«Ιστορικό Ταξίδι στη Μεσογειακή Καταλονία: 13ος - 15ος αιώνας» '); //]]>\nΒρίσκεστε εδώ: Αρχική Δραστηριότητες Εκδηλώσεις «Ιστορικό Ταξίδι στη Μεσογειακή Καταλονία: 13ος - 15ος αιώνας»\nΟ κ. Farguell I Sitges, είναι δικηγόρος, πολιτικός και ιστορικός ερευνητής από την πόλη Berga της Καταλονίας, πρόεδρος επίσης του πολιτιστικού οργανισμού Omnium Bergueda και του Casa D’ Europa Bergueda. Έχει επισκεφθεί επανειλημμένα τη χώρα μας και την Υπάτη (ΝΕΟΠΑΤΡΙΑ) ενώ έχει δημοσιεύσει βιβλία σχετικά με την περίοδο της καταλανικής κυριαρχίας στο Μεσογειακό χώρο. Η επίσκεψη στην Βαρκελώνη και Berga του Πολιτιστικού Συλλόγου «Οι Αινιάνες» τον Ιουλίου 2007 και η διοργάνωση πολιτιστικής εκδήλωσης επισφράγισαν τους δεσμούς φιλίας που τους ενώνει.


Γενικά αίθριος καιρός στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας, με λίγες πρόσκαιρες νεφώσεις στα ανατολικά. Πιθανότητα ασθενών τοπικών βροχών στην Εύβοια και την Κρήτη. Τις βραδινές ώρες η ορατότητα στο Ιόνιο και τα ηπειρωτικά θα είναι τοπικά περιορισμένη.\nΟι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 4 με 5 και τοπικά στο Αιγαίο 6 μποφόρ. Στα δυτικά, τα κεντρικά και τα βόρεια γρήγορα θα εξασθενήσουν και από το απόγευμα θα είναι μεταβλητοί ασθενείς.\nΗ θερμοκρασία θα παρουσιάσει μικρή πτώση στα βόρεια, όπου δεν θα ξεπεράσει τους 15 βαθμούς, ενώ στις υπόλοιπες περιοχές θα φθάσει τους 17 με 19 βαθμούς Κελσίου.\nΑνεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 4 με 5 και τις πρωινές ώρες στην κεντρική Μακεδονία τοπικά 6 μποφόρ. Από το απόγευμα θα εξασθενήσουν και θα είναι μεταβλητοί ασθενείς.\nΘερμοκρασία: Από 05 έως 15 βαθμούς Κελσίου. Στη δυτική Μακεδονία θα είναι 3 με 4 βαθμούς χαμηλότερη.\nΑνεμοι: Αρχικά από ανατολικές διευθύνσεις 3 με 5 μποφόρ και από το απόγευμα βαθμιαία μεταβλητοί ασθενείς.\nΘερμοκρασία: Από 07 έως 19 βαθμούς Κελσίου. Στην Ήπειρο θα είναι 3 με 4 βαθμούς χαμηλότερη.\nΑνεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 3 με 5 και στα ανατολικά τοπικά 6 μποφόρ με βαθμιαία εξασθένηση από τα βόρεια.\nΘερμοκρασία: Από 07 έως 19 βαθμούς Κελσίου. Στα βόρεια θα είναι 3 με 4 βαθμούς χαμηλότερη.\nΚαιρός: Στην Κρήτη παροδικά αυξημένες νεφώσεις, με πιθανότητα ασθενών τοπικών βροχών. Στις Κυκλάδες γενικά αίθριος με λίγες πρόσκαιρες νεφώσεις.\nΑνεμοι: Βόρειοι βορειοδυτικοί 4 με 5 πρόσκαιρα 6 μποφόρ με βαθμιαία εξασθένηση από τα βόρεια.\nΑνεμοι: Βόρειοι 4 με 5 και στα ανατολικά πρόσκαιρα 6 μποφόρ με βαθμιαία εξασθένηση.\nΑνεμοι: Αρχικά βορειοδυτικοί 4 με 6 μποφόρ με βαθμιαία εξασθένηση και από το απόγευμα μεταβλητοί ασθενείς.


Κι αν οι πολίτες έχουν κοντή μνήμη, τεντωμένα νεύρα και ψυχολογία ράκος, με αποτέλεσμα να θεωρούν στην καλύτερη ότι ο κίνδυνος έχει περάσει (και παρτάρουν) και στη χειρότερη ότι δεν υπήρξε ποτέ (συνωμοσία όλα!!!!), η κυβέρνηση μοιάζει σαν να μην πήρε κανένα, μα κανένα μάθημα. Και παραμένει κολλημένη στις ιδεοληψίες της. Ειδικά σε ό,τι αφορά στο ρόλο του δημόσιου και την ισορροπία του με τον ιδιωτικό τομέα.\nΕίναι, για παράδειγμα, σαν να έχουν ξεχαστεί εντελώς τα χειροκροτήματα προς το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων, που έδωσε μόνο του τη μάχη κατά της πανδημίας. Αυτοί οι άνθρωποι «ξεχάστηκαν» μόλις πέρασε η μεγάλη μπόρα, ενώ ήδη έχουν ακούσει τον πρωθυπουργό να (τους) λέει ότι το κράτος θα αγοράζει υπηρεσίες από τον ιδιωτικό τομέα. Και ως εκ τούτου, μπορεί να συμπεράνει κανείς εύκολα και πολύ απλά, ότι δεν χρειάζεται και κάποια ιδιαίτερη ενίσχυση το δημόσιο σύστημα υγείας.\nΞαφνικά, μετά την πανδημία όλο και περισσότεροι ιδεοληπτικοί θιασώτες της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας», μιλούν για «σύστημα υγείας» και όχι για «δημόσιο σύστημα υγείας». Το οποίο παραπαίει με σοβαρά προβλήματα να παραμένουν άλυτα. Γι’ αυτό και τις τελευταίες ημέρες οργανώνονται συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας από εργαζόμενους στα νοσοκομεία. Αν μη τι άλλο, τουλάχιστον ο κόσμος τους χειροκροτεί ακόμα κι όταν κλείνουν τους δρόμους, αντιλαμβανόμενος ότι δεν μπορεί να υπάρχει τέτοια αχαριστία, ούτε να υποβαθμιστεί το δημόσιο σύστημα, που τόσο έχουμε ανάγκη.\nΑυτή η υποτίμηση των δημόσιων αγαθών, φαίνεται και με την υπόθεση του νερού, να είναι όντως συστατικό στοιχείο μία ιδεοληπτικής προσέγγισης εκ μέρους όσων αντιμετωπίζουν το κράτος ικανό μόνο να αρμέγεται από τους ιδιώτες επιχειρηματίες και όχι μόνο, αλλά ανίκανο να επιχειρεί το ίδιο.\nΚαι, εντάξει, δεν ιδιωτικοποιείται, λέει το νερό ως νερό ως φυσικός πόρος, αλλά τι ακριβώς σημαίνει η κυβερνητική δήλωση ότι «το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών προχωρά, με σύμβαση Σύμπραξης Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα στην ανάθεση της Διαχείρισης, της Λειτουργίας και της Συντήρησης του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος της Αθήνας»; Και επίσης, τι σημασία έχει εάν τις υποδομές της ΕΥΔΑΠ τις έβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ στο Υπερταμείο, όπως λέει η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει αυτή την τακτική; Τι είδους ανταγωνιστικό περιβάλλον θα διαμορφωθεί γύρω από το νερό, όπως διατείνονται οι αρμόδιοι;\nΞανά: Μας δίδαξε ή όχι η πανδημία ότι ορισμένα πράγματα πρέπει να παραμένουν ως δημόσια αγαθά; Μας δίδαξε ή όχι η πανδημία ότι το συλλογικό είναι πάνω από το ατομικό; Μας δίδαξε ή όχι η πανδημία ότι η έννοια του κέρδους δεν χωρά σε ορισμένα πράγματα, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται μακριά από τους νόμους της αγοράς;\nΠροφανώς κάποιους δεν τους δίδαξε, ούτε αυτά ούτε κάτι άλλο. Όλα σαν νεράκι κυλούν και δεν αφήνουν τίποτα!


Model Number: BS1363-2:1995 figure 20\n3 χιλ. χάλυβα και φραγμός του ξύλου και τοποθετημένου σε στρώματα του πλαστικά φύλλου\nΎψος πτώσης μικρότερο:\nW*D*H=630mm Χ 600mm X 1250mm\nBs1363-2: σχήμα 20 του 1995 | Πέφτοντας βαρέλι\nΑυτός ο ελεγκτής προσαρμόζεται στην τυποποιημένη απαίτηση VDE0620, iec68-2-32, BS1363.1, EN50075, UL60730. χρησιμοποιείται για να ελέγξει την αντίσταση πτώσης των ηλεκτρικών εξαρτημάτων. Οι μειωμένοι χρόνοι μπορούν να προετοιμαστούν. Η συσκευή σταματά αυτόματα όταν επιτυγχάνονται οι προετοιμασμένοι χρόνοι.\nΠαροχή ηλεκτρικού ρεύματος 220V 50Hz\nΤαχύτητα της περιστροφής 5 r/min\nΜειωμένοι χρόνοι 10 φορές/λ.\nΥλικό 3 χιλ. χάλυβα και φραγμός του ξύλου και τοποθετημένου σε στρώματα του πλαστικά φύλλου\nΎψος σταλαγματιάς 500 χιλ.\nΔιάσταση W*D*H=630mm Χ 600mm X 1250mm\nΜήκος υδατοπτώσεων 275mm\nΠροσαρμόζεται στα πρότυπα IEC60068-2-32, IEC60884.1, EN50075\n1.Set ο αριθμός πτώσης, αυτό άμεσος θα επηρεάσει μετά από την αναστοιχειοθέτηση. Ο χρήστης πρέπει να πιέσει το κουμπί αναστοιχειοθέτησης όταν θα λειτουργήσει η θέτοντας αξία αλλαγής των χρόνων πτώσης κάθε φορά, διαφορετικά, ο μετρητής σύμφωνα με την αρχική θέτοντας αξία.\n2. Η ανάγκη να κλειθεί η πόρτα μετά από το δείγμα τίθεται μέσα.\n3.Press το κουμπί «έναρξης» και αρχίζει τη δοκιμή.\n4.The η μηχανή δοκιμής θα σταματήσει όταν επιτύχετε στη θέτοντας αξία, πιέζει το κουμπί «αναστοιχειοθέτησης» για να αποβάλει τον υγιή συναγερμό.\n5. Πάρτε έξω το δείγμα, και κρίνετε τα αποτελέσματα της δοκιμής.\nΣημείωση: Η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος αυτής της μηχανής είναι ενιαία φάση 220V ±10%, 50HZ, η τάση πρέπει να εγγυηθεί μέσα στη διευκρινισμένη σειρά, διαφορετικά έχει επιπτώσεις στην περιστρεφόμενη ταχύτητα του βαρελιού (και θα βλάψει τη μηχανή).\nΌταν το σώμα κιβωτίων σταματούν στην κεκλιμένη θέση, ξαναξεκινήστε τη μηχανή δοκιμής, το κάνει τη στάση όταν πηγαίνει το κιβώτιο στην κατάλληλη θέση, έτσι ώστε για να μην βλάψει τα μέρη μετάδοσης μηχανών.\nεξουσία υποδοχή tester,\nΗλεκτρικές υποδοχή tester


Hμερολόγιο οδοστρώματος : Οκτωβρίου 2012\nΟ Ομπάμα ακύρωσε τις προεκλογικές εμφανίσεις, πρέπει να ασχοληθεί με τον τυφώνα. Τα σχολεία θα μείνουν κλειστά στη Νέα Υόρκη και είπαν στους κατοίκους της να έχουν μαζί τους φακούς και μπαταρία όταν κυκλοφορούν. Ξηρά τροφή ενδείκνυται επίσης.\nΜια φλούδα γης πάνω στη θάλασσα, που ισορροπεί επικίνδυνα, μοιάζει η Νέα Υόρκη όταν τη βλέπεις από το καραβάκι για το Staten Island. Καθώς απομακρύνεται από το Μανχάταν κι ανοίγεται για να φτάσει απέναντι, οι ουρανοξύστες μοιάζουν να στέκονται κατευθείαν πάνω στο νερό. Αν δεν έχεις συνηθίσει αυτό το θέαμα, σου δημιουργεί μια εντύπωση πολύ εύθραυστη. Το ‘Μεγάλο μήλο’, η κοσμοξακουσμένη πόλη, το κέντρο του κόσμου και της ισχύος, όλ’ αυτά ξαφνικά μοιάζουν μεγάλα λόγια που κρέμονται από μια κλωστή. Η ίδια η πόλη είναι μια πρόκληση απέναντι στα στοιχεία της φύσης, σα να την έχτισαν οι πρώτοι άποικοι επίτηδες σε ριψοκίνδυνο σημείο, μόνο και μόνο για να καμαρώνουν στην πατρίδα. Ή σα να φοβόντουσαν να πάνε παραμέσα, και στήσανε έξω –έξω τις καλύβες τους, έτοιμοι να το σκάσουν στην πρώτη ευκαιρία.\nΜα βέβαια, Ολλανδοί την είχαν φτιάξει αρχικά, και την είχαν ονομάσει Νέο Άμστερνταμ. Ξέρετε, αυτοί οι τύποι που για να κατοικήσουν στον τόπο τους αναγκάζονται να χτίσουν γύρω- γύρω τείχος προστασίας από τη θάλασσα. Το θυμάσαι αυτό καθώς ατενίζεις τη Νέα Υόρκη. Θυμάσαι την ιστορία με το παιδί που συγκράτησε τη θάλασσα κλείνοντας με το δάχτυλο το άνοιγμα του τείχους. Οι Ολλανδοί εδώ έψαξαν και βρήκαν το κατάλληλο σημείο που θα τους έκανε να νιώθουν την ίδια απειλή. Για εξάσκηση, για να βρίσκονται σε εγρήγορση πάντα, να μην ξεχνιούνται και ξεχειλώνουν από τις ευκολίες. Σε πιάνει δέος μπροστά στο θέαμα. Είναι τόσο πολύ σαν χάρτινη κατασκευή ενός παιδιού που την έβαλε στην ακρογιαλιά για να δει πόσο θα αντέξει, και καταλαβαίνεις γιατί οι αμερικανοί έχουν μανία με τις ταινίες καταστροφής, ειδικά αυτές όπου η Νέα Υόρκη βρίσκεται στο βυθό. Βγάζουν τους φόβους τους και τους ξεπερνούν με κάτι τέτοια.\nΤην είχαμε κάνει αυτή τη διαδρομή όταν για μια και μοναδική φορά ταξιδέψαμε στις ΗΠΑ, το καλοκαίρι του 2006. Εγώ την ήξερα από το βιβλίο του Frank Mc Court, τις αναμνήσεις της διδασκαλικής του καριέρας, όπου έγραφε πως την έκανε καθημερινά και κόστιζε μισό δολάριο. Βλέπεις από μακριά το Μανχάταν, το Έλις Άιλαντ, το άγαλμα της ελευθερίας, τα πάντα. Ήθελα οπωσδήποτε να ακολουθήσω τα ίχνη του. Όταν φτάσαμε στην αποβάθρα διαπιστώσαμε πως η διαδρομή ήταν πια δωρεάν. Έχουν κι εκεί τις βελτιώσεις τους στις παροχές, μη νομίζετε. Δεν είναι απλώς ο παράδεισος του ιδιώτη.\nΦέρνω στο μυαλό μου αυτή την εικόνα της πόλης καθώς ακούω στο σπίτι τις πόρτες μου να βασανίζονται από τον αέρα, και στο ραδιόφωνο τα μέτρα προστασίας της Νέας Υόρκης από τον τυφώνα, κι αναρωτιέμαι αν η παλαιότητα των εδαφών παίζει κάποιο ρόλο στις κοινωνικές νοοτροπίες. Για να δούμε, θα πάνε όλα καλά για τους συνανθρώπους εκεί κάτω, και θα ενισχυθεί ο Ομπάμα για να πάνε και για μας εδώ πέρα όλα καλύτερα; Μακάρι.\nστις Οκτωβρίου 30, 2012 Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Νέα Υόρκη, PROTAGON\nΜια φορά κι έναν καιρό, συγκεκριμένα το 1977, είχα νοικιάσει ένα ωραίο παλιό σπίτι που είχε και υπόγειο. Το φθινόπωρο εκείνο έριξε μια βροχή που άφησε εποχή στην Αθήνα, ή θα έπρεπε να αφήσει. Το υπόγειό μου πλημμύρισε, ανέβηκαν τα νερά είκοσι πόντους και τα πράγματα που υπήρχαν μέσα καταστράφηκαν. Ήταν η μεγάλη πλημμύρα της Αθήνας, πολλά υπόγεια είχαν πλημμυρίσει. Η πυροσβεστική δεν προλάβαινε να τρέχει να βοηθάει, οι εφημερίδες έγραψαν δεκάδες πονεμένες ιστορίες, η αντιπολίτευση έβγαλε πύρινους λόγους, κι εγώ ξενοίκιασα το σπίτι.\nΕκείνη τη χρονιά η Αθήνα έχασε τη μεγάλη ευκαιρία να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των υπογείων της. Διότι όπως ξέρετε, υπάρχουν στην πόλη αυτή χιλιάδες υπόγειες κατοικίες. Όχι βοηθητικοί χώροι σε μεγάλα σπίτια, ή αποθήκες, αλλά μικρά διαμερίσματα όπου μένουν άνθρωποι. Διαμερίσματα με κουζίνες και μπάνια, αποχετευτικά συστήματα δηλαδή, τα οποία όμως εκεί βαθιά στη γη που βρίσκονται δεν μπορούν να λειτουργήσουν.\nΑκόμα θυμάμαι, ήμουν και παθούσα, ένα σωρό φωτογραφίες πλημμυρισμένων σπιτιών. Συνεντεύξεις, γυναίκες που έκλαιγαν, παιδιά που σπάραζαν, άνδρες που φώναζαν. Πού ήταν το κράτος; Έλα ντε;\nΤο κράτος θα μπορούσε τότε να αντιμετωπίσει ένα παλιότερο πρόβλημα. Να το αντιμετωπίσει πρακτικά, όχι με νόμο, γιατί ο νόμος υπήρχε από το 1955. Οι υπόγειες κατοικίες απαγορεύονται. Ωστόσο συνέχισαν να χτίζονται, παράνομα, κι εγκρίνονταν σαν αποθήκες. Ύστερα έπαιρναν φως από τη ΔΕΗ και γίνονταν ντεφάκτο σπίτια. Μια διαδικασία νομιμοποίησης αυθαιρέτων πολύ πιο διακριτική από τις άλλες.\nΌμως το αποχετευτικό δίκτυο της πόλης δεν άντεχε και δεν αντέχει αυτή την κατάσταση. Η Αθήνα το έχει κι αυτό, απέκτησε δίκτυο αποχέτευσης πολύ αργότερα από τα ανάκτορα της, τη Βουλή και τα Πανεπιστήμιά της, τις επαύλεις και τα συγκροτήματά της. Πρώτα χτίστηκαν οι πολυκατοικίες κι ύστερα μπήκαν οι σωλήνες της ΕΥΔΑΠ, οι οποίες περνάνε πολύ πιο ρηχά από όσο θα έπρεπε για να αποχετεύονται τα υπόγεια.\nΚαι τι γινόταν πριν; Πώς εξυπηρετούνταν η πόλη; Παλιοί αγωγοί, υπόγεια ρεύματα, σκεπασμένα ποτάμια, μια ζωή κρυφή που δεν θέλουμε να ξέρουμε, μάζευε τα βρωμόνερα και τα έστελνε σε άγνωστη κατεύθυνση. Ο μεσαίωνας της Αθήνας πέρασε στα γρήγορα και είναι κάτω από τα πόδια μας, άγνωστος και αχαρτογράφητος.\nΤο κράτος λοιπόν, για να επανέλθουμε, σωστά είχε βγάλει το νόμο και είχε απαγορεύσει τα υπόγεια. Έλα όμως που πρόκειται για ελληνικό κράτος. Θα μπορούσε τότε με τις μεγάλες πλημμύρες, το 1977, να κάνει κάτι αποφασιστικό για να απαλλαγεί πια από δαύτα. Να τα καταγράψει και να τα καταργήσει από κατοικίες, να σφραγίσει τις αποχετεύσεις τους. Μπα, κάτι τέτοιο θα είχε κόπο. Δεν το έκανε ποτέ, τα επόμενα χρόνια το βιοτικό επίπεδο ανέβηκε, τα περισσότερα εγκαταλείφθηκαν. Κανένας άνθρωπος δεν θέλει να μένει κάτω από τη γη. Θα μπορούσε τότε στη δεκαετία του 80 να το κάνει. Ήταν όλα άδεια. Αλλά φυσικά ούτε τότε μπήκε στον κόπο. Ούτε που το σκέφτηκε. Τόσοι επιστήμονες με μεταπτυχιακά στις δημόσιες υπηρεσίες, τόσοι σοφοί, αλλά δεν ασχολούνται με τέτοια ταπεινά. Ή ασχολούνται θεωρητικά.\nΣτη δεκαετία του 90 άρχισαν πάλι τα υπόγεια να κατοικούνται. Οι ιδιοκτήτες τους τα νοίκιασαν σε μετανάστες. Οπότε, ως πηγή εισοδήματος πια, δεν υπήρχε περίπτωση να τα πειράξει κανείς. Μόνο η βροχή τα πείραζε, κι άντε ξανά πλημμύρες, και πυροσβεστικές, και κατασκευές αντλιών για να ανεβαίνουν τα νερά στο δίκτυο, και ιστορίες για αγρίους. Το οποίο δίκτυο με την πρώτη σταγόνα της βροχής παθαίνει έμφραγμα από τα σκουπίδια που κλείνουν τα φρεάτια, κλπ κλπ.\nΕίναι κρίμα που εμείς οι Έλληνες ανήκουμε ακόμα στο ανθρώπινο είδος. Τόσο ανώτεροι που είμαστε, θα έπρεπε να έχουμε εξελιχτεί σε κάτι που στέλνει τα λύματά του στη στρατόσφαιρα κατευθείαν, με ειδικές αποστολές αγγέλων. Από κει πάνω ο υπόλοιπος κόσμος θα μπορούσε να τα θαυμάζει και να τα προσκυνάει, ως οφείλει.\nΑντ’ αυτού ξανάρχισε η ίδια ιστορία.\nΤώρα μάλιστα σε κάποιες γειτονιές οι χρυσαυγίτες δέρνουν τους μετανάστες και μερικοί Έλληνες έχουν αρχίσει να ελπίζουν ότι έτσι θα λυθεί το πρόβλημα. Γίνονται δε σοβαρές θεωρητικές συζητήσεις, μήπως με τόσο πολύ ξύλο λυθούν όλα τα προβλήματα. Πολύ ενδιαφέρουσα θεωρία: όταν κινδυνεύεις ανά πάσα στιγμή να ξυλοκοπηθείς δεν δίνεις σημασία σε λίγες πλημμύρες. Και γενικώς η ζωή σου φαίνεται ωραία κάθε που φτάνεις σώος στο σπίτι σου.\nστις Οκτωβρίου 24, 2012 Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Αθήνα, Αποχέτευση, υπόγεια, PROTAGON\nΣταθμός μετρό "Αλέξανδρος Παναγούλης -Άγιος Δημήτριος" Από όνομα καλά πάει, διπλό, μεγαλοπρεπές. Και το πλακάκι κάτω φιλόδοξο. Και πίσω πολυκαταστήματα. Ανεβαίνει κόσμος απο το μετρό, περιμένουν ουρές στις στάσεις των λεωφορείων. Δεν ξέρω την περιοχή, ψάχνω να βρω πού θα πάω. Αμ δε. Σιγά μη δω. Οι λειψές ταμπελίτσες με τις ακόμα πιο λειψές πληροφορίες είναι απέξω μουτζουρωμένες όσο δεν παίρνει. Αυτοκόλλητα που δεν έχουν ξεκολλήσει κρύβουν τις περισσότερες στάσεις. Ό,τι περίσεψε το σκεπάζουν οι μαρκαδάροι. Χώρος έκφρασης οι πληροφορίες των συγκοινωνιών. Πάνω απ' όλες τις μουτζούρες οι ΑνΕλ έχουν κολλήσει κι ένα χαρτί με περισπούδαστες προτάσεις, ότι θα δουν αν συντρέχει λόγος παραπομπής σε δίκη των υπευθύνων για την υπαγωγή της Ελλάδος στο ΔΝΤ. κλπ. Περιμένω το λεωφορείο για 35 λεπτά. Δεν έχει χώρο να καθίσεις, δυο παγκάκια για δεκάδες ανθρώπους, και το ένα σπασμένο. Στο πεζούλι ενός δέντρου θα καθόμουν αν δεν ήταν το χώμα πίσω του τόσο γεμάτο σκουπίδια που με συγκράτησε.\nΠοιος θα ερευνήσει αν συντρέχουν ευθύνες και λόγοι παραπομπής σε δίκη των υπευθύνων γι αυτό το χάλι στις στάσεις; Για την υπαγωγή μας σε χαμηλότερο επίπεδο ζωής; Κανένας απολύτως. Και τι να τις κάνεις τις ευθύνες; Σκούπα, φαράσι θέλω, να!\nΑλλά μπορεί να πάρω το νέφτι μου την άλλη φορά στην τσάντα, με λίγο σπρέι καθαρίζεις το πλαστικό κι ίσως δεις τι υπάρχει απο κάτω.\nΔεν θέλω άλλους συνειρμούς με το νέφτι όμως, εντάξει;\nΜήπως ξέρετε κάποιο άλλο υλικό; Κανένα τίπ, όπως για τους λεκέδες σε υφάσματα;\nΤώρα με την αύξηση των κομίστρων, να ρίξω την ιδέα να πάρουμε μπόνους ένα καθάρισμα των τσιγκουνικων αυτών επιγραφών;\nΤο κάνω για να διατηρώ την διεκδικητική μου φόρμα.\nστις Οκτωβρίου 23, 2012 Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΠριν δέκα χρόνια που είχαμε ταξιδέψει στην Κίνα, είχαμε βρει ένα εικονογραφημένο βιβλίο, στο κατάστημα του αεροδρομίου της Σαγκάης. Μεταξωτό χαρτί στο κουτί, υπέροχες εικονογραφήσεις σε ρυζόχαρτο, δυο τόμοι δεμένοι. Αναρωτηθήκαμε τι ήταν. Δεν έβρισκες να αγοράσεις πολλά όμορφα πράγματα, γενικά η Πολιτιστική επανάσταση είχε αφήσει τα χνάρια της, ή μάλλον είχε σβήσει τα χνάρια του πολιτισμού πριν απο το πέρασμά της με υπερβάλοντα ζήλο. Ο πωλητής μας είχε πει ότι ήταν το κλασικό λογοτεχνικό έργο "Όνειρο στο κόκκινο δωμάτιο" σε εικόνες.\nΑγοράσαμε αυτό το βιβλίο κι ύστερα, στο Πεκίνο, έψαξα να βρω μια αγγλική μετάφραση. Όταν την είδα τρόμαξα, τρεις χοντροί, πυκνοτυπωμένοι τόμοι, ωστόσο το αγόρασα, το κουβάλησα και το διάβασα ολόκληρο. Είναι απο τους αναγνωστικούς άθλους της ώριμης ηλικίας μου. Δεν έχω διαβάσει τον Οδυσσέα του Τζόις, αλλά τουλάχιστον διάβασα αυτό.\nΟι εικόνες είναι πολύ γοητευτικές. Η ιστορία είναι περίπλοκη, έχει πάρα πολλά πρόσωπα, και μέσα απο τις ιστορίες τους ζωντανεύει μια εικόνα της φεουδαρχικής Κίνας του 18ου αιώνα πολύ λεπτομερής. Υπάρχει ο άτυχος έρωτας ενός ζευγαριού, μεταξύ άλλων, κι όλα συμβαίνουν στην περίκλειστη κατοικία μιας ισχυρής οικογένειας. Τόσο ισχυρής που έχει μέχρι και μια κόρη αυτοκρατορική σύζυγο, η οποία κάνει επίσκεψη στο πατρικό της. Για να τη δεχτούν φτιάχνουν μια σειρά περίπτερα σε ένα λόφο, στο καθένα ένα ξαδέρφι την υποδέχεται και της διαβάζει ένα ποίημα. Το καλύτερο το έγραψε η φτωχή συγγενής, μια γλυκιά ορφανή που σχεδόν απο φιλανθρωπία τη φιλοξενούν, και την οποία ερωτεύεται ο κανακάρης του σπιτιού. Αυτός είναι που βλέπει κι ένα όνειρο, το όνειρο του τίτλου\nΣτην Κίνα έχει γυριστεί και σήριαλ φυσικά, αρκετές φορές. Οι εικονες του θα βοηθούσαν να γνωριστούμε καλύτερα με τους κινέζους. Τα γράφω αυτά επειδή πολλοί φοιτητές στην Ευρώπη παραξενεύονται με τους κινέζους. Δεν είχαμε συνηθίσει να τους έχουμε ανάμεσά μας. Πρέπει να τους γνωρίσουμε.\nστις Οκτωβρίου 18, 2012 Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΣκέφτομαι καμιά φορά, το έχετε κι εσείς σκεφτεί, έτσι δεν είναι; τι θα κάνω αν τους δω μπροστά μου; Αν τύχω την ώρα που βγάζουν τις αλυσίδες και χτυπάνε ανθρώπους, όπως το βράδυ της Παρασκευής, τι θα κάνω εγώ; Θα βρω κουράγιο να βάλω μια φωνή; Θα βρω μόνο κουράγιο να πάρω τα πόδια μου και να φύγω πλαγίως; Τι κουράγιο θα βρω ακριβώς; Να βγάλω το τηλέφωνο να ειδοποιήσω την αστυνομία;\nΤην Παρασκευή το βράδυ χτύπησαν έναν νεαρό στην πλατεία Αττικής. Τον χτύπησαν με αλυσίδες στο πρόσωπο, και οι άλλοι άνθρωποι που ήταν εκεί γύρω, δεν έκαναν τίποτε, έλεγε το ρεπορτάζ.\nΤι να κάνουν οι άλλοι όταν μια ομάδα τεσσάρων –πέντε ορμάνε με αλυσίδες και δέρνουν; Να πάρουν τηλέφωνο την Αστυνομία; Ο Νίκος Μπίστης, που τον απείλησαν στο Φάληρο, πήρε τηλέφωνο την Αστυνομία. Είναι άνθρωπος με πολιτική πείρα, ξέρει τα δικαιώματά του, είναι ψύχραιμος. Τον απείλησαν, πρόλαβε να αντιδράσει. Το νεαρό δεν τον απείλησαν, τον χτύπησαν αμίλητοι. Μελετάνε τα χτυπήματα, πώς χτυπάμε πού, αλλιώς τους ξένους, τους νέους, είναι όργανα τρόμου αυτοί, να φοβούνται οι άλλοι, αλλιώς τους γνωστούς, διαβάθμιση ποινικών αδικημάτων κατά πρόσωπο και ιεραρχίες. Αλίμονο, στις διακρίσεις είναι εξειδικευμένοι.\nΜερική τύφλωση έπαθε ο νεαρός ελληνοαιγύπτιος από το ξύλο, στα εικοσιένα του, ακριβώς στην ηλικία των παιδιών μου. Στη γειτονιά που τα μεγάλωσα. Μερική τύφλωση έχουμε πάθει όλοι μας. Περπατάμε και στυλώνουμε το κεφάλι μπροστά, μη γυρίσει στο πλάι κι αντικρίσει τραμπούκους εν δράσει. Παρωπίδες θα φορεθούν φέτος το χειμώνα, θα γίνει η πιο τρέντι αμφίεση, η τελευταία λέξη της μόδας.\nΝα μάθουμε τα δικαιώματα μας. Να μπει μάθημα στο σχολείο, κατά προτεραιότητα στα παιδιά των μεταναστών. Πρέπει να ξέρουν τα παιδιά. Την Αστυνομία να την ετοιμάσουν, να κάνουν κάτι, ένα ειδικό τμήμα άμεσης επέμβασης, με δικό του αριθμό, ας πούμε 101, να εκπαιδευτούμε να τηλεφωνάμε, όπως εκπαιδευόμαστε για έκτακτες ανάγκες. Αν υπάρχουν αστυνομικοί απρόθυμοι, να βρουν τους πρόθυμους για το τμήμα αυτό. Γρήγορα, η αρρώστια είναι επιθετική, απλώνεται ταχύτατα, πάμε για ολική τύφλωση. Όπως παίρνουμε το 166. Χρειάζεται άμεση βοήθεια, δεν τα βγάζουμε πέρα έτσι απλώς, με την καλή μας διάθεση, με την τσιρίδα, με τον πατριωτισμό, με την ευαισθησία ή την παλικαριά, ή με τον έλεγχο του φόβου. Φτωχοί, πιεσμένοι, αδικημένοι, αλλά όχι και τυφλοί τόσο, κάτι πρέπει να γίνει.\nστις Οκτωβρίου 16, 2012 Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες βια, φασισμός, PROTAGON\nΝα βάλουμε για ύμνο της Ευρώπης την Ωδή στη Χαρά, ή μήπως το τελευταίο κομμάτι του Πράισνερ στην Μπλε ταινία; Τέτοια θα ήταν ωραία να συζητάμε για την Ευρώπη, τέτοια διλήμματα να έχουμε. Αντί γι αυτό δυστυχώς κουβεντιάζουμε για κρίση, για οπισθοδρόμηση, για αναδίπλωση των πολιτών της ηπείρου στους εθνικισμούς τους, για αμφισβήτηση της ευρωπαϊκής ιδέας. Και δεν χαιρόμαστε όπως ο Ντελόρ για την ΕΕ που πήρε το Νόμπελ.\nΤο κομμάτι του Πράισνερ στη Μπλε ταινία του Κισλόφσκι είναι μελοποίηση του αποσπάσματος της επιστολής του Παύλου προς Κορινθίους. Εάν τις γλώσσες των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί. Ουδέν είμι, τραγουδά η χορωδία, πολωνική να είναι; Όλα τα ρήματα τα τονίζουν λάθος, κι αυτό ακόμα είναι τόσο συγκινητικό. Πάντα οι άνθρωποι τονίζουν λάθος τις οικουμενικές γλώσσες, και τα ελληνικά της επιστολής του Παύλου είναι οικουμενική γλώσσα. Ο ίδιος ήταν άνθρωπος με οικουμενικές φιλοδοξίες, ζούσε στην εποχή ενός οικουμενικού κράτους, ή τέλος πάντων μιας αυτοκρατορίας με οικουμενικές φιλοδοξίες, επίσης.\nΝαι, μα είναι απόσπασμα χριστιανικού κειμένου και δεν μπορούμε να καπελώσουμε την Ευρώπη με το χριστιανισμό, θα έλεγαν οι οπαδοί του άλλου ύμνου, της Ωδής στη χαρά του Μπετόβεν, χωρίς τους στίχους. Θα πάρουν αέρα οι Χριστιανοδημοκράτες, θα λένε μετά ότι αυτοί κυβερνούν. Υπάρχουν τέτοιοι κίνδυνοι σ’ αυτή την επιλογή.\nΚαι η χαρά σαν συναίσθημα δεν είναι πιο αυθόρμητο από την αγάπη; Χαρά, κόρη από τα Ηλύσια… Ωχ, αυτά τα Ηλύσια δεν είναι χριστιανικά; Όχι καλέ, είναι αρχαιοελληνικά, τα Ηλύσια Πεδία! Μα μήπως είναι γαλλοκεντρικά; Les Champs Elysees! Αλλά είπαμε, είναι χωρίς τους στίχους. Όμως κάποια σημασία έχουν και οι στίχοι, γιατί λένε «Αγκαλιαστείτε εκατομμύρια, για όλους τους ανθρώπους αυτό το φιλί»\nΌμως χρησιμοποιήθηκε σε λάθος εποχές από λάθος ανθρώπους ο ύμνος αυτός, οπότε ας αφήσουμε τους στίχους στην άκρη.\nΤι καλά θα ήταν να κουβεντιάζαμε τέτοια για την Ευρώπη, και να τσακωνόμαστε για το αν η αγάπη ήταν απλώς ένα διαφημιστικό κόλπο για την εξάπλωση του Χριστιανισμού, που το ξέχασε όταν κυριάρχησε και χωρίς αγάπη καθάρισε τους αντιπάλους του, ή μπορεί να απομονωθεί σαν ιδέα και να εκφράσει μια πολιτική στάση της Ευρώπης απέναντι στους πολίτες της και στον κόσμο… Τι καλά θα ήταν.\nΑντί γι αυτό, έχουμε τις ειρωνείες, τώρα που διαλύεται το πήρε το Νόμπελ Ειρήνης η ΕΕ! Ή, δεν έκανε τίποτε η ΕΕ για τον εμφύλιο στη Γιουγκοσλαβία! Πράγμα που δεν είναι αλήθεια, βέβαια, αλλά πότε ασχοληθήκαμε με την αλήθεια του εμφύλιου στη Γιουγκοσλαβία εμείς, για να το κάνουμε τώρα πίσω –πίσω;\nΑντί γι αυτό λέμε, η Ευρώπη δεν κατάφερε το ένα, δεν κατάφερε το άλλο. Είναι μια οικονομική ένωση, τίποτε περισσότερο. Λες και δεν είμαστε εμείς η Ευρώπη, αλλά κάποια θεά που αποφασίζει και απλώς μπορούμε να γκρινιάζουμε και να κοπανιόμαστε. Λες και δεν αποφάσισαν οι λαοί, ο γαλλικός συγκεκριμένα, να σταματήσουν την πολιτική της ενοποίηση, επειδή «δεν τους άρεσε εκείνη η Ευρώπη» Έχω φίλους στη Γαλλία, αριστερούς, που ψήφισαν εναντίον της ενοποίησης με αυτό το σκεπτικό. Και τώρα δεν τους αρέσει ούτε ετούτη η Ευρώπη που είναι μόνο οικονομική Ένωση. Να κάνανε και λίγη αυτοκριτική τουλάχιστον…\nΑυτοί που ποτέ δεν ήθελαν την Ευρώπη, της κάνουν κριτική από όλες τις πλευρές, αυτοί που τη θέλουν, όπως εγώ, το ρίχνουν στο τραγούδι. Ξέρω τα λόγια της Ωδής στη Χαρά του Σίλερ απέξω στα γερμανικά, ξέρω και τα στραβοτονισμένα ελληνικά του Παύλου στον Πράισνερ, κι όπως οι πιστοί μιας θρησκείας υποτονθορίζουν τροπάρια όταν μερακλώνουν, έτσι κι εγώ πιστή μιας θρησκείας γιορτάζω μοναχικά το Νόμπελ Ειρήνης στην ΕΕ. Είμαι φανατική οπαδός, κακό αυτό, αλλά καλύτερα από άλλους φανατισμούς. Σημαίνει, υπενθυμίζω διαρκώς στον εαυτό μου, που έχει την τάση να φανατίζεται γρήγορα και εύκολα, ότι μου αρέσει η συνεχής προσπάθεια της ευρωπαϊκής ιδέας να δέχεται τον άλλον ως ίσο, να εφαρμόζει τα ανθρώπινα δικαιώματα στον τρόπο που αντιλαμβάνεται την ανθρωπότητα, με τάση να επεκτείνει τα δικαιώματα και στον κόσμο των ζώων. Σημαίνει προσπάθεια να καταλαβαίνεις τι έχει συμβεί στη χώρα αυτή και τους γείτονες της, σημαίνει να είσαι έτοιμος να τους ακούσεις, σημαίνει να θέλεις να καταργήσεις τα σύνορά σου μέσα σε μια ομοσπονδία, σημαίνει να πιστεύεις ότι μπορείς να παραιτηθείς από τους εξοπλισμούς, και από μέρος της εθνικής κυριαρχίας ήρεμα και ώριμα, σημαίνει ότι ελπίζεις πως μέσα σ’ αυτά τα ευρωπαϊκά σύνορα θα γίνει κάποια στιγμή η σοβαρή συζήτηση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που έχουν και που δημιουργούν οι μετανάστες, θα σταματήσει η υποκρισία και ο ρατσισμός, θα σταθούν οι άνθρωποι με ειλικρίνειά απέναντι στις ανάγκες τους κι απέναντι στον απέναντι. Αν δεν εμπιστευτώ την Ευρώπη που έχει περάσει από σαράντα κύματα κι ακόμα παλεύει για όλ’ αυτά, ποιον θα εμπιστευτώ; Το πόσο προσπάθησε στο κάθε τι, με τα λάθη της, με τις γκάφες της, το πόσα έκανε για ισότητα, πάρτε παράδειγμα την τρέλα με τις γλώσσες όλων των κρατών να είναι επίσημες, για να μην αδικηθεί καμία, μόνο αυτό δείχνει το κουπί που τραβάει, την ασίγαστη προσπάθεια που κάνει.\nΗ αγάπη νομίζω είναι πιο καλλιεργήσιμο συναίσθημα. Ξεκινάς από την αγάπη στο παιδί σου, στους γονείς σου, από τον έρωτα, και μπορείς να την καλλιεργήσεις και για άλλους. Αλλά και η χαρά καλλιεργείται, μαθαίνεις να χαίρεσαι με τους άλλους, οι άνθρωποι είναι απολύτως κατάλληλοι για να προσφέρουν χαρά ο ένας στον άλλον.\nΔύσκολη επιλογή, έτσι;\nστις Οκτωβρίου 15, 2012 Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Ευρώπη, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ\nΞεκούραση στο καφενείο της βιβλιοθήκης της Ουψάλας\nΣτη βιβλιοθήκη της Ουψάλας έχουν ένα χειρόγραφο που το λένε «Η ασημένια βίβλος». Μετάφραση της Βίβλου στα γοτθικά από τον επίσκοπο Ουλφίλα για τον βασιλιά Θεοδώριχο. Για να το δεις, μπαίνεις στο μουσειάκι της Βιβλιοθήκης, τρία μικρά δωμάτια όλα κι όλα, και το θαυμάζεις σε ειδική βιτρίνα και ειδικό ημίφως, να μη χαλάσει η περγαμηνή. Υπάρχουν ακόμα μερικές βιτρίνες στο μουσειάκι, μικρές θεματικές εκθέσεις, όπου με λίγη προσπάθεια μπορείς να ξοδέψεις ένα εικοσάλεπτο. Ύστερα βγαίνεις στην είσοδο του κτιρίου όπου μπορείς να αγοράσει σουβενίρ και βιβλιαράκια από το μαγαζάκι της Βιβλιοθήκης. Ακόμα κι αν δεν μπεις στο αναγνωστήριο ή στη γραμματεία, παίρνεις μια ιδέα της ατμόσφαιρας, ειδικά αν πας και αριστερά, στο καφενείο της Βιβλιοθήκης και πιεις τον καφέ ή το τσάι σου καθισμένος στα παλιά παράταιρα έπιπλα που θυμίζουν σαλόνι. Έχεις να λες ότι επισκέφτηκες τα σεβάσμια ιδρύματα μιας παλιάς πανεπιστημιακής πόλης, την οποία ενίσχυσες με τον οβολό σου.\nΣτην Αθήνα πάλι μπορείς να λύσεις ακαδημαϊκές απορίες, όπως: Τι παθαίνουν τα πόδια των ανθρώπων όταν γίνονται χρήστες ηρωίνης; Κάνοντας μια βόλτα μπροστά στην περίφημη αθηναϊκή τριλογία, η οποία σχεδιάστηκε για να είναι αφιερωμένη στη γνώση. Ακαδημία, Πανεπιστήμιο, Βιβλιοθήκη, τα πρότυπα και πρωτότυπα αυτά νεοκλασσικά κτίρια το ένα δίπλα στο άλλο, θα σας απαντήσουν ότι οι χρήστες ναρκωτικών παθαίνουν εκζέματα στα πόδια, κοιμούνται με αγκυλωμένα άκρα, κι όταν προσπαθούν να περπατήσουν δυσκολεύονται, τρεκλίζουν, τα γόνατά τους λυγίζουν, αλλά περνάει πολλή ώρα μέχρι να βρουν κάπου βολικά να σωριαστούν και να παραδοθούν στους κόσμους των παραισθήσεων.\nΩστόσο η Εθνική Βιβλιοθήκη έχει καταπληκτικά χειρόγραφα βιβλία, εξίσου παλιά και παράξενα και πολύτιμα με την «Αργυρή Βίβλο» της Ουψάλας. Θα μπορούσε κι αυτή να κάνει ένα μουσειάκι, να μπαινοβγαίνει κόσμος, να μαθαίνει, να θαυμάζει, και να κάθεται να πίνει καφέ, να αγοράζει και κανένα σουβενίρ. Κάποτε που το είχα γράψει αυτό, είχα μαζέψει αγανακτισμένα σχόλια με το τσουβάλι από κάτω. Τι ξεφτιλισμένα πράγματα πρότεινα για τα σεβάσμια ιδρύματά μας! Εμείς νομίζουμε ότι η γνώση είναι ένα αποστειρωμένο, απόμακρο πράγμα που πρέπει να προστατεύεται από τα αδιάκριτα βλέμματα. ΄\nΩστόσο, η αθηναϊκή τριλογία συνεχίζει να διδάσκει: αν έχετε απορίες για το πώς διακινούνται τα ναρκωτικά στην ένδοξη πόλη, θα τις λύσετε περνώντας από το ίδιο σημείο. Βαποράκια και άλλα μέσα μαζικής μεταφοράς δόσεων εκτίθενται τοις πάσι στο σεβάσμιο απ’ όλους χώρο μεταξύ των ευαγών ιδρυμάτων. Για περισσότερες λεπτομέρειες θα χρειαστείτε μια πιο τεχνολογική προσέγγιση, γι αυτό λάβετε τον κόπο να περάσετε από το Πολυτεχνείο, που έχει ειδικότητα σε κατασκευές, επεξεργασίες και αναλυτικές περιγραφές μεθόδων κατανάλωσης κάθε ισχυρού ναρκωτικού που παράγεται στην υφήλιο.\nΈχουμε αποκτήσει ένα είδος παγκόσμιας βιτρίνας ναρκωτικών σε φόντο επιβλητικό, κολόνες, γλυπτά, τρίγλυφα, μετώπες, και δεν συμμαζεύεται. Η Αθήνα είναι ίσως η μόνη πόλη που προσφέρει ένα τέτοιο περιβάλλον μελέτης της διακίνησης και των αποτελεσμάτων ναρκωτικών ουσιών, γιατί πού αλλού θα δει κανείς χρήστες υπό την σκιά και την προστασία τέτοιων αρχιτεκτονημάτων; Είναι κρίμα που κανείς αρμόδιος δεν κάνει κάτι να προβάλει αυτή την τόσο μοναδική εικόνα της πρωτεύουσας μας.\nΥπάρχει, υποτίθεται, μεγάλος προβληματισμός για το πώς να αξιοποιηθεί ο χώρος της τριλογίας, και συνέχεια αναρωτιέμαι, κανείς δεν ενδιαφέρεται να τον ζωντανέψει; Αυτή τη στιγμή περνάμε σαν κυνηγημένοι όλοι από μπροστά, και το βράδυ λες αμάν να περάσει κανα αυτοκίνητο να ηρεμήσουμε. Αν κάνουν και την Πανεπιστημίου πεζόδρομο, πώς θα αποφύγουν να δημιουργήσουν το μεγαλύτερο πρεζόδρομο του κόσμου;\nΚι όμως το Πανεπιστήμιο έχει χώρο μπροστά, απόδειξη ότι φιλοξενούσε όλες τις συγκεντρώσεις μέχρι να γίνει τρέντι το Σύνταγμα, χώρο όπου θα κάθονταν οι τουρίστες να φάνε το παγωτό τους αφού θα είχαν δει το δικό του μουσειάκι, θα είχαν αγοράσει από το δικό του μαγαζάκι κάποιο σουβενίρ, και θα ήθελαν να απολαύσουν τη λιακάδα.\n. Ίσως αξίζει να το δοκιμάσουμε.\nστις Οκτωβρίου 12, 2012 Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Αθήνα, Αθηναϊκή τριλογία, Βιβλία, βιβλιοθήκες, ναρκωτικά, Σουηδία, PROTAGON\nΤι θα πει, χτίζω μια πόρτα συμβολικά; Τη χτίζω ή δεν τη χτίζω; Βάζω ένα σελοτέιπ στην κλειδαριά ή λίγη τσίχλα στο πόμολο, ώστε συμβολικά να δείξω πως η πόρτα δεν ανοίγει; Πως δεν θέλω να ανοίξει, ώστε να καθίσει να σκεφτεί αυτός που χρειάζεται και που χρησιμοποιεί την πόρτα, ότι έχω κάποιο πρόβλημα με την παρουσία του;\nΌχι, οι φοιτητές που χτίζουν ως τώρα τις πόρτες στα γραφεία των καθηγητών τους, τις χτίζουν κανονικά. Μπορεί να συμβολίζει κάτι το χτίσιμο, αλλά δεν είναι συμβολικό. Γίνεται με τούβλα, τσιμέντο και σοβά, που σημαίνει ότι η πόρτα καταστρέφεται σαν πόρτα. Τα κουφώματα θέλουν αντικατάσταση, ο γύρω χώρος γίνεται χάλια, τα τσιμέντα κολλάνε στο πάτωμα και στους τοίχους. Θέλει κάποια μεροκάματα για να αντικατασταθεί, και κάποια υλικά, τα οποία δύσκολα πληρώνονται, και φυσιολογικά αφαιρούνται από άλλες δαπάνες.\nΔεν είναι λοιπόν συμβολικό το χτίσιμο, είναι πραγματικό. Πραγματικό κυρίως για όσους είναι μέσα. Άλλο να χτίζεις την πόρτα ενός άδειου γραφείου κι άλλο ενός γεμάτου. Στην πρώτη περίπτωση καταστρέφεις δημόσια περιουσία, την οποία υποτίθεται ότι θα έπρεπε να διαφυλάττεις ως κόρη οφθαλμού, πόσο μάλλον που σαν φοιτητής εσύ κυρίως επωφελείσαι απ’ αυτήν. Και ξέρεις πολύ καλά, αφού πέρασες Πανελλήνιες, ότι πρόκειται για ένα σπάνιο και ακριβό προνόμιο. Ωστόσο, άλλο να καταστρέφεις μια τέτοια πόρτα, κι άλλο να χτίζεις μέσα κι έναν άνθρωπο, να εμποδίζεις έναν καθηγητή σου να βγει έξω. Εκεί μιλάμε για έγκλημα πιο σύνθετο και πιο βαρύ, την προσβολή, το φόβο που προκαλείς, τον πανικό. Δεν ξέρεις τι προβλήματα έχει ο άνθρωπος που βρίσκεται μέσα. Μπορεί να παθαίνει κλειστοφοβία, ας πούμε. Μπορεί να πρέπει να πάρει φάρμακα. Μπορεί να τον περιμένουν κάπου. Οτιδήποτε. Αυτό πια δεν είναι φθορά δημόσιας περιουσίας απλώς, είναι επιπλέον επίθεση κατά προσώπου. Ο εγκλεισμός έχει συνέπειες που δεν μπορεί να τις συλλάβει ίσως το μυαλό ενός φοιτητή, κι ακόμα λιγότερο τα μυαλά πολλών φοιτητών, ό,τι βαθμό κι αν πήραν στις Πανελλήνιες.\nΌμως οι εργαζόμενοι στο Δρομοκαείτιο θεραπευτήριο κάτι πρέπει να ξέρουν σχετικά. Ο εγκλεισμός είναι μέθοδος κλειδί για τους ψυχικά αρρώστους. Το θέμα βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων περί θεραπειών και μεθόδων. Η ίδια η ψυχική αρρώστια έχει να κάνει με τον εγκλεισμό. Πόσο κλείνεις και πόσο ανοίγεις τις ανάγκες σου, πόσο ελέγχεις τις πόρτες, τα παράθυρα, δηλαδή το ίδιο σου το σώμα, τη σκέψη, τις εκφράσεις, τη φωνή, τα χέρια και τα πόδια σου, πόσο επιτρέπεις στη βίαιη διάθεση να βγει έξω, πόσο την κλειδώνεις εντός σου, πότε αρχίζει από τον πολύ εγκλεισμό να στρέφεται εναντίον σου και να γίνεσαι αυτοκαταστροφικός. Ακόμα δεν έχει βρεθεί η σωστή δόση εγκλεισμού και ελευθερίας, πότε ο εγκλεισμός είναι παραπανίσιος και επώδυνος χωρίς να βοηθάει, πότε ακριβώς είναι απαραίτητος, και πότε, αν υπάρχει κι αυτό, είναι ωφέλιμος για τον ψυχικά ασθενή. Ακόμα ψάχνουν οι γιατροί, και συζητάνε, κι ακόμα χιλιάδες, εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο όλο, υποφέρουν άδικα, χωρίς να κερδίζει η κοινωνία κάτι από τον εγκλεισμό τους, επειδή θεωρούνται ψυχικά ασθενείς.\nΦοβάμαι όμως ότι οι εργαζόμενοι στο Δρομοκαείτιο δεν είχαν τέτοιους προβληματισμούς όταν αποφάσισαν να μιμηθούν τους φοιτητές και να χτίσουν την πόρτα στο ίδρυμα.\nΑπό το Pr;otagon http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=18836\nστις Οκτωβρίου 09, 2012 Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Παιδεία, ψυχιατρική, PROTAGON\nΟ Ντάνιελ Ντέι Λιούις στο ρόλο του Ιρλανδού Christy Brown,\nζωγράφου και συγγραφέα\nΜια γυναίκα με μπαστούνι μπήκε από τη μπροστινή πόρτα στο λεωφορείο και προσπάθησε κούτσα- κούτσα να καθίσει στο φαρδύ κάθισμα πίσω διαγωνίως από τον οδηγό. Μόλις ξεκίνησε το λεωφορείο τραντάχτηκε, κόντεψε να πέσει. Την είδε ο οδηγός, φρενάρισε. Με το φρενάρισμα, πάλι κόντεψε να πέσει. Πιο βιαστικά, για να εκμεταλλευτεί το χρόνο που της προσέφερε, προσπάθησε ξανά να καθίσει, αλλά δεν ήταν εύκολο, το κάθισμα έχει σκαλοπατάκι. Μια δυο φορές ξανάγινε η σκηνή, ο οδηγός στο τέλος της έκανε νόημα, ότι την περιμένει. «Καθίστε» της είπε, κι αφού κατάφερε όπως- όπως να χυθεί στο κάθισμα στραβά κι ανάποδα, ξεκίνησε πάλι το λεωφορείο. Η καθυστέρηση δεν ήταν τριάντα δευτερόλεπτα, πιο λίγο, ωστόσο μερικά κεφάλια επιβατών πρόλαβαν να κινηθούν προς τα μπρος θυμωμένα, τι κάνει αυτός, γιατί δε φεύγει, ψιθύρισε μια δίπλα μου, της έδειξα τη γυναίκα, σώπασε σουφρώνοντας τα φρύδια. Θα της φάνηκε τρομερή πολυτέλεια που δεν δικαιούται να παράσχει το λεωφορείο, να περιμένει μια γυναίκα με μπαστούνι να ταχτοποιηθεί στην καρέκλα για να μη σκοτωθεί.\nΦαντάσου δηλαδή να τολμήσει να μπει σε λεωφορείο και κανένας άνθρωπος με αναπηρικό καροτσάκι. Χρησιμοποιώ τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ της Αθήνας σαράντα χρόνια τουλάχιστον, ούτε μια φορά δεν είδα αληθινό ΑΜΕΑ να επιχειρεί να μπει μέσα. Πριν έξι χρόνια είχα πάει το μοναδικό μου ταξίδι στις ΗΠΑ, έπαιρνα λεωφορεία στη Νέα Υόρκη για δέκα μέρες, και θα πρέπει να παρακολουθούσα μια επιβίβαση αναπήρου την ημέρα, τουλάχιστον.\nΑυτοί οι αμερικάνοι λοιπόν, που δεν είναι ξενέρωτοι βόρειοι όπως οι ευρωπαίοι κλπ, έχουν την εξής συνήθεια: Όταν περιμένει καροτσάκι αναπήρου να ανέβει στο λεωφορείο, κάνουν υπομονετικά ουρά πίσω του, και δεν διαμαρτύρονται ποτέ. Ομολογώ ότι σα νευρόσπαστο αθηναία που είμαι, ζορίστηκα λίγο να αντιμετωπίσω αυτό το ρυθμό. Βγήκε κι εμένα το κεφάλι μου μπροστά με τάσεις διαμαρτυρίας, κι ύστερα γύρισε με ντροπή στη θέση του.\nΤα λεωφορεία της Νέας Υόρκης έχουν μια μικρή κίτρινη πλατφόρμα στην είσοδο, την οποία κατεβάζει ο οδηγός απελπιστικά αργά, ανεβαίνει επάνω το καρότσι, ύστερα την ανεβάζει επάνω ο οδηγός απελπιστικά αργά. Το αναπηρικό καρότσι έχει προτεραιότητα έναντι των καθημένων, και μια σειρά καθίσματα που διπλώνουν αμέσως αδειάζουν για να του κάνουν θέση. Κανείς δεν διαμαρτύρεται, δεν ρωτάει, δεν δείχνει να βιάζεται. Μετά τις πρώτες εκνευριστικές μέρες, συνήθισα κι εγώ, κι όταν έφυγα ήμουν βεβαίως πλημμυρισμένη θαυμασμό και σεβασμό για τις νεοϋορκέζικες συνήθειες. Αν το μετρήσεις, η καθυστέρηση από μια τέτοια συμπεριφορά της κοινωνίας απέναντι στα μέλη της που τη χρειάζονται, δεν μπορεί να προκαλέσει καθυστέρηση πάνω από 2 λεπτά. Αλλά το κέρδος, η σκέψη ότι αν χρειαστεί κι εσύ θα μπορέσεις να επιβιβαστείς σε λεωφορείο σε τέτοια δύσκολη κατάσταση, αξίζει πολύ περισσότερο.\nΕπιστρέφοντας στην Αθήνα ανακάλυψα ότι και τα δικά μας λεωφορεία έχουν την ίδια κίτρινη πλατφόρμα στις εισόδους, απλώς δεν τη χρησιμοποιούν ποτέ. Κανείς δεν ξέρει σε τι χρειάζονται, και σίγουρα θα είναι όλες σκεβρωμένες από καιρό. Οι ανάπηροι της Αθήνας δεν δικαιούνται την πόλη, εκτός αν είναι να ζητιανέψουν. Αν είχαμε ανάπηρους να κυκλοφορούν κανονικά σαν άνθρωποι ανάμεσά μας, θα μέναν κι οι ζητιάνοι χωρίς δουλειά. Αλλά δεν κινδυνεύουν.\nΑυτό τον αποκλεισμό των ΑΜΕΑ από τη ζωή στην πόλη τον διανθίζουμε με διάφορες υποκριτικές ενέργειες, όπως τις μπάρες στα πεζοδρόμια ας πούμε. Ή όπως τις ψεύτικες δηλώσεις περί αναπηρίας για συντάξεις και επιδόματα, που στοιχίζουν, και οι μεν και οι δε, ένα σωρό λεφτά. Αυτό εισπράξαμε ως πολίτες από την πρόοδο της ανθρωπότητας και τη μεγάλη αλλαγή στη στάσης απέναντι σε άτομα με αναπηρίες και δυσκολίες. Αντί να τα σεβαστούμε και να τους επιτρέψουμε έμπρακτα να ζήσουν με ισότητα ανάμεσα στους αρτιμελείς, ζητήσαμε ως κράτος και δήμοι λεφτά από την ΕΕ για να φτιάξουμε τις περισσότερες μπάρες που υπάρχουν στον κόσμο σε μια πόλη που κυκλοφορούν τα λιγότερα καροτσάκια στον κόσμο. Οι δε πολίτες στήσανε σειρά από απάτες για επιδόματα, χωρίς κανένα σεβασμό στους ανθρώπους που στ’ αλήθεια τα έχουν ανάγκη. Γιατί αν υπήρχε ο σεβασμός αυτός, θα είχαν και λιγότερη άνεση να ιδιοποιούνται τις ιδιότητες των αναπήρων.\nAthens Voice http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1/%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CE%B9%CE%BD%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%80%CE%B7%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82\nΕτικέτες Αθήνα, ΑΜΕΑ, Athen's Voice\nΚαμιά φορά περιμένω λεωφορείο στη Σπυρίδωνος Τρικούπη. Είναι μια στοά που έχει θέα στο Πεδίο του Άρεως. Αλλά όταν είσαι εκεί δεν το βλέπεις. Βλέπεις τις αφίσες στους τοίχους. Θυμωμένες, ουτοπικές, εξαρχειώτικες αφίσες. Να κάνουμε τις γειτονιές μας εστίες αντίστασης. Ενοικιάζεται. Θύρα 7. Πωλείται. Έξω οι μπάτσοι. ΑΕΚ. Γκριμάτσες, γκράφιτι, μαυρίλα στα πλακάκια.\nΔεν θέλω να κοιτάζω τα πλακάκια. Παρακολουθώ σεμινάρια, πώς να μην κοιτάζετε πλακάκια. Τα παραδίνω στον εαυτό μου καθημερινά. Τα πλακάκια έχουν τη μαυρίλα ενσωματωμένη, την αναδεικνύουν, τη σερβίρουν, τη διαφημίζουν, περηφανεύονται για τη βρώμα που αιχμαλώτισαν. Έλα όμως που το βλέμμα, φοβισμένο από όσες φορές τα πόδια σκόνταψαν σε πλακάκια, κοιτάζει πάλι τα πλακάκια; Δεν υπάρχει διαφυγή.\nΣ’ αυτή τη στοά η μαυρίλα αναρριχάται από κάτω προς τα πάνω. Μαύροι είναι οι τοίχοι των κλειστών μαγαζιών, μαύροι και των ανοιχτών. Μαύρο το ταβάνι της στοάς. Λένε ταβάνι για τη στοά; Πώς το λένε; Δεν υπάρχει λέξη. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Κανείς δεν ενδιαφέρεται να κοιτάξει ψηλά σε μια στοά, πόσο μάλλον να βρει λέξη γι αυτό που βλέπει.\nΜαύρη, βρώμικη, δυσάρεστη, ασφυκτική, άσχημη η στοά. Κι όμως. Σκεφτήκατε ποτέ τι είναι μια στοά; Είναι το κέρδος του δημόσιου χώρου από την οικοδόμηση πολυκατοικιών σε μικρά οικόπεδα. Μάλιστα. Αναλυτικά: Για να χτίσει κάποιος πολυκατοικία εκεί που πριν είχε μικρό σπίτι, έπρεπε να παραχωρήσει πεζοδρόμιο εκεί που πριν δεν υπήρχε. Αυτό του έδινε το δικαίωμα να χτίσει πέντε ορόφους. Η στοά ήταν ο φόρος που πλήρωνε, το μόνο πράγμα που σκέφτηκαν οι πολεοδόμοι του 60 να επιβάλουν στην τρελή ανοικοδόμηση, και που το κατάφεραν κιόλας. Γιατί μπορεί να είχαν σκεφτεί κι άλλα, δεν ξέρουμε.\nΗ στοά αυτή λοιπόν, όπως κι όλες οι άλλες, είναι η μικρή νίκη της κοινωνίας πάνω στο ιδιωτικό συμφέρον. Πράγμα που δεν της το έχει συγχωρήσει το ιδιωτικό συμφέρον. ποτέ. Γι αυτό και κάθε στοά εκτός από νίκη της κοινωνίας, είναι και ήττα της. Ναι μεν παραχώρησα πεζοδρόμιο σε κοινή χρήση, αλλά έτσι χάλια που είναι δεν θα το χαρεί κανείς. Που να μη σώσει, σκέφτηκε το ιδιωτικό συμφέρον καθώς υποχωρούσε λίγα μέτρα για τη στοά. Την καταράστηκε και η κατάρα έπιασε.\nΘα μπορούσε η στοά να είναι πιο ευχάριστη. Καθαρή, βαμμένη, πλυμένη, σκουπισμένη, και διακοσμημένη με κάτι καλύτερο από στρώσεις σκισμένων αφισών. Όμως κανείς δεν ενδιαφέρεται να κάνει όμορφη τη στοά. Η στοά είναι για να ξεδίνει το μίσος προς την κοινωνία.\nΠόσες ώρες στη ζωή ενός ανθρώπου ξοδεύονται στις άσχημες στοές και πόσες σε περιποιημένα μαγαζιά, σε καθαρά κι αγαπημένα σπίτια, σε εξοχές; Πώς αντιμετωπίζουν οι διαβάτες την αντίφαση; Πώς αμύνονται; Αν βρισκόταν ένας λογάριθμος απόλαυσης του περιβάλλοντος και δυσαρέσκειας, θα μπορούσε να αποδείξει ότι δεν συμφέρει να είναι τόσο χάλια οι στοές; Ότι το ιδιωτικό συμφέρον που εκδικείται το δημόσιο στις στοές, εν τέλει εκδικείται τον εαυτό του; Τι θα μπορούσε να πείσει τους ανθρώπους που εκτονώνονται στις στοές ότι δεν τους συμφέρει;\nΧλωμό το βλέπω. Κι όσο περισσότερο αργούν τα λεωφορεία, τόσο κολλάνε οι σόλες στα μαύρα πλακάκια, τόσο ακούγονται τα μεγάλα πολιτικά λόγια περί δημοσίου συμφέροντος σαν τις σκισμένες φράσεις τις γραμμένες στις ξεφλουδισμένες αφίσες.\nΑπό το Protagon http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=18760\nστις Οκτωβρίου 07, 2012 Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Αθήνα, Πεζοδρόμια, PROTAGON\nΤα μπλε παντελονάκια\n«Μένω στην Ομόνοια», είχε μάθει να λέει η μικρούλα, και δεν χρειάστηκε, ευτυχώς, ποτέ να της εξηγήσω τι θα σκέφτονταν οι Έλληνες, που την έβλεπαν έτσι γλυκούλα και καλοβαλμένη, αν την άκουγαν να το λέει αυτό.\nστις Οκτωβρίου 06, 2012 Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Μετανάστες, Πρόσφυγες, Σουηδία, PROTAGON\nΣτη βρυση τη βουνισια, στην είσοδο του Συρράκου\nΈνα λόγιο χωριό\nΤον περασμένο Ιούλιο επισκέφτηκα το Συρράκο μαζί με δυο κοινωνιολόγους που πριν τριάντα χρόνια είχαν κάνει εκεί μια έρευνα. Σπάνια ευκαιρία, να ξαναβλέπεις ένα χωριό που μελέτησες επιστημονικά σε μια διαφορετική εποχή και με διαφορετική οπτική. Μεγάλες αλλαγές είχαν γίνει στο μεσοδιάστημα, στο τοπίο και τους ανθρώπους, ίσως και στους ίδιους τους παρατηρητές, όπως παραδέχτηκαν οι ίδιοι μιλώντας στο συνέδριο, που τους είχαν καλέσει, το οποίο γινόταν για «Τα 100 χρόνια ελεύθερου βίου της περιοχής».\nΠριν τριάντα χρόνια η ομάδα των κοινωνιολόγων αναζητούσε ένα χωριό κτηνοτρόφων στο οποίο θα μελετούσε τις επιπτώσεις των αλλαγών του τρόπου παραγωγής, από τους παραδοσιακούς στους σύγχρονους. Επέλεξαν το Συρράκο ίσως απλώς επειδή το είδαν. Το θέαμα του χωριού καθώς το πλησιάζεις, τα πέτρινα σπίτια πάνω στην πλαγιά του βουνού, εντυπωσιάζει βαθιά. Ή μπορεί να το είχαν ακουστά με κάποιο τρόπο, γιατί δεν είναι άσημο χωριό που περιμένει τον επισκέπτη να το ανακαλύψει. Το όνομα του είναι γνωστό από τον Κωλέττη, τον Κρυστάλλη και τον Ζαλοκώστα, που κατάγονταν από εκεί, τα έργα και την ιστορία τους.\nΓια τρία καλοκαίρια τα μέλη της ομάδας έμειναν στο χωριό μελετώντας έναν τρόπο ζωής που ήδη έσβηνε: τον τρόπο ζωής που βασιζόταν στην περιοδική μετακίνηση. Κάθε χειμώνα όλοι οι κάτοικοι του χωριού κατέβαιναν στα χειμαδιά του κάμπου με τα κοπάδια τους, για έξι μήνες. Μόνο ένας άνθρωπος, ο φύλακας, έμενε στο ορεινό, 1100 μέτρα υψόμετρο, χωριό. Το χιόνι μπορούσε να τον αποκλείσει για μήνες. Ο πληθυσμός επέστρεφε το θερινό εξάμηνο. Το σχολείο λειτουργούσε ανάποδα, έκλεινε τους κρύους μήνες του χειμώνα κι άνοιγε το καλοκαίρι. Τα παιδιά έμεναν λίγο περισσότερο στο χωριό, πριν και μετά την αναχώρηση των γονιών τους, για να μπορούν να συμπληρώνουν το σχολικό έτος. Τους μήνες που οι γονείς έλειπαν, έμεναν σε ένα οικοτροφείο, το οποίο φιλοξενούσε και μαθητές των γειτονικών χωριών όταν υπήρχε ανάγκη.\nΌλα ήταν παράξενα στο Συρράκο, όλες οι συνήθειες που πρόλαβαν οι ερευνητές να καταγράψουν πριν χαθούν εντελώς. Η καταγραφή αφορούσε μια χρονική περίοδο, τη δεύτερη ή τρίτη φάση της ιστορίας του χωριού. Οι προηγούμενες φάσεις ωστόσο δεν είχαν περάσει στη λήθη. Το Συρράκο δεν ήταν πάντα έτσι, χωριό αποκλειστικά νομάδων, που ζωντάνευε το καλοκαίρι και έπεφτε σε νάρκη το χειμώνα. Όπως μαρτυρούν τα λαμπρά πέτρινα σπίτια, είχε υπάρξει κάποια άλλη εποχή έδρα εμπόρων με οικονομικές διασυνδέσεις μέχρι και τη Βενετία, μέχρι και την Τεργέστη, καθώς έδρα τεχνιτών. «Ραφτάδες» ονομάζονταν συλλήβδην όλοι αυτοί οι αστοί, ας τους πούμε αστούς, οι οποίοι συνεργάζονταν, αλλά και συγκρούονταν διαρκώς με τους κτηνοτρόφους. Για την εξυπηρέτηση των δραστηριοτήτων τους υπήρχε το πλούσιο δίκτυο μουλαρόδρομων και βοηθητικών μονοπατιών τα απομεινάρια του οποίου σήμερα επισκέπτονται τουρίστες από όλο τον κόσμο για να γνωρίσουν τις ομορφιές του βουνού. Τα ταξίδια των εμπόρων που έχει περιγράψει ο Νίκος Θέμελης στο βιβλίο του Η Αναζήτηση, με τα καραβάνια μουλαριών που περνούν από τα βουνά για να ταξιδέψουν σε πόλεις της Ρωσίας και της Ευρώπης, θα μπορούσαν να έχουν γραφτεί και για το Συρράκο. Ωστόσο οι «ραφτάδες» εγκατέλειψαν το χωριό σταδιακά, για να εγκατασταθούν σε μέρη πιο πρόσφορα για τις δουλειές τους και τον τρόπο ζωής τους, ειδικά μετά την απελευθέρωση.\nΤο Συρράκο υπήρξε δηλαδή λόγιο χωριό από την εποχή της Επανάστασης.\nΑπό τους τρεις διάσημους άνδρες του περισσότερη φήμη του έδωσε, πιστεύω, ο ανίσχυρος πολιτικά Κώστας Κρυστάλλης, ο οποίος πρόλαβε να γράψει πολλά βουκολικά δημοτικοφανή ποιήματα μέχρι τα 26 του χρόνια, που πέθανε, ώστε να το αναδείξει σε ένα είδος νέας Αρκαδίας. Η ζωή του κτηνοτρόφου τραγουδήθηκε πιο ρομαντικά από ποτέ, σε μια εποχή που οι Έλληνες βιάζονταν υπερβολικά να ξεχάσουν τα χωριά τους.\nΤο καμπαναριό στην εκκλησία της πλατείας\nΟ ποιητής αυτός, που έχει σήμερα μάλλον ξεχαστεί, είχε μεγάλη απήχηση στο αναγνωστικό κοινό, τουλάχιστον για τις γενιές μέχρι τον πόλεμο. Στο Συρράκο θα βρείτε το σπίτι του συντηρημένο και ανοιχτό σαν Λαογραφικό Μουσείο, προτομή και ανδριάντα του, και μια αίθουσα συγκεντρώσεων με το όνομα του, στην οποία γινόταν και το συνέδριο για τα 100 χρόνια ελεύθερου βίου των περιοχών του Δήμου Δυτικά των Χρούσια - Καλαρρύτικου – Αράχθου.\nΟι ερευνητές του ΕΚΚΕ βρήκαν το χωριό αλλαγμένο με πολλούς τρόπους. Το σχολείο του, ένα επιβλητικό τριώροφο που δεσπόζει στα άλλα σπίτια, έχει γίνει ξενώνας. Οι οικογένειες δεν μένουν εδώ και πολύν καιρό πια στο Συρράκο, έχουν όλες εγκατασταθεί στα παλιά χειμαδιά τους, σε πεδινές πόλεις, κι έρχονται μόνο για διακοπές. Το παλιό Οικοτροφείο, στο οποίο οι ίδιοι ερευνητές είχαν μείνει στη δεκαετία του 80, χωρίς τρεχούμενο νερό και άλλες ανέσεις, έγινε ξενώνας κι αυτό. Τα σπίτια είναι ανακαινισμένα, τα καλντερίμια και οι δημόσιοι χώροι επίσης. Είναι πολύ εντυπωσιακά διατηρημένο, για ένα χωριό που δεν έχει στην ουσία μόνιμους κατοίκους. Πολύ λίγα κάποτε όμορφα ορεινά χωριά είναι σε τόσο καλή κατάσταση, και μάλιστα χωρίς αρκετό τουρισμό.\nΚαινούργιες πέτρες έχουν μπει σε βρύσες και σε τοιχία στήριξης. Και το γύρω κατάξερο τοπίο έχει πάρει να πρασινίζει. Είναι φυσικό. Δεν υπάρχουν πια πολλοί κτηνοτρόφοι με πρόβατα και γίδια να τρώνε ότι πράσινο βλαστάρι βρουν. Μόνο ένας έχει απομείνει με τέτοια κοπάδια. Καναδυό πήραν γελάδες, οι περισσότεροι νοικιάζουν τους βοσκότοπους. Το χωριό μεγάλωσε, νέα σπίτια έχουν κτιστεί, όλα με πέτρα, ίσως όχι με άψογα παραδοσιακά σχέδια, πέτρινα πάντως. Στην ανακαινισμένη πλατεία όμως μαζεύεται λιγότερος κόσμος. Κι αυτός ο κόσμος ανεβαίνει στο χωριό μόνο για λίγες μέρες το καλοκαίρι, κάθε χρόνο και λιγότερες. Σπάνια πια θα πετύχεις παρέες γέρων να μιλάνε βλάχικα μεταξύ τους, η γλώσσα ξεχνιέται σιγά- σιγά.\nΤο χειμώνα πάλι το χωριό αδειάζει, κι ακόμα μένει εκεί ένας φύλακας. Του κρατά τώρα συντροφιά και η ταβερνιάρισα και ξενοδόχος του «Σταυραετού», που κρατάει ανοιχτά ξενώνα και μαγαζί όλο το χρόνο. Υπάρχει τουρισμός, αλλά όχι τόσος που θα μπορούσε να κρατήσει περισσότερο κόσμο στο χωριό. Ίσως το μέλλον να βρίσκεται στον τουρισμό, στον παραθερισμό, κάποια λύση να βρεθεί για να μην εγκαταλειφθούν ξανά αυτά τα ανακαινισμένα σπίτια, να μην πάει χαμένη όλη αυτή η προσπάθεια αναβίωσης. Η ίδια η ιστορία του χωριού, το υπόδειγμα ενός μικρόκοσμου που προσφέρει, θα μπορούσε, ιδανικά, να συνεχίσει να είναι αντικείμενο μελέτης, να διατηρηθεί ως αντικείμενο μελέτης.\nΣαλόνι ενός απο τα σπίτια των ραφτάδων που έχει γίνει μουσείο\n(Μουσείο Ερμηνείας Φωτιάδου)\nΈρημο λοιπόν το χωριό το χειμώνα, δύσκολα θα κατοικηθεί ξανά, δύσκολα θα ζωντανέψει. Όπως σε όλη την Ευρώπη, οι νομάδες σταμάτησαν την περιοδική κίνηση, εγκαταστάθηκαν κατά προτίμηση στα πιο εύκολα μέρη, στους κάμπους. Καθώς το συνέδριο με θέμα το Συρράκο πλησίαζε στο τέλος του, κι ενώ είχε ολοκληρωθεί πολύ ζωντανά και λεπτομερειακά η εικόνα του παρελθόντος, κι είχαμε απογειωθεί στα φτερά του τραγουδισμένου σταυραετού, η προτελευταία ομιλήτρια, η Ελευθερία Γκαρτζονίκα, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών- Σχολική Σύμβουλος Φυσικής Αγωγής),ανέλαβε να μας προσγειώσει αφήνοντας τις κορφές και τις αετοφωλιές που στα σημερινά μάτια είναι αδύνατον να απεκδυθούν του ποιητικού ρομαντισμού τους. Μας κατέβασε στον κάμπο, στα χειμαδιά που δεν είναι πια απλώς χειμαδιά αλλά μόνιμες κατοικίες, στην περίοδο προσαρμογής όπως τη βίωσαν οι σύγχρονοι μας. Η εγκατάσταση έγινε στο περιθώριο των πόλεων, σε γειτονιές που τις περιέγραψε γλαφυρά, σε καλύβες στην αρχή, τις παλιές κτηνοτροφικές καλύβες, χειροποίητα σπίτια στη συνέχεια, πέρα κι από τους γυφτομαχαλάδες ενίοτε. Εκεί τις πρώτες δεκαετίες της σταδιακής μετανάστευσης οι Βλάχοι του Συρράκου αντιμετώπισαν την εχθρότητα και το ρατσισμό των σταθερών κατοίκων σε κάθε έκφανση της ζωής τους. Πιο σκληρά ήταν τα παιδιά για τα παιδιά, η ζωή στο σχολείο ήταν για καιρό πολύ δύσκολη και τραυματική, αλλά και οι μεγάλοι των μικρών πόλεων γύρω από τον Αμβρακικό αντιστάθηκαν σθεναρά στην προσπάθεια των Βλάχων για ενσωμάτωση. Η οποία γινόταν παράλληλα με την παράλληλη προσπάθεια τους να μην αλλοιωθεί εντελώς η πολιτιστική τους κληρονομιά, να διατηρηθούν κάποιες γιορτές, κάποια έθιμα, κάποια στοιχεία προέλευσης.\nΤο Συρράκο όπως φαίνεται απο το δρόμο\nO θάνατος της γλώσσας\nΤελευταία ομιλήτρια στο συνέδριο ήταν η νεαρότερη, η Μαρία Μαγκλάρα, υποψήφια διδάκτωρ Κοινωνιογλωσσολογίας. Το θέμα της ήταν μια έρευνα που είχε κάνει σε βλαχόφωνους πληθυσμούς στην περιοχή της Φιλιππιάδας και του Κάμπου για το επίπεδο γνώσεων τους στη βλάχικη γλώσσα. Είχε χωρίσει τους 24 ομιλητές που πήραν μέρος στην έρευνα της σε τρεις ηλικιακές ομάδες, με τη μεγαλύτερη, ηλικίας 50 και άνω, φυσικά να διαθέτει τους πιο επαρκείς ομιλητές της βλάχικης, την μεσαία, των ηλικιών 30-50, με πολύ μικρότερες ικανότητες, και τη νεώτερη, την κάτω των 30, με ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο κάποιες λέξης, αλλά δεν καταλαβαίνουν ούτε μια απλή συζήτηση στα βλάχικα. Δεν είχε μπορέσει να βρει νέους κάτω των 30 χρονών που να μπορούν να επικοινωνήσουν στοιχειωδώς στη γλώσσα. Η έρευνα της επικεντρώθηκε στη παραγωγική μορφολογία, δηλαδή το γλωσσικό μηχανισμό που ελέγχει την παραγωγή λέξεων, και βέβαια τα συμπεράσματα της ήταν ότι η γλώσσα χάνει τους παραγωγικούς της μηχανισμούς και συρρικνώνεται.\nΤο συμπέρασμα της έρευνας ήταν κάτι που το ακροατήριο γνώριζε εκ πείρας: οι ομιλητές των βλάχικων λιγοστεύουν, οι μεγάλοι δεν μαθαίνουν τη γλώσσα στα παιδιά τους, ακόμα και οι ίδιοι την ξεχνούν σιγά- σιγά. Πιο πολύ ενδιαφέρον είχε η παράθεση των επιχειρημάτων υπέρ της προσπάθειας να μην αφήνονται οι γλώσσες να χάνονται. Μετά από αρκετές γενιές που προσπάθησαν συστηματικά να ξεχάσουν τη γλώσσα που μιλούσαν στο σπίτι, αν ήταν διαφορετική από την επίσημη, που διδάχτηκαν στο σχολείο ότι έτσι έπρεπε να κάνουν, κι αφού τέλος πάντων η προσπάθεια απέφερε καρπούς, και τα σημερινά παιδιά δεν καταλαβαίνουν γρυ βλάχικα, κι ούτε έχουν ευκαιρίες να τ’ ακούσουν κάπου δημόσια, ήταν μια στιγμή ανατροπής να ακούγεται στο βήμα της αίθουσας «Κώστας Κρυστάλλης», από μια νεαρή επιστήμονα η τόσο θετική άποψη για τη γλώσσα αυτή «του σπιτιού» που τελούσε υπό περιφρόνηση αν όχι υπό δίωξη.\nΤα πράγματα έχουν αλλάξει από την εποχή που τα ευρωπαϊκά κράτη επεδίωκαν να εξαφανίσουν τις τοπικές γλώσσες και η ύπαρξη τους ήταν απειλή ύπαρξης μειονότητας που θα μπορούσε να προκαλέσει πολέμους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει συστάσεις για τη διατήρηση των περιφερειακών και λιγότερο ομιλούμενων γλωσσών τις οποίες θεωρεί «άυλη πολιτιστική κληρονομιά». Όπως είπε και η Μ. Μαγκλάρα, πολλές κοινωνιογλωσσικές και ανθρωπολογικές μελέτες σε διάφορες γλώσσες στον κόσμο έχουν δείξει ότι η κάθε γλώσσα διατέμνει τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο. «Αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο σε μεγάλο βαθμό μέσα από τη γλώσσα που μιλάμε. Κάθε γλώσσα είναι ένας πολιτισμικός πλούτος που αποτυπώνει και δείχνει και διαφορετική οπτική του κόσμου και η απώλειά της είναι απώλεια πολιτισμική»\nΤο πιο βιωματικό επιχείρημα της ήταν η δική της σχέση με τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Τα βλάχικα είναι γλώσσα λατινογενής, οπότε όποιος τα μιλάει μπορεί να μάθει εύκολα όλες τις λατινογενείς γλώσσες. Η ίδια έμαθε με ευκολία γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά χάρις στη μητρική της γλώσσα. Πέρα από αυτό το χρησιμοθηρικό επιχείρημα, κατέθεσε τις απόψεις της ψυχογλωσσολογίας που υποστηρίζουν ότι η διγλωσσία βοηθάει την ανάπτυξη της γλωσσικής δημιουργικής ικανότητας, και τα συμπεράσματα μελετητών που παρατήρησαν ότι τα δίγλωσσα παιδιά έχουν μεγαλύτερη ικανότητα να αναλύσουν τις γλωσσικές πληροφορίες και μπορούν να αντιληφθούν καλύτερα κάποιες πτυχές της διαπροσωπικής επικοινωνίας. Ενώ οι παλιότερες αντιλήψεις θεωρούσαν πως η διγλωσσία από μικρή ηλικία ήταν παράγοντας κακών σχολικών επιδόσεων και κοινωνικής στασιμότητας, (χρησιμοποιούνταν μάλιστα οι όροι ‘mental confusion’και ‘language handicap’, δηλαδή διανοητική σύγχυση και γλωσσική υστέρηση) υπάρχουν συμπεράσματα προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση: στα παιδιά που μαθαίνουν καλά δύο ή περισσότερες γλώσσες φαίνεται να ενεργοποιούνται πτυχές στον εγκέφαλο που στην περίπτωση της μονογλωσσίας παραμένουν μη ενεργοποιημένες.\nΠροσωπικά αναρωτιόμουν κατά πόσον οι σημερινές έρευνες σε δίγλωσσα παιδιά αντιμετωπίζουν και νοοτροπίες διαφορετικές από τις παλιότερες, τότε που το να μιλάς διαλέκτους ή γλώσσες διαφορετικές από την κυρίαρχη επέφερε κοινωνική περιφρόνηση και απομόνωση, πράγματα που από μόνα τους δημιουργούν και γλωσσική υστέρηση και διανοητική σύγχυση.\nΔεν ξέρω αν στο ακροατήριο υπήρχαν νεαρές μητέρες που πείστηκαν να χρησιμοποιήσουν με τα παιδιά τους τη βλάχικη γλώσσα την οποία ίσως είχαν μάθει στο σπίτι τους. Ίσως να είναι πολύ αργά για τις δυνατότητες της γλώσσας να επιβιώσει. Άλλες ανησυχίες εκδηλώθηκαν στο ακροατήριο. «Είναι τα βλάχικα ίδια γλώσσα με τα ρουμάνικα» θέλησε να μάθει κάποιος από το κοινό, ίσως για να μπορέσει να εκτιμήσει ελεύθερα, χωρίς το φόβο ότι θα γινόταν αντικείμενο ρουμάνικης προπαγάνδας όπως είχαν γίνει οι Βλάχοι πριν 100 περίπου χρόνια, την πολυγλωσσία του. Η Μ. Μαγκλάρα τον βεβαίωσε πως δεν είναι ίδιες οι δυο γλώσσες, τα βλάχικα έχουν πολύ περισσότερες λέξεις που προέρχονται από τα ελληνικά και τα ρουμάνικα λέξεις από τις σλαβικές γλώσσες. Δεν ξέρω αν τον καθησύχασε. Θαύμασα τη σταθερότητα που έχει η ίδια κερδίσει χάρις στη γνώση και τις αναζητήσεις της, την κατάληξη της εισήγησης της, που ακόμα κι αν δεν άλλαξε τις νοοτροπίες σίγουρα φώτισε διαφορετικά την ίδια την ιστορία των ανθρώπων που την άκουγαν.\n«Η γλώσσα φέρνει μέσα από τους αιώνες τη λαϊκή σοφία, τον τρόπο αντίληψης του κόσμου, τον τρόπο ζωής των προηγούμενων γενεών, την πορεία τους μέσα στο χρόνο, κατέληξε. Δεν μπορώ λοιπόν να φανταστώ πώς θα μπορούσα να μην γνωρίζω τη γλώσσα ή μια από τη γλώσσες που μιλούσαν οι προγονοί μου και που μεταφέρθηκε μέσα από τα στόματα των γονιών μου, του Γιώργου και της Λαμπρινής, σε εμένα. Θα ήταν σα να σπάει ένας συνδετικός κρίκος της αντίληψης και της παρουσίας μου στον κόσμο.»\nΗ Μαρία Μαγκλάρα με τους γονείς της στην πλατεία\nΓνώρισα τους γονείς της Μαρίας, το Γιώργο και τη Λαμπρινή, μόλις το συνέδριο τέλειωσε και βγήκαμε στην πλατεία. Μου είπαν ότι μιλούν βλάχικα μεταξύ τους, αφού κι οι δύο ήταν Συρρακιώτες, έτσι και η κόρη τους μεγάλωσε με τη γλώσσα αυτή. Ο πατέρας ξυλουργός, με δάχτυλα να λείπουν από το δεξί χέρι, η μητέρα μια λιπόσαρκη γυναίκα που είπε χαμογελώντας: «Είχα κάτι να πω κι εγώ μετά την ομιλία, αλλά φοβήθηκα ότι δεν θα το έλεγα σωστά..»\n-Έπρεπε να το πεις στα βλάχικα, της είπε η κόρη της. Οι πιο πολλοί καταλάβαιναν εκεί μέσα, κι εγώ θα το μετέφραζα για τους υπόλοιπους!\nΧαμήλωσε τα μάτια γελαστά η κυρία Λαμπρινή, χωρίς να πιστεύει ακόμα ότι οι γνώσεις της κόρης της έχουν ανοίξει τέτοιους ορίζοντες δικαίωσης και αξιοπρέπειας. Την επόμενη φορά ίσως.\nΌταν βγήκε το φεγγάρι (κουντου λούνα βίνι)\nΤο ίδιο βράδυ πήγαμε επίσκεψη σε μια παλιά γνωριμία των κοινωνιολόγων, στο σπίτι που έχτισε σχεδόν μόνος του πάνω στα ερείπια του πατρικού του, ένας συνταξιούχος καθηγητής σε ΤΕΙ. Η ηλικία του είναι κοντά στα εξήντα, είχε προλάβει τη λειτουργία του σχολείου και του Οικοτροφείου. Καθίσαμε στη φεγγαράδα της αυλής του κι ακούγαμε τον ήχο του Καλαρρύτικου που έτρεχε στο βάθος της χαράδρας.. Μιλώντας έπιασε να μας περιγράφει αναμνήσεις από τα παιδικά του χρόνια.\n«Εμείς μέναμε στο Οικοτροφείο από τον Οκτώβρη που κατέβαιναν οι γονείς με τα ζώα στην Πρέβεζα, μέχρι τα Χριστούγεννα που κατεβαίναμε κι εμείς να τους βρούμε. Να σας πω πώς έφευγα από το σπίτι. Έφτιαχνε η μάνα μου ένα στρώμα με φύλλα. Μάζευε τα φύλλα, το έραβε, και γινόταν το στρώμα. Το τίναζε, το δίπλωνε, ετοίμαζε κι ένα κασελάκι με τα πράγματά μου. Το Οικοτροφείο ήταν μικρό, τα στρώματα μπαίνανε στη σειρά, το ένα δίπλα στ’ άλλο, δεν είχε χώρο για τίποτε άλλο. Ένα –ένα έρχονταν τα παιδιά. Έφευγαν μία- μία οι οικογένειες, μεγάλωνε η σειρά με τα στρώματα. Το καλοκαίρι, που γυρνούσαν μία- μία οι οικογένειες, μίκραινε σιγά-σιγά η σειρά.\nΤο σχολείο ήταν αυστηρό, οι τιμωρίες έπεφταν βροχή. Ο δάσκαλος είχε μια βίτσα κι έδινε μια βιτσιά για κάθε λάθος που έκανες. Κατέγραφε τα λάθη της ημέρας και τις έδινε στο τέλος μαζεμένες τις βιτσιές. Εγώ ήμουν καλός μαθητής, δεν έτρωγα πολύ ξύλο. Οι πιο πολλές που έφαγα ποτέ ήταν δώδεκα, επειδή είχα κλίνει λάθος τη λέξη «πλημμύρα». Η πλημμύρα, της πλημμύρης είχα πει, το είχα μπερδέψει με τη θάλασσα. Η θάλασσα της θαλάσσης. Δεν ξέραμε και καλά ελληνικά βλέπεις. Α, βλάχικα απαγορευόταν να μιλάς, αν σε άκουγαν έστω και στο διάλειμμα, έτρωγες χαστούκι. Μερικά παιδιά έκαναν τόσα λάθη κι έτρωγαν τόσες βιτσιές που τα χέρια τους αναισθητοποιούνταν πια, δεν καταλάβαιναν πόνο…\nΘυμάμαι τη χαρά όταν γύριζαν οι δικοί μας από τον κάμπο, το καλοκαίρι πια. Καθόμασταν στην τάξη και το μυαλό στο παράθυρο, ποιος φάνηκε πέρα στο δρόμο, και τίνος η οικογένεια είναι… Ο δάσκαλος βουρλιζόταν, δεν είχαμε μυαλό για μάθημα.\nΣτον κάμπο εμάς μας κατέβαζαν με φορτηγά. Ταξιδεύαμε στην καρότσα. Έκανε διανομή το φορτηγό στα χωριά που ήταν οι γονείς μας. Φορούσαμε κάτι κοντές κάπες, όχι τις μεγάλες τις μακριές τις διάσημες. Κάτι μικρούλες. Τα πόδια μας από κάτω κρύωναν. Όταν φτάναμε και κατεβαίναμε από το φορτηγό, μαζεύονταν οι ντόπιοι και κορόιδευαν, κοίτα τους βλάχους, έλεγαν και γελούσε ο κόσμος μαζί μας…\nΤα βλάχικα πεθαίνουν, ναι, βέβαια, τι να κάνουμε; Ε, δεν χάλασε κι ο κόσμος αν τα ξεχάσουμε πια. Την άκουσα τη Μαρία, αλλά εντάξει, πάνε αυτά τώρα. Δεν θα κλάψω και για τα βλάχικα…»\nΟ συνομιλητής μας ήταν ένας άνθρωπος που είχε καταφέρει να μορφωθεί με μεγάλες δυσκολίες, να γίνει καθηγητής, όπως και η Μαρία Μαγκλάρα. Τους χωρίζει μια γενιά, εξού και οι διαφορές στις εμπειρίες και τις αντιλήψεις. Κρίσιμη γενιά της αυτογνωσίας. Τώρα που οι δάσκαλοι δεν έχουν βίτσες, τώρα που απαγορεύονται τα χαστούκια, τα παιδιά δε μιλάνε πια βλάχικα. Άλλες γλώσσες ίσως, και τα προβλήματα αναπαράγονται με νέα όψη.\nΔημοσιεύτηκε στο περιοδικό Book's journal Οκτωβρίου 2012\nστις Οκτωβρίου 02, 2012 Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Βλάχοι, γλώσσα, Συρράκο, Books' journal


Νότης Μαυρουδής*: Όταν λιώνει η άσφαλτος…\nYou are at:Home » Άρθρα » Νότης Μαυρουδής*: Όταν λιώνει η άσφαλτος…\nBy Βασίλης Φουρτούνης on 4 Αυγούστου, 2019 Άρθρα, Μαυρουδής\nΤα σαραντάρια και σαρανταδυάρια της θερμοκρασίας Ιουλίου/Αυγούστου, το «λιώσιμο της ασφάλτου», η σκόνη της Αφρικανικής Ηπείρου, η αλλαγή των κλιματικών θερμοκρασιών, η «μελλοντική» Σαχαροποίηση της Μεσογείου, η… επιστημονική «απεικόνιση» της «καταστροφικής» μετεξέλιξης του τόπου μας, τα εφιαλτικά σενάρια του μέλλοντος με τις αυξανόμενες θερμοκρασίες, σε συνδυασμό με την πύρινη κόλαση των πυρκαγιών της Σιβηρίας που κατέκαψε 30.000.000 στρέμματα δασών (Έθνος, «Ξέμεινε ο πλανήτης από φυσικούς πόρους» στις 29/7/2019) με συνέπεια τον βομβαρδισμό των νεφώσεων (!!!) της περιοχής μήπως και βρέξει, οι τεράστιες φωτιές στον Καναδά και την Αμερική, στη Γροιλανδία που έλιωσαν 10.000.000.000 (μετρήστε τα μηδενικά) τόνοι πάγων· από πηγές ιντερνετικές διαβάζουμε πως: «Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι το 56% του παγοκαλύμματός της βρίσκεται σε κατάσταση τήξης και πως αυτά τα 10 δισεκατομμύρια τόνοι πάγου έλιωσαν μόνο την Τετάρτη. Μάλιστα, το σύνολο του όγκου πάγου που έχει λιώσει τον Ιούλιο αγγίζει τα 197 δισεκατομμύρια τόνους».\nΌλα αυτά και άλλα τόσα απίστευτα, προφανώς και είναι γεγονότα αναμφισβήτητα· εκτός αν είναι μια παραπλανητική «στρατηγική» των ισχυρών και κάποιο σατανικό σχέδιο που, προς το παρόν, δεν έχουμε υποψιαστεί… Η κλιματική αλλαγή οφείλεται στην χωρίς τέλος οικονομική απληστία των ισχυρών κρατών, όπως και στην μυωπική διαχείριση της παγκόσμιας βαριάς βιομηχανίας, η οποία παράγει χωρίς μέτρα και σταθμά, κυριολεκτικά αδιάφορά και τυφλά, με μοναδικό στόχο το τεράστιο κέρδος και την εξουσία.\nΤα διαβάζουμε και ανησυχούμε αναζητώντας παράλληλα την αύρα και το δροσερό νεράκι της θάλασσας. Έτσι είναι: μέσα απ’ την καταστροφή, θα πρέπει να σκεφτούμε «αλλιώς» πάνω σε όλα όσα μας αφαιρούν δυνάμεις, δυνατότητες, γύρω από όσα προκαλούν απώλειες και βιβλικές καταστροφές.\nΤο σχολιάκι αυτό το γράφω με 39 βαθμούς, προφανώς με την τεχνική υποστήριξη του ηλεκτρικού κλιματιστικού για να αποφύγω την αποχαύνωση. Πριν λίγες μέρες, με παρόμοιες συνθήκες, η ΔΕΗ μας έκοψε το ρεύμα για τρεις ώρες και ακινητοποίησε τους κατοίκους της περιοχής από κάθε παροχή ενέργειας. Τρελαθήκαμε! Βγήκαμε από τα σπίτια μας σαν τα ποντίκια όταν παίρνει φωτιά η φωλιά τους. Σκορπιστήκαμε. Άλλοι στις καφετέριες, άλλοι στα αυτοκίνητα, άλλοι σε συγγενικά σπίτια… Συνειδητοποιήσαμε πως η ύπαρξή μας εξαρτάται, κατά κύριο λόγο, από τον ηλεκτρισμό! Το ότι ζούμε με τεχνική υποστήριξη είναι γεγονός των μεγάλων τεχνολογικών κατακτήσεων που «επέτρεψε» στις Επιστήμες και τις Έρευνες να αναπτυχθούν σε απίστευτα επίπεδα. Έτσι, ο ηλεκτρισμός μαζί με τις πρώτες ύλες παραγωγής του, εκτός από το νερό, είναι η παγκόσμια κραταιά δύναμη που επιτρέπει την ανάπτυξη των χωρών σε όλα τα επίπεδα.\nΔεν γνωρίζω κατά πόσο το γεγονός πως η άσφαλτος λιώνει από τα σαραντάρια, βάζει σε βαθύτερες σκέψεις τον κόσμο. Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι, φτιάξαμε σπίτια για να στεγαστούμε. Οι περισσότεροι τα έφτιαξαν για να έχουν «ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι τους»· δεν φρόντισαν όμως να το προστατέψουν τόσο ώστε να τους εξασφαλίζει προστασία από τις θερμοκρασίες, τις υγρασίες και τις παγωνιές. Τα έφτιαξαν με βάση τις οικονομίες τους και τις οικοδομικές παραβάσεις, τόσο περί αντισεισμικότητας, όσο και κλιματιστικών συνθηκών. Έτσι, τα περισσότερα σπίτια, σε όλη την επικράτεια, είναι προβληματικά και ευάλωτα γύρω από το θέμα των θερμοκρασιών, αφού οι αρμόδιες Υπηρεσίες έκαναν τα στραβά μάτια για συμφεροντολογικούς και οικονομικούς λόγους, επειδή: «είναι πολλά τα λεφτά, φίλε μου». Η μηχανική υποστήριξη (καλοριφέρ-aircondition) είναι ένα γεγονός που πλέον επιβάλλεται να υπάρχει σε κάθε σπίτι… Φαύλος κύκλος δηλαδή….\nΌταν λιώνει η άσφαλτος όλα περνούν από το μυαλό. Όταν με το καλό ο καιρός θα δροσίσει και θα υπάρξει η πολυπόθητη… κανονικότητα, ίσως για τους πολλούς ξεχαστούν ή παραμεριστούν τέτοιου είδους προβλήματα… Η σκέψη πως το παγκόσμιο κλίμα εξαρτάται και αφορά τον καθένα μας, να φαντάζει ουτοπικό· ίσως οι πολλοί να σκέφτονται πως αυτά τα… παγκόσμια να αφορούν «τους μεγάλους» και όχι τον απλό κόσμο.\nΔεν γνωρίζω την εξέλιξη· απλώς, όταν λιώνει η άσφαλτος, το μυαλό και το σώμα μπαίνουν στον αστερισμό της καλοκαιρινής διάλυσης ή ραστώνης. Όλα τότε αναβάλλονται, αναζητώντας δροσερές ελπίδες, έστω σε ένα ποτήρι νερό (από το ψυγείο βεβαίως, παρακαλώ…)\nΔείτε τα προηγούμενα 128 άρθρα του Νότη Μαυρουδή


Ήρθε επιτέλους η στιγμή που περιμένατε τόσο καιρό. Βρίσκεστε στον τόπο των διακοπών, έτοιμοι να χαρείτε με το δικό σας τρόπο κάθε λεπτό. Και τότε συμβαίνει... εσείς ή κάποιος από την οικογένεια ή την παρέα σας να αρχίσει να υποφέρει από καούρες και δυσπεψία.\nΗ γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι μια κλινική κατάσταση κατά την οποία το γαστρικό οξύ παλινδρομεί προς τον οισοφάγο. Το πιο κοινό σύμπτωμα της πάθησης είναι αυτό που οι ασθενείς αποκαλούν «καούρα» και που ιατρικά ονομάζεται «αίσθημα οπισθοστερνικού καύσου». Η καούρα είναι ένα οδυνηρό και οξύ αίσθημα πύρωσης που εντοπίζεται στην περιοχή πίσω από το στέρνο και επεκτείνεται προς τα πάνω, μέχρι κάτω από τον αυχένα. Άλλα συμπτώματα μπορεί να είναι η όξινη γεύση, η δύσκολη ή/και επώδυνη κατάποση, καθώς και ένα έντονο αίσθημα δυσφορίας.\nΣύμφωνα με μία πρόσφατη επιδημιολογική μελέτη που εκπονήθηκε από το Ελληνικό Ίδρυμα Γαστρεντερολογίας και Διατροφής ο επιπολασμός (η εμφάνιση της νόσου δηλαδή) είναι ιδιαίτερα υψηλός στην χώρα μας.\nΗ νόσος εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (>45 ετών), ενώ το φύλο δεν επηρεάζει την συχνότητα εμφάνισης της νόσου.\nΓιατί έχουμε καούρα\nΔιαιτητικοί παράγοντες όπως η υψηλή κατανάλωση εσπεριδοειδών και χυμών, ανθρακούχων αναψυκτικών, καφέ, βαριών και λιπαρών γευμάτων, αλκοόλ και καυτερών τροφών επιδεινώνουν τα συμπτώματα της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Παράλληλα, η παχυσαρκία και το κάπνισμα είναι παράγοντες του τρόπου ζωής που μπορούν και αυτοί με τη σειρά τους να συντελέσουν στην επιδείνωση των παραπάνω συμπτωμάτων. Για τον λόγο αυτό, θα ήταν καλό να αποφεύγετε όσον το δυνατόν μπορείτε, όλα τα παραπάνω.\nΑν πάσχετε από γαστρο-οισοφαγική παλινδρομική νόσο, θα πρέπει να θυμάστε ότι είναι μία χρόνια υποτροπιάζουσα νόσος και χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση. Βέβαια μπορείτε να εφαρμόζετε και οι ίδιοι απλά μέτρα περιορισμού της παλινδρόμησης. Πρέπει επίσης να γνωρίζετε ότι υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία που, αν ιατρικώς ενδείκνυται,, θα σας απαλλάξει πλήρως από τα ενοχλήματα.\nΕάν θέλετε να ανακουφιστείτε άμεσα και δεν έχετε ακόμη επισκεφτεί τον γιατρό σας ή σας είναι δύσκολο να το κάνετε , τότε μπορείτε να επιλέξετε τα αλγινικά φάρμακα.\nΤα αλγινικά όπως το Gaviscon, είναι μια διεθνώς γνωστή κατηγορία φαρμάκων τα οποία πρόσφατα διατίθενται και στη χώρα μας. Τα αλγινικά δεν είναι αντιόξινα και συνεπώς δεν καταστέλλουν την παραγωγή γαστρικού οξέος, αλλά συγκρατούν τα οξέα να παλινδρομήσουν προς τον οισοφάγο. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της δημιουργίας ενός στρώματος γέλης μέσα στον θόλο τού στομάχού, το οποίο επιπλέει στην επιφάνεια των γαστρικών υγρών και δεν τους επιτρέπει να «ανέβουν» προς τον οισοφάγο.\nΔιάφορες μελέτες έδειξαν ότι τα αλγινικά :\n- Ανακουφίζουν από τον οπισθοστερνικό καύσο μέσα σε 5 λεπτά σε ποσοστό έως και 2/3 των ασθενών.\n- Ανακουφίζουν από τα συμπτώματα έως και 84% των ασθενών και διαρκούν για έως και 4 ώρες\nΟ τρόπος δράσης των αλγινικών ( δεν εισέρχονται στην γενική κυκλοφορία) τα καθιστά κατάλληλα για χορήγηση σε εγκύους καθώς και ηλικιωμένα άτομα με πολλαπλή φαρμακευτική αγωγή που πάσχουν από καούρα και δυσπεψία.\nΤα στοιχεία που υπάρχουν από την κυκλοφορία τους εδώ και αρκετά χρόνια σε άλλες χώρες τα καθιστούν πολύ ασφαλή φάρμακα.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι μπορούν να συγχορηγηθούν με άλλα σκευάσματα (πχ της κατηγορίας αναστολέων αντλίας πρωτονίων) αφού δεν επηρεάζουν τη απορρόφηση και τη δράση τους.\nΤο βασικό χαρακτηριστικό των αλγινικών είναι η ταχύτητα δράσης και η άμεση ανακούφιση που συμβάλλουν ουσιαστικά στην συνολική αντιμετώπιση της γαστρο-οισοφαγικής παλινδρομικής νόσου.\nΈντονα και επίμονα συμπτώματα\nΕάν τα συμπτώματα (καούρες, ξυνίλες, αναγώγες τροφών, δυσκαταποσίες) επιμένουν, μπορεί να χορηγηθεί από τον ιατρό σας φαρμακευτική αγωγή με σκευάσματα όπως τα αντιόξινα, οι ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων ισταμίνης και οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPIs). Οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων θεωρείται ότι επιφέρουν την μεγαλύτερη καταστολή έκκρισης του γαστρικού οξέος και θεωρούνται θεραπεία εκλογής.\nΚωνσταντίνος Α. Ρόζος ΒSc., MSc., MD\nΓαστρεντερολογικό Κέντρο Βούλας\nDiplomate & Certified American Board of\nClinical Fellow Gastroenterology & Hepatology\nVirginia Commonwealth University Hospitals\nDoctor of Medicine Medical College of Virginia


Dinatos©: Ο ΣΥΡΙΖΑ ΘΕΛΕΙ 34 ΔΙΣ ΦΟΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ 6 ΜΗΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΩΘΕΙ.\nΟ ΣΥΡΙΖΑ ΘΕΛΕΙ 34 ΔΙΣ ΦΟΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ 6 ΜΗΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΩΘΕΙ.\nΟ ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να εισπράξει από τον ελληνικό λαό, από σήμερα μέχρι τον Δεκέμβριο, 34 δις ευρώ, διαφορετικά θα...\nενεργοποιηθεί ο «κόφτης» των δημοσίων δαπανών. Ας σημειωθεί ότι τα ληξιπρόθεσμα συνεχίζουν να αυξάνονται με ρυθμό περίπου κατά 1 δις το μήνα.\nΑν δεν τα εισπράξει αυτά τα λεφτά και αναγκαστεί να πάει σε\nπερικοπή δημοσίων δαπανών, δεν την βλέπουμε καλά την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.\nΣτο μεταξύ, μέσα στο 2016 και μέχρι τώρα, σημειώθηκε νέο ρεκόρ κατασχέσεων ακινήτων και λογαριασμών από τον αριστερό ΣΥΡΙΖΑ. Πάνω από 100.000 κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών το μήνα. Ενώ οι αριστεροί κυβερνήτες στέλνουν ραβασάκια και τηλεφωνούν στα σπίτια ακόμα και για οφειλές ευτελών ποσών.\nΝα σκεφτείτε ότι, ενώ μόλις 17.000 οφειλέτες χρωστούν συνολικά περίπου τα 65 από τα σχεδόν 90 δισ. ευρώ των ληξιπρόθεσμων χρεών προς την Εφορία, εντούτοις ο αριστερός ΣΥΡΙΖΑ κυνηγάει τους μικροοφειλέτες.\nΖωή λοιπόν να έχουμε εμείς οι φορολογούμενοι να πληρώνουμε για χάρη του ολιγαρχικού καθεστώτος. Θα έχουμε όμως;


Shark24-Παράξενα στο Διαδίκτυο: Ζευγάρι «τιμώρησε» τον 6χρονο γιο του με τον καλύτερο τρόπο\nΑυτές και άλλες πολλές, πιο ήπιες ή και χειρότερες, ατάκες στριφογυρίζουν ακόμη στα αυτιά μας και μας γυρίζουν σε εκείνα τα νεανικά χρόνια και τις τραυματικές εμπειρίες στα μάτια ενός παιδιού που βρίσκεται αντιμέτωπο με την επίπληξη, την τιμωρία, τον αυστηρό τόνο στη φωνή, τη στέρηση.\n--Αν αυτό το κείμενο το έγραφε ένας 60αρης, θα αντικαθιστούσε αυτές τις ατάκες με διάσπαρτες λέξεις τύπου «ζώνη», «βούρδουλας», «μαλλί», «παλάμες». Όλα αναχρονιστικά, όλα αντιπαιδαγωγικά. Ειδικά όταν έρχεται ένα αντιπαράδειγμα από ένα ζευγάρι «κανονικών» πολιτισμένων ανθρώπων, και όχι γιαλαντζί, το οποίο επέλεγε να επιβραβεύσει το παιδί του για μία αθώα του σκανταλιά. Ούτε να το επιπλήξει, ούτε να το τιμωρήσει. Πώς; Ο εξάχρονος γιος τους ζωγράφισε στον κάτασπρο τοίχο τους αυτό:\n--Οι γονείς του, δεν του ζήτησαν να τους δείξει την παλάμη του για να τη χτυπήσουν. Δεν τον έστειλαν στο δωμάτιό του. Δεν του έβαλαν τις φωνές. Προφανώς αυτό το παιδί δεν θα περάσει ποτέ αμήχανες στιγμές μπροστά στους γονείς του, σαν αυτές που σου είχαμε γράψει.\n--Την φωτογραφία μοιράστηκε στο twitter ο νευροχειρουργός, αναπληρωτής καθηγητής και ιατρικός διευθυντής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, Dr. Eric Massicotte με τη φράση, με τίτλο «Τα παιδιά σας πρόκειται να κάνουν πράγματα που δεν θα έπρεπε. Βοηθάει αν παντρευτήκατε κάποιον με αίσθηση του χιούμορ».


/Αγροτικός Αστέρας – Απόλλων 1926 1-1 , Μοιρασιά στον Εύοσμο\nΣ’ ένα παιχνίδι που τα είχε όλα, γκολ, ένταση, πάθος, ευκαιρίες και αποβολή, ο Απόλλων αναδείχθηκε ισόπαλος με 1-1 στον Εύοσμο με αντίπαλο τον Αγροτικό Αστέρα για τη 13η (τελευταία του πρώτου γύρου) αγωνιστική της Football league.\nΟι ομάδες είχαν από ένα ημίχρονο, με τους γηπεδούχους να μπαίνουν πιο δυνατά στο πρώτο και να καταφέρνουν να μετουσιώσουν την υπεροχή τους σε προβάδισμα στο σκορ λίγο πριν την εκπνοή. Στο 43΄ο Χιντζίδης έγραψε το 1-0 με απ’ ευθείας χτύπημα φάουλ. Αμέσως μετά είχαμε την αποβολή του Τσεμπερίδη για χτύπημα εκτός φάσης στον Τσούτση.\nΟ Απόλλων εκμεταλλεύτηκε το αριθμητικό του προβάδισμα στο δεύτερο ημίχρονο που ήταν καλύτερος, μεταμορφωμένος σε σχέση με την μετριότητα του πρώτου. Κατάφερε να ισοφαρίσει στο 60΄με δυνατό σουτ του Τόλη Αναστασίου μετά από εκτέλεση κόρνερ. Νωρίτερα ζήτησε πέναλτι σε μαρκάρισμα που δέχτηκε ο Αναστασίου από Ντόικιτς και Καπία.\nΌσο περνούσε η ώρα ο Αγροτικός Αστέρας κλείστηκε πίσω για να κρατήσει την ισοπαλία και η πίεση των κοκκινόμαυρων εντάθηκε. Όμως οι πόντιοι δεν κατάφεραν να πάρουν τη νίκη, παρ’ ‘ότι έφτασαν κοντά αρκετές φορές, με αποκορύφωμα το δοκάρι του Τσούτση στο 78΄και τη διπλή ευκαιρία στο 90΄με Βαγγελόπουλο και Βασίλη Παπαδόπουλο.\nΟ Απόλλων πήρε την πρώτη εκτός έδρας ισοπαλία φέτος (μετά από 4 ήττες και τη νίκη στη Ζάκυνθο) γεγονός που τον κρατά στην έκτη θέση του πίνακα με 15 βαθμούς. Μπορούσε να φύγει νικητής από τον Εύοσμο, πλήρωσε όμως την κακή εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου που βρέθηκε πίσω στο σκορ.\nΚίτρινες κάρτες: Σαμουηλίδης, Ντόικιτς (Αγροτικός Αστέρας)\nΜπιτσάκος Αναστασίου Νατσιόπουλος, Βασίλης Παπαδόπουλος, Κουρούπης (Απόλλων)\nΚόκκινη κάρτα: Τσεμπερίδης (Αγροτικός Αστέρας)\nΔιαιτητής: Συμεωνίδης (Πιερίας) - Βοηθοί: Τσιαμπάζης (Κοζάνης), Χούσκογλου (Θράκης)\nΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ (Περικλής Αμανατίδης): Ταταρίδης, Καπίας, Ντόικιτς, Σκλιοπίδης, Χιντζίδης, Σαμουηλίδης, Γεωργιάδης, Τσεμπερίδης, Καθάριος (66΄ Αθανασιάδης), Στεφανίδης (84΄ Μίλιτς), Πέεφ (83΄ Παλάσκας)\nΑΠΟΛΛΩΝ (Παναγιώτης Διλμπέρης): Βρονταράς, Γαλανόπουλος, Κουρούπης, Δήμου, Παπαστεριανός, Καπετάνος, Μπιτσάκος, Νατσιόπουλος (80΄ Καράμπελας), Ευσταθίου (88΄ Βαγγελόπουλος), Τσούτσης, Αναστασίου (73΄ Βασίλης Παπαδόπουλος)


ΗΤΟΝ ΠΝΟΗ, ΙΝΔΑΛΜΑ ΑΦΑΝΤΑΣΤΟΝ, ΟΝΕΙΡΟΝ... / ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ\nΗΤΟΝ ΠΝΟΗ, ΙΝΔΑΛΜΑ ΑΦΑΝΤΑΣΤΟΝ, ΟΝΕΙΡΟΝ...\nΚωδ. Πολιτείας: 3351-0549\nΣτη μελέτη της η Αγγέλα Καστρινάκη επιχειρεί να φωτίσει τα αινιγματικά παπαδιαμαντικά κείμενα, με οδηγό τα πανανθρώπινα και τα χριστιανικά σύμβολα. Όμορφες κόρες, κάτω από τη γοητευτική τους όψη αποκαλύπτονται επικίνδυνα στοιχειά του νερού, και νεαροί άντρες κρύβουν κάποτε μέσα τους τη βία του αρπακτικού, ακόμα και τον ίδιο τον διάβολο. Η θάλασσα και η λίμνη, η φωτιά, τα λουλούδια, οι σπηλιές, τα άστρα κι η σελήνη δεν είναι μονάχα διάκοσμος του φυσικού κόσμου, παρά αποτελούν σημεία που οδηγούν βαθύτερα στο νόημά του. Παρακολουθώντας τον τρόπο με τον οποίο ο Παπαδιαμάντης χειρίζεται το θέμα του προπατορικού αμαρτήματος, η μελετήτρια υποστηρίζει ότι ο συγγραφέας έμμεσα αλλά επίμονα υποβάλλει την ανάγκη αποφυγής του σαρκικού έρωτα και της τεκνογονίας, που μόνο δεινά προσθέτουν στον κόσμο, κινούμενος έτσι στα όρια της αποδεκτής χριστιανικής πίστης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)\nΗ Αγγέλα Καστρινάκη σε αυτή τη μελέτη επιχειρεί μιαν ανάγνωση των ερωτικών διηγημάτων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Πρόκειται για τα διηγήματα «Ολόγυρα στη λίμνη», «Η νοσταλγός», «Έρως-ήρως», «Όνειρο στο κύμα», «Φαρμακολύτρια». Η συγγραφέας νοηματοδοτεί και ερμηνεύει τα διηγήματα αυτά μέσα από τα ίδια τα σύμβολα που χρησιμοποιεί ο Παπαδιαμάντης, αλλά και από τους τρόπους με τους οποίους αυτά λειτουργούν λογοτεχνικά. Μέσω αυτής της μελέτης ο αναγνώστης οδηγείται σε έναν σχεδόν συνθετικό τρόπο πρόσληψης των κειμένων, ταυτοχρόνως όμως προσεγγίζει μιαν άλλη αντίληψη και στρατηγική διερεύνησης και ανάλυσης των σημαντικών αυτών έργων. (Ζαχαρίας Κατσακός, bookpress.gr 26/06/2019)\nΟλόγυρα στην Πολύμνια\nΗ νοσταλγία της Νοσταλγού\nΤο Όνειρο στο κύμα και ο εφιάλτης της Πτώσης\nΗ Φαρμακολύτρια και η Φαρμακίδα\nΟ ήχος μιας γλυκιάς καμπάνας και η φωνή του δράκου\nΣυμπόσιο στα Ρόδιν' ακρογιάλια\nΣυμπεράσματα και προεκτάσεις\nΑ. Ο κόσμος των συμβόλων\nΒ. Ο έρως ως καπρίτσιο και ως ναρκισσισμός\nΓ. Ο χριστιανικός και ο θείος έρως. Ο αισθησιασμός του Παπαδιαμάντη\nΔ. Ο «θεμελιώδης θεσμός» και τα προβλήματά του\nΕ. Μια θεολογία λίαν ιδιόρρυθμη\nΕκδοτικά, απολογητικά, ευχαριστίες\nΣειρά ΠΑΛΑΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΝΕΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ 5\nΚωδικός Πολιτείας 3351-0549\nΝΕΟΝ ΜΟΥΣΙΚΟΝ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ (ΣΚΛΗΡΟΔΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ)\nΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ Σ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ


Helin Bölek - Η πάλη των τάξεων έχει δύο δρόμους. Ο ένας είναι με το τουφέκι, ο άλλος είναι η τέχνη - Κατιούσα\nΑρχική/Πολιτικά/Διεθνή/Helin Bölek – Η πάλη των τάξεων έχει…\nΕναντιωθήκαμε στις πολιτικές εκφοβισμού, φίμωσης και αποδόμησης της επαναστατικής μας ταυτότητας βάζοντας τα σώματά μας μπροστά στην πείνα και φωνάζοντας με πιο δυνατή φωνή. Εναντιωθήκαμε στους καλλιτέχνες που παίρνουν τη μορφή του οποιουδήποτε δοχείου επιβάλλεται σαν μία παραμορφωμένη ουσία. Αυτή είναι η νίκη μας\nΔημοσιεύουμε μια παλιότερη συνέντευξη της Helin Bölek, του ηρωικού μέλους των Grup Yorum, που έμεινε αλύγιστη στον φασισμό και τους διώκτες της, κάνοντας απεργία πείνας μέχρι τέλους, για το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση. Η συνέντευξη δόθηκε στην gazeteduvar, μετά από τις πρώτες 186 ημέρες απεργίας πείνας και η Ελίν αναφέρεται στον αγώνα που δίνουν, τα αιτήματα που διεκδικούν, τις συνθήκες μέσα στη φυλακή και την κατάσταση της υγείας των απεργών. Μπορεί να έχουν περάσει έκτοτε κάποιοι μήνες, ωστόσο η συνέντευξη διατηρεί την επικαιρότητά της, καθώς τα μέλη των Grup Yorum και το λαϊκό κίνημα της Τουρκίας αντιμετωπίζουν και σήμερα τα ίδια προβλήματα και την ίδια αυταρχική κυβέρνηση.\nΉμασταν φυλακισμένοι μέχρι χθες, αλλά το να είσαι φυλακισμένος δεν έχει να κάνει με το να είσαι αιχμάλωτος. Ήμασταν φυλακισμένοι, αλλά Ελεύθεροι Κρατούμενοι…\nΑυτό που κάνουμε, αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε, αυτό που θέλουμε, αυτό που απαιτούμε, είναι να καταφέρουμε να μεταφέρουμε την αντίσταση παντού, γιατί οι λόγοι της αντίστασης παραμένουν υπαρκτοί. Έχουν αυξηθεί οι πιέσεις και απέναντι στους υποστηρικτές μας, τους φίλους μας, τους αγαπημένους μας, το κοινό μας. Τους παρενοχλούν συνεχώς, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα με μεθόδους που δοκιμάστηκαν και στο παρελθόν. Μόνο που τώρα πια είμαστε ένα βήμα μπροστά. Έχουμε βάλει το σώμα μας μπροστά! Τι άλλο;\n Ελεύθεροι Κρατούμενοι: ονομάζονται οι κρατούμενοι που δεν οπισθοχωρούν ποτέ ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες αιχμαλωσίας. Εκείνοι που κρατούν το καθημερινό πρόγραμμα με διάβασμα, γράψιμο, γράμματα, τραγούδια και ποιήματα, με καθημερινή αντίσταση. Το όνομα προήλθε από τις μεγάλες αντιστάσεις των απεργιών πείνας μέχρι θανάτου στις δεκαετίες του 80΄και 90΄.\nGrup Yorum Helin Bölek Απεργία πείνας Ιμπεριαλισμός Τουρκία


Φανταστική πουτίγκα!! - Κριτικές για Το Καφέ της Χαράς, Σχοινούσα (Χώρα), Ελλάδα - Tripadvisor\nΦανταστική πουτίγκα!! - Το Καφέ της Χαράς\nΚριτική για: Το Καφέ της Χαράς\n+30 2285 072026\nΝο 5 από 9 Εστιατόρια για: Σχοινούσα (Χώρα)\nΦανταστική πουτίγκα με σοκολάτα!! Πολύ καλές τιμές και καλός καφές! Αλλά η πουτίγκα για πρωινό ήταν σουπερ!! Ήταν τέλεια!\nΡωτήστε το χρήστη 319elenid για το Το Καφέ της Χαράς\nΠαραδοσιακό καφενείο που πραγματικά χαρίζει απλόχερα χαρά σε όποιον το επιλεξει.ειτε για να απολαύσει το καφεδάκι του είτε για να γευτεί το πρωινο του είτε για να γευτεί ντοπιες γλυκές και αλμυρές λιχουδιές.\nΡωτήστε το χρήστη Μαρία Κ για το Το Καφέ της Χαράς\nΗ εξυπηρέτηση απο καποια ατομα του προσωπικου ηταν εξαιτερικη απο καποια αλλα οχι και τοσο. Το πρωινό ηταν αρκετα μικρο και σε σχεση με την ποσοτητα ακριβο. Επισης φαγαμε κορμο και ηταν μπαγιατικος και εκαναν λαθος τη γευση που ειχαμε στο παγωτό και μας ειπαν κατι δικαιολογιες οτι στην αρχη του κουτιου μπορει να χει διαφορετική γεύση το παγωτο απο τη μεση. Πολυ ομορφο εξωτερικα αλλα μετριο υπαρχει καλυτερο μαγαζι για να κατσεις με πολυ καλυτερο πρωινο λιγο πιο διπλα.\nΡωτήστε το χρήστη angellinal2020 για το Το Καφέ της Χαράς\nΦανταστική πουτίγκα με σοκολάτα!! Πολύ καλές τιμές και καλός καφές! Αλλά η πουτίγκα για πρωινό ήταν σουπερ!!\nΔεν μπορείς να πας στην Σχοινούσα και να μην αγαπήσεις την Χαρά. Αγαπημένο στέκι για όλες τις ώρες, ειδικά για τα βράδια\nΡωτήστε το χρήστη 229dimitrisg για το Το Καφέ της Χαράς\nΤο Καφέ της Χαράς: Οι ταξιδιώτες που ενδιαφέρθηκαν γι' αυτό το μέρος είδαν επίσης\nΤο Καφέ της Χαράς: Έχετε πάει; Μοιραστείτε τις εμπειρίες σας!


Χιλή: Δολοφονημένη βρέθηκε η φωτορεπόρτερ Αλμπερτίνα Μαρτίνεζ Μπούργος | alterthess.gr :: όλες οι ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη\nΔολοφονημένη στο διαμερισμά της βρέθηκε η Αλμπερτίνα Μαρτίνεζ Μπούργος, 38χρονη φωτορεπόρτερ και ακτιβίστρια που όλο αυτό το διάστημα κάλυπτε τις διαδηλώσεις στη Χιλή φωτογραφίζοντας την αστυνομική βία κατά των γυναικών και ειδικότερα των γυναικών δημοσιογράφων.\nΣύμφωνα με όσα δηλώνει η οικογένεια της Αλμπερτίνας, η φωτορεπόρτερ έφερε μαχαιριές σε όλο της το σώμα. Από το διαμέρισμά της εξαφανίστηκε ο υπολογιστής και η φωτογραφική της μηχανή και μαζί όλα τα αρχεία από τις φωτογραφικές καλύψεις της.\nΗ οικογένεια της Αλμπερτίνας, αλλά και το κίνημα «Ni una menos» (Oύτε μία λιγότερη) ζήτησε την διερεύνηση της υπόθεσης.\nΤο φεμινιστικό κίνημα ανακοίνωσε ότι πιστεύει ότι η δολοφονία της νέας γυναίκς έγινε ακριβώς γιατί με τις φωτογραφίες και τις σημειώσεις της μπορούσε να αποδειχθεί το μέγεθος της βίας κατά των γυναικών δημοσιογράφων. «Ας μη ξεχάσουμε ποτέ το όνομά της και το πρόσωπό της», καταλήγει η ανακοίνωση.\nΣυναδέλφισσες της δολοφονημένης φωτογράφου και ακτιβίστριας αποτίουν φόρο τιμής στο νεο θύμα του φασισμού και της πατριαρχίας.\nΗ δολοφονία της Αλμπερτίνας έρχεται λίγες μέρες μετά τις καταγγελίας για δολοφονία της γνωστής καλλιτέχνιδας Ντανιέλα Καράσκο που κυκλοφορούσε με το ψευδώνυμο «La Mimo» (Λα Μίμο). Η Καράσκο συμμετείχε σε πορείες εναντίον της κυβέρνησης του Σεμπαστιάν Πινέρα. Αγνοούνταν από τις 19 Οκτωβρίου όταν συνελήφθη στη διάρκεια διαδηλώσεων και πριν μερικές μέρες βρέθηκε νεκρή, κρεμασμένη από χειροπέδες πάνω σε έναν φράκτη στο πάρκο Αντρε Ζαρλάν, στη συνοικία Πέδρο Αγκίρε Σέρδα, στο Σαντιάγο. Συνδικάτα και φεμινιστικές οργανώσεις ζητούν δικαίωση, κάνοντας λόγο για «ξεκάθαρη περίπτωση κρατικής δολοφονίας».


Απελευθερώθηκαν οι αστυνομικοί που σκότωσαν την ηθοποιό Βανέσσα Μάρκεζ | Spotlight Post\nHomeAMERICANEWSΑπελευθερώθηκαν οι αστυνομικοί που σκότωσαν την ηθοποιό Βανέσσα Μάρκεζ\nΉταν 30 Αυγούστου του 2018, όταν αστυνομικοί, στην Νότια Πασαντένα, πυροβόλησαν και σκότωσαν, σε έναν έλεγχο ρουτίνας, την Βανέσσα Μάρκεζ, μέσα στο σπίτι της, σε συγκρότημα διαμερισμάτων για άτομα που βρίσκονται υπό δημοσία πρόνοια, λόγω ιατρικών προβλημάτων, ψυχιατρικής φύσης στη συγκεκριμένη περίπτωση και τους έχουν κάνει κατάσχεση περιουσίας. Η Βανέσσα Μάρκεζ είχε γίνει γνωστή ως ηθοποιός, υποδυόμενη την νοσοκόμα Γουέντι Γκόλντμαν, στην τηλεοπτική επιτυχία Γενικό Νοσοκομείο, που καθιέρωσε και τον Τζορτζ Κλούνεϊ.\n12 σφαίρες για την Βανέσσα και σε νόμιμη αυτοάμυνα οι αστυνομικοί\nΟι αρχές έδωσαν στην δημοσιότητα στιγμιότυπα από βίντεο, από αυτά που η αστυνομία είναι υποχρεωμένη να τραβά στις ΗΠΑ. Σε αυτό φαίνεται πως ένας αξιωματικός βλέπει την Μάρκεζ να κρατάει όπλο στην κορυφή σκάλας και εκείνος της φωνάζει, από κάτω, «Βανέσσα. Ρίξε ό,τι είναι στο χέρι σου, τώρα». Το βίντεο, στη συνέχεια, δείχνει ένα όπλο που υποδεικνύεται από την αστυνομία αλλά η Μαρκέζ δεν είναι ορατή στο βίντεο. Ο αξιωματικός προειδοποίει τους συντρόφους πως θα πυροβολήσει και μαζί με άλλον έναν πυροβόλησαν 12 φορές. Η Εισαγγελία του Λος Άντζελες εξέτασε όλα τα στοιχεία και αποφάνθηκε πως οι αξιωματικοί Γκιλμπέρτο Γκαρίλο και Κρίστοφερ Πέρεζ, που πυροβόλησαν, ενήργησαν νόμιμα και δεν θα αντιμετωπίσουν ποινικές κατηγορίες. Οι αστυνομικοί βεβαίωσαν πως η Μάρκεζ ακούστηκε να οπλίζει και άρχισε να κατεβαίνει τη σκάλα σε πολύ κακή διάθεση, επιθετική και θυμωμένη. Βλέποντας το όπλο και ακούγοντας πως το είχε οπλίσει οι δυο αξιωματικοί άνοιξαν πυρ εναντίον της. Η εισαγγελία θεώρησε πως «με βάση όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και την προηγούμενη ανάλυση, διαπιστώνουμε ότι οι αξιωματικοί Γκαρίλο και Πέρεζ ενήργησαν σε νόμιμη αυτοάμυνα».\nΗ Βανέσσα Μάρκεζ με τους όρους του Χόλυγουντ ήταν επιτυχημένη! Από νεαρή ηλικία έπαιζε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε μεγάλες τηλεοπτικές επιτυχίες, ως γλυκιά, συμπαθητική και ικανή ηθοποιός και φαίνονταν πως τίποτα δεν την σταματούσε. Εθίστηκε στα ναρκωτικά, είχε προβλήματα διαχείρισης θυμού, ήταν ψυχαναγκαστική, κήρυξε προσωπική πτώχευση και βυθίστηκε σε κατάθλιψη. Όπως η ίδια είχε παραδεχθεί ήταν ένα παιδί που δεν γνώρισε πατέρα, «ανεπιθύμητο, παραμελημένο, κακοποιημένο», μαθημένο στη στέρηση και στην φτώχεια, από το Ανατολικό Λος Αντζελες.\nΣτην «μαύρη λίστα» του Χόλυγουντ και ο ρόλος του Κλούνεϊ\nΤον Οκτώβριο του 2017, η Μάρκεζ ισχυρίστηκε ότι ο πρώην συνεργάτης της, ο Τζορτζ Κλούνεϊ, συνέβαλε στο να την βάλουν «μαύρη λίστα του Χόλυγουντ», όταν η ίδια κατήγγειλε τους παραγωγούς της σειράς του Γενικού Νοσοκομείου για σεξουαλική παρενόχληση. «Οι γυναίκες που δεν παίζουν το παιχνίδι χάνουν καριέρα» σημείωσε στο tweeter της. Όταν ο Κλούνεϊ ρωτήθηκε από το The Ηollywood Reporter, έδειξε να τα χει χαμένα. «Μα, δεν ήμουν συγγραφέας ή παραγωγός ή σκηνοθέτης σε αυτή την δουλειά, ώστε να έχω εξουσία να επηρεάζω καριέρες. Ήμουν ηθοποιός και μόνο ηθοποιός. Εάν της είπαν ότι συμμετείχα σε οποιαδήποτε απόφαση σχετικά με την καριέρα της, τότε ήταν ψέματα. Το γεγονός ότι δεν θα μπορούσα να επηρεάσω την καριέρα της, ξεπερνά μόνο το γεγονός ότι δεν είχα λόγους αλλά και δεν θα ήθελα να το κάνω», είπε ο σταρ. Όπως και να ταν, ταραγμένη, πικραμένη, απογοητευμένη, μοναχική, ζώντας απ την πρόνοια ή κάποτε αγαπημένη του κοινού, η οργισμένη Βανέσσα Μάρκεζ έχασε τη ζωή της από 12 σφαίρες. Ήταν 49 ετών!\nΗ ανέτοιμη για σταρ, η μικρή κοκαλιάραι, που κάνει τα μαλλιά σφηκοφωλιά και βάφει τα μάτια σαν Αιγύπτια Κλεοπάτρα, τρεκλίζει στην άκρη του γκρεμού, κάνοντας κούνια με πετσοκομμένα τα σχοινιά στην άκρη της αβύσσου […]


Πώς να ορίσετε την ημερομηνία στην πρώτη του μήνα στο Excel;\nΕάν έχετε μια λίστα τυχαίων ημερομηνιών, πώς θα μπορούσατε να τις μετατρέψετε στην πρώτη ημέρα του συγκεκριμένου μήνα όπως φαίνεται στο παρακάτω στιγμιότυπο οθόνης; Αυτό το άρθρο, θα παρουσιάσω μερικούς απλούς τύπους για την επίλυση αυτής της εργασίας στο Excel.\nΟρίστε ή μετατρέψτε την ημερομηνία σε πρώτη ημέρα του συγκεκριμένου μήνα με τους τύπους\nΑκολουθούν ορισμένοι εύχρηστοι τύποι που μπορούν να σας βοηθήσουν να μετατρέψετε μια τυχαία ημερομηνία στην πρώτη ημέρα του μήνα, κάντε τα εξής:\nΕισαγάγετε αυτόν τον τύπο: = EOMONTH (A2, -1) +1 σε ένα κενό κελί όπου θέλετε να εξάγετε το αποτέλεσμα και, στη συνέχεια, σύρετε τη λαβή πλήρωσης προς τα κάτω στα κελιά που θέλετε να εφαρμόσετε αυτόν τον τύπο και όλες οι ημερομηνίες έχουν μετατραπεί στην πρώτη ημέρα του μήνα, δείτε το στιγμιότυπο οθόνης:\n1. Εδώ είναι ένας άλλος τύπος που μπορεί επίσης να σας βοηθήσει: = ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ (ΕΤΟΣ (A2), ΜΗΝΑ (A2), 1).\n2. Στους παραπάνω τύπους, A2 είναι το κελί ημερομηνίας που θέλετε να μετατρέψετε.


Πτώση της θερμοκρασίας σχεδόν σε όλη την χώρα – Άστατος ο καιρός στα ανατολικά και νότια – Πρόγνωση καιρού Ελλάδος την Δευτέρα 04/05/2020 :: Hellasmeteo\nΠτώση της θερμοκρασίας σχεδόν σε όλη την χώρα – Άστατος ο καιρός στα ανατολικά και νότια – Πρόγνωση καιρού Ελλάδος την Δευτέρα 04/05/2020\nΑρκετά άστατος αναμένεται να καταστεί ο καιρός κυρίως στην ανατολική και νότια Ελλάδα όπου κατά την διάρκεια της ημέρας αναμένονται τοπικές βροχές και διάσπαρτες καταιγίδες. Παράλληλα οι άνεμοι θα παρουσιάσουν ενίσχυση στο Ιόνιο ενώ η θερμοκρασία θα πέσει αρκετά κυρίως στα ανατολικά και τα βόρεια.\nΑς δούμε αναλυτικά την πρόγνωση του καιρού για την Δευτέρα 04/05/2020\nΑπό το ξεκίνημα της ημέρας περιμένουμε αρκετά άστατο καιρό κυρίως στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου όπου και θα σημειώνονται κατά διαστήματα βροχές και πιθανώς τοπικές καταιγίδες. Τοπικές βροχές ασθενείς κατά βάση θα έχουμε επίσης στην ανατολική Στερεά Ελλάδα, την βόρεια - βορειοανατολική Πελ/νησο και τις Κυκλάδες. Καθώς θα βαδίζουμε προς τις πρώτες μεσημβρινές ώρες θα αναπτυχθούν νεφώσεις στις περισσότερες ορεινές ηπειρωτικές περιοχές και τις θερμές ώρες της ημέρας αναμένονται μπόρες ή και τοπικές καταιγίδες κυρίως στην κεντρική, την ανατολική και την νότια Πελ/νησο, την Θράκη και ίσως την νότια Στερεά Ελλάδα. Μπόρες και τοπικές καταιγίδες αναμένονται επίσης τις ίδιες ώρες σε Κρήτη και Δωδεκάνησα. Τα φαινόμενα από αργά το απόγευμα θα αρχίσουν σιγά σιγά να εξασθενούν και μέχρι το βράδυ θα έχουν σταματήσει στις περισσότερες περιοχές. Στην υπόλοιπη χώρα η ημέρα θα κυλήσει και θα τελειώσει με πολύ καλό καιρό.\nΟι άνεμοι στο Ιόνιο θα πνέουν από ΒΔ διευθύνσεις αρκετά ισχυροί με ένταση 5 με 7 Μποφόρ και στο Αιγαίο από Β κυρίως διευθύνσεις μέχρι 6 Μποφόρ.\nΗ θερμοκρασία θα κυμανθεί στην βόρεια Ελλάδα από 3 έως 19 βαθμούς, στα δυτικά από 6 έως 22 βαθμούς, στα κεντρικά και νότια ηπειρωτικά τμήματα από 9 έως 21 βαθμούς, στις Κυκλάδες και την Κρήτη από 13 έως 21 βαθμούς και τέλος στο ανατολικό Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα από 12 έως 20 βαθμούς Κελσίου.\nΣτην Αττική περιμένουμε το πρώτο μισό της ημέρας συννεφιά η οποία ενδέχεται να δώσει κάποιες τοπικές μπόρες κυρίως περιμετρικά της πόλης. Από το απόγευμα ο καιρός θα παρουσιάσει βελτίωση. Οι άνεμοι θα πνέουν από Β διευθύνσεις μέτριοι με ένταση 5 με 6 Μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 13 έως 19 βαθμούς Κελσίου.\nΣτην Θεσσαλονίκη περιμένουμε γενικά καλό καιρό με λίγη συννεφιά το μεσημέρι και το απόγευμα. Οι άνεμοι θα πνέουν από Β διευθύνσεις με ένταση 5 με 6 Μποφόρ και στον Θερμαϊκό κατά διαστήματα μέχρι 7 Μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 11 έως 19 βαθμούς Κελσίου.


ΔΙΚΤΥΟ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΖΩΓΡΑΦΟΥ: 2012\nΦίλοι εθελοντές, σήμερα Δευτέρα 15/10 στις 19.00 μαζευόμαστε, όπως κάθε Δευτέρα, στην αίθουσα συγκεντρώσεων, στο ισόγειο της οδού Ανακρέοντος 60.\nΑναρτήθηκε από Δίκτυο Εθελοντών Ζωγράφου στις 3:52 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n1η Φθινοπωρινή συνάντηση\nΦίλοι εθελοντές, την Τετάρτη 26/09 στις 19.00 μαζευόμαστε και πάλι, ύστερα από την σύντομη καλοκαιρινή μας παύση.\nΗ συνάντηση θα γίνει στον ίδιο χώρο, Ανακρέοντος 60, στο ισόγειο.\nΑναρτήθηκε από Δίκτυο Εθελοντών Ζωγράφου στις 2:49 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑς στηρίξουμε την Eθελοντική αιμοδοσία του Δήμου Ζωγράφου\nΑναρτήθηκε από Δίκτυο Εθελοντών Ζωγράφου στις 1:47 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από Δίκτυο Εθελοντών Ζωγράφου στις 11:08 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤο Δίκτυο Εθελοντών Ζωγράφου γίνεται "πρεσβευτής" του μηνύματος για τον εορτασμό της ημέρας ασφαλούς διαδικτύου.\nΓιατί πρέπει να βρισκόμαστε κοντά στα παιδιά όταν σερφάρουν στο διαδίκτυο, όπως είμαστε κοντά τους και στον πραγματικό κόσμο.\nΓιατί όταν εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε, αντιμετωπίζουμε τον κόσμο του διαδικτύου χωρίς προκαταλήψεις και φόβους, εκμεταλλευόμενοι τις υπέροχες πολλαπλές δυνατότητες που προσφέρει, με ασφάλεια!\nΜπορείτε στους παρακάτω συνδέσμους από την ιστοσελίδα του\nτο νέο συνοπτικό οδηγό για μαμάδες και μπαμπάδες, για παππούδες και γιαγιάδες:\nτο ενημερωτικό φυλλάδιο "Προστασία της ιδιωτικής μας σφαίρας στο Facebook"\nΑναρτήθηκε από Δίκτυο Εθελοντών Ζωγράφου στις 6:29 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΦίλοι εθελοντές, σήμερα Δευτέρα 15/10 στις 19.00...\nΑς στηρίξουμε την Eθελοντική αιμοδοσία του Δήμου Ζ...


PIAZZA del POPOLO - WEB RADIO: Συνέντευξη τύπου Μιλένας Αποστολάκη\nΣυνέντευξη τύπου Μιλένας Αποστολάκη\nΣτο πλαίσιο της προεκλογικής περιόδου για τις φοιτητικές εκλογές, η βουλευτής της Β’ εκλογικής περιφέρειας της Αθήνας του ΠΑΣΟΚ κ. Μιλένα Αποστολάκη επισκέφθηκε την Κομοτηνή, όπου συμμετείχε σε εκδήλωση της φοιτητικής παράταξης ΠΑΣΠ με θέμα «η εμπιστοσύνη των νέων στους θεσμούς και το πολιτικό σύστημα». Συνομιλητής της στην εκδήλωση ήταν ο κ. Αθανάσιος Καραμπίνης, αντιπρύτανης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.\nΣτο περιθώριο της επίσκεψης της στην Κομοτηνή, η κ. Αποστολάκη παραχώρησε συνέντευξη τύπου προς τα τοπικά Μέσα Ενημέρωσης, στα γραφεία της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, όπου και αναφέρθηκε σε θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας, όπως το κλείσιμο της βουλής, τις δημοσκοπήσεις και τις Ευρωεκλογές.\nΘεματικές ενότητες: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΑΣΟΚ, ΠΑΣΠ


Δωρεάν rapid tests για τους κατοίκους του Δήμου Λοκρών την Τρίτη 11 Μαΐου 2021 - Δήμος Λοκρών\nΥποβλήθηκε Πα, 07/05/2021 - 09:05 Δωρεάν rapid tests για τους κατοίκους του Δήμου Λοκρών την Τρίτη 11 Μαΐου 2021\nΑταλάντη, 7 Μαΐου 2021\nΤο τελευταίο διάστημα τα ενεργά κρούσματα στο Δήμο Λοκρών έχουν μειωθεί, χωρίς όμως να έχουν μηδενιστεί. Συνεχίζουν να υπάρχουν νέα κρούσματα σε διαφορετικά σημεία του Δήμου μας. Δεν πρέπει να χάσουμε όσα με προσπάθεια χτίσαμε. Πρέπει όλοι μαζί να συνεχίσουμε να προσπαθούμε να διατηρήσουμε το υγειονομικό επίπεδο που θέλουμε στον τόπο μας. Για το σκοπό αυτό είναι επιβεβλημένη η εφαρμογή των προβλεπόμενων μέτρων προφύλαξης, όπως η χρήση μάσκας, η τήρηση αποστάσεων και η υιοθέτηση μέτρων ατομικής υγιεινής. Τα self tests και ο εμβολιασμός βοηθούν σημαντικά. Συνεχίζουμε να προσέχουμε, να ελεγχόμαστε και να εμβολιαζόμαστε!\nΟ Δήμος Λοκρών σε συνεργασία με τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) προχωρά στη διενέργεια rapid test Covid-19 και χωρίς ραντεβού για τους κατοίκους του Δήμου Λοκρών την Τρίτη 11 Μαΐου 2021 ως εξής:


Ο Φασούλας επιστρέφει στον Ολυμπιακό - Onsports.gr\nOnsports team\t08 Δεκεμβρίου 2017, 21:44\nΔιαβάστε το πόστο που αναλαμβάνει στον Ολυμπιακό ο Παναγιώτης Φασούλας.\nΕπιστροφή Φασούλα στον Ολυμπιακό που ανέλαβε τη θέση του General Manager της ομάδας Μπάσκετ Γυναικών.\nΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ Σ.Φ.Π. ανακοινώνει την έναρξη της συνεργασίας του με τον κ. Παναγιώτη Φασούλα, ο οποίος αναλαμβάνει τη θέση του General Manager της ομάδας Μπάσκετ Γυναικών.


Η αγορά Τηλεπικοινωνιών θωρακίζεται για να “σηκώσει” το βάρος του κορωνοϊού - Ανάλυση - EBR\nΗ αγορά Τηλεπικοινωνιών θωρακίζεται για να “σηκώσει” το βάρος του κορωνοϊού\nOδηγίες για ορθολογική χρήση των τηλεπικοινωνιακών υποδομών, ώστε να αποφεύγονται πιθανά φαινόμενα τοπικής υπερφόρτωσης\nΤο μεγάλο στοίχημα που καλείται να κερδίσει η ελληνική αγορά Τηλεπικοινωνιών είναι η διαχείριση του αναμενόμενου αυξημένου φόρτου στα δίκτυα και η διασφάλιση της ακεραιότητας και της διαθεσιμότητας των τηλεπικοινωνιακών υποδομών.\nΈνα πρωτοφανές βάρος στην ιστορία της, καλείται να σηκώσει η εγχώρια - και φυσικά η διεθνής - αγορά Τηλεπικοινωνιών, σε μια συγκυρία, όπου η ανθρώπινη επικοινωνία διεκπεραιώνεται σχεδόν εξολοκλήρου μέσω της τεχνολογίας και των δικτύων. Η πανδημία του κορωνοϊού και τα μέτρα για την αντιμετώπισή της, εξελίσσουν τις τηλεπικοινωνίες σε έναν από τους πιο κομβικούς κρίκους της αλυσίδας για τη διατήρηση της ομαλότητας στην καθημερινότητα πολιτών, επιχειρήσεων και του ίδιου του Κράτους.\nΣτο μεταξύ, οι πολίτες καλούνται να αποφεύγουν τις περιττές video κλήσεις, τόσο τις ώρες αιχμής, όσο και τις απογευματινές και βραδινές ώρες μη αιχμής. “Εκμεταλλευόμαστε τις διαδικτυακές πλατφόρμες ομαδικής - συνεργατικής εργασίας με τους συναδέλφους μας και δεν χρησιμοποιούμε αποκλειστικά τις κλασσικές βιντεοεφαρμογές”, τονίζεται στο πλαίσιο των οδηγιών προς τους πολίτες.


Promodeals - Air Climber, Το Νέο Όργανο Εκγύμνασης Stepper, Για Να Γυμνάσετε Αποτελεσματικά Και Με Ασφάλεια Γοφούς, Πόδια Αλλά Και Κοιλιακούς Από Το All Sports Club Στον Κορυδαλλό. - Όλα Τα Deals, Προσφορές, Κουπόνια\nΓια να το αγοράσεις με έκπτωση 69% στην τιμή των €49,00 θα ανακατευθυνθείς στη σελίδα του deal site PromoDeals! Όλες οι προσφορές τα deals και κουπόνια από το deal site PromoDeals στην καλυτερη τιμή μόνο εδώ!\nΚατηγορία: Προϊόντα Tags: products, Κορυδαλλός Ελλαδα, Ξενοφώντος 17 (πλατεία Μέμου), Όλες οι πόλεις Brands: PromoDeals.\nΔες περισσότερες λεπτομέρειες για Air Climber, το νέο όργανο εκγύμνασης stepper, για να γυμνάσετε αποτελεσματικά και με ασφά… και τους τρόπους πληρωμής για να το αγοράσεις στην ιστοσελίδα του dealsite PromoDeals!\nΌλες οι προσφορές, deals, κουπόνια με εκπτώσεις έως 90% μόνο εδώ! Εδώ θα βρεις όλες τις προσφορές και τα deals από το deal site PromoDeals στην καλυτερη τιμή! Αυτή η προσφορά έχει έκπτωση 69%! Για να δεις περισσότερες λεπτομέρειες και να το αγοράσεις στην τιμή των €49,00 θα μεταβείς στη σελίδα του deal site PromoDeals!\nΗ προσφορα που βλεπεις ανηκει στην κατηγορια Προϊόντα Deal για την πολη Όλες οι πόλεις . Οι συμμετοχες που εχει μεχρι τωρα ειναι 49 . Πατωντας στο κοκκινο κουμπι -ΔΕΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ- μπορεις να το αγορασεις απο την ιστοσελιδα PromoDeals\nΞενοφώντος 17 (πλατεία Μέμου), Κορυδαλλός\n3,5€ από 6,9€ (-50%) για έναν Universal Διπλός Φορτιστής Αυτοκινήτου 2.1/1Α, με παραλαβή από το Idea Hellas και δυνατότη ...\nΒρισκεστε εδω: Αρχικη » Προσφορες » DEALS » Προϊόντα » Air Climber, το νέο όργανο εκγύμνασης stepper, για να γυμνάσετε αποτελεσματικά και με ασφάλεια γοφούς, πόδια αλλά και κοιλιακούς από το All Sports Club στον Κορυδαλλό.


Άμπωτη: Υποχώρησε η θάλασσα από το Θερμαϊκο έως το Καβούρι (βίντεο) | Cityportal.gr\nΠρωτόγνωρες και εντυπωσιακές οι εικόνες που καταγράφηκαν από τον Θερμαϊκό Κόλπο μέχρι και το Καβούρι Αττικής. Η θάλασσα υποχώρησε έως και 10 μέτρα, αποκαλύπτοντας τον πυθμένα και πετρώδεις πλάκες.\n«Ρούφηξε» τον Θερμαϊκό\nΣτον Θερμαϊκό Κόλπο, η θάλασσα «αποτραβήχτηκε», με την στάθμη του νερού να μειώνεται αισθητά.\nΙδιαίτερα εμφανές είναι το φαινόμενο και στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης, όπου η θάλασσα υποχώρησε για πολλές δεκάδες μέτρα, με αποτέλεσμα οι βάρκες που ήταν στο νερό να βρεθούν… αραγμένες στην στεριά.\nΣύμφωνα με τον καθηγητή διαχείρισης φυσικών καταστροφών, Ευθύμιο Λέκκα, η άμπωτη δε συνδέεται με σεισμικό φαινόμενο.\nΜε το ποδήλατο στη… θάλασσα\nΣτο Καβούρι, το νερό υποχώρησε τόσο που κάποιοι προσέγγισαν το νησάκι με τα ποδήλατά τους.\nΑνάλογες είναι οι εικόνες και στην Κάτω Βασιλική Ναυπακτίας, ωστόσο σύμφωνα με τους ψαράδες της περιοχής, δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο για την περιοχή τους.\nΑν και σήμερα στην περιοχή έπνεαν ισχυροί άνεμοι και τα κύματα έβγαιναν μέχρι έξω, το φαινόμενο ήταν ορατό.\nΤί είναι η άμπτωτη\nΗ άμπωτη ( όπως και η πλημμυρίδα) συνδέονται με την παλίρροια. Κατά το φυσικό φαινόμενο της άμπωτης παρατηρείται καθοδος της στάθμης του νερού μίας μεγάλης λίμνης και κυρίως των θαλασσών. Το φαινόμενο οφείλεται στη βαρυτική έλξη της Σελήνης αλλά και του Ήλιου πάνω στη Γη, καθώς και στην περιστροφή των ουρανίων σωμάτων αυτών.\nΆμπωτη και σεισμοί\nΑν και η υποχώρηση της θάλασσας συνδέεται από κάποιους με σεισμό, αυτό δεν ισχύει απόλυτα όπως εξήγησε σε δηλώσεις του ο καθηγητής Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών, Ευθύμιος Λέκκας.\nΣύμφωνα με τα όσα είπε, σε λίγες περιπτώσεις παρόμοια φαινόμενα συνδέονται με τους σεισμούς. Συνήθως «οφείλονται σε μετεωρολογικές συνθήκες, όπως νότιους ανέμους, ή μπορεί να οφείλεται στη σύνοδο κάποιων πλανητών που ασκούν έλξη σε θαλάσσιες μάζες», τόνισε. Και πρόσθεσε ότι αν το φαινόμενο της υποχώρησης της στάθμης της θάλασσας είναι μόνο σε μια περιοχή, τότε «μπορεί να αποτελέσει προσεισμικό φαινόμενο».


Το νέο ΔΣ της Ορεστιάδας ,,,με ποιόν πρόεδρο πας να σωθείς ρε Καραμήηηηητροοοο! | Liberovolley11\nΑρχική σελίδα Α1 Ανδρών Το νέο ΔΣ της Ορεστιάδας ,,,με ποιόν πρόεδρο πας να σωθείς ρε Καραμήηηηητροοοο!\nΤο νέο ΔΣ της Ορεστιάδας ,,,με ποιόν πρόεδρο πας να σωθείς ρε Καραμήηηηητροοοο!\nΤο νέο συμβούλιο του Τ.Α.Α.\nΤέλος επιβεβαιώθηκε ότι στον πάγκο θα κάτσι ο Μπάμπης Σταματόπουλος, αλλά η αποχώρηση του κεντρικού Καραμπαλί, που βρήκε... ψωμί στη Ρουμανία. Ακόμη επιβεβαιώθηκε και η απόκτηση του Μολδαφού πασαδόρου Λέσκοφ που βρίσκεται στην πόλη και προπονείται με την ομάδα έχοντας αφήσει καλές εντυπώσεις. Βεβαίως ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί το τυπικό μέρος της μεταγραφής.