Τάκης Σ. Παππάς: Μπορεί ο Μητσοτάκης να οδηγήσει τη χώρα σε ομαλότητα; | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nΟ Βενιζέλος (φωτ.) οραματίστηκε και έγινε σύμβολο του ελληνικού εκσυγχρονισμού, ο Παπάγος της εθνικοφροσύνης, ο Καραμανλής του εξευρωπαϊσμού της χώρας. Kαι οι τρεις αποδείχθηκαν εξαιρετικά ικανοί πολιτικοί ηγέτες.\n15 Ιουλίου, 2019 15.07.2019 • 21:16\nΠάνε πάνω από δύο χρόνια που, μέσα στην καρδιά της παρατεταμένης κρίσης η οποία μαστίζει τη χώρα μας, δημοσίευσα ένα βιβλίο με τίτλο «Σε τεντωμένο σκοινί: Εθνικές κρίσεις και πολιτικοί ακροβατισμοί από τον Τρικούπη έως τον Τσίπρα» (εκδόσεις Ικαρος) και κύριο στόχο να αναλύσω εάν και κατά πόσον υπάρχουν οι προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση και μετάβασης σε πολιτική και κοινωνική ομαλότητα. Η μέθοδος που ακολούθησα ήταν να μελετήσω τις μεγάλες κρίσεις που δοκίμασε η χώρα κατά το παρελθόν και να τις αντιπαραβάλλω με τη σημερινή.\nΑπό αυτήν τη σύγκριση, διαπίστωσα ότι όλες οι ελληνικές κρίσεις σχετίζονται κυρίως και πρωταρχικά με την απονομιμοποίηση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας – κάτι δηλαδή που συμβαίνει όταν μεγάλη μερίδα των πολιτών παύουν να πιστεύουν ότι το δημοκρατικό πολίτευμα μπορεί να λειτουργήσει με τρόπο που να προστατεύει αποτελεσματικά τις ζωές και τις περιουσίες τους. Πηγαίνοντας ακόμη βαθύτερα, ανακάλυψα ότι αυτή η απονομιμοποίηση προέρχεται από τη σύμπτωση τριών επιμέρους παραγόντων που βρίσκονται σε αλληλεξάρτηση: την ακατάλληλη πολιτική ηγεσία, τους σαθρούς πολιτικούς θεσμούς, και την προϊούσα αποδυνάμωση της μεσαίας τάξης.\nΛογικά, λοιπόν, η έξοδος από κρίσεις απαιτεί την αναστροφή των τριών αυτών παραγόντων και την έναρξη ενός «ενάρετου κύκλου» πολιτικής, ικανού να δημιουργήσει νέα νομιμοποίηση. Για να συμβεί όμως αυτό, απαιτείται κυρίως η ύπαρξη ενός πολιτικού ηγέτη που διαθέτει όραμα για το μέλλον της χώρας, σχέδιο για την πραγματοποίηση του οράματος, καθώς και έναν πυρήνα επιτελικών συνεργατών που να εξασφαλίζει συνθήκες πολιτικής επιτυχίας.\nΤέτοιοι ηγέτες υπήρξαν στο παρελθόν οι Ελευθέριος Βενιζέλος, Αλέξανδρος Παπάγος και Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ο πρώτος ανέκοψε μια πολύχρονη σπείρα κρίσης που ξεκίνησε με την πτώχευση του 1893 και κατέληξε στο Κίνημα του Γουδί το 1909. Ο δεύτερος τερμάτισε τη μακρά κρίση που είχε ως αφετηρία το βενιζελικό πραξικόπημα του 1935 και τέλος την πολιτική επικράτηση της Δεξιάς στις εκλογές του 1952. Ο δε τρίτος από τους παραπάνω ηγέτες ανέκοψε οριστικά την πολιτική ανωμαλία που προκάλεσαν οι εκλογές του 1961 και διήρκεσε μέχρι τη Μεταπολίτευση.\nΤο ερώτημα που ανακύπτει είναι: Μπορεί ο νέος πρωθυπουργός της χώρας να δημιουργήσει φρέσκια πολιτική νομιμοποίηση, οδηγώντας έτσι τη χώρα έξω και μακριά από την κρίση που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2008; Ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο μπορούμε σήμερα να απαντήσουμε το ερώτημα είναι μελετώντας ξανά την ιστορική πορεία των ηγετών που προαναφέρθηκαν. Πώς πέτυχαν εκείνοι; Και κατά πόσον οι σημερινές πολιτικές συνθήκες μπορούν να συγκριθούν με τις δικές τους;\nΘα ήταν φυσικά αφέλεια να θεωρήσουμε ότι οι Βενιζέλος, Παπάγος και Καραμανλής διέθεταν κάποιο «μαγικό» χάρισμα που τους επέτρεψε να οδηγήσουν τη χώρα σε πολιτική ομαλότητα και δημιουργική ανάπτυξη. Η απλή αλήθεια είναι ότι, παρ’ όλες τις μεγάλες ιδεολογικές διαφορές τους και παρά τις διαφορετικές ιστορικές εποχές που έδρασαν, και οι τρεις αποδείχθηκαν εξαιρετικά ικανοί πολιτικοί ηγέτες επειδή διέθεταν τα εξής πέντε κοινά χαρακτηριστικά.\nΠρώτον, όλοι είχαν πλούσιο και επιτυχημένο πολιτικό ή, στην περίπτωση του Παπάγου, στρατιωτικό παρελθόν. Με άλλα λόγια, διέθεταν αυτό που λέμε «πολιτικό κεφάλαιο». Δεύτερον, καθένας από τους τρεις πρόβαλε το δικό του μακρόπνοο εθνικό όραμα. Για τον Βενιζέλο, αυτό ήταν η εθνική ολοκλήρωση και ο εκσυγχρονισμός της χώρας, για τον Παπάγο η εθνικοφροσύνη και η ταχύρρυθμη οικονομική ανάπτυξη, ενώ για τον Καραμανλή η εγκαθίδρυση φιλελεύθερης δημοκρατίας και η ευρωπαϊκή ένταξη. Τρίτον, και οι τρεις ηγέτες δημιούργησαν νέα κόμματα, τα οποία και στελέχωσαν με νέο και σχετικά άφθαρτο πολιτικό προσωπικό: το Κόμμα Φιλελευθέρων του Βενιζέλου, τον Ελληνικό Συναγερμό του Παπάγου και τη Νέα Δημοκρατία του Καραμανλή. Τέταρτον, όλοι τους στηρίχθηκαν εκλογικά στις μεσαίες τάξεις της εποχής τους. Ο Βενιζέλος άντλησε ψήφους κυρίως από τον εμπορικό και μικροβιομηχανικό κόσμο των πόλεων, ο Παπάγος από τους «νοικοκυραίους» που ζούσαν το «θαύμα» της μεταπολεμικής οικονομικής ανάπτυξης, ενώ ο Καραμανλής στηρίχθηκε στις νέες μεσαίες τάξεις με ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Τέλος, και οι τρεις ηγέτες διέθεταν σημαντικά διεθνή ερείσματα. Ο Βενιζέλος έχτισε σταθερή συμμαχία με τους Αγγλους, ο Παπάγος στηρίχθηκε στους Αμερικανούς, ενώ ο Καραμανλής έτυχε αμέριστης συμπαράστασης στα πολιτικά του σχέδια από σημαντικές ευρωπαϊκές χώρες.\nΜε βάση, λοιπόν, αυτήν τη σύντομη ιστορική αναδρομή, ποια μπορεί να είναι η απάντηση στο ερώτημα που έχει τεθεί; Ποιες από τις (ας τις πούμε «ιστορικές») συνθήκες της επιτυχημένης ηγεσίας διαθέτει ο νέος πρωθυπουργός της χώρας; Πρώτα πρώτα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ήδη συσσωρεύσει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο και εμπειρία τόσο από την εκλογή του ως προέδρου της Νέας Δημοκρατίας όσο και από δύο συνεχόμενους εκλογικούς θριάμβους. Επίσης, διαθέτει ένα αρκετά λεπτομερές κυβερνητικό πρόγραμμα με κεντρικό του πυρήνα την ανάπτυξη των μεσαίων στρωμάτων που επλήγησαν στα χρόνια της κρίσης και που κυρίως στήριξαν την άνοδό του στην εξουσία. Ως προς τον ξένο παράγοντα, ο Μητσοτάκης έχει όλα τα προσόντα για να κερδίσει την υποστήριξή του, όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας αλλά και εκείνο της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής.\nΤα πράγματα είναι μάλλον αμφίσημα όσον αφορά την ηγεσία του κόμματος. Ενώ είναι σαφές ότι ο αρχηγός της Ν.Δ. έχει φροντίσει συστηματικά για τη δημιουργία μιας νέας γενιάς κομματικών στελεχών που θα υλοποιήσουν το πολιτικό του πρόγραμμα, είναι εξίσου σαφές ότι συχνά αντιμετωπίζει εσωτερική αντιπολίτευση από ομάδες που θεωρούν ότι το κόμμα δεν του «ανήκει». Αλλά η σημαντικότερη διαφορά του Μητσοτάκη από τους τρεις ηγέτες που προαναφέρθηκαν βρίσκεται στο οραματικό πεδίο – εκεί, δηλαδή, που το μυαλό των ψηφοφόρων συναντιέται με την καρδιά τους.\nΟ Βενιζέλος οραματίστηκε και έγινε σύμβολο του ελληνικού εκσυγχρονισμού, ο Παπάγος της εθνικοφροσύνης, ο Καραμανλής του εξευρωπαϊσμού της χώρας. Προς το παρόν, ο Μητσοτάκης παρουσιάζεται ως φορέας ενός συνετού πολιτικού προγράμματος που θα επιτρέψει την ανάκαμψη της οικονομίας και την επιστροφή σε σχετική πολιτική ομαλότητα. Ομως, σε εποχές μακροχρόνιας κρίσης σαν τη δική μας, ακόμη και το πιο καλοδουλεμένο πολιτικό πρόγραμμα έχει σημαντική πιθανότητα επιτυχίας μόνον αν παρουσιαστεί ενταγμένο μέσα σε ένα μακρόπνοο, συμβολικά φορτισμένο αλλά συνάμα εφικτό πολιτικό όραμα. Αυτό ακόμη φαίνεται να λείπει.\n* Ο κ. Τάκης Σ. Παππάς είναι πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, συγγραφέας του «Populism and Liberal Democracy» (Εκδόσεις Πανεπιστημίου Οξφόρδης, 2019).\nΤηλεφωνικές συνομιλίες Μητσοτάκη με Γκουαϊδό και αλ-Σίσι\nΕφ’ όλης της ύλης συζήτηση στη συνάντηση Μητσοτάκη – Σαμαρά


Προιόν: LCD READER\nΤύπος: LCD READER\nΑναλυτικά χαρακτηριστικά: Αναγνώστης proximity με οθόνη LCD. Διαθέτει οθόνη LCD υψηλής πιστότητας, στην οποία μπορεί να απεικονίζεται οποιαδήποτε εικόνα επιλέξει ο πελάτης (π.χ. το λογότυπο της εταιρίας).\nΕπίσης, υπάρχει δυνατότητα να εμφανίζονται διαφορετικές εικόνες κατά την πρόσβαση με κάρτα ή την απόρριψη της πρόσβασης. Κατάλληλος για οριζόντια ή κατακόρυφη τοποθέτηση. Ιδανικός για εσωτερική ή εξωτερική χρήση.\nΒαθμός στεγανότητας IP67. Προγραμματίζεται ασύρματα μέσω συσκευής που διατίθεται μαζί με τον καρταναγνώστη ή με χρήση Net2Air


ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΘΑΝ. ΚΑΠΠΟΥ ΚΑΤΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΕΙΡΑ: - PDF\nΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΘΑΝ. ΚΑΠΠΟΥ ΚΑΤΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΕΙΡΑ:\nDownload "ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΘΑΝ. ΚΑΠΠΟΥ ΚΑΤΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΕΙΡΑ:"\n2 2 ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΘΑΝ. ΚΑΠΠΟΥ ΚΑΤΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΕΙΡΑ: Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΛΗ, 2007 ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ, 2007 ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΙ ΕΥΤΡΑΤΕΛΑ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ, 2007 ΔΙΑ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΔΗΡΟΥ, 2008 ΛΕΥΚΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ, 2008 ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ, 2008 ΚΩΔΙΚΟΣ ΠΡΑΣΙΝΗ ΟΧΙΑ, 2009 ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ, 2010 ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑΝ ΤΟ ΘΕΟ, 2010 ΔΥΣΒΑΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ, 2011 Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟΧΟΣ, 2011 ΘΕΚΛΑ, 2012 ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ 2012\n3 3 Ο Συγγραφέας Αθανάσιος Κάππος γεννήθηκε στην Λαµία το Πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια, και όταν τελείωσε το γυµνάσιο φοίτησε στην τεχνική σχολή του Κώστα Παναγιωτόπουλου απ όπου πήρε και το πτυχίο του µηχανικού. Το ανήσυχο όµως, πνεύµα που τον διακρίνει, δεν τον άφησε να ακολουθήσει αυτόν τον κλάδο. Ασχολήθηκε µε οικοδοµικές δραστηριότητες και το 1975 έφτιαξε µε τα δύο αδέρφια του τεχνική εταιρεία µε αντικείµενο την κατασκευή πολυκατοικιών. Τα τελευταία όµως χρόνια µια ακατανίκητη εσωτερική δύναµη τον ώθησε στην συγγραφή ορισµένων βιβλίων µε θέµατα είτε που είχε βιώσει είτε που δηµιουργούσε µε την φαντασία του...\n4 4 Αντί Προλόγου Το βιβλίο αυτό βασίζεται σε µαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν την τραγωδία της Μικρασιατικής καταστροφής. Και όταν προσπαθήσεις να αποτυπώσεις µε την πένα, πάνω στο χαρτί το πέρασµα µιας γενιάς µέσα από τη φωτιά και το αναµµένο σίδερο, φυσικό είναι να τσουρουφλισθείς λίγο και εσύ. Όµως όλα αυτά πρέπει να γράφονται για να µαθαίνουν οι επόµενες γενιές ότι αυτή η χώρα δεν έγινε µόνη της. Αγωνίστηκαν άνθρωποι, θυσιάστηκαν ζωές, ξεκληρίσθηκαν ολόκληρες οικογένειες για να απολαµβάνουµε τα αγαθά σήµερα εµείς.\n5 5 Το βιβλίο αυτό το αφιερώνω στην µνήµη του πατέρα µου που έζησε από κοντά την τραγωδία της Μικρασιατικής καταστροφής. Πάντα η επιθυµία του ήταν να ξαναπατήσει τα άγια εκείνα χώµατα, αλλά ποτέ του δεν τα κατάφερε. Ίσως τώρα (διαβάζοντας) το βιβλίο του γιου του βρεθεί έστω και νοερά εκεί ψηλά στο αµπέλι του παππού του Χαραλάµπη. Μικρασιάτες «Μάνα η Σµύρνη καίγεται κι εµάς ποιος θα µας σώσει; Σύρε δοπήγα τον παππού τρέξε προτού νυχτώσει» Βρισκόµαστε στη καρδιά των γεγονότων της Μικρασιατικής καταστροφής. Τότε που γραφόταν ο επίλογος για τους Έλληνες της\n6 6 Μικράς Ασίας, τότε που οι εικόνες της καταστροφής γραφόταν µέσα στη µνήµη των κατοίκων της πολύπαθης αυτής πόλης. Σε µία συνοικία της το (Καρατάσι) ζούσε τότε µία οικογένεια µε έξι παιδιά. Η οικογένεια του µαστρο-κώστα και της Ελένης. Η ώρα ήταν γύρω στις δέκα το πρωί όταν φάνηκαν οι πρώτοι καπνοί, αλλά κανείς από τους κατοίκους της δεν υπολόγιζε ότι θα γινόταν αυτός ο χαλασµός. Η κυρά Ελένη µόλις συνειδητοποίησε ότι ο καπνός γρήγορα εξαπλώνεται, έστειλε τον µεγάλο της γιο τον Αντώνη να φωνάξει τον παππού τον Χαραλάµπη από το αµπέλι που τρυγούσε µαζί µε τον παραγιό τον Αλί. Στα αυτιά του έφτασαν τα πόδια του Αντώνη µέχρι να φθάσει εκεί. Ήταν πίσω από ένα ύψωµα το (Καρασµελί). Εκεί πίσω βρισκόταν το αµπέλι πέντε χιλιόµετρα περίπου µακριά από το σπίτι τους, και αυτός έπρεπε να προλάβει. Σαν άκουσε τον σκουσµό ο παππούς και είδε από µακριά τον εγγονό του να τρέχει σαν αλαφιασµένος κατάλαβε ότι κάτι σοβαρό συµβαίνει και σταµάτησε το τρύγο. Όταν έφθασε εκεί ο Αντώνης τα πόδια του δεν άντεχαν άλλο, η ανάσα του είχε κοπεί από την υπερπροσπάθεια που είχε κάνει, και µην αντέχοντας άλλο κατάρρευσε. Ο παππούς όταν τον είδε να λιποθυµά έτρεξε πήρε το σταµνί, του ριξε νερό στο πρόσωπο και άρχισε να του κάνει µαλάξεις. Τότε ο Αντώνης άρχισε να κουνά τα βλέφαρά του. Τι έγινε Αντώνη; Γιατί τόση βιασύνη; Ο Αντώνης άνοιξε τα µάτια του, κάπως συνήλθε και πετάχτηκε όρθιος. Αγκάλιασε τον παππού του και µε δάκρυα στα µάτια του ανέφερε ότι η Σµύρνη καιγόταν και σε λίγο η φωτιά θα φτανε στη γειτονιά τους, έπρεπε να βιαστούν να φύγουν πριν τους προλάβουν οι Τσέτες, γιατί στην πόλη έπεφτε λεπίδι. - Αλί, ζέψε το κάρο γρήγορα παράτα τον τον τρύγο». Αµέσως ο παραγιός έζεψε τον Κίτσο και άρχισαν οι τρεις τους σε λίγο να καλπάζουν προς την πόλη. Σαν έφτασε ο Κίτσος στην αυλή του σπιτιού έβγαζε αφρούς από το στόµα, τα ρουθούνια του είχαν ανοίξει και µοιάζαν µε σωληνάρια µέσα από τα οποία έβλεπες να βγαίνει µαύρος αχνός που σου θύµιζε υψικάµινο. - Γρήγορα φώναξε τη κυρά Ελένη. -Πάρτε ό,τι καταλαβαίνετε χρήσιµο από το σπίτι και ρίξτε το πάνω στο κάρο να φύγουµε για το λιµάνι πριν καούµε εδώ σαν τα ποντίκια γρήγορα». Όλοι τους τότε άρχισαν να ανεβοκατεβαίνουν τη µικρή σκάλα µε τα πέντε σκαλοπάτια της και να ρίχνουν πάνω στο αµάξι ό,τι νόµιζαν εκείνη την τραγική στιγµή ότι ήταν χρήσιµο και απαραίτητο για να τους κρατήσει στη ζωή στο µεγάλο αυτό (ταξίδι) που άρχιζε τούτη την ώρα. -Πάρτε ρούχα και φαγώσιµα», φώναζε κάθε τόσο ο παππούς, εσύ Ελένη κανόνισε τα σκεύη και τα χρυσαφικά όλα θα τα χρειασθούµε στο δρόµο. Ο Κώστας πού είναι; -Πάει για δουλειά, του απάντησε η νύφη του, έφυγε νύχτα και εγώ δεν ξέρω για πού, βιαστείτε αυτός θα µας εύρη ξέρει τα κατατόπια. Ο µαστρο -Κώστας όµως µπορεί να ήξερε τα κατατόπια\n7 7 αλλά ήταν µακριά τους. Είχε πάει µε µία παρέα να χτίσουν ένα σπίτι στην άλλη άκρη της πόλης και αυτή τη στιγµή αγνοούσε το τι γινόταν σπίτι του. Όταν είδε όµως τον καπνό να εξαπλώνεται πάνω από την πόλη κατάλαβε ότι οι τουρκαλάδες πραγµατοποιούσαν την απειλή τους. Από καιρό συζητιόταν στα καφενεία ότι είχε δοθεί εντολή από τον Κεµάλ Ατατούρκ, µε την πρώτη ευκαιρία να καεί η παλιά πόλη για να εξαναγκάσουν τους Έλληνες να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Και να που τώρα το πραγµατοποιούσαν. Εκεί πιο πέρα µέσα σε ένα µπαχτσέ είδε δεµένο ένα γαϊδουράκι. Δεν έχασε καθόλου καιρό έτρεξε κοντά του, το έλυσε πήδησε πάνω του και χτυπώντας το στα καπούλια, άρχισε να καλπάζει προς το σπίτι του. Για να φτάσει όµως εκεί έπρεπε να περάσει µέσα από τον χαλασµό. Τα σπίτια που ήταν κοντά στην παραλία καιγόντουσαν σαν χάρτινοι πύργο, και η ατµόσφαιρα από τον καπνό ήταν πολύ αποπνικτικοί. Το γαϊδουράκι δυσκολευόταν να προχωρήσει και όταν προσπάθησαν να περάσουν µέσα από ένα στενό σοκάκι δεν άντεξε και σωριάστηκε κάτω. Τότε ο µαστρο- Κώστας πήδησε κάτω έβγαλε ένα µαντήλι από την τσέπη του και βάζοντάς το στο πρόσωπό του όρµησε µέσα στους καπνούς. Το δροµάκι αυτό το είχε περάσει πολλές φορές και το ξερε απ έξω, αλλά τώρα ο καπνός όσο περνούσε η ώρα έµπαινε όλο και πιο βαθιά µέσα στα ρουθούνια του και άρχισε να ζαλίζεται. Τότε δίπλα του είδε µια παράγκα να καίγεται. Άρπαξε από εκεί ένα δαυλό αναµµένο και βάζοντάς το µπροστά του άνοιγε δρόµο µέσα από τον καπνό. Πιο πέρα είδε ένα ξέφωτο και έτρεξε προς τα εκεί. Η θέση του ήταν τραγική. Ένιωθε σαν ένα αγρίµι που είναι παγιδευµένο µέσα σε ένα φλεγόµενο δάσος και ψάχνει να βρει διέξοδο. Να βρει µια χαραµάδα που θα του δώσει ζωή, να βρει φτερά για να πετάξει. Στην διαδροµή της ζωής του κάθε ανθρώπου έρχονται στιγµές που πρέπει να υπερβεί τα όριά του και αυτή η στιγµή για τον µαστο-κώστα ήταν µπροστά του. Ένας παλιός αραµπάς ήταν αραγµάνος µέσα στο ξέφωτο και από κει άρχιζε µία κατηφόρα που κατέληγε στο λιµάνι. Τον δρόµο αυτόν τον είχε περάσει πολλές φορές αλλά τώρα όλα ήταν διαφορετικά. Ορατότητα δεν υπήρχε διόλου και για να φτάσει στο λιµάνι έπρεπε να περάσει µέσα από την φωτιά και τα χαλάσµατα, έπρεπε όµως να το ρισκάρει γιατί ήταν εκείνη την στιγµή η µόνη διέξοδος προς τη σωτηρία. Πήδηξε πάνω από τον αραµπά τον έστριψε να κοιτάει στο λιµάνι., σήκωσε τα χερούλια προς τα πάνω για να τον οδηγεί µε τα χέρια και µετά κατέβηκε κάτω και έβγαλε από την πίσω ρόδα την πέτρα που δεν του επέτρεπε να κυλήσει. Τότε ο αραµπάς ξεκίνησε. Έβαλε το µαντήλι στο πρόσωπό του άρπαξε τα χερούλια στα γερά µπράτσα του και κάνοντας τον σταυρό του άφησε τη µοίρα του να τον οδηγεί. Τα µάτια του δεν διέκριναν τίποτα, ήξερε όµως ότι η κατηφόρα ήταν ευθεία και προσπαθούσε µε όλη τη δύναµή του να κρατά τον αραµπά στην ευθεία. Σε λίγο ο αραµπάς έτρεχε µε ταχύτητα, τίποτα δεν µπορούσε να τον σταµατήσει. Σε µια στιγµή ένιωσε ένα τράνταγµα\n8 8 και λίγο έλειψε να του ξεφύγουν τα χερούλια, µπόρεσε όµως να τα κρατήσει στην ευθεία και ο αραµπάς έτρεχε όλο και πιο πολύ. Είχε πλέον αφεθεί στα χέρια του Θεού. Αυτός τον έπλασε και αυτός θα καθόριζε την πορεία της ζωής του. Στα αυτιά του έφταναν φωνές, αλαλαγµοί, ένιωθε ότι πλάι του γινόταν χαλασµός, ένα κλάµα µικρού παιδιού ακουγόταν, ίσως να ήτανε ένα από τα παιδιά του αυτό το ήξερε µόνον ο Θεός, αυτός είχε γράψει το τι θα γινόταν και πώς θα επιβίωνε εκείνες τις στιγµές αλλά όλα αυτά ήταν προκαθορισµένα, αυτό που προείχε εκείνη την ώρα ήταν να µείνει ζωντανός αυτός για να µπορέσει να βοηθήσει την οικογένειά του που τον χρειαζόταν αυτές τις οδυνηρές στιγµές. Ξαφνικά ένιωσε τον αραµπά να ναι στον αέρα και σκέφτηκε ότι όλα εδώ θα τελειώνανε αλλά έκανε λάθος συλλογισµό. Τότε ένιωσε τον αραµπά να πέφτει πάνω σε ένα πλεούµενο και αυτός να βρίσκεται µέσα στο νερό. Νόµισε ότι ζούσε ένα όνειρο, ότι όλα αυτά που βίωνε ήταν στην φαντασία του αλλά έκανε λάθος. Όταν είναι να ζήσεις µπορεί να περάσεις µέσα από φωτιά και αναµµένο σίδερο και να γλιτώσεις και αυτουνού το κουβάρι δεν είχε ακόµα τελειώσει. Η Άτροπος φαίνεται ότι ήταν ακόµα µακριά για να του κόψει το νήµα της ζωής του, ποιος ξέρει πότε θα ερχόταν το τέλος του, µάλλον θα ερχόταν όταν αυτός δεν θα το περίµενε ποιος ξέρει. Δίπλα του ακουγόταν φωνές βογκητά, κλάµα πολύ, σκέτη κόλαση. Ο ορίζοντας είχε λίγο ξεδιαλύνει και µπόρεσε να δει ότι βρισκόταν µέσα στην θάλασσα και δίπλα του αντίκρισε µία εικόνα που ποτέ του δεν είχε όχι µόνο φαντασθεί, αλλά ούτε καν θα µπορούσε να διανοηθεί ότι ήταν γραφτό του να αντικρύσουν τα µάτια του τέτοιες εικόνες. Πολλές φορές άκουγε συζητήσεις ότι σε κάποια µέρη είχαν γίνει καταστροφές αλλά σαν ετούτη που έβλεπε µε τα µάτια του δεν θα µπορούσε ποτέ να φαντασθεί. Ένιωθε έναν δυνατό πόνο στην αριστερή του πλάτη αλλά έπρεπε να κολυµπήσει για να επιβιώσει. Προσπάθησε µε το δεξί του χέρι να βρει να πιασθεί από κάπου, αλλά δεν διέκρινε κάτι το σταθερό µέσα στο νερό. Χτύπησε δυνατά τα πόδια του για να µετακινηθεί πιο πέρα και τότε για καλή του τύχη το χέρι του έπιασε κάτι σαν κούτσουρο. Τίναξε λίγο το κεφάλι του για να συνέλθει από το χτύπηµα και τότε κατάλαβε ότι µπροστά του βρισκόταν ένα σπασµένο άλµπουρο. Με πολύ κόπο το πλησίασε και το αγκάλιασε µε το γερό του χέρι. Ο Θεός του είχε στείλει τον σωτήρα του. Για αρκετή ώρα κρατιόταν από το άλµπουρο αλλά το χέρι του µούδιαζε σιγά σιγά και τ άλλο του ήταν σχεδόν άχρηστο, οι δυνάµεις του τον εγκατέλειπαν και ήταν έτοιµος να λιποθυµήσει από τους πόνους όταν άκουσε δίπλα του µια φωνή. -Το χέρι σου Κωσταντή, δώσµου το χέρι σου να σε τραβήξω. Η φωνή, του ήταν κάπως γνωστή αλλά την άκουγε µακριά, η εξάντληση τον είχε κυριεύσει, ο κόσµος γύρω του χανόταν και τα µέλη του σώµατός του δεν υπάκουγαν στις εντολές του εγκεφάλου. Ένιωθε τη ζωή του να φεύγει και έκλεισε τα µάτια. _\n9 9 Σαν έβαλαν ό,τι µπορούσαν πάνω στο κάρο ο παππούς ο Χαραλάµπης φώναξε στη νύφη του: - Λενιώ ανέβασε πάνω τα παιδιά πήδα και εσύ επάνω και εγώ µε τον Αλί θ ανοίγουµε δρόµο, πάµε για το λιµάνι. Έβαλε µπροστά τον Αλί και αυτός κρατώντας τον Κίτσο από το χαλινάρι έδειξε στον Αλί ποιον δρόµο να ακολουθήσει. Όµως ποιον δρόµο; Μονάχα δρόµος δεν υπήρχε, µπροστά σου έβλεπες καπνό από φωτιά οι δρόµοι είχαν κλείσει από τα γκρεµισµένα ερείπια των σπιτιών, ο κόσµος έτρεχε αλαφιασµένος, εικόνες του Δάντη, σκέτη κόλαση. Το µυαλό του ανθρώπου σταµατάει όταν βλέπει τέτοιες εικόνες πόσο να αντέξει; Όλα έχουν ένα όριο. Εδώ όµως έπρεπε να γίνει η υπέρβαση. Σε τέτοιες στιγµές ενεργείς πιο πολύ από ένστικτο και λιγότερο µε την λογική και ο παππούς ο Χαραλάµπης είχε ακούσει για τέτοιες καταστροφές από τον παππού του που είχε πολεµήσει τους Τουρκαλάδες στην επανάσταση του Φώναξε στον Αντώνη που ήταν πάνω στο κάρο να του δώσει το δικούλι που είχαν πάρει µαζί τους. Το πήρε στα χέρια του έδωσε το χαλινάρι να το βαστάει ο Αλί και αυτός µπήκε µπροστά του µε το δικούλι προτεταµένο. Αυτός τα ψωµιά του τα είχε φάει. Ήταν κοντά στα ογδόντα αλλά το λεγε η καρδιά του. Από µικρό παιδί ήταν στους δρόµους. Μια ζωή µέσα στην ξένη δούλεψη ήταν σκληραγωγηµένος σαν τον γρανίτη και τώρα θα θυσίαζε τα πάντα για να σώσει τη φαµίλια του γιου του µιας και αυτός τούτες τις τραγικές στιγµές έλειπε. Ξαφνικά από την απέναντι µεριά ξεπρόβαλε ένας Τούρκος καβαλάρης µε ένα γιαταγάνι στο χέρι. Μόλις είδε τα παιδιά πάνω στο κάρο όρµησε εναντίον τους. Μπροστά του στάθηκε ο Αλίς µε υψωµένα τα χέρια και τότε αυτός τον αποκεφάλισε. Τότε ο παππούς όρµησε εναντίον του µε το δικούλι υψωµένο και τον γκρέµισε κάτω από το άλογο. Ο Τούρκος σηκώθηκε και τότε άρχισε µια πάλη θανάτου. Κάποια στιγµή το δικούλι έσπασε µπροστά και στα χέρια του παππού έµεινε το κοντάρι, µ αυτό χτύπησε δυνατά τον Τούρκο στο κεφάλι και ξεπήδησε σαν βρύση το αίµα από το πρόσωπό του. Αυτός πέφτοντας όµως πρόλαβε και έµπηξε το γιαταγάνι στο στήθος του παππού του Χαραλάµπη. Αυτό ήταν, ο παππούς έπεφτε και αυτός νεκρός δίπλα στο πτώµα του καβαλάρη. Η Μαριγώ, η αδερφή του Αντώνη έβαλε τον σκουσµό και λιποθύµησε. Τότε ο Αντώνης πήδησε κάτω από το κάρο πήρε τον Κίτσο από το χαλινάρι και µέσα από τα γκρεµίσµατα οδήγησε το κάρο στο λιµάνι. Αλλά το µέρος αυτό εκείνη την ώρα µόνο για λιµάνι δεν έµοιαζε. Η κοσµοπληµµύρα ήταν τέτοια που το µόνο που αντίκριζαν τα µάτια σου ήταν ένας σκούρος όγκος να κινείται µέσα στους καπνούς και στα ερείπια. Φωνές κλάµατα, χλιµιντρίσµατα από τα άλογα, εικόνες βιβλικές που είναι αδύνατον\n10 10 να περιγράψει κανείς µε την πένα, εικόνες που ο Θεός να φυλάξει να µην παρουσιασθούν ξανά στα µάτια του ανθρώπου, εικόνες ντροπής για όλη την ανθρωπότητα... Κάποια στιγµή ο Αντώνης διέκρινε στην άκρη του λιµανιού ένα πολεµικό καράβι, µε σηµαία Γαλλική να φορτώνει κόσµο. Εκεί οδήγησε το κάρο. Είχαν φτιάξει µια προσωρινή γέφυρα µε µαδέρια και από εκεί οι ναύτες ανέβαζαν τους ταλαίπωρους. - Κατεβείτε όλοι κάτω, φώναξε ο Αντώνης. Ο Μήτσος µόνο να µείνει πάνω για να µας δώσει τα πράγµατα, όλοι κάτω. Με τη βοήθεια του Μήτσου άρχισαν να κατεβαίνουν και ο Αντώνης αφού έδωσε στους µεγάλους από ένα δέµα τους οδήγησε πάνω στο καράβι. Μπροστά προχωρούσε αυτός, πίσω του ακολουθούσαν οι δύο αδερφές του η Όλγα και η Μαριγώ από κοντά η µάνα του µε το µικρό Νικόλα στην αγκαλιά και τελευταίος ο Βαγγέλης. Αφού τους τοποθέτησε σε µια γωνιά πάνω στο κατάστρωµα γύρισε και πήρε τα υπόλοιπα πράγµατα και ανέβηκε κι αυτός µετά µαζί µε τα µικρότερό του αδερφό τον Μήτσο. Τι ήταν και αυτό Θεέ µου. Νόµιζες ότι το καράβι θα βουλιάξει από τον πολύ τον κόσµο. Φωνές, κλάµατα, αλαλαγµοί, όλα θύµιζαν κόλαση, όµως αυτή ήταν η πραγµατικότητα. Ο Νικόλας συνέχεια έκλαιγε, ήταν από µέρες µε πυρετό και τώρα µε τούτη τη ταλαιπωρία η κατάστασή του χειροτέρεψε. Τον είχε η κυρά Ελένη πριν από δύο µέρες πάει στον γιατρό και της είχε πει ότι είχε κοιλιακά, της είχε δώσει και κάτι σταγόνες αλλά µόνο µία φορά του είχε δώσει, µετά τους πρόλαβε ο χαλασµός. Τα κορίτσια είχαν στρώσει µία κουρελού και εκεί πάνω είχαν ακουµπήσει τον Νικόλα αλλά µε τέτοια φασαρία που γινόταν κανένας δεν µπορούσε να ησυχάσει. Ο Αντώνης έστεκε όρθιος και το µάτι του έψαχνε να βρει κάποιον γιατρό να κοιτάξει τον αδερφό του αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Κάποια στιγµή το κλάµα σταµάτησε απότοµα και ο Νικόλας έγειρε το κεφαλάκι του. Έναν γιατρό για το Θεό φώναζε η µάνα του συνεχώς αλλά ποιος να την ακούσει; Το µάτι του Αντώνη κάπου πήρε έναν αξιωµατικό µε γαλόνια, έτρεξε κοντά του και τον τράβηξε από το µανίκι. Τον οδήγησε κοντά στον Νίκο και µε νοήµατα του έδωσε να καταλάβει ότι χρειαζόταν βοήθεια. Ο αξιωµατικός έσκυψε, έπιασε τον σφυγµό του και κοιτώντας τον Αντώνη κούνησε το κεφάλι του. Η µάνα του έβαλε τις φωνές. Κατάλαβε ότι ο µικρός της γιος είχε τελειώσει. Το ίδιο και τα κορίτσια. Ο Αντώνης έµεινε εκεί ατάραχος. Καταλάβαινε ότι τούτες τις στιγµές έπρεπε να κρατήσει την ψυχραιµία του και να µην µεταδώσει τον πανικό στους υπόλοιπους. Τώρα ήταν ο (αρχηγός) της οικογένειάς του και έπρεπε να το δείξει. Η ζωή τα φερε έτσι ώστε στα δεκάξι του να εποµισθεί αυτό το βάρος. Ένιωσε ξαφνικά ότι έγινε άνδρας και ότι έπρεπε να τηρήσει τις συµβουλές που του έδινε ο παππούς του όταν κουβέντιαζαν µαζί πάνω στο αµπέλι. Πάντα του λεγε ότι ο καλός ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται, και τώρα αυτός ήταν ο\n11 11 καπετάνιος και έπρεπε έµπρακτα να αποδείξει ότι ήταν άξιος για κάτι τέτοιο. Έπρεπε να κρατήσει καλά το τιµόνι για να µην παρασύρει η φουρτούνα το καράβι στην ξέρα, έπρεπε να κάνει την υπέρβαση. Άρχισε να νυχτώνει και στο καράβι ακόµη έµπαινε κόσµος. Πόσες χιλιάδες ήταν, κανένας δεν µπορούσε να καταλάβει και τότε ήρθε διαταγή να κατεβάσουν τα µαδέρια. Όλοι όσοι ήταν στην στεριά άρχισαν να φωνάζουν, να κουνούν τα χέρια τους αλλά µάταιος ο κόπος. Έπρεπε να κοιτάξουν να βρούνε άλλο καράβι ή κάποιο άλλο πλεούµενο να πηδήξουν µέσα για να γλιτώσουν από τη σφαγή. Κάποιοι πηδούσαν στην θάλασσα και προσπαθούσαν να πιαστούνε από κάποια βάρκα αλλά αυτοί που ήταν µέσα τους πέταγαν πάλι στην θάλασσα γιατί µε τόσο κόσµο η βάρκα θα βούλιαζε και θα πνιγόντουσαν και αυτοί. Σε µια στιγµή φάνηκαν από µακριά κάτι καβαλαρέοι να ρχονται. Ήταν οι Τσέτες. Ο άτακτος στρατός που είχε διαταγή, κανένας Ρωµιός να µην µείνει ζωντανός, και τα γιαταγάνια άρχισαν να πέφτουν σαν την λαιµητόµο πάνω στα κεφάλια. Ήταν στιγµές που δεν θα µπορούσε να τις φαντασθεί άνθρωπος, η παραλία κοκκίνισε από το αίµα αθώων ανθρώπων, ήταν το ολοκαύτωµα των Ελλήνων... Ένας ναύτης ήρθε και πήρε από την αγκαλιά της κυρά Ελένης το Νικόλα. Αυτή να σκούζει να τραβάει αλλά όταν ήρθε και δεύτερος τον πήρανε από τα χέρια της, ο νεκρός έπρεπε να φύγει από το πλήθος, διαταγή του πλοιάρχου. Ο Αντώνης εκείνη τη στιγµή δεν αντέδρασε, ήξερε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν µάταιο. Μόνο πλησίασε τον ναύτη φίλησε τον αδερφό του, του χάιδεψε τα µαλλιά και του είπε, καλό ταξίδι. Όταν ξεκίνησε το καράβι ήταν νύχτα, πού θα τους πήγαινε κανένας δεν ήξερε. Όλοι είχαν αφεθεί στη µοίρα τους. Η οικογένεια του Αντώνη, ήταν όλοι ξαπλωµένοι πάνω στα δέµατα µε τα ρούχα. Δίπλα τους ξάπλωσε και αυτός. Πάνω από το κεφάλι του ήταν αναµµένο ένα φανάρι. Τότε θυµήθηκε την Αγία επιστολή. Την είχε πάντοτε µέσα στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του. Τον είχε διατάξει ο παππούς. Ποτέ να µην την αποχωρίζεται, να την έχει πάντα κοντά του για να τον φιλάει. Άνοιξε το βιβλιαράκι και άρχισε να διαβάζει. «Θεού θέα, θείον θαύµα» έτσι ξεκινούσε, την ήξερε από έξω αλλά του είχε πει ότι έπρεπε να την διαβάζει τουλάχιστον µία φορά την ηµέρα για να µην φοβάται τίποτα και για να τον προστατεύει ο Θεός. Τι σοφές συµβουλές που του έδινε ο παππούς! Όταν καθόταν στον (θρόνο του) που είχε φτιάξει πάνω στο αµπέλι σκαλίζοντας µε το βελόνι και τον µατρακά µια πελώρια πέτρα που ήταν στην βορεινή γωνία. Εκεί καθόταν πάντα ο παππούς του και από εκεί αγνάντευε το πέλαγος. Φώναζε κοντά του τον Αντώνη τον έπαιρνε στην αγκαλιά του από µικρόν και του λεγε παραµύθια, ιστορίες για αγρίους πειρατές και πάντα του δινε συµβουλές. «Πρόσεξε» του λεγε. «Όταν βρεθείς σε κίνδυνο ποτέ να µην δειλιάσεις. Να πιστεύεις πάντα στον εαυτό σου γιατί έχεις πάρει σωστές βάσεις. Όµως πάντα να δουλεύεις το µυαλό σου και\n12 12 να αντιδράς αναλόγως µε την περίσταση. Τα χέρια σου πάντα να ναι καθαρά και ό,τι πιάνεις να το αξιοποιείς. Ο Θεός µάς έχει δώσει νου µε αυτόν να µάθεις να πορεύεσαι και πάντα στη ζωή σου να αξιοποιείς τις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται, γιατί αυτές θα ρθουν µία δύο φορές, δεν θα πρέπει να τις πετάξεις». Του λεγε και άλλα πολλά ο παππούς και τώρα καταλάβαινε ότι ήρθε η ώρα να τα εφαρµόσει. Τώρα πλέον ήταν ο αρχηγός πάνω σ αυτόν στηρίζονταν όλοι, έπρεπε να δείξει την αξία του. Όταν τέλειωσε το δηµοτικό ο παππούς τον έπαιρνε κοντά του πάνω στο αµπέλι. Τον τελευταίο χρόνο είχε βρει στην αγορά ένα Τουρκάκι ορφανό τον Αλί και τον είχε φέρει στο σπίτι. Όλοι τότε ξαφνιάστηκαν αλλά ο παππούς είχε άλλη γνώµη. «Είναι έρηµος» είπε, «θα του δίνουµε ένα πιάτο φαΐ και θα µε βοηθάει πάνω στο αµπέλι γιατί εκεί έχει πολύ δουλειά και τα δικά µου κότσια δεν το λένε, µετά µην ξεχνάτε ότι όταν βοηθάς ένα ορφανό ο Θεός σου τα δίνει τριπλάσια, ξέρω τι σας λέω». Τότε όλοι συµφώνησαν και ο Αλίς κοιµότανε σε µία παράγκα πάνω στο αµπέλι. Τώρα όµως είχε φύγει και αυτός, είχε µπει µπροστά για να προστατέψει τα παιδιά και ο καβαλάρης τον τέλειωσε, είχε τιµήσει το ψωµί που έτρωγε µε το παραπάνω, είχε γίνει και αυτός ένα ακόµα θύµα της καταστροφής που έγινε, στα µάτια του Αντώνη ήταν ένας ήρωας. _ Όταν άνοιξε τα µάτια του ο Κωσταντής είδε ότι βρισκόταν µέσα σε µία βάρκα. Δίπλα του ήταν ο Θωµάς ο πελεκάνος της οικοδοµής που φτιάχνανε και άλλοι καµιά δεκαριά νοµατέοι. Όλοι τους ήταν κατάκοποι και ταλαιπωρηµένοι αλλά κανένας τους δε µιλούσε, όλοι τους ήταν σκεφτικοί. Σκεφτόντουσαν αυτούς που άφησαν πίσω, άλλος γυναίκα, άλλος παιδιά όλοι τους είχαν αφήσει πίσω κάτι. Όλοι οι κόποι µιας ζωής είχαν εξανεµιστεί µέσα σε λίγες ώρες. Πάντοτε σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας ο Θεός κατά καιρούς δίνει σηµάδια, και αυτό ήταν ένα τρανταχτό σηµάδι ότι ο κόσµος είχε ξοκίλει. Καθένας κοίταζε τον εαυτό του και δεν νοιαζόταν αν ο διπλανός του πεινούσε, γι αυτό τώρα τους αντάµωνε για να ναι έτοιµοι να αντιµετωπίσουν την προσφυγιά, αυτή ήταν η µοίρα τους και έπρεπε να την ακολουθήσουν. - Τι έγινε Θωµά; πώς βρέθηκα εδώ πάνω; - Σε είδα που κολύµπαγες και σε τράβηξα. Πάψε τώρα µη µιλάς γιατί έχεις πυρετό όλη νύχτα παραµίλαγες. Τον είχαν γδύσει από τα βρεγµένα ρούχα του, και τον είχαν σκεπάσει µε µια κουβέρτα, αλλά αυτός έτρεµε από τον πυρετό ήταν σε άλλο κόσµο. Σε λίγο ο ήλιος ανέβηκε ψηλά και άρχισε να τους ζεσταίνει. Αυτός που τραβούσε κουπί κάθε λίγο άλλαζε και το πιανε άλλος για να ξεκουράζονται. Όλη νύχτα τραβούσαν κουπί µε οδηγό κάτι φώτα που φαίνονταν στον ορίζοντα. Να ταν εκεί κάποιο νησί ή\n13 13 ήταν η φαντασία τους; Κανένας δεν ήξερε, όλοι τους όµως ήθελαν να φύγουν όσο µπορούσαν µακριά. Μακριά από αυτόν τον χαλασµό να πάνε σ άλλους τόπους. Μπροστά τους άρχισε να φαίνεται ένας σκούρος όγκος και σιγά σιγά φαίνονταν κάτι σπίτια. Γύρω στο µεσηµέρι φτάσανε σε µία παραλία. Πήδησαν έξω από την βάρκα και έβγαλαν και ότι άλλο είχαν. Ο Θωµάς µε έναν άλλο πιάσανε τον µαστροκώστα και τον έβγαλαν µε τη κουβέρτα, τον ακούµπησαν λίγο πιο πέρα από το νερό και κάθισαν να ξεκουρασθούν. Ο τόπος εκεί ήταν άγριος, βούρλα, είχε και σκίνα αλλά όµως ήταν στεριά πατούσανε σε χώµα. - Καθίστε όλοι όπως είσαστε είπε σε λίγο ο Θωµάς, πάω εγώ µε τον Ανέστη πάνω στο χωριό να φέρουµε λίγο νερό και ό,τι άλλο βρούµε. Προχώρησαν για αρκετή ώρα ανάµεσα σε πέτρες και ξύλα. Τα πόδια τους άρχισαν να κάνουν πληγές γιατί ήταν ξυπόλυτοι αλλά αυτοί προχωρούσαν. Όταν φθάνει σε τέτοιο σηµείο ο άνθρωπος γίνεται θηρίο. Τότε καταλαβαίνει τις αντοχές του γιατί τότε έχει ανάγκη και δίψα για τη ζωή. Έπρεπε µε κάθε τρόπο να επιβιώσουν και αυτό προσπαθούσαν να κάνουν. Σε λίγο έφθασαν στα πρώτα σπίτια. Ένα σκυλί τούς γαύγισε αλλά δεν δώσαν σηµασία, είχαν γίνει και αυτοί τώρα θεριά και προσπαθούσαν να επιβιώσουν. Μια γυναίκα φάνηκε σε µία αυλή που άπλωνε κάτι ρούχα. Τράβηξαν προς τα εκεί και κάποια στιγµή που αυτή τους αντιλήφθηκε άρχισε να τους κοιτάζει σαστισµένη. Μοιάζανε µε φαντάσµατα που είχαν ξεπροβάλει µέσα από την θάλασσα, µε ξωτικά που χορεύουν ξυπόλυτα, τι ήταν αυτό που έβλεπαν τα µάτια της µήπως ονειρευόταν; Ο Θωµάς έκανε νόηµα στον άλλον να σταµατήσει και πλησίασε αυτός. - Καληµέρα κυρά, µας λες σε παρακαλώ πού βρισκόµαστε; - Εδώ είναι οι Βροντάδες της Χιό εσείς ποιόνε ζητάτε; - Από απέναντι ερχόµαστε από τη Μικρασία, εκεί γίνεται σφαγή, χαλασµός Κυρίου. Θέλουµε να µας δώσεις λίγο νερό και ό,τι άλλο έχεις γιατί εκεί στην ακροθαλασσιά πεθαίνουνε ανθρώποι. Τους έβγαλε έξω στην αυλή δύο καρέκλες να καθίσουνε και µετά µπήκε µέσα στο σπίτι. Έφερε µία κανάτα µε νερό και ψωµί µισό καρβέλι, τους έφερε και λίγες ελιές και άρχισαν να τρώνε. Τους κοίταξε παράξενα σαν να µη τους πιστεύει αλλά όταν είδε τη λαιµαργία τους πώς τρώγαν το ψωµί τους πίστεψε ότι ήταν ταλαίπωροι. Ήταν αλήθεια όσα λέγανε, το λέγανε οι τρόποι. Αφού έφαγαν το ψωµί, ήπιαν και το νερό τους ο Θωµάς της ζήτησε να τους δώσει ένα κανάτι µε νερό για τους άλλους που άφησαν πίσω. - Περιµένετε λίγο να βγάλω το ψωµί από τον φούρνο και θα σας φιλέψω. Πήραν από εκεί δύο καρβέλια ψωµί και δύο σταµνιά µε νερό, σε µια πετσέτα έβαλε ξυδάτες ελιές και καναδυό κρεµµύδια ξερά. Έτσι οι πεινασµένοι χόρτασαν εκείνο το βράδυ, αύριο όµως θα ξηµέρωνε µία καινούρια µέρα.\n14 14 Ο Κώστας δεν κοιµήθηκε όλο το βράδυ, σκεφτόταν τους δικούς του. «Τι νάγιναν άραγε; Να πρόλαβαν να φύγουν ή τους κάψανε σαν τα ποντίκια;» Μέσα στο µυαλό του έβλεπε τα πρόσωπα των παιδιών του και δάκρυζε από τον πόνο. Ήξερε ότι εκείνη την µέρα ο πατέρας του θάτανε µαζί µε τον Αλί στ αµπέλι για τρύγο, τα παιδιά θα ήτανε µόνα τους, θα τα είχαν άραγε καταφέρει; Τώρα που να βρισκότανε; Αυτές οι βασανιστικές ερωτήσεις ήταν αναπάντητες και του θόλωναν το µυαλό. Πολλές φορές ο άνθρωπος βασανίζεται για το τίποτα, αλλά έτσι είναι πλασµένος. Όταν έχεις τα λογικά σου, τέτοιες στιγµές πρώτα σκέφτεσαι τους δικούς σου και µετά τον εαυτό σου. Έπρεπε όσο µπορούσε πιο γρήγορα να µάθει νέα τους αλλά πώς; Σύρθηκε πιο πέρα, και ξύπνησε τον Θωµά. - Ξέρεις γι αυτούς που αφήσαµε πίσω τίποτα, λες να πρόλαβαν να φύγουν, είδες κανά καράβι; - Είδα να φεύγουν δύο πολεµικά που ήταν στο λιµάνι το βράδυ, γιατί πέρασαν από δίπλα µας. Ήταν φορτωµένα µέχρι τα µπούνια από κόσµο αλλά δεν ξέρω που θα πάνε. Το πρωί θα φύγουµε κι εµείς, πάµε για Μυτιλήνη, εκεί έχω έναν ξάδερφο ελπίζω να µας βοηθήσει. Τώρα σύρε κοιµήσου γιατί το πρωί έχουµε κουπί. Ξεκίνησαν χαράµατα προτού να βγει ο ήλιος. Κάθε µισή ώρα άλλαζε αυτός που τραβούσε κουπί, ευτυχώς που δεν είχε καιρό. Η θάλασσα ήταν γαλήνια, αλίµονο αν ήταν θυµωµένη. Κόντευε να νυχτώσει όταν είδαν το νησί από µακριά την τρίτη ηµέρα. -Κάντε κουράγιο παιδιά, τους είπε κάποια στιγµή ο Θωµάς. Σε µερικές ώρες θα πιάσουµε στεριά. Τη νύχτα η υγρασία της θάλασσας σου τρυπάει τα κόκαλα, ευτυχώς που είχανε µερικές κουβέρτες για να προφυλάσσονται από το κρύο. Σφίγγαν τα δόντια για να αντέξουνε και έφθασαν στο νησί γύρω στα µεσάνυχτα. Βγήκαν σε µία ερηµική παραλία µέσα σε µία (αγκάλι) και εκεί γύρανε στην αµµουδιά να κοιµηθούνε. Το πρωί, τους ξύπνησαν τα κοκόρια. Πρώτος σηκώθηκε ο Κωσταντής, από εκεί που ήτανε είδε στα δεξιά του να φαίνεται το καµπαναριό µιας εκκλησίας. Σήκωσε και τους άλλους και τράβηξαν προς τα εκεί. Ρώτησαν και έµαθαν ότι βρισκόταν στο χωριό (Πλωµάρι). Ο Κωσταντής και ο Θωµάς µπήκαν στο καφενείο του χωριού. Ο καφετζής ένα γεροντάκι, τους καλωσόρισε και τους ρώτησε τι θα πάρουν. - Είµαστε ξένοι, του είπε ο Θωµάς, ερχόµαστε από απέναντι από τη Σµύρνη και θέλουµε να µας βοηθήσεις για να πάµε να ανταµώσουµε κάτι ξαδέρφια που έχω στη Μυτιλήνη, ερχόµαστε από µεγάλο χαλασµό πρέπει να µας συνδράµεις. - Πόσοι είστε; τον ρώτησε ο καφετζής. - Εφτά νοµαταίοι όλοι άντρες. - Περάστε να πιείτε ένα ρόφηµα και µετά θα σας δείξω το δρόµο.\n15 15 Ήπιαν από ένα τσάι, καρδάµωσαν για λίγο, τους έδωσε ένα καρβέλι ψωµί, ελιές και µετά τους έβγαλε έξω. -Θα πάρετε αυτόν τον χωµατόδροµο, τους είπε, θα σας βγάλει στην (Σκόπεδο) από εκεί θα πάτε στην (Αγιάσο) θα περάσετε το (Πλατύ) και µετά θα βγείτε στη Μυτιλήνη. Περίπου να καταλάβετε είναι ίσα µε δύο ηµέρες δρόµο. Δεν θα σας συµβούλευα να πάτε από τη θάλασσα µε την βάρκα γιατί όπως βλέπω ο καιρός άρχισε να χαλάει και θα κινδυνεύσετε πολύ. Ο Κωσταντής του δωσε το χέρι και ρώτησε το όνοµά του. - Μανταµαδιώτη Νίκο µε λένε, να πάτε στο καλό. Γύρισαν στη βάρκα πήραν τα πράγµατά τους και ξεκίνησαν. Δύο µερόνυχτα περπατούσαν ξυπόλυτοι. Τα πόδια τους από κάτω είχαν γεµίσει πληγές όµως αυτοί προχωρούσαν. Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε δύσκολες στιγµές γίνεται θηρίο και δεν καταλαβαίνει από πόνο. Το µόνο που τους ένοιαζε τούτη τη στιγµή ήταν να πάνε να ψάξουν για τους δικούς τους, και προχωρούσαν χωρίς κανείς τους να παραπονιέται, σηµασία είχε να φτάσουν στην πρωτεύουσα. Στον δρόµο όταν τελείωσε το ψωµί που τους είχε δώσει ο καφετζής, έκοβαν και έτρωγαν άγρια χόρτα, κάπαρι και ζώχια. Έξω από την (Αγιάσο) πέρασαν από ένα µαντρί και στάθηκαν για λίγο. Ο τσοπάνος όταν τους είδε τα χασε και αναρωτήθηκε µέσα του από πού άραγε ξεφύτρωσαν! - Έλληνες είµαστε, του πε ο Κωσταντής, διωγµένοι από τους Τούρκους. Δώσε µας κάτι για φαΐ, πεθαίνουµε της πείνας. Έβρασε σ ένα τσουκάλι γάλα, τους έτριψε µέσα ψωµί και φάγαν µ ένα κουτάλι. Το βράδυ κοιµήθηκαν µέσα στο µαντρί µαζί µε τα πρόβατα και το πρωί τους έβαλε σ ένα ταγάρι ψωµί και τυρί και το πήραν κοντά τους. φεύγοντας ο Κωσταντής τον φίλησε χτυπώντας τον στη πλάτη. Τέτοιες στιγµές καταλαβαίνεις την αξία των συνανθρώπων σου, και οι µεγαλύτερες φιλίες αναπτύσσονται και δηµιουργούνται σε τέτοιες τραγικές περιπτώσεις. - Γεια σου φίλε, του πε φεύγοντας, και να σαι σίγουρος ότι γι αυτά που για µας έκανες θα σ ανταµείψει ο Θεός, αυτός όλα τα βλέπει. Δάκρυσε ο τσοπάνος από χαρά, τούτοι ήταν άλλοι άνθρωποι. Την τρίτη µέρα µετά από µεγάλη ταλαιπωρία έφθασαν και ο Θωµάς άρχισε να ψάχνει τον ξάδερφό του τον Αλέξη Καψαλιώτη. Ρώτησε παντού, σε µαγαζιά, σε καφενεία και γύρω στο βραδάκι έµαθε ότι µένει σ ένα µικρό σπιτάκι στην άκρη του λιµανιού. Όταν έφθασαν εκεί είχε νυχτώσει για τα καλά και πρώτος ο Θωµάς µπήκε στην αυλή. Μέσα από το τζάµι του παραθυριού φαινόταν µια λάµπα που έκαιγε. Πλησίασε και χτύπησε τη πόρτα. Έξω βγήκε ο Αλέξης κρατώντας στο αριστερό του χέρι τη λάµπα. Όταν τον είδε ο Θωµάς τον γνώρισε από µία φωτογραφία που του είχε δείξει παλιότερα ο πατέρας του. - Γεια σου ξάδερφε, του είπε, είµαι ο γιος του Γιώργη του Καψαλιώτη, φαντάζοµαι να σου χει µιλήσει γι αυτόν ο πατέρας σου.\n16 16 - Ναι, µου έχει µιλήσει σχετικά ο πατέρας µου αλλά αυτός έµενε στη Σµύρνη, εσύ πώς βρέθηκες εδώ; - Είναι µεγάλη ιστορία ξάδερφε, θα χουµε χρόνο να τα πούµε, αυτή τη στιγµή θέλουµε ένα κατάλυµα για να µείνουµε προσωρινά γιατί µαζί µου κουβαλάω και άλλους πατριώτες, δεν τα µαθες τα νέα; - Κάτι φήµες άκουσα αλλά ακριβώς δεν ξέρω τι συνέβη. - Αλίµονο ξάδερφε καταστραφήκαµε. Ο Αλέξης άνοιξε την πόρτα και τους πέρασε µέσα. Τους έβαλε µέσα σ ένα δωµάτιο και η γυναίκα του η Βασιλική τους έφερε καρέκλες. Ήταν εφτά άνδρες κουρελήδες, τα πόδια τους ξυπόλυτα στάζανε αίµα, τα ρούχα τους βρόµικα και σχισµένα και τα µάτια τους βαθουλωµένα από την πείνα, σωστά ερείπια. Ο ξάδερφος, ήταν καλός είχε καρδιά µεγάλη και αυτός βάσταγε από το Αϊβαλί, είχε δικό τους αίµα. Πήγε τους πήρε ρουχισµό, τους πήρε και καπέλα, ήθελε να µην ντρέπεται για το δικό του αίµα. Τους έδωσε και µετρητά να χουν να ταξιδέψουν, µετά τους συµβούλεψε να πάνε στον Πειραιά. Εκεί έµαθε πως είχε µαζευτεί όλη η δυστυχία. Κάπου εκεί θα βρίσκανε και αυτοί τους συγγενείς τους. _ Όταν έφθασε το καράβι στο λιµάνι του Πειραιά άρχισε να χαράζει. Σε λίγη ώρα οι αχτίνες του ήλιου, που ρχονταν πάνω από την Καστέλα χάιδευαν τα νερά του Σαρωνικού. Αφού πλεύρισε αυτό άρχισε να βγάζει µέσα από τα σωθικά του όλη τη δυστυχία. Τι ήταν και τούτο πάλι. Λαός πολύς κατέβαινε σαν να ήταν µιλιούνια, έβλεπες µάνες µε µικρά παιδιά, γερόντια σκευρωµένα από την ταλαιπωρία. Ανάµεσά τους ήτανε και η οικογένεια του Αντώνη. Δεν ήτανε όλοι σωστοί λείπανε δύο τρεις αλλά η µάχη πάντα έχει και απώλειες, σηµασία είχε ότι έστω και κουτσορεµένοι αυτοί πατούσαν σε στεριά. Όµως ο γολγοθάς τους µόλις άρχιζε. Ακούµπησαν τα µπόγια τους στην προβλήτα και περίµεναν οδηγίες. Αλλά όταν στοιβάζεται τόσος λαός σε µία µεριά ποιος µπορεί να τους ελέγξει; Από δω, άρχισαν να φωνάζουν κάτι χωροφύλακες αλλά ποιος να τους ακούσει; Το µάτι του Αντώνη έψαχνε όλους τους γύρω χώρους, κάποια στιγµή είδε ένα χωροφύλακα να κουνάει τα χέρια του. Έκανε νόηµα στους άλλους να τον ακολουθήσουν και φύγαν προς τα εκεί. - Πού θα λιµεριάσουµε; του είπε σαν έφθασε κοντά του, σε λίγο καταρρέουµε δεν έχουµε κουράγιο. - Ανεβείτε πάνω στα κάρα και αυτά ξέρουν πού θα σας πάνε. Πρώτος πήδησε σ ένα κάρο ο Αντώνης και έκανε νόηµα στο Μήτσο να ρίξει πάνω τα µπογαλάκια. Μετά βοήθησε και τους άλλους ν ανεβούν πάνω. Ο καροτσέρης τους οδήγησε σε µία άπλα πέρα προς το Πέραµα.\n17 17 - Εδώ κατεβείτε τους είπε, σε λίγο θα φέρουν σκηνές για να βολευτείτε. Η µάνα του άνοιξε έναν µπόγο µε κουρελές και τις έστρωσε πάνω στο χώµα. Αυτή ήταν τώρα η περιουσία τους ένα κοµµάτι τόπος. Σε λίγο όλος ο τόπος µαύρισε, δεν έβλεπες ούτε µία σπιθαµή από ξέστρωτη γη, όλοι κάπου είχαν ακουµπήσει. Ένα κάρο έφθασε σε λίγο µε ψωµί και µία υδροφόρα. Η Ελένη έδωσε στον Αντώνη µία άδεια νταµιτζάνα και αυτός έτρεξε και την γέµισε, µετά πήγε στο κάρο και του δωσαν δύο καρβέλια ψωµί. Οι σκηνές ήρθανε µετά από δύο µέρες µέχρι τότε κοιµόντουσαν στην ύπαιθρο, ευτυχώς που δεν έβρεξε. Τους έδωσαν µία σκηνή και την στήσανε µε τον Μήτσο πάνω στις κουρελούδες. Για κατούρηµα πήγαιναν πιο πάνω πίσω από τα πουρνάρια. Έγιναν ένα µε τη γη προτού προλάβουν να πεθάνουν. Ο Αντώνης κάπου κάπου ξεµάκραινε από τη σκηνή και όλο συλλογιζόταν, «αν ήταν τώρα εδώ ο παππούς πώς θα αντιδρούσε;» Μέσα στο µυαλό του έψαχνε να βρει λύσεις να βρει ποιο ήταν το σωστό και ποιο ήταν το λάθος. Στο νου του πάντα έφερνε τον (θρόνο) που καθόταν ο παππούς και τον διάταζε και αυτός αφουγραζόταν. Δεν του χε πει για τέτοια φρίκη. Ήταν στα δεκάξι του και έπρεπε να σκέφτεται σαν πενηντάρης. Τότε θυµόταν την αγία επιστολή και άρχιζε πάλι να την διαβάζει. Κάπου έλεγε για λιµούς, σεισµούς και κανταποτισµούς, αλλά τούτο δω τώρα που έβλεπε µε τα µάτια του τι ήταν; Θυµότανε ότι κάτω στην πατρίδα και τα ζώα τους είχαν σειρά. Είχανε το παχνί τους. Όµως αυτοί τώρα εδώ ζούσανε σαν τα γουρούνια. Κάπου στην αγία επιστολή έγραφε ότι στις δέκα του Φλεβάρη θ άνοιγε ο Θεός τους καταρράκτες του ουρανού και θα ριχνε νερό κοχλάτο για να κάψει τους αµαρτωλούς και αυτούς που δεν τηρούν τις εντολές του. Και στις οχτώ του Απρίλη θα ριχνε αίµα και φωτιά να κατακάψει τ αµπέλια και τα χωράφια ώστε να µην κάνουν γεννήµατα και θα ριχνε θηρία φτερωτά και ανήµερα να φάνε τους ανθρώπους και τότε θα φωνάζει ο ένας στον άλλον. «Εβγάτε εσείς οι αποθαµένοι να έµβωµεν ηµείς οι ζωντανοί, διότι δεν ηµπορούµε πλέον να υποφέρουµεν, την οργή και τον θυµόν του παντοκράτορος Θεού». Τώρα όµως που γινε αυτή η καταστροφή ήταν µήνας Σεπτέµβριος. Μήπως η γραφή αυτή εννοεί άλλο τίποτα και αυτός δεν καταλαβαίνει; Μέσα του αισθανόταν µία ανατριχίλα, έπρεπε να µεγαλώσει γρήγορα, να γίνει πριν την ώρα του άνδρας. Έφταναν όµως όλα αυτά τα βιώµατα ή ήταν νωρίς ακόµα; Πολλές φορές η µάνα του τον έψαχνε πάνω στα βράχια και όταν γύριζε από κει ήταν πάντα συλλογισµένος. Μια µέρα µετά από καιρό ο Μήτσος του είπε ότι κάτω στο λιµάνι συνέχεια έρχονται πρόσφυγες έρχονται οι διωγµένοι. Από την άλλη µέρα το πρωί ο Αντώνης καθότανε µέχρι να βραδιάσει κάτω στο λιµάνι. Περίµενε εκεί κάτι να βρει κάποιον δικό του να ανταµώσει. Το βράδυ που γύριζε στη σκηνή έπαιρνε εκεί που κοιµότανε σε µία γωνιά το λιχνάρι και διάβαζε την αγία επιστολή,\n18 18 πίστευε ότι αυτή θα του έδινε απαντήσεις στα ερωτήµατά του, έτσι του είχε πει ο παππούς και αυτό θα τηρούσε. Μία µέρα εκεί στο λιµάνι είδε από ένα τσούρµο που κατέβαινε από ένα καράβι, έναν ψηλό που µοιαζε στον πατέρα του. Έτρεξε προς τα εκεί αλλά σαν έφτασε κοντά του είδε πως παραγνώρισε και έκατσε σ ένα παγκάκι. Από την ταλαιπωρία και την νυστικοµάρα τον πήρε ο ύπνος δίχως να το καταλάβει. Κάποια στιγµή σφύριξε ένα βαπόρι και πετάχτηκε όρθιος. Το µάτι του άρχισε πάλι να ψάχνει και το αυτί του έπιασε µια γνώριµη φωνή, τη φωνή του πατέρα του, αλλά µήπως έβλεπε εφιάλτες; Έστησε πάλι τ αυτί και έψαχνε γύρω γύρω. Κάποια στιγµή την ξανάκουσε ερχόταν από τα δεξιά του. Πιο πέρα ήταν µια παρέα από άνδρες καθισµένοι σ ένα παγκάκι. Φορούσαν όλοι τους καπέλα και είχαν ρούχα καλά και αυτό τον παραξένεψε και πήγε πιο κοντά τους. Ήτανε γύρω στους εφτά και είχαν σηκωµένους τους γιακάδες για το κρύο και κουβέντιαζαν. Σε µια στιγµή άκουσε τη γνώριµη φωνή να ρχεται από εκεί και τότε άνοιξαν τα ουράνια. «Μπαµπά, µπαµπά» άρχισε µα φωνάζει και αγκάλιασε αυτόν που µιλούσε. Τούτη τη φορά δεν έκανε λάθος, ήτανε ο πατέρας του ο µαστροκώστας. Ήταν αγκαλιασµένοι για πολύ ώρα και από τα µάτια τους τα δάκρυα τρέχανε βροχή γιατί σε τέτοιες στιγµές και οι άνδρες κλαίνε. Μετά από ώρα ξεκίνησαν όλοι µαζί να πάνε για τις σκηνές. Στο δρόµο ο Αντώνης είδε ένα φωτογραφείο πήρε τον πατέρα του και µπήκαν µέσα. Μετά από λίγο βγήκαν έξω µε την φωτογραφία στο χέρι. Ο Αντώνης την φίλησε και την έβαλε στην µέσα τσέπη του σακακιού του. Τώρα είχε δίπλα του τον στύλο του σπιτιού του και αυτό τον ξαλάφρωσε γιατί φύγανε από πάνω του οι πολλές ευθύνες. Η συνάντηση στις σκηνές ήταν µια γιορτή κάτι σαν πανηγύρι. Από την µία έκλαιγε η Λενιώ µαζί µε τα κορίτσια από την άλλη ο Μαστροκωστής έψαχνε να δει τον πατέρα του και τον µικρό Νικόλα. Η Ελένη κουνούσε το κεφάλι της γιατί τον καταλάβαινε. Ήταν µαζί γύρω στα είκοσι χρόνια και ήξερε την κάθε κίνησή του. Τον αγκάλιασε µε λυγµούς και του πε όλη την αλήθεια. Μέρες ο Κωσταντής ήταν σιωπηλός γύρω στην µία βδοµάδα. Έχασε τον γιο και τον πατέρα του και το µέλλον τους από δω και πέρα θα ταν αβέβαιο και σκοτεινό. Μετά από κανένα µήνα ανακοινώθηκε ότι όσοι άνδρες έχουν σχέση µε οικοδοµή θα τους κατέγραφε ένας υπάλληλος για να πάνε να δουλέψουν σε έναν συνοικισµό που θα χτιζότανε στην Παλαιά Κοκκινιά. Ο Μαστροκωσταντής πήγε και γράφτηκε µαζί µε τα δυο παιδιά, τον Μήτσο και τον Αντώνη. Εκεί δούλεψαν γύρω στον ένα χρόνο. Στην αρχή τα παιδιά κουβαλούσαν πέτρες και λάσπη, ώσπου τα χέρια τους άρχισαν να «πιάνουν» και βγήκαν από εκεί µαστόροι. Έφτιασαν και άλλους συνοικισµούς και σ άλλα γύρω µέρη και σιγά σιγά οι άστεγοι µπαίναν κάτω από δικό τους κεραµίδι. Στην οικογένεια του µαστροκωστή έδωσαν ένα µικρό σπιτάκι δύο δωµατίων στην Κοκκινιά στην οδό Λαοδικίας. Βολεύτηκαν\n19 19 εκεί προσωρινά και άρχισαν σιγά σιγά να βρίσκουνε τον ρυθµό τους. Όµως τότε τους βρήκε ένα άλλο βάσανο. Την µεγάλη αδελφή του Αντώνη, την Μαριγώ άρχισαν να την πονούν τα πόδια της. Την πήγε η µάνα της στον γιατρό και της έδωσαν κάτι χάπια. Όµως η κατάστασή της συνεχώς χειροτέρευε και µέσα σε έναν χρόνο κατέληξε στο κρεβάτι. Τότε κάνανε ενέργειες και η Μαριγώ κατέληξε στην Αθήνα στο Άσυλο ανιάτων στην οδό Αγίας ζώνης. Γύρω στο 1926 ο Αντώνης µε τον Μήτσο βρέθηκαν στην Λαµία. Τότε φτιάχνανε εκεί κάτι δηµόσια κτίρια και το πέτρινο γυµνάσιο έτσι οι δυο τους εγκαταστάθηκαν εκεί και νοίκιασαν ένα δωµάτιο κοντά στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Όµως η ζωή δεν µπορούσε να προχωρήσει σ αυτόν το ρυθµό. Αισθανόταν την ανάγκη να φτιάξουν δική τους οικογένεια. Ο εργολάβος που είχε τις δουλειές πρόσεξε τον Αντώνη ότι ήταν άξιος και δουλευταράς και του προξένεψε µια ανιψιά του την Μαριγούλα. Ήταν µία κοπέλα ορφανή και είχε ένα µικρό σπιτάκι στην συνοικία των Αγίων Θεοδώρων. Έτσι ο Αντώνης δέχθηκε την πρόταση γιατί ήθελε να κάνει φαµελιά, να κάνει απογόνους, να χουν να λεν για τη σφαγή, για τον ξεριζωµό τους. Αυτό δεν έπρεπε να ξανασυµβεί να το ακούσουν οι (µεγάλοι). Γιατί αυτοί που κυβερνούν πρέπει όλα να τα ξέρουν. Ο Θεός δεν µας έπλασε για να αλληλοφαγωνόµαστε ούτε για να µισούµε. «Αυξάνεσθε και πληθήνεσθε και κατακυριεύσετε τη γη, είπε, γιατί όλους σας χωράει.» Αυτά είχε διαβάσει στην αγία επιστολή και έπρεπε να τα µεταβιβάσει. Την σφαγή την είχε ζήσει και ήθελε να προλάβει, να µη γίνουν άλλοι σκοτωµοί, άλλες γενοκτονίες. Τότε ο Αντώνης παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκαν εκεί στο µικρό σπιτάκι των δύο δωµατίων. Από το ζευγάρι αυτό µέσα σε µια δεκαετία περίπου ξεπήδησαν έξι παιδιά, τρία αγόρια και τρία κορίτσια. Ο Αντώνης δεν ήξερε πλέον τι θα πει ξεκούραση, από το πρωί µέχρι το βράδυ δούλευε στις οικοδοµές άλλοτε δικές του δουλειές άλλοτε µεροκάµατο. Τα στόµατα ήταν πολλά και έπρεπε να τα χορτάσει. Κουράζονταν πολύ αλλά δεν βαρυγκοµούσε. Ήταν µαθηµένος στα δύσκολα και είχε εµπιστοσύνη στα χέρια του. Όµως καµιά φορά αλλιώς τα λογαριάζεις και αλλιώς σου ρχονται. Το 1940 κηρύχθηκε ο πόλεµος µε την Ιταλία και αυτό ήταν ό,τι χειρότερο. Ο Αντώνης σαν τ άκουσε αυτό, µαύρες του ρθαν σκέψεις, γιατί ήξερε πολύ καλά πως οι πόλεµοι το µόνο που δεν φέρνουνε είναι η ευτυχία. Φέρνουνε πόνο, αίµα, προσφυγιά και ό,τι κακό υπάρχει. Γιατί αυτοί που τον προκαλούν θέλουν µε το ζόρι να γίνουν αφεντάδες. Είναι οι αντιπρόσωποι του σατανά αλλά φορούν µανδύα. Το πρόσωπό τους στην αρχή είναι αγγελικό, βελούδινο, µα σαν πέσει η µάσκα που φορούν οι χαβλιόδοντες φαίνονται που φορούν, και αυτοί διψάν για αίµα. «Αλίµονό µας», µονολόγησε, «τι άλλο µας περιµένει. Άραγε, σκέφτηκε, ποιος να χει τώρα σειρά, πάλι οι Έλληνες θα την πληρώσουν ή ήταν η σειρά των Εβραίων που τους είχαν οι πιο πολλοί στο στόχαστρο;»\n20 20 Αυτός άλλο τίποτα από τη τέχνη του δεν είχε και έτσι άρχισε η πείνα. Μάταια έψαχνε να βρει κάποια δουλειά να κάνει αλλά ήταν πολύ δύσκολα. Έτσι στην κατοχή άνοιξε έναν πάγκο στην πλατεία Πάρκου και εκεί πουλούσε αρβιλόπροκες, σαπούνι και ό,τι άλλο εκείνη την εποχή ζητούσε ο κόσµος για να επιβιώσει. Εκεί στον πάγκο γνωρίσθηκε µε τα λίγα γερµανικά που είχε µάθει µε δύο φίλους γερµανούς τον Άντζι και τον Κριστιάν. Μϊα µέρα που περιπολούσαν στην γειτονιά του τους φώναξε στην αυλή του. Ήταν Κυριακή απόγευµα και εκεί ήταν σχεδόν όλα τα παιδιά του, τα οποία τα περισσότερα ήταν ξυπόλυτα. Η κυρά Μαριγούλα τους κέρασε στο πόδι από ένα γλυκό σταφύλι. Μετά από µερικές ηµέρες ένα βράδυ χτύπησαν την πόρτα του σπιτιού του Αντώνη. Όταν άνοιξε ο Αντώνης µε έκπληξή του είδε ότι ήταν οι δύο φίλοι του γερµανοί και στα χέρια τους είχανε ένα κιβώτιο κονσέρβες και ένα κιβώτιο γαλέτες. Τον χαιρέτησαν, άφησαν κάτω τα κιβώτια και µετά ανέβηκαν σε µία τρίκυκλη µοτοσικλέτα και χάθηκαν στο σκοτάδι. Αυτό γινότανε κατά διαστήµατα µέχρι την απελευθέρωση. Πάντα σε όλους τους λαούς υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί. Η φτώχεια τότε είχε κυριέψει όλον τον κόσµο και οι άνθρωποι πέθαιναν από τη πείνα. Όσο και αν προσπαθούσε από το νου του δεν έβγαιναν ποτέ οι εικόνες που είχε ζήσει στην πατρίδα. Τις έβλεπε πάλι να ξαναζωντανεύουν µπροστά του και θυµότανε τον παππού του καθισµένο στον (θρόνο). Κάθε βράδυ έβαζε τη µεγάλη του κόρη να διαβάζει την αγία Επιστολή. Πίστευε βαθιά µέσα στην ψυχή του ότι αυτό θα τους βοηθούσε και αυτό έκανε. Όταν ο άνθρωπος φτάνει σε απόγνωση θέλει από κάπου να πιαστεί και αυτός είναι µόνο ο Θεός, σ αυτές τις δύσκολες στιγµές πρέπει σ αυτόν να στηριζόµαστε και αυτός ποτέ δε θα µας αφήσει να χαθούµε. Τότε ήταν δύσκολες εποχές. Εποχές που σµίλευαν τον χαρακτήρα των ανθρώπων και τους έκαναν σκληρούς, γρανιτένιους. Ήταν εποχές που επιβίωναν οι αποφασιστικοί και οι σκληροτράχηλοι. Η ίδια η ζωή τούς έκανε έτσι γιατί αλλιώς θα ήτανε χαµένοι. Τα παιδιά τότε από την ηλικία τον δέκα ετών έβγαιναν στην βιοπάλη για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους. Έτσι και τα παιδιά του µαστραντώνη όταν µετά την κατοχή άνοιξε ένα µαγαζάκι στην οδό Καποδιστρίου απέναντι από τα δικαστήρια, βοηθούσαν όσο µπορούσαν. Εκεί πουλούσαν είδη µπακαλικής, τσιγάρα και τα καλοκαίρια φρούτα και σταφύλια. Δίπλα από το µαγαζάκι τους στα δεκαπέντε µέτρα ήταν τότε το πρακτορείο λεωφορείων για την Αθήνα. Τα δύο µεγάλα του παιδιά που ήταν σε εφηβική ηλικία είχαν φτιάξει έναν µεγάλο δίσκο σαν την παραµάνα που έχουν τα γκαρσόνια, τον γέµιζαν µε τσιγάρα, καραµέλες και σοκολάτες, τον κρεµούσαν στο λαιµό τους µε ένα λουρί και τον περιέφεραν γύρω από τους ταξιδιώτες. Αυτά όλα γινόντουσαν ενώ πήγαιναν και στο σχολείο. Το µαγαζάκι αυτό λειτουργούσε γύρω στα πέντε χρόνια, αλλά µέσα στις φλέβες των αγοριών κυλούσε το µικρόβιο του οικοδόµου.\n21 21 Τα γονίδιά τους ήταν ανάµικτα µε πέτρα και τσιµέντο και όπως έλεγαν οι πρόγονοί µας, «Το πεπρωµένον φυγείν αδύνατον». Πήγαν κοντά σε µαστόρους και µέχρι να πάνε στο στρατό γινήκανε τεχνίτες. Σιγά σιγά η οικογένεια άρχισε να στέκει στα πόδια της και ο Αντώνης όλο και προσπαθούσε. Όταν έφυγε κυνηγηµένος και ξυπόλυτος από τη πατρίδα του είχε βάλει ένα στόχο. Να προκόψει στη ζωή και να κάνει σωστή οικογένεια. Έτσι τον διάταξε ο παππούς εκεί ψηλά στ αµπέλι, µε τις δικές του συµβουλές προχώρησε και δεν έπεσε έξω. Είναι µερικά πράγµατα στη ζωή που τα πετυχαίνεις µόνο όταν τα κυνηγάς. Μόνο που πρέπει να προσέχεις τις κακοτοπιές να χεις το σχέδιό σου. Παντού όπου κι αν βρισκότανε ο Αντώνης νοσταλγούσε την πατρίδα. Εκείνα τα άγια χώµατα που είχε αφήσει πίσω του µαζί µε τον παππού του. Να τον είχε εδώ τώρα να έβλεπε τα παιδιά του, θα κανε µεγάλη χαρά γιατί ήτανε το αγαπηµένο του εγγόνι, όµως αυτός θυσιάστηκε για να γλιτώσουν οι υπόλοιποι, ήτανε παλικάρι. Σε όλες τις συζητήσεις όπου και αν βρισκόταν έλεγε για την πατρίδα. Δεν µπορούσε ακόµα να πιστέψει ότι άφησε εκείνη την ευλογηµένη γη και ήρθε εδώ στα ξένα. Εδώ οι στεροελλαδίτες ήταν διαφορετικοί άνθρωποι. Τους είχε πλασµένους αλλιώς ο Θεός, δεν συµπονούσαν τον διπλανό τους αλλά κοίταζαν το συµφέρον τους µόνο. Η κουλτούρα τους ήταν διαφορετική, όχι ότι ήταν κακοί στην ψυχή, αλλά εκεί στην πατρίδα είχαν άλλο πολιτισµό διαφορετικές αντιλήψεις. Κάπου κάπου πεταγόταν στην Κοκινιά να δει τους δικούς του. Ο πατέρας του ήταν πλέον γεροντάκι, η αδερφή του η Όλγα δούλευε σ ένα εργοστάσιο και ο µικρός αδερφός ο Βαγγέλης είχε πάει στην Κρήτη για δουλειά. Πεταγότανε και στη Μαριγώ, αλλά από εκεί έφευγε άρρωστος. Ήταν τόση η δυστυχία που έβλεπες εκεί µέσα που σου ράγιζε την καρδιά. Οι πιο πολλοί εκεί ήτανε ζωντανοί νεκροί, και που τους έβλεπες µόνο αρρώσταινες για µία εβδοµάδα. Κλαµένος ερχότανε στη Λαµία. Εκεί µέσα στο Άσυλο ανιάτων ήταν όλη η δυστυχία του κόσµου κλεισµένη µέσα σ ένα κτίριο. Εκεί µέσα όταν έµπαινες εκτιµούσες τι αξία είχε η υγεία στον άνθρωπο και άθελά σου µονολογούσες. «Δεν την αλλάζω την υγεία µου µε όλο το χρυσάφι του κόσµου». Εκεί έβλεπες νέους και νέες να σε κοιτάζουν µε ένα ηλίθιο βλέµµα και αναρωτιόσουν, «τι φταίξανε αυτά τα παιδιά και βασανίζονται σε αυτό τον βαθµό;» Απάντηση όµως δεν έπαιρνες από κανέναν. Πολλές φορές την δυστυχία την βλέπεις κοιτάζοντας έναν άνθρωπο και αναρωτιέσαι, «µα καλά, τι έκανε αυτό το παιδί και βασανίζεται; Σε ποιον χρωστάει; Μήπως ο Θεός µερικές φορές κάνει λάθος;» Αναπάντητα ερωτήµατα τα οποία ποτέ δεν έχουν επαρκώς απαντηθεί. Ίσως µερικές φορές ο Θεός δοκιµάζει τους ανθρώπους για να δει αν κλονίζεται η πίστη τους. Γιατί πολλές φορές βλέπουµε µέσα σε µία πλούσια οικογένεια να υπάρχει ένα µέλος της προβληµατικό για να τους υπενθυµίζει ο Θεός ότι τα πλούτη δεν φέρνουν πάντα την ευτυχία. Μπορεί να είναι και έτσι γιατί κάπου στο Ευαγγέλιο λέει ότι «Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου»\n22 22 Είναι πράγµατα που ο ανθρώπινος νους δεν είναι σε θέση να τα συλλάβει γιατί έτσι τον έπλασε ο δηµιουργός, αυτός µας πλάθει και αυτός µας ορίζει. Όταν γύριζε από την Αθήνα ο Αντώνης, η γυναίκα του η Μαριγούλα τον ρωτούσε: - Τι κάνουν οι δικοί σου; πώς τους βρήκες; Και αυτός της απαντούσε. - Γυναίκα µεγαλύτερη αξία απ όλα έχει η υγεία, για τίποτα άλλο να µη ρωτάς. Και αυτή σιωπούσε. Δεν ήξερε πολλά γράµµατα αλλά τον καταλάβαινε. Διαισθάνονταν πόσο πολύ πονούσε για την αδερφή του την Μαριγώ και δεν ξαναρωτούσε. Μπορεί αυτοί να µην είχαν πλούτη, είχαν όµως τα παιδιά τους ακέραια και µόνον αυτό τους έφτανε. Ας αγωνιζόταν και αυτά για να προκόψουν, γιατί αν δεν κοπιάσεις στη ζωή σου και να αποκτήσεις πλούτη δεν θα µπορέσεις να τα κρατήσεις. Μόνον ό,τι βγάλεις µε τον ιδρώτα σου, αυτά µπορείς να εκτιµήσεις. Η ζωή είναι ένας λαβύρινθος, και όταν ξεκινήσεις την διαδροµή σου πρέπει να έχεις σχέδιο πώς, και πότε πρέπει να βγεις µέσα από το τούνελ. Χωρίς σχέδιο τίποτα δεν δηµιουργείται ούτε ποτέ τελειώνει. Αυτά όλα τα ήξερε ο Αντώνης, γιατί ήταν διαταγµένος από το παππού του, και να που τώρα τα βρισκε µπροστά του. Πολλές φορές σκεφτότανε ότι τίποτα άλλο δεν ήταν πιο πολύτιµο από την πείρα. Αυτή µόνο σε κάνει ώριµο και µπορείς να αντιµετωπίσεις σωστά τα προβλήµατα που παρουσιάζονται µπροστά σου. Γιατί η πορεία του κάθε ανθρώπου είναι ένα δύσβατο µονοπάτι που πρέπει να ξέρεις πώς θα το περπατήσεις. Στην διάβα του υπάρχουν κακοτοπιές που πρέπει να τις αποφύγεις εγκαίρως, αλίµονο αν ενεργήσεις µε καθυστέρηση. Θα πέσεις στον γκρεµό προτού το καταλάβεις. Είναι µερικά πράγµατα που για να βρεις τη λύση τους πρέπει να δουλέψεις το µυαλό σου. Από εκεί ξεκινάνε όλες οι εντολές που δίνονται στα όργανά µας και αυτά εκτελούν. Αλίµονο αν ο άνθρωπος ενεργήσει απερίσκεπτα, σίγουρα τότε τον περιµένει ο όλεθρος. Όνειρο ζωής του Αντώνη ήτανε να τον αξιώσει ο Θεός να βρει ένα κτήµα και εκεί να κάνει σαν πάρει την σύνταξή του έναν «θρόνο» όπως είχε ο παππούς του και εκεί να κάνει τα σχέδιά του. Η ευκαιρία αυτή του δόθηκε γύρω στο 1975 όταν πήρε την σύνταξή του, και ένας γιος του αγόρασε ένα ελαιοπερίβολο έξω από την Στυλίδα. Ήταν γύρω στα τριάντα στρέµµατα και είχε µέσα γύρω στα πεντακόσια ελαιόδενδρα. Με την παρότρυνσή του τα παιδιά του στην κορυφή του κτήµατος φτιάξανε ένα µικρό σπιτάκι και από κάτω µία αποθήκη. Τότε ο Αντώνης πήρε τη Μαριγούλα και εκεί έφτιαξε το «βασίλειό του». Νύχτα σηκωνότανε και κατέβαινε στο περιβόλι. Μάζεψε ό,τι πέτρες ήταν µέσα και µε αυτές έφτιαξε πεζούλια σε όποιες ρίζες χρειαζότανε. Άνοιξε λάκκους όπου είχε περιθώριο και έβαλε και άλλες ελιές µετά καθάρισε τα αυλάκια για να γίνεται το πότισµα πιο εύκολο. Μάταια τα παιδιά του του λέγανε να καθίσει να ξεκουρασθεί, τότε αυτός τους\n23 23 απαντούσε. «Γιατί γέρασα και πρέπει να ξεκουρασθώ; Εγώ όταν δουλεύω ξανανιώνω» και τους αποστόµωνε. Πήρε µια πάνινη πολυθρόνα, την στέριωνε έξω στην βεράντα και από εκεί αγνάντευε όλο το κτήµα. Στο βάθος έβλεπε την θάλασσα του Μαλιακού κόλπου και τα καράβια που περνούσαν. Όταν την κοιτούσε η σκέψη του ταξίδευε µακριά, πέρα στην πατρίδα. Μέσα σε αυτή έβλεπε το αµπέλι του παππού, πώς ήταν περιποιηµένο, αυτό σκεπτότανε και την άλλη µέρα κατέβαινε στο κτήµα και έφτιαχνε ό,τι ατέλειες είχε. Ήθελε το κτήµα του να µοιάζει µε το αµπέλι, γιατί θαρρούσε ότι ο παππούς του από εκεί ψηλά που βρισκόταν τον παρακολουθούσε, και ήθελε να τον ευχαριστεί µε τα έργα του. Πολλές φορές µετά το µεσηµεριανό ύπνο του καλοκαιριού, έπαιρνε ένα µπαστούνι που είχε φτιάξει από µία αγριλιά και κατέβαινε κάτω. Περνούσε µία µία τις ελιές και τις (κουβέντιαζε). Πάντα έκανε στάση για να ξεκουρασθεί σε µία µεγάλη «κοθρέικη» την οποία είχε ονοµάσει «Βαγιούλα» έτσι έλεγαν τη γιαγιά του. Εκεί καθόταν κάτω από τον ίσκιο της στο πεζούλι από πέτρες που είχε φτιάσει και σιγοµουρµούριζε. «Φέτος Βαγιούλα µου θέλω να κατεβάσεις µπόλικο καρπό γιατί η οικογένειά µας αυγάτισε, γεννήθηκε καινούριο εγγόνι και σε καναδυο µήνες θα χουµε και βαφτίσια. Αν καταφέρω τον Κώστα τον γιο µου και βάλει το όνοµα του παππού µου θα ναι ό,τι καλύτερο, γιατί αυτό το όνοµα θέλω να το ακούω. Πάω τώρα πιο πέρα να δω τι κάνουν και τα άλλα µου παιδιά». Όλες τις ελιές του κτήµατος της θεωρούσε παιδιά του γιατί καθηµερινά τις φρόντιζε και τις έδινε ό,τι χρειαζόταν. Τον Ιούλιο µονάχα είχε χαλάσει το δίκτυο πάνω στον Άι Δηµήτρη και χάσανε ένα νερό και αυτές αµέσως κατσούφιασαν. Τις πρόλαβε όµως τον άλλο µήνα και έτσι τώρα ήταν όλες ντυµένες σαν νυφούλες και θα του διναν το λάδι που υπολόγιζε για όλους. Πιο πέρα είδε ότι µια µεγάλη πέτρα είχε φύγει από το πεζούλι, µάλλον από το προχθεσινό πότισµα και είχε πέσει κάτω. Άφησε στην πάντα το µπαστούνι του και την πήρε στα χέρια του για να την βάλει στη θέση της. Τότε ένιωσε ένα δυνατό τσίµπηµα στο δεξί του χέρι. Ο πόνος ήταν τόσο δυνατός που άθελά του την πέταξε κάτω, και µόνον τότε αντίκρισε έναν σκορπιό να αποµακρύνεται από αυτήν. Άρχισε να φωνάζει την γυναίκα του η οποία έπινε στην βεράντα τον καφέ της. - Μαρία, Μαρία πάρε τηλέφωνο γρήγορα τα παιδιά, µε τσίµπησε σκορπιός στο χέρι και πονάω φοβερά. Η Μαριγούλα κατάλαβε αµέσως τι έγινε και πήρε τηλέφωνο τον µεγάλο της γιο Κώστα στην Λαµία. - Γρήγορα έλα στο κτήµα ένας σκορπιός τσίµπησε τον πατέρα σου και χρειάζεται γιατρό. Ευτυχώς ο Κώστας ήταν εκεί και έτρεξε µε το αυτοκίνητο, τον πήρε και τον πήγε στο νοσοκοµείο όπου του κάνανε µία ένεση. Γυρνώντας πιάσανε κουβέντα.


Έναν μήνα πριν το έμφραγμα το σώμα σου θα σου στείλει αυτά τα 8 προειδοποιητικά σημάδια – Μην τα αγνοήσεις! | Το Δεκάρι\nΈναν μήνα πριν το έμφραγμα το σώμα σου θα σου στείλει αυτά τα 8 προειδοποιητικά σημάδια – Μην τα αγνοήσεις!\nΈμφραγμα: Οι καρδιακές προσβολές είναι τρομακτικές. Ειδικά, γιατί πολλές φορές είναι δύσκολο να προβλέψεις, πότε και ποιόν θα χτυπήσει. Αλλά δεν υπάρχει λόγος να ζείτε με το διαρκή φόβο ότι θα είστε τ…\nΈμφραγμα: Οι καρδιακές προσβολές είναι τρομακτικές. Ειδικά, γιατί πολλές φορές είναι δύσκολο να προβλέψεις, πότε και ποιόν θα χτυπήσει. Αλλά δεν υπάρχει λόγος να ζείτε με το διαρκή φόβο ότι θα είστε το επόμενο θύμα αυτού του καρδιοαγγειακού επεισοδίου, όχι εάν έχετε το νου σας σε μερικά σημάδια «κλειδιά».\nΠαράλληλα αν κοιμάστε έτσι έχετε υπερδιπλάσιο κίνδυνο για να πάθετε έμφραγμα, δώστε μεγάλη προσοχή και μην το αγνοείτε.\nΔείτε 8 σημάδια που δηλώνουν ότι κινδυνεύετε για καρδιακό επεισόδιο:\nΑν έχετε παρατηρήσει το στομάχι σας να είναι ανήσυχο τον τελευταίο καιρό,( ναυτία , πόνο ή ακόμα και φούσκωμα) αυτό μπορεί να είναι ένας ύπουλος κώδωνας κινδύνου.\nΟι κοιλιακοί πόνοι πριν από μια καρδιακή προσβολή έχουν επεισοδιακό χαρακτήρα, που σημαίνει ότι χαλαρώνουν και στη συνέχεια επιστρέφουν για σύντομες χρονικές περιόδους.\nΑν προσπαθείτε να κοιμηθείτε και δυσκολεύεστε, ή ξυπνάτε ασυνήθιστα νωρίς , μπορεί να είναι σημάδια αϋπνίας. Η αϋπνία είναι συνδεδεμένη με τον αυξημένο κίνδυνο καρδιακής προσβολής ή ανακοπής, ειδικά στις γυναίκες. Το άγχος και η αφηρημάδα , συχνά είναι συμπτώματα χρόνιας αϋπνίας.\nΝιώθετε κουρασμένοι , ακόμα και μετά από έναν καλό νυχτερινό ύπνο; Αυτή η ασυνήθιστη κόπωση είναι ένα από τα κύρια συμπτώματα που δείχνουν μια επικείμενη καρδιακή προσβολή.\nΑυτού του είδους η κούραση δεν πρέπει να έχει προκληθεί από σωματική ή πνευματική δραστηριότητα και θα αυξάνεται προς το τέλος της ημέρας.\nΠαρατηρήστε αν καμία φορά, το να φέρετε εις πέρας απλά πράγματα, όπως το να στρώσετε το κρεβάτι σας ή να κάνετε ντους, είναι εξαντλητικό.\nΗ αρρυθμία ( ακανόνιστος χτύπος καρδιάς ) ή ταχυκαρδία (αυξημένος παλμός) μπορούν να συμβούν αναπάντεχα και συνήθως διαρκούν 1-2 λεπτά. Αν δεν εξασθενήσουν μπορεί να νιώσετε ζαλάδα και έντονη κούραση, που σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να καλέσετε αμέσως γιατρό.\nΔύσπνοια ή απώλεια αναπνοής, είναι ένα δυνατό συναίσθημα πως είναι αδύνατον να πάρετε μια βαθιά ανάσα. Καμία φορά θα νιώσετε κούραση και ζαλάδα.\nΑυτό το σημάδι επηρεάζει τους άντρες αλλά και τις γυναίκες για περίπου έξι μήνες πριν την καρδιακή προσβολή.\nΣυχνά συνδέετε με τις γυναίκες που είναι στο στάδιο της εμμηνόπαυσης, αυτές οι εξάψεις μπορούν να σηματοδοτήσουν κάτι πολύ χειρότερο.\nΠαρατηρήστε για συμπτώματα που δηλώνουν γρίπη, δροσερό δέρμα ή εφίδρωση ασχέτως θερμοκρασίας χώρου ή σωματικής προσπάθειας.\nΤο μεγαλύτερο και πιο γνωστό σύμπτωμα είναι το άβολο αίσθημα στο ένα από τα δύο χέρια, σαγόνι, σβέρκο και ώμους ή στήθος. Στους άντρες αυτό το σύμπτωμα αναφέρεται στα πιο σημαντικά πρώιμα σημάδια μιας επικείμενης καρδιακής προσβολής που δεν πρέπει να αγνοηθεί. Από την άλλη, αυτό επηρεάζει μόνο το 30% των γυναικών.


Πολλές δράσεις και ευφάνταστες εκπλήξεις περιμένουν τους λιλιπούτειους βιβλιοφάγους την Κυριακή 30 Μαρτίου στην Καλλιθέα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου.\nΤις εκδηλώσεις διοργανώνουν η Βιβλιοθήκη του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καλλιθέας. Η ξεχωριστή αυτή γιορτή θα στηθεί στους χώρους του Δημοτικού Θεάτρου Καλλιθέας (Κρέμου 123 και Φιλαρέτου) και της Δημοτικής Πινακοθήκης Καλλιθέας (Λασκαρίδου 120 και Φιλαρέτου), με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του δήμου Καλλιθέας να καλωσορίζει τους επισκέπτες από τις 11:00 το πρωί, αλλά και έναν ξυλοπόδαρο που θα διασκεδάζει μικρούς και μεγάλους.\nΤην έναρξη των εκδηλώσεων που περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, εκθέσεις παιδικού βιβλίου, θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις, εικαστικά εργαστήρια και προβολές, θα «σημάνει» ένα μουσικοθεατρικό δρώμενο, επί της οδού Φιλαρέτου, που θα εντυπωσιάζει το κοινό.\nΣτον χώρο θα φιλοξενηθεί, από τις 11:30-19:00, έκθεση παιδικού βιβλίου με θέμα την αρχαία Ελλάδα, με βιβλία από τις συλλογές της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καλλιθέας και εκδόσεις του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς. Επίσης, από τις 11:30-22:00, θα παρουσιαστεί η έκθεση «Ταξιδεύοντας με ένα πινέλο», με έργα παιδιών που συμμετείχαν στα εργαστήρια της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καλλιθέας.


Μπορεί ο Νίκο Ρόσμπεργκ να ήταν αυτό που ξεκίνησε από την pole position ωστόσο έκανε τραγική εκκίνηση και ο Χάμιλτον τον πέρασε με χαρακτηριστική άνεση αφού ξεκίνησε από την δεύτερη θέση. Ο Σεμπάστιαν Φέτελ δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη και προσπέρασε και αυτός με τη σειρά τον Ρόσμπεργκ, ενώ και ο Μπότας πέρασε στην 3η θέση. Ο Γερμανός της Μερσέντες έτσι, από την πρώτη θέση βρέθηκε με το καλημέρα στην 4η.\nΣτο μέσο του αγώνα ο Χάμιλτον κρατούσε με άνεση την πρώτη θέση, με τον Φέτελ να τον ακολουθεί ενώ ο Μπόταςα έχανε σιγά σιγά σε χρόνο, με αποτέλεσμα ο Ρόσμπεργκ να τον προσπεράσει, ενώ ο Ραϊκόνεν είχε πλησιάσει.\nΟ Φέτελ στον 30ο γύρο μπήκε στα πιτς αλλά παρά το γρήγορο πιτς στοπ, έχασε την θέση του από τον Ρόσμπεργκ. Ο Χάμιλτον από την άλλη μεριά είχε αυξήσει τη διαφορά στα 10'' και δεν είχε κανένα πρόβλημα μέχρι να πέσει η καρό σημαία.\nΑγκαλιά με τον τίτλο ο Χάμιλτον (videos)\nΜπορεί ο Νίκο Ρόσμπεργκ να ξεκίνησε από την pole position ωστόσο εγκατέλειψε ...\nΡόσμπεργκ: «Ο Λιούις άξιζε τον τίτλο»\nΜπορεί ο Λούις Χάμιλτον και ο Νίκο Ρόσμπεργκ να μην έχουν τις καλύτερες ...\nΟ κόσμος που παρακολούθησε από κοντά το Grand Prix του Βελγίου αποδοκίμασε ...\nΟ Νίκο Ρόσμπεργκ ήταν ο ταχύτερος και στις κατατακτήριες δοκιμές του ...


Βιεϊρίνια: «Το οφείλω σε ΠΑΟΚ και Ελλάδα» - Onsports.gr\nOnsports Team\t02 Νοεμβρίου 2011, 19:01\nΒιεϊρίνια: «Το οφείλω σε ΠΑΟΚ και Ελλάδα»\nΟρθάνοικτο το ενδεχόμενο να φορέσει τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας άφησε ο Αντελίνο Βιεϊρίνια με δηλώσεις του στην επίσημη ιστοσελίδα του ΠΑΟΚ.\nΟ Πορτογάλος μεσοεπιθετικός μιλώντας στο PAOK WEB TV, υποστήριξε πως οφείλει πολλά στον «Δικέφαλο» αλλά και στην Ελλάδα για την εξέλιξή του ως ποδοσφαιριστής, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα τελευταία άσχημα αποτελέσματα του συλλόγου.\n«Δεν έχω κάποιο δίλημμα για το που θα παίξω. Είναι καλό αν έχουμε τέτοια διλήμματα στη ζωή μας, καλά διλήμματα όπως έχω εγώ για παράδειγμα. Δε νομίζω ότι ο κ. Σάντος ήρθε μέχρι εδώ για να δει μόνο εμένα. Είχαμε αρκετούς διεθνείς παίκτες στο τελευταίο παιχνίδι. Είμαι σίγουρος ότι ήρθε να δει κι αυτούς. Δε νομίζω ότι ήρθε να με δει, μια και με ξέρει από τα τελευταία τρία χρόνια», τόνισε αρχικά ο Βιεϊρίνια για να συμπληρώσει:\n«Είναι ωραίο, όμως, γιατί από τότε που είμαι εγώ στον ΠΑΟΚ, είναι η πρώτη φορά που έρχεται κάποιος από εθνική ομάδα για να με δει. Μίλησα μαζί τους και ξέρω πως είναι τα πράγματα στην Πορτογαλία. Είναι δύσκολο για έναν παίκτη να αγωνίζεται σε ένα πρωτάθλημα όπως το ελληνικό να έχει συμπαίκτες όπως ο Ρονάλντο. Πάντα είχα το όνειρο να παίξω σε εθνική ομάδα, αλλά τώρα με αυτό το δίλημμα που μου λες και με τη γέννηση του παιδιού μου έχω την ευκαιρία να παίξω στην Ελλάδα και αισθάνομαι πολύ υπερήφανος για τη σιγουριά που μου δίνουν οι άνθρωποι εδώ. Αισθάνομαι καλά γιατί όλοι περιμένουν να πάρω μια απόφαση και να παίξω στην Ελλάδα γιατί οφείλω πρώτα στον ΠΑΟΚ για τα όσα έχω γίνει ως παίκτης μέχρι τώρα και μετά σε όλη την Ελλάδα».\nΓια τα άσχημα αποτελέσματα του ΠΑΟΚ στους τελευταίους αγώνες, υπογράμμισε: «Νομίζω πως ο καλύτερος τρόπος για να ξεπεράσεις τα άσχημα παιχνίδια και τις στιγμές που είχαμε αυτήν την περίοδο είναι να παίξουμε καλά στο παιχνίδι με τη Σάμροκ Ρόβερς. Αυτό είναι νομίζω το πιο σημαντικό. Κάθε φορά, μετά από άσχημα αποτελέσματα ή κακές επιδόσεις, πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι και καλύτεροι στο επόμενο παιχνίδι και τώρα το επόμενο παιχνίδι είναι ενάντια στη Σάμροκ Ρόβερς και περιμένουμε να έχουμε ένα καλύτερο αποτέλεσμα στο συγκεκριμένο ματς και να περάσουμε αυτές τις κακές στιγμές γιατί για εμάς δεν είναι καλό και δεν αξίζει στους οπαδούς μας».\nΓια τον μήνα Οκτώβριο και τα άσχημα αποτελέσματα της ομάδας κι αν είναι ο ίδιος κουρασμένος σωματικά ή ψυχολογικά, ο Βιεϊρίνια κατέληξε:\n«Δε νομίζω πως είναι η κούραση. Η πίεση υπάρχει πάντα σε αυτήν την ομάδα και γι΄ αυτό το λόγο και είναι τόσο μεγάλη ομάδα και έχει τόσο καλούς παίκτες. Αν δεν υπάρχει πίεση, κανένας δε θέλει να παίζει σε μια τέτοια ομάδα και είναι καλό για μας. Όταν όμως δεν έχουμε καλά αποτελέσματα αυτή η πίεση δεν είναι αυτή που θέλουμε. Πρέπει μετά να κερδίζουμε κάθε παιχνίδι και αισθανόμαστε μεγαλύτερη πίεση, μιλάω φυσικά για μένα. Δεν αισθάνομαι κουρασμένος, αλλά δε γίνεται κάθε φορά να είσαι ο καλύτερος παίκτης ή η καλύτερη ομάδα. Υπάρχουν φορές και περίοδοι που τα πράγματα δεν πάνε καλά και το γκολ δεν έρχεται. Στα προηγούμενα παιχνίδια δημιουργήσαμε ευκαιρίες για να σκοράρουμε και να κερδίσουμε, πιστεύω όμως ότι με τη δουλειά και με το χρόνο, τα πράγματα θα γυρίσουν όπως ήταν τα προηγούμενα χρόνια».


ΓΑΛΛΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ, Η - Παυλίνα Αγαλιανού\nΟ ιδιοφυής, πολυπράγμων σκηνοθέτης ξαναχτυπά. Ο Αντερσον έχει καταφέρει κάθε ταινία του να είναι γεγονός και βεβαίως ένα εικαστικό αριστούργημα, ζωγραφισμένο με χάρακα ακριβείας. Η μοναδική γεωμετρική του προσέγγιση καθιστά κάθε πλάνο πίνακα με μια αδιατάρακτη συμμετρία στο μοντάζ. Το βλέμμα του θεατή βυθίζεται στον άλλοτε πολύχρωμο, άλλοτε ασπρόμαυρο, μοναδικό κόσμο που συνθέτει με χιλιάδες στοιχεία και λεπτομέρειες - αναφορές σε κάθε καρέ της ταινίας για να εξυπηρετήσει όσο το δυνατόν καλύτερα τη σεναριακή δομή της ιστορίας του. Γρήγορος σκηνοθετικός ρυθμός, που δεν ξεφεύγει χιλιοστό από την αχαλίνωτη φαντασία του σκηνοθέτη. Ακόμα κι όταν η ταινία «κάνει κοιλιά», που εδώ δυστυχώς τραβάει σε χρόνο, δεν σταματά κανείς να θαυμάζει τη σκηνοθεσία, τη φωτογραφία, τη σκηνογραφία, γιατί όλα έχουν μια μοναδική σουρεαλιστική - καρτουνίστικη τελειότητα και διαπνέονται από μια ακατάπαυστη εκλεπτυσμένη σάτιρα.\nΟι τέσσερις επιμέρους ιστορίες που απαρτίζουν το πορτρέτο - αναφορά στο περιοδικό «The New Yorker» διαδραματίζονται σε μια πόλη της Γαλλίας (Ennui-sur-Blase), περιγράφοντας στιγμές του περασμένου αιώνα, με μια οικουμενική διάθεση, αφού γίνεται συγκερασμός της ευρωπαϊκής με την αμερικανική κουλτούρα. Η μοντέρνα Τέχνη, η δεκαετία του '60, το αστυνομικό μυθιστόρημα των δεκαετιών '30, '40, '60, συντίθενται με τέτοιο τρόπο ώστε από τη μια να αποθεώνεται η «ελευθεροτυπία» και από την άλλη να «κατακεραυνώνεται» το αξιακό σύστημα που τα διέπει. Το καστ είναι εξίσου μεγαλειώδες και προσαρμοσμένο απόλυτα στη σατιρική διάσταση της ταινίας. Με λίγα λόγια, απολαύστε την κι ας έχει πολύ καλά κρυμμένη την κοινωνική διάσταση των πραγμάτων. Δείτε την σαν παιδί που σκαρφαλώνει σε ένα πολύχρωμο καρουζέλ που γυρίζει σε φρενήρεις ρυθμούς.


Trisquel Linux: 100% Free Software – NickTux\nTrisquel Linux: 100% Free Software\nNickTux\tΑπόψεις,Linux\t 10/09/2016 14/09/2016 1 Minute\nΜπορεί κατά καιρούς να συγκρίνουμε διανομές και εκδόσεις ώστε να δούμε ποια από αυτές είναι πιο κοντά στο ΕΛ/ΛΑΚ, είτε για το ποια είναι η πλησιέστερη στη φιλοσοφία του FSF (Free Software Foundation).\nΥπάρχουν διανομές οι οποίες «θυσιάζουν» (όπως συνηθίζεται να λέγεται) τα πρότυπα του ΕΛ/ΛΑΚ, συνήθως για την ευκολία χρήσης, όσο και με την προτροπή εγκατάστασης κλειστού λογισμικού.\nΤο Trisquel δεν ανήκει σε αυτές τις διανομές.\nΠΡΟΤΥΠΑ ΤΟΥ FSF\nTo Free Software Foundation είναι ο οργανισμός εκείνος ο οποίος διαχειρίζεται κάποιες άδειες Ελεύθερου Λογισμικού, τις οποίες μάλιστα έχει δημιουργήσει κιόλας.\nΕπίσης, χρηματοδοτεί το έργο GNU το οποίο μας έχει προσφέρει αφιλοκερδώς όλα εκείνα τα εργαλεία τα οποία χρησιμοποιούμε καθημερινά στις διανομές μας.\nΤο FSF έχει κάποια πρότυπα, αυστηρά ίσως, αλλά μη ξεχνάμε ότι πρόκειται για το FSF. Όποια διανομή ακολουθεί αυτά τα πρότυπα εγκρίνεται και συγκαταλέγεται στη λίστα με τις Linux διανομές, οι οποίες προτείνονται από το FSF και οι οποίες σέβονται 100% την ελευθερία του χρήστη.\nΛίγες διανομές θα δείτε σε αυτή τη λίστα και καμία από τις γνωστές mainstream. Γιατί άραγε;\nΠΥΡΗΝΑΣ LINUX ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΤΟ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ\nΌσο και να φανεί παράξενο, όσο και να φανεί περίεργο, ο πυρήνας Linux τον οποίο χρησιμοποιεί το 99% των διανομών που γνωρίζουμε (ακόμη και εκείνες που δεν γνωρίζουμε) περιέχει στον κώδικά του κλειστό λογισμικό. Στον πυρήνα Linux λοιπόν, εμπεριέχονται κάποιοι drivers οι οποίοι δεν έχουν διαθέσιμο τον κώδικά τους. Διατίθενται συνήθως από εταιρίες υλικού οι οποίες ναι μεν θέλουν ο πυρήνας Linux να υποστηρίζει το υλικό τους, δεν θέλουν όμως να διαθέσουν τον πηγαίο κώδικα. Αυτά, είναι compiled binaries τα οποία στη γλώσσα των προγραμματιστών του πυρήνα τα ονομάζουν: Binary Blobs.\nΟι «σκληροπυρηνικοί» του Ανοιχτού Κώδικα και του Ελεύθερου Λογισμικού προτείνουν την αφαίρεση τέτοιου είδους λογισμικού μέσα από τον πυρήνα. Επειδή οι υπεύθυνοι ανάπτυξης του πυρήνα Linux δεν φαίνεται να έχουν σκοπό να αφαιρέσουν τα Binary Blobs, δημιουργήθηκε ο Libre Kernel.\nΟ Libre Kernel είναι ο ίδιος πυρήνας Linux που γνωρίζουμε, με όλα τα Binary Blobs να έχουν αφαιρεθεί. Είναι 100% Free Software και συμμορφώνεται πλήρως με τα πρότυπα του FSF.\nΑυτόν τον πυρήνα χρησιμοποιεί το Trisquel Linux.\nTRISQUEL ΚΑΙ UBUNTU\nΤι σχέση μπορεί να έχει το Trisquel με το Ubuntu; Δηλαδή, μιλάμε για τα δυο άκρα αντίθετα σε ότι αφορά τη φιλοσοφία, την ιδεολογία… κλπ. Αυτή όμως είναι η ομορφιά του ΕΛ/ΛΑΚ.\nΑντί οι προγραμματιστές του Trisquel να «ανακαλύψουν ξανά το τροχό», πήραν την ήδη έτοιμη και ώριμη βάση του Ubuntu, καθώς και τα διαθέσιμα πακέτα, και δημιούργησαν τη δική τους διανομή.\nΝαι, το Trisquel είναι βασισμένο στο Ubuntu. Ένα από τα πολλά derivatives του Ubuntu και ένα από τα λίγα άκρως αντίθετα με τη διανομή στην οποία βασίζονται.\nΗ δουλειά που έχουν κάνει οι προγραμματιστές του Trisquel είναι να αφαιρέσουν όλα τα πακέτα που δεν συνάδουν με τα πρότυπα του FSF από τα αποθετήρια, γι’ αυτό και χρησιμοποιούν δικά τους αποθετήρια (και όχι απευθείας του Ubuntu) και να χρησιμοποιούν φυσικά τον Libre Kernel αντί του κλασσικού Linux Kernel.\nΔιατηρούν επίσης και ένα προσαρμοσμένο γραφικό περιβάλλον που βασίζεται στο GNOME Flashback, είτε στο LXDE αν κάποιος επιλέξει την ελαφριά έκδοση. Αν και το GNOME Flashback έτσι όπως το έχουν προσαρμόσει, μια χαρά ελαφρύ είναι κι αυτό.\nΛΗΨΗ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ\nΛήψη του Trisquel μπορεί κάποιος να κάνει από την επίσημη σελίδα του: trisquel.info.\nΕάν θέλει να επιλέξει άλλη εικόνα iso, μπορεί να επισκεφτεί αυτή τη σελίδα: trisquel.info/en/download.\nΣε ότι αφορά την εγκατάσταση, το Trisquel χρησιμοποιεί το πρόγραμμα εγκατάστασης του Ubuntu οπότε καταλαβαίνουμε ότι η διαδικασία είναι εύκολη και προτείνεται ακόμη και για αρχάριους χρήστες.\nΗ τρέχουσα διανομή είναι η έκδοση Trisquel 7 με κωδική ονομασία Belenos και βασίζεται στο Ubuntu 14.04 LTS.\nΗ ανάπτυξη του Trisquel 8 το οποίο θα βασίζεται στο Ubuntu 16.04 έχει ήδη ξεκινήσει.\nΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ\nΗ κοινότητα του Trisquel αποτελείται από άτομα πρόθυμα να βοηθήσουν. Με ένα πέρασμα από το Forum θα διαπιστώσετε ότι οι νεοεισερχόμενοι αντιμετωπίζονται όπως (σχεδόν) και σε αντίστοιχα του Ubuntu.\nΑυτό που φυσικά αποτελεί «κόκκινο πανί» είναι οποιαδήποτε αναφορά (ακόμη χειρότερα χρήση) κλειστού λογισμικού, οποιασδήποτε μορφής (Binary Blob, πακέτο εγκατάστασης, εφαρμογή, έγγραφο… κλπ).\nΜπορεί κάποιος να ζητήσει βοήθεια για όποιο πρόβλημα αντιμετωπίσει είτε στο φόρουμ, είτε στη λίστα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, καλό θα είναι όμως να έχει διαβάσει πρώτα τη τεκμηρίωση και τα guidelines.\nΣυνεισφορά μπορεί να κάνει κάποιος με τους γνωστούς τρόπους (κώδικα, μεταφράσεις, βοήθεια χρηστών… κλπ). Επειδή όμως το Trisquel δεν χρηματοδοτείται από κάποια εταιρία και βασίζεται στις δωρεές των χρηστών, σκεφτείτε και το ενδεχόμενο χρηματικής δωρεάς ή αγοράς κάποιου προϊόντος: https://trisquel.info/en/wiki/how-help.\nΝαι δουλεύει. Το δοκίμασα κάνοντας εγκατάσταση σε ένα USB Stick 16GB (το οποίο κρυπτογράφησα κιόλας) και φαίνεται να δουλεύει μια χαρά (τουλάχιστον στο δικό μου hardware). Θα κάνω δοκιμές και σε άλλους δυο υπολογιστές (γι’ αυτό και η εγκατάσταση σε USB stick), αν και δε νομίζω να αντιμετωπίσω κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα.\nΟι εφαρμογές που περιέχει από προεπιλογή το Trisquel είναι λίγο-πολύ γνωστές. LibreOffice, Firefox (προσαρμοσμένος) …κλπ, με διαθέσιμες περίπου άλλες 20.000 (παρμένες από τα αποθετήρια του Ubuntu).\nΝα μην εγκαταστήσετε το Trisquel αν:\nΈχετε σκοπό να χρησιμοποιήσετε κλειστό κώδικα οποιασδήποτε μορφής,\nεγκαταστήσετε πακέτα άλλων διανομών ή αποθετηρίων τρίτων,\nτο παίξετε Frankenstein κάνοντας μίξη αποθετηρίων, πακέτων ή εφαρμογών τα οποία δεν συμβαδίζουν με τα πρότυπα του FSF.\nΔεν έχει κανένα νόημα να λέτε ότι «χρησιμοποιώ Trisquel» και να τρέχετε πχ: Flash Player ή να συνομιλείτε μέσω Viber.\nΝα εγκαταστήσετε το Trisquel αν:\nΘέλετε να δοκιμάσετε μια διανομή 100% Free Software,\nείστε «ταγμένοι» στα πρότυπα του FSF,\nθέλετε να «τη λέτε» σε άλλες διανομές.\nΜη ξεχνάμε ότι όλες οι διανομές (mainstream και derivatives) που συνήθως χρησιμοποιούμε οι περισσότεροι, όσο σκληροπυρηνικές και να δείχνουν, συμπεριλαμβάνουν ίχνη κλειστού λογισμικού, τα οποία οφείλονται στον πυρήνα Linux και τα Binary Blobs όπως είπαμε και παραπάνω.\nΔημοσιεύτηκε 10/09/2016 14/09/2016\nPrevious Post openSUSE: Tumbleweed or Leap\nNext Post Cryptsetup: Δημιουργία κρυπτογραφημένου File Container


SUPRNOVA: Θα δανειστώ δύο στίχους απ'τη Ρωμιοσύνη του Ρίτσου:Αυτά τα δέντρα δε βολέυονται με λιγότερο ουρανό.Αυτές οι πέτρες δε βολέυονται κάτω απ' τα ξένα βήματα.Αυτά τα πρόσωπα δε βολέυονται παρά μόνο στον ήλιο.Αυτές οι καρδιές δε βολέυονται ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΔΙΚΙΟ\nΘα δανειστώ δύο στίχους απ'τη Ρωμιοσύνη του Ρίτσου:Αυτά τα δέντρα δε βολέυονται με λιγότερο ουρανό.Αυτές οι πέτρες δε βολέυονται κάτω απ' τα ξένα βήματα.Αυτά τα πρόσωπα δε βολέυονται παρά μόνο στον ήλιο.Αυτές οι καρδιές δε βολέυονται ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΔΙΚΙΟ\nΤΙ ΕΧΕΤΕ ΠΑΘΕΙ ΜΩΡΕ ΕΛΛΗΝΕΣ;;; ΤΙ ΣΑΣ ΚΑΝΑΝΕ ΚΑΙ ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΕΣΤΕ;\nΤον Ελληνα που δεν "γονατισαν" στρατιες, τον εξοντωσαν "γραφιαδες"..\nΘεωρω τον εαυτο μου Ελληνα και με ποναει ολο και πιο πολυ αυτη η διαπιστωση.. δεν ειναι σχημα λογου ουτε ρητορικης, δεν ειναι προσπαθεια εντυπωσιασμου.. ειναι μια πολυ πικρη αληθεια.\nΑπο προπερυσι το καλοκαιρι αφιερωνω καθε μερα που περναει, δεκαδες ωρες προσπαθωντας να ταρακουνησω, να ξυπνησω, να προκαλεσω.. τους συμπατριωτες μου, προκειμενου να παρουμε ολοι "φωτια" και να καψουμε τη σαπιλα που καταδυναστευει την Ελλαδα, αλλα ματαια μεχρι τωρα..\nΔεν βλεπω απο πουθενα να ερχεται ο Λεωνιδας με τους 300, δεν ακουω την βροντερη φωνη του Κολοκοτρωνη, ουτε τον Καραισκακη να ξεχεζει τουρκους και εβραιους.. η τρομακτικη ιαχη του "αερα.." δεν αντιλαλει πουθενα.. εχουν κρυφτει οι παντες και τα παντα - τι σας ςκαναν μωρε Ελληνες; Ποιος σας κοιμισε ετσι, ποιος σας εβαλε τοσο πολυ φαρμακι και σας χαζεψε; Γιατι δεν αντιδρατε μωρε..\nΒλεπετε τα ΜΑΤ να σας χτυπανε αλυπητα και κανετε πισω.. βλεπετε τις ΤΡΑΠΕΖΕΣ να σας ξεσκιζουν και να σας ληστευουν αλυπητα και κατα συρροη, καθε μερα που περναει και σκυβεται το κεφαλι.. ανεχεστε "εκλεγμενους" τοπικους αρχοντες του ΤΙΠΟΤΑ ΤΟΙΣ %.. αναγνωριζετε μια κυβερνηση ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ ΚΑΙ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ ΠΟΥ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΕΝΤΟΛΕΣ ΞΕΝΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ.. κοιτατε αποχαυνωμενοι τους ιδιους τους ξενους να δινουν εντολες... ΤΙ ΕΧΕΤΕ ΠΑΘΕΙ ΜΩΡΕ ΕΛΛΗΝΕΣ;;; ΤΙ ΣΑΣ ΚΑΝΑΝΕ ΚΑΙ ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΕΣΤΕ;\nΤι πρεπει να γινει για να ανοιξετε τα ματια και να θυμηθειτε ποιοι ειστε; ποσο ακομα πρεπει να ταπεινωθειτε; ποσο ακομα πρεπει να γινετε ο περιγελος του ντουνια;\nΑΝ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΓΙΑ ΣΑΣ, ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ;\nΑναρτήθηκε από SUPRNOVA bloggspot.com στις 12:58 π.μ.\nΜιχάλης 19 Μαρτίου 2012 - 8:33 π.μ.\nΤην γνωρίζουμε όλοι την απάντηση, απλά δε θέλουμε να τη δούμε. Η κατάρρευση του αξιακού συτήματος σε μια χώρα σε τέτοια χάλια οδηγεί. Πλουτισμό χωρίς όρια, επίπλαστη ευδαιμονία και έπονται τα άλλα. Όλοι περιμένουμε να αλλάξουν τα πράγματα χωρίς να αλλάξουμε καθόλου εμείς. Από το καθένα προσωπικά πρέπει να αρχίσει η αλλαγή προς το καλύτερο. Να είσαι αισιόδοξος. Καλημέρα και καλή εβδομάδα !!!


Χωριά του Παρνασσού: 6 γραφικά χωριουδάκια για αξέχαστες διακοπές\nby Αντώνης Βαλμάς 19-09-20 14:53\nΑντώνης Βαλμάς 19-09-20 14:53\nΧωριά του Παρνασσού: Ώρα να ανακαλύψεις και τα υπόλοιπα πέρα από την Αράχωβα\nΧωριά του Παρνασσού: Παρνασσός δεν είναι μόνο η Αράχωβα και το χιονοδρομικό. Όσοι έχουν διάθεση να εξερευνήσουν το αγαπημένο βουνό από κάθε πλευρά, θα ανακαλύψουν μικρά, «μυστικά» χωριουδάκια. Χωριουδάκια μακριά από τα κοσμικά φώτα, γαλήνιες γωνιές και τοπία που μαγνητίζουν με τη φυσική τους ομορφιά.\nΕμείς σας προτείνουμε έξι από τα πιο όμορφα και low profile χωριά που προσφέρουν τα κατάλληλα σκηνικά για χαλαρωτικά σαββατοκύριακα στον Παρνασσό.\nΤην επιλογή την αφήνουμε σε εσάς.\nΙδανικοί προορισμοί για διακοπές το φθινόπωρο και διακοπές το χειμώνα.\nΑκολουθεί η λίστα με τα 6 μαγικά χωριουδάκια του Παρνασσού\nΒουτηγμένη στην καταπράσινη αγκαλιά του Παρνασσού (στο βορειοδυτικό τμήμα του ορεινού όγκου). Η Αγόριανη (γνωστή και ως Επτάλοφος) για πολλούς θεωρείται το αντίπαλο δέος της Αράχωβας.\nΗ συνέχεια της λίστας με τα 6 μαγικά χωριουδάκια στον Παρνασσό\nΑπό τα αξιοθέατα που σίγουρα θα κερδίσουν την προσοχή σας είναι το Μουσείο Άρτου (τηλ. 22340 23044, www.breadmuseum.gr) και η λίμνη Καλλιδρόμου (γνωστή και ως Νευρόπολου).\nΜερικά ακόμα μαγικά χωριουδάκια στον Παρνασσό\nΣε κοντινή απόσταση, επίσης, βρίσκεται η φημισμένη Μονή του Οσίου Λουκά. Για χαλάρωση μετά τις βόλτες σας, επιλέξτε το Saloon, ένα all day cafe bar που λειτουργεί από το 1990. Αποτελεί ένα από τα αγαπημένα σημεία συνάντησης ντόπιων και επισκεπτών στην παραλία Αντίκυρας (Ποσειδώνος 28, τηλ. 22670 42473).\nΧωριά του Παρνασσού: Η κορυφαία επιλογή\nΣτο βορειοδυτικό άκρο του Παρνασσού, σε υψόμετρο 880 μ., ξεπροβάλλει μέσα από εντυπωσιακά δάση με έλατα ένα όμορφο, μικρό χωριό. Η Βάργιανη. Με τα περιποιημένα πετρόχτιστα σπίτια της (έχει χαρακτηριστεί “αξιόλογος παραδοσιακός οικισμός”) και τα άφθονα τρεχούμενα νερά από τις περίφημες πηγές της Μπουρμπούλας, προσφέρεται για όσους θέλουν να πάρουν μια ανάσα ηρεμίας στην άλλη πλευρά του βουνού.\nΟι πηγές Μπουρμπούλα κάτω από τα πλατάνια, το λαογραφικό μουσείο Βάργιανης. Επίσης το υδραγωγείο και η κουκλίστικη πλακόστρωτη πλατεία είναι τα σημεία που θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον σας.\nΑν αγαπάτε τους χειμερινούς και τους φθινοπωρινούς προορισμούς δείτε και αυτά:\nΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑΠΑΡΝΑΣΣΟΣΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ


Vodafone: Τι δείχνουν τα στοιχεία για τα data και ο… τουρισμός | Liberal Markets\nΑύξηση της κίνησης data και εσόδων δείχνουν τα στοιχεία για τη Vodafone, ενώ την ίδια στιγμή φαίνεται σημαντική οργανική ανάπτυξη σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο Απριλίου-Ιουνίου 2020. Οι χρήστες μπαίνουν περισσότερο από το κινητό τους για να κάνουν αγορές, ενώ η αύξηση του τουρισμού αναμένεται να αυξήσει ακόμη περισσότερο την κίνηση δεδομένων, με τον Ιούνιο η αύξηση αυτή να είναι ήδη αισθητή.\nΠαράγοντες της αγοράς εκτιμούν πως με την υποχώρηση της πανδημίας και με τη νέα τάση που αναδύεται για χρήση περισσότερων data μέσω των κινητών τηλεφώνων, η κίνηση ίσως αυξηθεί περαιτέρω. Αξίζει να σημειωθεί πως η κίνηση data σημαίνει πως οι χρήστες δεν μπαίνουν από Wifi, αλλά κάνουν χρήση των data που τους παρέχει το συμβόλαιό τους.\nΑν παρατηρήσει κανείς τα στοιχεία για τη χρήση data από το 2012 έως σήμερα, εύκολα βγάζει το συμπέρασμα πως η αύξηση αυτή είναι εκθετική, με τους χρήστες να φαίνεται πως χρησιμοποιούν το κινητό τους προκειμένου να κάνουν και αγορές.\nΕιδικότερα, η κίνηση των data ξεπέρασε τα 37.000 ΤΒ, επίδοση που είναι κατά 65% αυξημένη από το πρώτο τρίμηνο του προηγούμενου οικονομικού έτους 2020-2021 (22.610 ΤΒ) και κατά 114% υψηλότερη από την αντίστοιχη περίοδο του οικ. έτους 2019-2020 (17.467 ΤΒ).\nΠαρόλες τις συνθήκες της πανδημίας, η Vodafone Ελλάδας τα πήγε καλύτερα σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του περυσινού οικονομικού έτους, καταγράφοντας έσοδα από υπηρεσίες ύψους 209 εκατ. ευρώ, επίδοση αυξημένη κατά 5% σε σχέση με πέρυσι (199 εκατ. ευρώ).\nΕπιπλέον, η πελατειακή βάση της κινητής αυξήθηκε και έφτασε τα 4,136 εκατ. πελάτες, αυξημένη κατά περίπου 65.000 (13.000 συμβολαίου και 52.000 καρτοκινητής) ή κατά 2% σε σχέση με το πως έκλεισε το προηγούμενο οικονομικό έτος 2020-2021 (4,071 εκατ. πελάτες). Το ποσοστό των πελατών συμβολαίου ανήλθε σε περίπου 40%. Στη σταθερή η βάση παρέμεινε στα ίδια επίπεδα (965.000 πελάτες), ενώ Το κατά κεφαλήν έσοδο ανά πελάτη παρέμεινε σταθερό στα 10,4 ευρώ.\nΤην ίδια στιγμή σε εξέλιξη βρίσκeται το επενδυτικό πλάνο 600 εκατ. ευρώ σε βάθος πενταετίας της εταιρείας, με τις επενδύσεις να κατευθύνονται στην αναβάθμιση των σταθερών δικτύων και στην επέκταση των υποδομών της και στα δίκτυα 5G. Στον στρατηγικό σχεδιασμό της Vodafone Ελλάδας βρίσκεται και η Vodafone TV, καθώς στόχος της διοίκησής της είναι η αύξηση της πελατειακής της βάσης.


Οδηγίες μεταφοράς καλωδίων της Citibank - 2019 | Τα βασικά\nΚύριος /Τα βασικά /Οδηγίες μεταφοράς καλωδίων της Citibank\nΣυνδεθείτε στον λογαριασμό σας στο διαδίκτυο\nΕάν χρειάζεστε έναν βολικό τρόπο για να μεταφέρετε χρήματα σε τρίτους, οι τραπεζικές μεταφορές λαμβάνουν τα χρήματα εκεί με ασφάλεια και γρήγορα. Οι πελάτες της Citibank με λογαριασμό ελέγχου, αποταμίευσης ή χρηματαγοράς μπορούν να επωφεληθούν από τις υπηρεσίες μεταφοράς μετρητών της Citibank.\nΗ Citibank επιτρέπει τόσο εσωτερικές όσο και διεθνείς μεταφορές.\nΑπό τον online έλεγχο, την αποταμίευση ή τον λογαριασμό χρηματαγοράς, επιλέξτε το σύνδεσμο μεταφοράς χρημάτων. Εάν δεν έχετε λογαριασμό στο διαδίκτυο στη Citibank, μπορείτε να εγγραφείτε για μια ηλεκτρονική σύνδεση ή να καλέσετε την υπηρεσία πελατών για να εγγραφείτε. Καταχωρίστε το όνομα του παραλήπτη και τον αριθμό του τραπεζικού λογαριασμού, το όνομα της τράπεζάς του και τον αριθμό δρομολόγησης. Μπορείτε επίσης να ρυθμίσετε επαναλαμβανόμενες μεταφορές μέσω του online λογαριασμού.\nΜπορείτε επίσης να καλέσετε την υπηρεσία εξυπηρέτησης πελατών στο 1-800-374-9700 για να ρυθμίσετε τη μεταφορά χρημάτων ή να το κάνετε προσωπικά. Το έντυπο Εξουσιοδότησης Μεταβίβασης μέσω Τηλεφώνου και Συμφωνία είναι διαθέσιμο μέσω του ιστότοπου της Citibank που μπορείτε να μεταφορτώσετε, να εκτυπώσετε και να παραδώσετε σε μια τοπική τοποθεσία της Citibank. Το τέλος μεταφοράς χρημάτων ποικίλλει ανάλογα με το είδος του λογαριασμού Citibank που έχετε και αν πρόκειται για διεθνή ή εγχώρια μεταφορά. Από το 2015, τα τέλη κυμαίνονταν από $ 12,50 έως $ 45. Η Citibank χρεώνει το τέλος για ορισμένους λογαριασμούς, συμπεριλαμβανομένων των πελατών της Citigold.\nnone: οικονομία, μεταφοράς, citibank, μεταφορές, χρήματα, τα βασικά |


[ ΓΝΩΜΗ ] Φυτεύοντας δέντρα δεν σώζουμε τη Γη - ΤΑ ΝΕΑ\ntanea.gr > Κόσμος > [ ΓΝΩΜΗ ] Φυτεύοντας δέντρα δεν σώζουμε τη Γη\n[ ΓΝΩΜΗ ] Φυτεύοντας δέντρα δεν σώζουμε τη Γη\nCaldeira Ken 19 Ιανουαρίου 2007 | 07:00\nTο διοξείδιο του άνθρακα υπερθερμαίνει τη Γη. Οι πάγοι λειώνουν, η στάθμη των ωκεανών ανεβαίνει, οι τυφώνες εντείνονται, η απειλή της ξηρασίας, των πλημμυρών και των λιμών είναι μεγάλη. Είναι δυνατόν, αν ο καθένας φυτέψει ένα δέντρο, να βοηθήσει ώστε να αποφευχθεί η καταστροφή;\nΓια κάποιους, δεν υπάρχει αμφιβολία. Κάθε δέντρο μπορεί να απομακρύνει από την ατμόσφαιρα ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα μεγαλύτερη του ενός τόνου στη διάρκεια της ζωής του. Νέες επιστημονικές έρευνες όμως καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η διατήρηση και η αποκατάσταση των δασών έξω από τις τροπικές ζώνες δεν θα επηρεάσει καθόλου ή σχεδόν καθόλου την ταχύτητα με την οποία αλλάζει το κλίμα. Ορισμένες «θετικές» πρωτοβουλίες μάλιστα, μπορεί να βλάψουν αντί να βοηθήσουν, επιταχύνοντας την υπερθέρμανση του πλανήτη.\nΤα δέντρα δεν περιορίζονται στην απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα- απορροφούν και τις ηλιακές ακτίνες. Τα δάση τείνουν να είναι πιο σκοτεινά από τις καλλιεργημένες εκτάσεις και να απορροφούν περισσότερο ηλιακό φως. Κατά μέσο όρο, αυτό το φαινόμενο φαίνεται να ακυρώνει την ιδιότητα «αποθήκευσης» διοξειδίου του άνθρακα του δάσους. Το χιόνι σε γυμνό έδαφος αντανακλά περισσότερη ακτινοβολία στο Διάστημα απ΄ ό,τι ένα χιονισμένο δάσος, άρα τα δάση σε περιοχές με υψηλή χιονόπτωση μπορεί να συμβάλουν στην αύξηση των θερμοκρασιών.\nΑντίθετα, ο ρόλος των τροπικών δασών είναι ιδιαίτερα σημαντικός στο κλιματικό σύστημα της Γης. Όχι μόνον αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα αλλά και οι ρίζες τους φτάνουν βαθιά, παίρνοντας νερό το οποίο εξατμίζεται μέσω των φύλλων τους. Στην ατμόσφαιρα, το νερό αυτό μπορεί να σχηματίσει σύννεφα που αντανακλούν το ηλιακό φως στο Διάστημα, βοηθώντας στην ψύχρανση του πλανήτη.\nΟ στόχος είναι να διατηρηθεί η αναντικατάστατη φυσική ισορροπία που διατηρεί τη ζωή, όπως τη γνωρίζουμε, στον πλανήτη. Η εντύπωση ότι μπορούμε να σώσουμε τον πλανήτη απλώς φυτεύοντας δέντρα είναι μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση. Για να διατηρήσουμε το περιβάλλον μας, πρέπει να περιορίσουμε δραστικά τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Τον επόμενο μισό αιώνα θα πρέπει να αλλάξουμε το ενεργειακό μας σύστημα και να στηριχτούμε σε καθαρές, ασφαλείς και περιβαλλοντικά αποδεκτές ενεργειακές πηγές, όπως η αιολική, η ηλιακή και ίσως η πυρηνική. Πρέπει να απαιτήσουμε από τους ηγέτες μας να αντιμετωπίσουν με επαναστατική διάθεση το ενεργειακό μας σύστημα. Ύστερα, μπορούμε να φυτέψουμε κι ένα δέντρο. Ο Κεν Καλντέιρα είναι επιστήμονας του τμήματος Παγκόσμιας Οικολογίας στο Ινστιτούτο Carnegie στην Ουάσιγκτον.


Kanuma (sebelipase alfa) – φυλλο οδηγιων χρησησ - A16 – RXed.eu | EL\nKanuma (sebelipase alfa) – φυλλο οδηγιων χρησησ - A16\n1. Τι είναι το KANUMA και ποια είναι η χρήση του\n2. Τι πρέπει να γνωρίζετε προτού σας χορηγηθεί το KANUMA\n3. Πώς χορηγείται το KANUMA\n5. Πώς να φυλάσσεται το KANUMA\nKANUMA 2 mg/ml πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση sebelipase alfa\nΤο φάρμακο αυτό τελεί υπό συμπληρωματική παρακολούθηση. Αυτό θα επιτρέψει τον γρήγορο προσδιορισμό νέων πληροφοριών ασφάλειας. Μπορείτε να βοηθήσετε μέσω της αναφοράς πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών που ενδεχομένως παρουσιάζετε εσείς ή το παιδί σας. Βλ. τέλος της παραγράφου 4 για τον τρόπο αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών.\nΔιαβάστε προσεκτικά ολόκληρο το φύλλο οδηγιών χρήσης προτού σας χορηγηθεί αυτό το φάρμακο, διότι περιλαμβάνει σημαντικές πληροφορίες για σας.\n-Εάν έχετε περαιτέρω απορίες, ρωτήστε τον γιατρό σας.\n1.Τι είναι το KANUMA και ποια είναι η χρήση του\n2.Τι πρέπει να γνωρίζετε προτού σας χορηγηθεί το KANUMA\n3.Πώς χορηγείται το KANUMA\n5.Πώς να φυλάσσεται το KANUMA\nΤο KANUMA περιέχει τη δραστική ουσία sebelipase alfa. Το sebelipase alfa είναι παρόμοιο με το φυσικό ένζυμο λυσοσωμικής όξινης λιπάσης (LAL), το οποίο χρησιμοποιείται από τον οργανισμό για τη διάσπαση των λιπαρών. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ασθενών όλων των ηλικιών, οι οποίοι πάσχουν από ανεπάρκεια λυσοσωμικής όξινης λιπάσης (ανεπάρκεια LAL).\nΗ ανεπάρκεια LAL είναι μια γενετική νόσος που προκαλεί ηπατοπάθεια, υψηλή χοληστερόλη αίματος και άλλες επιπλοκές λόγω της συσσώρευσης συγκεκριμένων τύπων λιπών (εστέρων χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων).\nΠώς δρα το KANUMA\nΑυτό το φάρμακο είναι μια θεραπεία ενζυμικής υποκατάστασης. Αυτό σημαίνει ότι υποκαθιστά το ελλείπον ή ελαττωματικό ένζυμο LAL σε ασθενείς με ανεπάρκεια LAL. Αυτό το φάρμακο δρα μειώνοντας τη συσσώρευση λίπους που προκαλεί ιατρικές επιπλοκές, όπως ανεπαρκή ανάπτυξη, βλάβες του ήπατος και επιπλοκές της καρδιάς. Επίσης βελτιώνει τα επίπεδα λιπαρών του αίματος, όπως τα αυξημένα επίπεδα LDL (κακή χοληστερόλη) και τριγλυκεριδίων .\nΔεν πρέπει να σας χορηγηθεί KANUMA:\n-σε περίπτωση που εσείς ή το παιδί σας έχετε εκδηλώσει απειλητικές για τη ζωή αλλεργικές αντιδράσεις στο sebelipase alfa, οι οποίες δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν όταν εσείς ή το παιδί σας λάβετε ξανά το φάρμακο ή στο αβγό ή σε οποιοδήποτε άλλο από τα συστατικά αυτού του φαρμάκου (αναφέρονται στην παράγραφο 6).\n-Εάν λαμβάνετε KANUMA, εσείς ή το παιδί σας μπορεί να εμφανίσετε μια παρενέργεια στη διάρκεια χορήγησης του φαρμάκου ή σε διάστημα λίγων ωρών μετά την έγχυση (βλ. παράγραφο 4). Αυτή η παρενέργεια είναι γνωστή ως αντίδραση στην έγχυση, η οποία μπορεί μερικές φορές να είναι σοβαρή και μπορεί να περιλαμβάνει αλλεργική αντίδραση. Εάν εσείς ή\nτο παιδί σας εμφανίσετε μια τέτοια σοβαρή αντίδραση κατά την έγχυση, ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια. Εάν εσείς ή το παιδί σας εμφανίσετε αντίδραση κατά την έγχυση, μπορεί να δοθούν σε εσάς ή το παιδί σας πρόσθετα φάρμακα για να αντιμετωπίσετε ή να αποτρέψετε μελλοντικές αντιδράσεις. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν αντιισταμινικά, αντιπυρετικά φάρμακα και/ή κορτικοστεροειδή (ένας τύπος αντιφλεγμονωδών φαρμάκων). Εάν η αντίδραση κατά την έγχυση είναι σοβαρή, ο γιατρός σας μπορεί να διακόψει την έγχυση του KANUMA και να ξεκινήσει να χορηγεί σε εσάς ή το παιδί σας κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.\n-Αυτό το φάρμακο ενδέχεται να περιέχει πρωτεΐνες αβγού. Εάν εσείς ή το παιδί σας έχετε αλλεργία στο αβγό ή ιστορικό αλλεργιών στο αβγό, ενημερώστε το γιατρό ή τον νοσοκόμο σας\n(ανατρέξτε στην παράγραφο Δεν πρέπει να σας χορηγηθεί KANUMA)..\nΆλλα φάρμακα και KANUMA\nΕνημερώστε τον γιατρό σας εάν εσείς ή το παιδί σας χρησιμοποιείτε, έχετε πρόσφατα χρησιμοποιήσει ή μπορεί να χρησιμοποιήσετε άλλα φάρμακα.\nΔεν πρέπει να λαμβάνετε το KANUMA εάν είστε έγκυος, εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητο. Δεν είναι γνωστό εάν το sebelipase alfa μεταφέρεται στο μητρικό γάλα, επομένως συνιστάται να διακόψετε το θηλασμό ή τη θεραπεία με KANUMA ενώ θηλάζετε.\nΕάν είσθε έγκυος ή θηλάζετε, νομίζετε ότι μπορεί να είσθε έγκυος ή σχεδιάζετε να αποκτήσετε παιδί, ζητήστε τη συμβουλή του γιατρού σας προτού πάρετε αυτό το φάρμακο.\nΤο KANUMA δεν έχει καμία ή έχει αμελητέα επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών.\nΤο KANUMA περιέχει νάτριο\nΚάθε φιαλίδιο 10 ml περιέχει 33 mg νατρίου. Ενημερώστε τον γιατρό εάν εσείς ή το παιδί σας ακολουθείτε διαιτολόγιο με ελεγχόμενο νάτριο.\nΗ δόση που λαμβάνετε εσείς ή το παιδί σας εξαρτάται από το σωματικό βάρος. Η συνιστώμενη δόση είναι 1 mg ανά κιλό βάρους σώματος μία φορά κάθε δεύτερη εβδομάδα μέσω στάγδην έγχυσης σε φλέβα. Για ασθενείς που εμφανίζουν σημεία και συμπτώματα της νόσου όταν είναι βρέφη, η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 1 mg/kg μία φορά εβδομαδιαίως. Κάθε έγχυση θα διαρκεί 1 έως\n2 ώρες περίπου. Εσείς ή το παιδί σας μπορεί να παρακολουθείστε από τον γιατρό ή το νοσοκόμο σας για μία ώρα επιπλέον μετά την έγχυση. Μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης με βάση το πόσο καλά ανταποκρίνεστε εσείς ή το παιδί σας στη θεραπεία. Το KANUMA πρέπει να ξεκινά σε όσο το δυνατόν πιο νεαρή ηλικία και προορίζεται για μακροχρόνια χρήση.\nΟ γιατρός ή ο νοσοκόμος σας θα σας χορηγήσει σε εσάς ή το παιδί σας το KANUMA με έγχυση σε μία φλέβα. Το φάρμακο πρέπει να αραιώνεται πριν χορηγηθεί σε εσάς ή το παιδί σας.\nΠαρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες στη διάρκεια χορήγησης του φαρμάκου στους ασθενείς ή λίγο αργότερα (αντιδράσεις στην έγχυση). Οι πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αλλεργική αντίδραση (εμφανίζονται πολύ συχνά [μπορεί να επηρεάσουν περισσότερα από 1 στα 10 άτομα] σε βρέφη κάτω των 6 μηνών, ή συνήθως [μπορεί να επηρεάσουν έως 1 στα 10 άτομα] σε παιδιά και ενήλικες) με συμπτώματα όπως δυσκολία στην αναπνοή, οίδημα στο λαιμό, ταχεία αναπνοή, ταχυκαρδία, δυσφορία στο θώρακα, ήπιο οίδημα των βλεφάρων, κόκκινα μάτια,\nρινόρροια, εξάψεις και κνίδωση. Εάν εσείς ή το παιδί σας εμφανίσετε τέτοιου είδους συμπτώματα, ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια. Εάν εσείς ή το παιδί σας εμφανίσετε αντίδραση κατά την έγχυση, μπορεί να δοθούν σε εσάς ή το παιδί σας πρόσθετα φάρμακα για να αντιμετωπίσετε ή να αποτρέψετε μελλοντικές αντιδράσεις. Εάν η αντίδραση κατά την έγχυση είναι σοβαρή, ο γιατρός σας μπορεί να διακόψει την έγχυση του KANUMA στη φλέβα και να ξεκινήσει να χορηγεί κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.\nΠολύ συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί σε βρέφη (1 έως 6 μηνών) είναι:\nβουλωμένη ή πρησμένη μύτη\nκόκκινο πρησμένο δέρμα\nανεπαρκές οξυγόνο στο αίμα\nΣυχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί σε παιδιά και εφήβους (4 έως 18 ετών) και ενήλικες είναι:\nπροσωρινή αύξηση επιπέδων\nχοληστερόλης ή τριγλυκεριδίων\n(λιπών) στο αίμα\nοίδημα του λαιμού\nαύξηση εμμήνου ρύσης\nσκλήρυνση γύρω από το σημείο\nΗ συχνότητα, ο τύπος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών στα παιδιά είναι τα ίδια με εκείνα των ενηλίκων.\nΕάν εσείς ή το παιδί σας παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό σας. Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης. Μπορείτε επίσης να αναφέρετε ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V. Μέσω της αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών μπορείτε να βοηθήσετε στη συλλογή περισσότερων πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια του παρόντος φαρμάκου.\nΝα μη χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο μετά την ημερομηνία λήξης που αναφέρεται στην επισήμανση και στο κουτί μετά τη EXP. Η ημερομηνία λήξης είναι η τελευταία ημέρα του μήνα που αναφέρεται εκεί.\nΦυλάσσετε σε ψυγείο (2 °C–8 °C). Μην καταψύχετε. Μην ανακινείτε. Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως.\nΓια αραιωμένα διαλύματα, συνιστάται άμεση χρήση. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, το αραιωμένο διάλυμα μπορεί να αποθηκευτεί έως και για 24 ώρες σε θερμοκρασία από 2 °C έως 8 °C ή έως και για 12 ώρες σε θερμοκρασία κάτω από τους 25 °C.\nΤι περιέχει το KANUMA\n-Η δραστική ουσία είναι το sebelipase alfa. Κάθε ml πυκνού σκευάσματος περιέχει 2 mg sebelipase alfa. Κάθε φιαλίδιο περιέχει 20 mg sebelipase alfa σε 10 ml (2 mg/ml)\n-Τα άλλα συστατικά είναι διϋδρικό κιτρικό τρινάτριο (βλ. παράγραφο 2, κάτω από «το KANUMA περιέχει νάτριο»), μονοϋδρικό κιτρικό οξύ, λευκωματίνη ανθρώπινου ορού και ύδωρ για ενέσιμα.\nΕμφάνιση του KANUMA και περιεχόμενο της συσκευασίας\nΤο KANUMA παρέχεται ως πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση. Είναι διάλυμα διαυγές έως ελαφρά αδιαφανές και άχρωμο έως ελαφρά έγχρωμο.\nΜεγέθη συσκευασίας: 1 φιαλίδιο που περιέχει 10 ml πυκνού σκευάσματος.\nΚάτοχος άδειας κυκλοφορίας Alexion Europe SAS\n92500 Rueil-Malmaison Γαλλια\nAlmac Pharma Services Seagoe Industrial Estate Craigavon BT63 5UA Ηνωμένο Βασίλειο\nΛεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία για το προϊόν αυτό είναι διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: http://www.ema.europa.eu. Υπάρχουν επίσης σύνδεσμοι με άλλες ιστοσελίδες που αφορούν σπάνιες ασθένειες και θεραπείες.\nΚάθε φιαλίδιο του KANUMA προορίζεται μόνο για μία χρήση. Το KANUMA πρέπει να αραιώνεται με διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9 %) για έγχυση με χρήση άσηπτης τεχνικής.\nΤο αραιωμένο διάλυμα πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με σετ έγχυσης χαμηλής πρωτεϊνικής δέσμευσης που διαθέτει ενσωματωμένο φίλτρο χαμηλής πρωτεϊνικής δέσμευσης 0,2 μm με εμβαδόν επιφάνειας μεγαλύτερο από 4,5 cm2, εφόσον διατίθεται, προκειμένου να αποτρέπεται η απόφραξη του φίλτρου.\nΠροετοιμασία της έγχυσης sebelipase alfa\nΤο KANUMA θα πρέπει να προετοιμάζεται και να χρησιμοποιείται σύμφωνα με τα παρακάτω βήματα. Πρέπει να χρησιμοποιείται άσηπτη τεχνική.\nα. Θα πρέπει να προσδιορίσετε τον αριθμό των φιαλιδίων που πρόκειται να αραιωθούν για έγχυση με βάση το βάρος του ασθενούς και τη συνταγογραφημένη δόση.\nβ. Συνιστάται να αφήνετε τα φιαλίδια KANUMA να φθάνουν σε θερμοκρασία μεταξύ 15 ºC και 25 ºC πριν από την ανασύσταση ώστε να ελαχιστοποιείτε την πιθανότητα σχηματισμού σωματιδίων πρωτεΐνης sebelipase alfa στο διάλυμα. Δεν θα πρέπει να αφήνετε τα φιαλίδια εκτός ψυγείου περισσότερο από 24 ώρες πριν από την αραίωση για έγχυση. Τα φιαλίδια δεν πρέπει να ψύχονται, να θερμαίνονται ή να τοποθετούνται σε φούρνο μικροκυμάτων και θα πρέπει να προστατεύονται από το φως.\nγ. Δεν πρέπει να ανακινείτε τα φιαλίδια. Πριν από την αραίωση, θα πρέπει να ελέγξετε οπτικά το διάλυμα των φιαλιδίων. Το διάλυμα πρέπει να είναι διαυγές έως ελαφρά αδιαφανές, άχρωμο έως ελαφρά έγχρωμο (κίτρινο). Λόγω της πρωτεϊνούχου φύσης του προϊόντος ενδέχεται να εμφανίζεται ελαφρά κροκίδωση (π.χ. λεπτές ημιδιαφανείς ίνες) στο διάλυμα του φιαλιδίου το οποίο είναι αποδεκτό για χρήση.\nδ. Μη χρησιμοποιείτε το διάλυμα εάν είναι θολό ή εάν περιέχει ξένη σωματιδιακή ύλη.\nε.Θα πρέπει να αντλήσετε αργά έως 10 ml του διαλύματος από κάθε φιαλίδιο και να το αραιώσετε με διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9 %) για έγχυση. Ανατρέξτε στον Πίνακα 1 για τους συνιστώμενους συνολικούς όγκους έγχυσης ανά εύρος βάρους. Το διάλυμα θα πρέπει να αναμειγνύεται απαλά και να μην ανακινείται.\nΠίνακας 1: Συνιστώμενοι όγκοι έγχυσης (δόση 1 mg/kg)*\nΕύρος βάρους (kg)\nΣυνολικός όγκος έγχυσης (ml)\n* Ο όγκος έγχυσης πρέπει να βασίζεται στη συνταγογραφημένη δόση και πρέπει να παρασκευάζεται με τελική συγκέντρωση sebelipase alfa μεταξύ 0,1-1,5 mg/ml.