Mithe Blog | τέχνη, φιλοσοφία, ιστορία, επιστήμη….\nτέχνη, φιλοσοφία, ιστορία, επιστήμη….\nΓια αυτό το blog\nαναδημοσίευση από http://hegel-platon.blogspot.com\nPosted by iannis\nΔεν πάει άλλο;;; Μια απάντηση σε 35 ακαδημαϊκούς!\nΜε αφορμή την επιστολή 35 πανεπιστημιακών για τα γεγονότα στη Νομική με τους 300 μετανάστες γράψαμε ένα κείμενο απάντηση.\nδεν θέλω άλλο να ‘μαι κοοκος\nκι εγώ δεν θέλω να ‘μαι κοοκος\nΔεκαοχτώ ποιήματα που εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς τη μεταφραστική δυσκολία τους, την απύθμενη μεταφραστική δυσκολία τους· ας ελπίσουμε ότι αφομοιώθηκε στο αποτέλεσμα και δεν απαλείφθηκε πριν απ’ αυτό. Στις σημειώσεις πάντως του τέλους για τη μετάφραση, ο κύριος Τζώνος εξηγεί με ακρίβεια και οικονομία τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ του μεταφράσιμου και του αμετάφραστου.\nΑυτό αποδεικνύουν με τους αναπόφευκτους συνειρμούς και τις συνδηλώσεις τους τα ποιήματα που περιλαμβάνονται σ’ αυτό το ισχνό και καλαίσθητο βιβλίο, που, αν κυκλοφορεί ακόμη, δεν θα χάσετε ούτε χρήματα αγοράζοντάς το ούτε χρόνο μελετώντας το.\nPosted by carmencru\n»O Θάνατος του Παρελθόντος»\nΤι έχουν απογίνει οι κατοικίες τους (σήμερα);\nΟι τοίχοι τους γκρεμίστηκαν: κι οι κατοικίες τους\nδεν υπάρχουν –\nΣαν να μην είχαν υπάρξει ποτέ!\nΚανείς δεν έρχεται από εκεί (πέρα),\nΓια να μας περιγράψει την κατάστασή τους,\nΓια να μας πει τι χρειάζονται\nΓια να ηρεμήσει η καρδία μας.\nΑπό τις μέρες τις παλιές, τίποτε δεν ζει αιώνια·\nΑυτοί που αναπαύονται και οι νεκροί,\nπόσο μοιάζουν μεταξύ τους!\nΤην ίδια εικόνα θανάτου δεν παρουσιάζουν\nΟ απλός άνθρωπος και ο ευγενής\nΌταν πλησιάσει η μοιραία ώρα;\nΤράβα στα ερείπια των πόλεων, πήγαινε στα λείψανα\nτων ανθρώπων του παρελθόντος,\nΠαρατήρησε τα κρανία των μεν και των δε.\nΠες μου τώρα, ποιός ήταν κακοποιός και ποιός αγαθοεργός;\nτο αιγυπτιακό Άσμα του αρπιστή, γραμένο μάλλον το 2000 πΧ,\nτο Έπος του Γκιλγκαμές, το αρχαιότερο σουμερικό ποιήμα,\nασσυριακό κείμενο του 8ου αιώνα πΧ.\nαπό το βιβλίο του J.H.Plumb, Ο θάνατος του παρελθόντος, εκδόσεις Μεταίχμιο, σ 73\n( Σήμερα έπεσα πάνω σε ένα προφίλ του myspace της Κικής Δημουλά.\nΘέλω να πιστεύω ότι είναι fanbase.\nΑλλιώς η κατάσταση είναι πιο τραγική από όσο πίστευα.\nΗ φασιονίστα Δημουλά είναι καλή αρχή. Για όλους.\nΠροσωπικά η βαρύγδουπες λέξεις δεν μου λένε τίποτα. Το «εντυπωσιάζομαι» λήγει.\nΆντε και σε 3-D )\nΕίναι εκπληκτικό το ότι site σαν και αυτά δημιουργήθηκαν για να φέρουν το κόσμο που είναι μακριά πιο κοντά -δήλωσαν-\nκαι τελικά πήγαν τους κοντά , μακριά.\nSocial network άκουσα ότι λέγεται !;\nΣχέσεις, φιλίες, έρωτες και αυτοκτονίες στο διαδίκτυο.\n» Θες το msn μου; »\nΜέχρι και το γέλιο έγινε παθητικό. Γράφει-εις ένα αστείο, το διαβάζει-εις και γράφει-εις ότι γελάς.\nΗ ζωή μου όλη ένα keyboard.\nΤο 18+ δεν έχει καμία υπόσταση. Ένα κλικ είναι.\nσοφή κουβέντα από μη σοφή πηγή\nPosted by scabbypeople\nFiled in Κοινωνία, Χαζολογήματα, Uncategorized\nμτφρ.: Δ. Βεργέτις, Ε. Γιαννοπούλου, Ν. Ηλιάδης, Κ. Κέη, Α. Κλαμπατσέα, Χ.Ε. Ράπτης επιμ.: Δημ. Βεργέτις\nεκδόσεις Πατάκη, σ. 137, 12,56 ευρώ\nΣτον κόσμο που δεν έχει διαβάσει ποτέ φιλοσοφία επικρατεί η αντίληψη ότι πρόκειται για κάτι το σιβυλλικό και σε τελική ανάλυση ακατανόητο. Μικρό ώς εδώ το κακό· το χειρότερο είναι ότι συχνά τείνουν να εφαρμόζουν αυτό τον συλλογισμό και αντίστροφα: ό,τι τους φαίνεται συβιλλικό και ακατανόητο πρέπει να είναι φιλοσοφία… Το πραγματικά καταστροφικό, τώρα, είναι ότι εμφανίζεται μια μερίδα λογίων οι οποίοι, ενσωματώνοντας υπόρρητα τη διαστροφή της κοινής αντίληψης, αισθάνονται ότι για να καταξιωθούν φιλοσοφικά οφείλουν να είναι σιβυλλικοί και ακατανόητοι και ότι, αν είναι τέτοιοι, μπορούν να χριστούν αυτοδικαίως φιλόσοφοι. Αυτό ίσως ενισχύεται από μια ψυχολογική ανάγκη που μοιάζουν να εκδηλώνουν ορισμένοι, οι οποίοι αντλούν προφανώς κάποιου είδους διαστροφική ηδονή επινοώντας αλλόκοτες κι εκκωφαντικά ηχηρές εκφράσεις, αβυθομέτρητης σημασίας, με τις οποίες κόβουν το αίμα τού απλοϊκού κοινού τους – κάνοντας τσιχλόφουσκα τη σύνταξη, ουσιαστικοποιώντας ρήματα, ρηματοποιώντας ουσιαστικά, αποκολλώντας και ανασυγκολλώντας προθέσεις με αφηρημένους ονοματικούς τύπους… Το έθος αυτό, ως γνωστόν, παρουσιάζει ενδημική εξάπλωση στην παριζιάνικη διανόηση, ιδίως σε εποχές όπως η δική μας όπου γίνεται όλο και σπανιότερο να έχεις κάτι να πεις, ωστόσο στην Ελλάδα έχει εξαρχής βρει ενθουσιώδεις μιμητές. Πρώτος διδάξας ήταν ο Γιώργος Βέλτσος, ο οποίος σιγά σιγά δημιούργησε σχολή: σήμερα διαθέτουμε έναν ολόκληρο αστερισμό μεταφραστών και μεταφρασεολόγων, διδακτόρων (κατά προτίμησιν του Παντείου και κατά προτίμησιν του Τμήματος Επικοινωνιών), ψυχαναλυτών ή «ψυχαναλυτών», επιφυλλιδογράφων στον Τύπο κι εκδοτών περιοδικών οι οποίοι διακονούν με προσήλωση το είδος.\nΤέτοια είναι, δυστυχώς, η περίπτωση του Αλαίν Μπαντιού, στον οποίον επεφύλαξαν εσχάτως διθυραμβική υποδοχή στον Ελλάδα ως τον τελευταίον εν ζωή μεγάλο φιλόσοφο. Και είναι θλιβερό να βλέπεις έναν ξεμωραμένο γέρο να τον σέρνουν σε παράτες και εκδηλώσεις, τιμητικές εσπερίδες και συνεντεύξεις Τύπου και αυτός, με ύφος μακάριας αυταρέσκειας και με τη γενναιόδωρη καταδεκτικότητα οιονεί θεού, να ανοίγει το στόμα του και να φθέγγεται μνημειώδεις ασυναρτησίες. Το γεγονός συνοδεύτηκε από αλλεπάλληλες εκδόσεις παλαιότερων και πρόσφατων έργων του (φιλοσοφικών και πολιτικών, διότι ο Μπαντιού έχει γράψει επίσης μυθιστορήματα και θεατρικά έργα). Τα βιβλία αυτά στην πλειονότητά τους δεν διαβάζονται, και πιθανότατα δεν φταίει γι’ αυτό η μετάφραση (μολονότι κατά τόπους ίσως έχει συμβάλει στην ακατανοησία): η «φιλοσοφική» του πρόζα θυμίζει τις παρλάτες των κωμικών του ελληνικού κινηματογράφου, όταν μιμούνται το ιδίωμα των «κουλτουριάρηδων» – κοντολογίς, βγάζει γέλιο. Προς τι, λοιπόν, όλη αυτή η φασαρία; Τελικώς λέει κάτι ο Μπαντιού, και τι είναι αυτό;\nΟ Αλαίν Μπαντιού, γεννημένος το 1937 στη Ραμπάτ του Μαρόκου, ξεκίνησε τη θεωρητική του σταδιοδρομία ως μαθηματικός. Ο προσηλυτισμός του στον μαρξισμό έγινε υπό την επιρροή τού Λουί Αλτουσέρ, επιτονισμένη με ισχυρές, και ισόβιες, όπως φαίνεται, μαοϊκές συμπάθειες. Δεν είναι του παρόντος να σχολιάσουμε την πολιτική σημασία τού εγχειρήματος του Αλτουσέρ (ό,τι ο Καστοριάδης στη ριζοσπαστική του νιότη αποκαλούσε πνευματωδώς «νέο-πρώην-νέο-σταλινισμό»)· εν πάση περιπτώσει, ένα βιβλίο του γραμμένο εκείνη την εποχή (1970), που έτυχε να μεταφραστεί στα ελληνικά, η Διαλεκτική επιστημολογία (Καστανιώτης, 1972), είναι βιβλίο αρκετά σοβαρό και συγκροτημένο επιχειρηματολογικά, που πραγματεύεται κάτι συγκεκριμένο: τη διείσδυση της αστικής ιδεολογίας στα μαθηματικά μοντέλα που χρησιμοποιούνται στις κοινωνιομετρικές αναλύσεις – και σε αξιοσημείωτη απόκλιση, πρέπει να προσθέσουμε, από τον ίδιο τον Αλτουσέρ, ο οποίος αντιδιέστελλε δογματικά την «επιστήμη» προς την «ιδεολογία»… Το σαράκι τού μεγάλου στοχαστή φαίνεται ότι ξύπνησε στην ψυχή του Μπαντιού γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ’80, ύστερα από την καταβύθιση του τελευταίου θορυβώδους θεωρητικού ρεύματος που πρυτάνευσε στην παρισινή σκηνή έως τη δεκαετία του ’70 και ορισμένοι συνόψισαν υπό την αμφίλογη έννοια του «μεταμοντέρνου», οπότε άρχισε να καταστρώνει και το πιο φιλόδοξο έργο του: Είναι και συμβάν (1988). Η σκέψη του έκτοτε περιστρέφεται γύρω από ανάπτυξη της έννοιας του συμβάντος (evenement), που αυτός όσο και οι οπαδοί του θεωρούν την πιο προσωπική φιλοσοφική του συμβολή. Το «συμβάν» διαστέλλεται προς το Είναι, όπως το «γίγνεσθαι» διαστέλλεται προς το Είναι στον Χέγκελ, ο «χρόνος» διαστέλλεται προς το Είναι στον Χάιντεγκερ και το «μηδέν» διαστέλλεται προς το Είναι στον Σαρτρ: μέσα από τη ρητορική τού τίτλου, εμφανώς, ο Μπαντιού διεκδικεί μια ισότιμη θέση στη χορεία των παραπάνω στοχαστών. Τι περισσότερο έχει όμως να πει με την κατασκευή του;\nΗ προβληματική αυτή ξεκινάει από τον τρόπο που ο Χέγκελ χρησιμοποίησε τις τροπικές κατηγορίες του υπαρκτού/δυνατού για να παραγάγει όλο τον δυναμισμό που διέπει τα διάφορα επίπεδα του συστήματός του – τόσο στο πεδίο της λογικής έκπτυξης της Εννοιας όσο και στον αντεστραμμένο κόσμο της Φύσης, κι εντέλει της ίδιας της Ιστορίας. Η χειρονομία αυτή συνιστά την καρδιά της εγελιανής διαλεκτικής, πρέπει όμως να γίνεται κατανοητή υπό δύο διευκρινιστικούς όρους: πρώτον, το «Είναι» που γίνεται αντικείμενο άρνησης, εδώ εννοείται ως Είναι-διορισμένο· και, δεύτερον, η άρνηση του Είναι συνιστά πάντα διαλεκτική άρνηση (Aufhebung): δηλαδή, επανακαθορισμό του καθορισμένου, που αποδεσμεύει τις ενυπάρχουσες σε αυτό, αλλά μη ενεργοποιημένες ακόμα, δυνατότητες – άρση εδραιωμένων διορισμών που ανοίγει ένα (ορίσιμο μάλλον, παρά αόριστο, και πάντως πεπερασμένο) πεδίο εφικτών μετασχηματισμών. Στην ιστορικοποιημένη διαλεκτική του Μαρξ αυτό ακριβώς είναι το έργο της επανάστασης. Οταν ο Ερνστ Μπλοχ και ο Βάλτερ Μπένγιαμιν έδιναν σε αυτή την ιδέα έναν μεσσιανικό επιτονισμό, δεν έκαναν άλλο από να τονίζουν την αξιακή προτεραιότητα του ελευσόμενου έναντι του υπαρκτού, ως τέτοιου που υπάρχει. Κληρονόμοι της φαινομενολογικής παράδοσης, όπως ο Χάιντεγκερ και ο Σαρτρ, από την άλλη πλευρά, προσπαθούσαν να μεταγράψουν σε οντολογική γλώσσα αυτή την προτεραιότητα του καθορίσιμου (ύπαρξη) έναντι του καθορισμένου (ουσία), ενώ ο Μπεργκσόν αναδιέτασσε το ίδιο ζεύγμα υπό τη διαστολή του οργανικού/ζωικού προς το «ανόργανο». Υπόδειγμα του ανόργανου για τον Μπεργκσόν ήταν ακριβώς η λογιστική διάνοια, τα μαθηματικά, τα οποία επίσης για τον Χέγκελ αντιπροσώπευαν την κατώτερη, στατική μορφή τού νοείν (Verstand), η οποία αδυνατεί να συλλάβει το πέρασμα από το Είναι στο γίγνεσθαι.\nΣτα δύο τελευταία κείμενα του βιβλίου, που είναι κείμενα αναφοράς, αντιλαμβάνεται πλήρως κανείς την έλλειψη γείωσης που μαστίζει αυτή τη σκέψη. Το κείμενο με τον παραπλανητικό τίτλο «Φιλοσοφία και ψυχανάλυση» ταυτίζει, όπως αποδεικνύεται, την ψυχανάλυση με τον Ζακ Λακάν, ενώ η φιλοσοφία δεν υπεισέρχεται παρά ως απελπισμένη απόπειρα του Μπαντιού να τιθασεύσει τις ανοικονόμητες σημασιολογικές ακροβασίες του Λακάν, υπερακοντίζοντας σε εννοιολογικές ακροβασίες που φαίνονται πολύ πιο γελοίες, επειδή ακριβώς τούς λείπει η διαβολική αίσθηση της ειρωνείας που διαθέτει ο ίδιος ο Λακάν. Εν τοιαύτη περιπτώσει, γιατί δεν το τιτλοφορούσε «Εγώ και ο Λακάν»; Στο κείμενο «Althusser, το υποκειμενικό στοιχείο χωρίς υποκείμενο», τέλος, επιχειρεί μία ακτιβιστική, αν μπορώ να το πω έτσι, ανάγνωση του Αλτουσέρ, η οποία μας επιτρέπει να ιχνηλατήσουμε τις πολιτικές εμμονές του Μπαντιού μεν, προδίδει κατάφωρα τον ίδιο τον Αλτουσέρ, την κληρονομιά τού οποίου διατείνεται πως διασώζει, δε. Στο πολιτικό πεδίο η έννοια του συμβάντος αντιδιαστέλλεται προς την έννοια του «γεγονότος»: το τελευταίο αντιπροσωπεύει την καταγεγραμμένη, τη «νεκρή», όπως θα λέγαμε, ιστορία, όπως αυτή ερμηνεύεται από τη σκοπιά τής κυριαρχίας, δηλαδή του κράτους· το συμβάν τότε αντιπροσωπεύει την απρόοπτη ιστορική έλευση, τη ρήξη με το υπάρχον – με άλλα λόγια, την επανάσταση. Κατά ποία έννοια όμως αυτή η οπτική -η οποία δεν προσθέτει ούτε κεραία, πρέπει να θυμόμαστε, σε όσα ο Κύκλος της Φραγκφούρτης έλεγε ήδη από τα χρόνια του Μεσοπολέμου- συγγενεύει με τον Αλτουσέρ, έναν δεδηλωμένο υπέρμαχο της γραμμής συνδιαχείρισης (ή ειρηνικής «κατάληψης») του αστικού κράτους; Στο όνομα αυτής της γραμμής ο Αλτουσέρ και το κόμμα του δεν ελεεινολόγησαν τον Γαλλικό Μάη, τον οποίον τώρα ο Μπαντιού ανεμίζει ως λάβαρο του «κομμουνισμού» του;\nΚαι για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, στο πολιτικό μανιφέστο του, που εκδόθηκε προσφάτως από τις ίδιες εκδόσεις (Η κομμουνιστική υπόθεση, Πατάκης 2008), ο Μπαντιού παραθέτει ως ένα από τα ορόσημα του ουτοπικού κομμουνισμού του, ισάξιο με την Παρισινή Κομμούνα και τον Γαλλικό Μάη, τι; Την Πολιτιστική Επανάσταση στη μαοϊκή Κίνα! Ισως προσεχώς σκεφτεί και τους Ερυθρούς Χμερ στην Καμπότζη! Ο άνθρωπος δηλαδή βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση… Ρητόν: Μία τέτοια υπεράσπιση του «κομμουνισμού» είναι το καλύτερο δώρο που μπορεί να προσφέρει κάποιος στον ξαναζεσταμένο αντικομμουνισμό, τον οποίο σερβίρουν σήμερα οι παγκόσμιες ελίτ ως αντίδοτο στην κοχλάζουσα οργή των μαζών που συσσωρεύεται – όπως ακριβώς και μια τέτοια υπεράσπιση της «αλήθειας» είναι μουσική στα αυτιά του μεταμοντέρνου σχετικισμού, τον οποίο ο «φιλόσοφος» Μπαντιού, σαν άλλος Δαυίδ, ορθώνει το μικρό ανάστημά του για ν’ ανασχέσει.\nFiled in αναδημοσίευση\nPosted by ougki\nFiled in Φωτογραφία\nfotos people fotos\nτο καλυτερο κομικ στριπ απο την εποχη του krazy kat\nενα κορακι που ειναι παντα στουπι και μια μαϊμου σκετη λερα. ναυτικοι.\n«being drunk is the best feeling in my poor world…»\n‘Say, what are you laughing at?’ one man asks another.\n‘Just the horror of being alive.’\nαν εχετε υποψιν το ομωνυμο βιβλιο του ψυλλου θα ξερετε οτι οι ρεαλιστες συνδέουν αυτες τις δυο εννοιες αρρηκτα.\nδιαβαζοντας ενα μυθιστορημα όμως, για τη ζωή του Ομαρ Καγιαμ (οποιος ειναι αλκοολικος θα πρεπε να τον ξερει, οι αλλοι συγχωρηστε γιατι δεν εχετε δει το ‘φως’ ακομα) έπεσα στο ακόλουθο σχόλιο:\nΑς πάρουμε τους αρχαίους, τους Ελληνες, τους Ινδους, τους Μουσουλμανους που έζησαν πριν απο μένα. η συγγραφική προσφορά τους στις επιστήμες ήταν τεράστια. Αν επαναλάβω όσα είπαν, το έργο μου θα είναι περιττο. Αν τους αμφισβητήσω, όπως έχω συνέχεια την ταση να κάνω, θα έρθουν άλλοι μετά για να αμφισβητήσουν εμένα. Τι θα μείνει αύριο από τα συγγράμματα των σοφών; Μόνο κακίες είπαν για τους προγενέστερους. Από το έργο τους θυμόμαστε μόνο ό,τι ανέτρεψε τις θεωρίες των άλλων, εκείνο όμως που οικοδομούν οι ίδιοι θα γκρεμιστεί αναπόφευκτα, ακόμα και θα γελειοποιηθει απο τους μεταγενέστερους. Τέτοιος είναι ο νόμος της επιστημης.\nΗ ποίηση δεν γνωρίζει παρόμοιο νόμο: δεν απορρίπτει ποτέ αυτό που προηγήθηκε και δεν την απορρίπτει ποτε αυτό που ακολουθεί, διατρέχει με ηρεμία τους αιωνες. Γι’ αυτό γραφω τα ρουμπαγιατ μου. Ξερεις τι με γοητευει στις επιστήμες; Οτι βρίσκω μέσα τους την υψιστη ποιηση: στα μαθηματικά τη μεθυστικη δινη των αριθμών. στην αστρονομια το αινιγματικο ψιθυρισμα του συμπατος. Αλλα για το Θεο, μην έρθει κανεις να μου μιλησει για την αληθεια!\nοι φιλοσοφοι της επιστημης εχουν ασχοληθει αρκετα με το θεμα, αλλα στη συγκεκριμενη περιπτωση ενδιαφερον εχει η συσχετιση αληθειας και ποιησης και παραλληλα η υπεροχη της τελευταιας εναντι της επιστημης.\nπιστευω γενικα οτι η επιστημη, στο βαθμο που στηριζεται σε μια λογικη αναλυση και πρακτικη δε θα μπορεσει να μας φέρει σε ανάλογη επαφη με την αληθεια, όπως αυτη της ποιησης και της τεχνης. μενει να δουμε αν οντως ειναι αναγκαια αυτη η συνδεση με την αληθεια που επιθυμουν οι ρεαλιστες ή αν η απεμπλοκη της απο αυτήν -σε θεωρητικο και πρακτικο επιπεδο- μπορεσει να κανει την επιστημη πιο δημιουργικη (αλλα ισως και πιο επικινδυνη).\nFiled in Φιλοσοφία Επιστήμης\nFiled in Εικονικά\nΈνα debate που καναμε με το ougki στο μάθημα του Χατζή για την ποινικοποίηση του ρατσιστικού λόγου. Είναι λίγο τεράστιο βέβαια και λίγο στα πλαίσια του politically correct νομίζω αλλά δε βαριέσαι…\nΑ: Λόγος μίσους ή ρατσιστικός λόγος είναι ένας όρος για το λόγο που εκφέρεται δημόσια, προφορικά, γραπτά ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο και αποσκοπεί στον υποβιβασμό ατόμων ή ομάδων λόγω της φυλετικής ή εθνικής του καταγωγής, του θρησκεύματος του, του σεξουαλικού προσανατολισμού του κλπ.\nΗ χρήση του ρατσιστικού λόγου ως μέσου περιθωριοποίησης και κακοποίησης των μειονοτήτων θέτει το ερώτημα αν η εκφορά του θα έπρεπε να ρυθμιστεί από μια κρατική παρέμβαση. Κατ’ εμέ το να αγνοήσουμε τις υλικές, φυσικές και ψυχολογικές συνέπειες του λόγου αυτού είναι να επιτρέπουμε την πρόκληση μιας σοβαρότατης διαταραχής στα άτομα που πλήττονται περισσότερο από το ρατσιστικό λόγο. Ο ρατσιστικός λόγος σημαίνει προσβολή στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια ατόμων που ήδη βρίσκονται σε μειονεκτική θέση και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους καθώς τους αναγκάζει να ζουν σε ένα διαρκές καθεστώς φόβου. Η δημόσια εκφορά του οδηγεί στην εξάπλωση της ρατσιστικής ιδεολογίας που είναι το ψυχολογικό θεμέλιο για τη διάπραξη βίαιων και εγκληματικών ενεργειών κατά της ζωής, της σωματικής και ψυχολογικής ακεραιότητας ατόμων. Επομένως, θεωρώ πως το κράτος είναι δικαιολογημένο να περιορίσει το ρατσιστικό λόγο μέσω κατάλληλης νομοθεσίας.\nΒ :Όσο κι αν καταδικάζω τη ρατσιστική ιδεολογία θεωρώ επιπόλαιο αλλά και αναποτελεσματικό να επιβάλλουμε μια απαγόρευση χωρίς να εξετάσουμε τις συνέπειες μιας τέτοιας ενέργειας. Πρωτ’ απ’ όλα θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν είμαστε διατεθειμένοι να παραχωρήσουμε στο κράτος την εξουσία να περιορίζει όπως εκείνο κρίνει την ελευθερία του λόγου και να αποφασίζει τι εμπίπτει στα όρια του ρατσιστικού λόγου και τι όχι. Η ελευθερία του λόγου είτε προστατεύει τους πάντες ή δεν προστατεύει κανέναν. Αποκτά νόημα ακριβώς στις οριακές εκείνες περιπτώσεις που προκαλούν το κοινό αίσθημα και όχι σε απόψεις που ούτως ή άλλως είναι συμβατές με τις ευρέως αποδεκτές αντιλήψεις της κοινωνίας, Πιστεύω πως θα έπρεπε να φοβόμαστε περισσότερο ένα ισχυρό κράτος που μπορεί να περιορίσει οτιδήποτε θεωρεί ανατρεπτικό παρά ορισμένες ακραίες ιδέες. Στο πρώτο άλλωστε μπορούμε να αντιταχθούμε μόνο με ένα πολύ μεγάλο κόστος, για παράδειγμα μια επανάσταση, στις δεύτερες τουλάχιστον μπορούμε να αντιτάξουμε τις δικές μας ιδέες.\nΑ: Το επιχείρημα για το πού και ποιος θα τραβήξει τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ ρατσιστικού και μη ρατσιστικού λόγου είναι απλώς μια πρόφαση για να μην προβούμε σε αυτήν την οριοθέτηση. Η αντιρατσιστική νομοθεσία δεν αποτελεί πρωτοπορία. Έχει ήδη εφαρμοστεί αποτελεσματικά σε πολλές χώρες, όπως στον Καναδά, στην Αυστραλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία χωρίς να διακυβευτεί το ζήτημα της ελευθερίας του λόγου και χωρίς να έχουμε διολισθήσει σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Είναι πολύ πιο επικίνδυνο να επιτρέψουμε την εξάπλωση μιας ακραίας ιδεολογίας, όπως αυτές για τις οποίες συζητάμε, και να την αφήσουμε να καταστεί κυρίαρχη στη συνείδηση της κοινής γνώμης παρά να παραχωρήσουμε μιας μικρή ελευθερία προς όφελος της ισότητας στα πλαίσια ενός κοινωνικού προγράμματος. Σε τελική ανάλυση αν μια κοινωνία είναι υγιής θα αντιδράσει στις ολοκληρωτικές τάσεις του κράτους, αν ο ολοκληρωτισμός είναι απαίτηση της ίδιας της κοινωνίας τότε δεν υπάρχει κανένας ανασταλτικός παράγοντας για την κατίσχυση του. Δεν είναι άκαιρο εδώ να αναφέρουμε το παράδειγμα του ναζιστικού καθεστώτος που διαδέχθηκε ένα από τα πιο φιλελεύθερα συστήματα της εποχής, της δημοκρατίας της Βαιμάρης. Αυτή όπως φαίνεται δεν μπόρεσε να διαγνώσει και να αναχαιτίσει την ολοένα και αυξανόμενη απήχηση του ρατσιστικού λόγου που τελικώς οδήγησε στην ανατροπή της.\nΒ: Όταν μιλάμε για μια κίνηση με τέτοια μαζικότητα θεωρείς πως οποιοσδήποτε νόμος θα ήταν δυνατό να αναχαιτίσει την επικράτηση του ναζισμού; Αντί να επιβάλλουμε αναποτελεσματικούς νόμους με ανεπιθύμητες συνέπειες για το δημοκρατικό πολίτευμα ίσως θα έπρεπε να ασχολούμαστε με τις προϋποθέσεις και με τις βαθύτερες αιτίες επικράτησης μιας τέτοιας ιδεολογίας. Η διάχυση της παιδείας και η ενδυνάμωση της κριτικής σκέψης είναι το μόνο αποτελεσματικό μέτρο ενάντια σε τέτοιου είδους αντιλήψεις. Επίσης, δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει ότι θέτοντας τέτοιες απόψεις εκτός νόμου όχι μόνο δεν αποδυναμώνεται το φαινόμενο του ρατσισμού αλλά αποκτά την έλξη του απαγορευμένου και διογκώνεται όπως έχουμε δει να συμβαίνει πολλές φορές. Οι κακές ιδέες δεν καταπολεμούνται με νόμους αλλά με άλλες καλύτερες ιδέες που καταδεικνύουν το σφάλμα των πρώτων. Η κρατική παρέμβαση θα πρέπει να έλθει με τη μορφή της προώθησης της αντιρατσιστικής κουλτούρας. Από εκεί και πέρα είναι η ελεύθερη αγορά των ιδεών που θα ξεχωρίσει τις καλές από τις κακές ιδέες και αν οι τελευταίες επικρατούν για κάποιο διάστημα αυτό είναι το τίμημα της ελεύθερης κοινωνίας. Για να υπάρχει μια λειτουργική δημοκρατία που μπορούν να ακουστούν οι φωνές όλων των ανθρώπων θα πρέπει να υπάρχει μια κοινή αγορά με ίση πρόσβαση, έτσι μέσα απ’ όλες τις φωνές μπορεί να ανακαλυφθεί η αλήθεια. Έτσι αν μια γνώμη είναι σωστή, τότε χάνουμε την ευκαιρία να αντικαταστήσουμε το σφάλμα με την αλήθεια. Αν από την άλλη είναι λανθασμένη, τότε στερούμαστε κάτι εξίσου ωφέλιμο: τη δυνατότητα διαυγέστερης αντίληψης και πιο ζωηρής εντύπωσης της αλήθειας που είναι αποτέλεσμα της σύγκρουσης μεταξύ αλήθεια και σφάλματος.\nΑ: Πρώτ’ απ’ όλα ο ρόλος της παιδείας και η τόνωση του πνεύματος ανεκτικότητας δεν είναι κάτι που αντιβαίνει την ύπαρξη αντιρατσιστικής νομοθεσίας. Ο αντιρατσιστικός νόμος είναι ένας από τους τρόπους καταπολέμησης του ρατσισμού αλλά πάνω απ’ όλα είναι μέσο άμεσης προστασίας των θυμάτων του. Αλλά το σοβαρό σφάλμα στη συλλογιστική σου είναι πως θεωρείς ότι σε αυτήν την ελεύθερη αγορά ιδεών όλοι εισέρχονται με ίσους όρους. Κάτι τέτοιο είναι ψευδές. Οι μειονότητες είναι μικρότερες σε αριθμό και έχουν κατά γενική ομολογία λιγότερα οικονομικά μέσα και μικρότερη πολιτική επιρροή προκειμένου να προωθήσουν τις απόψεις τους. Η διαφορά στη θέση ισχύος μεταξύ αυτών που εκφέρουν το λόγο μίσους και των θυμάτων τους κλείνει πολλές διόδους ανύψωσης μιας διαφορετικής φωνής και το κράτος θα ήταν πρακτικά αδύνατον να γεφυρώσει αυτό το τεράστιο χάσμα . Οι κυρίαρχες απόψεις και το μίσος που τις συνοδεύει δεν έχουν δυσκολία να βρουν απήχηση στη μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης. Αυτό που τελικά βγαίνει στην επιφάνεια ως αληθές δεν είναι τίποτε άλλο παρά η επιβίωση της ισχυρότερης άποψης. Οι κυρίαρχες απόψεις αυτοβεβαιώνονται και ενισχύονται και οι ασθενέστερες φθίνουν. Αλλά αναρωτιέται επίσης κανείς, τι ακριβώς θα μπορούσαν να συνεισφέρουν οι ρατσιστικές ιδέες σε μια πολιτική συζήτηση και ποια είναι η αξία τους στην αναζήτηση της αλήθειας εφόσον οι υποστηρικτές τους απλώς επαναλαμβάνουν δογματικά ότι ορισμένες κοινωνικές ομάδες θα πρέπει να αποστερηθούν τα πολιτικά τους δικαιώματα. Το σίγουρο είναι ότι τέτοιες ιδέες έχουν τόσο μικρή κοινωνική αξία ως ένα βήμα προς την αλήθεια ώστε οποιοδήποτε όφελος προέρχεται από αυτές σαφώς υπερκαλύπτεται από το κοινωνικό και ηθικό όφελος αυτών που είναι στόχοι του ρατσιστικού λόγου. Η μη ποινικοποίηση του ρατσιστικού λόγου το μόνο που κατορθώνει είναι να νομιμοποιήσει τη συμμετοχή των ρατσιστικών ομάδων στην πολιτική διαδικασία.\nΒ: Αυτό που δεν κατανοείς είναι ότι η σημασία της ελευθερίας του λόγου είναι πολύ ευρύτερη απ’ αυτό που νομίζεις. Παρ’ ότι φαίνεται ότι ένας αντιρατσιστικός νόμος θα ευνοούσε τις μειονότητες ιστορικά αποδεικνύεται ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Υπό το πρίσμα των αντιλήψεων της δεκαετίας του 50 τα κινήματα των πολιτικών δικαιωμάτων των μαύρων θα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι εκφέρουν ρατσιστικό λόγο καθώς ζητώντας ισότιμη μεταχείριση ουσιαστικά μείωναν τη θέση της λευκής φυλής. Μπορεί σήμερα να φαίνεται αδιανόητο αλλά οι τότε δικαστές κάλλιστα θα μπορούσαν να επιδιώξουν και να πετύχουν τη φυλάκιση των ακτιβιστών εάν δεν ίσχυε η προστασία του ρατσιστικού λόγου. Θα αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Στα 1940 ένας ιερέας καταδικάστηκε επειδή έκανε αντισημιτικά κηρύγματα στις γειτονιές του Chicago. Στο ανώτατο δικαστήριο η απόφαση αυτή ανατράπηκε και το δικαστήριο αποφάνθηκε πως όχι μόνο η αστυνομία παρανόμησε συλλαμβάνοντάς τον αλλά είχε την υποχρέωση να τον προστατεύει από αυτούς που του επιτίθονταν. Αυτό το συγκεκριμένο δεδικασμένο χρησιμοποιήθηκε στις δεκαετίας του 50 και του 60 για να προστατέψει τους ακτιβιστές πολιτικών δικαιωμάτων και την δυνατότητά τους να διαδηλώνουν συμπεριλαμβανομένου και τη δυνατότητα του Martin Luther King να διαδηλώσει στους δρόμους του Chicago. Επομένως, δεν είναι διόλου απίθανο με τη δικαιολογία κάποιας αντιρατσιστικής νομοθεσίας να καταδικαστούν από τους σημερινούς δικαστές ορισμένες ριζοσπαστικές ιδέες που στο μέλλον θα θεωρούνται σημαντικά και αυτονόητα κεκτημένα της δημοκρατίας. Είτε η ελευθερία του λόγου προστατεύει το λόγο που δε μας αρέσει, τους ρατσιστές, τους σεξιστές, τους αντισημίτες είτε δεν έχουμε μια ασφαλιστική δικλείδα για να προστατέψουμε το λόγο που μας αρέσει, τους ακτιβιστές πολιτικών δικαιωμάτων, τις θρησκευτικές μειονότητες και τους ανθρώπους που επιζητούν κοινωνική δικαιοσύνη.\nΑ: Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να επιλυθεί με ένα σαφή ορισμό του τι συνιστά ρατσισμός, έναν ορισμό που χάρη σε αυτά τα κινήματα διαθέτουμε. Ο ρατσισμός δε συνάδει με την αξίωση για εξίσωση αλλά για άμβλυνση ή διατήρηση μιας άνισης θέσης μεταξύ κοινωνικών, φυλετικών ή εθνικών ομάδων. Η ισότητα είναι σημαντικό μάθημα που κατακτήθηκε τότε όπως και το δικαίωμα στη ζωή και την αξιοπρέπεια για όλους. Το να επιτρέψουμε την καταστροφική επίδραση του ρατσιστικού λόγου είναι σαν να αγνοούμε τα διδάγματα που μας έδωσαν αυτοί οι άνθρωποι. Το λάθος που θεωρώ ότι κάνεις σε αυτό το σημείο είναι ότι διαχωρίζεις τελείως το λόγο από την πράξη. Η διάκριση μεταξύ λόγου και πράξης μπορεί να είναι χρήσιμη σε διάφορους τομείς αλλά δεν ευσταθεί από νομική σκοπιά. Αν καταλήγαμε στην άποψη ότι ο λόγος δεν αποτελεί πράξη με τη νομική έννοια τότε η απάτη, η συκοφαντική δυσφήμιση και η εξύβριση δε θα αποτελούσαν ποινικά αδικήματα. Μάλιστα αρκεί μια ανάγνωση της νομοθεσίας για να καταστεί προφανής η ομοιότητα μεταξύ της προστασίας από το ρατσιστικό λόγο και της προστασίας από τη δυσφήμιση την οποία δε φαντάζομαι να αντιστρατεύεσαι.\nΈτσι σύμφωνα με το νόμο: όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του τιμωρείται. Αν στην περίπτωση αυτή το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές τιμωρείται αυστηρότερα. Επομένως το δίκαιο δεν ανέχεται κατ’ αρχήν την προσβολή της τιμής και της προσωπικότητας των πολιτών του και άρα οι διασπορείς του ρατσιστικού μίσους έτσι κι αλλιώς θα έπρεπε να τιμωρούνται βάση αυτού του άρθρου. Η συνταγματική προσταγή για ελευθερία του λόγου είναι πολύ πιο περίπλοκη από τη δυνατότητα του καθενός να λέει ότι θέλει και όπως φαίνεται αυτή ήδη περιορίζεται όταν συγκρούεται με το δικαίωμα στο σεβασμό της προσωπικότητας ενός ατόμου\nΒ: Η διαφορά μεταξύ της νομοθεσίας για τη δυσφήμιση και του αντιρατσιστικού νόμου είναι ότι ο δεύτερος αποδίδει συγκεκριμένο περιεχόμενο στο τι είναι προσβολή της προσωπικότητας και θέτει συγκεκριμένες απόψεις πλέον εκτός νόμου. Σε μια δημοκρατία δεν είναι δυνατόν να διαχωρίζεται ο λόγος σε κολάσιμος ή μη κολάσιμος με βάση το περιεχόμενό του. Το κράτος πρέπει να είναι ουδέτερο απέναντι στο περιεχόμενο του λόγου. Αν δεν ήταν τότε τίποτα δε θα διαχώριζε μια δημοκρατία από ένα ολοκληρωτικό καθεστώς που θα απαγόρευε για παράδειγμα σε κάποιον να πιστεύει στην ισότητα των φυλών. Σε αυτήν την περίπτωση ένας δημοκράτης θα μπορούσε να καταδικαστεί επειδή δεν πιστεύει στην ανωτερότητα κάποιας άριας φυλής. Η ουδετερότητα απέναντι στο περιεχόμενο της εκφραζόμενης αντίληψης είναι ο μόνος τρόπος να διασφαλιστεί από τη μεγαλύτερη απειλή της, ένα πολύ ισχυρό κράτος.\nΑ: Η δημοκρατία μπορεί να θέσει συγκεκριμένες απόψεις εκτός νόμου όταν αυτές υπονομεύουν την ίδια της την ύπαρξη. Η ανοχή στη διαφορετικότητα είναι ίσως η μόνη και αναγκαία συνθήκη για την ύπαρξη μιας πραγματικά δημοκρατικής κοινωνίας. Προκειμένου να διασφαλιστεί αυτό το πολιτειακό περιβάλλον, η ανοχή αυτή δε μπορεί παρά να είναι υποχρεωτική για όλους, χωρίς αυτό όμως να σημαίνει ότι ανοχή σημαίνει αποδοχή. Έτσι η επιδίωξη επιβολής της μηδενικής ανοχής δεν μπορεί να αποτελεί μια συστηματικά αποδεκτή διαφορετικότητα σε μια δημοκρατική κοινωνία. Η δημοκρατία πρέπει να έχει ένα maximum ανοχής που μπορεί να επιδεικνύει και που είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της. Θα πρέπει δηλαδή η κοινωνία να περιμένει μέχρι αυτές οι απόψεις να γίνουν ένας υπαρκτός και άμεσος κίνδυνος για τη δημόσια ειρήνη, μέχρι του σημείου να έχουν δημιουργηθεί όλες οι προϋποθέσεις για την αυτοϋπονόμευση και ανατροπή της δημοκρατίας αρκεί αυτές να μην έχουν γίνει πράξη μέχρι τη δεδομένη στιγμή;\nΒ: Απαραίτητη προϋπόθεση για την διατήρηση της δημοκρατίας είναι και η ύπαρξη ενός κράτους-ρυθμιστή. Από αυτήν την άποψη θα έπρεπε να θεωρηθούν παράνομές ακόμα και οι αναρχικές απόψεις.\nΑ: Ναι αλλά ο ρατσισμός δεν είναι απλώς μια ανώδυνη ιδέα ή μια πολιτική θεωρία που μπορεί να προστατεύεται από το ισοδύναμο των απόψεων. Είναι ένα δόγμα που στρέφεται ρητά εναντίον συγκεκριμένων ατόμων και επιδιώκει την κατάργηση των δικαιωμάτων τους και την εξολόθρευσή τους. Έτσι, δεν πρόκειται καν για μια άποψη αλλά για ένα πάθος που τυχαίνει να έχει σοβαρό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής άλλων και πολλές φορές ανίσχυρων ανθρώπων. Θα πρέπει να κατανοήσουμε πως η ιδεολογία ενός ρατσιστή μας λέει πολύ περισσότερα για την προσωπικότητα του και πολύ λιγότερα για τις ιδέες του. Το μίσος του είναι αυτό που εξηγεί τις ιδέες του και όχι το αντίστροφο\nΒ: Μια πολιτεία δεν μπορεί να επέμβει στα πάθη των ανθρώπων και να καθορίζει τι είναι θεμιτό να πιστεύουν και τι όχι. Χρέος της είναι να μεταχειρίζεται τους ανθρώπους ως ίσους και να επιδεικνύει σεβασμό απέναντι τους αντιμετωπίζοντας τους ως υπεύθυνα και ηθικά όντα που μπορούν να κρίνουν και να αποφασίζουν τι είναι καλό και τι είναι κακό, αληθές ή ψευδές, δίκαιο ή άδικο. Επομένως, η απαγόρευση εκφοράς οποιουδήποτε λόγου είναι προσβολή στην αξιοπρέπεια του κοινού αν η κυβέρνηση αποφασίζει ότι δεν είναι ικανό να ακούσει μια συγκεκριμένη άποψη. Με άλλα λόγια το κράτος οφείλει να επιβεβαιώνει τους πολίτες ως αυτόνομους ηθικούς δρώντες αφήνοντας την τελική κρίση σε αυτούς.\nΑ: Για να κάνει κανείς μια αξιολογική κρίση είναι σημαντικό να διαθέτει τα εργαλεία ώστε να μπορεί να διαχωρίζει τι από αυτά που ακούει και πάνω στα οποία στηρίζει αυτήν του την κρίση είναι αληθές και τί ψευδές, τί είναι προκατάληψη και τί πραγματικό τεκμήριο, πόσο νοηματικά φορτισμένες είναι οι λέξεις που εκφέρονται(παράδειγμα με αμερικάνικά δελτία ειδήσεων και ισπανούς μετανάστες). Μέχρι το κράτος να παρέχει στους πολίτες του την παιδεία που είναι απαραίτητη για την κριτική αξιολόγηση αυτών των ερεθισμάτων θα πρέπει να προστατέψει αυτούς που πλήττονται από το ρατσιστικό λόγο και την επιρροή του στους ανθρώπους χωρίς η απαγόρευση να θεωρείται η εύκολη λύση. Μια κρατική αρχή πρέπει όμως πρώτα να φροντίζει να προστατέψει τους πολίτες της από τη βλάβη και μετά να ενδιαφέρεται για το αν θα παραχωρήσει ένα επιπλέον αγαθό όπως είναι η δυνατότητα να εκφέρεις ρατσιστικές απόψεις που είναι εν μέρει η αιτία αυτής της βλάβης. Πόσο μάλλον αν σκεφτούμε ότι η ελευθερία του λόγου προέρχεται από την ισότητα και τη δυνατότητα των ατόμων να εκφέρουν την άποψη τους όποια και αν είναι η θέση τους μέσα στην κοινωνία. Είναι δυνατόν να επιτρέψουμε να εφαρμοστεί η ελευθερία του λόγου με τέτοιο τρόπο που να καταστρατηγεί την ισότητα, δηλαδή την ίδια την αρχή από την οποία πηγάζει;\nΒ: Η συνταγματική απαίτηση για ισότητα εννοεί πως το κράτος οφείλει να μεταχειρίζεται τους πολίτες ως ίσους και όχι οι πολίτες να συμπεριφέρονται με ισότητα μεταξύ τους. Το κράτος δε θα μπορούσε να επέμβει σε τόσο προσωπικές αντιλήψεις των ατόμων χωρίς να γίνει εξαιρετικά παρεμβατικό. Τελικώς, πρέπει να απορρίψουμε το φόβο των λέξεων γιατί αν φοβόμαστε κάποιες λέξεις σήμερα είναι σίγουρο ότι θα φοβόμαστε περισσότερες αύριο και δεν υπάρχει τέλος σε αυτήν την ολισθηρή πλαγιά μέχρις ότου απαγορευτούν λέξεις που είναι πολύτιμες για μας. Η ιδέα της προστασίας του λόγου είναι η πιο θεμελιακή αξία της ανοιχτής κοινωνίας γιατί σημαίνει ότι μπορούμε να ακουστούμε ανεξάρτητα από τη θέση μας μέσα σε αυτή.\nΑ:Το κράτος ήδη παρεμβαίνει ρυθμίζοντας τις σχέσεις μεταξύ των ατόμων όταν απαγορεύει για παράδειγμα τις διακρίσεις στο χώρο εργασίας. Νομίζω πως το ζήτημα της ποινικοποίησης του ρατσιστικού λόγου ανάγεται έσχατα σε μια σύγκρουση μεταξύ δυο συνταγματικών αρχών: της ισότητας και της ελευθερίας. Κατά την άποψη μου ένα κράτος δικαίου θα έπρεπε να δίνει προτεραιότητα στην πρώτη. Η προστασία της αξιοπρέπειας είναι αδιαπραγμάτευτη και δε νομίζω ότι μπορούμε στο σημείο που έχουμε φτάσει να βρούμε μια συμβιβαστική λύση.\nΣτις 27 Μαρτίου του 2009 ο Κώστας Πλέυρης αθωώθηκε από το Εφετείο για την κατηγορία ότι με το βιβλίο του «Εβραίοι: όλη η αλήθεια» πρότρεψε σε σε πράξεις και ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος και βία και εξέφρασε ιδέες προσβλητικές κατά προσώπων και ομάδων μόνο λόγω της εθνικής και φυλετικής του καταγωγής. Μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο του ήταν τα εξής:\nΣτη Ελλάδα ο αντιρατσιστικός νόμος υπάρχει, αλλά οι έλληνες δικαστές με μια ιδιότυπη ερμηνεία του κατάφεραν να παρακάμψουν τα συντριπτικά στοιχεία.\nΓια όποιον έφτασε μέχρι εδώ έχει μπισκότο!\nPosted by dezeroazero\nFiled in Φιλοσοφία Δικαίου\nphoto-shoot me (τέχνη που λες…)\nκαι τι πιο εύκολο …\n– φωτογραφία – Αμερική – ΝΥ – εμμονή –\n*1923 – 1971*\nΤι βλέπω σε αυτό που μου δείχνεις;\nΜια παιδική χαρά. Περιφραγμένος χώρος διασκέδασης.\nΈνα τηλεοπτικό πρόγραμμα. Δημιουργία παθητικότητας.\nΚαθαριότητα.\tΚατασκευασμένη τελειότητα.\nΠειθαρχία. Η ομοιομορφία είναι θάνατος/η ποικιλία είναι ζωή.\nΔέντρα στα πεζοδρόμια. Ατροφικότητα/ασθενισμός.\nΜεγάλο σπίτι με ησυχία. Ένα χρυσό κλουβί στην απομόνωση.\nΣύγχρονος ατομισμός. Ο άνθρωπος ορίζεται ως μια σχέση. Όχι ως μια μονάδα.\nΜεγάλα σχολεία με αυλή. Τσιμεντένια φυλακή για τους ατίθασους.\nΣχολικό πρόγραμμα. Ωράριο/πειθαρχία.\nΠαιχνίδι στην πόλη. Προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της φύσης σου.\nΜου δείχνεις ένα παιδί.\nΒλέπω ένα παιδί.\nΜία στάση απέναντι στον χρόνο καθεαυτό που καθορίζει το θεωρητικό πλαίσιο για το παρόν, το μέλλον, το παρελθόν. Κοινωνικές σχέσεις και αντιλήψεις για την ροή των γεγονότων, των στιγμών. Μέσα από αυτή τη διαδικασία πραγματοποιείται η δημιουργία. Yπάρχει σε σχέση με τον χρόνο. Ως προς αυτόν. Η κατασκευή στον χώρο και η προσπάθεια μεταβίβασης της ουσίας του κατασκευάσματος. Η δημιουργία.\nΛειτουργίες των προεκτάσεων της κυρίαρχης Θεωρίας\nΠαράδοση. Τελετουργία μεταβίβασης ως μια συνέχισης της ύπαρξης μας. Εδραίωση στο χώρο.\nΈνας καθηγητής σε ένα σχολείο. Σεβασμός μέσα από την αυθεντία της γνώσης. Τσιμέντο που στεγνώνει είναι οι μαθητές του. Πάνω τους πατάει. Πάνω τους χτίζει. Φυλακίζει με την μεθοδολογία που εδραιώνει σαν αλήθεια προκύπτουσα της αυθεντίας.\nΠαιχνίδι. Κανονικοποιημένη παραγωγή διασκέδασης. Κονσέρβα. Ford. Παραγωγή με αυτοματισμό.\nΈνα παιδί είναι μια ελπίδα. Άσπρο που πάνω του χρωματίζεις τα όνειρα σου.\nΤα Αριστερά και τα Δεξιά τα βάζεις σε έναν καμβά και τα ανακατεύεις.\nΔημιουργείς μια ζωή που προχωράει.\nΕίναι μια ελπίδα. Είναι ένα παιδί. Μια ελπίδα που ζει.\nΣτον θάνατο είναι πριν. Μια ελπίδα.\nΜετά τον θάνατο, μια ελπίδα.\nΕίναι ο παράδεισος μια ελπίδα.\nΚαι εσύ ελπίζεις για μιαν ελπίδα.\nΕίναι ένα παιδί μια ελπίδα. Ζεις για μιαν ελπίδα.\nΚαι την περιμένεις.\nΚαμιά ελπίδα. Ανύπαρκτη ροή. Καμιά ελπίδα. Στάχτη.\nΨάχνεις στον χρόνο μια ελπίδα;\nΈνα λόγο, ένα νόημα, μια ουσία, μια ελπίδα;\nΈνας λόγος, ένα νόημα, μια ουσία, μια ελπίδα.\nFiled in Χαζολογήματα\nΣχόλιο για τον σκλάβο με ρίγες\nΑυτός που έχει περασμένο το δερμάτινο λουρί με την αλυσίδα.\nΜια αλυσίδα και ένα πέτσινο λουρί μπορεί να του προκαλέσουν ρίγη ηδονής. Όχι από μόνα τους.\nΣε συνδυασμό με την ύπαρξη της υποταγής του αφέντη του.\nΟ αφέντης του δεν είναι κάποιος που απλά του αρέσει να βαράει. Είναι κάποιος που ο δούλος εμπιστεύεται.\nΈνας αφέντης που νοιάζεται για τον δούλο του. Είναι μια επιλογή που έχει κάνει ο δούλος.\nΏρες ηδονής τον είχε αφήσει να κρέμεται.\nΠροκύπτει όταν ο αφέντης τον εξουσιάζει.\nΗ ηδονή του.\nΟ δούλος καυλώνει με την απώλεια του ελέγχου της ύπαρξης του.\nΤην μη κυριαρχία πάνω στο σώμα του που\nπροκύπτει από τον εξευτελισμό του, την άσκηση βιας, την κατάλυση της αξιοπρέπειας του. Την εκμηδένιση του.\nΚόκκινο χρώμα με ρίγες κάθετες στο πρωτογενές και παράλληλες μεταξύ τους.Ο έρωτας που μπορεί να νιώθει μέσω της πλήρωσης της σεξουαλικότητας του.\nΤο πιο έντονο κόκκινο.\nΈντονο πάθος που μπορεί να τον οδηγήσει στην καταστροφή. Τα όρια του σώματος του, εμπόδιο για τα όρια της ηδονής.\nΑν ο αφέντης του τον χτυπήσει παραπάνω από όσο μπορεί να αντέξει το σώμα του, θα του φύγει η ηδονή.\nΩστόσο θα ήθελε ο αφέντης του να τον χτυπούσε όσο γίνεται πιο δυνατά.\nΤο σώμα έχει όρια.\nΗ επιθυμία δεν έχει.\nΣεξουαλική έκφραση της αναντιστοιχίας της επιθυμίας με το σώμα.\nΔεν είναι ο πόνος ο ίδιος το θέμα.\nΕίναι η παράδοση του ανθρώπου.\nΗ άφεση του.\nΜαύρες ρίγες δημιουργημένες από αλλεπάληλα Χ. Μπάρες.\nΑυτοπεριορίζεται και τον περιορίζουν.\nΗ σεξουαλική του προτίμηση είναι κατακριτέα.\nΗ κοινωνία τον λέει ανώμαλο και ψυχασθενή.\n»Θέλει να την δέρνουν την ανωμαλάρα».\nΚοινωνικός αποκλεισμός από όσους θα κυνηγάνε πάντα το διαφορετικό.\n»Θα διαφθείρει τα παιδιά μας».\nΤα χείλη του κόκκινες γραμμές.\nΗ έκφραση της σεξουαλικότητας /ηθική διαφθορά.\nΜια σεξουαλικότητα που δεν χώρεσε\nστη χριστιανική βάση των καιρών.\nΗ χριστιανική ηθική επέτρεπε μόνο το ιεραποστολικό.\nΔεν χωράει η υποταγή σε κανέναν άλλον πέρα από τον μοναδικό θεό.\nΑπορρίπτει την σεξουαλικότητα αφού είναι μια πραγμάτωση του σήμερα.\nΤης ζωντανής ύπαρξης που ο χριστιανισμός θεωρεί ένα μίασμα.\nΣε αντίθεση με την μεταθάνατο ζωή.\nΥποτάξου σε μας,\nμετά τον θάνατο σου\nθα βρεις αιώνια ευτυχία.\nΕδραίωση της σημερινής ηθικής.\nΚανονικοποίηση της σεξουαλικής έκφρασης κατά τα πρότυπα της εκπαίδευσης.\nΟ επιστημονικός κύκλος-αυθεντία έχει καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα τα οποία πρέπει να ακολουθηθούν για την σωστή εκπαίδευση των εφήβων.\nπου βρίσκονται στην περίοδο με την πιο επιθετική και άγρια σεξουαλικότητα.\nΤην πιο ακατέργαστη σεξουαλικότητα.\nΤο απροσάρμοστο στην πίστη\nανώμαλο και ανήθικο.\nΠεριχαράκωση σε πλαίσια που βασιστήκανε σε έρευνες\nαπό γραφεία και εργαστήρια.\nΔεν διαμορφώθηκαν μέσα από μια κοινωνική διαδικασία συνεχούς ανανέωσης και κατανόησης της σεξουαλικότητας.\nΗ σεξουαλικότητα είναι κομμάτι της κοινωνίας\nόπως το γέλιο, όπως η ευτυχία, όπως το κλάμα.\nΟι άνθρωποι να την ανακαλύψουν ελεύθερα στο δημιούργημα τους.\nΔεν πρέπει να σε μάθουν οι επιστήμονες να γέλας\nμε συγκεκριμένη νόρμα αστείων.\nΔεν πρέπει να σε μάθουν να κλαις, να αγαπάς, να χαίρεσαι, να νιώθεις.\nΔεν πρέπει να σε μάθουν οι επιστήμονες\nνα χύνεις με συγκεκριμένα όρια και θέματα.\nΔεν πρέπει να γαμάς στα πρότυπα μιας κοινωνικής ηθικής\nπου πόθος της είναι η ανυπαρξία\nτης παρεκλίνουσας συμπεριφοράς.\nσκλάβος με ρίγες\nΚαρακώστας και Χατζής\nΚαρακώστας και Χατζής (τι ζευγάρι θεέ μου!), για την ακρίβεια η φιλοσοφία της επιστήμης και αυτή των κοινωνικών επιστημών σε μια κοινή προβληματική, στα πλαίσια μιας πολιτικής αναζήτησης. Αυτοί είναι οι λόγοι που θέλω να μοιραστώ μαζί σας αγαπητοί συνάδελφοι, μια περίληψη (εμπλουτισμένη με την δική μου κατανόηση) του άρθρου του Τάκη Φωτόπουλου «Η «αντικειμενικότητα» του απελευθερωτικού προτάγματος» (Κοινωνία και Φύση 2, Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 1992). Εκτός των άλλων πλησιάζει η εξεταστική και μια τέτοια ανακεφαλαίωση θα μου φανεί προσωπικά πολύ χρήσιμη.\nI. Ορθόδοξη «αντικειμενικότητα».\nΟρθολογισμός (Descartes, Spinoza, Leibniz,..) και εμπειρισμός (Bacon, Hume, Berkeley): τη σύνθεσή τους επιτυγχάνει ο Kant με τις συνθετικές a priori και την εποπτεία, μεταξύ άλλων, χώρου-χρόνου. Παρέχει έτσι την φιλοσοφική θεμελίωση της νευτώνιας φυσικής ως αληθούς γνώσης για τον κόσμο. Ως εδώ γνωστά.\nΗ νευτώνια μηχανική αμφισβητείται με τις εξελίξεις της κβαντικής μηχανικής και την θεωρία της σχετικότητας, καθώς και αυτές στο χώρο των μαθηματικών. Την εκ νέου θεμελίωση των επιστημών αναλαμβάνει ο Κύκλος της Βιέννης με τον λογικό θετικισμό. Και ως εδω καλά. Το έδαφος για τις κοινωνικές επιστήμες έχει προλειάνει ο θετικισμός του Comte και άλλων, προσπαθώντας να αναπτύξουν μια «αξιολογικά ουδέτερη» θεώρηση της κοινωνίας και της οικονομίας.\nΤα γνωστά προβλήματα του λογικού θετισμού, όπως αυτό της επαγωγής και της ανυπαρξίας ‘ωμών’ δεδομένων, οδηγούν αντί της επαλήθευσης στον επιλαθευτισμό (ή θεωρία της διαψευσιμότητας) του Popper.\nΜέχρι αυτό το (ιστορικό) σημείο, οι φιλόσοφοι αναζητούν τις αντικειμενικές βάσεις της γνώσης. Η αποτυχία τους μας οδηγεί στην έννοια του επιστημονικού παραδείγματος που ανέπτυξε ο Kuhn. Εγκαταλείπουμε την αντικειμενικότητα και στρεφόμαστε στην διυποκειμενικότητα. Αυτό συνεπάγεται μόνο ένα «κοινό πλαίσιο με βάση το οποίο μπορούν να επικοινωνούν οι άνθρωποι. Αυτό που θεωρείται γεγονός εξαρτάται από το πώς βλέπουμε τον κόσμο, καθώς και από την εννοιολογική δομή που προϋποθέτει ο συγκεκριμένος τρόπος που τον βλέπουμε». Μέσα από μια λεπτομερέστερη εξέταση της θεωρίας του Kuhn, παρατηρούμε την πλήρη έλλειψη θεωρητικού αξιολογικού κριτηρίου μεταξύ δύο παραδειγμάτων. Η ασυμμετρία αυτή δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στην έννοια της προόδου αφενός, αλλά και στην έννοια της ίδιας της ορθολογικότητας αφετέρου.\nΥπάρχουν δύο τρόποι αντιμετώπισης του αδιεξόδου. Από την μια τα προγράμματα επιστημονικής έρευνας του Lakatos, που προσπαθεί να γεφυρώσει αυτό το χάσμα. Από την άλλη μπορείς να καλοδεχτείς αυτή την έλλειψη κριτηρίων, αφήνοντας κάθε είδους δημιουργία να ανθίσει, εμπλουτίζοντας έτσι από κάθε είδους μπαντα το πνεύμα της κοινωνίας.\n(Σύμφωνα βέβαια με τον Καρακώστα, η ασυμμετρία δύο θεωρίων μπορεί να ξεπεραστεί αν συγκρίνουμε την δομή τους και όχι τις έννοιες.)\nΙΙ. Διαλεκτική «αντικειμενικότητα».\nΣτον αντίποδα αυτής της αναλυτικής παράδοσης βρίσκεται η διαλεκτική μέθοδος. Σπέρματά της εντοπίζονται στον Kant, αλλά κυρίως την ανέπτυξαν ο Hegel και ο Marx. (Μην την είδατε μην την ακούσατε στο ΜΙΘΕ.) Η προσέγγιση αυτή προσθέτει την ιστορική διάσταση στη σκέψη. Η πραγματικότητα είναι διαδικασιακή, περιλαμβάνει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Υπό αυτήν την έννοια ο εμπειρισμός/θετικισμός, ειδικά στην ανάλυση των κοινωνικών φαινομένων, δεν μπορεί παρά να καταλήγει στην δικαιολόγηση της καθεστηκυϊας τάξης των πραγμάτων. Η μαρξιστική διαλεκτική μέθοδος, διακρίνοντας ανάμεσα στο ‘πραγματικό’ δεδομένο και στο κατορθωτό μέσα από την κοινωνική δράση, προσφέρεται ως αντικειμενική θεμελίωση του απελευθερωτικού προτάγματος.\nΥπάρχουν δύο τάσεις του μαρξισμού. Από την μία έχουμε την φιλοσοφική τάση, που διακηρύσσει το τέλος της φιλοσοφίας κλειστού τύπου. Καθίσταται όμως αβάσιμη η πίστη σε μια ‘αντικειμενική’ μαρξιστική επιστήμη. Από την άλλη υπάρχει και η αντίστροφη θεμελίωση του μαρξισμού, που ξεκινάει από το θεωρητικό, επιστημονικό στοιχείο για να καταλήξει να εξηγήσει την ουσία της κοινωνίας. Το γεγονός αυτό οδηγεί τον μαρξισμό να αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα (με την κουνιανή έννοια) θεώρησης της κοινωνίας.\nIII. ‘Αντικειμενικό’ απελευθερωτικό πρόταγμα;\nΟι δύο θεωρίες, η ορθόδοξη και η μαρξιστική, για την κοινωνική πραγματικότητα , τον τρόπο λειτουργίας της καπιταλιστικής κοινωνίας, είναι ολικά ασύμμετρες. Η επιστημονική αντικειμενικοποίηση οποιασδήποτε θεωρίας συνοδεύεται από εγκαθίδρυση ιεραρχικών δομών. Έτσι το απελευθερωτικό πρόταγμα δεν μπορεί, ούτε πρέπει να στηρίζεται επί αντικειμενικής βάσης, καθώς έτσι θα ενέπιπτε κατευθείαν στην παράδοση της ετερονομίας Αν ταυτίζουμε την ελευθερία με την αυτονομία της κοινωνίας και των ατόμων, μια είναι η λύση. Συνειδητά πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα στην ετερονομία και την αυτονομία. Ωστόσο ο δημοκρατικός σχετικισμός, που αποτελεί ουσιώδες χαρακτηριστικό του προτάγματος της αυτονομίας, δεν συνεπάγεται φιλοσοφικό σχετικισμό. Οι θεωρίες ετερονομίας θα παραμένουν πάντα ασύμβατες.\nΤο άρθρο αφήνει τελείως απέξω την ηπειρωτική φιλοσοφία.\nΌ,τι βρίσκεται εντός των παρενθέσεων είναι δικός μου σχολιασμός.\nΕπίσης ας με συγχωρήσουν οι μαρξιστές που τολμώ να αγγίξω το θέμα με την μηδενική εμβάθυνση μου.\nΑν ενδιαφέρεται κάποιος για το άρθρο, να μου πεί να το σκανάρω να το ανεβάσω.\n….The one who masturbates….\nΟι βρισιές είναι μια διεθνής πραγματικότητα. Μία έκφραση συναισθημάτων όχι διαφορετική από όλες τις άλλες. Είναι η διάθεση για προσβολή που μας διακατέχει όλους μας όταν το απαιτούν οι περιστάσεις.\nΥπάρχουν τόσο σημαντικές μελέτες για τις βρισιές και ποιο είναι το υπόβαθρο τους, πώς προέκυψαν και γιατί είναι προσβλητικές. Είναι ένα σημαντικό λαογραφικό στοιχείο το οποίο μας δείχνει το πνεύμα των καιρών καθώς επίσης και το δρόμο της κοινωνίας. Έτσι λοιπόν αυτό που παλιότερα ήταν βρισιά τώρα είναι αποδεκτό. Ο μαλλιάς δεν είναι προσβολή και ευελπιστώ ο πούστης δεν θα είναι για πολύ καιρό ακόμα υποτιμητική έννοια.\nΌταν ταξιδεύεις σε μια ξένη χώρα ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνεις είναι οι βρισίες. Καταλαβαίνεις τις πολιτισμικές διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους.\n( me: με βαριά αγγλοελληνική προφορά, she: αγγλομαθής και πολυταξιδεμένη)\nshe: -what does it mean???\nme: -malakas is the one who masturbates…\nme: -yes, it is used to underestimate the other. Doesn’t matter if he really masturbates or not.\nShe: -So why this is an offend??\nΤρέχα γύρευε τώρα. Τι να εξηγείς;; Να κάνεις ανάλυση στα εγγλέζικα για το χριστιανισμό και τις τρίχες στα χέρια σε συνδυασμό με την τύφλωση; Να πεις ότι είναι κοινωνικά ένας επιθυμητός στόχος οι άνθρωποι να ηδονίζονται ελευθέρας βοσκής μεταξύ τους;;; Ότι ο αυνανισμός είναι ένα καπιταλιστικό φαινόμενο που η σημερινή κυριαρχία του βασίζεται στον ατομισμο και την αποξενωση του ανθρωπου απο το κοινωνικο του περιβαλλον;;; Ότι η κυριαρχία του σε άλλες εποχές ήταν αποτέλεσμα της σεξουαλικής καταπίεσης των ανθρώπων (και δη μαλάκων αντρών);;;\nΟ αυνανισμός περιορίζεται ηλικιακά (απο την κυρίαρχη τάση της κοινωνίας) στην εφηβική περίοδο. Χαρακτηρίζεται ως μια αλληλουχία εφηβικών γεγονότων τα οποία μετά την πλήρη ενεργοποίηση της σεξουαλικής ζωής πρέπει να σταματήσουν. Γιατί είναι προσβολή να αυνανίζεσαι την εποχή που η σεξουαλική ελευθερία προσπαθεί να κυριαρχίσει;;; Ακόμα και από ορισμένους που θεωρούν εαυτούς προοδευτικούς στην σεξουαλική ζωή, ο αυνανισμός είναι κάτι υποτιμητικό.\nΔεν είναι τίποτα παραπάνω ή τίποτα λιγότερο από έναν τρόπο για να μάθεις τον εαυτό σου και τα όρια σου, τα θέλω σου και τα απόκρυφα μυστικά σου. Σε οδηγεί στην αποδοχή του σώματος σου και της σεξουαλικότητας σου. Ένα παιχνίδι εξερεύνησης θησαυρών που εμπιστεύσαι μόνο εσένα για να τα ξεθάψεις.\nΌταν βρίσκεις τα όρια σου να τα γκρεμίζεις και στα συντρίμια τους να χτίζεις την ζωή σου.\nΥ.Γ. Παρακαλείστε όπως ηδονίζεστε ελεύθερα….\nladies and jentlemen…..the science of sleep..!!!\nP. S. R. Parallel Synchronized Randomness. An interesting brain rarity and our subject for today. Two people walk in opposite directions at the same time and then they make the same decision at the same time. Then they correct it, and then they correct it, and then they correct it, and then they correct it, and then they correct it. Basically, in a mathematical world these two little guys will stay looped for the end of time. The brain is the most complex thing in the universe and it’s right behind the nose.\nPosted by charoumeni\nΜπορεῖ νὰ διαβαστεῖ: Ἀπ’ ὅλους\nτο ξεκίνησα για την εφημερίδα, αλλά τώρα που έγινε αυτοδιαχειριζόμενη δεν το δεχτηκάν…\nΗ πορεία μιας σχέσης έχει στάδια που επαναλαμβάνονται με εκνευριστική κανονικότητα· στην αρχή υπάρχει πάθος και ακόρεστη δίψα· μετά η σιγουριά και η απατηλή αιωνιότητα· έπειτα η μονοτονία και η υπνωτική ρουτίνα· τέλος, η αφύπνιση, η αμφισβήτηση, το λύσιμο του δεσμού. Κάθε στάδιο αυτής της πορείας είναι εξίσου σημαντικό και απολαυστικό· όποιος δεν καταλαβαίνει τη σημασία του θανάτου και του χωρισμού μένει εγκλωβισμένος σε ένα φαύλο κύκλο.\nΝομίζω ότι το παραπάνω σχήμα περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο τη σχέση μου με το ΜΙΘΕ· μπαίνοντας στο τέταρτο έτος, τα συναισθήματά μου είναι αυτά του τελευταίου σταδίου. Η αγάπη μου για αυτό το τμήμα έχει γίνει πια αλαζονική. Από την άλλη, υπάρχει ακόμα στο στόμα μου αυτή η γεύση, ότι δεν έχω χορτάσει. Το ΜΙΘΕ δεν είναι τερματικός σταθμός· είναι η καλύτερη αρχή για κάποιον που ξέρει τι θέλει να κάνει, και ακόμα περισσότερο, για όποιον δεν ξέρει.\nΌσο και να θέλω να μείνω σε μια κατάσταση μόνιμης νιρβάνας, μέσα σε ένα περιβάλλον που με κάνει να νιώθω ασφαλής κι ευτυχισμένος, ο φρέσκος αέρας της μοναξιάς με ξυπνάει ξανά…\nwe ‘ll meet again, don’t know when, don’t know where\nχαιρετίζω τα (π)λήθη…!!!\nκαλοτάξιδο μας εύχομαι,καλοτάξιδο.με ότι αυτό επιφυλάσει!!\nΔεν πέφτει ιδέα..\nάντε να πέφτουν οι ιδέες\nΜετά από πολλές πιέσεις ανέβασα κι εγώ κάτι!καλώς ήρθαμε λοιπόν 🙂\nΔεν θυμάμαι πότε έκοψα τελευταία φορά ένα λουλούδι. Να το κόψω να το προσφέρω σε κάποιον, να το μυρίσω, να το βλέπω για δέκα πρωινά στο σπίτι μου. Σίγουρα όμως έχει περάσει αρκετός καιρός. Την τελευταία φορά που άσπλαχνα έκοβα την ροή του λουλουδιού συλλογίστικα πως μπορώ να το κάνω αυτό; Γιατί να το κάνω;\nΠερνάς ωραίο δειλινό από ωραία αστική γειτονιά. Μια αστική γειτονιά της οποίας η ύπαρξη είναι μια από τις δικαιολογίες για την ύπαρξη της πόλης. Πάντα σε κάτι τέτοιους δρόμους ο ανοιξιάτικος αέρας σε καλωσορίζει. Γεμίζεις με μυρωδιές και όψεις. Σε μια τέτοια γειτονιά προχωράς και μυρίζεις γιασεμί στο πλάι του δρόμου. Κοντοστέκεσαι, πλησιάζεις, ακουμπάς τρυφερά και ηδονικά προσεγγίζεις την μύτη σου στο επιθυμητό.\nΠως με λόγια αυτό να περιγραφεί; Το αφήνω στη θύμηση σου για να καταλάβεις τι εννοώ.\nΑυτό που αισθάνθηκες όταν με ενστικτώδη ρομαντισμό πλησίασες, ήταν κάτι το μοναδικό. Ήταν κάτι τόσο ωραίο για το οποίο θα φερθείς εγωιστικά. Θέλεις το γιασεμί δικό σου. Απλώνεις το βάρβαρο σου χέρι και με την μονάχα αναγκαία βίαιη κίνηση σταματάς το γιασεμί. Δεν θα μείνει πια εκεί. Θα σε ακολουθήσει.\nΑν μπορούσες θα φυλάκιζες την μυρωδιά του. Ένα άρωμα γιασεμί δεν μπορεί να το αντικαταστήσει. Θέλεις πριν το μυρίσεις να βλέπεις το αγνό του λευκό. Όταν το ακουμπάς να έχει τρυφερά πέταλα,\nλίγο να σε γαληνέψει.\nΤο έχεις μαζί σου. Έχουν περάσει ήδη δέκα λεπτά και το κρατάς στο χέρι σου. Επαναλαμβάνεις χαρούμενα την ίδια κίνηση. Μυρίζεις το γιασεμί σου.\nΤο χέρι σου ιδρώνει. Το γιασεμί ταλαιπωρείται.\nΜε λύπη το βάζεις στην τσέπη σου.\nΜετά το ξεχνάς.\nΗ ζέστη κυριαρχεί και εσύ δεν αντέχεις το χειμωνιάτικο παλτό σου.Το καταχωνιάζεις. Στην τσέπη του ένα γιασεμί που ξέχασες.\nΘέλει να νιώσει.\nΤο γιασεμί στη θέση του.\nΘα περάσει πάλι αύριο.\nΑυτό εκεί θα μείνει.\nΣκοπος μου ηταν αυτο το ποστ να ειναι γραμμενο με το ψευδωνυμο μου. Θα γραψω τις οδηγειες που θα πρεπει να ακολουθησετε ωστε να εχετε ολοι ενα δικο σας ψευδωνυμο. Μετα θα μου στειλετε το μαιλ με το οποιο θα ειστε γραμμενοι και θα σας καλεσω να ειμαστε παρεακι administrators(οποιος θελει εγω θελω ολους). http://codex.wordpress.org/Roles_and_Capabilities ενα λινκ με τους ρολους που μπορει να εχει ο καθενας.\nΑφου δεν ειμαστε συνδεδεμενοι παταμε (ολοι μαζι χιχι) http://wordpress.com/ . Μετα απο αυτο κανουμε κλικ εκει που λεει επι λεξει Sign Up Now!\nΕιμαστε σε ενα νεο παραθυρο στο οποιο βλεπουμε με την σειρα username, password, confirm, email address, Legal flotsam. Το username θα ειναι αυτο με το οποιο θα συνδεεται ο καθενας(το ονομα με το οποιο ο καθενας θα δημοσιευει μπορει να αλλαξει.) Password αυτο με το οποιο θα συνδεεται ο καθενας και θα το ξερει μονο αυτος. Εmail address ειναι το μαιλ το οποιο θα μου στειλετε μολις τα κανετε ολα αυτα και αυτο στο οποιο θα ενημερωνεστε για τον λογαριασμο σας( καλο θα ηταν να μην ειναι το καλο σας). Μετα ειναι οι οροι τους οποιους τους δεχομαστε χωρις να ξερουμε τι γραφει.\nΣτο επομενο βαζουμε just a username please! (ή αμα εχεις δικο σου μπλογκ σε wordpress βρες τα μονο σου βαριεμαι)\nμου στελνετε το μαιλ και σας κανω invite.


6 σημάδια ότι η αγάπη δεν είναι αρκετή για να κρατήσει τη σχέση σας | Jenny.gr\n6 σημάδια ότι η αγάπη δεν είναι αρκετή για να κρατήσει τη σχέση σας\n1. Ανησυχείτε για τη σταθερότητα της σχέσης σας\nΤο τρίπτυχο εμπιστοσύνη, κατανόηση και επιθυμία είναι πολύ σημαντικό για να αντέξει μια σχέση. Αν ένας από τους δυο δεν είναι σίγουρος για κάποιο από τα τρία τότε θα μπορούσε να είναι ένα σημάδι πως κάτι δεν πάει καλά.\n2. Φοβάστε ότι θα σας απατήσει\nΑν στη σχέση που βρίσκεστε παίζετε συνέχεια το ντεντέκτιβ τότε να είστε σίγουροι πως δεν είναι καλό σημάδι. Η έλλειψη εμπιστοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε χωρισμό.\n3. Δεν περνάτε χρόνο οι δυο σας\nΣίγουρα δεν υπάρχει κάποιος κανόνας που να λέει ότι πρέπει να περνάτε όλες τις ώρες μαζί. Τα υγιή ζευγάρια καθορίζουν τα όρια και υπολογίζουν πόσο χρόνο θα περάσουν μαζί και πόσο χρόνο κάνουν τα πράγματα μεμονωμένα. Εάν όμως δεν μπορείτε να μείνετε μόνοι με το σύντροφός σας και ψάχνετε συνέχεια παρέα τότε μπορεί να είναι πρόβλημα.\nΔιαβάστε εδώ: Αυτοί είναι οι νάρκισσοι του ζωδιακού κύκλου\n4. Υπάρχει έλλειψη σεβασμού\nΟ σύντροφός σας είναι όμορφος, καλός και σας φροντίζει όμως σας μιλάει με έναν τρόπο που δεν δείχνει σεβασμό και υποτιμάει τη νοημοσύνη σας. Μπορεί να αγαπιέστε όμως ο σεβασμός είναι το α και το ω σε μια σχέση.\n5. Έχετε διαφορετικούς στόχους\nΑν αγαπάτε κάποιον αλλά έχετε διαφορετικές προτεραιότητες τότε η σχέση σας είναι πολύ πιθανό να μη λειτουργήσει.\n6. Δεν συμφωνείτε για το εάν θα κάνετε παιδί\nΗ δημιουργία της οικογένειας είναι μια πολλή σημαντική απόφαση, ωστόσο εάν διαφωνείτε στο συγκεκριμένο θέμα ίσως η αγάπη δεν είναι αρκετή για να σας κρατήσει μαζί.\nΤέλος είναι σημαντικό να μοιράζεστε τις ανησυχίες σας και να συζητάτε με το σύντροφό σας, έτσι ώστε να λύνετε τα προβλήματα πριν είναι πολύ αργά.\n.Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα


Yama Adventures (Λεχ, Ινδία) - Κριτικές - TripAdvisor\nYama Adventures: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Yama Adventures\nYama Adventures, Λεχ - Κριτικές\nΝο 4 από 45 Περιηγήσεις - Λεχ\nΠεριηγήσεις, Υπαίθριες δραστηριότητες, Περιηγήσεις με ποδήλατο, Περιηγήσεις με πεζοπορία και κάμπινγκ, Πολιτισμικές περιηγήσεις, Πολυήμερες περιηγήσεις, Περιηγήσεις σε αξιοθέατα Περισσότερα\n3 οδοιπορικό: να Spitok Stok\nΕίχαμε μια πολύ ωραία οδοιπορικό με Yama περιπέτειες. Επειδή είχαμε μόνο λίγες ημέρες στο Leh, πρέπει να ασκήσουμε μια συντομότερη ανάβαση και περιπέτειες Yama μόλις είχε το δικαίωμα για μας. Υπάρχει δυνατότητα οργάνωσης Namgial τα πάντα για εμάς και ήρθε στο ξενοδοχείο μας το βράδυ...πριν φύγουμε για να πάμε σε όλα όσα άτομο. Οδηγός μας μας παραλάβανε από το ξενοδοχείο και Έκανα ωτοστόπ και κατά μήκος του δρόμου για την πρώτη ημέρα. Ξεκινήσαμε με τον οδηγό μας, Nawong, είδος στη μέση του πουθενά, στη συνέχεια πήγαμε μέχρι την κοιλάδα προς Stok mtn. Κατέστησε σαφές ότι δεν θα ήταν σε ένα άνετο ρυθμό και επεσήμανε τα ζώα ή ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά του τοπίου. Η πρώτη μας νύχτα ήταν δαπανώνται Jing Chan σε διαμονή στο σπίτι. Μας ενημέρωσαν ότι επρόκειτο να βασικά καταλύματα, και ότι είναι απολύτως σωστή. Υπήρχαν στρωματάκια στο δάπεδο για ύπνο και το φαγητό ήταν πολύ, πολύ απλό. (Αυτός είναι ο βασικός λόγος για τα 4 αστέρια. Νόμιζα ότι θα ήταν το φαγητό λίγο μεγαλύτερη ποικιλία και ενδέχεται να έχουν συμπληρωθεί είχε πραγματικά γνωστά τα όρια της αρχικής διάρκειας) κατά τη διάρκεια της δεύτερης ημέρας ήταν το συντομότερο και θα έκανα ωτοστόπ 3 - 4 ώρες για να Rumbak. Θα μπορούσαμε να είχαμε προχωρήσει λίγο επιπλέον σε κοντινή απόσταση με τα πόδια από Yurutse, αλλά αποφασίσαμε να μην επειδή θέλαμε να εξοικονομήσετε ενέργεια μας για την τελευταία και πιο δύσκολη μέρα. Το Homestay στο Rumbak ήταν πολύ ωραία και υπήρχε περισσότερο χώρο για να απλωθούμε. Το φαγητό ήταν καλύτερο εδώ και το δωμάτιό μας είχε παχύτερη πατάκια για ύπνο. Η τρίτη ημέρα ήταν σκληρές! Σκαρφαλώσαμε έως 16 000 , η ft και κατέστησε την παράκαμψη. Ήταν μια όμορφη θέα στα γύρω βουνά και είδαμε πολλά ζώα για αυτήν την ημέρα. Nawong ήταν τόσο εξυπηρετικοί και ακόμα και μικρές μου pack για λίγο, δεδομένου ότι ήμουν πραγματικά κουρασμένοι στο τέλος της ημέρας. Περπατήσαμε συνολικά 10 km και ήταν πολύ χαρούμενη που έχουν ολοκληρωθεί η κατάβαση. Θα έπρεπε να έχουμε σταματήσει λίγο νωρίτερα, όπου μπορείτε να απολαύσετε μεσημεριανό γεύμα, αλλά η συνήθης να τρώμε μέσα ημέρα γύρω από άλευρα 2:00 - η οποία είναι περίπου όταν φάγαμε, αλλά θα έπρεπε να είχε ζητήσει να φάτε νωρίτερα αφού είχαμε φάει πρωινό στις 7 : 30. Οδηγός μας περίμενε σε Stok και μας πήγε κατευθείαν πίσω στο ξενοδοχείο μας.Περισσότερα\nΤο Best εταιρεία για ταξίδια στα Ιμαλάια!\nΠραγματοποιεί Namgial μία από τις καλύτερες ταξιδιωτικές εταιρείες για τοποθεσίες στο μεγαλύτερο Ιμαλαΐων. Ο ευγενικός, πεπειραμένοι, και μπορούν να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν! Έχω χρησιμοποιήσει Yama περιπέτειες πολλές φορές για εκδρομές στην πρωτεύουσα Ladakh και κάθε εμπειρία υπήρξε μια πραγματική απόλαυση. Εάν trekking, να επισκεφθείτε...τα χωριά, ή περιηγήσεις στα αξιοθέατα, μας παρείχαν πιο πέρα με όλα όσα χρειαζόμασταν. Είχαμε μεγάλη πολιτιστική ενημέρωση και αισθάνθηκα ασφαλής, ιδιαίτερα με τη μεγάλη τους οδηγούς που μας κρατούσε ασφαλής ορεινών δρόμων. 10 / 10. Θα το συνιστούσα για κάθε ταξίδι στα Ιμαλάια!Περισσότερα\nΘα πρέπει να επιλέξετε αυτή την εταιρεία διοργάνωσης εκδρομών αν είστε σε Ladakh!!\nΔεξιά από το χρόνο εμφανίσεως, Περιπέτειες Yama περισσότερο από ξεπέρασαν τις προσδοκίες μου. Ενώ ήμουν σχεδιασμού το ταξίδι μας από το σπίτι, ο ιδιοκτήτης, Namgial, ήταν πολύ εξυπηρετικός και ταχύτατη μέσω email και με βοήθησαν να σχεδιάσετε όλες τις πτυχές του ταξιδιού μου. Ο ίδιος...μάλιστα μας βοήθησε να κλείσουμε τις αεροπορικά εισιτήρια από το Δελχί. Είχαμε χρόνο μόνο για ένα σύντομο ταξίδι στο Ladakh και λόγω άδειας θέματα, δεν θα μπορούσαμε να το επισκεφθείτε Nubra ή Panggong. Ωστόσο, Namgial και οδηγός Jigmet προσφέρονται πολλές εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες εξακολουθούν να μας έφτιαξε το ταξίδι μας θα μείνει αξέχαστη. Είχαμε λάβει ράφτινγκ και επίσης σε διάφορες off - το - πεπατημένης διαδρομής περιοχές. Jigmet και οδηγός Stanzin ήταν τόσο πολύ επαγγελματίες, έμπειρο και φροντίδα για την ασφάλειά μας και την υγεία. Τα καταλύματα που προτάθηκαν ήταν επίσης πολύ καλά. Τι πραγματικά μου άρεσε ήταν ότι το οδοιπορικό μας ήταν εξαιρετικά ευέλικτη - θα μπορούσαμε να αποφασίσουμε τι ήθελε να κάνει την ίδια ημέρα, η οποία είναι μια ιδανική λύση για το ταξίδι μου στιλ. Συνιστάται ανεπιφύλακτα! !Περισσότερα\nNamgial, ο ιδιοκτήτης, ήταν υπέροχο και προχώρησαν πέρα από τις προσδοκίες μας, πετώντας στο Δελχί να ανταποκριθεί σε ερωτήματα όπως του Leh πρόβλημα στη σύνδεση στο internet συνεχίσθηκε καθ' όλη τη χειμερινή περίοδο. Ότι τροποποίησε το δρομολόγιο μέχρι να εφαρμόσει όλες τις απαιτήσεις μας, και...είχαμε τόση διασκέδαση και εξαιρετική εμπειρία από όσα προσέφερε. Όλα τα καταλύματα που εκείνος απευθύνθηκε για εμάς είναι πραγματικά καλό ιδιαίτερα Mahabhodi Choglamsar. Το τουριστικό οδηγό, Jigmet, ήταν επίσης εξαιρετικό. Πήρε όλα τα αιτήματά μας κατά τη διάρκεια του ταξιδιού πληρούνται. Ότι νοιάζονταν τόσα πολλά για το πώς πιστεύαμε και αυτό που θέλαμε να κάνουμε σε κάθε τόπο πήγαμε, το περιβάλλον, τη στέγαση και το φαγητό. Οι γνώσεις σχετικά με τοπίο, πολιτισμών και θρησκειών ήταν μάτι - άνοιγμα. Ότι συνεργάστηκαν καλά με τον οδηγό, Mayo, που είναι τόσο μεγάλη με οδηγίες και εξαιρετικά προσεκτικοί σχετικά με την ασφάλειά μας. ΥΓ Yama Cafe σερβίρει τον καλύτερο καφέ στην πρωτεύουσα Ladakh! ! ! Σας παρακαλώ να πάτε να προσπαθήσουμε.Περισσότερα\nΤο πρώτο ταξίδι του Λεχ και δεν θα είναι η τελευταία μας...\nΤαξιδέψαμε στο Leh από τα τέλη Μαρτίου μέχρι τις αρχές Απριλίου. Περάσαμε καταπληκτικά. Σχεδιασμένο Namgial μια οργάνωση βασισμένη στις ανάγκες μας. Όλα πήγαν πολύ ομαλά από το λεπτό προσγειωθήκαμε στο Leh. Τα αξιοθέατα και η εμπειρία ήταν υπέροχη. Ο οδηγός μας στην γνώση Jigmet στον...πολιτισμό και τη βελτιωμένη Βουδισμό η συνολική μας εμπειρία. Namgial βοήθησε επίσης να οργανώσει για τους οργάνωση στην Άγκρα. Η εταιρεία είναι πολύ αφοσιωμένο στην εξασφάλιση ήμασταν πάντα καλά φροντισμένος. Η τιμή ήταν λογική και εμείς θα το συνιστούσα ανεπιφύλακτα Yama περιπέτειες!Περισσότερα\nLadakh εξωτικά διαδρομής\nΈνα από τα καλύτερα μέρη για να επισκεφτείτε τον κόσμο Ladakh. Είναι Ladakh εξαιρετικό μέρος για trekker, άγρια ζωή και λάτρης της φύσης φωτογράφος.\nΕξαιρετική εμπειρία με Yama περιπέτειες σε Ladakh\nΉμασταν 2 άτομα από το Μιλάνο, Ιταλία, και σε σκαρφαλώσαμε στο βουνό της κοιλάδας Markha κατά την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου, και την πρώτη εβδομάδα εβδομάδα του Αυγούστου, 2016 για 10 ημέρες. Η οργάνωση αυτή ήταν εξαιρετική. Το φαγητό ήταν εξαιρετικό (Ευχαριστούμε για μια μαγείρισσα...Νεπάλ πάντα χαρούμενο και του αναπληρωτή του, επίσης, από το Νεπάλ). Το αφεντικό του Yama Advetures, Namgyal είναι ένα είδος και εξαιρετικά συνεργατική συναδέλφους. Ο οδηγός μας, Jigmet, ήταν πολύ πεπειραμένοι της περιοχής, πολύ εξυπηρετικό και πολλές ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις για Βουδισμό και άλλα παρόμοια. Συνιστούμε ανεπιφύλακτα Yama περιπέτειες σε όλους! Παρακαλούμε συμβουλευθείτε τους και δεν θα το μετανιώσετε!Περισσότερα\nΦανταστική 11ήμερη κοιλάδας Markha camping κατάβαση!\nΗ αδελφή μου και έκανα μια 11ήμερη οδοιπορικό με Yama περιπέτειες τον Ιούνιο/Ιούλιο. Νιώθαμε τόσο προσεγμένος για ολόκληρο το ταξίδι (και πριν). Namgial ήταν εξαιρετικό και μας βοήθησαν με πολλούς τρόπους. Jigmet ήταν μια εξαιρετική οδηγός και μας βοήθησε να ανταποκρίνονται στις τοπικές ανάγκες και...να κατανοήσουν την κουλτούρα. Είχε τόση γνώση της Βουδιστικής θρησκείας και πολιτισμού και κοινόχρηστη την κατανόησή του. Το υπόλοιπο προσωπικό μας ήταν εξαιρετική και καλά οργανωμένη. Περάσαμε υπέροχα γεύματα που περιλαμβάνονται πολλά φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που επιλέξαμε να λειτουργούν με αυτή την εταιρεία.Περισσότερα\nΆξια εμπιστοσύνης ταξιδιωτικός πράκτορας\nΕίστε σε πολύ καλά χέρια όταν ταξιδεύετε με Yama Περιπέτειες. Ο ιδιοκτήτης Namgial είναι ένα υπέροχο, ειλικρινής ευφυής άνθρωπος, ο οποίος διέρχεται μια πολύ επαγγελματική στολή του. Είναι σαφές ότι προσελκύει καλούς ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας με το προσωπικό του, τοπικά καβαλάρηδες, οι...οδηγοί, ο ξενώνας φορείς et cetera είναι πραγματικά καλοί άνθρωποι. Σε Νοεμβρίου 2015, πέντε από εμάς από την Αυστραλία έκανε Yama βοήθεια στην περιοχή Darjeeling της Ινδίας και στο Μπουτάν. Υπέροχες διακοπές. Όλα αυτά τα χρόνια, ο σύντροφός μου και εγώ ταξιδέψαμε με άλλους φορείς καθώς και από τους εαυτούς μας στις χώρες της Νότιας Ασίας. Έχουμε ήδη κάνει τέσσερις ημερήσιες εκδρομές με Yama Περιπέτειες και δεν αμφιβάλλω ότι θα είναι μακράν το καλύτερο. Κάθε εξάρτημα του τη βοήθεια είναι εξαιρετική - το προσωπικό είναι καταρτισμένο, έμπειρο και εξυπηρετικό ,πολύ νόστιμο φαγητό, όπως στις φυτείες· καλό εξοπλισμό 7 άνετα οχήματα- υπέροχο ξενώνες που παρέχει καθαρά και άνετα καταλύματα 7 και την άμεση και αξιόπιστη μεταφορά με λεωφορείο από και προς τα αεροδρόμια και τους σιδηροδρομικούς σταθμούς. Συχνά Namgial εξετάζει τρόπους ώστε να βελτιωθεί η διαδρομή που θα ακολουθήσουν. Εάν προκύψει κάποιο πρόβλημα όπως οι κακές καιρικές συνθήκες ή ασθένεια που μπορεί να διακόψει το πρόγραμμα, ο ίδιος ή το προσωπικό του θα βρείτε μια νηφάλια ή μια καλή εναλλακτική λύση. Namgial δεν είναι καθόλου πιεστικό και είναι πρόθυμο να σας δώσει ιδέες για το πώς μπορείτε να επισκεφθείτε άλλα μέρη της Ινδίας από τον εαυτό σας. Ωστόσο, αξίζει να ρωτά εάν μπορεί να κανονίσει για εσάς. Γνωρίζει τα πράγματα όπως για πόσο χρονικό διάστημα θα χρειαστεί για να δείτε το σημείο ενδιαφέροντος, το καλύτερο μέσο μεταφοράς και τις συνδέσεις που χρειάζονται. Παίρνει μακριά από το άγχος της κράτησης ακριβώς τις πτήσεις εσωτερικού ή express τρένα και αυτοκινήτου οχήματος. Και οι τιμές είναι πολύ λογικές. Εάν έχετε καινούργιο ή παλιό χέρι στην Ινδία, δίνουν Yama Περιπέτειες. Δεν θα μετανιώσουμε. Μια συμβουλή - Namgial βασίζεται σε του Leh την πρωτεύουσα Ladakh του, ένα υψηλό υψόμετρο περιοχή στα βόρεια της Ινδίας. Εάν δεν έχετε επισκεφθεί αυτή, είναι μια φανταστική περιοχή για περιηγήσεις στα αξιοθέατα, πεζοπορία και βιώνουμε μια απομακρυσμένη Himalayan βουδιστικό πολιτισμό και ένα εξαιρετικό τοπίο.Περισσότερα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Yama Adventures και από προηγούμενους επισκέπτες.


Το καλοκαίρι έχει σχεδόν ξεκινήσει, τουλάχιστον στην Ελλάδα και τη Σαντορίνη, και οι θερμοκρασίες αρχίζουν ήδη να ανεβαίνουν. Ενώ οι οδηγοί αυτοκινήτων αυξάνονται στο δρόμο, το ταξίδι μπορεί να είναι δύσκολο σε συνδυασμό με την καλοκαιρινή ζέστη. Ακολουθούν κάποιες συμβουλές για την καλοκαιρινή οδήγηση, που θα σας βοηθήσουν να απολαύσετε στο έπακρο τα καλοκαιρινά σας ταξίδια. Περισσότερη κίνηση στον δρόμο Το καλοκαίρι είναι περίοδος διακοπών, που σημαίνει περισσότερη κίνηση στους δρόμους. Αυτό οδηγεί, ορισμένες φορές, σε εντάσεις και εκνευρισμένους οδηγούς. Πάρτε τα μέτρα σας ώστε να αποφύγετε να κάνετε πράγματα που μπορούν να ενοχλήσουν άλλους οδηγούς. Να είστε υπομονετικοί και να θυμάστε ότι οι…\nΑν σκοπεύετε να ταξιδέψετε με το σκούτερ ή τη μοτοσυκλέτα σας το καλοκαίρι, τότε καλό είναι να ρίξετε μια ματιά στους κανόνες και τις συμβουλές που ακολουθούν, που έχουν να κάνουν κυρίως με τα κατορθώματα του “βασιλιά ήλιου”. Κείμενο: Βασίλης Αντζουλάτος Οδηγώ το καλοκαίρι, οδηγείς το καλοκαίρι, οδηγούμε το καλοκαίρι. Επίσης πολλοί από εμάς πηγαίνουν για διακοπές με το σκούτερ ή τη μοτοσυκλέτα τους. Το καλοκαίρι είναι από τις καλύτερες εποχές για να ταξιδέψει κάποιος πάνω σε δυο τροχούς, κι αυτό γιατί ο καιρός είναι καλός και η πρόσφυση της ασφάλτου βελτιώνεται σε σχέση με τις υπόλοιπες εποχές. Πριν ξεκινήσεις…\nΗ οδήγηση σε υψηλές στροφές αυξάνει κατακόρυφα την κατανάλωση του οχήματός σας. Τα λιπαντικά είναι υπεύθυνα για τη μείωση των τριβών, οι οποίες προκαλούν απώλεια έργου, συνεπώς και μεγαλύτερη κατανάλωση. Ένα παλιό καμένο μπουζί θα αυξήσει τη κατανάλωση καυσίμου συγκριτικά με ένα καινούριο. Η σωστή πίεση των ελαστικών συνεισφέρει στην οικονομία καυσίμου. Χρησιμοποιήστε air condotion όταν κινείστε με ταχύτητες μεγαλύτερες από 80 χλμ./ώρα. Οι σχάρες και οι μπαγκαζιέρες αυξάνουν τον αεροδυναμικό συντελεστή του αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται και η κατανάλωση. PreviousNext Πως να «καις» λιγότερο Θέλεις να γλιτώσεις λεφτά και να καις λιγότερο καύσιμο; Δες τώρα τους δύο…\nΖυγοστάθμιση: Τι είναι και πώς γίνεται;\nΖυγοστάθμιση: Τι είναι και πώς γίνεται; Η ανομοιόμορφη κατανομή της μάζας σε έναν τροχό μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα όταν αυτός περιστρέφεται. Αυτός είναι και ο λόγος που ανά τακτά χρονικά διαστήματα πρέπει να γίνεται ζυγοστάθμιση, προκειμένου η μάζα στην περιφέρεια της ζάντας να κατανέμεται ισομερώς και να εξαλειφθούν στατικές και δυναμικές ανισορροπίες. Η διαδικασία που ακολουθείται συνήθως στη ζυγοστάθμιση ξεκινά με την αφαίρεση του κάθε τροχού από το αυτοκίνητο και την τοποθέτησή του σε ένα ειδικό μηχάνημα. Κατά την περιστροφή του τροχού, ο υπολογιστής υποδεικνύει το σημείο και το μέγεθος της μάζας που πρέπει να τοποθετηθεί στη ζάντα…\nΟι κατασκευαστές αυτοκίνητων με σαφή αγωνιστικό «χαρακτήρα» επιλέγεται το αρνητικό κάμπερ, ώστε το όχημα να συμπεριφέρεται καλύτερα σε στροφές όπου οι δυνάμεις «φορτίζουν» το εξωτερικό πέλμα του ελαστικού. Ευθυγράμμιση: Τι είναι και πώς γίνεται; Κάθε αυτοκινητοβιομηχανία προτείνει για τα μοντέλα της ένα συγκεκριμένο εύρος στη γωνία που σχηματίζει ένας τροχός ως προς το οδόστρωμα, τον απέναντι ομοαξονικό τροχό και το αμάξωμα. Ανάλογα με τις συνθήκες οδήγησης, οι γωνίες αυτές μεταβάλλονται με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται η δυναμική συμπεριφορά του οχήματος. Κάπου εδώ έρχεται η διαδικασία της ευθυγράμμισης των τροχών, ώστε να επαναφέρουμε τις γωνίες εκεί που προτείνει ο κατασκευαστής και…\n5 «σημάδια» κινδύνου στα ελαστικά σου! Μάθε τώρα πώς μπορείς να «διαβάζεις» την κατάσταση των ελαστικών σου εύκολα και γρήγορα για να προλαβαίνεις τα σοβαρότερα προβλήματα και να μειώνεις τις φθορές. Tweet Ξαφνική αύξηση της κατανάλωσης καυσίμου! Εκ πρώτης όψεως, δεν σχετίζεται με τα ελαστικά, όμως αν η πίεση στα ελαστικά σου είναι χαμηλότερη από αυτή που ορίζεται ως κανονική, το αυτοκίνητο θα «ζορίζεται» περισσότερο κατά την κίνηση με αποτέλεσμα να καταναλώνει περισσότερο καύσιμο. Αντικείμενο στο πέλμα που δεν αφαιρείται, ενώ προσπαθείς! Ανά τακτικά χρονικά διαστήματα θα πρέπει να ελέγχεις το ελαστικό και για μικρά αντικείμενα…\n7 τρόποι προστασίας από τον ήλιο Το καλοκαίρι είναι στα πάνω του, οι διακοπές είναι κοντά και η διάθεσή μας ανεβαίνει. Μόνο που το αυτοκίνητό μας δε συμμερίζεται τη χαρά μας, ειδικά αν δεν το προφυλάσσουμε από τον ήλιο. Tweet Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά πολλούς τομείς του αυτοκινήτου, έχοντας ως αποτέλεσμα τη φθορά του. Η επαφή με το αλάτι και την άμμο, καθώς και η σκόνη από χωματόδρομους σίγουρα δεν είναι σύμμαχοι με το αυτοκίνητό μας. Αυτό συνεπάγεται επιπλέον έξοδα για εμάς, κάτι που φυσικά θέλουμε να αποφύγουμε. Ας…\n5+1 Tips για οδήγηση σε αυτοκινητόδρομο\nΓίνε ο άρχοντας της εθνικής 5+1 Tips για οδήγηση σε αυτοκινητόδρομο Η οδήγηση σε αυτοκινητόδρομο μπορεί να ακούγεται εύκολη υπόθεση, στην πραγματικότητα, όμως, κρύβει κινδύνους. Τι πρέπει λοιπόν να προσέχουμε για να είμαστε ασφαλείς; Μπαίνοντας στον αυτοκινητόδρομο Κατά την είσοδό μας στον αυτοκινητόδρομο πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με την ταχύτητά μας. Ακολουθούμε τον ρυθμό της κίνησης και αυξάνουμε σταδιακά την ταχύτητά μας. Δεν ορμάμε με πολλά χιλιόμετρα διασχίζοντας τις λωρίδες απρόσεκτα για να βρεθούμε τέρμα αριστερά. Όχι “σφήνες” Η κίνηση ανάμεσα στις λωρίδες των αυτοκινήτων πρέπει να αποφεύγεται. Η ταχύτητα των οχημάτων είναι μεγάλη…\nΓιατί πρέπει να εναλλάσσονται τα ελαστικά; Τα ελαστικά στο μπροστινό μέρος του οχήματός σας φθείρονται πιο γρήγορα σε σύγκριση με τα ελαστικά στο πίσω μέρος. Η συχνή εναλλαγή τους συμβάλλει στην πιο ομοιόμορφη φθορά και σας επιτρέπει να αξιοποιείτε στο έπακρο τη διάρκεια ζωής του πέλματος. Σημείωση: Η εναλλαγή της θέσης των ελαστικών δεν θα διορθώσει τυχόν προβλήματα φθοράς που οφείλονται σε λάθος πίεση αέρα. Πόσο συχνά πρέπει να εναλλάσσω τη θέση των ελαστικών μου; Είναι καλή ιδέα να εναλλάσσετε τη θέση των ελαστικών περίπου κάθε 10.000 χιλιόμετρα / 6.000 μίλια. Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που ενδέχεται να υποδεικνύουν…\nEagle F1 Asymmetric 3 Τα νέα ελαστικά υψηλών επιδόσεων που σας προσφέρουν μικρότερη απόσταση φρεναρίσματος σε βρεγμένο και στεγνό οδόστρωμα, έτσι ώστε να διατηρείτε τον έλεγχο και να είστε έτοιμοι να απολαύσετε τη διαδρομή Μικρότερη απόσταση φρεναρίσματος σε βρεγμένους και στεγνούς δρόμους Καλύτερο κράτημα για ανταπόκριση στους χειρισμούς και σωστό έλεγχο Χρησιμοποιούνται από τους κορυφαίους κατασκευαστές αυτοκινήτων Εντός δρόμου Προστασία ζάντας ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ Γιατί να επιλέξετε αυτό το ελαστικό Ακρίβεια στη διεύθυνση και υψηλή αντοχή Η νέα τεχνολογία ενισχυμένης κατασκευής αποδίδει ισχυρότερη, ελαφριά κατασκευή βελτιώνοντας το χειρισμό, τις επιδόσεις στις στροφές, τη φθορά των πελμάτων και την οικονομία καυσίμου. Κράτημα για…


Το ΑΕΚ – ΠΑΟΚ, όπως θα ήθελες να είναι, με Super Derby προσφορά*\nBet-hoven.net | Προγνωστικά Στοιχήματος > Το ΑΕΚ – ΠΑΟΚ, όπως θα ήθελες να είναι, με Super Derby προσφορά*\nΤο πολύ μεγάλο ντέρμπι των «δικεφάλων» ολοκληρώνει την 5η αγωνιστική της Superleague. ΑΕΚ και ΠΑΟΚ διασταυρώνουν τα «ξίφη» τους στο ΟΑΚΑ, με τη σέντρα να είναι προγραμματισμένη για τις 19:30.\nΑΕΚ – ΠΑΟΚ με Super Derby προσφορά*\nΤο νικηφόρο σερί της ΑΕΚ συνεχίζεται. Από την έλευση του Νίκου Κωστένογλου, οι «κιτρινόμαυροι» μετρούν τέσσερις διαδοχικές νίκες. Οι τρεις τελευταίες ήρθαν στο πλαίσιο του πρωταθλήματος. Το περασμένο Σάββατο (21/9) η «Ένωση» επιβλήθηκε εκτός έδρας του Παναιτωλικού με 1-0. Ο Μάρκο Λιβάγια πέτυχε το πέμπτο τέρμα του μέσα στη χρονιά στο 69ο λεπτό κι έδωσε τρεις πολύτιμους βαθμούς στην ομάδα του.\nΤην πρώτη βαθμολογική απώλειά του «μέτρησε» την περασμένη αγωνιστική του ελληνικού πρωταθλήματος ο ΠΑΟΚ. Στο εντός έδρας ντέρμπι με τον Άρη, το αποτέλεσμα ήταν ισόπαλο με σκορ 2-2. Δύο φορές έμεινε πίσω στο σκορ ο «δικέφαλος του Βορρά», όμως σε αμφότερες τις περιπτώσεις είχε την «απάντηση». Ακόμα ένα πλούσιο παιχνίδι από την ομάδα του Αμπέλ Φερέιρα. Αυτό ήταν το πέμπτο διαδοχικό στο οποίο σκόραραν και οι δύο ομάδες και παράλληλα σημειώθηκαν 3 ή περισσότερα γκολ.\nΤο ντέρμπι των «δικεφάλων» παίζει με Novi Specials:\nΝα νικήσει η ΑΕΚ και να σκοράρει ο Λιβάγια\nΝα νικήσει ο ΠΑΟΚ και να σκοράρει ο Ακπόμ\nΝίκη ΑΕΚ/ΠΑΟΚ με ανατροπή στο σκορ\nΝα βγουν 2+ κόκκινες κάρτες\nΣυνολικά οκτώ φορές έχουν αναμετρηθεί οι δύο ομάδες σε πρωτάθλημα και Κύπελλο από τις 14/5 του 2017, με τα επτά ντέρμπι να ολοκληρώνονται εντός γηπέδου. Όλα ήταν κλειστά και είχαν λιγότερα από τρία γκολ. Θα συνεχιστεί το σερί αυτό;


Ταινίες σαν το Gone Girl | 18 θρίλερ ταινίες παρόμοιες με το Gone Girl - Τόπος Αγώνων\n18 ταινίες που πρέπει να παρακολουθήσετε αν αγαπάτε το 'Gone Girl'\nΤο 'Gone Girl' ήταν μια από τις πιο εντυπωσιακές ταινίες του 2014 λόγω της συναρπαστικής πλοκής και των λαμπρών παραστάσεων. Η ταινία έχει προταθεί για πολλά βραβεία, όπως οι Golden Globes, Academy Awards, BAFTA Awards και Screen Actors Guild Awards.\nΤο 'Gone Girl' ακολουθεί τον Nick Dunne όταν αναφέρει ότι η σύζυγός του, η Amy, έχει εξαφανιστεί. Υπό την πίεση της αστυνομίας και της αυξανόμενης φρενίτιδας των μέσων ενημέρωσης, το πορτρέτο του Νικ για έναν ευδαιμονικό και ευτυχισμένο γάμο αρχίζει να καταρρέει. Σύντομα, τα ψέματα, οι εξαπατήσεις και η παράξενη συμπεριφορά του έκαναν όλοι να κάνουν την ίδια σκοτεινή ερώτηση: Μήπως ο Νικ Νούννε σκότωσε τη γυναίκα του; Αν σας αρέσουν οι ηλεκτρικές ταινίες με μεγάλες ανατροπές, είστε στο σωστό μέρος. Προσπαθήσαμε να βρούμε μια λίστα με ταινίες παρόμοιες με το Gone Girl που είναι οι προτάσεις μας. Αν σας ενδιαφέρει, ίσως μπορείτε να μεταδώσετε μερικές από αυτές τις ταινίες όπως το Gone Girl στο Netflix ή το Amazon Prime ή ακόμα και το Hulu.\n18. Ομολογία δολοφονίας (2012)\nΟ Lee Du-seok σκότωσε αρκετές γυναίκες πριν από δεκαπέντε χρόνια. Επειδή το καταστατικό του περιορισμού έληξε, αποφασίζει να δημοσιεύσει μια αυτοβιογραφία που να περιγράφει όλες τις δολοφονίες του. Απελπισμένοι να βρουν τον δολοφόνο, έναν ντετέκτιβ και μια από τις μητέρες του θύματος να αναζητήσει τον συγγραφέα. Ωστόσο, ένας άλλος δολοφόνος φαίνεται να ισχυρίζεται ότι είναι ο πραγματικός δολοφόνος και ότι ο Lee Du-seok είναι απάτη. Το 'Confession of Murder' είναι ένα εκπληκτικό θρίλερ της Νότιας Κορέας που έχει σκηνοθετήσει και ενεργήσει τέλεια. Επιπλέον, είναι μια εκπληκτική και ελκυστική ταινία που παίζει με τον θεατή σχετικά με το ποια είναι η αλήθεια. Αν ψάχνετε για ένα υποτιμημένο θρίλερ, θα πρέπει να το παρακολουθήσετε!\n17. Αναμνήσεις δολοφονίας (2003)\nΣε μια αγροτική περιοχή της Νότιας Κορέας το 1986, ο πληθυσμός συγκλονίζεται από μια σειρά από βάναυση δολοφονίες βιασμών. Δύο αδίστακτοι τοπικοί ντετέκτιβ συνεργάζονται με έναν έξυπνο ντετέκτιβ από την πρωτεύουσα για να διερευνήσουν αυτά τα εγκλήματα. Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, το 'Memories of Murder' είναι μια ισχυρή ταινία λόγω του τρόπου που δημιουργήθηκε. Εκτός από την πλούσια λεπτομέρεια, είναι αριστοτεχνικά γραμμένο και έχει υπέροχη απόδοση. Επιπλέον, η ανάπτυξη χαρακτήρων είναι μαγευτική και εύλογη. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Joon-ho Bong δημιούργησε ένα αριστούργημα που γρήγορα έγινε κλασικό για τους θρίλερ.\n16. Πείτε σε κανέναν (2006)\nΗ γυναίκα του παιδίατρου Alexandre Beck δολοφονήθηκε βίαια πριν από οκτώ χρόνια. Μετά από πολλά χρόνια, δύο ακόμη πτώματα βρέθηκαν δίπλα στο σημείο απόρριψης του πτώματος της συζύγου του. Ως εκ τούτου, η αστυνομία άνοιξε εκ νέου την υπόθεση και ο Alexandre Beck γίνεται ο κύριος ύποπτος. Ωστόσο, ξαφνικά λαμβάνει ένα e-mail που δείχνει ότι η γυναίκα του είναι ζωντανή. Το 'Tell No One' είναι ένα γαλλικό θρίλερ που σηματοδοτεί το ντεμπούτο του σκηνοθέτη Guillaume Canet. Αυτό που κάνει αυτό το θρίλερ πιο ξεχωριστό και συναρπαστικό από τα περισσότερα είναι οι τέλειες τεχνικές βηματοδότησης και αφήγησης. Από την ηθοποιία μέχρι τον διάλογο, κάθε πτυχή του «Tell No One» είναι συναρπαστική και έξυπνη. Αν σας άρεσε το Gone Girl, πρέπει να το παρακολουθήσετε.\n15. Αρκετά (2002)\nΜια κακοποιημένη γυναίκα ανακαλύπτει ότι ο άντρας που παντρεύτηκε δεν είναι αυτός που νόμιζε ότι ήταν. Αυτή και η κόρη της προσπαθούν να ξεφύγουν, αλλά την κυνηγά ασταμάτητα. Ωστόσο, φοβούμενοι για την ασφάλεια της κόρης της, αποφασίζει ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος από τον γάμο: σκοτώστε τον. Αν και δεν είναι τόσο ισχυρό όσον αφορά τη σκηνοθεσία και την κινηματογραφία όσο το 'Gone Girl', το 'Enough' έχει μια ισχυρή ιστορία επιβίωσης που καταφέρνει να εκπλήξει και να διασκεδάσει. Με άφθονη δράση, συγκινήσεις και ένταση, το “Enough” θα εκτιμηθεί, γιατί η ιστορία του είναι πολύ σχετική. Επίσης, πρωταγωνιστούν η Τζένιφερ Λόπεζ και ο Μπίλι Κάμπελ.\n14. Μια τέλεια δολοφονία (1998)\nΟ εκατομμυριούχος βιομηχανικός Steven Taylor είναι ένας άντρας που έχει τα πάντα, αλλά αυτό που λαχταρά περισσότερο: η αγάπη και η πιστότητα της γυναίκας του. Όταν ανακαλύπτει ότι τον εξαπατά, ξεκινά να διαπράξει τον τέλειο φόνο και να κληρονομήσει το αξιόπιστο ταμείο της στη συμφωνία. Το 'A Perfect Murder' είναι ένα σασπένς remake του κλασικού 'Dial M for Murder' του Hitchcock. Πρώτον, η ιστορία είναι πραγματικά καλή και περίπλοκη με πολλές ανατροπές. Καταφέρνει να σας εκπλήξει και να σας ικανοποιήσει κατά τη διάρκεια του. Επιπλέον, οι Michael Douglas, Gwyneth Paltrow και Viggo Mortensen ήταν η απόλυτη τέλεια επιλογή για τους χαρακτήρες τους.\n13. Να πεθάνει για (1995)\nΣε σκηνοθεσία Gus Van Sant, το 'To Die For' ακολουθεί ένα όμορφο αλλά αφελές φιλόδοξο τηλεοπτικό αστέρι που αποφασίζει να κινηματογραφήσει ένα ντοκιμαντέρ για εφήβους με πιο σκοτεινό πρόσθιο κίνητρο. Μία από τις πιο υποτιμημένες ταινίες της δεκαετίας του 1990, 'To Die For' είναι μια έξυπνη ιστορία με μεγαλύτερο βάθος που μπορεί να εμφανίζεται στην πρώτη εντύπωση. Σε σκηνοθεσία με ειρωνεία και σαρδονική αίσθηση του χιούμορ, αυτή είναι μια καλή μελέτη του ναρκισσισμού και της ψυχοπαθολογίας. Επιπλέον, είναι μια απότομη σάτιρα της τηλεόρασης και της φήμης με ένα εξαιρετικό καστ που περιλαμβάνει τους Nicole Kidman, Matt Dillon, Joaquin Phoenix και Casey Affleck.\nΤο καλοκαίρι του 1975, ένα από τα τρία παιδιά που παίζουν σε πεζοδρόμιο απήχθη και κακοποιήθηκε σεξουαλικά αρκετές ημέρες. Αρκετά χρόνια μπροστά, οι τρεις φίλοι της παιδικής ηλικίας αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν αυτό το τραυματικό γεγονός όταν συμβαίνει μια οικογενειακή τραγωδία. Το 'Mystic River' είναι μια τραγική ιστορία της απώλειας της νεολαίας Το σενάριο του Brian Helgeland κάνει τον πόνο κάθε εμπειρίας των ανδρών πολύ ζωντανό και πραγματικό. Εκτός από τη σκηνοθεσία του Clint Eastwood, αυτό το δράμα έχει ένα μαγευτικό καστ. Οι Sean Penn, Tim Robbins και Kevin Bacon έχουν συγκλονιστικές παραστάσεις που θα σας αφήσουν άφωνους.\n11. Παρενέργειες (2013)\nΣε σκηνοθεσία του Steven Soderbergh, στο «Side Effects», η Rooney Mara παίζει την Emily, μια νεαρή αλλά προβληματική γυναίκα που είναι παντρεμένη με τον Martin (Channing Tatum), η οποία καταδικάστηκε για εμπόριο εμπιστευτικών πληροφοριών και απελευθερώθηκε πρόσφατα από τη φυλακή μετά από τέσσερα χρόνια. Υποφέρει από κατάθλιψη και η ζωή της βρίσκεται στα πρόθυρα της απόλυτης κατάρρευσης. Για να προσπαθήσει να το καταπολεμήσει, η Έμιλι αρχίζει να παίρνει ένα νέο χάπι που ονομάζεται Ablixa. Το φάρμακο φέρνει πίσω την εμπιστοσύνη της αλλά εις βάρος πολλών παρενεργειών. Η Rooney Mara όχι μόνο απεικονίζει τέλεια την κατάθλιψη και τις επιπτώσεις της στο ανθρώπινο μυαλό, αλλά κάνει επίσης μια υπέροχη δουλειά στο δεύτερο μέρος της ταινίας όπου ο χαρακτήρας της γίνεται πολύ ανατριχιαστικός και μαγνητισμένος. Εκτός αυτού, η ιστορία έχει πολλές ανατροπές που θα σας καταπλήξουν.\nΟ πρώην ροκ σταρ και ο ιδιοκτήτης του νυχτερινού κέντρου του Σαν Φρανσίσκο Τζόνι Μπόζ βρέθηκαν δολοφονημένοι στο κρεβάτι του. Παρά το ταραγμένο παρελθόν, ο ντετέκτιβ Nick Curran έχει ανατεθεί στην υπόθεση. Ωστόσο, τα πράγματα γίνονται περίπλοκα όταν ένας ελκυστικός και χειραγωγημένος μυθιστοριογράφος που είχε δει τον Boz για λίγο γίνεται ο πρωταρχικός ύποπτος. Με τον Μάικλ Ντάγκλας και τη Σάρον Στόουν να ξεχωρίζουν ένα υπέροχο καστ, το 'Basic Instinct' είναι μια συναρπαστική ταινία με λίγο μυστήριο, σεξ, ίντριγκα και δολοφονία. Ο σκηνοθέτης Paul Verhoeven κατάφερε να δημιουργήσει μια αξέχαστη ταινία με τη βοήθεια ενός σαγηνευτικού σεναρίου. Επιπλέον, η ταινία έχει μια μεγάλη μουσική βαθμολογία που συνδέεται με αυτήν.\n9. Το κορίτσι με το τατουάζ δράκος (2011)\nΟ Lisbeth Salander είναι ένας αντικοινωνικός, προκλητικός, αμφιφυλόφιλος χάκερ που ζει στον σκοτεινό κόσμο των σειριακών δολοφονιών, της αιμομιξίας και της διαφθοράς. Η Mara άλλαξε εντελώς τη φυσική της εμφάνιση για αυτό το μέρος. Βαμμένα τα μαλλιά της μαύρα. τρύπησε τα αυτιά της τέσσερις φορές, τρύπησε τα χείλη, το φρύδι, τη μύτη και τη θηλή. Η Salander είναι πολύ σιωπηλή και δυσκολεύεται να εκφράσει τα συναισθήματά της, περνώντας τόσο κρύα τις περισσότερες φορές. Μπορεί επίσης να εκφοβίζει λόγω της οργής και του σκοταδιού που έχει μέσα του. Η Mara καταφέρνει να ζωντανέψει αυτόν τον πολύπλοκο χαρακτήρα σε μια φανταστική παράσταση. Μπορεί να εκφράσει σιωπηλά την οργή και την ευπάθεια, διατάσσοντας κάθε σκηνή. Προτάθηκε για την πρώτη της Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ για αυτήν την ταινία.\nΌταν η τετράχρονη Amanda McCready απαχθεί από το σπίτι της και η αστυνομία προχωρήσει λίγο στην επίλυση της υπόθεσης, η θεία του κοριτσιού Beatrice McCready προσλαμβάνει δύο ιδιωτικούς ντετέκτιβ Patrick Kenzie (Casey Affleck) και Angie Gennaro (Michelle Monaghan). Όταν πρόκειται να λύσουν την υπόθεσή τους, αντιμετωπίζουν ένα ηθικό δίλημμα που θα μπορούσε να τους διαλύσει. Με βάση το βιβλίο του Dennis Lehane, το 'Gone Baby Gone' σηματοδοτεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ben Affleck. Είναι μια από τις σπάνιες ταινίες στις οποίες όσο λιγότερο γνωρίζετε για την ιστορία, τόσο πιο πλούσια είναι η εμπειρία. Επιπλέον, έχει μια ενοχλητική και συναισθηματική πολυεπίπεδη ιστορία που ξετυλίγεται αργά με ένα ηθικό δίλημμα στον πυρήνα του.\nΤο 'Nightcrawler' είναι ένα θρίλερ που βρίσκεται στη νυχτερινή κοιλιά του σύγχρονου Λος Άντζελες. Ακολουθεί τον Lou Bloom, έναν νεαρό άνδρα που είναι απελπισμένος για δουλειά που ανακαλύπτει τον κόσμο της δημοσιογραφίας εγκλημάτων. Βρίσκοντας μια ομάδα ανεξάρτητων συνεργατών φωτογραφικών μηχανών που κινηματογραφούν συντριβές, πυρκαγιές και δολοφονίες, ο Lou μυρίζει στον επικίνδυνο χώρο της νυχτερινής σπάτουλας - όπου κάθε σειρήνα αστυνομικής φωνής ισούται με έναν πιθανό άνεμο και τα θύματα μετατρέπονται σε δολάρια και σεντ.\nΤο 'Nightcrawler' δεν είναι μια τυπική ταινία του Χόλιγουντ, δεδομένου ότι είναι εξαιρετικά μοναδικό και αγωνιστικό. Το σενάριο επικεντρώνεται στους χαρακτήρες, ειδικά στον Lou. Αυτό δίνει στον Jake Gyllenhaal πολύ χώρο για να λάμψει και να δείξει το ταλέντο του, δίνοντας μία από τις καλύτερες παραστάσεις της καριέρας του. Το σενάριο, οι ηθοποιοί, η κινηματογράφηση και η ατμόσφαιρα δημιουργούν μια μαγευτική ταινία που αξίζει περισσότερη προσοχή.\nΟ Μάρσαλ των ΗΠΑ, ο Teddy και ο συνεργάτης του ταξιδεύουν σε ένα ιδιωτικό νησιωτικό σπίτι σε μια ψυχική εγκατάσταση γνωστή ως Shutter Island. Ο λόγος για την άφιξη του Teddy είναι η διερεύνηση της εξαφάνισης ενός αγνοούμενου ασθενούς, της Rachel. Καθώς ο Teddy και ο Chuck βυθίζονται βαθύτερα στην έρευνά τους, αποκαλύπτουν τα σκοτεινά μυστικά του Shutter Island. Σε σκηνοθεσία του Martin Scorcese, το 'Shutter Island' είναι ένα από τα πιο καλοφτιαγμένα ψυχολογικά θρίλερ του Χόλιγουντ. Αυτή είναι μία από αυτές τις ταινίες που πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά και να παρακολουθούνται ξανά αρκετές φορές για να κατανοήσουν όλη την πολυπλοκότητα και τη λαμπρότητα της. Ένα ισχυρό σενάριο, απίστευτες παραστάσεις (ειδικά από τον Leonardo Dicaprio) και μια συναρπαστική κατεύθυνση καθιστούν το 'Shutter Island' ένα απαραίτητο ρολόι για τους θρίλερ.\nΣε σκηνοθεσία και γραφή από τον Christopher Nolan, το 'Memento' περιγράφει το ταξίδι του Leonard, ενός πρώην ασφαλιστή που δεν μπορεί πλέον να χτίσει νέες αναμνήσεις, καθώς προσπαθεί να βρει τον δολοφόνο της συζύγου του. Λόγω αυτής της βραχυπρόθεσμης απώλειας μνήμης, πρέπει να βρει δημιουργικούς τρόπους για να θυμηθεί τι ανακαλύπτει για τη δολοφονία. Αν και το 'Memento' είναι μια πολύπλοκη ταινία λόγω της ιστορίας του, το σενάριο είναι εξαιρετικά καλό στο να βοηθά τον θεατή να συμβαδίσει με την ιστορία. Επιπλέον, η σκηνοθεσία και η σκηνοθεσία είναι τόσο καλές που το κάνουν ένα αξέχαστο ταξίδι. Εθιστικό και συναρπαστικό, αυτό είναι ένα κλασικό θρίλερ μυστηρίου που θα λατρέψετε αν σας αρέσει το 'Gone Girl'.\nΑυτή η ταινία αφορά το απελπισμένο κυνήγι δύο ντετέκτιβ ανθρωποκτονίας για έναν δολοφόνο κατά σειρά, ο οποίος δικαιολογεί τα εγκλήματά του ως απόλυση για την άγνοια του κόσμου για τους Seven Deadly Sins. Το 'Se7en' μας οδηγεί στο ταξίδι των ντετέκτιβ και του δολοφόνου μέσα από μια σειρά απίστευτων ανατροπών. Ο Μπραντ Πιτ και ο Μόργκαν Φρίμαν αποδεικνύουν επιτυχώς γιατί αξίζουν να είναι τόσο διάσημοι και μερικοί από τους μεγαλύτερους αστέρες του Χόλιγουντ. Επιπλέον, η διαχρονική σκηνοθεσία του David Fincher καταγράφει μια γοτθική, αγωνία και ενοχλητική πραγματικότητα που θα σας αφήσει σοκαρισμένους και επαιτεία για περισσότερα. Το 'Se7en' είναι μια σκοτεινή ιστορία για δολοφονίες και εγκλήματα που δεν πρέπει να χάσετε.\nΈνας κατά συρροή δολοφόνος στο San Francisco Bay Area χλευάζει την αστυνομία με τις επιστολές και τα κρυφά μηνύματά του. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 / αρχές της δεκαετίας του 1970, ένας γελοιογράφος του Σαν Φρανσίσκο γίνεται ερασιτέχνης ντετέκτιβ που έχει εμμονή με την παρακολούθηση αυτού του Zodiac Killer Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Robert Graysmith, εστιάζει στη ζωή των ντετέκτιβ και των εφημερίδων που περιβάλλουν τον σειριακό δολοφόνο. Σε σκηνοθεσία David Fincher, το 'Zodiac' είναι μια καταπληκτική ταινία με πολλές ανατροπές και αγωνία. Αν είστε οπαδός του 'Gone Girl' θα λατρέψετε αυτή τη σκοτεινή και συναρπαστική ταινία.\n1. Κρατούμενοι (2013)


Η μνήμη δεν ρετουσάρεται – MediΑ Oasis\nΗ μνήμη δεν ρετουσάρεται\nTo κύριο πρόβλημα με την προεκλογική αφίσα-μαγική εικόνα του Ε. Βενιζέλου δεν είναι το εντυπωσιακό ψηφιακό ρετούς που αφαίρεσε από πάνω του κιλά και χρόνια. Δεν είναι καν η σμίκρυνση του πράσινου ήλιου και της λέξης ΠΑΣΟΚ. Το πράσινο κατασκεύασμα του μάρκετινγκ θυμίζει τα προϊόντα που με ψιλά γράμματα αναγράφουν «η επικάλυψη δεν είναι αληθινή σοκολάτα» ή κάτι παρόμοιο. Αυτό που κάνει την αφίσα αφόρητη δεν είναι ούτε καν η ιδέα μιας ελληνικής σημαίας να καλύπτεται από το κορμί του Βαγγέλη ούτε τα επικοινωνιακά κλισέ -που ούτε για retweet δεν κάνουν- «αυτοδύναμη Ελλάδα» και «γίνεται; ΝΑΙ γίνεται». Το εξοργιστικό είναι η αηδιαστική σαπίλα και το ψέμα που κρύβεται πίσω από όλη αυτή τη βιτρίνα. Ότι αυτός ο άνθρωπος που αντιπροσωπεύει όσο κανείς άλλος το παλιό πολιτικό σύστημα, που έχει ηγηθεί έντεκα (!) υπουργείων προβάλλεται σαν «το νέο» χάρη στο επικοινωνιακό πακέτο βοήθειας από τα κυρίαρχα ΜΜΕ.\nΗ στημένη πόζα του εκφράζει ένα χιλιοφορεμένο concept που υποτίθεται ότι συνδέει την αυτοπεποίθηση της γνώσης και της ικανότητας με την αυτοσυγκράτηση του ρεαλιστή και το αχνό χαμόγελου εκείνου που κατέχει τη απόλυτη σοφία ότι στο τέλος του τούνελ -σε καμιά 400αριά χρόνια- θα υπάρχει μια έξοδος. Όσο «στοχαστικό» και «ανθρώπινο» ύφος έχει φορέσει ο πολιτικός, είναι αδύνατο να κρυφτεί ο αλαζονικός ξερολισμός του και η λαιμαργία του για εξουσία –όπως αυτή εκφράστηκε στις εκλογές του 2007, όταν μετά την ανακοίνωση της εκλογικής ήττας του ΠΑΣΟΚ, ο Βενιζέλος στήθηκε μες στα άγρια χαράματα στο περιστύλιο του Ζαππείου για να αυτοανακηρυχτεί υποψήφιος για την αρχηγία του κόμματος. Και η ιστορική μνήμη ΔΕΝ ρετουσάρεται…\nΗ καινούρια αφίσα είναι ένα αντίστροφο πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι, καθώς μοιάζει νεανική, φρέσκια και αισιόδοξη αλλά κατά βάθος είναι παλιά όσο ο κόσμος όλος και μαύρη σαν την άβυσσο του ΄Αδη.\n← Η πρώτη παρουσίαση της «Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας»\nΕπιστροφή στο Σύνταγμα: Οι Αγανακτισμένοι δεν θα γίνουν Απελπισμένοι →


Το ποδοσφαιρικό «μαζί τα φάγαμε» | Onsports.gr\nhome Under SportsΤο ποδοσφαιρικό «μαζί τα φάγαμε» Κοινοποιήστε\nΤο ποδοσφαιρικό «μαζί τα φάγαμε»\tΣυντάκτης: Δημήτρης Θεοδωρόπουλος Δημοσίευση: Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011 16.43\nΠαλιά, στους διαδρόμους της δημοσιογραφικής πιάτσας, κυκλοφορούσε μια λίγο αστήρικτη, λίγο κολακευτική, λίγο αφελής άποψη για τους αθλητικούς συντάκτες: Ότι είναι οι πιο ολοκληρωμένοι δημοσιογράφοι.\tΚάνουν ρεπορτάζ, πηγαίνουν στα γήπεδα, ψάχνουν μεταγραφές και εκτός από αθλητικό, μπορεί να κληθούν να γράψουν και αστυνομικό και διοικητικό και δικαστικό και οικονομικό ρεπορτάζ. Οι ρεπόρτερ Ολυμπιακού της εποχής Κοσκωτά, υποφέρουν από αστιγματισμό, έχοντας βγάλει τα μάτια τους σε σκάνδαλα και αριθμούς. Οι ρεπόρτερ Παναθηναϊκού τους κορόιδευαν ασφαλείς μέσα στην διοικητική σταθερότητα, αλλά οι διάδοχοι τους το πλήρωσαν σκληρά μπλεγμένοι στ πολυμετοχική παράνοια. Οσο για τους ρεπόρτερ ΑΕΚ; Από τα μεταμεσονύχτια φαξ του Τροχανά, μέχρι τον Μάκη Ψωμιάδη και την ENIC οι περισσότεροι βετεράνοι έχουν κάνει περισσότερα ρεπορτάζ στην ομίχλη και από την Νικολούλη. Πλέον τα πράγματα έχουν αλλάξει. Ουδείς παραμένει μακριά από το αναπόφευκτο trend των ημερών: Το οικονομικό ρεπορτάζ.\nΜια μέρα πριν δυο αναμετρήσεις για το κύπελλο, που σε έναν δίκαιο ποδοσφαιρικό πλανήτη θα ήταν πρώτο θέμα μόνο και μόνο γιατί οι τέσσερις καλύτερες ομάδες της Ελλάδας παίζουν μεταξύ τους, οι απορίες είναι εντελώς διαφορετικές: Γιατί έπαιρνε τέτοιο ημερομίσθιο ο Μπάγκσμπο (όποιος θυμάται το πρόσωπο του κερδίζει ένα μέρος του ημερομισθίου του), γιατί η κυρία Βαρβάρα η καθαρίστρια της ΑΕΚ είχε εταιρικό κινητό; Και μήπως ήταν smartphone; Ποιος είναι ο Δουμουτζόγλου; Ο Παναθηναϊκός γιατί ξόδεψε τόσα λεφτά; Ο Πατέρας τι είπε στον Μαρινάκη; Και στο τέλος, ισχύει και στο ποδόσφαιρο το «Μαζί τα φάγαμε;» στην εποχή της αλόγιστης κατανάλωσης ευρώ και ελπίδας;\nΤο σχιζοφρενικό στα αθλητικοοικονομικά θέματα, είναι ότι η μεγαλύτερη κριτική προέρχεται από τις εφημερίδες. Από τις ίδιες που απαιτούν όλο και περισσότερες επενδύσεις, όλο και περισσότερες μεταγραφές, που δεν επιβραβεύουν την νοικοκυροσύνη γιατί αυτή ποτέ δεν πούλησε στο ποδόσφαιρο. Όχι μόνο στο Ελληνικό. Ακόμα και αν δεν το είχε καταλάβει κανείς, έχουμε μπει και επίσημα στις εποχές του ποδοσφαιρικού ΔΝΤ. Το ποδόσφαιρο, μετά το πρώτο σοκ και αφού λύσει (αν τα καταφέρει ποτέ) όλες τις εκκρεμότητες και τις εμπάθειες του παρελθόντος, θα μάθει να ζει σε μια πιο στεγνή εποχή. Αν εξαιρέσει κανείς την αναδουλειά στους ρεπόρτερ αεροδρομίου που παλιά υποδέχονταν παίκτες με κείμενα ενθουσιασμού, δεν είναι κακό, είναι μάλλον λογικό και ίσως και ευεργετικό αν το χειριστεί κανείς με τον σωστό τρόπο. Με μικρές επενδύσεις, εμπιστοσύνη σε πιτσιρικάδες – που λόγω κρίσης θα παίζουν όλο και πιο πολύ μπάλα – και γιατί όχι λίγη ξεχασμένη ειλικρίνεια.\nΔιαφορετικά, οι ρεπόρτερ αεροδρομίου σε λίγο καιρό,– λόγω κρίσης και αυτοί – θα κάνουν δεύτερη δουλειά, σαν οικονομικοί αναλυτές. Και οι περισσότεροι δεν είναι καν καλοί σε αυτό.\tΚατηγορία: Under Sports


Minus One: July 2017\nΈχει πλάκα που κάπως έχει γίνει popular (ή εκ των ουκ ανευ, αν θέλετε) με κάποιο τρόπο να κράζουν όλοι το καλοκαίρι στο ίντερνετς. Ακόμα και ενώ παράλληλα ποστάρουν φωτογραφίες από κάποια παραλία, ταβέρνα, καλαμαράκια, τζατζίκι κλπ. Η αλήθεια είναι πως το καλοκαίρι δεν έχει κάποια σημαντική διαφορά από τις άλλες εποχές - είναι το ίδιο δύσκολη, κι αν είσαι αρκετά άτυχος ώστε να νιώθεις άνετα σε ένα πολύ περιορισμένο φάσμα θερμοκρασιών, τότε είναι, όπως και οι τελευταίοι χειμώνες, αρκετά ζόρικο.\nΑυτή τη στιγμή, π.χ. είμαι συνδεδεμένος με Teamviewer σε υπολογιστή πελάτη, ο οποίος τελευταία στιγμή θυμήθηκε πως δεν έχει τα απαραίτητα προγράμματα για την δουλειά του στο λαπτοπ του, και φεύγει αύριο εκτός Αθηνών. Βλέπω λοιπόν την μπάρα εγκατάστασης του Autocad να γεμίζει βασανιστικά αργά ενώ σταγόνες ιδρώτα κυλάνε σε μέρη του σώματός μου που δεν ήξερα καν οτι υπάρχουν. Αλλά επειδή αυτό δεν είναι και η πιο ευχάριστη νοητική εικόνα, ας μιλήσουμε λίγο για το καλοκαίρι.\nΤο βασικό θέμα μου με το καλοκαίρι δεν είναι ούτε ο καύσωνας, ούτε οι ψυχαναγκαστικές διακοπές, ούτε ακόμα θλιβερά hashtags τύπου #summerloading, #ineedsea κλπ. Είναι κάτι το οποίο έχει εντυπωθεί μέσα μου από πολύ μικρή ηλικία και νομίζω έχει με κάποιον τρόπο μείνει μαζί μου από τότε (surprise!).\nΠαλιά, όταν μέναμε στην Κυψέλη, υπήρχε ένας πίνακας στον τοίχο στο καθιστικό, κρεμασμένος ακριβώς πάνω απ' τον καναπέ. Δεν θυμάμαι ούτε ποιος ήταν ο καλλιτέχνης, ούτε που βρίσκεται ο πίνακας αυτός τώρα. Αλλά τον θυμάμαι με τόση έντονη λεπτομέρεια, που θα μπορούσα να τον ζωγραφίσω επιτόπου. Απεικόνιζε ένα ανοιχτό παράθυρο διαμερίσματος, έξω απ' το οποίο φαινόταν μια πόλη, μεσημέρι καλοκαιριού. Όταν τον είχα πρωτοδεί, σκέφτηκα ότι κάποιος είχε ζωγραφίσει την θέα απ' το διαμέρισμά μας στην Σπετσών: κτήρια παντού, κεραίες, θερμοσίφωνες, σκιές πουθενά (άρα φουλ ντάλα ήλιος μεσημέρι) και αυτή η διάχυτη αίσθηση αδράνειας που συνοδεύει τις ώρες αυτές. Ένας πραγματικά αποπνικτικός συνδυασμός.\nΓια να μην παρεξηγηθώ, δεν έχω πρόβλημα με την αδράνεια - τουλάχιστον όταν αυτή είναι δική μου επιλογή. Αλλά απο μικρός, οι ώρες αυτές του μεσημεριού αποτελούσαν ένα είδος 'απαγόρευσης κυκλοφορίας'. Στο σπίτι, όλοι θα κοιμόντουσαν, και πολλές φορές θα περιμέναν κι απο μένα να κοιμάμαι ("γιατί είναι σημαντικός ο μεσημεριανός ύπνος"). Στις διακοπές, το ίδιο - με περισσότερο ψυχαναγκασμό, μιας και "αν δεν κοιμηθείς το μεσημέρι πως θα αντέξεις το βράδυ". Και στην κατασκήνωση, την οποία έφαγα στη μούρη για αρκετά χρόνια μικρός, οι πιο απάλευτες ώρες ήταν αυτές της μεσημεριανής ξεκούρασης. Ο ήλιος να πέφτει κάθετα, αμείλικτος, ησυχία παντού, τζιτζίκια, να μην κουνιέται ούτε φύλλο και η σκέψη ότι 'χμ κάπως έτσι θα είναι να είσαι ο τελευταίος άνθρωπος στη γη'.\nΜεγαλώνοντας, συνειδητοποίησα ότι ένας απ' τους λόγους που τα μεσημέρια του καλοκαιριού (αλλά και γενικότερα οι 'νεκροί' μήνες των διακοπών) μου προξενούσαν απελπισία, ήταν ότι μοιάζουν κάπως με λευκές σελίδες: το σχολείο σταματάει, η σχολή κλείνει, η δουλειά διακόπτεται, και ξαφνικά βρίσκεσαι με απίστευτα πολύ ελεύθερο χρόνο, τον οποίο μπορείς να κάνεις ότι θες, χωρίς περιορισμούς απο προγράμματα, ρουτίνες κλπ. Είναι ουσιαστικά η εποχή εκείνη του χρόνου που μπορείς να την φτιάξεις εσύ όπως θες. Και αυτό με τρομάζει απίστευτα. Με τρομάζει και με αγχώνει όταν με ρωτάνε τι θα κάνω και που θα πάω το καλοκαίρι, όταν ακούω σχέδια για διακοπές που μοιάζουν με ταινία Indiana Jones, με εκνευρίζει το στενάχωρο ύφος στο πρόσωπο του άλλου όταν απαντάω 'δεν ξέρω, λογικά Αθήνα, δεν είμαι πολύ των διακοπών'. Και με τρομάζει επειδή νιώθω ότι μου λείπει κάτι το οποίο έχουν όλοι γύρω μου, ακόμα και οι πιο κοντινοί άνθρωποι, κάτι το οποίο εγω μπορώ μονάχα να υποδύομαι ότι έχω (μιας και εχω πάει αρκετά καλοκαίρια διακοπές, πάντα ακολουθώντας όμως) - κάτι που βγαίνει στους άλλους φυσικά, όχι ψυχαναγκαστικά. Και το οποίο εν τέλει τους επιτρέπει να αντιμετωπίζουν αυτές τις κενές σελίδες κάθε καλοκαιριού με ενθουσιασμό και προσμονή, χωρίς άγχος ή την αίσθηση ότι κάνουν όλα αυτά επειδή το ορίζει κάποια κοινωνική σύμβαση.\nΊσως το πρόβλημα εντοπίζεται στην 'απογύμνωση' της καθημερινότητας που προσφέρει το καλοκαίρι. Χωρίς πρόγραμμα, δουλειά, ρουτίνα και με άπειρους βαθμούς ελευθερίας, ακόμα και η πιο περίτεχνα σκηνοθετημένη απομίμηση 'φυσιολογικής' ζωής καταρρέει. 'Φυσιολογικής'... Πως να το πω.. Ζωής που πηγάζει φυσικά από μέσα σου, χωρίς άγχος και φόβο για το παραμικρό, χωρίς βασικά την αίσθηση ότι υπάρχεις προσπαθώντας 24/7 να βρεις αυτό το elusive στοιχείο που βγαίνει κάπως φυσικά στους ανθρώπους γύρω σου. Είναι κάπως σαν να προσπαθείς να διασχίσεις μια λίμνη κολυμπώντας ενώ νιώθεις το σώμα σου κουρασμένο και να σταματάς για να πάρεις μια ανάσα και να βλέπεις άλλους να περπατάνε, βασικά να γλυστράνε σχεδόν, λίγο πάνω απ' την επιφάνεια του νερού. Και αυτές τις γαμημένες μεσημεριανές ώρες, είναι που σκάει πιο έντονα από ποτέ αυτό το συναίσθημα αποξένωσης - η συνειδητοποιηση πως, ότι και να κάνεις, ποτέ δεν θα μπορέσεις να γίνεις κομμάτι αυτού του κόσμου, όχι πραγματικά τουλάχιστον. Πως τελικά ήταν, είναι και θα είναι πάντα μεσημέρι καλοκαιριού.\nΩπ. Τέλειωσε η εγκατάσταση του Autocad...\nΜια λογοδιαρροια απ' τον Soul Auctioneer at 1:10:00 PM 0 comments


Explorer cases 2717 Μαύρο, Scubastore\nΠεριγραφή προϊόντος Explorer cases 2717\n- Εσωτερική αμυδρό. mm: Μήκος: 276 Πλάτος: 200 Βάθος: 170 Εξώφυλλο: 35 Bottom: 135\n- Εξωτερική αμυδρό. mm: 305 x 270 x 194\n- Βάρος κενό: 1,93 Kg\n- Βάρος w / αφρό: 2,12 Kg\n- Όγκος: Είναι 9\n- Άνωση: Kg / max 6,70\nΑυτή τη στιγμή, Explorer cases 2717 είναι σε καλύτερη τιμή και είναι ιδανικό για τις δραστηριότητές σας. Στο scubastore, μπορείτε να βρείτε άλλα προϊόντα που συμπληρώνουν σε μας Τσάντες καταλόγου και ιδιαίτερα σε Πλαστικά Κουτιά κατηγορίας μας. Έχουμε μια ποικιλία Πλαστικά Κουτιά που ταιριάζει στις ανάγκες σας και θα σας κάνει να αισθανθείτε έμπνευση να κάνετε περισσότερα για τον αθλητισμό στην καθημερινή σας ρουτίνα.\nΧαρακτηριστικά Explorer cases 2717\nΒιώσιμη Explorer cases 2717


Κατερίνα Καραβάτου:Η τρυφερή ανάρτηση με τα παιδιά της που μας μας έκανε να λιώσουμε! - Gossip - Athens magazine\nΚατερίνα Καραβάτου:Η τρυφερή ανάρτηση με τα παιδιά της που μας μας έκανε να λιώσουμε!\n27 Μαΐου 2018 19:28\nΜας έκανε να... λιώσουμε η Κατερίνα Καραβάτου! Στο προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram "ανέβασε" δυο φωτογραφίες με τα παιδάκια της να παίζουν κρυφτό!\nΗ γλυκιά παρουσιάστρια με τον σύζυγο της, Κρατερό Κατσούλη έχουν δημιουργήσει μια όμορφη οικογένεια και δεν χάνουν ευκαιρία να περνούν οι τέσσερις τους χρόνο παίζοντας!\nΕνα τέτοιο στιγμιότυπο μοιράστηκε η Κατερίνα Καραβάτου με τους διαδικτυακούς της φίλους και νιώσαμε και εμείς παιδιά μαζί της!