Covid por concellos: a cidade de Vigo lidera os descensos e todas as áreas frean a súa escalada salvo Santiago\nRedacción | Sábado, 3 de Abril de 2021, 12:06\nA análise xeográfica dos últimos datos do SERGAS, atendendo á incidencia acumulada semanal indica que Galicia segue perdendo casos activos a un ritmo baixo pero constante.\nDas cidades Vigo lidera os descensos con 17 casos menos en 24 horas. Pola contra, Pontevedra rebota con seis máis, a maior subida de hoxe. Galicia perde casos activos grazas, en gran medida, ás poucas PCR realizadas.\nDas cidades, A Coruña, Pontevedra, Lugo, Santiago de Compostela e Vigo atópanse no nivel laranxa con unha incidencia semanal de entre 75 e 25 casos por cada 100.000 habitantes, mentres que Ourense e Ferrol contan con unha incidencia de entre 25 e 10 casos por cada 100.000 habitantes, en nivel amarelo.\nSe poñemos o foco sobre as cidades, vemos como Vigo encabeza os descensos da comunidade, cunha variación de 17 casos menos desde onte, mentres que A Coruña fai o propio cunha decena menos. Tamén baixa Santiago, cun menos. En cambio, Pontevedra sobe con seis máis, Ourense con tres máis, Lugo con dous máis e Ferrol cun máis.\nA de Pontevedra é a maior subida da comunidade, seguida de preto dos saltos que deron O Grove e A Pobra do Caramiñal, xa que ambas experimentan unha variación de cinco casos máis desde onte. Doutra banda, baixan os municipios de Cambre, con catro casos menos, Gondomar, con tres menos, e Moaña, Oleiros, Mos e Sanxenxo, con dous menos. Ames e Culleredo tamén lanzan descensos, aínda que dun caso menos cada un.\nPola súa banda, o conxunto da comunidade sofre un importante descenso no número de casos activos, algo que se pode ver en todas as áreas sanitarias, que ven minguar os seus algarismos. Todas salva a área de Santiago de Compostela, que crece en nove casos máis desde onte, algo ao que sen dúbida contribuíu a evolución de municipios como A Pobra e todo a área metropolitana da capital. As probas PCR realizadas detectaron 19 novos positivos cunha positividade do 5,4%.\nCon todo, non foi a área que detectou máis casos: Pontevedra computou unha vintena de novos positivos, cunha positividade do 15%, a pesar de que hoxe perde oito casos activos. Vigo, que tamén anotou unha vintena de contagios, baixa en 16 casos activos en 24 horas, cunha positividade moi diferente á pontevedresa, xa que só marca o 2,6%.\nEn caídas, destacan A Coruña, con 33 casos menos, e Lugo, con 23 menos. A área herculina detectou 18 novos positivos polos cinco lucenses, pero mentres que a positividade na área coruñesa é do 2%, na área da cidade amurallada chega ao 4,7%. Ourense e Ferrol, pola súa banda, baixan en sete e cinco casos tras detectar só seis e dous novos contagios respectivamente.\nSegundo os datos das notas de prensa do SERGAS, este sábado 3 de abril o número de casos activos de coronavirus en Galicia é de 2.223, dos cales 891 son da área da Coruña, 167 de Lugo, 145 de Ourense, 206 de Pontevedra, 537 da área de Vigo, 254 de Santiago e 157 de Ferrol.


Unha sorpresa para Rosalina - Kaidara\nUnha sorpresa para Rosalina\nAutoría: Ester Casals\nTemática: Cultura de paz e xestión de conflitos, Migracións e interculturalidade\nPúblico destinatario: 6 a 8 anos\nIdioma: Castelán, Catalán, Euskara, Galego\nA partir da historia de Rosalina, preténdese que os nenos e nenas entendan o que hai detrás dunha situación de conflito e se potencie o seu interese por coñecer experiencias de vida distintas á súa. Este caderno narra as vivencias e sentimentos de Rosalina, unha nena que se ve forzada a fuxir de xeito precipitado da súa casa por causa dun conflito armado. Ao final da historia está explícita a esperanza e o desexo que non se volvan repetir nunca conflitos deste tipo. O caderno propón dúas tarefas en paralelo: por un lado, móstrannos a historia da protagonista e, polo outro, nos presentan unha serie de actividades que nos permiten profundar nos conceptos e temáticas que van aparecendo na historia. As actividades baséanse na experiencia propia facendo continuas referencias ás súas vivencias, coñecementos, percepcións, etc. A guía didáctica detalla a historia de Rosalina. Presenta tamén, paso a paso, a aplicación didáctica de cada unha das ilustracións e das actividades que aparecen no caderno.\nEste caderno fai parte da maleta pedagóxica Por unha vida digna, adeus ás armas, que ofrece materiais para os outros ciclos de Primaria e unha guía de recursos para Secundaria.\nCesar fogo no negocio das armas\nA rebelión das prazas\nA escola xeradora de cidadanía. Aproximación á realidade migratoria en centros de ensino secundario do municipio de Madrid


Categorías - Narrativa - Triloxía Vattene! O legado extraterrestre\nPáxinas: 266 p.\nDúas historias, dúas viaxes nas que o surrealismo e a fantasía se confunden. Un antiheroe na procura dun alter ego, unha parte de si mesmo que deberá asesinar. Os superheroes masculinos que todos e todas coñecemos, mostrando o seu lado decadente nunha viaxe que romperá con todos os estereotipos establecidos.


Verduras, hortalizas, herbas aromáticas... a horta de Príncipe Felipe revitalízase coa compostaxe - Pontevedra Viva\nMosquera coas verduras e hortalizas cultivadas con compost en Príncipe Felipe\nVenres 20 de Xaneiro, 2017 ás 18:10 do Venres 20 de Xaneiro, 2017\nDas instalacións de Príncipe Felipe non sae xa ningún biorresiduo. Nin restos de poda nin refugallos de alimentos acaban no cubo do lixo. Todo reaprovéitase para a produción de compost. Este exemplo de economía circular permitiu que as hortas da cidade infantil funcionen xa a pleno rendemento con este abono natural.\nO vicepresidente da Deputación, César Mosquera, explicou que as verduras, hortalizas e herbas aromáticas que se cultivan en Príncipe Felipe son "absolutamente ecolóxicas", xa que no seu proceso non se empregan produtos químicos de ningún tipo e crecen "exclusivamente " a base do compost que se produce na cidade infantil.\nEntre os produtos que se están a cultivar en Príncipe Felipe están os repolos da horta da gardería e 47 tipos de hortalizas, legumes, froitas e herbas aromáticas da horta do Carlos Oroza -das que hoxe se mostraron a rúcula, o apio, rabaniños pequenos, allos tenros, grelos, cenorias mini, salvia, loureiro, romeo ou perexil rizado-.\nTodas estas últimas son de utilización común na oferta gastronómica no restaurante Álvaro Cunqueiro ou na cafetería Suso Domínguez do centro, que están abertos ao público. Aínda non hai dispoñibilidade de chícharos, nabicol, hortalizas chinesas, cebolas, porros, coles de Bruxelas, lombardas mini, espinacas, repolos, rubarbos, pepinos, morotes, fisalis, amoras, framboesas, grosellas, maracuiá, así como flores comestibles, debido á tempada.\nCon respecto ao plan de compostaxe que impulsa o goberno provincial, o plan Revitaliza, Mosquera tamén explicou que unha trintena de concellos da provincia adheríronse a este programa, ao remate do segundo prazo.\nParticipan os concellos de Baiona, Barro, Caldas, Cambados, Campo Lameiro, Catoira, Cuntis, O Grove, Mondariz, Mondariz Balneario, As Neves, Oia, Ponteareas, Ponte Caldelas, Pontevedra, Porriño, Rodeiro, O Rosal, Salvaterra, Silleda, Soutomaior, Tomiño, Tui, Valga, Vilaboa, Vilagarcía e Bueu, Cangas e Moaña, estes tres últimos como mancomunidade.\nEsta adhesión supón aceptar o compromiso de que nun prazo de catro anos "cando menos" o 75% dos biorresiduos que se xeran en cada un destes municipios non se enviará a Sogama e serán reutilizados en proceso de reciclaxe e compostaxe.\nGrazas a este compromiso ambiental, a Deputación calcula que unha vez estea implantado a rede provincial de compostaxe, os concellos de Pontevedra producirán un 55,56% menos do CO2 vinculado ao tratamento do lixo.\nCitando un estudo técnico, Mosquera explicou que o actual sistema de Sogama xera 261,165 quilos de CO2 por habitante e ano na atmosfera, mentres que a compostaxe permitirá reducir esa cantidade ata os 116,54 quilos.\nAsí, cos composteiros comunitarios instalados xa pola Deputación na provincia, o aforro na emisión de CO2 alcanza os 1.242.000 quilos anuais.\nVÍDEO.- O compost é un ingrediente máis na cociña do Carlos Oroza\nPor Noticia patrocinada | Xoves 28 de Decembro, 2017


Breviário de heterónimos, de Carlos Rafael (fot. Antón Buciños) en Allariz\nAllariz, 28.11.19 - 20:30h por O que ho! en Presentación\nBreviário de heterónimos (Carlos Rafael. Fot. Antón Buciños), editado por Saurobuks\n“Breviário de heterónimos” é o quinto título da editora Saurobuks que contén escritos híbridos de Carlos Rafael, novo autor ourensán, xa moi experimentado en recitais, actuacións de todo tipo, sempre ao redor da cultura ben entendida, o teatro, contacontos, a música, a poesía… Ademais de ser un grande militante, desde sempre, dos movementos sociais da cidade do santo cristo. Profesa un ateísmo militante e sobre todo unha risa subversiva que ademais contaxia. Proponnos un híbrido literario cos seus heterónimos de altofalantes de haikus, cancións, aforismos, relatos… Bocados algúns máis grandes, outros máis pequechos pero son auténtica alta cociña literaria, inédita ata o de agora.\nAcompañan na hibridación deste libro as fotografías do artista e fotógrafo, tamén ourensán, Antón Buciños. Fotógrafo que percorre ao ancho e longo o territorio ourensán etc para rexistrar desde detalles ata horizontes. Imaxes conseguidas a base de pedaladas que non poden non deixar indiferente a ninguén. Imaxes capturadas desta terra chea de confíns ou sen chegar a eles, recunchos e espazos enormes que están aí se erguemos ou comezamos a erguer un pouco máis a cabeza. El móstrao. É posible.\nDesde Saurobuks temos en mente moitos proxectos mais Saurobuks é unha editora pequeniña e autoxestionada. Non temos ánimo de lucro e polo de agora as cousas vanse sufragando basicamente co retorno das vendas das nosas edicións anteriores ou doutros proxectos. E así imos camiñando, tentando autoconvencernos e tentar convencer de que se poden facer moitas movidas dunha maneira autoxestionada e ir por canles que poidan, dunha maneira alternativa, facer conxunción das xentes de aquí e de acolá.\nO outono está aquí, non o podemos evitar… Construamos unha grande fogueira coas follas secas e brindemos á saúde de Carlos Rafael e Antón Buciños!


Como usar a gelatina para mellorar a presentación dun prato | Consumer\nComo usar a gelatina para mellorar a presentación dun prato\nA gelatina, pola súa consistencia, permite mellorar a aparencia de certas receitas\nData de publicación: Martes, 09deXuñode2015\nAlgúns pratos e sobremesas moi sinxelas poden adquirir unha nova dimensión usando un pouco de gelatina e moito de imaxinación. Desde a gelatina de sabores ata a transparente existen moitas variantes e maneiras de utilizala, tanto nas sobremesas con froita, como nos pratos salgados. No seguinte artigo explícase como usala para mellorar as presentacións, mesmo en receitas con ingredientes complicados, como as froitas tropicais -que impiden a gelatinización- ou os ingredientes que non se poden quentar, como a nata montada ou o iogur.\nGelatina, moi fácil de preparar en casa\nÁs veces certas presentacións de repostaría sorprenden aos comensais, sobre todo aquelas onde os trocitos de froitas parecen flotar dentro dun pequeno vaso cun colorido espectacular e que, ao probalas, sente que o seu sabor explota no padal, segundo vaise desfacendo a gelatina. Este tipo de receitas e presentacións tamén poden lograrse en casa, xa que as gelatinas son moi sinxelas e divertidas de preparar e hai de moitos sabores e cores (mesmo, transparentes e insípidas).\nA gelatina é un alimento cun alto contido en proteínas, non ten colesterol e adóitase empregar en dietas brandas e en dietas baixas en calorías polo seu efecto saciante.\nNa súa orixe, utilizábase na cociña para facer gelatinas de consomés e sopas e, por suposto, para elaboracións reposteras como gelatinas de zumes e gelatinas con froitas. Na actualidade, hai gran variedade de preparacións con gelatinas; sobre todo, na alta cociña, coa moda de facer guarnicións líquidas en modo de esferificaciones e gelatinas quentes que se conseguen co agar-agar (outro tipo de gelatina que permite traballar con produtos con certa temperatura aguantando mellor a calor que o resto de gelatinas).\nPara elaborar a gelatina en casa, en primeiro lugar, hai que comprar a que mellor se adapte aos nosos gustos ou á receita que se teña intención de elaborar. Para os pratos salgados, por exemplo, pódense adquirir gelatinas neutras, sen sabor, que non achegan máis que textura ao líquido que se queira gelatinizar. No mercado hai gelatina en láminas ou en po; cada unha ten a súa preparación, aínda que os resultados son semellantes. Tamén existen gelatinas xa listas para rehidratar con auga e gelatinizar con rapidez: estas mesturas lixeiras teñen aromas e sabores diferentes e as proporcións de gelatina e líquido están definidas polo fabricante.\nAs proporcións para gelatinizar son as seguintes:\ncon láminas de gelatina: seis follas de gelatina por 500 ml de líquido.\ncon gelatina en po: nove gramos de gelatina por 500 ml de líquido.\nTrucos para usar a gelatina e mellorar os nosos pratos\nA gelatina pode empregarse para darlle outra consistencia a unha sobremesa con zume de froitas, un caldo ou unha sopa, ou tamén para elaborar croquetas: un toque de gelatina no recheo axudará a que, unha vez fritas, as croquetas queden máis cremosas que as tradicionais. Sexa como sexa, en todos os casos débese ter preparado con antelación o alimento que se vaia a gelatinizar antes de comezar a traballar coa gelatina.\nAlgunhas ideas para probar: un colorido pastel de gelatina de froita, unha orixinal gelatina de verduras, unha deliciosa gelatina de laranxa, unha refrescante gelatina de higos frescos ou a sorprendente gelatina de uvas ao cava.\nUnha vez que se teñan todos os elementos cortados, coados e preparados, procederase a rehidratar a gelatina. Se é en láminas (as chamadas “colas de gelatina”), hai que rehidratarla en auga fría durante cinco minutos e, cando estea branda, escurrir as láminas, que se quedaron con textura gomosa. É o momento de mesturar co líquido ou crema que se queira gelatinizar.\nA base líquida que se use deberá estar quente para que a gelatina disólvase por completo. A continuación, vértese nos recipientes onde se queira gelatinizar e introdúcese na neveira para que adquira unha consistencia máis sólida. Se se quere agregar algún ingrediente e quérese volver rexenerar, non hai que esquecer que a gelatina, coa calor, de novo volveríase líquida.\nE se se quere gelatinizar un preparado con nata montada ou con iogur? Ningún destes ingredientes pódense quentar, porque perderían a súa textura. Nestes casos, débese disolver a gelatina cunha pequena parte de líquido en quente do alimento principal e, a continuación, mesturar co resto en frío. A maneira correcta é agregar a preparación fría á gelatina e non ao revés, así se vai aos poucos engadindo e mesturando de maneira uniforme.\nPara elaborar gelatinas de froitas pódese utilizar como base un zume de froitas ou, tamén, usar froitas troceadas e agregar un almíbar feito con auga, azucre e algún aroma ao gusto como lima, vainilla ou licores. Pódese engadir a froita en trocitos, en forma de crema ou marmelada. As diferentes texturas, no momento de gelatinizar, formarán un bonito contraste que é posible axudar de cando en vez movendo (non removendo) os recipientes onde están as gelatinas, para que os ingredientes móvanse polas gelatinas deixando ronseis de cores e sabores.\nUn último truco, pero moi importante: coas gelatinas de froitas débese ter coidado cando se empreguen froitas tropicais como piña, kiwi, mango… porque teñen un ingrediente en cru que impide que calle a gelatina. Por iso, hai que darlles un lixeiro escaldado (meter e sacar en auga fervendo uns segundos) antes de introducilas nunha preparación con gelatina.


A Marela Tarabela: "As Ramonas", con Ana Cabaleiro\nAchégase a fin do curso e parece que, tamén, da pandemia, así que o alumnado dos clubs de lectura Tarabelos I e II puido gozar dunha xornada lúdico-artística polas terras de Trasdeza.\nA primeira parada foi o MOSTEIRO DE CARBOEIRO. Alí, da man de Xesús e Núria, integrantes de Tesouros novos, coñeceron como se foi construíndo o edificio, o paso do románico serodio ao gótico cos diferentes tipos de arcos e bóvedas; viron os restos da policromía que cubría as paredes interiores; estudaron as ábsidas e rosetóns; convertéronse no Abade Fernando por un momento, co seu báculo e mitra; descubriron os gravados (os auténticos e as mostras de vandalismo) e coñeceron a historia deste singular edificio desde as súas orixes no século X, símbolo do poder nobiliario relixioso, ata a reconstrución actual, pasando pola desamortización, o período de abandono total, o espolio e o vandalismo.\nXa fóra do edificio, na aula de interpretación, xogaron a ser mestres de obra e canteiros e levantaron, peza a peza, unha maqueta do edificio. Mais, antes tiveron que aprender a facer arcos de medio punto e apuntalados, e conseguir que ao quitar o acimbre de madeira a clave aguantase ben e o arco non se derrubase.\nA media mañá, o grupo deixou atrás o claustro e o recinto relixioso para seguir a canle do RÍO DEZA atendendo as explicacións do seu profesor de Educación Física, Borja Costoya. Por veces, o camiño non resultaba fácil, as pedras estaban esvaradías e as silvas convertíanse en soltas naturais que había que evitar. Pero a paisaxe ben o valía.\nE tras xantar na Área Recreativa A Carixa a rapazada só podía encamiñarse cara á FERVENZA DO TOXA. Non por coñecidas estas augas deixaron de resultarlles menos atractivas, así que mollaron as mans (para os pés estaban demasiado frías), tiraron fotos, subiron ao miradoiro... e gozaron do sol.\nFinalmente, pasadas as tres e media da tarde, a escritora que, dalgunha maneira, propiciou todo isto, estaba a esperarnos na vella ESTACIÓN DO TREN DE ABADES.\nGrazas a ANA CABALEIRO e á súa novela As Ramonas, todas e todos nos convertemos en Mona Otero e fomos facendo o seu percorrido vital: Estación de Abades (aínda que para o Adif era Bandeira), estación de Castro (a máis deteriorada de todas elas), taberna de Lola, campo da festa de Saídres e estación de Ponte.\nCarmen Frade e Adriana Iglesias, coordinadoras dos clubs de lectura, guiáronnos ao longo destes dous meses de lectura. Nesta tarde de tronos, pero sen auga, Ana Cabaleiro resolveu as nosas dúbidas e fíxonos reflexionar sobre o paso do tempo, o bonito e o feo das nosas orixes, o que queremos deixar atrás... E ata nos pediu que fósemos Mona Otero, que nos convertésemos nesa muller creativa e construísemos a nosa fotografía persoal.\nE como adoita pasar nestes casos, cando as cousas saen ben, os rapaces preguntan pola próxima. A modo de exemplo, deixámosvos o comentario que nos fixo chegar Álex Sucasas, un dos participantes no itinerario lector:\n"Gustoume moito o itinerario ao Mosteiro de Carboeiro e á Fervenza do Toxa, xa que permite desinhibirte das dificultades do centro educativo e vivir novas experiencias. Fíxome posible volver saír á natureza en grupo, descubrindo zonas e detalles da contorna e ollalos con abraiante beleza.\nEstar na natureza é agradábel, faite desconectar, vivir o momento con quen estás, socializar e, o máis importante, ter cousas boas que contarlle á xente e aconsellala para que fagan a mesma ruta sós/soas ou acompañad@s. No meu caso, ao día seguinte da excursión tiña un exame, e durante este tempo vin as cousas máis positivas con respecto ao que quería facer nesa proba e as miñas expectativas.\nOutra cousa é o subidón que recibe o teu corpo ao camiñar.\nSe dispuxésemos de, polo menos, en cada trimestre de tres saídas, aumentarían as nosas expectativas e ánimo para estudar, pois serían nove paradas no camiño do curso que abafa ao estudante".\nE a propia Ana Cabaleiro tamén nos fixo chegar a súa impresión da actividade:\n"Unha das cousas máis marabillosas que me pasaron este mes de abril foi compartir o roteiro de AS RAMONAS con alumnado do IES Aller Ulloa de Lalín.\nGrazas a todxs por "xogar" a ser Mona Otero durante toda unha tarde e percorrer os escenarios da súa historia literaria coa mente aberta.\nGrazas a Carmen e Uxía, as profas que o fixeron posible.\nE se as "creacións" que xurdiron deste roteiro frutifican en formato libro, eu quero ir á festa de presentación!!\nFacebook de Ana Cabaleiro\nPola nosa parte, non podemos dicir máis que grazas Ana, moitas grazas por prestármonos o teu tempo e axudármonos a empezar a ser escritores e escritoras.\nPublicado por Marela Tarabela . 00:29\nEtiquetas: encontros, excursión


Nosoyunamandarina: Aldea... un toque especial..\nAldea... un toque especial..\nPodería estar mil horas sentada fóra da porta, quieta, escoitando...\nGústanme os sons da aldea. Gústame escoitar as tesoiras de podar, sinal de que algún veciño anda a traballar na súa horta. Gústame escoitar como os paxaros se meten entre as pólas das árbores, como uns cantan cerca, mentres de lonxe chega outro cantar.\nGústame como soa o vento nas árbores, o son das follas arrastradas polo chan. Gústame cando canta un galo, dun lado, doutro... cando escoito o ruido dun tractor. Gústame cando ladran os cans como contándose cousas..e como vibra o chan cando corren os cabalos.\nGústanme as imaxes da aldea, os sons, os olores... Gústame ver á xente pasar.. escoitar os seus pasos, como van leriando... como se atopan con outros veciños... Gústame pasar polo medio da aldea e saber que se cociña en cada casa, ulir o cocido na casa da señora Carmen, ou ver fumear unha chimenea e pensar que Matilde está facendo filloas..\nGústanme as "reunións de aldea".. para coller as uvas ou calquera outro traballo.. eses días nos que buscas a peor roupa que tes.. nos que acabas como un "cristo" e rematas comendo empanada sentada en calquera sitio...\nA aldea ten un toque especial.\nPublicado por Silvia Castiñeiras en 14:11


Tomar o sol, fonte de vitamina D | Consumer\nTomar o sol, fonte de vitamina D\nA exposición ao sol de forma moderada é imprescindible para conseguir a cantidade de vitamina D que require o noso organismo\nPor maitezudaire 7 de Xuño de 2011\nA vitamina D é un nutriente especial, xa que pode obterse a través dos alimentos e tamén sintetizarse polo propio corpo a partir do contacto da luz solar coa pel. Este micronutriente é imprescindible para a correcta absorción do calcio, á vez que permite o seu depósito nos ósos e a regulación dos niveis deste mineral no sangue. Precisamente, aínda que son moitos os supostos beneficios que se atribuíron a esta vitamina e ao calcio, como a prevención fronte ao cancro, a enfermidade cardiovascular, a diabetes, a mellora da resposta inmunitaria, etc., a evidencia científica só permite, por agora, destacar o seu papel no mantemento da saúde ósea.\nO dilema da exposición ao sol\nO sol achega numerosos beneficios para a nosa saúde. A síntese de vitamina D realízase cando a luz solar, en concreto a fracción ultravioleta B (UVB), entra en contacto coa pel. Os estudos indican que unha insuficiente exposición ao sol incrementa o risco de padecer algúns cancros como o de colon, mama e próstata, e mesmo, por estraño que pareza, tamén o de pel.\nCon todo, cando chega o verán, son habituais e reincidentes os consellos acerca da importancia de protexer a pel dos raios solares. É ben sabido que unha excesiva exposición ao sol aumenta o risco de padecer cancro de pel, polo cal se recomenda limitala, evitar as horas máis calorosas e utilizar cremas de protección solar.\nÉ suficiente con expor a cara e os brazos ao sol durante uns 30 minutos ao día para sintetizar vitamina D\nHabería que buscar un equilibrio, un termo medio que reduza o risco de cancro e que permita obter os beneficios da exposición ao sol, entre eles, a síntese da vitamina D. Segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), é suficiente con expor a cara e os brazos ao sol durante uns 30 minutos ao día, pero débense evitar, como é lóxico, as queimaduras.\nEstes minutos son fáciles de conseguir para a maioría da poboación española na primavera e no verán. Con todo, o frío e a pouca luz solar do resto de estacións non garanten unha produción suficiente de vitamina D durante todo o ano. Para iso, os excedentes desta vitamina liposoluble almacénanse no tecido graso do organismo para un uso posterior, aínda que a OMS alerta dun posible risco de déficit de vitamina D nas persoas que saen pouco de casa, levan roupa que cobre toda a pel -como as persoas maiores ou os bebés-, teñen unha pel escura e usan por costume filtros solares.\nEn bebés, exposición solar ou suplementos?\nMoitos bebés, en especial quen nacen no inverno, pasan os primeiros meses de vida en casa e, cando saen a pasear, fano tapados con moita roupa. Se nacen en meses máis calorosos, a miúdo evítase saír nas horas de máis sol. Algúns viven en cidades con edificios altos e contaminación, que bloquean a luz do sol. Outros nenos son de cor ou pel escura e case todos os pais aplican cremas de protección solar aos pequenos para evitar que se queimen. Todas estas circunstancias supoñen unha baixa exposición ao sol, a miúdo insuficiente para que os bebés sinteticen a vitamina D necesaria para cubrir os seus requirimentos.\nExposicións curtas de 15 minutos ao día garanten a síntese necesaria de vitamina D nos bebés\nA Comisión Europea afirma que exposicións curtas de 15 minutos á luz do sol varias veces por semana son suficientes para garantir unha fabricación adecuada de vitamina D e evitar as queimaduras na idade infantil. Aínda así, é habitual que o pediatra recomende a administración de suplementos aos bebés aleitados con lactación materna. Os nenos que toman biberón con leite de fórmula, ao estar enriquecida con esta vitamina, non requirirían estes suplementos.\nAínda que non haxa unanimidade neste tema, tanto a Academia Americana de Pediatría como a Asociación Española de Pediatría recomendan un achegar diario de 400 Unidades Internacionais (10 microgramos) de vitamina D, a partir de suplementos, durante o primeiro ano de vida do neno. Pola súa banda, a Comisión Europea só recomenda os suplementos en bebés e nenos con risco de déficit, é dicir, con lactación materna exclusiva e que están pouco expostos á luz solar. Sería o caso dos bebés que permanecen en casa case todo o día, quen van totalmente cubertos con roupa cando saen á rúa, pasean tapados polo plástico do carriño, os nenos de pel escura ou a quen se protexe con cremas solares.\nEn calquera caso, se se recorre aos suplementos, é imprescindible lembrar a importancia de axustarse á dosificación prescrita, xa que un exceso de vitamina D pode ter efectos prexudiciais: desde anorexia (falta de apetito), perda de peso, debilidade, vómitos e estreñimiento, ata fatiga e desorientación.\nO Instituto de Medicamento de Estados Unidos, a partir dunha exposición solar mínima, aconsella unha inxesta diaria de vitamina D que chega a 15 microgramos en persoas de 70 anos e a 20 microgramos, para os maiores desta idade.\nAs Inxestas Dietéticas de Referencia que estableceu a Federación Española de Sociedades de Nutrición, Alimentación e Dietética (FESNAD) oscilan entre 5 e 15 microgramos/día, en función da idade.\nAs principais fontes alimentarias desta vitamina engloban a alimentos que non sempre se inclúen na dieta de forma habitual, como o peixe azul, os ovos e algúns alimentos enriquecidos (cereais do almorzo, leite, margarina, etc.). É por iso que, ademais de revisar a dieta e inxerir os alimentos indicados con regularidade, non se pode esquecer a importancia da síntese de vitamina D a partir da exposición solar.\ncalcio huesos-gl melanoma-gl suplemento vitamina d vitamina D\nConsultorio nutricional: comer soia, vitamina D e alerxia aos cacahuetes\nVerdades e mentiras sobre a vitamina D\nO sal no organismo e como reducila


Da historia (e a crise) da “revisión por pares” | Fonseca\nAcceso Aberto, Comunicación científica\nFiled Under Comunicación científica, peer review, Philosophical Transactions, preprints, revisión por pares, Royal Society\nScholars at a lecture /William Hogarth Imaxe da colección Open Access Scholar Online (OASC) do Metropolitan Museum of Art (MET). Prema na imaxe para orixinal\nHoxe traemos unha tradución algo libre (engadindo ligazóns) ao texto de Ayleen Fyfe Peer review: not as old as you might think publicado no Times of Higher Education. Pareceunos bastante interesante, dado que o proceso de revisión por pares ou peer review é fonte de controversia. A autora fai un percorrido histórico por algunhas sociedades científicas que, no seu momento, empezaron a engadir a arbitraxe de expertos, alleos as propias sociedades, para arbitrar e avaliar os contidos dalgunhas contribucións; fronte a defensa do editor coma figura única. Conclúese que non é tan vello o invento, e a mesma autora, no parágrafo de presentación, decide que dado que esta práctica non é tan antiga non pode ser considerada unha “vaca sagrada” no entramado da comunicación científica. Engadimos ademáis dous artigos que consideramos son de obrigada lectura e reflexión: por unha banda, o aportado por Julio Alonso Arévalo no blog Universo Aberto e titulado Lucha contra las revisiones científicas fraudulentas (baseado, a súa vez, noutro de Aja Romano) no que se determina que arredor dun 15% das revisións de artigos son fraudulentas e, outro tamén, moi interesante que limos onte en The Guardian Peer review, preprints and the speed of science, asinado por Stephen Curry no que se fai unha exposición ben interesante dos límites e cuestionamento do actual sistema de peer review detentado polas grandes editoriais en STM, abogando por un sistema mais aberto e baseado nos comentarios, por exemplo, aos preprints. Agardamos que esta recompilación sexa do voso interese.\nHai unha crise do peer-review ou revisión por pares? Este feito púxose enriba da mesa na Conference da Royal Society sobre o futuro da comunicación científica, nunha reunión que conmemoraba tamén o 350 aniversario da revista Philosophical Transactions, a considerada a primeira publicación en aplicar tal metodoloxía de control. Como o autor do artigo afirma, trátase dun mal xeito de comprender a práctica editorial da lendaria revista. As investigacións mais recentes sinalan na liña de que Henry Oldenburg, o fundador de Philosophical Transactions, atopaba materiais para a súa publicación de entre a morea de correspondencia que mantiña con investigadores de toda Europa, lía manifestos e artigos soltos, e tamén obtiña información da súa participación nas reunións da Royal Society. De todas estas fontes el traducía, facía resumos e solicitaba tamén cooperación, coma activo editor que era. Durante moito tempo, e case ata a metade do século- o autor pon o exemplo de Nature– a historia demostra que son os editores das revistas – e non os “pares” ou “árbitros”- os que toman as decisións, os que efectúan o papel de discriminar o publicable ou no ata o extremo que as revistas eran coñecidas coloquialmente como “a revista de tal ou cal editor”, tal era a importancia que tiñan no producto final. Podemos asimilar esta idea á de revisión por pares tal e como a coñecemos agora? A resposta é “non”.\nO que sucedeu foi algo tan sinxelo coma a necesidade, por parte dalgúns editores, de pedir consello para avaliar algún traballo sobre temas dos que non tiñan un dominio total. É decir: o que apuntaba Denis Diderot cando decía que unha publicación científica tiña que ser o resultado dunha “sociedade de eruditos”. E asi xurdiu o Journal des Sçavans (posteriormente des savants) abranguendo unha multitude de disciplinas e que xa en 1701 tiña o que hoxe coñecemos coma consello editorial, algo que non acadou o Philosophical Magazine ata 1850. De tódolos xeitos, o feito de ter un “consello de sabios” interdisciplinar aumentaba os campos de traballo pero, mesmo tomando decisións individuais nas súas especialidades, aínda tiñan que someterse ao criterio, e tamén aos prexuizos, do editor en xefe. Aos editores de xornais non parecía preocuparlles moito este feito, pero si as sociedades científicas que editaban revistas.\nNo século XVIII, as mais destacadas sociedades francesas e británicas, desenvolveron principios para facer avaliacións colectivas dos contidos. A Royal Society tomou o control de Philosophical Transactions en 1752 e introduxo unha nova política pola que se determinaba que sería a Sociedade coma colectivo a que avaliaría os contidos que apareceran nas súas páxinas. Deste xeito, o dano potencial dun sesgo persoal, prexuizo ou mesmo incompetencia quedaría minimizado. Unha Comisión de Artigos crease para avaliar as contribucións presentadas nas reunións da Sociedade Científica para a súa posible publicación. A diferenza entre esta Comisión de Artigos e o Consello Editorial é que o primeiro ten que tomar decisións de xeito colectivo e mediante a emisión dun voto. A Académie Royale des Sciences en París era outro tipo de organización, dado que os seus membros recibían un soldo e era a Corona quen os escollía. Unha das súas tarefas consistía en valorar os méritos dos inventos e descobrementos que facían cidadáns non vencellados a contorna académica, constituindo para tal fin equipos pequenos de traballo que emitían un informe escrito ao final. Coma é lóxico, asegurar un dictamen positivo destes avaliadores a soldo conlevaba grandísimas ventaxas para o candidato en cuestión: dende obter unha patente ata ser nomeado nos productos comerciais derivados, pasando pola posible publicación das resultas do achádego noutro xornal. Ambos sistemas consisten en tomas de decisións nas que intervén mais dunha persoa. No caso francés, mediante unha coidada selección de persoal e no británico tendo suficientes membros no consello para abarcar tódolos ámbitos do saber e mesmo convidando membros externos, se fora necesario. Tan diferentes eran as metodoloxías das dúas sociedades coma as súas declaracións de rigor e certeza: a finais do XIX, Academie des Sciences abandoa a práctica desenvolvida por eles- tiñan que refutar e comprobar tódolos achádegos- por complexa e polo investimento de tempo que supuña. Pola súa banda, os británicos poñían un aviso ao principio de cada número no que explicaban que o proceso de selección non podía determinar a certeza do alí exposto, derivando tal responsabilidade aos autores. Mais que centrarse na “certeza dos feitos, o comité centrábase mais na “importancia e singularidade” das contribucións.\nA práctica do que nós coñecemos agora coma “peer-review” ou “revisión por pares”- pero non o termo en si mesmo- aparece por primeira vez a principios do século XIX. A Royal Society comezou a buscar asesoramento e informes de expertos nalgunhas materias coma forma de reafirmar as súas decisións editoriais. En 1827, una pequena comisión da Royal Society- no que figuraba o pioneiro da computación Carles Babbage- suxeriu asimilarse ao modelo francés e reclamar o asesoramento de pequenos comités. Esta suxerencia ignorouse. Ata 1831 non houbo experiencias neste sentido, pero dende 1832, a Royal Society comezou a solicitar informes independientes, que se dirixian ao Consello de Redacción. A partires de alí, este arbitraxe apareceu coma unha práctica mais ou menos habitual nas Sociedades Científicas. Charles Darwin, por exemplo, experimentouno desde os dous lados: coma autor na Geological Society a finais de 1830 e coma revisor tanto na Royal Society coma na Linnean Society. Temos que ter en conta, por exemplo, o placenteira que era a tarefa editoirial para George Gabriel Stokes, secretario da Royal Society entre 1854-85. Adicaba moito tempo á correspondencia con autores e revisores (foi un dos primeiros e entusiastas usuarios de máquina de escribir), desenvolveu a práctica de compartir as suxestións dos revisores cos autores, guiándolles deste xeito no modo de elaborar as respostas. A revisión, polo tanto, acadou diversos roles: no proceso de seleccionar traballos para unha publicacion implicaba unha avaliación tanto da orixinalidade do traballo en sí coma da súa adecuación á liña editorial da revista en si mesma e, tamén, unha “semiconversa, moderada polo secretario, entre autores e revisores, co gallo de acadar melloras no resultado final do texto. O traballo de edición nas sociedades científicas a mediados do século dezanove recaía na habilidade e pericia dos revisores, combinada cun comité moderador de decisións para evitar favoritismos. Unha das consecuencias desta metodoloxía de traballo facía que as sociedades científicas non poideran publicar tan rápidamente coma as revistas convencionais, dirixidas directamente polos seus editores. A publicación nas sociedades científicas adquiren un enorme prestixio, pero non eran precisamente o vehículo mais rápido para a difusión de novos achados na ciencia.\nFoi soamente a finais do século XX cando a tarefa de revisión foi bautizada coma “revisión por pares” ou peer review, adquirindo o seu sentido de proba mais alá das dúbidas razoables. Segundo o Oxford Dictionary, a expresión peer review aparece por vez primeira en 1967 e descrita coma “unha forma de revisión da competencia doutros no mesmo campo”. Si acudimos a un ngram de Google- que permite visualizar por anos a frecuencia dunha frase en documentos impresos- os resultados son concluíntes: foi na década de 1970 cando a denominación se fixo visible, coincidindo cun aumento do uso do proceso de revisión alén das sociedades científicas, adoptándose, por exemplo, por Nature e NSF. O que aínda non se comprende ben é en qué momento despois da II Guerra Mundial o proceso pasou de ser unha arbitraxe a ser revisión por pares propiamente dita. E, sobre todo, por que acadou o triunfo na avaliación da investigación científica.\n« Open science: Ciencia Aberta na Axenda Dixital Europea\nSobre Montero Ríos nos fondos da BUSC (a propósito dunha exposición) »\nPingback: Retomando o blog, retomando algúns temas : Sci-Hub, Peer Review, avaliación científica | Fonseca - 12 Setembro 2016\nPingback: Quen teme ao Open Peer Review? | Fonseca - 4 Outubro 2019


José Penas veciño de Santiso remata no posto 36 no Northwest Triman, entre 230 participantes\nEsta proba é o único triatlón, con distancia ironman, que se disputa en Galicia e el rematou o percorrido en pouco máis de 10 horas\nJosé Penas, veciño do lugar do Padrón, en Serantes (Santiso), quedou no posto 36 da sétima edición do Nortwest Triman, que se disputou este domingo e no que competiron, na súa categoría, 230 persoas. Celebrouse no lago artificial máis grande de Europa, en As Pontes (A Coruña), a 50 quilómetros da cidade herculina.\nO lago de As Pontes albergou esta sétima edición desta competición na que participaron en total 640 deportistas chegados dende distintos puntos de España. Esta proba é o único triatlón, con distancia ironman, que se disputa en Galicia, aínda que ao igual que en edicións anteriores, contou cunha proba de media distancia.\nO circuíto de bicicleta foi o mesmo de sempre, asegurando unha distancia de entre 10 e 12 metros entre participantes, mentras que a carreira a pé realizouse no lago para, deste modo, minimizar os riscos.\n"O noso veciño rematou no posto 36 nunha das probas deportivas máis duras do mundo. Acabou o percorrido en pouco máis de 10 horas", indica o Concello de Santiso, quen o felicita.\nCampionato de España de Raid de Aventura\nPor outra banda, na proba que se disputou esta fin de semana, puntuable para o Campionato de España, participou o equipo Santiso Raid Team, do que Penas forma parte, e quedou de terceiro. Penas non foi a esta competición ao coincidir coa de As Pontes.


Created: 13 Febreiro 2013 13 Febreiro 2013\nNova xornada na que o Balonmán Camariñas gaña como visitante o seu primeiro partido da fase de ascenso e mostra as súas credenciais. No fútbol da costa, dous empates, o do Camariñas e o do Porteño, unha derrota, a do Xaviña e a victoria do Camelle que vai moi en serio e sitúase como colíder da categoría igualado en puntos co todopoderoso Independente de Carballo. Con todo os resultados deste domingo veñen marcados polo impresionante triunfo acadado polo Ordes de Juanillo ante todo un histórico da Terceira Galega como o Rápido de Bouzas. Pouco a pouco consolídase o proxecto posto en marcha polo ex compostelanista Nacho e de ter como o obxectivo a permanencia agora xa non constitúe unha quimera sonar con maiores metas. Todo elo gracias, entre outras cousas, a un Mago de Corea que parece vivir en perpetuo estado de gracia.\nORDES 4-0 RÁPIDO DE BOUZAS\nPartidazo e outros tres puntos de ouro que nos serven para colocarnos quintos na clasificación a tan só un punto do cuarto clasificado e a dous do terceiro. Foi un encontro máis doado do que nun principio nos temíamos. Arrancamos con gañas e intensidade para dominar un encontro de principio a fin. Na primeira metade, chegaría o gol máis bonito da tarde, Baleato engancha un cañonazo dende fora da área que se colaba pola escadra. Có 1-0 chegaríase ao descanso.\nNa segunda metade seguimos có dominio do partido e chegarían outros tres goles máis obra de Capelo, Álex Castro e Nacho, que deixaban o resultado final no 4-0- Estamos embalados e temos que aproveitar este magnífico momento de forma que estamos a atravesar. Quédanos gañar dous ou tres partidos para conseguir o obxetivo que tiñamos a principios de tempada, a permanencia, unha vez acadades esas victorias, poderíamos soñar con algo máis, pero sempre cos pés no chan, pois sabemos que hai moitos conxuntos na loita por ese obxetivo, equipos que nos dobran en presuposto e a cousa vai a estar difícil, pero por traballo e gañas non vai a quedar. A vindeira xornada viaxamos a Cangas para enfrontarnos ao Alondras.\nRIVEIRA 0-0 CAMARIÑAS\nBó empate o acadado polo Camariñas ante un dos rivais favoritos ao ascenso como é o Riveira. Empate sufrido a pesar de que en algunha contra o Camariñas doulle máis dun susto ao conxunto local, pero que no cómputo global do mesmo, como era de presumir por outro lado, o cadro local foi quen levou o peso do partido e o dominio, pero topouse con Pombo que xunto con Juan o Vello, foron dous dos mellores xogadores do Camariñas.\nUn punto máis para tentar esa salvación na que están metidos moitos conxuntos, equipos que acadaron ao igual que o Camariñas resultados positivos, e na que cada xornada se vai a loitar a morte por acadar un triunfo. Agora toca facer mellor ese punto sumando unha victoria na casa que sería fundamental a próxima xornada na que o Camariñas recibe ao Lamela, un equipo que está metido na liorta por sair do descenso, eso si, con algún punto máis que os nosos.\nPORTEÑO 3-3 CORISTANCO\nEmpate do Porteño de Gerpe na casa ante o Coristanco que supón un pequeno tropezo na carreira polo liderato e ascenso de categoría. O Porteño tivo que remontar por duas veces un resultado adverso, pois os da terra da pataca, puxéronse por diante duas veces, pero a gran pegada que ten este Porteño fixo que remontaran o partido con goles de Nené, Mario Toja (de penalti) e Yuyo e situar o electrónico no tres a dous. Por desgracia, no último minuto, unha falta lanzada maxistralmente por un xogador visitante, suporía o gol do empate final.\nDinnos que Gerpe debido a derrota da semana pasada e ao empate desta xornada, puxo o cargo a disposición da directiva Porteño, que como é lóxico, comunicoulle ao míster que seguía, pois a tempada é de sobresainte, e estou convencido de que Gerpe vai ser o adestrador do ascenso do Porteño, pois pese a estes dous últimos resultados, o Porteño é segundo clasificado empatado a punto có Camelle e tan só a tres do líder, o Independiente de Carballo que ten unha xornada máis. Ánimo por tanto a Gerpe e os seus que están a facer unha gran tempada e o obxetivo do ascenso está cerca, tam só queda un último esforzo. A vindeira xornada o Porteño xogará en Laxe.\nCAMELLE 4-1 CORCOESTO\nVai moi en serio este Camelle que xa non é unha sorpresa no campeonato se non unha realidade dun equipo que é claro aspirante ao ascenso. Victoria clara e contundente do Camelle de Pupus que ao igual que os grandes conxuntos, xa non lle fai falta facer un partido brillante para ganar os seus partidos debido a gran pegada que ten.\nFoi un partido máis duro do que indica o marcador final, pero no que o Camelle apreveitou a dinamita atacante que posue, para que os tres puntos quedaran no Rodeiro. Os goles do Camelle foron obra de Felipe Barreiro en duas ocasións, Adrián de Barca e Javi Rañal. Sitúase terceiro o Camelle empatado co Porteño que é segundo a tan só unha victoria do líder o Independiente de Carballo que ten un partido máis. A próxima xornada o Camelle xogará en Muxía, todo un partidazo!.\nBAIÑAS 3-1 XAVIÑA\nDerrota do Xaviña de Pirucho que non está a pasar polo seu mellor momento da tempada e o cadro Xaviñán xa acumula unhas cuantas xornadas sen puntuar. Chegaba plagado de baixas o Xaviña a Vimianzo e iso notouse ao longo dos 90 minutos, no que o Baiñas foi dominador do encontro e merecedor da victoria. O gol do Xaviña marcouno Martelo.\nMoitos ánimos para o Xaviña que a pesar das adversidades, está loitando cada partido para sacar uns resultados positivos que de momento non están a chegar pero que estamos convencidos que non han de tardar. A vindeira xornada o Xaviña recibe ao Ameixenda.\nLAXE 4-1 CAMARIÑAS OS LEÓNS\nDerrota do Camariñas de Andrés en Laxe nun partido no que os locais foron mellores como así o demostra o marcador final. O gol do Camariñas foi obra de Javi. Non fixeron un bo partido os camariñáns que nestas duas últimas xornadas, están a tirar os bos resultados acadados nas duas primeiras xornadas. A próxima xornada o Camariñas recibe ao Baio.\nCORISTANCO 3-1 PORTEÑO\nDerrota do Porteño de Ordóñez en Coristanco nun partido donde os da Ponte do Porto, pagaron moi caro os erros defensivos, erros que se transformaron en goles que caeron como auténticas xarras de auga fría, pois o Porteño fixo un partido para sacar un mellor resultado. Non está obtendo bós resultados neste treito de tempada motivo polo cal está caendo postos na taba clasificatoria. Moito ánimo e a seguir traballando para que os resultados positivos cheguen de novo. A vindeira xornada o Porteño recibe ao Muxía.\nPONTECESO 0-7 AS BALEAS\nGoleada dos rapaces de Vi que están nun gran momento de forma e de xogo como asi o demostran os resultados. Partidazo das Baleas que dende o pitido inicial foron a por un rival ao que non deixaron respirar e que dominaron cun fútbol de toque como lle gusta ao seu gran adestrador. Adri con 5 goles e Álvaro con 2, foron os goleadores das Baleas nun partido no que todos xogadores estiveron a un altísimo nivel. Xogan hoxe martes un partido que se suspendera ante o Outes, si o gañan, os de Vi colocaríanse terceiros na clasificación. O próxomo fin de semana reciben ao Coristanco.\nCAMARIÑAS 0-2 SONEIRA\nDerrota do Camariñas ante o líder, o Soneira nun partido no que a pesar da diferencia entre ámbolos conxuntos, o Camariñas loitou e intentou sacar un bó resultado pero foi imposible. Con este resultado e algún que se dou en outros campos, o Camariñas está a 7 puntos da salvación, unha salvación que xa se antoxa casi imposible. Agora toca rematar o máis dignamente posible esta liga. A vindeira xornada o Camariñas xoga en Carballo ante o Bergantiños.\nEmpate do Porteño nun partido no que os da Ponte do Porto mereceron máis xa que foron mellores que o rival e dispuxeron de máis ocasións pero non as conseguiron materializar. Un punto que suma o Porteño que serve para romper unha dinámica de resultados con derrota e que esperemos lles de ánimos a un conxunto como é o Porteño que merece estar nunha posición máis alta na táboa clasificatoria. A próxima xornada o Porteño xoga en Augalada.\nCAMELLE 3-0 AUGALADA\nVictoria clara e contundente do Camelle que barrío do campo ao Augalada nun gran partido. Bo partido do Camelle que dominou de principio a fin e tivo moitísimas ocasións para ampliar máis se cabe o marcador final. Víctor, Bruno que segue en racha como Falcao e o Rubio Huntelar, foron os autores dos goles dun Camelle que stá en racha e vai a por todas e que ten o ascenso a 9 puntos. A vindeira xornada, o Camelle xoga en Sofán.\nSEIS DO NADAL 25-29 BALONMÁN CAMARIÑAS\nGran victoria a domicilio do Camariñas de Fran Puga que consigue deste xeito a primeira victoria como visitante nesta fase de ascenso, unha victoria moi traballada ante un duro rival que lle puxo as cousas moi difíciles aos Camariñáns pero no que finalmente a maior pegada e gran defensa servio para que os de Fran Puga se levasen a victoria. Catalán foi o máximo goleador do partido con 9 tantos.\nAgora toca recibir ao líder, o Vitaldent Balonmán Pontevedra a próxima xornada, un partido importantísimo para as aspiracións dos de Camariñas que deberán gañar ao líder para demostrar que van a por todas. O Pavillón do Areal ten que ser unha caldeira a presión para levar aos nosos en volandas. Dende aquí, animamos a tod@s afecionados a ir o sábado ás 18:30 horas ao pavillón Camariñán para animar aos nosos nun partido que será vital.\nNon xogaron esta pasada xornada as da terra do Encaixe e terán dous partidos este vindeiro fin de semana, o sábado en Salceda de Caselas ante o conxunto Pontevedrés e o domingo en Camariñas ante o Balonmán Tuí.\nBALONMÁN CAMARIÑAS 27-32 BALONMÁN MOAÑA\nDerrota dos xuvenís Camariñáns nun partido no que tiveron posibilidades dun mellor resultado se nos derradeiros minutos do mesmo non cometesen erros tanto en ataque como en defensa. Foi un partido igualado que se rompeu no treito final onde os visitantes estiveron mellor e leváronse a victoria. Teñen que seguir pelexando os nosos porque a melloría no xogo dende que comenzou a tempada é notable e seguro que chegarán as victorias pronto. A próxima xornada os Camariñáns descansarán.\nBALONMÁN CAMARIÑAS 39-20 PABELLÓN OURENSE\nPartidazo e victoria das cadetes Camariñanas que venceron as colistas Ourensanas dándolle unha auténtica malleira. As Sara e compañía sairon moi motivadas desde o pitido inicial e non deixaron nin respirar a un rival no que a súa porteira non daba a basto a recoller os balóns de dentro das mallas.\nO marcador final xa o di todo, casi dobregan as nosas ao conxunto Ourensano. Esperemos que este partido sexa un punto de inflexión e que as nosos acaden moitas máis victorias neste treito final de liga. A vindeira xornada, as de Camariñas viaxan ata Lalín para enfrontarse ao Coreti Lalín B.\nBALONMÁN CAMARIÑAS 6-22 PABELLÓN OURENSE\nDerrota das nosas máis pequechas ante un rival, as Ourensanas que foron mellores como así o indica o marcador final. Está sendo un ano difícil en canto a resultados para as nosas pero que lles vai valer moito como aprendizaxe de cara a tempadas vindeiras. A próxima xornada as Camariñanas descansarán.\nLIGA ALEVÍN E BENXAMÍN MIXTO\nDescansaron os pupil@s de Kin que xogarán en Santiago, en Santa Isabel ante o Ribadosar a vindeira xornada.\nQueremos FELICITAR ao conxunto de Fútbol Sala Infantil das BALEAS por ser o CAMPEÓN comarcal de liga. NORABOA A VI E OS SEUS RAPACES POR ESTE ÉXITO!!!!!!\nAta aquí todo canto dou a xornada. Como sempre CAMARINAS.EU contouvos todo canto aconteceu cos nosos conxuntos. CAMARINAS .EU, a web que vive o deporte!!!\n+2 # RE: A Xornada de Juanillo 10-02-2013 — Moncho de Dios 14/02/2013 09:25\nno me parece a mi que el sr Negreira dijera de despotricar nada contra sus concejales ,es demasiado el amor por el PP que veo en ciertas personas que hasta lo dicen en ingles,gracias sr Olveira por su colaboracion con el buen fin del partido,¿era eso lo que usted daba a entender sr Amen?que no sabia cual era el ideario del diario. si alguien cree que el sr Negreira va hablar mal de sus concejales que se lo pregunten,pero les contesto yo que no y saldria en su defensa,hueles a podrido sr Olveira y en la humanidad siempre estuvo llena de carroñeros,pers onas que vivian de los restos de la humanidad y de la pudedrumbe\n+2 # a Feijoo — Moncho de Dios 14/02/2013 10:46\nGracias sr Presidente por decir lo que piensa y en mandar a la mierda esa lealtad tonta y estúpida ,compartimos el mismo pensamiento en un tema crucial en estos momentos a los dos nos da ASCO EL CASO BARCENAS,y por que no decirlo si es verdad o es que tengo que vivir acojonado,SOY LEAL CONMIGO MISMO Y MI CONCIENCIA,no defiendo chorizos ni carroñeros\n+2 # RE: A Xornada de Juanillo 10-02-2013 — Moncho de Dios 14/02/2013 10:56\nlos concejales son nuestros representantes directos en el ayuntamiento y estamos de acuerdo con ellos ahora si nos hacen ver que los hay mejores, aquí esta el primero en reconocerlo,per o mientras tanto los mejores son los que hay,al final estamos defendiendo a los concejales del PP desde el CAMARIÑAS ,EU,hay que joderse y desde otros lados lo que hacen es ponerse contra los concejales,este ya es un juego nada divertido y aun tienen la osadía de poner al presidente provincial, recién elegido y no precisamente con los votos del FAMOSO COMITÉ,lo eligieron los concejales,a que jode,hace falta un diario del PP del PP\n+2 # RE: A Xornada de Juanillo 10-02-2013 — Manuel Romero 14/02/2013 11:25\nEs triste y lamentable,(un cabreado)(un mais cabreado)(i love PP) esta es la imagen que se quiere vender,si todos son el mismo y de la misma cuna , teníamos una canción en nuestra juventud,SI YO TUVIERA UNA ESCOBA,CUANTAS COSAS BARRERÍA .Si mirásemos por el bien,el autentico bien de nuestro ayuntamiento,si n maldad ninguna ,otra cosa seria,y nos iría mejor\n+1 # RE: A Xornada de Juanillo 10-02-2013 — Rogelio Martinez 14/02/2013 12:23\nSe esta perdiendo todo por lo que luchamos durante varios años hacian falta unos cuantos jueces que luchasen contra los corruptos pues por lo que se esta a demostrar esto es una verdadera plaga y no hay día que no se coja el periódico y se lea algo mas escandaloso que lo del día anterior\n+1 # RE: A Xornada de Juanillo 10-02-2013 — a peneira 14/02/2013 12:26\nunha peneira era o que facia falla nestes intres peneirar todo ven peneirado e que so pasase o limpo e o sucio poñelo pa outro lado\n+1 # RE: A Xornada de Juanillo 10-02-2013 — pillastres 14/02/2013 12:32\nEste año va a ser peor que el anterior ,esto ya me suena a repetido,no nos mudan de canción,yo no se lo que ven nuestros políticos,pero en la calle la gente ya no ve nada ,se esta quedando ciega de tanto recontar el dinero para llegar a fin de mes y lo malo que tiene los billetes es que no estiran ni dan devuelta por uno de diez euros dos de veinte,estos son nuestros problemas,los que realmente tiene el pueblo,


Sogama recibe novos recoñecementos de Ardán: Empresa Circular e Empresa Igual en Xénero 2021 - Pontevedra Viva\nSogama recibe novos recoñecementos de Ardán: Empresa Circular e Empresa Igual en Xénero 2021\nLuns 1 de Novembro, 2021 ás 13:13 do Luns 1 de Novembro, 2021\nArdán volve a recoñecer a Sogama como empresa referente na economía, un logro estreitamente vinculado á boa xestión da entidade. A compañía acaba de recibir os diplomas que acreditan o cumprimento dos indicadores Ardán correspondentes a Empresa Circular e Empresa Igual en Xénero 2021.\nTal e como asegura na súa comunicación oficial o Consorcio da Zona Franca de Vigo, "soamente un 5% das máis de 30.000 empresas analizadas en Galicia consegue superar os esixentes criterios para obter estas certificacións".\nO estudo sinala que esta empresa pública adscrita á Xunta de Galicia ten un impacto positivo na competitividade global e constitúe unha parte esencial do armazón produtivo da nosa comunidade, dada a súa capacidade para xerar riqueza, crear emprego, atraer e reter talento, e contribuír ao benestar, tanto presente como futuro, dos cidadáns.\nMÁIS DUNHA DECENA DE RECOÑECEMENTOS\nSogama xa foi distinguida por Ardán en exercicios anteriores. En 2017, como compañía referente en boas prácticas empresariais; en 2019, como empresa innovadora e xeradora de riqueza; en 2020, ademais de reafirmarse no ámbito da innovación e a alta produtividade, tamén recibiu o certificado de empresa circular, atributo que reforza en 2021. Enxálzase así a súa estratexia de economía circular, poñendo en valor as distintas colaboracións establecidas cos grupos de interese e a incorporación de criterios circulares no consumo de recursos e, en xeral, no conxunto dos seus procesos produtivos.\nAsí mesmo, obtén o indicador en Empresa Igual en Xénero ao presentar altos valores en igualdade laboral, medida en tres dimensións: igualdade de funcións, igualdade de retribucións e igualdade por actuacións.\nEstes recoñecementos súmanse a galardóns tales como o Premio Cantábrico Excelente 2015 e o Premio O Suplemento 2016 no ámbito da xestión ambiental, figurando como empresa destacada no Atlas Galego en Bo Goberno e empresa comprometida co Medio Ambiente 2020, promovido por Economía Dixital.\nDas sesenta compañías analizadas, destacan 20 galegas, posicionándose Sogama como novena no apartado de bo goberno e como cuarta en relación ao compromiso co medio ambiente.\nSUSTENTABILIDADE AO ALZA\nA sustentabilidade constitúe o principal aceno de identidade de Sogama, toda vez que consegue integrar, de forma equilibrada, a protección ambiental (valéndose dunha xestión industrial punteira que dotou á Sociedade de maior eficiencia); o crecemento económico e a xeración de riqueza (a través da creación de 1.000 postos de traballo, entre directos e indirectos); e a dimensión social (contribuíndo a formar, concienciar e sensibilizar á poboación nas boas prácticas ambientais ligadas ao consumo responsable, así como á redución, reutilización e reciclaxe de residuos urbanos).\nA rebaixa do canon de Sogama para 2022 poderá chegar ao 20%, propiciando un aforro para os galegos de 9 millóns de euros\nSogama afiánzase como a planta de tratamento de residuos máis moderna, eficiente e sostible de Europa\nPor Noticia patrocinada | Xoves 8 de Xullo, 2021\nA xestión dos residuos, unha forma eficaz de crear "riqueza e emprego"\nPor Noticia patrocinada | Martes 22 de Xuño, 2021


Investigadora Principal: Mª Victoria Lareu Huidobro\nA xenética forense é a disciplina científica que utiliza as ferramentas e o coñecemento científico actual no campo da xenética para a identificación dos individuos a partir da análise do ADN.\nEn moitos casos, a identificación de persoas e o establecemento de relacións biolóxicas é un elemento esencial para resolver problemas de diverso tipo (relacións de paternidade ou parentesco, identificación de antepasados, procesos de reagrupamento familiar, adopcións, desaparicións), mesmo de repercusións xudiciais penais (identificación de sospeitosos de crimes violentos, asaltos sexuais…).\nO Grupo de Medicina Xenómica investiga a identificación de novos marcadores moleculares que faciliten a identificación baseándose a características morfolóxicas (pigmentación cutánea, cor de ollos, etc), identificación xenética de orixes xeográficas, etc. Por iso os nosos servizos analíticos e o noso asesoramento experto son requiridos polos principais corpos policiais do mundo para a resolución dos casos máis complicados.\nNesta área actualmente estamos a traballar nas aplicacións forenses dos SNPs, incluíndo o diagnóstico en material degradado ou en baixo número de copias, a investigación sobre a orixe xeográfica de mostras biolóxicas, análises de características físicas a partir de mostras biolóxicas, aplicacións de ADN mitocondrial e marcadores xenéticos de cromosomas sexuais para casos forenses.\nEntre os desenvolvementos metodolóxicos que levamos a cabo, podemos mencionar o desenvolvemento de novos multiplexes e métodos de xenotipado e en mostras degradadas.


Elvira Mínguez: "Debemos loitar para que non nos sigan infantilizando" - Coolt\nCecilia F. Santomé 01/06/2017 Imaxe\tEntrevistas\nBotarlle unha ollada ao currículo de Elvira Mínguez é percorrer unha parte importante da cinematografía española nos últimos vintecinco anos. Carismática e todo terreo, leva máis de dúas décadas dándolles forma a personaxes femininos recios, duros, cunha fonda carga psicolóxica.\nEstá a vivir un momento particularmente doce, encadeando rodaxes e estreas, estreas e rodaxes nos dous últimos anos. Pletórica, admite coa boca pequena que segue agardando por esa grande comedia que lle permita amosar a súa cara máis divertida. Porque non todo ha ser dramas sisudos…\nReflexiva, houbo un tempo no que Elvira Mínguez creu con firmeza no compromiso intelectual e o activismo como motores de cambio. Un tempo no que -xunto con Javier Cámara, María Botto, Juan Diego Botto e Joaquín Oristrell- se manifestou baixo a bandeira de Los abajo firmantes. Curtida en mil batallas -vitais e escénicas-, hoxe a actriz aposta por unha militancia menos visible, máis calada: a do día a día, individual. Sempre pronta -iso si- ao debate de ideas, faise oír alto e claro. Se hai algo que a define é que non ten pelos na lingua. E nós alegrámonos, claro.\nCoolt.- Traballaches con tantos directores de altísimo nivel que non caerei no tópico de pedirche que elixas un. Porén, sinto especial curiosidade pola túa experiencia ás ordes de John Malkovich. Despois da surrealista viaxe ao interior da súa mente en Being John Malkovich…\nElvira Mínguez.- A experiencia co señor Malkovich foi absolutamente enriquecedora. Ter a oportunidade de ver dirixir ao que eu considero un dos mellores actores foi un luxo. Sabía de antemán as dificultades ás que te enfrontabas en cada secuencia, lía perfectamente o que che estaba ocorrendo e anticipaba solucións. A miña impresión era que estaba diante dun “chip cerebral” que funcionaba a altísima velocidade. Pero ben é certo que fronte a el a min saltábame toda a miña parte mitómana… [gargallada]\nC.- Que curioso que non teña sido ata 2016 cando volviches participar nun proxecto dirixido por unha muller, María Ripoll. Botas en falta máis voces femininas no sector?\nE. M.- Traballei en máis ocasións con mulleres directoras: Dolores Payas, Laura Maña… Pero si, por suposto que seguen sendo moitas menos que os directores varóns. Esperemos que isto siga cambiando.\nC.- Mulleres novas caracterizadas como nais de mediana idade, actrices de menos de 50 años “avoizadas”…: Non é cruel o trato que o mundo do entretemento en xeral dispensa ás artistas maduras? É a idade un tabú, tamén no caso dos homes?\nE. M.- Si, tamén o é. É unha cuestión social. Fáltanos moito para aceptar que a sociedade está envellecendo a pasos axigantados e darlle á idade e á experiencia o valor que merece. Necesitamos respectarnos a nós mesmos como persoas adultas para comezar a esixir ese respecto. Debemos loitar para que non nos continúen “infantilizando”. E temo que isto non só acontece no ámbito do entretemento.\nC.- Digamos que, cando falamos de roles femininos, non hai demasiados traballos de ficción que superen o test de Benchdel.\nE. M.- Non, non hai moitos, e temo que seguiremos por moito tempo falando de isto… Por iso El guardián invisible, tanto a película de Fernando Molina como a triloxía de Dolores Redondo, é tan atractiva. O poder recae sobre os personaxes femininos. Eles son os que moven a acción. Son complexos, revelan mulleres lonxe dos estereotipos, con múltiples arestas. Un oasis nese deserto que existe no panorama actual.\nC.- Natalie Portman, Jennifer Lawrence ou Meryl Streep manifestáronse publicamente contra a fenda salarial entre homes e mulleres no cine. Un bo motivo para facer causa común con elas?\nE. M.- Que gañamos menos? Por exemplo…\nC.- A pesar das desigualdades e outras dificultades que segue atravesando o audiovisual español, as voces críticas foron perdendo fol na última década. O compromiso político e a contestación están pasados de moda?\nE. M.- Non debería estalo. Pero, mira, na miña opinión, o compromiso e a contestación teñen que ser primero con un mesmo. Desde fai xa varios anos, o compromiso de revisión e cambio daqueles patróns de comportamento que me decatei de que rexían en min foi a miña batalla.\nNon podo esperar que nada nin ninguén cambie algo se eu non estou preparada e disposta a facer ese cambio eu mesma.\nC.- Fai só unhas semanas, recoñecías noutra entrevista que botas en falta a auténticos intelectuais, capaces de mover con discursos e ideas. Triunfa a cultura do espírito gregario?\nE. M.- Isto a min paréceme algo moi curioso. Tal e como eu o vexo somos seres intelixentes, con capacidade de discriminar contidos de todo tipo, pero que, porén, temos a sensación de estar adormecidos. Entón, que é o que está acontecendo? É certo que unha das consecuencias máis duras que trouxo esta “crise” do sistema é que venceu a nosa propia valoración.\nCando unha persoa de mediana idade quedou sen posibilidades de abastecerse e abastecer aos seus seres queridos, e se viu na obriga a recorrer aos seus pais, é dicir, á xeración anterior, a súa autovaloración foise polo sumidoiro. “Infantilizáronnos” dun golpe (e isto entronca co que comentaba antes). Necesitamos persoas que sexan capaces de reestruturar esa valoración, que sexan capaces de facernos crer en nós mesmos, que servimos para algo. O discurso da inxustiza social xa non é suficiente, o diagnóstico xa o coñecemos. Estámolo a padecer…\nC.- No polo oposto sitúanse algúns dos teus traballos, sisudos, complicados. El guardián invisible, a túa penúltima estrea, admite, por exemplo, lecturas a distintos niveis.\nE. M.- Si, xa o falamos un pouco antes. Expón, na miña opinión, un dos temas tabús máis importantes desta sociedade: o de que, por defecto, todos os pais e nais queren aos fillos. Gústame esta obra, tanto a novela coma a película, porque dá voz a aquelas persoas que non tiveron, ou non teñen, a sorte de que os seus pais os queiran. Este é un cravo ardendo que, como sociedade, non nos atrevemos nin sequera a mirar porque remove un dos piares intocables desta sociedade: a familia. Porén, aí está: pais que abusan sexualmente dos fillos, maltrato físico, psicolóxico. Escoitámolo e lémolo cada día.\nC.- Flora, o personaxe que interpretas, é unha muller dura, con arestas, de trato difícil. Son características constantes na túa traxectoria. Segues pensando que a Lourdes de Días contados condicionou a túa carreira, enfocándote ao drama?\nE. M.- Si, xa o comentei nalgunha ocasión. Encantaríame facer máis comedia, para rirme e para saír un pouco do drama. Pero, en fin….\n@Ce_FerSan | Fotos: Cortesía de Yoloviprimero\nPosted in Entrevistas and tagged actriz española, actriz secundaria Elvira Mínguez, cine e discriminación, cine español, currículo Elvira Mínguez, El guardián invisible, Elvira Mínguez, Elvira Mínguez actriz, Elvira Mínguez actriz secundaria, entrevista a Elvira Mínguez, películas Elvira Mínguez, test de Benchdel. Bookmark the permalink.


Localización | Aguas de Mondariz\nInicio » O manancial » Localización\nEnviado por admin el Mar, 2010-05-25 12:30\nOs mananciais atópanse nos termos municipais de Mondariz e Mondariz Balneario (Pontevedra), na conca hidroxeográfica do río Tea, afluínte do Miño. As surxencias localízanse nas proximidades da confluencia dos regatos Xabriña e Aboal.\nA natureza granítica do sustrato polo que circulan as augas determina a súa composición característica e apórtanlle á auga unhas cualidades intrínsecas e beneficiosas para a saúde. As análises isotópicas poñen de manifesto que se trata de augas moi antigas (fluxo profundo), cuios tempos de permanencia no acuífero (residencia hidráulica) oscilan entre os 60 e os 150 anos, e que brotan cunha temperatura constante de 16,5ºC ao longo de todo o ano.\nA riqueza tradicional das fontes foi protexida co establecemento dun perímetro de protección mineira, entendido como un recinto no que a actividade humana debe ser planificada e controlada, para evitar o deterioro da calidade das súas fontes e/ou dos seus caudais. Para iso, e ao longo dos últimos anos, Mondariz investiu parte dos seus beneficios na investigación hidroxeolóxica deste entorno, en colaboración cos máis prestixiosos profesionais do sector.\nEste entorno termal está situado á beira do río Tea, considerada pola Comisión Europea como zona de especial protección dos valores naturais REDE NATURA, o que contribúe a establecer unha sinerxia positiva na protección do acuífero.\nLocalización o manancial\nOs mananciais atópanse nos termos municipais de Mondariz e Mondariz Balneario (Pontevedra), na conca hidroxeográfica do río Tea, afluínte do Miño. As surxencias localízanse nas...


Madrid nunca respectou o autogoberno galego dende a aprobación do Estatuto\nMais o proceso de recentralización máis intenso foi o executado polo goberno de Mariano Rajoy, do PP, ao longo destes tres anos de abuso da súa maiorñia absoluta.\nrecentralización estatuto de galicia autogoberno galego\nMais o proceso de recentralización máis intenso foi o executado polo goberno de Mariano Rajoy, do PP, ao longo destes tres anos de abuso da súa maioría absoluta.\nDende a aprobación do Estatuto de Galicia, os gobernos do Estado tentaron, case sempre con éxito (agás no caso da LOHAPA) recurtar as potencialidades do noso autogoberno e fanar o nível competencial asumido en virtude do Estatuto. Dwende Felipoe González, pasando por Aznar e mesmo Zapatero. Mais o proceso de recentralización máis intenso foi o executado polo goberno de Rajoy ao longo destes tres anos de abuso da súa maioría absoluta.\nA Constitución garantiunos, canda cataláns e vascos, o acceso ao nível máis elevado de autogoberno, a medio dun Estatuto negociado entre os parlamentarios galegos e o Congreso. Porén, dende a aprobación dos tres estatutos das nacionalidades galega, catalá e vasca a tensión recentralizadora foi continua. O Madrid político e económico ten pulado sempre por unha- inexistente- España monolítica e monolingúe e pola concentración financiera e empresarial en Madrid, en claro prexuizo das periferias españolas.\nMalia que fracasou no Tribunal Constitucional o primeiro ataque recentralizador (a LOHAPA aprobada por UCD e PSOE), os recurtes ao autogoberno continuaron. Os gobernos de Felipe González usaron das leis básicas e do proceso de unificación europeo para recentralizar, ao tempo que retiñan os traspasos de medios materiais obrigados polas competencias asunmidas en virtude do Estatuto de Galicia. A segunda lexislatura de Aznar foi unha continua sucesión de iniciativas recentralizadoras. E Zapatero usou de vías indirectas, como o uso centralizado de fondos estatais (vivenda, medio rural) que haberían estar territorializados, por non lle pertencer xa ao Estado estas competencias.\nAsí e todo, o goberno Rajoy foi o máis intensivo nos recurtes do autogoberno. No ámbito financeiro limitou extremadamente o déficit autonómico, flexibilizando o estatal, prexudicando gravemente a sanidade, a educación e os servizos sociais. A reforma educativa da LOMCE impuxo contidos absurdamente uniformes para todo o Estado, mentres relegou ao galego a lingua subordinada no ensino. A reforma local tirou dos nosos concellos as competencias sociais para llelas atribuir a unhas Deputacións fracasadas e inoperantes. Galicia foi privada das súas competencias en materia de horarios e superficies comerciais, cen claro prexuizo do seu comercio de proximidade e do consumidor galego en xeral.\nA nosa especificade económica e territorial determina que todo recurte ao autogoberno se traduza, sempre, en recurtes ao benestar da cidadanía galega. Velaí que sexa tan preciso. no próximo futuro, un marco xurídico que garanta un autogoberno blindado e financiado a xeito.


Á inauguración acudiron tanto co comisario da mostra Manuel Rodríguez, coma o concelleiro de cultura do Concello de Vigo, Xesús López e o director do Verbum Rosendo Covelo.\nA exposición está promovida polo Concello de Vigo, a través do museo Verbum. Casas das Palabras, que será a súa sede estable. Con esta iniciativa este espazo cultural de referencia reforza os seus contidos –o seu obxectivo é a palabra en todas as súas formas de expresión- e achégase aínda máis a todo tipo de públicos, mediante un proxecto que implica a todos os galegos e galegas. Galicia polas ondas foi posible grazas ao aporte desinteresado das emisoras galegas pioneiras, que acumulan o patrimonio máis emblemático, pero tamén resultou decisiva a colaboración dos medios máis recentes, con materiais fotográficos, sonoros, etc.\nAsí mesmo, non menos esenciais son os fondos cedidos por coñecidos profesionais históricos da radio en Galicia e, sobre todo, por diversos museos, institucións, arquivos e fundacións. Tal é o caso, do Museo do Pobo Galego, Museo de Pontevedra, Fundación Penzol, Arquivo Pacheco, Arquivo Provincial\nde Lugo, Proxecto Interuniversitario Nomes e Voces, Agrupación Folclórica Cantigas e Agarimos, etc. O feito de que esta exposición teña como escenario a cidade de Vigo fixo decisiva a especial colaboración amosada por Radio Vigo, ao contar con boa parte dos fondos materiais, gráficos e sonoros máis significativos que se coñecen, xa desde a década dos trinta.\nO Museo amosa o impacto das emisións radiofónicas en Galicia. As primeiras foron en xaneiro de 1933, en Santiago de Compostela, para promover o Estatuto de Autonomía da II República. Pero case inmediatamente, impulsadas por empresarios pioneiros, naceron as primeiras emisoras de Vigo, A Coruña, Pontevedra, Ourense e Lugo.\nO novo medio chegou a converterse, co paso dos anos, en imprescindible na vida galega do século XX. Xa que logo, é unha memoria na que estamos todos e todas. Como ten afirmado o catedrático de Comunicación Audiovisual da Universidade de Santiago de Compostela, Xosé Soengas, a radio foi o único medio de comunicación habitual de miles e miles de galegos e galegas durante boa parte da pasada centuria, que o viviron, sentiron e soñaron como ningún outro. Para revivir esa mesma emoción e coñecer a relevancia deste medio de comunicación na vida galega das últimas oito décadas nace Galicia polas ondas, o proxecto do Museo da Radio de Galicia.\nA exposición presenta materiais moi diversos, desde antigos equipos das emisoras -haberaos desde os anos trinta- ata fondos documentais, guións e fotografías sobre a historia galega deste medio, que en gran medida viviu o seu proceso en relación directa coa propia historia galega nos últimos oitenta anos. Galicia polas ondas ofrece tamén unha amplísima e diversificada relación de fondos sonoros cedidos polas emisoras e coñecidos profesionais e exprofesionais do medio, que souberon conservalos para a posteridade. Neste apartado hai que destacar a colaboración do Arquivo Sonoro de Galicia, dependente do Consello da Cultura Galega, que aportou fondos históricos de gran valor, e da Facultade Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago, que colaborou no seu día na dixitalización de gran parte dos documentos sonoros que se poderán escoitar.\nA exposición tampouco se esquece dos oíntes. Non tería ningún sentido a radio sen a súa audiencia. Xa que logo, esta tamén estará presente. Será a través de distintas imaxes históricas e, sobre todo, mediante as historias e os receptores de radio que oíntes de toda Galicia mercaron, escoitaron e souberon gardar ao longo dos anos cunha devoción que en moitos casos chega emocionar.\nalicia polas ondas amosa estes contidos a través dun percorrido enfocado con criterios cronolóxico-temático que chega ata primeiros do século XXI. Para facilitar a comprensión dos contidos, a exposición divídese en seis seccións, nas que se combina o percorrido pola historia da radio en Galicia como medio de comunicación coa súa relación e impacto nos oíntes. Os visitantes poderán\nescoitar durante o seu percorrido a primeira emisión en Galicia, a última de Radio Pirenaica, ou anuncios e programas de diferentes épocas.\nEstas seccións son as seguintes:\n1. Así empezou todo…\nDescribe os avances tecnolóxicos que fixeron posible a radiodifusión e as primeiras emisións no mundo, que comezaron no ano 1920 en Estados Unidos. Xa desde esta década foi posible sintonizar as ondas radiofónicas en Galicia captadas de emisoras foráneas. Na Península, as primeiras emisoras\nfuncionaron en 1924 en Barcelona e Madrid.\n2. 1931-1939. Unha flor amañeceu en Galicia\nAs emisións radiofónicas regulares desde Galicia comezaron en xaneiro de 1931 coa locución dun poema de Fermín Bouza Brey que comezaba así: "Din que unha fror verdegada amañescéu na badía". Resultou este poema case unha alegoría do medio, que se converteu desde o primeiro momento nun\npunto de luz e esperanza para moitos galegos e galegas. Esta sección describe, xa que logo, os inicios da nosa radio, que se desenvolveu con rapidez na meirande parte das cidades –en Vigo comezaron as emisións en 1934- e logrou unha audiencia entusiasta que seguía, con devoción, os primeiros programas. Esta parte amosa radios de galerna, o equipo co micrófono regalado por Hitler a Franco co que este leeu o último parte de guerra dende Salamanca, e que logo foi empregado en Radio Coruña ou textos promovendo o estatuto de autonomía de Galicia durante a República.\n3. 1940-1957. Radio Censura... e Radio Evasión\nTras a guerra civil a radio libre e entusiasta dos primeiros anos cambia obrigatoriamente de enfoque. Non pode emitir noticias e centra as súas emisións, sempre baixo estrito control da censura, na propaganda esixida polo réxime franquista e, cada vez mais, nunha eficaz e seguida aposta pola evasión (radionovelas, concursos, etc.) que para moitos oíntes resultaba unha válvula\nde escape á difícil vida cotiá. Esta parte amosa equipos de radio feitos en Galicia, guións censurados, equipos de radio peculiares, as normas da censura obrigatorias na época.\n4. 1958-1977. Cando os galegos entraron na radio\nDesde finais dos cincuenta, a radio chega a toda Galicia, coa expansión da rede eléctrica ás zonas rurais. O impacto do medio neste ámbito foi moi grande. Coincidiu, ademais, co inicio dunha serie de emisoras en distintas localidades galegas –Lalín, A Estrada, Sarria, etc.- que se caracterizaron por buscar a apertura social, malia a censura imperante. Tamén é o tempo da radio que se\nabre á mocidade, que grazas á expansión de transistor e os novos programas de música a converte nunha compañeira imprescindible. Esta sección amosa a importancia deste elemento, con equipos de radio máis modernos, transistores, máis pequenos e a radio entretenemento reflectida en\n5. 1978-1999. Noticias de Galicia\nCoa chegada de democracia e a preautonomía, a nosa radio, que xa se viña caracterizando desde o final do franquismo como un medio na vangarda social, convértese no medio informativo máis seguido. Tamén é o tempo no que nacen gran parte das emisoras actuais, ao amparo das competencias estatuarias\ngalegas en materia de concesión de novas licencias de radiodifusión. A derradeira sección amósase en elementos máis modernos, equipos das emisoras actuáis hai 20 anos, cintas magnetofónicas, micrófonos case modernos e guións de radio con noticias, permitidas dende entón.\nGalica polas ondas remata cun breve achegamento á radio do presente e o futuro, que segue prestando un servizo imprescindible aos galegos e galegas, ao tempo que mira ao futuro indagando en novos proxectos de emisión, soportes, contidos e programacións.\nLista de Cedentes:\nE máis de 15 cedentes particulares


Bože pravde - Howling Pixel\nBože Pravde (en serbio: Deus da xustiza) é o himno nacional da Serbia. A súa letra foi creada por Jovan Đorđević e a súa música por Davorin Jenko.\nEn galego: Deus da xustiza\nLetra en serbio\nLetra do himno de Serbia\nSerbio en cirílico\nSerbio en latino\nMoja Republika (serbio: Моја Република / Moja Republika, bosníaco e croata: Moja Republika) é o himno da República Serbia, unha entidade de Bosnia e Herzegovina. O 16 de xullo de 2008 substituíu ó himno anterior, Bože pravde, que foi declarado inconstitucional pola Corte Constitucional de Bosnia e Herzegovina no 2006. Foi escrito por Mladen Matović.\nO Reino de Iugoslavia, chamado Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos entre o 1 de decembro de 1918 e o 3 de outubro 1929, refírese a un estado balcánico que existiu dende o 1 de decembro de 1918 ao 2 de decembro de 1945. Comprendía a área das provincias de Bosnia e Hercegovina, Serbia, Montenegro, Kosovo, Macedonia do Norte, así como a maior parte dos territorios de Croacia e Eslavonia.


Inicio Áreas Deporte Novas As entidades deportivas...\nAs entidades deportivas teñen de prazo ata o 31 de xaneiro para xustificar as subvencións do 2017\nMércores 3 de xaneiro do 2018\nO 31 de xaneiro rematará o prazo para xustificar as subvencións en materia de deporte concedidas polo Concello de Carballo no ano 2017. As entidades poden descargar ao final desta nova o modelo de impreso que deben presentar debidamente cumprimentado.\nSegundo figura nas bases da convocatoria, xunto co impreso debe presentarse a seguinte documentación:\nMemoria que acredite a realización da actividade e o grao de cumprimento dos obxectivos, con indicación das actividades ou investimentos realizados, das persoas beneficiarias, dos resultados obtidos, e as desviacións acaecidas.\nRelación clasificada de gastos realizados, asinada polo secretario da entidade, co visto e prace do seu presidente, e con identificación dos acredores (nome da entidade ou nome e apelidos e CIF ou NIF), dos conceptos de gasto e dos tipos de documentos (nº de factura ou documento equivalente, importe, data completa de emisión). Para os gastos de persoal indicarase para cada traballador/a e mes: a data, o importe bruto da nómina e o importe da seguridade social con cargo á entidade, así como a porcentaxe da xornada laboral de cada traballador/a que se lle imputeá actividade que se está a xustificar. De conformidade co art. 29.7.d da Lei 38/2003, do 17 de novembro, xeral de subvencións, no caso de que na declaración de gastos figuren acredores, tanto persoas físicas como xurídicas vinculadas coa entidade beneficiaria estes deberán corresponderse cos indicados na solicitude de subvención das presentes bases. Así mesmo os ditos gastos deberán axustarse aos prezos de mercado.\nDocumentos orixinais acreditativos dos gastos realizados (facturas,etc.) debidamente cumprimentados ou fotocopias compulsadas, en cuxo caso antes de facer a fotocopia deberá extenderse no orixinal do documento dilixencia de que foi utilizada como xustificante do gasto para a subvención percibida. Nos documentos acreditativos deixarase constancia de que foron utilizados como xustificante da subvención percibida, especificando a súa utilización para a xustificación da subvención da convocatoria correspondente. Unicamente se admitirán xustificantes correspondentes a proxectos de actividades realizados entre o 1 de xaneiro de2017 e o 31 de decembro de 2017, e as facturas estarán pagadas antes do remate do prazo de xustificación.\nNo caso de que existan gastos de persoal presentarase: Nóminas, boletíns de cotización á seguridade social (TC/1 e TC/2) ou os que os substitúan regulamentariamente e documentos de ingreso na Axencia Tributaria das retencións practicadas en concepto de IRPF.\nRelación detallada de todos os ingresos de natureza pública ou privada obtidos, das subvencións doutras Administracións Públicas ou entidades privadas para o mesmo obxecto, con indicación do seu importe e procedencia, así como dos ingresos que xere a propia actividade subvencionada, ou, pola contra, declaración de non ter outras subvencións públicas ou privadas para o mesmo obxecto. No caso de concorrencia de subvencións públicas que se atopen xustificadas, poderá achegarse certificación da Administración concedente, na que se detallen os conceptos subvencionados e os importes xustificados e período ao quese refiren os gastos.\nDeclaración do cumprimento da obriga de facer constar a colaboración do Concello de Carballo en toda a información (impresa, informática ou audiovisual) que se faga das actividades subvencionadas así como de utilización da lingua galega nos termos da presente convocatoria.\nDeclaración de non ter pendente de xustificación outra axuda do Concello de Carballo na que xa rematara o prazo para a presentación dos xustificantes\nNo caso de non lle ter dada a autorización correspondente ó Concello de Carballo, certificación acreditativa de estar ao corrente nas súas obrigas tributarias e coa Seguridade Social.\nAcreditación do pago efectivo de cada un dos gastos, meditante utilización, con carácter xeral, de formas de pago a terceiros que poidan ser acreditadas mediante un documento expedido por unha entidade financeira (transferencia bancaria, tarxeta de crédito, tarxeta de débito, cheque ou talón nominativo, etc) no que quede identificado o beneficiario, o importe e a data de pago e ca conformidade suficientemente acreditada do contratista ou provedor na correspondente factura en caso de pagos en efectivo. Só se utilizará o pago en efectivo por importes ata 300,00 €.\nIMPRESO DE XUSTIFICACIÓN


Ruta A Pegada Relixiosa. Rutas por Ribadeo | Turismo Ribadeo\nRuta A Pegada Relixiosa\nEsta ruta urbana de fácil percorrido transcorre polos distintos signos relixiosos do casco urbano de Ribadeo: igrexas, capelas e conventos, por onde poderás coñecer outras historias e anecdótas da historia de Ribadeo.\nFóra do trazado de ruta propoñemoste que visites outras capelas como son a Atalaia, San Miguel e San Lázaro.\nÉ hoxe o corazón da vila, aínda que noutro tempo se situaba na súa periferia, xunto á muralla medieval. Diversas construcións permítennos percorrer a súa historia: vivendas fidalgas, o pazo de Ibáñez (hoxe sede municipal), fachadas modernistas, a cosmopolita Torre dos Moreno, a Alfándega ou a Oficina de Turismo.\nNo centro asoma un arboredo exuberante, presente desde o século XVIII, mentres varias esculturas homenaxean a dous ilustres fillos de Ribadeo: José Ma Alonso Trelles y Jarén ( El Viejo Pancho) e Dionisio Gamallo Fierros.\nDescoñécese a data exacta da súa fundación, aínda que as noticias máis antigas son do século XIV. O conxunto ten unha azarosa historia, xa que foi practicamente destruído por un incendio no século XVI e gravemente danado, no XIX, ó ser utilizado como cuartel polas tropas napoleónicas e logo como hospital militar.\nO templo conserva no seu interior a estrutura orixinal xunto cunha interesante colección de imaxes.\nFoi parte do convento franciscano fundado, segundo a tradición, por Francisco de Asís durante a súa peregrinación a Compostela.\nEste edificio, situado extramuros, conta cunha longa historia. Pouco queda xa do templo medieval e menos aínda das instalacións dos relixiosos. Si se conservan elementos artísticos diversos como imaxinería barroca e neoclásica.\nNo seu interior garda os escudos de armas de importantes familias fidalgas de Ribadeo. A súa fachada exhibe ornamentación medieval en zig-zag, característica dos templos mendicantes , e que se repite na capela da Atalaia.\nEste elegante edificio foi unha doazón á cidade de D. Ramón González Fernández, indiano que apoiou outras moitas iniciativas como a Biblioteca e o Ateneo.\nDe estilo “art decó”, segundo deseños do arquitecto Ramiro Saiz, inaugurouse en 1925.\nÉ un claro exemplo da arquitectura baseada en forxados de ferro e formigón tan utilizada nas primeiras décadas do século XX e que dotaba de certa elegancia a edificios funcionais.\nAo seu arredor celébrase cada mércores o mercado da vila, continuando unha tradición de orixe medieval.\nNa segunda metade do século XX Ribadeo consolidouse como cabeceira comarcal, núcleo de servizos e comercio, así como enclave turístico. O seu espazo urbano ampliouse, ocupando mesmo parroquias veciñas. A estación de tren, os novos centros educativos ou a antiga estrada de Asturias serviron como focos de atracción, de maneira que a zona urbana medrou ata os envolver. A Avenida de Galicia é un deses novos eixes de expansión e hoxe configúrase como un espazo residencial e comercial.\nAínda que o edificio actual é do século XIX, o retablo do seu interior é do XVII, o que permite intuír a antigüidade do templo, se cadra medieval. Debe o seu nome ó feito de se achar no camiño que unía Ribadeo con Viveiro e Mondoñedo, aínda que tamén é posible que a advocación se relacione coa peregrinación jacobea.\nO seu altar maior, rematado en 1699, é unha obra barroca de Tirso Toxeiro; presidido por unha imaxe da Virxe, xunto a Santa Lucía e San Pablo, nel poden admirarse as antigas armas do concello de Ribadeo: unha chave sobre as ondas do mar.\nA necesidade de se protexer da peste e outras enfermidades infecciosas provocou a construción en toda Galicia de templos dedicados á devoción de San Roque.\nEste de Ribadeo é do século XVI e desde o momento da súa fundación gozou da predilección dos ribadenses.\nA capela experimentou diversas ampliacións, a máis importante no século XVIII. De entón data o seu retablo, presidido polo santo patrón ó que acompañan, entre outros, San Sebastián, San Domingos e Santo Tomé de Aquino.\nPatrimonio relixioso de Ribadeo\nRuta A Pegada Relixiosa [PDF]


Subvencións para a mellora de imaxe, modernización, establecemento de novas fórmulas e medios de comercialización no sector comerciante retallista e artesanal galego.\nSubvencións tramitarase en réxime de concorrencia competitiva.\nAs persoas físicas ou xurídicas, públicas ou privadas, comunidades de bens ou calquera outro tipo de unidade económica ou patrimonio separado sen personalidade xurídica, legalmente constituídas, así como as federacións de comerciantes e as asociacións profesionais de artesáns, que en todos os casos cumprirán ademais os seguintes requisitos:\nNon poderán ser beneficiarios/as destas axudas: as empresas en crise; nin aqueles que tendo sido beneficiarios do procedemento IN201H, renunciasen a el ou perderan o dereito ao cobramento total da subvención.\nConsideraranse subvencionables as seguintes actuacións, sempre que estas sexan realizadas e efectivamente pagadas desde o 1 de xaneiro de 2016 ata a data límite de xustificación.\nPara estas actuacións o investimento máximo subvencionable será de 10.000 euros€, IVE excluído, e a porcentaxe de subvención do 40 %.\nPara estas actuacións o investimento máximo subvencionable será de 5.000 euros€, IVE excluído, e a porcentaxe de subvención do 40 %.\nPara estas actuacións o investimento máximo subvencionable será de 6.000 euros€, IVE excluído, e a porcentaxe de subvención do 50 %.\nPara estas actuacións o investimento máximo subvencionable será de 4.000 euros€, IVE excluído, e a porcentaxe de subvención do 50 %.\nPara estas actuacións o investimento máximo subvencionable será de 5.000 euros€, IVE excluído, e a porcentaxe de subvención do 50 %.\nPara estas actuacións o investimento máximo subvencionable será de 1.000 euros€, IVE excluído, e a porcentaxe de subvención do 50 %.\nPara estas actuacións o investimento máximo subvencionable será de 8.000 euros€, IVE excluído, e a porcentaxe de subvención do 50 %. O beneficiario deste punto queda obrigado á inserción de 5 publicacións semanais.\nPara comerciantes retallistas 39.000 euros € (IVE excluído) e para os titulares de obradoiros artesanais 30.000 euros (IVE excluido) e a porcentaxe de subvención a que se especifica en cada epígrafe.\nPara estas actuacións o investimento máximo subvencionable será de 6.000 euros€, IVE excluído, e a porcentaxe de subvención do 50%.\nPara estas actuacións o investimento máximo subvencionable será de 56.000 euros€, IVE excluído, e a porcentaxe de subvención do 70%.\n-– Bolsas, etiquetas e caixas convencionais.\n-– Sistemas de alarma ou similares.\n-– Os impostos recuperables ou repercutibles polo beneficiario.\nO prazo para a presentación de solicitudes será ata o 18 de febreiro de 2016.


Vía Láctea - Unhas 6.000 persoas levan visitado a exposición conmemorativa dos 125 anos da Escola de Arte e Deseño “Mestre Mateo”na Casa do Cabido\nVostede está aquí: Home Consorcio de Santiago Unhas 6.000 persoas levan visitado a exposición conmemorativa dos 125 anos da Escola de Arte e Deseño “Mestre Mateo”na Casa do Cabido\nUnhas 6.000 persoas levan visitado a exposición conmemorativa dos 125 anos da Escola de Arte e Deseño “Mestre Mateo”na Casa do Cabido\nPublished: Xoves, 25 Xuño 2015 10:18\nEste domingo, 28 de xuño, é o derradeiro día para percorrer a mostra\nReúne obras das antigas Grecia e Roma, material de traballo e pezas realizadas polos alumnos, entre elas esculturas, deseños de moda e produtos, fotografías, vídeos, arquitectura efémera ou xoias\nA Casa do Cabido, na Praza das Praterías, acolle, dende finais de febreiro, a exposición “CENTO25 sinerxias creativas”, que conmemora os 125 anos da Escola de Arte e Superior de Deseño Mestre Mateo, con sede en Santiago. A mostra creárona os alumnos da especialidade de Arquitectura Efémera do centro como un proxecto dos seus estudos.\nA exposición reúne pezas e material antigo, xunto cunha selección de obras realizadas polos alumnos da escola nas diferentes especialidades ao longo destes anos. Así, poden contemplarse esculturas feitas en materiais diversos, pezas repuxadas, estilismos de moda, xoias, fotografías, vídeos, instalacións de arquitectura efémera e unha variedade de produtos deseñados polos alumnos.\nUnhas 6.000 persoas levan visitado a mostra durante estes catro meses. Este domingo, 28 de xuño, é o último día para achegarse á exposición. Poderá visitarse ata o sábado de 10:00 a 14:00 e de 16:00 a 20:00 horas, e o domingo de 11:00 a 14:00 horas.\nEntre as pezas máis antigas atópase un torso de finais do século I antes de Cristo, achado no centro de Mérida. Tamén se mostran esculturas das antigas Grecia e Roma.\nNo eido da moda preséntanse looks completos de varias alumnas. No caso dos deseños de produtos desenvoltos por estudantes destaca unha vaixela feita en colaboración con Sargadelos, unhas sillas, un foguete pensado como parte do mobiliario dun parque infantil e unha lámpada-xirafa. Tamén se mostran unha serie de esculturas realizadas en materiais diversos, en particular ferro, cerámica, madeira e mármore.\nPor outro lado, pódense admirar traballos fotográficos e audiovisuais, ademais dunha selección de pezas de xoiería creadas por alumnos do centro. A mostra complétase cunha instalación de Arquitectura Efémera, xunto con traballos de exposicións, stands... dos estudantes desta especialidade.


Noticia - A Deputación e o Concello de Meis poñen en marcha as actuacións para humanizar - Actualidade - Deputación de Pontevedra\nGregorio Agís: "Resolvemos un problema histórico que viña sufrindo a veciñanza e que foi provocado hai máis dunha década por unha obra moi mal executada"\nUn investimento conxunto de 311.000 euros da Deputación de Pontevedra e o Concello de Meis permitirá a humanización do primeiro tramo da estrada EP-9402 O Mosteiro-Barrantes e, ademais, a solución ao grave problema dos asolagamentos nun tramo desta vía. A Deputación acaba de sacar a licitación a súa parte do convenio asinado o pasado mes de outubro. As empresas interesadas teñen ata o próximo día 26 para presentar ofertas ás obras de seguridade viaria, valoradas en 217.606 euros, mentres que ao Concello correspóndelle afrontar, con outros 93.000 euros, os traballos de canalización das augas pluviais e a integración urbanística do mercado de abastos.\nO deputado de Infraestruturas, Gregorio Agís, e a deputada Victoria Alonso visitaron hoxe a zona xunto coa alcaldesa, Marta Giráldez, e concelleiras de Meis. Agís destacou que con estas obras "resólvese un problema histórico, que a veciñanza levaba moitos anos sufrindo, e que foi case o primeiro que o Concello de Meis lle pediu á presidenta, Carmela Silva". "Neste tempo acordamos a sinatura dun convenio, encargamos o proxecto e hoxe podemos dicir que xa está en fase de licitación e que en breve comezarán unhas obras que teñen un prazo de execución de catro meses". "Resolvemos así un problema histórico nesta estrada que viña sufrindo a veciñanza e que, ademais, foi causado hai máis dunha década, por unha obra moi mal executada".\nA alcaldesa, Marta Giráldez, amosou a súa satisfacción pola licitación dunha obra tan agardada e que cualificou como "un asunto moi importante para Meis". Así non dubidou en ironizar asegurando que este punto da estrada provincial "era a piscina municipal; nin sequera tiña que chover moito para que se formara unha gran balsa de auga, na que mesmo teñen quedado coches asolagados". "Esta estrada", lembrou, "foi obxecto dunha obra na anterior etapa da Deputación e non quedara ben executada e, menos mal que agora temos unha Deputación con sensibilidade para humanizar toda esta rúa, conectala coa praza e, de paso, resolver este asunto". Giráldez agradeceu o compromiso da presidenta, Carmela Silva, "que foi sensible co problema e fixo posible que en pouco tempo haxa feitos".\nGiráldez explicou que o Concello de Meis xa se puxo mans á obra coa instalación das novas canalizacións de augas pluviais, que acaban de rematarse moi recentemente gracias á colaboración cidadá, que cederon os terreos necesarios para desaugar nun regato próximo. Ademais, están a piques de comezar as obras de integración do mercado de abastos na praza de España, abrindo así todo o entorno á veciñanza.\nAs obras na EP-9402 abranguerán un tramo de 250 metros de lonxitude e suporán unha importante transformación na estrada actual, que carece de beirarrúas nunha das súas marxes nos primeiros 70 metros. Este primeiro sector será transformado nunha plataforma de preferencia peonil, dando continuidade ao tratamento da praza de España. Os espazos exclusivos dos peóns e das peoas estarán pavimentados con lousas de pedra, mentres que o espazo onde se permitirá o paso regulado dos vehículos quedará pavimentado con lastros.\nO resto do ámbito, entre os p. q. 0+070 e 0+250, será acondicionado para incorporar un paso de peóns sobreelevado, elementos de sinalización, iluminación e integración ambiental. Este segundo tramo, onde xa están canalizadas as augas pluviais (cos seus correspondentes sumidoiros para o correcto drenaxe da estrada), incluirá tamén o soterramento das redes de electricidade e iluminación pública, contemplándose a maiores a renovación das luminarias en todo o treito para mellorar a eficiencia enerxética con luces led. Quedarán así resoltas todas as deficiencias actuais.