A ortofoto da cidade da Coruña\nNo Obelisco, instalouse durante a Semana Europea da Mobilidade un recinto con dous ortofotos da cidade da Coruña, desde o 16 ao 22 de setembro, na que os veciños poderán localizar a súa residencia paseando e pisando.\nDespois do exito que tivo entre os viandantes, este ano durante a Semana Europea da Mobilidade os camiñantes poderán gozar de dous grandes ortofotos instaladas no chan.\nOrtofoto do ano 1997. cunha medida de 14 x 11 m. A través desta gran fotografía aérea os veciños e veciñas puideron contemplar o pasado recente da cidade coas primeiras e incipientes infraestruturas destinadas á peonalización e as vías ciclables.\nOrtofoto do ano 2021. cunha medida de 14 x 11 m. A comparación está servida. O pasado da foto anterior e o presente aos nosos pés nesta nova imaxe. As vías con preferencia para usos de bicicleta ou patín, os carrís bici, as zonas peonís, e os obxectivos a curto e medio prazo.\nCo obxectivo de animar as actividades da Semana da Mobilidade da Coruña, realizarase un conxunto de pequenos xogos dinámicos de temática medioambiental para todos os públicos. Todos eles acompañados dunha breve reflexión sobre os beneficios dos cambios na mobilidade para a nosa saúde e a do medio ambiente.\nDestinado aos nenos e nenas realizáronse obradoiros educativos in situ, aproveitando a presenza das dúas grandes ortofotos, que contaba con educadoras captando aos nenos e nenas interesadas e conseguindo a complicidade e animosidade dos seus pais e nais.\nEn particular, estas actividades que estaban deseñadas para a primeira xornada repetíronse tamén nos sucesivos días.\nAs/os participantes deben ir avanzando pola ortofoto para chegar dun punto a outro que lle indique unha das monitoras, poñendo un pé pegado ao outro. Como o fume dos coches é prexudicial, deben aguantar a respiración fóra das zonas verdes da Coruña.\n2. Esquío Coruñés\nOs protagonistas debían de chegar dun punto a outro do mapa saltando de zona verde en zona verde. Podían dar rodeos, e mesmo volver cara atrás, pero só era factible desprazarse dando saltos entre árbore e árbore!\n3 .As 7 diferenzas\nCando houbo varios participantes formáronse dous equipos e, nun tempo máximo de 2 minutos, debían de atopar o número máximo de diferenzas entre as dúas ortofotos. O que explique máis diferenzas relacionadas coa mobilidade era o gañador.\n4. Carreira de bicis\nOs participantes deben formar dous equipos de ciclistas. O primeiro dos equipos xogará na ortofoto nova e o outro o facía na antiga. Establecíase entón un punto de partida e outro de chegada e os nenos/ nenas debían de avanzar da seguinte maneira: polo carril bici deben ir poñendo un pé pegado ao outro, avanzando cara adiante. Pola a estrada, como tardan máis porque deben de sortear o tráfico, avanzan poñendo un pé pegado ao outro, pero de lado, polo que o seu progreso é máis lento.\nPara adaptar o xogo a diferentes idades, ás persoas adultas acompañantes indicaráselles como puntos no mapa unha rúa, unha praza... e aos nenos e nenas sinalaráselles un punto concreto desde o que partir.\nPara xogar en familia, deberán ser os pais e nais os que atopen os puntos no mapa e guíen aos seus fillos e fillas no mapa.


'Toda a estrutura do audiovisual que se creou, hoxe está desmantelada'\nAnxo Santomil recibiu hai uns días a insignia de ouro pola súa traxectoria na industria do cine e na organización das súas primeiras Xornadas de Cine e Vídeo en Galiza (XOCIVIGA) das que logo foi coordinador (2002 a 2005). Foi, asemade, un dos impulsores e fundadores da Federación de Cine Clubs de Galiza (1984) e ocupou o cargo de vicepresidente na Confederación de Cine Clubs do Estado Español durante varios anos. Máis recentemente participou no proxecto "Cinemas Dixitais", da Consellería de Cultura da Xunta de Galiza.\nAnxo Santomil coñece o cinema galego por dentro e por fóra. Dirixiu diversas experiencias audiovisuais no ensino e participou no equipo de produción, como rexedor, nos filmes "Sempre Xonxa" (1989) e "Camiño das Estrelas"(1993) de Chano Piñeiro, e "A Lenda da Doncella (1994) de Juan Pinzás. A homenaxe que lle dedicou as XOCIVIGA, xunto ao actor Miguel de Lira, recoñece o seu traballo e permítenos preguntarlle sobre a situación actual do audiovisual galego.\nQue sentiu cando lle rendiron esta homenaxe?\nUnha profunda gratitude porque sentía o que significaba. Lembrei aqueles tempos cando comezabamos.\nComo foron os inicios do XOCIVIGA?\nEran realmente uns tempos onde calquera comezaba a facer promoción do cinema galego. Os recursos eran moi precarios. A distribución e promoción do cinema galego practicamente non existía. Estaba cheo de romanticismo e entusiasmo. A idea xurdira da Dirección Xeral de Cultura que estaba dirixida, daquela, por Luís Álvarez Pousa. Trataba sentar as bases dunha futura industria audiovisual galega. Eran os anos 80.\nMudou moito a situación a hoxe...\nO audiovisual galego mudou moito desde aquela. Estaba reducido a un número moi pequeno de curtametraxes. Os realizadores eran autodidactas, sen ningunha escola de formación. Hoxe contamos con profesionais moi apreciados non só aquí senón a nivel de todo o Estado español. No 2009, por exemplo, estreáronse moitas longametraxes e curtametraxes. Despois de Catalunya a nosa quizais sexa a industria máis importante. Neste momento, alén da crise global e do sistema de producción, o audiovisual galego pasa por momentos moi complexos, tamén a nivel profesional.\nO anterior goberno da Xunta tiña previsto hai uns anos a creación dunha rede de distribución aquí na Galiza\nUn dos problemas pode ser a distribución?\nO anterior goberno da Xunta tiña previsto hai uns anos a creación dunha rede de distribución aquí na Galiza. Serían unhas 30 ou 40 salas de dixital. Ao mesmo tempo había outro proxecto, que eu coordinaba, que preparaba unhas 350 salas en toda Galiza na que se ofrecería cine galego, sobre todo do chamado cine paralelo, o que son os novos creadores. Promocionaría á xente nova que fai curtametraxes, documental e cinema de animación. O futuro estaba aí, na distribución dixital, primeiro a nivel do territorio galego e despois a nivel do Estado e internacional. Despois este proceso quedou paralizado. Toda a estrutura que se creou, hoxe está desmantelada.\nCal pode ser a razón de que non se continuara?\nPorque os responsábeis hoxe da Xunta de Galiza non teñen interese ningún no tema. Nin en solventar o problema nin en manter o que se acadou até entón. Pasouse, daquela, de ter divididas as competencias do audiovisual a crear unha base, doutro xeito agora non habería nada. Agora desapareceu a Axencia Audiovisual Galega, desapareceu o Consorcio e non teño noción de que haxa algún tipo de organismo na Xunta que se ocupe do audiovisual. Pasou a mans de Agadic que o único que fai é convocar axudas.\ndo está arte imaxe patrimonio anxo\nManuel Vaquero, arqueólogo: 'Podemos atopar elementos máis antigos en Becerreá'


A xira dos príncipes africanos da comedia aumenta a cidade do amor fraterno\ncasa » Últimas noticias » Fai clic aquí se esta é a túa nota de prensa! » A xira dos príncipes africanos da comedia aumenta a cidade do amor fraterno\nFai clic aquí se esta é a túa nota de prensa!\nA xira dos príncipes africanos da comedia (APCTour) faise cada ano maior ao baixar os mellores cómics africanos de pé de todo o mundo para ofrecer espectáculos de comedia de primeiro nivel en todo o país. O APCTour continúa coa toma da costa leste no SA Café & Lounge de Filadelfia, PENNSILVANIA o 23 de outubro de 2021. O concerto está encabezado por unha lista diversa de cómicos de primeiro nivel Uncle Azeez, Fresh Prince of Africa, Mr. Sirleafson, Cee Y, O rei Drewwsky, Ofili, Lesley, Setoiyo e o doutor Lucas; nomes máis coñecidos pola comedia familiar e a música de DJ Mezie.\nA xira dos príncipes da comedia africana teno todo, cunha emocionante mestura de cómics premiados con sensacións en internet, traballando xuntos para ofrecer un espectáculo de comedia estelar. O espectáculo garante unha noite de risas rápidas, organizado polo fundador e comediante de APC Foxy P, coñecido polo seu deslumbrante rendemento e as súas interaccións multitudinarias. O espectáculo está cargado de divertidas actuacións sen parar que se adaptan aos gustos cómicos de todos.\nA xira diríxese á costa este, despois dunha exitosa actuación no sur e sueste.\nA xira africana dos príncipes da comedia (APCTour) foi fundada en 2013 polo cómico Foxy P para aproveitar o talento colectivo dos cómicos africanos con sede na diáspora. Con 115 paradas en Estados Unidos, Reino Unido e Canadá, o grupo creceu ata 32 cómicos, apoiado por 5.2 millóns de seguidores nas redes sociais. Actuaron nas principais cidades como Hollywood CA, Nova York, Houston TX e Washington DC. Tamén actuaron en prestixiosos colexios como Princeton, Yale, a Universidade de Nova York e Harvard.\nA editora en xefe é Linda Hohnholz.


Metal Puller de cremallera de metal dorado de bronce China Manufacturer\nDescrición:Tirador de cremallera de moda,Tijera de cremallera de metal,Metal Gold Puller\nDONGGUAN BAISHIDA ZIPPER TECHNOLOGY CO., LTD Tirador de cremallera de moda,Tijera de cremallera de metal,Metal Gold Puller\nInicio > Produtos > Puller > Tirador de bronce > Metal Puller de cremallera de metal dorado de bronce\nEstá feito do mellor latón. Esforzámonos pola constante perfección de calidade en cada detalle do noso proceso de toma de zíper , garantindo así a mellor calidade de cremalleira de bronce que obtemos. Preséntase que a tapa deslizante é dura e duradera, non é fácil de romper e caer cando prema ben. Este extractor de metal pode usarse en maletas, maletas, maletas, roupa, chaquetas, carteiras e moito máis. Pulido brillante, acabado fino, deseño sinxelo e fácil de usar.\nRelated Products List Tirador de cremallera de moda , Tijera de cremallera de metal , Metal Gold Puller , Tirador de cremallera de metal , Parada de cremalleira de moda , Tirador de cremallera de metal para bolsa , Separador de cremallera de latón , Tirador de cremallera personalizado


Arrinca a programación específica con motivo do Día Internacional contra a Violencia de Xénero | Ponteareas.es\nArrinca a programación específica con motivo do Día Internacional contra a Violencia de Xénero\nO Centro de Información á Muller (CIM) dependente da concelleira de Benestar Social e Igualdade que dirixe Verónica Carrera convida á toda a cidadanía ao faladoiro coa escritora, filósofa e política Carme Adán arredor do seu libro “Feminicidio”. O faladoiro será na sala multiúsos do auditorio municipal ás 18:30 horas con entrada libre ata completar aforo.\n“O patriarcado non acouga. Adáptase aos novos tempos Tempos de submisión, seica. Ou non. Tempos en que o silencio xa non pode ser cómplice, senón de toma de conciencia. E o ser humano toma conciencia do que pasa a través das palabras, por iso as verbas son tan importantes, e por iso cómpre atopar as verbas precisas para nomear a realidade e explicala. E por iso é importante falar de feminicidio. Por que non? Porque é un feminicidio o que está acontecendo”,así o relata Carme Adán no libro sobre o que tamén falará en Ponteareas.\nCon este faladoiro e coa proxección da pélicula de Fran Arráez “Llueven vacas” arranca a programación específica que a concellería de Igualdade deseñou para facer fronte ás violencias machistas e dar un paso máis na erradicación deste tipo de condutas.\nAo longo de todo o mes e ata o 5 de decembro o concello de Ponteareas acollerá charlas, obradoiros, proxeccións e distintas accións que porán de manifesto a desigualdade que provoca a nosa sociedade patriarcal.\nCon esta iniciativa Verónica Carrera pretende achegar á cidadanía nocións que nos axuden a detectar situacións de posible violencia machista, facilitar ferramentas que contribúan a frear este tipo de condutas e concienciar á sociedade en xeral da importancia de vivir en igualdade e de involucrarse non permitindo actitudes machistas.\nAs distintas accións programadas chegarán a todos os tramos de idade con actividades programadas para a mocidade, para a infancia e para o público en xeral.\nEsta programación con motivo do vindeiro día 25 de novembro, Día Internacional da Eliminación da Violencia contra a Muller, súmase ás iniciativas desenvoltas ao longo do ano para formar e informar á cidadanía.\nPonteareas avanza así na consecución do Obxectivo de Desenvolvemento Sostible 5 (ODS) vinculado á loita pola igualdade de xénero.\n← Ponteareas traballa xa no cumprimento dos obxectivos de desenvolvemento sostible 2030\nA iniciativa “Venres polo Planeta” recala no monte da parroquia de Prado para unha limpeza voluntaria →


- - - Asfalto e arrós - - -: María Seguí, explicación ou dimisión!\nMaría Seguí, explicación ou dimisión!\nAsqueado, indignado, enfurecido, vilipendiado… pero non sorprendido.\nComo algún de vos saberá, esta mañá atendín telefónicamente unha chamada de “Aquí Galicia”, programa da Radio Galega, que nos pedía a opinión da ASCIGA ó abeiro dos datos que ven de presentar a DXT por voz da súa Directora Xeral.\nDa conversa non se emitiu nin a metade baixo o pretexto de que o sinal do meu móbil non era bo. Casualmente non se escoitou a parte na que “metía caña” á DXT, pero iso contámolo outro día.\nA chamada me pillou lonxe da casa e me sorprenderon as cifras que me comentaba a xornalista, de modo que ó chegar o meu domicilio procurei contrastalas cos nosos arquivos. Non me sorprendeu o que me atopei, pero si a falta total de habilidade coa que estes fariseos tratan de enganarnos. Velaí vai o INFORME ASCIGA:\nEsta imaxe está sacada do PDF que a DXT publicou o pasado mes de xaneiro. Na presentación ampulosa destes datos aparentemente positivos (xa temos comentado no blog a interpretación tendenciosa dos mesmos realizada pola DXT) o Ministro de Interior comezaba a “rompernos a cabeza” coa TEIMA DO CASCO, preparando o terreo para o ataque que estamos a sufrir día tras día nos medios e, previsiblemente, no novo Regulamento Xeral de Circulación.\nAs palabras do Señor Fernández Díaz resultaron para nós tremendamente dolorosas, máxime tendo en conta que aínda estaba quente o cadáver de Cristóbal Hermida, falecido en Ponteareas o 4 de xaneiro, e que perdera a vida debaixo dun camión CO SEU CASCO BEN POSTO.\nMáis tarde coñecemos que se estaba a preparar un proxecto de Regulamento Xeral de Circulación. Outro despropósito destes “sepulcros brancuxados”. Fixemos unha ampla análise no noso blog (I, II, III, IV, V), pero como paradigma queda o comentario ó preámbulo (I) que establece falazmente como fin do proxecto a: “priorización del uso de la bicicleta”, quedando estas fermosas palabras reducidas a cinzas en canto nos metemos en materia reguladora.\nLevamos demasiado tempo agardando unha soa medida destinada a lograr o respecto da vida do ciclista por parte dos restantes condutores, xa temos manifestado que NON QUEREMOS MÁIS XENTE NA CADEA POR HOMICIDIO IMPRUDENTE, queremos algo máis doado: RESPECTO. I este respecto ten que comezar pola propia DXT e os seus axentes. É sobre eles sobre quen cae o peso de cada vida perdida; a eles lles corresponde comezar dunha vez e para sempre a erradicar a VIOLENCIA VIARIA que sofre o ciclista a diario.\nImos agora á chicha: MARÍA SEGUÍ MINTE DESCARADAMENTE.\nUnha Directora Xeral facendo publicidade a unha marca? Neste país non sorprende, non sí?\nVos acabamos de amosar a imaxe dos datos que a DXT presentaba o pasado xaneiro: fixádevos na liña que pon BICICLETA 33 / 47, son os falecidos en 2011 e 2012. Trinta e tres e corenta e sete. XXXIII e XLVII, 33 e 47, cómo máis os escribo?\nOnte a Dra. María Seguí deu unha rolda de prensa na que, obviando a estúpida e pouco afortunada comparación co accidente de Angrois, expoñía os que, supostamente, son os datos de falecidos dos últimos anos. Máis abaixo deixo o enlace pero permitídeme agora que o expoña así: lembrades aquel 33/47? Pois agora, en outubro, se transforma misteriosamente en 49/72. Sorprendente? Meditade un anaco.\nDeclaracións de María Seguí según o diario El País.\nOutro artigo de La Región.\nQué burrada! Digoo así porque só un burro pode tratar de enganar así a unha persoa medianamente intelixente.\nObviamente a Dra. Seguí, Directora Xeral de Tráfico (esperemos que por pouco tempo), trata de amosar unha tendencia á baixa de vítimas a principios do ano próximo e, en lugar de traballar arreo para conseguilo, manipula os datos publicados anteriormente. Afortunadamente non estamos nunha novela de Orwell e existen as hemerotecas e o arquivo da ASCIGA.\nNon vale como explicación que a Dra. Seguí descoñecese estes datos xa que pertencen a un informe que a Dirección Xeral que ela dirixe publicou o pasado xaneiro.\nNon nos sirve que se trate dunha actualización de datos, por dous motivos:\n1.- Non se coñecen novos sinistros de 2011 durante o 2013, dous anos despois.\n2.-Por outra banda, e como xa temos criticado, SÓ SE COMPUTAN OS FALECIDOS NAS 24 HORAS SEGUINTES Ó SINISTRO.\nA Directora Xeral de Tráfico MINTE DESCARADAMENTE. Trata de enganarnos e de camuflar a súa ineptitude e a do organismo que dirixe, e quén sabe qué escuras e mercantís intencións. Pero aquí, ó revés do que ocorre co resto da “calaña” política deste país, non se trata de cifras de paro, nin do cálculo do déficit… son vidas, MOITAS VIDAS SOBRE A MEMORIA DAS QUE MARÍA SEGUÍ ACABA DE CUSPIR.\nEscribimos isto aquí porque, despois da desagradable EXPERIENCIA DE CENSURA sufrida esta mañá na Radio Galega, non confiamos en que ningún medio de comunicación se atreva a petar á porta de quen corresponde. Nós si o faremos, queda prometido, PORQUE ESTAMOS FARTOS!\nNada máis por hoxe, desfrutade da fin de semana e, como sempre, lembrade: coidádevos aí fora que a DXT non pode conducir por eles!\nPublicado por Juan Torrado en 15:27\nBrais Fernandez Negreira 28 de septiembre de 2013, 1:57\n¿Qué vos parecería comezar unha petición de firmas?\nCiclistas Galegos 28 de septiembre de 2013, 7:47\nEstamos tratando de difundir a información ó máximo nivel e trataremos de que María Seguí nos dé as explicacións pertinentes, antes de pedir a súa dimisión. Podería ser una iniciativa interesante, valorarémola.\nGracias pola idea e pola atención. Quedamos, coma sempre á vosa disposición. Un saúdo.\nBrais Fernandez Negreira 28 de septiembre de 2013, 15:01\nEu pensaba mais nunha recollida de firmas pra que se protexa e se respete máis a figura do ciclista no próximo Regulamento Xeral de Circulación.\nUn saudo e grazas polo tempo invertido na defensa dos ciclistas.\nCiclistas Galegos 29 de septiembre de 2013, 9:34\nComezamos a traballar en xaneiro, a ASCIGA é moi recente. Cando nos enteramos de que se estaba a preparar o proxecto de Regulamento era tarde. Xa no trámite parlamentario procuramos facer chegar ó Congreso algunha idea importante mediante UPyD, que foron os únicos que nos atenderon.\nTemos a ilusa esperanza de que o escándalo que ASCIGA acaba de destapar dea ó traste, ou polo menos retrase para o seu estudo, un Regulamento que pretende marxinar aínda máis ó ciclista nas estradas e rúas.\nAs gracias a vós, nos gusta o que facemos, e que estedes ahí nos da forza para seguir loitando polo beneficio de todos!\nQing Cai 28 de agosto de 2015, 1:05\nchenlili 30 de junio de 2016, 22:58\nroba. gad2 20 de mayo de 2017, 14:46\nrehabgad1 15 de febrero de 2018, 12:47


O Grupo Hospiten recibiu o certificado correspondente ao Selo de Excelencia Europea EFQM 500+. Así, o grupo convértese nunha das organizacións que forman parte das 87 entidades españolas que actualmente contan con este selo.\nEste recoñecemento súmase aos 24 certificados da AENOR (13 do sistema de xestión da calidade conforme a norma UNE-EN ISO 9001 e 11 do sistema de xestión ambiental segundo a norma UNE-EN ISO 14001) que actualmente ten o Grupo Hospiten para distintos hospitais en varios países.\nO selo foi concedido polo Club Excelencia en Xestión, tras superar con éxito unha avaliación externa realizada canda a AENOR.\nO EFQM 500+ é o máximo nivel de recoñecemento que outorga o Club Excelencia en Xestión. Distingue aquelas organizacións que seguen unha estratexia orientada cara á excelencia e lograron acadar os seus obxectivos.\nEntre outros puntos, a avaliación destaca que Hospiten lidera no ámbito internacional unha expansión do Grupo, en que “conseguiu transmitir a súa cultura corporativa a cada un dos seus centros; ademais, a expansión da rede de hospitais realízase con criterios de edificación sostible e optimización do consumo”.\nO Grupo Hospiten é unha rede sanitaria internacional que conta con dezanove centros médico-hospitalarios privados en España, República Dominicana, México e Xamaica, e máis de cen centros médicos ambulatorios, propios e asociados baixo a marca propia Clinic Assist. Anualmente atende máis dun millón de pacientes de todo o mundo, e conta cun cadro de persoal que supera as 4.000 persoas.\nNa foto (de esq. a dereita): Luis Muñoz, xerente de Prestacións de Hospiten; Pedro Luis Cobiella, director xeral de Hospiten; Rafael García Meiro, director xeral da AENOR; Juan José Hernández, conselleiro delegado de Hospiten; Ignacio Babé, secretario xeral do Club Excelencia en Xestión; e Rafael Navarro, director de Operacións de Hospiten.


Igape - A Xunta salienta a contribución do emprendemento galego ao avance industrial e a creación de emprego na automoción\nYou are here:Inicio Actualidade A Xunta salienta a contribución do emprendemento galego ao avance industrial e a creación de emprego na automoción\nThursday, 29 October 2020 11:37\nSantiago de Compostela, 29 de outubro de 2020.- O director do Igape, Fernando Guldrís, asistiu esta mañá mediante videoconferencia ao Start Up Day da High Tech Auto (HTA), unha xornada de avaliación, realizada en formato dixital, dos 13 proxectos que optan a ser impulsados por esta incubadora promovida pola Xunta e Zona Franca de Vigo. Guldrís resaltou o potencial do emprendemento na automoción en Galicia, que destaca pola cantidade e calidade de iniciativas innovadoras que contribúen a fortalecer a competitividade e a creación de emprego nun sector estratéxico para a Comunidade.\nO director do Igape salientou ademais que os proxectos que acadaron esta fase de avaliación, abarcan propostas variadas como o deseño de produtos, o desenvolvemento de solucións específicas para vehículos conectados ou novas formas de comercialización, entre outras. As iniciativas que sexan seleccionadas despois da avaliación realizada esta mañá, están na fase temperá de impulso, polo que se incorporarán ao programa de incubación, previo á etapa de aceleración e consolidación.\nNa súa intervención, subliñou que a HTA permite completar o ecosistema de innovación do sector da automoción e compoñentes en Galicia, integrado por emprendedores, empresas, o sistema de coñecemento e I+D+i, as administracións públicas e as entidades financeiras, así como favorecer a transferencia de tecnoloxía do ámbito académico e tecnolóxico ao tecido empresarial e avanzar cara a consolidación da Industria 4.0.\nA HTA enmárcase no Programa Operativo Plurirrexional de España e conta co cofinanciamento da Fundación Incyde a través dos fondos Feder da Unión Europea. Deste xeito apoia, nas fases incipientes, proxectos da automoción e da industria auxiliar co obxectivo de validar ideas e tecnoloxías que dean lugar a modelos de negocio innovadores.\nBusiness Factory Auto\nEste foco de emprendemento especializado no sector da automoción integra entre os seus obxectivos e metodoloxías de traballo procesos que permitan orientar as iniciativas incubadas cara á Business Factory Auto (BFAuto), tamén promovida polo Goberno galego. Ambas as dúas aceleradoras guiaranas de forma conxunta desde a fase semente ata que saian ao mercado e se consoliden.\nA BFAuto vén de pechar a convocatoria da súa quinta edición con récord de proxectos presentados, 127, procedentes de 20 países diferentes. Esta business factory súmase ás aceleradoras sectoriais coas que Galicia conta no eido da alimentación (BFFood), a aeronáutica (BFAero), ou a a biotecnoloxía (Bioincubatech). Ademais, intégrase na rede de aceleradoras StartIN Galicia, que apoia o empredemento en todo o territorio.


Canariodopenedo: “Impresións” desde A Bestarruza\nXavier Correa Corredoira, cun grupo de alumnos cos que acudiu á praia da Bestarruza\nAlumnos da ESO e de Bacharelato do IES Mugardos saíron onte cara á praia da Bestarruza acompañados polo artista Xavier Correa Corredoira. Alí descubriron outra forma de mirar a natureza e, cal impresionistas, fixeron os seus propios debuxos a partir dunha experiencia única para vivir a arte como algo propio.\nA arte contemporánea está separada da sociedade por unha manchea de prexuízos e tamén polos propios erros comunicativos de quen a fan e a dan a coñecer. Pero no instituto de Mugardos están convencidos de que non hai tal abismo entre creadores e poboación e menos cando se trata de rapaces, abertos como ningúen ó coñecemento. Por iso, por iniciativa do profesor Juan Carlos Freire e co apoio de Manuel Pousa e Marta González, desenvolven desde hai uns meses o programa “Isto faino un neno: como entender a arte contemporánea”. Dentro deste proxecto, polo que se interesaron xa outros centros educativos, incluiuse a presenza en Mugardos do artista Xavier Correa Corredoira.\nRapaces de primeiro da ESO e de Bacharelato desprazáronse con el á praia da Bestarruza. Alí, Correa Corredoira falou con eles da percepción da natureza, do proceso creativo, das cores do mar, dos horizontes... Todo un universo persoal que transmitiu cunha enorme capacidade comunicativa e que tivo “enganchados” ós rapaces de principio a fin. Ademais, igual que se foran artistas impresionistas á captura da luz (ou do vento que soprou en Mugardos na mañá de onte), fixeron os seus propios debuxos do entorno.\nCorrea Corredoira impartiu á tarde unha conferencia no instituto e despois, xunto con varias figuras da arte galega que colaboraron co proxecto do IES Mugardos, fixo un percorrido pola exposición que ocupa o centro e que o converte nun museo de arte especializado na divulgación das propostas contemporáneas.\nÓ longo das últimas semanas, varias obras foron ocupando o espazo. Trátase dun percorrido desde as vangardas de comezos do século XX ata as tendencias máis actuais, pasando pola arte galega e por obras cedidas por estudantes de Belas Artes. Munch, Magritte, Antonio López, Warhol, Picasso, Pollock, Duchamp, Bacon, Hopper, Gauguin ou Mondrian, entre moitos outros, conviven co propio Correa Corredoira, Jano Muñoz, Miguelanxo Prado ou Seoane.\n“A miña idea era que o colexio fose unha especie de museo de arte contemporánea, para achegalo á xente e explicalo”, comenta Juan Carlos Freire. Os rapaces foron moi receptivos a unha proposta que os abrangue a todos, sen diferencias nas optativas que elixiran. Nas últimas semanas houbo charlas con artistas, proxeccións e mostras que atraeron incluso a alumnos de Primaria dos colexios da zona. Aínda que a actividade non estaba planificada para eles, “foi moi ben, teñen unha receptividade tremenda”, explica Freire.\nA idea está xa a ser estudada por outros centros, que pasarán por Mugardos en verán. Ademais, para o ano que vén teñen pensado ampliar o seu eido de actuación á escultura, á arquitectura e á fotografía. Tamén traballan nunha obra que sexa un complemento didáctico.\nMáis alá de metodoloxías e clasificacións, do que se trata e de entender a arte como algo propio. “Temos que vivila e sentila”, puntualiza Freire.\nEtiquetas: A Bestarruza, IES, Mugardos


Os orzamentos da Xunta para 2020 consolidan a perda de postos de traballo docentes iniciada en 2010 - CIG Ensino\n10 Agosto 2020 01:30\nOs orzamentos da Xunta para 2020 consolidan a perda de postos de traballo docentes iniciada en 2010\nDelegadas da Área Pública da CIG concentráronse esta mañá diante do Parlamento de Galiza coincidindo coa aprobación no Pleno do Parlamento dos Orzamentos Xerais da Xunta para o ano que vén.\nAs contas da Xunta non inclúen unha partida destinada á recuperación do horario e dos dereitos recortados ao profesorado galego. Mais ben ao contrario, contemplan unha diminución do persoal en Secundaria con respecto a este ano.\nDelegadas da Área Pública da CIG concentráronse esta mañá fronte ao parlamento galego para reivindicar que se inclúan nas contas públicas da Xunta para o próximo ano as emendas presentadas ao proxecto de Orzamentos que se vota hoxe no Pleno. Entre as principais medidas que reclamaba o profesorado está a recuperación do horario lectivo previo á crise, así como do resto de dereitos recortados salariais e laborais que se foron perdendo na última década do goberno Feijóo. Mais semella que nin a convocatoria de folga do pasado día 12, que foi secundada por un 60% do persoal docente galego, serviu para que o goberno galego rectifique e inclúa unha partida específica para a recuperación das 18 horas en secundaria e das 21 en primaria. Unha medida que, como a CIG-Ensino ten denunciado en múltiples ocasións, significou a perda de arredor de 1.200 postos de traballo. Pola contra a partida do capítulo de persoal docente para 2020 mesmo se ve mermada no ámbito de secundaria con respecto a este ano, o que significa unha redución de postos de traballo. Así pois, nin os anuncios fume da OPE para o ano que vén nin a propaganda política do PP poden tapar a realidade dos recortes de profesorado.\nPrincipais alegacións da CIG\nSeguimos mantendo que debe haber un Plan para negociar a débeda salarial contraída pola Xunta de Galiza cos recortes salariais, especialmente no complemento específico ou equivalente en anos atrás. Non abonda con restituír o complemento específico da extra senón que hai que devolver o roubado.\nEsiximos que se cree un complemento para restituír os soldos base e trienios da extra até o importe completo das mensualidades ordinarias.\nAo derrogar esa lei, levántase a suspensión do Plus dos Altos Cargos, polo que a derrogación debería implicar a derrogación expresa e definitiva dese privilexio e os importes se destinarían ao fondo de continxencia.\nEstablecer a xornada de 35 horas con carácter xeral para todos e todas as empregadas públicas da Xunta de Galiza e os seus entes.\nRecuperación do Fondo de Acción Social.\nEste anteproxecto e o Acordo de Madrid seguen consolidando o recorte de emprego público ao seguir establecendo unha taxa de reposición. Consideramos que se debe establecer a non existencia de taxa de reposición co fin de rematar coas graves carencias de persoal da Xunta de Galiza.\nA recuperación do horario lectivo do profesorado galego (18 horas en secundaria e 21 en primaria), coa devolución dos dereitos arrebatados coa escusa da crise, implicaría unha repercusión orzamentaria, xa que levaría consigo un incremento de postos de traballo, con maior impacto nos corpos de secundaria e moito máis reducido no corpo de mestres.\nA atención á diversidade está cada inicio de curso marcando as carencias que temos para atender ao alumnado con necesidades específicas de apoio educativo. O acordo de cadros de persoal de 2007 permite aumentar os postos de traballo definitivos vinculados á educación especial (audición e linguaxe, pedagoxía terapéutica). Demandamos unha maior dotación destes postos de traballo.\nAs ratios son un claro problema do sistema educativo galego. Mentres o datos oficiais ofrecen unha ratios boas (produto do elevado número de centros e a súa dispersión) a realidade é que temos aulas saturadas no medio urbano e con aulas mixtas no medio rural. É preciso reducir as ratios, especialmente cando hai alumnado con necesidades específicas de apoio educativo ou repetidores. Tamén é unha necesidade recuperar e ampliar os desdobres na ESO e o Bacharelato. Todo iso precisa un incremento orzamentario que non aparece por ningures.\nO pagamento do verán ao profesorado substituto que traballou cinco meses e medio segue anulado. É un dereito arrebatado no 2012 e baixo uns criterios contidos na propia Lei de Orzamentos que a día de hoxe non se cumpren. Malia iso, figura de novo no anteproxecto de lei que non se efectuará ese pagamento.\nIncremento da axudas para o galego no ensino público. A situación do noso idioma, tal e como recolle o último inquérito do IGE, é de emerxencia lingüística. Para alén de medidas que non teñen repercusión orzamentaria, como é o caso da derrogación do decreto de plurilingüísmo e a aposta do noso idioma como lingua vehicular, hai partidas para o fomento e uso do noso idioma que merecen un incremento importante. As axudas actuais non chegan a cubrir o 20% das axudas solicitadas polos centros.


Vieiros: Galiza Hoxe - O Filminho 2009 xa está en marcha\nEN XULLO EN TOMIÑO E VILA NOVA DE CERVEIRA\nO Filminho 2009 xa está en marcha\nA segunda edición do Festival de Cine Galego e Portugués abre o período de inscricións para as mostras competitivas.\nTags: cinema festival filminho portugal tomiño vilanova de cerveira\n"O Filminho arrisca e deseja petiscar. Nunca deixaremos de fazer um festival que arrisca. É característica do Filminho agradar a uns e não agradar a outros, pois nada de verdadeiro pode ser perfeito. O Filminho quer marcar o seu tempo, modificar as formas de olhar o Minho transfronteiriço e tudo o que o compreende". Así definiu André Martins, director do Festival, o espírito que caracterizou a primeira edición do festival. Todo un éxito artístico e de público que premiou a 'Paris #1' e 'O Cazador', se cadra os dous filmes máis recoñecidos do pasado ano no noso país, pódese dicir que 'descubertos' no Filminho e que despois continuaron o seu camiño triunfando noutros festivais.\nA nova edición comezará o 16 de xullo e chegará até o día 19. Manterá as súas sedes, Tomiño e Vila Nova de Cerveira, e os seus premios principais: o 'Gran Premio', atribuído ao mellor filme de produción galega e/ou portuguesa en competición, e 'Cinema Miñoto', orientado para filmes realizados na rexión próxima ao río ou con referencias a ela. A inscrición para as seccións competitivas está aberta até o 30 de maio e pode realizarse na propia web do festival, Filminho.info.\nO Filminho 2009 manterá o seu carácter transfronteirizo, algo que é moi salientado dende a organización do festival, que afirma que "é sinxelo para un festival ser 'internacional' por recibir filmes de varias nacionalidades". "Porén, que un festival o sexa porque acontece en dous países é algo completamente diferente, porque se estabelece sobre a fronteira, anulando calquera distancia, xuntando pobos e culturas, sen quedar nun sentido conceptual ou discursivo, séndoo fisicamente, na propia realidade", engaden. Sobre a programación o único que se sabe polo se agora é que se poderá ver unha restrospectiva do realizador portugués Edgar Pêra, autor de filmes neuro-punks e videoclips e creador de Banda Deseñada.\nFilminho pecha unha semana de pontes audiovisuais galego-portuguesas\nÉ tempo de cruzar a raia\nCreadores na beira do Miño\nFilminho: O celuloide constrúe pontes


Os mares de Irlanda: As mentiras de España\nAs mentiras de España\nO primeiro de todo pedir desculpas aos lectores pola demora, en especial ao FraVernero, o que puxo o facho no aire ante a situación. O certo é que esta tempada andeivos moi ocupado con varias cousas. Xa o meu horario laboral non me permite facer moitas leas! Só me restan ao cabo do día un cuarto de hora no xantar e unha horiña á noite. O resto pásoo no traballo, nas viaxes de ida e volta e meténdolle material ao bandullo. De todos xeitos non teño excusa. Para algo están os domingos... Ando algo baixo de ánimos en xeral. Tampouco sabería dicir por que. Logo de moito cavilar cheguei á conclusión que é por estar lonxe da Terra e dos seres amados. É esa especie de morriña que me anestesia o ánimo e a mente. Non sabería explicar...\nHoxe quería falar sobre as grandes mentiras de España sobre o galego. Xa que estes días houbo un enorme balbordo por esa hipócrita manifestación de Galicia Bilingüe, quero expor aquí o que eu vexo dende a miña experiencia en Meiril (Madrid en galego de Estremadura). Logo dunha boa tempada nesta árida cidade puiden estabelecer unha serie de "razóns" ou "argumentos" cos que "opinan" e argúen os nativos destas terras. En xeral observo unha ignorancia moi grande, enorme, no tema relacionado coas linguas cooficiais e, en concreto, co galego. Puiden comprobar como o 80% da poboación habitual opina o mesmo sobre o galego, e estas que vos conto son as grandes mentiras de España:\n-El gallego no sirve para nada. Como non vai servir para nada? O galego, como unha lingua que é, serve para se comunicar. A función principal das linguas é a comunicación. No caso dunha lingua en concreto, serve para se comunicaren os falantes desa mesma lingua. Tamén se poden comunicaren con falantes doutras linguas cun certo nivel de intercomprensibilidade como poden ser algunhas das diferentes linguas románicas. Se unha persoa ten unha idea e lla quere contar a outra, emprega a lingua. O galego é unha lingua. Serve para iso. É máis, saber galego permíteche o acceso á lusofonía, onde podes falar portugués ou galego (tanto che me ten, éche o mesmiño) cunha das maiores comunidades lingüísticas do planeta.\n-El gallego no es un idioma, es un dialecto. Os que opinan isto sempre teñen máis idea cós lingüistas... ou iso din. O certo é que calquera lingüista che dirá hoxe que o galego é unha lingua de seu, non un dialecto. Un dialecto é unha variedade dentro dunha lingua cunhas características especiais que o diferencian do estándar, mais non posúe toda unha estrutura propia que o califique como lingua de seu. O galego ten unha estrutura suficientemente orixinal como para se considerar lingua. Ademais, dialecto de que lingua? Do castelán? Como moito sería dialecto do corpus galego-portugués, non do castelán, lingua coa que nada ten que ver. O galego é unha lingua de seu como o é o castelán, o catalán, o francés, o romanés ou o romanche. Así está recoñecido por todos os lingüistas e a nivel social, político e legal.\n-El gallego es un castellano antiguo que se quedó ahí, sin evolucionar. Variante da anterior. Os que din isto tampouco adoitan seren moi evolucionados.\n-El gallego casi no se habla. Como non se vai falar, ho! O galego hoxe por hoxe é a lingua máis empregada de Galiza. O número de monolingües en galego é superior ao dos monolingües en castelán e o número de bilingües que empregan máis o galego é maior có dos bilingües que empregan máis o castelán. Iso é así. Os que opinan isto sempre adoitan empregar como argumento que eles estiveron de vacacións en Galiza e non o escoitaron. Casualmente, a inmensa maioría veranean en Sanxenxo (Sangenjo segundo eles) e arredores. Que che respondan en castelán porque queiran facer negocio contigo non significa que non falen galego, nin que non existan os falantes de galego. É máis, nos lugares onde menos galego se fala (Vigo e A Coruña), non fai falla moito para o poder escoitar. En Vigo con ir a algunhas das parroquias lindantes co centro (Beade, Lavadores, Bouzas, etc.) é moi sinxelo de o escoitar. Na Coruña acontece o mesmo no Castro de Elviña, por exemplo. E tamén me consta da existencia de falantes nos centros mesmiño (estou a pensar nalgún da rúa Rosalía de Castro de Vigo ou do Orzán na Coruña). O galego, polo tanto, fálase. E moito.\n-Los que habláis gallego sois unos nacionalistas. Pois que queres que che diga? Non sabía que o 98% da poboación galega no século XV era nacionalista. Vaia... iso é todo un éxito! Se nos restrinximos a hoxe, simplemente lembrar que o PP fachendeaba de que a maioría dos seus votantes falaban galego. E se non que llo pregunten, sen ir máis lonxe, á miña avoa: monolingüe en galego e votante impervertíbel do PP. É o PP nacionalista? Será nacionalista español. Significa iso que todos os nacionalistas españois falan galego? Vaia! Fanme faíscas os ollos!\n-El castellano está desapareciendo de Galicia. Iso é absurdo. Con só ollar as estatísticas é obvio cal é a lingua que perde falantes, e esa non é o castelán.\n-Los que hablan castellano están discriminados. Discriminados? En galego hai dúas cadeas de televisión (unha delas recén fundada), dous xornais e unha radio. En castelán hai varios xornais, ducias de revistas, decenas de radios e nove ou dez televisións. Quen é o discriminado? O cinema é en castelán. En galego hai dous filmes ao ano en total. Quen é o discriminado? O galego non para de perder falantes. O castelán non para de os gañar. Quen é o discriminado? Facer papeis no Rexistro ou redactar documentos de valor legal en galego é unha anécdota. A Xustiza en Galiza é en castelán. Quen é o discriminado? Falar galego ou ter un bo nivel de galego é, a nivel laboral, pernicioso... é dicir, se falas galego, en moitos lados non te contratan. Na maioría dos traballos, se non falas castelán, non te contratan. Quen é o discriminado? Cando vas pola cidade e entras nun bar ou un comercio, ninguén che atende en galego aínda que vexan que falas galego. Se ti es o camareiro ou vendedor e lle falas en galego a un castelanfalante, é moi posible que che esixa que lle fales castelán. E farao moi desagradablemente. Quen é o discriminado?\nE agora o argumento que TODOS empregan cando se senten acurralados e non saben como defender a súa "postura", o cal para eles acada un valor absoluto e indiscutible:\n-Esto es España y aquí se habla español. Daquela onde se fala outra lingua diferente ao castelán non se pode considerar España. Iso significa que os meus pais, que falan só en galego, non son españois. Iso significa que Esparís, a miña aldea, onde o 100% dos habitantes falan galego, non é español. Iso significa que milleiros de lugares e centos de milleiros de persoas galegas non son españolas. E centos de lugares e persoas vascas e catalás tampouco son españolas. Se ser de España é falar español, meus señores, España é realmente pequena. España, ou como se lle queira chamar a esa caste de remexido de culturas, é plurilingüe e pluricultural. Ten dez linguas autóctonas diferentes. Dez maneiras de se sentir español. Os que din esa frase están tan cegados pola súa propia ignorancia ou pola súa propia malicia que non ven/queren ver isto. E é por iso que existen o odio cara os españois, polo seu desprezo cara nós, cara o diferente, cara o que non é igual ca eles e non aplaude os toureiros matando os pobres touros.\nEste évos un resumo curto das miñas experiencias en Meiril. Como queredes que estea ledo con esta mesquindade a me arrodear? Dá noxo...\nP.D.: Estes días ándovos a ler Os Lusíadas de Camões e iso tamén me come moito tempo. É unha lectura moi difícil e estame a custar abondo, certamente.\nPublicada por Moncho Pais ás 22:59\nNada, irmán. O traballo é o traballo, e sempre conta como eximente. Do mesmo xeito, que estexas a lidiar coas armas e os barôes assinalados tamén che concede bula e indulxencia plenaria...\nDe todos xeitos, son de agradecer estas reflexións sobre os estereotipos e mentiras do Centro, que non por falsos e ridículos (alén de vistos como algo xa superado eiquí), deixan por iso de ter vixencia nas cabeciñas máis curtas dos Madriles...\nTes encargo, aliás, na miña bitácora, eh?\n14 de fevereiro de 2009 às 12:20\nTremendo artigo Moncho.\nVouno enlazar ao meu blog cunha entrada, polo seu interese.\nPor certo; tes unha encarga desde a miña web. Agardo que participes.\n14 de fevereiro de 2009 às 12:40\nR/F. Vale su peso en oro.\nPois logho...que imaxinen os Iberos, canto valera "os que soportan o torque d'ouro". Que culpa teremos nos de seren belezas nordicas esculpidas polo atlantico, aghuaaanta cagh'na virghen, unha aperta meu.Santa Combiña te guarde.\n16 de fevereiro de 2009 às 00:50\nAs cousas quedan ben ditas e ben reflexionados.\nSe hai que falar español porque "esto es España", dalgunha forma nos están a obrigar a deixar de "ser españa", non si?\nPOr min dacordo...deixemos de selo.\nFraVernero, coidas que están superados todos eses estereotipos en Galiza? Eu téñoche as miñas dúbidas. Algúns deles non, aínda que teñen un valor diferente ou saen outros novos. Unha das mentiras que observo en Galiza e que xeralmente non se dá aquí é asociar o galego con ser "paleto". De feito, é unha das fraseciñas que dicían na manifestación de Galicia Bilingüe ("Paleto el que no salte"). Dá moito que falar o tema.\nManuel L. Rodrigues, encantado que fagas referencia ao artigo. Unha aperta!\nAmauta: Non podo estar máis de acordo. Que alternativa queda?\nUn saúdo, Castrexo!\n17 de fevereiro de 2009 às 12:05


Redondela presenta unha programación de Nadal na que “cambian as formas de chegar pero non a ilusión como obxectivo” - Comarcas na Rede\nHomeComarcasRedondelaRedondela presenta unha programación de Nadal na que “cambian as formas de...\nRedondela presenta unha programación de Nadal na que “cambian as formas de chegar pero non a ilusión como obxectivo”\nO programa, amplo, variado e marcado polas estritas normas se seguridade, foi presentado esta mañá pola alcaldesa Digna Rivas, a concelleira de Eventos, Marta Alonso e o concelleiro de Cultura, Daniel Boullosa\nA alcaldesa de Redondela, Digna Rivas, xunto á concelleira de Eventos, Marta Alonso e ao concelleiro de Cultura, Daniel Boullosa, na presentación do programa de Nadal 2020\nO programa de Nadal de Redondela “reinvéntase” obrigado pola crise sanitaria e as medidas de seguridade que esta situación leva aparellada. Unha programación, ampla e variada que “cambia nas formas de chegar pero non na ilusión como obxectivo”, tal e como sinalou a alcaldesa Digna Rivas na presentación do programa, acto no que estivo acompañada pola concelleira de Eventos, Marta Alonso e o concelleiro de Cultura, Daniel Boullosa.\nMaxia, teatro e música teñen especial protagonismo nunha programación que se desenvolverá nos auditorios de Redondela e Chapela e que aposta, maioritariamente, polos artistas, grupos e compañías locais porque, insistiu a alcaldesa, “a aposta pola cultura local é un dos eixos fundamentais da nosa idea política e a contratación directa convértese nunha liña de axuda nestes momento tan complicados que vive todo o sector relacionado coa cultura”.\nNo programa presentado hoxe, as nenas e nenos terán numerosas actividades dirixidas especialmente a elas e eles que son os que con máis intensidade e emoción viven estas festas. Así, na presentación dábase resposta a unha das preguntas que se fai a infancia redondelá: como será a visita de Papa Noel e os Reis Magos.\nNenos e nenas poderán gozar de Papa Noel , unha das figuras máis esperadas do Nadal, de tres xeitos diferentes. Por unha banda estará fisicamente na Alameda de Castelao de Redondela e na Alameda Rosaía de Castro de Chapela. En Redondela o fará dende o 15 ao 24 de decembro en horario de –de 17 h a 19:30 horas do 15 ao 23 de decembro e de 11:00 h a 14 h e de 16:30 h a 19 h o día 24– e en Chapela os días 20 e 23 (de 17: h a 20 h) e o 24 de decembro de 10:30 h a 14 h.\nDoutra banda, e por primeira vez, Papa Noel visitará as parroquias de Redondela facendo pasarrúas por todas elas, de xeito que os nenos e nenas poidan gozar da súa visita, no seu propio entorno e sen ter que desprazarse.\nFinalmente, rapaces e rapazas poderán gozar de Papa Noel de xeito interactivo a través dun saúdo moi especial, realizado en Redondela, e que os máis pequenos poderán ver, a partir do día 10 de decembro en www.nadalenredondela.com.\nA visita dos Reis Magos tamén tivo que reinventarse neste Nadal 2020 e, para que as crianzas poidan gozar dos Magos de Oriente e, ao mesmo tempo respectar de xeito estrito as medidas de seguridade sanitaria, a tradicional Cabalgata, cámbase por unha Cabalgata estática, en horario de mañá e tarde –11 h a 14:30 h e de 16 h ao peche–, con aforo controlado e as anteditas medidas de seguridade. Así, haberá persoal para controlar o aforo e vixiar o cumprimento das medidas sanitarias.\nPola súa banda, Chapela tamén contará con cabalgata estática que se desenvolverá na Alameda de Rosalía de Castro, no mesmo horario e que, neste caso conta coa colaboración do Círculo Cultural e Recreativo de Chapela.\nCómpre salientar que, en ámbolos dous casos, o programa de man con toda a programación de Nadal, que se repartirá entre a veciñanza, ten planos das rutas de entrada e saída para as cabalgatas estáticas tanto de Redondela coma de Chapela.\nAo igual que Papá Noel, os Reis Magos percorrerán todas e cada unha das parroquias o día 5 de xaneiro dende as 16 horas e saudarán, dende unha caravana de coches clásicos, aos nenos e nenas que están a esperar pola súa visita.\nFinalmente este ano poñerase en marcha unha novidade que “promete chegar para quedarse” segundo sinalou Digna Rivas na presentación, como é a videochamada que os reis de Oriente farán a todos os nenos e nenas que así o desexen. Para utilizar este servizo, basta entrar na web www.barafundaanimacion.com, cubrir o formulario, introducir o código REDONDELA, e unha vez confirmado, seleccionar o día e a hora na que desexamos recibir á chamada dos Magos de Oriente.\nEn suma o programa tal e como sinalaron Digna Rivas, Marta Alonso e Daniel Boullosa, é “amplo, variado, novidoso en moitas das súas actividades e que estará marcado por un estrito protocolo sanitario que non impedirá que os máis pequenos e pequenas, poidan manter a ilusión por estas datas”.


Resume da conferencia: AS LOITAS AGRARIAS NA GALIZA Sábado 1 de decembro de 2012 - Trasliste, Láncara - Asociación de Amigos do Patrimonio de Castroverde\nResume da conferencia: AS LOITAS AGRARIAS NA GALIZA Sábado 1 de decembro de 2012 – Trasliste, Láncara\nSendo imposible resumir en poucas liñas a visión que nos deu este home sobre o problema agrario, remataremos aludindo ás derradeiras palabras; con dúas ideas principais: – Temos que transformarnos desde nós mesmos, rebelándonos desde todos os sectores sociais. – Non destruamos nada que poidamos transformar.\nPola tarde houbo unha mesa redonda – pequeno debate arredor, das loitas agrarias desde os anos 1970. Con referencias ás loitas destes últimos 40 anos con referencias; á cota empresarial, cotas do leite, da carne… para rematar aludindo á situación poboacional da nosa terra.


A TI MEU CAMBADOS: O ALCALDE DE CAMBADOS TRATA DE “TORPEDEAR” UN ACTO SOLIDARIO DAS XUVENTUDES SOCIALISTAS DE CAMBADOS\nO ALCALDE DE CAMBADOS TRATA DE “TORPEDEAR” UN ACTO SOLIDARIO DAS XUVENTUDES SOCIALISTAS DE CAMBADOS\nO SECRETARIO DO CONCELLO PREVIAMENTE AUTORIZARA A SOLICITUDE.\nTrabas do Concello para a recollida de alimentos\nOs Socialistas de Cambados denuncian as trabas de Luis\nAragunde e do PP para torpedear a súa iniciativa da recollida de alimentos para Cáritas.\nOs socialistas non entenden porque o PP non apoia medidas coma esta que só pretende axudar aos que peor o están a pasar, manifestou Fátima Abal.\nO pasado ano, as Xuventudes e os Socialistas Cambadeses, puxeron en marcha unha exitosa campaña de recollida de alimentos non perecedeiros, así como de xoguetes, para colaborar en facer unas mellores navidades para aquelas familias que peor o estaban a pasar. Contaron coa colaboración de supermercados do pobo, de moitos cambadeses e dos centros escolares que puxeron o seu grao de área para que non faltara apoio e calor para todos nesas sinaladas datas.\nA portavoz Socialista Fátima Abal, quedouse negativamente sorprendida ao comprobar como o Concello respostaba a súa solicitude dun pequeno espazo no vestíbulo de entrada ao Auditorio da Xuventude, era rexeitada polo Alcalde Aragunde alegando que haberá actos. Son desculpas de mal pagador- indicou Fátima Abal- poñer unha mesa nunha esquina nin estorba, nin limita, nin impide o desenvolvemento de actividade algunha. Curiosamente, o mesmo Secretario do Concello confirmounos verbalmente que non habería problema algún en concedelo, e ven o Alcalde e fainos este boicot inxustificado, xa o pasado ano houbera actos e todo foi perfectamente.\nOs Socialistas de Cambados lamentan a actitude do PP e o que supón de intento de boicotear unha iniciativa que pretender colaborar con Caritas para axudar ás familias cambadesas que o están a pasar mal.O PP fala moito pero fai moi pouco. e nin come nin deixa comer, sinalou Fátima Abal quen insistiu que continuarán adiante coa súa iniciativa porque para os Socialistas as persoas son o que máis nos importa, sobre todo os que pasan privacións e necesidade.\nFoto de Fatima: www.cambados.tk


‘Os días felices de Benvido Seixas’, unha boa novela humorística | BiosBardia\n@cequelinhos / 17 Decembro 2019\nA novela conta a historia de Bienvenido Seijas, vástago dunha familia acomodada con fortuna no sector inmobiliario, que namora de Mariña, activista nacionalista, e se transforma en Benvido Seixas no seu intento, exitoso, por conquistala. Para recrear os ambientes dos que proceden os seus personaxes, Velasco confía aquí en clixés compartidos co lector, o cal resulta acaído ao ton livián que se busca: queda ben claro desde o principio que non é esta unha narrativa realista á que se lle pide profundidade psicolóxica ou sociolóxica. Está moi ben buscada, por exemplo, a nai do protagonista, Peregrina, señora de Pontevedra de toda la vida, que aparece brevemente no primeiro capítulo. Os ambientes nacionalistas-culturalistas teñen un aquel de naïf que os fai literariamente máis atractivos que o que temos atopado noutras novelas que tamén quixeron pintar criticamente estes mundos pero que preferiron facelo desde un ton de seriedade case insoportable. A novela de Velasco si que nalgún momento bordea a seriedade (por exemplo, cando vemos que para Benvido os autores clásicos da literatura galega non son máis que nomes que estudou hai anos no instituto: igual que o son para unha maioría moi grande da poboación do país, aínda despois de corenta anos de normalización), pero non se presenta isto nin outras cousas en ton de condena moral, teledirixindo personaxes e situacións para que a conclusión quede ben clara.\n♦ Os días felices de Benvido Seixas, de Eduard Velasco, Xerais, 2019. 184 páxinas. ♠17,30€\n17 Decembro 2019 in Críticas, Novidades. Etiquetas:eduard velasco, humor, nacionalismo, novela, os días felices de benvido seixas, xerais\n← Rapazas de Polar. Capítulo 6\n‘Da Resistencia á Independencia’, unha recensión ucrónica →\n2 comentarios en “‘Os días felices de Benvido Seixas’, unha boa novela humorística”\n17 Decembro 2019 ás 2:41 pm\n27 Decembro 2019 ás 1:20 pm\nPois a min, como lector, a historia narrada defraudoume. Resultoume bastante “plana” e previsíbel, cunhas persoaxes sen moito fondo e pouco traballados.\nO que menos me gustou foi a persoaxe masculina. O tópico do rico irresponsábel, algo sinvergonza e iletrado que se aproveita das mozas menos pudentes, iso si, mais intelixentes e idelistas, e que, ao cabo, “humanízase” após de facelo mal grazas a lectura dos clásicos galegos, non sei, pareceume pouco orixinal.\nEn fin, sonche cousas de lector resabiado.


Vieiros: Galiza Hoxe - Toca apretar o cinto...aínda máis\nO DÉFICIT NO PUNTO DE MIRA\nToca apretar o cinto...aínda máis\nTal e como lle pediu a Unión Europea, os gobernos español e portugués anuncian recortes. Máis impostos e menos gasto público.\nUE e FMI mobilizan 750 mil millóns para blindar o euro\nRedacción - 14:07 10/05/2010\nTags: déficit Estado Español Portugal\nEste é o compromiso ao que chegaron os gobernos español e portugués diante dos seus socios europeos este domingo. Os recortes terán que comezar de inmediato e poderían levar aparelladas medidas impopulares que aínda se descoñecen pormenorizadamente. Os principais xornais europeos fan fincapé en que os 750 mil millóns de euros que UE e FMI que 'blindarán' a moeda única servirán para espantar un contaxio da crise grega a outros estados nomeadamente o español e o portugués.\nNo caso do Estado Español, o goberno de Rodríguez Zapatero comprometeuse a rebaixar o déficit cinco mil millóns de euros máis este ano e outros 10 mil en 2011. A ministra de Economía, Elena Salgado, subliñou que o propio presidente será o encargado de explicar en que puntos se vai buscar o aforro, aínda que previsiblemente se vai centrar na cancelación de investimentos en obra pública.\nO ministro de Finanças de Portugal, Teixeira dos Santos, admitiu xa a posibilidade de aumentar os impostos a curto prazo se o goberno o vise necesario. Tamén se agarda a conxelación de obras (algunhas xa anunciadas) no Tren de Alta Velocidade (TAV) e en obras aeroportuarias.\nOs socios europeos exixiron un esforzo firme para lograr que en 2013 o déficit non supere o 3%. O novo compromiso do goberno español é reducir o saldo negativo este ano ao 9,3% e o vindeiro facelo ao 6,5. Pola súa parte, o goberno portugués quere que a final deste ano o déficit sexa dun 7,3 e que en 2011 baixe ao 5,1%.


Son da Vella, Identificando Fauna\nCONSELLOS PARA IDENTIFICAR FAUNA:\nSon da Vella non pretende ser unha guía definitiva para a identificación da fauna, se non un punto de partida de fácil compresión para comezar un coñecemento das animais e suas relacions co medio no que habitan. Desde a nosa humilde posición so pretendemos facilitar con esta web a comprensión do habitat no que vives.\nO mellor momento para identificar os animais é durante a primavera e o verán, xa que moitos deles so aparecen´ou se deixan ver durante estas estacións.\nTamén darnos conta do ciclo ó longo do ano dun animal nos pode axudar ó seu recoñecemento.\nFixaremonos sempre nos máis elementos posibles, dende as cores ata as formas de cabeza, tronco, patas....\nPodemos usar fotos e videos para recordalas pero na sua observación ter sempre isto presente:\nConven non influir nin relacionarse directamente cos animais silvestres xa que acostumalos a interacion cos humanos os poñen en peligro.\nSempre recordar que é máis importante a tranquilidade do animal que a sua identificación. Hoxe en día, cos medios dixitais dispoñibles poderemos observalos coa interación mínima..\nAnte a duda dos puntos anteriores sempre deixalo animal tranquilo.\nPasamos a dar algunhas claves que usamos en na web para a clasificación da fauna:\nEn Son da Vella clasificamos a Fauna en diferentes tipos:\nUn grupo numeroso parecido os insectos pero con rasgos diferenciadores. Todos son terrestres e poseen un gran numero de patas.\nEn Son da Vella clasificamos os Habitats nos seguintes grupos:\nAs zonas arboradas onde a masa forestal de arbore e continua\nAs zonas altas de montaña donde as árbores non están presentes de forma homoxenea, abundan máis os arbustos e o clima e máis duro tanto en inverno coma no verán.\nZonas donde as gramineas son as predominantes, as arbores e arbustos son máis escasos. Normalmente os pastos actuais son por intereación humana, facendo grandes superficies pra o pastoreo dos animais domésticos.\nZonas de charcos e lagos perpetuos ou case ( Dependendo da sequía dos ceráns). Zonas con condicións moi humedas cerca de ríos ou lagos, regatos... As condicio´ns de alta humidade crea características especiais pra moitos seres vivos.\nAquí entrarian os bordes de estradas, descampados de xabre, zonas abandonadas donde a vexetacion e escasa. Moitos destas zonas tenque ver coa interación dos humanos. Moitas veces son zonas que van evolucionando por interacion das plantas cara outro habita dos aquí descritos.\nzonas proximas a costa donde a area e outros elementos crean espacios semideserticos qeu aproveitan plantas moi especificas destos habitas.\nA vida do interior dos rios, regatos, lagos.. de auga dulce.\nA vida do interior do mar, oceano ou rías... de auga salgada.\nA fauna domesticada .\nPouco a pouco a medida que crezca o catalogo incorporaremos máis precisions á hora de clasificar a Fauna. Máis o obxetivo de Son da Vella e ser un punto de partida para calquera aficionado ou estudoso para coñecer o mundo máis cercano que nos rodea. Sempre recomendamos o uso de outros manuais, videos e calquera material que nos complemente as nosas investigacions.\nSaltón dun gran tamaño


Cifras dos incendios deste ano tras o fin da época de máxima alerta | Creando Tu Provincia\nCifras dos incendios deste ano tras o fin da época de máxima alerta\n9 octubre, 2014 9 octubre, 2014 Redacción CTP\t2014, cifras, incendios, quemada, superficie, Valdeorras, Valdeorras\nDende a Consellería de Medio Rural, se anticiparon datos dos incendios que tiveron lugar ó longo do que levamos de ano, indicando que con moita probabilidade serán xa cifras aproximadas a las de peche de este 2014 o entrar xa o outono e a época de choivas , co cal, históricamente, no é habitual que acontezan demasiados sinistros de incendios cara o fin de ano.\nNa nosa comarca foi o concello de Rubiá o que levou neste ano a peor parte, mais curiosamente non foi no verán. Foi a comezos do mes de maio cando arderon 235 hectáreas. Houbo dos máis en verano no mesmo concello segundo indica Medio Rural pero sin alcanzar as proporcións do acontecido en maio, aínda que amenazaron con chegar a Serra de A Lastra.\nOutro concello da comarca afectado polos incendios foi Carballeda. En concreto o incencio de Candeda, neste concello, arrasou con 60 hectáreas a finales do mes de agosto. Este foi na época de verán o incendio de maiores dimensións na comarca de Valdeorras\nMais este mesmo municipio vérase afectado tamén en marzo con outro incendio que daquela arrasara con 80 hectáreas.\nPequenos focos na Rúa o en O Bolo, pero de escasa importancia e relevancia, completarían o panorama na nosa comarca.\nFalando de cifras en conxunto de superficie queimada, Medio Rural indica que acabaron os fogos cunha superficie perto das 600 hectáreas na nosa comarca.\nSuliñan na memoria avanzada deste ano que foi o verán con menos incendios a nivel provincial y da comunidade dende o ano 1977.\n← Iván Dosantos continúo su puesta a punto en los 10 km de A Coruña\nTregumelos 2014, posta en valor dos cogumelos dos montes de Trevinca →\nAmpliación da escola infantil municipal do Barco de Valdeorras grazas á “conxunción de todos os recursos”\n13 septiembre, 2016 13 septiembre, 2016 Redacción CTP


Unións pide que se poda comercializar o exceso de uva previsto para esta vendima - Campo Galego\nInicio / Portada arriba dereita / Unións pide que se poda comercializar o exceso de uva previsto para esta vendima\n19/08/2019 5:29 p.m.\nO sindicato Unións Agrarias insta á Xunta de Galicia a actuar de inmediato para garantir a comercialización de toda a uva dispoñible para esta colleita dentro das súas respectivas denominacións de orixe.\nA organización alerta da “alarmante situación” na que se atopan numerosos viticultores, e reclama a implicación da Consellería do Medio Rural para conseguir que os produtores poidan dar saída a toda a produción dispoñible nesta campaña.\nEn cada denominación existe un rendemento máximo autorizado por hectárea, para garantir tanto a calidade do produto como para regular a oferta e desta forma axudar a manter os prezos. Neste sentido, o exceso de produción regúlase normalmente mediante as vendimas en verde, pois do contrario corre o risco de comercializarse por vías ilegais ou alegais, baixando os prezos de mercado.\nSen embargo, para Unións Agrarias avoga por saltarse para esta campaña as limitacións de produción e que se permita ao viticultor comercializar toda a produción baixo a DO. “Se ninguén fai nada por evitalo, -explican dende o sindicato- moitos dos produtores de uva das distintas denominacións de orixe de Galicia veranse nunha difícil tesitura en cuestión de semanas. E é que, tal e como xa alertamos, a cantidade de uva dispoñible en moitas das parcelas excede os cupos fixos aprobados polos Consellos Reguladores, polo que, se non se habilitan medidas excepcionais que o eviten, numerosos viticultores veranse na obriga de deixar parte da súa uva sen recoller por non poder vendela”.\nUnións pide que se permita dar saída á totalidade da colleita\nUnións Agrarias insta ao goberno galego a tomar parte e a actuar, da man dos distintos Consellos, para habilitar coa máxima urxencia un mecanismo que permita aos produtores de uva que se atopen nesa situación comunicala e beneficiarse dunha inspección das parcelas que corrobore os datos reais de produción e que lles permita dar saída á totalidade da colleita.\nA organización insiste na “necesidade de mudar o actual modelo de rendementos fixos por un sistema variable, que adapte os cupos de cada campaña á realidade das distintas subzonas e variedades produtivas”. E á espera de que esa modificación se produza, apela á “responsabilidade” e insta á Xunta de Galicia a actuar para solventar unha situación que consideran “inxusta” e garantir que toda a uva dispoñible nesta campaña poida ser empregada dentro das súas respectivas DOs.


Noa Presas: “Retirar o helicoptero contra incendios do Barco é unha irresponsabilidade” - Novas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nNoa Presas: “Retirar o helicoptero contra incendios do Barco é unha irresponsabilidade”\nPresas considera inadmisíbel que nin unha semana despois da aprobación do Pladiga a Xunta faga estas modificacións nun territorio de alto risco e sen dialogar cos traballadores e traballadoras.\n07 Xul 2017 ás 13:03\nvaldeorras noa-presas incendios\nNo día de hoxe o BNG coñeceu que a Xunta retirou o dispositivo dun helicóptero de incendios da base de Vilanova no Barco de Valdeorras (distrito XIII) inutilizando unha base na que se investiu diñeiro público e que fica agora pechada. Presas afirmou que “precisamente hoxe, malia estarmos nunha semana de temperaturas moderadas e mesmo de chuvias en boa parte do país, o territorio de Valdeorras, Terras de Trives e Castro Caldelas atópase hoxe por riba do 50% de risco de incendio, é un terreo con condicións climáticas moi específicas e tamén cunha complexidade xeográfica moi importante polas súas serras e diferenzas de altitude, polo que a decisión da Xunta é unha irresponsabilidade”.\nO BNG esixirá a rectificación desta decisión así como explicacións no Parlamento Galego sobre os motivos desta decisión esixindo un informe no que se esclarezan as presuntas deficiencias da base e se esclareza canto tempo se mantivo esa situación e se puido supoñer algún risco para a conservación dos materiais así como para o desenvolvermento laboral dos e das traballadoras.\nNoa Presas, deputada por Ourense, recordou que “só no 2016 concentrou máis da metade das 22.000 hectáreas ardidas no total e que concentrou a metade dos grandes incendios forestais superiores a 500 hectáreas. O oriente ourensá é unha das zonas máis castigadas nos últimos anos e a resposta da Xunta é precarizar máis aos traballadores e alterar a distribución duns medios materiais de por si insuficiente, non podemos toleralo”.\nA nacionalista lembrou que “xa en abril o BNG pediu un plan específico de atención para Ourense por ser un territorio con condicións climáticas específicas e castigado ao longo das últimas décadas. Agora vemos como a Xunta non só é tan pouco ambiciosa que se fixa o simple obxectivo de non superar as hectáreas ardidas no 2016 senón que procede a alterar o escaso dispositivo de Ourense deixando unha das zonas máis ricas canto a espazos naturais e máis complexas de protexer absolutamente desamparada, pois o tempo de resposta é un elemento decisorio á hora de atallar calquera lume”.\nO BNG parabeniza ás traballadoras e traballadores do 112 polo éxito acado tras 83 días de folga\nO BNG rexistra ante a UE unha denuncia contra o Estado español en relación ao accidente do Alvia


“O feito de que as mulleres publiquen aínda se vía, ou se ve, como unha anomalía, un exotismo” - Praza Pública\n“O feito de que as mulleres publiquen aínda se vía, ou se ve, como unha anomalía, un exotismo”\nInma Otero Dominio Público Praza Pública\nA profesora e escritora Inma Otero observou unha presenza crecente de novelas de protagonista, moitas veces femininas, que están inmersas nun proceso de construción de si mesmas. E tentou explicar os motivos no ensaio A ficcionalización do eu. Autoría e protagonismo das mulleres na literatura, publicado por Euseino? en edición non venal, en pdf, na serie Anotacións sobre literatura e filosofía. Unha protagonista feminina, sostén a autora, ofrece máis posibilidades para unha elaboración nova do eu ou para construír relatos emancipatorios desde a reconstrución da súa identidade, asediada polos relatos que tentan encorsetala.\nComezas rexeitando sintagmas como "literatura feminina" ou "literatura de muller". Por que estes tópicos sobreviviron durante tanto tempo?\nPorque, por unha banda, o feito de que as mulleres publiquen aínda se vía (ou se ve) como unha anomalía, ou como un exotismo, se se prefire. Por outro lado, persiste o prexuízo de que a literatura escrita por mulleres debe ser lida case en exclusiva por mulleres; a etiqueta resulta útil á hora de marcar o gueto ao que se quere destinar os textos.\n"A etiqueta resulta útil á hora de marcar o gueto ao que se quere destinar os textos"\nEn relación con iso, a túa proposta é non atender tanto á autora, á muller de fóra do texto, senón á muller construída dentro do texto, á personaxe. Por que?\nEn realidade interésame, e creo que a toda a crítica en xeral, máis os textos que a vida privada das autoras e autores. Non nego que algunhas circunstancias vitais sexan importantes, como a cultura da que forman parte, por exemplo, ou algunhas experiencias decisivas. Pero creo que a importancia que se lle dá ao sexo da autora, porque se é autor parece que non é relevante, é excesiva. Aínda considerando que realmente as mulleres seguen a ser o xénero marcado, non todas o asomen do mesmo xeito nin o reflicten literariamente de maneira sequera parecida. Ocorre moitas veces que un escritor constrúe unha protagonista moito máis rica e subversiva que o que fai unha escritora. Existen moitas mulleres que recorren a personaxes moi estereotipadas e planas.\n"Creo que a importancia que se lle dá ao sexo da autora, porque se é autor parece que non é relevante, é excesiva"\nNun tempo de deconstrución e reconstrución dun suxeito cambiante, descentrado, múltiple, procuramos a autoafirmación do eu, na busca de alicerces estables, segundo explicas. Como se relaciona isto coa maior atención a dimensión máis íntima do eu na literatura?\nTras os discursos da posmodernidade, distintas perspectivas propoñen a volta ao realismo, aínda que xa non se entenda a realidade como algo estático e unívoco. Por que xa non serve o posmodernismo? -Do que te tes ocupado noutro ensaio-.\nQuizais non resulta xa moi útil o posmodernismo pola apropiación que fixeron os discursos asociados ao poder do cuestionamento dos metarrelatos. Se todo é cuestionable e relativo, todo se volve tamén xustificable, incluso a inxustiza. E no momento que estamos a vivir, vemos como á sociedade xa non lle serven os xogos dialécticos da negación duns mínimos éticos. Se pola contra aceptamos que existen certas realidades empíricas e que o suxeito, como realidade, tamén empírica, ten unha entidade, aceptamos a posibilidade de intervir nesa realidade.\n"Neste momento o suxeito volve ocupar o centro; sexa pola construción do eu que queremos proxectar desde as redes sociais, sexa por unha nova rehumanización vencellada aos novos movementos políticos feitos desde a cidadanía"\nNeste contexto, o suxeito exteriorízase de modos diversos: a exhibición, a máscara, a deformación. En que sentido, neste contexto, a creación de personaxes de ficción favorece a ficcionalización da propia identidade?\nNon creo que os protagonistas ficcionalicen a identidade de quen escribe. E se é así, é algo que interesaría ás autoras e autores, pero non tanto a quen le. Pero penso que a concepción que se transmite do suxeito na literatura si responde á concepción do suxeito que existen na sociedade na que ven a luz os textos. E neste momento o suxeito volve ocupar o centro; sexa pola construción do eu que queremos proxectar desde as redes sociais, sexa por unha nova rehumanización vencellada aos novos movementos políticos feitos desde a cidadanía. Pode parecer contraditorio, pero tanto no egocentrismo como na dimensión social destas reclamacións percíbese un interese polo individuo e polo seu benestar, tamén emotivo. A solidariedade tamén é un xeito de explorar o sufrimento e tentar superalo.\nEntendéndose que todas as personalidades son múltiples, compostas de dimensións varias, a exploración da superposición de identidades enriquécese cando a personaxe é muller, segundo explicas. Por que?\nPorque sen negar a importancia doutros factores, as conquistas das mulleres cambiaron a percepción tradicional dos roles asociados ao xénero. Unha muller, polo simple feito de nacer muller e antes de perfilar unha personalidade, está sometida a moitos relatos que tentan encorsetala desde fóra. Ten que decidir se lle vale algún; ten que facer unha serie de escollas desde bastante cedo.\n"Unha muller, polo simple feito de nacer muller e antes de perfilar unha personalidade, está sometida a moitos relatos que tentan encorsetala desde fóra"\nTamén cando se trata de construír un relato emancipatorio, amosar algún tipo de subalternidade ou marxinalidade, contestar o poscapitalismo... pode ser especialmente operativo ter unha personaxe feminina, di. Por que?\nPorque o feito de ter que enfrontarse criticamente a unha identidade imposta faina máis sensible a outras reivindicacións de sectores minorizados. Por outra banda, o mercado é un dos ámbitos máis conservadores na percepción da muller. Ao sexismo da publicidade hai que sumarlle a incitación ao consumo de obxectos que “adornarían” o tópico. Unha muller que se opón a isto cuestiona boa parte do sistema.\nPartindo dunha identidade nacional minorizada, a literatura galega, indicas, acolle temáticas, correntes e personaxes de gran potencial subversivo: en conflito, en proceso de reconstrución da propia identidade. Por que, aquí, volven ser especialmente importantes as personaxes femininas?\nIgual que as mulleres, a literatura galega, e o campo cultural e político galego, téñense que enfrontar a unha identidade hexemónica que, ademais, proxecta unha visión da nosa identidade na que moitas veces non nos recoñecemos.\n"Un personaxe que vive á marxe do sistema ou que ten unha opción, corpo ou vida sexual que non coincide coa normativa tamén enriquece a reflexión sobre as posibilidades do suxeito"\nEn xeral e en resumo, por que as personaxes femininas son vehículo idóneo para reflexionar sobre os procesos de construción do suxeito?\nSen desprezar outras opcións, porque un personaxe que vive á marxe do sistema ou que ten unha opción, corpo ou vida sexual que non coincide coa normativa tamén enriquece a reflexión sobre as posibilidades do suxeito, desde o punto de vista do xénero social que aínda se rexe maioritariamente polo binomio home-muller, é a muller a que en maior medida ten que loitar contra unha identidade forzada. Pódense cruzar moitas liñas á hora de perfilar unha personaxe en loita e a de xénero é unha máis. Pero desde este punto de vista, unha protagonista que no procedemento de construírse atenda tamén á cuestión de xénero, ofrece un grao máis de problematización que o que pode achegar un personaxe masculino. Aínda que, por suposto, aparecen personaxes masculinos moi interesantes desde esta perspectiva como os que ofrece, por poñer un caso galego, Samuel Solleiro. Mais nestas análises da masculinidade ecoan os esforzos realizados polo feminismo por cambiar a categoría social do xénero.\nNon hai, en toda esta tendencia, un perigo de non transcender os roles e tópicos tradicionais? (A muller como ser emocional, etc). Ou realmente temos que reivindicar o íntimo como político, a emoción e o sentimento como modo de subversión nun tempo de individuos disgregados?\nPenso que nin o un nin o outro. Non estou de acordo con restrinxir o empoderamento das mulleres ao suposto feito de que a elas lles está reservado o íntimo. Como ben dis, paréceme que é ficar ancoradas no tópico. Non creo que sexamos máis emotivas ca os homes. Cando falo de que na concepción do suxeito priorízase agora o íntimo, que non o sentimentalismo, refírome a mulleres e homes. Pero creo que unha personaxe muller, á hora de construírse, si se ten que enfrontar ao seu relato de xénero de maneira máis evidente ca un home porque a sociedade así llo require. E o feito de encarar esa cuestión, que non ten que ser desde a debilidade, representa ben outras loitas. Neste sentido ten o valor dun símbolo.\n"Non estou de acordo con restrinxir o empoderamento das mulleres ao suposto feito de que a elas lles está reservado o íntimo"\nComentou Requeixo na súa crítica do teu ensaio da "centralidade única que Otero Varela concede á muller facéndoa protagonista primeira dunha actualidade que se reinventa constantemente nesa ficcionalización do eu mutable (aquí os teóricos doutros discursos xenéricos queer e negacionistas terían moito que discutir)". Que opinas sobre isto?\nDesde logo que hai outros marcos ben interesantes desde os que afrontar a identidade na literatura. Entendo perfectamente o que di Armando Requeixo porque achegarse ás cuestións de xénero segue a xerar debate e polémica. Como acontece na realidade, os personaxes, independentemente de se son homes ou mulleres, poden ser ben ricos e cuestionar desde outros ángulos o patriarcado. Cada vez atopamos máis exemplos na nosa narrativa. Non quixera que se entendese a importancia das mulleres protagonistas na narrativa actual de maneira reducionista ou exclusiva. Simplemente constato un feito, a presenza crecente de novelas de protagonista, moitas veces femininas, que están inmersas nun proceso de construción da súa identidade, e tento darlle unha explicación.\nCapa do libro © Euseino?


Homenaxe aos periodistas democráticos: de Víctor Casas a Luis Pita | Empresas de Galicia\nHomenaxe aos periodistas democráticos: de Víctor Casas a Luis Pita\nOs libros recompilan e actualizan medio cento artigos de cada respectivo autor, publicados na revista nos seus catro anos de existencia. Dúas visión distintas, pero complementarias, sobre o que aconteceu nos últimos axitados tempos que vivimos, as dúas cargadas de humor, ironía e acidez.\nPresentación de Diario dun repunante, de X.M. Pereiro\nEstes artigos de Xosé Manuel Pereiro lidos así, todos xuntos e seguidos veñen dar na reflexión da relación íntima que existe entre as ideas e a retranca. Para profundar sobre a esencia da retranca, ese elemento discursivo que vai moito máis aló da ironía e que vén dar no signo diferencial que di dos galegos que o somos, hai que botar man destes artigos. O camiño do particular anecdótico ao universal, o uso das citas ilustres coma o recurso de «pasoulle coma aquel que...», son estratexias literarias que enchen os textos de físgoas polas que o lector chega á comprensión cabal. A ese «xa che mo parecía a min» do lector satisfeito. En fin, que o día no que se inventou o mundo Xosé ¬Manuel ¬Pereiro estaba alí e agora, coma nesas historias de textos atopados no máis poeirento e escuro andel dun alfarrabista, damos nós co seu diario e iso sempre agacha un tesouro para o lector.\nPresentación de Novos episodios galegos, de Rivas\nA mellor radiografía da Galicia actual. As crónicas irmandiñas de Manuel Rivas. Petróglifos senlleiros tatuados coas palabras da comunidade.Unha achega que abrangue 360 graos de ironía, saudade activa, vitalismo solidario,tenrura e compromiso social.Teñen moito sempre de manifesto libertario. Son vieiros inzados de esperanza e trazados coa fasquía provocadora dun contrapoder . O mellor antídoto fronte á inercia moral e pasividade conformista. Azos e insubmisión, humor rebelde, paixón polo seu país, imaxinación e intelixencia crítica á procura da cerna dos procesos sociais. A liberdade agroma na escrita de Manuel Rivas co devalo dunha espiral incesante.


A Consellaría de Innovación e Industria puxo en marcha un novo establecemento adherido á Rede de Comercio Rural Galego, chamado Casa Rosa de Maceda. A directora xeral de Comercio, Ana Rúa; o delegado da Consellaría de Innovación en Ourense, Xosé Antón Jardón e o xerente de Galicia Calidade, Xabier Ignacio Louzao, visitaron esta mañá este proxecto piloto.\nAna Rúa sinalou que nos vindeiros días a Consellaría de Innovación e Industria porá en marcha dous comercios das mesmas características noutras comarcas rurais.\nCon isto completáse a primeira fase de creación de catro tendas piloto. Ademais, explicou, que o obxectivo de Innovación e Industria é contar este mesmo ano con preto de 20 establecementos integrando a Rede de Comercio Rural Galego.\nCo desenvolvemento da rede a Consellaría quere levar a calidade de vida e dotar de servizos a todas as zonas do noso rural.cumprindo así varios obxectivos, como son: adecuar a oferta comercial ás necesidades da poboación, mellorar a rendibilidade da xestión dos establecementos, crear postos de traballo e dinamizar a economía rural, dotar de novos produtos e servizos ao comercio rural aumentando a súa calidade e comercializar produtos autóctonos e artesanais galegos.\nA marca Comercio Rural Galego conleva a oferta dunha serie de produtos mínimos comúns a todos os establecementos adheridos, entre os que destacan os produtos locais, ecolóxicos e de artesanía alimentaria co fin de que o comercio rural sexa o referente de produtos frescos e elaborados de calidade. Comercialízanse denominacións de orixe galegas, produtos ecolóxicos co selo de Agricultura Ecolóxica de Galiza, produtos da marca Galicia Calidade e artesanía da comarca.\nNo proxecto de rehabilitación tívose en conta a definición do local para a adaptación ás novas formas de consumo do rural. Habilitouse unha área de tenda onde se ofertarán toda unha serie de produtos de primeira necesidade, así como alimentos de produción ecolóxica, produtos de Artesanía de Galiza e viños galegos; unha zona de bar con servizo de comidas; así como puntos de acceso a internet e de información turística. Dispuxéronse aseos adaptados para persoas con discapacidade e, por outro lado, dotouse ao establecemento dun Terminal de Punto de Venta (TPV) e ferramentas de xestión empresarial modernas.\nNos vindeiros días dúas tendas máis serán postas en marcha nas outras dúas provincias galegas (Lugo e Pontevedra) co que se dará por rematada a fase inicial.


Caracal aurata - Wikipedia, a enciclopedia libre\nO Caracal aurata, é unha especie de mamífero carnívoro da familia dos félidos, subfamilia dos felinos.\nPosteriormente foi clasificado dentro do xénero Profelis, xunto a Catopuma temminckii e ao gato de Borneo. Estes dous animais foron trasladados a un xénero diferente, Catopuma, (Catopuma temminckii e Catopuma badia, respectivamente), ao comprobarse que as similitudes con Caracal aurata obedecían a un proceso de converxencia evolutiva e non a un estreito parentesco. Na década de 2010 incluíuse no xénero Caracal.\nAínda que nas Rexións Neotropical e Indomalaia viven varias especies de felinos simpátricos dependentes dos bosques, esta é a única de África. Caracal aurata encóntras principalmente nas selvas tropicais húmidas primarias da África central e occidental, aínda que na periferia da súa principal área de distribución penetra nas rexións de sabana ao longo dos bosques de ribeiea. Tamén se ve en en bosques montanos e páramos alpinos no leste da súa área de distribución. Dous estudos de excrementos, no bosque Ituri do Congo (Hart et al. 1996) e do bosque Dzanga-Sangha da República Centroafricana (Ray & Sunquist 2001), encontraron resultados similares.\nDentro da selva chuviosa, o hábitat dos Caracal aurata é tan variábel como o seu aspecto, o que se explica pola súa ampla área de distribución. Animais solitarios, pódense encontrar tanto en terras baixas como en montañas, nas ribeiras dos ríos e nos bosques de bambús, aínda que en todos os casos necesitan dunha boa cobertura arbórea.\nOs roedores e os esquíos son as súas principais preas (o 70 % e o 62 %, respectivamente), seguidos por duiqueros e pequenos e medianos antílopes (25 % e 33 % respectivamente). Os primates constitúen o 5 % das súa capturas nos estudos de Hart et al. e Ray e Sunquist, e hai varias observaciónes feitas por investigadores de primates de Caracal aurata que cazan primates arbóreos. Kingdon (1977) informou sobre os mesmos constituíntes da súa dieta no Parque Nacional Bwindi de Uganda. Tamén cazan aves, e se encontraron con frecuencia restos de pangolíns en excrementos no Parque Nacional Tai de Costa do Marfil.\nNon se coñecen os detalles da súa actividade reprodutiva na natureza (de feito é un dos animais menos coñecidos). As crías probabelmente nacen en ocos de árbores. Por iso, o coñecemento dos hábitos reprodutivos de Caracal aurata baséase no estudo de individuos en catividade. As femias paren un ou dous gatiños despois dun período de xestación de ao redor de 75 días. As crías pesan de 180 a 235 g ao naceren. Abren os ollos ao cabon dunha semana, e desléitanse entre as 6 a as 8 semanas. Crecen e desnvólvense rapidamente en comparación con outras especies de gatos pequenos. Informouse de que un individuo estaba gabeando unha parede de 40 cm aos 16 días do nacemento, o que reflicte un alto grao de axilidade física desde as idades temperás. As fembras alcanzan a madurez sexual aos 11 meses de idade, e os machos contra os 18 meses. En cativerio, viven até 12 anos. Descoñécese a súa lonxevidade na natureza.\nOs Caracal aurata forman parte da dieta do leopardo, o único felido que habita nos bosques húmidos de África. Se encontraron restos de Caracal aurata en 5 de 196 leopardos do Parque Nacional Lopé de Gabón, e un único morto por un leopardo no P. N. de Ituri.\nCaracal aurata está ameazado pola extensa deforestación das selvas tropicais, para convertelas en plantacións de palmeiras aceiteiras, xunto coas actividades mineiras e a construción de estradas, destruíndo así o seu hábitat.\nA caza de Caracal aurata está prohibida en Angola, Benín, Burkina Faso, Congo, Costa do Marfil, Ghana, Kenya, Liberia, Nixeria, Ruanda, Serra Leoa e a República Democrática do Congo. En Gabón, Liberia e Togo, está permitida, pero sometida a regulación.\n↑ Profelis aurata Arquivado 11 de novembro de 2018 en Wayback Machine. no CITES.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Caracal aurata\nWikispecies posúe unha páxina sobre: Caracal aurata\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Caracal_aurata&oldid=6107194»\nA última edición desta páxina foi o 16 de xuño de 2022 ás 22:23.


A Revista Raigame publicou nos últimos meses dúas novas revistas, a número 46, segunda parte da triloxía dedicada á arqueoloxía na provincia de Ourense, e a número 48, sobre a figura de Florencio Delgado Gurriarán, homenaxeado no día das Letras Galegas do ano 2022, e que se complementa cunha Unidade Didáctica.\nA primeira delas, correspondente a Decembro de 2021, continúa o percorrido por diferentes puntos de interese arqueolóxico da provincia de Ourense, achegándonos da man de Manuel Xusto aos fondos pétreos do Museo Arqueolóxico de Ourense. Yolanda Álvarez fálanos do castro de S. Cibrao de Las e Montse Adaliz do Parque Arqueolóxico alí creado. Israel Picón lévanos até o concello da Mezquita e o Castelo de Santiagoso e Juan Seara e Manuel Gallego ao concello de Allariz, ao castro de Cerdeira e o seu conxunto rupestre. Até Calvos de Randín e o castelo da Piconha chegamos guiados por J. M. Galiña, E. Breogán e D. Babarro e Manuel García fálanos da idade de ferro na Limia Alta. Diferentes campamentos militares romanos son presentados por João Fonte J. Manuel Costa e Manuel Gago, e pechamos a revista co artigo de Xosé Benito Reza sobre os espazos fundacionais de Celanova.\nFlorencio Delgado Gurriarán, poeta de Córgomo, Vilamartín de Valdeorras, é o protagonista da revista Raigame 48, na que autores como Emilio Vega, Delfín Caseiro, Antón Dobao, Julio Pérez, Francisco Cobo, Anxo Baranga e Lito Caramés, Eva Piay, Celia Rey, Ricardo Gurriarán e Miro Villar, analizan a súa obra poética, a seu fondo sentimento pola lingua e a terra que viu nacer, a súa activiade política-cultural tanto na súa etapa no oriente ourensán como no exilio mexicano e o legado que deixou na súa terra, Córgomo.\nXunto a este último número editouse unha Unidade Didáctica realizada por Patricia Calviño e Séchu Sende, orientada aos centros educativos, na que se afonda na preocupación de Florencio Delgado pola normalización da lingua galega.


Vieiros: Galiza Hoxe - Gordon Brown toma o mando do laborismo no relevo de Blair\nNo Congreso do Partido Laborista\nGordon Brown toma o mando do laborismo no relevo de Blair\nA nova vicepresidenta do partido, Harriet Harman, estreita colaboradora de Brown, di que o goberno británico debe desculparse por apoiar a guerra de Iraq.\nRedacción - 09:00 25/06/2007\nTags: Gordon Brown Partido Laborista Tony Blair\nO congreso do Partido Laborista esta fin de semana en Manchester serviu para oficializar o relevo no poder, coa despedida para Tony Blair, quen asumira o cargo en 1994, ao tempo que Gordon Brown colle o temón do partido. O próximo chanzo para Brown, este mesmo mércores, será a dimisión de Blair como primeiro ministro e o seu propio acceso ao cargo.\nO cambio na cúpula da formación chega con bos prognósticos para eles nas enquisas. Xa que logo, por vez primeira nos últimos meses, un estudo publicado esta fin de semana en The Observer aseguraba que o Partido Laborista está outra vez á cabeza das preferencias dos electores británicos.\nNa súa toma de posesión do cargo, Brown citou como prioridades para a estratexia dos laboristas a sanidade, a vivenda e o ensino. Tamén prometeu que traballará para que o Parlamento gañe protagonismo na vida política británica.\nRecomendámoslles ampliar en The Guardian e The Times.


Un home sofre queimaduras en Vilagarcía por mor dunha avaría nun quentador - Pontevedra Viva\nUn home sofre queimaduras en Vilagarcía por mor dunha avaría nun quentador\nSábado 10 de Agosto, 2019 ás 10:38 do Sábado 10 de Agosto, 2019\nUn home tivo que ser trasladado a un centro hospitalario na noite deste venres porque as altas temperaturas que alcanzaron a auga tras unha avaría nun quentador provocáronlle unha serie de queimaduras.\nSegundo a información facilitada polo Centro de Atención de Emerxencias de Galicia, o home estaba nun inmoble en Vilagarcía de Arousa e, por mor das lesións, tivo que ser trasladado ao centro hospitalario de referencia.\nO 112 Galicia tivo constancia dos feitos ás 22.00 horas da noite. Segundo a información recibida, ao tentar conter unha fuga de auga, provocada polo mal funcionamento da resistencia do aparello, o home acabou queimándose.\nAta o lugar do incidente desprazouse unha ambulancia de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilagarcía, membros do GES da localidade e axentes da Policía Nacional e Local.


O Consello da Cultura Galega publica o informe sobre a situación...\nO Consello da Cultura Galega publica o informe sobre a situación das traballadoras do sector audiovisual e escénico impulsado pola AAAG, AGA, Escena Galega e a Mostra de Cangas\nO informe constata a desigualdade, a discriminación e os desequilibrios salariais no sector, así como tamén a maior incidencia da temporalidade e as dificultades de acceso ao mundo laboral para as mulleres. Ademais, o informe detecta a existencia de casos de acoso laboral e sexual\nAs citadas asociacións profesionais do sector fan un chamamento para a reflexión a todas as persoas que traballan no sector cultural, que representa o 3,5% do emprego total en Galicia, pero tamén ás administracións e mais ao público.\nA Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG), a Academia Galega do Audiovisual (AGA), Escena Galega (Asociación Galega de Empresas das Artes Escénicas) e a Mostra Internacional de Teatro Cómico e Festivo de Cangas celebran a publicación do informe A situación das traballadoras do sector audiovisual e das artes escénicas en Galicia, realizado polo Consello da Cultura Galega (CCG) a través do Observatorio da Cultura Galega. O citado informe, presentado hoxe ante os medios, culmina un proceso de dous anos e dá resposta a petición do sector para abordar en clave galega a situación do mundo laboral no noso sector atendendo ás cuestións de xénero. As citadas asociacións impulsaron o estudo en colaboración coa Secretaría Xeral de Igualdade que, xunto a Consellería de Cultura, asinou en novembro de 2017 un convenio de colaboración co Consello da Cultura Galega para levar acabo un estudo que, hoxe, xa é unha realidade.\nNo citado documento, amósanse unha serie de datos que, tal e como destacou hoxe a secretaria do Consello da Cultura Galega, Dolores Vilavedra, “corroboran unha serie de ideas que intuïamos” sobre as diferenzas laborais dende o punto de vista de xénero e “que xa estaban presentes no debate”. Deste xeito, os datos demostran a desigualdade e a discriminación no sector, o maior acceso dos varóns a papeis de importancia, os roles secundarios, máis estereotipados e máis sometidos a esixencias físicas e de idade destinados ás mulleres, a escasa presenza feminina en ámbitos técnicos, os menores ingresos que acadan as profesionais do sector na comparanza cos seus compañeiros homes, as maiores dificultades para conciliar a vida familiar -común a todos os profesionais, pero con maior incidencia no caso das mulleres- ou as dificultades para acadar traballo no caso das mulleres segundo vai avanzando a idade.\nEntre as cifras que cómpre destacar, a presenza das mulleres que traballan nas actividades laborais que representan o sector audiovisual e das artes escénicas é minoritaria con relación a dos homes ao chegar ao 42% fronte ao 58%. No que se refire á relación de emprego e idades, destaca que a media de idade das persoas profesionais no sector atópase nos 37 anos. Porén, o maior número de persoas afiliadas no sector teñen entre 20 e 40 anos: en concreto o 60%. A relación entre ter menos idade e unha maior posibilidade de afiliación é superior nas mulleres que nos homes. O 71,8% das mulleres afiliadas en 2016 tiñan entre 20 e 40 anos, mentres que nos homes esta porcentaxe reducíase ao 53%. Agora ben, obsérvase que a maioría das mulleres afiliadas tiñan 45 anos ou menos (60,4%), mentres que só un 15% superaban os 45 anos. No caso dos homes, os menores de 35 anos ou menos so un 36% do total e un 30% teñen máis de 45 anos. Ao respecto da traxectoria laboral tamén hai datos que demostran os desequilibrios, xa que as diferenzas por sexo na traxectoria dos profesionais destes sectores indican que só tres de cada dez profesionais con máis de dez anos de experiencia son mulleres. Estes son algúns datos dun informe que se poden consultar na web do Observatorio (http://consellodacultura.gal/publicacion.php?id=4345)\nA AAAG, Escena Galega, a AGA e a Mostra de Cangas envían este comunicado conxunto para convidar o sector e a todas as persoas profesionais do mesmo a realizar unha fonda reflexión ao respecto das cifras que se desprenden deste informe, así como das súas conclusións cualitativas ás que se chegaron polas entrevistas con corenta profesionais dos ámbitos da escena e do audiovisual. Precisamos que as persoas encargadas da produción, da dramaturxia e dos guións reflexionen sobre os contidos propostos e das dinámicas no ámbito laboral, mais tamén é necesario a implicación non só do conxunto de traballadoras e traballadores do ámbito, senón tamén do público.\nAtopámonos nunha tendencia social que aposta por transitar por un camiño de igualdade que, malia atopar constantes atrancos, consideramos xa imparable. O noso sector escénico e audiovisual conta cunha gran responsabilidade neste senso, na medida en que o noso traballo artístico achega á cidadanía unha vía fundamental para a construción de discursos, de imaxinarios colectivos e de sensibilización social. Cómpre, polo tanto, analizar en profundidade a liña do noso traballo, mais tamén as relacións laborais e de poder que se establecen, como en calquera outro ámbito laboral, no noso sector. A reflexión, polo tanto, debe ser tamén interna, xa que o citado informe desvela que se teñen detectado casos de acoso laboral sexual no noso sector, malia que se percibe un cambio de actitude.\nNa presentación do informe participaron Rosario Álvarez, presidenta do CCG; a secretaria xeral de Igualdade, Susana López Abella; o director xeral de Políticas Culturais, Anxo Lorenzo; Håkan Casares, responsable do observatorio da Cultura Galega; e Dolores Vilavedra, secretaria do CCG. Ademais, estaban presentes o director da Agadic, Jacobo Sutil, así como representantes da AAAG, Eva Fórneas e Laura Míguez; da Academia Galega do Audiovisual, Saamira Ganay e Marisela Lens; de Escena Galega Ruth Balbís, e María Armesto e Casilda Alfaro, da Mostra de Cangas.


¿Que é? | Servizo de Prevención de Drogodependencias de Begonte, Guitiriz, Outeiro de Rei, Rábade e Xermade\nInicio » ¿Que é?\nA prevención de drogodependencias enténdese como un proceso activo e integral que ten por obxecto implementar iniciativas tendentes a potenciar a promoción de factores de risco e diminuír a presencia de factores de risco co fin de mellorar e, de ser o caso, modificar a calidade de vida dos cidadáns e cidadás obxecto da acción preventiva, fomentando o autocontrol individual e a resistencia colectiva ante a oferta de drogas.\nA prevención é a medida máis efectiva para evitar problemáticas relacionadas coas drogodependencias. Diferéncianse varios niveis de prevención así como diversos ámbitos de actuación, de tal forma atopamos (ampliación da información no apartado INICIO=> FUNCIÓNS).\nDende unha perspectiva global, a filosofía de vida motivada principalmente por un espírito social eminentemente capitalista, establecida a súa vez principalmente a través dos medios de comunicación, atende a valores baseados no individualismo, no consumismo, no presentismo e no culto ó efémero. Neste senso, resulta evidente a existencia dunha forte vinculación entre estes valores e o consumo de drogas. A curiosidade, o desexo de vivir novas experiencias, a emoción de probalo prohibido, unido a adoptar certas actitudes transgresoras, propician o interese por consumir estas substancias que nos abstraen de inmediato de estados de ánimo tendentes á frustración, desencanto, baixa autoestima, percepción de fracaso...\nO consumo de drogas para moitos é un resposta á vida; un modelo de vida pouco razoado que só ten verdadeiro remedio na prevención, na educación. As funcións do Servizo de Prevención de Drogodependencias orientarase a reducir estas influenzas de carácter global mediante un traballo contextualizado na realidade local.