Pontevedresas na ciencia - Do Gris Ao Violeta\nPortada » Novas » Pontevedresas na ciencia\nPublicación da entrada:Febreiro 26, 2021\nNeste mes de febreiro que hoxe remata celebrouse o Día da nena e a ciencia e desde A Memoria das Mulleres queremos contribuír a divulgar a biografía dalgunhas das científicas pontevedresas máis destacadas.\nO papel das mulleres na ciencia e na investigación sempre estivo relegado a un segundo plano e, moitas veces, viron como se asignaba o crédito do seu traballo aos homes, de forma que o seu labor era invisible. As mulleres foron rachando cos moitos obstáculos cos que se atoparon pero neste campo continúa a primar a desigualdade. Buscando dar visibilidade e recoñecemento ao traballo pioneiro das científicas galegas ten lugar, desde 2007, a entrega do Premio María Wonenburger ás investigadoras salientables no seu campo, cuxo nome se debe á matemática oleiresa María Wonenburger, pioneira e referente internacional no eido das ciencias.\nA primeira galardoada con este premio foi Inmaculada Paz Andrade, investigadora pontevedresa nada en 1928, que chegou a converterse na primeira muller catedrática de Física da Universidade de Santiago de Compostela. Está especializada en microcalorimetría e as súas investigacións céntranse na termodinámica aplicada, os estudos calorimétricos e as determinacións de calor específico de sólidos e líquidos. En 1999 comezou a desenvolver proxectos de investigación relacionados cos incendios forestais en Galiza e creou o grupo THOR, un dos seus maiores proxectos, que se encarga de elaborar ferramentas informáticas para a loita integral contra os lumes. Sen dúbida, estamos ante unha muller que tivo un gran papel no desenvolvemento da física aplicada, que conseguiu abrirse camiño dentro dun campo dominado polos prexuízos de xénero e converterse nunha científica referente a nivel internacional.\nA pesar de a historia demostrar que as mulleres tiveron un importante papel no desenvolvemento das diferentes disciplinas científicas, a discriminación sistemática que afastou as mulleres do espazo público silenciou o éxito do seu traballo. Xerouse así unha gran desigualdade neste campo e, deste modo, as mulleres científicas non existen na memoria colectiva, agás contadas excepcións. Para contribuír á divulgación dunha parte importante, pero agochada, da nosa historia, cómpre achegármonos a científicas e investigadoras como Ángeles Alvariño, natural de Ferrol e pioneira da oceanografía; a ourensá Antonia Ferrín Moreiras, que se converteu na primeira astrónoma galega, ou Ángela Ruiz Robles, a ferrolá que inventou a enciclopedia mecánica.\nAínda que tampouco debemos esquecer a nosa historia recente e necesitamos dar visibilidade ao papel que desempeñan actualmente as mulleres na innovación e a investigación científicas. Entre elas, destacan figuras como Alicia Estévez Toranzo (1955), catedrática de Microbioloxía da Universidade de Santiago de Compostela desde 1991 e directora do Grupo de Patoloxía en Acuicultura nesta universidade. Centra as súas principais liñas de investigación na patoloxía bacteriana en acuicultura e promoveu unha decena de patentes de vacinas que preveñen enfermidades en peixes de consumo diario. Na actualidade, estuda a influencia do cambio climático na aparición de enfermidades nos peixes. Alén disto, é a segunda muller en formar parte da Real Academia Galega de Ciencias e en 2017 ingresou na Academia de Farmacia de Galicia.\nBióloga tamén é Carmen Martínez, pontevedresa de adopción nada en Cargas de Narcea en 1961, interesada en botánica e fisioloxía vexetal. Esta doutora en Bioloxía realizou unha pioneira labor de investigación na recuperación e conservación das variedades autóctonas de vide galega e asturiana, impulsando o sector vitivinícola desde o ámbito científico. É actualmente investigadora científica do CSIC na Misión Biolóxica de Galicia e compaxina a súa investigación vitícola co estudo das variedades autóctonas da oliveira galega.\nOutra investigadora pontevedresa que non debemos deixar atrás é María Elena Vázquez Abal, nada en Pontevedra en 1960 e doutorada en Matemáticas. Actualmente é profesora titular na área de Xeometría e Topoloxía da Universidade de Santiago e a súa investigación céntrase na xeometría diferencial. Ademais, de ser unha recoñecida investigadora, é presidenta da Comisión de Mulleres e Matemáticas da Real Sociedad Matemática Española e desenvolve unha grande actividade divulgadora con grupos escolares, participando en diversas actividades para fomentar as vocacións femininas na ciencia.\nMalia os avances na igualdade entre mulleres e homes, a presenza feminina na ciencia continúa a ser escasa e a falta de referentes femininos bloquea a incorporación de mulleres ás carreiras científicas e tecnolóxicas. É por isto que a Asemblea Xeral das Nacións Unidas estableceu o 11 de febreiro como o Día Internacional das Mulleres e das Nenas na Ciencia, co obxectivo de concienciar a poboación da desigualdade existente neste campo e lograr o acceso e a participación plena e equitativa na ciencia para as mulleres e as nenas, rachando coa idea de que ciencia non é cousa de mulleres.\nEtiquetas: oficios, pioneiras\nEntrada anteriorTemática do mes: Traballadoras do ámbito urbano\nSiguiente entradaA mirada das fotógrafas


A semana do teu comercio: Losal, S.L., Zapato Artesano\n"Losal", más de cen anos fabricando calzado artesanalmente\nIdentidade gráfica corporativa\nO CCU nace como unha necesidade de asociacionismo do comercio de Monforte para potenciar o comercio e intentar acadar a súa unión incentivando a actividade social para animar á ciudadania monfortina a saír, a gozar paseando polas rúas da cidade e a concienciar de que no comercio de Monforte poden atopar de todo o que precisen e ter as últimas tendencias de moda, calzado e complementos, nos nosos armarios.\nA directiva actual é elixida fai escasamente un ano, e é unha directiva nova na súa totalidade e moi dinámica que decidiu quedarse en Monforte a traballar para loitar polo seu Comercio e pola súa Cidade, proba diso é a gran cantidade de actividades que está a realizar a base do seu propio esforzo persoal e ás veces familiar. Iso sí, con moita ilusión de levar o seu proxecto adiante e loitar por algo que nos une e nos enorgullece a todos O COMERCIO DE MONFORTE.\nAsímesmo estamos traballando xunto con hosteleria porque creemos que a oferta de hosteleria e comercio teñen que ir da man, porque ambas son o futuro da cidade.\nA día de hoxe fixemos moitas campañas moi significativas, cabe destacar:\n• O desfile de moda benéfico.\n• A volta ao cole.\n• A 1ª feira expoción da comarca de lemos.\n• Comprar en monforte ten premio.\nA partir de agora estamos coas seguintes ideas:\n• Premios de carnaval a os mellor disfrazados.\n• Ti enamorat@ e nós pagamos a cea.\nPrevisións de realización de campañas:\n• Semana Santa: Campaña exponovia e expocomunión.\n• 2ª Feira de mostras e exposición da comarca de lemos.\n• Semana das letras galegas: Campaña do libro e campaña da flor.\nPáxina web: www.ccumonforte.info\nIndustrias Losal S.L. está situada en Monforte de Lemos (Lugo), localidade cunha gran tradición na fabricación de calzado dentro da contorna xeográfica de Galicia, onde a nosa firma conta cunha nave industrial de 700 m2 dedicada ao proceso de fabricación e cun establecemento de atención ao público no centro da poboación.\nFoi fundada en 1.899 cando D. José López Rodríguez comeza a fabricar, de forma artesanal, zapatos e botas a medida, sempre cosidos e con materiais de primeira calidade.\nA partir de 1.915, coa incorporación dos seus fillos, amplía a fábrica e nos anos 30 comeza un proceso de modernización e crecemento continuado que chega ata hoxe coa cuarta xeración familiar, que mantén a aposta da fabricación dun calzado de calidade e buscando unha consolidación e crecemento da empresa no mercado nacional e comezando un proceso de internacionalización coa apertura a novos países.\nAsí mesmo, é norma na nosa casa o utilizar os mellores materiais para, desta forma, aplicar a nosa política de calidade recoñecida polos nosos clientes.\nUnha historia de máis dun século de antigüidade require da conxunción do “saber facer” con valores como a ilusión de facer algo distinto no mundo do calzado, o respecto e a seriedade cara a clientes e proveedores, o compromiso cos nosos traballadores,…\nIndustrias Losal S.L. funciona desde a súa creación baixo un patrón de cultura empresarial inherente a establecer relacións a longo prazo con clientes, proveedores e integrantes da organización. A cultura empresarial de Industrias Losal S.L. susténtase en alicerces como:\nA satisfacción dos nosos clientes, é a nosa prioridad e razón de ser.\nPriorizar a calidade ata por diante do crecemento.\nEscoitamos aos nosos clientes, buscamos solucións e atendemos as súas peticións.\nBuscamos a excelencia a través da calidade do produto e do servizo e a atención ao cliente.\nA nosa xente e a súa calidade de vida é de gran importancia para nós.\nInvestimos na formación e capacitación de todos os integrantes da empresa.\nNas súas instalacións o consumidor poderá atopar unha ampla oferta do calzado fabricado en Industrias Losal S.L., así como as principais marcas do sector ofrecendo ao cliente as últimas tendencias e novidades do mercado.\nO cliente atopará na nosa tenda desde o máis elegante zapato de cerimonia e festa ata as confortables e resistentes botas de senderismo, sen esquecer os zapatos de aventura de carácter urbano ou as últimas novidades en bolsos ou complementos.\nPáxina web: www.calzadoslosal.com\nEtiquetas: calzado artesano, CCA, centro comercial aberto, comerciante, comerciantes, comercios, fabricación calzado, Losal, Lugo, Monforte de Lemos, pequeno comercio


CROQUES: Prensa del Movimiento\nJuan Torres López, catedrático de Economía Aplicada na Universidade de Sevilla, xunto con Vicenç Navarro, catedrático da mesma especialidade na Universidade Pompeu Fabra de Barcelona e profesor da Johns Hopkins University de Baltimore (Estados Unidos), é u dos poucos prebostes das Universidades españolas que se están mollando por defenderen alternativas ao gallopante asoballameno que está levando a cabo o capitalismo neoliberal.\nTorres é, ademais, membro do Consello Científico de Attac España e escribe un blog moi digno de ser visitado. Igual de recomendábel ca o de Vicenç Navarro. O outro día, o 3 de agosto, foi burdamente criticado polas comentaristas da SER Mariola Urrea e Elena Pisonero, dous deses piares que está incorporando a cadea radiofónica de Prisa para agasallar á dereita española. O catedrático sevillano pediu quenda para poder defenderse, pero non lle foi concedida e mesmo se sentiu enganado pola directora do programa no que se arremetu contra el (vésaxe a súa explicación premedo aquí).\nEra o que nos faltaba para quedarmos preñados de inmundicia. O ano pasado anunciou PRNoticias que o nunca ben ponderado Silvio Berlusconi andaba negociando directamente con Liberty a compra da cadea SER. De proseguir polo camiño que transitou esta radiofónica con respecto ao profesor Torres López pódese empezar a pensar que os seus directivos están achanzando ese roteiro.\nXa podemos ir levando as mans á cabeza. Se empeza a floxear a SER e despois de todo o que está a pasar coas radios e as televisións públicas, este país pode ser dentro de pouco terra queimada pra unha nova Prensa del Movimiento.\nPublicado por Perfecto Conde en 21:23\nNorberto Fuentes e Fidel Castro\nBeiras e Iolanda Díaz\nO mundo que eu non fixen\nA saga dos Núñez\nMáis sobre os culpábeis da crise\nOs culpables da crise


O Villalbés B gaña e segue de cheo na loita – Lider Fútbol\nInicio » Xuvenil » Xuvenil superiores » Liga Galega » O Villalbés B gaña e segue de cheo na loita\nO Villalbés B gaña e segue de cheo na loita\n“Acadamos tres puntos moi importantes que nos permiten seguir loitando pola permanencia”\nCONXO B 1 – RC VILLALBÉS B 2\nSegunda vitoria consecutiva para un Rácing Villlabés B que segue metido de cheo na loita pola permanencia tras impoñerse en Santiago ao Conxo B, nun partido que empezou cun ritmo frenético, no que Martín fixo dous goles e no que Clemente salvou dous puntos cunha das mellores paradas da tempada na recta final do encontro.\nAta entón o Villalbés entrara ao encontro cunha gran intensidade, e unha boa proba diso foi o primeiro disparo a porta dos chairegos aos dez segundos de partido por medio de Martín.\nO propio Martín foi o encargado de inaugurar o marcador aos cinco minutos, ao culminar desde o punto de penalti unha xogada que naceu no carril esquerdo.\nA alegría durou pouco, xa que tan só dous minutos despois o Conxo fixo o un a un cun golazo.\nA partir de aí o partido acougouse un pouco máis. Os composteláns fixéronse co balón, pero non conseguiron xerar perigo ante un Villalbés B que esperaba a súa oportunidade á contra.\nTralo descanso o Rácing volveuse a adiantar no marcador, de novo nos primeiros minutos e de novo con Martín como finalizador, nesta ocasión tras unha boa combinación no medio campo que desencadeou nun pase ao espazo de Gabri que culminou Martín.\nNesta segunda parte o partido tivo menos control, foi máis ida e volta. O Villlabés B puido sentenciar, pero tamén puido empatar o Conxo B, especialmente nunha das últimas xogadas na que apareceu San Clemente para calcar a parada de Casillas co Real Madrid ante o Sevilla no Rámón Sánchez Pizjuan.


Doodle e Making Off - Praza Pública\nQue este artigo ou similar comezase cun making of sería o normal, o desexábel. O lóxico dada a xente implicada, a cantidade de ilusións e esforzos existentes por m2. Máis aínda tendo en conta unha das receitas máxicas que adoitan mencionarse como claves para saírmos da crise: o tan cacarexado emprendedorismo. Claro que como aquí imos tentar explicar sen entrar en moitos detalles dos que poidan desvelar miserias mundanas próximas ao ridículo na proxección das grandes compañías globais globalizadas e globalizadoras; neste caso e porque sempre estamos a anovar até cando non é imos falar dun making off. A estas alturas xa imos afeitos, non? Outra luz que se apaga á dereita do fondo da saída do túnel.\nPasar de ser un baldrogas a un emprendedor é so cuestión de vontade. Un día vira o aire sen máis e de apestado dependente subvencionado polo sistema público (o inferno na concepción teolóxica da Neonada ©) mudas en tocado pola deusa Fortuna da visión privatizadora da existencia (o paraíso do ceo celestial, puro superávit de ambrosía correndo a treo polos vales). Unha voz autorizada desas que dan prestancia a artigos de opinión viría a dicir nunha situación así que cando a pedrea está de tocar, moito mellor deixarse de medias tintas e por se puidese xurdir a dúbida dunha posíbel concertación (ese nin contigo nin sen ti, ese purgatorio semiprivilexiado) nós decidimos ir a pelo. Podemos ser emprendedores, debiamos tentar ademais ser emprendedoras.\nQuen dixo medo? Díxomedíxomes e ambaxes fóra que nos chimpamos sen rede porque debemos andar rememorando momentos estelares de Pinito del Oro e nós aínda sen sabelo.\nE dicimos tamén emprendedoras porque neste caso foi unha sensibilidade –unha que probabelmente conflúa no tempo e na intención con moitas outras a teor dos acontecementos─ a que na primavera de 2011 decidiu traballar por un doodle conmemorativo das letras galegas. Iniciar a súa procura como un experimento. Comezan xa os sorrisos conmiserativos, non? Divina inocencia, alma de cántaro.\nDe acordo. Pero en que desmerecen as letras a tamborrada de Donostia? Debe ser no ruído. E no caso dos patios de Córdoba? Nas flores. No da feira de abril sevillana é cousa do saleiro, quen sabe se do donaire, mesmo se do duende. E na do recente ratiño Pérez… pois debe ser que nos entreforros cómpre ser tan xesuíta, tan monárquico, tan xornalista dos da verdade verdadeira e tan Real Académico e Español como Luis Coloma.\nAsí que cando despois de que non se chegara a tempo co doodle do 2011 e GalegoLab tomase a iniciativa tras sondar o patio para o 2012, todo pintaba ben xa que se coñecían de primeira man os requisitos demandados pola compañía\nAsí que cando despois de que non se chegara a tempo co doodle do 2011 e GalegoLab tomase a iniciativa tras sondar o patio para o 2012, todo pintaba ben xa que se coñecían de primeira man os requisitos demandados pola compañía. Tamén os prazos temporais marcados por ela mesma. Se para a delegación de Google no sur europeo non lle habería de valer o 50 aniversario dunha celebración ininterrompida mesmo durante a ditadura (a de antes, non a de agora) e de amplo calado na sociedade civil (aí tamén debemos perder moitos puntos: polo de sociedade e polo de civil) pois entón malo sería que un emprendedor como Valentín Paz Andrade non estivese á altura vendo o visto. Todo pintaba ben a non ser que non acabes de crer de todo nas bondades das macroempresas corporativistas por moito que o marketing as venda como un deses lugares onde a xente está disposta a pagar por ter que traballar: abertas, cooperativas, adaptativas, intuitivas, expansionistas, respectuosas, éticas, ecolóxicas, comprometidas, politicamente correctas, deportivas e mesmo con omega 3 e bífidus activo. Milagres do chill out.\nTodo pintaba ben a non ser que non acabes de crer de todo nas bondades das macroempresas corporativistas por moito que o marketing as venda como un deses lugares onde a xente está disposta a pagar por ter que traballar\nPois nin tanto nin tan pouco.\nDespois de meses de voltas e reviravoltas, de informes, solicitudes, mediacións con diferente grao de complexidade, moito esforzo e horas e horas de traballo coordinado dende o equipo humano de GalegoLab e desenvolvido por Eva Ruíz, India Barco e eu mesma; despois de ter recollido 5.752 sinaturas mediante o Actuable deseñado por Juan Estévez e difundido por Cristina López; de que se contase cun equipo profesional de deseño propio con ampla traxectoria e recoñecemento nacional e internacional disposto a seguir as directrices que a compañía estimase oportunas sempre de balde para resarcir “o tempo perdido” (?).\nDespois das propostas concretas de Nacho Eiros, RaEu e a súa PEME ou de Antón Pérez; unha vez conseguidos os apoios e informes favorábeis da Real Academia Galega, Subdirección Xeral de Planificación e Dinamización Lingüística, Museo do Pobo Galego, Consello da Cultura Galega, Reitorado da USC, Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua (CTNL), ProLingua, Edicións Embora, Editorial Ouvirmos, Cabozo, A Navalla Suíza, A Cuarta Parede; apoios persoais de Xabier P. DoCampo, Margarita Ledo Andión, Carlos Quiroga, Dolores Vilavedra ou Gonzalo E. Veloso, constatamos varias realidades.\nPor un lado que Google, ademais de ser un buscador parece aspirar a converterse tamén nunha máquina de fabricar escusas mutantes sempre entre o absurdo e o paifoco\nPor un lado que Google, ademais de ser un buscador parece aspirar a converterse tamén nunha máquina de fabricar escusas mutantes sempre entre o absurdo e o paifoco, todo un compendio da antoloxía do disparate que evidencia unha falta de tacto considerábel ademais de reproducir letra por letra prexuízos e desequilibrios tácticos e políticos que veñen de moi lonxe. Por outra banda que se manexa nun organigrama de nebulosa opaca bastante kafkiana (se isto é un dos modelos que nos vai salvar das duplicidades e envurullos da función pública imos aviados) e que os lentes de realidade aumentada valen de pouco se negas e renegas con cegueira testana do obvio e inmediato.\nVarias preguntas quedan aínda no aire á espera dunha resposta.\nPoderemos debater sobre a conveniencia ou non da escolla de cada ano pola RAG, mesmo da natureza e do futuro da celebración da festa das letras, pero se cadra non estaría de máis preguntarnos se unha iniciativa deste calado debería ser solicitada en primeira instancia pola Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria en combinación coa Consellería de Economía e Industria. Os estómagos agradeceríalles evitar promoción de tópicos pro pais da transición tipo Don Manuel Fraga, botafumeiros e demais morriñas gaiteiras sempre con tendencia ao bilingüismo en castelán monocorde. Aínda a risco de parecer un esforzo excesivo, a ausencia dunha presenza activa na que non teñan razón de ser os agravios comparativos ou a dunha arbitrariedade discriminatoria respecto doutros territorios así o reclaman.\nSeguimos querer sendo emprendedores, mesmo tamén emprendedoras aínda sospeitando que detrás de termo tan ampuloso tan só se agocha a consabida “búscate a vida como poidas e mira de asegurar un chusquiño de pan”. Son de agradecer as propostas oficiais se non fose porque soan tanto a propaganda, a máis do mesmo, cando o importante é que seguen faltando ferramentas que respondan ao “como?” ademais de formas garantistas cara unha verdadeira optimización de recursos e esforzos que non supoña un eufemismo maldito detrás do que esconder unha traxedia de despedimentos. Belén Gopegui advertía hai uns meses que os contidos non serven de nada se as canles non che pertencen ou se che negan; dos perigos de que calquera cambio, calquera pequena revolución sexa tamén finalmente privatizada.\nA sociedade civil, ese carracho molesto que tanto patexa e que segue a defender un papel con personalidade de seu vén de amosar que hai moitas ganas, talento, vontade e capacidade de mobilización. Xa que logo deberiamos estrear o tempo das sinerxias, de querer entender a filosofía implícita na figura dos Castellers coa que Google comezou a súa andaina na península apostando dun xeito acertado por unha oferta variada comprensiva co galego á hora das escollas lingüísticas.\nTodo o demais parece que de momento non toca. Até cando?\nOs informes das institucións e persoas enriba referidos obran en poder de GalegoLab. Grazas unha vez máis a todas elas polo seu apoio e implicación.\nNa redacción do presente artigo evitáronse mencionar nomes e cargos de Google cos que se estivo en comunicación así como datas e outros aspectos das conversas, moitas delas marcadas pola ignorancia, o desleixo ou un falso paternalismo faltón; todas moi relevantes para comprender o mar de fondo no que se produce a negativa. Consideramos que as conversas mantidas pertencen ao ámbito privado e defendemos malia todo a dignidade laboral das e dos traballadores directamente implicados.\nNacín en Barcelona, teño nome vasco e sempre quixen ser demasiado galega porque cando cres e sentes que algo é bo ou canda menos non é de todo malo, nunca se pode ser demasiado. Traballo en precario na configuración dun novo idioma aínda non recoñecido: un galespanglish creado por adolescentes. De grande quero ser unha útopica pragmática.


O innovador obradoiro "Creactivity" recala en Trives\nInicio/Concellos/O innovador obradoiro “Creactivity” recala en Trives\nTrives acollerá nesta xornada o innovador obradoiro: “Creactivity”. Trátase dun espazo interactivo que fomenta o enxeño e a creactividade con obradoiros para nenos e nenas e que tamén lles axudan a “sentirse cómodos nunha sociedade cambiante”, din dende a organización.\nCreactivity é unha das actividades que se impulsan desde EduCaixa (iniciativa de la Caixa), e está dirixida a grupos escolares de 1.º a 6.º de primaria e 1.º e 2.º ciclo de educación secundaria. Un facilitador acompaña os alumnos a través dun proceso de creación, en sesións gratuítas de 60 minutos por clase (25 alumnos aprox.).\nÉ “un contexto innovador de aprendizaxe inspirada no movemento Tinkering do Exploratorium de San Francisco, Creactivity propón atopar solucións orixinais para problemas sinxelos, e anima a ser creativos e aprender dos erros, potenciando a innovación a través da experimentación e o pensamento crítico e creativo”, segundo os seus promotores.\nO espazo permite investigar, formular retos concretos, pensar solucións, inspirarse, compartir, colaborar, improvisar, traballar en equipo e moito máis. Os alumnos traballarán competencias transversais no ámbito matemático, científico e tecnolóxico.\ncreactivity educación estudantes obradoiro secuntaria Trives


BLOG DA SILVA: O presidente da RAG suxírelle ao arcebispado que use máis o galego no próximo ano santo\nO presidente da RAG suxírelle ao arcebispado que use máis o galego no próximo ano santo\nO presidente da Real Academia Galega (RAG), Xosé Ramón Barreiro, e o conselleiro de Cultura, Roberto Varela, mantiveron onte a súa primeira reunión oficial, na que o próximo Xacobeo foi un dos temas principais. Varela sinalou que se aproveitará o ano santo para dar a coñecer a cultura e a lingua galegas en todo o mundo. «Ou meu compromiso é que durante as celebracións do Xacobeo sempre se fará unha mención especial á nosa cultura, e sobre todo á nosa lingua».\nPrecisamente, o presidente da RAG suxeriu ao Arcebispado de Santiago que nas miles de contestacións e ofrendas que a catedral fará con motivo do ano santo «se introduciran palabras e pequenos textos en galego, para que a xente que escoita decátese de que aquí tamén hai unha fala». Varela negou que haxa conflito entre o galego e o castelán, pero recordou que a prioridade da súa consellería é protexer e fomentar o galego.\nHai cousas que non se deberan ter que "suxerir", non?


Os transportistas permiten sacar produto das industrias lácteas para que poidan manter a recollida nas granxas - Campo Galego\nInicio / Leite / Os transportistas permiten sacar produto das industrias lácteas para que poidan manter a recollida nas granxas\nO alivio do bloqueo ás plantas de produción estará vixente até as 6 da madrugada e permitirá dar saída ao stock acumulado nos almacéns. Empresas de maquinaria, tratantes de gando e ducias de tractores acompañaron este martes a marcha de protesta dos camioneiros polas rúas de Lugo\nCampo Galego 22/03/2022 3:38 p.m.\nGandeiros cos seus tractores no polígono das Gándaras, antes de comezar a marcha conxunta cos camioneiros\nA intención do Goberno de aplacar os ánimos dos transportistas co anuncio lanzado este luns dunha bonificación de 500 millóns de euros, sen maior concreción, tivo o efecto contrario, facendo que máis camioneiros se uniran ao paro e facendo máis evidente tamén o apoio desde distintos sectores, como o agrogandeiro ou o forestal.\nDucias de tractores, tratantes de gando e empresas de maquinaria marcharon este martes durante máis de 4 horas polo centro de Lugo nunha marcha multitudinaria e recibida con aplausos dos cidadáns nas rúas. A asociación Agromuralla, que desde o comezo do paro apoiou abertamente aos camioneiros, mobilizou aos seus asociados e quixo apelar á reflexión dos consumidores portando carteis nos seus tractores co lema Se os produtores de alimentos paramos, que lles darás de comer aos teus fillos?\nOs gandeiros están a sufrir en moitos casos en carne propia as consecuencias da folga, con dificultades para dar saída ás súas producións e para a entrada de insumos nas granxas, pero móstranse comprensivos coa situación que está a levar aos camioneiros a protestar e que tamén están a sufrir outros sectores afectados pola suba dos combustibles.\nBalóns de osíxeno para o sector agrogandeiro\nÁ caravana polas rúas da cidade de Lugo sumáronse tamén tratantes de gando e empresas de maquinaria\nPor parte dos camioneiros que secundan o paro anunciábase a primeira hora da mañá que no día de hoxe permitirían sacar produtos lácteos das industrias de transformación asentadas en Galicia, ao igual que no día de onte se permitiu a saída do peixe almacenado desde a semana pasada na lonxa da Coruña.\n“O sábado abrimos esa ventá aos gandeiros para que as empresas de fabricación de pensos puideran sacar cereal do porto da Coruña porque é certo que estaban moi afogados nas granxas e hoxe permitiremos saír produtos lácteos das industrias para desconxestionar os seus almacéns e que poidan seguir recollendo o leite”, anunciou esta mañá Antonio Señarís Del Río, presidente da Asociación Coruñesa de Empresarios de Transporte (Ascetra) e da Federación Galega de Transportistas (Fetran), entidades que se sumaron ao paro convocado inicialmente pola Plataforma en Defensa del Sector del Transporte de Mercancías por Carretera, da que Fetran non forma parte.\nImos permitir desatoar os almacéns das fábricas para que poidan seguir recollendo o leite aos gandeiros\n“Estamos permitindo balóns de osíxeno para certos sectores. A fin de semana abriuse o acceso ao gran no porto da Coruña para que puideran comer os animais. Os fabricantes de penso dixéronos que teñen abastecemento até mañá mércores e hoxe temos que desatoar dalgún xeito os almacéns das fábricas permitindo sacar produto elaborado para que poidan seguir recollendo leite nas granxas e que os gandeiros non perdan cartos”, insistiu.\nAutónomos que traballan para Leite Río tamén participaron este martes na marcha de protesta polas rúas de Lugo\nSeñarís considera insuficientes as medidas anunciadas este luns pola ministra de Transportes: “Seguimos co paro porque non estamos de acordo coas medidas anunciadas polo Goberno. Fixemos cálculos e serían 1.200€ ao ano por camión, iso son 100€ ao mes, é dicir, unha insignificancia para como está a situación actual do transporte e do combustible, é case unha burla ao noso sector”, considera.\nCo paso dos días Lactalis, Nestlé, Celta, Río ou Entrepinares sufriron problemas de subministro de materiais e saída de produto e refugallos\n“Os que asinaron o acordo co Goberno son a gran patronal, os grandes flotistas e operadores de transporte. Aos que nos consideran minoritarios, os autónomos, somos máis de 40.000 en toda Galicia. Queremos unha estabilización do gasóleo e un cobro mínimo nas tarifas do transporte, non traballar por debaixo de custos que é o que nos está levando á ruína”, conclúe o presidente da Federación Galega de Transportistas.\nIgnacio Elola. Conselleiro delegado do Grupo Lactalis\n“Temos mil camións de produto terminado na factoría de Vilalba”\nAnte a magnitude do problema, o conselleiro delegado do Grupo Lactalis, Ignacio Elola, desprazouse en persoa a Galicia para abordar a crise, que na comunidade afecta ás dúas plantas da compañía, ubicadas en Lugo e Vilalba.\nNun primeiro contacto teléfonico con representantes dos transportistas en folga, na xornada de onte, Elola logrou o compromiso de que se abrise unha fiestra de 24 horas para a entrada de suministros de embalaxe ás fábricas de leite e para sacar produto final. Para a tarde de hoxe, ten prevista xa unha reunión presencial cos transportistas, para tratar de consolidar unha canle que permita solucionar as incidencias.\nA fiestra para introducir e sacar produto abriuse ás 6 da mañá de hoxe e péchase ás 6 da mañá do mércores, polo que o alivio é provisional\n“A situación é crítica, cun colapso das plantas logo de que durante 9 días non puideramos introducir suministros de embalaxe nin practicamente sacar produto terminado” -explica o conselleiro delegado do Grupo Lactalis-. “Só na factoría de Vilalba temos mil camións de produto terminado en stock. Se non fósemos capaces de alixeirar ese stock, teriamos que pechar a produción” -advirte-. “Xa non se trata de entregarlle o produto ó cliente final, senón de sacar o produto a outros almacéns da compañía”, apunta.\nA fiestra para introducir e sacar produto abriuse ás 6 da mañá de hoxe e péchase ás 6 da mañá do mércores, polo que o alivio é provisional. “Descargaremos algo os almacéns e a ver se damos recibido papel, cartón e palés, pero en 24 horas volveremos ter problemas”, pronostica Elola, que lembra que na planta de Vilalba teñen 700.000 litros de leite pendentes de procesar. “Se non somos capaces de facelo, esa produción perderase”, advirte.\nDe cara a abrir novos corredores de urxencia cando sexa preciso, Elola manterá esta tarde unha reunión cos transportistas. “Este tipo de xestións, como as que estamos facendo nós cos transportistas, debería telas feito o Ministerio de Transportes, con independencia de que tamén teña que abordar unha solución ó conflicto xeral”, valora o conselleiro delegado do Grupo Lactalis, que en declaracións a Campo Galego si recoñeceu a colaboración da Consellería do Medio Rural na busca de solucións ás incidencias das industrias.\nNa planta de Vilalba temos 700.000 litros de leite pendentes de procesar; se non somos capaces de facelo, esa produción perderase\nO sector está agora á espera de que o Goberno sexa capaz de concretar unha saída canto antes para a folga do transporte, logo de anunciar onte unha bonificación en xenérico de 500 millóns de euros para os transportistas.\nEn relación ás granxas que se están vendo na situación de ter que tirar leite, o conselleiro delegado do Grupo Lactalis lamenta os problemas que se están rexistrando no campo e apunta á magnitude do problema se as administracións non logran unha solución inmediata: “Estamos falando de que en Galicia se producen cada día 6 millóns de litros de leite”, lembra.\nPreguntado sobre a posibilidade de que Lactalis lles abone unha compensación ás granxas afectadas por ter que tirar o leite de xeito puntual, Elola sinala que nestes momentos está centrado en solucionar a grave crise que enfrontan as fábricas, sen descartar que nun futuro se poida valorar esa posibilidade.\nO sector gandeiro reclama medidas ante a urxencia da situación do transporte


O líder non lle deu opción ao Cocinas Bulthaup\nO Cambados T.M. aproveitou as baixas do Pontevedra para gañar 0-6\nCara e cruz para os dous equipos de cabeceira do tenis de mesa arousán. Co Vilagarcía Cocinas Bulthaup caendo con contudencia a mans do líder da Superdivisión, o DKV Borges, mentres o seu veciño Cambados T.M. daba a sorpresa desbancando, que non relevando, o Visit Pontevedra do primeiro posto do Grupo 1 da División de Honra.\nPor 0-4 caeu o Vilagarcía Cocinas Bulthaup no paso pola rúa Castelao do DKV Borges. Un resultado que cobra toda a súa dimensión cando miramos o detalle, e vemos os doce xogos a un detrás do marcador final. Co ucraíno Sergei Nigeruk asinando o xogo da honra arousán no primeiro duelo do encontro, ante Fan Chuangwei, con 11-9, 11-13, 11-5 e 11-4. Despois virían as vitorias catalanas de Oriol Monzo sobre Andrés Guillermo Correa, 11-6, 11-8 e 11-7, de Marc Duran ante Ramón Tubío Villanueva, 11-2, 11-2 e 11-5, e novamente de Fan Chuangwei con Andrés Guillermo Correa diante, 11-7, 11-6 e 11-3.\nTras o seu pinchazo, o Vilagarcía Cocinas Bulthaup ve situarse o San Sebastián de los Reyes a dous puntos, co cadro arousán sexto ocupando o último posto de acceso a competición europea a vindeira tempada, empatado a 14 puntos co A.D. Vincios.\nPola súa banda, o Cambados T.M. soubo sacar proveito das ausencias dos dous xogadores arxentinos do Visit Pontevedra para gañar 0-6, cun global de 18 xogos a 4. José Manuel Ruíz superou 3-1 a Ignacio Fernández, Fernando Padín 3-1 a Cristofer Santiago, Rafael Taboada 3-0 a Brais González, Ruíz 3-1 a Santiago, Taboada 3-1 a Fernández, e Padín 3-0 a González.\nCon este marcador o Cambados T.M. colócase cuarto na clasificación con 16 puntos, a tiro de catro do A.D. Collado Mediano, que pecha no terceiro posto a zona con dereito a disputar a vindeira fase de ascenso á Superdivisión a falta de nove xornadas para a conclusión da Liga.\nArchivado en: Vilagarcía de Arousa Cambados TM Tenis de Mesa San Sebastián Pontevedra ciudad


Detido un home acusado de acoitelar a outro nunha zona de copas da Coruña - G24\nDetido un home acusado de acoitelar a outro nunha zona de copas da Coruña\nA vítima permanece ingresada na UCI en estado moi grave\nG24.gal 15/01/2022 20:30\nUn mozo permanece ingresado na UCI do hospital da Coruña en estado moi grave, tras ser acoitelado nunha das zonas de copas da cidade. A Policía Nacional prendeu o presunto agresor este sábado no barrio coruñés de Monte Alto.\nAs forzas de seguridade detivérono tras despregar un amplo dispositivo na contorna da súa vivenda, na que se atrincheirara.\nOs feitos aconteceron na noite do venres ao sábado en Orzán. Por causas que se están a investigar, arredor das 3:00 da mañá houbo un enfrontamento entre dous mozos. Un deles parece ser que é un vello coñecido da Policía polo seu carácter conflitivo.\nSegundo as testemuñas, o agresor sacou unha navalla e dirixiuse ameazante cara á vítima e acoitelouna. O agredido foi intervido cirurxicamente de madrugada e permanece na unidade de críticos do hospital da cidade. O seu estado é moi grave.


Historias del barrio, de Gabi Beltrán e Bartolomé Seguí: honestidade a mancheas\nAproveitando a visita de Bartolomé Seguí a Viñetas desde o Atlántico, onde gustamos moito da súa exposición, especialmente na parte da obra que nos ocupa, repetimos o que dende hai tempo vimos dicindo: a bd española está a acadar cotas de calidade ás que nunca chegara. Puidera ser a consecuencia de que aos grandes debuxantes que sempre tivemos sumouse agora unha xeración de guionistas que son quen de sintetizar historias merecedoras de seren contadas.\nEste libro, que semella vai ter continuación, achéganos a unha realidade non moi afastada na que algúns lectores (as opinións dos cales imos ter sempre en conta) aprezaron unha pesada carga de drama social. Outros, para os que estes dramas foron e son máis cotiás, vemos historias humanas de gran forza contadas de maneira sublime tanto pola elegancia da narrativa como pola honestidade do protagonista como narrador.\nSeguí e Gabi Beltrán abordan o seu traballo con absoluta clarividencia dándonos a posibilidade de mergullarnos na marxinalidade dos personaxes e facéndonos entender as súas acción e emocións con naturalidade.\nTan só dicir que o se nos vai contar son as experiencias de Gabi Beltrán ao redor de 1980, cando, con só quince anos, a toma dalgunhas decisión marcan de xeito determinante o porvir da súa vida. Está ambientado no seu barrio natal en Palma de Mallorca cun estilo gráfico maxistral que non podemos imaxinar máis acertado. Sabemos que esta achega de Seguí é o compoñente axeitado que dá coherencia e que nos fai ver con sinxeleza unha realidade nada sinxela.\nFicamos, xa que logo, á espera desa segunda parte. Se chega agarrarémola coma quen atopa un tesouro que leva tempo a buscar, e se non chega non a botaremos en falla porque este tomo, que nos agarrou a nós, colmou tamén os nosos sentidos de poesía e emoción.


Lerias: marzo 2020\nCando o mundo estaba tan entretido noutros asuntos, xurde, inesperadamente, sen previo aviso, o que pode chamarse, según o meu criterio, a terceira guerra mundial, en pleno século XXI. Si, un virus contra a humanidade, e a humanidade contra un virus.\nFoi ocupando territorios, sen mais armamento que a súa capacidade de contaxiar. Primeiramente China. Ai!, alí tiña que ser. Hai tanta xente na China que secadra é unha maneira natural de selección da especie. Ataca aos mais endebles!\nLogo, para a nosa sorpresa, foise estendendo en menos dun mes, por todo o mundo. Tardamos en reaccionar, en darnos conta que nos tocaba a nós, a NOS!, si, sen distinción de clases nin idades. Incluso á clase política e quenes rexen o mundo. Tamén a quenes traballan na sanidade. Deus, cómo nos veremos se acaban con aqueles que nos sanan, que nos atenden na enfermidade!\nPois sí, e con él veu o pánico xeral. Primeiro un tanto sutilmente foise introducindo nas nosas vidas, facéndonos cambiar de rumbo. Xa non se fala de paro, de refuxiados, de terroristas, de seccesionistas, de violencia de xénero, do cambio climático, NADA!, so se fala de CORONAVIRUS!\nA pé de radio, tele, xornais, agardamos as próximas consignas. Cada día mais contundentes. Hai que evitar por todos os medios que este nemigo se estenda e se explaie como lle veña en gana.\nEstado de emerxencia, estado de alarma, estado de queda: QUÉDATE NA CASA. Para algunhas persoas esto supón un verdadeiro suplicio. Falla total de liberdades. Cando antes protestabamos polo da lei mordaza, pola falla de liberdade de expresión..... Agora, aceptamos todo o que nos digan dende arriba. Os que mandan, mandan! E mandan polo ben de tod@s. Aparece a picaresca, o afan desmedido de acaparar bens, ainda que sexa o papel hixiénico, o símbolo deste acaparamento por autonomasia. Aparecen o racionamento, o mercado negro ou estraperlo. Tamén é verdade que vai aparecendo a solidariedade. Mesmo a clase política nos da exemplo co seu comportamento de querer arrimar o hombro, de non criticar ao adversario mais que na xusta medida, de querer mesmo colaborar e seren útiles!\nAs cousas empezan a seren doutra maneira ben diferente do que eran. Xa se pode facer teletraballo, (non sei por qué antes non), pódense facer quendas nos traballos, (conciliación da vida familiar, por fin). Estudar dende a casa por videoconferencia, que os restaurantes che sirvan a domicilio, que poidas ver cine, concertos sen ter que sair da casa.... e un sinfín de alternativas.\nSe algunha vez tivemos algunha ventaxa quenes vivimos sós, agora case é un previlexio. E se por riba tes a sorte de vivir en casa con horta, estás de sorte! Alomenos podes ir cavar a ela, cortar a herba, arranxar o xardín, tomar o soliño.....Pero quenes teñen que confinarse nun habitáculo pechado, toda a familia xunta, deben ser días duros de levar, a menos que formen un pequeno mundo ben organizado e planificado no que teña cabida o traballo compartido, o divertimento, as conversas.... e eso se non está cada quén enchufado no seu particular dispositivo que lle sirve de cordón umbilical co resto da especie humana.\nSerá esto unha revolución? Tería o mundo falta dela e non só os chineses?\nCómo será o día despois? Seremos iguais? Cambiaran formas de vida, de hábitos? Xa nonos bicaremos nen abrazaremos mais? Aumentará a natalidade?.....\nMoitas custións que se aglutinan no miolo a un tempo.....\nO que sí sei, é que hai maneiras de cambiarnos por moi duras que semellen e aquel Deus que castigóu a Exipto cas doce pragas, o que castigóu coa lepra, ca peste e con tantas catástrofes....estaba buscando facernos mellores!\nPublicado por Beatriz Pin en 14:20 18 comentarios:\nPublicado por Beatriz Pin en 19:57 5 comentarios:


Exposición de manualidades con recendo mariño | Noticias de Galicia | CRTVG\nO mar devolveunos para que as mans dun artesán lles desen unha segunda vida. Son restos de madeira e outros materiais apañados nalgunhas praias da comarca da Coruña e convertidos agora en pezas de exposición.\n"Sempre me gustou pasear pola praia, sobre todo no inverno. Sempre fun afeccionado a facer cousas coas mans, manualidades. A orixe é moi sinxela: pasear pola praia e ver que había cousas nas praias que era normal que as houbera e outras que non tiña que haber como plásticos", comentou Francisco Martínez, o artesán afeccionado que elaborou as pezas.\nTroncos, ramas de árbores, cadernas de vellas embarcacións de pesca... O mar non queda con nada que non lle é propio. Hai refugallos que non deberían chegar nunca a el. Todo, ou case todo, é reciclable.\n"En A biblia en España, a George Borrow, cando chega a Betanzos, estráñalle que nos cortellos dos porcos o que hai, en vez de palla como moitos sitios, é algas. Durmían sobre algas", dixo Martínez.\nDurante case dous anos, o autor creou este pequeno universo mariño. Un cachalote feito con poda de oliveira ou unha balea franca nacida dunha madeira de kiwi son algunhas das pezas que se poden ver no Espacio Bomoble da Coruña.


März « 2012 « Amigos do Arqueolóxico\nA XEIRA DE PANCHO\nO pasado día 25, da man de Pancho Gallego, fixemos un percorrido polas últimas escavacións e aportacións arqueolóxicas nos arredores da Coruña. Tivo o acerto tamén de contactar co arqueólogo Antón Malde e coa ceramista Susana González Amado, que desinteresadamente pasaron a xornada con nós.\nA primeira visita achegóunos ata o castro de Xaz, na parroquia de Dorneda, en Oleiros. Unha vez alí, seguimos con interese as explicacións de Antón Malde e quedamos abraiados coa monumentalidade das súas defensas, con foxos e terrapléns de dimensións hercúleas.\nMoi perto, case en fronte do castro, no lugar de Abeleiras, estivo ubicada a chamada ?casa do inglés?, onde Susana González Amado contounos con paixón a extraordinaria historia de Thomas Price, un ceramista británico que logo de crear varias industrias en Asturias e relacionarse con Jovellanos, estableceuse neste lugar para crear no ano 1799 a primeira fábrica de louza fina de Galicia, anterior á de Sargadelos. Tristemente non se conserva nada dos antigos fornos nin peza que acredite como era esa cerámica, así que ¡todos a mirar as antigas vaixelas de louza dos nosos antergos!\nA continuación fomos ata a casa rural Costa da Égoa, no concello de Carral, onde se recuperaron tamén uns muiños. Ademáis de tomar un café cada un de nós foi agasallado cunha excelente tapa de callos.\nO castro de As Travesas constituiu a nosa seguinte parada. Tamén aquí Antón Malde resaltou as particularidades deste imponente castro, que ocupa unha superficie de doce hectáreas. Así foi como soubemos que nas catas arqueolóxicas que se practicaron non hai evidencias de vivendas de pedra, senón de cabanas de pallabarro e cubertas vexetais sostidas por postes de madeira. O acceso ao antecastro ten evidencias de estar construido en época romana.\nNon moi lonxe, perto do castro de Alcaiana, Antón Malde amosounos unha pequena cata arqueolóxica da vía XX do itinerario de Antonino, a famosa ?Per Loca Marítima?.\nXantamos no restaurante ?Manteiga?, en Visantoña, concello de Mesía. Racións abundantes e un cordeiro ao forno magnífico.\nPola tarde, visitamos o Centro de Interpretación das Brañas de Valga, en Visantoña. O lugar é realmente fermoso. Unha lagoa ocupa agora a antiga barreira da que se extraía o barro e o edificio está situado nunha beira do centro da mesma. Está distribuido en dúas plantas, e a inferior está baixo o nivel da auga da lagoa. Susana González Amado explicou como éste é o único centro dedicado ao mundo da arxila, articulado en torno a catro temas: a terra, a agua, o lume e o aire. O peor de todo foi saber que o centro só abre baixo petición cando resulta moi interesante, habería que lograr que alomenos abrira as fines de semana e nos meses centrais do verán, indepentemente de que resulta moi apropiado para as visitas escolares.\nO prato forte do día quedou para o remate da xornada, o santuario castrexo de Pena Furada, no concello de Coirós. O seu emprazamento é espectacular, en fronte do Monte do Gato, con vistas impagables sobre os vales de Cesuras e Oza dos Ríos. Non só nos gustou o lugar senón que compartimos o entusiasmo co que Antón Malde foi explicando cada un dos diferentes espazos: as portas de acceso; os aterrazamentos; o misterioso relevo da moura, co sexo ben marcado, que evidencia un culto á fecundidade; o segundo antropomorfo, parcialmente destruido; o signo gravado nun lateral dun sillar xa de época romana, cunha forma que semella o báculo dun bispo, o que evidencia a pervivencia no tempo deste santuario; a posibilidade real de que o lugar servira tamén para medir o paso do tempo e as estacións, evidenciando un culto astronómico… pero esos son temas que irá explicando Antón Malde en futuras intervencións.\nTamén os astros estiveron con nós. Chegamos ao noso autocar e puidemos admirar no ceo unha pouco habitual conxunción de Venus, Xúpiter e a Lúa.\nSchlagworte:Antón Malde, As Travesas, Brañas de Valga, Castro de Xaz, Pena Furada, Susana González Amado, Thomas Price\nSie sind momentan im Blogarchiv für März 2012 von Amigos do Arqueolóxico.


O goberno local deu saída na comisión de Urbanismo a un tercio dunha batería de 60 preguntas presentadas por escrito polo grupo do PP\nOs concelleiros Julián Reina e Ana Lamas deron explicacións sobre unha vintena de asuntos durante as preto das dúas horas que se prolongou a reunión desta mañá\nA sesión da Comisión Informativa de Medio Ambiente, Urbanismo, Servizos, Obras, Seguridade e Contratación celebrada esta mañá no pazo municipal serviu para tratar, ademais dos asuntos contidos na orde do día, diversas cuestións trasladadas polos grupos da oposición aos concelleiros do goberno local. Entre elas figuraba unha batería de 60 preguntas presentadas por escrito polo grupo do PP a través do rexistro municipal. Durante as preto de dúas horas que durou a reunión, os concelleiros Julián Reina e Ana Lamas xa puideron dar resposta a un tercio delas.\nEntre os temas polos que se interesaban os edís do grupo popular figuraban o prego de conservación de mantemento de zonas verdes, arboredo urbano e zonas deportivas, a plantación de flores da tempada outono-inverno en xardíns municipais, a colocación e desinstalación da iluminación da campaña de Nadal, a amortización da maquinaria da concesionaria da recollida de lixo, a campaña de rozas, a limpeza de gabias no medio rural ou posibles proxectos de colocación de novos puntos de luz. Tamén se falou das próximas xestións para a limpeza de leitos fluviais e do estado da tramitación da reparación do aparcadoiro do cuartel Sánchez Aguilera. Ademais, informouse de que proximamente se celebrará unha reunión da comisión de seguimento das obras do saneamento da Malata e do estado no que se atopan as expropiacións da segunda fase das beirarrúas de Serantes.


O perigo de publicar tomas falsas – Marcus.gal\nO perigo de publicar tomas falsas\nA xente de Marca, durante as retransmisións dos partidos, preparan unhas pezas de vídeo con gráficos 3D nos que repasan os mellores momentos, pero coma o fan ás presas,...\nde\tMarcus\t16 Xuño, 2009\nA xente de Marca, durante as retransmisións dos partidos, preparan unhas pezas de vídeo con gráficos 3D nos que repasan os mellores momentos, pero coma o fan ás presas, de cando en vez cólanse tomas falsas como a seguinte:\nNa web de Marca xa está corrixido o vídeo, pero a cousa non deixa de ter a súa graza, aínda que existe a posibilidade de que todo fose un fake. De todos os xeitos, hai que lembrar que nas tomas falsas de cada gravación un tende e dicir burradas para desfogarse, pensando en que non as oe ninguén, e que accidentalmente subisen unha toma mala en vez dunha boa é moi probable.\nIso si, a min que me expliquen o que facía Pikachu xogando con Exipto. ¿Non o víchedes? Fixádemos no gráfico interactivo que publican en Marca.com:\n¡Está cheo de Poké Balls! ¡Exipto é un equipo de Pokémons!\nO que non sei e se no partido en concreto xogou Pikachu, Raichu ou su putísima madre .\nPola parte do Brasil tampouco sei se teñen un tipo específico de Pokémon. ¿Teñen nacionalidade estes seres que o mes pasado lideraron as vendas de videoxogos en España? Si, despois de tantos anos, cada vez que sae un xogo de Pokémon para a Nintendo DS convértese no título máis vendido, superando a Mario, FIFA, Kratos e a quen sexa. ¿Para qué lanzar xogos coma Metal Gear Solid ou Final Fantasy se logo Pikachu arrasa con todos sen esforzarse?


A Coruña de Fernández-Albalat - AC Alexandre Bóveda\n“Hoxe vestín a Cidade como todos os días\ne saín polas rúas procurando un abrigo”\nAs poetas describen, senten e dannos a súa visión da cidade, mesmo lle poden dedicar un libro á desaparición dun barrio –como fixeron Luísa Villalta con versos e Maribel Longueira con fotos á demolición do barrio do Papagaio, na Coruña, en 2001:\n“O Papagaio mudo, caído entre as flores das meias verdades\nAs poetas poden “vestir” a cidade, pero hai outras persoas que a imaxinan, modelan e lle dan forma. Esa cidade que vemos, admiramos ou –pode ser– lamentamos ten nos arquitectos e arquitectas a man que a debuxa, proxecta e lla dá vida, que a pon en pé. A diario vemos e pasamos diante de edificios e construcións que nos admiran ou impresionan, descoñecendo o nome da persoa que os ideou. Soen quedar no anonimato. Por iso, queriamos dedicar unhas liñas ao arquitecto Andrés Fernández–Albalat, considerado un referente na arquitectura moderna da segunda metade do s.XX.\nNado na Coruña en 1924 e a punto de cumprirse un ano do seu falecemento –A Coruña, 29 de decembro de 2019– a obra de Albalat esténdese por toda Galiza. Na súa cidade natal é difícil non atopar unha creación súa a cada pouco.\nEn 1999, Fernández–Albalat entraba na Real Academia Galega, da que foi tesoureiro. No discurso de ingreso –Significante e significado. Linguaxe e arquitectura– escribía:\nA CASA é máis ca uns metros cúbicos de materiais e trebellos postos sobre uns metros cadrados da paisaxe.\nDe Fernández–Albalat son os edificios –de 1979– da Praza Luís Seoane da Coruña. Do seu lapis – xunto co de Jacobo Rodríguez–Losada– saíu, en 1967, o céntrico e coñecido edificio da Praza de Pontevedra.\nO estilo arquitectónico funcionalista baséase en que o arquitecto deseña o edificio baseándose no propósito do edificio mesmo. Así o sinala Albalat no discurso na RAG:\nDe principios deste século, xorde o Movemento Moderno na Arquitectura. Investíganse as necesidades funcionais físicas; “a estética formal do pasado é substituída pola “construción clara”; ándase na secularización da arquitectura; xa non debe expresar nin simbolizar senon “funcionar”.\nE así o leva a cabo Fernández–Albalat nas súas obras. Del son – entre outras– a Escola Oficial de Idiomas da Coruña (1980) e o Conservatorio Superior de Música da Coruña (1985).\nTamén é de Andrés Fernández–Albalat a fachada do Casino da Coruña que dá ao Obelisco.\nAo discurso de Albalat de ingreso na Real Academia Galega –en1999– respondeulle Carlos Casares:\nComo se pode deducir das palabras que acabamos de escoitar de boca do novo académico, a concepción que Andrés Fernández–Albalat ten do seu oficio como arquitecto sitúase nesta parte da estética humanista que acabamos de sinalar. Un significante, por moi soldado ou fundido que estea co significado que nos aporta e non se poida separar del, non deixa de ter a súa propia autonomía, dependendo a subordinación desta ó seu fin principal, da capacidade do artista que o manexa.\nAdemais da rehabilitación da Casa Museo Rosalía de Castro en Padrón, en 1971, Albalat rehabilitou –en 1972– a Casa Museo de Emilia Pardo Bazán como sede da RAG.\nDa súa man saíron edificios públicos, privados e para todo tipo de uso: desde o Estadio Multiusos de San Lázaro en Santiago de Compostela –en 1993– ata o Convento dos Padres Pasionistas en Santa Xema, A Coruña (1965). Ou a rehabilitación do Castelo de Monterrei (1996) e a restauración da Igrexa de San Xurxo na Coruña, en 1986.\nEntre as numerosas obras de Fernández–Albalat están tamén a Fábrica de Cerámica de Sargadelos (1967), o Museo Galego de Arte Contemporánea Carlos Maside, as Facultades de Matemáticas e Bioloxía da USC e as Facultades de Ciencias da Educación e de Socioloxía da UDC.\nAndrés Fernández–Albalat foi membro da Real Academia Galega de Ciencias, membro da Real Academia Galega de Belas Artes, membro da Real Academia de Belas Artes de San Fernando, pertenceu ao Instituto José Cornide Saavedra de Estudos Coruñeses, ao Padroado do Museo do Pobo Galego, ao Padroado Rosalía de Castro. Foi o decano fundador do Colexio Oficial de Arquitectos de Galiza.\nAndrés Fernández–Albalat encheu de casas a súa cidade –A Coruña– e Galiza. Unha longa e intensa vida e obra para que nós, como cantaba Uxía, esteamos vivindo no ceo.\nSignificante e significado. Linguaxe e arquitectura. Discurso de entrada na Real Academia Galega de Andrés Fernández-Albalat Lois.\nPlano coas obras de Fernández-Albalat na Coruña.\nTags:arquitectura Coruña fernández-albalat


As forzas soberanistas catalás valoran como concorrer ás eleccións convocadas por Rajoy - Praza Pública\nDiscurso de Puigdemont tras a votación sobre a república catalá, o pasado venres\nXuntanza de subsecretarios do Goberno de España en Madrid sobre a intervención da Generalitat\nA bandeira española aínda ondea no Palau da Generalitat. Non se aprobou ningún decreto para materializar a declaración de independencia e os deputados do PDeCAT e ERC manteñen os seus escanos no Congreso dos Deputados. Estas son as decisións que tomaron (ou máis ben as que non tomaron) os promotores da república catalá desde que se proclamou o venres no Parlament.\nSobre as que se adoptarán a partir de agora impera o segredo, aínda que o vicepresidente do Govern cesado en aplicación do artigo 155, Oriol Junqueras, deu algunha pista nun artigo publicado en 'El Punt Avui'. O líder de ERC recoñece que se aveciñan momentos de "incerteza e dubidas" pero tamén de contradicións.\n"Nos próximos días haberá que tomar decisións difíciles de entender", advirte Junqueras aos partidarios do independentismo. A primeira é determinar se Puigdemont e o resto de membros do seu gabinete están dispostos a desobedecer si ou si e por tanto van seguir actuando coma se non fosen cesados polo Executivo central.\nAlgúns consellers aseguraron aos seus equipos que este luns se presentarán a traballar para dar imaxe de máxima normalidade. Actuar como "ministros da república", en palabras do cesado titular de Territori, Josep Rull. Pero unha cousa son os discursos e outra é ver en que se concretan. Actuar como ministros da república implica tomar decisións executivas e esa non é a opinión maioritaria no extinguido Govern.\nActuar como ministros da república implica tomar decisións executivas e esa non é a opinión maioritaria no gabinete cesado por Rajoy\nNa súa declaración do sábado Puigdemont non o aclarou e máis aló de reclamar unha "oposición democrática" á aplicación do 155 evitou explicar en que se concretará. Así que neste momento os únicos decretos que se publicaron son o cinco do Goberno central nos que se detallan as destitucións de Puigdemont, Junqueras, as doutros altos cargos, disolución do Parlament e un quinto que establece como os ministerios controlarán a Generalitat.\nPendentes da querela\nOs próximos pasos están condicionados pola querela que presentará este luns o fiscal xeral contra Puigdemont e probablemente os seus consellers así como os membros da Mesa do Parlament que votaron a favor de tramitar a declaración de independencia. A Unión Progresista de Fiscais defende que non se lle pode acusar de rebelión porque este delito é aplicable cando se produciu un alzamento "violento e público", é dicir, se se produciron ambas as circunstancias. Aínda así a querela probablemente será por rebelión e non por sedición.\nSexa como for, o proceso penal condicionará o político e as estratexias dos partidos de aquí ao 21 de decembro, a data fixada por Mariano Rajoy para que se celebren as eleccións.\nPDeCAT, ERC e a CUP deben decidir antes de 10 días se se presentan a estes comicios. Inicialmente o PDeCAT e ERC eran remisos a repetir a fórmula de Junts pel Sí, entre outros motivos porque as relacións entre as cúpulas de ambos os partidos foron de mal a peor. Pero iso era antes do venres, antes de proclamar unha república que non exerce como tal e de que Rajoy os sorprendese cunha convocatoria electoral inmediata. Artur Mas é quen máis claro dixo que hai que participar neses comicios. A dúbida é como.\nRexeitamento dos 'comuns'\nNas filas independentistas apúntase a posibilidade de configurar unha candidatura ampla que inclúa aos 'comuns'. Para evitar especulacións, a portavoz de Catalunya en Comú, Elisenda Alamany, en declaracións a RAC1, descartou que a súa formación participe en ningún bloque soberanista. En cambio, Albano Dante Fachin defende que debe haber unha "estratexia conxunta". A estratexia de Podem en Catalunya pode complicarlle unha vez máis a vida a Pablo Iglesias, que na noite do domingo deu en convocar dende Madrid unha consulta ao respecto entre a militancia catalá.\nNeste escenario de dúbidas, mesmo a CUP sopesa presentarse ás eleccións convocadas por Rajoy. A dirección deixará a decisión en mans das bases. Xa avisou Junqueras de que haberá decisións "difíciles de entender".


Día 1. Un pouco de historia da fotografía: a cámara escura – Oia en sepia\nOn 15 Xullo, 2019 17 Xullo, 2019 By arquivofotograficooiaen O proxecto,Sin categoría\nHoxe, luns 15 de xullo, comezamos co obradoiro #OIAENSEPIA nas instalacións da biblioteca municipal de Oia. Como era o día da presentación, o primeiro que fixemos foi repasar a programación de actividades que incluirá este proxecto xuvenil:\n-Sesións de obradoiro creativo arredor da fotografía.\n-Recollida de fotografías antigas.\n-Excursión polo patrimonio de Oia.\n–Exposición das nosas fotos.\nAdemais desta presentación e repaso de contidos, esta mañá tivemos ocasión de descubrir un pouco sobre a historia da fotografía: antes de que chegasen as cámaras dixitais, as cámaras fotográficas usaban carrete. Así que nós faciamos as fotos, estas quedaban rexistradas nos negativos e, a partir de aí, tiñamos que revelalas para obter a fotografía en papel. Ao principio a fotografía era en branco e negro ou en cor sepia, máis tarde chegou a cor.\nAlgúns e algunhas de nós xa coñeciamos os negativos que se facían con película fotográfica, pero o que nunca tiñamos visto ata hoxe eran os negativos que, antigamente, se facían de cristal. Nesta primeira sesión do obradoiro #OIAENSEPIA tivemos a oportunidade de ver algúns e poñelos contra a luz para poder distinguir mellor as imaxes.\nAo fotografar un negativo antigo de cristal conseguimos ver moito mellor a imaxe!\nTamén descubrimos que, xa no século dezanove, en Francia se desenvolveron as “Misións Heliográficas“, unha sorte de excursións onde varios fotógrafos se dedicaron a fotografar o patrimonio: monumentos, paisaxes, edificios históricos, xacementos prehistóricos… Resulta que é algo moi semellante ao que imos facer nós, dentro duns días, na nosa excursión!\nNeste primeiro día de #OIAENSEPIA non foi todo teoría. Tamén experimentamos cun dos principios básicos de funcionamento dunha cámara fotográfica: a cámara escura.\nPara fabricar a nosa cámara escura empregamos caixas de zapatos, que pintamos de negro por dentro e por fóra… Como non nos deu tempo a rematalas hoxe (quedan pendentes para o próximo día de obradoiro), seguiremos contándovos un pouco máis sobre este traballo na próxima entrada do blog.\nPolo de agora, o que si vos compartimos son algunhas das imaxes sobre o traballiño que fixemos.\nhistoria da fotografíatraballos manuais


Pois si xa facía un tempiño que estaba a recuperar o pracer de soñar coa luz da lúa na miña frente, pois xa está, xa se acabou, agora ando outra vez insomne!\nesta vez, é por que os espantosos pilares da autovía que nacen nas augas do Barbantiño non paran de medrar nin un so minutiño.\nTraballase neste espanto 24 horas o dia e noite, provocando que xa non sexa a luz da lúa a que ilumine as ventas da miña casiña. Agora, de noite dende O Viñao, temos unha imaxe futurista, como eses edificios raritos, cheos de luces que solen facer por .... bueno!, por alá lonxe!\nSe queredes ver máis imaxes espantosas a beira do Barbantiño, chuza aquí. (Non apto para calqueira)\ninsomnios de insomniorizar às 9:26 PM


Dende 49 ata 54 de 139 elementos\n<< Anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 910 11 12 13 14 15 16 17 ... 24 Seguinte >>\nApoio a manifestación convocada por SOS Sanidade Pública\nXoan Mariño - 19/02/2019\nNa asemblea anual celebrada o pasado sábado 19 de xaneiro no noso local social a petición don nosos socio Dr. José Dios,acordouse apoiar a manifestación convocada pola plataforma SOS Sanidade Pública que terá lugar o próximo domingo 10 de de febreiro, ás 12 da mañá na alameda de Santiago, en defensa da sanidade pública.\nXoan Mariño - 24/01/2019\nPrezados socios/as e amigos/as de Terra de Outes:\nO próximo xoves,24 de xaneiro, as 18:30 h. o noso socio Dr. Xosé Mª Dios Diz, impartirá unha conferencia no Centro Social da Barquiña de Noia coa colaboración do Dr. Angel Lado Llerena, sobre "Coidados Paliativos: quén coida o/a coidador/a?"\nE o xoves, 31 de xaneiro, ás 18:30 h. o propio Dr. ª Dios Diz impartirá outra conferencia-coloquio no Centro Social de Outes, sobre "Problemas Urolóxicos", e será a conferencia número 100 desde que comenzaron estas charlas socio-sanitarias hai 23 anos. Para celebralo, os/as asistentes están convidados a uns pinchos no mesmo Centro Social, ao rematar este acto organizado coa colaboración de Terra de Outes.\nACC Terra de Outes\nAsemblea Anual Asociación\nXoan Mariño - 19/01/2019\nO próximo sábado, 19 de xaneiro celebraremos a Asemblea Anual da nosa Asociación e máis outra extraordinaria para elexir directiva. A continuación, como todos os anos, faremos unha comida para todos os socios/as e acompañantes que desexen asistir á mesma e, na sobremesa, será presentada a revista nº 45 de Terra de Outes.\nEn adxunto remitímovos ambas convocatorias, co sitio e hora.\nPara acudir á Asemblea non é necesario avisar, pero si para participar na comida, cuns días de antelación.\nSe non podedes ou non vos apetece asistir ao xantar, pero si á presentación da revista que terá lugar na sbremesa, estades todos /as convidados/as a brindar cun cava ou cunha sidra con nós por este novo ano e a nova revista,\nConvocatoria asemblea xeral ordinaria xaneiro 2019\nConvocatoria asemblea xeral EXTRAORDINARIA xaneiro 2019\nActa da asemblea anterior para a súa aprobación\nEn arquivo adxunto vai a acta da asemblea anterior para a súa aprobación na asemblea do próximo sábado, se fose o caso.\nManifestación do persoal do Servizo de Urxencias do H. Clínico de Santiago\nXoan Mariño - 09/01/2019\nRezados amigos/as de Terra de Outes:\nComo xa saberedes, dende o 12 de Novembro, os/as traballadores/as de todos os colectivos do Servizo de Urxencias do H. Clínico, están en folga, ante o nulo ou escaso recoñecemento (tanto por parte da Xerencia como da Consellería de Sanidade) das súas reivindicacións, que non son máis que a procura de calidade na atención e a dignificación para os/as usuarios/as do servizo.\nNo marco desta loita, hai convocada unha Manifestación do persoal do Servizo de Urxencias do H. Clínico de Santiago, para este mércores 9 de Xaneiro, que partirá ás 19 horas dende a Praza Roxa ata a Praza de Praterías.\nPola importancia que este servizo ten para todos e todas nós, a ACC Terra de Outes invítavos a participar nesta manifestación.\nXoan Mariño - 15/12/2018\nPrezado socio/a de Terra de Outes: O próximo sábado 15 de decembro terá lugar a tradicional cea de Nadal de Terra de Outes, no restaurante de Casa Roque.\nO menú, de 25 € por persoa, está composto por\n1º prato: bacallau ou merluza\n2º prato: terneira ou porco\nSe estás interesado/a en asistir, comunícanolo ( e se vas vir acompañado /a) antes do día 12 de decembro neste correo ou no teléfono 634 416 574.


Comezamos un novo curso! | Mar de soños\nparalaia ♦ 21 Setembro 2013 ♦ Deixar un comentario\nTras o paréntese veraniego, xa estamos de novo aquí, dispostos a acompañarvos polos infindos mares da literatura (e por moitos máis vieiros)!\nAgardamos que tivesedes un estupendo verán e que o curso que comeza sexa unha oportunidade para seguir a crecer, a aprendermos xuntos e a construír, entre tod@s, un mundo mellor.\nXa sabedes que os romanos dicían aquilo de “mens sana in corpore sano”… pero non o levedes ata os extremos do vídeo que vos ofrecemos a continuación. Iso si, despois de miralo, a ninguén lle quedarán dúbidas de que se pode ler en calquera postura…\n← II Semana de consumo responsable. Día internacional da reciclaxe\nDía internacional para a erradicación da pobreza →


Para facilitar a coprodución, venda ou distribución de proxectos audiovisuais\nAta o día 10 de outubro, o Clúster Audiovisual Galego manterá aberto o prazo de presentación de proxectos audiovisuais para participar na 11ª edición do pitching “I+P, Ideas para Producir”, que celebrará os días 22 e 23 de novembro en Santiago de Compostela.\nRedacción 26 jul. 2017 producción distribución sector-audiovisual agadic coproduccion cluster-audiovisual\nDe entre todos os proxectos recibidos un comité de expertos seleccionará 15 para realizar un pitch diante de destacados axentes do sector audiovisual do noso país. Posteriormente celebraranse as reunións one to one entre os responsables dos proxectos e os compradores. A xornada de pitching terá lugar o día 23 de novembro.\nO ‘I+P, Ideas para Producir’ conta co apoio do Ministerio de Educación, Cultura y Deporte; da Xunta de Galicia, a través de Agadic e o Igape, e do Concello de Santiago de Compostela. E coa colaboración da Santiago de Compostela Film Commission, a plataforma Filmarket Hub e a compañía Music Library & SFX.\nO Clúster Audiovisual Galego comunicará a partir do día 30 de outubro os proxectos seleccionados para seren presentados no pitching.


Do orzamento da ONL á xestión orzamentaria - Algalia\nDo orzamento da ONL á xestión orzamentaria\nUn dos grandes retos na xestión das ONLs é converter o proceso orzamentario nun elemento clave para a toma de decisións.\nPara iso é necesario evolucionar da idea do orzamento, (entendido exclusivamente como documento estático e formal) á de xestión orzamentaria, (entendida como un proceso que ten como obxectivo seguir a evolución económica da entidade e no que o orzamento se converta nun documento participativo e dinámico).\nEn principio, e si non se está en disposición de abordar o proceso de forma global, deberíase empezar polos ingresos e os gastos, entendendo que a conta de resultados provisional é a diagnose ordinaria da xestión dunha entidade.\nFases da xestión orzamentaria\n1.Previsión. Trátase de anticipar situacións económicas futuras, de xeito razoable (xustificada) e colectiva (participada polos implicados).\n2.Orzamento. Enténdese como expresión monetaria das previsións anteriores. O orzamento debe cumprir as seguintes características:\n3.Seguimento. Realízase comparando o orzamento coa contabilidade das partidas máis importantes. Para un correcto seguimento é relevante:\n4.Avaliación. Se efectúa a través da análise das desviacións orzamentarias entendidas como diferenza entre o resultado real e o previsto.\nPara un correcto seguimento e importante


A facultade é que tipo de educación? | Información útil para todos.\nA escola é que tipo de educación?\nA graduación dá unha educación secundaria ordinaria cunha determinada profesión, por regra xeral é unha profesión laboral. Recentemente, as escolas son cada vez máis pequenas, porque a maioría dos mozos están ansiosos para obter unha educación superior. Si, e as especialidades de traballo durante moitos anos non estaban en demanda, as fábricas estaban en ruínas.\nNon confundir a educación secundaria especial (escola técnica, facultade) e secundaria (profesional). A escola proporciona precisamente habilidades profesionais, a capacidade de traballar coas mans e un mínimo de coñecementos teóricos. A universidade e a escola técnica son aínda máis unha educación teórica cunha certa formación práctica. Así que a escola é unha formación profesional secundaria, que ofrece principalmente profesións e habilidades de traballo.\nAqueles que teñen cortizas sobre a graduación da universidade contan con educación especializada secundaria, esta é a universidade e a formación profesional, tales persoas teñen educación secundaria e unha especialidade na que xa poden ser contratados. As especialidades habituais que hai son: cociñeiro, cerraxeiro, pasteleiro, pintor, xeso, soldador, vendedores e tecedores.\nOs nenos rematan o 9º curso e van a esta institución tres anos.\nNormalmente todo o mundo confúndese en que a escola é unha educación secundaria especializada, pero en realidade é unha educación profesional secundaria. A escola ensínase principalmente calquera especialidade de traballo (xeso, cerraxeiro e outras).\nUnha persoa que estudou na escola recibe unha educación especial secundaria. Podes entrar na escola despois de rematar nove notas da escola. Na escola os estudantes reciben especialidades que traballan, por exemplo: vendedor, cerraxeiro, cociñeiro, fontaneiro.\nA escola non é unha educación secundaria especializada, senón unha educación profesional secundaria. A escola ensina estas especialidades como: guixeiro, pintor, cerraxeiro, albanel, cociñeiro, fontaneiro, vendedor. Estas ensinanzas reciben na escola.\nA escola profesional (escola profesional) data a formación profesional sen estado. Certo, se o nome contén a palabra - Secundaria, data a educación secundaria. A tarefa principal das escolas profesionais é ensinar a profesión traballadora.\nA escola profesional ofrece educación secundaria especializada, aínda que é valorada inferior á universidade técnica. A maioría das escolas agora prefiren ser chamadas liceos. E as profesións que se ensinan neles son principalmente traballadores: cerraxeiro, mecánico, condutor do tranvía, etc.\nEsta é unha educación especial secundaria. A escola xeralmente ensínanse profesións e especialidades que traballan.\nPodes ir á escola despois do 9º e despois do 11º. Despois do 11º curso, estudan só 2-3 anos, a escola case non dedica tempo a disciplinas xerais en desenvolvemento, como filosofía, ciencias políticas, socioloxía, etc., e o énfase está nas habilidades de traballo.\nDespois da universidade, podes ingresar gratuitamente nunha institución de ensino superior se pasas pola competición.\nUnha escola é unha educación secundaria e especial, e podes ir alí en función da educación secundaria ou da educación secundaria incompleta e o tempo de estudo na escola dependerá diso.\nAs escolas son diversas, por exemplo, unha escola médica, podes ser despois del unha escola de formación para enfermeiros, paramédicos ou para profesores, podes ser profesor ou educador.\nSimplemente non confundas a escola coas escolas profesionais, onde hai un perfil estreito, por exemplo, as profesións de construción: xeso-pintor, torner, electricista e outras. Hai escolas profesionais onde están adestrados para traballar como vendedor.\nA educación nas escolas profesionais leva moito menos tempo que na escola.\nAnteriormente, había principalmente GPTU, que significa escola profesional urbana\nAnteriormente, noutros anos, aínda había TU, SPTU, SpetsPTU.\nHabía escolas anteriores que tiñan o status de escola técnica ou facultade. Trátase de escolas militares e escolas culturais e educativas.\nNa Rusia actual, a PU é unha escola profesional onde proporcionan coñecementos primarios sobre a profesión. Trátase de educación profesional primaria e educación secundaria\nAs escolas ou colexios técnicos ou liceos ofrecen agora educación secundaria especializada. É dicir, non reciben unha profesión, senón unha especialidade. Podes traballar cunha profesión en diferentes profesións.\nE ela é unha profesión de traballo\nConsultas de 22 na base de datos xerada en segundos 0,369.


Galicia Confidencial (GC) - Información sobre Cazador\nFerido un cazador tras disparárselle a arma accidentalmente en Allariz\nFoi mobilizado un helicóptero medicalizado.\nAlertan do incremento da caza en lugares ilegais á beira de sendas ciclistas\nEste xoves apareceu o cadáver dun coello ao carón de varios cartuchos nunha ruta de Arteixo. As sancións poderían chegar aos 6.000€.\nLibera pide retirar as armas dun cazador que ameazou a un biólogo que investiga aos lobos\nO cazador ameazouno nun vídeo en redes sociais con meterlle "chumbo".\nLocalizan a un cazador furtivo que instalara catro trampas ilegais en Pontevedra\nO cazador contaba con catro lazos, dispositivos de caza ilegais, e un criadeiro de coellos sen autorización.\nFerido un cazador tras disparárselle a escopeta no pé en Parada de Sil\nOs efectivos de Protección Civil indicaron que a ferida parecía non ser grave.\nAparece unha loba morta cun tiro na Mezquita en plena ofensiva da Xunta contra a prohibición da súa caza\nOs Axentes medioambientais da Xunta investigan xa o acontecido xa que apareceu xunto ao corpo dun xabaril que puido ser utilizado de cebo.\nPiden que se investigue un vídeo no que un cazador dispara a un xabaril preto de vivendas\nA asociación Libera sitúa as imaxes na Arnoia e solicita a retirada da licenza ao presunto infractor.\nA Federación Galega de Caza sobre os dous accidentes de cazadores: "non teñen maior gravidade"\nUU.AA. apoia as batidas e pide á Xunta que "despexe de inmediato as dúbidas" sobre a caza no estado de alarma fronte ao "descontrol" do xabaril.\nDescende en máis de 4.000 o número de licenzas de armas para caza en Galicia desde o ano 2017\nA Comunidade galega tivo o pasado ano o 6% das máis de 2,5 millóns de licenzas que foron concedidas no conxunto estatal, no que tamén se produciu un descenso de case un millón no número de licenzas.\nDenuncian que os cazadores contaminaron con 425 toneladas de chumbo os montes galegos por disparos\nA Fundación Franz Weber denuncia o "envelenamento sistemático da biodiversidade".\nEstas son as principais propostas dos ecoloxistas para as eleccións galegas do 12X\nAbandonar o carbón e unha "nova cultura da auga", entre as medidas, mentres que os animalistas propoñen dar "carpetazo" chumbo da caza\nO acusado de provocar un incendio en Porqueira: "Non prendín lume a nada na miña vida"\nA Fiscalía e Garda Civil din que o fixo por "problemas con socios do coto de caza", xa que "todos os focos se produciron en zonas de caza menor".\nAnimalistas denuncian "múltiples cazarías de raposos" na contorna de Santiago\nPide á Xunta que reforce os controis aos cazadores.\nInvestigan por homicidio imprudente ao cazador que matou dun disparo a un compañeiro de batida en San Xoán de Río\nUn particular alertou do disparo accidental nunha batida de xabaril que se estaba desenvolvendo no lugar da Cruz, na estrada que une Castro Caldelas e o Alto dá Moa.\nTamén pide un protocolo para salvar especies en incendios. Libera advirte, tras a morte dun home este domingo durante unha batida, que a caza "non é unha actividade exenta de riscos"\nMorre dun disparo un cazador durante unha batida contra o xabaril en San Xoán de Río\nPuido ter falecido polo disparo dun compañeiro.\nEstase aproveitando a caza do despoboamento no medio rural?\nAsociacións ambientalistas e expertos poñen en dúbida a idea de que a caza deixa beneficios positivos no medio rural. Os cazadores estiman a súa actividade propicia para evitar o baleiro do campo ademais de considerala necesaria para o control de certas especies salvaxes, un control que os contrarios á caza din que é innecesario ademais de estar terxiversado.


SONRISAS Y MANDILONES: septiembre 2010\nADEUS MIÑOCA... OLA PEPA!\nVIÑERON OS EXTRATERRESTRES DURANTE O VERÁN?\nO 10 DE SETEMBRO... COMEZAMOS!!!\nCON BELINDA, DAVID MANUEL & ROSANA...\n"MUNA EN EL MUSEO"\nLogo da semana intensa das festas da nosa vila agora si podemos dicir que comezamos o cole e esta primeira semana de mandilón estivo repleta de pequenos acontecementos que dun ou doutro xeito marcarán o día a día da nosa aula durante este curso.\nAsí, cada día, entre todos e todas fomos lembrando algunhas das rutinas que seguiremos desenvolvendo este curso ao tempo que incorporamos outras á parrilla de clase e que agardamos contribúan ao noso proceso de aprendizaxe. Seguiremos tendo pois; rutinas de entrada como o abotoado do mandilón, a asemblea, por suposto a elección do encargado, a fichaxe de ausencias e presenzas e a constatación do tempo atmosférico no panel de Pete, incorporando a realización de operacións matemáticas sinxelas -algo que nos fascina-, a escritura en letra minúscula e actividades de lecto-escritura varias.\nBuffffff, e despois de máis de dous meses sen realizar algunha das tarefas co curso pasado faciamos case cos ollos pechados, para máis dun está supoñendo un reto ao que cada día, con máis ou menos éxito, nos estamos enfrontando: cumprir os hábitos e pautas de comportamento establecidas na aula, poñer e abotoar correctamente o mandilón ou mesmo escribir o noso nome son unha mostra de tarefas cotiás que para máis dun están supoñendo toda unha odisea... así que estes días serán duros e intensos pero se poñemos un pouquiño da nosa parte todo resultará máis doado.\nEntre as gratas sorpresas acontecidas ao longo da semana, comezaremos destacando a incorporación de dous novos compañeiros; chámanse Aarón e Jade Mireille. O certo é que xa os coñeceramos o primeiro día de clase, o día da presentación, pero non sabemos se foron os nervios ou a desubicación espacial que nos pasaron inadvertidos.\nAsemade, tamén nos alegrou a nova co martes nos comentou o profe e é que o mércores, se reincorporaba Marta. E claro, como podedes imaxinar as preguntas por David, o noso David, non se fixeron esperar, xa que... si Marta regresaba de novo do seu cole, por que non voltaba tamén David?... O profe explicounos co cole de David estaba moito máis lonxe co de Marta e que por iso non podía voltar a Rianxo do mesmo xeito que lle pasaba a Estefanía, a nosa mestra de P.E.L.O. cando estabamos en 4 anos e que tamén botamos de menos. Por iso, nese mesmo momento todos e todas fixémoslles a ambos un envío que agardamos recibiran xa: mil millóns dos nosos bicos preferidos desexándolles que todo lles vaia súper-fenomenal.\nTamén coñecemos a Karina a profe de Inglés, a José Luis o profe de Música e a Silvia a profe de P.E.L.O.\nPor outra banda, e ao tempo que lembrabamos cousas tan elementais como o correcto trazado dos números do 1 ao 6, as normas de obrigado cumprimento na realización das actividades impresas individuais e ter moi presente iso de que “non todo vale”, -non, aquí non-, despedímonos de Miñoca, a nosa Miñoquiña amareliña, para darlle, moi ilusionados a benvida á abella Pepa.\nTratouse dunha despedida alegre, xa cos libros co profe nos ensinou e que comezaremos esta semana teñen unha pinta estupenda e, ao tratarse de libros de 5 anos, teñen actividades de maiores, e claro, xa sabedes o que nos gusta iso de sentirnos maiores...\nPepa é unha abella que revoa de flor en flor no bosque das flores da risa e á que lle gusta especialmente ler contos, de aí que se atope connosco na clase de 5 anos, pois este curso coa axuda de Pepa e do profe seguiremos avanzando no proceso da lecto-escritura en letra maiúscula e intentaremos iniciarnos no correcto trazado e identificación das grafías en minúscula.\nAtópase situada nun lugar privilexiado da aula e en cada unidade didáctica converterase nun excepcional eixo motivador que nos presentará, a través das súas historias, cada centro de interese: o colexio, o outono, o Nadal, o Antroido...\nAquí vos presentamos á nosa nova mascota: a abella... PEPA!!!\nSiiiiiiiiiiii, hoxe comezou de novo o cole tras as vacacións de verán e, aínda que pasaron xa máis de dous meses dende que moitos nos vimos por última vez, por moito que pase o tempo hai cousas que nunca cambian e seguimos sendo uns auténticos charlatáns...\nAsí, unha vez todos e todas na aula e sentados no mesmo sitio co curso pasado na “nova liña vermella” da asemblea había olladas de vergoña, moooita vergoña; o profe estaba sorprendido e pensou cos extraterrestres durante o verán viñeran a Rianxo e cambiaran aos seus nenos e nenas xa que non eramos os mesmos de sempre... que nos pasaba?\nPouco a pouco, e a medida que transcurría o tempo, a eses nenos e nenas que non falaban, a eses que cambiaran os extraterrestres durante o verán, axiña lles viñeron á cabeza mil millóns de anecdótas e se algo quedou claro, foi que durante as vacacións o pasamos non ben, senón requete-ben e vimos coas pilas recargadas para afrontar todas as actividades que nos agardan este curso.\nAo tratarse hoxe dun día especial no ca horario se refire, basicamente adicámonos a poñernos ao día e facer partícipes ao resto de compañeiros e compañeiras e ao profe de todas as vivencias que, dalgunha maneira, marcaron as nosas vacacións. Menudas vacacións máis intensas!\nDestacar o feito de que varios aproveitamos este momento para lembrarlle ao profe que nos meses de xullo e agosto fora o noso aniversario e que polo tanto a nosa foto debía estar na tarta de 5 anos... xa!\nEstabamos contentos, nerviosos, ilusionados... raros, o profe notounos, -con algo de nostalxia-, maiores, moi maiores, unha proba evidente do paso do tempo e do noso proceso de desenvolvemento.\nLogo da asemblea, descubrimos algunhas das novidades máis significativas da aula: novos compañeiros e a Pepa a nosa nova mascota, puzzles para o recanto de lóxica-matemática, máis accesorios no kit de perruquería e médico para o recanto de xogo simbólico, libros de lectura no recanto da biblioteca, por fin un radio-CD que funciona... e, sobre todo, algo que non nos pasou desapercibido, a organización dos equipos xa co panel de ausencias e presencias cambiara notablemente.\nPara iso, observámolo detidamente e descubrimos que, durante este curso teremos 4 equipos de cores. Tamén nos chamou a atención a nova distribución das mesas... onde está o meu sitio? Para despexar dúbidas e, mediante unha dinámica sinxela, coñecimos o noso sitio para este curso e con quen compartiremos diariamente as actividades e o traballo individual.\nFinalmente, nos derradeiros minutos, o profe deixounos escoller un dos seus contos e, de xeito unánime todos quixemos o de Sonidos de Miedo (Edit. SM) que, por iso de tratarse dun día especial, hoxe si non houbo ningún problema, xa que este conto reservámolo para os días de Samaín.\nBuffff, souponos a pouco, pero sen lugar a dúbidas foi o mellor aperitivo para comezar este curso con máis ganas ca nunca e co mellor dos nosos sorrisos...\nLogo dunhas merecidas vacacións de verán voltaremos a vernos de novo o próximo venres 10 de setembro e, aínda que a moitos de nós, custaranos coller de novo os hábitos e o ritmo de traballo acadados ao longo do pasado curso, quen máis e quen menos seguro que está desexando atoparse de novo cos compañeiros e compañeiras, coñecer en que equipo de traballo estaremos e en que mesa nos sentaremos, á nosa nova mascota, participar nas “asembleas de maiores” tal e como nos prometeu o profe...\nEste curso será moi importante para todos nós... bufffff, e é que xa somos os maiores de Educación Infantil, e como tales, deberemos dar exemplo aos máis pequenos, aos nenos e nenas de 3 anos que comezan esta etapa que para moitos de nós e para moitas das nosas familias está resultando sensacional.\nUn curso máis, e a medida que avance o calendario, iranse sucedendo as distintas actividades e conmemoracións que marcan o curso e o ritmo da nosa aula: as cabazas do Samaín e as castañas do magosto, os ensaios e nervios do Festival de Nadal, as máscaras e disfraces do Antroido... e mil millóns de acontecementos que vos iremos contando no noso blog; un blog que con esta entrada da por inaugurado oficialmente o curso académico 2010-2011 o curso no que nos despediremos do mandilón...


O jazz voltará a unir dous concellos da ría. Tras celebrarse en Mugardos e Ferrol, onde o festival sementou durante catro edicións o amor polo jazz entre o público de todas as idades, o Jazz de Ría viaxa nesta 5ª edición á descuberta de novos espazos nos concellos de Narón e Neda para presentar en breve unha programación que volverá apostar pola pola calidade, a diversidade, a posta en valor do patrimonio e do territorio, e o apoio incondicional ás propostas artísticas galegas. O venres 13 e o sábado 14 de agosto a ría volverá vibrar co mellor jazz galego.\nA 5ª edición do Jazz de Ría vai ser posible grazas ao apoio e implicación do Padroado da Cultura de Narón, o Concello de Narón e o Concello de Neda. As dúas administración locais manifestaron a súa vontade de consolidar o festival e convertelo nunha cita musical de referencia, onde podan participar todos os concellos da ría co obxectivo de crear espazos e proxectos culturais que contribúan a fomentar a colaboración entre concellos para facer de Ferrolterra un polo cultural diferenciado.


Aspectos crave do fungo do arroz | Consumer\nAspectos crave do fungo do arroz\nO fungo Magnaporthe grisea é o responsable dunha das peores pragas do arroz en todo o mundo, chegando a afectar as colleitas de 85 países\nUn equipo de investigación británico atopou unha nova vía para atacar ao que está considerado como un dos fungos máis daniños para os cultivos de arroz en todo o mundo, Magnaporthe grisea. Estímase que este fungo, coñecido como o fungo do arroz, destrúe anualmente un volume do produto co que se podería alimentar a 60 millóns de persoas.\nO equipo de expertos, dirixido por Martin Gilbert, da Universidade de Exeter, publicou o seu traballo na revista Nature. O fungo, explican os investigadores, ataca a planta facendo pequenos buracos nas follas e introducindo proteínas que rompen os tecidos da planta. Desta forma, Magnaporthe infíltrase nela e destrúea.\nO achado dos investigadores céntrase precisamente no xene do que depende a síntese da encima que destrúe os tecidos da planta.\nHai algunhas plantas que son capaces de detectar o ataque do fungo a tempo e desencadear, como resposta, unha serie de mecanismos de defensa. Con todo, ata agora era un misterio cal era este sinal. En varios experimentos, os investigadores suprimiron o xene, denominado MgAPT2, e viron que isto «desarmaba» ao fungo xa que era incapaz de producir a encima coa que destrúe os tecidos da planta. Igualmente, a supresión do xene eliminaba os mecanismos de defensa dalgunhas plantas. É dicir, a planta non detectaba o ataque do fungo, o que confirma que ese é o paso esencial. «Sabemos», asegura Martin Gilbert, «que este xene é absolutamente necesario para que o fungo poida causar a enfermidade na planta».\nXene crave para o ataque do fungo\nUn grupo de investigación español busca resistencias contra M.grisea noutros organismos como insectos\nComprendendo como ataca o fungo, os investigadores cren que poderán ser capaces de formular fungicidas máis efectivos e crear plantas melloradas con máis capacidade de resistencia a este patógeno. Magnaporthe grisea é unha das peores pragas do arroz en todo o mundo. A situación é máis grave en países que teñen unha gran dependencia deste cultivo. En India, por exemplo, calcúlase que destrúe 266.000 toneladas de arroz cada ano. En Xapón, a infección pode afectar anualmente ata 865.000 hectáreas. En Filipinas, en centenares de hectáreas de cultivos pérdese a metade da colleita, segundo cifras do Instituto Internacional de Investigación do Arroz (IRRI, nas súas siglas inglesas). O fungo foi capaz non só de crear resistencias aos diferentes fungicidas que se han ido aplicando ao longo dos anos senón de superar as resistencias de plantas obtidas por cruzamento tradicional nos viveiros.\nTodo iso explica a presión por conseguir remedios contra esta praga e as diversas liñas de investigación centradas no patógeno. España non é allea ao problema e o Delta do Ebro e o Guadalquivir, dúas zonas arroceras por excelencia, teñen como unha das principais ameazas a Magnaporthe . A loita contra este fungo pasa pola fumigación dos campos. Curiosamente, estas zonas arroceras están preto de parques naturais protexidos e aos cales, en teoría, non debería chegar ningunha contaminación química por fungicidas, comenta Branca San Segundo, investigadora do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) e directora dun grupo de traballo sobre mecanismos de defensa contra este patógeno.\nO que chama a atención do traballo deste equipo de expertos é que non buscan as resistencias noutro tipo de variedades de arroz senón que as buscan noutros organismos, como insectos. Ou como Aspergillus giganteus, outro fungo que se atopa de forma habitual na terra e que non é patógeno para o ser humano.\nEvitar os fungicidas\nO fungo Aspergillus giganteus secreta unha proteína antifúngica para defenderse doutros fungos; doutra banda, a cecropina é unha péptido que producen algunhas larvas de insectos para protexerse contra os fungos, explica Branca San Segundo. En ambos os casos, os investigadores han visto que a planta do arroz pode defenderse de Magnaporthe se se lle incorporou ou ben o xene de crecopina ou ben o xene de Aspergillus..\n«Comprobamos que a introdución do xene é efectiva. Pero, ademais, estamos a traballar para conseguir que a planta en condicións normais non produza eses compostos». Para iso, explica San Segundo, introducen un «promotor», unha especie de interruptor que indica á planta cando debe iniciar a resposta de defensa. Trátase dun anaco de ADN colocado antes do xene que desata a resposta de defensa. O promotor recoñece a presenza do fungo e desencadea a activación do xene responsable da síntese da crecopina ou da proteína antifúngica de Aspergillus , fungo que non é patógeno en humanos.\nA idea é que os compostos antifúngicos exprésense só ante un ataque do fungo e unicamente nas follas, de forma que a resposta temperá free a praga, evitando desta forma o uso de fungicidas. Os traballos, e dada a situación das plantas transxénicas, non son actualmente aplicables. Quizais no futuro póidanse comercializar. De momento, a investigación céntrase en condicións controladas en laboratorio co fin de ter solucións a punto para o momento en que se necesiten, sinala a experta.\nOutra estratexia que se probou e aplicou con éxito en zonas de Filipinas, China ou Vietnam é o cultivo de variedades de arroz diferentes no mesmo campo, en fileiras unha á beira da outra, así como outro tipo de plantas. Fíxoo un grupo do IRRI, que conseguiu convencer a diversos agricultores para que deixasen de fumigar tanto (de feito, comprobouse que os agricultores aplicaban demasiados fungicidas porque sobrevaloraban o risco de pragas) e para que cultivasen desta forma. Unha vez o patógeno adaptouse á fisioloxía dunha planta de arroz, está a punto para atacar o resto do cultivo, explicaban no seu momento fontes do IRRI a través do servizo Promed, da Sociedade Internacional de Enfermidades Infecciosas. Con todo, indican as mesmas fontes, se hai diversidade no cultivo, e as plantas son diferentes, a dispersión de ataque do fungo non é tan probable.\nUN FUNGO CON GRAN CAPACIDADE DE MUTACIÓN\nA enfermidade causada por Magnaporthe grisea, coñecido como o fungo do arroz, foi descrita por vez primeira en China en 1637. Desde entón, o fungo áchase e afecta as colleitas de 85 países. Tamén pode afectar á herba (en 1996 afectou a varios campos de golf en California) así como a outros cultivos, como o trigo ou o centeo.\nOs brotes de M.grisea contrólanse con fungicidas como probenazole, tricyclazole ou pyroquilón ou fthalido, compostos que supoñen unha preocupación ambiental cada vez maior. Outra das estratexias usadas nalgúns países é queimar os campos afectados. O inconveniente desta última estratexia é que non garante a eliminación total do fungo xa que se ha visto que as sementes da herba poden actuar como reservorio de M. grisea. Ademais, o fungo, que ten unha gran variabilidade xenética e de mutación, foi capaz de crear resistencias aos fungicidas e ás resistencias xenéticas dalgunhas variedades de plantas de arroz obtidas por cruzamento tradicional.\nO xenoma de M.grisea obtívose o ano pasado. Con el, a comunidade científica espera poder desenvolver métodos máis efectivos de control da praga. Conseguiuno un equipo internacional liderado pola Universidade de Carolina do Norte, en EEUU. O mapa revelou que o organismo ten 11.209 xenes e que algúns destes xenes codifican proteínas que son altamente susceptibles a novos fungicidas.