ANKO - enterprise europe network / Άνοδος στις αιτήσεις υπαγωγής στον Αναπτυξιακό Νόμο\nΠέμπτη, 13 Μαρτίου 2014 15:12\nΆνοδος στις αιτήσεις υπαγωγής στον Αναπτυξιακό Νόμο\nΝέα εντυπωσιακή άνοδο των αιτήσεων υπαγωγής στον αναπτυξιακό νόμο καταγράφουν τα στοιχεία της πρώτης περιόδου του 2014, η οποία ολοκληρώθηκε στις 5 Μαρτίου, λόγω των επικείμενων αλλαγών στο νομικό πλαίσιο της ΕΕ για τις κρατικές ενισχύσεις.\nΟ συνολικός προϋπολογισμός των επενδυτικών σχεδίων που κατατέθηκαν στον Α' κύκλο του 2014 αυξήθηκε κατά 372% καθώς ανήλθε στα € 4 δις. έναντι € 847 εκ. στον Β' κύκλο του 2013.\nΣυνολικά κατατέθηκαν πανελλαδικά 732 αιτήσεις υπαγωγής στον Ν.3908/11 στο πλαίσιο του Α' κύκλου του 2014 με τη συνολική αιτούμενη ενίσχυση να ανέρχεται σε € 1,2 δις. Αξίζει να σημειωθεί ότι το δεύτερο εξάμηνο του 2013 είχαν υποβληθεί 252 αιτήσεις πανελλαδικά με συνολική αιτούμενη ενίσχυση € 303 εκ.\nΣε σχετική δήλωση του ο Υφυπουργός Ανάπτυξης & Ανταγωνιστικότητας Ν. Μηταράκης επισήμανε τα εξής:\n«Οι αναπτυξιακοί νόμοι κρίνονται στην πράξη, από την αγορά. Για τρίτο συνεχόμενο κύκλο αιτήσεων, μετά την ψήφιση του Ν. 4146 (Απρίλιος 2013) παρατηρούμε αύξηση αιτημάτων και συγκεκριμένα το 2014 υπερ-τετραπλασιασμό του προϋπολογισμού των επενδυτικών σχεδίων και των αιτημάτων υπαγωγής. Το έντονο ενδιαφέρον για νέες επενδύσεις, ειδικά από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, είναι άλλη μια έμπρακτη απόδειξη ότι βελτιώνεται το οικονομικό κλίμα στην χώρα μας.\nΟι τροποποιήσεις του αναπτυξιακού νόμου το 2013 είχαν στόχο την άμεση βελτίωση της ρευστότητας και την απλούστευση των διαδικασιών, ώστε να ενθαρρύνει άμεσα και να χρηματοδοτήσει νέα έργα. Ενόψει του νέου Ευρωπαϊκού Χάρτη 2014-2020 εργαζόμαστε ήδη για την αναμόρφωση του αναπτυξιακού Νόμου. Το νέο Εθνικό Αναπτυξιακό Πλαίσιο θα διατηρεί όλα τα θετικά στοιχεία που διαμορφώθηκαν το τελευταίο διάστημα. Ταυτόχρονα όμως θα είναι ενταγμένο στο «δεκαετές σχέδιο για την ανάπτυξη» που εκπονεί η κυβέρνηση προκειμένου να συμβάλει στην έμπρακτη στήριξη του νέου αναπτυξιακού και παραγωγικού προτύπου».\n- Δείτε τον πίνακα με τις αιτήσεις επενδύσεων για τον Α" Κύκλο του 2014 εδώ\n- Δείτε τον πίνακα με τις αιτήσεις επενδύσεων για τον Β" Κύκλο του 2013 εδώ\nΑΝΚΟ - ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ Α.Ε., μέλος του Enterprise Europe Network-Hellas, 24610.24022 & 24610.27946(εσωτ.676,677), e-mail: info@anko-eunet, www.anko.gr & www.anko-eunet.gr, fax:24610.40210, Φον Καραγιάννη 1-3, 50100 Κοζάνη\n© 2022 Αναπτυξιακή Δυτικής Μακεδονίας Α.Ε. - ANKO\nΤελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 27 Μαΐου 2022 13:00


Ευαγόρας - Το ''ευχαριστώ'' του Καλούδη! - - Ποδόσφαιρο - www.12sports.gr\nΜε απόλυτη επιτυχία διεξήχθη χθες το τουρνουά βετεράνων του Ευαγόρα και μάλιστα ο Γιάννης Καλούδης εξέδωσε ευχαριστήρια ανακοίνωση: ''Ευχαριστώ πολύ όλους τους παλιούς ποδοσφαιριστές, παράγοντες, πρώην προεδρους της ομάδας και φίλους που παραβρέθηκαν στο γήπεδο χθές. Ηταν μια συνάντηση η οποία μας γύρισε πολλα χρόνια πίσω. Η οικογένεια του Ευαγόρα ειναι μεγάλη και αυτο το αποδείξατε χθες όλοι με την παρουσία σας στο γήπεδο. Τα καλύτερα έρχονται και η ομάδα των παλαιμάχων Α.Ο. ΕΥΑΓΟΡΑΣ ενεργοποιείται πάλι μετά απο απαίτηση όλων σας. Τις επόμενες ημέρες θα ερθω σε επαφή με κάθε εναν ξεχωριστά για ενημέρωση. Σας ευχαριστω όλους για την συμμετοχη σας. Γίνεται μεγάλη προσπάθεια να κρατήσουμε το σύλλογο ενεργό, στόχος μας είναι να έχουμε την ομάδα λειτουργικά σε ενα αξιοπρεπές επίπεδο. Η επανέναρξη των ακαδημιών με τμηματα Κ6 Κ8 Κ10 Κ12 και τωρα η επανεκκίνηση των παλαιμάχων δινουν όγκο στον σύλλογο και ενώνουν την ιστορία με το μέλλον. Ελάτε κοντά στο σύλλογο διότι η ιστορία ειμαστε όλοι μας''!


The Final Four: Άσχημα νέα για το talent show | MEDIA | thepressroom.gr\nThe Final Four: Άσχημα νέα για το talent show\n07/10/19 - 20:06\nΕνημερώθηκε: 07/10/19 - 20:29\nThe Final Four: Μαίνεται η μάχη στην αρένα της τηλεθέασης με τον ανταγωνισμό να «αγριεύει« καθώς πλέον τα μουσικά talent show είναι αρκετά...Το νέο talent show με την Ζέτα Μακρυπούλια ωστόσο δεν τα πήγε και τόσο καλά.\nΠιο συγκεριμένα, το The Final Four με τη Ζέτα Μακρυπούλια υπέστη συντριπτική ήττα... καθώς έκανε μέσο όρο 11,3% στο σύνολο και 12,1% στο νεανικό. Τέλος το The Voice από την άλλη, κατέκτησε την δεύτερη θέση με 24,5% στο σύνολο και 21,2% στο νεανικό.\nΣτην αντίπερα όχθη, απίστευτα ποσοστά σημείωσε χθες η σειρά “Κόκκινο Ποτάμι” βάζοντας τα γυαλιά στον ανταγωνισμό και αποδεικνύοντας ότι το καλό σχεδόν πάντα ανταμοίβεται… Συγκεκριμένα, η σειρά εποχής του OPEN έκανε μέσο όρο στο σύνολο 28,7% και στο νεανικό 30,2%. Η σειρά έφτασε μέχρι 33,5% στο σύνολο και 35,6% στο νεανικό.\nΣε κάθε περίπτωση τα σχόλια στο twitter για την παρουσίαση ήταν αρκετά καλά. Επίσης, ξετρελαμενοι ήταν με την Ελένη Φουρέιρα οι φανς, ακόμα και εκείνοι που δεν εκρίνουν την ενδυματολογική της επιλογή. Να σημειωθεί ότι για την Ελένη Φουρέιρα έχει μπει και γράφει συνέχεια στο hashtag #TheFinal4GR ένας eurofan που λατρεύει την τραγουδίστρια.\nΜΟΥΣΙΚΟ TALENT SHOW


Συνεδριάζει την Δευτέρα 10 Δεκέμβρη το Δημοτικό Συμβούλιο Λευκαδίτικα Νέα - Lefkada News\nΣυνεδριάζει την Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2018, στις 5.00 το απόγευμα, στο Διοικητήριο (αίθουσα πολλαπλών χρήσεων), με τα παρακάτω θέματα το Δημοτικό Συμβούλιο Λευκάδας.\nΘΕΜΑ 1ο: Απόφαση Δ.Σ. σχετικά με την ολοκλήρωση μελέτης ΣΧΟΑΑΠ (ΣΧΕΔΙΟ ΧΩΡΙΚΗΣ και ΟΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΠΟΛΗΣ), Δ.Ε. Απολλωνίων Δήμου Λευκάδας (σχετ. η υπ΄αριθ. 20/2018 απόφαση Ε.Π.Ζ.). Εισηγητές: Χρήστος Κατηφόρης, Αντιδήμαρχος, Κυριάκος Προκοπίου, Πρ/νος Δ/νσης Πολεοδομίας & Περιβάλλοντος.\nΘΕΜΑ 2ο: Απόφαση Δ.Σ.για αποδοχή χρηματοδότησης διακοσίων χιλιάδων ευρώ (200.000,00 €) από το Υπουργείο Εσωτερικών, σε βάρος των πιστώσεων του έργου: 2003ΣΕ05500005 Επιχορήγηση των ΟΤΑ για «Πρόγραμμα πρόληψης και αντιμετώπισης ζημιών και καταστροφών που προκαλούνται από θεομηνίες στους ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού της χώρας» για την υλοποίηση του έργου «Χρηματοδότηση του Δήμου Λευκάδας του Ν. Λευκάδας για την πρόληψη και αντιμετώπιση ζημιών που προκαλούνται από θεομηνίες (ΣΑΕ 055)». Εισηγητής: Μάρκος Νικητάκης, Αντιδήμαρχος.\nΘΕΜΑ 3ο: Απόφαση Δ.Σ. για έγκριση εκκίνησης διαδικασίας ανάθεσης δημόσιας σύμβασης εκπόνησης μελέτης με τίτλο «ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΛΕΥΚΑΔΑΣ», προϋπολογισμού 74.400,00 € με ΦΠΑ, σύμφωνα με τις δ/ξεις του άρθρου 206 του Ν. 4555/18. Εισηγητής: Γεώργιος Φίλιππας, Αντιδήμαρχος.\nΘΕΜΑ 4ο: Απόφαση Δ.Σ. για έγκριση μελέτης, τευχών δημοπράτησης και καθορισμό τρόπου εκτέλεσης του έργου «ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟΥ ΝΥΔΡΙΟΥ», προϋπολογισμού 7.000,00€ με ΦΠΑ 24%. Εισηγητής: Γεώργιος Φίλιππας, Αντιδήμαρχος.\nΘΕΜΑ 5ο: Απόφαση Δ.Σ. για συγκρότηση επιτροπής προσωρινής παραλαβής του έργου «ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΔΡΟΜΟΥ ΑΠΟ ΛΑΖΑΡΑΤΑ – ΠΙΝΑΚΟΧΩΡΙ (ΘΕΣΗ ΓΚΙΟΚΑ)», προϋπολογισμού 25.000,00 €. Εισηγητής: Γεώργιος Φίλιππας, Αντιδήμαρχος.\nΘΕΜΑ 6ο: Απόφαση Δ.Σ. για συγκρότηση επιτροπής προσωρινής παραλαβής του έργου «ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΝΕΟΥ ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΥ ΑΓΩΓΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ ΑΠΟ ΘΕΣΗ «ΠΟΝΤΕ» ΕΩΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟ», προϋπολογισμού 561.913,85 €. Εισηγητής: Γεώργιος Φίλιππας, Αντιδήμαρχος.\nΘΕΜΑ 7ο: Απόφαση Δ.Σ. για συγκρότηση επιτροπής προσωρινής παραλαβής του έργου «ΤΣΙΜΕΝΤΟΣΤΡΩΣΕΙΣ Δ.Ε. ΣΦΑΚΙΩΤΩΝ», προϋπολογισμού 12.500,00 €. Εισηγητής: Γεώργιος Φίλιππας, Αντιδήμαρχος.\nΘΕΜΑ 8ο: Απόφαση Δ.Σ. για έγκριση 2ου Α.Π.Ε του έργου «ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΖΗΜΙΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΟΔΟΠΟΙΙΑΣ ΤΟΠΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΛΑΜΙΤΣΙΟΥ, ΑΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ, ΑΘΑΝΙΟΥ, ΔΡΑΓΑΝΟΥ ΚΑΙ «ΑΗΔΟΝΑΚΙ» ΠΕΡΙΓΙΑΛΙΟΥ», αναδόχου: Χριστίνας Αλεξοπούλου. Εισηγητής: Γεώργιος Φίλιππας, Αντιδήμαρχος.\nΘΕΜΑ 9ο: Απόφαση Δ.Σ. για έγκριση 1ου Α.Π.Ε του έργου «ΕΠΙΣΚΕΥΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ (ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ) ΝΥΔΡΙΟΥ», αναδόχου εταιρίας: Α. ΤΣΩΡΟΣ – Λ. ΣΑΚΚΑΣ Ο.Ε. Εισηγητής: Γεώργιος Φίλιππας, Αντιδήμαρχος.\nΘΕΜΑ 10ο: Απόφαση Δ.Σ. για έγκριση 1ου Α.Π.Ε του έργου «ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΗΠΕΔΩΝ ΛΕΥΚΑΔΑΣ», αναδόχου Γεννάτου Θεοφάνη. Εισηγητής: Γεώργιος Φίλιππας, Αντιδήμαρχος\nΘΕΜΑ 11ο: Απόφαση Δ.Σ. για έγκριση 1ου Α.Π.Ε του έργου «ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ – ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ, ΔΑΣΙΚΩΝ ΔΡΟΜΩΝ Α. ( ΑΠΟ ΚΑΒΑΛΟ – ΤΣΟΥΚΑΛΑΔΕΣ) Β. (ΑΠΟ ΣΚΑΡΟΥΣ ΠΡΟΣ Ι.Μ. ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ) Γ. (ΑΠΟ ΚΟΝΤΑΡΑΙΝΑ ΠΡΟΣ ΣΕΛΙ)»,αναδόχου: Βούλγαρη Αναστασίας. Εισηγητής: Γεώργιος Φίλιππας, Αντιδήμαρχος.\nΘΕΜΑ 12ο: Απόφαση Δ.Σ. για καθορισμό ωραρίου Δημοτικής Αστυνομίας Δήμου Λευκάδας. Εισηγητής: Μάρκος Νικητάκης, Αντιδήμαρχος.\nΘΕΜΑ 13ο: Απόφαση Δ.Σ. για δωρεάν παραχώρηση χρήσης αίθουσας πρώην Δημοτικού Σχολείου Δραγάνου στον Σύλλογο απανταχού Δραγανιτών » Η Υπαπαντή του Κυρίου». Εισηγητής: Ανδρέας Παπαδόπουλος, Πρόεδρος Δ.Ε.Π.\nΘΕΜΑ 14ο: Απόφαση Δ.Σ. για δωρεάν παραχώρηση χρήσης αίθουσας πρώην Δημοτικού Σχολείου Πόρου στον Πολιτιστικό-Εξωραϊστικό-Περιβ/κο-Αθλητικό-Επιμορφωτικό-Τουριστικό Σύλλογο – Όμιλο Πόρου «Ο ΠΥΡΓΟΣ». Εισηγητής: Ανδρέας Παπαδόπουλος, Πρόεδρος Δ.Ε.Π.\nΘΕΜΑ 15ο: Απόφαση Δ.Σ. περί εξειδίκευσης πιστώσεων σύμφωνα με το άρθρο 203 του Ν.4555/2018 (ΦΕΚ 133Α/19-7-2018) «Κλεισθένης Ι». Εισηγητής: Μάρκος Νικητάκης, Αντιδήμαρχος.\nΘΕΜΑ 16ο: Απόφαση Δ.Σ. για έγκριση υποβολής αίτησης επιχορήγησης του Δήμου Λευκάδας για την προσαρμογή λειτουργούντων δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών Σταθμών στις προδιαγραφές του νέου θεσμικού πλαισίου αδειοδότησης σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ. 99/2017. ( σχετ. η αριθμ. πρωτ. 31630/28-6-2018 πρόσκληση Υπουργείου Εσωτερικών). Εισηγητής: Αθανάσιος Περδικάρης, Αντιδήμαρχος\nΘΕΜΑ 17ο: Απόφαση Δ.Σ. για έγκριση μετακίνησης αιρετών εκτός έδρας για εκτέλεση υπηρεσίας. Εισηγητής: Γρηγόρης Γκογκάκης, Πρόεδρος Δ.Σ


"Πολεμάμε και τραγουδάμε" Η τέχνη στην Αντίσταση | poreia.net\n"Πολεμάμε και τραγουδάμε" Η τέχνη στην Αντίσταση\nΔημοσιεύτηκε: 03/09/16 - 23:41\nΤο παρόν κείμενο αποτελεί το σύνολο της αφήγησης όπως παρουσιάστηκε στην πολιτιστική εκδήλωση στο 4ο camping της Πορείας\n«(…) Πέφτουν οι σφαίρες σα βροχή κι' οι όλμοι σαν τη μπόρα,\nτα βόλια από τ' αυτόματα λες κι ειν' πυκνό χαλάζι (...)\nΘολούριασαν τα διάσελα κι' οι κάμποι σκοτεινιάσαν,\nκαι στις βαθιές τις λαγκαδιές σαν πίσσα κατακάθι.\nΚι' ένας στον άλλο λέγανε, στόμα σ' αυτί οι φασίστες.\nΚαιρός να τους ξεφύγουμε με τούτα τα σκοτάδια.(...)\nΚι' όπως βαδίζουν φυλαχτά και παν να σκαπετήσουν,\nτο στράτευμα της λευτεριάς ξεγύμνωσε τις λόγχες. (...)\nΚαι μια φωνή, τρανή βουή σηκώθη απ' άκρη σ' άκρη:\nΠάνου τους ανταρτόπουλα, γενιά των αντρειωμένων.\nΤο τραγούδι αυτό, ανώνυμου δημιουργού ή δημιουργών, που πατάει στην παράδοση των κλέφτικων & δημοτικών τραγουδιών κ’ δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του ΔΣΕ ‘Εξόρμηση’ στις 15 Ιούνη του ’48, τραγουδιόταν από τους αντάρτες του Δημοκρ. Στρατού στο βουνό. Κι όπως και κάθε άλλο αντάρτικο τραγούδι της περιόδου, αντανακλά το πνεύμα της αντίστασης και της λαϊκής τέχνης που άνθισε κι απλώθηκε στους κόλπους του Εαμικού κινήματος αλλά και στη διάρκεια του Εμφυλίου, με κύριο πλαίσιο δράσης και δημιουργίας τα ελληνικά βουνά, από τη μιαν άκρη της Ελλάδας ως την άλλη, από τον Ψηλορείτη ως το Παγγαίο. Τέχνη πηγαία, που εκφράζεται άμεσα, με δοκιμασμένα εκφραστικά μέσα, τέχνη πάνω απ’ όλα βαθειά λαϊκή, ανταποκρίνεται σ’ όλη τη διάρκεια της 8ετίας ’41-‘49 στο πιο επιτακτικό κάλεσμα στη νεότερη ιστορία του τόπου: να εκφράσει το πνεύμα της λαϊκής αντίστασης ενάντια στο φασίστα κατακτητή και κάθε επίβουλο δυνάστη, αλλά και το παλλαϊκό αίτημα για δημοκρατία, λαοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη. Άλλωστε η τέχνη, ως τρόπος γνώσης του κόσμου κι ύψιστη δημιουργική έκφραση του ανθρώπου, δεν θα μπορούσε παρά να συνδέεται διαλεκτικά με τη μεγάλη υπόθεση της απελευθέρωσης του ανθρώπου από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και της υποτέλειας, δεν θα μπορούσε παρά να εμπνέεται από το όραμα του ‘βασιλείου της Ελευθερίας’.\nΠαρακολουθώντας μ’ ενάργεια την κοινωνικο-πολιτική διάσταση των ιστορικών δρώμενων, σταθερά φιλτραρισμένων από τη λαϊκή ματιά – μ’ αυτήν άλλωστε ταυτίζεται, η τέχνη ετούτη αντανακλά το ώριμο λαϊκό αίτημα για ένα ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό, για κοινωνική απελευθέρωση, όπως σημειώνει ο Κώστας Βάρναλης στον πρόλογο του βιβλίου “Τραγούδια της αντίστασης” του Δημητρίου στα 1946. Πρόκειται για ριζοσπαστισμό χωρίς προηγούμενο στη νεότερη ελληνική ιστορία: η πολιτική, από πάρεργο φιλόδοξων αντρών και διανοουμένων, γίνεται για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους χειροπιαστό μέσο για τη δραστική αντιμετώπιση της καταστολής, της τρομοκρατίας και της καταστροφής. Εξέλιξη που πιστώνεται στη δραστική επίδραση του κομμουνιστικού κινήματος, και που εκφράζεται ως ρήξη με το πολιτικό κατεστημένο και την κυρίαρχη ιδεολογία, το δεσποτισμό των παραδοσιακών δυνάμεων και τη λειτουργία τους. Μήπως η έναρξη της εθνικής Αντίστασης, δεν σηματοδοτείται από το γράμμα του Νίκου Ζαχαριάδη της 31ης Οκτώβρη του ‘40, που σύστηνε ‘Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ’; Μήπως το ΕΑΜ, που ιδρύεται με πρωτοβουλία των Ελλήνων κομμουνιστών, δεν αντανακλά την πολιτική των λαϊκών μετώπων ενάντια στο φασισμό που είχε εμπνευστεί και προωθήσει η Κομμουνιστική Διεθνής; Ή μήπως η δραματική εξέλιξη, με την ωμή στρατιωτική επέμβαση των αγγλο-αμερικανών, που συμπράττουν αγαστά με τη ντόπια μεγαλοαστική τάξη, τους πολιτικούς εκπροσώπους της και το παρακράτος προκειμένου να μην πάρει ο λαός την τύχη του στα χέρια του, η όξυνση της ταξικής αντιπαράθεσης κι η οργανωμένη απάντηση κομμουνιστών και λαού, δεν αποτυπώνεται στην ποίηση και τα τραγούδια της εμφυλιακής περιόδου;\nΟ αγώνας για την ελευθερία και τη λαοκρατία, δεν ξεσηκώνει μονάχα το λαό, αλλά και την πνευματική πρωτοπορία του τόπου. Μια νέα λογοτεχνία ξεπηδά, ένας νέος ποιητικός και θεατρικός λόγος, νέο τραγούδι, μπολιάζονται οι εικαστικές τέχνες, η ζωγραφική, η χαρακτική, ζωντανεύει το σκίτσο. Πρόκειται για μια καλλιτεχνική έκρηξη - από τις πρώτες ακόμα μέρες της Κατοχής, που κορυφώνεται το καλοκαίρι του 1944 με τη συγκρότηση της ΠΕΕΑ• μια πραγματική πολιτιστική αναγέννηση, που αντανακλά την χωρίς προηγούμενο πολιτική χειραφέτηση του λαού μας.\nΓια πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία του τόπου, παράγεται λαϊκή τέχνη σε τέτοια έκταση κι ένταση. Ο λαός, συνεγερμένος απ’ το χειροπιαστό όραμα μιας πατρίδας λεύτερης και λαοκρατούμενης, γίνεται ποιητής, μουσουργός, συγγραφέας για να την υμνήσει. Στην πρωτοπορία, η αριστερά της διανόησης: Ο Κ. Βάρναλης στις 29/4/1941, από την ‘Πρωία’, με το χρονογράφημά του “Το αηδόνι” διαδηλώνει: “Α, δε θαμπώνει τη λαλιά μου/ θανάτου φοβέρα…” Και σπεύδει να υπογραμμίσει την ουσία της πνευματικής Αντίστασης: «Να πλησιάσουν οι πνευματικοί άνθρωποι το Λαό, να βάλουν την καρδιά τους πάνω στην καρδιά του Λαού για να χτυπήσει ομόθυμα μ’ εκείνην, να στεριώσουν περισσότερο τις ζωντανές και γόνιμες δυνάμεις του Έθνους και να ξεριζώσουν τις στείρες πλάνες που έχει. Δεν έχουν το δικαίωμα ν’ αρνηθούν αυτό το καθήκον, με διάφορες θεωρίες φυγής προς το ‘Εγώ’ (…)». Άλλωστε η ίδια εφημερίδα, με πρωτοπόρους τους Βάρναλη και Καρβούνη, γίνεται βήμα αντίστασης δεκάδων λογοτεχνών και πανεπιστημιακών, μεταξύ των οποίων οι Λουντέμης, Αυγέρης, Ρώτας, Καραγάτσης, Τερζάκης, Λαμπρινός, Κριαράς, Βρεττάκος, Λαπαθιώτης.\nΑπό τις πρώτες σημαντικές εκδηλώσεις μαζικής αντίστασης, όπου ο αθηναϊκός λαός συναντιέται με τον πνευματικό κόσμο, είναι η κηδεία του Παλαμά, στις 27 Φλεβάρη του 1943. Μπροστά στους κεραυνοβολημένους ναζί, χιλιάδες κόσμου ακολουθεί το φέρετρο, ψάλλοντας τον εθνικό ύμνο. Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, οργανώνεται στο ΕΑΜ, εκτός από λίγους υπερήλικες, που στηρίζουν παρόλα αυτά όπως μπορούν. Η πρώτη εαμική αντιστασιακή ομάδα που συγκροτείται με πρωτοβουλία του Μάρκου Αυγέρη, με μέλη, μεταξύ άλλων, τον Κωνσταντίνο Δημαρά, το Γιώργο Θεοτοκά και τον Ηλία Βενέζη, κυκλοφορεί την εφημερίδα «Ελευθερία», η οποία απαγορεύεται από τους Ιταλούς όταν μετά το 4ο φύλλο της συλλαμβάνεται ο τυπογράφος της. Εαμικές ομάδες λογοτεχνών συγκροτούνται και σε συνοικίες της Αθήνας, όπως λ.χ. στους Αμπελόκηπους, στην Καλλιθέα, στο Φάληρο. Ξεχωριστή ομάδα συγκροτούν οι Κρητικοί λογοτέχνες• αξιοσημείωτη είναι άλλωστε στη συνέχεια η πολιτιστική δραστηριότητα της ΕΠΟΝ Κρήτης. Ελάχιστοι συγγραφείς, γνωστοί μεταξικοί ή γερμανόφιλοι απέχουν, καθώς και ορισμένοι που αρνούνται την οργάνωση για λόγους αρχής, στηρίζοντας παρόλα αυτά το ΕΑΜ. Τα εμπόδια που τίθενται από την τριπλή λογοκρισία (ιταλική, γερμανική και της κατοχικής κυβέρνησης), αντιμετωπίζονται ευρηματικά κ’ δεν φρενάρουν την πνευματική κι εκδοτική δραστηριότητα των εαμιτών. Η συμμετοχή στην εαμική Αντίσταση προπαγανδίζεται ως εθνική αναγκαιότητα κι απαράγραφο ηθικό χρέος. Άρθρα, ποιήματα, πεζά κι εμβατήρια για τους αντάρτες που μελοποιούνται άμεσα, γράφονται σε “παράνομες εφημερίδες κ’ περιοδικά” και κυκλοφορούν χέρι με χέρι. Ο αντιστασιακός τύπος είναι πανταχού παρών. Οι αντιστασιακοί καλλιτέχνες συμμετέχουν στις κλαδικές απεργίες υποστηρίζοντας τα λαϊκά αιτήματα, σε κινητοποιήσεις για την απελευθέρωση κρατουμένων αγωνιστών. Συγκεντρώσεις οργανώνονται σε σπίτια, όπου απαγγέλλονται ποιήματα κ’ τραγουδιούνται αντάρτικα τραγούδια• σκετσάκια για Κουκλοθέατρο και τον Καραγκιόζη παίζονται σε συσσίτια και νοσοκομεία. Διαβήματα γίνονται προς κάθε κατεύθυνση κατά της τρομοκρατίας και των εκτελέσεων, εναντίον της επιστράτευσης και της κατοχής.\nΑναμφίβολα, η τέχνη της περιόδου αντανακλά κυρίαρχα τη λαϊκή βούληση και τους λαϊκούς αγώνες, φωτογραφίζοντας με αυξημένη οξύτητα κι ενίοτε και χιούμορ, τις προθέσεις και τη στάση των εχθρών, συνιστώντας ταυτόχρονα η ίδια πράξη αντίστασης. Κι αν στην παρουσίασή μας αυτή, εστιάζουμε κυρίως στην τέχνη “του βουνού”, είναι γιατί οι περισσότερες, οι πιο χαρακτηριστικές της εκδηλώσεις, αφορούν τον Αγώνα στα βουνά, εκεί που η Αντίσταση φούντωσε και κατά μείζονα λόγο κρίθηκε.\nΒροντάει ο Όλυμπος, αστράφτει η Γκιόνα,\nπου μας εβάραινε θανατερά, θέλουμε λεύτερη εμείς πατρίδα\nΤο αντάρτικο τραγούδι ‘στ’ άρματα – στ’ άρματα’, γράφεται στα τέλη του 1942 από τον ποιητή και δημοσιογράφο Νίκο Καρβούνη, που θα διατελέσει μεταξύ άλλων και υπεύθυνος γραφείου τύπου της ΠΕΕΑ όπως και του πρώτου ελεύθερου πρακτορείου ειδήσεων, και μελοποιείται από τον αντάρτη μουσικό Αστραπόγιαννο, αλλιώς Άκη Σμυρναίο, που θυμάται:\n“Στο τέλος του 1942 και αρχές του 1943, οι Γερμανοί έκαναν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. Βρισκόμουν τότε σ’ ένα αντάρτικο σώμα στην Αττικοβοιωτία. (…) Να ξέρετε πως ο πιο μεγάλος ηρωισμός των ανταρτών βρίσκεται στο γεγονός πως ήταν αναγκασμένοι - και τα κατάφερναν, να μετακινούνται συνεχώς, ιδίως στα πρώτα χρόνια. Τότε λοιπόν, σε μα παράνομη μετακίνηση, μου έδωσαν ένα παράνομο έντυπο, τον «Ριζοσπάστη» νομίζω, όπου δημοσιεύονταν οι στίχοι του Καρβούνη. Το ποίημα είχε καρφωθεί στο μυαλό μου και το επαναλάμβανα συνέχεια. Μέχρι που, στη διάρκεια μιας νυχτερινής πορείας, πηγαίναμε σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό - δε θυμάμαι τώρα τ’ όνομά του - το τραγούδησα, το μελοποίησα. Το πρωί στο χωριό, στην παραλία, μάζεψα μερικούς νέους, τους το έμαθα και το τραγούδησαν. Έγινε γνωστό πολύ γρήγορα (….) Ο Νίκος Καρβούνης με τη σειρά του αποφαίνεται – λακωνικά: “Ήταν προϊόν έξαρσης και οργής μαζί”.\nΗ ανάγκη να τραγουδηθεί ο αγώνας και το όραμα, να περάσει στα χείλη ολονών, γίνεται φανερή από την πρώτη στιγμή. Για το αντιστασιακό – γνωστότερο ως αντάρτικο τραγούδι, την πιο δημοφιλή μορφή τέχνης της Αντίστασης και του Εμφυλίου, επιστρατεύονται όλες οι πηγές. Λόγιες κατ’ αρχήν δημιουργίες, όπως στην περίπτωση του Ύμνου του ΕΛΑΣ, που γράφτηκε κατόπιν παραγγελιάς από την εαμίτισσα ποιήτρια Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη και μελοποιήθηκε από τον αντάρτη μουσικό Νίκο Τσάκωνα. Σε ερώτηση πως ένιωθε που χιλιάδες λαού τραγουδούσαν τους στίχους της, αλλά και τι ένιωθε κάθε φορά που άκουγε η ίδια τον ύμνο, η ποιήτρια απαντά: “μα απλούστατα, κείνο που είπε ο Μάρκος Αυγέρης στην εισήγησή του. Μια κάποια δικαίωση για τη ζωή μου”.\nΕπιστρατεύονται ακόμα η φόρμα και σπανιότερα ο στίχος των κλέφτικων και των δημοτικών τραγουδιών, αλλά και ρώσικα επαναστατικά τραγούδια κ’ μελωδίες που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή σ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου. Κυρίως όμως, τ’ αντάρτικα τραγούδια γεννιούνται, πλάθονται και μεταπλάθονται στα βουνά από ανώνυμους αγωνιστές, πριν τη μάχη ή και μετά, σε στιγμές ανάπαυλας ή περίσκεψης, για να υμνηθούν οι αντιστασιακές οργανώσεις, οι καπεταναίοι, οι αρχηγοί και οι αντάρτες, ιστορικά και ηρωικά γεγονότα, επαναστατικά και αντιστασιακά ιδανικά κι ιδέες που εμψυχώνουν στις δύσκολες ώρες, η ίδια η συνθήκη της ελευθερίας πάνω στο βουνό. Αναφέρονται στις σκληρές συνθήκες διαβίωσης, σε τόπους, στις γυναίκες του αγώνα, στη μάνα, την αδερφή, στη φύση που τους περιβάλλει.\nΗ καταφυγή σε εμβατήρια και τραγούδια του ’21, όπως ο “Θούριος” του Ρήγα ή το “Μαύρη ειν’ η νύχτα στα βουνά”, σε κλέφτικα και δημοτικά, με τις παραλλαγές που επιβάλλουν οι νέες συνθήκες, δεν είναι τυχαία• δείχνει την πρόθεση του ξεσηκωμένου λαού να συνδεθεί με την αγωνιστική παράδοση του τόπου, με την κλεφτουριά, αντανακλώντας την αγωνιστική ιστορική συνέχεια και τα εθνικά αλλά και κοινωνικά χαρακτηριστικά της Αντίστασης.\nΑϊτός στον Ήλιο πέταξε, μ' ολόχρυσες φτερούγες\nαπάνω απ' τον Ταΰγετο κι απάνω από τη Μάνη\nκι από βραδύς εκούρνιασε στο δόλιο Μονοδένδρι\nεκεί που πέσαν εκατόν δέκα οκτώ λεβέντες\nβάγια σούρνει στη μύτη του κι αστέρια στα φτερά του\nφωνές και χαιρετίσματα σούρνει στ' ακρόνυχά του\nβάζουν μάνες τα κλάματα και σείστει ο κάτου κόσμος\n- πάφτε μάνες τα κλάματα - πάφτε τα μοιρολόγια\nτι πέφτουν τ' άνθια των δεντρών σκίζουνε τα λιθάρια\nκι απάνω στον Ταΰγετο ειν' κι’ άλλα παλικάρια.\nΤο πελοποννησιακό αυτό τραγούδι, που πατάει επίσης στην κλέφτικη – δημοτική παράδοση, γράφτηκε λίγο καιρό μετά την εκτέλεση, το Νοέμβρη του 1943, 118 Εαμιτών που προδόθηκαν από ντόπιους δοσίλογους στο Μονοδένδρι Λακωνίας, 26 χιλιόμετρα βορειότερα από τη Σπάρτη, στο δρόμο για την Τρίπολη. Ανάμεσά τους κι ένας γιατρός ονόματι Καρβούνης, που αρνήθηκε τη χάρη που του ‘διναν οι Γερμανοί – είχε σπουδάσει στη Γερμανία - απαιτώντας να μη γίνει καμιά απολύτως εκτέλεση.\nΘεμελιώδη γνωρίσματα του αντάρτικου τραγουδιού, ο παραινετικός, ηρωικός τόνος, η αμεσότητα και η πηγαιότητα, στοιχεία που αποτυπώνονται χαρακτηριστικά σ’ ένα από τα πιο δημοφιλή ανυπόγραφα αντάρτικα, που μελωδικά στηρίχτηκε σ’ ένα παλιό ρώσικο επαναστατικό τραγούδι.\nΕίμαι του ΕΛΑΣ αντάρτης και στα όρη κατοικώ\nΚαι για την ελευθεριά μας και τον θάνατο αψηφώ\nΤο τουφέκι μου στον ώμο το σπαθί μου στο πλευρό\nΑπ' τα όρη κατεβαίνω τους φασίστες κυνηγώ\nΔεν φοβάμαι την κρεμάλα δεν φοβάμαι το σχοινί\nΚαι στο πέρασμά μου τρέμουν Ράλληδες και Γερμανοί\nΡάλληδες ταγματαλήτες Μπουραντάδες, Γερμανοί\nΤα κεφάλια σας θα πέσουν απ' τ' αντάρτικο σπαθί\nΜάνα μου, γλυκιά μου Ελλάδα ο αντάρτης του ΕΛΑΣ\nΘα σ' ανάψει τη λαμπάδα της τιμής, της λευτεριάς\nΑντιστασιακά τραγούδια θα γράψουν πολλοί γνωστοί και μη συνθέτες, ποιητές, στιχουργοί της εποχής. Ανάμεσά τους, οι Νίκος Τσάκωνας, Κώστας Καλαντζής ή ‘Θεσσαλός’, Γιώργος Κοτζιούλας, Μενέλαος Λουντέμης, Ευάγγελος Μαχαίρας, Ναυσικά Φλέγγα – Χατζή, Γιάννης Μιχαλόπουλος ή ‘Ωρίων’, Δημήτρης Ραβάνης - Ρεντής, Απόστολος Σπήλιος, Βασίλης Ρώτας, Χάρης Σακελλαρίου, Γεράσιμος Σταυρολέμης ή ‘Γρηγόρης’.\nΤέχνη λαϊκή και ριζοσπαστική, λοιπόν, που εμπνέεται από την παράδοση, ολοκληρώνεται συχνά συλλογικά κ’ λειτουργεί άμεσα. Όπως εύστοχα περιγράφεται από τον αντιστασιακό ποιητή Νικηφόρο Βρεττάκο, “στις μεγάλες αγωνιστικές στιγμές του λαού μας ή και των λαών, δεν υπάρχει χρόνος για να περιμένει κανείς τη διαδικασία ωρίμανσης της ποιητικής δημιουργίας. Η ώρα της μάχης χρειάζεται στίχους για άμεση χρήση, όπως για άμεση χρήση χρειάζεται τα βόλια και το μπαρούτι”.\nΑπό τα πιο πολυτραγουδισμένα ως σήμερα αντάρτικα, είναι το τραγούδι που γράφτηκε με αφορμή την πρώτη μάχη του ΕΛΑΣ, τη μάχη στο Μικρό Χωριό, υπόδειγμα συλλογικής και κυρίως πηγαίας δημιουργίας. Λίγα λόγια για την ιστορία του: Από το φθινόπωρο του 1942, η ένοπλη Αντίσταση είναι μονόδρομος για τη Ρούμελη που βρίσκεται υπό τη σταθερή απειλή των Ιταλών. Η ομάδα του Άρη αριθμεί πια 300 αντάρτες. Όταν διερχόμενοι Γερμανοί στρατιώτες απαντούν τυχαία το νεαρό Μικροχωρίτη Τάσο Γουρνά και τον ρωτούν που θα βρουν καρύδια, αυτός αθώα προτείνει το χωριό του. Οι Γερμανοί ανεβαίνουν τον Τυμφρηστό, κι οι ενήμεροι στο μεταξύ αντάρτες που ενεδρεύουν στο Κλαυσί, τους χτυπούν, τραυματίζοντάς τους για εκφοβισμό. Περιποιούνται παρόλα αυτά τις πληγές τους, πριν τους αφήσουν όμως, ο Άρης τους προειδοποιεί: “Σας αφήνουμε για πρώτη και τελευταία φορά, εδώ όμως δεν θα ξαναπατήσετε”. Δεν τους εκτελούν, για το φόβο αιματηρών αντίποινων στα γύρω χωριά. Η απάντηση δίνεται απ’ τους Ιταλούς, με τη σύλληψη ομήρων απ’ το Μικρό και Μεγάλο Χωριό. Στις 17 του Δεκέμβρη τ’ “αντάρτικα του Άρη” φτάνουν μ’ ελάχιστα όπλα στο χωριό και στρατοπεδεύουν στο σχολείο. Ο Τάσος Λευτεριάς, που έχει ήδη σταλεί στη Ρούμελη δεν θέλει μάχη, κυρίως επειδή τα όπλα είναι λιγοστά. Έτσι σκέφτονται κι οι τρομαγμένοι Μικροχωρίτες. Ο Άρης όμως, που νιώθει πως πρέπει να στεριώσει το αντάρτικο στη Ρούμελη, αντιδρά: “Δεν βγήκαμε στο βουνό για να φάμε το ψωμί σας. Βγήκαμε για να πολεμήσουμε για τη λευτεριά”. Απ’ το φυλάκιο των ανταρτών, πληροφορούνται ότι 2000 Ιταλοί φτάνουν απ’ το Καρπενήσι. Φαίνεται ότι ειδοποιήθηκαν από τις ντόπιες αρχές για την ύπαρξη ανταρτών στην περιοχή, ώστε οι Ιταλοί να εκτιμήσουν την κίνηση. Με την άφιξή τους στο Μεγάλο Χωριό, οι Ιταλοί πιάνουν ομήρους και τους κλείνουν στο σχολείο. Ο παπάς του χωριού, Κώστας Τζεβελέκας με τ’ όνομα, απ’ τους πρώτους που πέταξαν τα ράσα για να πάρουν τ’ άρματα, διαβάζει ευχές για τη νικηφόρα έκβαση της μάχης. Την ίδια ώρα στο Μικρό Χωριό στήνεται ενέδρα. Οι αντάρτες στρατοπεδεύουν απέναντι απ’ τη ρεματιά που βρίσκεται στην είσοδο του χωριού για να ’χουν ορατότητα. Άψογη ενέδρα, με πρόβλεψη πλαγιοφυλακών, υπόδειγμα αντάρτικης τακτικής. Με το που μπαίνουν οι Ιταλοί στο χωριό δέχονται τα οργανωμένα πυρά των ανταρτών. Σύγχρονα, πολυβόλα χτυπούν απ’ το Μεγάλο Χωριό. Πρώτος σκοτώνεται ο Ιταλός διοικητής. Ακολουθούν 70 ακόμα. Απ’ την πλευρά των ανταρτών σκοτώνεται ο 16χρονος Κλέαρχος, αλλιώς Κώστας Μπίρτσας. Καθιερώνεται το αντάρτικο σύνθημα ‘Κλέαρχος’ - παρασύνθημα ‘Μικρό Χωριό’. Την ώρα της μάχης οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού με τα παιδιά καταφεύγουν σε μια χαράδρα, στη σπηλιά της Μπλουρέντζας, όπου βρίσκεται το βλαχόσπιτο του Κατσιγιάννη. Η νύχτα παγερή, η αγωνία περισσεύει και τα μωρά δεν σταματούν να κλαίνε. Εκεί κι η Ναυσικά Φλέγγα, αλλιώς γνωστή σαν Πρωτομαγιά. Σ’ ένα μπακαλόχαρτο που βρίσκει, γράφει πέντε στίχους για τα βουνά που στενάζουν, τ’ αντάρτικα του Άρη, το δόλιο το Μικρό Χωριό. Δυο νέοι απ’ το χωριό που τραγουδούν καλά, οι Πολύζος κ’ Γιαννακόπουλος, επιχειρούν να το μελοποιήσουν. Κοντεύει να ξημερώσει όταν πρωτοτραγουδιέται. Ο μαχητής και συνθέτης Αλέκος Ξένος γράφει τη μουσική σε παρτιτούρα, και το τραγούδι κυκλοφορεί στόμα με στόμα σ’ όλα τα γύρω χωριά. Το χαρτάκι μπαίνει σ’ ένα μικρό πορτοφολάκι στην τσάντα της Ναυσικάς κι εκεί μένει. Ο καπετάν Περικλής της ζητάει να του το δώσει για να βγάλει αντίγραφα. Εκείνη δεν το δίνει ούτε στον Άρη. Όταν ο τελευταίος το πρωτακούει, χαριτολογώντας της λέει: “Αυτό το «έσφαξε» θα μπορούσες να το παραλείψεις”.\nΛαμποκοπούν χρυσά σπαθιά πέφτουν ντουφέκια αλάργα\nΈλα βρε άπιστε Ιταλέ κορόιδο Μουσολίνι\nΝα μετρηθούμε εδώ μαζί να δεις το τι θα γίνει\nΔεν έχεις γέρους κι άρρωστους μικρά παιδιά να σφάξεις\nμηδέ κορίτσια ντροπαλά ούτε χωριά να κάψεις\nΑρνάδες για να τυραννάς στη μέση στο παζάρι\nέχεις μπροστά σου σήμερα τον καπετάνιο Άρη\nΠου γρήγορος σαν τον αητό σαν το γοργό τ’ αγέρι\nπροδότες έσφαξε πολλούς με δίκοπο μαχαίρι\nΤα τραγούδια που επενδύθηκαν με τη μουσική διεθνών εμβατηρίων ήταν είτε μεταφράσεις των ξένων πρωτότυπων ή ντόπιες δημιουργίες. Εκείνα που πατούσαν σε σκοπούς δημοτικών τραγουδιών, ήταν δύο λογιών: Εκείνα που διατήρησαν τη μουσική αλλά και τη μορφή των δημοτικών με μικρές παραλλαγές στο περιεχόμενο των στίχων, κι από την άλλη, νέες δημιουργίες, που ‘ντύθηκαν’ μουσικά με παλιούς, καθιερωμένους σκοπούς. Η μουσική των αντάρτικων υπήρξε καθοριστική για την εξάπλωση τους, καθώς ο λαός ήταν εξοικειωμένος με τα δημοτικά, του ήταν λοιπόν ευκολότερο να τα δεχτεί, να τα τραγουδήσει και να τα διαδώσει.\nΟ Κώστας Βάρναλης λέει για το αντάρτικο τραγούδι: “Και στα κλέφτικα τραγούδια και στα τραγούδια της Αντίστασης είναι κοινή η αγάπη της λευτεριάς και της πατρίδας, καθώς και το πνεύμα της θυσίας του ατόμου για το καλό του συνόλου. Όμως τα τραγούδια της Αντίστασης έχουνε και μερικά καινούργια στοιχεία, που η ιστορική εξέλιξη και η κοινωνική διαφοροποίηση τα έφερε σαν καινούργιες κινητήριες δυνάμεις ενάντια στην αντίδραση. Είναι ο ξεκάθαρος και συνειδητός σκοπός, όχι μονάχα για την εθνική απελευθέρωση, παρά και για την κοινωνική. Μέσα στα τραγούδια τούτα ορίζεται κατηγορηματικά ο δημοκρατικός χαρακτήρας του αγώνα. Μιλούνε για λαοκρατία, την ισότητα των ανθρώπων, για την κατάργηση της σκλαβιάς των δουλευτάδων, για την επικράτηση του Δίκιου. Αλλά και κάτι παραπάνου: ξέρουν οι αγωνιστές, πως δεν είναι μονάχα “λευτερωτές της νέας γενιάς κι εκδικητές”, παρά και “χτίστες” νέας ζωής. Ξέρουν ακόμα, πως είναι η πλειοψηφία του λαού (“Στα γερά μας στήθια – μια φωνή λαλεί: είμαστε οι πολλοί”). Και ξέρουν ακόμα πως η εθνική τους λευτεριά απλώνεται ως την πανανθρώπινη. (…)”. Ο ποιητής Βασίλης Ρώτας, που πιστώνεται κάμποσους στίχους αντάρτικων τραγουδιών, αποφαίνεται: “Δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ. Σ’ όλες τις αφηγήσεις, οι αντάρτες που έρχονται και φεύγουν με τραγούδια, είναι εικόνα πολύ συχνή. (…) Σε κείνους που θεωρούν καθοριστικό το γεγονός ότι στην Κατοχή και τ’ αντάρτικο ακούγονταν παλιά δημοτικά τραγούδια και ρώσικες μελωδίες, έχουμε να πούμε πως η λαϊκή δημιουργία υιοθετεί δημιουργικά, με την ίδια ευκολία κι αφέλεια που δημιουργεί. Το χαρακτηριστικό της είναι το φυσικό και το αβίαστο, είτε τραγουδά κι εκφράζεται με δανεισμένη μελωδία, είτε παράγει και γεννά τη νέα. (…) Αρκεί ν’ αναφέρουμε σαν παράδειγμα γι αυτά πως το κλαρίνο, οι Έλληνες το πρωτογνώρισαν απ’ τις βαυαρικές μπάντες, το βιολί απ’ τους πλανόδιους γύφτους στα Βαλκάνια, πως η μελωδία «Ένα νερό κυρα-Βαγγελιώ» είναι στρατιωτικό σάλπισμα του γαλλικού στρατού, κ.λπ. Στα θέματα αυτά, οι απαιτήσεις για καθαρότητα κι αυθεντικότητα είναι ρατσισμός”. Ας σημειωθεί πως ο μεγάλος συνθέτης Ντιμίτρι Σοστακόβιτς, απ’ όλη την ευρωπαϊκή παραγωγή στο φεστιβάλ αντιστασιακού τραγουδιού που διοργανώθηκε στο Βουκουρέστι το 1948, διάλεξε μόνο ελληνικά τραγούδια, που ενορχήστρωσε και παρουσίασε κατόπιν στη Σ.Ε.\nΘα ήταν παράλειψη, αν δεν αναφερόμασταν και στη συμβολή του ρεμπέτικου τραγουδιού στην Αντίσταση. Θα ήταν άλλο τόσο ανιστόρητο, να ισχυριστούμε ότι οι ρεμπέτες ανέβηκαν στο βουνό. Δεν ανέβηκαν. Όταν όμως οι εκπρόσωποι του ελαφρού τραγουδιού σίγησαν μετά την αποχώρηση των Ιταλών, πολλοί απ’ αυτούς μάλιστα δεν δίστασαν να ψυχαγωγήσουν τους Γερμανούς, οι ρεμπέτες εκφράστηκαν, γράφοντας αντιναζιστικά τραγούδια, περιγράφοντας ζωντανά την κατοχική συνθήκη, και σε ορισμένες περιπτώσεις, μιλώντας από καθαρή ταξική θέση. Κάποιοι από τους πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους του ρεμπέτικου της εποχής, όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μανώλης Χιώτης, ο Μιχάλης Γενίτσαρης κι ο Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας, γράφουν τραγούδια που καταδικάζουν την κοινωνική ανισότητα και την καταστολή, κι υμνούν τους αντάρτες, το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ. Χαρακτηριστικό είναι το τραγούδι του Μπαγιαντέρα που ακολουθεί:\nΣτο καραούλι βρίσκομαι, στην πιο ψηλή ραχούλα\nμε τους συντρόφους περπατώ, μέρες, αυγές και βράδια\nΚαι το ΕΑΜ μες στην καρδιά, γι αυτό θα μπω στο χώμα.\nΤο Σεπτέμβρη του ’43, μετά την παράδοση της ιταλικής Μεραρχίας Πινερόλο στους αντάρτες, ο Β. Τσιτσάνης παίζει στην Πύλη Τρικάλων αυτοσχέδια τραγούδια για τους εκατοντάδες κατοίκους της περιοχής που έχουν μαζευτεί - κάποια σε ρεμπέτικο σκοπό. Σ’ ένα απ’ αυτά, όπως θυμάται ο Σπύρος Οικονόμου, παλιός αντάρτης του ΕΛΑΣ, τραγουδά ο Δημήτρης Ασβεστάς. Από κει και το μικρό απόσπασμα:\n“Καλώς τα τ’ ανταρτάκια μας απ’ τα νερά τα κρύα\nπου πολεμούσαν στα βουνά για την ελευθερία”.\nΑπό τα πιο φλογερά αντιστασιακά ρεμπέτικα, αυτό που γράφτηκε για τον Άρη μετά το θάνατό του. Ο Νίκος Μάθεσης έγραψε τους στίχους και το μελοποίησε ο Μανώλης Χιώτης (1945). Το τραγούδι δεν ηχογραφήθηκε, και μετά το θάνατο του Χιώτη (1970), ο Μιχάλης Γενίτσαρης μελοποίησε εκ νέου στα 1974 τους στίχους του Μάθεση. “Όταν έσβησε το καντήλι του παλικαριού έκατσα και το ‘γραψα, γιατί έγινε θρήνος. Θρήνος και ύμνος”, διηγείται ο Νίκος Μάθεσης.\nΑλλά και στη διάρκεια του Εμφυλίου πήραν θέση οι ρεμπέτες.\nΡεμπέτικο της εμφυλιακής περιόδου, κι η ‘Συννεφιασμένη Κυριακή’ του Βασίλη Τσιτσάνη. Αφηγείται ο ίδιος: “Κατά την περίοδο της κατοχής στη Θεσσαλονίκη, εμπνεύσθηκα και τη «Συννεφιασμένη Κυριακή». Και μου έδωσε την αφορμή ένα από τα τραγικά περιστατικά που συνέβαιναν τότε στον τόπο μας, με την πείνα, τη δυστυχία, το φόβο, την καταπίεση, τις συλλήψεις, τις εκτελέσεις. Το κλίμα που μου ενέπνευσε τους στίχους, μου ενέπνευσε κ’ τη μελωδία. (…)Ήθελα να φωνάξω για τη μαύρη απελπισία, αλλά συγχρόνως και για την υπερηφάνεια του λαού μας που δε σηκώνει χαλινάρι και σκλαβιά. Η «Συννεφιασμένη Κυριακή» δεν είναι μόνο ένα περιστατικό της κατοχής, αλλά κλείνει μέσα της όλη την τραγική εκείνη περίοδο. Ότι είχα μέσα μου και ότι έκρυβα από τα θλιβερά γεγονότα που ζούσα, τα είπα με το τραγούδι μου αυτό. Το είχα έτοιμο από τότε, με αρχικό τίτλο «Ματωμένη Κυριακή», διότι εκείνη τη βαριά χειμωνιάτικη νύχτα μιας Κυριακής, είδα με τα μάτια μου το θάνατο ενός παλικαριού. Μάτωσε η καρδιά μου κι εγώ με τη σειρά μου μάτωσα το τραγούδι. (…)”.\nΑπό τον αγώνα δεν λείπουν οι εικαστικοί δημιουργοί, προπαγανδίζοντας με τα ιδιαίτερα όπλα τους τα μηνύματα της Αντίστασης.\nΗ άνοδος του κινήματος, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του πολιτικού ρόλου της χαρακτικής, που αποκτά ιδιαίτερο κοινωνικό αντίκρισμα. Η αγωνιστική χαρακτική, που ξεκινά με δημοσιεύσεις στο ‘Ριζοσπάστη’ και σ’ άλλα αντιστασιακά έντυπα, γίνεται κυρίαρχη κατεύθυνση. Οι Γιώργος Φαρσακίδης, Δημήτρης Γιολδάσης, Μέμος Μακρής, Γιάννης Κεφαλληνός, Λουκία Μαγγιώρου, Βάσω Κατράκη, Χρήστος Δαγκλής, Βάλιας Σεμερτζίδης, Χρήστος Καπράλος, Κώστας Γραμματόπουλος, Άννα Κινδύνη, Γιάννης Στεφανίδης, Ασαντούρ Μπαχαριάν, Γιώργος Σικελιώτης, Θανάσης Απάρτης, Ορέστης Κανέλλης, Τάσσος, και πολλοί άλλοι ακόμα συνθέτουν έναν ενιαίο τύπο προπαγανδιστικής τέχνης, σαφή, πειστικό και άμεσο ως προς το περιεχόμενό του.\nΈνας ιδιαίτερος εικαστικός, στρατευμένος στην Αντίσταση είναι κι ο Φωκίων Δημητριάδης, που αποτυπώνει με τα χαρακτηριστικά σκίτσα του τον καθημερινό αγώνα και τα δεινά του δοκιμαζόμενου λαού, αξιόπιστο τεκμήριο της κατοχικής περιόδου όπως την έζησε ο λαός της μεγαλούπολης, αντανακλώντας τη λαϊκή ματιά, και μαζί τις αξίες και τον βαθύ ανθρωπισμό των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων της Αντίστασης.\nΚαθημερινή ήταν η περισυλλογή χιλιάδων αποστεωμένων νεκρών από τα κάρα του Δήμου, εξαιτίας του λιμού.\nΟ ΝΕΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ.\nΟι Αθηναίοι δεν έχασαν το χιούμορ τους: -Καλημέρα. Πόσα; -Δεκαπέντε. Εσύ; -Είκοσι.\nΕπρόκειτο για τα κιλά που έχασαν.\nΟΙ ΕΝΔΟΞΟΙ ΖΗΤΙΑΝΟΙ ΜΑΣ.\n-Όχι κύριε, όχι από σας!...\n"Κατά τη γενική απεργία του Ιουλίου 1943 οι Γερμανοί πυροβόλησαν στο πλήθος των διαδηλωτών. Μεταξύ των θυμάτων και μια κοπέλα που έπεσε τραυματισμένη μπροστά στο τανκ. Ο οδηγός έβαλε μπρος και καταπλάκωσε την τραυματισμένη".\nΗ τρομοκρατία των κατοχικών αρχών απέναντι στους Έλληνες πολίτες έλαβε απροκάλυπτο χαρακτήρα.\n-Ώστε δεν έχεις πενήντα λίρες να μου δώσεις;\nΤότε είσαι κομμουνιστής και θα τουφεκισθείς!\nΗ μνηστή του φονιά ενός προδότη υπουργού υποχρεώνεται να καθίσει\nσε μια αναμμένη ηλεκτρική κουζίνα. Παρ' ότι υπέστη τρομερά εγκαύματα,\nδεν μαρτύρησε τους συντρόφους της.\nΤο μικρό μας αφιέρωμα στους εικαστικούς της Αντίστασης, θα ήταν λειψό, χωρίς μια ελάχιστη αναφορά στους φωτογράφους της Αντίστασης, τον Σπύρο Μελετζή και τον Κώστα Μπαλάφα:\n…”Όταν αρχίσαµε να συνειδητοποιούμε τι είναι σκλαβιά, πείνα, τρομοκρατία, ξυλοδαρμοί, βασανιστήρια, εκτελέσεις, κρεµάλες, κάψιµο χωριών, […] να µας αρπάζουν το ψωµί, να µην αφήνουν τίποτα δικό µας, τότε καταλάβαµε τι θα πει σκλαβιά και κατοχή […] Και μέσα σε κείνη την κατάμαυρη απελπισία, ακούστηκε το βροντερό, το εθνοσωτήριο σάλπισµα του Ε.Α.Μ., που καλούσε σε παλλαϊκό ξεσήκωµα όλο τον Ελληνικό λαό για την επιβίωσή του, για τη λευτεριά του […] Όποιος έτυχε εκείνη την εποχή και ανέβηκε στα βουνά και βρέθηκε στην ανταρτοκρατούµενη περιοχή στην Ελεύθερη Ελλάδα, αυτός δε θα ξεχάσει ποτέ σε τι περιβάλλον βρέθηκε […] Μέσα σε αυτό το περιβάλλον το γεμάτο ζωή και δράση βρέθηκα και εγώ µε τη φωτογραφική µου µηχανή […] και µια μέρα οι φωτογραφίες μου αυτές θα ήταν τα πιο αδιάψευστα, τα πιο αληθινά ντοκουμέντα που θα φανέρωναν […] όλη αυτή τη δράση και τη δημιουργική πνοή που πραγματοποιούνταν σε όλους τους τομείς και σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής στην Ελεύθερη Ελλάδα (…)”, καταθέτει ο Σπύρος Μελετζής. Ο Κώστας Μπαλάφας πάλι, αποθανάτισε τόσο την πορεία του ελληνικού στρατού στην αναμέτρηση με τους Ιταλούς, όσο και του αγώνα των ελασιτών, ως τυφεκιοφόρος του ΕΛΑΣ κι ο ίδιος. Λέει: “Πήρα το δικό μου δρόμο, αυτός είμαι. (…) Το να βγάλεις λίγα χρυσάνθεμα, ακόμα και μια βαρκούλα που κουνιέται, δεν λέει σπουδαία πράγματα. Εδώ είναι ένας λαός τρανταχτός, που πέρασε δια πυρός και σιδήρου• […] Αυτόν το λαό φωτογραφίζω. (…) Τον ενθουσιασμό και τη λεβεντιά των ανταρτών αλλά και τις καταστροφές, τους σκοτωμούς, τα καμένα χωριά και τον πόνο του λαού μας".\nΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ\n… “Έχει σημασία να τονιστεί πως οι αντάρτες κι ο πληθυσμός της υπαίθρου αισθάνθηκαν πολύ την ανάγκη της τέχνης. Κι όπου δεν είχαν ειδικούς ανθρώπους, γίνονταν οι ίδιοι τεχνίτες, δημιουργούσαν μοναχοί τους (…) Τα παλικάρια που πολεμούσαν χρειάζονταν τραγούδια. Έδιναν μάχες κι ήθελαν να τις θυμούνται. Έμπαιναν στα χωριά κι έπρεπε να τα ξεσηκώσουν. Ποιος θα ‘γραφε τους στίχους; Ποιος θα ‘βρισκε το σκοπό; Οι ποιητές, οι μουσουργοί, έλειπαν στα κέντρα. Μα οι πολεμιστές, ο αγωνιζόμενος λαός, δεν απογοητεύονταν εύκολα. Αυτοί που με το τίποτα είχαν δημιουργήσει έναν επίφοβο στρατό, αυτοί που είχαν θεμελιώσει μια νέα κατάσταση στα χωριά, ήταν ικανοί να τα βολέψουν όλα. Έτσι πέτυχαν αβοήθητοι και στον τομέα της τέχνης. Έκαμαν και θέατρο. Άρχισαν από μιμήσεις σκετς κι έφτασαν σε κανονικές παραστάσεις. Έκαμαν την αρχή με κουβέρτες και στο τέλος διέθεταν σκηνικά. Οι ερασιτέχνες εξελίχθηκαν σε αληθινούς ηθοποιούς (…) Αυτά όλα έγιναν χωρίς διδασκαλίες, αυθόρμητα και ομαδικά, στο περιθώριο της άλλης υπηρεσίας. Και το σπουδαίο είναι πως βρήκαν μεγάλη απήχηση, πήραν παλλαϊκό χαρακτήρα. (…)”,\nκαταθέτει ο Γιώργος Κοτζιούλας, ποιητής, κριτικός, μεταφραστής και πεζογράφος της Αντίστασης, στον πρόλογο του βιβλίου του “Θέατρο στα Βουνά”, χωρώντας μέσα σε είκοσι αράδες όλη την ουσία της λαϊκής τέχνης που άνθισε στα ελεύθερα ελληνικά βουνά το αξεπέραστο ’44.\nΔεν ήταν μόνο ο Κοτζιούλας, που δούλεψε μ’ όλες του τις δυνάμεις για το “Θέατρο του Βουνού”. Ήταν κι ο Βασίλης Ρώτας, από τους στυλοβάτες της πνευματικής δραστηριότητας στους κόλπους του ΕΑΜ, ο μπαρμπα-Βασίλης, όπως τον αποκαλούσαν οι αντάρτες κι ο Γ. Ρίτσος, ο συγγραφέας Γεράσιμος Σταύρου που συνεργάστηκε στενά με το Ρώτα, ο Χάρης Σακελλαρίου, που έγραψε μονόπρακτα ειδικά για το Θέατρο του Βουνού, ο Νικηφόρος Ρώτας, ο Βάσης, η Άννα Ξένου κι ο Γιώργος Δήμου, επαγγελματίες ηθοποιοί που αφοσιώθηκαν με τη σειρά τους στο Θέατρο στα Βουνά.\nΣαν πρώτη αφετηρία αυτής της προσπάθειας, σημειώνεται το Θεατρικό Σπουδαστήριο που ιδρύει ο Βασίλης Ρώτας στα 1942 σε συμφωνία με το ΕΑΜ, που περνάει στην αντιστασιακή ιστορία σαν επονίτικο καταφύγιο. Το θέατρο του Ρώτα λειτουργεί σαν ιδιαίτερη εστία προβληματισμού και ζύμωσης, όπου οι Επονίτες αποκτούν θεατρική παιδεία, ενώ συμμετέχουν σε σωρό εκδηλώσεις, με παραστάσεις σε θέατρα, σε δρόμους και πλατείες, με κείμενα που ξεσηκώνουν το λαό, ενώ οι εισπράξεις ενισχύουν το ταμείο της Αντίστασης. Το καλοκαίρι του 1944, καθ’ υπόδειξη της ΠΕΕΑ ο Ρώτας ιδρύει τον “Θεατρικό όμιλο της ΕΠΟΝ Θεσσαλίας”, ως ανταπόκριση στην ανάγκη και το επίμονο αίτημα των ανταρτών για ζωντανή τέχνη και θέατρο, ενώ την ίδια ακριβώς περίοδο, συγκροτείται στα βουνά της Ηπείρου – με τον τρόπο που περιγράφηκε πριν - η ‘Λαϊκή Σκηνή’ του Γιώργου Κοτζιούλα, μαχητή της VIII Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, η οποία στηρίζει έμψυχα το θίασο και τη δράση του. Όπως σημειώνεται στον πρόλογο του βιβλίου του Γιώργου Κοτζιούλα, είναι από τις σπάνιες φορές στα παγκόσμια χρονικά δημιουργίας κι ανάπτυξης αντάρτικου θεάτρου σε απελευθερωμένες από κατοχικούς στρατούς περιοχές. Σύμφωνα με τους ερευνητές, παρόμοιο εγχείρημα απαντιέται μόνο την περίοδο των εθνικο-απελευθερωτικών αγώνων στην Κίνα και το Βιετνάμ, και σε κάποια αντάρτικα της Λατινικής Αμερικής.\nΓια την αξία των έργων του Γιώργου Κοτζιούλα, η Έλλη Αλεξίου αποφαίνεται στο περιοδικό ‘Θέατρο’ στα 1976: “Η πατριωτική έξαρση του Γιώργου Κοτζιούλα και η ανεβασμένη πίστη για λευτεριά στο αντάρτικο, υποχρέωνε τον Κοτζιούλα να γίνει διδαχός του αγρότη. Το καθήκον αυτό δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί πάνω στα χνάρια του Τσέχωφ ή στις ανέσεις του Γκαίτε. Εδώ ο Κοτζιούλας θα δίδασκε το αλφαβητάρι τέχνης στον άμαθο Έλληνα αγρότη. Οι δυσκολίες δεν αγκάλιαζαν μόνο τη γραφή του ίδιου του έργου, μα και τα συνακόλουθα μιας παράστασης μέσα στις αετοφωλιές των έρημων βουνών, δίπλα στην ένδεια των πάντων, από τα στοιχειώδη σκηνικά, μέχρι το ψωμί που θα μπορούσε να στυλώσει τους ξενηστικωμένους μαχητές-ηθοποιούς”.\nΙδιαίτερη σελίδα στην ιστορία του θεάτρου την περίοδο της Αντίστασης, οι παραστάσεις κουκλοθέατρου με επικεφαλής τον Γ. Ακίλογλου, ο οποίος εμφανίζεται και μιλά στη σχετική ταινία της γνωστής μας, προσφιλούς, που δεν βρίσκεται πια κοντά μας Αλίντας Δημητρίου.\nΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΠΟΝ\nπαλεύουν για τη λευτεριά, Ελλάδα μας, χτυπώντας τους φασίστες\nΑχ Πατρίδα μας γλυκιά, σφυρί, δρεπάνι και γροθιά, εμπρός παιδιά, αχ πατρίδα μας γλυκειά, Δημοκρατία λαϊκιά\nΤης νέας γενιάς είμαστ’ εμείς το πιο ακριβό καμάρι\nπου ανοίξαμε το δρόμο μας, Ελλάδα μας, στις 23 Φλεβάρη\nΧέρι με χέρι στη φωτιά όλοι μας ενωμένοι, κάτω ο φασισμός, παιδιά, Ελλάδα μας, η νίκη μας προσμένει.\nΠρωτοπορία του λαού για μια ζωή καινούργια\nδίχως πολέμους και σφαγές, Ελλάδα μας, με Ειρήνη και τραγούδια. Αχ Πατρίδα μας γλυκιά, σφυρί, δρεπάνι και γροθιά, εμπρός παιδιά, αχ πατρίδα μας γλυκειά, Δημοκρατία λαϊκιά\nΚαθοριστική στο άπλωμα της πολιτισμού και της τέχνης, με σύνθημα “ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ” που πέρασε σ’ όλα τα στόματα από τη μιαν άκρη της χώρας ως την άλλη, ήταν η συμβολή της ΕΠΟΝ. Για την ιστορία, πάνω από 30 χιλιάδες Eπονίτες κι Eπονίτισσες πολέμησαν στις γραμμές του EΛAΣ. Oι πιο πολλοί από τους Eλασίτες της Aθήνας και του Πειραιά ήταν μέλη της EΠON, όπως κι οι μισοί σχεδόν απ’ τους Eλασίτες που χάθηκαν.\nΤο περιοδικό “Νέα Γενιά” έχει ρόλο έντυπου οργάνου της ΕΠΟΝ σ’ όλη τη διάρκεια της Κατοχής. Μετά την απελευθέρωση, από τον Οκτώβρη του ‘44 μέχρι και το τελευταίο τεύχος, τον Οκτώβρη του ’47, το περιοδικό κυκλοφορεί νόμιμα. Η ΕΠΟΝ ξανανοίγει τα σχολειά, που οι ναζί έχουν μετατρέψει σε στρατώνες, αχούρια, ακόμα και φυλακές. Σε πολλά απ’ αυτά, οι Επονίτες έχουν ρόλο δασκάλου, στις δε περιοχές όπου οι ναζί έχουν κάψει ολόκληρα χωριά, οι Επονίτες καταφέρνουν να χτίσουν πρόχειρα σχολειά. Στη Ρούμελη και τη Θεσσαλία ιδρύονται με πρωτοβουλία τους γεωργικές σχολές. Ο αγώνας για τη μόρφωση είναι βασική προτεραιότητα. Με τη συνεργασία των κορυφαίων παιδαγωγών, του Δημήτρη Γληνού, του Κώστα Σωτηρίου, της Ρόζας Ιμβριώτη, του Μιχάλη Παπαμαύρου, μελετάται σε βάθος το εκπαιδευτικό ζήτημα, κι εκπονείται εκπαιδευτικό πρόγραμμα που ξεκινά να υλοποιεί η ΠΕΕΑ. Γράφονται σύγχρονα, προοδευτικά βιβλία που κυκλοφορούν σε 100.000 αντίτυπα, και μοιράζονται για πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου δωρεάν στους μαθητές της ελεύθερης Ελλάδας.\nΑξιοσημείωτη, με βάση τα δεδομένα της περιόδου, όπως έχει ήδη επισημανθεί, είναι η ανάπτυξη του θεάτρου. Πως αποτιμά τη συγκεκριμένη δραστηριότητα το ίδιο το ΚΣ της ΕΠΟΝ: “Δημιουργήθηκαν εκατοντάδες θέατρα σ’ όλη την Ελλάδα, όπου για πρώτη φορά τα νιάτα κι ο λαός, ιδιαίτερα της υπαίθρου, ένιωσαν τη χαρά της τέχνης. Εκατοντάδες χορωδίες νέων, θεατρικοί όμιλοι, εκπολιτιστικά συνεργεία, δούλεψαν ως το πιο ξεκομμένο απ’ τη ζωή και τον πολιτισμό ορεινό χωριουδάκι, για να εμψυχώσουν, ν’ ανακουφίσουν, και να δώσουν χαρά και κέφι στο βασανισμένο λαό και τα νιάτα που πολεμούσαν για τη λευτεριά”. “Για πρώτη φορά”, σημειώνει ο στιχουργός και συγγραφέας Ευάγγ. Μαχαίρας, μαχητής του 8ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, που συνέλεξε και κατέγραψε πλήθος σωζόμενων ντοκουμέντων για την τέχνη της Αντίστασης, “άκουσαν στα χωριά το Σολωμό, τον Κάλβο, το Βαλαωρίτη, τον Παλαμά, το Βάρναλη”. Στους κόλπους της ΕΠΟΝ συναντιούνται ο Αργύρης Κουνάδης, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο στιχουργός Κώστας Βίρβος. Ο πολιτισμός της ΕΠΟΝ θ’ απλωθεί με πολλούς τρόπους: Οι επονίτες επιλαμβάνονται της ανοικοδόμησης χωριών, γεφυρών και δρόμων, παλεύουν για τις αναδασώσεις, για την καταπολέμηση λοιμωδών νόσων, πολεμούν τα ναρκωτικά.\nΘα πρωταγωνιστήσουν και το Δεκέμβρη του ’44, στις μάχες της Αθήνας: Εφορμούν οι Άγγλοι. Στον πλάι τους στοιχίζονται ντόπιες στρατιωτικές δυνάμεις, ένοπλοι μοναρχικοί, χωροφύλακες και συνεργάτες των ναζί – θα φτάσουν τις 16.000. Στις Βρετανικές δυνάμεις προστίθενται συνεχώς ενισχύσεις που φτάνουν καθημερινά απ’ τη Βρετανία και την Ινδία. Στην τελική φάση της αναμέτρησης, ο βρετανικός στρατός αριθμεί πάνω από 75.000 άντρες. Απέναντί τους, λιγότεροι από 10000 αντάρτες – ανάμεσά τους πολλοί φοιτητές. Ο λόχος τους, βαφτίζεται συμβολικά από το Κομμουνιστικό Κόμμα Λόχος Λόρδος Μπάυρον. Οι ιερολοχίτες δεν χάνουν ούτε μία μάχη. Η Νεάπολη, τα Εξάρχεια, η Αλεξάνδρας, οι Αμπελόκηποι, κρατούν μέχρι τέλους.\nΛόρδος Μπάυρον λόχος ΕΛΑΣ ΕΠΟΝ\nΕμπρός νεολαία σπουδάζουσα εμπρός - εμπρός\nεμπρός στον αγώνα τα νιάτα μας εμπρός - εμπρός\nΈχε γειά χαρά σπουδάζουσα γενιά\nκουράγιο και σπάζουν οι αλυσίδες και θα 'ρθουν τα φλάμπουρα της αυγής\nηρώων θυσίες χαράζουν το δρόμο του χρέους της δόξας και της τιμής\nιερός λόχος των σπουδαστών (δις).\nΟ ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος, αποτυπώνει την ιστορική στιγμή: “Κι ο λόχος των φοιτητών ‘Λόρδος Βύρων’, πολεμώντας στο κέντρο της πόλης, απάγγελνε στίχους από την ‘κατάρα της Αθηνάς’, και σκεφτότανε σαν τι θα μπορούσε να παρηγορήσει τον ίσκιο του Μπάυρον σε τούτο τον κόσμο. Κι απαντούσε καγχάζοντας ο Ελγίνος καθισμένος απάνω στα βαριά πυροβόλα, που αυλακώνανε το σκοτάδι με τις τροχιές των οβίδων τους. Και διακρίνονταν μέσα στη λάμψη τους να ταράζεται σύσσωμος ο Ναός στην κορφή της. Κι ο λόχος των φοιτητών “Λόρδος Βύρων” πολεμούσε στο κέντρο της πόλης. Κι οραματιζόντουσαν, πολεμώντας, φυτείες απέραντες και πόλεις καινούργιες κι εκκλησιές και καμπάνες καινούργιες και… (…) Χριστός Ανέστη! Χριστός Ανέστη! (…) Δόξα και τιμή στους νεκρούς μας! Δόξα και τιμή στους νεκρούς μας! Αδέλφια μας όλου του κόσμου. Η σημαία μας κυματίζει ακόμα.– Ελευθερία ή Θάνατος”!\nΌταν οι μέρες θα γλεντάν κι οι νύχτες θα χορεύουν\nθυμήσου αν ήμουν όμορφος, αν ήμουν παλικάρι\nθυμήσου με αν δεν έγραψα με αίμα τ’ όνομά μου\nσε φαντασίες κοριτσιών, σε στόματα αντρειωμένων. Β. Ρώτας\nΣτο ποίημα του Βασίλη Ρώτα, διαγράφεται η μέθη των ποιητών της εποχής, της πρώτης λεγόμενης μεταπολεμικής γενιάς, που έγραψαν όπως έζησαν - εκείνες τις γεμάτες προσδοκία κι αγώνα μέρες της σφυρήλατης 8ετίας. Τόσο στην ποίηση όσο και στην πεζογραφία των αντιστασιακών λογοτεχνών, αποτυπώνονται οι ταξικές και πολιτικές αντιθέσεις, η τραγικότητα κι ο ηρωικός τόνος των αναμετρήσεων, ο πολιτικός ριζοσπαστισμός, το όραμα ενός δίκαιου κόσμου. Μπορούμε να μιλήσουμε για θεματική ενότητα κι ενιαία ποιητική φωνή, που επιβάλλεται από την ίδια τη φυσιογνωμία του αγώνα και τη συνειδητή στράτευση. Μεταξύ των αντιστασιακών ποιητών και πεζογράφων της εποχής, οι Άρης Αλεξάνδρου, Μιχάλης Κατσαρός, Μανώλης Αναγνωστάκης, Μενέλαος Λουντέμης, Μέλπω Αξιώτη, Τάσος Λειβαδίτης, Γιάννης Ρίτσος, Ρίτα – Μπούμη Παπά, Ασημάκης Πανσέληνος, Αντώνης Βρατσάνος, Γιάννης Δάλλας, Δημήτρης Χριστοδούλου, Γιώργης Παυλόπουλος, Δημήτρης Χατζής.\nΤο σύνθημα για την έναρξη της πνευματικής αντίστασης, δίνουν δυο ποιητές: Ο Άγγελος Σικελιανός κ’ ο Κώστας Βάρναλης. Ο Κωνσταντίνος Δημαράς σε επιφυλλίδα στην εφημερίδα ‘Ελεύθερο Βήμα’ της 31/5/1941 γράφει: ‘Οφείλουν να συνειδητοποιήσουν οι πνευματικοί άνθρωποι ότι δεν ανήκουν στον εαυτό τους, αλλά σε μια ολότητα’. (…) Στο παράνομο έντυπο, τους ‘Πρωτοπόρους’, που κυκλοφορεί από τον Αύγουστο του ’43 ως το τέλος του χρόνου, ο Μάρκος Αυγέρης στηλιτεύει τις τάσεις φυγής στη λογοτεχνία, (…) διευκρινίζοντας ότι οι ‘Πρωτοπόροι’ θα δράσουν με την αισθητική θεωρία ‘της Τέχνης για τη Ζωή’. Όλες οι μορφές είναι δεχτές, δηλώνει, μόνο το περιεχόμενο ενδιαφέρει, και θυμίζει στους λογοτέχνες πως κάνουν τέχνη κι όχι δημοσιογραφία. Μόνη προϋπόθεση, να διαπνέονται τα έργα από ένα αίσθημα ελευθερίας· όχι κήρυγμα ελευθερίας: ‘Κανένα κήρυγμα δεν είναι τέχνη’, τονίζεται. Η εφημερίδα ‘Πρωία’, με πρωτοπόρους τους Βάρναλη και Νίκο Καρβούνη, γίνεται βήμα αντίστασης δεκάδων λογοτεχνών κ’ πανεπιστημιακών. Στις κινητοποιήσεις των καλλιτεχνών κ’ λογοτεχνών για το δυνάμωμα του Αγώνα πρωτοστατούν οι κόκκινοι λογοτέχνες: Ο Μενέλαος Λουντέμης, που γράφει φλογερά ποιήματα κι αντιστασιακά κείμενα σε κάθε πρόσφορο βήμα, ο Μάρκος Αυγέρης που τίθεται επικεφαλής του ΕΑΜ λογοτεχνών, ο Βασίλης Ρώτας, από τους θεμελιωτές της πολιτιστικής δραστηριότητας της ΕΠΟΝ και του Θεάτρου του Βουνού.\nΤο Δεκέμβρη του ’44, η πνευματική πρωτοπορία του τόπου στοιχίζεται και πάλι με το λαό στους δρόμους της Αθήνας. Το μήνυμα στεντόρειο:\n“Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας, διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα”.\n“Όποιος έζησε στις 3 του Δεκέμβρη, στις 4 μπορούσε να πεθάνει”, ειπώθηκε. Ο Δεκέμβρης του ’44, μ’ όλες τις επαγωγικές σημάνσεις του, επηρεάζει βαθειά την προοδευτική διανόηση, σημαδεύοντας το έργο των σημαντικότερων πεζογράφων και ποιητών της περιόδου: ‘Ο μεγάλος Δεκέμβρης’ του Μενέλαου Λουντέμη. ‘Αθήνα 1944-45’ (χρονικό), και ‘Εικοστός αιώνας’ (μυθιστόρημα) της Μέλπως Αξιώτη. ‘Η φωτιά’ του Δημ. Χατζή. ‘Δεκέμβρης’ του Τάσου Λειβαδίτη. ‘Το αγρίμι’ του Νικηφόρου Βρεττάκου. ‘Στο οδόφραγμα’ του Γιάννη Δάλλα. ‘Αθήνα – Δεκέμβρης ‘44’ της Ρίτας Μπούμη-Παπά.\nΟ Δεκέμβρης προοιωνίζεται τον Εμφύλιο, μ’ όλα τα χαρακτηριστικά μιας σκληρής ταξικής αναμέτρησης. Τα όρια είναι πεντακάθαρα, το ίδιο και το διακύβευμα. Κι ο αγώνας μέχρις εσχάτων. Που δίνεται στα βουνά από τους αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού, αλλά κι απ’ όλους τους κομμουνιστές και συνοδοιπόρους αγωνιστές, σε κάθε μετερίζι και στα νησιά της εξορίας. Η Τέχνη πάντα παρούσα. Η Καίτη Δρόσου, συντρόφισσα του Άρη Αλεξάνδρου και καρδιακή φίλη του Γιάννη Ρίτσου, ποιήτρια κι η ίδια, καταθέτει: “1948: Τα ξερονήσια είναι κόλας γεμάτα. Αρχίζει ο αποικισμός της Μακρονήσου. Του λοιπού, ο κόσμος, ο κόσμος μου είναι κλειστός. Ακόμη και το «καλημέρα, είμαι καλά και υγεία ποθώ» κυκλοφορεί λογοκριμένο στα δελτάρια, με σταθερές τα νησιά Ικαρία, Λήμνος, Μακρόνησος, Άη Στράτης”. Κι ο Γιάννης Ρίτσος απ’ το Κοντοπούλι της Λήμνου, σε λογοκριμένο γράμμα του προς την Δρόσου στις 10 Νοεμβρίου του ’48: “… Φτάσαν οι αγέρηδες – σφυρίζουν απ’ όξω – τριζοβολάν τα τζάμια. Είναι μια αγριάδα και μια δύναμη. Βαθαίνει η ερημιά. Μα η καρδιά είναι γεμάτη – το ξέρεις – γεμάτη χαρά κι ομορφιά. Δουλεύω πολύ. Γράφω κάθε μέρα – ασταμάτητα – ένας πυρετός – θέλω να σας φιλήσω απ’ τη χαρά μου – γιατί κι η πίκρα είναι χαρά – μπορώ να τη φτιάξω χαρά. Εσύ καταλαβαίνεις. Σου γράφω βιαστικά – με περιμένουν τα χαρτιά μου. Τέλειωσα ένα θεατρικό. Έβαλα μπρος και δεύτερο – και ποιήματα. Ζωγραφίζω κιόλας. Μου στείλανε νερομπογιές. Έχω και κάτι σχέδια απ’ τη ζωή μας. Σωστός πυρετός. Είμαι καλά. Χαίρουμαι να με βιτσίζει ο αγέρας στο πρόσωπο” (…).\nΤ’ αντιστασιακά “Ελεύθερα Γράμματα”, που είχε ιδρύσει το ’45 0 Δημήτρης Φωτιάδης, όπου δημοσιεύονταν κείμενα του Νίκου Βέη, του Λαμπρινού, του Ρίτσου, του Έρενμπουργκ, συνεχίζουν να εκδίδονται με την ευθύνη του Νικηφόρου Βρεττάκου και του Τάσου Βουρνά. Η πεζογραφία στις επάλξεις: Διαβάζουμε, από τη “Σφαγή του Κομμένου” του Γιάννη Δάλλα: “ Άμποτε η μικρή αυτή θυσία μας να γίνει μια σκαλωσιά πιο πάνου για τη Λευτεριά και τη Δικαιοσύνη. Εκείνοι πέσανε, μα μεις θα παλέψουμε ακόμα. Και τα χέρια που λείπουνε, είπα, εμείς, όχι τόσοι που είμαστε, αλλά και μισοί από τους μισούς ακόμα να ‘μαστε, θα τα χιλιοδιπλώσουμε”. Ο Δημήτρης Χατζής καταθέτει τ’ αγωνιστικά του κείμενα με τίτλο “Θητεία”. Μικρό απόσπασμα από τη “Μουργκάνα”: “Μα πάνω απ’ όλα πρέπει να μπει το μυστικό της ταχτικής του Δημοκρατικού Στρατού – της ταχτικής της ενεργητικής άμυνας. Αυτό δεν είναι λόγος αδειανός σαν τους όρους των στρατηγών της Αθήνας. Ενεργητική άμυνα θα πει, πέντε ντουφέκια που χτυπούν έναν ολάκερο εχθρικό καταυλισμό, μια προφυλακή που γίνεται γραμμή κύριας άμυνας. Θα πει ποδάρια που περπατούνε – ξυπόλυτα κάποτε – μέσα σε λάσπες και χιόνια για να φτάσουν πίσω από τις εχθρικές θέσεις. Θα πει νάρκες που τινάζουνε τ’ αυτοκίνητα μακριά από το μέτωπο. Όλμοι που κουβαλιούνται δέκα και δώδεκα ώρες στην πλάτη. Θα πει ένας σύνδεσμος δεκαοχτώ χρονών που τρέχει ανάμεσα από τις σφαίρες, ένας γέρος μεταγωγικός που κουβαλάει στην πλάτη του ένα κορίτσι με σπασμένο ποδάρι και αυτό τραγουδάει: Εμπρός ΕΛΑΣ για την Ελλάδα”.\nΗ όξυνση της ταξικής αντιπαράθεσης, φωτογραφίζεται στα ποιήματα και τ’ αντάρτικα τραγούδια των μαχητών του\nΔημοκρατικού Στρατού, που γράφονται ανάμεσα στη μια μάχη και την άλλη. Στην καθημερινή εφημερίδα του ΓΑ του ΔΣΕ, «Εξόρμηση», καθιερώνεται η στήλη «ΑΓΩΝΑΣ και ΤΕΧΝΗ», που αφορά κυρίως τη λογοτεχνική δραστηριότητα των μελών του ΔΣΕ, όπου δημοσιεύονται συνήθως ποιήματα νέων κυρίως αγωνιστών, χωρίς πρότερη λογοτεχνική θητεία, που είτε υπογράφουν με τ’ όνομά τους, ή με ψευδώνυμο ή αρχικά, είτε μένουν ανώνυμοι. Στην ίδια εφημερίδα δημοσιεύονται και ποιήματα καταξιωμένων λογοτεχνών, όπως και νεότερων, που έχουν ασκηθεί στην ποίηση και την πεζογραφία στα χρόνια της εαμικής Αντίστασης. Κάμποσα από τα ποιήματα των νέων κι ανώνυμων μαχητών που δημοσιεύονται στην «Εξόρμηση», έχουν πρωτο-δημοσιευτεί σε έντυπα των διαφόρων τοπικών Αρχηγείων και σε φυλλάδια.\nΑπό την εφημερίδα - όργανο της Δημοκρατικής Νεολαίας Ελλάδας (ΔΝΕ) του ΔΣΕ, «Νέος Μαχητής», και το παρακάτω απόσπασμα από ανυπόγραφο ποίημα, που δημοσιεύεται στις 6 του Δεκέμβρη 1947 (φύλλο 1ο), στη στήλη «ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ».\n«Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΤΗ»\n«Λεύτερα σεις αγρίμια μου τα δόντια σας τροχίστε\nΚι όταν θε νάρθει η Άνοιξη και λιώσουνε τα χιόνια\nκαι ρεματιά μου την ορμή για να χυθώ στον κάμπο, να δώσω βόλι στο φονιά και λευτεριά στο σκλάβο».\nΧαρακτηριστικό και το ποίημα “ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ” του μαχητή του ΔΣΕ Π. Καρυώτη, που απαγγέλθηκε στο βουνό στις 28 του Οκτώβρη του 1948, και δημοσιεύτηκε προφανώς σ’ έντυπο του Δημοκρ. Στρατού της περιόδου. Διαβάζουμε μικρό απόσπασμα:\n”Μα η φλόγα της πίστης σου φέγγει στη νύχτα,\nστρατέ του λαού της Ελλάδας δυο χρόνια.\nΛιτόχωρο - Γράμμος, ο δρόμος π' ανοίγει\nμε τ' άξια σου τ' άρματα, φτάνει στη νίκη.\nΠροχώρα, προχώρα!... Οι τύραννοι κάτου!\nΓια πάντα να φύγουν κι οι ξένοι δυνάστες”.\nΑυτό το ανεξάντλητο πνευματικό ρεύμα, δεν θ’ ανακοπεί παρά με τη δραματική έκβαση του Εμφυλίου. Δεν θα στομώσει όμως,\nούτε θα χαθεί. Στις φυλακές και τις εξορίες, σε κάθε μετερίζι αντίστασης και μαζί - δημιουργίας, η παρακαταθήκη της ηρωικής 8ετίας θα συνεχίσει να καρπίζει, καρπούς ανεκτίμητου πολιτισμού.\nΚλείνουμε μ’ ένα μικρό απόσπασμα από το “ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ” του Νίκου Μπελογιάννη, που πρωτογράφτηκε το 1945 και ξαναδουλεύτηκε το 1951 στη φυλακή, μήνες μόνο πριν την εκτέλεσή του. Φωτεινή βεβαίωση της φλόγας που έκαιγε τους ανυπέρβλητους εκείνους τελάληδες της ελευθερίας, “τέκνα της ανάγκης κι ώριμα τέκνα της οργής”. Το απόσπασμα αφορά ένα βιβλίο που γράφεται γύρω στα 1806, Ανωνύμου Έλληνος, κι επιγράφεται “Ελληνική Νομαρχία”: “… Δεν έχει τόση σημασία ποιος είναι ο συγγραφέας. Ίσως καλύτερα που είναι ανώνυμος. Γιατί έτσι συμβολίζει πιο καλά τον «ανώνυμο Έλληνα», τον κάθε Έλληνα που πονούσε για την κατάντια του τόπου του, ονειρευόταν και πάλευε για την απελευθέρωσή του. Η ψυχή του άγνωστου συγγραφέα είναι γεμάτη Ελληνισμό, ανθρωπιά κι αγωνιστικό πνεύμα. Βλέπει, τοποθετεί και λύνει το πρόβλημα της επανάστασης και της απελευθέρωσης με τον πιο ρεαλιστικό και θετικό τρόπο. Θεωρεί ότι ο καιρός έχει ωριμάσει (και πραγματικά το 1806 οι συνθήκες, ντόπιες και διεθνείς, για μια εξέγερση είναι ακόμη και από το 1821 πιο ευνοϊκές). Καθορίζει τις κινητήριες δυνάμεις της επανάστασης και ξεκαθαρίζει ότι η εξέγερση του Ελληνισμού μπορεί και πρέπει να στηριχτεί στις δικές του αποκλειστικά δυνάμεις και να μην υπολογίζει στους ξένους. (…) Απ’ αρχής μέχρι τέλους το βιβλίο είναι ποτισμένο από πόνο και αγάπη για το βασανισμένο λαό, μίσος για τους τυράννους κι αγανάχτηση γι αυτούς, που συμμαχώντας με τους Τούρκους, εμπόδιζαν την επανάσταση”.\nΚαι η Έλλη Παππά στον πρόλογο: “…Μπορεί η ανθρώπινη μοναξιά ν’ αρχίζει εκεί όπου τελειώνουνε τα όρια της ανθρώπινης δημιουργικότητας, εκεί όπου στομώνει η ικανότητα του ανθρώπου ν’ αλλάζει τους όρους της ζωής του, εκεί όπου εξαντλείται η μαχητικότητα κι αρχίζει η παραδοχή της ήττας. Μέσα σ’ όλα αυτά νομίζω πως βρίσκεται η σημασία της μελέτης του Νίκου Μπελογιάννη για την Ιστορία της Ελληνικής Σκέψης. Από το ανολοκλήρωτο δεύτερο κεφάλαιο, από τα ανολοκλήρωτα κομμάτια για τον 19ο αιώνα, από τις σημειώσεις, τις αποδελτιώσεις, τα σχόλια του βγαίνει ένα μήνυμα, που πιστεύω πως θα το νιώσουνε τα παιδιά του σήμερα: μελετάτε, ερευνάτε, δημιουργείτε, μη δεχτείτε ποτέ πως είσαστε δέσμιοι του ιμπεριαλισμού, του συστήματος, ή οποιουδήποτε άλλου δαίμονα της εποχής μας – και της εποχής σας”.\nΟ Μπελογιάννης δεν επιδίωξε μια στείρα εξιστόρηση της διαδρομής της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, αλλά, όπως σημειώνεται και στ’ οπισθόφυλλο του βιβλίου του, την παρακολούθηση “της συνάρθρωσης λαού, γλώσσας και λογοτεχνίας, που συστήνει την εθνική κοινότητα, που συγκροτεί την ιδιαίτερη ταυτότητα και τη συνείδηση του νεοελληνικού έθνους”. Ο πολιτισμός των εαμιτών, των εξόριστων αγωνιστών και των μαχητών του ΔΣΕ, και στην έννοια αυτή χωράνε όλοι οι αγώνες που δόθηκαν για την απελευθέρωση από τα δεσμά – όλα τα δεσμά, σηκώθηκε σ’ αυτό το ύψος: του μπολιάσματος της λαϊκής συνείδησης - κόντρα στην κυριαρχία της αστικής τάξης και της ιδεολογίας της - με το νάμα της αξιοπρέπειας, του πατριωτισμού, του ανυποχώρητου αντι-ιμπεριαλιστικού αγώνα, της κοινωνικής δικαιοσύνης.\nη δόλια μου καρδιά στενάζει και πονά\nτ' ανέμιζε ο αγέρας στα ζερβά\nΘα 'ρθουν καιροί, καιροί ευτυχισμένοι\nθα ζούμε τότε πια αδερφωμένοι\nσε μια ελεύθερη ειρηνική ζωή\nΕγώ Άη-Στρά-, Άη-Στράτη δε φοβάμαι\nΜια μαγευτική θεατρική βραδιά στο 9ο Camping της Πορείας (Εικόνες)\n07/08/21 - 17:02\nΜια εκπληκτική βραδιά χάρισαν στο κοινό του 9ου Camping της Πορείας οι θε\n02/03/21 - 22:16\nΣτα πλαίσιο της συζήτησης που έχει ξεσπάσει με αφορμή τις καταγγελίες σεξουαλικής παρενόχλησης και βιασμών στο χώρο τ\nΗ σύλληψη του Πάμπλο Χασέλ, μήνυμα από το σκοτεινό μέλλον που ετοιμάζουν\n27/02/21 - 12:46\nΣτις 15 Φλεβάρη, μία μέρα μετά τις περιφερειακές εκλογές της Καταλονίας, συνελήφθη ο 32χρονος Ισπανός μουσικός της ρ


Προσκύνησαν τα θαυματουργά λείψανα του αγίου Ιωάννου του Βλαδιμήρου - ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE\nΠαρασκευή, 04 Ιουνίου 2021 16:23\nΑρχική » ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ » Προσκύνησαν τα θαυματουργά λείψανα του αγίου Ιωάννου του Βλαδιμήρου\nΚαι έφτασαν από διάφορες περιοχές της Αλβανίας πολλοί πιστοί να το προσκυνήσουν, γιατί θεωρείται θαυματουργό.\nΑργότερα η σύζυγός του Κοσάρα ανακόμισε τα λείψανά του (το οποίο βρέθηκε αδιάφθορο και ευωδιαστό) και το μετέφερε στη γενέτειρά του Κράινα (Krajina), κοντά στη λίμνη της Σκόδρας.\nΔιαπιστώθηκε για μια ακόμη φορά η δύναμη, που κρύβουν τα άγια λείψανα.\nΆνθρωποι κάθε ηλικίας, κάθε κοινωνικής τάξης, σιωπηλοί, προσευχόμενοι, προσκύνησαν τα λείψανα με τη βεβαιότητα της παρουσίας του αγίου.\nΆνθρωποι με ταπείνωση, με προσδοκία ελέους, με την επιθυμία ενός θαύματος.\nΆνθρωποι με πίστη τόσο ριζωμένη, που δεν ξεριζώνεται με όση μανία και αν την παλεύουν οι αέρηδες.\nΆνθρωποι, που νιώθουν τον άγιο να τους τραβάει σε φωτεινές πορείες.\nΣ’ αυτόν εδώ τον κόσμο, που η πορεία του ανθρώπου μοιάζει με τη μικρή σχεδία πάνω στ’ αφρισμένα κύματα του πελάγου, τα λείψανα των αγίων αποτελούν άγκυρα ελπίδας.\nΗ ελπίδα αυτή, δεν είναι ανθρώπινη και δεν αποδεικνύεται φρούδα. Δεν είναι μάταιη κι ανεκπλήρωτη, που μένει όνειρο απατηλό «σκιάς ασθενέστερον».\nΕίναι η ελπίδα της ζωντανής παρουσίας του Θεού στη ζωή μας. Είναι η ελπίδα προς τον Θεό, ως κυβερνήτη της ζωής μας, ως πατέρα μας προσωπικό.\nΑυτή η ελπίδα είναι εκείνη, που δεν ντροπιάζει αυτούς, που την έχουν, αλλά αντίθετα τους δικαιώνει τις προσδοκίες και τους αμείβει τη σταθερότητα.\nΈτσι γίνεται διαφορετική η εξέλιξή μας μέσα στον κόσμο. Και νιώθουμε ασφάλεια και βεβαιότητα.\n4 μήνες πριν Εκκλησία Αλβανίας, ΚΟΣΜΟΣ, ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ, ΝΕΑ3 Ιουνίου, 4 Ιουνίου, Hot News, Άγια Λείψανά, ΑΓΙΟΣ ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ, Άγιος Ιωάννης, Αλβανία, Ιερά Λείψανα, Ιερά Λείψανα Αγίων, Ιερό Λείψανο, Λείψανα, Λείψανο, Μητρόπολη Ελμπασάν, ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ, ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ, Ορθόδοξες εκκλησίες Αλβανία, πάτερ Ηλίας Μάκος, Τεμάχιο Λειψάνου, Τίμια Λείψανα, Τίμιο Λείψανο\nΒουλή: Κυρώθηκε η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για το ψηφιακό πιστοποιητικό Covid-19Να κάνεις τον αγώνα σου, για να χαρεί ο Χριστός\nΣτο Άγιον Όρος, πριν αρχίσουν το ζύμωμα των προσφόρων, ανάβουν λαμπάδα στο προσκυνητάρι με τις εικόνες της Παναγίας και του Αγίου της Μονής, το οποίο βρίσκεται μέσα στο προσφορείο. Η λαμπάδα θα καίει συνέχεια, ώσπου να βγουν τα πρόσφορα από τον φούρνο. Έρχεται ο παπάς, θυμιάζει και διαβάζει την ειδική ευχή. Οι ζυμωτές ψάλλουν το απολυτίκιο του Αγίου Τύχωνος, επισκόπου Αμαθούντος (βλ. Συναξάρι, 16 Ιουνίου). Στη συνέχεια, όσο ζυμώνουν απαγγέλουν τους Χαιρετισμούς της Παναγίας.


Ιράν κορωνοϊός: 1.522 νέα κρούσματα – 48 νεκροί - Hellenic Voice\nΑρχική Κόσμος Ιράν κορωνοϊός: 1.522 νέα κρούσματα – 48 νεκροί\nΙράν κορωνοϊός: 1.522 νέα κρούσματα – 48 νεκροί\nΙράν κορωνοϊός: Οι αρχές του Ιράν ανακοίνωσαν σήμερα μια αύξηση των νέων κρουσμάτων κορωνοϊού στα νοτιοδυτικά της χώρας, με τουλάχιστον 1.500 νέες μολύνσεις να καταγράφονται στο σύνολο της επικράτειας και 48 ακόμα νεκρούς. «Όλες οι επαρχίες παρουσιάζουν μια σταδιακή μείωση του αριθμού των νέων μολύνσεων εκτός από εκείνην του Χουζεστάν (νοτιοδυτικά) όπου η κατάσταση εξακολουθεί να είναι ανησυχητική», δήλωσε ο Κιανούς Τζαχανπούρ, εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας.\nΤο υπουργείο Υγείας δημοσιεύει τον απολογισμό της πανδημίας ανά επαρχία εδώ και σχεδόν έναν μήνα, κυρίως προκειμένου να περιοριστούν οι μετακινήσεις ανάμεσα στις περιοχές. Χρησιμοποιεί ένα σύστημα διαφορετικών χρωμάτων (λευκό, κίτρινο, κόκκινο) για κάθε κλίμακα κινδύνου (από τη μικρότερη στη μεγαλύτερη) σε σχέση με την ασθένεια στις διάφορες επαρχίες.\nΣύμφωνα με τις τελευταίες επίσημες αναφορές, η επαρχία Χουζεστάν ήταν κόκκινη όπως και εκείνες της Τεχεράνης και της Κομ, όπου ανακοινώθηκαν τα πρώτα κρούσματα στα μέσα Φεβρουαρίου. Σύμφωνα με τον Τζαχανπούρ, 1.522 νέα κρούσματα καταγράφηκαν τις τελευταίες 24 ώρες, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό στα 106.220. Την ίδια στιγμή, 48 άνθρωποι υπέκυψαν στην ασθένεια και ο απολογισμός σε εθνικό επίπεδο έφθασε τους 6.589 νεκρούς, πρόσθεσε ο Τζαχανπούρ.\n«Ανάμεσα στους ανθρώπους που νόσησαν, 85.064 ανάρρωσαν και βγήκαν από το νοσοκομείο», είπε.\nΓια ορισμένους ξένους ειδικούς αλλά και αρκετούς Ιρανούς αξιωματούχους τα στοιχεία που ανακοινώνει η κυβέρνηση είναι σε μεγάλο βαθμό μικρότερα των πραγματικών. Στις 3 Μαΐου, ο αριθμός των επίσημα καταγεγραμμένων νέων μολύνσεων έπεσε στο χαμηλότερο επίπεδό του από τις 10 Μαρτίου, αλλά από την επομένη (4 Μαΐου), υπερβαίνει και πάλι καθημερινά τα 1.000. Το κράτος επέτρεψε από τις 11 Απριλίου τη σταδιακή επαναλειτουργία των καταστημάτων και από τη Δευτέρα εκείνην των τεμενών σε περίπου 30% των περιοχών όπου ο κίνδυνος αναζωπύρωσης της ασθένειας εκτιμήθηκε πως είναι μικρός. [embedded content]\nΠροηγούμενο άρθροΕΜΠ κορωνοϊός: Διεθνές βραβείο στο για ιδέα κατά του ιού\nΕπόμενο άρθροΕπεισόδια στην Κυψέλη – Αντιεξουσιαστές σπάνε βιτρίνες


Μόνο το απόλυτο… - NOTOSPORT\nΠέμπτη, 10 Μάρτιος 2016 12:43\nΜόνο το απόλυτο…\nΗ θέση του Ολυμπιακού στον όμιλό του, για το Top-16 της Ευρωλίγκα, επιβάλλει τη σκέψη για «ένα βήμα κάθε φορά».\nΚάθε παιχνίδι, αποτελεί έναν «τελικό», έναν αγώνα επιβίωσης για τους «ερυθρολεύκους», από τη στιγμή που δεν έχουν καταφέρει να «ρεφάρουν» ακόμη τη μία εκ των ηττών από Μπάμπεργκ και Ζαλγκίρις. Γιατί τη μία, φρόντισε να τη «σβήσει» ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, με τους Λιθουανούς να ρίχνουν στο «καναβάτσο» την ομάδα του πρώην ομοσπονδιακού μας τεχνικού και να προσφέρει μια ακόμη μεγαλύτερη «ανάσα» στο σύνολο του Γιάννη Σφαιρόπουλου, πέραν αυτής που πήρε κερδίζοντας τη Λαμποράλ.\nΜε αυτόν τον τρόπο, ο Ολυμπιακός πάει στη Γερμανία έχοντας αβαντάζ μίας νίκης, έναντι της Μπάμπεργκ. Το ζήτημα, για τον ίδιο, είναι τη βγάλει… τελείως από το μυαλό του. Να την αποκλείσει από τους πιθανούς «δελφίνους» της πρόκρισης, που θα πλασιώσουν την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, η οποία μοιάζει τη δεδομένη στιγμή να μην χάνει καν την πρωτιά, μετά την απώλεια της Λαμποράλ στο ΣΕΦ. Και από τέτοιες αποστολές, οι Πειραιώτες ξέρουν καλά να τις εκτελούν, ειδικά την τελευταία πενταετία.\nΑπέναντι στους Βάσκους, επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά η άποψη πως, όσο πλησιάζει στο τέλος του αυτό το «ψυχοβγαλτικό» Top-16, τόσο πιο εμφανής γίνεται η διαφορά μεταξύ των απλώς καλών ομάδων που θα κάνουν της «ζημιές» και θα «γαβγίσουν», με εκείνες που είναι πραγματικά οι κορυφαίες και θα «δαγκώσουν» την κατάλληλη στιγμή. Και αυτό μοιάζει να γίνεται με τον Ολυμπιακό, του οποίου τα προβλήματα αίφνης… ξεχάστηκαν στο παιχνίδι του Φαλήρου, καθώς η καλή εμφάνιση του Σπανούλη και η υπερπροσπάθεια του Μιλουτίνοφ, κάλυψαν δύο βασικά προβλήματα: την καθυστέρηση της επίθεσης, όσο περισσότερο παραμένει η μπάλα στα χέρια του αρχηγού και η έλλειψη του ψηλού που θα σκεπάσει τον «ουρανό» στους αντιπάλους και θα δώσει βοήθεια στον ηρωικό Χάντερ. Η άμεση προσαρμογή του Ουόρικ είναι επιτακτικής ανάγκης, όπως και των πλάνων αναφορικά με το πόση ώρα θα χειρίζονται οι παίκτες της περιφέρειας την μπάλα. Ο Σπανούλης έχει χάσει την «έκρηξη» και την ταχύτητά του και ο Χάκετ δε θα είναι σε όλα τα ματς ο ίδιος «δυναμίτης». Η σκέψη να εξαπλωθεί το rotation, που είχε προκύψει με τους πολλαπλούς τραυματισμούς της πρώτης φάσης, δεν είναι λανθασμένη. Μπορεί, αντιθέτως, να οδηγήσει εκ του ασφαλούς προς την επιτυχία.\nΚαι επιτυχία, τι μπορεί να θεωρηθεί; Ασφαλώς η πρόκριση στα play-offs. Και πώς μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος; Για να θεωρηθεί, ότι μπορεί να κοιμηθεί ήσυχος ο Ολυμπιακός το βράδυ της 8ης Απριλίου, όταν θα υποδέχεται στο ΣΕΦ την, πιθανώς, αδιάφορη βαθμολογικά ΤΣΣΚΑ, δεν πρέπει να κοιτάξει μόνο να κερδίσει το επόμενο ματς (σωστή η βάση της νοοτροπίας αυτής), αλλά να τα πάρει όλα! Δεν του αρκούν το «διπλό» στη Γερμανία και τρία θετικά αποτελέσματα στην έδρα του, με το τελευταίο γεγονός να είναι ένας σπουδαίος σύμμαχος. Στην περίπτωση αυτή, θα καταλήξει στις οκτώ νίκες. Η Μπαρτσελόνα έχει όσες νίκες έχει και ο Ολυμπιακός (τέσσερις), η Χίμκι 5 μαζί με τη Ρεάλ και η Λαμποράλ 6! Θα αρκέσουν 4 νίκες σε 5 ματς; Το πιο πιθανό, είναι να χρειαστεί υπέρ του τις ισοβαθμίες, ενώ με το απόλυτο θα φτάσει τις 9 νίκες, όπου πολύ δύσκολα δείχνουν πια, ότι θα φτάσουν άπαντες, με την εικόνα που παρουσιάζουν στο παρκέ. Αν λάβουμε σοβαρά υπόψη μας, το ρητό περί καλών και κορυφαίων ομάδων, το «διπλό» στη Μόσχα επί της Χίμκι, διόλου ακατόρθωτο είναι. Οι «ερυθρόλευκοι», επομένως, πρέπει να σκέφτονται το απόλυτο, αν θέλουν στο τέλος της περιπέτειας αυτής, να πιστεύουν ότι έχουν όντως το πάνω χέρι.\nΜιλήσαμε για ισοβαθμίες; Να μία που πρέπει να «σφραγιστεί» οπωσδήποτε. Η Μπάμπεργκ είχε περάσει από το ΣΕΦ με +5, διαφορά που δεν τη λες και ανέφικτη. Η πίεση, βέβαια, βρίσκεται στο πλευρό του Ολυμπιακού. Οι Γερμανοί, απλώς ζουν ένα όμορφο ταξίδι, όπου έκαναν τις πρώτες τους νίκες στο Top-16 και θα έχουν να «κοκορεύονται» για τους θριάμβους στο ΣΕΦ και στην έδρα τους, κόντρα στην Μπαρτσελόνα. Ό,τι πιο σπουδαίο έχουν πετύχει στην ιστορία τους, δηλαδή, κάτι που τους δίνει τη δυνατότητα μαζί με τη δεινή βαθμολογική τους θέση, να αντιμετωπίζουν πια τα ματς με περισσότερη άγνοια κινδύνου, παρά άγχος μην χάσουν… το τρένο.\nΕυκαιρία για τους παίκτες του Σφαιρόπουλου, πάντως, να τους πουν «καληνύχτα»…\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Γ' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΜΠΑΣΚΕΤ: Στις 9 Απριλίου η πρεμιέρα του νέου πρωταθλήματος Α' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΜΠΑΣΚΕΤ: Το Σάββατο όλα τα ματς, με ντέρμπι στην Καλαμάτα »


Θα πρέπει να πίνετε κρύο νερό όταν ασκείστε; – Strong Guru\nHomepage / el / Food and Drink / Θα πρέπει να πίνετε κρύο νερό όταν ασκείστε;\nΤο πόσιμο νερό είναι ο καλύτερος τρόπος για να αναπληρωθούν τα υγρά κατά τη διάρκεια και μετά την άσκηση, αλλά μπορείτε να βρείτε διάφορες συμβουλές για το αν θα πιείτε κρύο νερό, παγωμένο νερό, ή χλιαρό νερό. Άσκηση αρχές, όπως η American College of Sports Medicine και της Διεθνούς Εταιρείας Αθλητικής Διατροφής προτείνουμε ότι το νερό και άλλα ποτά να ψύχονται όταν χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της άσκησης. Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τη σύσταση αυτή. Όπως επίσης, εάν εργάζεστε σε ένα ζεστό περιβάλλον, παγωμένο νερό συνιστάται αντί για νερό θερμοκρασίας δωματίου.\nΚρύο Νερό Aids Αθλητική Απόδοση\nΘα αυξήσει τη θερμοκρασία του πυρήνα του σώματός σας όταν ασκείστε και να χάσετε υγρά μέσω του ιδρώτα. Πόσιμο κρύο νερό ή διατηρημένα με απλή ψύξη αθλητικά ποτά βοηθάει καθυστέρηση ή μείωση αυτή αύξηση της θερμοκρασίας. Ειδικά σε θερμό περιβάλλον, πίνοντας παγωμένο νερό ή πάγο ιλύ μπορεί να βοηθήσει να κρατήσει την κεντρική του θερμοκρασία από την αύξηση. Αυτό έχει αποδειχθεί για να βοηθήσει τις επιδόσεις τόσο για την προπόνηση δύναμης και άσκησης αντοχής .\nΚρύο Νερό και κρύα ποτά καλύτερη γεύση\nΈνας μεγάλος λόγος για την σύσταση να έχουν κρύα ποτά που είναι διαθέσιμα κατά τη διάρκεια της άσκησης ή αθλητικών ανταγωνισμού είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι έχει καλύτερη γεύση. Είναι πιθανό να πίνουν περισσότερο και να πίνουν πιο συχνά, βοηθώντας στην πρόληψη της αφυδάτωσης. Ακόμη και μια μικρή ποσότητα αφυδάτωση μπορεί να επηρεάσει την αθλητική απόδοση.\nΕπιδράσεις στην λειτουργία του στομάχου\nΤα κρύα ποτά θερμαίνεται σε θερμοκρασία σώματος μέσα σε πέντε λεπτά από την κατανάλωση τους. Αυτό δεν καθυστερεί το ρευστό που περνά από το στομάχι σας με τα έντερα σας για να απορροφηθεί. Το νερό στη συνέχεια αντικαθιστά το κείμενο που χάνονται με τον ιδρώτα κατά τη διάρκεια της άσκησης, την πρόληψη της αφυδάτωσης. Μπορείτε να δείτε τους ισχυρισμούς ότι το κρύο νερό σταματά την πέψη, αλλά πολλές παλαιότερες μελέτες δεν βρήκαν καμία διαφορά σε θερμοκρασίες υγρού γεύματος σε γαστρική λειτουργία.\nΕπιδράσεις στην Θερμίδες που καίγονται\nΤο σώμα σας καταναλώνει λίγο περισσότερη ενέργεια για να ζεσταθεί παγωμένο νερό στη θερμοκρασία του σώματος. Το αποτέλεσμα είναι ήσσονος σημασίας, με τις εκτιμήσεις κυμαίνονται από 5 έως 18 θερμίδες για ένα ποτήρι 16-ουγγιά του παγωμένου ύδατος. Αν επαναλάβετε αυτό όλη την ημέρα για πέντε ή περισσότερα ποτήρια, μπορεί να κάψει πολλές θερμίδες, όπως το περπάτημα ένα μίλι. Να θυμάστε αυτό δεν είναι υποκατάστατο για την πραγματική άσκηση.\nΜήπως κρύο νερό δεν προκαλέσει καρκίνο\nΈνας αστικός μύθος που κυκλοφορεί μέσω e-mail και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποστήριξε ότι το πόσιμο κρύο νερό μετά από ένα γεύμα μπορεί να προκαλέσει καρκίνο. Αυτό είναι απολύτως δεν υποστηρίζεται από την έρευνα. Η λογική ήταν ότι σταθεροποίησε τον καρκίνο προώθηση ουσίες σε λίπη στο στομάχι σας, εκθέτοντας τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Καθώς το νερό στο στομάχι σας ζεσταίνει με τη θερμοκρασία του σώματος μέσα σε πέντε λεπτά, δεν υπάρχει υποστήριξη για αυτήν την πεποίθηση, ακόμη και στη θεωρία.\nΤο Αμερικανικό Κολέγιο Αθλητιατρικής συνιστά:\nΚρύο : Ποτά για άσκηση θα πρέπει να είναι πιο δροσερές από τη θερμοκρασία δωματίου.\nΆρωμα : Τα ποτά θα πρέπει να αρωματιστεί για να τους κάνει να δοκιμάσετε πιο ελκυστικό, βοηθώντας τους ανθρώπους να πίνουν περισσότερο. Η συμπίεση χυμό λεμονιού ή μια πρέζα μια αρωματική ουσία μπορεί να βοηθήσει χωρίς την προσθήκη θερμίδων.\nHandy : Ποτά πρέπει να σερβίρονται σε δοχεία που σας επιτρέπουν να πίνουν χωρίς να διαταράσσει την άσκησή σας. Αθλητισμός μπουκάλια έχουν μια βαλβίδα ροφών στην κορυφή για να σας επιτρέψει να πίνουν χωρίς να αφαιρέσετε το καπάκι. Πακέτα Ενυδάτωση έχουν ένα σωλήνα ροφών. Φιάλες με ένα ευρύ λαιμό σας επιτρέπουν να προσθέσετε πάγο στο νερό ή αθλητικό ποτό σας για να κρατήσει ψυγείου σε όλη τη βόλτα σας ή συνεδρία άσκησης. Μερικά μπουκάλια είναι συμπιέσιμο, ενώ άλλα έχουν ένα καλαμάκι για να σας επιτρέψει να πίνουν χωρίς να το σφίγγετε. Είναι καλύτερα να φέρει ένα μπουκάλι νερό μαζί σας σε ένα πακέτο μπουκάλι-εκμετάλλευση του νερού όταν περπατάτε αντί να στηρίζεται σε πηγές νερού κατά μήκος του τρόπου.\nΑθλητισμός Ποτά : Χρησιμοποιήστε ένα αθλητικό ποτό για την αντικατάσταση των υδατανθράκων και ηλεκτρολυτών κατά την άσκηση για περισσότερο από μία ώρα. Χάνετε ηλεκτρολύτες (αλάτι σώματος) από την εφίδρωση. Χωρίς την αντικατάστασή της, θα υπονατριαιμία κινδυνεύουν αν συνεχίσετε να αναπληρωθούν με σκέτο νερό και χωρίς αλάτι.\nΑπλό Νερό : Αν άσκηση λιγότερο από μία ώρα, σκέτο νερό είναι μια χαρά, ίσως με μια συμπίεση του χυμού λεμονιού ή άλλα αρτύματα αν είναι προτιμότερο για τη γεύση.\nΠιείτε να Δίψα : Η παλιά συμβουλή, ακόμα δόθηκε από κάποιους προπονητές, ήταν να πιουν, το ποτό, το ποτό και η δίψα δεν θα μπορούσε να είναι αξιόπιστος για να σας πει πότε χρειάζεται να πιει. Ωστόσο, πιο αργή δρομείς και περιπατητές έπαιρναν αυτό το πάρα πολύ με την καρδιά και τελειώνει με υπονατριαιμία. Αυτή είναι μια σοβαρή κατάσταση. Ενημερώθηκε κατευθυντήριες γραμμές που προειδοποιούν αντοχής δρομείς και περιπατητές που υπερ-κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει υπονατριαιμία, έτσι οι περισσότεροι αθλούμενοι θα πρέπει να χρησιμοποιούν τη δίψα ως οδηγό τους και όχι αναγκάζοντας υγρά.\nPrevious post Ποια έλαια είναι καλύτερο για μαγείρεμα;\nNext post Χρησιμοποιώντας το νερό καρύδας ως ποτό ηλεκτρολυτών Κατά τη διάρκεια Τρέχει


Κώστας Λαγός 14 Οκτωβρίου 2019 1 Απριλίου 2021 01138\nΣτην Κ-19 του Λεβαδειακού θα συνεχίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα ο Ευβοιώτης τερματοφύλακας Βαγγέλης Σιμιστήρας.\nΟ 17χρονος πορτιέρο ξεκίνησε την πορεία του απ’ την ΑΕ Νεάπολης και πριν δύο καλοκαίρια πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Χαλκίδας, με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α’ ΕΠΣΕ την περίοδο 2017-18. Την περσινή σεζόν την ξεκίνησε απ’ την Ολυμπιάδα Οινοφύτων και την ολοκλήρωσε στην Προποντίδα, ενώ το φετινό καλοκαίρι μεταγράφηκε στον Λήλαντα Βασιλικού, απ’ όπου πήρε μεταγραφή για την ομάδα της Λιβαδειάς. Έχει υπερασπιστεί αρκετές φορές και μ’ επιτυχία τα γκολπόστ των μικτών Εύβοιας.\nΓια τη μεταγραφή στον Λεβαδειακό ο Β. Σιμιστήρας δήλωσε τα εξής: ‘Καταρχάς, ευχαριστώ πολύ τον προπονητή μου Γιάννη Βάρκα, που σε επίπεδο αθλητικό και όχι μόνο με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Θα προσπαθήσω να δώσω όλες μου τις δυνάμεις και τον καλύτερο μου εαυτό στη νέα μου ομάδα.’\n6ος ‘Ημιμαραθώνιος Χαλκίδας’ (video)


Σασμός Spoiler: Αυτοκτονία Ή Δολοφονία; Πώς Πέθανε Τελικά Η Ανθούλα; - fiftififti\nΣασμός spoiler: Ο θάνατος της Ανθούλας έχει αφήσει ένα τεράστιο ερωτηματικό στους τηλεθεατές.\nΗ Καλλιόπη ισχυρίζεται πως η γυναίκα αυτή αυτοκτόνησε, καθώς αντιμετώπιζε έντονα ψυχολογικά προβλήματα, ειδικά μετά την απώλεια του παιδιού της. Η Ανθούλα Σταματάκη ερωτεύτηκε τον λάθος άντρα.\nΓοητεύτηκε από τον σύζυγο της Μαρίνας Βρουλάκη και έζησε έναν επικίνδυνο κι απαγορευμένο έρωτα. Εκείνος, εντυπωσιασμένος από τη νεαρή αυτή κοπέλα, παραδόθηκε στα δίχτυα αυτής της αγνής αγάπης.\nΜε κάθε επεισόδιο Θα υπάρχουν και περαιτέρω αποκαλύψεις. Θα υπάρξουν και άλλες στιχομυθίες μεταξύ των δύο αυτών ηρωίδων. μΌλα ανατρέπονται ξανά. Υπάρχει περίπτωση ο θάνατος της Ανθούλας να μην υφίσταται, στη σειρά Σασμός; Ζει η ηρωίδα αυτή ή έχει φύγει από τη ζωή; Κι αν δε ζει, ποιος είναι ο πραγματικός λόγος που την οδήγησε στο θάνατο; Τα επόμενα επεισόδια έρχονται για να καθηλώσουν.\nΔιαβάστε Επίσης Η Γη της Ελιάς: Η Χάιδω και ο Λυκούργος μένουν στο ίδιο σπίτι\nPrevious PostΣασμός Spoiler: Η Πρώτη Εκρηκτική Συνάντηση Άγγελου – Στέλλας\nNext PostΣασμός Spoiler: Ο Άγγελος βάζει ντετέκτιβ στην Καλλιόπη


Τα πιο αποτελεσματικά χάπια για την αϋπνία - Νευροπόθεια 2022\nΜε την αϋπνία, ο εγκέφαλος δεν ξεκουράζεται, αναπτύσσεται χρόνια κόπωση. Εάν ο ύπνος δεν ανακάμψει εντός 2-3 ημερών και η αϋπνία εξελίσσεται μόνο, θα πρέπει να επισκεφθείτε έναν γιατρό, να εκπονήσετε ένα ατομικό σχέδιο θεραπείας. Μερικοί άνθρωποι θα έχουν αρκετές αλλαγές στις συνήθειες τους, συμμόρφωση με την υγιεινή του ύπνου, άλλοι θα χρειαστούν ιατρική υποστήριξη, χάπια αϋπνίας, ψυχοθεραπεία.\nΑκολουθήστε το πρόγραμμα. Εάν σηκωθείτε και κοιμηθείτε ταυτόχρονα, οι κιρκαδικοί ρυθμοί σταθεροποιούνται, το σώμα «μαθαίνει» να κοιμάται και να ξυπνά από μόνο του. Το βράδυ πρέπει να αφιερώσετε πολύ χρόνο στη χαλάρωση. Είναι σημαντικό να δημιουργήσετε ένα «τελετουργικό ύπνου» που πρέπει να τηρείτε κάθε βράδυ για να διδάξετε στον εγκέφαλό σας να απενεργοποιείται. Για παράδειγμα, κάντε μια βόλτα στο δρόμο, κάντε ένα ζεστό ντους, κάντε διαλογισμό, διαβάστε ένα βιβλίο, ακούστε μουσική, πιείτε ένα φλιτζάνι τσάι από βότανα.\nΕάν έχετε πρόβλημα να κοιμηθείτε, συνιστάται να μειώσετε την καφεΐνη, τη νικοτίνη και το αλκοόλ το βράδυ. Η καφεΐνη και η νικοτίνη είναι φυσικά διεγερτικά που σας εμποδίζουν να κοιμηθείτε, αλλά το αλκοόλ προκαλεί συχνές αφυπνίσεις, διαταράσσει εντελώς την ποιότητα του ύπνου.\nΥπάρχουν διαφορετικές θεραπείες για την αϋπνία. Επιλέγονται ξεχωριστά, απαιτούν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση. Εάν η αϋπνία γίνει χρόνια, επιδεινωθεί, συμβουλευτείτε γιατρό.


Μόντο Ντουπλάντις: Ο τσάρος που έλειπε από τους αιθέρες - InTheZone.gr\nΑρχική\tΑΛΛΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ\tΜόντο Ντουπλάντις: Ο τσάρος που έλειπε από τους αιθέρες\nΓράφτηκε από Γιάννης Γιανναράκης 15 Απριλίου 2020\nΣτα χρονικά του άλματος επί κοντώ, ποτέ κανείς δεν μπόρεσε να μας κάνει να πειστούμε πως η βαρύτητα είναι… υπερτιμημένη. Κανείς, μέχρι την απογείωση του ανερχόμενου Μόντο Ντουπλάντις, ο οποίος εκθρόνισε τους Μπούμπκα και Λαβιλενί προτού καλά καλά αποκτήσει το δικαίωμα να… καταναλώνει αλκοόλ στις ΗΠΑ.\nΤο άλμα επί κοντώ είναι ένα περίεργο αλλά υπέροχο άθλημα. Είναι το μοναδικό, τόσο στον στίβο, όσο και γενικότερα, που συνδυάζει σε τέτοια ακραία μορφή την άνοδο με την πτώση. Από την αποκορύφωση δια του κονταριού, μέχρι την απότομη επιστροφή στο έδαφος, που είναι είτε πανηγυρική, είτε απογοητευτική, είτε και αγχώδης, στην όψη του πήχη να… τρέμει, κρεμώμενος σε χιλιοστά.\nΌπως είχε πει ο Ναπολέων Βοναπάρτης, «μπορείς να σταματάς μόνο όταν ανεβαίνεις, όχι όταν κατεβαίνεις». Σε αυτή την ρήση, το συγκεκριμένο αγώνισμα έρχεται να προσθέσει μια ακόμα πρόταση. «Γι’ αυτό, φρόντισε πριν πέσεις να έχεις καθηλώσει κοινό και κριτικούς».\n«Είναι ένα σπορ στο οποίο πρέπει να τρέχεις γρήγορα, να πηδάς ψηλά και όλο αυτό με την κατάλληλη τεχνική και ισορροπία. Ουσιαστικά, συνδυάζει σχεδόν όλα τα συστατικά του στίβου σε ένα».\nΚατά τα χρονικά, οι οφθαλμοί μας έχουν θαυμάσει αθλητές που φρόντιζαν η προσγείωση τους να είναι το ίδιο καθηλωτική με την απογείωση. Σε ένα άθλημα όμως που έχει να επιδείξει τον Σεργκέι Μπούμπκα και τον Ρενό Λαβιλενί, είναι ποτέ δυνατόν ένας 20χρονος, γεννηθείς το 1999, να θεωρείται ήδη ως μια περίπτωση που δεν χρίζει σύγκρισης; Αν το όνομα αυτού είναι Αρμάντο Ντουπλάντις, γίνεται.\nΣουηδός στην καταγωγή, μεγαλωμένος στις Η.Π.Α. με πατέρα επικοντιστή (Γκρεγκ Ντουπλάντις, νυν προπονητής) και μητέρα επταθλήτρια (Χελένα Χέντλουντ) ο Μόντο, όπως θέλει να τον φωνάζουν, ήταν από την αρχή εναρμονισμένος με το αγωνιστικό πνεύμα. Ξεκίνησε τις πτήσεις σε ηλικία τριών ετών, όταν χρησιμοποιούσε το κοντάρι της σκούπας για να πηδάει από το πάτωμα στον καναπέ. Αυτή η απλή, παιδική διαδικασία, ήταν που έκανε τον μικρό να αγαπήσει το σπορ.\n«Δεν ξέρω τον λόγο που το αγάπησα τόσο. Νομίζω πως… απλά το αγαπώ. Πιστεύω πως τα σπορ ξεχωρίζουν σε αυτό, γιατί άπαξ και ερωτευτείς ένα άθλημα, το αίσθημα σου δυναμώνει συνεχώς γιατί το ίδιο το άθλημα σε τραβάει όλο και περισσότερο. Στον αθλητισμό δεν υπάρχει ποτέ ταβάνι, οπότε όπου και να φτάσεις, πάντα ξέρεις πως υπάρχει κάτι ακόμα ψηλότερα. Αυτή η ανάγκη της συνεχούς βελτίωσης με κάνει να θέλω συνεχώς περισσότερα».\nΟ πρώτος πραγματικός αντίπαλος του Ντουπλάντις ήταν ο εαυτός του και συγκεκριμένα ο σωματότυπός του. Μέχρι τα επτά του χρόνια δεν μπορούσε να ασχοληθεί με το άθλημα, γιατί κανένα κοντάρι δεν εφάρμοζε σωστά στο πολύ λιγνό σώμα του. Η απόφαση μιας εταιρείας να κατασκευάσει ειδικά κοντάρια για τον γιο ενός γνωστού επικοντιστή, σε συνδυασμό με την ύπαρξη ενός πλήρους εξαρτήματος για άλματα στον κήπο του σπιτιού, ήταν η αρχή της… εκτόξευσης.\n«Πρέπει να ήμουν το μικρότερο σε ηλικία παιδί που ασχολήθηκε με το επί κοντώ. Δεν νομίζω ότι βρίσκεις πολλούς επτάχρονους να κάνουν άλματα εκεί έξω. Ο εξοπλισμός που είχαμε στον κήπο ήταν κάτι που μπορώ να θυμηθώ από τότε που υπάρχω. Δεν ήξερα πως ήταν να έχεις τίποτα διαφορετικό. Για εμένα, ήταν απόλυτα φυσιολογικό να γυρνάω από το σχολείο και να πηγαίνω στον κήπο για να αρχίσω τα άλματα. Αυτή ήταν μια κανονική μέρα για εμένα. Δεν το έβλεπα σαν κάτι ασυνήθιστο, ήταν σαν να κλωτσάω μια μπάλα. Αυτή η μοναδικότητα μου σε σχέση με τα παιδιά της ηλικίας μου με έχει φέρει εδώ που είμαι τώρα. Ερωτεύτηκα το επί κοντώ σε πολύ μικρή ηλικία και έγινα καλός στο επί κοντώ επίσης σε πολύ μικρή ηλικία. Λάτρεψα αυτό το άθλημα προτού γίνω γρήγορος και δυνατός. Όταν έγινα γρήγορος και δυνατός, άρχισα να τρυπάω τον ουρανό σε κάθε ευκαιρία».\nΟι καταγεγραμμένες πράξεις του πρωταγωνιστή μας δικαιώνουν τα παραπάνω λόγια του. Όπως θα δείτε και παρακάτω, ο Σουηδός έχει καταφέρει σε 14 χρόνια καριέρας να μετατρέψει σε προσωπική υπόθεση τα ηλικιακά ρεκόρ.\nΗλικία Επίδοση (ηλικιακό ρεκόρ)\nTo 2015, όντας πρωτοετής στο Lafayette High School της Louisiana, ο Ντουπλάντις ήταν για πρώτη φορά σε θέση να μετάσχει σε διεθνείς διοργανώσεις. Για να συμβεί όμως αυτό, έπρεπε πρώτα να διαλέξει την σημαία που θα εκπροσωπούσε. Το γεγονός πως γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Η.Π.Α. έκανε πολλούς να πιστέψουν πως ο ταλαντούχος επικοντιστής θα επιλέξει την χώρα στην οποία ανδρώθηκε. Ωστόσο, ο Ντουπλάντις αποφάσισε να… τιμήσει τις ρίζες του, εκπροσωπώντας την Σουηδία, χώρα από την οποία καταγόταν η μητέρα του.\nΟ Μόντο Ντουπλάντις, αγωνιζόμενος με το λύκειο του Lafayette στις Η.Π.Α.\nΗ πρώτη του εμφάνιση με τα χρώματα των Σκανδιναβών έρχεται τον Ιούλιο του ίδιου έτους, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα U18 που διοργανώνεται στο Σαντιάγκο ντε Κάλι της Κολομβίας. O Ντουπλάντις εντυπωσιάζει και με άλμα στα 5.30μ. βελτιώνει το ατομικό του ρεκόρ και το ρεκόρ αγώνων, κατακτώντας την πρωτιά στην ισοβαθμία με τον Βλάντισλαβ Μαλίχιν. Αυτή η διοργάνωση όμως, μένει στην μνήμη πολλών ως και η πρώτη του επίσημη συνάντηση με έναν συνομήλικο του, που έμελλε να εξελιχθεί σε αντίπαλο δέος του.\nΝτουπλάντις, Μαλίχιν και Καραλής στο βάθρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος U18 στην Κολομβία\nΟ Εμμανουήλ Καραλής εμφανίζεται την ίδια περίοδο στο διεθνές προσκύνιο ως ένας ακόμα ελπιδοφόρος επικοντιστής και σύντομα αναπτύσσει μια ιδιαιτέρως ξεχωριστή (και μονάχα αγωνιστική) κόντρα με τον Ντουπλάντις. Στις 6 Φεβρουαρίου του 2016 ο Σουηδός γίνεται ο πρώτος αθλητής λυκείου στα χρονικά που καταγράφει επίδοση 5.49μ., όμως μια εβδομάδα αργότερα στο Σ.Ε.Φ. ο Καραλής σπάει το νεοσύστατο ρεκόρ του Ντουπλάντις με άλμα στα 5.53μ..\nΣτις 11 Φεβρουαρίου του 2017, κατά την διάρκεια των Millrose Games, ο Ντουπλάντις κάνει παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων όσον αφορά τον κλειστό στίβο, με άλμα στα 5.75μ.. Μετά την επεισοδιακή μη επικύρωση από την IAAF ενός άλματος στα 5.82μ. ένα μήνα αργότερα, ο Ντουπλάντις φροντίζει να βροντοφωνάξει παρών, πραγματοποιώντας προσωπικό ρεκόρ, παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων και εθνικό ρεκόρ Σουηδίας με άλμα στα 5.90, την Πρωταπριλιά του 2017.\nΜάλιστα, οι επιτυχίες του νυν αθλητή του LSU έμελλε να κερδίσουν την προσοχή και ενός σπουδαίου ανταγωνιστή. «Όταν ήμουν έντεκα, δώδεκα χρονών, όταν έλεγες άλμα επί κοντώ, έλεγες Ρενό Λαβιλενί. Όταν ήμουν μικρός, ο Ρενό ήταν η προσωποποίηση του αθλήματος. Ήταν το είδωλο μου. Τον έβλεπα και έλεγα πως θέλω να του μοιάσω. Τον γνώρισα για πρώτη φορά όταν ήμουν 13 και του ζητούσα αυτόγραφα και φωτογραφίες, όπως κάθε άλλος θαυμαστής του. Τέσσερα χρόνια αργότερα, τον ανταγωνιζόμουν. Αναπτύξαμε μια φιλία μεταξύ μας και εκείνος έγινε κάτι σαν μέντορας για εμένα. Μπορεί να με βλέπει σαν τον διάδοχο του δεν ξέρω. Κάνουμε αρκετά πράγματα με παρόμοιο τρόπο και σίγουρα θα ήθελα να γίνω ο επόμενος Λαβιλενί!»\nΗ πρώτη… κόντρα του Ντουπλάντις με τον Λαβιλενί, το 2017\nΟ Γάλλος υπερπρωταθλητής Ρενό Λαβιλενί, ο σπουδαιότερος αθλητής που έχει δει το σπορ μετά τον Σεργκέι Μπούμπκα, πήρε τον Σουηδό «Βενιαμίν» υπό την προστασία του. «Είναι πολύ γρήγορος και το πραγματικά ενδιαφέρον πάνω του είναι η άνεση που νιώθει στον αέρα, κάτι που δεν συναντάς συχνά σε τέτοιο βαθμό. Του μεταφέρω τις εμπειρίες μου αλλά μαθαίνω κιόλας από τις δικές του».\nΠαρά την μετριότατη απόδοση του Ντουπλάντις στο πρώτο μεγάλο ραντεβού του 2018 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Μπέρμιγχαμ (όγδοος με 5.70μ., την ώρα που ο Καραλής κατετάγη πέμπτος με 5.80μ.) όλοι περίμεναν τη στιγμή της… αλλαγής των σκήπτρων. Το Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανοιχτού στίβου τον Αύγουστο του ίδιου έτους ήταν η πλέον «χρυσή» ευκαιρία για τον «πρίγκιπα», ο οποίος επιδίωκε να εκθρονίσει τον «βασιλιά». Στην τελευταία μέρα των αγώνων, το Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου γίνεται η απαρχή των απόλυτων παραστάσεων.\nO Ντουπλάντις καταφέρνει να κάνει ατομικό ρεκόρ με 5.95μ., όμως βλέπει τόσο τον Λαβιλενί, όσο και τον Ρώσο Τιμούρ Μοργκούνοφ να καταφέρνουν το ίδιο. Ο Γάλλος βγάζει τρομερά ψυχικά αποθέματα, ωστόσο το νέο αστέρι του αθλήματος έχει βάλει πρώτη για την κορυφή. Αφού κατακτά για πρώτη φορά στην καριέρα του το ορόσημο των έξι μέτρων, καταγράφει την δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στον ανοιχτό στίβο, με επιτυχημένο άλμα στα 6.05μ.!\nΜπροστά στο μεγαλείο του επιτεύγματος, ο Ντουπλάντις καταρρέει, προτού τον σηκώσει ο Λαβιλενί, προκειμένου να του χαρίσει την… πατρική αγκαλιά της χρονιάς!\nO Ρενό Λαβιλενί σπεύδει και αγκαλιάζει τον Μόντο Ντουπλάντις, αμέσως μετά το… χρυσό άλμα στα 6.05μ.\nΟ Σουηδός κατακτά το χρυσό μετάλλιο, αφήνοντας δεύτερο τον Ρώσο (6.00μ.) και τρίτο τον Γάλλο (5.95μ.), γράφοντας ιστορία παρότι δεν είχε κλείσει ακόμα 20 χρόνια ζωής. Περίπου 12 μήνες μετά, έρχεται και η πρώτη επιτυχία σε παγκόσμιο στερέωμα, με το αργυρό μετάλλιο στην Ντόχα, μετά από άλμα 5.97μ..\nΜπαίνοντας στη φετινή χρονιά, ο Ντουπλάντις έχει την πέμπτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, χάρη στο 6.05μ. του Βερολίνου. Ο στόχος της απόλυτης κορυφής, εφικτός, έως και αναμενόμενος. Αν κρίνουμε δε από τα όσα έπραξε στις 8 Φεβρουαρίου, θα έπρεπε πιθανώς να είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι για το τι έρχεται. Στο Τόρουν της Πολωνίας, ο Σουηδός καταρρίπτει την κορυφαία επίδοση όλων των εποχών (6.16μ., Ρενό Λαβιλένι) με άλμα στα 6.17μ..\nΜε την αλλαγή των κανονισμών, που φέρνει τις επιδόσεις ανοιχτού και κλειστού στίβου σε πλήρη ισορροπία, η παραπάνω επίδοση θα ήταν η καλύτερη που έχουμε δει από την απαρχή του σπορ.\nΝαι σωστά, θα ήταν.\nΘα ήταν, αν ο Ντουπλάντις δεν την κατέρριπτε μια εβδομάδα μετά, όταν και έφτασε στα 6.18μ.!\nΒλέποντας το παραπάνω βίντεο, δυσκολεύεσαι να κατανοήσεις τι πρέπει να θεωρήσεις πιο εξωφρενικό. Την ηλικία; Το στυλ; Το τι έχει προηγηθεί ένα μήνα πριν; Το γεγονός ότι νωρίτερα δυσκολευόταν να περάσει τα 5.75μ.; Για να σας βοηθήσουμε, ζητάμε να ξαναδείτε το άλμα του Σουηδού. Όπως θα παρατηρήσετε στο replay, η κορύφωση της προσπάθειας του δεν συμπίπτει με το ύψος που επιλέγει. Για την ακρίβεια, το παραπάνω άλμα θα αρκούσε για μια έγκυρη προσπάθεια άνω των 6.25μ.!\nΚαι για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, αυτό είναι ίσως που κάνει τον Αρμάντ Ντουπλάντις να ξεχωρίζει από το υπόλοιπο των πρόσφατων γενεών του. Σε πείθει πως η υπέρβαση είναι ένα καθημερινό φαινόμενο. Ως γνωστόν, κατά τα αθλητικά χρονικά, οι σπουδαιότεροι αθλητές ήταν εκείνοι που μας δημιουργούσαν συνεχώς το συναίσθημα της ευκολίας. Αυτά που κάνει ο Μέσι δεν είναι εύκολα, αλλά εκείνος μας δημιουργεί την ψευδαίσθηση πως είναι. Αυτά που έκανε ο Τζόρνταν ήταν κάτι παραπάνω από δύσκολα αλλά, πες αλήθεια, το fadeaway και η αλλαγή χεριού στον αέρα δεν ήταν κάτι το εξωπραγματικό στο μυαλό σου, μέχρι που προσπάθησες να το εφαρμόσεις στην πράξη.\nΑυτό ακριβώς είναι το χαρακτηριστικό του «Mondo». Έχει την… αρχοντιά που σπάνια βρίσκεις σε ένα άθλημα που σε αφήνει αιωρούμενο στο κενό, μέχρι να νικηθείς από την βαρύτητα. Για αυτό η ζωή των επικοντιστών μπορεί κάλλιστα να συγκριθεί με εκείνη του Σαλβαντόρ Νταλί, ο οποίος είχε εκμυστηρευτεί πως ο βίος του καθορίστηκε από δύο άκρα, «την κορυφή και τον πάτο». Η μόνη διαφορά ανάμεσα στον θρυλικό ζωγράφο και τον ανερχόμενο G.O.A.T. του επί κοντώ, είναι πως ο δεύτερος φροντίζει έτσι ώστε ο πάτος να συναντά μια ακολουθία χειροκροτημάτων.\nΆλμα επί κοντώΜόντο ΝτουπλάντιςΟλυμπιακοί ΑγώνεςΡενό ΛαβιλενίΣεργκέι ΜπούμπκαΣτίβος


Ο μόνος τρόπος να αλλάξουμε τον άνδρα..είναι να αλλάξουμε το παιδί - CNN.gr\nΠαρασκευή, 19 Αυγούστου 2016 19:35\nΟ Σπύρος Γιαννιώτης\t REUTERS/Kevin Lamarque\nΗ φράση ανήκει στον Πιερ Ντε Κουμπερτέν, αναβιωτή και πατέρα των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων και ιδρυτή της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Ο Κουμπερτέν μελετώντας την αρχαία ελληνική αγωνιστική παράδοση διέγνωσε την ανάγκη ο αθλητισμός να γίνει ξανά μέρος της παιδείας του ανθρώπου, αναπόσπαστος πυλώνας του εκπαιδευτικού ουμανισμού και του ειρηνικού διεθνισμού.\nΤα παιδιά μεγαλώνουν και κάποια λοιπόν στιγμή γίνονται άντρες.. Και μιας και στερούμαστε διάολε νέους Κουμπερτέν οφείλουμε από τα μινιμαλιστικά μας παραδείγματα αθλητικής προσπάθειας να ξεδιαλύνουμε την ήρα από το στάρι. Τον Ολυμπισμό από τον υπερ-αθλητισμό, την αρχαιοελληνική αριστεία από την αριθμολαγνεία, την ισορροπία νου και σώματος από την εμπορευματοποίηση. Στο κλάμα του Γιαννιώτη στο Λονδίνο -που τέταρτος πια μονολογεί στην κάμερα ότι έφτασε τριανταδύο και δεν κατάφερε το ολυμπιακό μετάλλιο- εκεί είναι ο ολυμπισμός ή εσχάτως στο Ρίο στην απόσυρση της ένστασης για το χρυσό και στην αποδοχή των τυπολάγνων κανόνων (και ας το δικό του σώμα πέρασε πρώτο τον τερματισμό). Εκεί είναι ο νεο-Ολυμπισμός του ανδρός..\nΕκεί που το Ολυμπιακό αξίωμα του “citius, altius, fortius” αποσυμβολίζεται και επανασυμβολίζεται στα μέτρα της ζωής. Το Ολυμπιακό χρέος λοιπόν του Γιαννιώτη και του κάθε Γιαννιώτη είναι να ξετυλίξει το μίτο της Αριάδνης που μόλις αξίως παρέλαβε. Να μάθει στο παιδί το citius (=πιο γρήγορα) όχι μόνο στο δρόμο αλλά και σε ταχύτητα αντίληψης και νοητικής εγρήγορσης, το altius όχι μόνο σε σχέση με έναν επιδιωκόμενο στόχο, αλλά και στην αναζήτηση και καθορισμό υψηλότερων προτύπων για το άτομο, που αγωνίζεται για την αυτό-ολοκλήρωσή του και το fortius να μην αναφέρεται μόνο στο «πιο δυνατά» ενός αθλητικού αγώνα, αλλά και στον αγώνα της ίδιας της ζωής.\nΣε μια εποχή τερατωδών αντι-παραδειγμάτων πρέπει να αλιεύσουμε τα μικρά αυτόφωτα παραδείγματα. Ο Κουμπερτέν διαποτίστηκε από το Πλατωνικό και ύστερο Αριστοτελικό σχήμα της τριαδικής εκπαίδευσης βασισμένης στη Μουσική, στη Γυμναστική και στη Φιλοσοφία και διείδε τον ρόλο του Ολυμπισμού μέσα σε αυτήν. Οροθέτησε την έννοια του Ολυμπισμού πάνω από όλα ως μια διανοητική κατάσταση που πηγάζει από την λατρεία της προσπάθειας και της ευρυθμίας, η οποία αποτελεί τη βάση για μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα.\nΚάπου σήμερα ο Κουμπερτέν θα χαμογελάει με έναν Έλληνα αθλητή ήθους. Που χλεύασε τη λαγνεία των γραφειοκρατών για το χρυσό και αψήφισε το χρόνο (τριανταέξι ετών γαρ) για την περάτωση του ονείρου του. Που κατάλαβε και κατόπιν εξέπεμψε παιδευτικά ότι ο ολυμπισμός δεν μετριέται στα μέτρα των αθλητικών επιτευγμάτων αλλά στον άθλο της προσπάθειας υπέρβασης των ατομικών ορίων.\nΚαι αυτό είναι το δαφνοστέφανο του ολυμπιονίκη.\nΝα οιστρηλατήσει σαν άλλος δάσκαλος νέες πορείες ζωής.\n*Ο Δημήτριος Ζανδές είναι φιλόλογος - το άρθρο υπεβλήθη μέσω iContact\nΑΠΟΨΕΙΣ\t· ΠΙΕΡ ΝΤΕ ΚΟΥΜΠΕΡΤΕΝ\t· ΣΠΥΡΟΣ ΓΙΑΝΝΙΩΤΗΣ\t· ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ


«Το άξιζαν Παναθηναϊκός-Μακάμπι» - Onsports.gr\nΑλεξάνδρα Λούτση\t08 Μαίου 2011, 18:10\n«Το άξιζαν Παναθηναϊκός-Μακάμπι»\nΗ Σιένα επικράτησε της Ρεάλ Μαδρίτης στον «μικρό» τελικό και κατέκτησε την τρίτη θέση στο Φάιναλ Φορ της Βαρκελώνης.\nΟ προπονητής της, Σιμόνε Πιανιτζιάνι, παραδέχθηκε πως είναι πολύ σημαντική η επιτυχία της ομάδας του, αν και θα ήθελε να έχει προκριθεί στον τελικό. Ο Παναθηναϊκός και η Μακάμπι Τελ Αβίβ, πάντως, άξιζαν την πρόκρισή τους.\nΑναλυτικά, τα όσα είπε μετά το τέλος του «μικρού» τελικού: «Παίξαμε ακόμα ένα καλό παιχνίδι. Οι παίκτες μου κατάφεραν να κερδίσουν έναν σύλλογο με υψηλότερο μπάτζετ. Παίξαμε καλά και κατακτήσαμε την τρίτη θέση. Αυτό ήταν το τελευταίο μας παιχνίδι στη φετινή Ευρωλίγκα και θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ τους φιλάθλους μας, που έκαναν την προσπάθεια να έρθουν εδώ, για να μας βοηθήσουν, ακόμα κι αν δεν είχαν εισιτήριο. Κάποιοι άλλοι έμειναν πίσω στην Ιταλία, αλλά εύχονταν να ήταν εδώ. Οι φίλαθλοί μας είναι παθιασμένοι για το μπάσκετ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους παίκτες μου για την παρουσία τους εδώ.\nΕίχαμε πολλούς τραυματισμούς και πολλές δύσκολες στιγμές καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν, αντιμετωπίσαμε έμπειρες ομάδες και φθάσαμε εδώ που κανείς δεν περίμενε, να είμαστε μία από τις τέσσερις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη. Θα έπρεπε να παίξουμε στον τελικό, ζητάω συγνώμη, αλλά ο Παναθηναϊκός και η Μακάμπι το άξιζαν περισσότερο να παίξουν στο παιχνίδι που κρίνει τον τίτλο. Είμαστε υπερήφανοι που προκριθήκαμε στο Φάιναλ Φορ, θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι βοήθησαν τη Σιένα να κάνει αυτό το μαγικό ταξίδι. Θα προσπαθήσουμε να τα πάμε ακόμα καλύτερα του χρόνου. Έχουμε ξεκινήσει ένα σημαντικό έργο και θα το συνεχίσουμε. Δεν είμαστε μακριά».


10 τρόποι για να αναπτύξεις την προσαρμοστικότητά σου από την εφηβεία! - BORO από την ΑΝΝΑ ΔΡΟΥΖΑ - boro.gr\nΑρχική/Ψυχολογία/Teens/10 τρόποι για να αναπτύξεις την προσαρμοστικότητά σου από την εφηβεία!\nApril 20, 2022 Teens, Ψυχολογία\nΗ ικανότητα να προσαρμόζεται το άτομο καλά στις δύσκολες στιγμές που προκύπτουν είναι μία πολύτιμη και χρήσιμη δεξιότητα για τους εφήβους. Τα καλά νέα είναι πως αυτή η προσαρμοστικότητα μπορεί να καλλιεργηθεί και είναι απαραίτητη για μία μεταβατική ηλικία όπως η εφηβεία.\nΑυτή η περίοδος ζωής περιγράφεται από τους περισσότερους ως η πιο ξέγνοιαστη και χαλαρή που έζησαν γεμάτη βόλτες, παρέες και φίλους. Όμως η εφηβεία δεν είναι μόνο αυτά ειδικά για έναν σύγχρονο έφηβο. Περιλαμβάνει την αλλαγή σχολικών βαθμίδων, την απόκτηση περισσότερων υποχρεώσεων, νέες απαιτήσεις και την ταυτόχρονη αποδοχή των αλλαγών του σώματος και των ορμονών.\nΌλα αυτά επηρεάζουν την ψυχολογία των εφήβων και την ανθεκτικότητά τους απέναντι σε καταστάσεις που μεγαλώνοντας μπορεί να είναι συχνές όπως η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, η μοναξιά ή το απαιτητικό περιβάλλον εργασίας ή σπουδών. Σε όλα αυτά χρειάζεται η προσαρμοστικότητα και η ανθεκτικότητα.\n10 συμβουλές για να χτίσεις την προσαρμοστικότητά σου\nΣυγκεντρώσου στην κατάσταση που απαιτεί την προσοχή σου. Μίλησε για αυτό που σε απασχολεί με τους γονείς σου, γιατί η εμπειρία ζωής που διαθέτουν μπορεί να σου φανεί χρήσιμη. Είναι σίγουρο πως και εκείνοι ενδιαφέρονται για σένα και όσα περνάς οπότε μία συζήτηση θα ανακουφίσει και εσένα και εκείνους. Το ίδιο μπορείς να κάνει και με τους φίλους σου ή τους καθηγητές σου. Κάνε ερωτήσεις και άκου προσεκτικά τις απαντήσεις.\n2. Κάνε ένα βήμα πίσω και χαλάρωσε!\nΌλοι όταν συμβαίνει κάτι κακό στη ζωή μας αγχωνόμαστε και μερικοί άνθρωποι πελαγώνουν μπροστά στην κατάσταση που πρέπει να αντιμετωπίσουν. Στην εφηβεία τα συναισθήματα τείνουν να γίνονται περισσότερο υπερβολικά λόγω των ορμονών και των σωματικών αλλαγών. Έτσι, δημιουργείται μία αβεβαιότητα που μπορεί να κάνει τις συναισθηματικές αλλαγές να φαίνονται ακραίες. Για αυτό και να προσπαθείς να χαλαρώνεις και να βλέπεις το πρόβλημα από μακριά πριν προσπαθήσεις να το λύσεις.\n3. Βρες έναν χώρο που θα μπορείς να ηρεμείς\nΜετάτρεψε το δωμάτιο σου ή κάποιον άλλο χώρο σε μία “free- zone” όπου θα μπορείς να ηρεμείς. Άλλωστε το σπίτι θα πρέπει να είναι ένα καταφύγιο από προβλήματα και άσχημες καταστάσεις. Βέβαια, θα πρέπει να προσέξεις ώστε να μην καταλήξεις τελικά να απομονώνεσαι από τους γονείς και τα αδέρφια σου που ενδιαφέρονται να περάσουν λίγο περισσότερο χρόνο μαζί σου.\n4. Φτιάξε ένα πρόγραμμα και ακολούθησέ το\nΣε περιόδους στρες και πίεσης φτιάξε μια ρουτίνα και επίμενε σε αυτήν. Μπορεί να κάνεις πολλά νέα πράγματα και η ρουτίνα να σε τρομάζει. Ωστόσο, μην ξεχνάς πως οι ρουτίνες που προσφέρουν άνεση και οργανωτικότητα. Δύο πράγματα απαραίτητα για να διεκπεραιώνεις γρήγορα και τις πιο δύσκολες καταστάσεις.\nΦρόντισε τον εαυτό σου σε κάθε ανάγκη του σωματική, πνευματική και ψυχική. Ακολούθησε τις συνήθειες που έχεις και σε κάνουν να νιώθεις καλά ή υιοθέτησε νέες που θα σε κάνουν να φροντίζεις περισσότερο τον εαυτό σου. Πρωταρχική ανάγκη που θα πρέπει να ικανοποιείς είναι ο ύπνος. Κοιμήσου όσο καλύτερα μπορείς! Η έλλειψη ύπνου μπορεί να προκαλέσει ευερεθιστότητα και νευρικότητα σε στιγμές που απαιτούν την οξυδέρκειά σου.\n6. Πάρε τον έλεγχο\nΑκόμη και αν βρίσκεσαι εν μέσω πιεστικής κατάστασης προχώρα προς τον στόχο σου με ένα βήμα την φορά. Σε μια πραγματικά δύσκολη περίοδο, είναι πολύ πιθανό το μόνο που θα μπορείς να αντέξεις να είναι να σηκωθείς από το κρεβάτι και να πας στο σχολείο. Ακόμα και η ολοκλήρωση αυτής της άλλοτε απλής διαδικασίας μπορεί να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα. Συγχρόνως, σκέψου ποιο είναι εκείνο που μπορείς να ελέγξεις και τι είναι έξω από τον έλεγχό σου. Οι κακές στιγμές μας κάνουν να νιώθουμε εκτός ελέγχου αλλά αν αναλάβουμε μέρος αυτού ελέγχου ξεκινά η αποφασιστική δράση.\n7. Εκφράσου ανοιχτά\nΟι σημαντικές προκλήσεις μπορεί να προκαλέσουν ένα σωρό αντικρουόμενα συναισθήματα αλλά μερικές φορές είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις σε κάποιον για αυτά που νιώθεις. Εάν η συζήτηση δεν σε βοηθήσει, κάνε κάτι άλλο πιο απλό και προσωπικό. Κατάγραψε τα συναισθήματά σου! Αυτό μπορεί να γίνει με ένα ημερολόγιο ή με το να τα αποτυπώσεις σε μία μορφή τέχνης.\n8. Πρόσφερε την βοήθειά σου\nΤίποτα δεν μπορεί να απομακρύνει το μυαλό σου από τα δικά σου προβλήματα όπως η βοήθεια στα προβλήματα κάποιου άλλου. Δοκίμασε να γίνεις εθελοντής σε μία οργάνωση ή στο σχολείο, να καθαρίσεις το σπίτι ή το δωμάτιό σου ή να βοηθήσεις έναν φίλο με την εργασία του. Αυτό μπορεί να βοηθήσει και εσένα να ξεχαστείς όταν το χρειάζεσαι αλλά και να καταλάβεις πως όλοι οι άνθρωποι περνούν προβλήματα όπως εσύ.\n9. Δες τα πράγματα από την οπτική που τους αρμόζει\nΤα πράγματα αλλάζουν και οι κακές στιγμές τελειώνουν! Αν ανησυχείς για το αν θα καταφέρεις να ξεπεράσεις το πρόβλημά σου, θυμήσου μία φάση της ζωής σου που χρειάστηκε να κοιτάξεις τους φόβους σου κατάματα. Μάθε μερικές τεχνικές χαλάρωσης, όπως το να οραματίζεσαι ένα ήσυχο μέρος, να σκέφτεσαι ένα συγκεκριμένο τραγούδι ή απλώς παίρνεις μια βαθιά ανάσα για να ηρεμείς. Σκέψου τα σημαντικά εκείνα πράγματα που έχουν ότι και αν έχει γίνει έχουν παραμείνει ίδια. Όταν μιλάς για κακές στιγμές, φρόντισε να μιλάς και για καλές.\n10. Κλείσ ‘το!\nΘέλεις να ενημερώνεσαι, να κάνεις εργασίες από το σπίτι ή να διαβάζεις και χρειάζεσαι το διαδίκτυο. Ωστόσο, κάνοντας μία «βόλτα» στον ιστό σίγουρα θα έρθεις σε επαφή και με ειδήσεις ή ανθρώπους που διψούν να εντυπωσιάσουν. Εκεί συχνά έρχεται ένα συναίσθημα πως τίποτα δεν πάει καλά με την δική σου ζωή. Για αυτό απλά κλείσε τις ηλεκτρονικές συσκευές. Περιόρισε τον χρόνο που ξοδεύεις σε αυτές αλλά και τα social media και αφιέρωσε χρόνο σε πιο εποικοδομητικές δραστηριότητες.\nΧτίζοντας την προσαρμοστικότητα\nΗ ανάπτυξη της ατομικής ανθεκτικότητας είναι ένα προσωπικό ταξίδι. Οι προαναφερθείσες συμβουλές σκοπεύουν μόνο να διευκολύνουν αυτή την διαδρομή. Παρ’ όλα αυτά αν σου φαίνεται δύσκολο να βγεις από την δύσκολη κατάσταση μπορείς πάντα να σκεφτείς το ενδεχόμενο να μιλήσεις με κάποιον που μπορεί να σε βοηθήσει αποτελεσματικότερα, όπως ένας ψυχολόγος ή άλλος επαγγελματίας ψυχικής υγείας.\nΈνας ψυχολόγος μπορεί να σου παρέχει συμβουλές προσαρμοσμένες επάνω στην δική σου περίπτωση που θα σου φανούν χρήσιμες και στην μετέπειτα ζωή σου. Αξίζει να σκεφτείς αυτό το βήμα, δηλαδή να απευθυνθείς σε κάποιον για καθοδήγηση, ως μία απόδειξη την προσαρμοστικότητας που έχεις εν μέρει χτίσει με τις δικές σου δυνάμεις και απλά χρειάζεσαι βοήθεια για να την ενισχύσεις.\nteens , εφηβεία , προσαρμοστικότητα , ψυχολογία