Brothers Restaurant, Κουσάντασι - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nΚουσάντασι: Όλα τα εστιατόρια Brothers Restaurant: Εστιατόρια στην περιοχή\nΚουσάντασι: Όλες οι δραστηριότητες Δραστηριότητες κοντά σε: Brothers Restaurant\nBrothers Restaurant, Κουσάντασι\nΕυρώπη Τουρκία Τουρκικές ακτές του Αιγαίου Επαρχία Αϊδινίου Κουσάντασι Εστιατόρια σε Κουσάντασι Brothers Restaurant\nΝο 97 από 272 στην κατηγορία Εστιατόρια για: Κουσάντασι €€ - €€€\nΙνδική, Διεθνής, Τουρκική Kadinlardenizi Mah. No. 77, Κουσάντασι, Τουρκία612 7391+ Προσθέστε ιστότοπο\nΝα εμφανιστούν επίσης ΧάρτηςΔορυφορικός Έχει γίνει παύση των ενημερώσεων χάρτη. Μεγεθύνετε για προβολή ενημερωμένων πληροφοριών. Επαναφορά ζουμ Γίνεται ενημέρωση του χάρτη… Επιστροφή στον χάρτη Επισκόπηση 4,0 120 κριτικέςΕξαιρετικό68%Πολύ καλό13%Μέτριο5%Ανεπαρκές5%Πολύ κακό9%Ώρες εστιατορίου + Προσθήκη ωρώνΚΟΥΖΙΝΕΣ Ινδική, Διεθνής, Τουρκική ΤΙΜΗ €€ - €€€ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΕΣ ΕξυπηρέτησηΦαγητόΑξίαΑτμόσφαιραΤΟΠΟΘΕΣΙΑ Kadinlardenizi Mah. No. 77, Κουσάντασι, ΤουρκίαΌλες οι λεπτομέρειες Βελτίωση αυτής της καταχώρισηςΑυτό το εστιατόριο είναι καλό για βραδινό γεύμα;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο διαθέτει τηλεόραση;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι κατάλληλο για παιδιά;Ναι Όχι Άγνωστο Οι τιμές σε αυτό το εστιατόριο είναι μεσαίας κατηγορίας;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο διαθέτει πλήρες μπαρ;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για μεγάλες παρέες;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο σερβίρει αλκοόλ;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για οικογένειες;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για πρωινό;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο προσφέρει φαγητό σε πακέτο;Ναι Όχι Άγνωστο Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας! Μοιραστείτε άλλη μια εμπειρία πριν φύγετε. Γράψτε μια κριτική\nΒαθμολογία ταξιδιωτών Εξαιρετικό13Πολύ καλό5Μέτριο0Ανεπαρκές0Πολύ κακό0Τύπος ταξιδιώτηΟικογένειεςΖευγάριαΜόνος-ηΕπαγγελμ. ταξίδιΦίλοιΠερίοδος του χρόνου Μάρ.-ΜάιοςΙούν.-Αύγ.Σεπ.-Νοέμ.Δεκ.-Φεβ.Γλώσσα Όλες οι γλώσσες Ελληνικά (18)Αγγλικά (115)Ολλανδικά (2)Περισσότερες γλώσσες Γλώσσα Ελληνικά (18)Αγγλικά (115)Ολλανδικά (2)Ιταλικά (1)Ρωσικά (1)Σουηδικά (1)\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιHotelBoffinUK5033Η κριτική γράφτηκε 19 Μαΐου 2016 Φιλικότητα προς το περιβάλλον είναι καλή όσο το φαγητόΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιCarolineEilidhJoshOrmskirk, Ηνωμένο Βασίλειο2928Η κριτική γράφτηκε 30 Σεπτεμβρίου 2014 Υπέροχο φαγητό, υπέροχη θέα, υπέροχη ατμόσφαιραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιcolmdominiceastbourne, east sussex43Η κριτική γράφτηκε 17 Σεπτεμβρίου 2014 ΦανταστικόΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιHelen GSheffield, England, United Kingdom53Η κριτική γράφτηκε 2 Σεπτεμβρίου 2014 Υπέροχη τοποθεσίαΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιxGLGxΛονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο2011Η κριτική γράφτηκε 15 Αυγούστου 2014 μέσω κινητής συσκευής Εξαιρετικό φαγητό, ζεστή ατμόσφαιρα και φιλοξενία!ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιsarah gΓουόργουικ, Ηνωμένο Βασίλειο1039Η κριτική γράφτηκε 11 Αυγούστου 2014 Υπέροχο φαγητόΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιTobiazHuizinga 1Η κριτική γράφτηκε 24 Ιουλίου 2014 SUPERΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιdanielleshone1921Η κριτική γράφτηκε 20 Ιουνίου 2014 μέσω κινητής συσκευής Δείπνο είναι ένα από τα μέρη που πρέπει ναΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιcocker20132Η κριτική γράφτηκε 26 Σεπτεμβρίου 2013 μέσω κινητής συσκευής ΦανταστικόΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιAmyHelenaΚορκ, Ιρλανδία52Η κριτική γράφτηκε 23 Σεπτεμβρίου 2013 Υπέροχο :)ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΕνημέρωση καταχώρισης… Στην περιοχή Κοντινά εστιατόριαSome Where Else645 κριτικές 0,11 χλμ μακριά Ladies Beach Hotel Restaurant152 κριτικές 0,13 χλμ μακριά Palm Beach Restaurant & Cafe193 κριτικές 0,1 χλμ μακριά Kiwi Restaurant70 κριτικές 0,05 χλμ μακριά Κοντινά αξιοθέαταLadies Beach1.457 κριτικές 0,06 χλμ μακριά Kusadasi Castle403 κριτικές 1,5 χλμ μακριά Magical Steps Travel227 κριτικές 1,53 χλμ μακριά Discover Ephesus Travel24 κριτικές 1,59 χλμ μακριά Ερωτήσεις & ΑπαντήσειςΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Brothers Restaurant και από προηγούμενους επισκέπτες.Σημείωση: η ερώτησή σας θα δημοσιευθεί στη σελίδα Ερωτήσεις & Απαντήσεις.Επαλήθευση: Οδηγίες δημοσίευσηςΥποβολή\nΙνδική, Διεθνής, Τουρκική\nΚρατήσεις, Υπαίθρια τραπέζια, Καθίσματα, Με προσωπικό σερβιρίσματος, Διανομή κατ’ οίκον, Φαγητό σε πακέτο, Μπουφές, Σερβίρει αλκοόλ, Πλήρες μπαρ\nKadinlardenizi Mah. No. 77, Κουσάντασι, Τουρκία Τοποθεσία:


ΣΤΑ ΛΗΜΕΡΙΑ ΤΩΝ ΜΑΧΗΤΩΝ ΤΩΝ ΔΣΕ | Psaxtiria.net\nΣΤΑ ΛΗΜΕΡΙΑ ΤΩΝ ΜΑΧΗΤΩΝ ΤΩΝ ΔΣΕ\n60 χρόνια από τη μάχη του Καρπενησίου. Σύντομο οδοιπορικό στην περιοχή\nΟι Γιάννης Αλεξάνδρου (Διαμαντής) και Χαρίλαος Φλωράκης (Γιώτης), διοικητές της 1ης και 2ης μεραρχίας του ΔΣΕ αντίστοιχα\nΦτάνοντας στα πρώτα χωριά της Ρούμελης, δυτικά της Λαμίας, το καταπράσινο, πανέμορφο τοπίο, ξεγελάει. Σε κείνα τα μέρη, στις βουνοπλαγιές και τις κορφές τους, γράφτηκαν μερικές απ' τις πιο ηρωικές σελίδες του αγώνα του λαού μας, για πραγματική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία. Στα βουνά αυτά, κάθε μονοπάτι είναι και μια ιστορία. Πίσω από κάθε δέντρο κι ένας αντάρτης. Στα ριζά του κάθε λόφου και μια μάχη. Αυτά τα βουνά είναι του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας - η ιστορία τους, είναι και η ιστορία του.\nΞεκινήσαμε το οδοιπορικό στη Ρούμελη, ένα Σάββατο το πρωί. Ο στόχος μας ήταν να ανεβούμε τον Αγραφιώτη σχεδόν απ' τις εκβολές του μέχρι και τ' Αγραφα και στη συνέχεια για να καταλήξουμε στο χωριό Τρίδεντρο, όπου θα βρίσκαμε το χώρο του κινητού νοσοκομείο του Κλιμακίου του Γενικού Αρχηγείου στη Νότια Ελλάδα (ΚΓΑΝΕ), όταν στις 22 Μάη του 1949, έγινε αιφνιδιαστική επίθεση του στρατού και το Κινητό Νοσοκομείο, έπεσε σε κλοιό με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και να αιχμαλωτιστούν δεκάδες αντάρτες του ΔΣΕ.\nΩστόσο, αυτό το περιστατικό, δεν είναι παρά η αφορμή για να μάθουμε ένα μικρό μέρος της δράσης του ΔΣΕ στη Ρούμελη. Μέσα από τούτο το οδοιπορικό επισκεφτήκαμε τόπους που τα τμήματα του ΔΣΕ πέρασαν μετά από μεγάλες μάχες και ηρωικές στιγμές.\nΤο οδοιπορικό, που πραγματοποίησε ο «Ρ», αποκτά ξεχωριστή σημασία, αφού στις 20 Γενάρη, συμπληρώνονται 60 χρόνια από την κατάληψη του Καρπενησίου. 60 χρόνια από μια ακόμη λαμπρή σελίδα στην εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, που πέτυχε μια ένδοξη νίκη στο Καρπενήσι απέναντι στις υπέρτερες δυνάμεις των κυβερνητικών δυνάμεων, που επιπλέον είχαν τη βοήθεια των αμερικάνικων δυνάμεων.\nΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 60 ΧΡΟΝΙΑ\nΟΔΗΓΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΤΑΤΣΗΣ .ΤΩΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ\nΣτα βουνά μετά από 60 χρόνια\nΟ ΔΣΕ καταλαμβάνει το Καρπενήσι. Οι μάχες στους γύρω λόφους\nΟδηγός στο οδοιπορικό μας, είναι ο Κώστας Τάτσης, μαχητής του ΔΣΕ που υπηρέτησε στα τμήματα της II Μεραρχίας, τραυματίας το 1949, νοσηλεύτηκε στο Κινητό Νοσοκομείο, κατόρθωσε να ξεφύγει απ' τον κλοιό και είναι σήμερα ένας απ' τους ελάχιστους επιζώντες αυτής της επίθεσης.\nΜιλήσαμε για τις μάχες του Καρπενησίου το 1949, στις οποίες πήρε μέρος, τον τρόπο που γινόταν η μεταφορά των τραυματιών, τις καθημερινές δυσκολίες ενός μαχητή του Δημοκρατικού Στρατού. Περπατήσαμε στα μέρη που είχε πολεμήσει πριν από εξήντα χρόνια. «Από τότε», μας λέει, «δεν έχω ξαναρθεί». Ηταν μόλις 17 χρονών όταν ανέβηκε εθελοντής αντάρτης στα βουνά της Ρούμελης, με το ΔΣΕ. Πολέμησε, τραυματίστηκε, πέρασε στα ξένα, πολιτικός πρόσφυγας. Μέσα από τα λόγια του, μαθαίνουμε κάποια από όσα έγιναν σε κείνες τις δύσκολες μέρες. Οι κουβέντες μαζί του, μας δίνουν την αφορμή να μελετήσουμε και να μάθουμε περισσότερα για το ΔΣΕ στη Ρούμελη, τις δυσκολίες, τις νίκες, τις ήττες και τις ηρωικές στιγμές του.\nΤην επόμενη μέρα, ανεβαίνουμε στα βουνά γύρω απ' το Πίτσι, όπου και είχαμε διανυκτερεύσει. Στα γύρω υψώματα, τα ίχνη από τις μάχες είναι ακόμη και σήμερα πεντακάθαρα. Εύκολα θα διακρίνει κανείς, τις «γούρνες», που χρησίμευαν σαν πολυβολεία για την υπεράσπιση των λόφων. Μαζί μας, σε αυτό το οδοιπορικό ήταν και ο Θανάσης Παφίλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ευρωβουλευτής. Οι δύο αυτές μέρες, στα βουνά της Ρούμελης και των Αγράφων, ήταν ένα ταξίδι στην Ιστορία. Στην Ιστορία, του αγωνιζόμενου λαού μας, που, παρά την ήττα του ΔΣΕ, κρατά σφιχτά στη χούφτα του, ένα κομμάτι ήλιου..\nΛίγα λόγια για το αντάρτικο στη Ρούμελη\nΟ Χαρίλαος Φλωράκης με τον επιτελάρχη του στην Πρώτη Μεραρχία του ΔΣΕ Αλέκο Παπαγεωργίου, στις αρχές Φλεβάρη του 1949, στο ελεύθερο Καρπενήσι\nΗ Ρούμελη ήταν πράγματι μια ανταρτομάνα. Τα βουνά αυτά ήταν τα πρώτα που γέμισαν με αντάρτες του ΕΛΑΣ. Το ίδιο συνέβη και με το ΔΣΕ. Το καλοκαίρι του 1946, παρουσιάστηκαν οι πρώτοι αντάρτες στα Αγραφα και ειδικότερα στους Δήμους Κτημενίων, Δολόπων του νομού Ευρυτανίας. Ηταν αντάρτες που έφτασαν από το Μπούλκες μα και καταδιωκόμενοι απ' την περιοχή της Θεσσαλίας και της Ρούμελης. «Στη ρουμελιώτικη περιοχή της Οθρυος ήταν ο Μπελής με κάμποσους καταδιωκόμενους και στον Παρνασσό - Γκιόνα ο Διαμαντής και ο Παπούας με μικρές ομάδες», γράφει ο Βασίλης Αποστολόπουλος στο βιβλίο «Το χρονικό μιας εποποιίας - Ο ΔΣΕ στη Ρούμελη» (σελ. 18).\nΤο καλοκαίρι του 1946 - επισημαίνεται στο ίδιο έργο - ακούστηκαν οι πρώτες τουφεκιές στην κορυφογραμμή Μάρτσα - Τρίφυλλα - Μεσοχώρι Κορυτσάς. «Οι αντάρτες, όπως δείχνουν τα πράγματα είναι λίγοι, οπλισμένοι καλά κι αιφνιδιάζουν μικρές δυνάμεις του στρατού ή της χωροφυλακής. Ετσι, στις 18.9.1946 στη θέση Τρίφυλλα, ένα ύψωμα πάνω από τα χωριά Κλειστός Ευρυτανίας και Νεράιδα, γίνεται επίθεση από το τμήμα Μπελή και διαλύουν δύναμη της χωροφυλακής» (στο ίδιο, σελ. 18). Σύντομα, το αντάρτικο στη Ρούμελη θα φουντώσει.\nΜια απ' τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ΔΣΕ της Ρούμελης, ήταν η διείσδυση στις παρυφές της Αθήνας. «Στις 5 και στις 6 Φλεβάρη 1948 τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού έφτασαν σε απόσταση μόλις είκοσι χιλιομέτρων από την Αθήνα. Επρόκειτο για εντυπωσιακό γεγονός», σημειώνεται στην «Τρίχρονη Εποποιία του ΔΣΕ» (σελ. 315).\nΣάββατο πρωί. Ξεκινάμε απ' το χωριό Πίτσι. Περνάμε απ' του Χοντρογιάννη, όπου έγιναν οι μεγάλες μάχες για την ανακατάληψη του Καρπενησίου. Ανεβαίνουμε απ' τη Ράχη Τυμφρηστού και πέφτουμε στο Καρπενήσι. Από εκεί, με βορειοδυτική κατεύθυνση, διασχίζουμε τη Βίνιανη, το Κερασοχώρι, το Κρέντη και καταλήγουμε στη γέφυρα του Αγραφιώτη. Στη γέφυρα, μας περιμένει ο Κ. Τάτσης. Σε όλη αυτή την περιοχή απ' το 1947 μέχρι και το 1949, γίνονται μεγάλες μάχες, με κυριότερη τη μάχη του Καρπενησίου.\nΜε τον Κώστα Τάτση και τον Θανάση Παφίλη στο οδοιπορικό στα Αγραφα.\nΝα πώς περιγράφει ο Β. Αποστολόπουλος το Καρπενήσι: «Το Καρπενήσι βρίσκεται στην καρδιά της ορεινής Ρούμελης. Εχει για προσκέφαλο το Βελούχι κι απλώνει τα πόδια του προς το ιστορικό Κεφαλόβρυσο, το δασωμένο Κώνισκο και την ειδυλλιακή ποταμιά (…) Ο ορίζοντας νοτιοανατολικά φράζεται από το πέτρινο τρίπτυχο των κορφών της Χελιδόνας και τους απάτητους γκρεμούς της άγριας Καλιακούδας. Και σαν πιασμένες απ' τα χέρια των βουνών, ράχες δασωμένες δένονται με τα ψηλά αντερείσματα του Βελουχιού χτίζοντας ένα τεράστια πηγάδι, που στον πυθμένα του κοιμάται το Καρπενήσι» (σελ. 178 -179). Η μάχη του Καρπενησίου πραγματοποιήθηκε 20 - 21 Γενάρη 1949 και ήταν μια απ' τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ΔΣΕ.\n60 χρόνια απ' τη μάχη του Καρπενησίου\nΗ μάχη και η κατάληψη του Καρπενησίου, αποτέλεσε μια απ' τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ΔΣΕ. Ποια ήταν όμως η σημασία της μάχης του Καρπενησίου; Γιατί και πώς εξελίχθηκε σε μια απ' τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ΔΣΕ; Στο ερώτημα αυτό απαντά ο Χαρίλαος Φλωράκης (καπετάν Γιώτης) σε άρθρο του στο περιοδικό «Δημοκρατικός Στρατός», τεύχος 5, Μάης 1949, με τίτλος «Επιχείρηση Καρπενησίου» (Ανατύπωση - επανέκδοση από το «Ριζοσπάστη», Αθήνα 1996, τόμος Β1, σελ. 303-306). Να τι γράφει:\nΤο χωριό Μοναστηράκι\nΗ μεγάλη μάχη στο Καρπενήσι\nΤο σημείο όπου έγινε ο κλοιός του κινητού νοσοκομείου του Γενικού Αρχηγείου Νοτίου Ελλάδας του ΔΣΕ\nΗ διαταγή επιχείρησης του ΚΓΑΝΕ όρισε τα τμήματα της 1ης Μεραρχίας του Γιώτη να κινηθούν απευθείας στο Καρπενήσι με αντικειμενικό σκοπό την εξουδετέρωση του εχθρού, κατάληψη και κατοχή της πόλης. Η 2η Μεραρχία του Διαμαντή θα κρατήσει με ισχυρές δυνάμεις τα υψώματα Μερκάδας και θ' απαγορέψουν κάθε προσπάθεια προώθησης του κυβερνητικού στρατού απ' τη στενωπό, που δημιουργούν τα γύρω βουνά και λόφοι, προς το Καρπενήσι.\nΟι αντάρτες είχαν απέναντί τους 1.500 άντρες του κυβερνητικού στρατού, της χωροφυλακής, των μαυροσκούφηδων και των Ταγμάτων Εθνικής Ασφαλείας. Αν και ο συσχετισμός, βάσει των αριθμών, φαινόταν ευνοϊκός, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ο στρατηγός Δ. Ζαφειρόπουλος γράφει ότι η άμυνα του Καρπενησίου «εστηρίζετο εις την ισχυράν κατοχήν και αμυντικήν οργάνωσιν των πέριξ της πόλεως υψωμάτων Αγ. Δημητρίου - Ροβιές - Αγ. Σωτήρος και της αντηρίδος Προφ. Ηλία, άτινα είναι φύσει οχυρά, δεσπόζουν και ελέγχουν την πόλιν και η μεταξύ των απόστασις επιτρέπει τη δημιουργίαν ισχυρών και πυκνών συνεχών φραγμών πυρών Πεζικού, και εις την αμυντικήν οργάνωσιν του εσωτερικού της πόλεως». Δηλαδή, η φυσική οχύρωση του Καρπενησίου ήταν τέτοια, που μπορούσε να καταστήσει την κατάληψη της πόλης σχεδόν αδύνατη.\nΟι σφοδρές συγκρούσεις πραγματοποιήθηκαν για δύο νύχτες και μία μέρα, στις 20 - 21 Γενάρη. Η νίκη των δυνάμεων του ΔΣΕ, ήταν ξεκάθαρη. Να πώς περιγράφει ο Β. Αποστολόπουλος την είσοδο του ΔΣΕ στην πόλη: «Κι άρχισαν να καταφτάνουν οι πληροφορίες της μεγάλης νίκης. Και πρώτα: Το βραχωτό ύψωμα στην είσοδο του Καρπενησίου Αϊ - Δημήτρης με το γραφικό εκκλησάκι του μυροβλύτη καβαλάρη κυριεύτηκε (…) Εφεξε πια, όταν αντικρίζοντας το φόβητρο Ρόβια, είδαμε όξω απ' τα οχυρά μεγάλο χορό φαντάρων να κουνούν λευκά μαντίλια στον αέρα. Παραδίνονται κι αυτοί. Με το όπλο προτείνατε βαδίζουμε προς το κέντρο (της πόλης). Νέκρα! Εδώ φαίνονται καταστήματα στραπατσαρισμένα, σπασμένα κιβώτια πυρομαχικών, κάλυκες, αντικείμενα που εύγλωττα μιλούν για τη θεομηνία που πέρασε από πάνω τους».\nΠεριοδικό «Δημοκρατικός Στρατός», στρατιωτικό - πολιτικό όργανο του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ. Τεράστιος είναι ο πλούτος των θεωρητικών, πολιτικών και στρατιωτικών αναλύσεων που εμπεριέχονται και μελετάνε αντίστοιχη εμπειρία από το επαναστατικό κίνημα στην Ελλάδα και όλο τον κόσμο\nΞημερώνοντας η 21η Γενάρη 1949 το Καρπενήσι βρισκόταν στα χέρια των ανταρτών και οι ηγέτες τους, ο Χ. Φλωράκης και ο Γ. Αλεξάνδρου, τιμήθηκαν από την ηγεσία του ΔΣΕ με το παράσημο Πολεμικής Αξίας. Η επιτυχία της επιχείρησης, μάλιστα, συμπληρώθηκε, με την κατάρριψη, το πρωί της ίδιας ημέρας, ενός αναγνωριστικού αεροπλάνου τύπου «Χάρβαρντ», στο οποίο επέβαινε και ο Αμερικανός αντισυνταγματάρχης Εντνερ. Ηταν και αυτό μια επιπλέον επιβεβαίωση του ρόλου που έπαιζε ο αμερικανικός παράγοντας στον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο.\nΣκοπιά στον Αϊ - Λια\nΟ Κ. Τάτσης, συμμετείχε ενεργά σ' εκείνη τη μάχη. Η διμοιρία του, μας λέει, βρισκόταν στον Αϊ - Λια το Ροβολιάρη, ένα ύψωμα κοντά στο Καρπενήσι. «Νωρίτερα, πριν φτάσουν οι άλλοι και πάρουν το Καρπενήσι, ήμασταν στον Αϊ - Λια. Η διμοιρία η δική μας, ήμασταν κρυμμένοι μες στο δάσος την ημέρα, το βράδυ βγαίναμε στο εκκλησάκι και κοιμόμασταν, χωρίς ν' ανάψουμε φωτιά, χωρίς τίποτα, όλοι στοιβαγμένοι. Το κάτω στρώμα και το απάνω στρώμα. Ηταν μικρό το εκκλησάκι. Αυτοί που έπρεπε να πάνε τη νύχτα για σκοπιά, ήταν από κάτω και έπρεπε να ανακατωθούμε για να πάμε σκοπιά. Και έτσι ήμασταν οκτώ με δέκα μέρες νωρίτερα πριν αρχίσει η μάχη για την κατάληψη του Καρπενησίου. Παρακολουθούσαμε όλες τις κινήσεις του αντίπαλου, κάναμε αναγνώριση, ανεβήκαμε και στο ύψωμα που είναι πάνω απ' τον Αϊ - Γιώργη όπου κάναμε έρευνα αν ο στρατός κινείται προς αυτά, αν έχουμε καθαρό χώρο και ήμασταν έτοιμοι».\nΜας περιγράφει και τη μάχη στη Στρογγύλη, στον Αϊ - Γιώργη, που έγινε μετά την κατάληψη και την ανακατάληψη του Καρπενησίου. «Ξέρεις τι γινόταν εκεί; Εβλεπες το χιόνι, το φρέσκο χιόνι που έπεφτε. Αυτοί δεν μπορούσαν να πάνε μέσα απ' το δάσος, δεν μπορούσαν να βαδίσουν, να προχωρήσουν και πήγαιναν απ' το ξέφωτο. Εκεί στο ανοιχτό μέρος που πήγαιναν, οι δικοί μας τους άφηναν και προχωρούσαν μέσα στο χιόνι. Το χιόνι, ήταν πολύ ρευστό. Και τους άρχιζαν ύστερα με τα πολυβόλα και έβλεπες να μένουν τα πτώματα - κηλίδες αίμα, δηλαδή - πάνω στο χιόνι. Τα έβλεπες απ' την απέναντι πλευρά. Αυτά έγιναν στη Στρογγύλη. Και ξέρεις ποιος ήταν; Ηταν ο ταξίαρχος ο δικός μου, προσωπικά, ο Ολυμπίσιος. Αυτός ήταν μπροστά στην πρώτη γραμμή και κρατούσαμε αυτές τις μέρες και μετά το πήρανε. Ηρθε ο Μπαντέκος, η ταξιαρχία του Μπαντέκου, να ενισχύσει το χωριανό του, τον Ολυμπίσιο, αλλά ήταν δύσκολα. Η μάχη ήταν πολύ δύσκολη…»\nΔιαβιβαστές στο ΔΣΕ\nΤην τελευταία μέρα - μας λέει - η διμοιρία του πέρασε απ' τα υψώματα του Αϊ - Γιώργη στο Βελούχι κι από κει στο Καρπενήσι, όπου για πρώτη και τελευταία φορά, έκανε διαδρομή με αυτοκίνητο προς το Μικρό Χωριό, όπου τους δόθηκε η δυνατότητα να ξεκουραστούν. Το Καρπενήσι ανήκε στις δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού.\nΗ ηρωική πορεία\nΠερίπου απ' το ίδιο σημείο που ο επισκέπτης διασχίζει σήμερα τον Αγραφιώτη - και πολύ κοντά στο σημείο της συνάντησης μας με τον Κ. Τάτση - στις 8 Οκτώβρη του 1947, χιλιάδες αντάρτες του ΔΣΕ, πέρασαν, ξεκινώντας τη μεγάλη πορεία των 1.000 χιλιομέτρων. Τότε, οι άντρες του ΔΣΕ Ρούμελης, ξεκίνησαν στις 8.10.1947, από τον Προυσσό για να φτάσουν στις 20 του ίδιου μήνα στη Βωβούσα Ιωαννίνων! Στη συνέχεια στις 29 Νοέμβρη 1947 κατηφόρισαν φτάνοντας στις 18 Δεκέμβρη ξανά στο Καρπενήσι και συγκεκριμένα στο Μικρό Χωριό. Ο στόχος της πορείας ήταν διπλός: ένα μέρος θα εξοπλιζόταν και ένα άλλο θα έμενε στο μέτωπο του Γράμμου.\nΝα πώς περιγράφει ο Β. Αποστολόπουλος την αρχή αυτής της διαδρομής: «Ωρα 10 βραδινή. Ξεκινά η γιγάντια φάλαγγα, αφού προηγήθηκαν μάχιμα τμήματα να ελέγξουν και καθαρίσουν το δρομολόγιο από μικρές αντιστάσεις που θα συναντούσαν. Τέσσερις χιλιάδες (4.000) μάχιμοι και άοπλοι, λαός, μεταγωγικά, ένα δυνατό ασκέρι, σηκώνει φτερό για την Ηπειρο, για το άγνωστο. Το σκοτάδι είναι πυκνό, πίσσα. Κατηφορίζουμε, μέσω του συνοικισμού Κρέντης, που μοιάζει πως βρίσκεται σε λήθαργο, προς τον ποταμό Αγραφιώτη. Αρχίζει ένα στενό, κατηφορικό μονοπάτι, με πέτρες φυτρωμένες πάνω του, που μας πεδουκλώνουν. Μας κουκουλώνουν χιλιόχρονες βελανιδιές και αριές, που κάνουν το σκοτάδι πυκνότερο, το σύρσιμο δυσκολότερο, το γλίστρημα ευκολότερο. Ο ψίθυρος που πιάνουν τ' αυτιά μας είναι χαμηλόηχες βρισιές. Κάποια φορά, ασπροβόλησε η κοίτη του Αγραφιώτη (…)» (σελ. 38).\nΣτο δρόμο για τ' Αγραφα\nΑνεβαίνουμε τον Αγραφιώτη, απ' το σημερινό δρόμο, ο οποίος έχει αρχίσει να αναβαθμίζεται και να ασφαλτοστρώνεται. «Οταν πηγαίνατε στ' Αγραφα, περνούσατε απ' αυτή τη διαδρομή;», ρωτάμε.\nΟ Κ. Τάτσης, μας λέει: «Για τ' Αγραφα, περνούσαμε από ψηλά, όχι από την κοιλάδα του Αγραφιώτη. Αλλά όταν είχαμε και τραυματίες περνούσαμε από τον ομαλό δρόμο, γιατί δεν μπορούσαν τέσσερα άτομα να κουβαλήσουν το φορείο. Και έπρεπε ο δρόμος να είναι κάπως ευνοϊκός. Και σε εκείνες τις περιπτώσεις που τους κατεβάζαμε κάτω από το βουνό, που ήταν πολύ στενό το μονοπάτι, εκεί το έπαιρναν το φορείο δύο, για να το περάσουν από το στενό μέρος. Και μετά ξανά, έμπαιναν όλοι στη σειρά. Τους τραυματίες τους πήραμε από τη Σκουλικαριά (σ.σ.: ένα χωριό της Αρτας) και τους φέραμε στα Αγραφα. Κάναμε περίπου τρία εικοσιτετράωρα».\nΣτη διαδρομή προς το χωριό των Αγράφων ο Κ. Τάτσης μας διηγήθηκε πώς, το 1948, πέρασε αυτή τη διαδρομή με άλλους εθελοντές, χωριανούς και κοντοχωριανούς από τα χωριά της Αρτας. «Ολοι μας ήμασταν ενταγμένοι προσωρινά για αυτή την αποστολή σε Διμοιρία με διοικητή τον Κώστα Κωσταντέλια», μας λέει. «Η Διμοιρία, είχε αναλάβει αποστολή να μεταφέρει βαριά τραυματισμένους μαχητές και αξιωματικούς της 2ης Μεραρχίας που οι περισσότεροι τραυματίστηκαν στη σκληρή μάχη του ΔΣΕ για την κατάληψη της πόλης Αμφιλοχίας την 30 Ιούνη - 1 Ιουλίου 1948, αλλά ήταν και κάποιοι που τραυματίστηκαν από πυρά αεροπορίας στις μάχες που έδωσαν τα τμήματα στο Αϊ - Λια Ανω Πέτρας και σε άλλα υψώματα».\nΚαι ένα απρόοπτο\n«Αλλά είχαμε και απρόοπτα, σε αυτή την πορεία μεταφοράς των τραυματιών», μας λέει καθώς προχωρούμε ο Κ. Τάτσης. «Εδώ, όπως περάσαμε το ποτάμι (σ.σ.: τον Αγραφιώτη), ένας από τους εθελοντές, μας λιποτάχτησε. Μας λιποτάχτησε και δεν το περιμέναμε. Παιδί αγωνιστή, ο πατέρας του φυλακή, ξυλοκοπήθηκε με τα γεγονότα στο χωριό Κλειστό και ο γιος του - ο μεγαλύτερος, γιατί ο μικρότερος μάς έμεινε - τρύπωσε εδώ μέσα και μας έφυγε. Ο διμοιρίτης αναστατώθηκε και δικαιολογημένα. Εμείς όλοι είχαμε μια πίκρα - καταλαβαίνετε πόσο στενοχωρηθήκαμε - και ψάξαμε μήπως είναι εδώ κοντά. Τίποτα δεν μπορούσαμε να βρούμε και τελικά συνεχίσαμε την πορεία».\nΠριν προχωρήσουμε, όμως, ας πούμε λίγα λόγια για τη μάχη της Αμφιλοχίας, μια απ' τις σημαντικότερες μάχες του ΔΣΕ Ρούμελης, ώστε ο αναγνώστης να αντιληφθεί καλύτερα τα όσα εξιστορούνται. Στη διάρκεια των μεγάλων επιχειρήσεων στο Γράμμο, το καλοκαίρι του 1948, και ενώ το σχέδιο «Κορωνίς» βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, το Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ έδωσε εντολή στη II Μεραρχία της Ρούμελης, να προχωρήσει σε έναν «αντιπερισπασμό». Να καταλάβει την Αμφιλοχία, ώστε, ενεργώντας στα νώτα των κυβερνητικών δυνάμεων, να αποσπάσει κάποιες από τις δυνάμεις τους, από το κύριο μέτωπο.\nΝα πώς περιγράφεται στο βιβλίο «Ο ΔΣΕ στη Ρούμελη» αυτή η μάχη (σελ. 147-149): «Τα μεσάνυχτα της 30.6.48 τα ορισμένα τμήματά μας έφτασαν στ' ακραία σπίτια της Αμφιλοχίας χωρίς να συναντήσουν καμιά αντίσταση. Ο σταθμός διοίκησης της Μεραρχίας βρίσκεται στα Σαρδίνινα, πολύ κοντά στην επιχείρηση. Τη χαραυγή της 1ης Ιούλη 1948 η μάχη γενικεύεται και ο αγώνας παίρνει φοβερές διαστάσεις. Την πόλη υπερασπιζόταν δύναμη ως δύο ταγμάτων πεζικού που είναι οχυρωμένα σε σημεία ετοιμασμένα, αλλά και μέσα σε σπίτια. Από τις πρώτες ώρες παίρνουν μέρος στη μάχη με κανονιοβολισμό 2 ή 3 μικρά πολεμικά που βρίσκονταν στο λιμάνι».\nΗ μάχη ήταν σκληρή καθ' όλη τη διάρκειά της. Το ίδιο βράδυ, τα τμήματα του ΔΣΕ κατάφεραν να απαγκιστρωθούν απ' τις θέσεις τους. Η μάχη χάθηκε, ωστόσο, ήταν σκληρή και γεμάτη απώλειες. Τουλάχιστον 14 οι επιβεβαιωμένοι νεκροί του ΔΣΕ. Δύο σοβαρά τραυματίες: Ο ταγματάρχης Κώστας Βραχωρίτης στην κοιλιά, και ο λοχαγός Σπύρος Παφίλης στο χέρι και τη σπονδυλική στήλη. Τους τραυματίες αυτής της μάχης μετέφερε, με τον τρόπο που μόλις μας διηγήθηκε, ο Κ. Τάτσης.\nΣυνεχίζουμε την πορεία μας προς τα Αγραφα, πάντα ακολουθώντας τον Αγραφιώτη. Γύρω μας, παντού, υψώνονται τα βουνά. Τα βουνά των ανταρτών. Στα μισά περίπου της διαδρομής, λοξοδρομούμε για να βγούμε στο χωριό Μοναστηράκι. Αυτή η παράκαμψη καθόλου τυχαία δεν ήταν, αφού, το Μάρτη του '49, ο Κ. Τάτσης είχε στρατοπεδεύσει εκεί, μαζί με πολλά τμήματα της Μεραρχίας ΙΙ, ενόψει της επιχείρησης στην Αρτα, η οποία πραγματοποιήθηκε 21 με 24 Μάρτη.\nΝα πώς περιγράφει ο Κ. Τάτσης, τη διαμονή του στο χωριό εκείνες τις μέρες, στο βιβλίο του «Το οδοιπορικό ενός ανταρτοεπονίτη στο ΔΣΕ» (σελ. 171-172): «Περίπου στις 13.3.1949 το βράδυ, φτάσαμε στο χωριό Μοναστηράκι, όπου είχαν συγκεντρωθεί πολλά τμήματα της 2ης Μεραρχίας και συνέχιζαν να καταφτάνουν ακόμα. Τα σπίτια του χωριού δεν επαρκούσαν για όλους, γι' αυτόν το λόγο κάναμε χρήση των αποθηκών, των καλυβιών, ακόμα και των στάβλων. Ομως ήμασταν μέσα και είχαμε τη δυνατότητα να ανάψουμε φωτιά, αφού πρώτα είχαμε εξασφαλίσει καυσόξυλα. Οι καιρικές συνθήκες απέκλεισαν τις αεροπορικές επιδρομές. Από συσσίτιο είχαμε εξασφαλίσει να υπάρχει 3 φορές την ημέρα, φυσικά, κρέας υπήρχε λίγο. Εδώ ξεκουραστήκαμε αυτές τις 3 - 4 ημέρες, κάνοντας στρατιωτικά και πολιτικά μαθήματα, αλλά και σκοποβολή».\nΕκεί, μας έδειξε το σημείο όπου έκανε σκοποβολή με το οπλοπολυβόλο «Μπρεντ», παρουσία του Κολιγιάννη, πριν την επιχείρηση της Αρτας και είχε υψηλές αποδόσεις.\nΗ μάχη της Γέφυρας του Κοράκου, που εντασσόταν στην επιχείρηση της Αρτας, ήταν μια απ' τις μεγαλύτερες μάχες που έδωσε ο ΔΣΕ Ρούμελης, με τη συμμετοχή σχεδόν του συνόλου των δυνάμεών του. «Από το Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ δόθηκε εντολή στις δύο μεραρχίες του ΚΓΑΝΕ να ενεργήσουν διείσδυση προς την Αρτα, για να βοηθήσουν επιθετικό ελιγμό που σχεδίαζε το ίδιο, στο χώρο της Β. Πίνδου», αναφέρει ο Β. Αποστολόπουλος (σελ. 214). Και συνεχίζει: «Στις 21 Μάρτη 1949, οι δυνάμεις των δύο Μεραρχιών μας βρίσκονται ανατολικά της Αρτας. Οταν αντιλαμβάνεται ο αντίπαλος πως η Αρτα είναι ο στόχος των ανταρτών, φέρνει 4 τάγματα από την περιοχή της Κόνιτσας και άλλα 4 από την περιοχή της Αμφιλοχίας προς την Αρτα. Τις σημαντικότερες δυνάμεις του, τις κατευθύνει προς το βουνό Πρατίνα, προσπαθώντας να πλευροκοπήσει τα τμήματά μας».\nΕγιναν σκληρές μάχες για την κατάληψη της γέφυρας από τον κυβερνητικό στρατό, με στόχο να ολοκληρώσει την κυκλωτική κίνηση και να σφίξει σαν τανάλια τις δυνάμεις του ΔΣΕ στη Ρούμελη. Ωστόσο, κάτι τέτοιο ποτέ δεν το κατάφεραν. Η τελική φάση της μάχης δόθηκε στις 28 Μάρτη 1949. Το βράδυ, αργά, της ίδιας μέρας, ολοκληρώθηκε η σύμπτυξη των τμημάτων του ΔΣΕ. Και ήταν μόλις τότε που ο κυβερνητικός στρατός κατάφερε να πλησιάσει τη γέφυρα. Την οποία, όμως, ανατίναξαν τα τμήματα του λαϊκού στρατού, πριν προλάβει να συνεχίσει τη σφοδρή του επίθεση. Σε όλη τη διάρκεια της μάχης, τα τμήματα του ΔΣΕ είχαν να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις της αεροπορίας, όλμους - που έβαλλαν από καλύτερες θέσεις - και ένα συνεχή καταιγισμό πυρών.\nΣτη διάρκεια αυτής της μάχης τραυματίστηκε και ο Κ. Τάτσης, όπως μας διηγείται. Ο ίδιος φυλούσε μαζί με μια ομάδα το τελευταίο σπίτι πριν περάσει τη γέφυρα, δηλαδή, μια απόσταση 50 μέτρων. Να πώς περιγράφει στο βιβλίο του «Το οδοιπορικό ενός ανταρτοεπονίτη στο ΔΣΕ» (σελ. 187-188), αυτές τις στιγμές:\n«Περίμενα με αγωνία την αραίωση των πυρών και το σταμάτημα των φωτοβολίδων, μαζί με 15 - 20 άλλους μαχητές και μαχήτριες για να προχωρήσω, για κακή μου τύχη όμως δεχτήκαμε έναν καταιγισμό πυρών όλμων. Το σπίτι δέχτηκε πάνω από 10 βλήματα, ένα από αυτά εξερράγη στην πλευρά του σπιτιού που βρισκόμουν και εγώ. Σε αυτή την πίσω πλευρά του σπιτιού προς τον δρόμο, βρέθηκα και εγώ πεσμένος μπρούμυτα πάνω στο παγωμένο χιόνι και 2 βλήματα από οβίδα όλμου με είχαν τραυματίσει, το ένα από την αριστερή πλευρά (πέρασε μεταξύ 3-4 πλευρών) και κατέληξε τυφλό τραύμα στο συκώτι. Το δεύτερο βλήμα με τραυμάτισε στο κάτω μέρος του καλαμιού, στο αριστερό πόδι, και αυτό το τραύμα, επίσης, ήταν τυφλό.\nΗ αιμορραγία - συνεχίζει - από το τραύμα στο συκώτι ήταν εσωτερική και μόνο λίγο αίμα βγήκε από την εξωτερική, αριστερή πλευρά, που τρύπησε το βλήμα, ενώ η βασική αιμορραγία γινόταν στην κοιλιακή χώρα και έβγαινε αίμα από το στόμα και τη μύτη. Επίσης το τυφλό τραύμα στο πόδι είχε έντονη αιμορραγία. Μετά από την πρώτη στιγμή του τραυματισμού μου, έχασα τις αισθήσεις μου, και έμεινα πάνω στο παγωμένο χιόνι παραπάνω από 2 ώρες». Ο Κ. Τάτσης σώθηκε χάρη στη βοήθεια των συντρόφων του...\nΣτο χώρο του Κινητού Νοσοκομείου\nΑφήνουμε πίσω μας το Μοναστηράκι και συνεχίζουμε το οδοιπορικό μας προς το Τροβάτο, όπου βρισκόταν το Κινητό Νοσοκομείο. Στο δρόμο περνάμε από τον οικισμό Κραβασαρά, όπου υπήρχε Νοσηλευτικός Σταθμός για τους τραυματίες του ΔΣΕ. Εδώ ο Κ. Τάτσης αναγνωρίζει το μέρος που συναντήθηκε - αυτός κι άλλος ένας τραυματίας μαζί του - με δύο μαχητές της επιμελητείας. Αυτοί τους οδήγησαν στο Κινητό Νοσοκομείο.\nΟ καιρός, δυστυχώς, δεν είναι σύμμαχός μας. Η βροχή παραμονεύει και η κατολίσθηση βράχων είναι πιθανή. Ο δρόμος είναι απόκρημνος και από πάνω μας τα βράχια στέκουν απειλητικά. Στη διασταύρωση των δρόμων προς Αγραφα και Τρίδεντρο, κατηφορίζουμε μέσα από το στενό δρόμο προς το Τρίδεντρο και από εκεί παίρνουμε το δρόμο προς το χωριό Βραγγιανά. Εκεί βρεθήκαμε στο σημείο της διασταύρωσης του Μαυρορέματος με τον Αγραφιώτη. «Ακριβώς εδώ έγινε ο κλοιός του Κινητού Νοσοκομείου», μας λέει ο Κ. Τάτσης και μας δείχνει μπροστά μας τα απέναντι δασωμένα βουνό και τη ρεματιά. Από εκείνο το σημείο, ο Κ. Τάτσης και άλλοι εφτά σύντροφοι συμμαχητές του κατόρθωσαν μέσα από πολλές δυσκολίες να ξεφύγουν από τον κλοιό και να διαφύγουν προς την οροσειρά της Νιάλας.\nΛίγα λόγια για το Υγειονομικό του ΔΣΕ\nΠριν δούμε τι έγινε με τον κλοιό του Κινητού Νοσοκομείου στο Τρίδεντρο, θα πρέπει να πούμε λίγα λόγια για το Υγειονομικό του ΔΣΕ, ώστε ο αναγνώστης να αποκτήσει καλύτερη εικόνα των δυσκολιών που αντιμετώπιζαν οι τραυματίες και οι γιατροί του λαϊκού στρατού.\nΤον πρώτο καιρό του αντάρτικου κινήματος, η υγειονομική περίθαλψη ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. «Τις ελαφρές πληγές τους οι πρώτοι αντάρτες τις περιποιούνταν μόνοι τους. Τις έπλεναν με νερό, με κρασί ή με λάδι και για επιδέσμους χρησιμοποιούσαν πανιά ή κομμάτια από ρούχα. Οι ελαφρά τραυματίες ακολουθούσαν τα τμήματα, ενώ όσοι δεν μπορούσαν να μετακινηθούν κρύβονταν σε μαντριά, σε σπηλιές ή στα δάση, με κίνδυνο να πέσουν στα χέρια του εχθρού. Μαζί μ' αυτούς, τον ίδιο κίνδυνο διέτρεχαν και οι αντάρτες της υποτυπώδους υγειονομικής υπηρεσίας, που τους φύλαγαν και τους παρείχαν στοιχειώδη βοήθεια», αναφέρεται στο έργο «Η τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ» (σελ. 301-302).\nΩστόσο, ακόμη και όταν το αντάρτικο φούντωσε, οι δυσκολίες συνεχίστηκαν. «Δεν είναι υπερβολή να αναφερθεί ότι επρόκειτο για ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα, που αντιμετώπιζε ο Δημοκρατικός Στρατός», σημειώνεται στο ίδιο έργο (σελ. 302). «Γενικά», σημειώνεται σε άλλο σημείο (σελ. 302-303), «πουθενά δεν υπήρξαν εκείνες οι συνθήκες, που θεωρούνται απαραίτητες, για να κατορθώσει ο γιατρός να προσφέρει, στο βαθμό που χρειάζεται και μπορεί, τις υπηρεσίες του».\nΤι έγινε, όμως, με το Κινητό Νοσοκομείο του ΔΣΕ Ρούμελης, στις 22 Μάη του 1949, στο Τρίδεντρο; Ας δώσουμε το λόγο στον Κ. Τάτση: «Στις 22.5.49, περίπου τις πρωινές ώρες, πριν ακόμα καλά - καλά βγει το φως την ημέρας, περάσαμε το ποτάμι Αγραφιώτης, το οποίο έρχεται από Τροβάτο και Βραγγιανά, στο σημείο που ενώνεται με τη ρεματιά, που ονομάζεται Μαυρόρεμα και κατεβαίνει από τη Νιάλα. Στη συνέχεια προωθηθήκαμε μέσα στο Μαυρόρεμα προς τη Νιάλα σε απόσταση 60 - 80 μέτρα. Εκεί, σε εκείνη τη ρεματιά, κάτω από τα νέα και γεμάτα βλάστηση πλατάνια και άλλα διάφορα δέντρα, αποφασίσαμε να κάνουμε λούφα την ημέρα.\nΗ κούραση, η πείνα, τα τραύματα και η αδυναμία που γενικά προερχόταν από την έλλειψη διατροφής για μεγάλα χρονικά διαστήματα, έριξε αμέσως την απόλυτη πλειοψηφία των τραυματιών σ' έναν βαθύ ύπνο. Αφού πέρασαν περίπου 2-3 ώρες, απότομα, μας αιφνιδίασε μια ριπή από οπλοπολυβόλο και μερικές τουφεκιές του αντιπάλου, που βρισκόταν στα 70 - 80 μέτρα στην ευθεία και είχε ανοίξει πυρ σε κάποιους μαχητές της Διμοιρίας Ασφαλείας του Νοσοκομείου που είχαν πάει σε κάποια σπιτάκια που βρίσκονταν στη δασωμένη πλαγιά πιο πέρα. Πρέπει να τονιστεί ότι η Διμοιρία Ασφαλείας δεν είχε καταλάβει θέσεις γύρω από τον καταυλισμό μας και δεν παρατηρούσε κανένας τις κινήσεις του στρατού, γεγονός που οδήγησε στον αιφνιδιασμό μας, και έτσι η Διμοιρία αυτή με τους περίπου 17 μαχητές δεν μπόρεσε να ρίξει ούτε μια ντουφέκια στον στρατό» («Το οδοιπορικό ενός ανταρτοεπονίτη στο ΔΣΕ», σελ. 208-209). «Τότε - συνεχίζει σε άλλο σημείο - με τις πρώτες ριπές του οπλοπολυβόλου του αντιπάλου, καταλάβαμε ότι βρισκόμαστε σε κλοιό, χωρίς φυσικά, να γνωρίζουμε καθαρά τις θέσεις του, ούτε καν κάποιος να βρεθεί να καθοδηγήσει τους τραυματίες και τους είδαμε να σκορπίζουν ανοργάνωτα μέσα στη δασωμένη ρεματιά».\nΠώς ξέφυγαν και βγήκαν στη Νιάλα\nΚατά το μεσημέρι της ίδιας μέρας, όπως μας λέει ο Κ. Τάτσης, ο στρατός κατάφερε να πιάσει τη βασική μάζα των τραυματιών, γύρω στους 60 - 70 μαχητές του ΔΣΕ, και να τους οργανώσει σε φάλαγγα που οδηγήθηκε προς το χωριό των Αγράφων. Ωστόσο, ένα μέρος των τραυματιών και του νοσηλευτικού προσωπικού διέφυγε πάνω στη δασωμένη ρεματιά. Μόλις αυτή η κίνηση έγινε αντιληπτή απ' τις δυνάμεις του στρατού, άρχισε να καταλαμβάνει θέσεις - κλειδιά γύρω απ' τη ρεματιά, για να ανακόψει το πέρασμα των ανταρτών στη δασωμένη περιοχή, οπότε θα ήταν πιο εύκολο να διαφύγουν.\nΟπως μας λέει ο Κ. Τάτσης, εκτός απ' τη δική του ομάδα των 8 μαχητών που κατάφερε να διαφύγει, ήταν και άλλη μια ομάδα 16-17 ανταρτών που προέρχονταν από τη Διοίκηση και τη Διμοιρία Ασφαλείας του Κινητού Νοσοκομείου. Το μεσημέρι, πάνω στη Νιάλα - συνεχίζει τη διήγησή του ο Κ. Τάτσης - εμφανίστηκε δύναμη του στρατού, με στόχο να ανακόψει τη διαφυγή των ανταρτών. Ομως, η ομάδα των 17 μαχητών είχε ήδη προλάβει να περάσει και να κατευθυνθεί προς το χωριό Καροπλέσι. Η ομάδα που ήταν και ο Κ. Τάτσης είχε μείνει στο δασωμένο. «Εκτιμώντας την κατάσταση (...) διαπιστώσαμε ότι την επόμενη ημέρα θα είναι δύσκολο να καταφέρει κάποιος να κρυφτεί σ' αυτόν το χώρο από το στρατό. Τότε, καταλήξαμε στην ομόφωνη, μοναδική και επικίνδυνη απόφαση να περάσουμε τη νύχτα την οροσειρά της Νιάλας, που ήταν πιασμένη από το στρατό. Το σημείο που επιλέξαμε να περάσουμε στη Νιάλα ήταν ο μεγάλος αυχένας, όπου έγερνε ο δρόμος προς την Πόρτα Καρδίτσας» («Το οδοιπορικό ενός ανταρτοεπονίτη στο ΔΣΕ», σελ. 212).\nΗ μικρή ομάδα των ανταρτών, στην οποία συμμετείχε και ο Κ. Τάτσης, μέσα από πολλές δυσκολίες κατάφερε να περάσει απ' τη Νιάλα. Αμέσως μετά την οροσειρά, η ομάδα «έπεσε» πάνω σε στρατιωτικό καταυλισμό, απ' όπου σώθηκε χάρη στα ελλιπή μέτρα ασφαλείας του στρατού. Κατευθύνθηκαν προς το χωριό Μοναστήρι Σάικα και στο Μέγδοβα. Τη νύχτα, κατάφεραν να περάσουν στο δασωμένο μέρος της ρεματιάς και να πάρουν το δρόμο προς το Μοναστήρι, όπου και συναντήθηκαν με την ομάδα των 17, που είχε περάσει τη Νιάλα την προηγούμενη μέρα...\nΦεύγουμε απ' το Τρίδεντρο και κατευθυνόμαστε προς τα Αγραφα. Το ιστορικό αυτό χωριό είναι το τελευταίο μέρος του οδοιπορικού μας. Μπαίνοντας στο χωριό, ο Κ. Τάτσης αναγνωρίζει το μεγάλο πλάτανο στην πλατεία, όπου είχαν αφήσει τους τραυματίες μετά τη μεγάλη μάχη της Αμφιλοχίας και που η ομάδα στην οποία συμμετείχε είχε επιφορτιστεί να τους μεταφέρει.\nΑπό την πλατεία των Αγράφων, βλέπουμε τα γύρω βουνά. Ευτυχώς, η βροχή δεν ήταν μεγάλη. Εβρεξε ίσα για να ποτιστεί το χώμα και να βγει ακόμα πιο καθαρή η μυρωδιά του βουνού και της φύσης. Ο,τι βλέπουμε γύρω μας, ήταν τα λημέρια των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού. Σε αυτές τις κορφές, έδωσαν τη ζωή τους, για να ανατείλει ένας νέος κόσμος, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ηταν ένας δίκαιος αγώνας...\nΑντί για άλλο επίλογο, μετά απ' αυτό το οδοιπορικό στα χωριά του Αγραφιώτη, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να δώσουμε το «λόγο», στον έναν απ' τους δύο μεγάλους στρατηγούς του ΔΣΕ στη Ρούμελη, το Χαρίλαο Φλωράκη (Γιώτη) - ο άλλος ήταν ο Γιάννης Αλεξάνδρου (Διαμαντής) - μετέπειτα ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Να τι είχε γράψει ο Χαρ. Φλωράκης, προλογίζοντας το έργο του Β. Αποστολόπουλου «Ο ΔΣΕ στη Ρούμελη» (σελ. 7):\n«Διαβάζοντας αυτό το γραφτό προβάλλει το ερώτημα: Ποιος είναι ο ηθικά νικητής και ποιος ο νικημένος; Οι άλλοι πάλεψαν και νίκησαν "όχι για να σωθεί ο τόπος, μα να παραδοθεί στην ξένη υποτέλεια". Οι μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού πάλεψαν και "νικήθηκαν" για να δει ο τόπος μας άσπρες μέρες, πάλεψαν για μια δίκαιη κοινωνία. Αυτό το όραμα δίνει απάντηση και στο ερώτημα από πού αντλούσε αυτή την αντοχή και δύναμη ο μαχητής του ΔΣ να αντιμετωπίζει τις αφάνταστες δυσκολίες και να φτάνει στο σημείο να περιφρονεί και να νικάει το θάνατο»...\nΧαχαχα αυτο ηταν και το κυκνειο ασμα τους, η τελευταια λεηλασια σε αμαχους και γυναικοπαιδα, του καπεταν γιωτη, και του διαμαντη… το πληρωσαν μετα Το Τιμημα Της Προδοσιας, και τις σφαγες τοσων αθωων καπου ψηλα στο βιτσι..\nΔημοσιεύσεις 9 • Εμφανίσεις 3410 • περιηγούνται


Αυτά είναι! Ποια star εθεάθη με την γκουρού της μετά από προσκύνημα στην Ινδία; - Queen.gr\nΑυτά είναι! Ποια star εθεάθη με την γκουρού της μετά από προσκύνημα στην Ινδία;\nΆλλες κάνουν ψυχανάλυση και άλλες μελετούν τον Dalai Lama\nΠού να μην έφθανε και στο τέλος το διαζύγιό της Demi Moore με τον Ashton Kutcher. Και τι δεν έχει κάνει η star για να μπορέσει να ξεπεράσει τον χωρισμό της από τον ηθοποιό. Πριν λίγες ημέρες, λοιπόν, η Demi Moore εθεάθη στο αεροδρόμιο του Λος Άντζελες έχοντας στο πλευρό της την γκουρού της επιστρέφοντας από προσκύνημα στην Ινδία.\nΗ 51χρονη Demi φαινόταν πολύ χαρούμενη αν και το βλέμμα της προτίμησε να το καλύψει πίσω από τα μαύρα της γυαλιά ενώ επέλεξε ένα total black look. Η γκουρού της από την άλλη ήταν ντυμένη στα ολόλευκα και δεν ήταν δυνατόν να περάσει απαρατήρητη με το ολόλευκο τουρμπάνι στο κεφάλι της.\nΟι δυο τους είχαν πάει στην Dharamshala, στην Ινδία, όπου φέρεται να μελέτησαν τον Dalai Lama. Σύμφωνα με το περιοδικό UsWeekly , επισκέφθηκαν το προσκύνημα για να παρακολουθήσουν ένα συνέδριο με τον τίτλο «Πόθος , επιθυμία και Εθισμός».\nΠάντως όπως λέγεται η Demi αυτή την περίοδο είναι στα καλύτερά της ενώ σε λίγες εβδομάδες θα βγει το διαζύγιο της.


Ξάνθη: Το φορτηγό ψυγείο «έκρυβε» πάνω από 80 παράτυπους μετανάστες\nΒρίσκεστε σε:Αρχική»Ελλάδα»Ξάνθη: Το φορτηγό ψυγείο «έκρυβε» πάνω από 80 παράτυπους μετανάστες\nΗ αστυνομία της Ξάνθης εντόπισε φορτηγό ψυγείο το οποίο μετέφερε πάνω από 80 παράτυπους μετανάστες.\nΛίγο μετά τα διόδια της Ξάνθης, η αστυνομία ακινητοποίησε το φορτηγό και συνέλαβε τον οδικό διακινητή, όπως αναφέρει το xanthinews.gr.\nΣτο κοντέινερ στην πίσω πλευρά του φορτηγού ήταν στοιβαγμένοι πάνω από 80 παράτυποι μετανάστες, πολλοί εκ των οποίων αντιμετώπισαν αναπνευστικά προβλήματα, και για το λόγο αυτό κλήθηκαν ασθενοφόρα από Ξάνθη και Καβάλα για να τους μεταφέρουν στο νοσοκομείο.\nΟι συνθήκες ήταν ασφυκτικές και είναι αμφίβολο αν θα κατόρθωναν να επιβιώσουν στο ταξίδι μέχρι τη Θεσσαλονίκη.\nΚρανίδι: Μετανάστες που είναι σε καραντίνα «ποδοπατούνται» για τα τρόφιμα (βίντεο) Πόσο αντέχουν τα αυγά στο ψυγείο; Κορωνοϊός-Ξάνθη: Σε καραντίνα τα χωριά Ζουμπούλι και Αρναούτι Διάρρηξη τα ξημερώματα σε κοσμηματοπωλείο στο Κορδελιό-“Κατέβασαν” τα ρολά με φορτηγό Κορωνοϊός – Ιταλία: Σε καραντίνα πλοίο με 180 μετανάστες απέναντι από το Παλέρμο Το πέρασμα της κακοκαιρίας στην Ξάνθη (φωτο) Ιταλία-Κορωνοϊός: Πάνω από 15.000 οι θάνατοι Κορονοϊός: Διασωληνώθηκε στρατιωτικός από την Ξάνθη Kορωνοϊός: 41 οι νεκροί – 4ος νεκρός στην Ξάνθη, ένας 60χρονος\nΠροηγούμενο άρθροΈκλεισε η Πατρών – Πύργου από πτώση δέντρων\nΕπόμενο άρθρο Χίος: Νεκρό 2χρονο προσφυγόπουλο σε τροχαίο\nΚρανίδι: Μετανάστες που είναι σε καραντίνα «ποδοπατούνται» για τα τρόφιμα (βίντεο)


Ο Διομήδης υποδέχεται το Σάββατο το Σεριφάτο Αιγίου - Παραπολιτικά Αργολίδα\nHome » ΑΘΛΗΤΙΚΑ » ΔΙΟΜΗΔΗΣ » HANDBALL » Ο Διομήδης υποδέχεται το Σάββατο το Σεριφάτο Αιγίου\nΟ Διομήδης υποδέχεται το Σάββατο το Σεριφάτο Αιγίου\n3/09/2017 08:12:00 μ.μ.\nΓια την 18η αγωνιστική της Handball Premier ο Διομήδης υποδέχεται το Σάββατο 11 Μαρτίου στις 18.00 στο Κλειστό Γυμναστήριο Νέας Κίου το Σεριφάτο Αιγίου. Διαιτητές της αναμέτρησης ορίστηκαν οι κύριοι Καραπάνος και Κουτσός, με παρατηρητή αγώνα τον κύριο Νικολίτσα.\nΟ παίκτης μας Νίκος Χατζηκωνσταντίνου δήλωσε στην επίσημη ιστοσελίδα μας: «Δείξαμε χαρακτήρα ως ομάδα μετά την κακή εμφάνιση με τον Δούκα και καταφέραμε να πάρουμε ένα πολύ σημαντικό βαθμό στην έδρα του πρωτοπόρου ΙΕΚ Ξυν. Αυτή την εβδομάδα αντιμετωπίζουμε μια νεοφώτιστη ομάδα στην κατηγορία, η οποία όμως διαθέτει έμπειρο ρόστερ και είναι ικανή για εκπλήξεις. Κάθε νίκη για εμάς από εδώ και πέρα μας φέρνει πιο κοντά στο στόχο μας, που δεν είναι άλλος από την τετράδα. Στο παιχνίδι με το Αίγιο θα δώσουμε το 100% για να εξασφαλίσουμε τους 2 βαθμούς».\nΟ παίκτης μας Χρήστος Αργυρού τόνισε: «Το Σάββατο έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια αρκετά δυνατή ομάδα με έμπειρους παίκτες όπως ο Μπαλωμένος και ο Σαμαράς. Το Σεριφάτο έρχεται με στόχο τη νίκη, αφού στη περασμένη αγωνιστική είχε μια σφοδρή ήττα από τον ΠΑΟΚ. Από την άλλη εμείς, αν και με δύο σημαντικές απουσίες (Δάσκαλο και Κοτανίδη), δουλεύουμε σκληρά για να καλύψουμε το κενό των δύο συμπαικτών μας. Στόχος βέβαια είναι να κρατηθούμε στη τετράδα, θέλοντας τη νίκη για να πάρουμε τους δύο βαθμούς».\nPosted by ΔΑΝΑΩΝ ΓΗ at 3/09/2017 08:12:00 μ.μ.


Βάζει τέλος στα σενάρια για διακοπή λειτουργίας των σχολείων το Υπουργείο Παιδείας\nΣε σχετική ανακοίνωση, το Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας αναφέρει πως σε συνέχεια χθεσινών ανακοινώσεων και παρεμβάσεων με αντικείμενο το «κλείσιμο» σχολείων, το Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας (ΥΠΠΑΝ) διευκρινίζει τα ακόλουθα:\n1. Για τη λειτουργία των σχολείων ακολουθείται Υγειονομικό Πρωτόκολλο, με συγκεκριμένες πρόνοιες για πρόσωπα που προσβάλλονται από τη νόσο COVID19 ή χαρακτηρίζονται ως «επαφές».\n2. Οι ενδιαφερόμενοι ειδοποιούνται από τις Ιατρικές Υπηρεσίες και από τη διεύθυνση του σχολείου και ακολουθούν τις οδηγίες που τους δίνονται στη βάση του Υγειονομικού Πρωτοκόλλου. Κανένας άλλος δεν μπορεί να δίνει οδηγίες.\n3. Στο ΥΠΠΑΝ λειτουργεί Ομάδα Διαχείρισης Περιστατικών COVID-19, η οποία, σε άμεση συνεργασία με την Ομάδα Ιχνηλάτησης του Υπουργείου Υγείας και την αντίστοιχη Διεύθυνση του Υπουργείου Παιδείας καθώς και τη διεύθυνση του σχολείου, αντιμετωπίζει τα περιστατικά.\n4. Το Υγειονομικό Πρωτόκολλο δεν προβλέπει τη διακοπή λειτουργίας σχολείων. Είτε πρόκειται για το σχολείο στη Λεμύθου είτε για οποιοδήποτε άλλο σχολείο, όπου σημαντικός αριθμός μαθητών/τριών ή/και εκπαιδευτικών πρέπει να παραμείνουν κατ’ οίκον, εφαρμόζεται το Υγειονομικό Πρωτόκολλο και τόσο οι μαθητές/μαθήτριες όσο και οι εκπαιδευτικοί ακολουθούν οδηγίες της Διεύθυνσης του σχολείου.\n5. Μαθητές/μαθήτριες οι οποίοι/οποίες δεν έχουν ειδοποιηθεί από τη Διεύθυνση του σχολείου ή/και την Ομάδα Ιχνηλάτησης για να παραμείνουν κατ’ οίκον, οφείλουν να παρουσιαστούν στο σχολείο τους. Σε αντίθετη περίπτωση θα καταγράφονται απουσίες.\n«Το ΥΠΠΑΝ καλεί όλους να συνεργαστούν υπεύθυνα προκειμένου να εφαρμόσουμε συντεταγμένα τις οδηγίες συλλογικής προστασίας που δίνονται από τις υγειονομικές Αρχές της χώρας», αναφέρεται στην ανακοίνωση.\nΠαρά την κατανοητή ένταση, την αγωνία και ανησυχίες που μπορεί να επικρατούν σε συνθήκες πανδημίας, πρέπει να αποφεύγονται αυτοσχέδιες και αποσπασματικές αντιδράσεις. Για τη λειτουργία των σχολείων αποφασίζει το Υπουργείο μέσω των Διευθύνσεών του και των διευθυντών των σχολείων, σε στενή συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας.\n«Παρακαλούνται και οι γονείς/κηδεμόνες, όπως και το ευρύτερο κοινό, να μη λαμβάνουν υπόψη ανακοινώσεις που εκδίδονται από οποιονδήποτε φορέα εκτός της αρμόδιας Αρχής».\nΓια τη διαχείριση των σχολείων μέσα σε συνθήκες πανδημίας ενημέρωσε την ΠΣΕΜ ο ΥΠΠΑΝ


Σοκ στα Βριλήσσια! Αυτοπυρπολήθηκε στη μέση του δρόμου - Ηλεία Οικονομία\nΣοκ στα Βριλήσσια! Αυτοπυρπολήθηκε στη μέση του δρόμου\n– Ενας 35χρονιος επιχείρησε να βάλει τέλος στη ζωή του, στις 10.30 το πρωί, στα Βριλήσσια\n– Περιέλουσε τα ρούχα του με εύφλεκτο υγρό και αυτοπυρπολήθηκε\n– Μεταφέρθηκε με εγκαύματα στο νοσοκομείο\nΌπως αναφέρει το newsit.gr, στο νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς μεταφέρθηκε ένας άνδρας περίπου 35 χρόνων, με εγκαύματα, μετά την προσπάθεια του να βάλει τέλος στη ζωή του. Ο άνδρας αυτοπυρπολήθηκε στις 10.30 το πρωί στη διασταύρωση των οδών Αναπαύσεως και Πεντέλης, στα Βριλήσσια.\nΣτο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που μετέφερε τον άνδρα στο νοσοκομείο. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες φέρει καθολικά εγκάυματα και η κατάστασή του είναι σοβαρή.\nΜέχρι στιγμής δεν εχει γίνει γνωστό τί οδήγησε τον άνδρα στην απόφαση αυτή.


Μηχανή του Χρόνου: Ποια είναι η γυναίκα που ενέπνευσε τη διάσημη αμερικανική αφίσα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου | Μηχανή του Χρόνου | News 24/7\nΜηχανή του Χρόνου: Ποια είναι η γυναίκα που ενέπνευσε τη διάσημη αμερικανική αφίσα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου\nΈγινε σύμβολο του φεμινιστικού κινήματος και συνδέθηκε με την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Το πρόσωπο της αφίσας ταυτοποιήθηκε το 2016\nΜαρτίου 08 2018 11:35\nTο πρόσωπο της διάσημης αμερικανικής αφίσας με την εργάτρια που «κάνει ποντίκι» υπήρξε παγκόσμιο σύμβολο της γυναικείας χειραφέτησης και του φεμινισμού. Μια γυναίκα θεωρούταν για χρόνια η έμπνευση της φωτογραφίας, αλλά η εκδοχή αποδείχθηκε λάνθασμένη. Το πρόσωπο της αφίσας ταυτοποιήθηκε το 2016. Ποια είναι η γυναίκα και η ιστορία της αφίσας;\nΜια γυναίκα με μπαντάνα στα μαλλιά, φορά τη μπλε στολή της εργάτριας, σφίγγει το μπράτσο της και παροτρύνει τις υπόλοιπες γυναίκες «Μπορούμε να το κάνουμε». Παρότι η εργάτρια της αφίσας έγινε παγκόσμιο σύμβολο του φεμινιστικού κινήματος, η πρόθεση της αφίσας ήταν διαφορετική. Η Ρόζι, «η εργάτρια που καρφώνει», απευθυνόταν σε όλες τις Αμερικανίδες και συμβόλιζε την εργάτρια που ήταν έτοιμη να δουλέψει σκληρά και να προσφέρει με το δικό της τρόπο στον αγώνα της πατρίδας της.\nΑμερικανίδες εργάτριες σε εργοστάσιο αεροσκαφών\nΗ αφύπνιση των εργατριών\nΤην αφίσα με το σύνθημα, «Μπορούμε να το κάνουμε», σχεδίασε ο Ο Τζέι Χάουαρντ Μίλερ για το Τμήμα Πολεμικής Παραγωγής της Westinghouse Electric’s. Απευθυνόταν στις γυναίκες εργάτριες και τις προέτρεπε να εργαστούν σκληρά για την πατρίδα, η οποία τους είχε ανάγκη. Η μορφή της εμβληματικής γυναικείας μορφής που επιδεικνύει τη δύναμή της εκτυπώθηκε σε 1.800 αντίγραφα, τα οποία εκτέθηκαν στους χώρους εργασίας μόλις για πέντε ημέρες. H Ρόζι της αφίσας έγινε ένα από τα πιο επιτυχημένα εργαλεία στρατολόγησης και το σύμβολο των εργατριών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.\nΣε διάστημα πέντε χρόνων, από το 1940 έως το 1945, το γυναικείο εργατικό δυναμικό αυξήθηκε από 27% σε 37 %. Η συμβολή των γυναικών, ειδικά στην αεροπορική βιομηχανία, ήταν καθοριστική. Ωστόσο, οι ανισότητες στην πληρωμή σε βάρος των γυναικών δεν εξαλείφθηκαν, καθώς με δυσκολία αποκτούσαν τα μισά των απολαβών των ανδρών.\nΑμερικανίδα εργάτρια σε βιομηχανία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου\nOι γυναίκες πίσω από το πρόσωπο της Ρόζι\nΗ εκστρατεία της Ροζι, της εργάτριας που καρφώνει, εξαπλώθηκε σε ταινίες, εφημερίδες, φωτογραφίες, άρθρα και τραγούδια προωθώντας την στελέχωση των εργοστασίων από γυναίκες ως πατριωτική ανάγκη. Μαζί με την αφίσα, μεγάλη απήχηση είχε και ένα τραγούδι του 1942 για την αληθινή ιστορία της Ροζαλίντ Ουόλτερ, μιας εργάτριας κατασκευής του μαχητικού αεροπλάνου F4U Corsair σε νυχτερινή βάρδια. Το τραγούδι και η αφίσα ταυτίστηκαν για πολλούς Αμερικανούς.\nΜια άλλη εκδοχή της Ρόζι εμφανίστηκε από τη Νόρμαν Ρόκγουελ, την πιο γνωστή εικονογράφο της Αμερικής, η οποία απεικόνισε τη Ρόζι ως μια μυώδη γυναίκα με ένα περίστροφο στο χέρι να πατά το χιτλερικό μανιφέστο, «Ο Αγών μου». Το μοντέλο που εικονογραφήθηκε ήταν η Μαίρη Ντόιλ, η οποία ήταν τηλεφωνήτρια.\nΔεξιά το εξώφυλλο του τραγουδιού Rosie the riveter. Αριστερά το εξώφυλλο της Νόρμαν Ροκγουελ\nH φωτογραφία της εργάτριας που ενέπνευσε την αφίσα\nΓια χρόνια ήταν γνωστό ότι ο φωτογράφος Mίλερ εμπνεύστηκε το σκίτσο από τη φωτογραφία μιας γυναίκας, η οποία εργαζόταν ως χειρίστρια διατρητικού μηχανήματος για μεταλλικές σφραγίδες για λογαριασμό της εταιρείας American Broach & Machine Co. Η φωτογραφία της Τζεραλντίν Χοφ είχε τραβηχτεί την ώρα που χειριζόταν το μηχάνημα και είχε κυκλοφορήσει σε εφημερίδες το 1943. Ωστόσο, δεν ήταν τόσο μυώδης και αποφασιστική όσο η γυναίκα της αφίσας.\nTο 1982 η Washington Post σε ένα αφιέρωμα με προπαγανδιστικές αφίσες από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, συμπεριέλαβε και τη διάσημη αφίσα του Μίλερ. Εκεί η Χοφ θεώρησε ότι αναγνώρισε τον εαυτό της. Έως και τον θάνατό της το 2010, θεωρούταν το πρόσωπο της φωτογραφίας, ενώ το όνομα της συνόδευε τη λεζάντα της εικόνας.\nΗ αυθεντική φωτογραφία που ενέπνευσε τη προπαγανδιστική αμερικανική αφίσα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου\nΗ ταυτοποίηση του προσώπου της φωτογραφίας\nΤα δεδομένα όμως άλλαξαν και το πραγματικό πρόσωπο που ταυτιζόταν με την αφίσα ήταν άλλο. Την ανατροπή έφερε ο ακαδημαϊκός Τζέιμς Τζέι Κιμπλ από το Πανεπιστήμιο Σέτον Χολ, ο οποίος δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο αποκάλυπτε την πραγματική ταυτότητά του μοντέλου της αφίσας, αμφισβητώντας ότι είναι η Χοφ. Για έξι χρόνια αναζητούσε φωτογραφίες και το 2015 βρήκε μια φωτογραφία από το 1942 με την ίδια εργάτρια στην τοποθεσία Αλαμέντα στην Καλιφόρνια. Η φωτογραφία είχε λεζάντα με το όνομα της εικονιζόμενης.\n‘Ηταν η Ναόμι Πάρκερ από την Οκλαχόμα, η οποία μαζί με την οχταμελή οικογένεια της μετακόμισε στην Αλαμέντα. Εκεί, το 1942, μετά την επίθεση στο Πέρλ Χάρμπορ δούλεψε στον ναυτικό σταθμό της αεροπορίας μαζί με την αδερφή της, Άντα. Φωτογραφήθηκε από ένα πρακτορείο την ώρα που χειριζόταν το μηχάνημα και έγερνε πάνω σε αυτό. Όταν η φωτογραφία της είχε κυκλοφορήσει στα περιοδικά, η μικρή αδερφή της την αναγνώρισε, την έκοψε και τη φύλαξε για 70 χρόνια. Η εικονιζόμενη Ναόμι Πάρερ είχε δει μόνο τη διάσημη αφίσα χωρίς ποτέ να τη συνδυάσει με τη δική της φωτογραφία.\nΗ Ναόμι Πάρκερ είδε για πρώτη φορά τη διάσημη αφίσα συνοδευόμενη με τη δική της φωτογραφία το 2011 σε μια συνάντηση των εργατριών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν είδε ότι η περιγραφή της φωτογραφίας είχε άλλο όνομα από το δικό της σοκαρίστηκε, καθώς ήταν σίγουρη πως το πρόσωπο ήταν το δικό της. Χάρη στην εξάχρονη έρευνα του ακαδημαϊκού το πρόσωπο της φωτογραφίας ταυτοποιήθηκε με το αληθινό πρόσωπο της Ναόμι και την ιστορίας της.\nΗ Ναόμι Πάρκερ αναφώνησε από τη χαρά της: "Νίκη, νίκη, νίκη"\n"Το μόνο που ήθελα ήταν η δική μου ταυτότητα. Δε ζητούσα λεφτά, ούτε φήμη. Οι γυναίκες στη χώρας μας έχουν ανάγκη από σύμβολα. Αν θεωρούν ότι είμαι ένα από αυτά, τότε είμαι ευτυχισμένη."\nΗ Ναόμι Πάρκερ, η εμβληματική γυναικεία παρουσία που ενέπνευσε τη θρυλική αφίσα του ΄Β Παγκοσμίου Πολέμου, πέθανε στις 20 Ιανουαρίου 2018.\nΤο βιβλίο της φεμινίστριας που μπήκε στη μαύρη λίστα του Βατικανού\n«Όταν οι πλούσιοι κάνουν πόλεμο, οι φτωχοί πεθαίνουν». Ζαν Πολ Σαρτρ, ο Γάλλος υπαρξιστής που αιχμαλωτίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και αρνήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας