Ολοήμερη πεζοπορία στα καλύτερα μονοπάτια Ταϋγέτου - Karidotsouflo\nΗ πεζοπορία στα καλύτερα μονοπάτια Ταϋγέτου είναι από μόνη της μαγεία αλλά αν τολμήσεις μια τέτοια ολοήμερη εκδρομή τότε θα τα δεις… όλα!\nΈχουμε και λέμε (ή μετράμε):\n*16 χιλιόμετρα ορεινής διαδρομής στον Ταΰγετο\n*5,5 ώρες πεζοπορία\n*7 και βάλε ώρες στο βουνό!\nΑν θυμάσαι πριν λίγο καιρό στο τέλος του άρθρου Μονοπάτια με προορισμό τα Περγαντέικα Ταϋγέτου είχα εκφράσει μια σκέψη… απλώς μια σκέψη βρε παιδί μου…\nΑυτά λοιπόν είχα γράψει κι επειδή δεν ήμουν και τόσο σίγουρη για τη διαδρομή αυτή, είχα στείλει σε δυο φίλους μήνυμα με τη διαδρομή. Και μάντεψε: ω ναι! ο ένας από αυτούς “ψήθηκε” να την περπατήσουμε για να δούμε αν όντως είναι έτσι τα πράγματα!\nΟι λεπτομέρειες κανονίστηκαν εν μία νυκτί και βρεθήκαμε μια σούπερ παρέα να ξεκινάμε αυτή τη μαγική διαδρομή!\nΠριν ξεκινήσουμε αυτό το υπέροχο ταξίδι σημείωσε πως:\nΌλα τα μονοπάτια από τα οποία θα περάσουμε είναι καλά σηματοδοτημένα και αποκλείεται να χαθούμε (εκτός ένα πολύ μικρό κομμάτι από Ταϋγέτη μέχρι κατασκηνώσεις)\nΤο δύσκολο κομμάτι που είναι όλο ανηφόρα και απότομο σε μερικά σημεία είναι από Μυστρά (εκκίνηση) μέχρι την περιοχή Σέλα (πριν τα Περγαντέικα). Από κει τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα!\nΌταν κανονίζουμε τέτοιες μεγάλες πεζοπορίες έχουμε στο νου μας το δεκάλογο του καλού πεζοπόρου!\nΑφού λοιπόν πάρουμε μαζί μας τα βασικά από εξοπλισμό, τρόφιμα, νερό και φαρμακείο δεν ξεχνάμε λίγο τσιπουράκι και τον καλύτερό μας εαυτό! Όταν έχεις να κάνεις τόσα πολλά χιλιόμετρα (16 χλμ κάναμε εμείς) στα βουνά θέλεις χαρούμενη παρέα, χαβαλέ, γέλιο και λίγο κρασάκι, τσιπουράκι… τα είπαμε αυτά, μην τα ξανά λέμε!\nΠολύ βασικό επίσης για τόσα πολλά χιλιόμετρα (ειδικά όταν μαζί μας περπατάνε και παιδιά) είναι να μην τρέχουμε. Στα βουνά δεν πάμε για να πάρουμε βραβείο πρωτιάς αλλά για να ευχαριστηθούμε την πορεία, να περάσουμε καλά και να “ρουφήξουμε” φύση!\nΥπολογίζοντας τα χιλιόμετρα είχαμε πει πως θα χρειαζόμασταν περίπου 5 ώρες περπάτημα και είχαμε υπολογίσει και 2 έξτρα ώρες για τις στάσεις.\n*Στο άρθρο σου αναφέρω που υπάρχει πόσιμο νερό ώστε να μη φορτωθείς έξτρα περιττό φορτίο.\nΟπότε 10 η ώρα το πρωί είχαμε εκκίνηση από το χωριό του Μυστρά. Το πρώτο μονοπάτι ξεκινάει από τις πηγές Κρεβατά έξω από το χωριό του Μυστρά προς το κάστρο. Στα τελευταία σπίτια του χωριού συναντάμε ένα ποτάμι κι εκεί παρκάρουμε.\nΜυστράς – Ταϋγέτη | 2 χλμ – 1 ώρα πεζοπορία\nΠαίρνουμε λοιπόν το μονοπάτι και σε μία ώρα χαλαρής πεζοπορίας φτάνουμε στο χωριό Ταϋγέτη. Πρόκειται για ένα καταπληκτικό μονοπάτι που συναντάς μικρές εκπλήξεις. Την πρώτη φορά που περπατήσαμε αυτό το μονοπάτι σε όλες τις ταμπέλες που σηματοδοτούσαν το δρόμο έγραφε πάνω “σ’ αγαπώ ρεεε” και “μωρό μου μου λείπεις”… κι άλλα τέτοια. Όπως καταλαβαίνεις δε μπορούσα να αφήσω αυτό το μονοπάτι χωρίς όνομα. Το ονόμασα το “μονοπάτι του ερωτευμένου” και νομίζω δίκαια του έδωσα αυτό το όνομα.\n*Στο δρόμο μας μέχρι την Ταϋγέτη αλλά και μέσα στο χωριό συναντάμε πόσιμο νερό!\nΣτο άρθρο μου Μυστράς – Ταϋγέτη από το μονοπάτι θα βρεις τα πάντα γι αυτή τη διαδρομή!\nΤαϋγέτη – κατασκηνώσεις | 2 χλμ – 30 λεπτά πεζοπορία\nΑφού φτάσουμε στο χωριό Ταϋγέτη ξεκουραζόμαστε στη βρύση με το κρύο νερό για 5 λεπτά κι από κει παίρνουμε το μονοπάτι ακριβώς δίπλα από τη βρύση κι ανηφορίζουμε για τις κατασκηνώσεις. Εδώ να σου πω πως εμείς κάναμε το μισό από αυτό το κομμάτι και το υπόλοιπο από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο γιατί μας είπαν πως ένα κομμάτι του μονοπατιού δεν είναι καλά ορατό κι υπήρχε κίνδυνος να μπερδευτούμε. Οπότε προτιμήσαμε να πάμε από το δρόμο. Βέβαια και ο δρόμος ήταν αρκετά κουραστικός γιατί από τη στιγμή που ξεκινήσαμε είμαστε μόνιμα σε ανηφόρα.\nΣτο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής δίπλα από τις κατασκηνώσεις έχει άπλετο χώρο για ξεκούραση και παιχνίδι (γι αυτούς που δε νιώθουν κούραση!). Εδώ κάνουμε διάλειμμα για 15 με 20 λεπτά. Τρώμε κάτι δυναμωτικό, αλλάζουμε ιδρωμένες μπλούζες και τραβάμε ξανά τον ανήφορο.\n*Στις κατασκηνώσεις βρίσκουμε πόσιμο νερό!\nΚατασκηνώσεις – Περγαντέικα 3,2 χλμ | 1 ώρα – 15 λεπτά πεζοπορία\nΑυτό το κομμάτι του μονοπατιού και μέχρι να βγούμε στην περιοχή Σέλα είναι το πιο δύσκολο. Είναι μόνο ανηφόρα για 40 λεπτά και μετράμε ήδη άλλα 4 χιλιόμετρα ανηφορικής πεζοπορίας. Οπότε εδώ κόβουμε λίγο ρυθμό και πάμε πιο χαλαρά αν βλέπουμε τις δυνάμεις μας να μας εγκαταλείπουν.\nΜε το που βγούμε όμως στη Σέλα που είναι και το πιο ψηλό υψομετρικά σημείο (1120 μέτρα), τα βάσανά μας τελειώνουν! Από κει παίρνουμε το μονοπάτι με τους χαμηλούς θάμνους και με προσοχή κατεβαίνουμε προς τα Περγατέικα. Αυτό το κομμάτι από τη Σέλα μέχρι το χωριό είναι πολύ ιδιαίτερο και όμορφο. Μετά από 5,5 χιλιόμετρα πεζοπορίας στο δάσος αυτή η γύμνια είναι μια έκπληξη!\nΚαι μόλις φτάσουμε Περγαντέικα οπωσδήποτε στάση 1 ώρας! Εκεί έχει πολύ χώρο να κάτσουμε, να φάμε , να πιούμε το τσίπουρό μας! Δε φεύγουμε από αυτό το μαγικό μέρος πριν το ευχαριστηθούμε, πριν να το χορτάσουμε!\n*Στα Περγαντέικα βρίσκουμε πόσιμο νερό!\nΛεπτομέρειες για το μονοπάτι από Περγαντέικα – Φανερωμένη θα βρεις στο πρώτο σκέλος του άρθρου Μονοπάτια με προορισμό τα Περγαντέικα Ταϋγέτου\nΔες εδώ με λεπτομέρειες για τα Περγαντέικα – το χωριό φάντασμα του Ταϋγέτου\nΠεργαντέικα – Παναγία Φανερωμένη | 1,7 χλμ – 1 ώρα πεζοπορία\nΑυτό το μονοπάτι πραγματικά είναι από τα πιο όμορφα που έχουμε περπατήσει! Εντυπωσιακό, επιβλητικό, ξεχωριστό! Είναι από τα μονοπάτια που θες να περπατήσεις ξανά και ξανά. Στην πραγματικότητα περπατάς μέσα σε φαράγγι αφού πρώτα περάσεις πάνω από ένα ποτάμι!\nΕίναι τόσο υπέροχη αυτή η διαδρομή που χρειάζεται να κάνουμε συνέχεια στάσεις για φωτογραφίες! Περνάμε από μια σπηλιά που φωλιάζουν κατσίκια και πρόβατα, βλέπουμε πέρα μακριά όλη την κοιλάδα του Ευρώτα, έχουμε πίσω μας να ξεμακραίνουν τα Περγαντέικα. Ένα μικρό θαύμα αυτή διαδρομή!\nΣτη Φανερωμένη κάνουμε 15 λεπτά στάση. Βρίσκουμε κι εδώ πόσιμο νερό!\nΤο μοναστήρι τα μεσημέρια είναι κλειστό, μπορούμε όμως να ανοίξουμε τη συρόμενη πόρτα και να μπούμε στην αυλή της εκκλησίας. Αν υπάρχει κάποιος μοναχός (παρόλο που το μοναστήρι είναι κλειστό το μεσημέρι) θα μας ανοίξει και θα μπούμε στην εκκλησία.\nΛεπτομέρειες για το μονοπάτι από Περγαντέικα – Φανερωμένη θα βρεις στο δεύτερο σκέλος του άρθρου Μονοπάτια με προορισμό τα Περγαντέικα Ταϋγέτου\nΠαναγία Φανερωμένη – Σωτήρα | 3,2 χλμ – 45 λεπτά πεζοπορία\nΑπό τη Φανερωμένη για να γυρίσουμε προς τον “πολιτισμό” έχουμε 3 επιλογές:\nΠαίρνουμε το μονοπάτι Φανερωμένη – Ζαγούνα – Παρόρι και σε 1,5 ώρα έχουμε κατέβει έξω από το χωριό Παρόρι. Πολύ όμορφο μονοπάτι και εύκολο.\nΠηγαίνουμε στην Αναβρυτή από το Ε4 μονοπάτι που το συναντάμε ερχόμενοι από Περγαντέικα (εκκλησάκι του Αη Στράτηγος) κι από κει παίρνουμε το λιθόστρωτο μονοπάτι της Αναβρυτής και σε 1,5 ώρα κατεβαίνουμε στον άγιο Ιωάννη Σπάρτης.\nΠαίρνουμε το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4 προς Μυστρά από το χωματόδρομο και φτάνουμε Σωτήρα κι από κει με το μονοπάτι Σωτήρα – Παρόρι φτάνουμε μέσα στο χωριό Παρόρι.\nΕμείς επιλέξαμε την τρίτη εναλλακτική γιατί είχαμε ήδη κουραστεί (πιο πολύ τα παιδιά) κι είπαμε να κάνουμε λίγο χαλαρό δρόμο.\nΑπό τη Φανερωμένη λοιπόν μέχρι τη Σωτήρα κάναμε 3,2 χιλιόμετρα σε βατό κατηφορικό χωματόδρομο σε 45 λεπτά. Ξεκουραζόμαστε για 15 -20 λεπτά κι εδώ!\n*Στη Σωτήρα βρίσκουμε πόσιμο νερό!\nΣωτήρα – Παρόρι | 2,3 χλμ – 40 λεπτά πεζοπορίας\nΤώρα σειρά έχει αυτό το καταπληκτικό μονοπάτι. Όσες φορές κι αν το περάσουμε ποτέ δεν είναι αρκετό. Περνάμε από ρυάκια, από βράχια, από δάσος. Κι από που δεν περνάμε!\nΕίναι πολύ εύκολο μονοπάτι και γρήγορο και σίγουρα πολύ ευχάριστο. Αν έχουμε χρόνο κάνουμε και μια μικρή παράκαμψη προς την Παναγία τη Λαγκαδιώτισα. Η παράκαμψη με τα πήγαινε έλα και μια μικρή στάση δεν θα πάρει πάνω από μισή ώρα στο σύνολό της.\nΛαγκαδιώτισσα: το σπηλαιώδες ξωκκλήσι της Σπάρτης είναι το άρθρο που μιλάει αναλυτικά γι αυτό το σπάνιο ξωκκλήσι\nΔες το άρθρο μου Στα μονοπάτια του Ταΰγετου: Παρόρι – Σωτήρα και θαύμασε ομορφιά\nΠαρόρι – Μυστράς | 1,7 χλμ – 20 λεπτά περπάτημα από το δρόμο\nΑυτό ήταν, ξανά στον πολιτισμό! Στο χωριό Παρόρι καθόμαστε να πάρουμε μια ανάσα και από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο επιστρέφουμε στο χωριό του Μυστρά και στο χώρο που έχουμε παρκάρει τα αυτοκίνητά μας.\nΜια υπέροχη ολοήμερη πεζοπορία μια όμορφη χειμωνιάτικη μέρα! Εφόδια η καλή παρέα και η όρεξή μας να τολμήσουμε αυτή τη διαδρομή μαζί με παιδιά.\nΜέχρι το επόμενο τολμηρό μας εγχείρημα να περνάς τέλεια και να… γελάς!\nΤο ήξερες πως όταν γελάμε γινόμαστε πολύ όμορφοι οι άνθρωποι;\n10/03/2021 στις 11:56 ΠΜ\nΠολύ όμορφα τοπία μας ταξιδεύεις μέρες που είναι και με τον τρόπο ζωής που κάνουμε\n10/03/2021 στις 11:02 ΜΜ\nΧαίρομαι που το καταφέρνω αυτό Νατάσσα μου!


Ήρθε το stick PC [ένα PC σε μέγεθος USB stick]\nΑλήθεια, έχεις προσέξει ότι η αγορά άρχισε να κατακλύζεται από τα λεγόμενα «stick PC», υπολογιστές δηλαδή σε μέγεθος ενός USB stick που απλά συνδέονται σε μια οθόνη/τηλεόραση και παίζουν;\nstick usb υπολογιστης ΟΘΟΝΗ τηλεοραση trend Τεχνολογία\nΠρόκειται για ένα νέο «trend» στην αγορά των υπολογιστών, το stick PC, όπου πρόκειται για έναν σταθερό υπολογιστή σε μέγεθος μικρότερο κι απ’ αυτό ενός φορητού.\nΠρόκειται για συστήματα που έχουν χωρέσει σε μικρά sticks τα οποία εμφανισιακά θυμίζουν USB sticks πρώτης γενιάς: λίγο πιο ογκώδη από τα σημερινά, μακρόστενα, με το χαρακτηριστικό βύσμα στη μία τους πλευρά. Αυτό το βύσμα βέβαια στα stick PC δεν είναι USB αλλά HDMI και αποτελεί ίσως τη βασική αρχή λειτουργίας τους: προκειμένου να λειτουργήσει ένα τέτοιο σύστημα, χρειάζεστε απλά μια οθόνη ή μια τηλεόραση προκειμένου να το συνδέσετε και ένα σετ πληκτρολογίου/ποντικιού για να το χειριστείτε. Τίποτε άλλο.\nΩς εκ τούτου λοιπόν, αν διασφαλίσετε ότι αυτά τα τρία θα υπάρχουν σε όποιον χώρο βρεθείτε, αγοράζοντας ένα stick PC έχετε έναν πλήρη υπολογιστή σε συσκευασία… τσέπης!\nΑπό πλευράς επιδόσεων, τα stick PC δεν είναι ακριβώς στην «αιχμή» της Τεχνολογίας, τουλάχιστον όχι ακόμα. Διαθέτουν ωστόσο αξιόλογα τεχνικά χαρακτηριστικά με επεξεργαστές Intel Atom, 2-4 GB RAM, δίσκο eMMC, υποδοχή για κάρτα μνήμης, Bluetooth και Wi-Fi.\n«Φοράνε» μάλιστα Windows 8.1 και σε ορισμένες περιπτώσεις και Windows 10, οπότε μπορείτε να είστε βέβαιοι πως η χρήση ενός τέτοιου PC δεν θα διαφέρει ούτε στο ελάχιστο απ’ αυτή ενός desktop ή laptop. Εννοείται βέβαια πως δεν συστήνονται για «βαριές» δουλειές ή απαιτητικές εργασίες, ωστόσο για καθημερινή χρήση, browsing, «σερφάρισμα» στα social media και το YouTube, έλεγχο emails ή επεξεργασία αρχείων του Office, είναι μια χαρά.\nΤο καλύτερο όλων όσων αφορούν τα stick PC δεν είναι άλλο από την τιμή τους η οποία και δεν υπερβαίνει τα 200€.


Διατροφή για παγκρεατίτιδα | Επίσημη ιστοσελίδα Bentolit\nΗ παγκρεατίτιδα είναι μία από τις πιο σοβαρές ασθένειες του πεπτικού συστήματος. Κάθε ένας από αυτούς τους τύπους διακρίνει μεταξύ οξείας και χρόνιας παγκρεατίτιδας και έχει τα δικά του χαρακτηριστικά και μεθόδους θεραπείας.\nΩστόσο, ένα πράγμα παραμένει αμετάβλητο με την παγκρεατίτιδα: ο παλιός τρόπος ζωής και η διατροφή θα διατηρηθούν στο παρελθόν, καθώς η βάση για τη θεραπεία της παγκρεατίτιδας είναι μια σχεδόν δια βίου δίαιτα. Το πάγκρεας δεν συγχωρεί τα διατροφικά λάθη και αντιδρά αμέσως με πόνο και δυσπεψία.\nΒασικά στοιχεία της παγκρεατίτιδας\nΗ παγκρεατίτιδα είναι μια επίκτητη ασθένεια. Προκύπτει από ένα κοιλιακό τραύμα, ιογενή βλάβη στο πάγκρεας λόγω διαταραχής του ήπατος και της χοληδόχου κύστης μετά από δηλητηρίαση με αλκοόλ και άλλες τοξικές ουσίες με συχνές και σοβαρές διατροφικές διαταραχές - παρατεταμένη νηστεία, καθισμένος σε δίαιτες για απώλεια βάρους.\nκοιλιακός πόνος - αιχμηρός, στιλέτο, σχεδόν στο σημείο της απώλειας της αισθήσεως στην οξεία παγκρεατίτιδα, ή θαμπό ή επώδυνο στη χρόνια εκδοχή.\nδιαταραχές κοπράνων, συχνή σοβαρή διάρροια, πυρετός\nΗ οξεία παγκρεατίτιδα συνήθως νοσηλεύεται. Οι χρόνιες παροξύνσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν στο σπίτι, αλλά μόνο με ιατρική παρακολούθηση. Η αυτοθεραπεία στην παγκρεατίτιδα είναι επικίνδυνη με την εμφάνιση επιπλοκών έως και συμπεριλαμβανομένης της νέκρωσης του παγκρέατος (ενζυματική τήξη του αδενικού ιστού, αυτο-πέψη του αδένα) και την ανάπτυξη θανατηφόρου περιτονίτιδας.\nΗ φαρμακευτική, ενζυματική και διαιτητική θεραπεία για την παγκρεατίτιδα επιλέγεται από γιατρό με βάση την κατάσταση του ασθενούς και τα δεδομένα των εξετάσεων. Ωστόσο, οι γενικές αρχές της διατροφικής διόρθωσης παραμένουν πάντα περίπου οι ίδιες. Δίνουν ανάπαυση στην πέψη και το πάγκρεας, πράγμα που σημαίνει ότι ανακουφίζουν τον πόνο και ομαλοποιούν την ευεξία.\nΗ διατροφή για παγκρεατίτιδα είναι αυστηρά περιορισμένη - τα περισσότερα κοινά προϊόντα πρέπει να ξεχαστούν.Είναι απαραίτητο να τρώτε συχνά, περίπου 5-6 φορές την ημέρα - κάθε 2, 5-3 ώρες, με ένα διάλειμμα για 8 ώρες ύπνου. Ωστόσο, οι αναλογίες κατ 'όγκο πρέπει να είναι μικρές - περίπου 200-250 g, ειδικά την πρώτη φορά μετά την επιδείνωση της νόσου.\nΌλα τα πιάτα επεξεργάζονται μηχανικά - σχεδόν όλα αυτά χρησιμοποιούνται σε καθαρισμένη μορφή. Όταν η φλεγμονή υποχωρήσει, θα εμφανιστούν μεγαλύτερα σωματίδια στα τρόφιμα, αλλά πρέπει να μασάτε καλά το φαγητό.\nΕπειδή ολόκληρο το σώμα πάσχει από ανεπαρκή παροχή θρεπτικών ουσιών στην παγκρεατίτιδα, πρέπειαυξήστε το πρωτεϊνικό συστατικό της διατροφής (κρέας, ψάρι, γαλακτοκομικά προϊόντα) - κατά μέσο όρο, έως 140-150 g πρωτεΐνης την ημέρα.\nΩστόσο, τα λίπη και οι υδατάνθρακες, που ασκούν μεγάλη πίεση στο πάγκρεας, διατηρούνται στο ελάχιστο. Περίπου 300 g υδατανθράκων χορηγούνται ανά ημέρα, λίπος - όχι περισσότερο από 70-80 g.\nΤα προϊόντα με το αποτέλεσμα Sokogonny - ζωμός κρέατος και ψαριού, χυμός λάχανου και ζωμός - αφαιρούνται από τη διατροφή. Κατά τη διάρκεια μιας σοβαρής επώδυνης επίθεσης, υπό την επίβλεψη ενός γιατρού, συνιστάται θεραπευτική νηστεία για περίοδο 1-2 ημερών.\nΕάν έχετε παγκρεατίτιδα, πρέπει να πίνετε περισσότερα υγρά.Συνιστάται να πίνετε έως και 2 λίτρα καθαρού νερού την ημέρα, περίπου κάθε μισή ώρα, για να πάρετε 2-3 γουλιές νερό όλη την ημέρα.\nΦυσικά, εάν έχετε παγκρεατίτιδα, πρέπει να σταματήσετε εντελώς το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ. Είναι οι πιο ισχυροί προκλητικοί κατασχέσεις.\nΤι μπορεί να αποκλειστεί;\nΗ λίστα των απαγορευμένων τροφίμων γίνεται πολύ εντυπωσιακή και μπορεί να είναι τρομακτική στην αρχή. Χωρίς να τηρήσουμε αυτούς τους περιορισμούς, ωστόσο, μπορεί να αναμένεται πολύ μεγάλη ανακούφιση. Σταδιακά, μπορείτε να επεκτείνετε προσεκτικά τη διατροφή σας, ακολουθώντας τις γενικές αρχές της καλής διατροφής.\nΓια ολόκληρη την οξεία περίοδο ή τη στιγμή της επιδείνωσης της χρόνιας διαδικασίας, πρέπει να εξαιρούνται τα ακόλουθα:\nΣούπα παντζαριού, σούπα λάχανου και μπορς, οκρόσκα, σούπες κρέατος, ζωμοί μανιταριών και ψαριών, οι ίδιοι ζωμοί\nλιπαρό κρέας - χοιρινό, αρνί, χήνα και πάπια;\nεντόσθια - νεφρά, καρδιά, εγκέφαλο, ήπαρ\nτηγανητά, καπνιστά, αλμυρά και πικάντικα πιάτα.\nλιπαρά ψάρια (γατόψαρο, οξύρρυγχος, κυπρίνος); Χαβιάρι;\nΛαρδί, μαργαρίνη, μαγιονέζα;\nλιπαρά πιάτα γάλακτος - κρέμα, ξινή κρέμα, κουμς;\nκρόκοι αυγών, βραστά αυγά\nκεχρί, καλαμπόκι, κριθάρι, όσπρια\nΛάχανο, τεύτλα, ραπανάκια, ραπανάκια, rutabagas, μελιτζάνες, κρεμμύδια και σκόρδο, οξαλίδα, αγγούρια, ντομάτες και πιπεριές.\nΕσπεριδοειδή, μήλα (όξινες ποικιλίες), σταφύλια, ρόδια, βακκίνια;\nπικάντικες πατάτες, σάλτσες, μαρινάδες, ξύδι, κέτσαπ;\nόλα τα ανθρακούχα ποτά, συμπεριλαμβανομένου του μεταλλικού νερού (μπορείτε να το κάνετε μόνο χωρίς αέριο).\nισχυρό τσάι και καφέ, χυμοί, κακάο\nόλα τα φρέσκα αρτοσκευάσματα και γλυκά, τηγανίτες, κέικ, μπισκότα κουλουρακιών.\nΌπως μπορείτε να δείτε, η λίστα των περιορισμών είναι αρκετά εκτεταμένη, αλλά αυτό ισχύει μόνο για τη διάρκεια της οξείας διαδικασίας. Στη συνέχεια, μπορείτε να επεκτείνετε σταδιακά τη διατροφή, αλλά τα ενοχλητικά και «βαριά» πιάτα πρέπει να ξεχαστούν σχεδόν για πάντα.\nΑυτή είναι η πρώτη ερώτηση που τέθηκε μετά την ανάγνωση της απαγορευμένης λίστας. Φυσικά, η διατροφή δεν είναι πολύ ποικίλη, αλλά στοχεύει να διατηρήσει το πάγκρεας ήρεμο και να μειώσει τη φλεγμονή.\nΧτες αποξηραμένο ψωμί, κρουτόν;\nσούπες λαχανικών και ζυμαρικών;\nατμού πιάτα με κρέας και πουλερικά - σνίτσελ, κεφτεδάκια, ψωμάκια, πίτες, πουρέ κρέατος;\nβραστό φιλέτο ψαριού (άπαχο), ψητά ψάρια, ομελέτες;\nγάλα, τυρί cottage, τυρί χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και ήπια, κεφίρ;\nφυτικά και βούτυρα έλαια (σε πολτό);\nπουρέ λαχανικών και στιφάδο, μαγειρεμένα λαχανικά;\nΖυμαρικά, ζυμαρικά από δημητριακά - πλιγούρι βρώμης, σιμιγδάλι, φαγόπυρο, ρύζι;\nψημένα φρούτα χωρίς ζάχαρη (αχλάδια, μήλα, ροδάκινα, δαμάσκηνα);\nκομπόστα, ζελέ, ζελέ;\nΒρασμένα ροδαλά ισχία, τσάι από βότανα, πίτα πίτουρου.\nΦυσικά η διατροφή είναι περιορισμένη, αλλά σε συνεννόηση με το γιατρό σας θα επεκτείνετε σταδιακά το μενού σας.\nΑξίζει να θυμάστε ότι αυτό το μενού μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο σπίτι όταν υποχωρεί η επιδείνωση, η νηστεία και η σταδιακή εισαγωγή τροφής στο οξύ στάδιο της παγκρεατίτιδας. Κατά τη δημιουργία μιας δίαιτας, λάβετε υπόψη αυτό: πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον πέντε γεύματα με περίπου την ίδια περιεκτικότητα σε θερμίδες και πεπτικό φορτίο.\nΜενού για παγκρεατίτιδα για 5 ημέρες\nΠρωινό: πουρέ πατάτας - 100-150 g, 2 κρουτόν λευκό ψωμί, 200 ml μεταλλικό νερό (χωρίς αέριο! ).\nΔεύτερο πρωινό: κοτόπουλο στον ατμό schnitzel - 100 g, ομελέτα - 100 g, λευκό ψωμί - 1 φέτα, 200 ml γάλα (κεφίρ).\nΜεσημεριανό: σούπα λαχανικών - 200 ml, βραστό ψάρι - 100 g, πουρέ κολοκυθιών - 100 g, λευκό ψωμί - 1 φέτα, ζωμός ροδαλού ισχίου - 200 ml, το ένα τρίτο της μπανάνας.\nΑπογευματινό σνακ: ζελέ φρούτων - 100 g, τυρί cottage χωρίς λιπαρά - 100 g, μεταλλικό νερό - 200 ml.\nΔείπνο: πλιγούρι βρώμης - 200 g, πουρέ κολοκύθας - 100 g, κεφτεδάκια στον ατμό - 2 κομμάτια, αδύνατο τσάι με γάλα, μια φέτα σκοτεινό ψωμί.\nΠρωινό: κουάκερ φαγόπυρου -200 g, 2 κρουτόν λευκό ψωμί, 200 ml τσάι με γάλα\nΔεύτερο πρωινό: σνίτσελ με βόειο κρέας στον ατμό - 100 γραμμάρια, σουφλέ καρότου - 200 γραμμάρια, λευκό αποξηραμένο ψωμί - 1 φέτα, κομπόστα αποξηραμένων φρούτων 200 ml.\nΜεσημεριανό: σούπα ζυμαρικών - 200 ml, βραστό κοτόπουλο - 100 g, πουρέ λαχανικών - 100 g, λευκό ψωμί - 1 φέτα, μεταλλικό νερό - 200 ml, μισό ψημένο αχλάδι.\nΑπογευματινό σνακ: σάλτσα μήλου - 200 g, μεταλλικό νερό - 200 ml, μπισκότα Maria - 100 g\nΔείπνο: πουρέ πατάτας - 200 g, τυρί cottage με χαμηλά λιπαρά - 100 g, ένα σάντουιτς με τυρί (30 g τυρί, ένα κομμάτι φρυγανισμένο ψωμί), αδύναμο τσάι με γάλα, μια φέτα σκοτεινό ψωμί.\nΠρωινό: Κολοκύθα και πουρέ κολοκύθας - 100-150 g, 2 κρουτόν λευκό ψωμί, 200 ml μεταλλικού νερού (χωρίς αέριο! ).\nΔεύτερο πρωινό: τυρί cottage με χαμηλά λιπαρά - 100 g, μισό ψημένο αχλάδι, αποξηραμένο λευκό ψωμί - 1 φέτα, 200 ml κομπόστα\nΜεσημεριανό: σούπα μπρόκολου - 200 ml, βραστό κρέας, αλεσμένο σε πουρέ πατάτας - 100 g, πουρέ πατάτας - 100 g, λευκό ψωμί - 1 φέτα, χαμομήλι - 200 ml.\nΑπογευματινό σνακ: στιφάδο λαχανικών - 200 γραμμάρια, τυρί - 50 γραμ. , μεταλλικό νερό - 200 ml.\nΔείπνο: κουάκερ φαγόπυρου -200 g, κεφίρ - 200 g, μισή μπανάνα, μια φέτα λευκό ψωμί.\nΔεύτερο πρωινό: κουάκερ ρυζιού - 200 g, αποξηραμένο λευκό ψωμί - 1 φέτα, 200 ml γάλακτος (κεφίρ).\nΜεσημεριανό: σούπα λαχανικών - 200 ml, βραστό ψάρι - 100 g, πουρέ καρότου - 100 g, λευκό ψωμί - 1 φέτα, ζωμός ροδαλού ισχίου - 200 ml, το ένα τρίτο της μπανάνας.\nΑπογευματινό σνακ: ομελέτα - 100 γραμμάρια, ψημένο μήλο, μεταλλικό νερό - 200 ml.\nΠρωινό: νιφάδες βρώμης - 200 g, πουρέ κολοκύθας - 100 g, κεφτεδάκια στον ατμό - 2 κομμάτια, αδύνατο τσάι με γάλα, μια φέτα σκοτεινό ψωμί.\nΜεσημεριανό: σούπα με ζυμαρικά - 200 ml, ψιλοκομμένο στον ατμό - 100 γραμμάρια, πουρέ κολοκύθας με καρότα - 100 γραμμάρια, λευκό ψωμί - 1 κομμάτι, ζωμό ροδαλού ισχίου - 200 ml, μπισκότα Maria - 2 κομμάτια\nΑπογευματινό σνακ: ψημένα φρούτα - 100 g, τυρί cottage χωρίς λιπαρά - 100 g, μεταλλικό νερό - 200 ml.\nΔείπνο: πουρέ πατάτας - 100-150 g, 2 κρουτόν λευκό ψωμί, 200 ml μεταλλικού νερού (ακόμα! ).\nΑκολουθώντας τις συμβουλές του γιατρού σας, ακολουθώντας αυστηρά τη διατροφή σας και ακολουθώντας όλες τις συνταγές, η ανακούφιση μπορεί να επιτευχθεί γρήγορα. Αλλά μια αρκετά αυστηρή δίαιτα με περιορισμό σε "βαριά" τρόφιμα θα διαρκέσει 3 έως 6 μήνες. Και τότε πρέπει να περιορίζετε συνεχώς το λίπος, τα τηγανητά, τα καρυκεύματα και τα κονσερβοποιημένα τρόφιμα.


Το 'Wonderwall' των Oasis ξεπέρασε το 1 δισ. streams\nΤο 'Wonderwall' των Oasis ξεπέρασε το 1 δισ. streams\nH μεγαλύτερη επιτυχία των Oasis μόλις έγινε ακόμα μεγαλύτερη. Σχεδόν 25 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του, το "Wonderwall" έγινε το πρώτο τραγούδι της δεκαετίας του `90 που ξεπέρασε το ένα δισεκατομμύριο streams στο Spotify.\nΤο "Wonderwall" κυκλοφόρησε αρχικά στις 30 Οκτωβρίου του 1995, ως το τρίτο single από το άλμπουμ της μπάντας "(What`s the Story) Morning Glory?" το οποίο απέσπασε διθυραμβικές κριτικές. Φέτος συμπληρώνονται 25 χρόνια από την κυκλοφορία του. Η επιτυχία του βρετανικού συγκροτήματος ήταν υποψήφια για Grammys στις κατηγορίες Καλύτερο Ροκ Τραγούδι και Καλύτερη Ερμηνεία και στα βρετανικά charts έφτασε στο νούμερο 2.\nΟι Oasis διαλύθηκαν το 2009 μετά από διαμάχη μεταξύ των μελών της μπάντας και των αδελφών Νόελ και Λίαμ Γκάλαχερ. Η επετειακή επανακυκλοφορία του "(What`s The Story) Morning Glory?" εκτίναξε τα streams του συγκροτήματος και το πιο γνωστό κομμάτι του άλμπουμ είναι και πάλι στην κορυφή των προτιμήσεων του κοινού.


ΛΙΟΥΝΓΣΚΙΛΕ - ΣΟΥΝΤΣΒΑΛ 26/10/2020 | Προγνωστικά | Ανάλυση | Στατιστικά\nΜε το μαχαίρι στα δόντια η Λιουνγκσίλε\nΛΙΟΥΝΓΣΚΙΛΕ - ΣΟΥΝΤΣΒΑΛ\nΑ’ Γύρος: Σούντσβαλ – Λιουνγσκίλε 5-2\nΣπουδαία επιτυχία, πέρασε νικηφόρα από το Μπορλένγκε επικρατώντας 1-0 της τοπικής Μπρόγκε. Μεστή εμφάνιση, έπαιξε έξυπνα, αφήνοντας χώρο στους γηπεδούχους και πίεσε μετά το κέντρο αποφεύγοντας τους μεγάλους κινδύνους. Οσο περνούσε η ώρα έβγαινε περισσότερο στην αντεπίθεση και στα πρώτα λεπτά της επανάληψης κατάφερε να φτάσει στο γκολ με τον Λίνους Ντολ (54’). Συντηρητική τακτική στη συνέχεια, κράτησε το προβάδισμα και τους βαθμούς.\nΕφτασε έτσι στους 18 βαθμούς, έπιασε την Ούμεο στην προτελευταία θέση, και παρότι βρίσκεται ακόμη μακριά από τη γραμμή των μπαράζ παραμονής, το κλίμα είναι θετικό και υπάρχει αισιοδοξία για τη συνέχεια.\nΚάνει την ύστατη προσπάθεια να αποφύγει τον άμεσο υποβιβασμό, ωστόσο η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Παρά την αλλαγή τεχνικού, οι δυνατότητές της δε φαίνεται να είναι αρκετές. Θα δώσει τη μάχη της πάντως ως το τέλος.\nΕπιστρέφει έχοντας εκτίσει την ποινή του ο βασικός μέσος Γιόχαν Μπράνεφαλκ (23 συμ., 1 γκολ, 1 ασίστ).\nΕχει 6/7 τελευταία Under, 5/6 τελευταία N/G, 4/5 τελευταία ματς με 2-3 γκολ, ενώ εντός έδρας έχει 6 συνεχόμενα ματς με 2-3 γκολ και 3/4 τελευταία G/G.\nΜε 3 βαθμούς επέστρεψε από το ταξίδι της στην Ουψάλα, επικρατώντας 3-1. Καθάρισε νωρίς το ματς (5’, 12’, 52’ πέν.), δέχθηκε τη μείωση στο 78’.\nΕφτασε έτσι στους 36 βαθμούς και μετά την ήττα της Εστερ, ελπίζει και πάλι αμυδρά στην 3η θέση, ούσα στο -9 και περιμένοντας βέβαια να χάσει σήμερα βαθμούς και η Γιόνσεπινγκ που παίζει εκτός με την Μπρόγκε.\nΗ Σούντσβαλ ξεκίνησε τη χρονιά με στόχο να «χτίσει» μια ομάδα που θα μπορέσει σταδιακά να χτυπήσει την άνοδο, ωστόσο κρυφός της στόχος ήταν η 3η θέση. Η παρουσία παικτών με μεγάλη ικανότητα στο σκοράρισμα (Πόντους Ενγκμπλουμ) σε συνδυασμό με την εμπειρία των υπολοίπων άφηνε υποσχέσεις. Και τα πρώτα αποτελέσματα ήταν άκρως ενθαρρυντικά.\nΕνα νεκρό διάστημα προς το τέλος του καλοκαιριού με μέσα Σεπτέμβρη πάντως, την άφησε πίσω. Κάτι πήγε να κάνει στη συνέχεια, η αστάθεια όμως στην αμυντική λειτουργία την έφεραν στο σημείο που βρίσκεται σήμερα.\nΔεν έπαιξαν στα τελευταία ο αποκτηθείς το καλοκαίρι βασικός επιθετικός Τζέιμι Χόπκατ (9 συμ., 2 γκολ) και ο εναλλακτικός επιθετικός Αλμπιν Πάλμλεφ (13 συμ., 2 γκολ, 1 ασίστ, 9 αλλαγή) και είναι και σήμερα αμφίβολοι.\nΕχει 5 και 9/10 τελευταία Over, 9/10 τελευταία G/G, ενώ εκτός έδρας έχει 4/5 τελευταία G/G και Over.\nΜαθηματικές είναι οι ελπίδες της Λιουνγκσίλε να αποφύγει τον άμεσο υποβιβασμό, όπως άλλωστε και της Σούντσβαλ να προλάβει την 3η θέση. Αμφότερες θέλουν διακαώς τη νίκη και θα παίξουν κυνηγώντας το γκολ. Πιθανό το Over σε ικανοποιητική απόδοση στην Bet365…


Είναι ξεκάθαρα μέσα στα πιο βαρετά πράγματα της beauty ρουτίνας μας. Γιατί, όπως σου έχω ξαναπεί, ο χρόνος είναι πολύτιμος και το να περιμένεις πότε θα στεγνώσουν τα μαλλιά σου για να φύγεις για τη δουλειά ή το ραντεβού, είναι οριακά ψυχοφθόρο. Από την άλλη, αν βγεις με βρεγμένα μαλλιά Ιανουάριο μήνα, το μόνο σίγουρο είναι πως έχεις στην ψύξη στο τσεπάκι.\nΕκτός από τα tricks στο μπάνιο και μετά το μπάνιο που κατά καιρούς έχεις διαβάσει σ’ αυτή εδώ τη στήλη οτι μπορούν να επισπεύσουν τη διαδικασία του στεγνώματος, στο beauty κόσμο υπάρχει- έχει κάνει την εμφάνισή της τελευταία πιο εντατικά- μια ειδική κατηγορία προϊόντων, τα περισσότερα σε spray μορφή, που έχουν δημιουργηθεί γι αυτό ακριβώς το σκοπό: Να μειώνουν το χρόνο του στεγνώματος των μαλλιών στο μισό.\nΑυτό που κάνουν στην ουσία είανι να «γεμίζουν» τα μαλλιά και να σφραγίζουν τα λέπια της τρίχας ώστε να αυξάνεται η ροή του αέρα που διαπερνά τα μαλλιά, κι έτσι να μειώνεται άμεσα ο χρόνος στεγνώματος και το styling. Παράλληλα, τα περισσότερα ενυδατώνουν τα μαλλιά, προστατεύοντάς τα από τις βλαβερές συνέπειες της θερμότητας που προκαλείται από το πιστολάκι, την πρέσα και γενικότερα τα εργαλεία styling, αφήνοντάς τα στο τέλος απαλά.\nΜειώνει το χρόνο του στεγνώματος αλλά δεν μένει μόνο εκεί, προστατεύει από τη θερμότητα και τις UV, δαμάζει το φριζάρισμα, αποτρέπει το σπάσιμο και λειώνει κάθε μια τρίχα – για μαλλιά που ακτινοβολούν!\nΑπό 90% φυτικής και φυσικής προέλευσης συστατικά, προετοιμάζει άψογα τα μαλλιά για να δεχθούν το styling και το πιστολάκι. Έχει απόλυτα φυσική προέλευση γαλακτικό οξύ από ζαχαρότευτλα που γεμίζει τα μαλλιά με απαλότητα και ένα μίγμα από καρύδα που μειώνει το σπάσιμο της τρίχας από το πιστολάκι και τη θερμότητα κατά 93%. Παράλληλα, το μίγμα από ενυδατικά συστατικά καλαμποκιού ενυδατώνουν τα μαλλιά και συμβάλλουν στην προστασία από την βλάβη που προκαλεί η θερμότητα από το πιστολάκι και το styling στα μαλλιά.\nΜε εξαιρετικά ελαφριά υφή, αυτό το mist αφήνει ακόμη και τα πιο ατίθασα μαλλιά απαλά, ενώ ταυτόχρονα μειώνει στο μισό το χρόνο του στεγνώματος. Παράλληλα, φροντίζει τις κατεστραμμένες άκρες, δίνοντάς τους μία υγιή λάμψη.


Αιτίες, συμπτώματα και θεραπεία της λοιμώδους-αλλεργικής αρθρίτιδας στα παιδιά - Αλλεργιογόνα\nΜέχρι τώρα, δεν είναι ακριβώς γνωστές αιτίες της νόσου. Οι επιστήμονες και οι γιατροί συνδέουν την εμφάνιση της νόσου με μια λοίμωξη. Πιστεύεται ότι ο οργανισμός ανταποκρίνεται ανεπαρκώς στην ανθρώπινη μολυσματική ασθένεια και αυτή η αντίδραση εκδηλώνεται με τη μορφή αλλεργιών. Μόνο στην περίπτωση αυτή, το άτομο υπέστη αρθρώσεις.\nΤα αίτια είναι δύσκολο να διαγνωσθούν: τα συμπτώματα έχουν πολλές ομοιότητες με τη ρευματοειδή και ουρογενή αρθρίτιδα. Για την επιτυχή θεραπεία, είναι σημαντικό να μάθετε τι προκάλεσε την ασθένεια.\nΗ κύρια αιτία μολυσματικής και αλλεργικής αρθρίτιδας στα παιδιά είναι μια αδύναμη μη παραμορφωμένη ανοσία.\nΗ αλλεργική αρθρίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί στο υπόβαθρο της αντίδρασης στα φάρμακα και στους εμβολιασμούς και εξαιτίας εξωτερικών παθογόνων (χνουδωτά χνούδια ή τρίχες γάτας) και λόγω της αυξημένης σωματικής άσκησης, του στρες και των τραυματισμών.\nΟ αιτιολογικός παράγοντας της αρθρίτιδας στις περισσότερες περιπτώσεις είναι πρωτεΐνες ζωικής προέλευσης.\nΗ ασθένεια αρχίζει ξαφνικά, συχνά 2 εβδομάδες μετά τη μολυσματική ασθένεια. Όπως και κάθε άλλος τύπος αρθρίτιδας, αυτός ο τύπος εκδηλώνεται από τέτοια συμπτώματα όπως ο πόνος στις αρθρώσεις, ο εντοπισμένος πυρετός, η αδυναμία, η ναυτία.\nΣυχνά, η θερμοκρασία του σώματος μπορεί να αυξηθεί, άλλα σημεία αλλεργίας μπορεί να εμφανιστούν - ένα εξάνθημα στο σώμα, βήχας, βρογχόσπασμος. Τα παιδιά γίνονται πιτσιρικά, αρνούνται να φάνε. Λόγω του πόνου, το άτομο προσπαθεί να κάνει όσο το δυνατόν λιγότερες κινήσεις.\nΜε αυτήν την ασθένεια, οι αρθρώσεις γονάτου και αστραγάλου επηρεάζονται συχνότερα. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ασθένεια δεν προκαλεί κοινή παραμόρφωση.\nΗ αλλεργική αρθρίτιδα στο γόνατο ή το ισχίο και η λοιμώδης-αλλεργική πολυαρθρίτιδα έχουν παρόμοια συμπτώματα. Οι αλλεργίες και η αρθρίτιδα προκαλούν μια συγκεκριμένη αντίδραση του σώματος, ανεξάρτητα από το συγκεκριμένο παθογόνο.\nΕάν οι αλλεργίες και η αρθρίτιδα είναι αντίδραση στο φάρμακο, τότε τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν μέσα σε λίγες ώρες ή την πρώτη ημέρα, εάν το εξωτερικό αλλεργιογόνο είναι αμέσως ή μέσα σε μια εβδομάδα.\nΗ λοιμώδης-αλλεργική αρθρίτιδα (πολυαρθρίτιδα) εμφανίζεται στις 15-20 ημέρες.\nΠόνος, πρήξιμο και πρήξιμο της περιοχής των αρθρώσεων. Η βλάβη του γονάτου ή της άρθρωσης του ισχίου χαρακτηρίζεται από προβλήματα με τις κινήσεις: γίνεται δύσκολο να σηκωθείτε και να καθίσετε και να εμφανιστεί ομαλοποίηση όταν περπατάτε. Η πόνος μετά την ανάπαυση και η ασθενής παροχή αίματος αυξάνεται, εάν κάθονται σε μια θέση ή ξαπλώνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα.\nΕρυθρότητα ή εξάνθημα στο δέρμα πάνω από τον φλεγμονώδη σύνδεσμο.\nΑύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, ρίγη, πιθανότατα αυξημένη δακρύρροια και ναυτία.\nΓενική κατάθλιψη, λήθαργος, αδυναμία.\nΔεδομένου ότι αυτά τα συμπτώματα είναι τυπικά για σχεδόν όλους τους τύπους αρθρίτιδας και κάποιες άλλες ασθένειες των αρθρώσεων, η αλλεργική αρθρίτιδα (αλλεργία και αρθρίτιδα) είναι δύσκολο να διαγνωσθεί.\nΣε αυτή την περίπτωση, είναι σημαντικό να αναφέρονται επακριβώς τα συμπτώματα και η αιτία της εμφάνισής τους έτσι ώστε η θεραπεία να είναι αποτελεσματική.\nΑξίζει να σημειωθεί εδώ ότι τα συμπτώματα της νόσου είναι ελαφρώς διαφορετικά στους ενήλικες και τα παιδιά.\nΤα παιδιά στην αρχική φάση αισθάνονται πόνο στις αρθρώσεις, περιορισμένο σε κίνηση. Ο προσβεβλημένος αρμός αποκτά έντονη κόκκινη απόχρωση.\nΟι γονείς μπορούν να σημειώσουν ότι το παιδί δεν επιτρέπει να αγγίξει τον ασθενή κοινό λόγω σοβαρού και αιχμηρού πόνου.\nΟι ενήλικες αισθάνονται τα συμπτώματα αυτής της νόσου με την αντίστροφη σειρά. Πρώτον, ανησυχούν για τον πόνο στις αρθρώσεις, είναι δυσάρεστο για τους να τους αγγίξουν, τότε εμφανίζεται ερυθρότητα του οίδημα, η θερμοκρασία σε αυτό το μέρος είναι υψηλότερη από ό, τι σε ολόκληρο το σώμα.\nΗ πληγείσα άρθρωση αρχίζει να διογκώνεται επειδή συλλέγεται ενεργά υγρό σε αυτήν. Η θερμοκρασία μπορεί να αυξηθεί σε όλο το σώμα, να διαταράξει τα ρίγη.\nΟι ιογενείς λοιμώξεις σε αυτή την ασθένεια επηρεάζουν ταυτόχρονα δύο αρθρώσεις γόνατος, αλλά οι γονοκοκκιοί επηρεάζουν σχεδόν όλες τις αρθρώσεις του σώματος την ίδια στιγμή.\nΣυμπτώματα λοιμώδους-αλλεργικής αρθρίτιδας στα παιδιά\nΗ λοιμώδης αλλεργική αρθρίτιδα στα παιδιά εκδηλώνεται ξαφνικά. Η σταδιακή ανάπτυξη της νόσου είναι εξαιρετικά σπάνια.\nΤο πρήξιμο των αρθρώσεων αρχίζει, οι κινήσεις είναι δύσκαμπτες, επώδυνες. Για αυτή την ασθένεια χαρακτηρίζεται από την ήττα αρκετών αρθρώσεων, και, διάφορες ομάδες.\nΟι πιο συχνά προσβεβλημένοι αστραγάλες, γόνατα, αρθρώσεις των άνω άκρων.\nΟ πόνος είναι ήπιος ή ήπιος, ανησυχούν περισσότερο όταν κινούνται. Μερικές φορές μπορείτε να παρατηρήσετε οπτικά μια αλλαγή στο σχήμα της προσβεβλημένης άρθρωσης. Παρατηρήθηκε και παραβιάσεις στην καρδιά και το αναπνευστικό σύστημα.\nΣτα μικρά παιδιά, η πορεία της νόσου είναι ιδιαίτερα ταραχώδης και οι αλλεργίες είναι έντονες:\nΗ θερμοκρασία του μωρού αυξάνεται απότομα, παραπονιέται από ρίγη.\nΛόγω των αυξανόμενων πόνων, γίνεται κακή, κραυγές και συμπεριφέρεται εξαιρετικά ανήσυχα.\nΤο μωρό δεν έχει όρεξη.\nΗ βλάβη των αρθρώσεων μπορεί να υποτιμηθεί με οίδημα και ερυθρότητα του δέρματος.\nΤο προσβεβλημένο άκρο καθίσταται αφύσικα λυγισμένο.\nΗ κινητικότητα των αρθρώσεων είναι πολύ περιορισμένη.\nΟποιαδήποτε επαφή με τον πόνο ή το πόδι δίνει στον μωρό πόνο.\nΗ συμπτωματολογία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη θεραπεία που επιλέγεται κατά την πρώιμη περίοδο της νόσου και από τη σοβαρότητα της πορείας της νόσου. Κατά κανόνα, τα σοβαρά συμπτώματα διαρκούν 2-3 εβδομάδες.\nΜερικές φορές η αρθρίτιδα είναι υποτονική και ο ασθενής έχει συμπτώματα για 1,5 μήνες. Η ιογενής αρθρίτιδα χαρακτηρίζεται από παροξυσμό.\nΗ λοιμώδης αλλεργική αρθρίτιδα επιδεινώνεται μετά τη δεύτερη εισβολή του αλλεργιογόνου στο σώμα, αφού η ανοσία συνήθως παράγεται μετά την πρώτη έκθεση.\nΟι μεγάλες αρθρώσεις, κατά κανόνα, επηρεάζονται, οι μικρότερες είναι λιγότερο εκτεθειμένες.\nΗ ακριβής διάγνωση είναι αρκετά δύσκολη. Εξάλλου, για να προσδιοριστεί αυτή η ασθένεια δεν υπάρχουν ειδικές εξετάσεις.\nΓια να διαπιστώσουμε με ακρίβεια εάν υπάρχουν συμπτώματα που υποδηλώνουν λοιμώδη-αλλεργική αρθρίτιδα (πολυαρθρίτιδα), υπάρχει μια μέθοδος για τη μελέτη του ενδοαρθρωτικού υγρού.\nΔιενεργείται παρακέντηση, λαμβάνονται ρευστά από την άρθρωση και σπέρνονται. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ο τύπος του παθογόνου οργανισμού προσδιορίζεται με σπορά.\nΓια έναν έμπειρο ρευματολόγο, ακόμη και η εμφάνιση του ρευστού που λαμβάνεται είναι μια πρόσθετη διαγνωστική τεχνική. Λαμβάνονται δείγματα αίματος για να προσδιοριστεί η παρουσία φλεγμονής.\nΈνας αλλεργικός τύπος αρθρίτιδας (αλλεργία και αρθρίτιδα) διαγιγνώσκεται διεξάγοντας μια υπερηχογραφική εξέταση (US), η οποία καθορίζει τη χαρακτηριστική συλλογή στο εσωτερικό της άρθρωσης και τη διόγκωση των γύρω ιστών.\nΑυτή η μέθοδος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική για τον προσδιορισμό της αρθρίτιδας μιας αλλεργικής μορφής του γονάτου και του ισχίου.\nΤα συμπτώματα της αλλεργικής αρθρίτιδας είναι παρόμοια με άλλα είδη ασθενειών των αρθρώσεων. Μια δοκιμή αλλεργιογόνου θα βοηθήσει στην καθιέρωση ακριβούς διάγνωσης - θα δείξει με ποιο τρόπο αντέδρασε ο οργανισμός.\nΕδώ καταφεύγουν σε τέτοιες μεθόδους:\nΠρώτον, θα πρέπει να ελέγξετε το αίμα - με αλλεργική αρθρίτιδα αυξάνει το επίπεδο των λευκοκυττάρων και των ηωσινοφίλων. Υπάρχει μια αύξηση του ESR, αλλά ελαφρώς - 20-25 mm σε μία ώρα.\nΗ παρουσία μιας προφανής φλεγμονώδους διαδικασίας της άρθρωσης περιλαμβάνει διάγνωση υπερήχων για τη μελέτη της αρθρικής κοιλότητας και της συσσώρευσης υγρών.\nΜπορεί να χρειαστεί να πάρετε συλλογή παρακέντησης (μια ουσία που έχει συσσωρευτεί στην άρθρωση) για να εντοπίσετε την παρουσία ενός αλλεργιογόνου.\nΔεν απαιτείται ακτινογραφία κατά την έναρξη της αλλεργικής αρθρίτιδας στα πρώιμα στάδια, καθώς δεν εμφανίζονται ακόμη μεταβολές των οστών.\nΗ θεραπεία ασθενειών δεν διαφέρει από τη θεραπεία οποιουδήποτε άλλου τύπου αρθρίτιδας. Ο ασθενής συνταγογραφείται μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες, αντιμικροβιακό και αντιισταμινικό φάρμακο.\nΣε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να είναι απαραίτητη η θεραπεία με γλυκοκορτικοστεροειδή και η εισαγωγή φαρμάκων στην προσβεβλημένη άρθρωση.\nΑπό τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για την αρθρίτιδα που χρησιμοποιούνται συχνότερα, diclofenac, voltaren. Τα φάρμακα αυτά διατίθενται σε δισκία, ενέσεις, αλοιφές και πηκτές.\nΓια αντιμικροβιακή θεραπεία, τα σκευάσματα πενικιλίνης ή τα μακρολίδια χρησιμοποιούνται συχνότερα.\nΤα αντιισταμινικά περιλαμβάνουν υπερστίνη, διαζολίνη, φενκαρόλη και άλλα.\nΣυχνά, ο ασθενής έχει συνταγογραφηθεί φυσιοθεραπεία. Συμβάλλουν στην ταχεία ανάκαμψη της πληγής. Αυτά περιλαμβάνουν:\nΈχει εφαρμοστεί επίσης φυσική θεραπεία.\nΑυτές οι διαδικασίες βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος στην άρθρωση. Λόγω της ροής του αίματος, η φλεγμονή μειώνεται και ο πόνος υποχωρεί.\nΗ θεραπεία της αρθρίτιδας αλλεργικής αιτιολογίας (αλλεργίας και αρθρίτιδας) αποσκοπεί στην καταστολή των φλεγμονωδών αντιδράσεων του ανοσοποιητικού συστήματος. Η θεραπεία αποτελείται από το διορισμό αντιισταμινικών και την παύση της επαφής με το παθογόνο.\nΜε ένα σύνδρομο ισχυρού πόνου, ο γιατρός συνταγογραφεί παυσίπονα, κυρίως αναλγητικά. Στη χρόνια μορφή, συνταγογραφούνται επιπλέον αντιβιοτικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.\nΓια να βελτιωθεί η κινητικότητα της άρθρωσης του γόνατος ή του ισχίου, χρησιμοποιούνται ευρέως εξωτερικά αντιφλεγμονώδη βάλσαμα και αλοιφές με αναλγητικό αποτέλεσμα.\nΗ λοιμώδης (ιογενής) αλλεργική πολυαρθρίτιδα απαιτεί μια διαφορετική προσέγγιση. Η θεραπεία συνεπάγεται απαραιτήτως τη λήψη αντιβιοτικών στενής δόσης εάν ήταν δυνατόν να εντοπιστεί ένα συγκεκριμένο παθογόνο ή ένα ευρύ φάσμα αποτελεσμάτων, εάν η ανάλυση ενός συγκεκριμένου παθογόνου δεν έχει αποδειχθεί.\nΑντιφλεγμονώδη και αντιισταμινικά, ανοσοκατασταλτικά φάρμακα συνταγογραφούνται. Εάν είναι απαραίτητο, πραγματοποιήστε τοπική θεραπεία με αποστράγγιση της άρθρωσης και την εισαγωγή φαρμάκων.\nΜετά το τέλος της οξείας περιόδου της ασθένειας, εμφανίζονται θεραπευτική γυμναστική, μασάζ, φυσιοθεραπεία.\nΗ έγκαιρη σύνθετη θεραπεία δίνει ένα μόνιμο, θετικό αποτέλεσμα, με την επιφύλαξη της συμμόρφωσης με όλους τους κανονισμούς. Εάν αφεθεί χωρίς επιτήρηση, η ίδια η λοίμωξη μπορεί και θα περάσει, αλλά είτε μαζί με τις αρθρώσεις, που εγγυάται την αναπηρία, είτε ήδη στον επόμενο κόσμο, σε περίπτωση εκτεταμένης πυώδους βλάβης.\nΑυτή η ασθένεια είναι θεραπευτική, αλλά αξίζει να θυμηθούμε ότι μόνο ένα ικανό και σωστό αποτέλεσμα μπορεί να έχει ένα καλό αποτέλεσμα και να ανακουφίσει όλα τα δυσάρεστα συμπτώματα.\nΜόλις διαγνωστεί η ίδια η νόσος και διαγνωσθεί ο ιός που την προκάλεσε, ο γιατρός συνταγογραφεί αναλγητικά. Μπορεί να είναι μια ποικιλία αναλγητικών.\nΣτη συνέχεια, μια πορεία των αντιμυκητιασικών παραγόντων. Στο αρχικό στάδιο της θεραπείας, αυτά τα φάρμακα χορηγούνται μόνο ενδοφλεβίως για να διασφαλιστεί η ταχεία χορήγηση φαρμάκων σε όλες τις αρθρώσεις και να εμποδιστεί η περαιτέρω ανάπτυξη της νόσου. Εάν υπάρχει ανάγκη για άντληση πύου, τότε αποστράγγιση χρησιμοποιείται.\nΤα πρώτα αντιβιοτικά πρέπει να διορίζονται υπό στενή παρακολούθηση ειδικών. Η πορεία της θεραπείας είναι τουλάχιστον 2 εβδομάδες. Σταματήστε να λαμβάνετε αντιβιοτικά μόνο μετά την εξαφάνιση του πόνου.\nΗ λοιμώδης αρθρίτιδα αντιμετωπίζεται με αντιπαρασιτικά φάρμακα που εφαρμόζονται ως συμπίεση στην προσβεβλημένη άρθρωση.\nΗ επιλογή όλων των φαρμάκων εξαρτάται από τον τύπο της λοίμωξης.\nΜέθοδοι θεραπείας μολυσματικής αλλεργικής αρθρίτιδας σε παιδιά\nΗ σημασία της έγκαιρης θεραπείας οφείλεται στον υψηλό κίνδυνο επιπλοκών που συνοδεύουν την υποκείμενη νόσο. Η παρατεταμένη μορφή αλλεργικής αρθρίτιδας είναι επικίνδυνη λόγω της υψηλής πιθανότητας υποβάθμισης του χόνδρου και της εμφάνισης σηπτικού σοκ, η οποία είναι θανατηφόρα για τον ασθενή.\nΜπορεί να υπάρχει μόλυνση από τον περιβάλλοντα ιστό, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε απόστημα ή μόλυνση του αίματος.\nΘεραπεία της νόσου θα πρέπει να είναι πλήρης. Οι έμπειροι γιατροί εφαρμόζουν σύνθετη παθογενετική θεραπεία.\nΟι κύριοι στόχοι αυτής της θεραπείας:\nΡυθμίστε την ανοσολογική και γενική αντιδραστικότητα του σώματος. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται ευαισθητοποιητικοί φαρμακολογικοί παράγοντες. Εφαρμόστε ορισμένα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Η έκθεση μπορεί να είναι τοπική, απευθείας στις εστίες της λοίμωξης. Κανονικοποίηση του μεταβολισμού και της ισορροπίας των βιταμινών\nΘεραπεύστε κοινές και τοπικές περιοχές φλεγμονής. Για αυτό το θέρετρο σε μεθόδους φυσιοθεραπείας. Εφαρμόστε φάρμακα, ορμόνες. Η απόφαση χρήσης κορτικοστεροειδών στα παιδιά πρέπει να λαμβάνεται μόνο από γιατρό.\nΑποκαταστήστε την κινητικότητα των αρθρώσεων. Επιτύχετε αυτό με θεραπευτική γυμναστική, μασάζ. Η λουτροθεραπεία, που βασίζεται στα λουτρά του ασθενούς με μεταλλικό νερό, έχει επίσης αποδειχθεί.\nΓια να σταματήσετε την κύρια παθολογική διαδικασία - μια αλλεργία. Για να γίνει αυτό, χρησιμοποιήστε μια ποικιλία αντιισταμινικών.\nΣε καθαρά ιογενή αρθρίτιδα, η θεραπεία πρέπει να είναι συμπτωματική και υποστηρικτική, δεδομένου ότι τα αντιβακτηριακά φάρμακα δεν δρουν σε ιούς. Η θεραπεία εδώ στοχεύει, μάλλον, στην αφαίρεση των δυσάρεστων συμπτωμάτων.\nΤα σωστά επιλεγμένα φάρμακα και η τακτική χρήση τους είναι το κλειδί για την επιτυχία. Ο ασθενής πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση σταθερής ανάπαυσης και να ακολουθεί αυστηρές συνθήκες δίαιτας για την επιτυχή καταπολέμηση του αιτιολογικού παράγοντα της νόσου.\nΙδιαίτερη προσοχή δίνεται στη λήψη βιταμινών για τη βελτίωση της ανοσίας και την ενίσχυση των προστατευτικών λειτουργιών του σώματος.\nΗ πρόγνωση για τη θεραπεία της λοιμώδους-αλλεργικής αρθρίτιδας στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ευνοϊκή. Ο κύριος στόχος της θεραπείας είναι η εξάλειψη των συμπτωμάτων και η μείωση της ευαισθησίας του σώματος στο αλλεργιογόνο.\nΔεδομένου ότι η ασθένεια απομακρύνεται γρήγορα με ιατρικές μεθόδους, δεν χρησιμοποιούνται πρόσθετες μέθοδοι θεραπείας, όπως η φυσικοθεραπεία, η φυσική θεραπεία ή η χημειοθεραπεία.\nΔεδομένου ότι η ασθένεια έχει αλλεργική φύση φλεγμονής, μετά την ολοκλήρωσή της, σπάνια σχηματίζονται στις αρθρώσεις οι επίμονες αλλαγές. Αυτό αποκλείει εντελώς τις περιπτώσεις χειρουργικής αγωγής, η οποία πάντοτε συνδυάζεται με υψηλό κίνδυνο, ιδιαίτερα στα παιδιά.\nΟ σκελετός τους δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί πλήρως και η λειτουργία μπορεί να διαταράξει αυτές τις εύθραυστες διαδικασίες ανάπτυξης των οστών και των αρθρώσεων.\nΩς εκ τούτου, η θεραπεία περιλαμβάνει μόνο συντηρητικές μεθόδους για να περιορίσει την ανοσία, και τελικά αφαιρέστε τα μικρόβια από το σώμα.\nΤο μόνο αρνητικό σημείο είναι ότι τα φάρμακα προσπαθούν να εγχυθούν με τη μορφή ενέσεων, κάτι που είναι δυσάρεστο για το παιδί. Αλλά η δράση των φαρμάκων μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα συμβαίνει πιο αργά, και έχει έντονες παρενέργειες.\nΩς εκ τούτου, μια σύντομη σειρά ενέσεων γίνεται πολύ πιο αποτελεσματική από τη χρήση δισκίων για αρκετές εβδομάδες.\nΓια τη θεραπεία της αρθρίτιδας, χρησιμοποιούνται φάρμακα που μπορούν να επηρεάσουν όλους τους παθολογικούς συνδέσμους της νόσου. Σας επιτρέπουν να αποκλείσετε όλα τα μονοπάτια που οδηγούν στον σχηματισμό της φλεγμονώδους διαδικασίας στην αρθρική κάψουλα:\nΠρώτα απ 'όλα, συνταγογραφούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα, τα οποία χορηγούνται με τη μορφή ενδομυϊκών ενέσεων. Μια σύντομη πορεία 3 έως 5 ημερών είναι αρκετή για την εξάλειψη των συμπτωμάτων της νόσου. Στη συνέχεια μπορείτε να μεταβείτε σε τοπικές φόρμες - γέλες ή αλοιφές.\nΕάν διαπιστωθεί η βακτηριακή προέλευση της αρθρίτιδας, συνταγογραφούνται αντιβιοτικά. Τυπικά, η επιλογή σταματά στις πενικιλίνες, οι οποίες έχουν καλή δραστικότητα έναντι του στρεπτόκοκκου.\nΤα αντιισταμινικά συνταγογραφούνται για τη μείωση της υπερβολικής δραστηριότητας του ανοσοποιητικού συστήματος. Ο σκοπός τους οφείλεται στο αλλεργικό συστατικό της νόσου, το οποίο πρέπει να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο.\nΣε σοβαρές περιπτώσεις με την ήττα πολλών αρθρώσεων, είναι απαραίτητο να συνταγογραφηθούν ορμόνες - γλυκοκορτικοειδή. Σας επιτρέπουν να καταστείλετε την φλεγμονώδη διαδικασία λόγω της προσωρινής αναστολής του έργου των ανοσοκυττάρων.\nΑφού μειωθούν τα συμπτώματα, συνταγογραφείται φυσιοθεραπεία - UHF, ένα λέιζερ στην περιοχή της προσβεβλημένης άρθρωσης. Επιταχύνουν τις διαδικασίες επούλωσης που μόλις αρχίζουν στις αρθρικές μεμβράνες.\nΗ εντατική περίοδος θεραπείας συνήθως δεν διαρκεί περισσότερο από μία εβδομάδα, μετά την οποία ο ασθενής ξεκινά μέτρα αποκατάστασης.\nΠαρά το χαμηλό ποσοστό επιπλοκών, είναι απαραίτητο να διεξαχθεί μια σειρά μέτρων για την αποκατάσταση της κινητικότητας. Οποιαδήποτε φλεγμονή στην άρθρωση επηρεάζει την κινητικότητά του, η οποία πρέπει να επιστραφεί:\nΓια τα παιδιά μικρής ηλικίας είναι βέλτιστο να χρησιμοποιήσετε μασάζ, καθώς είναι δύσκολο να πραγματοποιήσετε θεραπευτικές ασκήσεις μαζί τους. Για να γίνει αυτό, χρησιμοποιήστε τεχνικές που στοχεύουν στην παθητική ανάπτυξη των κινήσεων στην άρθρωση.\nΤα μεγαλύτερα παιδιά και οι ενήλικες έχουν συνταγογραφηθεί για φυσική θεραπεία, η οποία, με τη βοήθεια ενός συνόλου ασκήσεων, θα αποκαταστήσει την προηγούμενη ευελιξία και κινητικότητα στην άρθρωση.\nΕκτός από τις τεχνικές, χρησιμοποιείται φυσιοθεραπεία - ηλεκτροφόρηση με ένζυμα, παραφίνες και οζοκερίτες. Θα επιτρέψουν την επιτάχυνση της απορρόφησης των αλλαγών που απομένουν μετά την εξάλειψη της φλεγμονής.\nΟι δραστηριότητες αποκατάστασης πραγματοποιούνται για αρκετές εβδομάδες - εξαρτάται από την αρχική πορεία της αρθρίτιδας. Στη συνέχεια, το παιδί και ο ενήλικας παρατηρούνται για κάποιο χρονικό διάστημα προκειμένου να αποκλειστεί ο σχηματισμός επιπλοκών.\nΣτο μέλλον, συνιστάται στα παιδιά αυτά να συνεχίσουν τη φυσική αγωγή ή τον αθλητισμό προκειμένου να διασφαλίσουν την καλή λειτουργία των αρθρικών και μυϊκών συστημάτων των ποδιών.\nΤο σημαντικότερο προληπτικό μέτρο είναι η σκλήρυνση. Το σκληρυμένο σώμα είναι πολύ αντίθετο σε διάφορες λοιμώξεις.\nΑλλά δεν επιτρέπουν την υποθερμία, επειδή εξαιτίας της μπορείτε να πάρετε μια ιογενή ή μολυσματική ασθένεια. Ως εκ τούτου, το χειμώνα, τα πόδια πρέπει πάντα να είναι ζεστά.\nΤα πόδια είναι τα πιο συχνά εκτεθειμένα σε υποθερμία.\nΑλλεργική αρθρίτιδα στα παιδιά: τι να κάνετε;\nΓεια σας, αγαπητοί αναγνώστες! Σε αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε για μια ασυνήθιστη ασθένεια όπως η αλλεργική αρθρίτιδα στα παιδιά.\nΠολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η αρθρίτιδα είναι μια ασθένεια των ηλικιωμένων. Ωστόσο, ακόμη και τα παιδιά επηρεάζονται.\nΚαι το πιο λυπηρό είναι ότι τα μωρά μπορούν να υποφέρουν από αυτή την ασθένεια. Ας εξετάσουμε λεπτομερώς τα αίτια της νόσου, να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τα πρώτα συμπτώματα και να παρέχουμε την απαραίτητη βοήθεια.\nΗ νόσος εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά και νεογνά που είναι επιρρεπή σε αλλεργικές εκδηλώσεις.\nΗ κύρια αιτία της νόσου - μια παραβίαση του ανοσοποιητικού συστήματος. Για να προκαλέσει μια τέτοια αποτυχία μπορεί να είναι όλα τα είδη των ερεθισμάτων.\nΑυτές περιλαμβάνουν τη σκόνη, τα τρόφιμα, τη γύρη, τα χημικά οικιακής χρήσης, ορισμένα φάρμακα, οργή των ζώων.\nΕάν ένα αλλεργιογόνο εισέλθει στο σώμα του μωρού, το ανοσοποιητικό σύστημα παράγει άμεσα αντισώματα.\nΑυτές οι πρωτεϊνικές ενώσεις εκτελούν προστατευτική λειτουργία. Αλλά όταν εξασθενεί η ανοσία, μπορεί να συσσωρευτεί στις αρθρώσεις. Και αυτή η διαδικασία αναπόφευκτα συνεπάγεται φλεγμονή.\nΙοί - άλλη αιτία της νόσου. Μια οξεία μορφή ασθένειας που μεταφέρεται από ένα παιδί μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη αλλεργικής αρθρίτιδας στο μέλλον.\nΣυγκεκριμένα, εάν υπήρχε η στρεπτοκοκκική φύση της νόσου.\nΟι γιατροί έδωσαν την εξήγησή τους σε αυτό το φαινόμενο. Όπως γνωρίζετε, το ανοσοποιητικό σύστημα αποκρίνεται στο ερέθισμα, στον σχηματισμό προστατευτικών αντισωμάτων.\nΈνας σημαντικός αριθμός μικροοργανισμών είναι πολύ παρόμοιος σε δομή με τα κύτταρα των αρθρώσεων και των οργάνων.\nΗ πρώτη επαφή με το ερέθισμα δεν έχει ιδιαίτερες παθολογικές ανωμαλίες. Το ανοσοποιητικό σύστημα «εξοικειώνεται» με τον παθογόνο παράγοντα και παράγει μια μικρή ποσότητα πρωτεΐνης.\nΩστόσο, η επαναλαμβανόμενη χορήγηση του αλλεργιογόνου προκαλεί βίαιη αντίδραση στους αμυντικούς μηχανισμούς. Η ανοσία αρχίζει να επιτίθεται στο ερέθισμα, προκαλώντας βλάβη ακόμα και στα ίδια του τα κύτταρα.\nΣηματοδοτεί ότι το μωρό σας είναι άρρωστο\nΑναγνωρίζοντας την αλλεργική αρθρίτιδα στα ψίχουλα είναι εξαιρετικά δύσκολη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν είναι όλα τα παιδιά σε θέση να δώσουν μια σωστή εκτίμηση της κατάστασής τους.\nΜπορεί να είναι σιωπηλοί για το γεγονός ότι διαταράσσονται από τον πόνο, αλλά η διάθεσή τους αλλάζει σημαντικά. Αυτό εκφράζεται με την απροθυμία να κινηθούν για άλλη μια φορά, την άρνηση των τροφίμων και την ιδιότροπη συμπεριφορά.\nΌλοι οι γονείς δεν μπορούν να αναγνωρίσουν αμέσως τα συμπτώματα που αναφέρουν την ασθένεια του μωρού.\nΩστόσο, υπάρχουν μερικά ακόμα αξιοσημείωτα σημάδια που υποδηλώνουν αλλεργική αρθρίτιδα: σάπια, οίδημα και δύσκαμπτη κίνηση το πρωί.\nΗ ασθένεια χαρακτηρίζεται από μια οξεία έναρξη. Εξαιρετικά σπάνια ασθένεια αναπτύσσεται για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι 4-12 ημέρες. Η αντίδραση προκαλεί την επανεισδοχή του ερεθίσματος στο σώμα.\nΟι περισσότερες φορές επηρεάζονται οι μεγάλες αρθρώσεις. Υπάρχει πόνος κατά το περπάτημα, ψηλά και μετά τον ύπνο, όταν οι αρθρώσεις έχουν παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα.\nΜπορεί να υπάρχει εξάνθημα, φαγούρα και ακόμη και κνίδωση. Η ασθένεια συχνά συνοδεύεται από υπεραιμία ιστού, επιπεφυκίτιδα και οίδημα.\nΕκτός από πολλά μη ειδικά συμπτώματα, όπως πυρετό, διάρροια, ναυτία, οδυνηρή αίσθημα παλμών και έμετο.\nΥπό την παρουσία χρόνιων αλλεργικών ασθενειών, είναι δυνατή μια εξάρθρωση. Αυτό είναι κυρίως ατοπική δερματίτιδα και βρογχικό άσθμα.\nΗ αρθρίτιδα στα παιδιά είναι δύο τύπων\nΣε οξεία μορφή, οι οδυνηρές αισθήσεις είναι έντονες, που συμπληρώνονται από σοβαρό οίδημα, υπεραιμία και εξιδρώματα. Οι περισσότερες φορές υποφέρουν αρκετές αρθρώσεις.\nΆλλα συμπτώματα αλλεργικής αντίδρασης μπορεί να εμφανιστούν. Αυτά περιλαμβάνουν αγγειοοίδημα και επιπλοκές του άσθματος.\nΜερικές φορές υπάρχει φλεγμονή του αρθρικού σάκου και των αρθρικών μεμβρανών.\nΗ σωστή επιλογή και κατά τη διάρκεια της ιατρικής βοήθειας βοηθά να σταματήσουν οι εκδηλώσεις της νόσου.\nΥποξεία, ή όπως ονομάζεται - παρατεταμένη αλλεργική αρθρίτιδα, θεωρείται σπάνιο περιστατικό.\nΑναπτύσσεται σταδιακά και έχει σοβαρά συμπτώματα. Δημιουργείται υπό την επίδραση του φαρμακευτικού ερεθισμού.\nΣυνοδεύεται από έντονο πόνο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, χορηγούμενα παυσίπονα και φάρμακα που περιέχουν ορμόνες.\nΗ παρατεταμένη πορεία της νόσου συμβάλλει στην ανάπτυξη ανεπανόρθωτων αποκλίσεων. Αυτά περιλαμβάνουν τη νέκρωση και την παραμόρφωση της επιφάνειας της άρθρωσης.\nΗ αρθρίτιδα αυτού του τύπου έχει κοινά σημεία με τη λοιμώδη αλλεργική αρθρίτιδα στα παιδιά. Για αυτά τα δύο είδη χαρακτηρίζεται από οξεία πορεία.\nΑλλά συνήθως είναι δυνατόν να διαγνωστεί η ασθένεια χωρίς πολύ μεγάλη δυσκολία. Υπάρχει μια ορατή αλληλουχία μεταξύ της εισόδου του ερεθιστικού στο σώμα του παιδιού και της εξέλιξης της πάθησης.\nΤο αλλεργικό ιστορικό επιτρέπει επίσης στον γιατρό να συντάξει μια αναφορά. Είναι απαραίτητο να μάθετε από ένα μικρό ασθενή αν είναι επιρρεπής σε οποιοδήποτε από τα υπάρχοντα είδη αλλεργιών, εποχική ρινοκολπίτιδα, βρογχικό άσθμα και άλλες ασθένειες.\nΟ πλήρης αριθμός αίματος μπορεί να παρουσιάσει αυξημένα επίπεδα λευκοκυττάρων και ηωσινοφίλων.\nΣε μια τέτοια περίπτωση χρησιμοποιείται υπερηχογράφημα της άρθρωσης.\nΥπάρχει μια εκδήλωση φλεγμονής των βλεννών σάκων και της αρθραιμίας.\nΗ αρθρική κοιλότητα μπορεί να επεκταθεί και το υγρό σε αυτό γίνεται ετερογενές και θολό.\nΤέτοια συμπτώματα βοηθούν επίσης στη διάγνωση της αλλεργικής αρθρίτιδας σε ένα μικρό ασθενή.\nΣε εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί διαγνωστική διάτρηση άρθρωσης. Χάρη σε αυτή τη μέθοδο, βρέθηκαν προστατευτικές πρωτεΐνες, ειδικά κυκλοφορούντα ανοσοσυμπλέγματα και ηωσινόφιλα.\nπλήρη εξάλειψη του ερεθίσματος ·\nυπόλοιπο της πληγείσας περιοχής.\nχρήση αντιισταμινικών (Claritin, Diazolin).\nμε την αναποτελεσματικότητα των αντιισταμινικών φαρμάκων να χρησιμοποιούν ορμονικά φάρμακα (πρεδνιζολόνη) ·\nΣυνήθως, μια τέτοια θεραπεία αμέσως ανακουφίζει τα συμπτώματα. Δεν χρειάζεται πρόσθετες μεθόδους θεραπείας. Για παράδειγμα, φυσιοθεραπεία ή φυσιοθεραπεία.\nΤα συμπτώματα της νόσου σε οξεία αρθρίτιδα σταματούν στην αρχή της θεραπείας. Το ίδιο ισχύει και για τη ροή του υποξενού τύπου αρθρίτιδας. Η προκύπτουσα φλεγμονή διακόπτεται αμέσως μετά την έναρξη της θεραπείας.\nΗ πρόληψη ασθενειών συνεπάγεται ένα πλήρες φράγμα κατά της επανεμφάνισης του ερεθίσματος μέσα στο σώμα.\nΕάν το μωρό έχει αλλεργικές ασθένειες, θα πρέπει να παρακολουθείται από γιατρό.\nΌταν ένα παιδί που πάσχει από αλλεργίες λαμβάνει ιατρική, τότε, κατά κανόνα, χρησιμοποιείται μαζί με αντιισταμινικά φάρμακα.\nΕάν έχει προηγουμένως εμφανιστεί αλλεργική αντίδραση με μορφή αρθρίτιδας σε οποιοδήποτε αντιγόνο, η ακόλουθη χορήγηση μπορεί να προκαλέσει σοβαρή μορφή της νόσου.\nΑλλεργική αρθρίτιδα στα παιδιά: αιτίες του\nΥπάρχουν δύο τύποι αρθρίτιδας που προκαλούνται από μια αλλεργική αντίδραση του σώματος: στην πραγματικότητα, η αλλεργική αρθρίτιδα και η λοιμώδης-αλλεργική αρθρίτιδα, η οποία δεν πρέπει να συγχέεται. Η λοιμώδης-αλλεργική και η αλλεργική αρθρίτιδα έχουν παρόμοια πορεία και συμπτώματα. Εξετάστε και τους δύο τύπους.\nΗ αιτία της ανάπτυξης αλλεργικής αρθρίτιδας είναι ένα ελάττωμα στο ανοσοποιητικό σύστημα, με αποτέλεσμα ένα άτομο να αναπτύξει μια ατομική υπερευαισθησία ή δυσανεξία σε ορισμένα τρόφιμα, γύρη, τρίχες ζώων, ορισμένα φάρμακα κλπ. Όταν αυτά τα αλλεργιογόνα εισέλθουν ξανά στο σώμα, παράγουν αντισώματα που συνδυάζονται με την ξένη ουσία και αποτίθενται σε διάφορους ιστούς. Όταν εναποτίθενται στον αρθρικό ιστό, αναπτύσσεται μια φλεγμονώδης διαδικασία, συνοδευόμενη από συμπτώματα αρθρίτιδας.\nΌταν το αλλεργιογόνο εισέρχεται πρώτα στο σώμα, η αλλεργική αρθρίτιδα συνήθως δεν αναπτύσσεται: αφού το πρώτο αλλεργιογόνο εισέλθει στο σώμα, σχηματίζεται ανοσοαπόκριση στην ουσία. Η αλλεργική αρθρίτιδα είναι ευαίσθητη σε άτομα επιρρεπή σε αλλεργίες: αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αλλεργική αρθρίτιδα εντοπίζεται συχνότερα στην παιδική ηλικία.\nΤα συμπτώματα της αλλεργικής αρθρίτιδας περιλαμβάνουν:\nοξεία έναρξη της νόσου, που εκδηλώνεται αμέσως μετά την κατάποση ενός αλλεργιογόνου.\nοι μεγάλες αρθρώσεις επηρεάζονται: ο πόνος είναι ιδιαίτερα επιδεινωμένος κατά τη διάρκεια της κίνησης και μετά την ηρεμία.\nοι πληγείσες αρθρώσεις διογκώνονται, η θερμοκρασία των ιστών πάνω από αυτά αυξάνεται.\nυπάρχει αλλεργικό εξάνθημα στο δέρμα και κνησμός.\nη νόσος μπορεί να συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα αλλεργίας: αγγειοοίδημα, βρογχόσπασμο,\nναυτία και έμετος, πυρετός, διάρροια, ταχυκαρδία είναι δυνατά.\nΗ διάγνωση της αλλεργικής αρθρίτιδας συνήθως δεν προκαλεί δυσκολίες, καθώς υπάρχει σαφής σχέση μεταξύ των επιδράσεων στο σώμα των αλλεργιογόνων και της εμφάνισης οξείας συμπτωμάτων της νόσου. Στο ιστορικό του ασθενούς με αλλεργική αρθρίτιδα, το άγχος του βρογχικού άσθματος, οι τροφές ή οι αλλεργίες φαρμάκων είναι αρκετά συχνές.\nΟ πλήρης αριθμός αίματος δείχνει ελαφρά αύξηση των ESR, των ηωσινοφίλων και των λευκοκυττάρων. Η ακτινογραφία δεν δείχνει αλλαγές στους ιστούς των αρθρώσεων. Στην αλλεργική αρθρίτιδα, οι ιστοί γύρω από τις πληγείσες αρθρώσεις διογκώνονται, η έκχυση και τα ιζήματα εμφανίζονται στο υγρό της άρθρωσης. Η αλλεργική αρθρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε οξεία και υποξεία μορφή.\nΣτην οξεία μορφή της αλλεργικής αρθρίτιδας, η ασθένεια εκδηλώνεται από αιφνίδια πρήξιμο των ιστών γύρω από τους αρθρωτούς αρθρώσεις και έντονο πόνο σε αυτά. Η οξεία μορφή της νόσου μπορεί να περιπλέκεται από αγγειοοίδημα, από επίθεση βρογχικού άσθματος κ.λπ. Όλα τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν την οξεία μορφή αλλεργικής αρθρίτιδας, σταματούν γρήγορα με την κατάλληλη θεραπεία.\nΗ υποξεία μορφή αλλεργικής αρθρίτιδας αναπτύσσεται πιο συχνά όταν παίρνετε φάρμακα, για τα οποία ένα άτομο αναπτύσσει αδιαλλαξία ατομικά. Η θεραπεία με αυτή τη μορφή της νόσου απαιτεί το διορισμό φαρμάκων για τον πόνο και τα ορμονικά φάρμακα. Με παρατεταμένη πορεία αλλεργικής αρθρίτιδας είναι δυνατόν να γίνουν μη αναστρέψιμες μεταβολές στις αρθρώσεις - παραμόρφωση της επιφάνειάς τους, εμφάνιση εστίας νέκρωσης.\nΓια τη θεραπεία της αλλεργικής αρθρίτιδας:\n1) είναι απαραίτητο να σταματήσει επειγόντως τα αποτελέσματα του αλλεργιογόνου στον ασθενή.\n2) δώστε στον ασθενή αντιισταμινικά (εάν ένα αντιισταμινικό είναι αναποτελεσματικό, οι ορμόνες μπορούν να συνταγογραφηθούν από γιατρό).\n3) με σοβαρό πόνο στις αρθρώσεις συνταγογραφούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.\n4) πρέπει να εξασφαλίσετε το υπόλοιπο των προσβεβλημένων αρθρώσεων.\nΣυνήθως, στην αρχή της θεραπείας της αλλεργικής αρθρίτιδας με φάρμακα, όλα τα συμπτώματα εξαφανίζονται γρήγορα, επομένως δεν υπάρχει ανάγκη εφαρμογής φυσιοθεραπευτικών μεθόδων θεραπείας. Η πρόγνωση της νόσου είναι ευνοϊκή.\nΗ πρόληψη της εμφάνισης αλλεργικής αρθρίτιδας είναι η πρόληψη της εισόδου του αλλεργιογόνου στο σώμα, καθώς απειλεί με την ανάπτυξη αλλεργικής αρθρίτιδας σε πιο σοβαρή μορφή.\nΟι αιτίες της λοιμώδους-αλλεργικής αρθρίτιδας δεν έχουν τεκμηριωθεί πλήρως. Θεωρείται ότι αυτός ο τύπος αρθρίτιδας είναι πιο συχνά μια αντίδραση σε μια λοίμωξη που αναπτύσσεται στο ρινοφάρυγγα. Η λοιμώδης-αλλεργική αρθρίτιδα ονομάζεται επίσης μετά-αγγειική πολυαρθρίτιδα και λοιμώδης ρευματισμός. Συνήθως, η λοιμώδης-αλλεργική αρθρίτιδα εκδηλώνεται σε άτομα που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στον αιτιολογικό παράγοντα μίας μολυσματικής νόσου. Αυτός ο τύπος αρθρίτιδας μπορεί να συμβεί 10-15 ημέρες μετά από μολυσματική ασθένεια.\nΤα παιδιά με λοιμώδη-αλλεργική αρθρίτιδα είναι πιο ευαίσθητα από τους ενήλικες και οι γυναίκες περισσότερο από τους άνδρες. Αυτή η ασθένεια εντοπίστηκε και περιγράφηκε για πρώτη φορά σε ενήλικα.\nΣτη λοιμώδη αλλεργική αρθρίτιδα, τα παιδιά αναπτύσσουν οξεία ή υποξεία φλεγμονή της αρθρικής μεμβράνης, προκαλώντας αρκετές αρθρώσεις (οι μικρές και μεγάλες αρθρώσεις μπορεί να εμπλέκονται στη φλεγμονώδη διαδικασία). Ταυτόχρονα, στις αρθρώσεις παρατηρείται ασθενής ή μέτριος πόνος.\nΣτην ακτινογραφία δεν ανιχνεύονται ανωμαλίες στις αρθρώσεις, δεν υπάρχουν λειτουργικές βλάβες (δεν υπάρχει αρθρική δυσπλασία). Το αρθρικό υγρό σε αυτή τη νόσο έχει τη συνήθη σύνθεση και το ιξώδες. Η φλεγμονή των αρθρώσεων εξαφανίζεται μετά από λίγο και εξαφανίζεται χωρίς ίχνος και υπολειμματικά αποτελέσματα · δεν προκαλείται βλάβη στα εσωτερικά όργανα αυτής της νόσου.\nΚατά την οξεία έναρξη της νόσου, ο πυρετός του ασθενούς, μπορεί να εμφανιστεί ένα αλλεργικό εξάνθημα, παρατηρούνται διαταραχές στη γενική κατάσταση του σώματος. Στο σώμα, αυξημένο ESR, αυξημένα επίπεδα ουδετερόφιλων κοκκιοκυττάρων, στρεπτοκοκκικό αντίσωμα και τίτλοι ηωσινόφιλων στο αίμα. Η ασθένεια περνά μέσα σε 2-3 εβδομάδες.\nΣτην περίπτωση υποξείας πορείας της νόσου, η παθολογική κατάσταση του σώματος παρατηρείται εντός 4-6 εβδομάδων. Στην ανάλυση του αίματος συνήθως οι ανωμαλίες είναι ήπιες.\nΣε ένα παιδί με μολυσματική αλλεργική αρθρίτιδα, είναι πιθανά τα ακόλουθα συμπτώματα:\nτο παιδί είναι συνεχώς νευρικός και άτακτος.\nπερπατάει με ένα χνούδι, προσπαθεί να μην χρησιμοποιήσει τα χέρια του.\nπαραπονείται για πόνο στα χέρια ή τα πόδια.\nΗ λοιμώδης-αλλεργική αρθρίτιδα δεν είναι εύκολο να διαφοροποιηθεί με άλλες μορφές αρθρίτιδας. Δεδομένου ότι οι διαγνωστικές μέθοδοι αυτής της παθολογίας δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί.\nΗ διάγνωση της λοιμώδους-αλλεργικής αρθρίτιδας γίνεται μετά τον αποκλεισμό όλων των παρόμοιων ασθενειών με βάση την απουσία αλλαγών στα όργανα (με εξαίρεση τη φλεγμονή των ίδιων των αρθρώσεων) και μια ταχεία αντίστροφη εξέλιξη. Η λοιμώδης-αλλεργική αρθρίτιδα σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει υποτροπές. Η πρόγνωση της νόσου είναι ευνοϊκή.\nΣτη θεραπεία αυτής της νόσου, η χρήση γλυκοκορτικοειδών ή η χορήγηση φαρμάκων στο εσωτερικό της άρθρωσης θα είναι περιττή. Για τη θεραπεία της λοιμώδους-αλλεργικής αρθρίτιδας, χρησιμοποιούνται αντιφλεγμονώδη (ασπιρίνη ή brufen), αντιμικροβιακά και αναστέλλουν την ανάπτυξη φαρμάκων αλλεργικής αντίδρασης (υπερστίνης ή διφαινυδραμίνης). Η πενικιλίνη ή η ερυθρομυκίνη (σε περίπτωση δυσανεξίας στη πενικιλίνη) συνταγογραφείται από αντιβιοτικά για 7-10 ημέρες.\nΓια την πρόληψη της λοιμώδους-αλλεργικής αρθρίτιδας, είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί έγκαιρα και πλήρως η θεραπεία των μολυσματικών ασθενειών με την υποχρεωτική αποκατάσταση των εστιών της λοίμωξης. Ειδικά με λοιμώξεις του αναπνευστικού και στρεπτοκοκκικές ή σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις - αυτά τα παθογόνα είναι συχνά αλλεργιογόνα, τα οποία προκαλούν την ανάπτυξη μολυσματικής αλλεργικής αρθρίτιδας.\nΣτη διαφοροποίηση της αλλεργικής και μολυσματικής αλλεργικής αρθρίτιδας από άλλους τύπους αρθρίτιδας, σημαντικό ρόλο παίζει το ιστορικό αλλεργιών οποιασδήποτε φύσης ή μολυσματικής νόσου, αντίστοιχα. Με σωστή διάγνωση και έγκαιρη θεραπεία, αυτές οι ασθένειες δεν οδηγούν σε βλάβη των αρθρώσεων ή των εσωτερικών οργάνων ενός ατόμου. Ως εκ τούτου, είναι εξαιρετικά σημαντικό να επικοινωνήσετε με έναν εξειδικευμένο ιατρό στην παραμικρή εκδήλωση συμπτωμάτων της βλάβης των αρθρώσεων.\nΚλινικές διαφορές στην αλλεργική και λοιμώδη αλλεργική αρθρίτιδα\nΗ αυξημένη ευαισθησία του σώματος σε μεμονωμένα τρόφιμα, η έκθεση σε σκόνη ή χημικά συνήθως εκφράζεται με τη μορφή ρινίτιδας, βήχα και δακρύρροιας. Αλλά αν αυτά τα συμπτώματα συμπληρώνονται από δυσφορία και πόνο στις αρθρώσεις, τότε υπάρχει μια σαφής σύνδεση μεταξύ των αλλεργιών και της αρθρίτιδας. Αυτή η ασθένεια μπορεί να είναι ανεξάρτητη, δηλαδή να αναπτύσσεται σε σχέση με τα ελαττώματα του ανοσοποιητικού συστήματος ή μολυσματικά.\nΑιτιολογία της αλλεργίας και της αρθρίτιδας\nΗ κύρια αιτία αλλεργικής βλάβης στις αρθρώσεις συνδέεται με δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Ουσίες που γίνονται αντιληπτές από το σώμα ως ξένα, εναποτίθενται στους αρθρικούς ιστούς, προκαλώντας φλεγμονή και συμπτώματα που το χαρακτηρίζουν. Η συμβίωση των αλλεργιών και της αρθρίτιδας συχνά εκδηλώνεται στο πλαίσιο της δράσης των απτενών - ουσιών που προκαλούν παθολογικές αντιδράσεις όταν συνδυάζονται με άλλους παράγοντες, όπως πρωτεΐνες πλάσματος.\nΣτα παιδιά, παρατηρείται συχνά ευαισθησία σε μεμονωμένα παθογόνα μολυσματικών ασθενειών, συνήθως στο ρινοφάρυγγα. Σε αυτή την περίπτωση, η αλλεργία και η αρθρίτιδα είναι αντίδραση στη δράση της λοίμωξης, με το 90% των αλλεργιογόνων να δρουν ως αιτιολογικοί παράγοντες σταφυλοκοκκικής και στρεπτόκοκκης φύσης. Με την ανεπαρκή αποκατάσταση φλεγμονώδους εστίας κατά τη θεραπεία ασθενειών του ρινοφάρυγγα (ιγμορίτιδα, βρογχίτιδα, στηθάγχη), η μολυσματική-αλλεργική αρθρίτιδα θα επαναληφθεί, ειδικά μεταξύ των παιδιών.\nΣύγκριση κλινικών χαρακτηριστικών\nΠαρά την παρόμοια συμπτωματική εικόνα αυτών των ασθενειών, το θεραπευτικό σχήμα μπορεί να ποικίλει σημαντικά. Εάν η λοιμώδης-αλλεργική αρθρίτιδα απαιτεί πλήρη σειρά αντιβιοτικών, τότε η συνηθισμένη μορφή περιλαμβάνει τη χρήση πιο καλοήθων φαρμάκων.\nΜια ειδική προσέγγιση απαιτεί τη θεραπεία της νόσου σε παιδιά με υπερευαισθησία στα αλλεργιογόνα. Μερικά φάρμακα μπορεί να είναι παράγοντες που προκαλούν τη δευτερογενή παθολογική επίδραση των απτινών, γεγονός που επιδεινώνει την πορεία της νόσου και περιπλέκει τη θεραπεία.\nΗ αλλεργική αρθρίτιδα είναι ένας από τους τύπους φλεγμονής των αρθρώσεων, που προκαλείται από την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος στα αλλεργιογόνα στο σώμα. Ο πιο συχνός αιτιολογικός παράγοντας της νόσου αυτής είναι οι πρωτεΐνες, οι οποίες αποτελούν μέρος φαρμακευτικών παρασκευασμάτων και λαμβάνονται με εξώθηση από οργανισμούς ζωικής προέλευσης ή με ομόλογη φύση προέλευσης.\nΗ αλλεργική αρθρίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί σε σχέση με άλλες εκδηλώσεις με την ήττα άλλων ανθρώπινων οργάνων και συστημάτων. Ωστόσο, εάν εντοπίσετε αμέσως αλλεργική αρθρίτιδα και αρχίσετε τη θεραπεία, τότε αυτή η ασθένεια είναι αρκετά εύκολο να θεραπευτεί και να σταματήσει τις παθολογικές αλλαγές στις αρθρώσεις.\nΗ αλλεργική αρθρίτιδα εκδηλώνεται ήδη στα πρώτα στάδια της ανάπτυξής της με σαφήνεια. Αυτή η ασθένεια χαρακτηρίζεται από: πρήξιμο και πόνο στις αρθρώσεις. Τις περισσότερες φορές, η νόσος επηρεάζει τουλάχιστον δύο ενώσεις την ίδια στιγμή, αλλά υπάρχουν περισσότερες πληγείσες περιοχές. Σχεδόν το πενήντα τοις εκατό των αρθρώσεων επηρεάζονται από τη φλεγμονή στις οξείες αλλεργίες στον ορό.\nΑνάλογα με τη δόση των αλλεργιογόνων στο σώμα, μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα αλλεργικής αρθρίτιδας. Αυτό μπορεί να συμβεί αρκετές ώρες μετά την ένεση και δεκαπέντε έως είκοσι ημέρες αργότερα.\nΗ αλλεργική αρθρίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί ως αδράνεια, η οποία οφείλεται στον πόνο. Επιπλέον, παρά το γεγονός ότι οι αρθρώσεις επηρεάζονται συνήθως σε μια συμμετρική ακολουθία, η ένταση του πόνου μπορεί να είναι διαφορετική στις αρθρώσεις στα διαφορετικά άκρα.\nΠοια άλλα συμπτώματα είναι η αλλεργική αρθρίτιδα; Πολλοί και, κατά κανόνα, όλα αυτά τα συμπτώματα ονομάζονται ασθένεια ορού. Έτσι, η αλλεργική αρθρίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί σε: αλλοιώσεις του δέρματος γύρω από τα μάτια (εμφανίζεται ένα εξάνθημα, μερικές φορές μοιάζει με έκζεμα και μερικές φορές κνίδωση) με χαρακτηριστική κνησμώδη αίσθηση. Και σε αυτή την περίπτωση, χωρίς πρόσθετες έρευνες και δερματικές δοκιμές, είναι πρακτικά αδύνατο να καθοριστεί μια ακριβής διάγνωση. Συμβαίνει ότι η αλλεργική αρθρίτιδα επηρεάζει την αναπνευστική οδό και στη συνέχεια η ρινίτιδα, το συχνό φτάρνισμα, η αυξημένη έκκριση βλέννας και η καύση στον ρινικό βλεννογόνο γίνονται τα συμπτώματά της.\nΤα συμπτώματα της βλάβης των ματιών με αλλεργική αρθρίτιδα εκδηλώνονται μέσω επιπεφυκίτιδας, βλεφαρίτιδας, τα οποία χαρακτηρίζονται από τεράστιο σκίσιμο, οξεία αντίδραση των ματιών στο φως, ερυθρότητα των βλεφάρων, φαγούρα γύρω από τα μάτια. Επίσης, με την αλλεργική αρθρίτιδα, μπορεί να αναπτυχθεί ο βρογχόσπασμος (στην περίπτωση αυτή εμφανίζεται μια απότομη στένωση των βρόγχων, η αναπνοή γίνεται δύσκολη, αφού η αναπνευστική κάθαρση μειώνεται).\nΓια να διαπιστωθεί η αλλεργική αρθρίτιδα, είναι απαραίτητο πρώτα απ 'όλα να προσδιοριστεί η εξέλιξη των χαρακτηριστικών σημείων ή, με άλλα λόγια, να γίνει μια κλινική εικόνα που εμφανίζεται μετά την χορήγηση ορών ή άλλων φαρμάκων με αλλεργιογόνα (πρωτεϊνικά συστατικά) στο σώμα του ασθενούς.\nΤο δεύτερο στάδιο της διάγνωσης, μετά από προσεκτική συλλογή του ιστορικού, είναι απαραίτητο να αποκλειστούν όλες οι άλλες ασθένειες με παρόμοιες συμπτωματικές εκδηλώσεις. Είναι επίσης απαραίτητο να διαχωριστούν άλλοι τύποι αρθρίτιδας από αλλεργία (η έλλειψη μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε μορφή αρθρίτιδας, και όχι μόνο μετά τη χορήγηση αλλεργιογόνων πρωτεϊνών).\nΌταν υπάρχει αμφιβολία για τη διάγνωση της αλλεργικής αρθρίτιδας, ο γιατρός συνταγογραφεί μια δοκιμαστική θεραπεία, στην οποία η διάγνωση είτε επιβεβαιώνεται είτε ενοχλείται εντελώς.\nΗ μέθοδος πρόληψης της αλλεργικής αρθρίτιδας περιλαμβάνει τη χρήση βιολογικών προϊόντων με υψηλής ποιότητας καθαρισμό αλλεργιογόνων πρωτεϊνών ζωικής προέλευσης. Και για να αποφευχθεί η οξεία επανεμφάνιση της ασθένειας στον ορό, συνιστάται να αποκλείεται η χρήση ορών από την πορεία της θεραπείας.\nΟ κύριος στόχος των θεραπευτικών μεθόδων για την αλλεργική αρθρίτιδα είναι η πλήρης εξάλειψη των συμπτωμάτων και η μείωση της υπερευαισθησίας του σώματος στα αλλεργιογόνα πρωτεΐνης ορού γάλακτος.\nΣτην αρχή, για την ανακούφιση από τα συμπτώματα, χρησιμοποιούνται αντιισταμινικά, όπως η διφαινυδραμίνη, το υπερστίνη, το pipolfen και άλλα. Με σοβαρό πόνο, ο γιατρός συνταγογραφεί επινεπρίνη (αδρεναλίνη), κορτικοστεροειδή και φάρμακα που εξαλείφουν τις δυσλειτουργίες των συστημάτων του σώματος που προκαλούνται από αλλεργική αρθρίτιδα (καρδιαγγειακό σύστημα, αναπνευστικό σύστημα κλπ.).\nΑλλεργική αρθρίτιδα στα συμπτώματα των παιδιών\nΟ επικεφαλής του Ινστιτούτου Κοινών Ασθενειών: "Θα εκπλαγείτε με το πόσο εύκολο είναι να θεραπεύσετε τις αρθρώσεις απλά παίρνοντας την κάθε μέρα.\nΗ αλλεργική αρθρίτιδα, τα συμπτώματα και η θεραπεία της οποίας θα περιγραφούν αργότερα, συμβαίνουν εν μέσω αυξημένης ευαισθησίας του σώματος σε ξένες ουσίες και προϊόντα αποσύνθεσης τους. Μπορεί να αναπτυχθεί στο πλαίσιο οποιασδήποτε αλλεργικής αντίδρασης και να γίνει μία από τις εκδηλώσεις του συνδρόμου του ορού - η αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος στην εισαγωγή φαρμάκων. Οι αλλεργίες στη γύρη μπορούν επίσης να προκαλέσουν βλάβη στις αρθρώσεις. Η αρθρίτιδα αναπτύσσεται στο πλαίσιο των αρνητικών αντιδράσεων του οργανισμού στα προϊόντα διατροφής, τα ναρκωτικά:\nΗ επαφή με χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στη φαρμακολογική, κλωστοϋφαντουργική ή πετροχημική βιομηχανία μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Αυτό εξηγείται από την παραβίαση των λειτουργιών του ανοσοποιητικού συστήματος, στις οποίες αντιδρά σωστά σε υγιή κύτταρα, καταστέλλοντας και καταστρέφοντάς τα. Υπό την επίδραση ενός αλλεργιογόνου στο σώμα, παράγονται αντισώματα και ανοσοσυμπλέγματα, τα οποία εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και εισέρχονται στην αρθρική κοιλότητα. Η συσσώρευσή τους συμβάλλει στην ανάπτυξη της φλεγμονώδους διαδικασίας, η οποία ονομάζεται αλλεργική αρθρίτιδα. Η εναπόθεση τέτοιων ουσιών στους ιστούς είναι συνέπεια συγγενών ελαττωμάτων του ανοσοποιητικού συστήματος.\nΑυτή η μορφή αρθρίτιδας προχωρεί με τον ίδιο τρόπο όπως η αλλεργική αρθραιμία - φλεγμονή της αρθρικής μεμβράνης. Ο μηχανισμός ανάπτυξης της παθολογικής διαδικασίας είναι παρόμοιος με την παθογένεση οποιασδήποτε ανοσολογικής αντίδρασης. Η αλλεργική αρθρίτιδα στα παιδιά μπορεί να εξελιχθεί ταχέως, αλλά συχνότερα τα συμπτώματα εμφανίζονται αρκετές ημέρες μετά την είσοδο του αλλεργιογόνου στο σώμα. Μεταξύ των ενηλίκων, οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες σε αυτή την ασθένεια. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι αρθρώσεις επηρεάζονται από την επαναλαμβανόμενη χορήγηση του ίδιου ορού.\nΤο πρώτο σημάδι αλλεργικής αρθρίτιδας είναι η γενική αδυναμία, η οποία στη συνέχεια συμπληρώνεται με ταχυκαρδία, δακρύρροια και πυρετό. Πολλοί ασθενείς μπερδεύουν τα πρώτα στάδια της νόσου με κρύο. Η εμφάνιση του πόνου στις αρθρώσεις, οι άνθρωποι εξηγούν την παρουσία χρόνιας αρθρίτιδας ή μεταβολές που σχετίζονται με την ηλικία στο σώμα. Στα μεταγενέστερα στάδια εμφανίζεται ένα κοκκινωπό εξάνθημα στο δέρμα, το οποίο συνοδεύεται από κνησμό και καύση.\nΜετά τη χορήγηση του ορού φαρμάκου, μπορεί να παρατηρηθεί αύξηση στους λεμφαδένες που βρίσκονται κοντά στο σημείο της ένεσης. Ταυτόχρονα, οι αρθρώσεις αρχίζουν να φλεγμονώνονται, οι περισσότερες φορές οι μεγαλύτερες από αυτές εμπλέκονται στην παθολογική διαδικασία. Διογκώνονται και αρχίζουν να βλάπτουν με κάθε κίνηση. Η τοπική θερμοκρασία αυξάνεται, το δέρμα σφίγγει και κοκκινίζει. Ο πόνος έχει διαφορετικό χαρακτήρα, συνήθως πονώντας. Η επίθεση μπορεί να προκληθεί από αιφνίδια κίνηση και αυξημένη σωματική άσκηση. Ένα φλεγμονώδες υγρό συσσωρεύεται στην κοιλότητα των αρθρώσεων, η επιγονατίδα γίνεται παθολογική κινητικότητα, οι γιατροί ονομάζουν αυτή την κατάσταση ψηφοφορίας και την θεωρούν την κύρια εκδήλωση της αρθρίτιδας. Οι περιβάλλοντες ιστοί διογκώνονται και φλεγμονώνονται.\nΗ περίοδος της επιδείνωσης διαρκεί όχι περισσότερο από 3 ημέρες, μετά την οποία τα συμπτώματα της εξαφανίζονται αυθόρμητα. Αυτό διευκολύνεται από τον τερματισμό της εισόδου του αλλεργιογόνου στο σώμα, που διακρίνει την αλλεργική αρθρίτιδα στα παιδιά από άλλες ασθένειες του μυοσκελετικού συστήματος.\nΗ ασθένεια συχνά γίνεται χρόνια, οι επιληπτικές κρίσεις συμβαίνουν στο πλαίσιο της επαναλαμβανόμενης διείσδυσης του αλλεργιογόνου. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτείται θεραπεία για αυτή τη μορφή αρθρίτιδας. Εάν εμφανιστεί οποιοδήποτε είδος ανοσοαπόκρισης, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν αλλεργιολόγο. Κάθε αλλεργία κατά τη διάρκεια μακράς πορείας μπορεί να μετατραπεί σε άσθμα ή αγγειοοίδημα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η αρθρίτιδα παίρνει μια παρατεταμένη και σοβαρή πορεία. Αυτή η μορφή είναι χαρακτηριστική για αντιδράσεις στα φάρμακα. Εμφανίζονται έντονος πόνος στις αρθρώσεις, η φλεγμονή γίνεται έντονη.\nΗ συσσώρευση μιας μεγάλης ποσότητας εξιδρώματος στην κοιλότητα της άρθρωσης μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση των οστικών επιφανειών. Η θεραπεία αυτής της μορφής της νόσου διεξάγεται με τη βοήθεια ορμονικών και αναλγητικών φαρμάκων.\nΠρώτα απ 'όλα, ο γιατρός πρέπει να καθιερώσει τη σύνδεση της φλεγμονώδους διαδικασίας με την πρόσληψη του αλλεργιογόνου στο σώμα. Ο ασθενής θα το βοηθήσει αν παρουσιάσει πληροφορίες σχετικά με προηγούμενες ασθένειες. Κατά την εξωτερική εξέταση υπάρχουν και άλλα σημεία αλλεργίας:\nΟ πλήρης αριθμός αίματος αντικατοπτρίζει την αύξηση του ESR και της μέτριας ηωσινοφιλίας. Όταν ανιχνεύεται υπερήχων των αρθρώσεων:\nθολερό υγρό με ανάρτηση.\nεπέκταση του χώρου των αρθρώσεων.\nΔεν υπάρχουν ανωμαλίες στην εικόνα ακτίνων Χ, καθώς δεν υπάρχει καταστροφή οστικού ιστού.\nΕάν δεν είναι δυνατόν να εντοπιστεί η αιτία της αρθρίτιδας, γίνεται παρακέντηση με επακόλουθη ανάλυση του αρθρικού υγρού. Τα ηωσινόφιλα και τα αντισώματα βρίσκονται στο φλεγμονώδες εξίδρωμα.\nΗ πρόγνωση για τη ζωή και την υγεία στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ευνοϊκή, με εξαίρεση τις βαριές, μακροπρόθεσμες μορφές. Τα σημεία της νόσου εξαφανίζονται αυθόρμητα, η αλλεργική αρθρίτιδα δεν συμβάλλει στην εμφάνιση μη αναστρέψιμων μεταβολών στις αρθρώσεις. Με αυτή την ασθένεια, το παιδί χρειάζεται πολύπλοκη θεραπεία. Αρχίζει με τη λήξη της λήψης του αλλεργιογόνου. Η πληγείσα άρθρωση πρέπει να είναι εντελώς ξεκούραστη. Εφαρμόζεται ένας μαλακός επίδεσμος, συνιστάται η θέρμανση και η εφαρμογή αναισθητικών αλοιφών.\nΕάν ο όγκος του συσσώρευσης της εκκρίσεως στην αρθρική κοιλότητα δεν μειώνεται και οι πόνοι διαταράσσουν το άτομο για μεγάλο χρονικό διάστημα, εφαρμόζονται φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες. Παράλληλα, διεξάγεται θεραπεία συστηματικών αλλεργικών αντιδράσεων με αντιισταμινικά. Τα ΜΣΑΦ ανακουφίζουν από το πρήξιμο, εξαλείφουν τον πόνο και τα σημάδια φλεγμονής. Ωστόσο, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ασθένειες του πεπτικού συστήματος.\nΠαιδική ρευματοειδής αρθρίτιδα - χρειάζονται μακροχρόνια θεραπεία\nΗ ρευματοειδής αρθρίτιδα των παιδιών είναι μια αυτοάνοση ασθένεια, που συνήθως είναι άγνωστης προέλευσης. Χαρακτηρίζεται από βλάβη στις αρθρώσεις και αργή, χρόνια πορεία με συνεχή πρόοδο της νόσου.\nΑρθρική σπλαχνική μορφή της νόσου\nΣτα παιδιά, αυτή η ασθένεια ονομάζεται νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα (JRA). Η ρευματοειδής αρθρίτιδα εντοπίζεται συχνά στις ασθένειες του αρθρικού συστήματος · οι ενήλικες αρρωσταίνουν συχνότερα (μέχρι 1,5% του συνολικού πληθυσμού). Τα παιδιά πάσχουν από αυτή τη νόσο λιγότερο συχνά - περίπου 0,05%. Συνήθως αυτή η ασθένεια διαγιγνώσκεται σε παιδιά της προσχολικής ηλικίας, μέχρι το ήμισυ των περιπτώσεων ανίχνευσης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας εμφανίζεται στην ηλικία των 5 ετών. Έως 1 έτος, είναι σχεδόν αδύνατο να εντοπιστούν τα συμπτώματα, καλύπτονται ως αποκλίσεις της σωματικής ανάπτυξης και δεν προκαλούν ανησυχία στους γονείς και τους παιδίατρους.\nΠαρά το γεγονός ότι η νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι σπάνια, αυτή η ασθένεια έχει μεγάλη κοινωνική σημασία, διότι η φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού διακόπτεται λόγω κοινών βλαβών, γεγονός που οδηγεί σε αναπηρία, δυσκολίες στην κοινωνική προσαρμογή και ανάπτυξη.\nΟι αιτίες της αρθρίτιδας στα παιδιά δεν έχουν μελετηθεί πλήρως. Αυτή η ασθένεια ανήκει στον αυτοάνοσο, δηλαδή, το σώμα παύει να αναγνωρίζει τα δικά του κύτταρα και αρχίζει να καταστρέφει τους ιστούς και τα όργανα. Αυτό οδηγεί στην εμφάνιση φλεγμονωδών αντιδράσεων στους ιστούς, όπως σε αλλεργικές παθήσεις, αλλά εδώ οι ιστός των αρθρώσεων δρουν ως αλλεργιογόνο.\nΣυχνά η ασθένεια προκαλείται από μια λοίμωξη - οι στρεπτόκοκκοι, οι σταφυλόκοκκοι, οι ιοί και τα μυκόπλασμα μπορεί να είναι η αιτία της εμφάνισης της νόσου. Αυτοί οι μικροοργανισμοί βρίσκονται στο σώμα ενός παιδιού, ένας ασθενής με JRA ή η ίδια η νόσος αρχίζει μετά από μόλυνση της ανώτερης αναπνευστικής οδού, οστρακιά, πονόλαιμο ή γρίπη.\nΑλλά δεν υπάρχουν παράγοντες που να αποδεικνύουν την άμεση επίδραση αυτών των μικροοργανισμών στην εμφάνιση της νόσου. Επί του παρόντος, η αιτία της νόσου θεωρείται ότι έχει μεταβάλει την αντιδραστικότητα του σώματος και την υπερευαισθησία σε διάφορους περιβαλλοντικούς παράγοντες.\nΗ ρευματοειδής αρθρίτιδα σε ένα παιδί αναπτύσσεται υπό την επίδραση ενός συνδυασμού διαφόρων παραγόντων. Το κύριο όργανο-στόχος είναι η αρθρική μεμβράνη των αρθρώσεων, είναι η πρώτη που επηρεάζεται από αυτή την ασθένεια.\nΥπό την επίδραση του πρωτεύοντος αντιγόνου (που δεν έχει ακόμη αποδειχθεί σαφώς - πιθανώς - βακτήρια ή ιοί), υπάρχει μια μεταβολή στα ανοσολογικά ικανά κύτταρα. Θεωρούνται περαιτέρω από το σώμα ως αλλοδαπός και αρχίζουν να καταστρέφουν. Τα κύτταρα του πλάσματος παράγουν αντιγόνα, δημιουργείται ένα σύμπλεγμα - ένα αντίσωμα αντιγόνου, συνοδευόμενο από την απελευθέρωση συστατικών της φλεγμονώδους απόκρισης. Ένας μεγάλος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων απελευθερώνεται στην κοιλότητα της αρθρικής μεμβράνης, γεγονός που οδηγεί στην εμφάνιση νέων αντιγόνων.\nΤα ανοσοσυμπλέγματα από την αρθρική μεμβράνη εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος, διασκορπίζονται σε όλο το σώμα και προκαλούν βλάβη σε άλλα όργανα και συστήματα. Οι αρθρώσεις που οφείλονται σε φλεγμονώδεις αντιδράσεις και βλάβες από ένζυμα και ανοσοσυμπλέγματα αρχίζουν να διασπώνται. Αυτό οδηγεί σε δυσλειτουργία και δομή του ιστού χόνδρου και οστού.\nΣτη ρευματοειδή αρθρίτιδα μπορεί να βλάψει την καρδιά, τα νεφρά, το ήπαρ, τους πνεύμονες, τα μικρά αγγεία. Επιπλοκές μπορεί να εμφανιστούν με τη μορφή μυοκαρδίτιδας, περικαρδίτιδας, πλευρίτιδας, αμυλοείδωσης, σπειραματονεφρίτιδας, εκφυλισμού και νέκρωσης του ήπατος.\nΤα πρώτα σημάδια της ρευματοειδούς αρθρίτιδας συνήθως ανιχνεύονται στην ηλικιακή κλίμακα από 1 έως 4 χρόνια. Λιγότερο συχνά, η ασθένεια αρχίζει στην εφηβεία ή διαγιγνώσκεται σε παιδιά ηλικίας κάτω του 1 έτους.\nΤα κύρια συμπτώματα είναι ενδείξεις ζημιών στις αρθρώσεις.\nΗ αρχική φάση της ασθένειας - εξιδρωματική\nΚατά την εμφάνιση της νόσου, οίδημα και πόνος εμφανίζονται σε μία μεγάλη άρθρωση, συνηθέστερα στην άρθρωση του γόνατος, και μετά από μερικούς μήνες η ασθένεια περνά σε συμμετρική άρθρωση. Ένα από τα σημαντικότερα διαγνωστικά κριτήρια για τη νόσο είναι η συμμετρία της βλάβης των αρθρώσεων. Στα παιδιά, συχνότερα στην αρχή της νόσου επηρεάζονται μεγάλες αρθρώσεις - γόνατο, αγκώνες, αστράγαλος, ενώ στους ενήλικες - μικρές αρθρώσεις - διαφραγματογενείς και μετακαρπαροαλφαγικές.\nΗ κίνηση στις αρθρώσεις γίνεται περιορισμένη, προκαλεί πόνο και το παιδί παίρνει μια αναγκαστική στάση για να την ανακουφίσει. Σε αυτό το στάδιο, τα διαγνωστικά σημεία είναι ελάχιστα έντονα και, για παράδειγμα, στη φωτογραφία, οι εκδηλώσεις δεν είναι ορατές.\nΤώρα ενώνουν τα συμπτώματα της βλάβης των περιαρθρικών ιστών, της φλεγμονής των μεμβρανών των αρθρώσεων και των τενόντων. Οι παραμορφώσεις των αρθρώσεων αρχίζουν, γίνονται σφαιρικές ή με σχήμα ατράκτου. Ταυτόχρονα, η παραμόρφωση των αρθρώσεων αυξάνεται, εμφανίζονται σημάδια γενικής δυστροφίας, μυϊκής ατροφίας και αναιμίας.\nΥπάρχουν δύο βασικές παραλλαγές της κλινικής εικόνας της νόσου: η αρθρική μορφή - το 60-70% των περιπτώσεων και η σπλαχνική αρθρίτιδα - είναι πολύ λιγότερο συχνές.\nΣτην αρθρική μορφή της νόσου επηρεάζονται συχνότερα αρκετές αρθρώσεις - από 2 έως 4 ομάδες, λιγότερο συχνά, σε 10% των περιπτώσεων υπάρχει μία μονοαρθρική βλάβη (μιας άρθρωσης) και πολυαρθρίτιδα.\nΌταν η ολιγοαρθρίτιδα επηρεάζεται συχνότερα από μεγάλες ζευγαρωμένες αρθρώσεις - γόνατο, πυέλου, αστραγάλου.\nΣτη μονοαρθρίτιδα, η νόσος επηρεάζει συνήθως την άρθρωση του γόνατος - οδηγεί.\nΗ πολυαρθρική μορφή χαρακτηρίζεται από βλάβη σε όλες τις ομάδες αρθρώσεων, ξεκινώντας από τους αυχενικούς σπονδύλους, τους στερνικούς, κροταφογναθικούς αρθρώσεις και αρθρώσεις των άκρων. Επιπλέον, σε αυτή τη μορφή της νόσου, τα συμπτώματα του πυρετού, οι πρησμένοι λεμφαδένες και η ταχεία ανάπτυξη της μυϊκής δυστροφίας ενώνουν.\nΤο κύριο κλινικό σύμπτωμα είναι ο πόνος. Σε σοβαρές μορφές της νόσου, ο πόνος είναι έντονος όταν το άκρο κινείται, εμφανίζεται όταν αγγίζεται και η παραμικρή κίνηση. Ιδιαίτερα δύσκολη κάμψη και επέκταση των αρθρώσεων. Με την περαιτέρω ανάπτυξη της νόσου, συμβαίνουν αρθρώσεις των αρθρώσεων, πράγμα που οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερο περιορισμό των κινήσεων και της στερέωσης των αρθρώσεων σε μια ορισμένη θέση.\nΕίναι πολύ πιο δύσκολο, καθώς επηρεάζει τα εσωτερικά όργανα. Ανάλογα με την κλινική εικόνα εκπέμπουν διάφορες μορφές της ασθένειας.\nΑυτή η μορφή της νόσου προκαλεί πυρετό, αλλεργικά δερματικά εξανθήματα, διογκωμένους λεμφαδένες, βλάβη στο ήπαρ και σπλήνα και πολυαρθρίτιδα.\nΜε αυτή την ασθένεια, ο περιορισμός της κίνησης στις αρθρώσεις, οι βλάβες των εσωτερικών οργάνων και η μυϊκή δυστροφία αναπτύσσονται γρήγορα. Το παιδί αισθάνεται έντονο πόνο, καταλαμβάνει μια αναγκαστική θέση, συσπάσματα και αλλαγές στα εσωτερικά όργανα αναπτύσσονται σταδιακά. Συχνά εμφανίζεται μυοκαρδίτιδα, πλευρίτιδα, νεφρική και ηπατική βλάβη.\nΑυτή η μορφή της νόσου προχωρά γρήγορα, με συχνές υποτροπές και κακή πρόγνωση.\nΗ ασθένεια αρχίζει επίσης οξεία, με παρατεταμένο πυρετό, έως και 2-3 εβδομάδες, άφθονο εξάνθημα, βλάβη των αρθρώσεων και ταχεία ανάπτυξη συμπτωμάτων της παθολογίας των εσωτερικών οργάνων. Η βλάβη του καρδιακού μυός και του πνευμονικού ιστού αναπτύσσεται γρήγορα. Υπάρχουν δύσπνοια, κυάνωση, επέκταση των ορίων της καρδιάς, ακούγοντας τον παρατηρούμενο θόρυβο, διάφορα συριγμό στους πνεύμονες.\nΣε αυτή τη μορφή της νόσου, οι βλάβες των αρθρώσεων εκδηλώνονται μόνο από τον πόνο, οι αλλαγές στο σχήμα και η εξασθένιση της λειτουργίας είναι ελάχιστες και μπορούν να αναπτυχθούν αρκετούς μήνες ή και χρόνια μετά την εμφάνιση της νόσου.\nΞεχωριστές σπλαχνικές μορφές\nΠρόκειται για μια ενδιάμεση επιλογή. Συχνότερα χαρακτηρίζεται από βλάβες σε 3-4 ομάδες αρθρώσεων και εμπλοκή στην παθολογική διαδικασία ενός εσωτερικού οργάνου.\nΗ πορεία της JRA στα παιδιά μπορεί να είναι ταχεία προοδευτική και αργά προοδευτική.\nΚατά κανόνα, η διάγνωση της νόσου αυτής στα παιδιά, ειδικά στα αρχικά στάδια, είναι μάλλον δύσκολη. Για να το διευκολύνουν, έχουν αναπτυχθεί διαγνωστικά κριτήρια για την JRA.\nΣύμφωνα με κλινικά συμπτώματα:\nΗ φλεγμονώδης διαδικασία στις αρθρώσεις που διαρκεί περισσότερο από 3 μήνες.\nΣυμμετρική βλάβη στις αρθρώσεις.\nΗ ήττα της δεύτερης άρθρωσης, 3 μήνες ή περισσότερο μετά την εμφάνιση της νόσου.\nΗ εμφάνιση της άρθρωσης.\nΦλεγμονή των τενόντων και της αρθρικής κάψουλας.\nΠρωινή δυσκαμψία (μη χαρακτηριστικό σύμπτωμα για τα μικρά παιδιά, συχνότερα στους ενήλικες).\nΗ εμφάνιση των ρευματοειδών οζιδίων.\n10) την εμφάνιση της έκχυσης στην κοινή κοιλότητα.\nΟι εργαστηριακές εξετάσεις περιλαμβάνουν ανάλυση ακτίνων Χ και υγρών:\nτο στένωση των αρθρικών ρωγμών, τη διάβρωση των οστών, την αγκύλωση,\nμειωμένη φυσιολογική ανάπτυξη των οστών,\nήττα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.\nη παρουσία ρευματοειδούς παράγοντα στο αίμα,\nθετική βιοψία του ρευστού της άρθρωσης.\nΗ κύρια δυσκολία της διάγνωσης είναι η διάκριση αυτής της νόσου από τις ασθένειες του συνδετικού ιστού που συμβαίνουν με βλάβες στις αρθρώσεις: ρευματισμός, οστεομυελίτιδα, φυματίωση των αρθρώσεων, διάχυτες ασθένειες του συνδετικού ιστού.\nΗ θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι μια σειρά μέτρων που αποσκοπούν στην καταπολέμηση της φλεγμονώδους διαδικασίας και των αλλεργικών αντιδράσεων του σώματος.\nΕπιπλέον, χρησιμοποιούνται εργαλεία για την εξάλειψη των συμπτωμάτων της ασθένειας - αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, χονδροπροστατευτικά και άλλα.\nΑντιφλεγμονώδη φάρμακα - ασπιρίνη, ιβουπροφαίνη, ινδομεθακίνη, βουταδίνη, βολταρένιο. Αυτά τα κεφάλαια καταστέλλουν γρήγορα φλεγμονώδεις αντιδράσεις και διευκολύνουν σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση του ασθενούς. Αλλά ταυτόχρονα η χρήση τους είναι μόνο συμπτωματική. Έχουν πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες και αντενδείξεις.\nΠαρασκευές της σειράς 4-αμινοκινολίνης - delagil και πλακενίλης. Η χρήση τους είναι ένα από τα συστατικά της βασικής θεραπείας, καθώς καταστέλλουν την απελευθέρωση ανοσοσυμπλεγμάτων και αντισωμάτων που κυκλοφορούν στο αίμα. Το θεραπευτικό αποτέλεσμα εμφανίζεται αρκετούς μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας, γι 'αυτό πρέπει να ληφθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.\nΠαρασκευάσματα του διαλύματος χρυσού-νερού - sanokrezin και αιωρήματα ελαίου - crinazole. Έχουν έντονη επίδραση, αλλά πολύ τοξικές, επομένως η χρήση τους στην πρακτική των παιδιών είναι περιορισμένη.\nΈνα από τα βασικά φάρμακα - cuprenil - έχει έντονη επίδραση στα ανοσοεπαρκείς κύτταρα, επηρεάζει τον ρευματοειδή παράγοντα και μειώνει τις μεταβολές στον οστικό ιστό.\nΚορτικοστεροειδή. Έχουν έντονη ανοσοκατασταλτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Αλλά αυτό δίνει μόνο μια προσωρινή ανακούφιση της κατάστασης, είναι εθιστικό και πολλές ανεπιθύμητες αντιδράσεις.\nΤοπική θεραπεία - η εισαγωγή αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και ανοσοκατασταλτικών στην κοινή κοιλότητα.\nΜέθοδοι φυσικοθεραπείας - υπεριώδης ακτινοβολία, θεραπεία επαγωγής, ρεύματα ώθησης, ηλεκτροφόρηση με ιατρικά σκευάσματα, θεραπεία με παραφίνες, θεραπεία με λάσπη και πολλά άλλα. Αυτές οι μέθοδοι μπορούν να έχουν σημαντικό θεραπευτικό αποτέλεσμα στα αρχικά στάδια της νόσου και κατά την περίοδο αποκατάστασης.\nΚατά την περίοδο ύφεσης και μετά από ενδονοσοκομειακή περίθαλψη, τα μέτρα που αποβλέπουν στην αποκατάσταση των λειτουργιών των αρθρώσεων - μασάζ, φυσιοθεραπεία, θεραπεία σπα, δίαιτα και παραδοσιακές μεθόδους ιατρικής - έρχονται στο προσκήνιο.\nΛόγω ανεπαρκώς μελετημένων μηχανισμών της εμφάνισης της νόσου, δεν υπάρχουν ειδικά μέσα προφύλαξης. Μπορούμε όμως να επισημάνουμε μερικές συστάσεις:\nΑπαιτείται προσεκτική ιατρική παρακολούθηση για παιδιά με αλλοιωμένη αντιδραστικότητα και χρόνιες εστίες λοίμωξης.\nΑφού πάσχετε από τη νόσο, συνιστάται να παρατηρείτε τέτοιους γιατρούς όπως: παιδίατρος, ρευματολόγος, καρδιολόγος, ορθοπεδικός, οφθαλμίατρος, φυσιοθεραπευτής και θεράπων ιατρός.\nΠρέπει να συμμορφώνεστε με τις ιατρικές συνταγές, να λαμβάνετε φάρμακα, να υποβάλλονται περιοδικά σε εξετάσεις και να βελτιώνουν την υγεία.\nΗ πρόγνωση της ασθένειας εξαρτάται από τη μορφή και την πορεία της νόσου.\nΗ πιο ευνοϊκή πορεία είναι η ολιγοαρθρίτιδα, διότι με την έγκαιρη θεραπεία είναι δυνατόν να θεραπευθούν πλήρως και να αποκατασταθούν οι λειτουργίες των αρθρώσεων.\nΣτην περίπτωση της πολυαρθρίτιδας, η πρόγνωση είναι πολύ χειρότερη, καθώς αναπτύσσεται η βλάβη πολλών ομάδων αρθρώσεων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία του ασθενούς και απαιτεί συνεχή θεραπεία και πρόληψη υποτροπής.\nΟι πιο σοβαρές και προγνωστικά ανεπιθύμητες μορφές: σύνδρομο Still και αλλεργική μορφή. Όταν συμβαίνουν, βλάβη στα εσωτερικά όργανα, που οδηγούν στο σχηματισμό σοβαρών μη αναστρέψιμων διεργασιών και στην ταχεία εξέλιξη της νόσου.\nΗ αρθρίτιδα ονομάζεται μολυσματική φλεγμονή μιας άρθρωσης ή μιας ομάδας αρθρώσεων, που χαρακτηρίζεται από ερυθρότητα, οδυνηρές αισθήσεις, πρήξιμο και εξασθένηση (μέχρι την πλήρη απώλεια) κινητικότητας. Οι πιο συνηθισμένες αιτίες εμφάνισης είναι βλάβες στις αρθρώσεις, προηγούμενες μολυσματικές ασθένειες, προβλήματα με την ασυλία. Η αρθρίτιδα στα παιδιά δεν έχει όριο ηλικίας. Η αναγνώριση της ασθένειας πραγματοποιείται μέσω ακτινοσκόπησης και υπολογιστικής τομογραφίας. Απαιτείται εξέταση αίματος για τη δοκιμή της αντιδρώσας πρωτεΐνης C και των αντισωμάτων. Θα βοηθήσει επίσης να καθοριστεί η κατάσταση του ρευματοειδούς παράγοντα. Είναι σημαντικό η θεραπεία να μπορεί να συνταγογραφείται μόνο με βάση τον λόγο εμφάνισης της νόσου.\nΣτίγματα στο σώμα στο λαιμό και τους ώμους\nΣτεατικό μαγνήσιο, επιδράσεις στο σώμα, ιδιότητες