Οδοντίατροι & Ορθοδοντικοί σε Βούλα - Γλυφάδα » HollywoodSmiley\nΟδοντιατρική Κλινική HollywoodSmiley\nΣκοπός μας είναι να σας παρέχουμε ποιοτικές & αποτελεσματικές οδοντιατρικές θεραπείες για όμορφα & υγιή χαμόγελα! ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ\nΤο Invisalign είναι το πιο προηγμένο σύστημα διάφανου νάρθηκα στον κόσμο & έχει βελτιώσει με επιτυχία πάνω από 11 εκατομμύρια χαμόγελα παγκοσμίως! ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ\nInvisalign® & Incognito Win®\nΤα κεραμικά εμφυτεύματα δοντιών Zeramex μπορούν να σας χαρίσουν ένα εξαιρετικό - φυσικό χαμόγελο που θα διαρκέσει για πολλά-πολλά χρόνια! ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ\nΟδοντίατροι & Ορθοδοντικοί σε Βούλα – Γλυφάδα\nΚαλώς ήρθατε στο πρότυπο οδοντιατρικό κέντρο HollywoodSmiley!\nΗ οδοντιατρική κλινική HollywoodSmiley εξειδικεύεται στην Αόρατη Ορθοδοντική, στη Βιοαισθητική Αποκατάσταση, στη Λεύκανση δοντιών με πιστοποιημένες μεθόδους, τα Οδοντικά Εμφυτεύματα, την Αθλητική Οδοντιατρική και σε όλες τις καινοτομίες στον τομέα της Αισθητικής & Χειρουργικής Ορθοδοντικής και Οδοντιατρικής.\nΔιακεκριμένη επιστημονική ομάδα\nΠοιοτικά οδοντιατρικά υλικά νέας γενιάς\nΜην παραλείπετε τον τακτικό έλεγχο για τα δόντια σας! Κλείστε εύκολα το ραντεβού σας!\n22 Χρόνια εμπειρίας & εξειδίκευσης\nΝέας γενιάς οδοντιατρικά υλικά\n7+ Διακεκριμένοι επιστήμονες Ιατροί\nΘεραπεία χωρίς πόνο & άγχος\n7+Εξειδικευμένοι επιστήμονες Ιατροί & άλλοι Ειδικοί που έχουν διακριθεί στον τομέα τους!\nΟ Δρ. Εμμανουήλ Ιγγλέζος, είναι Ειδικός Ορθοδοντικός με πολυετή πείρα και κατάρτιση.\nΗ Κατιάννα είναι η Διευθύντρια της Κλινικής, υπεύθυνη για την ομαλή λειτουργία της Κλινικής.\nΗ Μαριάνθη είναι Προσθετολόγος με εξειδίκευση στην Αισθητική Οδοντιατρική\nΗ Λυδία είναι Χειρούργος Οδοντίατρος με εξειδίκευση στην Εμφυτευματολογία & την Αισθητική Οδοντιατρική\nΗ Ναταλία είναι Χειρούργος Οδοντίατρος με εξειδίκευση στην Εμφυτευματολογία & την Αισθητική Οδοντιατρική\nΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΉ ΜΑΣ ΟΜΑΔΑ\n“Η Δρ. Τσιρώνη ανέλαβε τον γιο μου & είναι ενθουσιασμένος με την οδοντίατρο του, ούτε στην παιδική χαρά να πήγαινε. Προτείνω ανεπιφύλακτα το Hollywoodsmiley για μικρούς και μεγάλους! Ειλικρινά σας ευχαριστώ για ολα.”\n“Ότι και να πω είναι λίγο…ένα μεγάλο ευχαριστώ στους γιατρούς που ανέλαβαν να διορθώσουν το χαμόγελο του παιδιού μου, τον κ Μάνο Ιγγλέζο που με την υπομονή και την καλοσύνη κατάφερε την κόρη μου να συνεργαστεί! Σας ευχαριστώ πολύ.”\nΕνημερώστε μας για το πρόβλημά σας, κλείστε ραντεβού & θα λάβετε την αποτελεσματικότερη λύση από το εξειδικευμένη επιστημονική ομάδα του Hollywoodsmiley.\nΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΛΈΣΕΤΕ ΣΤΟ:\nΚαλέστε μας αν αντιμετωπίζετε κάποιο έκτακτο πρόβλημα ή κλείστε ένα ραντεβού για τον προγραμματισμένο ελέγχο της στοματικής σας υγείας.\nαπό την επιστημονική ομάδα του Hollywoodsmiley\nΜείνετε συντονισμένοι για να μαθαίνετε τις τελευταίες εξελίξεις στο τομέα της οδοντιατρικής, αλλά και χρήσιμες συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να έχετε τη βέλτιστη στοματική υγεία & ένα ακαταμάχητο χαμόγελο!\nΑντιμετωπίζετε κάποιον επείγον περιστατικό ή θέλετε να κλείσετε ραντεβού;


Πρόσθιο κάταγμα του μηριαίου αυχένα - Θυλακίτιδα July\nΤα αθροιστικά (μη εμβολιασμένα) υποκεφαλικά, διαθνηκοειδή και βασικά κατάγματα του μηριαίου αυχένα είναι ενδοαρθρικά. Αυτά τα κατάγματα παρατηρούνται κυρίως σε γήρας (η μέση ηλικία των ασθενών είναι 62,3 έτη). Η διάγνωση των προσκολλημένων καταγμάτων του μηριαίου λαιμού δεν είναι δύσκολη. Αυτά τα κατάγματα είναι άβολα, αλλά έχουν πάντα μια αντιστάθμιση. Η γωνία αυχενικής-διαφυσιακής γωνίας προσεγγίζει μια ευθεία γραμμή, επομένως τέτοια κατάγματα ονομάζονται επίσης κινούμενα. Οι συνθήκες για κατάγματα πρόσφυσης του μηριαίου λαιμού είναι δυσμενείς λόγω των τοπικών ανατομικών συνθηκών και των μηχανικών δυνάμεων (δυνάμεις κοπής και περιστροφής που επηρεάζουν δυσμενώς τη διαδικασία προσκόλλησης). Όπως είναι γνωστό, η σύντηξη μεσαίων καταγμάτων είναι δυνατή μόνο με πρωτογενή ή άμεση επούλωση. Για να γίνει αυτό, πρέπει να επανατοποθετήσετε με ακρίβεια τα θραύσματα και να τα στερεώσετε στη σωστή θέση. Όσο πλησιάζει το επίπεδο θραύσης του λαιμού στο κεφάλι, τόσο χειρότερο μεγαλώνει. Έτσι, τα υποκεφαλικά κατάγματα αυξάνονται χειρότερα από τα ενδιάμεσα και τα κατάγματα στην περιοχή της βάσης του τραχήλου. Ο κύριος λόγος είναι ότι με ένα υποκεφαλικό κάταγμα το κεντρικό θραύσμα είναι μικρότερο και ως αποτέλεσμα το μεταλλικό συγκρατητήρα που εισάγεται από την περιοχή κάτω από το στήθος στο κεφάλι εισχωρεί στο κεντρικό θραύσμα μόνο με ένα μικρό κομμάτι. Η στερέωση θραυσμάτων σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ανεπαρκής. Επιπλέον, η παροχή αίματος ενός μικρού κεντρικού θραύσματος με υποκεφαλικό κάταγμα είναι χειρότερη από ότι με άλλους τύπους καταγμάτων του μηριαίου λαιμού.\nΘεραπεία. Η κύρια θεραπεία για την προσθήκη καταγμάτων ισχίου είναι χειρουργική. Οι συντηρητικές μέθοδοι - μόνιμη τάνυση, πρώιμες κινήσεις και επανατοποθέτηση του κατάγματος με την επακόλουθη επιβολή χυτοχτισμάτων Whitman-Turner - χρησιμοποιούνται μόνο για προετοιμασία για χειρουργική θεραπεία\nή σε περιπτώσεις όπου η λειτουργική μέθοδος για έναν ή άλλο λόγο δεν μπορεί να εφαρμοστεί.\nΚατά την εισαγωγή, ο ασθενής θα πρέπει να αναισθητοποιηθεί.\nΤεχνική ανακούφισης του πόνου. Κάτω από τον ανιχνευτή των αρθρώσεων του σκύλου ο παλμός της μηριαίας αρτηρίας. Προχωρώντας 1 έως 1,5 cm προς τα έξω από αυτό το σημείο, η βελόνα εισάγεται σε βάθος 4 έως 5 cm μέχρι να στηριχτεί στο οστό. Ένα διάλυμα 20 ml 2% νεοκαΐνης εγχέεται μέσω της βελόνας. Ο πόνος εξαφανίζεται σε λίγα λεπτά και οι περαιτέρω χειρισμοί προχωρούν χωρίς σοβαρές συνέπειες. Σε ορισμένους ασθενείς, 1 ml μπορεί να περιορίζεται στην υποδόρια χορήγηση 1\n% διάλυμα μορφίνης ή παντοπόνης.\nΘεραπεία με συνεχή έλξη. Ανεξάρτητα από το πώς θα γίνει η περαιτέρω θεραπεία, επιβάλλουμε μια έλξη σε όλους τους ασθενείς με κάταγμα του μηριαίου λαιμού. Στους ηλικιωμένους, η πρόσφυση της κόλλας μπορεί να προκαλέσει διαταραχή της κυκλοφορίας του άκρου και της δερματίτιδας, γι 'αυτό πάντα χρησιμοποιούμε σκελετική πρόσφυση (με τη βοήθεια των ακτίνων Kirchner) για την κνήμη της κνήμης με φορτίο 4-7 kg. Η πρόσφυση γίνεται σε τυπικό ελαστικό με απαγωγή μικρών μελών. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 1-2 ημερών τα θραύσματα έχουν ρυθμιστεί σωστά. Έχοντας δει αυτό από την ακτινογραφία ελέγχου, το φορτίο μειώνεται σε 3-4 kg. Μόλις επιβληθεί η έλξη, ο πόνος σταματά. Αρχικά, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη βελτίωση της καρδιακής δραστηριότητας, στην πρόληψη της πνευμονίας, στις πληγές πίεσης.\nΜε συστολή, η μείωση των θραυσμάτων επιτυγχάνεται εύκολα, αλλά είναι δύσκολο να διατηρηθούν σε αυτή τη θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι το κάταγμα του κατάγματος του οστού (6-8 μήνες). Τα θραύσματα συχνά είναι υπερβολικά εκτεταμένα ή δεν μειώνονται επαρκώς. Η μόνιμη παραβίαση της ακινησίας στη θέση κατάγματος έχει αρνητική επίδραση στις διαδικασίες αποκατάστασης. Οι ηλικιωμένοι υπομένουν τόσο μακρύς τέντωμα, τόσο αργά ή γρήγορα πρέπει να σταματήσει. Το σπάσιμο σύντηξης με αυτή τη μέθοδο συμβαίνει σπάνια. Η μόνιμη πρόσφυση δεν είναι μια ανεξάρτητη μέθοδος αντιμετώπισης των υποκειμενικών καταγμάτων του μηριαίου λαιμού και θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για τη μείωση των θραυσμάτων.\nΘεραπεία με πρώιμες κινήσεις. Δεν στοχεύει στην ένωση του κατάγματος, αλλά μόνο στη λειτουργική προσαρμογή του άκρου. Στην αρχή, έβαλαν σε έλξη ή, για να δημιουργήσουν ειρήνη, έβαζαν σάκους άμμου πάνω τους. Τις επόμενες μέρες, προβλέπονται κινήσεις ποδιών και μασάζ. Μετά από 2-3 εβδομάδες, ο ασθενής θα πρέπει να ξεκινήσει να περπατά με δεκανίκια, με τα οποία σχεδόν ποτέ δεν παίζει. Το κάταγμα της σύντηξης με αυτή τη μέθοδο αγωγής δεν εμφανίζεται ποτέ. Η θεραπεία των καταγμάτων προσκόλλησης του μηριαίου λαιμού με πρώιμες κινήσεις αναφέρεται μόνο σε περιπτώσεις όπου η λειτουργία αντενδείκνυται, για παράδειγμα, σε εξαντλημένους και ασθενείς ασθενείς, καθώς και σε ασθενείς με κατάσταση γεροντικού μαρασμού.\n.Επεξεργασία γύψου σύμφωνα με το Whitman-Turner. Τα θραύσματα επαναφέρονται με σταθερή τάνυση ή ταυτόχρονα με πρόβες κάτω από τη σπονδυλική στήλη ή τη γενική αναισθησία. Την 5-10η μέρα εφαρμόζεται ένας επίδεσμος γύψου: ταυτόχρονα, τεντώνεται κατά μήκος, το σκέλος τραβιέται προς τα έξω και περιστρέφεται προς τα μέσα. Σε αυτή τη θέση, το πόδι είναι σταθερό bespodtilnoj longonto-κυκλικό επίδεσμο ισχίου γύψο και να κάνει μια ακτινογραφία ελέγχου.\nΛίγες μέρες αργότερα επιβάλλεται ένας βραχίονας για το περπάτημα. Ένα μήνα αργότερα, ο ασθενής πρέπει να περπατήσει σε ένα γύψο γύψο. Αφαιρείται όχι νωρίτερα μετά από 6-8 μήνες. Μετά από αυτό, προδιαγράφονται γυμναστική, μασάζ και φυσιοθεραπεία. Η εμπειρία δείχνει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, παρά την ακινητοποίηση με γύψο, τα θραύσματα μετατοπίζονται. Σύμφωνα με τα δεδομένα μας, η σύντηξη συμβαίνει μόνο στο 43% των ασθενών, κυρίως νέων και μεσήλικων, που υπόκεινται σε παρατεταμένη ακινητοποίηση του άκρου σε ένα γύψο. Αντενδείξεις για τη χρήση της μεθόδου Whitman - Turner είναι η γενική κακή κατάσταση του ασθενούς, οι καρδιακές παθήσεις, οι πνευμονικές παθήσεις, η γήρανση, η γεροντική ηλικία. Λόγω επιτυχημένων αποτελεσμάτων\nΜια σύγχρονη χειρουργική θεραπεία για τα κατάγματα του ισχίου είναι ένα χυτό γύψο που χρησιμοποιείται σήμερα μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.\nΟστεοσύνθεση των καταγμάτων του ισχίου με το νύχι Smith-Petersen με τρεις λεπίδες. Η εμπειρία δείχνει ότι τα μεσαία κατάγματα αναπτύσσονται καλύτερα κατά τη διάρκεια της οστεοσύνθεσης με ένα καρφί τριών λεπίδων κατασκευασμένο από ανοξείδωτο χάλυβα ή βιταλίου. Το νύχι αποτελείται από τρεις λεπτές πλάκες συνδεδεμένες υπό γωνία 120 °. Στο τέλος του νυχιού υπάρχει ένα καπάκι. Το πλάτος της λεπίδας είναι περίπου 6 mm, πάχος 0,5-0,75 mm. Το μήκος του νυχιού είναι 7-12 cm. Τα πτερύγια των νυχιών είναι τόσο λεπτές ώστε η εισαγωγή τους ελαττώνει ελάχιστα τον οστικό ιστό. μηριαίο λαιμό. Το νύχι, λόγω του σχήματος του, κάθεται σταθερά στα οστά και κρατά θραύσματα. Όταν περπατάει, το φορτίο πέφτει στην άκρη της λεπίδας του νυχιού, ως αποτέλεσμα του οποίου μπορεί να αντέξει μεγαλύτερη βαρύτητα.\nΤεχνική ανοικτής ενδοαρθρικής οστεοσύνθεσης κάταγου ισχίου με ένα καρφί τριών λεπίδων. Εκτός από τα εργαλεία που χρειάζονται για την οστική λειτουργία, χρειάζεστε ειδικά εργαλεία. Συνιστάται να εργάζεστε σε συμβατικό τραπέζι λειτουργίας όταν τεντώνετε ένα άκρο. Κατά τη διάρκεια των εργασιών σε ένα κανονικό τραπέζι χειρισμού απαιτείται ένας ειδικός βοηθός, ο οποίος κατά τη διάρκεια της λειτουργίας θα πρέπει να παράγει τις απαραίτητες κινήσεις για να μειώσει τα θραύσματα. Θα πρέπει να λειτουργεί υπό γενική αναισθησία.\nΗ τομή του δέρματος (Εικ. 117α) ξεκινά από την πρόσθια ανώτερη σπονδυλική στήλη του Ηλίου και στη συνέχεια οδηγεί προς τα κάτω κατά μήκος του εμπρόσθιου περιθωρίου του μυός, που στενεύει την ευρεία περιτονία του μηρού. 1 cm κάτω από το σημείο μετάβασης του μυός προς την περιτονία, η τομή στρογγυλεύεται και στη συνέχεια συνεχίζεται 4 cm. Πάνω από το σημείο μετάβασης στην περιτονία, ο μυϊκός μηχανισμός είναι λοξά κομμένος και ξεφλουδισμένος προς τα έξω, γεγονός που επιτρέπει την έκθεση της κάτω πλευράς και του μεγαλύτερου ιστού. Οι λοβοί και οι ορθοί μύες συνδέονται με το γάντζο προς τα μέσα. Κάτω από το σύνδεσμο των μικρών αγγείων, προς τα έξω από την αγγειακή δέσμη, το πρόσθιο τοίχωμα του αρθρικού σάκου είναι ορατό στο βάθος του τραύματος: μέσα από αυτό ανιχνεύεται η πρόσθια επιφάνεια του μηριαίου λαιμού. Η κάψουλα ανοίγει προς την κατεύθυνση του άξονα του λαιμού. Τα άγκιστρα τεντώνονται στις άκρες των αρθρωτών σακουλών (Σχ. 117, β). Έτσι, η θέση ενός κατάγματος του ισχίου εκτίθεται. Αίμα και θρόμβοι που βρίσκονται μεταξύ των θραυσμάτων, καθώς και ελεύθερα θραύσματα οστών αφαιρούνται.\nΌπως καθοδηγείται από τον βοηθό χειριστή, το τράβηγμα προς τα έξω και η περιστροφή του ποδιού του ασθενούς συμβάλλει στη δημιουργία θραυσμάτων. Ταυτόχρονα, ο χειρουργός τα τοποθετεί στο τραύμα (Εικ. 117, γ). Όταν τα θραύσματα επισκευαστούν και ενωθούν καλά, ο βοηθός γυρίζει το πόδι του προς τα μέσα. Έχοντας επιλέξει τη σωστή κατεύθυνση, οδηγείτε σταδιακά ένα καρφί με τρεις λεπίδες μέσα από την κάτω πλευρά του μηρού. Όταν το νύχι διέρχεται από την περιοχή του θραύσματος και ακουμπάει το άκρο του στο επίπεδο του εγγύς θραύσματος, και τα δύο θραύσματα αποκλίνουν και σχηματίζεται ένα κενό μεταξύ τους (Εικόνα 117, d). Με μερικά σύντομα χτυπήματα ενός σφυριού, ένα νύχι εισάγεται στο κεφάλι του μηρού. Για να εξαλειφθεί το κενό που σχηματίζεται μεταξύ των θραυσμάτων, στο εργαλείο υπάρχει ένα ειδικό σφυρί. Στο ένα άκρο της είναι μια προέκταση που αντιστοιχεί στην καμπυλότητα της περιοχής κάτω από το στήθος του μηρού και μια υποδοχή κεφαλής για τα νύχια. Φορώντας ένα καρφί για το καρφί στο κεφάλι των νυχιών, με 2-3 μικρά χτυπήματα, τα κομμάτια τραβούν μαζί (Εικ. 117, e), και το καρφί ωθείται πίσω λίγο. Ένα πρόσθετο πλήγμα στο καπάκι οδηγείται βαθύτερα στο κεφάλι. Αν το καρφί δεν ακολουθήσει την επιθυμητή διαδρομή, είναι απαραίτητο να το εξάγετε χρησιμοποιώντας ένα ειδικό εξολκέα εργαλείου. Το νύχι θα πρέπει να διορθώσει καλά θραύσματα. Όταν επιλέγετε ένα νύχι, πρέπει να λάβετε υπόψη το μήκος του λαιμού και το κεφάλι του μηρού, έτσι ώστε το νύχι να μην διεισδύει στην κοτύλη ή στη κοιλότητα της πυέλου. Στο χειρουργικό τραπέζι, οι κινήσεις του άκρου γίνονται σε διαφορετικές κατευθύνσεις και βεβαιώνονται ότι το καρφί συγκρατείται σωστά. Περνώντας διαμέσου της κεφαλής του μηρού, το άκρο του καρφιού κατά τη διάρκεια της κίνησης του άκρου γρατζουνίζει την χόνδρους επιφάνεια της κοτύλης. Εάν το καρφί περνά μέσα από την κοτύλη στο πυελικό οστό, η κίνηση στον αρθρωτό ιστό είναι αδύνατη. Και στις δύο περιπτώσεις (με εξαίρεση τα υποκεφάλαια κατάγματα) είναι απαραίτητο για τον εκτοξευτήρα να τραβήξει ελαφρά το πίσω καρφί. Μετά από αυτό, το χειρουργικό τραύμα συρράπτεται σε στρώματα.\nΓια τους ηλικιωμένους ασθενείς, αυτή η επέμβαση είναι τραυματική και επικίνδυνη λόγω της πιθανότητας μόλυνσης της άρθρωσης και δίνει μεγαλύτερη θνησιμότητα από την κλειστή εξω-αρθρική οστεοσύνθεση. Επιπλέον, παρατηρείται συχνότερη ανάπτυξη άσηπτης νέκρωσης του μηριαίου κεφαλιού. Η λειτουργία με ενδοαρθρικό τρόπο ενδείκνυται σε ασθενείς νεαρής και μεσαίας ηλικίας, εάν δεν είναι δυνατόν να τεθούν τα θραύσματα με τον κανονικό τρόπο.\nΤο Σχ. 117. Τεχνική οστεοσύνθεσης με καρφί Smith-Petersen με τρία πτερύγια με κρύπτη άρθρωσης.\nκαι - ένα τμήμα. β - άνοιγμα του αρθρικού σάκου. - μείωση των θραυσμάτων, δ - όταν καρφώνει ένα καρφί, τα θραύσματα αποκλίνουν. d - προσέγγιση των θραυσμάτων με τη βοήθεια της συγχώνευσης.\nΠροεγχειρητική περίοδος. Αφού ο ασθενής γίνει δεκτός στο νοσοκομείο, λαμβάνεται μια ακτινογραφία σε μετωπικές και πλευρικές προβολές και η σκελετική έλξη επιβάλλεται λόγω της κνησμώδους κνήμης. Πόδι που τοποθετείται στο ελαστικό με φορτίο 6-8 kg. Την 2-3η ημέρα πραγματοποιείτε πυροβολισμούς ελέγχου. Μέχρι αυτή τη φορά, τα θραύσματα συνήθως έχουν ήδη ρυθμιστεί. Το φορτίο μειώνεται σε 3-5 kg. Σε αυτή τη θέση, ο ασθενής παραμένει πριν από την επέμβαση, η οποία δεν πρέπει να διακόπτεται, καθώς οι επιπλοκές είναι πιθανές στους ηλικιωμένους. Η λειτουργία γίνεται καλύτερα κατά τις πρώτες 2-5 ημέρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στην πρόληψη της πνευμονίας και στη βελτίωση της γενικής κατάστασης του ασθενούς.\nΚλειστή εξωαρθρική οστεοσύνθεση κάταγμα ισχίου με ένα καρφί τριών λεπίδων στο δρόμο μας. Ο κίνδυνος της ενδοαρθρικής οστεοσύνθεσης, αφενός, και τα θετικά αποτελέσματα της θεραπείας των καταγμάτων του ισχίου με αυτή τη μέθοδο, αφετέρου, ώθησαν ορισμένους χειρουργούς να αναπτύξουν μια εξω-αρθρική μέθοδο οστεοσύνθεσης (Α.ν., Kaplan, 1938, 1948, S. G. Rukosuev, 1948, V. G Weinstein, L948, Β. Α. Petrov και Ε. F. Yasnov, 1950, V. Μ. Demyanov, 1961, Β. Boychev, 1961, S. Johanson, 1936, κ.τ.λ.).\nΜερικοί χειρουργοί προσπαθούν να κρατήσουν το καρφί χωρίς ιδιαίτερο οδηγό με λίγες βελόνες καθοδήγησης ή να μην κάνουν ακτινογραφίες σε πλευρική προβολή κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Αυτό συχνά οδηγεί σε ακατάλληλο καρφί. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο αριθμός των επιπλοκών - η ολίσθηση του νυχιού, η μη ενδυνάμωση του θραύσματος και η άσηπτη νέκρωση - είναι ασύγκριτα μεγαλύτερες από εκείνες των χειρουργών που επιδιώκουν να εμφυτεύσουν με ακρίβεια το καρφί και να χρησιμοποιήσουν τη συσκευή καθοδήγησης γι 'αυτό.\nΤο 1935, περιγράψαμε το πρώτο, και το 1948, τη δεύτερη μέθοδο της κλειστής εξω-αρθρικής οστεοσύνθεσης ενός κατάγματος του ισχίου. Έχουμε απλοποιήσει τόσο την τεχνική λειτουργίας όσο και τη συσκευή καθοδήγησης.\nΗ καθοδηγητική συσκευή που δημιουργήσαμε ή το "τραπέζι οδηγού" (εικ. 118),. είναι μια πλάκα (Α, Β, ΙΑ και ΙΒ) από ανοξείδωτο χάλυβα πάχους 3 mm. παράλληλα με το εξωτερικό άκρο της πλάκας υπάρχει μια σχισμή (1). Παράλληλα με την σχισμή, σε απόσταση περίπου 3-4 mm μεταξύ τους, διατρήθηκαν 15 σημεία αναφοράς για να διευκολύνεται η ανάγνωσή τους σε ακτινογραφίες κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Στις πλευρές του "τραπεζιού" υπάρχουν δύο κανάλια (3), τα οποία χρησιμεύουν για την τοποθέτηση του στο μηρό με δύο καρφιά (IIA και IIB). Εισαγάγετε έναν από τους δύο κινητούς πείρους (IIIA, IIIB και IV) που μετακινούνται κατά μήκος του και στερεώνονται με τη βοήθεια μιας βίδας (4) στην υποδοχή "τραπέζι". Ο κινητός πείρος έχει αριθμό οπών με μεγάλη διάμετρο (3 mm) (ΙΙΙΑ - εμπρόσθια όψη, IIIB - πλάγια όψη) για μια παχιά βελόνα οδηγού.\nΗ λειτουργία είναι η εξής. Μετά την αποκατάσταση του κατάγματος με ακτινολογικό έλεγχο, εισάγεται ένας οδηγός (παχύς βελόνας) μέσω του λαιμού και της κεφαλής του μηρού με τη βοήθεια της συσκευής μας. Ακολούθως εισάγεται κατά μήκος του οδηγού ένα καρφί ανοξείδωτου χάλυβα με τρία χείλη, με κεντρικό κανάλι με διάμετρο 3 mm ή ένα καρφί τριών φύλλων σχεδιασμένο από εμάς με ένα ολισθαίνον χιτώνιο οδηγού από πλάκα ανοξείδωτου χάλυβα. Σε ένα από τα? τμήματα του καπακιού του καρφιού με τρία πτερύγια (χωρίς "κανάλι"), στην κορυφή υπάρχει μια τρύπα με διάμετρο 3 mm για τις ακτίνες οδηγήσεως. Στο άλλο άκρο του καρφιού φορούν κινούμενο οδηγό χιτώνιο με πάχος 2-3 mm και διάμετρο κάπως μεγαλύτερο από το πώμα. Στη ζεύξη, αντίστοιχα, το πλάτος και το πάχος των τριών λεπίδων του καρφιού, υπάρχουν τρεις σχισμές. σε ένα από τα τμήματα του χιτωνίου στην κορυφή υπάρχει η ίδια οπή με διάμετρο 3 mm για τις ακτίνες οδηγήσεως, όπως στο καπάκι. Για να εισαγάγετε ένα καρφί, τοποθετείται ένα συρόμενο οδηγό περίβλημα στο άκρο του. Στη συνέχεια, το καρφί με το συμπλέκτη τοποθετείται στην παχιά βελόνα οδηγού που εισάγεται στο μηριαίο λαιμό. Καθώς το καρφί διεισδύει βαθιά μέσα στο κόκκαλο, το καπάκι προσεγγίζει το μανσέτα.\nΤεχνική λειτουργίας. Ο ασθενής τοποθετείται σε ορθοπεδικό τραπέζι. Εφαρμόστε σταθερή πρόσφυση. το σκέλος αφαιρείται προς τα έξω και περιστρέφεται προς τα μέσα, με αποτέλεσμα τα κομμάτια να διατηρούνται στη σωστή θέση. Η λειτουργία εκτελείται σε τοπικό επίπεδο\nγενική ή νωτιαία αναισθησία. Μια διαμήκης τομή γίνεται κατά μήκος της εξωτερικής επιφάνειας της περιοχής κάλυψης έως το μήκος οστού 10-12 cm (Εικ. 119). Στην περιοχή ανατροπής, "και ο τόπος όπου υποτίθεται ότι πρόκειται να τραβηχτεί η βελόνα οδηγός, το φλοιώδες οστό είναι διάτρητο. Το "τραπέζι οδηγού" στερεώνεται στην εξωτερική επιφάνεια του μηριαίου οστού με δύο καρφιά που οδηγούνται μέσα στο οστούν μέσα από τα πλευρικά κανάλια της συσκευής. Ο κινητός πείρος του πτερυγίου οδηγού εγκαθίσταται και στερεώνεται στην υποδοχή.\n"Πίνακας" στο επίπεδο της προτεινόμενης γραμμής του άξονα του μηριαίου λαιμού. Ας πούμε ότι θα είναι ενάντια στο 12ο άνοιγμα του "πίνακα". Μέσα από μία από τις οπές του κυλίνδρου, για παράδειγμα, το 5ο από πάνω, γίνεται οδηγός - μια παχιά βελόνα, το άκρο του οποίου εισάγεται μέσα στην οπή, που έχει προηγουμένως τρυπηθεί στην υποπεριοχή του μηριαίου οστού. Σε αυτή την κατεύθυνση, μέσω του λαιμού στην κεφαλή του μηρού με τη βοήθεια ενός τρυπανιού, κρατήστε τη βελόνα. Η θέση των ακτίνων ελέγχεται με ακτινογραφίες στην άμεση και πλευρική προβολή. Στο ροδοντογράφημα, καθορίζεται πόσο απέχει η ακτίνα από την επιθυμητή κατεύθυνση. Αυτή η γραμμή πρέπει να περάσει από τον άνω πόλο της μηριαίας κεφαλής και την προηγούμενα τρυπημένη οπή στην υποπεριοχή. Στην ακτινογραφία, αντιστοιχεί στη θέση των ακτίνων προσανατολισμού στο οστό. Υποθέστε ότι η συνέχιση αυτής της γραμμής περνάει από την 9η τρύπα του "τραπέζι". Επομένως, για να κρατήσετε σωστά τη βελόνα οδηγού, είναι απαραίτητο να μετακινήσετε τον κινητό πείρο μέχρι την 9η οπή και να τον ενισχύσετε με βίδα στερέωσης.\nΤο Σχ. 118. Συσκευή καθοδήγησης Kaplan για την οστεοσύνθεση του κατάγματος του ισχίου με έναν εξω-αρθρικό τρόπο.\nΚαι - μια γενική άποψη? B - πλάγια όψη. και - λεπτομέρειες σχετικά με τη συσκευή καθοδήγησης.\nΣτην ακτινογραφία στην πλευρική προβολή της κατεύθυνσης των ακτίνων επιλέγονται με τον ίδιο τρόπο όπως στη γραμμή. Υποθέστε ότι αυτή η γραμμή στην πλευρική ακτινογραφία περνά μία τρύπα χαμηλότερη από την πρώτη βελόνα. Αφού έχετε ορίσει με ακρίβεια σε ποια κατεύθυνση πρέπει να πάει η βελόνα οδηγού, αφαιρέστε τη βελόνα που συγκρατείται\nτο οστό. Ο κινητός πείρος είναι εγκατεστημένος σύμφωνα με τη σημαδεμένη 9η τρύπα.\n"Πίνακας" και μια άλλη βελόνα εκτελείται μέσω της 6ης οπής του κυλίνδρου και της οπής στην περιοχή κάτω από την εργασία. Μετά από αυτό, η βελόνα οδηγός εισάγεται με ένα τρυπάνι στο λαιμό και την κεφαλή του μηρού στην προβλεπόμενη κατεύθυνση. Η ορθότητα της θέσης των βελονών έλεγξε τις ακτινογραφίες ελέγχου. Στη συνέχεια, αφαιρείται ο "πίνακας". Για να προσδιοριστεί πόσο χρόνο χρειάζεται το νύχι για την οστεοσύνθεση, μετράμε με ένα εκατοστό μεταλλικό χάρακα το μήκος του εξωτερικού μη εισαγόμενου στο τμήμα του μηριαίου λαιμού της βελόνας οδηγού. Ας υποθέσουμε ότι το μήκος του από το σημείο της ένεσης στην περιοχή κάτω από το στήθος προς το εξωτερικό άκρο είναι 21 cm και ολόκληρη η βελόνα οδηγού έχει 30 cm Συνεπώς, το μήκος του τμήματος οδηγού-βελόνας που εισάγεται στο λαιμό και στη μηριαία κεφαλή είναι 9 cm Εάν το ακτίνες Χ δείχνει ότι το νύχι θα πρέπει να είναι 1 cm μεγαλύτερο από το εισαγόμενο τμήμα των οδηγών ακτίνων, επιλέξτε ένα καρφί τριών λεπίδων με μήκος 10 cm (9 + 1 cm). Στη συνέχεια, ένα καρφί τριών λεπίδων με ένα διαμήκη διάμεσο κανάλι κρατείται κατά μήκος της βελόνας. Αφού καρφωθεί το νύχι, αφαιρείται η βελόνα και λαμβάνεται η τελευταία ακτινογραφία ελέγχου. Το τραύμα συρράπτεται σε στρώματα. Η τεχνική της χρήσης της συσκευής μας είναι απλή και βολική.\nΤο Σχ. 119. Τεχνική εξω-αρθρικής οστεοσύνθεσης του κατάγματος του ισχίου σύμφωνα με τη μέθοδο Kaplan.\nΜη γνωστοποιημένο κάταγμα του μηριαίου αυχένα.\na - τομή στην υπο-περιοχή: μια τρύπα είναι διάτρητη στο οστό? b - b 1 -\nΤο "τραπέζι οδηγού" είναι στερεωμένο στην εξωτερική επιφάνεια του οστού: η διακεκομμένη γραμμή παρουσιάζει μια εσφαλμένη βελόνα. σε - θέση στην πρόσθια κατεύθυνση. σε 1 - στην πλευρική κατεύθυνση. in - in 1 - η βελόνα κρατείται σωστά. σε - θέση στην πρόσθια κατεύθυνση. σε 1 - στην πλευρική κατεύθυνση. g - g 1 - καρφί με τρία χείλη, που εισάγεται από τον οδηγό. g - θέση στην πρόσθια κατεύθυνση: g 1 - στην πλευρική κατεύθυνση. δ\n- d 1 - εισάγεται το καρφί με τρία χέρια. d - θέση στην πρόσθια κατεύθυνση. d 1 - στην πλευρική κατεύθυνση.\nΗ μετεγχειρητική περίοδος. Μετά τη λειτουργία, το πόδι αφήνεται στον νάρθηκα για να δημιουργηθεί μια ανάπαυση με ελάχιστη ή καθόλου τέντωμα. Κρεμάστε ένα μικρό φορτίο (2-3 κιλά). Η πρόσφυση σταματά μετά από 7-10 ημέρες. Εάν το νύχι δεν εισέλθει βαθιά μέσα στο κεφάλι ή δεν είναι εντελώς ακριβές ή έχει διεισδύσει στην κοτύλη, τότε για να αποφύγετε την ολίσθηση του καρφιού και την μετατόπιση των θραυσμάτων, πρέπει να εφαρμοστεί ένας κοντό χονδροειδής γύψος για 2 έως 4 μήνες. Είναι πολύ σημαντικό να αποφεύγονται οι επιπλοκές της καρδιάς, των πνευμόνων κλπ. Με αυξημένη πήξη του αίματος και αυξημένη περιεκτικότητα προθρομβίνης, είναι απαραίτητο να συνταγογραφούνται αντιπηκτικά. Μεγάλη σημασία σε αυτή την περίοδο είναι η γενική και η θεραπευτική άσκηση. Οι βελονιές αφαιρούνται την 8-10η ημέρα.\nΟι ασθενείς αρχίζουν να περπατούν 4 εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση με τη βοήθεια πατερίτσας, χωρίς να φορτώνουν το νοσούντα πόδι. Για να αποφευχθεί η άσηπτη νέκρωση του μηριαίου κεφαλιού για να αποκατασταθεί η αντιπαράθεση και η αντοχή του, δεν είναι απαραίτητο να φορτώσετε το τραυματισμένο πόδι νωρίτερα από τον 5-6ο μήνα μετά την επέμβαση. συνήθως μετά από άλλους 1-1,5 μήνες τους επιτρέπεται να περπατούν με ένα ραβδί. Κάθε 1-2 μήνες είναι απαραίτητο να ελέγξετε ακτινολογικά τη θέση του νυχιού και την πρόσφυση του κατάγματος. Το νύχι απομακρύνεται μέσω μιας μικρής τομής μετά από 10-12 μήνες μετά τη χειρουργική επέμβαση, αν η ακτινογραφία έδειξε ότι ήρθε η προσκόλληση των οστών (Εικ. 120).\nΗ έλλειψη ενοποίησης σχεδόν πάντα οφείλεται σε τεχνικά λάθη. Το καρφί τριών λεπίδων εξυπηρετεί αποκλειστικά τους μηχανικούς σκοπούς για τη δημιουργία μιας ακινησίας στη θέση του κατάγματος. συμβάλλει στην πρωταρχική ή άμεση σύντηξη του κατάγματος. Η αναπηρία των ασθενών που λειτουργούν με εξω-αρθρικό τρόπο αποκαθίσταται μετά από 7-18 μήνες.\nΜετά από οστεοσύνθεση των υποκεφαλικών καταγμάτων του μηριαίου λαιμού, η μη-ένωση παρατηρείται συχνότερα από ότι με τα διαθρηματικά και βασικά κατάγματα. Ο λόγος είναι ότι το μικρό εγγύς άκρο του καρφιού που εισάγεται στην κεφαλή του μηρού δεν μπορεί να παρέχει το απαραίτητο συγκράτημα για τον περιορισμό των θραυσμάτων. Για καλύτερη σταθεροποίηση των θραυσμάτων σε υποκεφαλικά κατάγματα, συνιστάται η τοποθέτηση ενός διασωματιδιακού νυχιού μέσω της κεφαλής και του πυθμένα της κοτύλης σε βάθος 1-1,5 cm (Εικ. 121). Πριν από τη σύντηξη και την επακόλουθη εκχύλιση του νυχιού, πρέπει να αποκλειστεί η κίνηση της άρθρωσης του ισχίου. Εάν δεν υπάρχουν αντενδείξεις από τη γενική κατάσταση του ασθενούς, μετά την επέμβαση είναι καλύτερο να εφαρμοστεί ένα βραχύ χτύπημα ισχίου για 4 μήνες. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ασθενείς, ακόμη και μετά από αποτυχημένη οστεοσύνθεση (μη ανάνηψη, ασηπτική νέκρωση) κινούνται ικανοποιητικά για κάποιο διάστημα.\nΤα τελευταία χρόνια, σε ορισμένες περιπτώσεις, για τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών για τη σύντηξη των μέσων καταγμάτων του ισχίου και την πρόληψη της ασηπτικής νέκρωσης του κεφαλιού, συμπληρώνουμε την οστεοσύνθεση με την αυτοπλαστική του μεγαλύτερου τροχαντήρα στο pedicle της τροφής (Yu, P. Kolesnikov, 1969). Για αυτό, μια οστεοτομία του μεγαλύτερου τροχαντήρα εκτελείται οριζόντια. Το μεγάλο σουγιά του μυϊκού πελματικού τενόντων που τροφοδοτεί τη γραμμή του θραύσματος εισάγεται στην κεφαλή του μηρού και στερεώνεται σε αυτή τη θέση με μια βίδα (Εικ. 122). Αυτή η επέμβαση χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία μη καταγμάτων καταγμάτων με ελαφρά απορρόφηση του λαιμού και στο αρχικό στάδιο της άσηπτης νέκρωσης της μηριαίας κεφαλής.\nΣε μερικούς ηλικιωμένους ασθενείς με κατάγματα του μηριαίου λαιμού, συνιστάται να χρησιμοποιούνται πλάγια υπό οστεοτομία (Εικ. 123) ή ενδοπροθετικά. Αυτό καθιστά δυνατή τη λειτουργία μετά από μια σύντομη περίοδο (3-4 εβδομάδες) μετά τη λειτουργία για να ξεκινήσει το περπάτημα, φορτώνοντας το άκρο.\nΣτα τρανσεξουαλικά και βασικά κατάγματα, όταν υπάρχει κίνδυνος λανθασμένης άρθρωσης, για παράδειγμα, θρυμματισμένα κατάγματα του μηριαίου λαιμού, δεν πραγματοποιούμε οστεοσύνθεση, αλλά πλάγια οστεοτομία από τον McMurray (McMurray, 1936) με στερέωση με ειδική μεταλλική πλάκα ή ενδοπρόθεση.\nΤο Σχ. 120. Κατάγματος Varus (προσαγωγή) του μηριαίου λαιμού πριν και μετά την οστεοσύνθεση με ένα καρφί τριών λεπίδων.\nΤα τελευταία χρόνια πολλοί συγγραφείς (M. Henderson, 1941, McMurray, 1949, Lippman, 1960, J. Charnley, 1962 και άλλοι) αντί για ένα καρφί τριών λεπίδων πρότειναν μπουλόνια, βίδες, βίδες με περικόχλια, διατηρώντας σταθερή πίεση ανάμεσα στα θραύσματα. Ο Ι.Χ. Shumada (1970) παράγει οστεοσύνθεση των μεσαίων καταγμάτων του μηριαίου λαιμού με ομοιόμορφα μετασχηματισμένα οστά. Ωστόσο, τα στοιχεία της βιβλιογραφίας, καθώς και οι μακροπρόθεσμες παρατηρήσεις μας δείχνουν ότι η συχνότητα της ασηπτικής νέκρωσης της μηριαίας κεφαλής αυξήθηκε με τη χρήση αυτών των σταθεροποιητικών και ο αριθμός των μη ενοτήτων δεν μειώθηκε. Η κλειστή εξω-αρθρική οστεοσύνθεση με το τριών λεπίδων καρφί του Smith-Petersen παραμένει η κύρια θεραπεία για τα κατάγματα του ισχίου. Όσον αφορά την επιφυσιολύση της μηριαίας κεφαλής, είναι πιο σκόπιμο για την οστεοσύνθεση να χρησιμοποιηθούν τα νύχια του Moore ή οι ακίδες του Knowles (Εικ. 124).\nΤο Σχ. 121. Διατατική οστεοσύνθεση υποκεφαλικού κατάγματος ισχίου.\nΤο Σχ. 122. Διάμεσο κάταγμα του μηριαίου λαιμού Varus (θρυμματισμένο), επανατοποθέτηση με σκελετική έλξη (α). οστεοσύνθεση με ένα καρφί με τρία πτερύγια με κίνηση του μεγαλύτερου τροχαντήρα κατά μήκος της γραμμής θραύσης Kolesnikov (b). Στιγμιότυπο μετά από 3 μήνες.\nΤο Σχ. 123. λοξή οστεοτομία για ένα φρέσκο μεσαίο κάταγμα του μηριαίου λαιμού. και - στη λειτουργία. β - μετά από χειρουργική επέμβαση. (γ) η γκανιότα του Kaplan-Antonov.\nΤο Σχ. 124. Επιφυσιολύση της μηριαίας κεφαλής. Οστεοσύνθεση με τρεις λεπτές ακίδες Knowles.\nΟι περισσότερες τοπικές επιπλοκές μετά από κατάγματα του ισχίου είναι αποτέλεσμα ακατάλληλης θεραπείας και χειρουργικών σφαλμάτων. Ωστόσο, ακόμη και με τη σωστή θεραπεία, οι επιπλοκές μπορεί να αναπτυχθούν ως αποτέλεσμα της διακοπής της παροχής αίματος στο κεφάλι και το λαιμό του μηρού, ο πρωταρχικός (κατά τη διάρκεια τραυματισμού) τραυματισμό της κεφαλής ή βλάβη κατά την επέμβαση. Οι κύριες επιπλοκές περιλαμβάνουν μη συνένωση, εσφαλμένη άρθρωση του μηριαίου λαιμού, ασηπτική νέκρωση του κεφαλιού και οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου.\nΑιτίες της θραύσης του ισχίου και των μεθόδων θεραπείας\nΜεταξύ των πολυάριθμων τραυματισμών των οστών του σκελετού, ένα κάταγμα του μηριαίου λαιμού είναι πολύ κοινό και ανέρχεται στο 6-8%. Ο μηρός είναι το πιο ισχυρό οστό του ανθρώπινου σκελετού, και η άρθρωση ισχίου είναι η μεγαλύτερη, φέρουν το κύριο φορτίο του σώματος - στατικό και δυναμικό. Το μηρό έχει πάχυνση - μεγάλα και μικρά σουβλάκια, τα οποία είναι προσαρτημένα στους μυς που εμπλέκονται στην κίνηση της άρθρωσης. Η πυκνή στρογγυλή κεφαλή του μηρού εισέρχεται στην κοτύλη του Ηλίου, σχηματίζοντας μια άρθρωση που περιβάλλεται από μια ισχυρή κάψουλα συνδετικού ιστού και ένα πλήθος συνδέσμων.\nΦαίνεται ότι τα πάντα παρέχονται από τη φύση - έχει δημιουργηθεί ένα ισχυρό μυοσκελετικό μπλοκ, αλλά υπάρχει ένα αδύναμο σημείο σε αυτό - ο λαιμός του μηρού. Το κόκκαλο σε αυτό το μέρος είναι λεπτότερο και το αίμα προέρχεται από λίγες αρτηρίες με αδύναμη διακλάδωση. Όταν τραυματιστούν, έχουν καταστραφεί, η ροή του αίματος στα οστά διαταράσσεται και δεν αναπτύσσεται καλά. Το ζήτημα αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο στους ηλικιωμένους, τα αγγεία των οποίων επηρεάζονται ήδη από την αθηροσκλήρωση και δεν υπάρχει λόγος να βασίζονται στην αύξηση των οστών.\nΛόγω της μη λειτουργίας της άρθρωσης ισχίου, οι ηλικιωμένοι γίνονται κλινήνοι για πάντα - όπως λένε, μετατρέπονται σε λαχανικό. Για το λόγο αυτό, ανίκανος να αντέξει τις δίκες, η φίλη Lilia Brik, φίλη του Μαιακόφσκι, εγκατέλειψε οικειοθελώς τη ζωή της. Ωστόσο, σήμερα η κατάσταση είναι πιο αισιόδοξη. Η σύγχρονη τραυματολογία και η ορθοπεδική είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν ένα κάταγμα ισχίου στους ηλικιωμένους, να τους επιστρέψουν την ευκαιρία να περπατήσουν και να συνεχίσουν να ζουν πλήρως.\nΑιτίες καταγμάτων σε νεαρή και γηρατειά ηλικία\nΈνα κάταγμα του ισχίου μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Στους νέους ανθρώπους, συμβαίνει με έντονο σωματικό αντίκτυπο: πτώση από ύψος, έντονο χτύπημα κατά τη διάρκεια του αθλητισμού, σε τροχαίο ατύχημα, καθώς και στην καθημερινή ζωή, στην εργασία.\nΣτα ηλικιωμένα και τα γηρατειά, οι λόγοι είναι κάπως διαφορετικοί, με βάση τα ακόλουθα χαρακτηριστικά ηλικίας:\nαγγειακή αθηροσκλήρωση, διαταραχή της ροής του αίματος στη μηριαία αρτηρία, η οποία παρέχει κυκλοφορία αίματος στο κατώτερο άκρο, μειωμένες μεταβολικές διεργασίες στον ιστό του οστού και εξασθένηση του.\nοστεοπόρωση των οστών λόγω απώλειας ασβεστίου όταν γίνονται εύθραυστα.\nμείωση του μυϊκού τόνου και απορρόφηση κραδασμών σε περίπτωση τραυματισμού.\nΓια τους λόγους αυτούς, οι ασθενείς της μεγαλύτερης ηλικιακής ομάδας αντιπροσωπεύουν το 90% του συνολικού αριθμού ατόμων που έχουν εισαχθεί σε νοσοκομεία με βλάβη στο μηριαίο λαιμό.\nΠερισσότερο από το ήμισυ του αριθμού τους είναι γυναίκες, επειδή αναπτύσσουν οστεοπόρωση με την έναρξη της εμμηνόπαυσης και είναι πιο έντονη από αυτή των ανδρών και το μυϊκό σύστημα είναι πολύ ασθενέστερο. Το κάταγμα μπορεί να συμβεί με μια κανονική πτώση στην πλάτη, ή στη μία πλευρά, στο γόνατο, ακόμα και χωρίς τραυματισμό - ακριβώς όταν περπατάτε γρήγορα.\nΗ ταξινόμηση περιλαμβάνει πολλές ποικιλίες καταγμάτων που ομαδοποιούνται σύμφωνα με ορισμένα κριτήρια: τον εντοπισμό του τόπου τραυματισμού, τη φύση του, τον τύπο μετατόπισης κ.ο.κ.\nΑνά επίπεδο τοποθεσίας\nΑνάλογα με το πού περνά η γραμμή θραύσης, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι:\nβασικό τραχηλικό ή βασικό - στη βάση του λαιμού.\nδιακυνδετικό - στο κέντρο του λαιμού.\nυποκεφαλικό ή απομακρυσμένο - στο άνω μέρος κάτω από το κεφάλι του μηρού.\nΜε τύπο αντιστάθμισης\nΑνάλογα με τον βαθμό μετατόπισης θραυσμάτων, υπάρχουν 4 τύποι σύμφωνα με την ταξινόμηση του Garden:\nελλιπής κάταγμα, με διατήρηση της ακεραιότητας του λαιμού.\nπλήρες σπάσιμο χωρίς μετατόπιση.\nπλήρες κάταγμα με μερική μετατόπιση.\nπλήρη κάταγμα με το διαχωρισμό θραυσμάτων.\nΑπό τη γωνία (βαθμός κλίσης) της γραμμής θραύσης\nΗ γραμμή κατάγματος του οστού μπορεί να έχει διαφορετικό βαθμό κλίσης, μετράται με ένα στιγμιότυπο σε σχέση με την οριζόντια γραμμή, στη θέση της τομής τους. Αυτή είναι η ταξινόμηση Poweels, η οποία δείχνει ότι όσο πιο κάθετη είναι η κάταγμα, τόσο μεγαλύτερη είναι η γωνία, τόσο χειρότερη θα είναι η συγχώνευση. Αυτό οφείλεται στην τοποθεσία των αιμοφόρων αγγείων.\nΌλοι αυτοί οι τύποι ανήκουν στα μεσαία κατάγματα, δηλαδή βρίσκονται πιο κοντά στο κέντρο, είναι ενδοαρθρικά, δηλαδή κάτω από την κοινή κάψουλα.\nΆλλοι τύποι κατάγματα\nΑπό τη φύση του κατάγματος, τον εντοπισμό, τη σχέση με την άρθρωση του ισχίου, διακρίνονται τέτοια κατάγματα:\nμπορεί να είναι 4 τύπων: intertrochanteric, όταν είναι μεταξύ των μεγάλων και των μικρών σούβλες, και intertrowelling, όταν η ίδια η σούβλα είναι κατεστραμμένη, subversional - κάτω από τη σούβλα και transpolar, που βρίσκονται έξω από την άρθρωση, ονομάζονται πλάγια και όλα είναι extra-αρθρικό, δηλαδή εκτός της κάψουλας.\nθρυμματισμένο όταν υπάρχει κάταγμα οστού.\nσυμπίεση, όταν ο λαιμός συμπιέζεται κατά μήκος του άξονα, μπορεί να συμπιεστεί μερικώς στην κεφαλή - ένα κάταγμα εντύπωσης, ή να εισέλθει σε αυτό -\nπαθολογική, η οποία εμφανίζεται χωρίς τραυματισμό στην καταστροφή του οστού από έναν όγκο, οστεομυελίτιδα, σοβαρή οστεοπόρωση, με προχωρημένη συνξάρρωση, ασθένεια Perthes, συχνά επαναλαμβανόμενη.\nκάταγμα σε συνδυασμό με εξάρθρωση - κατάγματα.\nΜε τη θέση του ποδιού μετά από τραυματισμό\nΟποιοδήποτε κάταγμα του μηριαίου λαιμού συνοδεύεται από καμπυλότητα του άξονα του άκρου. Ανάλογα με το πού ανοίγεται η γωνία καμπυλότητας, όλοι οι τύποι καταγμάτων χωρίζονται σε 2 ομάδες:\nΤο όνομα προέρχεται από τη λατινική adductio - που οδηγεί στον κεντρικό άξονα του σώματος, δηλαδή το κατεστραμμένο πόδι κολλάει στο υγιές. Αυτό συμβαίνει όταν η γωνία μεταξύ των θραυσμάτων των οστών είναι ανοιχτή προς τα μέσα στο σώμα. Μια τέτοια ρύθμιση ονομάζεται varus και είναι χαρακτηριστική όλων των καταγμάτων του τραχήλου με μετατόπιση.\nΤο Abductio στα Λατινικά σημαίνει απαγωγή προς τα έξω, σε αυτές τις περιπτώσεις το τραυματισμένο πόδι αποκλίνει προς τα έξω, δεν μπορεί να οδηγηθεί σε ένα υγιές άκρο. Η γωνία μεταξύ των θραυσμάτων είναι ανοιχτή προς τα έξω. Η απαγωγή δημιουργεί παραμόρφωση του βλεφάρου και συμβαίνει όταν επηρεάζονται τα κατάγματα.\nΧαρακτηριστικά σημεία καταγμάτων είναι:\nτα παράπονα του πόνου στη βουβωνική χώρα, στην άρθρωση του ισχίου, που χαρακτηρίζονται από μικρή ένταση σε ηρεμία, αυξάνονται όταν προσπαθούν να κινηθούν?\nτη μείωση και την παθολογική θέση - την περιστροφή του ποδιού, μπορεί να είναι προς τα έξω ή προς τα μέσα.\nη αδυναμία των κινήσεων στα άκρα - κάμψη, στροφή,\nτο σύμπτωμα της "κολλημένης τακούνι" - ο ασθενής δεν μπορεί να σηκώσει το πόδι, να σχίσει το κρεβάτι?\nσύμπτωμα του αξονικού φορτίου - με ελαφρά πτύχωμα ή πίεση στο τακούνι, ο πόνος στην άρθρωση αυξάνεται απότομα.\nκροτίδα (κρούστα) στην άρθρωση όταν προσπαθείτε να γυρίσετε στην πλευρά?\nη παρουσία αιμάτωματος στην περιοχή της άρθρωσης - είναι σπάνια, κυρίως σε πλευρικά εξω-αρθρικά κατάγματα.\nΗ συμπτωματολογία μπορεί να μην προφέρεται στην περίπτωση που το κάταγμα είναι ελλιπές ή αποτύπωμα, τα θραύσματα δεν μετατοπίζονται, το θύμα μπορεί να λυγίσει το πόδι και να περπατήσει για όσο διάστημα δεν υπάρχει πλήρες κάταγμα ή επιπλοκές.\nΤο θύμα πρέπει να βρεθεί αμέσως στην πλάτη του, να καλέσει ένα ασθενοφόρο. Πριν από την άφιξή της, μπορείτε να βοηθήσετε στη μείωση του πόνου, δίνοντας ένα αναλγητικό χάπι και ακινητοποιώντας το άκρο. Αυτό είναι απαραίτητο προκειμένου να εξαλειφθεί η κίνηση και η μετατόπιση θραυσμάτων.\nΗ καλύτερη επιλογή είναι ένα ελαστικό Kramer, το οποίο μπορεί να αγοραστεί στο πλησιέστερο φαρμακείο ή ιατρικό εξοπλισμό. Εάν αυτό δεν είναι δυνατό, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα υλικά στο χέρι - ένα χαρτόνι, ένα μπαρ, ένα ραβδί. Πρέπει να τοποθετείται έξω καθ 'όλο το μήκος του ποδιού μέχρι το επίπεδο της μέσης πάνω από τα ρούχα, να μην καρφώνεται σφιχτά στο πόδι και στο σώμα με έναν ελαστικό επίδεσμο ή να συνδέεται σε διάφορα σημεία με ένα μαντήλι, λωρίδες υφάσματος.\nΑπό το εξωτερικό, κάτω από την άκρη του ποδιού, συνιστάται να τοποθετείτε μικρά μαξιλάρια, μια μαλακή κουβέρτα.\nΔεν μπορείτε να προσπαθήσετε να ισιώσετε το πόδι, να γυρίσετε, να τον δώσετε σε μια κανονική θέση, μπορεί να οδηγήσει σε θραύσματα ζημιών ιστών.\nΠρέπει να διορθώσετε τη θέση που είναι "de facto" κατά τη στιγμή του τραυματισμού.\nΤο πρώτο πράγμα που διαπιστώνει ο γιατρός είναι η ιστορία, δηλαδή εάν υπήρξε τραυματισμός και όλες οι λεπτομέρειες του - ο μηχανισμός, ο χρόνος παραλαβής, οι ερωτήσεις σχετικά με την ηλικία και την παρουσία των συναφών ασθενειών. Αυτό έχει μεγάλη σημασία για περαιτέρω τακτικές.\nΌταν παρατηρείται βλάβη στο μηριαίο λαιμό μπορεί να παρατηρηθεί με εξωτερικά σημεία - λίπανση λόγω των διαφορετικών μηρών των γοφών και της περιστροφής του ποδιού. Briand καθορίζουν επίσης ένα τρίγωνο που σχηματίζεται από την τομή του άξονα οριζόντιας γραμμής σκέλους, μια κάθετη γραμμή που χαράσσεται μέσω της σπονδυλικής στήλης (προεξοχή) του λαγόνι και της γραμμής που συνδέει το μεγαλύτερο τροχαντήρα και τη σπονδυλική στήλη. Κανονικά, είναι ισοσκελές και ορθογώνια, ενώ στη στροφή του η διαρρύθμιση είναι σπασμένη.\nΗ τυπική διαγνωστική μέθοδος είναι μια ακτινογραφία, οι εικόνες γίνονται σε 2 προβολές. Μερικές φορές οι ακτινογραφίες δεν είναι αρκετές, προδιαθέτουν πιο ακριβείς μελέτες - CT (υπολογιστική τομογραφία), μαγνητική τομογραφία (απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού). Αυτές οι μελέτες μας επιτρέπουν να προσδιορίσουμε με μεγάλη ακρίβεια όχι μόνο όλες τις λεπτομέρειες της βλάβης των οστών, αλλά και να μελετήσουμε τη δομή της, καθώς και την κατάσταση του χόνδρου, της κάψουλας, των συνδέσμων, των μυών, των αιμοφόρων αγγείων.\nΈνα θύμα με διαγνωσμένο κάταγμα του μηριαίου αυχένα χρειάζεται νοσηλεία. Οι ιατρικές τακτικές εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες: την ηλικία και την κατάσταση της υγείας του ασθενούς, τον τύπο θραύσης. Δεδομένου ότι η σύντηξη μπορεί να αναμένεται μόνο σε νεαρή ηλικία, η κύρια μέθοδος είναι η χειρουργική επέμβαση. Θεραπεία χωρίς χειρουργική επέμβαση εκτελείται μόνον σε περιπτώσεις όπου δεν μετατόπιση των θραυσμάτων οστών, και αντενδείξεις: εγκεφαλικό επεισόδιο, έμφραγμα του ιστορία με συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας, διαβήτη, εκφραζόμενη διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος των νεφρών.\nΕκτελείται μόνο σε περιπτώσεις όπου η λειτουργία αντενδείκνυται για λόγους υγείας ή εάν ο ασθενής είναι πολύ παλαιός, γεροντικός παραφροσύνη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, εφαρμόζεται σκελετική έλξη ή, μετά από επανατοποθέτηση, ένα γύψο γύψου, ένα απογυμνωτικό παπούτσι, γυψοσανίδα σε μια σόλα με μια προεξοχή αγκάθι, η οποία περιορίζει την περιστροφή. Αναισθησία ενώ κάνετε τοπικό, εισάγοντας το novocaine στην περιοχή των αρθρώσεων. Το εκχύλισμα διεξάγεται πριν τα θραύσματα ταιριάζουν, στη συνέχεια εφαρμόζεται ένας επίδεσμος γύψου ή ένας σκληρός επίδεσμος.\nΗ συντηρητική θεραπεία είναι επίσης εφικτή με εξω-αρθρικά πλευρικά κατάγματα χωρίς έντονη μεροληψία, όταν είναι δυνατόν να στηριχθεί στην παγίωση, κυρίως σε νεαρούς ασθενείς.\nΤο σχέδιο θεραπείας περιλαμβάνει επίσης:\nαγγειακοί παράγοντες που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος.\nπαρασκευάσματα για τη βελτίωση της δομής των οστών και την επιτάχυνση της παγίωσης, που περιέχουν ασβέστιο, φώσφορο, βιταμίνη D και άλλες βιταμίνες: δισκία, δισκία αλφακαλσιδόλης,\nδιαιτητικά τρόφιμα εύκολα εύπεπτα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, βιταμίνες, ίνες?\nθεραπευτικές ασκήσεις για την πρόληψη μυϊκής ατροφίας - αναπνευστικά, άνω άκρα, υγιή πόδια.\nΗ θεραπεία ενός μέσου τραχηλικού κατάγματος απαιτεί μόνο χειρουργική επέμβαση, διότι είναι αδύνατο να επιτευχθεί επανατοποθέτηση θραυσμάτων και σύντηξη με κλειστή μέθοδο. Εφαρμόζεται γενική αναισθησία (αναισθησία) και με την παρουσία αντενδείξεων χορηγείται αναισθησία σπονδυλικής αγωγής με τη χορήγηση του φαρμάκου στις μεμβράνες του νωτιαίου μυελού. Υπάρχουν 2 κύριες μέθοδοι:\nΗ λειτουργία συνίσταται σε ανοικτή ή κλειστή σύγκριση υπό έλεγχο ακτίνων Χ και στερέωση με μεταλλικές δομές: ακίδες, καρφιά, βίδες, πλάκες και συνδυασμούς τους. Τέτοιες παρεμβάσεις δεν έχουν νόημα στους ηλικιωμένους, διότι υπάρχει πρόσθετη βλάβη στον ιστό των οστών, τα αιμοφόρα αγγεία και δεν μπορείτε να υπολογίζετε σε καλή σύντηξη των οστών.\nΤα κατακόρυφα κατάγματα σε άτομα ώριμης ηλικίας λόγω οστεοπόρωσης μπορεί να μην αναπτύσσονται μαζί · σε αυτές τις περιπτώσεις πραγματοποιούνται οστεοπλαστικές επεμβάσεις - οστεοτομία σύμφωνα με το Poweels και σύμφωνα με τον Blunt. Το κόκαλο κόβεται σφαιροειδές και έτσι το κάθετο κάταγμα μεταφράζεται σε οριζόντιο κάταγμα, η παροχή αίματος είναι καλύτερη και μεγαλώνει μαζί πιο γρήγορα.\nΗ μέθοδος επιλογής, ειδικά για τους ηλικιωμένους, είναι να αντικαταστήσει την άρθρωση με τεχνητή ενδοπρόσθεση. Επιλέγεται ξεχωριστά και αποτελείται από κεφαλή, λαιμό, ράβδο στερέωσης. Η βάση της πρόθεσης είναι κατασκευασμένη από κράμα τιτανίου και η αρθρική επιφάνεια της κεφαλής είναι κατασκευασμένη από συνθετικά υλικά με μεγάλη ολίσθηση, όπως στην επίστρωση φυσικού χόνδρου.\nΣτους νέους ανθρώπους, χρησιμοποιείται μη τσιμεντοειδής μέθοδος στερέωσης, όταν ο μεταλλικός πυρήνας της πρόθεσης με μια πορώδη επιφάνεια εισάγεται στο μηριαίο κανάλι, οι πόροι της βλαστάνουν γρήγορα με οστικό ιστό και εξασφαλίζουν αξιόπιστη στερέωση. Στην ομάδα μεγαλύτερης ηλικίας, αυτό δεν συμβαίνει, επομένως, χρησιμοποιείται ένα ειδικό τσιμέντο στερέωσης, το οποίο εισάγεται στο κανάλι των οστών μαζί με το στέλεχος.\nΧαρακτηριστικά της θεραπείας για την οστεοπόρωση\nΕάν ένας ασθενής έχει οστεοπόρωση οστών, τότε η μέθοδος επιλογής είναι μόνο ενδοπροθετική.\nΗ κανονική σύντηξη είναι σχεδόν αδύνατη και οι εργασίες οστεοσύνθεσης είναι ένας πρόσθετος τραυματισμός του οστού, ο οποίος είναι ήδη πολύ εύθραυστος. Συνεπώς, η μη χειρουργική θεραπεία είναι απαραίτητο μέτρο μόνο σε περιπτώσεις όπου ο κίνδυνος χειρουργικής επέμβασης είναι πολύ υψηλός εξαιτίας της παρουσίας σοβαρών ταυτόχρονων νόσων.\nΟι ασθενείς αυτοί πρέπει να συνταγογραφούν βιοφωσφονικά σκευάσματα (ibadronate και ανάλογα), οι γυναίκες πρέπει να διατηρούν τα επίπεδα των οιστρογόνων και να μειώνουν τις διαδικασίες απώλειας οστού με τη συνταγογράφηση ορμονικών φαρμάκων (οιστραδιόλη, προγεστερόλη). Εάν δεν υπάρχουν αντενδείξεις, διεξάγονται φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες (ιοντοφόρηση με ασβέστιο, διεγερτικά αποτελέσματα μαγνητικών πεδίων, ακτινοβολία λέιζερ).\nΟ χρόνος ανάρρωσης για θραύση του μηριαίου λαιμού μπορεί να είναι διαφορετικός, ανάλογα με τη φύση του τραυματισμού, τη διεξαγόμενη επέμβαση, την κατάσταση της υγείας και την ηλικία του ασθενούς και σε μεγάλο βαθμό από τη δική του επιθυμία, τη θέληση, τη δουλειά στον εαυτό του.\nΗ διάρκεια της αποκατάστασης μπορεί να κυμανθεί από 8-10 μήνες έως 1 έτος και ο χρόνος ανάπαυσης για τους ηλικιωμένους και τους ηλικιωμένους είναι πολύ μεγαλύτερος.\nΤο συγκρότημα αποκατάστασης περιλαμβάνει 4 κύριες ομάδες δραστηριοτήτων:\nΟι διαδικασίες μασάζ ξεκινούν, ξεκινώντας από την 2η ημέρα μετά το κάταγμα ή την εκτέλεση της εργασίας. Σκοπός του είναι να βελτιώσει τη ροή του αίματος στους ιστούς του άκρου και στο σώμα ως σύνολο, να ενεργοποιήσει τις μεταβολικές διαδικασίες, για να αποτρέψει τις επιπλοκές. Μασάζ στα υγιή άκρα, στο κάτω μέρος της πλάτης, στην πλάτη, στο στήθος, και όταν δημιουργείται η ευκαιρία - και στα πέλματα των ποδιών, ξεκινώντας από το πόδι και μετακινώντας την περιοχή της βουβωνικής χώρας.\nΑκόμη και με μια επιτυχή λειτουργία, για παράδειγμα, προσθετική, όταν ο ασθενής ανεβαίνει και αρχίζει να περπατά μέσα σε λίγες μέρες, είναι απαραίτητη η άσκηση.\nΟποιοσδήποτε τραυματισμός ή παρέμβαση στην άρθρωση δεν περνάει χωρίς ίχνος - η αρθροπάθεια και η σύσπαση (δυσκαμψία) αναπτύσσονται.\nΜόνο ανθεκτικές και τακτικές τάξεις θα βοηθήσουν στην αποφυγή αυτών των φαινομένων.\nΣτην αρχική φάση της ανάκαμψης επιτρέπεται να σηκωθεί, το περπάτημα στα δεκανίκια, στο μέλλον, όταν επιτρέπεται να πατήσει το πόδι, είναι απαραίτητη η χρήση ενός περιπατητή, που αναδιανέμουν το φορτίο του σώματος - της μειώνει στα πόδια της με αύξηση του φορτίου στα χέρια.\nΥπάρχουν πολλά συστήματα αποκατάστασης και σύμπλοκα που συστήνονται μετά από αυτόν τον τραυματισμό.\nΗ καλύτερη και συνεπέστερη μέθοδος αποκατάστασης είναι η Grinshtat και η γυμναστική Drozdova.\nΣτο Διαδίκτυο, μπορείτε να βρείτε τα προγράμματά τους με μια ποικιλία από διαδοχικά, σταδιακά βίντεο φροντιστήρια και να σπουδάσετε στο σπίτι μετά από απαλλαγή από το νοσοκομείο. Η καλύτερη επιλογή είναι να επισκεφθείτε ένα εξειδικευμένο κέντρο αποκατάστασης, όπου η θεραπεία αποκατάστασης επιλέγεται ξεχωριστά και διεξάγεται διεξοδικά.\nΚατά τη διάρκεια ολόκληρης της περιόδου ενοποίησης, είναι απαραίτητο να ληφθούν συμπλέγματα βιταμινών-ανόργανων ουσιών και πρόσθετα, παρασκευάσματα ασβεστίου και φωσφόρου, βιοδιεγερτικά μέσα (αλόη, μέλισσες - μέλι, πρόπολη, γύρη). Μεταξύ των λαϊκών θεραπειών συνιστάται μούμια, μπορείτε να το αγοράσετε στο φαρμακείο ή να προετοιμάσετε ένα βάμμα 10% αλκοόλ στο σπίτι.\nΗ αποτελεσματικότητα της μούμια αποδεικνύεται από την ιατρική πρακτική, επιταχύνει τα κατάγματα κατά 1,5 φορές. Το μειονέκτημα της μούμια είναι να αυξήσει την πήξη του αίματος, επομένως δεν συνιστάται στα γηρατειά και η πιθανότητα εισαγωγής πρέπει να συμφωνηθεί με τον γιατρό.\nΗ διατροφή είναι πολύ σημαντική, ειδικά για τους ασθενείς με κλινοσκεπάσματα.\nΤα τρόφιμα πρέπει να είναι ελαφριά, μη ερεθιστικά στο στομάχι, χωρίς μπαχαρικά και πικάντικα πρόσθετα, καλά επεξεργασμένα.\nΗ διατροφή πρέπει να περιλαμβάνει επαρκή ποσότητα πρωτεϊνών (κρέας, ψάρι, γαλακτοκομικά προϊόντα), βιταμίνες και φυτικές ίνες (δημητριακά, λαχανικά, φρούτα, χόρτα), μέταλλα και βιολογικά ενεργά συστατικά (θαλασσινά). Είναι απαραίτητο να περιοριστούν τα ζωικά λίπη, τα προϊόντα αλεύρου έτσι ώστε το βάρος να μην αυξάνεται και η χοληστερόλη στο αίμα να μην αυξάνεται.\nΧαρακτηριστικά της φροντίδας για ασθενείς με κρεβάτι\nΟι ηλικιωμένοι με σοβαρά προβλήματα υγείας και αντενδείξεις στη χειρουργική επέμβαση έχουν τη θλιβερή προοπτική να κοιμηθούν. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, ο τρόπος αυτός οδηγεί σε επιπλοκές, από τους οποίους περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς πεθαίνουν τους πρώτους 6 μήνες. Για να ανακουφίσει την τύχη τους και να παρατείνει τη ζωή τους, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, η οποία αποτελείται από τα ακόλουθα:\nτην πρόληψη των πληγών πίεσης: γυρίστε τον ασθενή ώστε να μπορεί να βρίσκεται στην πλάτη του, από τη μία πλευρά και την άλλη πλευρά, την υγιεινή και το απαλό μασάζ του ιερού και του κοκκύτη τουλάχιστον 2 φορές την ημέρα, με την αλλαγή πάνες ή πάνες.\nπρόληψη της στασιμότητας του αίματος και θρόμβωση: για να επισυνάψετε στο κάτω άκρο της ζώνης κρεβάτι, μεγάλη σφιχτή ζώνη, λουρί, μια ειδική συσκευή για τον ασθενή, κρατώντας τα χέρια του, θα μπορούσε να πάρει επάνω στο κρεβάτι - να αυξήσει τον κορμό, να καθίσει για λίγο, κρατώντας και την από κοινού φόρτωση?\nαπόλυτη υγιεινή φροντίδα - καθημερινή πλύση ή τρίψιμο σώματος με αλλαγή σεντονιών.\nασκήσεις αναπνοής, κινήσεις στις αρθρώσεις των χεριών, στο άθικτο άκρο.\nΜε σύγχρονες χειρουργικές μεθόδους για τη θεραπεία καταγμάτων του ισχίου, η πρόγνωση για τη ζωή και την υγεία είναι ευνοϊκή, αλλά οι ηλικιωμένοι έχουν υψηλό ποσοστό επιπλοκών. Μπορεί να σχετίζονται με την ίδια τη λειτουργία.\nΟι πρώτες επιπλοκές είναι:\nαποτυχία οστεοσύνθεσης - ανεπαρκής στερέωση σε οστεοπορωτικά, ελαττωματικά οστά ·\nλοιμώδεις επιπλοκές - λοίμωξη, εξαφάνιση του τραύματος, ανάπτυξη οστεομυελίτιδας.\nΟι καθυστερημένες επιπλοκές εμφανίζονται μετά από μερικούς μήνες:\nανυψωμένο κάταγμα - σε παραβίαση της κυκλοφορίας του αίματος, ακατάλληλη μέθοδος θεραπείας, ασθενές σώμα του ασθενούς,\nμηριαία μηριαία κεφαλή - σε περίπτωση βλάβης στα αιμοφόρα αγγεία και διαταραχής της κυκλοφορίας του αίματος.\nΗ θραύση στους ηλικιωμένους μπορεί επίσης να απειλήσει την ανάπτυξη κοινών σοβαρών επιπλοκών που συνδέονται με την παρατεταμένη ακινησία και αποτελούν την αιτία θνησιμότητας σε 25-40% των περιπτώσεων:\nη θρομβοφλεβίτιδα με βαθιά φλέβα, μπορεί να αναγνωριστεί από την ανάπτυξη οίδημα στα πόδια?\nπνευμονική εμβολή λόγω του διαχωρισμού θρόμβου αίματος από τις φλέβες του μηρού.\nεγκεφαλικό επεισόδιο - ισχαιμικό, επίσης λόγω του θρόμβου αίματος στα εγκεφαλικά αγγεία.\nσυμφορητική πνευμονία, πνευμονικό οίδημα - που σχετίζεται με παρατεταμένη ακινησία.\nΣτο μέλλον, αν έχει περάσει ο κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών, υπάρχει η προοπτική των συνεπειών ενός τοπικού κατάγματος - η ανάπτυξη μετατραυματικής αρθροπάθειας και παρακέντησης ισχίου. Η εμφάνισή τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα των μέτρων αποκατάστασης.\nΌροι εκχώρησης αναπηρίας\nΔεδομένων των μακρών περιόδων θεραπείας και ανάκτησης, η αναπηρία δίνεται σε όλους σχεδόν τους ασθενείς. Για άτομα σε ηλικία εργασίας, η επιτροπή καθορίζει προσωρινή αναπηρία για ένα έτος. Στη συνέχεια εξετάζει τα έγγραφα θεραπείας και εξέτασης για αυτήν την περίοδο.\nΕάν υπάρχει βελτίωση, η ομάδα μπορεί να μειωθεί στο 3ο, με επαρκή απασχόληση για εύκολη εργασία. Ένα χρόνο αργότερα, εάν αποκατασταθεί η λειτουργία, η ομάδα αφαιρείται και αν οι διαταραχές είναι επίμονες, δεν υπάρχει δυναμική της θεραπείας, οι οποίες καταλήγουν σε συμπέρασμα για μόνιμη αναπηρία.\nΌσον αφορά τους συνταξιούχους, κατά κανόνα λαμβάνουν 2 ομάδες αναπηρίας. Αυτό είναι ένα είδος βοήθειας για τους ηλικιωμένους, μια αύξηση της σύνταξής τους, που είναι απαραίτητη για θεραπεία.\nΔεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τραυματιών είναι ηλικιωμένοι και εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, αυτή η κατηγορία έχει αναπτύξει 6 βασικούς κανόνες πρόληψης των θραυσμάτων.\nΗ σωστή διατροφή: αυξημένη ποσότητα ασβεστίου στη διατροφή (1200 mg ημερησίως) - γαλακτοκομικά προϊόντα, ξηροί καρποί, θαλασσινά.\nΦυσική δραστηριότητα, διατήρηση του μυϊκού τόνου, συντονισμός και ισορροπία, καλή κυκλοφορία του αίματος - άσκηση, αθλητισμός, περπάτημα, κολύμβηση.\nΦορέστε άνετα παπούτσια με χαμηλά τακούνια, άνετα ρούχα που δεν εμποδίζουν την κίνηση.\nΗ οργάνωση διαφόρων ειδών οικιακής χρήσης που εμποδίζουν την πτώση - κιγκλιδώματα στην τουαλέτα, το μπάνιο, την απαλλαγή από τα κομμάτια στο πάτωμα κ.ο.κ.\nΟι τακτικές επισκέψεις στον γιατρό, συμπεριλαμβανομένου ενός οφθαλμίατρου, ενός νευρολόγου, εξέτασης,\nΠροσέξτε να παίρνετε διάφορα φάρμακα, να τα συντονίζετε με το γιατρό σας.\nΟι ηλικιωμένοι στο δρόμο πρέπει να χρησιμοποιούν έναν περιπατητή, γεγονός που μειώνει σημαντικά την πιθανότητα πτώσης.\nΕίναι πολύ χρήσιμο να περάσετε μια εικονική δοκιμή για την πιθανότητα μείωσης του κινδύνου. Μπορούν να βρεθούν στο Διαδίκτυο, και τα αποτελέσματα που λαμβάνονται υπόψη. Εάν ο βαθμός κινδύνου είναι υψηλός, θα πρέπει να επανεξετάσετε και να προσαρμόσετε τον τρόπο ζωής σας.\nΤο κάταγμα του ισχίου μπορεί να θεραπευθεί με σύγχρονες μεθόδους τραυματολογίας και ορθοπεδικής, αλλά στην πράξη η ανάκαμψη είναι ένα πρόβλημα, ανάλογα με πολλούς παράγοντες. Το κλειδί για την επιτυχία - εργασία για τον εαυτό σας και αυστηρή εφαρμογή όλων των συστάσεων του γιατρού.\nAbduction (valgus) κατάγματα ισχίου\nΤα κατάγματα των απαγωγών του μηριαίου λαιμού επηρεάζονται πάντοτε και παρατηρούνται 4-6 φορές λιγότερο συχνά από τα προσθετικά (varus) - unbent. Τα κατάγματα απαγωγής του μηριαίου λαιμού συνήθως εμφανίζονται σε νεαρή ηλικία. Η μέση ηλικία των ασθενών με κατάγματα απαγωγής, σύμφωνα με τα στοιχεία μας, είναι 56,7 έτη.\nΣτα κατάγματα απαγωγής, το περιφερικό μέρος του λαιμού είναι ενσωματωμένο στο σπογγώδες οστό του εγγύς τμήματος του λαιμού και της κεφαλής. Η προκύπτουσα θέση της κεφαλής και του λαιμού του μηρού μοιάζει με ένα μανιτάρι. Ο βαθμός της πρόσκρουσης των θραυσμάτων μπορεί να είναι\nδιάφορα: από την εύκολη εμφύτευση και τη σύμπλεξη θραυσμάτων στην ισχυρότερη και βαθύτερη αμοιβαία εμφύτευση τους.\nΗ αυχενική διαφυσική γωνία με κατάγματα απαγωγής του μηριαίου λαιμού αυξάνεται συχνότερα, λιγότερο συχνά παραμένει κανονική ή ελαφρώς μειωμένη. Η κεφαλή του μηρού περιστρέφεται ελαφρώς στο εμπρόσθιο επίπεδο εμπρός. σχηματίζει γωνία, ανοίγει προς τα εμπρός. λιγότερο συχνά, γυρίζει πίσω ή παραμένει στην κανονική θέση. Η κεφαλή του μηρού μπορεί επίσης να περιστραφεί οριζόντια από κάτω προς τα πάνω και προς τα έξω. Συχνότερα υπάρχει συνδυασμένη περιστροφή της κεφαλής στο μετωπικό επίπεδο εμπρός ή οπίσθια, ενώ ταυτόχρονα περιστρέφεται σε οριζόντιο επίπεδο από κάτω προς τα πάνω και προς τα έξω.\nΤο Σχ. 116. Τύποι καταγμάτων βαλγού του μηριαίου λαιμού. α - οριζόντια. b - κάθετη.\nΤο Valgus έπληξε τα κατάγματα του ισχίου συχνά δεν είναι έγκαιρα διαγνωσμένα λόγω του γεγονότος ότι μπορεί να μην έχουν συμπτώματα που χαρακτηρίζουν αυτά τα κατάγματα: εξωτερική περιστροφή και πτώση του άκρου, μετατόπιση της μεγαλύτερης μύτης προς τα πάνω, κλπ. Με καταγμάτων του ισχίου της άρθρωσης του ισχίου, Μερικές φορές οι ασθενείς κάνουν ενεργά κινήσεις με τα άκρα. Συχνά διαμαρτύρονται μόνο για μικρό πόνο στην άρθρωση του ισχίου και μερικές φορές μόνο για πόνο στην άρθρωση του γόνατος, που μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη διάγνωση. Κατά κανόνα, μια ακριβής διάγνωση γίνεται μόνο με βάση τις ακτινογραφίες που έγιναν σε δύο προβολές. Με αρνητικά ακτινολογικά δεδομένα και συνεχιζόμενο πόνο στην άρθρωση του ισχίου, θα πρέπει να επαναλαμβάνονται σε ακτινογραφίες 10-15 ημερών. Σε περιπτώσεις θραύσης της απαγωγής (valgus) του μηριαίου λαιμού, αυτή τη φορά, λόγω κάποιας απορρόφησης οστικού ιστού στον αυχένα, ανιχνεύεται μια γραμμή θραύσης.\nΜε προσκρούσεις στα κατάγματα του μηριαίου λαιμού, έχουμε επανειλημμένα δει ότι οι ασθενείς μετά το κάταγμα συνέχισαν να περπατούν, αν και παρουσίασαν πόνο στην άρθρωση του ισχίου. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κάταγμα του κατάγματος και μετασχηματισμό του θραύσματος σε θραύση με κάταγμα με διαφορά και μετατόπιση θραυσμάτων. Αυτά τα "κρυφά" (με κακή συμπτώματα) μεσαία κατάγματα του μηριαίου λαιμού πρέπει πάντα να θυμούνται.\nΗ διαφωνία θραυσμάτων με θραύσματα του μηριαίου λαιμού είναι δυνατή όχι μόνο υπό την επίδραση της μηχανικής δύναμης ή της βαρύτητας του σώματος κατά το βάδισμα, αλλά και λόγω της σταδιακής απορρόφησης του οστικού ιστού κατά μήκος του επιπέδου θραύσης.\nΗ μελέτη των ακτινογραφιών και των παθολογοανατομικών παρασκευασμάτων των καταγμάτων απαγωγής του μηριαίου λαιμού μας επιτρέπει να διακρίνουμε δύο κύριους τύπους τέτοιων καταγμάτων: με τα οριζόντια και κατακόρυφα επίπεδα κάταγμα (Εικ. 116).\nΤα κατακόρυφα κατάγματα, στα οποία θραύσματα επηρεάζονται από μηχανικές δυνάμεις που προκαλούν ολίσθηση και διαχωρισμό θραυσμάτων, είναι μια ιδιαίτερη τάση να σφηνώνουν. Η πιθανότητα σφήνωσης εξαρτάται επίσης από το βαθμό πρόσφυσης. Ακόμη και με καλή προσκόλληση, ο διαχωρισμός των θραυσμάτων τους είναι εφικτός με απρόσεκτη κίνηση, με κάποια βία και περπάτημα. φορτίο στο τραυματισμένο άκρο ή ως αποτέλεσμα σταδιακής απορρόφησης οστικού ιστού κατά μήκος του επιπέδου καταγμάτων, που παρατηρείται συνήθως στις πρώτες εβδομάδες μετά τον τραυματισμό. Στην πρώτη περίπτωση, η σφήνωση γίνεται αμέσως, συνήθως τις επόμενες ημέρες μετά τον τραυματισμό, στη δεύτερη περίπτωση - αργότερα. Έτσι, επηρεάστηκε το κάταγμα του βαλγού του μηριαίου λαιμού. μπορεί να μετατραπεί σε ένα μη εμβολιασμένο φάρσα, κακώς διασπασμένο κάταγμα.\nΗ μελέτη των ακτινογραφιών δείχνει ότι η άσηπτη νέκρωση εμφανίζεται κυρίως σε οριζόντια κατάγματα. Όταν το κεφάλι με το εγγύς τμήμα του λαιμού πιέζεται ομοιόμορφα στο επίπεδο του θραύσματος στο απώτερο τμήμα του λαιμού, γεγονός που έχει θετική επίδραση στη σύντηξη. Ταυτόχρονα, με οριζόντια κατάγματα ενώ περπατά με πολύ πιο νωρίς το φορτίο, η κεφαλή επηρεάζεται από την πίεση και συσφίγγεται από την κοτυλιανή οροφή και αυτό συμβάλλει στην άσηπτη νέκρωση, την καταστροφή, την παραμόρφωση της κεφαλής και την ανάπτυξη παραμορφωτικής αρθροπάθειας του ισχίου.\nΘεραπεία. Η θεραπεία των καταγμάτων απαγωγής του μηριαίου λαιμού συνίσταται κυρίως στην πρόληψη του κατάγματος του κατάγματος και στην ανάπτυξη της ασηπτικής νέκρωσης της κεφαλής.\nΜετά από κλινικές και ακτινολογικές μελέτες, ο ασθενής τοποθετείται σε κρεβάτι με ασπίδα. Το σκέλος τοποθετείται σε ένα τυποποιημένο ελαστικό και για ακινητοποίηση επιβάλλει κόλλα ή σκελετική έλξη για την κνησμό του κνημιαίου με ένα μικρό φορτίο 3 kg. Η πρόσφυση μπορεί να παραμείνει για 2-3 μήνες, και στη συνέχεια ο ασθενής μπορεί να περπατήσει με τη βοήθεια πατερίτσες χωρίς να φορτώσει το πόνο. Για να αποφευχθεί η απολέπιση και: η άσηπτη νέκρωση της κεφαλής του φορτίου μπορεί να επιλυθεί μόνο μετά από 5-6 μήνες μετά τον τραυματισμό. Σε μερικές περιπτώσεις, μετά από 10-15 ημέρες, ειδικά σε πιο ανθεκτικούς και μη παχύσαρκους ανθρώπους, η πρόσφυση μπορεί να αντικατασταθεί από ένα μικρότερο χυτοπρεσσαριστό έλασμα. σύντομα ο ασθενής μπορεί να περπατήσει με πατερίτσες χωρίς φορτίο στο άκρο. Το χυτό γύψο απομακρύνεται 3-4 μήνες μετά τον τραυματισμό και η πρόβλεψη της κίνησης στις αρθρώσεις ισχίου και γονάτου. Η αναπηρία αποκαθίσταται μετά από 5-8 μήνες.\nΑν και η συντηρητική θεραπεία της νόσου σε 80% ή περισσότερες περιπτώσεις κατάγματος του οστού εμφανίζεται κάταγμα, με κατακόρυφα κατάγματα δεν αποκλείεται η δυνατότητα απολέπισης και απόκλισης θραυσμάτων. Από την άποψη αυτή, τα τελευταία χρόνια, σε ασθενείς με κατάγματα κατακόρυφης απαγωγής του μηριαίου λαιμού, όπου τα θραύσματα έχουν την τάση προς απολέπιση, χρησιμοποιούμε εξω-αρθρική οστεοσύνθεση με ένα καρφί τριών λεπίδων. Κατά τη διάρκεια της οστεοσύνθεσης, δημιουργείται η σταθερότητα και η ακινησία των θραυσμάτων και εμποδίζεται η αποσύνθεσή τους.\nΑσηπτική νέκρωση σε κατάγματα απαγωγής του μηριαίου λαιμού παρατηρείται στο 10-15% των ασθενών, παρά το κάταγμα του μυελού των οστών. Οι καταστρεπτικές αλλαγές και η νέκρωση της μηριαίας κεφαλής σχετίζονται με εξασθενημένη ενδοεστιακή παροχή αίματος, τροφικές διαταραχές και πολύ πρώιμο φορτίο στο άκρο, πριν από την ανάρρωση. διαμάχη και αντοχή του μηριαίου κεφαλιού. Αυτές οι αλλαγές στην κεφαλή παρατηρούνται συχνότερα με οριζόντια κατάγματα απαγωγής, όταν η κεφαλή βρίσκεται υπό μεγαλύτερη πίεση από ό, τι με κατακόρυφα κατάγματα.\nΦαίνεται ότι κατά την οστεοσύνθεση με ένα καρφί τριών λεπίδων υπάρχουν καλύτερες συνθήκες για την επαναγγείωση της μηριαίας κεφαλής. Το νύχι βαθειά και πολυμέρικα (λόγω των λεπίδων) καναλιώνει την κεφαλή, ως αποτέλεσμα των οποίων τα αγγεία διεισδύουν βαθύτερα και πιο εύκολα από το περιφερειακό θραύσμα στην κεντρική και άσηπτη νέκρωση, είναι λιγότερο συνηθισμένα. Η ίδια η χειρουργική επέμβαση είναι πρακτικά ασφαλής ακόμη και για τους ηλικιωμένους και είναι ευκολότερα ανεκτή από την παρατεταμένη ανάπαυση στο κρεβάτι, το τέντωμα και το γύψο\nεπίδεσμο. Η επιτυχία της λειτουργίας εξαρτάται από την ορθότητα του νυχιού. Το ζήτημα των πλεονεκτημάτων της χειρουργικής θεραπείας έναντι του συντηρητικού απαιτεί περαιτέρω παρατήρηση, καθώς και μετά από τη λειτουργία, αν και λιγότερο συχνά, παρατηρούνται ακόμα: ασηπτική νέκρωση.\nΔιάγνωση ραδιοϊσοτόπων (σάρωση). Με ενδομυϊκή ένεση του διαλύματος ισοτόπων 85-Sr, είναι δυνατόν να εκτιμηθεί σε κάποιο βαθμό η παροχή αίματος στη μηριαία κεφαλή σε περίπτωση κατάγματος του αυχένα. Η σάρωση πραγματοποιείται την επόμενη ημέρα μετά την εισαγωγή του ισότοπου, στη συνέχεια την 7η ημέρα. Τα πρώτα σαρωγράμματα είναι σαν έρευνα και αντικατοπτρίζουν την παροχή αίματος στους μαλακούς ιστούς και στο κεφάλι, καθώς το ισότοπο κατά την πρώτη ημέρα περιέχεται επίσης στους μαλακούς ιστούς. Μετά από 3 ημέρες από την ημέρα εισαγωγής, το ισότοπο απομακρύνεται από τους μαλακούς ιστούς και παραμένει μόνο στα οστά. Επομένως, η δεύτερη σάρωση (την 7η ημέρα) δείχνει μια πραγματική εικόνα της παροχής αίματος στο κεφάλι. Η σάρωση πραγματοποιείται σε συμμετρικές περιοχές. Η μελέτη της παροχής αίματος στην υγιή πλευρά θεωρείται ως ο κανόνας για αυτόν τον ασθενή. Με καλή παροχή αίματος, η συμπερίληψη ισότοπου στην περιοχή των χαλασμένων και υγιεινών αρθρώσεων είναι περίπου η ίδια τόσο την 1η όσο και την 7η ημέρα μετά την ένεση του ισότοπου. οι δείκτες που αντανακλούν την ένταση της ενσωμάτωσης 85-Sr στον ιστό των οστών, δεξιά και αριστερά είναι μάλλον μεγάλοι και δεν έχουν μεγάλες διαφορές. Με κακή διατροφή την 7η ημέρα, στην προβολή ενός σπασμένου κεφαλιού, είναι εμφανείς οι "σιωπηλές ζώνες", όπου δεν υπάρχει ισότοπο. Από την πλευρά αυτή, οι αριθμοί είναι χαμηλότεροι από ό, τι στους υγιείς. Όλα αυτά δείχνουν παραβίαση της παροχής αίματος στο μηριαίο κεφάλι.\nΗ πρόληψη της ασηπτικής νέκρωσης του κεφαλιού συνίσταται στην ορθολογική θεραπεία, επιτρέποντας την ταχεία αποκατάσταση της παροχής αίματος. Κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου αποκατάστασης της κινητικότητας και της αντοχής της κεφαλής και του λαιμού, πρέπει να αποφεύγεται το φορτίο στο άκρο.\nΣυγκόλληση (varus) κατάγματα του μηριαίου λαιμού\nΤα αθροιστικά (μη εμβολιασμένα) υποκεφαλικά, διαθνηκοειδή και βασικά κατάγματα του μηριαίου αυχένα είναι ενδοαρθρικά. Αυτά τα κατάγματα παρατηρούνται κυρίως σε γήρας (η μέση ηλικία των ασθενών είναι 62,3 έτη). Η διάγνωση των προσκολλημένων καταγμάτων του μηριαίου λαιμού δεν είναι δύσκολη. Αυτά τα κατάγματα είναι άβολα, αλλά έχουν πάντα μια αντιστάθμιση. Η γωνία αυχενικής-διαφυσικής προσεγγίζει μια ευθεία γραμμή, επομένως τέτοια κατάγματα ονομάζονται επίσης κινούμενα. Οι συνθήκες για κατάγματα πρόσφυσης του μηριαίου λαιμού είναι δυσμενείς λόγω των τοπικών ανατομικών συνθηκών και των μηχανικών δυνάμεων (δυνάμεις κοπής και περιστροφής που επηρεάζουν δυσμενώς τη διαδικασία προσκόλλησης). Όπως είναι γνωστό, η σύντηξη μεσαίων καταγμάτων είναι δυνατή μόνο με πρωτογενή ή άμεση επούλωση. Για να γίνει αυτό, πρέπει να επανατοποθετήσετε με ακρίβεια τα θραύσματα και να τα στερεώσετε στη σωστή θέση. Όσο πλησιάζει το επίπεδο θραύσης του λαιμού στο κεφάλι, τόσο χειρότερο μεγαλώνει. Έτσι, τα υποκεφαλικά κατάγματα αυξάνονται χειρότερα από τα ενδιάμεσα και τα κατάγματα στην περιοχή της βάσης του τραχήλου. Ο κύριος λόγος είναι ότι με ένα υποκεφαλικό κάταγμα το κεντρικό θραύσμα είναι μικρότερο και ως αποτέλεσμα το μεταλλικό συγκρατητήρα που εισάγεται από την περιοχή κάτω από το στήθος στο κεφάλι εισχωρεί στο κεντρικό θραύσμα μόνο με ένα μικρό κομμάτι. Η στερέωση θραυσμάτων σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ανεπαρκής. Επιπλέον, η παροχή αίματος ενός μικρού κεντρικού θραύσματος με υποκεφαλικό κάταγμα είναι χειρότερη από ότι με άλλους τύπους καταγμάτων του μηριαίου λαιμού.\nΤεχνική ανακούφισης του πόνου. Κάτω από τον ανιχνευτή των αρθρώσεων του σκύλου ο παλμός της μηριαίας αρτηρίας. Προχωρώντας 1 έως 1,5 cm προς τα έξω από αυτό το σημείο, η βελόνα εισάγεται σε βάθος 4 έως 5 cm μέχρι να στηριχτεί στο οστό. Ένα διάλυμα 20 ml 2% νεοκαΐνης εγχέεται μέσω της βελόνας. Ο πόνος εξαφανίζεται σε λίγα λεπτά και οι περαιτέρω χειρισμοί προχωρούν χωρίς σοβαρές συνέπειες. Σε ορισμένους ασθενείς, είναι δυνατόν να περιοριστεί 1 ml διαλύματος 1% μορφίνης ή παντοπόνης κάτω από το δέρμα.\nΛίγες μέρες αργότερα επιβάλλεται ένας βραχίονας για το περπάτημα. Ένα μήνα αργότερα, ο ασθενής πρέπει να περπατήσει σε ένα γύψο γύψο. Αφαιρείται όχι νωρίτερα μετά από 6-8 μήνες. Μετά από αυτό, προδιαγράφονται γυμναστική, μασάζ και φυσιοθεραπεία. Η εμπειρία δείχνει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, παρά την ακινητοποίηση με γύψο, τα θραύσματα μετατοπίζονται. Σύμφωνα με τα δεδομένα μας, η σύντηξη συμβαίνει μόνο στο 43% των ασθενών, κυρίως νέων και μεσήλικων, που υπόκεινται σε παρατεταμένη ακινητοποίηση του άκρου σε ένα γύψο. Αντενδείξεις για τη χρήση της μεθόδου WhitmenTourner είναι η γενική κακή κατάσταση του ασθενούς, οι καρδιακές παθήσεις, οι πνευμονικές παθήσεις, η γήρανση, η γεροντική ηλικία. Λόγω επιτυχημένων αποτελεσμάτων\nΤεχνική ανοικτής ενδοαρθρικής οστεοσύνθεσης κάταγου ισχίου με ένα καρφί τριών λεπίδων. Εκτός από τα εργαλεία που χρειάζονται για την οστική λειτουργία, χρειάζεστε ειδικά εργαλεία. Συνιστάται να εργάζεστε σε συμβατικό τραπέζι λειτουργίας όταν τεντώνετε ένα άκρο. Κατά τη διάρκεια των εργασιών σε ένα κανονικό τραπέζι χειρισμού απαιτείται ένας ειδικός βοηθός, ο οποίος κατά τη διάρκεια της λειτουργίας θα πρέπει να παράγει τις απαραίτητες κινήσεις για να μειώσει τα θραύσματα. Είναι απαραίτητο να λειτουργείτε υπό γενική αναισθησία.\nΚλειστή εξωαρθρική οστεοσύνθεση κάταγμα ισχίου με ένα καρφί τριών λεπίδων στο δρόμο μας. Ο κίνδυνος της ενδοαρθρικής οστεοσύνθεσης, αφενός, και τα θετικά αποτελέσματα της θεραπείας των καταγμάτων του ισχίου με αυτή τη μέθοδο, αφετέρου, ώθησαν ορισμένους χειρουργούς να αναπτύξουν μια εξω-αρθρική μέθοδο οστεοσύνθεσης (Α.ν., Kaplan, 1938, 1948, S.G.Rukosuev, 1948, V. Weinstein, L948, Β. Α. Petrov και Ε. F. Yasnov, 1950,\nV. Μ. Demyanov, 1961; Β. Boychev, 1961; S. Johanson, 1936 και άλλοι.).\nΗ καθοδηγητική συσκευή που δημιουργήσαμε ή το "τραπέζι οδηγού" (εικ. 118),. είναι μια πλάκα (Α, Β, ΙΑ και ΙΒ) από ανοξείδωτο χάλυβα πάχους 3 mm. παράλληλα με το εξωτερικό άκρο της πλάκας υπάρχει μια σχισμή (1). Παράλληλα με την σχισμή, σε απόσταση περίπου 3-4 mm μεταξύ τους, διατρήθηκαν 15 σημεία αναφοράς για να διευκολύνεται η ανάγνωσή τους σε ακτινογραφίες κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Στις πλευρές του "τραπεζιού" υπάρχουν δύο κανάλια (3), τα οποία χρησιμεύουν για την τοποθέτηση του στο μηρό με δύο καρφιά (IIA και IIB).\nΕισαγάγετε έναν από τους δύο κινητούς πείρους (IIIA, IIIB και IV) που μετακινούνται κατά μήκος του και στερεώνονται με τη βοήθεια μιας βίδας (4) στην υποδοχή "τραπέζι". Ο κινητός πείρος έχει αριθμό οπών με μεγάλη διάμετρο (3 mm) (ΙΙΙΑ - εμπρόσθια όψη, IIIB - πλάγια όψη) για μια παχιά βελόνα οδηγού.\nΗ λειτουργία είναι η εξής. Μετά την αποκατάσταση του κατάγματος με ακτινολογικό έλεγχο, εισάγεται ένας οδηγός (παχύς βελόνας) μέσω του λαιμού και της κεφαλής του μηρού με τη βοήθεια της συσκευής μας. Ακολούθως εισάγεται κατά μήκος του οδηγού ένα καρφί ανοξείδωτου χάλυβα με τρία χείλη, με κεντρικό κανάλι με διάμετρο 3 mm ή ένα καρφί τριών φύλλων σχεδιασμένο από εμάς με ένα ολισθαίνον χιτώνιο οδηγού από πλάκα ανοξείδωτου χάλυβα. Σε ένα από τα? τμήματα του καπακιού του καρφιού με τρία πτερύγια (χωρίς "κανάλι"), στην κορυφή υπάρχει μια τρύπα με διάμετρο 3 mm για τις ακτίνες οδηγήσεως. Στο άλλο άκρο του καρφιού φορούν κινούμενο οδηγό χιτώνιο με πάχος 2-3 mm και διάμετρο κάπως μεγαλύτερο από το πώμα.\nΣτη ζεύξη, αντίστοιχα, το πλάτος και το πάχος των τριών λεπίδων του καρφιού, υπάρχουν τρεις σχισμές. σε ένα από τα τμήματα του χιτωνίου στην κορυφή υπάρχει η ίδια οπή με διάμετρο 3 mm για τις ακτίνες οδηγήσεως, όπως στο καπάκι. Για να εισαγάγετε ένα καρφί, τοποθετείται ένα συρόμενο οδηγό περίβλημα στο άκρο του. Στη συνέχεια, το καρφί με το συμπλέκτη τοποθετείται στην παχιά βελόνα οδηγού που εισάγεται στο μηριαίο λαιμό. Καθώς το καρφί διεισδύει βαθιά μέσα στο κόκκαλο, το καπάκι προσεγγίζει το μανσέτα.\nγενική ή νωτιαία αναισθησία. Μια διαμήκης τομή γίνεται κατά μήκος της εξωτερικής επιφάνειας της περιοχής κάλυψης έως το μήκος οστού 10-12 cm (Εικ. 119). Στην περιοχή ανατροπής, "και ο τόπος όπου υποτίθεται ότι πρόκειται να τραβηχτεί η βελόνα οδηγός, το φλοιώδες οστό είναι διάτρητο. Το "τραπέζι οδηγού" στερεώνεται στην εξωτερική επιφάνεια του μηριαίου οστού με δύο καρφιά που οδηγούνται μέσα στο οστούν μέσα από τα πλευρικά κανάλια της συσκευής. Ο κινητός πείρος του πτερυγίου οδηγού εγκαθίσταται και στερεώνεται στην εγκοπή του "τραπεζιού" στο επίπεδο της υποτιθέμενης γραμμής τοποθέτησης του άξονα του μηριαίου λαιμού. Ας πούμε ότι θα είναι ενάντια στο 12ο άνοιγμα του "πίνακα". Μέσα από μία από τις οπές του κυλίνδρου, για παράδειγμα, το 5ο από πάνω, γίνεται οδηγός - μια παχιά βελόνα, το άκρο του οποίου εισάγεται μέσα στην οπή, που έχει προηγουμένως τρυπηθεί στην υποπεριοχή του μηριαίου οστού. Σε αυτή την κατεύθυνση, μέσω του λαιμού στην κεφαλή του μηρού με τη βοήθεια ενός τρυπανιού, κρατήστε τη βελόνα. Η θέση των ακτίνων ελέγχεται με ακτινογραφίες στην άμεση και πλευρική προβολή. Στο ροδοντογράφημα, καθορίζεται πόσο απέχει η ακτίνα από την επιθυμητή κατεύθυνση. Αυτή η γραμμή πρέπει να περάσει από τον άνω πόλο της μηριαίας κεφαλής και την προηγούμενα τρυπημένη οπή στην υποπεριοχή. Στην ακτινογραφία, αντιστοιχεί στη θέση των ακτίνων προσανατολισμού στο οστό. Υποθέστε ότι η συνέχιση αυτής της γραμμής περνάει από την 9η τρύπα του "τραπέζι". Επομένως, για να κρατήσετε σωστά τη βελόνα οδηγού, είναι απαραίτητο να μετακινήσετε τον κινητό πείρο μέχρι την 9η οπή και να τον ενισχύσετε με βίδα στερέωσης.\nτο οστό. Ο κινητός πείρος ρυθμίζεται ανάλογα με τη σημαδεμένη 9η τρύπα του "τραπεζιού" και μια άλλη βελόνα οδηγείται μέσω της 6ης οπής του κυλίνδρου και της οπής στην υποπεριοχή. Μετά από αυτό, η βελόνα οδηγός εισάγεται με ένα τρυπάνι στο λαιμό και την κεφαλή του μηρού στην προβλεπόμενη κατεύθυνση. Η ορθότητα της θέσης των βελονών έλεγξε τις ακτινογραφίες ελέγχου. Στη συνέχεια, αφαιρείται ο "πίνακας". Για να προσδιοριστεί πόσο χρόνο χρειάζεται το νύχι για την οστεοσύνθεση, μετράμε με ένα εκατοστό μεταλλικό χάρακα το μήκος του εξωτερικού μη εισαγόμενου στο τμήμα του μηριαίου λαιμού της βελόνας οδηγού. Ας υποθέσουμε ότι το μήκος του από το σημείο της ένεσης στην περιοχή κάτω από το στήθος προς το εξωτερικό άκρο είναι 21 cm και ολόκληρη η βελόνα οδηγού έχει 30 cm Συνεπώς, το μήκος του τμήματος οδηγού-βελόνας που εισάγεται στο λαιμό και στη μηριαία κεφαλή είναι 9 cm Εάν το ακτίνες Χ δείχνει ότι το νύχι θα πρέπει να είναι 1 cm μεγαλύτερο από το εισαγόμενο τμήμα των οδηγών ακτίνων, επιλέξτε ένα καρφί τριών λεπίδων με μήκος 10 cm (9 + 1 cm). Στη συνέχεια, ένα καρφί τριών λεπίδων με ένα διαμήκη διάμεσο κανάλι κρατείται κατά μήκος της βελόνας. Αφού καρφωθεί το νύχι, αφαιρείται η βελόνα και λαμβάνεται η τελευταία ακτινογραφία ελέγχου. Το τραύμα συρράπτεται σε στρώματα. Η τεχνική της χρήσης της συσκευής μας είναι απλή και βολική.\nΤο Σχ. 119. Τεχνική εξω-αρθρικής οστεοσύνθεσης του κατάγματος του ισχίου σύμφωνα με τη μέθοδο Kaplan. Μη γνωστοποιημένο κάταγμα του μηριαίου αυχένα.\na - τομή στην υπο-περιοχή: μια τρύπα είναι διάτρητη στο οστό? b - b 1 - "τραπέζι οδηγού" στερεώνεται στην εξωτερική επιφάνεια του οστού: η διακεκομμένη γραμμή παρουσιάζει μια εσφαλμένη αιχμή. σε - θέση στην πρόσθια κατεύθυνση. σε 1 - στην πλευρική κατεύθυνση. in - in 1 - η βελόνα κρατείται σωστά. σε - θέση στην πρόσθια κατεύθυνση. σε 1 - στην πλευρική κατεύθυνση. g - g 1 - καρφί με τρία χείλη, που εισάγεται από τον οδηγό. g - θέση στην πρόσθια κατεύθυνση: g 1 - στην πλευρική κατεύθυνση. δ\n- d 1 - εισάγεται το καρφί με τρία χέρια. d - θέση στην πρόσθια κατεύθυνση. d1 - στην πλάγια κατεύθυνση.\nΤα τελευταία χρόνια πολλοί συγγραφείς (M. Henderson, 1941, McMurray, 1949, Lippman, 1960, J. Charnley, 1962 και άλλοι) αντί για ένα καρφί τριών λεπίδων πρότειναν μπουλόνια, βίδες, βίδες με περικόχλια, διατηρώντας σταθερή πίεση ανάμεσα στα θραύσματα. Ο Ι.Χ. Shumada (1970) παράγει οστεοσύνθεση των μεσαίων καταγμάτων του μηριαίου λαιμού με ομοιόμορφα μετασχηματισμένα οστά. Ωστόσο, τα στοιχεία της βιβλιογραφίας, καθώς και οι μακροπρόθεσμες παρατηρήσεις μας δείχνουν ότι η συχνότητα της ασηπτικής νέκρωσης της μηριαίας κεφαλής αυξήθηκε με τη χρήση αυτών των σταθεροποιητικών και ο αριθμός των μη ενοτήτων δεν μειώθηκε. Η κλειστή εξω-αρθρική οστεοσύνθεση με ένα καρφί τριών λεπίδων Smith Petersen παραμένει η κύρια θεραπεία για κατάγματα του μηριαίου λαιμού. Όσον αφορά την επιφυσιολύση της μηριαίας κεφαλής, είναι πιο σκόπιμο για την οστεοσύνθεση να χρησιμοποιηθούν τα νύχια του Moore ή οι ακίδες του Knowles (Εικ. 124).


24 Ιουλίου, 2018 24.07.2018 • 15:12\nΣε ηλικία 80 ετών άφησε την τελευταία του πνοή, στο Ναύπλιο, την περασμένη Παρασκευή, ο ποιητής Χρίστος Ρουμελιωτάκης. Εκπρόσωπος της δεύτερης μεταπολεμικής ποιητικής γενιάς, ο Χρίστος Ρουμελιωτάκης (γεννημένος στην Αργυρούπολη Ρεθύμνου το 1938) εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1958, με το ποίημα «Πίσω από τα βλέφαρα», που είχε δημοσιευθεί στη θρυλική «Επιθεώρηση Τέχνης». Εκτοτε, εξέδωσε πέντε ποιητικές συλλογές και μία συλλογή δοκιμίων, ενώ υπήρξε εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού «Σχεδία». Το 2008 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής. Ο Χρίστος Ρουμελιωτάκης υπήρξε ένας γενναιόδωρος, προς τους νεότερους ομοτέχνους του, ποιητής, διατηρώντας πάντα μια μεγάλη αγκαλιά για όλους.\nTην οργή των βιβλιοθηκάριων στις ΗΠΑ έχει προκαλέσει ένα πρόσφατο, πολυσυζητημένο άρθρο στο περιοδικό Forbes, το οποίο προτείνει την αντικατάσταση όλων των αμερικανικών δημόσιων βιβλιοθηκών με υποκαταστήματα της Amazon. Σύμφωνα με τον συγγραφέα του κειμένου και επικεφαλής του Τμήματος Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Λονγκ Αϊλαντ, Πάνο Μουρδουκούτα, η Amazon προσφέρει «κάτι καλύτερο από μία τοπική βιβλιοθήκη, χωρίς τη φορολογία». Πολλές χιλιάδες εργαζόμενοι και μέλη βιβλιοθηκών έσπευσαν να εκφράσουν την αντίθεσή τους, υποστηρίζοντας ότι οι βιβλιοθήκες παρέχουν υπηρεσίες που θα ήταν αδύνατον να προσφέρει μια ιδιωτική εταιρεία. Απαντώντας στην κριτική, ο αρθρογράφος υπογράμμισε ότι όλοι οι ιδιοκτήτες ακινήτων στις ΗΠΑ πληρώνουν φόρο για τη διατήρηση των δημόσιων βιβλιοθηκών και τόνισε πως δεν τάσσεται υπέρ της κατάργησής τους, απλώς θεωρεί ότι από οικονομικής άποψης η διατήρησή τους δεν είναι πλέον συμφέρουσα.\nΔεν έχει σημασία αν απολαμβάνουμε περισσότερο ένα εύπεπτο αλλά γεμάτο σασπένς αστυνομικό, μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας ή ένα εμβληματικό έργο της κλασικής λογοτεχνίας. Το σημαντικότερο, λένε οι ψυχολόγοι, είναι να περνάμε κάποιες ώρες της εβδομάδας «χαμένοι» στην παράλληλη πραγματικότητα ενός βιβλίου. Σύμφωνα με τις έρευνες της Μέλανι Γκριν, καθηγήτριας στον τομέα Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου του Μπάφαλο, το διάβασμα μας κάνει καλύτερους στο να καταλαβαίνουμε τους γύρω μας και μας δημιουργεί το αίσθημα ότι ανήκουμε σε ένα ενιαίο σύνολο. Παράλληλα, κρατά το μυαλό σε εγρήγορση και συνιστά μια ιδανική διέξοδο από την πλήξη και το άγχος, δήλωσε η ερευνήτρια στο NBC News.


Την Τετάρτη 15/3 ολοκληρώθηκε η συζήτηση του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Υγείας με τίτλο «Μεταρρύθμιση της διοικητικής οργάνωσης των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, κέντρα εμπειρογνωμοσύνης σπάνιων και πολύπλοκων νοσημάτων και άλλες διατάξεις», με την ψήφισή του από ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και Ενωση Κεντρώων.\nΟι διατάξεις του πολυνομοσχεδίου για την Ψυχική Υγεία αφορούν σε αλλαγές στη διοικητική οργάνωση και αποτελούν ένα νέο εργαλείο προώθησης των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στο χώρο της Ψυχικής Υγείας. Είναι συνέχεια της αντιδραστικής μεταρρύθμισης που ξεκίνησαν οι προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις και απορρέει από τις κατευθύνσεις της ΕΕ.\nΗ πολιτική της ΕΕ για την Ψυχική Υγεία\nΗ διοικητική οργάνωση των μονάδων και των υπηρεσιών του τομέα της Ψυχικής Υγείας αντικειμενικά συνδέεται με τη συνολικότερη αντιλαϊκή πολιτική της συγκυβέρνησης στην Υγεία, η οποία καθορίζεται από τη στρατηγική της ΕΕ και τις ανάγκες του κεφαλαίου για ανάπτυξη, αύξηση της παραγωγικότητας, του ανταγωνισμού και της κερδοφορίας.\nΣε μία σειρά από κείμενα της ΕΕ υπογραμμίζεται η σημασία της ψυχικής υγείας στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της ΕΕ «Ευρώπη 2020». Σε ένα από αυτά, με τίτλο «Ψυχική Υγεία: Για μια έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς Ευρώπη», που δημοσιεύτηκε το Σεπτέμβρη του 2011, αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Τα προβλήματα ψυχικής υγείας είναι μία αυξανόμενη πηγή απώλειας της παραγωγικότητας σε πολλές χώρες της ΕΕ. Σήμερα τα προβλήματα ψυχικής υγείας είναι η πρώτη αιτία απουσίας από την εργασία (absenteeism). Σε πολλές χώρες της ΕΕ ένα στα τρία επιδόματα αναπηρίας οφείλονται σε προβλήματα ψυχικής υγείας (...) Αν δεν επενδύσουμε στην προαγωγή της ψυχικής υγείας η σημερινή αυξανόμενη τάση πρόωρων συνταξιοδοτήσεων δεν θα μπορέσει να αναστραφεί και ο στόχος να εργάζεται το 75% των Ευρωπαίων πολιτών ηλικίας 20 - 64 ετών δε θα μπορέσει να επιτευχθεί».\nΑυτό, δηλαδή, που ενδιαφέρει την ΕΕ είναι το πώς η ψυχική ασθένεια δε θα μπαίνει εμπόδιο στην κερδοφορία του κεφαλαίου και σε αυτήν την κατεύθυνση δουλεύουν και όλες οι μέχρι σήμερα ελληνικές κυβερνήσεις.\nΑυτός είναι ο λόγος του αυξανόμενου ενδιαφέροντος για τον τομέα της Ψυχικής Υγείας. Πώς, ταυτόχρονα με τη ραγδαία μείωση των κρατικών δαπανών για τις δημόσιες μονάδες Υγείας, το βάθεμα και την επέκταση της εμπορευματικής τους λειτουργίας και την ενίσχυση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στον κλάδο της Υγείας, δηλαδή με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος για το κεφάλαιο και το κράτος του, θα εξασφαλίζεται το αναγκαίο επίπεδο υγείας για την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης.\nΕνα βήμα παραπέρα στην υλοποίηση της αντιδραστικής στρατηγικής της ΕΕ\nΑλλαγές στη διοικητική οργάνωση, γενικότερες ή και επιμέρους, γίνονται από όλες τις αστικές κυβερνήσεις. Το γεγονός ότι μέχρι τώρα έχουν γίνει μια σειρά από μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση, στην οργάνωση και στις παροχές υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, που όμως οδήγησαν στην επιδείνωση των όρων και των προϋποθέσεων για να έχει ο λαός πρόληψη, θεραπεία και αποκατάσταση, οφείλεται στο ότι αυτές οι μεταρρυθμίσεις εντάσσονται στο υπάρχον αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο (ν. 2716/99) της «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης».\nΗ συγκυβέρνηση, με τις παρούσες ρυθμίσεις, προωθεί μέτρα στην ίδια αντιλαϊκή κατεύθυνση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, κάνοντας τις αναγκαίες προσαρμογές που να αντιστοιχούν στην υλοποίηση της συγκεκριμένης πολιτικής στην Ψυχική Υγεία. Ετσι, όχι μόνο προωθεί την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, του κλεισίματος των δημόσιων ειδικών - ψυχιατρικών νοσοκομείων, του κατακερματισμού των δομών Ψυχικής Υγείας, του ανταποδοτικού χαρακτήρα των υπηρεσιών αυτών από τις μονάδες του δημόσιου τομέα, που ακολούθησαν οι προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις, αλλά την προχωράει και ένα βήμα πιο μπροστά. Κατοχυρώνει το διοικητικό - θεσμικό ρόλο των επιχειρηματιών, των ιδιωτών και των ΜΚΟ που έχουν ενισχύσει τη δράση τους γενικά στον τομέα της Ψυχικής Υγείας και ιδιαίτερα στις παιδοψυχιατρικές υπηρεσίες.\nΗ κυβέρνηση ενισχύει και το ρόλο της Ανώνυμης Εταιρείας Μονάδων Υγείας (ΑΕΜΥ ΑΕ) ως φορέα ιδιωτικοποίησης των μονάδων Ψυχικής Υγείας, όπως έκανε με την πολυκλινική του Ολυμπιακού Χωριού και το Νοσοκομείο της Σαντορίνης. Δηλαδή, μονάδες Υγείας με την ταμπέλα του δημοσίου που θα λειτουργούν ως επιχειρήσεις, αυτοχρηματοδοτούμενες από πληρωμές των ασθενών και των ασφαλιστικών ταμείων, χωρίς το κράτος να πληρώνει σχεδόν τίποτα. Θα έχει τη δυνατότητα ίδρυσης, λειτουργίας καθώς και ανάληψης συνέχισης λειτουργίας Μονάδων Ψυχικής Υγείας, ακόμα και δημόσιων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την παροχή υπηρεσιών Υγείας και τους εργαζόμενους.\nΗ μεταρρύθμιση της διοικητικής οργάνωσης των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας και τα όργανα που συστήνονται (Τομεακές Επιστημονικές Επιτροπές, Περιφερειακές Διοικήσεις Τομέων Ψυχικής Υγείας, Περιφερειακά Διατομεακά Συμβούλια) θα κληθούν να διαχειριστούν υπαρκτά προβλήματα που έχουν προκύψει από τη μέχρι τώρα πορεία της λεγόμενης «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης». Αλλωστε, η άθλια κατάσταση που υπάρχει στον τομέα της Ψυχικής Υγείας αξιοποιείται από την κυβέρνηση προκειμένου να παρουσιάσει το νέο αντιλαϊκό σχεδιασμό ως δήθεν αυτό που θα δώσει λύση στις λαϊκές ανάγκες. Από τη στιγμή, όμως, που ο σχεδιασμός αυτός στηρίζεται στην αντίληψη του «κόστους» που πρέπει να περιοριστεί, τίποτα καλό δεν μπορούν να περιμένουν οι ασθενείς και οι οικογένειές τους.\nΗ ανάπτυξη μονάδων και υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας με μία πανσπερμία δομών Ψυχικής Υγείας («δημόσιες», ιδιωτικές, ΜΚΟ) οδηγεί στον κατακερματισμό, στην αποσπασματικότητα και την υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών. Αυτό δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί με τη μεταρρύθμιση της διοικητικής οργάνωσης. Με δεδομένο τον πολυκερματισμό, επιχειρείται μέσω των οργάνων που δημιουργούνται, να διαχειριστούν πιο αποτελεσματικά και τη δεδομένη πολιτική της υποχρηματοδότησης, της υποστελέχωσης και της έλλειψης δημόσιων μονάδων Ψυχικής Υγείας.\n«Συμμετοχικότητα» και «συνδιαχείριση» για τους εργαζόμενους\nΕπιπλέον, με το νόμο αυτό καθιερώνεται η αιρετότητα των μελών των Τομεακών Επιστημονικών Επιτροπών, από τους επαγγελματίες Ψυχικής Υγείας. Η κυβέρνηση επιδιώκει την ενίσχυση της αποτελεσματικότητάς τους ως εργαλείων του κρατικού μηχανισμού, αφού η εκάστοτε κυβερνητική πολιτική καθορίζει το περιεχόμενο και τη λειτουργία τους.\nΩστόσο, για τον ΣΥΡΙΖΑ, η αιρετότητα στη συμμετοχή προπαγανδίζεται ως μέγιστο στοιχείο της «δημοκρατίας». Δίνει έμφαση στη μορφή και τον τρόπο οργάνωσης των Διοικητικών Οργάνων του τομέα της Ψυχικής Υγείας, προκειμένου να υλοποιηθεί με «δημοκρατικό» τρόπο η αντιλαϊκή πολιτική του. Επιδιώκει να ενσωματώσει το επιστημονικό δυναμικό με την επιστημονική στήριξη της αντιλαϊκής πολιτικής του και την ενεργό συμμετοχή στην υλοποίησή της. Θέλει οι επιστήμονες που θα συμμετέχουν σε αυτές να γίνουν μοχλός προώθησης των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στο χώρο της Ψυχικής Υγείας. Χαρακτηριστική αυτής της επιδίωξης είναι η αναφορά που κάνει η έκθεση EuroPoPP του 2013: «Για να εφαρμοστεί οποιαδήποτε πολιτική (σημ. στην Υγεία) πρέπει να πεισθούν αυτοί που παρέχουν τις υπηρεσίες (...) Ισως ένας από τους πιο επιτυχημένους τρόπους είναι να τους επιτρέψεις να ηγηθούν των δράσεων».\nΤα ενδιάμεσα διοικητικά όργανα - Περιφερειακές Επιτροπές - που διορίζονται από τον υπουργό θα επικυρώνουν ή όχι τις προτάσεις των Τομεακών Επιτροπών, με κριτήριο την απαρέγκλιτη εφαρμογή της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής. Δηλαδή, πρόκειται για ένα μελετημένο και δοκιμασμένο μηχανισμό ενσωμάτωσης των υγειονομικών στο όνομα της «συμμετοχής» και της «δημοκρατίας».\nΑυτό προκύπτει και από το άρθρο 52 του ίδιου νόμου, που προβλέπει την καταβολή «κινήτρου απόδοσης» στο προσωπικό του ΕΟΦ, μέχρι του ποσού των 700.000 ευρώ, που θα μοιράζονται κάθε χρόνο, ανάλογα με την επίτευξη των θετικών δημοσιονομικών στόχων του φορέα.\nΠρόκειται για επικίνδυνη ρύθμιση. Σε συνθήκες άγριας περικοπής των μισθών, αύξησης των χαρατσιών, περικοπής των παντός είδους κοινωνικών παροχών, το μέτρο αυτό ενισχύει την αντίληψη «να πάνε καλά οι στόχοι του εργοδότη» προκειμένου να εξασφαλιστεί ένα μικρό μέρος των μισθολογικών απωλειών. Οδηγεί στην παραίτηση από την πάλη για ανάκτηση των απωλειών με αύξηση του σταθερού μισθού, αλλά και στο χτύπημα της ενότητας των εργαζομένων, «διεκδικώντας» ο καθένας μεγαλύτερο μερίδιο συμβολής στην επίτευξη των στόχων του εργοδότη. Πρόκειται για μέτρο που προάγει τον εκμαυλισμό των συνειδήσεων, τη χειραγώγηση και ενσωμάτωση των εργαζομένων. Το γεγονός ότι πρόκειται για κρατικό φορέα, δε σημαίνει ότι οι στόχοι του είναι φιλολαϊκοί. Πρόκειται για κρατικό φορέα στον καπιταλισμό, δηλαδή «από χέρι» αντιλαϊκό.\n«Συνυπευθυνότητα» για τους ασθενείς και τους συγγενείς τους\nΗ δήθεν «δημοκρατική συμμετοχή», με το μανδύα της «συνδιαχείρισης» και «συνυπευθυνότητας», δε σταματάει στους εργαζόμενους.\nΜε το νόμο θεσμοθετήθηκαν η «κοινωνική συμμετοχή» και ο «έλεγχος» στην οργάνωση του Συστήματος Υγείας μέσω των εκπροσώπων των «ληπτών» υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, των Συλλόγων Οικογενειών Ατόμων με ψυχικές διαταραχές και της Τοπικής Διοίκησης.\nΕτσι, οι λαϊκές μάζες συμμετέχουν στη διαμόρφωση και υλοποίηση της αντιλαϊκής κρατικής πολιτικής που οδηγεί στην ενσωμάτωση. Οι οικογένειες και οι ασθενείς αντί να διεκδικούν λύσεις από το κράτος, αναλαμβάνουν οι ίδιοι ατομικά την «αυτοδιαχείριση» της ασθένειάς τους, παίζουν ρόλο φορέα άσκησης «κοινωνικής» πολιτικής.\nΙδιαίτερο ζήτημα είναι αν υπάρχει ή όχι η αντικειμενική δυνατότητα συμμετοχής εκπροσώπων των ασθενών. Είναι η λεγόμενη «συνηγορία για την ψυχική υγεία», μία από τις στρατηγικές κατευθύνσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και της ΕΕ, που αναφέρει: «Ομάδες συνηγορίας είναι οι χρήστες των υπηρεσιών και οικογένειες, οι ΜΚΟ, οι εργαζόμενοι. Εχουν σκοπό να υπερπηδήσουν εμπόδια όπως η έλλειψη υπηρεσιών Υγείας, έλλειψη στέγης και απασχόλησης και να βοηθήσουν έτσι στη βελτίωση των πολιτικών. Αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της παγκόσμιας στρατηγικής για την Ψυχική Υγεία. Οι ομάδες χρηστών και γονέων αποτελούν τους κύριους παρόχους ΠΦΥ και το βασικό δίκτυο υποστήριξης...».\nΤο ΚΚΕ θεωρεί την Υγεία δικαίωμα και λαϊκή ανάγκη. Αγωνίζεται ενάντια στην κυβερνητική πολιτική που υποβαθμίζει, εμπορευματοποιεί και ιδιωτικοποιεί, συρρικνώνει και κλείνει δημόσιες μονάδες Υγείας και Ψυχικής Υγείας. Διεκδικεί χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.\nΔιότι οι όποιες δράσεις, τα όποια μέτρα και τα όποια προγράμματα εκπονηθούν από την κυβέρνηση, δεν έχουν σχέση με το ουσιαστικό περιεχόμενο για πλήρη και ολοκληρωμένη πρόληψη, προαγωγή και αποκατάσταση της υγείας και της ψυχικής υγείας. Το πολύ πολύ να παίρνονται κάποια αποσπασματικά μέτρα εμβαλωματικού χαρακτήρα, αμβλύνοντας τις οξείες γωνίες ή να εξαντλούνται σε εκστρατείες ενημέρωσης σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Αυτός είναι και ο λόγος που το ΚΚΕ καταψήφισε τις ρυθμίσεις για την Ψυχική Υγεία και όλες τις άλλες αντιλαϊκές διατάξεις.\nΑναμφισβήτητα, η επιτάχυνση της υλοποίησης των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων και στην Υγεία, ιδιαίτερα σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης, επιδεινώνει σημαντικά την κατάσταση υγείας και ζωής των λαϊκών στρωμάτων.\nΗ Υγεία αποτελεί, συνεπώς, ένα καταρχήν κοινωνικό ζήτημα και δικαίωμα, που για να ικανοποιηθεί και να κατοχυρωθεί με κρατική ευθύνη, απαιτείται η ανατροπή της ταξικής κοινωνίας. Απαιτείται ένας άλλος δρόμος ανάπτυξης, που θα στηρίζεται στην κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, στον κεντρικό σχεδιασμό και θα υπηρετεί την ικανοποίηση των διευρυνόμενων λαϊκών - κοινωνικών αναγκών. Ουσιαστική, υψηλού επιπέδου παροχή υγειονομικών υπηρεσιών μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο στα πλαίσια ενός Συστήματος Υγείας αποκλειστικά δημόσιου, δωρεάν και ενιαίου, στο οποίο δεν έχει θέση η επιχειρηματική δραστηριότητα.\nΣε ένα τέτοιο σύστημα Υγείας, οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες για υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας σύγχρονες και υψηλού επιπέδου μπορούν να ικανοποιηθούν με τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου δημόσιων - δωρεάν υποδομών και υπηρεσιών που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες όχι μόνο των ασθενών, αλλά και των οικογενειών τους και όλου του λαού.\nΒασική προτεραιότητα είναι η πρόληψη σε όλα τα επίπεδα (πρωτογενές, δευτερογενές, τριτογενές), σε όλους τους πυρήνες της κοινωνικής δραστηριότητας (εκπαιδευτήριο, στρατός, εργασιακός χώρος, οικογένεια). Κεντρικό ρόλο διαδραματίζει το Κέντρο Ψυχικής Υγείας (ΚΨΥ), τμήμα του ενιαίου λειτουργικά Κέντρου Υγείας, το οποίο επιτελεί τη φροντίδα της κοινότητας και διασυνδέεται με τους χώρους ευθύνης του σε κάθε επίπεδο (σχολεία, ξενώνες, προστατευόμενα διαμερίσματα, οικοτροφεία, δημόσια ψυχιατρική κλινική ή νοσοκομείο). Από τις υπηρεσίες του ΚΨΥ καλύπτονται όλες οι ηλικιακές ομάδες και οι κατηγορίες ασθενειών όλου του πληθυσμού.\nΑπό το Κέντρο Υγείας γενικά εκπορεύονται τα προγράμματα πρόληψης και εκπονούνται προγράμματα αγωγής υγείας. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην παιδική και εφηβική ηλικία με ανάπτυξη ειδικής υπηρεσίας - τομέα του ενιαίου Κέντρου Υγείας, με ομάδα επιστημόνων που εργάζεται στους χώρους συγκέντρωσης νέων, όπως σχολεία, σχολές, πανεπιστήμια, στρατιωτικές μονάδες και παρακολουθεί την ψυχοδιανοητική ανάπτυξη των παιδιών, των εφήβων και των νέων, παρέχει ψυχολογική στήριξη, εντοπίζει προβλήματα και προδιάθεση και παρεμβαίνει έγκαιρα.\nΤο ΚΨΥ συνεργάζεται και συνδέεται με το Κέντρο Γυναίκας και Παιδιού, όπου ειδική επιστημονική ομάδα έχει την ευθύνη των οικογενειών με γονείς ασθενείς ή και παιδί με ψυχικά προβλήματα. Είναι υπεύθυνο για τον εντοπισμό και την καταγραφή των ατόμων υψηλού κινδύνου, την προγεννητική φροντίδα της ασθενούς μητέρας, την προετοιμασία για την επερχόμενη μητρότητα, την πλήρη στήριξη της οικογένειας με οικογενειακό προγραμματισμό και ψυχολογική ενίσχυση, την κατ' οίκον στήριξη των οικογενειών, καθώς οι ανάγκες είναι αυξημένες λόγω μειωμένης λειτουργικότητας του γονέα - ασθενούς. Διασφαλίζεται η ύπαρξη ειδικών ψυχιατρικών νοσοκομείων για τις κατηγορίες ασθενών που η σοβαρότητα της νόσου τους απαιτεί ιατρική - νοσηλευτική φροντίδα.\nΙδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στο ζήτημα της αποκατάστασης και κοινωνικής επανένταξης, με ολοκληρωμένα προγράμματα εκπαίδευσης, αλλά και εργασίας. Τα προστατευόμενα παραγωγικά εργαστήρια είναι κρατικά, λειτουργούν με κοινωνικό έλεγχο και η απορρόφηση της παραγωγής τους γίνεται με ευθύνη του κράτους. Κατοχυρώνεται μειωμένο ωράριο ανάλογα με το βαθμό της αναπηρίας τους, με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα.\nΤο ΚΚΕ σε αυτό το πλαίσιο πάλης για την Ψυχική Υγεία καλεί σε συμπόρευση και αγωνιστική συσπείρωση την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα για να ικανοποιηθούν πλήρως οι ανάγκες τους και στον τομέα της Υγείας και Ψυχικής Υγείας.\nΗ κυβέρνηση αφού όλο το προηγούμενο διάστημα προπαγάνδιζε τις δήθεν ριζικές τομές που θα κάνει στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ), ότι κάθε γειτονιά θα έχει το γιατρό της και άλλες παρόμοιες μεγαλοστομίες, εν τέλει έφερε τελευταία στιγμή και «από το παράθυρο» μια τροπολογία με ένα άρθρο που ουσιαστικά υποβαθμίζει παραπέρα την ΠΦΥ και ορίζει και την ημερομηνία λήξης της, μετά από 4 χρόνια που θα σταματήσει η χρηματοδότησή της από το ΕΣΠΑ.\nΗ τροπολογία που ψηφίστηκε αφορούσε τη δημιουργία και στελέχωση Τοπικών Ομάδων Υγείας (ΤΟΜΥ) και σηματοδοτεί τα... μεγαλεπήβολα σχέδια της κυβέρνησης για την ΠΦΥ. Ετσι, η κυβέρνηση και στην ΠΦΥ εφαρμόζει τη βασική κατεύθυνσή της για ελάχιστες παροχές, με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος για το κεφάλαιο και το κράτος του.\nΜε βάση το νόμο, οι ΤΟΜΥ θα έχουν στην ευθύνη τους έναν αρκετά μεγάλο αριθμό του πληθυσμού (10.000 - 12.000 κατοίκους) και θα στελεχώνονται μόνο από 1 νοσηλευτή, 1 διοικητικό υπάλληλο και 1 γιατρό (γενικό γιατρό ή παθολόγο ή παιδίατρο). Δηλαδή, μπορεί σε μια περιοχή με 10.000 κατοίκους να υπάρχει μόνο παιδίατρος ή μόνο παθολόγος. Η λειτουργία των ομάδων θα είναι σε 2 βάρδιες και θα παρέχουν, όπως λέει ο νόμος, υπηρεσίες προαγωγής, πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας.\nΟλα αυτά είναι σκέτη κοροϊδία! Διότι με αυτό το ελάχιστο προσωπικό είναι αδύνατο να παρέχονται οι προαναφερθείσες υπηρεσίες. Μόνο ως αστείο μπορεί να εκληφθεί ότι «οι ΤΟΜΥ θα παρέχουν ολοκληρωμένες και ποιοτικές υπηρεσίες σε όλο τον πληθυσμό και ιδιαίτερα στις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες». Είναι ζήτημα αν αυτές οι ομάδες θα μπορούν έστω να συνταγογραφούν, ενώ η μέτρηση της πίεσης θα θεωρείται περίπου πολυτέλεια. Αυτό είναι ακρωτηριασμός της έννοιας και της αποστολής της ΠΦΥ, που την προβάλλουν ως μεγάλη τομή. Είναι ακρωτηριασμός ακόμα και των ελάχιστων παροχών που είχαν οι λαϊκές οικογένειες, και περιορισμός τους στο τμήμα των εξαθλιωμένων.\nΑλλά και το προσωπικό που θα στελεχώσει τις τοπικές ομάδες θα είναι εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου, με δίχρονες συμβάσεις εργασίας, δηλαδή προσωπικό με μειωμένα δικαιώματα, το οποίο θα εναλλάσσεται μεταξύ φτηνής, εντατικοποιημένης εργασίας και ανεργίας, που εκτός των άλλων θα απαξιώνεται ως εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό. Επίσης, αναφέρεται ως ανδραγάθημα ότι το σχέδιο θα υλοποιηθεί από την προσωρινή (για 4 χρόνια) χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ, που σημαίνει ότι στρώνεται το έδαφος αυτές οι μονάδες το επόμενο διάστημα να περάσουν σε ανταποδοτική πληρωμή, όπως συνήθως γίνεται όταν δεν υπάρχει μόνιμη, πλήρης και επαρκής κρατική χρηματοδότηση, στην ευθύνη της Τοπικής Διοίκησης, των ΜΚΟ, των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων ή με τη συνεργασία όλων αυτών. Με τον τρόπο αυτό προχωρά η ιδιωτικοποίηση και επιχειρηματικοποίηση τμημάτων του μέχρι σήμερα δημόσιου συστήματος Υγείας.\nΓια αυτό το ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι η δημιουργία των ΤΟΜΥ στην πραγματικότητα αποτελεί χειροτέρευση της σημερινής απαράδεκτης κατάστασης στις δημόσιες μονάδες ΠΦΥ, με τις τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό, ιατρικά εργαστήρια και υπηρεσίες. Ετσι, το επόμενο διάστημα θα οξυνθούν τα λαϊκά προβλήματα που αφορούν την υγεία του λαού, και ιδιαίτερα στην ΠΦΥ και την Πρόληψη.\nΤο ΚΚΕ δεν θα μπορούσε παρά να καταψηφίσει τον σχεδιασμό αυτό και να διεκδικήσει τη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, τη μαζική πρόσληψη μόνιμου, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης προσωπικού όλων των ειδικοτήτων, για να στελεχωθούν και να αναπτυχθούν σε όλη την Ελλάδα οι δημόσιες μονάδες του ΠΕΔΥ, τα Κέντρα Υγείας και τα Περιφερειακά Ιατρεία. Να λειτουργούν όλο το 24ωρο και να παρέχουν όλες τις υπηρεσίες απολύτως δωρεάν σε όλους. Να καλύπτουν όλες τις ανάγκες θεραπείας και αποκατάστασης και να είναι προσανατολισμένες στην Πρόληψη και ιδιαίτερα στην πρωτογενή πρόληψη, δηλαδή να καλύπτουν τις ανάγκες του υγιούς πληθυσμού πριν αρρωστήσει.


Μισθοδοσία εκπαιδευτικών Β΄ εξαμήνου 2007\nΟι κλίμακες μισθοδοσίας σε ευρώ\nΗ εισαγωγή του ευρώ\nΤο 2ο εξάμηνο του 2007 συμπίπτει με την τελευταία χρονική περίοδο κυκλοφορίας της κυπριακής λίρας. Από την 1.1.2008 θα έχουμε την εισαγωγή του ευρώ, ως της νέας νομισματικής μονάδας στις περιοχές της Κύπρου που ελέγχει το κράτος. Καθόλη τη διάρκεια του Ιανουαρίου του 2008 θα κυκλοφορούν και τα δύο νομίσματα. Οι τράπεζες, οι ΑΤΜ και οι επιχειρήσεις θα δέχονται στον μήνα αυτό την κυπριακή λίρα για συναλλαγές σε μετρητά, ενώ θα δίνουν στους πελάτες τους ευρώ όταν αλλάζουν επιταγές, δίνουν ρέστα κλπ. Από την 1/2/2008 θα κυκλοφορεί για σκοπούς συναλλαγών μόνο το ευρώ. Οι τράπεζες όμως και τα συνεργατικά θα ανταλλάσσουν τα παλαιά νομίσματα και χαρτονομίσματα των πολιτών με ευρώ, χωρίς χρέωση, μέχρι τις 30/6/2008. Μετά την περίοδο αυτή, ανταλλαγή λιρών με ευρώ θα γίνεται μόνο στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, η οποία θα ανταλλάζει τα παλαιά νομίσματα μέχρι τις 31/12/2009 και τα χαρτονομίσματα μέχρι τις 31/12/2017.\nΛόγω της μεταβατικής περιόδου και για σκοπούς εξοικείωσης των συναδέλφων, θα δοθούν δύο πίνακες μισθοδοσίας, ένας σε λίρες και ένας σε ευρώ. Το ίδιο θα γίνει και για την μισθοδοσία του Α εξαμήνου 2008. Παράλληλα, όπου αναφέρονται ποσά στο κείμενο θα υπάρχει διπλή αναγραφή σε λίρες και ευρώ. Η αμετάκλητη ισοτιμία του ευρώ ως προς την Κυπριακή λίρα ορίστηκε σε\n€ 1 = £ 0,585274\nΤο τιμαριθμικό επίδομα\nΜικρή άνοδος μισθών, λόγω διαφοροποίησης του τιμαριθμικού επιδόματος, σημειώθηκε το 2ο εξάμηνο του 2007, σε σύγκριση με το 1ο εξάμηνο του ίδιου έτους. Όπως αναφέρεται στην Εγκύκλιο Αρ. 1338 του Υπουργείου Οικονομικών, ημερομηνίας 3 Ιουλίου 2007, το νέο ποσοστό του τιμαριθμικού επιδόματος, που ισχύει από 01.07.2007 ανέρχεται σε 269,15% επί των βασικών μισθών, έναντι ποσοστού 267,24% που ίσχυε το προηγούμενο εξάμηνο. Η ακαθάριστη αύξηση 1,91% επί των βασικών μισθών, ισούται με αύξηση 0,52% επί των συνολικών απολαβών και κυμαίνεται από £5,41 (€9,24) μηνιαία για τον πρωτοδιόριστο δάσκαλο, μέχρι £14,11 (€24,11) στην κορυφή της κλίμακας του διευθυντή.\nΤο τιμαριθμικό επίδομα που θα πάρουμε υπολογίζεται επί του αθροίσματος βασικού μισθού και της γενικής αύξησης 3,02% που ισχύει από 01.01.2007, υπολογιζόμενης ως ποσοστό του βασικού μισθού. Το άθροισμα αυτό αποτελεί τις βασικές μας απολαβές.\nΕνσωμάτωση γενικών αυξήσεων και ποσοστού 220% του τιμαρίθμου\nΜε βάση το Νόμο αρ. 50(Ι)2005, ενσωματώθηκαν στους βασικούς μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων οι γενικές αυξήσεις της περιόδου 1981-2005, καθώς και ποσοστό 220% του τιμαριθμικού επιδόματος. Το υπόλοιπο του τιμαριθμικού επιδόματος, δηλαδή ποσοστό 49,15%, υπολογιζόμενο πάνω στο νέο βασικό μισθό, ανέρχεται σε ποσοστό 15,36%. (49,15: 320=0,15359375..).\nΣτους πίνακες που ακολουθούν θα παρατεθούν σε € και £ τα ακόλουθα:\nΑ) οι βασικοί ετήσιοι μισθοί για κάθε βαθμίδα των κλιμάκων Α8, Α10, Α11 και Α12 στις οποίες ευρίσκεται το εκπαιδευτικό προσωπικό της δημοτικής εκπαίδευσης, και οι θέσεις που οι μισθοί αυτοί αντιστοιχούν. (στήλες 1,2,3)\nΒ) Ο βασικός μηνιαίος μισθός, η αντίστοιχη αύξηση του 3,02% και το τιμαριθμικό επίδομα του Β΄ εξαμήνου του 2007. (στήλες 4,5,6)\nΓ) Ο ακαθάριστος μηνιαίος μισθός και η μηνιαία αύξηση λόγω τιμαρίθμου (στήλες 7, 8)\nΠίνακας Μισθοδοσίας 2ου εξαμήνου 2007 σε £\nΠίνακας Μισθοδοσίας 2ου εξαμήνου 2007 σε €\n2) Η στήλη 2 μας πληροφορεί σε ποιες βαθμίδες ανελίσσονται οι εκπαιδευτικοί ανάλογα με τη θέση τους. Οι απλοί δάσκαλοι ανελίσσονται στην Α8 την οποία εξαντλούν και ακολούθως εντάσσονται στην 4η βαθμίδα της Α10. Αφού φτάσουν στην κορυφή της κλίμακας αυτής, (9η βαθμίδα) ακολούθως εντάσσονται στην 6η βαθμίδα της Α11 και ανελίσσονται μέχρι την κορυφή της. Η κλίμακα των β. δ/ντων είναι η Α11, προεκτεινόμενη κατά 2 προσαυξήσεις. Συνολικά έχουμε 11 προσαυξήσεις (9 κανονικές + 2 επέκταση). Όπως φαίνεται από τον πίνακα, οι βαθμίδες 6 έως 9 της Α11 είναι κοινές για δ/λους και βοηθούς δ/ντες. Οι δ/ντες ανελίσσονται στην Α12 και την επέκταση της, καλύπτοντας συνολικά 10 βαθμίδες. (8 κανονικές + 2 επέκταση)\nΑ8 : £ 513, (€ 876,51)\nΑ10 – Α11: £703, (€ 1201,15)\nΑ12: £901 (€ 1539,45)\nΕπειδή το Γ. Λογιστήριο, ανέκαθεν προσδιόριζε τις προσαυξήσεις με ακέραιο αριθμό λιρών, είναι πιθανόν να στρογγυλοποιήσει τις τιμές των προσαυξήσεων σε ακέραιους αριθμούς ευρώ. Σε κάθε περίπτωση όμως οι τιμές που δίνουμε είναι ακριβείς, υπολογισμένες με την αμετάκλητη ισοτιμία λίρας και ευρώ. Αν και όταν γίνουν οι στρογγυλοποιήσεις των προσαυξήσεων θα ελέγξουμε την ακρίβειά τους.\n4) Οι αριθμοί της 4ης στήλης προκύπτουν αν διαιρέσουμε τους αριθμούς της 3ης στήλης δια 12. Με τη διαίρεση αυτή προκύπτουν οι βασικοί μηνιαίοι μισθοί ανά κλίμακα και βαθμίδα.\n5) Οι αριθμοί της 5ης στήλης προκύπτουν αν πολλαπλασιάσουμε τους αριθμούς της 4ης στήλης επί 0,0302. Με τον πολλαπλασιασμό αυτό βρίσκουμε την μηνιαία αύξηση των βασικών μισθών, ως αποτέλεσμα των γενικών αυξήσεων 2% από 1/1/2006, και 1% από 1/1/2007.\n6) Οι αριθμοί της 6ης στήλης προκύπτουν αν πολλαπλασιάσουμε το άθροισμα των αντίστοιχων αριθμών της 4ης και 5ης στήλης επί 0,1536. Με την πράξη αυτή υπολογίζουμε το μηνιαίο τιμαριθμικό επίδομα για κάθε μια από τις 39 βαθμίδες των κλιμάκων του πίνακα. Όπως έχουμε προαναφέρει αυτό ανέρχεται σε ποσοστό 15,36%.\nΑκαθάριστος μισθός = Βασικός μισθός + αύξηση βασικού μισθού+ τιμαριθμικό επίδομα\nΑυτό σημαίνει ότι οι αριθμοί της 7ης στήλης αποτελούν το άθροισμα των αντίστοιχων αριθμών της 4ης, 5ης και 6ης στήλης.\n8) Οι αριθμοί της 8ης στήλης παρουσιάζουν την ακαθάριστη μηνιαία αύξηση λόγω της διαφοροποίησης του τιμαριθμικού επιδόματος. Ως γνωστόν το Α΄ εξάμηνο του 2007 το τιμαριθμικό επίδομα ανερχόταν στο 14,76% των βασικών απολαβών, ενώ το Β΄ εξάμηνο του 2007, αντιστοιχούσε σε ποσοστό 15,36%. Έχουμε δηλαδή μια αύξηση του τιμαριθμικού επιδόματος κατά 0,6%.Υπολογίστε λοιπόν την ακαθάριστη μηνιαία αύξηση σας, που δίνεται στην στήλη 8 με βάση τον τύπο:\nΑκαθάριστη μηνιαία τιμαριθμική αύξηση Β΄ εξαμήνου 2007=Μηνιαίες βασικές απολαβές . 0,006, όπου μηνιαίες βασικές απολαβές = βασικός μηνιαίος μισθός + αύξηση βασικού μισθού.\n9) Οι αριθμοί του δεύτερου πίνακα, ο οποίος δίνει τη μισθοδοσία των δασκάλων σε ευρώ, προκύπτουν αν διαιρέσουμε τους αριθμούς του πρώτου πίνακα με το 0,585274 και στρογγυλοποιήσουμε το αποτέλεσμα στο δεύτερο δεκαδικό ψηφίο.\nΜε πόσα € ισοδυναμούν £ 175,25;\nΑπάντηση: 175,25 : 0,585274 = 299,4324026....= €299,43