ΓΙΑΤΙ Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚH ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ --\nΟθωμανική Κυριαρχία /Τουρκοκρατία - Προϋποθέσεις για την Ελληνική Επανάσταση (1453-1821)\nΜια περίληψη Π.N.Γιάννου, PhD\nΟ χρόνος τείνει να αδυνατεί τη μνήμη μας περί των γεγονότων. Η Ελληνική Ανεξαρτησία ήταν ένα ιστορικό γεγονός που αψήφησε τους καιρούς. Η Δεσποτική Ευρώπη με την Ιερά Συμμαχία της ήταν αφιερωμένη και δεσμευμένη στο status quo. Οι φιλελεύθερες επαναστάσεις στις ΗΠΑ και τη Γαλλία ήταν δηλητήριο που πρέπει να αποφεύγεται. Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι σε μια συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ιεράς Συμμαχίας, ο Καποδίστριας, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας την εποχή εκείνη, έκανε έκκληση για έλεος προς τους Έλληνες υπό των Οθωμανών Τούρκων, μόνο για να πάρει την απάντηση από τον Μέττερνιχ της Αυστρίας που ερμηνεύεται κάτι σαν αυτό: άφησε να εννοηθεί ότι δεν υπάρχει θέμα για Έλληνες διότι δεν υπάρχουν, αλλά μόνον υπήκοοι της Οθωμανικής Κυριαρχίας υπάρχουν! Τέτοιες ήταν οι συνθήκες των υποδούλων Ελλήνων πριν από την ελληνική επανάσταση, που δεν είχαν καμία εκπαίδευση, δεν είχαν ταυτότητα και σε πολλές περιπτώσεις δεν είχαν ούτε καν τελευταία ονόματα(επώνυμα ). Ήξεραν μόνο σκληρά αφεντικά για τους οποίους δούλευαν, υπάκουαν και ακόμη χρεωστούσαν και τη ζωή τους σε αυτούς τους άρχοντες δυνάστες, τους Τούρκους. Η ιστορική μνήμη των σκλάβων ότι οι πρόγονοί τους ήταν μια φορά το πρωτοποριακό φως του πολιτισμού και ότι ήταν ηγέτες του κόσμου είχε ξεθωριάσει. Έτσι, η επιτυχία της ελληνικής επανάστασης ήταν μια απίθανη περίπτωση, ή το πολύ- πολύ πρόωρη. Και όμως πέτυχε.\nΗ περίληψη εδώ επιχειρεί να δώσει μια εικόνα των συνθηκών που δημιουργήθηκαν για τους Έλληνες μετά την Άλωση της Ελλάδος (Βυζάντιο), από τους Οθωμανούς Τούρκους, και πώς κυβερνήθηκαν επί σχεδόν 400 χρόνια. Μόλις καταλάβουμε το τι οι πρόγονοί μας πέρασαν, να συμμετάσχουμε στην ελληνική παρέλαση στη Φιλαδέλφεια ή στην παρέλαση σε οποιαδήποτε άλλη πόλη, δεν είναι μόνο υποχρέωση αλλά προνόμιο να εκφράσουμε το σεβασμό μας στους Έλληνες και φιλέλληνες που έκαναν την υπέρτατη θυσία για την ελευθερία μας. Είναι αυτές οι συνθήκες που δεν ήταν πλέον ανεκτές στη ζωή των Ελλήνων που ζούσαν στο χώρο που ονομάζουμε Ελλάδα και στην Ανατολία. Δυστυχώς η Ανατολία δεν ελευθερώθηκε, όπως η βόρειο Ελλάδα, και θεωρείται μία χαμένη πατρίδα. Η παρουσίαση αυτή δεν συζητά μάχες, αλλά μόνο το σκεπτικό για την επανάσταση.\nΗ εργασία εδώ ήταν μέρος ενός συμποσίου «Η δεύτερη Χιλιετία» που διοργάνωσε η Πανεπιστημιακή Λέσχη του Wilmington και παρουσίασε προφορικά σε διάφορα ακροατήρια στο 2000. Ας δούμε αυτή την εργασία ως μια εκτεταμένη περιγραφή της συμμετοχής μου σε αυτό το συμπόσιο. Όπως θα διαβάσετε το παρακάτω κείμενο, παρακαλώ προσπαθήστε να οραματιστείτε μη-μουσουλμάνους που διέπονται και κυβερνώνται από τον ισλαμικό νόμο. Η εφαρμογή του στους Έλληνες την εποχή εκείνη μας δίνει ένα κομμάτι της διορατικότητας και μίας κατάστασης που πρέπει να ανησυχεί όλους μας, αν ο σημερινός κόσμος , ω μη γένοιτο, αφήσει τον ισλαμικό νόμο να ξαναδυναμώσει και να επεκταθεί!\nΤο Ελληνο-Αμερικανικό Σωματείο Μείζονος Φιλαδέλφειας και Delaware Valley, που είναι γνωστή ως η Ομοσπονδία , μέσω του προέδρου Γεωργίου Χωριάτη και Αντιπροέδρου Δημητρίου Ροζανίτη είναι οι διευθύνοντες την παρέλαση του 2010 στη Φιλαδέλφεια. Υποστηριζόμενο σε αυτό το δύσκολο έργο από τους συμπροέδρους Σταύρου Αντωνακάκη και Νίκου Γιάντσου με την επιτροπή τους. Θα πρέπει να επαινεθούν για την επίμονη προσπάθειά τους. Η παρέλαση έχει προγραμματιστεί για την Κυριακή, 21 του Μαρτίου και κανείς που μπορεί να παραβρεθεί, θα πρέπει να απουσιάσει.\nΘα ήταν μια πραγματική παράλειψη αν δεν αναφέραμε τα περιφερειακά μέσα μαζικής ενημέρωσης, το Hellenic News of America και το Ελληνικό τηλεοπτικό πρόγραμμα Hellenic Spirit, που κάνουν την επικοινωνία δυνατή για τις κοινότητές στην περιοχή μας. Ας τους υποστηρίξουμε να επιβιώσουν και να μας εξυπηρετούν.\nΙ. ΠΕΡΙΟΔΟΣ-- Κατάσταση Επιβίωσης\n1. Η αποδυνάμωση και η πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (μερικά σημαντικά ιστορικά γεγονότα).\n*Η πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας άρχισε πραγματικά το 1071 όταν ο βυζαντινός στρατός νικήθηκε σε μια αποφασιστική μάχη με τους Σελτζούκους Τούρκους στο Μαντζικέρτ στην Αρμενία. Η Βυζαντινή αυτοκρατορία στην πραγματικότητα ποτέ δεν ανάρρωσε μετά από αυτή την τρομερή ήττα..\n* Πολλές μάχες με τον εχθρό από την Ανατολή ακολούθησαν, αλλά το επόμενο μεγάλο πλήγμα ήταν, δυστυχώς από τη Δύση, τη 4η Σταυροφορία το 1204. Η Τέταρτη Σταυροφορία κατέλαβε και λεηλάτησε την Κωνσταντινούπολη. Βενετοί και Γάλλοι κατέλαβαν την πόλη και εγκατέστησαν γαλλική αυτοκράτορα, με κόμη τον Βαλδουίνος της Φλάνδρας).\n* Εσωτερικές διαμάχες, η παραμέληση των αναγκών του πληθυσμού και βαριά φορολογία που επιβάλλεται με τη συρρίκνωση του πληθυσμού, έκαναν την δύσκολη δουλειά για τον Μωάμεθ τον Πορθητή πολύ πιο εύκολη, και η Βυζαντινή αυτοκρατορία είχε σχεδόν καταρρεύσει πριν το 1453.\n* Η κάποτε ενός εκατομμύριου σε πληθυσμό πόλη της Κωνσταντινούπολης ήταν τώρα περίπου 100.000 ή και λιγότερο κατά τη στιγμή της πτώσης το 1453. Για πάνω από 200 χρόνια, οι άνθρωποι (ιδιαίτερα οι διανοούμενοι και οι έμποροι) έφευγαν για Ανατολή και Δύση. Σημείωση: Η απώλεια του Βυζαντίου ήταν όμως το κέρδος της Δύσης σε μια μεγάλη σειρά θεμάτων. Ο Νέο-πλατωνισμός, που στην πραγματικότητα ποτέ δεν έχασε τη αξία του μεταξύ των Βυζαντινών διανοουμένων, είναι ένα βασικό παράδειγμα για την περίπτωσή μας. Με την ενέργεια του Πλήθωνος, γνωστός και ως Γεώργιος Γεμιστός του Μυστρά, το 1430 μ.χ. ενέπνευσε τον Cosimo di Medici να ιδρύσει Πλατωνική Ακαδημία στη Φλωρεντία στην Ιταλίας. Το υπόλοιπο αυτής της ιστορίας είναι ότι τελικά θα οδηγήσει σε αυτό που είναι γνωστό ως Αναγέννησης.\n* Κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, ο Πορθητής Μωάμεθ διέταξε την εκτέλεση τουλάχιστον 100 ηγετών και διανοούμενων της πόλης, εξασφαλίζοντας έτσι τον εαυτό του από οποιαδήποτε φιλελεύθερη ή επαναστατική σκέψη σε επίπεδο ηγεσίας της κοινότητας των επιζώντων Ελλήνων.\n2. Επιβίωση Μέσω Οθωμανικoύ Millet συστήματος - Διοικητικό μέσω Θρησκευτικών Ηγετών (Κυβέρνησε τους λαούς της αυτοκρατορίας δια μέσου του θρησκεύματός τους)\nΗ επιλογή του Γενναδίου από το Μωάμεθ, ως ο πρώτος Πατριάρχης μετά την Άλωση για να κατευθύνει τους σκλαβωμένους Έλληνες Χριστιανούς, ως μέρος του συστήματος Μιλλετ, ήταν μια μικτή επιλογή για το έθνος. Ίσως ο Γεννάδιος να διαπραγματεύτηκε την καλύτερη συμφωνία που θα μπορούσε να πάρει κάτω από τις περιστάσεις. Ανέπτυξε μια εύλογα καλή σχέση με τον κατακτητή Μωάμεθ, αλλά οι συμφωνίες που έγιναν δέχτηκαν διάφορες ερμηνείες κατά βούληση από τους διαδόχους Σουλτάνους. Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να κάνουν τη ζωή πολύ δύσκολη για τους Έλληνες. Δεδομένου ότι ο Πατριάρχης Γεννάδιος διαδραμάτισε ένα πολύ σημαντικό ρόλο ως ο πρώτος χριστιανικός ηγέτης κάτω από τους Τούρκους. Εδώ είναι ένα σημείωμα σχετικά με τη βιογραφία του ανθρώπου αυτού: (ΣΗΜΕΙΩΣΗ: «1405 Γέννηση του Γιώργου Σχολάριου, βυζαντινολόγου και Πατριάρχη Γεννάδιου. Θα εκπαιδευτεί ως δικηγόρος. , έγινε δικαστής Γενικός υπεύθυνος του Πανεπιστημίου, θα μάθει λατινικά και ήταν θαυμαστής του Θωμά Ακινάτη.. Έγραψε μια σειρά φιλοσοφικών έργων και ήταν εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της Φλωρεντίας και υποστήριξε την ένωση με τη Ρωμαϊκή εκκλησία, αλλά στην επιστροφή του στο. Κωνσταντινούπολη άρχισε να έχει αμφιβολίες φαίνεται και να πιστεύει ότι το τέλος του κόσμου θα ερχόταν σύντομα(δευτέρα παρουσία). Και έτσι δεν ήταν στο χέρι του ελληνικού λαού και της Εκκλησίας, το τι θα γίνει !). Με τους Βυζαντινούς υπολογισμούς ο κόσμος θα είχε 7000 χρόνια ηλικία το 1492, και αυτό το έτος ήταν σημείο καμπής και, βεβαίως, ο αντίχριστος ήταν προ των πυλών, κατά αντίληψή του. Ως εκ τούτου, ήταν πιο σημαντικό να διατηρηθεί η πίστη καθαρή από ό, τι να διατηρηθεί η κοσμική αυτοκρατορία. Αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο όταν επεξεργάστηκε ένα σύνταγμα με τον Σουλτάνο να διατηρείται η οντότητα του ελληνικού λαού και της Εκκλησίας «). Όπως όλοι γνωρίζουμε το 1492 ήταν έτος καμπής, αλλά όχι το τέλος του κόσμου, ήταν η ανακάλυψη του νέου κόσμου της Αμερικής!\nΟ ελληνόφωνος πληθυσμός, εκτιμάται ότι θα φτάνει τα 12 εκατ. στο απόγειο της ιστορίας της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, αλλά ήταν μόνο περίπου δύο εκατομμύρια το χρόνο απελευθέρωσης, το 1829, συμπεριλαμβανομένων και των Ελλήνων που παρέμειναν υπό οθωμανική κυριαρχία. Επιβιώσαμε στη Τουρκοκρατία ; Προφανώς ναι, αλλά αν τα παραπάνω στοιχεία έχουν οποιαδήποτε ισχύ, μόνο16% των ελληνόφωνων προγόνων μας επιβίωσαν, ενώ κανονικά θα έπρεπε να ήταν και μία αναμενόμενη αύξηση του αρχικού πληθυσμού.\nII. ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ\nΟ Οθωμανικός κανόνας λειτουργεί στην ιδεώδη μορφή του από τρεις αρχές: Στρατιωτική, Δυναστική και Ισλαμική.\n1. Η Στρατιωτική Αρχή\nΗ αρχική στρατιωτική οθωμανική διοίκηση ήταν αυστηρά οργανωμένη και ελεγχόμενη σε σχέση με την φεουδαρχικές και διαιρεμένες ευρωπαϊκές δυνάμεις. Οι Οθωμανοί αξιοποιούν τη σύγκρουση και τη ζήλια μεταξύ Ρώμης και Κωνσταντινούπολης κατά το μέγιστο δυνατό όφελος για τις κατακτήσεις τους και τη διάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.\nΗ συνεχής ενίσχυση των τουρκικών στρατευμάτων πραγματοποιήθηκε από νέα κύματα Ghazi πολεμιστές από την Κεντρική Ασία, που παρακινήθηκαν από θρησκευτικό φανατισμό και την προοπτική για λάφυρα.\nΣτις αρχές της οθωμανικής ιστορίας, μερικοί από τους υπόδουλους, έγιναν εθελοντές στην Οθωμανική στρατιωτική δύναμη που την βρήκαν ελκυστική, αφού είχαν επίσημα εξισλαμισθεί. Όσο για το υπόλοιπο του πληθυσμού, οι Τούρκοι κράτησαν τις εξεγέρσεις στο ελάχιστο με το να είναι ανελέητοι αφενός και από μια συστηματική Ισλαμική κάθαρση, ή βίαιη εκδίωξη, των αντιστάσεων αφετέρου. Εξάσκησαν αυτό που είναι τώρα γνωστό ως εθνο-κάθαρση, τη τεχνική που η σύγχρονη Τουρκία χρησιμοποίησε στην πρόσφατη ιστορία της, όπως συνέβη στην Κύπρο το 1974 και στη Κωνσταντινούπολη το 1955.\nΟι Οθωμανοί Τούρκοι εξάσκησαν το φαινόμενο παιδομαζώματος στο να συλλέγουν από τα πιο υγιή αρσενικά παιδιά των χριστιανών, με τη μορφή μιας "ανθρώπινης αξίας", να προσλαμβάνουν το παιδί για να εκπαιδευθεί ώστε να γίνει ένα γενναίο μέλος των Τούρκων γενίτσαρων. Αυτό ήταν γνωστό ως «Devshirme", η προσφορά του παιδιού ή παιδομάζωμα. Ήταν ένας ανθρώπινος φόρος. Τα παιδιά διδάχθηκαν ότι η μητέρα τους ήταν η Τουρκία και ότι ο σουλτάνος ήταν ο πατέρας τους! Κάθε χρόνο, κατά τα πρώτα χρόνια της αυτοκρατορίας, περίπου χίλια από αυτά τα παιδιά που μάζευαν, επιλέχθηκαν για το συνολικό δυναμικό τους και ικανότητά τους, για να εκπαιδευτούν για να είναι υποψήφιοι για τις μελλοντικές ηγετικές θέσεις στην οθωμανική αυτοκρατορία. Οι υπόλοιποι εκπαιδεύονταν για να γίνουν Γενίτσαροι ή στρατιώτες. Τα παιδιά των μουσουλμάνων δεν ήταν μέρος αυτού το παιδικού φόρου. Ο κατακτητής Μωάμεθ, όπως αναφέρεται σποραδικά σε ιστορικές ερμηνείες, είχε αμφιβολίες για την εμπιστοσύνη και την ικανότητα των Τούρκων για τις θέσεις κλειδί της αυτοκρατορίας του, και ήθελε να τους αναβαθμίσει με κάποιο τρόπο. Αυτός, ο ίδιος, ήταν, κατά μεγάλη πιθανότητα, το προϊόν Τούρκου πατέρα και Ελληνίδας μητέρας από το χαρέμι του πατέρα του. Όταν οι διάδοχοί του εφάρμοσαν το πρόγραμμα «παιδομάζωμα», τον περιόρισαν μόνο σε μη-μουσουλμάνους. Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ο Μωάμεθ ο Πορθητής είχε τη φιλοδοξία να είναι ο νέος Μέγας Αλέξανδρος, αλλά δεν είχε τις αξίες του Αλεξάνδρου ούτε τη ποιότητα του ελληνικού πολιτισμού και Παιδείας πίσω του να εκπληρώσει μια τέτοια φιλοδοξία.\nΣτα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, η προέλευση καινούργιων στρατευμάτων από την Κεντρική Ασία στέρεψε, κυρίως διότι οι πόροι της αυτοκρατορίας για να πληρώνει μισθοφόρους μειώθηκαν, δεδομένου ότι δεν υπήρχαν νέες κατακτήσεις για να καταβροχθίσουν νέο πλούτο και νέα λάφυρα. Οι Οθωμανοί οι ίδιοι είχαν πολύ λίγη τεχνογνωσία για την ανάπτυξη μιας καλής παραγωγικής οικονομίας εσωτερικά. Ως εκ τούτου, εξαρτώνται από τα λάφυρα και τη βαριά φορολόγηση των μη μουσουλμανικών πληθυσμών! Δημιούργησαν πολύ λίγα από μόνοι τους. Πήραν και υιοθέτησαν από τους σκλαβωμένους λαούς, αλλά μετά από πολλές γενεές το λεμόνι ήταν πολύ στεγνό και δεν είχε πλέον χυμό !\nΣε κάποιο σημείο, οι Γενίτσαροι από μόνοι τους αναγκάστηκαν να κάνουν και άλλες εργασίες για να συμπληρώσουν τη διαβίωσή τους. Κατά καιρούς, αποστάτησαν και, τέλος, καταργήθηκαν κάποια στιγμή τον 17ο-18ο αιώνα.\n2. Η δυναστική Αρχή\nΗ ισχύς(θέση) στο υψηλότερο επίπεδο ήταν κληρονομική. Υπήρχαν πολλά παιδιά επειδή ο Σουλτάνος είχε πολλές συζύγους, αλλά ο μεγαλύτερος γιος ήταν ο συνήθης κληρονόμος του θρόνου. Σε πολλές περιπτώσεις, προκειμένου να αποφευχθούν προκλήσεις και εξεγέρσεις, ο νέος σουλτάνος θα σκότωνε τα αδέλφια του, οπότε δεν θα υπήρχε καμία αμφισβήτηση αυτού του είδους. Αυτό έκανε ο Μωάμεθ ο Πορθητής που σκότωσε τον αδελφό του και ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής, που έκανε το ίδιο σε μια σειρά από τους αδελφούς του. Το σύστημα αυτό, αν και βάρβαρο, παρήγαγε πολλούς σταθερούς, και ίσως και ταλαντούχους Σουλτάνους, ειδικά στα πρώτα χρόνια της αυτοκρατορίας (1290-1556).\n3. Η Ισλαμική Αρχή\nΙσλάμ ήταν η τρίτη βασική αρχή για την οθωμανική κοινωνία. Πολιτικές, πολιτιστικές και νομικές μορφές ακολουθούν τον ισλαμικό νόμο ή "sheriat". Οι Τούρκοι ήταν σουνίτες μουσουλμάνοι. Σε αντίθεση με σιίτες μουσουλμανικές κοινωνίες, τα θρησκευτικά ιδρύματα, υπηρέτησαν και στήριξαν το «κοσμικό» κράτος. Ο σουλτάνος είχε αναγνωριστεί ως αντιπρόσωπος του Θεού στον κόσμο. Το κράτος είχε τρεις στόχους:\nΠρώτον, τη διατήρηση και την επέκταση του Ισλάμ. Δεύτερον, τη υπεράσπιση και τη επέκταση της εξουσίας, του πλούτου και της περιουσίας του ηγεμόνα. Επειδή ο σουλτάνος ήταν πράκτορας του Θεού, τα συμφέροντά του και εκείνα του Ισλάμ σύμπιπταν , και αυτοί οι δύο στόχοι ενεργούσαν με πλήρη συμφωνία. Τρίτον, δικαιοσύνη και ασφάλεια για τους υπηκόους του σουλτάνου, σχημάτιζαν θεμέλια των δύο πρώτων αρχών. Οι υπήκοοι αντιστοιχούσαν στη στάνη (Ραγιάς)και ο Σουλτάνος στο βοσκό. Σε ένα καλά οργανωμένο ισλαμικό κράτος, όλα τα στοιχεία θα λειτουργούσαν ομαλά και αποδοτικά: η κυβέρνηση διανέμει δικαιοσύνη, ασφάλεια για τους υπηκόους ραγιάδες να ευημερήσουν , φορολογία να ρέει από τον πλούτο τους προς το κράτος που θα διατηρεί το στρατό σε αναγκαίο μέγεθος, και η καλή κυβέρνηση θα ξεκινούσε τον κύκλο ξανά. Αυτό ήταν θεωρητικό παρά πραγματικό.\nΗ πραγματικότητα για τους μη μουσουλμάνους ήταν συχνά διαφορετική και μεταβλητή κατά τις επιθυμίες το τοπικού πασά και αγά αρχοντα. Αν και το ιδανικό οθωμανικό κράτος που ισχυρίζεται ότι έχει κοσμικό χαρακτήρα, η εφαρμογή των ισλαμικών αρχών σε μη μουσουλμανικούς πληθυσμούς τους άφησε σε ένα μεγάλο μειονέκτημα. Δεν μπορούσαν να υπηρετήσουν στον στρατό και να φέρουν όπλα οποιουδήποτε είδους. Δεν μπορούσαν μουσουλμάνοι και χριστιανοί μεταξύ τους να παντρευτούν, αν δεν έγιναν μουσουλμάνοι πρώτα. Μουσουλμάνοι που έγιναν χριστιανοί, ή παντρεύτηκαν χριστιανούς , συνήθως πήραν την ποινή του θανάτου. Μη μουσουλμάνοι δεν μπορούσαν να χειρίζονται επιχειρήσεις και να έχουν ιδιοκτησία. Εργάζονταν μόνο τη γη για τους μουσουλμάνους, τα αφεντικά. Όλα τα περιουσιακά στοιχεία, κατ 'αρχήν, ήταν ιδιοκτησία του Σουλτάνου και των τοπικών αρχόντων που χρησιμοποιούσαν το έδαφος( χωράφια και αγροκτήματα) στο όνομα του Σουλτάνου, με τη χρήση του εργατικού δυναμικού, των σκλάβων ή Ραγιάδων.\nΣύμφωνα με την ποινή του θανάτου, κανένας Τούρκος δεν θα μπορούσε να είναι χριστιανός, αλλά πολλοί Χριστιανοί, για την επιβίωσή τους, εξισλαμίστηκαν. Έτσι, η πιθανότητα ότι ένα σημαντικό μέρος των σημερινών Τούρκων κατάγονται από χριστιανούς είναι υψηλή. Ορισμένες εκτιμήσεις επισημαίνουν ότι 25 έως 30 εκατομμύρια του σημερινού τουρκικού πληθυσμού (περίπου 30%) έχουν ένα τέτοιο υπόβαθρο. Οι περισσότεροι από αυτούς ξεκίνησαν ως κρυπτο-, χριστιανοί, όπου ήταν Μουσουλμάνοι στην ημέρα και Χριστιανοί τη νύχτα! Με το πέρασμα πολλών γενεών, έτειναν να ασκούν ολοένα και λιγότερο τη χριστιανική πίστη τους. Στοιχεία ή αναμνήσεις των κρυπτο-Χριστιανών λέγονται να υπάρχουν ακόμα και σήμερα, ή τουλάχιστον να θυμούνται ότι οι παππούδες τους ήταν κρυπτο-χριστιανοί.\nΟι τοπική Πασάδες , δηλαδή οι κυβερνήτες, ασκούσανε δικαιοσύνη κατ 'ουσίαν στη θέλησή τους, με μίζες να αποτελούν τον κανόνα παρά την εξαίρεση. Έτσι, ακόμη και μη-μουσουλμάνοι, οι οποίοι εκπλήρωναν τα αναμενόμενα κριτήρια δωροδοκίας, απέκτησαν πολλά προνόμια. Ωστόσο, για τους κοινούς φτωχούς Χριστιανούς, έστω και ένα έγκλημα βιασμού από έναν Τούρκο, ήταν εναντίον τους και συχνά δεν έπαιρναν δικαιοσύνη! Ωστόσο, αν η απόδειξη ήταν αναπόφευκτα σαφής, ο ισλαμικός νόμος έπρεπε να εφαρμοστεί σε αυτά τα εγκλήματα και η τιμωρία ήταν αυστηρή. Βρίσκοντας αποδεκτή απόδειξη προς τον δικαστή ήταν ένα άλλο θέμα.\n3.Το Μιλλετ σύστήμα για τη ρύθμιση των υπόδουλων Ελλήνων\nΟ Μωάμεθ ο Πορθητής εφάρμοσε το σύστημα, επιτρέποντας τους θρησκευτικούς ηγέτες των μη μουσουλμανικών πληθυσμών να διαχειρίζονται τους ανθρώπους τους, υπό την προϋπόθεση ότι ήταν υπεύθυνοι για την υπακοή προς την κυβέρνηση και πλήρωνε την απαιτούμενη από το νόμο φορολογία. Οι φόροι και οι αναγκαίες μίζες δωροδοκίας στα διάφορα επίπεδα της ιεραρχίας, συχνά αποδείχθηκε δυσβάσταχτο βάρος για τους ανθρώπους, και τους οδήγησε να πάρουν τα όπλα, κτλ. Όταν συνέβη αυτό, τα αντίποινα ήταν σοβαρά. Ολόκληρα χωριά ή περιοχές ξεκληρίστηκαν και μετακινήσεις πληθυσμών σε άλλες περιοχές της αυτοκρατορίας δεν ήταν ανήκουστο. Ο μόνος λόγος που ο υπόδουλος λαός, δεν είχε εντελώς εξαλειφθεί ήταν ότι οι τοπικοί άρχοντες υπέβαλαν αίτηση συχνά στο Σουλτάνο ότι χρειάζονται τους «απίστους» να δουλεύουν τη γη και να πληρώνουν τους φόρους! Η ηγεσία της Εκκλησίας συχνά πλήρωνε την υψηλότερη τιμή ακόμη και με τη ζωή τους , όπως ο απαγχονισμός του Πατριάρχη Γρηγορίου VI το 1821, όταν η μεγάλη επανάσταση για την ανεξαρτησία ξεκίνησε. Πολλοί επίσκοποι απαγχονίστηκαν κατά τη διάρκεια των 400 χρόνων της τουρκοκρατίας, και πολλές γενοκτονίες πραγματοποιήθηκαν.\nΗ ηγεσία της Εκκλησίας ήταν συχνά διεφθαρμένη λόγω του συστήματος Μιλλετ.που δεν προωθούσε ή μάλλον απέφευγε την αξιοκρατία. Μερικές φορές, Πατριάρχες εκδιώκονταν από τον Σουλτάνο, αν δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις που τους είχαν επιβληθεί, ή δεν μπορούσαν να πληρώσουν (δωροδοκήσουν) για να διατηρήσουν την θέση τους. Κατά καιρούς η Πύλη του Σουλτάνου, θα προωθήσει την αλλαγή, αν είχαν μια ένδειξη ότι ένας πιθανός διάδοχος Επίσκοπος θα πλήρωνε(δωροδοκούσε) καλύτερα ! Σε αυτό, μερικοί φιλόδοξοι επίσκοποι αποδείχθηκαν πλεονέχτες.\nΤα δρώμενα της ιεραρχίας σχετικά με τη διαχείριση των Ελλήνων είναι ανάμικτα, ανάλογα με το ποιος ήταν ο Σουλτάνος και ποιος ήταν ο Πατριάρχης. Όλοι οι Πατριάρχες επίσημα έπρεπε να στηρίξουν και να εφαρμόσουν τις αποφάσεις του Σουλτάνου, ακόμη και αν διαφωνούσαν μαζί του. Συχνά αποθαρρύνονται, ακόμη και διακόπτονται, επαναστάσεις για το καλό του λαού και κυρίως το καλό για τους εαυτούς τους.\nΜε το 1821, τα δεινά των Ελλήνων σε συνδυασμό με τη φιλελεύθερη σκέψη για την ελευθερία που προέρχονταν από τη Γαλλία και την Αμερική, έκανε την επανάσταση αναπόφευκτη και κανείς Πατριάρχης θα μπορούσε να την σταματήσει. Η άλλη αλήθεια είναι ότι τότε, η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε αρχίσει να φθείρει από ηλικία(είχε πράγματι «αρθρίτιδα») και η παρακμή της είχε αρχίσει να φαίνεται. Η ελληνική επανάσταση της έδωσε ένα σημαντικό, αν όχι θανάσιμο, πλήγμα.\nΤο Οθωμανικό κράτος έχει, στην καλύτερη περίπτωση, μεταβλητό(variable) ρεκόρ στην αποτίμηση της εκπαίδευσης, ιδιαίτερα για τους χριστιανούς. Ο τοπικός Πασάς ή ακόμη και ένας Beyh, μπορούσε να επιτρέπει ή να απαγορεύει τη λειτουργία των σχολείων. Αν υπήρχε κάποια επανάσταση , αντίποινα περιλάμβανε και την κατάργηση των σχολείων. Η καθυστέρηση του οθωμανικού κράτους στην εκπαίδευση φαίνεται από το γεγονός ότι το πρώτο τυπογραφείο εισήχθη στην αυτοκρατορία κάποτε στις στο 17ου - 18ο αιώνα, και αυτό έγινε με πολύ πειστική προσπάθεια εκ μέρους των προοδευτικών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων και ατόμων κοντά στο Πατριαρχείο . Ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού έκαναν χρήση της τυπογραφίας από το 1500.\nΛόγω της χαμηλότερης αποτίμησης της εκπαίδευσης από την Τουρκική κοινωνία, ο πολιτισμικά ανώτερος ελληνικός κόσμος, όπως αντιπροσωπεύεται από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ακόμη και τόσο αργά όσο το 1453, απέτυχε να εκπολιτίσει και να αφομοιώσει αυτό το νέο κατακτητή, όπως είχε κάνει προηγουμένως με τους Ρωμαίους. Ο μουσουλμάνος Τούρκος ενέκρινε και άρπαξε το υλικό μέρος των Βυζαντινών, αλλά όχι την αρχαία ελληνική πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά.\nΓια τα πρώτα 300 χρόνια της Tουρκοκρατίας, ειδικά μετά τον Πατριάρχη Γεννάδιο και Μωάμεθ τον Πορθητή που είχαν παρέλθει, η ελληνική παιδεία επιδεινώθηκε και σχεδόν εκμηδενίστηκε. Η γλώσσα είχε γίνει απλοϊκή στη χρήση της και ο λαός μιλούσε συχνά ένα μείγμα τουρκικών και ελληνικών πολύ χαμηλού επιπέδου, και αυτό με άθλια γραμματική και σύνταξη. Μερικά κρυπτο- σχολεία λειτουργούσαν από την Εκκλησία, αλλά αυτό δεν ήταν γενικό. Ήταν σποραδικά αυτά τα σχολεία και ο πρωταρχικός σκοπός των ήταν να δημιουργήσουν ανθρώπους που θα έπρατταν τα απαραίτητα στην Εκκλησία --απομνημόνευση τροπαρίων, ύμνοι, και να κάνουν την στοιχειώδη ανάγνωση.\nΤο 1700 και μετά, χάρη κυρίως σε Έλληνες της Διασποράς, καθώς και ορισμένα ειδικά άτομα όπως ο Κοσμάς ο Αιτωλός, Ρήγας Φεραίος, Aδαμάντιος Κοραής, έγινε μία υπέρτατη προσπάθεια για την επανεκκίνηση της εκπαίδευσης των Ελλήνων που έβαινε στην εξαφάνισή της στην κατεχόμενη Ελλάδα. Ορισμένα σχολεία είχαν ξεκινήσει, ακόμη και αν χρειάστηκε μεγάλη δωροδοκία σε τοπικό επίπεδο και με ενθάρρυνση στον Πατριάρχη στη Κωνσταντινουπολη. Ο Πατριάρχης τελικά υποστήριξε τις εκπαιδευτικές θέσεις σωστά και, ως λέγεται, χρησιμοποίησε το επιχείρημά στο Σουλτάνο που του έδωσε ο Κοσμάς ο Αιτωλός ως τέχνασμα, ότι δηλαδή αν δεν είναι αρκετοί υπήκοοι της αυτοκρατορίας με γλωσσική και εμπορική μόρφωση, οι δυτικές δυνάμεις θα μας «προσπεράσουν», και πρέπει να έχουμε αρκετά καταρτισμένα άτομα για να χειριστούν τις υποθέσεις του κράτους στο νέο περιβάλλον που έρχεται. Από αυτό το επιχείρημα, αναπτύχθηκαν ακόμη περισσότερο οι Φαναριώτες , οι μορφωμένοι Βυζαντινοί Έλληνες με γενεαλογικές ρίζες να πήγαιναν πίσω στους Βυζάντινούς των προγόνους, και οι οποίοι ανήλθαν σε θέσεις-κλειδιά της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι απόδημοι Έλληνες τελικά συνεισφέρανε σημαντικά ποσά για στην εκπαίδευση και την ερχόμενη απελευθέρωση των Ελλήνων.\nΚατά τη διάρκεια των 50 περίπου χρόνων πριν την Ελληνική Επανάσταση, μια πραγματική αναγέννηση έγινε και το ενδιαφέρον στα ελληνικά γράμματα προκάλεσε το συναίσθημα και τη λαχτάρα για ένα όνειρο να ελευθερωθεί η Ελλάδα από το καταπιεστικό κράτος των σχεδόν 4σάρων αιώνων . Οι Έλληνες προετοιμάζονται στο εξωτερικό, και προετοιμάζουν τους λαούς της Ευρώπης για ένα φιλελληνικό συναίσθημα που έμελε να γίνει μια απαραίτητη προϋπόθεση για μια ελληνική αναγέννηση. Η προηγούμενη ελληνική διασπορά, πριν και μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, είχε παίξει ρόλο στην Ευρωπαϊκή γέννηση του πολιτισμού, ή την αναγέννηση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το ανανεωμένο ενδιαφέρον για τα ελληνικά γράμματα προετοίμασε το έδαφος για την ερχόμενη επανάσταση στην Ελλάδα. Αυτό, παρά την «δεσποτική» συμπεριφορά των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων εκείνη την εποχή και την Ιερά Συμμαχία, η οποία προστάτευε το status quo όλων των μεγάλων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένης και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Παρ’όλα αυτά, πολλοί από τους Έλληνες επαναστάτες συνταυτίζονταν περισσότερο με το πνεύμα της γαλλικής και αμερικανικής επανάστασης και όχι με τις μοναρχικές κυβερνήσεις της υπόλοιπης Ευρώπης.\n(Σημείωση: Ως παράδειγμα για το πώς χορηγήθηκαν άδειες σε ορισμένες περιοχές για την κατασκευή σχολείων, υπήρχε μια καταπληκτική σχολή, η οποία εξακολουθεί να υπάρχει στο νησί της Χίου, που ο Σουλτάνος προσωπικά έδωσε άδεια λειτουργίας σε αντάλλαγμα για περισσότερη από την παραγωγή της μοναδικής χιώτικης Μαστίχας (τσίχλες ), από ένα δέντρο που φυτρώνει μόνο στο νησί αυτό. Ο Σουλτάνος θέλησε να δημιουργήσει κίνητρα για τους Χιώτες να αυξήσουν την παραγωγή μαστίχας, την οποία χρησιμοποιούσε για το χαρέμι του, κι έτσι οι χανούμισσες θα είχαν ευχάριστη αναπνοή! Ο σουλτάνος όμως δεν δίστασε να εξαλειφθούν περίπου τα τρία τέταρτα των πληθυσμού του νησιού (αριθμοί κυμαίνονται μεταξύ 50.000 -100,0000) με άμεση θανάτωση και την πώληση σκλάβων στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Αυτό σε αντίποινα όταν οι Χιώτες ενώθηκαν με τους υπόλοιπους επαναστάτες. Ο σουλτάνος το θεώρησε αχαριστία !\nΗ αποτίμηση, κλίση, κατάρτιση και ικανότητα των ίδιων των Τούρκων για το εμπόριο, τις γλώσσες, θαλάσσιο εμπόριο, εξειδικευμένες δεξιότητες και των επιχειρήσεων εν γένει ήταν σχετικά σε χαμηλό επίπεδο. Ως εκ τούτου, εκτός από τα στρατιωτικά θέματα, η αυτοκρατορία άρχισε να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις ικανότητες των Ελλήνων, Αρμενίων, Εβραίων και άλλων μειονοτήτων. Οι Έλληνες από πολιτιστική κληρονομιά και αυτοπειθαρχία ανάπτυξαν τα ταλέντα τους στο μέγιστο, ακόμα και κάτω από τις αντίξοες συνθήκες που βρέθηκαν. Πολλοί Έλληνες, παρά τους σοβαρούς περιορισμούς που τους επιβάλλονται από το τουρκικό κράτος, μέσω της εκπαίδευσής τους στο εξωτερικό, τα ταξίδια και την έγκριση των μέσων για την αξιοποίηση πιθανών ευκαιριών στο οθωμανικό σύστημα, επιτυγχάνουν πλούτο και εν καιρώ ελέγχουν ένα μεγάλο μέρος του εμπορίου και της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Σε γενικές γραμμές, οι συμβάσεις αυτές λειτούργησαν, έχοντας το ένα πόδι εντός της αυτοκρατορίας και το άλλο στο εξωτερικό. Κατά κάποιο τρόπο έγιναν σχεδόν απαραίτητοι για την επιβίωση των Οθωμανών. Το οθωμανικό σύστημα αναγνώρισε ότι θα μπορούσαν να ασχοληθούν με τους εμπορικούς λαούς της Ευρώπης μόνο δια μέσου των Έλληνων και των άλλων μειονοτήτων. Τα επιτεύγματα αυτών των προνομιούχων Ελλήνων έμελλαν να βοηθήσουν την πλειονότητα των άλλων Ελλήνων, που ζούσαν ουσιαστικά ως σκλάβοι των Τούρκων, όταν θα ερχόταν η ώρα για την επανάσταση.\nΚατά το 1810, πάνω από 600 πλοία ή περίπου 131.000 τόνων χωρητικότητας και περισσότεροι από 16.000 ναύτες( ένα πολύ σημαντικό όγκο για την εποχή), ήταν σε ελληνικά χέρια. Όλα αυτά τα πλοία ήταν βαριά οπλισμένα με πυροβόλα για να αντιμετωπίσουν επίθεση πειρατών. Πολλά από αυτά τα πλοία καταγράφηκαν στη Ρωσία και οι ευρωπαϊκές χώρες με ειδική συμφωνία που ο Σουλτάνος αναγκάσθηκε να υπογράψει (1774). Ορισμένα από τα πλοία αυτά, δόθηκαν για τον ελληνικό αγώνα, όταν ήρθε η ώρα.\n7. Κλέφτες, Αρματολοί και Κοτζαμπάσηδες\nΜερικοί από τους Έλληνες σε τοπικό επίπεδο, βρήκαν "ελευθερία" με το να γίνουν κλέφτες ή επαναστάτες, που ζούσαν στα βουνά και έκαναν επιδρομές εναντίον των Τούρκων. Κάποιοι ρομαντικοί αναφέρονται σε αυτές τις ανταρσίες ως φημισμένους ληστές που για αιώνες παρενοχλούσαν τους πλούσιους Τούρκους στο στυλ Ρομπέν των Δασών. Τα δημοτικά ή κλέφτικα τραγούδια είναι πιο αποκαλυπτικά της ζωής στην εποχή τους από ό, τι η ίδια η ιστορία. Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι αυτά τα ισχυρά ταμπούρια των κλεφτών είχαν μεγάλη αύξηση κατά τις δεκαετίες πριν από την επανάσταση του 1821, αλλά υπήρχαν από την εποχή της πτώσης της περιοχής τους στους Τούρκους. Ορισμένοι από αυτούς δεν ήξεραν τίποτα άλλο και οι γενεαλογικές τους ρίζες χάνονται στο παρελθόν .Ήταν εκείνοι κυρίως υπεύθυνοι για τις πολλές εξεγέρσεις στους τέσσερις αιώνες της κατοχής. (λέγεται ότι περίπου 18 επαναστάσεις προηγήθηκαν το 1821). Για παράδειγμα, οι εγκέφαλοι για την στρατηγική και για την τακτική στις μάχες της επανάστασης του 1821, προήλθαν ως επί το πλείστον από τους κλέφτες . Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης , ήταν απόγονος των περίπου 10 γενεών με αυτό το όνομα, που ζούσαν κλέφτες στα βουνά της Πελοποννήσου για την καταπολέμηση του εχθρού. Όχι λιγότεροι από 84 αντάρτες(Κλέφτες) με αυτό το όνομα βρήκαν βίαιο θάνατο από τους Τούρκους μεταξύ των ετών 1742-1829. Στην πραγματικότητα, ο εγγονός του Θεόδωρου, ο συνταγματάρχης Κολοκοτρώνης, καταγράφεται ως ο τελευταίος Κολοκοτρώνης που έπεσε για την ελευθερία της Ελλάδας στο 1913 στους Βαλκανικούς πολέμους. Λέγεται όμως ότι κάποιος με το ίδιο όνομα πολέμησε και στο 2ο πόλεμο, αλλά δεν το έχω εξακριβώσει !\nΟι περιοχές του Σουλίου και της Μάνης δεν τέθηκαν ποτέ υπό πλήρη έλεγχο των Τούρκων. Οι Κλέφτες κυριάρχησαν στους συγκεκριμένους αυτούς τομείς. Κλέφτες από άλλες περιοχές, όταν καταδιώκονταν με θέρμη από τους Τούρκους, εύρισκαν ασφάλεια στις δύο αυτές περιοχές, καθώς και τα νησιά του Ιονίου, τα οποία, τις περισσότερες φορές ήταν υπό δυτική διοίκηση.\nΟρισμένοι Έλληνες κέρδισαν την εμπιστοσύνη των Τούρκων να εξοπλιστούν και να χρησιμοποιηθούν ως είδος πολιτοφυλακής (αρματολών) για την προστασία των χωριών από τους Κλέφτες και άλλους ληστές. Κατά καιρούς, οι αρματολοί συνεργάστηκαν στενά με τους Κλέφτες για την επιβίωση της φυλής.. Οι Κλέφτες και οι αρματολοί διαμόρφωσαν την κύρια πηγή για επαναστατικούς στρατιώτες όταν ήρθε η ώρα για τον λυτρωμό.\nΜε το πέρασμα του χρόνου, μερικοί Έλληνες κέρδισαν την εμπιστοσύνη των περιφερειακών Τούρκων αφεντικών και πήραν πολλά προνόμια για τους εαυτούς τους, από την άποψη της «ιδιοκτησίας», τη συλλογή φόρων και προστίμων από τους απλούς Έλληνες για την τουρκική διοίκηση και τη διαχείριση των υποθέσεων του υπόδουλων Ελλήνων. Αυτό συχνά σε βάρος του ελληνικού λαού, ο οποίος συνέχισε να εργάζεται τη γη για τους Τούρκους και τώρα για τα ενδιάμεσα αφεντικά. Αυτοί έγιναν γνωστοί ως Κοτζαμπάσηδες, πού είχαν γίνει οι νέοι έχοντες και κατέχοντες, όπως και οι Τούρκοι. Έτσι, οι Κοτζαμπάσηδες είχαν λόγους να αντιταχθούν στην επανάσταση και στις διαταραχές από τους υπόδουλους Έλληνες.. Οι τουρκικές αρχές, με την βιαιότητα, μέσω των εν λόγω Κοτζαμπάσηδων και τον έλεγχό ορισμένων από την ηγεσία της εκκλησίας, εξασκούσανε ένα πολύ ασφυκτικό έλεγχο στον ελληνικό πληθυσμό.\nΌταν η επανάσταση ξέσπασε, οι Τούρκοι έχασαν την εμπιστοσύνη στους Κοτζαμπάσηδες και στους κληρικούς, γεγονός που τελικά τους ανάγκασε να ενταχθούν ανεπιστρεπτί στον αγώνα για ανεξαρτησία. Ο επαναστάτης και ήρωας Παπαφλέσσας προέβλεψε σε αυτό, εκθέτοντας τους κοτζαμπάσηδες και τους διστάζοντας κληρικούς, ώστε να μην υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση γι’αυτούς, παρά μόνο να ενταχθούν με τους Κλέφτες και να πολεμήσουν μέχρι θανάτου. Έμμεσα, εμπλέκονται σε κοινή ελληνική συνάντηση στην Αρκαδία με τον Παπαφλέσσα και άλλους ηγέτες Κλέφτες, πράγμα που οι Τούρκοι ανακάλυψαν και ερμήνευσαν ως μια συνεργασία, η οποία δεν ήταν ακριβώς αλήθεια. Οι Τούρκοι κάλεσαν όλη την ελληνική ηγεσία σε μια συνάντηση των δικών τους στην Τρίπολη, αλλά οι Έλληνες ήξεραν τι τους περίμενε και δεν πήγαν. Ως εκ τούτου, δεσμεύτηκαν πλέον προς την πλευρά της επανάστασης.\nΌλα αυτά που παρουσιάστηκαν παραπάνω ήταν κρίσιμα για την τελική επιτυχία της επανάστασης. Όμως, χωρίς τους παράγοντες Παιδεία και Εμπόριο των Ελλήνων της διασποράς, η επιθυμία για ελευθερία δεν θα μπορούσε να αναζωπυρώσει. Έδωσαν την ευκαιρία να καλλιεργήσουν φιλέλληνες, πράγμα που αποδείχθηκε καθοριστικής σημασίας μετά τη μάχη στο Ναυαρίνο. Η περίοδος της αναγέννησης για την Ελληνική Παιδεία και το εμπόριο αναζωογόνησε τις ελληνικές κοινότητες σε όλη την Ευρώπη και τη Ρωσία. Ήταν σε αυτές τις κοινότητες όπου η μυστική οργάνωση της Φιλικής Εταιρείας γεννήθηκε και οργανώθηκε για να έχουν πάνω από 1000 άτομα ορκιστεί ως μέλη τη στιγμή που η επανάσταση ξέσπασε το 1821.\nΜόλις άρχισε η επανάσταση, η ελληνική ηγεσία και διάφορες οργανώσεις απευθύνονται σε διάφορα έθνη και ομάδες ζητώντας τη συμπάθεια, τη βοήθεια και την αναγνώριση. Η έκκλησή τους προς τον Πρόεδρο Μονρόε των ΗΠΑ, παρουσιάζεται εδώ και πράγματι, αποκαλύπτει τη δέσμευσής τους. Από το ψήφισμα :\n"Having formed the resolution to live or die for freedom, we are drawn to you since it is in your\nland that liberty has fixed her abode and is respected by you as it was by our Fathers. Hence,\nin involving her name, we invoke yours, trusting that in emulating you, we shall emulate our ancestors and be thought worthy of them if we succeed in resembling your achievement.\nThough separated from you by mighty oceans, we consider you closer to us than the nations of\nour frontiers, and regard you as friends, fellow citizens and brothers, because you are free,\ngenerous, liberal, and a Christian people. Your liberty does not rest on the slavery of other nations, nor your prosperity on their calamities and sufferings.\nOn the contrary, free and prosperous yourselves, you are desirous that all men should share the same blessings; that all should enjoy these rights to which all by nature\nare equally entitled. It is you who(in our day) first proclaimed these rights and it is by your example that Europe receives lessons of justice and learns to renounce her absurd and bloody customs. This glory, Americans, is yours alone and raises you above all nations which have gained a name for liberty and law."\nΓενική αντίδραση και απόκριση στις ΗΠΑ:\nΠαρόλο που η επίσημη απάντηση ήταν κάπως συμπονετική στην ελληνική ιδέα της επανάστασης, υπήρξε πολύ λίγη άμεση κυβερνητική βοήθεια. Σε ατομικό και σε προσωπικό επίπεδο οργάνωσης όμως, η ανταπόκριση ήταν πολύ θετική για τους Έλληνες. Ποιός μπορεί να ξεχάσει αυτούς που απάντησαν την ελληνική πρόσκληση, εγκαταλείποντας την ασφάλεια και την άνεση της πατρίδας τους και ταξίδεψαν στη μακρινή Ελλάδα για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον ευγενή αγώνα της Ελληνικής Επανάστασης; John Allen, Samuel Gridley Howe, Τζορτζ Τζάρβις, Johnathan Miller, John Ross και William Ουάσιγκτον είναι ονόματα μεταξύ των πολλών Αμερικανών που προσήλθανε στον αγώνα υπέρ της Ελλάδας. Προς στήριξη και βοήθεια προς την Ελλάδα, ο βουλευτής εκπρόσωπος της Μασαχουσέτης, Daniel Webster, γνωστός ως "μικρός γίγαντας", έδωσε μια φλογερή ομιλία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου, μεταξύ άλλων, δήλωσε : «Οι Τούρκοι ήρθαν από το κέντρο της Ασίας, και κατέχουν τώρα το καλύτερο μέρος της χριστιανοσύνης. και εκεί είναι ένας τεράστιος σκυθρωπός σωρός στειρότητας, ούτε να φύγει, αλλά ούτε και να εκπολιτιστεί».Ο εκπρόσωπος Henry Clay του Κεντάκυ μίλησε σε ανάλογο τρόπο.\nΣτο ίδιο κτήριο, όπου τώρα είναι ο Άγιος Γεώργιος της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Philadelphia, PA (τότε μια Προτεσταντική Εκκλησία), οι κάτοικοι αυτής της πόλης συγκεντρώνονται και μαζεύουν προμήθειες και χρήματα για τον ελληνικό λαό. Αυτή η σκηνή επαναλαμβάνεται σε διάφορα μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών.\nΓια να καταλάβει κανείς το πνεύμα που επικρατούσε μόλις πριν την επανάσταση, ας δούμε ένα παράδειγμα είδους παιδείας του υπόδουλου ελληνισμού, από τη συμβολή του Ρήγα Φεραίου. Εδώ είναι μέρος της Πατριωτικού Επαναστατικού Ύμνου του Ρήγα (1759-1798). Δυστυχώς, συνελήφθηκε για την επαναστατική σημασία του τραγουδιού του από αυστριακές αρχές, τον παρέδωσαν στους Τούρκους όπου βασανίστηκε για μέρες μαζί με τους συνεργάτες του και στη συνέχεια σκοτώθηκε από πνιγμό σε ποταμό Δούναβη. Δεν έζησε για να δει την επανάσταση, αλλά οι σπόροι της ελευθερίας που έσπειρε αναπτύχθηκαν στις καρδιές των Ελλήνων και φιλελλήνων εξίσου. Εδώ είναι μερικές γραμμές από το προοίμιο του Πατριωτικού Ύμνου του Ρήγα Φεραίου, γνωστό ως ο Θουρίους του Ρήγα στη διάλεκτο των Ραγιάδων της εποχής :\nΩς πότε, παλληκάρια, να ζούμε στα στενά,\nΜονάχοι, σαν λιοντάρια, στες ράχες, στα βουνά?\nαπ'τον Να φεύγωμ 'κόσμον, για την πικρή σκλαβιά?\nΤους φίλους, τα παιδιά μας κι όλους τους συγγενείς?\nΚαλλιό 'μιάς ώρας ελεύθερη ζωή,\nTι σ'ωφελεί αν ζήσης και είσαι στη σκλαβιά?\nώραν Στοχάσου πως σε ψένουν καθ 'στη φωτιά.\nΒεζύρης, Δραγουμάνος, Αφέντης κι αν σταθής,\nΟ Τύραννος αδίκως σε κάμει να χαθής.\nΔουλεύεις όλ'ημέρα σε ό, τι κι αν σοί πή,\nΚι αυτός πασχίζει πάλιν το αίμα σου να πιή.\nΟ Σούτζος κι ο Μουρούζης, Πετράκης, Σκαναβής,\nΓκίκας και Μαυρογένης, καθρέπτης είν'να ιδής.\nΑνδρείοι καπετάνοι, παπάδες, λαίκοί,\nΣκοτώυηκαν, κι αγάδες, με άδικον σπαθί.\nΚι αμέτρητ' άλλοι τόσοι, και Τούρκοι και Ρωμιοί,\nΟ Θούριος του Ρήγα συνεχίζει και αποτελείται από 125 διαπεραστικές γραμμές. Ο δε όλος Πατριωτικός Ύμνος του Ρήγα αποτελείται από 39 πεντάγραμμους στίχους,\nΟ Ελληνικός λαός τον μάθαινε κρυφά για να εμψυχώνεται και να προετοιμασθεί για τον μεγάλο αγώνα. Είναι φανερό ότι ο Ρήγας πίστευε πως και πολλοί Τούρκοι χρειάζονταν και ήθελαν μία Βαλκανική ανεξαρτησία και την ελευθερία που ονειρεύονταν και ο ίδιος, δηλαδή μία βαλκανική κοινοπολιτεία με κοινή γλώσσα την Ελληνική.\nΑυτό το τραγούδι του πολέμου, ένα προοίμιο για τις 39 στροφές του Πατριωτικού Ύμνου, συνεχίζει για 125 εμπρηστικές, αλλά αληθινά διεισδυτικές γραμμές. Πολλοί Έλληνες στην προ-επαναστατική εποχή απομνημόνευσαν όλο τον ύμνο και τον τραγουδούσαν. Πολλοί, που δεν ήταν σε θέση να διαβάσουν, επεδίωκαν συχνά εμπιστευόμενοι επιλεκτικά εγγράμματους, να τους το διαβάσουν και να τους βοηθήσουν να το απομνημονεύσουν!\nΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ / ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ\n1. The1821 Greek War of Independence and America’s Contributions to the Greek Cause\nby George Liber of the Order of Ahepa. Published on the 150th Anniversary of Greek\nIndependence in 1971.\n2. The Fall of Constantinople 1453 by Steven Runciman of Cambridge University Press (1965, 1994).\n3. Byzantine Civilization by Steven Runciman of World Publishing Company (1933, 1967).\n4. The Dark Angel by Mika Waltari;Werner Soderstrom Osakeyhtio, Porvoo-Helsinki.\nTranslated by Naomi Walford (1989). First printed in English by G.P. Putman’s Sons (1953)\n5. Greece’s Struggle for Independence. A comprehensive review article by the National Herald of New York, March 25-26, 2000.\n6. O Geros Tou Moria, Fourth Edition, By Spyros. Melas, Biris Press, Athens, Greece (1952).\n7. Encyclopedia Britannica-History of Greece During the Byzantine Period htthttp://www.columbia.edu/cu/history/images/creation_of_a_greek.htmp://search.britannica.com/bcom/eb/article/8/0,5716,109178+2,00.html\n8. The Creation of a Greek-American Identity by Christos Yatrakis\n9. Twenty Five Lectures of Modern Balkan History histohttp://www.lib.msu.edu/sowards/balkan/ry\n10. ABC of History- A Beginner’s guide to the Balkans\n11. Greek Revolution of 1821-1829\n12. History of Greece: The War of Independence\n13. Greek General History\n14. Greek History Primer\nhttp://www.hri.org/GAFS/history.html15.*From The Twin Meaning of 1776 & 1821 by Dr. Dean Lomis (1998).\nInitiation to Filiki Etairia Secret Organization -Liberty for Hellas or Death (painting by Tsokos)\nScenes from The Massacre At Chios\nby Eugène Delacroix, first exhibited in 1824, two years after the massacre, and bought by King Charles X for The Louvre in Paris.\nGoogle Translate for my:SearchesVideosEmailPhoneChatBusiness


Apartment Kristyna with balcony - Διαμερίσματα προς ενοικίαση στην/στο Praha 6, Πράγα, Τσεχία\nΈνα όμορφο διαμέρισμα με πρόσβαση στο κέντρο της πόλης και τα κύρια αξιοθέατα διαρκεί 10-15 λεπτά. Μπροστά από το κτίριο βρίσκεται το σταθμό του τραμ. Θα βρείτε καλά εστιατόρια, παμπ, φιλικές καφετέριες και μικρά εξειδικευμένα καταστήματα που είναι γνωστά. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ολόκληρο το χώρο διαβίωσης, όλα είναι για σας. Το διαμέρισμα μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 4 άτομα. Παρέχουμε πετσέτες, τσάι για πρωινό κλπ. Το διαμέρισμα διαθέτει επίσης ένα μικρό μπαλκόνι με καθιστικό, κατάλληλο για καπνιστές.\nΜε οικοδεσπότη τον/την Kristyna\nΕξερευνήστε άλλες επιλογές μέσα και γύρω από την πόλη Praha 6\nΠερισσότεροι χώροι διαμονής στην τοποθεσία Praha 6:


Αστρονομία: Με όραμα για την Ακαδημία\nΜεγάλωσε παίζοντας μπάλα στις αλάνες μιας γειτονιάς του κέντρου, συνέχισε με το όνειρο να εργαστεί ως σκηνοθέτης και τελικά έγινε ένας διεθνώς διακεκριμένος φυσικός που μπορεί να εξηγήσει με λεπτομέρειες πώς και από τι δημιουργήθηκε το Σύμπαν.\nΑν και καταπιάνεται με έννοιες ακατανόητες για το ευρύ κοινό, μέσα από τον νέο του ρόλο, όπως εξηγεί στο «Εθνος», θα επιχειρήσει να συνδέσει την επιστημονική γνώση με την κοινωνία.\nΟ Δημήτρης Νανόπουλος, θερμός υποστηρικτής της εκλαΐκευσης των ερευνητικών ανακαλύψεων, προσδοκά η θητεία του να σηματοδοτήσει την απαρχή μιας νέας σχέσης της Ακαδημίας με τους Ελληνες.\nΕχοντας το όραμα μιας ανοικτής Ακαδημίας που θα λειτουργήσει ως λίκνο παιδείας, ως φάρος στις δύσκολες στιγμές της χώρας, αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα προκειμένου να εργαστεί εντατικά κατά τη διάρκεια του έτους για τα νέα του καθήκοντα.\nΗ αφορμή για τη λαμπρή πορεία που επρόκειτο να διαγράψει δόθηκε τη δεκαετία του '60:\nΗταν ένα βιβλίο Φυσικής που έπεσε στα χέρια του τα χρόνια της εφηβείας και έμελλε να του αλλάξει τη ζωή. Αφού σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συνέχισε με υποτροφία τις διδακτορικές του σπουδές στη Θεωρητική Φυσική των Υψηλών Ενεργειών στο Πανεπιστήμιο του Sussex της Αγγλίας.\nΣτη συνέχεια άρχισε να χτίζει ένα βιογραφικό που σήμερα ζηλεύουν πολλοί ερευνητές: Επί σειράν ετών διετέλεσε ερευνητής στο CERN της Ελβετίας, στην Σχολή Normale Supérieure στο Παρίσι και έπειτα στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ των HΠA.\nΤο 1989 εξελέγη καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Τέξας A & M, Κόλετζ Στέισον, όπου από το 1992 είναι διακεκριμένος καθηγητής και από το 2002 κατέχει την έδρα Mitchell/Heep της Φυσικής Υψηλών Ενεργειών. Είναι, επίσης, διευθυντής του Κέντρου Αστροσωματιδιακής Φυσικής του Κέντρου Προχωρημένων Ερευνών (HARC) στο Χιούστον, όπου διευθύνει ερευνητικό τμήμα του Παγκόσμιου Εργαστηρίου που εδρεύει στη Λοζάνη.\nΑνάμεσα στους κορυφαίους όλων των εποχών\nΤο 2004 ο κ. Νανόπουλος αναδείχθηκε 4ος στην κατάταξη θεωρητικών φυσικών όλων των εποχών από το Πανεπιστήμιο του Stanford, ενώ συνολικά έχει λάβει πλήθος διακρίσεων. Παρ' όλα αυτά, για την εκλογή του στη θέση του προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών λέει: «Είναι κάτι που γίνεται στη χώρα μας και μου δίνει ιδιαίτερη χαρά».


Ο Κενυάτης Λουμποβάν νικητής του Μαραθωνίου, Μερούσης και Ρεμπούλη οι πανελληνιονίκες – The Panhellenic Post\nΑθήνα.- Ο κενυάτης αθλητής Λούκα Ρότιτς Λουμποβάν ήταν ο νικητής του 34ου Αυθεντικού Μαραθωνίου της Αθήνας, τερματίζοντας στο Καλλιμάρμαρο στάδιο με χρόνο 2 ώρες, 12 λεπτά και 49 δευτερόλεπτα που αποτελεί τον 15ο καλύτερο χρόνο της ιστορίας. Δεύτερος ήταν ο συμπατριώτης του Μπένσον Κιπρούτο και τρίτος ο επίσης Κενυάτης Μπερνάρ Κιτούρ.\nΠρώτος Έλληνας που τερμάτισε ο Χριστόφορος Μερούσης (8ος στη συνολική κατάταξη) με χρόνο 2 ώρες, 24 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα. Δεύτερος πανελληνιονίκης ήταν ο Κώστας Γκελαούζος και τρίτος ο Δημοσθένης Ευαγγελίδης.\nΗ πρώτη γυναίκα που πέρασε τη γραμμή του τερματισμού είναι η Κενυάτησα Νάνσι Αρουσέι με χρόνο 02:38:13., με 2η την Αλγερινή Κενζά Νταχμανί με 2.38.28, ενώ τρίτη και πρώτη ελληνίδα η Ράνια Ρεμπούλη με χρόνο 02:49:24.\nΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ στα 10 χιλ.\nΑθήνα.-Ο Χρήστος Μπουντούλης στους άνδρες και η Αναστασία Καρακατσάνη στις γυναίκες πρώτευσαν στον αγώνα δρόμου των 10 χλμ., στο πλαίσιο του 34ου Αυθεντικού Μαραθωνίου της Αθήνας.\nΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ στα 5 χιλ..\nΠολλοί επώνυμοι τερμάτισαν στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, δείχνοντας την προτίμηση τους στους αγώνες των 5 και 10 χλμ.\nΑνάμεσά τους ήταν η Ελλη Στάη, η Κατερίνα Λέχου, ο Κώστας Σόμερ, ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο Αδωνις Γεωργιάδης, η Σάσα Σταμάτη, η Νικολέτα Ράλλη, ο Γιάννης Μπουρούσης και ο Νίκος Αναδιώτης.\nΣυμπληρώνεται ένας χρόνος από τον εφιάλτη του Μπατακλάν\nΤο πρώτο κύμα τσουνάμι πλήττει τη Νέα Ζηλανδία


«Εμπρός στον έτσι που χάραξε ο τέτοιος» - ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ\nΑρχική ΑΡΘΡΑ «Εμπρός στον έτσι που χάραξε ο τέτοιος»\nΕκεί, στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, αριστεροί καθηγητές προσπαθούσαν να μας μεταλαμπαδεύσουν στο γυμνάσιο και το λύκειο τον μύθο της εκατόμβης μέσα στο Πολυτεχνείο, όπου δήθεν ο Στρατός με τα πολυβόλα το γέμισε πτώματα και μετά, αφού μπούκαρε το τανκ, ένα γαλλικό ΑΜΧ 30, και έριξε την πύλη της Πατησίων, μπήκαν μέσα ο Στρατός και Αστυνομία και σκότωσαν κι άλλους. Τα περί εκατοντάδων νεκρών μέσα στο Πολυτεχνείο τα «επιβεβαίωνε» κι ένας παλαβιάρης και μυθομανής Ολλανδός φωτορεπόρτερ, που τάχα τους είδε αλλά προφανώς δεν είχαν μανάδες κι αδέρφια να τους αναζητήσουν 46 χρόνια, είχαν φυτρώσει στα λάχανα.\nΤα γεγονότα βεβαίως είναι πολύ διαφορετικά, έχουν επιβεβαιωθεί και από τις δύο όχθες του πολιτικού «ποταμού», ο οποίος ουδεμία σχέση έχει με τον συχωρεμένο ξεροπόταμο του Σταύρου και τα μπακακάκια του.\nΟι νεκροί της πράγματι άγριας καταστολής, αν θυμάμαι καλά, ήταν 18. Όλοι γύρω από το Πολυτεχνείο και σε γύρω δρόμους, μερικοί και σε μεγάλη απόσταση, χτυπημένοι από σφαίρες των δυνάμεων καταστολής της δικτατορίας. Οι «εκατοντάδες» νεκροί ήταν ένας μύθος και η εικόνα του τανκ είχε μια πολύ διαφορετική εξήγηση.\nΌταν η Αστυνομία έχασε την μπάλα, παρά την πολύ σκληρή στάση της, και ο Παπαδόπουλος έβγαλε ξανά στον δρόμο τα τεθωρακισμένα, ο κόσμος εξαφανίστηκε από τους δρόμους. Στο περικυκλωμένο Πολυτεχνείο έγινε συμφωνία των εγκλωβισμένων φοιτητών με αξιωματικό των Καταδρομών να τους επιτραπεί να αποχωρήσουν. Στην πύλη της Στουρνάρη έγινε ένας διάδρομος από αλεξιπτωτιστές, που με τον επικεφαλής τους αξιωματικό θα παρείχαν εγγύηση ότι οι εξερχόμενοι δεν θα έτρωγαν ξύλο και θα έπεφταν στα χέρια της Αστυνομίας.\nΟι φοιτητές άρχισαν να βγαίνουν από τη Στουρνάρη ανάμεσα στους κομάντος, όταν ένας αστυνομικός, παραβιάζοντας τη συμφωνία, πήγε να χτυπήσει και να συλλάβει έναν φοιτητή που περνούσε ανάμεσα στον διάδρομο των πρασινοσκούφηδων. Ο επικεφαλής καταδρομέας αξιωματικός τράβηξε το πιστόλι του, τον απείλησε και τον «στόλισε» για την παραβίαση του λόγου τιμής που είχε δώσει στους φοιτητές. Βέβαια, μόλις οι εξερχόμενοι απομακρύνονταν από τους αλεξιπτωτιστές, η Αστυνομία έκανε ανθρωποκυνηγητό, συλλήψεις και έπεφτε ξύλο της αρκούδας. Πολλοί φοιτητές, όταν έβλεπαν αδιέξοδο από την πυκνή παρουσία της Αστυνομίας στα στενά, χτυπούσαν στην τύχη κουδούνια πολυκατοικιών και ζητούσαν καταφύγιο από τους ενοίκους, που άνοιγαν, όταν άνοιγαν. Υπάρχει όμως ένα γεγονός άξιο μνήμης. Στη Στουρνάρη έμενε μια σπουδαία Ελληνίδα, ηγερία του πιο αμόλυντου πατριωτισμού, η Σοφία Βέμπο, με τον επίσης σπουδαίο σύζυγό της, τον Μίμη Τραϊφόρο. Η Βέμπο, θαρραλέα και με αίσθημα αγάπης για τη νεότητα, όχι μόνον άνοιξε χωρίς δισταγμό την πόρτα της, δίνοντας καταφύγιο σε όποιον χτύπησε την πόρτα της, αλλά στο τέλος στο διαμέρισμα γινόταν το αδιαχώρητο, ήταν σαν γεμάτο λεωφορείο, μπήκαν τόσοι φοιτητές, που δεν μπορούσαν να κρυφτούν πουθενά – ούτε να κάτσουν δεν μπορούσαν!\nΟι αστυνομικοί, κυνηγώντας τους φοιτητές, έμπαιναν κι αυτοί στις πολυκατοικίες, χτυπούσαν τις πόρτες και έκαναν κατ’ οίκον έρευνες και συλλήψεις όποιων έβρισκαν κρυμμένους. Έφτασαν και στην πόρτα της τραγουδίστριας της Νίκης του ’40 με τα κλομπ στα χέρια, αγριεμένοι από την ένταση των στιγμών, και χτύπησαν επιτακτικά, κόντεψαν να σπάσουν την πόρτα. Η Βέμπο, φορώντας το γνωστό σαρίκι της, άνοιξε διάπλατα την πόρτα. Οι αστυνομικοί πίσω της έβλεπαν καθαρά το πλήθος των φοιτητών, αγόρια και κορίτσια, που κοιτούσαν με αγωνία. Ανάμεσα σε αυτούς και τους αστυνομικούς, τη σύλληψη, τη φυλακή και τον βέβαιο ξυλοδαρμό ήταν μόνον η ήδη 63 χρονών Βέμπο.\nΗ Βέμπο κοίταξε κατάματα τον αξιωματικό της Αστυνομίας Πόλεων και την αγριεμένη κουστωδία του και τον ρώτησε ευγενικά: «Τι θέλουν οι κύριοι;» Ο αξιωματικός, έκπληκτος μπροστά σε ένα από τα μεγαλύτερα εθνικά μας σύμβολα, την κοίταξε, κοίταξε πίσω της τους φοιτητές που γέμιζαν το χολ, το σαλόνι, παντού, έκατσε σε στάση προσοχής, τη χαιρέτησε στρατιωτικά και της απάντησε: «Τίποτα, κυρία Βέμπο, μας συγχωρείται για την ενόχληση». Κι έφυγαν. Έπειτα από ώρες, όταν ηρέμησαν τα πράγματα, έφυγαν και οι φοιτητές λίγοι λίγοι, ευγνώμονες στη Βέμπο και στο απροσμέτρητο κύρος της. Ποιος θα τολμούσε να σηκώσει χέρι σε αυτή την Ελληνίδα;\nΕν τω μεταξύ, όταν συμφωνήθηκε μεταξύ φοιτητών και Στρατού η εκκένωση και επειδή το πλήθος των εγκλωβισμένων ήταν μεγάλο, συμφώνησαν να ανοίξουν και τη μεγάλη πύλη του Πολυτεχνείου επί της Πατησίων, την οποία είχαν κλειδώσει οι φοιτητές. Μέσα στον χαμό όμως δεν βρισκόταν αυτός που είχε τα κλειδιά. Το άρμα λοιπόν με αρχηγό πληρώματος τον υπίλαρχο Γουνελά πλησίασε την πύλη, με εντολή να τη ρίξει για να βγει το εγκλωβισμένο πλήθος των φοιτητών κι από εκεί, όπως συμφωνήθηκε. Ο Γουνελάς πρότεινε να δέσει την πύλη με τις αλυσίδες που έφερε το άρμα και να την τραβήξει. Δέχτηκε τη διαταγή από τον ανώτερό του να τη ρίξει για να τελειώνουν πιο γρήγορα. Έτσι κι έγινε, και από την πτώση της έπαθε σοβαρά κατάγματα στα πόδια η Πέπη Ρηγοπούλου. Από την ανοιχτή πια έξοδο προς την Πατησίων άρχισαν πλέον να βγαίνουν κι από κει φοιτητές. Αν είχε εισακουστεί το πλήρωμα του άρματος κι είχε τραβήξει με αλυσίδες την πύλη προς τα έξω, θα είχαμε μια άλλη εικόνα, όχι τόσο πιασάρικη για τη μυθολογία της Αριστεράς. Μετά πολλές καριέρες φτιάχτηκαν από αληθινούς ή φανταστικούς αγωνιστές του Πολυτεχνείου, οι οποίοι στη συνέχεια στελέχωσαν τους μηχανισμούς παρακμής, αφελληνισμού και λεηλασίας της χώρας, δημιουργώντας στρεβλώσεις που ακόμη πληρώνουμε.\nΚάνοντας μια ψυχρή αποτίμηση των γεγονότων του Πολυτεχνείου το 1973, καταλήγουμε στα εξής αναντίρρητα συμπεράσματα: α) Το Πολυτεχνείο δεν έριξε τη δικτατορία, αντιθέτως έφερε την πιο σκληρή δικτατορία του ταξίαρχου και διοικητή της ΕΣΑ Δημητρίου Ιωαννίδη. β) Ανέκοψε τον δρόμο προς την ομαλοποίηση και τις εκλογές που είχαν προγραμματιστεί με την κυβέρνηση Μαρκεζίνη. γ) Η ανατροπή του Παπαδόπουλου από τον Ιωαννίδη άνοιξε τον δρόμο στα σχέδια των Αμερικανών και των Τούρκων για εισβολή στην Κύπρο και διχοτόμηση, αφού ο Ιωαννίδης, ελαφρύς πολιτικά, εισακούγοντας τον Γκας Αβράκωτο, πράκτορα των ΗΠΑ, και διάφορους σκληρούς, εξίσου εγκληματικά ανόητους συνεργάτες του, παραμυθιαζόμενος πως θα κάνει την Ένωση, ήταν διατεθειμένος να κάνει αυτό που δεν θα έκανε ο Παπαδόπουλος: πραξικόπημα κατά του Μακαρίου.\nΈτσι, ο μεγάλος μύθος του Πολυτεχνείου δεν είναι οι νεκροί. Δεκαοχτώ, έστω και εκτός Πολυτεχνείου, δεν είναι λίγοι. Ο μεγάλος μύθος είναι πως έριξε τη χούντα, ενώ έφερε σκληρότερη, εμπόδισε τον σταδιακό ομαλό εκδημοκρατισμό και άνοιξε τον δρόμο για την κυπριακή τραγωδία.\nΠροηγούμενο άρθροTο «δικαίωμα» στο ξύσιμο και το ξύλο\nΕπόμενο άρθροΛαιστρυγόνες και… ρακούν στις ταράτσες


Τραγανό μιλφέιγ αλά Pandespani | κουζινα , γευσεις | womenonly.gr\nΤραγανό μιλφέιγ αλά Pandespani\nΧίλια φύλλα σφολιάτας, χρυσά και βουτυρένια είναι το σήμα κατατεθέν αυτού του γλυκού, εξ’ ου και το όνομά του, μιλφέιγ στα γαλλικά (mille=χίλια feuille=φύλλα).\nΒελούδινη κρέμα ζαχαροπλαστικής from scratch και ελκυστικές ζουμερές φράουλες (σε μας) να ολοκληρώνουν την απόλαυση που υφίσταται σε κάθε ένα από τα 1000 φύλλα σφολιάτας τουMillefeuille. Κι αν δεν ήταν η Γαλλία μητέρα του μιλφέιγ, ποια άλλη θα μπορούσε να είναι. Μήπως η Ιταλία? Μήπως το γλυκό Napoleon είναι ξαδερφάκι του ή μήπως δίδυμο αδέρφι ή είναι ένα και το αυτό.\nΤο μιλφέιγ με άγνωστες τις ακριβείς του ρίζες, τοποθετείται στο χρονολόγιο της μαγειρικής-ζαχαροπλαστικής το 1651, στο Le Cuisiner François από τον François Pierre La Varenne ενώ λίγο αργότερα, τον 18ο αιώνα, βελτιώνεται από τον Marie-Antoine Carême, τον γνωστό “King of Chefs, and the Chef of Kings”.\nΓια κάποιους το Napoleon είναι ένα είδος Mille-feuille του οποίου η κρέμα περιέχει αμύγδαλα ή άλλους ξηρούς καρπούς κι άλλοι λένε πως η διαφορά βρίσκεται στο φύλλο. Με τις πληροφορίες να ακυρώνουν η μία την άλλη και με το έγκυρο Larousse Gastronomique να μην κάνει λόγο για Ναπολεόν αλλά για τα Napolitain cakes σημειώνoντας πως σαν τα μιλφέιγ και άλλα γλυκά, διακοσμούσαν παλιά μπουφέδες, το ζήτημα παραμένει θολό. Η συνταγή που παρατίθεται βέβαια αναφέρει πως η κρέμα εμπλουτίζεται όντως με αμύγδαλα οπότε εμείς θα σταθούμε εκεί και θα κρατήσουμε το πιο αριστοκρατικό άκουσμα του μιλφέιγ για το εν λόγω γλυκό με τα χίλια φύλλα.\nΤο κλασικό μιλφέιγ φτιάχνεται με τρεις στρώσεις φύλλων σφολιάτας και, ανάμεσά τους, δύο στρώσεις από κρέμα ζαχαροπλαστικής. Σπιτική πάντα! Τα φύλλα χιλιοδιπλωμένα με βούτυρο φουσκώνουν στο ψήσιμο -παρότι τρυπημένα-, αποκτούν πολλαπλάσιο ύψος και γίνονται αφράτα. Εδώ όμως, επειδή η ιδέα ήταν να βγουν πολύ τραγανά και καραμελωμένα, στην σφολιάτα βουτύρου εφαρμόστηκε το παλιό τρικ: ο συνδυασμός πίεσης και ζάχαρης, που κάνει τα φύλλα του μιλφέιγ λεπτότερα και εντελώς κριτσανιστά.\nTip: Για τα φύλλα σφολιάτας, το κόλπο για να γίνουν έξτρα τραγανά και να αφήνουν μια γλυκιά εθιστική επίγευση είναι ένα δεύτερο ψήσιμο αφού προηγουμένως πασπαλιστούν με αρκετή άχνη. Με αυτόν τον τρόπο η σφολιάτα θα καραμελώσει και θα είναι υπέροχη να φαγωθεί ακόμα και σκέτη.\nΜε διάθεση ανεβασμένη και ευγνωμονώντας τον ήλιο που βγήκε να σπάσει επιτέλους την μουντάδα του ουρανού, αποφασίσαμε στο γλυκό να προσθέσουμε και φράουλες. Κατακόκκινες και γλυκιές φράουλες που δίνουν στο, αν μη τι άλλο δροσερό από μόνο του, μιλφέιγ μια παραπάνω νότα «ευάερης» γεύσης. Χρώμα, γλύκα και υπόσταση που εμπνέει σεβασμό ανάμεσα στα υπόλοιπα εδέσματα της ζαχαροπλαστικής. Ο θρυμματισμός του βουτυρένιου φύλλου στο στόμα εθίζει επικίνδυνα κι ακολουθεί ευλαβικά την μυρωδιά που έχει απλωθεί στον χώρο από την φρεσκοψημμένη σφολιάτα.\nΣημείωση: Το κλασικό μιλφέιγ που ξέρουμε και συνήθως αγοράζουμε έτοιμο έχει απλώς λιγότερο τραγανά φύλλα και ανάμεσά τους μόνον την κρέμα ζαχαροπλαστικής. Γίνεται δε πολύ πιο γρήγορα. Για να το κάνετε χρησιμοποιήστε τα κομμάτια της σφολιάτας βουτύρου ως έχουν, χωρίς να τα πιέσετε. Τρυπήστε τα σε πολλά σημεία και ψήστε τα στο φούρνο. Προσθέστε με τον ίδιο τρόπο την κρέμα και πασπαλίστε με άχνη.\nΣτην επόμενη σελίδα η συνταγή του Pandespani\nΤραγανό μιλφέιγ με φράουλες – η συνταγή\nμισό πακέτο σφολιάτα βουτύρου δηλ. 1 φύλλο κομμένο σε 3 ίσα μέρη\n600 ml κρέμα ζαχαροπλαστικής– 1 δόση\n2 κ.σ. ζάχαρη λεπτή\nΕτοιμάζετε τα φύλλα σφολιάτας: Τα βγάζετε από το ψυγείο για να έρθουν σχεδόν σε θερμοκρασία δωματίου -αν είναι παγωμένα, θα χρειαστούν περίπου 2 ώρες.\nΣτρώνετε ένα χαμηλό ταψί με λαδόχαρτο. Κόβετε το ένα φύλλο της σφολιάτας σε τρία ίσα μέρη και πιέζετε απλώνοντας κάθε κομμάτι (1/3) με τον πλάστη ώστε να λεπτύνει αισθητά (φωτό πάνω δεξιά) και να διπλασιαστεί σχεδόν σε μέγεθος. Τρυπάτε σε πολλά σημεία με ένα πηρούνι για να μην φουσκώσει η ζύμη. Ψήνετε το κάθε φύλλο πρώτα στους 200 βαθμούς C για 15 λεπτά. Ανεβάζετε την θερμοκρασία στους 250 βαθμούς C, πασπαλίζετε τα φύλλα με μπόλικη άχνη και ξαναψήνετε για 3 λεπτά.\nΣημείωση: Βολεύει να ψήσετε πρώτα όλα τα φύλλα στους 200 C και ακολούθως στους 250 C.Προσοχή! Μην υπερβείτε τα 3-3.5 λεπτά στο δεύτερο ψήσιμο, για να μην καεί η ζάχαρη και τα φύλλα μαυρίσουν.\nΕτοιμάζετε την κρέμα ζαχαροπλαστικής και τις φράουλες της γέμισης: Όση ώρα ψήνονται τα φύλλα, ετοιμάζετε την κρέμα ζαχαροπλαστικής και την αφήνετε να κρυώσει. Πλένετε και κόβετε τις φράουλες σε μικρά κομματάκια περί το 1 εκατ.\nΕτοιμάζετε τη σάλτσα φράουλας: Βάζετε τις υπόλοιπες φράουλες κομμένες σε φέτες σε κατσαρόλι μαζί με την ζάχαρη και το Cointreau. Τοποθετείτε σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά να ζεσταθούν πολύ καλά και να λιώσει η ζάχαρη (5-7 λεπτά) χωρίς να βράζουν δυνατά. Οι φράουλες θα βγάλουν τα υγρά τους και θα μαλακώσουν μέσα στη ζεστή σάλτσα. Αποσύρετε, αφήνετε να κρυώσει το μείγμα και πολτοποιείτε στο μούλτι ή σε μπλέντερ. Εάν θέλετε να έχετε ένα πιο φίνο αποτέλεσμα σουρώνετε την σάλτσα σε μπολ, ανακατεύοντας και πιέζοντας με κουτάλι πάνω στο τρυπητό/σουρωτήρι ώστε να περάσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του πολτού. Μπορείτε βέβαια να παραβλέψετε αυτή την διακασία και κρατήσετε πιο ρουστίκ τη σάλτσα ως έχει.\nΤοποθετείτε το ένα φύλλο-βάση σε δίσκο/πιατέλα σερβιρίσματος και με σπάτουλα ή κορνέ (για ευκολία και πιο τυποποιημένο αποτέλεσμα) απλώνετε πάνω του πρώτα την μισή κρέμα ζαχαροπλαστικής και βάζετε από πάνω τις μισές φράουλες. Συνεχίζετε με το δεύτερο φύλλο σφολιάτας και τις υπόλοιπες φράουλες. Σε αυτό το σημείο ρίχνετε κατά διαστήματα με κουτάλι (για να το ελέγχετε) μέρος από την σάλτσα φράουλας, αφήνοντας να τρέξει στα πλαϊνά του μιλφέιγ. Κλείνετε με το τρίτο φύλλο σφολιάτας, αφού εκτός δίσκου πασπαλίσετε την επιφάνειά του με μπόλικη άχνη.\nΣερβίρισμα: Είτε σε ατομικές μερίδες είτε ολόκληρο, το μιλφέιγ πρέπει να φαγωθεί φρέσκο γιατί μετά το φύλλο απορροφάει υγρασία και μαλακώνει. Φυσικά κανείς δεν θα πει όχι και την επόμενη μέρα, αλλά δεν είναι το ίδιο. Βάλτε σάλτσα στη βάση του πιάτου και ακουμπήστε πάνω της ή δίπλα το κομμένο κομμάτ


Τραγούδια που καθιερώθηκαν σαν χοροί (videos) - e-Stage.gr\nΔημοσιεύθηκε : Οκτ 13, 2016\nΚάπως έτσι, ανάμεσα στις άπειρες μουσικές δημιουργίες, κάποιες ξεχώρισαν και καθιερώθηκαν σαν ‘’χοροί’’, χαρίζοντας στην παγκόσμια μουσική ιστορία το κάτι παραπάνω.\nΞεκινώντας απ’ τα πολύ παλιά, θ' αρχίσω από το τουίστ! Το θυμάστε; Έγινε τρελή μόδα στα κλαμπ της εποχής, στα πάρτι, στις ταινίες που απευθύνονταν στους νέους… Η αρχή έγινε το 1958, όταν ο Hank Ballard των Midnighters έγραψε και ηχογράφησε το ‘’The Twist’’, που όμως πέρασε απαρατήρητο. Αυτός που το απογείωσε χάρη στις εξαιρετικές χορευτικές του ικανότητες, ήταν ο Ernest Evans, ένας νεαρός μαύρος φερέλπιδας τραγουδιστής, με το παρατσούκλι Chubby Checker.\nΤο ‘’The Twist’’ φτάνει στην πρώτη θέση του καταλόγου επιτυχιών του Billboard στην Αμερική στις 19 Σεπτεμβρίου του 1960, μετά από μερικές συνεχόμενες εμφανίσεις στο American Bandstand, εκπομπή της εποχής που κάλυπτε την ανάγκη της πληροφόρησης για οτιδήποτε καινούριο δοκιμαζόταν στον τομέα της νεανικής κουλτούρας, με παρουσιαστή τον Dick Clark που έκανε και την όλη προώθηση. Και κάπως έτσι έγινε τρελή μόδα σε όλο τον κόσμο, με αποτέλεσμα πολλοί διάσημοι της εποχής όπως η Τζάκι Κένεντι, η πρίμα μπαλαρίνα Μαργκό Φοντέιν, ο Ζαν Κοκτώ, ο Τενεσή Γουίλιαμς, η Γκρέτα Γκάρμπο και άλλοι, να χορεύουν δημοσίως τουίστ!\nΑξίζει ν' αναφερθεί ότι ήταν ο πρώτος χορός που δεν απαιτούσε τη σωματική επαφή των χορευτών, ενώ δινόταν έμφαση στις φιγούρες που άλλαζαν από μέρα σε μέρα.\nΈνας άλλος χορός που καθιερώθηκε σαν μόδα μέσα στο τραγούδι, ήταν το ‘’γιάνκα’’ των Forminx, μέσα από τους οποίους ξεκίνησε και ο πασίγνωστος Keyboard-ίστας και συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου, με το πιο γνωστό τους single ‘’Jeronymo yanka’’. Το γιάνκα ήταν ένας εύθυμος ευρωπαϊκός χορός, που οι χορευτές πήγαιναν δεξιά - αριστερά, ο ένας πίσω από τον άλλον!\nΈνα άλλο πολύ ωραίο τραγούδι, το ‘’Lambada’’ των γάλλων Kaoma, που κυκλοφόρησε το 1989 με guest στα φωνητικά την βραζιλιέρα Loalwa Braz, απογείωσε και τον αντίστοιχο χορό. Μάλιστα, ο συγκεκριμένος χορός επέβαλλε και το δικό του dress code, με τ’αγόρια να φορούν μακριά παντελόνια και τις κοπέλες κοντές φουστίτσες, ώστε ν' αναδεικνύεται η κίνηση στους γοφούς. Μόνο το 1989 το single ‘’Lambada’’ έκανε πάνω από 5 εκατομύρια πωλήσεις παγκοσμίως!\nΈνα άλλο κωμικό τραγούδι που καθιέρωσε τον αντίστοιχο χορό ήταν τα ‘’Παπάκια’’, δημιούργημα αρχικά του ακορντεονίστα Werner Thomas από το Νταβός της Ελβετίας τη δεκαετία του ’50. Κι αυτά έγιναν μια τρελή μόδα στα πάρτι, και μέχρι σήμερα με πολλές παραλλαγές με παιδικούς στίχους.\nΑξίζει να σημειωθεί, ότι μια έκδοση του συγκεκριμένου τραγουδιού ψηφίστηκε το 2000 ως ‘’το πιο ενοχλητικό τραγούδι όλων των εποχών’’, σε μια δημοσκόπηση της ιστοσελίδας dotmusic!\nΈνα ακόμα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια χορευτικής μουσικής της δεκαετίας του ’90 που πέτυχε την πρώτη θέση σε πολλά charts σε όλον τον κόσμο, ήταν το ‘’Macarena’’, του ισπανικού duo ‘’Los del Rio’’. Το στυλ της μουσικής είναι dance - pop – flamenco.\nΆλλο ένα χορευτικό τραγούδι που έκανε μόδα το χορό και προβαλλόταν στο κλιπ του συγκεκριμένου τραγουδιού, ήταν το ‘’The Ketchup Song’’ των ‘’Las Ketchup’’. Ισπανοί δημιουργοί κι εδώ, οι ‘’Las Ketchup’’ έκαναν πάνω από 7 εκατομύρια πωλήσεις παγκοσμίως με το συγκεκριμένο single το 2002. Με είδος μουσικής το χορευτικό pop και flamenco, απευθύνθηκαν κι αυτοί στο νεανικό κοινό και έγιναν επίσης μια παροδική μόδα.\nΓια τέλος τι άφησα; Ένα τραγούδι που κυκλοφόρησε το 2012 με ρεκόρ προβολών στο YouTube, ξεπερνώντας τις δυόμισι δισεκατομύρια προβολές! Μιλάμε για τον νοτιοκορεάτη PSY και το καταπληκτικό ‘’Gangnam Style’’, όπου με το χιουμοριστικό χορευτικό έγινε viral παγκοσμίως.\nΤο 2012, το MTV χαρακτήρισε τον PSY ως ‘’παγκόσμιο υπεραστέρα’’ και ‘’Viral Αστέρα του 2012’’. Το ‘’Gangnam Style’’ έχει λάβει ως σήμερα αποθεωτικές κριτικές σε παγκόσμια κλίμακα. Μάλιστα το Σεπτέμβριο του 2012 αναγνωρίστηκε από τα Guinness World Records ως το κομμάτι με τα περισσότερα ‘’like’’ στο YouTube! Αποτέλεσε έμπνευση για αντιδράσεις ατομικές, αλλά και σε επίπεδα ομάδων και οργανώσεων σε όλον τον κόσμο, ενώ ενέπνευσε dance mobs στο Παρίσι, τη Ρώμη και το Μιλάνο, με δεκάδες χιλιάδες συμμετεχόντων στο καθένα.\nΈφτασε στην κορυφή των μουσικών charts σε περισσότερες από 30 χώρες, ενώ στην Κίνα χαρακτηρίστηκε από τον ελεγχόμενο κρατικό Τύπο ως ‘’θεϊκή μελωδία’’! Τις χαρακτηριστικές του χορευτικές φιγούρες δοκίμασαν πολλοί σημαντικοί πολιτικοί ηγέτες, όπως ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, ακόμα και ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-Μουν!\nΦίλοι μου, απολαύστε τα! Θυμηθείτε τα, χαρείτε τα, χαμογελάστε, και ίσως σας έρθει και η όρεξη να τα χορέψετε!!\nΤαλιατέλες µε μελάνι σουπιάς και σολωμό


Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2021 10:59:53 ΠΜ\nΑρχική›Διεθνή›Επιχειρήσεις›Το βρετανικό fund ακινήτων M&G ανέστειλε τη δραστηριότητά του\nΩστόσο, τα κεφάλαια του M&G μειώθηκαν μόλις κατά 5% χάρη στην έγκαιρη αναστολή των δραστηριοτήτων του. Το συγκεκριμένο fund είχε σχετικά μεγάλη έκθεση στον τομέα των ακινήτων, όπως αναφέρει ο οίκος αξιολόγησης Fitch, που τον Οκτώβριο του 2019 αντιπροσώπευε περίπου το 37% του χαρτοφυλακίου του.\nΣημειώνεται πως το μοναδικό βρετανικό fund, το οποίο είχε μεγαλύτερη έκθεση στην αγορά ακινήτων -43% του χαρτοφυλακίου του- ήταν το Aberdeen UK Property Fund. Από το Aberdeen οι επενδυτές απέσυραν κεφάλαια ύψους περίπου 916,4 εκατ. ευρώ.\nΟι εξελίξεις στα δύο επενδυτικά funds, όπως σημειώνει η Fitch, ίσως προκαλέσουν το «φαινόμενο του ντόμινο», σε περίπτωση που οι επενδυτές θορυβηθούν και αρχίσουν να αποσύρουν κεφάλαια και από άλλα funds που επενδύουν σε ακίνητα. Τέλος, η Fitch προειδοποιεί ότι ο κλάδος των βρετανικών funds ακινήτων πιθανότατα θα αντιμετωπίσει προβλήματα ρευστότητας.


Πείτε όχι στη δίαιτα της λαχανόσουπας - Νέα Διατροφής\nHome ΕΛΕΓΧΟΣ ΒΑΡΟΥΣ Πείτε όχι στη δίαιτα της λαχανόσουπας\nΠείτε όχι στη δίαιτα της λαχανόσουπας\nΕπιπλέον ένα σημαντικό ποσοστό της απώλειας του βάρους δεν οφείλεται σε απώλεια λίπους αλλά σε υγρά και ίσως μυικό ιστό. Τέλος, μία τέτοια μορφή διατροφής, δεν μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από 1 εβδομάδα επειδή υπολείπεται σε σύνθετους υδατάνθρακες, πρωτεΐνη και μικροστοιχεία. Αυτός είναι και ο λόγος που μπορεί να ευθύνεται για το έντονο αίσθημα κόπωσης και έλλειψης ενέργειας, ακόμα και κατά το μικρό διάστημα των 7 ημερών. Ιδιαίτερα εάν το άτομο που την υιοθετεί έχει αυξημένη φυσική δραστηριότητα.\nΌταν λοιπόν ξανασκεφτείτε ότι θέλετε να χάσετε βάρος, αποφύγετε τέτοιες τακτικές. Οι σούπες είναι ένα γεύμα που χρησιμοποιείται για αιώνες σαν πρώτο πιάτο ή σαν ένα μικρό γεύμα της ημέρας. Μπορεί κατά αυτόν τον τρόπο να συμβάλλει στην αύξηση της κατανάλωσης λαχανικών, στην αύξηση της πρόσληψης υγρών και γενικότερα στην συμπλήρωση της ημερήσιας διατροφής και γεύσης, αλλά μέχρι εκεί.\nNext » » Η ιδανική δίαιτα για τις διακοπές σας\n« « PreviousΜάθετε πώς η κατανομή των γευμάτων μέσα στην ημέρα μπορεί να σας βοηθήσει να χάσετε πιο εύκολα βάρος


Γένεση | in.gr\ningr > Ψυχαγωγία > Γένεση\n31 Δεκεμβρίου 2009, 14:43 Ενημερώθηκε: 31 Δεκεμβρίου 2009, 16:43\nΠρόκειται για ένα προκλητικό μυθιστόρημα συγκλονιστικής εφευρετικότητας, που μας οδηγεί σε έναν κόσμο όπου τα αιώνια φιλοσοφικά ερωτήματα έχουν συγκρουστεί με τη σαρωτική προέλαση της τεχνολογίας, όπου ζητήματα όπως «τι είναι άνθρωπος;» και «τι σημαίνει να έχεις συνείδηση και ψυχή;» είναι άκρως διαπραγματεύσιμα και όπου η κηλίδα του Προπατορικού Αμαρτήματος απειλεί την ίδια την ύπαρξη του Νέου Κόσμου της Άναξ. Εξαιρετική και πρωτότυπη, η δραματική αφήγηση του Μπέκετ συνδυάζει την καταιγιστική δράση με το μυθιστόρημα ιδεών.\nΤο Γένεση εκτυλίσσεται σε ένα τρομακτικό μέλλον, σ’ ένα νησί που ονομάζεται Πολιτεία. Ένα θεόρατο τείχος, το οποίο περιφρουρούν ένοπλοι στρατιώτες, νάρκες και ηλεκτρονικές συσκευές, έχει αποκόψει κάθε επικοινωνία του νησιού με τον έξω κόσμο, που μαστίζεται από την πανούκλα. Επισκέπτες, μετανάστες και εισβολείς εκτελούνται εν ψυχρώ.\nΈνας άντρας, ονόματι Άνταμ Φορντ, νεκρός εδώ και πολλά χρόνια, είχε αποφασίσει άλλοτε να επαναστατήσει ενάντια στο καθεστώς. Η Πολιτεία τον καταδίκασε να ζει σε φυλάκιση. Έτσι, ο Άνταμ Φορντ κατέληξε να εκτίσει την ποινή του ως πειραματόζωο σε ένα αλλόκοτο πείραμα Τεχνητής Νοημοσύνης.\nΑυτή η ιστορία είναι το αντικείμενο μελέτης της δεκατετράχρονης μαθήτριας Άναξ.\nΜέσα σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο, η Άναξ έρχεται αντιμέτωπη με τρεις Εξεταστές σε μια εξουθενωτική πεντάωρη δοκιμασία. Η ιστορική προσωπικότητα που έχει επιλέξει να μελετήσει είναι ο Άνταμ Φορντ, ο ήρωάς της. Αν περάσει τη δοκιμασία, θα τη δεχτούν στην Ακαδημία, το ίδρυμα που διοικεί την ουτοπική κοινωνία στην οποία ζει.\nΠολύ σύντομα, όμως, η Άναξ θα ανακαλύψει πως, παρ’ όλα όσα έχει διδαχτεί τόσα χρόνια, κανείς δε γνωρίζει ολόκληρη την ιστορία. Προτού ολοκληρωθούν οι πέντε ώρες της εξέτασης, η Άναξ θα έρθει αντιμέτωπη με τον αναπάντεχο κρίκο που τη δένει με τον Άνταμ Φορντ, με το σκοτεινό μυστικό της Ακαδημίας και την τρομακτική αλήθεια για τον κόσμο της.\nΟ Μπέρναρντ Μπέκετ γεννήθηκε το 1967 και είναι καθηγητής γυμνασίου στο Ουέλλινγκτον της Νέας Ζηλανδίας,, όπου διδάσκει θεατρική αγωγή, μαθηματικά και αγγλική λογοτεχνία. Έγραψε το Γένεση την περίοδο που παρακολουθούσε ένα ερευνητικό πρόγραμμα του Royal Society πάνω στη μετάλλαξη του DNA. Το βιβλίο απέσπασε δύο σημαντικά λογοτεχνικά βραβεία στη Νέα Ζηλανδία κι έχει μεταφραστεί σε 17 γλώσσες


*** ΞΕΝΟΔΟΧΕΊΑ CROWNE PLAZA ATLANTA - MIDTOWN, ΑΤΛΆΝΤΑ ***\nΤο Crowne Plaza Atlanta - Midtown Ξενοδοχείο 4-αστέρων απέχει περίπου 1.9 χλμ από Στάδιο Georgia Dome. Χτισμένο σε αναγεννησιακό στιλ αρχιτεκτονικής, το ξενοδοχείο καλωσορίζει επισκέπτες από το 2014.\nΘα βρείτε Atlanta Contemporary Art Center σε απόσταση 20 λεπτών με τα πόδια από το κατάλυμα. Βρίσκεται 20 λεπτά μακριά για το κέντρο της Ατλάντας.\nΠαρέχεται γρήγορη πρόσβαση σε ενυδρείο, ταβέρνες και στάδιο.\nΌλα τα 360 όμορφα δωμάτια σ' αυτό το εντυπωσιακό κατάλυμα διαθέτουν κεντρική θέρμανση, Wi-Fi, τηλεόραση με πολλά κανάλια, χώρο τραπεζαρίας και σίδερο και σιδερώστρα. Τα περισσότερα δωμάτια προσφέρουν φανταστική θέα στην πόλη. Όλα τα μπάνια προσφέρουν μπανιέρα, ντους και σεσουάρ.\nΝόστιμο πρωινό σερβίρεται καθημερινά. Οι επισκέπτες θα απολαύσουν πιάτα αμερικανικής κουζίνας στο λόμπι-εστιατόριο. Το σνακ μπαρ σερβίρει καφέδες και τσάγια.\nΑπέχει λίγα λεπτά από το σταθμό του μετρό Σταθμός MARTA-Peachtree. Το Crowne Plaza Atlanta - Midtown Ξενοδοχείο είναι σε απόσταση 25 λεπτών οδικώς από το Hartsfield-jackson Atlanta International αεροδρόμιο.\nΤο ξενοδοχείο προσφέρει 24ωρη ρεσεψιόν, υπηρεσίες πορτιέρη και υπηρεσία διανομής εφημερίδων καθώς και θυρίδα ασφαλείας, χώρο στάθμευσης και αποθήκευση αποσκευών για την άνεση των επισκεπτών.\nΤο ξενοδοχείο παρέχει παιδικά κρεβατάκια και αίθουσα παιχνιδιών για οικογένειες με παιδιά. Το ξενοδοχείο προσφέρει γυμναστήριο και κέντρο φίτνες για τους επισκέπτες.\nCrowne Plaza Atlanta - Midtown Ξενοδοχείο 3*\nCrowne Plaza Atlanta - Midtown Ξενοδοχείο, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής\nRed Roof Inn Atlanta Six Flags Fairfield Inn & Suites Atlanta Downtown Courtyard Atlanta Cumberland Center Ξενοδοχείο Springhill Suites Atlanta Airport Gateway Hilton Atlanta Airport Ξενοδοχείο Hyatt Atlanta Midtown Ξενοδοχείο Residence Inn Atlanta Midtown Quality Inn & Suites Hilton Atlanta Ξενοδοχείο Hyatt Place Atlanta Buckhead Ξενοδοχείο Comfort Suites Ατλάντα Motel 6 - Atlanta - Chamblee Tucker\nΞενοδοχείο Millennium Biltmore 4*, Λος Άντζελες - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Chateau Marmont 5*, Λος Άντζελες - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Four Seasons At Beverly Hills 5*, Λος Άντζελες - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Granduca 5*, Χιούστον - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Hollywood Roosevelt 4*, Λος Άντζελες - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Omni At California Plaza 4*, Λος Άντζελες - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Omni 5*, Χιούστον - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Value Place Houston, Tx 2*, Χιούστον - kράτηση τώρα; Πανδοχείο Hilton Garden Nw America Plaza 3*, Χιούστον - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο The Sam Houston, Curio Collection By Hilton 4*, Χιούστον - kράτηση τώρα; Πανδοχείο Holiday Express Airport Doral Area 3*, Μαϊάμι - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο The Westin San Francisco Market Street 4*, Σαν Φρανσίσκο - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Phoenix 2*, Σαν Φρανσίσκο - kράτηση τώρα; Hostel Luz 2*, Σαν Φρανσίσκο - kράτηση τώρα;


koukidaki: Τα βραχιόλια\nΔώδεκα χρόνων, και η μάνα μου για να γιορτάσει την επιτυχή είσοδό μου στο Γυμνάσιο, (δίναμε εισαγωγικές τότε), μου έκανε δώρο ένα ακριβό χρυσό Σμυρναίικο βραχιόλι 24 καρατίων με τα γνωστά του περίτεχνα χειροποίητα σχέδια.\nΑν και μικρή, είχα πλήρη συναίσθηση τόσο της αξίας του όσο βέβαια και της ομορφιάς του.\nΔεν το έβγαζα από το χέρι μου. Έβγαινα ας πούμε από το σπίτι και έτσι δεν το φορούσα ένιωθα κάπως γυμνή. Παράλληλα ήταν και κάτι σαν φετίχ. Οι ευχές της μανούλας όταν μου το πρόσφερε είχαν πάρει θαρρείς υλική υπόσταση και τις φορούσα μαζί μ’ αυτό.\nΔεν θυμάμαι αν το φορούσα και στο Σχολείο, μάλλον όχι. Εκείνο όμως που θυμάμαι είναι ότι δεν υπήρχε περίπτωση να βγω από το σπίτι για τον όποιο λόγο και το βραχιόλι μου να μην στόλιζε το χέρι μου ανεβασμένο λίγο πιο ψηλά από τον καρπό. Εκτός από φετίχ, φορώντας το ένιωθα κομψή δεσποινίς και ξεχωριστή… Πρώιμη γυναικεία κοκεταρία ίσως.\nΚάποτε λοιπόν γινόταν ένας γάμος συγγενικού μας προσώπου και καλεσμένη όλη μου η οικογένεια ντύθηκε στολίστηκε και πήγε στο Μυστήριο στην μητροπολιτική εκκλησία του συνοικισμού που ήταν και στην γειτονιά μας.\nΠερισσότερο από ποτέ καμάρωνα για το βραχιόλι μου παρά για το υπέροχο φουστάνι μου. Ήταν η τελευταία ας πούμε πινελιά στην όλη εμφάνιση ή μάλλον η προτελευταία. Τελευταία ήταν τα κομψά μου ολόλευκα γαντάκια που φορούσαν όσοι σέβονταν τους κανόνες της σικ εμφάνισης ακόμη και σε μικρή ηλικία όπως εγώ.\nΈτσι λοιπόν ντυμένη και στολισμένη με λίγες μόνον σταγόνες κολόνιας πίσω από το αυτί, ξεκίνησα για την εκκλησιά μαζί με τους άλλους.\nΔεν συγκράτησε η μνήμη μου ούτε μια σκηνή από το Μυστήριο ει μη μόνον την δεξίωση που έγινε στο σπίτι της νύφης όπως το συνήθιζε ο κόσμος την εποχή στην οποία αναφέρομαι και την θυμάμαι για τους λόγους που θα αναφέρω.\nΚόσμος πολύς λοιπόν, φάγαμε ήπιαμε εκείνο το απαίσιο λευκό ποτό που συνήθιζαν στους γάμους. Σουμάδα το έλεγαν νομίζω και κάποια στιγμή επιτέλους φύγαμε να αφήσουμε το ζευγάρι στην Ευτυχία του που δεν την απολάμβανε με τόσο πλήθος γύρω του.\nΚατάκοπη, καθώς με στένευαν και τα ολοκαίνουργια λουστρίνια μου, πίσω στο σπίτι, άρχισα να γδύνομαι φλερτάροντας το κρεβατάκι μου που υπόσχονταν έναν ονειρεμένο και μπόλικο ύπνο καθώς την επομένη δεν είχαμε σχολείο λόγω Κυριακής αργίας.\nΟλοκληρώνοντας τα γδύσιμό μου κάνω μηχανική κίνηση να βγάλω και το βραχιόλι μου από φόβο μη και το στραπατσάρω αν κοιμόμουν μ’ αυτό, έτσι μαλακό λόγω πολλών καρατίων που ήταν! Έκπληκτη διαπίστωσα ότι το βραχιόλι μου απουσίαζε. Υπέθεσα στην αρχή ότι θα είχε μπλεχτεί με το γδύσιμο σε κανένα φουρό, σε κανένα γάντι και άρχισα να τα ψάχνω όλα πόντο πόντο. Αφού στο ρουχισμό δεν ήταν, με την καρδιά μου πια στο στόμα άρχισα να σαρώνω το δωμάτιο, μα βραχιόλι πουθενά. Τρελάθηκα. Έβαλα τα κλάματα και κλάματα γοερά όχι για να αποφύγω το μάλωμα πιθανόν και δικαιολογημένα της μάνας αλλά γιατί μου ΕΛΛΕΙΠΕ. Έρχεται η μαμά στο δωμάτιο βλέπει το χάος που επικρατούσε και δεν δυσκολεύτηκε να καταλάβει τί έγινε και κλαίω έτσι.\n«Σταμάτα να κλαις, ντύσου και πήγαινε στο σπίτι της Νύφης να πεις για την απώλεια, να έχουν το νου τους οι δικοί της που θα συμμαζέψουν το σπίτι μπας και το βρουν, ΑΝ σου έπεσε εκεί βέβαια».\nΜα αργά, πολύ αργά, εκείνο κιόλας το βράδυ μας ειδοποίησαν ότι βραχιόλι δεν βρέθηκε.\n«Δεν μένει λοιπόν παρά αύριο πρωί πρωί να πάμε στην εκκλησιά πριν τη λειτουργία να ρωτήσουμε τον Νεωκόρο αν το βρήκε. Και αφού δεν βρέθηκε στης Νύφης θα είναι στην εκκλησιά αλλού δεν πήγαμε».\nΒλέπετε, ήταν τόσο αυτονόητο ότι αν το έβρισκε ο καντηλανάφτης θα μας το παρέδιδε, όσο αυτονόητο είναι το αντίθετό του για την σημερινή εποχή.\nΕννοείται ότι δεν έκλεισα μάτι όλη τη νύχτα, με τις άτιμες βελόνες στο φωσφορίζον ρολόι στο κομοδίνο μου να μην λένε να κινηθούν θαρρείς και το ρολόι είχε χαλάσει.\nΌταν επιτέλους ξημέρωσε, σηκώθηκα ντύθηκα και να και η μάνα που ήρθε να μου πει ότι φεύγουμε.\nΈξω αχνόφεγγε, δεν θα αργούσε να ανατείλει ο ήλιος.\n«Πήγαινε εσύ από αυτόν τον δρόμο εγώ θα πάω από τον άλλο και καθώς πηγαίνουμε στην εκκλησιά ας ψάχνουμε και στους δρόμους μη και έπεσε εκεί…»\nΜα τι μου έλεγε η μανούλα μου; Είχε περάσει ένα ολόκληρο απόγευμα από το τέλος του Γάμου και μια ολόκληρη νύχτα και υπήρχε πιθανότητα αν έπεσε στο δρόμο να το βρούμε ΕΜΕΙΣ και όχι άλλοι διαβάτες; Θα πρέπει να ήταν πολύ περισσότερο στενοχωρημένη από ό,τι έδειχνε για να λέει τόσο αστεία πράγματα, σοβαρή γυναίκα…\nΣημειωτέον οι δρόμοι χωμάτινοι και ασφαλτοστρωμένος μόνον ο κεντρικός δρόμος του συνοικισμού.\nΠερπατούσα με τα μάτια μου να σαρώνουν τον χωματόδρομο και με ένα εσωτερικό κλάμα που δεν επέτρεπα να γίνει εξωτερικό μόνο και μόνο για να μη σκιάσουν τα δάκρυα τα μάτια μου και δεν διακρίνουν το λατρεμένο μου βραχιόλι. Όφειλε η όρασή μου να είναι στο 100% των δυνατοτήτων της.\nΠλησίαζα στην εκκλησιά.\nΑπό την αντίθετη με μένα μεριά ερχόταν ένας κύριος.\nΚαι λίγο πριν τα σκαλιά του Ναού, βλέπω το βραχιόλι μου να λάμπει έτσι όπως ήταν όχι οριζοντιωμένο αλλά ΟΡΘΙΟ. Όπως το ακούτε .Ο Ρ Θ Ι Ο. Καταφανώς κάποιος το πάτησε με τη μύτη του παπουτσιού του στη μισή του περιφέρεια και αυτό καρφώθηκε στη γη, με την άλλη μισή περιφέρεια να σηκωθεί πάνω!\nΦτερούγισε η καρδιά μου.\nΈνα βήμα απείχα εγώ απ’ αυτό, δύο βήματα ο άντρας που προφανέστατα το είχε και αυτός δει. Μα η δικιά μου λαχτάρα δεν ήταν σαν την δική του. Μου έβαλε στα πόδια φτερά κάτι σαν αυτά της Πατουλίδου. Πρόλαβα και το έπιασα εγώ. Τραυματισμένο βαρύτατα μεν αλλά all in one piece που λένε οι Εγγλέζοι. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Θεέ μου το βρήκα, το κρατούσα. Και μόνο τότε άφησα τα κρατημένα μου δάκρυα να κυλήσουν σε ένα κλάμα λυτρωτικό. Τόσος κόσμος θα πέρασε από αυτό το σημείο. Ακόμη και εκείνος που το πάτησε, αλλά δεν το πήρε χαμπάρι.\nΝα μου το προστάτευσαν λες οι ευχές της μάνας μου και θαρρείς περίμενε ΕΜΕΝΑ και σ’ αυτή τη στάση, για να το βρω;\nΟ κοσμηματοπώλης μας, κατέβαλε προσπάθεια να το "γιατρέψει", το ψιλοκατάφερε μεν αλλά παρέμεινε πάντα ένα πολύ τραυματισμένο βραχιόλι που είχε την δική του ιστορία.\nΤα χρόνια πέρασαν και το βραχιόλι μου στολίζει πια το χεράκι της μιας μου κόρης που της αρέσουν οι… αντίκες σαν Αρχαιολόγος που είναι.\nΜε το πέρασμα των χρόνων άλλαξε η μόδα ακόμη και στα κοσμήματα.\nΜάνα κι εγώ πια και κατά την οικογενειακή συνήθεια έκανα δώρο ένα βραχιόλι αλυσίδα στην άλλη μου κόρη για την είσοδό της στο Λύκειο.\nΚαλοκαίρι και με τα παιδιά μου πήγαμε για Προσκύνημα στην Χάρη Της και διακοπές επίσης, στην Τήνο.\nΚαλά καλά δεν είχαμε τακτοποιηθεί στο Ξενοδοχείο και πήγαμε για κολύμπι σε μια παραλία που τα καθάρια νερά της ήταν να τα πιεις στο ποτήρι κατά το κοινώς λεγόμενο.\nΑμμουδιά ούτε ίχνος. Η ακτή στρωμένη με κάτι μεγάλες πλατιές "ξέξασπρες πέτρες και από τον ήλιο ξεξασπρότερες"…\nΑφού απολαύσαμε Αιγαίο, με κρύα καρδιά φύγαμε έχοντας κατά νου να ξαναγυρίσουμε αργότερα.\nΜε το που μπαίνουμε στο δωμάτιό μας, βλέπω να ζωντανεύει η προ τόσων χρόνων σκηνή της διαπίστωσης ότι το βραχιόλι χάθηκε. Αυτή τη φορά υπό μορφή… αλυσίδας!\nΘύμωσα. Όχι με την κόρη μου, αλλά με ΠΟΙΑΝ λέτε; Τα έβαλα, αν είναι δυνατόν, με την ΠΑΝΑΓΙΑ!!!\n«Καλά, ακόμη δεν ήρθαμε στο νησί Σου και βάλθηκες να μου δώσεις τέτοια στενοχώρια;» είπα αγανακτισμένη.\nΚαι επιστρέφουμε στην ακρογιαλιά. Μα να ψάξουμε που; Εκατοντάδες εκατοντάδων πέτρες στο σημείο που είχαμε απλώσει πριν λίγο τις ψάθες μας. Μια ουτοπικής ελπίδας ματιά ένα γύρο και κάνω μια κίνηση να σηκώσω μια πέτρα. Και ΝΑΙ. Το βραχιόλι ήταν από κάτω! Το φαντάζεσαι καλέ μου Αναγνώστη; Μια αλυσίδα βραχιόλι και την βρήκα σηκώνοντας την πρώτη πέτρα από τις χιλιάδες όμοιές της της ακτής!\nΤΏΡΑ τι να πω; Τόσο στην προ χρόνων περίπτωση, όσο και στην καινούργια, η ανεύρεση είχε στοιχεία φυσιολογικά ή συμπτωματικά;\nΠΟΣΕΣ πιθανότητες τοις εκατομμυρίοις υπήρχαν να τα βρω και όμως τα βρήκα.\nΝα ήταν θαύμα;\nΓιατί παρακαλώ, το αποκλείετε;\nΕγώ σαν τέτοιο το εξέλαβα και η Παναγιά επέτρεψε να απολαύσουμε ένα ξέγνοιαστο 15νθήμερο κάνοντας πιθανόν χάζι με μένα, γνωρίζοντας ότι μια μέρα μελλοντική θα έγραφα για τις ιστορίες τις παράλληλες μα και τόσο όμοιες των δύο βραχιολιών.\nΊσως φαντάζεστε ότι στις δύο ιστορίες παρεισέφρησε και μια μυθοπλασία.\nΗ γραφούσα ορκίζεται ότι από σεβασμό σε ό,τι εκείνη εξέλαβε ως Θαύμα παραβλέποντας την συνήθεια και την τάση της για παραμύθια ότι ο ιστορίες της είναι αληθινές.\nΘέλετε να τις πείτε συμπτωματικές;\nΘέλετε να τις πείτε "θαύματα";\nΉ και τίποτα από τα δυο;\nΈναν προβληματισμό όμως μη μου τον αρνηθείτε παρακαλώ σας…\nCopyright © Λένα Μαυρουδή Μούλιου All rights reserved, Καλοκαίρι 2016\nΤο συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε με τυχαίες φωτογραφίες κοσμημάτων απαλλαγμένες πνευματικών δικαιωμάτων.\n«Τα βραχιόλια» αποτελεί απόσπασμα από την αυτοβιογραφία της Λένας Μαυρουδή Μούλιου


Συγκλονίζει αστυνομικός: Βρήκα ένα κοριτσάκι νεκρό στους βράχους στο Μάτι | BLOKO\nΑρχική / Αστυνομία / Ελλάδα / Καταστροφές / Νεκροί / Παιδιά / φωτιές / Συγκλονίζει αστυνομικός: Βρήκα ένα κοριτσάκι νεκρό στους βράχους στο Μάτι\nΣυγκλονίζει αστυνομικός: Βρήκα ένα κοριτσάκι νεκρό στους βράχους στο Μάτι\n8/07/2018 01:11:00 μ.μ. Αστυνομία , Ελλάδα , Καταστροφές , Νεκροί , Παιδιά , φωτιές Edit\nO αρχιφύλακας Γιάννης Πάπαρης υπηρετεί στην ομάδα ΔΙΑΣ. Οι εικόνες που περιγράφει από την φονική πυρκαγιά στο Μάτι σοκάρουν. Οπως όταν περιγράφει πώς βρήκαν νεκρό ενα κοριτσάκι 15\n«Πήρα έναν συνάδελφο», λέει, και με δυσκολία περνάμε κάποια βράχια και βλέπουμε το κοριτσάκι. Ήταν η πλάτη του λίγο καμένη, αλλά όχι σοβαρά εγκαύματα. Δεν ήταν πάνω από 15 χρόνων. Δίπλα ήταν ένα σκυλάκι, νεκρό και αυτό. Έρχονται δυο διασώστες. Επικοινωνώ με το Λιμενικό να έρθουν να πάρουν το κορίτσι. Πριν φύγω πήρα τα στοιχεία τους και τους λέω: «Εάν δεν μπορείτε να μείνετε στο σημείο να φέρω έναν αστυνομικό να φυλάει το κοριτσάκι. Ένα παιδάκι μόνο του. Δεν υπήρχε κανείς δίπλα του. Δεν έχει σημασία αν ήταν νεκρό».\nΟ Γιάννης Πάπαρης, μιλώντας στην εφημερίδα το Εθνος, βρέθηκε λέει πρώτα στον Νέο Βουτζά. Είχαν κατεύθυνση προς Μάτι όταν, «μας σταματά ένας κύριος τρελαμένος και ζητά να τον βοηθήσουμε. Οι γονείς του είναι μέσα σε ένα σπίτι στην πρώτη είσοδο του Βουτζά και δεν μπορεί να πάει εκεί να δει πως είναι».\nΒοήθησαν τον άνθρωπο, οι ηλικιωμένοι σώθηκαν και οι αστυνομικοί ξεκίνησαν για το Μάτι. Στη συνέχεια βρήκαν έναν άνθρωπο με ένα μηχανάκι που ζητούσε βοήθεια και τον ακολούθησαν.\n«Στη Δημοκρατίας είχαν καεί 12-13 αυτοκίνητα και ο δρόμος είχε κλείσει τελείως… μόλις βγήκαμε στην Ποσειδώνος βλέπω 50-70 αυτοκίνητα καμμένα ολοσχερώς. Ρίχναμε μέσα φακούς μήπως βρούμε κανέναν. Δεν βρήκαμε τίποτα. Πήγαμε προς την παραλία. Μόλις είδε ο κόσμος φακούς άρχισε να φωνάζει “βοήθεια” και “τι είναι” “ποιος είναι” “έχουμε καεί, που ήσασταν»… Τους χωρίσαμε σε ομάδες, επικοινώνησα με το κέντρο επιχειρήσεων και στη συνέχεια ήρεμοι πια συνεργάστηκαν μαζί μας. Έλεγε ο άλλος: «όχι, πάρε την κυρία, είναι πιο καμμένη από μένα».\nΈνα τηλεοπτικό συνεργείο κατέγραψε τον αρχιφύλακα την ώρα που κουβαλούσε μια ηλικιωμένη γυναίκα. Όπως περιγράφει εκείνες τις ώρες δεν σκέφτεσαι τίποτα, προσπαθείς να κάνεις ό,τι καλύτερο.