Ferroatlántica. Onde está a crise? - Ramón Varela Díaz - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\n28 febreiro 2019 06:39 h.\nFerroatlántica pertence á multinacional con sede en Inglaterra coñecida como Ferroglobe, que é o principal produtor mundial de silicio metálico e un dos maiores produtores de aliaxes ferrosas e metálicas baseadas no silicio e no manganeso. Participa tamén en empresas relacionadas coas súas actividades principais como son a produción hidroeléctrica e a minería do seixo. Ferroglobe ten 26 centros e 69 fornos de produción electrometalúrxica nos catro continentes e hai tempo xa que é o principal produtor de ferroaliaxes da Unión Europea en parte grazas a produción galega.\nGalicia ten tres centros de produción de Ferroglobe (Dumbría, Cee e Sabón) e a empresa conta con catro minas de seixo importantes por alta calidade e pureza e por cantidade (Mina Conchitina no municipio de O Vicedo, Mina Sonia en Mañón, Mina Esmeralda en Trazo e Mina Serrabal na Serra do Pico Sacro entre Vedra e Boqueixón). Por se fose pouco, ademais ten no Río Xallas e no Río Grande tres grandes hidroeléctricas que suman unha potencia de 125,8 MW (Sta Uxía IeII e Castrelo), e sete centrais clasificadas como minihidraúlicas (Novo Castrelo, Fervenza IeII, Ponte Olveira IeII, Pindo, e Carantoña), tres delas de recente construción, xuntas engaden outros 38 MW de potencia.\nOnde está a crise de Ferroatlántica, se fabrica un produto codiciado no mundo e de alto valor engadido, conta cunha importante produción hidroeléctrica para autoabastecerse e vender, e aproveita as nosas minas de seixo?\nPero onde está a crise de Ferroatlántica, se fabrica un produto codiciado no mundo e de alto valor engadido, conta cunha importante produción hidroeléctrica para autoabastecerse e vender, e aproveita as nosas minas de seixo non so para as fabricas galegas senón tamén para exportar?\n1. Grandes inversións, endebedamento e altos costos para anular a competidores.\nEn febreiro do 2018 Ferroglobe anunciou a adquisición de dúas fabricas, unha en Francia (Glencore en Dunkirk) e outra en Noruega (Mo I Rana), conseguindo así eliminar competidores e duplicar a capacidade global de aliaxes de manganeso, ferromanganeso e silicomanganeso (mais de medio millón de t), produtos que se están fabricando en Galicia.\nEn setembro do 2018 a débeda de Ferroglobe ascendía a 510,9 millóns de euros, o director de finanzas de Ferroglobe afirmaba “o deterioro das condicións no terceiro trimestre deixounos con inventarios elevados, un factor clave para reducir a produción”, “Non cumprimos ..”. Os costos de persoal e outros gastos operativos no 3º trimestre do ano 2018 foron de 153.2 millóns cando no 2017 eran 133.9 millóns. A empresa xustifica os aumentos en base aos costos de mao de obra para as plantas de aliaxe de Noruega e Francia recentemente adquiridas.\n2. Venta de activos -hidroeléctricas- para diminuír a débeda.\nEn decembro do 2018 Ferroglobe anunciou desde Londres a venda de activos non esenciais. En realidade xa levaba tempo nesta idea, a filial Hidro Nitro Española S.A. (HNE) que operaba centrais hidroeléctricas con 18,9 MW de capacidade, obtivo unha ganancia neta de 18 millóns de euros pola venta realizada a un fondo de enerxías renovables, co obxectivo de amortizar parte da débeda da Compañía e Ferroatlántica en Francia facía o mesmo con dúas hidroeléctricas que eran codiciadas polo fondo canadense Brookfiel. Anteriormente intentara -intento falido- segregar en Galicia a produción hidroeléctricas de Ferroatlántica das empresas de Cee e Dumbría, esperaba transferir ou vender as hidroeléctricas, en febreiro do 2017 a operación dábase por feito ate o extremo que os medios de comunicación facíanse eco de que J.M. Villar Mir pactara a venta de 3 hidroeléctricas en Aragón e 9 en Galicia ao fondo Brookfield por 153 millóns de euros, tratábase de facer caixa e pagar as que ian ser novas adquisicións de Francia e Noruega.\n3. Aparición de novos competidores.\nA masiva entrada de silicio procedente de mercados estranxeiros en Canadá e Estados Unidos non so provocou a suspensión de produción nunha fábrica de Ferroglobe de Estados Unidos (Niágara Falls con 27.000 t de silicio metálico) senón que xa antes se iniciara unha ofensiva proteccionista con denuncia. Globe Specialty Metals, una subsidiaria de Ferroglobe, presentou en Estados Unidos e Canadá accións comerciais dirixidas a dous tipos diferentes de prácticas desleais: casos antidumping contra as importacións de Australia, Brasil e Noruega (con prezos de importación baixos, por debaixo dos de mercado), e casos de dereito compensatorio contra as importacións de Australia, Brasil e Kazajstán (países que fabrican con subvencións gobernamentais). As denuncias de Ferroglobe foron desestimadas en marzo do 2018 pola Comisión de Comercio Internacional de Estados Unidos (ITC) ao confirmar que as “importacións non causan danos relevantes a industria de silicio metálico en Estados Unidos”, o que provocaría un gran malestar e inquietude na empresa.\nPoden existir outros factores ademais dos enumerados, pero o que si parece seguro é que a crise de Ferroatlántica non ten que ver coa alta contaminación que xera en Galicia, sendo de destacar o alto número de contaminantes que emiten estas industrias a atmosfera e a auga.\n- Ferroatlántica de Cee emite 25 contaminantes, deles 18 son a atmosfera e 7 a auga.\n- Ferroatlántica de Sabón deixa saír 23 contaminantes, deles 12 son a atmosfera e 11 son a auga.\n- Ferrotlántica de Dumbría emite 21 contaminantes , deles 17 a atmosfera e 4 a auga.\nÁ atmosfera emiten gases de efecto invernadoiro (dióxido de carbono, metano...); gases acidificantes ( óxidos de nitróxeno, dióxido de xofre, amoníaco...); gases que forman o prexudicial ozono troposférico (a partir da emisión de dióxido de nitróxeno, hidrocarburos...) ademais emiten outros produtos perigosos para a saúde como partículas e metais pesados que son coñecidos pola súa relación con problemas de saúde: cancro, danos cardiovasculares, ictus... e danan os ecosistemas.\nFerroatlántica nas tres fábricas que ten en Galicia (Sabón, Cee e Dumbría) emitiu un 15% máis de dióxido de carbono que o que tiña asignado para o ano 2017\nFerroatlántica nas tres fábricas que ten en Galicia (Sabón, Cee e Dumbría) emitiu un 15% máis de dióxido de carbono que o que tiña asignado para o ano 2017. Recibía dereitos gratuítos de emisión de gases invernadoiro (BOE nº 44 do 2014) por un total de 449.303 toneladas no ano 2017 e emitiu 518.000 t segundo a súa propia declaración ao Rexistro PRTR . A fábrica de Sabón é a de maiores emisións en CO2 alcanzando 194.000 t cando tiña asignado 149.752 t.\nFerroatlántica ademais de superar o medio millón de toneladas de dióxido de carbono emitiu 608,5 t de óxidos de nitróxeno, 492,5 t de dióxido de xofre, 34,9 t de partículas, 1.043 t de monóxido de carbono, 42,4 t de compostos orgánicos volátiles sen metano, 359,6 kg de metais pesados (Hg, Zn), aparte dunha cantidade importante de contaminantes a auga e residuos perigosos e non perigosos.\nAté o tema da segregación eléctrica todo foron facilidades por parte da Xunta, facilidades que pagamos todos.\nNo 2009 a empresa daquela de Villar Mir levaba varios anos reclamando melloras no porto de Brens-Cee e melloras de comunicación por estrada coa Coruña, polo que nese ano e como resposta a Xunta de Galicia comezou a obra do porto comprometida antes polo presidente Fraga, obra que implicaba dragado, ampliar a liña de atraque e aumentar a explanada de carga, para o cal a Xunta dedicou nun primeiro momento 14,5 millóns de euros e a empresa 2 millóns. Nese tempo tamén se construía a estrada Berdoias-Carballo e logo Cee-Berdoias que permitía comunicar o porto de Brens e as factorías de Cee e Dumbría con Coruña por medio de autovía, obras que supuxeron máis de 340 millóns do erario público.\nTampouco parece que teña que ver coa interrumpibilidade eléctrica e con outros problemas demandados e non atendidos como a necesidade de inversións nas factorías galegas para modernización das instalacións, nin cos salarios dos traballadores, nin coa administración permisiva, nin co territorio (utilizan os nosos recursos naturais como o seixo, a auga, a electricidade, o porto...), nin sequera coas importantes emisións contaminantes nin coa alteración nos ecosistemas fluviais e a paisaxe...\nEn definitiva, temos que mirar ao lonxe e apuntar as grandes decisións empresariais tomadas dende fóra do país en Madrid, Londres ou Nova York, para ver a orixe da crise de Ferroatlántica, parece que agora só queda esperar a que os negocios da multinacional inglesa volvan remontar, especialmente na bolsa xa que cotiza no americano NASDAQ e as accións están hoxe a 2,29 dólares cando cotizaban por riba de 10 dólares hai só uns meses e a principios de 2018 superaban os 16 dólares. Mellor ser optimistas porque non esquezamos que Ferroatlántica é garantía de pago do 100% do capital que Ferroglobe obtivo nunha liña de creto de 215 millóns en xullo do 2018.\nAs multinacionais en Galicia planifican e obran como en terreo conquistado, alleas a realidade e estannos acostumando a bailar ao mal son que nos tocan, claro que nunca tocaban ben e nunca tocaban para nós.


Caladiños: Comunicado do Equipo de dinamización da lingua galega do CPI Don Aurelio\nxoves, 14 de outubro de 2010\nComunicado do Equipo de dinamización da lingua galega do CPI Don Aurelio\nPreme aquí se queres apoiar e/ou comentar\nO Equipo de dinamización da lingua galega (EDLGA) do CPI Aurelio Marcelino Rey García de Cuntis, ante a campaña desatada contra o equipo por un colectivo alleo ao ensino, manifesta:\n- O EDLGA realiza dende hai máis dunha década un labor continuado que persegue a mellora de competencias lingüísticas e a sensibilización e mellora das actitudes respecto do galego entre a comunidade educativa, especialmente, entre o alumnado. Os seus proxectos responden aos criterios emanados das convocatorias da Secretaría Xeral de Política Lingüística (SXPL) da Xunta de Galicia. Así, desde o EDLGA do noso centro realizáronse ao longo dos últimos anos multitude de actividades (contacontos, teatro, expresión musical, edición de revistas, regueifas, publicacións dixitais, intercambios culturais con outros centros, concursos literarios, de fotografía, etc) nos que colaboraron ducias de profesores e que foron recoñecidas pola comunidade educativa e polas institucións e asociacións locais, que colaboraron en múltiples destas actividades. Tamén a SXPL recoñeceu este traballo nas convocatorias de 2008 e 2009 ao outorgarlle as máximas puntuacións aos seus proxectos.\n- Unha das actividades permanentes do EDLGA foi a creación dun blog en outubro do 2007 que, como acontece con moitos outros espazos web dos centros educativos, dá a coñecer recursos educativos e lingüísticos e serve de voceiro das actividades e doutros artigos e informacións vinculados aos obxectivos que lle son propios. A día de hoxe no blog foron publicados 277 artigos.\n- O 25 de maio do 2008 unha alumna publicou un artigo no que informaba da actuación en Cuntis do grupo Skarnio, e as súas impresións sobre dito grupo, acompañada dun vídeo do grupo insertado desde Youtube, dentro do Festidoiro 2008. Este festival organizouno a Asociación Cultural O Fervedoiro, e contou coa colaboración económica de varias Consellerías da Xunta de Galicia, do Concello de Cuntis e da Radio Galega, entre outras institucións. O artigo desta alumna acolle unicamente as súas impresións sobre a música feita por este grupo sen ningunha alusión a outro tipo de temáticas. O vídeo segue colgado en Youtube sen que teña sufrido ningún tipo de restrición.\n- En setembro do 2010, dous anos e tres meses despois da publicación do artigo, este colectivo iniciou unha campaña de desprestixio dos Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística dos centos de ensino e das persoas que os coordinan, utilizando tácticas impropias dunha democracia. Tiraron imaxes e outros contidos dos blogs e páxinas de distintos Equipos e, descontextualizándoos e esaxerando a súa transcendencia, acusaron, coa complicidade dalgúns medios de comunicación, aos membros dos equipos de adoutrinar ao alumnado, mesmo de facer apoloxía da violencia. Estas imaxes están totalmente quitadas de contexto e as relacións entre as causas e os feitos son absurdas e demagóxicas e descualifican máis a quen as utiliza para atacar que ao atacado.\n- A elección do noso blog por parte deste colectivo non foi casual: debeuse a que no noso centro traballou unha das cabezas visibles da Coordinadora Galega de Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística, obxectivo da súa campaña de criminalización. Velaquí outra das mentiras empregadas por este colectivo xa que a persoa que no ano 2008 coordinaba o ENDL non era a perseguida por eles.\n- Nun primeiro momento, os membros actuais do ENDL decidimos non facer ningún comunicado, co obxectivo de non darlle máis publicidade á ruín ‘caza de bruxas’ iniciada por ese colectivo, que só busca notoriedade pública e relevancia política.\n- O 11 de outubro soubemos que agora o único branco da vil campaña deste colectivo é o noso EDLGA, ao solicitarlle ao Valedor do Pobo que esixa a retirada do vídeo citado máis arriba.\n- Ante a trascendencia que acadou o tema decidimos redactar este comunicado e levar a cabo outras actuacións para informar á comunidade educativa e á opinión pública en xeral sobre esta cuestión.\nConsideramos necesario facelo, aínda que poida beneficiar os obxectivos desta organización extremista, porque no artigo motivo da tramposa polémica só hai información dunha actuación musical e o vídeo é legal, aínda que esteamos ou non de acordo co seu contido.\nDesde o EDLGA non imos retirar o vídeo a non ser que a autora do artigo o solicite. O blog é personalizado e non pertence ao dominio oficial da Xunta. Iso si, se algo conseguiu esta polémica é que o blog teña máis visitas que nunca e se poida comprobar o traballo desenvolvido. Non imos aceptar de ningún modo a presión e censura feita por un colectivo de fanáticos totalmente alleo ao ensino que o único que busca é desprestixiar a todo o profesorado e alumnado que participa nas actividades do noso centro.\nNun estado democrático non se lle pode recoñecer a este colectivo ningunha autoridade legal, nin moito menos educativa ou moral, para fiscalizar o contido do blog ou calquera outro aspecto do noso traballo a prol da nosa lingua. Estivemos, estamos e estaremos sempre a favor dunha educación aberta, tolerante e respectuosa con todas as persoas e traballaremos arreo para conseguir maiores espazos sociais no uso da lingua galega, polo que non aceptaremos ningún tipo de censura de ningúen, e menos daqueles que unicamente buscan facela desaparecer da nosa sociedade.\nDurmindo nas trincheiras\nMarcelino Camacho, unha persoa decente\nComunicado do Equipo de dinamización da lingua gal...\nUn día dunha nena de Friol a finais dos 70\nCampos de muerte (A Grande Guerra)\n1916, de Fabien Bedouel\nLa guerra de las trincheras, de Jacques Tardi


Caldo de Gloria. Homenaxe a Rosalía\nO Concello de Ames invita aos locais hostaleiros a adherirse á iniciativa “Caldo de Gloria” con motivo da celebración do Día de Rosalía\nCon motivo da celebración do Día de Rosalía 2019, unha efeméride que terá lugar o vindeiro 24 de febreiro, o Concello de Ames, xunto cos municipios de Brión, Padrón e Santiago, e coa colaboración da Fundación Rosalía de Castro, organiza a actividade “Caldo de Gloria”. Deste xeito, convídase aos establecementos do sector hostaleiro de Ames a que durante os días 22, 23 e 24 de febreiro sirvan cuncas de caldo de tapa, tanto durante as comidas como pola tarde nas ceas. Os locais adheridos recibirán un cartel e manteis de papel para utilizar esas datas. O prazo para apuntarse na devandita campaña estará aberto ata o vindeiro martes, 19 de febreiro.\nOs restaurantes e bares asociados que se adhiran a esta campaña serán ampliamente publicitados dende a WEB da Asociación\nPara participar nesta campaña, ou ampliar información, tan só hai que comunicalo a través dos correos electrónicos turismo@concellodeames.gal ou atencioncidada@concellodeames.gal. Outra opción é chamar ao número de teléfono 662 099 944. O prazo para apuntarse na devandita campaña estará aberto ata o vindeiro martes 19 de febreiro.


Mortadelo Presidente e Filemón Menistro – vaitraballar\nMortadelo Presidente e Filemón Menistro\nPublicado pordavidef Setembro 17, 2007 Setembro 17, 2007 Publicado enblogs de interés,mimadriña!\nMortadelo e Filemón. Cantos bós momentos na compaña destes dous superaxentes da T.I.A creados polo gran Ibañez. Cantas risas, de partirse cos disfraces imposibles de Mortadelo e coas duas mil maneiras de Filemón de aporrear neste, cando lle facía algunha das súas.\nPois que un día falando có señor Dabarca, que comparte a miña admiración por estes grandes do tebeo (daquela eran tebeos ou “cómprame un cuento” -que lle dicía eu a miña nai de pequeno-, agora parece ser que son cómics), comenteille que unha das miñas historietas preferidas era aquel que se chamaba: “Mortadelo y Filemón en Alemania”, (¡pa partirse!). E o home que non o coñecía, que si a el os das olimpiadas e tal. E díxenlle: macho.. si o topo traiocho. Pois non, non o atopei.. pero para compesar voulle poñer aquí un enlace a un blog fantástico onde aparece.\nEl Rincón de Mortadelón e o enlace ó tebeo en cuestión Mortadelo y Filemón en Alemania\nNoraboa a Mortadelón e gracias a Ibáñez por tantos anos de risas.\ndiccionario Usuario – técnico\nOne thought on “Mortadelo Presidente e Filemón Menistro”\nSetembro 17, 2007 ás 7:04 pm\nnon coñecía eu a historia de Alemania, a ver se nunha destas ferias do comic lle boto man a algún exemplar…


Pontevedra nos anos do medo: "Un cesto de mazás", un libro imprescindible sobre a represión.\n"Un cesto de mazás", un libro imprescindible sobre a represión.\nPasaron algúns anos dende que o cineasta austríaco Günter Schwaiger, coordenador do ciclo “Imaxes contra o esquecemento”, fixera as seguintes preguntas:\nQue lles pasa a tantos historiadores españois para que teñan tanto medo á memoria da xente? Dende cando a memoria non serve para testemuñar a verdade? Ou acaso nos xuízos non fan falla testemuñas para condenar a alguén? Xa non vale o testemuño dun fillo que veu como fusilaron a seu pai para testemuñar o horror do fascismo? Chegamos a tal arrogancia académica que as vítimas teñan que pedir permiso ós historiadores para saber se o seu sufrimento foi verdade ou simplemente un espellismo?.\nDende aquela, a consideración das fontes orais foi mudando pero son coñecidas as reticencias cara elas de moitos historiadores; é certo que algunhas veces son mal utilizadas, asumidas de xeito acrítico. Como as demais fontes, deben ser tratadas con rigor e ser obxecto de, como mínimo, as mesmas cautelas. Se hai un campo onde estas fontes son imprescindibles é no da investigación sobre a represión, no que contribuíron a abrir novas liñas de traballo e a prestar atención a parcelas esquecidas ou pouco tratadas nas publicacións. Houbo sectores da poboación que non contaron co mesmo acceso á produción de documentación escrita que tiveron outros máis privilexiados; tamén houbo actuacións represoras que apenas deixaron pegadas na documentación: prisión gobernativa, rapados e outras aldraxes a mulleres, participantes nos “paseos”, etc.\nAdemais os testemuños orais achegan a dimensión máis humana da historia: os sentimentos, as emocións, a experiencia de como viviron os feitos as vítimas e os seus.\nTodo o anterior ven a conto da publicación dun libro baseado fundamentalmente na historia oral: “Un cesto de mazás. Memoria das vítimas do 36 e do tempo que veu”, do que é autora Montse Fajardo Pérez, que xa fixera unha incursión, máis limitada, nesta temática co libro Matriarcas. Mulleres en pé de vida; de feito, a especial sensibilidade de Montse sobre o papel desempeñado polas mulleres está presente en cada un dos apartados do seu novo libro.\nAo meu entender “Un cesto de mazás” é un exemplo de como se debe facer historia a través das fontes orais; detrás de cada unha das historias que nos conta hai un exhaustivo traballo de documentación, de consulta de fontes arquivísticas e hemerográficas, de contraste de informacións, que permite á autora combinar na narración o punto de vista interno, limitado, propio dos relatos da memoria, co externo, global, propio dos historiadores.\nSeguindo ao profesor Fontana, o historiador debe tentar acadar o máximo rigor e veracidade posibles, non ocultar nin manipular fontes, pero non ten por que ser neutral (e de feito ningún o é). Montse Fajardo non presume de distancia nin de neutralidade: “ Si, é verdade, eu estou dun único lado, do lado das vítimas. De todas as vítimas. Do único lado en que podería estar: o dos silenciados”\nO libro consta de dezaseis apartados, dezaseis historias nas que aparece a loita pola vida, os sufrimentos das vítimas e as súas familias tras o golpe de estado franquista. É un libro duro, emotivo, que chega ao corazón, no que aparece o mellor das persoas (a solidariedade, o compromiso, a bondade...) pero tamén a maldade, a crueldade, dos verdugos e de sectores da poboación que se sumaron ao carro dos vencedores e que insultaban, delataban e perseguían aos “roxos”.\nAs mazás do cesto rompen o silencio e cóntannos a súa historia. A xeito de exemplo, só un parágrafo do capítulo “O carpir dos barcos” que trata da familia do sindicalista de Marín Amando Iglesias:\nTiña 74 anos cando enfermou. Manuela a Bichona perdeu a memoria, pero nin con esas logrou esquecer o que pasou. Nunca. Sempre estaba co seu home a voltas e unha tarde, cando tiña 77, díxolle á súa neta que ía deitarse pero non foi para a cama, saíu da casa, botou a andar e durante días non se soubo nada dela. Ao cabo dunha semana atoparon o seu cadáver no río, moi preto de onde fusilaran a Amando. Fora onda el pero como non vía ben debeu caer na auga. Aquel día Manuela saíra da casa para facer de novo o camiño que fixera detrás da camioneta, o camiño que fixera co ataúde do seu home ás costas, sen saber que esta vez levaba ao lombo a súa propia morte. Porque a ela tamén a mataron eles. A ela tamén.\nEn resume, un libro de lectura imprescindible para entender a verdadeira dimensión do terror implantado a partir do 20 de xullo de 1936.\nPublicado por Xosé Álvarez Castro en 19:33\nEtiquetas: historia oral, Montse Fajardo, Un cesto de mazás


92 actividades no Verán no Gaiás – Galicia 24 Horas\n92 actividades no Verán no Gaiás\nBy chus on 18 junio, 2014 Comentarios desactivados en 92 actividades no Verán no Gaiás\nA Cidade da Cultura acollerá durante os meses de verán un total de 92 actividades dentro do programa de iniciativas culturais e de ocio ‘Verán no Gaiás’ e espera recibir durante os meses estivais a visita de 100.000 persoas, das que case 35.000 participarán directamente nas actividades programadas.\nAsí o sinalou este mércores o conselleiro de Cultura, Jesús Vázquez, que presentou a programación de verán do complexo do Gaiás xunto coa directora da Fundación, Beatriz González Loroño; e a directora de Acción Cultural, María Pereira.\nMaría Pereira apuntou que, un ano máis, a programación da Cidade da Cultura «sairá ao exterior» dos edificios cunha proposta de «verán activo» apta para todos os públicos. Os artistas galegos, indicou, terá unha «protagonismo importante» dentro das actividades.\nPola súa banda, Jesús Vázquez comprometeu unha «programación de calidade» que se abrirá durante o verán a novas propostas e que chegará «a distintos públicos».\nA programación de verán na Cidade da Cultura iniciarase o xoves 3 de xullo co inicio do ciclo ‘Atardecer no Gaiás’, que ofrecerá os xoves, venres e sábados ata 24 concertos gratuítos. Nestes espectáculos de pequeno tamaño participarán artistas como Grampoder, Talabarte, María Rodés, Los Punsetes ou a Orquestra de Cámara Galega.\nA festa de presentación do ciclo será o xoves día 3 na compostelana Praza do Toural, onde actuará a banda coruñesa Sensacional. Este será o único concerto do ciclo que terá lugar fóra do Gaiás. A clausura, a cargo de Toy, será o 30 de agosto na praza central da Cidade da Cultura.\nNon obstante, a grande cita musical deste verán no Gaiás chegará o 26 de xullo co concerto do dúo de jazz Chick Corea e Stanley Clarke, que acollerá o Museo Centro Gaiás. A actuación, única en Galicia destes artistas, estará tamén incluída na programación das Festas do Apóstolo de Santiago.\nO día 23 de agosto, a Cidade da Cultura acollerá a iniciativa ‘Cidade Imaxinaria’, unha xornada chea de espectáculos, xogos e talleres para familias. O evento, que durará dende as 11.00 ata as 20.00 horas, programará máis de 20 espectáculos gratuítos.\nAdemais, os máis pequenos terán a oportunidade de vivir ‘Unha noite baixo a auga’ da man da exposición ‘Auga Doce’. Como xa aconteceu coa anterior mostra que acolleu o Museo Centro Gaiás, Orinoco, os nenos de entre seis e 11 anos poderán pasar unha noite neste centro explorando a exposición e pasando a noite nas instalacións.\nA oferta nocturna de verán complétase un ano máis cunha nova edición das ‘Visitas Astronómicas’ organizadas en colaboración co Observatorio Astronómico Ramón María Aller, que terán lugar todos os venres dende o 4 de xullo ao 19 de setembro, de forma gratuíta previa inscrición.\nAsí mesmo, os xoves, do 3 de xullo ao 11 de setembro, será a quenda do deporte coa iniciativa ‘Camiño ao Gaiás’, que programará rutas coas que descubrir novas visións da Cidade da Cultura en colaboración coa Fundación USC Deportiva.\nXa en setembro, os novos creadores reuniranse no IV Encontro de Artistas Novos, que do 9 ao 12 reunirá no Gaiás a 70 mozos para compartir os seus proxectos entre eles e con figuras da arte xa consolidadas como Lois Patiño, Din Matamoros ou Dora García. Os interesados deberán presentar o seu proxecto antes do 4 de xullo.\nDurante os meses de verán, os visitantes do Gaiás poderán gozar tamén da instalación ‘Flywaterbags’, de Ana Soler, instalada nas Torres Hejduk, que finalizará o 31 de agosto. Ata o 14 de setembro estará aberta tamén a mostra ‘Auga Doce’ no Museo Centro Gaiás.\nA programación estival da Cidade da Cultura complétase cunha última sesión do ciclo Literatura e Cultura Contemporánea Nexos, que pechará a edición 2014 o 28 de xuño cun dos grandes escritores actuais, Vicente Molina Foix, que explorará o mundo do malditismo nas artes.\nINCREMENTO NAS VISITAS\nBaseándose nos datos de anos anteriores, Jesús Vázquez estimou que durante os meses de verán poderían visitar a Cidade da Cultura unhas 100.000 persoas.\nNeste sentido, o conselleiro destacou que dende o inicio deste ano o Gaiás está a experimentar un incremento no número de visitantes. Dende o mes de xaneiro, indicou, o complexo recibiu máis de 205.000 visitantes, o que supón un 10 por cento máis que o ano pasado polas mesmas datas.\nAsí mesmo, recordou, o pasado mes de maio bateuse a marca de asistencia á Cidade da Cultura, con 50.604 visitantes, sendo o mes no que o complexo recibiu máis visitas dende a súa apertura.\n92 actividades no Verán no Gaiás added by chus on 18 junio, 2014


Oribus: el buscador de genealogía ibérica - Xenealoxía.org - Genealogía de Galicia\nOribus: el buscador de genealogía ibérica\nDende a administración de Soios nos informan do lanzamento da versión 1.0 do buscador de xenealoxía Oribus. Agora inclúe sitios de xenealoxía española e portuguesa, i entre eles Xenealoxía.org.\n"O cambio representa un importante salto cualitativo ao incorporar 26 sitios de internet, que en total xeraron 700.000 relacións. Na primeira fase de carga exploráronse 150 Gb de páxinas web, obtendo 1.230.000 palabras relacionadas."\nIsto fai que o que moitas veces é un tedioso traballo nas buscas, fagámolo en milésimas de segundo. Bótase en falta na presentación dos resultados dalgúns sitios o segmento do texto que envolve o termo da busca para orientarnos se imos no camiño correcto. Dito esto co anímo de seguir adiante nunha ferramenta que xa é espectacular para unha 1.0.\nOllo! que os administradores do Oribus non se durmen, xa que o buscador presentanos o texto de arredor do termo da busca en tódolos casos. (Corrixido:18-10-2006)\nPodes probalo buscando un apelido en: http://orixes.soios.com/oribus/index.php.


Asignatura (*) Deseño Software Código 614G01015\nDescrición xeral O Deseño Software é unha fase chave dentro do ciclo de vida do software que establece a ligazón entre os requisitos dun sistema e a sua posterior implementación. O deseño máis habitual hoxe en día é o deseño baseado na orientación a obxectos, que consiste en desenvolver un programa en base a obxectos que intercambian mensaxes. Esta materia introducirá ao alumnado nos elementos e propiedades básicas da orientación a obxectos usando unha linguaxe orientada a obxectos como Java. Aprenderase tamén a como reflectir os artefactos propios do deseño nunha linguaxe de modelado coma a Linguaxe Unificada de Modelado (UML). Finalmente presentaranse aqueles principios básicos que representan un bo deseño e aprenderase a identificar aqueles problemas típicos de deseño e as súas solucións máis comúns representadas como patróns de deseño.


O conselleiro de Facenda defende a planificación, credibilidade e rigor como claves nos ámbitos da auditoría e a contabilidade - Notas de Prensa - Consellería de Facenda\nO conselleiro de Facenda defende a planificación, credibilidade e rigor como claves nos ámbitos da auditoría e a contabilidade\nValeriano Martínez clausurou hoxe as III Xornadas de Auditoría e Contabilidade\nDixo que para avanzar neste terreo elixiuse en Galicia o camiño de achegar seguridade, certezas e confianza, valores "moi relevantes" para o ámbito no que os auditores desenvolven o seu labor\nFalou da importancia de reforzar a transparencia, da accesibilidade da información e de contar con mecanismos de control "suficientemente sólidos"\nSantiago de Compostela, 16 de novembro de 2018.- O conselleiro de Facenda, Valeriano Martínez, aludiu hoxe ao "rigor, a certeza, a planificación e a credibilidade" como valores clave no campo da auditoría e o control, para seguir avanzando tanto na transparencia e calidade do que se audita como na claridade e relevancia da información que deben ofrecer tanto as empresas como a actividade pública.\nO titular de Facenda, que clausurou esta mañá en Santiago as III Xornadas de Auditoría e Contabilidade, sinalou que as dificultades económicas dos últimos anos provocaron unha perda de lexitimidade dos instrumentos regulatorios e de control que chegou a cuestionar a súa independencia e a súa utilidade para facer fronte á crise e, sobre todo, a súa falta de anticipación e a insuficiencia da información proporcionada en situacións de risco.\nEngadiu que, por iso, "resulta imprescindible" traballar de forma conxunta entre os ámbitos públicos e privados para manter a confianza nas institucións. E é igualmente fundamental "a estabilidade política e institucional que estamos a manter en Galicia, única en España", dixo, e aproveitala en beneficio dos cidadáns.\nValeriano Martínez argumentou que para avanzar neste terreo elixiuse en Galicia un camiño, "seguramente non o máis fácil", pero si o que se consideraba o máis adecuado, "o de achegar seguridade, certezas e confianza", tres valores "moi relevantes" para o ámbito no que os auditores desenvolven o seu labor.\nPara iso, optouse polo rigor e a planificación, cun balance satisfactorio, porque se logrou implantar un modelo propio, "que definimos como crecemento san", baseado nun reforzo continuo do gasto social, en realizar o maior investimento posible e en compatibilizar estas prioridades coa consolidación fiscal, "que practicamente acadamos", dixo, co obxectivo de chegar á estabilidade orzamentaria e non depender do endebedamento.\nO conselleiro falou igualmente da importancia de reforzar a transparencia, a accesibilidade da información e de contar con mecanismos de control "suficientemente sólidos", engadindo que o traballo do auditor debe ser máis accesible ao cidadán común e que se debe mellorar a comunicación e desenvolvemento das novas tecnoloxías, cunhas administracións capaces de ofrecer un marco regulatorio apropiado.


MONDARIZ GOZA DO “PUMP TRACK” MÁIS GRANDE DE GALICIA GRAZAS AO PLAN CONCELLOS DA DEPUTACIÓN - Porriño Digital\nMONDARIZ GOZA DO “PUMP TRACK” MÁIS GRANDE DE GALICIA GRAZAS AO PLAN CONCELLOS DA DEPUTACIÓN\nSabela Landín 18/08/2021\nO Concello de Mondariz vén de gañar un novo e moderno espazo para o deporte no antigo campo de fútbol de A Minada, que agora alberga o circuíto “pump track” asfaltado máis grande de Galicia. A infraestrutura, que forma parte do Centro de Ocio e Deporte Urbano que proxecta o Goberno municipal, foi financiada cunha achega de 48.399 euros do Plan Concellos da Deputación de Pontevedra. Obrouse nunha superficie que supera os 490 metros cadrados, na que se construíu unha pista de 158 metros cun deseño de obstáculos moi variados co fin de ofrecer varios niveis de dificultade para as persoas usuarias.\nAs obras, que foron visitadas polo deputado Carlos Font, a deputada Victoria Alonso e o alcalde, Xosé Emilio Barros, acompañados de varios concelleiros/as, tiveron como obxectivo dotar ao concello do Condado dun espazo para o deporte e o fomento da actividade lúdica para usuarios de todas as idades. A nova pista de “pump truck” consiste nun circuíto para práctica de actividades con bicicletas, “skates”, patíns e patinetes con seguridade; e está adaptada ao regulamento de BMX da Real Federación Española do Ciclismo. Conta con rectas de 28, 26,5 e 10,8 metros; e modificouse recentemente para rectificar os radios de trazado das curvas, que agora están adaptados a súa viraxe natural e acadan xiros que oscilan entre os 90 e os 180 graos, e aumentar o número de saltos, que na actualidade son 26. Ademais, executouse unha capa de formigón en masa de 10 centímetros que permitiu cubrir os noiros.\nA nova zona deportiva destaca pola súa localización, situada no antigo campo da Avenida Grupo Escolar, no centro urbano do municipio, xunto á Casa do Concello, o CPI de Mondariz e a biblioteca pública e preto de importantes áreas recreativas como a praia fluvial do Val. Antes da actuación, A Minada albergaba un campo de fútbol con céspede artificial e bancada de formigón que, ao non cumprir as medidas regulamentarias para a competición deportiva futbolística, estivo dúas décadas en desuso. Agora a veciñanza desfruta dunha dotación lúdica singular. A Deputación fixo posible que o Concello de Mondariz teña recibido desde 2015 un investimento total de 3.051.161 euros, dos que boa parte corresponden ao Plan Concellos. A área de Deportes leva colaborado co municipio con máis de 30 subvencións para clubes federados e non federados e deportistas individuais que superan os 68.000 euros\nXoel López actuará en Mos nun concerto para promocionar, novamente, La Vuelta\nCOGAMI responde ás máis de mil consultas que lle foron trasladas no que vai de ano


Racataplan: Pantalóns cómodos, ecolóxicos e divertidos para nenos – disquecool\nPor Cris Moda 09/12/2013\nRacataplan: Pantalóns cómodos, ecolóxicos e divertidos para nenos\nTen sentido vestir aos nenos pequenos con pantalóns vaqueiros, camisa a cadros, zapatos e cazadora cando adican as súas horas a xogar? Esa é a pregunta que se formulou Marián Salgado cando comezou a buscar roupa para o seu fillo. E é que ela tiña moi claro o que quería: roupa cómoda (ao fin e ao cabo nós vestimos roupa frouxa cando imos xogar a algo ou facer deporte), pero tamén ecolóxica, divertida, resistente e alcanzable.\n“Era imposible encontrar prendas que combinaran, xa non todas, senón sequera mais de dúas desas exixencias – explica- o que era cómodo e ecolóxico, non nos resultaba divertido ou era demasiado caro; o que era resistente, non era cómodo; o que era economicamente asequible proviña de procesos de produción nos que, constábanos, non se ten o mínimo respecto polo ser humano nin pola natureza… “. A solución, no seu caso, foi facer a roupa do fillo en casa, algo que a xente ao seu arredor valoraba e que lle fixo darse conta de que non estaba soa nesa busca.\nÉ a semente de Racataplan, unha marca de roupa saudable feita por pais e testada por nenos, que fai fincapé na comodidade duns pequenos que non paran de moverse. Pero non só queren coidar da saúde dos nenos, tamén da do entorno, porque as súas prendas levan tecidos 100% ecolóxicos e están feitas no rural galego, de forma case artesanal e respectando unhas boas condicións de traballo.\nPolo momento Racataplán só consta de pantalóns para nenos de 0 a 3 anos. Explica Marián que xustamente por querer facer do seu un proxecto ecolóxico, socialmente xusto, pero tamén alcanzable, é difícil tomar riscos ou facer unha gran produción, pero teñen en mente novas prendas de cara ao futuro. Polo momento comercializan catro pantalóns “free move”, que favoceren a forma libre de moverse dos nenos, e tamén o porteo (sen roupa que deixe marcas coas costuras). Ademais propoñen cores e estampados creativos, que fagan soñar aos pequenos e esperten a súa imaxinación.\nOs pantalóns custan entre 29 e 31 euros e pódense mercar na súa páxina web. Unha boa proposta que aposta pola Slow Fashion fronte aos concepto das grandes marcas e pola comodidade do neno fronte ao encorsetamento da moda.\necolóxicoNenosroupa ecolóxicatendas de roupa\nAnteriorPippa Studio: unha tenda para mercar roupa bonita\nSeguinteVintage Room: unha paixón vintage en Compostela\nPingback: Latitude Lab: moda sostible galega para este Nadal | disquecool


BS103N - Acreditación de centros e programas de servizos sociais. - Sede Electrónica - Xunta de Galicia\nBS103N - Acreditación de centros e programas de servizos sociais.\nConstatar o cumprimento dos requisitos específicos e estándares de calidade que, para tal efecto, se establezan para os diferentes tipos de prestación e persoas destinatarias nas normas de aplicación específicas para os ditos servizos.\nEntidades, centros e/ou programas de servizos sociais previamente autorizados pola Xunta de Galicia, cando se constate o cumprimento dos requisitos e/ou estándares de calidade que ao efecto se fixen na normativa, para cada tipoloxía de prestación segundo as persoas destinatarias ás que se dirixa.\nDocumentación necesaria para xustificar o cumprimento dos requisitos e/ou estándares de calidade exixidos, segundo a normativa que resulte de aplicación ao caso concreto.


Deseño de páxinas web en Santiago de Compostela, Galicia - COMUSYS\nPotencia a túa marca cos nosos deseños web\nVende en liña coas solucións de eCommerce\nA página web que precisas para o teu negocio\nDeseñamos a túa páxina web en Galicia\nConsigue novos clientes para o teu negocio coa túa páxina web dende Santiago de Compostela\nDeseños creativos e profesionais\nDeseñamos e desenvolvemos páxinas web prodesionais con deseños creativos e elegantes. Ofrecemoste o sitio web idóneo para ti ¡cóntanos o que precisas! e comezamos coa túa páxina web.\necommerce: vende directamente os teus clientes\nVende en liña coas nosas solución de comercio electrónico. Especializámonos en tendas orientadas a conseguir vendas directas empregando as principais plataformas do mercado.\nA solución que precisas para o teu negocio\nSe tes necesidades especiais podemos programar a túa aplicación cloud totalmente a medida. Ofrecemos solución web para todo tipo de portais, páxinas de servizos ou negocios en liña.\nOfrecemos a posibilidade de contratar xunto a túa web planes de mantemento para ter a túa web sempre a punto e non perder ningún cliente ou venda en liña.\nMáis servizosSolucións tecnolóxicas\nAlgúns dos nosos traballos e últimos desenvolvementos web\nProgramadores e deseñadores web profesionais en Santiago de Compostela, Galicia\nEn COMUSYS somos expertos en tecnoloxías informáticas e especialmente en deseño de páxinas web. A nosa amplia experiencia permítenos asesorarte en todo momento o proceso de dixitalización do teu negocio.\nEmpregamos as técnicas máis avanzadas para o desenvolvemento web e creamos deseños gráficos creativos para axudarte a conseguir máis clientes e aumentar as vendas. ¡Comenza a conseguir os mellores resultados en liña dende agora mesmo!\nTraballamos para calquera rincón do mundo, contando con clientes en diferentes países, ainda que centramos a nosa principal actividade en España. Ademáis, se estás en Galicia podes visitarnos nas nosas oficinas de Santiago de Compostela e coñecernos antes de comenzar a axudarte a gañar clientes. ¡Se non é o teu caso, non te preocupes! podes escribirnos ou chamarnos e podemos concretar as necesidades do teu proxecto e reunirnos por videoconferencia.\n¡Estamos desexando coñecerte!


Allariz celebra un Festival Internacional de Xardíns\nReportaxe pubicada na edición galega de El País\nCRISTINA HUETE - Ourense - 04/06/2011 En Allariz estala unha primavera milimetrada de flores con mensaxe que se vai facendo maior a cada paso das estacións, pero que non morre. O Festival Internacional de Xardíns, que por segundo ano consecutivo celebra esta vila ourensá, é nesta ocasión unha alegoría da moda que o municipio reivindica. 12.500 metros cadrados de cores vexetais, pedra e auga en torno á auga do Arnoia -a súa contaminación deu orixe á revolta veciñal que levou ao Bloque á alcaldía- que deu vida a maiorías absolutas encadeadas do BNG desde hai 22 anos.\n12.500 metros cadrados de xardín que fala, enxalzándoo ou cuestionándoo, da industria da moda e que se suman aos outros 26.000 metros cadrados adquiridos polo Concello nas marxes do río coa intención de santificarlo e impedir a urbanización da súa contorna.\nAllariz, o seu Goberno local, rende culto a este deus fluvial con máis auga na súa contorna de auga recuperada. Con auga que move muíños e con auga que moven norias de sangue. Isto é, norias tiradas polo empregado municipal que menos horas traballa de España: das 19 ás 21,30. E, para iso, só exerce o seu encomenda cando a sombra aplaca as calores. "O tío é un vago", precisa entre risas o concelleiro de Medio Ambiente, Bernardo Varela. O empregado -"en realidade persoal laboral do Concello"- atende por Samir e é un asno zamorano-leonés que alterna cos cabalos do hipódromo durante o inverno. Desde o pasado 15 de maio, cando se inaugurou este festival, o seu apática actuación é o espectáculo que veciños e turistas queren ver custe o que custe.\nSamir espera sentado a que o sol se oculte. Entón, érguese sen ambición algunha sobre as súas patas e tira da noria que move a auga ata facela chegar a un pequeno acueducto desde onde se distribúe por pequenas canles. A auga non cesa por entre o sete xardíns doutros tantos deseñadores (un austríaco, un italiano, un portugués, un francés, un galego, un madrileño, un serbio e un francés) que compiten este ano polo premio ao mellor xardín internacional sobre a moda.\nSamir dá a nota, pero o espectáculo son as flores formando unha boneca, ou unha fashion victim, ou un vestido de cola... que van mudando as cores e ata a forma a medida que avanza o tempo ata o outono, data da súa clausura. Entón, só quedará o xardín gañador ao que en maio seguinte se sumarán os novos competidores por facerse cunha parcela imperecedeira entres as augas do río-emblema allaricense.\n"Non é unha actuación da concellaría de Medio Ambiente, senón un proxecto global", puntualiza Varela, "e o que busca, en último termo, é a dinamización da vila". O concurso atraeu o ano pasado, na súa primeira edición, a 40.000 visitantes. Os allaricenses non pagan entrada; os turistas, un euro ou 0,50 os xubilados. Varela botou contas e cre que nesta ocasión as visitas estarán ao redor das 100.000. "Allariz é un proxecto global", insiste o concelleiro para explicar como os visitantes "enchen as cafetarías e os establecementos" e difunden polo mundo o nome da vila.\nO sete xardíns que agora florecen rabiosos xunto ao Arnoia son unha selección dos 39 proxectos de toda Europa que se presentaron ao concurso. Xunto a eles, e fóra de concurso, os visitantes -neste caso especialmente os máis pequenos- tópanse na entrada co Xardín de Gulliver, unha recreación dun parterre calquera pero visto a través dunha lupa: bolboretas como árbores, ou un caracol como o sol, obra de paisaxistas brasileiros.\nA entrada custa un euro e xa se rexistraron unhas 100.000 persoasDesde maio o Arnoia é un dispendio de cores ao que se van axustando outras cores. Os sábados, a partir do cinco da tarde, as florarías do municipio aproveitan o tirón de visitantes e plantan as súas ofertas nun mercado da flor que "contribúe á dinamización económica" da vila, explica Varela as claves da xestión municipal, que só cultiva maiorías regadas desde o Arnoia polo son constante da auga. Este é, insisten desde o Goberno local, o "principal elemento dinamizador" do festival de xardíns. Unha constante, sobre a constante do río, que sobe e baixa por canles, charcas e fontes.\nOs xardíns poden gustar ou non, pero o espectáculo sensorial está garantido. Bernardo Varela presume da iniciativa, "pioneira en Galiza e no Estado" e que agora empezan a copiar outras cidades españolas. O sete xardíns son agora sete primaveras de deseño industrial fronte á beleza fulminante do Arnoia. En breve serán verán e enseguida outono. Para entón, Samir seguirá tirando da nora co seu sangue e Allariz, acumulando visitantes e caixa.


Ciclo\tCorrespondencias: películas como cartas 27 Febreiro - 20 Abril 2018\nCiclo comisariado por Francisco Algarín Navarro e Garbiñe Ortega\nUnha correspondencia visual pódese filmar ou non pensando en alguén, pode ser ou non enviada, ou mesmo é posible que ese destinatario sexa imaxinario. A carta como película pode converxer no diario filmado na súa materia-vivencia, mais a orientación é diferente. A polisemia de moitos dos títulos deste ciclo permite redirixir poeticamente estas películas cara á correspondencia, do mesmo xeito que moitos cineastas deciden partillar con amigos, familiares ou parellas un material que inicialmente se filmou con outro propósito e que de súpeto se torna íntimo. A bobina física e a proxección efémera son aquí o resultado dun afecto recíproco, das películas feitas con amigos ou familiares (Mekas, Muñoz, Dorsky, Schwartz, Aurand, Sherwin, Frampton, Markopoulos). En ocasións, os cineastas mesmo se filman entre si (Brakhage e Mekas, Aurand e Muñoz), outra maneira de se corresponderen.\nAlén das películas contedoras de cartas (News from Home de Akerman ou Red Shift de Gunvor Nelson), neste ciclo os planos son páxinas que xiran, e as imaxes follas cheas de palabras. Escríbese como se filma e fílmase como se escribe. É o alongado brazo do son que toca a imaxe en (nostalxia) de Frampton. Imaxes sonoras ou, no caso de Gatten, palabras-obxecto condensadas literalmente. Os paneis de texto, os vellos libros filmados como estratos, a evocación da linguaxe sen un significado específico, a proxección de palabras, os reflexos e sombras de árbores e paxaros lembran mensaxes de Sherwin ou os intres de Schüpbach, onde a pantalla se converte en caderno e o caderno en pantalla.\n(...) A carta filmada pode achegar a forma da nota, o haiku, a carta de visita, a dedicatoria, o agasallo, a ofrenda, a elexía, a celebración, a oda, a canción, o soneto, a despedida. En calquera caso, en moitas delas hai unha forma de brevidade intensa, unha amplificación da substancia miniaturizada, unha experiencia de tempo condensado. A elipse é a cualidade do bosquexo: ás veces a cámara percíbese coma un lapis e fílmanse as imaxes coma se se desen pinceladas, unha a unha. Mais o instantáneo, o fugaz (o paso das estacións), non implica necesariamente a opción da toma única (filmar un plano, disparar unha toma). De aí a fusión de movementos contrapostos no frenesí dionisíaco dos xeroglíficos de Sonbert.\nEste ciclo montouse construíndo módulos e re-coñecendo constelacións. Mais entre cada grupo poden aumentar tamén as correspondencias ou as oposicións, coma nos programas efémeros de Helga Fanderl. Sábese que, ao igual que os Envíos de Jeannette Muñoz, Stan Brakhage realizaba múltiples copias das súas Songs en 8 mm para ofrecelas de presente e enviar a amigos, mais tamén para proxectalas, como aquí, nuns espazos íntimos, nun cine-casa. En medio desa sensación de estar espiando polo ollo dunha pechadura, no paso do íntimo ao compartido, convertémonos de súpeto nos novos espectadores ideais destes cineastas.\nPrograma Pais Nais-Fillos/as- Afillados/as\n68'. 16mm/ HD. Presentan: Garbiñe Ortega e Francisco Algarín, comisarios. Entrada de balde\nPrograma Constelacións Afectivas\nGregory J. Markopoulos, 1966\n82'. 16mm. Presenta: Francisco Algarín\nPrograma A palabra-imaxe


A AAAG renova os contidos e a páxina web dos Premios María Casares\n14 diciembre 2015 17:45 h.\nAAAG Premios María Casares Cultura Agadic página web AISGE\nJacobo Sutil, Vicente Mohedano e Isabel Blanco en la rueda de prensa de la AAAG\nRepasa a súa historia a través de contidos específicos, vídeos co testemuño dos seus fundadores e información dos espectáculos que se presentaron aos galardóns, que por vez primeira tramitarán a súa votación a través da rede\nA Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG) celebra neste 2015 o seu trixésimo aniversario e aproveita a efeméride para renovar o seu portal web, crear unha base de datos dos Premios María Casares e repasar a súa historia, que non é outra que “a historia do asociacionismo no sector teatral e audiovisual”. Lembrouno así Vicente Mohedano, presidente da AAAG, nunha rolda de prensa celebrada este lunes no Salón Teatro e na compaña de Jacobo Sutil, director da Agadic e Isabel Blanco, delegada en Galicia da Fundación AISGE.\nEste aniversario representa para a AAAG a oportunidade para realizar un percorrido pola súa historia dende a súa fundación en Compostela en 1985 ata os nosos días, un período de trinta anos no que a Asociación impulsou a profesionalización dos actores e actrices galegos tanto no terreo teatral coma no ámbito audiovisual.\n“En todos estes anos, a AAAG desenvolveu un traballo necesario en prol da dignificación de toda unha profesión, afondando na defensa dos dereitos laborais, na formación dos actores e actrices e tamén na visibilización do noso teatro creando os Premios María Casares, que o próximo ano chegarán xa a súa vixésima edición”, explicou Mohedano.\nO presidente da asociación engadiu que na nova páxina web da AAAG se inclúen diferentes contidos para recuperar a historia da Asociación, como distintos vídeos co testemuño dalgúns dos fundadores do colectivo. Así, Mabel Rivera, Ernesto Chao, Gonzalo Uriarte, Luma Gómez ou Rosa Álvarez reviven ante a cámara a creación da AAAG, o nacemento do Centro Dramático Galego ou a negociación do convenio colectivo do teatro.\nEstes materiais recóllense nun novo portal, renovado co apoio da Agadic, a Deputación da Coruña e Aisge, que se suma ao dominio .gal e que se adapta a todo tipo de dispositivos, facilita a navegación e actualiza a interface dunha ferramenta que, como lembrou Mohedano, resulta “imprescindible como xanela ao mundo para comunicar a actividade da AAAG tanto aos socios coma á sociedade”. O proxecto de coordinación da web estivo coordinada por Marta Horjales e Alberto Blanco, mentres que A Navalla Suíza se encargou de materializala.\nPREMIOS MARÍA CASARES. A páxina web da AAAG inclúe nesta nova versión un portal específico dos Premios de Teatro María Casares que conforman o gran escaparate da escena e unha celebración para todos os profesionais. Neste espazo específico atoparase unha ampla base de datos dos galardóns, no que se recolle información de gran parte dos espectáculos presentados, as biografías dos gañadores do Premio de Honra Marisa Soto ou os Manifestos Galegos no Día Mundial do Teatro.\nAdemais, no portal dos María Casares inclúese por vez primeira unha ferramenta de votación en liña, de xeito que na próxima edición, todo o proceso de votación desenvolverase a través da rede. Facilitarase deste xeito o proceso, tanto para a organización coma para o censo de votantes, conformado por preto de 500 persoas do mundo teatral.\nO CATÁLOGO. A AAAG renova tamén o catálogo en liña dos actores e actrices. Esta ferramenta, que impulsou a asociación dende 1990 na súa versión en papel, deu o salto á rede en 2008. Ese ano, a AAAG creaba o primeiro catálogo de intérpretes en liña de todo o estado para o que contou co apoio imprescindible da Fundación AISGE, entidade coa que mantén unha longa e estreita colaboración.\nAgora, sete anos despois, a AAAG achega unha ferramenta actualizada, máis fácil de compartir e máis axeitada para a visibilización do traballo duns actores e dunhas actrices que poderán editar o seu propio espazo no catálogo, sen intermediación e permitindo unha rápida actualización dos seus datos profesionais.


"O anteproxecto de orzamentos de 2018 é o que mellor evidencia que o PSdeG ten un proxecto de cidade e que é realista, factible e viable", asegura Paco Reyes\nO voceiro socialista, Paco Reyes, realizou esta mañá a primeira valoración do anteproxecto de orzamentos municipais presentados o martes pola concelleira de Facenda, María Rozas. O concelleiro manifestou, en primeiro lugar, que no que se refire aos gastos, o anteproxecto de 2018 é o que mellor plasma e evidencia que o PSdeG ten un proxecto de cidade e que é "realista, factible e viable". Extremo, dixo, que ten levado a Compostela Aberta a incluir "moitas das nosas propostas". Pero se isto poñen os socialistas nun dos lados da balanza, no outro deixan catro consideracións que cuestionan dese capítulo, ademais de criticar os "deberes que quedaron por facer", no relativo ás taxas e a unha necesaria baixada do tipo do IBI, ou á necesidade de abordar capítulos como o de Persoal, de especial importancia para este grupo.\n"Este anteproxecto é o que mellor evidencia que o grupo municipal socialista ten un proxecto de cidade e que é realista, factible e viable, o que ten levado a CA a incluir moitas das nosas propostas". Así o asegurou esta mañá Paco Reyes, que realizou unha primeira valoración sobre o anteproxecto de orzamentos presentado o pasado martes pola concelleira de Facenda. O edil valorou este aspecto, mais subliñou que neste capítulo de gastos hai cuestións que precisan de resposta por parte dos responsables municipais, como o feito de que se reña reducido un 22% a partida de comercio -sector clave para a dinamización da cidade-, preto dun 10% o mantemento de centros escolares ou un 23% nos servizos complementarios de educación, así como que non se incrementara nin un euro o destinado aos centros socioculturais malia contar cun inmoble máis (Romaño). Tamén cuestionou o incremento nun 3,3% na asistencia social primaria, preguntando se esta suba garantirá a eliminación das listas de espera na atención domiciliaria, unha das peticións máis importantes das plantexadas polos socialistas. "Queremos ter a seguridade de que se vai cumprir con este punto", dixo Reyes.\nNoutro lado da balanza, o voceiro do PSdeG situou unha serie de cuestións que se tiveron en conta por parte do grupo de goberno, e que xa non se poden modificar con vista ao vindeiro exercicio. Referíase, nomeadamente o concelleiro socialista, ao capítulo de ingresos e, dun xeito máis específico, á non atención dunha moción presentada por este grupo instando ao Concello a modificar a taxa por servizos eléctricos, telefonía e bancos, cobrando ás multinacionais que "apretan ás economías domésticas familiares medias e traballadoras" -a través dunha taxa á telefonía móbil, caixeiros e eléctricas-, ou á non baixada do tipo do IBI. A este respecto, Paco Reyes destacou que era factible baixar o tipo para compensar a suba do valor catastral do "catastrazo" de Aznar, que suporá un incremento o vindeiro ano do recibo e que, cunha baixada do tipo do IBI, non afectaría aos petos da cidadanía.\nE, sobre o que aínda é posible de subsanación, Reyes referiuse a persoal, afirmando que neste Concello existe un problema "moi importante". O voceiro informou de que o seu grupo solicitou a RPT para coñecer polo miúdo a situación e porque existen falta de efectivos en áreas como a Policía Local, Bombeiros ou na Oficina de Vivenda e Rehabilitación -fundamental para o desenvolvemento das ARIS-.\nFinalmente, o voceiro falou do "problema de fondo" co que se atopa o grupo de goberno, que é o nivel de execución orzamentaria e, a este respecto, Reyes asegurou que o grupo municipal socialista estará "obviamente" vixiante porque "non podemos estar nos niveis de execución que se están registrando dende 2011".\nPaco Reyes anunciou que o sentido do voto do grupo municipal socialista será comunicado en primeiro lugar ao grupo de goberno antes de facer público o seu posicionamento.


📣Arranca o Plan de barrios en Eduardo Pondal coa peonalización dun tramo da rúa da Moa | Noticias Vigo\nA Concellaría de Obras, que dirixe Demetrio Gómez, inicia a primeira das obras priorizadas nos barrios: integrar as perpendiculares do Gorgullón. Ao seu remate, instalaranse os lombos de Eduardo Pondal.\nA Concellaría de Obras, que xestiona o edil Demetrio Gómez, arranca 2020 poñendo en marcha as primeiras actuacións do Plan de barrios que está programado desenvolver neste mandato. A primeira actuación que foi priorizada polo departamento de obras é no barrio do Eduardo Pondal – Gorgullón, dende a pasarela de Doce de novembro até Ponte Boleira. Neste ámbito está previsto executar obras como integrar ás perpendiculares do Gorgullón, colocar lombos en Eduardo Pondal ou completar o traza peonil en Doce de novembro a través da pasarela sobre o tren, entre outras actuacións máis pequenas.\nA primeiro dos traballos comezou esta semana na parte baixa da rúa da Moa (perpendicular a Gorgullón e fondo de saco). Esta actuación valorada en 27.000 euros consiste en crear unha plataforma única na rúa, retirando as dúas prazas de estacionamento, sacando un valado publicitario situado nunha pequena tira de terreo de propiedade privada e prohibindo o acceso rodado á zona, onde se sitúa unha ludoteca infantil que emprega o espazo público como lugar de recreo dos cativos e cativas.\nUnha vez que rematen estas obras que se estenderán durante as vindeiras dúas ou tres semanas e que executa a empresa E.C.Casas, o Concello instalará os lombos na rúa Eduardo Pondal, unha demanda veciñal moi solicitada.\nO concelleiro de Obras, Demetrio Gómez, explicou que o Concello se marcou neste mandato estender o modelo de cidade aos barrios. Reflexo desta priorización son os anuncios realizados tanto no barrio de Eduardo Pondal como no Burgo, onde esta mesma semana se convocou unha asemblea para informar do inicio do proceso de contratación do proxecto da reforma da rúa da Santiña. A asemblea estivo ateigada de veciños e veciñas interesados en coñecer as directrices coas que se encargará o proxecto e poder participar nel. De feito, o concelleiro agradeceulles o bo ambiente e clima de colaboración dos asistentes á reunión moi interesados na reforma da súa rúa.\nNo marco de atención aos barrios, o concelleiro de Obras, Demetrio Gómez, reuniuse esta semana con veciños e veciñas da rúa Fernando Olmedo para decidir a colocación de bancos e cadeiras na praza creada entre as rúas Casimiro Gómez e A Seca.\nUnha vez rematada a obra, estaba pendente da instalación de mobiliario público cuxa remesa chegou a pasada semana ao Concello.\nA petición dos veciños, supervisada pola arquitecta técnica municipal, foi a instalación de tres bancos e a recolocación de dúas cadeiras, ademais do traslado dalgún dos tarros retirados en Benito Corbal para a zona. Esta última foi unha petición expresa dos residentes interesados en manter eles mesmos os tarros.\nDemetrio Gómez agradeceu esta colaboración e o interese dos veciños e veciñas por participar no mantemento da nova praza.\nO mobiliario público está colocado dende o venres.


Comedia, humor negro, slapstick, sátira\nSouth Park (por Primus)\n480i (SDTV, 1997-2008)\n1080i (HDTV, dende 2009)\n13 de agosto de Ficha na IMDb\nSouth Park é unha serie cómica animada creada por Matt Stone e Trey Parker e distribuída por Warner Bros. Television e transmitida por Comedy Central desde 1997 (111 d.C.) en Estados Unidos de América e o desaparecido canal Locomotion e por MTV Latinoamérica desde o 2005 (119 d.C.). Trata sobre as aventuras de catro nenos que viven nunha pequena vila chamada South Park, en Colorado. South Park fai sátira e crítica de moitos aspectos da cultura americana e eventos recentes, reta as firmes crenzas e os tabús e moi seguido fai uso do humor negro. No mes de Nadal de 2004 (118 d.C.), a serie atopábase na oitava tempada e asegurouse que a décima fixera o seu debut o 9 de marzo de 2005 (119 d.C.).\nO programa caracterízase por manexar eventos actuais dunha maneira moi franca. Algúns exemplos: un episodio que trata sobre a repatriación dunhas quintuxemelgas romanesas que saíu ao ar durante o escándalo sobre Elián González (o neno balseiro), e tamén incluía personaxes coma Janet Reno, a Fiscal Xeral nese entón. Outro episodio transmitido despois dos atentados do 11 de setembro de 2001 mostraba os nenos viaxando nun avión militar en dirección a Afganistán e atopando a Osama bin Laden. Un episodio, no que aparece unha muller que accidentalmente expuxo un dos seus seos e lanzou un chorro de leite materno a través da vila, foi transmitido despois do fallo no vestiario de Janet Jackson durante a Super Bowl XXXVIII. Noutro episodio Kenny McCormick dura morto uns días e vive de forma vexetativa (recibe o sobrenome de "Kenny tomate") ao ser atropelado por un automóbil, soamente xogaba a un videoxogo de anxos contra demos, e ante iso ábrese un acalorado debate sobre a necesidade de desconectar a súa sonda; finalmente, Kenny morre polos anxos, para que dirixise o contraataque contra os demos. Iso sucedeu despois da desconexión da sonda e posterior morte de Terry Schiavo. O programa foi estreado 12 horas despois da morte de Terry.\npersonaxes da serie\nsouth park e a política\nevolución da serie\nSouth Park ten a súa orixe no ano 1991, cando Parker e Stone, naquel entón estudantes de cinema na Universidade de Colorado, crearon un curto animado chamado Jesus vs. Frosty (tamén coñecido coma The Spirit of Christmas ou "o espírito do Nadal"). O filme, realizado con técnicas rudimentarias, presenta os prototipos dos nenos de South Park, incluíndo unha personaxe similar a Cartman pero chamado "Kenny", quen trae un home de neve asasino á vida usando un sombreiro máxico. O neno Xesús entón salva o día decapitando o monstro coa súa auréola.\nOs executivos da cadea Fox viron o filme e pareceulles moi gracioso. En 1995 (109 d.C.) o executivo Brian Graden contratou a Parker e Stone para crear un segundo curto animado para enviar a algúns amigos coma unha tarxeta de Nadal. Baixo o título The Spirit of Christmas, semellábase moito máis en estilo ao estilo empregado máis tarde na serie, e presentaba un duelo de artes marciais (rematando en tregua) entre Xesús e Papá Noel, iniciado por unha discusión sobre o verdadeiro significado do Nadal. O vídeo foi esparcido rapidamente, tanto en copias de vídeo como a través da entón novidosa Internet. A produción deste curto levou ao planeamento da serie, primeiro con Fox e logo con Comedy Central. A serie foi estreada o 13 de agosto de 1997 (111 d.C.).\nEn febreiro de 1998 (112 d.C.) foi presentado o episodio número trece (e último da primeira tempada), no cal Cartman intenta atopar a seu pai. O episodio remata anunciando que o misterio sería revelado en catro semanas. Catro semanas máis tarde foi presentado un episodio completamente dedicado a Terrance e Phillip (dous comediantes canadenses ficticios) causando un grande escándalo entre os fanáticos. Aparentemente tratouse dunha broma do día dos inocentes para a audiencia.\nAo ano seguinte, a moi aclamada longametraxe animada, South Park: Más grande, más largo y sin cortes foi estreada. O filme conseguiu satirizar tanto a si mesma como ás reaccións dos moralistas conservadores.


Suspense no PP - La Opinión A Coruña\nSuspense no PP\nComo nas boas series non autoconclusivas e nas películas de suspense, as primarias para a elección de presidente do PP remataron cun final que en realidade non o é, senón un "continuará", é dicir, un teórico final para que respiremos e aliviemos a tensión (vaiamos ao baño ou deamos agardado ata a próxima semana), pero que nos subministra novas claves e novos argumentos a considerar. Se isto fose Juego de Tronos, Cersei Cospedal quedaría fóra de xogo, Soraya Lannister triunfa e Pablo Snow sobrevive máis que rufo, pero nunca se sabe que vai pasar. Se Cospedal maquinará unha vinganza desas que deixan a pantalla perdida de hemoglobina, ou se retirará a un reino menor a lamber feridas e ver de facerse cuns dragóns para agardar épocas mellores. E se os outros dous se dedicarán a buscar aliados ata debaixo das pedras ou seguirán os seus instintos guerreiros e se botarán unha ao outro, e o outro á unha como se estiveses disputando o trono da Moncloa de verdade, e non unha opción a ocupalo, ou non, a medio prazo.\nFóra dos símiles con calquera serie (vale Juego de Tronos, pero tamén valería Aquí no hay quien viva) e volvendo á aburrida realidade, o PP sacará as súas conclusións do proceso -agardo que positivas- pero desde fóra tamén se poden sacar outras -ou as mesmas, depende das que saque o PP-. Unha é que a potencia sen control non vale de moito, pero menos vale ao revés. Ter o control dun partido -o PSOE antes, o PP agora- é mellor que non telo, pero non garante moito nestes tempos nos que a maioría da información non é unidireccional, e cada un organiza o fluxo de datos como quere (o que tampouco garante nada parecido a estar máis e mellor informado, por certo). Quero dicir que o militante, mesmo o militante con pedigrí que paga as cotas e se inscribe para votar está máis a monte. Mesmo as consultas últimas de Podemos tiveron unha contestación do 30%-40%, incluso cando ninguén promovía esa opción.\nNon estou na pel de ningún votante nas primarias, e moito menos na de todos, pero creo que a elección nas primarias foi entre quen prometía que o PP volvería ao Goberno -Soraya- e quen certificaba que o PP volvería a ser o PP de los buenos y viejos tiempos -Casado-. A división de xénero non tiña por ser necesariamente así, pero cadra: era escoller entre mamá, o calor acolledor do seno materno, e papá, a man dura que algúns demandan nos momentos de dificultade. Non sei que negociacións se producirán de aquí ao congreso do día 20. Se haberá amaños ou rupturas, se se manexarán dosieres ou ofertas que non se poderán rexeitar. O que si vai pasar é que a ver en que queda ese eterno argumento de "respectar ao máis votado" e contra "as alianzas de perdedores" que sempre invoca o PP. Porque estas primarias do partido conservador teñen exactamente o mesmo mecanismo que a elección de presidente ou de alcalde: escolleron a quen logo ten a potestade de elixir a quen consideran.


O Consello Galego de Colexios Médicos amosa a súa postura sobre a limitación de pacientes\nInicio/Sanidade/O Consello Galego de Colexios Médicos amosa a súa postura sobre a limitación de pacientes\nEsta entidade emitía este luns un comunicado valorando as conclusións das catro Comisións de Deontoloxía Médica dos catro colexios de médicos de Galicia\nDende o Consello Galego de Colexios Médicos de Galicia vén emitirse neste luns unha nota de prensa na que lembran que os facultativos da comunidade, “tanto de atención primaria como de hospitalaria, levan tempo demandando dispoñer do tempo suficiente para atender de forma apropiada aos pacientes e desenvolver a súa práctica profesional con calidade e eficiencia. Esta demanda concrétase para moitos médicos de Atención Primaria, na necesidade, para facelo posible, de limitar o número de pacientes non urxentes que poden ser atendidos nas súas consultas en xornada ordinaria”.\nNo texto do comunicado o consello prosegue indicando que, ante esta demanda, “fontes do Sergas teñen sostido publicamente que a aplicación deste tipo de medida, suporía unha perda de dereitos da cidadanía coa posible aparición de listas espera en Atención Primaria. E responsabilizan directamente (incluso se plantexan sancións) aos médicos por esta eventual perda de dereitos”.\nEste organismo considera “inaceptables esas manifestacións” e indica que este é un tema que entra “directamente nas competencias dos colexios médicos” e, neste senso, o consello solicitou un ditame das catro comisións de Deontoloxía Médica dos catro colexios médicos galegos. Tras recibir e estudar ese ditame, o Consello Galego de Colexios Médicos plasma nesta nota de prensa cinco conclusións.\nEn primeiro lugar, que “o tempo necesario para cada acto médico debe ser fixado polo criterio profesional do médico en base ás necesidades individuais de cada paciente, cumprindo a súa obriga de procurar a maior calidade e eficiencia na súa prestación asistencial”. En segundo lugar, que “a administración sanitaria non pode obrigar ao médico a realizar a súa actividade profesional sen o tempo necesario para que ésta se desenvolva en condicións idóneas. E iso pode implicar a limitación do número de pacientes non urxentes a asistir na xornada laboral”.\nAdemais o consello di que “é obriga da administración, e non do médico, buscar solucións para que todos os pacientes poidan ser atendidos en tempo e forma”, e considera que as medidas adoptadas ata o momento polo Sergas nese senso son “insuficientes para afrontar a situación actual e a dos próximos anos, tanto na atención primaria como nos hospitais”.\nFinalmente, indícase que é “obriga do médico denunciar as deficiencias que dificulten a correcta asistencia aos pacientes” e, ademais, “tamén é obriga deontolóxica do médico en labores directivos velar para que as prestacións se adapten ás auténticas necesidades asistenciais da poboación”.\natención colexios consello galego hospitalaria limitar listas médicos pacientes primaria tempo


A Laracha acollerá un curso oficial de monitor de actividades de tempo libre — EL NOTICIERO DE ARTEIXO\nDomingo, 4 de febrero de 2018 | Leída 19 veces\nSerá impartido pola Escola Galega de Tempo Libre. A fase teórico-práctica desenvolveranse de marzo a xuño durante as fins de semana. Os veciños empadroados no municipio terán unha bonificación na cota de inscrición...\nA Escola Galega de Tempo Libre, en colaboración co Concello, impartirá na Laracha entre os meses de marzo e xuño un curso oficial de monitor en actividades de tempo libre dirixido a persoas maiores de dezaoito anos de idade e que teñan, canda menos, os estudos de graduado en ESO ou equivalente.\nEsta acción formativa de carácter presencial consta de dúas fases. A teórico-práctica terá unha duración total de duascentas horas e desenvolverase en instalacións municipais da Laracha todos os sábados e un domingo ao mes. No programa do curso inclúese temática relacionada coas áreas psicosociolóxica, animación e xogos, saúde, lexislación, técnicas de acampada e educación ambiental.\nA fase práctica consistirá en 150 horas ou catorce días de actividade en programas de tempo libre. O Concello da Laracha facilitará a realización das prácticas aos participantes durante o desenvolvemento das actividades e campamentos de verán municipais.\nOs alumnos que completen de xeito óptimo esta acción formativa estarán en disposición de obter o título oficial, xa que a Escola Galega de Tempo Libre está recoñecida pola Xunta de Galicia como entidade para a formación e titulación de monitores e directores de actividades de tempo libre e especialistas en campos de traballo.\nO prazo de inscrición xa está aberto e debe formalizarse acudindo á Casa do Concello. Na web www.escolagalegadetempolibre.es tamén se pode ampliar información ao respecto.


O orzamento do Concello de Amoeiro para o 2018 triplica as inversións, e achégase ós dous millóns de euros | Concello de Amoeiro\nmarzo 1st, 2018 amoeiro Concello\nA substitución de 1.258 luminarias de mercurio por modernas lámpadas LED, xunto coas partidas destinadas a melloras de infraestruturas elevan case un 170 % o gasto dedicado a inversións.\nO presuposto do Concello de Amoeiro para a anualidade de 2018 ascende a 1.992.928 euros, que supón unha suba de 464.628 € respecto a 2017. Trátase, pois, dunha elevación do 30,40% respecto do 1.528.300 € de 2017.\nA causa principal de tal suba é o capítulo de inversións que se incrementa en 404.328 € respecto ao exercicio previo, e pasa de 238.000 € en 2017 a 642.328 € en 2018, un aumento que ronda o 170 %, e supón o 32,23% do orzamento actual.\nA práctica totalidade do aumento procede do cambio da maior parte do alumeado público, cuxo custe ascende a 407.828 €. Este cambio cara Diodos Emisores de Luz (Light Emitting Diode; LED), do que o concello de Amoeiro é pioneiro (instalou os primeiros LED en 2009), mellorará significativamente a calidade da iluminación nocturna, e reducirá tanto o consumo eléctrico como os índices de contaminación derivados de este. Ademais, o aforro no consumo, e a carencia de intereses da axuda concedida polo IDAE (Instituto para a Diversificación e o Aforro de Enerxía), fan posible dispor deste alumeado moderno sen afectar ás arcas públicas.\nA aportación municipal ós Plans Provinciais é outra das variables que incide no incremento inversor. Neste caso, o Concello de Amoeiro aumenta a súa contribución dende os 30.000 € de 2017 ata os 48.000 € en 2018, e compensa, así, a redución da cifra da Deputación que baixa dos 55.000 € en 2017 ata 48.000 € para esta anualidade. Polo tanto, grazas á acción municipal, a partida de Plans Provinciais sube de 85.000 € en 2017 a 96.000 € en 2018, superando a caída de 10.000 € dos fondos da Deputación. O capítulo de inversións contempla, entre outras, partidas para mellora de infraestruturas (58.000 €), obras en parques e xardíns (13.000 €) e para a creación da nova sala de enfermaría do centro de saúde (10.000 €).\nTamén existe aumento orzamentario no capítulo de bens correntes e servizos, así como en moito menor medida no de persoal. A suba no caso dos bens correntes e servizos é de 90.000 € (medra de 551.500 € en 2017 a 639.200 € en 2018), e débese á implementación do primeiro servizo de recadación municipal (incremento de 23.000 €), ó aumento de 10.000 € na consignación para fomento do emprego da Deputación, e a axustes en diversas partidas realizados sobre a base do constatado durante o ano pasado.\nA elevación debida ó capítulo de persoal é moi cativa, 6.700 € (491.000 € en 2017 e 497.700 en 2018), e débese, fundamentalmente, ó incremento dun 2% nas retribucións, ó aumento previsto no número de horas a prestar polas auxiliares de axuda no fogar, e á posta en marcha do servizo de recadación que estreará o municipio.\nOs capítulos restantes minguan en relación a 2017. En concreto, o xa mínimo de gastos financeiros baixa de 1.000 € a 200 €; o tamén pequeno de pasivos financeiros redúcese de 12.000 € a 3.800 € co horizonte da débeda cero en decembro deste ano, e o de transferencias correntes queda en 209.700 € fronte ós 234.800 € de 2017 (caída de 25.100 €), debido a que se reduce a aportación á Mancomunidade Santa Águeda ó asumir a recadación o propio concello.\nEn definitiva, máis inversión e servizos municipais para un concello libre de cargas, cuxas metas son modernizar servizos, aumentar a calidade de vida da cidadanía e aproximarse a ela de modo cada vez máis humano, áxil e directo.\nNext article Amoeiro dedicará 407.828 euros á instalación de 1.258 lámpadas LED\nPrevious article Lembranza do amigo “Largo”: a obra dun amoeirense adoptivo no Marcos Valcárcel


Concello de Pontevedra: Carta Fegamp. Asunto: Persoas non gratas aos cinco agresores sexuais | Noticias Vigo\nConcello de Pontevedra: Carta Fegamp. Asunto: Persoas non gratas aos cinco agresores sexuais\nPublicado por Noticias Vigo o día 25/06/2018 na sección de Galicia,Pontevedra\nSr. Presidente da FEGAMP,\nAnte as desalentadoras novas que veñen da Audiencia Provincial de Iruña, o Concello de Pontevedra vén de decidir en Xunta de Goberno do día 25 de xuño do 2018, promover a declaración de persoas non gratas aos cinco agresores sexuais condenados polos feitos acaecidos hai dous anos nas festas do San Fermín.\nA posta en liberdade destes agresores ten unha resposta social, mais tamén debe ter unha resposta política, na que os concellos non debemos quedar á marxe.\nA xustiza española debe asumir os principios feministas e escoitar as mobilizacións sociais que demandan un cambio real, incluído no sistema xudicial.\nPor iso consideramos que debemos ser contundentes e utilizar os instrumentos democráticos cos que nos dotamos. Como representantes da sociedade para lanzar unha mensaxe clara: rexeitamento á presenza de agresores sexuais nos concellos galegos, promovendo a consideración de persoas non gratas aos condenados.\nO impacto mediático deste caso ten que servir para denunciar os moitos casos de agresión sexual anónimos e ser a pedra de toque que leve a cambios reais demandados pola sociedade que deben ser asumidos polo Sistema.\nA Xunta destaca a importancia da prevención e a…


Festivales de verán finamentais - Música para os teus oídos | 5 minutos\nOs festivales de verán finamentais – Música para os teus oídos\nDurante o verán, podes gozar de case todos os días desde un festival diferente. Cinco finlandeses renome revelar as súas festas favoritas\nAutor, ArtistePhoto :. Pekka Mustonen\n“O festival que prefiro é o festival de silencio que está en Lapland na pequena aldea de Kaukonen en xuño. Ofrece un programa multidisciplinar, música clásica contemporánea e circo contemporáneo e reúne a todos aqueles que están interesados no Artes e cultura locais. O festival prepara talleres e performances de alta calidade nunha fermosa e pacífica. “\nStylist, artista, Directora: Kim Öhrling\n“Superwood é un pequeno festival pequeno deste tipo que concentra o mellor dos debates finlandeses de electro e pop, películas, arte e deseño. Está ao leste de Helsinki, preto do mar, no medio dun bosque denso. A primeira superwood Foi lanzado en 2017 e esta é a primeira vez que unha marca de roupa escandinava organizou o seu propio festival. Esta é a mellor razón para chegar a Helsinki en outubro cando a luz comeza a perderse. “\nviolinista, composerphoto: maija tamami\n” Se che gusta a música room, é máis ou menos imposible non coñecer a Soundflower do Festival de Música de Chamber de Kuhmo. Dúas semanas de música lúdica en condicións de luz natural case constante nunha pequena cidade, lonxe da axitación das grandes cidades. E se ten que estar preto de Helsinki, vai ao noso festival. Recomendaríame aínda que non tivese o director artístico. Dura unha semana e ten uns 20 eventos moi variados diferentes, incluíndo concertos na Fábrica de Familia Sibelius. “\nWriter, teleobjetivo presentador: Marko rantanen\n“Recomendaría o Jazz Viocori, un pequeno festival de jazz de primeiro pero de primeira clase que se atopa en agosto na illa da fortaleza Suomenlinna, fronte a Helsinki. Reúne o mellor son e os maiores artistas de Finlandia nun sitio pintoresco, todo a finais do verán, coas noites quentes e longas que caracterizan este período. “\nmúsico popphoto: música sony\n” o meu O festival favorito é Ruisrock, un gran festival de tres días no arquipélago de Turku. Sempre soñei con poder xogar alí. Todas as escenas me acordarían, pero tiven que xogar no escenario principal. Nunca esquecerei o día quente e soleado durante o cal entendín o meu soño, só 16 anos. A contorna é excelente con barcos e grandes buques próximos. Este festival é realmente especial. “\npor Taru Virtanen, aquí está a revista de Finlandia 2018


Unha mirada á evolución da linguaxe | Radiofusion - A programación das Emisoras Municipais Galegas\n27 de Maio, 2022 - 12:02 h. | Publicada por Radio Fene\nA Casa da Cultura de Fene acollerá o mércores 1 de xuño a derradeira sesión do ciclo Contando Ciencia que organiza a Biblioteca do IES de Fene coa colaboración da Concellería de Ensino. O protagonista desta sexta e derradeira charla será o doutor en Bioloxía e profesor da UDC Xurxo Mariño. Falará sobre “Unha mirada á evolución da linguaxe” o vindeiro mércores ás 19.30 h. no salón de actos da Casa da Cultura, con entrada libre e de balde até completar o aforo.\nXurxo Mariño Alfonso (Lugo, 1969) é biólogo e Doutor en Ciencias Biolóxicas pola USC (1998), profesor do Departamento de Medicina da Universidade da Coruña (na actualidade en excedencia). Especializado en neurofisioloxía, forma parte do grupo de investigación Neurocom da UDC, así como de varias sociedades científicas estatais e internacionais. Ten publicado traballos de investigación en revistas especializadas e colaborado co Massachusetts Institute of Technology (MIT), onde desenvolveu as súas investigacións de pos-doutoramento. O seu traballo de investigación en neurofisioloxía céntrase no estudo dos mecanismos sinápticos de distintas vías sensoriais a nivel talámico e pretalámico, na interacción tálamo-cortical e no regulamento dos niveis de actividade encefálica global no ciclo sono-vixilia. Paralelamente, ten desenvolvido software especializado de estimulación, rexistro e análise electro-fisiolóxico, e colaborado no desenvolvemento de ferramentas estatísticas de análise. Realiza múltiples actividades de divulgación do coñecemento científico, procurando ademais a interacción co mundo das humanidades.


asennadas » Internet\nMeme do SpeedTest\nDándome un paseo polo Planeta Ubuntu (exemplo 1, 2 e 3) observo un meme que moita xente está a facer: a proba de velocidade da súa conexión a internet. Esa proba estase facendo con SpeedTest.net. Velaquí o meu, ben maior cá maioría do que se agarda no noso país e até en Europa. Claro, a […]\nFiled under: Curiosidades, Internet by Roberto Brenlla\nPaís de todo gratis\nChris Anderson, director da revista dixital Wired, sostén que a rede instaurou un modelo económico sen precedentes onde impera, xa de forma irreversible, a filosofía do “gratis total“. Esta circunstancia, máis ca un desastre, é unha oportunidade. E así o resume Anderson: “Internet é un país onde as cousas custan cero“. Anderson escribiu o libro […]\nFiled under: AGNIX, Internet, Pensamento by Roberto Brenlla\nNegueime a patentar Internet porque é de todos (Vinton Cerf)\nVinton ‘Vint’ G. Cerf, científico estadounidense, considerado como un dos ‘pais’ de Internet dino alto e ben claro: “Negueime a patentar Internet porque é de todos” en clara alusión aos efectos preversos das patentes. A principios dos anos 70 Cerf comezou a traballar con Robert Kahn no desenvolvemento dun conxunto de protocolos de comunicacións para […]\nFiled under: AGNIX, Internet by Roberto Brenlla\nFiscal madrileño defende o caos de Internet\nPedro Martínez Gracia, Fiscal da Comunidade de Madrí, comenta o seguinte suceso: O 26 de xuño de 1997 nunha sesión histórica a Corte Suprema dos Estados Unidos confirmou unha sentenza da Corte do Distrito Este de Pensilvania (Circuit Court): o “American Civil Liberties Union versus Janet Reno“. Nel se ventilaba a constitucionalidade da Lei de […]\nFiled under: AGNIX, Cultura Libre, Internet by Roberto Brenlla\nUE vota medidas teleco con torpedo\nHase votar hoxe mesmo na Comisión Europea o paquete de medidas que regularán as telecomunicacións e a sociedade da Información na UE coas consabidas “emendas torpedo“. Con tal motivo diversas organizacións escribiron unha carta que podes mandar aos europarlamentarios que creas convinte: A carta A lista de Europarlamentarios Para mandar unha mensaxe directamente a todos […]\nFiled under: AGNIX, Cultura Libre, Internet, Seguridade by Roberto Brenlla\nMiro a piques de acadar a versión 2.0\nMiro é un aplicativo libre para ollares con alta calidade canles de video desde Internet (video podcasts e video rss). Miro está deseñado para ser cómodo e doado de empregar, ofrecendo milleiros de canles que podes baixar ao teu computador. Miro tamén é quen de gardar os videos de YouTube, GoogleVideo e sitios semellantes pero […]\nFiled under: AGNIX, Cultura Libre, FLOSS, Internet by Roberto Brenlla\nUnha historia de Internet é documental con gráficos animados feito por Melih Bilgil empregando gráficos e iconas PICOL. [gv data=”d0Wws8TI8oM”][/gv] O video abrangue a historia dende 1957 e atopeino nesta fonte. É moi didáctico e suficientemente breve (8:10 minutos) e de seguro que o hei utilizar nalgún intre. asennadas\nFiled under: AGNIX, Historia(s), Internet by Roberto Brenlla\nObama aposta por Creative Commons e unha Internet Libre\nBarack xa prometía mudanza para o seu mandato e no seu discurso de vitoria afirmou que a mesma chegará aos Estados Unidos. O sitio web Change.gov, estandarte virtual da transición presidencial norteamericana, revela que a postura mudou. A pesar de explicitar o seu respecto polo DMCA (Dixital Millennium Copyright Act) e o tradicional Copyright, Obama […]\nFiled under: AGNIX, Curiosidades, FLOSS, Internet by Roberto Brenlla\nConexión a Internet con móbil e USB\nTiven que facelo onte por primeira vez, conectarme a Internet desde o meu portátil empregando o meu teléfono móbil e un cabo USB. Todo grazas a goretoxo que o explica nesta entrada, á vez sianlando estoutra fonte. A secuencia é a seguinte: 1.- Instala o paquete wvdial e edita como ‘root’ o arquivo /etc/wvdial.conf con […]\nFiled under: AGNIX, Amizade, FLOSS, Internet by Roberto Brenlla\nAprobadas as enmendas torpedo\nNo informe elaborado polo eurodeputado británico Malcolm HARBOUR (PPE/DE), aprobado por 548 votos a favor, 88 contra e 14 abstencións, o Parlamento Europeo salienta que, “a fin de resolver as cuestións de interese público relativas á utilización dos servizos de comunicacións e incentivar a protección dos dereitos e liberdades de terceiros, as autoridades nacionais competentes […]\nFiled under: AGNIX, Internet, Seguridade by Roberto Brenlla\nEuropa vota contra a liberdade en Internet\nNon ofrece dúbida algunha que as novas tecnoloxías e sobre todo a regulación das tecnoloxías da información e comunicación (TICs) son o campo de batalla sobre o que se libra a loita polos dereitos civís. O que esta sucedendo no Parlamento Europeo é un claro exemplo, xa que unha noticia difundida os primeiros días de […]\nNace a Fundación WWW


O MAPOU e o aniversario de NÓS | MusarqOurense\nO MAPOU e o aniversario de NÓS\n03/08/2020 | xeral\nAs pernas xa non respondían como antano. En 1950, Cuevillas mantiña o porte de dandi que o caracterizara desde os seus anos mozos, mais perdera a axilidade que requiría o traballo dun arqueólogo. Un arqueólogo que non pode ir ao campo non é un arqueólogo completo, pensaba Cuevillas. Á súa dereita, Luís Pericot está de visita en Galicia e para na casa de Cuevillas. Aproveitan para visitar o Castromao. Tres anos máis tarde, durante o III Congreso Nacional de Arqueoloxía, Cuevillas xa non pode acompañalo na subida ao Castro de San Cibrao de Las. Desde os anos trinta, Cuevillas sufría unha grave afección reumática. En calidade de farmacéutico, que nunca exerceu máis que en si mesmo, probou canto remedio saía, sen resultado.\nA enfermidade privouno de ir ao campo mais favoreceu que puidese dedicarse ás grandes monografías que había confeccionar nesta época. A base estaba recollida nas décadas anteriores. Desde 1920 un inmenso traballo de estudo do territorio: o catálogo dos castros e das mámoas galegas, os estudos comarcais, plasmados en xeiras como a do Deza ou Melide, Calvos de Randín ou Parroquia de Velle. A escavación de estacións megalíticas ou de numerosos castros galegos e a sistematización da prehistoria galega. Todo dende o coñecemento das fontes antigas e das máis avanzadas teorías e métodos.\nA intensa actividade despuntou na ciencia arqueolóxica. Na escola catalá de arqueoloxía, dirixida por Bosch Gimpera brillou pronto a figura de Cuevillas, por iso, cando o seu discípulo Pericot vén desempeñar a cátedra de Arqueoloxía da Universidade de Santiago en 1925 trae a misión -recomendada tamén por Obermaier- de buscar a Cuevillas e canalizar o seu traballo cara á Universidade. Desde 1928, xuntos, dirixen as escavacións do castro de Troña en Mondariz e consolidan unha profunda, sincera, fiel e desinteresada amizade. Cuevillas é a indiscutible referencia da arqueoloxía galega do seu tempo e Pericot unha das figuras claves da prehistoria española. Desde o ano anterior tivera que abandonar Galicia e só volvería en contadas ocasións, como a que inmortaliza a fotografía. Cando Florentino Cuevillas falece Pericot, nas páxinas do Boletín da Comisión de Monumentos, escribe un emotivo recordo sobre a fascinación que lle producira tanto o científico como a persoa.\nCuevillas e Pericot desenvolveron, xunto a outras persoas, un frutífero e admirable labor nos anos vinte. Como recoñecemento, cando se cumpren cen anos do nacemento da Revista Nós, o medio no que Cuevillas e esta Xeración publica as súas indagacións arqueolóxicas, este Museo quere participar no aniversario con dúas accións.\nPor un lado, queremos mostrar a experiencia arqueolóxica desenvolta en Galicia desde 1920 ata 1936, a fin da revista e do movemento. Qué se está a facer en cada lugar e qué novidades se achegan. Igual que o facían no seu tempo, tamén cun ollo posto en Portugal.\nPor outro lado, publicaremos a correspondencia persoal de Cuevillas, como medio de coñecer facetas da súa personalidade menos estudadas, introducirnos na intrahistoria de moitos proxectos e arelas e descubrir ou percibir éxitos, fracasos e preocupacións vividas.\nAo longo deste ano vimos dedicando á celebración do centenario cada Peza do mes. En datas máis próximas achegamos estas dúas novas iniciativas tomando como referencia a figura de Florentino Cuevillas, quen ademais de forxar e apoderar a identidade galega contribuíu ao incremento, estudo e salvagarda dos fondos deste Museo.