Activistas árabes contra a Gran Matanza do LAMB | le Koncept\nActivistas árabes contra a Gran Matanza do LAMB\nA Fámima egipcia Naut describiu o EID ao Adha -O Fiesta do Sacrificio que 1.500 millóns de musulmáns celebran a partir deste domingo ao redor do mundo – como “o Maior masacre cometida por seres humanos “. A cita recorda o paso que comparte as relixións abrahámicas nas que Ibrahim (Abraham) está disposto a sacrificar ao seu fillo Ismael (Isaac, na Biblia) e Deus intervén e ofrece un cordeiro. As fases musulmás son prolongadas durante catro días e arrastre o sambenito da crueldade animal. Das rúas de Melilla ás do Cairo ou Islamabad. Só en España estímase que haberá 300.000 animais sacrificados.\nO ádgo de Fátima valía unha pena de tres anos de prisión por blasfemia. “Mantendo a miña opinión. Se sacrificamos os animais para alimentar á xente, debemos seguir os métodos máis compasivos”, replica este poeta en conversación con Chronicle. Impermeable a terra que causou as súas palabras, Fatima explicou a súa posición nas páxinas dun xornal local: “É unha masacre anual porque un bo home xa tiña un pesadelo sobre o seu bo fillo e, aínda que ese pesadelo pasou ao bo home e ao seu Fillo pero, por outra banda, as ovellas agora perden as súas vidas como un prezo para ese pesadelo santo. “\nUn movemento, aínda silencioso e en construción, comezou a romper os musulmáns. As instantáneas que arroxan cada festa do sacrificio -con os corpos de cordeiro, búfalos de auga, vacas, cabras ou camelos agonizando a toda a luz do día, entre charcos de sangue- comezaron a facer Mella. “Se o profeta Muhammad estaba vivo, sentiríase horrorizado, isto non é o que chegou a dicirnos, reprendeu aos seus compañeiros de equipo por ferir os sentimentos dunha nai de paxaros cando arrebataron os seus fillos para xogar con eles. Se agora vin como Millóns de animais están maltratados en todo o mundo musulmán, o condenaría, “Arguye Sammer Hakim, fundador da iniciativa musulmá vegana, un grupo que trata de concienciar aos fieis de Muhammad sobre o impacto que ten a elección da súa dieta a saúde do planeta.\n“O EID pasou de ser, nas súas orixes, un festival de axudar a outros a unha masa sanguenta e masacre a gran escala de centos de millóns de animais. O significado primario foi perdido, o que estaba sacrificando Aquilo que é moi querido ou valioso para que poida ser compartido con outros. Hoxe os animais son asasinados porque a tradición dicta-lo. Creo que temos que parar e reexaminar esta práctica á luz dos retos reais e complicados que enfrontamos “, argumentir Hakim.\nO seu colectivo, con raíces en Australia e Canadá, ten 800 membros rexistrados distribuídos en todo o mundo. Especialmente está activo en Facebook, onde teñen un grupo pechado con 5.000 membros. Un dos máis activos, un marroquí chamado Dixo, reside en Barcelona. “Estiven celebrando a festa de dez anos e intento concienciar aos meus amigos musulmáns que tampouco o fan, temos que deixar de usar o Islam para xustificar estas barbaridades contra estes animais”, di dixo.\nSegundo os preceptos islámicos, o animal debe ter os ollos vendados no momento en que está deixado mentres pronunciase o nome de Deus. A carne debe ser distribuída entre a familia, os veciños e os necesitados. O frenesí Eid foi transfigurado nunha materia estatal. En Exipto, dá a IFTA – un órgano oficial responsable do envío de feto, edición relixiosa – estableceu que facer que o sacrificio nas rúas sexa un acto “pecador” no Islam. As autoridades fixeron multas de 5.000 libras egipcias (uns 270 euros) para aqueles que violan a resolución das Ulemas.\njonas amadeum / equidade animal\nen sociedades como o egipcio – avergoñado por unha pobreza ao aumento – a inxestión de carne é sinónimo de riqueza e boa vida. Unha festa que a reserva de estómago máis humilde para a mesa de Eid. Mentres tanto, Carnivore, o movemento vexetariano – o máis crítico coas prácticas do sacrificio multitudinario e público – aínda é unha anécdota, tamén sometida ás restricións do exercicio das liberdades públicas.\nNoutros países musulmáns, como En Túnez, activistas como Joëlle Najar, da Asociación Alvia La Voix des Annaux, está a funcionar estes días por granxas que rescatan os cordeiros e cargando fotos ás súas redes sociais que intentan dar un exemplo. Outra asociación nacida en Túnez, ACASA (asociación para unha alternativa benéfica á matanza de animais), comezou fai uns anos cunha campaña para que as familias doan o diñeiro que pasan durante o festival. Baixo o ata # unha casa para Eid, indican aos seus seguidores que o diñeiro levantado irá a familias da casa que viven na rúa.\nNoutro país do Magreb, en Marruecos, máis de sete millóns de cordeiros son sacrificados para o gran partido do ano, o que dura unha semana no reino de Mohamed VI. Alí, o movemento contra Eid é máis tranquilo que noutros países musulmáns. Pero no norte, en cidades como Tánxer, un grupo de mozas aliñáronse este ano a campaña nas redes e entre as súas persoas contra o que consideran matar innecesarios. “É un personalizado moi rooteado, pero vexa como deixou os cordeiros cando aínda están vivos e despois teñen que pisar a aqueles ríos de sangue que están formados nas rúas … non debe ser así”, critica ao novo Oumaima , Estudante de dereito en Tánxer.\nPETA (persoas para o tratamento ético dos animais, polo seu acrónimo en inglés), a maior organización animal do mundo, foi censurando o sadismo da celebración nunha polémica de tempo .. “A compaixión non debe considerarse controvertida. Se é buscado en internet, moitos musulmáns serán vistos participando nas celebracións de Vegan Eid. Documemos que os animais son pateados; cruelmente asasinado en Exipto; ou sufriron unha morte lenta, unha en Fronte dos demais, no Iemen. Máis e máis musulmán rexeitan esta violencia “, di Jason Baker, vicepresidente de campañas internacionais de PETA.\n“Durante os últimos 20 anos, vin como o movemento vegano ten barreiras rotas. A semana pasada estiven en Dubai e atopei o leite de avea para o café. Hai grupos que traballan en Oriente Medio Asuntos como a castración a esterilización, a conciencia ou as investigacións que denuncian a crueldade animal en áreas turísticas como PETRA ou GIZA, “Conclúe Baker.\na festa en España\nSegundo o estudo demográfico da poboación musulmá 2019, preparado pola Unión das Comunidades Islámicas de España (UCIDE) eo Observatorio Andaluz, a poboación musulmá no noso país cepilla os dous millóns (1.993.675). As familias completas estiveron esperando o inicio do sacrificio Feast por semanas.\nen Ceuta e Melilla (desde 2010 o evento é oficialmente conmemorado), o goberno local sempre permite zonas concretas para que os musulmáns fagan os asasinatos dos cordeiros. Este ano xurdiu a controversia nas cidades autónomas despois de que o Ministerio de Agricultura non permitiu a entrada de cordeiro de Marruecos debido a unha enfermidade de pé e boca (altamente contaxiosa para os animais) que se deron en moitas áreas do norte de África. Isto ocorreu moitas familias que tiveron que investir máis cartos e comprar en granxas de gando de Murcia, Huelva ou Sevilla.\nNa península, as familias adoitan facer os sacrificios destes animais nas súas casas ou en casas grandes Nos arredores das cidades, a bañeira sendo o lugar favorito para o asasinato. En Algeciras, hai dous meses, o Partido Renacemento e Unión de Europa (Prune), o primeiro xogo musulmán en España, pediu ao Concello co uso da Palomas de Las Palomas para a celebración. “Presentamos unha escritura e non nos responderon, non o entendo, é mellor que nos dan un espazo que a xente mate aos cordeiros nas súas casas ou no campo”, di Dris Mohamed, o representante da festa en Algeciras.\njonas amadeo / equidade animal\nDris recoñece que tiveron algúns encontros cos animais de Pacma pola súa posición contra a celebración do festival. Fai un ano, Pacma presentou un duro informe contra Eid: “A lexislación obriga ao sacrificio do animal para o rito de Halalar – sen prensa impresionante – realízase nun matadoiro. Pero o animal é plenamente consciente durante este proceso; de feito algúns estudos revelan que o O inicio da perda de conciencia durante o sacrificio sen sorprendente nas ovellas podería aparecer a 72 segundos despois da masacre, non alcanzar un estado de profunda inconsciencia ata 220 segundos. “\n/ p> O proxecto de confianza\n← Que teñen as mozas de Spice feito durante estes 20 anos de distancia?\nCategoría: Goberno →


O Goberno non pecha a porta a inhumar a Franco nun lugar privado da Almudena\nEfe 02 noviembre 2018 17:12 h.\nfrancisco franco Valle-de-los-Caídos Consejo-de-Ministros Catedral de La Almudena\nCatedral da Almudena. AEP\nO Executivo quere asegurarse de que o ditador non poida ser "enaltecido" nin homenaxeado de ningún xeito\nO Goberno non pechou este venres a porta a que os restos do ditador Francisco Franco poidan ser inhumados nun "lugar privado" da cripta da parroquia da Almudena, sempre que se garanta que o ditador non poida ser "enaltecido" nin homenaxeado de ningún xeito.\nNa rolda de prensa tras a reunión do Consello de Ministros, Calvo puntualizou que o que di a familia é que os restos irían, unha vez exhumados do Valle de los Caídos, ao lugar que posúe na cripta da "parroquia da Santa María de Almudena, non á catedral".\nCalvo insistiu en que o Goberno utilizará todos os medios dispoñibles, entre eles unha emenda na Lei da Memoria Histórica que se reforma no Congreso, para dar cobertura á exhumación, co obxectivo de que os restos de Franco vaian "a un lugar privado, decoroso sen ningún tipo de enaltecemento nin posibilidade de facelo".\nAínda que foi preguntada en varias ocasións se isto supón permitir a súa inhumación na cripta da parroquia da Almudena, Calvo limitouse a constatar que hai que ir "paso a paso" e lamentou que a familia estea a utilizar todos os medios para "obstruír" o obxectivo do Goberno. "Non podo entrar no terreo da especulación, imos exhumar a Franco e ver a posición última que ten a súa familia", dixo Calvo, quen advertiu de que esta, en todo caso, non vai impor o seu criterio en contra do que determinaron as Nacións Unidas, os expertos, e o Congreso.\nTamén criticou que os familiares do ditador non entenda cal é a súa responsabilidade neste proceso para "enterrar en paz e xustiza o capítulo máis negro da historia española".\nA vicepresidenta destacou que na reunión que mantivo esta semana co secretario de Estado da Santa Sé, Pietro Parolin, atopouse cunha "resposta clara e meridiana" de que a Igrexa "non se oporá á exhumación". Polo que respecta á posterior inhumación, explicou que lle trasladou a "preocupación" do Executivo porque o proceso se desenvolva no marco privado e a familia reciba os restos no ámbito dos seus "dereitos individuais".\nO Goberno dará a próxima semana, na reunión do Consello de Ministros, o "último paso administrativo" para avanzar na exhumación de Franco, logo de rexeitar este venres unha recusación e un recurso, presentado polos irmáns benedictinos, en contra deste proceso. O seguinte paso será tramitar os correspondentes permisos no ámbito municipal e autonómico.\nO proceso para exhumar ao ditador avanza "con absoluta normalidade", segundo Calvo, polo que deu por feito que "os restos de Franco saen do Valle de los Caídos". Pola súa banda, o arcebispo de Madrid, Carlos Osoro, informou na reunión do Consello Episcopal -a súa reunión semanal cos vigairos- da postura da diócese sobre a inhumación dos restos de Franco, que "corresponde á familia e ao Goberno", explicou.\nFontes do Arcebispado de Madrid subliñaron a Efe que este asunto non "monopolizou" a reunión do Consello Episcopal, que levaba case todo o mes sen celebrarse, porque Osoro estivera en Roma participando do Sínodo dos Mozos, no que se trataron distintas cuestións como a reforma da curia ou nomeamentos.\nO Goberno non pecha a porta a inhumar a Franco nun lugar privado da...


A Asociación Barrio da Milagrosa en Carballo comeza nova promoción - NH Diario\nInicio Costa da Morte A Asociación Barrio da Milagrosa en Carballo comeza nova promoción\nA Asociación Barrio da Milagrosa en Carballo comeza nova promoción\nA Asociación de comerciantes, hostaleiros e profesionais do Barrio da Milagrosa en Carballo puxo en marcha unha nova iniciativa para fomentar o dinamismo comercial e as vendas nos establecementos da zona.\nA iniciativa está pensada con motivo da celebración do Día da Nai o primeiro domingo do mes de maio. Ata esa data, todas as compras realizadas nos establecementos asociados participarán no sorteo de dúas escapadas termais dunha noite en réxime de media pensión e acceso ao club termal no Hotel Balneario Río Pambre en Pas de Rey. Os sorteos celebraranse os días 3 e 4 de maio.\nAudio promocional da campaña.\nArtigo anteriorCume extraordinario sobre o «Brexit»\nArtigo seguinteImaxe histórica: primeira foto dun buraco negro


Saúde Pública analiza a vacinación en vacacións e a desescalada da máscara\nAgencias 15 junio 2021 11:36 h.\nvacuna coronavirus mascarillas\nMáscaras á venda nunha tenda. EFE\nEn Galicia, o comité clínico adaptará a normativa de grupos a todas as actividades pero non porá fin por agora á máscara\nA Comisión de Saúde Pública aborda na tarde deste martes unha proposta de actuación sobre a vacinación das persoas que se trasladen a outra comunidade temporalmente polas súas vacacións así como a relaxación do uso da máscara en espazos exteriores e baixo certas condicións.\nEste órgano, formado polos directores xerais do Ministerio de Sanidade e as comunidades, xa viu a semana pasada o asunto da vacinación a turistas e decidiu darse outra semana para concluír unha proposta de actuación.\nSon varias as comunidades que se mostraron favorables a esta proposta, como Andalucía, Cantabria, La Rioja, Navarra ou Galicia, aínda que en xeral pídese unha estratexia coordinada, que terá que ser analizada no Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde, sobre todo pola redistribución das doses asignadas a cada autonomía en función da súa poboación flotante no verán.\nDesde Sanidade, o director do Centro de Coordinación de Alertas e Urxencias Sanitarias, Fernando Simón, recordou este luns a necesidade de obter a tarxeta de desprazado, aínda que se están estudando "máis alternativas" que se elevarán finalmente ao Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde.\nSobre a mesa dos directores xerais tamén está a desescalada do uso da máscara en espazos exteriores. Segundo avanzou este luns Simón, dáse a "situación adecuada" para deixar de poñela en espazos abertos, un paso que "será pronto", aínda que non lle puxo data. O epidemiólogo leva semanas apuntando a esta posibilidade pero só "nalgunhas situacións, non en todas", e incluso en lugares con altas coberturas vacunales como son as residencias.\nO luns indicou que a evolución segue sendo boa pero non en todos os grupos de idade pola falta de inmunización nos máis novos. Polo que, precisou, a retirada da máscara será "progresiva" e a medida de que avance a vacinación: "Aínda que podería darse unha situación adecuada para non usala en exteriores, nos interiores é aínda probablemente moi necesario", resolveu.\nVarias autonomías reclamaron xa que o uso da máscara deixe de ser obrigatoria ao aire libre, unha imposición regulada na lei de nova normalidade aprobada definitivamente o pasado mes de marzo. A norma impón o seu uso en exteriores incluso cando hai distancia de seguridade debido a que no seu trámite parlamentario no Senado introduciuse unha emenda do PSOE que así o fixaba. Sanidade e comunidades flexibilizaron esta imposición na Interterritorial e é o que se veu aplicando nalgunhas autonomías a pesar de que unha lectura literal da norma segue obrigando o seu uso nestas circunstancias, polo que é necesaria unha modificación da mesma.\nE reunión en Galicia\nTamén se volve a reunir este martes o comité clínico que asesora a Xunta na toma de decisións para xestionar a pandemia, co obxectivo principal de dar luz verde a un corpo normativo no que encaixen as novas normas aprobadas a semana pasada que, en síntese, supón adaptar o tope de grupos de 15 persoas en determinadas actividades e deixar sen efecto as restricións para outras.\nPolo momento, o que non está previsto é sinalar o fin das máscaras en exteriores. Galicia é partidaria de eliminar a obrigatoriedade en determinados contextos en próximas semanas, pero a decisión depende dos acordos estatais xa que está regulado por lei. Neste sentido, tomará unha decisión unha vez que conte con toda a información.\nSobre a vacinación dos turistas, o conselleiro de Sanidade explicou este martes que a postura de Galicia é que "calquera persoa" poida ser vacinada no lugar de destino ao que vaia de xeito puntual. No caso dos desprazados, xa hai un protocolo concreto para realizar o proceso de inmunización.\nComesaña indicou, no entanto, que hai que "analizalo ben", posto que "implica temas de loxística, sobre todo á hora de colocar a segunda dose" cando a primeira se recibiu noutro lugar. "Temos que estudalo ben", aseverou, aínda que a comunidade é partidaria.\nO comité clínico non porá fin por agora á máscara\nSaúde Pública analiza a vacinación en vacacións e a desescalada da...\nJuana Rivas sae do CIS e cumprirá condena na súa casa con control telemático\nAs vítimas da violencia machista elévanse a 19 en 2021 tras o caso de Xaén


‘V XORNADAS DE HISTORIA E ARQUEOLOXÍA MARÍTIMA CIDADE DE VIVEIRO’\nA ALCALDESA MARÍA LOUREIRO INAUGURA AS ‘V XORNADAS DE HISTORIA E ARQUEOLOXÍA MARÍTIMA CIDADE DE VIVEIRO’, XA CONSOLIDADAS NO CALENDARIO NACIONAL E INTERNACIONAL\nViveiro, 15 de novembro de 2021. A alcaldesa do Concello de Viveiro, María Loureiro, inaugurou esta tarde as ‘V Xornadas de Historia e Arqueoloxía Marítima Cidade de Viveiro’, que se celebran de forma online pola pandemia do coronavirus.\n“Abrimos este evento coa satisfacción de ver como pouco a pouco, ano a ano, consolídase no calendario nacional e internacional da arqueoloxía marítima, unha especialidade que capta a atención de persoas e colectivos profesionais de todo o mundo”, asegurou Loureiro.\n“Grazas á Federación Española de Actividades Subacuáticas (FEDAS) e a Antón López polo agarimo co que traballa na organización e coordinación das xornadas con este concello, á Confederación Mundial de Actividades Subacuáticas, a Deputación de Lugo e a UNED, por continuar apoiando a pesares das dificultades derivadas da pandemia”, engadiu.\nMaría Loureiro quixo tamén recoñecer a “sensibilidade de todas as persoas involucradas na organización deste evento para suspender o programa do mércores, día 17, unha xornada de folga xeral na comarca que este concello apoiará para demandar un futuro industrial para A Mariña”.\n“A nosa ría ten unha extraordinaria riqueza arqueolóxica que procede dos máis de corenta naufraxios documentados na zona, e nas xornadas deste ano haberá unha intervención sobre o pecio do Viveiro I, de actualidade polo descubrimento dun astrolabio náutico de bronce en perfecto estado de conversación”, apuntou.\nEn palabras da alcaldesa, “a nosa aposta pola importancia da arqueoloxía marítima non se queda na organización destas xornadas ou o apoio aos grupos de investigación, se non que traballamos para a creación dun centro de interpretación da ría e a nosa intención como concello é que o astrolabio do ‘Viveiro I’ permaneza en Viveiro”.\nA marxe desta ponencia sobre o Viveiro I, o programa deste ano abarca varios proxectos e temáticas de ámbito nacional e internacional, como a conferencia desta tarde sobre ‘O naufraxio Ria de Aveiro', en Portugal.\nNos próximos días chegará a quenda das ponencias sobre ‘O mar nos programas decorativos da Galicia romana', ‘A Carta Arqueolóxica Subacuática de Tenerife'; ‘As tres vidas dun cañón de ferro', e ‘O Anclote: un novo pecio do século II d. C. na Bahía de Algeciras'.\nEn definitiva, o obxectivo destas V Xornadas, como en edicións anteriores, é dar a coñecer unha parte moi importante da historia e o patrimonio subacuático a través de grandes expertos en arqueoloxía marítima.


festas populares – Fina Roca\nCategoría: festas populares\nPublicado en 10 Abril 2012 24 Abril 2017\nPublicado en 5 Xullo 2009\nII Mercado Renancentista, Viveiro…\nRecreación pseudohistórica do desembarco de Carlos I de ESpaña e V de Alemaña nos Castelos, praia viveirense de Covas:\nA correxidora cos soldados espera a Carlos V e a súa nai Juana\nCarlos e Juana la Loca desembarcan nun barquiño de xoguete, perdón, de vela. Suponse que tiña que desembarcar nunha carraca portuguesa, nunha nao ou nunha carabela, non si? Segundo un cronista oficial da vila, ámbolos dous grandes de España e Alemaña, desembarcaron en Viveiro no ano 1548… Vamos! En 1548, dona Juana, filla de Isabel e Fernando, esposa de Felipe o Fermoso, e nai de Carlos V, -primeira raiña de España-estaba pechada en contra da súa vontade, no pazo cárcere de Tordesillas, onde foi maltratada, física e mentalmente polos seus cancerbeiros co visto bo de seu pai e marido. En Tordesilla estivo dende 1509 ata que morreu en 1555. Nin a seu pai, nin ao seu home lles conviña sacar do encerro a raiña. Se Fernando o Católico era un impresentable, o seu xerno era peor: auténticos artífices da lenda negra de Juana la Loca. Eran moi ‘machos’ e non podían consentir que unha muller governase o país. Os Austrias foron os precesores da Lei Sálica (as mulleres non poden governar), lei que perpetuaron ata a data os Borbóns. O noso Felipiño ( o marido de Leticia) é o herdeiro a coroa polo semple feito de ter un pendallo no medio das pernas…\nCabaleiros e infantes acompañando aos protagonistas de esta Historia pola estrada de Covas deica ao arco plateresco de Carlos V.\nEsperando sentados aos soberanos na praciña da herba coa tradicional vestimenta da época de Carlos V…\nNamentras, o Viveiro actual transcorría, entre a tradicional volta ciclicsta e anual concentración de moteiros na ponte da vía e no Ies…\nRúas atiborradas de xente vestidos segunda a tradición medieval e renacentista, anque tmaén había as clásicas perrucas de Luis XVI, e romanos. É dicir, cada quen facía a festa a súa maneira\nOs abandeirados florentinos:\nMangüel e os seus tambores viveirenses: o mellor da Vila\nO mercado tradicional:\nA cea nos claustros de San Francisco, as damas e cabaleiros ían fabulosamente vestidos, unha maravilla o escenario gótico do evento onde non faltaban os mestres en cetrería\nNas rúas: o mellor da súa casa.\nOs bares máis concurridos:\nQue non decaiga a festa a pesares dos errores históricos.\nTexto e fotos: Fina Roca.\nPublicado en 20 Marzo 2009\nAs Pepitas de Ferrol\nA tradición das Pepitas, en Ferrol, remóntase ao século XIX, pero a festa popularízase ao principio do s.XX, en 1903, concretamente.\nQue decirvos da Festa? Chámome Fina (Pepa) e nacín en Ferrol. Dende nena vivo a festa a tope e sego a emocianarme cando me atopo coas rondallas, interpretando habaneras, vals ou cancións populares polas rúas, bares ou praza de Amboage.\nPara os habitantes de Ferrol, a festa das Pepitas, que se celebra o véspera de San Xosé (18 de marzo) e tan importante como as fallas para os valenciáns, de feito celébranse o mesmo día e cada rondalla ten a súa madriña cal falleira maior. As rúas énchense de tunantes cos seus instrumentos de corda e púa para homenaxear ás ferrolás louvando a súa beleza, discreción e elegancia. Rodean ás mulleres, en especial ás Pepas, Finas e Pepitas, cantándolles fermosísimas cancións, habaneiras…\nEn Ferrol nunca se perdeu a ancestral tradición de cantar polos bares e rúas.\nAs rondallas reúnense na praza do marqués de Amboage, cuxa estatua segue no medio e medio da mesma, non como en Viveiro, que desterraron a Pastor Díaz. Logo de cada actuacións os grupos distribúesen pola cidade para cantar a tope.\nVelaquí a estatua de Amboage: http://ferrol.antiguo.googlepages.com/amboage04.jpg/amboage04-full.jpg\nNos derradeiros anos, por iniciativa da Asociación de Empresarios de Hostalería de Ferrol e Comarca, hai o costume de obsequiar ás mulleres polos bares e cafeterías co Bico das Pepitas, un bizcocho de chocolate e laranxa como o que podedes observar na foto.\nÉ o barrio da Magdalena o que máis se integra na conmemoración das Pepitas…\nPublicado en 7 Outubro 2007\nAs festas do Rosario…\nOnte na coruñesa praza de Azcárraga o dúo Risoterapia composto por Paco Lodeiro e Carlos Jiménez, acompañado pola orquestra La Sonora Callejera, fixo as delcias de propios e estranos, que escacháronse coa risa coas fabulosas imitacións de ámbolos dous artistas. A praza estaba abarrotada de xente, que aplaudiu a rabechar. O momento estelar foi cando apareceu Pepe o Repolo, habitual cantante do bar máis popular da Coruña, Os Beles, que está de aniversario. O Repolo foi recibido con moito cariño, arrancando cunha canción de Antonio Molina: Soy Minero.\nTodos son magníficos, pero entre os compoñentes da orquestra cabe subliñar a Pulpiño, un artista que toca 25 instrumentos, facendo música clásica cunha serra cal violín e toca o acordeón ao revés. O grupo interpreta todo o que lle boten, rock, bossa, funky, rumba, pop, son cubano…\nHai que velos!\nPulpiño tocando a serra, Carlos Jiménez e Pepe o Repolo\nUnha animada charanga pechou a festa\nQue sega a festa!\nPublicado en 28 Agosto 2007 24 Abril 2017\nNaseiro é unha festa totalmente pagana, como os Caneiros de Betanzos, que nace no século pasado, na década dos trinta, baixo a iniciativa dun empresario, Ramón Barro, de Barro-Chavín (Viveiro), que decidiu celebrar as súas ganancias invitando aos seus empregados e familia a unha comida pantagruélica na beira do río Landrove, nun lugar coñecido como os naseiros, paradisíaco, rodeado de vexetación autóctona, nogais, castaños e frotais de todo tipo, onde non faltaban as manciñeiras, zorolleiros, figueiras, pereiras de urraque ou uvas de San Migueliño (as de canto me tardas e pouco me duras).\nO nome de Naseiro ven dado porque o Landro era navegable ata Chavín. Abundaban os cangrexos e mexilóns de río, as troitas e reos. Pero destas cousas xa falei largo e tendido nos artigos e reportaxes publicados en El Heraldo de Viveiro i El Mundo. A miña escrita me remito…\nOs naseiros puñan as nasas río arriba e de aí ven o nome de Naseiro.\nPerante o franquismo tentaron desvirtuar a festa pagana. Franquistas e falanxistas eran maniáticos, malos e intolerantes. Non podían admitir publicamente o que eles facían a miúdo: comer, beber e foder. O que se fai en Naseiro dende os tempos de María Castaña. Outrora, no campo da festa, había un peto de ánimas, unha capeliña en honor da Virxe dos Remedios e unha feira de gando…\nNa década dos setenta fixeron unha capela nova, a actual, e un cruceiro, que inagurou don Manuel Fraga Iribarne. A partir de entón, o Naseiro multitudinario, crisitianizouse por decreto-lei. Hoxe en día hai misa solemne e procesión coa imposición do Santo como podemos ver nas fotos da actual edición. Cabe subliñar que a conmemoración da Virxe dos Remedios é o 8 de septembro. Pero, que queredes? San Naseiro existe que é o que de verdade importa. Celébrase o penúltimo domingo de agosto, ou cuarto se agosto tivese cinco domingos.\nDura cinco días como mínimo. O vernes (24 de agosto de 2007) é o día do pulpo e non hai orquestra, pero si gaiteiros e charangas. O pulpo podes comelo nos botiquíns ou nas mesas familiares e pandilleiras. Porque en Naseiro, como na feira de Sevilla, cadaquén monta o seu propio chiringuito con cociñas e camas. O Sábado é domingo son os días grandes, celébranse por tódolo alto a base de marisco e paellas idem. O luns é o día do caldo e o martes o das sardiñas. Pero, en realidade, a festa do Naseiro dura sete días entre montar os cabanotes e desmontalos.\nEu son naseira dende o berce e mesmo celebrei o convite da miña voda no campo de Naseiro un 13 de agosto do ano 1972, non puiden casar na capela porque entón era un privilexio da casta castrense.\nDe nena adoitaba ir coa familia no coche de San Fernando. O único camiño de acceso era unha corredoira que había pola Casa do Menor. Daquela non había máis atracións cas barquiñas de cadeas e os cabaliños. Nós comiamos no chan, debaixo dunha manciñeira, onde hoxe está a tómbola do Cubo e o zoco dos negros e colombianos. Aquelo era un paraíso e bañabamonos no río.\nMesas había poucas, as do señorío con manteis de camariñas e vaixelas de Sargadelos. Na década dos 60 popularízase a festa: os donos dos campos cobraban pouco por instalar unha mesa, coches había poucos e íamos en bus, que nos deixaba arriba, na estrada. Meu avolito, José Ariza, o fotógrafo, que inmortalizou Naseiro nas súas maxistrais fotos, ía na Montesa e as veces levábame de paquete. Que ben se pasaba e pasa! Recordo mesas diante do hórreo e no medio e medio do río.\nSen lugar a dúbidas a alma mater do Naseiro das décadas do setenta, oitenta e noventa, foron Toñín Colosía e Paco Chao, os pioneiros dos disfraces e de engalana-las mesas. Toñín seguiu a celebra-lo Naseiro ata que morreu! Hoxe en día as súas fillas e amigos seguen a manter a mesa ao pe do río, detras do hórreo, mesa aberta como manda a tradición…\nA procesión dos Remedios non ten sentido, pero alá cadaquén coas súas manías.\nA virxe dos Remedios celébrase en septembro segundo a Xunta de Galicia:\nVelaquí a capela dos Remedios, en Naseiro, coa imposición do Santo e a imaxe da Vrxe:\nFesta rachada Naseiro 2007 (24, 25, 26, 27 e 28 de agosto)\nEmpeza a festa todo estaba limpo e tranquilo:\nEmpezan os atascos e os coches mal aparcados. O día do pulpo:\nO día do marisco na rúa máis naseira, a de Guillermo Toxo…\nAquí están as mellores mesas abertas, a da ONU, presidida por Pepe do Galicia e Salomé, e dos Jiménez Díaz, presidida por Juan Feal e Africa Jiménez.\nNaseiro está dividido en tres:\nA) Campo da festa cos palcos. Este ano por primeira vez dende o día da inauguración non houbo orquestra no Hórreo. Dous camións xigantes supriron o tradicional palco de cabozo.\nO psicodélico escenario da orquestra París de Noia ocupou medio campo da festa e contrasta co paisano que durme a sesta na hamaca diante dunha caseta do Naseiro. Debido a este descomunal escenario desapareceron varios botiquíns e mesas. Nunha romaría sobran os macroescenarios.\nB) Atraccións feirais, tómbolas e tendas de todo tipo, incluso, ferreterías:\nC) Mesas abertas e pechadas. Por primeira vez ondeou a bandeira gai en Naseiro:\nA Naseiro acude xente de tódalas idades, mesas familiares con pais, fillos, netos e bisnetos engradecen a festa e mestúranse con todos…\nPorretas, caveiras e motos nos tellados:\nDisfraces, gorros, Chupetes, Pachulín, La Pantoja, Vodas, Abellas Maias, familias, charangas, gaiteiros, o negro de ollos saltóns, o fotógrafo do minuto…\nBaixada polo río, luns de Naseiro, o río estaba limpo e as galiñas campaban as súas anchas a ámbolas dúas marxes, ata chegar ao lugar onde se poñen as atraccións, a partir de aquí, entre os coches que chocan e maila meta, o río estaba moi cocho, cheo de merda; os desaprensivos tiran todo a auga, lavan pratos e potas, e mexan e cagan no río. Os participantes puideron coller unha gran infección na zona subliñada, de feito queixáronse de que daba noxo acercarse áo campo da festa. Os retretes non estaban nada limpos e duchas non había para poder lavarse. Con todo a baixada foi moi divertida anque este ano faltaba Tarrío:\nFoi no Naseiro onde se inventaron as leiras aparcacoches:\nContinuar lendo “Naseiro 2007…”


Sergas, hai alguén aí? - Praza Pública\nSergas, hai alguén aí?\nInstalacións dun centro de saúde © CIG-Saúde A Mariña\nCopio embaixo unha queixa presentada estes días nun ambulatorio galego. Enténdese que a queixa vai contra o sistema, non contra un ambulatorio en concreto. Por iso, por estar queixa en trámite e pola preservación da intimidade, suprimo os datos identificativos de paciente e instalación sanitaria na copia, polo demais fiel ó texto da queixa. Deixando, iso si, algunha aclaración e explicación entre o texto, e a continuación. Aclaracións e explicacións, por certo, realizadas a partir da idea de quen escribiu a queixa.\n“A madrugada de onte, ___, miña nai, ___, necesitou o servizo de ambulancia. Como resultas, administrouselle un tratamento que necesitaba revisión a día de hoxe [o día seguinte], non sendo atendido ata despois de 17 chamadas [enténdese, intentos de comunicarse por teléfono] e dándoselle vez para o día [once días máis tarde do da presentación da queixa], en contra da petición médica.\nEsta mañá, ___, volveu a necesitar ambulancia, pasando polo ambulatorio e rematando no [hospital de cabeceira], onde pasou case seis horas, con indicación de alta dicindo que o médico de primaria necesitaba revisar o pautado nos próximos días [enténdese, que o especialista indicou que a pauta tiña que ser revisada polo médico de atención primaria como moito en tres ou catro días]. Presentado no centro de saúde, dinme que imposible, que non poden dar vez porque non teñen oco. Pregunto por alternativas e dinme que me presente o [primeiro día laborable; a ter en conta que a data e hora de denuncia era venres á tardiña], primeiro día hábil, pola mañá [o de pola mañá, por ser o horario de traballo do médico de cabeceira]. Preguntado se iso solucionaría o problema, dinme que non saben.\nÉ dicir, por dúas veces consecutivas en días seguidos a burocracia impide o cumprimento médico, xerando, a máis do perxuízo [sic] do paciente, un gasto suplementario para o sistema.\nIsto non pode seguir así.”\nAta aquí, a copia da denuncia. Formalmente, nunha 'folla de reclamacións'.\nO caso relatado comezou cunha urxencia no medio da noite, e refírese non a unha desatención médica da urxencia en si, senón a que o sistema non permite seguir a pauta que precisa o criterio médico. É dicir, estamos ante un sistema disfuncional, que non cumpre os obxectivos para os que foi definido nin a súa propia metodoloxía interna. A atención recibida, polo que parece non sempre foi igual, pero en xeral foi, cando menos, correcta, por parte dos profesionais afectados. Polo demais, xa sabemos que en todo colectivo grande, 'hai de todo, como en botica'. En todo caso, a queixa non se refire a un caso puntual, senón ó sistema.\nSistema que, por suposto, é mellorable, pero que para mellorar necesita dunhas certas premisas que non son doadas de identificar nel na actualidade. As dúas premisas que considero de maior importancia, a dotación de recursos (persoal, aparataxe, funxibles... cartos) e a vontade de mellora política do sistema público, confrontadas coas novas que nos chegan sobre o sistema sanitario -galego, pero non sendo Galicia un caso illado-, están desaparecidas. Os recursos para o mantemento do sistema público non se ven medrar, se non máis ben ó contrario. E as bonitas verbas sobre o moito que se vai facer co sistema polo poder que o xestiona quédanse aí: pouco percorrido teñen.\nMentres, quedamos espantados de que as dúas terceiras partes das bancarrotas persoais que se dan nos EUA (que se contan por centeas de millar) teñen unha compoñente de pago dos servizos médicos, nun país cun sistema sanitario público case inexistente, pero cun modelo ó que cada vez nos achegamos máis.


A concelleira de Familia, Benestar Social, Muller e Emprego, Paula Prado, presentou a xornada técnica Xestión enerxética como nicho de emprego, que se desenvolverá no edificio do Cersia o luns 5 de marzo. O evento coincide coa celebración nesa xornada do Día Mundial da Eficiencia Enerxética e xa conta con 94 inscritos. Colaboran co Concello na organización o Colexio Oficial de Biólogos de Galicia e European Quality Assurance (EQA)\nA Concellería de Educación informa da apertura dos prazos de reserva de praza, preinscrición e matrícula nas escolas infantís de San Roque, Tras Parlamento e Tambre, co-xestionadas co Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar.\nO delegado do Goberno en Galicia, Samuel Juárez, realizou a súa primeira visita institucional ao Concello de Santiago, onde foi recibido polo alcalde, Xerardo Conde Roa. Tras este encontro inicial anunciaron a convocatoria da Xunta Local de Seguridade, que se reunirá en Raxoi o luns 12 de marzo.\nO Consorcio de Santiago presentou o libro Santiago monumental. Apuntes de Segunda Hevia, coeditado con Teófilo Edicións . Nesta nova publicación recóllense algo máis de 100 debuxos de Segundo Hevia, apuntes do natural que logo foron empregados para realizar as súas coñecidas acuarelas sobre Santiago.


Cabeiro de oso, lasca e hasta de rebeco. USC\nOs arqueólogos rematan a escavación deste ano en Triacastela, cun balance "moi positivo" e unhas 1.900 pezas recuperadas\nA campaña de escavacións en Cova Eirós de Triacastela, iniciada o pasado día 6, conclúe este mércores tras un intenso traballo que permitiu obter ao redor de 1.900 pezas, entre as cales destacan restos de fauna de considerable tamaño e alto interese.\nOs arqueólogos recuperaron durante estes días elementos como un cranio e unha cornamenta de rebeco, ósos dun gran cérvido e dun bóvido de importante tamaño, así como un cabeiro pertencente a un oso das cavernas, entre outros restos de fauna "moi interesantes", tal e como explica Arturo de Lombera, codirector das escavacións.\nOs traballos correron de novo a cargo da Universidade de Santiago de Compostela (USC) e a Universitat Rovira i Virgili de Tarragona, e estiveron financiados pola Consellería de Cultura.\nPreto de vinte persoas participaron nestas escavacións, cuxo balance resulta un ano máis "moi positivo". En total, conseguiron recuperar preto de 1.900 pezas de fauna e lítica que servirán para seguir profundando no estudo do Paleolítico en Galicia.\nNesta edición, as prospeccións deron por terminado o denominado nivel 3 da cova, que se corresponde coas ocupacións de neandertales máis recentes, cunha antigüidade de entre 40.000 e 42.000 anos, sinala o codirector. De igual modo, comezaron a escavar o teito do nivel 4, do Paleolítico Medio máis antigo, co obxectivo de completar toda a súa superficie o próximo ano, para o cal confían en poder contar de novo co apoio económico da Xunta .\nA tese coa que traballan os investigadores apunta a que o nivel 3 responde a estadías "curtas" mentres que o 4 (onde atoparon un fogar) estaría relacionado con estancias "de maior intensidade", con actividade doméstica e fauna "máis procesada". "Sería como un campamento residencial", ejemplifica o arqueólogo.\nPola súa banda, a industria lítica obtida indica de novo que a maior parte das ferramentas foron traballadas no exterior, con cuarcita de ríos dunha contorna non próxima, senón que podería ser de ámbito rexional, sinala.\nOs investigadores inspeccionaron outras cavidades da zona para determinar se teñen potencial arqueolóxico\nOs arqueólogos exploraron este ano outras cavidades da zona para ver a posibilidade "a medio prazo" de ampliar as escavacións. Ademais, traballan no anteproxecto para crear en Triacastela un centro de interpretación sobre Cova Eirós, onde tamén se conservan pinturas rupestres.


Prepara estes deliciosos canapés para…\nEn decembro, chegan as festas do Nadal. E con elas, unha oportunidade única de sorprender aos teus comensais e, no caso, atraer a clientes novos ao teu local con comida típica e decoracións propias destas festas. No post de hoxe, querémosche presentar uns sinxelos canapés que encaixan á perfección con esta época do ano e que farán as delicias das persoas que te visiten no teu local.\nCanapés do Nadal\nCando chegan as festas do Nadal, os locais de restauración énchense de comensais que queren degustar pratos típicos da zona. Para abrirlles o apetito, preparámosvos unha serie de canapés típicos de nadal que permitirán que os cociñeiros/as poidan servir a todas as mesas con calma sen que os/as clientes se poñan impacientes.\n1. Queixo manchego e tomate deshidratado\nEste canapé é o perfecto entrante mentras agardamos pola comida! Cortamos o queixo manchego en láminas e colocamos unha en cada mariñeira. Despois, collemos o tomate deshidratado e poñémolo enriba do queixo. Con un tomate por queixo é suficiente, pero podes botarlle dous se che gusta máis. E, por último, botamos un chisquiño de aceite de oliva virxe extra por riba. Se queres, tamén lle podes engadir un pouco de pementa negra ao gusto antes de botarlle o aceite. Quedaráche un canapé sinxelo pero cheo de sabor.\n2. Paté e marmelada de froitos vermellos\nEste canapé é moi sinxelo e moi apetitoso. Só teremos que untar o paté nas mariñeiras de canapés e botarlles un pouquiño de marmelada e froitos vermellos. Como estes canapés soamente teñen dous ingredientes, podes facelos máis pequenos se queres. Para iso, podes empregar mariñeiras bocado.\n3. Xamón ibérico, queixo de cabra e cebola caramelizada\nTodos os canapés de xamón ibérico están boísimos, pero este é, sen dúbida, un dos nosos favoritos. Primeiro debemos preparar a cebola caramelizada. Cando rematemos, colocamos sobre as mariñeiras un cachiño de rulo de queixo de cabra, despois o xamón ibérico e, sobre el, colocamos a cebola caramelizada. Este é un canapé que lle gustará aos/ás fans do xamón e do queixo forte. Se non che gusta a cebola caramelizada, unha alternativa que tamén aporta un toque doce é a marmelada.\n4. Gulas ao allo\nOs canapés de gulas son entrantes quentes que se preparan rápidamente e que gustan moito aos/ás comensais. O canapé de gula ao allo, en concreto, é un dos máis sinxelos, xa que só precisas frixir en aceite un pouquiño de allo e mesturalo durante uns minutos coas gulas na tixola. Despois botamos sal ao gusto e xa estaría listo para servir cos canapés.\nComo non podería ser doutro xeito, tampouco podemos pasar a oportunidade de recomendarvos o canapé de gulas á galega. Para facelo, só teremos que engadir ao canapé de gulas ao allo un pouco de aceite e pementón. Se tés tempo, podes servir o canapé de mariñeiras cunha pataca panadeira entre a galleta e as gulas. Riquísimo!\n5. Berenxena con brie, vinagre balsámico e cebola crocante\nEste canapé é o ideal para os/as comensais que sexan vexetarianos/as. Os ingredientes que precisamos son a berenxena, o queixo brie, a cebola crocante, vinagre balsámico, aceite de oilve virxe extra, sal e perexil. Para preparalo, primeiro cortamos e friximos a berenxena e lume medio e botámoslle sal e perexil ao gusto. Cando xa estea lista, engadimos o queixo brie para que se derreta coa calor. Despois colocámola nos canapés de mariñeiras, engadimos un pouquiño de vinagre balsámico e cebola crocante por riba. Antes de poñer a berenxena co brie, temos que asegurarnos de escorregala ben para que non quede aceitoso.\n6. Xamón serrano e queixo crema\nEste canapé é xa un clásico. É moi fácil de preparar e, ademais, está delicioso. Os únicos ingredientes que ten son: xamón serrano en liscos, queixo crema e maionesa.\nPrimeiro temos que cortar o xamón serrano en pequenos cachiños e botámolo nun caciño co queixo crema e coa maionesa. Despois remexemos ata que quede unha mestura uniforme. Preparamos as mariñeiras nunha bandexa e imos cubríndoas coa mestura. Para que queden ben, temos que lembrar poñer a metade de maionesa que de crema: deste xeito quedará unha pasta máis saborosa.\n7. Champiñón ao allo con gambas e xamón\nEste canapé é tan rico como sinxelo. Primeiro hai que frixir todos os ingredientes para despois montar o canapé. Lembra que os champiñóns hai que limpalos ben; quitarémoslles o tronco para que quede o oco onde meteremos o xamón. Nunha tixola deberemos frixir os champiñóns e, noutra, deberemos frixir o allo picado; nesa mesma tixola frixiremos o xamón e, a posteriori, as gambas. Se o prefires, podes engadir un pemento de caiena e despois retiralo á hora de servilo.\nCando todo estea listo, poñemos nunha bandexa os canapés de mariñeiras, e despois os champiñóns. No oquiño dos champiñóns instroducimos o xamón e, enriba, colocamos a gamba. Empregaremos un palillo para que non se desmonte. E, voilà! Xa temos o noso entrante listo para servir.\nEn canto ás cantidades, todo depende de cantos canapés queiramos servir. Normalmente, poñeremos un champiñón e unha gamba en cada mariñeira.\n8. Queixo de cabra e mel\nEste delicioso canapé ten notas doces e salgadas. Para preparalo, só debemos seguir uns sinxelos pasos. Primeiro, deberemos cortar o rulo de queixo de cabra en varios liscos, nin moi grosas nin moi finas. Despois, deberemos saltear nunha tixola a cebola xunto cuns pequenos cachiños de bacon, arandos, pistachos e mel. Posteriomente, collemos unhas mariñeiras especial canapé, repartímolas nunha bandexa e poñemos un toro de queixo de cabra a cada unha e repartimos o recheo por riba deles.\n9. Mini-hamburguesas con confitura de mazá\nAs hamburguesas tradicionais son unha boa opción para todas as épocas do ano, sobre todo para os nenos e nenas. Como o Nadal é unha época moi especial, podemos preparar estas hamburguesas en formato canapé e decoralo con confitura para darlle o seu toque elegante. O primeiro que debemos facer é elaborar as hamburguesas en tamaños pequenos para que caiban nas mariñeiras. Despois, deberemos preparar a confitura de mazá. Poñemos nunha pota unha mazá pelada e cortada en anaquiños pequenos, unha cullerada sopeira de azucre e 10 gramos de manteiga, e cociñamos todo a lume lento ata que se forme unha masa uniforme. Xa estaría lista para servir!\nSe non tés tempo para elaborar a confitura, podes substituíla por unha rica marmelada. Se vés que as Mariñeiras Especial Canapé son demasiado pequenas, podes empregar outras variedades. Aídna que a base non é tan plana, ao ser hamburguesa, pódese colocar facilmente.\nComo vés, esta lista de canapés é moi variada, polo que che permite acertas con todo o mundo. Todos son sinxelos de elaborar, mais algúns requiren de algún tempo. Está nas túas mans decidir cales queres ofrecer, en función da túa carga de traballo ou do estilo do teu local. Agardamos que che gusten e que namoren aos teus comensais do mesmo xeito que nos narmoraron a nós.\nCategories: blog, Navidad, RecetasBy Marta Murado 07 de Decembro de 2021\nPreviousPrevious post:Celebra o Samaín no teu local con esta receita tradicional con galletas mariñeirasNextNext post:Prepara canapés veganos para os teus comensais


Deteñen en Madrid un home acusado de abusar de cando menos cinco nenas de entre 5 e 7 anos | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 07/08/2018 15:03\nA Policía Nacional detivo nunha localidade próxima a Madrid un home acusado de abusar sexualmente de cinco nenas, de entre 5 e 7 anos. O arrestado compartía vídeos dos seus abusos a través dunha rede de Internet oculta empregada por pedófilos.\nA pista para a detención deste home chega dende Australia. Alí a policía de Queensland descobre unhas imaxes que envía a unha base de datos internacional, xestinada pola Interpol. Cando policías da unidade de Ciberdelincuencia ven eses vídeos sospeitan que puideron ser gravados en España, na contorna de Madrid.\nAs mans do sospeitoso daban indicios de que o abusador podía traballar nun taller mecánico. Finalmente os investigadores deron cun home que encaixaba co perfil, e iniciaron un seguimento e comprobaron que no seu círculo había lugares que aparecían nos vídeos dos abusos.\nTrátase dun home de 46 anos de nacionalidade romanesa. No rexistro da súa vivenda atoparon numerosos vídeos de contido pedófilo e material informático, entre o que había microcámaras que ocultaba para poder facer as gravacións.\nAo mesmo tempo, os investigadores trataron de localizar as supostas vítimas dos abusos. Foi un labor complicado xa que só contaban coas imaxes gravadas. Finalmente conseguiron identificar cinco delas, nenas de entre 5 e 7 anos, que foron recoñecidas polos seus pais.\nAtopan morto e amordazado un xoieiro na súa tenda de Carmona


Septiembre « 2014 « Asociación de Mariñeiros Artesanais e Deportivos San Miguel de Bouzas\nArquivo para Septiembre 2014\nA carón do OASIS OF THE THE SEAS\nLunes, 29 Septiembre 2014, por Corso\nOs barcos de Bouzas pásanlle pola proa ao xigante dos mares. Miles de persoas quixeron contemplar este transatlántico de 362 metros de eslora, nos movémonos en torno a este coloso atracamos a seu carón gracias a colaboración do R.C. Náutico de Vigo que permitiunos o atraque nas súas instalacións con toda xenerosidade. Os turistas e visitantes puideron contemplar as diferencias entre os barcos de traballos dos galegos, é os barcos pensados e destinados o lecer. Tanto no atraque dos nosos barcos en primeira liña, e cas velas despregadas, coma nas manobras de navegación en torno o barco, foron quizá miles as fotos que lle fixeron os barcos patrimoniais dos galegos.\nPresentación da antoloxía de poesía de Manuel Antonio\nDomingo, 21 Septiembre 2014, por Corso\nManuel Antonio, o grande poeta contemporáneo do mar, xa ten edición completa dos seus versos. O manual “Poesía de Manuel Antonio”, editado e anotado por Xosé Luis Axeitos, foi presentado xoves 18 na libreiría “Andel” de Vigo (Camelias 102).\nO profesor Axeitos tivo acceso, por primeira vez aos manuscritos autógrafos de Manuel Antonio o que permitiu correxir numerosas lecturas erradas en edicións precedentes (ámoras por áncoras; cravado por gravado, etc.) e, nomeadamente, presentar o proceso de elaboración do texto poético, ou, como quen dí, o preciso traballo de carpinteiría das palabras realizado polo autor rianxeiro.\nNa presentación do libro, participaron Xosé Luis Méndez Ferrín, Anxo Angueira, o diretor da Fundación Barrié, Luis Rodríguez, e o propio autor. Ferrín dixo que Manuel Antonio metera na poesía e na literatura de Galicia os novos horizontes da escrita abertos pola Revolución Rusa e que o fixera como internacionalista confeso. O ex-presidente da Academia recusou expresamente o termo de “cosmopolita” algunha vez aplicado ao poeta.\nAnxo Angueira, autor dunha memorábel presentación en Bouzas da súa última obra “Iria”, organizada pola Asociación de Mariñeiros, celebrou a visión en Galego do noso mar, a navegación e a nomenclatura dos barcos de aparello de cruz nos que Manuel Antonio navegara. Angueira saudou a presenza no acto de persoas comprometidas na recuperación e conservación prática de embarcacións tradicionais, entre eles unha representación da directiva da Asociación de Mariñeiros de Bouzas.\nNa fotografía de Xaime Nogueira, aparece en primeiro plano Anxo Angueira, durante a súa intervención. A súa beira, o director da Barrié, Ferrín e Axeitos\nPescar e cociñar tamén e cultura\nDomingo, 14 Septiembre 2014, por Corso\nSÁBADO 20 DE SETEMBRO DE 2014. Organizamos o XVI CONCURSO DE PESCA DENDE EMBARCACIÓN EN MODALIDADE LIBRE. Este concurso esta aberto a todos aqueles que queiran participar e cumpran as normativas. Inscribirvos e recoller as bases na asociación, as inscricións son abertas a todos aqueles que queiran participar e cumpran as normativas, no momento de inscribirse farase entrega das bases e normas que rexeran o concurso, co cadro das puntuacións. Os veteranos xa sabedes que si hai peixe faremos unha fritada mariñeira para os participantes no concurso, é se pode ser tamén unha caldeirada. debaixo unhas imaxines do ano pasado.\nViernes, 12 Septiembre 2014, por Corso\nPunta Moreiras un curruncho para soñar\nEnclavada nunha fermosa baia chea de praias e pedras milenarias un valioso lugar natural para conservar. Ata ali navegamos os de Bouzas, desfrutamos do entorno da concentración e sobre todo dos compañeiros que coma nos, dedicamos parte de noso tempo a conservar e dinamizar os vellos barcos e a preservar o Patrimonio Marítimo. Para os que non pudechedes estar deixámosvos unha pequena mostra das xornadas.


Fai un sol de carallo', 25 anos despois - Malmequer\nFai un sol de carallo', 25 anos despois\n'Galicia Caníbal', o disco de Os Resentidos que marcou un fito no rock galego, cumpre 25 anos\nNo verán de 1986 era imposible saír de casa e non escoitar nalgún sitio unha canción que non paraba de soar,"Galicia Caníbal". Todo o mundo tarareaba aquel tema repetindo a que posiblemente sexa a frase máis soada da historia do rock en galego: "fai un sol de carallo". A canción de Os Resentidos converteuse nun boom e no primeiro tema en galego que, anos despois de Andrés Dobarro, picábase sen complexos nas emisoras comerciais de Madrid.\n"É o himno de rock en galego por excelencia", di o crítico Xavier Valiño, bo coñecedor da historia musical recente. Catro anos antes, en 1982, Os Resentidos empezaban a súa traxectoria liderados por Antón Reixa, entón un profesor de literatura e poeta interesado nas vangardas. Ao amparo da nova onda que xeraba a movida viguesa, Os Resentidos gravaran xa dous discos, ata que chegou o traballo que os catapultó a toda España, cantando en galego e cunha letra-collage que reflectía a esencia das festas patronais: tradición, devoción, gastronomía e baile.\nComo outros grandes acontecementos, todo xestouse unha noite de farra nun bar, neste caso nun dos santuarios da movida, o Ruralex. "Nacera a miña filla Antela e saímos a celebralo Julián Hernández e o produtor Paco Trindade. Chegado un momento, un tipo expulsounos do local, e como levabamos lentes, dixo ao saír, "fai un sol de carallo", e xa quedou como unha ladaíña que se repetiu toda a noite" lembra Antón Reixa.\nO chiste acabou nunha canción que en 1986 non paraba de radiarse nos diales de toda España, e nun disco que despachou ese ano 30.000 copias, unha cifra moi alta tendo en conta que o disco de ouro andaba polas 50.000 unidades. O álbum fora editado pola compañía independente Gasa e estaba integramente en galego. "Eramos a primeira xeración de galegos sen complexos. Cantabas en galego e era unha opción natural, sen problemas nin discusións. A contorna da movida era castellanohablante, pero nunca ninguén me preguntou por que cantaba en galego" explica Reixa, con respecto a unha época que parecía moito máis tolerante que a actual.\n"Corrían bos tempos para o pop español e as discográficas de Madrid, que tiñan máis opcións de chegar a medios masivos, eran receptivas ao que viña de Vigo, por iso coou mellor o galego" analiza o crítico Xavier Valiño sobre o éxito que tiveron Os Resentidos, e o tema "Galicia Caníbal". A pesar de todo, Reixa confesa que a punto estivo de prohibir a saída da canción ao mercado. "Cando recibín o single quixen parar a distribución, porque me deu a impresión que estaba moi mal mesturado e que aquilo non se podía vender", confesa o que foi líder de Os Resentidos. Reixa recoñece que no proceso de gravación houbo certas tensións entre a banda e o produtor, e que algúns dos seus compañeiros se cabrearon, co cal a gravación do tema supuxo un momento desalentador. "Acabei eu só no estudo metendo a voz á canción sen ninguén máis, e era algo moi estraño", se sincera 25 anos despois.\nDebían ser detalles só percibidos polos músicos, porque a canción alcanzou tal popularidade que a discográfica propuxo ao grupo unha versión en castelán. "Dixen que non porque se me ía a notar o acento" ironiza Reixa, que a cambio ofreceu "medio de broma", unha versión en inglés e outra en eúscaro, "que acabou sendo un disparate gravado sílaba a sílaba" .\nComo ocorrera outras moitas veces na historia do rock, o éxito de Os Resentidos provocou un debate interno no grupo, o momento da eclosión, a profesionalización e o cambio de plans: "Uns eramos profesores e outros combinaban a banda con Siniestro Total, co cal as actuacións se solapaban, e ese verán de éxito obrigounos a elixir e a reformar o grupo".\nNa distancia dos 25 anos, Reixa confesa con todo unha frustración no que puideron achegar Os Resentidos. "É frustrante que aquel éxito non servise nin para crear un esbozo dunha industria do rock en galego, nin nas discográficas, nin nos circuítos de actuacións. Non se logrou consolidar nada, a pesar de que a creatividade estea máis viva que antes", conclúe con certo ton amargo. En 2012 cúmprense 30 anos do nacemento de Os Resentidos, Reunirase de novo a banda? "Uf, non se eu se estou para virar con tantos tacos ao lombo, e tampouco falamos nada, pero hai un disco homenaxe en marcha e nunca se sabe", comenta sen despexar a incógnita de se lle dará o gusto aos fillos daqueles "ye-yés" escondidos tras os seus "jafas de sol".\nDisco homenaxe no 30º aniversario da banda\nEn 2012 cumpriranse 30 anos do nacemento de Os Resentidos, aquela banda que o profesor de literatura Antón Reixa montou para acompañar os seus poemas. O que non sospeitaba Reixa é que fosen alcanzar tal popularidade, e chegar a un público tan variado. "Abrimos unha nova vía nas festas patronais, iso que empezaron a chamar "atracción", e que non había até o momento. Tocaba unha orquestra e iamos como atracción Os Resentidos, e tiñamos un público moi amplo", lembra Reixa.\nOs Resentidos son a banda en galego máis relevante da exigua historia rockeira do país, e unha das máis influentes nas novas xeracións de músicos. "Son un referente total, e estou seguro que se nacesen hoxe mesmo, neste momento, seguiría sendo unha banda igual de moderna", di Roberto Sobrado. Este músico é, xunto con Marcos Payno, un dos impulsores dun disco-homenaxe que se está preparando para conmemorar os 30 anos de Os Resentidos. Sobrado acaba de sacar un disco, Noroeste Estraño, no que xa fai algunha versión de Os Resentidos. Entre os grupos que preparan temas para a homenaxe están formacións como Ataque Escampe, Projecto Mourente, The Homens ou Fany e Alexander. "Tentaremos ser máis ambiciosos e contar tamén con músicos coñecidos como Siniestro Total, Fermín Muguruza ou Víctor Coyote, pero esa parte vai máis lenta", explica o coordinador do disco Marcos Payno, cuxa idea é facer un dobre CD, no que teñan cabida unha vintena de grupos.\n"Influíron decisivamente en todos os que facemos música en galego, pero ás veces sorpréndeme que os rapaces non os coñezan ", expón Payno, membro do grupo Das Kapital, que tamén estarán neste disco homenaxe.\nA popularidade de Os Resentidos permanece vixente no termómetro de youtube, onde o videoclip de Galicia Caníbal segue recibindo decenas de miles de visitas. Este clip supuxo un traballo rompedor nunha época na que se experimentaba co vídeo. Reixa deixouse guiar polo oficio e o talento creativo dun novo cineasta, Xavier Villaverde, mesturando tradicións como a matanza, con imaxes de Xosé Ramón Gayoso e Tareixa Navaza, dúas iconas mediáticas nesa época, ou a canallada de introducir a aparición recorrente do entón presidente da Xunta, Gerardo Fernández Albor.\nComentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 18-08-2011 18:01


A Axencia Estatal de Investigación aproba a convocatoria 2020 de axudas a «Proxectos de I+D+i»\nAs universidades, os centros públicos de I+D+i, os centros tecnolóxicos e as entidades públicas e privadas sen ánimo de lucro vinculadas á ciencia, a tecnoloxía, a investigación e a innovación.\nModalidades de proxectos:\na) Proxectos de «Xeración de Coñecemento», sen orientación temática previamente definida, que están motivados pola curiosidade científica e teñen como obxectivo primordial o avance do coñecemento, independentemente do horizonte temporal e do ámbito de aplicación do mesmo.\nb) Proxectos «Retos Investigación», orientados á resolución de problemas vinculados aos oito grandes retos da sociedade incluídos no Plan Estatal de Investigación Científica e Técnica e de Innovación 2017-2020.\nDentro das modalidades indicadas, os proxectos poderán ser de dous tipos, dependendo do perfil da persoa que lidere o equipo de investigación:\na) Proxectos tipo A, liderados por mocidade investigadora. Na modalidade de proxectos «Retos Investigación», inclúense os proxectos para mozos e mozas sen vinculación ou con vinculación temporal.\nb) Proxectos tipo B, liderados por investigadores ou investigadoras consolidadas.\nO prazo de presentación das solicitudes de participación será do 26 de novembro de 2020 ata o 17 de decembro de 2020 ás 14:00 horas


Iniciativa pola declaración do Pedregal de Irimia como Monumento Natural. Adega, Asociación para a defensa ecolóxica de Galicia.\nInicio / Buscador / Iniciativa pola declaración do Pedregal de Irimia...\nIniciativa pola declaración do Pedregal de Irimia como Monumento Natural\nADEGA e outras organizacións vimos de iniciar unha campaña para sensibilizar sobre a situación do Pedregal de Irimia, lugar de nacemento do Miño, ameazado polos eucaliptos.\nA campaña comezou esta fin de semana cun acto do Pedregal, no decurso do cal deuse lectura ao manifesto e escomenzou a recollida de sinaturas. Podes descarregar o manifesto e o prego de sinaturas (ligazón máis abaixo), para envialas logo a ADEGA.\nManifesto pola declaración do Pedregal de Irimia como Monumento Natural\nO NOSO PEDREGAL, MONUMENTO NATURAL\nO Pedregal de Irimia, no concello de Meira, é un deses lugares que na cultura colectiva galega representan como poucos a nosa identidade como pobo. Un marco do noso imaxinario común, un espazo senlleiro e mítico: del nace o Miño, o pai dos ríos galegos!\nSon ducias os mitos e lendas que acompañan ao longo dos séculos ao Pedregal de Irimia no seu lento tombear abas abaixo da Serra de Meira. Excepcional tamén o seu interese paisaxístico e xeo-morfolóxico, como evidencias dun pasado aínda máis remoto no que os glaciares dominaban o mundo.\nMais esta fonda significación, este valioso tesouro cultural e científico que acubilla non é abondo para garantir a súa pervivencia. Son moitas as ameazas que pairan sobre este espazo: degradación paisaxística, eucaliptización, turismo desordeado… mais a principal delas quizáis sexa o esquecemento. Este semella ser o destino daquilo que non se pode mercar e vender, cuantificar por quilos, ferrados, euros…\nAs entidades e persoas que subscrebemos este manifesto negámonos a que isto aconteza. Negámonos a que o Pai Miño quede orfo, como un refuxiado na súa propia terra, privado do seu lugar fundacional, a casa petrucial: o Pedregal de Irimia.\nÉ por iso que facendo uso das ferramentas das que nos dotamos para protexer e conservar a nosa herdanza natural e cultural, reclamamos un recoñecemento legal e unha protección para o Pedregal de Irimia. Á altura do seu valor e significado como elemento senlleiro do patrimonio material e inmaterial, insubstituíbel, do pobo galego.\nA Lei 9/2001, do 21 de agosto, de Conservación da Natureza, establece a figura de Monumento Natural para “aqueles espazos ou elementos da natureza constituídos basicamente por formacións de notoria singularidade, rareza ou beleza que merecen ser obxecto dunha protección especial. Considéranse tamén monumentos naturais as formacións xeolóxicas e os demais elementos da xea, así como os xacementos paleontolóxicos, que reúnan un interese especial pola singularidade ou importancia dos seus valores científicos, culturais ou paisaxísticos.”\nO Pedregal de Irimia ben merece pois este cativo recoñecemento, un pequeno paraugas legal para escorrentar as ameazas do expolio, do cemento, dos eucaliptos, mais sobre todo do esquecemento.\nOs colectivos e persoas que abaixo asinamos, reclamamos da Consellaría de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio da Xunta de Galiza o inicio do procedemento para a declaración do Pedregal de Irimia como Monumento Natural, consonte ao disposto nos artigos 13 e 24 da Lei 9/2001, do 21 de agosto, de Conservación da Natureza.\nGaliza, setembro de 2016\nManifesto e prego de sinaturas PEDREGAL DE IRIMIA


BO NADAL A TODAS E TODOS\nDespois dun trimestre, os tempos son chegados e, finalmente, estes quince días de lecer, favorecerán ás nosas mentes para volver con forzas renovadas e continuar o noso labor. Queremos que o pasedes ben coas vosas familias e amig@s e que o voso mellor regalo sexa a ledicia a mans cheas.\nPublicado por Biblioteca ás 12:27 Ningún comentario: Ligazóns a esta publicación\nEstas son as fotos do acto contra a violancia de xénero, organizado por Cristina Lerma, Matilde e Pilar Cascón, coa colaboración doutros membros do profesorado e, por riba de todo, en colaboración directa coas alumnas do centro.\nPublicado por Biblioteca ás 13:09 Ningún comentario: Ligazóns a esta publicación\nPublicado por Biblioteca ás 13:51 Ningún comentario: Ligazóns a esta publicación\nPublicado por Biblioteca ás 11:52 7 comentarios: Ligazóns a esta publicación\nPublicado por Biblioteca ás 12:09 Ningún comentario: Ligazóns a esta publicación\nO amor está no que tendemos\nO amor está en todo o que izamos\npor verdadeiro amor.(De "Un río de palabras" de Agustín Fernández Paz)AGUSTÍN FERNÁNDEZ PAZ,ganador do Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil polo libro O ÚNICO QUE QUEDA É O AMOR\nInterésanos este autor e, por suposto, o seu libro. Por iso estará incluído no noso Clube de lectura\nEntre a súa estensa produción literaria destacan obras como as que seguen e que vos recomendamos: 'Cartas de inverno', 'Amor dos quince anos', 'Un tren cargado de misterios', 'No corazón do bosque', 'Corredores de sombra', 'Contos por palabras', 'Rapazas', 'Trece anos de Branca' e 'El rayo veloz'. A súa obra está traducida ao castelán, catalán, eúscaro e portugués.\nO autor ten unha páxina onde aparecen entrevistas, vídeos, textos e a listaxe de obras.\nDespois da experiencia do curso pasado, Liñas de fuga continúa. Temos dous grupos: o dos grandes, de 3º e 4º da E.S.O. e o dos pequenos (1º e 2º E.S.O.)\nComezamos por Made in Galiza, de Sechu Sende e a reunión foi moi moi interesante pois xerou Falaban debate.\nMais agora estamos pendentes da reunión cos pequenos que andan a ler Os piratas da Illa Esperanza, de Rivadulla-Corcón. Axiña virá o propio autor, o mércores 5 de novembro para falar con nós. Temos xa moitas ganas porque o libro está gustando moito.\nPublicado por Biblioteca ás 11:40 Ningún comentario: Ligazóns a esta publicación\nPublicado por Biblioteca ás 13:28 Ningún comentario: Ligazóns a esta publicación\nGaleria de fotos do dia dos Namorados\nPublicado por Biblioteca ás 18:03 Ningún comentario: Ligazóns a esta publicación\nPARABENS OLIVIA E ALBERTE!!!!\nOlivia Figueira Núñez alumna de 3º B da ESO acadou o primeiro premio no 13 CERTAMEN NACIONAL "El CUENTACUENTOS" e Alberte Villamarín de 3ºA quedou finalista.\nEste Mércores 11 de xuño no Club de Lectura Liñas de Fuga leremos e comentaremos os contos premiados.\nPreme aquí se queres ler os contos premiados:\n"La pesadilla de Amal" e "Misterio en la Catedral"\nPublicado por Biblioteca ás 16:56 Ningún comentario: Ligazóns a esta publicación


Consulta › Leiras Pulpeiro, Manuel, 1854-1912\nEstá en: › Consulta › Leiras Pulpeiro, Manuel, 1854-1912\nLeiras Pulpeiro, Manuel, 1854-1912\n(Mondoñedo, España, 1854 - Mondoñedo, España, 1912)\nApuntes biográficos/históricosNado o 25 de outubro de 1854, comeza os seus estudos de Arte e Humanidades na súa cidade natal. Pode que influenciado polo seu pai, médico cirurxián, comeza en 1870 a carreira de Medicina, da que se licenciará en Madrid sete anos máis tarde. En 1878 regresa a Mondoñedo, onde exercerá a profesión médica, mais sen descoidar a súa actividade literaria.\nCultivou a poesía intimista, costumista e ate patriótica, colaborando en diversas publicacións, como por exemplo no coñecidísimo semanario Tío Marcos da Portela. A única obra literaria publicada en vida do autor foi Cantares Gallegos (1911), que anos máis tarde, sería acrecentada con 88 novos poemas, nun volume de Obras completas.\nEn 1905 a Real Academia Galega desígnao membro da institución, e tras rexeitar este nomeamento, o poeta decide doarlle todo o seu legado. Seis anos máis tarde, será galardoado nos Xogos Florais de Vigo. Leiras Pulpeiro morre aos 58 anos na súa vila natal, onde, en 1921 recibirá unha afectuosa homenaxe. En 1983 dedícaselle o Día das Letras Galegas\nFormas alternativas del nombre Leiras Pulpeiro, Manuel María, 1854-1912\nLeiras Pulpeiro, 1854-1912\nFuentes consultadas1. Autores galegos na BUSC. Consulta o 26.06.2017. - http://www3.usc.es/busc-autoresgalegos/autoridadesdet.asp?ida=2602\nHumanidades Medicina Literatura Poesía


A Xunta reactiva o prazo para que as entidades do exterior pidan as axudas para infraestruturas e equipamentos\nRedacción, Vigo | 02 Xuño 2020 - Crónicas da Emigración\nO Diario Oficial de Galicia (DOG) publica este luns, día 1, a Resolución pola que se retoma o prazo para que as entidades do exterior soliciten as subvencións destinadas a apoiar a súa infraestrutura e adquirir equipamento.\nA Resolución lembra que estas subvencións, convocadas en réxime de concorrencia non competitiva, foron publicadas no DOG do pasado 10 de marzo e o prazo de presentación de solicitudes era ata o 13 de abril. Ao declararse o estado de alarma o 14 de marzo paralizouse o proceso cando aínda quedaban 29 días de prazo e por iso esta nova resolución da este mesmo tempo, co que as solicitudes se poderán presentar ata o 30 de xuño.\nEstas axudas constan de dous programas. Un son axudas destinadas ás obras de ampliación, reforma, rehabilitación e conservación das instalacións e do patrimonio cultural.\nO outro programa está destinado a colaborar na mellora das dotacións e equipamentos de carácter inventariable.\nAs entidades só poderán solicitar as axudas dun dos programas, excepto as resultantes de procesos de unión ou fusión que estivesen finalizados dentro dos 6 anos anteriores á data da publicación desta convocatoria; neste caso, o importe máximo da suma das axudas que se concedan nos dous programas será inferior a 30.000 euros.\nPoderanse beneficiar destas axudas as entidades galegas rexistradas no Rexistro da Galeguidade coa categoría de comunidades galegas, centros colaboradores da ‘ galeguidade’ ou federacións de comunidades e/ou entidades que conten con local social diferenciado do das entidades asociadas.\nA contía destinada a estas axudas ascende a 575.000 euros, dos que 425.000 están destinados aos proxectos de ampliación, reforma, rehabilitación e conservación de instalacións ou patrimonio cultural, e 150.000 euros serán para axudar á mellora de dotación e equipamento.\nA presentación de solicitudes será a través de medios electrónicos para as entidades con sede social en España. As entidades domiciliadas fora do territorio español poderán presentar as solicitudes por medios electrónicos ou presencialmente en calquera dos lugares e rexistros establecidos na normativa reguladora.


Segundo a enquisa realizada pola Asociación de Especialistas en Prevención e Saúde Laboral (AEPSAL), os técnicos de prevención pensan que a Inspección de Traballo non lles axuda na súa función. | Gabinete Confederal Saúde Laboral\nEnquisa AEPSAL a TPRL\nSegundo a enquisa, só un 17,6 % dos TPRL considera que a Inspección de Traballo contribúe á integración da prevención, sendo un 82,4% os que consideran que non o fai. Asi mesmo, o 93,9% dos TPRL considera que a Inspección de Traballo contribúe a burocratizar en exceso o Sistema Xeral de Prevención de Riscos Laboaris.\nPodemos afirmar que en termos xerais, existe un distanciamento entre os TPRL e os órganos da Administración Pública, mesmo con obxectivos dispares, demandándose unha relación máis directa e suponse que máis fluída, especialmente no que atinxe ás labouras de inspección.\nPara os TPRL, a acción fiscalizadora e punitiva da Inspección de Traballo está a prevalecer fronte ás tarefas de facilitación e asesoramento. Así as cousas, percíbese que a Inspección de Traballo non só non está a axudar á integración da prevención nas empresas, sinon que ademais está a determinar unha excesiva burocratización do sistema preventivo, focalizándose en exceso na documentación formal e non na realidade dos lugares de traballo e a súa necesaria e efectiva mellora.


Baiona incentiva a creatividade literaria no confinamento cun certame de relato curto - ValmiñorTV\nInicioBAIONABaiona incentiva a creatividade literaria no confinamento cun certame de relato curto\nO Concello de Baiona, a través da Concellería de Cultura e do Arquivo Histórico e Biblioteca Pública Municipal que xestiona Miriam Costas, vén de convocar o certame de relato curto “O Enxeño Engaiolado”, unha iniciativa coa que se busca celebrar o Día do Libro 2020 incentivando, dende o confinamento, a creatividade literaria. Quere así o Concello, darlle un especial relevo a esta data significativa das letras universais na que conmemora o falecemento, un 23 de abril de 1616, de tres das súas grandes figuras: Cervantes, Shakespeare e o Inca Garcilaso de la Vega.\nO certame está aberto á participación de todas as persoas maiores de 16 anos que deberán presentar un relato breve cunha extensión comprendida entre 1.500 e 4.000 palabras, escrito a dobre espazo en Arial de 12 puntos. Os orixinais que deberán ser inéditos, poden estar escritos en galego ou castelán, e deberán ter como tema central ou colateral a biblioteca, o libro ou a lectura.\nOs orixinais enviaranse por correo electrónico ao enderezo biblioteca@baiona.org en formato PDF e asinados cun pseudónimo. Nun correo aparte co mesmo pseudónimo, enviarase outro arquivo cos datos persoais do autor ou autora (nome e apelidos, DNI e teléfono). O prazo para presentación de traballos, que se abrirá o 24 de abril, permanecerá aberto ata o 24 de xuño do 2020.


A reserva xestionarase directamente coa Hospedería, vía e-mail (reservas@sanmartinpinario.eu) ou telefónica (+34 981 56 02 82). Os/as congresistas deben indicar que participan no Congreso de Pedagogía 2020.\nPara desfrutar destas condicións a reserva debe realizarse antes do 01.05.2020, data na que os prezos están suxeitos a dispoñibilidade do aloxamento.\nDesconto do 15% sobre os prezos públicos no momento de facer a reserva e identificarse como asistentes ao Congreso de Pedagogía 2020.\nDesconto do 10% sobre os prezos públicos no momento de facer a reserva e identificarse como asistentes ao Congreso de Pedagogía 2020.\nDesconto do 10% sobre os prezos públicos no momento de facer a reserva e identificarse como asistentes ao Congreso de Pedagogía 2020\nA reserva xestionarase directamente co Hotel, vía e-mail (reservas.puertadelcamino@ocahotels.es) ou telefónica (+34 981 56 94 00). Os/as congresistas deben indicar que participan no Congreso de Pedagogía 2020.\nA reserva xestionarase directamente co Hotel, vía e-mail (eventos@eurostarsgranhotelsantiago.com) ou telefónica (+34 981 53 42 22). Os/as congresistas deben indicar que participan no Congreso de Pedagogía 2020.\nA reserva xestionarase directamente co Hotel, vía e-mail (windsor@hotelwindsor.es) ou telefónica (+34 981 59 29 39). Os congresistas deben indicar que participan no Congreso de Pedagogía 2020.


Reivindicación e recordo ás vítimas centrarán o oitavo aniversario do accidente de Angrois, antesala do xuízo\nO primeiro trimestre de 2022 está sinalado como data para un proceso que previsiblemente se celebrará na Cidade da Cultura\nRecordos nun valado próximo á curva da Grandeira, en Angrois / Foto: Fernando Blanco\nSANTIAGO. EP. Reivindicación e recordo aos que faleceron na curva da Grandeira centrarán de novo o que é xa o oitavo aniversario do accidente do tren Alvia, ocorrido en Angrois o 24 de xullo de 2013, cando morreron 80 persoas e 144 resultaron feridas. Nesta ocasión, o aniversario, ademais de servir para pór sobre a mesa as demandas das vítimas e os seus familiares, servirá como antesala do xuízo, xa que o primeiro trimestre de 2022 está sinalado como data para un proceso que previsiblemente se celebrará na Cidade da Cultura.\nO xuíz decano de Santiago e quen instruíu a causa durante anos, Andrés Lago, indicou hai semanas que xa había máis de 150 escritos de acusación presentados e quedaban uns flocos por cumprimentar da investigación, que terminará co auto de apertura de xuízo oral, que augurou complexo e de máis de 200 folios. O caso está pechado co maquinista e o exjefe de seguridade na circulación de Adif como presuntos responsables de 80 homicidios e 144 delitos de lesións por imprudencia profesional grave.\nNeste escenario, e como o ano pasado, no contexto da pandemia de coronavirus, a plataforma que agrupa á maior parte das vítimas ten previsto desenvolver un programa de actos que comezará o vindeiro venres 23 cunha asemblea e reunión informativa para asociados e afectados o Pazo de Faramello, en Rois, ás 19,00 horas. Para o sábado 24 de xullo convocou unha manifestación desde a estación de tren de Santiago até a Praza do Obradoiro, onde, un ano máis, lerán un manifesto, ás 12,00 horas. E é que a plataforma segue reclamando unha investigación independente sobre as causas do sinistro, tendo en conta que a única oficial realizada até a data só apunta ao despista do maquinista.\nEse mesmo día, ás 18,00 horas, celebrarase unha misa na igrexa de Sar e a continuación, ás 19,30 horas, haberá unha concentración e homenaxe ás vítimas no campo da festa de Angrois. Por último, o domingo 25 será o momento para o encontro familiar no denominado 'Xardín do Recordo', tamén no Pazo de Faramello, en Rois.\n17 jul 2021 / 19:27


Solicitada reunión de urxencia con Sanidade polos posíbeis recortes de persoal e servizos nas ambulancias - CIG: Confederación Intersindical Galega\n28 Xaneiro 2022 03:34\nAs organizacións sindicais CIG, CCOO e UGT veñen de solicitar unha reunión de urxencia á Consellaría de Sanidade para abordar os recortes nos cadros de persoal e na prestación do servizo anunciados pola patronal do transporte de enfermos/as e accidentados/as en ambulancia (non urxente), así como a posíbel renuncia aos contratos. As empresas trasladaron esta información na xuntanza da comisión paritaria do convenio que tivo lugar esta mañá en Santiago.\nA patronal, explica Xesús Pastoriza, responsábel de transportes da FGAMT-CIG, escúsase no incumprimento do acordo verbal que había co SERGAS para incrementar un 4% a dotación económica dos contratos e polo tanto entende que, debido ao exceso de servizos e horas que se están a realizar (que as empresas calculan que equivale a 70 ambulancias máis das contratadas) e de aplicaren a suba recollida noconvenio, os contratos serían deficitarios.\nNa reunión da comisión paritaria, a patronal tamén informou que, diante desta situación, solicitaron ao SERGAS a rescisión do contrato ou ben a non renovación deste tras a súa finalización.\nPero para maior gravidade, segundo comunica a patronal, o propio SERGAS propuxo reaxustar o número de servizos para así reducirlles os custes, pero á patronal non lles parece suficiente polo que teñen intención de quitar as ambulancias que están por enriba do establecido nos contratos. "Isto na práctica traducirase nun recorte dos cadros de persoal do transporte non urxente e tamén nunha redución no servizo que se lle presta á cidadanía, situación que nos parece intolerábel", subliña Pastoriza.\nAs tres organizacións sindicais acordan solicitar unha reunión urxente á Consellería de Sanidade para contrastar esta situación e, no caso de que estes recortes sexan confirmados, tomarán as medidas que se estimen oportunas para se cumpra co establecido no convenio que tanto lles custou pelexar os traballadores e traballadoras e para garantir un servizo de calidade e que cubra as necesidades da cidadanía.


17 octubre 2019 19:37 h.\nXurxo Souto Val de Láncara Premio Facer País\nXurxo Souto. EP\nO xurado do premio valora o traballo do músico para difundir entre a mocidade a lingua e a cultura propias. A entrega será en Láncara o 2 de novembro, aniversario da creación do bravú\nO premio Ramón Piñeiro, Facer País, convocado pola asociación cultural Val de Láncara, vén de recaer no músico e escritor Xurxo Souto en recoñecemento ao seu labor de difusión da cultura galega entre a mocidade.\nA entrega do galardón, que este ano acada a maioría de idade, terá lugar en Láncara o vindeiro 2 de novembro, o mesmo día que se conmemora o 25 aniversario do nacemento do rock bravú, tal e como lembrou Xurxo Souto.\n"Emocionado e inmensamente agradecido" pola concesión deste premio, o músico quixo compartilo con todos aqueles que dun ou doutro xeito puxeron en marcha un xénero musical en Galicia que marcou a toda unha xeración.\nO xurado valorou de xeito especial o "entusiasmo e a forza" coa que Xurxo Souto "fai país reivindicando a lingua e a cultura, e contribuíndo a que os demais, sobre todo a mocidade, as valoremos como parte fundamental da nosa identidade como pobo".\nTamén fixo fincapé na faceta do galardoado como vocalista dos pioneiros Diplomáticos de Monte Alto ou no seu traballo como locutor de radio, "dirixindo espazos de referencia para espallar a música galega entre a mocidade".\nO premio Ramón Piñeiro é concedido por unha vintena de asociacións culturais da comarca de Sarria, val do Neira e do Corgo, cuxa labor puxo en valor a vicepresidenta da Deputación, Maite Ferreiro. O fallo deuse a coñecer onte no organismo provincial, no transcurso dun acto no que tamén participaron o secretario da asociación cultural Val de Láncara, Carlos López Sierra; o mestre Xurxo Rodríguez, quen exerce no colexio Ramón Piñeiro da Pobra de San Xiao; Luis López Melle, en representación do colectivo Ergueitas, e o deputado Efrén Castro.\n"Estou emocionado, feliz e agradecido de que se considere que o meu humilde traballo pertence ao rego de facer país"\nA entrega do Facer País, que non ten dotación económica, reunirá en Láncara a representantes do mundo da cultura de Galicia. Tras unha recepción no Concello, Xurxo Souto recollerá o galardón de mans dos anteriores premiados, a familia Seivane, pola cal asegura sentir "devoción".\nNunha primeira impresión tras coñecer o fallo do xurado, Souto amosouse "moi feliz" pola concesión dun recoñecemento que "parte das asociacións" e que leva o nome de Facer País. Neste senso, sentiuse honrado "de que se considere que o meu humilde traballo pertence a este rego". Subliñou tamén o "prestixio" dun galardón "que lle deron a xente moi destacada" e non puido menos que celebrar a coincidencia co aniversario da creación do movemento bravú, grazas ao cal "agora hai unha xeración que medrou co rock".\nO músico suma o seu nome a unha longa lista de premiados co Facer País, que comezou aló polo ano 2002 con Isaac Díaz Pardo e que tivo continuidade con Luis Tosar, Milladoiro, Xosé Manuel Beiras, Xosé Neira Vilas, o diario A Nosa Terra, Avelino Pousa Antelo, Luz Pozo Garza, a Real Academia Galega, Mini e Mero, Agustín Fernández Paz, a Mesa pola Normalizacón Lingüística, Marica Campo, Basilio Losada, Margarita Ledo, a asociación cultural Xermolos e, no 2018, a familia Seivane.\nXurxo Souto recibe o Facer País polo seu labor a prol da cultura...


Gañemos o Porto | Recuperando o noso bordo litoral – O viveiro\nPosted on Xullo 9, 2018 Decembro 4, 2018 by AdminDina\nMáis de 200 persoas participaron nun percorrido festivo polo bordo marítimo da Coruña, no que se explicou o risco de que os peiraos interiores caian no casino da especulación inmobiliaria\n“Ademais de ter a razón, precisamos ter a forza da rúa para impedir a venda dos terreos portuarios”, afirmou o alcalde, Xulio Ferreiro, cun chamamento á manifestación do 7 de maio\nA loita sempre é a mesma. Dun lado, os espazos abertos do común. Doutro, os muros dos lugares privatizados. Unha loita que se está a dar agora mesmo nos peiraos interiores da Coruña, entre quen quere privatizalos para facer caixa e quen agarda conservalos como patrimonio da cidadanía. E así se explicitou onte, na camiñada festiva Gañemos o Porto, á que se sumaron máis de 200 persoas.\nFoi unha xornada alegre e divulgativa, na que a veciñanza organizada e non organizada avanzou ao lado de concelleiras e persoal técnico do goberno municipal, e do alcalde Xulio Ferreiro, para coñecer sobre o terreo a operación especulativa que ameaza os peiraos interiores. Unha ameaza que é, ao tempo, unha oportunidade para abrir un novo horizonte litoral. Foi un día para compartir a memoria do pasado, discutir o presente e soñar cun futuro no que a cidade coide a súa conexión co mar.\nO convenio de 2004\nA primeira parada foi na mesma entrada da Autoridade Portuaria, a propietaria dos terreos que están en xogo, e o lugar onde se pelexa a parte administrativa desta loita. Alí, e logo dunha pequena introdución de Mercedes Boñalo, o concelleiro de Rexeneración Urbana, Xiao Varelaexplicou a situación actual. “En 2004, asinouse un convenio para permitir a venda dos peiraos de Calvo Sotelo, Batería e San Diego, coa escusa de financiar o Porto Exterior. Unha operación propia daqueles tempos de urbanismo depredador, que foi introducida no planeamento municipal en 2009 e 2013, por anteriores gobernos”, explicou Varela.\nAs consecuencias dese convenio detalláronse en varias ocasións durante o percorrido. No futuro próximo, boa parte da actividade dos peiraos da Coruña vaise trasladar ao Porto Exterior. Cando iso suceda, a Autoridade Portuaria -é dicir, o Ministerio de Fomento- ten luz verde para vender os terreos e deixalos en mans privadas. E quen os compre, ten luz verde para a especulación urbanística. Poderán erguerse hoteis e centros comerciais en Calvo Sotelo e Batería, e 4.000 novas vivendas en San Diego, en edificios de ata 10 plantas de alto. Iso é o herdado, pero pode cambiarse.\nEconomía azul, economía verde\nA loita é sempre a mesma. Entre a riqueza compartida e a riqueza acaparada. A concelleira de Medio Ambiente, María García, sinalou que “é un erro pensar que o cemento e o ladrillo son as únicas formas de crear riqueza. Toda Europa está a apostar pola economía azul, por aproveitar os recursos naturais sen sobreexplotalos. E aquí temos unha magnífica oportunidade para facelo coa pesca”.\nUn dato: a lonxa da Coruña factura 75 millóns de euros ao ao. Un erro: co plan herdado de 2004, vai quedar enterrada entre centros comerciais e pisos de luxo. Lembrouno Loli Patiño ante o muro que pecha o porto dos pasos da veciñanza: “Mentres pensan en especular cos terreos portuarios, esquecen unha das principais fontes de riqueza da Coruña: a pesca“. Fronte a iso, a proposta da Marea Atlántica e converter San Diego nun centro da economía azul, vinculado coa auga e centrado na actividade pesqueira e na investigación mariña. Nada inventado, simplemente unha posta ao día da Coruña pescadora e mariñeira de sempre.\nUnha historia recente de urbanismo depredador deixou á Coruña con carencias de espazos públicos e zonas verdes. “A superficie arborada da cidade está moi por debaixo das recomendacións da OMS, algo que podemos mudar cando se abra a oportunidade do porto. En Calvo Sotelo, apostamos por crear un parque á beira do mar, que continúe os xardíns de Méndez Núñez e axude á cidade a respirar”, detallou Xiao Varela. Será moito mellor que construír un centro comercial ao lado doutro centro comercial case baleiro, como os Cantones Centro de Ocio.\nA memoria: Isto xa pasou antes\nA loita é sempre a mesma. Entre as que son máis e os que teñen máis. Aló por 1860 rematouse o recheo portuario, terreo gañado ao mar para deixar sitio á actividade pesqueira. E, como lembrou Xoán Mosquera, xa houbo quen pensou en aproveitar o espazo para facer vivendas. Por sorte, a cidadanía tomou partido e alí naceron os xardíns de Méndez Núñez.Pero a loita polo espazo seguiu. Mosquera amosou o proxecto inicial do Hotel Atlántico, unha mole o dobre e grande do que é hoxe, construída derrubando o Kiosko Alfonso. De novo, evitouse o peor. Pero só en parte.\nEn datas máis recentes, hai exemplos claros do que pode supoñer a venda dos terreos portuarios. Como o caso do Palexco e o Centro de Ocio dos Cantóns, “edificios polémicos que retorceron a normativa urbanística para erguerse ocultando o mar”. Lembrouno á sombra destas “ás de gaivota que nunca chegaron a despegar”, en referencia á forma do tellado do pazo de congresos. Para erquelo, por certo, foi demolida a histórica Estación Maritíma.\nTamén as obras da Mariña, proxecto ‘estrela’ do goberno do PP, levaron por diante o edificio de Sanidade e unha grande cantidade de árbores, para substituílas por cemento. Santiago Lamelo lembrou que “foi unha obra ue representa o que queremos combater, un pésimo uso do espazo público, sen respecto polo patrimonio e deixado en man de empresas implicadas en casos de corrupción, como son Copasa e a antiga Movexvial -actualmente Civis Global-. Agora, a venda dos terreos portuarios pode ser moito peor”. A loita é a mesma, pero a maior escala.\nA necesaria mobilización na rúa\nO roteiro concluíu no mirador do Xardín de San Carlos, cunha vista sobre os peiraos interiores. Alí interveu o alcalde, Xulio Ferreiro, recollendo o sentir das intervencións anteriores. “Queremos manter o uso produtivo e a titularidade pública dos terreos do Porto. Porque a economía do mar ten que ser abondo para xerar riqueza, sen repetir fórmulas fallidas do pasado”.\n“Temos que decidir que queremos para A Coruña, un modelo de cemento ou de creatividade”, sinalou Ferreiro. “Nós temos unha proposta, pero queremos consensuala coa cidadanía, as administracións e as forzas políticas. Apoiamos a petición da Comisión Aberta en Defensa do Común, e celebraremos unha consulta cidadá para abrir este importante debate”. Do mesmo xeito, animou á cidadanía a acudir á manifestación convocada o 7 de maio por esta mesma entidade.\nO alcalde insistiu en que a mobilización dos últimos meses, a raíz do intento de venda dos terreos da Solana e o Hotel Finisterre, serviu para poñer en dúbida o plan trazado en 2004 para o porto, e que ata o de agora ninguén discutía. E a mobilización ten que seguir para que “ademais de coa forza da razón, contemos coa forza da rúa á hora de negociar e mudar os convenios herdados”. A loita é a mesma. O común contra o privado. E desta xogámonos moito.


ultima viaxe, alberto aneiros, baia edicions\nEsta nova obra narrativa de Alberto G. Aneiros componse de 8 relatos breves e outro máis extenso –o que dá título a obra–, en forma de diario de viaxe, que case podería considerarse unha novela curta.\nG. Aneiros, Alberto\nO penalti de Fuco\nA través da súa lectura, coñeceremos un insólito testemuño directo de abusos sexuais; fatais atraccións e rexeitamentos entre mozas e mozos enleados; malos tratos machistas –e clasistas– nunha situación inesperada; a falsa amizade, o egoísmo desapiadado dalgunha xente nova; un sindicalista que sufriu represalias contando experiencias persoais e certas atrocidades do réxime franquista; a represión e castigo militares dun recruta apaixonado polo canto, que non pode lerse –ou oírse– sen ironía dramática; unha curiosa apoloxía dunha profesión macabra; o progresivo illamento social e a decadencia dun pobre home rico de vila; os conflitos e desgrazas dunha parella nunha viaxe pola India… Todo iso se vai debullando nos diversos textos narrativos que conforman a obra.\nAlgúns dos seus personaxes móstrannos trazos morais autenticamente monstruosos, comportamentos irracionais, vicios perversos ou paixóns destrutivas que non poden senón derivar en dramas humanos, demasiado humanos...\nAgás nunha das historias, o narrador é sempre un dos protagonistas principais que en primeira persoa conta, sofre e coñece directamente o acaecido, o que permite mesmo unha lectura dramatizada dos mesmos.\nA pesar da tristeza sen conto da maioría dos feitos narrados, nalgúns dos relatos –como Desafinado, O que un vello sepultureiro dixo…, Fermín o Señorito– non faltan certas doses de humor.\nA última viaxe e outros relatos dispoñible en formato e-Pub. Venta na Plataforma elibro-galego.


O Marisquiño arrinca coas primeiras competicións e atentos á evolución meteorolóxica | Noticias Vigo\nO Marisquiño arrinca coas primeiras competicións e atentos á evolución meteorolóxica\nAs probas clasificatorias inícianse en disciplinas como o skate e o BMX e os talleres en break-dance e grafiti\nA primeira xornada da 19ª edición de Ou Marisquiño arrinca hoxe venres con adestramentos e o inicio das probas de cualificación en disciplinas como o skate, o BMX ou o Flatland. Aínda que non haxa competición, tamén haberá actividades en disciplinas como o Basket 3×3, o grafiti e o break-dance. A incerta previsión meteorolóxica para hoxe obrigará a estar moi pendentes do ceo, ante a\nposibilidade de que algunha actividade teña que ser reprogramada ou cambiar a súa localización.\nA primeira competición prevista son as probas de cualificación de skate de homes na modalidade de “ Street”, cuxo comezo está programado para as 13:00 de hoxe. En BMX e Flatland as clasificatorias celebraranse ao longo da tarde. Aínda que a maior parte da actividade competitiva desenvólvese durante as xornadas de sábado e domingo, o público xa pode gozar desde hoxe das primeiras probas e ademais pode achegarse a coñecer o recinto deste ano e as súas diversas zonas de lecer, preparadas para proporcionar diversión a persoas de todas as idades.\nOs concertos tamén arrincarán hoxe coas primeiras actuacións no escenario Sunset, situado na zona da Andrómena, coa presenza de Yawners (20:00), Kaixo (20:55) e AWWZ (21:55). Máis tarde dará comezo a actividade no escenario SuperBock da Praza da Estrela, onde esta noite terán lugar os concertos de Fusa Nocta (23:00), Eric Bobo (00:05) e Xota Maiúscula (01:45). A música continuará ata ben avanzada a madrugada no Dub Corner, situado fronte ao hotel Baía. Esta nova edición de O Marisquiño celébrase coa presenza de tres modalidades que serán olímpicas en Tokyo 2020 (Skate, BMX e Basket 3×3) e que terán competicións en Vigo avaladas polas súas respectivas Federacións Internacionais. Ademais, este ano incorpórase ao programa do evento o Freestyle Football, que reunirá en Vigo aos mellores especialistas nacionais, femininos e masculinos, en busca dun lugar para a gran final mundial que este ano se celebra en Miami.\nO público terá a ocasión de ver en Vigo, de forma completamente gratuíta, a figuras tan destacadas como os skaters Angelo Caro, Brandon Valjalo e Danny León, os riders norteamericanos Nicholi Rogatkin ( Dirt Jump) e Corey Martínez ( BMX) ou os campións de España de Football Freestyle, Anto Sanz e Paloma Pujol.\nPara esta edición O Marisquiño conta cun orzamento que se achega a 1.400.000 euros. Asisten ao evento máis de 1.300 deportistas dos cinco continentes que competirán nun recinto de 150.000 metros cadrados, con zonas delimitadas para cada un dos deportes e disciplinas que conforman o programa do festival. Acreditáronse para o evento máis de 200 xornalistas de destacados medios nacionais e internacionais.\nO festival conta este ano con cinco patrocinadores institucionais: Concello de Vigo, Deputación de Pontevedra, Xunta de Galicia, Consorcio Zona Franca e Autoridade Portuaria de Vigo. A eles hai que sumar os patrocinadores privados estratéxicos, Red Bull, Super Bock e Nissan.\nO BNG pide á Xunta apoio ás seleccións deportivas nacionais…