Greta Thunberg indigna aos ferroviarios alemáns ao criticar a súa experiencia no tren\nA activista publica unha foto na que aparece sentada no chan do vagón e a compañía Deutsche\nBahn aféallo nun cruzamento de tuits a activista sueca Greta Thunberg, de 16 anos, provocou a ira\nda compañía de ferrocarrís alemá Deutsche Bahn ao tuitear que se viu obrigada a viaxar sentada no\nchan do vagón tras a súa estancia en Madrid durante o Cume do Clima. Á capital española chegou en barco e tren, vía Lisboa, para non aumentar as emisións de carbono.\nNa súa conta de Twitter o Personaxe do Ano para a revista Time, con 3,6 millóns de seguidores,\npublicou unha foto na que aparece no chan rodeada de maletas mentres atravesa Alemaña.\n"Viaxando en trens ateigados en Alemaña. E finalmente camiño a casa!". Furibunda, a compañía\ndecidiu contestar a activista na mesma rede: Estimada Greta, grazas polo teu apoio aos empregados\nde ferrocarril na nosa loita contra o cambio climático. Alégranos que viaxases este sábado no ICE\n174 (tren de alta velocidade). E con enerxía cento por cento verde.\nNun segundo tweet, Deutsche Bahn ha asegurando que Greta tiña billete en primeira clase. "Fose\nmáis gentil se fixeses mención á forma amable e competente coa que fuches tratada polo noso\npersoal de primeira clase". Pero non desmentiu que a activista non atopase asento antes de Frankfurt,\na metade da súa viaxe entre Basilea e Hamburgo.\nDe novo en Twitter, Thunberg defendeuse e asegurou que o seu tren desde Basilea foi anulado e ela\ne os seus amigos tiveron que sentar no chan do tren. Lograron unha praza en primeira clase a partir\nde Gotinga. "Por suposto que non é un problema e nunca pretendín que o fose. Os trens ateigados\nson un bo sinal porque mostran que a demanda de viaxes en tren é alta", afirmou Greta.\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 15-12-2019 22:43\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 15-12-2019 22:37\nA saliva dunha servilleta pode decidir unha herdanza de dous millóns en Vilalba\nPresentan no xulgado vilalbés unha demanda de paternidade para que se recoñeza a filiación dun veciño de Biscaia co seu pai lucense.\nUn veciño de Biscaia de 39 anos acaba de presentar no xulgado de Vilalba unha demanda para que se lle recoñeza a súa condición de fillo dunha persoa que faleceu a finais do 2017 e que deixou en herdanza un patrimonio que rolda os dous millóns de euros. O encargado de levar o caso é o mediático avogado Fernando Osuna (especialista en levar casos deste tipo, algúns en Galicia, e famoso por casos como o do Cordobés ou Samuel Eto'o, entre outros), quen presentou o pasado en xoves en Vilalba un detallado informe que inclúe os resultados dunha proba de ADN, que se conseguiu a través da saliva que deixou nunha servilleta un irmán do falecido, e que coincide nun 99,9 % coa do demandante. Esta proba conseguiuse a través dun detective. «Hai ampla xurisprudencia do Supremo e do Constitucional que avala que un detective pode conseguir probas sen son para unha finalidade lícita, sacadas dun lugar público e a través de obxectos que non teñan valor», explica Osuna para defender que se obteñan probas de ADN a través de servilletas, restos do lixo ou cabichas.\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 15-12-2019 22:32\nDeteñen ao Señor do porto, un histórico narcotraficante de Alxeciras\nA Garda Civil ha detido, na denominada operación « Estratum», ao que era\ncoñecido como o Señor do porto, un coñecido narcotraficante que se\nencargaba de extraer do Porto de Alxeciras remesas de cocaína para\nentregalas en diferentes lugares previamente pactados. Trátase de J. G.M., de\n54 anos e de nacionalidade española, que foi detido xunto ao seu fillo, de 32\nanos, e outra persoa de confianza para todos os temas relacionados co\nnarcotráfico, segundo informa Europa Press. Ademais, practicáronse sete\nrexistros domiciliarios, que permitiron a intervención de 710.000 euros en\nefectivo, entre os que se acharon 13.000 billetes de 50 euros, a maior parte\ndeles escondidos en caixas de zapatos ocultas no interior dunha mesa de billar\nnunha das propiedades do Señor do porto. Tamén se bloquearon trece\ninmobles no Campo de Xibraltar e catorce contas bancarias, todo iso vinculado\nadministrativamente co principal detido e a súa contorna familiar, valorados\nnunha importante suma de diñeiro. A isto hai que engadir unha embarcación de\nrecente adquisición valorada en preto de 100.000 euros e once vehículos de\nalta gama, entre os que destacan varios todoterreos e unha autocaravana para\nestrear. O actual detido, levaba vinculado ao narcotráfico e o contrabando\ndesde hai décadas, iniciándose nestas actividades sendo menor de idade,\navisando a distintos grupos de contrabandistas da presenza de patrullas\npoliciais nas inmediacións de zonas de descarga de haxix e tabaco. Aínda que\nfoi detido en varias ocasións, co paso dos anos converteuse na persoa coa\nmaior rede de contactos para a extracción de partidas de estupefacientes do\nporto de Alxeciras. De aí o seu sobrenome. A Garda Civil ha destacado que en\nconversacións entre os xefes do grupo criminal que encargou este envío,\nreferíanse a el como «un dos referentes do narcotráfico en Alxeciras» ou\nmesmo como «unha das persoas máis violentas e perigosas do Campo de\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 15-12-2019 22:29\nOs pequenos negocios planean boicots contra este modelo de saldos constantes. Lamentan que as grandes multinacionais cren coleccións específicas para estes períodos\nEsta mesma semana, só uns días despois de que dese o pistoletazo de saída o clásico período de rebaixas de xaneiro, nas redes sociais dun bo número de comerciantes galegos comezou a circular un vídeo no que un consumidor revelaba como un dos buques insignia do téxtil mundial xogaba cos prezos da súa roupa, e xa que logo co diñeiro dos seus clientes, ao seu antollo. A reprodución, de apenas medio minuto, non deixa lugar a dúbidas. Un consumidor, poñamos Juan, observa nunha etiqueta dunha peza vaqueira o prezo orixinal do produto: 69,90 euros. Encima, outro importe indica un desconto: 49,50 euros. Ata aquí o normal, pero un agudo Juan levanta coas uñas o pegote de papel e descobre que o prezo impreso, o que revela o que realmente custaba a peza, marca 39,90 euros.\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 15-12-2019 22:27\nO CONCELLO DE VERÍN OFRECE CASAS GRATIS PARA OS PEDIATRAS QUE ACEPTEN INCORPORARSE AO HOSPITAL\nO xoves, o presidente da Xunta anunciaba a convocatoria de dúas prazas de pediatría no hospital de Verín e apuntaba a posibilidade de reabrir o paritorio (pechado desde o día 1) si eses postos cubríanse. É a mesma oferta de emprego que saíu o pasado verán, e á que ninguén se presentou. E é por iso que desde o Concello de Verín quixeron sumar un extra para facela máis atractiva. Ofrecen casa gratis para o especialista que diga si a traballar en Verín .\n«Poderá escoller a casa que queira, e nós alugámola e punto», anunciaba o alcalde, o socialista Gerardo Seoane. Explicaba que non suporá un gran desembolso económico para as arcas municipais, porque o mercado inmobiliario ten prezos contidos na localidade ourensá. «Aquí ou alugueiro dunha boa casa anda polos catrocentos e pico euros; así que non tiramos a casa pola ventá», aseguraba. E facía fincapé en que o especialista que decida aceptar a oferta poderá elixir sen molestias entre toda a oferta existente en materia de vivenda en Verín.\nComentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 15-12-2019 20:21\nDespois de dúas semanas de negociacións en Madrid, os 197 países que participaron na COP25 só conseguiron acordar un acordo mínimo. Os obstáculos dos Estados Unidos, China e India impediron unha maior ambición, tal e como esixe a ONU. No texto final aprobado hoxe, e que se denomina 'Declaración de Madrid de Chile', queda a chamada para que os países presenten novos compromisos de redución de gases de efecto invernadoiro en 2020 por "necesidade urxente".\nAs negociacións, xa contra reloxo, das últimas horas tampouco serviron para que países como China, India ou Estados Unidos (as tres nacións que máis contaminan a atmosfera da Terra) deixen de poñer obstáculos nesta fase de aplicación do Acordo de París, que estas tres nacións asinaron a finais de 2015.\nA falta dunha maior decisión da presidencia chilena deste cumio, foi a ministra española de transición ecolóxica, Teresa Ribera, quen dirixiu durante esta longa madrugada as negociacións que quedaron atrapadas para que este cumio celebrase en Madrid para rematar. Cun acordo, con progreso.\nEspaña xa amosou a súa satisfacción por este final do Cumio que bateu un novo\nrécord na duración da prórroga, é dicir, os días extras.\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 15-12-2019 19:31\n?Lo que el viento se llevó?. Versión orixinal.\nHoxe cúmprense 80 anos da estrea dunha das mellores películas de todos os tempos: ?Lo que el viento se llevó?. Unha película que vos recomendo que vexades pero con calma e sen presas porque dura 3 horas e 58 minutos. Tal que para unha tarde coma a de hoxe.\nA película baséase no libro do mesmo título da periodista Margaret Mitchel, que quixo facer un estudo de porque algunhas persoas se afunden ante a diversidade mentres que outras saen fortalecidas. O libro foi un éxito rotundo xa que se publicou nunha época en que os norteamericanos se enfrontaban coa Gran Depresión e encontraron no libro o reflexo do que eles vivían; os seus protagonistas, nacían, morrían, namorábanse, arruinábanse, odiábanse e eran arrasados pola Guerra de Secesión. A súa autora chegou a gañar o premio Pulitzer en 1937 e ?Lo que el viento se llevó?, era a película que todo o mundo quería ver. Tal foi así, que o día da súa estrea, en Atlanta, en decembro de 1939, lugar onde tamén se rodou, o alcalde da cidade declarou tres días de festa para que os cidadáns puidesen honrar a película como se merecía.\nO perfil dos actores estaba claro, a excepción da súa protagonista: Escarlata O?Hara. O seu director prefería unha actriz descoñecida para o papel para que o público se identificara de cheo con Escarlata, lonxe de estreas coñecidas. Para isto, puxo en marcha un casting a través do país para dar coa anónima muller que levaría á grande pantalla a Escarlata. Recibíronse milleiros de cartas. O papel de Escarlata, protagonista absoluta da película xunto con Charleston Rhett Butler, protagonizado por Clark Gable, representaba a unha muller egoísta pero valente, orgullosa, vulnerable e terriblemente humana. Escarlata era unha muller desprezable coas outras mulleres, pero capaz de salvalas da miseria; era unha nena mimada pero tamén sabía estar á altura das esixencias cando a situación o requiría: capaz de deixarse o lombo recollendo algodón para salvar a casa, a súa familia e a súa terra. A actriz que a representara tiña que interpretar a unha adolescente coqueta e consentida e a unha muller madura, empresaria e nai. Guapa e desexable pero sen pasarse, elegante e aristocrática con certo aire de ter traballado os sete traballares pero incapaz de deixarse arrastrar polo tempo e polo abandono.\nTan difícil foi buscar a candidata idónea que comezou a rodaxe da película sen a protagonista. Foi precisamente durante a gravación con dobres do incendio de Atlanta cando o irmán do director da película se presentou coa que ía ser Escarlata O?Hara: Vivien Leigh. Actriz prometedora pero de incipiente carreira en Inglaterrra, onde acababa de compartir pantalla con Laurence Olivier. O enfado dos estadounidenses foi maiúsculo porque Vivien Leigh non solo non era sureña senón que era Inglesa, nin tan sequera americana.\nPero non todo o público recibiu a estrea da película con xúbilo. A película ródase no contexto . dos momentos previos á Guerra de Secesión, a guerra civil norteamericana que asolou o Sur -durante os anos 1861-1865. Nárranos a forma de vida dunha sociedade clasista, racista e misóxina na que os homes están destinados a ser grandes cabaleiros, grazas ao traballo dos e das escravos/as, e as mulleres teñen a sagrada misión de perpetuar esta orde a través da submisión e do matrimonio. Así, a propia natureza da novela e a súa correspondente adaptación á película, a convertía nun insulto para a comunidade afroamericana. Por exemplo, na súa estrea, non deixaron entrar aos actores negros. A película amosa un mundo ideal de cabaleiros románticos que transitan polos campos de algodón, tratan ben aos escravos e consideran a escravitude como un mal necesario. Incluso, os escravos liberados, son incapaces de saír adiante sen un amo branco que os dirixa e, no peor dos casos, convértense en ladróns e delincuentes. Mammy é un personaxe moi querido e entrañable na película. É a aia e criada negra que sempre se mantivo a carón de Escarlata, pese a todas as vicisitudes que lle tocou vivir. A actriz recibiu un Oscar consciente do camiño que abría ás xeracións que viñan detrás.\nSen embargo, o racismo non é o único aspecto controvertido da obra. Nunha das esceas máis coñecidas por aqueles que vimos a película e que quedamos con gañas de volver a ter tempo para revivila novamente, Rhett Butler viola a súa esposa, Escarlata. A mañá seguinte, Escarlata amósase encantada e satisfeita do que o seu home fixo. Hoxe, esta comprensión non é posible e resulta imposible levar ao cine escenas como estas, totalmente normais naquela época.\nPero, a pesar de todo, Escarlata representa a imaxe da liberdade e da muller actual, imaxe na que todas nos queremos ver reflexadas. As súas frases faraónicas: ?Francamente, querida, me impórtame un bledo?, ?realmente mañá será outro día? ou a frase coa que remata a película (e non quero facer un spoiler), ?A Deu poño por testemuña de que xamais volverei a pasar fame?, representa a heroína poderosa que excede o irreal. Unha muller capaz de romper con todos os ditados patriarcais dunha época; capaz de seducir a calquera, e facer negocios con inimigos para salvarse a si mesma, a súa casa e a súa familia, de casarse sen amor e por conveniencia como mera estratexia de supervivencia, de refacerse a si mesma cun vestido das cortinas do salón.\nRealmente, mañá será outro día...\nO Laboratorio Informática Aplicada do Campus de Ourense foi o encargado de desenvolver o software de abordo. Un equipo de cinco investigadores entre os que figura o profesor Arno Formella traballou durante meses, moitas horas, en cooperación coas escolas de Enxeñería Industrial e de Telecomunicacións coas que forman a agrupación aeroespacial da Universidade de Vigo para programar o sistema operativo que controlará o hardware que está en órbita, xa desde hai un ano, voando con éxito a 490 quilómetros de altura. Cada hora e media, unha antena terrestre recibe o seu sinal e mándalle información sobre a súa batería, a potencia dispoñible ou a temperatura. Ese software planificador de tarefas do Lume-1 foi deseñado polo equipo ourensán da Escola de Enxeñería Informática e recibiu recentemente un dos Premios dá Crítica 2019.\nNeste proxecto europeo FireRS (WildFire Remote Sensing), tamén participaron, ademais da universidade galega, a Universidade de Porto e o Centre Nacional da Recherche Scientifique de Toulouse. O seu obxectivo é «proporcionar ás axencias de urxencia unha ferramenta innovadora para a detección e xestión do incendio case en tempo real».Os profesores Juan Carlos González Moreno e Alma Gómez Rodríguez, xunto con Fran Rodríguez e Santiago Iglesias Cofán, alumno contratado, e Arno Formella foron os membros do grupo de investigación que desenvolveu este software cun sistema operativo en tempo real do proxecto FireRS. O Lume-1 é o cuarto nanosatélite desenvolvido pola Universidade de Vigo. O primeiro CubeSat foi o Xatcobeo, iniciado da nada no ano 2008 e voou en 2012. O profesor Formella comenta que os tres anteriores mini satélites tiñan un hardware moito máis limitado que o «máis moderno e potente» do Lume-1. O equipo ourensán sabía que compoñentes e que memoria íase ter. O deseño do sistema de comunicacións foi cousa do equipo de Teleco, precisa.\nComentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 15-12-2019 15:19\nPresentan no xulgado vilalbés unha demanda de paternidade para que se recoñeza a filiación dun veciño de Vizcaya co seu pai lucense.\nUn veciño de Vizcaya, de 39 anos, acaba de presentar unha demanda no xulgado de Vilalba por recoñecer a súa condición de fillo dunha persoa que faleceu a finais de 2017 e deixou unha finca que rolda os dous millóns de euros. O encargado de levar o caso é o avogado dos medios de comunicación Fernando Osuna (especialista en levar casos deste tipo, algúns en Galicia, e famoso por casos como Cordobés, Paco Gento ou Samuel Eto'o, entre outros), que presentaron o pasado. O xoves en Vilalba presentouse un informe detallado que inclúe os resultados dunha proba de ADN, que foi obtida a través da saliva deixada nunha servilleta por un irmán do falecido e que coincide nun 99,9% coa da demandante. Esta proba conseguiuse a través dun detective.\n"Existe unha ampla xurisprudencia do Supremo e da Lei constitucional que garante que un detective poida obter probas sen un propósito lícito, sacado dun lugar público e a través de obxectos que non teñen valor", explica Osuna para defender que se obteñan probas do ADN. a través de servilletas, restos de lixo ou mantas de cigarro.\nCoa análise elaborada por un laboratorio en Zaragoza, especializado en colar ADN, e co informe do detective, Osuna e o seu cliente presentaron a demanda de paternidade no xulgado, aínda que antes un burofax foi enviado a varios familiares biolóxicos para ver se recoñecérono como o fillo do falecido, respondendo que descoñecen este feito, é dicir a condición do fillo do demandante.


Gonzalo Caballero continúa en Monforte cos encontros coa militancia - RIBEIRASACRAXA\nGonzalo Caballero continúa en Monforte cos encontros coa militancia\nGonzalo Caballero prosegue os seus encontros coa militancia socialista con sendos actos en Noia e Monforte.\n“Cada día atopo máis ilusión entre os compañeiros e as compañeiras. Cada día somos máis os e as que queremos seguir avanzando pola esquerda e non retroceder”, destacou Gonzalo Caballero.\nNese senso, subliñou o aumento da mobilización a medida que pasan os días. “Hai unha mobilización crecente da militancia socialista para apostar polo único proxecto gañador contra a dereita”, recalcou, consciente de que “cada día máis militantes” se están activando e “cargando as pilas” de cara ao 30 de outubro.\nE é que, como dixo Gonzalo Caballero, o que el encabeza é “un proxecto para gañar dentro, coa militancia, e gañar fóra, coa cidadanía”.\nDe feito, asegurou que “eu sempre salto ao campo para gañar o partido” e, seguindo co símil futbolístico, evidenciou que “outros saen a meter goles en propia”.\nPor iso, Gonzalo Caballero pediu o apoio maioritario da militancia socialista de cara ás primarias do vindeiro día 30. “Todos os votos valen o mesmo e xogámonos seguir avanzando coa militancia e pola esquerda ou retroceder”, finalizou.


Costelas de porco ao forno con patacas | Patatas Conde 🥔\n19 · 08 · 2020 Patacas asadas Receitas\nInicio Receita de solombo de porco ao forno con patacas\tQue facer con patacas? Un repaso ás nosas receitas\n1 Receita de costelas de porco ao forno con patacas panadeiras\n2 Receita de costelas de porco ao forno en salsa grellada e patacas\n3 Bonus: como facer salsa grellada caseira\nSeguro que as costelas de porco ao forno con patacas están no top 4 de receitas favoritas de máis dun. Non é de estrañar. A carne de porco e as patacas lévanse mellor que ben e resolven calquera comida con resultados espectaculares. Con esta combinación de ingredientes podemos caer na tentación da fritura, pero segue o noso consello: o forno é aquí o teu mellor aliado. Éo por tres razóns: facilidade de preparación, amplitude creativa e resultado final.\nAtopando os complementos e combinacións necesarias podemos facer diferentes receitas de carne ao forno con patacas e triunfar con calquera. Neste artigo imos ver 2 receitas de costelas de porco ao forno con patacas diferentes. Como sempre, colle papel e lapis e apunta.\nReceita de costelas de porco ao forno con patacas panadeiras\nImos cunha versión moi sinxela da receita. Para levala a cabo necesitaremos unha media hora e teremos que traballar en paralelo carne e patacas. Vexamos os ingredientes:\n4 tiras de costelas de porco\n2 patacas grandes para asar\nCollemos as tiras de costela de porco e colocámolas nunha bandexa.\nA continuación botamos sal, pementa e a albáfega. Botamos un chorriño de aceite encima.\nLogo dámoslle a volta ás costelas e repetimos a operación. Regamos cun vaso de viño branco.\nMetemos a bandexa no forno -o cal prequentamos a 180º durante uns 10 minutos-. Mantemos dita temperatura e deixamos a carne durante uns 45-50 minutos. Procura darlle a volta ás tiras máis ou menos cando pasase a metade de tempo.\nEn paralelo, prepararemos as patacas. Pelámolas e cortámolas en toros finos.\nCollemos unha cebola e cortámola á xuliana.\nNoutra bandexa colocamos as patacas e a cebola. Botamos AOVE, sal e podemos condimentar con especias ao gusto.\nAs patacas tamén necesitarán máis ou menos 25 minutos así que, se as metemos ao mesmo tempo que a carne, teremos ambos os elementos listos ao mesmo tempo.\nUnha vez estea todo listo sacamos as bandexas do forno. Collemos as tiras de costelas de porco e colocámolas sobre a cama de patacas e cebola.\nDeixa repousar un pouco a comida. Logo xa podes cortar, repartir e gozar.\nReceita de costelas de porco ao forno en salsa grellada e patacas\nOutro clásico. pero non por iso imos deixar de contarche como preparar esta delicia de patacas con carne ao forno. Gústache a salsa grellada? Imos ver como facer esta receita de costelas de porco ao forno con patacas que dá xenio.\n1 tira de costelas de porco grande\nO primeiro que faremos é a salsa grellada caseira. Nun recipiente mesturamos o ketchup, o vinagre, a cebola (despois de triturarla e machucala), o allo (o mesmo que coa cebola), a mostaza, o mel e a salsa Perrins.\nMesturamos todo ben e poñemos o recipiente no lume durante uns 20 minutos máis ou menos. O lume debe ser suave para non queimar a salsa. Imos removendo aos poucos durante eses minutos. Ao final do proceso a salsa reducirá e poderemos retirar o recipiente do lume.\nPrequentamos o forno a uns 180º.\nCollemos a tira de costelas e untámola coa salsa grellada por ambos os lados. Se tes unha brocha utilízaa. Se non, podes usar unha culler.\nColocamos a carne nunha bandexa e metémola no forno durante máis ou menos media hora. Sacámola e volvémoslle a esparexer a salsa grellada. Con coidado de non queimarse, dámoslle a volta á tira e volvemos meter a bandexa no forno outra media hora.\nPasado o tempo as costelas deberían estar listas. Colle un garfo e un coitelo e feixe un corte na tira de costelas para comprobar que a carne está ben feita por dentro. Se é así, xa podes sacala.\nQuenda para as patacas. Imos facelas enteiras. Utilizaremos as patacas especiais para asar.\nasámolas por auga e secámola.\nBotámoslles un pouco de sal e pementa e envolvémolas con papel de aluminio.\nAproveita o forno prequentado para a carne e coloca as patacas noutra bandexa separadas e deixa que se fagan durante unha hora máis ou menos. Coloca carne e patacas ao mesmo tempo para ter todo listo para comer de maneira simultánea.\nUnha vez pasado o tempo, retira as patacas do forno e con moito coidado quítalles o papel de aluminio.\nPara servir colócaas sobre o prato e córtaas pola metade.\nBonus: como facer salsa grellada caseira\nSeguro que con estas dúas receitas de costelas de porco ao forno con patacas triunfas en calquera ocasión. No noso blogue podes atopar máis receitas con patacas acompañadas de carne, peixe… Animámoste a coñecelas.


MANIFESTO DO PSdeG-PSOE POLO 17 DE MAIO, DÍA INTERNACIONAL CONTRA A DISCRIMINACIÓN POR ORIENTACIÓN SEXUAL E IDENTIDADE DE XÉNERO 2013 - PSdeG-PSOE\nMANIFESTO DO PSdeG-PSOE POLO 17 DE MAIO, DÍA INTERNACIONAL CONTRA A DISCRIMINACIÓN POR ORIENTACIÓN SEXUAL E IDENTIDADE DE XÉNERO 2013\nInicio LGTB MANIFESTO DO PSdeG-PSOE POLO 17 DE MAIO, DÍA INTERNACIONAL CONTRA A DISCRIMINACIÓN POR ORIENTACIÓN SEXUAL E IDENTIDADE DE XÉNERO 2013\n17.05.2013 32641281A 0\nOs Socialistas de Galicia queremos sumarnos un ano máis á celebración do 17 de maio, Día Internacional contra a discriminación por orientación sexual e identidade de xénero, coñecido como día contra a Homofobia e a Transfobia, que foi recoñecido en España polo goberno socialista mediante Acordo do Consello de Ministros de 26 de xuño de 2009. Este día conmemora o fin da falacia científica que convertía ás persoas homosexuais en enfermos mentais, aprobado o 17 de maio de 1990 pola Organización Mundial da Saúde, trala súa despatoloxización en 1973 pola Asociación Americana de Psiquiatría (APA). Aínda hoxe seguimos demandando a despatoloxización da transexualidade, que algúns tratan de manter, para seguir promovendo a discriminación cara a este colectivo.\nMalia os avances alcanzados nos últimos anos, a homofobia, a transfobia e a bifobia seguen sendo algunhas das formas de odio máis estendidas, e a orientación sexual e a identidade de xénero seguen sendo obxecto de persecución legal en moitos países como pon de manifesto o “Informe de ILGA 2012 Homofobia de Estado”, que sinala que a homosexualidade está perseguida en 78 países, e castigada con pena de morte en Arabia Saudita, Irán, Yemen, Mauritania, Sudán e, no caso de Afganistán, a sodomía é castigada a morte por lapidación. En Europa, Rusia viola constantemente os dereitos humanos das persoas lgtb perseguindo incluso o seu dereito de manifestación e de liberdade de expresión.\nEste 17 de maio, queremos especialmente denunciar o acoso homofóbico e transfóbico que se produce na escola, causa dun de cada tres intentos de suicidio en mozos e adolescentes. Apostamos por unha educación que promova a diversidade sexual, e que impida a violencia e a discriminación cara a mozas e adolescentes lesbianas, gais, transexuais e bisexuais (lgtb), e facemos un chamamento a todas as institucións educativas a que impulsen con maior forza as medidas necesarias para facer dos centros educativos espazos seguros para a diversidade, así como o mantemento da materia de educación para a cidadanía e a retirada inmediata da LOMCE, que promove a discriminación por sexo, orientación sexual e identidade de xénero.\nUn recente informe, publicado por FELGTB, pon de manifesto a grave situación existente en torno ao acoso escolar homofóbico e o risco de suicidio en adolescentes e mozas lesbianas, gais e bisexuais, trasladando unha realidade dunha magnitude moi dolorosa. O suicidio,\nsegundo os datos oficiais publicados polo Instituto Nacional de Estatística, é unha das principais causas externas de falecemento en adolescentes e novos. Dentro deste grupo de poboación, non é posible coñecer unha aproximación numérica entre persoas LGTB, posto que non existen datos fiables no noso país.\nNon podemos obviar que estes mozos pasan o maior tempo desa idade nos centros educativos, onde se pode comprobar a homofobia e a transfobia existente na sociedade e que se aplica directamente sobre eles, en forma de acoso. Estamos ante un problema que precisa dunha resposta, tanto das familias, como dos responsables das políticas educativas. Non é admisible que na nosa sociedade, os centros educativos sigan sendo espazos inseguros para os/as novos LGTB.\nÉ necesario loitar contra o elevado índice de acoso escolar por orientación sexual e identidade de xénero. O sistema educativo español debe dar unha resposta eficaz a estas cuestións. Lamentablemente a proposta de reforma educativa proposta polo goberno do PP vai na dirección contraria. A orientación sexual e a identidade de xénero non son un problema si a contorna non o percibe como tal. Ninguén se suicida por ser homosexual, bisexual ou transexual, senón por sufrir a violencia inaguantable da homo-trans-bi fobia.\nPor iso, o PSdeG- PSOE aposta por unha ampliación dos sistemas de recolleita e de rexistros estatísticos que permitan coñecer os casos de suicidio entre a poboación adolescente e moza LGTB, a realización de estudos que nos achegue a esta realidade así como establecer un programa de prevención contra o acoso escolar por orientación sexual e identidade de xénero e o risco de suicidio nesta poboación.\nÉ básico e indispensable a formación do profesorado, tanto inicial como permanente, en materia de atención educativa á diversidade sexual e contra o acoso escolar, establecéndose no currículo de todas as etapas educativas unha atención especial ao dereito de igualdade de trato e a non discriminación por orientación sexual e identidade de xénero, así como a inclusión nos plans de estudo dunha adecuada educación sexual, baseada no coñecemento científico.\nNeste día as mulleres e homes socialistas queremos recordar a todos os activistas lgtb que foron perseguidos, encarcelados e ata asasinados por defender os dereitos humanos, e sumámonos a quen reclaman o fin da penalización da homosexualidade, a transexualidade e a bisexualidade en todo o mundo.\nArtigo anterior\tOs socialistas empregarán todos os recursos ao seu alcance para que Feijóo dea conta da relación das empresas de Dorado coa Xunta cando eran amigos Artigo seguinte\tPSdeG e Xuventudes elaborarán un Plan de Emprego e Formación para mozos e mozas


PP e PSOE rexeitan a intervención pública de Barreras que propón o BNG para salvar o emprego - Novas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\n21 abr. 2021 - 16:57\nIndustria Vigo ParlamentoGalego Emprego Barreras\nBNG propuxo no Parlamento galego a intervención pública en Barreras para garantir o futuro do estaleiro, que se atopa nestes momentos sen actividade e “con 0 contratos”, segundo recalcou a deputada Carmela González na defensa dunha iniciativa ante a comisión parlamentaria de Industria que foi rexeitada por PP e PSOE.\nGonzález reprochou a ámbalas dúas forzas estatais a súa negativa á iniciativa nacionalista e a súa falta de compromiso real co estaleiro vigués e co sector naval galego e, neste sentido, cuestionou: “cantas iniciativas fixeron no Congreso ou no Senado sobre a situación de Barreras? Cero”, afeou, para engadir a continuación que “temos un alcalde en Vigo que presume de ter liña directa co goberno estatal e que o único que fixo foron dous anuncios publicitarios a finais de ano dicindo que estaba todo solucionado e xa vemos”. De igual xeito, reprochou ao Goberno do PP que “temos unha delegada da Xunta que en seis meses nin sequera nomeou o concepto ‘sector naval’ en Vigo”. “E o sector naval e Barreras van a pique”, recriminou con severidade.\nLogo de defender a necesidade dunha intervención pública en Barreras e dun plan industrial para o sector naval por parte do Executivo galego, a deputada nacionalista reclamou do PSOE “a mesma agresividade” empregada no seu rexeitamento á proposta do BNG, “pero en Madrid; a ver se así conseguimos que se solucione a crise industrial do sector naval galego”, ironizou. “A SEPI acaba de financiar á empresa Plus Ultra porque a considera unha industria estratéxica a nivel estatal; pois é exactamente o mesmo que pide o BNG -incidiu- que financie empresas estratéxicas para o noso país, como Barreras ou como Alcoa”.\nAsí mesmo, reprochou ao PP o seu “ir atrás” na defensa do sector: “ese é o gran problema; que a Xunta sempre vai atrás”, criticou, para reclamar a continuación que o Goberno galego “se poña diante” e lidere a recuperación do naval cun plan industrial para o sector. “Temos que deixar de poñer parches e desenvolver un plan industrial para o sector naval que faga que a Xunta vaia diante, que a Xunta pule polo sector naval galego”, subliñou despois de criticar a inacción do PP neste ámbito con distintos exemplos e entre os que citou o último buque construído no estaleiro vigués, que foi trasladado a Santander para o seu pintado e que finalmente será rematado na comunidade cántabra. “Mentres o señor Revilla xa anunciou unha visita ao estaleiro Astander para celebrar que o Evrima vai ser rematado alí, o presidente Feixóo e o conselleiro Conde, nin están nin se lles espera”, cuestionou.\nNesta liña, González negou que, tal e como dixo o titular da Xunta, Galiza lidere o sector naval a nivel estatal. “Non é certo; Asturias lidera o sector naval co 44% de novos contratos, fronte ao só 8% en Galiza”, puntualizou, para engadir que son os novos contratos precisamente os que indican o futuro que teñen os estaleiros galegos. “E Barreras ten cero contratos, cero carga de traballo para o futuro”, concluíu.


Catro espectáculos e un obradoiro no VI Festival Monecadas de Brión | Erregueté\nCatro espectáculos e un obradoiro no VI Festival Monecadas de Brión\nO VI Festival Monecadas, organizado por Titeriteiros da Comarca e o Concello de Brión, volve á Carballeira de Santa Minia. Nesta edición estará composto por catro funcións e un obradoiro de monicreques entre hoxe, día 20, e o 22 de setembro.\nEste ano, o festival contará con grupos de Galicia, Portugal, Italia e Francia, buscando ofrecerlles novas propostas culturais aos centos de nenos/as e maiores que participan nas actuacións.\nO programa comeza hoxe venres 20 de setembro, ás 19:30, con Circo de marionetas da compañía portuguesa Marionetas da Feira, no que o público verá como simples obxectos cotiás rematan convertidos nun circo. Para o sábado 21 de setembro están programadas dúas funcións: ás 13:00 El barrendero, de Mad Compass Theatre, e ás 13:45, Limpiabotas, de Nino & Mambrú, unha divertida obra de 30 minutos, coa técnica de media máscara, sobre distintas técnica de limpeza do calzado.\nFinalmente, e coincidindo coa II Feira Labrega de Brión, o domingo 22 de setembro terá lugar ás 12:00 horas un obradoiro de monicreques da man de A Xanela do Maxín. Ás 13:00 horas, Raquel Queizás pechará o VI Festival Monecadas de Brión con Travesías, un espectáculo de narración oral con obxectos e monicreques dirixido a nenos e nenas a partir de 30 anos.\nEn caso de choiva, as actuacións trasladaríanse á sala municipal de exposicións. En ambos casos, a entrada será libre e de balde.\nNeste artigo falamos de: A Xanela do Maxín, Festival Monecadas, Mad Compass Theatre, Marionetas da Feira, Nino e Mambrú, Raquel Queizás, Títeres\nA 26ª edición do Festival Galicreques recupera o seu cariz máis internacional


Festa do Entroido en Allariz\nAllariz, 04.03.19 - 17:30h por O que ho! en Festa\n4 Marzo, 2019 a 6 Marzo, 2019 17:30\nO luns día 4 inaugurase o Entroido en Allariz coa festa infantil, a partir das 17:30h no pavillón do Instituto. Haberá animación, música con Dj e actuación da batucada infantil.\nPola noite, ás 21:30h, terá lugar unha nova edición da Cachuchada que organiza a Asociación Cultural Xan de Arzúa. A Batucada alaricana Axóuxere será a encargada de amenizar a festa. Para participar é preciso acudir disfrazado e adquirir o tíquet, de 10 euros (gratis para os menores de 8 anos) nos establecementos colaboradores.


O ex avogado de Trump, disposto a declarar todo o que sabe sobre a conexión rusa - INTERNACIONAL - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nO ex avogado de Trump, disposto a declarar todo o que sabe sobre a conexión rusa\nX.M. 23 agosto 2018 11:48 h.\nTrump, na cerimonia do seu xuramento como presidente\nContinúan as más novas para o presidente dos EUA. Michael Cohen oferécese a colaborar con Robert Muellen, o fiscal especial que investiga as hipotéticas interferencias de Moscova nas eleccións presidencias de 2016. Cohen rexeita un eventual indulto de Trump, anuncia o seu avogado, Lanny Davis.\nDonald Trump Conexión rusa\nCohen declarou esta mesma semana que por indicación de Donald Trump pagou diñeiro a dúas das súas amantes para que non contasen nada á imprensa. A xustiza pode considerar os pagamentos como contribucións ilegais á campaña electoral.\nO ex avogado de Trump —traballou para o magnate por espazo dunha década— asumiu a súa responsabilidade nun interrogatorio con axentes do FBI e o seu horizonte é a prisión pola comisión de delitos electorais. A resposta de Trump é que el pagou ese diñeiro do seu peto —e non dos fondos da súa campaña— e que Cohen só di o que di para, mediante á colaboración coa xustiza, rebaixar a súa pena.\nEn todo caso, a confesión de Cohen non o afastará presumibelmente da cadea. Porén, o ex home de confianza de Trump renuncia por anticipado á perspectiva de ser indultado polo presidente. "Nunca aceptaría o perdón dalguén que actuou de xeito tan corrupto", dixo Lanny Davis.\nO problema para Trump é que, alén das súas manobras para tapar un escándalo sexual, Cohen estaría disposto a prestar testemuño perante Robert Muellen sobre as interferencias rusas na campaña de 2016.\nA presión sobre o presidente dos EUA intensifícase, pois, a poucos meses das decisivas eleccións de novembro á Cámara de Representantes. Se nelas o Partido Demócrata consegue a maioría, estarían dadas as condicións para se abrir un proceso de impeachment (destitución) do presidente, acusado no mínimo dun cargo de financiación ilegal da campaña (un delito federal). Nese sentido, a líder da minoría demócrata no Congreso, Nancy Pelosi, declarou esta terza feira que vía Trump nun "grave risco" legal.


Pagarías á túa operadora para non ter anuncios no móbil? FreedomPop cre que si – Mallando no Android\nPagarías á túa operadora para non ter anuncios no móbil? FreedomPop cre que si\nAutor Iago Varela Martínez O día 5 Novembro, 2016 Non hai comentarios\nA publicidade é unha das principais vías de financiamento de moitas webs e aplicacións. Durante os últimos anos aumentou considerabelmente a súa presenza, en moitos casos resultando altamente invasiva en moitos sitios, chegando a dificultar a navegación. Se falamos da publicidade móbil, a mala aplicación dos anuncios en moitas plataformas resulta aínda máis molesta, polo que son moitas as usuarias que teñen instalado do seu navegador ou no seu teléfono un bloqueador de publicidade.\nFreedomPop descubriu nesta demanda de parte das súas usuarias unha idea de negocio e vén de pór en marcha un sistema de bloqueo de anuncios que se pode contratar por 1,99 € ao mes, a pesar de que se buscamos na Play Store hai ferramentas de balde que veñen a facer o mesmo.\nPara poñelo en marcha, unha vez contratado o servizo é preciso proceder á súa activación manualmente desde a aplicación da operadora, unha ferramenta imprescindíbel para a súa xestión, xa que é a través dela por onde temos que enviar as mensaxes ou facer as chamadas para disfrutar do servizo gratuíto.\nSemella obvio que esta compañía, que conta cun modelo freemium como principal reclamo, ten que sacar ganancias dalgún lado, ben sexa a través de cobrar por servizos básicos como o buzón de voz (0,99 €/mes) ou por utilidades extra como este bloqueador de anuncios web, aínda que, como xa indicamos antes, desta vez temos alternativas gratuítas na Play Store.\nVodafone agasalla con 50 xigas á súa clientela o 14 de febreiro\nCon motivo do Día de Santo Valentín, as usuarias de …\nVodafone ofrece gigas ilimitados en Nadal por 2 €\nVodafone recupera as tradicionais promocións de Nadal de antaño cunha …\nR recúa: a tarifa Plana 13 tamén contará con 4G\nHoxe á mañá, a través da canle de Telegram da …


Viva o moi honorable Centro Galego de Bos Aires! - Xornal de Betanzos\nDona Diáspora deixou de viaxar polo mundo. Pensa que vai sendo hora, despois de século e medio de desprazamentos, de apousar os seus ósos na lareira que lle ofrece a súa amiga megalítica Pedra da Arca. Aínda que está retirada fixo un derradeiro esforzo xa que sinte estar en débeda coa emigración en terras da República Arxentina. Ademais de agradecer o mate –-co que cada mañá almorza— non esquece as miles de toneladas de alimentos que enviou o presidente Perón para acougo na escura noite franquista. Aqueles emigrantes estaban aquí na parroquia a pesar de vivir lonxe. Sabían que se perdían as raíces non tiñan nada aínda que fixeran fortuna. Eran conscientes de que a súa mellora de vida tiña que axudar ao progreso na súa aldea. Foron capaces de erguer o Centro Galego de Bos Aires. Unha asociación que sandaba da morriña coas actividades culturais e das enfermidades cunha atención médica de calidade. Facerse socio foi sempre unha boa escolla.\nO tempo pasa e o Centro Galego foi perdendo asociados ata case asulagar nas débedas. Agora mesmo o Centro Galego está intervido por mandato xudicial. É obriga da intervención, tendo sido apartadas as autoridades electas, o mantemento económico da entidade. Quere dicir que son os cartos públicos os que pagan os salarios dos empregados. É curioso que o ministerio de Saúde non teña competencia ningunha xa que os cartos saen do Ministerio de Desenvolvemento Social. Os socios entenden que a intervención ten carácter provisional. Trátase de recuperar a asociación para que volva aos seus lexítimos propietarios. Aquí onde a cousa non vai ben xa que o actual interventor nomea unha cantidade de persoas para soamente cobrar un alto salario. A crítica que facían era a de ter un excesivo cadro de persoal. Os empregados de toda a vida cobran mal e con retraso. Os novos cobran con puntualidade. Que está a pasar? Hai interese en saír da crise?\nO que vemos no Centro Galego é unha mostra do sistema destructor da convivencia que o goberno aplica en diferentes espazos sociais do territorio nacional. O goberno practica con contundencia o dogma neoliberal, o cal significa que o Centro Galego debe ser pechado. A parte mutualista debe ser privatizada para que sexa unha empresa a que se encargue dos servizos. Moi ben, digo eu que son unha vella ignorante, pero o goberno arxentino non é o propietario. Os donos son os socios que son os lexítimos herdeiros dos emigrantes que suaron para construír un edificio que é patrimonio arquitectónico da cidade de Bos Aires. Non sei pero coido que legalmente ninguén pode vender o que non é seu. Claro que na actual Argentina pode pasar calquera cousa. Unha boa parte do poder xudicial é absolutamente sumiso ao goberno. Son demasiados os xuíces que actúan baixo as ordes diretas no ministro Pepe o da ministra Pepa. Que se pode facer? Hai algunha saída?\nPara aínda empeorar máis o asunto da recuperación do Centro Galego temos a contra dos socios e ex directivos que apoyan ao actual presidente. En democracia hai liberdade para elixir pero se votas aos inimigos da sanidade mutualista, non te agoches. A túa covarde actitude está afundindo o lugar no que teu avó puxo o lombo. Non esquezas aos devanceiros e non sexas cómplice dun roubo. Tes que defender a herdanza recibida e non permitir a privatización se levas unha pinga de sangue galego nas veas. Non berres contra do interventor esquecendo que tes parte de responsabilidade na desfeita. O meu consello é que fagas unha petición de condonación de débedas [infórmate sobre o arranxo con OSDE] para que a mutualista poida ter a posibilidade de seguir camiñando. Terás tamén que estudar a separación da sección cultural para convertir ao actual Instituto Arxentino de Cultura Galega nunha fundación co aval patrimonial da pinacoteca e do panteón na Chacarita. Viva o moi honorable Centro Galego de Bos Aires!


Isabel II do Reino Unido - Howling Pixel\nRaíña do Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda do Norte\n6 de febreiro de 1952 - hoxe en día esta no cargo (67 anos)\n21 de abril de 1926 (93 anos)\nEscudo de Isabel II do Reino Unido\nXunto ao seu esposo, o duque de Edimburgo, a raíña tivo catro fillos. Ademais, o matrimonio ten oito netos e oito bisnetos.\nCarlos, príncipe de Gales (nado o 14 de novembro de 1948), casou o 29 de xullo de 1981 con lady Diana Spencer (1961-1997) e divorciouse o 28 de agosto de 1996. O 9 de abril de 2005 casou novamente, nunha cerimonia civil, con Camilla Parker-Bowles.\nGuillerme, duque de Cambridge (nado o 21 de xuño de 1982), casou o 29 de abril de 2011 con Catarina Middleton (nada o 9 de xaneiro de 1982).\nXurxo de Cambridge (nado o 22 de xullo de 2013).\nCarlota de Cambridge (nada o 2 de maio de 2015).\nLois de Cambridge (nado o 23 de abril de 2018).\nHenrique de Gales (nado o 15 de setembro de 1984). Casou o 19 de maio de 2018 con Meghan de Sussex (nada o 4 de agosto de 1981).\nArchie Mountbatten-Windsor (nado o 6 de maio de 2019).\nAna, Princesa Real (nada o 15 de agosto de 1950), casou o 14 de novembro de 1973 con Mark Phillips (nado o 22 de setembro de 1948) e divorciouse o 28 de abril de 1992. Casou logo o 12 de decembro de 1992 co vicealmirante Timothy Laurence (nado o 1 de marzo de 1955).\nPeter Phillips (nado o 15 de novembro de 1977), casou o 17 de maio de 2008 con Autumn Patricia Kelly (nada o 3 de maio de 1978).\nSavannah Phillips (nada o 29 de decembro de 2010).\nIsla Phillips (nada o 29 de marzo de 2012)\nZara Phillips (nada o 15 de maio de 1981). Casou o 30 de xullo de 2011 con Mike Tindall (nado o 18 de outubro de 1978).\nMia Tindall (nada o 17 de xaneiro de 2014).\nLena Tindall (nada o 18 de xuño de 2018).\nPríncipe André, duque de York, (nado o 19 de febreiro de 1960), casou o 23 de xullo de 1986 con Sarah Ferguson (nada o 15 de outubro de 1959) e divorciouse o 30 de maio de 1996.\nPrincesa Beatriz de York (nada o 8 de agosto de 1988).\nPrincesa Uxía de York (nada o 23 de marzo de 1990). Está comprometida con Jack Brooksbank. A voda datouse para o 12 de outubro de 2018.\nPríncipe Eduardo de Wessex, (nado o 10 de marzo de 1964), casou o 19 de xuño de 1999 con Sofía Rhys-Jones (nada o 20 de xaneiro de 1965).\nLuísa Mountbatten-Windsor (nada o 8 de novembro de 2003).\nXaime Mountbatten-Windsor (nado o 17 de decembro de 2007).\nAna do Reino Unido, a Princesa Real , (Anne Elizabeth Alice Louise; 15 de agosto de 1950), é a única filla da raíña Isabel II do Reino Unido e do seu consorte, o príncipe Filipe de Edimburgo. Ela é a sétima en portar o título de princesa real e a décimo terceira na liña de sucesión ao trono.\nO príncipe André, duque de York (Andrew Albert Christian Edward; Londres, 19 de febreiro de 1960), é o terceiro fillo e segundo varón da raíña Isabel II do Reino Unido e do príncipe Filipe de Edimburgo. Na actualidade é sétimo na liña de sucesión ao trono británico.\nA princesa Beatriz de York (Beatrice Elizabeth Mary, nada en Londres, Reino Unido, o 8 de agosto de 1988) é un membro da Familia Real Británica. É filla do príncipe André, duque de York e a súa exesposa, Sarah Ferguson. É neta da raíña Isabel II do Reino Unido e do príncipe Filipe de Edimburgo. A princesa Beatriz é a segunda muller na liña de sucesión ao trono, despois da princesa Carlota de Cambridge. Foi a primeira princesa nada na familia real deade o nacemento de Ana, Princesa Real, no ano 1950.\nBrighton é unha localidade costeira que xunto con Hove constitúe unha das cidades costeiras máis grandes do Reino Unido. Brighton é un sitio moi visitado, recibe 8 millóns de turistas cada ano. Ten multitude de hoteis, restaurantes, comercios e lugares de ocio ademais dun amplo sector turístico de congresos.\nCarlota de Cambridge (en inglés: Charlotte of Cambridge), de nome completo Charlotte Elizabeth Diana Windsor, nada en Londres o 2 de maio de 2015, é unha princesa británica.\nÉ a segunda filla dos duques de Cambridge Guillerme e Catarina e quinta bisneta da raíña Isabel II do Reino Unido e o príncipe Filipe, duque de Edimburgo e neta da falecida Diana, princesa de Gales. É á súa vez, a 4ª na liña de sucesión ao Trono Británico, tras o seu avó o príncipe Carlos, princípe de Gales, o seu pai o duque de Cambridge e o seu irmán maior o príncipe Xurxo de Cambridge. É a primeira princesa británica en non seren superada por un irmán pequeno, Lois de Cambridge, na liña de sucesión.\nO príncipe Filipe, duque de Edimburgo, nado en Mon Repos (Corfú, Grecia) o 10 de xuño de 1921 co nome de Filipe de Grecia e Dinamarca, é un nobre británico de orixe grega, esposo da raíña Isabel II do Reino Unido. Ostenta ademais os títulos de conde de Merioneth, barón Greenwich, cabaleiro da Orde da Jarretera, cabaleiro da Orde do Cardo, chanceler da Orde do Imperio Británico e membro da Gran Loxa Unida de Inglaterra.\nO HMS Queen Elizabeth (R08) así nomeado en honor á raíña Isabel II do Reino Unido, será un portaavións de grandes dimensións construído para a Royal Navy, foi botado o 4 de xullo de 2014 e está previsto que se encargará oficialmente en maio de 2017, con capacidade operativa inicial a partir do ano 2020. O seu primeiro oficial ao mando é Sir Commodore Jerry Kyd, o ex capitán do HMS Ark Royal e o HMS Illustrious.\nO Queen Elizabeth terá un tamaño parecido ao estadounidense USS Nimitz (CVN-68) e desprazará ao redor de 65 000 toneladas, o triplo que os clase Invincible. Unha das novidades aeronáuticas desta clase será que non portará Harriers, se non os F35B.O fogar destes buques aínda é incerto: pode ser HMNB Portsmouth ou HMNB Devon. A serie componse de dúas unides, o HMS Prince of Wales (R09) estase a construír.\nA maioría dos católicos son nacionalistas partidarios de pertencer á República de Irlanda, de igual xeito que a maioría dos protestantes están a favor de permanecer no Reino Unido. Segundo o punto de vista ideolóxico, a preferencia polo nome, tipo de entidade e a bandeira de Irlanda do Norte, é diferente. Os nacionalistas chámana "The North of Ireland" (O Norte de Irlanda ou "os seis condados", e ondean a bandeira de Irlanda verde, branca e laranxa porque non recoñecen Irlanda do Norte como o seu propio país e para eles é parte de Irlanda. Os unionistas chámana o "Ulster", Northern Ireland (Irlanda do Norte) ou "a provincia", e utilizan unha bandeira parecida á do Ulster, coas cores da bandeira inglesa, chamada "Ulster Banner".\nMartin Ryle, nado en Brighton en 1918 e finado en Cambridge en 1984, foi un astrónomo británico galardoado co Premio Nobel de Física en 1974 xunto con Antony Hewish, converténdose nos primeiros astrónomos en conseguilo, polos seus traballos sobre radioastronomía e os púlsares.\nPeter Mark Andrew Phillips (nado o 15 de novembro de 1977), é o primeiro fillo e único varón de Ana, Princesa Real e do seu primeiro esposo, Mark Phillips. É décimo cuarto na liña de sucesión ao trono.\nReino de Nova Zelandia\nO Reino de Nova Zelandia (en inglés: Realm of New Zealand) é o territorio sobre o que a raíña de Nova Zelandia, Isabel II do Reino Unido, estende os seus dominios. O reino comprende Nova Zelandia, as Illas Cook, Niue, Tokelau e a Dependencia Ross na Antártida. O termo de « Realm of New Zealand » é empregado nos documentos do Gobernador Xeral de Nova Zelandia que datan do ano 1983.\nA Rodesia (en inglés: Rhodesia) coñecida oficialmente entre 1970 e 1979 como República de Rodesia foi un estado non recoñecido que existiu no sur de África entre 1965 e 1979, na actual República de Cimbabue. Coa súa capital en Salisbury (actual Harare), Rodesia considerábase estado sucesor de facto da ex-colonia británica de Rodesia do Sur.\nTrala disolución da Federación de Rodesia e Nyasalandia, en 1963, o goberno da minoría branca (que representaba un 5% da poboación da colonia para ese entón), liderado por Ian Smith, nun esforzo por atrasar unha transición inmediata a un goberno da maioría negra, declarou unilateralmente a súa independencia o 11 de novembro de 1965. A administración de Rodesia solicitou inicialmente o recoñecemento como Reino dentro da Mancomunidade Británica de Nacións con Isabel II do Reino Unido como xefe de estado baixo o título Raíña de Rodesia. Con todo, en 1970, nun errado intento de gañar recoñecemento internacional, declarouse a República de Rodesia, cun Presidente como xefe de estado e un Primeiro Ministro como xefe de goberno.\nLogo dunha brutal guerra de guerrillas entre o goberno de Rodesia e as organizacións nacionalistas comunistas africanas, como a ZANU de Robert Mugabe e ZAPU de Joshua Nkomo, Ian Smith aceptou unha democracia birracial en 1978. Con todo, o goberno provisional, aínda encabezado por Smith e o seu compañeiro moderado Abel Muzorewa fallou en tranquilizar as críticas internacionais e en deter o derramamento de sangue. O 12 de decembro de 1979, o goberno rodesiano devolveu a administración ao Reino Unido no que se celebraban eleccións democráticas baixo sufraxio universal. Trala vitoria do ZANU, o goberno británico recoñeceu a independencia da colonia baixo o nome de República de Cimbabue.\nRidley Scott, nado en South Shields, Tyne and Wear, o 30 de novembro de 1937 é un director de cinema británico. É irmán do tamén director Tony Scott.\nSaint Kitts e Nevis (/-ˈkɪts...ˈniːvɪs/) (en inglés: Saint Kitts and Nevis) é un país do Caribe, constituído polas illas de Saint Kitts, ou Saint Christopher, e Nevis. Os territorios veciños máis próximos son as Antillas Holandesas no noroeste, Antiga e Barbuda polo leste e sueste, e Saint-Barthélemy, unha dependencia de Guadalupe, no norte. É o estado soberano máis pequeno no hemisferio occidental, tanto en superficie como en poboación. O país é un reino da Commonwealth, con Isabel II do Reino Unido como raíña e xefe do Estado.A súa capital é Basseterre na illa máis grande de Saint Kitts. A pequena illa de Nevis está aproximadamente a 3 km. ao sueste a través dunha canle pouco profunda chamada The Narrows.A dependencia británica de Anguila tamén foi parte desta unión, que entón era coñecida colectivamente como Saint Christopher-Nevis-Anguila, así a todo optou por apartarse da unión e segue sendo un Territorio Británico de Ultramar. Ao norte-noroeste atópanse as illas de San Eustaquio, Saba, Saint-Barthélemy, Saint-Martin / Sint Maarten e Anguila. Ao leste e ao nordés atópanse Antiga e Barbuda, e ao sueste a pequena illa deshabitada de Redonda (parte de Antigua e Barbuda) e a illa de Montserrat.\nXurxo de Cambridge (en inglés: George of Cambridge), de nome completo George Alexander Louis Windsor Príncipe de Cambridge, ou simplemente Príncipe George (oficialmente, A Súa Alteza Real, o Príncipe George de Cambridge) é un príncipe do Reino Unido, naceu en Londres, o 22 de xullo de 2013, sendo o primoxénito do príncipe Guillerme de Cambridge e da súa dona, Catarina, duquesa de Cambridge.\nÉ neto do príncipe Carlos de Gales e mais da princesa Diana de Gales (falecida en 1997); e bisneto da raíña Isabel II do Reino Unido e do príncipe Filipe, duque de Edimburgo. Polo tanto, é o terceiro na liña de sucesión ao trono británico, despois do seu avó e seu pai, aos tronos de 16 estados independentes, aínda que residirá principalmente e estará directamente ligado ao Reino Unido, o máis antigo destes dominios.


As causas da neuropatia periférica e da dor. · Seropositiva. Org\nInicio » Dor e pacientes con VIH »As causas da neuropatia e da dor periférica\nPublicado 23 agosto 2017 por Claudio Souza do Soropositivo.Org em Dor e pacientes con VIH, Neuropatia, Neuropatia Periférica, Neuropatia periférica e dor // 1 comentario\nHai máis de cen tipos de neuropatia periférica, incluíndo mononeuropaths e polineuropathies. Estes inclúen danos nos axóns ou na funda de mielina ou ambas.\nAs causas poden ser clasificadas como:\nNeuropatia periférica por lesión traumática\nAccidentes, incluíndo accidentes de vehículos, accidentes deportivos, erros cirúrxicos ou complicacións.\nLesións de estrés repetidas, como a neuropatía en prisión, onde se comprime un nervio nun túnel ósea ou ligamento. Este é o resultado da mesma articulación que repite a mesma actividade moitas veces, ou mesmo con forza, causando irritación fregando os tecidos brandos ao redor da articulación contra o óso.\nO resultado é a inflamación e inchazo dos tendóns ou ligamentos, reducindo o espazo dispoñible para que os nervios pasen e comprimilos. Isto adoita verse na síndrome do túnel do carpo.\nEnfermidades sistémicas que se manifestan con neuropatia periférica focal\nEnfermidades metabólicas ou endócrinas, como diabetes mellitus, enfermidade hepática, hipotiroidismo ou acromegalia.\nNa diabetes, o metabolismo anormal da glicosa leva a un menor suplemento de nutrientes e unha acumulación de toxinas, causando danos nos nervios.\nA enfermidade do fígado leva a cambios químicas do sangue, perturbando a condución nerviosa normal.\nO hipotireoidismo leva a desaceleración do metabolismo, retención de fluído polo corpo e inchazo dos tecidos, que pode exercer presión sobre os nervios.\nO aumento da produción de hormona do crecemento en acromegalia provoca un crecemento óseo anormal, con aumento das articulacións, aprisionando os nervios.\nVasculopatia, como no diabetes mellitus, ou vasculite.\nAquí, a patoloxía principal é debido á implicación do subministro de osíxeno aos nervios periféricos, o que causa danos hipóxicos aos nervios. Así, na vasculite, os nervios múltiples poden verse afectados por danos isquémicos en diferentes áreas, o que se chama multiplexación de mononeurite.\nAquí, o sistema inmunitario hiperactivo ataca varios tecidos do corpo de reacción cruzada, que levan a varios tipos de danos, incluíndo a neuropatía. As enfermidades autoinmunes comúns que se manifestan con neuropatías periféricas son a síndrome de Sjogren, o lupus eritematoso sistémico (SLE) e a artrite reumatoide (AR).\nA aparición dunha inflamación en torno a un nervio tamén pode implicar o nervio, facendo que se inflame. Outro mecanismo é a destrución de varias articulacións e tecidos brandos, atrapando nervios na cicatriz fibrosa resultante, a deformidade ou a articulación inmóbil. Moitas enfermidades autoinmunes crónicas mostran depilación e diminución da actividade.\nA síndrome de Guillain-Barré é unha condición desmielinizante autoinmune aguda, xeralmente despois infeccións virais, o que provoca a aparición súbita de neuropatia aguda e ás veces pode ser moi grave na súa gravidade.\nA desmielinización inflamatoria crónica pode provocar a polineuropatía, tanto o motor como os nervios sensoriais. Non obstante, a neuropatía motora multifocal só afecta aos nervios motores, aguda ou crónica.\nAquí, a acumulación de urea e outros residuos tóxicos debido á falla de filtración e excreción polos riles poden afectar o metabolismo nervioso e levar ao dano permanente ao nervio.\nEstes poden comprimir os nervios de fóra, ou destruír o nervio ao crecer neles, ou se orixinan das propias células nerviosas.\nOs tumores ás veces provocan síndromes paraneoplásicas, que son causadas non polos efectos mecánicos primarios do tumor, pero pola resposta inmune que ataca outros órganos, causando dexeneración, incluíndo danos nos nervios.\nOutro medio indirecto de neuropatia inducida por tumores é a quimioterapia ou a radiación a un crecemento canceroso.\nOs neuromas son tumores benignos pero dolorosos que se desenvolven desde un sitio onde un nervio foi cortado por trauma. Consisten nunha pelota de axones rexeneradores. Estes poden implicar nervios próximos no seu crecemento estropeado, causando dano e dor.\nMoitos virus causan danos nos nervios sensoriais, como o infame virus zoster, causando sacudidas de dor intensa. Estes tamén inclúen citomegalovirus (CMV), virus Epstein-Barr (EBV), virus VIH e virus herpes simple (HSV). A enfermidade de Lyme causada por Rickettsiae e enfermidades bacterianas como a lepra e a difteria tamén están asociadas ao dano nervioso xeneralizado.\nToxinas, drogas e abuso de substancias\nA quimioterapia é coñecida por producir neuropatías periféricas, e case un terzo dos pacientes sometidos a quimioterapia interrompeno por este efecto secundario intolerable. As drogas antirretrovirales, anticonvulsivantes como a fenitoína sódica e algúns medicamentos utilizados para controlar a presión arterial, como a aminodarona, tamén poden causar neuropatías periféricas. Este tipo adoita ser temporal e mellora cando se elimina o medicamento ofensivo.\nO chumbo, mercurio e arsénico son velenos de metais pesados ben coñecidos, cuxos efectos inclúen danos nos nervios.\nO abuso de alcohol é unha causa de danos permanentes nos nervios, tanto directamente como debido á deficiencia inducida de vitamina B1, B12 e folato, que son importantes na función e estrutura do nervio.\nAlgunhas mutacións causan neuropatías, as máis leves na idade adulta, pero as máis graves na infancia. A enfermidade de Charcot-Marie-Tooth é un termo para un grupo variado de enfermidades hereditarias e causa dexeneración de axóns e vasos de mielina. As manifestacións significativas inclúen a atrofia dos músculos das extremidades inferiores, a perda de reflexos do tendón e a perda sensorial nas extremidades inferiores.\n[Analytify-stats metrics = "ga: users" dimensions = "ga: daysSinceLastSession" date_type = "- 30 días" max_results = "10" sort = "- ga: bounceRate" analytics_for = "full" custom_page_id = "" permission_view = " administrador "]


As actividades desenvolveranse nos barrios da Magdalena, Canido e Ferrol Vello\nCampaña de dinamización do comercio e dos espazos públicos dos barrios históricos\nO Concello de Ferrol, no marco do programa Urban, porá en marcha a partir deste venres, 3 de xuño, unha campaña de dinamización do comercio e dos espazos públicos dos barrios históricos da Magdalena, Canido e Ferrol Vello. As actividades desenvolveranse os venres e sábados das tres próximas semanas (3, 4, 10, 11, 17 e 18 de xuño), co obxectivo de estimular a convivencia e o goce da cidadanía dos espazos públicos, así como de incentivar o consumo familiar dos ferroláns no pequeno comercio e na hostalería da cidade.\nUn momento de EU en campaña\nEU de Fene abre consultas co PSOE\nEsquerda Unida decidiu abrir os contactos cos outros tres grupos políticos que acadaron representación na Corporación de Fene (A Coruña) despois das eleccións do 22 de maio. Así o decidían onte os afiliados na asamblea celebrada en San Valentín. A primeira xuntanza será co PSOE, que os convocou para mañá xoves ás 6 da tarde no local dos socialistas.\nO alcalde en funcións de Fene\nPuentes: “O acordo PSOE-BNG é o máis factible para Fene”\nVolvemos sobre Fene e sobre os posibles acordos postelectorais daquí ao 11 de xuño, data de conformación das novas corporacións municipais e de elección de alcaldías. Para o alcalde de Fene, convidado esta mañá no espacio As Foxas, o desexable e o máis factible para Fene nos próximos catro anos é un goberno de esquerdas, sustentado polos 5.000 votos que suman PSOE e BNG. Para Puentes a única fórmula posible é que cheguen a un entendemento o Bloque e o PSOE, incluíndo a EU.\nComisión de festas de Maniños\nManiños recauda para as festas do vran\nA comisión de festas de Maniños - Fene- organiza unha churrascada para o vindeiro sábado 4 de xuño. Con actividades ao longo de toda a tarde, festa infantil e pola noite, máis festa co DJ Susinho.\nPolémica no concello de Fene pola elección de tribunal\nA sección sindical da CIG do Concello de Fene amosa o seu profundo malestar pola actitude autoritaria do Alcalde de Fene, Ivan Puentes, por nomear o tribunal para tres prazas de peón dun xeito, afirman, "misterioso". O pasado mércores día 25 publicaronse as datas dos exames da Oferta Pública de Emprego 2008 do Concello de Fene, nas que o alcalde de Fene en funcións, Iván Puentes, según a CIG, volve a ningunear para a designación dos membros dos tribunais cualificadores á central sindical maioritariamente elexida polos traballadores do Concello para a Xunta de Persoal. (Nas recentes eleccións sindicais o resultado de delegados foi: CIG 3, CCOO 1, UGT 1 ). O alcalde non quere entrar en polémica e reclama o seu dereito legal a nomear os tribunais.


Home Galego Publicacións En las catacumbas, segunda novela de la trilogía Evangélica memoria\nNas catacumbas, segunda novela da triloxía Evanxélica memoria, ten un título elocuente: vai tratar dos tempos en que toda a España contraria ao franquismo viviu soterrada, oculta. A historia do protagonista, autobiógrafo, desenvólvese entre 1939 e 1950; pasa por un duro desterro a Cáceres e afúndese logo nunha vila das Mariñas coruñesas onde asasinan a quen se atreve a criticar os asasinos. Xavier Alcalá, “escribán” das testemuñas, marca un ritmo pousón en correspondencia co paso do tempo, lentísimo, para os “desafectos ao réxime”. A vida destes ten pouco valor para os vencedores; a sobrevivencia é todo un oficio para os vencidos, E, se os sobreviventes de esquerdas son acosados polos falanxistas, os evanxélicos aínda han sufrir o fogo cruzado de falanxistas e comunistas da guerrilla.\n(Vexa a presentación en castelán)\nPrevious PostHabana Flash\nNext PostHabana Flash, disponíbel en castelán desde o 1 de abril


Dolmenes: Antas-dolmenes en Rodeiro, Lalín, Vila de Cruces e Silleda\nAntas-dolmenes en Rodeiro, Lalín, Vila de Cruces e Silleda\nAnta de Couto dos Mouros. Alemparte, Rodeiro\nAtópase na parroquia de Alemparte (Concello de Rodeiro), nunha penechaira na que se ubican unhas cantas antas máis.\nA anta de Coto dos Mouros ubícase nunha mámoa de tipo medio grande moi coberta de vexetación, e é fácil de localizar porque se insire case como unha illa no medio de pradeiras gañadas ao monte.\nObviamente a anta aínda non foi obxecto de ningunha escavación arqueolóxica, pero parece, a simple vista que se conserva en bantante bo estado.\nSegundo informacións de Manuel Lestón, no interior da mámoa consérvase unha anta que describe planta poligonal composta por oito esteos. O esteo que fai de cabeceira atópase algo inclinado cara ao interior e nel vense restos de pintura parietal que forman zigue-zagues e unha gravura, noutro esteo, que representa un antropomorfo.\nO corredor ten á vista un tramo corto e conserva dúas pedras cobertoras grandes.\nFotografías de Ramón Boga Moscoso, 2010.\nAnta do Monte dos Marxós. Rodeiro\nA primeira noticia que me chegou acerca desta anta foi a través de Manuel Lestón. Efectivamente, cando por encargo da Xunta de Calicia este arqueólogo dirixíase a recoñecer a Anta de Couto dos Mouros para eleborar un informe, polo camiño atopou uns cantos esteos esnaquizados que formaban parte dunha mámoa que fora destruida recentemente. O primeiro que lle chamou a atención, á parte da magnitude dos esteos, foi que todos eles estaban decorados con pinturas megalíticas.\nEsteo da Anta de Monte dos Marxós. Calco de Fernando Carrera.\nHoxe en día os esteos da anta de Monte dos Marxós atópanse depositados no Museo de Pontevedra. Segundo Fernando Carrera, que realizou os traballos de limpeza e documentación das pinturas prehistóricas, formarían parte dunha cámara poligonal composta por sete esteos e corredor corto formado por outros catro esteos así como un anaco da pedra cobertora. Todos estes esteos aparecen enlucidos cunha preparación de cor branca. Os esteos verticais da cámara e corredor están decorados con pintura roxa e negra.\nPlanta hipotética da Anta de Monte dos Marxós, segundo Fernando Carrera\nFernando Carrera: "Informe sobre los trabajos de limpieza y documentación de la pintura prehistórica conservada en los ortostadot de la mámoa de Monte dos Marxós (Rodeiro, Pontevedra), depositados en el Museo de Pontevedra".\nOutros elementos nos arredores:\nMoi preto da anta Coto dos Mouros aparecen unha serie de pedras fincadas de tipoloxía semellante ás pedras que forman as cámaras das antas. Esta en concreto, xunto a outras, aparece formando un poste ao que se enroscan os arames para formar un cercado. Polas súas características semella unha pedrafita, feito que non se debería esgotar tendo en conta as características chairas da zona. Posiblemente, si é o caso, funcionarían como fitos anunciadores da necrópole, sempre en zonas de cambio de vertente, e en lugares moi visibles a longa distancia.\nCando ía na busca da anta de Couto dos Mouros, pola estrada que leva a Rodeiro desde Lalín, na dereita da estrada, un curioso monolito chamou a miña atención. Trátase dunha pedra cilíndrica asentada sobre un pedestal de cemento que foi colocada alí non se sabe por quen nin porqué. Engado neste apartado polo curioso da situación.\nFotografías realizadas por Ramón Boga, 2010.\nCista de Rodeiro\nFoti atopada durante a realización de labores agrarias e consérvase unha soa lousa con gravuras no lugar de A Tiza, noa arredores de Rodeiro.\nA forma do único esteo conservado é paralelepípeda con decoración de liñas e trazos xeométricos de non doada interpretación. Existe a nova de que na cista foi exhumado un puñal pequeno de tamaño que se extraviou misteriosamente, así como una vaso cerámico, tamén moi pequeno e esnaquizado, ao que lle faltaba o bordo: posuía un fondo plano con un suave gollete que tiña a bordura pouco sainte.\nAnta do Agro da Pena. Dozón.\nTrátase de cinco esteos que se atoparon ao destruir unha mámoa no concello de Dozón. Son esteos de pequeno tamaño mais ou menos completos e fracturados.\nEsteos do Agro da Pena. Fotografía Fernando Carrera\nFernando Carrera foi o encargado de analizar os cinco elementos megalíticos posto que case todos os esteos conservan pinturas prehistóricas. Á beira doutros dos esteos que quedaron na mámoa destruida, todas elas formaban parte do conxunto arquitectónico.\nO estado dos esteos e o grao de destrución do xacemento impiden aventurar a ubicación orixinal dos mesmos e reconstruir unha cámara megalítica.\nAínda que non se conserva ningún gravado, en catro dos cinco esteos do monumento consérvanse pinturas prehistóricas. Hoxe en día os esteo da anta do Agro da Pena están depositados no Museo de Pontevedra.\nEsteo do Agro da Pena. Fotografía de Fernando Carrera\nFernando Carrera Ramírez: "Informe sobre los trabajos de documentación y conservación de la pintura megalítica existente en los ortostatos de la Mámoa do Agro da Pena" (Dozón, Pontevedra).\nAnta da Chousa Nova\nTrátase dunha anta que aínda non puiden visitar. A información así como as fotografías foron extraidas da páxina patrimoniogalego.net e o autor das fotografías firma co seudónimo xandlinathry.\nA mámoa na que se acocha a anta foi destruida parcialmente debido á construción dunha pista forestal así como polas labouras agrarias recentes, como en tantos outros sitios do noso país.\nA estrutura tumular atópase ben delimitada por unha gabia externa e por un anel pétreo. No centro da mámoa ubícase unha anta que se conforma a través de cinco esteos e un espazo aberto cara ao leste. A anta é de escasa altura e ten o aspecto dunha cista.\nO conxunto megalítico foi afectado pola construción da líña férrea do AVE entre Santiago e Ourense. Foi así que se procedeu a unha completa escavación arqueolóxica na que apareceu a cámara prácticamente intacta. Na devandita escavación exhumouse un bo enxoval con varios uteis de pedra pulida eun colar de doas de ámbar e variscita. Despois da construción da liña férrea soterrada, o conxunto megalítico foi reconstruido no seu lugar orixinal.\nBóveda Fernández, María José: "Intenvención arqueolóxica na Mámoa de Chousa Nova e no seu contorno, Silleda (Pontevedra). Actuacións Arqueolóxicas. Ano 2007. Xunta de Galicia.\nAnta da Mámoa da Braña. San Paio de Refoxos, Silleda\nOs restos conservados desta gran anta consérvanse no Museo de Pontevedra. Proceden dunha mámoa destruida hai xa algúns anos debido a labores agrícolas.\nCalco dun dos esteos da Mámoa da Braña. Autor, ver bibliografía.\nDa destrución salváronse varios esteos da cámara que amosan interesantes gravuras que de debuxan a través de vairas series de liñas ondeantes e un rego central, unha fiada de sete círculos, un motivo solar e oito ondeantes verticais.\nAutor, ver bibliografía.\nEstes motivos repítense con naturalidade en moitas antas galegas.\nCarballo Arceo, L.X. e Vázquez Varela, J.M.: "Nuevos hallazgos de arte megalítico en la provincia de Pontevedra: a Mámoa da Braña". Gallaecia, nº 7/8. Ediciós do Castro 1984.\nNecrópole do Marco do Camballón. Oirós, Vila de Cruces\nEntre Silleda e Lalín, na parroquia de Prado, hai que coller a estrada ata Oirós e, en Bodaño, hai que virar á dereita, ata chegar á penechaira.\nForman parte dunha necrópole de quince mámoas, das que tres están a conservar restos da cámara, e outras tres amosan restos do anel periférico pétreo. Aínda que parece que non corren perigo inminente de desaparición, se non se acometen traballos de consolidación urxentes, tanto os axentes metereolóxicos como a acción antrópica están a erosionalas de xeito que pode resultar inexorable.\nAnta nº 5 do Marco do Camballón.\nA primeira anta, que se sinala co número cinco, conserva sete esteos imbricados, formando unha cámara poligonal que tende ao círculo, e non amosa restos do corredor. O esteo meirande atinxe unha altura dun metro e cincoenta centímetros por setenta e catro centímetros de ancho. Non conserva pedra cobertora nen amosa, a simple vista, restos do anel peristalítico: moi pretiño dela hai outra mámoa, tamén escavada, da que só se conserva un anel de pedra. Nun dos esteos da anta apareceron unhas gravuras de liñas sinuosas, liñas serpentiformes e un motivo solar ou helioforme. O enxoval exhumado nas escavacións, das que non hai memorias publicadas, consistiu en diverso material lítico pulimentado e lascado, un disco perforado e cerámica lisa e campaniforme.\nAnta nº 5. Fotografía do ano 1994.\nAnta nº 2 do Marco do Camballón.\nA segunda anta, acochada dentro dunha gran mámoa, conserva cinco esteos. Atópase moi esmorecida con dous esteos pousados no chan. O meirande atinxe unha lonxitude dun metro e trinta e cinco centímetros e no ancho un metro e vintecinco centímetros. A mámoa está completamente cuberta de toxos silvas..., posuíndo un tamaño de tipo medio.\nFotografía do ano 1994.\nAnta nº 3 do Marco do Camballón.\nA teceira anta consiste nuns probes restos moi esnaquizados : un esteo chantado dun metro e cincoenta centímetros de altura con noventa e tres de ancho, e dous esteos máis, tamén chantados, que non sobresaen máis de sesenta e cinco centímetros. Hai varios esteos de menor tamaño ciscallados ao seu redor. Semella imposible reconstruir a cámara. Foi escavada, deixando á vista, aparte daquiles restos da cámara, un anel de pedra circular de considerables dimensións, e dúas partes da mámoa que debeu ser unha das meirandes da necrópole.\nAnta da Mámoa da Cruz. Parada de Alperiz, Lalín\nPara chegar. Na estrada que vai de Lalín a A Golada, hai dúas desviacións que levan directamente a Parada. Está á beira da estrada, nun cruzamento.\nFotografías da Anta da Mámoa da Cruz no ano 1995.\nAtópase nunha necrópole de seis mámoas que se coñecen como as Mámoas da Cruz. Nas datas en que Filgueria Valverde e García Alén fixeron o inventario de antas da provincia de Pontevedra, todas elas contaban con cámara dolménicas compostas, tamén todas elas, por sete ortostatos.\nVista da Anta da Mámoa da Cruz no ano 2008.\nA Anta da Cruz confórmase por un esteo, que mide case un metro e medio, e que ten gravuras serpentiformes que representan auténticas serpes xa que aínda se poden distinguir as súas cabezas. O resto dos esteos da cámara apenas sobresaen. Foi obxecto dunha escavación hai unhos anos, e a súa disposición nunha encrucillada, a beira dunha estrada, fixo que a mámoa que a contén permaneza en lamentables condicións de conservación.\nVistas da Anta da Mámoa da Cruz no ano 2008.\nAltar do Sol. Parada de Alperiz\nAínda que non o puiden atopar por falta de tempo, próximo a esta necrópole, atópase unha grupación de pedras con forma de recinto pechado que parece ser -segundo Filgueira- está presidida por unha gran pedra con dúas oquedades en forma de círculo que os veciños coñecen co nome de Altar do Sol.\nA devandita construción atópase a uns 40 ms da mámoa nº 3 de Parada, dentro dunha finca con monte raso de uces e toxos. O esteo sobresaía un metro e sesenta centímetros.\nComo dicía, non atopei o Altar do Sol, pero nunha publicación do Concello de Lalín atopei a fotografía que amoso a continuación:\nPublicado por Moncho Boga en 4:55\nEtiquetas: Anta, Cista, Dolmen, gravados, Menhir, necrópole, Pedrafita, pintura, Terra do Deza\nUnknown 2 de febrero de 2013, 8:30\nEn qué estado se atopan os do marco do camballón na actualidade? Sabes algo dos mesmos? Quíxenos visitar o ano pasado pero no concello recomendaronme non ir e despois preguntando por alí puiden ver que os campos estaban limpos agás das mámoas completamente cubertas de herbas. Saudos\nMoncho Boga 2 de febrero de 2013, 11:43\nAs tres antas que se conservan desta necrópole atopanse máis ou menos como vesnas fotografías, e dicir, bastante ben tendo en conta o estado de abandono total no que se encontran. Nunca se debe preguntar un Concello: non teñen nin puta idea e ademas lles importa unha merda, incríblemente. Sexa como sexa, esta necrópole\né estupenda para visitar, sobre todo nesta época si fai bo tempo, posto que as silvas e os matoxos están medio mortos. Facede a visita, ánimo.\nO que dis dos concellos e ben certo. Recordo que cando lles preguntei contestáronme en plan bastante agresivo coma se estivese preguntando por algo malo. O final pasaron bastante do tema e so me dixeron que non as fose a visitar. E unha magoa ver como se tratan estas cousas por aquí. Saudos.\nUnknown 3 de febrero de 2013, 9:22\nSaudos, estiven hoxe pola zoa e sinto darche malas novas, pero non hai maneira de entrar a elas. Por se acaso cóntoche non vaia a ser que non sexa o mesmo lugar. Dende Oirós subín por unha pista onde hai un bar e despois continuei ata arriba a chegar a zoa onde están as pacas de herba grandes. O campo non tiña a herba moi alta e as mámoas vense ben porque son o único con maleza e están rodeadas con postes e alambradas.\nE aínda que tes razón que os matoxos non están fortes era imposible entrar. Se estás no facebook vou subir unha foto no grupo "Dolmenes de Galicia". A única que tiña pinta de poderse entrar algo era a número 3, pero as outras dúas hai que limpar o camiño para poder pasar e con coidado porque non se ve nada o pisar.\nPor contra a da Chousa Nova volveron a limpala e agora está impecable. Había carteis pola zoa indicando unha ruta de sendeirismo (ruta do baixo Deza) así que supoño que lle poñerán máis atención que a outras. Un saudo\nMoncho Boga 4 de febrero de 2013, 0:56\nPor desgracia, a estampa que me contas é a habitual. Neste caso se cadra aínda máis dramático: a necrópole é sen dúbida unha das máis importantes do país, foi declarada BIC e os resulados da escavacóns foron prodixiosos. Sen embargo aínda non hai publicado practicamente nada sobre elas. Para os Concellos, case sempre este tipo de recursos son un problema. Menos mal que nos quea a Chousa Nova!


O Parlamento aproba unha proposta socialista para reclamar a posta en marcha efectiva do transporte público a demanda no rural | PSdeG-PSOE\nO Parlamento aproba unha proposta socialista para reclamar a posta en marcha efectiva do transporte público a demanda no rural\nFeijóo acelera a desigualdade social\nO goberno galego trata aos pacientes como “unha folla de excel”\nO Pleno do Parlamento aprobou hoxe unha proposición non de Lei do Grupo Socialista, para urxirlle á Xunta que poña en marcha de forma efectiva o servizo de transporte a demanda para os núcleos rurais dispersos de Galicia. O portavoz de Transporte, Luis Álvarez, presentou onte esta iniciativa, que foi votada e aprobada hoxe, na que advirte do escaso éxito do sistema ata o momento.\nA proposta, que foi transaccionada co Grupo Popular, reclámalle á Xunta que potencie os servizos de transporte a demanda “co obxecto de garantir a mellora da mobilidade das persoas nas zonas rurais máis desatendidas”.\nÁlvarez explicou que entre o 22 de decembro de 2017 e finais de xullo de 2018, o servizo tan só recibiu 1.662 chamadas, sen explicar cantas delas foron realmente resoltas, cando en Castela e León no mesmo período, víronse beneficiadas por este servizo 51.000 persoas. O responsable socialista reivindicou maior interese, por parte do goberno galego, a un servizo que resulta “esencial” para unha poboación como a galega, de baixa renda e poboación dispersa.\nAlertou das irregularidades detectadas na prestación deste servizo, como é que varias chamadas pedindo a parada do autobús teñan sido respondidas “culpando aos concellos da falla de prestacións cando este non está gobernando polo PP, ou ben remitindo ás empresas prestatarias para ter acceso á viaxe”.\nAdvertiu que os condicionantes do servizo, que obrigan ao usuario a chamar para solicitar a parada do transporte, pode derivar en que “unha persoa quede mirando como se vai o bus mentres agarda na parada por non ter chamado ou ben porque as prazas de persoas solicitantes estean cubertas”. Sinalou o “elevado descontento social” cun servizo que “só funciona durante o curso escolar, coincidindo coas liñas de transporte aos centros educativos”.\nÁlvarez sinalou que o goberno galego ten aprobado as liñas mestras para a renovación do mapa de liñas de autobús no Consello Galego de Transporte tan só co voto favorable dos representantes da administración e a abstención das empresas e as organizacións sindicais. Chamou ao PP a reeditar o acordo acadado no último debate do Estado da Autonomía, no que os socialistas acordaron unha transacción para reclamar un impulso a este tipo de transporte.\n-“O Parlamento de Galicia insta á Xunta de Galicia a potenciar os servizos de transporte a demanda, dentro da segunda fase do Plan de Transporte Público de Galicia, co obxecto de garantir a mellora da mobilidade das persoas nas zonas rurais máis desatendidas”.\nPaloma Castro urxe á Xunta a modificar a normativa para apartar da quenda especial de violencia de xénero aos letrados condenados por este tipo de delitos\nLeticia Gallego lamenta a negativa da Xunta a reparar as beirarrúas da PO-552 en Priegue e A Ramallosa -Nigrán-\nNoa Díaz reclama “autocrítica” da Xunta para reformular a candidatura da Ribeira Sacra a Patrimonio da Humanidade


"Roubaix, une lumière" de Arnaud Desplechin – A Movida\n23feb19:00"Roubaix, une lumière" de Arnaud DesplechinACTIVIDADES PARA O COCO | De balde19:00 Auditorio Municipal do Concello\n‘ Roubaix, une lumière‘ supón a duodécima película do cineasta francés Arnaud Desplechin. Rodada na súa cidade natal, a película tivo a súa estrea na pasada edición do\n‘ Roubaix, une lumière‘ supón a duodécima película do cineasta francés Arnaud Desplechin. Rodada na súa cidade natal, a película tivo a súa estrea na pasada edición do Festival de Cannes onde competía pola Palma de Oro. Un neonoir interpretado por Léa Seydoux (‘La vida de Adele’) e Roschdy Zem (mellor actor nos últimos premios Cesar), que nos sitúa nunha Noiteboa en Roubaix, onde o xefe de policía Daoud realiza a enésima patrulla pola cidade na que creceu.\nÉ a noite de Nadal en Roubaix. O xefe de policía Daoud realiza a enésima patrulla pola cidade na que creceu. Coches roubados, altercados… No cuartel, o novato Louis Coterelle trata de reunir información sobre o seu novo traballo. Cando se reúne con Daoud, o primeiro encargo de ambos consiste en investigar o brutal asasinato dunha anciá. Só teñen a dúas sospeitosas: Claude e Marie, dúas mozas alcohólicas e que parecen manter unha relación romántica entre si.\nMartes 23 ás 19:00


Lp Libertad Popular: CONGRESO LOCAL NO PP DE BEGONTE\nCONGRESO LOCAL NO PP DE BEGONTE\nO Congreso local do PP de Begonte celebrarase na casa da cultura o sábado día 1 de xuño, un Congreso local no que o actual rexedor, José Ulla, será elixido presidente dos populares neste Concello. Transcurrido o prazo para optar á Presidencia, o agora alcalde, José Ulla foi o único que se presentou a liderar o partido neste concello lucense polo que será o elixido a presidir o partido neste municipio chairego. Natural de Begonte, José Ulla Rocha, naceu o 12 de xuño de 1970. Está casado e ten un fillo. Veterinario de profesión, ten dedicación parcial que compaxina coa tarefa de alcalde. Como experiencia política destacan os oito anos como tenente de alcalde no goberno de Pena Rábade, catro anos como voceiro na oposición en dito concello e, dende fai dous anos, e ata a actualidade, é rexedor do concello begontino. O Congreso local do PP de Begonte é a oitava cita a nivel local que conmemorará o PP de Lugo logo da celebración do seu congreso provincial.


Zona Centro acada o compromiso do alcalde de crear bolsas de aparcamento alternativo -\nZona Centro acada o compromiso do alcalde de crear bolsas de aparcamento alternativo\n10 julio, 2014 27 junio, 2018 zonacentro\t0 comentarios\nNo dia de hoxe mantívose unha segunda reunión de traballo entre a Asociación Cambados Zona Centro e o Concello de Cambados, coa finalidade de establecer as bases de colaboración de cara a organización dos diferentes actos que se van celebrar ó longo do verán, e que van dende a Gala de Elección das Raíñas do Albariño, o concurso de Camisetas do Albariño ou a celebración da Feira de Oportunidades de Cambados.\nComo non podía ser doutro xeito, Zona Centro volveu a poñer sobre a mesa a problemática dos aparcamentos, que no verán, coa afluencia de visitantes se vai a agravar.\nPola parte do Concello, se comunicou o compromiso a habilitar algunha prazas de aparcamento nas rúas Borrón e Lugo. Igualmente se obtivo o compromiso de estudar a posibilidade de crear unha serie de bolsas de aparcamento en certas rúas do Concello como na Avda. do Salnés, zona da Merced ou na rúa Castelao, así como na Illa das Goritas, que se está á espera do pronunciamento ó respecto do seu titular que non é outro que Portos de Galicia.\nNa mesma liña de traballo, o Concello comunicou que se está estudando a posibilidade de regular as principais rúas comerciais cunha zona azul gratuíta, que permita optimizar as prazas de aparcamento dispoñibles e axilizar o servizo os cidadáns.\n← Zona Centro traslada ao Concello o malestar dos hostaleiros coas inspeccións de terrazas\nZona Centro presenta a XIII Festa da Vieira de Cambados →


Novidades - Como usar o grupo electróxeno correctamente baixo duras condicións\nComo usar o grupo electróxeno correctamente baixo duras condicións\nO uso de grupos electróxenos baixo duras condicións ambientais débese principalmente ao impacto de factores ambientais. Débense adoptar algunhas medidas e métodos en zonas de altiplano e en condicións de tempo frío. Abaixo amósanse as condicións ambientais especiais. Unha introdución completa ao método de uso:\n1. Uso en zonas de altiplanicies de gran altitude\nMotores que soportan grupos electróxenos, especialmente de aspiración natural\nos motores, cando se usan en zonas de meseta, perden algo de enerxía debido ao aire fino que non pode queimar tanto combustible como ao nivel do mar. Para os motores de aspiración natural, xeralmente cada altitude é A perda de potencia de 300 metros é de aproximadamente o 3%, polo que cando se traballa na meseta débese empregar unha potencia inferior para evitar o fume e o consumo excesivo de gas.\n2. Traballar en condicións climáticas extremas de frío\nEngade equipos auxiliares de arranque (quentador de aceite, quentador de chaqueta de auga, etc.)\nO quentador eléctrico úsase para quentar a auga de refrixeración e o aceite lubricante do motor frío para quentar todo o motor para que poida arrancarse sen problemas. Para\nCando a temperatura na sala de máquinas sexa inferior a 4 ° C, instale un aquecedor de refrixerante para manter a temperatura do bloque do motor superior a 32 ° C.\n(1) Instale unha alarma de baixa temperatura para o grupo electróxeno.\nPara grupos electróxenos que funcionan a temperaturas ambientais inferiores a -18 ° C, tamén é necesario un quentador de aceite lubricante para evitar que o aceite lubricante se solidifique. O quentador de aceite está instalado na cubeta de aceite do motor. Quenta o aceite na tixola, facilitando o arranque do motor a baixas temperaturas. ...\n(2) Use aceite lubricante a baixa temperatura\nUse aceite lubricante a baixa temperatura para reducir a viscosidade do aceite lubricante para mellorar a fluidez do aceite lubricante e reducir a resistencia á fricción interna do líquido. Para\n(3) Utilice baterías de alta enerxía\nUse baterías de alta enerxía, como as baterías actuais de níquel-hidróxeno e baterías de níquel-cadmio. Preste atención á calefacción ou conservación da calor da batería. Se a temperatura do cuarto do equipo baixa de 0 ° C, debería instalarse un quentador de batería. Co fin de manter a capacidade da batería e a potencia de saída.\n3. Para o grupo electróxeno que funciona con humidade elevada, a bobina e o cadro de control do xerador deberían instalarse con quentadores para evitar que o cadro de control e bobinado do xerador poida provocar curtocircuíto ou destruír o illamento por condensación.\nNota: para diferentes propósitos e modelos de motores, as medidas de arranque a baixa temperatura adoptadas tamén son diferentes debido aos diferentes requisitos para o seu rendemento de arranque a baixa temperatura. Para motores con altos requisitos de baixa temperatura\nrendemento inicial, para garantir que se poidan iniciar sen problemas a temperaturas moi baixas, ás veces é necesario adoptar varias medidas ao mesmo tempo:\n(1) Instale a bujía incandescente\n(2) Use a cantidade adecuada de fluído de partida\n(3) Aumenta a concentración de gas mixto\n(4) Inicio asistido por éter\n4. Traballar en malas condicións de limpeza\nUn funcionamento a longo prazo nun ambiente sucio e poeiro danará as pezas. Os lodos, a suciedade e o po acumulados poden revestir as pezas e dificultar o mantemento. A acumulación conterá compostos e sales corrosivos, que poden danar as partes. Polo tanto, o ciclo de mantemento debe acurtarse para manter a vida útil máis longa.\n5. Uso de grupos xeradores de gas noutros ambientes xeográficos\nAdemais de facer contribucións excepcionais a empresas e institucións, os xeradores de gas teñen efectos e importancia especiais cando se usan noutros ambientes especiais.\n(1) Desenvolver a alimentación eléctrica en zonas fronteirizas\nAs zonas remotas do noso país teñen recursos abundantes, pero algunhas están moi afastadas da rede de subministración de enerxía e o desenvolvemento da tecnoloxía moderna debe contar con subministración de enerxía suficiente sen excepción. Os equipos xeradores de gas son a mellor opción que pode cumprir rapidamente este requisito. Debido ao seu baixo investimento, construción rápida e subministración de enerxía autónoma, os xeradores de gas foron moi empregados no desenvolvemento de áreas remotas en moitos países nos últimos anos.\n(2) Atender a demanda de electricidade en zonas desérticas\nPara satisfacer as necesidades de exploración e desenvolvemento de petróleo e gas natural no interior do deserto, o uso de grupos xeradores de gas nas zonas desérticas aumentará moito xunto co desenvolvemento do deserto.\n(3) Garantía de enerxía na zona de desenvolvemento turístico, etc.


O comunicado da APM\nMadrid é un mundo aparte para o resto dos españois. Funciona pola súa propia inercia e por iso, tamén monta as rifas sen necesidade de preguntarnos aos demais se queremos meternos na 'movida'. A profesión dos xornalistas, non é ningunha excepción. É máis, creo que os que escribimos somos máis proclives a alimentar a polémica que a evitala, forma parte do noso ADN.\nComo vivín e traballei en Madrid durante bastantes anos, creo que me merezo o que Vds. me crean cando lles escribo que a capital do Estado é unha desas cidades nas que dá gusto gozar da vida. Posiblemente, empeorase en canto á contaminación ambiental, pero, polo demais, é un centro de traballo excepcional no humano e tamén no profesional. Como estas liñas as escribo desde Barcelona, comprendan que teña o "corazón partío" como di a canción, porque amo desesperadamente a ambas as dúas capitais e cada vez que escribo dalgunha delas non podo deixar de querer á outra.\nOs meus colegas de Madrid son, con todo, moi diferentes aos de Barcelona, polo que puiden observar nos meus máis de corenta anos de profesión. Sábense o centro de atención mediática do país e é por iso, penso eu, polo que nos lles dá o menor medo meterse en rifas sen que lles importe que os demais os sigamos ou non corporativamente. Gran parte dese espírito independente e case chulesco, provoca innecesaria e inxustamente a animadversión que moitos sentimos polas secuelas do mal chamado centralismo madrileño.\nEspaña é plural, federal ou unha nación de tribos, o que cada cal prefira. O certo é que non se ve igual a realidade desde Monforte de Lemos que desde Alxeciras ou Castelló, e moito menos desde Sevilla ou Bilbao. Por iso, esta vez, o preito no que se acaban de meter a APM e Podemos, élles propio e como tal debe resolverse. Trasladalo á periferia é innecesario e sobre todo, francamente inútil, salvo que aos de Pablo Iglesias se lles ocorra cumprir coas ameazas que destaca a Presidenta Prego na nota oficial da Asociación da Prensa de Madrid. Aquí, sobre presións os xornalistas cataláns que non nadamos no océano da independencia e apostamos polo pacto co Estado, sabemos moito, pode que demasiado, algo que desgraciadamente o noso Colexio Profesional nunca soubo recoñecernos noutra nota pública de similares características. Pero esa é outra cousa que só nos importa a nós.\nE como o noso non é cousa de trasladalo a outras lareiras, a un parécelle xusto e proporcional, que o da APM e Podemos non pase de Guadalaxara e quede "na capital" para goce dos madrileños que ben merecen, de cando en vez, unha boa 'gresca' que os saque da calidade de vida da que gozan e que eu tanto lles envexo.


Dez anos do bipartito\nSeis anos gobernaron os nacionalistas, sempre en coalición cos socialistas, ao longo de catro décadas de autogoberno. Moito tempo non foi. Toca valoralo agora que se fan os dez anos dun goberno bipartito que, polo visto, quedou con moi poucos herdeiros que o reclamen. Non se esaxera ao dicir que nos catro anos daquel goberno emprendéronse máis proxectos ca en todos os anteriores e seguintes. O que marcou a calidade daqueles proxectos foi que unha vez postos en marcha a maioría deles nunca foron botados abaixo. Aí reside precisamente a diferenza cualitativa. Certo que non poucos foron renomeados, desfigurados, desaproveitados ou remodelados a conta da crise, pero un breve repaso confirma a idea de que neses catro anos, seis contando o tripartito de Laxe, Barreiro e Mariñas, fixéronse as trabes do que hoxe constitúen os resultados máis tanxibles da autonomía galega, CRTVG e Pelegrín á parte.\nUns cantos instrumentos marcan a importancia práctica das políticas do bipartito. Un deles foi a Axencia Galega de Emerxencias, que tan eficiente resultou dende a súa creación e que no accidente de Angrois marcou unha admirada diferenza de eficacia. Outras foron iniciativas controvertidas e mesmo moi criticadas polo PP, pero nunca as desmantelou. Como moito mudáronlles o nome, como as polémicas Galescolas, viradas en Galiñas Azuis, que aí seguen como sinal de identidade mesmo arquitectónica. Igual que o Bantegal (Banco de Terras) usado panfletariamente na campaña electoral para intentar asustar aos propietarios (todos -1,7 millóns- o somos en Galicia) coa expropiación forzosa. Ou o Consorcio Galego de Benestar, que agora engade Igualdade. No I+D xeral e universitario o impulso foi inmenso: pulo dos grupos de investigación, potentes programas de recursos humanos, creación das Plataformas Tecnolóxicas, da Oficina Europea de Proxectos en Bruxelas ou da Unidade Muller e Ciencia. O nivel de iniciativas só pode compararse co tripartito que levou adiante a creación das novas universidades. Imposible esquecer tampouco as primeiras políticas de memoria. En Sanidade non lembro iniciativa estrela, pero todo o que está a acontecer no Sergas acórdanos aqueles tempos mellores. Lembramos, si, as polémicas pola norma para protexer o litoral galego e evitar a especulación, xusto no intre en que a burbulla todo o devoraba con resultados como os de Barreiros.\nErros? Si, xaora, e tan cacarexados nestes dez anos en forma de pesada herdanza recibida que non toca hoxe lembralos máis. Choca máis a falta de herdeiros de Touriño e de Quintana e a memoria dos abstencionistas que deron o poder ao PP. Á vista dos relatos, o actual BNG séntese máis herdeiro de quen queimou aquel Goberno ca de quen o nutriu. Tampouco as novas formacións están por lembralo, e aínda hai algún deputado que puxo no seu currículo -enténdese que como mérito- que «abandonou o BNG durante o goberno bipartito». No PSOE, con máis sentido institucional e histórico, reivindican a Touriño e a Laxe, pero tampouco non queda moito quen reclame as políticas, non vai facelo Pachi nin outros desaparecidos en sucesivas primarias; mentres os superviventes sono, posiblemente, por calaren.