posted by Brétemas at 27.2.06 41 comments\nposted by Brétemas at 27.2.06 7 comments\nposted by Brétemas at 26.2.06 0 comments\nposted by Brétemas at 26.2.06 4 comments\nMarcadores: Artigos Faro de Vigo, Autores, Campo de Granada\nposted by Brétemas at 26.2.06 1 comments\nposted by Brétemas at 25.2.06 1 comments\nMarcadores: Internet, Medios\nposted by Brétemas at 25.2.06 2 comments\nO conto foi que os alumnos de quinto de Pedagoxía organizamos do 23 ao 27 de febreiro de 1981 a Primeira Semana de Educación, un conxunto de conferencias e debates arredor da Renovación Pedagóxica. Para iniciala, o luns 23, convidamos ao sociólogo da educación (falecido en 1983 nun accidente de tráfico), primeiro, a participar na facultade nun debate con Herminio Barreiro, sobre "Educación e loita de clases", e, logo, a pronunciar unha conferencia no auditorio da Caixa de Aforros sobre "O oficio de mestre". Cando estaba a punto de rematar o debate, un bedel da facultade veu nervioso a contar que no Congreso entrarán un grupo de gardas civís. A pesar do rebumbio que suscitou a noticia, os organizadores (ben aconsellados polo profesor Antón Costa) e o propio Lerena acordamos que non deberiamos mudar os nosos plans e marchamos para a Carreira do Conde onde, a partir das oito e pico, escoitamos a maxistral intervención de Lerena (logo publicada en galego no derradeiro número d' As Roladas 2). O certo é que algúns dos meus colegas estaban escoitando a radio e cando anunciaron que Miláns del Bosch sacara en Valencia os tanques a rúa, a conferencia rematou en poucos minutos, sen espazo para pregunta ningunha.\nposted by Brétemas at 24.2.06 5 comments\nMarcadores: Gastronomía, Novidades, Xerais\nposted by Brétemas at 22.2.06 2 comments\nposted by Brétemas at 22.2.06 1 comments\nParéceme unha iniciativa magnífica a de chuza! Un espazo que se define como\nun sitio de novas galegas que emprega un control editorial non xerárquico. Calquera pode enviar historias e a comunidade de internautas é quen as valora, as comenta e decide se publicalas na páxina principal, de forma que non intervén nunca a figura do editor...\nPaga a pena que sexan os lectores os que ponderemos a información. Todo un reto concienzudamente deseñado. Beizóns, outra vez para, Berto.\nposted by Brétemas at 21.2.06 1 comments\nposted by Brétemas at 21.2.06 0 comments\nO pasado ano dabamos noticia da posta en marcha de Galicia encantada, a primeira enciclopedia na rede da fantasía popular en Galicia. Estes días celebra o seu primeiro aniversario. Dende aquela non fixo máis que medrar e incorporar novos contidos, converténdose xa nun dos espazos máis atractivos da rede en galego. Creo que particular interese teñen os espazos dedicados á investigación e á didáctica da fantasía. Outrosí a consulta de toponimia, de lugares da Galicia desparecida e o adicado aos xogos populares. Reitero a miña recomendación a aquelas persoas que aínda non coñezan sitio tan marabilloso.\nBeizóns para o traballo de Antonio Reigosa e o equipo técnico!\nA ilustración da meiga dos dentes verdes é de Noemí López.\nposted by Brétemas at 20.2.06 4 comments\nposted by Brétemas at 19.2.06 9 comments\nA túa casa está onde están os teus libros.\nDe que están feitas as palabras?\nAs palabras están feitas de material inflamable que se incendia ao rozalas coa imaxinación. (Octavio Paz)\nRecomendo ver devagariño este vídeo-post de Barbol construído só con palabras e música.\nObrigado a Txetxu e a Moebius polo magnífico enlace.\nMarcadores: Blogs, Libro\nposted by Brétemas at 18.2.06 3 comments\nEste home case se enteira de todo. O que publica hoxe demostra que ten moita razón María, a quen onte lle oín dicir nunha entrevista, que lle fixeron na radio a raíz da aparición deste blog: "os blogueiros non poden ser persoas que deban gardar discreción".\nposted by Brétemas at 17.2.06 24 comments\nposted by Brétemas at 17.2.06 5 comments\nposted by Brétemas at 17.2.06 1 comments\nAntonio Vázquez, Director Xeral de Formación Profesional, presentounos hoxe na reunión da Comisión de Seguimento de Gratuidade do Libro Escolar o que serán as maiores novidades do programa de préstamo para o vindeiro curso:\nReposición do 80% dos libros de 1º e 2º E.P., do 5% do resto dos cursos do programa (3º, 4º, 5º e 6º de Primaria e de 2º de ESO). Ademais do 100% das áreas que cada centro de primaria imparta en galego en 5º (para adaptalos así á nova normativa ortográfica).\nExtensión do programa de gratuidade a 4º de ESO, cun valor estimado por alumno/a de 230 € (26.000 alumnos, seis millóns de euros).\nEstúdase a posibilidade de que o pagamento se realice por medio da partida de "gastos de funcionamento" de cada centro, o que para o vindeiro curso requirirá a autorización dunha modificación de partida orzamentaria. Con todo, este sistema é o que se utilizará a partir de 2007.\nA reposición dos libros será tramitada polas direccións dos centros.\nNo posterior debate entre os membros da Comisión (onde estamos presentes, ademais de representantes dos sectores profesionais do libro, representacións dos sindicatos do profesorado, de ANPAS, patronais do ensino privado e membros da Xunta Autonómica de directores de centros educativos públicos) debateuse moito sobre a posibilidade que se abre de que sexan os centros os que xestionen a compra dos libros, unha vella proposta da Xunta de Directores amparada no principio de autonomía na xestión dos centros que recoñece a lexislación educativa. Outrosí, sucedeu coa rebaixa da reposición dos libros ao 5% (a metade do que establecía o programa creado polo PP), medida xustificada tanto polas posibilidades orzamentarias como pola experiencia do bo estado de conservación dos materiais.\nAmbas as dúas medida, poñen máis en cuestión o precario papel da rede de librarías de proximidade, continuando os pasos seguidos por modelos de préstamos europeos, hoxe en aberta crise.\nA pesar das boas intencións, expresadas polo presidente da Xunta e da conselleira de educación na reunión que mantivemos o mes pasado, as medidas anunciadas para o vindeiro curso son claramente continuistas con respecto ao modelo anterior do PP. Semella que o seu compromiso de estudar a modificación do modelo de gratuidade e todas as alternativas que se poñan sobre a mesa quedará adiada para o vindeiro curso (2007-2008) cando comezará a implantación dos novos currículums da Reforma Educativa en marcha. Unha medida que, tal como están as cousas, parece realista.\nposted by Brétemas at 15.2.06 5 comments\nposted by Brétemas at 15.2.06 2 comments\nUn comentarista parece dubidar da miña afirmación referente a que "o BNG mantén con firmeza os seus apoios". Aínda que non son especialista en demoscopia, creo que a miña interpretación destas primeiras sondaxes publicadas (tanto a da Voz como a do Barómetro) non é errada. Así, na primeira, o BNG mantén os seus apoios xa que en intención declarada de voto, cifrada no 11%, correspóndese co seu promedio dos últimos anos (do 11% a 13%), dato que se o extrapolásemos con outras variables (o que é moi arriscado apenas transcorridos nove meses dende as eleccións) situaría aos nacionalistas nunha porcentaxe de voto do 19% (moi semellante á que obtivo nas autonómicas de 2005). Na sondaxe do Barómetro, a intención de voto do Bloque sitúase no 17% (case idéntica ao 17,3% que este mesmo estudo lle agoiraba antes da eleccións). Non semella moi fundamentada, pois, a interpretación de que a subida espectacular do PSdeG-PSOE sexa a costa dos seus socios de goberno e, si pola contra, ao derrumbe do teito do PP. Feito que, previsiblemente, poida modificarse xa que Alberto Núñez ten unha boa valoración entre os enquisados, o que a longo prazo debe axudar a remontar ao seu partido (outro cantar será ponderar o que poida influír en Galicia a estratexia entolecida de oposición de Rajoy).\nAsí as cousas, non hai dúbida de que o grande risco do BNG é chegar a sufrir a "síndrome Orozco", perdendo parte dos seus apoios a prol do cabalo gañador que supón contar coa presidencia. Con todo, esa posibilidade dilucidarase moito máis adiante. Non teño dúbida de que no goberno galego quen faga ben o seu traballo e amose unha posición máis xenerosa e colaborativa co seu socio, será quen tire os mellores réditos electorais. Con esa perspectiva honesta e corresponsable deberían traballar os nacionalistas.\nposted by Brétemas at 14.2.06 6 comments\nposted by Brétemas at 12.2.06 0 comments\nposted by Brétemas at 12.2.06 9 comments\nHoxe asistín ao peche do VIIº Salón do libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra, onde se fixo unha homenaxe á desaparecida María Victoria Moreno. É un feito indiscutible que esta salón, organizado polo concello, pola ASPG e pola asociación Máislibros, xa está absolutamente consolidado. Gustáronme moito as exposicións e as instalacións, sobre todo a de traballos escolares e a titulada Plantado libros, unha mostra de ilustradores galegos preparada por AGPI.\nOs organizadores, un equipo de profesores numeroso e ben cohesionado, non ocultaban a súa satisfacción. Ben a merecen, o seu traballo énchenos a todos de orgullo.\nO cartel é de Patricia Castelao, unha marabilla, como todos os traballos que prepara!\nposted by Brétemas at 11.2.06 0 comments\nposted by Brétemas at 11.2.06 2 comments\nposted by Brétemas at 10.2.06 2 comments\nO libreiro de Maraxe é Lito, o que fora dianteiro centro daquel inesquecible "Celta galego" de Costas, Manolo e Villar. O traballo deste libreiro futbolista demostra que aínda é posible concibir a libraría como un espazo comercial e, ao tempo, referente cultural e punto de encontro dunha comunidade. Cun fondo moi digno, espazos especializados en literatura galega e para os pequenos e, sobre todo, moita iniciativa cultural Maraxe é hoxe o referente do libro no Morrazo. Beizóns para este libreiro fantasía!!!\nposted by Brétemas at 9.2.06 0 comments\nposted by Brétemas at 8.2.06 3 comments\nposted by Brétemas at 7.2.06 11 comments\nposted by Brétemas at 7.2.06 0 comments\nVía Catuxa chego a esta proposta voluntariosa de Andrea. Entendo que ven ser algo así como "se o teu traballo cómeche tempo para postear, arranxa para comerlle na oficina tempo ao traballo". Que carallo fas traballando tanto e tendo abandonando o teu pobre blo? Xenial! A verdade é que non se che me ocorrera esta solución nestas últimas semanas nas que estou ata as cellas de textos, reunións e viaxes (situación de desborde que sei viven moitos outros amigos e amigas da rede). Ánimo para todos, temos o consolo de contar coas fins de semana para postear.\nSei que os moitos seguidores de Diego Ameixeiras agradecerán coñecer a noticia de que hoxe chegaron do prelo os primeiros exemplares d' O cidadán do mes, a súa segunda novela. Horacio Dopico, o detective máis canalla da literatura galega, desta volta enleouse cun caso onde nin a dobre moral nin a corrupción son patrimonio exclusivo da clase política.\nposted by Brétemas at 6.2.06 20 comments\nposted by Brétemas at 5.2.06 3 comments\nposted by Brétemas at 4.2.06 1 comments\nposted by Brétemas at 4.2.06 0 comments\nAo fío do meme anterior (escríbese así?), Ian sinala outro enlace tipográfico moi interesante, o blo do galego Óscar Otero, que xa coñeciamos. Alí, pódese acceder, entre outras moitas, a tipografía Gallaecia Castelo de Carlos Núñez (9 €) e consultar un amplo panorama das noticias sobre tipografía na rede. Comparto a súa admiración polo carácter humano da Garamond, a tipografía que (quizais, obsesivamente) máis utilizamos. Este weblog é moi recomendable e cunha aparencia e navegación modélica. Óscar demostra que a tipografía é a base do deseño gráfico.\nposted by Brétemas at 3.2.06 0 comments\nposted by Brétemas at 3.2.06 4 comments\nposted by Brétemas at 2.2.06 8 comments\nposted by Brétemas at 2.2.06 3 comments\nposted by Brétemas at 1.2.06 7 comments


Avogado inmobiliario para o vinte e catro - Nós axudar con problemas financeiros\nAvogado inmobiliario para o vinte e catro — Nós axudar con problemas financeiros\nAvogado inmobiliario Alemaña se aplica amplamente para propietarios de inmobles que están en dificultades financeiras. Ofrecemos axuda legal para financiamento inmobiliario en crise, en particular en cuestións relativas a reestruturación do préstamo, rescisión, peche ou insolvencia proceso. Para xestionar a crise, desenvolvemos solucións legais e implementar los en conxunto cos nosos clientes. Ademais dunha confiando en colaboración, o noso foco principal é sobre a recepción — ou mellor posible utilización da carteira de inmobles. A solicitude para unha reestruturación da débeda de préstamo inmobiliario pode ser para unha variedade de razóns. Ademais a expiración do interese lock-in e o desexo de condicións máis favorables aguda problemas económicos pode esixir Acción rápida. Nós aconsellamos-lo en caso de reestruturación da débeda en unha ampla para todas as cuestións legais, en particular, para o contractuais estrutura de préstamo condicións e posibles alternativas ás disposicións do Tratado. Bancos presentar ao remate do interese lock-in é moitas veces unha oferta para un préstamo de extensión (Renovación), alternativamente, un préstamo pode ser incluídos na outra institución de crédito (follow-up de financiamento). No caso de baixa de crédito e crédito negativo Bureau entradas moitos bancos rexeitar a solicitude para unha reestruturación da débeda, con todo. Algúns alemán entidades de crédito especializada en solucións de financiamento para os clientes con problemas financeiros e de crédito negativo Bureau entradas. Para o aumento do risco de inadimplência de eses bancos cobran unha taxa de interese significativamente maior que os bancos. O termo»Suízo Crédito»é xeralmente entendida como a significar un préstamo concedido por un Suizo institución de crédito baixo Suízo Lei é aplicable.\nNo caso de que a»hipoteca inversa»é un contrato de préstamo. O préstamo é desembolsado como un pagamento único ou en Parcelas mensuais. Desde interese e o reembolso será adiada e o reembolso é só despois da morte, ou en parte debido á carga da débeda do ano a ano. Imos informarlles lo sobre a estruturación xurídica do préstamo e de seguridade acordos. Imos examinar a nós ten presentado o proxecto de contratos das entidades de crédito, vai aconsellamos-lo sobre os riscos legais e proporcionar-lle con alternativa modalidades contractuais. Na solicitude nós tamén asumir o contrato negociacións con entidades de crédito. Este utiliza a propiedade en si, pero deixa-lo ata que — contra o acordo taxa — o propietario anterior para Usar.\nO vendedor é moitas veces dado a un notarial de retorno correcto\nNo caso de que a»pluma de pensións»transferencias do fundador da súa propiedade permanentemente a unha Fundación, unha retroativa transferencia non é proporcionada. Tras a Transferencia do doante recibe a cambio é moitas veces un longo da vida dereito de residencia e a pensión de xubilación, ademais dunha pensión (o corpo peza).\nEsta Forma de Transmisión é tamén considerado se a propiedade é impedida\nNós aconsellamos-lo a esta Forma de»real estate rescate», comprobar as ofertas e os contratos de venda, os potenciais investidores, e fundamentos e para desenvolver alternativas proxectos que protexe-lo como un vendedor inmobiliario do mellor xeito posible. En caso de litixio cun financiamento do Banco, imos examinar a legalidade do crédito e seguridade contratos. Imos examinar en particular a legalidade da cobra préstamo taxas de procesamento e pre-pago pena. Ademais, podemos aconsellamos-lo con respecto á eficacia da política de cancelación e o As posibilidades de reversión de financiamento acordos. Tamén no caso de reescalonamento, podemos proporcionar asesoramento integral en todas as cuestións xurídicas, en particular, as condicións de crédito do novo financiamento e legalmente sexa posible, medidas alternativas. Imos examinar as posibilidades para a creación ou cancelación da venda de peche ou de división da poxa. Para este fin, desenvolver estratexias para a conservación do inmoble, negociar coa venda forzada ou división de poxa-realización de acredores, e realizar out-of-court débeda procedemento de liquidación con todos os acredores. Ademais, podemos comprobar que as condicións para o arranxo dun tribunal para aplicar de aplicación da protección. O peche non debe ser revogado ou suspendido, nós representa-lo durante todo o proceso antes de execución xudicial. Nós apoia-lo en seus esforzos, de accións de execución, ou insolvencia proceso xa no run-up para evitar. Para iso, nós vimos para o financiamento dos bancos, así como con novos bancos negociar unha reestruturación da débeda das súas responsabilidades. Debe un proceso de quebra non ser evitado, podemos aconsellamos-lo de forma ampla para todas as vantaxes e desvantaxes do proceso de insolvencia e que representa-lo durante todo o proceso, ata a concesión de descarga de débeda residual polo tribunal de falecidos\nAduaneiro de apoio


Barcelona acolle o Día Internacional da Enfermidade Celíaca | Consumer\nBarcelona acolle o Día Internacional da Enfermidade Celíaca\nTrátase dunha iniciativa que pretende ofrecer información sobre a celiaquía, una enfermidade que afecta a 1 de cada 100 persoas, segundo os últimos estudos. As persoas afectadas por esta enfermidade sofren intolerancia permanente ao gluten, una proteína presente nos cereais (avena, cebada, centeo e trigo). Esta intolerancia impide inxerir alimentos que conteñen este cereal como ingrediente principal ou como espesante ou coadyuvante.\nSegundo os expertos, uno dos maiores problemas da enfermidade celíaca é que continúa infradiagnosticada xa que se calcula que 1 de cada 100 persoas que sofre esta enfermidade non o sabe. Durante o ano 2003, a Associació Celíacs de Catalunya realizou un total de 306 enquisas entre familias de nenos celíacos en idade escolar (até os 18 anos). Segundo estas enquisas, o 46% dos escolares con celiaquía non utilizan o comedor escolar por atopar algún problema á hora de servir una Dieta Sen Gluten (DSG). Tamén se detectou que este é un problema que se dá con máis frecuencia nas zonas rurais que nas urbanas.\nFundación paira os celíacos\nPaira promover este tipo de iniciativas e traballar no ámbito da investigación, a detección e o tratamento da enfermidade, a Associació Celíacs de Catalunya ten previsto crear una Fundación que financiará estudos e programas que melloren a calidade de vida dos celíacos. Una das primeiras iniciativas da Fundación será o patrocinio de estudos paira detectar as diferentes sensibilidades ao gluten entre os pacientes.\nAdemais, traballarase na preparación dunha campaña de información destinada aos centros escolares e sanitarios, xa que, segundo a asociación, moitos dos celíacos que ingresan nun hospital non reciben una DSG correcta. Algunhas das reivindicacións da asociación son realizar campañas paira a detección precoz da celiaquía; dotar de subvención aos alimentos sen gluten, igual que se fai cos medicamentos; conseguir unha etiquetaxe que permita una rápida e segura identificación dos alimentos exentos de gluten; eliminar aditivos que conteñan gluten na fabricación de alimentos que non conteñen de forma natural; promover estudos científicos sobre a enfermidade e o seu tratamento e facilitar dietas sen gluten en centros educativos, sanitarios e restaurantes, entre outros lugares.


Semalt presenta un sorprendente software de chatarra\nUn rastrexador web é un programa que navega a través de Internet para atopar fontes como un automatizado script. Buscará palabras clave, ligazóns e diversos contidos nas páxinas web. De feito, o rastrexo web céntrase en atopar información útil para os seus usuarios sobre a rede.\nComo funciona o explorador web\nUn explorador web atopa páxinas na web e categoriza-las de forma automatizada para soportar determinadas consultas.Os exploradores web fan todo o traballo con diferentes nomes, como robots e indexadores automáticos. Cada vez que os buscadores web escriben unha consulta de busca específica, estes exploradores poden escanear todas as páxinas web relevantes para atopar os datos exactos. Cando os rastrexadores visitan unha páxina web, tamén poden buscar outras páxinas que merezan a pena visitar. Como resultado, os exploradores web poden vincular a varios sitios novos, tomar notas de posibles cambios nos sitios existentes e tamén poden detectar enlaces mortos. Deste xeito, os exploradores web poden rastexaren a través de varias páxinas web para reunir os resultados esixidos polos seus clientes. Ademais, os propietarios do sitio web teñen a opción de decidir cal das páxinas que queren bloquear.\nMinería de datos: unha técnica eficaz\nA minería de datos pode axudar aos crawlers web a extraer varias informacións de bases de datos a través de Internet. Esta tarefa garda tempo e enerxía e, polo tanto, poden realizar outros proxectos para a súa empresa. Existen algunhas ferramentas para a extracción de datos que poden analizar o comportamento pasado de determinados usuarios e tamén poden prever tendencias que poden axudar ás empresas a prosperar. Hoxe, a minería de datos pode atopar patróns específicos de datos a través de Internet que incluso os profesionais poden perder. A minería de datos é un proceso crítico e popular. Durante o proceso de extracción, os buscadores web teñen que tratar con varios erros de páxina, así como certos datos en diferentes idiomas e marcas irregulares.\nExtraer datos de imaxes\nMoitas empresas hoxe tamén tenden a extraer imaxes para a comparación de compras, e tenden a analizalas para proporcionar mellores aos seus clientes. Ao usar o rastrexo web, poden realmente ver as imaxes dos mesmos produtos, así como de produtos similares no mercado.\nA importancia dos exploradores web\nHoxe en día, moitas empresas usan crawlers web para ter unha poderosa presenza en liña, recollendo diversos datos, como prezos de produtos similares, comentarios listas de contactos e moitas imaxes. As imaxes que recollen poden axudalos a mellorar os seus servizos e ofrecer mellores produtos e prezos que os seus competidores. Como resultado, poden facer mellorar a súa empresa e ter máis éxito. Así, os exploradores web poden ser unha axuda incrible para as empresas, como os sitios de comercio electrónico e outros blogs, que queren ser rendibles e exitosos. Moitas empresas en todo o mundo hoxe en día están mirando para atopar as formas máis eficaces e prósperas para superar os seus competidores e gañar máis clientes.Os exploradores web poden axudalos a ter máis éxito, mellorando a calidade dos seus produtos, ter prezos máis razoables e ofrecerlle mellores resultados Source .


A Xunta ignora a necesidade urxente do novo Colexio en Culleredo - Destacadas - Bloque Nacionalista Galego de Culleredo - BNG - Bloque Nacionalista Galego\n29 out. 2015 - 13:21\ndo CULLEREDO novo urxente xunta colexio\nHai un mes, no Pleno Municipal de setembro, aprobouse por unanimidade, cos votos tamén dos representantes do Partido Popular, unha moción presentada polo BNG-Asembleas Abertas de Culleredo que demandaba da Xunta a declaración de urxencia na construción do novo colexio, para conseguir a súa entrada en funcionamento no curso 2016/2017.\nTras coñecerse estes días o proxecto de orzamentos da Xunta para o vindeiro ano 2016, resulta evidente que o Goberno Galego do PP ignora esta petición, pois divide a partida destinada á súa construción en tres anualidades (2016, 2017 e 2018), co que resulta evidente a súa intención de que o novo CEIP entre en funcionamento no curso 2018/2019.\nEn palabras de Tono Chouciño, voceiro do BNG-Asembleas Abertas de Culleredo, esta previsión resulta "totalmente inaceptábel para calquera persoa que defenda unha educación pública de calidade", tendo en conta a saturación existente xa a día de hoxe nos centros educativos de Culleredo, e que a vista dos datos demográficos aínda é susceptíbel de empeorar.\nAnte esta situación, o voceiro nacionalista anunciou que o BNG presentará no Parlamento Galego unha emenda aos orzamentos para dotar convenientemente a construción do novo centro "como xa fixemos hai un ano, e non nos cansaremos de facer até conseguilo".\nPleno Municipal de outubro


LIVRES E LOUCAS - HABELAS HAINAS\nPor fin as Habelas Hainas sacan o seu primeiro disco!\nAínda que é verdade que as Habelas son un grupo de rúa, de directo, as fans agradecémoslles este disco, polas letras, pola reivindicación (Habelas: referentes), polo respecto que amosan ante a nosa tradición.\nHabelas Hainas son: Aratnza Alfaia (percusión), Patricia Gamallo (percusións, guitarra e gaita), Jara Ortiz (voz e percusións) e Sandra Tamayo (acordeón e percusións).\nFíxome moita gracia a letra da peza “Media Calada”, que mestura coplas tradicionais coa descrición dunha noite en Compostela para as amantes das foliadas. E a peza “Salvadoras”, co saxo de Pablo Dalama, paréceme unha auténtica marabilla. Recoñezo que quizais teña que ver o seareira que son da voz tan persoal de Jara, que nesta peza me pon os pelos de punta.\nO único que poden facer as Habelas é seguir así de ben, con esa salubridade en todo o que fan.\n“Ela estaba coas amigas, recibiu unha mensaxe, hoxe á noite na de Moha, hai foliada, viva o Calpe!”.\nComentarios (0) - Categoría: Disco - Publicado o 19-01-2019 17:13\nVOL III - VUDÚ\nVudú é o disco das grandes Maritxinha (baixo eléctrico) e Belém Tajes (teclados e voz).\nXuntas reinventan a nosa tradición, bebendo do soul, funky, etc.\nCollen as nosas coplas populares e referencias melódicas (non en todos os casos, xa que crean moitísimo material novo) para construír un universo paralelo.\nDe Maritxinha só podo dicir o mellor que se lle pode dicir a unha baixista: que ten “rollazo”. Ten groove, e nos escenarios a súa presenza enche. De Belém destaco a súa valentía: polo xeral a súa voz atópase cómoda nunha tesitura media, ou media-aguda, sen embargo para ela o cante é un xogo constante, atrévese a ampliar, baixar a notas gravísimas, facer scat e todo o que se lle pase pola cabeza.\nVudú é un proxecto que, na miña opinión, paga moito a pena escoitar. Pola ousadía, pola sincronía entre as líderes e polo seu savoir faire.\nParabéns, mulleres talentosas!\n“Xa me dixo meu pai que te saque a bailar, e no medio do baile que te deixe quedar”.\nComentarios (0) - Categoría: Disco - Publicado o 19-01-2019 16:43\nAs tres cantareiras, Olaia, Aida e Sabela, sacan á luz o seu primeiro disco, e non era sen tempo. A pesar de que só levan dous anos nos escenarios e poderían ter tardado máis en publicar CD, as Tanxugueiras teñen un feixe de seareiras e seareiros que reclamaban o seu agasallo sonoro con moitas ansias.\nEste disco está gravado e producido por Pedro Pascual, quen tamén fixo os arranxos, e nos que hai momentos nos que me lembro de “Lobos” de Davide Salvado. A pegada e o saber facer de Pedro diferénciase con claridade: é o selo de calidade deste traballo.\nPenso que o segredo das Tanxugueiras é a súa frescura. É certo que non presentan pezas novas, nin se romperon os cornos rebuscando en recollidas, mais elas cantan o que lles presta e do xeito que lles presta. Dende xiros vocais máis poperos até o bonus track no que se poñen o traxe de soul, mais sempre mirando cara a tradición. Elas representan esas novas xeracións que loitan por manter viva a nosa cultura.\nAínda que os arranxos son interesantes e os colaboradores deluxe (José Manuel Díaz cos baixos, Pablo Martín Jones coa percusión, Jaime Muñoz coas frautas, Cibrán Seixo co violín, Benxamín Otero co oboe, Fran Troncoso coas láminas, Pablo Pascual cos clarinetes, Germán díaz coa zanfoña, Pablo Dalama co saxo, Bleuenn le Friec coa arpa e Pedro Pascual coas cordas), é un disco que ten como absolutas protagonistas as voces. E non é para menos: é o disco destas tres cantareiras, e non é doado atopar a forza e o empaste que teñen as Tanxugueiras cando xuntan as súas gorxas. Ademais diso, Cupido cravoume moitas frechas cando escoitei as partes solísticas de Aldeíña de Moscoso (Aída) ou a de Tanxugueiras (Olaia).\n“Sempre andas voume, voume, xa te podías ter ido. Se te foras hai un ano xa me tiñas esquecido”.\nComentarios (0) - Categoría: Disco - Publicado o 03-11-2018 00:09\nNORÓ - XABIER DÍAZ & ADUFEIRAS DE SALITRE\nNoró (Músicas de Salitre, 2017) é a segunda entrega de Xabier Díaz e as Adufeiras de Salitre.\nComo no anterior traballo, as voces e as percusións son as grandes protagonistas, e os arranxos instrumentais (acordeón, violín e zanfona) camiñan entre sons con cheiro tribalista nalgúns temas e máis tonais noutros. Tamén neste traballo combinan temas de Xabier coas adufeiras con algunha peza na que só cantan elas.\nSempre considerei que Xabier era un grande construtor de voces, e hai xiros preciosos nas liñas das adufeiras cando o acompañan que así o amosan, como na fermosa peza “Voa o Aire”.\nÉ un disco agradable de escoitar e de cantar, e non rompe coa liña do anterior traballo.\nParabéns a Xabier, ás adufeiras, a Guti e a Javier Álvarez.\n“Teño ouro, teño prata, teño calderilla e cobre. De todo estou abundante, só de amores que estou pobre”.\nComentarios (0) - Categoría: Disco - Publicado o 04-10-2018 22:39\nComeza o disco co son dunha dulzaina soa. Sons ambientais, únense piano e percusións tradicionais. Acabamos tendo diante unha peza experimental (con dulzaina!) que abre o disco.\nQue carallo é isto?\nIso é risco, é valentía, son moitos anos de profesión nas costas. É chegar a un punto onde apetece facer o que che presta. Isto é Azougue, un disco autoeditado cuxos protagonistas son Pedro Lamas nos ventos (sobre todo saxos), Jacobo de Miguel no piano e Xosé Lois Romero nas percusións tradicionais.\nNon vos vou enganar, isto é un disco jazzi… Pero que disco! Non descoidan a vista ás raíces: séntense, nótanse, chéiranse.\nSon fascinantes os ventos de Pedro, transpórtannos, fannos viaxar a sitios moi agradables nos que quixeramos quedar para sempre. Son fascinantes os grooves do piano. Bravo, Jacobo, por esa versatilidade e por termar de cada parte musical con tan bo gusto. É fascinante o xeito no que empastan coas percusións de Xosé Lois: nótase que este é un músico global, que entende a música dun xeito horizontal, vertical e, se cadra, en círculos e hexágonos; canta cada parte, camiña acompasado cos compañeiros, cala ou berra cando ten que facelo.\nLevo un mes co disco nas mans e escoiteino ducias de veces. E a “Danza nº2” canteina e baileina centos, púxena en bucle, que vicio.\nParabéns aos tres por tirarvos de cabeza e facer deste un mundo moito máis interesante. Se comezo o ano recibindo esta marabilla, non me estrañaría que o 2018 fose un grande ano musical.\nTeño unhas doces saudades/ Que m’están magoando sempre/ Pois p’ronde queira q’eu vaia […] Con suspiros saudosos/ Meu corazón esmorece / Cando me vén á memoria/ A vizosa, pracibre Cecebre.\nComentarios (1) - Categoría: Disco - Publicado o 06-03-2018 23:44\nQuizais esta sexa, con diferenza, a crítica máis longa que faga. Pero cando algo chega á pataca, chega. E máis se falamos dun disco coma este, cunhas letras tan interesantes.\nDescoñecido (Axóuxere, 2016) é o primeiro traballo en solitario de Xiao Berlai. É un disco, un libro con historia, banda deseñada, ilustracións fascinantes (Ernesto G. Torterolo), un todo.\nA primeira vez que topei con este proxecto quedei conxelada. Pola valentía, polo bo gusto, polo concepto, pola delicadeza, pola experiencia de Xiao, pola súa profundidade como artista. O propio Xiao ao principio do libro fai recomendacións sobre como gozalo: ler e mirar o libro mentres se escoita ou ben ir parando o audio… Eu non seguín ningún destes consellos. Primeiro escoitei, escoitei e volvín escoitar. Despois escoiteino máis veces, canteino, baileino, sentino… Finalmente abrín o libro, sabéndome xa case as letras de memoria, e sorprendéronme as imaxes: orgánicas, insinuantes ou explícitas, fermosas.\nNas letras, cheas de matices, de cousas novas por descubrir en cada escoita, temos sutís e non tan sutís referencias ao imaxinario popular galego (que dim os rumorosos, ai! Na costa verdecente,não dim nada de nada, e o bardo pró psiquiatra / Uma noite no moinho, uma noite não é nada, uma semaninha inteira, quen me dera uma semana).\nAdemais, eu, muller feita e dereita, coa mente moi aberta e sendo moi difícil sorprenderme, atopeime fascinada coas referencias sexuais explícitas que contén. Tamén así conecta co noso imaxinario. Só alguén que camiña pola vida libre, con naturalidade e madurez artística, pode facer algo coma isto.\nAbro a janela e bailo com as moscas que entran na casa, lava-me a chuva e bebo-a empapado com os braços abertos, e admiro de ver-me cantando-lhe a lua… e salta que salta, abraço-me ao vento e sonho na hora de estar-te por dentro.\nFugiria com a tua vida a qualquer lugar do mundo, é pensar só no teu cheiro, molho o pantalão por dentro. […] E uma lingua como a tua é sentir como me ponho: acende-se-me o corpo.\nO teu refaixo, querida, por amor ao teu refaixo esquecim a minha vida… por amor ao teu de abaixo.\nDescoñecido é unha historia de amor. Ou, mellor dito, de desamor.\nMas amei-te tanto que não quigem saber nada de outros amores... E seguim em ti, apesar de tudo.\nContinuei-te amando. Mas não era só uma eleição. Era que cada partícula do meu corpo habitaba a felicidade quando estávamos juntos.\nRespecto á música, aínda que podemos clasificar este disco como pop/rock, mais non calquera pop/rock… senón o de alguén que ten tanto gusto que ao retomar a escoita do disco para esta crítica, ao terceiro segundo xa me puxo a pel de galiña. Por suposto, tampouco nos sons descoida as orixes, e hai até un tema nun canónico 4/4 no que asoma unha muiñeira. Non penso facer fincapé no feito de que Xiao non é cantante, que é o que a algún/ha oínte lle pode chamar máis a atención. É o noso Albert Pla galego, e a súa voz non é máis ca un medio para facernos chegar a mensaxe. Aínda así, cando o vin en directo sorprendeume gratamente o feito de que teña certa solvencia no papel vocal.\nEn Descoñecido hai elegancia, hai coidado nos arranxos, hai capas que destapar en cada escoita, hai saber facer. É tan profundo, cheo de imaxes retóricas, sonoras, visuais… que tedes que ser vós mesmas e vós mesmos @s que vos acheguedes a el. Se o facedes, agradecerédesme a recomendación, asegúrovolo.\nDescoñecido é unha historia universal, coa que sen dúbida todas e todos nós nos podemos sentir identificad@s. Descoñecido é unha historia real, a historia de un homem solitário… que preferiu viver e morrer só porque não lhe deixaram viver como ele queria.\nComentarios (0) - Categoría: Disco - Publicado o 27-12-2017 23:40\nDespois de tres anos dende a saída do seu primeiro traballo, Os D’Abaixo consolidan o éxito obtido co lanzamento de “Quixera ser dos paxaros”, gravado no estudio SonNatural, fotografías de Antía Ameixeiras e co deseño a cargo de Nébeda Piñeiro.\nSe no anterior disco a relación entre pezas cantadas e instrumentais era máis homoxénea, neste penso que as cantadas destacan sobre as instrumentais. E non porque as instrumentais non sexan boas (agás unha excepción, “Penlas e espadas”, que na miña opinión non remata de callar), senón porque as cantadas están feitas cunha sensibilidade sobresaínte e teñen un desenrolo que engancha moito, a que máis o hit Torna os Bois.\nDestaco ademais o maior emprego do saxo de Roberto Rama, que lle dá moita calidez, e a voz de Xacobe Varela, moi natural.\nIde canto antes a mercar o Quixera ser dos Paxaros! Eu estou enganchadísima a el dende hai semanas.\n“Dáme o ar dos montes verdes, dáme a luz dos días claros, dáme o orballo dos menceres, dáme o cantar dos paxaros”.\nComentarios (0) - Categoría: Disco - Publicado o 15-07-2017 14:25\nO Nowhere presentábase coas marabillosas fotografías de Juan Luis Rúa en agosto de 2016. O título, moi difícil de traducir ao galego sen que perda sentido, fai referencia aos non lugares, a esa especie de limbo onde todas nos atopamos algunha vez.\nClara amosa unas composicións maduras, ben meditadas, unha forma de tocar chea de mesura e bo gusto. Pablo, que ademais de compositor e intérprete foi o produtor e arranxista do disco, aporta a vestimenta perfecta a esas melodías, aínda que sen tapar demasiado: a nudez está presente en cada peza.\nRespecto ás colaboracións, escasas pero moi ben escollidas, atopamos a Mila García (violoncello), Sabela Dacal (acordeón), Rafa Otero (guitarra) e Roi Adrio (percusións).\nSendo seguidora de Clara dende Sete Saias, pasando por Covalblú e Loaira, chamoume gratamente a atención o enorme talento que ten para as letras, que ás veces transmiten tanto e chegan tan fondo que provocan arrepíos. Este disco, ademais, combina pistas de música con recitados, o que lle infire moita orixinalidade ao formato.\nNon me gustaría que este traballo pasara desapercibido, pois sendo unha autoprodución non tivo –de momento- o éxito que creo, sinceramente, que merece.\n“Sabes que eu sempre fun máis melódica, porén insistes en que a túa progresión é a axeitada. Que perda. Alén da túa arenga hai marabillosos universos”.\nComentarios (0) - Categoría: Disco - Publicado o 09-05-2017 23:42\nO recentemente nomeado e premiado (Premios Martín Códax da Música, Premios Opinión da Música de Raíz) “Fake” de Talabarte saíu hai tan só uns meses -da man de Fol Música- e, como era de esperar, xa cativou moitos tímpanos.\nQuim Farinha (violino), Pedro Pascual (acordeón diatónico) e Kin García (contrabaixo) forman este curioso trío de folk, no que se mesturan sons da nosa terra e de moitas outras latitudes, facéndonos viaxar con cada nota e cunha calidade espectacular. É máis, podería dicir sen medo a equivocarme que é dos mellores grupos que temos no país, e iso que o listón do país xa está moi alto de por si.\nDesta volta escolleron o formato de libro-cd: as ilustracións do Pastor e os textos –nos que se relatan cun marcado sentido do humor diferentes fakes da historia- de Carlos Meixide completan o envoltorio perfecto para este disco, casando á perfección co surrealismo conceptual co que sempre xogaron os Talabarte.\nAs colaboracións son escasas, xa que se contan cos dedos dunha man e sobran dedos, e aínda que non precisan ningunha, como ben demostraron no seu primeiro traballo, hai unha que destaca: a do mellor frautista do mundo, Jorge Pardo. Si, lestes ben: o mellor frautista do mundo, e non é unha mera opinión miña, que trabucar sempre me podo trabucar.\nPermitídeme recomendarvos encarecidamente que saiades a mercar xa este traballo, veredes como mo agradecedes. Parabéns a estes musicazos e parabéns a quen teña a ocasión de gozar deste discazo.\n“Seica o ceo da Lúa é moito máis estrelado có da Terra, e con moita menos contaminación lumínica: non hai na Lúa aínda caciques abondos para repartir puntos de luz…”.\nComentarios (0) - Categoría: Disco - Publicado o 09-05-2017 23:03\nTras anos de espera desde que Sonia deixara a súa pegada como cantante no senlleiro grupo Fía na Roca, por fin podemos escoitar o seu primeiro traballo discográfico, acompañada do produtor e grande músico Sérgio Tannus.\nDeserto de Centos preséntasenos como un disco ecléctico, que baila ao son de pezas folk como Alumea, pop como Deserto de Centos ou incluso funky, como a divertida Paseo polo Areal.\nEn case todas as pezas a autoría é de Sonia Lebedynski e Sérgio Tannus/Xosé Lois Romero, mais tamén atopamos Miña Doce Amiga, con letra de Manuel María e onde tamén firma Uxía, Quixen, con letra do xornalista Óscar Losada ou a fermosa Viaxe Astral, con letra e música de Guadi Galego.\nDestaco a produción do disco e os arranxos, onde na miña opinión os ventos son os protagonistas e, por suposto, a voz marabillosa de Sonia.\nEn definitiva, Deserto de Centos é un traballo que non pode faltar na vosa fonoteca caseira!\n“Haberá un lugar, paraíso de sal, onde a lúa se acada coa man. Un lugar para fuxir, no máis fondo de ti, onde escoites a choiva sorrir”.\nComentarios (0) - Categoría: Disco - Publicado o 18-02-2017 23:02


ESCOLAS DEPORTIVAS LOURENZÁ: Xa temos data do Fin de Festa das Escolas!!!: Sábado, 4 de Xuño.\nXa temos data do Fin de Festa das Escolas!!!: Sábado, 4 de Xuño.\nSÁBADO, 4 DE XUÑO DE 2011: Ésa é a data da clausura das Escolas Deportivas para esta XV Edición.\nSerá en horario de tarde, a partir das 17,30 horas. En breve informaremos do programa onde participaremos todos os alumnos, pais, directivos e monitores. Seguro que vos gusta!!!


Outra forma de vivenda » Que é Outra Forma de Vivenda?\nQue é Outra Forma de Vivenda?\nÉ unha iniciativa impulsada por persoas que reivindicamos unha vivenda onde sexan tidas en conta os individuos e as súas circunstancias persoais e sociais, vista a situación da vivenda nas últimas décadas, e que semella que se convertiu nun negocio, esquecendo ás veces que estamos a falar dun dereito universal.\nQueremos crear na cidade de A Coruña unha cooperativa de vivendas formada polas propias persoas interesadas en ser habitantes, un grupo de xente heteroxéneo, e cunha serie de criterios imprescindibles:\n– Que sexan ACCESIBLES: para calquera persoa, en calquer momento e circunstancia da súa vida. Que o teu fogar non sexa nunca unha limitación senón un punto de partida favorable no que desenvolver o día a día. Falamos de bebés e o seu carriño, falamos de persoas maiores, de mobilidade reducida, pero sobre todo, falamos de que somos seres cambiantes e son as vivendas as que teñen que adecuarse ás nosas circunstancias.\n– Que sexan SUSTENTABLES: a pesares de ser unha palabra moi usada nos últimos tempos, consideramos que este debe ser un requisito básico no sentido de que urxe ser respectuosas co medio ambiente e os seus recursos, e isto supón buscar alternativas enerxéticas e de construción. A nosa casa última é este planeta, e toca tomarse en serio o seu coidado.\n– Que sexan COMUNITARIAS: isto non quere dicir vivir en comuna, senón que cada unidade de convivencia terá a súa vivenda coa súa intimidade, pero entre as persoas interesadas decidirase que espazos queren ter en común. Pode ser unha lavandería, para de paso facer un consumo máis responsable; pode ser unha sala de ocio; unha cociña común; ou incluso persoal de apoio se así se considera. Compartir recursos de este tipo é máis económico e pode representar unha mellora na dignificación e revalorización da sociedade de coidados no seu conxunto. Somos seres sociais e compre coidar as relacións entre as persoas, desde un nivel máis inidividual, ata outros máis colectivos como a comunidade de veciñas, a rúa, o barrio e a cidade, tecendo así redes interpersoais e sociais.\n– Unha cooperativa de vivendas que siga o modelo de CESIÓN DE USO. Este modelo, que empeza a usarse en España con iniciativas como Trabensol, La Borda, ou Entrepatios, é moi común noutros países de Europa e de América Latina. As vivendas son propiedade da cooperativa, e ti, como habitante, pagas unha cantidade inicial e unha mensual que representa o dereito de uso da vivenda. Se co tempo decides deixar de vivir ahí, esa cantidade inicial se devolve, quedando así vacante unha casa para outras persoas.\nEste modelo escapa da especulación tan asociada coa construción e o aluguer e venta de vivendas, e ademáis, aporta a liberdade de movemento que da tamén o aluguer.\nO noso ideal é poder contar coa participación e colaboración da Administración para poder levar a cabo esta iniciativa que da resposta a moitas necesidades e que pode supoñer unha experiencia replicable noutros lugares ou momentos. Representa ademáis o dereito de poder elexir onde vivimos, independentemente das circunstancias que nos acompañan. Está a ser un proceso participativo e enriquecedor a tódolos niveis.\nSe queres coñecer máis ou estás interesada/o en ser habitante, escribe a info@outraformadevivenda.org


A Xunta achegará 55.000 equipos para facilitar a educación non presencial ou semipresencial - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nAlberto Núñez Feijóo avanzou hoxe, na rolda de prensa do Consello da Xunta, o reforzo da actividade educativa cun plan de educación non presencial e semipresencial, que permitirá aos alumnos contar, ao longo do curso, con 55.000 dispositivos dixitais. O presidente da Xunta salientou que «estamos a falar dun plan para afrontar coas máximas garantías a educación non presencial e semipresencial e estar preparados para calquera situación que obrigue a suspender a educación presencial, como: supostos de corentenas no caso de contactos estreitos ou supostos de illamentos no caso de positivos», incidindo en que a semipresencialidade está prevista só para alumnos de Bacharelato e FP; mentres que os supostos de non presencialidade se producirán no caso de corentena ou illamento, e se estenderían así tamén para o resto do sistema educativo.\nO plan está estruturado en catro grandes eixes de actuación, con medidas dirixidas ao alumnado, ao profesorado, aos centros e ás familias.\nNo caso do alumnado, reiterou que a primeira acción pasará pola dotación de dispositivos dixitais, co obxectivo de contar cun total de 55.000 dispositivos electrónicos: 20.000 para prestar ao alumnado con máis necesidades económicas, mentres que os restantes corresponden aos participantes no programa de libro dixital E-Dixgal.\nPara acadar este fin, investiranse 5,3 millóns de euros en equipamento dentro da iniciativa E-Dixgal, cos que se adquirirán os 10.000 novos equipos necesarios para a ampliación do programa este curso: 8.000 para alumnado e 2.000 para profesorado. Deste xeito, un total de 34.000 alumnos disporán de ordenadores dentro do E-Dixgal.\nAdemais, subliñou que o Consello deu luz verde á sinatura dun convenio de 8,5 millóns de euros para cofinanciar co Goberno central a adquisición de 17.000 portátiles, aos que se sumarán outros máis de 3.000 portátiles que achegará a Xunta: 1.000 de maneira inmediata e outros 2.000 que estarán listos ao longo deste primeiro trimestre.\nPor outra banda, e no apartado dos contidos, resaltou que o plan inclúe orientacións sobre o estudo e aprendizaxe semipresencial e non presencial, con estratexias de organización. E estenderanse ademais os contidos dixitais para os cursos de 3º e 4º da ESO.\nEn relación ao eixe dirixido ao profesorado, este centrarase sobre todo na formación, coa elaboración dun plan de formación sobre as aulas virtuais nos centros, así como a posta a disposición da comunidade educativa dun Banco de recursos educativos, para facilitar a semipresencialidade. Ademais de intensificarse o uso da plataforma do libro dixital -que pasou dunha media de 1 millón de accesos a 2,3 millóns- e o servizo de videoconferencia.\nNo que atinxe aos centros, Feijóo explicou que se publicarán orientacións sobre semipresencialidade para alumnado e familias; «e haberá formación para todos os membros da comunidade educativa, desde a perspectiva educativa e sanitaria», engadiu.\nFinalmente, no referido ás familias, o presidente do Executivo autonómico asegurou que a clave será a información, co espazo virtual Volvamos á escola con sentidiño e o reforzo da app AbalarMóbil, que actualmente conta con 290.000 usuarios rexistrados e á que durante o confinamento accederon unha media de 60.000 usuarios diarios.


BAILE GALEGO - Folquerrechos\nO BAILE GALEGO\nA cultura do baile en Galicia tense que entender como consecuencia das reunións nos pobos despois de que os campesiños remataran as tarefas do campo.\nÁ parte das feiras e das festas (máis numerosas no verán) organizábanse as reunións festivas sobre todo no inverno. Segundo a zona, coñécense como seráns ou seraos (por ser á tarde), fiadeiros, ruadas, fiandóns... Podían ser un día fixo na semana, alternando cos outros de lugares do redor.\nA veciñanza do lugar aturuxaba e empezaba os cantos do serán anunciando o comezo.\nEra habitual facer varias roldas de varias pezas seguidas e unha parada.\nA primeira rolda adoitaba ser dos veciños e veciñas da aldea e as seguintes a xente convidada. Empezaban coa xota e a muiñeira (bailes soltos) e acababan cos agarrados no que moitas veces se facían cambios de parella.\nOs bailes soltos máis importantes son a muiñeira e a xota.\nXotas e muiñeiras constan de volta (normalmente facendo unha roda) e punto (unha persoa saca un paso de baile e o resto cópiao en canto acaba). Algunhas teñen descanso ou paseo entre esas partes.\nNon ten por que cadrar a duración dos puntos no baile coas partes musicais, pero en xeral, distribúese así:\n- Nas pezas instrumentais de dúas partes (A-B), A é a volta e B é o punto.\n- Nas pezas vocais, a volta faise no retrouso da letra ou, se non o hai, na parte de percusión soa. O punto faise diferente para cada copla.\n- As voltas as executa todo o grupo de bailadores poidéndose varias os apoios e os pasos pero respetando dúas formacións básicas:\n* Volta en rolda ou roda formando un circulo.\n* Volta en táboa ou paralelas.\n- Os puntos son combinacións de pasos base nos que se varía o numeros, a orde na que se presenta, a orientación e o apoio do corpo.\nOs puntos son presentados por un guía que pode ser sempre o mesmo ou ir variando de persoa.\nPodemos agrupar os pasos do baile soltos en estes grupos:\n* Valseados e picados: pasar o peso do corpo dun pé a outro facendo tres apoios alternos.\n* Diante-atrás: unha perna de base e outra alterna adiante e atrás.\n* Cortes: unha perna sae a un lado e faise unha parada seca.\n* Outros: trabadas, alzadas, resorte, patada couce, pasos...)\nA colocación dos brazos no baile é cara adiante, as mulleres á altura dos ombreiros e os homes un pouco máis altos, á altura dos ollos. Os brazos debuxan un semicirculo, dobrando moi lixeiramente os cóbados.\nO puño vai sempre pechado, podendo facer pitos cos dedos. Nalgún punto poderanse facer palmadas.\nNos paseos os brazos poden ir baixos, á altura da cadeira.\nAPRENDEMOS A BAILAR A XOTA\nAPRENDEMOS A BAILAR A MUIÑEIRA\nDende o S.XIX, coas viaxes e a emigración foton chegando novas pezas de América ou Centroeuropa, como a rumba ou o valse. Bailábanse dun xeito novo, xa que as parellas non bailaban "ao solto" senón que a distancia que separaba aos bailaríns era pouca, collíanse da man ou mesmo se abrazaban.\nA cuasa deste contacto físico, a difusión destes bailes causou escándalo e mesmo a primeiros do S.XX había cregos que non confesaban a mulleres que bailaran valses ou polcas por ser pecado.\nFrecuentemente eran considerados ritmos foráneos que emborronaban ou deslucían a identidade da nosa música. Aínda así, adoptáronse e se lles foi dando un carácter propio e integrándoos de vez.\nAlgúns dos bailes agarrados máis coñecidos son:\n# RITMOS BINARIO:\n- Pasodobre: xunto ao valse é o baile agarrado máis bailado. Parece que a súa orixe está nas marchas militares do S. XVIII españolas.\n- Polca: era unha peza campesiña de orixe polaco e checo de mediados do S.XIX.\n- Rumba: ten orixe afrocvbana e foi dos últimos ritmos en chegar. Nalgúns lugares chámanlle "danza".\n- Valse: é o ritmo ternario máis bailado. Ten orixe centroeuropea (Austria e Alemaña).\n- Charrasquiño: É un baile parecido ao valse, os cantores determinan o ritmo do baile polas coplas que botam e que corean os bailadores.\n- Mazurca: é un baile de compás ternario, máis lento que a polca, procedente de Mazovia (Polonia). Báilase dando dous pasos de marcha e un paso de salto.\nAPRENDEMOS A BAILAR O PASODOBRE\nAPRENDEMOS A BAILAR O VALSE\nAutor: Alberto Hermans Gonzalez Ilustracións: Juanlu Fernández


Carta Xeométrica: A lección do ataque ao modelo de ensino en catalán\nA lección do ataque ao modelo de ensino en catalán\nA inmersión lingüística, o modelo catalán no referente ao uso das linguas no sistema de ensino, está en perigo. O Tribunal Superior de Justícia de Catalunya TSJC, seguindo o distado do Tribunal Supremo púxolle un prazo de dous meses ao goberno da Generalitat para recortar a inmersión en catalán.\nOs partidos políticos (agás PP e Ciutadans) demandan que se continúe co actual modelo. No mesmo sentido se manisfestaron as asociacións de pais, os sindicatos e as asociacións de defensa da lingua e da cultura.\nA ninguén se lle escapa que estamos frente a un uso perverso das institucións para estender a hexemonía e a imposición do castelán, a única lingua que ten consideración de tal para aqueles que no estado atacan ás periféricas. Os mesmos fundamentos xurídicos que usa o TSJC para forzar a redución do uso do catalán na escola poden usarse xustamente para o contrario pois non lle corresponde a un tribunal determinar se a lingua minorizada deixou xa de estalo e, aínda nese caso é competencia da Generalitat determinar o peso de cada unha no sistema educativo. Con todo, o mellor garante da defensa do catalán vén da man da consellera de Enseñament quen anunciou un recurso contra a resolución do TSJC argumentando que a inmersión é un patrimonio colectivo que garante a cohesión social, unha cohesión contra a que se atentaría no caso de separar aos escolares por razón de lingua.\nPola contra, en Galicia, o maior perigo para o galego está precisamente nunha Xunta que aproveita todas as oportunidades que ten para reducir a instalación da nosa lingua nesta nosa sociedade. O maior ataque vén precisamente da Consellería de Educación quen primeiro aproba un decreto chamado de plurilingüismo e que na práctica significou o maior paso atrás na normalización lingüística e despois reforza esta involución mediante unha presunta lei de convivencia que non é outra cousa que un salvoconduto para os negacionistas. Aquí a Xunta actúa tamén contra partidos políticos, sindicatos, asociacións profesionais... e enfréntase directamente contra os ditames do Consello Escolar, do Consello da Cultura Galega e do Consello Consultivo. Ata tal punto chega a radicalidade da zunia de quen nos goberna que forza á mesmiña RAG a presentar un recurso contra a farramalla lexistativa argallada en contra da lingua galega.\nO modelo lingüístico no ensino en Galicia non é o de inmersión senón o de conxunción de linguas. Este modelo non é ningunha panacea pero podía dar moito de sí tal e como se estaba comenzando a demostrar coas medidas tomadas polo goberno bipartito ao poñeren tímidamente en funcionamento algunhas das directrices do Plan Xeral de Normalización Lingüística que, curiosamente, fora aprobado por unanimidade no Parlamento galego no ano 2004. O primeiro intento de avance, feble pero serio e transversal, na normalización do ensino promovido polo goberno galego durou ben pouco e a resposta foi a dun retroceso brutal. Agora sabemos o que sucedería se eses primeiros chanzos na galeguización do ensino se fosen consolidando; e sabémolo polo que vemos que acaba de suceder en Cataluña. Nunca se vai permitir que se faga efectiva unha verdadeira normalización das linguas periféricas. O sistema político está construído de tal xeito que a única lingua que nunca terá ningunha dificultade vai ser únicamente o español e, pola contra, tan pronto como se verifiquen uns mínimos avances na consolidación doutras linguas nos seus respectivos territorios, haberá múltiples formas de atrancar o proceso.\nTodo reside na disimetría na consideración legal entre as linguas que como o galego e o catalán só figuran secundariamente e a única á que realmente lle son recoñecidos dereitos materiais, a única que se impón, que arrasa coas outras culturas, a única que ten sempre o paso libre, o castelán. Eis que nunca veremos unha reforma que estableza realmente a igualdade entre as linguas na península e que polo tanto restaure a igualdade entre os seus utentes.\nClaro que isto non significa que os vieiros da normalización conduzan sempre ao fracaso. Velaí a resposta da sociedade catalana, máis unida e máis indignada que nunca arredor do seu ser máis esencial: a súa lingua. Alí ben saben que non se lle poden poñer cancelas ao vento. Para aprendermos.\nPublicada por Cibrán à(s) 00:30\nEtiquetas: Cataluña, cousas, Política lingüística, Xunta\nAnónimo 6 de setembro de 2011 às 22:57


Iberia apraza a supresión das comisións ás axencias de viaxes ata 2008 | Consumer\nIberia apraza a supresión das comisións ás axencias de viaxes ata 2008\nO próximo ano a compañía aérea pagará unha comisión do 0,4%\nIberia atrasou ata 2008 a “comisión cero” que pretendía impor ás axencias de viaxes en xaneiro do ano que vén. Para 2007, a compañía aérea pagará un 0,4%, segundo comunicou aos representantes das patronais do sector AEDAVE e FEAAV durante unha reunión mantida na tarde do martes.\nÁbrese así un período de transición entre o 1% que reciben na actualidade as axencias pola venda de billetes de Iberia e a “comisión cero” que esta imporá ao sector comerciante polo miúdo en 2008, como xa ocorre en Alemaña, Reino Unido, Francia, Suíza, Austria, Bélxica, Dinamarca, Noruega, Suecia e Eslovenia.\nEn 2008, Iberia aforrarase 20 millóns de euros coa “comisión cero”, segundo explicou o director de vendas da aerolínea en España, Javier Alonso, no XVII Congreso da Asociación Empresarial de Axencias de Viaxes Españolas (AEDAVE), que se celebrou en Croacia a semana pasada.\nPara a aerolínea a venda directa supón un 21% do total das vendas de billetes, mentres que o 80% dispénsase en axencias de viaxes. O seu obxectivo é aumentar as vendas por Internet ata o 30% e deixar o resto aos axentes de viaxes.\nAs axencias seguirán reclamando que todos os suplementos que as aerolíneas impoñen á hora de cobrar os billetes aos seus clientes, como a recarga por combustible, “sexan comisionables”, unha vez que Iberia decidiu baixar a comisión do 1% ao 0,4% e chegar á “comisión cero” en 2008.\nPola súa banda, Air Europa paga un 2% de comisión e Spanair un 1,5%. AEDAVE recoñece que Air Europa sempre estivo máis ao lado das axencias. “Leva outro modelo de negocio, é máis sensible cara ao sector e esperamos que continúe nesta liña”, conclúe.\naxencias comisión Iberia-gl


O BNG leva ao Pleno a súa oposición a que a Xunta privatice a escola infantil do Carregal - Novas - Bloque Nacionalista Galego de Betanzos - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nbngbetanzos 27 xan. 2012 - 20:17\nBetanzos, 27 de xaneiro de 2012. O grupo municipal do BNG presentou para o seu debate no pleno que terá lugar o vindeiro martes unha moción para que o Concello de Betanzos se opoña á privatización da escola infantil do Carregal. O pasado 18 de xaneiro a Xunta abría o concurso para privatizar a xestión da escola infantil betanceira. Os concelleiros nacionalistas Xosé Vales e Henrique del Río advirten na moción que “o goberno do PP inicia a privatización pola vía de urxencia” das novas escolas infantís que abrirán proximamente e “incrementa escandalosamente os prezos públicos a pagar polas familias”. Estas medidas, para o BNG, estanse a tomar sen ter en conta a delicada situación de moitas familias que agrava a actual crise económica, os recortes sociais e a política impositiva do PP”.\nOs edís nacionalistas recordan que “a Lei de Servizos Sociais de Galiza estabelece proporcionar oportunidades e recursos que garantan a igualdade entre mulleres e homes e posibiliten a conciliación entre a vida persoal, familiar e laboral”. “Coa privatización desmantelase un servizo público para favorecer que determinadas empresas fagan negocio co ensino” advirten os nacionalistas. Segundo o BNG esta medida tamén repercutirá na calidade educativa das escolas infantís e na precarización dos empregos nas mesmas.\nOs concelleiros nacionalistas recordan que co PP no goberno municipal “adiouse a construcción da galescola do Carregal, onde o goberno municipal retrasou por máis dun ano a posta a disposición da Xunta dos terreos para construir o centro”. “Cando finalmente a Xunta do PP decidiu levantar a escola infantil, recurtou en 26 as 100 prazas inicialmente previstas” inciden Vales e Del Río, que afirman que “isto significa que se o goberno local do PP tivese entregado os terreos dentro do prazo agora non habería a lista de agarda de 24 meniños que hai”.\nRúa para Isaac Díaz Pardo\nOs nacionalistas rexistraron outra moción na que solicitan á Corporación que se dedique “unha rúa ou praza” a Isaac Díaz Pardo, recentemente finado. “O seu labor en Sargadelos e no Castro supuxo unha bocanada de autoestima para Galiza e o valor cultural de Ediciós do Castro queda demostrado na cantidade e calidade dos títulos publicados e o que tal supuxeron para a literatura e o saber galego” aseguran os nacionalistas, que recordan a estreita relación do finado con Betanzos para defender que se lle outorgue este recoñecemento público.


O concelleiro de Cultura da Coruña, imputado polo cartel do Entroido - Praza Pública\nO cartel de Alberto Guitián denunciado pola Asociación de Viúvas\nPresentación da programación do entroido, o pasado mes de febreiro\nUnhas semanas antes da celebración do últimos Entroido xurdiu na Coruña unha polémica pola utilización nos carteis do Concello dunha ilustración que representaba a unha persoa disfrazada de Papa, cunha copa de viño e un papamóvil de cartón. O Goberno municipal recibiu críticas por parte do Arcebispado de Santiago, que o acusou de "ferir as crenzas dos crentes", e dalgunhas outras entidades, como a asociación Abogados Cristianos ou a Asociación de Viúvas de Lugo, que chegou a presentar unha denuncia. Aquela denuncia terminou na imputación (agora baixo a figura de investigado) do concelleiro de Culturas da Coruña, José Manuel Sande, por un presunto delito contra os sentimentos relixiosos. O vindeiro 17 de abril Sande deberá acudir ao xulgado de Instrución número 3 da cidade.\nAurora Carro, presidenta da Asociación de Viúvas de Lugo pediu, entrevistada pola Cadena Ser, que o concelleiro "pida perdón publicamente" e espera que isto lle sirva "de escarmento"\nAurora Carro, presidenta da Asociación de Viúvas de Lugo pediu, entrevistada pola Cadena Ser, que o concelleiro "pida perdón publicamente". Carro asegurou que “como católicos xa o perdoamos, porque iso é o que nos ensina a relixión: o perdón e o amor” pero aínda así insiste en demandar que a denuncia lle sirva como "escarmento". "Polo menos para que outra vez non se meta coa relixión católica”, dixo.\nDesde o Goberno municipal coruñés insistiuse este venres (como xa fixera no inicio da polémica) en que no cartel non se representou o Papa, senón a unha persoa disfrazada de Papa, un disfrace moi habitual no entroido da cidade e que, de feito, púidose ver con frecuencia nas rúas hai tan só unhas semanas. Tamén se manifestaran do mesmo xeito as principais comparsas do entroido coruñés, como Os Maracos, Pantaleón, Amigos da Xoldra, Kilomberos ou Monte Alto a Cien.\nNeste sentido, José Manuel Sande afirmou ter “absoluta tranquilidade, xa que non houbo ningunha vontade de ofensa cun cartel que reproduce un disfrace habitual no Entroido coruñés dentro do carácter irreverente e lúdico que caracteriza a esta festa”. Sande resaltou, ademais, “a defensa que desde este Goberno faise e sempre se fará da liberdade de expresión, o que inclúe por suposto as expresións culturais e as manifestacións artísticas, como é o caso deste cartel de Entroido”. “As festas do Entroido, que durante un período moi concreto e escuro da historia do Estado español foron prohibidas, sempre se caracterizaron polo seu humor e por un espírito de irreverencia e crítica de determinados poderes, sempre dunha maneira saudable, que non debería faltar”, engadiu, para concluír que “cremos que as imaxes non son ofensivas con ningunha crenza relixiosa, senón que entroncan cunha tradición festiva nesta terra e co humor gráfico”.\nJosé Manuel Sande afirmou ter “absoluta tranquilidade, xa que non houbo ningunha vontade de ofensa cun cartel que reproduce un disfrace habitual no Entroido coruñés dentro do carácter irreverente e lúdico que caracteriza a esta festa”\nO debuxo foi realizado polo ilustrador Alberto Guitián, que en varias ocasións criticou que este tema se sacase de contexto. "Pregúntome se a xente que sente ofendida sae á rúa no entroido, se cada vez que ven alguén disfrazado de bispo, de cura ou de papa moléstalles", afirmou nunha entrevista na que reivindicou a tradición do entroido como festa pagá.\nNas redes comezou a verse este venres ao mediodía o habitual #jesusis, utilizado ante outros ataques do fanatismo relixioso contra a liberdade de expresión, neste caso en defensa do concelleiro investigado (#jesuissande). Xa no seu momento, Guitián foi apoiado por numerosas entidades, comezando polos seus compañeiros e compañeiras do mundo da ilustración e o cómic. E este venres de novo profesionais como Mauro Entrialgo, entre outros, comezaron a manifestar a súa solidariedade con Guitián e co propio Sande.


» Política » O BNG esixe a Xunta de Galicia e Concello de Burela solucións para as graves deficiencias estruturais do Colexio Virxe do CarmeCronica3.com A Mariña - costa de Lugo - información da Mariña lucense\nO BNG esixe a Xunta de Galicia e Concello de Burela solucións para as graves deficiencias estruturais do Colexio Virxe do Carme\nBurela, 02 de Novembro de 2018. O Bloque Nacionalista Galego cree que a situación que están a sufrir no CEIP Virxe do Carme (Os Castros) tanto o alumnado coma o profesorado e resto de persoal non pode continuar, trátase dunha urxencia darlle solución. Neste sentido, os nacionalistas esixen á Xunta de Galicia que exerza as súas competencias e acometa as obras que sexan oportunas no colexio. “A Xunta desenténdese das súas competencias en materia de educación sistemáticamente. Xa o fixeron coa xestión das Escolas Infantís e estano a sufrir tamén no Colexio dos Castros” sinalou Mario Pillado, voceiro do BNG en Burela. “Entendemos que o Concello non pode levar a cabo estas obras porque non ten as competencias, pero o pasotismo e agardar pola Xunta non serven de nada e o señor Llano ten que mostrar un pouco de valor e defender os intereses dos nenos e dos mestres dese colexio” continuou Pillado.\nOs nacionalistas piden unha actuación dunha vez por todas.\nA edificación dos Castros presenta estes peoblemas “que non son de hoxe: o paso dos anos e a falta de investimentos por parte da Xunta fan que o centro se atope nesta situación, que xa foi denunciada en repetidas ocasións e non foi mais ca obxecto de parches e pequenas reparacións, para nós, de todo insuficentes. Por iso cremos que se debe levar a cabo unha reparación integral do colexio e así llo facemos saber á Xunta e ó Concello” comentou Pillado.\nFinalmente, “preguntámonos que opinan de todo isto os señores José González Barcia e José Manuel Balseiro, tan pródigos na prensa xeralmente, pero que con respecto a este tema nunca se pronuncian e están ben caladiños. Semella que non lles importa moito a situación dos nenos matriculados no CEIP Virxe do Carme; defenden coma sempre os interentes do Partido Popular, neste xado da Xunta,por riba dos intereses da veciñanza” rematou Mario Pillado.


‘Margaridas no ceo’ vs ‘O exame’ | BiosBardia\nXornada 5 da Liga Maruxairas da Primavera 2021. Duelo entre Fran Fernández Davila e Ana Vigo.\nMargaridas no ceo\nAi, puis gustarache ise, pero o que non sabes é que o primeiro tractor que labrou en Galicia fíxose aquí, mutio antes de que chegasen dos Estados Unidos os John Deere ou se fixese a fábrica dos Ebro en Barcelona.\nE fui alá polos anos vinte, aí mesmo, na parroquia de Cancelos, cando a Pepe Pinzás, alcumado o Ferreiro, se lle ocorreu enganchar as rodas dun carro ao vello Hispano-Suíza que deixaran na mina os alemás. Günter, puxéronlle ao aparello, en recordo dun oficial mui cruil e avarento que apareceu un día co cranio furado na carricova.\nO raio de Pinzás encheu o tractor de margaridas e montado nil fui a xunta do Xenaro, o Queimacasas, por mor de falarlle, dispensando, da súa filla mediana e pedirlle licenza para acompañala á festa o día do patrón. O probe do vello non fui quen de negarse, como era a tradición cos primeiros muinantes que roldaban as mozas, porque tanto se lle abriu a boca que lle saíu a queixada dos gonzos e houberon de levalo ao doutor nise mesmo intre no aparello que tanto aglaio lle custou.\nE fui así como Pepe, o Ferreiro, gañou nun día fama e sogro e muller e profesión. Que muitos cartos lle dou o Günter arando as leiras e as veigas de toda a comarca. Tantos que nin il nin a filla mediana do Queimacasas precisaban traballar os domingos pola tarde e inventou unha cousa chamada vacaciois, que era coma non facer ren en toda unha semana ou un mes ou marchar de viaxe sen levar o gando para vender, só por aquilo de saber dos sitios e apañar nas flores que gostasen das beiras dos camiños. Que para iso artellou Pepe, o Ferreiro, unha casa con rodas, que non era máis que un carro vello que lixou e pintou e lle puxo paredes e portas, e mesmo un teito cun mainil por onde a parella e todos os fillos que despuis lles viñeron contaban as estrelas de agosto disque nas praias de Portugal.\nDespuis chegou a guerra, a condanada, e o Pepe houbo de fuxir para Asturias e máis lonxe, que seica o puxeron de mecánico de aviois en Bilbao e acabou pilotando. Na casa da costureira, garlábase que era il o que facía o ruído de nuite co avión, coma se pasase o tractor por riba das casas, e que o eido da Manuela amencía inzado de margaridas e chiculate para os fillos. Eu nunca tal vin, pero o caso é que non durou.\nUns din que morreu no frente, outros que se estrelou. Non sei. Uns anos despuis, Manuela e os fillos marcharon para a América, que os reclamou un curmau co que casou por poderes e nunca máis se soubo.\nPero aquí, entre nós, eu creo que a Pepe Pinzás, o Ferreiro, o colleron os americanos para facer foguetes, porque xa daquela il sentaba polas nuites coa filla mediana do Queimacasas a debuxar floriñas disas sobre a lúa, montados no tractor.\nSeu pai descubrírao vendo unha película de medo, e mandárao para a cama no acto. Era moi pequeno, dixera, tería pesadelos. Anxo non conseguía pechar os ollos, dáballe voltas ao exame do día seguinte. Se suspendía, quedaría sen viaxe de fin de curso.\nNon puidera estudar por culpa do seu irmán. Vivían parede con parede, e o mangallón convidara a súa moza a pasar a tarde na casa. Facíao acotío, e Anxo sempre procuraba marchar para o cuarto da consola. Pero naquela ocasión non lle quedara máis remedio que escoitalos. Que ruído facían, vaia xeito de berrar!\nSe cadra si sufría un pesadelo, volvía a sentir as súas voces odiadas a torturar os seus oídos. Ergueuse e espreitou pola fiestra: chegaban de festa, estaban a despedirse dun par de amigos. A xulgar polos seus movementos, ían bébedos. Viu o seu irmán cambalearse e caer, e como todos escachaban a rir.\nAnxo vestiu a cazadora por riba do pixama. Baixou as escaleiras, colleu as chaves da mesiña do salón e saíu da casa. Era pequeno de máis para ver películas de medo, pero non para poñer o tractor en marcha. O seu tío ensináralle aquel verán o básico para evitar que o seu irmán e aquela rapaza estragasen o seu sono.\nAo día seguinte fixo un exame brillante. Conseguira descansar ben pola noite e espertar con enerxías. Tamén debía admitir que tivera sorte coas preguntas. Voltou ledo á casa, planeando a viaxe cos compañeiros e preparado para presumir diante dos pais.\nEncheuse de indignación ao comprobar que non lle facían caso. Os adultos estaban ocupados en chorar sobre os corpos e falar coa policía do atropelo daquela madrugada.\n15 Abril 2021 in Creación, Liga Maruxairas da Primavera 2021. Etiquetas:ana vigo, fran fernández davila, relatos, tractor\n← ‘O home dos meus soños’ vs ‘A importancia de querer a Ernesto’\n‘Do que deixo atrás’ vs ‘O lume na caveira’ →\n7 comentarios en “‘Margaridas no ceo’ vs ‘O exame’”\n18 Abril 2021 ás 8:53 pm\nE tremenda foto para acabar. Gústanme moito os duelos onde se enfrontan dous xéneros distintos, sacan a relucir o bo de cada un e valorar volvese un dor de cabeza, ao non poder comparar recursos. Igual é que son un pouco masoca, pero son dos que máis me gustas, así que grazas aos autores¡ A imaxe é unha pintura non? Ou un filtro deses do demo.\nComo vai escalando Margaridas no ceo. Comeza como o típico conto de taberna, que xa é bo por si solo, pero é que ademais súmalle unha historia ao caldeiro, unha personaxe e unhas escenas que, a verdade, chegan á pataca. Lin o conto indo para o traballo e foi capaz de determe a penar no bonito que era, que non é pouco. Non sei por que en concreto, supoño que é o ton xeral que conseguiu o autor ou autora, pero este conto vouno recordar moito tempo. Moitas grazas pola lectura.\nNon sei que ten O exame que me deixou desconcertado. Creo que é a máxima expresión do de se ensinas unha escopeta despois tes que disparala. Paréceme ben feito como introduce á acción, pero igual se podía tratar doutra forma o final. Aínda así, téñolle que perdoar todo a un relato onde non só se atropela unha vez cun tractor, senón que é double trouble. Que marabilla.\nAo final tiro polo bonito. O meu voto vai para Margaridas no ceo.\n20 Abril 2021 ás 2:57 pm\nQue distintos! E que difícil é así!\n“Margaridas no ceo”: son unha queixona e cando a fala informal non é coma a que eu coñezo cóstame entrar, pero iso é culpa miña todo. Aínda así, encantoume a historia, moi de tasca e de ti a ti.\n“O exame”: cousa macabra… Gustoume ese desprendemento atroz, aínda que non sei se lle acae ao comezo. Nesas estou… A idea encántame pero o tempo confúndeme. É de noite? Aínda non? Cando saíu o irmao? Daquela no canto de estudar púxose a ver a peli para logo queixarse de que non estudou porque non lle deixaron? Ainsh.\nO meu voto vai para “Margaridas no ceo”.\n22 Abril 2021 ás 6:20 pm\nAquí teño unha dúbida existencial. Pásame que me dou conta que margaridas no ceo está máis labrado 😜 por técnica creo que supera o seu rival, fantástico o exercicio de imaxinación e o estilo requintado, pero personalmente o personaxe central (non tanto o que se conta) deixoume algo fría, pareceume algo baleiro, mesmo a fala informal como lle pasou a Sabela (valoración personal tamén?), curiosamente, non me fixo máis próxima a historia que recoñezo ten partes moi bonitas. O exame sen estar en apariencia tan traballado (digo en apareincia, porque facer cousas boas de xeito sencillo tamén leva o seu traballo) paréceme que ten un personaxe con moita forza. ese neno cainita que fai unha tractorada criminal por envexa ou simplemente porque non o deixan descansar para un exame que ten que aprobar, e non para sacar o curso adiante, (o que quere é aprobar para ir de excursión!! ))está moi ben conseguido (e aproba porque tivo sorte coas preguntas 🤣🤣 ou sexa que podería aprobar igual sen o que fixo…) Non sei. Logo de lelos o outro día gustoume máis O exame. Unha trastada moi divertida. Repasando hoxe paréceme formalmente mellor margaridas no ceo. se alguén con máis experiencia quere dar algo de luz sobre estás dúbidas cando se vota, vou lelo encantado. É dicir: estar dividido entre corazón e cabeza. Haberá como unha táboa para dicir este conto de 10 cousas a valorar: un 8. e o outro de 10 cousas que debe facer ben, pois un 7?. Voto desta vez por O exame.\n22 Abril 2021 ás 7:44 pm\nEsta foto si que me gusta, mira ti. Non tanto polo tema que pode propoñer senón como que hai varios elementos nela que poderían inspirar outras posibilidades (o fondo americano, a bicileta), deu para dous relatos ben feitiños.\nMargaridas no ceo. Vexo varias cousas ben pensadas e ben aplicadas neste conto. A nivel de referencias, faime pensar un pouco no “Xente de aqui e de acolá” de Cunqueiro, contos que ademais teñen a lonxitude destes do noso torneo. A nivel técnico de narración está ben traballado, a maneira en que xungue o foráneo co propio é divertida, o final coa referencia á nasa deixa moi bo sabor de boca. En xeral ben. Nos puntos frouxos, estou con María en que ao final falta conectar en certas partes, como que o foco está un pouco lonxe, é o difícil de coller esta perspectiva como de conto de oídas, pode perder forza ao non poñer toda a carne no asador. Por outra banda, está o tema da lingua. Estou coas compañeiras en que non me gustou. Creo que non ten que ver tanto coa isoglosa en concreto que emula, que eu podería sentir máis propia hahahaa, senón porque creo que hai certa inconsistencia: non sei, o texto quere sentirse literario e popular a un tempo e queda nun punto medio un tanto incómodo para min, séntese un pouco impostado. De tódolos xeitos, aprecio o intento, facer cousas coa lingua tamén é intentar incorporar discursos que non son o de un mesmo.\nO exame. Un conto de estrutura férrea, cunha anecdota que é simpática, con ese neno asesino polo agobio e os adolescentes mortos polo ruido da súa paixón. A nivel persoal deixoume un pouco frío, non acabei de sentirme transportado a ese lugar nin ás emocións, pasa o conto e non sabes moi ben que sentir. Tamén sen ser estritamente predicible, si que o final que se resolve co asasinato parece un pouco tópico, non sei. Creo que se confía moito na idea da trama aquí e non hai moito risco na lingua, xa sexa por estruturas nas frases ou por figuras literarias. É certo o que comentan por aí que non é doado facer cousas sinxelas, o risco é quedar un pouco nu. Con todo, non é mal conto, fáltalle un pouco de punch creo eu, que se poderia buscar.\nVoto por Margaridas no ceo.\n26 Abril 2021 ás 1:28 pm\nNon sei ben que me pasou neste duelo. Lin con gusto os dous relatos, mais ningún me tocou a fibra. Pido perdón se os meus comentarios non lles fan xustiza.\n‘Margaridas no ceo’: estilo impecable, estrutura limpa e unha manchea de imaxes ben construidas. Porén, e como xa dixeron algúns compañeiros, ten un puntiño artificioso, de exercicio de lucimento, que non me axuda a conectar afectivamente co narrado.\n‘O exame’: moito máis sinxelo e lineal co seu competidor, o que máis me gusta deste relato é ese final que, na súa brevidade, amósanos un Anxo (o nome acáelle estupendamente) que é un psicópata feito e dereito, sen remorso ningún polo que acaba de facer. O contraste entre o inicio do relato no que o pai lle prohíbe ó rapaz ver unha peli de terror e ese final brutal, no que a realidade cotiá supera a ficción, está moi logrado.\nO meu voto vai para ‘Margaridas no ceo’.\n30 Abril 2021 ás 4:09 pm\n‘Margaridas no ceo’ Tan só incrible, un uso impecable da representación da linguaxe oral e cunha narración que transmite unha historia tremendamente imaxinativa pero moi cercana.\n‘O exame’ Sorprende moito polo final estilo Halloween, está moi ben narrado (Non hai que fiarse dos Anxos)\nMeu voto vai para ‘Margaridas no ceo’\n3 Maio 2021 ás 5:05 pm\nGrazas polos vosos votos e sobre todo polas críticas. Valóroas moito, sobre todo aquelas que apuntan cousas a mellorar. Unha delas son as personaxes. (Acento texano) “Estamos trabajando en ello”. Semella unánime a opinión de que teño que traballar moito nese punto e que a isoglosa non está ben desenvolvida. Seguirei rompendo os cornos xa que é un terreo que quero explorar.\nParabéns a Ana polo seu relato. Ela si creou un personaxe completo con catro trazos. Aprendo de vós en cada texto.


Guía didáctica – Electrónica\nNesta sección se introducen os conceptos básicos de electrónica. A finalidade é que o alumnado sexa capaz de identificar compoñentes electrónicos, interpretar esquemas electrónicos e aplicar e deseñar circuítos electrónicos para os seus proxectos.\nO nivel é inicial. Todos os contidos están adaptados para o nivel de 4º de ESO.\nRecoméndase utilizar como recurso adicional un programa de simulación de circuítos eléctricos e electrónicos.\nInclúese en cada sección unha serie de actividades no ordenador coas que se pretende que o alumnado repase os contidos tratados.\nResulta imprescindible a realización de montaxes prácticas con compoñentes reais. Os contidos e actividades que aquí se presentan non son máis ca un complemento para a aprendizaxe, pero non debe substituír o traballo práctico no taller. Para iso preséntanse unha serie de actividades prácticas e propostas de proxectos:\nCada sección inclúe ao final unha ficha de prácticas. Recoméndase utilizar unha placa de prototipos para aforrar tempo e reciclar compoñentes.\nPropostas de proxectos: Inclúense unha serie de propostas de proxectos con certo grao de apertura. A intención é que o alumnado aplique os coñecementos adquiridos para o deseño e montaxe de prototipos. Esta sección leva tempo sen actualizar: Dende que dispoñemos no instituto de robots programables os proxectos que realizamos en 4º de ESO son de robótica.\nCuestionarios de navegación:\nInclúese un cuestionario de navegación para cada sección para que o alumnado vaia contestando a diversas preguntas relacionadas cos contidos que aparecen en cada páxina a medida que as vai visitando.\nElectrónica analóxica (odt | pdf)\nElectrónica dixital (odt | pdf)


Kotou Paratha, vexetais saltou con rodajas de pan - interpretacións culinarias | Sublimis\nKotou Paratha, vexetais saltou con rodajas de pan\nen restaurantes de tamil do 10º arrondissement on Atopar Curries, Thalis, Byrianis … pero tamén pratos menos coñecidos, como Kotou Paratha. Parece que este prato é realmente un prato de “día seguinte”, para rematar os restos de pan plano, é dicir, o paratha …\npero como me gusta complicar a miña vida (e que non Non adoita ter “restos de Paratha” que se secan na miña neveira) decidín facer os panes … entón inspirouse nesta receita de verduras e condimentando. O Kotou Paratha adoita cociñar con carne, pero me coñeces … Non hai carne tamén boa!\n125g de fariña + auga + sal\n1/2 Potato doce\n2 vainas de allo hastedoso\n2 pequenas cebolas\n1 C con sopa de curry\n1/2 C de café de pementa vermella\n2 c Tomato concentrado sopa\n2 c sopa de soia\nPrimeiro preparamos os paratas …\nnunha tixela de ensalada mestura a fariña, unha pitada de sal e un pouco morna (aproximadamente 50 ml, engade pequeno a pequeno).\namasar a masa 1 0 minutos ata que sexa flexible.\nCubra e deixe soportar 1 hora.\nCortar a masa en catro, baixala de lonxitude e rolar estas lonxitudes como desde pequenas rosas. Deixar reposar durante 10 minutos.\nA continuación, baixar as rosas en roturas redondas moi ben!\nCociñar 30 segundos a cada lado e bloquear inmediatamente nunha bolsa de conxelación (é importante para que iso quedan fluffy …)\nXusto antes de preparar o prato rolar os parathas e cortalos o máis finamente posible.\ne agora as cousas serias …\ncebola, cenoria e pataca suave groseira.\nnun wok gardar as cebolas nunha cucharada de aceite. Cando son transparentes, engade o allo, entón a pataca doce e a cenoria. Mesturar nun pequeno bol o curry, chile, concentrado de tomate e salsa de soia.\nDespeje no wok, mestura, engade pan e cebolas pequenas. Peche uns 3 minutos e serve quente!\nPrevious Post - Previous post: Coté Pratique (Galego)\nNext Post - Next post: Valor nutricional dos espárragos brancos vs. verde


📣En Marea esíxelle á Xunta que garanta o mantemento de 400 postos de traballo do Banco Popular | Noticias Vigo\nEn Marea esíxelle á Xunta que garanta o mantemento de 400 postos de traballo do Banco Popular\nManuel Lago: “O Goberno de Feijóo segue deixando orfos aos traballadores do Popular, actuando como mero espectador da liquidación do banco”.\nPublicado por Noticias Vigo o día 03/11/2017 na sección de Emprego,En Marea,Galicia,Política\nO axuste e integración dos servizos cetrais do Banco Santander e o Banco Popular Pastor suporá a perda de preto de 400 postos de traballo en Galicia. Por unha parte a supresión dos servizos centrais do Banco Popular Pastor na Coruña, supón a eliminación de 200 postos de traballo en Bergondo e a Coruña, ademais dos outros 200 postos de traballo en risco pertencentes a Universal Support, que presta servizos de apoio ao Banco Popular Pastor , e que rematan a prórroga do contrato en Novembro.\nEn Marea vén de rexistrar no Parlamento de Galicia unha proposición non de lei e máis unha pregunta dirixida ao goberno galego de cara a manter os postos de Traballo do Banco Popular-Pastor en Galicia. “Esta decisión do Banco Santander, supón unha terrible noticia para o emprego en Galicia e anticipa o que pode pasar coa rede comercial do Banco Popular Pastor no país, a pesar dos supostos compromisos de mantemento da marca, estamos ante a liquidación definitiva do traballo que o Banco Popular Pastor mantiña en Galicia”, denuncia o promotor da inicitiva, o deputado Manuel Lago Peñas.\nPara En Marea a rede comercial será a seguinte que sufra os axustes de emprego, que o Santander irá realizando de forma que non lle afecte á marca nin conleve perda de clientes. “A Xunta anunciou no seu día a intención de negociar co Banco Santander o mantemento da marca e do emprego, pero unha vez mais este goberno está deixando orfos aos traballadores e amósase incapaz de realizar ningún tipo de acción que permita a permanencia dos empregos en Galicia”.\nO parlamentario de En Marea esixe unha actuación inmediata por parte da Xunta deixando de comportarse “como un mero espectador da liquidación do banco e o seu emprego como fixo outra veces, e instando ao Goberno galego a liderar a negociación co Santander para manter o nivel de emprego na nosa comunidade”.\nGalicia en Común avoga por un plan de rescate para…\nA Xunta debe garantir o mantemento dos postos de…


O Barro, 25 anos dedicados ao fútbol – NOTICIAS DE BARRO\nO Barro, 25 anos dedicados ao fútbol\n5 Febreiro 2015 Concello de Barro Deixar un comentario\nO BARRO CLUB DE FÚTBOL está de celebración. Tras pasar por altibaixos superou todas as adversidades e hoxe en día encóntrase disposto a seguir formando xogadores como mellor sabe facer.\nO Barro C.F. está composto na súa totalidade por 54 deportistas e catro categorías diferentes. Nelas, tres son de fútbol sala: sénior feminino, prebenxamín e biberón, e unha é de fútbol: equipo de Terceira Rexional masculino.\nO club conta cunha serie de valores e particularidades que o definen, como indica o seu novo lema, «Con respecto gañamos todos/ás» co que o club quere facer fincapé nos seus principios, mostrando cual é a base do seu sistema de ensino. «O lema é unha declaración de intencións. O principal é que todos o nenos participen. Ademais, queremos fomentar valores como o respecto aos compañeiros, aos directivos, adestradores e, por suposto, entre eles. Mesmo temos unhas normas para os pais. Á fin e ao cabo, os nenos son nenos e son os pais os que deben orientalos polo bo camiño», comenta José Sanmartín, presidente do Barro C.F. Sanmartín recalca así a necesidade de facer comprender os máis pequenos que os resultados competitivos deben estar nun segundo plano: «Os nenos algunhas veces son moi crueis entre eles. Pais, adestradores e directivos deben facelos ver que o principal é pasalo ben».\nO presidente fai unha mención especial ao fomento do deporte, especialmente entre os máis novos: «O deporte é moi importante para nenos e adolescentes. Sempre lle dicimos aos pais que non castiguen aos nenos con quitarlles o fútbol, teñen que velo como algo positivo, nunca negativo,».\nA motivación e o cariño por parte dos titores son tamén aspectos moi importantes que José Sanmartín non dubida en resaltar: Gústanos que os pais estean presentes nos partidos para animar os nenos. Ademais, sempre dicimos que unha mirada cómplice ou un xesto de ánimo é mellor que un berro».\nA nivel competitivo o club está a lograr bos resultados, pois hai unha evolución progresiva dos mozos. «As cousas van moi ben en xeral. Os nenos evolucionan, especialmente o equipo de prebenxamín, que se encontra neste momento segundo do seu grupo,».\nO club celebra este ano o seu 25 aniversario tras a súa creación en 1990 da man de Leoncio Vicente Longa, por aquel entón director do colexio, en colaboración cuns cantos veciños de Barro.\nPara celebralo e conmemorar o seu aniversario, o club está a preparar unha serie de eventos. Xa se levaron a cabo os torneos interparroquiais, que o Barro C.F. leva organizando dous anos cun resultado moi exitoso. Agora o club está centrado na organización dunha gala, que contará con convidados especiais, e un torneo solidario para os máis pequenos. «Estamos a preparar unha gala especial, na que haberá colaboracións de humoristas, deportistas, grupos musicais… Aínda que aínda está sen pechar, probablemente será realizada no mes de abril. Ademais, tamén realizaremos a terceira edición do Torneo de Fútbol Sala de Biberón Solidiario, que facemos en Curro dende hai 3 anos,».\nNeste torneo, que será realizado no próximo mes de xuño, cada club participante entregará unha caixa de alimentos ou calquera achega para os nenos que non teñen recursos. «Co queremos tamén fomentar os valores nos nenos, que vexan que algúns iguais que eles non teñen para comer, e poidan así se involucrar e implicarse de primeira man».\nO presidente destaca o arroupo que está a recibir o club e agradece a colaboración do Concello, os patrocinadores, e de todas as persoas que fixeron que, 25 anos despois, o club poida ser unha realidade. «Con gala ou sen gala, o que queremos é resaltar e dar as grazas ante todo, a todos aqueles que fixeron posible que o Barro C.F. chegue aos seus 25 anos. Sen eles, nós non teriamos razón de ser», conclúe orgulloso.\nFutbolBarro C.F.,fútbol sala,jose sanmartin\n← O alcalde non ía detido\nENTROIDO 2015 →


José Antonio Pereira e Mónica González seguirán sen salario, ao estar o goberno en minoría e rexeitar a proposta os populares e CxG // Recoñecemento unánime ao ex concelleiro do PP, Manuel Tourís, que tras 12 anos deixa a Corporación por motivos persoais e laborais // César Ramos fala de triquiñuela levar no primeiro punto da orde do día a renuncia e o secretario asegura que se axusta a lexislación vixente\nO alcalde e a concelleira de Cultura, José Antonio Pereira e Mónica González, seguirán sen ter salario do Concello da Baña despois de que Compromiso por Galicia votase en contra da proposta, sumando os seus votos aos do PP, nun tenso Pleno no que se formalizou a renuncia de Manuel Tourís Fernández como concelleiro do Partido Popular por motivos persoais e laborais. Todos os grupos recoñeceron o traballo desenvolvido polo ex concelleiro durante os 12 anos que formou parte da Corporación, e desexáronlle moitos éxitos tanto a nivel persoal como profesional. O seu posto no grupo popular será cuberto, salvo renuncia expresa, por Francisco Pérez Redondo.\nA sesión de onte, que durou dúas horas, foi moi tensa, sobre todo durante o debate do salario da alcaldía. César Ramos acusou ao alcalde de mentir e de non querer negociar con Compromiso nin o seu salario nin outros asuntos municipais. Ademais, calificou de triquiñuela o feito de que se levase no primeiro punto da orde do día a dimisión de Tourís para que non puidese votar. Unha afirmación que rexeitou o secretario, quen se ratificou no informe emitido e asegurou que, segundo a lexislación vixente, Tourís deixou de formar parte da Corporación o 30 de agosto, cando presentou a renuncia por escrito no rexistro, polo que onte xa non podía formar parte do Pleno. Pasará o mesmo cando a Xunta Electoral mande a credencial do seu substituto, virá ao Pleno no primeiro punto da orden do día, asegurou.\nPor unanimidade dos tres grupos políticos aprobouse unha moción de Compromiso por Galicia, pola que o Concello da Baña vaise sumar á campaña En negro contra a violencia machista que puxo en marcha o Concello de Santiago no ano 2015.\n29 sep 2019 / 10:06


Recomendación de novo produto: robot de soldadura Anhui Yunhua Intelligent Equipment Company, un novo ataque\nintrodución: Yunhua Intelligent Equipment Co., Ltd. é unha empresa especializada na produción de robots industriais. Na actualidade, os robots de soldadura son os principais produtos da nosa empresa. A maioría dos consumidores encantarán as súas poderosas funcións. A soldadura é o proceso de fabricación e tecnoloxía ...\nRecomendación de novo produto: Anhui Yunhua Intelligent Equipment Company lanzou un gran robot de manipulación\nIntrodución: a compañía de equipos intelixentes de Yunhua é unha compañía profesional comprometida coa produción de robots industriais. Os robots de manipulación son os principais produtos da nosa compañía, a súa poderosa función é amada pola maioría dos clientes. Un robot de manipulación intelixente pode substituír a clasificación manual ...\nMantemento de robots industriais\nIntrodución; Para unha empresa, a xestión e mantemento de robots industriais é un traballo técnico emerxente, que non só require que o persoal de xestión e mantemento domine os principios básicos da tecnoloxía de robots industriais, senón que tamén lles esixe que dominen a instalación, a depuración do robot ...\nBos produtos con configuración de alta tecnoloxía\nO robot YOOHEART é unha serie de robots industriais promovidos por Anhui Yunhua Intelligent Equipment Co., Ltd. Ofrece varios robots industriais con diferentes funcións como soldadura, corte e manipulación para a maioría dos usuarios. O robot YOOHEART é o primeiro robot industrial doméstico puro, o seu ...\nAnhui Yunhua Intelligent Equipment Company desenvolveu con éxito o redutor de RV de forma independente\nNos últimos anos, co descenso gradual do dividendo demográfico doméstico e o aumento dos custos laborais das empresas, varios robots industriais que aforran man de obra están entrando aos ollos do público gradualmente e é unha tendencia inevitable que os robots substitúan aos traballadores humanos. E moitos industriais nacionais ...


Xa se poden visionar en liña Sempre Xonxa, Continental e Urxa – A Movida\nPosted on 13 Abril, 2020 by Bea Barros\nO pasado mes de novembro cumpríronse 30 anos dun fito histórico para o cinema galego. Do 23 ao 26, no ano 1989, tivo lugar a estrea das primeiras tres longametraxes de ficción en lingua galega: Sempre Xonxa, Continental e Urxa.\nFotograma de Urxa, de Alfredo García Pinal e Carlos A. López Piñeiro.\nO Cine Fraga foi o escenario para a posta en marcha dun fito que non tiña precedentes a nivel nacional. En tres días estreáronse tres longametraxes feitas en Galicia e feitas na nosa lingua, con fin de demostrar á sociedade que era posible facer ficción para a pantalla grande desde a nosa comunidade.\nBaixo o ciclo Cinegalicia tamén se pretendía pechar un círculo iniciado anos atrás coa creación da Televisión de Galicia e convencer aos xestores públicos de que era necesario apoiar o cinema propio no noso contexto cultural.\nHai uns meses falamos con Miguel Anxo Fernández, crítico de cine, profesor de universidade e comisario daquela mostra e contounos que Vigo foi a cidade escollida para acoller o evento “máis alá do propio interese do goberno tripartito da Xunta que presidía Laxe, tamén pola tradición histórica da cidade con relación ao cine. En Vigo nacera o produtor Cesáreo González, en Vigo tiña o exhibidor Isaac Fraga o seu buque-insignia que era o Teatro Cine Fraga, e en Vigo residía Chano Piñeiro que tanto axudara a visibilizar o soño dun cinema propio desde que en 1987 comezara a preparar Sempre Xonxa. A cidade era ademais a sé da única distribuidora xenuinamente galega que operaba en Galicia, Baños Films”. Podes ler a entrevista completa premendo neste enlace.\nPasados 30 anos, o Consello da Cultura Galega, en colaboración coa CRTVG e grazas a María Luz Montes Quireza e Agallas Films, celebran esta estrea coa creación dunha web na que se poden visionar os tres filmes que ademais van acompañados de información didáctica.\n1989 / 35 mm / 114 min / cor\nProducción: P. C. Piñeiro, S. A.\nGuión e dirección: Chano Piñeiro\nIntérpretes: Uxía Blanco, Xavier R. Lourido, Miguel Insua, Roberto Vidal Bolaño, Roberto Casteleiro, Rodrigo Roel, Aurora Redondo, Loles León, María Viñas, Roberto Fernández, Manuel Alonso Pérez, Gisela Romero, Javier Rocha e Miguel Ángel Gómez\nA historia dunha muller, Xonxa, e dous homes, Pancho e Birutas, e as súas relacións desde a infancia no ano 1947 ata a súa madurez no 1986. A emigración nas dúas vertentes de éxito e miseria, a complexidade das relación humanas, as lendas que se confunden coa realidade, o alén dunha aldea que vai morrendo, perdida nos montes de Galicia. O humor mestúrase co realismo máxico, tan presente na cultura e a realidade galegas.\nVer Sempre Xonxa.\n1989 / 35 mm / 100 min / cor\nProdución: Villaverde Asociados\nProdución executiva: Francisco Casal\nIntrépretes: Cristina Marcos, Jorge Sanz, Eusebio Poncela, Féodor Atkine, Alberto Alonso, Héctor Alterio, Marisa Paredes, Fernando Guillén, X. L. González, Gonzalo Manuel Areoso, Carlos Marcet, Marisa Soto, Elina Luaces, Luisa Martínez, Mónica García, Eufemia Román, María Pujalte, Eduardo Puceiro, Manuel Manquiña, Xavier Lourido, Antonio Simón, Antón Reixa, Will More, Antonio Durán «Morris», Angelita Fernández e Francisco Canco\nNunha ría perdida, esquecida pola historia, o barón da mafia Gonçalves celebra o triunfo definitivo sobre as bandas rivais. De agora en diante, o dominio da noite perténcelle en exclusiva. Pero entre os seus homes xa se percibe o xermolo da nova división, dun novo conflito. Pasan longos anos. Finaliza a década dos cincuenta do século xx, no mesmo escenario enfróntanse as bandas de Ventura e Otálora, que, tras asasinaren a Gonçalves, repartiron os seus dominios, prostitución, tabaco etc. A ambición dos homes de Otálora forza a este a invadir os sectores do negocio controlados polo seu amigo de sempre.\n1989 / 35 mm / 87 min / cor\nProdución: Carlos A. López Piñeiro e Xosé Xoán Cabanas Cao S.C.\nGuión e dirección: Carlos L. Piñeiro e Alfredo García Pinal\nIntrépretes: Alfonso Valenzuela, Laura Ponte, Raquel Lagares, Luma Gómez, Vicente Montoto, Luís Lemos, Miguel de Lira, Teresa Horro, Manuel Bouzón, Pancho Martínez, Ernesto Chao, Miguel Pernas e Salomé Lorenzo\nTres momentos na vida dunha muller durante o século XX na sociedade galega. O seu rol está vencellado ao contorno sociocultural e á natureza, da que é preservadora e médium. No primeiro episodio, «O medallón de Urxa», prodúcese a remuda no oficio: a vella transmítelle o espírito e saberes á súa sucesora adolescente, filla única dunha casa que desaparece se ela segue outros vieiros.\nA acción encádrase a comezos de século e ten como fondo o valor cultural da «casa» no medio rural. No segundo episodio, «O arcón de Petro Xesto», xa nos anos corenta, o prestixio da «casa» e das súas compoñentes é aquí o motivo central. Urxa, cómplice dun indiano do que se rumorea que agachou a súa fortuna nun descoñecido lugar, salvagarda a vida e memoria do seu amigo da infancia. Os elementos urbanos veñen incidir na cultura máxica rural. Os que eran protagonistas deixan, aparentemente, de selo. En «O ídolo de Mider», un arqueólogo provoca o desenlace dunha vella lenda narrada por Urxa. Nada muda, só que os valores e as ideas toman outras formas.\n30 anos de cinegalicia cine fraga cinegalicia cinema galego Continental Sembre Xonxa Urxa Vigo visionar online