Κάθι Ντόμπι – Το μοναδικό κορίτσι στο αυτοκίνητο – Κυκλόμοιρες\nΚάθι Ντόμπι – Το μοναδικό κορίτσι στο αυτοκίνητο\n[Το διήγημα που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ρεύματα, τ. 37, Μάιος-Ιούνιος 1997, σελ. 34.]\nΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ\nΜια ανάμνηση ελευθεριότητας\nΤης Kathy Dobie\nΌταν ήμουν παιδί, μου άρεσε η απλότητα και η καλωσύνη. Γέμιζα ένα μπολ με νερό, πρόσθετα φύλλα από το θαμνοφράχτη, και το έτρωγα μ’ ένα κουτάλι κούκλας, αργά, μέχρι που χαλάρωνα. Ο κόσμος ήταν πανέμορφος και φριχτός — αστραπές, ο Θεός, ο πατέρας μου με κοστούμι, η σκέψη και μόνο ότι η μητέρα μου κοιμάται… Με συντάραζαν τα πάθη μου. Τα δειλινά, κρυβόμουνα στις πασχαλιές και κοίταζα τις μικρότερες αδελφές μου που στριφογύριζαν στην αυλή. Οι ξανθιές χαίτες τους, οι κραυγούλες και τα γέλια τους άφηναν ασημένια ίχνη στον αέρα. Η μητέρα μου ερχόταν στο παράθυρο της κουζίνας για να κοιτάξει, και η σκιά της λες κι αναδυόταν απ’ το γρασίδι. Ένιωθα τις σκέψεις της: Πού είναι; Γιατί δεν παίζει με τις αδελφές της; Εγώ, κουλουριασμένη εκεί, ένιωθα νοσηρή, παραμορφωμένη, σαν ελαττωματικό ζώο ανάμεσα σε χρυσαφένια λιονταράκια. Η μητέρα μου μας έλεγε πως ήθελε καθεμιά από μας να αποκτήσει τη δική της προσωπικότητα, εγώ όμως δεν μπορούσα να βρω καμμιά καλή. Ήμουν ονειροπαρμένη, συναισθηματική, ατημέλητη και ξεχασιάρα. Η μοναχικότητά μου έδινε την εντύπωση μελαγχολίας. Απρόθυμα έβγαινα από τις πασχαλιές και έπαιζα μαζί με τις αδελφές μου πάνω στο γρασίδι, χοροπηδώντας κυκλικά μπροστά στο φως του παραθύρου και το σκοτεινό βλέμμα της μητέρας μου, βαρύθυμη και βλοσυρή, εκεί που οι αδελφές μου ήταν ζωηρές και εύθυμες.\nΗ μητέρα μου ήταν δεκαεννέα όταν παντρεύτηκε. Πριν πατήσει τα τριάντα, είχε ήδη έξι παιδιά, κι εγώ πριν τα δυο μου χρόνια είχα ήδη αποκτήσει μικρότερη αδελφή. Ήμουν το τρίτο παιδί, αλλά η μεγαλύτερη κόρη, κι έτσι είχα την ευθύνη να προσέχω τις δυο μικρότερες αδελφές μου και τον μικρό αδελφό μου, που ήταν ακόμη μωρό. Η ευθύνη μου με αποτράβηξε από τη χαρούμενη και γεμάτη ζωντάνια παρέα των αδελφών μου, και μου αφαίρεσε κάθε ίχνος αθωότητας. Στενοχωριόμουν κι ανησυχούσα, τις κρατούσα και τις πρόσταζα. «Αυτό είναι το μεγαλύτερο κορίτσι», έλεγαν οι γονείς μου, και κάτι έκλεινε μέσα στα μάτια που με αντίκρυζαν.\nΘυμόμουν με πόνο τη νιότη και τη μεγαλόσωμη ομορφιά της μητέρας μου, τα γεμάτα χείλη που έβαφε κόκκινα λίγο πριν ο πατέρας μου έρθει στο σπίτι από τη δουλειά του ως διευθυντή στο Γέιλ, τα λεπτά δάχτυλα που έπαιζαν το «Try to Remember» στο πιάνο, κι έπαιζαν με τόση θλίψη που διπλωνόμουν στα δυο σφιχτά και κουνιόμουν μπρος πίσω, κι ευχόμουν να σταματήσει. Ο πατέρας μου ερχόταν στο σπίτι με διηγήσεις, κωμικές και ηρωικές περπέτειες με πρωταγωνιστές επιστάτες και καθηγητές, πολιτικούς και μπάτσους. Ήταν φοβερός ο κόσμος που βρισκόταν έξω από την πόρτα μας! Κι ο πατέρας μου ήταν ο άντρας με το κομψό κοστούμι που γλιστρούσε αθόρυβα μέσα από κοκτέιλ πάρτι και φοιτητικές εξεγέρσεις, χωρίς να κουβαλάει πάνω του ούτε άγχος ούτε αμφιβολία. Τις Κυριακές μας πήγαινε στο Γέιλ. Φορούσαμε τα πιο καλά μας ρούχα και τα πιο όμορφά μας χαμόγελα, και ο σκληρός, επικίνδυνος κόσμος που ήξερε ο πατέρας μου συμμορφωνόταν και μας χαμογελούσε ευγενικά.\nΣε μια φωτογραφία που τράβηξε, εγώ κι οι δυο αδελφές μου καθόμαστε στο πάτωμα του σαλονιού δίπλα στο τζάκι, φορώντας δαντελωτά φορέματα. Μας έχει πιάσει πάνω σε ονειροπόληση: τα πρόσωπά μας είναι γαλακτώδη, σαστισμένα — μ’ εκείνη την αόριστη μελαγχολία που νιώθουν μερικές φορές τα παιδιά όταν έχουν μείνει για πολλή ώρα στον κόσμο των μεγάλων. Είναι ένα όμορφο πορτραίτο, μόνο που εγώ είμαι στην άκρη και το μισό μου πρόσωπο λείπει. Η φωτογραφική μηχανή ήταν εστιασμένη αλλού. Εγώ δεν υπήρχα στα μάτια του μπαμπά: επομένως, δεν ήμουν κορίτσι.\nΌταν γεννήθηκε ο Στήβεν, ο μικρότερος αδελφός μου, τον κουβαλούσα για ώρες ολόκληρες αγκαλιά. Είχα τη μυστική τρυφερότητα και το πικρό καμάρι της παραμάνας· ένα φόβο για τη μέρα που οι άλλοι θα έβλεπαν την αξία του και θα μου τον έπαιρναν. Μόνο που, με τον Στήβεν, με περιέβαλλε ένα είδος ψυχρότητας, ένα οχυρό που δεν μπορούσε να παραβιαστεί. Στην εφηβεία μου, η μητέρα μου μού είπε πως, όταν ήμουν παιδί, δεν μου άρεσε να με κρατούν ή να με αγγίζουν —μαζευόμουν, σφιγγόμουν— κι έτσι, εκείνη και ο πατέρας αποφάσισαν να μην το κάνουν. Θα περίμεναν μέχρι να τους προσεγγίσω εγώ. Κι όλο και περίμεναν. Γιατί φαίνεται πως το άγγιγμα που αποζητούσα δεν ήταν οικογενειακό, δεν ήταν καν στοργικό. Αυτού του είδους η «αγάπη» ήταν για τα καλά κοριτσάκια, και με έκανε να νιώθω ψεύτρα, και με έκανε ακόμα πιο μοναχική.\nΣτην κρεβατοκάμαρα της σοφίτας, που μοιραζόμουν με τρία από τα αδέλφια μου, χάιδευα και φιλούσα το μαξιλάρι μου, και το αποκαλούσα «Μαρκ, αγάπη μου, μωρό μου», από το όνομα ενός τρελού, παράφορου αγοριού στο γυμνάσιο του Σεντ Ρίτα. Ο Μαρκ ήταν το μόνο παιδί σε ολόκληρη την ιστορία της τετάρτης τάξης που είχε ξυρίσει το κεφάλι του, είχε κάνει τατουάζ με ναζιστικά εμβλήματα, και στο σχολείο φορούσε μπότες με λαστιχένιες σόλες και αδιάβροχο στρατιωτικού τύπου. Έγλυφα τον Μαρκ Αγάπημου Μωρόμου, τον φιλούσα σαν να πιπίλιζα πορτοκάλι. Όλα τα παιδιά τον μισούσαν. Ήταν ισχυρός και μοναχικός. Τα γυαλιά του ήταν σπασμένα και κολημένα με σελοτέιπ, αλλά τα φορούσε σαν να ήταν κάτι επικίνδυνο: σαν συντρίμμια αυτοκινήτου, ή σαν μπαστούνι του μπέιζμπολ. Σαν να τον έχω μπροστά μου — ο μικρός ναζί πρίγκηπας που περπατώντας βαριά γυρνά στο σπίτι από το σχολείο μονάχος, με το αδιάβροχό του να στοβιλίζεται γύρω του σαν μπέρτα. Ήταν ο σύμμαχός μου σ’ έναν κόσμο που έμοιαζε όλο και πιο ψυχρός. Οικογενειακά μπάρμπεκιου, αυτοκίνητα που ψήνονταν πάνω στην μαύρη πίσσα της μεγάλης πλατείας με τα καταστήματα, το ατέλειωτο ρεύμα γυναικών και καροτσιών, παραινέσεις να είμαι χαρούμενη, να συμμετέχω στα παιχνίδια… Η ζωή στριφογύριζε όλο και πιο χαρωπά, ενώ τα οράματά μου γίνονταν όλο και πιο τερατώδη. Ήθελα μια διέξοδο. Ήθελα μια συντροφιά.\nΦανταζόμουν το τοπίο έξω από την οικογένεια εν μέρει παρατηρώντας την εργασιακή ζωή του πατέρα μου και εν μέρει από τα βιβλία που διάβαζα. Έκανα τη μπέιμπι-σίτερ για μια οικογένεια που είχε μια τεράστια βιβλιοθήκη με πορνό. (Σε μια γελοιογραφία στο Πλέιμποϊ, ένας γιατρός λέει σ’ ένα κορίτσι ότι είναι ώρα για την ένεση και ότι, αν είναι καλό κορίτσι και δεν κλάψει, χε, χε, θα της δώσει κάτι να γλύψει). Η ιδέα τού να είσαι αντικείμενο συζήτησης, πόθου, τεχνασμάτων, πονηρών κλεισιμάτων κάποιου ματιού, ανάμεσα στους άντρες, με διέγειρε. Τα αγαπημένα μου βιβλία ήταν γραμμένα από γυναίκες. Διάβαζα για να φτάσω σ’ εκείνες τις στιγμές όπου η γατούλα του σεξ, η βασίλισσα μέλισσα, η χαρούμενη πουτάνα, έπιανε το βλέμμα του στο πάρτι, κι οι δυο τους απομακρύνονταν με κάποια πρόφαση από την ευγενική συντροφιά και συναντιόντουσαν στο σκοτεινό διάδρομο με κομμένη ανάσα και αγγίζονταν αγκαλιασμένοι. Αυτή ήταν η δική μου Σταχτοπούτα.\nΦανταστείτε μας να διασχίζουμε τη χώρα εκείνο το καλοκαίρι όταν ήμουν δεκατεσσάρων, ο πατέρας μου στο τιμόνι του τεράστιου αυτοκινούμενου τροχόσπιτου, η μητέρα και ο μεγαλύτερός μου αδελφός να παίζουν τους συγκυβερνήτες, ο Χένρι Μανσίνι να ακούγεται εκκωφαντικά από τα ηχεία. Καθόμουν στον καναπέ στο πίσω μέρος του τροχόσπιτου δίπλα στο παράθυρο. Οι φορτηγατζήδες πατούσαν τις κόρνες τους. Άλλοι άντρες μας ακολουθούσαν με τα αυτοκίνητά τους. Έκανα συνομιλίες μαζί τους, πρώτα με τα χείλη, μετά γράφοντας σημειώματα. Σχεδόν άγγιζαν τον προφυλακτήρα μας για να μπορούμε να διαβάζουμε ο ένας τα σημειώματα του άλλου. Στη μέση μιας συνομιλίας με δυο άντρες, εκείνοι σήκωσαν ένα σημείωμα που έλεγε: «ΑΝΗΛΙΚΟ ΔΟΛΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ». Εγώ έγραψα για απάντηση: «ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΨΑΡΕΜΑ;» Στα πρόσωπά τους εμφανίστηκε μια σύντομη έκπληξη, και μετά έσκασαν στα γέλια. Μας ακολούθησαν για μίλια ολόκληρα στον ηλιοφωτισμένο αυτοκινητόδρομο, μέχρι που στρίψαμε και μπήκαμε σ’ ένα χώρο για κάμπινγκ. Εκείνοι έστριψαν πίσω μας, πληρώνοντας το κάμπινγκ, και τότε άρχισα να γίνομαι νευρική. Πλησίαζαν την οικογενειακή ζώνη, παραήταν κοντά.\nΣταμάτησαν στον άδειο χώρο ακριβώς δίπλα μας, και όταν ο πατέρας μου πήγε να συνδέσει το ηλεκτρικό και το νερό, οι άντρες άρχισαν να κουβεντιάζουν μαζί του, με τα μάτια τους να στρέφονται συχνά προς την πόρτα του τροχόσπιτου. Ο πατέρας μου δεν κατάλαβε τίποτε, ούτε καν ότι εκείνοι δεν είχαν τροχόσπιτο, ούτε σκηνή, και ήταν εξαιρετικά αργόσχολοι. Αυτή του η χαζομάρα μού ήταν επώδυνη. Πριν κατέβω από το τροχόσπιτο, άρπαξα το χέρι του μικρού αδελφού μου και τον τράβηξα μαζί μου σαν σκηνικό αντικείμενο. Οι δυο άντρες άναψαν σαν φωτοβολίδες, αλλά εγώ έσκυψα πάνω από τον Στήβεν και του μιλούσα χωρίς να τους δίνω σημασία. Έπαιζα μαζί του, φροντίζοντας να μην απομακρυνθώ από το τροχόσπιτο, και ρίχνοντας πού και πού μια ματιά προς εκείνους, μια ματιά σαν σκοινί που έλεγε «περιμένετε». Χάιδευα αργά τα μαλλιά του Στήβεν. Είχα την ελπίδα ότι θα μου ερχόταν λίγο κουράγιο ή κάποια ιδέα. Ίσως τη νύχτα, όταν ο πατέρας μου θα κοιμόταν. Όμως οι δυο άντρες έφυγαν από το κάμπινγκ αφήνοντας πίσω τους ένα θυμωμένο σπινάρισμα στα χαλίκια και λίγο καπνό από την εξάτμισή τους, κι εγώ υποβιβάστηκα από την πιο ποθητή ανήλικη του κόσμου σ’ ένα ηλίθιο επιπόλαιο κορίτσι.\nΠίσω στο σπίτι, τον Αύγουστο, ο φίλος του πατέρα μου από τη δουλειά καθόταν στον καναπέ μας καθώς ο πατέρας μου του έδειχνε φωτογραφίες από τις διακοπές μας. Έφτασε σε μια δική μου, που ήμουν πάνω σ’ ένα βράχο φορώντας ένα μαύρο μαγιό. «Λουκούμι», είπε ο άντρας. Κι η λέξη έμεινε στον αέρα, πορώδης, και μετά σκορπίστηκε αστράφτοντας, πάνω από το τραπεζάκι, τη γαλαζοπράσινη παχιά μοκέτα, το πιάνο. Ο πατέρας μου ξερόβηξε. Το γέλιο του ήταν ξαφνιασμένο, αμήχανο. Δε μου έριξε ούτε ματιά. Έβγαλε την επόμενη φωτογραφία.\nΗ λέξη «Λουκούμι» ήταν σαν να άνοιγε μια πόρτα, αλλά εγώ τη διάβηκα μόνη. Η λέξη «Λουκούμι» γράφτηκε στη σάρκα μου με μελάνι που φωσφόριζε. Οι γονείς μου, οι αδελφές μου κι οι αδελφοί μου, δε φαίνονταν να προσέχουν τίποτε. Αλλά οι άντρες άκουγαν το μήνυμά μου δυνατά και καθαρά, το καταλάβαιναν απόλυτα.\nΈνα πρωί, έχασα το λεωφορείο και περπάτησα ως το σχολείο, αργοπορημένη και χαρούμενη γι’ αυτό. Φορούσα τη στολή της καθολικής μαθήτριας, την καρό φούστα και τις κάλτσες ως το γόνατο, αλλά κατέβασα τις κάλτσες γύρω από τον αστράγαλο, γύρισα τη φούστα για να κοντύνει, και ξεκούμπωσα τα πρώτα τρία κουμπιά της μπλούζας μου. Ένας άντρας σταμάτησε με το αυτοκίνητό του — μήπως ήθελα να με πάει πουθενά; Ήταν γύρω στα σαράντα και ντυμένος για γκολφ. Το ντύσιμό του το βρήκα γελοίο, μέχρι και φρικαλέο, αλλά η αυτοπεποίθησή του ήταν αρκετά συμπαγής. Τα μάτια του ήταν τολμηρά, γαλάζια, και χαρούμενα.\nΜε πήγε στο σχολείο, και με πήρε από το σχολείο το ίδιο απόγευμα, προτείνοντάς μου να πάμε για παγωτό χωνάκι. Φορούσε ζώνη, οδηγούσε αυτοκίνητο, είχε παχύ πορτοφόλι — πώς να περιγράψω πώς νιώθει ένα κορίτσι μπροστά σ’ έναν ώριμο άντρα; Ήταν άντρας, και το δέρμα του ήταν χλομό και βαρύ, αηδιαστικό και διεγερτικό. Ήταν απίστευτα άνετος με την αρρενωπότητά του. Ακόμη κι όταν δεν με κοιτούσε, ακόμα κι όταν παράγγελνε τα χωνάκια, πλήρωνε, ή οδηγούσε, ένιωθα ότι είχε πλήρη επίγνωση της παρουσίας μου, ένιωθα πάνω στο κορμί μου τα σχέδιά του για μένα. Ήταν πιο ερεθιστικό κι από άγγιγμα.\nΤην επόμενη φορά που βγήκαμε, φόρεσα ένα μαύρο ξώπλατο. Έδεσα τα ψηλοτάκουνα παπούτσια μου πάνω από τους αστραγάλους μου. Φόρεσα το φόρεμα χωρίς κοσμήματα, ώστε να μην κρύψω την πραγματική του σκοπιμότητα. Αφού με πήρε με το αυτοκίνητο (δε θυμάμαι πια το όνομά του), μη πήγε κατευθείαν στο διαμέρισμά του. Δεν δούλευε, απλά έπαιζε γκολφ· ζούσε από ένα καταπίστευμα. Τα δωμάτια ήταν πεντακάθαρα — ούτε σκόνη, ούτε μουσική, ούτε παράθυρα ανοιχτά στον έξω κόσμο — και τα πράγματα για τα οποία μιλούσε με άφηναν βουβή: τουρνουά γκολφ, τένις, χρήματα. Αν δεν υπήρχε το μυστήριο του τι μπορεί να γινόταν μετά, κάτι που ήταν απόλυτα στα χέρια του, θα είχα βαρεθεί τελείως. Αλλά παραήμουν νευρική για να βαρεθώ. Το κορμί μου ολόκληρο σιγοτραγουδούσε.\nΜου πρότεινε μασάζ και μου είπε να βγάλω τα παπούτσια μου και να ξαπλώσω στο κρεβάτι. Δεν μπορούσα να δω το πρόσωπό του όταν είπε σαρκαστικά «δε θα βγάλεις το καλσόν σου;» Το είπε λες και ήμουνα καμμιά φοβισμένη σεμνότυφη. Αν το έβγαζε εκείνος, αυτό θα πρόδιδε θηλυκή δειλία και θα προκαλούσε αρσενική αποστροφή. Έτσι, το έκανα εγώ. Μετά μου είπε να ανοίξω το φόρεμά μου. Κι αυτό φάνηκε να του είναι αρκετό, το να μου κάνει μασάζ καθώς ήμουν εκεί ξαπλωμένη, με τα κοριτσίστικα λευκά μου εσώρουχα.\nΣτο σπίτι, άνοιξα τις κουρτίνες για να αφήσω το φως του ήλιου να μπει. Άνοιξη, καλοκαίρι, παραλίες, πάρκα, μπάρμπεκιου, ο ήλιος να καίει τις πλάτες — η οικογένειά μου ευδοκιμούσε στο έντονο φως, στις ζεστές μέρες, με το ομαδικό πνεύμα. Κάθε επιθυμία για το σκοτάδι, τη μοναχικότητα, ήταν άρρωστη. Κι εγώ ήμουν άρρωστη. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα, καμιά από τις ασχήμιες του σεξ δεν με κατέπληξε: ούτε η πιπιλιά που έγινε με βρομερή ανάσα και καφετιά δόντια και που μολύνθηκε μερικές μέρες αργότερα, ούτε τα χέρια που έσπρωχναν τα πόδια μου στη σωστή θέση, ούτε το μουγκρητό του ανέραστου τελειώματος. Τίποτε δε με έκανε να ζαρώσω. «Ανήλικο δόλωμα για τη φυλακή», με αποκάλεσαν οι άντρες, γελώντας. Και το πράγμα που ονόμασαν δοκίμασε τη νέα του φωνή. «Πάμε για ψάρεμα;» ρώτησε το δόλωμα πονηρά. Έγινα όσο γλοιώδης και βρόμικη απαιτούσε η στιγμή. Δεν ήταν υποχρεωμένο κανένα αγόρι να κάνει το σεξ να μου φαίνεται όμορφο.\nΘυμάμαι μια στιγμή απόλυτης καθαρότητας πριν την καταιγίδα των αγοριών, των δαχτύλων, των βρόμικων λέξεων που πρώτα ψιθυρίζονταν καυτά στο αυτί μου και μετά πετάγονταν δυνατά στο πρόσωπό μου. Ένα Σάββατο πρωί, βγήκα από την πόρτα του σπιτιού των γονιών μου στο Χάμντεν του Κονέκτικατ, φορώντας μια ριγέ ξώπλατη μπλούζα, κολλητό τζην και παπούτσια πλατφόρμες, βγήκα από την πόρτα και κάθησα στο γρασίδι. Δεν ξέρω αν η μητέρα μου με έβλεπε, εγώ πάντως δεν κατάλαβα κάτι τέτοιο. Αποφάσισα ότι θα έχανα την παρθενιά μου. Ο σκύλος της οικογένειας κάθησε δίπλα μου. Χάιδεψα και μπέρδεψα το τρίχωμά του. Τα αυτοκίνητα περνούσαν κορνάροντας. Τα αγόρια σφύριζαν, έδιναν φιλιά, φώναζαν. Αν τα έπιανε κόκκινο, ντρέπονταν, αν και ένα αγόρι μου έβγαλε τη γλώσσα του σαν εκκρεμές, και μετά έγλυψε προς τα πάνω το παράθυρο.\nΑυτός που σταμάτησε τελικά ήταν ένας ώριμος άντρας. Έκανε στροφή 180 μοιρών, σταμάτησε μπροστά στο σπίτι και κατέβηκε. Ήρθε προς το μέρος μου, με μακριά μαλλιά που ανέμιζαν, με μάτια που υποκρίνονταν φιλικότητα. Ο Ρόμπερτ ήταν τριάντα τριών. Δεν είχε σημασία που δεν τον έβρισκα ελκυστικό. Ήταν αυτό που άλλα κορίτσια θα αποκαλούσαν «χαμένο κορμί», ένας αποτυχημένος: ζούσε ακόμη με τη μητέρα του, και ψάρευε δεκατετράχρονες. Αλλά βλέποντας εκείνη την αντρική φιγούρα με το στενό τζην και το κοντομάνικο να γλιστρά σχεδόν πάνω στο γρασίδι και να με έχει βάλει στο στόχαστρο με τρόπους που δεν καταλάβαινα ακόμη…\nΧαμογέλασε επιφυλακτικά, γνέφοντας προς το σπίτι. «Εδώ μένεις;» Και μετά, «είναι εδώ οι γονείς σου;» Έσκυψε στο γρασίδι και έκοψε ένα φύλλο. «Λοιπόν, περνάς την ώρα σου με το σκύλο σου;» Με γυρόφερνε με ερωτήσεις προσπαθώντας να με καλοπιάσει, νευρικός σαν κλέφτης. «Θέλεις να πάμε σινεμά καμιά μέρα;» ρώτησε. Κι όταν του είπα αμέ, είπε: «Εεε, τι κάνεις απόψε;» Και ήρθε και με πήρε από το σπίτι των γονιών μου.\nΔεν ξέρω πώς ντύθηκα για την περίσταση. Ξέρω πως δεν είχα ιδέα πώς μπορεί να ήταν το σεξ, αν και κατείχα το λεξιλόγιο. Νόμιζα πως το σεξ ήταν κάτι που θα μου άρεσε, με όποιον και να το έκανα. Φύγαμε από το σινεμά μόλις άρχισε η ταινία, και πήγαμε σ’ ένα άδειο οικόπεδο πίσω από ένα τούβλινο κτίριο. Είχε δυσκολία στο να μου το βάλει, και με ρωτούσε συνέχεια «είσαι σίγουρη ότι δεν είσαι παρθένα;»\n«Είχα πολλά αγόρια», του είπα. Δεν έλεγα απλώς ψέματα, κόμπαζα κιόλας. Μου είπε να μείνω ακίνητη.\nΘα μπορούσα να πω ότι η πρώτη μου σεξουαλική εμπειρία ήταν απογοητευτική, αλλά αυτό θα έχανε την ουσία του πράγματος. Είχα σκηνοθετήσει και περάσει τη δική μου τελετή μύησης στον κόσμο — το χάσιμο της παρθενιάς μου. Τώρα ήμουν ελεύθερη. Την επόμενη μέρα, περπατούσα στην Τρέντγουελ Στρητ γλύφοντας τα χείλη μου. Ήταν κι αυτό ένα σημάδι. Ήθελα τα αγόρια να ξέρουν ότι είχα κάνει σεξ, και ότι τώρα ήμουν ανοιχτή για εκείνα.\nΠερπάτησα τα τρία τετράγωνα ως το Κέντρο Εφηβείας, ένα μικρό τούβλινο κτίριο που παλιά ήταν σταθμός πυροσβεστικής, που το κατείχε και το λειτουργούσε ο δήμος του Χάμντεν. Κάθησα στο κράσπεδο στην απέναντι μεριά του δρόμου και περίμενα να περάσουν τα παιδιά. Τα αγόρια ήρθαν πρώτα. Είχαν αχτένιστα κεφάλια και φορούσαν χοντρά τζην μπουφάν. Με προσκάλεσαν από απέναντι, και καθήσαμε μπροστά από το Κέντρο. Τα κορίτσια με περιεργάζονταν πιο προσεχτικά, αλλά δεν υπήρχε πρόβλημα εκείνη τη νύχτα. Καθόμουν εκεί και κάπνιζα, ενώ το γέλιο και η κουβέντα με πλησίασαν και περιστράφηκαν γύρω μου. Έτσι απλά, μπήκα στην παρέα.\nΑκόμα κι εκείνη τη νύχτα, ήταν τα αγόρια που με έκαναν να αισθανθώ άνετα — έτσι που χάζευαν και έλεγαν ιστορίες για μπάτσους και ναρκωτικά και αυτοκίνητα και για τότε που ο πατέρας κάποιου τους κυνήγησε μ’ ένα μπαστούνι του μπέιζμπολ. Η σκορπισμένη, τραχιά ενέργειά τους με ζέσταινε, με διασκέδαζε, με άφησαν να μπω μέσα αλλά δεν έκαναν ερωτήσεις, δε μου έκαναν καμμιά ανάκριση. Υπήρχε κάτι πολύ δημοκρατικό με τα αγόρια, και από εκείνη τη στιγμή πάντα έκανα παρέα με μια ομάδα τους, το μοναδικό κορίτσι στο αυτοκίνητο.\nΟι άντρες με είχαν εισάγει στη σεξουαλικότητά μου, αλλά εγώ ήθελα αγόρια — αγόρια με λάμψη στα μάτια, βραχνές φωνές, σκληρά μπράτσα, μεταξένια στήθη, σώματα στο δικό μου μέγεθος. Και τα αγόρια που ήθελα ήταν τα κακά — τα επιθετικά, με αυτοπεποίθηση και βρόμικο μυαλό. Με έκαναν να νιώθω άνετα, και το πείσμα του πόθου τους με ερέθιζε. Η ατολμία, οι προσπάθεις για συζήτηση, τα ραντεβού για πίτσα, το καλοντυμένο αγόρι στην πόρτα, με έκαναν να νιώθω άχαρη και βρόμικη. Το κακό παιδί ήταν ύπουλο, έξυπνο, πάντα σκεφτόταν ένα βήμα πιο μπροστά. Με φιλούσε, ψιθυρίζοντας «μωρό μου, μωρό μου», ενώ σήκωνε τους γλουτούς του για να ξεκουμπώσει το παντελόνι του, και μετά έπαιζε με το κουμπί του τζην μου, λες και θα μπορούσα να είμαι τόσο απορροφημένη στα φιλιά του και τη φωνή του ώστε να μην καταλάβω τι συνέβαινε πιο κάτω. Δεν με πείραζε καθόλου το ότι νόμιζαν ότι με ξεγελούσαν και με ωθούσαν εκείνοι στο να κάνω σεξ. Ήμουν επικίνδυνα αδιάφορη για τη γνώμη τους για μένα.\nΣτο Κέντρο Εφηβείας, υπήρχε μια ομάδα αγοριών που ήταν πιο σκληρά, πιο φασαριόζικα και πιο εντάξει από τα υπόλοιπα. Τα περισσότερα είχαν παρατήσει το σχολείο, και είχαν ήδη φάκελο — για διατάραξη κοινής ησυχίας λόγω μέθης, βανδαλισμούς, ίσως και μερικές διαρρήξεις. Συνήθως απλά κοκορεύονταν, μεθούσαν, καυγάδιζαν, και χτυπούσαν διάφορα πράγματα με τα αυτοκίνητά τους. Μια φορά έβαλαν φωτιά σ’ έναν καναπέ στο Κέντρο και τον έσπρωξαν από τις σκάλες κάτω στο υπόγειο.\nΟι κοπέλες αυτών των αγοριών έκαναν παρέα μαζί, όλες πολύ όμορφες. Με τα δικά τους αγόρια ήταν που ανακατευόμουν. Ήμουν τόσο καινούρια στο Κέντρο, τόσο παρασυρμένη από τα ίδια τα αγόρια, που δεν ήξερα καν ότι είχαν κοπέλες με τις οποίες έβγαιναν. Και, παρόλο που είχα ακούσει εκείνα τα κορίτσια να μιλάνε χαρούμενα για ξύλο και ξερρίζωμα μαλλιών, δε σκέφτηκα ότι μπορεί να με αφορούσε αυτό. Περνούσα πολύ λίγη ώρα στο Κέντρο, και δεν είχα πάει εκεί για να κάνω καινούριες φίλες. Πήγαινα, και μετά από λίγα λεπτά έφευγα με ένα αγόρι ή μια παρέα αγοριών.\nΟ Τόνι ήταν το πρώτο μου αγόρι. Ήταν Πορτορικανός, αλλά όλα πάνω του μύριζαν λευκή αδελφότητα. Είχε μαύρα και σκληρά μαλλιά και παχιά χείλη, και σώμα παλαιστή. Ο Τόνι δεν ασχολούνταν ποτέ με προκαταρκτικά. Με έπαιρνε, με πήγαινε κατευθείαν στο πάρκο, με φιλούσε, μου έβγαζε τα ρούχα και με έβαζε κάτω.\nΚάθε νύχτα για εννιά νύχτες ήμασταν στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του Τόνι. Μια μέρα έκανα κοπάνα από το σχολείο και πήγαμε στο δάσος απέναντι από το σπίτι των γονιών μου, και άνοιξε κάτω μια κουβέρτα. Τότε σκέφτηκα ότι ο Τόνι κι εγώ τα είχαμε. Θα πρέπει να του ανέφερα αυτή τη σκέψη, γιατί κάγχασε. «Δεν είσαι η κοπέλα μου. Έχω μια πραγματική κοπέλα, κι εκείνη δεν με αφήνει ούτε καν να τη φιλήσω». Έμεινα κατάπληκτη που είχε κοπέλα και που το ότι δεν την φιλούσε την έκανε πραγματική. Ήταν το ακριβώς αντίθετο από αυτό που πίστευα τόσο έντονα για αληθινό. Υπήρχε και ο κόσμος της μέρας, ο δημόσιος κόσμος, όπου όλοι είχαμε οικογένειες, πηγαίναμε σχολείο, παίρναμε οδηγίες από τους μεγάλους, και λέγαμε ψέματα όλη την ώρα χωρίς καν να το σκεφτόμαστε. Είχαμε πρόσωπα, όχι σκέψεις, ούτε αισθήματα. Το σεξ τίναζε στον αέρα αυτόν τον κόσμο, και το απρόσωπο αγόρι άναβε, έβγαζε έξω τη γλώσσα και μου την κουνούσε. Νόμιζα πως αυτό το αγόρι ήταν το πραγματικό αγόρι. Όταν ο Τόνι μου είπε ότι δεν ήμουν η κοπέλα του ένιωσα έναν πόνο, έναν εξευτελισμό, αλλά αμέσως τον απέβαλα, τον προσπέρασα. Πήγα για το επόμενο αγόρι.\nΠόσα αγόρια συνολικά; Δε φαίνονται και τόσο πολλά, τουλάχιστον αν βλέπεις τα τοκ σόου στην τηλεόραση. Ίσως εννιά ή δέκα μέσα σε επτά μήνες. Σχεδόν όλες οι πρώιμες σεξουαλικές μου εμπειρίες ήταν με αγόρια που με ήθελαν και με μισούσαν γι’ αυτό, αγόρια που θεωρούσαν τις επιθυμίες τους βρόμικες και φρόντιζαν να εναποθέτουν αυτή τη βρομιά επάνω μου. Αυτή η περίεργη μείξη πόθου και απέχθειας, η λάμψη στα μάτια τους, η τραχύτητα των χεριών τους, οι ικεσίες κι αμέσως μετά ο χλευασμός, τα κλαψουρίσματα κι αμέσως μετά οι κομπασμοί — αυτό ήταν το σεξ όπως το γνώρισα. Δεν ήταν αυτό που περίμενα, αλλά υπήρχε ένα αξιοπερίεργο είδος αδιαντροπιάς πάνω μου, και δεχόμουν όποιον έβρισκα στο δρόμο μου. Έψαχνα για εμπειρίες, και για εκείνο το αίσθημα τού να βρίσκεσαι στο κέντρο των πραγμάτων. Μου άρεσε η ορμή και το πείσμα της επιθυμίας των αγοριών. Τα θαύμαζα γι’ αυτό. Μου άρεσε να νιώθω την κάβλα μέσα στα παντελόνια τους, την τρυφερή επιτακτικότητα, την εστίαση πάνω μου, που όμως αψηφούσε εμένα την ίδια. Και αν δεν με ενδιέφερε και πολύ τι σκέφτονταν οι άλλοι για μένα, ήταν γιατί εγώ δεν με έβλεπα από τη δική τους οπτική γωνία. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι το σεξ είναι μια περιπέτεια μόνο για αγόρια. Και συνέχιζα, πεινασμένη και ερεθισμένη, παρά τα κουτσομπολιά γύρω μου, παρά τους μπελάδες που πλησίαζαν.\nΘα πρέπει να είχε κάνει τα άλλα κορίτσια να θυμώσουν πολύ. Άκουγαν τι έλεγαν τα αγόρια, την περιφρόνηση στα λόγια τους, και ξεκαρδίζονταν στα γέλια με τα βρόμικα αστεία τους. Και μετά έβλεπαν κάποιο από αυτά τα αγόρια να μπαίνει στο Κέντρο Εφηβείας για να με πάρει, κι εγώ έφευγα χαιρετώντας με χαμόγελο. Με μισούσαν που ξέφευγα έτσι ατιμώρητη.\nΜια νύχτα, τα τέσσερα μαύρα αγόρια του Κέντρου μου είπαν ότι ήθελαν να μου μιλήσουν και μου ζήτησαν να πάω μια βόλτα μαζί τους. Θυμάμαι μόνο τον Κρεγκ και το Χοντρό Ρόσκο. Ο Κρεγκ ήταν ψηλός, σα μαστίγιο, εγκάρδιος. Ο Χοντρός Ρόσκο ήταν όντως χοντρός, ζαρωμένος απ’ το πάχος, σαν μπουλντόγκ. Είχε χρυσά δόντια και κουβαλούσε ένα μπαστούνι. Ο Ρόσκο έκανε την ασχήμια να φαίνεται ωραία, πιο ωραία από την ομορφάδα των λευκών αγοριών. Πίσω από την πλάτη του, τα άλλα παιδιά αναφέρονταν σ’ αυτόν σαν «ο αράπης». Τον φοβόντουσαν, και τον αγαπούσαν. Ήταν κάτι σαν μασκότ, τόσο τέλεια ενσάρκωνε την ιδέα τους περί νέγρων.\nΕκείνη τη νύχτα οδηγούσε ο Γκρεγκ, ο Ρόσκο καθόταν μπροστά, κι εγώ έκατσα πίσω με τα άλλα δυο αγόρια. Μόλις μπήκαμε στον κεντρικό δρόμο του Χάμντεν, άρχισαν: «Καθ, όλοι μιλάνε για σένα», είπε ο Ρόσκο. Κι ο Κρεγκ πρόσθεσε: «Πρέπει να προσέχεις, αρχίζεις και αποκτάς κακό όνομα». Μου είπαν να μην εμπιστεύομαι τους άλλους, αλλά εγώ είχα βγάλει το πρόσωπό μου έξω από το παράθυρο, και άφηνα τον αέρα να μου ανοίγει το χαμόγελο. Κακό όνομα. Μια σκιά, μια ρυτίδα. Κάτι υπάρχει στον αέρα πριν μπεις σ’ ένα δωμάτιο και αφού βγεις. Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο χαρούμενη. Το όνομά μου θα είχε τη δύναμη, τον πάταγο του μπαστουνιού του Ρόσκο, που βροντούσε κάθε φορά που έκανε ένα βήμα.\nΕκείνος και ο Κρεγκ με συμβούλεψαν να τραβηχτώ και να προσέχω. Δεν υπήρχε τίποτε το επικριτικό στα λόγια τους, τίποτε που να υποδηλώνει πως ήμουν κακιά και βρόμικη, ή ότι το σεξ ήταν κακό και βρόμικο. Το θέμα ήταν απλά τα δόλια άτομα που έκανα παρέα. Μέχρι σήμερα, απορώ με την καλοσύνη τους· ακόμα δεν την καταλαβαίνω. Τέσσερα αγόρια σ’ ένα αυτοκίνητο μαζί μου; Θα μπορούσαν να κάνουν ό,τι ήθελαν — τέτοιο κορίτσι ήμουνα — κι όμως, το μόνο που προσπάθησαν να κάνουν ήταν να με προστατέψουν.\nΟ Τζόι ήταν το τελευταίο αγόρι από το Κέντρο με το οποίο έκανα σεξ μετη θέλησή μου. Ο Τζόι, με το τρελό του κινηματογραφικό χαμόγελο, το αξύριστο πηγούνι και τις πολλές μαλακίες του. Δεν υπήρχε τίποτε το ευτελές πάνω στον Τζόι. Ήταν απλά ένα δύσμοιρο κακό παιδί.\nΟ Τζόι κι εγώ κάναμε βόλτες με τη σαραβαλιασμένη Σεβρολέτ του για ώρες ολόκληρες, συνήθως μ’ ένα τσούρμο από αγόρια. Καθόμουν δίπλα του με το μπράτσο του γύρω μου, και με τραβούσε προς το μέρος του κάθε φορά που έπαιρνε στροφή. Ήμουν παιδιάστικα ερωτευμένη, όπως θα έκανε κάθε μαθητριούλα, με το καφετί, σημαδεμένο δερμάτινο σακάκι του, τα γαλαζοπράσινα μάτια του και τις μαύρες βλεφαρίδες του, το Μάρλμπορο που κρεμόταν από τα χείλη του. Με το ένα χέρι στο τιμόνι και το άλλο γύρω μου, δεν μπορούσε να κρατήσει πολύ καλά το τσιγάρο του, και δεν χρειαζόταν. Μισόκλεινε τα μάτια και κάπνιζε. Πού και πού του το έπαιρνα, τίναζα τη στάχτη και, τραβώντας μια ρουφηξιά, το έβαζα πάλι στο στόμα του, κρατώντας τα δάχτυλά μου πάνω στα χείλη του.\nΔούλευε στο βενζινάδικο του πατέρα του, και περνούσαμε κάθε βράδυ μαζί. Τις Κυριακές, πηγαίναμε επίσκεψη σε μια γυναίκα που την έλεγαν Πάτι, που δούλευε στο Κέντρο Εφηβείας. Ήταν μεγαλόσωμη και παχιά, με μαλλιά που έφταναν κάτω από τη μέση της, και είχε ένα μαύρο φίλο από το Νιου Χέιβεν. Ήταν πάντα στο κρεβάτι όταν φτάναμε, εγώ, ο Τζόι και μερικά αγόρια ακόμη. Κάναμε επιδρομή στο ψυγείο τους και μετά, με τις κοκακόλες στα χέρια, καθόμασταν σε καρέκλες γύρω από το κρεβάτι τους.\nΗ Πάτι και ο εραστής της μιλούσαν με πολύ τεμπέλικες φωνές, και ένιωθες την ηδονή τους, καθώς ήταν γυμνοί κάτω από τα λευκά σεντόνια και τα βλέμματά μας. Εκείνη έγερνε πάνω του κι εκείνος άπλωνε το χέρι να πάρει τις μέντες από το κομοδίνο της, και λες και σταματούσε στην πορεία, για να δούμε το μαύρο του μπράτσο πάνω στο κάτασπρο δέρμα της. Εκείνος ήταν όλο ρυτίδες, λεπτές και μακριές, κι εκείνη ήταν ένα βουνό σαντιγύ. Αυτή ήταν η κυριακάτικη λειτουργία μας, εγώ κι ο Τζόι να λατρεύουμε το κρεβάτι τους. (Την απέλυσαν λίγο μετά το επεισόδιο με τον καμένο καναπέ. Τη θέση της πήρε ένας ευσυνείδητος και αναμαλλιασμένος άντρας με το όνομα Στηβ).\nΜετά, βολτάραμε στην πόλη με το αυτοκίνητο, με την Γκλάντις Νάιτ να παίζει στο κασετόφωνο, και τον Τζόι να μου τραγουδάει τους στίχους. Με έλεγε «μωρό μου», κι εγώ δοκίμασα όλα τα ονόματα που κρατούσα στην άκρη της γλώσσας μου: «γλύκα μου», «αγάπη μου», «μωρό μου», «εραστή μου». Είχε κι εκείνος κοπέλα, αλλά ήταν σαν τη μητέρα του, οπότε απλά την αγνοήσαμε.\nΣτο τέλος της βραδιάς, τα αγόρια κατέβαιναν κάπου, κι εγώ με τον Τζόι πηγαίναμε στο Ηστ Ροκ Παρκ. Θυμάμαι ακόμα το σκληρό του πηγούνι, τα αξύριστα γένεια του στο χέρι μου, και τα χείλη του, κάπως σκληρά, αντρικά χείλη, τη γλώσσα του, καπνισμένη και μυώδη μέσα στο στόμα μου. Αφού κάναμε σεξ, με πήγαινε σπίτι και ερχόταν πάλι να με πάρει το επόμενο απόγευμα. Αν έπεφτε πάνω στους γονείς μου ήταν γοητευτικός και αδέξιος σαν τριχωτός σκύλος, αλλά μ’ εμένα ήταν η επιτομή της αρρενωπότητας.\nΕκείνη η τελευταία βραδιά με τον Τζόι άρχισε όπως όλες οι βραδιές μας, μ’ ένα αυτοκίνητο γεμάτο με αγόρια κι εμένα. Ο Τζόι στο τιμόνι, εγώ πλάι του. Ο Πητ και ο Μπομπ κι ένα άλλο αγόρι πίσω μ’ ένα μπουκάλι τζιν, και ένα κιβώτιο μπίρες στο χώρο αποσκευών. Για πολλά χρόνια δε θυμόμουν το τέταρτο αγόρι, αν και νομίζω πως ήταν ο Ρόνι. Και ποτέ δεν θα είμαι σίγουρη για τη σειρά. Ξέρω ότι πήγαμε στο πάρκο και ήταν γεμάτο χιόνι και το αυτοκίνητο του Τζόι ήταν σαν καράβι που σκαμπανέβαζε πάνω από σωρούς χιονιού, που όργωνε το δάσος, τινάζοντας σύννεφα πίσω του. Ήπιαμε, είπαμε ιστορίες για τον πόλεμο, γελάσαμε. Τότε ο Τζόι άρχισε να με φιλάει μπροστά στους άλλους, το χέρι του γλίστρησε κάτω από την μπλούζα μου, η ανάσα του βάρυνε. Ήθελε να κάνουμε σεξ. Είπε ότι τα παιδιά μπορούσαν να βγουν από το αυτοκίνητο, και τα παιδιά είπαν ότι θα το έκαναν.\nΒγήκαν όλοι έξω, και ο Τζόι κι εγώ πήγαμε στο πίσω κάθισμα. Τα αγόρια πήραν το μπουκάλι, κι ενώ ο Τζόι ήταν πάνω μου τους άκουγα που μιλούσαν και γελούσαν. Μετά από λίγο, άρχισαν να χτυπάνε τα πόδια τους στο χιόνι και μας φωνάζουμε να κάνουμε γρήγορα. Μπορώ μόνο να φανταστώ την έξαψή τους, μπορώ μόνο να φανταστώ πώς ένιωθαν, έτσι που στέκονταν έξω από το αυτοκίνητο, με τα θαμπωμένα τζάμια και τη δυνατή μουσική, και φαντάζονταν τι γινόταν μέσα. Θα πρέπει να φαντάστηκαν τους εαυτούς τους στη θέση του Τζόι, και γιατί να μην ήταν στη θέση του;\nΟ Τζόι έλαμπε όταν τελειώσαμε, και αφού άφησε τους άλλους να μπουν, συνέχισε να με φωνάζει μωρό του μ’ εκείνο το ευτυχισμένο, γεμάτο ευγνωμοσύνη ύφος στο πρόσωπό του. Τότε, άρχισαν οι διαπραγματεύσεις για να αφήσω τους φίλους του να πάρουν μια γεύση. Τι ακριβώς ειπώθηκε, πόσο κράτησε, δεν ξέρω. Θυμάμαι μόνο που μου είπε «θέλω να δουν πόσο καλή είσαι, μωρό μου», και «καν’ το για μένα, μωρό μου. Δε μ’ αγαπάς;» Δεν έχει σημασία τι ειπώθηκε, μόνο ότι βγήκε από το στόμα του Τζόι και ότι εκείνη τη νύχτα δεν υπήρχε για μένα άλλος κόσμος — μόνο εκείνα τα αγόρια, εκείνο το αυτοκίνητο μέσα στο χιονισμένο δάσος. Εκείνη ήταν η στιγμή που όλα όσα είχαν ειπωθεί για μένα έγιναν αληθινά, η στιγμή που παραδόθηκα.\nΝομίζω πως πρώτος ήταν ο Πητ. Ήταν στα τριάντα του, και πιο φαλακρός απ’ ό,τι ο Ρόνι ή ο Μπομπ. Πήγα πάλι στο πίσω κάθισμα, ο Ρόνι και ο Μπομπ στριμώχτηκαν μπροστά με τον Τζόι, και ο Πητ ήρθε πίσω μαζί μου. Όταν ο Πητ με καβάλησε, ο Τζόι μου κρατούσε το χέρι και μου έλεγε πως μ’ αγαπούσε. Έκλαψα. Αφού ο Πητ τελείωσε μέσα μου, κάθησε δίπλα μου και έσπρωξε κάτωτο κεφάλι μου. Έκανα εμετό. Ο Πητ τινάχτηκε έξω από το αυτοκίνητο, βρίζοντάς με, και οι άλλοι άρχισαν να γελάνε. Το επόμενο αγόρι δεν ήταν αρκετά σκληρό, και χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει τα δάχτυλά του για να μπει μέσα μου. Όταν με καβάλησε κι ο τέταρτος, ξεφυσώντας στα μαλλιά μου, άρχισα να ουρλιάζω ότι δεν μπορούσα να αναπνεύσω, και τότε σταμάτησαν.\nΆνοιξαν κι άλλες μπίρες. Ντύθηκα. Κουλουριασμένη στο πίσω κάθισμα, μέσα στο σκοτάδι κοντά στο δάπεδο, έβαλα το καλσόν μου. Από πάνω μου, τα αγόρια γελούσαν και μιλούσαν δυνατά, αναζωογονημένα — και, ίσως, νευρικά. Έμεινα κρυμμένη στο σκοτεινό πηγάδι του δαπέδου, τεντώνοντας το καλσόν πάνω στα πόδια μου, νιώθοντας πως είναι απίστευτα άσχημο, αυτό το χλομό χρώμα του, που λέγεται «γυμνό», και το λευκό μαξιλαράκι στον καβάλο πολύ καθαρό και σεμνό.\nΤα αγόρια με πήγαν σπίτι, και ορκίζονταν πως κανείς δεν θα μάθαινε τίποτε για εκείνη τη νύχτα, και βγήκα από το αυτοκίνητο, από το πίσω κάθισμα αυτή τη φορά, πήρα το δρόμο για το θαμπό φως της κουζίνας, σκόνταψα κι έπεσα πάνω στο χιόνι.\nΤην επόμενη μέρα, φόρεσα το ψεύτικο δερμάτινο σακάκι μου με την ψεύτικη γούνα στο κολάρο, περπάτησα τα τρία τετράγωνα ως το Κέντρο, και, όταν μπήκα, ήταν σαν έπεσε βόμβα. Τα κορίτσια που κάθονταν στο πάτωμα άρχισαν να ανοιγοκλείνουν τα πόδια τους μιμούμενες τερατωδώς τις κινήσεις του σεξ. Άλλα παιδιά μπήκαν μέσα από την αίθουσα με την πισίνα. «Κοιτάξτε ποια ήρθε!» «Κοιτάξτε την, την πουτάνα, που έρχεται εδώ, μετά από…» «Η παρτουζιάρα!» Η έκπληξη και η χαρά τους δεν θα μπορούσαν να είναι πιο μεγάλες. Η όρασή μου έπαθε διάθλαση (ένα πρόβλημα που έχω ακόμα από τότε), και, αν και η σκηνή ήταν ήδη αλλόκοτη, έγινε ακόμα περισσότερο, με πρόσωπα κομμένα στη μέση και στριφογυρίζουν μπροστά μου, γλώσσες να προβάλλουν, μάτια, πόδια να χοροπηδάνε και να πηγαίνουν πέρα – δώθε. Ο Στηβ, ο νέος διευθυντής του Κέντρου, μπήκε τρέχοντας, με τράβηξε στο γραφείο του, και μου είπε ότι έπρεπε να φύγω — τα παιδιά είχαν περάσει όλη τη μέρα σχεδιάζοντας να με δείρουν.\nΕίπε ότι θα με πήγαινε σπίτι μου με το αυτοκίνητο, αλλά έπρεπε να φύγουμε αμέσως. Δεν καταλάβαινε γιατί είχα ξαναπάει εκεί μετά από τα χθεσινά, αλλά μου είπε να μην απομακρυνθώ από κοντά του, και με τράβηξε βιαστικά ανάμεσα στο πλήθος των σωμάτων, έξω από την πόρτα, εκεί που είχε παρκάρει το αυτοκίνητό του. Τα παιδιά μαζεύτηκαν έξω και ούρλιαζαν «ξεσκισμένη!» και «σκρόφα!» Μια χιονιά με χτύπησε στην πλάτη, και μου ήρθε στο νου μια παλιά ταινία, ίσως κάποιο γουέστερν, και γύρισα και τους αντίκρυσα, τους κοίταξα κατάματα — πλαφ! μια χιονιά με βρήκε στο στήθος και μου πιτσίλισε το πρόσωπο. Μετά όρμησαν σαν χείμαρρος, και μπήκα στο αυτοκίνητο και ο Στηβ με πήγε στο σπίτι μου, και μου έδωσε τη συμβουλή που δεν είχα ανάγκη πλέον: να μην ξαναγυρίσω.\nΜπήκα από την κουζίνα — «γεια σου αγαπούλα μου!» — και πήγα κατευθείαν επάνω, κι άρχισα να μετράω τα χρόνια, τους μήνες και μετά τις εβδομάδες πριν μπορέσω να φύγω από το Χάμντεν.\nΤα επόμενα δύο χρόνια πέρασα πολύ καιρό κουρνιασμένη στο κρεβάτι μου, κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο της σοφίτας τη διασταύρωση και το φανάρι. Η μικρότερή μου αδελφή λέει ότι είχα μαζί μου ένα στιλέτο όποτε έβγαινα έξω, και ότι της είχα πει πως είχα εχθρούς, αλλά δεν το θυμάμαι αυτό. Έπρεπε να πηγαίνω στο σχολείο και να κάνω θελήματα· τα πάντα είχαν αλλάξει, εκτός από την καθημερινότητα της οικογένειας. Καβαλούσα το ποδήλατό μου και πήγαινα ως το μπακάλικο όσο πιο γρήγορα μπορούσα, λέγοντας στον εαυτό μου ότι, αν μπορούσα να περάσω τον τροχό ακριβώς πάνω από ένα πεσμένο φύλλο στο δρόμο, αυτό σήμαινε ότι θα μπορούσα να τα βάλω με έξι κορίτσια.\nΜε έβρισκαν σε γωνίες του δρόμου. Έβγαιναν από αυτοκίνητα, ουρλιάζοντας. «Θα σε σπάσουμε στο ξύλο!» Ποτέ δεν το συνήθισα, αν και το συγκεκριμένο ύφος στα πρόσωπά τους —η έντονη αηδία, η ηδονή του μίσους— μου έγινε πολύ οικείο. Άγνωστά μου αγόρια πετάγονταν από τα πεζοδρόμια (πάντα με ένα συρφετό φίλων τους) και ανακοίνωναν «εσένα σ’ έχω πηδήξει». Τι νόημα είχε να τους απαντήσω «δεν ξέρω καν ποιος είσαι»; Το δοκίμασα μια φορά, και πήρα για απάντηση ένα γέλιο σαν πολυβόλο, μαζί με τη φράση «τότε, πώς σε ξέρω εγώ;» Έγινα ο δρόμος με τον οποίο τα συνεσταλμένα αγόρια έχαναν την παρθενιά τους χωρίς να χάσουν τη συστολή τους.\nΌταν τελικά έμαθα να οδηγώ, οδηγούσα γρήγορα, ντυνόμουν πρόχειρα, και πήγαιν μόνο σε μπαρ που σύχναζαν γέροι, όπου κανείς δεν θα με έβρισκε. Άρχισα να ακούω κλασική μουσική, αν και μόνο ο Ραχμάνινοφ ήταν αρκετά σαρωτικός και συναισθηματικός για την εφηβική μου καρδιά.\nΧωρίς σεξ ένιωθα κουφή, μουγκή και τυφλή. Έτσι, παρά τη βαριά ντροπή που ένιωθα, παρά τις κρίσεις πανικού και ενοχής που συχνά με κατέκλυζαν, συνέχισα, αν και τώρα πια οι εραστές μου ήταν πολύ μεγαλύτεροι: ήταν άντρες, λευκοί, μαύροι, πορτορικανοί, άντρες από το Νιου Χέιβεν. Σε ηλικία δεκάξι και δεκαεπτά, δούλευα στις κουζίνες στο Γέιλ, προσπαθώντας να μαζέψω αρκετά χρήματα για να μετακομίσω στη Νέα Υόρκη μόλις θα τελείωνα το σχολείο. Δούλεψα στα πιάτα, στο μαγειρείο, στην αποθήκη, και ως γενική βοηθός, ξεφορτώνοντας πενηντάκιλα τσουβάλια ρύζι και πατάτες από φορτηγά και σκουπίζοντας. Παρόλο που συνορεύουν, το Νιου Χέιβεν φαινόταν να είναι κόσμους ολόκληρους μακριά από το Χάμντεν. Η χειρωνακτική εργασία ήταν μια ανακούφιση από τις σκοτεινές σκέψεις μου, και ήμουν το μοναδικό κορίτσι σε μια αντρική ομάδα εργασίας.\nΈβγαινα με έναν φοιτητή από το Μπρούκλιν που σπούδαζε και δούλευε. Ανέβαινε στο σαραβαλιασμένο του ποδήλατο κι έβγαινε από τις φωτισμένες αυλές του Γέιλ, κατέβαινε την Γουίτνι Άβενιου, περνούσε τη λίμνη, το σκοτεινιασμένο φαρμακείο και το σαλόνι ομορφιάς, το νεκροταφείο στο τέρμα της Τρέντγουελ Στρητ, και σε είκοσι λεπτά έφτανε στην πόρτα της κουζίνας όταν η οικογένειά μου κοιμόταν. Τον αγαπούσα, αλλά δεν τον άφηνα να φτάσει στο τέρμα. Στο μεσαιωνικό του δωμάτιο στους κοιτώνες, βγάζαμε τα κοντομάνικα μπλουζάκια μας και τα ανταλάσσαμε. Συγκρίναμε τα σώματά μας. Αγκαλιαζόμασταν και κυλιόμασταν στο κρεβάτι του για ώρες, με τα μέλη να πονάνε, το αίμα να χτυπά δυνατά στις φλέβες.\n‘Ενας γκριζομάλλης μηχανόβιος μάντεψε κάτι για μένα, και όταν βγήκαμε από την αυλή των γονιών μου σταμάτησε τη μηχανή, γύρισε προς το μέρος μου και είπε «Καθ, πρέπει να κρατηθείς από πάνω μου, αλλιώς θα πέσεις. Δεν ξέρω τι σου έκαναν τα παιδιά, αλλά εγώ δεν θα κάνω τίποτα, εντάξει;» Και με πήγαινε μακριά από το Χάμντεν, στα χωράφια. Μετά από όλες τις βόλτες με τη μηχανή, πηγαίναμε στο νοικιασμένο του δωμάτιο και πίναμε τσάι.\nΑλλά τα λευκά αγόρια του Χάμντεν είχαν άλλο ένα μήνυμα για μένα. Το καλοκαίρι κόντευε να τελειώσει, και σε μια εβδομάδα θα πήγαινα στη Νέα Υόρκη. Επειδή θα έφευγα, και λόγω της δουλειάς μου και των αντρών στο Νιου Χέιβεν, σκέφτηκα να το διακινδυνέψω. Είχα το θράσος να πιστέψω ότι ήμουν τελικά ελεύθερη από το Χάμντεν, ότι η σεξουαλικότητά μου μού ανήκε, ότι οι άνθρωποι ξεχνούν.\nΤελείωσα τη δουλειά μου και πήγα στα αποδυτήρια στο υπόγειο για να βγάλω τα ρούχα εργασίας. Έβαλα το μαύρο ξώπλατο, τα ψηλοτάκουνα παπούτσια που έδεναν πάνω από τους αστραγάλους — χωρίς κοσμήματα, αλλά με μια τσάντα για να μεταφέρω τα άλλα μου ρούχα. Στο μεγάλο πάρκο του Νιου Χέιβεν, έπαιζε ο Σταν Κέντον, και οι οικογένειες έκαναν πικνίκ στο γρασίδι. Κάθησα σ’ ένα παγκάκι στην άκρη του πάρκου, με έναν πεζόδρομο να με χωρίζει από τις οικογένειες. Είδα τα αγόρια να έρχονται από μακριά. «Μην είσαι ανόητη. Δεν μπορεί», είπα στον εαυτό μου. «Πάει τόσος καιρός. Κανείς δε νοιάζεται πια».\nΉταν οχτώ, και διέσχισαν το πάρκο, περνώντας δίπλα από κουβέρτες και μικρά παιδιά, χωρίς να κοιτάζουν κάτω, μέχρι που στάθηκαν μπροστά μου. Ο αρχηγός τους είχε ένα λαστιχένιο πρόσωπο που έμοιαζε με στρείδι που αναγνώρισα, αλλά δεν μπορούσα να προσδιορίσω. (Μετά από χρόνια, θυμήθηκα ότι ήταν φίλος του μεγαλύτερου αδελφού μου, κάποιος που ερχόταν μαζί μας στα οικογενειακά πικνίκ όταν ήμασταν παιδιά και κάποτε με είχε σχεδόν πνίξει σε μια λίμνη· ήταν καθολικός μαθητής.) Είχε ένα άσχημο χαμόγελο στο πρόσωπό του. Είπε το όνομα του αδελφού μου και ρώτησε αν ήμουν αδελφή του. Έγνεψα αμέσως αρνητικά. «Δεν ξέρω για ποιον μιλάς». Γέλασε και με ξαναρώτησε, και πάλι το αρνήθηκα.\nΤώρα γελούσαν όλοι τους, με πρόσωπα γεμάτα αηδία, και ο αρχηγός είπε: «Έλα τώρα, ξέρουμε ποια είσαι!» Κι έβαλε το χέρι στην τσέπη του, ψάρεψε κάτι ψιλά, και μου τα πρότεινε. «Είμαστε μόνο οχτώ», είπε. «Αυτά θα πρέπει να σου φτάνουν για να μας πάρεις όλους». Σηκώθηκα και απομακρύνθηκα γρήγορα. «Γαμημένο τσουλί!» «Πήγαινε πίσω στη Χάουι Στρητ, όπου ανήκεις, παλιοπουτάνα», φώναξαν, εννοώντας εκείνο το δρόμο στο Νιου Χέιβεν όπου δούλευαν οι πόρνες. Πέταξαν τα κέρματα προς το μέρος μου, και κάποια χτύπησαν στη γυμνή μου πλάτη. Στο πάρκο, οι άνθρωποι κοίταζαν προς το μέρος μου, και νομίζω πως κρατούσαν σφιχτά τα παιδιά τους. Ακόμα και τότε, ήξερα ότι εκείνα τα αγόρια ήταν ακόμα παρθένοι, και ότι με μισούσαν γιατί πήγαινα, ξανά και ξανά, στο μέρος που εκείνοι δεν τολμούσαν να πατήσουν. Ήξερα πόση ηδονή τους έδινε να πληγώνουν ένα κορίτσι, να το κεντρίζουν και τα το βλέπουν να συσπάται, πιο πολλή ηδονή από το να της κάνουν έρωτα. Είπα στον εαυτό μου να περπατήσει, απλά να συνεχίσει να περπατά, μέχρι να βγει από εκείνη την πόλη, από εκείνο το παρόν, και να προχωρήσει στο μέλλον. Είπα στον εαυτό μου ότι ο κόσμος ήταν εκεί έξω, λίγο μακρύτερα απ’ ό,τι νόμιζα στα δεκατέσσερα —στη Νέα Υόρκη, κι όχι στο Χάμντεν— και ότι είχα ακόμη μια ευκαιρία να μπω.\ndobie, prose, translations\nE. E. Κάμινγκς – στην αρχή αυτού του δρόμου μια λατέρνα αγκομαχώντας


Ελλάδα έχεις ταλέντο: Εκτός κριτικής επιτροπής Καπουτζίδης – Μπακοδήμου\nBUZZLIFE, 15/04/2019 (τελευταία ενημέρωση 13:08)\nΌπως αναφέρει ρεπορτάζ της εκπομπής «Στη φωλιά των Κου Κου», η Μαρία Μπακοδήμου και ο Γιώργος Καπουτζίδης θα βρεθούν εκτός κριτικής επιτροπής του «Ελλάδα έχεις ταλέντο» στον ΣΚΑΪ. Σύμφωνα με τον Γιάννη Πουλόπουλο, ο Γιώργος Καπουτζίδης, δεν θα βρίσκεται στην κριτική επιτροπή του «Ελλάδα έχεις ταλέντο» γιατί θα συμμετέχει στο «The Voice», ενώ παράλληλα έχει δεχτεί και πρόταση για σίριαλ στον ΣΚΑΪ.\nΗ Μαρία Μπακοδήμου θα απέχει διότι μετά το τέλος του «Power of Love» – που θα είναι και ο τελευταίος κύκλος – πιθανώς να αναλάβει κάτι στη late night ζώνη ή θα κάνει καθημερινή εκπομπή στον σταθμό. Ή και τα δύο. Σημειώθηκε ότι εξελίξεις θα υπάρξουν μετά το Πάσχα.\nΜε προορισμό τη Ρουμανία για φιλικές υποχρεώσεις η Παίδων (το πρόγραμμα του τουρνουά)Πόνταρε στις ανανεωμένες αποδόσεις για τον πρωταθλητή από την Stoiximan!


Ο Έλληνας που έσωσε το Apollo 13, η σκηνή μέσα στην πασίγνωστη ταινία (vid) - Ξυπνήστε ρε\n«Χιούστον έχουμε πρόβλημα»...\nΟ Βέρνερ φον Μπράουν, πρώην Ναζί, είχε άρχισε να εκπονεί το φιλόδοξο διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ, έχοντας καταφύγει στην Αμερική μετά την ήττα της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας. Εκεί συγκέντρωσε γύρω του μια μικρή ομάδα στενών συνεργατών, οι οποίοι τελικά σχεδίασαν το ιστορικό πρόγραμμα «Απόλλων»..\nΜέλος εκείνης της ομάδας υπήρξε και ένας Έλληνας, ο Αντώνης Κονταράτος, το όνομα του οποίου λίγοι Έλληνες γνωρίζουν.\nΓεννημένος το 1933 στην Αθήνα με καταγωγή από τον Πύργο της Σαντορίνης, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους επιστήμονες της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), όταν εκείνη ξεκίνησε την «μάχη του Διαστήματος» με αντίπαλο την κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση.\nΕίχε σπουδάσει ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και έπειτα στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) και στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας (Caltech), τις δύο κορυφαίες πολυτεχνικές σχολές της Αμερικής.\nΟ Αντώνης Κονταράτος ήταν επικεφαλής μιας ομάδας 16 διδακτόρων διαφόρων ειδικοτήτων, οι οποίοι είχαν αναλάβει τον ρόλο συμβούλου της NASA σχετικά με τα προβλήματα υγείας και ασφάλειας των αστροναυτών του προγράμματος Apollo και των σχεδιαζόμενων διαπλανητικών επανδρωμένων πτήσεων.\nΑπό το 1965 μέχρι το 1976, ο Κονταράτος διετέλεσε προϊστάμενος Διαστημικών Εφαρμογών και Διαστημικής Φυσιολογίας της εταιρείας Μπέλκομ (Bellcomm Inc), της αποκλειστικής τεχνικής συμβούλου της Διεύθυνσης Επανδρωμένων Πτήσεων της NASA. H συμμετοχή του ήταν κομβική σε μία από τις πιο δραματικές στιγμές του προγράμματος Apollo. Επρόκειτο για την αποστολή «Απόλλων 13». Ενώ, λοιπόν, το πλήρωμα πήγαινε στην Σελήνη, μία έκρηξη κατέστρεψε το σκάφος. Οι τρεις αστροναύτες, προκειμένου να προστατευτούν, μπήκαν στην μικρή άκατο του σκάφους, η οποία ήταν ωστόσο ήταν σχεδιασμένη για δύο άτομα.\nΟι αστροναύτες θα πέθαιναν. Αυτό επειδή παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα στο σύστημα δέσμευσης του διοξειδίου του άνθρακα. Το κέντρο ελέγχου της NASA βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Έπρεπε να βρει άμεσα μία λύση, την οποία έδωσε τελικά ο Κονταράτος με μοναδική πατέντα που επινόησε.\nΓια όποιον έχει δει την ταινία «Apollo 13» με τον Τομ Χανκς, ο τεχνικός που καλείται να σώσει τους αστροναύτες, δεν είναι άλλος από τον Κονταράτο, ο οποίος βρήκε τρόπο να ταιριάξει έναν κύβο μέσα σε έναν κύλινδρο, σώζοντας, κατά αυτόν τον τρόπο, την ζωή των αστροναυτών.\nΟι Αμερικανοί του είχαν απονείμει πολλά βραβεία. Όταν τo 1976, ο Κονταράτος, αποφάσισε να εγκαταλείψει την καριέρα του στην άλλη μεριά του Ατλαντικού και να γυρίσει στην Ελλάδα, η NASA αποφάσισε να δώσει το όνομά του σε μία κορυφογραμμή (Dorsum) της Σελήνης. Ο Κονταράτος όμως αρνήθηκε. Ζήτησε να ονομαστεί το εν λόγω σημείο «Dorsum Thera» από την ιδιαίτερη πατρίδα του, καθώς η μορφολογία του θύμιζε εκείνη της Σαντορίνης. Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία αποδέχθηκε την επιθυμία του.


Κώστας Λάβδας: Το μεγάλο παζάρι για πόλεμο και ειρήνη στη Συρία | Liberal.gr\nΣάββατο 22 Φεβρουαρίου 2020, 00:01\nΠαρά τον σκληρό ανταγωνισμό Ρωσίας-Τουρκίας για τον έλεγχο της Συρίας, ο Ερντογάν στην πραγματικότητα θέλει η Μόσχα να παραμείνει ένας ισχυρός παίκτης στην περιοχή, αφενός για να ελέγχει τον Άσαντ, αφετέρου για να μπορεί να διατηρεί τις ρωγμές στο ΝΑΤΟ, τονίζει στο liberal.gr ο Κώστας Λάβδας, σχολιάζοντας την παρέμβαση που ζήτησε χθες ο Τούρκος πρόεδρος από τον Πούτιν για να μπει τέλος στην συριακή προέλαση.\nΟ καθηγητής του Παντείου υποστηρίζει ότι υφίσταται ένα οξύμωρο αλλά υπαρκτό μοντέλο «ανταγωνιστικού συνεταιρισμού» στην Συρία μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας, το οποίο παρά τις συγκρούσεις, είναι πιθανό να αντέξει και τελικά οι δύο ηγέτες, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις, να φτάσουν σε ένα νέο συμβιβασμό, τύπου Σότσι.\nΣτο ερώτημα, πως να εκλάβουμε το γεγονός ότι ο Τούρκος Πρόεδρος έφτασε να ζητήσει παρέμβαση για την Συρία από τον Γάλλο πρόεδρο Μακρον με τον οποίο έχει χείριστες σχέσεις, απαντά ότι η Τουρκία ανακαλύπτει την ΕΕ στην εποχή μετά το Brexit. «Μια είναι η πραγματική στρατιωτική (και πυρηνική) δύναμη στην ΕΕ και αυτή είναι η Γαλλία. Ο οικονομικός – εμπορικός έρωτας με τη Γερμανία δεν επαρκεί σε πραγματικές κρίσεις», αναφέρει χαρακτηριστικά.\nΣχετικά με τις επιπτώσεις από τα παραπάνω στα ελληνοτουρκικά, εκτιμά ότι αν υπάρξουν πραγματικά απρόβλεπτες και δραματικές εξελίξεις και η Τουρκία χάσει στη Συρία, τότε, όπως λέει, η ανάγκη επιβεβαίωσης σε άλλο μέτωπο πιθανόν να την οδηγήσει να εντείνει τις πιέσεις στο Αιγαίο, την Κύπρο αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο. Και στο σενάριο όμως που η Τουρκία βρει νέο σημείο ισορροπίας του “ανταγωνιστικού συνεταιρισμού” με την Ρωσία στη Συρία και πάλι η αυξημένη αυτή αυτοπεποίθηση ενδέχεται να την οδηγήσει σε νέες διεκδικήσεις στα δυτικά της.\n- Είναι πραγματικά στριμωγμένος ο Ερντογάν ή πρόκειται για ένα ακόμη παζάρι για να ενισχύσει την θέση του στην επόμενη ημέρα της Συρίας, έχοντας το βλέμμα και στην Λιβύη;\nΟι εξελίξεις φαίνονται ραγδαίες και θα πρέπει να αντιληφθούμε την μεγάλη εικόνα για να μην κάνουμε βιαστικές εκτιμήσεις για «αδιέξοδα» και τα συναφή. Η τουρκική στρατηγική απέναντι στη Συρία από το 2011 (αρχή εμφυλίου) ήταν σχετικά σαφής και είχε τρεις στόχους, οι δυο πρώτοι εκ των οποίων έχουν βέβαια πολύ παλαιότερες ρίζες.\nΠρώτον, την ακύρωση των συνθηκών που θα ευνοούσαν την διαμόρφωση ενός κουρδικού κρατικού μορφώματος. Το κουρδικό ήταν η βασική προτεραιότητα. Δεύτερον, τον περιορισμό και – αν ήταν δυνατόν – την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ με παράλληλη διαμόρφωση ζώνης ασφαλείας στη βόρεια Συρία.\nΚαι τρίτον, κάτι που ίσως φαίνεται παράδοξο, την προσέλκυση της Ρωσίας σε ένα μοντέλο ανταγωνιστικού συνεταιρισμού, προφανώς με αντίθετες προθέσεις απέναντι στο καθεστώς Άσαντ που διαχρονικά αποτελούσε ανάθεμα για την Τουρκία. Παρά την θεμελιώδη διαφορά αναφορικά με το καθεστώς Άσαντ, τόσο η Μόσχα όσο και η Άγκυρα επιθυμούσαν τη ρωσική παρουσία στην Μέση Ανατολή γενικώς και στο Συριακό ειδικώς.\nΜε τις ακροβασίες μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας, υποβοηθούμενος σε ιδιωτικό επίπεδο και από τις επιχειρηματικές βλέψεις και συμφέροντα του περιβάλλοντος Τραμπ, ο Ερντογάν πέτυχε την εγκατάλειψη των Κούρδων από τις ΗΠΑ και – προς το παρόν – την εκπλήρωση του τουρκικού στόχου υπ’ αριθμόν ένα: κουρδικό κράτος δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Ο ανταγωνιστικός συνεταιρισμός με την Ρωσία (και κατά περίπτωση με το Ιράν και την Κίνα) αποδίδει καρπούς αλλά μέσα από δυσκολίες, αποτυχίες και με μεγάλο κόστος.\n- Δεν αποτελεί αυτό μεγάλο ρίσκο και για την Τουρκία;\nΌπως έχουμε αναλύσει και στο παρελθόν, οι ακροβασίες του Ερντογάν ενέχουν μεγάλους κινδύνους και για την Τουρκία. Η στρατηγική υπερέκταση της Τουρκίας στη Συρία και η υπό διαμόρφωση έκθεση στην περιπέτεια της Λιβύης θα αποτελέσουν εκρηκτικό μείγμα αν συνδυαστούν με τις εσωτερικές πολιτικές ανακατατάξεις στην Τουρκία και τα υπαρκτά προβλήματα της τουρκικής οικονομίας.\n- Πως να εκλάβουμε την παρέμβαση που ζήτησε ο Ερντογάν από τον Πούτιν για να σταματήσει την προέλαση των δυνάμεων του Άσαντ;\nΠρόκειται καταρχήν για επίκληση της συμφωνίας του Οκτωβρίου 2019, συμφωνία που υπεγράφη στο Σότσι της Ρωσίας (είχε προηγηθεί η συμφωνία του Σεπτεμβρίου 2018 για την αποφυγή κλιμάκωσης στην περιοχή του Idlib), βάσει της οποίας Μόσχα και Άγκυρα αναλάμβαναν υποχρεώσεις από κοινού και μάλιστα με την δέσμευση περαιτέρω συνεννόησης στο πλαίσιο της διαδικασίας της Αστάνα (Ρωσία, Τουρκία, Ιράν). Σε συνδυασμό με την εγκατάλειψη των Κούρδων από τις ΗΠΑ και το μοίρασμα των περιοχών τους, η συμφωνία του Σότσι αποτέλεσε στρατηγική νίκη για την Άγκυρα.\nΑλλά ο Ερντοάν ενδέχεται να έχει υποτιμήσει τον βαθμό στήριξης της Ρωσίας στο καθεστώς Άσαντ. Το ουσιαστικό ερώτημα αυτή τη στιγμή είναι εάν το πνεύμα του Σότσι παραμένει εν ζωή ή εάν Μόσχα και Άγκυρα θα περάσουν σε νέα φάση των σχέσεων που αποκάλεσα μοντέλο ανταγωνιστικού συνεταιρισμού.\nΒάσει όσων γνωρίζουμε μέχρι αυτή τη στιγμή και με κάθε επιφύλαξη, θεωρώ ότι το μοντέλο θα αντέξει με τροποποιήσεις και μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις σε πολλά επίπεδα. Όμως θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η Άγκυρα δεν ευνοεί την αποχώρηση της Ρωσίας από την Μέση Ανατολή.\n- Τι δείχνει το γεγονός ότι ο Τούρκος Πρόεδρος έφτασε να ζητήσει παρέμβαση για την Συρία από τον Γάλλο πρόεδρο Μακρον με τον οποίο έχει χείριστες σχέσεις;\nΗ Τουρκία χρειάζεται νέες χρηματοδοτήσεις ενώ επιχειρεί και να παρακάμψει τις διαδικασίες κυρώσεων της ΕΕ. Παράλληλα, όμως, η Τουρκία ανακαλύπτει την ΕΕ στην εποχή μετά το Brexit. Μια είναι η πραγματική στρατιωτική (και πυρηνική) δύναμη στην ΕΕ και αυτή είναι η Γαλλία. Ο οικονομικός – εμπορικός έρωτας με τη Γερμανία δεν επαρκεί σε πραγματικές κρίσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι το Βερολίνο δεν θα εξακολουθήσει να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να προσελκύσει την Τουρκία. Τώρα και στο μέλλον. Αντίθετα με τη Γαλλία, η οποία έχει πολλαπλούς λόγους να επιθυμεί την ακύρωση της στρατηγικής εξάπλωσης της Τουρκίας στην Μεσόγειο.\n- Πως μπορούν τα παραπάνω να επηρεάσουν τα ελληνοτουρκικά;\nΤο μεταναστευτικό με το συνδυασμό ανθρωπιστικών και άλλων διαστάσεων θα είναι κρίσιμο. Εάν υπάρξει νέο κύμα με σχεδόν ένα εκατομμύριο πρόσθετους μετανάστες, αυτό θα αποτελέσει νέα, δυσβάστακτη πρόκληση για την περιοχή συνολικά και βέβαια για την ΕΕ και την Ελλάδα.\nΌμως κατά τα λοιπά, η ριψοκίνδυνη στρατηγική της Τουρκίας για την Ανατολική Μεσόγειο δεν θα επηρεαστεί άμεσα από το Συριακό, εκτός πια εάν στη Συρία υπάρξουν πραγματικά απρόβλεπτες, δραματικές εξελίξεις. Εάν η Τουρκία χάσει στη Συρία, η ανάγκη επιβεβαίωσης σε άλλο μέτωπο ενδέχεται να την οδηγήσει να εντείνει τις πιέσεις στο Αιγαίο, την Κύπρο αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο. Εάν η Τουρκία βρει νέο σημείο ισορροπίας του ανταγωνιστικού συνεταιρισμού με την Ρωσία στη Συρία, η αυξημένη αυτοπεποίθηση ενδέχεται επίσης να την οδηγήσει σε νέες διεκδικήσεις στα δυτικά της. Οπότε και στα δυο βασικά σενάρια, η Τουρκία θα εξακολουθήσει να αποτελεί αναθεωρητική δύναμη και δομική πρόκληση για τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας.


Ουραγός στην ανάπτυξη της Ευρώπης η Ελλάδα - nagora\nΤα τελικά στοιχεία για το ΑΕΠ του δ’ τριμήνου 2017 ανακοίνωσε η Eurostat, τα οποία ευθυγραμμίστηκαν με τις αρχικές προβλέψεις.\nΣυγκεκριμένα, το δ’ τρίμηνο το ΑΕΠ της ευρωζώνης αυξήθηκε κατά 0,6% σε τριμηνιαία βάση και κατά 2,7% σε ετήσια βάση.\nΑξίζει να σημειωθεί πως το σύνολο των οικονομιών της ΕΕ ήταν σε τροχιά ανάπτυξης στο δ’ τρίμηνο του 2017 με την Ελλάδα να μοιράζεται με την Κροατία την τελευταία θέση καθώς κατέγραψαν και οι δύο αύξηση ΑΕΠ μόλις 0,1% σε σχέση με το γ’ τρίμηνο. Αντίθετα τις καλύτερες τριμηνιαίες επιδόσεις είχαν η Εσθονία (2,2%), Σλοβενία (2%) και Λιθουανία (1,4%).\nΣε ετήσια βάση η ελληνική οικονομία είχε την τέταρτη χειρότερη επίδοση κατά το δ’ τρίμηνο. Συγκεκριμένα εμφανίζει αύξηση του ΑΕΠ 1,9%. Η Δανία έχει επίδοση 1,2%, η Βρετανία 1,4% και η Ιταλία 1,6%. Από την άλλη τις καλύτερες επιδόσεις καταγράφουν οι: Ρουμανία (7%), Σλοβενία (6,2%) και Εσθονία (5,3%).\nΓια να δείτε αναλυτικά τα στοιχεία της Eurostat πατήστε ΕΔΩ\nΜπλόκο από το ΠΑΜΕ σε συμβολαιογραφικό γραφείο στη Σταδίου


Αιτίες βράζει στην οικεία περιοχή σε άνδρες και γυναίκες - θεραπεία του λαού και των ναρκωτικών - Είδη\nΗ έντονη ακμή στη βουβωνική χώρα μπορεί να δημιουργηθεί για διάφορους λόγους - από τη μη συμμόρφωση με την οικεία υγιεινή σε μολυσματικές και παρασιτικές ασθένειες. Εάν ένα σπυράκι κάτω από το δέρμα είναι ενιαίο, τότε πιο συχνά αυτό δείχνει την παρουσία ενός βρασμού, ενός πυώδους χελιού ή μιας κύστης αδένα Bartholin στις γυναίκες. Πολλά εξανθήματα είναι αποτέλεσμα ερεθισμού μετά το ξύρισμα, μιας αλλεργικής αντίδρασης, παρασιτικών και σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών.\nΥπάρχουν πολλοί κύριοι λόγοι για τους οποίους η ακμή εμφανίζεται στην οικεία περιοχή γυναικών και ανδρών:\nασθένειες και διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης.\nBartholin blockage σε γυναίκες?\nστεγνά ρούχα λινά ή καθαρισμού του δέρματος.\nΟι πυώδεις σχηματισμοί στη βουβωνική χώρα πλήττονται πολύ, καθώς η περιοχή αυτή βιώνει συνεχή φορτία λείανσης όταν περπατά. Το ανοιχτό απόστημα ή σπυράκι προκαλεί πόνο κατά την ούρηση και υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης από παθογόνα βακτήρια και ιούς. Το απόστημα μπορεί να σχηματιστεί τόσο στα γυναικεία χείλη των γεννητικών οργάνων όσο και στο πέος του ανθρώπου.\nΠολύ κόκκινο εξάνθημα με ξεφλούδισμα του δέρματος.\nη ακμή πήδηξε μετά την επαφή.\nπυρετό και πρησμένους λεμφαδένες.\nΗ ακμή που δεν συνοδεύεται από οδυνηρές αισθήσεις και τα παραπάνω συμπτώματα μπορεί να αντιμετωπιστεί από μόνη της στο σπίτι με τη χρήση αντισηπτικών. Για τη θεραπεία της φλεγμονής από το ξύρισμα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε λοσιόν από αφέψημα των βοτάνων: χαμομήλι, καλέντουλα, και βαλσαμόχορτο. Εάν ο σχηματισμός της ακμής συνοδεύεται από το τέταρτο και το πέμπτο σύμπτωμα, τότε αυτό υποδηλώνει μια λοιμώδη, αλλεργική ή σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια που πρέπει να διαγνωστεί σωστά και να αντιμετωπιστεί σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.\nΌπως και σε άλλες περιοχές του σώματος, οι λιπώδεις κύστεις (λιποσώματα) ή το αθήρωμα (επιδερμικές κύστεις) μπορούν να σχηματιστούν κάτω από το δέρμα γυναικών στην περιοχή των αρθρώσεων των ανδρών, στην εξωτερική πλευρά των χειλέων, αλλά σε σπάνιες περιπτώσεις. Το Lipoma είναι μια σφράγιση που αποτελείται από λιπώδη ιστό. Αυτός είναι ένας καλοήθης όγκος. Το αθήρωμα εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της απόφραξης του αποβολικού αγωγού του σμηγματογόνου αδένα στο χόριο ή στο θυλάκιο της τρίχας. Μετά το αποκλεισμό, ο σίδηρος συνεχίζει να λειτουργεί και το σμήγμα συσσωρεύεται στην κάψουλα του νεοπλάσματος. Μερικές φορές το αθήρωμα και το λιπόνι φθάνουν σε σημαντικά μεγέθη, προκαλώντας ταλαιπωρία όταν περπατάνε.\nΤο λιπόμα και το αθήρωμα είναι ανώδυνη ανωμαλία, το χρώμα του οποίου είναι το ίδιο με εκείνο του υγιούς δέρματος. Αλλά με τη διείσδυση των παθογόνων βακτηρίων σε αυτούς τους υποδόριους σχηματισμούς, αρχίζει η φλεγμονώδης διαδικασία, εμφανίζεται υπεραιμία και πόνος. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Η θεραπεία πραγματοποιείται με χειρουργική απομάκρυνση των κώνων.\nΥπάρχουν επίσης δημοφιλείς μέθοδοι αντιμετώπισης των λιποσωμάτων και των αθηρωμάτων. Τα περισσότερα από αυτά βασίζονται στον ερεθισμό του δέρματος πάνω από το κομμάτι για το σκοπό της αυτοδιάθεσης (ανατομή). Αλλά επειδή οι άνδρες και οι γυναίκες έχουν ευαίσθητο δέρμα στη βουβωνική χώρα, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επιπλέον φλεγμονή των ιστών. Εάν ένα μέρος της κάψουλας του αθηρώματος παραμένει στο δέρμα, τότε αναμορφώνεται στον ίδιο χώρο. Με την εμφάνιση των κώνων στο εσωτερικό των χείλη στις γυναίκες, είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί μια διαφοροποιημένη διάγνωση με μια πιο επικίνδυνη ασθένεια - βαρθολινίτιδα.\nΟ σχηματισμός μιας βράνης (chirya) στην οικεία περιοχή ξεκινά με υπεραιμία και φλεγμονή. Πρώτον, εμφανίζεται ένα μικρό κόκκινο σημείο, το οποίο αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς. Μετά από 2-3 μέρες εμφανίζεται ένα πυώδες σημείο στο κέντρο του πυκνού σωλήνα - αυτός είναι ο πυρήνας του βρασμού και ο ίδιος ο βρασμός γίνεται πολύ οδυνηρός. Τα σπυράκια γίνονται γαλαζοπράσινα ή ακόμα και μαύρα και το πήκτωμα συσσωρεύεται σταδιακά σε αυτό. Αυτή η διαδικασία μπορεί να συνοδεύεται από πυρετό και γενική αδυναμία. Υπάρχει οίδημα στα χείλη ή στο πέος, εμφανίζεται κνησμός. Η υπεζωρία ιστού συμβαίνει λόγω της προσθήκης μιας βακτηριακής λοίμωξης. Ο πιο κοινός παθογόνος μικροοργανισμός που προκαλεί φλεγμονή και νέκρωση είναι ο Staphylococcus aureus (λιγότερο συχνά ο στρεπτόκοκκος και τα εντερικά βακτηρίδια).\nασθένειες εσωτερικών οργάνων και συστημάτων, ιδιαίτερα αυτών που σχετίζονται με τον αιτιολογικό παράγοντα φρουγγουλόζωσης.\nΗ ώριμη βράση πρέπει να ανοίξει. Εάν δεν συμβεί αυτό, η φλεγμονώδης διαδικασία αυξάνεται και η μόλυνση του αίματος μπορεί να αρχίσει - σήψη. Για την αντιμετώπιση των βράχων, πρέπει πρώτα να προσδιορίσετε το βαθμό ωριμότητάς του. Εάν δεν έχει ακόμη ανοιχτεί, θα θεραπευτεί με σαλικυλικό αλκοόλ ή θα επιβάλει αλοιφή Vishnevsky. Αφού ανοίξει, λερώνεται με διάλυμα υπεροξειδίου του υδρογόνου 3% και αλοιφή Levomekol. Το δέρμα γύρω από το σημείο βρασμού απολυμαίνεται με βορικό, σαλικυλικό, αμμωνιακό ή υπεροξείδιο του υδρογόνου. Μετά την εφαρμογή της αλοιφής, η πληγείσα περιοχή πρέπει να παραμείνει ανοιχτή για 2-3 ώρες, αφού τα εσώρουχα απορροφούν το φάρμακο.\nΕίναι απαραίτητο να αφαιρέσετε εντελώς τα πυώδη περιεχόμενα του βράσματος, πιέζοντας προσεκτικά το έξω με αποστειρωμένο βαμβακερό μάκτρο. Η συμπίεση εκτελείται προς την κατεύθυνση από τη βάση του βρασμού μέχρι την κορυφή του. Όταν η βράση δεν ανοίξει, μπορεί να εφαρμοστεί αλοιφή ιχθυόλης.\nΕάν, αν χρησιμοποιείτε συντηρητικές μεθόδους θεραπείας, δεν επιτρέπεται το απόστημα, τότε θα πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν χειρούργο για να το αφαιρέσετε. Η διαδικασία πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία και το τραύμα στη συνέχεια υποβάλλεται σε αγωγή με αντισηπτικούς παράγοντες. Όταν εμφανιστούν συμπτώματα δηλητηρίασης, ο γιατρός θα συνταγογραφήσει συστηματικά αντιβιοτικά. Για ταχύτερη επούλωση του βρασμού, χρησιμοποιείται φυσιοθεραπεία - UHF, υπέρυθρη ακτινοβολία.\nΑσθένειες χαμηλού κινδύνου: φλεγμονώδεις θύλακες, λιπόμα και αθήρωμα\nΗ οικεία ζώνη μιας γυναίκας έχει μια τεράστια ποσότητα τριχών, αλλά υπό την επήρεια λοιμώξεων και βακτηρίων, τα θυλάκια φλεγμονώνονται, σχηματίζοντας μια πληγείσα περιοχή με πυώδη περιεχόμενα. Οι κύριες διαφορές είναι οι λευκές σφραγίδες ή το ανοιχτό κίτρινο με κόκκινη επένδυση Τα κλινικά στάδια ανάπτυξης μοιάζουν με τις εκδηλώσεις της υποδόριας ακμής, αλλά προβάλλονται μόνο στα μικρά χείλη.\nΠαρά την ευνοϊκή πορεία, η συμπύκνωση με τη μορφή μιας σφαίρας αυτού του τύπου προκαλεί πόνο και προκαλεί αυξημένη φλεγμονή. Ιδιαίτερα επικίνδυνο είναι η εγγύτητα της πληγείσας περιοχής κοντά στην ουρήθρα ή η παρουσία τσακισμένων μαλλιών. Η θεραπεία συνίσταται στην άρδευση των χειλέων με αντισηπτικά και στη λήψη απολυμαντικών δίσκων.\nΤο Lipoma - Wen, το οποίο αυξάνεται σε μέγεθος, αλλά δεν συνδέεται με την παρουσία της φλεγμονώδους διαδικασίας. Κατά την ψηλάφηση, η υποδόρια ανάπτυξη μπορεί να κυλήσει, γεγονός που υποδηλώνει την παρουσία περιεχομένων που μοιάζουν με λιπαρά μέσα.\nΤα Wenders (ποικιλίες - ινολιπώματα και μυολιπόμια) δεν είναι σχετικά επικίνδυνα, αλλά μπορούν να αφαιρεθούν μόνο χειρουργικά. Αυτό μπορεί να γίνει μετά την εμφάνιση φυσιολογικής ενόχλησης, αν και τα οστεολιπόμεσα, που αποτελούνται όχι μόνο από τον λιπώδη ιστό αλλά και από τον οστικό ιστό (σκληρή σφαίρα), απομακρύνονται ορθολογικά αμέσως μετά την ανίχνευση. Ένας άλλος τύπος βλάβης είναι το αθήρωμα, που μοιάζει με τον Wen (μικρός σωλήνας), αλλά διακρίνεται από την παρουσία κυκλοφοριακών μαρμελάδων στις θέσεις των σμηγματογόνων αγωγών.\nΗ κακή αποτρίχωση είναι μια κοινή αιτία βλάβης στα χείλη, στην οποία, σε σημεία μείζονος πρόσκρουσης, το wen και οι εστίες των σμηγματογόνων αδένων εμφανίζονται.\nΜεσοπρόθεσμος κίνδυνος: Βλάβη του Bartholin\nΗ κακή υγιεινή, η υποβάθμιση της ανοσίας, η μηχανική βλάβη της βλεννογόνου και η ορμονική ανισορροπία είναι οι κύριες αιτίες της εξέλιξης της παθολογικής κατάστασης. Εάν 7-14 ημέρες μετά το τέλος της φλεγμονώδους διαδικασίας, εμφανίστηκε ένα χτύπημα, τότε η αιτία της ανάπτυξης της νόσου έγκειται σε αυτήν. Λόγω του σχηματισμού μιας σφραγίδας, μια γυναίκα αισθάνεται δυσφορία κατά τη διάρκεια του περπατήματος, και μερικές φορές ακόμη και εμπύρετες κρίσεις που προκαλούνται από μια απότομη αύξηση της θερμοκρασίας. Οι γιατροί ονομάζουν αυτή τη νόσο Bartholinitis.\nΤο βρώμικο φύλο αυξάνει επίσης τον κίνδυνο παθογόνων μικροοργανισμών στους αγωγούς του αδένα, στους οποίους δημιουργούνται συνθήκες για την εμφάνιση καταστροφικών διεργασιών. Τέτοιες ασθένειες όπως η γονόρροια, τα χλαμύδια και η τριχομονάση είναι οι πιο καταστρεπτικές του αδένα.\nΜερικές φορές η βαρολλινίτιδα οδηγεί στο σχηματισμό κύστης στην περιοχή του αποχετευτικού αγωγού. Παθολογική κατάσταση παρατηρείται όταν αυτή δεσμεύεται λόγω υπερβολικής έκκρισης εκκρίσεως, η οποία χρησιμοποιείται ως λιπαντικό κατά τη διάρκεια της συνουσίας. Η κακή απομάκρυνση της υγρασίας συμβαίνει εξίσου όταν ο αυλός του ανοίγματος στενεύει.\nΗ θεραπεία με βαρτολινίτιδα συνδυάζεται με την πορεία της πρόσληψης αντιβιοτικών, σε σοβαρές περιπτώσεις, ανοίγει ένας αποφραγμένος αδένας.\nΌταν φοράτε πολύ σφιχτά εσώρουχα, μπορεί να εμφανιστεί κάποιο σπυράκι, το οποίο με εξωτερικές πινακίδες μοιάζει με ουγκέ ή με σφραγίδα που προκαλείται από βαρτολινίτιδα, αλλά μετά την αφαίρεση του τραυματικού παράγοντα, η μπάλα περάσει.\nΜυξομά. Συχνά βρεθεί στο pubis, αλλά και σε μεγάλες φιλόξενες πτυχές. Το εσωτερικό υγρό έχει ζελατινώδη βάση με κίτρινο-λευκό χρώμα. Συχνότερα διαγιγνώσκονται σε άτομα ηλικίας συνταξιοδότησης.\nΛεμφαγγείωμα. Η λεμφική μάζα είναι ο οδυνηρός τύπος, ο οποίος προβάλλεται κυρίως στα μεγάλα χείλη. Τα χτυπήματα είναι πάντα μερικά, τα οποία χυτεύονται σε μπλε ή πορφυρό και κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης μεγαλώνουν μαζί. Τα ποσοστά αύξησης είναι πολύ αργά, δεν υπάρχει απειλή για τη ζωή, η επικράτηση μεταξύ των ασθενών είναι υψηλή.\nΜύωμα. Η πληγείσα περιοχή χαρακτηρίζεται από τη συμμετοχή στην παθολογική διαδικασία των βαθιών ιστών των χεριών.\nΦίμπα. Η σφαίρα μιας ωοειδούς μορφής αποτελείται από συνδετικό ιστό. Μόνο ένας τύπος ινώματος, ο δεσμοειδής, είναι επιρρεπής σε κακοήθεια.\nΑιμαγγείωμα. Με αυτή τη σφραγίδα, οι γιατροί βρίσκουν μια μπάλα στα μικρά χείλη (ή μεγάλα). Η παρουσία του μπλε ή του κόκκινου οφείλεται στην παρουσία αίματος στο σχηματισμό (2 μορφές - σπηλαιώδης και τριχοειδής).\nΕάν ο σχηματισμός ενός ελαττώματος συνδυάζεται με την παρουσία κυστίτιδας, ουρηθρίτιδας ή κολίτιδας, τότε είναι σημαντικό να εξαλειφθούν αυτές οι ασθένειες προκειμένου να αποφευχθεί η μόνιμη μόλυνση του κομματιού.\nΤσίχλα. Μεταδίδεται σεξουαλικά, προκαλώντας την εμφάνιση λευκών εκκρίσεων. Με μακροχρόνια λοίμωξη, αναπτύσσεται η καντιντίαση των γεννητικών οργάνων: σχηματίζονται μπάλες στα χείλη, οι οποίες γρήγορα μετατρέπονται σε βλαστοκύτταρα - θηλώματα. Οι σχηματισμοί είναι λευκό, κόκκινο ή σάρκα χρώμα. Υπό την επίδραση ενός υγρού περιβάλλοντος, αυξάνονται γρήγορα.\nΈρπης των γεννητικών οργάνων. Η μόλυνση προκαλεί την εμφάνιση μαλακών μπάλων που έχουν εσωτερικό υδατικό έκκριμα, το οποίο εκρήγνυται όταν πιέζεται. Μετά την απελευθέρωση του υγρού, σχηματίζονται μικρά έλκη.\nΣύφιλη Μετά τη μόλυνση με σύφιλη, ένα chancre εμφανίζεται σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος κάτω από το δέρμα, το οποίο μπορεί να βρίσκεται στα χείλη των γεννητικών οργάνων επίσης. Η συμπύκνωση αυξάνεται γρήγορα σε μέγεθος και εκδηλώνεται, σχηματίζοντας μια μαλακή, αποσυντεθείσα περιοχή στο κέντρο και σκληρά σύνορα κατά μήκος των άκρων.\nΑσυνήθιστα λευκά σημεία - σάκχαρα Fordyce - συγκαταλέγονται στους ελαφρώς διευρυμένους σμηγματογόνους αδένες που εμφανίζονται πιο συχνά σε κορίτσια εφήβων κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής ανάπτυξης.\nΜέρος των αλλαγών στην περιοχή των εξωτερικών θηλυκών οργάνων, ειδικά εάν υπάρχει σφράγιση με τη μορφή μίας σφαίρας, αποκτούν απειλητικά χαρακτηριστικά λόγω του εκφυλισμού του συνδετικού ιστού. Η εμφάνιση των οζιδίων συνδυάζεται συχνά με την ανάπτυξη καρκίνου του τραχήλου της μήτρας παρουσία υψηλού καρκινογόνου HPV στο σώμα. Στο κολπικό σάρκωμα, υπάρχει πάντα μια μεγάλη ποσότητα πηκτού που παράγεται, βλέννα αίματος που έχει ισχυρή οσμή.\nΤο επικίνδυνο και το υδραδένιο είναι ένας ταχέως αναπτυσσόμενος σχηματισμός που φθάνει σε διάμετρο 1 εκατοστό σε διάμετρο. Το χείλος που βρίσκεται δίπλα στην συμπύκνωση πεθαίνει - ως αποτέλεσμα, εκτίθεται ο μυϊκός ιστός.\nΟι δερματικές αλλοιώσεις αυξάνουν τον κίνδυνο δευτερογενούς μόλυνσης. Συνήθως, ο αλλοιωμένος ιστός δεν βλάπτει ή αιμορραγεί. Κατά τη διάγνωση ενός υδραδενώματος, παραμένει μια αυξημένη πιθανότητα ένα σημείο να μετατραπεί σε κακοήθη τύπο.\nΟ καρκίνος μεταξύ των χεριών αναφέρεται στον καρκίνο του αιδοίου, ο οποίος αναπτύσσεται συχνά σε διαβητικούς ασθενείς που έχουν μολυνθεί με τον ιό HPV ή τον ιό HIV. Τα πρώτα συμπτώματα είναι η εμφάνιση οζιδίων, τα οποία στη συνέχεια εκδηλώνονται, φαγούρα και αναπτύσσονται. Η υποβάθμιση συνοδεύεται από ένα επώδυνο σύνδρομο και το ορο-πυώδες εξίδρωμα. Θεραπεία - εκτομή και ακτινοθεραπεία.\nΗ ανίχνευση μιας σφραγίδας κάτω από ή κοντά στο χείλος είναι ένα σήμα που πρέπει να υποβληθεί σε πλήρη εξέταση των γεννητικών οργάνων. Στη ρεσεψιόν του γυναικολόγου, μπορείτε να λάβετε ολοκληρωμένες απαντήσεις σχετικά με την αδυναμία να καθορίσετε ανεξάρτητα τον τύπο της εκπαίδευσης. Με προγραμματισμένο τρόπο, επισκέπτονται την κλινική χωρίς πόνο, σε επείγουσες περιπτώσεις - παρουσία έντονων ενοχλήσεων.\nΑυτό το άρθρο θα συζητήσει το πρόβλημα της οικεία ακμή ή πυώδης σπυράκι σε ένα οικείο μέρος.\nΒρίσκοντας ένα σπυράκι σε ένα τόσο οικείο μέρος όπως η βουβωνική χώρα, σε περίπτωση που θα πρέπει να ζητήσετε συμβουλές για την «αποτυχημένη ευτυχία» σε ειδικούς σε δερματικές παθήσεις. Ίσως η προέλευση της ακμής να έχει μια αβλαβή "φύση", αλλά η πιθανότητα δεν αποκλείει ότι αυτό είναι ένα ανησυχητικό μήνυμα ότι το σώμα επηρεάζεται σοβαρά από μια σοβαρή ασθένεια.\nΤι προκαλεί ακμή σε οικεία μέρη;\nΟι πιο συνηθισμένες αιτίες σχηματισμού σπυριών σε οικεία μέρη είναι:\nορμονική ανισορροπία, ταυτόχρονη κατά τη μεταβατική ηλικία, καθώς και από την εμμηνόπαυση και την εγκυμοσύνη.\n"Παρενέργειες" της αποτρίχωσης - φλεγμονή του δέρματος, "πεσμένα μαλλιά"?\nη μη συμμόρφωση με τη δίαιτα και οι αρνητικές επιπτώσεις των υπερβολικών αγχωτικών καταστάσεων στη ζωή.\nη συσσώρευση των "λυμάτων" στη βουβωνική χώρα και, κατά συνέπεια, η δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για την αναπαραγωγή βακτηριδίων εξαιτίας, παραδείγματος χάριν, της απροθυμίας να επισκεφθεί κανείς ξανά το ντους.\nαλλεργία μετά τη λήψη φαρμάκων.\nδυσκολία στην αναπνοή του δέρματος λόγω του σφιχτού εσωρούχου.\nεκδήλωση σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων.\nΜη ανησυχητική ακμή στην οικεία περιοχή\nΜερικές φορές, η ακμή συγχέεται με τα θυλάκια των τριχών - λευκές κουκίδες πυκνής δομής. Αυτά τα φυσικά "αντικείμενα" της περαιτέρω ανάπτυξης των μαλλιών δεν αξίζει μια στενή μελέτη και ανησυχία.\nΟμοίως, οι αδένες ακμής είναι μερικές φορές λανθασμένες για την ακμή, οι οποίες προκαλούν σύγχυση με την υπερτροφική τους εμφάνιση σε οικείες περιοχές, όπου το δέρμα είναι πολύ λεπτότερο σε σύγκριση με άλλα μέρη του δέρματος του σώματος. Ως εκ τούτου, οι αδένες, στέκεται έντονα έξω, και "πιάσει το μάτι."\nΕάν αυτή η «αθώα» ακμή εξακολουθεί να «παρεμβαίνει στη ζωή», τότε είναι απαραίτητο να απαλλαγούμε από αυτά με τη βοήθεια της αντιβακτηριδιακής θεραπείας, της υγιεινής και της λήψης των κατάλληλων βιταμινών. Το κύριο πράγμα δεν είναι να συμπιέσετε οικεία σπυράκια!\nΗ παραγωγή φλεγμονής των σμηγματογόνων αδένων - πυκνά αποστήματα, με μια ποικιλία χρωμάτων από τις ελαφριές αποχρώσεις του κόκκινου έως το σκοτεινό, αντιμετωπίζονται με πολύ απλές μεθόδους. Θα πρέπει πρώτα να καθαρίσετε την αντίθετη περιοχή του δέρματος χρησιμοποιώντας ένα διάλυμα σαπουνιού και νερού, αφήστε το δέρμα να στεγνώσει και, στη συνέχεια, προχωρήστε σε μία από τις ακόλουθες διαδικασίες:\nΟ χυμός αλόης έχει την ικανότητα να θεραπεύει πυώδεις σχηματισμούς εντός 3-4 ημερών. Το ανοιγμένο φύλλο ενός φυτού επισυνάπτεται για αυτόν τον όρο σε μια θέση προβλήματος ένα γύψο. Το αποτέλεσμα δεν θα διαρκέσει πολύ - σύντομα, το δέρμα, κάτω από τα θεραπευτικά αποτελέσματα της αλόης, θα απαλλαγεί από το ενοχλητικό απόστημα και θα ανακάμψει πλήρως.\nΤο υπεροξείδιο του υδρογόνου και η αλοιφή Levomekol είναι εξαιρετικά μέσα για να απαλλαγούμε από τα αποστήματα. Είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστεί ένα σπυράκι με μια από αυτές τις ενώσεις δύο φορές την ημέρα μέχρι να εξαφανιστεί τελείως. Οι αλοιφές Vishnevsky και ihthyol αντιμετωπίζουν επίσης αποτελεσματικά το έργο. Κατά κανόνα, εφαρμόζονται κατά τη διάρκεια της νύχτας.\nΤο ιώδιο συμβάλλει στην εντατική ωρίμανση του αποστήματος. Για να επιτευχθεί αυτό, ιωδιωμένο βαμβάκι εφαρμόζεται στο σπυράκι για 5-10 λεπτά.\nΟι λιπαρές κύστεις εμφανίζουν μικρές προσκρούσεις κάτω από το δέρμα, συνήθως λευκές. Η εμφάνισή τους συμβαίνει λόγω της απόφραξης των σμηγματογόνων αδένων με ανάπτυξη του δέρματος. Ως αποτέλεσμα, η λιπαρή συνοχή αναγκάζεται να συσσωρευτεί και να σκληρύνει, σχηματίζοντας συμπαγή χτυπήματα. Οι κύστες δεν προκαλούν δυσφορία που σχετίζεται με τον πόνο, αφαιρούνται με σύντομη και απλή χειρουργική επέμβαση.\nΟ θρίαμβος της "σεξουαλικής ελευθερίας", που άρχισε πριν από ένα τέταρτο του αιώνα, έφερε μαζί της την έντονη εξάπλωση των αφροδισιακών νόσων. Επιπλέον, παρά την ήδη "πλούσια" σειρά μολύνσεων που εισέρχονται στο σώμα μέσω σεξουαλικών σχέσεων, σύμφωνα με τις στατιστικές, επεκτείνεται καθημερινά.\nPubis, perineum, τα χείλη - αυτά τα οικεία μέρη που καλύπτονται με ακμή, ως δείκτες πιθανής μόλυνσης με παρόμοια λοίμωξη. Αν η ακμή συνοδεύεται επίσης από πυρετό, φλεγμονή των λεμφαδένων στη βουβωνική χώρα, καψίματα και φαγούρα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, τότε αξίζει να "ακούσετε τον συναγερμό" και, χωρίς καθυστέρηση, να συμβουλευτείτε έναν αρωματοποιό.\nΗ σύφιλη είναι μια από τις πιο σοβαρές σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες, που "έχουν πάρει" και είναι δυνατές τόσο κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής όσο και στην αθώα καθημερινή ζωή.\nΟ κίνδυνος της σύφιλης έγκειται στην εμφάνιση των σημείων της, για παράδειγμα, αποστήματα και έλκη στο βλεννογόνο, τα χείλη των γεννητικών οργάνων (ίσως γύρω από τον πρωκτό), μόνο ένα μήνα και ένα μισό μετά τη μόλυνση. Ως εκ τούτου, η πρώτη φορά που δεν μπορείτε καν να υποψιάζεστε για μόλυνση με σύφιλη, η οποία περαιτέρω, χωρίς θεραπεία στην αρχή, οδηγεί σε επιδείνωση της νόσου. Ο πονόλαιμος, η αδυναμία, οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, η προαναφερθείσα πυώδης ακμή και τα έλκη "προσβάλλουν" όλο και περισσότερο το σώμα.\nΗ καταπολέμηση της σύφιλης είναι αντιβιοτικά. Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από την «παραμέληση» μολυσματικής νόσου.\nΠιο γρήγορα, σε σύγκριση με τη σύφιλη, υπάρχουν συμπτώματα άλλου αντιπροσώπου της "οικογένειας" των σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών - έρπης των γεννητικών οργάνων. Χαρακτηριστικό για αυτόν εξάνθημα "φυσαλίδες" στα γεννητικά όργανα και τα κόμματα εμφανίζονται μετά την ήττα της "λοίμωξης" μέσα σε μια εβδομάδα. Εκτός από τις οικείες θέσεις, τέτοιοι σχηματισμοί φυσαλίδων βρίσκονται στα χείλη (το γνωστό "κρύο").\nΟι κυψέλες προκαλούν φαγούρα, κάψιμο και πρήξιμο του δέρματος. Η εσωτερική τους συνέπεια της πυώδους προέλευσης αργά ή γρήγορα συμπιέζεται - ταυτόχρονα η κυψέλη μετατρέπεται σε έλκος, το οποίο με την πάροδο του χρόνου "στεγνώνει" και θεραπεύει.\nΗ έξαρση του έρπητα των γεννητικών οργάνων μπορεί να προκληθεί από παράγοντες όπως το κρυολόγημα, η νευρική ένταση και η εγκυμοσύνη.\nΑυτή η ασθένεια καταστέλλεται μόνο από αντιικούς παράγοντες. Απαλλαγείτε για πάντα από αυτή τη μάστιγα των ανθρώπων που υποφέρουν τακτικά από τον έρπητα - ενώ το φάρμακο δεν υπόκειται.\nΠροβλήματα με την κανονική λειτουργία του αποβολικού αγωγού μπορούν να προκαλέσουν το σχηματισμό μιας κύστης Bartholin αδένα. Δεν μπορεί να βγει από το σώμα με τον συνήθη τρόπο, το υγρό του αδένα συσσωρεύεται κάτω από την επιφάνεια του δέρματος και σκληραίνει. Τέτοιες προσκρούσεις μπορεί να είναι πολύ ενοχλητικές και ενοχλητικές για το σεξ και το περπάτημα, αν η κύστη είναι σοβαρά φλεγμονή ή ο αδένας έχει μολυνθεί. Οι E. coli, οι σταφυλόκοκκοι, οι γονοκοκκικές ή οι χλαμυδικές λοιμώξεις καθίστανται οι ένοχοι της νόσου.\nΌταν μια ασθένεια μολυσματικής βαρολλινίτιδας, τα μικρά χείλη στην περιοχή μιας αναδυόμενης κύστης διογκώνονται σημαντικά, υπάρχει αυξημένη θερμοκρασία σώματος και πόνος.\nΗ θεραπεία της κύστης συνοδεύεται από αντιβιοτικά και γίνεται με την τοποθέτηση ενός καθετήρα λέξης σε ένα πονόχρωμο σημείο ή με τη χρήση μαρκαρίσματος.\nΠαράσιτα που πιπιλίζουν το αίμα (παγίδες)\nΟι οφθαλμικές ψείρες "καθίστανται", κατά κανόνα, στα μαλλιά που καλύπτουν την περιοχή των γεννητικών οργάνων. Δεν αποκλείεται επίσης και η σύλληψη των "εδαφών" τους μασχάλες, φρύδια και βλεφαρίδες. Η μετάβαση των ψειρών σε «νέα θύματα» συμβαίνει συχνά κατά τη διάρκεια της οικειότητας, αλλά η μόλυνση είναι δυνατή χωρίς αυτήν. Έντομα πιπιλίζουν το αίμα, ερεθίζουν το δέρμα, προκαλούν ψώρα και σχηματίζουν ακμή.\nΟι μέθοδοι του αγώνα είναι να εξαλειφθεί το «έδαφος αναπαραγωγής» των μαλλιών του παρασίτου ή να αντιμετωπιστεί με ειδικά μέσα και στη συνέχεια να ξεπλυθούν οι μολυσμένες περιοχές σχολαστικά.\nΤα συμπτώματα της νόσου μεταδοτικών οστρακοειδών είναι ασυνήθιστες μορφές ακμής. Φαίνονται σαν στερεοί ροζ κώνοι με εσωτερική σύσταση. Η "μόλυνση" μεταδίδεται τόσο από νοικοκυριό όσο και σεξουαλικά.\nΕλλείψει προβλημάτων με το ανοσοποιητικό σύστημα, η ακμή τελικά εξαφανίζεται φυσικά. Αν ο οργανισμός δεν καταφέρει να ξεπεράσει την ασθένεια μόνος του, τότε οι ειδικοί μπορούν να συνταγογραφήσουν μια πορεία φαρμάκων ή να επέμβουν με επιχειρησιακό τρόπο.\nΚτυπήστε την κλειτορίδα\nΈνα χτύπημα στην κλειτορίδα, το οποίο προέκυψε απροσδόκητα, μπορεί να τρομάξει οποιοδήποτε κορίτσι ή γυναίκα. Μια τέτοια σφραγίδα μπορεί να είναι ένα κοινό σπυράκι. Αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις, το νεόπλασμα σε ένα οικείο μέρος είναι Bartholinitis. Με την ασθένεια αυτή, ο αδένας Bartholin γίνεται φλεγμένος και εμφανίζεται ένα κοίλωμα κοντά στην κλειτορίδα. Η παθολογία πρέπει να αντιμετωπίζεται.\nΗ συμπύκνωση σε μια μικρή κλειτορίδα μπορεί να είναι μια κοινή ακμή. Αυτά τα ελαττώματα του δέρματος μπορούν να εμφανιστούν στην οικεία περιοχή. Υπάρχουν διάφορα κύρια αίτια της ακμής στα εξωτερικά γεννητικά όργανα, και συγκεκριμένα:\nΕρεθισμός του δέρματος μετά την αποτρίχωση.\nΥπερβολική υπερψύξη των εξωτερικών γεννητικών οργάνων.\nΦορέστε χαμηλής ποιότητας συνθετικά εσώρουχα.\nΑκατάλληλη διατροφή, κατάχρηση αλκοόλ, λιπαρά και τηγανητά τρόφιμα.\nΑγχωτικές καταστάσεις, συναισθηματικές υπερβολές.\nΤα περισσότερα ακμή και δερματικά εξανθήματα δεν είναι επιβλαβή για την υγεία του ασθενούς. Ένας πυκνός λευκός φελλός στην κλειτορίδα μπορεί να είναι ένα φυσιολογικό θυλάκιο τρίχας ή ουρλιάζοντας. Η μέθοδος αποτρίχωσης πρέπει να επιλέγεται προσεκτικά, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της επιδερμίδας σας. Αν αυτή η διαδικασία εκτελείται εσφαλμένα, οι τρίχες θα αρχίσουν να αναπτύσσονται και θα εμφανιστούν λευκές θηλές στο δέρμα της κόρης στην περιοχή της κλειτορίδας.\nΣυχνά η σφράγιση στην κλειτορίδα οφείλεται σε τυχόν ορμονικές διαταραχές στο γυναικείο σώμα ή αλλεργίες στα φάρμακα. Τέτοια προβλήματα δεν είναι επικίνδυνα και συχνά εξαφανίζονται μόνα τους, χωρίς πρόσθετη θεραπεία.\nΗ κύστη κλειτορίδας είναι μια σοβαρή ασθένεια που συνοδεύεται από την εμφάνιση προσκρούσεων και σφραγίδων σε ένα οικείο μέρος. Οι σμηγματογόνοι αδένες κλείνουν από το δέρμα, ως αποτέλεσμα του οποίου αρχίζει η εμπλοκή τους και εμφανίζονται λευκές σφραγίδες στην περιοχή της βουβωνικής κοιλότητας. Η λιπώδη κύστη απομακρύνεται χειρουργικά.\nΌταν η μόλυνση ή η φλεγμονή του αδένα Bartholin στην κλειτορίδα μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως ένα κομμάτι. Η πρόοδος μιας τέτοιας νόσου οδηγεί σε φλεγμονή των χεριών, στην εμφάνιση του πόνου και της ενόχλησης ενώ περπατάει ή αγγίζει τα ρούχα. Αυτή η ασθένεια πρέπει να αντιμετωπίζεται υπό την επίβλεψη των γιατρών.\nΈνα χτύπημα κοντά στην κλειτορίδα είναι ένα σύνηθες σύμπτωμα αφροδίσια και μολυσματικών ασθενειών. Είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε έναν γιατρό και να εξετάσετε εάν η εμφάνιση μιας τέτοιας σφραγίδας συνοδεύεται από επιπλέον ανησυχητικά συμπτώματα - καψίματα, φαγούρα, πυρετό.\nΒρήκατε ότι έχετε ένα χτύπημα στην κλειτορίδα κνηστίζει και πονάει; Στη συνέχεια, συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να υποδηλώνουν την ανάπτυξη της Βαρτολινίτιδας.\nΟι αδένες βαρολινίτιδας είναι ζευγαρωμένα όργανα που βρίσκονται στην περιοχή των χειλέων. Παράγουν ένα λιπαντικό που ενυδατώνει τον κόλπο κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Όταν μια γυναίκα βιώνει τη σεξουαλική διέγερση, οι αδένες Bartholinitis αρχίζουν να παράγουν ενεργά το μυστικό.\nΣτην εφηβεία, το όργανο αυτό δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένο, το οποίο μπορεί να προκαλέσει μικρές προσκρούσεις στην κλειτορίδα. Η φλεγμονή των αδένων Bartholinitis ονομάζεται Bartholinitis. Αυτή η ασθένεια μπορεί να είναι δύο τύπων:\nSharp Η συμπύκνωση πονάει όταν αγγίζεται, αναπτύσσει ισχυρή φλεγμονή, η οποία μπορεί να συνοδεύεται από πυρετό.\nΧρόνια. Η μπάλα στην κλειτορίδα αυξάνεται από καιρό σε καιρό, και στη συνέχεια εξαφανίζεται χωρίς καμία θεραπεία. Η ασθένεια επιδεινώνεται περιοδικά, δεν περνάει πολύς χρόνος.\nΗ χρόνια βαρθολινίτιδα συνοδεύεται από πλήρη ή μερική απόφραξη των αδένων, τη δημιουργία χαρακτηριστικών σφραγίδων. Το μυστικό δεν βγαίνει, σταδιακά συσσωρεύεται κάτω από το δέρμα. Αρχικά, ο ασθενής μπορεί να μην παρατηρήσει τα ανησυχητικά συμπτώματα, αλλά σταδιακά εμφανίζεται φλεγμονή και πόνος.\nΚάθε σφραγίδα στην κλειτορίδα, ακόμα και το συνηθισμένο αθώο σπυράκι, απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υποστεί ζημιά η επιφάνεια του χτυπήματος. Αν προσπαθήσετε να πιέσετε ένα σπυράκι, μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση και περαιτέρω μόλυνση του δέρματος στην οικεία περιοχή.\nΗ παραβίαση του προβλήματος μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες - θα εμφανιστεί άφθονο οδυνηρό εξάνθημα σε οικεία μέρη. Εάν ένα νεόπλασμα στην κλειτορίδα σας προκαλεί ταλαιπωρία, σταδιακά αυξάνεται το μέγεθος ή γεμίζει με πύον, πρέπει να επισκεφθείτε γιατρό για να προσδιορίσετε την ακριβή αιτία της εμφάνισής του.\nΟποιαδήποτε καθυστέρηση μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση του ασθενούς. Συχνά η ανάπτυξη της φλεγμονώδους διαδικασίας επεκτείνεται στο δέρμα γύρω από τη σφράγιση, προκαλώντας έντονο πόνο.\nΔιαγνώστε τον Bartholinitis σε έναν οικείο χώρο, μπορείτε να είστε κύριος. Μια γυναίκα έχει ένα κουμπί για την κλειτορίδα ή τα χείλη των γεννητικών οργάνων, που είναι αρκετά δύσκολο να αγγίξει, όπως τα σταφύλια.\nΣτην αρχή, ο όγκος είναι κόκκινος ή ροζ, αλλά σταδιακά γίνεται μπλε. Σε αυτό το στάδιο, στην περιοχή των χειλέων, μπορεί να υπάρχει πυρετός, αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος. Με την ανάπτυξη ενός όγκου, ο ασθενής χάνει πολλή δύναμη, η οποία γίνεται ο κύριος λόγος για την εμφάνιση συναισθημάτων κόπωσης, γενικής υπερβολικής εργασίας.\nΚατά τη διάρκεια της διάγνωσης, ο γυναικολόγος θα διεξαγάγει διεξοδική εξέταση των χεριών και ειδικά της σφραγίδας, θα πάρει ένα επίχρισμα από τον κόλπο για να ανιχνεύσει λοιμώξεις των γεννητικών οργάνων. Όταν τα αποτελέσματα της εξέτασης είναι έτοιμα, ο γιατρός θα καθορίσει τον ακριβή λόγο εμφάνισης της σφραγίδας και θα συνταγογραφήσει την πιο αποτελεσματική θεραπεία.\nΧωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τον γυναικολόγο, δεν είναι απαραίτητο να ασχοληθείτε ανεξάρτητα στη θεραπεία μιας σφραγίδας στην οικεία περιοχή. Εάν ο γιατρός κάνει μια εξέταση και διαγνώσει τη βαρολινίτιδα, θα σας δοθεί ειδική θεραπεία. Τις περισσότερες φορές, για τη θεραπεία μιας τέτοιας ασθένειας χρησιμοποιώντας φάρμακα. Η θεραπεία μπορεί να αποτελείται από πολλά κύρια στάδια, και συγκεκριμένα:\nΕάν το πύο έχει αρχίσει να συσσωρεύεται στη σφραγίδα της κλειτορίδας, πρέπει να ανοίξει υπό στείρες συνθήκες, να αντλήσει όλη την περίσσεια υγρού και να απολυμανθεί.\nΓια να καταστρέψετε τη λοίμωξη και να αποκλείσετε την πιθανότητα επιπλοκών, φροντίστε να πάρετε τα αντιβιοτικά που έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός.\nΕπιπλέον, μπορείτε από καιρό σε καιρό να κάνετε μπάνιο με αντιβακτηριακό αφέψημα.\nΒεβαιωθείτε ότι χρησιμοποιείτε ειδικά πηκτώματα για προσωπική υγιεινή, σκουπίστε μόνο με προσωπική καθαρή πετσέτα.\nΜπορείτε να θεραπεύσετε ένα μικρό κουμπί στην κλειτορίδα στον εαυτό σας στο σπίτι. Ωστόσο, αυτό μπορεί να γίνει μόνο όταν είστε απόλυτα βέβαιοι ότι μια τέτοια σφραγίδα δεν είναι επικίνδυνη. Εξετάστε μερικές απλές μεθόδους θεραπείας στο σπίτι.\nΛοσιόν με φρέσκο χυμό αλόης. Για να κάνετε μια θεραπευτική λοσιόν, κόψτε ένα μικρό φύλλο ενός φαρμακευτικού φυτού μαζί, συνδέστε το με μια υγρή πλευρά στην ακμή και στη συνέχεια στερεώστε το με ένα γύψο. Είναι καλύτερα να βάζετε μια τέτοια λοσιόν το βράδυ και να την αλλάξετε το πρωί. Η αλόη τραβάει καλά αποβάλλει τις προσκρούσεις, ανακουφίζει τον πόνο και μειώνει τη φλεγμονή.\nΕπεξεργασία σφραγίδας ιωδίου. Αυτό το εργαλείο συμβάλλει στην ταχεία ξήρανση της ακμής, την απολύμανση και επιταχύνει την ωρίμανσή της.\nΛίπανση ενυδάτωσης με υπεροξείδιο του υδρογόνου. Αυτή η θεραπεία θα σας επιτρέψει να στεγνώσετε γρήγορα το σπυράκι και να αποφύγετε τη μόλυνση.\nΣυμπυκνώστε από την αλοιφή Vishnevsky, Ichthyol ή Levomekol. Τέτοια τοπικά φάρμακα ανακουφίζουν από τη φλεγμονή, απολυμαίνουν, τραβάνουν έξω από ένα απόστημα.\nΜην προσπαθήσετε να σφίξετε ένα σπυράκι στην κλειτορίδα μόνοι σας. Είναι πολύ οδυνηρό, επιπλέον, κινδυνεύετε να βγάλετε μια λοίμωξη στην πληγή. Οι συνέπειες αυτών των ενεργειών μπορεί να είναι λυπηρές - η εμφάνιση μώλωπες, η εξάπλωση φλεγμονής, η εμφάνιση νέων βλαβών στην οικεία περιοχή.\nΗ βαρθολινίτιδα και ο σχηματισμός σφραγίδων στην οικεία περιοχή μπορούν να αποφευχθούν. Για να γίνει αυτό, αρκεί να ακολουθήσετε τις συστάσεις των εμπειρογνωμόνων που παρουσιάζονται παρακάτω.\nΝα παρατηρείτε πάντοτε την προσωπική υγιεινή. Είναι απαραίτητο να ξεπλένετε το πρωί και το βράδυ, με ζεστό νερό με την προσθήκη μικρής ποσότητας γέλης για προσωπική υγιεινή. Αν έχετε ήδη ξεκινήσει μια φλεγμονώδη διαδικασία στο δέρμα, χρησιμοποιήστε ένα αφέψημα από φαρμακευτικό χαμομήλι για πλύσιμο.\nΑν αλλάζετε συχνά τους σεξουαλικούς σας συνεργάτες, βεβαιωθείτε ότι χρησιμοποιείτε προφυλακτικό κατά τη διάρκεια της συνουσίας. Έτσι θα σώσετε τον εαυτό σας από τα επικίνδυνα βακτήρια και τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις.\nΑκολουθήστε τη θερμική ισορροπία του σώματός σας, ειδικά στην οικεία περιοχή. Φορέστε ζεστά το χειμώνα για να αποφύγετε την υποθερμία.\nΑποφύγετε το άγχος, τη συναισθηματική υπερβολική πίεση. Θυμηθείτε ότι η κατάσταση της ασυλίας σας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συναισθηματική κατάσταση.\nΚάθε γυναίκα πρέπει να θυμάται ότι ένας γυναικολόγος πρέπει να επισκέπτεται τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, ακόμα και αν δεν έχετε παράπονα. Έτσι μπορείτε να αποτρέψετε την ανάπτυξη πολλών επικίνδυνων γυναικολογικών παθήσεων. Η διατήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής και η αποφυγή κακών συνηθειών είναι η καλύτερη πρόληψη της βαρολλινίτιδας. Προσπαθήστε να φάτε σωστά, να δώσετε προσοχή στη σωματική άσκηση.\nΠώς να αφαιρέσετε τη δυσάρεστη μυρωδιά που προέρχεται από το παλτό γούνας;


ΤΑ 10+1 ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ - Βιβλιων Οριζοντες\nΤΑ 10+1 ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ\nΒιβλίων Ορίζοντες Αυγούστου 04, 2019 Εκδόσεις Πνοή, Τα άρθρα μας, Τα νέα των εκδοτικών-εκδηλώσεις\nΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ\nΤα 10+1 καλύτερα βιβλία, από τις εκδόσεις Πνοή, που ξεχώρισαν και ψήφισαν τα μέλη της βιβλιοφιλικής ομάδας "Βιβλίων Ορίζοντές ".\nΟι εκδόσεις Πνοή ιδρύθηκαν το 2016 από τον Δημήτρη Καραναστάση, φιλόλογο-επιμελητή, και την Κάκια Ξύδη, συγγραφέα. Στα τριάμισι χρόνια λειτουργίας τους έχουν εκδώσει 107 τίτλους (μυθιστορήματα-διηγήματα-ποίηση-παραμύθια) και έχουν δώσει το «παρών» σε όλες σχεδόν τις εκθέσεις βιβλίου σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Τα βιβλία τους είναι έργα τέχνης, έχοντας δώσει μεγάλη σημασία, κάτι που σπανίζει πλέον, στην άριστη επιμέλεια-διόρθωση και στα υψηλής αισθητικής εξώφυλλα. Καθημερινά όλο και περισσότεροι αναγνώστες αναγνωρίζουν την ποιότητα της Πνοής και προτιμούν τα βιβλία της. Θα τα βρείτε σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία Ελλάδας και Κύπρου. Έχουν κάνει εκατοντάδες επιτυχημένες παρουσιάσεις σε όλη την Ελλάδα και Κύπρο. Βαδίζουν τον εκδοτικό ανήφορο με σεβασμό στο βιβλίο, δίπλα στον συγγραφέα και στον αναγνώστη εκπέμποντας μια Πνοή Δημιουργίας.\nΠερισσότερα στο: www.ekdoseispnoi.gr\n1) "Το αναπόφευκτο της μοναξιάς " (ποιητική συλλογή)\nΣυγγραφέας Ζαραμπούκας Γιάννης\n«Το αναπόφευκτο της μοναξιάς» είναι μία ποιητική συλλογή, που απαρτίζεται από σύντομες ιστορίες στο επίκεντρο των οποίων βρίσκονται οι άνθρωποι.\nΟι άνθρωποι εκείνοι που βιώνουν το συναίσθημα της προδομένης αγάπης.\nΕκείνοι που έρχονται αντιμέτωποι με το σκληρό πρόσωπο του θανάτου και της απουσίας. Μα, κι εκείνοι που γεύονται τη μαγεία του έρωτα σε στιγμές που γρήγορα σώνονται.\nΚοινός παρανομαστής όλων, η μοναξιά.\nΤο αναπότρεπτο αυτό συναίσθημα που έρπει ανάμεσα τους κι επιβιώνει ροκανίζοντας τις ψυχές τους.\n2) "Έγκλημα και ταλαιπωρία"\nΈνας καθημερινός άνθρωπος, με χρέη, σπάνιες ερωτικές σχέσεις, εσωτερικές αναζητήσεις και αυτοκτονικές τάσεις. Πίστευε ότι ανέλαβε μια απλή υπόθεση, αλλά ήταν γελασμένος…\nΈνα βιβλίο με άφθονο χιούμορ, ανατροπές και μπόλικη… ταλαιπωρία.\n*Η άποψη της Καλλιόπης Γιακουμή για το βιβλίο\nΈΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ\n3)"Εγώ πριν από τον εαυτό μου."\nΣυγγραφέας Μιλένα Ερις\nΣτην Αθήνα, στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα, η Αθηνά βιώνει με τον πιο οδυνηρό τρόπο την απώλεια του πατέρα της.\nΗ γνωριμία της με τον θάνατο τής αδειάζει την ψυχή και την απογυμνώνει από συναισθήματα.\nΜεγαλώνοντας, χειραγωγεί τους ανθρώπους αδιαφορώντας για τον πόνο που προκαλεί.\nΌλα αυτά αλλάζουν όταν γνωρίζει τον Πλάτωνα και αισθάνεται για πρώτη φορά ότι αγαπά.\nΠιστεύει ότι άφησε για πάντα πίσω το παρελθόν, όμως κάποιος έχει διαφορετική γνώμη…\nΣυγγραφέας Κάκια Ξύδη\nΦυσάει! Φυσάει πολύ δυνατά.\nΜετεωρίζομαι στην άκρη του ονείρου μου και χάνομαι μέσα του.\nΕγώ το δημιούργησα και μόνη μου θα το φτάσω μέχρι το τέλος. Στάλα στάλα, γεμίζω όλο και πιο πολύ από τις ευλογημένες στιγμές που έζησα. Στάμνα κρυστάλλινη κάτω από την πηγή του Θεού.\nΜέχρι που μια θαυμαστή πληρότητα με κυριεύει.\nΕίτε καλή είτε κακή, αυτή είναι η ζωή μου.\nΑρκετή για να γεμίσει τη στάμνα μου, ικανή να με ολοκληρώσει. Απαλλαγμένη από τα «γιατί» και τα «πρέπει», με τη μία και μοναδική της αλήθεια.\n5) "Βαθύ Ρήγμα"\nΣυγγραφέας Τόλης Αναγνωστόπουλος\nΈχει σαστίσει. Σκοτάδι και πόνος. Ό,τι κι αν έγινε, ήταν δυνατό. Δίπλα του χαλάσματα, έπιπλα και μια γυναίκα νεκρή. Αυτός όμως πρέπει να επιζήσει, πρέπει να γυρίσει στη ζωή που έχτισε με μεγάλο αγώνα. Τίποτα δεν του χαρίστηκε.\nΠέρασε πολλά, αλλά δεν το έβαλε κάτω.\nΣκέφτεται ότι έξω υπάρχει ζωή, υπάρχει φως, τουλάχιστον γι’ αυτόν. Ή μήπως όχι;\n6) "Με το ίδιο βλέμμα "\nΣυγγραφέας Πάνος Αντωνόπουλος\nΗ Χριστίνα μεγαλώνει σε ένα χωριό της Μαγνησίας, με έναν αδιάφορο, άβουλο πατέρα και τη χειριστική γυναίκα του. Η ανάγκη να ονειρευτεί και να ορίσει τη μοίρα της, την ωθεί να εγκαταλείψει τον τόπο της. Ο Βόλος και η Αθήνα θα αποτελέσουν σύντομες στάσεις στη διαδρομή της.\nΎστερα από τη δικτατορία των συνταγματαρχών, η φυγή στο εξωτερικό μοιάζει μονόδρομος. Άγνωστη μεταξύ αγνώστων, συναντά προκλήσεις, αλλά δουλεύει σκληρά και προετοιμάζεται για τα επόμενα δύσκολα βήματα. Μια δεύτερη φωνή την ακολουθεί πάντα, σαν μικρή περιπλάνηση σε μια διαδρομή προς το φως και το σκοτάδι. Μεταξύ παρελθόντος και παρόντος, η πάλη είναι συχνά εξαντλητική, μα η θέληση αποκτά φωνή και πρόσωπο και μάχεται σθεναρά.\nΟ πόθος για την πραγμάτωση των ονείρων παραμένει ασίγαστος. Θα έρθει τελικά το πολυπόθητο ευεργετικό φως στο δύσκολο αυτό μονοπάτι;\n7) "Πουλί θα κάμω τη χαρά"\nΣυγγραφέας Μαρία Πρινάρη-Καρκαβατσάκη\n«Φοβάμαι πως για κάποια πράγματα είναι αργά. Τελικά, είναι ποτάμι η ζωή. Κυλάει, κι αν δεν το ακολουθήσεις, μένεις πίσω μόνος. Εκείνο, δεν γυρίζει πίσω να σε βρει».\nΗ Λένα δεν είχε εύκολη ζωή. Μια σειρά από θλιβερά γεγονότα και μια σημαντική απώλεια, την οδήγησαν σε ενοχές, κρίσεις πανικού και εν τέλει σε κατάθλιψη.\nΓια πολύ καιρό αρνούνταν να ζήσει, αλλά ένα ακόμη συνταρακτικό γεγονός την έκανε να αναθεωρήσει… Εκείνο το βράδυ αποφάσισε να βρει το ποτάμι και να το ακολουθήσει.\nΑν δεν τα κατάφερνε, απλώς θα χανόταν. Ακόμα και αυτό όμως, θα ήταν καλύτερο από το βάλτο της στασιμότητας. Θα μπορέσει κάποτε να απελευθερωθεί από τους δαίμονές της και να αγαπήσει, εκτός από τους άλλους και τον εαυτό της;\n8) "Η σεξουαλική ζωή μιας κόκκινης κότας"\nΈνα κοινωνικό δράμα με πρωταγωνιστή τον Οράτιο Χ., αγροκαλλιεργητή και συλλέκτη ρίγανης και σερνικοβότανων.\nΕγκλωβισμένος σε μια βασανιστική πραγματικότητα, όμηρος σ’ ένα σύμπαν που το συνθέτουν επιχειρηματίες του υποκόσμου, τσατσάδες και κάθε είδους εργοδότες.\nΈνα βιβλίο περιπλάνησης, χαμένων ελπίδων και ουτοπικών επιδιώξεων, στο πλαίσιο μιας απλής επιβίωσης.\n9) "Το μυστικό της Παλιάς Φωτογραφίας"\nΣυγγραφέας Μάκης Πάνος\nΚαταχωνιασμένα μυστικά περιμένουν χρόνια για να δουν το φως.\nΑνομολόγητες πράξεις στιγματίζουν τους ήρωες επηρεάζοντας τις ζωές των απογόνων τους.\nΤο βιβλίο ακολουθεί τη ζωή μιας οικογένειας από τον Οκτώβρη του 1912, λίγες βδομάδες πριν από την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τον τουρκικό ζυγό, μέχρι τη μεταπολίτευση, με ενδιάμεσους σταθμούς τη μικρασιατική καταστροφή, τον πόλεμο της Κριμαίας, τον Εμφύλιο και την περίοδο της δικτατορίας.\n10) "Το σπίτι με την κόκκινη πόρτα"\nΟ κύριος Αδαμόπουλος είναι μόνος από επιλογή και νιώθει ευλογημένος γι’ αυτό. Όταν κλείνει η κόκκινη πόρτα, οι κανόνες έξω από το σπίτι είναι πολλοί και σύνθετοι.\nΟ κύριος Αδαμόπουλος είναι εκτεθειμένος σε όλους· στους γείτονες, στους συναδέλφους, στους προϊσταμένους. Ανίκανος να αντιμετωπίσει τη ζοφερή πραγματικότητα, καλεί σε βοήθεια τον παιδικό του φίλο, τον Κώστα. Και πράγματι, από κείνη την ημέρα η ζωή του παίρνει διαφορετική τροπή.\nΑυτό θα ήταν καλό για τον κύριο Αδαμόπουλο, αρκεί οι αλλαγές να μην άφηναν πίσω τους τόσα πτώματα…\n10+1) "Η φωνή μέσα μου"\nΣυγγραφέας Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης\nBy Βιβλίων Ορίζοντες στις Αυγούστου 04, 2019\nΕτικέτες Εκδόσεις Πνοή, Τα άρθρα μας, Τα νέα των εκδοτικών-εκδηλώσεις


Κρέμα Synergetic - Maria Treben | Ευ ζην® - Υγεία Ευεξία Μακροζωία\nΕλιξήριο νεότητας και επανάσταση στην αντιγήρανση.\nΚρέμα Synergetic ποσότητα\nΚωδικός προϊόντος: MT-SYN50 Κατηγορίες: Ελιξήρια Bοτάνων, Θεραπευτικές Αλοιφές & Καλλυντικά Ετικέτες: Ελιξήρια, Κρέμες\nΑποτελείται από ένα καινοτόμο σύμπλεγμα συν-πεπτιδίων «syn-Peptides», ένα μείγμα φυτικών εκχυλισμάτων από Φουντουκιά, Αμαμελίδα, Λωτό, Ελιά, Ρόιμπος, Στέβια και Centella Asiatica.\nΗ Κρέμα Synergetic:\nΡυθμίζει την υγρασία και την αναλογία των λιπιδίων του δέρματος\nΕίναι ιδανική για όλους τους τύπους επιδερμίδας που έχουν ανάγκη από αντι-γηραντική προστασία και σύσφιξη\nΕίναι εξαιρετικά θρεπτική χωρίς να είναι λιπαρή (δεν αφήνει “γυαλάδες” ή αίσθηση λιπαρότητας)\nΗ μοναδικότητα αυτής της κρέμας οφείλεται στα ΣΥΝ-ΠΕΠΤΙΔΙΑ που περιέχει:\nΤο SYN-AKE δρα κατά των γραμμών έκφρασης.\nΤο SYN-TACKS αυξάνει την ελαστικότητα του δέρματος, ρυθμίζει την ενυδάτωση, προστατεύει από τις ελεύθερες ρίζες, συσφίγγει την επιδερμίδα και δίνει βελούδινη όψη.\nΤο SYN-COL δρα διεγερτικά στη φυσική παραγωγή κολλαγόνου από τον οργανισμό μας.\nΤο SYN-HUCAN λειτουργεί σαν αρωγός διεγείροντας τη φυσική παραγωγή, από το δέρμα μας, του απαραίτητου Υαλουρονικού Οξέος και της πολύτιμης Υαλουρονάνης.\nΚρέμα Synergetic – Ελιξήριο Νεότητας\nΈχοντας αυτή την κρέμα κρατάτε στα χέρια σας ένα προϊόν υψηλής τεχνολογίας και παγκόσμιας καινοτομίας στον τομέα της αντιγήρανσης.\nΟι φόρμουλες των ενεργητικών συστατικών της έχουν βραβευτεί επανειλημμένως στον κόσμο των φυσικών καλλυντικών.\nΑποτελείται από ένα καινοτόμο σύμπλεγμα συν-πεπτιδίων «syn-Peptides», ένα μείγμα φυτικών εκχυλισμάτων από Φουντουκιά, Αμαμελίδα, Λωτό, Ελιά, Ρόιμπος, Στέβια και Centella Asiatica καθώς και Υαλουρονικό οξύ, το οποίο είναι και το βασικό συστατικό του συνδετικού ιστού του δέρματός μας.\nΚατά την εφαρμογή της, η βελούδινη υφή της μεταφέρεται άμεσα στην επιδερμίδα του προσώπου μας. Προσφέρει νεανική λάμψη αλλά και ελαστικότητα η οποία δεν χάνεται, αλλά αντιθέτως επεκτείνεται και στην ευρύτερη περιοχή.\nΗ Synergetic είναι μια κρέμα που ενισχύει τις λειτουργείες των ιστών στα κουρασμένα δέρματα, δίνοντας τους την ευκαιρία να αυτοανανεωθούν.\nΚρέμα ημέρας και νύχτας, κατάλληλη για όλους τους τύπους δέρματος, για γυναίκες και άνδρες.\nΧρησιμοποιήστε την Synergetic Cream ως κρέμα 24ώρου, απλώνοντας με απαλές κινήσεις. Συστήνουμε τη χρήση της, πρωί και βράδυ, για άριστα αποτελέσματα.\nΗ δράση της είναι εμφανής εφόσον την χρησιμοποιούμε τακτικά και το αποτέλεσμα της ανανέωσης είναι ορατό μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα\nΗ απαραίτητη κρέμα που προστατεύει, θρέφει, αναζωογονεί.\nΈνα πραγματικό βάλσαμο που ενυδατώνει, θρέφει και επουλώνει τα ξηρά, “σκασμένα” χείλη.\nΗ ιδανική αλοιφή για δερματικά προβλήματα, με τη πιστοποίηση της Maria Treben.


Θαλασσινό νερό Οφέλη: Το θαλασσινό νερό είναι αρωγός της υγείας του οργανισμού [vid] - Tromaktiko.gr\nΘαλασσινό νερό Οφέλη: Το θαλασσινό νερό είναι αρωγός της υγείας του οργανισμού [vid]\n30 Ιουνίου 2021 16:45\nΤο θαλασσινό νερό είναι πλούσια πηγή μετάλλων και ιχνοστοιχείων που είναι απαραίτητα για την υγιή και ισορροπημένη λειτουργία του οργανισμού, ενώ την ίδια στιγμή, εισπέοντας τον καθαρό και φρέσκο θαλασσινό αέρα, πλούσιο σε αρνητικά ιόντα κάνετε καλό στην ψυχική σας υγεία. Ας δούμε όμως αναλυτικότερα, γιατί μια βουτιά στη θάλασσα είναι κάτι περισσότερο από μια μορφή διασκέδασης και αναψυχής.\nΠοια είναι τα οφέλη του θαλασσινού νερού στην σωματική και ψυχική υγεία\nΤο θαλασσινό νερό έχει σημαντικά οφέλη για όσους ταλαιπωρούνται από δερματικές παθήσεις. Επειδή όπως είπαμε είναι πλούσιο σε μέταλλα, όπως για παράδειγμα το μαγνήσιο. Εάν αντιμετωπίζετε δερματικές προκλήσεις, όπως για παράδειγμα ψωρίαση ή/και έκζεμα μπορεί παρατηρήσετε σημαντικές βελτιώσεις κολυμπώντας στη θάλασσα. Το μαγνήσιο μειώνει επιπλέον την κορτιζόλη, ή αλλιώς την ορμόνη του στρες, και με αυτόν τον τρόπο ηρεμεί το νευρικό σας σύστημα. Αυτό βοηθά στην διαχείρηση των δερματικών παθήσεων, ακθώς είναι γνωστό ότι συχνά προκαλούνται ή επιδεινώνονται από το άγχοςκαι το στρες.\nΗ υδροθεραπεία όλων των ειδών έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα συμπτώματα του άγχους και της κατάθλιψης. Όταν είμαστε στη φύση, για παράδειγμα όταν κολυμπάμε στη θάλασσα, επείδη εστιάζουμε στην αναπνοή μας, αυτή η εστίαση μπορεί να λειτουργήσει σχεδόν ως μια μορφή αγχόλυσης.\nΔιαλογισμός – Εστίαση στο παρόν\nΑπαιτείται ο απαραίτητος έλεγχος της αναπνοής στην κολύμβηση, αυτό μπορεί να σας επιβραδύνει και να σας επαναφέρει στο παρόν. Η συνειδητότητα στη στιγμή έχει τη δύναμη να μειώνει μακροπρόθεσμα το άγχος.\nΑναπνευστικά και ρινικά προβλήματα\nΌπως όλοι γνωρίζουμε, το θαλασσινό νερό είναι αλμυρό. Αυτό είναι ευεργετικό για εκείνους που αντιμετωπίζουν προβλήματα των κόλπων. Κολυμπώντας παρέχετε ανακούφιση και καθαρισμό στους κόλπους, ανοίγοντας την περιοχή με τον πλέον φυσιολογικό ορό, το θαλασσινό νερό.


Τουρισμός: Το σχέδιο για τις πτήσεις, τα ξενοδοχεία και τα τεστ στους τουρίστες | LiFO\nΤουρισμός: Το σχέδιο για τις πτήσεις, τα ξενοδοχεία και τα τεστ στους τουρίστες\nΟ Χάρης Θεοχάρης μίλησε για το σχέδιο για τον τουρισμό\n9.5.2020 | 07:58\nΤο σχέδιο για τον τουρισμό, με τα υγειονομικά πρωτόκολλα του καλοκαιριού για τις πτήσεις και τα ξενοδοχεία ανέλυσε ο αρμόδιος υπουργός, Χάρης Θεοχάρης.\nΟ κ. Θεοχάρης μίλησε σε διαδικτυακή εκδήλωση της ΟΝΝΕΔ, για τις προτάσεις που αφορούν τη λειτουργία του τουριστικού κλάδου, από το πώς θα φτάνουν οι τουρίστες στην Ελλάδα, μέχρι το τι θα ισχύει σε ξενοδοχεία και παραλίες, όπως και τι θα ισχύει σε περίπτωση εντοπισμού κρούσματος.\nΝωρίτερα την Παρασκευή, σύμφωνα με πληροφορίες του «Έθνους», ο κ. Θεοχάρης είχε παραδώσει στους φορείς του τουρισμού για διαβούλευση και προτάσεις τα υγειονομικά πρωτόκολλα στα οποία κατέληξε η κυβέρνηση σε συνεργασία με την επιτροπή των ειδικών.\nΚάθε επιβάτης πτήσης από το εξωτερικό προς την Ελλάδα θα πρέπει εντός των τελευταίων 72 ωρών να έχει λάβει πιστοποιητικό υγειονομικού χαρακτήρα ότι δεν είναι φορέας του κορωνοϊού. Όμως, κατά την αναχώρηση από την Ελλάδα δεν θα γίνεται έλεγχος, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος εγκλωβισμού των τουριστών στη χώρα, κάτι που θα αποτελούσε αντικίνητρο για τις διακοπές εδώ.\nΑκόμη, σύμφωνα με τα όσα είπε ο κ. Θεοχάρης, σε κάθε τουριστική περιοχή το αρμόδιο υπουργείο θα μισθώσει κατάλυμα που θα λειτουργεί ως «ξενοδοχείο καραντίνας», σε περίπτωση που τουρίστες βρεθούν θετικοί στον κορωνοϊό. Κάθε ξενοδοχείο θα πρέπει να συμβληθεί σε γιατρό που θα κρίνει αν ένας τουρίστας πρέπει να υποβληθεί σε τεστ, τα αποτελέσματα του οποίου θα προκύπτουν το αργότερο εντός 6 ωρών.\nΑκόμη, ο κ. Θεοχάρης προανήγγειλε διακρατικές συμφωνίες με χώρες όπως η Βουλγαρία, το Ισραήλ και η Κύπρος, για την ελεύθερη μετάβαση και επιστροφή Ελλήνων τουριστών. Τέλος, σε ό,τι αφορά τα έσοδα του τουρισμού, εκτίμησε ότι από τα 18 δισ. του 2019, φέτος θα είναι το πολύ 8 δισ. ευρώ.\nΠιο αναλυτικά τα όσα είπε ο κ. Θεοχάρης:\n- Για να επιβιβαστεί ένας επιβάτης σε πτήση από το εξωτερικό προς την Ελλάδα, θα πρέπει το αργότερο εντός των τελευταίων 72 ωρών να έχει λάβει πιστοποιητικό υγειονομικού χαρακτήρα ότι δεν είναι φορέας του κορωνοϊού. Χωρίς αυτό δεν θα γίνεται επιβίβαση.\n- Στις πτήσεις από, προς και εντός της Ελλάδας δεν θα υπάρχουν κενές θέσεις, δηλαδή η χωρητικότητά τους θα είναι πλήρης προκειμένου, ώστε να είναι οικονομικά βιώσιμες οι αερομεταφορές.\n- Οι τουρίστες θα αναχωρούν από τη χώρα χωρίς έλεγχο, προκειμένου να μην υπάρχει κίνδυνος εγκλωβισμού τους και παραμονής σε καραντίνα στην Ελλάδα, κάτι το οποίο θα αποτελούσε αντικίνητρο για την επιλογή της χώρας μας ως τόπου διακοπών.\n- Σε κάθε τουριστική περιοχή της χώρας το υπουργείο Τουρισμού θα μισθώσει ένα τουριστικό κατάλυμα το οποίο θα λειτουργεί ως "ξενοδοχείο καραντίνας", όπου θα μεταφέρονται τουρίστες που διαπιστώνεται ότι είναι φορείς του κορωνοϊού.\n- Κάθε τουριστικό κατάλυμα θα υποχρεωθεί να συμβληθεί με γιατρό, ο οποίος είτε διά ζώσης είτε με τηλεϊατρική θα διαπιστώνει εάν ένας τουρίστας πρέπει να υποβληθεί σε τεστ για κορωνοϊό. Τα τεστ θα έχουν αποτέλεσμα το αργότερο εντός 6 ωρών, προκειμένου όποιος διαπιστώνεται θετικός να μεταφέρεται σε «ξενοδοχεία καραντίνας».\n- Δεν θα υπάρχει μπουφές στα ξενοδοχεία, αλλά μόνο σερβίρισμα, πλην ίσως των πολύ μικρών ξενοδοχείων.\n- Οι ξαπλώστρες θα είναι τοποθετημένες σε απόσταση και θα έχουν κάλυμμα μιας χρήσης για κάθε λουόμενο.\nΣε τρεις φάσεις αναμένεται να επιτραπούν οι μετακινήσεις προς τα νησιά


Είκοσι έξι γυναίκες εναντίον Τραμπ - to10.gr\nΑρχική / LIFEWITNESS / Είκοσι έξι γυναίκες εναντίον Τραμπ\nΗ Μπόιν μαζί με την Τζέσικα Λιντς, την Σαμάνθα Χόλβι, και την Ρέιτσελ Κροκς – έχουν κατηγορήσει τον Τραμπ για σεξουαλική ανάρμοστη συμπεριφορά έχοντας μάλιστα κάνει έκκληση στο Κογκρέσο ερευνήσει το θέμα.\nΗ Μακ Γκίλιβρει μίλησε ξανά για το «Megyn Kelly Today» τον Δεκέμβριο, ζητώντας να διεξαχθεί έρευνα στο Κογκρέσο για τις κατηγορίες σεξουαλικής κακής συμπεριφοράς σε βάρος του Τραμπ. «Πρέπει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες, δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό. Θέλω δικαιοσύνη».\nΤον Οκτώβριο του 2016 δήλωσε στους «New York Times» ότι ο Τραμπ τη φίλησε στο στόμα χωρίς τη συγκατάθεσή της όταν του συστήθηκε το 2005 στον Trump Tower στο Μανχάταν, όπου εργαζόταν ως ρεσεψιονίστ. Είπε στους Times ότι εκείνη και ο Τραμπ αντάλλαξαν χειραψία και στη συνέχεια την φίλησε κατευθείαν στο στόμα: «Κανείς άλλος δεν ήταν εκεί, ήταν νωρίς το πρωί και τηλεφώνησα στην αδερφή μου… ένιωσα απαίσια». Η Κρουκς συμμετέχει στις εκκλήσεις για έρευνα του Κογκρέσου σχετικά με φερόμενο σεξουαλικό παράπτωμα του Τραμπ.\nΗ πρώην αρθρογράφος του περιοδικού Elle Τζιν Κάρολ κατηγόρησε τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ για σεξουαλική επίθεση. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, στα μέσα της δεκαετίας του ’90, την βίασε μέσα σε ένα δοκιμαστήριο ρούχων: «Τη στιγμή που έκλεισε η πόρτα του δοκιμαστηρίου, με έσπρωξε στον τοίχο, χτυπώντας το κεφάλι μου πολύ άσχημα και έβαλε το στόμα του στα χείλη μου. «Την επόμενη στιγμή και ενώ ήταν ντυμένος με κλασσικό executive στυλ – πουκάμισο, γραβάτα, σακάκι, παλτό- άνοιξε το παλτό, ξεκούμπωσε το παντελόνι του και, πίεσε με τα δάχτυλά του γύρω από την ιδιωτική μου περιοχή και ώθησε το πέος του μέσα μου. Εξελίχθηκε σε μια κολοσσιαία μάχη», έγραψε η Κάρολ το 2019 σε απόσπασμα του βιβλίου της με τίτλο, «Τι τους χρειαζόμαστε τους άντρες;».\nΤακτική παρουσία στο θέρετρο Mar-a-Lago του Tραμπ στη Φλόριντα, δήλωσε ότι ο Τραμπ την τράβηξε πίσω από ένα παραβάν, τη φίλησε και την αγκάλιασε χωρίς τη συγκατάθεσή της κατά τη διάρκεια ενός πάρτι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2000. «Είμαι ένα ψηλό κορίτσι και φορούσα σχεδόν 15 πόντους τακούνια, και θυμάμαι και πάλι να σηκώνω το κεφάλι ψηλά για να τον κοιτάξω. Είναι δυνατός, και έτσι απλά με φίλησε. Ήμουν τόσο φοβισμένη λόγω του ποιος ήταν … Δεν ξέρω καν από πού εμφανίσθηκε. Δεν είχα κανένα λόγο για το θέμα… Θυμάμαι πως πίεσε βίαια τα γεννητικά μου όργανα. Μετά το περιστατικό, με καλούσε επανειλημμένως να βρεθούμε ενώ προσφέρθηκε να με μεταφέρει στη Νέα Υόρκη για να τον επισκεφτώ. Φυσικά, αρνήθηκα τις προτάσεις του και δεν τον είδα ποτέ ξανά ούτε επισκέφτηκα ξανά το Mar-a-Lago…»