O símbolo do poder - Rocha Forte\nO castelo ergueuse cunha función clara: o dominio señorial do territorio. A súa localización, a poucos quilómetros da sé apostólica, converteuno en residencia arcebispal de urxencia en momentos de crise. Un lugar onde facer fronte á agresión ou oposición dos composteláns. Pero A Rocha tamén era o centro do control administrativo do señorío, portádego, lugar para o pagamento de impostos polas mercadorías que entraban en Compostela e posto de vixilancia dos camiños cara aos portos de Padrón e Noia.\nA multifuncionalidade desta arquitectura monumental está fóra de toda dúbida pero, por riba de todo, era unha impresionante instalación militar concibida como escenario defensivo para a guerra. O castelo-residencia da Rocha Forte era unha ferramenta arquitectónica para lembrar, no día a día, quen gobernaba vidas e facendas.\nNa Baixa Idade Media, época en que se construíu a Rocha, Santiago asistiu a unha inxente expansión da peregrinación, co aumento de peregrinos de todas as procedencias pero cunha especial incidencia nos do norte de Europa que chegaban polo mar. Medra tamén na súa definición social: dende pobres até a máis alta nobreza e, nalgún caso, a realeza, pasando por todos os estratos intermedios da sociedade do momento, cunha significativa presenza de comerciantes.\nNesta etapa baixomedieval, o peso do arcebispo compostelán consolídase e refórzase dentro do reino, e participa activamente na política do momento, aínda que supoña padecer os efectos das complexas circunstancias que afectan a monarquía castelán-leonesa. O arcebispo e o señorío de Santiago convértense, por momentos, no sostén económico do monarca e a burguesía compostelá acada un nivel considerable de riqueza debido, en gran parte, ao aumento da peregrinaxe.\nA Igrexa compostelá semella estar a vivir o final dunha etapa expansiva, que se plasma especialmente na construción da catedral románica. Apenas se conservan nela restos visibles desta época e a arqueoloxía matizou en parte esta situación, pero non o suficiente. As referencias escritas sobre as intervencións efectuadas nesa época son breves, dispersas e mesmo confusas, como manifesta o problema das distintas torres que se constrúen, e que resultan difíciles de identificar e localizar.\nA Baixa Idade Media é unha das etapas máis escuras e menos estudadas da historia da cidade e da Terra de Santiago. Unha etapa famosa polas convulsas circunstancias históricas rodearon o castelo e que supuxeron, segundo parece, o estancamento da puxante actividade construtiva que se estaba a desenvolver. Tanto no ámbito historiográfico, coma no arqueolóxico, enfrontámonos a un tratamento moi pouco desenvolvido desta etapa. É unha empresa inédita en Galicia afrontar arqueoloxicamente un período concreto da Idade Media. Compostela é paradigma desa situación e, as actuais intervencións na Rocha, un intento de superala.\nA catedral-fortaleza de Santiago\nSímbolo do poder militar que tiña a Igrexa.


Iolanda Veloso: "O BNG preguntará no pleno por que o goberno non asinou o convenio coa FAVEC" - Novas - Bloque Nacionalista Galego de Vigo - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nBNG de Vigo 15 xan. 2014 - 15:23\nbng goberno non no pleno veloso\nVigo, 15 de xaneiro de 2014.- A portavoz municipal do BNG, Iolanda Veloso, criticou a actitude do goberno local a respecto da Federación Veciñal Eduardo Chao e avanzou que o grupo nacionalista preguntará no pleno por que non está xa asinado o convenio de 2013 coa FAVEC. Segundo Veloso, esta é unha mostra da falta de vontade política e negociadora por parte do goberno municipal.\nPara o BNG está claro que as mostras de ineficacia do concelleiro de Participación Cidadá son unha clara de falta de vontade política, subliñou Iolanda Veloso, para que esta mesma falta de xestión aconteceu con outras partidas dos orzamentos de 2013 como é o plan social contra a crise.\nNeste sentido, a responsable nacionalista lembrou que o Bloque xa se veu obrigado a pedir a comparecencia do concelleiro Santos Héctor, titular da Concellería de Participación Cidadá perante a falta de xestión desta medida proposta polo propio BNG.\nIolanda Veloso manifestou non entender por que o goberno local non asinou convenio coa Federación Veciñal cando toda a documentación requirida foi presentada ao seu debido tempo. Ao seu xuízo, este feito amosa que o alcalde non ten ningún tipo de interese en negociar coa Favec.\nA nacionalista subliñou que o problema coa Favec non radica na situación orzamentaria actual, porque o alcalde e o goberno local poden asinar os convenios coas asociacións e garantir os servizos que prestan. O problema real é que o concelleiro e o alcalde non queren negociar nin teñen ningún tipo de interese en apoiar á cidadanía e responder as súas necesidades.\nOs problemas de xestión nos orzamentos de 2013 fan moi difícil ter confianza na xestión do orzamento de 2014, pero a realidade é que non hai orzamentos para este ano porque o alcalde é incapaz de elaboralos, concluíu.


Temas: DESENVOLVEMENTO SOSTIBLE UNIVERSIDADE DE SANTIAGO PRAZA DE ABASTOS\nPor Alicia Casas | SANTIAGO DE COMPOSTELA | 03/07/2018 | Actualizada ás 22:00\nO pasado mes de marzo un grupo da USC comezou a traballar nun prototipado para mellorar os procesos de participación dun espazo público da cidade co obxectivo de facelo realmente efectivo. Elixiron a Praza de Abastos da capital galega e, así, estableceron canles entre o embigo "gastronómico" da cidade de Santiago e a súa Universidade.\nO equipo gañador do concurso de retos sobre Obxectivos de Desenvolvemento Sostible | Fonte: USC\nXunto coas universidades de Aveiro e Nicaragua, os catro bolseiros do Plan de Desenvolvemento Sostible da USC gañaron o concurso de retos sobre Obxectivos de Desenvolvemento Sostible (ODS) convocado pola Conferencia Iberoamericana de ODS á que concorreron 21 universidades de quince países. O equipo da USC estaba conformado polos alumnos de doutoramento Diego Cidrás do programa Historia, Xeografía e Historia da Arte; Álvaro Dosil do de Educación; Laura Salgado, alumna do Máster en Investigación en Educación, Diversidade Cultura e Desenvolvemento Comunitario; e Javier Noya, do mestrado en Planificación e Xestión do Desenvolvemento Territorial.\n"Estase a producir unha asociación moi xeral do desenvolvemento cara o propio crecemento económico"\nA coordinadora do Plan de Desenvolvemento Sostible da USC, Silvana Longueira, destacou que este proxecto conta co valor engadido de tratarse dun proxecto social, non tecnolóxico. Neste sentido, o alumno de doutoramento Diego Cidrás sinalou que esta foi precisamente unha das eivas que atopou no concurso: "estase a producir unha asociación moi xeral do desenvolvemento cara o propio crecemento económico e de feito este concurso camiñou un pouco tamén por aí e claro, moitos pensamos que ese non debe ser o camiño".\nDoutra banda, a coordinadora do proxecto sinalou que a Praza de Abastos supón "a contorna ideal para o traballo polo que representa". Un punto de encontro perfecto polo que simboliza. E explicou que a idea do proxecto era "mellorar os usos, mellorar para aumentar a participación cidadá".\nExterior do Mercado de Abastos | Fonte: Nova Compostela\nUnha vez seleccionado o espazo, o equipo definiu a súa historia, tendencias e usuarios a través de entrevistas coa Xerencia do Mercado de Abastos, clientes/as e comerciantes. Esta diagnose da situación actual permitiu a formulación de obxectivos orientados ás necesidades detectadas, como por exemplo a ausencia de concienciación sobre o que supón a compra na praza. E como consecuencia, un proceso de "gourmetización" froito dos distintos usos que se lle están dando, segundo o equipo premiado.\n"Percibimos que a nivel xeral se realizou nos últimos anos unha posible rexeneración da praza a nivel social, a nivel de usos. É dicir, aumentou a asistencia da poboación á mesma" afirmou Diego Cidrás. Ao que engadiu que, malia que non o valoraron de xeito negativo, "se cadra se está a producir unha ruptura de usos demasiado forte". Unha ruptura xeracional entre os usos máis naturais a tradicionais da praza e as novas xeracións, que tenden máis cara "eses usos que se están fomentando nun ámbito máis puramente gastronómico".\nAsí, o proxecto pretende reenganchar e reconectar. Partir das conversas para mellorar, para cambiar a planificación actual e conseguir que as novas xeracións "asistan á praza un pouco como se fixo sempre", en palabras de Diego Cidrás. Unhas xeracións novas que, segundo Silvana Longueira, son sensibles e proactivas.\nEsta diagnose da situación actual levou ao equipo a identificar que hai traballo por facer en dous ámbitos distintos: a planificación e o ámbito educativo. Dunha banda, existe unha demanda por parte de amplos sectores de que se aumenten na maioría das posibilidades os horarios da praza, xa que "por exemplo, traballadores ou estudantado, moitos deles residentes na zona vella, ven imposibilitada a compra na praza polo feito de que os horarios a día de hoxe restrinxen".\nEn canto ao ámbito educativo, Diego Cidrás sostén que aínda queda moito por facer. Cómpre "traballar a educación nos asuntos ecolóxicos e facer que as xeracións novas se acheguen máis ao consumo máis responsable e de proximidade".\nTanto Silvana Longueira como Diego Cidrás destacaron como algo positivo o feito de que se trate dun proxecto social, dun proxecto que apunte cara o desenvolvemento tendo en conta as persoas. Non o tecnolóxico. Que o crececemento non teña sempre que ver cunha vertente económica. Que existan outras cousas que importen: fixar poboación. "Facer fogar", en palabras do estudante.\nAsí, Diego Cidrás defende que hai que coidar "espazos tan fundamentais como o é a Praza de Abastos e non alteralos demasiado co paso do tempo, porque é única maneira de fixar poboación, de facer que a xente se identifique cun fogar e, en definitiva, facer que a xente queira vivir nel".\nA coordinadora do Plan de Desenvolvemento Sostible da USC, Silvana Longueira, presentou a experiencia na Conferencia Iberoamericana de ODS que se celebra estes días no marco dos programas conmemorativos do oitavo centenario da Universidade de Salamanca. Alí, a coordinadora presentou o proxecto, que se atopa na fase analítica inicial e prevese que o ano que vén siga desenvolvéndose.\nDeste xeito, existen diferentes posibilidades para poder levar a cabo o desenvolvemento do proxecto pero polo de agora non existe unha vía definida. Tal e como explicou Diego Cidrás, "é unha cuestión que aínda está por negociar".\nPois o BNG de Pontevedra leva 20 anos dando bandazos, gastando cartos a esgalla e, sobre todo, invertindo en propaganda, para que a Praza de Abastos de Pontevedra sexa non máis que unha ruína social e económica. É o que acontece cando se goberna só desde a publicidade e o autobombo e desde a seguridade que a prensa retroalimentada, destaque ano tras ano as ocurrencias do concelleiro/a de quenda.\nOgallá sexan quen de manter o mercado inalterado e recuperar o sentido do mercado como abastecemento de produtos frescos e de temporada e non o convirtan nun puñetero gastrobar coma fixeron co Mercado do Progreso en Vigo e agora tamén no mercado do Berbés! As prazas de abastos non son discotecas !!!


No Carballiño rúas case baleiras polas restriccións | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 18/10/2020 19:49\nControis para entrar e sair do concello por estrada, algún negocio pechado e outros ao mínimo; as rúas, case baleiras. No Carballiño, unha vila de catorce mil habitantes, as restriccións deixan unha estampa cando menos chamativa.\nÁs restriccións de mobilidade súmanse as de ocupación e a prohibición de xuntarse cos non convivintes. Os últimos datos falan de que aquí hai 178 casos activos, 234 en total en toda a comarca. O Carballiño, Ourense, Barbadás, Verín e O Barco están en vermello no mapa de incidencia do coronavirus.\nOs 1557 casos activos que hai na área sanitaria de Ourense representan o 32 por cento dos que hai en Galicia. Houbo aquí nas últimas 24 horas 78 novos contaxios, case 20 menos que na xornada anterior, e a cidade de Ourense baixa por vez primeira en moitos días dos 500 casos activos. Aumenta iso sí, o número de persoas hospitalizadas: son 111, e 13 delas precisan coidados intensivos.\nRegreso con derrota do Compostela a Segunda B diante do Unionistas


Aquí tes por que debes integrar estratexias de correo electrónico e redes sociais | Martech Zone\nMartes xullo 21, 2015 Mércores xullo 22, 2015 Douglas Karr\nPuxémonos un pouco contundentes cando alguén compartiu un correo electrónico contra infografía de redes sociais. A principal razón pola que non estivemos de acordo coa contra a discusión foi que non se trataría de escoller un ou outro, senón que se trataría de como aproveitar plenamente cada medio.\nOs comerciantes deberían preguntarse como poderían facelo e-mail marketing marketing de comunicación social traballar se os esforzos estivesen coordinados. O problema é que só 56% dos comerciantes integran o social co seu programa de mercadotecnia por correo electrónico.\nUsar a túa lista de mercadotecnia por correo electrónico para facer medrar as túas canles sociais e viceversa é unha situación gaña-gañou. Non obstante, unha palabra de precaución: os comerciantes deben ter coidado de recordar cal é o propósito específico de cada canle. Aínda que manter os obxectivos das túas canles fixados nos seus puntos fortes e propósitos específicos é importante para a promoción exitosa entre canles, o certo é que usar unha canle para alimentar o éxito da outra é unha estratexia de marketing intelixente. Ao integrar as túas estratexias de correo electrónico e redes sociais, podes aumentar o alcance da túa marca, engadir aos teus clientes potenciais e movelos polo embudo de vendas.\nUnha das conclusións clave que nos destacou foi Por que engadir compartición social aos teus correos electrónicos?\nEngadiuse a integración de Facebook 31 partes por cada 100 correos electrónicos abertos.\nEngadiuse a integración de Twitter 42 partes por cada 100 correos electrónicos abertos.\nEngadiuse a integración de LinkedIn 10.3 partes por cada 100 correos electrónicos abertos.\nEngadiuse a integración de Google+ 13 partes por cada 100 correos electrónicos abertos.\nEngadiuse a integración de Pinterest 14 partes por cada 100 correos electrónicos abertos.\nAsegúrese de ler a guía final de Reachmail, Beneficios de integrar o seu correo electrónico e estratexias de redes sociais.\ntags: correo electrónicocorreo electrónico e facebookcorreo electrónico e googlecorreo electrónico e linkedincorreo electrónico e pinterestcorreo electrónico e redes sociaiscorreo electrónico e twitterE-mail Marketingcorreo electrónico vs redes sociaisFacebookfacebook e correo electrónicogoogle e correo electrónicogoogle +LinkedInlinkedin e correo electrónicoPinterestpinterest e correo electrónicoreachmailmedios sociaisredes sociais fronte ao correo electrónicoredes sociais vs correo electrónicochilrotwitter e correo electrónico


A súa peza está mimetizada de xeito tan creativo que logra integrar unhas hortas urbanas presentes nunha das rúas principais da vila, empregando literalmente as súas mans cheas de arte para darnos á benvida ao seu graffiti, no que tamén colaborou o artista local Iván Gómez, tatuador a tempo completo, debuxante dende sempre e aprendiz de graffitis.\n“A arte nas mans” é unha peza que polas características do espazo camúflase coa contorna e que debe observarse, en perspectiva, dende a beirarrúa de enfronte, xusto onde están pintadas no chan, dúas pegadas de pés. A idea do graffiteiro foi recrear un muro roto, no que a través dunha fenda se puidera ver as hortas e as edificacións que hai detrás.\nA cidadanía pontesa de Rubén, notouse desde os primeiros traballos de deseño do proxecto “As Pontes enPEZAS”, no que colaborou activamente co equipo organizador, aportando ideas, ilusión e moi bos momentos.\nCedémoslle a palabra a Rubén para os agradecementos:\n“Que a xente do teu pobo che de a noraboa por un traballo có que desfrutas tanto, non ten prezo. Dende aquí agradecer á xente que se implicou en todo este proxecto e no meu caso, a camuflar entre hortas este muro nunha das avenidas máis transitadas da vila”.\nA peza de Rubén Moledo pode desfrutarse na Avenida de Ortigueira nº 78.


Rei de Copas: Da lingua (3)\nTal como sinalan os informes dos sociolingüistas, hai unha incomprensible tendencia social a ocultar o galego. Exemplo triste: hai anos asistín ao casamento duns veciños. Cónstame que os noivos, os pais, as dúas familias enteiras, o crego oficiante... absolutamente todos os que alí estabamos eramos galegofalantes. A cerimonia celebrouse nunha parroquia da provincia de Ourense, non en Sevilla ou Valladolid. Pois ben, todo, absolutamente todo foi en castelán. E aínda engado algo máis: moito me temo que eu fun o único sorprendido. Este caso ten parentes próximos noutros que vemos decotío: esquelas de defuntos galegofalantes que non están en galego, invitacións a banquetes de galegofalantes que non están en galego, galegofalantes que non falan galego no supermercado ou no médico ou no concello... Sei que non estou a descubrir nada novo nin a dicir nada orixinal. Manteño, por outra banda, o meu renegrido pesimismo. Aínda así, atrévome a pedir algo absurdo de tan sinxelo: que os que falamos galego falemos galego. Ao final, as cántigas de A Roda, anos setenta, seguen de moda. Por certo, xa que principiei comentando unha voda, vou facendo un anuncio: outro día, se Deus quere, falarei dos curas.\nO galego as veces semella unha lingua pantasma, ou idioma espectro. As veces parece que realmente non existe e que todo foi un soño extraño. “lingua onírica”. Quizais ese sexa o mellor adxectivo para definila. ¿ou seremos nós os oníricos?\nEu sigo coa miña, que non home, que o galego ha de resistir. Para o ano cásaseme unha compañeira de traballo e vai facer as invitacións en galego. Sorpresa agradable a miña porque ela é das que falan coma o Paquiño; o mozo non, que é do Mesón do Bento e aos da imprenta vailles caer unha boa porque lles puxeron "Mesón del Viento".\nLingua onírica, que fermoso, Larvós, e ao mesmo tempo que contraditoria tristura. Sempre quixen ser unha irrealidade. Ao mellor consígoo a través da lingua.\nGrazas polo optimismo, Besbellinha. Debo dicir que nos últimos anos teño ido a vodas en galego, con invitacións en galego e mesmo agasallos (eses que todo o mundo "esquece" na mesa) en galego. Moi bo o do Mesón del Viento. Digno de aparecer con letras de ouro ao carón de El Niño de la Guía.\ncoma pasou a outra vez que falaches da lingua, onte deixei algo na miña páxina que é unha resposta ao teu pesimismo. Perdoa, Veloso, pero eu teño o propósito de combater ese xeito triste de ollar o futuro do galego. Apertas!!\nO das esquelas... e totalmente certo e bastante extendido. Pareceme tan curioso!!!\np.d.Como podedes ver eu procuro poñer o meu granito de area escribindo este comentario en galego, espero sepades perdoar os meus erros. Eskerrik Asko.\nPois eu casei en galego porque o cura fai todo en galego, mais que nada. A Ana daballe a risa cando tinha que dicir: Queres se-lo meu home? pero pasamolo ben.\nPor certo, falando de vodas; que voda hai por ai ?. Cheirame que ha de ser a tua, non ?.\nGracinhas polo comentario no meu blogo e dicir que estamos ilusionados despois do primeiro momento de desconcerto. Irei relatando as novidades.\nGraciñas polo optimismo, Torredebabel, sempre fas que modifique a miña melancolía inicial.\nZorionak, Artipractor, vexo que as clases de galego van moi ben.\nQue eu saiba, Acedre, non vai haber ningunha voda por aquí. No que a min respecta, polo menos, desmíntoo categoricamente. Saúdos a todos.\nÉ un comportamento tipicamente diglósico. Cando daba clase tiña que explicar ese fenómeno para os rapaces e sempre me entraba unha estraña melancolía. É o que hai.\nHoxe chamei a Xunta ao departamento da Función Pública, a Persoal. Foi para que me deran unhas pequenas explicacións de cómo tiña que facer para causar baixa nun pequeno cargiño no que levo 5 meses ao cal renuncie.\nQueres ver que falei sempre en galego, pedín as explicacións todas en galego, e que a persoa que me contestou nunca me dixo unha palabra en galego?.\nNo departamento da Xunta no cal estou ata finais de mes, estamos 23 persoas traballando, estiven facendo un cálculo totalmente exacto de quen falamos de cotío o galego e sáenme 4 persoas, eu incluído. Cunha particularidade, que eu sempre contesto e falo en galego, sexa quen for o oínte; as outras tres persoas son galegofalantes habituais mais se alguén lles fala en castelán contéstanlle en castelán; teño comentado o tema con eles e recoñecen que non deberan cambiar o castelán, mais de alí a un pouco voltan a facelo.\nÉ o complexo do desprestixio social, queirámolo recoñecer ou non, que ten hoxe en día a lingua galega na nosa terra, e que infelizmente non damos superado.\nPor certo, eu casei hai 21 anos coa cerimonia en galego. Foi curioso ver a cara de asomo que tiñan os invitados por ver como se facía en galego. O cura era a primeira que facía en galego e trabucábase cada dúas por tres malia ser galego falante. Dende esa data non lembro que se celebrara outra na nosa lingua, a pesares de pasar xa tres curas e os tres galego falantes. Seguemos co complexo sen superalo.\nO fenómeno como sabes se denomina diglosia, ante aquilo que se supón importante utilízase o idioma, ao que evidentemente por imposición se considera culto.\nDe feito creo que un dos problemas é que se pensa en galego, fálase en galego, pero lese pouco en galego e practicamente non se escribe en galego.\nComo dixen noutro lugar, o primeiro é crerse, o segundo polo en valor a titulo particular.\nata a chepa said...\nTraballo nunha empresa pública onde o fan aproximadamente 1200 persoas, e onde os documentos escritos son fundamentais. Son a única persoa desas 1200 que escribe en galego, e tiven problemas abondo por facelo así: porque algunha xente non o entende(!), porque algunha xente non o quere entender, e porque algunha xente é tan intolerante que chegaron a retirarme a palabra (e facer outras cousas que prefiro non mencionar aqui) polo simple feito de escribir na miña lingua, cousa que os castelanfalantes fan todos os días e a todas as horas sen que ninguén os considere criminais por eso.\nSíntome cansa, defraudada, triste, desprezada, humillada e cinco mil adxectivos negativos máis, pero non penso deixar de escribir na lingua que me ensinaron os meus pais e avós, na lingua que pertence ao meu pobo.\nQue se fodan os que non entendan que son libre para facelo!


28 enero 2020 10:56 h.\nTraballadores do Concello de Sarria retiran colchóns e outro material da Escola Fogar. VILA\nPersoal do Concello desaloxou material e operarios contratados pola Xunta iniciaron obras nas novas instalacións para retomar as clases o luns. Só 46 escolares acudiron onte ás aulas\nOperarios contratados pola Xunta de Galicia e persoal do Concello de Sarria iniciaron este luns o acondicionamento da antiga Escola Fogar para poder acoller o alumnado que será trasladado dende o colexio público Frei Luis de Granada, que se atopa parcialmente apuntalado e no que se farán obras. Educación mantén a previsión de retomar as clases nesta nova localización o luns.\nA Escola Fogar atópase no mesmo edificio do colexio Frei Luis, pero nunha parte que non está afectada pola aparición de fendas. No ano 2010 deixou de funcionar como tal e, dende entón, utilízase, por exemplo, para aloxar aos participantes en distintos campamentos que se celebran na vila.\nEstas instalacións constan de doce habitacións, nas que se reparten preto de 200 camas, material que está sendo retirado por oito traballadores do Concello sarriao para poder habilitar as aulas nas que recibirán clases a partir da vindeira semana os nenos e nenas do Frei Luis. Destas tarefas de acondicionamento ocúpanse operarios contratados pola Xunta, que tamén comezaron onte cos traballos de instalación de calefacción e división dalgúns espazos.\nRepresentantes da Asociación de Nais e Pais, así coma outros membros do consello escolar e o alcalde de Sarria acudiron a primeira hora da mañá ao colexio para seguir de preto o desenvolvemento destes labores, que agardan que se fagan coa máxima axilidade.\nSegundo sinalou o delegado territorial da Xunta, José Manuel Balseiro, a previsión é que as novas aulas estean habilitadas este mércores "e que as clases empecen con normalidade o luns que vén".\nMentres, a maior parte das familias segue optando por non levar aos nenos ao centro ata que a situación se estabilice. Só 46 alumnos, dos arredor dos 370 matriculados, acudiron onte ás aulas, 23 deles de educación primaria e outros tantos de infantil.\nCon respecto a estes últimos, a súa actividade non se ve alterada porque, na súa maioría, ocupan un pavillón independente do resto do edificio. Sen embargo, hai dúas unidades de infantil que se sitúan na zona na que se farán obras de reforzo dos voladizos. Catro destes nenos acudiron ás aulas e estiveron atendidos xunto ao resto na zona habilitada para conciliación polo Concello, cuxos talleres se impartiron coma de costume.\nComeza a adaptación da Escola Fogar para acoller o alumnado do Frei...


Robbie Williams - Wikipedia, a enciclopedia libre\n13 de febreiro de 1974\ncantautor, actor de cinema, produtor musical, cantante, guitarrista e actor de televisión\nRobert Peter Williams, nado en Stoke-on-Trent (Staffordshire) o 13 de febreiro de 1974, é un músico inglés.\nSeu pai, Pete Conway, é un actor de comedia, súa nai, Teresa Jeanette Williams, dona de varios pubs. Cando Robbie só tiña 3 anos, seus pais divorciáronse e el, xunto a súa nai e a súa irmá Sally, foi vivir a unha casa preto do estadio de fútbol do Port Vale FC, do cal é un fanático seguidor. Durante a súa infancia Robbie caracterizábase por ser, como el mesmo di, "o neno gordecho que ía por aí facendo caras e bromas, ata que estiven rodeado dun gran círculo de amigos". Robbie non era coñecido polas súas habilidades académicas, pero si pola súa aptitude para os deportes e a súa popularidade. No instituto estudou até os dezaseis anos, cando deixou os estudos porque quería ser actor.\nO seu primeiro traballo foi de vendedor de xanelas na empresa dun familiar. A súa vida cambiou cando respondeu a un aviso nun diario que pedía un membro para a banda Take That. Mark Owen catalogouno como "moi gracioso e moi seguro de si mesmo". Catro semanas despois ofrecéronlle o posto na banda, que resultou ser un éxito en Europa e vendeu en Gran Bretaña máis discos ca The Beatles. O martes 18 de xullo de 1995 Robbie deixou o grupo. Pasados seis meses, Take That decidiu separarse.\nRobbie tivo que afrontar seis meses de pelexas legais co seu anterior grupo e unha temporada nunha clínica desintoxicándose das drogas. Máis adiante Robbie sacou o seu primeiro álbum, Life Thru a Lens (1997), disco multiplatino igual có seguinte, I’ve Been Expecting You. O álbum foi moi ben en vendas e obtivo unha moi boa crítica. En 1998 gañou tres premios Brit Awards: Mellor Artista Masculino, Mellor Single (Angels) e Mellor Videoclip (Millenium).\nNo Glastonbury Festival de 1998, Robbie actuou ante a maior audiencia xamais convocada, nun escenario piramidal. Tamén foi cabeza do cartel en Slane Castle o 28 de agosto de 1999. Vendéronse 80.000 entradas do festival semanas antes da súa celebración.\nNo 2000 o lanzamento do seu terceiro disco solista, Sing when you are winning, significou o gran boom do seu primeiro sinxelo "Rock DJ", co extravagante videoclip. O seu segundo sinxelo foi "Kids", no cal Robbie foi acompañado por Kylie Minogue, e "Somethin’ Stupid", canción que interpreta con Nicole Kidman.\nAs súas letras teñen sentido e falan de moitas máis cousas que de amor, entrando no terreo da relixión, ou o da violencia, que a miúdo vai asociado á música actual, igual có consumo de drogas, que Williams nunca escondeu.\nEscapology é un disco con estilos variados e grandes temas coma "Feel", que comprenden o son de Blur, Queen e ata os Beatles. Destacan cancións como '"Something Beautiful", "Monsoon", "Sexed up", "Song 3", "Me and my monkey" e seu primeiro single "Feel", unha balada catalogada coma un futuro clásico da súa discografía. Para a promoción de Escapology saíu espido en internet, porque di que quere compartir os atributos cos que Deus o trouxo ó mundo. O disco deu lugar a unha das súas grandes xiras, durante a que tocou tres días consecutivos, dando lugar a un disco en directo con algunhas das súas mellores cancións, Robbie Williams Live Summer 2003. Ó longo de tres días de agosto, Robbie actuou ante 375.000 fans en Knebworth Park, superando o anterior récord, logrado por Oasis.\nTras un récord de oito anos seguidos encabezando as listas musicais, Robbie Williams lanzou a súa primeira colección de Grandes éxitos. O álbum ofreceu, ademais do primeiro material novo de Robbie en dous anos, unha selección dos mellores temas que marcaron unha das máis destacadas carreiras da historia musical británica. Greatest Hits presentou temas de catro dos álbums de máis éxito de Robbie: Life Thru a Lens, I’ve Been Expecting You, Sing When You’re Winning e Escapology.\nCommons ten máis contidos multimedia sobre: Robbie Williams\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Robbie_Williams&oldid=5587131»\nA última edición desta páxina foi o 21 de setembro de 2020 ás 12:49.


RECURSOS DE AXUDA\nEste é un apartado creado especialemente para vostede.\nPorqué pensamos en vos e queremos ofrecerlle un servizo da mellor calidade en todos os ámbitos.\n¿Cál é a importancia de un servizo funerario?\nDende o principio da historia, as sociedades crearon as ceremonias para honrar a aqueles que morreron. Nun principio, o propósito do ritual era enviar os difuntos no seu viaxe ó máis alá. Hoxe, porén, moitos expertos coinciden en que os beneficios de un servizo é para aqueles que se quedan. Porse de acordo coa pérdida é importante para axudar ós sobrevivintes de axustar e recoñecer que ocorreu unha morte. Un servizo funerario provee a oportunidade para que amigos e familiares poidan celebrar momentos vividos e permitir empezar un novo proceso.\nSí, a planificación previa é unha das cousas máis importantes que vostede pode facer para os seus seres queridos. Proporcionaralle unha imaxe máis clara da súa última voluntade e axudará a acougar da preocupación acerca de cómo en realidade prefire ser recordado. Estos plans poden ser tan simples o tan elaborados como o que vostede elixa.\nO proceso de planificación previa, permitelle planificar ó seu propio ritmo, equipado cós feitos e un amplo información, para que se sinta cómodo coas decisións que toma. Facer arranxos por adiantado tamén lle permite prefinanciar un servizo funeral e nos prezos de hoxe en día. Podemos axudarlle coas súas necesidades de acordo previo. Tamén pode visitar a nosa sección de pre-planificación para máis información.\n¿Podo facer os meus arranxos para o funeral antes de morrer?\n¿Qué se debe facer cando ocorre unha morte nunha cidade e o funeral farase noutra cidade?\nUnha morte que se produce lexos da súa amada cidade natal pode ser unha experiencia inusual para vostede e a súa familia. Mentres que , a nosa funeraria ten un amplo experiencia no manexo dos detalles necesarios cando esto ocorre.\nA familia debe porse en contacto con nos para que os servizos se leven a cabo e poder coordinar o transporte do seu ser querido para o coidado no lugar deseado.\n¿Cántos tipos de cadaleitos existen, e por qué alguns son máis caros que outros?\nHai una gran variedade de formatos, están feitos de madeira ou metal (zinc) e están dispoñibles nunha variedade de estilos e cores. Os prezos varían, dependendo do tipo de madeira e grosor, acolchado interior ect.\n¿Qué pasa coa participación dos nenos?\nCando ocorre unha morte, os nenos incluense a meúdo.\nÓ igual que os adultos, que necesitan para traballar a través do seu dor e encontrar consolo en decir adeus a súa maneira. Os nenos poden sentirse mellor durante e despois de eventos de funeral si se lles anima a participar tanto como elos prefiran.\nPódese colocar algo no cadaleito, escribir unha carta, de cor de unha imaxe ou mesmo ler unha nota no funeral.\nVostede pode axudar ós nenos mediante o fomento das suas preguntas e responderlles con amor, paciencia e tranquilidade.\n¿Cánto costa un funeral?\nOs gastos funerarios varían dependiendo da funeraria e o tipo de servizos e produtos seleccionados. Hai varios tipos de custes asociados con un funeral: os imprescindíbel como (cadaleito, carroza funebre, xestións e servizo de igrexia); logo están os que sí podemos prescindir pero que se acostuma a por, como flores, autocares, emisións en radio, esquela en prensa, ect.\n¿En qué consiste o proceso de cremación?\nTodas as autoridades civís e médicos deben emitir todos os permisos requeridos. O próximo da persoa autorizada de parentesco ou de outro tipo debe proporcionar a autorización para cremar. O seu proveedor de servizos fúnebres podelle axudar a través de este proceso para asegurar que toda a documentación necesaria complentouse e as autorizacións e permisos obtidos.\nRegulacións en moitos estados tamén requiren que un certo número de horas de transpiración despois de que se produzca a morte(xeneralmente de 24 a 48 horas). Despois de que estas condicións se cumplen, a cremación terá lugar. A continuación os restos cremados son depositatos nunha urna que elixe a familia.\n¿Son especiais os cadaleitos para a incineración?\nSí, hai un ampla gama de cadaleitos de cremación para satisfacer as necesidades de cada familia.\nUn féretro de cremación está especialmente construído con materiais que respetan o medio ambiente. Parecese moito a un cadaleito de enterro e é apropiado para a velación. É incinerado có difunto.\n¿Podemos ter un funeral si estamos elixiendo a cremación?\nO seus familiares e amigos poden reunirse, xa sexa antes ou despois da cremación.\nA súa familia pode optar por ter o funeral de corpo presente, antes da cremación o un servizo con ou sin restos incinerados (cinzas) do seu ser querido\n¿Qué pasa cós restos cremados?\nDurante a conferencia, de acuerdo a súa familia, pediraselle que seleccione unha urna para manter de forma permanente o seu ser querido, os restos cremados. As urnas poden ser en bronce, cerámica, vidrio, porcelana, madera, ou outros materiais. Están feitas en base das formas tradicionais o cubo ou pueden ser diseños únicos. Unha variedade de urnas están dispoñibles para reflexar as aficiones, creencias ou estilo de vida do seu ser querido.\nHai moitas opcións para elexir a hora de seleccionar un lugar de descanso final para a urna de seu ser querido debido á conmemoración de cremación pode ter calquer número de formas. Moitos cemiterios crearon espazos especialmente para o recuerdo duradeiro. Os restos cremados poden ser permanentemente recordados nun columbario, zona de enterramiento en terra ou en zjardín, especialmente diseñado para a cremación. Algunhas familias tamén optan por colocar as porciones en urnas de recuerdo en miniatura ou pezas de xoiería e dispersión de outra pequena porción nun lugar especial. (Teña en conta que é necesario revisar as restricciones locais sobre a dispersión dos restos cremados, tanto en propiedades públicas e privadas.)\n¿Non é a cremación máis barata que o enterro tradicional?\nHai unha amplia selección de opcións e prezos para os servizos de cremación e de mercancías. Ó igual que có enterro tradicional, a súa familia decidirá o moito ou o pouco que gastan nun servizo de cremación. Se vostede elixe planificar con antemán, vostede pode decidir qué precio é apropiado antes da hora de necesidad.\n¿Cómo escribir unha tarxeta de condolencias?\nA súa tarxeta debe transmitir un mensaxe de que:\nPermitelles saber cánto lle importa.\nAfirma que fixeron todo o posible.\nInvitaos a falar sobre os seus sentimentos cando están listos.\nO que debe evitar decir:\n"Sei cómo te sintes."\n"Vostede debe _____."\n"O tempo cura todas as feridas.\n"Polo menos xa non está no dolor."\n"Ela está nun lugar mellor."\n"Era o tempo de Deus / a".\n"Ouh, non é tan malo."\n"Vostede vai estar ben."\n"As cousas van volver á normalidade antes de que o sepa."\nSe ten algunha outra pregunta, non dúbide en porse en contacto con nos,\na través dos nosos teléfonos, email ou dende a pestaña de contacto.


Primavera do Cine e Entrevistamos a Nico Martínez MillánPrimavera do Cine e Entrevistamos a Nico Martínez Millán\nPrimavera do Cine e Entrevistamos a Nico Martínez Millán\n27 agosto, 2015 Celeste Conde Gómez Deja un comentario\nCunha calor incipiente e alguna que outra visita a praia por parte dalgún afortunado, estreouse a cuarta edición do Festival Primavera do Cine en Vigo que, dende 2011, veñen dispostos a ensinarnos o mellor do mellor do cine galego. Así, este 2015 puidemos disfrutar de nada menos que 43 obras galegas (repartidas entre curtametraxes, longametraxes e videoclips) e, coma gran novidade, dunha mostra de cine lusófono –que non entraba a concurso- cun total de 12 títulos que nos permitiron coñecer de primeira man as maravillas que fan os nosos veciños.\nAcostumados estamos xa a esperar con moitas ganas, ano tras ano, esta cita que consigue facernos viaxar por innumerables historias: dende as Ons con Fóra do continente ata os EE.UU con A viaxe de Leslie pasando pola cosmopolita Londres ao ritmo dun Galicia Portobello road.\nEsta Primavera do Cine voltou máis internacional ca nunca e, por suposto, con máis forza, traendo a Vigo un festival de calidade onde mostrar os proxectos que se están cocendo actualmente no audiovisual galego.\nSen embargo, non só de cine vive o home así que, ademáis de todos estes filmes, organizáronse actividades paralelas tales coma unha master class impartida polo guionista Tirso Calero ou Escoita…¡E cine!, unhas xornadas que pretendían acercar o cinema aos máis cativos mediante unha serie de proxeccións musicalizadas en directo por Capervek Trío.\nUnha das obras que se proxectaron foi Fóra do continente, un documental de apenas 20 minutos onde navegamos ata as Ons e nos colamos nos fogares – e na vida- dos últimos habitantes da zona. ¿O seu autor? Nico Martínez Millán, un hionense de 23 anos afincado en Barcelona que conseguiu “enganar a tres cataláns e un galego para que me acompañasen e así poder levala a cabo”.\nUn proxecto que non ten desperdicio e polo que quixemos entrevistar o seu director. Disfrutade con ela e se podedes, non vos perdades este filme. Da que pensar.\nNICO MARTÍNEX MILLÁN\nDocumental «Fora do Continente»\n«O que me gusta facer son documentais: era a excusa perdecta para vivir esta aventura»\nNo Festival Primavera do Cine en Vigo presentouse o teu documental, Fóra do continente. Cóntanos, Nico, como se che ocorreu a idea de filmar aos últimos habitantes das illas de Ons?\nOs veciños do Hio temos a sorte de que cada mañá ao erguernos podemos elixir cara onde xirar a vista: cara un lado temos as Cíes, cara o outro as Ons. A miña familia sempre virou cara a ría de Pontevedra polo que coñecín a realidade das Ons dende moi pequeno. O proxecto nace no 2013, no contexto dunha materia de documental na Universitat Pompeu Fabra, en Barcelona. Cando estás máis lonxe da casa, cando máis tempo pasas fóra, colles unha maior perspectiva e valoras incluso máis o que temos en Galicia, un país rico a nivel natural e sobre a nivel humano. Cos veciños de Ons quería amosar a Galicia menos infectada e contaminada polos moitos inputs exteriores que recibimos os que vivimos en contacto directo e constante coas comunicacións 2.0.\nTiña moito interese por coñecer persoalmente aos veciños das Ons, o que me gusta facer son documentais: era a excusa perfecta para vivir esta aventura. Só tiven que enganar a tres cataláns e un galego para que me acompañasen e así poder levala a cabo.\nA obra dura uns 20 minutos pero para poder amosarnos isto, cantas horas tiveches que gravar?\nFixemos dúas “expedicións” ás Ons para rodar de xeito moi intenso. Tiñamos que aproveitar o pouco tempo que podiamos estar na illa, xa que por motivos de estudos e traballo foi en períodos curtos de cinco días. En total, temos máis de 30h de material: entrevistas, día a día dos protagonistas e recursos da illa.\nO documental necesita unha investigación previa. No teu caso, como foi ese proceso de investigación?\nO certo é que foi complicado. Eu presento o pre-proxecto na universidade despois de realizar unha investigación previa bastante profunda mais a distancia. Paralelamente aos meus estudos de Comunicación Audiovisual, estaba becado na propia UPF polo que non podía marchar de Barcelona ata as vacacións de Semana Santa e cando chega a data e vou ata ao Morrazo, encóntrome con que as comunicacións coa illa están totalmente cortadas por un temporal que afectou a toda a costa galega. Ese illamento, que comecei a vivir en primeira persoa, (os que vivimos no continente tamén podemos estar illados de algo), fixo crecer as miñas ganas de comezar a rodaxe.\nA gran sorte que tiven foi coñecer a algunha xente procedente de Ons que agora vive no “continente”: veciños meus do Hio e outros compañeiros de Bueu. Grazas a eles, e máis a Manuel Dopazo, un mozo de Bueu que está a realizar unha investigación sobre o galego na illa de Ons (forma parte dos seus estudos de Lingua Galega na USC), puiden chegar a illa en maio cos deberes feitos e cunha idea do que me atoparía alí.\nEn Fóra do continente, levou mais traballo, a gravación ou a posprodución? Canto tempo tardaches en gravar e canto no proceso da montaxe?\nSen lugar a dúbidas, a posprodución. Foi un proceso moi longo. Como explicaba antes, Fóra do Continente comeza nunha materia universitaria. Unha vez esta remata, decidimos seguir co proxecto máis alá. Como a primeira versión de montaxe non nos enchía decidimos volver a illa a gravar máis material para completar e valorizar o que tiñamos. Dende a finalización desta segunda fase de rodaxe ata que pechamos toda a posprodución o proceso alongouse durante máis dun ano.\nA rodaxe é un proceso moito máis agradecido, e se é nunha illa coma Ons aínda máis. Estás en contacto cos protagonistas, co medio que os rodea, co equipo co que estás a traballar. Porén, a posprodución, pide moita máis paciencia e tempo, descanso.\nA priori, cando unha persoa se ve por primeira vez na pantalla non se soe gustar: que si a voz non é a súa, que si ten unha risa rara… Ensinácheslle aos protagonistas o resultado final? E se é así, como reaccionaron?\nA verdade é que, mea culpa, aínda non viron a montaxe definitiva! Si que lles pasei outras versións previas do documental, mais dende que temos a curta pechada non puiden visitalos e ensinarlles persoalmente a peza. Temos en mente realizar unha estrea no Morrazo e esperamos que poidan acudir a ela. O máis gracioso é que cando lles ensinei as outras versións de montaxe, preocupábanse máis pola illa e polo bonita que saía nas imaxes que non por eles mesmos.\nVeña, Nico, confesa, que seguro que se te pasou pola cabeza a mesma pregunta que a nos… ti serías capaz de vivir nas Ons?\nTeño que dicir que foi unha conversa moi recorrente entre os membros do equipo que estabamos alí. Quedaría nas Ons para unha longa tempada, penso que é un lugar marabilloso para montar, por exemplo, mais non para vivir anos e anos. Alí o tempo non importa, como diría Chefa (protagonista do documental xunto a Victoria) “fas o que o teu corpo teña ghanas de faser”. A liberdade que sentes alí e moi difícil de atopar noutros lugares. Porén, sendo un cu inquieto coma son, recoñezo que non me podería establecer alí indefinidamente. Aínda que Victoria e Cesario xa o intentaron con todos os do equipo, sobre todos cos cataláns.\nComentáchesme que o que máis te gusta dos festivais e o feedback que se produce coa xente…como reaccionou o público nas proxeccións da túa obra?\nNo Primavera do Cine únicamente puiden asistir a unha das sesións, foi unha visita moi express Barcelona-O Hio-Barcelona. Alí tivemos a oportunidade de compartir uns minutos falando do documental na entrada do Museo do Marco moi ricos. O público namórase de Victoria, ao igual que nos o fixemos durante a nosa estancia nas Ons. Como xa vin o documental unha chea de veces, é moi chulo adicar as proxeccións do mesmo para fixarte nas reaccións do público: os sorrisos de complicidade que levantan Victoria e Chefa e a capacidade de reflexión que teñen as súas palabras son o máis bonito.\nQue é o máis asombroso que che pasou rodando Fóra do continente?\nPasaron moitas cousas, quizais a máis espectacular foi a volta ao continente da segunda rodaxe. Tivemos a sorte de que, nesta segunda fase, gozamos e sufrimos da climatoloxía que desexabamos para o documental: chuvia, néboa e mar picado. O problema é que pensaramos moito no noso documental e non tanto na volta. Despois duns días de tempo difícil, a cousa aínda se complicou máis os últimos días e case quedamos atrapados na illa sen data para a volta. Tiñamos que volver co relevo dos traballadores do Parque Nacional das Illas Atlánticas, pero o mal tempo impediu a saída do seu barco do porto de orixe. Finalmente, conseguimos contactar coa Confraría de Pescadores de Bueu, que moi amablemente, nos ofreceu a posibilidade de volver co controlador dos percebeiros nun barco duns cinco metros de eslora cun tempo nefasto na ría. Recordo perfectamente as nosas caras ao ver chegar aquela lancha ao muelle das illas Ons e as palabras do seu único tripulante ao preguntarlle polo tempo que nos levaría chegar ao porto: “Normalmente uns vinte minutos, hoxe uns corenta. Se chegamos…”\nEn que estás a traballar na actualidade?\nO mundo audiovisual non deixa descansar ningún momento, polo que paralelamente estás rematando un proxecto e xa pensando no seguinte. Conseguimos unha aportación dunha asociación do Morrazo interesada na promoción da comarca para sacar unha pequena tirada de Fóra do Continente en Dvd’s, polo que estamos somerxidos no proceso de edición dos mesmos.\nComa montador veño de rematar unha longametraxe documental, La distància dels noms, que ocupou boa parte do meu tempo durante os últimos meses.\nIsto provocou que tivese que deixar de banda un pouco os proxectos persoais que teño moitas ganas de sacar adiante. Un deles é unha aposta do colectivo audiovisual do que formo parte, Omen Producións, que se chama Sol Baix, e é o piloto dunha ficción televisiva de tres episodios que estou a preparar xunto con Arnau Abella. Aínda así non esquezo o documental, e recoñezo que xa caeu algunha visita pola Galicia interior durante as vacacións para localizar algunhas zonas onde me gustaría rodar.\nENTREVISTAS, EVENTOS AUDIOVISUAL, CROA31\nPrevious Article← No Tengo Mamá 2015\nNext ArticleMari Publi del Socorro – Ángel Iglesias →


A Casa Vella abre unha convocatoria internacional para residencias artísticas e de investigación | Erregueté\nA Casa Vella vén de publicar a súa primeira convocatoria de residencias artísticas e de investigación para compañías ou artistas con residencia en Portugal e para compañías ou artistas con residencia noutros países do Programa Iberescena (Arxentina, Bolivia, Brasil, Colombia, Costa Rica, Chile, Cuba, Ecuador, O Salvador, México, Panamá, Paraguai, Perú e Uruguai).\nO proxecto A Casa Vella, con sede en Amiadoso, Allariz, concíbese como un espazo de creación artística e acción social no rural, para a investigación e formación artística, o uso creativo e saudable do corpo, o respecto polo medio natural e a posta en valor dos seus recursos endóxenos e o patrimonio cultural inmaterial; como un espazo para a conexión, a relación e a reunión, favorecendo a reflexión e o diálogo; o encontro interxeracional, un lazo de unión entre o rural e o urbano, entre a arte, os corpos e os ecosistemas natural e social.\nConvócanse residencias de investigación e creación de artistas individuais ou equipos de máximo 3 persoas, de curta ou media traxectoria profesional, que fundamenten o seu traballo artístico arredor do movemento e o corpo. Valoraranse positivamente os proxectos que experimenten con fórmulas de arte comunitaria e interxeracional, abrindo portas a novas formas de habitar e convivir.\nO programa de convocatorias 2022 está apoiado por Iberescena e a Xunta de Galicia e o período de aceptación de solicitudes abrangue dende o 16 de febreiro ao 15 de marzo de 2022. Para participar na convocatoria haberá en enviar un correo electrónico ao enderezo acasavellamiadoso@gmail.com a seguinte documentación, con asunto CONVOCATORIA RESIDENCIAS: un dossier descritivo dos obxectivos da residencia, contidos, proposta de actividade de mediación e ligazóns a traballos anteriores (máximo 5 páxinas); currículo (máximo 1 páxina por artista); cédula de identidade das persoas participantes na residencia e país de residencia; carta de motivación (máximo 1 páxina).\nA resolución da convocatoria darase a coñecer como moi tarde o 15 de abril de 2022 e as residencias desenvolveranse dende o 1 de xuño ao 31 de agosto de 2022, cunha duración máxima de 15 días.\nO espazos destinados ás residencias son a sala de ensaio, o espazo residencial – aloxamento, os espazos naturais da Reserva da Biosfera, os espazos nos centros educativos do Concello (escola infantil, primaria e IES) e o Fogar dos Maiores.\nA entidade correrá a cargo dos desprazamentos internacionais e locais, aloxamento e manutención así como o persoal necesario para o acompañamento artístico do proceso. Ademais porase á disposición das artistas o rexistro documental, fotografía e vídeo.\nPola súa banda, as artistas comprometeranse a realizar a residencia no período acordado por ambas partes; realizar unha actividade de mediación coa comunidade local e/ou comunidade artística de Galicia ao finalizar a residencia ou no transcurso da mesma (encontro, mostra, apertura de proceso participativo,…); realizar unha memoria descritiva da residencia (máximo 5 páxinas) e entrega nun prazo máximo de 1 mes desde a finalización da residencia; autorizar ao rexistro en vídeo e foto da residencia e respectar as instalacións e o entorno.\nBases da 1ª convocatoria internacional de residencias artísticas na Casa Vella\nNeste artigo falamos de: A Casa Vella, Iberescena, Xunta de Galicia\nUnha exposición sobre María Casares percorrerá as principais cidades galegas\nA Xunta inicia a súa programación especial polo centenario da actriz María Casares cun ciclo de conferencias


Compostela 'convida' a Rajoy\nTemas: RAJOY SANTIAGO DE COMPOSTELA RANDE AP-9\nO presidente do Goberno central inaugura o sábado as obras de ampliación da ponte de Rande e o concello compostelán agarda que visite Santiago para facerlle chegar unha reivindicación histórica: máis “implicación” coa cidade.\nPor Galicia Confidencial | Compostela | 26/12/2017 | Actualizada ás 19:48\nComo é habitual por estas datas, Mariano Rajoy, presidente do Goberno, viaxará a Galicia esta fin de semana, onde ten previsto pasar uns días na súa terra natal. Aproveitando a súa estancia no país, está previsto que Rajoy inaugure o sábado pola mañá as obras de ampliación da ponte de Rande na AP-9, aínda sen coñecerse o intre no que se fará efectiva a suba total da peaxe tralas melloras. O vindeiro luns, 1 de xaneiro, si subirá un 1,9% en consonancia co cálculo do IPC feito polo Goberno central.\nNoutras ocasións, o presidente do Goberno pasou na súa terra a festividade de Aninovo e quedou até o 5 de xaneiro, xa que ao día seguinte ten que presidir a Pascua Militar en Madrid. Antes de viaxar a Galicia para inaugurar a ampliación de Rande, na axenda do presidente do Goberno está previsto que o venres 29 faga balance do ano nunha comparecencia no Palacio da Moncloa.\nMalia a visita, non semella que Compostela estea na axenda do xefe do Executivo central. Aínda así, o concelleiro compostelán de Urbanismo, Jorge Duarte, agarda que o presidente do Goberno, Mariano Rajoy, se “pase” pola capital galega se ven a Galicia a inaugurar a ampliación da AP-9. As obras de mellora afectaron á ponte de Rande, pero tamén á circunvalación da autopìsta en Santiago, un tramo de balde.\nPOLÉMICA CON FOMENTO\nA preguntas dos medios, Duarte manifestou que esperan que "se ven a Galicia, pase por Santiago e convide (ao Goberno local) a esa inauguración". "Xa sabedes que nós nos decatamos tarde destas noticias, porque parece ser que o Ministerio de Fomento non acaba de entender moi ben o da lealdade institucional", manifestou.\nA pasada semana, o ministro de Fomento, Íñigo da Senra, acudiu a Galicia para presentar a estación intermodal de Santiago e non foi ata última hora que o alcalde da cidade, Martiño Noriega, foi convidadao a participar no acto, após unha protesta do propio rexedor ante o delegado do Goberno en Galicia.\n"Agardamos que se ven, pase por Santiago e nos convide a esa inauguración. Iso si, temos unha demanda histórica moi clara, de implicación. Entón, se ven facer unha inauguración en Rande, entendemos que tamén debería estar na cidade de Santiago", expuxo Duarte.\nO Goberno local de Santiago chama “á implicación de todas as administracións” para lograr a demanda que se lle fai dende varios sectores, como é a ligazón orbital das zonas empresariais do norte da cidade coa autoestrada AP-9 e coa autovía que vai ao aeroporto de Lavacolla.\nA INAUGURACIÓN DA AP-9\nA vindeira inauguración das obras da AP-9 ven marcada pola polémica derivada da suba de case un 4% nas tarifas, aínda que o ministro de Fomento, Íñigo da Senra, aclarou a semana pasada que a 1 de xaneiro só se poderá incrementar un 1,9% correspondente ao IPC. Parte do incremento (o que non está vinculado ao IPC) está condicionado á finalización dos traballos. En concreto, trátase dun 1% polo custo das obras e un 0,9% pola bonificación aos usuarios da autoestrada no tramo Vigo-Pontevedra (con telepeaxe e para traxectos de ida e volta durante os días laborables).\nNa súa viaxe a Galicia do pasado mércores, o ministro de Fomento ratificou que a ampliación da ponte abriríase "en poucos días", condición sine qua non para que a concesionaria, Audasa, poida aplicar a suba completa da peaxe. No entanto, o titular de Fomento aclarou tamén que, aínda que a obra estea aberta, non poderá aplicar a suba correspondente a estes dous conceptos ata que o Consello de Ministros poña en marcha a obra como tal, para o que é preciso en principio tramitar un real decreto que tardará uns meses.


Repolo con garavanzos e chourizo : Me gusta ir al super\n40 g repolo\n24 g garavanzos\nQuentar nunha pota auga abundante con sal. Cando comece a ferver, introducir os garavanzos (previamente remollados 12h en auga amornada con sal). Ó cabo de media hora, engadir o repolo limpo cortado en dados, a pataca e o chourizo. Cando todo estea cocido, escorrer a auga e servir quente, cun chorriño de aceite.\nO repolo destaca pola elevada presenza de auga na súa composición. Este alimento aporta ó organismo potasio, magnesio, calcio e vitaminas. Contén boas cantidades de fibra e hidratos de carbono, fundamentais para recuperación de enerxía e resistencia física. Ademais, o repolo presenta betacaroteno ou provitamina A, vitamina C, E, niacina e folatos. A transformación do betacaroteno en vitamina A axuda á visión, ó bo estado das mucosas, cabelo, pel, ósos e ó bo funcionamento do sistema inmunolóxico.\nAínda que presenta proteínas de gran valor biolóxico, debemos moderar o consumo de chourizo debido ó seu alto contido enerxético e graxo.


O Concello informa ós veciños sobre os impostos municipais coa distribución de 70.000 exemplares da Guía do Contribuinte | Concello de Lugo\nO Concello informa ós veciños sobre os impostos municipais coa distribución de 70.000 exemplares da Guía do Contribuinte\nA Concelleira de Economía, Emprendemento e Autónomos, Sonia Méndez, presentou hoxe a Guía do Contribuinte, que recolle o calendario anual para o pagamento dos impostos municipais, así como as distintas bonificacións que lles ofrece o Concello a distintos colectivos de contribuíntes.\nSonia Méndez lembrou que nos últimos 6 anos os impostos municipais só se actualizaron nunha ocasión, no ano 2012, e levan o resto do tempo conxelados. Por iso, sinalou, Lugo está entre as cidades cos impostos máis baixos, segundo datos de organismos alleos ó Goberno local como son a Axencia Tributaria do Concello de Madrid ou a Organización de Consumidores e Usuarios.\nO Concello repartirá este ano 70.000 exemplares da Guía do Contribuinte por todos os domicilios, tanto na cidade como na zona rural, co obxectivo de que os veciños e veciñas teñan información detallada sobre os tributos que deben pagar e, tamén, sobre os distintos beneficios fiscais ós que se poden acoller, cuestión de gran importancia xa que para acollerse á maioría das bonificacións é necesario presentar unha solicitude.\nAdemais de ofrecer información sobre os períodos de pagamento dos impostos municipais, a Guía do Contribuinte tamén inclúe as datas nas que se realizarán os cargos bancarios no caso dos recibos que estean domiciliados.\nPrecisamente, a principal novidade do calendario fiscal municipal este ano é o adianto nun mes da data na que se fará o cargo dos recibos domiciliados da auga. O adianto débese á necesidade de cumprir cos prazos para liquidarlle á Xunta o cánon da auga.\n“O motivo fundamental do adianto é que queremos cumprir coa obriga de liquidar en prazo o cargo do cánon da auga”, explicou Sonia Méndez e tamén sinalou que este cambio permitiu facer máis escalonado o calendario fiscal municipal, xa que o pago de tributos queda repartido en 8 meses no lugar dos 5 meses anteriores.\nCon este cambio, os recibos domiciliados da auga cargaranse nas seguintes datas: 5 de maio, o primeiro trimestre; 5 de agosto, o segundo trimestre; 5 de novembro, o terceiro trimestre e 5 de febreiro, o cuarto trimestre.\nO adianto na data de cobro dos recibos domiciliados da auga fará que non coincida co primeiro cobro fraccionado dos recibos domiciliados do Imposto de Bens Inmobles, que se pasará ó cobro os días 5 de xuño e 5 de setembro.\nComo xa se anunciou días atrás, o prazo de pagamento en vía voluntaria do IBI comezará o día 21 de abril e rematará o 20 de xuño. Este ano, o Concello porá ó cobro 102.179 recibos do IBI por un importe total de 20.784.113,01 euros. Esta cifra supón un aumento nas previsións de recadación de 500.000 euros, que se debe ó crecemento das altas tramitadas, máis de 1.000, boa parte delas pola labor de detección de inmobles que os propietarios non deran de alta no catastro.\nNo caso do IBI, o Concello de Lugo ofrece unha serie de bonificacións das que se poden beneficiar, entre outros colectivos, os titulares de vivendas de protección oficial e as familias numerosas, sempre e cando así o soliciten os beneficiarios.


Novas de Normalización Lingüística:\nO Concello de Ourense reforza a súa aposta polos certames literarios e creará un novo premio de relato en 2020\nA Concellería de Cultura aposta por impulsar e potenciar os premios literarios de Ourense, e creará un novo certame a partir do próximo ano 2020. Trátase dun premio de relatos, ao que se poderán presentar obras escritas tanto en galego como en castelán. Este novo galardón únese ao Risco de Creación Literaria – que vai xa pola súa edición número 20-, e ao de Poesía Cidade de Ourense, o máis antigo de toda Galicia, que vai pola edición número 35.\nO concelleiro de Cultura, Mario González, anunciou esta novidade esta mañá no marco da presentación da obra gañadora do Premio de Poesía Cidade de Ourense 2018: Prender os fachos, compoñer os ósos, de Carlos Da Aira.\nO Premio de Poesía Cidade de Ourense foi creado polo Concello en 1980, e no ano 1982 foi ampliado á lingua portuguesa con motivo do irmandamento asinado entre Ourense e a Cámara Municipal de Vila Real.\nEn Prender os fachos, compoñer os ósos, o xurado salientou “un discurso despoxado de artificialismos mais presentando un conxunto de belas metáforas e un interesante vocabulario”. Unha obra _dí_ que “constitúe un exemplo de como é posible transmitir a mensaxe, denunciar, insinuar, dar o recado, usando para o efecto, a poderosa suxestión da palabra, ao final, ao final, unha das trabes – mestras da poesía”.\nA edición do ano 2019 do premio de Poesía gañouna a boire nse Charo Lopes coa obra Álbum, cuxa presentación se realizará en 2020. En canto á outra convocatoria literaria do Concello, o Premio Risco, o prazo de presentación de obras rematou o día 20 de setembro e hai en total 20 exemplares presentados.\nOutra das novidades que avanzou Mario González é que a partir de 2020 os prazos dos Premios Literarios uniranse e publicaranse e anunciaranse todos a principios de ano. A finalidade é aumentar o coñecemento e a participación. Posteriormente, o Concello organizará unha gala conxunta dos premios a finais de ano. Outras das novidades será a recuperación das entregas de libros de anteriores edicións dos premios literarias para darllas aos centros de ensino, bibliotecas e asociacións do Concello.\nO Concello convoca o Premio Risco de Creación Literaria, dotado con 6.000 euros e a publicación da obra gañadora\nOurense, xullo de 2019.-\nA Xunta de goberno local do Concello aprobou na súa sesión desta semana as bases e a convocatoria do premio, centrado no xénero narrativo. Poderán presentarse novelas, conxuntos de relatos, ensaios, etc, e se exclúen teses académicas ou traballos especificamente científicos, que teñen o seu ámbito propio no Premio Vicente Risco das Ciencias Sociais.\nPoderá concorrer a este premio calquera persoa que presente escritos inéditos da súa autoría redactados en lingua galega, cunha extensión mínima de 150 folios e máxima de 300.\nO prazo de entrega rematará o venres día 20 de setembro no Rexistro Xeral do Concello de Ourense, na Praza Maior.\nCharo Lopes Sanchez, gañadora do XXXV Premio de Poesía Cidade de Ourense\nOurense, xullo de 2019\nMaría del Rosario López Sanchez é a gañadora do XXXV Premio de Poesía Cidade de Ourense. O xurado, reunido esta mañá no Auditorio, seleccionou o seu poemario entre os presentados por un total de 49 participantes provintes de Galicia e de Portugal. Baixo o título "Álbum", Charo López Sánchez presentou un poemario do cal o xurado destacou a súa claridade nítida. A obra -subliñou- ofrece unha estética clara e coherente onde na súa lectura, un vaise imaxinando as imaxes que recrea. En canto os temas tratados, salientan o autocuestionamento moi sincero da propia vida e da ética.\nO xurado elixiu esta obra por unanimidade e valorou moi positivamente a calidade de todas as persoas participantes.\nNa elección deste XXXV Premio de Poesía Cidade de Ourense participaron:\n- Carlos da Aira (gañador da pasada edición).\n- Celia Pereira (activista cultural).\n- Rochi Nóvoa (poeta ourensá).\n- Mónica F. Valencia (Técnica de Normalización do Concello de Ourense).\nO premio ten unha dotación económica de 6.000 euros e a publicación do publicación do libro.


Reclamamos a todos partidos ourensáns o seu apoio unánime á reforma laboral – PSdeG-PSOE de Ourense\nReclamamos a todos partidos ourensáns o seu apoio unánime á reforma laboral\npor PSdeG-PSOE de Ourense 25 enero, 2022 7 febrero, 2022\nO PSDEG-PSOE RECLAMARÁ AOS GRUPOS POLÍTICOS DA DEPUTACIÓN DE OURENSE O SEU REFERENDO UNÁNIME Á REFORMA LABORAL PARA A “CREACIÓN DE EMPREGO ESTABLE E DE CALIDADE”\nOs e as socialistas preguntan a conservadores e a nacionalistas se “van votar vergoñentamente en contra dun acordo histórico que une a patronal, sindicatos e Goberno central por primeira vez na historia”\n“Esta moderna lexislación que nos sitúa á vangarda de Europa, será un pulo para a mellora do tecido económico e social de Ourense”, destacan desde o PSOE ourensano\nOurense, 26 de xaneiro de 2022 . O PSdeG-PSOE reclamará na Deputación de Ourense o referendo unánime á reforma laboral, para a creación de “emprego estable e de calidade” e para “atallar a precariedade e o desemprego”, co fin de “impulsar a senda de sólido crecemento actual”. A través dunha iniciativa que se debaterá no pleno provincial deste venres, instarán a todos os grupos políticos a apoiar esta lexislación “acordada unanimemente por primeira vez na historia entre os representantes dos empresarios e os traballadores e traballadoras”. Tamén demandarán expresamente o apoio para a “ultraactividade indefinida e a formación”, entre outros aspectos clave.\nOs e as socialistas solicitarán a Partido Popular, Democracia Ourensana, BNG e á tránsfuga, Montse Lama, a contribuír co seu voto á “contratación indefinida fronte á temporalidade, a través do contrato indefinido e do fomento do contrato fixo descontinuo”, así como á “recuperación da negociación colectiva para aumentar os dereitos laborais”, permitindo reestablecer o equilibrio entre empresarios, empresarias e asalariados e asalariadas.\nDesde o PSOE ourensán preguntan aos conservadores e aos nacionalistas da corporación provincial se “van votar vergoñentamente en contra dun acordo histórico que une a patronal, sindicatos e Goberno central por primeira vez na historia?”. “Dicir non a esta lexislación laboral é dicir non ao progreso das nosas empresas e de todas as persoas”, aseveran antes de recordar que o PSOE “defende o diálogo como ferramenta para alcanzar acordos como o logrado cos axentes sociais, por encima das ideoloxías e do fanatismo partidista”, o que permite “avanzar cara a unha recuperación xusta e que España siga crecendo”.\nO grupo provincial socialista asegura que “estamos a demostrar con feitos que se pode saír das crises reforzando o patrimonio común do Estado do Benestar” e “non recortando como sucedeu cos gobernos da dereita”. “Con esta reforma avanzamos en dereitos laborais e melloras salariais, pero non devaluando as nóminas dos traballadores e traballadoras, como fixo o PP hai unha década”, insisten antes de salientar a “exemplaridade actual no uso dos recursos públicos e non a corrupción ou os acordos unánimes de agora e non as contrarreformas a dedo de antes”.\nOs e as socialistas piden a todas as forzas políticas da provincia que “apoien este novo marco normativo pois, de non facelo, quedaremos co que tiñamos aprobado sen acordo polo goberno de Mariano Rajoy no ano 2012 e as súas lamentables consecuencias”. “Esta moderna lexislación que nos sitúa á vangarda de Europa, será un pulo para a mellora do tecido económico e social de Ourense”, destacan.\nO PSdeG-PSOE recorda que estamos ante “un éxito do conxunto do Goberno e dos axentes sociais, que traballaron incansablemente, con reunións diarias e varios ministerios implicados, para modernizar o mercado laboral, algo imprescindible para afrontar o cambio de modelo produtivo”. “Trátase dun éxito de país”, insisten tras recordar que “homologa o marco das nosas relacións laborais con Europa, cumprindo tamén cos compromisos coa Comisión Europea para acceder aos fondos de reestruturación”.\n“Trátase de crear un marco laboral adaptado ao século XXI, que permita reducir a taxa de temporalidade, reforzar o emprego de calidade e ofrecer seguridade xurídica ás empresas e empregados” e, ao mesmo tempo, “cumprir cun compromiso adquirido coa Comisión Europea para lograr o seu aval para recibir os fondos públicos, no marco do plan impulsado pola Unión Europea para a recuperación económica e social trala pandemia da Covid-19”, conclúen os e as socialistas.\nEntrada anterior Resultados das eleccións primarias do PSdeG-PSOE da provincia de Ourense á secretaría provincial\nSiguiente entrada Denunciamos a «dexeneración democrática» da Deputación tras confirmar Contas «clientelismo» desde hai dúas décadas


Cincuenta comercios participarán na I Feira de Saldos de Brión\nCelebrarase no centro Monte Beado os días 5, 6 e 7 do mes de xuño. A Asociación de Empresarios Altamira de Brión quere celebrar a súa primeira Feira de Saldos ao grande. E para iso elixiron un marco singular, o centro comercial Monte Beado de Os Ánxeles, atraendo ata a data medio centenar de comercios "que cobren dende a oferta téxtil ata a de electrónica ou de óptica", segundo explicaba a xerente do certame, María Vidal.\nA cita, que terá lugar o 5, 6 e 7 de xuño de 10.00 a 22.00 horas, será de entrada gratuíta, e polo de pronto xa estase a pensar en reservar máis espazo "porque dos 1.000 metros cadrados que tiñamos pensados, xa estaría ocupado o 95% desta área", apunta Vidal.\nAdemais, a oferta non queda no sector comercial, xa que a hostalaría estará representada cunha cafetaría e o novo restaurante Los Palacios, na planta superior.\nIgualmente, pensouse nos peques, habilitando un servizo de gardaría, co fin de facilitar aos maiores as compras, ao igual que se reservou un espazo para aparcar.\nEncontro cos pintores\nEntre os alicientes que incorpora esta primeira feira, na que os visitantes poderán adquirir garantías e artigos a prezos moi atractivos, está o Encontro cos pintores, que permitirá que os visitantes adquiran cadros expostos na segunda planta do centro comercial Monte Beado.\nTamén haberá sorteo de regalos, como un televisor LCD, unha reunión termal ou unha cea para dúas persoas no restaurante Abelleira.\nA asociación de empresarios de Brión encontará no recinto co seu propio stand, ao igual que o Concello.\nHai que indicar que os empresarios interesados en sumar o seu comercio a esta cita, que ofrecerá auténticas gangas, poden facelo na web www.feiradesaldosdebrion.com ou ben chamando ao móbil 698 135 720.\nSinalar, finalmente, que na actualidade, a asociación Altamira está conformada por cincuenta comercios brioneses, e a preside o coñecido hostaleiro José Manuel Abelleira.


As obras do AVE obrigan a facer o traxecto entre Ourense e Zamora en autobús | Noticias de Galicia | CRTVG\nAs obras do AVE obrigan a facer o traxecto entre Ourense e Zamora en autobús\nPublicado o 05/11/2019 15:34\nChegan á estación central de Ourense, pero non van coller o tren. Desde hoxe, e ata o 28 de novembro, as viaxes entre Galicia e Madrid vía Zamora inclúen autobús.\n"Se fose un transbordo máis curto, ata Pobra de Seabra, pois vale. Pero ata Zamora é, practicamente, toda a viaxe". "Unha cousa é que vaias a unha aldea aquí ao lado, pero ata Zamora e que esteamos sempre en obras".\nO máis incómodo, coinciden, carrexar coas maletas dun lado para outro.\n"Despois hai que baixalo, volver subilo... É un inconveniente".\nO treito Ourense-Zamora está cortado polas obras da alta velocidade. Ao haber traxectos de vía única, as obras son incompatibles coa circulación dos trens.\n"Claro que é unha molestia, pero non hai atallo sen traballo". "A min non me supón nada, porque vou chegar á mesma hora".\nEn total, en Galicia hai 14 trens diarios afectados. Todos os que pasan por Zamora. Nesta primeira xornada, algo máis dun milleiro de persoas tiveron que coller o autobús.\nO Adif agarda dende hai cinco meses a que o Consello de Ministros autorice a remodelación da intermodal da Coruña\nAvisos laranxa por temporal na costa galega por ondas de ata seis metros\nMenú con estrela Michelin, a domicilio en Ourense\nO encoro de Cachamuíña estase a converter nun alivio para os ourensáns tras mes e medio de restricións


Política de privacidade - O que, ho!\nNesta web utilízanse cookies propias e de terceros para conseguir que teñas unha mellor experiencia de navegación, poidas compartir contido en redes sociais e para obter estadísticas de usuarios.\nAs cookies empregadas en oqueho.gal asócianse unicamente cun Usuario anónimo e o seu ordenador, non proporcionan referencias que permitan deducir o nome e apelidos do Usuario e non poden ler datos do seu disco duro nin incluír virus nos textos que conteñen.\nDa mesma maneira, oqueho.gal non pode ler as cookies implantadas no disco duro do Usuario dende outros servidores.\nO usuario pode libremente decidir sobre a implantación ou non no seu disco duro das cookies empregadas en oqueho.gal\nNeste sentido, o usuario pode configurar o seu navegador para aceptar ou rexeitar por defecto todas as cookies ou para recibir un aviso en pantalla da recepción de cada cookie e decidir nese momento a súa implantación ou non no seu disco duro.\nPara iso, suxerímoslle consultar a sección de axda do seu navegador, para saber como mudar a configuración que actualmente emprega.\nAínda cando o Usuario configurase o seu navegador para rexeitar todas as cookies ou rexeitase expresamente as cookies de oqueho.gal poderá navegar pola web co único inconveniente de non poder desfrutar das funcionalidades da web que requiran la instalación dalgunha delas.\nEn calquera caso, o Usuario poderá eliminar as cookies implantadas no seu disco duro en calquera momento, seguindo o procedemiento establecido na sección de axuda do seu navegador.\nComo usuario, podes rexeitar o tratamento dos datos ou a información bloqueando estas cookies mediante a configuración correspondente do teu navegador. Sen embargo, debes saber que, se o fas, este sitio poden non funcionar adecuadamente.


Fitur coñece a campaña "Galicia etiqueta calidade" · CRAEGA\nFitur coñece a campaña “Galicia etiqueta calidade”\n24 de Xaneiro de 2022 CRAEGA\nA Xunta de Galicia presentou a pasada semana na Feira Internacional de Turismo (Fitur 2022) de Madrid a nova campaña “Galicia etiqueta calidade”, impulsada pola Consellería do Medio Rural para divulgar o bo facer da xente do mar e do campo. Ademais, promoveu as 36 certificacións agroalimentarias de calidade que hai na comunidade galega, entre as que se atopa a agricultura ecolóxica.\nO director da Axencia Galega da Calidade Alimentaria (Agacal), José Luis Cabarcos, foi o encargado de dar a coñecer a iniciativa que vai da man das estratexias sectoriais que ten en marcha a Xunta. Durante a súa exposición, Cabarcos puxo en valor os produtos de calidade galegos, os cales fan de Galicia un destino turístico e gastronómico por excelencia. Tamén lembrou que a marca Galicia Calidade contará cunha sección chamada “Galicia Calidade Alimentaria”. Este distintivo agrupará produtos con denominacións de orixe e indicacións xeográficas protexidas do campo e do mar, marcas de garantía como Galega 100%, as producións derivadas das razas autóctonas e o selo pescadeRías.\nO director de Agacal deu a coñecer o mercado dixital oficial no que os produtores poderán vender estas producións establecendo contacto eles mesmos co consumidor. Trátase dun mercado online no que se poderán comercializar os produtos de excelencia de Galicia cun só clic.\nCoñece máis sobre as 36 Experiencias de Calidade\nagacalagricultura ecologicaagricultura ecolóxicacraegaExperiencias de CalidadeGalicia Calidade Alimentaria\nEntrada anteriorXa somos 10.000 nas nosas redes sociais!Entrada seguinteO consumo, o punto débil da produción ecolóxica


Concello e Universidade presentaron as actividades do ciclo Na Bocanoite, organizadas no Lugo Cultural | Concello de Lugo\nConcello e Universidade presentaron as actividades do ciclo Na Bocanoite, organizadas no Lugo Cultural\nO convenio Lugo Cultural conta co apoio das áreas de Cultura do Concello e da Deputación, e está xestionado pola USC\nO ciclo Na Bocanoite contará con varios concertos ao aire libre na Casa do Saber durante os mércores do mes de xullo\nTanxungueiras, Marcos Teira, Proxecto Lorca e Caamaño&Ameixeiras completan o cartel do ciclo musical\nO Alcalde en funcións, Rubén Arroxo, presentou xunto á vicerreitora do Campus de Lugo da USC, Montse Valcárcel, as novas actividades do ciclo musical Na Bocanoite, que se incorporan á programación cultural de Lugo para o mes de xullo. O novo ciclo contará con 4 concertos ao aire libre, na solaina da Casa do Saber, durante as do mes de xullo. O ciclo musical ‘Na Bocanoite’ está incluído na programación cultural deseñada dentro do convenio Lugo Cultural, xestionado pola USC e que conta co apoio das áreas de Cultura do Concello de Lugo e da Deputación Provincial de Lugo.\nTanxungueiras, o trío de pandeireteiras e cantareiras galegas creado hai xa un lustro por Aida Tarrío e as xemelgas Olaia e Sabela Maneiro, abrirá o 7 de xullo, ás 20.30 horas, a nova edición do ciclo ‘Na Bocanoite’, cun espectáculo sonoro que servirá para presentar ao público lugués o seu último traballo, Midas, un disco no mesturan a tradición e a vangarda.\nEste disco leva o nome dun tema homónimo, a través do que Tanxungueiras dá conta do seu poderío e da súa enerxía, ao tempo que xira cara a fusión da súa música con estilos máis urbanos, próximos ao trap ou á música electrónica, un camiño que xa comezaron a explorar no anterior álbum.\nMarcos Teira será o protagonista de Na Bocanoite o 14 de xullo, data na que está programado o concerto de presentación de Nós, o último disco do guitarrista nado en Pobra do Caramiñal. Neste traballo, Marcos Teira conta coa colaboración musical de Alfonso Calvo ao baixo, Moisés Fernández na percusión e Alejandro Vargas ao piano.\nA última achega musical de Marcos Teira supón o peche dun círculo comezado hai xa 25 anos e que o levou a percorrer escenarios por todo o mundo. Neste álbum, Teira pasa temas de jazz polo filtro do flamenco, outra das súas grandes paixóns.\nO ciclo Na Bocanoite continuará o 21 de xullo cunha nova entrega de poemas musicados de Lorca. Nesta nova entrega do chamado ‘Proxecto Lorca’, o elenco de intérpretes estará conformado polas agrupacións Noeila Geada e David Taboada, Nebra, Infrarroja, Muruáis e Monsal e Condensadores de Fluzo.\nO dúo Caamaño&Ameixeiras, integrado por Sabela Caamaño ao acordeón cromático e Antía Ameixeiras no violín e na voz, pechará o 28 de xullo a nova entrega de Na Bocanoite.\nAs catro actuacións programadas no marco do ciclo ‘Na Bocanoite’ comezarán ás 20.30 horas. A entrada aos concertos será gratuíta, aínda que será preciso reservar praza con antelación.\nAs persoas interesadas deberán solicitar as súas entradas a través do enderezo de correo electrónico cultura.lugo@usc.es. O teléfono 982 821 513 estará dispoñible para solicitar máis información sobre as distintas actividades.\nO aforo estará limitada segundo as restriccións vixentes, e en caso de choiva, os concertos trasladaranse ao auditorio municipal Gustavo Freire.\nO certame Findecurta, unha convocatoria a prol do cinema en galego promovida ao abeiro do convenio Lugo Cultural celebrará o vindeiro 8 de xullo, a partir das 20.30 horas, a cerimonia de entrega de premios da súa sexta edición no auditorio municipal Gustavo Freire, no marco dunha gala na que o público asistente poderá visualizar todas as propostas presentadas a esta edición do certame.\nA entrega dos galardóns ás dúas mellores propostas desenvolverase ao remate da gala, cando o xurado da VI edición Findecurta emitirá o seu fallo e dará a coñecer a cinta gañadora, cuxos autores recibirán como premio unha gratificación en metálico de 500 euros, ademais da posibilidade de participar coa súa curtametraxe na 43 edición da Semana de Cine de Autor de Lugo, na que competirá polo Premio do Público á Mellor Curtametraxe Galega.\nAs autoras e autores da curta máis valorada polo público presente na sala tamén recibirán como agasallo a posibilidade de presentar e competir polo premio do público na próxima edición da Semana de Cine de Autor de Lugo.\nAs persoas interesadas en asistir como público a esta festa do cinema galego da man de novos creadores poden solicitar os seus convites de balde a través do enderezo de correo electrónico cultura.lugo@usc.es. Tamén se pode acadar máis información a través do número de teléfono 982 821 513.\nO edil Rubén Arroxo, sobre a programación musical na USC | Descargar mp3


Novo logo e guías informativas para dar visibilidade ó CIM de Melide\n08/03/2019. O Concello de Melide, dende a Concellería de Igualdade e Benestar, e con motivo do 8 de marzo, día da Muller, presentouse o novo logo e as guías informativas para dar a coñecer os servizos que ofrece o CIM ás mulleres da Comarca\nMELIDE 8 de marzo de 2019.- A alcaldesa de Melide, Dalia García, acompañada pola concelleira de Igualdade e Benestar Social do Concello de Melide, María Jesús López e a asesora xurídica do Centro de Información á Muller (CIM), da vila déron a coñecer o novo logo deste centro así como tamén presentaron unhas guías informativas que a semana próxima se repartirán nos edificios municipais, nos tres CEIPs e no instituto da vila.\nAs guías informativas que foron presentadas no día de hoxe en rolda de prensa, pretenden dar a coñecer todos os servizos que ofrece o CIM para mulleres de Melide e Comarca que ten por obxectivo ofrecer apoio e asesoramento aos seus problemas.\nA través destas guías divulgativas, os veciños e veciñas coñecerán máis polo miúdo o traballo que se realiza no CIM de Melide así como tamén cales son os servizos de asesoramento que se ofrece e que poden ser utilizados a coste cero pola veciñanza. O equipo do CIM está composto na actualidade cunha asesora xurídica, unha psicóloga e unha traballadora social.\nA alcaldesa de Melide, Dalia García, explicaba esta mañá que se trataban de “dípticos moi esquemáticos e cun diseño atractivo para dar a coñecer o servizo a moitas mulleres que aínda a día de hoxe descoñecen o traballo que se realiza dende o CIM”.\nO novo logo do CIM, que tamén se fixo público esta mañá, é unha faciana de muller sobre a letra C e cor escura, que pretende identificar o servizo como adicado a axudar ao colectivo femino.\nAo mesmo tempo, dende esta mesma mañá, na fachada principal da casa do concello colga unha mensaxe clara: 8 de marzo, 365 días pola igualdade.\nA radio municipal de Melide tamén tivo programación especial con motivo do 8M. Dende as 11h da mañá e na sintonía do 107.10FM, falaron representantes das asociacións de mulleres da vila, a concelleira de Igualdade e Benestar do Concello de Melide, María Jesús López e pesoal do Centro de Información á Muller da vila. Como invitada contouse coa entrevista a Nuria Bravo, primeira muller en pilotar un helicóptero militar en España.


«Más allá del Sol», novo programa do planetario na Casa das Ciencias\nAudiovisual pensado para público infantil, que se proxectará todos os días ás 17.00 horas\nA protagonista do novo programa de planetario da Casa das Ciencias é Celeste, unha nena afeccionada á astronomía que recibe unha visita inesperada para viaxar máis aló do Sistema Solar. Durante o percorrido descobre que, do mesmo xeito que o Sol, hai moitas outras estrelas rodeadas tamén por planetas. Hainos grandes e pequenos, gaseosos e rochosos, secos ou cubertos completamente de auga. E algúns mesmo vagan solitarios polo universo.\nCreado con técnicas de animación 3D e proxección de ceo estrelado, Más allá del Sol é unha aposta por levar os últimos descubrimentos da astronomía ao público infantil. A produción aproveita a capacidade dos modernos proxectores dixitais do planetario da Casa das Ciencias para mergullar as persoas espectadoras nunha historia inmersiva que transcorre en paisaxes astronómicas recreadas con minucioso detalle. A proxección dura 25 minutos, e haberá pases a diario ás 17.00 horas.\nMás allá del Sol é un audiovisual para proxección en cúpula inmersiva de planetario producido por Render Area, baixo a dirección de Javier Bollaín. O proxecto conta coa colaboración dos Museos Científicos Coruñeses, o Planetario de Pamplona, o Parque das Ciencias de Granada e a Fundación La Caixa.


Empatía e sensibilidade | Radiofusion - A programación das Emisoras Municipais Galegas\nEmpatía e sensibilidade\n16 de Xuño, 2020 - 10:51 h. | Publicada por Radio Fene\nRogelio Arias - Roger de Flor- volverá con Strange Mystery Flower adicado a William Blake que quedou conxelado pola Covid19, pero tamén con novos proxectos cociñados no confinamento.\nSensibilidade e empatía respírase no traballo musical que Rogelio Arias coa súa irmá Amparo fixeron no disco “Strange Mystery Flower”. Dez poemas do autor inglés William Blake musicados e cantados por eles. “Cando o presentamos en Inglaterra, nun festival que xira arredor de William Blake, cumplíronse todas as nosas expectativas. Coñecimos xente moi especial. Dixéronme que o meu acento era exótico” bromea encantado Rogelio.\nA inspiración xurdiu hai cinco anos cando cae unas mans do músico de Limodre un libriño titulado “ Cancións de inocencia e experiencia”. Mercou unha antoloxía do poeta inglés e levouna consigo nunha viaxe por Italia. Á volta tiña máis de vinte poemas musicados. “A conexión foi brutal e inmediata”. Amparo, filóloga e profesora de inglés, puxo o seu coñecemento do idioma de Schakespeare ao servizo do disco, no que tamén canta como solista ou facendo coros. Así foi como William Blake pasou de ser un descoñecido a ter dous fans incondicionais. “Blake fala da conexión do ser humano coa natureza e á vez era un ser comprometido, moi crítico coa sociedade que lle tocou vivir” engade Rogelio Arias quen destaca como beleza e mordacidade dánse a man nos seus escritos.\nA presentación deste traballo “Strange Mystery Flower” no que colaboran moitos músicos amigos, quedou conxelada a causa da Covid19 porque tiveron só tres meses para dalo a coñecer. Roger veu como tiñan que cancelarse concertos en Madrid, As Illas Canarias, Baleares, Galicia… Durante o confinamento Roger de Flor non se parou e está rematando novos proxectos e reubicando actuacións para os meses de agosto e setembro.


Foran trasladadas con covid a un centro de Pereiro (Ourense) e a falecida foi enterrada coa identidade da súa compañeira de habitación\nAlcoa despide a 524 empregados e para as cubas un día despois de recibir 900.000€ de subvención\nA multinacional aplica o despedimento colectivo a pesar de que hoxe mesmo a Administración advertiulle que violou as normas que rexen as negociacións de Es tras rexeitar unha oferta do Estado. O asunto acabará moi probablemente nos tribunais, pois a polémica nacionalización da fábrica é, agora mesmo, a única solución factible para salvala.\nAlerta nunha residencia de Xove polo positivo dunha traballadora que estivo en contacto con persoas residentes en Cataluña\nA muller infectouse pola visita duns familiares de Hospitalet\nO rebrote de coronavirus na Mariña suma dous contagios máis e alcanza xa os 35\nDúas persoas permanecen ingresadas no Hospital Público dá Mariña con "evolución favorable"\nO brote da Mariña suma máis casos e o SERGAS advirte que "o coronavirus está a circular"\nA Xunta indica que hai 18 contaxiados na Mariña, cando onte informou de 11 no brote familiar . O do núcleo familiar de Xove segue con 11 casos, os outros proveñen doutro foco. Entre os dous é probable que haxa relación, aínda que aínda se está investigando.\nOutro brote en Galicia, este en Xove con oito positivos de coronavirus\nSon todos membros do mesmo grupo familiar e por agora hai 4 persoas que deron negativo e outras 25 pendentes do resultado.\nTres mozos resultan feridos nun accidente de tráfico en Xove\nPor outra banda, unha colisión entre dous vehículos en Cambre deixou feridas as súas dúas condutoras | Outro accidente en Zas saldouse cun motorista ferido de gravidade.\nFalece un traballador nun accidente laboral na planta de aluminio de Alcoa\nMorreu ao quedar atrapado entre unha ponte-guindastre e un alicerce das instalacións cando realizaba labores de mantemento na planta de Xove.\nPiden incluír a 'mámoa' de Guilán, en Xove, no catálogo de xacementos arqueolóxicos\nA asociación Mariña Patrimonio destaca as "monumentais dimensións" deste túmulo e o seu "bo estado de conservación" para xustificar a súa solicitude á Xunta.\nPlan de nova central hidroléctrica na Veiga promete 800 empregos en zona de tartaruga en perigo de extinción


E marchamos a Tolosa – Orquesta Gaos\nForon tantas horas de viaxe que nin as contamos. Pero mereceu a pena. Participar na 51 edición do Certame Coral de Tolosa, un dos premios internacionais máis prestixiosos do mundo coral, xunto a algúns dos mellores coros do mundo, compensa as horas de bus, o sono cambiado e a choiva que nos acompañou case todos os días na tan fermosa terra euskaldun.\nFoi unha aprendizaxe en moitos sentidos: a nivel persoal, a nivel coral, a nivel de xestión, como montar unha coreografía “para onte”, etcétera. Eses son os maiores premios que nos levamos. Os oficiais, quen sabe se nun futuro…


Denunciamos a escalada de manipulación da TVG tras a última denuncia dun xornalista - PSdeG-PSOE\nInicio Actualidade Denunciamos a escalada de manipulación da TVG tras a última denuncia dun xornalista\n28.04.2017 Mercedes Cernadas CRTVG, galicia noticias, Luis Álvarez, manipulación 0\nO portavoz socialista na comisión da CRTVG, Luis Álvarez, denunciou hoxe a “escalada de manipulación”, existente na TVG, tras a “punta do iceberg” da denuncia de manipulación dun xornalista despois de que fose recortada unha parte da súa información sobre o cultivo de ostras xusto pola parte que contiña críticas á Xunta, mantendo a súa sinatura coa súa voz en off.\nÁlvarez sinalou que agora “non só é o comité de empresa quen denuncia”, senón que “xa hai xornalistas con nome e apelidos que saen á palestra a denunciar as súas prácticas”. Unhas prácticas que, tras pedir amparo, agora denuncian tamén o propio comité de empresa e o Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia. O colexio, como desvelou o socialista, emitiu unha resolución na que, entre outras cousas, di que “a dirección de informativos comprometeu a dignidade e a imaxe profesional” do afectado, xa que “ningún xornalista pode ser obrigado a asinar unha información contra a súa vontade”.\n“Debería sonroxalo que o comité de empresa da CRTVG veña de activar un protocolo para asumir o control contra a manipulación na canle, ante a falta dun consello de informativos que vele pola obxectividade, porque a Xunta está a incumprir a lei”, expuxo Álvarez. “O comité de empresa vai acudir á Valedora do Pobo para que os ampare. Parécelle pouco para esixirlle o cumprimento da Lei a Feijóo? Sabemos que quen manda na TVG é Feijóo e a secretaria xeral de medios, Mar Sánchez Sierra, pero reflexione, porque aínda que non mande, vostede políticamente é o responsable”, advertiulle.\n“Coa falta de credibilidade e as sospeitas de manipulación da televisión pública, ao cortar unha noticia deberan mirar ben o que cortan”, afirmou Álvarez, que lle reprochou ao director xeral da CRTVG que reduza unha situación “grave” a “un conflicto entre redactores”. Tamén rebatiu a excusa de que se trataba dun programa non político. “O problema é que vostedes o politizan”, dixo. “O problema non é o cultivo da ostra. É que é a voz dun profesional a que sae na noticia recortada como se a suscribise. Cambien a locución e non comprometan a credibilidade dun xornalista”.\nLuis Álvarez replicoulle a Sánchez Izquierdo que a súa resposta “non pode ser cuestionalo todo” para defenderse. “Cuestionou vostede o universo completo da CRTVG, o Colexio de Xornalistas, o comité de empresa, que vén de pedir o amparo da Valedora do Pobo. En lugar de cuestionalo todo debera asumir responsabilidades”.\nPor último, o socialista criticou tamén que para a elaboración da noticia desde a CRTVG lle deran ao xornalista toda a produción pechada, dicíndolle a quen tiña que entrevistar, como e onde. “E aínda así, con todo preparado a verdadeira noticia é que non evitaron que o entrevistado criticase a xestión da Xunta”, ironizou.\nArtigo anterior\tCorrupción sistémica no PP Artigo seguinte\tInterferencia dos intereses do PP na TVG\nA CRTVG quere exercer de xuíz para decidir qué mensaxes políticas se dan e cales non


Diferenzas entre revisións de «Xanízaro» - Wikipedia, a enciclopedia libre\nDiferenzas entre revisións de «Xanízaro»\nRevisión como estaba o 11 de novembro de 2010 ás 21:51\nbot Engadido: la:Ianizari; cambios estética\nRevisión como estaba o 11 de setembro de 2010 ás 02:53 (editar)\nm (bot Engadido: ms:Janissari)\nRevisión como estaba o 11 de novembro de 2010 ás 21:51 (editar) (desfacer)\nm (bot Engadido: la:Ianizari; cambios estética)\nOs '''xanízaros''' (do turco ''Yeniçeri'', "novo soldado") constituíron a elite do exército dos [[sultán]]s [[otomán]]s. A forza, creada polo sultán [[Murad I]] por volta de [], formábana nenos [[cristianismo|cristiáns]] capturados en batalla, levados como escravos e convertidos ao [[Islam]].\nOs rapaces eran educados na lei islámica e na [[lingua turca]], ao tempo que eran instruídos nas artes militares. Os mozos medraban tendo o propio sultán como unha figura paterna, por quen estarían dispostos a defender até a morte mesmo contra seu propio pobo de orixe. A xustificativa para a adopción dun corpo de soldados conversos ao invés de turcos nativos era que os turcos debían lealdade ao seu pobo e ás súas familias, e poderíanse tornar rebeldes en caso dunha acción do sultán contra outros turcos. Os mozos cristiáns só debían lealdade ao sultán, e loitarían contra calquer inimigo por el.\nOs xanízaros permaneceron por moito tempo como a elite do exército turco, entrando em batalla en momentos decisivos ou apenas como último recurso para garantir a seguranza do sultán. Ao longo do [[século XIX]] perderon a súa forza, en parte porque o recrutamento de rapaces cristiáns tornábase cada vez máis difícil frente á oposición de potencias igualmente fortes militarmente, como o [[Reino Unido]] e [[Francia]], e tamén debido á progresiva retracción territorial do Imperio Otomano na Europa. Desde entón, até o final do Imperio, en [], os poucos xanízaros permaneceron como a simbólica guarda persoal do sultán.\n* [[Imperio Otomán]]\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/1731553"


Esta mañá a Porta de Mazarelos foi o escenario da representación da chegada do arrieiro dende o Ribeiro ata Compostela, unha figura de gran simboloxía para esta denominación de Orixe e que serviu de nexo de unión entre a capital galega e a comarca do Ribeiro.\nCoa presentación RUTA DO VIÑO DO RIBEIRO, O CAMIÑO DO VIÑO preténdese trasladar a idea do Ribeiro como unha zona con historia dende os romanos ata hoxe, pasando polas grandes ordes monacais, os fidalgos ou señores da terra e a figura dos arrieiros.\nO acto contou coa asistencia do presidente da Asociación Ruta do Viño do Ribeiro e do Consello Regulador da D.O. P. Ribeiro, Juan Manuel Casares, a directora do Centro Superior de Hostalería de Galicia, Marta Fernández, o Presidente do Cluster de Turismo de Galicia, Cesáreo Pardal e Concello de Santiago que nas súas intervencións destacaron o potencial enoturístico do territorio do Ribeiro en particular e de Galicia en xeral.\nSegundo o presidente da Ruta do Viño do Ribeiro, Juan Manuel Casares, con esta campaña de promoción centrada en “O CAMIÑO DO VIÑO” o que se pretende é “Espertar a memoria de Galicia respecto do Ribeiro, un territorio e un viño que durante séculos foron un dos motores económicos da nosa terra, e poñer en valor un rico patrimonio material e inmaterial que nalgún intre debera ser reivindicado.” Asemade apunta que “queremos que cando unha persoa beba un Ribeiro saiba que non só está a consumir un produto de alta calidade, senón que está a degustar séculos de historia e tradicións; o froito dunha paisaxe modelada a través dos séculos.”\nNa súa intervención, Cesáreo Pardal, fixo referencia a importancia do enoturismo en Galicia e a firme aposta que dende a institución que preside, se está facendo neste sector. Destacou o esforzo das diferentes rutas do viño por promover os recursos patrimoniais da cultura do viño, do que está acción de hoxe é significativa.\nA Asociación Ruta do Viño Ribeiro foi creada no ano 2007 coma unha entidade destinada á xestión e promoción dos recursos enoturísticos do territorio co obxecto de que este sector contribúa ao desenvolvemento da comarca. Hoxe en día conta con 52 socios entre os que hai 19 adegas, 7 establecementos de restauración, 11 aloxamentos, balnearios, termas, guía turística e oficinas de turismo.\nPrograma de actividades para o ano 2019\nNeste contexto, e baixo a marca “O CAMIÑO DO VIÑO”, a Ruta do viño do Ribeiro ven desenvolvendo diversas actividades durante o presente ano que consistiron, entre outras, nunha Campaña promocional nas redes sociais apoiada na edición de folletos e vídeos da Ruta do Viño do Ribeiro, a presentación de hoxe, e cabe destacar que na edición da VIII Xornada de Portas Abertas das Rutas dos Viños de Galicia, no Ribeiro tivo especial protagonismo o patrimonio cultural e artístico vitivinícola.\nAntes de que finalice o ano está previsto a realización dunha misión inversa de xornalistas e escritores especializados de ámbito español para darlle unha dimensión nacional á estratexia, e unhas xornadas históricas sobre a Cultura do Viño en colaboración con AMECHIR (Asociación de Amigos e Amigas do Museo Etnolóxico e do Conxunto Histórico de Ribadavia) tentarán sentar os alicerces históricos e culturais do Ribeiro.


Visita de Steve – CPR Santiago Apóstol\nVisita de Steve\nSteve visitounos no cole. Veu para amosarnos a súa colección de instrumentos exóticos e demostrarnos como soan.\nTrouxo un arpa de boca, un pandeiro dos indios norteamericanos, un ramallo de loureiro, varias maracas, crótalos e unha campaíña. O que máis nos sorprendeu foi a exhibición de cuncos tibetanos.\nVaia sonoridade e vibración!\nGozamos moito tocando neles e bailando.


Publicado e © de Arturo Sánchez Cidrás (Un de Loira) ás 18:41 Ningún comentario:\nO concello de Bueu premiou con diñeiro por matar alimañas\nDende mediados do século XIX moitos concellos deron en premiar a eliminación de bichos prexudiciais ou potencialmente daniños para os cultivos, os cidadáns ou os seus animais.\nPolo cal non é raro observar nos libros de Intervención da Secretaría dalgúns concello, como o de Bueu, listados mensuais con bastantes apuntes ao respecto.\nPor poñer un exemplo, fixarémonos no ano 1867, e vemos que o rango de maior a menor relevancia é:\nRaposo adulto..... 2 escudos\nRaposo pequeno. 1 escudo\nTeixugo............... 1 escudo\nPara que sirva de referencia dicir que a un mestre polo semestre de casa lle pagaban 5 escudos. Ou o aluguer dunha escola/vivenda uns 6 escudos e 600 céntimos de escudo cada mes.\nAlgún dos agraciados destes premios facíanse con algún dos animais case que todos os meses o que supuña un sobresoldo ou ás veces a única fonte de ingresos. Tal é o caso de José Mariño que nalgún mes gañou ata 9 escudos por matar catro raposos e unha garduña ou Domingo Portela, 11 escudos, por catro raposos adultos e tres xoves.\nNota: Dende os anos vinte do século pasado esta práctica foi substituída por agasallos e recoñecemento por parte dos veciños por onde se paseaba o 'botín'.\nPublicado e © de Arturo Sánchez Cidrás (Un de Loira) ás 00:08 Ningún comentario:\nPublicado e © de Arturo Sánchez Cidrás (Un de Loira) ás 00:15 Ningún comentario: