1. A quen lle estou a dar os meus datos?\nSe contratas os meus servizos, utilizas o formulario de contacto desta web ou te pos en contacto comigo por calquera outro medio, é posíbel que teñas que facilitarme datos persoais dos que es titular (como por exemplo o teu nome, o teu e-mail ou o teu teléfono). En contrapartida eu, como responsábel do tratamento, estou obrigada a facilitarche os meus datos identificativos. Por favor, toma nota deles por se nalgún momento necesitas exercer algún dos teus dereitos:\nResponsábel: Gema Seara\nEnderezo: Vilarchao 54, 32152 Coles (Ourense)\nCorreo electrónico: info@gema-seara.com\n2. É lexítimo este tratamento de datos?\nSe contratas os meus servizos, o tratamento que farei dos seus datos persoais é lexítimo na medida en que sexa necesario para poderche ofrecer correctamente eses servizos (Art. 6b. do Regulamento xeral de Protección de Datos da UE).\nSe te pos en contacto comigo, o uso que fago do teu número de teléfono ou do teu enderezo de e-mail ten a única finalidade de responder a túa consulta, e é legal con base no meu interese lexítimo (Art. 6f. do RXPD).\nSe temos unha relación contractual previa, tamén estará baseado no meu interese lexítimo o tratamento dos teus datos para enviarte información sobre servizos que eu ofreza e que sexan semellantes aos que me teñas contratado.\nPara realizar outro tipo de tratamentos, solicitarei sempre previamente o teu consentimento explícito, polo que o tratamento será lexítimo con base no artigo 6.a do RXPD\n3. Quen mais vai ter acceso aos meus datos?\nNon cederei os teus datos persoais a ninguén, pero debes ser consciente de que, ao utilizar o formulario da miña web ou escreberme un e-mail, a nosa conversa ficará rexistrada nos servidores de Hostinger, a empresa á que lle teño contratado o aloxamento da web e do servizo de e-mail. A súa política de privacidade é esta: https://www.hostinger.es/privacidad\n4. Ate cando conservarás os meus datos persoais?\nPor regra xeral, deixarei de tratar os teus dados persoais no momento en que deixen de ser necesarios para o fin para a que foron recollidos (responder unha consulta, xestionar o servizo contratado, ou outras). Porén, ten en conta que a lei me obriga a conservar algunhas categorías de datos por un período determinado de tempo (por exemplo, a lexislación fiscal obrígame a conservar os datos contidos nas facturas por un período de 5 anos). Neses casos, os teus datos serán conservados de forma segura, e eliminados cando vencer a obriga legal de conservalos.\n5. Que dereitos teño?\nPorque estou a tratar os teus datos, es titular dos seguintes dereitos, que podes exercer dirixíndote a min no enderezo electrónico arriba indicado:\nDereito de acceso: Tes dereito a que che diga se estou a tratar ou non os teus datos persoais, que tipo de datos son, con que fin, ate cando vou facelo, ou a que destinatarios llo teño cedido. Tamén tes dereito a recibir unha copia dos datos persoais que che concirnen.\nDereito de rectificación: Tes dereito a que rectifique ou complete os datos persoais que sexan incorrectos ou inexactos.\nDereito de supresión: Tes dereito a que elimine dos meus ficheiros os teus datos persoais cando deixen de ser necesarios para o fin para o que foron recollidos.\nDereito de limitación: Tes dereito a que, sen seren suprimidos, deixe de tratar os teus datos persoais (excepto a conservación) nalgúns supostos contemplados pola lei.\nDereito de oposición: Tes dereito a oporte a que, con base no meu interese lexítimo, trate os teus datos persoais para fins distintos a aqueles para os que foron recollidos (como por exemplo comunicacións informativas).\nDereito de portabilidade: Tes dereito a que che entregue nun formato estruturado os datos persoais que trato con base no teu consentimento ou na execución dun contrato, a fin de que tu podas comunicarllos a un responsábel de tratamento distinto.\nSe consideras que os teus dereitos en relación ao tratamento que fago dos seus datos persoais foron vulnerados, tes dereito a presentar unha reclamación ante a Axencia Española de Protección de Datos (AEPD)


Modelo de atención ás mulleres con endometriose (2020) – querENDO\nO Ministerio de Sanidade ven de publicar (2020) este documento cuxo alcance, segundo afirman os propios autores, abarca a mulleres de calquera idade con sospeita ou diagnóstico confirmado de endometriosis, que deben ser atendidas de maneira integral, no ámbito da atención primaria e hospitalaria, e desde a perspectiva do SNS.\nAbórdanse aspectos relacionados co diagnóstico, tratamento, complicacións, seguimento clínico, criterios de derivación, abordaxe psicosocial e sexual, infertilidade, e calidade de vida.\n• Elaborar un produto baseado na evidencia, con recomendacións actualizadas procedentes de guías de práctica clínica de calidade, para a atención ás mulleres con sospeita ou diagnóstico confirmado da enfermidade. Recolle un total de 158 recomendacións.\n• Xerar unha proposta de modelo organizativo asistencial. Como resultado desta proposta desenvolvéronse 3 algoritmos –diagnóstico, tratamento e fertilidade− que conformaron o modelo organizativo asistencial ás mulleres con sospeita ou diagnóstico confirmado de endometriosis.\nPodes descargar o documento completo neste enlace.


XOGOS DE AZAR E MENORES DE IDADE | Programa Prensa-Escuela\nTítulo: Xogos de azar e menores de idade\nAs novas tecnoloxías facilitan o acceso online a multitude de servizos de lecer. No caso das apostas a traveso de internet obsérvase un aumento progresivo de xogadores cada vez máis novos. Case o 5% destes menores acabará desenvolvendo unha ludopatía. O 86% dos que apostan en liña tamén o fan de forma presencial. E téñeno ben fácil: cada vez hai máis casas de apostas e cada vez máis próximas aos centros escolares. O curioso é que, malia que dous de cada tres pais saben que os seus fillos apostan, non fan nada por evitalo. Quizá porque creen que só é un xogo.\nRedada para controlar a entrada de menores nas casas de apostas\nLudopatía en Galicia: da débeda de tres millóns de euros xogando ao póker ao neno de 11 anos adicto a videoxogos\nEstas noticias, e moitas outras que case cada día podemos ler na prensa poñen en evidencia que os menores de idade son o colectivo máis vulnerable ante a potente maquinaria da publicidade e a facilidade de acceso que teñen aos xogos de azar a través de internet ou de forma presencial.\nEn outubro do ano pasado a Dirección Xeral de Ordenación do Xogo, organismo dependente do Ministerio de Facenda, achegaba o seguinte dato: no primeiro semestre do 2018 os españois gastaron en xogos en liña máis que durante todo o 2016. E esta tendencia segue ao alza. A facilidade de acceder desde o anonimato, a posibilidade de facelo durante as 24 horas do día dende calquera punto e a popularidade cada vez maior das apostas deportivas son tres das causas deste auxe.\nSegundo datos aportados polo mesmo organismo, entre o 66 % e o 75 % dos mozos de entre 14 e 17 anos afirman facer apostas algunha vez. Ademais, máis dun terzo dos xogadores patolóxicos desenvolven ese problema antes dos 18 anos. E en España o 4,6 % da poboación adolescente presenta condutas de risco que favorecen o desenvolvemento dunha ludopatía. Os datos son dos máis altos de Europa.\nDende este enlace, pódese acceder aos datos do Informe sobre apostas on-line realizado o pasado ano por Sondaxe sobre a poboación galega. Nesa mesma información fálase de dous dos recursos habituais para captar clientes: utilizar rostros coñecidos do deporte que publicitan o produto e bonos de benvida como gancho.\nO programa 360 grados, da ETB (Euskal Telebista), investiga neste programa o risco das apostas deportivas coa colaboración do director de PantallasAmigas, Jorge Flores.\nO profesor de Psicoloxía da USC Antonio Rial Boubeta achega os seguintes datos que nos dan un perfil aproximado sobre a adicción aos xogos de azar por parte dos menores galegos:\n1. Afecta a máis adolescentes dos que pensamos (8,4% dos menores galegos recoñecen apostar en xogos de azar en liña ou en webs de apostas; máis de 10.000 menores).\n2. Vai en aumento: 1,5% en 2010, 4,2% en 2014, 6,4% en 2016 e o 8,4 en 2017).\n3. Perfil do xogador:\n* 8 de cada 10 son varóns.\n* A media de idade do adolescente que aposta na Rede é de 15 anos.\n* É unha práctica que aumenta coa idade, pero comeza antes do que cabería pensar (1 de cada 4 dos que aposta na Rede faio xa con 12 ou 13 anos).\n* Son menores que presentan elevada impulsividade e déficit de asertividade.\n* En canto ao estilo educativo dos seus pais: a) No 81% dos casos os pais non controlan ou limitan o uso de Internet/móbil; b) A taxa de apostantes é tres veces maior entre os adolescentes que afán conectarse a Internet a partir das 12 da noite.\n4. Non é un problema illado, xa que presentan un claro patrón de risco:\n* Maiores de taxas de condutas de risco ou inadecuadas na rede (contacto con descoñecidos, cibercacoso, sexting, sextorsión, etc.).\n* Maior consumo de alcohol e outras drogas.\n* Rendemento académico inferior.\nFONTE: Enquisa realizada en 2011 por Cedro a 164 adolescentes e mozas de 3 cidades do país | ÁREAHUMANA.ES\nNesta entrevista, o propio investigador Rial Boubeta, xunto á psicóloga Belén Montesa e Concha Lavid, directora de Aprenderaeducar.org Galicia, debaten na Escola de Pais sobre dos perigos de adicción ás apostas e apostas en liña.\nNesta guía educativa, Videojuegos e apostas, cando o xogo se converte convértese en adicción, publicada pola Junta de Andalucía, pódense acceder a algúns vídeos sobre o tema e actividades para a aula.\nPara rematar, na web de Agalure, asociación galega que leva 25 anos ofrecendo apoio a persoas que sofren ludopatía, no apartado Interésache pódense descargar dúas interesantes presentacións: “Adicións sen substancias” e “Problemas co xogo”, onde se revisan as claves do enganche aos xogos de azar e o xeito de frealo.


Lídia Senra reclama no pleno do Parlamento Europeo que o eucalipto sexa declarado especie invasora – AGE en Europa\nLídia Senra reclama no pleno do Parlamento Europeo que o eucalipto sexa declarado especie invasora\n27 Abril, 2017 especie invasora, eucaliptos, GUE/NGL, Lidia Senra, Parlamento Europeo, pleno\nInforma de que esta árbore foránea ocupa xa a cuarta parte da superficie forestal galega, xerando graves problemas socioambientais\nA eurodeputada galega pide que se atenda o sentir da sociedade, e tamén as denuncias da FAO, e se poña fin á expansión desta árbore\nBruxelas, 27 de abril de 2017. A eurodeputada galega Lídia Senra, integrada no Grupo Confederal da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica (GUE/NGL), reclamou este mércores pola noite no pleno do Parlamento Europeo, en Bruxelas, que o eucalipto sexa declarado especie exótica invasora preocupante. Senra tomou a palabra no hemiciclo europeo, durante a quenda de intervencións relacionadas con asuntos de actualidade, para explicar a situación que se vive na Galiza con respecto a esta especie. Así, denunciou que segundo datos do 2016, “o eucalipto ocupa xa máis 400.000 hectáreas, case a cuarta parte da superficie forestal galega, xerando graves problemas socioambientais”.\nA europarlamentaria lembra que os eucaliptos, debido ás súas substancias alelopáticas e a ser un monocultivo, converten os terreos en áreas con escasa biodiversidade. “As súas raíces absorben grandes cantidades de auga, impedindo a filtración de augas cara aos acuíferos, e secando regatos, fontes e demais. Ao ser prantas pirófitas, favorecen os incendios forestais; traen consigo pragas e enfermidades que provocan a aplicación de insecticidas e fungicidas; e tamén é frecuente a aplicación de glifosato para diminuír a carga do soutobosque”, explica Lídia Senra.\nA súa expansión non so provoca a desaparición de masas boscosas de elevado valor tanto ambiental, senón que tamén invade solo agrícola. Produce degradación da paisaje e atenta contra a integridade e supervivencia de elementos do patrimonio cultural (pinturas rupestres, asentamientos paleolíticos ou monumentos megalíticos). Senra considera que hai razóns máis que suficientes para .que o eucalipto sexa declarado especie invasora na Galiza. Así, lembra que as problemáticas que conlevan as plantacións desta especie xa teñen sido denunciadas pola FAO (Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura) e que o Consello de Europa debateu hai escasos meses para declaralo como tal. É por iso que Senra tamén instou hai xa unha semana á Comisión Europea, por escrito, para que inclúa o eucalipto na súa lista de especies exóticas invasoras preocupantes establecida no Regulamento 2016/1141 de conformidade co Regulamento 1143/2014 sobre a prevención e xestión da introdución e propagación das mesmas.


Ponteareas: morrer ou saúde - Comarcas na Rede\nHomeO CondadoPonteareasPonteareas: morrer ou saúde\nO certo é que as medidas que se están a poñer en marcha, non son ningunha novidade. Tal é así que este tipo de iniciativas teñen a súa orixe nos EEUU, hai xa cen anos e chegaron a Europa un pouco máis tarde. Mesmo en Galicia hai xa varías décadas, que se teñen activado en distintas localidades e en todos os lugares os resultados son claramente positivos. E non fai falta ir moi lonxe de Ponteareas. Calquera pode ir a vila de O Porriño e preguntar si os comerciantes afectados queren a volta atrás. Mesmo en Ponteareas podemos preguntarnos se as veciñas e veciños queren de novo os autobuses entrando ata a Praza Maior ou si se quere de novo o trafico os sábados no mercado.\nPolo que se coñece publicamente o plan de mobilidade, non é unha ocorrencia. Está feito con datos rigorosos e por profesionais técnicos. Os veciños e veciñas podemos ter cada quen a súa opinión. Pero sería de agradecer por respecto os profesionais que fixeron o traballo, que cando a opinión é contraria se faga dando datos que avalen esa postura. Porque dicir que é a ruína é fácil. Pero o certo é que outro goberno anterior, xa peonalizou outras rúas e non se escoitou ese grito de alarma. Cal é a diferenza?, se temos en conta que a diferenza de aquela hoxe Ponteareas dispón de bastantes máis prazas de aparcadoiros que de aquela. Ou é que non se perderon prazas de aparcamento naquela ocasión?.\nTampouco resulta serio, por parte dos grupos da oposición, que se diga que se está de acordo coas peonalizacións, pero non así. Sen poñer enriba da mesa unha alternativa,amparada por criterios técnicos. A verdade é que se a alternativa pasa por posicións tan vagas, mal vamos. A política debe ser cousa seria e é moi feo mentir. Digo isto porque aínda estou a buscar as catro chemineas da caldeira de biomasa e tamén a central térmica. Claro que nese caso non só foi quen exerce a oposición senón tamén aquelas “persoas”, que levan toda a vida concibindo o Concello como negocio particular , e sen entender o concepto de democracia, diría que cunha total carencia de decencia. Pero xa non enganan a ninguén.\nA oposición ten que ser mais valente e non facer como o alcalde de Madrid que criticou a peonalización da anterior mandataria e agora él vai incrementala. Porque a U.E. non lle deixa facer o contrario.\nHoxe a experiencia e os datos, acreditan que o sector comercial gaña nas zonas que se saca o tráfico a favor de espazos libres de coches, pero as razóns son se cabe de máis calado. A organización mundial da saúde vén advertindo que cada ano morren de xeito prematuro en Europa 400.000 persoas, produto da contaminación e da vida sedentaria . A Unión Europea está a impulsar medidas como as que se están a implantar en Ponteareas, mesmo ten advertido o Estado con sancións por non desenvolver medidas tendentes a eliminar tráfico das zonas urbanas.\nO comercio ten problemas claro que sí, mais tamén é certo que nunca antes se fixeron tantas cousas dende o Concello tendentes a favorecer o comercio local e nesa senda debe seguir.\nPero a problemática do comercio local é global,tal e como indica a CEC ou a Universidade Complutense de Madrid , nun traballo de 2017. E dous son os factores que agudizan a situación , por unha banda a instalación de grandes áreas comerciais que xa parte da década dos oitenta e agora a explosión do comercio electrónico. No caso de Ponteareas a estes dous factores eu engadiríalle a desaparición de empresas (Granitos de Galicia, Aceros del Tea, AVIGAN, Gramol e outras), a falta de solo industrial, e disto hai que preguntarse como é posible estar vinte anos sen poder ter un PXOM. Volvo repetir que a política debe ser cousa seria, porque o contrario trae consecuencias que prexudican os cidadáns. A perda de poboación na comarca outro factor a considerar e o alto nivel de paro e en consecuencia o baixo poder adquisitivo.\nSe Europa ten concedido axudas o Concello é para adoptar medidas como as que se están a executar.Será que os proxectos van en liña coas súas directrices, como acaban de facer co cambio a led de todo o alumeado das 24 parroquias.\nO goberno municipal hai que pedirlle que persevere en que podamos ter unha vila máis saudable , ampliar a revitalización ás parroquias e deseñar o fortalecemento empresarial e económico.


Nova etapa municipal - María do Carme García-Negro - Galiciae\n23 julio 2019 14:21 h.\nHAI GOBERNOS municipais que levan anos, algúns varios lustros, logrando crear o clima preciso para que a vila ou a cidade gobernada avancen cara a mellores estándares de calidade de vida en común: podemos citar aquí Pontevedra, en Euskadi Bilbao, e, fixándonos no mundo, poderíamos dicer Chicago; en todas elas obsérvase unha enorme diferenza entre o ponto de partida e o conseguido. Chegouse ao presente con planificación e consenso. E, ao mesmo tempo, deixaron atrás, moi atrás, as debilidades que puideran esvaír o empeño de conseguir o obxectivo de mellora colectiva.\nSon tres modelos distintos, pero teñen en común unha base fundamental: a busca da mellora da calidade de vida urbana. As persoas máis escépticas defenden tamén que non ten moita importancia a política municipal para cambiar a vida dos cidadáns, xa que as competencias dos concellos só abranxen a regulamentación urbanística, a limpeza urbana, parques e xardíns, mantemento dos colexios públicos, programar e financiar as festas locais e finalmente soster o cemiterio municipal. De feito —argumentan as mesmas persoas—, se hai un goberno municipal capaz de resolver os problemas que xera a convivencia nas grandes urbes, até alcanzar cifras de 6, 7 ou 12 millóns de persoas, non parece lóxico que aquí existan problemas de difícil solución nun país que non totaliza os 3 millóns de habitantes.\nSería perfectamente abarcábel hoxe ser gobernados por unha soa institución capaz. Opinan que non é preciso sumar Concellos, Deputacións e Xunta, para que finalmente existan moitos asuntos sen resolver ou paralizados meses e meses, en ocasións por colusión das administracións públicas con deber de actuaren. Todo isto, sendo totalmente lóxico, dunha lóxica esmagante, así como alcanzábel dado o nível da técnica e dos técnicos en administración de organizacións grandes e complexas, esquece algunhas cuestións a ter en conta cando de asuntos de natureza social tratamos. A primeira e principal é que exista unha vontade colectiva de cambiar para mellor. A evidencia dos programas e dos resultados das eleicións espella outra vontade: case ninguén quer cambiar, o que quer dicer por pasiva que tal e como estamos é un clima aceptábel para seguir coa rotina dunha vida mol.\nOs votantes ou adherentes que finalmente compoñen a maior parte dos votos que lexitiman aos gobernos resultantes denotan que preferen que non se funcione ben, xa que así hai un burato no poder de intervención caciquil: se a limpeza é total, o luxado individual nótase demasiado e débese desistir do empeño en conseguir o "meu" por riba do de todos. O urbanismo deixado ao criterio municipal é igual que abandonar un neno de 12 anos nunha discoteca: se non sae ebrio é porque ten protección divina.\nDeixar privatizar servizos municipais que logo requiren xestión extramunicipal é en si mesmo unha contradición tanto económica como medioambiental (residuos sólidos urbanos) e permitir que sexa cada corporación quen se teña dotado de persoal cualificado é, no noso país, unha invitación ao nepotismo ou comenencia eleitoral pero non á eleición dos mellores. Os/as escépticos, amigos da lóxica, deberán esperar por tempos mellores.


Auriculares Plantronics con son 7.1 - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nAuriculares Plantronics con son 7.1\nmartes, 7 de setembro do 2010 Marcus Fernández\nOs usuarios de PC que queiran gozar dunha impresionante experiencia de son envolvente durante os seus xogos poden facerse cos novos auriculares Plantronics GameCom 777, que achegan a tecnoloxía Dolby ProLogic IIx para dar un son envolvente virtual 7.1 recorrendo a unha tarxeta de son USB compatible con PC e Mac. Estes auriculares tamén integran un micrófono telescópico para poder conversar durante as partidas en liña ou tamén para realizar chamadas de VoIP cunha excelente calidade (pois fai uso de tecnoloxía de cancelación de ruído).\nO prezo oficial de venda nos EE.UU. é de 109,95 dólares, mentres que en España véndense por 99 euros (aínda que é doado atopalos por menos de 70 euros). Unha excelente opción para gozar de bo son no ordenador sen ter que rodealo de altofalantes.


Sorprendidos in fraganti dous veciños do Porriño roubando no punto limpo de Vincios – ValmiñorTV.com\nInicio » GALEGO » Sorprendidos in fraganti dous veciños do Porriño roubando no punto limpo de Vincios\nA Garda Civil investiga penalmente a dous veciños do Porriño que foron sorprendidos in fraganti cando estaban a roubar no punto limpo da Pasaxe, situado na parroquia de Vincios (Gondomar).\nOs feitos sucederon a última hora da tarde do pasado luns no marco dun operativo especial que tiña establecido o Posto da Garda Civil de Gondomar ao redor deste punto limpo, por mor doutros dous roubos que se produciron durante os tres últimos meses.\nAs vixilancias esporádicas que se estaban realizando, con controis e observacións discretas a diferentes horas do día, deron resultado cando o pasado luns, ás 21:15 horas, detéctanse a dous individuos no interior do punto limpo, seleccionando e empaquetando material para sacalo ao exterior e cargalo nun turismo que tiñan estacionado nas inmediacións do recinto.\nCando emprendían a marcha co maleteiro do vehículo cargado, foron interceptados polo operativo que pechaba as vías de saída, que estaba integrado por unha patrulla do Posto da Garda Civil de Gondomar e dous efectivos da Policía Local.\nAo inspeccionar o vehículo púidose comprobar que, entre os efectos que subtraeran no interior do recinto pechado do punto limpo, figuraba: unha escaleira de ferro, unha cociña de gas, unha xanela de aluminio, tubaxes de cobre, chapas metálicas, cables e compoñentes electrónicos.\nOs dous ocupantes do vehículo, J.S.F., e JA.F.B., ambos de 36 anos e veciños do Porriño, foron investigados penalmente como supostos autores deste delito de roubo e atribúeselles, tamén, a comisión dos dous últimos cometidos o mes de febreiro e abril deste ano.\nA investigación continúa aberta para determinar a súa posible participación noutros feitos delituosos de similares características.\nAs dilixencias instruídas foron entregadas no Xulgado de Instrución de garda de Vigo, onde deberán comparecer os investigados cando sexan citados.


China 5Mm 15Mm Scrapbooking Paper Masking Roll Jumbo Animal Washi Tape fabricantes e provedores |Fabricantes de Washi\nCinta Washi Jumbo Rollo de papel para álbum de recortes de 5 mm y 15 mm\nCinta washi de selo\nTodas as pezas de cinta washi de selo son de 25 mm * 34 mm e o tamaño estándar do washi de selo é de 25 mm * 5 m por rolo de papel wasih máis groso.Non tes que pagar o custo extra do molde, podemos ofrecer aquí selos regulares e irregulares para todos os clientes.\nNormalmente un rolo de 5M con selos de 147 pezas.Realiza cinta de selo con impresión/con papel de aluminio/con impresión e papel de aluminio en función da túa idea.Contáctanos para ter un modelo de selo para crear o teu diario!!\n▲ Cal é o pedido mínimo de cinta washi personalizada?\n▼ Temos un pedido mínimo baixo de 50 rolos/deseño e 100 rolos/por pedido.Isto significa que se está a pedir 100 rolos, pode imprimir 1 ou 2 deseños.As cintas washi deben pedirse en múltiplos de 50 ou 100 rolos.\nCentrámonos na cinta de lavado de diferentes técnicas para a decoración de manualidades en papel e as festas.Tamén dispoñible para adhesivos, blocs de notas e notas adhesivas, tarxetas de diario, manualidades metálicas.\nAnterior: Cinta Washi Jumbo Rollo de papel para álbum de recortes de 10 mm y 15 mm\nSeguinte: Cinta Washi estreita de ouro rosa de novo deseño de enmascaramento de estilo chinés retro\nCinta Washi Amarela\nAdhesivo de avión de papel de enmascarado de papel de aluminio de Amazon...\nFabricante de rolos adhesivos Washi Manufacture Ma...\nVendedor de fábrica de China Técnica de grabado fotográfico...


Nova: MAGOSTO 2018 - Olás de Vilariño\n10 anos arredor da fogueira e as castañas\nAínda que os primeiros vestixios de agrupación veciñal nun magosto nos nosos pobos, remóntase alá polo ano 1.995, cando aínda se criaba e mataba o porco pa ocasión e comíase del durante dous días, con viño novo da casa e castañas dos veciños. Dende o 2.009 que se unificou esta Asociación Veciñal ó ámbito de toda a Parroquia de Olás, a festa do Magosto veuse celebrando de forma alternativa entre os pobos do Xén e ó de Pazos, cinco con esta en cada un deles, un total de dez festas gastronómicas onde a raíña é a castaña.\nAgora xa non se ceba, nin mata o porco, mércase en anacos; pero séguese preparando de forma exquisita á brasa: o churrasco o chourizo ou o criollo, ca receita tradicional dos mestres cociñeiros. Igual que as castañas, asadas na tradicional brasa do carballo, convértense ano tras ano, no manxar agardado por todos. Por suposto, que o viño tinto novo segue sendo o que rega as gorxas dos magosteiros, que grolo tras grolo, mesturado ca algarabía da festa, vai subindo as temperaturas dos partícipes, que dan paso as cantigas e os bailes típicos da nosa cultura galega.\nEste ano estase a preparar todo para celebrar o que será o número 10; dez anos consecutivos nos que se xuntaran os veciños do Xén, de Olás, de Vilariño e de Pazos para, esquecendo por un día as súas diferenzas, disfruten dunha festa tan antiga e tradicional na nosa Provincia de Ourense. Este é o programa:\nNova publicada o día: 25-10-2018 Número de lecturas: 178


Debuxo da Emao : julio 2013\nO coñecemento segredo\nDeixovos unha reportaxe de Punset sobre os estudios de David Hockney sobre as ferramentas que utilizaron os "clásicos" na elaboración das súas obras, como a cámara clara e a cámara oscura. Existe tamén un libro sobre o tema, "O coñecemento segredo". Moi, moi recomendable.\nPublicado por Federico Fernandez en 2:59 1 comentario:\nA semana pasada os obradoiros da EMAO andiveron a cen para que toda a montaxe da exposición de Branco e Negro saíra perfecta. O obradoiro de debuxo non foi menos e ca axuda dos compañeiros e cos maravillosos traballos dos alumnos penso que o resultado foi moi bo. Quero agradecer os alumnos o seu compromiso e os compañeiros a axuda prestada na montaxe.\nOs que non tivestes posibilidade de achegarvos o día da inauguración, anímovos a que pasedes porque vale a pena.\nO básico, o elemental .\nO obradoiro de debuxo achegouse ó branco e negro sen artificios, tomando a realidade como modelo e pasando esta polo tamiz interpretativo que ofrece a línea. Os modelos son cotidiás e a priori poden pasar desapercibidos, pero ca axuda de un útil e un soporte tan esencial como un bolígrafo negro e unha folla de libreta en branco, conséguense debuxos que son pequeños e fantásticos bocados visuales.\nAs libretas son diarios da nosa vida, das nosas cousas, do noso entorno, pequenos anacos que enchen toda ela para darlle sentido.\nPublicado por Federico Fernandez en 1:31 No hay comentarios:\nDeixo unha foto do grupo de Perfeccionamento II na recollida de diplomas deste ano. Faltan algúns alumnos que non andaban por Vigo e que botamos de menos\n. Felicidades a todos!!!!!!\nPublicado por Federico Fernandez en 0:53 1 comentario:\nDeixovos o enlace do catalogo de papeles Canson. É interesante coñecer os soportes sobre os que traballar. Temos outras moitas marcas pero esta pode servir de referencia.\nPublicado por Federico Fernandez en 2:52 No hay comentarios:\nDeixovos un enlace que nos parece moi bo. "Viva el arte chicha"\nPublicado por Federico Fernandez en 1:35 No hay comentarios:\nAbrimos este espazo con alguns dos traballos realizados polos alumnos este año 2012-13 . Espero que vos gusten\nDESCAMISADOS CAS LIBRETAS\nPublicado por Federico Fernandez en 1:55 1 comentario:\n¡HOLA A TODOS! Abrimos este espazo con alguns do...


Os dialectos do belaruso se dividen en dous ou tres grandes grupos; ambas clasificacións consideran os grupos nororientais e suroccidentais, habendo un terceiro que percorre o país de leste a oeste nunha faixa central. E é este último grupo que se considera como a base da lingua literaria moderna e do belaruso normativo. No extremo suroccidental hai un dialecto especial, o grupo palesio, da rexión da Palesia, que divide certas partes co ucraíno, existindo varias tentativas de elevalo a lingua baixo o nome de palesiano.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Lingua_belarusa&oldid=4933427"\nA última edición desta páxina foi o 27 de setembro de 2018 ás 08:19.


“Espabilados” - Revista PUNTO\nPablo Dorado\t2018-05-11T09:00:28+00:00\tOpinión\nA película Streetwise nace dunha reportaxe fotográfica da muller do director, Cheryl McCall, que quería amosar como a pobreza e a miseria tamén estaban presentes nunha das cidades máis acomodadas de América nese momento, Seattle. Despois de contactar con varios adolescentes sen fogar, Martin Bell segue as súas vidas durante varios meses aínda que centrándose en Tiny, unha prostituta de catorce anos que vive intermitentemente coa súa nai alcólica.\nQue nos Oscar do ano 1985 decidirán premiar como mellor documental The Times of Harvey Milk seguramente marcou o futuro dunha das súas competidoras, Streetwise (1984) de Martin Bell. De gañar, non creo que a película tivese que agardar case trinta anos a ser remasterizada desde as escasas copias en VHS que aínda circulaban. Tamén, probablemente tivese moita máis difusión xa que en moitos países como España nunca foi estreada. Grazas ao Festival Internacional de Documentais Play-Doc de Tui finalmente tivemos a oportunidade de ver esta pequena xoia en pantalla grande.\nA película nace dunha reportaxe fotográfica da muller do director, Cheryl McCall, que quería amosar como a pobreza e a miseria tamén estaban presentes nunha das cidades máis acomodadas de América nese momento, Seattle. Despois de contactar con varios adolescentes sen fogar, Martin Bell segue as súas vidas durante varios meses aínda que centrándose en Tiny, unha prostituta de catorce anos que vive intermitentemente coa súa nai alcólica.\nMalia que é un tema moi dado ao sensacionalismo e ao melodrama, aquí tódalas personaxes son mostradas con respecto e honestidade. As imaxes máis duras son apenas insinuadas xa que a proposta visual do director é moito máis luminosa e ofrece momentos de auténtica beleza desas coma Rat patinando entre as luces e sombras que atravesan o corredor do hotel abandonado no que vive sen subministración ou el mesmo explicando por que lle gusta saltar mentres o seu corpo recentemente saído do mar desprende vao.\nIso non quere dicir que non sexa dura, todo o contrario. Streetwise normalmente tradúcese como “espabilado” e realmente impresiona oílos falar do xeito que o fan, poden chegar a parecer adultos pola tranquilidade coa que expresan opinións sobre o aborto, contan experiencias con enfermidades de transmisión sexual ou planean roubos, malia que en cada escena na que interactúan coas familias queda claro que non son máis que nenos buscando o que tódolos nenos, cariño.\nSupoño que aí está a clave da franqueza do material que recolleu Bell, todos eses intres de tanta intimidade só poden ser explicados por esa necesidade de atención. Outro dos grandes acertos da película é que non sinala nin xulga aos pais e nais porque ao final están tan perdidos coma os protagonistas e non poden facer máis que observar con resignación como van cometendo os mesmos erros, cando non peores, que os levaron a perder eses fillos. Por último, a breve participación de Tom Waits na banda sonora é outro motivo para ver esta marabilla do cine documental que, independentemente dos premios, merece que non pasen outros trinta anos para que poida ser exhibida de novo en Galicia.


Sistema de desescarche intelixente e inxección electrónica\nHome I+D+i Sistema de Desescarche Intelixente\nO sector da Refrixeración/Conxelación de produtos perecedoiros na industria Alimentaria está sufrindo un gran desenvolvemento nos últimos anos e precisa de accións de innovación que apoien e garantan a súa competitividade, así como a promoción do uso consciente que se debe facer dos recursos enerxéticos.\nEn Mejuto desenvolvemos un proxecto orientado á procura e posta a punto de tecnoloxías encamiñadas a contribuír á minimización dos custos das instalacións e tamén ao aforro de recursos enerxéticos e nun sentido máis amplo á contribución a un desenvolvemento sostible.\nOs sistemas desenvoltos tratan de facer un aproveitamento das capacidades instaladas mediante o uso de sistemas intelixentes que permitan un xogo máis estreito coas variables do proceso e medioambientais para aproveitar mellor as posibilidades ofrecidas. Desenvolvemos un sistema de válvulas de inxección electrónica, como válvulas de expansión termostática, e o correspondente software de control que permite facer un uso extenso deste elemento implicando parámetros ambientais e de traballo. Ademais este sistema proporciónanos unha vía adecuada para a realización dun desescarchado intelixente, de acordo coas variables de operación dos equipos. Anteriormente estes sistemas empregábanse sobreestimando as necesidades reais dos equipos xa que non había versións que permitisen un control máis axustado ao sistema.\nDoutra banda, investigamos e desenvolvemos un sistema de detección e de protección dos equipos que estimabamos necesario para a determinación de cambios de estado nalgúns puntos da instalación. Para iso incorporamos novas sondas e adaptamos tecnoloxía xa existente para proporcionar a información necesaria para o correcto funcionamento e control dos equipos implicados no proceso.\nA implantación destes sistemas repercutirá na realización de dimensionamentos apropiados dos elementos implicados nas instalacións frigoríficas e de conxelación, segundo o tipo de produtos, condicións ambientais e de traballo. Isto ten como implicacións directas un menor custo das instalacións, así como dos custos de mantemento e de fabricación xa que se poderá aproveitar mellor o rendemento proporcionado polos equipos.\nCon este proxecto buscamos obter avances de gran impacto tanto no sector do Frío Industrial como no da Alimentación. Ademais estudamos accións asociadas ao aforro enerxético, algo recollido en multitude de directivas europeas e que deben ser implantadas paulatinamente nos sistemas produtivos industriais.


A decisión da Audiencia Nacional é, segundo Lores, un 'fracaso estrepitoso' do 'cambalache ilegal' entre o PP e ENCE - Pontevedra Viva\nVenres 16 de Xullo, 2021 ás 15:06 do Venres 16 de Xullo, 2021\nPara o alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores, a sentenza da Audiencia Nacional que anulou a prórroga concedida á fábrica de Ence ata 2073 é un "fracaso estrepitoso" do "cambalache ilegal" orquestrado entre o PP e a empresa.\nTras coñecer esta resolución xudicial, Fernández Lores responsabilizou "especialmente" desta situación ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo; ao expresidente do Goberno, Mariano Rajoy; e aos responsables do PP de Pontevedra.\nTodos eles, en conivencia cos directivos da empresa pasteira, "puxeron en perigo" a actividade da fábrica pontevedresa e os seus postos de traballo "por non buscar a única solución lóxica e legal" que, ao seu xuízo, era o traslado a outra localización "como garantía de futuro".\nO rexedor pontevedrés, que lembrou que desde o Concello "sempre consideramos ilegal esa prórroga", lamentou que a empresa e o PP tentasen "enganar" á sociedade pontevedresa e aos traballadores "mediante unha fraude de lei".\nA este respecto, o alcalde fixo un chamamento á dirección da empresa e a Núñez Feijóo para que "deixen de enganar a todo o mundo" e comecen a traballar na "única solución posible" que, segundo reiterou, pasa pola saída da fábrica da ría de Pontevedra.


O Sergas comprometese con Ribadavia para que volva o servizo de odontoloxía e a matrona ao centro de saúde - BadalNovas\nInicio Actualidade O Sergas comprometese con Ribadavia para que volva o servizo de odontoloxía...\nOnte mantivo o alcalde, César Fernández unha reunión co Xerente da área de Xestión Integrada do SERGAS na provincia de Ourense, Félix Rubial, e coa directora de atención primaria Isabel Gómez. No encontro trasladoulles a necesidade de manter todos os servizos que se prestan no centro de saúde de Ribadavia.\nHoubo diferentes circunstancias que provocaron que nas últimas semanas se viran afectados algúns servizos do centro de saúde pero, tal e como lle informaron na reunión o servizo de odonotoloxía volveu xa ao funcionamento, traballando en días alternos. E o servizo de matrona reiniciarase o vindeiro luns 1 de xuño.\nManuel Baltar: “Gran vitoria do municipalismo español, no Congreso”\nRibadavia lidera a creación de emprego no mes de marzo nas comarcas do Carballiño e o Ribeiro


Entrevista no Parlamento das Letras\nParlamento das Letras: Marta Dacosta\nA Marta Dacosta sempre lle deberemos ter creado un mar literario en Compostela. A súa voz poética acompáñanos dende hai vinte anos. Dúas décadas nas que foi poallando entre o lectorado un orballar tramadoiro que nos deixou gravada fluencia dos seus sinais: Terra, Muller, Cor, Mar, Tempo.\nPoeta de escrita senlleira pero proxección pública gregaria, na década dos noventa revelouse como autora participando en moi diversas empresas colectivas, revistas e fanzines, deixando oír os seus versos en mil e un recitais grupais. Co novo milenio foi afirmando a súa andaina en volumes nos que recuncou na memoria da infancia, o reverso feminino da escrita, o latexo abisal da ánima e aínda as paisaxes interiores de outonal setembrino.\nA poética de Marta Dacosta é un Aloia sentimental, subversivo e telúrico. A súa palabra devólvenos sempre a memoria fiel dos días que nos foron facendo, eses dos que aquí fican as cinzas que agora venta para nós.\nXa non lembro ben, mais foi nalgunha revista viguesa das que naceran ao abeiro da ?movida? dos 80. Naquel tempo era unha efervescencia de proxectos, e naceron moitas revistas, moitas veces sen recursos, fanzines fotocopiados, co afán de dar a coñecer a obra de ilustradores ou escritores, o que estaba a suceder naquel momento no mundo da cultura. Nalgunha delas, como Congostra, publiquei os primeiros poemas.\nO primeiro libro é do ano 1993, Crear o mar en Compostela, que fora premio do Certame O Grelo. Quen sustentou economicamente a publicación foi a Deputación de Lugo.\nEn xeral a poesía non é un xénero que atope grandes ocos para proxectarse, ou cando menos esa é a miña percepción.\nCanto aos meus libros, penso que debeu ser Pel de ameixa o que menos proxección tivo. Motivo? Posibelmente a falta de difusión que tanto pexa a literatura en xeral. Neste caso, a Deputación da Coruña talvez non teña feito polos libros nacidos do certame de poesía González Garcés todo o labor de promoción que sería desexábel.\nAcuática alma foi quizais o que contou con maior repercusión. Puido incidir nisto a diferencia de varios anos cos libros anteriores, o que puido facer que no momento de se publicar suscitase a curiosidade das lectoras e os lectores e de aí unha maior recepción de público e crítica.\nO certo é que tamén a cronoloxía explicaría estas diferencias, pois Pel de ameixa é o meu segundo libro, mentres que Acuática alma é o sexto e máis recente.\nNon. Aprendín a levar un caderniño canda min para que non se me perdesen os textos, porque son moito de imaxinar os poemas mentres camiño ou conduzo, sobre todo mentres conduzo (neste caso tiro de gravadora, vantaxes dos móbiles de hoxe en día), e xa comprobei que memorizar os versos que me van saíndo non dá resultado.\nCon todas e todos os que cada día deixan un anaquiño de epiderme sobre a pedra milenaria do noso idioma, desde a vontade inequívoca de seren construtores da única casa que pode acubillarnos.\nHai tempo que me dei conta de que son a menos indicada para avaliar obxectivamente os trazos da miña poesía que permitirían establecer a miña traxectoria. O certo é que me preocupa a mensaxe. Preocúpame porque quero escribir neste tempo histórico, que o texto tamén sexa produto e contestación a este momento. Así que por vocación sería poeta civil, mais os poemas acabaron demostrándose intimistas, polo que a miña traxectoria abala entre a denuncia e a emoción, procurando que se unan nun punto que aínda no acado.\nHai anos escribía para unha autobiografía que ?procuro escribir co corazón, co firme propósito de revolverlle o estómago ao que senta fronte os meus poemas, e que aínda teño que escribir o poema máis importante, mais non sei cando poderei facelo, porque ese, o poema comprometido co tempo en que estou a vivir e coa miña condición humana, precisa dunha voz sólida e un pulso firme.? Iso sigo dicindo.\nE tamén que como a cociñeira tento coidar cada detalle, até o máis pequeno, mesmo as humildes preposicións e conxuncións, determinantes para a construción e o significado da frase.\nNon son de regresar a libros lidos porque non me chega o tempo para ler todo o que quixese. Procuro estar ao día do que se publica en poesía galega. E entre os autores que máis avultan na miña biblioteca están Bernardino Graña e Mario Benedetti, Gioconda Belli ou Xosé María Álvarez Cáccamo, Li Bai ou Ana Luísa Amaral.\nEvidentemente á nosa literatura e á nosa cultura fáltalles normalidade, ter o apoio institucional e social que calquera literatura merece. Mais estes volven ser malos tempos para a lírica, a crise, as agresións ao noso idioma, son como mordidas de ratas que van rillando nos libros até que as historias desaparecen.\nRecoñezo que os tempos son malos en todas as latitudes e lonxitudes, mais non os criterios que fan da cultura un elemento esencial. E así no noso país redúcese a industria ligada á cultura, contribuíndo ao empobrecemento da sociedade, mentres vemos como noutras latitudes os libros teñen prezos moi económicos, permitindo que a literatura chegue a todas e a todos.\nPor iso considero que sobran preconceptos como o de que a cultura non debe estar subvencionada. Ao contrario, cómpre que conte con apoio económico para chegar a todas partes, para ser accesíbel a todas e a todos. Porque entendo que unha sociedade máis culta é unha sociedade máis rica, máis dona de si. Aínda que, se cadra, é isto o que non se quere, o que non queren.\nTamén sobran prexuízos. Hoxe por hoxe a literatura galega articúlase ao redor de diferentes eixes, que deixan fóra as persoas incómodas. Ao final isto repercute na imaxe que ofrece a literatura, en tanto en canto non son exclusivamente criterios e méritos literarios os que imperan á hora de explicar as posibilidades de proxección da obra dunha autora ou autor.\nTalvez unha novela que fose a épica das mulleres do Vigo do século XX, aínda que non sexa eu autora de novelas?\nComo poeta é insatisfactoria, porque seguimos padecendo as mesmas dificultades de publicación e proxección da obra poética, cuestións que entran en contradición co número de autoras e de poemas que agardan a seren lidos. As redes sociais serven para desbloquear esta necesidade, mais é algo efémero, que obriga á brevidade para captar a atención e que logo se perde no hiperespazo. Cómpre seguir levando a poesía a todas partes, como sempre se fixo, e como seguen facendo moitas persoas.\nE a poesía galega, como sempre, dando mostras da súa grandísima calidade.\n?Se desexas facer algunha outra consideración, túa é a palabra.\nDeixar constancia do meu agradecemento a ti e ás persoas que coma ti atendedes, reproducides e falades da nosa literatura, porque iso é o que contribúe a facela visíbel, a proxectala.\nSodes imprescindíbeis. Que así sexa por moitos anos.


Os afectados da Plisan analizarán con lupa calquera novo proxecto - Vigo al minuto\nOs afectados da Plisan analizarán con lupa calquera novo proxecto\nMembros da plataforma de afectados durante o encerro no concello de Salvaterra.\nLevan máis de sete anos de loita, pero nin a sentenza do Tribunal Supremo anulando o proxecto sectorial da Plataforma Loxística e Industrial de Salvaterra-As Neves lles fará baixar a garda. A Asociación de Afectados non vai permitir que a solución a este problema «sexa a custa dos intereses dos asociados» e usarán todos os recursos dos que dispoñan para non deixar que haxa novos informes «amañados» e para que se trate o tema por parte de Xunta e Estado co mesmo rigor que o informe negativo sobre o pagamento do convenio polos recursos mineiros. En caso contrario, estudiarían por unha querela criminal por prevaricación.\nNestes intres, os seus servizos xurídicos están a estudiar se tamén se cometeu un delito medioambiental ou urbanístico polo arraso da zona de protección forestal de As Neves e, ademáis, examinarán con lupa calquera novo proxecto que se presente.\nNa busca de responsables\nPara os veciños, os responsables da desfeita son os propios redactores do proxecto, as consultoras CIISA e SPIM, e o goberno que o aprobou, naquel intre con Fraga ao frente. Pero tamén acusan a todos os que «incumpriron acordos e convenios durante a execución, obrigando a manifestacións e encerros e a recorrer aos tribunais para defenderse».\nUn dos casos máis sangrantes, o dun veciño que acudíu ao Supremo tras tres intentos de desaloxo da súa casa e do seu negocio, tres intentos parados polos tribunais ao considerar que non se estaba a respectar o que se tiña acordado en convenio.\nSe queres coñecer os nosos montes, mellor camiñando\nSé lo que harás esta noche


Charla-coloquio: Erradicar as violencias machistas: Boas e malas prácticas | Esquerda unida\n29 Novembro, 2021 Esquerda Unida Localidades, Lugo, Municipal\nEste sábado 27 de novembro de 2021, ás 12h no salón de actos do Centro Social Uxío Novoneyra, celebraráse unha charla coloquio, aberta a todas as persoas interesadas, convocada pola Área da Muller de Esquerda Unida Lugo, co gallo da conmemoración do 25N, data na que reinvidicamos a erradicación das violencias machistas.\nNesta mesa aberta, intervirá Martina Gómez, loitadora feminista, con dúas de folgas de fame ás súas costas, para reclamar un Pacto de Estado contra a Violencia Xénero, no que a violencia vicaria tivera unha maior relevancia e se recoñecera aos fillos/as das mulleres vítimas de recursos precisos, como o 100% da pensión de orfandade aos que perderan ás súas nais nun asasinato machista. Martina é irmá de Ana Gómez, muller asasinada o 11 de febreiro de 2016 en Becerreá (Lugo), quen deixou a dous fillos orfos.\nTamén participará na mesa, Chus Rodríguez, psicóloga social, especialista en psicoloxía xurídica e forense pola Universidade de Santiago de Compostela, con estudos de Criminoloxía e Diploma de Estudos Avanzados pola mesma Universidade cun traballo relacionado coa psicoloxía do testemuño. Vén traballando desde o ano 2008, como psicóloga do Servizo de Protección da Infancia e Adolescencia na Xunta de Galicia.\nNesta mesa falarase da espiral do maltrato, desde a primeira agresión de maltratador, ata despois, incluso, da morte da vítima, o maltrato institucional e outras formas de revitimización á muller e aos/ás fillos/as. Falaráse de malas prácticas e propóranse modelos alternativos de boas prácticas para erradicar as violencias machistas, así como das secuelas e efectos nas crianzas e adolescentes que conviven ou conviviron sofrindo a violencia de xénero no seu fogar.\nEsquerda Unida apoia as mobilizacións dos empregados públicos do concello de Ourense esixindo respecto\nEsquerda Unida cualifica como “decepcionantes” os orzamentos da Xunta para a cidade de Vigo\nFerrol, 10 de marzo. Día da Clase Obreira Galega


Tardes Abertas + Tempo Extra - Centro Xuvenil Abertal\nTardes Abertas + Tempo Extra\nDespois deste período de inscrición e tras o feedback con moitos de vós, decidimos facer algunhas modificacións na proposta orixinal de Tardes Abertas e Tempo Extra para poder atender ás diversas necesidades que nos tedes comentado ao longo destes días. En primeiro lugar a idea destes cambios é facilitar que poidades coller menos xornadas en caso de precisalo e logo poder abaratar a proposta para aquelas familias que decidades optar por máis días, sexades socias de Abertal ou ben teñades varios fillos ou fillas.\nComo xa sabedes ofertamos actividades de lecer educativo que pretenden fomentar a educación entre iguais nun ámbito de xogo e diversión, que favoreza o desenvolvemento de valores humanos e hábitos saudables dos nenos e nenas. Rexerémonos en todo momento polos protocolos sanitarios pertinentes, as nosas actividades serán seguras e minimizaremos o contacto físico entre os nenos e nenas. Todos isto sen perder a nosa esencia e facendo, que os rapaces e rapazas gocen dun tempo de lecer de calidade.\nAs actividades de Tempo Extra (Baile Moderno, Patinaxe, Xogamos co Inglés, etc) comezarán como estaba previsto o día 1 de outubro e o inicio das actividades de Tardes Abertas aprázase para o 15 de outubro (xoves) e rematarán o 31 de xaneiro, coa posibilidade de ampliar máis tempo, se o horario lectivo continua sendo de mañá. No caso de Tardes Abertas, o primeiro mes cobrarase á metade do prezo que indica a táboa de cotas para unha mensualidade.\nDe luns a xoves de 15,30 - 17,30 h.\nSalas de Abertal\n40 (grupos de 10 + 1 monitor/a)\n90€/mes -> 4 días (dto. 10€) sae por 2,81€/h\n70€/mes -> 3 días (dto. 5€) sae por 2,92€/h\n50€/mes -> 2 días sae por 3,13€/h\n25€/mes -> 1 día sae por 3,13€/h\nCOTAS SOCIOS/AS ABERTAL OU SEGUNDO IRMÁN\n85€/mes -> 4 días (dto. 15€) sae por 2,66€/h\n65€/mes -> 3 días (dto. 10€) sae por 2,71€/h\n45€/mes -> 2 días (dto. 5€) sae por 2,81€/h\n20€/mes -> 1 día (dto. 5€) sae por 2,50€/h\n*Tardes abertas: xogos, obradoiros, deportes,... Faranse 4 grupos de 10 nenos e nenas intentando manter, na medida do posible, os grupos das clases do colexio.\nINICIACIÓN Á PATINAXE ARTÍSTICA\nMÚSICA E XOGOS TEATRAIS\nOs nenos e nenas que asistan ao comedor, serán recollidos directamente polo monitor/a dos seu grupo. Os que non asistan ao comedor, deberán acceder pola entrada do Centro Xuvenil Abertal (rúa Venezuela nº 3).\nTodas as actividades rexiranse polo Protocolo de prevención e seguridade do Centro Xuvenil Abertal, que teredes a vosa disposición. Tamén deberedes de asinar a declaración responsable correspondente.\nAs inscricións están dispoñibles en a partir do día 24 setembro até o 14 de outubro no caso de Tardes Abertas. Cubriranse as prazas por rigorosa orde de inscrición.\nUnha vez realizada a inscrición, recibiredes un correo electrónico confirmándovos a vosa praza ou, se é o caso, se quedades en lista de agarda.\nAs baixas e altas (se houbera prazas dispoñibles) realizaranse do día 15 ao 25 do mes anterior nas oficinas do Centro Xuvenil Abertal (senón efectuarase o cobro do mes seguinte)


Iriome - Denís Poupariña - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\n10 maio 2019 06:58 h.\nA maior parte dos cativos criámonos admirando a falsos ídolos futbolísticos. A meirande parte deles viñéronnos en forma de cromo ou dalgunha fe inculcada por algún familiar. Grandes figuras situadas nun púlpito ó que nunca accederemos. Só nos une a eles un pedazo de tela ou vinilo posto na parede. Por sorte, os pequenos de Lugo que están a medrar nestes tempos poden facelo mirándose no reflexo de xogadores como Iriome. O tinerfeño é todo o que un querería ser na vida. Dentro do campo destaca polo seu abnegado esforzo, e fóra del, pola súa calidade persoal que lle outorga unha demostra polivalencia en tódolos ámbitos da vida.\nO CD Lugo segue unha semana máis en postos de descenso malia ter gañado 4-2 ó Almería. A situación é dramática e inédita. Malia todo a un quédalle esperanza cando sabe que a súa camisola está defendida por homes como o ‘24’ albivermello. En guanche Iriome significa ‘lanza de lume’, algo así como un cravo ardendo ó que nos temos que agarrar os lugueses se queremos vernos un ano máis no fútbol profesional.\nIriome volveu xogar esta pasada fin de semana logo de non facelo nas dúas anteriores. Sufriu a peor das lesións. Perdeu ó seu pai nun desgrazado accidente. Neses intres é cando se amosa a unión que existe entre una afección e os seus representantes no campo. O Fondo Norte ergueu con todo merecemento unha curta pero directa mensaxe de apoio para un futbolista que é máis lugués que a maioría dos que naceron na cidade. Iriome non dixo o ‘grazas’ de rigor senón que se interesou por saber a orixe desta iniciativa. E rompeu o teito de cristal que parece haber entre a maior parte das afeccións e os xogadores para agradecelo persoalmente. Por se fora pouco, obsequiou ós seareiros cunha camisola ó remate do encontro, esa prenda que defende con tanto orgullo e corazón.\n"O meu pai era un tipo duro, currante e até o último momento traballou para dar o mellor para a súa familia", relataba Iriome días despois de coñecerse a tráxica nova. Xa sabemos a quen se parece... É imposible terlle medo ó futuro sabendo que hai un Iriome, un Seoane ou un Carlos Pita no campo. Embaixadores da nosa perdida tolemia que se chama CD Lugo. Hainos que só buscan un ‘9’ que as saiba meter ou un central que non deixe pasar ningún balón. Nós, escasos de referentes históricos, preferimos un corra a banda a través das franxas vermellas e brancas sabendo que son especiais. Que mire ós ollos de cada un dos 3.000 fieis que sosteñen este barco que debido a mala cabeza institucional xira a babor ou a estribor sen moito xeito.\nHai uns meses, o tinerfeño subía na súa conta de Twitter un vídeo no que se reencontraba co seu can na súa terra natal. É un documento audiovisual que desborda tenrura, atributo que escasean na maioría dos organigramas. Sáltanse as bágoas. Cando un dos nosos agradece á bancada o esforzo somos como ese amigo canino que está esperando polo seu dono día e noite. O que garda o cadáver. O que só ten agarimo para darlle.\nIriome non foi nin será unha figura nunha torre de marfil, xa que cada vez que pode amosa unha profunda humanidade. Algo tan sinxelo como responder unha mensaxe privada ou a unha alusión. Non ten medo a compartir medos e paixóns cos que ven nel un remedio ós males da semana, os que buscan no fútbol unha luz ó final do túnel da rutina. O ‘24’ é un ferrarista convencindo, fan dos cavallino, e sen decatarse está sempre na pole da afección albivermella. Por diante de todos aqueles que vén Lugo nada máis que como un paso intermedio para chegar á fama.\nEl non só quixo vir, que xa é un paso difícil. Fixo o máis complexo: quedarse. E por iso, nunha cidade acostumada a ver como o seus fillos se marchan, sentímonos orgullosos de telo entre nós. Non queremos descender. Pero se con alguén ten que ser, que sexa con Iriome\nDENÍS POUPARIÑA CD LUGO


Xornada sobre a muller e o sector da música no Colón\nSes, Cora Nova , Guadi Galego ou MJ Pérez participarán no encontro para analizar a industria dende unha óptica feminista\nTeresa Cuiñas - FOTO: ECG\nXOANA CIBES | 17.05.2018\nO último fenómeno da música galega vende discos, enche salas e enfeitiza á súa audiencia. ¿Hai un fenómeno Ses? Atopar a resposta á esta pregunta é unha das propostas que fai a xornada Mulleres e Música que acollerá o sábado, día 19, o Teatro Colón da Coruña. Ses será unha das convidadas. Pero haberá outras. Alí van estar tamén a DJ Cora Novoa, Mounqup, Guadi Galego, Diana López Varela, MJ Pérez, Mar Catarina ou Teresa Cuiñas. E son só algunhas das participantes -artistas, produtoras, deseñadoras, xornalistas, técnicas, managers...- que, dentro do programa A Cultura é un Dereito da Deputación da Coruña, abordarán o traballo das mulleres no sector musical nunha xornada aberta a profesionais e á cidadanía en xeral.\nVisibilizar a calidade e excelencia no traballo que as mulleres desenvolven na industria da música é o primeiro obxectivo da xornada. Quérese, ademais, amosar a diversidade de procesos e tarefas que moven o sector e son desenvolvidos por profesionais mulleres. Todo dende unha óptica feminista. Haberá conversas sobre o escenarios, mesas redondas, presentacións e música en directo con tres concertos: Mounqup, Naima Acuña e Cora Novoa DJ Set.\nTras a inauguración, o encontro abrirase cunha mesa redonda na que participarán unha historiadora, Lorena López Cobas; un programador, Julio Gómez co-director do Festival Sinsal, e unha artista ben coñecida como Guadi Galego.\nConducidas pola guionista e periodistas Diana López Varela, centraranse na visibilidade e protagonismo da muller no sector.\nA seguir, e enmarcada na liña de traballo de apoio á creación musical de mulleres que desenvolve a Deputación da Coruña, esta xornada servirá de foro de presentación da proposta da Asociación Galega de Profesionais da Xestión Cultural (AGPXC) e de Mulleres na Industria da Música (MIM), dirixida a empresas e institucións: "Cara as lentes lilás na música". Trátase dun conxunto de medidas que contribúan a rematar coa fenda de xénero na produción de proxectos musicais.


Cinta de Galloway - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCinta de Galloway\nUnhas vacas cintas de Galloway, preto de Stonehaven (Escocia)\nA cinta de Galloway é unha infrecuente raza de gando vacún, orixinaria de Galloway, no suroeste de Escocia. É inconfundible pola súa pelamia, negra agás por unha cinta ou fita branca que lle arrodea o tronco, envolvéndoa. É unha vaca de carne, adaptada aos pastos pouco produtivos da rexión onde pace, e que se supón que provén do cruzamento da raza galloway coa lakenvelder neerlandesa.\n2 Poboación e distribución\nA orixe da pelaxe non é certa, pero suponse que provén do cruzamento do gando tradicional da rexión de Galloway coa lakenvelder neerlandesa, da que tomaría o cinto. O primeiro libro de rexistro remóntase a 1878, se ben daquela agrupaba as galloway e mais as aberdeen-angus, e non foi ata 1921 que se recolleu a raza en libro de seu e se acompañou da creación da primeira sociedade escocesa de gando cinto de Galloway, coñecida a partir de 1951 como a Belted Galloway Society.\nA finais da década de 1940 esta raza foi importada aos Estados Unidos, onde se desenvolveu rapidamente, e xa nos anos cincuenta se creou a sociedade estadounidense de protección da cinta de Galloway.\nPoboación e distribución[editar | editar a fonte]\nNos Estados Unidos non se chega ás 10.000 cabezas de cinta de Galloway, mentres que no Reino Unido superan lixeiramente a cifra das 2.500 femias.\nNos Estados Unidos concéntrase sobre todo no leste, en Nova Inglaterra e no Medio Oeste, aínda que se vai estendendo cara ao oeste e xa hai exemplares en California, Oregón ou Texas. No Reino Unido, aínda que se coñece en todo o territorio, concéntranse loxicamente na súa zona de orixe, a rexión de Galloway e Dumfries. É aquí, na viliña de Castle Douglas, onde se celebra a poxa anual da raza. Tamén se crían algúns exemplares no Canadá, Nova Zelandia e Australia. É o animal símbolo de Fearrington Town, en Pittsboro (Carolina do Norte).\nA vaca cinta de Galloway é unha vaca negra, mocha e pelosa, cunha fita branca que a arrodea por enteira e de maneira regular, do lombo ao ventre. Con todo, existen exemplares pardos e rubios, en vez de negros, admitidos polos libros de rexistro da raza. Mais non se admiten como cintas de Galloway aquelas femias que teñan pelo branco por riba da presunlla, fóra do propio cinto, mentres que para os bois a prohibición de branco comprende tamén a pata enteira. O pelo longo protéxea ben da choiva e permítelle estar ao aberto a maior parte do ano.\nUn boi pode pesar entre 770 e 1.045 kg, cunha media de 820 kg. A vaca pesa algo máis da metade, cunha media de 565 kg e un abano de entre 450 e 675 kg. Os cuxos párenos con entre 15 e 25 kg.\nA vaca é pousona e calma, pero conserva un forte instinto de protección sobre a cría. Pasta en eidos de herba brava, onde outras razas máis dedicadas non pacen, e poden conseguir unha carne de boa calidade alimentándose unicamente de herba.\n↑ Perfil da raza na web da Universidade Estatal de Oklahoma[Ligazón morta]\nCommons ten máis contidos multimedia sobre: Cinta de Galloway\nSociedade Británica das cintas de Galloway\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Cinta_de_Galloway&oldid=6102057»\nA última edición desta páxina foi o 12 de xuño de 2022 ás 21:42.


Festas declaradas de interese Turístico\nDATA : Sábado siguinte ó 16 de agosto. A Queimada Popular de Cervo foi declarada no 2001 “Festa Galega de Interese Turístico” e vai xa a pola súa XXVIII edición. Nesta celebración faise unha representación teatral que cambia anualmente e que sempre ten o mesmo fío argumental: o triunfo do ben sobre o mal. A festa comeza pola noite, coa baixada dos ‘actores’ dende as Escola Vellas ata a praza, acompañados co son das gaitas que interpretan o Himno do Antigo Reino de Galicia e alumeados con potes de queimada e con fachos; na praza ten lugar un enfrontamento entre o ben (representado polo Bruxo) e o mal (representado por bruxas, meigas, demos e outros seres malignos do inferno) no que o baile e a música teñen un papel destacado, este enfrontamento remata co esconxuro que o bruxo fai do mal e co reparto gratuíto de litros e litros de queimada.\nLUGAR : San Ciprian\nDATA : Segundo sábado de Agosto\nMaruxaina é o nome da protagonista da lenda máis famosa desta vila; esta festa, coa que se pretende manter viva a lenda, celébrase dende o 1985 e no 2002 foi declarada Festa de Interese Turístico. A lenda conta que nos Farallóns vive un ser (metade peixe e metade muller) que ten por costume tocar o corno; algúns veciños pensan que o fai con boas intencións (avisalos da proximidade dun temporal) e outros pensan que o fai por mal (para tolealos e que embarranquen nos Farallóns). A celebración comeza pola mañá, coa xuntanza de todos os veciños na praza da vila vestidos ó xeito dos mariñeiros antigos (eles con pantalón de mahón azul, camisa branca e boina; elas con saias longas, mandís, camisa e pano na cabeza, todo en cores de loito); percórrense as rúas da vila co son das gaitas e dos cornos; baixase á praia para comer e pola tarde celébranse xogos populares; pola noite apáganse todas as luces da vila e baixase á praia, onde se espera a chegada da Maruxaina, que é traída dende os Farallóns nas chalanas; lévase á praza, onde se representa un xuízo no que os veciños deciden se queimala ou indultala; ano tras ano é indultada e para celebralo iniciase unha gran festa, na que se reparten miles de litros de queimada.


BOE.es - Suplemento en galego do día 21/10/2017\nBoletín Oficial del Estado: Sábado 21 de outubro de 2017, Núm. 254\nResolución do 20 de outubro de 2017, da Presidencia do Comisionado para o Mercado de Tabacos, pola que se publican os prezos de venda ao público de determinados elaborados de tabaco en expendedorías de tabaco e timbre da Península e Illes Balears.\n(castelán) PDF (2017/12040 - 2 páxs. - 172 KB)\nReal decreto 896/2017, do 6 de outubro, polo que se modifica o Real decreto 750/2011, do 27 de maio, polo que se aproban os estatutos da Real Academia Nacional de Medicina, para cambiar a súa denominación pola de Real Academia Nacional de Medicina de España.\n(castelán) PDF (2017/12041 - 4 páxs. - 180 KB)\nOrde ESS/1006/2017, do 19 de outubro, pola que se ditan normas para a aplicación das moratorias no pagamento de cotas á Seguridade Social previstas no artigo 3 do Real decreto lei 10/2017, do 9 de xuño, polo que se adoptan medidas urxentes para paliar os efectos producidos pola seca en determinadas bacías hidrográficas e se modifica o texto refundido da Lei de augas, aprobado polo Real decreto lexislativo 1/2001, do 20 de xullo.\nPDF (2017/12042 - 133 KB)\nOrde APM/1007/2017, do 10 de outubro, sobre normas xerais de valorización de materiais naturais escavados para a súa utilización en operacións de recheo e obras distintas daquelas en que se xeraron.\nPDF (2017/12043 - 183 KB)


Mellores aplicacións de música | Novidades sobre gadgets\nCo paso do tempo, os dispositivos móbiles convertéronse non só no noso teléfono co que xestionar as nosas chamadas e mensaxes, senón moito máis. Unha das grandes opcións que nos ofrecen é a posibilidade de escoitar música a través deles e das diferentes aplicacións dispoñibles. Non hai moito, os dispositivos MP3 compartían un peto co noso teléfono móbil, pero iso xa pasou á historia.\nAgora hai decenas de aplicacións que nos ofrecen reprodución de música nas tendas de aplicacións de calquera sistema operativo móbil, a maioría delas tamén son totalmente gratuítas para descargar. Ademais, hai unha gran cantidade de aplicacións musicais, algunhas delas convertéronse en imprescindibles para moitos de nós.\nHoxe quixemos centrarnos en amosarche cinco deles, e iso na nosa opinión son os mellores de todos os que podemos atopar, aínda que quizais non penses o mesmo.\nSpotify é sen dúbida a aplicación musical por excelencia por diferentes e variados motivos. En primeiro lugar, a posibilidade de acceder a el de balde, aínda que existe unha versión de pago que permite o acceso completo á música sen cortes publicitarios tamén, é unha gran vantaxe para todos os usuarios.\nTamén ofrece aos usuarios a posibilidade de gozar da música non só no seu teléfono intelixente, senón tamén no seu ordenador grazas á súa versión de escritorio e incluso en calquera tableta.\nO catálogo que nos ofrece é absolutamente enorme e as facilidades á hora de organizar os nosos gustos en listas de reprodución ou cancións favoritas, é sen dúbida outro dos puntos a favor que fan desta aplicación unha das máis empregadas deste tipo.\nTuneIn Radio é outra desas aplicacións que aparece nos primeiros lugares de case todas as listas de descargas dos diferentes sistemas operativos. E grazas a esta aplicación gratuíta podemos escoitar música que se reproduce nunha gran cantidade de emisoras de radio de todo o mundo. Tamén teremos acceso a máis de 4 millóns de podcasts, moitos dos cales xiran arredor do mundo da música.\nNo caso de que todo isto che pareza e ademais de ser un amante da música es fan de moitas outras cousas, podes escoitar programas de radio de calquera tipo dunha das máis de 100.000 emisoras de radio que podemos coñecer.\nSe che gusta a música e a radio, esta aplicación debería converterse nunha parte esencial do teu dispositivo móbil, tableta ou mesmo ordenador, xa que ten aplicacións dispoñibles para cada un destes 3 dispositivos.\nEste servizo iso ten un forte parecido con Spotify, ofrécenos música en streaming cun extenso catálogo no que podemos atopar máis de 18 millóns de cancións e infinitas opcións interesantes para manter en orde toda a nosa música favorita.\nSu prezo de subscrición mensual, como Spotify de 9,99 euros, aínda que desgraciadamente a pesar de parecernos moitos na nosa opinión, son servizos moi diferentes e Rdio aínda non foi capaz de alcanzar os niveis de éxito ou cantidade de música dispoñible que o seu rival. Non obstante, a pesar de todo, pode ser un servizo moi interesante para todos os amantes da música. Ademais e para estar seguro de subscribirse a Rdio ofrécenche un período gratuíto de 7 días.\nSounCloud é sen dúbida outra desas aplicacións que todos os fanáticos da música non deben perder no seu teléfono intelixente. E é que grazas a esta aplicación non só podemos escoitar música, atopar as principais novidades ou mergullarnos a través dunha interminable lista de cancións, senón que tamén podemos manter toda a nosa música en orde, seguir aos amigos ou recibir as últimas novas do mundo de música.\nTamén nesta aplicación atoparemos música de todo tipo, que sempre se agradece.\nPara pechar esta lista non poderiamos deixar de lado a aplicación Radio FM, unha das máis descargadas en calquera tenda de aplicacións e iso permitiranos acceder a calquera emisora de radio desde o noso smartphone, co que podemos acceder a calquera tipo de música cun par de clics. Tamén será posible acceder a outra cantidade de contido musical como concertos gravados, en directo ou incluso entrevistas.\nAdemais e como no caso de TuneIn Radio tamén podemos acceder a outros tipos de contido, de case calquera tipo a través dos máis de 10.000 radios ao que podemos acceder a través da agrupación por países que atoparemos.\nPara completar as túas necesidades musicais, non podemos pechar este artigo sen recomendar unha aplicación que non sexa útil para escoitar música, pero que che axudará a recoñecer todas as cancións que soan en calquera lugar.\nEste é sen dúbida algunha outra desas aplicacións que calquera fan da música non pode deixar de instalar no seu dispositivo móbil. E é que Shazam permitiranos saber que é esa canción que soa en calquera lugar e da que ou descoñecemos o seu nome ou non a recordamos.\nGrazas ao micrófono do noso teléfono intelixente, poderá gravar un pequeno fragmento da canción que se está a reproducir e logo intentar comparala coa súa base de datos desa mostra, para ofrecernos o nome da canción, o seu autor e moitos outros. datos.\nAdemais, unha vez atopada a canción que se está a reproducir, permitiranos acceder a diferentes servizos onde poderemos escoitar a canción de novo se o desexamos.\nEsta é só unha pequena lista de aplicacións para escoitar música e facer outras cousas relacionadas co mundo da música. Por suposto, son os que cremos que son os mellores dispoñibles e por iso Agora convidámolo a que nos diga que aplicacións usa regularmente e cales considera que son máis recomendables.\nPara deixarnos a túa opinión, podes publicala no espazo para comentarios ou a través de calquera das redes sociais nas que estamos presentes. Anímate a participar e fainos saber a túa opinión, que é tan válida ou máis que a nosa.\nCamiño completo ao artigo: Novidades sobre gadgets » Telefonía » Móbiles » Cinco aplicacións para escoitar música no seu teléfono intelixente\nESTIVO USANDO DURANTE TEMPO, UN SENSOR DE REPRODUCTOR DE MÚSICA, CON CONTROLES DE MOVEMENTO, IGUALIZADOR DE 5 BANDAS, REALIZADOR DE BAIXOS E EFECTOS; ATA O MOMENTO É O MELLOR REPRODUTOR DE MP3 QUE ATOPEI


Os Maios 2018. Celebración da chegada da primavera - ¿Qué hacer en Vigo?\nOs Maios 2018. Celebración da chegada da primavera\nOs Maios: Festa cíclica presente na cultura rural europea dende tempos inmemoriais. Manifestación agraria a través da cal as xentes do campo celebraban o traballo da recollida dos froitos da primavera, representada no maio, adornando con elementos vexetais e froitos do campo.\nA Concellaría de Normalización Lingüística organiza esta actividade para celebrar a chegada da primavera e que será levada a cabo pola Asociación Etnográfica A Merdeira, ao longo do mes de maio.\nCelebra a chegada da primavera!\nPrograma dos Maios 2018 en Vigo\nPara todos os públicos. Actividade gratuíta\n–30 (abril) luns, 18:00. No Calvario (diante do mercado, Urzaiz, 183)\n(colaboración de ACECA-Asociación de Comerciantes do Calvario- e do mercado do Calvario)\n–5 (maio) sábado, 12:00. En Navia (entre os números 18 e 20 da rúa As Teixugueiras)\n(colaboración da A.VV. Novo Vigo)\n–8 (maio) martes, 18:00. En Coia, praza da Gurulla (entrando pola rúa Baiona, preto da gasolineira)\n(colaboración coa Concellaría de Xuventude)\n–9 (maio) mércores, 18:00. Na praza da Independencia\n–11 (maio) venres, 18:00. En Bouzas (na alameda praza Suárez Llanos)\n(colaboración da A.C. Vila de Bouzas)\n–12 (maio) sábado, 11:30. En Teis (diante do mercado, rúa Toural de Abaixo cara á Sanjurjo Badía)\n(colaboración do mercado de Teis)\nVigo, Vigo, España\n1 comentario en «Os Maios 2018. Celebración da chegada da primavera»\n03/05/2018 a las 19:25\nCuando hacen la fiesta de los.maios


Sanxenxo, presente un ano máis en Fitur - Pontevedra Viva\nTótem promocional de Sanxenxo á entrada de Fitur\nMércores 17 de Xaneiro, 2018 ás 16:13 do Mércores 17 de Xaneiro, 2018\nAlberto Núñez Feijóo e Telmo Martín, en Fitur\nAcción promocional de Sanxenxo en Fitur\nO pavillón 9 de IFEMA conta, na súa entrada, con dúas tótems promocionais de Sanxenxo. É unha das accións que o goberno municipal deseñou para acompañar a presenza do municipio na Feira Internacional de Turismo (Fitur), que comezou este mércores en Madrid.\nA intención do Concello é mostrar na feira algúns dos atractivos turísticos do municipio.\nA participación de Sanxenxo nunha das feiras turísticas máis importantes do mundo está localizada a través da caseta de Galicia. Nela, os visitantes poden obter ampla información sobre as accións postas en marcha por Turismo de Sanxenxo.\nO alcalde, Telmo Martín, que estivo acompañado do tenente alcalde e o concelleiro de Turismo, participou, entre outros actos e reunións, nunha recepción por parte do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, na caseta de Galicia, quen mostrou especial interese no material promocional do municipio.\nO concurso #meencantasanxenxo, ademais, está a ter unha gran acollida entre os visitantes á feira, que xa se animaron a sacarse as primeiras fotos nos tótems instalados.\n#meencantasanxenxo é un concurso de selfies en redes sociais co que se sortearán entre os participantes numerosas estancias no municipio durante este ano 2018.\nAdemais doutras conferencias e reunións, a delegación de Sanxenxo en Fitur participou tamén na presentación de Galicia Surfing.\nTrátase dun novo produto posto en marcha pola Xunta de Galicia, que ofrecerá experiencias de viaxe que permitan gozar durante todo o ano do gran potencial turístico que ten a comunidade galega en actividades vinculadas ao mar, como o surf.\nGalicia Surfing identifica un centenar de praias aptas e idóneas para o surf. Sanxenxo forma parte desa listaxe con praias como Montalvo, A Lanzada e Canelas.


Outra vez o Bribón – Luzes\nSanxenxo.- Juan Carlos de Borbón apareceu en Sanxenxo tras case dous anos de autodestierro en Abu Dabi tal e como é. Tan campechano. Con pantalón de pinzas, camisa branca e chaleco casual, gorra contra o sol desas que quedan igual de ben e mal aos eméritos navegantes e aos raperos noveis, e andares máis inseguros que rexios.\nÁs portas do náutico de Sanxenxo esperábano unhas 250 persoas. Medio cento eran curiosos, turistas e veciños da localidade, aínda que a maioría de quen fixo garda para velo chegar eran xornalistas. «Non me facían tantas fotos desde o día da miña voda», din que chisteou o monarca con quen o recibiu no interior do exclusivo club. Así é el.\nAlleo a calquera pregunta dos medios, como facéndose o sorprendido pola expectación que levantou a súa volta a España para participar nunha regata, sen ver antes á súa familia nin dar explicacións sobre os turbios asuntos cos que se lle relaciona, o ex xefe do Estado só se deixou querer por quen o aclamou ao baixar do lustroso Volvo prateado do seu amigo Pedro Campos.\n«Viva España!, viva el rey», corearon entre aplausos ás portas e desde as terrazas do náutico e desde o muro do espigón do porto. Unha señora ata se atreveu cun «Viva Canarias!».\nJuan Carlos, que aínda conserva esa maña que dá o sangue azul para saudar sen mover a man con elegantes rotacións de pulso, respondeulles levándose a outra ao corazón e musitando «gracias, gracias». Aos xornalistas, en cambio, que lle preguntaban a berros e desde a distancia moitas cousas, desde como se atopaba ata se pensaba pedir perdón polos seus pecados fiscais, nin mú.\nO rei non tiña cara de canso, a pesar de que fixo máis de 6.000 millas nun jet privado para subirse a bordo do barco de acompañamento da embarcación na que acostuma divertirse facendo vela deportiva.\nA súa idade, 84 anos, e o seu estado físico, non lle permiten patroneala como esixe unha competición de verdade, así que, tras saír do club para cubrir no Volvo todoterreo os 200 metros que separan o edificio do punto de atracada do veleiro, só puido subirse un intre en cuberta para otear o horizonte e sacarse unha foto coa tripulación.\nNa sala de prensa, cortésmente habilitada para polo náutico con auga, bandexas de froita fresca e wifi pouco fiable, algúns xornalistas aínda dubidaban se o barco non sería o Fortuna, en realidade un iate de recreo a motor que se lle acabou hai anos á familia real. Fortuna en masculino e cursiva, porque as outras fortunas que ten a súa emérita maxestade parece que non foron nin serán nunca despezadas.\nA chegada do rei a Sanxenxo foi moi vistosa polo despregamento de cámaras, fotógrafos e plumillas, aínda que no pobo, a verdade, todo estaba como sempre. Terrazas e praias con aforo nin sequera a medio encher, bermudas, camisetas e unha deliciosa e primaveral brisa mariñeira. O típico nun municipio tan turístico como afeito ao famoseo local e a ver de cando en vez algún serán. Os axentes de paisano con lentes de sol, pinganillo e sobaquera avultada patrullando o paseo ao bordo do mar nin sequera desentoaban.\nDe como pasou Juan Carlos as súas primeiras horas en España pouco máis se sabe que o que indicaron unhas mulleres que o vitoreaban e a quen o monarca se achegou para, segundo elas, mostrarlles o seu agradecemento por recibirlo con tanto entusiasmo. «Díxonos que estaba encantado de volver», aseguraron risoñas. Outra muller, que permanecía calada ao seu lado, achegouse logo ao xornalista para dicirlle o que opinaba da visita de Juan Carlos: «Pero vaia cara dura ten este home!».\nO alcalde da vila, Telmo Martín, do PP, tamén insistiu en que o monarca estaba feliz pola súa volta e polo xesto «espontáneo» de quen acudiu a apoialo. E ata chanceou cunha ocorrencia para criticar a quen non pensan, como el. É dicir, os que cren que é o Juan Carlos de Borbón quen está en débeda con España e co seu fisco, e non ao revés. «Hai unha España real», dixo Martín, «e outra que é a que queren facernos ver catro políticos de nada», aseverou.\nPor certo, o máis importante: segundo asegurou logo o alcalde de Sanxenxo, o rei ten previsto regresar de novo á localidade o mes que vén para participar noutra regata, a da Copa de España que se celebra a partir do 10 de xuño. Farao, se pode, co mesmo barco. O Bribón. Outra vez.\nO certo é que o real non sempre é real, e a culpa desa aparente contradición tena a realeza que non está na realidade. E o que viron os galegos e os españois no náutico de Sanxenxo pode levar a un equívoco similar ao que debeu facer pensar a Juan Carlos de Borbón que en Galicia o animan a volver. Coma se a localidade pontevedresa e por extensión a comunidade enteira estivesen repletas de monárquicos desexosos de velo regatear.\n«Máis que partidarios da monarquía, o que hai son juancarlistas», aseguraba o propietario dunha cafetería fronte á praia de Silgar, a máis concorrida do municipio e sobre a que se levantan os edificios de apartamentos que se abarrotan de turistas no verán.\n«Dubido eu moito que de verdade estean informados do que fixo, porque se non, non se entenden os aplausos», engadía, tras ver o venres pola mañá por televisión a chegada do ex xefe do Estado.\nEn Sanxenxo hai 17.365 empadroados pero máis de 100.000 habitantes no verán-. Goberna o PP, si, pero a división entre dereita e esquerda parece case perfecta. Nas xerais do 2019, a suma de PSOE, Unidas Podemos e Bloque Nacionalista Galego (BNG) gañou por un só voto -4.225 sufraxios- á de PP e Vox -4.224-.\n«Aquí o debate entre república e monarquía gáñao a república, pero non estamos a falar diso, senón dun corrupto que fuxiu por covardía e que non volveu ata que se arquivaron as investigacións sobre el e cando soubo que contaba con alguén que ía arroupalo», asegura Sandra Fernández Agraso, portavoz municipal do BNG.\nA edil nacionalista engade que na vila «hai moitos monárquicos indignados» con Juan Carlos e coas formas e o fondo da visita, que «Sanxenxo non é só a praia de Silgar» e que á maioría de habitantes do resto de parroquias, o que veña ou deixe de vir «tenlles sen coidado».\nA imaxe do pobo este venres parecía confirmalo. Á hora da comida nas terrazas que rodean o náutico había máis xornalistas e regatistas que veciños e turistas. O do medio centenar de irredutibles que acirraron ao monarca foi un espectáculo para os medios, si, pero máis nada que iso.\nO que si preocupa a Fernández Agraso é que Sanxenxo, grazas ao rei, ou máis ben pola súa culpa, poida sufrir certo proceso de marbellización, que o suposto recibimento glorioso ao emérito, tan presunto como os delitos polos que se investigaba e que non teñen relevancia penal porque prescribirían ou porque a súa figura era inviolable, sirva de efecto chamada e que decida repetir, como xa insinuou.\nO alcalde parece encantado con esa posibilidade, e ata chegou a dicirlle ao rei este venres que Sanxenxo estaba «en débeda» con el polo atractivo comercial que supón que elixise a localidade como o seu lugar habitual de regateo e diversión náutica. «Iso non hai diñeiro no mundo que o pague», sostivo Martín.\nO novo presidente da Xunta, Alfonso Rueda, tamén chegou a dicir que a visita servía para «poñer a Galicia no mapa». Pero a portavoz do BNG en Sanxenxo rexeita ese argumento e advirte de que o municipio xa había modelado a súa imaxe como destino turístico cómodo, agradable e garantía de confortable privacidade para celebrities moito antes de que Juan Carlos aparecese por aquí. «Non nos fai ningunha falta, todo o contrario», sostén.\nNo resto de Galicia, a pesar da enorme expectativa e cobertura mediática, a visita do emérito tampouco levantou entusiasmo, nin demasiados debates, nin supuxo ningunha rehabilitación da danada figura do monarca. O que si houbo foi unha concentración en distintos puntos de Sanxenxo, convocadas por Galiza Nova, baixo o lema «Galiza non ten rei»\nA comunidade é a segunda de España coas pensións e os salarios máis baixos, con preto de 600.000 persoas vivindo baixo o mínimo da pobreza. Delas máis de 130.000 son nenos e nenas. Os sistemas públicos de sanidade, educación e coidados están practicamente desmontados tras trece anos de gobernos de Alberto Núñez Feijóo. E a taxa de paro entre os menores de 24 anos en idade de traballar supera o 27%.\nProbablemente, sucede que as preocupacións cidadás están demasiado afastadas da folla de roteiro de regatas dun tipo que decidiu non pagar impostos no seu país para establecerse nun Estado autocrático que exerce a violencia machista institucional, que é capaz de gastar 97.000 euros nun voo en avión privado sen ruborizarse, e de endosar ao orzamento público os gastos do operativo necesario para garantir a seguridade dun ex xefe do Estado. Todo elopara pasar dous días de lecer nas rías baixas e que os seus amigos rían as grazas.\nQue medio centenar de persoas aplaudan e vitoreen iso ten un indubidable interese informativo, pero non deixa de ser un exemplo de que o real, aínda que pareza unha contradición, poucas veces ten que ver coa realidade.\nTags: Galicia, Juan Carlos I, monarquía, Sanxenxo


Recital - Poetas itinerantes : Poeta ibiltariak. Donostia (San Sebastian), mércores, 26 de outubro de 2016 ás 19:00\nEncontro de poesía vasca e galega. Donostia\nO Instituto Etxepare acolle o mércores 26 de outubro ás 19:00 horas, unha nova edición do recital Poetas Itinerantes no que participarán os poetas galegos Anxo Angueira, Gonzalo Hermo, Dores Tembrás e Manuel Rivas. Organizado en colaboración co Consello da Cultura Galega, este encontro permitirá que os seus versos se mesturen coas voces de Miren Agur Meabe, Leire Bilbao e Felipe Juaristi para tecermos unha ponte intercultural.\nO recital Poetas itinerantes xuntou o pasado mes de xuño no Consello da Cultura Galega a poetas galegos e vascos para dialogaren a través dos seus versos. Miren Agur Meabe, Felipe Juaristi, Leire Bilbao, Gonzalo Hermo, Dores Tembrás, Anxo Angueira e Manuel Rivas encontraranse de novo mañá mércores, 26 de outubro, no Etxepare Euskal Institutua no Edificio Tabakalera en Donostia para participaren nunha nova edición deste ciclo que levará ao público vasco os versos da poesía galega máis actual.\nIniciado en Barcelona en 2015, o ciclo Poetas itinerantes forma parte dun proxecto promovido polo Instituto Etxepare, o Instituto Ramón Llull e o Consello da Cultura Galega, que procura tender unha ponte máis cara a un futuro intercultural e multilingüe.\nEdificio Tabakalera, 3º andar\nRecital. Donostia (San Sebastian), mércores, 26 de outubro de 2016 ás 19:00