creacion , xoan xose fernandez abella\nOu!, violencia de xénero, asasina,\ncancro cruel da nosa sociedade,\nsima da cobardía e da maldade,\nonde todo o terríbel se aglutina.\nO perverso machismo determina\na túa conduta de inhumanidade,\ntriunfo perfecto da bestialidade,\nó que o cobarde a súa ruindade inclina.\nMáis cá outras violencias existentes\nos cómplices mantéñente ignorada.\nHai que te denunciar e ser valentes!\nE hase senti-la vítima amparada\ne protexida contra os delincuentes,\nata que ti non sexas derrotada.\nOs Tilos, 20/novembro/2007\nMo-Vémonos. Ximnasia no Rural\nO vicepresidente da Deputación de Lugo, o nacionalista Antonio Veiga, destaca a "aposta polo benestar e polo rural" que supón o programa Mo-vémonos, unha iniciativa que promove a área de Benestar Social e Deporte da institución provincial co obxectivo de achegar a práctica de exercicio físico a toda a poboación, ao tempo que se fomenta a interrelación persoal e social da cidadanía.\nUn total de 100 asociacións de toda a provincia participan neste programa. Entre as asociacións participantes no programa Mo-vémonos atópanse colectivos de persoas maiores, asociacións de carácter social e asociacións de veciños de concellos de menos de 5.000 habitantes.\nBaixo o lema Ximnasia no rural, deporte para todos e todas, a Vicepresidencia da Deputación pón en marcha este programa, que en anteriores edicións se desenvolveu baixo o nome de Todos a xogar ou Tempos, e que levará ximnasia dúas veces por semana a un cento de asociacións e colectivos sociais de toda a provincia de Lugo, favorecendo a actividade física e a interrelación social de máis de 2.000 persoas. O programa dará comezo o vindeiro 15 de setembro e rematará no mes de xuño e vai dirixido a persoas maiores de concellos do rural de menos de 5.000 habitantes e a colectivos de persoas con capacidades diferentes de toda a provincia.\n“Con este programa cubrimos unha demanda existente por parte das asociacións da provincia: achegar a todas as parroquias do rural servizos dos que unha persoa que vive na cidade ou nunha vila grande dispón”, explica o vicepresidente da Deputación, o nacionalista Antonio Veiga. Os dous grupos beneficiarios deste programa serán persoas maiores de concellos pequenos do rural e colectivos sociais de toda a provincia. “A posta en marcha deste servizo é a expresión das principais liñas de traballo da Vicepresidencia da Deputación durante estes últimos anos, nos que tentamos que todo o noso traballo vaia dirixido a mellorar o benestar das persoas que viven no rural, aos que a Xunta lles afasta cada vez máis os servizos, e dos colectivos en risco de exclusión, para os que outras administracións, nomeadamente a Xunta de Galiza, seguen a reducir o seu apoio económico", dixo.\nAntonio Veiga concluíu a súa intervención destacando a importancia destas sesións en canto “se converten nun motivo para reunirse, un motivo de encontro social, creando vida nas parroquias que cada vez están menos poboadas e presentan unha alta taxa de avellentamento na poboación, e que de non ser por iniciativas como a que hoxe presentamos, terían como único punto de reunión a misa dos domingos”.\nUnha actividade totalmente gratuíta dúas veces por semana\nO programa Mo-vémonos dispón de dúas liñas diferenciadas de actuación. A primeira vai dirixida a asociacións de capacidades diferentes e a colectivos que traballen con persoas en risco de exclusión social. Poderán participar entidades de tódolos concellos da provincia. O fin desta liña é a integración social das persoas a través de actividades en grupo que garantan a mellora das capacidades de relación.\nA segunda liña vai dirixida a asociacións do medio rural, e nela poden participar entidades sen ánimo de lucro de concellos de menos de 5.000 habitantes. A actividade consiste en levar de xeito totalmente gratuíto un monitor o local social da asociación. Búscase chegar a localidades que pola pouca poboación, ou avellentamento ou a súa dispersión non dispoñen de medios para realizar actividades sociais.\nA actividade é 100% gratuíta e está sufragada na súa totalidade pola Vicepresidencia Primeira, en ámbalas dúas liñas, para as cales se envía un monitor dous días a semana ao domicilio social da entidade ou lugar de celebración que ela elixa, recortando os custos de desprazamento dos usuarios; e coa que se pretende ofrecer unha actividade física non competitiva coa que se busca a integración social e conseguir unha mellora da saúde. O orzamento que destina a institución provincial para pór en marcha o programa ascende a 185.760 euros.\nTodos os cursos estarán impartidos por persoas expertas na materia, profesionais entre os que haberá como mínimo un traballador social, un psicólogo e un educador social. Os monitores que impartan a propia actividade física contarán como mínimo bacharelato ou o grao superior en animación de actividades físicas e deportivas.\nAsociacións da comarca chairega que participan no programa Mo-Vémonos\nCentro de Día de Begonte\nAsociación Xubilados Rábade\nA.C. Castiñeiro Milenario\nA.C. Aquilino Iglesia Alvariño\nConsello Maiores Momán\nXosé Constenla en A Estrada\nA Asociación Cultural “Vagalumes” en colaboración co Café “A Farola” organiza un concerto por primeira vez na Estrada ao cantautor Xosé Constenla, que terá lugar o vindeiro sábado 29 de novembro ás 9 da noite.\nXosé Constenla é un cantautor galego con máis de 15 anos de traxectoria. Durante este tempo ten editado tres discos (Quen fixo berrar ao silencio —2005— , Olladas dun entusiasta —2008— e no 2013 gravou no Salón Teatro de Compostela o seu terceiro disco en directo. O traballo, que leva o título de Sinecismo, preséntase en máis de 300 concertos e recitais.\nAs súas músicas tratan de amosar estados de ánimo e impresións sobre o acontecer social e algunhas visións persoais de intrahistorias cotiás que están sometidas a unha constante avaliación sentimental. Xosé Constenla foi escollido para participar en distintos ciclos e certames de canción autor, así como distinguido con diversos premios pola súa produción.\nHelena Villar Janeiro , lido na rede\nGermán Castro, nova firma en A Voz de Vilalba\nMoncho Paz.- Co artigo "De lazos e perfís", hoxe incorporouse ao noso panel de colaboradores o prestixioso xornalista Germán Castro Tomé, máis coñecido na nosa profesión como Man. Del podemos dicir moitas cousas, especialmente que sempre foi un profesional coherente, inquedo e comprometido co seu tempo. Foi fundador e director do Diario de Ferrol, promotor do Club de Prensa de Ferrol (do que é actualmente presidente de honra), fundador e director da revista Ferrol Análisis, impulsor do certame de fotoxornalismo Galicia en Foco e tamén do Curso de Pensamento Contemporáneo Carlos Gurméndez.\nMan é un profesional do xornalismo que tivo -ao longo da súa dilatada carreira- responsabilidades en diversas áreas, nas que acadou unha gran aceptación, tanto por parte do público como dos seus compañeiros. De feito, fixo escola para moitos xornalistas, que somos viva testemuña da súa defensa da ética xornalística, o rigor e a procura da verdade, ao marxe das presións propias dos axentes sociais e os partidos políticos.\nGermán Castro sempre estivo en primeira liña profesional. Comezou con 17 anos, cando “non tiña nin diñeiro para xornais”, segundo confesaba nunha ocasión. Estivo fondamente implicado en movementos veciñais de Ferrol con afán humanista, que aprendeu no Seminario de Mondoñedo, no que cursou cinco anos de Latín e Humanidades e un de Filosofía; posteriormente revalidou o Bacharelato Superior e realizou estudos de Maxisterio. Traballou no desaparecido Ferrol Diario, en El Ideal Gallego e no Faro de Vigo. Foi correspondente de El País, Radio Nacional de España e crítico deportivo da desaparecida Hoja del Lunes de A Coruña.\nTras dezaseis anos en La Voz de Galicia, en 1999 embarcouse na aventura de dirixir Diario de Ferrol, “un gran proxecto que saíu zurrando duro con trinta e cinco páxinas de información local. Cando chegaron as presións, sabiamos que eramos importantes nunha cidade difícil”, lembra. O seu papel no xornal sempre o calificou como un compromiso persoal coa cidade que o viu nacer. En 2013 foi galardoado co premio Diego Bernal, concedido pola Asociación de Periodistas de Galicia, en recoñecemento a toda unha traxectoria no mundo do xornalismo e da comunicación. E hoxe A Voz de Vilalba acolle a súa pluma con ledicia a agradecemento, polo seu interese en colaborar connosco neste proxecto.\nDe lazos e perfís\nEscribir en A Voz de Vilalba é tender unha ponte cara ás miñas raíces. Por iso agradezo a invitación do meu amigo e colega Moncho Paz. Son nado en Ferrol e nesta cidade desempeñei sempre a miña profesión de xornalista, incluído certo compromiso persoal coa cultura e a sociedade. Pero polas miñas veas só corre sangue chareigo, xa que os meus pais son ambos dos Vilares de Guitiriz, emparentados para máis datos, co poeta Díaz Castro, homenaxeado este ano como figura das Letras Galegas. A nai de Xosé María e o meu avó paterno, Nicolás dos Manchás, eran irmáns.\nDigo isto, primeiro porque é unha honra para a familia, algo que é obvio, e segundo porque acentúa, ou iso penso e sinto, os meus lazos coa Terra Chá. Aínda que estiven nalgunha ocasión co poeta, non podo afirmar que tivese unha gran proximidade con el. (Na foto que ilustra este comentario estamos a familia Castro Tomé -son o terceiro pola dereita- na voda dun irmán meu en Madrid (1967) a que asistiu o poeta, primeiro pola dereita). No entanto, a figura de Díaz Castro vai comigo desde a máis tenra infancia. O meu pai, primo do bardo chairego, púñanolo sempre como exemplo de superación no profesional e de sensibilidade e talento no eido da poesía.\nCando o meu proxenitor observou a miña tendencia polo oficio de xornalista, que descubrín moi pronto, repetiume o que en moitas ocasións anteriores dixérame "A ver se imitas ao primo poeta que vive en Madrid". Xa me gustaría, non xa conseguir o seu nivel, impensable desde todo punto de vista, senón simplemente balbucear un pouco nese máxico universo da creación poética. Pero, un par de puntos en común si temos, ademais dos lazos de sangue: os dous militamos na palabra escrita e os dous pasamos polo "filtro" do Seminario de Mondoñedo, salvando, claro, as distancias no tempo.\nE no que respecta á xenética teño que confesar que me recoñezo nalgúns trazos acusados do seu perfil, que tamén se mostraban moi presentes no meu pai. Por exemplo, a timidez, que eu tiven que superar necesariamente polo traballo de xornalista e o gran temor do ridículo que nos impele a que practiquemos un alto grao de autoexigencia en todo o que facemos con repercusión pública. Á marxe destes apuntamentos moi subxectivos, para rematar invocarei ao columnista da Voz de Vilalba, Antón de Guizán, nobre fillo de Lanzós, que nun artigo que titulaba "Ser chairego, unha honra" (02-09-2014) tivo o xeneroso xesto de incluírme na relación con outras personalidades adxudicándome o carné de chairego por razóns de sangue, rango do que me prezo á vez que xubiloso coa maior humildade.\nLois Caeiro, premio Diego Bernal 2015\nRedacción.- A Asociación de Periodistas de Galicia (APG) acordou distinguir co Premio Diego Bernal, na súa XX edición, ao xornalista Luis Rodríguez García (máis coñecido como Lois Caeiro) pola súa ampla traxectoria profesional en medios de comunicación.\nLois Caeiro (Sobrado dos Monxes, 1951) estudou na Universidade de Comillas e na Complutense, onde fixo os cursos de doutorado e da que foi profesor honorífico. Comezou en 1968 a colaborar en El Ideal Gallego. Cronista e comentarista político en Madrid nos anos da transición, posteriormente realizou os mesmos cometidos en Galicia coas primeiras eleccións parlamentarias e a constitución das institucións autonómicas; así, puxo en marcha os servizos informativos da Televisión de Galicia -dos que foi o primeiro director- e director xeral da Compañía de Radio Televisión de Galicia. Foi tamén director de Atlántico Diario, na saída á rúa do xornal, e participou na posta en marcha de outras publicacións como Galicia Confidencial ou Galicia, viajes y turismo. Colaborou no suplemento cultural de Ya, La Voz de Galicia, El Correo Gallego, La Región, Man Común ou Encrucillada, entre outras. Foi correspondente en Galicia de ABC, Actualidad Agraria e da Axencia Logos. Desde o ano 2000 é director do diario El Progreso, de Lugo.\nFoi tamén o primeiro responsable de prensa na Delegación do Goberno en Galicia, na Confederación de Empresarios de Galicia e na Xunta de Galicia. Asemade, encargouse de asesorar, en materia de comunicación, a numerosas empresas na nosa Comunidade, como Pescanova, Caixa Ourense ou Dragados. Publicou os libros Aquel mundo (1996) e O xantar da memoria (2003), galardoado co premio nacional de gastronomía Álvaro Cunqueiro. Foi co-tradutor da versión inglesa ao galego de A Biblia dos nenos (SEPT). Membro do Consello de Administración da editorial SEPT, do padroado da Fundación Araguaney e de diferentes comisións do Consello da Cultura Galega relacionadas cos medios de comunicación.\nA Asociación de Periodistas de Galicia decidiu constituír en 1996 un premio xornalístico denominado Premio Anual APG, que tiña como finalidade premiar toda unha traxectoria profesional de xornalistas galegos que exerceron en Galicia ou fora da nosa Comunidade Autónoma. Tras o pasamento de Diego Bernal, vicepresidente da entidade, a Asociación acordou cambiar a denominación do premio, que pasou a chamarse Premio Diego Bernal, en homenaxe á súa memoria.\nO Premio Diego Bernal non ten dotación económica e consta dunha figura tipicamente galega, deseñada segundo a artesanía tradicional de pratería de Compostela. Outórgase ao profesional que se considera máis merecedor do mesmo entre todos os candidatos propostos pola Xunta Directiva da APG, durante unha sesión ordinaria celebrada no último trimestre do ano; e faise público antes de que remate o ano, para ser entregado co gallo do 24 de xaneiro, festividade do Patrón dos Xornalistas.\nA APG publicou en 2005 unha recopilación das semblanzas dos dez primeiros premiados e ao longo de 2015 está previsto que faga o mesmo coa relación dos galardoados nas vinte edicións, que integran unha lista de prestixiosos profesionais galegos, aos que agora se une Lois Caeiro, En edicións anteriores recibiron o galardón: Augusto Assia (1996), Pedro de Llano (1997), Feliciano Barrera (1998), Camilo José Cela (1999), Manuel Fernández Areal (2000), Colectivo Xornalistas Vascos (2001), Santiago Rey Fernández-Latorre (2002), José Manuel Rey Novoa (2003), Juan Ramón Díaz García (2004), Alfonso Sánchez Izquierdo (2005), Ángel Botana (2006), Blanca García Montenegro (2007), Gerardo González Martín (2008), Perfecto Conde Muruais (2009), Manuel Martín Ferrand (2010), Pepe Domingo Castaño (2011), Pilar Cernuda (2012), Germán Castro Tomé (2013) e José Luis Alvite (2014).\nOs xornalistas, contra a violencia de xénero\nRedacción.- Un ano máis, con motivo do Día Internacional pola Eliminación da Violencia de Xénero, o Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia (CPXG) quere expresar o seu rexeitamento á violencia machista en calquera manifestación que adopte.\nA violencia de xénero representa a día de hoxe un dos principais problemas sociais e políticos do noso tempo, e debe contemplarse como unha vulneración gravísima dos dereitos humanos. Esta violencia, fruto do modelo patriarcal instaurado na nosa sociedade, vai máis alá da violencia física, para manifestarse como violencia estrutural, simbólica, cultural, económica e institucional nas distintas agresións, asasinatos, abusos, violacións, acosos, discriminacións e micromachismos que sofren a diario as mulleres.\nO CPXG quere aproveitar o Día Internacional pola Eliminación da Violencia de Xénero para reiterar o seu compromiso contra a lacra da violencia machista, e instar aos medios de comunicación e a sociedade en xeral a practicar a tolerancia cero e o rexeitamento social frente a todas as manifestacións que adoptar esta violencia.\nPara acabar con esta vulneración dos dereitos e as liberdades das mulleres é necesario fomentar a súa visibilización, así como unha concienciación social sobre as dimensións do problema, as súas raíces e as súas consecuencias. Neste labor, no que ten que colaborar toda a sociedade, teñen un especial papel os medios de comunicación e o conxunto das e dos xornalistas.\nÉ necesario aplicar na práctica diaria as recomendacións para a mellora no tratamento da violencia de xénero recollidas na Declaración de Compostela, asinada en 2004 por profesionais da información e expertas e expertos no tratamento da violencia machista. Esta Declaración chama a unha abordaxe da violencia machista con compromiso e responsabilidade social, con respecto á intimidade das vítimas, que sexa útil para a sociedade e que non esqueza que o fondo do problema está na estrutura patriarcal da nosa sociedade.\nLoitar contra a violencia machista é loitar pola igualdade das persoas é contra a discriminación de xénero na nosa sociedade e ese é un labor do que todas e todos temos que facer parte. As e os xornalistas, como profesionais dos medios e como persoas, temos que cumprir coa nosa responsabilidade nese sentido. Acabar con esta lacra é tarea de todas e todos.\nfirmas , Paulo Naseiro\nCrítica: A Esmorga\nEduardo Blanco Amor compuxo con A Esmorga un maxistral retrato do pesimismo existencial e a autodestrución. Esta é, probábelmente, unha das obras cume da literatura galega, que viña pedindo dende hai anos unha adaptación cinematográfica.\nTentouno Gonzalo Suárez en 1977 (La Parranda), con resultados máis ben desiguais, a pesares de contar cun bo reparto encabezado por José Luís Gómez, José Sacristán e Antonio Ferrandis, compoñendo un filme deslabazado e decepcionante.\nIgnacio Villar, director das populares Pradolongo (2008) e Vilamor (2012), abordou unha nova adaptación do clásico de Blanco Amor cunha evidente pretensión de fidelidade a un texto case canónico para os lectores galegos e, por tanto, pouco dado a experimentacións, o cal é de agradecer. A Esmorga requería esta fidelidade á novela e, sobre todo, uns protagonistas capaces de evocar unhas personaxes complexas maxistralmente construídas polo autor ourensán.\nÉ aquí, na escolla do reparto, onde Ignacio VilLar asenta unha obra ben argallada. Miguel de Lira no papel de Cibrán O Castizo, Karra Elejalde como Xanciño O Bocas e, sobre todo, Antonio Durán “Morris” como Aladio Milhomes compoñen soberbias interpretacións dunhas personaxes que esvaran, en a penas corenta e oito horas, por unha pendente de autodestrución da man da augardente. Todo o demáis, unha coidadísima ambientación, unha máis que boa fotografía ou as interpretacións secundarias que acompañan o itinerario fatal do trío protagonista –destaca Sabela Arán no papel de Socorrito -, compoñen un filme de moita altura.\nDúas notas que non estragan o resultado final, pero a ter en conta: a excesiva metraxe que ás veces fai decaer un pouco un ritmo narrativo polo demáis ben axustado, e unha banda sonora composta por Zeltia Montes que, ou ben non lle acae ou, se cadra, non acaba de estar ben integrada no filme.\nO innovador sistema de distribución da produtora, que trata de achegar os seus filmes a todos os recunchos por fora da distribución convencional nas cada vez máis escasas salas de cinema, vai poñer A Esmorga ao alcance dun amplo público. Así que, non perdan a ocasión de disfrutar do que pode chegar a ser un clásico do cinema galego.\nComuneiros d'Os Vilares\nChega aos meus ouvidos que a comunidade de montes da parroquia chairega dos Vilares aprobou non subvencionar as festas. Perfecto. Eu mesmo defendín en algún artigo que así fixeran, non porque teña nada contra as festas nin contra quen sobrevive destas actividades tan numerosas no noso país, sinón porque hai moito en qué gastar os cartos de xeiro máis razonable e necesario.\nDito esto, tamén amoso o meu desacordo con esta decisión aínda que poda parecer contradictorio, porque aplicaron a taboa rasa e non diferenciarin entre gastos destinados a contratas de orquestras e o que son festas e/ou romarías tradicionais, ou mesmo de carácter etnográfico e cultural.\nConcretamente nos Vilares a Romaría Labrega da Chaira, que naceu para contrarestar a desaparición da outrora grande feira do sete, e que ten 24 anos de existencia ininterrumpida, poñendo en valor oficios tradicionqis, congtagando familias e sendo un referente chairego, está en perigo por esa decisión.\nAs liortas e intereses internos dos comuneiros non deben en ningún caso prevalecer por encima da tradición nin sepultar actividades enraizadas na parroquia e na comarca despois de cinco lustros.\nNo 2015 fanse 25 anos dompasamento de Díaz Castro e tamén 25 da primeira Romaría Labrega da Chaira, na que Manuel María, Marica Campo e o propio Pepe do Vilariño estiveron presentes e ese legado e compromiso non pode verse liquidado por decisións que deben ser repensadas. Cal é a alternativa a esta decisión? Ou a Romaría, que tanto.ten que agradecer á comunidade de montes non.merece de repente o seu apoio incondicional?\nCoincidindo coa comunidade de montes no sentido de dar un mellor destino aos cartos, mesmo en non financiar un ranking de competición entre parroquias para ver quen leva a mellor orquestra, pensó que se equivocan metendo no mesmo saco á Romaría Labrega da Chaira dos Vilares e máis aínda ás portas do seu 25 aniversario, no que marca un fito na comarca e no país.\nPersoeiros de todo o país, poetas, grupos musicais e artísticos, actividades, recuperación da memoria, convivio, festa e orgullo do propuo foron máis de 4 lustros causa común na Romaría. Non permitamos que remate, reconsideren o aprobado e gañarán o respeto que poden perder.\nOs Vilares, hoxe, debe sacar peito polo pulo dado polo seu poeta universal, polo traballo dos seus veciños, porque hoxe pode poñer en valor as súas potencialidades no patrimonial, no paisaxístico, no tradicional... E a Romaría é unha realidade que gañou o seu dereito a existir ao longo dos anos.\nLuzes 12 no camiño\nO novo número da revista Luzes está en camiño e neste número 12 de Luzes dedícase a capa ao audiovisual galego. Repasan a biografía dese cinema que naceu en novembro de 1989 coa estrea de tres longametraxes fundacionais: Sempre Xonxa, Urxa e Continental. Faise un percorrido a través da súa historia grazas á colaboración de vinte e cinco críticos, tantos como anos se cumpren daquela tripla estrea, nunhas páxinas especiais coordinadas polo programador José Manuel Sande.\nAdemais, no interior, Montse Dopico conversa con María do Cebreiro, hai unha reportaxe de Santiago Romero sobre o abrupto remate da amizade entre Hemingway e Dos Passos tras o misterioso asasinato do galego José Roblesou, a entrevista que Ana Salgado mantén co poeta Carlos Oroza...\nManuel Gago descúbrenos tamén algunhas das curiosidades sobre a gastronomía galega, dende a Idade Media até os nosos días; adiántase a próxima novela de Diego Ameixeiras, Conduce rápido; e fálase, da man de Pablo L. Orosa, en que condicións se produce en Cambodja a roupa que vestimos.\nHoubo un tempo, a finais do século XX, no que se pensou que iamos conseguir os Estados Unidos de Europa, que a tendencia natural era aglutinar para ser máis fortes, e así Europa podería competir cos Estados Unidos de América.\nPero o cemento que unía nacións como Iugoslavia evidenciouse demasiado floxo, e con sangue, suor e bágoas, daquela unión forzada naceron varias repúblicas que foron atopando o seu lugar no mundo occidental.\nPois na Europa comunitaria lateron e seguen latendo particularidades que anceian a independencia, sexan Escocia, Córcega, Cerdeña ou Cataluña, aínda que estas cuestións non estean moi ben vistas pola Europa que dos vintetantos podería pasar aos cincuenta.\nOs cataláns levan a dianteira coas súas reivindicacións, mentras que os vascos e os nacionalistas galegos agardan o seu momento, que bastantes problemas hai para sumarlle agora mesmo un de identidade. Pero en Cataluña a cousa vai tan en serio que, a pesar da prohibición e dictamen xudicial levaron adiante o seu simulacro de referendum, quedando contentos os dous millóns e medio -que se supón- de independentistas que, aínda que non sexan maioría, é unha cifra moi importante.\nNon parece que o tema se solucione a menos que (os cartos, o primeiro) o Goberno nacional beneficie económicamente de xeito especial a Cataluña, feito que tampouco sería comprendido no resto das comunidades autónomas.\nEstúdiese ou non unha nova constitución, onde se dea aínda maior capacidade de maniobra a unhas comunidades con amplos poderes autonomistas, a situación é especialmente delicada se á cuestión política se unen todos os problemas vitais que nos aqueixan e que inciden na crise total que vivimos.\nEu non digo que Cataluña non poida aspirar á independencia. Pero se eles a conseguen, a ver quen se queda atrás. E tendo en conta que en tempos que xa son historia, Cartagena declarouse independente con estatus de nación, aínda habería que especular se nunha hipotética desfeita, non deberíamos soñar cunha Terra Chá independente, naturalmente con capital na nosa vila.\nQue nos conta Camus n’A peste?\nOutros dous vídeos e unha cita\nMañá, estrea de "A esmorga" en Vilalba\nA Esmorga, a película máis agardada do outono en Galicia, estrearase o venres 21 de novembro de maneira simultánea, nas principais salas de cine comercial das grandes cidades galegas e nas principais vilas, entre as que está o concello de Vilalba. No Auditorio Carmen Estévez realizaranse dous pases, un o venres 21 ás 20.30h e outro o domingo 23 ás 18.00h. O prezo da entrada é de 5€, están xa a venda na Casa da Cultura en horario de 11h a 13h e de 17h a 20h, e en taquilla o día da estrea. A idade recomendada e desde os 16 anos.\nA ESMORGA é unha película baseada na gran novela do mesmo titulo do escritor galego EDUARDO BLANCO AMOR. Trátase dunha crónica tensa e intensa de vinte e catro horas na vida de tres homes (Bocas, Milhomes e Cibrán) compañeiros de esmorga que, deixando un regueiro de destrución, de sexo equívoco e reprimido, van fechando portas tras si e guindando coas chaves, como para non querer volver, tal coma se adrede camiñaran á súa perdición.\nCibrán (MIGUEL DE LIRA)\nHome de carácter débil, que se deixa embrullar facilmente, vítima dalgunha forma de depresión que se activa cos incidentes climáticos. É o máis consciente dos tres, tanto no que se refire á conciencia de clase como á identificación da sociedade na que vive.\nMilhomes (ANTONIO DURÁN “MORRIS”)\nVive a súa homosexualidade da única forma posible no mundo que o rodea, dominado pola homofobia. A súa vida afectiva debe disfrazarse da camaradería masculina e contentarse coa permisividade que consenten as borracheiras.\nBocas (KARRA ELEJALDE)\nÉ un matalobos, tan amoral como o Milhomes pero cunha vontade de poder e un delirio de acadar experiencias únicas descoñecido polo seu compañeiro.\nCacerolada pola piscina de Vilalba\nOs usuarios e usuarias da piscina municipal de Vilalba convocan unha concentración de protesta e unha cazolada para denunciar a situación na que se atopa, coa empresa xestora en concurso de acredores, e o seu cadro de persoal sen cobrar case medio ano.\nTodo indica que estas importantes instalacións deportivas, que son usadas a diario por xente de tódolos concellos da contorna, acabarán pechando se o concello non fai nada por evitalo. E polo que estamos a ver, o Concello non emprendeu ningunha acción que apunte cara á solución desta problemática.\nPor todo o devandito, os usuarios e usuarias da piscina municipal de Vilalba, concentraranse para protestar por esta situación diante da casa consistorial e, de paso, expresar o seu apoio diante da difícil situación pola que están a atravesar os traballadores e as traballadoras da piscina.\nTerá lugar o vindeiro mércores, 19 de novembro, ás 19:30 horas, e animan aos participantes a levar potas, tixolas e cazolas para armar un gran rebumbio e chamar a atención dos políticos e políticas que deberían estar a traballar para solucionar este problema.\nA maioría dos falantes de Galicia expresábanse nos seus dialectos e nas súas variantes. Eran analfabetos na lingua que falaban, por incapaces de lela e escribila. É doado rastrear as fontes das súas aprendizaxes máis formais, pois cambian de idioma en contextos non habituais, por exemplo, para repasar unha conta. “Tres por siete veintuno y me llevo dos”. Aínda hoxe, sábese en que lingua están alfabetizando un escolar pedíndolle que conte os dedos da man. Son aprendizaxes enraízadas nunha poboación que non adoitaba usar a súa fala con quen consideraba máis culto e facíao nunha lingua estándar allea á súa vida, que aprendía na escola, nas igrexas e nos escasos medios de comunicación que tiña ao seu alcance. Crían parecer máis lidos e importantes cando utilizaban unha lingua distinta á que falaban coa súa xente, coa súa veciñanza e na maioría do seu trato cos que lles eran iguais.\nAcontecía, pois, que trataban de transmitirlle á prole aquela lingua allea, ás veces mal aprendida, por considerar que se falaba igual en todas partes, que estaba nos libros, que lla ían esixir na escola e que lle permitiría mellorar de estatus social. A situación dos pais que falan cos fillos nunha lingua allea a eles era vista con total normalidade pola xente. O galego era a “lingua proletaria do meu pobo” (Celso Emilio Ferreiro), que non se falaba igual no Ribeiro que en Camariñas, á que lle había que superpoñer outro estándar para dar a talla de cidadán preparado. O gaiteiro de Lugo –repertorio popular galego por excelencia- traía nunha copliña crítica con tal situación: Hai quen non vale un pitillo/ nin sementa un gran de millo/ nin ha de heredar un rego/ e dálle azoutes ó fillo/ pra que non fale galego”.\nPero hoxe o galego posúe xa a variedade estándar, que é o nivel culto que os falantes dunha lingua abandonada á súa sorte precisaban buscar noutra. Ese é o galego no que se imparten as clases, se dictan as conferencias, se escribe na prensa e se utiliza –se hai vontade de facelo- en calquera institución. Esta lingua supera os dialectos orais, que foi a maneira de falar de sempre. E todos os rexistros dun idioma son compatibles. Os cántabros non falan como os andaluces, mais os xornais publicados en ambas comunidades escribiranse igual. Porque iso é o que pasa con todas as linguas do mundo cando conviven en normalidade cos seus falantes.\nImaxe: Helena Villar Janeiro\nO ciclo de música contemporánea Do Audible 2014 da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria despídese esta semana cunha sesión dedicada á música e ao diabólico, que terá lugar hoxe venres 14 de novembro, ás 20 horas, no Sexto Edificio do Museo de Pontevedra.\nO grupo Vertixe Sonora Ensemble, encargado da dirección do ciclo, ofrecerá para a ocasión un concerto que contará co Distractfold Ensemble, de Manchester, como agrupación convidada. A formación británica, especializada en música instrumental, no xénero da acusmática e híbrida do século XXI escrita por compositores da nova xeración, preséntase para o concerto en formato de trío de cordas con Linda Jankowska, Emma Richards e Alice Purton.\nA edición de 2014 remata cun programa baseado no “poder excepcional, temible e admirable” da música. Coa súa beleza demoníaca, a súa capacidade para o encanto e a posesión, a súa ambigüidade insoluble, cuxa manifestación máis sinalada sería o intervalo de cuarta aumentada ou diabolus in musica, a música sempre foi percibida con receo, sospeitosa como é dunha pegada diabólica.\nPara iso, o programa do concerto incluirá pezas dos prestixiosos compositores en activo Salvatore Sciarrino, Mauricio Pauly e Pierluigi Billone e contará unha introdución a cargo do profesor e ensaísta especialista en Wagner Enrique Gavilán, autor do libro ‘Otra historia del tiempo’.\nUnha experiencia singular\nDo Audible é un ciclo promovido pola Secretaría Xeral de Cultura coa colaboración de Vertixe Sonora, que procura puntos de encontro entre a música, a ciencia, a arte e o pensamento, co obxectivo de contribuír a normalizar a escoita de música contemporánea en Galicia. En cada concerto, proporciona unha experiencia singular e reveladora que devolve a escoita ao seu lugar, como acontecemento capital do entendemento humano.\nEn 2014, o cartel do ciclo incluíu catro sesións, que comezaron o pasado mes de xuño cun concerto en Ourense centrado na música, na danza e na poesía, á que seguiu unha proposta no Museo do Mar de Galicia, en Vigo, arredor de obras mestras do século XX inspiradas no mar e unha sesión no Planetario da Coruña baseada na música das esferas.\nCada concerto organízase arredor dun foco temático e interactúa coa palabra cómplice de relevantes personalidades do mundo da cultura, que achegan informacións e perspectivas de interpretación do feito musical, que resulten enriquecedoras para os ouvintes.\nPremios de teatro da Agadic\nSantiago Cortegoso, coa obra Raclette, é o gañador do XXII Premio Álvaro Cunqueiro para textos teatrais da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, o máis lonxevo do seu ámbito en Galicia e un dos referentes da dramaturxia escrita en galego. A concesión deste galardón foi comunicada hoxe canda a do VIII Premio Manuel María de literatura dramática infantil, que recaeu en Antón Cortizas por Xogando con gatos, e a do XI Barriga Verde de textos para teatro de monicreques, que foi para O lobo e a lúa, de Andrea Bayer, na categoría de teatro para rapaces; e para Ela, piedade dos suicidas, de Xavier Lama, na modalidade para adultos.\nOs nomes dos catro gañadores foron desvelados polo dramaturgo e director teatral Roberto Salgueiro, presidente do xurado da edición 2014 destes tres galardóns de literatura dramática, que Cultura e Educación convoca a través da Agadic (Axencia Galega das Industrias Culturais). O secretario xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, presidiu este acto de comunicación e entrega dos premios que contou tamén coa participación do director da Agadic, Jacobo Sutil, e dos catro autores galardoados.\n“O sistema literario galego sae reforzado en cada nova edición destes premios literarios”, afirmou o secretario xeral, que se referiu aos galardóns como “unha iniciativa de referencia na promoción e consolidación da nosa literatura dramática actual, arredor da cal se congregan numerosas propostas innovadoras e nomes que veñen expresando a súa forza como figuras destacadas da nosa creatividade”. Anxo Lorenzo tamén se amosou convencido de que as obras gañadoras serán referentes na estética, na percepción e na concepción da literatura dramática, ao tempo que servirán de estímulo para o gusto do público lector e para abrir novas posibilidades de proxección escénica.\nO director da Agadic destacou que estes recoñecementos comparten como obxectivo incentivar a escrita teatral en Galicia “como xeito de enriquecer os escenarios con montaxes producidas a partir de propostas textuais galegas, orixinais e contemporáneas”, así como impulsar a súa posta en valor e proxección social. Neste sentido, ademais dunha dotación económica de 6.000 euros para cada premio e modalidade, as bases contemplan a posibilidade de que as obras gañadoras sexan publicadas dentro das coleccións de literatura dramática que a Consellería mantén en colaboración con varias editoriais galegas.\nO xurado, do que tamén formaron parte como vogais Xosé Manuel Fernández Castro, Inacio Vilariño, Dani Salgado, Artur Trillo e Dolores Vilavedra, seleccionou os catro textos vencedores entre os 69 orixinais recibidos: 28 para o Álvaro Cunqueiro, 17 para o Manuel María, 12 para a modalidade de teatro para adultos do Barriga Verde e outros 12 para a modalidade de teatro para rapaces deste último galardón.\nNo caso de Raclette, o texto vencedor do Álvaro Cunqueiro, a decisión do tribunal baseouse tanto na solidez da súa estrutura dramática, cun logrado equilibrio entre a ironía e o humor, como no “sabiamente dosificado” dramatismo co que transmite a realidade narrada. Partindo do concepto orixinal da ‘raclette’ como a comida en comunidade ideada polos pastores suízos para escorrentaren o frío e a soidade, Santiago Cortegoso preséntanos aquí un mosaico de cinco personaxes arredor dunha cea, a modo de ‘raclette’ urbana e contemporánea. En palabras do seu autor, os seus cinco universos “reflicten as contradicións dunha sociedade enferma que devora os seus integrantes”, chamando a atención sobre problemas como a hipercompetitividade, a incomunicación ou a sobreprotección.\nTraxectorias de recoñecementos\nAutor, director de escena e dramaturgo, Santiago Cortegoso suma este premio á súa xa ampla nómina de recoñecementos como autor de textos teatrais, que foron levados a escena tanto pola súa compañía, Ibuprofeno Teatro, como por outras formacións galegas. Pola súa banda, Antón Cortizas, mestre de profesión e gañador desta oitava edición do Manuel María, é un dos escritores máis premiados e traducidos da literatura infantil e xuvenil galega.\nDe Xogando con gatos, o xurado destaca como a obra enfía o rico acervo popular de transmisión oral no que o protagonista é un gato (cancións, contos, adiviñas, lengalengas...) nunha trama que pon de manifesto a desaparición gradual de toda esa literatura relacionada co xogo e coa vida social da infancia. Sobresae, así mesmo, a rica teatralidade deste texto, na que teñen cabida o musical, a danza, o mimo, as marionetas e o teatro de sombras, de xeito que –tal e como expón o ditame do premio– constitúe un magnífico material para un traballo multidisciplinar nas escolas, así como para un espectáculo escénico de gran formato.\nIntriga e suspense no imaxinario infantil\nO seu autor, quen en 2010 foi recoñecido co Manuel María de literatura dramática infantil por Os reloxos preguiceiros de Néboa, define este novo texto como “unha historia órfica de descenso aos infernos na procura da muller idealizada” cuxo protagonista é un trasunto de Orfeo na procura do amor ou dun “espellismo do amor”. Segundo se recolle na acta, o autor materializa aquí “aquel vello soño de Rafael Dieste de atopar o sublime estilo oral das estatuas, recuperando a paradoxal estratexia das derradeiras montaxes de Teatro Antroido, onde unha opulenta disposición de aparellos se batía contra o desposuimento reinante no seu contorno”.\nIsabel Risco, a arte do compromiso\nTeño a sorte de contar como socia e amiga a unha das grandes da nosa cultura, grande de verdade nun corpo pequeniño pero con unha forza inusual na comunicación, Isabel Martinez Risco-Valdivieso.\nIsa, gañadora este ano do premio á mellor actriz de reparto da Academia Galega do Audiovisual (Mestre Mateo) non precisa de premios para facerse querer e ser admirada alí por.donde pasa, pola súa humildade, a súa simpatía e o seu compromiso con tod@s aqueles que padecen inxustizas, con.aqueles que traballan, e por suposto compromiso co seu (noso) país en tódolos ámbitos.\nO seu discurso na.entrega dos Mestre Mateo foi unha demostración de que ser galego e ter éxito non ten porque representar renuncias nin sometementos e pasará á historia como unha lección de ser colectivo, pero alegre...\nEsta muller, na que a galeguidade, mesmo a de Vicente Risco, latexa no seu pulso, arrastra con.ela motivación, alegría, compromiso, loita e forza en todo canto fai e transmite esa forza a que a coñece.\nIsa é un modelo de artista NOSA con maiúsculas precisamente por convertir en grandes esas cousas que parecen pequenas e así foi na presentación na Pascua do proxecto Os Vilares lareira de soños, ou en.multitude de lugares do país solidsrizandose con reivindicacións, proxectos, iniciativas etc.\nIndependentemente dos merecidos premios que recibe, ten en cada galego que a coñece un premio e nós o premio de coñecela e disfrutar da súa arte.\nMiguel Martínez Panero*.-\nA coñecida Epístola Moral a Fabio foi atribuída durante moito tempo a un descoñecido 'anónimo sevillano' ata que Dámaso Alonso, con impecable método filolóxico, resolveu a cuestión da súa autoría. Descubriu que o poema debíase a certo capitán Fernández de Andrada, quen, tras gañar algún renome en España, houbo de morrer só e esquecido en América, onde se perdía a pista da súa peripecia vital. Ao ler no seu día o estudo preliminar á devandita obra, que documentaba estes clarificadores datos, despregouse ante min toda unha historia de exilio interior: a dun personaxe esquinado, elusivo, axeracional e sen epígonos, dunha soidade senlleira e unha identidade desvaída ante a autosuficiencia do seu legado espiritual.\nPorque -recoñezámoslo- a soidade, amais de ser materia de infinidade de libros de autoaxuda, é un bo motivo literario. No que atinxe á novela, veñen de socate á memoria algúns títulos que a teñen por tema: Robinson Crusoe de Defoe (polo menos até a aparición de Venres); A Soidade do Corredor de Fondo do novo airado Sillitoe; Un home solteiro do cosmopolita Isherwood; O Medo do Porteiro ao Penalti de Handke... Aínda que, na realidade, o tres últimos libros (que contan, por certo, con boas versións cinematográficas) están máis preto da nouvelle que do roman; ou sexa, poderíanse considerar máis propiamente novelas curtas.\nQuero chegar a que, na súa modestia, o conto préstase mellor que obras de maior envergadura ao tratamento da soidade como forza temática. Por exemplo, o monólogo interior, que sería a súa canle narrativa natural, non se sostén en novelóns de corte decimonónico. Constatouno Dostoievski cando comezou a redactar Crime e Castigo en primeira persoa. Tras uns balbucientes capítulos, tivo que esquecer o plan inicial e obrar como autor omnisciente para dar auténtico alento ao arisco Raskolnikov. Aínda que iso non obsta para que, sabedor do potencial da narrativa breve, o exconvicto de Siberia volvese dar vida a personaxes solitarios (con innegable fondo autobiográfico) en relatos como "Memorias do Subsolo" e "A Mansa".\nE por se aínda fosen necesarias máis probas da afinidade da soidade co conto, aí vai unha curiosa coincidencia: tanto o Quixote como Pickwick foron concibidos inicialmente como obras breves, nas que os seus protagonistas desenvolvíanse en solitario. Así, a primeira saída de Don Quixote, aínda sen escudeiro, sería ideada por Cervantes como unha máis das súas Novelas Exemplares; e as primeiras correrías do expansivo Pickwick corresponderían nos seus comezos a comentarios historiados por Dickens aos gravados do debuxante Seymour. Pero ao gañar entidade ambas as obras, aos seus autores fíxoselles necesario acompañar aos protagonistas cos impagables Sancho Panza e Sam Weller, respectivamente; grazas ao cal gozamos dos seus hilarantes diálogos.\nDefendo, pois, a tese de que o xénero cuentístico é, en literatura, o idóneo coa soidade como obxecto. E podo avalala sen saír da santísima trindade do autor de contos. Comezando por Chéjov, aí temos "Tristeza", onde o cocheiro Iona, a falta de interlocutor, acáballe confiando a desazón pola morte do seu fillo ao seu cabalo; ou "Unha Aposta", unha narración de influencia tolstoiana na que o protagonista, en troques de permanecer toda a súa mocidade recluído en soidade, consegue gañar unha gran cantidade de diñeiro ao que, ao cabo, renuncia desenganado.\nSe os solitarios de Chéjov déixannos un resaibo amargo, os de Maupassant móstrannos a tolemia cara a cara. Así, en "So", pregúntasenos aos lectores se o personaxe que nun momento dado afirma: "todos nós somos como esa pedra...", está nos seus cabais ou camiño de perder a cordura. Este breve escrito, de pouco máis dunha páxina, é o preludio ao máis desenvolvido "O Horla", trasunto do propio alleamento do seu autor.\nPor último, Babel: del non quero citar nada en concreto. Pero ao ler os Contos de Odessa, ou os póstumos e inéditos de Debes Sabelo Todo, quédanos como arquetipo a figura do xudeu no seu ghetto, obxecto de pogroms e sempre illado calquera que sexa a actividade desenvolvida. E esa sensación de extrañamento, de estar fóra de lugar, é aínda maior, se cabe, en Cabalaría Vermella, onde un cronista "con lentes no nariz e outono na alma" (o propio escritor), fica abeirado e nunca chega a integrarse no exército de cabalaría do camarada Buddieny.\nEsquinados... Contos de solitarios, como tamén o son os que se recollen neste senlleiro volume. Seica os seus autores pretenden refuxiarse neles para salvagardar así a súa propia soidade, ou ben para conxurala, sublimándoa. E como queira que, tal que así, a lectura voltase un pracer (ou vicio) solitario, fago meu o desexo daquel cego amante dos prólogos, que chegou a facer un libro cos da súa Biblioteca Persoal, precedido dun metaprólogo ou prólogo de prólogos, onde apostrofaba:\n"Oxalá sexas o lector que este libro estaba a agardar".\n*Miguel Martínez Panero é profesor na Universidade de Valladolid\nLos Esquinados, León: Manual de Ultramarinos, 2014, reúne relatos sobre personaxes solitarios firmados por José Miguel López Astilleros, Nacho Abad, Mario Paz González, Bruno Marcos, Antonio Toribios e Manuel A. Rodríguez.


Sitio web de mozo sen rexistro - VÍDEO CHAT. Mozo en liña!\nHomes bromas son Golpeado por homes\nO Coolidge efecto é unha Broma en honra do Sr Coolidge\nComezar homes bromas bromas homes bromas e homes bromas homes e mulleres e vodas-Galería de fotos de homes e mulleres que aman o divertido sexo opostoAquí está unha selección de bromas, os homes aman as mulleres e as súas relacións coas mulleres. Bromas, chistes e un alegre baixo, sorrisos e gargalladas para estimular. Boa lectura e moita diversión. O matrimonio é un dous-para-dous enorme, con dificultades, só, que nunca acontecería. Woody Allen-de xeito que, no futuro, non deixará de ser conversas sobre cross-fins e coñecemento. O Presidente dos Estados Unidos, que xa visitou a granxa coa súa"muller". Houbo unha mínima capacidade de atención, só unha galiña sobre un cabalo. Cando a súa esposa dixo que o galo mata-lo varias veces ao día, el debe ter respondeu: Me dicir sobre o meu marido. Como eran, eles se coñeceron e foron a unha perda como para o que facer esta noite, non debe ser un negocio para ser tido. Eles non estou de acordo, pero, a continuación, eles dixeron,"imos para as Gasthof Zum L, o que deixa, a empregada é forte e usa unha blusa. Dez anos máis tarde, cando eles se atoparon de novo, e foron de novo confundido polo feito de que a empresa tamén estaba alí aquela noite. En principio, eles tiñan unha opinión diferente, pero, a continuación, eles dixeron,"imos para as Gasthof Zum L, que debe ir porque come moi ben e hai algúns bos viños na lista de viños."Dez anos máis tarde, cando eles se atoparon de novo, e foron unha vez máis confundido polo feito de que a empresa tiña que chegou a noite.\nEn principio, eles non estou de acordo, pero, a continuación, eles dixeron:"Dez anos máis tarde, cando eles se atoparon de novo, e foron de novo confuso, que, de noite e a empresa."En principio, eles non estou de acordo, pero, a continuación, el dixo:"Ultimamente teño, eles se atoparon de novo e foi confusa, de novo, que é o que esta noite e de negocios é todo sobre.\nEn principio, eles non estou de acordo, pero, a continuación, eles dixeron:"Imos ir para o hotel ao final do día. L, que debe ir."El dixo algo máis: unha Boa idea, xa que nunca estiven alí. Ten que ser amable con ela, e ás veces ten que bico-la. Unha muller como ela quere ser feliz, o médico di.\nAntes de que eu puidese dicir iso, eu fixen iso\nPero eu nunca teño tempo, di o agricultor.\nEu estou no campo de mañá á noite, e se eu realmente quero, eu non ir para o SNS.\nA continuación, tomar o rifle con vostede para o campo, e se queda pechada, ten folga no aire.\nEntón vostede sabe a súa esposa, que debe vir inmediatamente.\nO labrego non vai ver un médico para varias semanas.\nEntón, el vén para o médico, coa cabeza cara a abaixo. Mesmo no inicio, di o agricultor. Pero a caza comezou hai tres semanas, e eu non a vin desde entón. Inferno, eu teño unha receita, probablemente quente. Un home con un sapo na súa cabeza vai ao médico. El di para o sapo:"Doutor, mira, eu estou aquí, pisando sobre algo.Un home con un sapo na súa cabeza ao médico. El di para o sapo:"Doutor, mira, eu estou entrando en algo."Ir ao médico. O médico escoita por un tempo, eh a continuación, o seu diagnóstico: é un claro caso. Vostede está tolo. O home di:"eu aínda me gusta el na segunda opinión. Cal é a diferenza entre un terapeuta, un cirurxián, un psiquiatra e un terapeuta un Médico ten a menor idea, pero non cirurxián ten ningunha idea, pero todos os psiquiatras non sabe e non pode facer nada, e aínda unha comprensión patoloxía sabe todo, pode facer todo, pero sempre se chega demasiado tarde. O home está sentado cos psiquiatras. El pide para un médico:"Cal é o problema? Doutor, vostede é un clarividente? O médico di,"Oh, realmente. E cando el comezou. O Próximo Xoves. Catro médicos están sentados nunha mesa. O médico di:"eu estou deixando."Ver vostede. O veterinario di: eu estou indo a Moscova. Di o podólogo: Pernas e pescozo. LOR di que vai vir comigo."Imos escoitar o outro. O urologista di:"eu creo que eu vou ter o meu propio pau, tamén."Di o xinecoloxía. El mira para min de novo."Bos días, médico, o meu problema é que eu ignorei o que eu estaba tentando facer. Veña, Vostede son benvidos. O xefe do hospital psiquiátrico ten montado o persoal médico: Eles fixeron captura de oito pacientes, e o incendio. Iso depende do persoal médico.\nPor oito? Chegamos de volta vinte e tres.\nAgora eu digo que para o último momento, o médico, a enfermeira, berros. Se ten un certificado de defunción, enche-lo e escribir o nome da enfermidade, e non o nome do médico.\nEncontros de Software comparación: O mellor Mozo Scripts - lúas\nPode instalar varios paquetes de idioma\nMozo Pro é un apoio-friendly Mozo Software con todas as características esenciaisA Instalación no seu Webspace xa está incluído no prezo e custo que un Euro carga extra. Aquí están as principais características do Mozo Pro en Xeral. Golfiño de Boome, probablemente o máis amplamente utilizado, libre da Comunidade de Software (de Código Aberto).\nHai moitos módulos adicionais, e podes ver os Perfís dos outros Golfiño plataformas.\nAs ligazóns aos principais portais e Blogs, tales como Facebook, YouTube, Flickr, Plente offic, de Partida, WordPress e Twitter é fantástico.\nÉ de balde, mentres que mirar no pé de páxina unha Ligazón para Boome.\nHai tamén unha Versión Enterprise de Golfiño por us $ con algúns recursos extra, licenzas, e de Apoio.\nOfrece unha ampla selección de recursos que mesmo algúns dos "compra de software" supera.\nPor tal a Data de cada un recibe a oportunidade de un balde ou comercial Mozo-plataforma.\nAquí están algunhas das funcións de tal Data na Visión xeral Un intelixente Aberto Puntuación solución. Como con moitos Aberto Puntuación Scripts, hai unha ampla Comunidade de webmasters con vostede en caso de problemas, o cambio pode. Un esforzo Ajax-base, de programación con un built-in "a Segunda Vida" do mundo. Aquí están algunhas Características.\nOutro Software libre Mozo é Data\nA Reunión é un ben deseñado produto de Inglaterra. El vén en balde Modelos e ofrece todas as características estándar de un Mozo de Software. Aquí están algúns dos poucos son en Xeral. Vlada persoal Ofrece un despreocupado paquete completo, incluíndo longa vida de Apoio, Actualizacións gratuítas para un ano, libre de Instalación, Hospedaxe gratuíta, e unha garantía de devolución do diñeiro.\nAdemais, está moi ben protexido de hackers (na medida en que vai).\nEl ofrece unha morea de recursos. Aquí podemos citar só algúns. Web Data está dispoñible como unha versión básica dispoñible e pode módulos algúns adicional ser prorrogado. O menú interface está ordenado e hai unha automática de spam de seguimento. Aquí están algunhas das características do Software. Mozo guión é moi elegante e motor de busca otimizada Mozo. A Versión Medio é de balde. O Software fai que só o Palatinum Versión de diversión e sentido. A función gama ofrece todo o que ten que traer un Mozo de Software.\nLibre gay Chat, libre Gay chat\nAsí, como é o libre gay chat indo\nActualmente, a Internet tamén é unha nova Ferramenta de comunicación para o noso libre Gay chat de vídeoNos países da CEI, a xente e Non-tradicionais orientación sexual son moi distorsionada. Polo tanto, hai un movemento positivo, pero Este problema segue a ser un problema De discriminación.\nTodas as outras ofertas están dispoñibles para nós\nPara persoas homosexuais en Rusia, Bielorrusia, Ucraína, Casaquistán e outros países da CEI, a Comunicación foi concentrada en cidades onde as Relacións que existen en moi poucos clubs E outras organizacións axeitado para non estándar Orientación de unha persoa, e sobre todo No subsolo. O noso gay chat de roleta é Completamente anónima e de balde para os membros.\nCremos que o noso servizo é o Mellor medio de comunicación que poden ser Atopados en todos os continentes a partir De diferentes países, e que a cidade Debe estar só para o preferencias sexuais De amigos.\nE por que non visitar este lugar, Que permite a internacionalizar. Ademais, moitos países Occidentais teñen amigos e O seu propio país, o que fai Máis doado para atopar unha posición para Facer gays máis atractivo. Si, non vai ser cobra. Por favor, proba a usar-lo. Non ten que se rexistrar ou.\nE mentres ten que, inmediatamente iniciar o Menú páxina para navegar ao Chatroulette páxina, O seu uso dun ordenador con unha Cámara de vídeo e micrófono non está Permitido, pero, a continuación, podes ver as Vendas de altura, estratexia de vendas é Decidido, se quere dicir máis persoas, pantalla Negra de silencio.\nNa actual orde, automaticamente e de forma Aleatoria contra o usuario que se conecta. Na medida do posible, a empresa será Situado na parte inferior esquerda parte do País representante da pantalla para seleccionar a rolda.\nPode seleccionar todos os países.\nSe vostede decide para conectar ao noso Servizo Chatroulette, prema en"Continuar"e vai Ser conectado ao servizo por outro usuario. Como podes ver, os aspectos técnicos están Moi sinxelo. Como usalo ben gratis video chat gay Comunicación será máis especificamente gay. Se vostede dicir iso, entón non hai Ningún botón especial para premer sobre o Aliñamento dependendo do tipo de exposición que precisa. Deliberadamente, que é, non hai provocacións, insultos, Botóns que todo o mundo fai clic Sobre, etc. By the way, o mesmo vale para Case todos libre gay chat de vídeo De servizos. Isto foi feito en conformidade coa orientación sexual. O noso chat video gratis é unha Permanente regra na memoria dos que estaban alí. Este uso está prohibido para un determinado Período de tempo. Ruso de chat de chat de vídeo En directo chat de roleta é fácil De escoller por sexo, completamente libre. Conectado cámara, gozar plenamente a comunicación virtual Da exuberante mundo. Chat video gratis roleta, a partir do Cal vai atopar-se de coraxe vai Sentir a descarga de adrenalina e infinitas Atmosfera nun mar de novas amizades que Non está conectado coa comunicación, sentimentos e Impresións.\nMulleres Libres de Toronto-Letões\nBenvido para sitios de Mozo e mulleres En Letonia\nAs mulleres non ser controlado polo corpo Feminino é complexa e é unha declaración De feito, vai ser en acciónEles din que non hai cerebros. Eu son serio, eu teño cancro, eu Gastar o meu tempo libre con miña Compañeiro, compartir diversión e alegría. Eu son unha persoa libre - anos de Idade, eu estou a pensar sobre un Período de prácticas, sen malos hábitos, esta É unha relación a longo prazo para A contratación. Eu son un alegre, easy-going e Activo persoa que está aberto a todo O mundo. Opinións doutras persoas sobre a tolerancia, actividades Ao aire libre, café forte, e filmes antigos. Aquí está unha inscrición gratuíta para as Mulleres con un visible perfil. Entón vai estar rexistrado e ter acceso A comunicación coas mulleres e as nenas Non só en Letonia, pero tamén en Outros países do mundo. Se queres coñecer e facer o amor, Novos coñecidos, amigos e máis recente coñecidos, Por favor, aproveitar o noso sitio de Mozo.\nData Con San Salvador: pode\nPode rexistrarse no sitio web de forma Absolutamente gratuítaSe quere ter unha confirmación número de Teléfono e os novos coñecementos na cidade De San Salvador San Salvadore unha comunicación Chat ou só a área. Unha boa rede tamén é formado en San Salvador, ou libre para nenos e nenas. O noso sitio de Mozo non ten Restricións sobre o número de contas falsas, Para a comunicación e correspondencia. Este sistema e importantes relacións que poden Ser entregados, a partir de calquera cidadán. É posible rexistrar un sitio web, o Que é absolutamente libre. Se quere ter un número de teléfono Válido, ten que ser un novo coñecemento Da cidade de San Salvador San Salvador E limitar-se para falar e avisos De comunicación.\nAnsioso para xogar un papel importante agora Como un compañeiro compatible. Atopar Artibonite alma xemelga na web de Mozo Da Verdade, a relación desenvolveu o Mellor e desenvolvido.\nEste sitio é entregado de forma gratuíta A ninguén para avaliar a compatibilidade.\nGrave relacións artibonit novos niveis de Mozo En liña, todos os servizos enumerados na Páxina web dispoñible de balde. Se quere dicir algo que pode ser Natural, as persoas son moito máis envexa Da súa vida persoal e regularidade. Eu vou facer o que eu poida. Se non ten un monxe ou un Eremita, é porque está a tensión. É necesario mellorar a calidade de vida. Todo comezou con esta decisión. O problema da soidade é máis fácil Do que a vida moderna condicións, pero, Por outra banda, pola contra, é máis difícil. Como vostede sabe, os nosos avós, pais, Yokohama Ali ou o observador está en Fronte de nós no Día de san Valentín. Os seus organizadores son unha comunidade de xogo.\nHai moitas persoas alí.\nNeste sentido, non é tan fácil no Moderno xeración. Non para moitos veciños de multi-historia Edificios ou barrios. Agora non son máis axeitados queridos. Quero dicir, hai, hai clubs que quere ir. Hai unha persoa aquí que non está Interesado na nosa empresa en todo. A empresa de tráfico é grande e O ruído non é moi difícil de atopar. Pero a Internet. É poderoso e máis realista, no caso De que vostede non sabe todo, en Xeral - case a poucos minutos tes que De un balde introdución ao sitio web De Mozo Artibonite. En poucos minutos, vostede é xa un Novo usuario que quere rexistrar. Unha fiestra apareceu e hai moitos formularios De solicitude. O obxectivo de todos nós, é para Atender as persoas que están serio sobre Atopar o outro - as persoas que queren Casar, ter fillos, e moito máis-e Compartir algúns dos beneficios globais de estes servizos. Se vostede é un dos moitos entrevistados, Vostede é un usuario de un sitio De Mozo. Axeitado para esta persoa período, forma, cara Forma, cor do cabelo e outros parámetros:"Numerosos cuestionarios para ler, deixar o cliente Identificar si, pode facer o que quere Pode ser apropiado.\nQue vai ser unha longa conversa, como Algunhas persoas.\nDeste xeito, porque a xente non sabe O último Congreso moi ben. Outros, o día despois da data. A partir de mediados fase virtual correspondencia En segundo as necesidades da persoa, pode Comunicarse con non-diario de un. Na segunda metade da busca para unha Exitosa soño servizo de Mozo está en Todas partes, unha morea de golpes, incluíndo Artibonite sitios de Mozo. Non é exactamente o que quere, pero É o que recibe. Con todo, este non é o caso. Neste caso, ten que comunicarse con experiencia Neste momento. Se ten sorte, vai estar á espera De que alguén se preocupa. Iso non significa que ten que ser Un bo amigo para todo o que Apoia-lo. Nesta situación, moitas veces Aparece. Moitos homes e mulleres mostran resultados aquí Só por unha cuestión de amor. Eu non quero vivir con vostede. Grazas por tomar o tempo. A experiencia de non ter que ir E saír é gradualmente desintegrando. Só unha cousa, que pronto entendeu, é Tan inútil. Tamén é importante que todos os Encontros Servizos ofrecidos será de balde.\nEste sistema permite que cada cidadán para Comunicarse uns cos outros, asíPor que non relaxarse en un ambiente Acolledor café con unha Cunca de café E apreciar as vistas de Quito vella Da cidade, o xardín Botánico da provincia. E porque pode explorar un lugar en Un lugar de entretemento, Subaños escolas, onde Hai aventureiros selva amigos ou bungee pontes E unha boa dose de adrenalina. Eu amo a vida nocturna e quere Volver se podo por tren con unha Vista espectacular do Naris del Diablo, Riobamba. É por iso que eu comezou a Gastar unha morea de tempo en Ecuador, Para vivir unha vida que está en Constante dedicado a calidade, para estar de Moda en liña, e para atender a Varias novas persoas que poden beneficiarse. persoas participar nos días en liña cada Día, e sempre hai novas nenas e Nenos a partir de Ecuador interesado en Máis que un despreocupado vacacións.\nXa ten Completado o Proceso de Inscrición para O individuo Chats\nO servizo está agora totalmente funcional\nVostede non pode utilizar o sitio onde O problema ocorreu esta mañáOs dispositivos móbiles están firmemente enraizada na Vida dos usuarios móbiles, e Reformal é Tamén un cómodo usuario móbil aplicación da Tan esperada deseño responsabilidade do cliente widgets, O que permitiría que os usuarios móbiles Para optimizar o sitio adaptively, e, a Continuación, Reformal widgets, tales como O sitio Web tamén están adaptativa. É dicir, cando é hora de aplicar Reformal-Reformal é un costume categoría función. Crear, editar e xestionar categorías e proxectos No Levi categoría.\nPode dar a cada categoría un nome, E mesmo asignar-lles polo seu derivado - Un popular e de xeito doado de Cambiar o seu enderezo de correo-e Ou proxecto.\nPrepare-se para cambiar o seu enderezo De correo electrónico antes de que este Punto e notificarlle lo no perfil menú De configuración.\nAntananarivo idade Mulleres: libre De pre-Inscrición\nSe está a buscar un novo coñecido En Antananarivo Madagascar, chat ou só estar Ao redorHai tamén unha boa rede de mulleres E nenas en Antananarivo. Non hai restricións sobre o número dos Nosos sitios de Mozo para a comunicación E a correspondencia, contas falsas.\nImos coñecer e entrar no noso país\nO sitio na páxina de rexistro é Absolutamente libre. Se está a buscar un novo coñecido En Antananarivo Madagascar, a continuación, só chat Ou rexión.\nFribourg en Sitios de Mozo\nNecesitamos mellorar a súa calidade de vida\nFribourg é un sitio de Mozo en Liña para os homes e as mulleres No amor e os seus fillos, así Como para moitas outras industrias de servizosCoa axuda de Internet e persuasión de Mozo, a Internet tamén crea oportunidades para O uso e a necesidade de ter Unha familia forte futuro. Segundo as estatísticas, en, persoas estaban divorciados Ou casadas. Vai ser unha gran lagoa.\nAnsioso para xogar un papel importante agora Como un compañeiro compatible.\nAtopar Fribourg alma xemelga na web de Mozo Da Verdade, a relación desenvolveu o Mellor e desenvolvido. Este sitio é entregado de forma gratuíta A ninguén para avaliar a compatibilidade. Leva-lo para o seguinte nivel no Fribourg, unha relación serio de Mozo en Liña, libre prestación de todos os servizos Enumerados na páxina web para as persoas Que non viron moito máis. Se quere dicir algo que pode ser Natural, as persoas son moito máis envexa Da súa vida persoal e regularidade. Esta é unha farsa. Se non ten un monxe ou un Eremita, é porque está a tensión. Comezou con esta decisión. é máis doado para xestionar a soidade Que con modernas condicións de vida, pero, Por outra banda, pola contra, é máis difícil. Como vostede sabe, ata despois de que Os nosos avós e pais, pasou todo O día sentado na TV ou monitor. Hai moitas persoas alí. Neste sentido, non é tan fácil no Moderno xeración. Moitos veciños de high-rise edificios e Áreas residenciais non son. Agora non son máis axeitados queridos. Quero dicir, hai, hai clubs que quere ir. Hai unha persoa aquí que non está Interesado na nosa empresa en todo. A empresa de tráfico é grande e O ruído non é moi difícil de atopar. Pero a Internet. É poderoso e máis real, e no Caso de que vostede non sabe todo - Só uns minutos, un sitio de Mozo Gratuíto en Freiburg é necesaria. Despois duns minutos, vostede é xa un Novo usuario que rexistra. Un cuestionario vai aparecer con un gran Número de Windows. O obxectivo de todos os funcionarios é Para atender persoas serias - as persoas que Queren atopar matrimonio, fillos, e máis, usando Algúns dos intereses comúns de estes servizos. Hai moitas investigacións e buscas de persoas Que contar. Este é un sitio de Mozo que Busca para os usuarios. Punto, forma, cara forma, cor do cabelo E outros parámetros que son axeitados para Esta persoa:"Ler a numerosos cuestionarios, deixar O cliente identificar a si mesmo, vostede Pode facer o que quere"vai ser así. Que vai ser unha longa conversa, como Algunhas persoas.\nEstá organizado pola comunidade de teatro\nDeste xeito, porque a xente non sabe O último Congreso moi ben. Outros, o día despois da data. A partir de mediados fase virtual correspondencia Segundo as necesidades dunha persoa, pode comunicarse Con un non-diario de un. Na segunda metade da busca de soño Éxito, axencias de Mozo en todas as Partes, incluíndo en Freiburg, en sitios de Mozo, ten unha morea de scammers. Realmente non fala, pero que pode ser Bo aquí. Con todo, esta razón foi abandonado.\nNeste caso, ten que comunicarse con experiencia Neste momento.\nSe ten sorte, vai ser aceptado por Alguén lle importa. Iso non significa que ten que ser Un bo amigo para apoio de todo. Esta situación ten acontecido moitas veces. Un os homes e as mulleres só Amosar o amor resultados de busca aquí. Non vivir xuntos.\nA experiencia de non ter que ir E está lentamente a ser roto.\nSó unha cousa, que pronto entendeu, é Tan inútil.\nTamén é importante que todos os Encontros Servizos ofrecidos será de balde.\npreparado para atender - traducido para o francés. Dicionario francés-galego\nSabías que?"Todos os nosos dous sentidos dicionarios, o que significa que vostede pode buscar palabras en dous idiomas simultaneamenteSabías que?"Todos os nosos bi-direccional dicionarios, o que significa que vostede pode buscar palabras en dous idiomas simultaneamente. Estas frases veñen de fontes externas e pode ser incorrecto.\nencontros sexuais con mulleres e contactos persoais poden ser atopados na sección"Sexo Seznamka"\nPor favor, só os usuarios ou móbil persoas na miña zona\nEstou un ano de idade moza e Bamstreffen Privados de Investigación no meu propio criterioEu vivo en Bremen e eu non pode só visitar, pero tamén moverse. Xa que non todo o mundo na miña casa inmediatamente notificacións cando estou sexualmente divertido, que debe agradar a unha reservados tipo de home. Para descubrir máis, eu estou mirando para un sexo nomeamento inmediato de hoxe e quere atopar o dereito membro. Eu son un constantemente húmido muller, e Annie e eu veño de Hesse. Longa sesión ou infinitas mensaxes, eu estou feliz en dar-se, eu quero facelo tan axiña como sexa posible dereito a esta cousa. para saber máis sobre a córnea, Ela está mirando Para ela para as aves en Turing. Todos con ningunha noticia e non hai tempo para comezar, eu deixar para nós para espontaneamente facer unha consulta e educadores ir xuntos. Eu teño sido un fresco única muller por moitos anos, e me gustaría ter informal sexo no momento en primeiro lugar, sen min, inmediatamente algo serio. Eu vin de Sula, pero eu estou aquí cando eu poida coñece-lo no apartamento. para saber máis da córnea Muller quere facer un sexo nomeamento e obter correctamente fodido de novo.\nEu son Anos de idade e eu son de Augsburgo, Baviera, e a miña reunións son sempre sen noticias.\nEu como o erotismo como desenfreada sexo, eu teño un pouco de tabú, pero sempre con o nivel necesario. Para saber máis, eu estou aberta, muller nova, e agora Eu coñecín ti en Saxonia-Anhalt. Eu estou anos de Idade e só mirando para anuncios privados datas sen amarras. Non financeiros intereses, o meu anuncio persoal depende do privado privado, e só para aventuras eróticas e informal sexo.\nsabe máis o Mellor efecto de lado en que o mundo debe ser divertido, e inútil tempo de contacto.\nAsí, pode estar aquí con privada Amas de casa rapidamente e directamente a un sexo reunión, e abrir a muller para un emocionante encontro no Parque de aventuras. Tamén se pode poñer a súa publicidade e para as mulleres para o sexo atender ás súas necesidades atopar as súas expectativas e os seus veciños.\nAlemán sitios de Mozo para Android\nSa mga petsa. Ang isang Tao ay Naghahanap para\nlibre Mozo relación chat de vídeo de anos para atender a unha rapaza Chatroulette de balde sen rexistro para coñece-lo para unha relación chat roulette con nenas sen rexistro Mozo sen rexistro coa teléfonos foto chat roulette en liña chat roulette descargar gratis chat roulette en todo o mundo


O BNG de Vigo pide a Caballero un compromiso real en favor do libro e da lectura en lugar de “palabras ocas” - Novas - Bloque Nacionalista Galego de Vigo - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nBNG Vigo 02 xul. 2021 - 19:56\nlibros bibliotecas lectura\nApós a inauguración da Feira do Libro de Vigo, decorrida onte, e na que o alcalde, Abel Caballero, subliñou a “enorme importancia” dos libros, desde o Bloque Nacionalista Galego piden ao rexedor que actúe “con coherencia” cun compromiso real a favor do libro e da lectura na cidade.\nO concelleiro do BNG de Vigo, Xabier P. Igrexas, chamou a que a intervención de Caballero no acto de apertura non fique en “palabras ocas nun discurso impostado”. Neste sentido, denunciou que a última biblioteca aberta na cidade foi en 2011 a Neira Vilas do Calvario –impulsada pola Concellaría de Cultura dirixida naquela altura polo Bloque–, e que estaba concibida como a primeira dunha rede municipal de bibliotecas nos barrios e parroquias. “As recomendacións do propio Ministerio de Cultura indican que unha cidade do tamaño de Vigo debera contar cunha biblioteca central e cunha biblioteca auxiliar, de barrio ou distrito, por cada 15 mil habitantes. Isto significa que Vigo tería que ter 20 bibliotecas descentralizadas, e só conta con unha”, explicou.\nIgrexas cargou contra o modelo de salas de lectura promovido polo Goberno municipal nos últimos anos e que xa conta con tres espazos, na Casa do Patín en Bouzas, no Auditorio Mar de Vigo e o máis recente en Navia. “As salas de lectura de Caballero son espazos diáfanos, que parecen sacados dun catálogo de Ikea, que só teñen mesas e cadeiras, pero nas que non hai nada que ler”, reprochou. O edil nacionalista instou a rectificar este modelo que “non responde ás necesidades dos barrios nin ás demandas da veciñanza”, e reclamou que a prometida biblioteca de Teis “mereza de tal nome”.\nDesde o BNG defenden ademais a necesidade de que o Concello poña en marcha un ambicioso Plan local de promoción á lectura, con accións específicas para crianzas e mocidades pero destinado ao conxunto da poboación.\nAliás, o portavoz municipal nacionalista dixo subscribir as palabras de recoñecemento que o rexedor brindou ao sector das librarías. No entanto, Igrexas advertiu que “o que precisan as librarías non son boas palabras, senón axudas reais, e iso pasa porque Vigo deixe de ser a única cidade galega que non destinou un só euro a axudar ao tecido comercial”.


O quecemento dos océanos creará “zonas mortas” | SurfGz.com - As Novas da Praia - Surf Galiza Longboard Paddle Bodyboard\nCultura Ciencias Mariñas O quecemento dos océanos creará “zonas mortas”\nO aumento de temperatura nos océanos favorece a extensión dunha infección que afecta a colonias enteiras corais, segundo un novo estudo. Trátase da denominada Síndrome de Banda Amarela. O quecemento global intensifica e volve máis virulenta a esta enfermidade, que dana ás corais de tal forma que non poden asimilar o alimento, e polo tanto morren literalmente de fame.\nAsemade outro estudo de científicos daneses din que o quecemento global podería crear zonas mortas no océano que poderían seguir así sen vida mariña por até 2000 anos.\nAo volverse máis cálidos os océanos, a circulación de auga faise máis lenta. Isto provoca unha caída dos niveis de osíxeno en extensas zonas do océano. Así esas rexións non poden sustentar vida, por iso chámanse zonas mortas. é un proceso que ao paso en que imos podería chegar antes de fins de século, pero para revertelo deberían pasar moitos séculos.\nIsto xa se viu no pasado, nunha das extincións masivas do pasado que se deu fai 250 millóns de anos. Só que esta vez non é o resultado dun proceso de miles de anos da natureza, senón algo creado polo home en menos de 200 anos.


As aplicacións de citas seguen crecendo en España | Bezzia\nMaría Vázquez | 22/06/2022 10:00 | Estilo de vida\nDescargas xerais de aplicacións de citas creceu un 32% a principios deste ano 2022. Os prexuízos sobre estas páxinas diminuíron e cada vez son máis as persoas que ven estas aplicacións como outra forma de coñecer alguén.\nMoitas destas páxinas funcionan baixo dinámica acelerada no que abonda con desprazar o polgar pola pantalla de esquerda a dereita para escoller unha próxima cita. Outros teñen un ritmo máis relaxado, optan por perfís verificados e un equipo humano que responde detrás da pantalla.\nSabías que os españois somos o terceiro no ranking uso de portais e aplicacións de citas en liña? Só nos superan Estados Unidos e Brasil no ranking, o que nos sitúa á cabeza de Europa no uso de aplicacións de citas. Pero, como son estas aplicacións e cales son as máis populares en España?\n2 O máis popular de España\nEl Aumento da poboación única, que, segundo datos do Instituto Nacional de Estatística, pasou do 36% en 2019 ao 40% en 2021, e está a ser explotado por un mercado de aplicacións en constante procura de nichos xeracionais aos que ofrecer os seus servizos.\nE non só de nichos xeracionais, estas aplicacións tamén usan outro tipo de nichos segundo intereses, razas e mesmo relixións. Hoxe hai aplicacións de citas para todos, aínda que ao saír das máis populares podemos atoparnos con falta de usuarios.\nComo xa mencionamos, moitas destas aplicacións funcionan baixo dinámicas aceleradas na que é suficiente pase o polgar pola pantalla para escoller unha próxima cita. Falamos, por exemplo, de aplicacións como Tinder ou Bumble, nas que é a muller a que ten que dar o primeiro paso.\nPor outra banda, outro tipo de apss pretende ser espazos máis de lecer e amizade. Estes están dirixidos en xeral a nichos moi concretos, como é o caso, por exemplo, de Ourtime, enfocado a maiores de 50 anos. aquí o selección de candidatos ofrécese por afinidade despois de responder a un cuestionario moi exhaustivo e verifícanse todos os perfís, é dicir, que a aplicación asegura que a persoa que está representada no perfil dixital se corresponde coa persoa do mundo real.\nHai apss nos que os usuarios buscan principalmente encontros casuales ou sexuais e outros nos que se priorizan as relacións. O máis popular, con todo, responden a todos estes perfís, englobando así unha maior variedade de usuarios.\nO máis popular de España\nEdarling e Meetic Seguen sendo os portais máis visitados de España. Ambos baséanse no emparejamento para suxerir socios, axudándoche a atopar persoas psicolóxicamente relacionadas e compatibles. Seguro que coñeceredes o slogan do primeiro: para solteiros esixentes.\nO segundo, Meetic, pertence ao Grupo Match que domina o espazo de citas con aplicacións como Tinder, Hinge, Plenty of Fish, OK Cupid, Ourtime ou Match. Entre estes mecha é a máis popular, atópase entre as 3 aplicacións de citas máis populares en países tan diferentes como Estados Unidos, Reino Unido, Alemaña, Francia, España e Italia.\nSegundo varias estimacións, Match Group representa máis do 56% do total das descargas de aplicacións de citas, seguido do grupo MagicLab, propietario de bumble and badoo, outra das aplicacións de citas máis populares en España.\nSe queres coñecer xente cos teus mesmos intereses na túa zona, facer amigos ou buscar unha relación, estas aplicacións de citas son un alternativa dixital a esas outras formas tradicionais e presenciais de facer as cousas. Le as súas descricións, apúntate a un par delas e proba.\nTeña en conta que coñecer xente deste xeito pode ser moi complicado. Leva tempo buscar para atopar a priori perfís similares, que non só nos entran pola vista senón polo que contan. Ademais, unha vez atopados, non sempre teñen os mesmos obxectivos que nós. Se o noso obxectivo é moi específico, pode xerar frustración pasar continuamente pola mesma fase.\nCamiño completo ao artigo: Bezzia » Estilo de vida » As aplicacións de citas seguen crecendo en España\nBody Mist: que é, como usalo e moito máis


Universidade de París e Universidade Harvard\nxornalista, actor, director de cine, guionista, novelista, ensaísta, escritor, dramaturgo, poeta, produtor de cine, montador, historiador, biógrafo e actor de teatro\nAdele Morales, Jeanne Campbell e Norris Church Mailer\nStephen Mailer, John Buffalo Mailer, Kate Mailer e Michael Mailer\nNational Book Award, George Polk Award, PEN Oakland/Josephine Miles Literary Award, Premio Pulitzer: obras de ámbito xeral e non ficción, Prémio Pulitzer de Ficção, Golden Raspberry Award for Worst Director, Helmerich Award, Emerson-Thoreau Medal, Lexión de Honra, Commandeur des Arts et des Lettres e Fellow of the American Academy of Arts and Sciences\nNaceu nunha familia xudía en Long Branch, criándose en Brooklyn. En 1939 comezou os estudios de enxeñaría aeronáutica na Universidade Harvard. Alí empezou a interesarse pola escritura e publicou o seu primeiro relato ós 18 anos.\nHollywood e xornalismo políticoEditar\nEn 2005 Mailer fixo unha actuación especial no programa da WB Gilmore Girls. O episodio, titulado "Norman Mailer, I'm Pregnant", presentou ó autor nunha entrevista no Dragonfly Inn, un lugar propiedade do principal protagonista, Lorelai Gilmore. O entrevistador foi o seu fillo, o actor Stephen Mailer. Desde maio dese ano, contribuía cun blog no The Huffington Post. Falaba do seu comunismo e de que en Estados Unidos o fascismo xamais usaría ese nome, pero que non estaba moi lonxe de instaurarse a tódolos efectos.\n"La forja de un escritor" en La Vanguardia (en castelán)\n"La novela como historia" en La Vanguardia (en castelán)\n"El hallazgo en el conjunto" en La Vanguardia (en castelán)\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Norman_Mailer&oldid=4981219"\nÚltima edición o 7 de novembro de 2018 ás 18:33


Instan as empresas de conservación de vías públicas a non escatimar en prevención de riscos - CIG: Confederación Intersindical Galega\n04 Xullo 2022 04:50\nA CIG-Construción lembra a obriga que teñen as empresas concesionarias do servizo de mantemento de vías públicas de non escatimar en medios para a prevención de riscos laborais ao tratarse dun sector cunha altísima perigosidade, tal e como se evidenciou este mesmo martes coa morte en accidente de circulación dun operario que traballaba na conservación da autoestrada A52 ao seu paso por Ribadavia.\nDende a federación da Construción e Madeira (FCM) da CIG fan un novo chamamento, “neste fatídico día de loito”, sobre a necesidade de que as empresas concesionarias do servizo de conservación das vías públicas, teñan en conta, de xeito prioritario, a altísima perigosidade existente neste sector e non escatimen en medios para a prevención de riscos e accidentes laborais.\nEntendemos que o primeiro é a seguridade das persoas, e así o facemos saber en cada negociación na que estamos\n“Así o entendemos e así o facemos saber en todas as negociacións, xa que o primeiro é a seguridade das persoas”. Sinalan que o persoal que desenvolve a súa xornada laboral nas estradas convencionais e nas autoestradas está exposto diariamente a un altísimo risco que, en ocasións, ten un fatal desenlace como aconteceu estes martes.\nNa central levan tempo tratando de mellorar este aspecto con campañas enfocadas á prevención de riscos e á mellora das condicións de traballo, “tanto nos convenios provinciais como dentro de cada empresa onde temos representación, incluso nalgunhas ocasións coa oposición da patronal que negocia a nivel estatal”, segundo explica o secretario nacional da FCM, Plácido Valencia.\nFinalmente, dende a CIG trasládanlle o seu pesar e apoio á familia e aos compañeiros/as do traballador da conservación da autoestrada A52 falecido este martes nun accidente de circulación ocorrido na localidade ourensá de Ribadavia.


Ciclaspontes :: I Ruta da Liga BTT, o sábado 27 de xuño\nI Ruta da Liga BTT, o sábado 27 de xuño\nForos de discusión -> Actividades Ciclaspontes-2009 -> I Ruta da Liga BTT\nPublicado: Mar Jun 16, 2009 9:52 am Asunto: I Ruta da Liga BTT, o sábado 27 de xuño\nPOSPONSE POR MOTIVOS ORGANIZATIVOS (inicialmente prevista para o día 27 de xuño, pospoñerase para o mes de xullo).\nA primeira ruta da Liga BTT, que consistirá nunha proba tipo rally polos arredores da mina, cun recorrido que rondará os 25-30 kms de distancia total e con escasa dificultade técnica.\nTemos que revisar, preparar e marcar o recorrido, asique na sección BTT poñeremos algún día para quedar e pediríamos que ese día vos acercásedes todos os participantes que podades para votar unha man nestas tareas.\nNeste mesmo post iremos poñendo mais información sobre a ruta (percorrido, hora de saída, etc)\nContamos coa colaboración de todos os inscritos, un saudo\nPublicado: Lun Jun 22, 2009 8:29 pm Asunto:\nfinalmente ¿vai a ser este sabado a ruta? a que hora? finalmente cando se vai a marcar?\nPublicado: Lun Jun 22, 2009 8:39 pm Asunto:\nOxe estiven falando con varios dos inscritos na Liga de BTT e algúns teñen (temos) intención de ir á carreira de Masters que organiza o CCRiazor e que finalmente celebrarase este sábado (ata fai un par de días a sua celebración estaba "no aire").\nAsique si non vos importa ós demais, podíamos pospoñer esta primeira ruta da Liga BTT para algo mais adiante, así poderemos asistir algúns mais e de paso da mais tempo de abrir algún camiño que está ben pechado e pensar e revisar con calma o recorrido.\nSi vos parece ben, algunha tarde desta semana podemos achegarnos ata Veiga coa ferramenta para abrir un pouco o último tramo de baixada, e si dá tempo pódese facer algo mais. A min non me viría mal o venres a partir das 5, tamén podería arranxar algunha outra tarde, xa diredes...........\nPublicado: Lun Jun 22, 2009 8:56 pm Asunto: Limpeza pistas\nHola a todos,penso q seria boa idea mirar de ir a limpar algunhos tramos x la zona de veiga e mina xa q esta todo moi cerrado,e o final o unico q vai quedar pra rodar vai ser a pista ancha,eu se poido igual vou algun dia e quad,a limpar alguna zona,pero o tema da liga e probable q non poida ir x tema das carreiras,de todas formas se argallades algun dia pra ir limpar pistas eu apuntome,un saudo,.\nPublicado: Lun Jun 22, 2009 9:05 pm Asunto:\nSi vos cae ben, eu o venres teño a tarde libre e podíamos facer algo ........\nPublicado: Mar Jun 23, 2009 5:04 pm Asunto:\nAinda non sei nada de como terei a tarde do venres pero se poido xa poño algo.saudosHaber q lle parece a xente\nPublicado: Mie Jun 24, 2009 2:22 pm Asunto:\nMala suerte, este fin de semana lo tenia libre y ganas de guerra.\nPublicado: Mie Jun 24, 2009 7:55 pm Asunto:\neu este finde aproveitarei e tirarei para manzaneda,bueno ainda quedan outras duas "probas" e as que mas me gustan\npasado ben e que gañe o mellor.\nPublicado: Jue Jun 25, 2009 6:44 am Asunto:\nÓ final aplázase a ruta Zalo, farase algo mais adiante asique non a perderás, tes que vir a darnos caña polas pistas da mina, ademais hai un par de variantes con algunha zona un pelín técnica, non vai ser todo pista, asique non creo que che disguste o recorrido.\nPasádeo ben por Manzaneda e con sentidiño eh\nForos de discusión -> Actividades Ciclaspontes-2009 -> I Ruta da Liga BTT Todas las horas son GMT


'No Cow on the Ice' e 'Le terrain' gañan Play-Doc 2016 - Play-Doc - Play-Doc\nPlay-Doc Festival Internacional de Documentais entregou hoxe os premios da súa duodécima edición. O galardón da sección oficial recaeu en No Cow on the Ice, de Eloy Domínguez Serén. O xurado composto polo crítico luso Nuno Lisboa, a directora do festival de Sarajevo Pravo Ljudski e a realizadora afroamericana Akosua Adoma Owusu decidiuse por esta película que “desprega as complexidades da realidade da que o cineasta é parte, ao tempo que busca a súa propia linguaxe cinematográfica”. Engade que Serén “desafía o cinema ao se enfrontar a problemáticas difíciles mediante decisións cinematográficas honestas”.\nPola súa banda, o xurado da crítica internacional CAMIRA, conformado por Mireia Iniesta (España), Raquel Schefer (Francia) e Luís Mendonça (Portugal), decantouse por Le terrain, de Bijan Anquetil. A cinta é o honesto retrato dunha comunidade xitana ao longo dun ano, á espera de ser realoxada noutro lugar.\nTamén se concedeu unha mención especial nesta categoría a Occidente, de Ana Vaz. A autora brasileira aborda neste traballo o colonialismo cunha metodoloxía poética e un tratamento estético moi vangardista.\nO festival Play-Doc termina mañá, nunha xornada na que se poderán ver estas dúas películas premiadas, ademais de por a guinda ao ciclo do cineasta afroamericano Charles Burnett, entre outras proxeccións. Tamén haberá unha mesa redonda na que se reflexionará sobre a identidade galega no cinema, a través das películas e as palabras dos realizadores Andrea Vázquez, Fon Cortizo e Eloy Domínguez Serén.\nawards, bijan anquetil, eloy dominguez seren, le terrain, now cow on the ice, premios


A edil de Benestar Social, Catalina García, e os portavoces dos grupos políticos da corporación local participaron na convocatoria, que incluíu a inauguración dunha exposición na Biblioteca municipal\nNarón, 8 de abril de 2021. O Concello acolleu esta mañá o acto institucional de conmemoración do Día Internacional do Pobo Xitano. A concelleira de Benestar Social, Catalina García, e os portavoces de TEGA; Román Romero, PSOE, David Pita; PP, Germán Castrillón e BNG, Olaia Ledo, sumáronse á convocatoria, na que se recoñeceu a traxectoria de Thalía Romero Romero, unha moza de 18 anos que cursa actualmente o Ciclo medio de Xestión Administrativa no CIFP Rodolfo Ucha. O Concello organizou o acto xunto coa asociación Acción Familiar Ferrol, no marco do Programa municipal de minorías étnicas, que á súa vez se cofinancia a través do Programa operativo FSE Galicia 2014-2020.\nA edil de Benestar Social deu a benvida á homenaxeada, que acudiu ao Consistorio citada supostamente para recibir información sobre unha acción formativa. Para sorpresa da propia Thalía a concelleira naronesa repasou parte do seu currículum e aspiracións, como sacar o carné de conducir e exercer como avogada. "Eres aos teus dezaoito anos todo un exemplo de constancia, superación, coraxe e todo un símbolo de resiliencia para as rapazas e rapaces nuns tempos que non son nada fáciles. Por todo isto e en recoñecemento ao teu esforzo e dedicación citámoste hoxe para felicitarte polos teus logros, desexarche moitos éxitos no futuro e que se cumpran todos os teus obxectivos”, asegurou García.\nA corporación local de Narón recoñeceu con este acto a traxectoria e valía de Thalía e, tal e como subliñou a concelleira de Benestar Social, “todas as persoas de etnia xitana ou de calquera outro colectivo, como non pode ser doutro xeito, contaredes co firme compromiso deste Concello para continuar traballando co obxectivo de acadar esa tan necesaria igualdade real entre as persoas”. Unha igualdade, asegurou, “sen fisuras, rexeitando calquera manifestación de racismo e defendendo os dereitos de todos os colectivos na sociedade”.\nTrala intervención de García proxectouse un vídeo con imaxes de mulleres e homes de Narón de raza xitana que na actualidade están traballando en diferentes sectores e que se poderá ver a través das redes sociais do Concello. Así mesmo, as imaxes que integran ese vídeo poden verse na exposición “Xitanos e xitanas de Narón, a nosa historia”, inaugurada hoxe no baixo da Biblioteca e que se poderá visitar de luns a venres entre as 17.00 e as 20.00 horas e os sábados de 10.00 a 13.00 horas.\nA continuación a edil de Benestar Social e o portavoz de TEGA entregáronlle a Thalía Romero dous agasallos, un reloxio e un ramo de flores para, a continuación, ver outro vídeo realizado con motivo do Día Internacional do Pobo Xitano e no que diferentes persoas, entre elas varios edís da corporación local, amosaron o seu apoio ao pobo xitano e a súa repulsa a calquera manifestación de racismo.\nOs representantes da corporación local que acudiron ao acto felicitaron finalmente a Thalía pola súa traxectoria e o seu exemplo e acompañárona a visitar a exposición instalada na Biblioteca municipal.


O conflito entre Serbia e Kosovo está atrasando os teus reloxos eléctricos\nOs reloxos comezaron a acumular retraso a mediados de xaneiro. Imaxe: @JohnHyphen.\nO conflito entre Serbia e Kosovo atrasa reloxos eléctricos en toda Europa\nUnha desviación na frecuencia da rede eléctrica europea provocou que, desde xaneiro, estes reloxos acumulen un retraso de seis minutos\nPor Victoria García | 09/03/2018\nAlgo estrano está pasando nos reloxos eléctricos en toda Europa, e a orixe está no conflito político entre Serbia e Kosovo. Desde mediados de xaneiro deste ano, o sistema enerxético europeo, que une 25 países, entre eles España, está sufrindo unha desviación continua da súa frecuencia media, que adoita ser de 50 hertz.\n— ENTSO-E (@ENTSO_E) 7 de marzo de 2018\nUn feito que “nunca acontecera” na Unión, segundo o comunicado de Entso-e, a Rede europea do sistema de transmisión dos operadores eléctricos. Debido a esta desviación, estanse vendo afectados os reloxos eléctricos que se regulan a través da frecuencia do sistema enerxético (fornos, microondas, radios e espertadores, reprodutores de DVD, etc.), e que acumulan xa un atraso de preto de seis minutos desde que comezou o problema. Non sofren esta situación outros reloxos, como os de parede ou os de pulseira, que se regulan dun xeito distinto, alleo ao sistema eléctrico, por medio dun cristal de cuarzo.\nOs reloxos dos espertadores, fornos, microondas e DVDs sofren este retraso\nEsta desviación provocou que se estean perdendo, segundo estimacións da Entso-e, uns 113 xigawatts hora. Un problema continental e que requerirá de cintura política para arranxalo. A desviación estase producindo no territorio de Kosovo, que declarou a súa independencia en 2008. 22 dos países da Unión Europea recoñéceno como Estado independente (non así España). Pero Serbia aínda segue tendo baixo o seu control a xestión da rede eléctrica de Kosovo e négase a cederlla ás autoridades locais, segundo informa Reuters. Así, os dous gobernos non se poñían de acordo sobre quen debía solucionar esta desviación na frecuencia que se estendeu a toda Europa.\nEste xoves, a Entso-e publicou un novo comunicado onde anunciaba que as autoridades serbias e kosovares puxeran fin ao problema da desviación. Porén, é só a primeira parte da solución. Agora, os responsables da rede deberán desenvolver un plan para devolver a enerxía perdida ao sistema e regresar á normalidade. Con todo, haberá que agardar para que os reloxos eléctricos das nosas casas volvan dar a hora normal ata que o sistema se repoña desta desviación. Desde a Entso-e recomendan apagar e volver encender todos estes aparellos. En todo caso, o resto de aparellos electrónicos, como os ordenadores e os teléfonos móbiles, seguen dando a hora correcta.\nTemas: conflito, electricidade, entso-e, kosovo, reloxos, serbia, Unión Europea


A onde vas, Israel? III. A igualdade, clave dun futuro democrático - Praza Pública\nA onde vas, Israel? III. A igualdade, clave dun futuro democrático\nArrepía lembrar que un de cada tres xudeus morreu na shoah. Hoxe, afortunadamente, existe un fogar nacional para este pobo castigado, e o antisemitismo semella estar controlado. Os xudeus viven pois un momento moi bo, e non só en Israel, senón tamén en América e en Europa. Resulta así paradoxal que a breve historia do Estado de Israel estea marcada, na súa maior parte, pola ocupación, e que o país non se atope inmerso nun debate profundo sobre o seu futuro. Despois de todo, por que non prolongar sine díe o statu quo? Son razóns suficientes para un cambio de rumbo o desgaste moral provocado pola ocupación, o xurdimento de tendencias semifascistas que poñen en perigo o núcleo democrático do país, ou a existencia de temas tabú como, por exemplo, a indemnización que lles corresponde aos palestinos expulsados en 1948, que perderon as súas vilas, as súas casas e as súas terras?\nÉ dubidoso que unha maioría dos israelís crean aínda nunha solución ao conflito. Moitos mozos non viron nunca un palestino, e viceversa. Ademais, a ocupación está por completo normalizada entre a cidadanía; de feito, a maior parte das persoas nunca coñeceron outra cousa. Aínda así, hai preguntas que seguen a reclamar unha resposta urxente. Israel quere ser un Estado de apartheid e continuar a realizar operacións de limpeza étnica nos territorios ocupados? Pode un Estado occidental continuar coa política de construción de asentamentos? É asumíbel a dolorosa e perigosa retirada dos territorios ocupados? Se a solución dos dous Estados xa non fose viábel, sería imaxinábel un Estado binacional e democrático?\nA historia demostra que Israel é unha potencia colonial que non ten a máis remota intención de renunciar ás terras conquistadas. Só se albisca unha solución a este cruel e brutal conflito se a comunidade internacional –liderada polos EUA, o aliado decisivo do Estado xudeu– decide exercer unha forte e sostida presión sobre Israel. Mais para que exercer presión? Xorde de novo a cuestión: é aínda posíbel a partición para implementar a solución dos dous Estados? Parece complicado: hai máis de medio millón de colonos nos territorios ocupados, e as partes están atrincheiradas nos seus relatos antitéticos sobre o sucedido en 1948. Pero se a solución dos dous Estados estivese obsoleta –e, con ela, o soño sionista–, cal sería logo o modelo alternativo? Sexa cal for, a saída dependerá esencialmente dunha condición non exenta de ironía histórica: que a sociedade israelí acepte por fin a igualdade entre xudeus e non xudeus.\nPara Ahed Tamimi\n(Quen queira afondar nesta materia dispón dunha amplísima bibliografía. Aquí consultamos, do escritor israelí Nir Baram, Be’ertz Ha’yeusch, 2016; do politólogo israelí Ahron Bregman, Cursed Victory. A History of Israel and the Occupied Territories, 2014; do xornalista e escritor xudeu francés Jean Daniel, La Prison juive. Humeurs et méditations d’un témoin, 2003; do historiador xudeu estadounidense Arno J. Mayer, Plowshares into Swords: From Zionism to Israel, 2008; e do xornalista israelí Ari Shavit, My Promised Land. The Triumph and Tragedy of Israel, 2013.)