Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας, μια πρώτη εκτίμηση « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Γλώσσες-γλώσσα: Μύθοι και αλήθειες (ομιλία στη Δράμα)\nΑγγελικά μεζεδάκια »\nΠράγματι, όπως αναφέρθηκε με καμάρι στην παρουσίαση, το ΧΛΑ έχει περίπου 5.000 νεολογισμούς που δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο νεοελληνικό λεξικό, όπως: γενόσημα, έμπολα, μνημονιακός, μπότοξ, πέλετ, φτωχοποιώ. Δεν έχω κάνει ενδελεχή έλεγχο της ακρίβειας αυτού του ισχυρισμού, αλλά θα επανέλθω παρακάτω σε μια από αυτές τις λέξεις. Πάντως, οι νεολογισμοί πρέπει να νοηθούν με την ευρεία έννοια, δεν πρόκειται απλώς για ορολογία των τεχνολογιών αιχμής, αλλά και για άλλους όρους που ανήκουν σε παλαιότερους επιστημονικούς τομείς αλλά δεν έτυχε να λεξικογραφηθούν ως τώρα -παράδειγμα, η ηλεκτροπόντα (κάτι που έχει να κάνει με ηλεκτροσυγκόλληση), όρος που χρησιμοποιείται ευρύτατα αλλά ως τώρα ήταν αλεξικογράφητος.\nΤο ΧΛΑ περιέχει περίπου 75.000 λήμματα, που έχουν επιλεγεί από μια μεγαλύτερη ηλεκτρονική βάση δεδομένων με περίπου 120.000 λήμματα, βάση που έχει συγκροτηθεί με πρωτογενή έρευνα. Κριτήριο για την επιλογή των λημμάτων ήταν και η συχνότητα χρήσης, και ίσως η ονομασία Χρηστικό να συνδέεται και με αυτή την πλευρά. Άλλωστε, μια πρωτοτυπία του λεξικού είναι ότι σε ορισμένες περιπτώσεις τα λήμματα δεν βρίσκονται στο πρώτο ενικό του ενεστώτα ή στον ενικό της οριστικής, όπως στα άλλα λεξικά, αλλά στο πρόσωπο/στον αριθμό όπου απαντούν συχνότατα. Έτσι, λημματογραφείται το αντιβαίνει ή το τεκμαίρεται (και όχι αντιβαίνω, τεκμαίρομαι όπως στα άλλα λεξικά) ή οι άστριοι (ορυκτό είναι αυτό που απαντά στον πληθυντικό συνήθως). Δεν έχω αποφασίσει αν συμφωνώ με αυτή την καινοτομία, πάντως είναι αρκετά χαρακτηριστική.\nΜια άλλη καινοτομία του λεξικού, με την οποία συμφωνώ, είναι ότι αναγνωρίζει διπλή ορθογράφηση σε ορισμένες λέξεις για τις οποίες έχει χυθεί δυσανάλογα πολύ μελάνι (και… ηλεμελάνι), όπως αβγό-αυγό, κτίριο-κτήριο, ορθοπαιδικός-ορθοπεδικός. Βέβαια, μια έμμεση προτίμηση δηλώνεται, αφού το διπλογραφούμενο λήμμα βρίσκεται αλφαβητικά στη σειρά που υπαγορεύεται από τον πρώτο τύπο, αλλά οι δυο ορθογραφίες δίνονται ισότιμα, χωρίς χαρακτηρισμό της μίας ή της άλλης ως εσφαλμένης. Να σημειωθεί πάντως ότι δεν είναι πολλές αυτές οι λέξεις, ίσως 100 ή 200.\nΕξίσου ανεκτικό είναι το ΧΛΑ στους κανόνες «ορθής» χρήσης. Αποφεύγει να χρησιμοποιεί τέτοιους χαρακτηρισμούς όπως ορθό/εσφαλμένο, επειδή, όπως πολύ σωστά λέει στον πρόλογο ο Χ. Χαραλαμπάκης, οι έννοιες αυτές «παρουσιάζουν κατά κανόνα έντονα υποκειμενικό και διαισθητικό χαρακτήρα και γι΄ αυτό στο παρόν Λεξικό αποφεύγεται συνήθως οποιαδήποτε ρυθμιστική τάση. Συχνά γίνεται αποδεκτό το κριτήριο της χαλαρής νόρμας. … Όταν ακόμα δεν έχει γενικευτεί μια εσφαλμένη χρήση, τότε επιβάλλεται να αναφέρεται εμφατικά το ορθό. Αντίθετα, όταν δυο τύποι βρίσκονται σε έντονο ανταγωνισμό, καταγράφεται και ο εσφαλμένος, με παραπομπή στον ορθό».\nΛεξικό δεν είναι το λημματολόγιο, αλλά σε μια πρώτη προσέγγιση δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε περισσότερο βάθος. Για να πάρετε μια γεύση, έκανα ένα τεστ αντιπαραβάλλοντας μια σελίδα του ΧΛΑ με το αντίστοιχο υλικό του ΛΝΕΓ (Μπαμπινιώτη). Πήγα στη σελ. 256, που είναι σημαδιακός αριθμός για τους ασχολούμενους με τα σύνεργα του διαβόλου, αλλά ήταν βαρετή (είχε μόνο λέξεις από αρχι-) κι έτσι πέρασα στη σελ. 1256.\nΛήμματα που τα έχει το ΧΛΑ και δεν τα έχει το ΛΝΕΓ\nπελατοκεντρικός, πελελός, πέλετ, πελίκη, πελματιαίος, πελματικός(*), πελματογράφημα, πελματογράφος, πεμπτοφαλαγγίτικος(*), πέμφιγα, πεμφιγοειδές, πέμψη, ΠΕΝ.ΕΔ., πενετρόμετρο\nΛήμματα που έχει το ΛΝΕΓ και δεν τα έχει το ΧΛΑ\nπέλεκας, πελέκηση, πελεκητής, πελεκισμός, Πέλλα, Πελοπίδας, Πελοπόννησος, Πέλοψ, πελταστής, πέλτη, ΠΕΜΕΝ, πενάκι(*), ΠΕΝΕΝ\nΜε (*) δηλώνω τις περιπτώσεις όπου ο όρος περιέχεται μεν στο άλλο λεξικό αλλά δεν έχει δικό του λήμμα. Από το ακρόνυχο δεν κρίνεται πάντα το λιοντάρι, αλλά αν διαφαίνεται μια διαφορά αυτή ίσως βρίσκεται στο ότι το ΧΛΑ έχει περισσότερους επιστημονικούς όρους. Βέβαια, δεν περιέχει κύρια ονόματα -αυτά είναι μια πρωτοτυπία του ΛΝΕΓ, που έχει αναπτυγμένο εγκυκλοπαιδικό χαρακτήρα (αν και όχι πάντα χωρίς λάθη). Τα περισσότερα λεξικά δεν έχουν κύρια ονόματα. Το ΛΚΝ μάλιστα δεν έχει καν ανθρωπωνύμια, κι έτσι δεν ξέρουμε ποιον θηλυκό τύπο προτείνει για το Άραβας. Το ΧΛΑ τα έχει -και προτείνει το Αράβισσα (συμφωνώ, πρέπει να έχω γράψει, αν και όχι στο ιστολόγιο παρά στον ιστότοπό μου).\nΈγραψα για λάθη. Αλάνθαστο λεξικό δεν υπάρχει -μόνο το παλιό του Δημητράκου διατύπωνε αυτό τον ισχυρισμό, εννοώντας ίσως τα τυπογραφικά λάθη -αλλά το έχω πιάσει σε ένα σοβαρό λεξικογραφικό λάθος, να χρησιμοποιεί στο ερμήνευμα λέξη που δεν περιλαμβάνεται στο λημματολόγιό του (τη λέξη αβόριο). Το λεξικό Μπαμπινιώτη, στην έκδοση του 1998 είχε μπορεί και χιλιάδες αναμφισβήτητα λάθη, πολλά εξόφθαλμα, που με τον καιρό και τις αλλεπάλληλες εκδόσεις έχουν περιοριστεί. Και το ΧΛΑ έχει λάθη, και μάλιστα, επειδή έχω γρουσούζικο χέρι, όταν πήρα το αντίτυπό μου το άνοιξα τυχαία στο λήμμα ‘κατατακτήριος’ όπου υπήρχε το λάθος «κατακτήριες». Το σημείωσα και θα το προωθήσω αρμοδίως για τη δεύτερη έκδοση που έχει ήδη αναγγελθεί.\nΈχει επίσης αναγγελθεί, αν και όχι πολύ συγκεκριμένα, ότι στο μέλλον το υλικό του ΧΛΑ θα διατίθεται στο Διαδίκτυο με δωρεάν πρόσβαση. Kάτι τέτοιο έχει γίνει και με το ΛΚΝ, που είναι εδώ και καιρό (αλλά όχι από την αρχή της κυκλοφορίας του) δωρεάν προσβάσιμο από τον ιστότοπο του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας.\nΗ γενναιοδωρία που χαρακτηρίζει τη μεθ0δολογία του λεξικού επεκτείνεται και στην τιμή του, αφού θα διατίθεται στα βιβλιοπωλεία αντί 48 ευρώ (συν ΦΠΑ 6.5% = 51.12, αλλά στην πράξη κάτω από 46 ευρώ αφού όλα τα βιβλιοπωλεία κάνουν 10% έκπτωση, πολλά μάλιστα και παραπάνω εφόσον το σύγγραμμα δεν είναι λογοτεχνικό κι έτσι δεν ισχύει η ενιαία τιμή). Το λεξικο Μπαμπινιώτη τιμάται σχεδόν τα διπλά (86.40 με την έκπτωση). Η διαφορά είναι εντυπωσιακή και γίνεται ακόμα μεγαλύτερη αν σκεφτούμε ότι για τους εκπαιδευτικούς που θα αγοράσουν το ΧΛΑ από το βιβλιοπωλείο της Ακαδημίας η τιμή είναι πολύ χαμηλότερη, 35 ευρώ (ή 37.2 με τον ΦΠΑ).\nΣτον τύπο γράφτηκαν μερικές ανακρίβειες για το λεξικό, όπως για παράδειγμα ότι περιέχει «3 εκατομμύρια λέξεις-ψηφίδες«. Επειδή με ρώτησαν πολλοί τι να σημαίνει αυτό, να αναφέρω ότι τέτοιος όρος δεν υπάρχει. Πρόκειται για παρανόηση μιας ρητορικής αναφοράς του Χ. Χαραλαμπάκη, ο οποίος στην παρουσίασή του ανέφερε ότι το σύν0λο των λέξεων (wordcount) του λεξικού, λήμματα και ερμηνεύματα μαζί, πλησιάζει τα 3 εκατομμύρια (για την ακρίβεια: 2.960.000 λέξεις). Να δώσω και μερικούς ακόμα αριθμούς: περίπου 75.000 λήμματα, 1819 σελίδες, βάρος 3,6 κιλά -όσο ένα νεογέννητο όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε.\nΠολύ χειρότερες ανακρίβειες έγραψε ο Πάσχος Μανδραβέλης ο οποίος, σε σχετικό άρθρο του, σπάνιο συνδυασμό κακοπιστίας και προχειρογραφίας, αρνήθηκε κάθε αξία στο λεξικό με εντελώς λαϊκίστικα επιχειρήματα, όπως ότι πολλοί παίρνουν 48 ευρώ βδομαδιάτικο (και να το λέει αυτό ο Πάσχος; ) ή ότι κανείς νέος δεν θα φυλλομετρήσει το λεξικό για να βρει αν η λέξη γράφεται αυγό ή αβγό διότι όλοι «γράφουν avgo και ξεμπερδεύουν». Φυσικά, το γελοίο αυτό επιχείρημα θα μπορούσε να προβληθεί εναντίον οποιουδήποτε λεξικού, ακόμη και ηλεκτρονικού. Δικαιολογείται βέβαια λίγη κακοπιστία σε κάποιον που μισεί οτιδήποτε το δημόσιο, αλλά καταντάει και κωμικό να διαβάζουμε ότι «Δεκάδες χρηματοδοτούμενα ερευνητικά κέντρα παράγουν μελέτες που τυπώνονται σε λίγα αντίτυπα και μετά χάνονται από τη δημόσια σφαίρα. Κάποιος ερευνητής που μπορεί να τα χρειαστεί θα πρέπει να γίνει ντετέκτιβ για να τα ανακαλύψει». Όπως εύστοχα σχολίασε ο Μαρίνος στη Λεξιλογία: Τεράστιες γνώσεις ντετέκτιβ απαιτούνται για να ανακαλύψει κανείς, π.χ., αυτό, αυτό, αυτό ή έστω αυτό βρε αδελφέ.\nΚλείνοντας, επαναλαμβάνω ότι δεν έχω μελετήσει σε βάθος το λεξικό -που μόνο όταν αρχίσεις και το χρησιμοποιείς βλέπεις πιο καθαρά τα υπέρ και τα κατά του- οπότε δεν αποκλείεται στο μέλλον να δημοσιεύσω κι άλλο άρθρο ή να αναφερθώ παρεμπιπτόντως σε ψεγάδια του ή σε άλλα χαρακτηριστικά του.\nΠάντως, συνολικά, επικροτώ το ΧΛΑ ακριβώς για τη διακηρυγμένη στάση του κατά της ρυθμιστικής προσέγγισης -που εκδηλώνεται χαρακτηριστικά σε έναν πολυσυζητημένο «νεολογισμό». Το βάζω σε εισαγωγικά, επειδή στην πραγματικότητα νεολογισμός δεν είναι, τουλάχιστον σύμφωνα με μερικούς ορισμούς του όρου. Πρόκειται για τον όρο «γενόσημα» (φάρμακα), που ως τώρα δεν είχε καταγραφεί σε κανένα ελληνικό λεξικό (δείτε όμως πιο κάτω το υστερόγραφο). Το ΧΛΑ τον καταγράφει, ενώ ο Μπαμπινιώτης, επειδή θεωρεί ότι ο όρος είναι ατυχής και παραπλανητικός, απέφυγε να τον συμπεριλάβει στην τέταρτη έκδοση του λεξικού του (Μάρτιος 2012). Δεν μας αρέσει ένας όρος, άρα δεν υπάρχει; Νομίζω ότι αυτή η διαφορά αντίληψης είναι πολύ χαρακτηριστική.\nΈτσι κι αλλιώς όμως, το καινούργιο λεξικό είναι μια καλοδεχούμενη προσθήκη και θα πάρει τη θέση του στα ράφια των βιβλιοθηκών μας και στα γραφεία μας, πλάι στα άλλα δυο μεγάλα λεξικά μας -μια και εμείς που δεν ξέρουμε τόσο καλά ελληνικά όσο ο Π. Μανδραβέλης έχουμε ανάγκη να συμβουλευόμαστε και ένα και δύο και τρία μεγάλα λεξικά.\nΤο 1990 δεν είχαμε κανένα μεγάλο και σύγχρονο λεξικό -ο Δημητράκος κι ο Σταματάκος είχαν συμπληρώσει δεκαετίες και δεκαετίες ζωής. Λίγο αργότερα παρουσιάστηκε το Λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη, μια πολύ καλή προσπάθεια για την εποχή και για το μέγεθός της. Στο τέλος της δεκαετίας κυκλοφόρησε το ΛΝΕΓ, το ΛΚΝ και το λεξικό του Κριαρά, ύστερα επανεκδόθηκε το ΛΝΕΓ, ήρθε το ΕΛΝΕΓ και τα άλλα λεξικά του Κέντρου Λεξικολογίας, τώρα το ΧΛΑ, ενώ ακούγεται ότι θα επανεκδοθεί το λεξικό Δημητράκου με εκσυγχρονισμένο λημματολόγιο -εμείς οι γραφιάδες μπορεί να διαμαρτυρόμαστε για χίλια θέματα, αλλά από λεξικά δεν έχουμε παράπονο!\nΥστερόγραφο: Δεν είναι απολύτως ακριβές ότι ο όρος «γενόσημος» καταγράφεται πρώτη φορά στο ΧΛΑ: τον περιλαμβάνει το ελληνογαλλικό λεξικό του Ηπίτη, που είχε κυκλοφορήσει στις αρχές του 20ού αιώνα. Τον περιλαμβάνει επίσης η Συναγωγή του Κουμανούδη, όπου βλέπουμε ότι πρώτη φορά ο όρος χρησιμοποιήθηκε στην ελληνική επιστημονική βιβλιογραφία το μακρινό 1861, αν θυμάμαι καλά. Για «ανύπαρκτη» (κατά Μπαμπινιώτην) λέξη, 150 χρόνια ιστορίας δεν είναι και λίγα!\nThis entry was posted on 7 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:34\tand is filed under Λεξικογραφικά, Παρουσίαση βιβλίου. Με ετικέτα: Γ. Μπαμπινιώτης, ΛΚΝ, ΛΝΕΓ, Λεξιλογία, Π. Μανδραβέλης, Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, ΧΛΑ. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n231 Σχόλια προς “Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας, μια πρώτη εκτίμηση”\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:01\n256=2^8. Πολύ συνηθισμένος αριθμός για όσους διδάσκουν Πληροφορική.Εξίσου συνηθισμένος σε παραδείγματα και ασκήσεις που αφορούν σε γεωμετρικές προόδους.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:03\nΑπό τη δεύτερη(;) θέση να πω την καλημέρα που δεν είπα πριν.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:08\nΠάλι πριν να διαβάσω, εγώ πάλι,έχω κάτι με τη λέξη «εκτίμηση». Θα μου άρεσε «μια πρώτη παρουσίαση, μια πρώτη αξιολόγηση, μια πρώτη προσέγγιση, μια πρώτη ματιά,μια πρώτη εικόνα, μιαπρώτη αίσθηση, μια πρώτη γεύση». Το «εκτίμηση» το συνδέω είτε με ανθρώπινες αξίες είτε με περιουσιακά στοιχεία. Λάθος ίσως, οκ…\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:16\n«… και διαψεύδει όσους θρηνούν για την φθορά της γλώσσας».\nΑλήθεια, γιατί ορισμένοι άνθρωποι εκφράζουν απογοήτευση για την εποχή τους πάνω σε διάφορα ζητήματα και εξυμνούν το παρελθόν; Άραγε ποια ψυχολογική ανάγκη τους σπρώχνει σε αυτό;\nΔιαβάζεις π.χ τον Δημοσθένη να επιτιμά τους συμπατριώτες γιατί δεν είναι αντάξιοι των προγόνων τους.Πολύ παλιό λοιπόν το κουσούρι!\nΛαθολόγοι υπάρχουν αυτό είναι βέβαιο.Υπάρχουν, καθώς φαίνεται, και οι εκ συστήματος θρηνολόγοι!\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:17\n3: Υποκειμενικά είναι αυτά, εγώ τα τρια πρώτα και τα δύο-τρία τελευταία που παραθέτεις δεν θα τα έβαζα.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:25\nΔιπλή ορθογραφία… Ο Πόντιος Πιλάτος σε λεξικό. Γιατί;\nΠώς είναι δυνατόν μια λέξη να έχει δύο ορθογραφίες; Και τι νόημα έχει τότε η «ορθογραφία»; Δηλαδή για να πούμε τη λέξη avgo ανορθόγραφη, θα πρέπει να τη δούμε γραμμένη μόνο ως «αυγώ» ή «αβγώ»; Νομίζω πως το να διαιωνίζουμε δύο ορθογραφίες, μόνο σύγχυση προκαλεί, και χρέος ενός λεξικού είναι να παίρνει σαφή θέση, τουλάχιστον ως προς αυτό. καλώς ή κακώς, όσο κι αν δε μας αρέσει «στο μάτι», στο χέρι» κλπ., ας διαλέξουμε ένα !\nΑλλά, πολύ διπλωματικά, ίσως «φοβάται ο χρήστης το λεξικό, και το λεξικό το χρήστη»…\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:28\n@ 5 : Ναι, δεν είναι όλα ισοδύναμα (και δεν είχα διαβάσει και το άρθρο – μετά την ανάγνωση, θα μου ταίριαζε το «προσέγγιση» απ’ όλα).\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:35\n6 Μα αν είναι χρηστικό, με την έννοια ότι αποτυπώνει τη χρήση, πρέπει ίσα-ίσα να αποδελτιώνει όλες τις μορφές απ’ τη στιγμή τουλάχιστον που χρησιμοποιούνται δόκιμα (το «δόκιμα» εδώ θα σήμαινε, υποθέτω, από μεγάλο αριθμό εντύπων κειμένων).\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:38\nΥποθέτω ότι σε αυτό χρησιμεύουν οι επιθετικοί προσδιορισμοί μπροστά από τη λέξη «Λεξικό». Σε ένα ορθογραφικό λεξικό (υπάρχουν πολλά, δεν είναι μόνο του Μπαμπινιώτη) όντως η ουδετερότητα απέναντι σε διαφορετικούς ορθογραφικούς τύπους θα ήταν ψεγάδι. Αυτό όμως είναι χρηστικό λεξικό, και σε ένα χρηστικό λεξικό μου μοιάζει αυτονόητη η συμπερίληψη των διαφορετικών καθιερωμένων και ευρέως χρησιμοποιούμενων ορθογραφικών τύπων, χωρίς προτίμηση του λεξικού στον έναν ή στον άλλον.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:39\nΜε πρόλαβε ο Δύτης. 🙂\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:43\n@ 8 : Χρηστικό…αλλά τι να χρησιμοποιήσω, ρε παιδί ; Αν ήταν να διαλέξω στην τύχη, γιατί να πάρω το Λεξικό, που λέει ο λόγος; Εντάξει, δε θα το κρίνουμε από ένα αυβγό, αλλά είναι μια όχι και τόσο σωστή ένδειξη.\nΌσο για το «πενετρόμετρο», δε φαντάζομαι να περάσουν άλλα 25 χρόνια για να γραφτεί μέσα και το «κρουσίμετρο» και η «κρουσιμέτρηση», ελπίζω να υπάρχει !\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:44\n@ 9 : Το Ορθογραφικό λεξικό, δεν είναι υποσύνολο του Χρηστικού; Ποια η γνώμη σας;\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:47\nΝομίζω ότι χρηστικό εδώ δεν σημαίνει εύχρηστο. Ο λόγος ύπαρξης του δενξερωποσότομου Oxford English Dictionary δεν είναι να μας καθοδηγεί όταν γράφουμε αγγλικά, είναι να δώσει το αποτύπωμα της αγγλικής γλώσσας, ένα Liddell-Scott για μια (πολύ) πιο πρόσφατη περίοδο της γλώσσας σα να λέμε.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:50\nΜα, χρηστικό δε σημαίνει εύχρηστο, έτσι κι αλλιώς. Χρηστικό σημαίνει περίπου «χρήσιμο».\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:53\nΕ, εδώ απ’ ό,τι έχω καταλάβει σημαίνει «με βάση την τρέχουσα χρήση».\nΕδώ σε θέλω κάβουρα: τι γράφει το ΧΛΑ στο λήμμα «χρηστικός»;\n6. Μα δεν αποβλέπει σε ρύθμιση της γλώσσας. Αν απέβλεπε σε κάτι τέτοιο ίσως και να είχες δίκιο.\nΣτην ουσία τώρα. Το ότι γράφω «αυγό» το κάνω επειδή στα σχολικά μου χρόνια το «αβγό» μου έκοβε βαθμό, κάτι πολύ επικίνδυνο για μένα. Δηλαδή δεν βασίζομαι σε κάποια επιστημονικά αδιαφιλονίκητη άποψη, αλλά στο υποκειμενικό πια συνήθειο. Και, επειδή για το συγκεκριμμένο δεν υπάρχει αδιαφιλονίκητη άποψη των επαϊόντων, και εσύ, φαντάζομαι, στη γνώμη σου βασίζεσαι.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:04\n14. Γιατί χρήσιμο και όχι ωφέλιμο; Αν και συμφωνώ μαζί σου ότι «της τρέχουσας χρησης» ταιριάζει καλύτερα.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:05\nΘίγετε ένα ενδιαφέρον θέμα: τι σημαίνει η λέξη «χρηστικός» αναφορικά με τα λεξικά; Τολμώ να πω πως η λέξη δεν αφορά ένα εύχρηστο ή ένα χρήσιμο λεξικό, αλλά ένα λεξικό της χρήσης της γλώσσας (το οποίο μοιραία θα περιλαμβάνει και «λάθη», είτε πρόκειται για ορθογραφικά, είτε για λέξεις που χρησιμοποιούνται με «λάθος» σημασία). Στις άλλες γλώσσες, η έννοια dictionary of usage, diccionario del uso, dictionnaire del usage κλπ. είναι σαφής και δε συγχέεται με την έννοια του χρήσιμου ή του εύχρηστου. Μόνο στα ελληνικά έχουμε αυτό το πρόβλημα, επειδή προτιμήθηκε ο επιθετικός προσδιορισμός αντί του «λεξικό της χρήσης». Υπό αυτή την έννοια το ορθογραφικό λεξικό δεν αποτελεί υποσύνολο του χρηστικού (τώρα που το σκέφτομαι, υπό καμία έννοια δεν αποτελεί το ορθογραφικό υποσύνολο του χρηστικού. Ένα ορθογραφικό λεξικό μπορεί κάλλιστα να είναι δύσχρηστο ή μειωμένης χρησιμότητας λόγω, π.χ, μικρού αριθμού λημμάτων ή κακής δομής), αλλά μάλλον αντίθετό του.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:13\nΕυχαριστώ για τα νεότερα πολύ ωραία σχόλια. Δυστυχώς θα είμαι έξω ως το βράδυ.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:16\n@ 18 : Όταν λέω ότι το Ορθογραφικό αποτελεί υποσύνολο ενός Ερμηνευτικού, π.χ., εννοώ ότι μαζεύουμε από το πρώτο όλες τις λέξεις, με τη «σωστή» τους ορθογραφία, τους βάζουμε δυο τελείτσες δεξιά, και μετά γράφουμε τη σημασία τους. Όταν κάποιος δεν ξέρει τι σημαίνει μια λέξη, δεν είναι δυνατόν να ανοίξει πρώτα ένα λεξικό για να δει πώς γράφεται, και στη συνέχεια ένα άλλο, για να δει τί σημαίνει ! Αυτό πια είναι μαρτύριο !\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:20\nΚαι για αυτόν ακριβώς το λόγο πρέπει να γράφονται και οι δύο ορθογραφίες (εφόσον είναι αμφότερες διαδεδομένες). Όταν κάποιος δεν ξέρει τι είναι το αβγό, δε θα ξεφυλλίσει όλο το Α ενός λεξικού για να φτάσει στο «αυγό». Αυτο κι αν είναι μαρτύριο! 🙂\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:34\nΑν, κατά μια δική μου ερμηνεία, χρηστικός είναι «ο κατάλληλος να χρησιμοποιηθεί, αυτός που μπορεί να βρει χρήση», (π.χ. χρηστική πληροφορία, χρηστικό αντικείμενο), ο τίτλος του Λεξικού, αν και λίγο «υπεροπτικός», ταιριάζει…\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:48\nΑπό τα λίγα παραδείγματα που αναφέρθηκαν στο άρθρο διακρίνω μία υπερβολική τάση του ΧΛΑ να περιλάβει επιστημονικούς και τεχνικούς όρους.\nΠόσοι μή ειδικοί και πόσο συχνά θα χρησιμοποιήσουν λέξεις όπως πελματογράφημα, πενετρόμετρο, πελματιαίος;\nΑπό την άλλη τι δουλειά έχουν στο γενικό λημματολόγιο ενός λεξικού (μιλάω για το ΛΝΕΓ τώρα) αρκτικόλεξα όπως ΠΕΜΕΝ και ΠΕΝΕΝ που έτσι κι αλλιώς ελάχιστα γνωστά είναι στους μή ναυτικούς κύκλους; Ας φτιάξει ένα ξεχωριστό λημματολόγιο αρκτικόλεξων και ας τα βάλει εκεί.\nΚαι δύο παρατηρήσεις, άσχετες με το λεξικό, αλλά σχετικές με τη γενικότερη χρήση της γλώσσας:\n1) Ε όχι και «της Σοφία Λόρεν» ωρέ λεβέντες! Ακλισιά στη Μόνικα, ας το δεχτούμε, στην Άντζελα, άντε πάει στο διάλο, αλλά και στη Σοφία; Λέξη ελλληνικότατη και πανάρχαια;\n2)»…εδώ και χρόνια η ΟΠΑΠ…»\nΑναρωτιέμαι, είναι άραγε μακριά ο καιρός που θα πούμε και ηΟΤΕ;\n(Από τηλεοπτικές διαφημίσεις και τα δύο παραδείγματα).\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:57\nΣε ένα αγγλικό λεξικό στο ίντερνετ (δεν εχω λινκ τώρα) είχε και γράφημα για κάθε λέξη με το πόσο συχνά χρησιμοποιείται ή απαντάται ανα χρονολογία από το 1800 νομίζω. Υπήρχε κάτι σαν βαθμολογία. Είναι πολύ δύσκολο να γίνει αυτό για τα ελληνικά;\nΞέρετε αν γίνεται κάποια προσπάθεια να μπουν τα ελληνικά γραπτά π.χ. εφημερίδες και λογοτεχνία σε κάποια βάση;\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:01\nΜα ναι χρηστικό είναι αυτό που προορίζεται για χρήση. Έχει να κάνει με το εύχρηστο χωρίς όμως να είναι το ίδιο. Για χρήση ήταν και το προγραμματιζόμενο κομπιουτεράκι του Σίνκλαιρ πριν από σαράντα χρόνια. Το είχα βρει χρήσιμο, αλλά δεν ήταν εύχρηστο. Ούτε το αντίστοιχο της ΤΙ ήταν εύχρηστο, και ας ήταν πιο χρήσιμο.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:03\n@ 23 : (TΠ) Από τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασης του καταστήματος στην Ελλάδα, όπως ξέρω από πρώτο χέρι μέσα από διευθυντικούς κύκλους, υπήρχε επιμονή να αναγράφεται και να λέγεται «η ΙΚΕΑ». Άλλωστε έτσι τυπώνεται και στους καταλόγους της. Eντάξει, αυτό δεν είναι ελληνικό αρκτικόλεξο, αλλά λίγο περίεργο δεν ακούγεται;\nΑπό την άλλη, εφόσον δεν έχεις κανόνα, γιατί να μη διαλέξεις ό,τι θέλεις; (Αλήθεια, λες να υπάρχει τέτοιο λήμμα;)\nΣτα δικά μας τώρα, σε όσα ακρώνυμα αντιστοιχούν ανώνυμες εταιρίες, δεν είναι παράλογη η έλξη, αυτό όμως δε σημαίνει ότι δε θα ήταν σωστότερο να το διευκρινίζεις, αν αλλάξεις άρθρο : «εργάζομαι στον ΟΛΠ», αλλά «ο ισολογισμός, ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΟΛΠ Α.Ε.».\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:04\nΘα εξηγεί φαντάζομαι στον πρόλογο του Λεξικού ο Χαραλαμπάκης τι εννοεί χρηστικό, αλλά προφανώς θα εννοεί dictionary of usage κλπ. – σχόλιο 18.\nΟ Χατζιδάκης ας πούμε αντιδιαστέλλει το ιστορικό από το χρηστικό λεξικό.\nΣε κάποια πρακτικά της Ακαδημίας του 1989 γίνεται λόγος για δίτομο ή τρίτομο χρηστικό λεξικό (ξεκίνησαν πιο φιλόδοξα), που να περιλαμβάνει τις χρησιμοποιούμενες λέξεις τις δημοτικής χωρίς διαλεκτικούς τύπους …\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:10\n@ 25 : Δώρο γάμου μια καφετιέρα : Χρηστικό αν σου αρέσει ο γαλλικός καφές, εσένα προσωπικά, και πίνεις τρεις κούπες τη μέρα (αυτό που λέμε «θα το χαρείς»). Επίσης και χρήσιμο.\nΣκέτα χρήσιμο, αν φιλοξενείς συχνά κόσμο που τους αρέσει ο γαλλικός καφές, ενώ εσύ πίνεις άλλο καφέ.\nΔώρο γάμου ένα κάδρο : χρήσιμο, αν είχες ένα τοίχο που κάτι «ζητούσε», και του ταιριάζει ωραία. Χρηστικό όμως, φυσικά όχι.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:16\n«Ενοποιούνται οι σημασίες και γίνεται διάκριση της σημασίας από τη χρήση, όπως στην περίπτωση του ρήματος «κόβω», που σύμφωνα με ορισμένα λεξικά έχει 53 σημασίες, ενώ κατά το «Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας» οι σημασίες είναι δέκα και οι υπόλοιπες είναι χρήσεις.»\nΑυτό δεν το κατάλαβα καλά, πώς γίνεται η διάκριση της σημασίας απ’ τη χρήση.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:27\n29. Μα αγαπητέ, η σημασία ή το νόημα είναι αυτό που πρωτογενώς αποδίδουν οι ελληνικές (και μόνον αυτες) λέξεις. Γιαυτό και η Γλώσσα η Ελληνίς είναι η μόνη νοηματική. 🙂 🙂 🙂\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:35\n@ 29 : Ας πούμε.»κόβω» με την έννοια του «σταματάω», είναι σημασία : Μη με κόβεις !\n«Κόβω λάσπη», είναι προφανώς χρήση.\nΑυτό άραγε εννοεί;\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:40\nΑν η Ακαδημία χρηματοδοτείται απο το δημόσιο δε θα έπρεπε τα αποτελέσματα της έρευνας να είναι ανοιχτά προσβάσιμα σε όλους; Ανεξάρτητα αν κάποιος θέλει να πάρει την έντυπη έκδοση οπότε βέβαια θα πρέπει να πληρώσει το υλικό.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:47\n(από το άρθρο)\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:54\n33 «όχι πολύ συγκεκριμένα».\nΕπίσης το ερώτημα αφορά και το ΛΚΝ. Δηλαδή πρέπει πρώτα να γίνει κάποια απόσβεση;\n#26: Πάνο κι εγώ θα έλεγα ίσως «ο ισολογισμός της ΟΠΑΠ Α.Ε.».\nΔεν θα πω όμως «ένα νέο τυχερό παιχνίδι λανσάρει η ΟΠΑΠ» ούτε βέβαια …»τα καλώδια της ΟΤΕ»\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:02\n@35 : Ναι, αυτό είπα. Αν βάλεις το θηλυκό, κόλλα και το «Α.Ε.», από δίπλα, να μην προκαλείς !\n(τώρα θυμήθηκα τον Γιώργο το Νάνο,που ήταν χειριστής εκσκαφέα (ο Γς θα τον ξέρει, έχει σκάψει όλα τα άγια χώματα της περιοχής μας) : «Αυτή την εποχή δουλεύω την ΟΤΕ, αλλά θα την παρατήσω !»)\nΚαι μια πουταναφέραμε, αλήθεια, κάτι παλιές διαφημίσεις του/ης Cosmote, με το σήμα-καμπάνα, πώς το έλεγαν; «H Cosmote έχει !» ή «Ο Cοsmote έχει !» ;\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:03\nΘα είκαζα ότι σημασίες του ρήματος «κόβω» είναι πρώτον, «χωρίζω σε κομμάτια» (π.χ. ψωμί), δεύτερον «αποσπώ» (π.χ. λουλούδι), τρίτον «περιορίζω ή σταματώ μια συνήθεια» (το κάπνισμα, το φαΐ, τα γλυκά, την πάρλα,,,) κλπ.\nΕξειδικευμένη χρήση της πρώτης και κύριας σημασίας είναι το «κόβω την τράπουλα» (πάλι χωρίζω σε δυο κομμάτια, αλλά όχι με ψαλίδι, ούτε ανεπανόρθωτα!)\n«Κόβω λάσπη” είναι απλώς ιδιωτισμός, έκφραση, που οι λέξεις που την απαρτίζουν δεν έχουν καθεμιά χωριστά κάποιο νόημα.\nΦυσικά, αυτές οι διακρίσεις δεν είναι απόλυτες. Θα πούμε ότι «κόβω δρόμο» είναι έκφραση σαν το «κόβω λάσπη», ή εξειδικευμένη χρήση της σημασίας «συντέμνω» (π.χ. ένα υπερβολικά μακροσκελές κείμενο);\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:04\nΠάντως, το πιο σύνηθες τέτοιο λάθος σήμερα, είναι το «Πού είναι ο ΣΔΟΕ;»\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:10\nΤο έχω ακούσει και εγώ από το Χαραλαμπάκη ότι το λεξικό θα διατίθεται δωρεάν στο διαδίκτυο προς όλους. Το «όχι πολύ συγκεκριμένα» νομίζω ότι σχετίζεται περισσότερο με τους ρυθμούς της Ακαδημίας -για να καταλάβεις, πριν από ενάμιση χρόνο που μιλήσαμε με το Χαραλαμπάκη μας είχε πει ότι το λεξικό θα έβγαινε το Δεκέμβρη (του 2013), οπότε υποθέτω ότι οι τεχνικές εργασίες για τη διάθεση του λεξικού στο διαδίκτυο θα έχουν ακόμα μεγαλύτερη καθυστέρηση.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:14\nΘα ήμουν περίεργος να μάθαινα τις αντίστοιχες ποσότητες για το άλλο αμαρτωλό ρήμα, το «κάνω»…\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:33\n#36, 38: Η Cosmote βέβαια, όπως και η Vodafone η Wind αλλά και η Nissan η Mercedes κλπ., γιατί αυτά δεν είναι αρκτικόλεξα, είναι ονόματα εταιρειών.\nΌμως ο ΟΤΕ και ο ΟΠΑΠ γιατί είναι Οργανισμοί, η ΔΕΗ γιατί είναι Επιχείρηση, το ΑΣΕΠ γιατί είναι Συμβούλιο και το ΣΔΟΕ γιατί είναι Σώμα.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:34\n23: Στα δύο αυτά παραδείγματα, επειδή ο πρώτος όρος της σύνθεσης τους είναι «Οργανισμός«, το «ο ΟΠΑΠ» ή «ο ΟΤΕ«, είναι πιο λογικό. Βεβαίως, υπάρχουν άλλα αρκτικόλεξα με προβλήματα. Για παράδειγμα ψηφιακή βιβλιοθήκη TLG. Συνήθως γράφω «η TLG» και εννοώ, «η [ψηφιακή βιβλιοθήκη] TLG«. Βεβαίως, η πρώτη λέξη είναι «Thesaurus [Linguae Graecae]». Είναι πιο σωστό να πω στο αρσενικό, «ο TLG«;\nΠάντως στα ελληνικά, έχω την εντύπωση ότι στα περισσότερα αρκτικόλεξα χρησιμοποιούμε το γένος της πρώτης λέξης.\nΧρίστος Ρ. said\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:47\n1. Η τιμή του Χρηστικού Λεξικού είναι με ΦΠΑ (πρόκειται για λιανική). Βλ. και http://www.politeianet.gr/index.php?option=com_virtuemart&Itemid=89&keyword=χρηστικο+λεξικο&limitstart=0\n2. Στο Βιβλιοπωλείο της Ακαδημίας, εκτός από φοιτητές και καθηγητές κάθε βαθμίδας τυγχάνουν της ειδικής τιμής των 35€ και οι μεταφραστές.\n3. Εκτός από την επιλογή του λημματολογίου (κατά τη γνώμη μου: πολύ τεχνική-επιστημονική ορολογία, αργκό και αγγλισμούς για το μέγεθος του λημματολογίου) νομίζω ότι είναι πολύ σημαντική η μικροδομή του. Αν δεν κάνω λάθος, είναι το πρώτο λεξικό που αναγράφει συστηματικά γλωσσικές συνάψεις και σύμπλοκα και τις επιστημονικές ονομασίες φυτών και ζώων.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:53\nΤί νόημα έχει σε ένα σύγχρονο επίσημο -και δη έντυπο- λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών η ύπαρξη λημμάτων της σλανγκ και όχι μόνον της σλανγκ αλλά και λέξεων που σήμερα υφίστανται και εκφέρονται, αλλά αύριο θα έχουν ξεχαστεί, αντικαθιστάμενες από κάποιες άλλες; Ο Μπαμπινιώτης θεμελίωσε λεξικογραφική σχολή; 🙄\nΊσως αρμοδιότεροι για να απαντήσουν την απορία μου να είναι τα παιδιά του slang.gr, οι Βράσταμαν και ΣΙΑ. 🙂\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:35\n@ 44 : Χαριτολογώντας, αυτό ίσως θα είχε να κάνει με το «χρηστικό»,που λέγαμε. Ακούς «αυτή είναι τούμπανο», ανοίγεις το λεξικό και…ξεστραβώνεσαι. Τώρα, το γιατί η συγκεκριμένη λέξη μεταφέρθηκε από τα ανδρικά «επίμαχα» (μου τα έχεις κάνει τούμπανα) στα «γυναικεία», αυτό είναι θέμα λεξικογραφικής έρευνας… 🙂\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:45\nΈγραφα κάτι παρόμοιο με το 41 (το γένος και ο αριθμός της κυρίαρχης / κεντρικής / χαρακτηριστικής λέξης), αλλά με τον καιρό, και επειδή γράφω αργά, συνήθισα να κάνω ριφρές πρν κάνω ποστ, οπότε και εμφανίζονται καμμιά δεκαριά καινούργια, και ανάλογα κάνω ή δεν κάνω ποστ. 🙂\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:46\nΑς κάνω λοιπόν μια άλλη παρατήρηση, να ευθυμήσουμε και λιγάκι που λέει και στην ταινία:\n«…πλησιάζει τα 3 εκατομμύρια (για την ακρίβεια: 2.960.000 λέξεις).» Με την επιφύλαξη να έχει όντως 2.960.000 λέξεις, νομίζω ότι αφού χρησιμοποιούμε την συγκεκριμένη φράση, με άνω-κάτω τελεία κιόλας*, θα έπρεπε να πούμε «για την ακρίβεια: 2.962.125 λέξεις». 😛\n* αλήθεια, πώς το λέμε κανονικά αυτό το σημάδι;\nΤο Δελτίο Τύπου της ίδις της Ακαδημίας:\nΑυτό με τις ψηφίδες, τα τόκενς, ντε, το κυκλοφόρησε νομίζω το ΑΠΕ-ΜΠΕ, κι από κει τα παπαγαλάκια, ε…, οι συνδρομητές του.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:51\n47: Μου ξέφυγαν πάλι τα ιταλικά, τα οποία πήγαιναν μόνον στο «όντως»: Με την επιφύλαξη να έχει όντως 2.960.000 λέξεις…\nΈβαλα πρώτα το σημάδι του κλεισίματος, και μετά τού ανοίγματος.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:57\nΔεν νομίζω ότι χρηστικό είναι το λεξικό που είναι χρήσιμο ή ωφέλιμο (#14), γιατί αυτό θα άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο ύπαρξης και άλλων κατηγοριών λεξικών που θα είναι άχρηστα και/ή ανωφελή.\nΈνα ερμηνευτικό ή ετυμολογικό λεξικό είναι συνήθως πιο χρηστικό από ένα ορθογραφικό, γιατί είναι μεγαλύτερο και βαρύτερο. Μπορείς να πατικώσεις τσαλακωμένα χαρτιά ή χαρτοκολλητικές. Στο ορθογραφικούλι, το πολύ πολύ να πατικώσεις κανένα λουλούδι. Το εγκυκλοπαιδικό λεξικό και ακόμη περισσότερο η εγκυκλοπαίδια είναι ακόμη πιο χρηστικά, μπορείς ακόμη και να τα στιβάξεις και να πατήσεις απάνω για να φτάσεις το πάνω πάνω ράφι με τα ποτήρια της σαμπάνιας. Για παράδειγμα στα κεντρικά της υπηρεσίας μου έχουν μοιράσει τον Πάπυρο Λαρούς επειδή οι οθόνες των πιο πολλών υπολογιστών είναι χαμηλές. Ο κάθε υπάλληλος, ανάλογα με το μπόι του, μπορεί να ψηλώσει την οθόνη του κατά έναν έως τέσσερις τόμους ΠΛΜπρ.\nΚατά τα άλλα η όλη είδηση, συμπεριλαμβανομένης και της τιμής, είναι άκρως ενδιαφέρουσα.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:59\n@47: Διπλή τελεία. Ακόμη πιο «κανονικά», διπλή στιγμή, υποτίθεται, αλλά ντάξει, δε χρειάζεται.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:01\n@ 50 : Tις εγκυκλοπαίδειες στο κόλλημα καπλαμάδων ξεχάσατε ! 🙂\nΤο 47 είναι το ανάποδο από αυτό που σχολιάζει ο Νικοκύρης στα μεζεδάκια, και προκύπτει συνήθως από μετατροπές μιλίων, ποδιών ιντσών, κ.λπ. στο μετρικό σύστημα:\nAbout four inches -> Περίπου 10,16 εκατοστά\nαντί να γράψει το πιο λογικό και στρωτό καμιά δεκαριά εκατοστά, περίπου δέκα εκατοστά.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:02\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:06\nεγώ χρησιμοποιώ το Λεξικό της κοινής νεοελληνικής του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σε καιρούς ένδειας θα το αγοράσω,\nείμαι χειρότερη απ’ τον αστυνόμο Χαρίτο του Μάρκαρη που ψάχνει στο λεξικό της ελληνικής γλώσσας του Δημητράκου πώς «έπεσε» η σελίδα της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ των μαθητών στο διαδίκτυο\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:49\nΓια τα γενόσημα: ο Κουμ. παραπέμπει στο ελληνογαλλ. λεξ. των Σχινά – Λεβαδέως του 1861 που έχουν τον γενόσημο ως απόδοση του generique:\nΝομίζω ότι την έχει κι ο Δημητράκος τη λέξη.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:00\nΕνδιαφέρον έχει αυτή η ανάλυση, μια που υπάρχουν εκφράσεις όπως\n– Τον κόβω για… (προστίθεται χαρακτηρισμός)\n– Έκοψε το αυγολέμονο (το γάλα, η μαγιονέζα,…)\n– Τού κόβει\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:14\n@ 57 : – Νέε μου, σε γνωρίζω από την όψη.\n– Κι εγώ κύριε Καθηγητά, σας γνωρίζω από την κόψη…\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:31\nκαι θυμήθηκα τον Νίκο Τσιφόρο που έγραφε:\n«αν και καθηγητής πανεπιστημίου του κόβει»\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:35\n@55: Άστοχη η φωτογραφία.\nΠρώτον, τα ελληνικά σχολεία ειδικά τώρα το 2014 (και από πέρσι), είναι πιο ανοιχτά από ποτέ, αφού έχουν απολυθεί οι φύλακες. Μπορείτε να περάσετε όποια ώρα σας καπνίσει για να πουλήσετε ναρκωτικά ή να παρενοχλήσετε σεξουαλικά τους ανηλίκους, κανείς δε θα σας εμποδίσει. Σ’ όποιον ανήλικο δεν αρέσει, η πόρτα είναι εξίσου ανοιχτή και προς τα έξω.\nΔεύτερον, σε ό,τι αφορά το επισκεπτήριο, κρα κάνουμε μπας και δούμε κανένα γονιό αλλά πού. Άραγε το χρηστικό λεξικό διακρίνει μεταξύ σχολείου και ασύλου εκθέτων; Γιατί η πραγματική ζωή όλο και λιγότερο τα διακρίνει.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:42\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:51\nΑχ, μη μου θυμίζεις αυτά που διαβάζαμε στα παιδικάτα μας, που μετέφραζαν π.χ. το\n«Το αεροπλάνο πετούσε στα 20 χιλιάδες πόδια»\nως «πετούσε στα 6 χιλιάδες 96 μέτρα» και άλλα τέτοια\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:17\nΑχ, τα μπερδέματα της ελληνικής:\nπροψές προσπαθούσα να εξηγήσω σε φίλο μετανάστη πως όταν λέμε για τα οικονομικά ενός ανθρώπου, μιας επιχείρησης ή και μιας χώρας ότι «μπήκε μέσα» είναι ακριβώς το ίδιο με το «έπεσε έξω»…\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:25\nΚι ήταν κι αυτή η Εγκυκλοπαίδεια Ηλίου. Και μετά από δεκαετίες παρκαρισμένη στο δώμα μαζί με άλλα βιβλία κλπ.\nΚι ήταν ένα δώμα μούρλια. Με τις βεράντες του, τα λουλούδια του. Μια γκαρσονιέρα με τα όλα της. Με το μπανάκι της, την κουζινίτσα της. Και τη θέα της. Από τα παράθυρά της.\nΑπολαμβάναμε τον Λυκαβηττό απέναντι και άλλα πολλά [καταλαβαίνετε τώρα]\nΚι επειδή οι ελληνίδες είναι (μιπ) ο τόμος (6;) ΕΛΛΑΣ [ο ποιο παχύς] της εγκυκλοπαίδειας ΗΛΙΟΣ βοηθούσε.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:31\n>Κι επειδή οι ελληνίδες είναι (μιππ) ο τόμος (6;) ΕΛΛΑΣ [ο ποιο παχύς] της εγκυκλοπαίδειας ΗΛΙΟΣ βοηθούσε.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:38\n@ 62 : Αυτά τα κάνουμε εμείς οι μηχανικοί στις τεχνικές εκθέσεις : «…διαστάσεων 12.60*5,75 περίπου…», ώστε αν διορθωθεί και κάτι τελευταία στιγμή, κοντά να είμαστε.\nΒέβαια οι (παλιοί) συμβολαιογράφοι ήταν χειρότεροι : «…αγροτεμάχιο έκτασης 12.5 στρεμμάτων ή όσης και εάν είναι…»\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:54\n32-33: Στο μέλλον ο όγκος του ελεύθερα διατιθέμενου στο διαδίκτυο υλικού από δημόσια ιδρύματα θα αυξηθεί κατακόρυφα, καθώς η ελεύθερη πρόσβαση είναι (σωστά) απαίτηση των νέων ευρωπαϊκών χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων.\nΤο συγκεκριμένο έργο αποτελεί, αν δεν απατώμαι, εσωτερικό πρόγραμμα της Ακαδημίας, παραδοσιακά απρόθυμης να εμπλακεί με εξωτερικά χρηματοδοτούμενα προγράμματα. Τυπικά δηλαδή δεν υπάρχει κάποια υποχρέωση ελεύθερης διαδικτυακής έκδοσης. Επιπλέον, πρέπει να πω ότι για άλλους φορείς τουλάχιστον (δεν ιδέα για τα οικονομικά της Ακαδημίας), που δεν έχουν την πολυτέλεια ενός τακτικού προϋπολογισμού, το κέρδος από τις πωλήσεις ενός βιβλίου είναι ένα μικρό μεν, αλλά ποιοτικά μη αμελητέο έσοδο, ακριβώς επειδή δεν εξαρτάται από τα καπρίτσια του όποιου χρηματοδότη.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:56\nΚαταγγέλω τον Γς για «άκρες» και χειραγώγηση στον ιστότοπο ! Έγραψε το 64, δεν δούλευε το link, έγραψα εγώ το 65, και μετά έγραψε διόρθωση και με πέταξε στο 66, για να είναι ακριβώς από κάτω το δικό του!\nΚαι «πείραξε» και τις ώρες, σαν κοντέρ από ταξί στις μάντρες της Λεωφόρου Καβάλας ! (μ’ έπιασε το ποιητικό μου) 🙂\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:03\n66: Τώρα μου θύμισες μια φάση, νομίζω στην Υποστήριξη Μεταλλείων (εγώ είμαι, θεωρητικά πάντα, γιατί δεν το εξάσκησα ποτέ, Μεταλλειολόγος), όπου αφού μάθαμε τον πολύπλοκο τύπο, με τις πολυδεκαδικές εμπειρικές σταθερές, που έβγαζε κάτι αποτελέσματα επίσης με δεκαδικά, μετά ο καθηγητής μάς λέει: «Πολλαπλασιάστε το και επί 2 -3 για να είστε σίγουροι»!\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:07\n69, 68: 66 που έγραψα, ή εναλλακτικά 65, ανάλογα με το αποτέλεσμα της ΕΔΕ 😀\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:12\nΚατά Χάρρυ Κλίν η κυριότερη χρήση της εγκυκλπαίδειας ήταν να φτάνεις τα πάνω ράφια…\nαναλογικά στα (χρηστικά) λεξικά θα ήταν να κρύβεις λεφτα από την (γκρινιάρα) σύζυγο…\nβέβαια για πολύ προωθημένα άτομα (έχουμε μερικά στο ιστολόγιο) η ΄μη αναγραφή κυρίων ονομάτων είναι ελάττωμα…ενώ αν υπήρχαν θα μπορούσε κάποιος να κρύψει 50 ευρώ στο λήμμα » Λίτσα», 100 ευρώ στο λήμμα «Κατινάκι», 20 στο «Σούλα» και πάει λέγοντας\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:17\nΆσχετο (αυτό είναι για το λεξικό συνωνύμων):\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:18\nΤο λήμμα χρηστικός (σελ. 1779-1780)\nχρηστικός, ή, ό χρη-στι-κός, επίθ.: που εξυπηρετεί καθημερινές πρακτικές ανάγκες, κατ’ επέκτ. εύχρηστος: -α εγχειρίδια/λεξικά, -ές: εφαρμογές/λύσεις/οδηγίες/πληροφορίες/συμβουλές, -ά: αντικείμενα/αξεσουάρ/βιβλία/εργαλεία (: χρήσιμα). Πλήρης, εμπεριστατωμένος και αναλυτικός / ταξιδιωτικός οδηγός. Πβ. λειτουργικός. Βλ. διακοσμητικός. || (ΠΛΗΡΟΦ.) λογισμικό με χρηστικό περιβάλλον (: φιλικό προς τον χρήστη, εύκολο στη χρήση. ΑΝΤ. πολύπλοκος). Βλ. κατα-, πολυ- [<αρχ. χρηστικός]\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:23\n73 !!! E, αυτό είναι λίγο γκάφα τότε… εκτός αν τελικά ο τίτλος υπονοεί εύχρηστο λεξικό.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:36\n@ 73 : Φάουλ ο ορισμός…Μια εξωτερική σκαλωσιά είναι χρηστικό εργαλείο για έναν μπογιατζή, αλλά μόνο εύχρηστη δε θα την πεις…\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:39\nΚι άλλη μία χρήση των τόμων:\nΗ πρόβλεψη των σειμών\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:05\nμου θύμισες κάποιον που την δικά του την έλεγε » σεισμό»\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:23\nΚαλά είναι τα λεξικά. όλα τα λεξικά, παλαιά τε και νέα.\nΗ γλώσσα όμως δεν πρέπει να περιορίζεται στα λεξικά διότι είναι ελληνική.\nΚαι κάτι άλλο. Ο όρος «γενόσημο» πρέπει να ετυμολογηθεί για να υπάρξει\nσυνάρτηση της έννοιας με τις συνεκδοχικές σημασίες, παλαιές και νέες.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:34\n73.>>Το λήμμα χρηστικός (σελ. 1779-1780)…εύχρηστος\nο εργονομικός δεν παίζει καθόλου; αυτή τη λέξη δεν την ήξερα από πάντα και δεν ξέρω κι αν υπήρχε από παλιά.\n37, 57,59,61 κόψε κάτι, κόψε και μοίρασε στα δυο, κόψε φάτσα, χλωμό το κόβω\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:16\nΜία διευκρίνιση: «Οι άστριοι» είναι ομάδα ορυκτών και ο όρος στον πληθυντικό αναφέρεται σε αυτή τη γεωλογική έννοια. «Ο άστριος» είναι όρος που αναφέρεται σε κάποιο ορυκτό που ανήκει στην εν λόγω ομάδα, αλλά είναι γενικός όρος. Δεν υπάρχει ορυκτό με αυτό το όνομα. Δηλαδή λέμε (οι γεωλόγοι εννοώ) «Το ορθόκλαστο είναι ένας (καλιούχος) άστριος» ή «Το ορθόκλαστο ανήκει στους άστριους (ή στην ομάδα των αστρίων)». Δηλαδή πιστεύω ότι άλλος όρος και διαφορετικό πράγμα σημαίνει ο άστριος στον ενικό με το «οι άστριοι» στον πληθυντικό\nΡούλα Μουντάνου said\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:22\nΕυχαριστούμε πολύ. Πολύτιμη αυτή η πρώτη αποτίμηση!\nΒέβαια (και αυτό είναι σωστό κι ας το γράφει ανάμεσα στα όντως λαϊκίστικά του ο Μανδραβέλης) θα ήταν πολύτιμη και η ηλεκτρονική εκδοχή. Αν όχι για μας, για τους νέους\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:24\nEυχαριστώ πολύ για τα νεότερα, μόλις επέστρεψα.\n48: Μάλλον έτσι έγινε.\n47: Κατά τη γνώμη μου έχουμε ένα πρώτο επίπεδο ακρίβειας τα 2.962.137 κι ένα δεύτερο τα 2.960.000. Ή αλλιώς, ένα πρώτο στρογγύλεμα στα 2.960.000 κι ένα δεύτερο στα 3.000.000.\nΟπότε, μπορώ να πω «για την ακρίβεια 2.960.000» χωρίς να είναι οξύμωρο.\n56: Ωχ ναι, το έχει και ο Δημητράκος.\nΓενόσημος: Ο σημαίνων, δηλών, εμφαίνων το γένος. Όνομα γενόσημον.\nΟπότε δεν είναι πρωτιά του ΧΛΑ\n74-75: Κι εγώ καταρχάς σκέφτηκα κάτι ανάλογο με σας, αλλά πρόσεξα που λέει «κατ’ επέκτ.»\n80-81: Τα σχόλια τα κράτησε η σπαμοπαγίδα, διότι ήταν η πρώτη σας φορά. Συγνώμη που σας έκανα να περιμένετε.\n80: Ωραίο χρηστώνυμο!\n81: Κι εμείς νέοι είμαστε 🙂 (αλλά δίκιο έχετε)\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:49\nΔιαβάζω στο 151 τ. του περιοδικού ΝΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑ το αυτοσχόλιο του Κ. Χαραλαμπίδη στο ποίημά του «Στα στέφανα της κόρης του»\nΠοια είναι εδώ η σημασία του χρηστικός;\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:58\nΓνωρίζω τον καθηγητή Χριστόφορο Χαραλαμπάκη, που ήταν ο γενικός συντονιστής της έκδοσης, η ψυχή του λεξικού θα λέγαμε\nΑς ειναι καλά ο Stabyzo με το βίντεο όπου ο Μπουμπούκος ρωτάει τον Χαραλαμπάκη γιατί είναι κακό να υπάρχει εκπαιδυτικός που δεν πιστεύει στην ΙΕ θεωρία … Μόνο στην Ελλάδα αυτά τα πράγματα … σα να λέμε γιατί είναι κακό να υπάρχουν εκπαιδευτικοί που δεν πιστεύουν ότι η γη είναι στρογγυλή …\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:07\nΣτο βίδδεο λέει ο κ. χαραλαμπάκης πως οι Ελληνες συμπλήρωσαν το φοινικικό αλφάβητο με τα φωνήεντα ώστε να έχουμε το πλήρες ελληνικό αλφάβητο. Πράγματι τα έψιλον ύψιλον, όμικρον και ωμέγα φαίνονται από μακριά πως είναι ελληνικάσ…\nΑλλά το άλφα δεν είναι φωνήεν ;;;;;\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:50\nΓια το άλφα και άλλα φωνήεντα και σύμφωνα, από την Βίκη:\nGreek initially took over all of the 22 letters of Phoenician. Five of them were reassigned to denote vowel sounds: the glide consonants /j/ (yodh) and /w/ (waw) were used for [i] (Ι, iota) and [u] (Υ, upsilon) respectively; the glottal stop consonant /ʔ/ (‘aleph) was used for [a] (Α, alpha); the pharyngeal /ʕ/ (ʿayin) was turned into [o] (Ο, omicron); and the letter for /h/ (he) was turned into [e] (Ε, epsilon). A doublet of waw was also borrowed as a consonant for [w] (Ϝ, digamma). In addition, the Phoenician letter for the emphatic glottal /ħ/ (heth) was borrowed in two different functions by different dialects of Greek: as a letter for /h/ (Η, heta) by those dialects that had such a sound, and as an additional vowel letter for the long /ɛː/ (Η, eta) by those dialects that lacked the consonant. Eventually, a seventh vowel letter for the long /ɔː/ (Ω, omega) was introduced.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:54\nΣου απάντησε ο Μιχάλης #86.\nΤο φοινικό γράμμα αλέφ άπέδιδε έναν τυπικό σημιτικό ημιφωνικό γλωττιδικό ήχο που μοιάζει με το «κάτι σαν «χ»» που ακούγεται μετά το «τ» όταν λέμε ματιά.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:57\nΝα προσθέσω ότι υπάρχει και το σχετικά σύγχρονο (αρχές 19ου αιώνα) φαινόμενο της δημιουργίας του συλλαβικού αλφάβητου των Τσέροκι με έμπνευση από το λατινικό, ελληνικό, και κυριλλικό αλφάβητο, αλλά χωρίς αντιστοιχία μεταξύ ήχων και γραμμάτων.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:13\nΓια το άλεφ με προλάβατε, αλλά το αλφάβητο των Τσερόκι δεν το ήξερα καν.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:18\nΔεν ξέρω αν αστειεύσαι, Gpointofview, αλλά αν όχι, η εξήγηση είναι πολύ απλή. Τα φοινικικά γραμματα που έδωσαν τα ελληνικά α/ε/η/ι/ο/υ παρίσταναν άλλους ήχους:, όχι φωνηεντικούς. Ειδικά το άλεφ πρέπει να παρίστανε τον ήχο που κάνουν οι φωνητικές χορδές οτανανοίγουν απότομα. Αργότερα, και στις σημιτικές γλώσσες αρχισαν μερικά απ’ αυτά τα γραμματα να χρησιμοποιούνται προς δήλωση φωνηέντων, αλλά δεν ξέρω αν το εκαναν και οι Φοίνικες και απο ποια εποχή.\nΤο έπος του υπουργείου τουρισμού.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:36\nΣμερδαλέε, με εκπλήσσεις. Το «κάτι σαν «χ»» που ακούγεται μετά το «τ» όταν λέμε ματιά είναι κανονικότατο μαλακό χ (όπως στη λεξη ‘χέρι’ ή ‘χιόνι’) και δεν έχει καμία σχέση με το όντως γλωττιδικό άλεφ των σημιτικών γλωσσών. Κάτι άλλο πρέπει να ήθελες να πεις!\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:41\nΑν κρίνω από το απόσπασμα της βίκι που έβαλε ο Μιχάλης, το άλεφ ήταν το glottal stop, το αραβικό hamza δηλ. (σταματά η φωνή ανάμεσα σε δύο φωνήεντα –σε μια αγγλική γραμματική που έχω περιγράφεται σαν τον ήχο του tt στο bottle όταν το προφέρει ένας κόκνεϊ…), ενώ το όμικρον αντιστοιχούσε στο αραβικό ‘ayn, αυτό τον παράξενο φαρυγγικό ήχο που σίγουρα θα έχετε προσέξει όταν μιλάει Άραβας. Δεν είναι παράξενο που έγινε φωνήεν, το ίδιο συνέβη και σε οθωμανικά τουρκικά και περσικά.\n7 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:56\n@92, Άγγελο: Σμερδαλέε, με εκπλήσσεις.\nΤι να σου πω βρε Άγγελε. Διαβάζοντας τον σύνδεσμο της βικι glottal stop που ακούγεται στην αμερικανική προφορά των mountain και bottom «μετά το /t/ που βρίσκεται πριν από συλλαβικό /n./», προσπαθώντας να τα προφέρω, ο ήχους μου θύμισε το ματιά. Ίσως να κάνω και λάθος:\nIn English, the glottal stop is represented, for example, by the hyphen in uh-oh!. For most United States English speakers, a glottal stop is used as an allophone of /t/ between a vowel and a syllabic «n», as in button or mountain, except when talking slowly.\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:16\nAs a allophone of t, Σμερδαλέε, όχι μετά το t. Αλλά πρέπει να έχεις ακούσει Αμερικάνους να προφέρουν π.χ. την πρωτεύουσα Trenton της Νέας Ιερσέης για να καταλάβεις τι εννοεί το παράθεμα της Βίκης, που και πάλι δεν μου φαίνεται τελείως σωστό (μάλλον trenn προφέρουν, με το δεύτερο n συλλαβικό, ίσως όως να παρεισφρέει και κάτι σαν glottal stop ανάμεσα στα δύο n).\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:17\nΚαι οι Μίκμακ\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:35\nΈχεις δίκαιο πάντως, τώρα που έκανα προπόνηση στο άκουσμα δεν είναι το ίδιο με το ματιά. Η πειργραφή της βικι είναι ορθή, το αλλόφωνο του «τ» πριν από συλλαβικό /n./ (δηλαδή στα mountain, Trenton, button, Newton κλπ).\nΚαταλαβαίνω, προφέροντας τα παραπάνω ότι λέω κάτι διαφορετικό από απλό «τ», απλώς δεν μπόρεσα να το περιγράψω σωστά.\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:30\n# 84 – Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ένας καθηγητής που καλείται να διδάξει αστρονομία πιστεύει στην αστρολογία. (Και τι μας νοιάζει τι πιστεύει ο καθένας! Τοσοι και τόσοι καθηγητές και δάσκαλοι δεν πιστεύουν στην ύπαρξη των αγγέλων, αν δεν είναι διορισμένοι ως θεολόγοι και δεν διδάσκουν τις «αλήθειες» τους δεν κάνουν κάτι επιλήψιμο.)\nΤο ερώτημα είναι πώς οι δύο τύποι του συγκεκριμένου βίντεο παριστάνουν τους βουλευτές μιλώντας σε τόσο άσχημα ελληνικά. Και καλά ο ένας επί χρόνια στους πάγκους δεν ήξερε να πετάει παρά χριστοπαναγίες, ο άλλος που το παίζει μπαμπινιώτης, ο μπουμπούνας?\nΚαι τι μπαρούφες πετάει ο κ. καθηγητής περί «τέλειας γλώσσας», περί «εχθρών μας». Άσε το άλλο με την Ποπεριανή πιπίλα της «διαψευσιμότητας». Και η κουτσή Μαρία, η γιαγιά μου, απαιτεί να ικανοποιείται το κριτήριο της διαψευσιμότητας για ό,τι λέω και μετά πάει στην εκκλησία να τα πει με το Θεό μέσω του παπά και να προσευχηθεί για τη ψυχή που θα παραδώσω. Και είναι βέβαιη ότι τα καταφέρνει να εισακουστεί.\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:36\n#91: Στο 8:22.\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:43\nΚαι το σίγμα το ιταλικό (ς) !\nΜπορεί ακόμα έτσι να το λέει ο συμμαθητής μου Γιώργος Σισμανόπουλος.\nΑμα μάθεις κάτι στραβά από την αρχή…\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:22\nΜετά απ’ αυτό http://www.theguardian.com/world/2014/nov/06/berlin-olympics-1936-hitler-new-greek-tourism-film\nη απάντηση του ΕΟΤ http://www.gnto.gov.gr/el/7112014-%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CE%B5-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B5%CF%8D%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BC-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:24\nΣχετικό με διάθεση του λεξικού.\nΗ αξία των κοινών αγαθών http://www.avgi.gr/article/4741538/i-axia-ton-koinon-agathon\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:35\n>continues to burn bright\nγιατί το επισημαίνετε;\nΕντάξει, ξεχειλισμένο βίντεο, υπέρμετρα γεμάτο, με υπερβολές. Ναρκισσευόμενο ίσως. Ως διαφήμιση όμως καλό.\nΣυγνώμη που ερωτώ, αλλα σημαίνει και κάτι διαφορετικό από το to burn “bright”;\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:40\nΔεν είχα διαβάσει και το Σχ. 101\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:45\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:47\nΝέα, δεύτερη γκάφα στο βίντεο του ΕΟΤ εντόπισαν ξεναγοί της Κρήτης\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:50\n>η χαρακτηριστική παραλία της Αυστραλίας\nΔεν ήταν και της Ταζμανίας\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:59\nπου είναι καμιά κατοστή μίλια πιο κάτω. Απέναντι απ την Βικτώρια.\nΠάντως το coral reef την γλύτωσε.\n[αυτή τη φορά]\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 03:05\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 03:19\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 07:59\nKαλημέρα! Τα μεζεδάκια (που θα ανέβουν σε λίγο με αυτόματο πιλότο) δεν ασχολούνται με το βιντεάκι του ΕΟΤ αλλά εσείς το καλύψατε, μπράβο.\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:21\nΧρόνια πολλά σε όσους Αγγελους προτιμούν την Σύναξη από τον Ευαγγελισμό !\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:45\nΚι αν μας πουν τα καλόπαιδα που σκάρωσαν το βιντεάκι ότι έχουμε πάρει άδεια πριν 200 τόσα χρόνια από τους ιθαγενείς Αμποριγκίνες;\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:20\nΝα γυρίσω πίσω στο γένος εταιρειών και αρκτικολεξων.\nΤο ΣΔΟΕ λάθος, Σώμα γαρ· εντάξει. Άμα όμως η ιδιωτική εταιρεία στην οποία θα ανατεθεί το έργο του διαλέξει να λέγεται ΣΔΟΕ τότε θα είναι η ΣΔΟΕ.\nΚαι οι οργανισμοί ΟΤΕ και ΟΠΑΠ έπαψαν να είναι οργανισμοί όταν ιδιωτικοποιήθηκαν.\nΤο παράδειγμα της ΔΕΗ, που δεν είναι δημόσια μας δείχνει ότι δεν πρόκειται για αρκτικόλεξα. Είναι λέξεις που δεν ειναι τίποτε άλλο πέρα από ονόματα εταιρειών, όπως η SONY ή η SATO\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:25\nΑρτκτικόλεξα είναι, απλώς δεν ανταποκρίνονται (πια) στην πραγματικότητα. Μήπως το ΠΑΣΟΚ (ή το PS του Ολάντ) ειαι σοσιαλιστικό;\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:28\nΦίλη και συμμαθήτρια, φιλόλογος στη Μ.Ε. διαβάζοντας την ανάρτηση επισήμανε ότι, «η Ακαδημία δεν έβγαλε τόσα χρόνια ένα επίσημο λεξικό (αλήθεια, ακόμα στο Δ είναι;) και ξαφνικά εμφανίζεται με χρηστικό λεξικό που συμπεριλαμβάνει λέξεις και έννοιες παροδικές». «Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Τριανταφυλλίδη» συνέχισε. 🙄\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 14:29\n@115: Σωστό κι αυτό. 😉\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 15:29\n116: Φοβάμαι πως η φίλη σου πέφτει έξω ως προς το περιεχόμενο του λεξικού που φαντάζεται για επίσημο, διότι θα εννοεί ασφαλώς το ΙΛΝΕ, το Ιστορικό Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας, το οποίο όντως έχει σταματήσει, για υπαρκτούς και βάσιμους λόγους, στο λ. δαχτυλωτός.\nΑνοίγω τυχαία τον τόμο 5.1 στην σελ. 312-313 και αντιγράφω τα λήμματα. Και πες μου εσύ αν είναι πιο χρήσιμα εκείνα ή αυτά του Χρηστικού Λεξικού. (Προσοχή: για τον μέσο αναγνώστη -για έναν που έχει την πετριά, και το ΙΛΝΕ πολυτιμότατο είναι, πιο πολύτιμο από το ΧΛΑ διότι είναι μοναδικό).\nΚαι ας πάρουμε και τη σελ. 312 του ΧΛΑ\nΠοιες λέξεις είναι πιθανότερο να συναντήσεις στην καθημερινή σου ζωή;\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 16:09\n@118: Κάτσε να τρολάρω λίγο.\nΝαι, αλλά και ποιες λέξεις είναι πιθανότερο, εάν και εφόσον τις συναντήσεις ποτέ, να χρειαστείς λεξικό για να τις καταλάβεις;\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:40\n119: Ασφαλώς οι πρώτες, αλλά καταλαβαινόμαστε 🙂\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:52\n115 Ένα αρκτικόλεξο που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα δεν παύει να είναι αρκτικόλεξο. Ο Τζ. Κ. Γκάλμπρεϊθ ελεγε, πάνω κάτω, ότι αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίον φτιάχνονται τα αρκτικολεξα. Όμως εδώ έχουμε άλλη περίπτωση.\nΦαντάζομαι ότι, στη «καλυτερη» περίπτωση, το καταστατικό της ΟΤΕ ΑΕ γράφει «Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας Ανώνυμη Εταιρία» και διακριτικός τίτλος «ΟΤΕ ΑΕ» και «OTE SA όταν χρησιμοποιούνται λατινικοί χαρακτήρες». Στη χειρότερη θα γράφει «ΟΤΕ ΑΕ» και «OTE SA» όπως της *Κοσμοτέ γράφει «COSMOTE AE» και «COSMOTE SA». Γιατί λες η COSMOTE και όχι η ΟΤΕ;\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:13\nΑπό το @71 του «Γλώσσες και γλώσσα – Μύθοι και αλήθειες»\n[Στη συνέχεια δίνω τον λόγο σ’ έναν κοινό μας φίλο, που δεν θέλει ν’ αποκαλυφθεί αλλ’ ούτε και να πάρει ευκαιριακά άλλο ψευδώνυμο (κοινώς να τρολάρει) και με παρακάλεσε να τον φιλοξενήσω με το δικό μου ‘όνομα’.\nΓράφτηκε: «παραπονιόταν ότι μια γνωστή του στην οποία είχε χαρίσει το βιβλίο του δεν είχε καταλάβει τη λέξη «σεισίχθων», που είχε χρησιμοποιήσει, λέξη ομηρική(?) που σημαίνει «αυτός που σείει τη γη» και το θεώρησε αυτό ένδειξη λεξιπενίας. Αλλά ο θεός αγαπάει και τον νοικοκύρη, διότι την άλλη μέρα στο ιστολόγιο συζητούσαμε ένα ποίημα της Πολυδούρη, όπου υπήρχε η λέξη ρέπιο και ο ίδιος φίλος παραπονέθηκε ότι δεν την ξέρει –δεν θεώρησε ένδειξη λεξιπενίας την άγνοιά του!»\nΟ φίλος διευκρινίζει: Δεν ‘παραπονιόταν’ ότι δεν καταλαβαίνει το ‘σεισίχθων’ διότι δεν υπάρχει περίπτωση να τη χρησιμοποίησε ποτέ. Απόρησε ότι δεν μπορούσε να την αναλύσει σε ‘σείω’ και ‘χθων’.\nΌσο για το ‘ρέπιο’ αν και την είχε συναντήσει και καταλάβει, δεν την είχε περάσει στο ενεργητικό λεξιλόγιό του και συνεπώς την ξέχασε ή τον ξένισε. Ο ίδιος ξαφνιάστηκε επίσης όταν διάβασε σε προπολεμικά λογοτεχνικά κείμενα για τις ‘τσίμες των δέντρων’ (γαλλικά cime κ.ο.κ.) ενώ ο ίδιος χρησιμοποιούσε μόνο το κοινότατο ‘τσίμα-τσίμα’. Όντως αγνοεί ορισμένες λέξεις των εποχών με τις οποίες δεν ασχολήθηκε. Φυσικό είναι. Αλλά διαβάζοντας προσπαθεί να εμπλουτίσει το δικό του και γράφοντας προσπαθεί επίσης να εμπλουτίσει το λεξιλόγιο των άλλων, ακόμα και αν γι’ αυτό κατηγορηθεί για ‘παρεμβατισμό’.]\nΕπανέρχομαι στο ίδιο μετά από παράκληση του ίδιου φίλου γιατί έχει κάτι ακόμα να πει, κι εγώ βιαζόμουν και δεν του έκανα το χατήρι.\nΠαρμπιπ, δεν ήξερε ούτε ο αβόριο ως ελληνική λέξη. Ήξερε μόνο ότι σημαίνει ελεφαντόδοντο και τα συναφή στα ιταλικά. Βέβαια αν βαφτίζουμε ελληνική κάθε ιταλική λέξη (όπως και την τσίμα), μπορούμε να βρούμε άπειρους λεξιπενικούς.\nΣτα χέρια του εν λόγω φίλου μου περιήλθε ένα βιβλίο με «Λέξεις τουρκικής προέλευσης στο κρητικό ιδίωμα» στο οποίο είδε τρόπους να εμπλουτίσει το λεξιλόγιό του. Για παράδειγμα, όταν έγραφε για κάστρα ήξερε μόνο το τείχος, την πολεμίστρα, την τάφρο, την έπαλξη (την τελευταία και ως ντάπια) αλλά δεν ήξερε το μασκάλι / μασγάλι ( καλοσύνη κ,ο,κ, Να δείτε που και η πλημμύρα θα χάσει το ένα της μ και δεν ‘τρέχει κάστανο’.\nΕπίσης στους Μύθους του Αισώπου (δώρο του Βήματος\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:14\nΕπίσης στους Μύθους του Αισώπου (δώρο του Βήματος) της Θείας Λένας, το κάθισε και το στριφογυρίζω γραφόταν με η (-θη-, στρη-).\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:15\nΔε βαστιέμαι ναμη γράψω κι εγώ!\n@6 (Σερ Σαρ) για τι @3 (Πάνος μ Π)\nΥποκειμενικά είναι αυτά, εγώ τα τρία πρώτα και τα δύο-τρία τελευταία που παραθέτεις δεν θα τα έβαζα\nΜα έξι όλα κι όλα παρέθεσε ο άνθρωπος. 3+3=6 ως γνωστόν, που λέει και η Μελίνα (η δική μου, η πρωτοδημοτικιώτισσα).\nΕγώ είμαι πιο γκρινιάρης και θα ήθελα πληρέστερη απάντηση. Ας δούμε τις προτάσεις: αξιολόγηση, πρώτη προσέγγιση, πρώτη ματιά, πρώτη εικόνα, πρώτη αίσθηση, πρώτη γεύση… όλες βέρσους εκτίμηση.\nΓράφεις: Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας, μια πρώτη εκτίμηση\nΟ Πάνος λέει: Πάλι πριν να διαβάσω, εγώ, πάλι, έχω κάτι με τη λέξη “εκτίμηση”. Θα μου άρεσε “μια πρώτη παρουσίαση, μια πρώτη αξιολόγηση, μια πρώτη προσέγγιση, μια πρώτη ματιά, μια πρώτη εικόνα, μια πρώτη αίσθηση, μια πρώτη γεύση”. Το “εκτίμηση” το συνδέω είτε με ανθρώπινες αξίες είτε με περιουσιακά στοιχεία. Λάθος ίσως, οκ…\nΛεώνικος λέει. Παρουσίαση Δεν είναι. Αξιολόγηση όχι μόνο δεν είναι αλλά θ’ απαιτούσε μια κατά βάθος ανάλυση, όπερ άτοπον. Είναι πρώτη ματιά και πρώτη εικόνα… αλλά ως εκφράσεις είναι πολύ φτωχιές νοηματικά, και το ίδιο ισχύει για την πρώτη αίσθηση και γεύση. Αν τα έγραφες όμως πάλι δεν θα σε μαλώναμε.\nΑλλά για το πρώτη προσέγγιση ο ΠΠ έχει κάποιο δίκιο όχι επειδή το ‘εκτίμηση’ είναι λάθος αλλ’ επειδή το ‘προσέγγιση’ δεν περιέχει στη σημασία του την παράμετρο της ‘αξιολόγησης’. Συμφωνεί και ο Πάνος στο @7\nΣτο τέλος της ζωής του κάποιος κάνει ‘αποτίμηση’.\n@6 Πάνος με Π.\nα) Γράφεις: Νομίζω πως το να διαιωνίζουμε δύο ορθογραφίες, μόνο σύγχυση προκαλεί, και χρέος ενός λεξικού είναι να παίρνει σαφή θέση, τουλάχιστον ως προς αυτό. καλώς ή κακώς, όσο κι αν δε μας αρέσει “στο μάτι”, στο χέρι” κλπ., ας διαλέξουμε ένα!\nΠολύ σωστό! Από τη στιγμή που παίρνει θέση και δεν επιβάλλει. Εντούτοις υπάρχουν διπλογραφές όπως το κτήριο / κτίριο, που αναγκάστηκα να δεχτώ κι εγώ ο χοντροκέφαλος.\nβ) Γράφεις: Αλλά, πολύ διπλωματικά, ίσως “φοβάται ο χρήστης το λεξικό, και το λεξικό το χρήστη”…\nΑυτό είναι πολύ πιο σωστό απ’ όσο φαντάζεσαι. Το συζητώ σχολιάζοντας το ‘χρηστικό’ του τίτλου.\n@8 Αγαπητέ Δύτα, το λεξικό καταγράφει την παρουσία της λέξης με την αντίστοιχη σημασία· δεν επιλέγει ορθογραφίες. Ο Μπαμπ. με όλα του τα καλά και τα μη-καλά, δεν αποκλείει μια ορθογραφία· λέει ‘εγώ προτείνω ή προτιμώ αυτήν γι’ αυτό και γι’ αυτό’. Και άλλα δέχεσαι (προσωπικά ‘πλημύρα’ ως το πιο ματοβγάλτικο, σικ) και άλλα όχι (προσωπικά ‘αγώρι’ ‘τσηρώτο’)\n@14 Χρηστικό σημαίνει περίπου “χρήσιμο”. Περίπου… όταν μιλάς για λέξεις εννοείς ‘όχι ίδιο’. Ως ‘χρηστικό’ το αντιλαμβάνομαι ‘των εν χρήσει λέξεων’. Οπότε αναρωτιέμαι: Ενώ θα έχει τις λέξεις πύργος, κάστρο, τείχος, οχυρό… θα έχει και τις έπαλξη, ντάπια, πολεμίστρα; Αυτός που θα χρησιμοποιήσει την ντάπια δεν χρειάζεται τα υπόλοιπα. Πάντως σε λεξικό ‘χρηστικό’ δεν το έχω ξαναδεί. Σα να βγάζει όλα τ’ άλλα άχρηστα.\nΥπάρχουν αγγλικά Usage που δεν είναι όμως ‘λεξικά’ αλλά αποτυπώνουν τη χρήση της γλώσσας. Ας πούμε, δεν έχουν τη λέξη κουτάλι, επειδή κανείς δεν αμφισβητεί τι είναι και τι κάνει ένα κουτάλι.\n@28 Πολύ ωραία παρατήρηση! Τα λέει όλα! Ιδίως με το κάδρο!\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:16\nΑύριο ή μεθαύριο θα γράψω πάλι εδώ περί λεξικών και λεξικογράφίας, όχι για το συγκεκριμένο λεξικό\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:27\n124: Εφτά παρέθεσε ο Πάνος στο 3, κι εγώ του απέκλεισα 5 ή 6.\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:32\n@126 Έχεις δίκιο, όταν συμφώνησε στο προσέγγιση, αλλά σιγά την παρατήρηση. Κάνω και λάθη! Άνθρωπος είμαι!\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:13\n@118: Τι να πω; 🙄 Τότε εξ αρχής η Ακαδημία μάλλον παραστράτησε.\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:29\n@125…129 : Ευχαριστώ για τα σχόλιά σας…στα σχόλιά μου. Μια πρώτη «παρουσίαση» πιστεύω ότι θα μπορούσε να «σταθεί», καθ’όσον παρουσίαση μπορείς να κάνεις είτε σε πέντε λεπτά, είτε σε μια επιστημονική ημερίδα. Γι αυτό υπάρχει «σύντομη παρουσίαση» και «πλήρης παρουσίαση». Εξάλλου, λάβαμε, πιστεύω, αρκετές πληροφορίες (κι όχι εκείνο το απαίσιο «αρκετή πληροφορία») για το Λεξικό αυτό : τι περιέχει, πώς παραθέτει τα λήμματα, πόσο διάρκεσε η συγγραφή του, ποιός το επιμελήθηκε, πόσο κοστίζει κλπ. Επειδή όλα αυτά ανήκουν σε διαφορετικούς τομείς, ίσως μάλιστα να είναι πιο κατάλληλη η «παρουσίαση». Και η «προσέγγιση», με την έννοια «κράτα το στα χέρια σου δέκα λεπτά και βρες κάτι να γράψεις» ( ή αντίστροφα, έχω δέκα λεπτά χρόνο, πες μου περί τίνος πρόκειται) – δεν το λέω για το Νοικοκύρη και το άρθρο του, καταλαβαίνετε πώς το λέω.\n«β) Γράφεις: Αλλά, πολύ διπλωματικά, ίσως “φοβάται ο χρήστης το λεξικό, και το λεξικό το χρήστη”…\nΑυτό είναι πολύ πιο σωστό απ’ όσο φαντάζεσαι. Το συζητώ σχολιάζοντας το ‘χρηστικό’ του τίτλου.»\nπροσπάθησα να υποννοήσω (και μάλλον εσείς το καταλάβατε), ότι από τη μια ο χρήστης ζητάει μονοσήμαντο «σωσίβιο» σ’ ένα λεξικό, για να τεκμηριώσει κάτι που λέει ή γράφει με έναν τρόπο, κι από την άλλη ένα λεξικό «φοβάται» να παρακάμψει εκδοχές που φαίνονται να «κυριαρχούν», για να μη θεωρηθεί προσηλωμένο σε παλαιότερες απόψεις, έστω και σωστές.\nΤέλος, διαβάζοντας και το επόμενο άρθρο, μάλλον τεκμηρίωσα ότι η «χρηστικότητα» του λεξικού έγκειται (αν κατάλαβα καλά) στο να αφαιρέσει αρκετές «υπό εξαφάνιση» ή δύσχρηστες λέξεις ώστε να διευκολύνει τις αναζητήσεις του αναγνώστη. Αυτό το γεγονός, πράγματι το καθιστά χρηστικό.\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:31\nΈχουμε πρόβλημα στο κλείσιμο των italics, έτσι; Το αφήνει αδιάφορο το κείμενο, άρα κλείνουμε με το αρχικό () ;\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:02\n130: Το διόρθωσα. Κλείνεις με (/i) (όπου αγκύλες αντί για παρενθέσεις.\n128: Όχι, το ΙΛΝΕ ήταν πολύ σημαντικό έργο αλλά έπρεπε να ολοκληρωθεί γρήγορα -ή όχι τόσο αργά. Και το 1980 αν τελείωνε θα ήταν πολύ σημαντικό.\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:25\n@ 129 : Κι επειδή κι εγώ τα έκανα λίγο μαντάρα, αυτό το σχόλιο ξεκινάει από το @124 του κ.Λεώνικου, ενώ εκεί που λέω «διαβάζοντας και το επόμενο άρθρο», εννοώ το σχόλιο (εδώ) 118, του Νοικοκύρη. Επαναλαμβάνω τη θέση του δηλαδή, αλλά νόμιζα ότι το σχόλιο αυτό το είχα διαβάσει στο επόμενο άρθο, με τα μεζεδάκια.\n8 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:34\nγιατί αποκρύπτετε από τους εκλεκτούς αναγνώστας σας (Ρωμιούς και μή) ότι η ψυχή του Λεξικού της Ακαδημίας, ο καθηγητής Γλωσσολογίας του Αθήνησι Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, είναι δεδηλωμένος χριστιανούλης; Είναι δυνατόν ένας πιστός χριστιανούλης να μιλήσει και να κρίνει την Ελληνική Γλώσσα; Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Ιουλιανού του Παραβάτη, που (ορθώς) ήθελε να απαγορεύσεις διά ροπάλου στους ανθέλληνες Χριστιανούς να χρησιμοποιούν το θείο αυτό δημιούργημα που ονομάζεται Ελληνική Γλώσσα για να προπαγανδίζουν τις μαζοχιστικές διδασκαλίες των Ραββίνων Σαούλ και Τζόσουα Μπέν Γιοζέφ…\nΕπί της ουσίας: Χθές Παρασκευή 7 Νοέμβρη 2014, ώρα 2.40 το μεσημέρι, καθώς οδηγούσα το φορτηγό μου στους κακοτράχαλους δρόμους της Ρωμέϊκης Επαρχίας, άκουγα την τακτική εκπομπή (2.30 με 3 μ.μ. κάθε Παρασκευή) του καθηγητού Χαραλαμπάκη στον Ραδιοσταθμό της Εκκλησίας 89,5 FM και έφριξα…\n1) Ο άνθρωπος έγλειφε συνέχεια την Ελλαδική Ορθόδοξη Εκκλησία και κάποια στιγμή δήλωσε το εξής ανήκουστο (που δεν πρόλαβα να μαγνητοφωνήσω): Ουδείς μπορεί να καταλάβει την ομορφιά και το μεγαλείο της Ελληνικής Γλώσσης, αν δεν διαβάσει επισταμένως την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη!.. ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ, φίλε κ. Σαραντάκο και αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί; Τα βρωμερά Εβραιο-Ελληνικά της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης φανερώνουν το μεγαλείο της Ελληνικής Γλώσσης!.. Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Πλάτωνος, του Δημοσθένους, και όλων εκείνων των ανεπανάληπτων παγανιστών που είχαν ως μητρική τους γλώσσα την Ελληνική…\n2) Βάζω στοίχημα πως ο καθηγητής Χαραλαμπάκης (καθότι είναι πολύ ευαίσθητος άνθρωπος) θα πάθει καρκίνο από την στενοχώρια του για την κριτική που του ασκούν ο Μανδραβέλης και οι λοιποί φελλοί για το νέο Λεξικό της Ακαδημίας. Μπορείτε να ακούσετε εδώ\nτί ακριβώς απάντησε χθές Παρασκευή στον Ραδιοσταθμό της Εκκλησίας για τους επικριτές του Λεξικού της Ακαδημίας. Μεταξύ άλλων, παραδέχτηκε πως το Λεξικό είναι γεμάτο λάθη που θα διορθωθούν στην 2η έκδοση (όπως κι εσείς επισημάνατε κ. Σαραντάκο) αν του τα στείλουν με email οι αναγνώστες. Κι ότι δεν πρέπει να κατηγορούμε για τα λάθη του Λεξικού την Ακαδημία (που μαζί με την Εκκλησία είναι οι δύο κορυφαίοι θεσμοί της χώρας!..) αλλά τον ίδιο προσωπικά που είχε την επιμέλεια…\n3) Στο τέλος της χθεσινής εκπομπής, ο καθηγητής Χαραλαμπάκης θέλησε να διαβάσει κάποια αποσπάσματα του Αριστοφάνους, για να αποδείξει πως τρείς (3) παιδικές φράσεις που λένε μέχρι σήμερα τα παιδιά των Ρωμιών, τις λέγανε και τα αρχαιοελληνόπουλα! Δυστυχώς, ο παρουσιαστής της εκπομπής, εκκλησιαστικός δημοσιογράφος Κώστας Παππάς, τον έκοψε λόγω χρόνου. Ο καθηγητής Χαραλαμπάκης προανήγγειλε πως θα τα πεί την ερχόμενη Παρασκευή και έβαλε το σχετικό τέστ στους ακροατές: Ποιά είναι οι 3 παιδικές φρασούλες που διέσωσε ο Αριστοφάνης και λένε μέχρι σήμερα τα Ρωμιόπουλα; Ιδού ένα θαυμάσιο αίνιγμα που αξίζει να θέσετε κι εσείς στους Ρωμιούς αναγνώστες σας, αγαπητέ κ. Σαραντάκο, για να δούμε ποιός θα βρεί την απάντηση (σ.σ.: στοιχηματίζω κανείς)…\nΑξίζει να ακούσετε εδώ το σχετικό απόσπασμα από την χθεσινή εκπομπή του καθηγητού Χαραλαμπάκη στον Ραδιοσταθμό της Εκκλησίας όπου λέει τα του Αριστοφάνους και θέτει το τέστ για τις παιδικές φρασούλες…\nXaralampakis-1 by Paradopistos on Mixcloud\nΥΓ: Με την ευκαιρία, προς τιμήν του κορυφαίου αναγνώστου του παρόντος Ιστολογίου κ. Γς προσφέρω 3 βιβλία του μακαρίτη Νίκου Τσιφόρου (τον οποίο τόσο θαυμάζει ο κ. Γς): Την «Ιστορία της Αγγλίας», το «Εμείς και οι Φράγκοι» και ένα άλλο που μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν εδώ πατώντας τα 3 κουμπάκια download pdf\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:18\nΝεφέλαι, 1382- 1384\nβρυν, μαμμάν, κακκάν\nμπου, μαμ, κακά\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:40\n@ 134: Θερμά συγχαρητήρια στην δεσποινίδα Μαρία, με άφησε άφωνο με την ετοιμότητά της. Δικαίως τής έχει απονεμηθεί ο τίτλος της μακράν πιό κατηρτισμένης αναγνώστριας του παρόντος Ιστολογίου.\nΩστόσον, γεννάται το ερώτημα: Τί είδους καθηγητής της Γλωσσολογίας είναι ο καλός χριστιανός κ. Χαραλαμπάκης, όταν δεν θυμόταν τις 3 αυτές λέξεις του Αριστοφάνους και δήλωσε (στο ηχητικό απόσπασμα που παρέθεσα ανωτέρω) ότι πάει να φέρει τον υπολογιστή του για να τις βρεί και να τις εκφωνήσει; Η δεσποινίς Μαρία (όπως κάθε εμβριθής μελετητής της Ελληνίδος Φωνής) τις ήξερε απ’ έξω αυτές τις κλασικές παιδικές λέξεις του Αριστοφάνους (βάζω στοίχημα πως δεν ανέτρεξε στο γούγλ για βοήθεια…) και τις κατέγραψε στο παρόν Ιστολόγιο, για να τις πληροφορηθούν και οι λοιποί αναγνώστες. Και πάλι εύγε, δεσποινίς Μαρία: Με αφήσατε άφωνο.\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 07:30\nΣυγχωρέστε μου την πεζότητα, αλλά δεν θα ήταν περισσότερο σκόπιμο -στα πλαίσια της κοινωνικής τιμολογιακής πολιτικής που φαντάζομαι ότι αντανακλά η μειωμένη τιμή για φοιτητές και καθηγητές- να υπάρχει η έκπτωση στους άνεργους αποφοίτους φιλολογίας; (το ξέρω, είμαστε πολλοί βέβαια). Απλώς γιατί πρέπει να τρώμε στο τέλος του μήνα, από την άλλη το λεξικό αυτό είναι σημαντικό συμπλήρωμα στην επιστημονική μας κατάρτιση, αλλά και σκέτα μακαρόνια τόσες μέρες καταντάνε αηδία.\nJack (the ripper) Daniels said\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 08:04\n@ 133 + 135: Γειά σου θεολόγε μάγκα μου κομμιτατζή-φορτηγατζή που όλους εδωμέσα τους περνάς ψιλό γαζί. Στο τιμόνι που βαστάς, έμεινα άφωνος.\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 08:20\n136: Είναι μάλλον βέβαιο ότι οι απόφοιτοι φιλολογίας περιλαμβάνονται στις κατηγορίες που μπορούν να επωφεληθούν από τη μειωμένη τιμή.\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:49\n136, 138: Περνώντας από το βιβλιοπωλείο της Ακαδημίας, μπορώ να σας βεβαιώσω σχεδόν ότι οι υπάλληλοι είναι ελαστικοί στην εφαρμογή της έκπτωσης. Άλλωστε οι άνεργοι φιλόλογοι εντάσσονται στους εν ευρεία εννοία εκπαιδευτικούς.\nΝίκο, κάτι καινούργιο εν σχέσει προς ΛΝΕΓ και ΛΚΝ: το ΧΛΑ είναι τρίστηλο!\nDomenica Minniti Gonias said\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:04\nΆλλη διαφορά με το ΛΝΕΓ, η πολύ προσεγμένη ετυμολόγηση, τουλάχιστο των ιταλικών λέξεων, που μπορώ να ελέγξω εγώ. Όσο για το ΛΚΝ, ούτε χρηστικό είναι, ούτε ακριβές, ούτε… Άσε που αρκετές ετυμολογίες από την Ιταλική είναι… κατά φαντασίαν!\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:07\nΞέρω ένα αντικείμενο που δεν χωράει σε ορισμό περί «χρηστικού» κανενός λεξικού.\nΟ κατασκευαστής του δεν το χρειάζεται\nΟ αγοραστής του δεν το χρησιμοποιεί ποτέ\nΟ χρήστης του δεν ξέρει πως το χρησιμοποιεί.\nΕίναι χρηστικό αυτό το αντικείμενο και κυρίως…ΤΙ είναι;\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:17\nΜ’ αυτό το απόσπασμα του ΙΛΝΕ ταιριάζει μάλλον ο τίτλος «Καταχρηστικό Λεξικό». 🙂\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:34\nΤο φοραμε πάνω ή κάτω απ τη μέση;\n[μου έμειναν 17 ερωτήσεις]\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:36\n143. Το φοράμε,ναι. Και πάνω και κάτω απ’τη μέση. Μάλλον βιοτεχνικό θα έλεγα.\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:48\nΠώς προέκυψε η λέξη αρκτικόλεξο; Ούτε με αρκούδα (άρκτο) έχει σχέση, ούτε με τον Βόρειο Πόλο, πολικό ψύχος (πάνω απ’ τον αρκτικό κύκλο) ή παρόμοιο.\nΑν πρόκειται για τα αρχικά λέξεων, δεν θα έπρεπε να είναι αρχικόλεξο, που είναι και πιο εύκολο στην προφορά;\n(Τι ειρωνία μάλιστα: Ο χαρακτηρισμός λέξεων που χρησιμοποιούνται για διευκόλυνση στην ομιλία (δηλαδή τα αρκτικόλεξα) έχει το δυσκολοπρόφερτο σύμπλεγμα -ρκτ- σε αντίθεση με το υποτιθέμενο στόχο του!)\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:52\nΜήπως η προέλευση του προϊόντος προδίδει την αχρηστοκρατική καταγωγή του; 🙂\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 18:54\n146. Χμμ..I dare not say so… 🙂\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:19\n140: Και ήθελα να το ρωτήσω αυτό (αν είναι και ετυμολογικό το λεξικό). Πώς και δεν σχολίασε το αγαπημένο του θέμα ο Νικοκύρης; 🙂\nΔεν θα ήταν πιο χρηστικό αν δεν ήταν ετυμολογικό; Ένας λόγος παραπάνω που το «χρηστικό» πλασάρεται σε αντιδιαστολή με το «ιστορικό».\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:29\n139: Καλά λες, είναι τρίστηλο το ΧΛΑ και με αυτή την πατέντα κέρδισαν καμιά διακοσαριά σελίδες (όπως είπε ο Χαραλαμπάκης).\n148: Έχει ετυμολογικές πληροφορίες, αλλά όχι τόσο εκτενείς όσο του Μπαμπινιώτη -επιλογή είναι αυτή.\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:32\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:30\n141 Και του κατασκευαστή η ώρα θάρθει, να το χρειαστεί, πάντως…\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:36\n151. Γίγαντα της διανόησης! 😉\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:02\n@ 141 : Μήπως το αντικείμενο είναι ξύλινο και συνήθως σκούρο; ‘Αντε για να βοηθήσω, είναι και βιοδιασπώμενο… (τι κάνει σκουλ-σκουλ μές στο χώμα;)\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:04\nΗ Εκκλησία κάνει χαλάστρα στον Πάγκαλο…Επένδυσε σε εταιρία καύσης, αλλά οι αλληνοί λέει, δε θα διαβάζουν ξόδια στους πυρομανείς…\n9 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:27\nΚαι οι «τρύπες του κουϊζ» :\n– Ο κατασκευαστής δεν το χρειάζεται : μέγα λάθος, άμα βγάλει γκομενάκι, έχει αποδειχτεί ότι οι περισσότεροι του επαγγέλματος, βολεύονται στο μαγαζί…\n– Ο αγοραστής δεν το χρησιμοποιεί ποτέ : λάθος, πολλοί έχουν δει δείγματα, έχουν διαλέξει κι έχουν αφήσει και τα λεφτά στους οικείους, λέγοντας «Ο κυρ-Αβέρκιος, όταν έρθει η ώρα, ξέρει ακριβώς τι θέλω!»\n– Ο χρήστης δεν ξέρει πως το χρησιμοποιεί : αν ακούσει χώματα να πέφτουν, κι είναι ακόμα ζωντανός, πίστεψέ με ότι θα είναι απολύτως σίγουρος για το τί χτυπάει…\n10 Νοεμβρίου, 2014 στις 06:15\nReblogged this on Dirty Little Secrets.\n10 Νοεμβρίου, 2014 στις 08:47\nΤο ξύλινο παλτό κατά Νίκο Τσιφόρο.\nΤο γράφω επίτηδες μπας και οικονομήσουμε κανά βιβλίο του. 😉\n>προσφέρω 3 βιβλία του μακαρίτη Νίκου Τσιφόρου (τον οποίο τόσο θαυμάζει ο κ. Γς):\n10 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:28\nΓια δες καιρό που διάλεξε : http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=346258&catid=7\n10 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:09\n10 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:12\nΞαναχτύπησε ο χριστιανός καθηγητής Γλωσσολογίας του Αθήνησι και «ψυχή» του Χρηστικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών, Χριστόφορος Χαραλαμπάκης: Στο χθεσινό κυριακάτικο «Πρώτο Θέμα» κλαίγεται γιατί μετά απο 30 χρόνια επισταμένης έρευνας, δεν μπόρεσε να ανακαλύψει την ετυμολογία της λέξεως «ΓΚΟΜΕΝΑ»!..\nΜεταφέρω επί λέξει ένα απόσπασμα από το δισέλιδο αφιέρωμα του χθεσινού «Πρώτου Θέματος» στο Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας:\n«Η περιπέτεια της «γκόμεναs»\n0 καθηγητής Γλωσσολογίας του ΕΚΠΑ και επιμελητής του Χρηστικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών Χριστόφορος Χαραλαμπάκης διηγείται τις περιπέτειες της λέξης «γκόμενα» ως εξής: «Πριν από 30 χρόνια ανέλαβα να διερευνήσω τις λέξεις από γκ- και ανάμεσα σε αυτές υπήρχε, φυσικά, η «γκόμενα». Στο λεξικό του Ανδριώτη αναφερόταν ότι η «γκόμενα» προέρχεται από το ιταλικό “gοmina. Αυτό σήμαινε το σχοιvί με το οποίο σύρουν μια βάρκα στη στεριά και, σύμφωνα με κάποιουs, η γυναίκα είναι βρώμικη όπως είναι αυτά τα σχοινιά, ενώ επιπλέον γίνεται θηλειά στον λαιμό του εκάστοτε ανδρός της. Οταν το διάβασα αυτό, έφριξα. Σκέφτηκα «πώs είναι δυνατόν να υποτιμούμε τόσο πολύ την γυναίκα; Η γκόμενα είναι βρώμικη και μοχθηρή, ενώ ο γκόμενος είναι αγνός και αθώος;»…\n»…Μετά από επίμονη έρευνα. βρήκα ότι στην Αργεντιvή υπήρχε ένα είδος λάκ για τα γυναικεία μαλλιά, η μάρκα της οποίας ήταν «Gomena». Στην ετικέτα της συσκευασίας απεικονιζόταν, όντως, μια χυμώδης και αισθησιακή γυναίκα, με προτεταταμένα στήθη, πλούσια μαλλιά κλπ. Πίστεψα ότι βρήκα την ετυμολογία. Ύστερα όπως από μόλις μερικές ημέρες, ανακάλυψα στο Λεξικό της Πιάτσας του Μανώλη Ζάχου, μια τελείως διαφορετική ετυμολογία. Τελικά στο Χρηστικό Λεξικό την άφησα χωρίς ετυμολογία. Διότι κάποιος άλλος ερευνητής, εντόπισε σε ένα σύγγραμμα του 1878 ότι αναφερόταν η έκφραση «κυκλοφορούσαν γκόμενες». Οπότε, η έρευνα μηνών που έκανα για την γκόμενα απέβη άκαρπη».\nΕΡΩΤΩ, αγαπητέ κύριε Σαραντάκο: Τί είδους γλωσσολόγος είναι ο χριστιανούλης κ. Χαραλαμπάκης που πίστεψε πως βρήκε την ετυμολογία της «γκόμενας» στην αργεντίνικη λάκ η οποία κυκλοφόρησε το 1935, ενώ η λέξη «γκόμενα» στα Ρωμέϊκα υπάρχει δεκαετίες πρίν, όπως πολύ σωστά επισημαίνετε κι εσείς στην συνέντευξη που δώσατε τον Αύγουστο του 2010 στη Λέσχη του Βιβλίου;\nΝΙΚΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ (30-8-2010): «Η λέξη «γκόμενα» αποκλείεται να ετυμολογείται από την αργεντίνικη μπριγιαντίνη μάρκας gomina, όπως γράφεται κάπου, διότι η μπριγιαντίνη αυτή κυκλοφόρησε το 1935, ενώ η λέξη έχει καταγραφεί τουλάχιστον από το 1925. Έχει άλλοθι»!..\nΩστόσο, αυτό που αποτελεί είδηση για ανθρώπους σαν τον Εαμοβούλγαρο απ’ όλη αυτή την δήλωση Χαραλαμπάκη στο «Πρώτο Θέμα» είναι άλλο: Ο χριστιανούλης καθηγητής Γλωσσολογίας του Αθήνησι αποφάσισε πως ο μακαρίτης Ανδριώτης έχει άδικο ετυμολογώντας την γκόμενα απο το ιταλο-βενετσιάνικο παλαμάρι (gomena), επειδή κατά τον χριστιανικό ηθικό κώδικα του κ. Χαραλαμπάκη, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ να θεωρούμε την γυναίκα – γκόμενα βρώμικη + μοχθηρή και τον άνδρα – γκόμενο… αγνό και αθώο»!.. Με τέτοια χριστιανικά κριτήρια συνέταξε το Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας ο κ. Χριστόφορος. Στον βρόντο πήγε το 1 εκατομμύριο ευρώ που στοίχισε η παραγωγή του Λεξικού στους Ρωμιούς φορολογούμενους…\nΣΥΝΟΨΙΖΩ: Οι Ρωμιοί γλωσσολόγοι είναι τόσο άχρηστοι (βλέπε τις παρλαπίπες που λέει κι ο Μπαμπινιώτης στις σελ. 306-7 του «Ετυμολογικού» του για την γκόμενα) που επί 136 χρόνια δεν μπορούν να ανακαλύψουν την ετυμολογία της κοσμαγάπητης Ρωμέϊκης λέξεως «ΓΚΟΜΕΝΑ»…\nΥΓ: Μή χάσει κανείς γύρω στα μεσάνυχτα τις αποκαλύψεις που θα κάνει ο Εαμοβούλγαρος στο σημερινό νήμα για την Ρόζα Λούξεμπουργκ: Μεταξύ άλλων, οι Ρωμιοί αναγνώστες θα πληροφορηθούν γιατί η Εβραία Ρόζα απέδωσε την ατάκα «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» στον Ένγκελς, ενώ την είχε ψαρέψει από τον Κάρολο Κάουτσκυ… Μείνετε συντονισμένοι στο παρόν Ιστολόγιο και θα εκπλαγήτε, αν δεν μ’ έχει πάρει μέχρι τότε ο ύπνος…\n10 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:51\n160: Για τη γκόμενα έχω μιλήσει κι εγώ με τον Χαραλαμπάκη -μάλλον εμένα εννοεί.\n12 Νοεμβρίου, 2014 στις 17:23\n19 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:39\nΠώς ήταν η παλιά ιστορία για τους πειρατές στο θέατρο; «Αυτό το κερί πού να το βάλω»;\nΈτσι κι’ εγω, πού να το βάλω αυτό εδώ;\nΗ λέξη του 2013, «selfie», παρέδωσε τα ηνία της στο ρήμα «vape», το οποίο επέλεξε το Λεξικό της Οξφόρδης ως λέξη της χρονιάς για το 2014.\nΤο ρήμα, που σημαίνει «ατμίζω» και ετυμολογικά προέρχεται από το «vapour» («ατμός»), δηλώνει την εισπνοή και εκπνοή του καπνού στο ηλεκτρονικό τσιγάρο.\n19 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:49\nΑγάπη τι κάνεις;\nΠως από δώ;\nΑγάπη σ αγαπώ\n19 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:56\n163: Κάπως έτσι (vapoter νομίζω) είναι και στα γαλλικά. Εμείς τη λέξη της χρονιάς θα τη διαλέξουμε τον Δεκέμβρη.\n20 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:31\n164 Περαστικά 🙂\n165 Θα ξεχνούσα να το αναρτήσω μέχρι τότε 🙂\n20 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:40\n>Κάπως έτσι (vapoter νομίζω) είναι και στα γαλλικά.\nκαι παπόρι στα καθ ημάς\n20 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:50\nΘα με ξαναβάλεις στους φίλους σου στο ΦΒ;\n[ή θα μπουκάρω με τον τσαμπουκά μου;]\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 19:46\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:17\n169: Δεν συμφωνώ με όλα, αλλά λέει μερικά πολύ καλά.\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:19\nΕκπλήσσομαι λίγο διαβάζοντας στην παραπάνω συνέντευξη «Αφαιρέσαμε ό,τι είχε σχέση με θέματα ποδοσφαιρικά, πολιτικά ή φυλετικά», προκειμένου για ένα λεξικό που φιλοδοξεί — και καλά κάνει — να δώσει μια εικόνα της γλώσσας όπως είναι και όχι όπως ίσως θα τη θέλαμε. Δηλαδή λείπουν οι λέξεις «βάζελος», «κουκουές» ή «αράπης»; Δηλαδή να σβήσουμε και τη λέξη «κίναιδος» ή τα πιο εύχρηστα συνώνυμά της, που κι αυτά τα θεωρούν προσβλητικά οι ενδιαφερόμενοι;\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 20:40\n@170 + 171: Εύγε στους κυρίους Σαραντάκο + Άγγελο που άρχισαν να αντιλαμβάνονται τί μπουμπούκι είναι ο χριστιανούλης Χαραλαμπάκης. Στην εν λόγω συνέντευξη στην χθεσινή «Καθημερινή» ο Χαραλαμπάκης δηλώνει πως σώθηκε με θαύμα της Αγίας Μαρίνας, όταν κάποιοι τραμπούκοι προσπάθησαν να του κλέψουν το στικάκι όπου είχε αποθηκευμένο όλο το Λεξικό της Ακαδημίας. Μεταφέρω επί λέξει για να αντιληφθεί και ο πιό αποβλακωμένος Ρωμιός αναγνώστης του παρόντος Ιστολογίου το ποιόν του μεγάλου Γλωσσολόγου Χριστοφόρου Χαραλαμπάκη:\nΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗΣ: «Τη νύχτα της 17ης Ιουλίου 2010 επέστρεφα σπίτι μου στην Κυψέλη και μου επιτέθηκαν τρεις νεαροί. Φοβήθηκα ότι θα μου έπαιρναν την τσάντα με το φλασάκι που είχε μέσα το λεξικό και αντέδρασα έντονα. Αρχισαν να με χτυπάνε με σιδερογροθιές μέχρι που πέρασε ένα μηχανάκι και φοβήθηκαν. Το χειρότερο είναι ότι παρέμεινα κάτω για πολλή ώρα, αιμόφυρτος, και οι άνθρωποι με προσπερνούσαν και με κοιτούσαν ως αξιοπερίεργο. Σώθηκα από θαύμα της Αγίας Μαρίνας και έκανα έξι μήνες να συνέλθω».\n«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»: «Τόσο σημαντικό ήταν το φλασάκι; »\nΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗΣ: «Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα μήπως κάποιοι ήθελαν να κλέψουν τις καινοτόμους ιδέες μας. Διότι υπήρχε τεράστιο επιστημονικό ενδιαφέρον σε όλα τα διεθνή συνέδρια».\nΑΠΟΡΙΑ ΕΑΜΟΒΟΥΛΓΑΡΟΥ: Τί θα λέγατε, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, αν μεθαύριο ο κ. Σαραντάκος έβγαινε και δήλωνε πως σώθηκε με θαύμα της Αγίας Μαρίνας και γλύτωσε το στικάκι στο οποίο είχε αποθηκευμένο το επόμενο βιβλίο του; Εγώ θα τον έπαιρνα με τις πέτρες και θα καταλάβαινα ότι ο άνθρωπος είναι φαιδρός.\nΕίναι δυνατόν ολόκληρος Χαραλαμπάκης, στον οποίο η Ακαδημία Αθηνών έχει εμπιστευτεί την έκδοση του Λεξικού της,να βγαίνει και να λέει ότι κυκλοφορούσε στους δρόμους της Αθήνας έχοντας στην τσέπη το μοναδικό στικάκι με το Λεξικό και πως αν του το έκλεβαν οι κακοποιοί, θα χανόσαντε οι κόποι 10 ετών; Πάρτε θέση, κ. Σαραντάκο, γιατί το θέμα είναι πολύ σοβαρό… Δεν θα μάς αποβλακώσουν εντελώς οι χριστιανούληδες\nΥΓ: Συμφωνώ με τον κ. Άγγελο (σχόλιο 171) ότι είναι ανεπίτρεπτο για έναν γλωσσολόγο να λέει ότι λογόκρινε από το Λεξικό της Ακαδημίας τις «ρατσιστικές» λέξεις της Ελληνικής Γλώσσας. Δηλαδή, η πολιτική ορθότης θα καθορίζει την σύνταξη των Λεξικών; Πάρτε θέση κ. Σαραντάκο, γιατί το θέμα είναι σοβαρότατο.\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:28\nΦαντάζομαι στους άσχετους δεν συμπεριλαμβάνει και τον αρθρογράφο αυτό: 🙂\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:40\n173: Όχι, εννοεί τον Μανδραβέλη (στον οποίο παραπέμπει το άρθρο που λινκάρεις). Ο συγγραφέας του άρθρου αυτού είχε δουλέψει στο Λεξικό και συγκρούστηκε με τον Χ.Χ., και στο βιβλίο του για τη Φωνηεντιάδα αφιερώνει ένα δισέλιδο εντελώς ξεκάρφωτο στο οποίο του επιτίθεται (χωρίς να τον κατονομάζει). Οπότε, αν και ασφαλώς είναι σχετικότατος με το θέμα, αντικειμενικός και καλόπιστος δεν είναι.\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:49\nΑυτό με τις διπλές ορθογραφίες μου κακοφαίνεται. Μπράβο τους μεν που δε θέλουν να ρυθμίσουν τη γλώσσα (αν και δε μου φαίνεται και καμιά φοβερή καινοτομία: τουλάχιστον στη θεωρία, το ότι η γλωσσική επιστήμη πρέπει να είναι περιγραφική και όχι ρυθμιστική είναι κοινός τόπος, οπότε δε χρειάζεται να το διατυμπανίζουν λες και ανακάλυψαν την Αμερική), αλλά στη γραφή δε νοείται κατά τη γνώμη μου να αποφύγεις τη ρύθμιση. Πες εσύ ποιο θεωρείς σωστό, και ας μη μας πείσεις.\nΆσε που ήμουν πρόσφατα σε μια συζήτηση για το αν πρέπει να γράφουμε μυρολόι ή μοιρολόι, και, παρόλο που υπάρχουν επιχειρήματα και για τις δύο απόψεις, το Χρηστικό παίρνει ξεκάθαρα θέση (την ίδια όπως το 30φ και ο Μπαμπινιώτης) υπέρ της γραφής -οι-. Άρα, λες κύριε ότι απενοχοποιείς τα λάθη, αλλά για τον φίλο μου που γράφει μυρολόι κάνεις την εξαίρεση και τον πετάς στα Τάρταρα των ανορθόγραφων. Θα μου πεις, μα υπάρχουν κάποια επιχειρήματα υπέρ του -υ- που πλέον δεν τα δέχεται η επιστημονική κοινότητα. Υπάρχει επιστημονικό επιχείρημα υπέρ του αυγού και του αυτιού; Το μόνο επιχείρημα είναι ο σεβασμός στη συνήθεια όσων το έγραφαν ανέκαθεν με αυ-. Αν θα σεβαστείς αυτούς, να σεβαστείς και τους άλλους που γράφουν μυρολόι. Και μετά να σεβαστείς και την ισχυρότατη μειοψηφία εκείνων που (από απλή άγνοια) δεν ξεχωρίζουν τις καταλήξεις -τε και -ται των ρημάτων: αυτοί μπορεί να μην ανήκουν στην επιστημονική κοινότητα, ανήκουν όμως στη γλωσσική κοινότητα, κι ύστερα, δημοκρατία δεν έχουμε;\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:51\nΜετά τα επουσιώδη ή τα όχι ακριβώς επουσιώδη, πάω στις αντιρρήσεις μου. Πρώτη αντίρρηση, ότι ο συγγραφέας, ενώ είναι τόσο νηφάλιος συνήθως, σε ένα σημείο παρασύρεται και (ενώ ανασκευάζει τις απόψεις του Στάθη Σταυρόπουλου) κάνει μια σχεδόν δισέλιδη (!) παρέκβαση όπου εκθέτει τις αρνητικές (τραυματικές, σχεδόν) εμπειρίες του από το ελληνικό πανεπιστήμιο και από τη συνεργασία με καθηγητές που τον αδίκησαν (σελ. 43-45). Αποσπάσματα όπως «έχω συνεργαστεί με καθηγήτρια γλωσσολογίας, που έχει το ίδιο ακριβώς πρόβλημα με τη Σκαρλάτου, ένα από τα πρόσωπα στο μυθιστόρημα του φίλου Δημήτρη Φύσσα» (δίνει και αριθμό σελίδας!) δεν έχουν τη θέση τους στο βιβλίο και καταντούν και κωμικά διότι, όπως και να το κάνουμε, η Σκαρλάτου δεν είναι Άννα Καρένινα να ξέρει ο αναγνώστης περί τίνος πρόκειται! Καλύτερα ίσως. https://sarantakos.wordpress.com/2012/11/22/argyropoulos/#more-7688\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 22:54\nΆσε που θέλω να καταγγείλω την ασυδοσία στο μέγεθος των λεξικών. Από την πολλή αυτορρύθμιση, κάθε φορά που βγαίνει καινούργιο λεξικό ένα πόντο ψηλότερο από το προηγούμενο θα αδειάζουμε όλη μας τη βιβλιοθήκη για να ξαναμοιράσουμε το ύψος των ραφιών. Ας βγει ένας επίσημος ορισμός-φετφάς, που να λέει «λεξικό: ένα βιβλίο διαστάσεων μέχρι τόσο επί τόσο, που περιλαμβάνει…». Αυτά περιμένουμε από την Ακαδημία, όχι άιντε ο καθένας ως του δόξει (μιας που ανασύραμε κι αυτή την ωραία έκφραση σήμερα σε άλλη συζήτηση).\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:06\n175: Ως προς το αυγό και το αυτί δεν είναι μόνο η συνήθεια υπέρ. Είναι και ο Τριανταφυλλίδης, το ΛΚΝ, η σχολική ορθογραφία, το ΑΠΘ κτλ. Δεν είναι ίδια περίπτωση (όπως και ο ορθοπ*δικός ή το κτ*ριο) με το μυρολόι ή με το κυττάζω.\n177: Στο ύψος, το ΧΛ είναι ίδιο με το ΛΚΝ αλλά υπερτερεί πολύ στο πάχος. Ο Μπαμπι. είναι πιο παχύς αλλά πιο κοντός (εννοώ το λεξικό του).\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:26\nεγώ θα συμφωνήσω με τον Εαμο, η συνέντευξη στην Κ δεν είναι διόλου κολακευτική (για να το πω ευγενικά) για τον συνεντευξιαζόμενο, και υπεύθυνος γι αυτό είναι ο ίδιος με τις επηρμένες απαντήσεις του. και τι δράμα! το προστάτεψε από τους αδίστακτους ανταγωνιστές- ο Μπάμπι αρχιλεξικονονός!!!\nΕπίσης δεν μου αρέσει αυτή η και καλά πολιτικά ορθή προσέγγιση. ειδικότερα που διαμένω χρόνια στο εξωτερικό θέλω να ξέρω όλες τις σημασίες που παίρνουν οι λέξεις από τη χρήση τους. Δηλαδή στο λήμμα «γύφτος» τι γράφει; και τι θα πει «Απορώ που οι γυναίκες δεν διαμαρτύρονται!» !!! τι βλακείες είναι αυτές!\nΤελοσπάντων ενώ είχα σκοπό να αγοράσω το ΧΛ (καθώς έχω και τα άλλα δύο μεγάλα-χελλ! έχω και του τεγόπουλου-φυτράκη ακόμα!) τώρα θα το ξανασκεφτώ ή για να είμαι ειλικρινής θα προσπεράσω.\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:45\nΑυτό με την αποφυγή των μειωτικών και υβριστικών είναι λεξικογραφικό λάθος, το υπονόησα πιο πανω.\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:55\nα) Ναι, είναι υπέρ όλοι αυτοί, αλλά με κάποιο επιστημονικό επιχείρημα ή λόγω συνήθειας; Τουλάχιστον το ΛΚΝ λέει απλώς ότι το μεν αυτί γραφόταν έτσι (με αυ-) από τη μεσαιωνική εποχή, το δε αυγό τίποτε, απλώς το γράφει έτσι. Στη γενική αρχή ότι «φθόγγοι που δεν τεκμηριώνονται ετυμολογικά εντός της ελληνικής γλώσσας γράφονται με τον απλούστερο δυνατό τρόπο» δε νομίζω να υπάρχει κάποια αντίρρηση.\nΔεν ξανανοίγω την αιώνια συζήτηση αν έχει δίκιο το ΛΚΝ με τη συνήθεια ή ο Μπαμπινιώτης με την ετυμολογία. Απλώς παρατηρώ ότι και οι δύο παίρνουν μια θέση, πράγμα που μου φαίνεται πιο σωστό από το να δέχονται και τις δύο όπως το ΧΛ.\nβ) Δεν είναι ίδιο μπόι, πίστεψέ με. Το ΛΚΝ γλίστραγε στη θέση του γλείφοντας ελαφρά το αποπάνω ράφι (που είναι το κεντρικό, εκείνο που δεν το ρυθμίζεις), χωρίς επικίνδυνες πιέσεις. Μετά την αγορά του ΧΛ αναγκάστηκα να μετακινήσω παρακάτω το ράφι που πατάνε τα λεξικά, αλλά δε γίνεται, γιατί το αποκάτω ράφι πάλι λεξικά έχει κι είναι τσίμα τσίμα, οπότε προς το παρόν έχω στριμώξει το ΧΛ όπως όπως, πιέζοντας και το ράφι που έχει κάνει κοιλιά και το βιβλίο που φθείρεται. Παλιοκατάσταση σου λέω. Κανονικά πρέπει να σπάσω και να ξαναρίξω όλη τη βιβλιοθήκη.\n24 Νοεμβρίου, 2014 στις 23:57\n181β: Μα, μπροστά μου τα έχω, δεν μπορεί -ίδιο ύψος έχουν, όπως ίδιο έχει και η Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας (Κοπιδάκης/ΕΛΙΑ).\nΑσε κ. σαραντάκο ο τύπος κάηκε μόνος του, και αυτά για την τρισχιλιετή που έγινε τετρασ~ και αγωνιούν στα συνέδρια, την τεράστια συγκίνηση με την αβοκέτα που εεε αφού έβαλε αυτό να χαλάλι να μην ξέρω εγώ τι τρέχει στα γύφτικα.Η γυναίκα του που είναι ευτυχώς φιλόλογος γιατί αν ήταν ας πούμε Φιλιππινέζα σίγορα θα του είχε δώσει τα παπούτσια στο χέρι…Αυτά συμβαίνουν μόνο εδώ-τι κλισέ επιτέλους- ενώ όταν βγαίνει το νέο ντούντεν οι Γερμανοί ζητωκραυγάζουν στους δρόμους νέοι και γέροι αφήνουν τις διαφορές τους και σφιχταγκαλιάζονται μονιασμένοι.\nΓια τρελό τρολάρισμα λέμε. Καμιά φορά καλύτερα να μασας….\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:01\nΌχι να τα βγάλουμε έξω να τα μετρήσουμε!\nΤο ΛΚΝ μου είναι 1999. Έχει μισό πόντο -ούτε- διαφορά, και εκεί γίνεται όλη η ζημιά.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:02\nεγώ έχω την εντύπωση πως ο 30φυλλίδης είναι πιο ψηλός από την Ιστορία της Ε.Γ.!\n(δυστυχώς δεν βλέπω τώρα παρά το κενό του γιατί το πήγα στο γραφείο, θα δω όμως αύριο)\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:03\nΈχω και την Ιστορία ΝΕΓ, αλλά σε άλλο ράφι. Χμ, ίσως μου δίνεις μια σωτήρια ιδέα…\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:04\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:10\nΛοιπόν γράψτε λάθος, έχω την Ιστορία της Ε.Γ. του ΚΕΓ και όχι του εΛΙΑ.\nΤο λεξικό είναι 21χ29 λέει εδώ http://ins.web.auth.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=266:istoria-ellinikis-glossas&catid=47&Itemid=126&lang=el\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:16\nΜε φυλλάδες θα πορευόμαστε ή θα παίξουμε μπάλα; (Από πού είναι άραγε αυτό το απόφθεγμα;)\nΆμα δε χωράει, δε χωράει. Ό,τι και να λένε τα λινκ του εκδότη!\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 00:18\nπέπε ίσως αυτό σου δώσει μια ιδέα\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:06\nΑ, εκτός ραφιού εννοείται ότι χωράει. Και στο τραπέζι, και στο πάτωμα, όπου θες!\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 01:59\n@179, 180 κλπ.:\nΌσο για το ζήτημα των προσβλητικών (ρατσιστικών κλπ.) λέξεων:\nΤο λεξικό του Μπαμπινιώτη το αγόρασα όχι μόλις πρωτοβγήκε, αλλά όταν ξέσπασε το σκάνδαλο για τους «Βουλγάρους» και ακούστηκε ότι θα το αλλάξει ή θα το αποσύρει. Παρόλο που το λεξικό ήταν από την πρώτη μέρα εκδοτικό σουξέ, είμαι σίγουρος ότι το εν λόγω σκάνδαλο συντέλεσε πολύ στην ταχεία εξάντληση της πρώτης έκδοσης, επειδή κι άλλοι σαν κι εμένα θα σκέφτηκαν «ας προλάβω τώρα που έχει ακόμα Βουλγάρους».\nΤο πήρα λοιπόν, και άρχισα μια χαιρέκακη διασκέδαση βρίσκοντας μέσα διάφορα λάθη και ανακολουθίες ή ακρότητες. Είναι γνωστές, έχουν συζητηθεί εκτενέστατα, και όπου πρόκειται για αντικειμενικά λάθη και όχι απλώς για διαφορετικές απόψεις έχουν σε μεγάλο ποσοστό διορθωθεί (ακούω).\nΕ λοιπόν: Η αβλεψία και η ανακολουθία είναι ανθρώπινα σφάλματα. Κατακριτέα μεν, αλλά αφού σταδιακά διορθώνονται στις μετέπειτα εκδόσεις, παραγράφονται. Παράδοξες απόψεις σαν το ρωδάκινο χωράνε συζήτηση, μπορεί κανείς να έχει 1002 λόγους να τις απορρίπτει, ακόμη και να διαβλέπει εξωεπιστημονικά κίνητρα (κι αυτά όλα χίλιες φορές τα ‘χουμε συζητήσει), αλλά και πάλι δεν καταδικάζεις κάποιον επειδή τις υποστηρίζει. Για τους Βουλγάρους όμως, ποτέ δεν άλλαξα γνώμη ότι είχε απόλυτο δίκιο που τους έβαλε και απόλυτο άδικο που τους έβγαλε.\nΠοτέ πριν την πρώτη έκδοση του Μπαμπινιώτη δεν είχα αισθανθεί ότι έχουμε πρόβλημα, έλλειψη, κενά, από λεξικά. Ο Μπαμπινιώτης έδωσε μεν βήμα στον εαυτό του να υποστηρίξει ορισμένες ορθογραφίες (καλές, κακές, αδιάφορο αυτή τη στιγμή) που δεν είχαν υποστηριχτεί κάπου συστηματικά μέχρι τότε, εισήγαγε κάποιες καινοτομίες στη διάρθρωση, αλλά τίποτε από αυτά δεν τάραξε τα νερά. Δεν αλλάξαμε εποχή. Μικρές συμβολές, αυτό ήταν όλο. Και επίσης ένα έργο όπου συγκέντρωσε όσα είχε πει από δω κι από κει σε άρθρα και εκπομπές (δηλαδή συμβολή στη μελέτη του έργου του εαυτού του – καλό είναι να γίνεται κι αυτό, αλλά ρηξικέλευθο δεν το λες).\nΜε τους Βουλγάρους όμως πραγματικά αλλάξαμε εποχή. Λέξεις και φράσεις που μπορεί να ενοχλούν, να ποροσβάλλουν, αλλά που παρά ταύτα υπάρχουν και είναι κατανοητές από τη μεγάλη πλειοψηφία των ομιλητών, για πρώτη φορά έμπαιναν σε λεξικό. Για πρώτη φορά δηλαδή γινόταν πράξη η όμορφη θεωρία για περιγραφή και όχι ρύθμιση της γλώσσας (για καταγραφή της γλώσσας που έχουμε κι όχι εκείνης που θα θέλαμε). Και πρόκειται για μια στέρεη θεωρία, κυρίαρχη στη σύγχρονη γλωσσολογία, όχι για κάποια μεμονωμένη λεπτομέρεια που του ‘δοξε (εμπεδώνω) ένα πρωί ότι πρέπει να ‘ναι έτσι κι όχι όπως ήταν μέχρι τώρα.\nΓι’ αυτό και μόνο, εγώ ήμουν πρόθυμος να του συγχωρήσω όλα τα αμέτρητα άλλα που είχα να του καταμαρτυρήσω, από τα παλιότερα βιβλία του που ήξερα μέχρι και το ίδιο το λεξικό.\nΚαι έρχεσαι μετά ρε φίλε και μου σβήνεις τους Βουλγάρους επειδή γκρίνιαξε η κοινωνία; Πώς μου το κάνεις αυτό, σ’ εμένα; Δείξε μου έναν απ’ όλους που διαμαρτυρήθηκαν, ο οποίος να σε έπεισε επιστημονικά ότι ήταν λάθος οι Βούλγαροι! Η μέρα που ένας επιστήμων έκανε γαργάρα τις απόψεις του υποκύπτοντας στην κατακραυγή μιας μάζας οπαδών, η μέρα που έκλεισε την πόρτα της νέας εποχής (λέγοντας «ωπ, σόρι, δεν ήθελα να ενοχλήσω») ο ίδιος ο άνθρωπος που την είχε ανοίξει, η μέρα που νίκησε η λογοκρισία, ήταν μαύρη μέρα.\nΜετά λοιπόν από μια δεκαπενταετία, πόση πρόοδο έχουμε κάνει; Ο μεν Μπαμπινιώτης έχει επισφραγίσει την υπαναχώρησή του με δεν ξέρω πόσες αβούλγαρες επανεκδόσεις, η δε Ακαδημία έρχεται μ’ ένα καινούργιο λεξικό που το διαφημίζει εξαίροντας την πολιτική του ορθότητα και αντιδιαστέλλοντάς την εμφατικά προς το ρατσισμό/σεξισμό «άλλων λεξικών» (ενώ παράλληλα διατυμπανίζει ότι είναι το δικό της απενοχοποιητικό, ότι σπάει το ταμπού της τσαχπινογαργαλιάρας και λοιπά προοδευτικά).\n(Κατά τα άλλα το Χρηστικό το ‘χω μόλις πάρει. Δεν το έχω δουλέψει, δεν έχω ακόμη άποψη.)\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:05\nΚάτι υπέροχα τραπεζάκια (κόφι τέιμπλ) που τίναξαν τα πέταλα από κάτι τέτοιες βιβλιοθηκονομικές ανησυχίες της κυράς μου.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 02:19\n192: Πέπε, πολύ ωραίο σχόλιο. Τους Βούλγαρους τους είχα υπερασπιστεί το 1998 αλλά στο μεταξύ δεν είμαι και τόσο βέβαιος. Όχι για εθνικούς λόγους, εννοείται, αλλά λεξικογραφικά.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 03:24\n>Σώθηκα από θαύμα της Αγίας Μαρίνας και έκανα έξι μήνες να συνέλθω.\nΜε το στικάκι.\nΚαι μην το πάρει χαμπάρι η θεούσα κυρά μου.\nΤις ξέρετε δα αυτές που ανταλλάσουν ε-μέλια με συνταγές μαγειρικής.\nΟχι πως δεν το κάνει κι αυτό η κυρά μου.\nΟμως ο σκληρός πυρήνας της ιντερνετικής της συντροφιάς ασχολείται με την ανταλλαγή … θαυμάτων!\nΕχει την μεγαλύτερη [ίσως] τράπεζα Ελληνικών, Μέσοανατολικών και Αφρικκάνικων θαυμάτων της ορθοδοξίας.\nΚαι είναι θαύμα, πως δεν έχει κλατάρει ακόμα ο υπολογιστή της.\n[Οχι όμως κι ένα 32 Giga στικάκι, που πολύ το χάρηκα 😉 ]\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 03:34\nΚαι τι ήταν να της πω προχτές για κάποιο φίλο μου που ξαφνικά παρουσίασε περίεργα συμπτώματα.\nΤσαφ, σε λίγο μου έστειλε ένα ενδοοικιακό ε-μέλι:\nΔες το Μέγα Θαύμα στη Συρία που έγινε το 2004. Δεν είναι ψέματα! Δεν είναι τρελός ο φ ίλος σου.\nΙστολόγιο: ΑΝΩ ΣΧΩΜΕΝ…\nΑνάρτηση: Μέγα Θαύμα στη Συρία\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 03:58\nΚαταπληκτικό. Η αφήγηση έχει όλα τα στερεότυπα στοιχεία του παραμυθιού: που δεν κάνανε παιδιά κι είχαν δοκιμάσει όλους τους γιατρούς του βασιλείου, που τους ρώτησε ο άλλος «μα γιατί είστε στεναχωρημένοι, μήπως σας δυσαρέστησα», όλα σου λέω!\nΕνδιαφέρουσα και η φράση «Πήγαν στη μονή έκαναν ότι έπρεπε και γυρίζοντας πίσω η γυναίκα βρέθηκε έγκυος». Δηλαδή τι πρέπει να κάνεις όταν πηγαίνεις σ’ εκείνη τη μονή;\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:14\nΆντε μετά να μην πιστέψει ο κόσμος στα θαύματα, ύστερα από τέτοιο σημείο «ου τοις πιστεύουσι, αλλά τοις απίστοις»*! Δόξα σοι Παναγία μου, βόηθα όλον τον κόσμο (συνοδευόμενο με σταυροκόπημα από μαλλί σε μαλλί, κι ανατολή σε δύση).\n*(Α’ Κορ. 14, 22, Χρυσοστ., Ομιλ. Α’ εις Πεντηκοστ.).\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:23\n197: Σωστά, σκέτο παραμύθι!\n195: Θαύματα άλλων θρησκειών δεν έχει φυσικά, έτσι δεν είναι;\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:26\n-Θα σας θυμίσω τι έγινε στην Κυανή Ακτή.\nΩπα, γουστάρω Côte d’Azur, Promenade des Anglais και τέτοια.\nΕννοούσε τι έγινε στις συζητήσεις στις Κάννες.\nΓιακουμάτος στο MEGA τώρα\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:29\n#198. — […] (συνοδευόμενο με σταυροκόπημα από μαλλί σε μαλλί, κι ανατολή σε δύση) […]\nWith spectacles, testicles, wallet and watch που λέει και ο μνημονικός κανόνας στα αγγλικά.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:38\nΕίδα κι εγώ στο ιστολόγιο με τα θαύματα μια ρουμπρίκα με τίτλο «Πνευματικά θέματα» και μπήκα για να βρω κομπρεσσέρ, αεροδράπανα και κατσαβίδια αλλά τζίφος.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:45\nΑκυβέρνητο πλοίο με 600 μετανάστες νότια της Ιεράπετρας.\nΜάθανε ότι [μπιπ] και πλάκωσαν και τ ακυβέρνητα\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:47\nΓια πολύ γέλιο:\nΑ, Γς, περιβόλι όχι ό,τι κι ό,τι.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 09:48\nΤο σταυρό σου!\n[The Sign of the Cross, γιορ κρος]\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:21\n«Είχα συναντήσει κάπου μια δαιμονισμένη κοπέλα. Αυτή είχε διαβάσει Καζαντζάκη και πίστευε κάτι βλάσφημα πράγματα με αποτέλεσμα να δαιμονισθεί.»\nΠες έτσι βρε αδερφέ…\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:26\n«Όταν το νευρικό σύστημα είναι ταραγμένο και πιει κανείς πολλούς καφέδες, κλονίζονται τα νεύρα και το ταγκαλάκι εκμεταλλεύεται αυτήν την κατάσταση. Δεν είναι ότι ο καφές είναι κάτι δαιμονικό. Χρησιμοποιεί το ταγκαλάκι την επίδρασή του στα νεύρα, και ο δαιμονισμένος αντιδράει χειρότερα.»\nΚι επειδή εδώ λεξιλογούμε, ταγκαλάκι=διαολάκι 🙂\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 10:29\n#207. — Να σου πω, κι εγώ εκεί με τον καφέ τα χρειάστηκα λιγάκι αλλά η τελευταία πρόταση με ανακούφισε. 🙂\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:29\nΦυσικέ, μια και σε πετυχαίνω εδώ (και για να παρατήσετε στην ησυχία του τον ταλαίπωρο γέροντα και τα ταγκαλάκια του… 🙂 ) ,είδα πολύ πρόσφατα ένα εκπληκτικό ντοκυμαντέρ στο Νάσιοναλ Τζηογκράφικ για το Ροζέτα πρότζεκτ. Επιγραμματικά:\nΟ φίλος μας ο Ακαμάτης ,τελικά είναι ΑκΟμάτσο κι όχι Ακαμάτσο. Τυπάρα μεγάλη (φατσικά θυμίζει και λίγο Γιώργαρο Καραγκούνη, άσε που είναι συνέχεια χαμογελαστός!) . Μου έκανε άσχημη εντύπωση που παρότι ο άνθρωπος μιλούσε πεντακάθαρα ,αργά και ολόσωστα Αγγλικά (με Ιταλική χροιά στην εκφορά,ντάξει) τού έβαζαν από κάτω αγγλικούς υπότιτλους…πφφ! ψωνάρες αμερικανογλωσσαμύντορες!\nΦοβερή (σχεδόν δάκρυσα) η σκηνή που περιμένανε τη Ροζέτα να ξυπνήσει (την είχαν βάλει σε αδράνεια (sleep mode) για 3 χρόνια,ώστε να εξοικονομήσουν ενέργεια) και βλέπεις όλη τη στρατιά των επιστημόνων και τεχνικών να κοιτάνε με αγωνία ένα μόνιτορ που δείχνει κοσμικά παράσιτα (θόρυβος υποβάθρου; λέγεται;) και ξαφνικά νάσου το πολυπόθητο peak που σημαίνει πως η Ροζέτα λέει «γεια χαραντάν! εδώ είμαι!» και να πανυγηρίζουν όλοι σαν το Νικόλα το μανάβη όταν ο Κολομπούρδας τίναξε το πλεκτό στην Τούμπα.\nΦοβερός τυπάρας κι ο αμερικάνός ο Ματ (δεν θυμάμαι το επίθετο), αυτός ο μποντυμπυλντεράς με τα γυαλιά και τα πολύχρωμα τατουάζ . 🙂\nNα το δείς οπωσδήποτε(αν δεν το έχεις κάνει ήδη)!\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:31\n207: Τα ταγκαλάκια δεν ήταν οι άτακτοι στρατιώτες του οθωμανικού στρατού ή κάτι τέτοιο;\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:32\n#209. — Έλα ρε Κίντο, μπράβο! Ακομάτσο, έχεις δίκιο, δεν ξέρω τι κάνανε τα μάτια μου εκεί που το διάβαζα και μου κόλλησε λάθος. Δώσε σύνδεσμο!\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:39\n211. Στην τηλεόραση το είδα, αλλά στέκα να ψάξω στο γιουτιούμπι και επανέρχομαι.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:42\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:43\nΔεν ξέρω τι μπορεί αν σήμαινε αρχικά, πάντως ο Ιέροντας το χρησιμοποιούσε σαν ευφημισμό (;) για τα διαολάκια.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:47\nδηλαδή βρε παίδες έλεος πια! δεν γίνεται το καθε ΄νημα να το μετατρέπετε σε χριστιανοφυσικοσμολογικό! εδώ μιλάμε για το Λεξικό κι αν χωράει στα ράφια μας!\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:50\nΧερ Φίζικερ, για τον Μπελ που ρώτησες τις προάλλες, άφησα ένα σχόλιο εδώ. 🙂\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:51\nΤι έγινε ρε παιδιά; Όρισε ο Νικοκύρης απουσιολογ-ix και δεν μας ενημέρωσε;\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 11:56\nΓιατί παίρνει κανείς απουσίες; επιμελητρι-ιξ λέγεται Νεοκιντ μη μπερδεύεσαι και αυτοανακυρήχθηκα για να σου μπω στο μάτι\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:36\nΕτεροδημότισσα, το βλέπω το σημείο σου αλλά μήπως και το στρίμωγμα του λεξικού στο ράφι δεν είναι θέμα Φυσικής;\nΚίντο, είσαι ωραίος! Ας δούμε το βιντεάκι και να της κάνουμε το χατήρι της Επιμελήτριας αναβάλλοντας τη συζήτηση για άλλη στιγμή, όταν δεν θα κοιτάει.\nΚώστα, ευχαριστώ και πάλι. Όσο κι αν το κάνεις, είναι λίγο ύποπτο η φράση να αποδίδεται στον Χάινριχ Μπελ αλλά κανείς (ώς τώρα) να μην το προσδιορίζει περισσότερο.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:39\n215: Ε, ναι.\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 12:40\nΟι απουσιολόγοι κάνουν άλλη δουλειά. Τη δουλειά αυτή την έκανε ο «πρωτόσχολος»! 🙂\n25 Νοεμβρίου, 2014 στις 13:06\n219γ: Όντως. Πάντως το τσιτάτο το επικαλούνται (σ. 5) και άνθρωποι των οποίων ο λόγος –θεωρητικά πάντα– έχει κάποια βαρύτητα. Ίδωμεν…\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:03\n@204: Κύριε ελέησον!\nΡε παιδιά, τον Ιέροντα τον πρωτοάκουσα πριν μπορεί και 25 χρόνια. Ήδη τότε ήταν γνωστός, όχι όμως τόσο όσο πιο πρόσφατα. Από τις αφηγήσεις διαφόρων, δεν είχα καταλάβει να πρόκειται για τέτοιο σούργελο, αλλά για σοβαρό άνθρωπο, όντως φωτισμένο. Θέλω να ελπίζω ότι πιστεύω ότι αυτό το μπλογκ απλώς τον καπηλεύεται.\n27 Νοεμβρίου, 2014 στις 21:40\nΈχει στηθεί μεγάλη φάμπρικα.\nΣχετικό http://rodosreport.gr/ekmetalevontai-ton-paisio/ με αναφορά στο τέλος και στο μαγαζί της Σουρωτής.\n31 Μαρτίου, 2016 στις 02:46\n5 Απριλίου, 2016 στις 16:53\nΑπό την απάντηση της Ακαδημίας (http://www.efsyn.gr/arthro/ektetheimeni-i-akadimia-athinon) κρατάω ότι ετοιμάζεται και η ηλεκτρονική έκδοση του Λεξικού. Κι έτσι θα απομείνει ο Μπαμπινιώτης από τους big three χωρίς ανοιχτή πρόσβαση.\n11 Σεπτεμβρίου, 2016 στις 02:00\nΕντελώς τυχαία εντόπισα ένα βραχυκύκλωμα στο Λεξικό:\nΣτο λ. μαϊμού έχει τη φράση «ψειρίζω τη μαϊμού: βλ. ψειρίζω». Ομοίως, στο λ. ψειρίζω έχει «ψειρίζω τη μαϊμού: βλ. μαϊμού».\nΑν τυχόν διαβάζει κανείς ενεχόμενος, ας το σημειώσει προς διόρθωση.\n11 Σεπτεμβρίου, 2016 στις 02:10\nΕπίσης, αν διαβάζει κανείς ενεχόμενος, ας σημειώσει και μια πρόταση λήμματος που κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε να υπάρχει:\nρεύω, το ενεργητικό του ρεύομαι. Λέγεται κατά κόρον στους κύκλους των μωρομανάδων, παιδιάτρων κλπ. με την έννοια «βάζω/βοηθάω [το μωρό] να ρευτεί». «Χρηστικά» πρέπει να θεωρηθεί υπαρκτό.\n11 Σεπτεμβρίου, 2016 στις 11:13\n227 Ακριβώς, βραχυκύκλωμα!\nΠαύλος Γκότζος said\n2 Νοεμβρίου, 2019 στις 14:11\nΑγαπητέ κ. Σαραντάκο, διαβάζοντας σήμερα, 2 Νοεμβρίου 2019, το άρθρο σας για το λεξικό της Ακαδημίας, με λύπη μου διαπιστώνω ότι δεν διατίθεται ακόμη, δωρεάν, στο διαδίκτυο προς όλους…\n2 Νοεμβρίου, 2019 στις 14:24\n230 Πράγματι. Αλλά ο Χ.Χαραλαμπάκης μού έλεγε ότι αυτό θα γίνει μετά την επανέκδοση του Λεξικού.


amethystos: ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ(1)\nΚαι το γένος μας ακολουθεί στην ουρά τής πορείας προς το αιώνιο τέλος. Τήν επιστροφής της ανθρωπότητος και της Δημιουργίας δηλαδή στο Μηδέν απο το οποίο εδημιουργήθη, ποιμενόμενη από τον Ζηζιούλα, τον Γιανναρά και τον Ράμφο. Την σύγχρονη Αγία Τριάδα που λατρεύουν οι Νεοέλληνες.\nΟΥ ΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΕΑΥΤΟΝ ΕΙΔΩΛΟ. Μήν υποδύεσαι τον ποιμένα χωρίς να αγαπάς τον Κύριο. Δέν μπορείς να είσαι εικόνα του Κυρίου, φορώντας το ένδυμα του ειδώλου του Φωτός. Εξελίσσοντας ακόμη καί τήν πλάνη τού εωσφόρου πού μέχρι τώρα βασάνισε τήν ανθρωπότητα μέ το "ένδυμα φωτός" τής αλαζονίας.\n26/3/21 8:55 μ.μ.


Aiginio News - Εφημερίδα Πιερίας - Να μην ασχολούμαστε με την επικοινωνία αλλά με την ουσία Γράφει ο Θεόδωρος Χατζηπαντελής\nΝα μην ασχολούμαστε με την επικοινωνία αλλά με την ουσία Γράφει ο Θεόδωρος Χατζηπαντελής\nΗ άλλη πλευρά –η δική μας, δυστυχώς έχει ταυτόχρονα στραμμένη την προσοχή της στο εσωτερικό. Ενώ θα μπορούσε με χαμηλούς τόνους και προσεκτική διαχείριση να κερδίσει το σύνολο σχεδόν των κομμάτων, το ένα κυβερνητικό κόμμα στην προσπάθεια να εκμεταλλευτεί την υπόθεση οδηγεί την εσωτερική σκηνή σε περιδίνηση. Άλλωστε δεν έχει καν τη συμφωνία του κυβερνητικού εταίρου! Αυτός διαφωνεί. Γιατί να αναλάβουν τα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης το ρόλο να βγάλουν το ένα κόμμα της κυβέρνησης από τη δύσκολη θέση; Όσο και αν συμφωνούν είναι ευκολότερο να αναφερθούν στην μη συμφωνία στο εσωτερικό της Κυβέρνησης και να αφήσουν την Βουλή να αποφασίσει με μειοψηφία στο σύνολο.\nΆλλωστε δύσκολα πείθουμε κάποιον ότι θα αποκαλούμε τη Χώρα αυτή Σεβέρνα Μακεντόνια και τον κάτοικο Μακεδόνα/πολίτη της β. Μακεδονίας.\nΜας συμφέρει ορθολογικά η συμφωνία. Ναι κατά τη γνώμη μου. Γιατί ελαχιστοποιούμε τον κίνδυνο ενός φράγματος στο βορρά μας. Ένα τόξο επιρροής άλλων θα μας δυσκολέψει αφάνταστα. Η ένταξη των Χωρών αυτών στην Ε.Ε. θα μας οδηγήσει σε δεσπόζουσα θέση. Αρκεί να μην ασχολούμαστε με την επικοινωνία αλλά με την ουσία του θέματος. Να μην προσπαθεί ο καθένας να κερδίσει σε βάρος του άλλου, αλλά όλοι μαζί να κερδίσουμε χωρίς να χρεωθεί ένας τα εύσημα.\nΘέλει πράγματι γενναιότητα. Στην Χώρα του «να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα» είναι δύσκολο να την αναζητάς.\nΟ Θεόδωρος Χατζηπαντελής είναι καθηγητής του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ


Συνεργαστείτε μαζί μας στο Italia BandB - Εγγραφείτε για άμεση κράτηση Bed & Breakfast Hotel, διαχείριση αποθεμάτων, μηχανές κρατήσεων, μάρκετινγκ κοινωνικών μέσων και έκθεση μηχανής αναζήτησης\nΓιατί να αναφέρετε την ιδιοκτησία σας Italia BandB?\nΚαταχωρήστε την ιδιοκτησία σας στο ItaliaBandB.com. Είναι απολύτως δωρεάν! Οι υπηρεσίες μας είναι ιδανικές για B&B, πανδοχεία και ξενοδοχεία όλων των τύπων. Εγγραφείτε και ξεκινήστε αμέσως να κερδίζετε online κρατήσεις. Είτε το ακίνητό σας είναι μεγάλο είτε μικρό, παρακολουθήστε την αύξηση της έκθεσης στο διαδίκτυο όπως ποτέ άλλοτε.\nΑνεξάρτητα από το πώς μετράτε τα κέρδη, το Instant World Booking μπορεί να αυξήσει δραματικά την απόδοση της επένδυσής σας (ROI). Δείτε πώς: Η Instant World Booking χρεώνει μόνο προμήθεια 8% για online κρατήσεις, η χαμηλότερη διαθέσιμη στον κλάδο. Ίσως γνωρίζετε ήδη ότι η πλειονότητα των διαδικτυακών υπηρεσιών χρεώνουν τουλάχιστον 12% -30%. Έτσι, ακόμη και αν χρησιμοποιείτε πολλά διαδικτυακά ταξιδιωτικά γραφεία (OTA), το περιθώριο κέρδους σας αυξάνεται με κάθε κράτηση από την οποία λαμβάνετε ItaliaBandB.com.\nΣυνεργαστείτε μαζί μας στο Italia BandB - Εγγραφείτε για άμεση κράτηση Bed & Breakfast Hotel, διαχείριση αποθεμάτων, μηχανές κρατήσεων, μάρκετινγκ κοινωνικών μέσων και έκθεση μηχανής αναζήτησης - Διαφήμιση διανυκτέρευσης