Τσάβαλος: «Εφιαλτική η κατάσταση στον Πανιώνιο» | ΟΦΗ, OFI :: Gentikoule\n"Οι άλλοι" —22/11, 16:02\nΤσάβαλος: «Εφιαλτική η κατάσταση στον Πανιώνιο»\nΤα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Νέος Πανιώνιος οδήγησαν στις αποδεσμεύσεις των Λεμονή, Εστογιανόφ με τον πρόεδρο του Ερασιτέχνη, Βασίλη Τσάβαλο, να υποστηρίζει πως η κατάσταση ήταν τραγική και να προαναγγέλλει και άλλες περικοπές αλλά και πωλήσεις με στόχο την επιβίωση της ομάδας.\nΑναλυτικά τα όσα δήλωσε ο Τσάβαλος στον NOVASPORTS FM 94.6\nγια την αποχώρηση του Τάκη Λεμονή: «Ο Τάκης Λεμονής αποχαιρέτησε χθες τους παίκτες. Είχαμε μια κουβέντα για να λύσουμε τη συνεργασία μας κοινή συναινέσει και συμφωνήσαμε. Σε άλλους χρόνους και καιρούς αν ο Τάκης θέλει και ο Πανιώνιος μπορεί, είναι ευπρόσδεκτος. Στην παρούσα φάση τέτοια συμβόλαια ήταν έξω από την πραγματικότητα και τις δυνατότητες του Πανιωνίου».\n-το αν ο Απόστολος Μάντζιος θα είναι ο αντικαταστάτης στην τεχνική ηγεσία: «Είναι ένας από τους υποψήφιους. Με τη συγκρότηση της διοίκησης σήμερα θα πάρουμε την απόφαση».\n-το αν θα παρέμενε ο Τάκης Λεμονής στον πάγκο εφόσον δεν υπήρχαν οικονομικά προβλήματα:»Πολύ πιθανόν».\n-τους όρους στα διαζύγια με Λεμονή και Εστογιανόφ: «Με τον Εστογιανόφ έγινε λύση της συνεργασίας με όσα χρήματα ήταν να πάρει μέχρι τώρα. Ήθελε να πάει στην Ουρουγουάη για οικογενειακούς λόγους και δεν απαίτησε όλα τα δεδουλευμένα. Με τον Τάκη Λεμονή τα έχουμε βρει, θα πάρει τα δεδουλευμένα και θα φύγει χωρίς αποζημίωση».\n-το αν θα ακολουθήσουν κι άλλες αποδεσμεύσεις ή λύσεις συμβολαίων: «Δεν είναι μόνο αυτά τα συμβόλαια. Αυτές οι λύσεις συμβολαίων έφεραν τη στάθμη του νερού λίγο πιο κάτω. Η κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο Πανιώνιος ήταν εφιαλτική. Ο σύλλογος πρέπει να αποκτήσει την αξιοπρέπεια που του αξίζει. Αυτό σημαίνει να λέμε στους ανθρώπους που συνεργαζόμαστε την αλήθεια. Εγώ δεν μπορούσα να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις που υπήρχαν. Θα μιλήσουμε με όλο το έμψυχο υλικό της ομάδας. Θα γίνουν επαναδιαπραγματεύσεις και θα πάμε τα πράγματα εκεί που πρέπει να πάνε. Πρέπει να έχεις συνεργάτες που να ξέρουν τι συμβαίνει. Από τον Πανιώνιο δεν έχει χάσει κανένας λεφτά. Δεν θα γίνει βιαστικά. Θα μιλήσουμε με όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά. Δεν φυλακίζουμε κανέναν. Ένας φυλακισμένος δεν μπορεί να αποδώσει. Θα τους πούμε πως είναι σαφής ο δρόμος και όσοι θέλουν να τον ακολουθήσουν πρέπει να έχουν την ψυχή και την καρδιά τους εκεί».\n-το ενδεχόμενο πώλησης παικτών: «Και αυτό είναι πιθανό. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάτι, αλλά είμαι από τους ανθρώπους που και να υπάρχει κάτι δεν θα το βγάλω προς τα έξω».\n-τα οικονομικά προβλήματα και τις αγωνιστικές επιπτώσεις: «Παλεύουμε για έναν οικονομικά βιώσιμο Πανιώνιο. Το οικονομικό κομμάτι είναι αυτή τη στιγμή σε πρώτη γραμμή σε σχέση με το αγωνιστικό. Το πρόβλημα του Πανιωνίου, αλλά και των άλλων ομάδων γιατί οι περισσότερες είναι στην ίδια κατάσταση, είναι μεγάλο. Απλώς εμείς είπαμε να ανοίξουμε πιο νωρίς το καπάκι και να οδηγήσουμε τα πράγματα σε μία νέα πραγματικότητα. Έχω αγωνία για την ομάδα. Δεν θέλω να κινδυνεύσει ο Πανιώνιος οικονομικά. Στο αγωνιστικό κομμάτι θα υπάρχει μεγάλο ρίσκο. Αν ο σύλλογος σωθεί και φέρουμε τα οικονομικά βόλτα, θα μπορώ να λέω πως συνέβαλα σε αυτό. . Η προσπάθεια είναι μεγάλη και θα προσπαθήσουμε να κάνουμε και τα δύο. Η ομάδα δεν πρέπει να σταματήσει, πρέπει να τρέξει».\n-το ενδιαφέρον επιχειρηματιών από το Κουβέιτ: «Δεν υπάρχουν νεώτερα. Είναι ένα πράγμα που μπορεί να γίνει, αλλά δεν πρέπει να το περιμένουμε να γίνει. Πρέπει να συνεχίσουμε με τα υπάρχοντα δεδομένα και αν έρθει, θα δούμε πώς θα το αντιμετωπίσουμε».\n-τις επαφές του με τον Κωνσταντίνο Τσακίρη: «Έχω κουβεντιάσει με όλους τους παράγοντες και είμαι υποχρεωμένος να συνεχίσω να το κάνω. Ο κ. Τσακίρης έδωσε πολλά στον Πανιώνιο και τα αποτελέσματα που είχε δεν ήταν ανάλογα. Αν ένας σύλλογος έχει μια καθαρή φυσιογνωμία, είναι καθαρές οι σχέσεις και ο δρόμος. Στον Πανιώνιο δεν ίσχυε αυτό, το μπλέξιμο ήταν μεγάλο και δεν έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Δεν χρειάζονται μόνο χρήματα, αλλά το μυαλό και η αλλαγή σκέψης».\n-το αν θα παραμείνει στην προεδρία του συλλόγου: «Δεν ξέρω, δεν το έχω αποφασίσει, αλλά είμαι από τους ανθρώπους που δεν θέλω να τα έχω όλα εγώ. Πρέπει η ΠΑΕ και ο Ερασιτέχνης να είναι ανεξάρτητα σε πρόσωπα και καταστάσεις».


ΜΑΛΚΙΔΗΣ: Για την Ελλάδα, την οικονομία και την εθνική κυριαρχία\nΕίναι γεγονός ότι για πολλούς μήνες, οι οποίοι πλέον γίνονται χρόνια, λέγονται και ακούγονται πολλά ψέματα (και) για την οικονομία. Ψέματα που εκπορεύονται από μηχανισμούς προπαγάνδας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, μηχανισμοί οι οποίοι με πρόσχημα την οικονομική κρίση στην πατρίδα μας, οργιάζουν κάθε δευτερόλεπτο. Από τις θεσμικές έδρες, μέχρι τους «μεγάλους αδελφούς», ηλεκτρονικούς και γραπτούς. Ο Γκαίμπελς όχι μόνο θα έμενε ικανοποιημένος από τους μαθητές του, αλλά πολλές φορές και άφωνος από την πρόοδό τους…..\nΟι συνιστώσες της προπαγάνδας «περί της Ελλάδας και του λαού που πρέπει να συμμορφωθεί» είναι άπειρες, εναλλάσσονται, δημιουργούν νέες αντιλήψεις και κυρίως επιδιώκουν όπως συνηθίζεται, ενός κλίματος εμφυλίου της μιας κοινωνικής ομάδας έναντι της άλλης, τη συνενοχή, τη συνευθύνη, την τρομοκρατία και το φόβο. Ειδικά για το τελευταίο από καταβολής κόσμου, ήταν ίσως, το πιο έντονο ανθρώπινο συναίσθημα. Και χρησιμοποιείται «αρμοδίως»……\nΗ υποθήκευση της πατρίδας μας έγινε για την εξασφάλιση των κεφαλαίων και των ληστρικών τοκοχρεολυσίων, και το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων δεν εμφανίστηκε ποτέ στην Ελλάδα. Όπως είπε ο Νομπελίστας οικονομολόγος Γιόζεφ Στίγκλιτς, πρώην συνεργάτης του ΔΝΤ για πάνω από μια δεκαετία, «το ΔΝΤ, εξασφαλίζει την οικονομική επιβίωση των κερδοσκόπων. Δεν ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη, ή για ό,τι θα μπορούσε να βοηθήσει μια χώρα να βγει από τη φτώχεια».\nΗ Ελλάδα, όπως αναφέρει ο ένας «οικονομικός δολοφόνος»,Τζον Πέρκινς, όπως ονομάζεται, «χτυπήθηκε από οικονομικούς δολοφόνους, και για αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία. Ξεκίνησε με την Ισλανδία πριν από δύο χρόνια και έφτασε σε εσάς, στην Ιρλανδία και άλλες χώρες. Εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση της Ελλάδας, τέθηκε σε μια κατάσταση με υπέρογκο χρέος και η οικονομία της βρίσκεται σε τέλμα». (Ελευθεροτυπία 28/5/2011)\nΟι προβλέψεις γνωστές: η ύφεση θα συνεχιστεί, το ΑΕΠ θα μειωθεί, η ανεργία θα συνεχίσει να αυξάνεται, ο μέσος ετήσιος ρυθμός πληθωρισμός θα αυξάνεται, ο ετήσιος ρυθμός πιστωτικής επέκτασης προς τον ιδιωτικό τομέα θα παραμένει σε αρνητικά επίπεδα (Τράπεζα της Ελλάδας. Διοικητής Απρίλιος 2011)\nΕπειδή όμως η κοινωνία δεν μπορεί να αντέξει περισσότερο, ούτε να υποθηκεύσει την περιουσία της, ούτε να ξεπουλήσει το δημόσια γη, ούτε να δανείζεται για να σωθούν τράπεζες, προτείνουμε:\n1) Δημοψήφισμα, όπως συνέβη στην Ισλανδία, η οποία αντιστέκεται σθεναρά, και έπειτα από δημοψήφισμα αρνήθηκε να πληρώσει το «χρέος της».\n2) Καταγγελία των διεθνών συμβάσεων για τυπικούς και ουσιαστικούς λόγους και όχι επαναδιαπραγμάτευση όπως λέει η αντιπολίτευση.\n3) Επιτροπή λογιστικού ελέγχου, για να αποδειχθεί το απεχθές χρέος, με γνώμονα ότι υπάρχουν και οι τρεις προϋποθέσεις του. Δηλαδή ότι η χώρα δανειζόταν χωρίς να το ξέρουν οι πολίτες της, («το δανείζεσαι της εσχάτης αφροσύνης και μαλακίας εστίν» Πλούταρχος -Ηθικά 827 d”) πολλά από τα δάνεια δεν πήγαν για τους σκοπούς που λήφθηκαν και οι δανειστές γνώριζαν την κατάσταση αλλά συνέχιζαν τη ληστρική τους τακτική.\nΤράπεζες που δανείστηκαν χρήματα από την ΕΚΤ με 1% με κρατικές εγγυήσεις, δανείζουν τώρα την Ελλάδα με 5-10% και το χρέος θα συνεχίζει να αυξάνεται. Στην περίοδο 2001-2010, ο συνολικός δανεισμός του ελληνικού κράτους ήταν 490 δισεκατομμύρια ευρώ, από τα οποία 450 δισεκατομμύρια πλήρωσε για εξυπηρέτηση του χρέους. Και όλα αυτά όταν μέσα σε μια 10ετία η Ελλάδα πλήρωσε 1,5 φορά το χρέος που είχε στις 31/12/2009.\n4) Αναδιάρθρωση του χρέους. Το τελευταίο το αφήνουμε στην κρίση όλων, αν θα γίνει, ή παραμένει ως ένα ακόμη όργανο της προπαγάνδας. Θυμίζουμε ότι η Νιγηρία και όχι κάποιο κράτος της ευρωζώνης με δήλωση του κοινοβουλίου της ζήτησε από τους δανειστές της «περικοπές του χρέους της χώρας» με το επιχείρημα ότι δεν ήταν κανονική η φύση του προηγούμενου δανεισμού.\n5) Ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας (και ) με την άσκηση όλων των κυριαρχικών δικαιωμάτων.\n7) Διεκδίκηση του γερμανικού χρέους και των αποζημιώσεων.\nΤο αναγκαστικό δάνειο της κατοχής, μαζί με τις πολεμικές επανορθώσεις φθάνει τα 126 δις €.\nΤην ώρα που η Γερμανία και οι συνεργάτες της πίεσαν και πιέζουν την Ελλάδα, με μεθόδους οργανωμένου εγκλήματος, κοινώς «μαφίας» αφού συγκέντρωσε τα χρήματα της Ευρώπης, δάνεισε με ληστρικά επιτόκια και με τις πολιτικές της, το Σύμφωνο ανταγωνιστικότητας, το Σύμφωνο Σταθερότητας και ανάπτυξης, προβλέπει ενιαία φορολογία, αύξηση του χρόνου συνταξιοδότησης για όλους τους Ευρωπαίους και σύνδεση των μισθών με την παραγωγικότητα.\nΕίναι βέβαιο ότι η πολιτική των Μνημονίων 1 και 2 οδηγεί στην ύφεση, στη συνεχή αύξηση του χρέους, στην ολοκληρωτική απώλεια του εθνικού πλούτου, στην εξαθλίωση, στην αύξηση της ανεργίας.\nΣήμερα μετά από την προπαγάνδα περί «μονοδρόμου» και σωτηρίας μέσω των «μνημονίων»:\n-Ποιος μπορεί να εμπιστευθεί τους ειδικούς, αυτούς που τα ξέρουν, τους γνωστούς, τους γόνους καλών οικογενειών με τις καλές σπουδές, τους επιχειρηματίες –πολιτικούς, τους πολιτικούς- επιχειρηματίες, τους ανθρώπους της αγοράς που ενώ μιλούσαν ότι το χρέος θα έφθανε στο 6% του ΑΕΠ (Νέα Δημοκρατία το 2009), ανακοίνωναν 12,7% (ΠΑΣΟΚ Οκτώβριος 2009) και τελικά έφτασε στο 15% (με τις διορθώσεις….). Αυτούς που μας λένε ότι «θα αποτελούσε πιο ορθολογική αντίδραση η αποδοχή της νέας πραγματικότητας ως κατάστασης».\n-Ποιος μπορεί να εμπιστευθεί αυτούς που μιλούσαν για μέτρα σωτηρίας ενώ συνομιλούσαν με το ΔΝΤ, που αν λάβουμε τα συγκεκριμένα μέτρα (15 Μαρτίου 2010 και Ν.3833/2010 περί προστασίας της εθνικής οικονομίας-μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης ), δε θα υπάρξουν άλλα.\n-Ποιος μπορεί να εμπιστευθεί τους καθωσπρέπει πρωθυπουργούς και υπουργούς, που διαφήμιζαν την οικονομική ανάπτυξη- πάνω από 4% ετησίως – και τα καλά της, όταν όλα αυτά ήταν μία φούσκα. Και σήμερα μας οι ίδιοι, ανερυθρίαστα μας λένε ότι ο ελληνικός λαός πρέπει να υποστεί εικοσαετή λιτότητα.\n-Ποιος πιστεύει αυτούς που μιλάνε για «σοσιαλιστική συνείδηση», για εντολές που δέχονται μόνο από τον ελληνικό λαό (!) την ώρα που ανάμεσα σε άλλα ψηφίζουν το θάνατο της περιφέρειας και ειδικά της Βόρειας Ελλάδας με την εξομοίωση του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης, για την «πάταξη του λαθρεμπορίου» και μετά κάνουν επερωτήσεις, ώστε να μην εφαρμόσει το μέτρο! Τι υποκρισία.\n-Ποιος μπορεί να πιστέψει αυτούς που μιλάνε για πατρίδα και πατριωτισμό, αυτούς που παραδίδουν τον ελληνικό λαό στη ζούγκλα των τραπεζών και των τοκογλύφων; Αυτούς που μας παραδίδουν στην Γερμανία, στους δανειστές μας , στην Τουρκία και άλλες χώρες; Αυτούς που μας αφήνουν να ζούμε στη Θράκη και σε άλλες περιοχές της πατρίδας μας χωρίς ασφάλεια και καθημερινά να βλέπουμε την εισβολή ξένων δυνάμεων;\n-Ποιος μπορεί να εμπιστευθεί τους «εταίρους» που ζητούσαν διαβεβαιώσεις από την Ελλάδα ότι δεν θα κηρύξει μονομερή στάση πληρωμών! (Εφημερίδα Καθημερινή 20/2/2011 για το Δεκέμβριο του 2009) Αυτούς που δήλωναν ότι με το πρόγραμμα η Ελλάδα σε δεκαοχτώ μήνες ελάχιστα θα θυμίζει τη σημερινή (Στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Εφημερίδα Το Βήμα 4/5/2010)\nΗ προπαγάνδα και το ψεύδος ξεχείλισε! Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει άλλο.\nΟ ελληνικός λαός πρέπει να στηρίξει ανθρώπους, ηγεσίες και κινήματα έξω από τα παλιά ξεπερασμένα κόμμα και τους προπαγανδιστικούς τους μηχανισμούς που θα αντισταθούν και που θα πουν φτάνει, ως εδώ!\nΔεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο, αφού δεν υπάρχουν σωτήρες από το υπάρχον πολιτικό σύστημα.\nΗ αλήθεια και ο λαός μας θα νικήσει.\nΠροδημοσίευση από το «Μικρό εγχειρίδιο για την οικονομική κρίση και την προπαγάνδα»\nΑναρτήθηκε από MALKIDIS στις 12:42 μ.μ.\nΟικονομική κρίση, προπαγάνδα και εθνική κυριαρχία\nΕκδηλώσεις της Ιεράς Μονής Παναγίας Γουμερά


Κλειστά τα δικαστήρια από 16 έως 25 Σεπτεμβρίου - Pelop.gr\nΟσοι έχετε προγραμματισμένη δίκη για τον Σεπτέμβριο, κοιτάξτε καλύτερα την ημερομηνία, μιας και είναι πιθανό να αναβληθεί. Ο λόγος είναι οι βουλευτικές εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου. Τα δικαστήρια θα παραμείνου κλειστά 3 εργάσιμες ημέρες πριν τη διενέργειά τους και 5 εργάσιμες μετά. Τη χθεσινή εγκύκλιο απέστειλε χθες στις δικαστικές υπηρεσίες της Πάτρας, ο υπηρεσιακός υπουργός Δικαιοσύνης, Δημήτρης Παπαγγελόπουλος.\n«Ενόψει των βουλευτικών εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου 2015, σας γνωρίζουμε ότι επιβάλλεται να ανασταλούν οι εργασίες όλων των δικαστηρίων τρεις (3) εργάσιμες ημέρες πριν από τη διενέργειά τους και πέντε (5) εργάσιμες ημέρες μετά από αυτές, δηλαδή από 16 Σεπτεμβρίου 2015 μέχρι και 25 Σεπτεμβρίου 2015.\nΣε ό,τι αφορά τη διενέργεια των πλειστηριασμών κατά τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα, ισχύουν τα προβλεπόμενα από τη διάταξη του άρθρου 998 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει.\nΣας επισημαίνουμε ότι εξαιρείται της αναστολής η περίπτωση έναρξης των Μικτών Ορκωτών Δικαστηρίων και Μικτών Ορκωτών Εφετείων, εφόσον έχουν προσδιορισθεί δικάσιμοι εντός του Σεπτεμβρίου. Επίσης, εξαιρείται και η εκδίκαση των κακουργημάτων σε περιπτώσεις που λήγει το ανώτατο όριο προσωρινής κράτησης των κατηγορουμένων.\nΠαρακαλούμε τους κ.κ. προέδρους Πρωτοδικών να κοινοποιήσουν την εγκύκλιο αυτή στα Ειρηνοδικεία και Πταισματοδικεία της Περιφέρειάς τους».


jawa Hellas - PERAK 350\nΗ ηχώ μου, η σκιά μου κι εγώ:\nΚάθε μοντέλο της JAWA έχει πίσω του μια μοναδική ιστορία\nΗ μοτοσυκλέτα Perak χρονολογείται από την κατεστραμμένη από τον πόλεμο Ευρώπη, όταν η Τσεχοσλοβακία, η πατρίδα της μοτοσικλέτας Jawa, βρισκόταν υπό ναζιστική κατοχή. H JAWA σταμάτησε εντελώς τις λειτουργίες της, καθώς τα εργοστάσιά της καταλήφθηκαν από τα SS και χρησιμοποιήθηκαν για να διατηρούν τα στρατιωτικά οχήματα των Ναζί σε λειτουργία και καλή συντήρηση.\nΣτις σκιές αυτής της σκοτεινής εποχής, μια ομάδα μηχανικών της Jawa, με επικεφαλής τον Δρ. J Frei, εργάστηκε μυστικά σε ένα νέο έργο. Αυτή η ομάδα, η οποία περιλάμβανε τον Josef Jozil και τον Rudolphe Vykoukal, ήξερε ότι οι κίνδυνοι του πολέμου δεν θα μπορούσαν να διαρκέσουν για πάντα και ότι ο κόσμος θα ήταν μια μέρα έτοιμος για μια νέα μοτοσικλέτα Jawa. Θα ήταν έτοιμοι κι αυτοί.\nΗ ομάδα των μηχανικών της Jawa εργάστηκε ακούραστα για να αναπτύξει μια νέα μοτοσυκλέτα, τελειοποιώντας την τέχνη της "εξαπάτησης" και αψηφώντας αθόρυβα την Γκεστάπο. Όταν δεν κατασκεύαζαν μέρη της, δοκίμαζαν κρυφά τη μοτοσυκλέτα, περνώντας από τη Γκεστάπο φορώντας στολές της Wehrmacht και σήματα DKW στη μοτοσυκλέτα κατά τη διάρκεια των δοκιμαστικών δρομολογίων τους.\nΗ επιμονή και το θάρρος της ομάδας Jawa ανταμείφθηκαν. Όταν κηρύχθηκε το τέλος του πόλεμου και ο καπνός τελικά καθάρισε, η νέα μοτοσυκλέτα – που ονομαζόταν Perak – ήταν έτοιμη. Το Perak επαινείται ως ιστορικό θαύμα και έθεσε τις βάσεις για την επιτυχία της Jawa στη μεταπολεμική Ευρώπη, αλλά και για την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας γενικότερα.\nΗ σημερινή JAWA PERAK 350 πέραν αυτού που βλέπει ο καθένας με την πρώτη ματιά, μιλάμε φυσικά για το μοναδικό της στυλ, είναι εξοπλισμένη με έναν απίθανο κινητήρα που σχεδιάσθηκε από την αρχή για το συγκεκριμένο μοντέλο. Ο εν λόγω κινητήρας είναι εξατάχυτος 335 cc, υδρόψυκτος, μονοκύλινδρος DOHC, τετραβάλβιδος, ο οποίος αποδίδει 35 bhp μέγιστης ισχύος [με τις προδιαγραφές Euro5] με βελτιωμένο σύστημα ανάφλεξης [της dellorto] και 35 Nm μέγιστης ροπής, με μέση κατανάλωση 2,9lt/100km. Οι μηχανικοί της JAWA έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στη νότα του κινητήρα για να διατηρήσουν τον εικονικό ήχο για τον οποίο οι μοτοσικλέτες JAWA ήταν κάποτε διάσημες, όπως και στο JAWA 300CL. Δισκόφρενο εμπρός πίσω με ABS. Ελαστικά: 100/90-18", 140/70-17"


2 χρόνια φυλακή βασισμένα στην action-cam\n#1 Θέμα: 2 χρόνια φυλακή βασισμένα στην action-cam Δευ 25 Ιαν 2016 - 22:29\nΣε μπελάδες μπήκε αναβάτης στην Μεγάλη Βρετανία όταν τον σταμάτησαν αστυνομικοί και του κατέσχεσαν την action-cam που είχε στο κράνος του. Ο αναβάτης έκανε την βόλτα του με την μοτοσυκλετα του και τον σταμάτησαν αστυνομικοί οι οποίοι του κατέσχεσαν την κάρτα από την κάμερα του. Η κάμερα είχε καταγράψει αρκετές παραβάσεις που δυστυχώς πολλοί μοτοσικλετιστές κάνουν στις βόλτες τους.\nΟ Βρετανός, Robert Hammond, εμφανίστηκε στο δικαστήριο για να ακούσει την ποινή του αφού είχε ομολογήσει την ενοχή σε προηγούμενη ακρόαση. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν εξοντωτική, δύο χρόνια φυλακή για τέσσερις κατηγορίες για επικίνδυνη οδήγηση.\nΤο δικαστήριο άκουσε τους δύο αστυνομικούς που είδαν τον Hammond να οδηγεί επικίνδυνα μια Honda Fireblade στις 29 Απριλίου του περασμένου έτους σε επαρχιακό δρόμο στο Chichester. Οι αστυνομικοί είχαν κατάσχει την κάρτα μνήμης από την κάμερα του αναβάτη, όπου είδαν 150 αποσπάσματα από αυτόν στο μηχανάκι του.\nΑνάμεσα σε πολλά τμήματα όπου ο αναβάτης οδηγούσε με ταχύτητα μεγαλύτερη από το επιτρεπόμενο όριο, υπήρχαν και πολλά πλάνα με σούζες και αντικανονικές προσπεράσεις.\nΤο παρακάτω βίντεο ανέβηκε σήμερα από τo κανάλι της αστυνομίας στο youtube\nΣτον Hammond επίσης, έχει απαγορευτεί η οδήγηση για δύο χρόνια, μετά την ολοκλήρωση της ποινής του στην φυλακή και θα πρέπει να ξαναδώσει εξετάσεις προτού να μπορέσει να βρεθεί στους δρόμους και πάλι.\nΜεγάλη προσοχή λοιπόν στις βόλτες μας, πρώτα από όλα γιατί πρέπει να γυρνάμε πίσω στους ανθρώπους που μας περιμένουν μετά από κάθε βόλτα, και βέβαια γιατί είναι πολύ εύκολο να βρεθούμε σε αντίστοιχους μπελάδες.\nΣαααα δεν ντρέεεεεπεται ο κάγκουρας!!!\n#2 Θέμα: Απ: 2 χρόνια φυλακή βασισμένα στην action-cam Τρι 26 Ιαν 2016 - 20:27\nΝα συμπληρώσω Κώστα μου ότι ο παραπάνω είναι..60άρης http://www.sussex.police.uk/whats-happening/latest/news-stories/2016/01/22/jailed-selsey-motorcyclist-who-filmed-his-own-dangerous-driving\nΣυμπερασμα, οδηγαμε συμφωνα με τον ΚΟΚ (ή αν δεν το κανουμε κλεινουμε την καμερα)... Εγώ πάντως κάμερα δεν έχω\n#3 Θέμα: Απ: 2 χρόνια φυλακή βασισμένα στην action-cam Τρι 26 Ιαν 2016 - 22:22\nΔικός μας δηλαδή ε?\n#4 Θέμα: Απ: 2 χρόνια φυλακή βασισμένα στην action-cam Τετ 27 Ιαν 2016 - 11:29\nΚωστα εσυ παλι καλα που δεν εχεις καμερα στη μηχανη !!!!!! σας ξερω εσας...παλιοκοντρακιδες.....\n#5 Θέμα: Απ: 2 χρόνια φυλακή βασισμένα στην action-cam Τετ 27 Ιαν 2016 - 21:44\nο ρουφιανος η καμερα τι εκανε ε???\n#6 Θέμα: Απ: 2 χρόνια φυλακή βασισμένα στην action-cam Πεμ 28 Ιαν 2016 - 10:46\n...Σα δε ντρέπεται ο ... παλιοτεντυμπόης !!!....\nΑυτά κάνουν , και μετά "τα ακούμε" κι εμείς ... χωρίς να φταίμε σε τίποτα ...!!!..\n#7 Θέμα: Απ: 2 χρόνια φυλακή βασισμένα στην action-cam Πεμ 28 Ιαν 2016 - 11:31\nλαδια αστειες Manual αστεια Θερμοκρασία Ρελαντί 1100 εξατμισεις SERVICE κρανος φωτογραφίες αλυσιδα τακακια τεχνης 1100xx facebook Αρκας Φώτα 600rr Μπαταρία λαστιχα εργα motogp βίντεο μπουζι ζελατινα


ΑΔΕΡΦΙΑ ΣΑΣ ΕΞΟΡΚΙΖΩ: ΤΡΩΤΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ\nΑΠΟ ΤΑ ΔΕΚΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕ ΘΥΜΑΣΤΕ!\nΤΑ 10 πιο Λειτουργικά Τρόφιμα στον κόσμο που καταστρέφουν τα κύτταρα του καρκίνου\nΟ ΠΑΝΙΣΧΥΡΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΘΩΡΑΚΙΖΕΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ...Δεν είναι απαραίτητο να τα έχετε όλα. Συνηθίστε κάποια από αυτά να τα έχετε μόνιμα στο τραπέζι σας!\n1-ΚΟΥΡΚΟΥΜΗ-2. Λαχανικά της Θάλασσας-3. Σταφύλια και ρεσβερατρόλη-4. Chlorella και σπιρουλίνα- 5. Πράσινο Τσάι-6.Τα σταυρανθή λαχανικά-7. Ντομάτες-8. Φαρμακευτικά Μανιτάρια -9. Σκόρδο- 10. κάνναβης\nΑναρτήθηκε από PRESS-BANK στις 8:46 π.μ.


ΣΥΡΙΖΑ: Υπάρχουν πολλοί Έλληνες στην Ελλάδα - TRIKALANEWS\nΑρχική » Blog » ΣΥΡΙΖΑ: Υπάρχουν πολλοί Έλληνες στην Ελλάδα\nΣΥΡΙΖΑ: Υπάρχουν πολλοί Έλληνες στην Ελλάδα\nadmins 9 Απρ 2019 11 Μαΐ 2020 Άρθρα - Απόψεις\nΗ καθημερινότητα πολλές φορές σε κάνει να παραβλέπεις προβλήματα που είναι μπροστά στα μάτια σου, κι έτσι είναι σχεδόν αδύνατον να συνειδητοποιήσεις την ύπαρξή τους. Για τον ΣΥΡΙΖΑ ένα από αυτά τα μεγάλα προβλήματα είναι ότι υπάρχουν πολλοί Έλληνες στην Ελλάδα. Είναι ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί τον τόπο, ειδικά τα τελευταία 200 χρόνια.\nΌπως όλοι γνωρίζουμε, το κακό άρχισε το 1821, όταν ένα μάτσο γκιαούρηδες αποφάσισαν να απελευθερωθούν από μια πολυεθνική και πολυπολιτισμική αυτοκρατορία. Η ιδέα να δημιουργήσουν το δικό τους κράτος, όπου πρώτα από όλα θα έχουν την ελευθερία να ζουν ως Έλληνες, με ένα κράτος διοικούμενο από Έλληνες με βάση τις δικές τους αρχές και αξίες, είναι η πηγή του κακού. Και αυτό το κακό πολλαπλασιάζεται, όταν αυτό το έθνος-κράτος προσπαθεί να οικοδομήσει μια κοινωνία που βασίζεται σε δυτικά πρότυπα, ατομικές ελευθερίες, κράτος υπό συνταγματικούς περιορισμούς, ατομική ιδιοκτησία, διαχωρισμό των εξουσιών και όλα τα σχετικά.\nΣε όλα αυτά τα προβλήματα ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να δώσει λύσεις. Τα ανοιχτά σύνορα είναι ο μηχανισμός που επιλύει μια σειρά ζητημάτων τα οποία δημιούργησε η Επανάσταση του '21. Είναι σαν μια μηχανή του χρόνου που σταδιακά μας μεταφέρει στην περίοδο που για τους περισσότερους συριζαίους ήταν η ιδεατή κατάσταση, όπου αυτό που λέμε τώρα «Ελλάδα» ήταν περισσότερο δυτική επαρχία του πρώτου μέρους.\nΗ αλήθεια είναι ότι, όταν ο κ. Βίτσας μίλησε στους Πακιστανούς, είχε το μεγαλύτερο πλήθος που έχει δει συριζαίος τα τελευταία χρόνια. Και όχι μόνο η αίθουσα ήταν γεμάτη, αλλά είχε παλμό και ένταση. Στον ΣΥΡΙΖΑ καταλαβαίνουν αυτό που ποτέ δεν πρόκειται να ομολογήσουν δημόσια: οι διάφοροι πληθυσμοί έχουν κουλτούρα και κάθε κουλτούρα φέρνει μια σειρά πολιτικών συνεπειών. Οι ορδές των μουσουλμάνων εποίκων είναι πολύ πιο επιρρεπείς στο κράτος-αφέντη και τροφό. Σκεφτείτε μόνο πόσο διαφορετικό θα ήταν το πολιτικό κόστος της Συμφωνίας των Πρεσπών, αν οι εκλογικοί κατάλογοι είχαν λιγότερους Έλληνες και περισσότερους Πακιστανούς.\nΤο πολιτικό όφελος σήμερα υπερισχύει όποιων συνεπειών την επαύριον. Το πρόβλημα για τους θιασώτες των ανοιχτών συνόρων είναι ότι η Ελλάδα έχει πολλούς Έλληνες, η Γερμανία πολλούς Γερμανούς, η Ουγγαρία πολλούς Ούγγρους. Η αντικατάστασή τους είναι ύψιστη πολιτική αναγκαιότητα.\nΟΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ\nadmins 13 Δεκ 2018 13 Δεκ 2018 Άρθρα - Απόψεις\nΤου Ανδρέα Καραΐσκου μαθητή της Β΄ τάξης του 1ου ΓΕΛ Τρικάλων\nΣτο Ναύπλιο μαθητές του 2ου Λυκείου Τρικάλων\nΣτο πλαίσιο περιβαλλοντικού προγράμματος με θέμα «Ταξίδι στο παρελθόν», ομάδα μαθητών του 2ου Λυκείου Τρικάλων, επισκέφθηκε το Ναύπλιο, τους...\n«Τριγμοί» μετά την αποκάλυψη του trikalanews.gr και ανακοίνωση της Ένωσης Ιατρών Τρικάλων με "άδειασμα" του Διοικητή...\nadmins 3 Ιούν 2019 3 Ιούν 2019 Άρθρα - Απόψεις\nΘα ήθελα να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου, όλες τις Τρικαλινές και τους Τρικαλινούς, για τη συγκινητική στήριξή...\npressroom 8 Ιούλ 2020 8 Ιούλ 2020 Άρθρα - Απόψεις\nΟι αγώνες δε θα μπουν στο γύψο! Συνεχίζουμε να διαδηλώνουμε για το δίκιο μας ακόμα πιο μαζικά!\nΤο χρονικό του οργανωμένου εγκλήματος και η «γέννηση» του συμβολαίου θανάτου


31, Δίδυμοι, Berlin, Berlin\nΤελευταία Είσοδος: 15/04/2019 7:11:06 π.μ.\nΚάνοντας κλικ στο κουμπί, ανεβάζεις την HerSexualSoul στην πρώτη θέση στην κεντρική σελίδα για 60 δευτερόλεπτα. Κατά τη διάρκεια αυτή, το δωμάτιο συζητήσεων του μοντέλου θα γίνει πολύ πιο εμφανές και απίστευτα δημοφιλές! Μια ειδοποίηση σχετικά με την ενέργειά σου θα κάνει την εμφάνισή της στη συζήτηση, που θα είναι ορατή στο μοντέλο και στους υπόλοιπους χρήστες της συζήτησης. Η HerSexualSoul σίγουρα θα εκτιμήσει την κίνησή σου αυτή και θα είναι ιδιαίτερα υποχρεωμένη σε εσένα!


Μάντη Περσίδη | Ειδικός Διατροφής Ενηλίκων και Παιδιών - διατροφικές συμβουλές, απώλεια βάρους, συμβουλές διατροφής, ποιότητα ζωής, ευεξία, υγεία, δίαιτα, σωστό lifestyle - yournutrition.gr\nΜάντη Περσίδη | yournutrition.gr\nΤρώω σωστά, νιώθω όμορφα!\nΑπολαμβάνω ότι μου αρέσει – κρατάω ισορροπίες…\nΤο φαγητό αποτελεί καθημερινή ανάγκη και απόλαυση. Είναι σημαντικό να παρέχουμε στον οργανισμό μας την ενέργεια και τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται, ενώ ταυτόχρονα να απολαμβάνουμε γεύσεις, ποικιλία και συνδυασμούς που μας κάνουν καλό.\nΗ σωστή και ισορροπημένη διατροφή δεν είναι απαιτητική, περιοριστική ή στερητική. Αποτελεί το μέσο για καλύτερη υγεία, ευεξία και ενέργεια, αγαθά που όλοι αναζητάμε και αξίζουμε.\nΜαζί μπορούμε να\nΘέσουμε τον στόχο\nΜάθουμε να τρώμε σωστά\nΚρατάμε τις ισορροπίες\nΜοιραζόμαστε χαρές και αστοχίες\nΌσον αφορά την απώλεια βάρους, στόχος μου είναι η απώλεια βάρους να είναι σχεδόν ίση με την απώλεια του λίπους. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο απαιτείται αλλαγή της διατροφικής συμπεριφοράς και ένταξη της φυσικής δραστηριότητας στη ζωή μας. Οι δίαιτες «express» που περιορίζουν σημαντικά τη θερμιδική πρόσληψη και τα είδη των τροφών που καταναλώνονται, δεν αποτελούν μέρος της φιλοσοφίας μου, εφόσον ανήκουν στις πολύ προσωρινές και επίπονες λύσεις. Το προσδοκώμενο αποτέλεσμα για εμένα και εκείνους που με εμπιστεύονται είναι η απόκτηση και διατήρηση ποσοστού λίπους εντός των φυσιολογικών ορίων, έτσι ώστε να νιώθουμε και να είμαστε υγιείς και όμορφοι.\nΌλες οι διαδικασίες και οι μέθοδοι που ακολουθώ για την απώλεια βάρους είναι οι πλέον βέλτιστες, σύγχρονες και απόλυτα εξατομικευμένες.\nΒρίσκομαι στη διάθεση σας για να επιτύχετε τον διατροφικό σας στόχο και την απώλεια κιλών βήμα - βήμα!\nΔραστηριοποιούμαι στον τομέα της διατροφής παρέχοντας συμβουλευτική και εκπαίδευση σε παιδιά και ενήλικες, υγιείς ή με παθολογικά ευρήματα.\nΈχω συνεργαστεί με ιδιωτικές κλινικές και μαιευτήρια, όπου αντιμετώπισα περιστατικά με ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες. Έγκυες, άτομα με παθήσεις του γαστρεντερικού, ασθενείς έπειτα από χειρουργικές επεμβάσεις, καθώς και άτομα υπό συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή.\nΗ ευαισθητοποίησή μου ως προς το παιδικό-εφηβικό κοινό, καθώς και η ευθύνη που νιώθω ότι έχουμε για τις μετέπειτα γενιές, με οδήγησαν στο να γράψω τον οδηγό διατροφής «Για τους μικρούς ανθρώπους της ζωής μας…». Το πρώτο βιβλίο σε μία σειρά συγγραμμάτων που βρίσκεται σε εξέλιξη.\nΣυγγραφή του βιβλίου "Για τους μικρούς ανθρώπους της ζωής μας..."\nΒιβλίο παιδικής διατροφής για παιδιά από 2 έως 12 ετών.\nΣυμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα και μελέτες\nΑπό το 2008 έως και σήμερα.\nΔημιουργία συμβουλευτικού - εκπαιδευτικού υλικού\nΓια λεπτομέρειες σχετικά με τις παρεχόμενες υπηρεσίες και τον προγραμματισμό ραντεβού, θα χαρώ να επικοινωνήσετε μαζί μου.\n14564, Ν. Κηφισιά\n*Τηλέφωνο: 6948607574, 210 8075448, 210 6204738\n*Οι ώρες για τηλεφωνική επικοινωνία είναι από τις 11:00 το πρωί έως τις 19:00 το απόγευμα.\n© Μάντη Περσίδη 2019\nΚατασκευή: ΕΣΠΙ ΕΚΔΟΤΙΚΗ


H ΤΟΥΟΤΑ EΠΕΚΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ – carzine.gr\nΑν και όλοι έχουν την προσοχή τους στραμμένη στις νέες τεχνολογίες και αυτοκίνητα EV κάθε είδους, δεν λείπουν και κάποιες προσγειωμένες προσεγγίσεις, με πιο άμεσο αντίκτυπο. Και δη στο βάρος ενός αυτοκινήτου, το οποίο είναι και αυτό καθοριστικός παράγοντας για την κατανάλωση καυσίμου και συνακόλουθα των εκπεμπόμενων ρύπων.\nΣ’ αυτή την αναζήτηση για πιο ελαφρά αυτοκίνητα έρχεται να προστεθεί και η Toyota η οποία σύμφωνα με δηλώσεις του διευθυντή της Toyota Βορείου Αμερικής , του Jim Lentz, ένα από αυτά τα υλικά είναι το αλουμίνιο. «Αναζητούμε διάφορους τρόπους για να βελτιώσουμε την κατανάλωση καυσίμου. Ανάμεσα σε αυτούς είναι η χρήση υλικών με μειωμένο βάρος όπως είναι το αλουμίνιο που θα χρησιμοποιήσουμε σε μελλοντικά μας προϊόντα».\nΣε άλλες δηλώσεις του αντιπροέδρου της Toyota, Robert Young, είπε ότι είναι αναγκαία η χρήση αλουμινίου στα πλαίσια από εδώ και στο εξής, ενώ επισήμανε ότι η κατασκευή αλουμινένιων μερών και εξαρτημάτων στην γραμμή παραγωγής είναι σχετικά εύκολη Πάντως δεν είναι και μία φθηνή διαδικασία, ιδίως αν η κυβέρνηση Trump προχωρήσει στην έξτρα φορολόγηση του χάλυβα και του αλουμινίου που εισάγεται στις ΗΠΑ.\nΣε αυτό το άρθρο:Toyota, αλουμίνιο


Πάγκαλος: Δέχτηκα επιθέσεις από τον κ. Τσίπρα και τους τραμπούκους του, υπό την μορφή του ξυλοδαρμού... | forkeratea.com Πάγκαλος: Δέχτηκα επιθέσεις από τον κ. Τσίπρα και τους τραμπούκους του, υπό την μορφή του ξυλοδαρμού... | forkeratea.com\nHome > Untagged Πάγκαλος: Δέχτηκα επιθέσεις από τον κ. Τσίπρα και τους τραμπούκους του, υπό την μορφή του ξυλοδαρμού...\nΠάγκαλος: Δέχτηκα επιθέσεις από τον κ. Τσίπρα και τους τραμπούκους του, υπό την μορφή του ξυλοδαρμού...\nΔεν υπάρχει δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης, εκτίμησε ο αντιπρόεδρος της απερχόμενης κυβέρνησης Θόδωρος Πάγκαλος, μιλώντας στο ραδιοσταθμό «Βήμα».\n«Είδα και τον κ. Κουβέλη ο οποίος, χθες, εκπνευσμένος, ίσως, με οίστρο, από τα αποτελέσματα τα οποία τον αναδεικνύουν σε σημαντική πολιτική δύναμη, είπε ότι δεν θέλει καμία κουβέντα με αυτούς που υπέγραψαν τα μνημόνια. Ότι δεν δέχεται καμία συνεργασία. Πραγματικά, ακούγοντας το ερώτημα που μου ετέθη ήταν «γιατί βρε παιδάκι μου δεν καθόσουνα με τον Τσίπρα, αφού κι αυτός τα ίδια λέει;”», είπε ο κ. Πάγκαλος.\nΣημείωσε ότι αν δεν εκπληρώσει η χώρα τις υποχρεώσεις της υπάρχει κίνδυνος να μην ανταποκριθούν κι οι Ευρωπαίοι στις δικές τους, σε ό,τι αφορά την επόμενη δόση του δανείου.\n«Μπορεί να υπάρξει μια κυβέρνηση ελληνική, ή εάν θέλετε να την πω επαναστατική, ή θέλετε να την πω ρηξικέλευθη, ή θέλετε να την πω «καραμπουζουκλίδικη», η οποία βγαίνει και λέει «ακούστε, εγώ δεν γουστάρω, έχω άλλα μυαλά, άλλες απόψεις, άλλες ιδέες. Δεν δέχομαι τις συμβάσεις, δεν τις εφαρμόζω, δεν τηρώ τις υποχρεώσεις που ανέλαβα». Κι είναι πολύ απλό να το σκεφτεί κανείς ότι τότε και οι ξένοι θα πουν, «εντάξει αφού δεν τηρείτε τις αποφάσεις που υπογράψατε κι εμεις δεν τηρούμε τις δικές μας».\n‘Αρα λεφτά δεν έχει. Δεν μιλάμε για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μιλάμε για την εκταμίευση σε μερικές εβδομάδες του ποσού που θα επιτρέψει στο ελληνικό κράτος να λειτουργεί».\nΣε ό,τι αφορα στο ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Πάγκαλος σημείωσε:\n«Εγώ δέχτηκα επιθέσεις από τον κ. Τσίπρα και τους τραμπούκους του, υπό την μορφή του ξυλοδαρμού. Μου πέταξαν καρέκλα, μου πέταξαν γιαούρτι και ήταν μπροστά τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και καθοδηγούσαν τους τραμπούκους. Δύο δήμαρχοί του ήταν επικεφαλείς στα γεγονότα που άρχισαν τον κύκλο των τραμπουκισμών και μετά συνοδεύτηκαν αυτά από πλήθος άλλων τραμπουκισμών κατά πολλών στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Και το ΠΑΣΟΚ δεν καταλάβαινε τόσους μήνες.\nΑυτός που άνοιξε το δρόμο στη φασιστική φλυαρία γύρω από κάποιου είδους ξένη κατοχή επί της χώρας και δοσίλογων συνεργατών των ξένων κατακτητών είναι ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου, ο οποίος επιβραβεύτηκε από τους πολίτες γι αυτή, ακριβώς, τη συμπεριφορά του, γιατί ήταν μεγάλο το πάθος του κόσμου εναντίον της πολιτικής που περιελάμβανε τα μνημόνια και που αναγκαστήκαμε εμείς να εφαρμόσουμε και να υπερασπιστούμε και ψήφισε τους πιο ακραίους».\nΑνέφερε πως το ΠΑΣΟΚ «δεν υπάρχει πλέον ως σοβαρή πολιτική δύναμη, όχι μόνο λόγω του εκλογικού ποσοστού» και πρόσθεσε ότι «υπήρχαν κι άλλα δείγματα κατάπτωσης και διάλυσης. Δεν υπήρχαν εκπρόσωποι του κόμματος στα εκλογικά τμήματα. Σχεδόν πουθενά. Τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ ήταν κλειστά σε όλη την Ελλάδα Οι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ δεν έβγαιναν να ακολουθήσουν τους υποψηφίους, γιατί δεν ήθελαν να αντιμετωπίσουν αποδοκιμασίες. Οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ επιδόθηκαν σε άνευ προηγουμένου σταυροθηρία, αδιαφορώντας τελείως για το συμφέρον του κόμματος. Ασχολιόντουσαν μόνο για το προσωπικό τους συμφέρον. Για την προσωπική τους επιβίωση. Όλα αυτά είναι φαινόμενα διάλυσης κι αποσύνθεσης. Κι αυτό ενδεχόμενα ανοίγει το δρόμο για τη συζήτηση, εάν, πλέον, είναι απαραίτητο να υπάρχει ένα τέτοιου είδους κόμμα.\nΔεν μιλάω για τον τίτλο. Ο τίτλος δεν με ενδιαφέρει. Μπορεί να υπάρχει. Μπορεί να μην υπάρχει ο πράσινος ήλιος να τον βάψουμε κόκκινο ή ροζ, αλλά, εν πάση περιπτώσει, τέτοιο κόμμα δεν μπορεί να υπάρξει στο μέλλον. Δεν μπορεί να ψηφίζουμε αρχηγό, επειδή κάποιοι συναισθηματικά το λένε επειδή λέγεται ο ένας Παπανδρέου, ο άλλος λέγεται Βενιζέλος»\nItem Reviewed: Πάγκαλος: Δέχτηκα επιθέσεις από τον κ. Τσίπρα και τους τραμπούκους του, υπό την μορφή του ξυλοδαρμού... Rating: 5 Reviewed By: forkeratea\nΠάγκαλος: Δέχτηκα επιθέσεις από τον κ. Τσίπρα και ...\nΑναλυτικά η σταυροδοσία και οι έδρες στην Αττική\nΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ ΜΕ ΕΙΣΟΔΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ\nΠοιοι κερδίζουν τη "μάχη" του σταυρού στην περιφέρ...\nΕΚΛΟΓΕΣ 2012 - Αποτελέσματα σε Περιφέρεια Αττικής,...


Άγιοι Mακαβαίοι - Θησαυροί του Αγίου Όρους\nReference address : https://www.elpenor.org/athos/gr/g218ab84.asp\n2.84 Άγιοι Mακαβαίοι\nΞύλο, αυγοτέμπερα, 31 x 24,2 εκ.\nEικόνα με σπάνιο εικονογραφικό σχήμα και περιεχόμενο. Oι άγιοι Mακκαβαίοι, γνωστοί κυρίως από παραστάσεις τους σε εικονογραφημένα χειρόγραφα (Galavaris 1969, 109) εικονίζονται εδώ σε δύο στήλες που δημιουργούνται από τις προτομές των αγίων μέσα σε μετάλλια. Mεταξύ των στηλών σε μικρότερους κύκλους, αναγράφεται η επιγραφή της εικόνας: OI AΓIOI EΠTA MAKABEOI και δίπλα σε κάθε προτομή το όνομα του αγίου. Tόν χρυσό κάμπο μεταξύ των μεταλλίων καλύπτουν φυτικά κοσμήματα.\nTα ονόματα, όπως παρουσιάζονται στις επιγραφές της εικόνας, ανταποκρίνονται στον τρίτο κατάλογο της Eρμηνείας της Zωγραφικής (Διονυσίου του εκ Φουρνά 1909, σ. 161, 272, 297). Tόσο οι επτά νέοι άγιοι όσο και ο γέρων διδάσκαλος Eλεάζαρ κρατούν κλειστά ειλητάρια και όχι σταυρό μάρτυρα, όπως συνηθίζεται σε κάποιες περιπτώσεις. Oι μορφές αποδίδονται σε διάφορες στάσεις και κινήσεις της κεφαλής, με χιτώνες και χλαμύδες που στερεώνονται στο στήθος και στέφανα μαρτυρίου στην κεφαλή.\nH σχεδιαστική ικανότητα του ζωγράφου είναι προφανής καθώς και η χρωματική διάθεση, όπως αποτυπώνεται κυρίως στα ενδύματα των μορφών αλλά και στον ανθικό διάκοσμο του βάθους. Xωρίς αμφιβολία ο καλλιτέχνης γνώριζε καλά την τέχνη των χειρογράφων από όπου άντλησε τόσο το θέμα όσο και την διάταξη με τον διάκοσμο ανάμεσα στα μετάλλια (Hutter 1977, σ. 163, 178. Galavaris 1969, πιν XXXVII, LIV).


Ο εύκολος πατριωτισμός των συλλαλητηρίων – Citizen\nFebruary 5, 2018 February 15, 2018 Κώστας Γιαννακίδης\nΣτην αυγή της κρίσης ο Γιώργος Παπανδρέου είχε περιγράψει ωραία τη μορφή του νέου πατριωτισμού. Η έννοια της φιλοπατρίας προσδιορίστηκε διαφορετικά, χωρίς να αφήνει αποτυπώματα από αίμα. Τότε αρχίσαμε να ταυτίζουμε τη φορολογική ειλικρίνεια με το πατριωτικό καθήκον. Το ενδιαφέρον για το περιβάλλον με την αγάπη για την πατρίδα. Την κοινωνική αλληλεγγύη με την πατριωτική αγκαλιά.\nΣτους καιρούς μας δείχνει δύσκολο, ως απίθανο, να απαιτηθεί μία σπονδή στον πατριωτισμό με το αίμα μας. Ναι, βέβαια, πάντα θα υπάρχουν παλικάρια των Ενόπλων Δυνάμεων που θα θυσιάζονται με ηρωισμό και αυταπάρνηση, όμως σήμερα η πατρίδα χρειάζεται περισσότερο τους φόρους μας. Το αίμα ας παραμείνει στις φλέβες μας.\nΠαρακολουθώντας το συλλαλητήριο από την τηλεόραση έβαλα τον εαυτό μου μέσα σε μία φανταστική υπόθεση. Αναρωτήθηκα πόσες «τρύπες» θα άνοιγαν στην πλατεία αν, από το πλήθος των πατριωτών, αφαιρούσαμε εκείνους που δεν διακρίνονται από φορολογική ειλικρίνεια. Μετά θα ζητούσα να αποχωρήσουν όσοι έχουν χτίσει αυθαίρετο, καταπάτησαν δασική έκταση ή έβρεξαν τσιμέντα στην αιγιαλίτιδα ζώνη. Α, ναι με τα περιβαλλοντικά θα ήμουν ιδιαίτερα αυστηρός αφού δεν υφίσταται πατρίδα χωρίς καθαρό αέρα που θα φουσκώσει τα στήθη μας με υπερηφάνεια. Θα ήμουν δε επιεικής σε θέματα μισαλλοδοξίας ή ρατσισμού καθώς αυτές οι έννοιες συχνά συγχέονται με τον πατριωτισμό.\nΚαι αφού έδιωχνα όλους αυτούς από την πλατεία, το συλλαλητήριο θα έμοιαζε σαν ένα γέρικο στόμα. Με χαμηλή φωνή και λίγα δόντια. Βλέπετε ο πατριωτισμός των συλλαλητηρίων, του πούλμαν και της σημαίας στο μπαλκόνι, είναι τις περισσότερες φορές ανέξοδος. Συχνά δε θυμίζει τον στείρο οπαδισμό. Για αυτό και οι εθνικιστές είναι για την πατρίδα είναι ό,τι και οι χουλιγκάνοι για τις ομάδες.\nΟ πατριωτισμός των συλλαλητηρίων είναι εύκολος. Εκφράζεται με συνθήματα και απευθύνεται στο θυμικό. Είναι ακατέργαστο συναίσθημα, χωρίς λογική και μάλιστα αυτό θεωρείται θετικό καθώς εκλαμβάνεται ως απόδειξη αγνότητας. Σχηματίζει πλήθη, λαοθάλασσες ολόκληρες διαθέσιμες προς χειραγώγηση. Ομογενοποιεί και εξομοιώνει όπως το μαχαίρι που περνάει πάνω από το βούτυρο. Και, εν τέλει, χορηγεί εύκολο άλλοθι σε εκείνον που θεωρεί πως έκανε το καθήκον του προς την πατρίδα αν βγάλει τη σημαία στο μπαλκόνι ή στο παράθυρο του πούλμαν, άντε και αν στείλει και ένα γιο στον Ελληνικό Στρατό.\nΣτο τέλος φτάνουμε να θεωρούμε πατριωτισμό το μίσος προς οτιδήποτε δεν είναι εθνικό. Δυστυχώς δεν είναι τόσο απλό, ούτε και τόσο εύκολο. Γιατί καμιά φορά χρειάζεται να δίνεις τη ζωή σου για την πατρίδα, χωρίς να πεθάνεις. Ή να σε πεθαίνει εκείνη, σιγά-σιγά.\nPrevious Article Στις πλατείες με τα ψέματα\nNext Article Πώς το έκανες αυτό, Γιάννη;


ΡΟΔΟΣυλλέκτης (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ): Άρθρο του Γιάννη Περδικάρη για την ιδιωτικοποίηση του golf Αφάντου\nΆρθρο του Γιάννη Περδικάρη για την ιδιωτικοποίηση του golf Αφάντου\nΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ – Gollf ΑΦΑΝΤΟΥ\nΓινόμαστε μάρτυρες καθημερινά, με την ολοκλήρωση της διαδικασίας για την ιδιωτικοποίηση του golf Αφάντου, μιας συστηματικής προσπάθειας, αναγκαίας για το σύστημα, με δηλώσεις συνεντεύξεις, ανακοινώσεις, που στόχο έχουν να μας πείσουν, ότι ο τόπος θα αλλάξει , ότι θα αλλάξει η ζωή μας, θα γίνει καλύτερη από τους επιχειρηματικούς ομίλους, οι οποίοι ανακηρύχθηκαν πλειοδότες του διαγωνισμού.\nΣκοπός αυτής της προσπάθειας είναι ο νους και η συνείδηση του λαού. Τα ακίνητα τα έχουν βάλει στο χέρι, είναι γεγονός ότι δεν διάνυσαν και μεγάλη απόσταση. Από τα χέρια του καπιταλιστικού κράτους που φρόντισε να τα απαξιώσει, πήγαν στα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων. Όμως η συνείδηση των εργαζομένων; Θέλουν τη σύμφωνη γνώμη τους, να τους έχουν υποχείριο, να τους κάνουν να πιστέψουν ότι όλα γίνονται για το καλό τους. Εξάλλου έπονται και άλλα πολλά…. Αεροδρόμια , λιμάνια, τεράστιες παραλιακές εκτάσεις, Τσαμπίκα, Σφουγκάρια, Γυάλι, Κάλαθος , Πρασονήσι, Προφήτης Ηλίας και μια σειρά άλλα.\nΣτην πρώτη γραμμή των πρόθυμων υποστηρικτών, Περιφερειάρχης , Δήμαρχος, σημερινοί και νεοεκλεγέντες, διοικητικά στελέχη, επιμελητήρια, φορείς του ξενοδοχειακού κεφαλαίου και άλλοι.\nΗ επιχειρηματολογία των παραγόντων αυτών και των φορέων των επιχειρηματιών βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Είναι ακριβώς η επιχειρηματολογία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την επιχειρηματικότητα και τη ανταγωνιστικότητα. Είναι στα πλαίσια του στρατηγικού σχεδιασμού Ευρώπη 2020, τον οποίον η περιφέρεια νότιου Αιγαίου εξειδίκευσε με τον στρατηγικό σχεδιασμό της περιφέρειας 2014-2020. Επικαλούνται την ανάπτυξη του τόπου, την βιομηχανία της εμπειρίας, ότι θα λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας, ότι θα έρθει ποιοτικός τουρισμός και θα δουλέψει και ο επαγγελματίας κλπ, κλπ.\nΒέβαια με την επίκληση του «ποιοτικού τουρισμού» δεν υπάρχει πιο ωμή παραδοχή, ότι βρισκόμαστε σένα καπιταλιστικό κράτος, σένα σύστημα που όλα σχετίζονται με το χρήμα, ότι όλα είναι ένα εμπόρευμα, ακόμα και ο άνθρωπος τουρίστας. Ξεδιάντροπα αποκαλύπτεται το πιστεύω τους, ότι ποιότητα ίσον χρήμα.\nΔεν κρύβουν άλλωστε ότι όλη τους η έννοια είναι πως οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα βρούν το κατάλληλο πεδίο δράσης για τις επιχειρήσεις τους. Ποσώς νοιάζονται για τους εργαζόμενους, τις συνθήκες δουλειάς, τους μισθούς, τη σύνθεση προσωπικού, την υγεία , την παιδεία, ποσώς νοιάζονται για το περιβάλλον, για τις θάλασσες , τους αιγιαλούς.\nΑπόδειξη γι΄αυτό είναι η σύμφωνη γνώμη τους για την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, που θάβει κυριολεκτικά εργαζόμενους και μικρομαγαζάτορες, είναι η υπεράσπιση της μαθητείας στα ξενοδοχεία, είναι η αποδοχή των απάνθρωπων συνθηκών δουλειάς, της απλήρωτης εργασίας .\nΝοιάζονται όμως για την κοινωνική συνοχή. Μην τυχόν και ο εργαζόμενος αγωνιστεί για τα δίκια του και διαταράξει την κερδοφόρα δραστηριότητα του κεφαλαίου.\nΠλάι, παράλληλα στην επιχειρηματολογία των εκπροσώπων του κεφαλαίου είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ.\nΣ΄όλες τις τοποθετήσεις των στελεχών του, αλλά και στις ανακοινώσεις των οργάνων του τοπικά εστιάζουν συνειδητά στο ξεπούλημα, στην κοροϊδία από το ΤΑΙΠΕΔ, στην έλλειψη ενημέρωσης της τοπικής κοινωνίας.\nΣτο τελευταίο του άρθρο ο κος Σαντορινιός (ΡΟΔΙΑΚΗ 29-7-2014) δεν βρίσκει λέξη να πεί για την πολιτική της Ε.Ε. , της κυβέρνησης και των επιχειρηματικών ομίλων. Εστιάζει στο ΤΑΙΠΕΔ και στα 17,46 ευρώ ανά μέτρο πώλησης του golf. Δηλ. αν η τιμή ήταν μεγαλύτερη δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Δηλ. με κυβέρνηση το ΣΥΡΙΖΑ και με καλύτερη πολιτική διαπραγμάτευσης το golf θα πουλιόταν με καλύτερη τιμή άρα δεν θα ήταν ξεπούλημα;\nΑναφωνεί στο ίδιο άρθρο ότι «όλα γίνονται χωρίς κανένα σχεδιασμό, χωρίς καμιά ενημέρωση και συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας».\nΌμως η πράξη δείχνει ότι όχι μόνο υπάρχει σχεδιασμός από την πλευρά του συστήματος, αλλά αυτός έχει δομηθεί, δομείται καθημερινά με μια σειρά νόμους, προεδρικά διατάγματα, και πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.\nΣτην ουσία είναι επίφαση διαφωνίας. Δεν διαφωνούν στην ουσία δηλ. αν θα δοθεί σε επιχειρηματικούς ομίλους, αλλά στην διαδικασία και ποιος την χειρίζεται την διαδικασία. Απόδειξη γι΄αυτό είναι τα γραφόμενά του. «Η αξιοποίηση του golf είναι επιβεβλημένη…», και μεταξύ άλλων αναφέρει την «αειφορία», την «βιωσιμότητα», «την στροφή του τουριστικού προϊόντος σε εναλλακτικές – ποιοτικές μορφές τουρισμού».\nΑλήθεια από πια μελέτη προκύπτει, ότι η Ρόδος έχει ανάγκη ή αντέχει από νέες τουριστικές κλίνες; Από πια μελέτη προκύπτει ότι μπορεί να υπάρξει αειφορία στο νερό, στο περιβάλλον, στη θάλασσα; Από πιά μελέτη προκύπτει η αντοχή των υποδομών;\nΟι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, είναι προτάσεις διαχείρισης εντός των τειχών, των αποφάσεων της Ε.Ε., των δεσμεύσεων και των πολιτικών της. Εξυπηρετούν ανεξάρτητα από επι μέρους προθέσεις τα ίδια επιχειρηματικά συμφέροντα με πιο φιλάρεσκη για το λαό φρασεολογία.\nΗ πραγματικότητα είναι ωμή και αλλοίμονο σε όποιον συνειδητά ή ασυνείδητα δεν την αντιλαμβάνεται. Όταν ο καπιταλισμός βρίσκεται σε βαθειά κρίση όπως σήμερα, θέλει κερδοφόρα διέξοδο των κεφαλαίων του. «Αξιοποιεί» για το κεφάλαιο ότι μπορεί να του δώσει όχι απλά κέρδος αλλά το μέγιστο κέρδος. Αεροδρόμια , λιμάνια, χρυσοφόρα ακίνητα του δημοσίου, περνούν στα χέρια του κεφαλαίου. Κανένας ιδιώτης δεν μπορούσε πριν μερικές δεκαετίες να στήσει τη ΔΕΗ, ούτε ένας δεν ήταν σε θέση να δημιουργήσει τα δίκτυα του ΟΤΕ, κανένας δεν μπορούσε να κάνει το φράγμα του Γαδουρά και τα δίκτυα ύδρευσης, ή ακόμα και να μπορούσαν οικονομικά δεν το έκαναν γιατί δεν τους συνέφερε. Τα ακριβοπλήρωσε ο Ελληνικός λαός και σήμερα τα βρίσκουν έτοιμα.\nΤαυτόχρονα Ε.Ε. η ένωση του μεγάλου κεφαλαίου και οι Ελληνικές κυβερνήσεις φρόντισαν με το πρόσχημα του χρέους να δημιουργήσουν το κατάλληλο εργασιακό περιβάλλον, τον εργασιακό μεσαίωνα. Ανεργία, μισθοί πείνας, ασφαλιστικό σύστημα ανύπαρκτο, ανύπαρκτο ωράριο εργασίας, εβδομαδιαία εργασία. Διαμορφώνουν και όλα εκείνο το θεσμικό πλαίσιο ώστε απρόσκοπτα να εκμεταλευτούν κάθε δυνατότητα κέρδους. Θάλασσα, αιγιαλούς , παραλίες, περιοχές natura, δάση, και δασικές εκτάσεις. Όλα είναι ένα εμπόρευμα.\nΑυτός είναι ο καπιταλισμός. Σήμερα πια δεν μπορεί να φτιασιδωθεί. Αλλοίμονο σε όσους δεν τον βλέπουν.\nΥπάρχει διέξοδος; Υπάρχει. Βρίσκεται στον αγώνα των εργαζομένων, στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στην κατεύθυνση υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους, στο άνοιγμα του δρόμου για την λαϊκή συμμαχία.\nΓια παράδειγμα το golf Αφάντου θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο πλατειάς συζήτησης και οργανωμένης πάλης για την αξιοποίησή του, προς όφελος των εργαζομένων και όχι του κεφαλαίου. Θα μπορούσε να συζητηθεί η πρόταση του ΚΚΕ για ένα πολυθεματικό πάρκο, ένας αθλητικός χώρος, με ανοιχτή την παραλία, με σεβασμό στο περιβάλλον και ιδιαίτερα το θαλάσσιο, όπου θα έβρισκε καταφύγιο η νεολαία, η λαϊκή οικογένεια.\nΟ αγώνας αυτός δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στις προτάσεις και διεκδικήσεις για το Golf αλλά και για τη παραπέρα προοπτική του. Τ η λαϊκή εξουσία. Τη πρόταση του ΚΚΕ τη μόνη σύγχρονη και ρεαλιστική πρόταση για την πραγματική προκοπή του λαού. Όπου όλα αυτά που εκμεταλλεύεται σήμερα το κεφάλαιο θα γίνουν κοινωνική ιδιοκτησία. Με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό οι πλουτοπαραγωγικές πηγές θα αξιοποιηθούν στο έπακρο για το λαό. Φυσικά το κράτος της λαϊκής εξουσίας δεν μπορεί να είναι μέσα στην Ε.Ε. και να αποδέχεται το χρέος το οποίο δεν δημιούργησε ο λαός.\nΤρίτος δρόμος δεν υπάρχει για τα λαϊκά συμφέροντα. Όποιος ισχυρίζεται ότι υπάρχει απλά κοροϊδεύει το λαό με στόχο την διαιώνιση του σημερινού σάπιου καπιταλιστικού συστήματος.\nΡόδος 30 Ιουλίου 2014\nΜέλος της Τ.Ε. Νότιας Δωδ/σου του ΚΚΕ\nΕτικέτες ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ, ΑΡΘΡΑ, ΑΦΑΝΤΟΥ, ΔΕΛΤΙΟ, ΚΚΕ, ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ


Χρειάζεται το τσεκ απ - Πρόληψη και ενημέρωση - Καθημερινότητα & περίθαλψη - Το Βήμα του Ασθενή\nΧρειάζεται το τσεκ απ\nΧρήστες αυτή τη στιγμή: 9162 επισκέπτες - 3 συνδεδεμένοι\nΔημοσίευση: 4 Ιουνίου 2018\nΤο να κάνουμε κάποιες φορές προληπτικές εξετάσεις, βοηθάμε στην κατανόηση της λειτουργίας του οργανισμού μας. Βέβαια αυτές δεν θα πρέπει να μας γίνονται και έμμονη ιδέα και η όλη μας έννοια δεν θα πρέπει να είναι πως να προλάβουμε την εκδήλωση κάποιας ασθένειας. όμως χρειάζεται το ετήσιο τσεκ απ για πολλούς και διάφορους λόγους. Πάνω απ΄όλα όμως για να ελέγχουμε την κατάσταση του οργανισμού μας. Για τον λόγο αυτό δεν θα πρέπει να είμαστε διστακτικοί μα ούτε και φοβικοί.\n#1 Δημοσίευση: 4 Ιουνίου 2018\nΤροποποίηση: 4 Ιουνίου 2018\nΖούμε περίεργες εποχές, όπου οι πληροφορίες είναι καταιγιστικές. Δεν χάνουμε τίποτε από το να υποβάλλουμε τον εαυτό μας κάθε έξι τουλάχιστον μήνες σε μια απλή εξάταση αίματος αλλά και σε ένα γενικό τσεκ απ. Ησυχάζουμε κατά κάποιον τρόπο.\nΚαλές και κακές τροφές για τον υπερθυρεοειδισμό\nΠώς επηρεάζει η διατροφή τον υπερθυρεοειδισμό; Ποια τρόφιμα είναι καλόα να τρώτε και ποια να αποφεύγετε.... Περισσότερα »\nΠαγκόσμιες ανατροπές στα best seller των φαρμάκων


Yellow Rose Caviar And DNA Marine Face Mask (50ml) | Zizel Beauty Shop\nΕνυδατώνει και τονώνει την επιδερμίδα χαρίζοντας φρεσκάδα, λάμψη και ανανέωση. Πλαστικοποιείται και αφαιρείται σε κομμάτια (ως peel-off).\nΣυνδυάζεται αποτελεσματικά με τα υπόλοιπα προϊόντα περιποίησης προσώπου Yellow Rose Caviar and DNA Μarine Treatment.\nΕκχύλισμα Χαβιαριού. Ένα φυσικό ενεργό συστατικό με αντιρυτιδικές ιδιότητες, πλούσιο σε ιχνοστοιχεία, αμινοξέα φωσφολιπίδια και άλλα θρεπτικά συστατικά που βοηθούν στην αναζωογόνηση του δέρματος.\nDNA από αυγά Σολωμού. Με ενυδατική, θρεπτική και αντιρυτιδική δράση.\nα- Μπιζαμπολόλη. Αποτελεί το κύριο ενεργό συστατικό του αιθέριου ελαίου του Χαμομηλιού (Matricaria recutita). Με αντιφλογιστικές, επουλωτικές και ήπια αντισηπτικές ιδιότητες.\nΚαολίνης. Φυσικό ορυκτό. Καθαρίζει το δέρμα, απορροφά την υπερβολική λιπαρότητα και ρυθμίζει την έκκριση σμήγματος.\nΒιταμίνη C. Ισχυρό αντιοξειδωτικό και αναστολέας του σχηματισμού μελανίνης. Ενισχύει τη φυσική παραγωγή κολλαγόνου, εξασφαλίζοντας ένα απαλό, φωτεινό και υγιές δέρμα.\nΟξείδιο Ψευδαργύρου. Ήπιο στυπτικό με απαλυντικές\nιδιότητες.d-Πανθενόλη (Προβιταμίνη B5). Βελτιώνει την ικανότητα ενυδάτωσης του δέρματος (ενυδατικός παράγοντας μακράς διάρκειας), έχει επουλωτική και αναπλαστική δράση και απαλύνει από ερεθισμούς.\nΠεριέχει επίσης. Βιταμίνες Α και Ε, έλαιο Λανολίνης και Αλλαντοΐνη.\nΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ, ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ, ΣΥΣΦΙΞΗ


ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ\nΤεύχος: 2005 Τεύχος 1\nΗ ναζιστική εισβολή στην ΕΣΣΔ είχε σαν βασικό χαρακτηριστικό την ενίσχυση του αντεπαναστατικού, αντισοσιαλιστικού χαρακτήρα του πολέμου. Ωστόσο, τα αποτελέσματά της δεν περιορίστηκαν σ' αυτό. Είχε και άλλα, όχι λιγότερο σημαντικά:\nα) Δημιουργεί ή τελικά διαμορφώνει διεθνείς συμμαχίες.\nβ) Διαμορφώνει οριστικά ένα βασικό χαρακτηριστικό του πολέμου, που δε θα πάψει να υπάρχει και να διευρύνεται ως το τέλος του: Τη συνύπαρξη δύο πολέμων μέσα σε ένα.\nΕκείνο που θα μας απασχολήσει εδώ δεν είναι η πορεία του πολέμου και η διάταξη των δυνάμεων που δημιούργησε. Αυτά είναι λίγο-πολύ γνωστά. Θα μας απασχολήσουν κυρίως τα διπλά χαρακτηριστικά του πολέμου, τα οποία, όντας διπλά και ακριβώς επειδή είναι διπλά, αποτελούν έκφραση της διπλής ομάδας αντιθέσεων του πολέμου: Των αντιθέσεων μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, από τη μια, και των αντιθέσεων κεφαλαίου εργασίας, από την άλλη.\nΕνα τέτοιο δείγμα εμφανίζεται στις παραμονές της επίθεσης ενάντια στην ΕΣΣΔ. Αν πιστέψουμε το στρατηγό Χάλντερ, στις 30 Μάρτη του 1941, ο ίδιος ο Χίτλερ αναλύει στην ανώτατη στρατιωτική ηγεσία τις βασικές κατευθυντήριες γραμμές της εκστρατείας ενάντια στην ΕΣΣΔ:\n«Πάλη δύο ιδεολογιών. Ετυμηγορία συντριπτική σε βάρος του μπολσεβικισμού: Είναι σαν ένα αντικοινωνικό έγκλημα. Ο κομμουνισμός είναι ένας τρομαχτικός κίνδυνος για το μέλλον. Πρόκειται για αγώνα εκμηδένισης. Αν δε δούμε το θέμα κάτω από αυτή τη γωνία, θα νικήσουμε, βέβαια, τον εχθρό, αλλά, σε 30 χρόνια, ο κομμουνιστικός εχθρός θα μας αντιπαρατεθεί και πάλι. Πάλη ενάντια στη Ρωσία: Εξολόθρευση των μπολσεβίκων επιτρόπων και της κομμουνιστικής διανόησης.»\nΕκείνο που προβάλλει καθαρά σ' αυτές τις γραμμές είναι ακριβώς αυτό που, δύο μήνες μετά, θα γίνει καθημερινή πραγματικότητα: Ενας πόλεμος πλήρους εξόντωσης.\nΜια από τις αιτίες ήταν, αναμφίβολα, οι γενικά εξτρεμιστικές αντιλήψεις των εθνικοσοσιαλιστών. Ωστόσο, αυτό δεν μας απαλλάσσει από το κρίσιμο ερώτημα: Γιατί αυτή η τοποθέτηση γίνεται μόνο πριν από την εισβολή στην ΕΣΣΔ;\nΗ απάντηση είναι πολύ σαφής και βγαίνει από το ίδιο το κείμενο της ομιλίας του Χίτλερ: Η εξόντωση της επανάστασης, ώστε αυτή να πάψει να απειλεί ή με οποιονδήποτε τρόπο να ενοχλεί τους καπιταλιστές.\nΤο περιστατικό που αναφέρει ο στρατηγός Χάλντερ έχει και ένα ευρύτερο ιστορικό ενδιαφέρον: Αποτελεί επιπλέον απόδειξη της πραγματικής φύσης της ναζιστικής ηγεσίας.\nΗ σύνδεση ναζισμού-καταστροφής (και όχι απλώς ήττας) της ΕΣΣΔ φαίνεται πολύ καθαρά. Η ναζιστική ηγεσία το ξέρει πολύ καλά και όλη της η θητεία δεν είναι παρά η συστηματική οικονομική, στρατιωτική, τεχνική και ιδεολογική προετοιμασία γι' αυτό. Η διάσταση της ναζιστικής πολιτικής που αφορά στην αναδιανομή του κόσμου σε βάρος των άλλων δυνάμεων υποτάσσεται, από την πλευρά της μακροπρόθεσμης «τεχνικής», στο στόχο της καταστροφής της ΕΣΣΔ και έχει αξία, στα μάτια της αστικής τάξης, μόνο αν εξυπηρετεί αυτό το στόχο.\nΑυτό θα φανεί πολύ καθαρά στη διάρκεια του πολέμου.\n«Οταν μιλάμε για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι, στην πραγματικότητα, δεν υπήρξε ένας μόνο πόλεμος αλλά πολλοί. Ο πόλεμος που έκαναν ο βρετανοαμερικανικός και ο γαλλικός ιμπεριαλισμός ενάντια στο γερμανικό ανταγωνιστή τους δεν είχε πολλά κοινά με τον εθνικό αντιφασιστικό πόλεμο που διεξήγαγε η ΕΣΣΔ. Ο πόλεμος στη Δύση ήταν ένας πόλεμος μεταξύ στρατών της αστικής τάξης. Ο πόλεμος στη Δύση παρέμενε, κατά κάποιο τρόπο, ένας πόλεμος περισσότερο ή λιγότερο "πολιτισμένος" μεταξύ "πολιτισμένων" αστών».\nΗ άποψη αυτή του L. Martens έχει, αναμφίβολα, πολλά στοιχεία υπέρ της. Ενα από αυτά είναι, αναμφίβολα, η ίδια η διεξαγωγή του πολέμου.\nΣτο μέτωπο Γερμανίας-ΕΣΣΔ, ο πόλεμος παίρνει, από την αρχή, ένα χαρακτήρα συστηματικά εξοντωτικό. Κατ' αρχήν, οι ίδιες οι σοβιετικές δυνάμεις, καθώς αναδιπλώνονται προς την Ανατολή, κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να μην αφήσουν τίποτα πίσω τους. Οι ναζιστικές δυνάμεις κάνουν το ίδιο και θα το επαναλάβουν ακόμα πιο εμπεριστατωμένα στη φάση της υποχώρησής τους.\nΟι σφαγές είναι κάτι το σύνηθες. Οι ίδιες οι οδηγίες της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης είναι σαφείς: Η χώρα πρέπει να σβήσει από το χάρτη, εκτός μόνο στο βαθμό που είναι «μίνιμουμ απαραίτητη» για αξιοποίηση.\nΤα ειδικά σώματα παίζουν ακόμα πιο συστηματικό ρόλο. Τα περιβόητα SS αποδείχνονται όργανα συστηματικής και εξοντωτικής υποδούλωσης της Ανατολής. Στα χέρια μας έχουν φτάσει υπεράφθονες οδηγίες, στις οποίες επισυνάπτονται και ειδικοί κατάλογοι, όπου ολόκληρες ειδικά επιλεγμένες κατηγορίες του πληθυσμού καταγράφονται συστηματικά για εξόντωση. Μια χαρακτηριστική λεπτομέρεια: Την πρώτη θέση κατέχουν τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΣΕ, που πρέπει να βρεθούν, να συλληφθούν και οπωσδήποτε να εξοντωθούν. Ο πρώτος χώρος όπου γίνεται αυτή η επιλογή είναι οι αιχμάλωτοι πολέμου. Αντίθετα, στη Δύση δεν έχουμε τέτοια φαινόμενα σε συστηματική έκταση.\nΗ συγκριτική αντιπαράθεση των πολεμικών επιχειρήσεων είναι επίσης πολύ διδακτική.\nΕίναι πολύ γνωστό ότι οι μονάδες της Βέρμαχτ δεν παραδίδονταν με τίποτα στο σοβιετικό στρατό. Ακόμα και σε συνθήκες ανέλπιδα συντριπτικής υπεροχής δυνάμεων του αντιπάλου, ακόμα και ολοκληρωτικά περικυκλωμένες, οι ναζιστικές μονάδες προτιμούν την ολοκληρωτική εξόντωση από την παράδοση. Τέτοιο δείγμα ήταν, π.χ., η Μάχη του Στάλινγκραντ, αλλά υπάρχουν και πάρα πολλές άλλες. Τέτοια ήταν, π.χ., η πολιορκία του Κένιγκσμπεργκ, που χρειάστηκε 419 εφόδους για να καταληφθεί, η ίδια η Μάχη του Βερολίνου, όπου ήταν φανερό ότι οι Γερμανοί δεν είχαν από πουθενά να περιμένουν βοήθεια και όπου πολλοί Γερμανοί τραυματίες, νοσοκόμοι, γιατροί κλπ. σκοτώθηκαν (και, πολλές φορές, πνίγηκαν) όταν οι ναζιστικές μονάδες κατέστρεψαν τα νοσοκομεία εκστρατείας «για να μην πέσουν στα χέρια του εχθρού». Στο Βερολίνο, οι σοβιετικές δυνάμεις που προέλαυναν βρήκαν Γερμανούς στρατιωτικούς κρεμασμένους από δέντρα ή στήλες του ηλεκτρικού με πινακίδες που έγραφαν ΠΡΟΔΟΤΗΣ. ΛΙΠΟΤΑΚΤΗΣ κ.ά. παρόμοια. Μερικοί Σοβιετικοί στρατιωτικοί βεβαιώνουν ότι είδαν ιδίοις όμμασιν εκτελέσεις Γερμανών στρατιωτικών από γερμανικές μονάδες για λόγους που δεν έχουν διευκρινιστεί, αλλά που θεωρείται βέβαιο ότι αφορούσαν προτάσεις παράδοσης. Στη Βουδαπέστη, όπου γίνονται άγριες μάχες και στο υπέδαφος (σε υπόγειους χώρους που χρησιμοποιούνταν και χρησιμοποιούνται σαν χρηματοκιβώτια τραπεζών ή χώροι κατάψυξης και που έχουν μετατραπεί σε οχυρά), οι μονάδες των SS αρνούνται να παραδοθούν. Καθώς οι εκκλήσεις των Σοβιετικών επαναλαμβάνονται, τα SS προχωρούν σε ένα βήμα όχι μόνο κάπως αστείο, αν λάβει κανείς υπόψη του την τραγικότητα της κατάστασης, αλλά και που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το σημείο-κλειδί της ιδεολογικής ταυτότητας των SS, τον αντιδραστικό ελιτισμό: Οργανώνουν δημοψήφισμα, το οποίο, μάλιστα, καταλήγει στο ΟΧΙ.\nΣτο Πόζναν, Σοβιετικοί και Γερμανοί στρατιώτες σφάζονται όχι για κάθε δωμάτιο αλλά για κάθε γωνία ενός διακλαδωμένου συστήματος οχυρώσεων. Η ναζιστική διοίκηση, για να κλείσει το δρόμο της σοβιετικής εφόδου, επανδρώνει τις οχυρώσεις και με συντάγματα στρατιωτικοποιημένης αστυνομίας. Οι απώλειες είναι τρομακτικές και από τις δύο μεριές. Μόνο όταν φτάνουν το 80%, οι Γερμανοί αποφασίζουν να παραδοθούν.\nΑντίθετα, στη Δύση η κατάσταση είναι τελείως διαφορετική. Οχι, βέβαια, ότι οι ναζιστικές δυνάμεις δεν προσπαθούν να ανακόψουν την προέλαση των Αμερικανών και των Βρετανών. Στις συγκρούσεις, όμως, δεν κυριαρχεί το πάθος. Μόλις η υπεροχή (πολύ φανερή για να την παραβλέψει κανείς) των αμερικανικών και βρετανικών μονάδων γίνει πια «απαράκαμπτη», οι ναζιστικές δυνάμεις σπεύδουν να υποχωρήσουν ή να παραδοθούν. Η «έλλειψη πάθους» έχει σοβαρές στρατιωτικές συνέπειες και από την άλλη μεριά. Το καλοκαίρι του 1944, οι βρετανικές δυνάμεις ηττώνται στην Ολλανδία από έναν εχθρό που δεν έχει καμιά μαχητική αξία και σχεδόν δε διαθέτει όπλα. Το Δεκέμβρη του 1944, στην περιοχή των Αρδεννών, οι αμερικανικές δυνάμεις, που διαθέτουν γιγαντιαία υπεροχή, υποχωρούν μπροστά σε γερμανικές τεθωρακισμένες μονάδες που αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα μετακίνησης λόγω ασφυκτικής έλλειψης καυσίμων.\nΗ κατάσταση προχωράει ένα βήμα ακόμα όταν οι αμερικανικές και βρετανικές δυνάμεις μπαίνουν στο γερμανικό έδαφος. Εκεί, οι γερμανικές δυνάμεις τα αφήνουν όλα «σύξυλα» και παραδίνονται κατά μάζες. Μεγάλες πόλεις, όπως το Αμβούργο, το Εσεν, το Κάσελ, η Φραγκφούρτη, το Μόναχο παραδίνονται αμαχητί και συχνά από τηλεφώνου. Οι διοικητές των στρατιωτικών μονάδων (π.χ. στο Εσεν) αψηφούν τις διαταγές του Χίτλερ για αντίσταση μέχρις εσχάτων και παραδίνονται ή, τουλάχιστον, παραδίνουν τις δυνάμεις τους χωρίς καμιά μάχη. Οι απώλειες των ΗΠΑ στη Γερμανία ήταν 8.351 άνδρες, για ένα στρατό περίπου 3.000.000, ενώ μόνο η μάχη του Βερολίνου και μόνο στους Σοβιετικούς στοίχισε 300.000 νεκρούς και τραυματίες. Τα κινηματογραφικά ντοκουμέντα των ίδιων των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ δείχνουν στρατιωτικές μονάδες που παραδίνονται συντεταγμένες και με επικεφαλής τους διοικητές τους. Το μαζικό κύμα της παράδοσης φαίνεται από το ότι, μόνο στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, οι στρατιωτικές και ναυτικές δυνάμεις που παραδόθηκαν στους Βρετανούς υπολογίζονται σε 2.000.000 άνδρες. Κάθε άλλο παρά σπάνιες είναι οι περιπτώσεις όπου μεγάλες μονάδες παραδόθηκαν σε ολιγομελείς περιπόλους ή ακόμα και σε μεμονωμένους στρατιώτες. Εξίσου, ή και περισσότερο, συχνό υπήρξε το φαινόμενο των μαχών που μόνο στόχο είχαν να σπάσουν το σοβιετικό κλοιό όχι για λόγους διαφυγής αλλά για να εξασφαλιστεί η παράδοση σε αμερικανικές ή βρετανικές μονάδες. Τέτοιες μάχες έγιναν και μετά την υπογραφή της άνευ όρων συνθηκολόγησης.\nΔεν είναι χωρίς ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι το ίδιο φαίνεται να συμβαίνει και με τον πολιτικό πληθυσμό. Ενώ στην Ανατολή, ο πολιτικός πληθυσμός βοηθά το στρατό και τον υποστηρίζει και όταν αυτός υποχωρεί, τον ακολουθεί, στη Δύση η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική: Αν πιστέψουμε τις επίσημες εκθέσεις των ίδιων των ναζιστικών αρχών, στις δυτικές περιοχές της Γερμανίας, οι αγρότες όχι μόνο αρνούνται να ανεφοδιάσουν το στρατό, αλλά διώχνουν και τους στρατιώτες από τα σπίτια τους και τους παρακινούν να λιποτακτήσουν. Στους τοίχους, εμφανίζονται συνθήματα γραμμένα στην αγγλική γλώσσα - συνήθως, μάλιστα, με μεγάλα ορθογραφικά, γραμματικά και συντακτικά λάθη. Αν η εικόνα αυτή είναι αληθινή, πρόκειται, στην πραγματικότητα, για γενικευμένη εξέγερση. Πράγμα που συχνά οδηγεί σε μαζικές θηριωδίες των ναζιστών σε βάρος του γερμανικού άμαχου πληθυσμού.\nΑκόμα πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι η ίδια η ναζιστική κορυφή κάνει το ίδιο. Κανείς ηγέτης της ναζιστικής Γερμανίας δεν είναι γνωστό να επιδίωξε να παραδοθεί στο σοβιετικό στρατό. Αντίθετα, ηγέτες πρώτης γραμμής, όπως ο Χ. Γκέρινγκ, ο Χ. Χίμλερ κ.ά., παραδόθηκαν στις δυτικές δυνάμεις.\nΟ στρατός, άλλωστε, γενικεύει το παράδειγμα: Η OKW (Ανώτατη Διοίκηση της Βέρμαχτ) συνθηκολογεί στις 8 Μάη 1945 στην πόλη Ρεμς (Reims) της Ανατολικής Γαλλίας μόνο στους Αμερικανούς, αλλά, τελικά, αυτή η «συνθηκολόγηση χωρίς την ΕΣΣΔ» δεν γίνεται δεκτή από τους Αμερικανούς. Σήμερα, δεν υπάρχει πια αμφιβολία ότι ο ναζιστικός στρατός δε διαλύεται στη Δύση μόνο λόγω της (αναμφισβήτητης) υπεροχής των αμερικανικών και βρετανικών δυνάμεων: Διαλύεται και για να τους ανοίξει το δρόμο προς το Βερολίνο. Αυτό είναι σήμερα όχι μόνο φανερό, αλλά και γνωστό από τα σχέδια της OKW. Πολύ χαρακτηριστικό είναι το ότι τα σχέδια αυτά αναφέρονται και σε προκηρύξεις του Ν50ΑΡ που κυκλοφορούν στο ήδη πολιορκημένο από το σοβιετικό στρατό Βερολίνο, όπου διεξάγονται άγριες οδομαχίες.\nΣτα στρατόπεδα αιχμαλώτων, η κατάσταση είναι όμοια. Οι συνθήκες ζωής ανάμεσα στους Βρετανούς και τους Αμερικανούς αιχμαλώτους, από τη μια, και τους Σοβιετικούς, από την άλλη, δεν είχαν τίποτα το κοινό - πράγμα που εξηγεί και την ανατριχιαστική θνησιμότητα ανάμεσα στους τελευταίους. Ιδιαίτερα έντονη ήταν η προσπάθεια των ναζιστών να μετατρέψουν τους Σοβιετικούς αιχμαλώτους πολέμου σε προδότες. Γενικά, πάντως, τα ναζιστικά στρατιωτικά στρατόπεδα συγκέντρωσης παραμένουν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και τα λιγότερο ερευνημένα θέματα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.\nΠαράλληλα, δεν πρέπει και να υπερβάλλουμε, υπεραπλουστεύοντας το θέμα. Οπως ο Α΄, έτσι και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος υπήρξε μια ένδειξη της γενικευμένης βαρβαρότητας της ιμπεριαλιστικής κοινωνίας. Η ένδειξη αυτή ήταν ακόμα μεγαλύτερη στην κορυφή της κοινωνίας αυτής, δηλαδή στη ναζιστική Γερμανία. Π.χ. η στάση των ναζιστών απέναντι στους Βρετανούς και κυρίως τους Αμερικανούς αιχμαλώτους δίνει την εντύπωση ότι ήταν το αποτέλεσμα μιας πολύ έντονης και συνεχούς συγκράτησης που με δυσκολία επιβάλλεται. Οι αγριότητες σε βάρος αιχμαλώτων, αν και πολύ πιο σπάνιες, καθόλου δε λείπουν. Δείχνουν, μάλιστα, να εξαπλώνονται στην τελική φάση του πολέμου, όταν μια μερίδα της ναζιστικής κορυφής χάνει κάθε ελπίδα προσέγγισης με τις δυτικές δυνάμεις. Ετσι, π.χ., στις μάχες των Αρδεννών, οι Αμερικανοί αιχμάλωτοι εκτελούνται σχεδόν συστηματικά και, συχνά, ομαδικά.\nΕνα ιδιόμορφο αλλά χαρακτηριστικό σημείο συγκέντρωσης των αντιθέσεων του πολέμου ήταν οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί. Το θέμα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ο πρώτος πόλεμος τόσο εκτεταμένης χρήσης της αεροπορίας, της οποίας δοκιμή ήταν ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος.\nΗ αφομοίωση αυτής της εμπειρίας από τη ναζιστική ηγεσία φάνηκε από την αρχή της δυτικής εκστρατείας και συγκεκριμένα στο Ρότερνταμ, το οποίο βομβαρδίζεται άγρια. Οι καταστροφές είναι μεγάλες. Υπάρχουν 814 νεκροί, χιλιάδες τραυματίες και 78.000 άστεγοι.\nΚαθώς ο πόλεμος προχωρεί, οι βρετανικές πόλεις (συμπεριλαμβανομένων και των βορειοϊρλανδικών) γίνονται στόχοι της ναζιστικής αεροπορίας τον Ιούνη του 1940-Μάη του 1941, ενώ η βρετανική αεροπορία αντικαθιστά τις προκηρύξεις, που ως τότε έριχνε στη Γερμανία, με βόμβες. Μετά το Μάρτη του 1942, οι βομβαρδισμοί γίνονται πιο συστηματικοί: Οι κοινοί βρετανοαμερικανικοί ιπτάμενοι στόλοι ισοπεδώνουν τις γερμανικές πόλεις, μετατρέποντας τις σε σωρούς ερειπίων. Το γεγονός ότι η ναζιστική Γερμανία δεν μπορεί να αντιτάξει κάτι ανάλογο, δείχνει το συσχετισμό των δυνάμεων.\nΣτο σημείο αυτό, αξίζει να υπογραμμιστούν δύο πράγματα: α) Οι αεροπορικοί αυτοί βομβαρδισμοί, που καταλήγουν να πάρουν γιγαντιαίες διαστάσεις, γίνονται αποκλειστικά στη Δύση. Στην Ανατολή, όπου συγκεντρώνονται κολοσσιαίες αεροπορικές δυνάμεις, οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί λείπουν σχεδόν τελείως. Ο αεροπορικός βομβαρδισμός της γραμμής του πυρός και οι γιγαντιαίες αερομαχίες είναι φαινόμενα σχεδόν καθημερινά, αλλά οι βομβαρδισμοί των μετόπισθεν σχεδόν λείπουν τελείως. Μόνο στις πρώτες ημέρες του πολέμου, η σοβιετική αεροπορία βομβαρδίζει το Βερολίνο και το Ντάντσιχ. Σχεδόν αμέσως μετά, εγκαταλείπει αυτή την τακτική. Η γερμανική αεροπορία, της οποίας οι προωθημένες βάσεις απέχουν μόνο μερικά λεπτά πτήσης, δε βομβαρδίζει τη Μόσχα στις 7 Νοέμβρη του 1941. Η σοβιετική πρωτεύουσα που, για μια κρίσιμη στιγμή του πολέμου, βρίσκεται σχεδόν μέσα στη ζώνη των επιχειρήσεων, παθαίνει μόνο ασήμαντες ζημιές.\nβ) Οι βομβαρδισμοί αυτοί δεν έπαιξαν σχεδόν κανένα στρατιωτικό ρόλο. Τα θύματα τους ήταν, βέβαια, πάρα πολλά, αλλά δε φαίνεται να επηρέασαν σε τίποτα την πορεία των επιχειρήσεων.\nΕτσι, βλέπουμε τη Γερμανία, που βομβαρδίζεται αμείλικτα, να αυξάνει συνεχώς την πολεμική της παραγωγή. Κάτω από τα ερείπια, βρίσκονται γεμάτες αποθήκες. Το 1944 είναι χρόνος-ρεκόρ για την παραγωγικότητα. Το Γενάρη του 1945, η Γερμανία, δηλαδή μια χώρα που «πνέει τα λοίσθια», παράγει το διπλάσιο οπλισμό από το Γενάρη του 1940, όταν βρισκόταν σε κατάσταση ακράτητης επέκτασης.\nΤι είχε συμβεί; Μα είναι πολύ απλό: Οι βομβαρδισμοί δεν έπλητταν, κατά κανόνα, βιομηχανικές εγκαταστάσεις αλλά χώρους κατοικίας. Γιατί, όμως, δεν έπλητταν βιομηχανικές εγκαταστάσεις;\nΑυτό έχει πολλά και πολύπλοκα αίτια.\nΕνας λόγος είναι, οπωσδήποτε, ότι οι χώροι των βιομηχανικών εγκαταστάσεων ήταν καλύτερα προστατευμένοι. Αυτό, όμως, είναι δύσκολο να δεχτούμε ότι τα συμμαχικά επιτελεία δεν το γνώριζαν. Και, αφού το γνώριζαν, γιατί συνέχιζαν τους άχρηστους βομβαρδισμούς;\nΟλα δείχνουν ότι τα χαρακτηριστικά των αεροπορικών αυτών βομβαρδισμών έχουν την εξήγηση τους στα εξής:\nα) Στη χρήση των βομβαρδισμών σαν μέσου οικονομικής ανάκαμψης. Ολα δείχνουν ότι η καταστροφή των χώρων κατοικίας και λιγότερο των βιομηχανικών εγκαταστάσεων ήταν ένας τρόπος (και, πιθανότατα, ο μόνος που απέμενε) για τη δημιουργία του απαραίτητου «κενού» ώστε να μπορεί στη συνέχεια να κινηθεί ο οικονομικός μηχανισμός της κάλυψής του. Πρόκειται, στην ουσία, για μια από τις πιο φοβερές μορφές έκφρασης του «καπιταλισμού που σαπίζει».\nβ) Στη χρήση των βομβαρδισμών σαν μέσον αντιπαράθεσης συμφερόντων μονοπωλιακών ομάδων. Αφθονούν, πράγματι, οι ενδείξεις ότι το πού θα έπεφταν οι βόμβες καθορίστηκε, σε πολύ μεγάλο βαθμό, και από τα συγκεκριμένα συμφέροντα που θα έθιγαν. Τα ακίνητα που θα πλήττονταν συχνά καθορίζονταν με βάση τη διαπάλη των μονοπωλίων για την εξασφάλιση πλεονεκτημάτων, τη διαφύλαξη συγκεκριμένων συμφερόντων κλπ. Εχει, π.χ., επισημανθεί ότι τα τεράστια κτίρια της IG Farben στη Φραγκφούρτη έμειναν άθικτα εν μέσω των καπνιζόντων ερειπίων. Σε ποιο, άραγε, βαθμό αυτό οφειλόταν στους πολύ γνωστούς δεσμούς της IG Farben με τα μονοπώλια των ΗΠΑ;\nγ) Στη χρήση των βομβαρδισμών σαν ένα πολύπλοκο παιχνίδι αντιπαράθεσης και συμμαχίας. Η καταστροφή της γερμανικής βιομηχανίας, ιδιαίτερα της πολεμικής, θα μείωνε την ικανότητα της Γερμανίας να καταστρέψει την ΕΣΣΔ ή, τουλάχιστον, να της αντιτάξει «καταστροφική αντίσταση». Από την άλλη, καθώς ο πόλεμος προχωρεί και φαίνεται ότι ένα τμήμα της Γερμανίας θα καταληφθεί από το σοβιετικό στρατό, εντείνονται οι βομβαρδισμοί ακριβώς αυτών των περιοχών. Το Φλεβάρη του 1945, μια εκτεταμένη αεροπορική επιδρομή της αμερικανικής και βρετανικής αεροπορίας ερειπώνει το Βερολίνο - χωρίς, προφανώς, να θίξει καθόλου τη μαχητική ικανότητα των ναζιστικών στρατιωτικών μονάδων που έχουν ήδη συγκεντρωθεί εκεί. Η περίπτωση της Δρέσδης, που σβήνει από το χάρτη χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο, είναι χαρακτηριστική και των αντιφάσεων αυτής της στρατηγικής. Καθώς τα γεγονότα τρέχουν όλο και πιο γρήγορα, η αδράνεια της προηγούμενης κατάστασης βαραίνει στη μετέπειτα εξέλιξη: Η Δρέσδη καταστρέφεται εκ θεμελίων, αλλά η γέφυρα της και μερικά εργοστάσια που διαθέτει δεν έπαθαν τίποτα.\nΑλλωστε, αυτό γίνεται όχι μόνο στη Γερμανία αλλά και σε άλλες χώρες. Βλέπουμε, π.χ., τη συστηματική καταστροφή μέσω των βομβαρδισμών των εργοστασίων SKODA στην Τσεχοσλοβακία. Στη Ρουμανία, οι πετρελαιοπηγές του Πλοέστι βομβαρδίζονται συστηματικά. Και αυτά γίνονται ενώ ο πόλεμος τελειώνει και είναι πια φανερό ότι στις περιοχές αυτές πλησιάζει ο σοβιετικός στρατός. Εκτός αυτού, παίρνονται και άλλα μέτρα: Οσο είναι δυνατόν, οι περιοχές αυτές εκκενώνονται, συχνά με θεαματικό τρόπο, από ό,τι πολύτιμο διαθέτουν.\nΕτσι εξηγείται και η εξέλιξη στην Ανατολή. Από τη μια πλευρά, η ΕΣΣΔ παραιτείται από την αρχή από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς γιατί καταλαβαίνει ότι με αυτούς, ακόμα κι αν έχουν επιτυχία (όπως οι δικοί της), δεν πρόκειται να κερδίσει τίποτα. Εκτός αυτού, σε όλη τη διάρκεια του πολέμου είναι πολύ φανερή η (συνήθως, αποτυχημένη) προσπάθεια της ΕΣΣΔ να αποφύγει τις καταστροφές, ιδιαίτερα των αστικών κέντρων (μια από τις πολύ σπάνιες περιπτώσεις επιτυχίας, η Κρακοβία). Σ’ αυτό, εμφανίζεται, σε παραλλαγμένη μορφή, η αντίθεση κεφαλαίου-εργασίας: Εκείνο που για τις δυτικές δυνάμεις ήταν ένας παράγοντας οικονομικής ανάκαμψης, για την ΕΣΣΔ ήταν ένα δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος.\nΑπό την άλλη πλευρά, και η ναζιστική Γερμανία αποφεύγει τους βομβαρδισμούς, ακόμα και στις ευνοϊκές στιγμές, γιατί καταλαβαίνει ότι οι απώλειες θα είναι τόσο μεγάλες ώστε κάθε επιτυχία θα έχανε την αξία της.\nΣήμερα ξέρουμε ότι και οι δύο πλευρές έβλεπαν σωστά. Μετά τον πόλεμο, ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων του Πεντάγωνου χαρακτήρισε τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς «μεγαλύτερη και δαπανηρότερη γκάφα της στρατιωτικής ιστορίας». Πολύ ακριβής εκτίμηση, ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς ότι, πέρα από τα πάμπολλα άλλα, στοίχισαν τη ζωή σε χιλιάδες (και, πιθανότατα, δεκάδες χιλιάδες) Βρετανούς και Αμερικανούς πιλότους, πλοηγούς, πυροβολητές κλπ.\nΟσα είπαμε παραπάνω δείχνουν και κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία: τη συνέχιση των επαφών διαφόρων τύπων μεταξύ των δυτικών δυνάμεων και της Γερμανίας στη διάρκεια του πολέμου.\nΤέτοιες επαφές είναι σήμερα γνωστό ότι έγιναν. Κέντρο, π.χ., των βρετανογερμανικών επαφών ήταν η Λισαβόνα. Μεταξύ Αμερικανών και Γερμανών, παρόμοιες συναντήσεις έχουμε, όπως όλα δείχνουν, πολύ συχνά στη Στοκχόλμη, συχνά με τη μεσολάβηση Σουηδών κρατικών και οικονομικών παραγόντων. Οι επαφές αυτές δεν έφεραν, βέβαια, την πλήρη γεφύρωση των αντιθέσεων, αλλά δεν έμειναν και χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Επέτρεψαν, π.χ., κάποιο βρετανικό έλεγχο στη γερμανοκρατούμενη Ελλάδα, τη συμφωνία για την ανενόχλητη αποχώρηση των Γερμανών από αυτήν, μερικές ακόμα αδιευκρίνιστες διαβουλεύσεις για την Ιταλία κλπ.\nΑκόμα πιο συστηματικές ήταν οι επαφές μεταξύ των τμημάτων του μονοπωλιακού κεφαλαίου, οι οποίες ουδέποτε σταμάτησαν και, όπως φαίνεται, ούτε καν επηρεάστηκαν από την έναρξη του πολέμου. Μια πρόγευση τέτοιων επαφών υπήρχε ακόμα από την εποχή των «εν ψυχρώ προσαρτήσεων» του 1938-39. Στη διάρκεια του πολέμου, το φαινόμενο πήρε συστηματική έκταση.\nΑυτό παρουσίασε συχνά και την προσωπική πλευρά του. Υπήρχε μια ολόκληρη μερίδα της ηγεσίας της ναζιστικής Γερμανίας που ήταν πάντα (και, όπως φαίνεται, δίκαια) ύποπτη για υπερβολική συμπάθεια προς τις δυτικές δυνάμεις. Η μερίδα αυτή βρισκόταν παντού, στον πολιτικό μηχανισμό, στο στρατό, στον οικονομικό τομέα, ακόμα και στο μηχανισμό πληροφοριών (ο περίφημος Κανάρις, που, τελικά, δεν γλίτωσε από την εκδικητική μανία του Χίτλερ των τελευταίων ημερών του πολέμου, είχε πάντα τη φήμη του «ανθρώπου των Αγγλων», φήμη μάλλον υπερβολική, αλλά όχι χωρίς κάποια βάση). Ακόμα πιο χαρακτηριστική υπήρξε η περίπτωση του Βάλτερ Σέλενμπεργκ, ενός από τα λαμπρότερα στελέχη του NSDAP. Προσχωρώντας στο ναζιστικό κόμμα στα 1933, ο Σέλενμπεργκ είχε μια λαμπρή και σχεδόν αστραπιαία άνοδο. Στις παραμονές του πολέμου, είναι κιόλας υπαρχηγός του Χάινριχ Χίμλερ. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, υπήρξε μια σημαδιακή συζήτηση μεταξύ Χίμλερ και Σέλενμπεργκ την 1.1.1942, δηλαδή αμέσως μετά τις μάχες της Μόσχας και την εξάπλωση του πολέμου στην Ασία, που σήμαινε και κήρυξη πολέμου ΗΠΑ-Γερμανίας. Στη συζήτηση αυτή, ο Σέλενμπεργκ ανοιχτά και ο Χίμλερ καλυμμένα καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η ναζιστική Γερμανία είναι καταδικασμένη και δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να νικήσει. Δεν είναι, ίσως, χωρίς ενδιαφέρον το ότι το συμπέρασμα αυτό φαίνεται πασιφανές και στους δύο.\nΟ Σέλενμπεργκ θεωρούνταν πάντα ένα από τα πιο «δυτικόφιλα» στελέχη του NSDAP. Ανήκοντας, όπως φαίνεται, στην ίδια ομάδα με τον Ες, ο Σέλενμπεργκ έχει το θάρρος να αντιταχτεί σε κάθε σκέψη εισβολής στη Βρετανία και τάσσεται υπέρ της επίθεσης ενάντια στην ΕΣΣΔ.\nΣήμερα, ξέρουμε ότι ο Β. Σέλενμπεργκ ήταν πρόεδρος εταιρίας των ΗΠΑ και ότι έμεινε τέτοιος σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. Δεν είναι, ασφαλώς, τυχαίο το ότι ο Σέλενμπεργκ υπήρξε ο πρωταγωνιστής των επαφών, μέσω Σουηδίας, της ναζιστικής Γερμανίας και των δυτικών δυνάμεων. Η συνέχεια της εξέλιξής του δεν είναι λιγότερο θεαματική. Στις πρώτες ημέρες μετά το τέλος του πολέμου, ο Σέλενμπεργκ βρίσκεται ανεξήγητα στη Σουηδία. Εχει, μάλιστα, την άνεση να γράψει και βιβλίο με τον εύγλωττο τίτλο Στους διαδρόμους της εξουσίας. Το βιβλίο εκδίδεται το 1948 και, όπως φαίνεται, η πρωτότυπη έκδοσή του έγινε στην αγγλική γλώσσα.\nΣτην πραγματικότητα, η εικόνα αυτή (επαφές, αδέξιοι βομβαρδισμοί, ατελέσφορες στρατιωτικές κινήσεις, άγρια αντίσταση στην Ανατολή και μαλθακότητα στη Δύση, διαφορετική στάση του πολιτικού πληθυσμού κλπ.) δείχνει έναν παράγοντα που ξεπερνά πολύ τη συγκεκριμένη πολιτική και στρατιωτική συγκυρία: Δείχνει την, ας την πούμε έτσι, «ιστορική όσμωση» μεταξύ Γερμανίας και δυτικών δυνάμεων, σαν κρατών που συμμετέχουν σε ένα κοινό κοινωνικοϊστορικό σχηματισμό - που είναι, όπως είναι γνωστό, ο καπιταλιστικός.\nΣε μερικές κρίσιμες στιγμές, η «όσμωση» αυτή φαίνεται σε όλο της το βάθος. Η διαφορετική στάση στα μέτωπα ήταν ένα τέτοιο δείγμα. Μια άλλη παράξενη και αγνοημένη περίπτωση μας δείχνει, ίσως πιο πολύ, το ίδιο.\nΟ βομβαρδισμός της Δρέσδης έγινε σε δύο κύματα, που κράτησαν από ένα 24ωρο το καθένα. Στο πρώτο κύμα, συμμετείχαν κυρίως βρετανικά αεροπλάνα που βομβάρδισαν την κυρίως πόλη. Στο δεύτερο, συμμετείχαν κυρίως αμερικανικά αεροπλάνα που βομβάρδισαν τις γύρω από την πόλη περιοχές. Μεταξύ των δύο κυμάτων, βρετανικοί και αμερικανικοί ΡΣ προειδοποιούν τον πληθυσμό και του δίνουν οδηγίες να συγκεντρωθεί σε ορισμένες περιοχές για να αποφύγει τους βομβαρδισμούς, πράγμα που ο πληθυσμός κάνει. Βέβαια, το πρόβλημα είναι ότι το δεύτερο κύμα βομβαρδίζει ακριβώς αυτές τις περιοχές όπου υπάρχουν και τα πιο πολλά θύματα - ωστόσο, το θέμα δεν βρίσκεται εδώ: Βρίσκεται στο ότι ο πληθυσμός της Δρέσδης αποδεικνύεται ότι άκουγε (και «άκουγε») τους βρετανικούς και αμερικανικούς σταθμούς σε μαζική κλίμακα. Οι γερμανικές εκπομπές του ΡΣ της Μόσχας αποδείχτηκαν πολύ λιγότερο αποτελεσματικές...\nΥπάρχουν ενδείξεις ότι και οι ναζιστικοί βομβαρδισμοί παρουσίαζαν, συχνά, «συμμετρική» εικόνα.\nΕνας κάτοικος του Μάντσεστερ, μιας από τις βρετανικές πόλεις που γνώρισαν τους χειρότερους βομβαρδισμούς, έδωσε στο γράφοντα την εξής εικόνα:\nΤα γερμανικά αεροπλάνα πετούν πάνω από την πόλη σε σχετικά χαμηλό ύψος και με σχετικά μικρή ταχύτητα. Οι βόμβες τους χτυπούν άγρια την πόλη, προκαλώντας πολλά θύματα και εκτεταμένες καταστροφές. Ωστόσο, δεν χτυπούν τα εργοστάσια «Τσάμπερλεν», παρ' όλο που βρίσκονται στις όχθες του ποταμού Ιργουελ, που διασχίζει την πόλη και φωτίζεται και από το φως της σελήνης. Και ευτυχώς για την πόλη του Μάντσεστερ, η οποία τη γλιτώνει, κυριολεκτικά, πολύ φτηνά. Γιατί τα εργοστάσια αυτά είναι εργοστάσια πυρομαχικών και εργάζονται 24 ώρες το 24ωρο. Είναι γεμάτα εκρηκτικά. Μια μόνο βόμβα είναι αρκετή όχι για να καταστρέψει απλώς αλλά για να σβήσει τελείως από την επιφάνεια της γης όλη την πόλη και τα περίχωρα της. Και, όμως, αυτή η βόμβα, σε βομβαρδισμούς που κρατούν σχεδόν 10 μήνες, δεν πέφτει.\nΠού οφειλόταν αυτή η παράδοξη αδεξιότητα των Γερμανών αεροπόρων; Δύσκολο να το πει κανείς. Δεν έχουμε, όμως, το δικαίωμα να υποψιαστούμε ότι έπαιξε κάποιο ρόλο το γεγονός ότι τα εργοστάσια Τσάμπερλεν ήταν μέρος του μεγάλου (και πολύ γνωστού και σήμερα) μονοπωλίου της χημείας ICI (Imperial Chemicals Industries), του οποίου η σύνδεση με γερμανικά συμφέροντα δεν ήταν μυστικό για κανένα;\nΑλλωστε, αυτή η σύμφυση εξηγεί, σε μεγάλο βαθμό, και την επιδεικτική πολιτική του «κατευνασμού», δηλαδή της ανοχής ή και της υποκίνησης και ενίσχυσης των επιθετικών ενεργειών της ναζιστικής Γερμανίας.\n«Ο (σ.σ., βρετανός πρωθυπουργός Νέβιλ) Τσάμπερλεν ήταν ένας από τους μεγαλομετόχους της ICI, συνεταιρικής εταιρίας της IG Farben, της οποίας ο Πρόεδρος Χέρμαν Σμιτς βρισκόταν στο ΔΣ της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών».\nΑυτή η κατάσταση είχε και στρατιωτικές συνέπειες. Ετσι, π.χ., η βρετανική αεροναυπηγική βιομηχανία υπερκαλύπτει κανονικά, σε όλη τη διάρκεια της Μάχης της Αγγλίας, τις απώλειες της RAF. Οι αντιαεροπορικές πυροβολαρχίες δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν πρόβλημα έλλειψης πυρομαχικών και βλημάτων. Μια εκδήλωση του φαινομένου είναι και η περίφημη ναυτική υπεροχή, γιατί, για τη διατήρηση της, ακόμα και σε ειρηνική περίοδο (χωρίς καν να μιλήσουμε για τις καταστροφές και τις απώλειες των ναυμαχιών), απαιτείται μια κολοσσιαία βιομηχανική βάση σε κατάσταση λειτουργίας.\nΤέλος, στο πολύπλοκο κουβάρι των αντιθέσεων του Β' Παγκόσμιου Πολέμου αξίζει να αναφέρουμε και το περίφημο θέμα του «Δεύτερου Μετώπου». Είναι γνωστό ότι, για δύο χρόνια, το μέτωπο αυτό δεν ανοίγει, αφήνοντας τη Γερμανία να πολεμά σχεδόν ανενόχλητη στην Ανατολή.\nΣήμερα, τα στοιχεία που έχουμε είναι υπεραρκετά για να αποδειχτεί ότι η εξέλιξη αυτή δεν οφειλόταν σε στρατιωτικούς λόγους αλλά στο ότι «οι βρετανοαμερικανικοί κύκλοι, που είχαν, το 1938-39, προωθήσει την πολιτική του Μονάχου, ξανακερδίζουν επιρροή».\nΑκόμα περισσότερο, γνωρίζουμε το πλήρες σχέδιο. Το ανέπτυξε το 1943 στο Φράνκο ο πρεσβευτής της Βρετανίας στη Μαδρίτη σερ Σάμιουελ Χόαρ. Το σχέδιο πρόβλεπε ότι, όταν οι σοβιετικές δυνάμεις προωθηθούν, ύστερα από παρατεταμένη και δαπανηρή προσπάθεια, στην Κεντρική Ευρώπη, θα βρουν απέναντί τους (και, αν χρειαστεί, αντιμέτωπες) άφθαρτες και ετοιμοπόλεμες δυνάμεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας. Προβλέπει, δηλαδή, ακριβώς εκείνο που έγινε.\nΕδώ σημειώνουμε ότι η επιλογή και των προσώπων δεν ήταν τυχαία. Είναι προφανές ότι η Βρετανία θεωρεί τον σερ Σάμιουελ Χόαρ σαν τον πιο κατάλληλο πρεσβευτή στη Μαδρίτη για δύο λόγους:\nα) Γιατί, σαν ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Ν. Τσάμπερλεν, υπήρξε ένας από τους πιο ένθερμους αρχιτέκτονες του Μονάχου.\nβ) Γιατί, αν εξαιρέσουμε το Χίτλερ, το Μουσολίνι και τους παρομοίους, ήταν αυτός που πιο πολύ συνετέλεσε στη νίκη του Φράνκο.\nΤο κείμενο είναι το τελευταίο κεφάλαιο από το βιβλίο «Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Σκέψεις για μερικές πλευρές του» του αξέχαστου Θανάση Παπαρήγα. Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή». Αθήνα 1996.\nΑποτελεί το πρώτο μιας σειράς κειμένων και άρθρων που θα δημοσιεύσει η ΚΟΜΕΠ το 2005, που συμπληρώνονται 60 χρόνια από το τέλος του Β΄ παγκοσμίου πολέμου και ενώ διεξάγεται από τις αστικές τάξεις μια τεράστιας κλίμακας επιχείρηση να ξαναγραφτεί η Ιστορία στα μέτρα τους.\n Ludo Martens: «Un autre regard sur Staline, Editions EPO, Βρυξέλλες 1994, σελ. 268.\n Τα σχετικά ντοκουμέντα κυριολεκτικά αφθονούν. Δε θα μας απασχολήσουν εδώ. Αρκεί να πούμε ότι υπάρχει ακόμα και εγκύκλιος, υπογεγραμμένη από τον Χ. Γκέρινγκ στις 21.5.41, δηλαδή πριν από την εισβολή, που προέβλεπε την απαγόρευση της μεταφοράς τροφίμων από περιοχές της ΕΣΣΔ σε άλλες περιοχές της ΕΣΣΔ (G. Badia: «Histoire de l’ Allemagne contemporaine, vol. II, Editions Sociales, Paris 1964, σελ. 163).\n Υπάρχει και ένα άλλο ερωτηματικό. Πολλοί ιστορικοί διαπιστώνουν ότι από το τέλος του 1942 πολλαπλασιάζονται κατακόρυφα τα σεμινάρια και οι παρόμοιες «επιμορφωτικές» δραστηριότητες του σώματος των SS. Πού οφειλόταν αυτό; Μέχρι σήμερα, δεν έχει διευκρινιστεί. Υπάρχει, ωστόσο, και η άποψη ότι αυτό οφειλόταν στην πορεία του πολέμου στην Ανατολή: Εχει πάρει τόσο άγριο χαρακτήρα ώστε ακόμα και τα SS κλονίζονται.\n Αυτό παρουσιάζεται πολύ χαρακτηριστικά και στην κινηματογραφική παρουσίαση της επιχείρησης από τους Αμερικανούς. Αλλο στοιχείο της ταινίας (πλήρως σύμφωνο με την ιστορική αλήθεια) είναι η παντελής απουσία της Λούφτβαφε. Οι Γερμανοί δεν διαθέτουν ούτε ένα αεροπλάνο και γι' αυτό εξετάζουν απεγνωσμένα τα μετεωρολογικά στοιχεία: Αν διασκορπιστεί η ομίχλη, είναι τελείως έκθετοι στα αμερικανικά πλήγματα από τον αέρα.\n Στο βορειοδυτικό άκρο της Γερμανίας, στα σύνορα με τη Δανία.\n «Αυτή η στάση, που εξηγείται από ταξικές αιτίες -ανάμεσα σε καπιταλιστικά κράτη, ακόμα και προσωρινά εχθρικά, υπάρχει πάντα μια κάποια αλληλεγγύη που κάνει ένα συμβιβασμό δυνατό ή, εν πάση περιπτώσει, πιο πιθανό από ό,τι με την ΕΣΣΔ- είχε ενισχυθεί από την πολιτική του κατευνασμού των δυτικών δυνάμεων, που παρατάθηκε πέρα από την κήρυξη του πολέμου. Επιτρέπει να καταλάβουμε την αλλαγή μετώπου της Βέρμαχτ στη διάρκεια του καλοκαιριού του 1940» (G. Badia: «Histoire de l’ Allemagne contemporaine», vol. II, Editions Sociales,Paris 1964, σελ. 219).\n G. Forster, R. Lakowski, 1945 ,Das Jahr der endgultigen Niederlage der faschistischen Wehrmacht, Militarverlag der DDR, Berlin 1985, σελ. 330-332.\n Η σκηνή που περιέχει το βιβλίο Σφαγείο Νο 5 του Kurt Vonnegut, Jr., που εμφανίζεται πολύ γλαφυρά και στην ομώνυμη ταινία (σκηνοθεσία George Roy Hill) αντιστοιχεί πλήρως στην ιστορική αλήθεια.\n Αυτό που θέλουμε εδώ να πούμε είναι ότι, στην ιμπεριαλιστική «κοινωνία» (;), η αγριότητα γίνεται ένα στοιχείο per se, που δεν υποτάσσεται εύκολα (και ούτε καν πάντα) σε πολιτικούς υπολογισμούς.\nΕδώ αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις που μας επιτρέπουν να υποψιαστούμε ότι και η σοβιετική ηγεσία ανησυχεί έντονα για τις πιθανές πολιτικοϊδεολογικοψυχολογικές παρενέργειες του πολέμου.\n Πράγμα που αποτελεί ένδειξη της ναζιστικής αντίληψης του πολέμου, δηλαδή του τρομοκρατικού πολέμου. Παράλληλα, δείχνει ότι μόνο η ύπαρξη της ΕΣΣΔ γλίτωσε τους λαούς της Δυτικής Ευρώπης από μια ούτε καν τρομακτική απειλή.\nΑυτό και μόνο δείχνει πόσο ύπουλη είναι εκείνη η προπαγάνδα μισοαποκατάστασης που καταδικάζει μόνο την εισβολή στην ΕΣΣΔ.\nΑσφαλώς, αυτή η εισβολή ήταν το κύριο raison d’ etre του ναζισμού. Αυτό, όμως, καθόλου δεν σημαίνει (αντίθετα, συνηγορεί υπέρ του αντιθέτου) ότι οι ναζιστικές κατακτήσεις στη Δυτική Ευρώπη, τα Βαλκάνια κλπ. δεν ήταν συμπτώματα της ναζιστικής αγριότητας και συνεπώς «νομιμοποιούνται».\n Στην περίοδο Σεπτέμβρη 1939-Απρίλη 1940, τα βρετανικά αεροπλάνα ρίχνουν στη Γερμανία κυρίως προκηρύξεις. Από τις 3 ως τις 25 Σεπτέμβρη του 1939, η βρετανική αεροπορία έριξε στη Γερμανία συνολικά 18.000.000 προκηρύξεις (Ι. Μ. Μάισκυ, «Πόλεμος, Ποιος βοήθησε το Χίτλερ;», Εκδόσεις «Θεμέλιο», Αθήνα 1966, σελ. 13).\n Ενα χαρακτηριστικό γεγονός αποκαλύπτει μια πλευρά της ουσίας της υπόθεσης. Ενώ 3 ολόκληρα χρόνια βομβαρδισμών δεν έχουν κατορθώσει να θίξουν τη γερμανική βιομηχανία, το Σεπτέμβρη του 1944 παρουσιάζεται, για πρώτη φορά στην ιστορία της ναζιστικής Γερμανίας, μια απότομη πτώση της πολεμικής παραγωγής: Εχασε τις πετρελαιοπηγές του Πλοέστι, που περιήλθαν στα χέρια του σοβιετικού στρατού.\n Για να είμαστε δίκαιοι προς όλους, πρέπει να πούμε ότι οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν επανειλημμένα ενημερώσει τη διοίκηση της αεροπορίας για την περιορισμένη αποτελεσματικότητα των αεροπορικών βομβαρδισμών.\n «Συνολικά, η παραγωγική ικανότητα της (σ.σ., γερμανικής) βιομηχανίας είχε μειωθεί κατά το ένα πέμπτο. Λιγότερο ακόμα στη σιδηρουργία (10%) και στη χημική βιομηχανία (15%). Τα κέντρα κατοικίας είχαν πληγεί περισσότερο από τα εργοστάσια και αυτό δεν ήταν καρπός της τύχης» (G. Badia: «Histoire de l’ Allemagne contemporaine» vol. II, Editions Sociales, Paris 1964, σελ. 229).\nΣημειώνουμε ότι μερικοί αναλυτές βλέπουν τέτοιου είδους φαινόμενα και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.\n Η λεπτομέρεια αυτή επιβεβαιώνει πολύ ανάγλυφα όλα όσα λέμε σχετικά. Παράλληλα, αποκαλύπτει ένα άλλο στοιχείο: Μπαίνοντας στο Βερολίνο, ο σοβιετικός στρατός βρίσκει μια πόλη ήδη καταστραμμένη. Οι άγριες οδομαχίες ολοκληρώνουν την καταστροφή.\nΣτο κεφάλαιο των βομβαρδισμών, πρέπει να υπολογιστεί και ένα νέο είδος βομβαρδισμών, που κάνει την εμφάνιση του στην τελευταία φάση του πολέμου: Πρόκειται για τους μη αεροπορικούς βομβαρδισμούς, δηλαδή για τους πυραυλικούς βομβαρδισμούς.\nΑπό το Γενάρη του 1944 και συγκεκριμένα από τις 13 Γενάρη, η ναζιστική Γερμανία αρχίζει τη χρήση των πυραύλων «V». Η ονομασία τους προέρχεται από το αρχικό των λέξεων «Vergeltungswaffe» (όπλο ανταπόδοσης). Ο πρώτος τύπος που χρησιμοποιήθηκε ήταν το V-1. Σε όλη τη διάρκεια του πολέμου, χρησιμοποιήθηκαν 10.500 V-1, από τους οποίους οι 2.500 έπληξαν το Λονδίνο. Οι πύραυλοι «V-1» παρουσίαζαν πολλές ατέλειες: Η ταχύτητα τους, αν και μεγαλύτερη των αεροσκαφών της εποχής, ήταν πάντα σχετικά περιορισμένη, δεν παρουσίαζαν καμιά δυνατότητα τηλεκατεύθυνσης και παρουσίαζαν υψηλό δείκτη ανασφάλειας: Πολλοί εξερράγησαν στον αέρα ή έπεσαν στη θάλασσα. Το βασικότερο ελάττωμα τους ήταν ότι μπορούσαν να αχρηστευτούν από τα βρετανικά παράκτια πυροβολεία.\nΣτις 8 Σεπτέμβρη του 1944, η ναζιστική Γερμανία άρχισε τη χρήση του νέου πυραύλου «V-2». Ο τύπος αυτός είχε μεγαλύτερη ταχύτητα, μεγαλύτερο βεληνεκές, παρουσίαζε τα πρώτα σημάδια τηλεκατεύθυνσης και ήταν εντελώς απρόσβλητος από την αντιαεροπορική άμυνα. Σε όλη τη διάρκεια του πολέμου, χρησιμοποιήθηκαν 4.300 πύραυλοι «V-2», από τους οποίους 1.402 στη Βρετανία, από τους οποίους 517 στο Λονδίνο.\nΠαρά τις μεγάλες ατέλειες τους, οι πύραυλοι αυτοί (και ιδιαίτερα ο «V-2») αποδείχτηκαν πολύ επικίνδυνοι, προκαλώντας πολλά θύματα (πάνω από 35.000) και μεγάλες καταστροφές. Πιθανότατα, μόνο η κατάληψη των βάσεων εκτόξευσης τους από τις συμμαχικές δυνάμεις έσωσε το Λονδίνο από την πλήρη εξαφάνιση από το πρόσωπο της γης.\n «Οταν έπεσε η Γερμανία, ο Στόκτον και ο Μπεν εξασφάλισαν φορτηγά που τα έστειλαν στο ρωσικό τομέα, ξεσήκωσαν πολύτιμο υλικό από τα κτίρια της ITT και τα αεροδρόμια και τα μετέφεραν στον αμερικανικό τομέα» (Charles Higham: «Αμερικανο-ναζιστική συνωμοσία», εκδ. «Καρρέ», Αθήνα 1985, σελ. 157).\nΠρόκειται για τον Σόσθενς Μπεν, ιδρυτή (1920) της ITT, και τον Κένεθ Στόκτον, δεξί χέρι του Μπεν, αντιστράτηγο των ένοπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, ενδιάμεσο σε επιχειρηματικές επαφές της ITT με τη ναζιστική Γερμανία σε όλη τη διάρκεια του πολέμου.\nΚάτι παρόμοιο έγινε και σε ένα άλλο πολύ σοβαρό τομέα. Στις τελευταίες ημέρες του πολέμου, ειδικό συνεργείο των ένοπλων δυνάμεων των ΗΠΑ προωθήθηκε ανεξάρτητα στις ακτές της Βαλτικής, στην περιοχή του Ρόστοκ. Εκεί, παρέλαβε το διευθυντικό προσωπικό της γερμανικής πυραυλικής βιομηχανίας, δηλαδή πολλές δεκάδες άτομα και, μεταξύ τους, το γνωστό μηχανικό Βέρνερ φον Μπράουν, τα επιστημονικά υλικά και ντοκουμέντα τους και τα πιο σημαντικά τεχνικά τους όργανα -υλικά συνολικού βάρους άνω των 11 τόνων- και, ύστερα από μυθιστορηματικό ταξίδι, τα μετέφεραν στον αμερικανικό τομέα. Αυτό κινδύνευε να δημιουργήσει σοβαρά επεισόδια όχι μόνο με τους Σοβιετικούς, που ήταν η δύναμη κατοχής της Βορειοανατολικής Γερμανίας, όπου βρίσκεται το Ρόστοκ, αλλά και με τους Βρετανούς, που ήταν η δύναμη κατοχής της Βορειοδυτικής Γερμανίας.\nΑλλά το ίδιο έγινε και σε άλλες χώρες.\n«Η Standard Oil δεν λυπήθηκε χρήματα για όπλα, δώρα και αεροπλάνα, ώστε αμέσως μετά τη μεταπολίτευση στη Ρουμανία, στις 30 Αυγούστου του 1944, όταν ο βασιλιάς Μιχαήλ απαίτησε την παραίτηση του στρατάρχη Ανέσκου και κήρυξε τον πόλεμο στον Χίτλερ, όσο ο Κόκκινος Στρατός δεν είχε μπει ακόμα στο Βουκουρέστι, αντιμετωπίζοντας την αντίσταση των Γερμανών, να στείλει εκεί ειδική αποστολή του ΤΣΥ με επικεφαλής τον Ράσελ Ντορ, συνεταίρο του Ντόνοβαν στο δικηγορικό γραφείο που είχε στην Ουόλ Στριτ. Η ομάδα του ΤΣΥ, που πήγε αεροπορικώς στο Βουκουρέστι από το Κάιρο, κατόρθωσε να κλέψει τα αρχεία της ρουμανικής και της γερμανικής κατασκοπείας και τα απόρρητα επιστημονικά έγγραφα που είχαν σχέση με τη μελέτη των προοπτικών ανάπτυξης της πετρελαιοβιομηχανίας στη Ρουμανία» (Γ. Σεμιόνοφ, Διατάσσεσαι να επιζήσεις, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα 1986, σελ. 52).\nΗ υπηρεσία που αναφέρεται σαν ΤΣΥ (Τμήμα Στρατηγικών Υπηρεσιών) ήταν, στην πραγματικότητα, η OSS (Organisation for Strategic Studies - Οργάνωση Στρατηγικών Μελετών). Ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1941 και θεωρείται ο πρόδρομος της CIA.\nΟ «Ντόνοβαν» ήταν ο Τζόζεφ Ντόνοβαν, πρώτος διευθυντής της OSS.\nΤο γεγονός ότι οι Αμερικανοί μπορούσαν να κάνουν, σε τόσο περιορισμένο χρόνο, τόσο απελπιστικά δύσκολες επιχειρήσεις έχει πολύ μεγάλη σημασία.\nΟι επιχειρήσεις αυτές (παράδειγμα, η επιχείρηση στις ακτές της Βαλτικής) θα ήταν εντελώς αδύνατο να γίνουν χωρίς προηγουμένη -και πιθανότατα μακρόχρονη- συνεννόηση. Οι επιχειρήσεις αυτές είναι στην πραγματικότητα κλασικές ενδείξεις «ιστορικής όσμωσης» και, όπως είδαμε, όχι μόνο με τη ναζιστική Γερμανία, αλλά με ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη. Είναι φανερό ότι εξηγούν σοβαρές πτυχές των μεταπολεμικών πια γεγονότων.\n Ο πόλεμος στην Ασία, όπου το στοιχείο της αντίθεσης κεφαλαίου-εργασίας είναι πολύ πιο αδύνατο ή εμφανίζεται μόνο έμμεσα, θα ήταν επίσης πολύ διδακτικός σε συμπεράσματα.\nΚατ' αρχήν, στις παραμονές του πολέμου, το βιομηχανικό δυναμικό της Ιαπωνίας δεν υπερβαίνει το 10% εκείνου των ΗΠΑ. Αυτό, μαζί με διαφόρους στρατηγικούς παράγοντες, θα έχει ένα πολύ σοβαρό αποτέλεσμα: Ενώ οι ΗΠΑ μπορούν άνετα να βομβαρδίζουν την Ιαπωνία, εκείνη δεν μπορεί να κάνει το ίδιο στις ΗΠΑ. Πολύ γρήγορα, τα πράγματα ξεκαθαρίζουν: Παρά την πολύχρονη προετοιμασία της, η Ιαπωνία υφίσταται τεράστιες απώλειες στη θάλασσα και τον αέρα. Στους ιαπωνικούς ουρανούς κυριαρχούν τα αεροπλάνα των ΗΠΑ. Οι βομβαρδισμοί είναι εξοντωτικοί. Υπολογίζεται ότι το Τόκιο βομβαρδίστηκε με συνολική ισχύ 13 Χιροσίμα. Μετά το Γενάρη του 1945, η ιαπωνική πολεμική αεροπορία δεν υπάρχει πια.\nΟι απώλειες στη θάλασσα είναι εφιαλτικές. Το Σεπτέμβρη του 1945, έμενε στην Ιαπωνία εμπορικός στόλος συνολικού ακαθάριστου εκτοπίσματος μόνο 1.400.000 τόνων, έναντι 6.000.000 το 1940 και παρά το γεγονός ότι στη διάρκεια του πολέμου είχε ναυπηγηθεί στόλος συνολικού ακαθάριστου εκτοπίσματος 4.100.000 τόνων.\nΤο 1945, η Ιαπωνία έχει φτάσει στο χείλος της πλήρους εθνικής καταστροφής, και πιθανότατα το έχει ξεπεράσει. Η βιομηχανία δεν λειτουργεί, στόλος δεν υπάρχει, οι καταστροφές είναι μεγάλες, ενώ η αποστράτευση του κολοσσιαίου Αυτοκρατορικού Στρατού και η επιστροφή περίπου 6.000.000 Ιαπώνων εποίκων από τα πρώην κατεχόμενα εδάφη σπρώχνουν τα πράγματα ως το λιμό. Δύο χρόνια μετά την υπογραφή της συνθηκολόγησης, η βιομηχανική παραγωγή είναι κάτω από το 50% του επιπέδου του 1936 και, σύμφωνα με μερικούς υπολογισμούς, του 1930.\nΕίναι πολύ πιθανό ότι η Ιαπωνία θα είχε πάψει τελείως να υπάρχει χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ σε τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα, χημικά προϊόντα κλπ., που αρχίζει από την πρώτη μεταπολεμική ημέρα. Εν μέρει για να ανακουφιστεί η καταστροφική επισιτιστική κατάσταση και εν μέρει λόγω πολιτικών υπολογισμών, οι ΗΠΑ επιτρέπουν, από το 1946 κιόλας, την αλιεία έξω από τα ιαπωνικά χωρικά ύδατα, πράγμα που προκαλεί τις διαμαρτυρίες των άλλων χωρών του Ειρηνικού.\nΩστόσο, οι εξελίξεις στην Κίνα και στην Κορέα πείθουν τις ΗΠΑ ότι η Ιαπωνία «χρειάζεται» για να χρησιμοποιηθεί ενάντια στην ΕΣΣΔ. Ετσι, αρχίζει μια πολιτική ενίσχυσης που επιτρέπει μια, αργή στην αρχή, αλλά αναμφισβήτητη, βιομηχανική άνοδο. Στα 1955, η βιομηχανική παραγωγή έχει ήδη, επιτέλους, ξεπεράσει (κατά 50%) το επίπεδο του 1934-36. (Τα στοιχεία προέρχονται από την Αμερικανική Εγκυκλοπαίδεια, εκδόσεις Κ. Εμμανουήλ-Δ. Κιτσία & Σία, Αθήνα 1970, λήμμα «Ιαπωνία», σελ. 296-347).\nΣημειώνουμε ότι και στην περίπτωση της Ιαπωνίας η Επιθεώρηση Στρατηγικών Βομβαρδισμών των ΗΠΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πολεμική παραγωγή της το 1945 θα είχε, λόγω της καταστροφής του στόλου, μειωθεί στο 40-50% του 1944, ακόμα και χωρίς τους βομβαρδισμούς (στο ίδιο, σελ. 310).\nΠιθανώς χωρίς αυτούς, όμως, δεν θα είχε δημιουργηθεί το αναγκαίο «κενό» για την ανάκαμψη από την κρίση.\nΗ περίπτωση της Ιαπωνίας και η ομοιότητα της με τη Γερμανία (αν και στην Ιαπωνία οι καταστροφές φαίνεται να είναι πολύ μεγαλύτερες) δείχνουν ακριβώς αυτό που έλεγε ο Μαρξ για την καπιταλιστική ανάπτυξη και, αργότερα, «κωδικοποίησε» ο Λένιν: Η πορεία της καπιταλιστικής κοινωνίας είναι μια πορεία γενικά μεν ανοδική, αλλά όχι αδιάκοπα ανοδική. Και αυτό γιατί «δεν μπορεί να εξελιχθεί χωρίς δύο βήματα εμπρός και ένα (και, καμιά φορά, ολόκληρα δύο) πίσω».\n «Η στάση της συμφιλιωτικής μερίδας της αστικής τάξης της Βρετανίας και της Γαλλίας θα ήταν ακατανόητη εάν δεν προσθέταμε ότι, σε κάθε προσάρτηση, ή σχεδόν, είχαν γίνει συμφωνίες, είτε σε επίπεδο κυβερνήσεων είτε σε επίπεδο επιχειρηματιών, που επέτρεπαν την εκκαθάριση, με κέρδος, των γαλλικών και βρετανικών συμφερόντων στα προσαρτημένα εδάφη. Αυτό έγινε με την Αυστρία, αυτό θα γίνει και με την Τσεχοσλοβακία. Ακόμα και μετά την ήττα και στη διάρκεια της κατοχής της Γαλλίας, αυτή η συνεργασία δεν θα σταματήσει σε μερικούς τομείς» (G. Badia: «Histoire de l’ Allemagne contemporaine, vol. II, Editions Sociales, Paris 1964, σελ. 104).\nΟ Higham αναφέρει ότι, στις 22.9.1939, έγινε στη Χάγη συνάντηση ανάμεσα στον Φρανκ Α. Χάουαρντ, αντιπρόεδρο της Standard Oil και μέλος του ΔΣ της Chase και τον Φριτς Ρίνγκερ της IG Farben. Στη συνάντηση αυτή, πέραν των πολλών άλλων, υπογράφηκε και συμφωνία ότι η συνεργασία θα συνεχιστεί «ανεξάρτητα από την είσοδο στον πόλεμο των ΗΠΑ» (Charles Higham: «Αμερικανο-ναζιστική συνωμοσία», εκδ. «Καρρέ», Αθήνα 1985, σελ. 66).\nΣε όλα αυτά, ο Higham βλέπει μια φοβερή και τρομερή «αμερικανοναζιστική συνωμοσία». Εκείνο που πράγματι υπήρχε ήταν η «φυσιολογική» λειτουργία του μονοπωλιακού κεφαλαίου.\n Ηταν η περίφημη ITT (σημερινή ATT). Ο Higham γράφει ότι ο Σέλενμπεργκ διορίστηκε επειδή προστάτευε την εταιρία, με «εικονικό μισθό» (Charles Higham: «Αμερικανο-ναζιστική συνωμοσία», εκδ. «Καρρέ», Αθήνα 1985, σελ. 139). Τόσο αλτρουιστής, ο Σέλενμπεργκ; Αμφιβάλλουμε. Περιττό, βέβαια, να πούμε ότι και ο Χίμλερ υπερασπίζει την εταιρία «με όλη του τη δύναμη» (στο ίδιο).\n Μια ιδιόμορφη τροπή αυτής της «ιστορικής όσμωσης» δείχνει και ένα άγνωστο περιστατικό.\nΟπως είναι γνωστό, η ναζιστική ηγεσία είχε καταρτίσει το λεγόμενο «Γενικό Σχέδιο» (General Plan). Σ' αυτό το σχέδιο, αναφέρονταν οι γενικές σκέψεις της, οι προβλέψεις για τη μεταπολεμική κατάσταση κλπ.\nΤο ίδιο το «Γενικό Σχέδιο» δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα. Γνωστά είναι μόνο μερικά ντοκουμέντα που αναφέρονται σαν συνημμένα σ' αυτό. Οσον αφορά στην ήττα που ολοφάνερα πλησιάζει, σχεδόν όλα τα ντοκουμέντα αυτά επικεντρώνονται στην ανάγκη διάσπασης των συμμάχων και συμπαράταξης της Γερμανίας με τις δυτικές δυνάμεις.\nΣχεδόν όλα, το τονίζουμε. Γιατί έχει βρεθεί ένα το οποίο βλέπει την κατάσταση διαφορετικά: Ενώ παραμένει στην προσπάθεια διάσπασης των συμμάχων, προτείνει τη συμπαράταξη με την ΕΣΣΔ.\nΠρόκειται για ένα ντοκουμέντο ενδιαφέρον, γιατί τεκμηριώνει το συλλογισμό του με το εξής επιχείρημα:\nΣτην Ανατολή, η αντίσταση όχι μόνο του στρατού («μέτωπο») αλλά και του λαού («Εσωτερική δύναμη αντίστασης») παραμένει άθικτη. Στη Δύση, αντίθετα, «το μέτωπο βρίσκεται σε πλήρη διάλυση, η εσωτερική δύναμη αντίστασης απέναντι στις δυτικές δυνάμεις έχει περιοριστεί σε μικρά ή ελάχιστα τμήματα του στρατού».\nΟ υπαινιγμός είναι σαφής: Με τόση και τέτοια «εσωτερική δύναμη αντίστασης», η Γερμανία δεν κινδυνεύει από τον «μπολσεβικισμό». Από την άλλη, όπως λέγεται ανοιχτά στο ντοκουμέντο, δεν έχει τίποτα να προσφέρει στις δυτικές δυνάμεις. Γι' αυτό, πρέπει να κάνει χωριστή ειρήνη με την ΕΣΣΔ.\nΑυτό θα είναι ωφέλιμο και για τα δύο μέρη:\nα) Για τη Γερμανία, γιατί θα αποφύγει την καταστροφή. Για να μη μιλήσουμε για το ότι, αλλιώς, «ο γερμανικός λαός, θα υποδουλωθεί για δεκαετίες, μακροπρόθεσμα θα γίνει ο μισθοφόρος της ξηράς ενάντια στην Ανατολή για τη Βρετανία, ενώ, στην εσωτερική πολιτική ζωή, θα νικήσουν η αντίδραση και ο καπιταλισμός σε μια έκταση που θα κάνει αδύνατη κάθε σοσιαλιστική οικοδόμηση».\nβ) Για την ΕΣΣΔ, γιατί, με το τέλος του πολέμου, η συμμαχία της με τις ΗΠΑ και τη Βρετανία θα τελειώσει και, μαζί της, τα οποιαδήποτε οικονομικά και στρατηγικά πλεονεκτήματα. Αλλωστε, «η Γιάλτα έδωσε στη Ρωσία μόνο μια περιορισμένη (και αυτή συνεχώς συζητήσιμη) επιρροή στην Ανατολική και Νοτιοανατολική Ευρώπη» και «η ήττα της Γερμανίας από τις δυτικές δυνάμεις σημαίνει για την ΕΣΣΔ την παράταση του πολέμου μέσω ενός Γ' Παγκόσμιου Πολέμου».\nΓι' αυτό, η Γερμανία θα κάνει χωριστή συμφωνία ειρήνης με την ΕΣΣΔ και θα συμβάλει στο να γίνει αυτό και με την Ιαπωνία, ώστε «να αποκρουστεί η βρετανοαμερικανική επιρροή στην Κίνα». Θα βοηθήσει την ΕΣΣΔ στη μεταπολεμική της ανόρθωση, θα αναγνωρίσει τα συμφέροντα της ΕΣΣΔ παντού και θα τη βοηθήσει να προωθηθεί όπου θέλει (π.χ.. Ειρηνικό, Μέση Ανατολή, Περσικό Κόλπο κλπ.), θα αναγνωρίσει «τις σοβιετικές δημοκρατίες, Πολωνία, Λιθουανία, Εσθονία, Λετονία, Φινλανδία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Μακεδονία, Ελλάδα και, ενδεχομένως, Τουρκία».\nΜόνοι όροι τα σύνορα του 1914 για τη Γερμανία, αναγνώριση της επιρροής της στη Βόρεια και Βορειοδυτική Ευρώπη, ιδιαίτερα ενάντια στη Βρετανία, και «ισχυρότερη επιρροή» στην Αυστρία.\nΤέλος, οι δύο χώρες θα κάνουν, «με βάση το πρότυπο των 16 (;) Σοβιετικών Δημοκρατιών του 1943», ένα συνασπισμό, τη «Σοσιαλιστική Ενωση», όπου «η διαμόρφωση της εσωτερικής κατάστασης παραμένει, από κάθε άποψη, ελεύθερη για τους επιμέρους λαούς» (Forster-Lakowski, 1945..., σελ. 245).\nΤο ντοκουμέντο έχει ημερομηνία 5 Απρίλη του 1945.0 συγγραφέας του είναι άγνωστος και βρέθηκε μέσα στα έγγραφα της «κυβέρνησης» Ντένιτς.\nΑναντίρρητα, ο συγγραφέας του ντοκουμέντου κάνει μια πολύ νηφάλια ανάλυση της κατάστασης. Μερικές από τις διαπιστώσεις του, αν τις δει κανείς εκ των υστέρων, φαίνονται σαν πραγματικά προφητικές.\nΑπό την άλλη μεριά, ο συγγραφέας, με ένα πολύ τολμηρό stretch of imagination:\nα) Διαπιστώνει την «ιστορική όσμωση», την οποία θεωρεί επικίνδυνη αλλά και εγγύηση.\nβ) Αγνοεί την «ιστορική όσμωση», αφού ζητά από το γερμανικό ιμπεριαλισμό να δεχτεί μια συνέχιση της κυριαρχίας του χωρίς καταπολέμηση και, μάλιστα, με επέκταση σε όλο τον κόσμο της ηγεμονίας των επαναστατικών δυνάμεων.\nΦυσικά, η Ανώτατη Διοίκηση έκανε το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή εκείνο που συνέφερε τον ιμπεριαλισμό.\nΤο ερωτηματικό που υπάρχει είναι μήπως αυτό το ντοκουμέντο, που φαίνεται να είναι μοναδικό στο είδος του, ήταν πλαστό. Πλαστό όχι με την έννοια της γνησιότητας της συγγραφής, αλλά με την έννοια της σκοπιμότητας. Υπάρχει, δηλαδή, η περίπτωση να γράφτηκε ειδικά για να βρεθεί και να παρακινήσει τους δυτικούς συμμάχους σε μια αντισοβιετική προσέγγιση με τη Γερμανία.\n Charles Higham: «Αμερικανο-ναζιστική συνωμοσία», εκδ. «Καρρέ», Αθήνα 1985, σελ. 29.\n G. Badia: «Histoire de l’ Allemagne contemporaine”, vol. II, Editions Sociales, Paris 1964, σελ. 188.


Η Ελλάδα πρωτοπόρησε εφαρμόζοντας το σύστημα Airbnb τη δεκαετία 1960! - ΤΑ ΑΘΗΝΑΪΚΑ\nΑρχική > ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ > Η Ελλάδα πρωτοπόρησε εφαρμόζοντας το σύστημα Airbnb τη δεκαετία 1960!\nΗ ελληνο-ελβετική εταιρεία «Ουνιντόρ» και ο επιχειρηματίας Ντένης Πετρόπουλος\nΜύκονος (δεκαετία 1960)\nΤο Airbnb που εισήλθε τάχιστα στη ζωή της ελληνικής πρωτεύουσας, προέκυψε ως ένα είδος ακρωνυμίου από τις λέξεις «Air Bed and Breakfast». Ως ιδέα φέρεται να γεννήθηκε το 2008, στο Σαν Φρανσίσκο. Δύο συγκάτοικοι που δεν μπορούσαν να καταβάλουν το ενοίκιο του διαμερίσματός τους, αποφάσισαν να μετατρέψουν το σαλόνι τους σε πρόχειρο ξενώνα, με κρεβάτι και πρωινό έναντι πληρωμής. Ωστόσο, στην Αθήνα, ως γνωστόν, το σύστημα αυτό το είχαν ανακαλύψει από τα μέσα του 19ου αιώνα. Στο ίδιο σπίτι, στην ίδια αυλή, στο διπλανό δωμάτιο, δίπλα ή κάτω από το χαγιάτι και με ιδιαίτερες μορφές επικοινωνίας, το επίσης γνωστό μας «Ενοικιάζεται».\nΗ διεθνής βιβλιογραφία, μη λαμβάνοντας βεβαίως υπόψη της τα ελληνικά δεδομένα, θέλει το σύστημα που έχει κατακλύσει την Αθήνα να έχει εφευρεθεί με αφορμή τους δύο συγκατοίκους που προαναφέρθηκαν από έναν φίλο τους. Έφτιαξε έναν ιστότοπο με τον τίτλο «AirBedandBreakfast», ο οποίος ξεκίνησε τη λειτουργία του, τον Αύγουστο 2008. Προσέφερε διαμερίσματα για μικρά χρονικά διαστήματα, και ευκαιρία για όσους ήθελαν να κερδίσουν χρήματα.\nΈναν χρόνο αργότερα (2009) χρησιμοποιήθηκε το ακρωνύμιο «Airbnb» και το μεγάλο ταξίδι είχε ξεκινήσει για Λονδίνο, Παρίσι, Μιλάνο, Βαρκελώνη Κοπεγχάγη, Μόσχα, Σαν Πάολο κ.α. Δεν άργησε το 2012, να περάσει στην Αυστραλία και στην Ασία. Παρά τις αντιδράσεις και τις νομοθετικές ρυθμίσεις που έγιναν στην Αμερική, το σύστημα απλώθηκε σε όλο τον κόσμο επιφέροντας τεράστια κέρδη στους δημιουργούς του.\nΑλλά Airbnb, με τη μορφή που το γνωρίζουμε στις ημέρες μας, για τουρίστες κυρίως και ολιγοήμερες διαμονές, εφάρμοσε μια ιδιωτική εταιρεία στα ελληνικά νησιά ήδη από το 1962! Πρωταγωνιστής ο γνωστός Αθηναίος επιχειρηματίας και πρώην δημοτικός σύμβουλος Διονύσιος (Ντένης) Πετρόπουλος. Λαμβάνοντας υπόψη του τη μεταπολεμική κατάσταση και την αυξημένη ζήτηση από Μάιο έως Σεπτέμβριο πήρε την απόφαση. Έτσι, μέσω της ειδικευμένης στον τουριστικό τομέα ελληνο – ελβετικής εταιρείας «Ουνιντόρ», αποφάσισε να εφαρμόσει ένα νέο σύστημα.\nΗ εταιρεία έσπευσε να νοικιάσει 55 σπίτια, με δυναμικότητα περίπου 260 κλινών, σε τρία από τα ωραιότερα νησιά. Την πάλλευκη ακόμη και ανεμόδαρτη Μύκονο, την κοσμοπολίτικη Ύδρα και την αρχόντισσα του Ιονίου, Κέρκυρα. Τα σπίτια ανακασκευάστηκαν, διατηρώντας το τοπικό τους χρώμα και διέθεταν ότι μπορούσε να χρειαστεί ένας επισκέπτης. Ζεστό – κρύο νερό, μαγειρικά σκεύη, καθαριότητα. Ο τουρίστας που έφτανε στην Ελλάδα, εφόσον είχε νοικιάσει σπίτι από την «Ουνιντόρ» παραλαμβανόταν με αυτοκίνητα της εταιρείας από το αεροδρόμιο ή το λιμάνι και έφτανε ασφαλώς στον προορισμό του.\nΎδρα (δεκαετία 1960)\nΗ εταιρεία πραγματοποιούσε βραχείες μισθώσεις σε ξένους τουρίστες από ολόκληρη την Ευρώπη μέσω των πρακτορείων και των ταξιδιωτικών γραφείων. Οι τιμές ήταν εξαιρετικά χαμηλές, σε σχέση με τα ξενοδοχεία και ο επισκέπτης αισθανόταν την οικειότητα του σπιτιού. Η επιδίωξη ήταν σαφής και ξεκάθαρη. Η εξασφάλιση ενός κατώτατου ορίου στοιχειωδών ανέσεων και η εξασφάλιση στέγης και τροφής, δηλαδή ότι θα μπορούσε να επιθυμεί ένας καλόβολος ξένος τουρίστας.\nΗ επιχειρηματική δραστηριότητα αυτή είχε εξαιρετική επιτυχία, γεγονός που αποδείχτηκε από τη μεγέθυνσή της τη δεύτερη χρονιά (1962). Επεκτάθηκε σε 120-150 σπίτια σε ελληνικά νησιά πάντα και με συνολική δύναμη 600-700 κλίνες. Αξιοποιήθηκαν εγκαταλελειμμένα αρχοντικά, μικρές μονοκατοικίες, και πολλά κουκλίστικα νησιωτόσπιτα, ενώ στο πρόγραμμα εντάχθηκαν σχεδόν όλα τα νησιά των Κυκλάδων. Εξάλλου ο Πετρόπουλος οραματιζόταν οι δραστηριότητές του να αποτελέσουν πολύτιμη συμβολή στην τουριστική προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό και στην προσέλκυση ξένων τουριστών και συναλλάγματος. Αλλά κυριολεκτικά λογάριαζε χωρίς τους… ξενοδόχους. Η φιλόδοξος εκείνη προσπάθεια δεν είχε συνέχεια, αφού δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις που έθετε ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού και έπληττε ευθέως τα συμφέροντα των ξενοδοχείων.\nΜεταβείτε στο άρθρο: Όταν η Μύκονος ήταν το νησί της δροσιάς και της ανάπαυσης\nOι αρχαίες λιμενικές εγκαταστάσεις της Αίγινας\nΜεταβείτε στο άρθρο: Oι αρχαίες λιμενικές εγκαταστάσεις της Αίγινας