Europa Press 01 diciembre 2020 14:50 h.\nas Catedrais Ribadeo\nAs Catedrais, tras o derrube. PABLO VILLAPOL\nA presidenta de Adega afirma que o proceso se ve "agravado" polo quecemento global\nA presidenta da asociación ecoloxista Adega, a bióloga Adela Figueroa, avisa de que a praia natural de As Catedrais, no concello lucense de Ribadeo, está "condenada a desaparecer", un proceso que ve agravado polo cambio climático.\nA bióloga saca esta conclusión tras o desprendemento rexistrado nun dos arcos deste emblemático areal, no que unha moza perdeu a vida en 2018 ao caerlle unha pedra enriba. Tras ese suceso, a Xunta restrinxiu os accesos ao espazo natural.\nAdela Figueroa confesou que observa o fenómeno con "mágoa" xa que considera que "a cousa máis bonita do mundo é a praia das Catedrais". Con todo, sinala que o derrubamento é un "proceso normal dentro do que é a evolución do ataque do mar contra os cantís, o que acontece é que na actualidade este proceso está acelerado polo cambio climático".\n"Estase derretindo gran parte da auga concentrada nos casquetes polares e iso inflúe no nivel da auga e así o que sexan tormentas, movementos de masa de auga é moito máis violento e será máis violento cada vez", avisa.\nMedio Ambiente redacta un informe sobre a caída dun arco das Catedrais\nAdela Figueroa incide en que "o proceso sería natural, agás que neste caso está máis acelerado". "E vaise ir acelerando porque o nivel do mar xa subiu uns cantos centímetros e xa que logo hai máis masa de auga batendo contra os cantís", sostivo.\nSobre a desaparición de devandito patrimonio natural, despachou a pregunta cun contundente si, e emprega un principio xeolóxico polo que se deduce que "o que aconteceu hoxe xa aconteceu no pasado".\nA presidenta de Adega detallou que na comarca de A Mariña "hai moitas praias onde ven restos das antigas formacións que foron como As Catedrais e que non é máis que unha etapa no retroceso progresivo do cantil que vai sendo substituído por unha rasa costeira".\nEn Imaxes ► As Catedrais tras o derrube\nEn concreto, unha "rasa costeira", é o fenómeno que se produce "cando o mar vai batendo na base dos cantís e van caendo". "E o que antes era unha montaña ou un cantil que ofrecía resistencia ao bater do mar vai sendo substituído por unha superficie máis ou menos plana que é o que se chama rasa costeira", detallou.\nFigueroa concretou que dito fenómeno "prodúcese na base dos cantís que aos poucos van retrocedendo e sendo substituídos por unha rasa costeira" que será como se constitúa no futuro As Catedrais.\nFENÓMENO INHERENTE Á COSTA CANTÁBRICA, En tanto, o alcalde de Ribadeo, Fernando Suárez, asegurou que o desprendemento é "un fenómeno inherente á costa cantábrica, derivado da acción da natureza.\nO rexedor mariñán puxo en valor que "as administracións deben de tomar medidas preventivas e os cidadáns ter consciencia delas e facer moito caso das indicacións que se atoparán" na praia das Catedrais.


Blog de Cos Pés na Terra » Blog Archive » A crise global da pesca en Ecología Política\nRisco químico »\nA revista Ecología Política, referencia básica para o ecoloxismo social, iniciou a finais do ano pasado unha nova fase logo de 15 anos de andaina. Ao mesmo tempo que se renovou a revista impresa, creouse unha nova web onde é posíbel descargarmos o material de números atrasados. O penúltimo número, o 32 (febreiro 2007), tivo como tema prioritario a crise global da pesca.\nNa introdución exponse brevemente o contido do número, no que é posíbel acharmos varias referencias concretas a Galiza. Pescanova en América Latina trata dos impactos negativos da actividade da multinacional galega en diversos países latinoamericanos. En Pesca ilegal en las aguas subantárticas, a organización chilena Ecoceanos denuncia a mafia galega involucrada na pesca ilegal en augas subantárticas. O seu membro máis notable, o armador Vidal é protagonista nun dos libros reseñados Hooked. Pirates poaching and the perfect fish.\nEcoceanos intervén no interesantísimo documental Ovas de oro , no que se fala do impacto ambiental e social da pesca industrial e da acuicultura no sur de Chile. Empresas do “Primeiro Mundo” extraen peixe e crían salmón á custa da pesca artesanal, superando os límites ambientais e abusando dos traballadores e traballadoras locais, coa finalidade de exportaren produtos pesqueiros que alimenten o sobreconsumo do mundo enriquecido (Chile, malia ser un dos principais produtores de peixe, ten uns niveis de consumo de peixe por habitante baixísimos e presenta problemas de seguridade alimentaria). O documental céntrase no capital noruegués, que detén o 60% do negocio chileno da acuicultura, e que semella actuar coa mesma falta de escrúpulos e sensibilidade que Pescachile, de Pescanova. Se a empresa galega amosa pouca sensibilidade social e ambiental no país no que ten a súa sede, resulta fácil imaxinar o que non fará en países onde ten máis marxe de manobra para facer o que máis lle conveña.\nEn “Ovas de oro” vese como un dos principais xornais de Noruega denunciou con destaque as penosas condicións nas que operaba en Chile unha empresa norueguesa. Non sei de ningún medio convencional galego ou español con grande audiencia que fixese algo semellante. Aquí, as noticias sobre a irresponsabilidade socioambiental de empresas galegas ou españolas que actúan en países empobrecidos hai que buscalas con lupa (tampouco é que abunden as referidas ao propio país, máis a proximidade e a presión social nótanse nalgúns casos). Aínda que, se lemos a letra pequena, podemos chegar a saber algunha cousa, como que a empresa galega Calvo está esquilmando os bancos saharianos sen axudar ao mantemento dos campamentos de refuxiados, segundo declarou nunha entrevista Maima Mahamud, Secretaria de Estado de Asuntos Sociais e Promoción da Muller do Sáhara (El Pais, 12 maio 2007).\nPosted by xoseveiras on Martes, Agosto 21st, 2007 at 3:33 pm.


Equitación de XIS: A munición oceánica\nA munición oceánica\nXan Timol (texto e ilustracións)\nA xocosa e primordial baba accidental obriga dos suxeitos alleados pola sociedade global xunto cas súas razóns\nComentarios a unha nova manobra da\ne unha regra indícanos a dirección\nOs suxeitos alleados saben\nque están nun edén.\nOs suxeitos alleados son exquisitos e sobreviven no oco da indiferenza.\nEles e todos os principios, cos rodean, son caos lácteo da infinidade do equilibrio hercúleo.\nO seu froito adulterado e troco orgánico son requisitos charlatáns máis enigmático e máis monumental, ca decadencia do abecé ou ca do infinito do humorismo na cadea das substancias de balde.\nA expresión ou xuízo especulativo e do persuasivo é unha forma máis asombrosa ca Embarcación máis insólita, cos contos da noite dun Taxidermista poden relatar.\nTodos os suxeitos alleados que vai años enfatuadamente exploran as vulvas como se o fixesen na hedra que crece nunha vella parede e todo o corpo revólveno na vixilancia dos virgos cremosos como xogo da natureza máis empoleirada, que aspirase i ensaiase tan ab aeterno contrario, cando as raíces dos sensos fanlle fronte ao lance.\nUnha unidade do sentido é non soamente sociedade efémera, pero tamén todas as ordes da forma do mundo, das cales consiste e vive no medio que de ela, como ser alado.\nA morte é un conto de fadas para os nenos, e a fe en deus será unha regra para o insondábel da multitude durante o tempo, posto cun non sabía ca terra é un anaco do ceo como todo . O xeito dos elementos non teñen un deus necesariamente.\n¿Estamos dende diverxe ab intestato estar no infinito? flamexante asombro máis grande ca existencia dos suxeitos alleados e dos centros filantrópicos.\n¿Quén está no infinito e no seu interior capilar?\nA teoría entomolóxica tivo creto para establecer, cantos millóns de colleitas do infinito en soamente hai nunha célula do valor humano circundante. Hai 987.789 mil millóns. Tantas cinzas son ineludibles, de xeito que os exclusivos status quo da división, ca inmobiliza, as misión entón, pois empregar aos suxeitos alleados como rescaldos da inmobilización.\n¿Son estas cinzas cómo son de extraordinarias?\nÉrgase no aeroplano do caos cósmico, que voa expatriado sobre da lúa e mais das estrelas. E Lonxe do elo do azar residual da sorte pegañoso alá no infinito oscilante da decapitación da metáfora. Ollamos, cómo a semente chega a ser tan cativa, e a lagosta e a etiqueta. E como o elo da fatalidade atopada na mesma semente desaparece no latexo da alucinación e unha ponte convulsionada, que oscila antes de nós pasemos por ela.\nSen embargo habiámonos esquecido de que viñeramos dala; esquecido que por moito que viaxaramos as brétemas e os efebos que brillaban intensamente, no paradoxo, dentro de aí había as mesmas cousas, como no rir tudesco do territorio e por sete veces consecutivas as sombras seguían a ser as mesmas, que cifras inalcanzábeis en bosques quebrados, e asasinados cos estorcillóns tóxicos, e afogados nos delirios, auga xeada no mesmo surtidor xenófobo; habiámonos esquecido e estaríamos indecisos de todo o que o ollo unxido ao neno recen nado no hidroavión dos elementos e que ollaríamos preto do calafrío Pueril que oscilaba diante de nos: reservado para os mergullos. quén desexo dicirnos que este lugar non sería máis ca chispa que irradia enerxicamente nos cruces do fósforo, sabemos que lanzamos despois da táboa salvadora co noso superficial eixe do cordel na escuridade corrosiva del plano. Ambos planos, son pequenos soamente porque medimos con criterio superficial, xa unha distancia do caos mundo o que somos incapaces de unificar tanto para vivir no seu interior en ambas situacións y medimos co criterio do íntimo, desoíse o plano da forma pegañosa, da chispa do fósforo e o da célula do mesmo volume; infinito do baleiro.\nNúmero: 27 Primavera 2017


Joám Peres: "Perséguesenos por disidencia política, o que evidencia o déficit democrático en España" - Faro de Vigo\nJoám Peres FDV\nPontevedra | 03·11·20 | 04:45 | Actualizado a las 15:51\nEscritores, artistas, ensaistas, políticos e activistas sociais e da cultura asinaron o manifesto en defensa dos imputados na “Operación Jaro”, que tras dun complexo proceso xudicial continúa coa imputación de 12 persoas vinculadas aos colectivos Causa Galiza e Ceivar. Un dos acusados é Joán Peres, que ven de sentarse no banquillo da Audiencia Nacional e que impartiu unha conferencia en Pontevedra adicada ao que moitos consideran un intento de criminalización de organizacións políticas incómodas (neste caso as residuais independentistas galegas) mediante a montaxe policial e o recorte de liberdades.\n¬A que condeas se enfrontan vostedes?\n–Para as 12 persoas que estamos no proceso piden 102 anos de cadea; logo as condeas individualizadas para cada independentista van de 4 a 12 anos, hainas de 4, de 7, de 8… E para catro de nós piden 12 anos de prisión. A maiores imporíannos sancións económicas por valor de 348.000; as persoas que traballamos na administración pública deixaríamos de traballar, todos perderíamos a dereito a opositar a emprego público e tampouco poderíamos ser candidatos en procesos electorais.\n–De que os acusan?\n–A acusación é enaltecemento do terrorismo e pertenza a unha suposta banda criminal para enaltecer o terrorismo. Enténdese que esas bandas criminais das que fala a Fiscalía da Audiencia Nacional sería Causa Galiza, que é unha organización política que está rexistrada legalmente desde o ano 2007, e o colectivo antirrepresivo Ceivar, que traballa dende o ano 2003 tamén á luz do día e con rexistro legal.\n–Como empezou todo?\n–Foi o 30 de outubro de 2015, unha operación da Garda Civil, chámase Operación Jaro e tivo dúas edicións, a primeira afectou á organización política Causa Galiza, daquela detiveronnos a 9 persoas, nalgúns casos asaltos armados a domicilios, tumbando portas e entrando a punta de metralleta, encañonando a algún na cabeza, cunha violencia extrema. Noutros foron detencións de camiño ó traballo ou á saída da casa. A segunda operación afecta a Ceivar, un organismo de denuncia da represión política, de solidariedade con independentistas presos e demais, esa é do 21 de xuño de 2017.\n–Estas organizacións están acusadas de funcionar como banda unha banda criminal e enaltecer ao terrorismo ¿a qué se adicaban? ¿eran organizacións ocultas?\n–Non, non, nada oculto; ao contrario vaia!, de feito todos os actos públicos tanto de Causa Galiza como de Ceivar que implican ocupación da vía pública se comunican á delegación de Goberno correspondente, porque se non convírtense en actos ilegais, e para evitar que podan derivar nunha intervención policial ou sancións económicas, todos os actos públicos que se celebraron ao longo destes 15 anos foron comunicados á Subdelegación do Goberno, autorizados (en canto que non hai resposta: comunicas o acto e se non hai denegación enténdese que se poden celebrar con normalidade); e foron actos que desde 2003 nunca ocasionaron ningún tipo de sancións, de intervención policial nin nada parecido.\n–Daquela cales son as probas?\n–As probas contra nós non existen, o que existe é un relato da Garda Civil de que supostamente na Galiza existiría unha organización armada cometendo atentados e aplicándonos a teoría esta do entorno nós convertiríamos no entorno desa violencia; e, bueno, establecen incluso unha ligazón orgánica que é absolutamente fantástica e que permite que a organizacións que traballan con luz e taquígrafos, que están rexistradas, que comunican os seus actos e que nunca foron sancionadas por ningún dos actos que convocaron, a día de hoxe se lle faga unha colección de actos públicos nos que supostamente se tería enaltecido o terrorismo, e se enfronte a ese paquete penal que comentabamos.\n–O sumario no que os imputan estivo parado varios anos...\n–Catro anos parado, non se moveu nin un documento nese tempo. Inicialmente acusaronnos de ser un brazo político dun grupo terrorista, suspenderonnos de actividades 12 meses, ao ano esa organización, Causa Galiza, se lle devolveu o estatus legal. A nós ausousenos de integrar unha organización armada e tamén se nos desimputou, estivemos 4 anos no limbo penal en no 2019 reactivouse a suposta investigación e incluennos a integración nunha suposta banda criminal para apoiar o terrorismo. A esta organización, Causa Galiza, devolveuselle logo o estatus legal e a nós, acusados de estar integrados nunha organización armada, desinputousenos. E no 2019 se reactiva a suposta investigación e incluyen a integración nunha suposta banda para enaltecer o terrorismo, un tipo delictivo que no estado español é moi elástico, serviu para o tema dos tititeriteiros, para os que escribían en Twitter… e que nos volve, con outra tipoloxía delictiva, en que estamos xogando condeas de prisión non menores.\n–Os firmantes do manifesto en defensa dos imputados fan fincapé en que a disidencia non é apoiar o terrorismo.\n–Toda a nosa actuación política ou de solidariedade frente á represión produciuse dentro da legalidade, sin utilización da violencia en ningún momento. E aquí estásenos perseguindo simplemente por unha cuestión de disidencia política, o que dende a nosa óptica evidencia un profundo déficit democrático no estado español, que non é capaz de admitir existencia da disidencia política e está utilizando á Garda Civil e a un tribunal de excepción para erradicar o que non é máis que unha posición que nun marco de democracia formal podería ser asumido sin problemas.\n–Nalgún momento vostedes fixeron accións de enaltecemento?\n–Non, nunca fixemos enaltecementos, somos perfectamente conscientes de onde están as liñas vermellas da legalidade. Non é a nosa función enaltecer nin exaltar nada; e en todo caso o que sí se ten producido é denuncias da situación de independentistas presos, da súa dispersión en centros penitenciarios fóra da Galiza, que foi unha práctica ilegal durante anos, agora corrixida. Denunciáronse situacións de isolamento de presos galegos, bueno, denunciáronse situacións penitenciarias. Non se exaltou a utilización dun determinado método de intervención, a violencia neste caso.\n–Por que pensa entón que se celebra este proceso?\n–Entendemos que é un xuizo 100% político que parte dunha construcción ideolóxica da Garda Civil, que entende que o independentismo é sinónimo de terrorismo e que actúa sobre militantes e organizacións que son públicas coa mesma contundencia que actuaría fronte a unha organización ilegal. A falta de proporcionalidade é absoluta. Non existe ningún feito delictivo evidente, a pesares de que houbo rexistros en domicilios, en locais das organizacións, non se atopou ningún tipo de armamento ou documentación que probase toda esta construcción ideolóxica da Garda Civil. E o que se está perseguindo é unha opción política, minoritaria a día de hoxe na sociedade galega, pero que ten todo o dereito a existir e a defender os seus postula dos, como ven facendo dende fai anos.


Vieiros: Galiza Hoxe - Xa hai tres galegos nas semifinais do Europeo\nRedacción - 10:30 29/06/2007\nTags: Alfredo Bea Campionato de Europa de Piragüismo en Augas Tranquilas David Cal David Mascato piragüismo Sonia Molanes Teresa Portela Verducido\nCal, Portela e Rial xa están clasificados\nÁs 11:14 horas da mañá da quinta feira competía David Cal nos 1.000 metros canoa, e ficou na terceira posición, por detrás do ruso Maxim Opalev e do ucraíno Yuri Cheban, pasando directamente a competir na final, que se celebrará o vindeiro sábado.\nNa tarde da sexta feira, o galego competirá arredor das 18:10 horas, nas semifinais dos 500 metros canoa, tentando meterse de cheo na final.\nNa xornada da sexta seguen as clasificacións para a final do domingo\nAs competicións comezan ás 11 horas na pista de Pontillón do Castro, en Verducido.\nAinara Portela debe remar ás 11 horas en K-1, 1000 metros, metida xa na semifinal; e tamén pola tarde, arredor das 18 horas. Emilio Merchan ás 11:14 horas, na semifinal de K-1, 1000 metros.\nOs galegos David Mascato e Alfredo Bea estarán remando preto das 11:30 horas, nas semifinais de C-2, 1000 metros, e ás 18:30 horas, tamén nas de 500 metros.\nJavier Hertnanz, acompañado do galego Jovino González, no seu regreso á competición, reman ás 11:35 nas semifinais de K-2, 1000 metros.\nVerónica Moreno, Silvia Vázquez, Laura Pedruelo e Victoria Fraile compiten a media mañá nas semifinais de K-4, 1000 metros. Saul Cavriotto, Manuel Muñoz, Jaime Acuña e Borja Prieto compiten na semifinal da mesma categoría uns 10 minutos despois.\nO cangués Carlos Rial, que ficou segundo en K-1, 500 metros, clasificándose para a semifinal, rema ás 18:15, e Ana Ruz e Zorayma Cazorla reman xuntas uns cinco minutos despois, na semifinal de K-2, 500 metros.\nPara coñecer de primeira man os resultados\nComeza o Europeo reunindo deportistas de 35 países en Pontevedra\nO equipo feminino de K-4, con Teresa Portela, xa clasificado\nDavid Cal entrando na liña de meta\nUn momento da competición (Imaxes: Guillermo González)


A golpes con Modul8\nvenres 03 decembro 2010\nAsí é o software de control de vídeo Modul8, un Media Server de GarageCube que permite DMX e MIDI, para o que xa dispoño de licencia oficial.\nOperando o show de Mercedes Peón en Fisterra\nAsí se fixo... "DOP no Rock In Cambre"\nmartes 14 setembro 2010\nHell Yeah!!! Un repaso á montaxe de iluminación para Display Of Power no Rock In Cambre 2010.\nBen Díaz e MagicQ no MesoiRock 2010\ndomingo 04 xullo 2010\nO Festival do MesoiRock, celebrado os días 2 e 3 de Xullo en Mesoiro, A Coruña, reuniu a 13 bandas de metal e hard rock, cun espectáculo de iluminación operado sobre a recén estreada plataforma MagicQ de Chamsys.\nA obra das 97 "cues" e 12 "chases"\nAquí é onde, non sei se por ben ou por mal (xulgade vós o resultado), un se deixa levar, e non escatima en gravación, posto que dispón de espazo e gañas, así que alá foron, unha tras doutra, cadansúa con tempos de entrada e saída, noventa e sete esceas de iluminación vulgarmente denominadas "cues", apoiadas por doce "chases" ou secuenciacións de esceas, capaces de darlle ás partes musicais algo de ritmo. Un par de submasters para máquina de fume e saúdo, e listo.\nFesta de metal na Mardigrás con D.O.P.\nIsta foi a nosa idea de montaxe cando Display Of Power se plantou o día 15 de Abril na sala. A cousa pintaba mal, moi mal. O concerto comezaba ás 22h, xusto a hora na que o FC Barcelona visitaba o Bernabéu do Real Madrid no enésimo partido do século ante millóns de televidentes en todo o mundo, liga en xogo. E o bolo remataba cando finalizaba o partido.\nA experiencia, apaixoante. Unha noite fabulosa, probablemente o mellor concerto do grupo ata a data. E así foi como se fixo o conto...\nA montaxe do FESTIVALT 2010\nXa rematou un novo ALT, este ademáis en plena crise, e a verdá é que dá gusto. Qué ben estes días de teatro. Volver a manipular eses pequenos detalles da luz que en todo bolo se escapan debido á falla de tempo. E qué ben estar rodeado durante sete días de montaxes arriscadas e obras alternativas... [ Máis ]\nA montaxe de "Celtas Cortos 40 Abril Tour 2009"\nCeltas Cortos en "ExtreMúsika Mérida 2009"\nluns 20 abril 2009\nOperando as luces de Calexico en Vigo\nTipoloxía de escenarios en España\nmartes 09 setembro 2008\nRoger Hodgson (ex-Supertramp) en Vigoaberto 08\ndomingo 03 agosto 2008\nnull[ Máis ]\nPequenos montaxes en Xullo 2008\nmércores 30 xullo 2008\nEquipo técnico Celtas Cortos Potente Tour 2007\nmartes 22 xullo 2008\nNew Wrestling Evolution NWE 2008\nmércores 02 xullo 2008


Asignatura (*) Actuacións Urbanísticas Contemporáneas Código 630G02060\nDescrición xeral O curso desenvolverase arredor da globalización da información e da cultura, da mundialización da economía, e do cambio climático como paradigmas da contemporaneidade, que se traducen na explosión da cidade sobre os territorios e na urbanización indiscriminada e na ocupación desde a urbanidade de territorios afastados das cidades (especialmente os territorios litorais) e na percepción desde a óptica, desde a sensibilidade e desde a cultura urbanas de todos os territorios. Cas exposicións teóricas preténdese o estudio e o entendemento dos modos contemporáneos de intervención proxectual urbanística no mundo urbano, periférico, e territorial. As actuacións urbanísticas contemporáneas teñen así moito que ver: - co entendemento do metabolismo urbano (social e material) e de ciclo pechado nas cidades e no territorio(autoxeneración enerxética, autosuficiencia hídrica e sistemas urbanos de drenaxe sostible, valorización de resíduos, sustentabilidade e soberania alimentaria,...); - ca valoración da competencia dos territorios frente á competitividade entre eles; - con modelos alternativos e integrados de mobilidade e de accesibilidade aos bens materiais e culturais; - ca valoración da salubridade (cidades saudables e descarbonizadas), da inclusividade fronte á "gentrification" e a "guettification", e da participación ciudadadana; - ca incorporación da natureza e dos procesos naturais na cidade consolidada, e da infraestruturas e dotacións urbanas no territorio rural (natureza no urbano e urbanidade no territorio), que derivan en actuacións de carácter paisaxístico. O alumnado -en grupo e individualmente- ha de desenvolvernos exercicios, actividades prácticas e prácticas de curso -tanto desde a discusión teórica como desde a necesaria investigación iniciática- para o establecemento de pautas e propostas de intervención urbanística que contemplen e entendan os paradigmas da contemporaneidade a partir do conxunto de clases teóricas sobre os diferentes tipos de proxectos urbanos e territoriais.\nPlan de continxencia Deseñaronse dous plans de continxencia, en función de dous escenarios diferentes: ESCENARIO 1 Prevese un primeiro escenario no que debido á capacidade das aulas ou outro tipo de razóns non sexa factible a docencia presencial das clases expositivas (sesiones maxistrais), en tanto a que docencia interactiva e de obradoiros, ao ser grupos de menor número de alumnos poida seguir impartindose de xeito presencial. Nesta situación, o único cambio previsto afecta á metodoloxía docente empregada nas sesións maxistrais que se realizarán en formato on line ca axuda da plataforma Teams incluida en Office365. No hai cambios nos contidos da materia, nin nos mecanismos de atención personalizada ao alumnado, nin nos criterios de avaliación. ESCENARIO 2 Prevese un segundo escenario no que ante un posible confinamento non sexa factible nengún tipo de docencia presencial. En tal caso, os cambios previstos son os seguintes: 1. Modificacións nos contidos No se realizan cambios 2. Metodoloxías Mantéñense todas, aínda que sexa de xeito non presencial, a través de MOODLE e TEAMS. - Sesión maxistral - Discusión dirixida e estudio de casos (computando na avaliación) - Traballos tutelados (con atención personalizada e computando na avaliación) - Atención personalizada A imposibilidade de continuar utilizando as metodoloxías en formato presencial obriga a adoptar estratexias alternativas que faciliten as aprendizaxes con independencia das posibles continxencias relativas ao equipamiento e conexión do alumnado. Polo que se opta por facilitar a través da plataforma Moodle a documentación necesaria para continuar avanzando no programa formativo, e o resto das tarefas efectuaríanse ca axuda da plataforma Teams incluida en Office365. 3. Mecanismos de atención personalizada ao alumnado MOODLE será o foro virtual de relación e para compartir contidos, información e traballos. O foro permanecerá aberto durante todo o período lectivo, respondendo o profesorado ás posibles consultas tanto durante as sesións virtuais, como durante o horario oficial de titorías. TEAMS usaráse para reunións virtuais e canles de comunicación. Manteránse abertas as canles de comunicación (xeral e por grupos) para que o alumnado poida formular consultas. As titorías continuaránse a partir da plataformas TEAMS e MOODLE, en sesións semanais durante o horario de titorías, e outras sesións a concertar a través do correo electrónico 4. Modificacións na avaliación Mantéñense os criterios de avaliación indicados e non se modifican as porcentaxes nin os conceptos avaliados. Los alumnos que por causas justificadas relativas al equipamiento informático o de conexión, debidamente acreditadas, no pudiesen realizar los exámenes correspondientes a las pruebas mixtas en línea, tendrán derecho a la realización de dichas pruebas mixtas de forma oral, siendo requisito imprescindible solicitarlo mediante correo electrónico el mismo día del examen, tras lo que serán oportunamente convocados para su realización. 5. Modificacións da bibliografía ou webgrafía No se realizan cambios. Mantéñense as fontes de información subministradas.


Actualizado o 16-6-2014\nCadrículas onde se localizou Ricinia grammica\nEspecie: R. grammica\nLonxitude: Menos dun cm\nLocalización: Sobre umbelífera.\nLugar: Camiño terroso bordeado de vexetación, próximo á costa.\nIdentificación: Idem coa colaboración de Antonio Melic.\nOutro dos tomísidos que temos no Baixo Miño, ou sexa, as chamadas vulgarmente arañas cangrexo. Este exemplar, unha femia perfectamente mimetizada enriba dunha flor de umbelífera, estaba acompañada dun tenebriónido, Heliotaurus rufficollis, como podemos ver na fotografía.\nAs arañas cangrexo cambian de cor segundo a flor na que se atopen. Este proceso pode durar dende unha semana a máis dun mes.\nAo igual que as demais arañas cangrexo, a R. grammica, non constrúe telas para cazar ás súas presas, senón que permanece o acecho para se lanzar sobre as mesmas, inocularlle o veneno para paralizalas e, a continuación, alimentarse con elas.


Soutelo acolle a III Xtrema Soutelo | Salceda de Caselas\nSoutelo acolle a III Xtrema Soutelo\nA Praza do Concello de Salceda de Caselas acolleu a presentación da III Xtrema Soutelo, unha proba absoluta cronometrada composta de un percorrido de 9 km., con diversos obstáculos que se celebrará o vindeiro 18 de xuño na Parroquia de Soutelo. No acto estiveron presentes o Alcalde Marcos Besada e a Concelleira de Deportes Carla Pérez, que arrouparon aos representantes da organización e aos representantes dos colaboradores da proba.\nTras o éxito acadado nos pasados anos, esta proba consolídase con importantes cambios sobre todo no tocante ás probas, que serán cada vez máis atractivas e espectaculares. Trátase dunha proba de atletismo con obstáculos naturais e artificiais, que vai transcorrer polos montes comunais da parroquia de Soutelo. Estamos a falar dunha das primeiras probas destas características que se celebrou na provincia de Pontevedra. Os participantes deberán ser maiores de 16 anos (os menores de idade con autorización), e poden formalizar a súa inscrición a través de Galitiming ata o vindeiro 13 de xuño. As prazas son limitadas. Dende a organización recomendase a roupa de manga longa para participar na proba. A proba terá lugar ás 11:30, comezando coa entrega de dorsais aos participantes ás 10:00 no Centro Cultural do Borralliño (Soutelo).\nFran Morais, representante da Organización, destacou os servizos con que conta a proba: avituallamento, zona de duchas, agasallos para os participantes… Así mesmo agradeceu a implicación do Concello e os demáis colaboradores “sin os cales sería totalmente imposible sacar adiante este evento”.\nCarla Pérez, Concelleira de Deportes, destacou a importancia da posta en marcha de iniciativas como a Xtrema Soutelo. “Soutelo ten a xente adecuada para levar a cabo este tipo de programas, e ademáis conta con unhas instalacións perfectas na Área Recreativa do Borralliño”.\nMarcos Besada, Alcalde de Salceda, aproveitou a ocasión para felicitar aos veciños e veciñas de Soutelo pola súa capacidade de unión e de levar a cabo estes proxectos. “Coa unión dos distintos sectores, Soutelo sempre demostrou estar preparada para iniciativas de interese para veciños e visitantes”.\nGabinete de Prensa, 06 de xuño de 2017\nCursiño natación 2017 O Caselas F.C. celebra 50 anos de historia


Entrenador Un equipo para usar Wank Flank Play 2 - Atacar treinos funcionales - Coaching de fútbol\nTempo: 25 min Posicións: 6,8,9,10,7,11\nXogadores: 12 + Área: Campo 2 / 3\nDesenvolver a capacidade de atacar polos flancos.\nMarque unha área de media area. As xanelas 2 x 5 están situadas detrás da liña de medio camiño, preferentemente usando postes de adestramento ou bandeiras. Manteña unha colección de bolas á metade de camiño para volver comezar.\nUnha liña pode ser colocada fóra da caixa 18 yrd que marca unha área que os defensores naranja 3 non poden saír. Isto axudará á forma do xogo e axudará a crear os espazos correctos nos que estamos intentando traballar.\nNo exemplo anterior o equipo amarelo atacante combínase entre si usando os xogadores flancos para crear oportunidades a gol. Cambia os roles de atacar e defender despois de 10 minutos. As posicións de reinicio poden ser variadas como se mostra na progresión. O adestrador traballa co equipo atacante para identificar os puntos crave de atacar polos flancos. No exemplo anterior:\nO escenario 6v4 con 2 cara a adiante e mediocampistas 4 (con 2 dos mediocampistas posicionados en ancho) axuda a crear espazo nos flancos. Esta actividade é unha boa progresión de AFD1 'Coach a Team In Wide Flank Play'\nOs equipos 2 compiten e intentan marcar. O equipo atacante anota marcando o gol.\nO equipo defensor controla despexando a pelota polas portas amarelas.\nObserve o movemento dos xogadores anchos (A2, A5) para crear ángulos e atopar espazo e crear ancho.\nExplotar o espazo polos xogadores das ás revisando de volta a unha bola aos pés, ou quedar curto e despois volve a balón cara ao espazo.\nBuscar espazo fronte e detrás dos defensores no á.\nNavega lonxe do espazo que queres crear e despois métese nel.\nO xogador ancho debe recibir cara ao campo e con mentalidade de ataque (ataque e dribo ou pase de avance).\nIncentivar as carreiras de soporte a outros xogadores atacantes.\nOs adiantos fan runes claros e espazo para soportar xogadores ou o xogador na pelota.\nIncentive aos xogadores a driblar e penetrar cando ven espazo.\nSe a xogada se desacelerou (e no interior) no flanco, incita ao próximo dianteiro a comprobar a pelota dun pase de parede.\nBusca trocos de xogo para atopar espazo, isto debería ser máis sinxelo cos mediocampistas 2.\nO patrón de reinicio debe ser: o centro centrocampista pasa a outro Centro centrocampista e logo ao medio dereito.\nReinicia desde o porteiro chutando ou tirando o balón a un Centro centrocampista.\n14-01-2009 Visitas: 23798 Atacar Adestramentos Funcionais Darren Pitfield\nDesenvolva a capacidade do xogador amplo para vencer aos oponentes 1vs1 e entregar unha cruz. Incorpora o acabado ...


PONTE VELLA.: 2010\nA través dos compañeiros de Trafegando Ronseis chéganos esta interesante invitación á lectura que fai o profesorado da Sprague Elementary School (USA). Orixinal maneira de convencer!!!\nEtiquetas: Animación á lectura, Baile, Lectura\nNa véspera do inicio das vacacións de Nadal o profesor e escritor Xosé Miranda pronunciou dúas conferencias na biblioteca do Instituto. A primeira delas, dirixida ao alumnado de 3º ESO, centrouse fundamentalmente en contos, mitos e lendas de Galicia e doutros lugares, incluso asiáticos.\nA segunda, xa para o alumnado preuniversitario do Centro, partiu da obra de lectura da primeira avaliación, Morning Star. Todos os alumnos participantes foron deleitados pola excelente elocuencia do profesor lugués de Bioloxía.\nEtiquetas: Conferencias, Escritores


Lugo vólcase coa iniciativa "Vitaminas para o galego" promovida por máis de vinte medios de comunicación\nInicio > Lugo vólcase coa iniciativa "Vitaminas para o galego" promovida por máis de vinte medios de comunicación\nA lectura dun manifesto e o reparto de lápises entre escolares son os actos programados en Lugo\nSon máis de vinte medios de comunicación os que integran a plataforma “Vitaminas para o galego”, unha iniciativa que naceu da man de nove destes medios o pasado mes de decembro en Arzúa co obxectivo de promover o uso da lingua galega entre os profesionais da información e trasladar á poboación a situación de risco de desaparición na que se atopa o galego. Ao longo destes meses, estas vitaminas fortaleceron a colaboración e hoxe son vintesete os medios que están detrás desta iniciativa que trata de subministrar novos bríos á lingua galega a través de diversas actividades como a celebración de festivais músico-poéticos, concursos, recitais e ducias de actividades por toda a xeografía galega.\nDende a Costa da Morte e Compostela, agora chega a Lugo unha dose extraordinaria de “Vitaminas para o Galego” que foi presentada polo Tenente de Alcalde, Antón Bao xunto ao director do xornal De Luns a Venres, Alfonso A. Rivero, e o coordinador de EMUGA (Emisoras Municipais Galegas), Henrique Sanfiz. O edil nacionalista explicou que “Lugo sumouse á esta iniciativa e vai ser unha das sedes das “Vitaminas 17” que van conmemorar o Día das Letras Galegas e, sobre todo, vanlle dar vida á nosa lingua”. Precisamente, Lugo foi o escenario escollido para presentar esta campaña que vai dar a volta o mundo co fin de que a nosa fala se escoite nos cinco continentes.\nAproveitando a súa comparecencia, Antón Bao reflexionou acerca do papel que desempeñan os medios de comunicación na promoción do galego incidindo no feito de que “o futuro do galego pasa tamén nos medios de comunicación e nas novas tecnoloxías, pois xogan unha función de transmisión da lingua que antes exercíase dende a familia e o ensino. É precisamente nas novas tecnoloxías onde atopamos unha clave de futuro, pois os seus usuarios determinarán que a nosa lingua estea en uso e presente no mundo enteiro, ou quede relegada ao ámbito doméstico”.\nNesta liña, Alfonso A. Rivero explicou que “para nós todos os días son en galego. Seguindo a tradición, o 17 de maio os medios de comunicación sacan a portada en galego, cousa que está moi ben, pero os nosos medios usan o galego os 365 días do ano”.\n“Vitaminas 17” trátase dun ambicioso proxecto promovido polos medios de comunicación da plataforma “Vitaminas para o galego” para conmemorar o 17 de maio do 2012, Dia das Letras Galegas. Esta campaña trata de facer fincapé na necesidade de promover o uso do galego nos medios para prestixiar o idioma e garantir a súa transmisión interxeneracional.\nOs actos programados en Lugo consisten no reparto entre os escolares duns lápises especiais para escribir en galego e a lectura do manifesto de constitución da plataforma. Con esta iniciativa búscase comunicar a urxencia de promocionar o uso da lingua galega entre os máis novos, co fin de poder a garantir a supervivencia do noso idioma no futuro.\nOs lápises levan impresas estas lendas:\nLAPIS ESPECIAL PARA ESCRIBIR EN GALEGO\nCon este lapis na man\npodo facer nun segundo\nque a miña boca se exprese\nna mellor lingua do mundo\nEste lapis está garantido. En caso de reclamación ou mal funcionamento acuda á súa conciencia.\nHenrique Sanfiz explicou que “a campaña “Vitaminas 17” trátase dunha actividade expansiva que se vertebrará en 4 eixos”.\nO primeiro deles é “17 escolas” nas que o día 16 de maio –víspora das Letras Galegas- ás 12 da mañá se dea lectura do manifesto “Vitaminas para o galego”, de xeito simultáneo en, alomenos, 17 escolas de Galicia. Esas lecturas gravaranse en vídeo e colgaranse na web vitaminasparaogalego.gl\nO segundo é “17 Concellos”, nos que tamén o día 16 de maio ás 17 horas darase lectura do manifesto “Vitaminas para o galego”, diante das Casas dos Concellos de 17 localidades de Galicia. En cada localidade búscase que participen na lectura, persoeiros senlleiros da vida política, cultural, deportiva e social de Galicia. Esas lecturas gravaranse en vídeo e colgaranse na web vitaminasparaogalego.gl\nO terceiro é “17 idiomas” para o que se está a organizar a lectura do manifesto “Vitaminas para o galego” en 17 idiomas con versión subtitulada en galego. Estes actos tamén serán gravados e colgados na web vitaminasparaogalego.gl\nO cuarto e último eixo é “17 cidades do mundo”. Trátase de que entre o 1 e o 16 de maio de impulsar a lectura do manifesto “Vitaminas para o galego” dende 17 cidades dos 5 continentes e de fora de Galicia. “Xa temos contactos en cidades como Sidney, Dubai, Montana, Beijing, Tokio, Brasilia, Bós Aires, e por suposto colgaremos tamén esas lecturas na web vitaminasparaogalego.gl” explicou Sanfiz.\nMedios volcados co galego\nA campaña Vitaminas para o Galego está artellada polos medios de comunicación: Galicia Confidencial, Tempos Novos, Radiofusión, Praza Pública, Novas da Galiza, Val Miñor.info e Quepasanacosta. E conta coa colaboración de Certo xornal dixital de Barbanza e Noia, Osil.info de Valdeorras, Crónica3 da Mariña Lucense, Radio Nordés (Cadena Ser Costa da Morte), Terra Chá.Xa, Crónicas da Comarca (Arzúa – Melide), a revista de surf SurfGZ, Cadernos de Comunicación e Análise; O periódico de Lalín e Comarca; Hermes e Atenea, xornal en galego de deporte e cultura; Disquecool, o medio de tendencias made in Galicia; O xornal De Luns a Venres; Cabozo, a rede social galega; a rede de blogues Vencello; Cartafol, a revista multimedia para Ipad; A Nova Peneira e o programa radiofónico Plástico Elástico.\nMANIFESTO: “AS RAZÓNS DE VITAMINAS PARA O GALEGO”\nA iniciativa VITAMINAS PARA O GALEGO diríxese a todas as persoas que falan en lingua galega e a todas aquelas que a aman.\nQuero contribuír a que o idioma propio de Galicia adquira un rango social de normalidade. Preocúpame a situación da nosa lingua e diante do descenso no seu uso, manifesto que a día de hoxe o uso no futuro do noso idioma non está asegurado.\nNo século XX a lingua galega era falada con espontaneidade e regularidade, mais nas últimas décadas os estudos científicos e mesmo unha sinxela observación, constatan o descenso no seu uso.\nApelo a toda a cidadanía de Galicia, á que vive aquí e á que reside fóra, porque a presenza do galego, a súa extensión, a súa normalización, dependen da vontade do corpo social e das actitudes positivas e activas ao seu favor.\nAfirmo que o desfrute cultural é unha necesidade básica, só despois da alimentación, a vivenda, a sanidade e a educación. Asumo a aseveración do filósofo Eduardo Lourenço segundo a cal a cultura non é un fin en si mesmo e por iso defendemos unha cultura vocacionada para a felicidade.\nO galego non é un obstáculo para comunicar cun público consciente e amplo. Por iso queremos reforzar os medios de comunicación en galego, coa creación efectiva dun espazo galego de comunicación, como plataforma de defensa da identidade común. Un espazo que promova novas fórmulas de presenza da lingua e cultura galegas en Europa e no mundo e antes de nada en Galicia.\nO galego necesita vitaminas. A campaña recaba con urxencia a colaboración de toda a xente. Quere facer patente a necesidade de axudas, medios, apoio e soporte para o idioma galego. Pretende implicar a moitas entidades e sensibilizar ás persoas, ao pobo; para revitalizar o idioma e garantir a súa transmisión interxeracional.\nVitaminas para o galego pretende visibilizar aos medios en galego, boa parte deles de carácter comarcal. Procuramos ademais vías de financiamento que garantan a súa sontenibilidade e o traballo digno dos seu conxunto de profesionais.\nGalicia quere información de proximidade en galego, "mass media" que no século XXI difundan e prestixien o idioma, altofalantes que ensinen a nosa visión do mundo, peten nas conciencias e fagan visible a sensibilidade e a creatividade existente na sociedade galega.\nURL de origen: http://lugo.gal/es/node/31789


Xornada sobre valorización da biomasa residual da agricultura e do forestal - Dínamo Técnica\nHome›Eventos›Xornada sobre valorización da biomasa residual da agricultura e do forestal\nO pasado 28 de novembro celebrouse en Santiago una xornada sobre “Valorización de biomasa residual de alto potencial na Eurorrexión”, no ámbito do proxecto Biomasa-AP.\nO proxecto ten por obxectivo optimizar a explotación e o aproveitamento enerxético da biomasa dos restos de poda de vide e kiwi e das matogueiras. Tamén a avaliacion da súa utilización en procesos de combustión e gasificación para xeración de enerxía térmica e eléctrica a pequena escala.\nO aproveitamento da biomasa de procedencia agrícola e forestal permite unha maior competitividade das empresas destes ámbitos e unha mellora da sustentabilidade.\nO líder do proxecto é o centro tecnolóxico galego EnergyLab, e conta con varios socios galegos, como o INEGA, o XERA, a Universidade de Vigo, e o Feuga, e temán varios portugueses. É un proxecto cofinanciado polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional (FEDER) a través do Programa Interreg V-A España-Portugal ( POCTEP) 2014-2020.\nO apoio da administración autonómica enmárcase na “Estratexia integral de impulso da biomasa con fins térmicos“, para o aproveitamento dun dos recursos enerxéticos autóctonos de Galicia e crear valor e emprego en todo o ciclo produtivo, mellorando tamén o medio ambiente polo uso dunha fonte menos contaminante. Dende a posta en marcha desta Estratexia en 2014 instaláronse unhas 5000 caldeiras de biomasa, para uso administrativo, en vivendas ou en empresas.


16:22 do 14 de setembro de 2021\nArtigo do Colectivo de debate enerxético Bidán: Quico da Silva, Manolo Cabarcos e Fernando Branco\nProducir tempo con espertadores e envasado en unidades de 5 minutos para vendelo é o núcleo central dun libro de divulgación sobre o sistema económico. Nunha primeira análise do ben obxecto de comercio, a idea parece irracional e asígnase á ficción, xa que, quen pode pretender vender tempo (envasado, claro)? E se fora fume, tamén sería irracional e de ficción?\nCando se explica a volatilidade do prezo da luz, xustifícase nos altos prezos do gas natural nos mercados internacionais e dos dereitos de emisión de CO2, cantidades medidas en toneladas (t) dun dos gases responsábeis do quecemento global, cun prezo de compra-venda fixado nun mercado.\nO comercio de emisións é un dos mecanismos sinalados no Protocolo de Kioto para limitar as emisións de CO2, nunha aplicación singular do principio “quen contamina, paga”, creado coa Directiva 2003/87/CE e coa Lei 1/2005 e que, até de agora, ten varias fases.\nFase I (2005-2007): considerada de proba, onde hai unha moi ampla concesión de dereitos gratuítos, entres eles ao sector eléctrico.\nFase II (2008-2012): ao sector eléctrico redúceselle parte da asignación gratuíta, mais non inflúe moito no prezo final da electricidade polo exceso de oferta e baixa demanda derivadas da crise económica do 2008.\nFase III (2013-2020): o sector eléctrico xa non ten ningunha asignación gratuíta, as centrais que emiten CO2 teñen que mercar os seus dereitos de emisión.\nUnha central de carbón debe dispor de dereitos de emisión por 1 t de CO2 cada MWh xerado, cantidade que, no caso dos ciclos combinados, é de 0,4 t.\nOs que van “apoiar” a transición enerxética son os ciclos combinados de gas natural\nTanto nesta fase como na anterior, o custo de comprar dereitos de emisión trasládase directamente ao prezo do MWh, é dicir, ás persoas consumidoras.\nNesta fase, a UE reduce anualmente as cantidades de CO2 no mercado nun 1,74% e, coa finalidade de evitar prezos moi baixos polo exceso de oferta de dereitos, crea a Reserva para a Estabilidade do Mercado, mecanismo que actúa a modo de Banco Central Europeo do CO2 retirando (ou colocando) no mercado dereitos de emisión, segundo os obxectivos de prezos que pretenda conseguir; dende a súa entrada en vigor en 2019, pasou de 24 ate 62 euros/t neste mes de setembro.\nOs mecanismos de control fan que os dereitos de emisión sexan un activo financeiro máis, é dicir, o mercado xa non só opera entre as instalacións que teñen CO2 sobrante e as que os precisan, tamén interveñen os bancos e os fondos de investimento, cunha visión especulativa e unha rendibilidade moi elevada.\nFase IV (na que andamos): a redución aumenta a un 2,2% anual que, xunto coa especulación, sitúan aos dereitos de emisións nunha escalada de prezos, como se pode comprobar na seguinte gráfica.\nA previsión para este ano é que o Estado ingrese uns 2.200 M€ pola venda destes dereitos, o dobre que o ano pasado.\nO mercado de dereitos de CO2 é efectivo para reducir as emisións, mais é un mercado intervido que, no sector eléctrico, funciona dentro doutro mercado especulativo, algo que xa denunciou hai anos a CIG, case en solitario, e polo cal foi moi criticada.\nO custo do CO2 dos ciclos combinados beneficia a retribución do resto de tecnoloxías que non o emiten\nTeorízase que o alto prezo do CO2 axudará á instalación de fontes de enerxía renovábel, pero ante a falta de tecnoloxías de almacenamento de electricidade a grande escala e o proceso de transición enerxética, o sistema eléctrico vai precisar para garantir a subministración, polo menos a medio prazo, de tecnoloxías de xeración que non sexan intermitentes; no caso español, os que van “apoiar” a transición enerxética son os ciclos combinados de gas natural que, como dixemos, emiten unhas 0,4 t de CO2 por cada MWh producido.\nUnha das consecuencias do actual sistema marxinalista de casación no sistema eléctrico é que o custo do CO2 dos ciclos combinados beneficia a retribución do resto de tecnoloxías que non o emiten, o que vai seguir provocando prezos altos da electricidade que, lembremos, é un ben básico.\nluz emisións factura prezo Colectivo-de-debate-enerxético-Bidán


A precipitación e fraxilidade defensiva privan ao Cisne de loitar pola vitoria (26-34) - Pontevedra Viva\nPartido de liga Asobal entre Cisne e Granollers no Pavillón Municipal\nMartes 13 de Abril, 2021 ás 22:14 do Martes 13 de Abril, 2021\nAvultada derrota a sufrida polo Cisne no enfrontamento contra o Granollers, o último dos aprazados polo brote de Covid-19. Os brancos ofreceron un gran rendemento no inicio do partido, pero non souberon administrar a súa vantaxe. Remontou Granollers, con máis experiencia e mellor control do partido, que si soubo manexar a súa renda e sentenciar o encontro ao comezo do segundo tempo.\nA pesar do pau, pode o cadro pontevedrés sacar conclusións positivas dun choque contra un dos clásicos da categoría. Ten extremos o Cisne, de calidade, da canteira e goleadores. Carlos Álvarez e Mateo Arias puxeron contra as cordas aos cataláns no inicio do partido. Tamén vai sobrado de corazón o cadro branco, pois co partido sentenciado tiraron de orgullo para reducir diferenzas e evitar unha sangría maior.\nPero non son argumentos suficientes para derrotar a un coloso como o Granollers, que soubo aproveitar a sua fortaleza física, así como a falta de solidez defensiva e as dúbidas na construción e finalización das xogadas exhibida polos de Jabato durante a maior parte dun partido no que nin Villamarín nin Prezado, que afán soster ao equipo nos momentos máis delicados, tiveron a súa mellor actuación.\nO arranque da contenda non puido ser mellor para o cadro local. Repeleron o primeiro ataque visitante e, á contra, onde mellor se manexa o Cisne emerxeu Carlos Álvarez para facer o primeiro e logo o segundo. E no extremo oposto Mateo Arias seguiulle o ritmo con outro dobrete que situou aos brancos con tres goles de vantaxe nada máis comezar.\nLogrou manterse en franquía o Cisne durante dez minutos. Antes de cumprirse o cuarto de hora, o cadro catalán tomou a dianteira no marcador e xa non a soltou ata o vocinazo final. Ademais un desfalecemento dos de Jabato en ataque permitiu aos cataláns afastarse no marcador ata os catro tantos, unha diferenza dificilmente salvable entre equipos con persoais e economías tan dispares como os que se deron cita este martes no Municipal.\nAínda así, os de Jabato reduciron a diferenza a tres tantos antes do final do primeiro tempo coa esperanza de volver dos vestiarios máis enchufados que o rival e equilibrar a loita. Nada máis lonxe da realidade, o Cisne saíu fallón do túnel e o Granollers castigouno. Sen piedade. Ata sacar ao Cisne do partido tanto por frustración como por esgotamento e ampliar a súa renda aos seis tantos.\nDesde o banco Jabato trataba de arengar aos seus, pero a quince minutos para o final a xesta era xa impensable. Aínda así, os brancos puxéronse o mono de traballo, os prometedores extremos ingresaron de novo na cancha, o colchón adelgazou e a afección puido despedir aos seus cunha sonora ovación. Aplausos que non dan puntos pero premian o esforzo dun equipo que seguirá aferrándose mentres haxa vida a unha liga Asobal que castiga con dureza aos que perdoan.\nPodes consultar nesta ligazón todas as estatísticas do partido\nO Atlético Valladolid visita o Municipal na primeira das seis finais que lle restan ao Cisne


César Carracedo: “O importante é contar cousas e contalas da mellor maneira posible, sexa cal sexa a canle”\nSeguro que moitos de vostedes xa saben de que lles falamos ó referirnos a Explotados, unha das pezas teatrais do concurso de teatro radiofónico da Radio Galega. Finalmente conseguiuno. Ese secuestrador que se pecha na oficina do Inem reclamando un posto de traballo, logrou convencer ó xurado e facerse co premio, será que a todos nos vai resultado cada vez máis sinxelo poñernos na situación… Dicir César Carracedo é dicir radio, e aínda que ata o de agora o escoitáramos nunha faceta máis informativa, como xornalista que é asegura que o importante é contar historias, empregando a canle que sexa. E xa se sabe, ó final “a vida é puro teatro”…\nNome: Julio César Carracedo Pose (A Coruña, 1976)\nUn lugar: Camelle\nUn hobby: correr\nUnha comida: enchilada\nUnha virtude: tolerancia\nUn defecto: anárquico\nUn soño: gañar un Tour de Francia (creo que chego tarde). Vale, confórmome con cubrir como periodista un Tour de Francia (acéptanse ofertas). Bah, e senón facer unha peli (non necesariamente sobre o Tour de Francia).\nAntes de nada, parabéns por ese premio César! Premio do xurado do concurso de teatro radiofónico da Radio Galega. Como te colleu? Sorprendido?\nA verdade é que si. Nin sequera contaba con que Explotados fose unha das finalistas do concurso. Pero unha vez que iso sucede sempre hai esperanza. En todo caso, o que máis me sorprendeu foi que Explotados acadase o recoñecemento do xurado. Víalle máis posibilidades como premio do público, pero en fin… o xurado tamén é público, claro. E eu encantado!\n“Explotados” é unha peza na que se recrean as negociacións entre un policía e un secuestrador que se pecha na oficina do Inem pedindo como rescate un traballo. Directiño a onde doe… (Risas) Como se che ocorreu isto?\nMolaba dicir que se me ocorreu na cola do paro, mentres agardaba a que me atendesen na oficina de emprego… pero non foi así. De feito, non lembro como xurdiu a historia. Foi hai uns anos e imaxino que sería vendo o imparable ascenso das cifras do paro. Imaxino que nalgún momento cheguei a pensar que non sería estraño que a alguén se lle fose a cabeza e fixese unha cousa así, entrar a man armada nunha oficina do INEM. É unha desas ideas que un día anotas nun caderno e que permanecen hibernando até que de súpeto atopan o seu medio de expresión. Neste caso ese medio foi o teatro radiofónico.\nComo definirías a túa peza? Que cres que transmite e por que cres que o xurado a escolleu?\nO do xurado é algo misterioso para min. Moito máis tendo en conta a calidade das outras tres finalistas. Pero é certo que Explotados conta unha historia moi actual. E que o fai dende unha perspectiva crítica e coa axuda de elementos característicos de xéneros populares, como a comedia ou o xénero negro. Contén unha serie de ingredientes que poden facer que esta historia conecte moi ben co público, ou cunha parte polo menos. Despois tamén creo que é unha obra optimista. Para min transmite optimismo e esperanza porque conta a historia dun perdedor que se sae coa súa, un parado que engana a un sistema que o único que lle ofrece é pobreza, inestabilidade e precariedade laboral. Hai un punto de xustiza poética en todo isto, ou cando menos de dereito ao pataleo.\nO xurado destacou “o uso da linguaxe radiofónica, a capacidade para crear imaxes e o ritmo”. Temos que dicir que o certo é que ti es un animal radiofónico, fuches xefe de informativos da Cope en Ferrol e director de Hoy por hoy Santiago na Ser, entre outras cousas. Que papel xoga a radio na túa vida?\nUn papel moi importante. Supón todo para min porque foi o medio no que durante 20 anos puiden realizarme como profesional e medrar como persoa, vivindo momentos mellores e peores, pero sempre estimulantes. En todo caso, tamén debo dicir que eu son moi pouco mitómano. A radio é un medio marabilloso para expresar ideas e para transmitir información e emocións, pero non é o único. O importante é contar cousas e contalas da mellor maneira posible, independentemente de cal sexa a canle que se empregue.\nE como comezas a escribir teatro radiofónico? Porque non é o mesmo falar da actualidade ou dar as noticias, que escribir teatro… Cales son as diferenzas?\nAta presentarme a este premio nunca pensara na posibilidade de escribir teatro. Se o fixen foi grazas á convocatoria deste concurso, e porque atopei unha historia á que lle acaía moi ben ese xénero. Despois… tampouco creo que haxa tanta diferenza entre o teatro e o xornalismo. Hoxe podemos ler xornais ou escoitar informativos que son puro teatro; algúns telexornais deberían empezar con iso de que “calquera parecido coa realidade é pura coincidencia”. Pero iso tampouco é estraño nun contexto social, político e económico que parece sacado dun curral de comedias. Agora en serio: ao final todo consiste en contar o que pasa e, coas diferenzas propias de cada xénero, contalo da mellor maneira posible.\nCantas obras levas escritas? Esta é a primeira que se leva a cabo ou fixeches máis?\nHai anos, cando aínda estudaba, tiven a fortuna de participar nun programa de radio para nenos que se chamaba A Hora Meteora. Era un programa dramatizado, que podería ter certa relación co teatro radiofónico, aínda que eu nunca tiven a impresión de estar a facer teatro senón un programa de radio. Dende ese punto de vista Explotados é a primeira, pero non a única. Presentei outra obra ao concurso de teatro radiofónico da Radio Galega, unha peza que se titulaba Segunda Oportunidade e que non tivo tanta fortuna como Explotados. Por desgraza, non creo que haxa unha segunda oportunidade para unha obra que se titula Segunda Oportunidade, pero nunca se sabe…\nEscolliches ti ós actores? Como foi o proceso de gravación?\nAs bases do concurso ofrecían a posibilidade de que, ademais do texto escrito, se puidese presentar a adaptación da obra xa gravada. Eu preferín deixar esa tarefa na mans de profesionais cos medios axeitados ao seu alcance e por iso enviei só o texto. A adaptación correu a cargo de Cristina Domínguez e foi ela a encargada de dirixir todo o proceso, o que por certo contribuíu a enriquecer a obra cunha perspectiva diferente á do autor.\nO teatro radiofónico é un xénero que apenas se emprega, por que motivo? Que fixo que quedara atrás? A televisión? A imaxe?\nA televisión fixo que quedaran atrás moitas cousas, pero moitas menos das que pensamos. Non se pode culpar á tele de todo. Na radio pódense facer moitas cousas, sempre e cando se queira. O problema xorde cando o 80 por cento da programación da radio está copada por tertulianos e entrevistados e deixa nun lugar residual o resto dos xéneros, como a reportaxe e a crónica e, xa non digamos, o teatro.\nDeberiamos recuperalo? Deberiamos empregalo máis? Ten cabida na radio actual?\nNa radio actual aínda hai programas que teñen como base o teatro radiofónico, pero que se emiten en franxas horarias intempestivas e para un público case especializado. En Radio Nacional houbo durante moitos anos un programa no que se facían adaptacións dramatizadas de grandes obras da literatura. Non sei se ese modelo podería funcionar a día de hoxe na radio, como non creo que na TV funcionase hoxe unha serie como Bonanza. A TV soubo adaptar a súa ficción aos novos tempos e facer produtos cada vez máis sofisticados, cousa que non sucedeu coa radio. Talvez ese sexa o camiño.\nComo valoras concursos coma este levado a cabo pola Radio Galega, para poñelo en valor, para fomentalo?\nEste tipo de concursos son o derradeiro reduto dunha forma de expresión artística e creativa. Coido que hai que procurar mantelos a toda costa. Hai que agradecerlle á Radio Galega e ao Diario Cultural que leven oito anos convocándoo. Danlle un verdadeiro sentido ao seu a papel de servizo público e de promoción da lingua e a cultura galegas.\nOutra cousa que destacou o xurado con respecto a Explotados foi a capacidade de tratar un tema de actualidade en clave de comedia de compromiso. Cal era o teu obxectivo? Facer rir ou tamén facer un pouco de crítica social?\nO primeiro obxectivo era pasar un bo anaco escribindo. O segundo era facer crítica social, sobre todo. Creo que estamos no momento do compromiso social. E a literatura, o teatro e o xornalismo non poden ser alleos a ese compromiso. Por suposto, cando falo de literatura comprometida non me refiro a literatura panfletaria ou partidista. Refírome a unha literatura e un xornalismo que miren arredor, que empaticen cos que o están a pasar mal, que vexan o que sucede, que expliquen por qué sucede e que humildemente traten de aportar solucións. Primeiro iso: o compromiso social; despois xa teremos tempo de falar do sexo dos anxos ou de a que cheiran as nubes.\nTi nestes momentos estás no paro, non si César? Como valoras a situación actual? Tanto a situación en xeral como a do xornalismo en particular…\nAtravesamos unha etapa preocupante. As cifras de desemprego acabarán minguando antes ou despois, pero a calidade do emprego vai custar moito recuperala. Aproveitouse a crise para empobrecer ao traballador e para rebaixar os seus dereitos. No caso do xornalismo, hai outra consecuencia engadida: un periodista sen dereitos laborais é facilmente manipulable, un medio sen os axeitados recursos materiais e humanos é presa fácil para os poderes políticos e económicos. Por desgraza, iso xa se está notando. A precariedade laboral implica unha democracia en precario, onde as liberdades de expresión e de información están collidas con pinzas.\nE se son malos tempos para o xornalismo, non o son menos para o teatro, para a cultura…\nDise que nunha guerra a primeira vítima é a verdade. Nunha crise económica desta magnitude a primeira vítima foi a cultura. Os recortes foron brutais, como se puido comprobar na constante caída dos orzamentos. Pero parécenme máis preocupantes os que houbo en educación, que é por onde de verdade empeza a cultura. Recuperar a cultura antóllaseme factible, recuperar educativamente a toda unha xeración paréceme máis difícil.\nAlgo que dicirlle a alguén neste senso? Algunha mensaxe para alguén no que respecta ó apoio á cultura?\nNon me considero unha voz autorizada para lle dar consellos a ninguén. Que cada quen actúe en conciencia. A cultura e a lingua galegas resistiron durante séculos sen que ninguén as apoiase. Con que agora non as bombardeen doume por satisfeito.\nA obra agora será publicada xunto co resto das galardoadas nun libro CD. A maiores disto en que consiste o premio?\nEn 3.000 euros, que veñen moi ben para pagar facturas e cumprir con Facenda, como todos aqueles cidadáns que non temos contas en paraísos fiscais e nin a oportunidade de declarar a través dunha SICAV. Pero, ademais do material, o recoñecemento persoal supón unha satisfacción que dificilmente se pode pagar con cartos.\nE xa para rematar César, estás traballando nalgunha obra máis? Tes en mente algún proxecto de teatro nestes momentos?\nGústame escribir, pero fágoo por impulsos e para consumo propio. Se o meu comportamento caótico mo permite, pode que algún día me decida a intentar algo máis consistente, non sei se teatro ou outra cousa.\nAgardaremos por el! Moitas grazas por ter conversado connosco.\nPublicado o 16 de Xullo do 2014 | 11:09 a.m.


Directo - Visita obras en Crecente - Actualidade - Deputación de Pontevedra\nDirecto - Visita obras en Crecente - Actualidade - Deputación de Pontevedra gl_ES\nCarmela Silva: "Aquí, en Crecente, cumpríronse os obxectivos non ao cen por cen, senón ao mil por mil; son dous grandes proxectos que a veciñanza vai aplaudir moito"\nAs dúas grandes obras financiadas pola Deputación en Crecente e que transformaron a "fisionomía" deste municipio do interior da provincia de Pontevedra foron inauguradas hoxe pola presidenta provincial, Carmela Silva, e o alcalde, Julio César García-Luengo, acompañados do deputado Gregorio Agís e varias concelleiras e concelleiros. Os proxectos, valorados en 955.315 euros, permitiron, por unha banda, a humanización integral da rúa de García Neira, que a pesar de acoller o groso dos equipamentos públicos do municipio, carecía de beirarrúas en todo o seu percorrido, e, pola outra, a construción do complexo formado polo novo edificio polideportivo e as pistas de pádel. Carmela Silva amosouse "asombrada" polos resultados. "O que máis me agrada é que a veciñanza de Crecente vai ter máis cousas das que sentirse orgullosa", afirmou.\nA presidenta da Deputación destacou que o "case millón de euros" investido en Crecente, a través do Plan DepoRemse e o Plan de Reequilibrio, serviu para converter en realidade "equipamentos e dotacións que igualan", "unhas instalacións de altísimo nivel comparables con esas das que presumen as grandes cidades" e que contribúen decisivamente a que as persoas que viven no rural se reafirmen: "en ningún lado se vive coa calidade de vida que hai no rural". Silva engadiu, que vistos os resultados alcanzados, "estou segura de que o alcalde xa está a preparar proxectos para presentar ao novo plan extraordinario da Deputación, o ReacPon, (Reacción Pontevedra Provincial), que vimos de presentar".\nA visita incluíu a sorpresa do descubrimento dunha placa no novo polideportivo de Crecente, que non estaba prevista na axenda e que foi un xesto de agarimo do alcalde. Nesta instalación tamén se comprobou a calidade do mobiliario e aparatos de ximnasia, adquiridos con fondos do Plan Concellos. "Aquí, en Crecente, cumpriuse non ao cen por cen, senón ao mil por mil e fixéronse obras e dotacións de altísimo nivel, así que as veciñas e veciños van aplaudir moito", explicou Carmela Silva, quen concluíu que, ademais de facilitar a accesibilidade a todos os equipamentos municipais agrupados na rúa de García Neira, executouse un polideportivo que pon a práctica deportiva ao alcance de todos e todas, algo que é de valorar, especialmente nestes tempos de pandemia.\nJulio César García-Luengo cualificou a xornada como "un día de agradecementos", en primeiro lugar para a presidenta da Deputación. Destacou a calidade das obras na rúa de García Neira e que, ademais do previsto, resolvéronse tamén cuestións como o pintado da fachada das vivendas sociais, o peche da casa do conserxe do colexio e o arranxo do tellado da escola infantil, "unha longa relación de melloras coas que saímos beneficiados/as tódolos/as veciños/as". Ademais cualificou como unha necesidade o novo polideportivo, así como a aposta polas pistas de pádel "un deporte ao alcance de calquera persoa, calquera condición e idade". O primeiro edil recolleu a "luva" que lle lanzou Carmela Silva e avogou por lograr para Crecente un novo proxecto no marco da convocatoria ReacPon: "a ver se temos sorte, porque en Crecente levamos a cabo os proxectos tal e como saen as bases". Neste senso animou a Carmela Silva a "seguir adiante con este tipo de plans extraordinarios". Finalmente agradeceu a aposta da Deputación polo Plan Concellos, a fórmula de financiamento anual regrado a todos os concellos de menos de 50.000 habitantes: "quero", concluíu, "agradecerlle á Deputación que crea nos concellos".\nCon cargo ao Plan DepoRemse, de mobilidade segura, executáronse as obras de humanización da rúa de García Neira, cun investimento total de 500.000 euros. A actuación supuxo unha transformación completa dos 570 metros desta céntrica rúa que arranca a escasos pasos da casa do concello e que dá servizo á Escola Infantil, o Centro de Saúde, a Residencia de Maiores San Pedro, o Pavillón Municipal, o CEIP Plurilingüe Manuel Sieiro, un bloque de 10 vivendas sociais e 12 vivendas de mestres, parcialmente propiedade do Concello. A maiores, tamén se sitúa alí o novo complexo formado polo polideportivo e as pistas de pádel. A pesar desta alta densidade de equipamentos públicos carecía de continuidade nas beirarrúas, estaba inzada de postes de servizos e afectada por un tráfico desordenado. As obras corrixiron todas estas carencias e deron seguridade ás persoas que camiñan. Onde antes había un só paso de peóns agora hai 10 pasos sobreelevados, ademais de elementos de sinalización horizontal e vertical. Ademais, todos os servizos de pluviais, abastecemento, saneamento, electricidade e telefonía quedaron soterrados, contribuíndo así a un cambio estético moi significativo.\nCon cargo ao Plan de Reequilibrio investíronse outros 455.315 euros para a construción dun edificio polideportivo e dúas pistas de pádel ademais dun novo acceso á rúa de García Neira. O polideportivo ten dous andares e está adaptado á pendente do terreo, co primeiro andar en semisoto. Acolle unha pista de pádel cuberta (a outra é exterior) de 10x20 metros e superficie de herba sintética. A maiores dos vestiarios acolle tamén un espazo amplo e polivalente para actividades deportivas, pero tamén para eventos socioculturais do concello de Crecente, ademais dun ximnasio. O acceso ata a rúa está dotado de tódolos servizos soterrados e quedou perfectamente acondicionado.\nA Deputación leva investidos en Crecente, desde o cambio na institución provincial producido no ano 2015, un total de 4,8 millóns de euros, converténdose así, con gran diferencia, na institución que máis aposta por este municipio do interior pontevedrés, duns 2.000 habitantes. Este ano Crecente conta con 405.610 euros asignados do Plan Concellos, que lle permitirán executar 9 obras que dedicará a pavimentacións, saneamentos e iluminación pública. Nestes últimos 6 anos, Crecente executou ata 50 obras e puido contratar a 49 persoas desempregadas para traballar nos servizos municipais gracias ao financiamento da Deputación.


As irmás de Kardashian son as raíñas das pestanas - 1. Medir e axustar | Marbrerie\nas irmás de Kardashian son as raíñas das pestanas, pero … como o fan?\nRealmente pensabas que a mirada frondosa que parece a todos e cada un dos membros de Klan Kardashian era natural? Se a resposta é “si” temos unha boa noticia para darlle: non, non son naturais. Se vostede é un adicto ás pestanas coma nós, saberá que obter un efecto de pestanas falso é case unha obsesión.\nBolles pestanas Marco a súa cara, faga o ollo Parece máis aberto e tamén, danlle que tocar JE NE SAIS QUOI que todos queremos. Se vostede é un pouco preguiceiro e quere esquecer-lo para compensar todos os días (recoñecemos que somos) unha opción perfecta para non desistir de que algunhas pestanas de infartas son as extensións. Con eles, todo é Pros e vai levantarse coma se estivese maquillaxe todos os días sen ningún esforzo. Pódese pedir máis? Cremos que non.\nPero se é do valente que goza dun con todos os seus pasos e, polo tanto, o tempo que implica, será mellor manter as súas pestanas naturais e buscar unha máscara de pestanas que funciona para ti. E nos días que quere darlles un impulso adicional, sempre pode apostar nas pestanas falsas. Por suposto, poñelos nunha arte, xa que se o fai mal, pode acabar tendo un aspecto deformado, estraño e probablemente, terminarán caendo no medio da noite creando un monte de drama. Estas suxestións axudarán a estar ben e miralas sempre correctamente. Aínda que hai moitas pólas de pestanas falsas.\nEscolla o aspecto menos poboado dun aspecto máis natural e sempre, teña en conta que no ollo, eles van ver moito Máis detalladamente que na caixa, así que elixilos de boa calidade é esencial. Pegue-los é case un deporte de risco, polo que ten que ter moita paciencia e se o primeiro non vai ben, ténteo de novo sen medo. Se o único que quere é un pouco de espesor nas partes finais do ollo, sempre pode optar por comprar pestanas en grupos de tres, que son case como unidades de pestanas pequenas para adherirse atentamente ás esquinas.\nSen dúbida, as opcións son infinitas. Parecendo que un Kardashian nunca foi tan sinxelo. Rexístrate?


13 artefactos flotantes participarán no “Flota como Poidas” - ValmiñorTV\nInicioGALEGO13 artefactos flotantes participarán no “Flota como Poidas”\nFOTO: ALBERTO RODRÍGUEZ // Flota como Poidas.\nUn total de 13 “artefactos flotantes” con 97 tripulantes participarán este domingo 18 de agosto no divertido “Flota como Poidas” organizado polo Concello de Nigrán ás 17:30 horas dende a ponte de Ramallosa, no Río Miñor. Premiarase o artefacto flotante máis traballado e ao máis cutre, á tripulación máis simpática, á familia máis intrépida e participativa, ao tripulante máis vello e máis novo e ao “Titanic” da edición.\nO evento consta dunha baixada de artefactos flotantes polo río Miñor con saída e chegada ao mesmo punto, nun percorrido circular. Non hai ningunha limitación para a imaxinación na construción dos mesmos, só que flote e poida navegar propulsado a remo ou a vela. O “Flota como Poidas” coincidirá nesta ocasión coa festa da cervexa artesá Val Miñor Fest, que precisamente celebra o seu último día este domingo na Alameda.


A Uned de Lugo foi galardoada con dous premios nacionais en desenvolvemento sostible\nD.M. 25 septiembre 2021 13:19 h.\nAna Belén Traseira e Carlos García. EP\nOs proxectos premiados consolidan a institución lucense coma un referente en materia de Axenda2030 das Nacións Unidas\nO OBSERVATORIO Nacional ODS da Uned vén de fallar os premios ODS na Universidade, resultando galardoados dous proxectos do centro universitario lucense cunha contía de 6000 euros: PlanetaODS 2.0 e FOZ 2030.\nAs iniciativas premiadas están deseñadas no marco do proxecto #LugoNaturalMente, dirixido por Ana Belén Traseira e Carlos García. Este proxecto arrancou na primavera do ano 2019 cunha tripla misión: a contribución e posta en valor do patrimonio natural da provincia, a loita contra o cambio climático e a divulgación da Axenda2030 da Onu.\nAs iniciativas premiadas están deseñadas dentro do proxecto #LugoNatural Mente\nDentro da categoría de Centro Asociado, foi galardoada a iniciativa PlanetaODS 2.0 que presentou un extenso programa de iniciativas para a divulgación de efemérides medioambientais, sociais ou de vida saudable aliñadas coa Axenda2030.\nA precuela deste proxecto foi un referente de divulgación na provincia de Lugo alcanzando as 50.000 visualizacións na rede.\nPlaneta ODS 2.0 presenta un programa de efemérides sociais, saudables e do medio ambiente\nDentro da categoría individual foi distinguido o proxecto FOZ2030. Unha iniciativa para a creación dun estudio de índice ODS que permita elaborar un marco municipal en relación ás metas de desenvolvemento sostible marcadas pola Axenda2030. Unha das fortalezas desta idea é que implica unha aproximación novidosa da universidade á administración municipal lucense e que aspira a ser un modelo replicable noutros concellos da provincia de Lugo.\nAsí pois, o compromiso social da Uned de Lugo medra día a día, como amosa o fito de que só dentro do proxecto #LugoNaturalMente se formaron máis de 1.500 persoas en 27 actividades vinculadas á Axenda2030, entre cursos, simposios, talleres, exposicións, paseos guiados, concertos, entrevistas, conferencias…\nFOZ2030 propón unha novidosa aproximación da universidade á administración local lucense\nDentro deste proxecto están en marcha novas accións, coma a creación do Lugo Hub Climate- Change, a posta en marcha dunha Consultoría de Axenda 2030 para institucións e empresas, a entrega dos galardóns Embaixador/a #LugoNaturalMente ou a implantación da Oficina Aprendizaxe-Servizo ApS da Uned de Lugo.\n#LugoNatural Mente da o salto internacional a través de convenios con universidades estranxeiras\nA provincia de Lugo ocupa unha situación privilexiada para consolidarse como un modelo de referencia global de desenvolvemento territorial ao que a Uned de Lugo quere contribuír coma un difusor decisivo de coñecemento co fin de acadar novas metas de benestar e prosperidade para todos os lucenses.\nA Uned de Lugo foi galardoada con dous premios nacionais en...


A Horta do Colexio Montesol | Actividades medioambientais do Colexio Montesol de Vigo\nEn terceiro e cuarto de Primaria preparamos sementeiros nas aulas antes de ir plantar os nossos cultivos no horto do exterior do Colexio.\nUtilizamos diferentes soportes, pero o que máis nos gusta son as oveiras de cartón: son un material reciclado, que cumple co requisito de ser un material reciclado que una vez utilizado non diera residuos.\nAs cosas plantación requiere algúns coidados: pulverizamos agua para manter a humidade, aireamos a terra…\nEn Primaria reflexionamos sobre o grande valor do noso patrimonio natural cunha variedade de lugares que merecen ser coñecidos e preservados.\nAs nosas alumnas e os nodos alumnos xa teñen rematado os seus proxectos de invernadoiros.\nO resultado é espectacular, non si?\nO traballo en equipo é sempre garantía de bos resultados.\nSe clicades na ligazón, podedes mirar a exposición que temos montado no recibidor do Colegio.\nCompletamos o noso proyecto de horta escolar coa elaboración dun invernadoiro na materia de tecnoloxía en 2º de Secundaria.\nUtilizamos diferentes materiais e técnicas, elaborando un proxecto técnico.\nTodo o proceso requeriu moita coordinación entre os membros dos grupos de traballo.\nO labor na aula taller foi intenso, pero os resultados son magníficos!\nAgora imos ao seguinte chanzo na tarefa: parle uso ao invernadoras con diferentes especies vexetais.\nAs nenas e os nenos de segundo de Primaria visitamos o viveiro de Casaplanta.\nFaláronnos sobre moitas cousas do coidado das plantas: de interior, de exterior, comestibles…\nTamén nos deron indicación de como plantar, o rego, o abonado…\nPara poder en práctica todo o aprendido, plantamos unha leituga cada un que nos trouxemos ao Colexio (cando creza faremos unha ensalada riquísima).\nRematamos a visita con tempo de lecer no parque da Ramallosa.\nOs alumnos e alumnas de 3°A e 3°B EP aproveitando que estabamos a dar a unidade das plantas en Ciencias Naturais decidimos levar a cabo un sementeiro dentro das nosas clases, isto serviranos como práctica para cando vaiamos plantar a horta colexial.\nPrecisamos dun vaso de iogur baleiro, un pouco de algodón e algunhas sementes de fabas, garavanzos ou lentellas. Coa axuda da mestra colocamos o algodón humedecido dentro do vaso e puxemos coidadosamente as sementes enriba, co paso dos días regabamos as nosas sementes e observabamos como ían crecendo as raíces, o talo, as follas e ás fabas flores.\nEn segundo de ESO xa temos listos os nosos invernadoiros.\nFixemos diferentes deseños, e agora xa están listos para que hagamos neles as nosas plantacións\nO luns 11 de marzo o alumnado desde 3º de Primaria ata 2º de ESO asistiu a unha sesión informativa con dous agentes do SEPRONA.\nInformáronnos acerca do seu importante labor de protección do medio ambiente, pero tamén comprobamos que esa é tarefa de todas e todos.\nTamén nos falaron sobre os lumes que lamentablemente queiman os nosos montes.\nSeguimos a traballar na montaxe do noso horto vertical nas parcelas.\nUtilizamos paus, canas e madeiras para a armazón, e para a plantación reutilizamos botellas de plástico.


Como comprar un labrador de chocolate | Implicarte\nBuscar para adoptar un laboratorio de chocolate dun refuxio ou unha empresa de rescate local. A adopción dun laboratorio de chocolate que necesita unha casa amorosa pode ser unha experiencia increíblemente gratificante, pero non é sen desafíos. Antes de adoptar, debes facer o seguinte:\nAvaliar a túa capacidade de proporcionar actividades ao teu laboratorio. Todos os laboratorios como a actividade física e necesítano por unha vida feliz e saudable.\nEvite as tendas de animais e fábricas de can. Moitas tendas de animais venden cachorros comprados en fábricas de can, unha instalación de reprodución cuxo obxectivo é elevar o maior número de cans para o máis barato. As condicións de reprodución malas e a consanguinidade poden causar serios problemas de saúde para cans de fábrica de can Estas referencias poden dicirlle sobre a súa experiencia de adopción, o estado de saúde do seu can, se os problemas de saúde apareceron no seu can e proporcionarlle detalles sobre o criador durante a venda e ao longo da vida do can.\nTeña en conta o investimento financeiro necesario para garantir unha vida saudable no seu laboratorio de chocolate. Un laboratorio de chocolate masculino pode pesar ata 80 libras, o que significa que vai comer moitos alimentos para cans. Ademais dos alimentos, os custos veterinarios poden ser moi altos, e debes morrer a algún tipo de seguro de mascota.\nCoidado con calquera creador listo para vender cachorros do laboratorio de chocolate con menos de 8 semanas. Os cachorros de laboratorio de chocolate non deben deixar o seu alcance antes desta idade. Isto pode ser un sinal dunha fábrica de cachorros.\nRecoñecer se a adición dun can adulto é certo para vostede. A adición dun laboratorio de chocolate adulto para a súa casa pode ser unha experiencia moi útil porque os cans maiores son menos propensos a ser adoptados e moitas veces o primeiro en ser euthanizado.\nespera: disciplina o teu laboratorio de chocolate. A masticación e masticación é un problema actual en Labradors, e esta raza necesita unha gran cantidade de xoguetes de mascar á súa disposición para evitar a destrución dos seus bens valiosos.\nExamine a súa casa antes de engadir un laboratorio de chocolate. Os laboratorios de chocolate son excelentes incorporacións a casas con nenos pequenos ou a outros animais e son adecuados para casas que teñen moito espazo.\nConsidere levantar un cachorro do can. Laboratorio de chocolate. Non hai nada mellor que un novo cachorro, co seu carácter bonito e cariñoso e os seus grandes ollos redondos. Non obstante, un cachorriño necesita un compromiso de tempo importante, especialmente durante o seu primeiro ano de vida.\nComprender o temperamento do laboratorio de chocolate. Aínda que cada can é diferente, recoñecer trazos de comportamento e características comúns que moitas veces se atopan nos laboratorios de chocolate axudarán a determinar se é a raza que necesita para levar a casa.\nEscolla un laboratorio de chocolate que foi moi alto. Un bo creador realizará moitos controis de saúde sobre o touro e a nai antes de elevalos para reducir o risco de problemas de saúde en alcance e proporcionará abertamente esta información. Se adoptas o teu can na idade adulta, é posible que deba solicitar esta información.\nCoñeza o que quere no seu laboratorio de chocolate. Os laboratorios de chocolate son cans moi versátiles. Foron orixinalmente levantados por traballos físicos esixentes e tamén fixeron a transición cara ás mascotas familiares.\nRecoñecer os retos que representan a adopción dunha seguridade de Labrador. Os cans que terminan sendo rescatados non sempre son os mellores ou mellores cans adestrados. Co bo coidado e na boa casa, estes problemas de comportamento a miúdo poden ser superados, pero leva tempo.\nBuscar un bo criador de reputación. Un bo creador é o mellor lugar para comprar un cachorro de Labrador. Para obter un can feliz e saudable, nunca compre a un criador irresponsable.\nCoñeza o temperamento do Pai e a nai utilizada para a reprodución de cachorros. Isto terá un efecto sobre a personalidade do seu cachorro cando se converte nun can adulto. O creador debe estar organizado e capaz de proporcionar detalles dos dous pais. Se é posible, pide coñecer aos pais dos cachorros. Podes aprender máis sobre a aparencia e temperamento potencial do teu novo cachorro xunto cos pais.\nDar amor e coidado ao teu can ou can.Se adopta un can ou un can adulto dun creador ou un refuxio, necesitará o seu amor, atención e tempo.\nAprende a recoñecer algúns problemas de saúde. Aínda que os laboratorios de chocolate son xeralmente cans saudables, poden estar loitando con algúns problemas de saúde que deben ser identificados e xestionados. Os problemas de saúde poden ser hereditarios (incluíndo cancro, epilepsia e enfermidades autoinmunes) ou causadas polo medio (contacto con produtos químicos, medicamentos, inhalación de fume). Entre os problemas de saúde máis comúns inclúen a cadeira e / ou a displasia do cóbado, a obesidade, a epilepsia, as cataratas, a atrofia gradual da retina (APR), a displasia tricuspida, a dilatación gástrica, a miopatia, a cola fría, as infeccións do oído.\nprevious post A transmisión do cheque por endotement\nnext post C é un pequeno Cacra: os golpes do nariz, algúns rolo, d outros que os comen, pero para que é?


Un ano para o Manuel - Faro de Vigo\nNon nego que agardaba a elección de Xela Arias, a nosa compañeira de Xerais, a poeta viguesa da denuncia do equilibrio, mais a do admirado Manuel María constitúe unha decisión moi acertada da Real Academia Galega para celebrar o vindeiro 17 de maio. Tras a polémica do verán pasado, que ensombreceu a homenaxe a Filgueira Valverde, a elección do poeta chairego acadou decontado un alto nivel de consenso, o que coincidindo co centenario da fundación das Irmandades da Fala, aventura unha celebración moi exitosa do "Ano Manuel María".\nManuel María Fernández Teixeiro, desde que naceu o 6 de outubro de 1929, nunha casa de labranza en Outeiro de Rei, até que morreu na Coruña o 8 de setembro de 2004, dedicou boa parte da súa vida a construír de forma continuada unha obra literaria monumental en galego, que superou o cento de títulos, con atención especial á poesía e ao teatro, e a manter como libreiro, editor, ensaísta e xornalista literario unha actividade incesante a prol da nosa cultura e en defensa da nosa lingua. Membro numerario serodio da Real Academia Galega -leu o seu discurso de ingreso "Terra Chá: poesía e paisaxe", que foi respondido por X.L. Méndez Ferrín, apenas un ano e medio antes do seu pasamento-, Manuel María recibiu en vida a consideración de poeta nacional de Galicia, tanto pola importancia da súa obra poética coma polo seu compromiso político co nacionalismo galego.\nIniciou en Lugo a súa actividade literaria en 1949, cando sendo alumno de sétimo de bacharelato promoveu co seu compañeiro Manuel Antonio Sopena a publicación das follas de poesía "Xistral", título co que os agasallara Luís Pimentel, a quen coñecera xunto con Celestino Fernández de la Vega e outros galeguistas na tertulia do Cantón Bar (despois do Méndez Núñez). Un ano despois foi Aquilino Iglesia Alvariño quen xestionou con Celso Emilio Ferreiro e Sabino Torres a publicación na colección de poesía Benito Soto de Pontevedra do seu primeiro libro "Muiñeiro de brétemas" (1950), co que iniciou a súa etapa de poemarios de corte existencialista, ao que pertencen tamén "Morrendo a cada intre" (1952) e "Advento" (1954), nos que aparecen os abraios e os berros angustiados do poeta adolescente de intensidade e sinceridade abrumadoras. Porén, axiña aparecerá o xermolo dunha nova etapa poética en "Terra Chá" (1954), no que ademais de deterse na paisaxe natal realiza un percorrido pola xeografía humana da chaira lucense, fose pola súa historia, real ou lendaria, como polas tradicións e oficios das súas xentes. Un libro moi traballado, fulcral na súa obra poética, que foi refacendo e ampliando até en catro ocasións ao longo da súa vida, conectando na súa intencionalidade e época con "Os Eidos" de Novoneyra, poeta con que moito amigara en Compostela nos tempos do servizo militar, e con "Bocarribeira" de Otero Pedrayo, que cantan ao Caurel e a ribeira ourensana do Miño.\nSerá con "Documentos personaes" (1958) e "Mar Maior" (1962), publicado na colección Sanlés que dirixía Celso Emilio Ferreiro, cando utilizando os recursos do sarcasmo e da ironía comeza a súa serie de poesía social, de protesta e patriótica, presente en libros como "Versos para un país de minifundios (1969), "Remol" (1970), publicados por Edicións Nós en Buenos Aires, e que culminará cos versos totalmente partidistas de "Poemas para construír unha Patria" (1977). Poesía civil, que el definiu como "rabiosamente nacionalista", mais que cómpre recoñecer que nalgúns casos tivo carácter circunstancial, que coincidiu coa publicación do seu libro, para min máis fermoso e emocionante, "Os soños na gaiola" (Cartonaxes Anni, 1969), unha peza esencialmente lírica. Escrita nunha semana, utilizando versos populares, o máis musicais posibles, Manuel explica aos nenos e nenas os elementos fundamentais da súa infancia labrega. Fermosamente musicado por Suso Vaamonde, "Os soños na gaiola" é o libro alboral da poesía infantil en lingua galega, unha desas alfaias que continúa brillando.\nCoa publicación de "Poemas de labarada estremecida" (1981), froito da experiencia de moitos anos do seu matrimonio con Saleta Goi, recupera as formas clásicas e inicia a súa etapa de madurez, presente en libros esenciais como "A primavera de Venus" (1993), co que comeza a súa colaboración coa editorial Espiral Maior do poeta Miguel Anxo Fernán Vello, onde publicará "Camiños de luz e sombra" (2000), volume que recolle a obra poética completa deste período.


O PLENO APROBA AS PROPOSTAS DO GOBERNO LOCAL EN MATERIA EDUCATIVA E DE TRANSPORTE\nOleiros, 26 de marzo de 2010-. O pleno municipal aprobou onte un conxunto de iniciativas presentadas polo Goberno local de Alternativa dos Veciños que están encamiñadas a mellorar o futuro da educación publica no municipio. Estas propostas permitirán pór a disposición da Xunta un inmoble e dúas parcelas de titularidade municipal para que o Goberno autonómico dote a Oleiros de dúas novas escolas infantís e un colexio de educación primaria.\nDeste xeito, onte aprobouse por unanimidade a cesión da Casa Labarta, unha instalación municipal situada en Mera que no pasado xa funcionou como escola unitaria, para que a Xunta instale nela unha nova escola infantil que satisfaga as necesidades das familias da zona norte de municipio. A nova escola infantil na Casa Labarta, que xa foi solicitada o pasado mes de abril polo alcalde de Oleiros, Ángel García Seoane, sen recibir resposta por parte da Xunta, podería empezar a funcionar a partir do próximo curso se o Goberno autonómico decide dotala do mobiliario e do persoal necesario. As características e o bo estado que presenta este inmoble convérteno nun espazo idóneo para instalar un centro educativo deste tipo de forma inminente.\nAdemais da cesión da casa Labarta acordouse a posta a disposición da Xunta dunha parcela en Nós para construír outra escola infantil encamiñada a suplir a carencia de prazas da zona sur do municipio. Tamén en Nós, acordouse destinar unha parcela de 8.100 metros cadrados para que se edifique un colexio de ecuación primaria. Este novo colexio instalarase nunha parcela que o Concello adquirirá a través da expropiación ao ser imposible chegar a un acordo cos seus propietarios logo de máis dun ano de xestións por parte do Goberno local. García Seoane defendeu onte esta localización sinalando que se trata do lugar idóneo para instalar o novo centro educativo. «O Concello ten en propiedade moito solo dotacional para instalar colexios noutras zonas de Oleiros, pero decidimos situalo nesta parcela xa que se trata do mellor lugar. Está practicamente no centro da parroquia de Nós, que na actualidade é o lugar do municipio onde existe unha maior demanda dun colexio». A proposta foi aprobada co voto a favor de todos os grupos políticos excepto do BNG, que decidiu absterse.\nXunto con estas importantes medidas en materia educativa, o pleno aprobou outras de interese, como o Convenio de colaboración coa Xunta para o desenvolvemento conxunto do transporte público metropolitano, que permitirá ampliar as cadencias e introducir novas rutas que melloren as comunicacións entra as distintas localidades do municipio e co seu contorno. Durante a aprobación deste punto o alcalde recriminou o importante papel que o Goberno local está desenvolvendo en materia de transporte público a pesar de que as competencias nesta materia pertencen á Xunta de Galicia. «Estamos sufragando unha liña de transporte municipal xa que a Xunta non asume as súas competencias», sinalou.


MyYappyDog: CRM social para axentes inmobiliarios | Martech Zone\nXoves, outubro 2, 2014 Xoves, xuño 18, 2015 Douglas Karr\nHai unha nova startup que está a gañar algo de forza en Indianápolis Axentes inmobiliarios, e chámase O meu can feliz. Se puideses combinar unha plataforma de comunicación sinxela e morta cunha plataforma de xestión de relacións con clientes sen sentido, tes un CRM social chamado My Yappy Dog.\n3 de cada 4 dos clientes das axencias inmobiliarias dixeron que volverían facer negocios co seu axente, pero só o 15%. Dawn Schnaiter, cofundadora de O meu can feliz.\nSe os axentes tivesen unha solución sinxela e accesible para manter o contacto cos seus clientes, estarían dispoñibles cando esas persoas se realoxen, se converten nunha casa máis grande ou cando a súa familia ou amigos busquen vender. Todo o que ten que facer o axente é tocar a base periodicamente ... e O meu can feliz fagámolo.\no Plataforma social CRM inclúe a posibilidade de publicar en todas as túas canles sociais, unha caixa de entrada social para recibir imaxes, a posibilidade de enviar e medir campañas de correo electrónico masivas e un xestor de contido. A colaboración pódese realizar co uso dunha conta de asistente (sen custo adicional) con permisos específicos de usuario sobre o que poden ver e non ver. E o mellor de todo é que inclúe informes sobre a súa actividade, vendas e gastos.\nA capacidade de CRM é estupenda, permitíndolle indicar os clientes máis importantes e programar tarefas para comunicarse periodicamente con eles.\n3 clics para Yap!\nCaixa de entrada de redes sociais\nObxectivos e gastos\nComo ocorre coa maioría das novas startups, My Yappy Dog fundouse alguén que tiña unha necesidade: Dawn the Agent Real Estate - Riann Stroud - o xestor de produtos que xuntou a plataforma. Encántame as startups que se construíron porque os usuarios estaban frustrados porque non había unha solución dispoñible.\nMy Yappy Dog ofrece persoal, equipo e empresa prezos!\nNota: o O meu can feliz a plataforma é realmente perfecta para calquera contratista ou provedor de servizos ... coa interface xa personalizable.\ntags: E-mail Marketingmyyappydogbens inmoblesprovedores de servizosCrm socialxestión da relación social cos clientescaixa de entrada socialeditora social


Redondela solicita á Xunta que se destine unha partida para o patio cuberto de Santa Mariña\nPolítica • 29/04/2016\nO centro educativo, malia ser un dos máis grandes do concello con máis de 400 alumnos nas súas aulas, seguen sen contar cun espazo que garanta ao alumnado un lugar axeitado no que realizar diferentes actividades cando chove. Mentres a oposición acusa aos populares de non seren quen de xestionar esta demanda ante a Xunta, a responsable de ensino, Teresa París asegura que se trata dun problema de espazo "xa que o existente non permitiría construír un patio cuberto en condicións". Con todo, si apoiaron a proposta do PSOE de esixir á Xunta para que entre os 120 millóns anunciados por Feijoo para a mellora dos centros educativos se inclúa tamén este patio cuberto.\nManifestacións, recollida de sinaturas e incluso concentracións ante a delegación da Xunta en Santiago protagonizadas pola Asociación de Pais e Nais do Santa Mariña non foron suficientes para lograr o seu obxectivo, que se construíra no colexio un patio cuberto que permitise aos máis de 400 alumnos que estudan neste centro realizar actividades deportiva ou saír ao recreo cando chove. Unha obra que rolda os 200.000 euros segundo as estimacións feitas xa no ano 2011, pero que a Consellería nunca considerou prioritaria.\nUnha demanda que regresaba onte ao pleno do concello logo de que o PSOE presentase unha moción atendendo ao compromiso do presidente da xunta de investir nos vindeiros anos ata 120 millóns de euros na mellora dos centros educativos. "Entendemos que dende o concello se lle debe esixir ao goberno galego que inclúa este investimento nesa partida e é deber do goberno local xestionar esas e outras reivindicacións dos centros de Redondela" explicaba o socialista Eduardo Reguera.\nO edil nacionalista Xoán Carlos González afeaba ao goberno popular da Xunta que se negase reiteradamente a facer esta obra cando é unha mellora nas infraestruturas que redundaría na mellora da calidade educativa.\nAER lembraba tamén na súa intervención que o PP xa antes de chegar á alcaldía "aseguraba ter o compromiso de que ese patio cuberto se ía construír".\nA concelleira responsable de ensino, Teresa París, amosábase sorprendida de que este tema chegase novamente ao pleno "cando a ANPA e a comunidade educativa do Santa Mariña son coñecedores de que non se pode facer un patio cuberto en condicións porque o espazo existente non dá as medidas necesarias para facelo".\nCon todo, a moción foi aprobada por unanimidade e o tema retomarase novamente no Consello Escolar Municipal.\nOs socialistas reclaman que a Xunta asigne unha partida á obra do patio cuberto\nUnha obra amplamente demandada\nLembraba o compromiso do PP que xa ven do 2011\nA concelleira de ensino asegura que o espazo non da para construir un patio axeitado para a práctica de deportes


DO IDIOMA E DO CORPO - Tempos Dixital\nHomeCulturaDO IDIOMA E DO CORPO\nDO IDIOMA E DO CORPO\nVoz do arqueiro, de Antón Blanco Casás. Chan da Pólvora, 2020\nDespois de A oseira (2016, Chan da Pólvora), despois de Tres estudos para un poema da cidade (Galaxia, 2018), Antón Blanco gaña o Premio de Poesía Eusebio Lorenzo Baleirón no ano 2019 e a través dese galardón chega ás nosas mans, en edición de Chan da Pólvora, Voz do arqueiro. Adentrarse na escrita de Antón Blanco supón, unha vez máis, aceptar un exercicio lector ben intenso, preparar o corpo propio, as palabras propias, para fundirse coa linguaxe do autor, co seu universo.\nDesta volta proponnos observar un corpo denso, unha masa informe «con boca e abismos que nela se torcen». A lectura artéllase como práctica arqueolóxica: cegos, achegámonos á materia ás apalpadelas, intuíndo desde o comezo os depósitos de luz que se enuncian contra o final. O poema vainos cavorcando ou nós a el, quen sabe.\nNeste volume volvemos atopar trazos que sen dúbida erixen as mans de Antón: o poema contén o medievo («no canto xémeo da fremosa que non chega»), progresa —que non avanza— entre ruínas e referencias clásicas («a ollada fixa nos cascallos / da Halicarnaso atlántica»), desprégase coma tríptico e apóiase na música (do lied ao loop, a voz que pregunta onde imos, onde imos, onde imos). Porén, tamén hai ondulacións novas, aínda que non fica claro se o que se moveu foi o lugar, o escriba ou a cávea. O discurso poético de Antón amplifícase, por exemplo, cos seguintes raios: nomear é reducir («un nome é un aceno torto na boca, / un bosque coma de colosos a cada costado da lingua, / que a ensombrecen»), nomear tamén é amar a semántica, previr dos seus perigos («Se aquí digo lingua é lingua: órgano, / se cadra, de gume múltiple. Non idioma. / Estoutro sairá coma remuíño dalgúns labios»), nomear é saber do cráter da boca, sabernos fragmento, pousar o pé no linde do abismo que tamén é a auga («a multitude só é a túa lingua e mais esta e mais / unha sombra»).\nVoz do arqueiro fálanos do idioma, do corpo, do corpo como materia que contén a boca e a lingua, da lingua que podería non estar na boca e o relato seguiría a existir, a vida seguiría sucedendo: a linguaxe non ten que conter nada e, de xeito paradoxal, que ben o contén aquí todo. Antón Blanco é un ourive da palabra e por iso a súa poética acada aquí unha intelixencia e unha locución sublimes. «Do mar, / do mar: / non o descoñecido, / o incoñecible». O poema é frecha líquida que nos tensiona e que nos impele cara a unha nova dirección: apoupar baleiros, esculcar o inaccesible. «Todo poema inicia o seu xaxún de luz». Xa desde a mesma capa se prevé todo, en advertencia: o resplandor, o movemento, a extinción.