El Pais de Galicia relata moi oportunamente a historia dunha torpeza que nos ten perplexos e profundamente preocupados desque a coñecimos. Non deixa de ser chocante que un asunto desta evidente gravidade (sinto coincidir co PP, mágoa!) pasase case desapercibido para o resto dos medios galegos. A columna de Suso de Toro, tamén de hoxe e no mesmo medio, así como a reportaxe de Tempos deste mes de febreiro sobre "o bipartito e a rexeneración democrática", alertan sobre unha cuestión que sei preocupa cada vez a máis xente: a necesidade de que todos os membros do goberno bipartito (sen excepción) utilicen unha cultura política e unhas formas que non recorden nin de lonxe ás vellas prácticas do fraguismo. Comportamentos como os relatados na información de El Pais de Galicia constitúen unha torpeza inadmisible nun goberno que asumiu un compromiso coa cidadanía de traballar a prol da rexeneración democrática e da transparencia e participación cidadá como eixos da súa actuación. Un goberno no que tantos confiabamos e, a pesar destes esvaróns (que deberían ser explicados polos seus protagonistas), debemos seguir confiando. No caso da polémica dos rótulos, e como lembra Lluis Llach: "No es aixó, companys, no es aixó".\nEn San Caetano son "vox populi" as formas (e os feitos) deste señor. A partir de agora supoño que irán saíndo unha por unha, pero xa foi caíndo moita xente válida polo camiño, pisoteada por A.L.\nCoincido na apreciacións anteditas e aínda mais co artigo de Suso de Toro onte en El Pais. É certo, non obstante, que eses comportamentos non me collen de sorpresa e fan bo ese comentario reaccionario que a moitos nos doe tanto: "son todos iguais". É mágoa, pero eu hai moito que non teño a quen votar.\npodes votar a San Pedro (santo inmaculado) que coa abstención xa sabemos a quen se apoia (alguns non dubidan tanto nin teñen tantas crises de concenza...votan ainda que caian chuzos de punta e sempre os mesmos)\nOra ben, a min hai algo aquí que me chama bastante a atención. Xulgando polo relato dos acontecementos que fai "El País", ¿como é que os policías de servizo lle fan tan pouco caso a un Secretario Xeral?\nAclaro que, na mensaxe anterior, cando digo "el tamén leva a súa razón" refírome a Ian, o blogueiro citado a continuación.\nÓ personaxe xa o coñecemos. Ó personaxe que, farto de ver decote "Vicepresidencia" ordeou iracundo ó seu conselleiro de Presidencia que procedera a poñer as cousas no seu sitio, non nolo dan a coñecer. A rexeneración democrática aquí é unidireccional e dun só uso.\nNoutra orde de cousas: os dixomedíxomes sobre Antón Losada cánsanme, por numerosos, intencionais e de diversíiisima procedencia. Desculpe a remitente, o "coñezo a...", en casos coma este, poderá incidir en presunta gravidade por vía referencial, pero non é substantivo de seu. Indiquemos ademais que, por exemplo, non vexo óbice en ser un -presuntamente- amigo de Michavila, mesmo en irlle á voda aínda que sexa na Catedral e desempeñar lexitimamente un papel útil na gobernación do país. Digo eu, e en todo caso úsense os argumentos con maior rigor expositivo.\namiguiños dixit: Sr. Bretemas, esta no seu dereito e no deber, engado eu, de criticar, atacar e repudiar o BNG. Eu nin fun, nin sou nin probablemente serei nunca desa cousa rara chamada bng, (digo probablemente polo de "de esta auga non beberei").Repúgname as formas groseiras de manipulación informativas, como é o caso. Concordo co luges e decirlle a ana pintens que si quere buscar enemigos acérrimos do bng, ningun sitio mellor que a CIG. Os vigueses sabemos algo de eso (goberno de Castrillo). O persoaxe so o coñezo das suas declaración nalgunha entrevista na tv e parecérenme as suas declaracións ben argumentadas, sólidas e escrupulosa e plenamente democráticas, cousa que sempre voto en falta nos que falan dende o BNG. Agora que, e perdón pola insistencia sr. bretemas e disculpe, ¿as suas opinions básanse nos datos aportados nun informe feito por un policias e comisarios baixo as ordes do sr. Romeu,intimo amigo e colaborador do bng e ampliados e magnificados por un medio como elpais, organo oficial e máximo impulsor do bng?. Un respetuoso saudo.\nHome, iso de poñer en dúbida a veracidade das informacións sobre os incidentes en Vicepresidencia porque os naren policías seica "ao servizo de Méndez Romeu"... soa a teoría da conspiración. E creo eu que a cousa nin dá para tanto nin Méndez Romeu, descontada a súa intelixencia, profese tan alto grado de maquiavelismo. Losada é, en efecto, un home intelixente e unha das mellores (incluso pode que a única) boas cabezas do BNG. Pero ten o carácter e os modais dun cavernícola. Eu creo que a cousa non ten moitos máis segredos, a pesar de que Ian, Lugués e tutti quanti queran buscarlle os tres pés ao gato.


A verdadeira mínima historia - Manuel Gago - Galiciae\n24 de septiembre de 2019 (18:05 h.)\nSeiSentidos Táboa Redonda Manuel Gago Pardo de Cela\nPreparei un roteiro da miña novela O exército de fume para o club de lectura da libraría Paz de Pontevedra. O amigo Torrado, en Vimianzo, que é un destes apaixonados da Segunda Guerra Mundial con todo o que iso significa —dominio de fuselaxes, de marcas e medidas de armamento e munición, de modelos de avión militar—, cóntame unha historia ben curiosa. Falaba unha vez cun vello con sona un pouco de fantasioso, que lle contaba como unha vez, sendo novo, viu combater no aire dous avións no ano 43 ou 44. Torrado pensou que o vello estaba inventando o conto. Ata que o vello precisou máis: "O de diante facía racatatacá, e o que andaba tras del botaba tiros facendo pum-púm". E Torrado decatouse de que a historia era certa: o aeroplano perseguidor non podía ser outro que un Junker 88 alemán.\nA memoria é sempre un destilado no que, moitas veces, adoita quedar unha sorte de esencia que fala máis dos que a lembran, pero tamén de que asignar relevancia ao pasado non é só tarefa dos intelectuais. A miña avoa resumía o que pasou no 36 deste xeito: "Eu de política non sei, pero sei que a todos os que mataron ou botaron fóra eran boa xente e miraban por nós". En Galicia encántanos desmitificar estes asuntos, e falar de que todas as ideas do pasado son construtos historiográficos de Murguía, ese maquiavélico facedor, e do nacionalismo de preguerra. É un conto ben matizable.\nNa fermosísima nova edición de Os últimos carballos do Banquete de Conxo (Alvarellos, 2019), o xornalista Henrique Alvarellos relata como hai pouco, nun acto de homenaxe ao famoso banquete progresista de 1856, se lle achegou unha veciña octoxenaria que lle contou como aínda lembraban a participación dun devanceiro canteiro nela. «Na casa sempre se falou dese acto. Do importante que fora», díxolle. Estamos falando dunha paparota de hai máis de 150 anos.\nOutro caso típico é o affaire Pardo de Cela, do que nos encanta andar a voltas desde os anos 80 porque é un xeito de discutir, sen falar ás claras e polo tanto de maneira inocua e covarde, doutros asuntos, práctica que como saben nos encanta. O éxito —sempre relativo— do relato de martirio do Mariscal xustifícase pola súa popularización polo nacionalismo, teatro, poemas e columnas xornalísticas mediante. Pero iso non explica a memoria oral conservada do Mariscal: a min cantáronme o seu romance —o único que eu coñezo dedicado a un aristócrata— no medio das fermosas veigas do Valadouro. Puiden ver os camiños polos que escapaba, a casa da súa amante; levei a unha exposición as cadeas atribuídas á súa prisión. Non hai outro noble medieval —agás se cadra Pedro Madruga— do que se conservara tanto. E a xente que mo contou non tiña nin idea de quen eran Vicetto ou Murguía. E os Reis Católicos non axustaron contas só con el. Houbo moitos. Pero por algún motivo quedou el.\nTeño recollido memorias destas por todo o país. No santuario de Abades, no concello de Silleda, o sancristán contoume como os franceses violaran e mataran varias rapazas preto dun muíño. "E unha delas ata era da miña casa", engadiu. Logo comprobei na documentación que os feitos foran tal que así. É como se a memoria se alixeirara ao depurarse dos detalles, co repouso do tempo.\nDo século XX, por exemplo, as memorias adoitan ser confusas, entrecruzadas coa ideoloxía do momento, hai que andar con moito coidado con elas. Pero conforme pasa o tempo e se volven parte da estrutura, é como se o seu tacto se suavizara e se achegaran á verdade. Por exemplo, cando consigo que os vellos me conten os seus encontros de nenos coa guerrilla. Sempre hai un home misterioso, un momento de medo ou de perigo; o home faille unha pregunta e logo déixao ir sen causar dano. Torrado tamén me contou que unha nena de Vimianzo descubriu no peito do guerrilleiro o emblema Agrupación de Guerrilleiros de Galicia. O combatente apreciou a atención da nena e preguntoulle se sabía ler. Ela mentiu e dixo que non. «Pois marcha», dixo o home. Canto conta dese tempo esa mínima historia!\nA partir do século XVI, os textos galegos están inzados de pequenos exercicios de memoria. Na fascinante Relación dalgunhas casas e liñaxes do Reino de Galicia, o cronista Vasco da Ponte recolle unha anécdota sobre a viaxe de Paio Gomes de Soutomaior como primeiro embaixador do rei de Castela á corte do Gran Tamerlán. Transcribe unha tradición oral sobre feitos de hai máis dun século. Fala de como Paio conseguiu superar a proba do Gran Tamburabeque. Seica este tiña unha pedra que suaba cando alguén dicía mentiras e o cabaleiro do Salnés falou con tantas ambigüidades e voltas que confundiu á laxe da verdade. Outra volta, haberá quen diga que o tópico do galego que sube ou baixa está inventado en Madrid pero que nós, listos que somos, si sabemos se subimos ou baixamos. Pero aquí está esta historia convertida en virtude cabaleiresca popular e medieval. Non a valentía nin a resistencia, senón o trasacordo e o toleamento, que tamén era unha gran virtude da cabaleiría medieval que os filmes de Hollywood esqueceron.\nAbordo o último libro de Ian McEwan, Máquinas coma min (Anagrama, 2019). Aínda é cedo para valoralo, pero gañoume con esta pasaxe do principio. O protagonista merca un androide de primeira xeración, tamaño natural, e dálle a primeira carga eléctrica no chan da cociña durante 16 horas. Cando o androide esperta, e o protagonista lle pregunta como se atopa, o androide di: «Non me sinto ben» e ten medo de sacar o cabo de alimentación porque lle pode doer. De algún xeito, intúo que McEwan conseguiu, con esa frase dun ser que se queixa como punto de partida, dotar de máis veracidade contemporánea ese androide que todos os centos deles que o precederon na ficción. Xa saben: para dicir unha verdade só é necesaria unha pequena historia.


Unha alternativa, discutida, ós transvases | Revista\nUnha alternativa, discutida, ós transvases\nDesalgadoras : Unha alternativa, discutida, ós transvases\nA fraxilidade da biodiversidade, chamada de atención ó desenvolvemento sostible\nAs novas marabillas do mundo\nZonas verdes: aumenta a súa seguridade, pero o equipamento e a información ao usuario continúan a ser escasos\nA desalgadura de augas procedentes do mar creou grandes expectativas na conca mediterránea, pero tamén se tornou nunha fonte de polémica. Esta tecnoloxía proponse como un medio alternativo ós discutidos transvases para acadar recursos hídricos de calidade nunha zona historicamente afectada pola escaseza de auga.\nA recente derrogación do Plan Hidrolóxico Nacional, baseado no transvase de augas do Ebro, situou a desalgadura no primeiro plano informativo. Os seus defensores aseguran que o consumo enerxético destas plantas sería moi inferior ó custo da construción da infraestrutura necesaria para o transvase, e lembran que a ocupación do terreo e o desprazamento de terras serían tamén menores. Agora ben, os seus detractores subliñan o impacto ambiental que supoñen as salmoiras -residuos de auga salgada que xera este proceso de obtención de auga doce, xa que para eliminalas só cabe o seu traslado e evacuación ó mar, co que iso significa de agresión á biodiversidade mariña. Os escasos estudos de impacto ambiental dispoñibles na actualidade, informan de que os vertidos das plantas desalinizadoras causaron reducións de poboacións de peixes, mortalidade de plancto e corais no Mar Vermello, desaparición de mangleirais e anxiospermas mariñas na lagoa de Ras Hanjurah (Emiratos Árabes), e unha contaminación importante dos lodos por cobres e níquel en Key West (Florida).\nDesalgadoras e consumo enerxético\nOs investigadores levan anos intentando minimizar o problema do alto consumo de enerxía das desalgadoras. De feito, existe xa unha tecnoloxía para crear enerxía baseándose na propia salmoira: un dispositivo chamado PE (Intercambiador de Presión, Pressure Exchanger en inglés) transfire enerxía directamente da salmoira ó fluxo de alimentación sen os problemas de rendemento dos eixes xiratorios de alta velocidade das fábricas actuais. Se se seguise este sistema, a redución dos custos enerxéticos e económicos podería supor que por primeira vez sería posible producir auga potable a partir de auga de mar cun custo inferior por metro cúbico có obtido por outras vías (pantanos, canais, transvases). Porque ese é outro dos aspectos claves, aínda non resolto, da polémica: cal é o prezo final dun metro cúbico de auga desalgada industrialmente e cal é do procedente do transvase do Ebro?\nInconvenientes da desalinización\nNo proceso de extracción do sal da auga de mar prodúcense residuos salinos que, unha vez vertidos ó mar, danan a flora mariña ó aumentaren a salinidade das augas.\nAs complexas instalacións de osmose inversa requiren un gran consumo de electricidade.\nAs desalinizadoras instalaríanse en lugares non ocupados polas urbanizacións turísticas.\nComo fábricas que son, teñen unha vida limitada.\nA auga desalgada, ó parecer, podería prexudicar a agricultura. Os cítricos, por exemplo, tan abundantes na zona de Valencia e de Murcia, son moi sensibles ós minerais que contén a auga desalgada.\nCumpriría realizar novas e custosas obras de infraestrutura para trasladar a auga desalgada ás zonas onde é necesaria.\nVantaxes da desalinización\nSegundo algunhas fontes, supón o 3% de ocupación de terreo e o 3% de desprazamento de terras fronte ó transvase do Ebro previsto na Lei de Plan Hidrolóxico Nacional (PHN), xa derrogado.\nO sistema de desalinización consumiría un 30% menos de enerxía cá requirida para trasladar a auga do Ebro a Cataluña, Comunidade Valenciana, Murcia e Almería.\nPoderíanse utilizar enerxías renovables para o funcionamento das desalgadoras, dado que en numerosas zonas do sur e do leste do país, o sol e/ou o vento abundan.\nConsellos dos expertos\nOs investigadores do Centre d’Estudis Avançats de Blanes -CSIC (Consello Superior de Investigacións Científicas) informan dunha serie de medidas que cumpriría ter en conta:\nA localización das desalgadoras debería ser en zonas onde o impacto sobre as comunidades bentónicas sexa mínimo (verter preferentemente os refugallos en fondos sen vexetación). É importante evitar baías cerradas e sistemas de gran valor ecolóxico, como as praderías de anxiospermas mariñas.\nOs vertidos de salmoiras haberá que situalos en zonas de hidrodinamismo medio ou elevado que facilite a dispersión do sal vertido ó mar.\nCómpre evitar cambios que poidan afectar ós procesos de sedimentación.\nProcurar que a auga de orixe sexa de boa calidade para minimizar o tratamento químico posterior.\nNecesidade de investigar os distintos aspectos de impacto de salmoiras no litoral. Cómpren estudos do impacto de cada elemento do vertido por separado e tamén das súas posibles interaccións.\nHabería que establecer cales son os límites de tolerancia das distintas comunidades bentónicas mediterráneas que se poden ver afectadas polos vertidos.\nHai diversos factores que fan da desalgadura de auga do mar unha aplicación atraente para as enerxías renovables. Dunha banda, moitas zonas con escaseza de auga desalgada posúen un bo potencial dalgunha das devanditas enerxías, especialmente a eólica e a solar. Un factor positivo é a simultaneidade estacional entre a época de maior demanda de auga potable e a dispoñibilidade destas enerxías. En numerosas localidades costeiras e centros turísticos, a demanda de auga potable medra no verán, motivada polo grande aumento que experimenta a poboación debido ó turismo. E é precisamente no verán cando a dispoñibilidade da radiación solar é máxima. Todos estes factores motivaron que varias institucións e organismos oficiais desenvolveran, ou estean desenvolvendo, proxectos destinados a mellorar e a facer máis competitivos os sistemas de desalgadura de auga de mar que funcionan con enerxías renovables.\nComo se desalga a auga de mar?\nA corrente de auga do mar, despois de pasar pola planta desalinizadora, convértese nun caudal de auga doce apta para o abastecemento urbano e o regadío. O problema é que durante este proceso se xera a salmoira, residuo do que cómpre desfacerse, aínda que tamén se podería reutilizar para xerar un ecosistema salobre e mesmo para obter enerxía que realimente a fábrica desalgadora.\nHai dous procesos básicos para extraer o sal da auga: por destilación (evaporación) e por osmose inversa (fórzase a auga de mar a pasar, baixo unha alta presión, a través dunha membrana semipermeable que filtra os sales e as impurezas). Nas plantas que funcionan por destilación o vertido (a salmoira, fundamentalmente) representa de 8 a 10 veces o volume de auga depurado, mentres que nas plantas de osmose inversa este volume do residuo é menor, de 2,5 a 3 veces o volume depurado, se ben o seu contido en sales é moito maior. En ámbolos casos, o vertido inclúe algúns produtos químicos (biocidas, antiincrustantes e antiescumantes) utilizados no tratamento da auga.


Adega Lugo presenta as xornadas ambientais de verán "Os catro elementos" - 21 Noticias\n26/07/2021 Redacción Lugo Deja un comentario\nA cidade de Lugo acollerá un ano máis as xornadas ambientais de verán “Os catro elementos”, nas que recoñeceremos a vexetación característica da zona de Bosende, as constelacións protagonistas do ceo nas noites de verán, as aves que percorren os ceos da cidade e coñeceremos as zonas de baño históricas no río Miño ao seu paso pola cidade de Lugo\nAntonio Rigueiro, catedrático profesor da USC guiaranos desta andaina identificativa da vexetación a través dunha pequena andaina de 3Km. Dende o Centro de cestería percorreremos as carballeiras do Rato, e chegaremos ata o núcleo de Bosende, ata chegar ao Centro de Interpretación Terras do Miño; zonas que están afectadas polos proxectos de construción da Rolda Leste e da eliminación dos pasos a nivel de ADIF. Recoméndase levar guías de identificación de árbores, plantas e aves, ademais de prismáticos.\nAVES: Sostidas no ar (Domingo 22 de agosto ás 10h)\nTodas as actividades son de balde e con prazas limitadas, polo que é preciso inscribirse chamando ao 982240299 (en horario de mañá, agás os mércores de tarde) ou escribindo a adegalugo@adega.gal indicando nome, apelidos, DI e teléfono de contacto. En todas as actividades será necesario cumprir as medidas de prevención da COVID vixentes.\nCategoría: CIENCIA, GALICIA, Lugo\tEtiquetas: adega lugo, lugo, xornadas ambientais\n« Fani Martínez renueva su compromiso para seguir al frente del 5 Coruña femenino\nÚltimos convites dispoñibles para gozar do Noia Harp Fest »


Xulgan a porta pechada un home que violou repetidas veces á súa cuñada, menor de idade\nEuropa Press 09 febrero 2021 21:07 h.\nPontevedra O Porriño abusos sexuales violación\nA Fiscalía solicita para el 11 anos de cárcere Os abusos incluíron tocamentos e violacións completas\nA porta pechada celebrouse este martes a primeira sesión dun xuízo por abuso sexual na sección segunda da Audiencia Provincial de Pontevedra. O acusado é un home para o que a Fiscalía solicita once anos de cárcere como sospeitoso de abusar sexualmente en repetidas ocasións da irmá da súa muller, que era menor de idade.\nPara protexer á vítima, a sala evitou o xuízo en audiencia pública neste caso que procede do Xulgado de Instrución número 3 do Porriño. A vista oral retomarase o vindeiro martes 2 de marzo coa declaración dunha persoa que acode como testemuña e que non fora debidamente citada para a xornada deste martes.\nSegundo recolle o escrito de Fiscalía, os feitos remóntanse ao verán de 2016, cando a moza, que contaba con menos de 16 anos, comezou a acudir regularmente á casa que a súa irmá compartía co acusado para coidar do fillo que tiñan en común. Nunha data non determinada, en torno ao mes de xullo, e cando se atopaba soa na casa co procesado, este meteuse na cama con ela e efectuoulle tocamentos nas partes íntimas.\nOs episodios repetíronse con frecuencia ata, polo menos, marzo de 2017, apunta a Fiscalía, e incluíron tocamentos, bicos e violacións completas, "aproveitando sempre a circunstancia de que a menor confiaba no acusado como marido da súa irmá, así como o feito de atoparse a soas con ela na súa vivenda".\nO ministerio público considera os feitos constitutivos dun delito continuado de abusos sexuais con acceso carnal a menor de 16 anos, con agravante de parentesco, e pide para o acusado 11 anos de prisión e 12 anos de afastamento posterior da súa vítima.\nAdemais, pide que se inhabilite para exercer calquera profesión ou oficio, retribuído ou non, que leve contacto regular e directo con menores de idade durante un tempo superior en cinco anos á pena de privación de liberdade que sexa imposta. En concepto de responsabilidade civil, reclama que indemnice á vítima con 10.000 euros.\nUn médico, acusado de cobrar por certificados de defunción, culpa a empleados de funerarias\nXulgan a porta pechada un home que violou repetidas veces á súa...


Artigos - Como obter unha cotización para LTL Cargas - LTL Freight Center | Les Caves\nComo obter unha cita para LTL Cargas\nNon importa o tamaño ou tipo de negocio que teña, nalgún momento é posible que sexa posible Necesita unha cotización de carga LTL. Unha cita de carga LTL é máis fácil de conseguir o que adoitaba ser xa que agora hai moitos provedores no mercado que ofrecen taxas flexibles para o tipo de envíos. De todos os xeitos, ao achegarse a un operador de carga LTL, é importante saber que buscar.\nObtendo unha cita de carga LTL dunha empresa non é diferente de ningún outro negocio. O seu prezo ideal, normalmente, non é o seu ideal e hai moitos factores que intervén nunha cotización de carga LTL. O tipo de envío, o peso, o tamaño e a distancia pode cambiar o custo dunha cotización de carga LTL máis que calquera outra cousa.\nA mellor forma de que a súa empresa obteña a mellor cita para a súa carga, está a atopar un corredor de mercadorías como www.ltlfreightcenter.com e www.shipping-rates.com que se especializado en citas de carga LTL. Teñen experiencia e coñecemento neste campo especializado de loxística que moitos non teñen. Pode estar se pregunta todo o que realmente ten en conta nunha cita dunha carga LTL.\nHai miles de empresas con diferentes nichos de carga LTL. Algúns especializados en materiais perigosos e outros, certos transportistas de carga de LTL poden manipular produtos con alto custo, mentres que outros non teñen a cobertura de seguro que necesita. Todos estes factores, así como o constante cambio de custos de combustible, poden cambiar o custo dun drasticamente.\nMoitas empresas pensan que poden obter unha cita de carga LTL e, a miúdo, isto é contraproducente. Os axentes de carga poden navegar facilmente no mar de transportistas para atopar o máis produtivo, eficiente e fiable para ti. Como os teléfonos móbiles, non quere pagar a cobertura nacional cando só o vai a usalo para o transporte intermodal.\nSe o servidor rompe na súa oficina non pide a alguén na súa oficina que sexa Non está cualificado para solucionalo, non? Non, contrata un profesional para que aforra tempo e diñeiro a longo prazo. É por iso que o uso dun corredor de mercadorías en internet é o mellor para o seu negocio. Recibirás as citas máis baixas, cada vez e obterás exactamente o que necesitas no transporte de carga LTL.\nPode parecer unha tarefa desalentadora ao comezo, pero a Internet fixo a busca por un Cargar a cita LTL é máis fácil que nunca. Só asegúrese de confiar nun sitio fiable que funcione para vostede e para a súa empresa. Despois de todo, ter un negocio é gañar cartos e non gastar todo sobre custos.\nEnvía as túas cargas de LTL de xeito rápido e sinxelo\nO sitio web de LTL Freight Center é considerado o máis sinxelo e rápido da túa industria para obter presupostos de transporte. Non quede atrapado nos sitios web de carga de LTL que soliciten páxinas de información, mesmo antes de recibir unha cotización para o seu envío. Ofrecemos os mellores descontos, non necesitamos ningún contrato e sempre respondemos todas as chamadas que recibamos. Proba hoxe e verás por que LTL Freight Center é o mellor.


Andalucía non se libra do envellecemento da poboación e rexistra por primeira vez máis mortes que os nacementos | Les Caves\nAndalucía non se libra do envellecemento da poboación e rexistra por primeira vez máis mortes que os nacementos\nO ano pasado, 70.050 nenos naceron en Andalucía, consolidándose como a comunidade autónoma con máis nacementos en Termos absolutos. Pero é de 10.000 menos que en 2015 (80.633). No seu lugar, morreron 72.342 persoas, prácticamente o mesmo que en 2015 (72,001). É a primeira vez que hai estes rexistros nos que o saldo vexetativo (diferenza entre nacementos e mortes) é negativo na Comunidade Autónoma, en particular -2.292, segundo os últimos datos publicados polo Instituto Nacional de Estatística (INE).\nDeste xeito, Andalucía, que ata agora desfíxose do gráfico máis representativo do envellecemento da poboación, entra na tendencia da maioría dos territorios do noso país. En España, o crecemento vexetativo foi negativo por segundo ano consecutivo (con -56.262). Só as comunidades autónomas onde a inmigración é maior ou ten unha porcentaxe da maior poboación estranxeira, que o equilibrio vexetativo foi positivo: a comunidade de Madrid, Murcia, Baleares, Melilla e Ceuta, para esta orde.\nSendo a comunidade autónoma máis poboada e a que corrixiu a pirámide poboacional preocupante de España, o seu comportamento demográfico é fundamental para comprender como a nosa idade do noso país é determinante cando se trata de equilibrar o equilibrio cara a un ou outro lado.\npara que, como no grupo de España, en Andalucía o comportamento da maioría dos indicadores relacionados coa demografía é negativo (nacemento, fertilidade, mortalidade e nupcialidade), e só a idade media de maternidade e esperanza de vida, que creceron, que á súa vez contribúe con precisión a ese envellecemento. O que pasou é que no sur, os primeiros catro entraron en declive despois no resto do país, do mesmo xeito que os outros dous crecen nun ritmo máis lento.\nJosé María Feria, profesor de xeografía humana na Universidade de Pablo de Olavide, para quen “o boom da inmigración antes da crise, coa chegada a maioría de todos os mozos, parou o envellecemento en Andalucía, Pero tarde ou cedo ía vir. ”\nNa súa opinión, “é un desafío que debe ser considerado”, e neste momento, afecta a dous problemas. Por unha banda, no que non necesariamente ten que ser negativo, o descenso dun contexto global de superpoboación, e por outro, no problema da concentración destas situacións en lugares moi específicos. E pon o exemplo de China como paradigma: “A túa política infantil única ten consecuencias que o xigante comezou a pagar e terá que repensar”.\nNatalidade: os estranxeiros son nais máis novas\nComo se observa, dous dos indicadores máis importantes son o nacemento ea fertilidade. Comezando co primeiro, Andalucía continúa cunha das maiores taxas de nacemento bruto en España: 8,33 nacidos por 1.000 habitantes e cunha moi alta probabilidade de chamar a Manuel, e Mary, segundo as estatísticas dos máis comúns nomes tamén publicados por The Ine esta semana). Eles só teñen unha maior taxa de bruto Melilla (15.96), Ceuta (11,44), Murcia (9,86), Baleares (8.71) e Comunidade de Madrid (8,70). Con todo, hai unha década foi case catro puntos máis altos en Andalucía: 12,28.\ncoinciden con precisión as taxas de natalidade máis altas cos lugares onde hai maior presenza de estranxeiros e onde, polo tanto, as mulleres comezan a ter fillos máis novos. Neste sentido, os estranxeiros fanlle unha media de tres anos antes do español e, aínda que tamén o deixen para máis tarde, non van a un ritmo tan acelerado ao pospoñer a maternidade.\nPara iso, se ollades as provincias, Almería, onde un de cada cinco habitantes é un estranxeiro segundo os últimos datos do Padrón, é o terceiro coa maior taxa de natalidade en España (10,48) , detrás de Melilla e Ceuta. Tamén é a segunda provincia coa Idade Media á maternidade máis baixa, 30,60 anos, só detrás e case, de Melilla (30,58).\nsen deixar a Almería, e mirar os datos dos municipios, que son a partir de 2017, o ejido, tantas veces levado aos titulares da prensa para o seu protagonismo en inmigración e máis recentemente para iso en relación a Comportamentos electorais, é o lugar coa maior taxa de natalidade bruta en España, con 13,52, detrás de Melilla (16,06).\nFertilidad: os estranxeiros dobran o español\nno que se refire á taxa de fertilidade (nacida por cada 1.000 mulleres), entre os estranxeiros case se inclina ao español (50,70 fronte ás 32,74) e a distribución é similar por comunidades autónomas.De novo, Almería é a terceira provincia da cabeza neste indicador (44,94), vencido só por Melilla e Ceuta.\nEn definitiva, os estranxeiros contribúen a abrandar este envellecemento da poboación. A caída do número de nacementos era moito maior entre os españois (con sete puntos menos) que entre os estranxeiros (con un punto menos). As porcentaxes máis altas de nacementos materiais coincidiron por outras nacionalidades coas provincias de Andalucía onde viven máis estranxeiros. En concreto, en Almería, cun 33,9%, un de cada tres nacementos era dunha nai estranxeira e en Málaga, cun 19,2%, prácticamente un de cada catro.\nMigracións: eles veñen menos e van máis\nTamén debe ollar os últimos indicadores de inmigración, tamén publicado polo INE esta semana, aínda que este caso é 2017. Destaca a inmigración bruta taxa que foi publicada durante unha década. Son inmigración por cada 1.000 habitantes. Logo de caer con motivo da crise, comezou a recuperarse en España coincidindo co rebote da economía en 2014 e esa tendencia foi a mesma en Andalucía. En calquera caso, cun 7,45, é case catro puntos por baixo da media nacional (11,44).\nAta 2017, os datos da taxa de emigración bruta, é dicir, dos que saen, e neste caso Andalucía está por baixo da media, pero vai a máis. De feito, se ollar para a última década, as emigracións reduciuse en todo o país por cada 1.000 habitantes en comparación cos duros anos da crise. Pola contra, en Andalucía non deixaron de crecer e, cun 6,40, presenta o máis alto dos últimos 10 anos.\nNuptialidade: máis fillos fóra do matrimonio\ndo mesmo xeito, reduce a taxa de NUPTYRIDE (matrimonios por 1.000 habitantes), aínda que isto é, como dicindo, un indicador de comportamento demográfico, sen nacemento , porque máis e máis fillos de nais solteiras nacen, específicamente o 46,79% dos nacementos en España, 15 puntos hai máis dunha década. En Andalucía, esta tendencia foi aínda máis clara e os que nacen fóra do matrimonio representados, en 2017, 48.76 do total, 20 puntos máis que co inicio da crise.\nCon todo, o Instituto de Estatística e Cartografía de Andalucía (ACEI) contribuíu os datos a este respecto para 2018: o número de nacementos da nai non casada (32.716) descendeu lixeiramente con respecto ao 2017, asumindo 46,70% do total. Por certo, na provincia de Cádiz, máis da metade dos nacementos son de nai non casada.\nTamén segundo o xeo, do número total de nacementos, o 50,6% correspondía a nais primeiras veces, mentres que ao 37,6%, as nais repetiron a experiencia por segunda vez, eo resto, para o terceiro ou máis. Polo tanto, isto tamén indica que só un de cada 10 mulleres tiñan tres ou máis fillos o ano pasado.\nAo especificar, durante o 2018 houbo 163.430 matrimonios en toda España, un 5,9% menos que en 2017. Mentres tanto, o número de matrimonios concluíu en 2018 e que estableceu a súa residencia en Andalucía foi de 29.199 (4,3% menos que a ano anterior).\nMortalidade: en Andalucía hai menos\npara concluír, pode ser mellor en Andalucía, pero non máis. De feito, os valores máis altos da esperanza de vida rexistráronse na Comunidade de Madrid (84,8 anos), Navarra (84.2) e Castilla e León (83,9), e os máis baixos nas cidades autónomas de Melilla (80,5 anos) e Ceuta (80.8) e en Andalucía (81,9).\nno que se refire á taxa de fertilidade (nacida por cada 1.000 mulleres), entre os estranxeiros case se inclina ao español (50,70 fronte ás 32,74) e a distribución é similar por comunidades autónomas. De novo, Almería é a terceira provincia da cabeza neste indicador (44,94), vencido só por Melilla e Ceuta.\nAta 2017, os datos da taxa de emigración bruta, é dicir, dos que saen, e neste caso Andalucía está por baixo da media, pero vai a máis. De feito, se ollar para a última década, as emigracións reduciuse en todo o país.000 habitantes en comparación cos duros anos da crise. Pola contra, en Andalucía non deixaron de crecer e, cun 6,40, presenta o máis alto dos últimos 10 anos.\nen Andalucía son as provincias con maior e menor proporción de estranxeiros\nun de cada cinco rexistrados na provincia de Almería é un estranxeiro segundo o último rexistro publicado polo Instituto Nacional de estatísticas (INE). En concreto, a porcentaxe de poboación estranxeira en Almería situouse o 1 de xaneiro de 2019 ata o 20,28% co que se converte na provincia española coa maior proporción de nacionais doutros países, onde nos últimos anos competiu con tres outros aos que non está disgustado: Girona (19,71%), Alicante (19,06%) e Illas Baleares (17,81%).\nson case triplos que a media en Andalucía (7,77%) e dobre que a media en España (10,69%). Creou, entón, a metade do punto con respecto ao que foi recollido no estándar de 2018, cando supuxeron o 19,7% dos habitantes de Almería.\nIsto transformou unha paisaxe onde hai dúas décadas non alcanzaron o 3% sendo menos de 20.000. Desde 2000, a súa figura creceu a un ritmo por riba de 10.000 – ata 15.000 chegadas desde fóra por ano, máis de 2006 a barreira de 100.000.\nA diversidade de Almería, onde coexisten máis de 30 nacionalidades, alcanza os seus máximos exponentes en tres municipios – dos vinte que hai ao longo de España – onde a colonia estranxeira supera os españois. En Partaloa representan dous de cada tres veciños e tamén superan a metade dos habitantes en Arboleas (66,5%) e Bédar (56,3%), tamén segundo datos ine.\nCase a metade son orixinarias de África, especialmente de Marruecos, mentres que “outros europeos” superan o 40%, principalmente a outros países membros da UE, sendo a Romanía a segunda nación de orixe máis común destes estranxeiros.\n) Curiosamente, en Andalucía tamén é a provincia coa proporción máis baixa de estranxeiros: Jaén (2,40% dos rexistros).


O campo de golf de Monte Castrove reabre coa fase 1 da desescalada - Pontevedra Viva\nCampo de golf de Monte Castrove\n© Fundación Monte Castrove\nCoa entrada na fase 1 da desescalada as instalacións deportivas ao aire libre poden retomar a actividade, e así o fará o campo de golf de Monte Castrove a partir do próximo mércores 13 de maio.\nAsí o confirmou a Fundación Monte Castrove, xestora da instalación, tras o visto e prace da Federación Galega de Golf. Para iso en colaboración do Club de Golf Chan do Fento elaborou un protocolo para garantir a seguridade.\nEntre as normas establecidas neste protocolo destaca, por exemplo, a recomendación de evitar o saúdo físico, como dar a man ou xestos similares que impidan manter a distancia social de seguridade de 2 metros entre os xogadores.\nNon será en todo caso unha apertura para todos os públicos, xa que só poderán acudir ao campo para practicar este deporte xogadores federados e da provincia de Pontevedra, ao non permitir o Goberno polo momento a mobilidade interprovincial. Ademais será necesaria unha reserva previa que debe realizarse a través do teléfono 986 680 400 (de 9:00 a 20:00 horas).\nSegundo informou a Fundación, a actividade no campo de golf retomarase este martes 12 de maio só para pechar as reservas e o día 13 para iniciar a actividade deportiva.


Proxecto Medioambiental – lug open factory\nEstamos a traballar no futuro do planeta coa nosa mocidade\nPrograma de desenvolvemento que conecta o medio ambiente, a mocidade e a tecnoloxía.\nPROXECTOS AMBIENTAIS EUROPEOS\n.. e moito máis\nO NOSO COMPROMISO: A AXENDA 2030\nO futuro do noso planeta depende do noso diálogo.\nCreamos unha metodoloxía de pensamento para mozos e mozas.\nOfrecemos información e formación.\nCreamos programas de desenvolvemento tecnolóxico ao servizo do medio ambiente.\nOs mozos aportan as súas solucións a través da creación de prototipos ambientais.\nDesenvolvemos máis de 40 campamentos internacionais de voluntariado onde a educación non formal na natureza sempre foi a nosa prioridade, baixo a marca Campos de Galicia poderás coñecer todas as nosas accións con mozos e mozas que desenvolvemos dentro e fóra da nosa comarca.\nCreamos unha metodoloxía para deseñar ideas e proxectos axeitados para desenvolver prototipos sostibles para mellorar o futuro do noso planeta: os mozos aportan solucións prácticas e sinxelas para que a sociedade poña en práctica as súas propostas.\nTodas as ideas, proxectos, produtos, compañeiros de traballo,... teñen un compromiso activo coa sustentabilidade e traballan no desenvolvemento dunha economía circular. Os obxectivos de desenvolvemento sostible son unha prioridade na nosa organización xuvenil.\nLug Open Factory é unha organización sen ánimo de lucro dedicada a desenvolver ideas e proxectos innovadores con mozos ao servizo da sociedade: un espazo creativo para mozos que poden revolucionar cunha forma de traballar baseada no apoio, a sinerxía,... e utilizando tecnoloxía como base.\nUn equipo de vinte profesionais de diversos ámbitos ao servizo do emprendemento e preocupados polo futuro do planeta.


“Degusta Europa” chega a Baiona co menú da escola de hostalería Manuel Antonio - ValmiñorTV\nInicioBAIONA“Degusta Europa” chega a Baiona co menú da escola de hostalería Manuel Antonio\nA Presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, acompañada polo alcalde de Baiona, Ángel Rodal, membros da corporación municipal e pola deputada Chelo Besada, visitou esta mañá o mercado da vila do Val Miñor coincidindo coa segunda xornada do “Degusta Europa. Gastronomía no Camiño”.\nA presidenta Carmela Silva mostrou a súa satisfacción polo gran resultado que a iniciativa está a ter entre os concellos escollidos este ano para acoller o programa e entre as veciñas e veciños que se achegan a degustar as exquisiteces elaboradas, no caso de Baiona, polos alumnos do Centro de Formación Manuel Antonio. Silva lembrou que Baiona é un dos puntos neurálxicos do recentemente declarado Camiño Portugués pola Costa es que este tipo de iniciativas son “un grande acicate tamén para os mercados que poden ser visitados polos moitos turistas que se achegan as nosas vilas”. A presidenta provincial sinalou que “necesitamos promover estes espazos que, ademais, se están a modernizar en moitos concellos para poñer en valor o noso produto que é de primeirísima calidade. O que lles digo os nosos visitantes e camiñantes e que veñan, coñezan as nosas prazas e degusten as marabillas que temos”.\nO alcalde de Baiona, Ángel Rodal, agradeceu a iniciativa da Deputación e apuntou que “con ideas como esta nos achegamos tamén aos visitantes internacionais. Temos que ter en conta, dixo, que case o 75% dos peregrinos veñen de fora de España e paréceme unha moi boa iniciativa para promocionar os Camiños, no noso caso o Camiño pola Costa”\n“Degusta Europa. Gastronomía no Camiño”, que o pasado ano repartiu arredor de 10.000 tapas entre milleiros de persoas, está a percorrer diferentes concellos da provincia de Pontevedra que son puntos neurálxicos dos camiños cara Compostela. O programa, que comezou en Vigo e continuou en Tui e hoxe en Baiona, seguirá nas próximas semanas nos mercados de Pontevedra (venres, 5 de maio de 11 a 12), O Grove (xoves 11 de maio de 11 a 12) e Soutomaior (12 de maio de 12 a 13) con degustacións elaboradas pola Escola de Hostalería Carlos Oroza.


Comeza «Músicas no Camiño» – Galicia 24 Horas\nComeza «Músicas no Camiño»\nBy Redacción on 19 octubre, 2014 Comentarios desactivados en Comeza «Músicas no Camiño»\nA directora de Turismo de Galicia, Nava Castro, acompañada polo xerente do Xacobeo, Rafael Sánchez, e o presidente da Federación Galega de Bandas de Música Populares, Armando Morales, inaugurou hoxe o ciclo “Música no Camiño” que comprende trece concertos dende hoxe ata o 21 de decembro.\nEste ciclo de actuacións de bandas de música populares constitúe un agradecemento aos numerosos peregrinos que veñen a Santiago de Compostela como etapa final do Camiño. Deste modo, despois da misa do peregrino, os camiñantes poderán deleitarse durante unha hora con estes concertos sen ter que realizar ningunha reserva previa e sen ningún tipo de custe. “É un pequeno xesto para gratificar o esforzo e o sacrificio realizado durante todo o Camiño a todos aqueles peregrinos que realizan a Ruta Xacobea”, explicou a directora de Turismo de Galicia.\nSegundo afirmou Nava Castro, o ciclo, ademais, contribuirá á divulgación, defensa, asesoramento e promoción das Bandas Populares da nosa comunidade en particular e a música galega en xeral.\nA directora de Turismo de Galicia salientou que as Rutas Xacobeas están a experimentar un auxe constante e este ano estanse a bater récords dun Ano non Santo. No que vai de ano mais de 220 mil peregrinos recibiron a Compostela, o que supón un aumento en torno ao 10% con respecto ao pasado ano. “Ademais neste ano están a chegar mais peregrinos estranxeiros que españois polo que grazas ao ciclo de Bandas de Música mostramos a nosa cultura e tradicións”, explicou Nava Castro.\n“Música no Camiño” é outra das iniciativas integradas na programación do VIII Centenario de San Francisco de Asís a Santiago de Compostela. Neste senso, a directora de Turismo de Galicia destacou que “esperamos que teña o mesmo éxito alcanzado ata o momento por outros eventos como as exposición San Francisco e o Belén ou a de Peregrino e Novo Apóstolo. San Francisco no Camiño de Santiago que pecharon as súas portas nesta cidade con máis de 28 e 30 mil visitantes respectivamente”.\nNeste momento, no marco desta efeméride, ademais deste ciclo de bandas de música popular tamén é posible ata finais de novembro visitar a exposición On The Road no pazo de Xelmírez e na igrexa e no cemiterio de Bonaval ou degustar o Menú Peregrino de Asís a Compostela realizado en colaboración con Paradores exclusivamente para a conmemoración deste centenario.\n• 19 de outubro: Banda da Escola de Música de Rianxo\n• 26 de outubro: Banda de Música de Santa Cruz de Ribadulla\n• 2 de novembro: Banda de Música Xuvenil de Xinzo\n• 8 de novembro: Banda de Música de Ortigueira\n• 9 de novembro: Banda de Música Unión de Lantaño\n• 16 de novembro: Banda da Escola Municipal de Música de Oleiros\n• 22 de novembro: Banda Filarmónica de Lugo\n• 23 de novembro: Banda Municipal Xuvenil de Rábade & Begonte\n• 30 de novembro: Xove Banda de Narón\n• 6 de decembro: Banda de Música Unión de Guláns\n• 7 de decembro: Banda de Música Popular de Rubiós\n• 14 de decembro: Agrupación Musical de Vincios\n• 21 de decembro: Unión Musical de Valladares\nOs concertos realizaranse na Praza da Inmaculada ou en San Martín Pinario despois da misa do peregrino da catedral. Empezarán ás 13:00h e durarán aproximadamente unha hora.\nComeza «Músicas no Camiño» added by Redacción on 19 octubre, 2014


Notas de prensa(50)\n11-12-2018 Nota de prensa\nNaturgy obtén o S&P Platts Global Energy Awards pola iniciativa DirectLink LNG\nOutros, Corporación, GNL\nNaturgy obtivo un dos galardóns máis prestixiosos do sector enerxético a ámbito mundial, o S&P Global Platts Global Energy Award, na categoría “Emerging Technology” pola infraestrutura DirectLink LNG, recoñecida como unha “solución revolucionaria” no mercado internacional do gas natural licuado, GNL (LNG, polas súas siglas en inglés)\n04-12-2018 Nota de prensa\nNaturgy, recoñecida como unha das 120 empresas máis sustentables do mundo nos índices Euronext Vigeo\nMedio ambiente e sostibilidade Corporación\nNaturgy incorpórase ao índice Euronext Vigeo World 120, que acredita ás 120 compañías máis sustentables do mundo, e mantén a súa pertenza por quinto ano consecutivo nas súas variantes Euronext Vigeo Europe 120 e Euronext Vigeo Eurozone 120, que inclúen aquelas empresas máis avanzadas en materia de sustentabilidade en Europa e a Eurozona.\n21-11-2018 Nota de prensa\nO presidente de Canarias, Fernando Clavijo, inaugura os 8 parques eólicos construídos por Naturgy en Gran Canaria\nO complexo eólico Agüimes está formado por oito instalacións, con 16 aeroxeradores, que suman unha potencia total de 41 MW e producirán 127 GWh ao ano de enerxía, equivalentes ao consumo anual de 50.000 vivendas.\n16-11-2018 Nota de prensa\nA conselleira de Economía e Infraestruturas, Olga García, e o alcalde de Plasencia, Fernando Pizarro, visitan as obras do Parque Eólico Merengue\nA conselleira de Economía e Infraestruturas da Xunta de Estremadura, Olga García, e o alcalde de Plasencia, Fernando Pizarro, acompañados polo director de Desenvolvemento de Xeración da multinacional, Carlos González, e pola responsable de Desenvolvemento da filial de renovables de Naturgy en Estremadura, Ana Ruiz, visitaron hoxe as obras do Parque Eólico Merengue, que está a construír Naturgy en Plasencia e que é o primeiro da rexión.\n13-11-2018 Nota de prensa\nNaturgy investirá 45 millóns de euros na construción dos parques eólicos navarros Barásoain e Tirapu\nNaturgy comezou as obras de construción de dous parques eólicos situados arredor de cinco municipios navarros: Añorbe, Artajona, Barásoain, Olóriz e Tirapu. Estes proxectos contarán cun total de quince aeroxeradores que sumarán unha potencia global de 49,5 MW e unha produción total de 155.000 MWh/ano, e supoñerán un investimento total próximo aos 45 millóns de euros.\n25-10-2018 Nota de prensa\nFrancisco Reynés explica as claves para a transformación das organizacións no XVII Congreso Directivos CEDE\nO presidente executivo de Naturgy, Francisco Reynés, participou hoxe no XVII Congreso Directivos da Fundación CEDE – Confederación Española de Directivos e Executivos -, celebrado en Palma de Mallorca.\nO sistema DirectLinkLNG de Naturgy premiado como mellor proxecto internacional de innovación tecnolóxica do ano\nA Association of Energy Engineers (AEE) recoñeceu ao proxecto DirectLinkLNG desenvolvido por Naturgy como o “2018 Innovative energy project of the year” premio que recoñece o proxecto máis innovador no ámbito da enerxía a nivel global e que por primeira vez concede a unha compañía de fóra de Estados Unidos.\n16-10-2018 Nota de prensa\nCorporación, Nedgia, Nomeamentos\nNEDGIA, a compañía de distribución de gas natural do Grupo Naturgy, nomeou a Andrés Montero novo director xeral de NEDGIA Galicia, a súa filial nesta comunidade autónoma. Andrés Montero substitúe no cargo a Raquel Vallejo, quen dirixirá a partir de agora a área de Operacións de NEDGIA nas zonas centro e sur.\n28-09-2018 Nota de prensa\nNaturgy inicia as obras de construción de dúas novas plantas fotovoltaicas na provincia de Cidade Real\nNaturgy comezou as obras de construción de Picón I e Picón II, dúas novas plantas de enerxía solar fotovoltaica na provincia de Cidade Real, concretamente en Porzuna, das tres que forman parte do seu proxecto nesta localidade. Trátase de instalacións de 50 MWp de potencia pico cada unha, compostas por 151.452 módulos.\n19-09-2018 Nota de prensa\nJuan Manuel Belda, novo director de NEDGIA Cegas\nNEDGIA, a distribuidora de gas natural do Grupo Naturgy, nomeou a Juan Manuel Belda novo director xeral de NEDGIA Cegas, a súa filial na Comunidade Valenciana. Juan Manuel Belda substitúe no cargo a Celestina López, quen pasa a dirixir a área de Operacións de NEDGIA na zona norte.


Nota de prensa do " Comité de Memoria Histórica da Comarca de Celanova" - BadalNovas\nInicio Provincia Nota de prensa do ” Comité de Memoria Histórica da Comarca de...\nO Comité de Memoria Histórica da Comarca de Celanova denuncia com feito inaudito que o o goberno municipal de Celanova admitise a intervención dos ultradereitistas denominados abogados cristianos nunha institución democrática.\n• O Comité de Memoria Histórica da Comarca de Celanova dá por rematada a vía municipal dada a negativa do goberno a levar a pleno o debate da moción para a eliminación do símbolo falanxista levantado en 1939 ao abeiro da Ley de Memoria de 2007.\nCelanova viviu onte no salón de plenos do Concello unha xornada negra para as aspiracións da memoria do país que apoia a eliminación do monumento fascista de exaltación do golpe de Estado, da guerra, a represión e o franquismo levantado en 1939 pola Bandera de Falange de Marruecos, despois dun verán sanguento na vila.\nO alcalde, co apoio dos grupos que sustentan o goberno (Celanova Decide e o PSOE) decidiu dar a palabra no ‘escano cidadán’ a un representante do ultradereitista colectivo denominado Abogados Cristianos de España, branqueando o discurso de odio, neofascista e negacionista nun feito insólito nunha institución democrática do país.\nEste Comité non ten noticia de ningunha corporación municipal galega, ningunha deputación nin o Parlamento galego que teña aberto a porta das institucións que representan a democracia e nos que se defenden e protexen os valores cívicos e democráticos.\nO Comité considera esgotada a vía municipal despois de que o grupo do alcalde, Celanova Decide, se unise o PP para rexeitar o debate da moción rexistrada por este Comité na que se demandaba a aplicación da Ley de 2007 sobre o símbolo fascista que foi presentada con antelación a todos osgrupos (agás o PP, que ignorou o convite). Un mes despois de presentada a moción, só o BNG asumiu o texto e a necesidade do debate, o PSOE esperou o pleno para apoiar que se debatese, pero o PP (6 concelleiros) e Celanova Decide (4) fixeron valer a súa maioría impedindo o debate.\nO Partido Popular, por boca do seu portavoz, ex alcalde e na actualidade parlamentario, Xosé Luis Ferro, indicou que eles están a favor de eliminar símbolos fascistas pero que non están a favor de eliminar este porque non o consideran un símbolo fascista “e se están a atacar outras cousas”. Non dixo cales. O Comité lembra que durante os anos do goberno de Xosé Luis Ferro non se retirou ningún símbolo fascista en Celanova en cumprimento da Ley de 2007. O pleno celebrouse con medidas moi restritivas impostas polo alcalde, cunha limitación de aforo que deixou público fóra. Ademais, desde minutos antes do comezo da sesión e durante toda a sesión fíxose visíbel na praza Maior e nas inmediacións un despregue da Guardia Civil inusitado, con até cinco parellas e vehículos policiais, ademais da Policía Local. O Comité descoñece a xustificación deste despregue policial e considérao un acto intimidatorio gratuíto. Cando, rematado o pleno, chegou a quenda reservada o ‘escano cidadán’ na que o Comité tiña concedida a palabra, o Comité abandonou a sala. Saíu tamén o concelleiro do BNG. Ficaron dentro os representantes do PP, Celanova Decide e PSOE.\nOurense repunta os novos contaxios e mantén seis persoas ingresadas na UCI\nRibeiro en Común reclama unha maior limpeza do municipio


Sociedade Deportiva Burela - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCampo Municipal da Marosa\nJesús Manuel Ares\n1ª Autonómica − Grupo 3\n4 Últimas tempadas\nO equipo nace na localidade luguesa de Burela no ano 1966 froito das cinzas do antigo equipo da vila que deixara de existir na tempada 1951/1952, e comeza competindo na Primeira División do Campionato Comarcal das Rías Altas (actúal Primeira Autonómica de Galicia).\nA comezos dos setenta gañou por primeira vez o campionato (tempada 1971/1972), mais o equipo non consegue vencer na ronda de ascenso á Rexional Preferente. Na tempada 1981/1982 volveu intentar o salto de categoría pero o equipo volveu quedar ás portas. Porén, o ano seguinte (tempada 1982/1983) conquistou o campionato ligueiro por segunda vez e nesta ocasión ascendeu directamente á Rexional Preferente.\nA finais dos anos 80 iníciase a época dourada do equipo, co ascenso á 3ª División na tempada 1988/1989, adestrado por José Ramón Arteche, e a disputa na tempada 1990/1991 dun playoff de ascenso, no que o conxunto verde quedou ás portas dun histórico ascenso á Segunda B fronte ao Real Valladolid B, liderado por José Emilio Amavisca.\nTras descender na tempada 1995/1996 despois de sete tempadas na 3ª División o equipo regresa á Rexional Preferente onde disputará oito tempadas máis, ata descender á 1ª Autonómica na tempada 2003/2004, o cal está a piques de provocar a desaparición do club, algo que finalmente non ocorre.\nNa tempada 2005/2006 o equipo conquista un novo campionato (o terceiro da súa historia) e ascende de novo á Rexional Preferente, onde tan só disputará dúas tempadas antes de volver descender novamente á 1ª Autonómica, categoría onde o club continúa competindo na actualidade.\nA SD Burela xoga desde a súa fundación no Campo Municipal da Marosa, inaugurado en 1966. Ten unha capacidade de 2500 espectadores e unhas dimensións de 108×69 metros.\nTempadas en Preferente: 16\nTempadas en 1ª Autonómica: 25\nTempadas en 2ª Autonómica: 4\nMellor posto da historia: 3º en Terceira División (1990-91)\nPeor posto da historia: 8º en Segunda Autonómica (1978-79) e (1979-80)\nPromocións de ascenso a Segunda B: 1 (1990-91)\nParticipacións na Copa do Rei: 2 (1991-92) e (1992-93)\n1981/82 1ª Autonómica 2º\n1982/83 1ª Autonómica 1º ▲\n1983/84 Rex.Preferente 12º\n1984/85 Rex.Preferente 9º\n1985/86 Rex.Preferente 13º\n1986/87 Rex.Preferente 10º\n1987/88 Rex.Preferente 4º\n1988/89 Rex.Preferente 2º ▲\n1989/90 3ª División 12º\n1990/91 3ª División 3º\n1991/92 3ª División 6º\n1992/93 3ª División 17º\n1993/94 3ª División 5º\n1994/95 3ª División 14º\n1995/96 3ª División 18º ▼\n1996/97 Rex.Preferente 13º\n1997/98 Rex.Preferente 7º\n1998/99 Rex.Preferente 9º\n1999/00 Rex.Preferente 4º\n2000/01 Rex.Preferente 5º\n2001/02 Rex.Preferente 7º\n2002/03 Rex.Preferente 12º\n2003/04 Rex.Preferente 18º ▼\n2004/05 1ª Autonómica 4º\n2005/06 1ª Autonómica 1º ▲\n2007/08 Preferente 20º ▼\n2008/09 1ª Autonómica 5º\n2009/10 1ª Autonómica 11º\n2010/11 1ª Autonómica 6º\n2011/12 1ª Autonómica 12º\n2013/14 1ª Autonómica 5º\n2015/16 1ª Autonómica 7º\n2016/17 1ª Autonómica 14º ▼\n2017/18 2ª Autonómica 1º ▲\nPrimeira Autonómica de Galicia (3): 1971-72, 1982-83, 2005-06\nSegunda Autonómica de Galicia (1): 2017-2018\nPromocións de ascenso: (4): 1971-1972, 1981-1982, 1988-1989, 1990-1991\nInfo SD Burela Federación Galega\n↑ "Historia da SD Burela". Arquivado dende o orixinal o 02 de outubro de 2015. Consultado o 09 de setembro de 2015.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Sociedade_Deportiva_Burela&oldid=4961352"\nDeporte en Burela\nA última edición desta páxina foi o 24 de outubro de 2018 ás 13:11.


Cataluña lidera a lista dos destinos turísticos españois entre xaneiro e agosto, segundo datos de IET | Consumer\nCataluña lidera a lista dos destinos turísticos españois entre xaneiro e agosto, segundo datos de IET\nEn agosto chegaron a esta comunidade 2,1 millóns de turistas, un 28,1% do total\nOs datos do Instituto de Estudos Turísticos (IET) reflicten que, con 10,8 millóns de turistas estranxeiros no oito primeiros meses de 2006, un 7,1% máis que en igual período do pasado ano, Cataluña encabezou a lista dos destinos turísticos españois entre xaneiro e agosto. Ademais, en agosto chegaron a Cataluña 2,1 millóns de turistas, un 28,1% do total e un 7,7% máis que no mesmo mes de 2005.\nReino Unido, de onde partiron o 27,5% dos turistas, foi o principal país emisor, seguido por Alemaña (17%) e Francia (16,7%). Ademais, a maior parte dos turistas chegaron en avión, un 71,3% do total, aloxáronse en hoteis (62%) e non contrataron ningún paquete turístico (63,2%). A maior chegada de turistas franceses explica o incremento rexistrado por Cataluña (7,1%) no oito primeiros meses do ano. Os turistas desta nacionalidade representan xa un 34,5% do mercado catalán.\nCon 7,4 millóns de turistas, un 4,7% máis que en igual período do ano pasado, o segundo destino para os viaxeiros internacionais entre xaneiro e agosto foi Baleares. Só en agosto chegaron ao arquipélago balear 1,6 millóns de turistas, o 21,8% do total e un 3,2% máis que no mesmo mes de ano pasado.\nCanarias, con 6,3 millóns de turistas recibidos no oito primeiros meses, un 3,4% máis que no mesmo período do ano pasado, foi o terceiro destino nacional. Os seus principais mercados emisores, o Reino Unido e Alemaña, creceron un 1,4% e un 4,4%, respectivamente.\nAndalucía ocupou o cuarto lugar na clasificación ao recibir, entre xaneiro e agosto a case 6 millóns de turistas, un 2,1% máis que o ano pasado, grazas á achega de Bélxica e Portugal. Esta comunidade foi a terceira por número de turistas en agosto, con 1,2 millóns, cun incremento do 0,9%. Na quinta posición sitúase a Comunidade Valenciana, con 3,6 millóns de turistas entre xaneiro e agosto, un 1,9% máis que no mesmo período de 2005.\nO sexto destino turístico no oito primeiros meses do ano foi Madrid, con 2,6 millóns de turistas, un 15,9% máis que en igual período de 2005. Destaca o bo comportamento dos seus principais mercados emisores, o francés, o británico e o italiano, que creceron un 19,5%, un 6,5% e un 20,1%, respectivamente.\nCataluña estranxeiros turistas


O lupus afecta en España a unhas 40.000 persoas | Consumer\nO lupus afecta en España a unhas 40.000 persoas\nA maioría dos afectados son mulleres en idade fértil de entre 17 e 35 anos\nA enfermidade do lupus eritematoso sistemico (LLES) afecta en España a unhas 40.000 persoas, na súa maioría mulleres en idade fértil de entre 17 e 35 anos, segundo os datos a Sociedade Española de Reumatoloxía. Trátase dunha enfermidade autoinmune crónica que provoca que o mecanismo de defensa do organismo comece a atacarse a si mesmo, o que crea un exceso de anticorpos no torrente sanguíneo e causa inflamación e danos nas articulacións, os músculos e outros órganos.\nEste feito pon en risco a vida do paciente debido a que pode afectar a calquera órgano do corpo como a pel, o corazón, os pulmóns, os riles ou o cerebro. Con todo, a súa causa é descoñecida, aínda que se sabe que existen factores xenéticos, ambientais e metabólicos que poden influír nesta enfermidade. Neste sentido, os profesionais insisten na necesidade dunha abordaxe precoz para que os afectados respondan de forma positiva aos tratamentos.\nEntre as manifestacións clínicas máis frecuentes pódense destacar as do aparello locomotor -dor e inflamación das articulacións-, o cansazo, a febre, a perda de apetito e de peso, a diminución do número de glóbulos brancos, vermellos e plaquetas, manchas no dorso do nariz e nas fazulas, e mesmo trastornos neurológicos como estados de confusión, cefaleas ou convulsións. Por iso e para concienciar sobre esta enfermidade e aumentar o coñecemento dos síntomas co fin de mellorar o diagnóstico, este xoves, día 10 de maio, celébrase o Día Mundial do Lupus.\nO ano pasado púxose en marcha en España o primeiro Rexistro de Pacientes con Lupus Eritematoso Sistémico da Sociedade Española de Reumatoloxía (RELESSER), co obxectivo de obter datos e poder desenvolver diferentes estudos que permitan perfeccionar o coñecemento sobre a enfermidade e mellorar a atención dos pacientes. Ata a data, incluíronse 1.562 pacientes de 40 hospitais de todo o país e espérase poder chegar pronto ata os 3.000 afectados.\n40.000 afecta españa lupus-gl personas-gl


Xustificación - Máster en Profesorado\nComo se recolle no documento “Guía de apoio para a elaboración do memoria para as solicitudes de verificación de títulos oficiais (Grao e Máster) neste apartado teremos que xustificar a adecuación da proposta ás normas reguladoras do exercicio profesional vinculado ao título, facendo referencia expresa ás devanditas normas. Pasamos a expoñer todo o marco regulador da devandita especialización profesional.\nA formación do profesorado de secundaria retómase hoxe como un dos temas prioritarios, como un dos factores principais para que o noso sistema educativo poida mellorar a súa calidade (Informe PISA 2006).\nAínda que os diferentes niveis educativos -educación infantil, primaria, secundaria obrigatoria, bacharelato e universidade- sufriron varias reformas (L.O.G.S.E., L.O.C.E., L.O.E., L.R.U, L.O.U.), a formación do profesorado de secundaria está aínda regulada por un sistema pouco adaptado aos requisitos actuais e que demostrou a súa necesidade de adecuación, reiteradamente, durante os últimos anos nos que estivo en vigor (1970): o Certificado de Aptitude Pedagóxica (en diante C.A. P). Ese curso é posto en marcha coa Lei Xeral de Educación (L.O.D.E. 1970) a través da Orde Ministerial de 8 de Julio de 1971, onde se establece que se desenvolverá en dous ciclos (un teórico e outro práctico). A partir dese momento son varios os intentos realizados para modernizar este ámbito de profesionalización do profesorado, pero todos eles quedaron abortados por diferentes motivos: políticos, económicos ou sociais.\nUn destes proxectos foi o C. C. P. (Curso de Cualificación Pedagóxica) en ano 1990 -Lei de Ordenación Xeral do Sistema Educativo-. O seu desenvolvemento plásmase no R.D. 162/1995, que non chegou a implantarse, xa que 1996 prodúcese un cambio de Goberno que paralizou o proxecto. A través de diferentes Reais Decretos foise aprazando e mantendo en vixencia o CAP.\nNa L.O.C.E (2002) exponse, de novo, a renovación de estea ámbito académico-profesional e no seu artigo 58.1 fálase de Título de Especialización Didáctica (T.E.D.). Neste novo proxecto fálase xa de que estea título capacitará tamén a profesores de Formación Profesional de grao Superior e aos da Ensinos de Réxime Especial (aos de Secundaria e Bacharelato como sempre). Este proxecto volve abortar por un novo cambio de Goberno, a derrogación da O.C.E e a publicación da L.O.E. 2006 (art. 94, 95 e 97) onde se empraza a todo o profesorado de Secundaria, Bacharelato, Formación Profesional e Ensinos de Idiomas a estar en posesión deste Máster. O interese académico deste novo título queda patente pois, é o único caso no campo da formación inicial que non se actualizou de forma acorde aos cambios políticos, sociais e sobre todo no desenvolvemento do coñecemento sobre este ámbito formativo.\nDadas as circunstancias descritas anteriormente parece indiscutible que necesitamos un cambio na formación inicial destes/as profesionais da docencia. Doutra parte, a necesidade de mellorar os resultados, en termos de calidade, dos nosos alumnos/as a nivel europeo, xustifica a necesidade deste título de Máster e así o recolle tamén a Orde ECI/3858/2007, do 27 de decembro.\nAsí mesmo, anterior a esta Orde, o Real Decreto 1393/2007, no seu art. 15.4 xa establece as condicións de desenvolvemento para a implantación deste Máster.\nPor último, na Resolución de 18 de Julio de 2008 da Dirección Xeral de Universidades sobre diversos aspectos relativos aos ensinos universitarios de Máster e Doutoramento na nova ordenación universitaria, no seu apartado f) establécese a extinción dos ensinos conducentes ao Certificado de Aptitude Pedagóxica. Nesta Resolución exponse que “este próximo curso 2008-2009 é o último en que as universidades poderán seguir organizando os ensinos conducentes á obtención Certificado de Aptitude Pedagóxica. A partir do curso 2009/2010 poderán organizar ensinos conducentes á obtención do título de Máster ao que se refire a Lei Orgánica 2/2006, do 3 de maio, conforme ao establecido no Consello de Ministros”.\nComo se xustifica esta formación inicial do profesorado dentro do marco do EEES? Desde a Declaración de Bolonia (1999) márcase, entre outros obxectivos, dar resposta a través das novas titulacións de grao e máster, ás demandas das sociedades actuais. Este sistema está baseado en dous tipos de títulos: o primeiro, o título de grao, que ha de proporcionar cualificaciones apropiadas para o desenvolvemento profesional, o segundo, o título de Máster, que ten que conducir a un nivel de maior especialización do estudante na súa formación académica, profesional ou investigadora.\nO Máster para o Profesorado de Educación Secundaria, Bacharelato, Formación Profesional e Ensinos de Idiomas, como o seu propio título indica é un Máster puramente profesionalizante. Esta profesionalización céntrase no campo da “Educación” e dentro de estea na Formación Inicial do Profesorado, é dicir, a docencia.\nO profesorado de Secundaria e Bacharelato chega a este Máster cunha formación do grao nunha disciplina determinada por tanto coa capacitación para saír ao mercado profesional nese ámbito (Química, Dereito, Historia, etc.). A importancia do Máster que estamos a deseñar tradúcese en que capacitará para un ámbito de actividade restrinxido: a docencia (institucións educativas) e, por tanto debemos capacitar aos alumnos nunhas competencias específicas para exercer como “profesional do ensino secundario e bacharelato”.\nÉ responsabilidade da Universidade de Vigo organizar este Máster para dar resposta a esta necesidade e realizar unha adecuada planificación que permita atender aos requirimentos científicos e profesionais da sociedade e tamén e non menos importante, para os graduados/as da Universidade de Vigo e a Comunidade Autónoma de Galicia.


O Día Nacional de Galicia - O Taboleiro de Fillos de Galicia\nO Día Nacional de Galicia\nMensagempor cachafeiro » sexta, 25 jun 2010, 18:30\nO Día Nacional de Galicia (coñecido tamén popularmente como Día Nacional da Galiza, Día da Galiza, Día de Galicia, Día da Patria ou Día da Patria Galega), é a festa oficial do país galego, segundo decreto da Xunta de Galicia de 1979. Celébrase o día 25 de xullo, día da festividade do apóstolo Santiago o Maior.\nAs orixes desta celebración remóntanse a 1919, data na que se xunta en Santiago de Compostela a Asemblea das Irmandades da Fala, que acordan celebrar o Día Nacional de Galicia o 25 de xullo do ano seguinte.\nDurante a ditadura franquista, as sociedades galegas da emigración continúan esta convocatoria, e na Galiza o galeguismo concéntrase ó redor da tradicional misa por Rosalía de Castro na igrexa de San Domingos de Bonaval. Amais, durante esta época o día institucionalízase como festa oficial en toda España, baixo o nome de Día do Patrón de España, cun marcado carácter relixioso, aínda que trala transición deixou de ser oficial en todo o país.\nEn 1968 volveuse celebrar de novo, cunha manifestación na Alameda de Compostela. Serán o Partido Socialista Galego (PSG) e a Unión do Povo Galego (UPG) os que se manifesten de forma clandestina para conmemorar o Día Nacional de Galicia que remataban con fortes enfrontamentos coa policía franquista, e coa entrada na democracia seguíronse a prohibir as manifestacións da AN-PG (Asemblea Nacional-Popular Galega) e BN-PG, xermes do actual Bloque Nacionalista Galego. Até mediados dos anos oitenta non foi permitida a manifestación do Día da Patria con normalidade democrática, sendo hoxe o acto máis multitudinario de todas as celebracións que teñen lugar o 25 de xullo na capital galega. Actualmente os diferentes partidos nacionalistas da Galiza seguen a convocar manifestacións para ese día, baixo a denominación de Día da Patria, nas cales fan reflexións no tocante á situación política galega.\nhttp://gl.wikipedia.org/wiki/D%C3%ADa_N ... de_Galicia\nMensagempor cachafeiro » sexta, 25 jun 2010, 19:01\nPuido ser en orixe unha celebración pagá celta reconvertida polo cristianismo. O pasado pérdese na escuridade de séculos, pero o futuro, como dicía Alexandre Bóveda en vésperas do 25 de Xullo do 1935, \_"...o futuro é da Terra e Noso\_"\n\_"A festa maior de Galicia, a festa de todos os galegos\_" Castelao\nEra o ano 893 cando el-rei Afonso III lle fai doazón á igrexa de Santiago da vila de Areas. No 1311, Fernando IV concédelles aos arcebispos de Santiago o señorío sobre a cidade. En 1846, A Xunta Superior do Goberno de Galicia proclámase soberana. No 1908 redáctase o Regulamento Xeral da Exposición Rexional de Productos artísticos e industriais de Galicia. En 1909 inaugúrase en Santiago a Exposición Rexional Galega. Alí exhíbense productos artísticos e industriais de Galicia.\nPero as orixes da celebración como tal desta xornada remóntanse ao 1920, ano no que as Irmandades da Fala organizan o primeiro Día de Galicia como acto de afirmación da nosa identidade colectiva.\nNos anos 21 e 22 celébrase sen obstáculos. Con liberdade e ata con certa esperanza de renovación. Coa dictadura de Primo de Rivera os anceios vense freados e o endurecemento da política impide as celebracións ata 1931. Retoman entón as Irmandades o seu discurso sobre os valores galegos. “O Día de Galicia. O día da Nosa Fala Nacional”, así o definen.\n* Non é unha festa máis para adourar un ídolo ou un fetixe...É a evocación das antigas arelas de liberdade, renovadas ao longo das centurias nos peitos fidalgos e nos nobres espíritos, Roberto Blanco Torres (A Nosa Terra, 1923)\n* O Día de Galicia son todos, Lesta Meis (A Nosa Terra, 1924)\n* O Día de Galicia será cando se faga a recolleita do sentimento do sacrificio, en que os homes se convirtan: de pai en patriota, de veciño: en irmán Varela do Campo (A Nosa Terra, 1922)\nSon anos dunha ilusión que toma forma no Estatuto de 1936. Cúmprense agora 65 anos desa data sinalada na nosa historia. Logo, como dicía Otero Pedrayo no ano 36, \_"para ir vivindo convén espaciar as cousas tristes. Todas xuntas afogarían ó peito máis bravo\_".\nCara finais dos 70, a celebración recibía nome diferente segundo as opcións políticas. Para o PCE ou o PSOE era o \_'Día Nacional de Galicia\_'. O PG ou o POG estreaban a denominación de \_'Día da Patria\_'. É no 1973 cando se empeza a utilizar o termo \_"Día da Patria Galega\_", denominación que pouco a pouco se vai consolidando e que se mantén na actualidade.


A partir de mañán día 25 celébrase o Campionato de España Absoluto en piscina de 25 metros en Palma de Mallorca. Durará ata o domingo día 28 e constará de sesións eliminatorias polas mañáns e finais pola tarde.\nO noso Club acude con dous deportistas, Paula Otero, que está inscrita nada máis e nada menos que en seis probas, 100, 200, 400, 800 libre, 200 bolboreta e 200 estilos; e Miguel Ángel Gómez, que nadará a proba de 200 braza.\nEsta competición é a primeira cita importante a nivel nacional, a plataforma de saída para tódalas competicións que máis adiante se celebrarán en piscina de 50 metros. Será retransmitida por streaming, aínda que esta vez cun pequeno coste económico. Deixamos o enlace para poder seguir a competición en streaming e resultados ó final desta noticia.\nÁnimo e sorte Paula e Miguel!!


Educação e Cultura - Partido Nacional Galego\nO PNG esixirá a transferencia plena das competencias en ensino sen posibilidade de interferencias do goberno español a través das leis-marco. O goberno galego redeseñará os currículos dalgunhas materias escolares de Primaria, E.S.O. e Bacharelato como son: Lingua e Literatura galegas, Ciencias Naturais e Ciencias Sociais. A propia cultura e historia galegas deben aumentar a súa presenza no ensino. De feito, o Penegué aspira a que como mínimo un terzo dos contidos de arte e historia estean dedicados á historia e arte galegas. Máis aló destas materias, o goberno galego poderá decidir os contidos de ata o 80% das materias artísticas, tal e como son Música, Plástica ou Arte. No ensino da literatura galega un terzo dos contidos da súa programación tratarán a literatura do resto dos países lusófonos, principalmente as literaturas portuguesa, brasileira e africana (Angola, Mozambique, Cabo Verde, Guinea-Bissau e San Tomé e Príncipe).\nO Partido Nacional Galego reforzará o Sistema Universitario Galego dotándoo de máis recursos e ampliando o catálogo de estudos en áreas de especial interese para Galiza como son os estudos de deseño, antropoloxía , etc., así como a potenciación da formación permanente da cidadanía. Procurarase a atracción de talento internacional ao noso País.\nEn relación co investimento público en cultura, o Partido Nacional Galego incrementará notablemente a dotación neste ámbito co obxectivo de alcanzar os niveis recomendados pola Unión Europea, de tal maneira que nunca poida ser inferior ao 0,45% do PIB.\nO Penegué impulsará tamén a creación dunha Academia Nacional de Historia de Galiza, onde terán presenza historiadores galegos de recoñecido prestixio polas súas investigacións e traballos a favor da memoria nacional galega. Serán eles os que proverán consello para establecer as liñas básicas de programación de ensino de Historia no sistema educativo galego. Á súa vez, creamos o Centro Nacional de Excelencia da Música Tradicional para formar os novos músicos seguindo o modelo existente en Escocia, e transformaremos o Auditorio de Galiza en Santiago nun auténtico e verdadeiro Auditorio Nacional de Galiza como sede permanente da Real Filharmonía Nacional de Galiza.\nDesenvolveránse políticas de promoción do cinema, teatro e música galegas. No caso do cinema, buscaremos financiar películas e documentais que traten da nosa historia e da nosa memoria colectiva. Crearemos ou redimensionaremos unha rede de Museos Nacionais que traten os distintos aspectos do noso legado nacional, principalmente nos campos de Antropoloxía, Artes, Historia, Arqueoloxía, Emigración, Mundo Campesiño e Mariñeiro, ou a Memoria da Represión durante a Ditadura Española. Igualmente levaremos a termo unha política de redimensionamiento dos museos actuais e a apertura doutros novos nunha rede de Museos Nacionais con sede central nun edificio emblemático e ben localizado e cunha imaxe corporativa e un sistema de xestión unificado. Nesta rede podería incluírse tamén un Museo do Traxe, Danza e Música tradicionais, outro das Ciencias Naturais, un gran e único Museo Nacional Romano en Lugo, o Museo Nacional de Pintura e Belas Artes en Coruña, un Museo Nacional da Industria e Innovación ou un Museo Nacional da Galiza Antiga en Pontevedra, así como un Museo Nacional de Historia Medieval nun castelo, seguindo o modelo de Liechtenstein. Crearase tamén un Museo Nacional da Emigración seguindo o modelo do Museo EPIC irlandés.\nMáis alá destes museos de carácter científico, histórico ou cultural, o PNG quere impulsar museos populares e de lecer, seguindo modelos doutros países. Neste sentido aspira a abrir un Museo de Cera, onde se reproduzan personaxes e escenarios importantes relacionados coa historia e sociedade galegas, seguindo o modelo de dioramas e interactividade co público, que estaría de forma permanente na Cidade da Cultura. No Gaiás poderíase crear tamén un Museo Interactivo das festas galaicas e das romarías populares. Doutra banda, avogamos por seguir o modelo escandinavo xa tamén presente noutras zonas de Europa, como Francia, Inglaterra ou Países Baixos, dos museos ao aire libre da vida rural, onde persoas vivas reproduzan os distintos oficios tradicionais en distintos edificios da arquitectura tradicional. Igualmente, o Penegué quere abrir un parque temático que reproduza a civilización galaica e romana, a galaico-sueva e a medieval. Para lograr estes obxectivos o Penegué entende que o goberno galego debe ter a xestión total dos museos, arquivos e bibliotecas presentes en Galiza.\nÁ súa vez crearemos a Biblioteca e Arquivo Nacional no Gaiás con forte presenza física e online mediante unha potente dixitalización de fondos como institucións de cabeceira da Rede Nacional Galega de Bibliotecas. Impulsaremos igualmente todos os nosos grandes creadores e creadoras artísticos/as de maior notoriedade e tamén novos creadores/as , en ámbitos como a música, cinema, teatro, artes plásticas e literatura. Tamén recuperaremos os Premios Nacionais Galegos e incorporaremos a eles modalidades tanto culturais como doutros ámbitos.\nCrearase unha rede nacional do patrimonio material e inmaterial con ampla dotación orzamentaria e de recursos humanos baixo a marca de Patrimonio Nacional Galego, onde se integrarán todos os departamentos da Xunta relacionados co patrimonio e que xestionará todas as políticas públicas nese ámbito. O PNG reclamará tamén a restitución e volta a Galiza do seu patrimonio arqueolóxico (como os torques de MAN en Madrid), así como toda a documentación dos mosteiros e outras institucións levadas ao arquivo nacional español ou que están en Salamanca.\nO Penegué promoverá tamén a inauguración de monumentos e nomes de rúas que recuperen a nosa historia nacional. Como primeira medida simbólica queremos que a Alameda de Santiago se pase a chamar Alameda dos Reis Galegos, con estatuas de todos os Reis de Galiza ao longo da historia. Crearemos tamén o Panteón Nacional de Galiza que estará integrado polo Panteón dos Reis (actualmente na Catedral de Santiago) e o Panteón de Galegos Ilustres de Bonaval, tamén en Santiago de Compostela.\nEntendemos tamén que o Camiño de Santiago é imprescindible para dar a coñecer o noso País, tanto enfocado ao turismo relixioso como ao turismo cultural. Para iso o PNG coidará de forma permanente o Camiño en todos os tramos galegos (francés, inglés, portugués, do Norte, da Ruta da Prata), e tamén promoverá a mellora da sinalización e a instalación de paneis informativos duradeiros nos mencionados tramos. Procuraremos usar Santiago de Compostela como punto de partida para promover o turismo para o conxunto do territorio galego, tentando que a riqueza do turismo cultural se espalle a todos os puntos onde teñamos un enorme patrimonio histórico-artístico, principalmente o legado galaico, romano, románico e barroco.\nMáis aló da promoción da igualdade e da saúde na práctica do deporte, o PNG organizará eventos protagonizados polas seleccións nacionais galegas, avogando pola súa oficialidade.\nFomentaremos a práctica dos deportes galaicos tradicionais como medio para a súa supervivencia e tamén como elemento do noso patrimonio nacional inmaterial. Para iso comezaremos por impulsar unha liga de fútbol galaico con equipos representando as distintas comarcas do País. Igualmente impulsaremos o escutismo en Galiza entre a mocidade, como forma de socializar e coñecer con maior profundidade a natureza e a historia de Galiza. Para iso os exploradores e exploradoras terán, mesmo, denominacións relacionadas coa nosa historia, como poderían ser os dragóns (verdes) para os mozos, ou leoas (vermellas) para as mozas.\nImpulsaremos e financiaremos o asociacionismo que impulse excursións a lugares emblemáticos de Galiza ou que recuperen festas tradicionais galaicas.


Todos por Galiza !!! - Fundación Moncho Reboiras\n04 Mai 2017 Artigos 1992 folga-xeral historia sindicalismo\nEsta foi a consigna coa que hai vinte e cinco anos, o 2 de abril de 1992, as centrais obreiras e labregas do país convocaron unha folga xeral nacional.\nEsta foi a consigna coa que hai vinte e cinco anos, o 2 de abril de 1992, as centrais obreiras e labregas do país convocaron unha folga xeral nacional. No Eixo, voceiro da Intersindical Nacional de Traballadores Galegos (INTG), do mes de febreiro, facíase mención ás razóns da convocatoria: “Nos últimos anos a situación socioeconómica de Galiza foise agravando: medre do paro rexistrado (un 16%), perda de miles de postos de traballo na industria (peche de Motores Deutz, Exminesa, Pebsa, Citroen Ourense; perda de emprego en Bazán, Astano, Barreras, etc.; difícil situación de Santa Bárbara, Coalsa, Refrey, Álvarez ...), salarios máis baixos que no resto do Estado, e un aumento progresivo da precariedade laboral (sobre un 30% de eventuais)”.\nContexto político e social\nO Governo central estaba presidido por Felipe González, do PSOE. Era a súa cuarta lexislatura. A Xunta de Galiza tiña á fronte a Manuel Fraga Iribarne, do PP e o Parlamento Galego estaba constituído por 38 deputados/as do PP, 28 do PSOE, 5 do BNG, 2 de PSG-Esquerda Galega e outros 2 de Coalición Galega. Lembremos que 1992 foi o ano no que se asinou o Tratado de Maastricht, que rexeitaron o BNG e a INTG. Con este tratado creábase a Unión Europea, á que se lle cedían importantes competencias no deseño das políticas económicas e no relativo a unha moeda única, apuntalando así a globalización neoliberal. No Estado español (EE) a folga coincidía coas obras dos Xogos Olímpicos de Barcelona, a construción da liña ferroviaria de alta velocidade Madrid-Sevilla, e cos preliminares da Exposición Universal nesta última cidade. Ou sexa que naquel momento estábanse a facer grandes investimentos públicos no triangulo Madrid-Barcelona- Sevilla, que se pretendía tivesen un carácter estratéxico. Mentres, na nosa nación pechaban unha morea de industrias, e tanto o agro como a pesca, ou a construción naval, pagaban os custes da integración na Unión Europea. Nun artigo no Faro de Vigo do día 1 de abril, como secretario xeral da INTG, salientaba este trato desigual: “o Governo central continúa negando a Galiza un Plan de Industrialización e a defensa do sector lácteo e pesqueiro en Bruxelas, mentres dá saídas á problemática asturiana e vasca, ou defende con todos os medios a produción cítrica do Levante fronte a Italia e Grecia”. Segundo o censo de 1991, a povoación galega era de 2.731.000 habitantes, fronte aos 2.178.000 no ano 2016. En vinte e cinco anos o noso país pasou de representar o 7% da povoación do Estado español a diminuír ate o 5,8%. Os baixos salarios, a precariedade e a alta taxa de desemprego, alentaron a emigración e reduciron a natalidade. Como resultado, a povoación estancouse e medrou o avellentamento, que a masiva inmigración non evitou. E a porcentaxe que representa Galiza na economía do EE practicamente non mudou durante este período. A mellora da renda media por persoa conseguiuse a costa de empurrar cara a emigración unha parte da povoación. Como era tradicional, afectou a aqueles que traballaban na actividade primaria, mais coa crise da última década, sumóuselle a mocidade con máis formación académica en paro ou precaria. Agora ben, dende 1992 ate 2016, malia que a povoación non medrou, a temos unha sociedade máis avellentada, non deu aumentado o número de persoas ocupadas, que pasou de 984.140 a só 1.040.600, sen dúbida grazas a unha maior incorporación da muller ao mercado laboral. O desemprego era moi semellante a hoxe en cantidade: 190 mil en 1992, e 216 mil en 2016. O número de asalariados/as era en 1992 de 553.530, o 56,2% e no ano 2016 atinxía o 83,2% (817.900 persoas). Ou sexa que en 1992 as actividades primarias ocupaban aínda unha parte importante da povoación activa, polo que o sindicalismo agrario, que convocou tamén a protesta tivo un papel significativo. Por sectores os/as asalariados en 1992 eran: 33.980 no agro e pesca; 73.150 na construción; 139.570 na industria e 306.830 nos servizos.\nSituación laboral previa\nA folga do 2 de abril era unha contestación á grave situación laboral, cun desemprego do 18,7%. Esta problemática sufríase especialmente na comarca de Ferrol, e máis especificamente na construción naval. O 2 de decembro de 1991 realizábase en Santiago de Compostela unha manifestación que o Atlántico Diario calculaba en 40 mil persoas, e que fora convocada polos sindicatos obreiros CIG, CC.OO. e UGT, xunto cos agrarios: Unión Agrarias (UA), Sindicato Labrego Galego (SLG), Unión Sindical Agraria (USA), e Xóvenes Agricultores (XX.AA.). Os medios facían referencia aos motivos da protesta: 40.000 empregos perdidos nos últimos sete anos, e 520 expedientes de regulación de emprego que afectaban a 10 mil empregos presentados nos seis primeiros meses de 1991. Poucos días despois, o 17 de decembro de 1991 convocaron CC.OO., UGT e máis a CIG (daquela Converxencia Intersindical Galega) un paro en Ferrolterra que foi un novo éxito. Á manifestación acudiron 10 mil persoas segundo La Voz de Galicia, cifra que o Faro de Vigo e o Diario de Galicia elevaban a 20 mil. Na mobilización participaron todos os alcaldes da bisbarra. O Correo Gallego destacaba en titulares ao día seguinte: “Toda a comarca de Ferrol apoiou de forma masiva e solidaria a folga xeral”. Mentres que La Región salientaba que: “Os sindicatos fan no Ferrol un ensaio de folga xeral na Galiza”. Durante os primeiros meses de 1992 continuaron as mobilizacións. Por exemplo, o 14 de xaneiro 4 mil traballadores/as da Bazán en Ferrol arrodearon as dependencias militares, e ao día seguinte ocuparon unha patrulleira construída pola armada. O 26 de marzo, cinco mil persoas manifestábanse en Ourense, convocadas pola CIG, CC.OO. e UGT esixindo a industrialización da provincia. Durante este período previo cómpre salientar o Congreso extraordinario que realizou a CXTG o 18 de xaneiro en Narón, para decidir sobre a proposta de unificación formulada pola INTG, e homoxeneizar deste xeito as distintas posturas sobre este tema. O 10 de febreiro a CIG, CC.OO. e UGT e os sindicatos agrarios SLG, UA, USA e XX.AA. anunciaban en rolda de prensa a convocatoria de folga xeral para o 2 de abril baixo o lema ¡Todos por Galiza!\nCo titulo “A maioría dos galegos desouviron as chamadas de PP e PSOE en contra da folga” o semanario A Nosa Terra fai a seguinte valoración do paro nacional galego: “Todos os sectores produtivos, así como as distintas comarcas, secundaron a folga xeral na que por primeira vez desde o franquismo, participaron conxuntamente os sindicatos operarios e os labregos. PP e PSOE, así como unha indecisa CG (Coalición Galega) non apoiaron esta convocatoria que o povo tamén respaldou saíndo á rúa nas principais vilas e cidades. En Vigo a manifestación foi considerada das máis grandes da historia”. Pola súa banda o Atlántico Diario anunciaba en titulares “250.000 galegos participaron nas mobilizacións por Galiza”. Engadía a continuación: “Baixo o lema ‘Todos por Galiza’ en resposta á crise industrial, agraria e maritimo-pesqueira celebráronse en Galiza once manifestacións que reuniron a unhas 250.000 persoas. Porén o paro laboral foi case que absoluto e preto dun millón de galegos secundaron a folga xeral convocada polos sindicatos e organizacións agrarias. As manifestacións tiveron lugar en Vigo, Ferrol, A Coruña, Lugo, Ourense, Pontevedra, Vilagarcía, Monforte, Compostela, O Barco e Burela”. Pola súa parte El Correo Gallego salientaba en titulares, que ademais de ser a sexta folga xeral en Galiza, era “A maior protesta laboral da década”. Ademais, destacaba este xornal: “Galiza secundou maioritariamente a folga xeral convocada por todas as forzas sindicais contra a crise industrial, agraria e pesqueira. En Vigo manifestáronse 150.000 persoas… Galiza viviu onte a maior mobilización laboral da última década. Se cadra de toda a súa historia…”. O Xornal Diario facía referencia a que: “A folga xeral convocada en Galiza polos sindicatos a prol da industrialización e en contra da crise agraria e pesqueira tivo un seguimento masivo (…) Dende a primeira hora da mañá as rúas permaneceron desertas ate comezar as manifestacións nas principais cidades convocadas por CC.OO., UGT e a CIG” A participación nas distintas manifestacións foi, segundo Diario de Galicia: 15 mil persoas na Coruña e outras tantas en Ourense; 3.000 en Pontevedra e 1.500 en Vilagarcía. O xornal Atlántico Diario daba 100.000 persoas en Vigo, 20.000 na Coruña, 6.000 en Ferrol, 10.000 en Compostela. El Correo Gallego pola súa parte daba 150.000 manifestantes en Vigo, 8.000 en Lugo, 4000 en Cangas e 1.000 en Monforte, onde Manuel María lería un comunicado. A Nosa Terra indicaba que en Compostela o SLG fixo unha manifestación propia polo serán, por discrepancias coa UGT que se opuña á realización de concentracións comarcais, que foi apoiada polo BNG, UG e os CAF, e á que acudiron 5.000 persoas. Segundo o Faro de Vigo concentráronse 500 persoas en Verín e de centos de persoas no Barco de Valdeorras. La Voz de Galicia dá 400 manifestantes en Burela e 300 en Ribadeo, neste último caso convocados polo SLG. Os medios salientaban a realización de concentracións agrarias na Galiza interior en varias vilas, así como o papel destacado que tiveron na manifestación de Lugo, cos tractores á fronte da marcha. Os xornais facían referencia á participación dos piquetes durante a mañá da xornada de paro, así como á presenza da chuvia. Entre as declaracións do día que recollían os xornais temos a de Antonio Ramilo, presidente da patronal galega CEG, que afirmaba El Correo Gallego: “Perdéronse 7 mil millóns de pesetas e danouse a imaxe de Galiza”. O ministro de industria, Claudio Aranzadi, foi o único integrante do Governo que ese día fixo declaracións sobre a folga xeral, argumentando que a súa continua utilización banalizaba este tipo de mobilizacións. Manuel Fraga, presidente da Xunta, dicía: “que durante ese día traballou o dobre” en declaracións que recollía o Faro de Vigo. Pola súa banda, Diario 16 recollía as seguintes declaracións do secretario xeral da CXTG-CIG, Fernando Acuña: “o Governo central esquecía a Galiza cando analiza os planos de investimento, mentres que o Governo galego está nas nubes”. Ao día seguinte Faro de Vigo recollía o comentario da ministra portavoz do Governo central, Rosa Conde: “a crise que atravesa esta comunidade autónoma non é abondo importante como para convocar unha folga xeral”. Así como a valoración da secretaria do SLG, Lidia Senra: “o paro foi secundado pola maioría dos traballadores do campo e nas manifestacións déronse cita un gran número de labregos e gandeiros que reclamaron a renegociación do tratado de adhesión á Comunidade Europea e a non aplicación das cotas lácteas e de redución das explotacións gandeiras”.\nMalia o éxito da folga, era evidente que tanto o Governo central como o autonómico respondían a outra lóxica, máis ligada aos intereses dos grandes grupos económicos, ao tradicional esquema de centro periferia, ou sexa de dependencia. Por este motivo, destacaba eu nun artigo no Faro de Vigo en calidade de secretario xeral da INTG-CIG do día anterior, que aínda que a pelota estaba no campo do Governo e da Xunta, “tampouco resultaba difícil realizar novas medidas de forza que deterioren os governantes que frean as aspiracións de Galiza”. E nun artigo que publiquei o 1 de abril na Voz de Galicia baixo co titulo “Unha folga para axudar a cambiar un país”, fixen referencia ao carácter colonial do país. E a que, cunhas taxas de desemprego e precariedade tan grandes, a unha agricultura “atrasada”, produciamos o 8% do total do sector no Estado español, así como o 43% da pesca, o 13% da enerxía eléctrica, o 19% da produción mineira, malia que a banca chuchaba o aforro galego para levalo a outras partes do Estado. A idea de manter a presión e realizar novos paros non sería posíbel finalmente. A dinámica estatal, máis unha vez, volveu atrapar o sindicalismo españolista, condicionando a mobilización na Galiza. Os temas eran importantes. Unha reforma regresiva en materia de prestacións por desemprego (o decretazo) e un proxecto de lei de folga, que se sumaría á Lei Corcuera como mecanismo represivo, que deron como resultado a convocatoria dunha folga a nivel estatal o 28 de maio. Os pretextos do PSOE eran económicos: a falta de recursos. Mais nese mesmo intre, o Governo gastaba 3 billóns de pesetas nos Xogos Olímpicos de Barcelona, na Expo de Sevilla, e en Madrid Cultural. O éxito da folga do 2 de abril de 1992, como doutras realizadas na nación galega co mesmo resultado, deixa unha ensinanza que non se pode esquecer: que o importante é, ademais da masividade, manter os conflitos no tempo, tal como se fai nas folgas de empresa (en Transportes La Unión por exemplo) ou nas de ámbito sectorial, onde o sindicalismo nacionalista tivo un papel tan destacado. A duración do conflito ten unha grande eficacia, xa que afecta moito máis aos intereses económicos das clases dominantes, e ademais tensiona á sociedade, polo que contribúe a socializar as alternativas e a folla de ruta antisistémicas. O movemento sindical, tamén o político, que loita pola liberación nacional e o remate da explotación de clase, debe aprender a alargar as experiencias que son exitosas no cualitativo. Como manter no tempo o conflito e combinar a mobilización parcial coa xeral, como dar folgos ao debate das alternativas, como alentar a manifestación e a folga. Esa é a cuestión. Daquela non falaremos só do éxito da folga no aspecto numérico, senón que o central será a loita que permitiu conquistar avances para a clase traballadora e a nación galega. Temos como exemplos deste tipo de campañas que se mantiveron no tempo: as xornadas de loita de 1978 coa ING, as tres folgas comarcais e xerais de 1983-1984, coa INTG, as grandes mobilizacións de masas contra a LOU, de Nunca Máis e Non á Guerra, as dúas folgas xerais do período 2001-2003, e as catro folgas xerais dos anos 2010-2012 coa CIG. En todas estas campañas a iniciativa partiu do sindicalismo nacionalista galego, e foi esencial o apoio do conxunto do nacionalismo, especialmente dos partidos de clase. A folga xeral e as mobilizacións nacionais nunca poden ser un desafogo, unha demostración conxuntural, táctica. Sempre teñen que formar parte dunha estratexia. Deben ser un pulo cualitativo e cuantitativo, tanto no social como no político, ou cando menos nalgún destes aspectos. A historia do nacionalismo de esquerda, ese que ten como referencia a liberación nacional e social, que considera ambas contradicións interdependentes, e que polo tanto non relega ningunha delas en ningún momento na súa teoría e práctica, deixounos importantes ensinanzas políticas. Cómpre lembralas e analizalas polo miúdo.\nArtigo de Manuel Mera, publicado en SermosGaliza o 11 de abril de 2017.\n2020 · Fundación Moncho Reboiras para o estudo e a divulgación da realidade social e sindical na Galiza


Hebei Hexi Carbon Co, Ltd é unha empresa de gran escala que produce electrodos de grafito. O seu enderezo está situado en Handan, unha cidade histórica e cultural nacional na provincia de Hebei, China. A súa fábrica está situada no concello de Changxiang, condado de Cheng 'an, cidade de Handan, provincia de Hebei, China. Ten unha superficie de 415.000 metros cadrados e conta con 280 traballadores. Cun activo fixo de 350 millóns de yuans, a compañía produce anualmente 30.000 toneladas de electrodos de grafito, producindo principalmente diversos produtos de carbono como electrodos de grafito de potencia ordinarios, electrodos de grafito de alta potencia, electrodos de grafito de alta potencia, grafito en po e bloques de grafito. A nosa empresa leva cultivando a industria do grafito durante moito tempo, centrándose en I + D e fabricación de produtos de grafito. Os produtos de grafito desenvolvidos pola compañía foron amplamente utilizados en maquinaria CNC, centros de mecanizado, liñas de produción, máquinas-ferramenta, forxa, metalurxia, fabricación de aceiro, construción, industria química, fundición, moldes, electrónica e outras industrias. Con excelente calidade de produto e equipos de inspección de calidade completos, superou o sistema de xestión de calidade ISO9001, o sistema de xestión ambiental ISO14001 e a certificación do sistema de xestión de seguridade e saúde laboral OHSAS18001.\nOs nosos produtos véndense ben en toda China e exportanse a América, Rusia, Xapón e outros países. A rede de servizos abarca todo o mundo. A empresa implementa a xestión da información, confía nun sistema avanzado de deseño asistido por ordenador e nun sistema de fabricación intelixente, realiza un funcionamento estandarizado e responde rapidamente ás necesidades do cliente.\nAs áreas de negocio da compañía inclúen: venda por xunto de materias primas de grafito, grafito de alta pureza importado que contén 99,99% de carbono, prensado isostático de grafito condutor de alta pureza, grafito para electrodos EDM especiais e grafito especial; Produción a gran escala de electrodos EDM, barco de grafito PECVD, varilla de grafito de alta pureza, placa de grafito, bloque de grafito, po de grafito, etc.\nDefendemos a filosofía empresarial da tecnoloxía líder, a calidade primeiro e o cliente primeiro, e xeramos beneficios sociais e económicos para os clientes.\nEnxeño, calidade, fundición de selos. A compañía ten un grupo de fabricantes de moldes profesionais e rigorosos, plantas de produción de 32.000,, máis de 161 máquinas de grafito CNC e 8 detectores tridimensionais e segue estritamente o sistema de xestión da calidade ISO 9001: 2000 para ofrecer aos clientes produtos de alta calidade e servizo posvenda.


Parque Tecnolóxico de Galicia reinventa a súa oferta formativa para os escolares máis novos con STEAM Kids Tecnópole | Parque Tecnolóxico de Galicia\nInicio › Novas › Parque Tecnolóxico de Galicia reinventa a súa oferta formativa para os escolares máis novos con STEAM Kids Tecnópole\nParque Tecnolóxico de Galicia reinventa a súa oferta formativa para os escolares máis novos con STEAM Kids Tecnópole\nmércores, 22/08/2018 - Tecnópole\nCiencia, tecnoloxía, enxeñería, arte e matemáticas. Esa é a fórmula que a partir de agora protagonizará a oferta formativa para os escolares de entre 8 e 11 anos que participen unha vez á semana no programa de habilidades de innovación de Parque Tecnolóxico de Galicia-Tecnópole. O prazo de inscrición abre o 1 de setembro cunha cota limitada de 24 asistentes.\nBaixo o nome STEAM Kids Tecnópole, esta nova proposta substitúe as anteriores Aulas Robótica para ofrecer aos máis novos unha aproximación innovadora ao mundo da ciencia e a tecnoloxía dende unha óptica artística e creativa.\nO termo STEAM é o acrónimo de science, technology, engineering, arts and mathematics. Con el englóbanse un conxunto de aprendizaxes que teñen como finalidade ensinar ao alumnado para pensar de forma crítica e aproximarse á enxeñería ou ao deseño dunha forma realista mentres constrúen as súas habilidades matemáticas e científicas.\nO programa da actividades aposta por ofrecer aos rapaces e rapazas un conxunto de actividades de aprendizaxe que xiren arredor de distintos campos de coñecemento pero que requiran do uso de todo tipo de habilidades, tal como sucede na vida real.\nOs participantes levarán a cabo pequenas investigacións, construirán robots programables, aprenderán a programar, voarán drons, deseñarán instalacións artísticas de base tecnolóxica, superarán retos interdisciplinares e descubrirán a maxia das matemáticas.\nA fonte de inspiración de Tecnópole para esta nova proposta son entidades que apostan por innovar na educación tales como o Tinkering Studio do Exploratorium de San Francisco, que propón potenciar o desenvolvemento intelectual e humano dos máis novos a través de actividades que combinan diferentes disciplinas.\nPara os escolares de 12 a 18 anos, o programa de capacitación en habilidades innovadoras de escolares de Parque Tecnolóxico de Galicia complétase un curso máis coas Aulas Tecnópole, que este ano alcanzan a súa novena edición.\nDende outubro ata maio, cada xoves pola tarde acollerán un grupo formado por un máximo de 45 alumnos e alumnas. Os seus ámbitos de traballo estarán abertos a todas as áreas do coñecemento, dende as novas tecnoloxías ata as ciencias ou as humanidades. Os participantes no curso terán ocasión de presentar os seus proxectos en Galiciencia.