Οι «Μαθουσάλες» του Scrabble – Οι ηλικιωμένοι λάτρεις του επιτραπέζιου - Newsbeast\nΟι «Μαθουσάλες» του Scrabble – Οι ηλικιωμένοι λάτρεις του επιτραπέζιου\nΠαίκτες 70 ετών και άνω ανταγωνίζονται άτομα που τους χωρίζουν δεκαετίες\nΤρεις παίκτες που διανύουν την όγδοη δεκαετία της ζωής τους και λατρεύουν το Scrabble, παρουσιάζει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Ο Γιώργος από την Καστοριά, ο Δημήτρης από τη Θεσσαλονίκη και η Αργυρώ από την Αθήνα είναι λάτρεις του Scrabble, ο καθένας με διαφορετική αφορμή και για διαφορετικούς λόγους, αλλά όλοι τους είναι μέλη των ομίλων που υπάρχουν στην περιοχή τους.\nΗ Αργυρώ Νικολοπούλου από την Αθήνα, γεννήθηκε το 1932. Στα παιδικά της χρόνια, το Scrabble ήταν είδος πολυτελείας, ένα επιτραπέζιο που, όπως λέει, γνώριζαν μόνο τα «καλά κορίτσια» της εποχής. Στον δικό της δρόμο μπήκε το παιχνίδι, όταν ήταν στην κυριολεξία …στον δρόμο ως επαγγελματίας συνοδός γκρουπ σε ταξίδια του εξωτερικού. Σ’ ένα απ’ αυτά, στα τέλη του ’80, μία αρχιτέκτονας της πρότεινε να παίξουν μία παρτίδα. «Για κάποιο λόγο, ήταν βέβαιη ότι ήξερα να παίζω, ενώ εγώ το είχα απλώς ακουστά. Επειδή όμως πάντα λέω “ναι” σε προκλήσεις, δέχτηκα και σε μία εβδομάδα έμαθα να παίζω», δηλώνει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, σημειώνοντας ότι «είχε πολύ καλή δασκάλα».\nΜε την επιστροφή της στην Ελλάδα, η κ. Νικολοπούλου έψαξε να βρει πού παίζεται το ενδιαφέρον παιχνίδι λέξεων και η αναζήτηση εκείνη την οδήγησε σε ένα στέκι στην πλατεία Αγίων Ασωμάτων στο Θησείο, στο «Μικρό Πολυτεχνείο», όπου γινόταν εκμάθηση διαφόρων δεξιοτήτων. «Αφού εξασκήθηκα καλά εκεί, στις αρχές του 2000 πήγα στην “Άσπρη Λέξη”, ένα βιβλιοπωλείο όπου επίσης έπαιζαν σκραμπλ και εκεί γνώρισα τους συνοδοιπόρους μου μέχρι σήμερα στο παιχνίδι», υπογραμμίζει.\nΗ κ. Νικολοπούλου, από το 2006 είναι ενεργό μέλος του Ομίλου Σκραμπλ Αθηνών – Πειραιώς (ΟΣΑΠ), στο οποίο διετέλεσε ταμίας στο δ.σ. και για περισσότερο από μία δεκαετία δεν έχασε σχεδόν καμία διασυλλογική διοργάνωση. «Αγάπησα πολύ τη βόρεια Ελλάδα μέσα από τα τουρνουά που γίνονταν σε διάφορες περιοχές, όπου υπάρχουν όμιλοι σκραμπλ. Δεν έχανα ποτέ τις διοργανώσεις της Πτολεμαΐδας, της Καστοριάς, ενώ συμμετείχα επίσης και σε πολλά τουρνουά της Θεσσαλονίκης. Από κάθε περιοχή έχω ξεχωρίσει ανθρώπους, προσωπικότητες που χαίρομαι που γνώρισα και είναι στη ζωή μου», δηλώνει.\nΑν και ακόμη -λίγους μήνες πριν κλείσει τα 90 της έτη- δηλώνει υγιής και έχει διαύγεια που θα ζήλευε ακόμη και ο πιο νέος, σε ένα από τα ταξίδια της προς τη Θεσσαλονίκη για ένα τουρνουά, είχε μία περιπέτεια, που έμεινε στην …ιστορία του σκραμπλ ως ένα διασκεδαστικό περιστατικό. «Την ώρα της επιβίβασης στο αεροπλάνο αισθάνθηκα μία αδιαθεσία. Με ανέλαβε το ιατρικό επιτελείο του αεροδρομίου και διαπιστώθηκε ότι η πίεσή μου ήταν αυξημένη. Μου είπαν ότι θα με οδηγήσουν στην αίθουσα αναμονής για να με παραλάβει κάποιος από την οικογένειά μου κι εγώ τους είπα πως κάτι τέτοιο αποκλείεται, διότι πρέπει οπωσδήποτε να ταξιδέψω στη Θεσσαλονίκη. Παρά τις διαφωνίες τους, τους έπεισα ότι πρόκειται για κάτι σημαντικό και με πήγαν την τελευταία στιγμή στο αεροπλάνο, όπου μπήκα αφού με ανέβασε ένα ανυψωτικό μηχάνημα, την ώρα που αυτό τροχιοδρομούσε ήδη, λίγο πριν την απογείωσή του. Για την ταλαιπωρία αυτή με αποζημίωσαν οι διοργανωτές του τουρνουά της Θεσσαλονίκης, χαρίζοντάς μου ένα έργο τέχνης», θυμάται η «βασίλισσα Ελισάβετ» του σκραμπλ, όπως την αποκαλούν οι φίλοι της, καθώς είναι εντυπωσιακή η ομοιότητά της με την αγέραστη μονάρχη του Ηνωμένου Βασιλείου.\nΗ κ. Νικολοπούλου σε όλη της τη ζωή θυμάται να έχει «μανία» με τη γλώσσα και τις λέξεις. «Δεν άφηνα ποτέ, καμία λέξη να μείνει άγνωστη, να μην ψάξω τη ρίζα της, από πού προέρχεται και τι θέλει να μας πει. Όταν με ρωτούσαν τι δώρο θέλω, τους ζητούσα εγκυκλοπαίδειες και λεξικά, αυτά ήταν η αγάπη μου», τονίζει. Στο σκραμπλ, εκτός από καλούς φίλους, βρήκε και ένα χόμπι που εξέλιξε τη σχέση της με τη γλώσσα, αν και παραδέχεται το μεγάλο της μειονέκτημα, που, συχνά, της στοιχίζει …καλύτερες επιδόσεις. «Δεν μπόρεσα ποτέ να παίξω στρατηγικά και με την τεχνική του αγωνιστικού σκραμπλ, αφού από μία όμορφη λέξη και μια άλλη με πολλούς πόντους, πάντα διάλεγα την όμορφη…», παραδέχεται.\nΟ 72χρονος που αντιμετώπισε τη δυσλεξία μέσα από το Scrabble\nΣε ηλικία 57 ετών είχε την πρώτη του επαφή με το Scrabble και ο 72χρονος σήμερα Δημήτρης Παπαϊωάννου από τη Θεσσαλονίκη. Αν και «μαλωμένος» σε όλη του τη ζωή με τα γράμματα και τις λέξεις, με το παιχνίδι αυτό, όπως λέει, κατάφερε ν’ αγαπήσει αυτό που έως τότε αποτελούσε για τον ίδιο πρόβλημα.\n«Κάθε χρόνο στο σχολείο έμενα μετεξεταστέος στα νέα και στα αρχαία ελληνικά και γενικώς οι βαθμοί μου ήταν κοντά στη βάση σε όλα τα μαθήματα που απαιτούσαν διάβασμα. Με τη δε ορθογραφία, το πρόβλημα ήταν ακόμη πιο έντονο και οι εκθέσεις μου είχαν μείνει στην ιστορία του τμήματός μου ως οι πιο …κόκκινες, γιατί αν υποθέσουμε ότι έγραφα τριάντα λέξεις, ήταν και οι τριάντα διορθωμένες με κόκκινο στιλό από την καθηγήτρια», θυμάται ο κ. Παπαϊωάννου.\nΜε τη γνώση αυτή της ιδιαιτερότητας, αποδέχτηκε ευκολότερα την πρόκληση να γραφτεί στον Όμιλο Σκραμπλ Θεσσαλονίκης (ΟΣΘ). «Είδα μία φορά στην τηλεόραση έναν συνεργάτη μου από την Καστοριά, να μιλά γι’ αυτό το παιχνίδι, το οποίο δεν ήξερα ούτε ως όνομα. Στην επόμενη συνάντησή μας τον ρώτησα περί τίνος πρόκειται κι αυτός με παρέπεμψε στον όμιλο που είχε μόλις συσταθεί στην πόλη μου», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. «Έτσι λοιπόν από το 2006 είμαι μέλος του ΟΣΘ και από την πρώτη στιγμή ένιωθα ότι είναι τιμή που με δέχτηκαν στην παρέα τους άνθρωποι που ήξεραν πολύ καλά την ελληνική γλώσσα, ήταν σπουδαίο που έπαιζα μαζί τους και με τον καιρό βελτίωσα σημαντικά την ορθογραφία μου», συμπληρώνει.\nΌπως δηλώνει ο ίδιος με διάθεση αυτοσαρκασμού, στα δεκαπέντε χρόνια που παίζει σκραμπλ είναι πολύ λιγότερα από …δεκαπέντε τα παιχνίδια που έχει κερδίσει. «Μπορεί να χάνω, αλλά αυτό δεν με αποθαρρύνει. Ξέρω ποιος είμαι, ξέρω ποιες είναι οι δυνατότητές μου, μου αρέσει η όλη διαδικασία και μου αρέσει που με βοηθά να βελτιώνομαι», λέει χαρακτηριστικά. Μάλιστα, είχε σταθερή παρουσία σε πολλά διασυλλογικά τουρνουά. «Αφού μπήκα στο …χορό, ήθελα να χορέψω και έδινα το “παρών” κάθε χρόνο σε Αθήνα, Καστοριά, Πτολεμαΐδα, Βέροια και όπου αλλού γινόταν διοργανώσεις», εξηγεί. Από το 2018 ωστόσο ζει το μισό χρόνο στο νησί της συντρόφου του, την Κάλυμνο, ενώ και η πανδημία της Covid-19 τον απομάκρυναν από το αγαπημένο του παιχνίδι, αλλά όχι εντελώς! «Έχω βρει πρόθυμους ανθρώπους, κυρίως εκπαιδευτικούς, για να ιδρύσουμε ομάδα σκραμπλ στην Κάλυμνο, κάτι που καθυστέρησε λόγω κορονοϊού. Επίσης, παραμένω μέλος στον Όμιλο Σκραμπλ Θεσσαλονίκης και σε λίγο καιρό που θα επιστρέψω για το χειμώνα, σίγουρα θα πηγαίνω για να παίζω παιχνίδια», δηλώνει. Έως τότε, παίζει με το σκραμπλ που κουβαλάει πάντα μαζί του απέναντι στη σύντροφό του, που όπως λέει χαριτολογώντας, αν και έχει λιγότερη εμπειρία από τον ίδιο, επίσης καταφέρνει να τον κερδίζει…\nΤο αμέσως επόμενο φθινόπωρο, από σύμπτωση βλέπει στο καφέ που διατηρούσαν δύο φίλες του να βρίσκονται στα ράφια τρία ίδια παιχνίδια με αυτό που έπαιξε στην παραλία, διαθέσιμα για τους πελάτες που ήθελαν να παίξουν σκραμπλ. «Το επόμενο διάστημα μαζευόμασταν συστηματικά κάποια άτομα που μας άρεσε το συγκεκριμένο επιτραπέζιο και παίζαμε, σημειώνοντας τις βαθμολογίες μας και κρατώντας στατιστικά», θυμάται. Ο τρόπος που έπαιζαν τότε, στην πρώτη τους επαφή με το σκραμπλ, ήταν όπως ορίζεται από τον κατασκευαστή του παιχνιδιού, με έως και τέσσερα άτομα πάνω από το ίδιο ταμπλό. «Τα διαθέσιμα σκραμπλ ήταν τρία και οι ενδιαφερόμενοι να παίξουν ήταν πολλοί περισσότεροι, με αποτέλεσμα κάποιοι να …περισσεύουν. Έτσι οι ιδιοκτήτριες αναγκάστηκαν να αγοράσουν άλλα τόσα», σημειώνει.\nΟ Γιώργος Χασιώτης επαγγελματικά ασχολήθηκε αρχικά με το ξυλεμπόριο, στη συνέχεια γενικότερα με το εμπόριο και με τα φορτηγά που είχε η οικογένειά του ταξίδεψε σε όλα τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Σήμερα, αν και θεωρητικά ανήκει στην τρίτη ηλικία, νιώθει πολύ νεότερος και γι’ αυτό συνεχίζει να εργάζεται στη γουνοποιία του γαμπρού του. Όσο για τον ελεύθερο χρόνο του, που είναι πλέον περισσότερος, τον αφιερώνει και πάλι στο σκραμπλ. «Ανυπομονώ να υποδεχτούμε σε λίγες μέρες τη νέα …σκραμπλική χρονιά στον ΟΣΚ και να αρχίσουμε το εσωτερικό μας πρωτάθλημα. Μέχρι τότε, ανοίγω λεξικά, ψάχνω να βρω άγνωστες και μεγάλες λέξεις και τις σημειώνω για να τις μάθω», λέει χαρακτηριστικά.


Χριστιανισμός χωρίς Θεό, η νέα μόδα. - capnews\nΙούν 13, 2021 covid-19, Lockdown, Απόψεις, Ορθοδοξία, Πίστη\nΑν ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, ο εχθρός του χειρότερου είναι το κακό γιατί η εμπειρία του σε προφυλάσσει από το χειρότερο.Ο χριστιανισμός χωρίς Θεό είναι μόδα είναι κάτι σαν τη μπύρα χωρίς αλκοόλ, επισημαίνει ο Jean-Pierre Denis Διευθυντής σύνταξης του εβδομαδιαίου περιοδικού La Vie. Τονίζει «ο χριστιανισμός χωρίς Θεό μοιάζει να είναι μόδα. Το τέσταρα. Αυτός είναι περίπου τόσο ενδιαφέρον όσο η μπύρα χωρίς αλκοόλ.» Αυτός ο χριστιανισμός χωρίς Θεό που είναι σαν μια μπύρα χωρίς αλκοόλ είναι ένας ξενέρωτος χριστιανισμός υγιεινίστικος, άνευ μέθης μετοχής και μέθεξης. H διατύπωση περιέχει και μια άλλη αναφορά ότι ο χριστιανισμός αντιμετωπίζεται πλέον ως προϊόν, διακινείται στην ελεύθερη αγορά ανελεύθερος ο ίδιος. Προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της και στάνταρ γίνεται ένας «έξυπνος» χριστιανισμός ένας εκκοσμικευμένος χαμαιλέοντας που επιδιώκει όχι την αυτοδιαιώνιση αυτοδικαίωση του αλλά τη διατήρηση της θέσης του εντός του κοινωνικού πλέγματος με οποιοδήποτε τίμημα. Ένας χριστιανισμός που φοβάται την απώλεια κρατικής νομιμοποίησης και την κοινωνική απόρριψη, την σταύρωση. Εναλλακτικός διασταυρωμένος αντί ένσταυρος κι Εσταυρωμένος.\nΟ γνόφος αντικαθίσταται από ένα τοξικό βιοχημικό νέφος θολούρα του πνεύματος και χαρακτηρίζεται από χαμηλή πνευματική ορατότητα. Η ενατένιση καθηλώνεται χάνεται η βλεματική επαφή με το θείο η θεοπτία, η επικοινωνία η φυσική παρουσία του θείου. Ο Θεός αυτοπεριορίζεται από ένα πρωτοφανές lockdown που του επιβάλουν οι κρατικίστικες νόρμες είναι εξ αποστάσεως αποκλείεται η φυσική του παρουσία εξοβελίζεται σ΄ένα απροσπέλαστο επέκεινα. Ο Λακανικός Άλλος αντικαθίσταται από τον οποιοδήποτε άλλον.\nΉδη καλούμαστε να ζήσουμε αυτό που έχει από καιρό προαναγγελθεί μια θρησκεία χωρίς Θεό ή μια ηθική χωρίς Θεό. Μια πίστη μη υπερβατική με κανόνες, υπακοή, θανάσιμη αμαρτία με πρώτη τον εμβολιασμό κατά covid19, διαμόρφωση νεοσύστατης κοινότητας σε άλλο πλαίσιο με νέα δόγματα-θέσφατα αλλά και ιδιαίτερα διακριτικά (μάσκες) που θυμίζουν τους Ναυατιανούς «οἱ δὲ Ναυατιανοὶ οὗτοι, παρομοιάζοντες μὲ τοὺς Φαρισσαίους, ὠνόμαζαν τὸν ἑαυτόν τους καθαροὺς καὶ δικαίους· ἐφόρουν ἄσπρα φορέματα, τάχα διὰ νὰ δείξουν τὴν καθαρότητα τῆς πολιτείας τους·»\nΤο κακό είναι απλά μια προειδοποίηση πριν τα πράγματα χειροτερέψουν καιρός να τη λάβουμε υπόψιν μας.


Υποψιάζεστε ότι είστε έγκυος αλλά είναι ακόμη νωρίς για να το μάθετε; - Mothersblog.gr\n06 Ιαν 2017\tΥΓΕΙΑ\nΣυχνοουρία. Μπορεί να αρχίσετε να πηγαίνετε στην τουαλέτα πολύ πιο συχνά απ' ότι συνήθως από τις πρώτες εβδομάδες.\nΡινορραγία ή καταρροή. Τα αγγεία της μύτης πρήζονται, ερεθίζονται ή και αιμορραγούν. Μπορει να νομίζετε ότι έχετε συνάχι ή ότι άνοιξε η μύτη σας και η λύση να βρίσκετε... στην κοιλιτσα σας.


Σρι Λάνκα: Νέες εκρήξεις - Μακραίνει ο τραγικός κατάλογος των θυμάτων - 290 νεκροί και 500 τραυματίες (pics+vid) | Ειδήσεις\nΣρι Λάνκα: Νέες εκρήξεις - Μακραίνει ο τραγικός κατάλογος των θυμάτων - 290 νεκροί και 500 τραυματίες (pics+vid)\n22/04 / 2019 19:00\nΈκρηξη σημειώθηκε σήμερα σε φορτηγάκι κοντά σε μια εκκλησία στο Κολόμπο, όπου δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν χθες, την ώρα που πυροτεχνουργοί προσπαθούσαν να εξουδετερώσουν έναν μηχανισμό, σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα που επικαλείται το πρακτορείο Reuters.\n«Το φορτηγάκι εξερράγη όταν η ομάδα εξουδετέρωσης βομβών της ειδικής δύναμης STF και η Πολεμική Αεροπορία προσπάθησαν να εξουδετερώσουν τη βόμβα», δήλωσε ο αυτόπτης μάρτυρας.\nΕκπρόσωποι των δυνάμεων ασφαλείας δεν ήταν διαθέσιμοι προς το παρόν για σχόλια.\nΣυνεχίζεται ο απολογισμός των θυμάτων\nΗ αστυνομία της χώρας έχει συλλάβει συνολικά δεκατρείς άνδρες στο πλαίσιο της έρευνας που διενεργείται για τις επιθέσεις, δήλωσε πηγή προσκείμενη στην αστυνομία. Ο πρωθυπουργός Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε είχε δηλώσει χθες Κυριακή πως συνελήφθησαν οκτώ άνθρωποι. Οι αρχές δεν έδωσαν περισσότερες λεπτομέρειες.\nΌμως η ίδια πηγή ανέφερε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι οι ύποπτοι συνελήφθησαν σε δύο τοποθεσίες, μέσα στο και κοντά στο Κολόμπο. Ανήκουν στην ίδια εξτρεμιστική οργάνωση, κατά την ίδια πηγή.\nΗ αμερικανική διπλωματία επιβεβαίωσε ότι αρκετοί υπήκοοι των ΗΠΑ σκοτώθηκαν στις επιθέσεις στη Σρι Λάνκα, χωρίς να διευκρινίσει τον αριθμό τους. "Μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι αρκετοί Αμερικανοί είναι ανάμεσα στους νεκρούς", δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο σε ανακοίνωση.\n"Οι Ηνωμένες Πολιτείες καταδικάζουν απερίφραστα τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Σρι Λάνκα σήμερα το πρωί Κυριακή του Πάσχα", δήλωσε ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας. Οι επιθέσεις αυτές "αποδεικνύουν εκ νέου την απάνθρωπη φύση των ριζοσπαστών τρομοκρατών των οποίων ο μοναδικός σκοπός είναι να απειλούν την ειρήνη και την ασφάλεια", πρόσθεσε.\nΗ εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου σε παρόμοια ανακοίνωση διαβεβαίωσε για την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών προς την κυβέρνηση της Σρι Λάνκα στην εκδίωξη των "δραστών αυτών των φρικτών και παράλογων ενεργειών".\nTρείς δανοί πολίτες περιλαμβάνονται στα θύματα στις επιθέσεις που σημειώθηκαν το πρωί, Κυριακή του Πάσχα των Καθολικών στη Σρι Λάνκα, ανακοίνωσε το υπουργείο Εξωτερικών της Δανίας.\nΜερικές ώρες αργότερα, σημειώθηκαν άλλες δύο εκρήξεις. Η μία έπληξε ξενοδοχείο σε νότιο προάστιο της πρωτεύουσας. Η δεύτερη έγινε σε σπίτι σε βόρειο προάστιο του Κολόμπο, όπου καμικάζι πυροδότησε τα εκρηκτικά με τα οποία είχε ζωστεί κατά τη διάρκεια αστυνομικής εφόδου. Συνολικά καταμετρήθηκαν από τις αρχές οκτώ εκρήξεις.\nΠοια ήταν τα θύματα;.\nΣύμφωνα με την αστυνομία, μεταξύ των θυμάτων ήταν 35 ξένοι, σε μια χώρα που εκτιμούν πολύ οι τουρίστες για τις παραδεισένιες παραλίες της, τις φυτείες τσαγιού της, τα καταπράσινα τοπία της. Βρετανοί, Ολλανδοί, Πορτογάλοι, κινέζοι και Αμερικανοί σκοτώθηκαν. Ουάσινγκτον και Λονδίνο επιβεβαίωσαν ότι έχουν σκοτωθεί υπήκοοι των ΗΠΑ και του ΗΒ. Η Ινδία επίσης γνωστοποίησε ότι έχουν σκοτωθεί τρεις υπήκοοί της, ενώ σύμφωνα με το πορτογαλικό πρακτορείο ειδήσεων >LUSA ένας πορτογάλος πολίτης συγκαταλέγεται στα θύματα.\nΠαραδέχθηκε ότι υπήρχαν «πληροφορίες» για τον κίνδυνο επιθέσεων. Ο επικεφαλής της αστυνομίας της χώρας, ο Πατζίθ Τζαγιασουνταρά, είχε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου πριν από δέκα ημέρες, κάνοντας λόγο για πληροφορίες που έλαβε από «υπηρεσία πληροφοριών του εξωτερικού», κατά τις οποίες μια ισλαμιστική οργάνωση, ηNTJ (National Thowheeth Jama'ath), σκόπευε να διαπράξει «επιθέσεις βομβιστών-καμικάζι εναντίον μεγάλων εκκλησιών» και της πρεσβείας της Ινδίας στο Κολόμπο.\nΗ οργάνωση αυτή ήταν ως χθες γνωστή κυρίως για βανδαλισμούς βουδιστικών αγαλμάτων. Ως το 2009, η Σρι Λάνκα αποτελούσε θέατρο ενός εξαιρετικά φονικού εμφυλίου που κράτησε δεκαετίες. Σε αυτόν αναμετρώνταν οι κυβερνητικές δυνάμεις και αυτονομιστές μειονοτικοί Ταμίλ.\nΤελευταία τροποποίηση στις 22/04/2019 - 19:17\nΆλπεις: Αυξάνεται ο αριθμός των νεκρών από την αποκόλληση του παγετώνα\nΚοπεγχάγη: Ελληνίδα ήταν στο εμπορικό κέντρο την ώρα της επίθεσης, «αν δείτε ειδήσεις, είμαι καλά»


ζώδια σήμερα 29/8 Κριός\nΑγαπητοί Κριοί, κάποια οικογενειακά θέματα βγαίνουν στο προσκήνιο και μπορεί να σας ταράξουν αρκετά!\nΑν διατηρήσετε την ψυχραιμία σας, θα μπορέσετε να βρείτε αποδοτικές λύσεις που θα βοηθήσουν να επιστρέψετε στην ισορροπημένη πορεία σας!\nΑγαπητοί Ταύροι, μπορείτε τώρα να πετύχετε τους στόχους σας και να γευτείτε την επιτυχία που σας αξίζει!\nΤο μόνο που χρειάζεστε είναι να οργανωθείτε καλύτερα, με ένα αποδοτικό πρόγραμμα που θα τηρήσετε κατά γράμμα.\nΝα έχετε πίστη στον εαυτό σας και το αιχμηρό ένστικτό σας. Θα δείτε να βγαίνετε σωστοί με τις επιλογές που έχετε κάνει, καθώς όλα θα πάρουν την πορεία που επιθυμείτε!\nζώδια σήμερα 29/08 Δίδυμοι\nΑγαπητοί Δίδυμοι, οι φίλοι και οι αγαπημένοι σας θα μονοπωλήσουν το χρόνο σας! Θα ζητήσουν βοήθεια για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους και πρέπει να τους διαθέσετε όλη την ενέργειά σας. Αυτή είναι η σωστή κίνηση, αρκεί να μην το παρακάνετε και παραμελήσετε την προσωπική ζωή και τις ανάγκες σας!\nΑγαπητοί Καρκίνοι, τον τελευταίο καιρό η καθημερινότητά σας διέπεται από δυσκολίες και προβλήματα! Είναι λογικό αυτό να έχει αρνητική επίδραση στη διάθεση αλλά και τις φυσικές σας αντοχές. Αλλά πλέον θα νιώσετε να αλλάζει η ατμόσφαιρα… Θα είστε πιο δυναμικοί και αποφασιστικοί, στο να ξεπεράσετε τα εμπόδια που αναχαιτίζουν την πορεία σας!\nζώδια σήμερα 29/08 Λέων\nΑγαπητοί Λέοντες, είστε έτοιμοι να αλλάξετε οπτική προς όλα τα θέματά σας! Προσεγγίζουν εξελίξεις που θα βελτιώσουν πολύ την καθημερινότητά σας. Να είστε σε επαγρύπνηση για να εντοπίσετε και να αξιοποιήσετε όλες τις ευκαιρίες. Όσο πιο ρεαλιστική και ισορροπημένη είναι η στρατηγική που θα στήσετε, τόσο περισσότερες επιτυχίες θα σημειώσετε!\nΑγαπητοί Παρθένοι, τον τελευταίο καιρό νιώθετε κάπως παγιδευμένοι… Τίποτα δεν προχωρά όπως θα θέλατε και είστε πολύ κοντά στο να χάσετε κάθε ενδιαφέρον δράσης. Αλλά η απάθεια δεν σας ταιριάζει, ούτε θα αλλάξει κάτι. Αδράξτε τα ηνία της ζωής σας και πάρτε πρωτοβουλίες που θα εξελίξουν τα σχέδιά σας. Έτσι θα αρχίσετε να αντλείτε χαρά από την καθημερινότητα, καθώς θα τονώσετε την αυτοπεποίθηση και την αισιοδοξία σας. Είναι καιρός να κάνετε τα επόμενα βήματα, για να διασφαλίσετε ένα καλύτερο μέλλον για τον εαυτό σας!\nζώδια σήμερα 29/08 Ζυγός\nΑγαπητοί Ζυγοί, κάποιες συνταρακτικές αποκαλύψεις πρόκειται να γίνουν και να σας αφήσουν άφωνους! Δεν αποκλείεται να σας απογοητεύσουν, να κλονίσουν οριστικά την εμπιστοσύνη σας προς συγκεκριμένους ανθρώπους. Αυτό που πρέπει να προσέξετε, είναι να μην συγκρουστείτε με άτομα του οικογενειακού περιβάλλοντος. Διατηρήσετε την ψυχραιμία σας για να μην κάνετε εσείς τα πράγματα χειρότερα!\nΑγαπητοί Σκορπιοί, το σύμπαν σας χαμογελά και η διάθεσή σας ανεβαίνει κατακόρυφα! Νιώθετε ικανοποιημένοι με τον εαυτό σας, καθώς βλέπετε να αποδίδει η σκληρή δουλειά που έχετε καταβάλει τον τελευταίο καιρό. Συνεχίστε να ακολουθείτε αυτές τις δοκιμασμένες μεθόδους και σχεδιάστε τα επόμενα βήματά σας. Η υλοποίηση των ονείρων και των φιλοδοξιών σας θα οδηγήσει σε ένα πιο ρόδινο μέλλον!\nΑγαπητοί Τοξότες, εστιάστε τις δυνάμεις σας στο χειρισμό συγκεκριμένων θεμάτων που είναι φλέγοντα! Μόνο όταν κλείσετε αυτές τις πόρτες στο παρελθόν, θα είστε ελεύθεροι να σχεδιάσετε το μέλλον σας. Στήστε ένα αποδοτικό πρόγραμμα, που να σας πηγαίνει ένα βήμα μπροστά από τα γεγονότα. Προσέξτε μόνο να μην εξουθενώνετε τον εαυτό σας καθ’ οδόν!\nΑγαπητοί Αιγόκεροι, υπάρχουν εμπόδια στο δρόμο σας που απαιτούν άμεσους χειρισμούς! Πάρτε τις πρωτοβουλίες που πρέπει αν θέλετε να απαλλαγείτε από τον αρνητισμό που σας περιβάλλει. Μόνο έτσι θα βελτιωθεί η καθημερινότητά σας και θα προχωρήσετε μπροστά. Επιστρατεύστε την τόλμη και την αποφασιστικότητά σας και τίποτα δεν θα μπορεί να σας περιορίσει!\nΑγαπητοί Υδροχόοι, έχετε προκύψει κάποιες δύσκολες συγκυρίες στο περιβάλλον σας τελευταία… Αλλά δεν πρέπει να επιτρέψετε στο χάος και την αναστάτωση να σας βγάλουν εκτός πορείας. Διατηρήστε με κάθε τρόπο την εστίασή σας και θα καταφέρετε να υλοποιήσετε όλους τους στόχους σας!\nΑγαπητοί Ιχθύες, οπλιστείτε με υπομονή! Τα θέματα που θα κληθείτε να χειριστείτε, θα απαιτήσουν καθαρή σκέψη και ψυχραιμία. Μην αφήσετε τις συγκυρίες να σας πανικοβάλουν ή να σας βγάλουν από το πρόγραμμά σας. Όσο πιο ρεαλιστικά και συνετά κινηθείτε, τόσο πιο γρήγορα θα ανακτήσετε την ισορροπία των καταστάσεων!


Φορέστε... το μωρό σας!! - mitrikosthilasmos.com\nΦορέστε… το μωρό σας!!\nTagged: 0-3 μηνών, Νεογνό, Συχνές απορίες\nBabywearing: η “τέχνη” του να φοράς το μωρό σου\nΔεν πρόκειται για καινοτομία! Η ιδέα δεν είναι πρωτότυπη όπως δεν είναι και η ανάγκη! Πολύ πριν εφευρεθούν τα καρότσια, το babywearing ήταν πολύ συνηθισμένο. Οι μητέρες το έκαναν αυτό πάντα, σε όλα τα μέρη του κόσμου, σε όλες τις κοινωνίες. Έδεναν τα παιδιά πάνω τους και δούλευαν στα χωράφια ή στο σπίτι.\nΌταν φοράμε το μωρό μας, εκείνο νιώθει την αγκαλιά μας, είναι ψηλά, είναι στο κέντρο της δράσης (αλλά όχι το κέντρο της προσοχής!), νιώθει την καρδιά μας να χτυπάει, νιώθει τη ζέστη του κορμιού μας και την κίνησή μας όπως περπατάμε. Καθώς το φιλάμε, το κρατάμε, μας βλέπει να μιλάμε, του προσφέρουμε ένα καταπληκτικό περιβάλλον που ευνοεί την ψυχοσωματική του ανάπτυξη. Όσο εκείνο είναι άνετο και σφαλές στην αγκαλιά μας, για μας είναι πιο ελαφρύ και μπορούμε να έχουμε τα χέρια μας ελεύθερα!\nΤο babywearing είναι επίσης ένας εύκολος τρόπος για τους γονείς να βοηθήσουν το μωρό τους να νιώθει άνετα όταν περνάει αρκετό χρόνο με άλλους ανθρώπους (π.χ. νταντά, γιαγιά, κλπ.). Έχοντας συνηθίσει να είναι μέσα στο sling, το μωρό έχει περισσότερες πιθανότητες να νιώθει οικεία και άνετα ακόμα κι αν το “φοράει” κάποιος άλλος απ’ τη μαμά του!\nΥπάρχουν 4 βασικοί τύποι μάρσιπων αγκαλιάς (slings):\nPouch, Ring sling, Wrap, Mei tai. Προκειμένου να αποφασίσεις ποιος τύπος sling είναι ο καταλληλότερος για τις δικές σου ανάγκες, πρέπει να λάβεις υπόψη σου το στυλ ζωής που ακολουθείς, την ηλικία και το βάρος του μωρού σου, το αν θέλεις να φοράς το μωρό σου συνέχεια ή μόνο όταν χρειάζεται, το αν το μωράκι σου θηλάζει ή όχι, το αν έχεις άλλο ή άλλα παιδιά και φυσικά τις προσωπικές σου προτιμήσεις σε θέματα άνεσης!\nΠΗΓΗ: Αστεράκι Slings\nPrevious Post: Πως διαλέγουμε το σωστό σουτιέν θηλασμού\nNext Post: Καλά Χριστούγεννα (2009)\nΚατερίνα καταρχήν να σου ζήσει η κορούλα σου!\nΣχετικά με το Ring sling αν και δεν έτυχε (δυστυχώς) να χρησιμοποιήσω… αυτό που ξέρω είναι πως μπορεί να είναι κουραστικό για πολύ μεγάλες διαδρομές ή για πολύ βαρύ παιδί.\nΓενικά, δεν τίθεται θέμα βάρους, όλα τα σωστά slings είναι φτιαγμένα με τέτοιο τρόπο που αντέχουν συνήθως περισσότερο βάρος απ' αυτό που αντέχουν οι γονείς!\nΓια περισσότερες όμως πληροφορίες ρίξε μια ματιά εδώ όπου βρήκα και τις σχετικές πληροφορίες!\nΌτι άλλο θες… στη διάθεσή σου!\nkalimera manoula maria!!!euxomai na eisai kala!!!thelo na mou peis pos tha enimerotho an sto ring sling pou idi exo foresei tin kori mou eos 4 minon,mporo na tin foreso kai tora pou einai 9 minon kai 8,5kgr!!!se euxaristo poli!!!


Αμοργός: μια εμπειρία ζωής | eWoman.gr\nΛίγες οι λέξεις για να εκφράσουν τα συναισθήματα μου και τις εμπειρίες μου από αυτό το αξέχαστο νησί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι σε αυτό το μέρος θα περάσεις καλά. Ένα μήνα μετά τις διακοπές μου σε αυτό το νησί, οι μνήμες ακόμη είναι τόσο ζωντανές και έντονες. Είναι ο κόσμος, η παρέα, το μέρος, ο ήλιος και το γαλάζιο του Αιγαίου που σε μαγεύουν; Είναι όλα μαζί και το καθένα ξεχωριστά.\nΈνα ταξίδι σε αυτό το απομακρυσμένο νησί των Κυκλάδων είναι απαραίτητο τουλάχιστον μια φορά στη διάρκεια της ζωής σου. Πήγα Νοέμβριο, στο τέλος της τουριστικής περιόδου και μπορώ να πω ότι ήταν η καλύτερη εποχή για να γνωρίσεις πραγματικά το νησί. Μακριά από την πολυκοσμία και την φασαρία του καλοκαιριού, το φθινόπωρο σου δίνει την ευκαιρία να έρθεις πιο κοντά με τους ντόπιους και να δεις πως είναι πραγματικά η ζωή σε ένα νησί.\nΣτην Αμοργό να είσαι προετοιμασμένος για εξερεύνηση και πολύ περπάτημα (να πάρεις μαζί σου αθλητικά, γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πονέσουν τα πόδια σου). Μην παραλείψεις να κάνεις, με τα πόδια, τη διαδρομή Θολάρια-Λαγκάδα, μέσα στα βουνά, θα έρθεις πιο κοντά στη φύση και η ομορφιά αυτού του τόπου θα σε μαγέψει.\nΗ Χώρα του νησιού, είναι σαν να βγήκε από παραμύθι. Πιστεύεις ότι στο επόμενο βήμα θα έρθουν οι πειρατές να κλέψουν την όμορφη πριγκίπισσα από το παλάτι της. Τα σπιτάκια παρατεταγμένα το ένα δίπλα στο άλλο και οι μποκαμβίλιες, με το έντονο ροζ χρώμα τους, σπάνε την μονοτονία του άσπρου-μπλε και σε κάνουν να αγαπήσεις αυτό το νησί.\nΈνα ακόμη μέρος που θα πρέπει σίγουρα να επισκεφτείς είναι το μοναστήρι της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας και του αγίου Γεώργιου του Βαλσαμίτη. Η θέα από το μοναστήρι της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας θα σε ανταμείψει και θα σε κάνει να θέλεις να μείνεις εδώ για πάντα. Στο μοναστήρι του Αγίου Γεώργιου θα έχεις την ευκαιρία να γνωρίσεις και να μιλήσεις με την μοναχή Ειρήνη, μια τόσο προσιτή και καλοδεχούμενη γυναίκα που σε κάνει να δεις τον κόσμο με άλλη ματιά και σε γαληνεύει.\nΕτοιμάσου για πολύ φαγητό, η φάβα πρωταγωνιστής στην τοπική κουζίνα, μαγειρεύεται με όποιο τρόπο μπορείς να φανταστείς. Το τοπικό ποτό του νησιού είναι η ψημένη ρακή, οι ντόπιοι συνηθίζουν να κερνάνε τον ξένο ρακή και το μόνο σίγουρο είναι ότι κάποια στιγμή θα χάσεις το μέτρημα από το πολύ ποτό. Οι ντόπιοι και η φιλοξενία τους είναι άψογη, ο κόσμος είναι ανοιχτός, εγκάρδιος να σου μιλήσει και πάνω απ’ όλα απλός. Αυτή η απλότητα που ξεχνάμε πόσο απαραίτητη είναι στη ζωή μας.\nΤο καλοκαίρι μες την Αμοργό γεννήθηκε,\nστην αγκαλιά της έπαιξε, έκλαψε, κοιμήθηκε.\nΣτο απέραντο γαλάζιο της αφέθηκε\nαπό της γης το σταθούρι ήπιε και δέθηκε.\nΤοπική Μαντινάδα για την Αμοργό.


ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΑΕΝ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ – Voutospress Kefalonia\nΤην πρωτοχρονιάτικη Βασιλόπιτα έκοψε σήμερα το πρωί η Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού Ιονίων Νήσων στην αίθουσα εκδηλώσεων της Σχολής με τη συμμετοχή των εργαζομένων, του εκπαιδευτικού προσωπικού και των σπουδαστών/στριών.\nΤην πίτα ευλόγησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κεφαλληνίας κ. Δημήτριος, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στο βίο και στο έργο του Αγ. Γρηγορίου του Ναζιανζηνού, η μνήμη του οποίου εορτάζεται σήμερα.\nΑκολούθησε η κοπή της πίτας από τον Διοικητή της Ακαδημίας Πλοίαρχο Λ.Σ. Βασιλόπουλο Ιωάννη και οι καθιερωμένες ευχές για το νέο έτος, ενώ στους σπουδαστές/στριες κάθε τμήματος που κέρδισαν το φλουρί δόθηκε τιμητική άδεια.\nΣτην εκδήλωση παρευρέθηκε επίσης ο εκπρόσωπος του Ιδρύματος Γεωργίου και Μάρης Βεργωτή κ. Θανάσης Μουϊκης, ο οποίος εκ μέρους του Ιδρύματος, απένειμε έπαινο – βραβείο στον τελειόφοιτο σπουδαστή Χρυσάφη Σπυρίδωνα που συγκεντρώνει μέχρι σήμερα την υψηλότερη βαθμολογία μεταξύ των σπουδαστών/στριών της Σχολής.\nΤΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΑΕΝ


My style rocks: Ποιες είναι οι τρεις παίκτριες που θα περπατήσουν στην πασαρέλα του ριάλιτι μόδας; | Iciao\nΑρχική > Showbiz > My style rocks: Ποιες είναι οι τρεις παίκτριες που θα περπατήσουν στην πασαρέλα του ριάλιτι μόδας;\nMy style rocks: Ποιες είναι οι τρεις παίκτριες που θα περπατήσουν στην πασαρέλα του ριάλιτι μόδας;\nΔημοσιεύθηκε: 01/11/2019 09:20\nΤρεις καλλονές βρίσκονται πολύ κοντά σε συμφωνία για να μετρήσουν τις δυνάμεις τους στο στιλ αυτή τη σεζόν.\nΟι δύο από αυτές, μάλιστα, διαθέτουν και εμπειρία από το εν λόγω show, αφού συμμετείχαν με επιτυχία σε προηγούμενες σεζόν του.\nΟ λόγος για την Ιωάννα Τούνη και τη Βικτώρια Καρύδα, οι οποίες κουβεντιάζουν το ενδεχόμενο να βρεθούν και πάλι στην τηλεοπτική πασαρέλα του ΣΚΑΪ.\nΜάλιστα, αν και η πρώτη, σε ένα πέρασμα που έκανε την Τρίτη 29/10 από το «Καλό Μεσημεράκι» του Νίκου Μουτσινά, δήλωσε πως δεν θα είναι στην εν λόγω εκπομπή, πηγή από το κανάλι του Φαλήρου μάς είπε ότι ακόμη δεν έχει οριστικοποιηθεί τίποτα και όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, ακόμη και για την Ιωάννα.\nΤην… extra hot πληροφορία για την επιστροφή της Καρύδα και της Τούνη στο «My Style Rocks» μετέδωσε χθες η εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα και την επιβεβαίωσε στην «Espresso» άνθρωπος του σταθμού του Φαλήρου.\nΌπως είπε, τόσο η Ιωάννα όσο και η Βικτώρια έχουν σημαντικούς λόγους να γυρίσουν στον τόπο του… στιλιστικού εγκλήματος!\nΗ μεν Τούνη, στην πρώτη σεζόν του «MSR» έφτασε μέχρι την πηγή, αλλά νερό δεν ήπιε, αφού τερμάτισε δεύτερη, πίσω από τη Ραμόνα Βλαντή.\nΗ δε Καρύδα θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν η νικήτρια του show πέρυσι, αν δεν είχε συμβεί το τραγικό γεγονός της δολοφονίας του συζύγου της, Γιάννη Μακρή. Επομένως, δικαιούται μια δεύτερη ευκαιρία στο νέο «My Style Rocks», τώρα που έχει αρχίσει να στέκεται πάλι στα πόδια της.\nΟι δύο εντυπωσιακές ξανθιές, ωστόσο, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν στο reality μια εκρηκτική μελαχρινή: τη φρεσκοχωρισμένη Δήμητρα Αλεξανδράκη με τα τεράστια νύχια, η οποία επίσης ακούγεται ότι θα μπει στον… χορό του στιλ με ορμή λεοπάρδαλης!\nΌσον αφορά, τέλος, στην κριτική επιτροπή του show, λέγεται πως έχουν «κλειδώσει» τα ονόματα των Στέλιου Κουδουνάρη, Λάκη Γαβαλά και Αλεξάνδρας Κατσαΐτη.\nDimitra Alexandraki,My Style Rocks,Βικτώρια Καρύδα,Ιωάννα Τούνη


3πουλάκια: Ιουνίου 2016\nΜας κυνηγά, δεν μας αφήνει να πάρουμε ανάσα, κυρίως όμως δεν μας επιτρέπει να σχολιάσουμε ό,τι πραγματικά θέλουμε, τη στιγμή που το θέλουμε, καμιά φορά και όπως ακριβώς το θέλουμε.\nΟ λόγος που το κάνει είναι που έχει έναν δικό της τρόπο να θέτει την ατζέντα και να επιβάλλεται. Όσο κι αν θέλει κανείς να την αγνοήσει, όσο κι αν προσπαθεί να κάνει υπέρβαση της ιεραρχίας που αυτή υποδεικνύει, δεν μπορεί παρά στο τέλος να υποκύψει στις επιταγές της.\nΤο περίεργο είναι ότι θύμα της επικαιρότητας πέφτει κυρίως… η ίδια η επικαιρότητα. Εννοώ ότι κάποιο τμήμα της θα ήταν περισσότερο προβεβλημένο, αν την ίδια στιγμή δεν συνέβαινε να κυριαρχεί ένα άλλο επίκαιρο θέμα.\nΣυμβαίνει δηλαδή να υπάρχει και να λειτουργεί ένας ιδιότυπος… (σταθείτε μισό λεπτό να εφεύρω έναν όρο) επικαιροτισμός –κατά το ρατσισμός, σεξισμός κ.λπ., ένας διαχωρισμός δηλαδή των θεμάτων σε περισσότερο και λιγότερο επίκαιρα, άρα σε εκείνα που τους πρέπει μεγαλύτερη και σε άλλα που τους πρέπει μικρότερη προσοχή.\nΘα σας δώσω ένα πρόσφατο παράδειγμα για να καταλάβετε. Τις μέρες αυτές, μέρες που θα τις θυμόμαστε ως μέρες του Brexit, συνέβη να λαμβάνουν χώρα οι εκδηλώσεις για τα είκοσι χρόνια από τον θάνατο του «Αντρέα».\nΕννοώ τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος για τους φίλους του (και τους εχθρούς του) ήταν γνωστός μόνο με το μικρό του όνομα και μάλιστα στην λαϊκή του εκδοχή, πράγμα που συμβαίνει με πολλά λαϊκά είδωλα, όπως ο Στελλάρας, ο Μίκης, η Μελίνα, ο Λάκης…\nΜε αφορμή, λοιπόν, αυτή την επέτειο, πραγματοποιήθηκαν τελετές, έγιναν αφιερώματα και παρουσιάστηκαν εκδόσεις, που θα είχαν οπωσδήποτε διαφορετική τύχη, αν δεν συνέπιπτε το Brexit που κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος της επικαιρότητας, αφήνοντας στο περιθώριο ακόμη και… το ποδόσφαιρο!\nΕμείς οι ίδιοι αφήσαμε να περάσουν οι μέρες χωρίς ούτε μια αναφορά, είτε στον ίδιο τον ιδρυτή και «ιστορικό ηγέτη» του ΠαΣοΚ, είτε σε κάποια από τα πολλά που γράφτηκαν και ειπώθηκαν αυτές τις μέρες.\nΤι ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου;\nΗ απάντηση στο ερώτημα μπορεί να είναι τελείως υποκειμενική και διαφοροποιημένη, ανάλογα με το ποιος είναι αυτός που θα την δώσει και ποια ήταν η σχέση του με τον πολιτικό άντρα και το κόμμα που εκείνος ίδρυσε.\nΕξάλλου, τους πολιτικούς τους κρίνει η Ιστορία και μάλιστα αφού περάσουν πολύ περισσότερα από είκοσι χρόνια από τον θάνατό τους. Επομένως, όλες οι… επετειακές αναφορές από απλούς ανθρώπους (ή πουλάκια) εμπεριέχουν τον κίνδυνο να αδικήσουν ή να αγιοποιήσουν τον άνδρα.\nΥπάρχει κάτι αντικειμενικό; Ελάτε να το δούμε λίγο. Πρώτα πρώτα ξέρουμε ότι η μέτρηση οποιουδήποτε μεγέθους δεν είναι τίποτε άλλο από μια σύγκριση με μέγεθος ομοειδές που λαμβάνουμε ως «μέτρο».\nΤο μήκος το μετράμε με μήκος, το βάρος με βάρος, την ταχύτητα με ταχύτητα… Πώς μπορούμε να μετρήσουμε το πολιτικό μέγεθος κάποιου ανθρώπου; Τι θα λάβουμε ως στοιχειώδη μονάδα μέτρησης για να το συγκρίνουμε μαζί της;\nΕπειδή υπάρχει αυτή η αντικειμενική δυσκολία, καταφεύγουμε σε ένα τέχνασμα. Συνήθως κατατάσσουμε κάποιον πολιτικό με βάση το έργο του, θεωρώντας προφανώς ως αρχή το μηδενικό έργο, εκείνο που (δεν) άφησε κάποιος, ούτε θετικό ούτε αρνητικό.\nΚαι πάλι όμως υπάρχουν προβλήματα. Διάβασα, για παράδειγμα, την (αρνητική) κριτική που άσκησε κάποιος στον Ανδρέα Παπανδρέου, με βάση όχι όσα έκανε, αλλά όσα μπορούσε να κάνει, αν αναλογιστούμε τις ικανότητές του και τις ευκαιρίες που του δόθηκαν, και δεν τα έκανε.\nΕκείνο πάντως στο οποίο συμφωνούν οι περισσότεροι είναι πως ο… Αντρέας «έβγαλε από την απομόνωση (πολιτική, οικονομική, κοινωνική) το άλλο μισό του ελληνικού λαού». Δεν θα διαφωνήσουμε. Το θέμα όμως είναι ο τρόπος με τον οποίο ήρθε στο προσκήνιο αυτό το παραγκωνισμένο (επιεικής ο όρος) «άλλο μισό».\nΔυστυχώς, ήρθε με την υλοποίηση του συνθήματος «το ΠαΣοΚ στην κυβέρνηση, ο [άλλος μισός] Λαός στην εξουσία». Δόθηκε δηλαδή η δυνατότητα στους περιθωριοποιημένους και κατατρεγμένους μέχρι τότε Έλληνες να κυβερνήσουν κυριολεκτικά τη χώρα, μέσα όμως από ένα σύστημα βολέματος ημετέρων, αναξιοκρατίας, εκμαυλισμού, κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού, αυριανισμού, ατιμωρησίας, χαϊδέματος της νεολαίας…\nΕγώ έχω ένα άλλο κριτήριο.\nΌσο κι αν σας φανεί παράξενο, πιστεύω πως ένας μεγάλος ηγέτης οφείλει να λειτουργεί και… παιδαγωγικά προς την κοινωνία και τους πολίτες, ειδικά εκείνους που τον εμπιστεύονται και τον ακολουθούν. Και φυσικά δεν εννοώ να γίνεται ο ίδιος παράδειγμα ακεραιότητας και άμεμπτης συμπεριφοράς, με την ηθικιστική έννοια.\nΕννοώ να καθοδηγεί τους πολίτες, ώστε να γίνονται καλύτεροι τέτοιοι, να ενδιαφέρονται περισσότερο για «την πόλιν» και τα κοινά, να ενισχύουν τους δημοκρατικούς θεσμούς, να υποτάσσουν το ατομικό τους συμφέρον σ’ εκείνο του συνόλου…\nΑν κρίνουμε, λοιπόν, εκ του αποτελέσματος, μπορούμε να αναρωτηθούμε τι από τα παραπάνω κατάφερε να εμφυσήσει ο Ανδρέας Παπανδρέου στους οπαδούς (τουλάχιστον) του κόμματός του.\nΑρκεί να δούμε πού πήγαν και τι έγιναν όσοι (στελέχη και απλοί ψηφοφόροι) εγκατέλειψαν το ΠαΣοΚ, και δεν ήταν λίγοι, μόλις αυτό έπαψε να έχει τη δυνατότητα να τους εξασφαλίζει τα προνόμια και τις παροχές, κυρίως όμως την αίσθηση μιας παντοδυναμίας, που τους εξασφάλιζε στα χρόνια της κυριαρχίας του.\nΑσφαλώς η… παιδαγωγική ικανότητα δεν είναι το μόνο κριτήριο για την αξιολόγηση ενός ηγέτη. Για βάλτε το όμως κι αυτό μαζί με τα άλλα, όποτε επιχειρείτε μια αποτίμηση του έργου ή της προσωπικότητάς του. Θα δείτε πώς θα αλλάξει το τελικό αποτέλεσμα.\nΓια μια Ελλάδα νέα!\nΑναρτήθηκε από 3π στις 3:03 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες ΚΟΜΜΑΤΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ\n«Πολλά βάζετε, πολλά παίρνετε»!\nΤη φράση αυτή, που αποτελεί τον χρυσό κανόνα των στοιχημάτων, τη γνωρίζουμε από κάποιες χαρακτηριστικές στιγμές του παλιού ελληνικού κινηματογράφου με παπατζήδες. Όσα βάζεις, τόσα παίρνεις, αν, φυσικά, βρεις τον παπά.\nΓια σκεφθείτε όμως κάτι παράτολμο, αλλά και παράλογο. Θα ποντάρατε ποτέ σε ένα στοίχημα με την πιθανότητα να χάσετε, αλλά όχι να κερδίσετε; Σας μπέρδεψα. Θα το θέσω αλλιώς. Πώς θα σας φαινόταν η ιδέα να ποντάρετε ένα ποσό και έτσι και βρείτε τον παπά δεν θα πάρετε τίποτε, αν όμως δεν τον βρείτε θα χάσετε τα λεφτά σας;\nΌπως το είπαμε. Παράτολμο μέχρι ανοησίας, καθότι και παράλογο. Εντάξει να ρισκάρω με την πιθανότητα να χάσω, όμως δεν πρέπει να υπάρχει στο στοίχημα και η πιθανότητα να κερδίσω; Διαφορετικά, γιατί να «παίξω»;\nΕίδατε; Αυτό το τόσο προφανέστατα λογικό επιχείρημα δεν μπορούν να το σκεφτούν άνθρωποι στους οποίους έχει ανατεθεί η μοίρα ολόκληρης χώρας. Όπως ο Κάμερον, ας πούμε, που έπαιξε και έχασε, χωρίς την παραμικρή προοπτική να κερδίσει κάτι.\nΑφού, ακόμη κι αν νικούσε η άποψή του στο δημοψήφισμα που προκάλεσε, το πολύ πολύ να… έπαιρνε τα λεφτά του πίσω.\nΔιότι, η Βρετανία ήταν ήδη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν στο δημοψήφισμα νικούσε το Remain, το αίτημα για παραμονή δηλαδή, τότε ο Κάμερον που το προκάλεσε δεν είχε να κερδίσει απολύτως τίποτε. Αν όμως συνέβαινε αυτό που συνέβη, δηλαδή νίκη του Brexit, τότε θα χάνονταν (και χάθηκαν) πολλά.\nΕίδατε; Μήπως όμως το βάλαμε σε λάθος βάση. Μπερδέψαμε το κέρδη και τις ζημιές του Κάμερον με εκείνα της Βρετανίας. Λέτε να έγινε κατά λάθος;\nΑυτό συμβαίνει συχνά με τους πολιτικούς. Ταυτίζουν το προσωπικό τους συμφέρον με εκείνο της χώρας τους. Και εμείς, οι ανόητοι πολίτες τους ακολουθούμε.\nΟ Κάμερον δεν προκάλεσε το δημοψήφισμα στα καλά καθούμενα. Το είχε υποσχεθεί στους πολίτες προεκλογικά, ελπίζοντας πως μ’ αυτό τον τρόπο θα ένωνε τους Συντηρητικούς και θα κέρδιζε την εξουσία.\nΕπομένως, κάτι θα κέρδιζε κι αυτός.\nΠόνταρε το προσωπικό και το κομματικό του όφελος απέναντι στην πιθανότητα εξόδου της χώρας του από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι έχασε. Και μαζί του έχασε και η χώρα του (αλλά και η Ευρώπη;) έτσι τουλάχιστον λένε όσοι είναι υποστηρικτές μιας ενωμένης Βρετανίας, αλλά και της ευρωπαϊκής ιδέας.\nΤι είναι, λοιπόν, τα δημοψηφίσματα; Η πιο ωραία παρομοίωση που άκουσα είναι αυτή που έκανε ένας φίλος που είπε ότι «μοιάζουν με τον θεσμό του οστρακισμού στην Αρχαία Αθήνα».\nΟ οποίος, ενώ ξεκίνησε για να προστατέψει την πόλη από επίδοξους τυράννους ή πολίτες επικίνδυνους για τη δημοκρατία, κατέληξε όπλο στα χέρια των πραγματικά ισχυρών, άρα και επικίνδυνων, για την εξόντωση των πολιτικών τους αντιπάλων.\nΈτσι και τα δημοψηφίσματα.\nΥποτίθεται ότι δίνουν τη δυνατότητα στους πολίτες να εκφράσουν την άποψή τους για σοβαρά θέματα, άποψη που είναι δεσμευτική για τους κυβερνώντες. Έλα όμως που δεν λειτουργούν πάντοτε μ’ αυτόν τον τρόπο!\nΒλέπουμε συχνά ότι γίνονται μέρος πολιτικών παιχνιδιών, ακόμη και εσωκομματικών και τα «αξιοποιούν» πολιτικοί που δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να ρισκάρουν ακόμη και μεγάλα εθνικά ζητήματα, προκειμένου να βελτιώσουν τη θέση τους στην πολιτική σκακιέρα.\nΟι πολίτες, από την άλλη, παίζουν μέσω των δημοψηφισμάτων τα δικά τους «παιχνίδια». Ενώ καλούνται να πάρουν θέση σε κάποιο συγκεκριμένο ερώτημα, συχνά απαντούν σε κάποιο άλλο. Στην πράξη επιδοκιμάζουν ή αποδοκιμάζουν εκείνον που τους έθεσε το ερώτημα.\n(Υπάρχει, βλέπετε, και η χαρακτηριστική ελληνική ιδιαιτερότητα, όπου οι πολίτες κλήθηκαν να πάρουν θέση σε ένα ερώτημα το οποίο, στην πραγματικότητα, δεν υφίστατο. Οι πολίτες έδειξαν την εμπιστοσύνη τους σε εκείνον που τους ζητούσε απλώς να πουν όχι και… η συνέχεια είναι γνωστή.)\nΣε άλλες περιπτώσεις, οι πολίτες θεωρούν το δημοψήφισμα μια καλή ευκαιρία να πάρουν θέση υπέρ ή κατά των πολιτικών που τάσσονται με τη μία ή την άλλη άποψη, να δώσουν δηλαδή ψήφο εμπιστοσύνης ή να αποδοκιμάσουν πολιτικούς (και πολιτικές).\nΔεν πρέπει, λοιπόν, να εκφράζονται οι πολίτες;\nΗ Ιστορία δείχνει πως, σε μεγάλα και κρίσιμα ζητήματα, οι πολίτες δεν έχουν πάντοτε ούτε την απαιτούμενη ωριμότητα, ούτε το απαραίτητο καθαρό μυαλό. Δυστυχώς, όσο πιο κρίσιμο είναι το θέμα στο οποίο καλούνται να αποφασίσουν, τόσο περισσότερο λειτουργούν με το θυμικό.\nΔεν σκέπτονται τις συνέπειες της ψήφου τους, δεν υπολογίζουν κινδύνους για τη χώρα τους, θεωρούν συχνά ότι δεν έχουν κάτι να χάσουν, ότι τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν χειρότερα…\nΞυπνούν μέσα τους παλιά μίση και καινούριοι φόβοι κι έτσι μπορούν πολύ εύκολα να «γίνουν πελατεία εκείνων που υπόσχονται εκδίκηση και ασφάλεια», πολύ ωραία το είπε ο Διόδωρος στο Βήμα!\nΕίμαστε, λοιπόν, κατά των δημοψηφισμάτων; Όχι, βέβαια. Χρειάζονται όμως κάποιες προϋποθέσεις, πριν πούμε ναι σε κάθε είδους δημοψήφισμα.\nΠρώτα πρώτα είναι καλύτερα για μεγάλα εθνικά θέματα και για πολύπλοκα ή τεχνικά ζητήματα να αποφασίζουν οι κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια που έχουν (υποτίθεται) καλύτερη γνώση της πραγματικότητας και μεγαλύτερη ψυχραιμία. Άσε που μια άλλη κυβέρνηση μπορεί εύκολα να διορθώσει κάποια λάθος απόφαση.\nΈπειτα χρειάζεται μια… παιδεία δημοψηφισμάτων. Να εκπαιδεύονται οι πολίτες παίρνοντας θέση σε πιο απλά ζητήματα και σιγά σιγά να τους δίνεται η δυνατότητα να εκφραστούν σε πιο περίπλοκα.\nΤα υπόλοιπα, τα… «δημοψηφίσματα παντού», είναι επίφαση δημοκρατίας, εκ του πονηρού και για ψαράδες σε θολά νερά.\nΠολλά βάζετε, πολλά χάνετε.\nΑναρτήθηκε από 3π στις 5:09 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες ΔΙΕΘΝΗ, ΕΚΛΟΓΕΣ, ΕΥΡΩΠΗ\nΚαι πλην Βρετανών, φυσικά!\nΔεν ήσαν οι Βρετανοί για να τους οδηγούν και να τους προστάζουν σαν πολυτίμους υπηρέτας. Άλλωστε μια Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς Βρετανό βασιλέα γι’ αρχηγό δεν θα τους φαίνονταν πολλής περιωπής. Α βεβαιότατα πλην Βρετανών.\nΙδιαίτερα πρέπει να τους νιώσουμε εμείς, που σηκώσαμε μπαϊράκι και απειλήσαμε πως θα τινάξουμε την Ευρώπη στον αέρα. Εμείς που θέλαμε (θέλαμε;) να φύγουμε, ενώ είχαμε το χέρι απλωμένο για δανεικά. Κάπως έτσι εξηγείται, «νοιώθεται» και η διάχυτη χαρά σε πολλούς κύκλος της χώρας μας, με το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος.\nΑναρωτιόμασταν χθες αν υπάρχουν ευθύνες στο τρόπο με τον οποίο δομήθηκε και λειτουργεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και απαντούσαμε πως υπάρχουν και είναι πολλές, δεν είναι όμως αυτός ο πραγματικός λόγος που ενισχύονται οι λεγόμενες ευρωσκεπτικιστικές φωνές.\nΑς δούμε το θέμα απλά. Προφανώς και στα επιτελεία των Βρυξελλών υπάρχουν τεχνοκράτες οι οποίοι έχουν αυτονομηθεί και λειτουργούν χωρίς να σκέφτονται τους πολίτες της Ευρώπης. Αυτή, τουλάχιστον είναι η κατηγορία που τους αποδίδεται.\nΤο ερώτημα όμως είναι από πού ξεφύτρωσαν αυτοί; Δεν είναι απεσταλμένοι των κυβερνήσεων και μάλιστα ανακλητοί; Δεν εκτελούν εντολές και δεν εφαρμόζουν νόμους είτε των κρατών από τα οποία προέρχονται είτε του Ευρωκοινοβουλίου;\nΑκόμη και αν κατόρθωσαν να γίνουν ένα αυτονομημένο κέντρο αποφάσεων, η ευθύνη ανήκει στις κυβερνήσεις των κρατών, στα εκλεγμένα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, τελικά, στους πολίτες που ψηφίζουν τις μεν και τα δε.\nΕπομένως, η δήθεν κριτική στάση στην Ενωμένη Ευρώπη δεν αποτελεί παρά μια πρόφαση των λεγόμενων ευρωσκεπτικιστών, προκειμένου να κερδίσουν πόντους στο πολιτικό παιχνίδι που παίζεται στη χώρα τους.\nΔεν είναι τυχαίο ότι τα κόμματα αυτά και οι πολιτικοί που τα εκπροσωπούν ανήκουν στα άκρα, στο περιθώριο θα λέγαμε του πολιτικού φάσματος κάθε χώρας, και προσπαθούν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους μέσω της επίθεσης σε έναν εχθρό που δεν χρειάζεται να τον περιγράψεις, ούτε να εξηγήσεις τη λειτουργία του.\nΠου δεν μας αφήνουν να λειτουργήσουμε όπως ξέρουμε εμείς, που θέτουν κανόνες και όρια, που έχουν απαιτήσεις, που μας φορτώνουν και τους μετανάστες (τους). Λαϊκισμός χωρίς όρια.\nΠοιοι είναι αυτοί; Το είπαμε πριν. Κάποιοι δικοί μας εκπρόσωποι, κάποιοι επικεφαλής οργάνων στα οποία συμμετέχουμε κι εμείς ισότιμα και έχουμε λόγο, κάποιοι τεχνοκράτες που υποτίθεται ότι εφαρμόζουν δικές μας εντολές και οδηγίες.\nΤι λογής είναι τα όρια και οι κανόνες που τίθενται και περιορίζουν την… εθνική μας ανεξαρτησία; Είναι κανόνες που ορίζουν τον σεβασμό των δικαιωμάτων, την προστασία του περιβάλλοντος, την ελευθερία διακίνησης ανθρώπων και ιδεών, τη συνοχή των κοινωνιών...\nΠροφανώς υπάρχουν και κανόνες και περιορισμοί σε επίπεδο παραγωγής και διακίνησης εμπορευμάτων, δασμών και φόρων, τιμών και επιδοτήσεων…\nΤους οποίους όμως συναποφασίζουμε. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε τον εναλλακτικό δρόμο.\nΠου είναι ποιος; Η πλήρης απελευθέρωση των αγορών, η κατάργηση κάθε περιορισμού και η επικράτηση των τυφλών δυνάμεων του κέρδους. Περί αυτού πρόκειται, αυτά είναι τα όρια και οι περιορισμοί που τίθενται από τους «κακούς και ανεξέλεγκτους τεχνοκράτες των Βρυξελλών».\nΕλάτε να δούμε λίγο ένα γνωστό παράδειγμα, αυτό της χώρας μας. Πού ακριβώς εντοπίζονται τα όρια και οι περιορισμοί που μας θέτουν οι… θεσμοί (που είναι και δανειστές μας, αλλά το παραβλέπουμε αυτό για την οικονομία της συζήτησης).\nΔεν αναγνωρίζουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση με τα όργανά της αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο κάθε αδικημένου από την… εντόπια νομοθεσία και τις αυθαιρεσίες τής κρατικής εξουσίας;\nΔε ξέρουμε όλοι ότι χωρίς τους ευρωπαϊκούς περιορισμούς και τους κανόνες για το περιβάλλον, η κατάσταση θα ήταν τώρα στα επίπεδα της δεκαετίας του ’70;\nΉ μήπως μας ενοχλεί το γεγονός ότι οι θεσμοί (που είναι και δανειστές μας, δεν θυμάμαι αν το είπαμε αυτό) δεν επιτρέπουν στις κυβερνήσεις μας να δημιουργούν νέα ελλείμματα, δαπανώντας το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων σε ρουσφετολογικούς διορισμούς ημετέρων σε θέσεις χωρίς αντικείμενο;\nΑυτά τα λένε στους πολίτες οι ευρωσκεπτικιστές;\nΌχι, βέβαια! Τι τους λένε;\n«Μας κλέβουν τον πλούτο μας, δεν μας αφήνουν να αποφασίζουμε για τον τόπο μας, μας φορτώνουν πρόσφυγες, προσπαθούν να εξαφανίσουν τη γλώσσα και τον πολιτισμό μας…»\nΤέτοια ωραία τους λένε, χαϊδεύοντας τα χαμηλά ένστικτα ημιμαθών και προκατειλημμένων ανθρώπων, οι οποίοι βέβαια, αυτό να το λέμε, βλέπουν πως το μέλλον τους δεν θα είναι εκείνο που ήλπιζαν ή ονειρεύονταν.\nΑντί όμως να σκεφτούν τι φταίει και πώς μπορεί να αλλάξει, ακολουθούν τον παραδοσιακό τρόπο της… χελώνας, που κλείνεται στο καβούκι της και νομίζει ότι όλα θα διορθωθούν από μόνα τους.\nΉ θα διορθωθούν όταν θα έρθουν στην εξουσία οι λαϊκιστές του ευρωσκεπτικισμού, που θα κλείσουν τα σύνορα και θα ακολουθήσουν «ένα μοντέλο ανάπτυξης βασισμένο στους εθνικούς πόρους και τις εγχώριες παραγωγικές δυνάμεις», κάτι δηλαδή σαν την Αλβανία του Χότζα.\nΤο πρόβλημα είναι ότι, στα δημοκρατικά καθεστώτα, όπου μπορούν (χάρη στις ευρωπαϊκές ιδέες) να ανθούν κάθε λογής λουλούδια, υπάρχει και το δικαίωμα της επιλογής μέσω δημοψηφισμάτων. Τα οποία είναι καλά ως ιδέα, στην πράξη όμως έχουν πολλά προβλήματα και τα βλέπουμε ήδη στη Βρετανία.\nΠερί δημοψηφισμάτων όμως, αύριο.\nΣκέτο σκεπτικισμός δεν κάνει;\nΑναρτήθηκε από 3π στις 2:09 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΕΥΡΩΠΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ\nΈτσι δεν λέμε, όταν είναι πολλοί εκείνοι που ενδιαφέρονται να φύγουν, παρά το γεγονός ότι η έξοδός τους δεν θεωρείται και η καλύτερη επιλογή; Ας φύγουν όσοι είναι να φύγουν, να ξέρουμε ποιοι μένουμε.\nΜε κλειστή πόρτα, για να έχουμε και την ησυχία μας. Να μπορούμε να κουβεντιάζουμε χωρίς φασαρία απ’ έξω και να είμαστε και σίγουροι ότι δεν θα υπάρξει κανείς άσχετος που θα δει φως και θα μπει.\nΑλήθεια, πόσοι και ποιοι ενδιαφέρονται να… την κάνουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Κάτω από άλλες συνθήκες, το ερώτημα θα μπορούσε να τεθεί και διαφορετικά. Είναι κανείς που ενδιαφέρεται να μείνει στη… συγκεκριμένη Ένωση;\nΒλέπετε πώς τίθενται τα επίμαχα ζητήματα; Υποτίθεται πως όλοι είμαστε υπέρ μιας ένωσης των ευρωπαϊκών χωρών, όμως όχι έτσι όπως υπάρχει και λειτουργεί η συγκεκριμένη Ένωση. Θα θέλαμε μια άλλη; Ποια; Έλα μου, ντε!\nΗ απάντηση που δίνουν οι περισσότεροι σ’ αυτό το ερώτημα εμένα προσωπικά δεν μου λέει τίποτε. «Είμαστε υπέρ μιας Ευρώπης των Λαών». Τι θα πει αυτό; Πώς το αντιλαμβάνεται ο καθένας; Ποιοι είναι οι Λαοί που η συγκεκριμένη Ευρώπη τους έχει στο περιθώριο;\nΓια να απαντήσουμε, θα πρέπει να ανατρέξουμε λίγο στην Ιστορία. Ποια ήταν η Ευρώπη, πριν γίνει αυτό για το οποίο την κατηγορούμε σήμερα, δηλαδή μια Ευρώπη των γραφειοκρατών και των επιχειρηματιών;\nΓια να μην πάμε στα αρχαία χρόνια, θα πούμε πως ήταν μια Ευρώπη των φεουδαρχών. Οι οποίοι έβαζαν τους υποτελείς τους να σκοτώνονται για να αποκτούν εκείνοι λίγη περισσότερη γη, αφού η κατοχή γης αποτελούσε τη μοναδική πηγή πλούτου.\nΌταν με τις ανακαλύψεις των Νέων Χωρών και την ανάπτυξη του εμπορίου αναδείχθηκαν νέες οικονομικά τάξεις, αυτές απαίτησαν και συμμετοχή στην εξουσία, την οποία όμως δεν μπορούσαν να διεκδικήσουν μέσα στις φεουδαρχικές δομές.\nΚάπως έτσι αναπήδησε το «αίτημα» της δημιουργίας εθνικών κρατών. Λέμε κάπως έτσι, γιατί, αναγκαστικά, δίνουμε λίγο αφαιρετικά και πολύ σχηματικά τα πράγματα. Δεν πάμε, άλλωστε και για διατριβή, κουβέντα κάνουμε.\nΝέες δομές, νέα βάσανα για τους Λαούς!\nΈξαρση των εθνικισμών, δύο ανθρωποφάγοι πόλεμοι, δικτατορίες σ’ Ανατολή και Δύση, εμφύλιοι σπαραγμοί και… κάποια στιγμή γεννιέται η ιδέα «της Ευρώπης των γραφειοκρατών και των επιχειρηματιών».\nΤα σύνορα καταλύονται, οι άνθρωποι και οι ιδέες κυκλοφορούν ελεύθερα, τεράστια «πακέτα» χρηματοδοτούν τη σύγκλιση, ένα κοινό νόμισμα εξυπηρετεί και διευκολύνει τις συναλλαγές, τα δικαιώματα, ατομικά και κοινωνικά διευρύνονται και γίνονται περισσότερο σεβαστά…\nΟι Λαοί (βλέπετε, επιμένω στο κεφαλαίο λάμδα) ευημερούν. Το κοινωνικό κράτος και τα εργατικά δικαιώματα τούς δίνουν ένα πρωτόγνωρο για την ανθρωπότητα επίπεδο ζωής. Μπορούν να σπουδάζουν όπου θέλουν, να κάνουν τις διακοπές τους όπως τους αρέσει, να απολαμβάνουν ένα αυστηρά προστατευμένο περιβάλλον…\nΜε την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ, δεκάδες χώρες ζητούν να ενταχθούν κι αυτές στην Ενωμένη Ευρώπη, που μόνο κάτι απολιθώματα όπως το δικό μας ΚΚΕ τη βλέπουν ως εχθρό των εργαζομένων. Οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, πουθενά στον κόσμο δεν ζουν καλύτερα και δεν απολαμβάνουν περισσότερα δικαιώματα.\nΌλο αυτό το διάστημα, η Βρετανία, για τους δικούς της ιστορικούς (και ανθρωπολογικούς) λόγους, διατηρεί μια ιδιαίτερη σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε έξω, αλλά ούτε και για τα καλά μέσα.\nΣτο μεταξύ αλλάζουν οι συνθήκες παγκοσμίως. Έρχεται μια μεγάλη οικονομική κρίση και η κρίση χρέους που αναγκάζει τις χώρες της Ευρώπης να ξανασκεφτούν το πολυδάπανο κοινωνικό τους κράτος. Επιπλέον, οι λαοί (με μικρό αυτή τη φορά) αρχίζουν να… γερνούν και ο μεγάλος μέσος όρος ηλικίας επιβάλλει περικοπές σε εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.\nΗ Ευρώπη έχει γίνει πόλος έλξης απελπισμένων και κατατρεγμένων ανθρώπων, που καταφτάνουν από κάθε γωνιά του πλανήτη, προκειμένου να βρουν στον ήλιο μοίρα. Η άφιξή τους, σε συνδυασμό με την οικονομική ύφεση, δίνουν… χώρο και λόγο έκφρασης στα πιο ακραία συντηρητικά στοιχεία.\nΕίπαμε, τα παρουσιάζουμε κάπως σχηματικά.\nΣυγχρόνως ένας παλιός πολιτικά γνώριμος κάνει την εμφάνισή του πολύ έντονα, θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο δικαιώματα και κατακτήσεις, αλλά την ουσία της δημοκρατίας στη γηραιά (πλέον) Ευρωπαϊκή Ένωση. Μιλάω για τον λαϊκισμό.\nΜέσα σ’ αυτό το περιβάλλον, αυξάνονται οι «εθνικές» φωνές, που ξεχνούν ό,τι καλό έφερε η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι θεσμοί της στους πολίτες τής ηπείρου και μιλούν για επιστροφή στην… ανεξαρτησία και τις «παλιές καλές μέρες» των απομονωμένων κρατών.\nΞεπήδησαν κόμματα και πολιτικοί που το μόνο που έχουν να υποσχεθούν είναι «απαλλαγή από την Ευρώπη των γραφειοκρατών και των επιχειρηματιών», καθώς και «κλείσιμο των συνόρων για τους ξένους».\nΤο κακό είναι ότι στον κατήφορο του λαϊκισμού τούς ακολούθησαν ηγέτες και κόμματα του περίφημου «δημοκρατικού τόξου» κι έτσι το πράγμα ξέφυγε. Εύκολος στόχος όλων αυτών η καταραμένη Ευρώπη, λες και αυτή είναι μια υπερκρατική δομή ανεξάρτητη και αυτονομημένη από τα μέλη που την αποτελούν.\nΔεν υπάρχουν ευθύνες στον τρόπο με τον οποίο δομήθηκε και λειτουργεί η Ευρωπαϊκή Ένωση; Οπωσδήποτε και είναι πολλές και σοβαρές. Αυτές όμως είναι ο πραγματικός λόγος που η Βρετανία… άνοιξε την πόρτα;\nΑυτές είναι ο πραγματικός λόγος που οι εθνικιστικές φωνές πολλαπλασιάζονται και οι πολίτες στρέφονται σε κλειστοφοβικά, λαϊκίστικα και «σκοτεινά» κόμματα και ακολουθεί ηγέτες που το μόνο τους ιδεώδες είναι ο… θαυμαστός παλιός κόσμος;\nΠροφανώς όχι! Θα συνεχίσουμε όμως και αύριο.\nΑναρτήθηκε από 3π στις 2:28 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες ΔΙΕΘΝΗ, ΕΥΡΩΠΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ\nΈπεσε μπόλικο ρετσίνι!\nΘα έχετε προσέξει, φίλοι μας, ότι ποτέ δεν σχολιάζουμε δηλώσεις οι οποίες αποκόπτονται από ένα κείμενο και γίνονται σύνθημα και ευκαιρία για επίθεση στον άνθρωπο που τις έκανε. Δεν είπαμε, για παράδειγμα, κάτι για το «λεφτά υπάρχουν» ή για το «η αριστεία είναι ρετσινιά».\nΟ λόγος που κρατάμε μια τέτοια στάση είναι προφανής. Είναι πολύ εύκολο να απομονώσεις μια φράση και να της δώσεις εσύ νόημα που πιθανότατα δεν έχει, μέσα στο κείμενο και τα συμφραζόμενα που διατυπώθηκε.\nΈπειτα, με βάση το συγκεκριμένο, αυθαίρετο συχνά, νόημα, σχεδιάζεις μια επίθεση που στόχο έχει όχι μόνο την αποδόμηση της φράσης, αλλά και του ίδιου του ομιλητή. Του επιτίθεσαι με χαρακτηρισμούς που δεν προκύπτουν από πουθενά, ούτε από το υπόλοιπο κείμενο της ομιλίας του, ούτε από τη γενικότερη πορεία του.\nΤο καλό είναι ότι, επειδή τα πρόσωπα που δέχονται την επίθεση είναι συνήθως πολιτικοί, υπάρχουν ένα σωρό ευκαιρίες να τους κάνες κριτική, τόσο για δηλώσεις, κυρίως όμως για το έργο τους. Δεν συντρέχει κανένας λόγος, πέρα ίσως από τη δική σου αδυναμία, να εστιάζεις σε παρατραβηγμένους… στόχους.\nΤο κακό είναι ότι η «κριτική» αυτή στην αποκομμένη και κακώς ερμηνευμένη φράση επαναλαμβάνεται και πολλαπλασιάζεται από χρήστες του διαδικτύου. Οι οποίοι δεν μπαίνουν καν στον κόπο να διαβάσουν ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας, αλλά μένουν στην έτοιμη επίθεση, την οποία υιοθετούν άκριτα.\nΠροχθές δημοσιεύτηκε μια ενδιαφέρουσα έρευνα, η οποία δείχνει ότι το 60% των συνδέσμων που… αναμεταδίδουν οι χρήστες του διαδικτύου, δεν έχουν κάνει τον κόπο να τους ανοίξουν πριν οι ίδιοι!\nΕπίσης λέει ότι δίνουν μεγαλύτερη σημασία (εννοείται οι χρήστες, όχι οι σύνδεσμοι) σε μια «είδηση» όπως αυτή αναμεταδίδεται από κάποιον γνωστό τους, παρά όπως τη δημοσίευσε αρχικά το πρακτορείο ειδήσεων.\nΜέσα σ’ αυτό το κλίμα, καταλαβαίνεται γιατί αποφεύγουμε να σχολιάζουμε αποκομμένες εκφράσεις.\nΣήμερα όμως θα πούμε για… τη ρετσινιά.\nΠώς θα γίνει αυτό, χωρίς να επιτεθούμε στο πρώην υπουργό της Παιδείας που τόσες ριπές δέχτηκε για τη συγκεκριμένη φράση του, σχετικά με την αριστεία; Πρώτα πρώτα θα δεχτούμε την απάντηση που έδωσε ο ίδιος, ότι η φράση λέχτηκε εν τη ρύμη του λόγου του, ήταν υπερβολική και (κακώς) έγινε σύνθημα.\nΈπειτα θα σας μιλήσουμε για την αυθεντική ρετσινιά και τέλος θα έρθουμε στο θέμα μας που αυτή την εβδομάδα, λόγω και της γιορτής (αργίας) του Αγίου Πνεύματος, ήταν τα Σχολεία, οι μαθητές και οι επιτυχίες τους.\nΤι ακριβώς είναι η ρετσινιά και γιατί χρησιμοποιούμε την φράση «του κόλλησαν τη ρετσινιά», για κάποιον που του αποδόθηκε μια μομφή από την οποία δυσκολεύεται να απαλλαγεί;\nΣτη Λακωνία, οι πρακτικοί θεραπευτές, χρησιμοποιούσαν ένα (πρωτοποριακό) είδος εμπλάστρου για πόνους και κρυολογήματα. Έκοβαν ένα κομμάτι από δέρμα γίδας και το τοποθετούσαν στο πονεμένο μέρος, κολλώντας το με ρετσίνι από πεύκο.\nΕ, όταν έφτανε ο καιρός να το απομακρύνουν, αυτό πονούσε υπερβολικά και αποκολλιόταν με μεγάλη δυσκολία. Έτσι γεννήθηκε η φράση για χαρακτηρισμούς ή κατηγορίες από τις οποίες είναι πολύ δύσκολο να απαλλαγεί κανείς.\nΤώρα, πώς ήρθαν και έδεσαν όλα αυτά με το θέμα που συζητάμε αυτές τις μέρες; Μας ήρθαν συνειρμικά στον νου, όταν διαβάσαμε στα ΧΡΟΝΙΚΑ τα ονόματα των παιδιών που αρίστευσαν σε Λύκειο της πόλης μας.\nΚατ’ αρχάς, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, να πούμε συγχαρητήρια στα παιδιά και στους γονείς τους για τις πραγματικά υψηλές βαθμολογίες που επέτυχαν. Αυτό είναι το ένα δεδομένο και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει, αφού οι μαθητές των Λυκείων είναι από τους σκληρότερα εργαζόμενους στη χώρα.\nΑπό την άλλη όμως, δεν σας έκανε κι εσάς εντύπωση ο πολύ μεγάλος αριθμός των αριστούχων; Στην Γ΄ Λυκείου, περισσότεροι από πενήντα μαθητές έβγαλαν βαθμό πάνω από 19! Από ένα μόνο Λύκειο της πόλης!\nΠροφανώς είναι οι καλύτεροι του Σχολείου.\nΠώς γίνεται όμως ένας μαθητής να είναι τόσο καλός που να παίρνει 20 σε όλα ή σχεδόν σε όλα τα μαθήματα του Σχολείου; Μήπως το παρακάνουν και οι καθηγητές λίγο μα τις βαθμολογίες;\nΈνας μαθητής με τέτοια βαθμολογία υποτίθεται ότι κατέχει πλήρως την ύλη της τάξης του, σε όλα τα μαθήματα. Ό,τι και να τον ρωτήσεις στα προφορικά, ότι και να του βάλεις να γράψει, θα απαντήσει ολόσωστα.\nΓίνεται; Υπήρχαν και στα δικά μας τα χρόνια μαθητές που… έπιαναν πουλιά στον αέρα και που στη συνέχεια διέπρεψαν στις σπουδές τους, όμως ούτε τόσοι πολλοί ήταν, ούτε τόσο μεγάλους βαθμούς είχαν.\nΜαθαίνω ότι φέτος δεν μέτρησε και ο βαθμός των Πανελληνίων Εξετάσεων στη διαμόρφωση του απολυτηρίου. Διαφορετικά θα έπρεπε να υποθέσουμε ότι όλοι αυτοί οι μαθητές έγραψαν άριστα σε όλα τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα.\nΤο Σχολείο, λοιπόν, το κάθε Σχολείο και οι εκπαιδευτικοί του, είναι αυτοί που πολύ γενναιόδωρα αξιολογούν και βαθμολογούν τα παιδιά, δημιουργώντας μια «μαγική εικόνα», έναν πληθωρισμό αριστούχων. Κι αυτό είναι κάτι που δεν ξεκινά από το Λύκειο, αλλά καταλήγει εκεί.\nΓιατί; Για ποιο λόγο οι δάσκαλοι και οι καθηγητές βαθμολογούν τόσο… μπερεκετλίδικα; Υπάρχουν πολλές απαντήσεις, με κυριότερη εκείνη τού να έχουν οι εκπαιδευτικοί το κεφάλι τους ήσυχο.\nΑυτό όμως αποτελεί σύμπτωμα αλλά και αίτιο της στρέβλωσης του εκπαιδευτικού μας συστήματος και έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, από τον οποίο είναι πολύ δύσκολο να βγούμε.\nΑκόμη κι αν έχουμε χιλιάδες αριστούχους.\nΑναρτήθηκε από 3π στις 2:27 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες ΔΡΑΜΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ, ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ\nΤι είδους επιστήμονες θέλουμε;\nΛέγαμε χθες για τα παιδιά που πηγαίνουν (καταλήγουν;) σε κάποιες σχολές, χωρίς να το επιθυμούν πραγματικά. Κάθε τόσο, πέρα από τις «διαχρονικές αξίες», τις σχολές που απαιτούν μεγάλες βαθμολογίες, εμφανίζονται και άλλες που γίνονται της μόδας.\nΠολλοί καλοί μαθητές, αισθάνονται υποχρεωμένοι να τις δηλώσουν και να φοιτήσουν σ’ αυτές, χωρίς να ξέρουν ποιες είναι οι πραγματικές προοπτικές που ανοίγονται, όταν θα πάρουν το πτυχίο τους.\nΑποτέλεσμα; Αποφοιτούν και ψάχνουν να ακολουθήσουν κάποια «καριέρα» που βρίσκεται σε άμεση σχέση με το (γνωστό και αγαπημένο σε όλους) ελληνικό δημόσιο. Γίνονται υπάλληλοι και ακολουθούν μια σταδιοδρομία που ελάχιστη σχέση έχει μ’ εκείνο που στ’ αλήθεια σπούδασαν.\nΧαρακτηριστικό παράδειγμα οι σχολές πληροφορικής. Κάποτε, πριν επέλθει ο κορεσμός (και θα σας πω παρακάτω τι εννοούμε κορεσμό), τις δήλωναν οι άριστοι μαθητές κάθε σχολείου. Οι σημαιοφόροι!\nΟι οποίοι, μετά τις σπουδές και την απόκτηση του πτυχίου τους, αντί να ανοίξουν δημιουργικά τα φτερά τους και να δοκιμάσουν την τύχη τους στο πεδίο σπουδών τους, πήγαν και έγιναν καθηγητές πληροφορικής!\nΚάποιοι από αυτούς ξαναγύρισαν στο σχολείο από το οποίο είχαν αποφοιτήσει ως αριστούχοι με τα περισσότερα μόρια στις εξετάσεις και έγιναν συνάδελφοι των παλιών καθηγητών τους, που κάποτε καμάρωναν για τις επιτυχίες τους.\nΔηλαδή αποφάσισαν να κάνουν την ίδια δουλειά που θα έκανε και κάποιος μετριότατος συμμαθητής τους που πέρασε στις λεγόμενες «καθηγητικές σχολές», που καμιά σχέση δεν είχαν, ως προς τη δυσκολία πρόσβασης, με εκείνες της πληροφορικής που είχαν επιλέξει οι ίδιοι ως «πρώτοι των πρώτων».\n(Μη σας πω ότι πολλοί έγιναν και… κακοί καθηγητές. Λογικό δεν είναι;. Όταν κάποιος που διαθέτει κατά τεκμήριο αυξημένα προσόντα επιλέγει τον εύκολο και ασφαλή δρόμο του δημοσίου, σίγουρα δεν το κάνει επειδή είναι ορεξάτος για δουλειά, μάλλον πάει να αράξει και να αφεθεί στην ξένοιαστη ζωή τού «μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει…»)\nΕυτυχώς δεν είναι όλοι έτσι.\nΔιαβάζω κάθε τόσο για τις φανταστικές εφαρμογές που σκέφτονται και σχεδιάζουν διάφοροι προγραμματιστές της πληροφορικής και λέω «μπράβο στα παιδιά». Εφαρμογές που δείχνουν, πέρα από τις δυνατότητες στο αντικείμενο που σπούδασαν, φαντασία και επινοητικότητα.\nΜόλις προχθές είχαν οι εφημερίδες αναφορές στους «βασιλιάδες της ξαπλώστρας», τους νέους που σκέφτηκαν εφαρμογές σχετικές με την παραλία, τις ξαπλώστρες και τις ομπρέλες, που κάνουν τη ζωή του χρήστη πολύ πιο εύκολη.\nΗ πρώτη έχει να κάνει με την «κράτηση» ξαπλώστρας σε παραλίες όπου υπάρχει μεγάλη ζήτηση. Οι εμπνευστές της εφαρμογής σκέφτηκαν να αξιοποιήσουν την ταλαιπωρία που υπέστησαν, όταν επέτυχαν να βρουν ξαπλώστρα σε απομακρυσμένη παραλία και έπρεπε να γυρίσουν πίσω μέσα στο λιοπύρι.\nΣκέφτηκαν, λοιπόν, να σχεδιάσουν μια εφαρμογή που θα δίνει τη δυνατότητα στον χρήστη να βλέπει από το κινητό ή το τάμπλετ του τη διαθεσιμότητα σε ξαπλώστρες, να κλείνει μια για τις ώρες που επιθυμεί και να την προπληρώνει αμέσως.\nΕδώ λίγη προσοχή!\nΥπάρχουν πολλοί που διαφωνούν με την πρακτική να κλείνονται ρεζερβέ ξαπλώστρες σε παραλίες και το θεωρούν… αρχοντοχωριατιά! Το καλύτερο θα ήταν, λένε, να υπάρχει η δυνατότητα να πιάνει την ξαπλώστρα όποιος προλάβει. Το «πρωινό πουλί», που λένε και οι Άγγλοι.\nΑυτό όμως δεν είναι το θέμα της συζήτησής μας. Από τη στιγμή που κάτι συμβαίνει, γιατί να μην μπορεί να το κάνει ο κάθε χρήστης, αλλά να επιτρέπεται μόνο στον… πρώτο «μάγκα», που έχει λαδώσει τον υπάλληλο για να βάλει μια πετσέτα και να του κρατήσει την ξαπλώστρα δίπλα στο κύμα;\nΕξάλλου, από τη στιγμή που κλείνεις τραπέζι σε εστιατόριο ή μπαρ, ενώ μπορείς, αν δεν υπάρχει διαθέσιμο, να φύγεις και να πας στο διπλανό, γιατί να μην έχεις τη δυνατότητα να κλείσεις ξαπλώστρα σε κάποια απομακρυσμένη παραλία, όπου, αν δεν βρεις ελεύθερη, θα ταλαιπωρηθείς αφάνταστα;\n(Προσωπικά, δεν θα με ενοχλούσε καθόλου η παντελής απουσία «υποδομών» στις παραλίες, και τότε κάποιες θα ήταν πραγματικά ερημικές και θα άξιζε τον κόπο και την ταλαιπωρία να τις επισκεφθείς. Όμως, όπως είπαμε, δεν είναι αυτό το θέμα μας.)\nΈχουμε και άλλη ενδιαφέρουσα εφαρμογή.\nΚάποιος ηλεκτρολόγος μηχανικός σκέφτηκε να δώσει ρεύμα στους λουόμενους, οι οποίοι μπορεί να πάθουν και κρίση πανικού, βλέποντας το κινητό ή το τάμπλετ τους να αποφορτίζεται και τον κίνδυνο να μείνουν «αποκομμένοι» στην παραλία ορατό.\nΤι έκανε, λοιπόν; Σχεδίασε και κατασκεύασε ομπρέλες εφοδιασμένες με φωτοβολταϊκά, οι οποίες θα παρέχουν τη δυνατότητα στον χρήστη (που τις είχε κλείσει αξιοποιώντας την προηγούμενη εφαρμογή) να φορτίζει το κινητό ή το τάμπλετ του.\nΒλέπετε τώρα, φίλοι μου, τι σημαίνει αξιοποιώ τις σπουδές που έχω κάνει, βάζω μπροστά τη φαντασία και την επινοητικότητά μου, ανοίγω τα φτερά μου και… κερδίζω και εγώ και η χώρα μου;\nΒλέπετε επίσης ότι ο κορεσμός σε κάποιες σχολές έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι απόφοιτοι δεν μπορούν, πλέον, να απορροφηθούν από το δημόσιο; Μια τέτοια σχολή, για τον νέο που έχει πραγματική έφεση και όρεξη για δουλειά, θα είναι πάντοτε ευκαιρία ζωής.\nΑς το σκεφτούν σοβαρά τα παιδιά και οι γονείς τους, τώρα που θα κληθούν (οι δεύτεροι, μέσω των πρώτων), να κάνουν τις δηλώσεις προτίμησης για τις σχολές όπου «επιθυμούν» να σπουδάσουν.\nΑναρτήθηκε από 3π στις 2:05 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ΕΡΓΑΣΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ\n«Ήταν δύσκολα τα θέματα»!\nΔιαβάζω σε σχετικό ρεπορτάζ, έξω από Λύκειο της Θεσσαλονίκης, ότι μ’ αυτό τον τρόπο προσπάθησαν να δικαιολογήσουν την αποτυχία τους μαθητές που συγκέντρωσαν γύρω στις τέσσερις χιλιάδες μόρια.\nΉταν δύσκολα τα θέματα;\nΌλοι όσοι γνωρίζουν τα πράγματα από κοντά λένε πως ήταν τα ευκολότερα των τελευταίων ετών. Φίλος, μαθηματικός, λέει ότι δεν θυμάται άλλη φορά να έγραψαν οι υποψήφιοι σε τόσο μεγάλο ποσοστό 53,24% πάνω από τη βάση.\nΚι όμως, ακόμη και φέτος αυτή είναι η δικαιολογία. Η οποία δεν ισχύει σε καμιά περίπτωση, διότι, με τα ίδια ακριβώς θέματα κάποιοι έγραψαν δεκαοκτώ και δεκαεννιά και οι εν λόγω μαθητές ένα και δύο.\nΔιότι, αυτό σημαίνει το σύνολο των μονάδων που συγκέντρωσαν. Αν σκεφτείς ότι στην έκθεση, και εντελώς απροετοίμαστος να πας, μπορείς να γράψεις γύρω στο δέκα, πάει να πει πως στα άλλα μαθήματα έδωσες άδεια κόλλα.\nΤο περίεργο δεν είναι ότι υπάρχουν τέτοιοι μαθητές. Το περίεργο δεν είναι ότι τελειώνουν το Λύκειο και δίνουν Πανελλαδικές Εξετάσεις, ενώ κανονικά θα έπρεπε να… σκαλώσουν κάπου στο Γυμνάσιο, για να μην πω στο Δημοτικό.\nΤο περίεργο είναι ότι αυτοί οι μαθητές θα μπουν και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και μάλιστα κάποιοι θα την τελειώσουν παίρνοντας ένα πτυχίο.\nΜου περιέγραφε την κατάσταση ένας φίλος που δίδασκε στα ΤΕΙ υποψήφιους μηχανικούς.\n«Πολλοί δεν ξέρουν να κάνουν τις τέσσερις πράξεις. Και δεν εννοώ με το μολύβι. Αυτό είναι αδιανόητο. Ακόμη και με το κομπιουτεράκι όμως κάνουν λάθος. Βρίσκουν σε μια διαίρεση ότι, για παράδειγμα, 13,72 διά 2,8 κάνει 49 και δεν μπορούν να σκεφτούν ότι αυτό δεν είναι λογικό, αλλά κάπου έκαναν λάθος στην υποδιαστολή».\nΑυτά, λοιπόν, τα παιδιά, και άλλα πολλά στην ίδια κατάσταση, θα πάνε να «σπουδάσουν» κάπου και η πολιτεία θα πληρώσει κτήρια, εργαστήρια, καθηγητές, συγγράμματα, δωρεάν φαγητό και μετακινήσεις, προκειμένου να τους δώσει μια μόρφωση και ένα πτυχίο.\nΤο ίδιο και οι γονείς τους.\nΘα κάνουν ένα σωρό έξοδα, συχνά από το υστέρημά τους, θα χρεωθούν πιθανότατα, προκειμένου να μη στερήσουν τα παιδιά τους από… τις ευκαιρίες που έχουν άλλοι συνομήλικοί τους. Χωρίς να σκεφτούν και αυτοί και πολλοί άλλοι ότι οι ίσες ευκαιρίες είναι δικαίωμα ενός νέου, το οποίο όμως συνεπάγεται και κάποιες υποχρεώσεις.\nΧωρίς να σκεφτούν ακόμη πως υποχρέωση της πολιτείας είναι να δίνει ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά, όχι όμως τις ίδιες, αλλά ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός και, οπωσδήποτε, ανάλογα με την προσπάθεια που προτίθεται να καταβάλει.\nΑυτή είναι μια παράμετρος του προβλήματος, που, όπως είπαμε και χθες, δεν μπορείς να τη δεις ξεκομμένα από άλλες. Ας πούμε, το γεγονός ότι στη χώρα μας τα Πανεπιστήμια δεν έχουν ως στόχο να καλύψουν τις ανάγκες για μόρφωση των νέων παιδιών.\nΤουλάχιστον πολλά από αυτά. Τα οποία ιδρύονται και λειτουργούν για να καλύψουν οικονομικές ανάγκες των κοινωνιών μέσα στις οποίες… φυτεύονται. Για να νοικιαστούν σπίτια, να δουλέψουν μαγαζιά, να κυκλοφορήσει το εισαγόμενο από άλλες πόλεις χρήμα.\nΟι οποίες, με τη σειρά τους, περιμένουν να έρθει οικονομική «ανάπτυξη» από τους φοιτητές που θα καταφτάσουν στα μέρη τους και θα ξοδέψουν εκεί τα χρήματα των γονιών τους. Στην πράξη, δηλαδή, αλλάζουμε μεταξύ μας τα λεφτά μας και αυτό λέγεται εκπαιδευτική πολιτική για την τριτοβάθμια εκπαίδευση των νέων.\nΌχι ότι δεν υπάρχουν και καλά (πάντοτε για τα ελληνικά δεδομένα) Πανεπιστήμια και αξιόλογες σχολές. Αυτά όμως χρειάζονται ελάχιστους φοιτητές, σε σχέση με τις δεκάδες χιλιάδες των υποψηφίων που ψάχνουν να… σκαλώσουν κάπου.\nΈτσι εξηγούνται οι πολύ κάτω από τη βάση βαθμολογίες, οι οποίες εξηγούνται από τα… «δύσκολα θέματα», τα οποία εξηγούνται από το γεγονός ότι όλοι όσοι αποφοιτούν από το (υποχρεωτικό) Γυμνάσιο θα μπουν τελικά και σε κάποια σχολή, εκτός πια και αν προσπαθήσουν πάρα πολύ να αποτύχουν.\nΈτσι εξηγούνται και τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα, αφού οι σχολές που έχουν μια πραγματική αξία δέχονται σχετικά μικρό αριθμό φοιτητών, ενώ οι υποψήφιοι γι’ αυτές είναι περισσότεροι, άρα πρέπει με κάποιο τρόπο να ξεπεράσουν τους ανταγωνιστές τους.\nΤι πραγματικά θέλουν να σπουδάσουν τα παιδιά;\nΜε αφορμή τις «σχολές υψηλής ζήτησης», επιτρέψτε μου να παρατηρήσω ότι η υψηλή ζήτηση οφείλεται εν πολλοίς και στο γεγονός ότι… οι σχολές αυτές τη διαθέτουν. Τι θέλω να πω; Υπάρχουν πολλά παιδιά, αριστούχοι μαθητές, που δηλώνουν τις πιο περιζήτητες σχολές ακριβώς επειδή είναι περιζήτητες.\nΥπάρχει δηλαδή μια νοοτροπία που λέει ότι ο καλύτερος κάθε σχολείου οφείλει να πάει στη σχολή με τη μεγαλύτερη ζήτηση. Γιατί; Έτσι. Επειδή μπορεί να το κάνει. Όχι επειδή θα του εξασφαλίσει καλύτερο μέλλον, ούτε επειδή αγαπάει το συγκεκριμένο επάγγελμα, αλλά επειδή αυτή είναι η μοίρα των καλών μαθητών.\nΔείτε, ας πούμε, τι ντόρος γίνεται, όποτε ένας αριστούχος, λόγω της ιδιαίτερης αγάπης που έχει για μια επιστήμη, επιλέγει να δηλώσει Μαθηματικό ή Φυσικό. Πρέπει ο ίδιος και οι γονείς του να εξηγούν αναλυτικά σε γνωστούς και φίλους ότι δεν απέτυχε στις εξετάσεις, απλώς… αυτό του άρεσε!\nΑφήστε που ανεβάζει τη βάση στη συγκεκριμένη σχολή και δημιουργεί και άλλους εχθρούς!\nΑναρτήθηκε από 3π στις 2:37 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣυζητάτε με τους διπλανούς;\nΔεν εννοώ τους συγκάτοικους στην πολυκατοικία ή εκείνους που μένουν στο διπλανό σπίτι. Ρωτάω αν σας έχει τύχει να πιάσετε κουβέντα με κάποιον από το διπλανό σας τραπέζι στην καφετέρια που απολαμβάνετε τον καφέ σας.\nΕδώ ας κάνουμε μια μικρή παρένθεση, για να επισημάνουμε ένα από τα αρνητικά του περίφημου «πολιτισμού του καφέ», για τον οποίο γινόμαστε συχνά τόσο περήφανοι. Το στοιχείο που θέλω να σχολιάσω είναι η συνήθεια των ιδιοκτητών να… εκμεταλλεύονται τον χώρο ως εκεί που δεν παίρνει.\nΑραδιάζουν (τι ωραία και ξεχασμένη λέξη!) τα τραπεζάκια τους κατά τέτοιο τρόπο που, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει ο παραμικρός διαχωρισμός μεταξύ τους. Πολλές φορές βρίσκεσαι πιο κοντά σε εκείνον που κάθεται στο διπλανό τραπέζι, παρά στην παρέα σου που μοιράζεστε το ίδιο.\nΩς εκ τούτου, μπορείς και παρακολουθείς τη συζήτηση των διπλανών χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ενώ, για να μιλήσεις με τους φίλους σου, πρέπει να υψώσεις τη φωνή, γεγονός που δίνει το δικαίωμα στους διπλανούς (δηλαδή τους υποχρεώνει) να ακούν όσα λες.\nΚάπως έτσι, και με δεδομένη την ελληνική οικειότητα (ή αγένεια - όπως προτιμάτε) δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που κάποιος από δίπλα παίρνει τον λόγο και παρεμβαίνει στην κουβέντα του άλλου τραπεζιού απρόσκλητος.\nΑυτό έχει τα θετικά του. Προάγει τον διάλογο, κοινωνικοποιεί τους ανθρώπους, κάνει πιο ευχάριστες τις ατέλειωτες ώρες στην καφετέρια…\nΈχει όμως και τα αρνητικά του. Δίνει έδαφος να αναπτυχθούν διάφορες κολλιτσίδες, δημιουργεί εντάσεις χωρίς λόγο, κάνει αφόρητες τις ατέλειωτες ώρες στην καφετέρια..\nΌπως καταλαβαίνετε, όλα είναι σχετικά. Η παρέμβαση σε συζήτηση που διεξάγεται σε διπλανό τραπέζι απαιτεί χειρουργική λεπτότητα χειρισμού και είναι θέμα σωστού τάιμινγκ, ώστε να λειτουργήσει σωστά και να μην εξελιχθεί στην αρνητική περίπτωση.\nΜέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, έχει νόημα η αρχική μας ερώτηση αν συζητάτε με τους διπλανούς σας και είμαστε βέβαιοι ότι κι εσείς θα θέλατε να μάθετε αν έχουμε αυτή τη συνήθεια. Πάντως, και να μη θέλετε, εμείς θα σας το πούμε.\nΕγώ το κάνω καμιά φορά.\nΝα, όπως προχθές, που πήγα να απολαύσω τη σοκολάτα μου σε ήσυχο καφέ και να μελετήσω ένα ενδιαφέρον κόμιξ που από καιρό προσπαθώ να βρω και να του αφιερώσω τον απαραίτητο χρόνο.\nΈλα όμως που στο διπλανό τραπέζι διεξάγονταν μια συζήτηση με αφορμή την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Ο ένας της παρέας, που ήταν και ο πιο μεγαλόσωμος, καθόταν κολλητά δίπλα μου, προκειμένου να τον ακούσουν οι απέναντι, μου έπαιρνε τα αφτιά.\nΗ συζήτηση ξεκίνησε με το γενικό ερώτημα «πώς πήγαν τα παιδιά;» και εξελίχτηκε σε κριτική του εκπαιδευτικού συστήματος. Από τις κουβέντες τους καταλάβαινες πως οι άνθρωποι δεν είχαν ιδιαίτερη σχέση με την εκπαίδευση, πλην ενός, ο οποίος ήταν καθηγητής.\n«Γιατί να μπαίνουν τόσα παιδιά στα Πανεπιστήμια, να σπουδάζουν και να μην μπορεί το κράτος να τα βάλει σε μια δουλειά;» αναρωτιόταν κάποιος του οποίου το παιδί είχε σπουδάσει πληροφορικός δικτύων και ήταν άνεργο. «Ας παίρνουν λίγους, όσους μπορεί να απορροφήσει το σύστημα».\nΟ καθηγητής διαφωνούσε, λέγοντας πως «η πανεπιστημιακή μόρφωση είναι δικαίωμα και ανοίγει στο παιδί ορίζοντες, γι’ αυτό πρέπει να φοιτούν όλοι στα Πανεπιστήμια, άσχετα από το τι επάγγελμα θα ακολουθήσουν».\nΈνας τρίτος απάντησε πως «το κακό είναι ότι μετά κανείς δεν θέλει να κάνει άλλη δουλειά και όλοι απαιτούν να διοριστούν κάπου στο δημόσιο. Ενώ, αν γινόταν ένα ξεκαθάρισμα νωρίτερα, κάποιοι θα οδηγούνταν και στα τεχνικά επαγγέλματα».\nΟ τέταρτος της παρέας, ο οποίος, όπως κατάλαβα, ασχολείται και με τα κοινά, τα έβαλε με «την συντεχνία των εκπαιδευτικών που δεν αφήνουν να πραγματοποιηθούν αλλαγές στην εκπαίδευση, για να μην χάσουν τα προνόμιά τους».\nΟ καθένας ξεχωριστά είχε μεγάλο δίκιο, όμως, αν άκουγες τη συζήτηση συνολικά, έβλεπες πως δεν οδηγούσε πουθενά και διαπίστωνες τον λόγο για τον οποίο έχει περιέλθει σε αδιέξοδο, χρόνια τώρα, το εκπαιδευτικό μας σύστημα.\nΠοιος είναι ο λόγος; Προσπάθησα να τον πω και στους… γείτονες. Ενώ το πρόβλημα είναι συνολικό και τρομερά περίπλοκο, όλοι κοιτάζουν να το αντιμετωπίσουν αποσπασματικά. Όποια παράμετρο και να πάρεις, όσο σωστές διορθώσεις και να κάνεις, η συνολική βελτίωση θα είναι ελάχιστη.\nΓια να μην πω και αρνητική.\nΕίναι σωστό, ας πούμε, το αίτημα να έχουν όλα τα παιδιά δυνατότητα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και να ωφελούνται πολλαπλά από αυτήν. Πόσο μπορεί όμως να ωφεληθεί και σε τι ακριβώς ένας μαθητής που περνά σε κάποιο ΤΕΙ (ακόμη και Πανεπιστήμιο), έχοντας γράψει ένα (βαθμός 1) και δύο (βαθμός 2) στις εξετάσεις;\nΠού ακριβώς εντοπίζονται οι ευθύνες της «συντεχνίας των εκπαιδευτικών» και ποιες είναι εκείνες οι θετικές αλλαγές που προωθήθηκαν από τις κυβερνήσεις, αλλά ακυρώθηκαν από τους εκπαιδευτικούς;\nΤι είδους τεχνολογική εκπαίδευση και με ποιες επαγγελματικές προοπτικές φαντάζονται κάποιοι, σε μια χώρα που, ακόμη και σήμερα, ο σημαντικότερος και σε πολλές περιπτώσεις ο μοναδικός εργοδότης είναι το κράτος;\nΒλέπετε, καμιά φορά είναι πιο δύσκολο να θέτεις ερωτήματα από το να δίνεις απαντήσεις. Όσο για τα αποτελέσματα των εξετάσεων, αυτά συζητήθηκαν όταν στήθηκε για καλά η κουβέντα και τα δυο τραπέζια έγιναν ένα.\nΘα σας μεταφέρω τα σημαντικότερα σημεία αύριο.\nΑναρτήθηκε από 3π στις 2:34 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


Αγώνας | Ανθρώπινα Νέα\nΑπειλούν με παραίτηση\nΗ θρυλική ηθοποιός Ρίτα Μορένο περιέγραψε τον αγώνα της για να αποκτήσει δύναμη στη ζωή της στην εκδήλωση «Power of Women».\n«Η ελπίδα μου είναι περισσότερες γυναίκες, όπως όλες που τιμήθηκαν εδώ απόψε, να αποκτούν θέσεις ισχύος και επιρροής, να συνεχίσουν να κρατούν τις φωτιές άσβεστες για εκείνες που φιλοδοξούν. Ζούμε σε μια εποχή που απαιτεί να είμαστε σε εγρήγορση. Ως γυναίκες, πολλά θέματα απαιτούν την προσοχή μας αυτές τις σκοτεινές μέρες – όταν οι ηγέτες μας πολιτικοποιούν τη χρήση μάσκας και πολώνουν τους πολίτες μας για τα εμβόλια. όταν στο μυαλό πολλών, η κλιματική αλλαγή είναι επιστημονική φαντασία και η υγειονομική περίθαλψη δεν έχει ακόμη κωδικοποιηθεί ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα σε μια διχασμένη Αμερική» υπογράμμισε.


Εγκάρδια συνομιλία Κώστα Βλάση με Ευάγγελο και ηγέτες της ομογένειας της Νέας Ιερσέης (vd) - ARCADIA Spot\nΑρχική TOP Εγκάρδια συνομιλία Κώστα Βλάση με Ευάγγελο και ηγέτες της ομογένειας της Νέας Ιερσέης (vd)\nΕγκάρδια συνομιλία Κώστα Βλάση με Ευάγγελο και ηγέτες της ομογένειας της Νέας Ιερσέης (vd)\nΑπό αριστερά διακρίνονται οι Αλέξης Φαίδωνος Βαντέτ, Δρ. Κωνσταντίνος Κούτρας, Μητροπολίτης Νέας Ιερσέης Ευάγγελος και Δρ. Κωνσταντίνος Κούτρας.\nΑπό αριστερά οι Ελένη Κωνσταντινίδη, Γεωργία Κλέτσου, Γεωργία Χαλάκου, Ιωάννης Κουρούνης, Δρ. Κωνσταντίνος Βλάσης, Μητροπολίτης Ευάγγελος και Δρ. Κωνσταντίνος Κούτρας.\nΟ Μητροπολίτης Νέας Ιερσέης Ευάγγελος δώρισε την εικόνα του Αγίου Κωνσταντίνου στον υφυπουργό Εξωτερικών Δρα Κωνσταντίνο Βλάση. Φωτογραφία: Αναμνήσεις / Δημήτρης Τσάκας. Από αριστερά οι Δρ. Κωνσταντίνος Βλάσης, Μητροπολίτης Ευάγγελος και Δρ. Κωνσταντίνος Κούτρας. .\nΑπό αριστερά Ελένη Κωνσταντινίδη, Γεωργία Χαλάκου, Μητροπολίτης Ευάγγελος, Δρ. Κωνσταντίνος Βλάσης και Δρ. Κωνσταντίνος Κούτρας.\nΟ υφυπουργός Εξωτερικών ενώ εισέρχεται στο Μητροπολιτικό Μέγαρο της Νέας Ιερσέης.\nΦωτογραφίες: Αναμνήσεις / Δημήτρης Τσάκας.


Ανασκόπηση Moto3 2014 | Πρωταθλητής και ο Marquez ο νεότερος | Kartnews.gr Racing Karting Hellas\nH μικρότερη κατηγορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλετών, η Moto3 μας προσέφερε απίστευτες μάχες σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος, ενώ η νίκη πολλές φορές παιζόταν ανάμεσα σε περισσότερους από δέκα αναβάτες μέχρι και το τέλος των αγώνων.\nΟι νεαροί αναβάτες τα έδωσαν όλα για να κάνουν το καλύτερο, αλλά η μάχη του τίτλου ήταν μεταξύ δύο αναβατών.\nΠρωταθλητής για δύο βαθμούς αναδείχθηκε ο μικρός αδερφός του Marc, Alex Marquez, μπροστά από τον Jack Miller.\nO Alex Marquez πήρε τον τίτλο έχοντας μειονέκτημα στους πρώτους αγώνες, καθώς μετά από τους πρώτους έξι ήταν ήδη 40 βαθμούς πίσω από την κορυφή, στην οποία βρισκόταν ο Miller.\nΩστόσο τρεις νίκες, τέσσερις δεύτερες θέσεις και αποφυγή λαθών τον έφεραν στον τελευταίο αγώνα ως πρωτοπόρο της βαθμολογίας στη σέλα μίας Honda της Estrella Galicia 0,0.\nΕκεί, με την τρίτη θέση που πήρε, παρά τη νίκη του Miller στέφθηκε πρωταθλητής και μαζί με τον Marc έγιναν τα πρώτα αδέρφια που παίρνουν τίτλο την ίδια χρονιά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών.\nΟ Alex Marquez του χρόνου θα οδηγεί στη Moto2 και τη Marc VDS Racing, δίπλα στον Tito Rabat. O Jack Miller δεν κατάφερε να πάρει το πρωτάθλημα παρόλο που κατέκτησε τρεις νίκες περισσότερες από τον κύριο αντίπαλό του.\nΟι δύο αναβάτες δεν τερμάτισαν σε δύο αγώνες ο καθένας, όμως ο αγώνας που άλλαξε τα πράγματα στη μάχη του τίτλου ήρθε στην Aragon, εκεί που οι δύο τους είχαν επαφή, με τον Miller να πέφτει, να συνεχίζει αλλά να μη βαθμολογείται.\nΟ Miller πήρε δύο νίκες στους τρεις τελευταίους αγώνες και το πάλεψε, παρόλο που είχε εξασφαλισμένη θέση για το 2015 στην LCR Honda και το MotoGP.


Ανάκαμψη της αγοράς προβλέπει η Dixons και παραμένει Ελλάδα - Fpress.gr\nΑνάκαμψη της αγοράς προβλέπει η Dixons και παραμένει Ελλάδα\nΣτην ελληνική αγορά δεσμεύεται να παραμείνει η εταιρεία ηλεκτρικών ειδών Dixons, η οποία λειτουργεί τα καταστήματα Κωτσόβολος, παρά τις αντίξοες συνθήκες, σύμφωνα με σημερινές δηλώσεις του διευθύνοντος συμβούλου της, κατά το πρακτορείο Reuters.\n«Δεν γνωρίζω πόσο θα διαρκέσει αυτό, αλλά πιστεύω πως η αγορά θα ανακάμψει», υποστήριξε ο Σεμπάστιαν Τζέιμς αναφερόμενος στην Ελλάδα. Οι πωλήσεις ηλεκτρικών ειδών στη χώρα έχουν σημειώσει πτώση 55% τα τελευταία τρία χρόνια.\nΩστόσο, σύμφωνα με τον Τζέιμς, η αλυσίδα Κωτσόβολος έχει ισχυροποιήσει την ηγετική της θέση στην αγορά, ενθαρρύνοντας την Dixons να παραμείνει στη χώρα. «Αυτή η επιχείρηση είναι πολύτιμη για μας μακροπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, αποτελεί το πρωταρχικό στοιχείο της στρατηγικής μας», είπε. Σημείωσε πάντως πως είναι πιθανό ορισμένα καταστήματα στην Ελλάδα να καταστούν ασύμφορα.\nΟ όμιλος διατηρεί 69 ιδιόκτητα καταστήματα και 29 franchise, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 3% των πωλήσεών του.


APARTAMENTOS ISLA BONITA ΠΟΥΈΡΤΟ ΡΊΚΟ - Πουέρτο Ρίκο, Ισπανία\nCalle Tasartico,8, Πουέρτο Ρίκο, Ισπανία\nΤο Apartamentos Isla Bonita παρέχει προσιτή διαμονή στο Πουέρτο Ρίκο.\nΜια μικρή βόλτα 15 λεπτών θα σας οδηγήσει σε Playa de los Amadores.\nΤο Apartamentos Isla Bonita παρέχει 15 δωμάτια εξοπλισμένα με μίνι μπαρ, θέρμανση, θυρίδα ασφαλείας για λάπτοπ, τηλεόραση και ντουλάπα για μια ευχάριστη διαμονή στο Πουέρτο Ρίκο. Όλα τα μπάνια διαθέτουν μπανιέρα, ντους και μεγάλες πετσέτες μπάνιου.\nApartamentos Isla Bonita, Ισπανία


Η Αννούλα στην κατασκήνωση: Στιγμές ευτυχίας επί το έργον!!! -\nΣτιγμές ευτυχίας επί το έργον!!! -\nΓεια σας αγαπημένοι μου ηλ φίλοι και φίλες!!!\nΕπειδή σας έχω "πρήξει" με το σχολείο και τα αγγελάκια μου, είπα να μοιραστώ μαζί σας μια φωτογραφία μέσα στην τάξη. Μου έδειξε η Σταυρουλού μου πώς να θολώνω μια φωτογραφία, το έκανα και.... ταράααααααααααααααμ.\nΣτην συγκεκριμένη φώτο, με τους μικρούς μου μουσικούς, που είναι ικανότατοι!!!!, μαθαίνουμε να περπατάμε με τα βήματα, δηλαδή τις αξίες. Είναι τόσο εντυπωσιακό να βλέπεις παιδάκια 4 και 5 χρόνων, να εκτελούν ρυθμικό σολφέζ με τέταρτα, όγδοα και μισά, ολόκληρα, πιστεύοντας ότι περπατάνε με τα βήματα.\nΤα συναισθήματά μου τις ώρες που είμαι μαζί τους; Ε, τα βλέπετε στη φωτογραφία!!! Νομίζω πως ένας τίτλος θα μπορούσε να δωθεί στις στιγμές αυτές: ΕΥΤΥΧΙΑ!!!\nΕχθές το πρωί στολίσαμε το σπίτι μας, και το βράδυ το δέντρο μας. Και του χρόνου, να είμαστε όλοι μας, εμείς κι εσείς καλά στην υγεία μας, (σωματικά και πνευματικά), και να ξαναστολίσουμε!!!\nΣας εύχομαι μια όμορφη Κυριακή, και μια ακόμη πιο όμορφη εβδομάδα, αγαπημένοι μου!!!\nΚαι επειδή αυτή την περίοδο στην μουσική μου τάξη, αναβιώνει το έργο του Τσαϊκόφσκι: "Ο καρυοθραύστης", σας αφήνω με ένα αγαπημένο μου απόσπασμα από αυτό.\nΔΕΛΦΙΝΑΚΙ 8 Δεκεμβρίου 2013 - 8:15 π.μ.\nΚαλησπέρα συμπατριώτισσα..ίντα μπου κάμνεις; πολλά ωραία τούτα που μοιράστηκες μαζί μας, ευχαριστούμε...πάντα έτσι ευτυχισμένες στιγμές εύχουμαι...καλές γιορτές να φτάσουμε τσιαι να έχουμε....εννά μας έρτεις κατά Κύπρο μεριάν όξα όϊ; :)\nΡοδούλα 11 Δεκεμβρίου 2013 - 9:53 π.μ.\nχαχαχαα όι συμπατριώτισσά μου, εν θά 'ρτουμε για τες γιορτές.\nΕχάρηκα πολλά που σε είδα!!\nΝίκη 8 Δεκεμβρίου 2013 - 12:02 μ.μ.\nΡοδούλα μου, τι γλυκιά φωλιά είναι τούτη;\nΘυμάμαι και το δικό μας νπιαγωγείο όταν πήγαιναν τα ζουζούνια μου, έτσι, μια ζεστή αγκαλιά ήταν! Πόσο βοηθάτε τα μικρα μας να ανοίξουν τα φτερά τους στη ζωή!\nΕυχομαι να περασετε όμορφες, ζεστές γιορτές, και του χρόνου να ξανακάνουμε τις προετοιμασίες μας!\nυγ: Να μην μας ξεχνάς, μας λείπεις!..\nΡοδούλα 11 Δεκεμβρίου 2013 - 11:04 π.μ.\nΠολύ αγαπημένη μου Νίκη!!! Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω!!!\nΑυτό που με συγκινεί κι εμένα με αυτές τις μικρές ηλικίες, είναι ότι συμβάλω -εύχομαι δηλαδή να το καταφέρνω-, στη διάπλαση της προσωπικότητας αυτών των μικρών συνανθρώπων μου, αλλά και την ομορφιά της ψυχούλας τους.\nΝα είσαι σίγουρη Νίκη μου, πως, δε σας ξεχνώ ποτέ. Ακόμη και να μην μπαίνω συχνά αυτή την περίδοδ, σας σκέφτομαι πολύ συχνά. Εύχομαι σύντομα να επιστρέψω με όμορφα νέα...\nΝα περνάτε όμορφα Νίκη μου, και να υποδεχτείτε με υγεία τα Χριστούγεννα!!!\nsyros2js 8 Δεκεμβρίου 2013 - 12:26 μ.μ.\nΕίσαι σκέτη γλύκα!!!\n(Και τώρα που πήρες φόρα και με την επεξεργασία στις φωτογραφίες, κάτι μου λέει πως έχουν να δουν πολλά τα μάτια μας!!!)\nΚαι του χρόνου, Ροδουλίνι μου!!! Να είστε καλά όλοι!!\nΡοδούλα 12 Δεκεμβρίου 2013 - 7:15 π.μ.\nΓιάννα μου αγαπημένη!!!!\nΉθελα να μοιραστώ μαζί σας, κάτι από την καθημερινότητά μου. Ανάμεσα στα παιδιά, νιώθω να "γεύομαι" την ευτυχία!!!\nΣας εύχομαι να φτάσετε στα Χριαστούγεννα με υγεία και χαρά!!!\nΦιλιά πολλά, πάρα πολλά!!!!!\nΕΚΦΡΑΣΟΥ 8 Δεκεμβρίου 2013 - 11:19 μ.μ.\nμε πλημμυρισε χαρα και παιδικοτητα!\nΡοδούλα 12 Δεκεμβρίου 2013 - 7:16 π.μ.\nΚική μου, πολύ χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτησή μου. Αυτή είναι για μένα η καθημερινότητά μου, και νιώθω ευλογημένη γι' αυτό.\nΡοδούλα 12 Δεκεμβρίου 2013 - 7:18 π.μ.\nΜη νομίζετε ότι αγνοώ τα υπόλοιπα σχόλια φίλοι μου αγαπημένοι. Αύριο θα απαντήσω και στα υπόλοιπα. Χαίρομαι αφάνταστα που με επισκέπτεστε!!!\nΤώρα φεύγω πάλι για μαθήματα, τι να κάνω...\nskouliki 9 Δεκεμβρίου 2013 - 12:43 π.μ.\nσκετη γλυκα η συνεργασία - μουσική επένδυση στους μικρούς αυτούς καλλιτεχνες\nΡοδούλα 13 Δεκεμβρίου 2013 - 11:08 π.μ.\nΚαλησπέρα ηλεκτρονική μου φίλη!\nΠολύ χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτηση μου!!\nnikos mous 9 Δεκεμβρίου 2013 - 6:00 π.μ.\nΝα που ήρθααα... και ξέρω-ξέρω... καλωσόρισα!χαχαα!Πολύ όμορφη η ξενάγηση στον χώρο σου Ροδούλα μου... κι η ενασχόλησή σου πολύ σημαντική... διαμορφώνει χαρακτήρες κι ήθη... όπως ο εννιάλογος που 'χεις(πολύ όμορφος) στην πρώτη-πρώτη θέση.Θα πρόσθετα κι έναν ακόμα(για να γίνει δεκάλογος)... ο εκπαιδευτικός αποφεύγει να προσβάλει!\nΈχω τη μικρή μου κόρη(έκτης δημοτικού) που ασχολείται κατά περίσταση με ιστοριούλες... γράφει μόνη της εδώ και τρία χρόνια περίπου... έχει και δικό της ιστολόγιο!Χαίρομαι να βλέπω ευτυχισμένα πρόσωπα και πόσο μάλλον παιδιών και δασκάλων.Συγχαρητήρια θερμά για τα βιβλία σου κι εύχομαι καλή επιτυχία να 'χουν... χρόνια πολλά και στην Αννούλα(που γιορτάζει σήμερα!)Χαίρομαι πολύ που σε βρήκα στον δρόμο μου και θα τα λέμε!\nΑυτή είναι πολυλογία... όχι σαν τη δικιά σου!αχαχα!\nΝα 'σαι πάντα καλά, χαρούμενη κι ευτυχισμένη!:-)\nΡοδούλα 13 Δεκεμβρίου 2013 - 11:22 π.μ.\nΝίκο, με χαρά σε καλωσορίζω στο ηλ. μου σπίτι!!\nΧάρηκα πολύ με την επίσκεψή σου, αλλά ιδιαίτερα με το σχόλιό σου!\nΈχεις απόλυτο δίκιο για τον δέκατο λόγο. Ισχύει. Ούτε να προσβάλλει, ούτε να ειρωνεύεται πρέπει ο σωστός εκπαιδευτικός.\nΝα τη χαίρεσαι την κορούλα σου! Ευλογημένο όποιο παιδί διαβάζει λογοτεχνία, και ακόμη καλύτερα, γράφει τις δικές του ιστοριούλες. Μου θυμίζει τον εαυτό μου η κορούλα σου, στην ηλικία της.Με τρία πράγματα ένιωθα ευτυχισμένη. Να διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία (τότε ήμουν πωρωμένη με την Πολυάννα και την Χάϊντι, να γράφω τις δικές μου ιστοοιούλες, και να τραγουδώ.\nΤώρα,, χαίρομαι να βλέπω παιδιά να διαβάζουν!!!\_\nΕυχαριστώ πολύ για τις ευχές σου, όσο αφορά τα βιβλία μου. Για μένα δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή, μα και χαρά, από το να τα βλέπω να διαβάζονται, είτε από μικρούς είτε από μεγάλους!! Τη χαίρομαι αφάνταστα αυτή την επικοινωνία.\nΧαίρομαι κι εγώ που σε συνάντησα μέσα εδώ!\nΣου εύχομαι κι εγώ με τη σειρά μου, να είσαι πάντα καλά, και να χαίρεσαι την όμορφη οικογένειά σου!!\nΓια να δούμε αν σε "έφαγα" στην πολυλογία. χαχαχαα\nKate'sCakeBox 11 Δεκεμβρίου 2013 - 8:04 π.μ.\nΚαλησπέρα Ροδουλίνι μου..μάγεψες με την ανάρτησή σου..τα αστεράκια σου πρέπει να είναι πολύ χαρούμενα κι ευτυχισμένα στο πλάι σου!!και επίσης πολύ τυχερά που σε έχουν-τα αγγελάκια σου όπως λες-φαίνονται γλυκό μου κοριτσάκι τα τρυφερά σου συναισθήματα!-λάμπεις ολόκληρη απο χαρά!!-το απόσπασμα απο τον Καρυοθραύστη που μας χάρισες μοναδικό!!όσες φορες και να βλέπω Καρυοθραύστη ακούγοντας την ονειρεμένη μουσική τουΤchaikovsky νιώθω πάντα το ίδιο γλυκά!!να είσαι πάντα καλά γλυκιά μου φίλη!!άπειρα φιλάκια αγκαλίτσα και την αγάπη μου σου στέλνω!!ένα όμορφο βραδάκι σου εύχομαι!\nΡοδούλα 13 Δεκεμβρίου 2013 - 11:25 π.μ.\nΚαιτούλα μου καλή, καλησπέρα!!!\nΠόσο χαίρομαι όταν σε βλέπω, κάθε φορά!!\nΣε ευχαριστώ γι' αυτό το γεμάτο αγάπη σχόλιό σου!!\nΌταν είμαι ανάμεσα στα παιδάκια είμαι ευτυχισμένη Καίτη μου!!\nΟ καρυοθραύστης είναι απλά ένα υπέροχο μουσικό έργο!!\nΣοιυ εύχομαι ένα πολύ όμορφο Σαββατοκύριακο!!!\nΠολλά πολλά φιλιά, και μια μεγάλη αγκαλιά αγάπης σου στέλνω καλή μου ηλ. φίλη!!!\nKaterina Verigka 11 Δεκεμβρίου 2013 - 12:37 μ.μ.\nΦίλη μου να χαρείτε τον στολισμό και τις γιορτές! Ελπίζω να σας δούμε!!\nΌσο για την Ροδούλα επί το έργο, τι να πω!! Είναι τόσο τυχερά αυτά τα παιδιά.. (πρώτα απ'όλα βέβαια οι κόρες σου) κι εσύ είσαι από τους ανθρώπους που θαυμάζω. Γιατί κάνεις επάγγελμα αυτό που αγαπάς και εκπέμπεις τόση θετική ενέργεια, χαρά και αγάπη μέσα από αυτό.. Περιμένουμε νέα και από την γιορτούλα σας φιλάκια πολλά!!\nΡοδούλα 13 Δεκεμβρίου 2013 - 11:28 π.μ.\nΚατερίνα μου, πόσο χαίρομαι που σε βλέπω αγαπημένη μου!!!\nΣτις γιορτές σίγουρα θα κανονίσουμε να τα πούμε και από κοντά.\nΈχεις δίκιο ότι κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ. Σου εύχομαι ειλικρινά Κατερίνα μου, να κάνεις κι εσύ, αυτό ακριβώς που αγαπάς και έχεις σπουδάσει, γιατί είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος, και πραγματικά σου αξίζει!!\nΣε φιλώ με αγάπη, καλή μου φίλη!!\nΗ γιορτή μας θα είναι την ερχόμενη Τετάρτη. Τα αστεράκια μας είναι πανέτοιμα. Ξέρουν τα τραγουδάκια τους και τους χορούς τους τέλεια!!\nKate'sCakeBox 11 Δεκεμβρίου 2013 - 1:19 μ.μ.\nΡοδουλίνι μου ξαναπέρασα γιατί σου έχω ενα δώρο στο δεύτερο ιστολόγιό μου http://katemusicbox.blogspot.gr/\nΡοδούλα 13 Δεκεμβρίου 2013 - 11:30 π.μ.\nΚαιτούλα μου, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την τιμή που μου έκανες, και που με σκέφτηκες.\_\nΠέρασα προχθές και είδα την έκπληξή σου, απλά δεν είχα τον χρόνο να σχολιάσω.\nΈρχομαι σε λίγο!!\nParaskevi Lamprini M 12 Δεκεμβρίου 2013 - 6:18 π.μ.\nμεγάλη παιδαγωγός!!! μακια πολλά!!! με το καλό.. και του χρονου!!\nJK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS 12 Δεκεμβρίου 2013 - 1:09 μ.μ.\n(✿ ♥‿♥) ♫(✿ ♥‿♥) ♫(✿ ♥‿♥) ♫(✿ ♥‿♥) ♫(✿ ♥‿♥) ♫(✿ ♥‿♥) ♫ Mετά απο πολύ καιρό λογω στρατου είπα να μπω στο σπιτικο μου για να σας ευχηθω!!Γιορτες ερχονται και περνω απο το σπιτικό σου να ευχηθω ΚΑΛΑ ΜΑΓΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ γεμάτα υγεία-αγάπη - ευτυχια.Οι Αγιες μέρες ας απαλύνουν τον πόνο σε οσους υποφέρουν και ας δώσουν σε όλους μας οτι πιο ανθρώπινο υπάρχει για να νιώσουμε όμορφα!!(✿ ♥‿♥) ♫(✿ ♥‿♥) ♫(✿ ♥‿♥) ♫(✿ ♥‿♥) ♫(✿ ♥‿♥) ♫(✿ ♥‿♥) ♫Συγχαρητηρια για το εργο σου!!!!\nΡοδούλα 13 Δεκεμβρίου 2013 - 11:32 π.μ.\nΣκρουτζάκο μου, πολύ πολύ χαίρομαι που σε βλέπω!!!\nΣ' ευχαριστώ πολύ για τις τόσο όμορφες ευχές σου.\nΕύχομαι και σε σένα, ό,τι καλύτερο για τις γιορτές. Να τις περάσεις όμορφα, χαρούμενα, περιτριγυρισμέξνος από αγαπημένα πρόσωπα!! Άντε να περάσουν γρήγορα οι μήνες του στρατού, να "ελευθερωθείς" και πάλι!!\nrena 13 Δεκεμβρίου 2013 - 8:27 π.μ.\nΡοδούλα το δεντράκι σας δεν θα μας το δείξεις φέτος;;;;;;;;;;\nΦιλάκια πολλά σε σένα και στα ζουζουνάκια σου\nΡοδούλα 13 Δεκεμβρίου 2013 - 11:34 π.μ.\nχαχαχααα Ρένα μου αγαπημένη!!\nΕπειδή είναι το ίδιο το περσινό, είπα να μη σας κουράζω. Γι΄αυτό δεν το έβαλα.\nΠολλά πολλά φιλιά αγαπημένη μου!!!! Και μια αγκαλιά, απ' αυτές που θα ήθελα να σου δώσω από κοντά!!!\nFotini K. 13 Δεκεμβρίου 2013 - 2:20 μ.μ.\nΑκριβώς αυτό που λέμε "εργασία και χαρά"!!!\nΕίσαι αξιοθαύμαστη παιδαγωγος Ροδούλα μου!!!\nΤο απόσπασμα αυτό από τον "Καρυοθραύστη" το αγαπώ πολύ!!\nΣε φιλώ καλή μου φίλη!!! :*\nΡοδούλα 15 Δεκεμβρίου 2013 - 6:23 π.μ.\nΈτσι ακριβώς Φωτεινή μου!!!\nΣε φιλώ γλυκά καλή μου ηλ. φίλη, και σου εύχομαι ένα όμορφο απόγευμα Κυριακής, αλλά και μια πολύ όμορφη εβδομάδα!!!\nLyriel B 13 Δεκεμβρίου 2013 - 5:17 μ.μ.\nΡοδούλα μου, το χαρούμενο μουτράκι σου, ένα λουλούδι ανάμεσα από τα λουλούδια :) Χαίρομαι να σας βλέπω εν δράσει εσένα και τα πιτσιρίκια σου!\nΒάλε μας και καμιά φωτογραφία το δεντράκι σου την άλλη φορά :)\nΡοδούλα 15 Δεκεμβρίου 2013 - 6:26 π.μ.\nΛυριελάκι μου αγαπημένο!!!\nΓι΄αυτό την έβαλα τη φωτογραφία, ήθελα να μοιραστώ κάτι από την καθημερινότητά μου, μαζί σας.\nΟκ. Λυριελάκι μου, μόλις έβγαλα φωτογραφία το δεντράκι μας, (που κατά τα άλλα είναι το ίδιο με το περσινό χαχαχα), και σε λίγο, θα το βάλω στην ανάρτηση που θα κάνω. Δεν μπορούσα να χαλάσω το χατήρι δυο πολύ αγαπημένων μου φιλενάδων. Εσένα και της Ρένας.\nΦιλιά πολλά σου στέλνω αγαπημένη μου, γεμάτα με την αγάπη μου!!!


Μια νύχτα ντροπής για την (κυβερνώσα) Αριστερά - Pelop.gr\nΜια νύχτα ντροπής για την (κυβερνώσα) Αριστερά\nΜιλώντας μέχρι πρότινος, ο Αλέξης Τσίπρας έβαζε να παίζει η προσφιλής του κασέτα, με τίτλο: «Οσοι δεν είναι μ' εμάς είναι με τους δανειστές».\nΚαι στην πρώτη σύγκρουση που είχε στη Βουλή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για το Ασφαλιστικό, απευθυνόμενος στον νεοεκλεγέντα τότε πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας είχε πει χαρακτηριστικά: «Δεν μασάτε τα λόγια σας, και μπράβο. Σήμερα ήσασταν ξεκάθαρα με τις πιο ακραίες θέσεις των δανειστών».\nΑνάλογη ήταν η επιχειρηματολογία βουλευτών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που ταύτιζε την κριτική των κομμάτων του ευρωπαϊκού προσανατολισμού με τους πιστωτές της χώρας, ενώ συνέδεε ευθέως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αυτή, άλλωστε, ήταν και η «γραμμή» του Μαξίμου.\nΠλέον, και μετά από την υπερψήφιση των πιο σκληρών μνημονιακών μέτρων που θα έχει γνωρίσει ο τόπος, το προαναφερόμενο «τροπάρι» δεν θα έχει κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα.\nΔιότι αν οι άλλοι είναι με το μέρος των δανειστών, αυτοί που εφαρμόζουν ως κυβέρνηση κατά γράμμα τις εντολές τους δεν είναι, απλώς, μαζί τους. Σύμφωνα με την κοινή πολιτική λογική, έχουν αναχθεί σε πειθήνια εκτελεστικά όργανα τους.\nΟύτε ο πιο διεστραμμένος πολιτικά εγκέφαλος δεν θα περίμενε πριν από μόλις λίγα χρόνια ότι με μια κυβέρνηση «πρώτη φορά Αριστερά» θα ζούσαμε τέτοια μνημονιακή «υπερπαραγωγή». Και να σκεφτείς κανείς ότι μόλις είδαμε τους τίτλους ενός δραματικού έργου που θα ζήσουμε σύντομα, πολύ σύντομα.\nΜε «βαριά καρδιά», λέει, ψήφισαν πολλοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τα μέτρα. Σωστά. Εκαναν την ανάγκη φιλοτιμία, δεδομένου ότι η εξουσία είναι γλυκιά και τα προνόμια της, που απολαμβάνουν στο μέγιστο βαθμό, αδιαμφισβήτητα.\nΟι περισσότεροι βουλευτές της πλειοψηφίας γνωρίζουν πολύ καλά ότι, αν η Κυβέρνησή τους πέσει, οι ίδιοι δεν πρόκειται να επανεκλεγούν. Θα χάσουν την αδρά κοινοβουλευτική αποζημίωση που λαμβάνουν, χώρια ότι και δικοί τους άνθρωποι, ως επί το πλείστον συγγενικά τους πρόσωπα, θα απομακρυνθούν από τις θέσεις συμβούλων και μετακλητών, στις οποίες ασμένως δέχθηκαν να τοποθετηθούν.\nΕπομένως, είναι το ένστικτο της πολιτικής επιβίωσης, της παραμονής στην εξουσία που τους έχει μεταλλάξει και τους έχει μετατρέψει από ρομαντικούς ιδεολόγους της Αριστεράς σε πιστούς υπηρέτες μιας ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής, και μάλιστα στην πιο σκληρή εκδοχή της.\nΑς μη μασάμε τα λόγια μας. Η προχθεσινή νύχτα είναι μια νύχτα ντροπής για μια (κυβερνώσα) Αριστερά, που δείχνει ότι είναι έτοιμη να πουλήσει ακόμη και την ψυχή της στον διάβολο για να παραμείνει «γαντζωμένη» στην καρέκλα.\nΚρίμα γι' αυτούς που την πίστεψαν, κρίμα περισσότερο γι' αυτούς που την ακολούθησαν, δυστυχώς για όσους την ψήφισαν με την προσδοκία ότι θα έρχονταν καλύτερες μέρες, για να βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με τις πολύ χειρότερες.


Κονιάκ | Συνταγές\nΑπό Ρεμί, 29 Μάιος, 2020\nΨάχνετε μια συνταγή για να εντυπωσιάσετε τους καλεσμένους σας ή απλώς να διαφοροποιήσετε το κυριακάτικο τραπέζι σας; Σας έχουμε την λύση. Νόστιμο μοσχάρι με μήλα και λαχανικά. Απίστευτες γεύσεις που θα ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό. Δοκιμάστε το!\nΗ συνταγή μας για πάπια ψητή με πορτοκάλι, τόσο νόστιμη και λαχταριστή που πρέπει να τη δοκιμάσετε! Γλυκόξινη γεύση, που την ερωτεύεσαι!\nΑπό Ρεμί, 5 Απρίλιος, 2020\nΜια γλυκιά συνταγή που θα σας καταπλήξει. Η πιο απλή πάστα φλώρα με μαρμελάδα βατόμουρο. Αυτό το γλυκό, θα ικανοποιήσει ευχάριστα την γεύση αλλά και την όσφρηση σας. Σίγουρα δεν θα μείνει κομμάτι. Δοκιμάστε την!\nΑπό Ρεμί, 5 Μάρτιος, 2020\nΑν θέλετε μια εύκολη συνταγή για γλυκάκι, δοκιμάστε αυτήν εδώ! Τραγανά σοκολατάκια με γεύση μανταρίνι. Η πιο νόστιμη λιχουδιά για εσάς και τα παιδιά σας. Τόσο γευστικά που θα θέλετε να τα φάτε όλα!\nΑν ψάχνετε μια συνταγή για το κυριακάτικο τραπέζι σας, αυτή εδώ σίγουρα θα σας φανεί χρήσιμη. Κοτόπουλο με ελιές, λιαστές ντομάτες και κρεμμύδια, σκέτη νοστιμιά. Θα γλύφετε τα δάχτυλα σας.\nΗ καλύτερη χριστουγεννιάτικη συνταγή. Παραδοσιακοί πεντανόστιμοι κουραμπιέδες. Οι πιο ωραίοι κουραμπιέδες που έχετε φτιάξει ποτέ. Πραγματικά, λιώνουν στο στόμα.\nΑπό mama-katerina, 22 Απρίλιος, 2019\nΜια πολύ εύκολη συνταγή για να φτιάξετε πετυχημένα και αφράτα τσουρέκια. Το τσουρέκι είναι το αγαπημένο πασχαλινό γλύκισμα μικρών και μεγάλων, και μπορείτε να τα φτιάξετε μαζί με τα παιδιά στην κουζίνα!\nΑπό ALEXANDRA, 20 Απρίλιος, 2019\nΑυτή εδώ είναι μια απλή και γρήγορη συνταγή για λαζαράκια με γέμιση. Πάρτε τα παιδιά σας στην κουζίνα και φτιάξτε τα μαζί τους. Τα υλικά είναι για πολλά λαζαράκια, οπότε αν θέλουμε τα μειώνουμε ανάλογα.\nΑπό eleni, 14 Ιανουάριος, 2019\nΤα αχλάδια είναι θεσπέσιο φρούτο, αλλά υπάρχουν άπειρες συνταγές για να κάνουμε και πολύ ωραία γλυκά με αχλάδι. Στην παρακάτω συνταγή φτιάχνουμε αχλάδια σε πουγκιά σφολιάτας και τα γεμίζουμε με κρέμα βούτυρου και σταφίδας! Το αποτέλεσμα; Απλά εκπληκτικό! Ότι πρέπει για επιδόρπιο ή να συνοδεύσετε τον απογευματινό καφέ σας.


Ὕμνος στήν Ἁγία Ζωή. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς – Κύριος Ἰησοῦς Χριστός-Ὑπεραγία Θεοτόκος\nΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΖΩΗ.\nΗ Ζωή κοίταζε με δέος τον μοναχό μέσα στη φωτιά,\nπώς καιγόταν χωρίς γογγυσμό, φόβο, ή στεναγμό!\nΜε τρόμο και ντροπή μετάνιωσε η Ζωή:\n«’Ώ! τί κάνει αυτός ο άνθρωπος\nμόνο και μόνο γιά να σώσει τήν ψυχή του!».\nΗ Ζωή γονατίζει και ικετεύει να τη συγχωρήσει- κλαίει.\nΖητάει να μάθει πώς ν’ αντισταθεί στο κακό, πώς τήν ψυχή να σώσει και ν’ αντισταθεί στον πειρασμό της σάρκας.\nΟ άνθρωπος του Θεού αρχίζει κι αυτός να κλαίει από χαρά. Στή Βηθλεέμ τήν έστειλε, στή μακαρία Παύλα:\n«Φύγε γυναίκα, σώσε τον εαυτό σου. Πήγαινε, μη χαθείς, η μακαρία Παύλα θά σου πει τα υπόλοιπα».\nΤαπεινωμένη τελείως, αναχώρησε η Ζωή πάνω από τη γαλανή τη θάλασσα- σαν μικρή της αδελφή τη δέχτηκε η Παύλα και τη νουθέτησε.\nΗ Ζωή έκλαψε, η Ζωή άκουσε, υπέμεινε και παρέμεινε σιωπηλή. Έτσι πέρασαν δώδεκα καλοκαίρια, δώδεκα ολόκληρα χρόνια.\nΗ αδελφή Ζωή έγινε γνωστή ασκήτρια, με δάκρυα έπλενε το πρόσωπό της και πριν πεθάνει ρωτούσε το Θεό αν τήν είχε συγχωρήσει.\nΤήν είχε ή δεν τήν είχε συγχωρήσει ο Θεός;\nΕκείνη τη στιγμή μια γυναίκα τυφλή οδηγήθηκε στην πόρτα της Ζωής:\n«Προσευχήσου για να βρω το φως μου- προσευχήσου. παρακαλώ προσευχήσου!»\nΜε δάκρυα προσευχήθηκε η Ζωή και η γυναίκα βρήκε τήν όρασή της.\nΈτσι πληροφορήθηκε η Ζωή ότι τήν είχε συγχωρήσει ο Θεός.\nΟ Θεός δοξάζεται μέσα απ’ τούς αμαρτωλούς,\nόταν αυτοί μετανοούν- τότε, μέσα απ’ τα θαύματά τους στη γή,\nλάμπουν σαν τ’ άστρα.\nΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ, ΩΦΕΛΙΜΕΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ, ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, ΣΑΡΚΙΚΑ ΠΑΘΗ, ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ, ΩΦΕΛΙΜΕΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ\nPrevious PostΠοτέ δέν μοιράσθηκε στά τρία ἡ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Προπαγάνδα τά περί μοιρασιᾶς της τό 1913\nNext PostἍγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: Ὅπως τά καράβια πού κινδυνεύουν ἐκπέμπουν S.Ο.S., ἔτσι κι ἐσύ νά λές συνεχῶς: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Ὑιέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με»


«Βοηθήστε με να διαλέξω, θάνατος ή ζωή» - Έφηβη αυτοκτόνησε μετά από δημοσκόπηση στο Instagram eNews24.gr\n«Βοηθήστε με να διαλέξω, θάνατος ή ζωή» – Έφηβη αυτοκτόνησε μετά από δημοσκόπηση στο Instagram\nΜια έφηβη στη Μαλαισία αυτοκτόνησε μετά από poll που ανέβασε στο Instagram – «Βοηθήστε με να διαλέξω τη ζωή ή το θάνατο».\nΜια έφηβη στη Μαλαισία αυτοκτόνησε αφού πρώτα κάλεσε τους ακολούθους της να ψηφίσουν στο Instagram αν πρέπει να πεθάνει ή όχι. Το 69% αυτών απάντησε.\nΗ αστυνομία στο κράτος Σαραουάκ της ανατολικής Μαλαισίας ανέφερε πως η δεκαεξάχρονη, τα στοιχεία της οποίας δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα, κάλεσε τους ακολούθους τους να ψηφίσουν με το ακόλουθο μήνυμα: «Πολύ σημαντικό. Παρακαλώ βοηθήστε με να διαλέξω, Θάνατος ή Ζωή».\nΗ πλειοψηφία των ακολούθων επέλεξε τον θάνατο και η έφηβη αυτοκτόνησε. Μετά την αυτοκτονία της, ένας δικηγόρος υποστήριξε ότι όσοι ψήφισαν υπέρ του θανάτου της, ενδέχεται να είναι ένοχοι για προτροπή σε αυτοκτονία.\nO Ramkarpal Singh, δικηγόρος και βουλευτής στο νοτιοδυτικό κράτος του Πενάνγκ αναρωτήθηκε αν το κορίτσι θα ήταν ακόμα ζωντανό σε περίπτωση που η πλειοψηφία των χρηστών το είχε επιλέξει. «Θα ζητούσε τη συμβουλή ειδικών αν η πλειοψηφία των χρηστών την είχε ωθήσει να κάνει κάτι τέτοιο;», συμπλήρωσε. «Η ενθάρρυνση των χρηστών την επηρέασε στο να δώσει τέλος στη ζωή της; Από τη στιγμή που η απόπειρα αυτοκτονίας είναι αδίκημα σε αυτή τη χώρα, ίσως και η προτροπή σε αυτοκτονία να αποτελεί επίσης αδίκημα», υποστήριξε ο Ramkarpal Singh.\nΑπό την πλευρά του, o Syed Saddiq Syed Abdul Rahman, υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού της Μαλαισίας, ανέφερε ότι η τραγωδία υπογραμμίζει την ανάγκη συζητήσεων σε εθνικό επίπεδο για τη ψυχική υγεία. «Είμαι πραγματικά ανήσυχος για τη ψυχική υγεία των νέων μας», είπε. «Είναι ένα εθνικό θέμα που πρέπει να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα», πρόσθεσε.\nΤον Φεβρουάριο το Instagram ανακοίνωσε πως θα θολώνει τις εικόνες αυτοτραυματισμών. Το Instagram έλαβε αυτή την απόφαση μετά το θάνατο της Μόλι Ράσελ, μιας Βρετανίδας έφηβης. Οι γονείς της Ράσελ πιστεύουν πως η κόρη τους αυτοκτόνησε αφότου εκτέθηκε σε υλικό αυτοτραυματισμών και αυτοκτονιών στο Instagram και το Pinterest.\nH Ching Yee Wong, επικεφαλής επικοινωνιών του Instagram συλλυπήθηκε την οικογένεια της έφηβης. «Έχουμε μεγάλη ευθύνη ώστε να εξασφαλίζουμε πως οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν το Instagram νιώθουν ασφαλείς και υποστηρίζονται. Ως κομμάτι των δικών μας προσπαθειών, καλούμε όλους να χρησιμοποιούν τα εργαλεία αναφοράς και να απευθύνονται στις κατάλληλες υπηρεσίες αν βλέπουν πως κάποια συμπεριφορά βάζει τη ζωή των ανθρώπων σε κίνδυνο».