Roi el 10-02-2019, 19:44 (UTC)\nO Taboada CF enlazou a segunda vitoria consecutiva, e rachou de paso coa xeira de empates xogando como locais, ao vencer a unha SD O Páramo que se adiantou no marcador e que foi mellor ca nós nos primeiros 45 minutos.\nNo 8' penalti de Roi sobre Coedo, que transformou Roberto forte e a media altura, á dereita de Roi. Este gol deixounos medios noqueados, e no 13' os visitantes puideron poñer terra de por medio pero o tiro de Rasilla foise lambendo o pau. No 19' outro disparo desde a frontal de Palle foise desviado. Tocamos a rebato e no 23' puidemos empatar por medio de Gabriel pero as súas dúas intentonas sacounas a zaga visitante en liña de gol. Nestes primeiros 45 minutos non atopamos en ningún momento a clarividencia e a claridade para crear ocasións perigosas. De tódolos xeitos, a medida que pasaba os minutos fomos indo a máis, dando a sensación de que ao Páramo se lle podía facer longo o partido.\nSurtiu efecto a charla no descanso e entramos moi metidos na segunda parte, e xa no 46' Manu Vila puido empatar nun córner. Seguimos percutindo e no 52' Moski non chegou por nada a un pase filtrado de Guerreiro. Pouco despois, o disparo de Guerreiro non colleu porta cando Alex xa estaba batido. No 60' produciuse o primeiro achegamento do Páramo pero Rasilla equivocouse na definición.\nSeguimos procurando o gol do empate, e protestamos unha xogada a balón parado por considerar que o remate de Gabri traspasara a liña. No 65' acadamos por fin o empate por mediación de Gabriel, que atinou a rematar de cabeza un balón peiteado por Manu Vila na área pequena, facendo inútil a estirada de Alex.\nEste gol deunos alas e fomos a pola remontada con descaro. Puido completala David Potente no 72' pero o seu disparo tras gran xogada persoal foise desviado. Chegou o 2-1 no 75' tras unha gran galopada de Moski por banda dereita que serviu unha pelota perfecta para a chegada de David Montes, que empurrou a pracer.\nDe aquí en diante nós dedicámonos a deixar pasar o tempo e buscar unha contra que nos permitise matar o partido. Desta situación sacamos algunha ocasión perigosa que non demos materializado, mentres que por parte visitante só se pode destacar un disparo de Rasilla que Roi desviou a córner.\nSD MONTERROSO 1-TABOADA CF 2\nRoi el 03-02-2019, 20:14 (UTC)\nO Taboada sumou a segunda vitoria consecutiva a domicilio, nesta ocasión en Cerdeiriños ante unha SD Monterroso en postos perigosos que vendeu cara a súa pel. Encadeamos así a quinta xornada seguida puntuando, e achegámonos ao grupo de 6-7 equipos que seguen de lonxe a estela que marca o imparable Lemos.\nO partido comezou cun Taboada dominante, que quería impoñer a súa proposta. Xa no 4' Noé avisou cun disparo cruzado que se foi por nada, e no 6' o disparo dende a frontal de Dieguiño foise fóra. A SD intentou arrepoñerse, consciente da súa delicada situación, e no 15' tivo a súa primeira ocasión, o disparo de preto de Óscar sacouno Roi abaixo gardando ben o seu pau. A partires de aquí xogouse un partido tosco, con continuas imprecisións e xogadas de choque e desputa. Protestamos ostensiblemente unha acción de David Quintá, que lle arreou un patadón a Seso, nós consideramos que era agresión pero o árbitro interpretou que era na desputa da pelota e só o amonestou con tarxeta amarela. Esto acendeu os ánimos, e non houbo moito máis que salientar de aquí ao final do primeiro tempo, máis alá dun partido competido a tope polos 22 contendentes sobre un céspede en malas condicións, que dificultaba o xogo.\nOs segundos 45 minutos comezaron eléctricos, e nós adiantámonos xa na primeira que tivemos, no 47'. Balón templado de Dieguiño desde a esquina e remate espectacular de Gabriel, que entra na porta local despois de pegar no poste. Esto reafirmounos na nosa proposta e xogamos a partires de aquí os mellores minutos, nos que puidemos sen dúbida sentenciar o encontro. Primeiro, puido poñer Gabri o 0-2 xa no minuto seguinte pero non acertou a embocar; no 52' xogada de museo de Guerreiro que marcha de todo canto lle sae ao seu paso, en última instancia dispara desviado. Non aproveitamos esta serie de oportunidades e a SD Monterroso atopouse co gol do empate nunha xogada desgraciada defensivamente para nós, unha perda en banda dereita rematou cun centro que tras varios rexeites lle caeu a Iago, que puxo o 1-1 cun gran disparo que entrou pegado ó poste esquerdo de Roi.\nEsto deulle unha nova dimensión ao partido, o Monterroso creu na remontada e nós estivemos uns minutos un tanto despistados, sen lograr conter as acometidas locais e sen ser capaces de enlazar posesións longas. Sen embargo, tampouco tiveron ocasións nítidas, salvo un tiro de Barrio que atrapou ben Roi. Sacamos o xenio e fómonos a polos tres puntos, a abofé que o logramos. No 70' xogada por banda esquerda de Gabriel e Montes que remata este con centro; a definición de Noé é, sinxelamente, fóra de serie, tras rematar de espuela por riba da posición de Rubén Rivas, o balón entrou mansamente nas mallas locais. GOLAZO con maiúsculas, só por ver ese gol mereceu a pena achegarse a Cerdeiriños. Este gol sacou do partido aos locais, que se quedaron con 10 no 77' por expulsión de Lorenzo. No 81' puidemos sentenciar pero o colexiado anulou un gol de Gabriel que parecía legal.\nNos últimos minutos a SD Monterroso apretou en busca do gol da igualada, e tivo dúas boas ocasións que non fructificaron. No 84' Crespo rematou fóra de tixeira tras boa acción por banda de Pardo, pero sen dúbida a máis clara foi de Óscar Méndez xa rebasado o minuto 90', cun testarazo que se foi fóra tras tocar o longueiro tras un saque de esquina. No alargue non sufrimos en demasía, e acabamos por colleitar tres puntos que nos saben a gloria e que nos permiten escalar un par de postos na táboa clasificatoria e achegarnos ao grupo de cabeza. Queda agora facer bos estes tres puntos volvendo á senda da vitoria como locais, teremos a oportunidade de facelo a semana que vén diante da SD O Páramo, en campo aínda por determinar.\nTABOADA CF 1-SD CHANTADA 1\nRoi el 27-01-2019, 19:53 (UTC)\nQuinto partido como locatarios no Castro Seoane de Antas de Ulla e quinto empate. Desta vez foi no derbi diante dos veciños da SD Chantada, nun vibrante encontro moi condicionado polas dimensións do terreo de xogo. Demostramos, unha vez máis, que competimos en todo momento e ante calquera rival, e que somos quen de sobrepoñernos a situacións adversas.\nComezou o partido igualado, cos dous equipos tanteándose e sen nada que resaltar nos primeiros minutos. Sen embargo, no 8' e nunha xogada sen perigo ningún produciuse unha falta de entendemento entre Roi e David Montes que rematou con gol en propia porta. Un auténtico mazazo para nós, que non estabamos a ser peores, e máis que nada pola forma tan absurda do gol, xa que non había ningún xogador vermello preto que puidese dificultar a acción. O gol fíxonos dano anímicamente e botamos uns minutos mercede da SD, que no 12' probou fortuna con Anxo nun tiro desde fóra de área fácil para Roi. A partir do 15' parece que nós quixemos repoñer e empezamos a chegar con bastante asiduidade á meta de Porto, no 20' Fabio estivo a piques de anotar un bo gol de vaselina pero foiselle por pouco, no 22' tiro desde a frontal de Ratón que se foi a pouco do pau esquerdo de Porto e no 24' non chegou a un remate de cabeza tras gran servizo de Seso.\nBuscabamos nesta fase do partido o gol insistentemente, e no 38' gran acción de Noé por banda dereita que remata cun mal golpeo. Puido, sen embargo, a SD poñer terra de por medio no 43' cun disparo de Manu desde a frontal que se foi desviado por pouco. Chegamos así ao tempo de lecer, sen mais que reseñar agás a desafortunada acción que supuxo a lesión muscular de Migui, que tivo que ser substituído inmediatamente por Moski.\nOs segundos 45 minutos comezaron cunha clara triple ocasión nosa, con balón ao longueiro incluído de Juan Potente que rematou en fóra de xogo. A pesares deste ímpetu inicial, parecía que nos costaba máis trenzar xogadas de perigo, tamén dificultados polos fortes refachos de aire que sopraban na nosa contra. No 56' ocasión clarísima de Foci, o seu tiro raso e cruzado foise lambendo o pau dereito da meta de Roi. Con media hora po diante, arrincamos máis, buscando o empate de maneira insistente aínda que quizais con máis corazón que cabeza. Onde máis perigo xeramos foi a balón parado, por exemplo no 66' unha falta desde a frontal botada por Dieguiño obrigou a traballar a Porto, que enviou a córner. Entrou o partido nun impás de moita desputa, xogo directo e de choque que non deixaba lugar a ocasións nin a nada reseñable. Precisamente foi así, nunha xogada embarullada e con varios rexeites, como chegou o gol de empate que facía xustiza ao visto sobre o terreo de xogo; balón parado que despexa en primeira instancia Porto, o rexeite cáelle a Ibán que estrela o balón no longueiro e o posterior rechace caeulle nos pés a Manu Vila, que non se andivo con contemplacións e fusilou a meta chantadina. Segundo gol da tempada para o noso central, que se está destacando como un bo argumento ofensivo a balón parado.\nDe aquí ao final quixemos acadar o gol que confirmase a remontada, pero o certo é que non contamos con ocasións claras de gol para acadar o segundo tanto. É máis, foi a SD cun durísimo disparo de Manu que se foi arriba por pouco a que máis preto estivo de levarse o gato á auga. Ao final, reparto de puntos, a SD continúa nos postos de privilexio e nós seguimos sumando e ampliando a racha de invictos como locais, se ben é certo que xa choveu desde a nosa última vitoria xogando na "casa".\nDestacable, unha vez máis, o gran ambiente nas gradas nun derbi que se está consolidando como un dos grandes partidos da categoría. Cada un tirando polo seu e polos seus, pero cunha deportividade e emotividade fóra de toda dúbida. Así é, desde logo, como debe ser. Para a semana que vén continuamos con outro derbi, desta vez ante o Monterroso en Cerdeiriños, nun partido que pode marcar o futuro inmediato dos dous contendentes.\nSCD RESIDENCIA 0-TABOADA CF 1\nRoi el 20-01-2019, 19:38 (UTC)\nO Taboada puxo fin á súa mala xeira a domicilio ao grande, ao vencer na Cheda a un conxunto local inmerso na loita polos postos de privilexio. O triunfo, ademais de importantísimo, foi moi xusto tras un partido no que os nosos foron mellores e firmaron un partido moi serio e moi solidario.\nNos primeiros minutos a Residencia quixo impoñer o seu ritmo, pero a primeira ocasión foi nosa, no 4'Guerreiro disparou frouxo en posición franca. No 10' Dani Galán, vendo a posición adiantada de Roi quixoo sorprender, pero o balón foise fóra despois de golpear na cruceta.\nA partir de aquí pódese dicir que foi un monólogo do Taboada ante un desbordado conxunto local. Coleccionamos ocasións como para irnos en clara ventaxa ao tempo de lecer, pero non atinamos co marco local. Dieguito, no 18' disparou raso e duro pero foise fóra; no 22' unha gran xogada colectiva rematou cunha gran maniobra de Ratón que disparou rente ó pau; no 24' un gran centro de Guerreiro estivo a punto de ser rematado por Gabri. Da Residencia non había noticias en ataque, xa que a nosa presión tras perda estaba a ser moi boa, e non permitiamos que os seus xogadores de arriba tivesen espazo para correr. Nós seguimos procurando a busca do gol que nos puxese por diante, e no 37' unha gran acción de Migui rematou cun tiro desviado por pouco; e no 40' un remate de cabeza de Seso estivo a punto de poñernos por diante. Foi, sen embargo, no 45' a máis clara, un gran pase longo de Seso deixou a Moski só diante de Diego Bravos, pero este gañoulle a partida no man a man. En resumo, primeiros 45 minutos nos que fomos grandes dominadores da contenda, pero sen o acerto necesario de cara a porta para plasmar ese dominio no marcador.\nOs segundos 45' comezaron cunha Residencia máis intensa e máis metida no partido, e púxonos as cousas máis difíciles. Con Raposo e Galán ao mando das operacións, os locais tiñan máis presencia en ataque, pero nós, con traballo a raudais e con moita organización, fomos quen de conter os seus ataques. No 54' clara chegada local, que sacou Juan Potente nunha moi boa acción defensiva. No 62' chegada moi clara dos capitalinos, entre Roi e Manu Vila afastaron o perigo. Tocamos a rebato no 67', cun tiro que tras pegar nun defensa local se foi desviado por pouco, no saque dese córner gran remate de cabeza de Juan Potente que obrigou a traballar a Diego Bravos. O partido estaba a ser moi igualado, e neste tramo de partido a Residencia tivo 3 ou 4 corners consecutivos nos que nos xeraron perigo.\nA xogada chave do partido chegou no 81', gran acción individual de Moski que remata cun penal claro a prol nosa que ademais supuxo a segunda amarela para o defensor local. Dieguiño asumiu a responsabilidade e transformou a pena máxima coma un veterano, cunha tranquilidade e confianza pasmosa. Co gol de ventaxa quizais demos un paso atrás para gardar o que tanto tempo nos levara conseguir, pero aínda así no 87' puidemos poñer a puntilla por medio de Noé, pero atopouse cun auténtico paradón do gardamallas local.\nDe aquí ao final, e a pesar do alargue excesivo de 7 minutos, non pasamos demasiados apuros e conseguimos 3 puntos que nos dan un empuxón enorme na táboa clasificatoria, e que supoñen reafirmamos na nosa proposta e no noso bon traballo semanal. Sumamos a domicilio, ademais, moito tempo despois, e esta victoria ten que ser un punto de inflexión para que cheguen os triunfos que nos permitan mirar de reollo cara arriba e distanciar a todos os que veñen por detrás.\nComezamos agora unha xeira de 4 derbis consecutivos, o primeiro deles ante a SD Chantada, en campo aínda por determinar, un equipo que está facendo as cousas moi ben , pero nós trataremos de manter a nosa racha de invictos actuando como locais.\nTABOADA CF 1-CD SANTABALLÉS 1\nRoi el 13-01-2019, 19:20 (UTC)\nCuarto partido como local no Castro Seoane de Antas de Ulla e cuarta igualada. Seguimos sen perder cando xogamos como locais pero últimamente estásenos a resistir a vitoria, aínda que hoxe diante dun dos equipos punteiros da liga fixemos un bo encontro e merecemos bastante máis que o punto que finalmente colleitamos.\nQuixemos dominar desde o minuto 1 e conseguímolo, encerrando na súa área a un sorprendido equipo chairego. Puidémonos adiantar cun tiro ao pau de Seso e tamén con dúas accións a balón parado que non fomos quenes de embocar. Na primeira deles, no 11', levamos nos dentes. Un saque de banda longo e tras varios rexeites Palomo remata en semifallo para acadar un 0-1 que a todas luces era inxusto. Non nos viñemos abaixo e seguimos percutindo, aínda que o Santaballés se defendía ben. No 27' atopamos premio a tanta insistencia, gran córner servido por Dieguito e Manu Vila, entrando con todo, conseguiu o empate, poñendo algo de xustiza. De aquí ao descanso, o Taboada continuou atacando e tivo ocasións claras nos pés de Guerreiro, Gabri e Moski pero unhas veces o pouco acerto e outras boas accións defensivas do Santaballés impediron que se consumase a remontada. Especialmente clara foi no 35', unha xogada que merece ser narrada: Guerreiro foise con gran habilidade de todo canto rival lle saiu ao paso, o seu disparo atopouse cunha gran parada de Ivo, o posterior rexeite caeulle a Gabriel que chutou pero un defensa salvou o gol baixo paus. Así se chegou ao tempo de lecer.\nNos segundos 45 minutos a tónica foi a mesma, cun Taboada que quería ganar e un Santaballés ao que parecía que lle valía o empate. O primeiro aviso foi noso, cun gran centro de Dieguito que de novo volveu rematar Manu Vila pero sen a efectividade da primeira parte xa que se lle foi arriba. De novo no 54' boa xogada de Seso por banda, o seu centro é rematado por Guerreiro pero sen atrancos para Ivo.\nEn ataque o Santaballés ofreceu pouco, só no 57' unha volea de Novás obrigou a intervir a Roi. Foi un espellismo porque o único que trataba de chegar a área rival era o Taboada, e no 59' unha falta perigosisima na frontal da área foi executada por Guerreiro pero fóiselle arriba. Houbo unha pequena tregua no encontro, como se ambos equipos nos quixésemos gardar para os últimos minutos. Quen o seguiu intentando foi o Taboada, pero quizais xa sen a precisión e a velocidade da primeira parte e do comezo da segunda. Aínda así empuxamos e por momentos metemos ao Santaballés na súa área, pero sen chegar a xerar ocasións moi claras, únicamente outro remate tras xogada a balón parado de Manu Vila, que a piques estivo de conseguir un doblete, pero foiselle de novo por riba do longueiro.\nEn resumo, o partido rematou con empate, o que nos permite alargar a xeira de invictos na casa, aínda que tamén é verdade que xa hai que retroceder bastante no tempo para recordar o último triunfo. Convén salientar o bo traballo do equipo nunha tempada complicada, seguimos sumando, agardemos que pronto poidamos facelo de tres.\nPara a semana saída dificilisima á Cheda, para medirnos ante a SCD Residencia na procura de romper a nosa mala racha a domicilio.\nTABOADA CF 2-SD BURELA 2\nRoi el 23-12-2018, 18:10 (UTC)\nReparto de puntos entre branquiazuis e verdes tras 90 trepidantes minutos de continuas alternativas. Este resultado permítenos chegar ao ecuador da competición con 23 puntos, unha media que nos daría a salvación. Seguimos, ademais, sen coñecer a derrota como locais aínda que ben é certo que dos últimos 5 encontros xogando na casa só logramos gañar 1.\nMoi cedo, xa no minuto 4, adiantouse o Burela no marcador, cun gran remate de cabeza de Javier á saída dun córner. O Taboada non se amilanou e cargou o xogo pola banda dereita, con Seso e Moski aos mandos. Xa no 6' gran ocasión de Seso, que diante do porteiro remata moi frouxo. Seguimos insistindo na procura do empate, e chegou no 22'; boa xogada por banda que remata con tiro de Noé, o rexeite do gardamallas burelao empuxao ao fondo das mallas Gabriel. No toma e daca constante propiciado polas dimensións do Castro Seoane o Burela sacou tamén algunha oportunidade, pero sen acerto. No 36' culminamos a remontada, de novo por medio de Gabriel, que desde fóra da área empalou un gran disparo que entrou rente o pau.\nForon quizais os nosos mellores minutos no partido, desde o 2-1 ata o descanso, e tivemos ata 3 ocasións claras para poñer terra de por medio pero unhas veces o pouco acerto e outras a eficacia defensiva burelá impedírono. O paso polos vestiarios non nos sentou ben, porque no 49' os verdes empataron por medio de Javier tras un desaxuste defensivo. E tivérona para poñerse por diante no 56' pero Roi gañoulle a partida ao dianteiro visitante no mau a mau.\nFoi unha segunda parte moi disputada, con moito balón longo e segundas xogadas, da que ningún dos equipos sacaba ocasións reseñables. No 74' o partido complicousenos coa expulsión por vermella directa de Migui, pero o equipo puxo o mono de traballo para salvar polo menos o punto. E a piques estivemos de gañar os tres no 82' nun roubo de David Potente que asistiu á carreira de Moski, que se foi do seu par pero o seu disparo estrelouse con violencia contra a trabe da portería burelá. De aquí en diante insistimos con balóns longos pero sen crear ocasións claras, asique hai que dar o punto por bon.\nPoñemos fin así ao 2018 futbolístico, nunha posición relativamente cómoda na táboa, nunha das ligas máis competidas que se recordan. Esta media de puntos daranos a permanencia, pero convén non despistarse. Non xogaremos agora ata o fin de semana do 12-13 de xaneiro, cando recibiremos ao Santaballés no que será o comezo da segunda volta.\nAproveitamos esta canle tamén para desexarvos unhas moi felices festas e un próspero aninovo no nome do Taboada CF, nós aquí seguiremos procurando dar alegrías aos nosos siareiros e paseando con orgullo o nome do noso concello por toda a provincia.\n¿Que entrada desea comentar? 10/02/19SD MONTERROSO 1-TABOADA CF 2TABOADA CF 1-SD CHANTADA 1 SCD RESIDENCIA 0-TABOADA CF 1 TABOADA CF 1-CD SANTABALLÉS 1TABOADA CF 2-SD BURELA 2


O CALZADO XERIÁTRICO – COPOGA BLOG\nO calzado é un aspecto influínte na saúde dos anciáns. Falaremos de como debe ser o calzado desde a perspectiva dunha axuda técnica para as persoas maiores, de maneira que lles permita levar a cabo a súa actividade diaria coa maior facilidade posible.\nNa maioría dos tratamentos podolóxicos as órteses plantares son máis ou menos eficaces segundo as propiedades do calzado que as complementen.\nUn calzado xeriátrico apropiado debe, en primeira instancia, protexer o pé, adaptarse a el e facilitar a marcha. En canto ás características básicas debe ser lixeiro, cómodo e con espazo extra para o correcto uso de soletas.\nAspectos fundamentais que debe reunir un calzado xeriátrico:\nTexidos de pel e materiais elásticos, unha mestura posible grazas ás actuais técnicas de fabricación de calzado. Este tipo de deseño e fabricación consegue unha alta elasticidade, reducindo de forma considerable a presión en zonas álxidas e proporcionando firmeza e bo axuste nas partes estables do pé, talón e laterais. Recoméndanse as peles suaves de orixe caprina e os acolchados para unha boa adaptación e evitar presións e rozaduras no pé.\nA sola debe ser grosa e branda, aínda que non exceso, para proporcionar amortiguación (entre 1,5cms e 3 cms de grosor). Desta maneira conseguirase un bo illamento mecánico e evitaranse esvaramentos. As solas con estas características proporcionaranlle estabilidade e seguridade ao paciente\nContrafortes suaves e topes lixeiros. As partes anterior e posterior do calzado deben ir reforzadas. O reforzo na punteira protexe especialmente os dedos do pé e suxeita a soleta para a súa correcta función. Por outra banda, o reforzo na traseira proporciónalle estabilidade e resistencia ao pé, ademais de fortalecer o uso das soletas.\nPeche con cordón ou velcro. Este tipo de peche facilita a adaptación do calzado ao pé do paciente. Os cordóns con elasticidade son o máis recomendable ao permitir un bo axuste na zona da empeña. No caso de que haxa dificultades para atar os cordóns existen velcros que facilitan a tarefa.\nO zapato debe ser dun material lixeiro, e debe permitir facilmente a flexión dos dedos dos pés.. De igual modo, moitos destes pacientes utilizan órteses plantares ou soletas polo que será necesario que, antes de comprala, visiten ao podólogo para elaborar unha a medida.\nAs novas tecnoloxías, como poden ser os escáneres para rexistrar a forma 3D do pé, e os novos sistemas de fabricación máis flexibles fan que co paso dos anos se poidan personalizar aínda máis os zapatos.\nRecomendacións para a elección do zapato xeriátrico\nDespois de coñecer unha serie de características referidas á forma e material do calzado debemos ter en conta outros aspectos secundarios:\nConsiderar que uso lle imos dar ao calzado e ter en conta os problemas que teñamos nos pés. A estética vai nun segundo plano\nProbar o calzado en ambos os pés pola tarde é fundamental en persoas con problemas circulatorios xa que o pé alóngase ao longo do día. Co zapato posto deben poder moverse todos os dedos libremente\nSubstituír aqueles zapatos que polo seu uso reiterado estean deformados\nDebemos escoller os zapatos de acordo coa estación do ano na que os imos a poñer\nComo xa vimos, a principal finalidade dos zapatos é protexer os pés e previr lesións, polo que deben axustarse correctamente. Desta maneira, os zapatos deben adaptarse á forma dos pés, o que consecuentemente indica que non son os pés os que teñen que adaptarse á forma dos zapatos.\n« UN CORRECTO ESTUDO BIOMECÁNICO DA PISADA\nO SOBREPESO, GRAN CAUSANTE DA DOR DE PÉS »


Alella - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCoordenadas: 41°29′43″N 2°17′45″L / 41.49528, -2.29583\nAlella é un municipio de Cataluña, España, pertencente á provincia de Barcelona, na comarca do Maresme. A localidade está situada nunha zona montañosa, a uns 2 quilómetros do mar e a uns 9 quilómetros de Barcelona.\nIgrexa de Sant Feliu\n9.557 hab. (2010)\nAndreu Francisco Roger (ERC)\nO actual municipio de Alella atópase documentado, por primeira vez, no ano 975. A segunda cita histórica é de 980 na que se lle cita como Alela e Elella. Sempre estivo baixo a xurisdición do condado de Barcelona aínda que os dereitos foron cedidos en varias ocasións.\nMasía de Can Lleonard\nExistiron os señores da Casa de Alella que posuían diversas masías e terra, ademais de gozar do usufruto dunha terceira parte dos décimos da parroquia. Os primeiros en gozar destas condicións foron a familia Banyeres, segundo documentos do século XIII. A partir do século XIV e durante máis de dous séculos, os dereitos foron para os Desplà, liñaxe familiar que deu algúns nomes importantes como o de Joan Desplà, conselleiro de Martín o Humano.\nOs dereitos pasaron en 1528 á familia Gralla; a finais do século XVI á familia Montcada ata que en 1670 adquiriunas Joan B. de Mata. A mediados do século XIX os dereitos foron comprados por Bonaventura de Fabra i Gil. En 1889 concedéuselle o marquesado de Alella ao industrial Camil Fabra i Fontanills.\n1.370 1.597 1.673 2.300 3.386 8.413 9.013\nA igrexa parroquial está dedicada a San Félix de Xirona (Sant Feliu). Foi construída sobre unha primitiva construción románica da que aínda se conservan os primeiros corpos do campanario con arcuaciones lombardas. No século XV realizouse unha primeira ampliación á que corresponden o presbiterio. A fachada corresponde á segunda ampliación, levada a cabo en 1611. É de estilo renacentista. Antoni Gaudí realizou un proxecto para a capela do Santísimo que non se chegou a desenvolver. No arquivo parroquial consérvase o bosquexo orixinal.\nAs campás da torre proceden da antiga torre do Vicerrei Amat e foron fabricadas en Lima. Aínda que se gardaron diversas pezas de valor no interior do templo, desapareceron en 1936. Este é o caso dun retablo de 1512 realizado por Pere Torrent. No ábsida da igrexa atópase un ronsel en memoria de Gaudí quen pasou longas estancias nesta poboación.\nNos arredores de Alella atópanse interesantes masías, algunhas do século XIV.\nCelebra a súa festa maior o 1 de agosto, día de San Félix. En setembro celébrase a festa da vendima con mostras de viños e actividades populares. O segundo domingo do mes de xuño ten lugar o aplec de l'arròs, día no que se realiza un concurso gastronómico de arroces.\nA agricultura de Alella baséase, principalmente, na produción vinícola. Hai unha importante produción de viño, preferentemente branco, con denominación de orixe propia. A Cooperativa Alella Vinícola, fundada en 1906, é a principal produtora e foi unha das primeiras adegas cooperativas de Cataluña. O viño da Denominación de Orixe Alella procede das viñas cultivadas na propia localidade de Alella, e tamén dos termos municipais veciños de Tiana, Montgat, El Masnou, Teià, e outros. Cultívanse tamén flores ornamentais, principalmente rosas e caraveis. Nos últimos anos creceu moito como centro residencial debido á súa proximidade respecto de Barcelona.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Alella\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Alella&oldid=5133545»\nÚltima edición o 30 de abril de 2019 ás 16:32\nA última edición desta páxina foi o 30 de abril de 2019 ás 16:32.


Aforrar onde non se debe | Cambados(tk)\nAforrar onde non se debe\nPosted by Óscar ⋅ 06/07/2009\nAs palabras aforro e todos os seus derivados deben de ser as máis empregadas desde que tomaron posesión tanto o presidente da Xunta de Galicia como o resto dos altos cargos. Aforro, e austeridade. A campaña de marketing que iniciou o Partido Popular nas autonómicas, daquela enganando e mentindo sobre un despilfarro que non era tal, acada agora a súa máxima expresión. Unha expresión patética e con dobre fío.\nPrimeiro, emprégase a clásica táctica de culpar ao anterior de todos os males, neste caso de ter presupostado incorrectamente. Logo, nun movemento estratéxico orixinal, anúnciase un recorte de altos cargos que finalmente apenas variará o gasto anterior porque o que non se anuncia é cantos van ser os asesores de libre designación que todos teremos que manter (algúns de dubidosa valía, por certo) nin como soben os soldos dos novos superdelegados con respecto aos anteriores.\nDe seguido, dun xeito cando menos incongruente, comézase a gastar ese orzamento que outros maltrataran duramente para pagar referendos arredor da lingua que nada van aclarar e que moito han de crispar, para conceder subvencións a escolas concertadas que separan a nenos e nenas nas aulas, e mesmo apóianse noutras institucións iniciativas como unha redución dos impostos aos iates e embarcacións de luxo…\nIso si, aforrar, afórrase. Estase a aforrar cando se eliminan contidos culturais na Televisión pública de Galiza. Esta a aforrar cando se eliminan servizos como os dos centros Quérote de información afectivo-sexual, en especial nos asesoramentos ao colectivo homosexual.\nEstase aforrar cando se elimina o programa de préstamos de libros no ensino, que por certo comezou na época de Fraga e foi ampliado co bipartito. Agora concerderanse subvencións, nas que a máxima cuantía será de 180 euros a familias nas que os pais gañen até 450 euros mensuais ou monoparentais con ingresos de 500 euros.\nSegundo o cálculo da Consellaría de Educación esta medida implicará ao 25% das familias, pero non di nin en que grao –desde logo o grao máximo vemos que será minoritario- nin que con anterior modelo eran o 100% dos alumnos os beneficiados e no 100% do gasto, entendendo os libros de texto como parte do dereito a unha educación igualitaria. Intereses empresarias que moven a política educativa.\nE, desgraciadamente, estou seguro que quererán aforrar tamén na sanidade, tempo ao tempo.\nAforrar afórrase, pero afórrase nuns temas que para moi amplos sectores da sociedade son básicos, son fundamentais. Ou acaso non lle importa aos pais que os libros xa non vaian a ser de balde? Ou aos pais do colexio da Pastora, que aos seus fillos non lles ensinen nun avanzado programa de inmersión en galego que elixiron voluntariamente, e que non supón apenas gasto adicional?\nImpórtanos aos cidadáns de a pé se nos baixan os impostos dos iates?\nGustaríanos que os subiran máis! Que se aplique máis presión fiscal a quen máis ten, pero que non se recurten servizos públicos, e menos nun período de crise no que se fan aínda máis necesarios.\nPorque as medidas que hoxe se están a tomar son as medidas propias dun goberno tecnócrata e de dereitas, e até me atrevería a describilo como altamente cínico.\nA alternativa pasa por defender un modelo social, isto é, máis servizos públicos e de maior calidade, menos presión aos máis afectados pola coxuntura actual e máis impostos para os que de verdade poden asumilos. E desde logo, que lles quede claro que a crise económica non pode ser a excusa para un exterminio cultural e lingüístico.\n« Lou Reyes & Los Astros no Rif-Rock\nCambados noutro documental da TVG, desta volta sobre o sector do mar »


FontStruct unha aplicación web gratuíta de FontShop que nos permite crear nosas propias fontes de forma totalmente online\nFontStruct móstranos unha rejilla sobre a que imos debuxando cada unha das letras do abecedario, coas que crearemos nosa propia fonte. A rejilla móstranos a fonte de maneira ampliada (temos unha tecla zoom para velo máis grande ou pequeno) e é tan simple como ir pintando cadrados da rejilla ata completar un deseño que nos guste.\nUnha vez acabamos con todas as letras, tan só hai que deixar que FontStruct xere o ficheiro TrueType, listo para funcionar no noso sistema operativo favorito.\nAs fontes creadas co servizo e publicadas no portal, iso si, teñen todas licenza Creative Commons, o que permite que poida facerse un uso comercial das nosas obras, compartilas co resto e mesmo permitir modificacións.\nDe feito en moitos casos FontStruct permite realizar un clon da fonte, que podamos modificar ao noso gusto (e que chegado o caso poderá compartirse de novo, pero coa mesma licenza). Se a fonte é da nosa enteira creación, como creadores poderemos elixir a licenza Creative Commons que mellor se adapte á nosa forma de pensar.\nTags: aparello, creative commons, diseño, diseño gráfico, gratis, herramienta, on line, software libre, trabajar


Despedimento disciplinario - CIG: Confederación Intersindical Galega\n21 Xaneiro 2022 20:48\nWEB_GL_DespedimentoDisciplinario.pdf (576.0 KiB)\ncausas, formalización e impugnación\n1. Concepto de despedimento disciplinario\nPódese definir o despedimento disciplinario como a “resolución unilateral do contrato de traballo por decisión da empresa baseada nun incumprimento previo por parte do/a traballador/a”.\nA empresa debe alegar e probar un fundamento ou causa da súa pretensión resolutoria para a lexitimar. Ora ben, non todos os incumprimentos do contrato poden ser causa de despedimento, senón que deben concorrer os requisitos de especial gravidade e culpabilidade por parte do/a traballador/a, consonte ao art. 54 do Estatuto dos Traballadores (ET) e debe sempre existir unha proporcionalidade entre a falta cometida e a sanción imposta.\nÉ importante lembrar o principio de causalidade estrita que rexe en materia de despedimento. Así, o Convenio 158 da Organización Internacional do Traballo, ratificado polo Reino de España en 1985, indica no seu artigo 4: “Non se poñerá fin á relación de traballo dun traballador a menos que exista unha causa xustificada, relacionada coa súa capacidade ou conduta ou baseada nas necesidades de funcionamento da empresa, establecemento ou servizo”. Nese sentido, segundo o Convenio 158 da OIT, esíxese a concorrencia de causa para poder extinguir o contrato de traballo e, por tanto, prohibe a desistencia ou despedimento libre.\n2. Causas para despedir.\nO referido art. 54 ET regula determinados incumprimentos contractuais que poden ser causa de despedimento disciplinario e que, por outra parte, poden ser obxecto de concreción ou desenvolvemento nos convenios colectivos. Resultan enumeradas as seguintes:\na) Faltas repetidas e inxustificadas de asistencia e puntualidade no traballo. No ET non se define cantas deben ser, polo que hai que analizar cada caso concreto. A xurisprudencia ten declarado que considera causa xustificada da falta de asistencia ou atraso, a debida a avaría no vehículo do/a traballador/a (STSX Madrid 02.11.1989). Tampouco considera causa de despedimento a impuntualidade tolerada e coñecida pola empresa que se compensaba á saída do traballo (STS 24.09.1990 ou 20.02.1991). Si se consideran causas xustas de despedimento, por exemplo, as faltas de asistencia ao traballo por non percibir salarios (STSX Murcia 21.3.1996); o gozo unilateral de vacacións (STS 15.02.1990); a non reincorporación após a denegación de incapacidade permanente (STSX Castela-León 23.2.99), etc.\nb) Indisciplina e desobediencia ás ordes recibidas da empresa no exercicio regular das súas facultades de dirección. Debe tratarse dun incumprimento consciente e querido, estando obrigado o/a traballador/a a cumprir as ordes sen prexuízo da posibilidade de impugnalas. Só cabe a negativa a cumprir a orde, cando esta é abusiva, arbitraria ou atenta contra a dignidade do/a traballador/a (STS 28.11.1989, 10.04.1990...), ou se existe perigo inminente ou grave, caso no cal o/a traballador/a debe probar a súa existencia (STSX Madrid 19.2.1998)... Non se considera a existencia de indisciplina ou desobediencia en supostos como os seguintes: a negativa a interromper vacacións (STSX Cataluña 20.12.1991); a negativa a prolongar xornada de traballo (Baleares 24.09.1997), etc.\nc) Ofensas verbais ou físicas ao/á empresario/a ou ás persoas que traballen na empresa, ou aos/ás familiares que conviven con eles. As ofensas verbais deben xulgarse sempre no contexto en que se producen, examinando todas as circunstancias concorrentes (provocación previa, expresións utilizadas, etc.) mais as agresións físicas son sempre graves no ámbito laboral.\nd) Transgresión da boa fe contractual e abuso de confianza no desenvolvemento do traballo. Non se precisa dolo específico senón que abonda coa existencia de neglixencia culpábel. O/a traballador/a debe ter conciencia da vulneración do deber de fidelidade á empresa (STSX Canarias 28.9.1993) e non debe tratarse de condutas toleradas (STSX Aragón 17.7.2006). Os tribunais teñen considerado que se incorre en transgresión da boa fe contractual no caso de competencia desleal (STS 22.02.1990), entendendo por tal a actividade do/a traballador/a encamiñada a realizar labores da mesma natureza ou rama de produción sen consentimento da empresa e sempre que se cause prexuízo real ou potencial; apropiación de materiais da empresa (STS 13.02.1990, STSX Madrid 08.01.1991); falsear partes de traballo (STSX Madrid 18.01.1991); uso de teléfono para fins particulares (Valencia 14.01.1994), aínda que se o uso non é excesivo, non alcanza gravidade dabondo para ser causa de despedimento (STSX Madrid 07.07.1995); realización de traballos durante a incapacidade temporal sempre que a actividade desenvolvida evidencie aptitude para o traballo ou sexa de tal natureza, que impida ou dilate a curación (STS 23.01.1990, STSX Canarias 28.09.1993). Non é transgresión da boa fe contractual a realización de exercicios físicos (STS 04.05.1990) ou actividades lúdicas (SSTSX Andalucía 16.05.1994, Valencia 4.03.1998) nin tampouco é causa de despedimento a asistencia a clases ou exames durante a situación de incapacidade (STS 16.10.1986). Tampouco é transgresión da boa fe contractual a participación nun piquete informativo durante a folga (STS 06.02.1990) nin fotocopiar documentos para a defensa xudicial (STS 06.04.1990, ou STSX Valencia 12.02.1998).\ne) Diminución continuada e voluntaria no rendemento no traballo. Requírese un elemento de comparación entre o rendemento actual e o anterior (STSX Andalucía 13.02.1998, STS 21.02.1990...) e cómpre a existencia de dúas notas: voluntariedade e continuidade, debendo existir proporcionalidade entre a conduta e a sanción imposta (STSX Castela e León 18.12.1991...).\nf) Embriaguez habitual ou toxicomanía se repercute negativamente no traballo. A embriaguez non é causa de despedimento se non é reiterada (STSX Valencia 24.1.1991 ou Asturias 06.05.1994), nin a posesión de drogas para consumo propio se non afecta de xeito directo ao traballo (STSX Madrid 13.02.1991...).\ng) Acoso por razón de orixe racial ou étnica, relixión, discapacidade, idade ou orientación sexual. Trátase do acoso que pode efectuar un/ha traballador/a sobre o/a empresario/a ou sobre outro/a compañeiro/a e que debe ser sancionado como incumprimento grave e culpábel do/a traballador/a, estando a empresa obrigada a sancionar este tipo de condutas. Unha simple discrepancia, contrariedade ou tensión xerada no traballo non pode cualificarse como mobbing, que consiste máis ben na creación dun ambiente hostil até que resulte insoportábel para o/a traballador/a (STSX Murcia 23.06.20003 entre outras).\n3. Formalización do despedimento\nO despedimento debe notificarse por escrito, facendo constar os feitos que o motivan e a data en que terá efecto, podendo pactarse nos convenios outras esixencias formais (art. 55 ET). A falta destes requisitos formais implica a declaración de improcedencia. Se o/a traballador/a é representante dos/as traballadores/as, debe abrirse con carácter previo expediente contraditorio e se é afiliado/a a un sindicato e a empresa ten constancia debe dar audiencia aos delegados/as da sección sindical se existe.\nSe o despedimento se produce sen respectar os requisitos antes mencionados, a empresa pode facer un novo despedimento no cal se cumpran os requisitos omitidos, despedimento que só produce efectos desde a súa data e só pode realizarse no prazo de vinte días a contar desde o seguinte ao primeiro despedimento. Neste caso, deben pórse a dispor do/a traballador/a, os salarios meritados nos días intermedios manténdose a alta na seguridade social (art. 55.2 ET).\nA carta de despedimento non pode consistir en expresións xenéricas ou de referencia, ou simple transcrición do texto da norma reguladora, senón que debe ter un contido concreto, claro e preciso, recollendo os feitos aos que se refire, os días nos que se cometeron as faltas etc. (STS 22.10.1990), aínda que non se require unha relación excesivamente pormenorizada, mais si un relato tal que permita o coñecemento do que se imputa e permita a defensa do/a traballador/a. Non se poden alegar no acto do xuízo oral novos feitos que non fosen alegados na carta de despedimento. A falta de concreción das datas dos incumprimentos contractuais implica a declaración de improcedencia (STS 21.09.2005).\nA negativa do/a traballador/a a recibir a carta de despedimento exime a empresa de calquera responsabilidade, entendéndose cumpridos os seus requisitos (SSTSX Madrid 11.11.1991, Asturias 11.07.1998).\n4. Impugnación do despedimento\nTodos os despedimentos son revisábeis perante o Xulgado do Social a instancia de parte. O procedemento para a impugnación vén regulado nos arts. 103 e seguintes da Lei reguladora da xurisdición social (LXS).\nO art. 103 LXS dispón que: “Os/as traballadores/as/as poden reclamar contra os despedimentos no prazo dos 20 dias hábiles seguintes a aquel no que tal despedimento se tivese producido. O prazo será de caducidade para todos os efectos”. Non computan os sábados (STS 23.1.2006), nin domingos ou festivos na sede do órgano xudicial.\nSe fose demandado erroneamente a quen non é empresario/a e no xuízo (ou acto de conciliación) se identifica o/a verdadeiro/a, o/a traballador/a pode promover nova demanda contra este/a sen que comece o cómputo do prazo de caducidade ata o momento no que conste quen sexa o/a verdadeiro/a empresario/a.\n4.1. A papeleta de conciliación.\nComo requisito previo á formulación dunha demanda por despedimento, a Lei prevé a obrigatoriedade do intento de conciliación perante o servizo administrativo correspondente (SMAC) ou perante o órgano que asuma estas funcións e que poderá constituírse mediante acordos interprofesionais ou convenios colectivos (art. 63 LXS).\nNo acto de conciliación, o/a traballador/a non está obrigado a aceptar a readmisión –no caso de que lla ofrezan- e ten dereito a que se dite sentenza sobre o despedimento de que foi obxecto por estar roto o vínculo contractual por decisión unilateral da empresa, sen que a súa negativa poda entenderse como dimisión (STS 03.07.2001, 30.09.2201, 24.05.2004).\nA presentación da papeleta de conciliación suspende o prazo de caducidade, que se retoma ao día seguinte de realizada a conciliación, ou ben polo decurso de quince días desde a súa presentación sen que se teña celebrado o acto.\nTamén son causas de suspensión do prazo de caducidade: a solicitude de avogado/a de oficio; a subscrición dun compromiso arbitral e, no caso de expulsión de socios de cooperativas, a petición previa perante o Consello reitor.\nNo caso de que a demandada sexa unha administración pública (Estado, Comunidade Autónoma, entidade local ou organismo Autónomo), o prazo de interposición da demanda é de 20 días hábiles, contados a partir do dia seguinte a aquel no se cal se producise o acto ou a notificación da resolución impugnada, ou desde que se deba entender esgotada a vía administrativa nos demais casos (art. 69 LXS na redacción dada pola Lei 39/2015, do 1 de outubro, que eliminou o requisito da reclamación administrativa previa).\n4.2. A demanda\nOs requisitos xerais recóllense no art. 80 LXS:\n• Designación do órgano ante o que se presente, con expresión da modalidade procesual escollida para xulgar a pretensión.\n• Datos persoais do/a demandante (nome, apelidos, NIF, enderezo) , así como dados dos/as demandados/as (nome ou razón social, enderezo, teléfono, email....). Deben recollerse tamén os dados de todas as persoas (físicas ou xurídicas) que deban ser chamadas ao proceso. Se se demanda a unha masa patrimonial, patrimonio separado, entidade ou grupo carente de personalidade, debe facerse constar tamén o nome e apelidos dos administradores, organizadores, directores, xestores, socios e partícipes e os seus domicilios.\n• Enumeración clara e concreta dos feitos sobre os que verse a pretensión, sen que se poidan alegar feitos distintos dos enumerados na papeleta de conciliación.\n• A petición correspondente en termos adecuados ao contido da pretensión exercida.\n• Designación de domicilio en que se efectuarán todas as dilixencias de notificación na localidade onde teña a súa sede o Xulgado.\n• Data e sinatura.\nDeben presentarse tantas copias da demanda e documentos que se acompañen (con carácter obrigatorio, a acta da conciliación previa) como demandados e interesados existan no proceso.\nOs requisitos específicos para a modalidade procesual de despedimento recóllense no art. 104 LXS:\n• Lugar de traballo, categoría, salario e antigüidade do/a despedido/a.\n• Data de efectividade do despedimento; forma en que se produciu e feitos alegados pola empresa, achegando a carta (é aconsellábel) ou con mención suficiente do seu contido.\n• Mención de se ten a condición de representante legal ou sindical dos/as traballadores/as.\n• Mención de se está afiliado/a a algún sindicato, cando se alegue a improcedencia do despedimento por non ter dado audiencia á sección sindical se a houber.\nDe se omitir no escrito de demanda algún requisito esencial, o xulgado debe requirir a parte a fin de que emende o erro no prazo de catro días, baixo a advertencia de que, de non facelo así, procederá ao arquivo das actuacións. Se non se achega a acta da conciliación previa, o/a secretario/a debe resolver sobre a admisión e marcar data de conciliación e xuízo, sen prexuízo de requirir a demandante para que achegue o documento no prazo de 15 días.\n5. Os actos de conciliación e xuízo\n5.1. Trámites previos\nAdmitida a demanda, o xulgado debe sinalar nos dez días seguintes (art. 82 LXS), data para a celebración dos actos de conciliación e xuízo (diante do/a letrado/a da Administración de Xustiza e do/a xuíz/a respectivamente), debendo mediar un tempo mínimo de quince días até a súa realización.\nPor petición das dúas partes e por motivos xustificados, o/a letrado/a da Administración de Xustiza pode suspender os actos de conciliación e xuízo por unha vez, debendo efectuarse nova citación para os dez días seguintes. Con carácter excepcional e por circunstancias graves, podería acordarse unha segunda suspensión.\nDe oficio, ou a pedimento de partes, poderá requirirse o traslado entre partes ou a achega anticipada, preferibelmente en soporte informático, con cinco días de antecedencia á data do xuízo, da proba documental ou pericial que, polo seu volume e complexidade, sexa conveniente examinar previamente á práctica da proba. (art. 82.4 LXS).\n5.2. A conciliación\nSe o/a demandante non comparece, tense por desistido e se é o/a demandado/a o que non comparece sen causa xustificada, realízase o xuízo sen necesidade de declaración de rebeldía.\nNo mesmo dia de realización do xuízo, intentarase a posíbel conciliación perante o/a letrado/a da Administración de Xustiza, que labrará acta, e de se acadar conciliación, ditará o correspondente decreto. (art. 84 LXS na súa actual redacción). O acordo acadado pode ser executado do mesmo modo que as sentenzas. Cómpre ter presente que o FOGASA non paga indemnizacións pactadas en actos conciliatorios no SMAC, esixindo como requisito a existencia de sentenza, auto, acto de conciliación xudicial ou resolución administrativa (art. 33 ET, modificado por RDL 5/2006, do 9 de xuño).\n5.3. O xuízo\nIníciase propiamente o xuízo oral, fixando as partes os feitos sobre os que existe conformidade, con ratificación ou ampliación da demanda pola parte demandante (caben aclaracións, mais non variacións substanciais), para pasar de seguido á contestación verbal pola parte demandada -algúns Xulgados admiten escrito de contestación complementario-, afirmando ou negando os feitos da demanda e alegando as excepcións que considere (falta de acción, caducidade, falta de lexitimación activa ou pasiva, falta de litisconsorcio..). A continuación, alega as razóns de fondo para se opor á demanda e remata coa solicitude de desestimación desta. Non se pode formular reconvención, agás se tivese anunciado na conciliación ou na contestación á reclamación previa.\nDe seguido, pásase á fase probatoria na que se admiten todos os medios previstos na LAC (confesión ou interrogatorio de partes, testemuñal, pericial, documental, admitíndose os medios mecánicos de reprodución de imaxe, son...), correspondendo a práctica da proba, en primeiro lugar, á parte demandada.\nA proba documental debe presentarse ordenada e numerada e examínase no mesmo acto do xuízo, sen menoscabo dos actos preparatorios previstos nos arts. 76 e 77 LXS ou da posibilidade de realizar proba anticipada segundo o previsto nos arts. 78 e 79 do mesmo texto.\nNos procesos de despedimento, a carga da proba das faltas cometidas incumbe sempre á empresa, que é quen debe probar a realidade do/a alegado/a sen que poida no acto do xuízo oral, alegar cuestións distintas das recollidas na carta de despedimento.\nNa fase de conclusións, corresponde a exposición destas en primeiro lugar, á parte demandada.\n6. A sentenza: procedencia, improcedencia e nulidade\nDeben recollerse forzosamente nos feitos probados os seguintes dados: (a) data de despedimento; (b) salario; (c) lugar de traballo; (d) categoría, antigüidade e características particulares se existisen; (e) condición de delegado/a de persoal ou delegado/a sindical, se é o caso (art. 107 LXS).\nNa parte dispositiva o/a maxistrado/a deberá declarar a procedencia, improcedencia ou nulidade do despedimento.\na) Resultará procedente un despedimento cando fique probado o incumprimento alegado pola empresa e a sanción imposta se corresponda coa gravidade da falta cometida. A declaración do despedimento como procedente valida a extinción do contrato sen dereito a indemnización nin a salarios de trámite.\nb) O despedimento declararase improcedente por incumprir os requisitos de forma do art. 55 ET ou porque non resultase probada a falta imputada, ou no fose de gravidade suficiente. Nese caso, a empresa pode optar entre:\n• readmitir o/a traballador/a/a no mesmo posto de traballo e nas mesmas condicións que tiña antes do despedimento, pagando os salarios de trámite desde a data do despedimento e até a notificación da sentenza, ou até que o traballador achase outro emprego, se tal colocación é anterior á sentenza e a empresa proba os importes percibidos para o seu desconto dos salarios de trámite;\n• indemnizar o despedimento extinguindo a relación laboral. A indemnización debe calcularse a razón de 33 días de salario por ano de servizo e cun máximo de 24 mensualidades, segundo a redacción actual do art. 56.1 ET introducida pola Lei 3/2012, do 6 de xullo. A opción pola indemnización determinará a extinción do contrato de traballo, que se entende producida na data de cesamento efectivo no traballo.\nHai que ter en conta que, segundo o disposto na disposición transitoria quinta da Lei 3/2012 do 6 de xullo, a indemnización estabelecida no art. 56 ET na súa redacción actual é de aplicación aos contratos subscritos con posterioridade ao 12 de febreiro de 2012, mais para os contratos subscritos antes desa data, a indemnización calcúlase a razón de 45 días de salario por ano de servizo até o 12 de febreiro de 2012, e de 33 días por ano de servizo a partir dese día, sen que o importe total poida superar os 720 días de salario, agás que o cálculo da indemnización polo período anterior ao 12 de febreiro de 2012 sexa superior. En tal caso, é de aplicación este importe indemnizatorio máximo, sen que tal importe poida superar nunca as 42 mensualidades.\nA base de cálculo para establecer a indemnización e, de ser o caso, os salarios de trámite, está constituída polo salario realmente percibido ao tempo do despedimento, aínda que cabe discutir o importe cando este resulte percibido en contía inferior á que legalmente corresponde por convenio colectivo. Tamén cabe discutir no proceso de despedimento, outros aspectos como a antigüidade non recoñecida. A xurisprudencia inclínase pola tese de computar a antigüidade desde o inicio da prestación de servizos, aínda que as interrupcións entre contratos superen os 20 días, dando lugar a unha relación laboral única (doutrina da unidade esencial do vínculo contractual).\nO sentido da opción pode ser manifestado xa no acto do xuízo oral, por quen sexa titular da opción para o caso de que se declare a improcedencia, debendo pronunciarse o xuíz sobre este extremo na sentenza (art. 110 LXS na redacción dada pola Lei 3/2012 do 6 de xullo).\nSe a empresa presenta opción, enténdese que procede a readmisión (art. 56.3 ET).\nA petición da parte demandante, se consta que non pode realizar a readmisión (por peche da empresa, por exemplo), pode declararse na mesma sentenza a improcedencia do despedimento e a extinción da relación laboral e condenar a empresa a aboar a indemnización que corresponda calculada até a data da sentenza (art. 110.1.b) LXS). Nestes casos, existe obriga tamén de aboar os correspondentes salarios de trámite pese a non viren recollidos na norma -art. 110.1.b) LXS en relación co 56 et- (STS 21.07.2016, que confirmou STSX Galiza do 18.12.2014, rsu 3732/14).\nO prazo para presentar a opción é de 5 días desde a notificación da sentenza. Se non se presenta escrito de opción, enténdese que procede a readmisión. Porén, se a empresa non presenta o escrito ou non indica a data da reincorporación, o/a traballador/a/a debe acudir ao Xulgado instando o incidente de non readmisión, a fin de que se realice unha comparecencia partes para acreditar esta falta de readmisión, posteriormente, se dite auto extinguindo a relación laboral (arts. 278 e ss LXS).\nSe o despedimento se declara improcedente por defectos de forma e a empresa opta pola readmisión, a empresa pode efectuar un novo despedimento no prazo de 7 días desde a notificación da sentenza, despedimento este que non será emenda do primeiro acto extintivo, senón un novo que produce efectos desde a súa data.\nNo caso de representantes legais dos/as traballadores/as, a opción correspóndelles a eles, e de non efectuala, enténdese tamén que procede a readmisión. Nestes casos, tanto se opta pola indemnización como pola readmisión, procede o pagamento dos salarios de tramitación.\nc) Declararase nulo o despedimento (art. 55.5 ET), cando teña por móbil algunha das causas de discriminación previstas na Constitución e na Lei, ou se produza con violación dos dereitos fundamentais e das liberdades públicas do/a traballador/a. A parte demandante debe achegar indicios racionais de que a discriminación ou violación dos dereitos fundamentais existe para que se produza a chamada “inversión da carga da proba”. Neste caso a empresa debe probar que o motivo do despedimento obedece a causas obxectivas e razoábeis alleas a todo propósito discriminatorio (SSTS 29.06.1990, 16.4.97, STC 135/90…) O despedimento de carácter nulo implica forzosamente a readmisión do/a traballador/a con pagamento dos salarios deixados de percibir, sen que exista posibilidade de opción pola indemnización.\nTamén será nulo (art. 55.5 ET), o despedimento dos/as traballadores/as durante a suspensión do contrato por maternidade, risco durante o embarazo ou lactación natural, doenzas causadas pola gravidez, lactación ou parto natural, adopción ou acollemento ou paternidade, ou o notificado nunha data tal que o prazo de aviso previo concedido, finalice dentro de tal período.\nSerá nulo o despedimento das traballadoras xestantes desde a data do inicio da gravidez até o comezo do período de suspensión a que se refire o art. 108.a) LXS, e o dos/as traballadores/as que solicitasen un dos permisos a que se refire o art. 37.4, 4 bis e 5 ET., ou estean a gozar deles, ou soliciten a excedencia prevista no art. 46.3 ET.\nTamén será nulo o despedimento das traballadoras vítimas de violencia de xénero polo exercicio dos dereitos de redución e reordenación de tempo de traballo, mobilidade xeográfica, mudanza de centro ou suspensión da relación laboral.\nTamén é nulo o despedimento de traballadores/as despois de térense reincorporado ao traballo ao remate dos períodos de suspensión do contrato por maternidade, paternidade, adopción ou acollemento, sempre que non transcorresen máis de 9 meses desde a data de nacemento, adopción ou acollemento da crianza.\nO estabelecido nos supostos anteriores é de aplicación agás que se declare a procedencia por motivos non relacionados coa gravidez ou co exercicio do dereito a permisos e excedencias sinalados.\nContrariamente ao disposto no parágrafo primeiro do art. 55.5 ET, nestes casos o/a traballador/a/a non ten que achegar indicios de discriminación ou vulneración de dereitos fundamentais e liberdades públicas. Trátase dun suposto de nulidade obxectiva derivada do feito da gravidez. A finalidade da lei é a protección da familia, facilitando a maternidade entre outras medidas, abondando con que se atope nalgunha das situacións descritas para que, con inversión da carga da proba, deba a empresa probar que existen motivos que xustifican a procedencia do despedimento evitando a declaración de nulidade (SSTSX Cantabria 29.12.2001; Madrid 03.07.2001….). Polo tanto nestes casos non cabe a declaración de improcedencia.\n7. Casos especiais: representantes dos/as traballadores/as\ne afiliados/as a centrais sindicais\nNo caso de que o/a traballador/a/a despedido fose membro do comité de empresa, delegado/a de persoal ou delegado/a sindical na empresa, deberá abrirse un expediente contraditorio con carácter previo ao seu despedimento, no cal deberán ser ouvidos, ademais do propio/a traballador/a, os restantes membros do comité e/ou delegados de persoal (art. 68.a) ET).\nSe o despedimento afecta a un traballador/a afiliado/a a unha central sindical, debe darse audiencia previa aos delegados/ás sindicais da sección correspondente a tal sindicato, se é que existe. Se non se fai así, o despedimento deberá ser declarado improcedente.\nWEB GL DespedimentoDisciplinario.pdf


A Comisión adopta o primeiro plan estratéxico do Horizonte Europa\nO plan é unha das novidades do Horizonte Europa e establece as liñas de inversión para os primeiros catro anos tendo en conta as prioridades da Unión Europea para este período financeiro.\nBruxelas, 12 de abril de 2021- O primeiro plan estratéxico é unha do novo programa de investigación e innovación, Horizonte Europa, dotado con 95 mil millóns de euros. Este documento de traballo establece as seguintes orientacións estratéxicas de aquí a 2024:\n• Promover unha autonomía estratéxica aberta: Trátase de desenvolver novas tecnoloxías, sectores e cadeas de valor que sexan claves para futuro.\n•\tAvanzar cara unha Europa climáticamente neutra e sostible, convertendo o continente na primeira economía circular e baseándose na tecnoloxía dixital.\n•\tRestaurar a biodiversidade europea e mellorar a xestión dos recursos naturais: O obxectivo é recuperar os ecosistemas do continente e aproveitar os recursos de maneira sostible.\n•\tCrear unha sociedade máis resiliente, democrática e inclusiva. Consiste en poñer ao conxunto da sociedade no centro das políticas favorecendo unha economía ao servizo das persoas.\nAs institucións cooperarán internacionalmente para facer fronte a algún destes retos que afectan ao panorama mundial.\nAdemais destas prioridades, o plan estratéxico identifica asociacións europeas cofinanciadas e coprogramadas, así como misións da UE. Estas asociacións ou partenariados buscan conectar o sector público e privado para reducir a fragmentación no campo da investigación e contribuir a acadar os obxectivos comunitarios. Os partenariados cubrirán ámbitos cruciais como o da enerxía, a saúde ou a alimentación e complementarán as dez asociacións europeas institucionalizadas que propuxo a Comisión en febreiro.\nPor outra banda, as misións identifican retos mundiais que afectan á sociedade como pode ser o cancro, a protección dos océanos ou a garantía do solo e dunha alimentación saudable. As misións serán abordadas mediante proxectos de investigación, medidas políticas ou iniciativas lexislativas.\nAs prioridades establecidas no plan estratéxico aplícanse a través do programa de traballo de Horizonte Europa e que ofrece oportunidades de financiamento con convocatorias temáticas. As primeiras convocatorias de propostas presentaranse nas Xornadas Europeas de Investigación e Innovación que terán lugar os días 23 e 24 de xuño.\nO Plan Xeral de Traballo 2021-2022 do Horizonte Europa pódese consultar xa a través deste enlace.\nAdemais das misións que abordan temas globais, as orientacións do plan tamén tratan cuestións horizontais, como o do xénero. A integración da dimensión de xénero pasa a ser con este novo programa un requisito imprescindible en calquera contido de investigación e innovación.\nO Plan Xeral de Traballo 2021-2022 do Horizonte Europa xa está disponible e pódese consultar en liña. No portal da Comisión Europea pódese acceder ademais ao Plan de Traballo 2021 do Consello Europeo de Innovación (EIC). E tamén o Programa de Traballo deste ano do Consello Europeo de Investigación (ERC).


Dous compromisarios de Cidadáns en Galicia déixano con críticas ás direccións\nRedacción | Martes, 5 de Maio de 2020, 18:57\nMaseda (Lugo) e Carballal (Baiona) abandonan o barco tras a Asemblea Xeral telemática. Os críticos galegos gañaron as eleccións a compromisarios pero quedaron totalmente fóra da nova dirección de Inés Arrimadas.\nManuel Maseda e Miguel Carballal, dous dos compromisarios galegos de Cidadáns que foran elixidos para a V Asemblea Xeral da pasada fin de semana, abandonaron o partido manifestando as súas discrepancias tamén coa dirección autonómica. Ambos pertencían ao chamado sector crítico, agrupado ao redor da plataforma 'Cs Es Ti' e afín ao vicepresidente da Junta de Castilla y León, Francisco Igea.\nManuel Maseda con Francisco Igea nun pasado acto nunha foto da súa twitter\nEn concreto, Miguel Carballal, que tamén era coordinador da agrupación local de Baiona, abandonou mesmo antes de que se celebrase a V Asemblea Xeral, na que tiña que participar como compromisario pola provincia de Pontevedra.\nFoi xa o pasado 24 de abril cando Carballal publicaba na súa conta de Facebook que se daba de baixa e que se vía "na obrigación" de non participar nesta reunión, que se iniciaría o venres 1 de maio, por estar en desacordo con facela de forma telemática, por celebrarse no actual contexto de pandemia e porque se trataba dun día laborable.\nEn declaracións a Europa Press, expresa que "non era o momento" nin "as formas" de facer esta Asemblea Xeral, da que ademais considera que estaba xa "toda orquestrada".\nDecidiu abandonar Cidadáns cando recibiu a notificación de que a sesión sería 'online', pero isto foi "a pinga que colmou o vaso", dado que xa arrastraba un malestar desde as eleccións municipais do 26 de maio.\nNeste sentido, centra os seus reproches na dirección galega para censurar que as listas para aqueles comicios foron feitas "a dedo" polo secretario de Organización, Laureano Bermejo. "Daba a sensación de que non querían ter concelleiras", engade Carballal, en declaracións a Europa Press.\n"Esta non foi unha decisión fácil, pero creo que é a correcta, porque, a estas alturas, continuar nun partido que en nada se parece a aquel que defendemos, supón enganar aos que nos votaron e depositaron a súa confianza en nós, e, precisamente para non traizoar esa confianza, hoxe abandono unhas siglas coas que xa non me identifico", escribiu na súa Facebook, cando fixo pública a súa renuncia.\nPola súa banda, Manuel Maseda, anunciaba a súa marcha a través dunha carta aberta publicada en Twitter este luns, día despois da finalización da Asemblea Xeral que escolleu un Consello Xeral do partido integramente afín a Arrimadas.\nNo texto colgado nas súas redes sociais, Maseda, que fora elixido compromisario por Lugo, afirmaba que "Cidadáns cambiou" e que non comparte "moitas cousas das que pasaron nos últimos meses".\nNeste sentido, lembra o que ocorreu nas eleccións do 10 de novembro --Albert Rivera dimitiu tras pasar de 57 a 10 deputados--, tras as cales a formación "necesitaba asumir e aceptar erros con cambios orgánicos", pero lamenta que os cambios feitos "non son o esperado".\nMaseda confésase "orgulloso" de formar parte de Cs durante cinco anos e manifesta que o deixa "apenado" e "cun sentimento de tristeza polo que puido ser e non foi". "Espero que Cidadáns retome a senda que tomou en 2015 como panca de cambio desde o centro porque España necesita un partido reformista liberal forte", engade.\nAdemais, súmase ás críticas á dirección galega da formación e advirte que "debe cambiar o discurso" na Comunidade "para abordar os temas centrais do debate político autonómico fóra dos tópicos nacionais".\nAnte estas dúas renuncias, hai outras voces del sector crítico galego --gañador da elección de compromisarios da V Asemblea Xeral, ao acaparar 9 dos 15 representantes que lle correspondían a Galicia-- que advirten que se están producindo máis baixas de afiliados.\nFuentes consultadas por Europa Press critican a celebración do conclave da fin de semana porque ven "unha anomalía" que se fixese de forma telemática e porque "tampouco houbo vontade de facilitar a integración" da corrente non afín a Arrimadas.\nA modo de exemplo, explican que a corrente 'Cs Es Ti' venceu a elección de compromisarios en Galicia pero que, con todo, "o únicos" cinco galegos que forman parte do novo Consello Xeral de Cidadáns son "da corrente oficialista": Beatriz Piñeiro, Laureano Bermejo, María Vilas, Andrés Cal e Silvia Caramés.\nPola súa banda, outro membro da parte crítica en Galicia considera "normal" que se produzan estas marchas porque se trata de "un partido novo" que non ten moita "tradición". Con todo, descarta abandonalo porque "cando un está nun partido, non é polas circunstancias, nin polo momento nin polas persoas, senón polas ideas".\nAdemais, e a pesar de non concordar coa corrente oficial, estas fontes lembran que "as ideas" que rexían o partido durante o seu éxito das eleccións do 28 de abril de 2019, cando os de Rivera quedaron a nove escanos do PP, "referendáronse" durante o recente proceso de renovación interna. "Moitos só queren estar cando gañan as persoas que eles apoian", lamentan.


O choco reinvéntase nas Xornadas Gastronómicas - Radio Redondela 94.9FM\nHoxe é Sábado 29 de Xaneiro de 2022\nO choco reinvéntase nas Xornadas Gastronómicas\nEn salpicón, con fabas, recheos, en arepas, ou ao estilo tradicional na súa tinta ou en empanada. De ducias de maneiras poderá degustarse o choco nas Xornadas Gastronómicas que se celebran en Redondela do 7 ao 16 de maio. O Concello de Redondela pon así en valor o seu produto estrela en colaboración coa hostalaría local e a Confraría de Pescadores de Cesantes. O pósito redondelán foi o lugar elixido para presentar estas xornadas de exaltación do choco, que comezarán o venres 7 de maio e que se prolongarán ata o día 16. A iniciativa xorde ante a imposibilidade de celebrar a Festa do Choco polas restricións sanitarias impostas pola pandemia da Covid-19, segundo explica a alcaldesa Digna Rivas. Con estas xornadas gastronómicas buscan “dinamizar a hostalaría local, que pasou un ano moi duro” ao tempo que promocionan un produto “de excelente calidade” como o choco de Redondela. O feito de que a actividade se prolongue 10 días pretende evitar aglomeracións “e que toda a veciñanza que o desexe teña tempo para facer a súa reserva nos locais que participan”.\nRivas agradeceu a colaboración e apoio da hostalaría “que non dubidou en sumarse á iniciativa, achegar ideas e propostas e involucrarse na organización”. Son en total once os establecementos que ofrecen menús onde o choco é o protagonista. Son 78 Gastro Bar, Antolín, Café Bar Os Amigos, Casa Consejo, Casa Mucha, Don Vinarius, Lemos, Meraki, O Xantar de Otelo, Tapería Patri e Vila Bella. Todos ofrecen as súas especialidades para degustar o choco, con prezos que van desde os 2 euros dunha empanadilla, ata menús completos que oscilan entre os 22 e os 30 euros por persoa. Hamburguesa de choco con tetilla, risotto de choco, arroz crocante con choco ou brochetas de choco e vieira son algunhas das especialidades que poderán degustarse. Os menús menús poden consumirse no establecemento, coas limitacións de aforo existentes, ou degustalos na casa grazas ao servizo de recollida ou entrega a domicilio de balde que corre a cargo de Roombo. Para os hostaleiros trátase dunha boa iniciativa para darlle “un pulo” aos seus negocios logo dun ano “moi duro”, como explica Santi Figueroa, do 78 Gastro Bar. E os clientes poderán degustar un produto de excelente calidade a un prezo moi competitivo.\nSanti Figueroa, hostaleiro participante nas Xornadas Gastronómicas do Choco\nA proposta está a ter boa acollida, e xa son moitos os clientes que teñen feita a súa reserva para os vindeiros días. A clientela poderá entrar no sorteo de dous agasallos: unha Experiencia de Turismo Mariñeiro para dúas persoas e un lote de viños Capellán. Os cupóns para participar estarán á disposición dos clientes nos establecementos que participan nestas xornadas gastronómicas.\nAo redor das Xornadas Gastronómicas Choco de Redondela, o Concello artellou un programa de actividades como concertos ou tres días de “showcooking” que será retransmitido polas redes sociais do Concello. Persoeiros vinculados á tradicional festa do choco cociñarán “ao vivo” nunha carpa instalada diante do Concello.\nPrevAnteriores“Xela a diario. Voces amigas” con Susana Trigo\nSeguintesCharla sobre os perigos da vespa velutina en SoutomaiorNext\nRedondela adhírese ao convenio de prevención de incendios e rexeita o convenio para o novo GES\nUnha aplicación móbil permitirá axilizar os trámites co Concello\nSoutomaior aproba o seu orzamento de 4’8 millóns coa taxas conxeladas por décimo ano consecutivo


Íker Jiménez e Luis Piedrahita participarán na Ourense ICC Week 2019 - Deputación Provincial de Ourense\nManuel Baltar e os coordinadores da Semana das Industrias Culturais e Creativas que organiza a Deputación de Ourense, presentaron hoxe un avance da programación desta quinta edición que se desenvolverá entre os días 2 e 7 de abril.\nO programa deste ano contará coa presenza do xornalista e presentador de televisión Iker Jiménez que ofrecerá aos asistentes un novo formato en directo chamado "Cara a Cara", o día 3 de abril, no Teatro Principal de Ourense.\nO humorista, escritor e director de cine, Luis Piedrahita, presentará o seu traballo "Las amígdalas de mis amígdalas son mis amígdalas", o domingo 7 de abril, no Auditorio de Ourense.\nNovamente, na ICC Week terá o seu espazo a programación das E-Sports, que reúne a afeccionados e profesionais dos videoxogos e que este ano inclúe unha charla dirixida aos xogadores máis mozos.\nOurense, 5 de febreiro de 2019.- O patrimonio cultural da provincia volve a ser a imaxe da Semana das Industrias Culturais e Creativas, "Ourense ICC Week" que organiza a Deputación de Ourense e que nesta quinta edición centra a súa imaxe no Xadrez de San Rosendo, oito misteriosas pezas de cristal conservadas na Catedral de Ourense e que constitúen un dos vestixios máis antigos deste xogo en toda Europa. Así o anunciou hoxe no centro cultural "Marcos Valcárcel" o presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, acompañado polos coordinadores da "Ourense ICC Week", Juan Rivas e Manuel Araújo.\nA Semana das Industrias Culturais e Creativas, que organiza anualmente a Deputación de Ourense, celebra a súa quinta edición entre os días 2 e 7 de abril, durante os cales Ourense converterase no "foro creativo e cultural para centos de persoas e entusiastas da innovación que, en diferentes lugares emblemáticos da nosa provincia, analizarán, debaterán e gozarán coas propostas que os mercados e a tecnoloxía pon a disposición do público", anunciou o presidente do goberno provincial.\nEste ano volverase a centrar a imaxe da "Ourense ICC Week" na "importante riqueza creativa e patrimonial da nosa provincia, así pasaron polo cartel xa a Ponte do Milenio, O edificio Viacambre de Rodríguez de La Cruz, o campamento romano Aquis Querquennis de Bande e o petróglifo do Coto, situado en Punxín e, esta quinta edición, centra a súa mirada na valiosa colección de pezas de xadrez atribuídas ao tesouro de San Rosendo", lembrou Baltar, quen dixo que "simbolizan a cultura que ten esta provincia e son unha verdadeira homenaxe ao noso patrimonio".\nEsta xoia do noso patrimonio terá tamén un especial protagonismo durante a celebración da "Ourense ICC Week" 2019, nunha mesa de debate que se celebrará o día 4 de abril na Catedral de San Martiño e na que participarán relatores de primeiro nivel como o xornalista de El País e Mestre Internacional de Xadrez, Leontxo García; o doutor de Arqueoloxía Islámica na Universidade Autónoma de Madrid, Fernando Valdés, quen desvelará unha importante primicia sobre este xogo durante a charla; e o historiador experto na Galicia Medieval e profesor da UNED de Ourense, Anselmo López Carreira. A mesa será moderada polo autor do libro Xaque a Jakobusland, Pablo Culebras, no que se mestura a historia do xadrez, a figura de San Rosendo e as invasións viquingas a Galicia.\nJuan Rivas agradeceu á Deputación de Ourense "o seu compromiso por quinto ano consecutivo" e dixo que "podemos proclamar a Ourense, nación creativa". Así mesmo, en canto ao éxito desta iniciativa nas pasadas edicións, o coordinador da "Ourense ICC Week" explicou que o estudo de medios que se realizou o ano pasado "cuantificaba preto de 760.000 euros o impacto mediático que tivera se se traducira en publicidade e este ano queremos revalidar este gran impacto".\nAdemais da imaxe, os coordinadores da "Ourense ICC Week" desvelaron algúns detalles da programación desta quinta edición na que, nesa liña de aposta pola diversidade creativa, darase cabida ao xornalismo en tódalas súas vertentes (audiovisual, radiofónica ou nas redes) da man de Iker Jiménez, xornalista, presentador de televisión e divulgador do misterio e o paranormal, que participará co seu formato en directo chamado "Cara a Cara". Trátase dunha nova experiencia de comunicación na que os asistentes poderán preguntar directamente a Iker, nun diálogo próximo no que a interacción será a clave, na procura dunha conexión total cos asistentes. A "Ourense ICC Week" ofrecerá aos asistentes a oportunidade de intercambiar impresións co "influencer máis importante que hai na actualidade, dado que o seu nicho de seguidores son fieis e están atentos a todas as súas publicacións", salientou Juan Rivas. O encontro terá lugar o mércores, 3 de abril, no Teatro Principal de Ourense.\nE do xornalismo pasarase ao humor como base de toda a creatividade, unha temática que continúa a ter o seu espazo na Semana das Industrial Culturais e Creativas e que nesta edición correrá a cargo do humorista, ilusionista, escritor e director de cine, Luis Piedrahita, quen ofrecerá o seu monólogo "Las amígdalas de mis amígdalas son mis amígdalas", o domingo, 7 de abril, no Auditorio de Ourense.\nOutro dos espazos que se manteñen na programación da "Ourense ICC Week" 2019 será o das E-Sports, no que se dan cita afeccionados e profesionais dos videoxogos. A programación E-Sports ocupará espazo nas xornadas do xoves, venres, sábado e domingo, sendo nas citas da fin de semana cando se celebren os torneos gratuítos de FIFA 19 e FORNITE en plataforma PS4 con retransmisión online e premios para os gañadores. "As inscricións abriranse a partir do 25 de febreiro", dixo Manuel Araújo, quen destacou o protagonismo dos videoxogos "na nosa sociedade, dos 6 aos 65 anos, xerando unha industria que se estima que no 2020 poida chegar aos 15 millóns de dólares a nivel mundial".\nO apartado E-Sports inclúe este ano ademais unha charla que, baixo o título "Videoxogos: dos riscos ás oportunidades", estará dirixida aos centros educativos para mozos de entre 12 e 17 anos. A conferencia estará dirixida polo doutor José Luis Montiel Castaño e polo fundador de MundoGT, Alfonso Rodríguez Iglesias. Trátase dunha mesa orientada ao fomento do uso responsable dos videoxogos e tamén a advertir sobre os riscos derivados do seu mal uso.


Adega denuncia la Xunta ‘reinstala’ marisco contaminado en la Red Natura – Astur Galicia Noticias\nA Xunta manda o marisco contaminado que Pescanova non quixo diante para a Rede Natura\n8 de novembro de 2011. A consellaría do Mar acaba de facer público o borrador da orde para a «reinstalación» dos bivalvos contaminados provintes de zonas «C» noutros lugares da costa. Resulta que as dúas ubicacións propostas, a ría de Ferrol e a enseada de Aldán, forman parte da Rede Natura 2000 debido á excepcionalidade e riqueza do seu medio mariño. Despois de que Feijóo fixera caso de Pescanova e rexeitara instalar as bateas de moluscos fronte á piscifatoría da empresa en Morás (Xove), malia a que a orde xa fora publidada no DOG, agora a Xunta pretende trasladar o marisco tóxico… aos espazos protexidos! Foi outro vergoñento episodio de chantaxe corporativa e o que é máis grave, de submisión dunha administración aos intereses empresariais. Non sería millor que a Xunta tomara en serio o saneamento das rías en troques de andar mareando o marisco tóxico?\nO incumprimento sistemático das Directivas de Depuración e da Directiva Marco da Auga pola Xunta provoca que moitas das nosas rías amosen un estado ecolóxico desfavorábel pola contaminación dos efluentes urbanos, industriais e agro-gandeiros. En consecuencia, a maior parte dos polígonos marisqueiros galegos están clasificados como zonas «C», e sometidos a un control de explotación e comercialización que redunda negativamente no seu valor comercial e nos beneficios que deste recursos poderían obter as comunidades locais.\nA incapacidade/desleixo da Xunta por millorar o estado ecolóxico das augas mariñas e promover unha explotación racional dos recursos pesqueiros, levouna a propoñer en xullo deste ano a ubicación en Morás (Lugo) dunhas instalacións flotantes para a depuración de moluscos procedentes de zonas «C» cunha elevada contaminación fecal. Segundo a información da propia consellaría do Mar trataríase de depurar preto de 450 toneladas de moluscos ao ano procedentes destas zonas «C», que polas altas concentracións de toxinas de bacterias e microrganismos fecais non poden ser comercializadas directamente.\nPorén, en agosto deste ano o propio Núñez Feijóo atendía as «reclamacións» de Pescanova pola presunta afección do marisco contaminado á súa planta de rodaballo en Xove, e decidiu pensar noutras ubicacións. Agora, a Consellería do Mar propón dúas novas ubicacións, unha na Ría de Ferrol (polígono que une cabo Prioriño Chico e punta Coitelada e a liña imaxinaria que une a punta San Carlos e punta Segaño, na parte externa da ría de Ferrol) e outra en Pontevedra, nas cuadrículas 44-45 do polígono de Cangas-A situado en Aldán. Ao igual que acontecera coa proposta da Mariña, as novas zonas decláranse «aptas para colocar a batea de reinstalación» sen en dispoñer de estudos científicos obxectivos e independentes sobre a efectividade deste tipo de prácticas e as posíbeis repercusións nos ecosistemas mariños e nas áreas protexidas da Costa Ártabra, Costa da Vela, Cabo Udra e Parque Nacional das Ilas Atlánticas.\nA selección destas novas ubicacións, en plena Rede Natura 2000 pon en evidencia o desinterese que a Xunta amosa na protección dos recursos naturais e o desprezo e descoñecemento dos responsábeis das áreas protexidas e da biodiversidade mariña. ADEGA entende que nestes termos, a proposta de orde que prepara a consellaría do Mar é a todos os efectos, contraria cos criterios que rexen a política medio ambiental no ámbito da Unión Europea xa que:\n1.- A consellaría do Mar non achega información científica obxectiva e independente sobre as repercusións e efectos que este tipo de instalacións poderían ter sobre o ecosistema mariño, sobre os compoñentes singulares da biodiversidade (áreas protexidas, hábitats de interese comunitario, especies protexidas), nin sobre a explotación racional dos recursos pesqueiros e marisqueiros. A Xunta unha vez máis incumpre os criterios da política ambiental asentados no Tratado de Funcionamento da Unión Europea.\n2.- A selección destas localidades realízase sen un estudio obxectivo e realista de alternativas. Non se consideraron alternativas fóra da Rede Natura 2000. E soamente se propuxo previamente a badía de Morás, excluída por presións das confrarías e do sector acuícola. A ausencia dunha análise obxectiva e racional das posibles alternativas, contradí abertamente a DC 92/43/CEE e a Lei 42/2007 do Patrimonio Natural e da Biodiversidade, que rexen a protección dos espazos da Rede Natura 2000.\n3.- O proceso de selección das localidades de Ferrol e Aldán, realízase sen unha avaliación das repercusións nos espazos da Rede Natura 2000, de acordo coa normativa europea, estatal e galega que debe ter en conta os obxectivos de conservación destes espazos.\n4.- A lexislación sobre impacto ambiental (Real Decreto Lexislativo 1/2008, do 11 de xaneiro, que aproba o texto refundido da Lei de Avaliación de Impacto Ambiental de proxectos BOE, nº 23, 26 de xaneiro de 2008, modificado pola Lei 6/20010, do 24 de marzo), establece que deben someterse a unha avaliación de impacto ambiental os proxectos públicos ou privados, incluídos no Anexo I da lei, ou que poidan afectar directa ou indirectamente aos espazos da Rede Natura 2000 (Artigo 2). A proposta das localidades de Ferrol e Aldán para a instalación de plantas de tratamento de mariscos contaminados, incumpre as garantías e trámites establecidos neste RD 1/2008.\nADEGA reclama da Xunta que faga cumprir as leis en lugar de tentar «pontealas» e que use as súas competencias para frear a contaminación das nosas rías e promover unha explotación racional e sustentábel dos seus recursos, en troques propoñer parcheos mareando o marisco tóxico e tomando medidas discrecionais e improvisadas ao ditado das empresas.\n08/11/2011 administradorBienestar Social, Galicia, General, Medio Ambiente, Pesca, Sucesos, Xuntaadega, bivalvos, contaminación, contaminado, contaminado marisco, contaminados, costa, directiva marco agua xunta, feijoo, galicia, informacion, lugo, marisco, medio ambiente, moras, noticias galicia, pescanova, presidente, red natura, ria ferrol, xunta, xunta galicia marisco contaminado pescanova red natura, zonas C\nEntrada anterior Iberdrola se integra en la Junta Arbitral de Consumo del Principado para responder a las quejas\nEntrada siguiente Dos accidentes mortales de tráfico en las últimas 48 horas en Galicia en Chantada y Ferrol


Urdaibai Avia, descalificado por aliñación indebida\nO pasado domingo, con motivo da desputa da última xornada da Eusko Label Liga en augas de Portugalete coa XLIV Bandeira El Corte Inglés, Urdaibai Avia incorreu nunha aliñación indebida. Tal e como indica o artigo 34 1.c) da Normativa de Competición, especifícase que polo menos sete integrantes da aliñación titular teñen que ser remeiros propios. No caso da aliñación presentada por Urdaibai Avia, apenas foron seis os remeiros propios aliñados.\nDeste xeito, o Xuíz Único de Competición da ACT, e en base ao recollido no artigo 34.3 da Normativa de Competición, Urdaibai Avia fica descalificada da XLIV Bandeira El Corte Inglés e polo tanto perde os puntos obtidos nesta xornada así como os premios obtidos polo seu quinto posto. O club bermeotarra dispón de dous días para recorrer a decisión, sempre e cando esta sexa a súa intención.\nEsta sanción, en calquera caso, non altera ningún posto da clasificación xeral, nin tampouco o gañador da Eusko Label Liga 2018.


Fábrica de sarga - Fabricantes, provedores de sarga de China\nAtendéndonos á percepción de "Crear produtos de primeira liña e gañar compañeiros con xente de todo o mundo", poñemos constantemente o desexo dos consumidores en primeiro lugar por Sarga,,,, A satisfacción do cliente é o noso principal obxectivo. Dámoslle a benvida a establecer relacións comerciais connosco. Para máis información, non dubide en contactar connosco. O noso progreso depende dos produtos avanzados, talentos fantásticos e forzas tecnolóxicas fortemente reforzadas para Twill, a experiencia laboral no campo axudounos a establecer fortes relacións con clientes e socios no mercado nacional e internacional. Durante anos, os nosos produtos e solucións exportáronse a máis de 15 países do mundo e foron amplamente utilizados polos clientes.


Versos e Aloumiños: OS MURMURIOS DO can CAN (5)\nOS MURMURIOS DO can CAN (5)\nLevaba un tempo calado. Mais non perde o tempo,non.Le (Rosalía, sempre preto del), ve cine, pasea,conversa con aqueles que están abertos a escoitar e mesmo, sen que eu o vexa,se dá algún que outro baño no mar.De alí veu, por certo, un día caloroso sen saber como.\nQuedou moi contento polos resultados das eleccións do 24-M, aínda que lle segue a subir a quentura con todo o que está a suceder con Grecia.Está que bota fume.Non le os xornais tradicionais e anda decote a ver que din os dixitais, especialmente Público e Infolibre.\nEstá moi difícil de aturar e eu intento falar con el e permitirlle que fale.\nNunha destas tardes decidiuse a contarme algunas andrómenas que vos conto deseguido.\nTras cerrar un poemario de Rosalía de Castro, o can Can comezou a dicirme que…\n… lle encantaron dúas películas que compartiu con nós e vimos días atrás na nosa casa.\nA primeira delas, ese romance impensable e cheo de perigo, dirixido por Zhang Yimou que se chama “Amor baixo o espiño branco”. Un drama de amor xuvenil, coa Revolución cultural de fondo, retratado con intensidade e delicadeza polo gran director chinés. Unha película cargada de paixón, de poesía e de vida, unha auténtica xoia cinematográfica. Cine intimista que o espectador interioriza axiña, cun retrato dos personaxes femininos cheos de agudeza e de coraxe. Como din algúns, a volta do Zhang Yimou máis poético.\nA segunda, trátase de “Ida”, unha película curta (apenas dura 78 minutos) dirixida polo director polaco Pawel Pawlikowski e que obtivo numerosos premios. Anna é unha moza de 18 anos que se prepara para converterse en monxa. Vive nun convento dende que quedou orfa e un día descobre que ten unha tía, Wanda, coa que se embarca nunha viaxe de descubertas sobre elas mesmas e do seu pasado común. Un filme hipnotizante en branco e negro que emociona polo seu contido e o seu desenvolvemento.\n… quere ler a nova novela de Rosa Huertas, “Sombras de la Plaza Mayor” (Edelvives. Col. Alandar) porque sabe o moito que gocei con esa historia de amor e misterio, tan ben contada pola súa autora.\nE agradéceme que lle deixara “Corazón de metal”, un libro editado por SM na colección “El Barco de Vapor”(serie laranxa), sobre un androide que crea o enxeñeiro Albert para que guíe e acompañe o seu fillo, Isaac, e poida axudar a corrixir certas actitudes caprichosas deste. Dime que lle caeron as bágoas máis dunha vez pola tenrura coa que está contada a historia e a carga de crítica, que uns personaxes moi ben construídos, deixan ao longo das súas páxinas.\n… o pasou moi ben na presentación do libro “A neve interminable” ( Edicións Xerais. Col. Fóra de Xogo) do grande escritor Agustín Fernández Paz na Casa do Libro en Vigo. E coméntame que o diálogo de Ledicia Costas co autor estivo moi entretido. Coméntame, ademais, que chegou a sentir algo de medo polos personaxes dos que alí se falaron. Entre eles, Drácula, Frankenstein e os contos de Lovecraft. Eu coméntolle que lle deixarei ler “Cartas de inverno” de Agustín, pois é un escritor que se move de marabilla no terreo do misterio e o suspense. Vamos, que é un especialista neste xénero novelístico.\n… está desexando ler comigo o novo libro de Xoán Babarro, editado por Galaxia na súa colección Árbore, “As máscaras do profesor Robindra”, do que din que é un libro dentro de moitos libros, ou son moitos libros dentro dun libro.\nGustoulle iso de que,coma en As mil e unha noites, lemos unha historia que leva dentro a semente doutra.\nNuns días compartiremos tan suxestiva lectura.\n… non pode sentirse máis feliz ao ver na biblioteca da nosa casa a fermosísima edición que a editorial Destino fixo dalgúns contos marabillosos da súa (e miña) querida Ana María Matute. Coas ilustracións impresionantes de Albert Asensio, o deseño elegante e a claridade do texto nas súas páxinas, estas historias imprescindibles como “El aprendiz”, “Paulina”, “El polizón del Ulises”, Carnavalito”, “El saltamontes verde” e algunha máis, atinguen unha nova dimensión para os amantes dos libros. Como obxecto e como valor literario son unhas auténticas xoias.\nAlbert Asensio e Ana María Matute\n…ficou marabillado coas fotografías de Anxo Cabada, que me enviou para encabezar a nova sección de Versos e aloumiños, Papeis recobrados. Canta poesía hai nelas!! no se cansa de repetir, e contémplaas unha e outra vez fascinado.\nA min non me estraña esta reacción do can, pois as fotos en branco e negro desta serie son abraiantes. Dignas do extraordinario fotógrafo que é Anxo, persoa, por outra banda, dunha xenerosidade incrible.\nFoto de Anxo Cabada\n… lle sorprendeu que o poeta Benjamín Prado, con quen eu comparto a paixón por\nBob Dylan, dixese no libro “Un balón envenenado. Poesía e fútbol”, que se fixera do Athletic de Bilbao sendo rapaz por Iríbar, o seu heroe da época. Exactamente o que me ocorreu a min. Se había que decidirse por un equipo de Primeira (cando era neno, o Celta transitaba pola Segunda división. Sempre celtista por riba de todo) eu apoiaba ao conxunto bilbaíno. E todo pola figura do gardameta de Zarautz a quen ,como porteiro que eu era, admiraba profundamente. Que casualidades! Pois o can Can está sorprendido de tanta casualidade.\n… entende que vaia lendo aos poucos o magnífico libro de Ledicia Costas, “Un animal chamado néboa” (Edicións Xerais), que contén varios relatos situados na Segunda Guerra Mundial, e que están contados cunha enorme crueza. En efecto, Ledicia Costas é unha excelente escritora cun futuro máis que prometedor. Neste libro, escrito cunha calidade evidente, amosa a sen razón do ser humano nos conflitos bélicos, concretamente nesa guerra que sepultou a tantos homes e mulleres. Ledicia narra polo miúdo, con detalle, casos e situacións que poñen a pel de galiña. Producen arreguizos, pero están contados cunha vontade literaria ben clara. De aí que goce e me estremeza ao mesmo tempo.\n… lle produciu alegría que me agasallasen a edición de Galaxia / Gutenberg de “Hojas de hierba” do admirado Walt Whitman. Un traballo bilingüe a cargo de Eduardo Moga, que fai a tradución e a introdución.\nSabe que é para min un dos monumentos indiscutibles da poesía universal. E debo recoñecer que, malia ter outras edicións, esta me facía especial ilusión. Un acerto máis desa muller marabillosa que vive comigo. Grazas, Susi.\nO can Can pídeme que lle recite un poema. Fágolle caso e comezo a ler:\nEn una multitud de hombres y mujeres,\nadvierto a alguien que me elige por señas secretas y divinas,\ny que no reconoce a nadie –padres, esposa, marido, hermano,\nhijo- más cercano que yo:\nalgunos están desconcertados, pero él no: éste me conoce.\nAh, amante y perfecto igual,\nquería que me descubrieras así, por vías indirectas;\ny, cuando te encuentre, quiero descubrirte también así.\nO can Can está pensando, talvez recitando interiormente as palabras que digo en voz alta. Óllame con agarimo e coa pata dáme no brazo para que lea outro.\nMíroo eu tamén con agarimo e leo:\nOh, tú, al que a menudo me acerco en silencio, allí donde estés,\npara estar contigo,\ncuando paso a tu lado, o me siento junto a ti, o me quedo en tu\nqué poco te imaginas el fuego, eléctrico y sutil, que has desatado\nE así segue e segue contándome unha chea de cousas. Ben se nota que leva tempo sen falar. Teño que dicirlle que xa está, que teño compromisos ineludibles e se me bota o tempo enriba.\nCreo que o entende.\nÓllame cuns olliños tan tenros que me empurra a pasarlle a man polo lombo. gústalle. A min, tamén.\nSabe que Antón, o meu fillo, está en Toledo con alumnos da Universidade de Tennessee.\nDaquela dime que quere dedicarlle unha canción de Bing Crosby.\nMira que é listo o condenado!\nAsí que busco este tema que o can Can lle dedica a Antón con moito agarimo. Chámase "Young at heart" e Crosby cántao en vivo.\nPublicado por Antonio Garcia Teijeiro en 2:40\nEtiquetas: anxo cabada, babarro, benjamín prado, cine, fernandez paz, fotografía, fútbol., huertas, iríbar, ledicia costas, literatura, matute, música, os murmurios do can Can, vídeo, whitman\nXabier P. DoCampo, un rebelde con causa\nHai persoas que polo xeito de facer as cousas, pola actitude na vida, polo que aportan, polo compromiso que adquiren e contaxian, son ú...\nPOSTAIS DE MARTIN (3) : LITERATURA, LITERATURA E.....\nPOSTAIS DE MARTIN (2) : ESCURA IMPACIENCIA\nPOSTAIS DE MARTIN (1) : VUELA, VUELA MI ANDURIÑA E...\nESCAPARATE POÉTICO (LIV) . Arcadio López-Casan...\nDARDO POÉTICO (XXIII). Xoán Babarro González\nESCAPARATE POÉTICO (LIII) Luis García Montero\nBOB DYLAN: ESA LENDA QUE SEGUE A SER UNHA LEN...\nPOLAS SÚAS OBRAS LEMBRARÉMOLOS /AS (9) Javie...\nUN MAPA IMAXINARIO DE PALABRAS E DEBUXOS: “NO AHO...\nDARDO POÉTICO (XXII) Descubrindo a Roberto Ali...\nESCAPARATE POÉTICO (LII) Cesare Pavese\n"O meu avó non era moi amigo de lavar a cabeza", n...\nA mellor novela dun autor que converte a literatura nun fío de encontro, nunha ferramenta para engadir lectores a un sistema que non está sobrado deles: «Sen piedade», de Pedro Feijoo. Crítica de Ramón Rozas - O xornalista Ramón Rozas publicou no diario El Progreso unha recensión crítica sobre a novela Sen piedade, de Pedro Feijoo. A recensión crítica pode lerse ...\nOs monos de Laxeiro. Obra humorística en prensa - Laxeiro Os monos de Laxeiro. Obra humorística en prensa (edición de Javier Pérez Buján) Laiovento-Fundación Laxeiro, Santiago de Compostela, 144 páxinas, 1...


Xornada sobre liturxia para laicos, relixiosos e sacerdotes – A Nosa Voz\nXornada sobre liturxia para laicos, relixiosos e sacerdotes\nTerá lugar o vindeiro xoves 9 de outubro no Seminario Diocesano. O tema elixido para este ano, “As Exequias. A celebración da morte á luz da Pascua de Cristo”, aparentemente é ben coñecido. Pero hai que cuestionarse se resulta evidente o significado e a profundidade que esconde o rito exequial e a importancia da oración polos defuntos. Tratará estes temas Xavier Parés, delegado de Liturxia da Seu d’Urgell e profesor da facultade de Teoloxía de Cataluña e do Instituto Superior de Liturxia de Barcelona.\nA xornada, que se realizara en sesión de mañá (10h a 13:30h) e tarde (16:15 a 17.30), está aberta a sacerdotes, relixiosos, consagrados e fieis laicos. Non se organiza comida, tampouco se require inscrición e a asistencia é libre e gratuita. Os donativos recibidos destinaranse a sufragar os gastos de organización e difusión desta actividade.


Encontro - Adegas da Memoria: arqueoloxía emocional na Ribeira Sacra. Martes, 14 de xullo de 2020\nAdegas da Memoria: arqueoloxía emocional na Ribeira Sacra\nEncontros Monográficos co Patrimonio Cultural 31\nA parroquia de San Mamede de Vilachá de Salvadur é a única do concello da Pobra do Brollón (Lugo) que se atopa na ribeira do río Sil en plena zona vinícola da Ribeira Sacra. Dende antigo, os seus viños teñen sona en toda a bisbarra. Nunha estrema do Val do Frade, no topo dunha sorte de esporón penedío, localízase o lugar coñecido pola veciñanza como Os Conventos. A tradición oral sitúa aquí un antigo mosteiro, que incluso contaba con cárcere e outras dependencias. O certo é que se documentan en superficie materiais de orixe antrópica (tellas, lousas perforadas, cerámica) e un senlleiro conxunto de estruturas arquitectónicas que racha coa disposición dos socalcos das viñas. Apriori, semella ser este o soar onde se ergueu un pequeno mosteiro, de nome San Martiño de Piñeira, do que hai constancia documental por unha doazón de 1124 do emperador Afonso VII. Posteriormente este cenobio pasou a depender do mosteiro cisterciense de Montederramo, propietario de gran parte das adegas de Vilachá até a desamortización.\nA comunidade de montes da parroquia de Vilachá iniciou nos últimos tres anos un proceso de apoderamento patrimonial co gallo de poñer en valor os restos arqueolóxicos da zona. A fins de 2018 amosou o seu interese en investigar esta paraxe dos Conventos. Esta demanda foi canalizada polo Concello da Pobra do Brollón, que desenvolve un ambicioso programa de socialización do patrimonio, con relación á potenciación do Camiño de Inverno a Compostela e á declaración como BIC da Ribeira Sacra.\nEsta confluencia de intereses deu como resultado o presente proxecto arqueolóxico, o primeiro que tenta, na Ribeira Sacra luguesa, fornecer datos empíricos sobre a orixe do monacato medieval no canón do Sil e da paisaxe vinícola asociada. Así mesmo, esta intervención foi deseñada participando do enfoque propio da Arqueoloxía Pública e a Arqueoloxía en Comunidade. No marco do proxecto xorde a webserie Adegas da Memoria, que se pode ver de balde na Rede.\nEpisodio da webserie Adegas da Memoria. Episodio 1. Nacer Viño\nO proxecto Adegas da Memoria\nCharla a cargo de Xosé Gago\nEpisodio da webserie Adegas da Memoria. Episodio 2. Somos soños\nNa procura do mosteiro perdido: escavacións arqueolóxicas na paraxe dos Conventos\nCharla a cargo de Xurxo Ayán\nXurxo M. Ayán Vila é arqueólogo e doutor en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi investigador predoutoral no Instituto de Ciencias do Patrimonio (CSIC) e investigador posdoutoral Juan de la Cierva no Grupo de Investigación en Patrimonio Construído da Universidade do País Vasco (2014-2017). Actualmente é investigador principal da FCT no Instituto de História Contemporânea da Universidade Nova de Lisboa. É director dos proxectos “Adegas da Memoria” e “Posta en valor e recuperación do castro de San Lourenzo (A Pobra do Brollón, Lugo)”. Os seus últimos libros son Herdeiros pola forza (Ames, 2.0 editora, 2012), Altamira vista por los españoles (Madrid, JAS, 2015) e Arqueología. Una introducción a la materialidad del pasado (Madrid, Alianza Editorial, 2018).\nXosé Gago García-Brabo é licenciado en Historia da Arte. Ao longo da súa traxectoria profesional especializouse en tarefas de xestión que abranguen o arqueolóxico, o turístico e o cultural. Participou nos proxectos máis destacados da Arqueoloxía en Comunidade en Galicia como Castrolandín, Neixón, Torre dos Mouros ou Costa dos Castros. A súa liña de traballo vai orientada a desenvolver estratexias nas que a arqueoloxía se converta nun eixe de desenvolvemento económico e social en contextos rurais. Neste sentido, actualmente traballa como técnico de Cultura e Turismo no Concello da Pobra do Brollón, onde se ocupa da estratexia turística, comunicación e socialización do patrimonio local.\nNon é preciso realizar a inscrición. Non haberá diploma acreditativo.\nO encontro será gravado previamente e poñerase a disposición do público no web consellodacultura.gal ou, con posterioridade, na nosa Mediateca.\nNon é preciso realizar a inscrición. Non haberá diploma acreditativo. O encontro será gravado previamente e poñerase a disposición do público no web consellodacultura.gal ou, con posterioridade, na nosa Mediateca.\nAdegas da Memoria é un proxecto do Concello da Pobra do Brollón e a Asociación de Veciños de Vilachá, coa participación do Incipit-CSIC e do Instituto de História Contemporânea (Universidade Nova de Lisboa).\nOs Encontros monográficos co Patrimonio Cultural analizan un proxecto etno-arqueolóxico da Ribeira Sacra\nFotografía da portada: Ursula Neilson\nEncontro. Martes, 14 de xullo de 2020