Θεμέλια της γεωμετρίας: David Hilbert: metabook: Μεταχειρισμένα βιβλία\nΗ προκείμενη έβδομη έκδοση του βιβλίου μου `Grundlagen der Geometrie` έχει, σε σχέση προς τις προηγούμενες εκδόσεις, σημαντικές βελτιώσεις και συμπληρώσεις. Αυτές ενμέρει διαμορφώθηκαν από τις μεταγενέστερες παραδόσεις μου γι` αυτό το αντικείμενο και ενμέρει από τις εντωμεταξύ προόδους που άλλοι συγγραφείς έχουν επιτύχει. Η διασκευή του κειμένου του κυρίου μέρους του βιβλίου έχει γίνει συμφωνά με τα παραπάνω και σ` αυτό μ` έχει τα μέγιστα βοηθήσει ένας έκτων μαθητών μου: ο H. Arnold Schmidt. Δεν είναι μόνον η αναφερόμενη μοναδική εργασία που έκανε για χάρη μου· σ` αυτόν οφείλονται επίσης πάμπολλες αυτοτελείς παρατηρήσεις και συμπληρώσεις. Πρέπει να σημειωθεί ιδιαίτερα, ότι απ` αυτόν έχει γίνει η νέα διατύπωση του παραρτήματος II `Σχετικά με την πρόταση για την ισότητα των γωνιών της βάσης ενός ισοσκελούς τριγώνου`. Για την όλη βοήθειά του εκφράζω εδώ προς αυτόν τις εγκάρδιες ευχαριστίες μου.\nΣτα παραρτήματα των προηγουμένων εκδόσεων έχω ακόμα επισυνάψει ως παράρτημα VIII τη διάλεξη `Περί απείρου` που έκανα στο Munster, ως παράρτημα IX τη διάλεξη `Για τα θεμέλια των Μαθηματικών` που έδωσα στο Αμβούργο και ως παράρτημα Χ την ομιλία που έκανα στο διεθνές μαθηματικό συνέδριο της Bologna με θέμα: `Προβλήματα της θεμελίωσης των Μαθηματικών`. Gottingen, Ιανουάριος 1930, David Hilbert\nΣυγγραφέας: David Hilbert\nΚατηγορίες: Παιδαγωγική, Γεωμετρία\nΑσκήσεις και Προβλήματα Γεωμετρίας, τόμος πέμπτος\nΠέτρος Γ. Τόγκας\n0,75 € 2,48 €\nΓεωμετρία Επιπεδομετρία - Στερεομετρία Β΄ Λυκείου\nΓιώργος Η. Κόλλιας\nΓΕΩΜΕΤΡΙΑ Β' ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ\n6,00 € 6,41 €


Aroma Vanillias: Άρωμα μάραθου στις γόπες\npeps Φεβρουαρίου 04, 2014\nΤέλειο φαγητό!!! Και με σούπερ άρωμα!!!\nPenelope Φεβρουαρίου 08, 2014\nΥγιεινό και άκρως μυρωδάτο Πέπη μου.\nAmelie Φεβρουαρίου 04, 2014\nΠάρα πολύ νόστιμο και αρωματικό! Α, και ελαφρύ!\nΑκριβώς έτσι καλή μου Αμαλία!\nΚαι βοηθά στο να κρατήσεις μια ισορροπία, εάν έχει προηγηθεί μέρα κραιπάλης :-))\nΞανθή Φεβρουαρίου 04, 2014\nΚαλό μεσημέρι, με διάφορα αρωματικά μαρινάρω κάθε Σάββατο τα ψάρια μας και έχω γνώση της γεύσης που προτείνεις.\nΕίμαι απολύτως σίγουρη για σένα Ξανθή μου!\nΚαι βεβαίως τα μυρωδικά και αρωματικά χόρτα είναι ιδανικά για το μαρινάρισμα των ψαρικών.\nHelen Gr Φεβρουαρίου 04, 2014\nΟ μάραθος είναι ένα αγαπημένο αρωματικό και ταιριάζει πολύ με τα ψάρια.\nΚι εγώ τον χρησιμοποιώ με μικρά ή μεγάλα στο φούρνο, γίνονται νοστιμότατα!\nΦιλάκια πολλά, Πηνελόπη μου!\nΈχεις απόλυτο δίκιο Ελένη μου, να τον αγαπάς.\nΕίναι άλλωστε τέτοιο το άρωμα του φρέσκου μάραθου, που προσωπικά κάθε φορά μου τον μυρίζω αισθάνομαι σαν να "αναπνέω" πιο ελεύθερα.\nΠόσο μάλλον, όταν "τραβά" την μυρωδιά του φρέσκου ψαριού...\nΑν εξαιρέσεις πως διάβασα τον τίτλο της ανάρτησης "Άρωμα μάραθου στις γάτες" και πολύ απόρησα, το παρακάτω όταν το κατάλαβα, πολύ με άρεσε κι ας είμαι ακόμα σε ώρα και διάθεση καφέ. Μοσχοβόλησαν η γόπα, ώπα ώπα!!!\nχα,χα,χα...νομίζω πως το πολύ χιόνι και το κρύο σε έχουν επηρεάσει πολύ καλή μου Μάρθα.\nΜάραθος, σημαίνει...Άνοιξη...Πάσχα και μπόλικη μυρωδιά και μπορώ να σου πω ότι σήμερα η μέρα στην Αθήνα είναι ηλιόλουστη και χαρά Θεού!!\nUnknown Φεβρουαρίου 04, 2014\nΠροτέρημα του πιάτου ο μάραθος φυσικά και το εκλεκτό ελαιόλαδο.Απαραίτητη προϋπόθεση ,τα φρέσκα ψάρια!!!!Σούπερ ελαφρύ και εύγευστο πιάτο!!!!\nΦιλάκια πολλά,πολλά Πηνελόπη μου!!!!!!\nΤα απλά φαγητά (όπως και όλα τα πράγματα άλλωστε...) έχουν ακριβώς αυτήν την αξία, αγαπημένη Φωτεινή!\nΝα ξεχωρίζουν και να δελεάζουν με την απλότητά τους και την ξεχωριστή τους παρουσία, όταν τους προστεθούν μια-δυο νότες αρώματος και γεύσης.\nΧρυσαυγή Φεβρουαρίου 04, 2014\nΦοβερό φαγητό! Ψάρι και σαλάτα!\nΣου έγινε ζουμερό και πεντανότιμο!!\nΣυγχαρητήρια Πηνελόπη μου!\nΤο φρέσκο ψάρι είναι πάντα ένα από τα καλύτερα γεύματα, τουλάχιστον για εμένα και μια ωραία σαλάτα από δίπλα σε κάνει να νοιώθω πως τρώω "βασιλικά"!\nΕυάγγελος Φεβρουαρίου 04, 2014\nΔεν ξέρω αν συμφωνείς, Πηνελόπη, αλλά στα ψαράδικα της λαϊκής βρίσκουμε ψάρια φρέσκα και πάμφθηνα. Γόπες δεν έχω πάρει, αλλά μπακαλιάρους, λαβράκια και γαβράκι τα τιμούμε δεόντως!\nΗ συνταγή σου για άλλη μια φορά έφερε το άρωμά της μέχρι τα ρουθούνια μου!\nΝα είσαι καλά να μας συναρπάζεις!\nΣυμφωνώ καλέ μου Ευάγγελε, καθώς τώρα πια δεν επισκέπτομαι συχνά την κεντρική ψαραγορά της Αθήνας. Καταφέρνω βέβαια να βρίσκω κάποιες φορές και ολόφρεσκα ψάρια στο χωριό που είναι το εξοχικό, και εκεί πια οδηγούμαστε σε άλλα μονοπάτια.\nΕυχαριστώ ολόθερμα για τα καλά σου λόγια.\nVita Φεβρουαρίου 04, 2014\nΤο μάραθο είναι το πιο αγαπημένο μου μυρωδικό! Το συνδυάζω συχνά κι εγώ με ψάρι και ο τρόπος που το συνδύασες εσύ μου αρέσει.Θα δοκιμαστεί!\nΕίμαι σίγουρη Βαγγελιώ μου πως με την πρώτη δυνατή ευκαιρία θα την κάνεις την δοκιμή σου.\nΆλλωστε νομίζω πως εσύ μπορείς πολύ εύκολα να έχεις φρέσκο και άγριο μάραθο, από ότι εγώ.\nΕρμιόνη Φεβρουαρίου 04, 2014\nΠραγματικά εξαιρετικό γεύμα!\nΟι γόπες είναι ούτως ή άλλως ψάρι που τρώω πολύ ευχάριστα, οπότε με τέτοια ενισχυτικά γεύσης θα είναι απίθανες!\nΕρμιόνη μου καλή, εφόσον αυτά τα ψάρια σου αρέσουν να την κάνεις την δοκιμή.\nΒεβαίως η σαλτσούλα με τον μάραθο μπορεί να συνδυαστεί και με άλλο ψαρικό ανά πάσα στιγμή.\nΧαιρετισμούς πολλούς και σε όλα περαστικά εύχομαι.\nSilena Φεβρουαρίου 04, 2014\nΠηνελόπη μου με αποτελείωσες με το εξαιρετικό πιάτο σου!!!!! Ψαράκι δώσε μου και πάρε μου την ψυχή, με το μάραθο δε είμαι χαμένη από χέρι!!!!!!\nΚαλό βράδυ συντέκνισσα!!!\nΣε νοιώθω και με νοιώθεις Silena μου!\nΦρέσκο ψάρι και μυρωδιά που ξεσηκώνει!\nΠοιος ψαραφάγος μπορεί ν' αντισταθεί :-))\nΧαιρετισμούς πολύ καλή μου φίλη.\nBeauty Follower Φεβρουαρίου 04, 2014\nΠρωτοτυπο... δεν εχω δοκιμάσει κατι τέτοιο!\nΔέσου του λοιπόν μια ευκαιρία dear Beauty, με το που θα βρεις την κατάλληλη πρώτη ύλη!!\nTante Kiki Φεβρουαρίου 05, 2014\nΜε το μάραθο πρέπει να γίνεται αρωματικό το πιάτο γιατί η αλήθεια είναι ότι τις γόπες δεν τις πολυσυμπαθώ!!! Ωραίος συνδυασμός!\nΠες-πες-πες...θα σε κάνω να αλλάξεις γνώμη για τα ψαράκια καλή μου Κική!!\nΆμα τα αρωματίσεις...ακόμη και φιλέτα να είναι...τρώγονται υπέροχα, πιστεύω.\nΚαλό μεσημέρι Σαββάτου εύχομαι.\nLenia Φεβρουαρίου 05, 2014\nΤον τελευταίο καιρό έχω γίνει φανατική του μάραθου!Υπέροχο και δροσιστικό!\nΈχεις δίκιο Λένια μου που τον προτιμάς.\nΕίτε φρέσκος, είτε σε σπόρους καταφέρνει να δίνει συναρπαστικό άρωμα τόσο σε σάλτσες,μαρινάδες και σαλάτες όσο και σε ψωμάκια και γλυκά.\nΧαιρετισμούς πολλούς και ελπίζω να μην "κουνάει" πια τόσο πολύ και στην όμορφη Ζάκυνθο.\nΑνώνυμος Φεβρουαρίου 05, 2014\nΤο εφτιαξα αμεσως μολις γυρισα απο τη δουλεια. Πολυ γρηγορο-ετοιμο μεχρι να κοψω σαλατα- και νοστιμο φαγητο! Συγχαρητηρια για την ιδεα!\nΕυχαριστώ πολύ Ανώνυμε/η, για την εμπιστοσύνη αλλά και για το ότι έγραψες το τελικό αποτέλεσμα της δοκιμής.\nΧαίρομαι πολύ για την ανταπόκριση που είχε.\nparaxeno pirouni Φεβρουαρίου 05, 2014\nΑγαπώ πολύ τον μάραθο. Με τα ψάρια και γενικά με τα θαλασσινά νομίζω πως ταιριάζει άψογα. Το ότι είναι χειμώνας δε μας εμποδίζει πιστεύω από το να φτιάξουμε το ωραιότατο αυτό ψαρο-πιάτο και να πιούμε και κανένα ουζάκι για συνοδεία... :)\nΣυμφωνώ Σκοτεινούλα μου.\nΆλλωστε πάντα μες την καρδιά του χειμώνα, θέλουμε να φέρουμε κάτι από την γλύκα και τα αρώματα του καλοκαιριού (γι' αυτό κρατάμε σάλτσες, κομπόστες, τουρσιά και γλυκά κουταλιού στα ντουλάπια μας).


Οστεοαρθρίτιδα Ισχίου - Κωνσταντίνος Ι. Αλεξίου\nΑρχική 5 Άρθρα 5 Οστεοαρθρίτιδα Ισχίου\nΠρόκειται για μια εκφυλιστική́ νόσο που προκαλεί́ προοδευτική́ απώλεια του αρθρικού́ χόνδρου της άρθρωσης του ισχίου. Έχει επίπτωση 88 ανά́ 100.000 ανθρώπους το έτος και αφορά κυρίως ανθρώπους άνω των 50-60 ετών, αλλά σπανιότερα και νεότερους.\nβαριά σωματική εργασία και έντονη αθλητική́ δραστηριότητα\nιστορικό́ δυσπλασίας του ισχίου, επιφυσιολίσθησης και οστεοχονδρίτιδας της μηριαίας κεφαλής σε παιδική ηλικία.\nΕκδηλώνεται με επίμονο πόνο που εμφανίζεται χαρακτηριστικά́ τη νύχτα ή κατά́ την ξεκούραση, ελάττωση της ικανότητας βάδισης και ενίοτε με αίσθημα αστάθειας ή κλειδώματος της άρθρωσης.\nΗ δυσκαμψία εκδηλώνεται με περιορισμό́ της έκτασης και κάμψης και σχεδόν πλήρη κατάργηση της έσω στροφής του ισχίου.\nΒασίζεται στο ιστορικό και την κλινική εξέταση και επιβεβαιώνεται με τον ακτινολογικό έλεγχο. Σπανιότερα, ο ασθενής χρειάζεται να υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία.\nΣυμπληρωματικές ακτινογραφίες της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και του σύστοιχου γόνατος βοηθούν στον εντοπισμό επιπλέον παθολογίας.\nΗ αγωγή στα αρχικά στάδια με μέτρια συμπτωματολογία περιλαμβάνει:\nΟι ασκήσεις και η φυσικοθεραπεία βελτιώνουν το εύρος της κίνησης, ενώ ταυτόχρονα ενισχύουν τις μυϊκές ομάδες των κάτω άκρων. Το πρόγραμμα της φυσικοθεραπείας πρέπει να προσαρμόζεται στις ανάγκες του κάθε ασθενή.\nΗ χρήση υποστηρικτικών μέσων βάδισης, όπως το μπαστούνι, βοηθά στην αποφόρτιση των αρθρώσεων που πάσχουν.\nΗ αρθροσκοπική́ χειρουργική του ισχίου ενδείκνυται κυρίως σε νεαρούς ενήλικες με εκφυλιστικές βλάβες του επιχείλιου χόνδρου.\nΗ χειρουργική θεραπεία αφορά́ κύρια την ολική́ αρθροπλαστική του ισχίου. Ενδείκνυται σε τελικού́ σταδίου συμπωματική́ και επίπονη αρθρίτιδα. Προτιμάται για ασθενείς μέσης και μεγάλης ηλικίας (>50 ετών). Χρησιμοποιούνται τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας και προστασίας των μαλακών μορίων. Η εξέλιξη της τεχνολογίας επιτρέπει τη χρήση εμφυτευμάτων που διατηρούν το οστικό́ υπόστρωμα του ασθενούς και καθηλώνονται στην οστέινη πύελο και στο μηριαίο οστό́. Η διάρκεια επιβίωσης της ολικής αρθροπλαστικής κυμαίνεται πλέον των 20 ετών.\nΜε τις σύγχρονες τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας (M.I.S.) και πρωτοκόλλων ταχείας ανάνηψης από́ την αναισθησία η νοσηλεία διαρκεί́ 2-3 ημέρες με κινητοποίηση του ασθενούς από την πρώτη μετεγχειρητική́ ημέρα. Σε αυτό́ βοηθούν η μικρότερη χειρουργική τομή́, η μη απώλεια αίματος, ο μειωμένος μετεγχειρητικός πόνος και το άμεσο πρόγραμμα φυσιοθεραπείας και αποκατάστασης.\nΗ χειρουργική μας ομάδα έχει τη δυνατότητα να προσφέρει εξατομικευμένες λύσεις, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής του ασθενούς και να δώσει οριστική́ λύση στο πρόβλημα της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου.


Το κέντρο της πόλης είναι 10 λεπτά με τα πόδια από το ξενοδοχείο. Αυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται μια βόλτα από αμμώδη παραλία και προσφέρει μπανγκαλόου, ξαπλώστρα και ξαπλώστρες.\nΥπάρχουν 385 πολυτελή δωμάτια με σύγχρονες ανέσεις, όπως δωρεάν Wi-Fi, μίνι μπαρ, μίνι ψυγείο, ντουλάπα και πρέσα παντελονιών. Τα δωμάτια προσφέρουν πανοραμική θέα σε νησιά. Τα δωμάτια διαθέτουν ιδιωτικά μπάνια και ντους, σεσουάρ και δωρεάν προϊόντα περιποίησης.\nΤο πρωϊνό σερβίρεται στην πισίνα. Το λόμπι-εστιατόριο σερβίρει ειδικά πιάτα διεθνούς κουζίνας. Το άνετο μπαρ Snack του ξενοδοχείου καλωσορίζει τους επισκέπτες με αλκοολούχα ποτά.\nΤο Best Tenerife βρίσκεται 25-λεπτά οδικώς από το αεροδρόμιο Sur Reina Sofia.\nΤο Best Tenerife επίσης προσφέρει παιδική φροντίδα, kid's club και αίθουσα παιχνιδιών για επισκέπτες με παιδιά. Ο χώρος διαθέτει γυμναστήριο, μαθήματα αεροβικής και κέντρο φίτνες.\nΞενοδοχείο Nefeli 3*, Ρέθυμνο - Ελλάδα;\nΞενοδοχείο Elit 3*, Σιντέ - Τουρκία;\nΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων Lighthouse 3*, Sveti Vlas - Βουλγαρία;\nΞενοδοχείο Eden 4*, Μπιμπιόνε - Ιταλία;\nΞενοδοχείο Chamanna Bed & Breakfast 2*, Arosa - Ελβετία;\nΞενοδοχείο Alkisti City 3*, Λάρνακα - Κύπρος;\nΞενοδοχείο επιπλωμένων διαμερισμάτων Lacroma 3*, Γκράντο - Ιταλία;\nΔιαμέρισμα Geana, Χανιά - Ελλάδα;\nΔιαμέρισμα Akteon, Αγία Γαλήνη - Ελλάδα;\nΞενοδοχείο Club Olympus 3*, Adeje (Tenerife) - Ισπανία;\nΞενοδοχείο Hotel Caballero 4*, Πλάγια Ντε Πάλμα - Ισπανία;\nΞενοδοχείο Sergios 3*, Χερσόνησος - Ελλάδα;\nΞενοδοχείο Iberostar Mirabello Beach And Village 5*, Άγιος Νικόλαος - Ελλάδα;


«Τα Φιλαράκια» ξανά μαζί | MEGA TV\nΣτα παλιά τους στέκια επιστρέφουν τα Φιλαράκια για μια ειδική εκπομπή Reunion, σχεδόν δυο δεκαετίες μετά τη μεγάλη επιτυχία τους.\nΤο τρέιλερ της εκπομπής ενθουσίασε τους φίλους της σειράς ενώ οι έξι πρωταγωνιστές με συνέντευξη στο περιοδικό People προϊδεάζουν για όσα θα ακολουθήσουν επί της οθόνης.\nΣε ένα βίντεο 2 λεπτών, τα 6 φιλαράκια επιστρέφουν επιστρέφουν στο σκηνικό όπου ξεκίνησαν όλα και μας προϊδεάζουν για το τι θα δούμε στις 27 Μαΐου.\nΤα μέλη του καστ μέσα από το επίσημο τρέιλερ μιλούν για όλα. Από τη διαδικασία του κάστινγκ και τη σχέση που ανέπτυξαν μεταξύ τους, μέχρι το πιο επίμαχο ερώτημα της σειράς.\nΣτο σπέσιαλ επεισόδιο εκτός από τους έξι πρωταγωνιστές, δίνουν το παρών και άλλοι ηθοποιοί που έχουν περάσει από τη σειρά.\nΕνώ όπως φαίνεται στο επίσημο τρέιλερ η επανένωση των 6 πρωταγωνιστών θα περιλαμβάνει και πολλές συγκινητικές στιγμές.\nΣτην πολυαναμενόμενη επανένωση θα συμμετέχουν και πολλοί διάσημοι καλεσμένοι όπως η Lady Gaga ο Τζάστιν Μπίμπερ και το συγκρότημα BTS.\nΤα έξι φιλαράκια αποκάλυψαν στο people στο People, πώς αισθάνθηκαν ξαναγυρνώντας στα παλιά τους στέκια.\nΜέχρι το τέλος της 10ης σεζόν, τα Φιλαράκια ήταν μια από τις τηλεοπτικές εκπομπές, που σημείωναν την υψηλότερη τηλεθέαση όλων των εποχών.


Είπε όχι σε σούπερ πρόταση για Ρέτσο ο Ολυμπιακός - Contra.gr - Live Sports Magazine\nΕίπε όχι σε σούπερ πρόταση για Ρέτσο ο Ολυμπιακός\nΤΕΛ. ΑΝΑΝΕΩΣΗ: 20 Απρ. 2017 | 13:34\nΜπορεί η Γκλάντμπαχ να είναι η πιο... ζεστή ομάδα για τον Ρέτσο, όμως τον Γενάρη ο Ολυμπιακός απέρριψε επίσημη πρόταση με οκταψήφιο νούμερο για τον νεαρό άσο. Στο κόλπο και σύλλογος που πάει... τρένο στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ!\nΑρκετό μελάνι έχει χυθεί το τελευταίο διάστημα και αρκετές φορές έχουν πατηθεί τα πλήκτρα για τον Παναγιώτη Ρέτσο και το ενδιαφέρον από την... πλούσια Γκλάντμπαχ. Ο 19άχρονος άσος βέβαια δεν είναι τωρινή ανακάλυψη για τους συλλόγους του εξωτερικού, αφού σε μικρότερη ηλικία απασχόλησε έντονα τόσο το Αμβούργο όσο και την Γιουβέντους!\nΤον Γενάρη που μας πέρασε, ωστόσο, άλλη ήταν η ομάδα που... ζαχάρωσε τον νεαρό αμυντικό του Ολυμπιακού και μάλιστα κατέθεσε επίσημη πρόταση στους πρωταθλητές Ελλάδας.\nΔεν ήταν η Γκλάντμπαχ, αλλά άλλη ανταγωνιστική ομάδα της Μπουντεσλίγκα, η οποία προσέφερε στον Ολυμπιακό 10.000.000€ συν ποσοστό μεταπώλησης.\nΟ Ολυμπιακός απέρριψε την πρόταση με συνοπτικές διαδικασίες, αφού υπήρχε (και υπάρχει) η αίσθηση πως η αξία του Ρέτσου είναι μεγαλύτερη. Αν σκεφτούμε μάλιστα πως στο κόλπο έχει μπει και ομάδα που διεκδικεί φέτος το Τσάμπιονς Λιγκ, τότε οι ερυθρόλευκοι έχουν κάθε λόγο για να περιμένουν.\nΠοιος είναι ο σύλλογος που αναφερόμαστε; Η Ατλέτικο Μαδρίτης. Ο Τσόλο έχει σημειώσει το όνομα του νεαρού άσου και δεν αποκλείεται το καλοκαίρι να μπει στο χορό της διεκδίκησης του παίκτη.


EVIA – XALKIDA Επαγγελματικός Οδηγός Επιχειρήσεων Διαφήμιση & Προβολή Επαγγελματιών, Κατάλογος για επιχειρήσεις και επαγγελματίες. Εύβοια-Βοιωτία, by Thanos Stamatiou. » Ηλεκτρολόγος – Ηλεκτρικές Εγκαταστάσεις – Ηλεκτρικές Συσκευές και Μικροσυσκευές\nΗλεκτρολόγος - Ηλεκτρικές Εγκαταστάσεις - Ηλεκτρικές Συσκευές και Μικροσυσκευές\nΟδηγός Ηλεκτρολόγων – Ηλεκτρικών Εγκαταστάσεων – Ηλεκτρικές Συσκεύες και Μικροσυσκευές. Κατάλογος επιχειρήσεων και καταστημάτων στην Ευβοια.Ηλεκτρολόγοι – Ηλεκτρικές Εγκαταστάσεις – Ηλεκτρικές Συσκευές και Μικροσυσκευές στην Εύβοια. Επαγγελματικός οδηγός για αναζήτηση Ηλεκτρολόγοι – Ηλεκτρικές εγκαταστάσεις – Ηλεκτρικές Συσκευές και Μικροσυσκευές στην Εύβοια.


Αμπέλ Φερέιρα: Καλύτερος ο Ολυμπιακός από τον ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή - Madatoforos.gr\nHome SPORTS Αμπέλ Φερέιρα: Καλύτερος ο Ολυμπιακός από τον ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή\nΟ Αμπέλ Φερέιρα δεν είχε κανένα πρόβλημα να παραδεχθεί ότι αυτή τη στιγμή ο Ολυμπιακός είναι καλύτερος από τον ΠΑΟΚ.\nΗ κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος της Super League 1 ολοκληρώθηκε με τους ερυθρόλευκους στο +7 από τους ασπρόμαυρους, οι οποίοι έμειναν στο 1-1 με την Ξάνθη στα Πηγάδια.\nΜετά το τέλος του ματς, λοιπόν, ο Αμπέλ Φερέιρα έκανε τις δηλώσεις του και δε δίστασε, σε μια κίνηση που δεν είναι και τόσο συνηθισμένη στην Ελλάδα, να παραδεχθεί ότι ο Ολυμπιακός είναι καλύτερος αυτή τη στιγμή από την ομάδα του.\n«Εγώ θα πω αυτό που νιώθω. Μερικές φορές μας κοστίζει πολύ να το παραδεχτούμε. Αυτή τη στιγμή, ο αντίπαλος είναι σε καλύτερη κατάσταση από εμάς. Δε μου αρέσει να δικαιολογούμαι, ψάχνοντας θέματα που δεν υπάρχουν, όπως ότι τα αποδυτήρια δεν είναι καλά. Όχι, αυτή τη στιγμή ο Ολυμπιακός είναι καλύτερος. Πρέπει να έχουμε το κουράγιο να το πούμε, γιατί έτσι θα αντιστρέψουμε την κατάσταση», είπε αρχικά ο Πορτογάλος προπονητής και συμπλήρωσε.\n«Θέλουμε να είμαστε στην 1η θέση. Αλλά κι ο αντίπαλος, παιχνίδι με το παιχνίδι έχει δείξει ότι είναι καλύτερος. Δεν πρέπει να ψάχνουμε προβλήματα εντός ομάδας, ενώ μπορούμε απλά να πούμε ότι αυτή τη στιγμή, τώρα, ο αντίπαλος είναι καλύτερος. Δεν χρειάζεται να βρίσκουμε δικαιολογίες. Σίγουρα, πρέπει κι εμείς όλοι, να κάνουμε πολύ καλύτερα από αυτά που κάνουμε μέχρι τώρα».\nΑμπέλ Φερέιρα: Καλύτερος ο Ολυμπιακός από τον ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή Reviewed by admin on Μαρτίου 01, 2020 Rating: 5


Παραλήρημα Ομέρ Τσελίκ: Θα μετατρέψουμε τα όνειρα Ελλάδας και Κύπρου σε εφιάλτες - tromaktiko\nΠαραλήρημα Ομέρ Τσελίκ: Θα μετατρέψουμε τα όνειρα Ελλάδας και Κύπρου σε εφιάλτες\n18 Φεβρουαρίου 2021 21:13\n«Το ντουέτο Ελλάδας- Ελληνοκυπρίων, τρέφει όνειρα να υλοποιήσει μαξιμαλιστικά σχέδια», ανέφερε ο Ομέρ Τσελίκ\nΟ εκπρόσωπος του Ερντογάν διερωτήθηκε γιατί «η Τουρκική Δημοκρατία, μια χώρα της Μεσογείου στο επίκεντρο αυτών των προβλημάτων, δεν προσκλήθηκε σε αυτή τη συνάντηση; Γιατί δεν υπήρχε εκεί η “ΤΔΒΚ” όπου ήταν παρούσα η Ελληνοκυπριακή πλευρά;».\nΣύμφωνα με τον ΣΚΑΪ ο ίδιος πρόσθεσε στη συνέχεια «καμία συνάντηση από την οποία αποκλείεται η “ΤΔΒΚ”, δεν θα είναι ένα φόρουμ φιλίας. Οι δηλώσεις που έγιναν από τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών είναι δηλώσεις που δεν συνάδουν με μια φιλία. Εάν το ντουέτο Ελλάδας- Ελληνοκυπρίων, τρέφει όνειρα να υλοποιήσει μαξιμαλιστικά σχέδια παίρνοντας με το μέρος του τα κράτη που έχουν προβλήματα με την Τουρκία, θα μετατρέψουμε αυτά τα όνειρα σε εφιάλτες».


Ysterografo Magazine_Issue 120 by Ioanna Pattichi - issuu\nΣΚΕΨΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΑEDITORIALΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΞΕΝΟΥYΓ.\nΔεν υπήρξα ποτέ φαν. Δεν θυμάμαι να φόρεσα κονκάρδες, ούτε και να κόλλησα αφίσες στους τοίχους του δωματίου μου. Κατέβηκα στους δρόμους όταν\nήμουνα γύρω στα 13, για να συμμετέχω σε μια λαμπαδηφορία ενός κόμματος,\nμα πιο πολύ μου άρεσε νομίζω η ιδέα πως θα γυρνούσα στις λεωφόρους\nκρατώντας αναμμένα κεριά παρά το ότι θα υπερασπιζόμουνα τις απόψεις\nκάποιου πολιτικού αρχηγού, τον οποίο να θαύμαζα. Δεν θυμάμαι να θαύμαζα\nκανένα. Έκλαιγα και χτυπιόμουν με τραγούδια, αγόραζα δίσκους βινυλίου\nκαι μάλιστα τσακωνόμουν με τα παιδιά της γειτονιάς αν τολμούσαν να μου\nτους γρατσουνίσουν, μ’ άρεσε και το μικρό πικ άπ μας που είχε μια βελόνα,\nη οποία συνήθως κολλούσε σε ένα στίχο, το ’βλεπα και κάπως σημαδιακό\nνα κολλάει σε μια ατάκα λες και αυτήν έπρεπε εγώ αργότερα να κάνω βιώμα\nμου. Μα δεν ήταν για χάρη κανενός τραγουδιστή που έγραφα τις ατάκες των\nτραγουδιών στα ημερολόγια μου (κι αργότερα, για χρόνια πολλά, και στα\nδημοσιογραφικά μου κείμενα) ούτε και για τη μούρη του, που έψαχνα αγωνιωδώς να βρω το τελευταίο του σινγκλ. Ήταν για να κυλήσουμε ακόμα πιο\nπολύ μέσα στις καψούρες με τις κολλητές μου, όταν ανάβαμε τα πρώτα μας\nτσιγάρα κλεφτά πάνω στις ταράτσες των δίπλα πολυκατοικιών και σκοτωνόμαστε ποια θα περιέγραφε πρώτη το πρώτο της φιλί. Ήταν και για να νιώσω\n- αυτό πολύ μετά και εντελώς συνειδητοποιημένα - πως ανήκω στο γκέτο\nπου γουστάρει το μελό και βρίσκει γοητεία στο παίδεμα και στα ζόρια του\nμυαλού. Ήταν και γιατί, υπήρξε εποχή που δεν ξέραμε πώς να εκδηλώσουμε\nτην τρυφερότητά μας και έτσι επιλέγαμε να γράφουμε στίχους σε ραβασάκια\nκαι να τα ρίχνουμε ο ένας στις τσέπες του παλτού του αλλουνού, σαν μια\nμυστική συνωμοσία «πως είμαι δίπλα σου, αυτό να το θυμάσαι» και πως «η\nευαισθησία μας πάει να πει και δύναμη κάποιες φορές»…\nΣτις συναυλίες πήγαινα πάντα. Δεν με ένοιαζε αν έκανε κρύο ή καύσωνα,\nούτε αν θα καθόμουν σε διάζωμα ή σε ένα κομμάτι τετραγωνικό στο γρασίδι\nτης αρένας. Εκείνο που με ένοιαζε ήταν να έχω ένα αρκετά μεγάλο σακίδιο\nπλάτης για να χωράει τις βότκες που θα κρύβαμε εκεί μέσα, ενώ τις μπουκάλες με το κρασί τις αναλάμβανε η πιο μάγκας της παρέας, που δεν μασούσε\nμπροστά στον έλεγχο από τους σεκιουριτάδες. Λάτρευα αυτό το σκηνικό.\nΣκισμένο τζιν, η παρέα σε σειρά, τα κρυμμένα ποτά και τα κρυμμένα βλέμματα, το φεγγάρι και το ξεσήκωμα σε κάθε τραγούδι που έμοιαζε να γράφτηκε\nγιατί ήθελε κάτι να μας πει προσωπικά και στον καθένα ξέχωρα. Δεν έτρεχα,\nλοιπόν, στις συναυλίες γιατί ήμουν φανατική με κάποιον καλλιτέχνη, το\n’κανα γιατί για μένα έμοιαζε σαν μια περιπλάνηση που μου χάριζε την αίσθηση πως ζω και τυχοδιωκτικά κρατώντας τις παλάμες μου σφικτά ενωμένες με\nό,τι ευχόμουνα να κρατήσει για πάντα, σε μια εποχή που το πάντα και το ποτέ\nήταν ακόμα γερές αναφορές.\nΔεν θυμάμαι να έριξα ποτέ κάποιο καβγά για να υπερασπιστώ ένα είδωλό\nμου ή μια ιδεολογία ή έστω μια τάση της εποχής. Δεν κοντραρίστηκα στο\nόνομα κανενός και δεν έγραψα το δικό μου όνομα στη λίστα οπαδών του\nοποιουδήποτε. Δεν ξέρω τι έφταιγε. Αν ήμουν εγώ ή η εποχή που μεγάλωνα,\nπου άρχιζε να ξεθωριάζει τις ιδεολογίες και να απομυθοποιεί την ύπαρξη\nχαρισματικών στα μπαλκόνια. Που τρύπωνε πίσω από τα μαύρα γυαλιά των\nσταρ και αποκάλυπτε τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια τους ή που\nαναγόρευε τον καθένα σε πρότυπο που όμως δεν αφορούσε στο ταλέντο του\nαλλά στο συναρπαστικό του χτένισμα ή στο στιλιζαρισμένο του αμπαλάζ.\nΜπορεί και τίποτα από όλα αυτά να μη συνέβαλε, μπορεί η βαθύτερη αιτία\nπου δεν παθιαζόμουν με πρόσωπα ή ομάδες, να ’τανε που η εποχή δεν σου\nκαλλιεργούσε την ανάγκη να ανήκεις κάπου αλλά αντιθέτως σε παρότρυνε\nνα μην ανήκεις πουθενά, από φόβο μήπως τη φας πισώπλατα την ώρα πουκάποιος θα κλωτσούσε το είδωλο από το βάθρο του. Γιατί κακά τα ψέματα, η\nισορροπία όλων αυτών των ειδώλων ήταν τόσο εύθραστη, όσο ποτέ άλλοτε.\nΑρκούσε μόνο ένα δυνατό αεράκι να σηκωνόταν για να τους γκρεμοτσακίσει.\nΈχω επίσης σοβαρές υποψίες πως αν δεν έμπλεκα τελικά με τα περιοδικά\nμπορεί και να μπέρδευα τον Ζαν Πολ Γκοτιέ με τον Ζαν Πολ Βαντάμ. Έλα\nόμως που το ’φερε η μοίρα να αποστηθίζω μάρκες και ονόματα μοντέλων και\nτων γκόμενων των μοντέλων και τις ίντριγκες των σχεδιαστών και τις τάσεις\nκαι τις στάσεις και όλα όσα αφορούσαν τον ιλουστρασιόν κόσμο της μόδας.\nΠαρ’ όλα αυτά δεν ήθελα να θυσιάσω καμία από τις φλέβες μου για να αποκτήσω οτιδήποτε είχε επώνυμη υπογραφή έστω κι αν μου το μόστραραν κάθε\nμέρα στη μούρη μου δεκάδες γκλόσι οδηγίες που ήθελα να μου υποδείξουν\nτο «σωστό» lifestyle.\nΣτο γήπεδο δεν πήγα ποτέ. Αλλά ποτέ. Ούτε και ταυτίστηκα ποτέ με το θέμα\nποδόσφαιρο. Η μόνη απεγνωσμένη προσπάθεια που έκανα για να κατανοήσω την ψυχολογία του φανατικού της μπάλας ήταν γιατί ήμουνα καψουρεμένη με έναν γκόμενο, ο οποίος ήταν ικανός να μείνει σπίτι για να παρακολουθήσει ακόμα και αγώνα ποδοσφαίρου μεταξύ βεδουίνων. Η επόμενη φορά\nπου ασχολήθηκα με το θέμα ήταν όταν είδα μια καταπληκτική ημίγυμνη\nφωτογράφηση του Μπέκαμ στο Vanity Fair και σκέφτηκα πως ίσως αξίζει τον\nκόπο να μπω πιο βαθιά σε ένα χώρο που βγάζει τέτοια…παιδιά.\nΜην την παίρνω μακριά τη βαλίτσα όμως. Φαν, επαναλαμβάνω, δεν υπήρξα\nποτέ. Δεν είχα εμμονές, δεν έκοβα αποκόμματα και ούτε τα φύλαγα σε μικρά\nκασονάκια με ειδικές κλειδαριές. Ούτε και άλλαζα πορεία και ζωή για να\nβρεθώ ξαφνικά στου διαόλου τη μάνα γιατί τραγουδούσε το τάδε συγκρότημα\nούτε και ξενύχτησα ποτέ μπροστά σε κάποια πύλη για να προλάβω να πάρω\nθέση κάτω ακριβώς από την εξέδρα, ώστε να ουρλιάζω μπροστά στο είδωλό\nμου και να αφήνω τον ιδρώτα μου να πέφτει κάτω από την πατούσα του. Δεν\nαγόρασα ποτέ το φανελάκι κανενός σταρ, ούτε λιποθύμησα από συγκίνηση\nμπροστά στη θέα του. Δεν ένιωσα την αδρεναλίνη μου να ανεβαίνει γιατί\nξαφνικά βρέθηκε μπροστά μου ο τάδε ή δείνα (κατά τους υπολοίπους) θεός\nούτε και έκανα συλλογή με τα σιντάκια ή τα τσιτάτα του.\nΔεν μου έλειπε το πάθος, έτσι για να εξηγούμαστε. Μου έλειπε το πάθος για\nένα είδωλο, μια ιδεολογία, μια ομάδα. Κι αυτό για χρόνια το θεωρούσα σαν\nένα ελάττωμα, μια δική μου αναπηρία να ταυστιστώ ή να ανήκω κάπου. Να\nφανατιστώ και να νιώσω εκείνο το συναίσθημα του απόλυτου παραληρήματος. Δεν ξέρω αν πράγματι μου καταχωρείται σαν ένα είδος ανικανότητας.\nΕκείνο που ξέρω είναι πως γουστάρω ακόμα να πηγαίνω στις συναυλίες και\nνα μην με νοιάζει το κρύο. Γουστάρω να ζητωκραυγάζω στις κερκίδες για\nέναν αγώνα σημαντικό. Γουστάρω να ταυτίζομαι με μουσικές έστω κι αν πια\nδεν ανταλλάζω στίχους σε ραβασάκια με τους κολλητούς. Και σίγουρα γουστάρω να βλέπω αφίσες κολλημένες σε τοίχους δωματίων, έστω κι αν δεν\nείναι στο δικό μου, με χειρόγραφα αυτόγραφα στην άκρη τους. Γουστάρω\nλοιπόν να βλέπω αυτό το πάθος που γίνεται ιδρώτας στα γήπεδα και ουρλιαχτά στις συναυλίες, ίσως γιατί όσο τυχοδιωκτικά κι αν έζησα η αλήθεια είναι\nπως δεν ούρλιαξα ποτέ μου!ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗμακιγιάριστη, στα 45, με δύο αυλακιές δεξιά κι αριστερά του στόματος οι οποίες βαθαίνουν καθώς γελάει με τον τρίχρονο γιο\nτης, που βασανίζει ανελέητα τα\nντραμς του μπαμπά... Η οικογένεια ζει νομαδικά όταν «η μαμά\nέχει περιοδεία». Έφτασαν στην Κύπρο μετρώντας\nήδη τρεις μήνες μακριά από το σπίτι τους στη Νέα\nΥόρκη. Εκεί άφησε τα δυο μεγαλύτερα παιδιά της από τον προηγούμενο γάμο της- ένα 14χρονο γιο και\nμια 12χρονη κόρη. «Είμαι μια τρελαμένη μαμά που\nπροσπαθεί με κόπο να αποφεύγει εκφράσεις του τύπου, στην εποχή μας τα πράγματα ήταν διαφορετικά». Γελάει ξανά. Είναι όμορφη, χωρίς προσπάθεια,\nλες και δεν έτυχε ποτέ να το προσέξει... Το σώμα της\nέχει το σχήμα κολόνας -δωρικού ρυθμού αν συνυπολογίσεις τους τετράγωνους ώμους- και τα πόδια της\nξεκινούν από το σημείο που οι μεσογειακές γυναίκες\nσυνηθίζουν να αποκαλούν μέση. Θέλει να της εξηγήσουμε πού θα δημοσιευθεί η συνέντευξη. Μας λέει\nότι προηγουμένως ήταν στην Αθήνα. Την αποθέωσαν, διαβάζω στις εφημερίδες. Στη Θεσσαλονίκη το\nκοινό ήταν πιο πεσμένο, μου έλεγε έξω ο πιανίστας\nμε τις ξανθές αναγεννησιακές μπούκλες... Τα τελευταία 25 χρόνια έχει ταξιδέψει παντού ως πρέσβειρα\nτου γερμανικού cabaret και του γαλλικού τραγουδιού, μούσα του Kurt Weill, του Brecht και των μιούζικαλ (έχει βραβευτεί για το Cats, το Cabaret και το\nChicago). Φύση ελεύθερη, ασυμβίβαστη, κουβαλάει την επαναστατική αύρα της δεκαετίας του ’70, τα\nτραύματα του Ψυχρού Πολέμου και τον πολυπολιτισμικό αέρα της σύγχρονης Νέας Υόρκης, μαζί. Στη\nσκηνή όμως μεταμορφώνεται. Εκεί είναι η Marlene\nDietrich και η Sally Bowls, είναι το προαιώνιο θηλυκό, μια ντίβα, μια θεατρίνα, ένα άπιαστο σκηνικό\nόνειρο, με μια συνταρακτική φωνή που την πετάει\nστον αέρα σαν πύρινη μπάλα και την ξαναπιάνει με\nτην ακρίβεια του έμπειρου ακροβάτη, για να της δώσει άλλες τρεις στροφές και να την προσγειώσει στα\nαφτιά του εκστασιασμένου κοινού της.\nΚαταφέρνετε να μαγεύετε το κοινό, ερμηνεύοντας\nμουσική μιας εποχής που έχει τελειώσει. Πώς επι-βιώνει ένα είδος που υπήρξε μοντέρνο πριν από\n70-80 χρόνια; Αυτό το είδος αφορά ένα συγκεκριμένο κοινό. Ένα κοινό που έχει γνώσεις για την εποχή\nπου γράφτηκαν τα τραγούδια, για τις συνθήκες λίγο\nπριν από την έλευση των Ναζί. Είναι τραγούδια που\nόταν επικράτησε το Τρίτο Ράιχ, απαγορεύτηκαν. Ερμηνεύοντάς τα λοιπόν σήμερα, αισθάνομαι ότι κάνω\nένα διάλογο με το γερμανικό παρελθόν. Ένα παρελθόν πολύ σύνθετο, που περιέχει μεγάλο πόνο. Δεν\nυπάρχουν πολλοί άνθρωποι σήμερα που υπηρετούν\nαυτό το μουσικό είδος, έτσι κατά κάποιον τρόπο συνειδητοποίησα ότι είμαι πρέσβειρά του και αποστολή μου είναι να το κρατήσω ζωντανό και να το φέρω\nστη νέα χιλιετία.\nΚαι πώς το πετυχαίνετε αυτό; Δεν αντιμετωπίζω τα\nτραγούδια σαν εκθέματα μουσείου. Δεν τα τραγουδάω σαν να είναι αντίκες. Τα παίρνω και τα φέρνω σε\nμια σύγχρονη διάσταση. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που κολλάνε στο παρελθόν. Είμαι πολύ χαρούμενη που δεν έζησα τότε. Θέλω να ζω ακριβώς εδώ,\nΕκτός από το γερμανικό Μεσοπόλεμο, φέρνετε\nστη σκηνή και το γαλλικό chanson της εποχής της\nEdith Piaf... Ναι, έζησα πολλά χρόνια στο Παρίσι\nκαι τότε αγκάλιασα αυτό το είδος. Περιέχει μέσα του\nόλο το γαλλικό ρεαλισμό, την ποίηση, τη λογοτεχνία,\nτην πολιτικο-κοινωνική και φιλοσοφική συνείδηση\nτης Γαλλίας. Το λατρεύω. Η αλήθεια όμως είναι πως\nκαι αυτό, αποτελεί επίσης ένα κλειστό κεφάλαιο.\nΤότε γιατί πιστεύετε ότι αφορούν τόσο πολύ το\nσημερινό κοινό; Ο λόγος που μιλάνε ακόμη στους\nανθρώπους, είναι η μοναδικότητά τους. Έχουν έντονη θεατρικότητα, σκηνικότητα, δηλαδή χρειάζεται\nκάποιος να σου πει την ιστορία, να την αφηγηθεί στο\nκοινό. Δεν υπάρχει τίποτα αντίστοιχο σήμερα. Επίσης, οι πολιτικές τους πτυχές, η κωμωδία, το στοιχείο\nτης σάτιρας, που είναι τόσο έντονα σ’ αυτά τα είδη,\nείναι πολύ επίκαιρα. Η ελευθερία της έκφρασης\nείναι ένα από τα θέματα που θίγονται, η ελευθερία\nστον τρόπο ζωής και στις επιλογές του ανθρώπου, τα\nπολιτικά φαινόμενα της διαφθοράς, της προπαγάνδας, ζητήματα που παραμένουν πολύ φλέγοντα και\nσήμερα.Βρίσκετε ομοιότητες, λοιπόν, ανάμεσα σ’ εκείνη\nτην εποχή και στη σύγχρονη; Σίγουρα. Η πολιτική\nπάντα έχει να κάνει με τη χειραγώγηση της μάζας,\nτην κατάχρηση εξουσίας, το κεφάλαιο. Οι σημερινές\nπολιτικές μέθοδοι είναι ίδιες μ’ αυτές που ακολουθούνταν πριν από εκατοντάδες χρόνια. Απλώς τα\nπράγματα σήμερα συμβαίνουν σε μια πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, χωρίς διαφάνεια, με πολύ σύνθετους\nτρόπους. Ζούμε πράγματι πολύ περίεργους καιρούς.\nΠοια είναι η σχέση της τέχνης με την πολιτική;\nΚαμία, θα έλεγα. Η πολιτική είναι πάντα συνδεδεμένη με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Η δράση της είναι μαζική και έχει άμεσες επιπτώσεις. Η\nτέχνη δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο τόσο δραστικά. Αυτό που μπορεί να κάνει, είναι να διεισδύει\nστους ανθρώπους και να τους συγκινεί, ίσως και να\nτους αλλάζει λίγο σε προσωπικό επίπεδο.\nΕίστε Γερμανίδα, έχετε ζήσει πολλά χρόνια στο\nΠαρίσι, στο Λονδίνο και τώρα στη Νέα Υόρκη, ενώ\nπαράλληλα γυρίζετε τον κόσμο… Πώς αισθάνεστε\nτην έννοια της ταυτότητας; Έζησα τόσα χρόνια στο\nΠαρίσι και ήμουνα πάντα «η Γερμανίδα», έζησα στο\nΛονδίνο και πάλι ήμουν «η Γερμανίδα» και μετά\nεπιστρέφοντας στο Βερολίνο, δεν ήμουν «αρκετά\nΓερμανίδα»! Τα στερεότυπα είναι βαθιά ριζωμένα\nακόμη μέσα μας.\nΤι συνιστά την ταυτότητα του καθενός; Είναι η παράδοση, η κληρονομιά χιλιάδων χρόνων ιστορίας,\nο πολιτισμός. Φυσικά αν διερωτηθούμε, τι είναι η\nκληρονομιά αυτή, βλέπουμε πως είναι μια αλληλουχία πολέμων, αιματοχυσίας, φόνων και θρησκείας.\nΕπομένως, είναι καλό να διερωτώμαστε πού και πού,\nκατά πόσο είναι μια υγιής παράδοση αυτό που κουβαλάμε.\nΘα πρέπει λοιπόν να την απαρνηθούμε; Όχι, βέβαια. Νομίζω ότι αυτό που συμβαίνει με τη μετανάστευση και την αλληλεπίδραση των πολιτισμών στις\nσύγχρονες κοινωνίες, μας δείχνει το μέλλον. Η δημιουργία μιας πολυπολιτισμικής και πολυθρησκευτικής κοινωνίας. Θα πρέπει να ανοιχτούμε σ’ αυτό\nπου συμβαίνει, ελπίζοντας πως οτιδήποτε δογματικό\nόπως ο εθνικός και θρησκευτικός φανατισμός θα μαλακώσουν και οι άνθρωποι θα ζουν με περισσότερηαποδοχή. Δεν ξέρω πώς θα είναι το μέλλον, πραγματικά, διερωτώμαι.\nΗ Νέα Υόρκη στην οποία ζείτε, σας προσφέρει αυτό\nτο μοντέλο συμβίωσης και ελευθερίας έκφρασης; Η\nΝέα Υόρκη σπάει αυτά τα δεσμά. Είναι μια πολυπολιτισμική πόλη, φιλελεύθερη, προοδευτική. Γεμάτη από\nμουσική, από θέατρο. Εκεί οι άνθρωποι δεν ρωτάνε\nκαν από πού έρχεσαι. Θα σας απαντούσα λοιπόν ότι\nαισθάνομαι Νεοϋρκέζα. Αλλά όχι Αμερικάνα. Προτιμώ να είμαι Ευρωπαία και θέλω να κουβαλάω αυτή την\nκουλτούρα μαζί μου. Τα παιδιά μου, όμως, θα έλεγα\nπως είναι πια καθαρόαιμοι Νεοϋρκέζοι. Μερικές φορές σκέφτομαι μήπως θα ήταν καλύτερα να επιστρέψουμε στην Ευρώπη, ίσως στη Βαρκελώνη, αλλά τώρα\nμε τα σχολεία τους είναι αδύνατο. Ίσως σε μια πενταετία που θα έχουν αποφοιτήσει τα δύο μεγαλύτερα παιδιά μου, να επιστρέψουμε στην Ευρώπη με τον μικρό.\nΑσχολούνται καθόλου με τη μουσική τα παιδιά σας;\nΟ μεγάλος μου γιος είναι πολύ μουσικόφιλος. Παλιότερα έπαιζε τσέλο και πιάνο, αλλά τώρα αυτά ανήκουν\nστο παρελθόν, γιατί ανακάλυψε την ηλεκτρική κιθάρα, τη rock και τη σημασία του να είσαι cool. Η κόρη\nμου έπαιζε βιολί, αλλά επίσης το παράτησε. Έτσι έχει\nμείνει στο τραγούδι και το χορό, αλλά περισσότερο τα\nέχει σαν χόμπι.\nΗ δική σας οικογένεια πώς ήταν; Η μητέρα σας ήταν\nτραγουδίστρια της όπερας; Ναι, μέχρι που απέκτησε\nτον αδερφό μου κι εμένα και σταμάτησε. Μην φανταστείτε ότι προέρχομαι από μια καλλιτεχνική προοδευτική οικογένεια. Μεγάλωσα σ’ ένα πουριτανικό,\nπολύ συντηρητικό σπίτι που δεν μου άρεσε καθόλου.\nΜιλάμε για ένα στενόμυαλο, μικροαστικό, θρησκόληπτο περιβάλλον. Και γι’ αυτό έγινα μια πολύ δύσκολη\nέφηβη. Ήθελα να αντιδράσω σ’ όλα αυτά, δεν συμμεριζόμουν καθόλου τις αρχές και τους ηθικούς τους\nΔιάβασα ότι γίνατε μέλος σ’ ένα punk group. Όχι,\nγια την ακρίβεια ήταν περισσότερο funk group. Η μουσική punk δεν είναι μουσική κι εγώ πάντα αγαπούσα\nτην καλή μουσική. Ήμουνα περισσότερο της jazz, της\nrock. Οι αντιδράσεις μου όμως δεν ήταν εκρηκτικές.\nΈψαχνα και έβρισκα διέξοδο μέσα από τη μουσική.\nΕκεί έβρισκα την ελευθερία μου. Δεν χρειαζόταν λοιπόν να ντυθώ πανκ ή να κάνω ακρότητες για να αντιδράσω.\nΑληθεύει ότι στα 15 σας τραγουδούσατε σε bars;\nΕίχαμε ένα αθώο γκρουπάκι και ναι, κάποιες φορές\nπαίζαμε ροκ και τζαζ μουσική σε διάφορα clubs, αλλά\nήμουνα πολύ καθωσπρέπει μαθήτρια. Δεν έχω τίποτα\nέξαλλο και τρελό να διηγηθώ από την εφηβεία μου,\nπαρόλο που θα ήταν ωραίο να είχα τέτοιες ιστορίες\nγια να λέω! Τελείωσα κανονικά το σχολείο, σπούδασα χορό στην Κολωνία και μετά πήγα για θεατρικές\nσπουδές στη Βιέννη.\nΎστερα από μια 20ετία που διαπρέψατε ως performer,\nαποφασίσατε να γράψετε τη δική σας μουσική. Ποια\nανάγκη σας οδήγησε εκεί; Η ανάγκη να βρω τις δικές\nμου ιστορίες και τη δική μου φωνή. Έκτοτε περιελάμβανα δικά μου κομμάτια στους επόμενους δίσκους, μέχρι που έφτιαξα το τελευταίο μου άλμπουμ που είναι\nγραμμένο αποκλειστικά από μένα.\nΠοιες είναι οι «δικές σας ιστορίες και η δική σας\nφωνή»; Το άλμπουμ μιλάει για το Βερολίνο και την\nεποχή του Ψυχρού Πολέμου, μιλάει για την 11η Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, για τη Μέση Ανατολή. Είναι ιστορίες που έχουν επίγνωση της ζωής, πηγαίνουν\nσε διάφορα μέρη και έχουν πολιτική συνείδηση. Η\nμουσική είναι πιο σύγχρονη, δεν έχει να κάνει με το\nθεατρικό τραγούδι. Το άλμπουμ αυτό ήταν η ανάγκη\nμου να εξερευνήσω αυτή την περιοχή. Και γνώρισεμεγάλη επιτυχία. Κυρίως, στη Γερμανία, στη Βρετανία, στην Ελλάδα και στην Ισπανία.\nΣκεφτήκατε τότε, ότι το κοινό σας δεν θα σας ακολουθούσε σ’ αυτό το πέρασμα; Δεν έχει σημασία,\nξέρετε, υπάρχουν τόσα πολλά κεφάλαια στην καλλιτεχνική μου εξέλιξη. Στις συναυλίες μου πάντα το\nκοινό θα ακούει Edith Piaf και Wail και κομμάτια από\nμιούζικαλ και όλα αυτά με τα οποία με έχει ταυτίσει.\nΌταν αποφασίζω να κάνω περιοδεία με αποκλειστικά\nκαινούρια κομμάτια, φροντίζω να το ξεκαθαρίσω στο\nκοινό ώστε να προσέλθουν μόνο αυτοί που πραγματικά ενδιαφέρονται!\nΣε μια από τις συνεντεύξεις σας λέγατε ότι τα μοντέρνα είδη μουσικής, όπως η Hip Hop, η Pop, δεν\nείναι τίποτα αν τους αφαιρέσεις το «περιτύλιγμα»\nτης μόδας, του ίματζ, της εικόνας… Ναι, θα έλεγα\nότι η μουσική σήμερα είναι ένα διακοσμητικό έπιπλο\nκαι πωλείται σαν πακέτο με τη μόδα. Βλέπετε οι pop\nstars μοιάζουν όλες ίδιες, με extensions, ίδια ρούχα,\nπλαστικές στη μύτη. Είναι μια ολόκληρη κουλτούρα\nπου πλασάρεται στη νεολαία. Η κόρη μου νομίζει ότι\nαυτό είναι η μουσική! Υπάρχει μια πολύ ισχυρή δύναμη χειραγώγησης των νέων, η οποία τους καθορίζει τι\nείναι cool, τι είναι hip, τι είναι σέξι. Και είναι πολύ δύσκολο πλέον για έναν καλλιτέχνη σήμερα, να φτιάξει\nένα concept album, με δώδεκα τραγούδια τα οποία θα\n«διαβάσει» ο ακροατής σαν ένα βιβλίο, σαν μια ιστορία\nπου αφηγείται τη ζωή του, τις εμπειρίες του. Σήμερα\nανοίγεις τον υπολογιστή και κατεβάζεις ένα τραγούδι\nαπό τον ένα δίσκο, δύο από τον άλλο, τα μεταφέρεις\nστο i-pod και τα ακούς.\nΕκτός από αυτήν που ερμηνεύετε στη σκηνή, ποια\nεποχή σας εκφράζει μουσικά; Η δεκαετία του ’70\nυπήρξε ένα σπουδαίο μουσικό κεφάλαιο, πραγματικά\nνεωτεριστικό, με φρέσκους ήχους, πολιτική συνείδηση, με ανθρώπους που έλεγαν ιστορίες για τον κόσμο\nτους, για τους πολέμους και για την ειρήνη, είχαν όλοι\nτους καλλιτεχνική ακεραιότητα. Σήμερα μιλάμε για\nκάτι εντελώς διαφορετικό. Δεν γράφεις πια τη μουσική, απλώς κάθεσαι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και μετακινείς νότες με το ποντίκι σου και το πρόγραμμα θα εγκρίνει αν αυτό που «έφτιαξες», ακούγεται\nκαλά. Το κομπιούτερ σκέφτεται για σένα.\nΚάποιος θα μπορούσε να πει ότι αυτό είναι εξέλιξη.\nΑπλώς έτσι έχουν τα πράγματα. Σήμερα μπορείς να\nηχογραφήσεις τραγούδια με το i-phone σου. Μπορείς\nνα κάνεις plug-in ένα ειδικό πρόγραμμα και να ηχογραφήσεις ολόκληρο άλμπουμ στο δωμάτιό σου. Είναι\nθαυμάσιο από τη μία γιατί όλοι πια μπορούν να γράψουν μουσική κι αυτό ακούγεται πολύ δημοκρατικό,\nαπό την άλλη όμως, είναι μέρος της κουλτούρας μιας\nΜήπως αυτό είναι η «ασθένεια της εποχής» μας; Θα\nένιωθα πολύ γριά αν το έλεγα αυτό, γιατί ακριβώς έτσι\nμιλάνε πάντα οι προηγούμενες γενιές για τις επόμενες. Είναι όμως πραγματικά περίεργο όλο αυτό που\nΚαι τι είναι επαναστατικό σήμερα; Είναι οι επιλογές\nπου κάνει ο καθένας μας σε προσωπικό επίπεδο. Χμ...\nΘα έλεγα όμως ότι θαυμάζω πολύ τους ανθρώπους που\nτα παρατάνε όλα για να βοηθήσουν εκεί που υπάρχει\nανάγκη. Για παράδειγμα οργανώσεις όπως οι Γιατροί\nΧωρίς Σύνορα. Άνθρωποι που εγκαταλείπουν όλα τα\nπρονόμια της ζωής στη Δύση γιατί αυτό τους υπαγορεύει η συνείδησή τους. Ναι, θα έλεγα ότι αυτό είναι\nΗ τέχνη, δεν είναι; Οι μόνοι που μπορούν να διαδραματίσουν το ρόλο του επαναστάτη στην τέχνη σήμερα,\nείναι οι σκηνοθέτες του ανεξάρτητου κινηματογράφου. Εκεί γίνονται πραγματικά σπουδαία πράγματα.Υπάρχουν σίγουρα οι ποιητές, οι λογοτέχνες και ένα\nθέατρο που μπορεί να αφυπνίσει, αλλά όχι σε τόσο\nμαζική κλίμακα. Το ανεξάρτητο σινεμά είναι το μόνο\nπου έχει τη δύναμη να πει μια ιστορία, κάτι που δεν\nκάνει πια το τραγούδι. Η σύγχρονη μουσική είναι τόσο\nστενά δεμένη με την εμπορικότητα που έχει χάσει τη\nδύναμή της. Και μάλλον δεν έχει σωτηρία.Η πόρτα ανοίγει και μπαίνει μια κυρία κρατώντας τρεις\nμαύρες μακριές τουαλέτες φρεσκο-σιδερωμένες στις κρεμάστρες τους. Διαλέγει μία με τιράντες από στρας που ξεκινάνε από το μπούστο. «Είναι ώρα!». Απλώνει τη σκούρα\nσκιά, παίρνει το σίδερο για τα μαλλιά και ανασηκώνει λίγο\nτις άκρες, τελευταία ματιά στον καθρέφτη: κόκκινο κραγιόν. «It’s show time!».τις 28 Αυγούστου το profile μου στο Facebook είχε ως status:\n«H Μαριάννα αναρωτιέται σε ποιον άγιο πρέπει ν’ ανάψει λαμπάδα για να κληρωθεί η Ανόρθωση στον ίδιο Όμιλο με την\nArsenal». Το οποίο προκάλεσε, στη διάρκεια της ημέρας, ένα\nthreat δεκάδων σχολίων από φίλους και γνωστούς, στα οποία\nαπάντησα αργότερα το βράδυ, πως «ήθελα απλά να έρθει η\nArsenal στην Κύπρο για να τους δω κι από κοντά».\nΚαπάκι στο update πέφτει τηλεφώνημα από κάποιο φίλο - που ανορθωσιάτης σίγουρα δεν είναι και δεν είμαι σίγουρη αν είναι καν ποδοσφαιρόφιλος. «Καλά ρε συ,\nθα είσαι με τους Εγγλέζους αντί με την Κύπρο;». «Παιδί μου, Ανόρθωση – Arsenal\nθα είναι το ματς, για το Champions League. Σύλλογοι θα παίζουνε, όχι οι εθνικές».\nΟ τύπος δεν έλεγε να καταλάβει. Το είχε πάρει εθνικά το θέμα, με είπε προδότρια,\nμε είπε και κάτι άσχετα που θύμιζαν εποχή δημοψηφίσματος. Δεν καταλάβαινε τον\nΧριστό του, ώσπου του εξήγησα πως στο θεωρητικό σενάριο (γιατί μέχρι τότε είχε\nγίνει η κλήρωση και Ανόρθωση και Arsenal έπεσαν σε διαφορετικούς ομίλους) που\nέπαιζε η Arsenal εναντίον οποιασδήποτε κυπριακής ή ελληνικής ομάδας, δεν υπήρχε περίπτωση να μην υποστηρίξω την ομάδα μου. «Γίνεται η σέντρα», του εξηγώ,\n«και η μπάλα πάει σε... πες έναν παίκτη της Ανόρθωσης» (λέει ένα όνομα), «αυτός\nπασάρει στον… πες άλλο ένα», (λέει), «… είδες;», του λέω, «εδώ δεν ξέρω ούτε καν να\nονομάσω έναν παίκτη της Ανόρθωσης, πώς εσύ θέλεις να παθιαστώ για εκείνους;».\nΔεν απάντησε. «Ενώ», συνεχίζω παθιασμένα ενόσω εκείνος μούγκα στην άλλη άκρη\nτης γραμμής, «έχει την μπάλα ο Almunia, θα τη δώσει στον Gallas, εκείνος θ’ αφήσει\nπίσω τον Touré να καλύπτει την άμυνα και θα πασάρει δεξιά στον Sagna, ο οποίος\nθα πάρει την μπάλα και θα ντριμπλάρει κατά μήκος της γραμμής κι όταν φτάσει στη\nσέντρα, θα πασάρει κεντρικά στον Fabregas ο οποίος θ’ ανταλλάξει δυο τρεις μπαλιές με τον Denilson δίπλα του, για να δώσει το χρόνο στον Van Persie να μπει στα\nκαρέ, ύστερα θα δει τον Walcott που φεύγει από δεξιά και τραβάει τους αντιπάλους\nπάνω του για να ελευθερωθεί ο Nasri απ’ τα αριστερά, ο οποίος θα πάρει την μπάλα\nκαι θα βγάλει αμέσως τη σέντρα που θα κάτσει κατευθείαν κεφαλιά στα dreadlocks\nτου Adebayor και να το, το ένα-μηδέν! Κατάλαβες τώρα;».\nΕυτυχώς κατάλαβε. Η σχέση μου με το ποδόσφαιρο ξεκινά πρώτα από το πάθος\nμου για την Arsenal. Που κι αυτό δεν ξέρω πότε ακριβώς ξεκίνησε. Δεν ήταν «έρωτας με την πρώτη ματιά» που λένε κάτι σαχλοί για να δικαιολογήσουν το γεγονός ότι υποστηρίζουν ό,τι κι ο μπαμπάς τους. Εγώ μια χαρά ήμουν με το μπάσκετ\nμου - που σ’ αυτήν την περίπτωση, ορίστε, το θέμα ήταν εθνικό: ήμουν «παιδί του\n’87», όταν σήκωσε ο Γιαννάκης την κούπα, την επομένη έβαλα τις αερόσολες και\nκατέβηκα στο γήπεδο. Κι ακολούθησε μια ζωή με μπάσκετ: έπαιζα στην ομάδα\nτου γυμνασίου, του λυκείου, του πανεπιστημίου, του πρωταθλήματος, πήγαινα\nστο Λευκόθεο για να δω τα ματς κι όποτε έδειχνε μπάσκετ απ’ ευθείας απ’ την\nΕΡΤ, έκρυβα το τηλεκοντρόλ για να μη μου αλλάξουν το κανάλι. Πορτοκαλί ήτανη μπάλα μου. Τα ασπρόμαυρα οκτάγωνα δεν με συγκινούσαν. Γυρνώντας απ’ τις\nσπουδές, έπιασα δουλειά, έκανα καινούριο κύκλο, βρήκα καινούριες παρέες. Σε\nμια απ’ αυτές ήταν και μία τύπισσα, Κύπρια του Λονδίνου, που κατέβαινε στο νησί\nτρεις μήνες το καλοκαίρι και από ένα μήνα τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Το μισό\nχρόνο εδώ τον έβγαζε δηλαδή (πατριώτισσα) κι όταν ήταν εδώ, μας τραβολογούσε\nστις μπιραρίες για να δει μπάλα (αλλά πολύ Εγγλέζα σε ορισμένες φάσεις). Εγώ\nβαριόμουνα τις μπιραρίες, βαριόμουνα και την μπάλα. Συνηθισμένη στο μπάσκετ\nπου επίθεση και καλάθι, επίθεση και καλάθι, το ποδόσφαιρο για μένα ήταν σκέτο μαρτύριο: Ενενήντα λεπτά συν καθυστερήσεις, με είκοσι δύο μαντράχαλους να\nζορίζουν πέρα – δώθε ένα τόπι, να παλεύουν μες στη λάσπη σαν γουρούνια, για\nνα βάλουνε ένα γκολ κάπου στα ογδοντατρία λεπτά. Το σκηνικό απείχε πολύ από\nαυτό που εγώ ονόμαζα «entertainment». Και για να μην καταντήσω αλκοολική γιατί όταν με κουβαλούσε στην μπιραρία, δεν έκανα τίποτε άλλο παρά έπινα για να\nπνίξω την ανία μου- αυτή η φίλη ξεκίνησε σιγά-σιγά (αυτό που αργότερα μόνη της\nπαραδέκτηκε) πλύση εγκεφάλου: μου μιλούσε, δηλαδή, για την Arsenal (οι Κύπριοι στο Λονδίνο είναι είτε Arsenal είτε Tottenham). Μου έλεγε ιστορίες για το νούμερο 6, που ήταν ο Tony Adams ο οποίος υπήρξε αλκοολικός, έκανε και φυλακή\nγιατί με τη μέθη του προκάλεσε δυστυχήματα, ύστερα αποφάσισε ν’ απεξαρτηθεί κι\nόχι μόνο τα κατάφερε αλλά έφτασε να γίνει ο αρχηγός της Arsenal και της εθνικής\nΑγγλίας, γιατί έγινε πρότυπο επαγγελματία και πρότυπο για τους μικρούς. Κι έτσι\nείδα το ποδόσφαιρο απ’ άλλη ματιά. Όχι εκείνη του βαρετού ενενηντάλεπτου, αλλά\nεκείνη του trivial pursuit. Και ρίχθηκα στο διάβασμα: αγόρασα τη βιογραφία του\nTony Adams (από τότε οι φίλοι μου όταν δεν ξέρουν τι δώρο να μου πάρουν στα\nγενέθλια, μου αγοράζουν βιογραφίες ποδοσφαιριστών - έχω ένα ράφι ολόκληρο),\nάλλαξα το home page στον explorer (από τότε δεν διανοούμαι να ξεκινήσω τη μέρα\nμου χωρίς να διαβάσω όλα τα τελευταία νέα απ’ το BBC Football) και σε κάθε στάση\nστο περίπτερο μαζί με τα τσιγάρα αγόραζα κι ένα περιοδικό για ποδόσφαιρο. Με\nδύο μόνο περιοδικά έχω ιδιαίτερη σχέση: το ένα είναι το Omikron (το οποίο έρχεται στο σπίτι λόγω επαγγέλματος) και το άλλο είναι το FourFourTwo που έρχεται\nστο σπίτι με συνδρομή κι είναι το μόνο έντυπο που διαβάζω σαν να είναι βιβλίο: ξεκινώ απ’ το εξώφυλλο και το αφήνω κάτω μόνο όταν φτάσω στο οπισθόφυλλο, αφού\nέχω ξεψαχνίσει την κάθε γραμμή του. Οι φίλοι μου με φωνάζουν «κινητή εγκυκλοπαίδεια του ποδοσφαίρου» γιατί όλα αυτά τα χρόνια έχω μαζέψει στο μυαλό τις\nαπίστευτες (άχρηστες και χρήσιμες) πληροφορίες για το άθλημα, τους ποδοσφαιριστές, τις ομάδες, τις μπάλες, τα παπούτσια, τις φανέλες. Άλλο αυτό με τις φανέλες.\nΗ συλλογή μου με τις φανέλες της Arsenal είναι η πιο πολύτιμη απ’ τις συλλογές\nμου (δύο συλλογές έχω, αυτή με τις φανέλες και εκείνη με τα FourFourTwo). Κάθε\nΑύγουστο, πριν ξεκινήσει η σεζόν, μπαίνω στο Ίντερνετ και παραγγέλνω την καινούρια φανέλα. Τι την κάνω; Τη φοράω κάθε φορά που πηγαίνω στην μπιραρία για\nνα δω το ματς - και δεν υπάρχει περίπτωση να παίζει η ομάδα μου και να μην πάω\nστην μπιραρία. Σε συγκεκριμένη μπιραρία, μάλιστα, όπου μαζευόμαστε πολλοί φανατικοί και που οι ιδιοκτήτες της έχουν φτάσει σε σημείο να μας κρατάνε από μόνοι\nτους τις ίδιες θέσεις στα ίδια τραπέζια, γιατί έχουν μάθει πως το θέμα έχει καταντήσει ιεροτελεστία. Ξέρουν πως βρέξει-χιονίσει, την ώρα του ματς θ’ ανοίξει η πόρτα\nκαι θα μπει το μπουλούκι με τις κόκκινες φανέλες με τα λευκά μανίκια. Αυτή την ιεροτελεστία οι φίλες μου ακόμη δεν την έχουν σταμπάρει στο μυαλό τους. Έχω φάει\nτο απίστευτο βρισίδι γιατί τα Σαββατοκύριακα αντί για καφέ μαζί τους, προτιμώ να\nπιω μπίρα με τους συν-οπαδούς μου. Και όταν κανονίζουν να πάρουν εισιτήρια για\nθέατρα, να κλείσουν θέσεις σε συναυλίες, να πάνε για ψώνια στα μαγαζιά και μου\nτο ανακοινώνουν, παίρνουν πάντα την ίδια απάντηση «Δεν μπορώ. Έχει ματς». Και\nκαταλήγουν πάντα στην ίδια αντίδραση: «Είσαι άρρωστη!».ΦΩΤΟ: ΠΟΛΥΣ ΠΕΣΛΙΚΑΣΚΑΙΤΗ ΔΙΑΚΑΙΝΙΣΑΚΗ / ΣΤΙΛΙΣΤΡΙΑConcept/επιμΕλεια/ΚΕΙΜΕΝΟ: ΑντρΕας ΑντωνΙου\nΦωτΟ: Charlie Makos\nΗλεκτρονικΗ επεξεργασΙα: ΑθηνΑ ΛιΑσκουΡΟΔΗ ΗΛΙΑΔΟΥ / ΣΧΕΔΙΑΣΤΡΙΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΩΝΈνα σόου, μία συναυλία, μία παραγωγή δεν είναι τίποτε χωρίς το κοινό που συμμετέχει σε αυτήν. Βεβαίως όταν σε ένα Ολυμπιακό Στάδιο είναι συγκεντρωμένοι 78.000 άνθρωποι, τότε το «ήμουν κι εγώ εκεί»\nμπορεί μεν να μην ακούγεται σημαντικό, όμως από\nτην άλλη πλευρά, πόσες φορές συγκεντρώνονται\nτόσες χιλιάδες σε ένα στάδιο για ένα γεγονός; Αυτή\nήταν η τρίτη φορά που προγραμμάτιζα να παρευρεθώ σε ένα σόου της αποκαλούμενης «Βασίλισσας της\nποπ» αλλά η πρώτη που κατάφερα τελικά να πάω.\nΟφείλω να ομολογήσω πως ενώ σχεδόν για τίποτε\nδεν μετανιώνω, εκ των υστέρων, νομίζω, αισθάνομαι μία στενοχώρια που δεν πήγα στα προηγούμενα.\nΆκουγα δεξιά κι αριστερά μου κόσμο να συγκρίνει το\nSticky and sweet με το Confessions, το Reinvention\nή το Girlie και δεν μπορούσα να κάνω τη σύγκριση\nΜπαίνοντας στο ΟΑΚΑ περίμενα πως θα ήμουν σαν\nτη μύγα μες στο γάλα. «Τι δουλειά», έλεγα, «έχω τώρα\nεγώ στη συναυλία της Madonna και μάλιστα μπρο-στά μπροστά που θα είναι όλη η πιτσιρικαρία; Όλοι\nαυτοί ήταν σε υγρή κατάσταση όταν εμείς λιώναμε\nστα κασετόφωνα το Borderline ή το Like a virgin. Η\nέκπληξή μου βέβαια ήταν μεγάλη όταν διαπίστωσα\nπως η συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων που βρίσκονταν τριγύρω μου, ήταν στις δεκαετίες των -άντα\nκαι σαν τις μύγες μες στο γάλα ήταν κανά 2-3 εικοσάρηδες και κανά 2-3 κοριτσάκια κάτω των 20 (το\nένα μάλιστα εξ αυτών όπως ακριβώς εμφανίστηκε η\nMadonna στο «Desperatelly seeking Susan»!)\nΌλοι μαζί λοιπόν όσοι μεγαλώσαμε (κι όσοι μεγαλώνουν ακόμη) με τη Madonna, περιμέναμε υπομονετικά. Άλλοι από το πρωί κι άλλοι από το απόγευμα.\nΠεριμέναμε μέχρι να πέσει η νύχτα, να αρχίσει η\nμουσική, να ανάψουν τα αμέτρητα φώτα της σκηνής\nκαι να υποβάλουμε τα σέβη μας στη «βασίλισσα», η\nοποία καθισμένη στο θρόνο της μας προσκαλεί να διαλέξουμε ό,τι γεύση θέλουμε αφού ό,τι και να ζητήσουμε, το έχει (see which flavor you like and I’ll have\nit for you). Προς στιγμή ένιωσα αυτό το απίστευτοσυναίσθημα της «παγερής» σιωπής ενθουσιασμού.\nΤη στιγμή που ενώ η Madonna είναι στη σκηνή, αναρωτιέσαι αν είναι αλήθεια. Για τις επόμενες δύο ώρες\n78.000 άτομα συμμετέχουν κι είναι μέρος μίας απίστευτης υπερπαραγωγής, προσεγμένης από την πρώτη μέχρι την τελευταία της λεπτομέρεια. Τα σχόλια\nπου ακούω, τις ελάχιστες στιγμές που ο κόσμος γύρω\nμου δεν τραγουδά και δεν χορεύει, έχουν να κάνουν\nμε την ηλικία της, την απίστευτη ενέργεια που εκπέμπει, το σώμα της που το ζηλεύουμε όλοι, άντρες και\nΤο πρόγραμμα της συναυλίας της έχει τραγούδια\nαπό όλη την πορεία της στη μουσική βιομηχανία με\nέμφαση βέβαια στο Hard Candy (διότι σκοπός μίας\nπεριοδείας - να μην ξεχνιόμαστε - είναι να πουλήσουμε και cds, όχι ότι έχει ανάγκη προώθησης όταν\nέφτασε στο νούμερο1 σε χρόνο dt). Και στη διάρκεια\nτων 2 ωρών επιβεβαιώνεται ξανά και ξανά ένα σχόλιο\nπου κάναμε με κάτι παιδιά που γνώρισα εκεί. «Για 25\nχρόνια τώρα, έχουμε γίνει μάρτυρες τρομερών αλλα-γών. Όταν ακούγαμε το Like a virgin στα κασετόφωνά μας, δεν φανταζόμασταν ότι λίγα χρόνια μετά θα\nυπήρχαν cds, dvds, internet, iPod κ.λπ. Κι όμως σχεδόν για 3 δεκαετίες τώρα, παλιότερα στις ντίσκο κι\nαργότερα στα κλαμπ, χορεύουμε στους ρυθμούς της\nMadonna». Μία λαοθάλασσα χορεύει στους ρυθμούς\nτου Like a prayer σε μία απίστευτη ηλεκτρονική εκδοχή, ένα τραγούδι που το Rolling Stone είχε χαρακτηρίσει «...as close to art as pop music gets».\nΛίγο πιο δεξιά μου στέκεται μία παρέα Ιταλών που\nαν πριν τη συναυλία δεν μιλούσαν μεταξύ τους, καθόλου δεν θα ξεχώριζαν από το υπόλοιπο ελληνικό\nπλήθος. Όπως και η παρέα από το Ισραήλ που στεκόταν λίγο πιο πίσω. Στο τέλος της συναυλίας η εικόνα\nστα πρόσωπα όλων είναι σχεδόν η ίδια. Ευχαρίστηση\nκι απόλαυση. Γιατί πέρασες καλά. Γιατί είδες από κοντά ή μακριά, την απόλυτη ενσάρκωση της ποπ κουλτούρας. Γιατί είδες τι σημαίνει υπερπαραγωγή. Διότι\nεπιτέλους κατάλαβες γιατί αυτή η γυναίκα, βρίσκεται\nστην κορυφή του κόσμου. Γιατί ήσουν κι εσύ εκεί!ΦΩΤΟ: ΑΝΤΡΕΑΣ ΓΙΟΡΤΣΙΟΣΜΙΜΙΚΑ / ΣΧΕΔΙΑΣΤΡΙΑ ΜΟΔΑΣΛΕΥΤΕΡΗΣ ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ/ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ ΜΟΔΑΣΖούσα με τις κουρτίνες κλε\nέλετε να μου μιλήσετετα μάλλον επώδυνα. Μαζί με αυτά, σκόρπιες εδώ κιγια το παρελθόν σας;»,εκεί, μερικές στιγμές ευτυχίας. Πολύ φευγαλέες. Σαντη ρώτησα. Ήταν, θυμά-βεγγαλικά. Φώτα εκτυφλωτικά, που συχνά αφήνουνμαι, Απρίλιος του 2004.εγκαύματα...».Η γυναίκα που είχα- «Θα θέλατε να ξεχάσετε το παρελθόν σας;», τη ρώ-απέναντί μου, δεν θύμι-τησα.ζε σε τίποτα τη γυναίκα-μύθο - το sex symbol - της δε-- «Έχω μνήμη ελέφαντα. Δυστυχώς. Κι αυτή η μνήμηκαετίας του ’60. Πέρασε, βλέπετε, πολύς καιρός απόδεν μου επιτρέπει να κρύψω ούτε καν μικρές λεπτο-την εποχή του «Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα», τηςμέρειες όσων θα έπρεπε να είχα ξεχάσει. Αναμνήσειςπαγκόσμιας Bardot-λατρείας, των φανατικών θαυμα-που με καθιστούν σήμερα ευάλωτη γιατί, σε αντίθεσηστών και του ανελέητου κυνηγητού των παπαράτσι…με όσα ακούγονται για μένα, δεν έχω αποκτήσει σκλη-Τώρα πια, κάνει περισσότερη παρέα με τα ζώα παράρό πετσί. Αντιθέτως».με τους ανθρώπους. «Θέλετε να μου μιλήσετε για το- «Θα μου πείτε, λοιπόν, τι θυμάστε από εκείνη τηνπαρελθόν σας», τη ρώτησα, γνωρίζοντας πως ακροβα-εποχή, την εποχή της κινηματογραφικής δόξας, τηςτούσα σε τεντωμένο σχοινί. Γιατί, τι σόι ερώτηση είναιλατρείας»;αυτή σε μια γυναίκα που λίγο προηγουμένως σου είπε«....Με συνοδεύει μια δυσβάσταχτη ανάμνηση. Αυτήπως στη ζωή της έζησε περισσότερο πόνο παρά χαρά,της στέρησης της ελευθερίας μου. Να με ακολουθούνπως φοράει μαύρα χειμώνα-καλοκαίρι για να σκέφτε-παντού οι θαυμαστές. Να τρυπώνουν κρυφά στο σπίτιται συνεχώς το θάνατο, το θάνατο που είναι γύρω της,μου για να αποκτήσουν ένα προσωπικό μου αντικεί-το θάνατο που είναι μεν τρομακτικός, αλλά επιθυμη-μενο. Να με κατασκοπεύουν συνεχώς οι κάμερες, σετός απ’ όσους αισθάνονται τη ζωή σαν ακραίο πόνο; Κιβαθμό που να αναγκάζομαι να εγκαταστήσω ακόμα καιόμως, εγώ θέλω να μάθω για την εποχή της λατρείας.αίθουσα τοκετού μέσα στο σπίτι μου, όταν έρχεται ηΤην εποχή των εκατομμυρίων θαυμαστών. Την επο-ώρα να γεννήσω το γιο μου. Nα με πολιορκούν οι φω-χή που οι fans πολιορκούσαν το σπίτι της, που τρύ-τογράφοι μέρα και νύχτα, εγκατεστημένοι γύρω από τοπωναν κρυφά στην αυλή και έκλεβαν προσωπικά τηςσπίτι μου, ακόμα και στα δωμάτια της υπηρεσίας. Να ζωαντικείμενα. Μια εποχή, δηλαδή, που η ίδια -ύστεραμε τις κουρτίνες κλειστές, μέσα στο σκοτάδι. Να μηνκι από μια απόπειρα αυτοκτονίας, μια δραματική προ-μπορώ να κάνω βήμα, χωρίς τη συνοδεία θαυμαστώνσπάθεια απόδρασης από τον ασφυκτικό κλοιό της δη-και φωτογράφων. Ούτε καν να πάω για ψώνια, παράμοσιότητας- αποδύθηκε. Ακριβώς γι’ αυτό. «Θέλετεμόνο παραγγελίες μέσω τηλεφώνου. Να μην μπορώ νανα μου μιλήσετε για το παρελθόν σας;», τη ρώτησα.βγάλω περίπατο το σκύλο μου. Ούτε να συναντήσω κά-«Φρικάρω με την επιστροφή στο παρελθόν. Ζω μόνοποιο φίλο στο δρόμο, χωρίς αυτό να αποτελεί λαβράκιτο παρόν, τη μόνη αληθινή στιγμή, που κι αυτή σύντο-για «σκάνδαλο» στον Τύπο. Όταν μια φορά ήρθε στηνμα μετατρέπεται σε παρελθόν. Το παρελθόν μου, ξέ-πόρτα του σπιτιού μου ο πατέρας μου, κρατώντας έναρετε, είναι δομημένο από χιλιάδες μικρά και μεγάλατριαντάφυλλο στο χέρι, ξέρετε τι έγραψαν την επομέ-πράγματα, φτιαγμένα ως επί το πλείστον από γεγονό-νη; “Τώρα της αρέσουν και οι γέροι” »!ειστέςνα κακόγουστο ανέκδοτο κυκλοφορεί εδώ και λίγο καιρό στις ΗΠΑ. Ο\nΆγιος Πέτρος, στην πύλη του παραδείσου, υποδέχεται τις νέες αφίξεις.\nΈρχεται η σειρά ενός ψιλόλιγνου,\nσχετικά νέου, κουστουμαρισμένου\nμαύρου. ‘Ποιος είσαι εσύ και τι έκανες στη ζωή σου;’\nρωτάει ο πορτιέρης. ‘Το όνομά μου είναι Μπαράκ\nΟμπάμα και ήμουν ο πρώτος Αφροαμερικανός πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής’, απαντάει αυτός. ‘Νο way’, αντιγυρίζει ο Άγιος Πέτρος,\n‘αφροαμερικανός πρόεδρος; Στις ΗΠΑ;’. ‘Way’, απαντά με αυτοπεποίθηση ο Ομπάμα. ‘Και πότε βγήκες\nπρόεδρος;’ απορεί ο Άγιος. ‘Ε, θα ’χει κανά τέταρτο,\nεικοσάλεπτο...’ υπολογίζει ο Ομπάμα. Ως γνωστόν,\nκάθε τι το κακόγουστο άλλο δεν κάνει παρά να τραβάει απ’ τα μαλλιά μια άβολη αλήθεια. Σύμφωνα με\nμια πρόσφατη δημοσκόπηση που έγινε σε λευκούς\nAμερικανούς ψηφοφόρους, 6 στους 100 δεν θα ψήφιζαν ποτέ ένα μαύρο για πρόεδρο της χώρας τους.\nΑναρωτιέται κανείς πόσοι ακόμα πραγματικά το πιστεύουν αλλά δεν τολμούν να το εκστομίσουν.\nΟ Μπαράκ Ομπάμα έχει, εκών άκων, χάσει κερδίσει, αναχθεί ήδη σε σύμβολο. Ένας μαύρος Κένεντι,\nγια τους συμπαθούντες, ένας μιγάς Ντένζελ Ουάσινγκτον της πολιτκής, για τους επαγγελματίες κυνικούς. Για τους μαύρους, πάντως, ο Ομπάμα είναι\nπλέον το role model τους. Χωρίς τον μονομανή φυλετικό ακτιβισμό του Τζέσε Τζάκσον, (ενώ ο ΜακΚέιν\nαρπίζει, με την πρώτη ευκαιρία, τις ομολογουμένως\nευαίσθητες χορδές των ‘veterans’ της υπερδύναμης\nθεωρώντας πως αυτοί είναι οι ‘όμοιοι και δικοί’, ο\nΟμπάμα δεν γαργαλάει τις μαύρες μασχάλες περισσότερο απ’ ό,τι τις λευκές), χωρίς την κρυόκωλη, ψαρωτική στρατιωτίλα που εξέπεμπε ο Κόλιν Πάουελ,\nχωρίς τη στυφή ανοικειότητα της Κοντολίζα Ράις.\nΚι όμως, ακόμα και οι μαύροι ψηφοφόροι άργησαν\nνα πάρουν μυρωδιά το φαινόμενο Ομπάμα. Όταν ο\nγερουσιαστής από το Ιλινόις ήταν απλώς ένας ακόμα υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών,\nδεν είχε ρεύμα στους έγχρωμους συμπατριώτες του\n- φοβόντουσαν ότι θα τους απογοήτευε. Τώρα τα κόζια άλλαξαν. Σε έρευνα που έγινε πριν από μερικές\nεβδομάδες, 7 στους 10 αφροαμερικάνους θέλουν ή\nαναμένουν να κερδίσει ο Ομπάμα τις εκλογές.\nΟι μειονοτικοί κάθε απόχρωσης, (ισπανόφωνοι,\nασιάτες, ανατολικοευρωπαίοι κλπ) βρίσκουν ότι το\nγενεαλογικό δέντρο του Ομπάμα (ο μαύρος πατέρας του ήρθε στην Αμερική από την Κένυα το ’60\nκαι γνώρισε τη λευκή μητέρα του στη Χαβάη) είναι\nαειθαλές και αρκετά πλατύφυλλο ώστε να χωρέσουν\nόλοι στον ίσκιο του. Οι μανάδες τον γουστάρουν\nεπειδή αποφοίτησε από το Κολούμπια και το Χάρ-βαρντ και υπήρξε καθηγητής νομικής στο Σικάγο.\nΟι πιτσιρίκες επειδή είναι νόστιμος και φιλομειδής,\nοι πιτσιρίκοι επειδή (ομολόγησε πως) έκανε χρήση\nμαριχουάνας και κόκας όταν ήταν ακόμη στο λύκειο. Η ιντελιγκέντσια εκστασιάζεται επειδή είναι\nπολύ αριστερός (στο ‘πολύ’, βάλτε όσα εισαγωγικά\nθέλετε, στην Αμερική βρίσκεστε). Ο Ομπάμα αρέσει\nστους εστέτ επειδή η ρητορική του δεινότητα αντικατοπτρίζει εναργώς την ευφυΐα του. Όσοι έχουν\nμπουχτίσει με τη θρησκολάγνα, θεοφοβούμενη γη\nτης επαγγελίας, τον πάνε: μεγάλωσε σε μια μη θρησκευόμενη οικογένεια από πατέρα μουσουλμάνο\nκαι μητέρα χριστιανή - ο ίδιος είναι μεν χριστιανός\nαλλά δεν δείχνει να τον πολυνοιάζει. Επίσης, ο μέσος Αμερικανός πατριώτης – θα ήταν ασυγχώρητος\nπλεονασμός να κολλήσει κανείς το πρόθεμα ‘υπερ-’\nστη λέξη ‘πατριώτης’ εφόσον αυτή έπεται των λέξεων\n‘μέσος Αμερικανός’- μπορεί να κοιμάται ήσυχος (ο\nΟμπάμα μπορεί να θέλει την άμεση απεμπλοκή από\nτο Ιράκ, το ίδιο εξάλλου διακηρύσσει ότι θέλει και\nο ΜακΚέιν, αλλά επιμένει στην παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, επιθυμεί διακαώς το κεφάλι του Μπιν Λάντεν και την εξάρθρωση\nτης Αλ Κάιντα, είναι σούπερ φιλικός προς το Ισραήλ, δεν αποκλείει αμερικανική επέμβαση σε περιοχές του Πακιστάν, καταφέρεται με σκληρή γλώσσα\nέναντι της Ρωσίας, θέλει να ξεδοντιάσει τη Βόρειο\nΚορέα και το Ιραν). Οι πάσης φύσεως underdogs του\nβγάζουν το καπέλο επειδή καθάρισε με το ‘κατεστημένο’ Χίλαρι και ξεμπρόστιασε τον πολύ Μπιλ Κλίντον. Οι ρομαντικοί τσιμπούν επειδή δεν βολεύτηκε,\nπρώτος στην τάξη του στο Χάρβαρντ, γαρ, και άρα\nπεριζήτητος, σε κάποια μεγαλόσχημη δικηγορική\nφίρμα, παίρνοντάς τα χοντρά. Οι αυτοδημιούργητοι,\nοι αριβίστες και οι νεφελοβάτες πίνουν νερό στο\nόνομά του αφού ο Ομπάμα αποτελεί την τέλεια, και\nίσως τελευταία, ενσάρκωση του Αμέρικαν ντριμ - δεν\nέχει πλάτες, δεν είναι γόνος, δεν φίλησε κατουρημένες ποδιές.\nΝαι, αλλά οι υπόλοιποι; Τα συμπλεγματικά, πουριτανικά στρώματα της middle America; Οι βαθύπλουτοι WASPs; Οι πετρελαιάδες καουμπόιδες απ’ το Τέξας; Το φοβικό πόπολο του Νότου; Ο τραχύς, άξεστος\nredneck; H clueless γιαγιά στη Φλόριντα; Ο γνωστός,\nμαύρος κωμικός Κρις Ροκ έπιασε τον σφυγμό του νοσούντος Θείου Σαμ: ‘Εμ, ξέρετε,’ είπε σε πρόσφατη\nσυνέντευξη, ‘ο Ομπάμα δεν είναι ο συνηθισμένος\nμαύρος της γειτονιάς σας. Ήταν έτοιμη η Αμερική\nνα δεχτεί ότι ο μεγαλύτερος παίκτης του μπέισμπολ\nθα ήταν μαύρος; Όχι, αλλά, τι να κάνουμε, ο Τζάκι\nΡόμπινσον ήταν καλύτερος απ’ όλους τους άλλους.\nΟ Μάικλ Τζόρνταν ήταν καλύτερος απ’ όλους τους\nάλλους. Ο Μπαράκ Ομπάμα είναι καλύτερος απ’ τονΤζον ΜακΚέιν. Σόρι.’ Ο επίσης γνωστός, αλλά καθόλου μαύρος, κωμικός/τηλεπαρουσιαστής/συγγραφέας/ηθοποιός Μπιλ Μάερ, υπερθεμάτισε: ‘ακόμα και\nάντρες με λανθάνοντα ρατσισμό, που δεν θα πήγαιναν ποτέ στο κρεβάτι με μαύρη, είμαι σίγουρος πως\nθα έκαναν μια εξαίρεση για τη Χάλι Μπέρι.’\nΕις τας Ευρώπας, πάντως, ο Οσάμα κάνει μπαμ.\nΌποιος πει ότι οι Ευρωπαίοι σχεδόν πάντοτε επιθυμούν ένα Δημοκρατικό για πλανητάρχη κομίζει,\nμάλλον, γλαύκα ες Αθήνας, αλλά η συγκεκριμένη\nπερίπτωση παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Οι\nΑμερικανόφιλοι πιστεύουν (βαυκαλίζονται;) ότι με\nτην εκλογή μαύρου προέδρου η Αμερική θα κάνει\nτην υπέρβαση, θα γίνει, αίφνης, πιο ανεκτική στο\nεσωτερικό, πιο μετριοπαθής στο εξωτερικό, θα μετασχηματιστεί από ‘super power’ σε ‘soft power’. Οι\nΑντιαμερικανοί ευελπιστούν (βαυκαλίζονται) ότι με\nτην εκλογή ενός μαύρου πρόεδρου ο κοινωνικός ιστός θα διαρραγεί και η αυτοκρατορία θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη. Οι μετριοπαθείς βρήκαν μάλλον\nτην αφορμή που έψαχναν για να\nαρχίσουν να συμπαθούν ξανά το\nτέρας εκείθεν του Ατλαντικού\nενώ οι παγερά αδιάφοροι προτιμούν, μάλλον, να αδιαφορούν\nγια έναν φαινομενικά κούλ τύπο\nπαρά για ένα εμφανώς απόμαχο\n‘Οι Αμερικανοί είναι από τον Άρη, οι\nΕυρωπαίοι από την Αφροδίτη,’ έγραψε,\nπαραφράζοντας τον τίτλο γνωστού εγχειρίδιου για βελτίωση των συζυγικών σχέσεων, ο Αμερικανός νεο-συντηρητικός\nΡόμπερτ Κέιγκαν. Ενδεχομένως να\nμην έχει και πολύ άδικο. Πάντως,\nο Ομπάμα δίνει, μέχρι στιγμής, την\nεντύπωση ότι, απ’ όπου κι αν ήρθαμε, Αμερικανοί, Ευρωπαίοι και\nλοιποί συγγενείς, μπορούμε να συνυπάρξουμε λίγο καλύτερα\nστον μάταιο τούτο\nπλανήτη. Τουλάχιστον, έως\nο νεκροθάφτης.πό πότε είσαι fan της Άννας Βίσση;\nΑπό το 1997, όταν την είδα για πρώτη φορά στο Ribas. Τη\nγνώριζα, βέβαια, από παλιά: από το «Ψεύτικα» και το «Φωτιά», από τότε τη θαύμαζα. Τότε, στο Ribas, παρουσίαζε\nτο «Τραύμα», γινόταν ένας χαμός στο μαγαζί, ουρές χιλιομέτρων έξω στο δρόμο, κόσμος που ήθελε να τη δει από\nκοντά. Εγώ, με μέσον, κατάφερα να βρω τραπέζι και να τη\nδω από απόσταση αναπνοής. Ήταν μία από τις ωραιότερες στιγμές στη ζωή μου.\nΓια πρώτη φορά όμως γνωριστήκαμε πριν από πέντε χρόνια.\n-Λιποθύμησες όταν σου έσφιξε το χέρι;\nΚρατήθηκα. Όταν γνωρίσει κάποιος από κοντά την Άννα, όχι μόνο δεν την απομυθοποιεί αλλά τη βάζει ακόμη πιο ψηλά από εκεί που ήδη βρίσκεται. Είναι\nτόσο star και τόσο ανθρώπινη ταυτόχρονα που καταφέρνει να σε κερδίσει ακόμη περισσότερο. Της είχα μιλήσει θυμάμαι τότε για το fan club, της είχα εκτυπώσει κάποιες σελίδες για να της τις δείξω, έδειξε ενθουσιασμένη και εκτίμησε-Έλα τώρα!\nΜα, δεν έχει ελαττώματα η Άννα! Βρίσκεται 35 χρόνια στο τραγούδι και είναι,\nκάθε χρόνο, στην πρώτη γραμμή - αν όχι στην κορυφή. Για μένα, φυσικά, βρίσκεται πάντα στην κορυφή! Η Άννα, είναι η τραγουδίστρια-πρότυπο. Καμία δεν\nμπορεί ούτε θα μπορέσει ποτέ, να τη φτάσει. Θέλω, απ’ εδώ και πέρα, να μένει\nμόνη της πάνω στη σκηνή -όπου κι αν εμφανίζεται- και να την απολαμβάνω.\n-Είναι και οι φίλοι σου φανατικοί της Άννας Βίσση;\nΟι περισσότεροι, ναι. Αν σκεφτείς ότι έχω δημιουργήσει προσωπική επικοινωνία με τα παιδιά του Site, τότε μπορώ να σου πω ότι οι περισσότεροι κολλητοί\nμου ακούνε μόνο Άννα, όπως κι εγώ.\n-Είναι σημαντικό κριτήριο για σένα, ο άνθρωπος με τον οποίο λες δυο-τρεις\nκουβέντες παραπάνω από άλλους, να ακούει Άννα Βίσση;\nΟ «φανατισμένος» δεν έχει αρνητική εξήγηση, όπως ίσως φαντάζεσαι. Ο φανατισμένος δεν αναλώνεται σε άσκοπες κόντρες για να αποδείξει ποιος καλλιτέχνης είναι καλύτερος και ποιος δεν αξίζει. Για μένα, πραγματικός fan είναι\nαυτός που αγαπάει και σέβεται τον καλλιτέχνη, που εκτιμάει τη φωνή του όπως στην περίπτωση της Άννας- και αναγνωρίζει όλες του τις επαγγελματικέςαυτό που κάναμε με τα άλλα παιδιά. Από τότε έχουμε μία πολύ καλή συνεργασία δημιουργώντας το επίσημο fan club της (το www.fannatics.gr), του οποίου\nείμαι διαχειριστής. Είμαι μάλιστα υπερήφανος γιατί αυτό το site κατάφερε να\nγίνει το πρώτο σε επισκεψιμότητα από άλλα αντίστοιχα.\nΠόσος κόσμος αγαπάει την Άννα!\n-Γιατί σου αρέσουν τα τραγούδια της;\nΔίνει ψυχή σε όλα της τα τραγούδια. Κάθε της στίχο τον ερμηνεύει με ένα μοναδικό τρόπο και αυτό καταφέρνει να με αγγίξει.\n-Δεν θεωρείς ότι θα μπορούσε να πει καλύτερα τραγούδια;\nΚάθε της τραγούδι το προσεγγίζει διαφορετικά. Κάποιο «ανάλαφρό» της, για παράδειγμα, εγώ θα το ακούσω όταν θα βγω για να διασκεδάσω ή για να χορέψω. Μία\nμπαλάντα μπορεί να την ακούσω μόνος στο σπίτι, βυθισμένος στις σκέψεις μου.\n-Ποια είναι τα ελαττώματα αυτής της καλλιτέχνιδος;\nΔεν έχει ελαττώματα!κινήσεις ως σημαντικές. Δεν θα αποτελέσει κριτήριο για μένα αν κάποιος ακούει την Άννα ή όχι για να γίνει φίλος μου.\n-Έχεις ουρλιάξει για την Άννα; Έχεις κρατήσει πανό με το όνομά της;\nΚαι όχι μόνο. Εγώ δίνω τον παλμό. Κρατάω τον τηλεβόα και δίνω το σύνθημα\n«Άννα ζούμε για να σ’ ακούμε», ώστε να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι, με\nτους οποίους ήδη γνωριζόμαστε από κάποια events στα οποία μιλάμε για την\nΆννα, ανταλλάσσουμε απόψεις -για την πορεία της και για ό,τι συμβαίνει. Θέλω\nνα τους συσπειρώσω, να είμαστε μία πολύ ωραία παρέα.\n-Πώς είναι η καθημερινότητά σου, πέραν της ενασχόλησής σου με τη Βίσση;\nΈχω τελειώσει μηχανολογία και έχω αναλάβει το τμήμα παραγωγής και διαχείρισης ποιότητας σε μία επιχείρηση ηλεκτρολογικού υλικού. Παράλληλα, συμμετέχω σε ραδιοφωνική εκπομπή στον Κλικ 97.5 Fm, μία φορά την εβδομάδα,\nκάθε Παρασκευή. Τα απογεύματα, βγαίνω με φίλους ή διαχειρίζομαι το fan\nclub της Άννας. Κάποιες φορές οργανώνω και meetings με τους φανατικούς για\nνα έρθουμε πιο κοντά. Η ζωή μου είναι πολύ «κανονική», απλώς υπάρχει σε\nαυτήν και το fan club.\n-Σουρεαλιστικό είναι και το όνομά σου, ίδιο με του σπουδαίου λαϊκού μουσικοσυνθέτη.\nΕίναι μία απλή συνωνυμία με τον σπουδαίο μουσουργό. Το μόνο που μας συνδέει, είναι ότι έχω καταφέρει και εγώ να γράφω κάποιους στίχους και μουσική,\nενώ σύντομα θα κυκλοφορήσει και το πρώτο μου τραγούδι από το συγκρότημα\n-Τι λέει ο στίχος που έγραψες;\nΤο τραγούδι λέγεται «Δεν ήξερες πού έμπλεκες» και ο στίχος λέει «Δεν ήξερες\nπού έμπλεκες, σε έβλεπα που γελούσες». Θα σ’ αρέσει.\n-Είδε στίχους σου η Άννα Βίσση;\n-Μιλάτε στο τηλέφωνο;\nΝαι, αμέ! Προσπαθώ, βέβαια, να μην την ενοχλώ γιατί καταλαβαίνω ότι είναι\nπιεσμένη –ειδικά τώρα με τη δημιουργία του δίσκου που περιμένουμε όλοι με\nανυπομονησία να κυκλοφορήσει.\n-Έχεις πάει και στο σπίτι της;\nΝαι. Για να της αφήσω κάποια πράγματα. Απλώς, δεν θέλω να αισθάνομαι ότι\nπαραβιάζω την προσωπική της ζωή. Θέλω να υπάρχει επικοινωνία στα θέματα\nπου συνεργαζόμαστε -είτε μέσω τηλεφώνου είτε μέσω email.\n-Νομίζεις ότι σε πέντε χρόνια, στα 30 σου, θα συνεχίζεις να έχεις την ίδια λατρεία για την Άννα Βίσση;\nΑυτό είναι δεδομένο! Ίσως να έχω αποσυρθεί από το fan club, γιατί φαντάζομαι ότι θα μεγαλώσουν και οι υποχρεώσεις μου. Η αγάπη όμως και η λατρεία\nμου για την Άννα δεν θα χαθούν ποτέ. Η γυναίκα αυτή μου έχει δώσει πάρα\nπολλά για να τα διαγράψω. Με το «Είσαι» ερωτεύτηκα, με το «Δεν θέλω να\nξέρεις» ξεπέρασα ένα χωρισμό. Αυτά δεν μπορώ να τα ξεχάσω.Η Χαρά Κολαΐτη είναι μία νέα Ελληνίδα καλλιτέχνις, η οποία χρησιμοποιεί τις γνώσεις και τα ταλέντα της σε ένα άρτια ενορχηστρωμένο «one woman show», που αποτελεί και την πτυχιακή της εργασία.\nΗ Χαρά, επινοεί και κατασκευάζει τη λαϊκοπόπ τραγουδίστρια Άννα\nΓούλα (με μεγαλύτερό της σουξέ το «Τα πίνω όλα») και κάνει εξαρχής σαφή τη θέση της και την άποψή της για τη σημερινή τηλεόραση\nκαι το lifestyle.\nΓΕΝΝΗΣΗ - ΠΡΟΕΦΗΒΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ\nΓεννήθηκα και μεγάλωσα στο Αιγάλεω. Πήγα σε δημόσια σχολεία, δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο, τα παιδικά παιχνίδια και οι πρώτες παρέες ήταν εκεί.\nΑπλά υπέροχα, με ατελείωτο παιχνίδι και γενικά αν μου ζητούσαν να τα περιγράψω\nμε μια λέξη, θα ζήταγα να μου επέτρεπαν να χρησιμοποιήσω δυο λέξεις κι αυτές θα\nήταν οι εξής: «φιρούλι-φιρουλό».\nΤα παιδικά όνειρα είναι πάντα μες στην ψυχεδέλεια. Είναι οι εποχές που θες να\nγίνεις τη μία μέρα οδηγός λεωφορείου (αστικών συγκοινωνιών δημόσιου συμφέροντος) και την επόμενη πρωθυπουργός. Μέχρι στιγμής βέβαια δεν έχω κάνει τίποτα απ’ τα δύο, αλλά πιστεύω πως το επάγγελμα του βουλευτή, είναι πολύ καλή\nκαβάτζα για τα γεράματα και μάλιστα χρειάζεται και ταλέντο για να «βολεύεις» τον\nκόσμο. Αυτό νομίζω πως χρειάζεται να το έχεις λίγο έμφυτο, αλλά μαθαίνεται κιόλας με τις κατάλληλες παρέες.\nΑυτό το διάστημα εξασκώ το επάγγελμα του ανθρώπου για όλες τις δουλειές και τα\nτελευταία 26 χρόνια της ζωής μου με συντηρούν, καθότι το σάπιο κατεστημένο της\nχώρας μου φέρεται βάναυσα στους νέους καλλιτέχνες που τολμούν να θέλουν να\nορθοποδήσουν και να ζήσουν από την ποταπή τους τεχνίτσα διατηρώντας και την\nαξιοπρέπειά τους μαζί.\nΑντικειμενικά μιλώντας πάντα, μετρώντας με βάση την «ανταπόκριση» και την\n«αγάπη» του κοινού, η «μεγαλύτερη επιτυχία» (αν τώρα μπορούμε να το αποκαλέσουμε επιτυχία αυτό το πράγμα -προσωπικά μπορώ να το χαρακτηρίσω τραγωδία)\nείναι η δημιουργία του μεγαλύτερου τσόκαρου: της Άννας Γούλα.\nΤΥΧΗ Ή ΤΑΛΕΝΤΟ;\nΚοίτα, εγώ ήμουν πολύ μεγάλο ταλέντο πριν γεννηθώ, μετά τη γέννησή μου το\n’χασα λίγο. Αν θες το μυστικό της επιτυχίας πάντως, τα «μεγάλα ταλέντα» (βλ.\nΝουρέγιεφ, Μαρία Κάλλας) λένε πως το μυστικό είναι η σκληρή δουλειά και η\nεξάσκηση σε καθημερινή βάση.\nΕΠΙΤΥΧΙΑ- FAN CLUB\nΗ επιτυχία με έχει αλλάξει προς το καλύτερο! Πρώτα απ’ όλα πρέπει να σας πω\nπως ψήλωσα, πήρα τουλάχιστον 3 πόντους. Από 1,62 έχω πάει 1,65. Τα μαλλιά μου\nμάκρυναν απότομα μέσα σ’ ένα βράδυ, έγινα ξαφνικά «γοργόνα»! Άλλαξε το χρώμα\nτων ματιών μου: Έγινε τιρκουάζ, σαν τη θάλασσα του Αιγαίου μας. Το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζω με αυτήν την κατάσταση, είναι με αυτά τα καινούρια διαβατήρια και τις ταυτότητες. Πρόσφατα μου ’καναν και μήνυση για ψευδή στοιχεία κι έχω\nδικαστήρια. Δεν βαριέσαι όμως, μπρος στα κάλλη... ...Έχω και πολλούς αυτόπτες\nμάρτυρες και θα δικαιωθώ. Όσο για το fan club, αυτό είναι της Άννας.\nΣΧΕΣΗ ΜΕ ΧΡΗΜΑ\nΗ σχέση μου με το χρήμα είναι μαγική. Όποτε το ’χω, εξαφανίζεται. Είναι καλή\nφάση όταν σε πληρώνουν καμιά φορά μετά από κάποια δουλειά, η ψυχή της μάνας\nμας έχει ήδη αγιάσει!\nΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ - ΠΑΙΔΙΑ - ΑΡΧΕΣ\nΗ οικογένεια μπορεί να είναι καταπληκτικό πράγμα άμα γίνει σωστά, ενώ με μία\nσειρά κακών επιλογών εφιάλτης για όλα της τα μέλη. Ωστόσο, άμα κάνω παιδιά, θα\nτους δώσω και αρχές και μέση και τέλος!\nΝα μη βάζω ανοιχτόχρωμες σκιές στα μάτια μου, γιατί τα κάνει, λέει, να φαίνονται\nκάπως πρησμένα και να προτιμώ τους γκρι συνδυασμούς. Αυτό μου το χε πει μια\nθεία μου κάποτε που δεν έχει καμία σχέση με την τέχνη του μακιγιάζ!| ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ / ΦΩΤΟ: Charlie Makos / ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΝΤΡΕΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥΗ Άννα Γούλα είναι η λαοφιλής τραγουδίστρια με τα στρας και τα ψηλά\nτακούνια της, που πονάει την Ελλάδα, προσεύχεται γι’ αυτήν στην Παναγιά, τραγουδάει γι’ αυτήν με ουίσκι και καπνό και με φόντο -πάντα -το γαλάζιο και το λευκό της πατρίδας κατεβαίνει μέχρι και στις εκλογές, χωρίς\nόμως ποτέ να ξεχνάει από πού ξεκίνησε. Για τις ανάγκες της συνέντευξής\nμας, η Άννα Γούλα ζήτησε να μου αποστείλει η ίδια τις απαντήσεις της. Με\nτον δικό της -ιδιαίτερο- γραφικό χαρακτήρα και γραμματικές γνώσεις.\nΓενηθηκα στην Αιγαλεαρα. Εκει πιγα δημοτηκο και γειμνασιο. Μέχρι δευτερα. Υστερα βαριομουνα, γιατι ξερεις μορε, στο σχολιο ειναι μικρα τα διαληματα, πρεπει να ξιπνας νορισ\nτο προι και δεν προλαβενα να βαφτο κιολας. Ενο στα καφε αραζεις οση ορα θες, δε χριαζετε\nνα ξιπνας νορις και το μεσιμερακι σκανε και ολοι οι φιλες σου απ το σχολιο και τα λεμε\nκατευθιαν χορις διακωπες. Εξαλλου το σχολιο δεν με πηγενε κιολας, ειναι να το χεις!\nΤα παιδικα μου χρονια τα θιμαμε ομορφα και δυσκολα. Οι γινεκες ειναι πολι ανταγονιστικα πλασματα κι αυτο το ενιοσα απο τιν πεδικι μου ιλικια. Στο σχολιο, στι γητονια, απο\nδασκαλες μεχρι συμαθιτριες εσθανομουν τι ζιλια τους. Τα πιγενα ομος καλα με τα αγορια\nπου παντα μου γλικομιλαγαν και οι δασκαλη μου και νομιζο οτι και αυτο ιταν ενας λογος\nπου μεγαλονε τι γινεκια ζιλια απεναντι μου. Δε με νιαζει ομος, γιατι εγο εβγενα με τιν παρεα του αδερφου μου που με γουσταραναι και ιταν και γαμο τα ατομα.\nΤα πεδικα μου ονειρα ξεπερνουσαν το μιαλο στο πεδιον τις ιλικιας μου, γιατι ιμουν πολυ\nεξιπνι και πολυ μπροστα για τιν εποχι μου. Εξαλου μου το λεγανε και οι φιλοι του αδερφου μου. Δεχτικα μεγαλο πλιγμα με διο γεγονοτα που με σιγκλονισαν στα πεδικα-εφιβικα\nμου χρονια: Το θανατο τις Ριτας Σακελαριου και της Μελινας Μερκουρη. Ολη η Ελλαδα\nιταν σιγκλονοσμενι και τοτε κατι εγινε μεσα μου και ειπα «Αννα, εσυ πρεπι να καλιψης το\nκενο που αφισαν αυτες οι δυο μεγαλες κιριες! Τοσο στο τραγουδι οσο και στον πολιτισμο!».\nΑυτα ελεγα τοτε στους φηλους μου και στις παρεες μου, κι αυτοι μου λεγαναι «Αννουλα,\nεισε γαμο τα ατομα!». Η αλιθια εινε ομος οτι απο αυτα που ελεγα, πιστευα οτι ειμε φτιαγμενι για κατι ανοτερο, στα ορια του θεικου που δεν μπορεις να το παραγραψεις. Ε συγνομι,\nπεριγραψω ιθελα να πο.\nΕπαγγελμα; DIVA. Μ’αυτο το επαγκελμα κερδιζο τιμια το ψομι μου. Και για κατι παραπανο τα Σαββατοκιριακα κανο και λαιφ-σταιλ. Επισις τον ελευθερο χρονο μου ασχολουμε\nερασιτεχνικα με τιν φηλανθροπια, τα φηλανθροπικα γκαλα και τις πιλατες.\nΟ κοσμος με σταματαη στο δρομο και μου λενε: «Άννα μπραβο! Αννα μπραβο! Το “τα πηνο\nόλα” εινε καταπλικτικο!». Εγο ομος νομιζο οτι ειμε για παραπανο. Και να σας πο και κατι\nμεταξι μας, η μεγαλιτερι επητιχια εινε οτι ασχολουμε με το τραγουδη κι ετσι παη μπροστα\nι μουσικι και ο πραγματικος κερδισμενος εινε το ιδιο το τραγουδι.\nΑπλα πολυ μεγαλο ταλεντο. Αννα δε γηνεσε, γενιεσε.\nΝα σου πο κατι αγορι μου; Η Αννουλα ιτανε παντοτε ι ιδια, απλος τορα δικεοθικε. Οσο για\nτο φαν κλαμπ αυτι με καταλαβαν προτοι, εινε γαμο τα πεδια και τους αγαπαο. Φιλια στο\nφαν κλαμπ μου, φιλια. Φιλια, Ανναγουλακια!\nΤι δοξα πολι εμισισαν, το χριμα κανις.\nΘελο πολι να κανο ικογενια αλλα δεν προλαβενο τορα. Παντος αμα κρινο απο τιν ανατροφι που εχο δοσει στο κανισακι μου και στο τσιουαουα και με τα πεδια μου θα τα παο\nπεριφιμα. Θα μεγαλοσουν με Χριστιανικες αρχες, θα εχουν απο μικρα πνευματικο οπος κι\nεγο, για να μαθουν απο τιν κουνια το σεμνα και ταπινα.\nΜε τρομαζι πολι το μελλον γιατι εχο ακουσι οτι το 2012 θα ερθι ι σιντελια του κοσμου. Εγο\nβεβεα προσευχομε και παρακαλαο τον Κιριο να μιν ερθι το 2012, να το πιδιξουμε και να\nπαμε κατευθιαν στο 2013, αλλα δεν ξερο αμα εινε Χριστιανικο. Καλιτερα επισις εινε να\nερθι ι σιντελια το 3012 που δε θα ζουμε κιολας. Αστ το αυτο, παμε σ αλλι εροτισι κι εγο θα\nπαρο τιλεφονο τον πνευματικο μου να δουμε αν γινετε.REALSTORIESΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥΤο εξώφυλλο είναι φωτογραφία του Πόλυ\nΠεσλίκαΥΓ. 19/10/08ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΖΙ\nΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥΜΙΑ (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)\nΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝΕΦΗ ΣΑΡΡΗ\nα με κάνεις επίτιμο\nπρόεδρο στο fan\nΕίσαι ήδη! Μου φαίνεσαι πολύ ενδιαφέρων τύπος και, είμαι\nβέβαιη, θα ασχολείσαι πολύ με αυτό. Σε\nχρίζω από τώρα.\n-Είσαι καψούρα αυτή την περίοδο;\nΌχι, βέβαια! Στην ηλικία μου δεν κάνει\nνα καψουρεύομαι. Τώρα, το μόνο που με\nαπασχολεί, είναι η «δίκη της Νυρεμβέργης», η δικαστική μου διαμάχη με τον\nΛάκη Λαζόπουλο. Η καθημερινότητά\nμου παραμένει πολύ χαλαρή: Κάνω ό,τι\nμου κατέβει! Αποφεύγω κάθε είδους\nτηλεοπτικές κάμερες και κάθε είδους\nσυνεντεύξεις. Είσαι ο πρώτος στον οποίο\nσπάω τη σιωπή μου μετά την κυκλοφορία του καινούριου μου cd με τίτλο «Οι\n-Ποιο είναι το ωραιότερο που σου έχει\nσυμβεί στην πίστα;\nΤο ωραιότερο που θυμάμαι, είναι να\nέχει η πίστα χρώμα γυαλιστερού μαύρου\nκαι μετά από τρία σουξέ μου - καρασουξέ της εποχής- αυτή να γίνει λευκή.\nΑπό τις γαρδένιες. Αυτό είναι ένα πολύ\nωραίο εφέ, θα το ζήλευε και η Madonna.\n-Πήγες στη συναυλία της;30Όχι, πάσχω από αγοραφοβία, όπως όλοι\nοι μεγάλοι καλλιτέχνες. Κάθε star έχει\nτις φοβίες της, εγώ έχω χιλιάδες.\n-Παίρνεις ακόμη αντικαταθλιπτικά;\nΌχι. Τα έχω κόψει. Δεν είναι ότι είμαι\nχαρούμενη, απλώς είμαι normal, ευάερη\nκαι ευήλια. Η ζωή προχωρεί.\n-Τι διαβάζεις αυτή την εποχή;\nΑρχαίους και νεότερους φιλοσόφους.\nΤώρα διαβάζω ξένους φιλοσόφους που\nασχολούνται με την εσωτερική διάθεση και σκέψη: Τον Τόλε και τον Δαλάι\nΛάμα, για παράδειγμα. Θρησκεία για τον\nκαθέναν είναι ό,τι πιστεύει ο καθένας\n-Ποιο είναι το πιο αγαπημένο σου σουξέ\nαπό όσα έχεις πει;\nΤο «Στα κρεβάτια τα ξένα θα ονειρεύεσαι εμένα!». Ήταν ένα πολύ ωραίο\nτραγούδι, ποιοτικό και έντεχνο, για\nτον έρωτα στις ακραίες του διαστάσεις.\nΌπως, δηλαδή, πρέπει να είναι ένας\nαληθινός έρωτας: Καταστροφικός και\nακραίος. Τα «κανονικά» δεν τα μπορώ,\nμε κάνουν να πλήττω.\n-Σέρνονται ακόμη οι άντρες για πάρτη\nΔεν αναλύω ποτέ τον εαυτό μου και δεν\nασχολούμαι ιδιαίτερα με αυτό. Απλώς\nσυμβαίνει.-Ποια είναι η μεγαλύτερη ζημιά που\nέχει κάνει άντρας για σένα;\nΝα αυτοκτονήσει! Τι καλύτερο; Και\nμόνο ένας; Πολλοί.\n-Έκλαψες όταν το έμαθες; Τους πένθησες;\nΔεν κλαίω ποτέ για άντρες, μωρό μου!\n-Τι θα κάνεις σε λίγο;\nΈχω έρθει επίσκεψη σε μία φίλη μου.\nΑγαπάω πολύ και αυτήν και τα παιδιά\nτης, αλλά και τον άντρα της ο οποίος\nτυγχάνει να είναι και ο πρώην άντρας\n-Μ’ αρέσει το σουηδικό πρότυπο που\nΔεν έχω απλώς επαφές με τον πρώην\nσύζυγό μου, έχω στενές επαφές μαζί του\nαλλά και με όλη του την οικογένεια. Οι\nσχέσεις των ανθρώπων δεν φθείρονται\nμε τα χρόνια, το αντίθετο: Συσπειρώνονται και φουντώνουν!\n-Τι θα σε φούντωνε ερωτικά αυτή την\nΈνας καινούριος γκόμενος. Παλιά πίστευα στις προδιαγραφές αλλά, τελικά,\nδεν υφίστανται. Θέλω να έρθει ένα\nωραίο τεκνό και να με εκπλήξει.\nΔεν μπορώ να με αναλύσω, αγοράκι\nΣε σαυτό το τεύχος συνεργάστηκαν\nδημιουργικά οι:Ute Lemper\nΧαρά Κολαΐτη (άλλως Αννα Γούλα)\nΜιμίκαΜας ενδιαφέρουν τα δικά σας\neleni.xenou@phileleftheros.comAll pages:478121720222627282930InfoSaveLikeShareDownloadMoreYsterografo Magazine_Issue 120 Published on Oct 20, 2008 Weekly magazine _ FANS issueysterografoFollowRead moreRead moreSimilar toPopular nowJust for youGo explore


Της μαντιναδας συνεχεια | Ελευθερία…\nΤης μαντιναδας συνεχεια\nΣκοτωσαν το κοπελι τους οι μπραβοι της μυκονου κι εκεινοι ναυαγησανε στη θαλασσα του πονου.\nΕκλαψαν και τα δακρυα τον κοσμο πλυμμυρισαν τσ’ελπιδας το χλωμο δεντρι και τσ’ανθρωπιας ποτισαν.\nΕκαμαν πετρα τη γ-καρδια και αντις να μας μισησουν του κοπελιου τους οργανα μπορεσαν να δωρησουν.\nΜαθηματα χριστιανισμου κι αγαπης μασε δωσαν γιατι μεσα στο πονο τους αλλους\n← Μαντιναδες συνεχεια και για αρκετο καιρο συνεχεια\nΑ-δεν αλλαξει η κεφαλη →\n3 thoughts on “Της μαντιναδας συνεχεια”\n06/08/2008 στο 12:40 ΠΜ\nΠοναει πολύ αυτή η ιστορία….\n06/08/2008 στο 12:58 ΠΜ\nΑστα γλαρενια μου εχω συγκλονιστει,δεν μπορω να καταλαβω τι εχει παθει ο κοσμος τελευταια και κανα καλο δεν ακους,εκτος απο σκοτωμους.???Οσο σκεπτομαι και τη μανα του κοριτσιου, χωρια στα καλα καθουμενα οι γιατρινες. Φιλια ελευθερια\n06/08/2008 στο 1:02 ΠΜ\nΦανταζεσαι γλαρενια μου να παει το παιδι σου διακοπες και ….. ουτε στις πιο τρελλες σκεψεις μου, οχι δεν θελω να σκεπτομαι για κανενα γονιο.


Lenovo K8 Note Χαρακτηριστικά | Διπλή κάμερα στη πλάτη F/1.7\nΜετά τη γνωστή TechValue σειρά K5 και K6, η Lenovo αποφάσισε να “πηδήξει” το 7 και να πάει κατευθείαν στο 8. Έτσι λοιπόν, ανακοίνωσε το Lenovo K8 Note, το πιο δυνατό κινητό μέχρι στιγμής της σειράς K. Φαίνεται να κρατάει τον οικονομικό χαρακτήρα της σειράς, αλλά με διπλή κάμερα στην πλάτη.\nLenovo K8 Note χαρακτηριστικά\nΗ οθόνη παραμένει στις 5.5″, είναι ανάλυσης FullHD, αλλά έχει μόλις 401ppi και δεν θα προβάλλει αρκετό περιεχόμενο, παρόλη τη μεγάλη οθόνη του. Αρκετά θετικό πως το Lenovo K8 Note έχει τυπική splash proof προστασία, αλλά και Gorilla Glass 3 στο τζάμι, ώστε να μη κάνει γρατζουνιές εύκολα.\nΣτο εσωτερικό τοποθετήθηκε ο MediaTek Helio X23 με 10 πυρήνες, που είναι κατασκευασμένος στα 20nm. Δεν είναι τα 14nm που ιδανικά θα θέλαμε, αλλά δεν είναι και 28nm που βλέπουμε στα πιο πολλά οικονομικά smartphones. Η βασική έκδοση θα ξεκινάει με 3GB RAM και 32GB εσωτερικό χώρο αποθήκευσης και η πιο δυνατή και ακριβή με 4/64, αντίστοιχα.\nΣτο πίσω μέρος του Lenovo K8 Note υπάρχει διπλή κάμερα, με τη βασική να είναι 13MP με f/1.7 και τη δεύτερη 5.0MP, η οποία θα βοηθά σε διάφορα εφέ. Τέλος, το νέο Note της εταιρείας φαίνεται να εστιάζει και στην selfie κάμερα (μπροστινή κάμερα), αφού έχει δικό της led flash και αισθητήρα 8MP f/2.0.\nΗ μπαταρία χωρητικότητας 4000mAh και τα 20nm του επεξεργαστή υποδηλώνουν την καλή αυτονομία του. Για τη βασική έκδοση το κόστος θα είναι περίπου 200€ και για την πιο ακριβή 220€. Θα βγαίνει μόνο σε 2 χρώματα, χρυσό και μαύρο. Ας ελπίσουμε, όταν έρθει Ελλάδα, να μην το δούμε 299€.\nΘα φοράει Android Nougat 7.1.1 και θα είναι το πρώτο κινητό της Lenovo που θα φοράει stock Android, χωρίς το Vibe UI που βλέπαμε μέχρι σήμερα. Κάποια αναφορά για GLONASS δεν έχει γίνει. Όμως, είναι πολύ πιθανό να έχει, όπως έγινε και με τα χαρακτηριστικά του Lenovo K6 Power, όπου κάποιοι reviewers είπαν πως τελικά έχει. Τα παρελκόμενα που θα υπάρχουν στο κουτί του Lenovo K8 Note είναι τα εξής:\nΦορτιστής Quick Charge.\nΚαλώδιο USB σε MicroUSB, για φόρτιση και σύνδεση με H/Y.\nΚλειδί για τη SIM.


Το παρασκήνιο γύρω από το τέλος του «Τατουάζ»\nΣα βόμβα έσκασε η είδηση ότι η σειρά «Τατουάζ» ρίχνει τίτλους τέλους.\nΗ δημοφιλής σειρά του ALPHA ολοκλήρωνεται το καλοκαίρι μετά από δύο υπερεπιτυχημένες σεζόν. Η απόφαση αυτή ξάφνιασε πολλούς με δεδομένο ότι το σίριαλ σημείωσε εξαιρετικές επιδόσεις στους πίνακες τηλεθέασης.\nΔείτε επίσης: Χτενίσματα με κορδέλα: Ιδέες για κάθε μήκος μαλλιών και περίσταση\nΗ απόφαση πάρθηκε από κοινού από τους τρεις συντελεστές της.\nΣτην εκπομπή της Σταματίνας Τσιμτσιλή έγινε γνωστό το παρασκήνιο του πολυσυζητημένου τέλους. Όπως αποκάλυψε η δημοσιογράφος Τίνα Μεσσαροπούλου η απόφαση πάρθηκε μετά από ραντεβού που είχε οι δημιουργοί της σειράς με τα στελέχη του καναλιού.\n«Το Τατουάζ ολοκληρώνεται στη δεύτερη σεζόν του, τον Ιούνιο, όπου λήγει και τα συμβόλαιο του Ανδρέα Γεωργίου με τον Alpha. Αυτό έγινε γνωστό την Κυριακή αφού πρώτα οι δημιουργοί της σειράς έκαναν ραντεβού με στελέχη του σταθμού. Εκεί αποφασίστηκε να μη συνεχιστεί το Τατουάζ. Στη συνέχεια ο Ανδρέας Γεωργίου έστειλε ένα e-mail σε όλους τους συντελεστές της σειράς.\nΔείτε επίσης: Ο άνθρωπος που είναι τσιγκούνης στην τσέπη, είναι και στην ψυχή.\nΕίχαν γίνει συζητήσεις για να συνεχιστεί αυτή η δουλειά και του χρόνου. Τελικά φαίνεται, πως επειδή θα υπάρξουν και κάποιες αποχωρήσεις και κάποιοι ηθοποιοί δεν ήθελαν να συνεχίσουν και τρίτη σεζόν επειδή κουράστηκαν και ήθελαν να κάνουν και άλλα πράγματα, η σειρά δεν θα συνεχιστεί» είπε χαρακτηριστικά η Τίνα Μεσσαροπούλου.


Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννας: Τι γιορτάζουμε σήμερα 9 Σεπτεμβρίου - ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE\nΠέμπτη, 09 Σεπτεμβρίου 2021 07:30\nΑρχική » ΝΕΑ » Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννας: Τι γιορτάζουμε σήμερα 9 Σεπτεμβρίου\nΑγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννας: Οι ευτυχέστεροι γονείς μέσα στην ιστορία του κόσμου είναι οι γονείς της Θεοτόκου. Είναι ο Ιωακείμ και η Άννα. Τους εξυμνεί η Εκκλησία σαν τους πιο ευτυχισμένους γεννήτορες: «Ω μακαρία δυάς· υμείς πάντων των γεννητόρων υπερεπηδήθητε, ότι την της κτίσεως πάσης υπερέχουσαν εβλαστήσατε» (δοξαστικό εσπερ. 9ης Σεπτ ). Δηλ. Ω ευτυχισμένο ζευγάρι· εσείς ξεπεράσατε όλους τους γονείς επειδή γεννήσατε αυτήν που είναι ανώτερη από όλη τη κτίση.\nΕίναι ο Ιωακείμ και η Άννα οι ευτυχέστεροι γονείς, διότι γέννησαν το ωραιότερο και αγιότερο παιδί στον κόσμο· γέννησαν εκείνην, την Θεοτόκο, που είναι ανώτερη από όλη την κτίση.\nΑν από το ένα μέρος της ζυγαριάς βάλουμε όλη την κτίση, όλα τα άστρα, όλους τους ανθρώπους, όλους τους αγίους, και από το άλλο βάλουμε την Θεοτόκο, η ζυγαριά θα γείρει προς το μέρος της Θεοτόκου.\nΚατά τους Πατέρες όλος ο κόσμος έγινε για τη Θεοτόκο και η Θεοτόκος για τον Χριστό.\nΟ Χριστός είναι η αίτια και ο σκοπός της δημιουργίας. Και αν ο Χριστός έγινε άνθρωπος, Θεάνθρωπος, είναι διότι βρέθηκε η Παρθένος Μαρία.\nΌπως το δένδρο υπάρχει για τον καρπό, έτσι η ανθρώπινη και αγγελική κτίση υπάρχει για την Παρθένο Θεοτόκο, που είναι ανώτερη όχι μόνο από όλους τους ανθρώπους, αλλά και από τους αγγέλους και αρχαγγέλους.\nΟ άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός εξυμνεί τους γονείς αυτούς και λέγει:\n«Ω ευτυχισμένο ζευγάρι Ιωακείμ και Άννα, όλη η κτίση σας ευγνωμονεί· γιατί από σας πρόσφερε δώρο στον Κτίστη, δώρο ανώτερο απ’ όλα, μητέρα σεμνή, μοναδική, αντάξια του Δημιουργού. Θαυμαστή μήτρα της Άννας, μέσα στην οποία σιγά-σιγά αυξήθηκε και αφού διαμορφώθηκε γεννήθηκε πανάγιο βρέφος.\nΩ κοιλία, που μέσα σου κυοφόρησες τον έμψυχο ουρανό, πλατύτερο από την απεραντοσύνη των ουρανών».\nΤο όνομα Άννα σημαίνει «χάρις». Τους έκανε χάρη ο Θεός. Τί ήταν η Άννα; Στείρα. Δεν μπορούσε ν’ αποκτήσει παιδί.\nΚαι οι προσευχές της εισακούσθηκαν και απέκτησε παιδί.\nΓνωρίζουμε, ότι και άλλες στείρες στην Παλαιά Διαθήκη απέκτησαν θαυματουργικά παιδί. Αλλ’ όλες απέκτησαν αγόρι.\nΗ Σάρρα τον Ισαάκ, η Άννα του Ελκανά τον Σαμουήλ, η Ελισάβετ τον Πρόδρομο Ιωάννη.\nΗ Άννα του Ιωακείμ είναι η μόνη στείρα, που απέκτησε κορίτσι. Γιατί; Διότι γυναίκα, η παλαιά Εύα, με την ανυπακοή της γέννησε την αμαρτία και το θάνατο· γυναίκα, η Παναγία, η νέα Εύα, με την υπακοή της γέννησε τον αναμάρτητο Σωτήρα του κόσμου και απ’ αυτήν προήλθε η ζωή.\n1 μήνα πριν ΒΙΝΤΕΟ, Γράφει το ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE, ΝΕΑ9 Σεπτεμβρίου, Hot News, Άγιοι Ιωακείμ και Άννα, αννα, ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ, γιορτάζουμε, γιορτάζουμε σημερα, γιορταζουν, ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ, γιορτή σήμερα, ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ, ΘΕΟΠΑΤΟΡΕΣ, Ορθοδοξία, τι γιορτάζουμε\nΠότε πληρώνονται οι συντάξεις Οκτωβρίου 2021- Αναδρομικά ΟΠΕΚΑ ΙΚΑΎψωση Τιμίου Σταυρού: Τα έθιμα της ημέρας\nΟ Άγιος μεγαλομάρτυρας Μηνάς: Ο άγιος Μηνάς ήταν επί της βασιλείας του Μαξιμιανού, και ως στρατιωτικός ανήκε στο τάγμα των Νουμέρων, που λέγονταν Ρουταλικοί, υπό τον ηγεμόνα Αργυρίσκο, στο Κοτυάειο της Φρυγίας. Επειδή δεν άντεχε να βλέπει την πλάνη των ειδώλων να κυριαρχεί, ανέβηκε σε όρος, αγωνιζόμενος να καθαρίσει την καρδιά του με νηστείες και προσευχές. Αφού ενίσχυσε αρκετά τον εαυτό του και ανέφλεξε την ψυχή του από τον θείο πόθο του Χριστού, κατέβηκε από το όρος. Πήγε λοιπόν και στάθηκε εν μέσω των ειδωλολατρών και ομολόγησε με δύναμη την πίστη του στον Χριστό. Γι’ αυτόν τον λόγο και τον κτύπησαν, του έξυσαν πάρα πολύ τις σάρκες με τρίχινα υφάσματα και τον έβαλαν σε καυστήρα φωτιάς. Τέλος, αφού του καταπλήγωσαν όλο το σώμα με το διαρκές σύρσιμό του πάνω σε αγκάθια, τον θανάτωσαν με ξίφος»\nΟ Έλληνας που ενέπνευσε τον Όρσον Ουέλς για τον «Πολίτη Κέιν»\nΣερβική Εκκλησια: Καθοδόν για την Κροατία οι προσωρινές κατοικίες\nΆμεση ήταν η ανταπόκριση της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, στην έκκληση για βοήθεια των ανθρώπων που επλήγησαν από τον σεισμό στη Κροατία.


Κεραμέως: Υπάρχει το ενδεχόμενο να παραταθεί το σχολικό έτος εντός του Ιουνίου - Η ΠΑΤΡΙΔΑ\nΑνοιχτό είναι το ενδεχόμενο να παραταθεί το σχολικό έτος εντός του Ιουνίου, αφού στόχος είναι να επιμηκυνθεί ο χρόνος διά ζώσης διδασκαλίας, καθώς και η διάδραση μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών, όπως υποστηρίζει στη Realnews η υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Νίκη Κεραμέως. Παράλληλα, όμως, ξεκαθαρίζει πως μαθήματα δεν θα γίνουν την περίοδο του Πάσχα, αφού μαθητές και εκπαιδευτικοί έχουν καταβάλει μεγάλη προσπάθεια όλο αυτό το διάστημα της εξ αποστάσεως διδασκαλίας και έχουν ανάγκη από αποφόρτιση. Η Ν. Κεραμέως αναφέρεται στο πότε μπορεί να γίνει η επιστροφή των μαθητών των γυμνασίων και των δημοτικών στα θρανία, στον εμβολιασμό των εκπαιδευτικών και στα voucher για την αγορά τεχνολογικού εξοπλισμού, ενώ απαντά και στην κριτική του ΣΥΡΙΖΑ για το νέο σύστημα πανελλαδικών εξετάσεων.\nΠροχωρούμε βήμα-βήμα, αναμένοντας τις εισηγήσεις των ειδικών για το άνοιγμα και των άλλων βαθμίδων της εκπαίδευσης (νηπιαγωγεία, δημοτικά και γυμνάσια) και τους όρους με τους οποίους αυτές θα ανοίξουν, έχοντας βεβαίως ως προτεραιότητά μας τη διά ζώσης επαναλειτουργία όλων των εκπαιδευτικών δομών, με όρους ασφάλειας και προστασίας της δημόσιας και ατομικής υγείας. Το self test αποτελεί ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο σε αυτή την κατεύθυνση, για την πρόληψη από τη διασπορά της πανδημίας μέσω της έγκαιρης ανίχνευσης ασυμπτωματικών κρουσμάτων κορονοϊού. Η πρακτική των self tests κερδίζει διαρκώς έδαφος σε πολλές χώρες, όπως η Γερμανία, η Ολλανδία, η Τσεχία, η Αυστρία, το Ηνωμένο Βασίλειο. Ειδικότερα, στην Αυστρία, μετά τη χρήση των self tests, υπήρξαν λιγότεροι ασυμπτωματικοί φορείς COVID-19 από ό,τι τον Σεπτέμβριο, πριν από το δεύτερο κύμα και πριν από τη διάδοση του νέου στελέχους.\nΓια να δικαιολογηθούν οι απουσίες μαθητών και εκπαιδευτικών, θα πρέπει να γίνει επανέλεγχος μετά τα self tests;\nΗ διαδικασία της επανάληψης από επαγγελματία υγείας είναι, πράγματι, αναγκαία όταν υπάρχει θετικό αποτέλεσμα στο self test ή συμπτώματα, προκειμένου να επιβεβαιωθεί το self test και για τη συνακόλουθη δικαιολόγηση των απουσιών. Το self test αποτελεί μια μορφή προσυμπτωματικού ελέγχου, που αποσκοπεί στην έγκαιρη διάγνωση και πρόληψη. Προσπαθούμε δηλαδή να εντοπίσουμε τη νόσο σε πρώιμα στάδια, πριν εμφανιστούν συμπτώματα. Οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί και το προσωπικό που εντοπίζονται θετικοί στο self test και μετά επιβεβαιώνονται ως κρούσματα κυκλοφορούσαν δίχως να ξέρουν ότι είναι φορείς του ιού και θα πήγαιναν και στο σχολείο, συναναστρεφόμενοι μαθητές και εκπαιδευτικούς. Αυτή είναι η προστιθέμενη αξία αυτού του είδους των τεστ. Πρόκειται για εν δυνάμει χιλιάδες μεταδόσεις που αποτρέψαμε, μέσα στο σχολείο, αλλά και μέσα σε κάθε σπίτι.\nΘα πάρει παράταση το σχολικό έτος;\nΥπάρχει το ενδεχόμενο να παραταθεί το σχολικό έτος εντός του Ιουνίου. Στόχος είναι να επιμηκυνθεί κατά το δυνατόν ο χρόνος διά ζώσης διδασκαλίας, καθώς και η διάδραση μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών. Σημειώνεται ότι δεν θα γίνουν μαθήματα κατά τη διάρκεια των διακοπών του Πάσχα, διότι όλοι -μαθητές και εκπαιδευτικοί- έχουν καταβάλει εξαιρετικά μεγάλες προσπάθειες όλο αυτό το διάστημα της εξ αποστάσεως διδασκαλίας και έχουν ανάγκη από αποφόρτιση. Όπως έχει ήδη διαφανεί από πολλές αποφάσεις μας, δεν θα διστάσουμε να προσαρμόσουμε οποιαδήποτε πτυχή της εκπαιδευτικής διαδικασίας χρειαστεί προς όφελος των μαθητών και των εκπαιδευτικών μας.\nPrevious Οι μεταλλάξεις και ο δισταγμός για τα εμβόλια είναι οι μεγαλύτερες απειλές\nNext Ο καιρός τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Κυριακή του Πάσχα


XAIRETE: Τι άλλο εναλλακτικό υπάρχει για το Πάσχα, εκτός από το αρνάκι, ή το κατσικάκι;\nΗ Arian Eleftheria Batha κοινοποίησε τη φωτογραφία του χρήστη Vegan For Life Greece.\nArian Eleftheria Batha\nΤο Πάσχα είναι γιορτή αγάπης και θυσίας του Χριστού μας όχι γιορτή δολιφονίας και σφαγής αμνοεριφίων.\nΈχει έρθει η ώρα να καταργήσουμε κάθε μορφή ανήθικης συμπεριφοράς προς τα ζώα και να αναγνωρίσουμε με σεβασμό τα αυτονόητα δικαιώματά τους στη ζωή και την ελευθερία. Να ξεπλύνουμε τα χέρια μας από το αίμα των αθώων, βάζοντας τέλος στις ακραίες και φρικαλέες συμπεριφορές μας. Τα ζώα είναι εδώ για τους δικούς τους λόγους. Δεν είναι κατώτερα από εμάς, είναι οι συνοδοιπόροι μας στον πλανήτη, τα μακρινά αδέρφια μας. Ανοίγουμε τα μάτια, το μυαλό και την ψυχή στο έγκλημα που διαπράττεται αιώνες σε βάρος τους, αφήνοντας πίσω τα πρότυπα κυριαρχίας και αγριότητας. Είναι η ώρα να γιορτάσουμε την αληθινή ανάσταση, την ανάσταση της ψυχής με αγάπη και συμπόνια για όλους. Για να επέλθει η ειρήνη, χρειάζεται να φυτέψουμε τους σπόρους της ελπίδας. Λέμε ΝΑΙ στη ζωή, ΌΧΙ στην κοινωνία που υποστηρίζει το θάνατο. Για έναν καλύτερο κόσμο!\nΣας ευχόμαστε ένα αναίμακτο Πάσχα.\nΤι άλλο εναλλακτικό υπάρχει για το Πάσχα, εκτός από το αρνάκι, ή το κατσικάκι; Κοτόπουλο μήπως; Γουρουνόπουλο; Αλλά και εδώ έχουμε βάρβαρη σφαγή!\nΤι άλλο εκτός από κρέας, μπορεί λοιπον να φάει κάνεις, ώστε να πάρει και τις πρωτεΐνες του, αλλά και να γιορτάσει κιόλας… Και μάλιστα κάτι που να μη χρειαστεί καν να το σφάξει και να το ψήσει (βάρβαρα όλα αυτά) προηγουμένως;\nΜια ιδέα είναι να τρώμε το Πάσχα φρέσκα –ζωντανά σκουλήκια, όπως ο Τίμον και ο Πούμπα, που τα ανακάλυπτε μέσα σε φλούδες δέντρων, ή κάτω από σαπισμένους κορμούς…\nΉ ακόμα –σαν ορεκτικό αυτά, και νόστιμα κόκκινα μυρμήγκια, που είναι η καλύτερη νοστιμιά – λιχουδιά κάποιων ιθαγενών της Αφρικής που τα πιάνουν με τις χούφτες από τη φωλιά, και τα ρίχνουν κατευθείαν στο στόμα και τα κάνουν μια χαψιά, ενώ βέβαια κάποια ξεφεύγουν και τρέχουν στο πρόσωπο του φαγά αγρίου…\nΥπάρχει και μια άλλη εναλλακτική περίπτωση σφαγής, όχι αμνών βέβαια… Να σφάζουμε δηλαδη και να σουβλίσουμε άμα λάχει, και να ψήνουμε στα κάρβουνα κατά προτίμηση… διάφορα ψάρια!\nΤα ψάρια, που ξέρουμε ότι τα έτρωγε και ο Χριστός και οι ψαράδες μαθητές του, και κάποια μάλιστα τα ευλόγησε σε μια περίπτωση και πολλαπλασιάστηκαν και με αυτά τάισε ένα πλήθος που άκουγε το κήρυγμα του.\nΜε μια άλλη δε εντυπωσιακή του κίνηση -αρχικά, με αυτήν της λεγόμενης θαυμαστής αλιείας, προσέγγισε από την αρχή της αποστολής του, κάποιους ψαράδες -ο Χριστός, και μετά τους έκανε και μαθητές του.\nΨάρια λοιπον (πού να τρέχουμε τώρα για σκουλήκια και για μυρμήγκια), και μάλιστα μεγάλα, και όχι ψιλή μαρίδα, ή γόνο, για να μη μας πουν πάλι ότι σκοτώνουμε μώρα με το μπιμπερό στο στόμα τους, μώρα ζώα, που έχουν κι αυτά ψύχη και θέλουν να ζήσουν!\nδεν ξέρω αν ειρωνεύεσαι ή όχι, Panagiotis, αλλά το ίδιο το έθιμο είναι ειδωλολατρικό.\nστην αρχαιότητα, προ Χριστού κάνανε θυσίες ζώων και ανθρώπων ενίοτε για να εξευγενίσουν τους θεούς, τρομάρα μου, καιμελετούσαν και την τσίκνα που έβγαινε.\nΕμείς οι Χριστιανοί, πώς το υιοθετήσαμε τόσο αβασάνιστα; αλλά, βέβαια, όταν πρόκειται για την ευχαρίστησή μας, ούτε ρωτάμε ούτε μας νοιάζει.... τέτοιοι είμαστε.\nΧριστιανοί al a carte\nΤα καυμένα τα χορταράκια δεν τα ρωτάει κανείς.\nΚόψτε τα, ξεριζώστε τα, βράστε τα. Δεν θα αντισταθούν.\nΟι δράκοι, τρώγονται;\nΟι δράκοι δεν τρώγονται, οι δράκοι τρώνε.\nΕντάξει οι μεγάλοι!\nΟι μικροί όμως; Τα ορφανά -από πατέρα (λόγω αγίου Γεωργίου), δρακάκια του γάλακτος;\nΑυτά, δεν τρώγονται;\nΚαλά..λες στον Δρακόπουλο για δράκους?\nΚαλά λες, βρε Γιάννη! Ειλικρινά, δεν το είχα προσέξει καθόλου αυτό!\nΤώρα που το είπες, τώρα το συνειδητοποίησα ότι τον λένε Δρακόπουλο τον συνομιλητή μου! Χα!\nερπετουλια με φτερα!\nΤρώγονται λέει, και, τα αυγά τους!\n6 Απριλίου στις 11:23 π.μ.\nΠαναγιώτη, εφόσον απ' ό,τι βλέπω ο γνώμονας για το τί θα φας είναι το τί λένε οι γραφές της θρησκείας σου, μπορείς να ακολουθήσεις τις πολύ συγκεκριμένες οδηγίες που δίνουν στο τί να τρώει ο άνθρωπος και τί να μην κάνει στα ζώα: «Όποιος σκοτώσει μια αγελάδα, αμαρτάνει σα να έχει σκοτώσει έναν άνθρωπο» Ησαΐα (66.3) «Σου δίνω χόρτα και καρπούς για τροφή…» Γένεση (1:29) «(Λέει ο Κύριος): «Προσφέρατε σε θυσία τόσα πρόβατα και βοοειδή, μα δεν Μου δίνει ευχαρίστηση το αίμα των δαμαλιών, των προβάτων και των κατσικιών. Όταν εσείς σηκώνετε τα χέρια, Εγώ παίρνω τα μάτια από πάνω σας και όταν προσεύχεστε δεν σας ακούω, γιατί τα χέρια σας είναι γεμάτα αίματα» Ησαΐας (1.5) «Ου φονεύσεις» Μια από τις Δέκα Εντολές Και πολλά άλλα που μπορεί κανείς να βρει εδώ [...]\nΘα κάνω και μια δική μου παρατήρηση, ότι εντυπωσιάζομαι από το πώς θέλει ο άνθρωπος να φέρνει τα λόγια και τις πράξεις του Χριστού όπως υπάρχουν στις γραφές, στα μέτρα του. Είναι αστείο το ότι δεν ψάχνετε τη συμβολική σημασία τους, αλλά προσπαθείτε να κολλήσετε σε μία κυριολεκτική ερμηνεία. Μήπως το ότι μετέτρεψε το νερό σε κρασί σημαίνει ότι ο Χριστός ευνόησε και το μπεκρούλιασμα;\nΤα άλλα δύο σημεία που έθιξες ήταν οι πρωτεΐνες και το πώς μπορεί να γιορτάσει κανείς χωρίς κρέας!! Όσον αφορά το δεύτερο, αν και απ' ότι καταλαβαίνω η αντίληψή σου περί γιορτής αναφέρεται στα Εβραϊκά έθιμα και όχι σε κάτι που αναφέρουν οι γραφές όπως θα είδες παραπάνω και μόνος σου, ωστόσο μια χαρά μπορείς να γιορτάσεις χωρίς κρέας και δεν καταλαβαίνω ποιά είναι ακριβώς η απορία σου. Ωστόσο παραθέτω έναν σύνδεσμο με πολλές συνταγές, για όποιον όντως ενδιαφέρεται για vegan εναλλακτικές συνταγές που θα μπορούσε να φτιάξει[...].\nΠολύ ενδιαφέροντα αυτά που λες στο πιο πάνω σχόλιο σου, αγαπητή Στεφανία!\nΠάνω σε αυτό όμως που αναφέρεις στο απόσπασμα από τον Ησαΐα, σχετικά με την αποστροφή του θεού στις θυσίες ζώων, έχω να παρατηρήσω ότι αυτό αναφέρεται σε πρόσφορες από ανθρώπους αμαρτωλούς τις οποίες και ο θεός –για τον λόγο αυτόν, δεν τις κάνει αποδεκτές. Αυτές, και όχι γενικά όλες τις θυσίες.\nΘα σου θυμίσω ακόμα, ότι το πρώτο έγκλημα -σύμφωνα με την αγία γραφή, την παλαιά διαθήκη, έγινε με αφορμή μια διαφορετική θυσία. Ο θεός δέχτηκε τη θυσία ζώου από τον βοσκό και κτηνοτρόφο Άβελ, και δεν δέχτηκε την προσφορά δημητριακών του γεωργού αδελφού του, του Κάιν. Διότι λέει ο Άβελ πρόσφερε ό,τι ο καλύτερο από αυτά που είχε, ενώ ο Κάιν ό,τι το χειρότερο. Και τότε, ο Κάιν από πείσμα και από ζήλια, σκότωσε τον αδελφό του!\nΆλλωστε, από τον παράδεισο οι πρωτόπλαστοι δεν εκδιώχτηκαν για κρεατοφαγία, αλλά… για έναν απαγορευμένο καρπό!\nΑν τότε είχαν παρακάμψει αυτόν τον πειρασμό, και –για μεγαλύτερη ασφάλεια τους, είχαν προλάβει να σκοτώσουν το φίδι, και να το είχαν κάνει μεζέ, ψητό στα κάρβουνα, …θα ήμασταν ακόμα στον παράδεισο! Χα!\nΚαλή σου μέρα, αγαπητή Στεφανία!\nμανιταρια! και φτιαχνουν καταπληκτικη μαγειριτσα!!!!!!!!!!\nΕτικέτες Αγία Γραφή, Εορτές, Πάσχα, Adam-and-Eve, Agios-Georgios-AND-Kataramenos-Drakos, Facebook, forum


Πώς η τέχνη επιδρά στον εγκέφαλο και εξασκεί το μυαλό - ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ\nαπάντηση είναι «ναι». Νέα μελέτη του πανεπιστημίου του Westminster αποδεικνύει πως το επίπεδο του άγχους των συμμετεχόντων σε μια έκθεση μειώθηκε μετά την επίσκεψη τους στη γκαλερί. Πιο συγκεκριμένα, έπειτα από 35 περίπου λεπτά περιήγησης στο μουσειακό χώρο, η κορτιζόλη στον οργανισμό τους -μια ουσία η οποία ευθύνεται για το στρες- μειώθηκε αισθητά. Πολλές από τις σύγχρονες ασθένειες προέρχονται από το άγχος, το οποίο προκαλεί απώλεια μνήμης, αδυναμία για συγκέντρωση και πολλά άλλα προβλήματα.\nNext Τσάντα της Louis Vuitton σε σχήμα αεροπλάνου κοστίζει πιο πολύ από αεροπλάνο


Ο ίδιος δεν παρακολούθησε ούτε από την τηλεόραση τον μεγάλο τελικό Ναδάλ – Μεντβέντεφ, που ολοκληρώθηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας, καθώς προετοιμάζεται πυρετωδώς για τις υποχρεώσεις της Εθνικής Ομάδας της Ελλάδας.\n«Ολοι τους ειναι κορυφαίοι, δεν μπορώ να επιλέξω μόνο έναν. Ο πιο δύσλκολος είναι βέβαια κατά την άποψή μου ο Ραφαέλ Ναδάλ. Όχι ότι δεν είναι οι άλλοι, αλλά ο βαθμός δυσκολίας για να πάρεις κάθε πόντο από τον Ναδάλ είναι πολύ υψηλός. Στο US Open ο Ναδάλ από ό,τι φάνηκε ήταν σε πολύ καλή φόρμα και μπόρεσε να ανταπεξέλθει σε όλες τις δυσκολίες που ήταν μπροστά στον δρόμο του», σχολίασε ο Στέφανος Τσιτσιπάς.\nΜε τόσο φορτωμένο πρόγραμμα στα 22 του χρόνια, συνεχή ταξίδια, συμμετοχές σε τουρνουά σε κάθε γωνιά του πλανήτη και ενδιαμέσως καθημερινές πολύωρες προπονήσεις, αναρωτιέται κανείς για την δυσκολία προσαρμογής σε αυτόν τον τρόπο ζωής αλλά και αν υπάρχει χρόνος για ξεκούραση. «Ξεκούραση δεν υπάρχει πολλή. Είναι μικρά διαστήματα σε όλη τη χρονιά. Θα έλεγα ότι το μεγαλύτερο διάστημα ξεκούρασης που έχω είναι στο τέλος της χρονιάς, το οποίο διαρκεί περίπου τρεις εβδομάδες. Μετά ξεκινάω την σκληρή δουλειά, τα ταξίδια, τα τουρνουά. Εγκλιματίζομαι στον δικό μου κόσμο. Πλέον όμως το έχω συνηθίσει. Στην αρχή μου ήταν πολύ δύσκολο. Αλλά είμαι τυχερός που έχω δεύτερο σπίτι στο Μονακό που με κάνει να νιώθω λίγο πιο οικεία. Όμως η Ελλάδα είναι το μέρος που μεγάλωσα, που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια. Αυτή τη στιγμή που βρίσκομαι εδώ αισθάνομαι πολύ ωραία, δίπλα σε δικούς μου ανθρώπους και έχοντας την δυνατότητα να αγωνιστώ στην χώρα μου».\nΚλείνοντας την συνομιλία μας, θέσαμε στον Στέφανο Τσιτσιπά το δίλημμα αν θα έπρεπε να επιλέξει, τι θα προτιμούσε να κατακτήσει; Ένα τουρνουά γκραν σλαμ ή ενδεχομένως το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες; Σκέφτεται, γελά και απαντά: «Είναι δύσκολη ερώτηση. Όλα έχουν μεγάλη αξία. Αλλά θα έλεγα ότι το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι μεγάλη τιμή, είναι κάτι το ξεχωριστό, κάτι το πολύ μεγάλο, αν έρθει, όχι μόνο για εμένα αλλά και για τη χώρα μου…».\nΜάθε πως μπορεί το νερό να βλάψει την υγεία σου!


Ζίμπαρτς: «Η Μπουρζ βρίσκεται στο ανώτερο επίπεδο» – SportSite.gr\nHome / Ευρώπη / Ζίμπαρτς: «Η Μπουρζ βρίσκεται στο ανώτερο επίπεδο»\nΖίμπαρτς: «Η Μπουρζ βρίσκεται στο ανώτερο επίπεδο»\nPosted by: Sport FM in Ευρώπη, Μπάσκετ 3 Μαρτίου 2022\t0 2 Views\nΟ Μάρτιν Ζίμπαρτς τόνισε πως ο Ολυμπιακός ακολούθησε για 15’ το ρυθμό της Μπουρζ, όμως, στη συνέχεια, έγιναν πολλά λάθη, τα οποία έδωσαν εύκολα καλάθια στις Γαλλίδες, θεωρώντας πως πήραν ένα καλό μάθημα για τη συνέχεια των εγχώριων υποχρεώσεων.\nΑναλυτικά: «Η ομάδα της Μπουρζ δείχνει το υψηλότερο επίπεδο γυναικείου μπάσκετ: Ένταση, μέγεθος, αποφάσεις. Παίξαμε 15’ σε αυτήν την ένταση, αλλά μετά κάναμε κρίσιμα λάθη, με τα οποία μας τιμώρησαν. Αυτά είναι καλά μαθήματα, παίρνουμε πολύ καλή εμπειρία και τώρα χρειαζόμαστε να τη χρησιμοποιήσουμε στο ελληνικό πρωτάθλημα».\nPrevious: Γρηγορίου: «Τιμή μου η συνεργασία με τον ΚΥΡΙΟ Παπαϊωάννου»\nNext: Τα εισιτήρια του Παναθηναϊκού για το ματς με την Αρμάνι στο ΟΑΚΑ\nΣίβα: «Με ενδιαφέρει να κερδίζει η ομάδα, όχι το προσωπικό σκοράρισμα»