ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΒΟΛΟΥ - PDF\nDownload "ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΒΟΛΟΥ"\n1 ΑΓΩΝΑΣ 1 ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ - ΕΤΟΣ ΙΔ - ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 177 ΤΙΜΗ, 0,015 ευρώ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: ΑΙΟΛΟΥ 20 & ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΩΝ, 41221, ΚΩΔ. ΥΠ. 1603, ΛΑΡΙΣΑ - Οικονομικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας Toυ Νίκου Μάρτη Ο Γκάστον Τορν, Πρόεδρος της ΕΟΚ κατά την έναρξη το 1981 εφαρμογής της Συνθήκης Εντάξεως της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, δήλωσε ότι: «Η Ελλάδα μπαίνει στην ΕΟΚ με 3 πλεονεκτήματα 1) την Εμπορική Ναυτιλία, 2) τον Ορυκτό της πλούτο και 3) το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων», συνεχίζεται στη σελ. 5 ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΒΟΛΟΥ Έξω από το Βόλο δύο χιλ. από το κέντρο σε μια ωραία τοποθεσία, στη περιοχή Μελισσιάτικα βρίσκεται ένα μεγάλο κτηριακό συγκρότημα πολλών εκατομμυρίων (!) η γνωστή «ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ» (Συνεδριακόν Κέντρον). Διαθέτει 2 αίθουσες 700 θέσεων, σύγχρονο μεταφραστικό κέντρο, 6 αίθουσες εργασίας, 3 εστιατόρια, βιβλιοθήκη, αναψυ- Αποκαλυψη κτήριο, εκθεσιακό κέντρο, αίθουσα αρχείου, παρεκκλήσιο, μεγάλο πάρκινγκ κ.α. Εκεί, από το έτος 2000, άρχισαν να πραγματοποιούνται πολυήμερες, πολυπρόσωπες και πολυέξοδες πανθρησκειακές συνάξεις, διεθνή συμπόσια, κ.α. με ταχείς ρυθμούς (10-15 το χρόνο). Στην αρχή τα θέματα ήταν γενικού ενδιαφέροντος. Αργότερα νεοφανής θεολογική συνεχίζεται στη σελ. 2 του Ιωαννου ΔΟΜΕΝΙΚΟ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΦΑΓΗ (16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1943) ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Το Δομένικο Ελασσόνας είναι ένα από τα χωριά της πατρίδας μας, που μαρτύρησε την εποχή της γερμανικής και ιταλικής κατοχής, και το οποίο, ενώ ξεχωρίζει για την μακραίωνα ιστορία του (6800 π.χ. ως σήμερα), εν τούτοις παραμένει άγνωστο στους πολλούς Έλληνες τους μακράν και τους εγγύς. Και συνεχίζεται στη σελ. 3 Ο ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ Ήταν το 1951 όταν ανέλαβε πρωθυπουργός ο Νικόλαος Πλαστήρας, ο επονομαζόμενος «Μαύρος Καβαλάρης» και η χώρα μας μόλις είχε βγει από τα ερείπια μιας πολυετούς εμπόλεμης κατάστασης σμπαραλιασμένη. Τον πατριωτισμό, την εντιμότητα, την ηθική και αρετή του κανείς δεν αμφισβήτησε, ακόμη και οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Σήμερα μεταφέρομε μερικά από τα πολλά αξιόλογα συμβάντα της ζωής του, τα οποία χαρακτηρίζουν τον άνδρα και τον καθιστούν πρότυπο, παράδειγμα προς μίμηση για παλιότερους αλλά και σημερινούς, δεδομένου ότι, τόσο ο ίδιος όσο και άλλοι, έμπαιναν πλούσιοι στην πολιτική και έβγαιναν πάμφτωχοι, καθιστώντας την Ελλάδα σεβαστή σε φίλους και εχθρούς. συνεχίζεται στη σελ. 7 του μακαριστού γέροντα π. Αθανασίου Μυτιληναίου Στο προηγούμενο δημοσίευμά μας ο π. Αθανάσιος αναφέρθηκε εισαγωγικά στο είδος του βιβλίου (προφητικό), στη γλωσσική του μορφή, στο περιεχόμενο, στην ιδιαίτερη αξία του αλλά και στη δυσκολία που παρουσιάζει στην κατανόησή του λόγω της ιδιόμορφης έκθεσης του κειμένου όπου οι περιγραφές αναφέρονται σε προφητείες που κινούνται στο μέλλον, στο παρόν αλλά και στο παρελθόν. Και αφού διευκρίνισε τα σχετικά με τις προφητείες τις αναφερόμενες στο μέλλον, συνέχισε με όσες αφορούν το παρόν, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα τον Ιωάννη τον Πρόδρομο που η προφητεία συνεχίζεται στη σελ. 6 ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ «Οι παρεμβασεις του Θεου για τη μεταμορφωση του κοσμου» ΤΙ ΑΛΛΟ θα ακούσουμε και θα Γράφει ο Στυλ. Λαγουρός την Ελληνική Σημαία... γιατί λέει, το μάθουμε πια. Ο πατριάρχης Ιεροεπισκέπτονται πολλοί χριστιανοί και σολύμων Θεόφιλος, Έλληνας απ τα Φιλιατρά αλλόθρησκοι που δεν είναι Έλληνες, και... της Μεσσηνίας κατέβασε απ το Πατριαρχείο δυσανασχετούν(!!) συνεχίζεται στη σελ. 7 Ο Θεός ενδιαφέρεται άμεσα Από τον Γεώργιο Ν. Ξενόφο νει το σύμπαν. Ο Θεός έχει τον για την πορεία της ανθρώπινης αποφασιστικό ρόλο για την τύχη ιστορίας και μπορεί με τη χάρη Του, τη του ανθρώπινου γένους. Η πίστη της Εκσοφία και τη δύναμή Του να μεταμορφώ- κλησίας σχετικά με το μυστήριο του Θεού συνεχίζεται στη σελ. 3 Να ζησουν οπως εζησε ο Καποδιστριας Στη σημερινή δύσκολη εποχή που ευρίσκεται η πατρίδα μας προκαλεί πόνο, θλίψη και αγανάκτηση η στάση της ηγεσίας μας. Στην ελληνική ιστορία ο ηγέτης ήταν και ο πρώτος μαχητής και γι αυτό ήταν ηγέτης. Στην Ιλιάδα οι βασιλείς ήσαν μαχητές της πρώτης γραμμής, ο Κόδρος, ο Λεωνίδας, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έπεσαν επί του πεδίου της μάχης. Το παράδειγμα τους ακολούθησαν οι ηγέτες της επαναστάσεως, ο αρχιστράτηγος Γ. Καραϊσκάκης, ο Μάρκος Μπότσαρης, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Παπαφλέσσας, ο Σαλώνων Ησαΐας, ο Αναγνωσταράς. Ο πατριάρχης Γρηγόριος και ο Σμύρνης Χρυσόστομος μαρτύρησαν για να μην εγκαταλείψουν τον λαό τους. Όλοι αυτοί και αναρίθμητοι άλλοι, γνωστοί και άγνωστοι, Έλληνες ηγέτες, θυσίασαν τον εαυτό τους για να σώσουν τον λαό. Οι σημερινοί ηγέτες μας, ενώ και οι ίδιοι ομολογούν ότι η πατρίδα μας ευρίσκεται σε πόλεμο και ζητούν θυσίες από τον λαό με το δίλημμα «θυσίες ή πτώχευση», οι ίδιοι δεν κάνουν καμία θυσία, αλλά θυσιάζουν τον λαό για να σώσουν τον εαυτό τους και τον φορτώνουν με όλα τα έξοδα της απολαύσεως των προνομίων τους, των προσωπικών τους και της στρατιάς των κομματικών υποστηρικτών τους. Μοιάζουν με τους Φαρισαίους του Ευαγγελίου: «Δεσμεύουσι γάρ φορτία βαρέα και δυσβάστα- κτα και επιτιθέασι επί τους ώμους των ανθρώπων, τω δε δακτύλω αυτών ου θέλουσι κινήσαι αυτά» (Ευαγγέλιον κατά Ματθαίον, κεφ. ΚΓ,4). Φορτώνουν τους ώμους του λαού με φόρους επί φόρων, κόβουν και τους μικρότερους μισθούς και συντάξεις και δημιουργούν στρατιές ανέργων, οι ίδιοι όμως δεν κουνάνε ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι για να τον ελαφρώσουν. Και όλα αυτά ενώ ως ηγέτες έπρεπε να πρωτοστατούν σε θυσίες και δίνοντας το καλό παράδειγμα: Να ακινητοποιήσουν και να πουλήσουν αμέσως τα τρία αεριωθούμενα αεροπλάνα και τη στρατιά των τεθωρακισμένων λιμουζινών που χρησιμοποιούν για τις μετακινήσεις τους, να περιορίσουν τα σαράντα δύο υπουργεία και υφυπουργεία σε δέκα, να απολύσουν αμέσως τη στρατιά πλουσιοπαρόχως αμειβομένων κομματικών στελεχών «συμβούλων» των υπουργείων, να καταργήσουν αμέσως τις δημόσιες επιχειρήσεις που τις διατηρούν για να τρέφονται κομματικά στελέχη, μεγαλόμισθοι διευθυντές και σύμβουλοι, όταν οι επιχειρήσεις αυτές είναι ζημιογόνες ή και περιττές, να παύσουν αμέσως να πληρώνουν σε ορισμένες κατηγορίες υπαλλήλων κομματικών στελεχών υπερβολικές αμοιβές και επιδόματα, να παύσουν τις προσλήψεις νέου προσωπικού σε θέσεις που δημιουργούν για να τακτοποιούν κομματικά στελέχη, να επιστρέ- Του Ευάγγελου Ανδριανού Επίτιμος Αρεοπαγίτης ψουν στο κράτος -όσοι πλούτισαν κατά τη διάρκεια της συμμετοχής τους στον δημόσιο βίο- τα «κέρδη» τους, όπως το «δωράκι» των πεντακοσίων εκατομμυρίων δραχμών, το ένα εκατομμύριο ευρώ της κομματικής ενισχύσεως, τα εκατομμύρια δολάρια της κατασκευής Νόμου με φωτογραφία, τα κεφάλαια των υπεράκτιων «εταιρειών», τις υπερκοστολογήσεις οπλικών συστημάτων και τις αδικαιολόγητες διαφορές μεταξύ των περιουσιών που μερικοί πολιτικοί μας είχαν κατά την είσοδο τους στον δημόσιο βίο και των περιουσιών που έχουν σήμερα, να παραιτηθούν από τις αμοιβές τους και να ζήσουν για ένα διάστημα μόνο από την ιδιωτική προσωπική τους περιουσία, όπως έζησε ο Καποδίστριας. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟΝ «ΑΓΩΝΑ» ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ: «ΑΓΩΝΑΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ»\n2 2 ΑΓΩΝΑΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΒΟΛΟΥ κίνηση παρουσίασε ποικίλα οικουμενιστικά αιρετικά ανοίγματα, συμπροσευχές με πάστορες και ιέρειες (παπαδίνες), θεία λειτουργία στη δημοτική γλώσσα («λειτουργική αναγέννηση»), «ομάδα επιμόρφωσης» για το μάθημα των θρησκευτικών κ.ά. Κάπου κάπου ακούγονταν κάποιες διαμαρτυρίες ως προς το ρόλο και το σκοπό στον οποίο απέβλεπαν τα καινοφανή ενεργούμενα στη «θεολογική ακαδημία» δεδομένου ότι οι πιο πολλοί ομιλητές ήταν άπιστοι, αιρετικοί, άλλων θρησκειών, οικουμενιστές, γνωστοί πολέμιοι της Ορθοδοξίας του μοναχισμού, του άβατου του Αγίου Όρους, Μια λάθος κίνηση δεν άργησε να αποκαλύψει τους λόγους σκοπιμότητας της ύπαρξης της περιβόητης «Ακαδημίας». Στις 3-6 Ιουνίου 2010 η Ακαδημία (σημ. ο Δημητριάδος Ιγνάτιος), διοργάνωσε τετραήμερο «Θεολογικό συνέδριο» με θέματα: «ΝΕΟΠΑΤΕΡΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ Ή ΜΕΤΑΠΑΤΕ- ΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ. ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟ- ΓΙΑΣ ΤΗΣ ΣΥΝΑΦΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ», του οποίου η συμμετοχή ομιλητών ήταν μεγάλη, οι δε ομιλίες μεταδίδοντας από το διαδικτυακό τηλεοπτικό σταθμό gr με παράλληλη μετάφραση στα αγγλικά και ελληνικά. Άκουσαν, ίσως για πρώτη φορά, οι ακροατές μια διαστρεβλωμένη «νεοθεολογική γλώσσα», η οποία σε βαθμό ώστε ν αρχίσει να σχηματίζεται μια αντίρροπη κίνηση, άνθρωποι του πνεύματος, κληρικοί και λαϊκοί συσπειρώθηκαν και με άρθρα τους καταγγέλλουν το μεν «θεολογικό συνέδριο» ως «θεολογικό ναυάγιο» την δε «μεταπατερική θεολογία» ως ΑΙΡΕΣΗ. Ο κ. Ιωαν. Κορναράκης (ομ. Καθ. Πανεπιστημίου Αθηνών) είχε δηλώσει σχετικά με την Ακαδημία: «Η ιδέα να δημιουργήσει ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ακαδημία Ορθοδόξων (Θεολογικών) Σπουδών με διεθνή μάλιστα εμβέλεια, του εξασφαλίζει το χώρο των θεωρητικών Οικουμενιστικών ανοιγμάτων, με τους κατάλληλους συνεργάτες. Η Ακαδημία αυτή με κάλυμμα την ετικέτα της Ορθοδοξίας, αποτελεί επίσης μέσο παραπλανήσεως των πιστών, δεδομένου ότι τα ιδεολογικά της θεμέλια είναι νεοεποχίτικης λογικής». Αυτός, που δεν διάβασε ούτε άκουσε τίποτα, ήταν ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος, ο οποίος στις 2/12/2011 επισκέφτηκε το Δ.Σ. της Ακαδημίας, με επικεφαλής τον Πρόεδρό της κ. Ιγνάτιο, και ενημερώθηκε για τις διάφορες δραστηριότητες της Ακαδημίας και τους μελλοντικούς της σχεδιασμούς που αφορούν τη γλώσσα στη λατρεία, την περί θεώσεως διδασκαλία στην Πατερική Θεολογία, την υποδοχή του Παλαμισμού στη Δύση σήμερα, την οικονομική κρίση, την ενότητα του ορθόδοξου κόσμου Εκκλησιολογία και Εθνικισμός κ.ά. Μετά την επίσκεψη εκδόθηκε ανακοίνωση που έλεγε: «Ο Μακαριώτατος εξέφρασε την ευαρέσκεια και ικανοποίησή του για την πλούσια και καρποφόρα δράση της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών. Δεν παρέλειψε δε να επαναλάβει τη στήριξη και εκτίμησή του για το πρωτοποριακό έργο που επιτελείται στο Βόλο. Σημείωσε δε, ότι στη μεταβατική και απρόβλεπτη αυτή περίοδο που διανύουμε, η Εκκλησία μας έχει ανάγκη από φωνές σαν της Ακαδημίας του Βόλου, γι αυτό και ενθάρρυνε τους υπευθύνους της να συνεχίσουν τον ίδιο δρόμο, αψηφώντας τις ανοίκιες και άδικες επιθέσεις». Ενθουσιασμένοι προσκάλεσαν τον Αρχ/ πο να παραβρεθεί σε μια από τις επόμενες εκδηλώσεις (!!!) και να απευθύνει χαιρετισμό προς τους συνέδρους. Η κατασκευή ενός τόσο μεγάλου και υπερσύγχρονου οικοδομήματος, καθώς και η έντονη διεθνής λειτουργία του εντός του νομού αλλά και ανά την Ελλάδα απαίτησε και απαιτεί τεράστια ποσά. Οι δυνατότητες, ως γνωστόν, της Μητρόπολης την καθιστούν ανίσχυρη για τέτοια ανοίγματα πολύ περισσότερο δε να διοργανώνει διεθνή συνέδρια εντός και εκτός της Ελλάδας και μάλιστα σε πανάκριβα κέντρα ή ξενοδοχεία με πληθώρα διεθνών συνέδρων. Εύλογα λοιπόν να αναρωτιέται κανείς: Ποιοι είναι οι χρηματοδότες αυτής της Ακαδημίας και τι κρύβεται πίσω από την ύπαρξή της και τη λειτουργία της; Πάντως «κάποιο λάκο έχει η φάβα». Από δημοσίευμα (10/9/10) της εφημερίδας Βόλου «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ» με τίτλο: «πολλά λεφτά στις Μ.Κ.Ο. Μαγνησίας» μάθαμε ότι η Ακαδημία αποτελεί «ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ» (Μ.Κ.Ο.) και συμμετέχει σε ανοιχτά χρηματοδοτικά προγράμματα διαφόρων υπουργείων μόνο το Υπ. Εξωτερικών έδωσε σε 431 Μ.Κ.Ο ευρώ («ΠΑΡΟΝ» 18/12/11). Προσεχώς θα δημοσιεύσουμε πόσες Μ.Κ.Ο. έχει η Μητρόπολη Βόλου. ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ Οι ανησυχίες για τις εισαγόμενες καινοτομίες της Ακαδημίας Βόλου συσπείρωσαν τις υγιείς ορθόδοξες δυνάμεις, με προεξάρχοντα τον Μητροπολίτη Πειραιώς και διοργάνωσαι Ημερίδα, στις 15 Φεβρουαρίου ε.ε., στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με θέμα: «Την Μεταπατερική Θεολογία ως αίρεση». Πήραν μέρος αρκετοί ομιλητές 1 αλλ εμείς θα γράψουμε μερικά αποσπάσματα από την ομιλία του Ερευνητή Θεολόγου Ιωάννη Μαρκά, που αναφέρθηκε στις δραστηριότητες, το ρόλο, και τις χρηματοδοτήσεις της εν λόγω Ακαδημίας. (1. Όλη την εκδήλωση και τις ομιλίες μπορείτε να τις ακούσετε στο ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ του Ιωάννου Ν. Μαρκά Εισήγηση στην ημερίδα «Πατερική θεολογία και μεταπατερική αίρεση» Ιεράς Μητροπολεως Πειραιώς, ΣΕΦ Σεβασμιώτατοι, σεβαστοίπατέρες, ελλογιμότατοι κ. Καθηγητές, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, Οφείλουμε εξαρχής να σημειώσουμε ότι η εισήγησή μας θα περιοριστεί σχεδόν αποκλειστικά στη δράση της «Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών» της Ι.Μ. Δημητριάδος, και σε μια ενδεικτική δραστηριότητα ορισμένων προσώπων που συμμετέχουν στα προγράμματά της, και τούτο διότι, κατά την ταπεινή μας εκτίμηση,το συγκεκριμένο θεολογικό ίδρυμα υπήρξε το πρώτο που,επισήμωςστον ελλαδικό χώρο, καθιέρωσε και θεμελίωσε τον όρο της «μεταπατερικότητας» με το γνωστό τετραήμερο συνέδριο που έλαβε χώρα μεταξύ 3-6 Ιουνίου Εκτιμούμε όμως πως αξίζει τον κόπο να ερευνηθεί, στα πλαίσια μιας σύντομης εισηγήσεως, ειδικότερα η περίπτωση της «Ακαδημίας», εις τρόπον ώστε να προσεγγιστούν «τα έργα και οι ημέρες» των μεταπατερικών συντελεστών της, που τόσο θόρυβο έχουν προκαλέσει σε ολόκληρο τον Ορθόδοξο θεολογικό κόσμο.( ) Η «Ακαδημία του Βόλου» είναι καρπός και κατάκτηση του εκσυγχρονιστικού πνεύματος που έχει μεταλαμπαδευτεί από τη Δύση στην καθ ημάς Ανατολή. Η τακτική που ακολουθήθηκε και ακολουθείται είναι απλή και καλά σχεδιασμένη: καθηγητές-ινστρούχτορες της «Νέας Εποχής» επιδίδονται στην «εκπαίδευση» των κατάλληλων προσώπων, με σκοπό να γίνουν οι επόμενοι «κήρυκες» και «ιεραπόστολοι» της «νεοεποχίτικης θεολογίας» του διαχριστιανικού και διαθρησκειακού συγκρητισμού, σε ένα ορθόδοξο πλήρωμα εντελώς ακατήχητο και απληροφόρητο, σχετικά με τις πραγματικές τους προθέσεις. Αρωγός σε αυτήν την προσπάθεια είναι πλέον και μέρος του εκκλησιαστικού κατεστημένου, το οποίο δειλά-δειλά αρχίζει και βγαίνει σε τούτο το εκσυγχρονιστικό προσκήνιο, στηρίζοντας και υποθάλπτοντας εμπράκτως τη νέα αυτή θεολογία και τους επίσημους φορείς της. Όπως θα παρατηρήσουμε εντός ολίγου, όλη αυτή η λεπτή και ασυναίσθητη αποστασία στο χώρο της θεολογίας, σε συνδυασμό με τον εισαγόμενο-δυτικό τρόπο ζωής που έχει επικρατήσει στο καθημερινό γίγνεσθαι, διαμορφώνει στον Ορθόδοξο κόσμο, με αργά αλλά σταθερά και μεθοδικά βήματα, μια ψευδο-χριστιανική πνευματικότητα, μια θεολογική καρικατούρα, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο «θρησκευτικό τσουβάλιασμα» των λαών, μέσω της Πανθρησκείας και του Οικουμενισμού, δηλαδή στη «νέα θρησκευτική συνειδητότητα» του πλανητικού συστήματος. ΣΚΟΠΟΣ-ΔΟΜΗ-ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ «ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ» ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ Τί είναι όμως ακριβώς το συγκρότημα που εμείς γνωρίζουμε ως «Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών» της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και το οποίο έκανε την εμφάνισή του για πρώτη φορά εν έτει 2000; Στην πραγματικότητα είναι μία Μη Κυβερνητική Οργάνωση, με την επωνυμία «ΜΚΟ Ακαδημία Δημητριάδος», με επικεφαλής πρόεδρο τον οικείο μητροπολίτη, κ. Ιγνάτιο, που ακολουθεί την κλασσική τακτική που συνηθίζουν όλες οι ΜΚΟ, να συμμετέχει σε «ανοιχτά» χρηματοδοτικά προγράμματα των κυβερνήσεων. Όπως άλλωστε έχει λεχθεί ευφυώς, εάν επιθυμεί κάποιος να λάβει κυβερνητικό χρήμα με τη σέσουλα, καλά είναι να ιδρύσει μια...μη κυβερνητική οργάνωση. Η αλήθεια είναι πως μέχρι πρότινος, αποτελούσε μια εύλογη και έντονη απορία, από που χρηματοδοτείται ένα τέτοιο ίδρυμαεις τρόπον ώστε να εκτελεί πανάκριβα συμπόσια και συνέδρια, ή να εκτελεί προγράμματα και αποστολές «εκτός έδρας», ακόμη και σε μακρινά μέρη του εξωτερικού και γενικά πως είναι δυνατόν εν μέσω οξείας οικονομικής κρίσης, ένας τέτοιος «οργανισμός» να δουλεύει με «φουλ τις μηχανές». Το ενδιαφέρον λοιπόν στοιχείο, είναι ότι έχουμε να κάνουμε με ένα ίδρυμα, που ενώ ο τίτλος του και το καταστατικό του «φωνάζουν» πως δεν έχει σχέση με κράτη και κυβερνήσεις, εν τούτοις η χρηματοδότησή του σε αρκετές περιπτώσεις είναι κρατική. Άλλωστε μόλις πρόσφατα αποκαλύφθηκε, ότι η ΜΚΟ «Ακαδημία Δημητριάδος», στήθηκε στην ουρά μαζί με άλλες 174 ΜΚΟ, για να διεκδικήσει (και να μοιραστεί με όσες επιλεγούν) 280 εκατομμύρια ευρώ για «κοινωνική εργασία», σε πρόγραμμα του Υπουργείου Εργασίας. Επιπλέον, ενδεικτικό είναι το παράδειγμα μίας ημερίδας που διοργανώθηκε πέρυσι, τον Απρίλιο του 2011, στην Αθήνα και στο ξενοδοχείο «Κάραβελ», σχετικά με «τη σημασία του διαθρησκειακού και διαπολιτισμικού διαλόγου» και στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο είχε η «Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών». Η ημερίδα αυτή διοργανώθηκε από την πρεσβεία της Ινδονησίας στην Αθήνα, υπό την αιγίδα (και άρα τη χρηματοδότηση) των υπουργείων Εξωτερικών της Ελλάδας και της Ινδονησίας. Την ημερίδα παρακολούθησαν θρησκευτικοί λειτουργοί, πανεπιστημιακοί καθηγητές, πρέσβεις και υψηλόβαθμα στελέχη διπλωματικών αντιπροσωπειών στην Αθήνα, περισσοτέρων των 20 κρατών, δημοσιογράφοι αλλά και φοιτητές. Μεταξύ άλλων διαβάστηκε μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών από εκπρόσωπό του, δείγμα της υψηλής στήριξης που έτυχε από όλους τους χώρους και τον εκκλησιαστικό-, ενώ εντύπωση προκάλεσε η ποικιλία των εισηγητών: μουσουλμάνοι πανεπιστημιακού επιπέδου, μία προτεστάντισσα «ιερέας», ορθόδοξοι πανεπιστημιακοί καθηγητές, ο «ιθύνων νους» της «Ακαδημίας», κ. Παντελής Καλαϊτζίδης, αλλά και εκπρόσωπος του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (του γνωστού ΕΛΙΑΜΕΠ), η καθηγήτρια Άννα Τριανταφυλλίδου, ερευνήτρια του ως άνω κέντρου, το οποίο χρηματοδοτείται αφειδώς από τα «OpenSocietyFoundation» του Σόρος, το ίδρυμα Φόρντ, το ίδρυμα Μάρσαλ, την Παγκόσμια Τράπεζα και άλλα σχετικά «ευαγή» ιδρύματα. Ανάμεσα σε όλους αυτούς τους «κολοσσούς» -όλως τυχαίως- πρωταγωνιστεί και η «ταπεινή» «Ακαδημία του Βόλου». Και το εξίσου ταπεινό ερώτημα που προκύπτει είναι,ποιος ο λόγος να ενδιαφέρονται τα ΥΠΕΞ Ελλάδας καιινδονησίας για τον διαθρησκειακό διάλογο;για ποιο λόγο ΜΚΟ παγκοσμίου βεληνεκούς, με στελέχη πασίγνωστα στη «Λέσχη Μπίλντεμπεργκ» και στις πολυεθνικές υπερ-στοές, που οικοδομούν ανοιχτά πλέον την ιδέα της «παγκόσμιας διακυβέρνησης», χρηματοδοτούν τέτοιου είδους διαθρησκειακές ημερίδες; Και πως γίνεται ένα θεολογικό ίδρυμα μιας Ορθόδοξης Μητροπόλεως να συνεργάζεται με όλους αυτούς; Απλούστατα διότι από κοντά με την παγκόσμια διακυβέρνηση, ακολουθεί και η ιδέα της θρησκευτικής ομογενοποίησης, μέσα από ένα κάλεσμα των θρησκειών σε ειρήνη, ανοχή και καταλλαγή. Και η αποστολή της «Ακαδημίας», όπως θα καταδειχθεί στην αμέσως επόμενη ενότητα, με τα «προγράμματα» και «συνέδρια» που διογανώνει, είναι ακριβώς αυτή. Ασφαλώς, η «Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών», δεν θα είχε το ανάλογο κύρος και νομιμοποίηση, εάν δεν βρισκόταν υπό τη σκέπη μιας Ορθοδόξου Μητροπόλεως. Η ίδρυση και η λειτουργεία της από την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος ενδυνάμωσε και επεξέτεινε το εγχείρημα, κάτι που φαίνεται κι από τη διεθνή αναγνώριση, αλλά και την στήριξη που απολαμβάνει τόσο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο , όσο και από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών . Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται και από τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος, κ. Ιγνατίου, που εκ θέσεως διευθύνει την «Ακαδημία», μαζί φυσικά με τον συντονιστή και υπεύθυνο, κ. Παντελή Καλαϊτζίδη. Θρησκευτικά για όλους, αλλά όχι για τους Ορθοδόξους Ένα από τα θέματα που έχει αναλάβει εργολαβικώς να διεκπεραιώσει, δυστυχώς με καταστρεπτικές συνέπειες, η «Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών» είναι ο χαρακτήρας που θα έχει το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία και ο τρόπος διδασκαλίας του. Δυστυχώς για την Ι.Μ. Δημητριάδος, η «Ακαδημία» της, κατέστη κέντρο της εκσυγχρονιστικής θεολογικής ομάδας του «ΚΑΙΡΟΥ», ενός νεοφανούς θεολογικού συνδέσμου, που χωρίς να βρίσκει αντίσταση από πουθενά προωθεί την αποδόμηση του Ορθοδόξου ομολογιακού χαρακτήρα του μαθήματος των θρησκευτικών και την ένταξη στα σχολικά προγράμματα ενός θρησκειολογικού-συγκρητιστικού μαθήματος, που θα επιφέρει ουσιαστικά γνωσιολογική σύγχυση και πνευματική βλάβη στους Ορθοδόξους μαθητές.η «ΑΘΣ» και σε αυτό τον τομέα πρωτοστατεί στη σχετική προπαγάνδα, εκβιάζοντας ουσιαστικά τον θεολογικό κόσμο με το δίλημμα «ή υποχρεωτικό και θρησκειολογικό μάθημα ή τα θρησκευτικά εκτός των σχολικών προγραμμάτων». Εξίσου εμπρηστικές είναι και οι εισηγήσεις των εκσυγχρονισμένων θεολόγων στις διάφορες ημερίδες και συνέδρια που διοργανώνει για το θέμα η «Ακαδημία», συχνά με το αντιχριστιανικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Υπουργείου (πρώην εθνικής) Παιδείας και Θρησκευμάτων. Ας δούμε ορισμένες ενδεικτικά. Σε μια τοποθέτησή της επί του θέματος, η «ομάδα επιμόρφωσης για το μάθημα των θρησκευτικών της ΑΘΣ», απαρτιζομένη από τις κυρίες Όλγα Γριζοπούλου, Βάσω Γώγου, Πηγή Καζλάρη και τον κύριο Απόστολο Μπάρλο, ορίζουν ρητώς πως ήρθε η ώρα «να θραύσουμε όλους τους παραπάνω αρνητικούς όρους (σσ. εννοούν του ομολογιακού και κατηχητικού μαθήματος) και να λειτουργήσουμε στην αντίθετη κατεύθυνση: δηλαδή να βρεθούμε μαζί, να συνομιλήσουμε, να μετρηθούμε με το «διαφορετικό», να καταρρίψουμε σκληρές άμυνες και περιχαρακώσεις, να διεκδικήσουμε όχι ιδεοληπτικά ιδεώδη, αλλά εκπαιδευτική ζωντάνια, να μην αρκεστούμε σε πατροπαράδοτες απαντήσεις αλλά να ψάξουμε καινούργιους τρόπους απάντησης στα ενεργά ζητούμενα». Στην παραπάνω θέση συνηγορεί αναφανδόν και ο εκ των ενορχηστροτών της αποδομήσεως του ορθοδόξου ομολογιακού μαθήματος, σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και εξέχων μέλος του «ΚΑΙΡΟΥ», κ. Σταύρος Γιαγκάζογλου. Λάτρης του πολυπολιτισμικού μοντέλου, προβάλλει διαρκώς ως λογικό επιχείρημα το...δικαίωμα της μειοψηφίας εις βάρος της πλειοψηφίας. Προτεραίοτητα για εκείνον είναι η συνάντηση του άλλου «με σεβασμό και κατανόηση στο πρόσωπο του ετεροδόξου, του ετεροθρήσκου, του αδιάφορου». Προφανώς για να πολλαπλασιάζονται...οι αδιάφοροι. Το θέμα βέβαια για τους Ορθοδόξους γονείς είναι πολύ σοβαρό, κι αυτό διότι η εμμονή που δείχνουν οι θεολόγοι του «ΚΑΙΡΟΥ» για θρησκειολογικό μάθημα των θρησκευτικών μόνο τυχαία δεν είναι. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα παιδιά, ειδικά στην τρυφερή ηλικία του δημοτικού, δεν έχουν το γνωσιολογικό υπόβαθρο για να συγκρίνουν την καλή από την κακή γνώση και να απορρίπτουν την τελευταία. Έτσι η πρωτοεισακτέα γνώση που θα λάβουν οι ανυποψίαστοι μικροί μαθητές, ενδεχομένως μπορεί να αποβεί και καθοριστική στην αντίληψη που θα διαμορφώσουν σχετικά με το Θεό και τις θρησκείες(...)\n3 θα παρέμεινε έτσι, αν δεν το έβγαζε στην επιφάνεια η εθνική υπερηφάνεια και ο ηρωισμός των κατοίκων του, προβάλλοντας σθεναρή αντίσταση στην επέλαση του Άξονα (1943) και υποκείμενο σε αιματηρές θυσίες. Ανέκαθεν υπήρξε, γεωργοκτηνοτροφικό χωριό στο ενδιάμεσο της απόστασης Λάρισας Ελασσόνας, κατάσπαρτο με αρχαιολογικούς θησαυρούς, που μαρτυρούν την ελληνικότητά του αλλά και τη σπουδαία γεωγραφική, θρησκευτική και στρατηγική θέση. Βρίσκεται κτισμένο πάνω στην αρχαία πόλη Χυρετείες, σε υψόμετρο 280 μ., στην κοιλάδα του Μ. Τιταρήσιου, μαζί με τις υπόλοιπες Περραιβικές πόλεις: Ερινίκιο, Μανδέα, Μάλλοια και Μύλαι. Γνώρισε μεγάλη ακμή, ιδιαίτερα κατά τους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους. Αποτέλεσε την πρώτη έδρα Επισκοπής-Δομένικου και Ελασσόνας. Πρώτη δε αναφορά σ αυτή γίνεται τον 11 ο αιώνα από την Άννα την Κομνηνή. Ο επισκέπτης, φθάνοντας στο κέντρο του χωριού, αντικρύζει το Βυζαντινό Αρχαιολογικό Μουσείο σε ένα παραδοσιακό κτίσμα, καθώς και πολλές σημαντικές εκκλησίες όπως τον άγιο Γεώργιο (τρίκλητη βασιλική του 1611) κοντά του σώζεται πέτρινο τοξωτό γεφύρι με μεγάλη παραδοσιακή βρύση, τον άγιο Βησσαρίωνα (17 ος αι.), τον άγιο Δημήτριο (17 ος αι.), τον άγιο Νικόλαο (1719), τον άγιο Αθανάσιο (18 ος αι.) και την Παναγία Βρυζόστι (1607). Εκεί, στη θέση Βρυζόστι, η περιήγηση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού μέσα σε έκταση 10 στρεμμάτων υπάρχουν διασκορπισμένα υπολείμματα δεκατριών (13) νερόμυλων, καθώς και αρχαίων τειχών. Ο ναός της Παναγίας, είναι χτισμένος με αρχαία υλικά, πιθανότητα πάνω στο ιερό αρχαίου ναού. Υπέροχη είναι η διαδρομή για τους φυσιολάτρες. Πορευόμενοι προς το εκκλησάκι του προφήτη Ηλία (400 ετών) περνούν μέσα από ένα κατάφυτο δάσος που καταλήγει σε πανοραμική θέα με φόντο τον κάμπο της Ποταμιάς και τα Αντιχάσια. Γραφικός επίσης είναι ο δρόμος που οδηγεί στις πηγές Βρυζόστι και Λουτρό, οι οποίες τροφοδοτούν με νερό την μεγάλη βρύση, τη βρύση του Παπαθεοφάνη και τη βρύση στο Λούκι. ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΦΑΓΗΣ Ήταν Φεβρουάριος του 1943 όταν έφθασε η πληροφορία στο αρχηγείο των ανταρτών του ΕΛΑΣ που είχαν έδρα την ΟΞΙΑ ότι οι Ιταλοί κατακτητές, ορμώμενοι από Λάρισα και Ελασσόνα, θα έκαναν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στον Όλυμπο. Έτσι οι αντάρτες αποφάσισαν να τοποθετήσουν στο δημόσιο δρόμο (Λάρισας-Ελασσόνας) ενέδρα και να τους χτυπήσουν. Τρία τμήματα ανταρτών συγκεντρώθηκαν στη θέση ΜΑΥΡΙΤΣΑ (μεταξύ Δομένικου και ΔΟΜΕΝΙΚΟ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΦΑΓΗ Κάρτες κατασκόποι: Η «Κάρτα Πολίτη και η Φορολογική κάρτα» Μυλόγουστας). Στις 10 το πρωί κάνει την εμφάνισή της η ιταλική φάλαγγα 6 αυτοκινήτων, με 130 Ιταλούς στρατιώτες περίπου και δύο προπορευόμενους μοτοσικλετιστές, κινούμενη προς Ελασσόνα. Η μάχη άρχισε και με τα πρώτα πυρά ο ένας μοτοσικλετιστής σκοτώθηκε επιτόπου ενώ ο άλλος κατόρθωσε να διαφύγει προς τον Τύρναβο όπου και ειδοποίησε για ενισχύσεις. Σε λίγο εμφανίστηκαν ιταλικά αεροπλάνα, που είχαν απογειωθεί από το αεροδρόμιο της Λάρισας, και πετώντας χαμηλά βομβάρδιζαν θέσεις των ανταρτών, αναγκάζοντάς τους να υποχωρήσουν προς τα ορεινά. Οι απώλειες των Ιταλών ανήλθαν στους 9 νεκρούς μεταξύ των οποίων ένας αξιωματικός που υπέκυψε στα τραύματά του στη Λάρισα ενώ των αναρτών μόνο στους 2 τραυματίες. Ορισμένοι κάτοικοι του Δομένικου έφυγαν αλλά οι περισσότεροι έμειναν. Όπως ήταν φυσικό, το χωριό κυκλώθηκε από πολλές ιταλικές φάλαγγες, που κατέφθασαν με 40 αυτοκίνητα ειδοποιημένες από τον διασωθέντα μοτοσικλετιστή, και άρχισαν να εκτελούν αδιακρίτως οποιονδήποτε έβρισκαν μπροστά τους. Η Κωνσταντινίδου Βαρβάρα και η Μπαράκου Κατερίνα μη μπορώντας να διαφύγουν, λόγω ασθένειας, εκτελέσθηκαν μέσα στα σπίτια τους. Ο διοικητής της Μεραρχίας ΠΙΝΟΡΕΛΟ (που στάθμευε στη Λάρισα) αντιστράτηγος Μπενέλι, αφού λήστευσε κυριολεκτικά τις αποθήκες τροφίμων, διέταξε να βάλουν φωτιά σε όλη τη κατοικημένη περιοχή. Στην πλατεία του χωριού συγκεντρώθηκαν οι Δομενικιώτες και με την απειλή των πολυβόλων οδηγήθηκαν στο τόπο της συμπλοκής, στη θέση ΜΑΥΡΙΤΣΑ. Εκεί άρχισαν να ξεχωρίζουν τους άνδρες (14 ετών και άνω) από τα γυναικόπαιδα και τους πολύ ηλικιωμένους. Στην συνέχεια διέταξαν τα γυναικόπαιδα να βαδίσουν προς το διπλανό χωριό ΑΜΟΥΡΙ για διανυκτέρευση. Αμέσως μετά, με ονομαστική κατάσταση που τους είχε παραδώσει ο διορισμένος Πρόεδρος του χωριού Νικόλαος Χώτος, έβγαλαν από τη γραμμή τους αδελφούς Ζάγκα και εκτέλεσαν πρώτα τον Γεώργιο με στιλέτο, κόβοντάς του την καρωτίδα. Ο δεύτερος ο Βαγγέλης πιάνοντας το χέρι του Ιταλού, ζήτησε και εκτελέστηκε με τουφέκι. Στη συνέχεια, αφού θανάτωσαν άλλους 20 περίπου, τους υπόλοιπους, με το πρόσχημα πως τους πάνε για ανάκριση στα κεντρικά της Λάρισας, τους φόρτωσαν σαν ζώα στα στρατιωτικά καμιόνια. Καθ οδόν πετούσαν κάτω 2-3 αιχμαλώτους, τους οποίους πυροβολούσαν εκείνοι που ακολουθούσαν. Σταμάτησαν στη Μυλόγουστα (σημερινό Μεσοχώρι), έκαψαν εκεί περίπου 80 σπίτια και σκότωσαν ανύποπτους περαστικούς ή εργαζόμενους στα κτήματά τους. Ευτυχώς που οι περισσότεροι κάτοικοί του ενημερώθηκαν εγκαίρως και εγκαταλείποντας τα σπίτια τους γλίτωσαν. Πλησίαζε το σούρουπο όταν οι «αιχμάλωτοι» του Δομένικου κατάκοποι από την αγωνία, την ταλαιπωρία και τη θλίψη, πορεύονταν προς το άγνωστο, ώσπου, στις το βράδυ, έφθασαν στη θέση ΚΑΥΚΑΚΙ, εκεί που σήμερα βρίσκεται το μνημείο με τον μεγαλόπρεπο λευκό σταυρό. Τότε ήρθε η διαταγή από τον εγκληματία πολέμου και αιμοβόρο φασίστα ΜΠΕΝΕΛΙ για την εκτέλεσή τους. Και χωρίς χρονοτριβή, ΑΓΩΝΑΣ 3 στις 12 τα μεσάνυχτα, οι εντολές άρχισαν να πραγματοποιούνται. Ανά επτά (7) άτομα οδηγήθηκαν σε παρακείμενο ανάχωμα και δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ χωρίς να ξεχάσει ο επικεφαλής να δώσει τη χαριστική βολή. Η εκτέλεση διήρκησε αρκετές ώρες και το αίμα πότισε το χώμα για να βλαστήσει σε λίγο καιρό το δέντρο της λευτεριάς. Από τη θηριωδία αυτή γλύτωσαν έξι (6) άτομα. Ο Πέτρος Κιάτος έσπρωξε τον Ιταλό σκοπό και πηδώντας ανάμεσα στα πουρνάρια κατευθύνθηκε προς το ποτάμι χωρίς να τον βρουν οι σφαίρες που τον ακολουθούσαν. Οι υπόλοιποι 5 γλύτωσαν προσποιούμενοι τους νεκρούς και παραμένοντας σκεπασμένοι από τα νεκρά σώματα των συγχωριανών τους, ζώντας τη φρίκη και την αγωνία σ όλη της την τραγική μορφή. Τραγικότερη φιγούρα του χωριού υπήρξε ο παπα-δημήτρης που επέμενε και πάσχιζε να αποδείξει την αθωότητα του ποιμνίου του με σκοπό να το ελευθερώσει. Κάποιος Ιταλός, «γενναίος άντρας», προσπάθησε να του ξεριζώσει τα γένια και στη συνέχεια του τα έβαλε φωτιά, κρατώντας τον μάλιστα από τα χέρια για να νιώσει περισσότερο πόνο. Φωνάζοντάς τον δε «Ρήγκα Φεραίο Ρήγκα Φεραίο» τον πέταξε κάτω αδειάζοντας το πολυβόλο του πάνω στο μισοπεθαμένο ιερέα. Λίγο πριν τα χαράματα και μετά την ολοκλήρωση του απάνθρωπου έργου του, οι Ιταλοί, κατευθυνόμενοι προς τον Τύρναβο, εκτελούσαν αδιακρίτως όποιον συναντούσαν. Έτσι μετά τους 117 εκτελεσθέντες Δομενικιώτες προστέθηκαν άλλοι 50 περίπου. Πολλά πτώματα των θυμάτων παρέμειναν άταφα για 3-4 ημέρες. Κλείνοντας αυτή τη σύντομη αναφορά στους αδιακρίτως φύλου και ηλικίας εκτελεσθέντες Δομενικιώτες την 16 Φεβρουαρίου 1943 από τις Ιταλικές κατοχικές δυνάμεις, θα μπορούσε να ισχυρισθεί ο κατακτητής ότι αμύνονταν στις επιθέσεις των ανταρτών και δικαιολογημένα προέβαινε σε αντίποινα. Απαντούμε, ότι ο ισχυρισμός τους είναι ανυπόστατος, καθότι, σύμφωνα με τους νόμους του διεθνούς δικαίου, όφειλαν να διώξουν τους αντάρτες και όχι να προβούν σε εκτελέσεις άοπλου και άμαχου πληθυσμού, που δεν πρόβαλλε καμία αντίσταση. Τα αντίποινα σε βάρος άμαχου πληθυσμού αποτελούν έγκλημα, που χαρακτηρίζει τους διαπράττοντας βάρβαρους, απολίτιστους και ένοχους, υποχρεούμενους να δικαστούν από τα διεθνή δικαστήρια και όχι να εμφανίζονται ως αθώοι και αναμάρτητοι. Ας αποτελέσουν τα γραφόμενά μας στεφάνι τιμής στη θυσία τους, την οποία μας θύμισε η 16 Φεβρουαρίου, ημέρα εκτέλεσής τους. «Οι παρεμβασεις του Θεου για τη μεταμορφωση του κοσμου» συνοψίζεται στη φράση: «Ο πατήρ δι Υιού εν Αγίω Πνεύματι δημιουργεί, προνοεί, σώζει». Ο Θεός βέβαια είναι ακατάληπτος, απρόσιτος στην ουσία του. Εν τούτοις η παρουσία του γίνεται αισθητή στον κόσμο με τη χάρη Του και τη φανέρωση της δόξης Του. Πρόκειται δηλαδή για μια δυναμική, δημιουργική, μεταμορφωτική ενέργεια του Θεού. Η πιο εκπληκτική μεταμορφωτική παρέμβαση έγινε στην ανθρώπινη ιστορία, όταν ο Λόγος του Θεού σαρκώθηκε και προσέλαβε το ανθρώπινο πνεύμα και σώμα και άρα ολόκληρη την κτίση αφού ο άνθρωπος είναι το κορύφωμά της. «Και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν και εθεασάμεθα την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας» (Ιω. 1:14). Ιδιαίτερα με τη σταυρική θυσία και την ανάσταση του Χριστού συντελείται η κατά χάριν σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. «Ο δε Θεός πλούσιος ων εν ελέει συνήγειρε και συνεκάθισεν (ημάς) εν τοις επουρανίοις, εν Χριστώ Ιησού ίνα ενδείξηται εν τοις αιώσι τοις επερχομένοις τον υπερβάλλοντα πλούτον της χάριτος αυτού εν χρηστότητι εφ ημάς εν Χριστώ Ιησού» (Εφεσ. 2: 4-7). Μπροστά στο συγκλονιστικό αυτό δώρο, έκθαμβος ο Παύλος, διακηρύσει: «τη γαρ χάριτι εστέ σεσωσμένοι δια της πίστεως και τούτο ουκ εξ υμών, Θεού το δώρον, ουκ εξ έργων, ίνα μη τις κατυχήσηται» (στίχ. 8-9). Και έκτοτε αυτό που συντελέσθηκε οντολογικά στην ανθρώπινη φύση εν τω προσώπω του Χριστού, συνεχίζεται με τη διαρκή παρουσία και ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Η ζωή εν Χριστώ, στην οποία έχουμε κληθεί, είναι μια συνεχής μεταμορφωτική πορεία. Ο Παύλος συνιστά: «Μη συσχηματίζεσθε τω αιώνι τούτω, αλλά μεταμορφούσθε τη ανακαινώσει τους νοός υμών εις το δοκιμάζειν υμάς τί το θέλημα το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον» (Ρωμ. 12:2). Εδώ η «ανακαίνωση» του νοός είναι η μετάνοια, που συντελείται μέσα σε στοχαστική σιωπή που οδηγεί στη συναίσθηση της μηδαμινότητας και αναξιότητός μου. Αυτό επιτυγχάνεται με αυτοκριτική για το πόσο απέχουμε από το ιδανικό που καθορίζει το θέλημα του Θεού. Η ενατένιση και η αναζήτηση του Θεού πρέπει να είναι διαρκής, αδιάκοπη. Δεν πρόκειται για μια εφ άπαξ αλλαγή αλλά για μια συνεχιζόμενη μεταμόρφωση με τη χάρη του Πνεύματος. Πρόκειται δηλαδή για μια μεταμορφωτική εξέλιξη, από κάθαρση σε κάθαρση, από αρετή σε αρετή, από γνώση σε γνώση, από δόξα σε δόξα για μια δυναμική κίνηση αδιάκοπης ανανέωσης, χωρίς σταματημό, χωρίς τελειωμό. Ο Γρηγόριος ο Νύσσης διευκρινίζει: «Ο χριστιανός προς το καλύτερο αλλοιούμενος και μεταμορφούμενος με την καθημερινή αύξηση, γίνεται πάντοτε καλύτερος και πάντοτε τελειοποιείται χωρίς ποτέ να φθάνει στο τέρμα της τελειότητας. Διότι η αληθινή τελειότητα είναι να μην παύσει κανείς ποτέ να αυξάνεται προς το καλύτερο ούτε να περιορίζει την τελειότητα σε οποιοδήποτε σύνορο». Προϋπόθεση όλων των παραπάνω είναι βέβαια η μυστική δύναμη της άκρας ταπείνωσης, σύμφωνα με το παράδειγμα του Κυρίου ο οποίος «εαυτόν εκκένωσε μορφήν δούλου λαβών» (Φίλιπ. 2: 6-8), με αποκορύφωμα βέβαια τη θυσιαστική προσφορά της «αγάπης» που παραμένει η ρίζα της Χριστιανικής αποκαλύψεως και τροφοδοτεί κάθε χριστιανική αξία και πρόταση αφού «ο Θεός αγάπη εστί» (Α: Ιω. 4:9). Ο Γεώργιος Ν. Ξενόφος, είναι πρώην Στέλεχος ΥΠ. ΕΘ.Α., Λογοτέχνης, Λαογράφος και Συγγραφέας.\n4 4 ΑΓΩΝΑΣ Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΔοξαστικΟ εσπερινου ΥπαπαντΗς Ανοιγέσθω η πύλη του ουρανού σήμερον ο γάρ άναρχος Λόγος του Πατρός, αρχήν λαβών χρονικήν, μη εκστάς της αυτού Θεότητος, υπό Παρθένου, ως βρέφος τεσσαρακονθήμερον, Μητρός εκών προσφέρεται, εν ναώ τω νομικώ, και τούτον αγκάλαις εισδέχεται ο Πρέσβυς. Απόλυσον κράζων, ο δούλος τω Δεσπότη οι γαρ οφθαλμοί μου είδον το σωτήριό σου. Ο ελθών εις τον κόσμον, σώσαι γένος ανθρώπων, Κυριε, δόξα σοι. (Δοξ/κό εσπ/νού). Απόδοση στην απλοελληνική Ας ανοίξει σήμερα η πύλη του ουρανού διότι ο Λόγος (ο Υιός το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας) του Πατέρα, που δεν έχει Κάθε καινούργια χρονιά, στις 2 Φεβρουαρίου, και όχι μόνο, έρχονται στο νου μας λευκασμένοι πια εικόνες από την παιδική μας ζωή, τότε που οι δάσκαλοι (-ες) μία εβδομάδα πριν, ετοίμαζαν γιορτή για τη ΜΑΝΑ. Τραγούδια, πεζά, ποιήματα, χρονογραφήματα, διηγήματα αποτελούσαν το κύριο θέμα για μια εβδομάδα ολόκληρη. Ε, δεν είναι και μικρό θέμα η Μάνα! Τα δε Αναγνωστικά μας περιείχαν πλούσιο υλικό Βλέπετε τότε το Υπουργείο ήταν «Παιδείας και Θρησκευμάτων» και ενδιαφέρονταν για την ολοκληρωμένη αγωγή των παιδιών, και όχι για κομματικούς προσανατολισμούς αντλώντας το απ όλες τις πολιτιστικές αξίες (εκκλησία, πατρίδα, οικογένεια, παράδοση, φύση ). Τότε, η γιορτή της Μητέρας, είχε καθιερωθεί επίσημα να γιορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου, ημέρα της Υπαπαντής του Σωτήρος Χριστού ημέρα προσφοράς στο Θεό, του τεσσαρακονθήμερου Χριστού, από την αγία Μητέρα Του, την Παναγία. Ήταν απόλυτα δικαιολογημένη η επιλογή της ημέρας αυτής ως ημερομηνία γιορτής της Μάνας, καθότι η Παναγία μας είναι η κατά χάριν Μητέρα όλων των χριστιανών, αφού ο Χριστός είναι ο κατά χάριν αδελφός μας και τούτο διότι προσέλαβε την ανθρώπινη φύση για να την θεώσει και να μας καταστήσει συγκληρονόμους της βασιλείας του Θεού. Το γεγονός και μόνο, ότι κάθε νέα χριστιανή μητέρα, σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση του παιδιού της, το πηγαίνει στην εκκλησία για να το προσφέρει στο Θεό και η ίδια να πάρει την ευχή, αποδεικνύει τη σταθερή πεποίθηση ότι αυτή είναι η ορθόδοξη χριστιανική πίστη και ενέργεια. Συνεπώς ο συνεορτασμός κάθε χριστιανικής μάνας με τη Μάνα του Χριστού μας, της μεσίτριας προς τον φιλάνθρωπο Θεό, της γέφυρας της μετάγουσας από τη γη στον ουρανό, καθίσταται ανάγκη έκφρασης τιμής και ευγνωμοσύνης. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τους μη ορθόδοξους χριστιανούς, οι οποίοι ρίχνουν πολύ εύκολα «νερό στο κρασί τους» αλλά και επιχειρούν με διάφορους τρόπους να μπαίνουν στην προσωπική ζωή των λαών (θρησκευτική, ιστορική, πολιτική). Η απόφαση καθιέρωσης, διεθνώς, της γιορτής της μητέρας το πρώτο δεκαήμερο του Μάη είναι προϊόν της Δύσης, όπως και πολλά άλλα σχέδια, που αφορούν και την πατρίδα μας και εφαρμόζονται με τη μέθοδο του «σαλαμιού», θυμίζοντάς μας τον Αμερικάνοεβραίο Κίσιγκερ και τα ιστορικά για την Ελλάδα λόγια του. Εκείνο το οποίο πρέπει να γνωρίζουμε είναι, ότι κανένας δεν μπορεί να μας επιβάλει κάτι, αν εμείς δεν το θελήσουμε κι αν η ζωή μας είναι προσεκτική. Εμείς, παραμένοντας πιστοί στις θρησκευτικές μας παραδόσεις, θα γιορτάζουμε τις μάνες μας μαζί με τη Μάνα όλων μας την Παναγία, στις 2 Φεβρουαρίου ημέρα της Υπαπαντής του Σωτήρος Χριστού, γιατί πολύ σοφά η Εκκλησία μας επέλεξε την ημέρα αυτή. αρχή (άναρχος), αφού έλαβε χρονική αρχή (ως άνθρωπος), χωρίς να αποχωρισθεί τη θεότητά του, προσφέρεται, με τη θέλησή του, σαν βρέφος σαράντα ημερών, από Παρθένο Μητέρα στο ναό, σύμφωνα με το Νόμο και Αυτόν υποδέχεται ο γέροντας Συμεών παίρνοντάς Τον στην αγκαλιά του. Ευτυχισμένος πλέον, γιατί ο Θεός πραγματοποίησε τον πόθο του να μην πεθάνει πριν ιδεί τον Μεσσία κράζει ως δούλος προς τον Δεσπότη: Πάρε με δε χρειάζεται πια να παραμένω σ αυτή τη ζωή (επίγεια) διότι τα μάτια μου είδαν (αυτόν που ποθούσαν) τον Σωτήρα. Δόξα σε Σένα, Κύριε, που ήλθες στον κόσμο για να σώσεις το γένος των ανθρώπων. ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ Κλείνω τα μάτια και τις βλέπω μακριά, ατέλειωτη σειρά τις μανάδες του κόσμου. Άλλες φυλές, άλλα χρώματα κι όμως τόσο ίδιες. Όμοιες είναι οι μανάδες της γης. Μα οι δικές μας μανάδες, κουρασμένες, κυρτωμένες, βασανισμένες, οι μανάδες του τόπου μας έχουν πάρει από την καυτή πέτρα μας την κάψα της αγάπης τους. Κι από την βασανισμένη γη μας το σταφιδιασμένο, ρυτιδιασμένο πρόσωπο, που απαλύνει σαν αντικρύσει ένα παιδί. Μέσα σ αυτόν τον παράλογο κόσμο μας, που όλα μετακινούνται, όλα είναι ρευστά, όλα είναι σημεία αντιλεγόμενα, μέσα σ αυτόν τον αιώνα που αυθεντικές αξίες καταρρέουν κι ανέρχονται άλλες που με απίστευτη ταχύτητα γκρεμίζονται κι αυτές, ένα μένει αμετακίνητο, μιας αξίας η λάμψη δεν θαμπώνει: η αξία της μάνας. Ο γάμος, η ηθική, η αλήθεια, ο Θεός -προπάντων Αυτός- έχουν πολέμιους. Μα σ όλη αυτή τη λαίλαπα δεν τόλμησε κανείς να αμφισβητήσει τη Μάνα. Και είναι αυτό το παρήγορο σημάδι, το μοναδικό ίσως παρήγορο σημάδι των καιρών μας: η Μάνα. Η ταπεινή αυτή δουλεύτρα, που δεν έχει οχτάωρα, δεν έχει ασφάλιση, δεν έχει ΙΚΑ για την προσφορά της. Δεν έχει τα παιδιά της τελικά, γιατί ξέρει πως τα ετοιμάζει για να της φύγουν, να φτιάξουν δικές τους φωλιές. Είναι το δικό της πάλεμα το μόνο ανιδιοτελές δόσιμο που συναντάμε στη ζωή. Ο νόμος, ο πανίσχυρος νόμος που ρυθμίζει τις ανθρώπινες σχέσεις «σού δωσα τόσα, τόσα θα μου δώσεις», καταργείται. Πρώτα-πρώτα γιατί δεν μετριέται το τί δίνει. Μα μπορείς κι αν έχεις μόνο ένα χέρι με πέντε δάχτυλα να μετρήσεις τί της δίνει το παιδί της. Γιατί είναι τόσο λίγα, μα τόσο λίγα αυτά που της δίνει. Εκτός κι αν μετράς τις πίκρες... Ο Καμπούρογλου λέει κάπου: «Δίκαια ονομάζουμε τη γη μητέρα, αφού την ποδοπατάμε κι αυτή δεν παύει να μας δίνει καρπούς και άνθη». Σκέφτομαι πώς υπολογίζουμε -αν υπολογίζουμε- μόνο τις μεγάλες ευεργεσίες του Θεού. Τις καθημερινές τις θεωρούμε αυτονόητες, περίπου υποχρεωτικές. Το ίδιο αυτονόητες θεωρούμε τις καθημερινές προσφορές της Μάνας μας. Ένα βουερό ποτάμι η Μάνα μας, κι εκεί ξεπλενόμαστε κι εμείς και... τα βρόμικα του σπιτιού μας. Κελαηδιστή βρύση η Μάνα μας και απλά εμείς ξεδιψάμε με το νερό της. Είναι αδιανόητο το ποτάμι να ξεραθεί και η βρύση να μην έχει καθάριο και μπόλικο νερό. Η Μάνα μου και η δικιά σου Μάνα... Σ αυτήν τη βιαστική εποχή, που λαχανιάζοντας τρέχουμε να προλάβουμε και που, από την αγωνία να το προλάβουμε, ξεχάσαμε ποιό είναι αυτό και τρέχουμε μόνο, δεν προλαβαίνουμε καν να δούμε τα μάτια της. Αυτά τα σοφά, βαθιά μάτια πού Η μάνα χουν πολλές φορές ψιχάλες βροχής ή είναι ανταριασμένα. Δεν σκεφτόμαστε καν πως έχει κι αυτή μια προσωπικότητα, σαν άνθρωπος έχει ΚΑΙ δικά της προβλήματα, έχει ώρες μοναξιάς, κακοκεφιάς, έχει κι αυτή ένα κορμί με αρθριτικά, έναν πονοκέφαλο, κάτι κιρσούς, έχει όρια σωματικής αντοχής. Σκέφτεται η Μάνα με τί φυσικότητα τα παιδιά της θα την πάρουν τηλέφωνο για να της διηγηθούν οικογενειακές γκρίνιες, οικονομικές δυσκολίες, προβλήματα υγείας. Και πόσο απλά και φυσικά θα ξεχάσουν την πίεσή της, το αν έκανε τις εξετάσεις που παρήγγειλε ο γιατρός, αν λύθηκε οποιοδήποτε πρόβλημά της... Και τί όμορφο είναι που δεν θυμώνεις με όλα αυτά! Και συνεχίζεις αμετανόητα να δίνεις. Δίνεις και προσεύχεσαι. Να ποιά είναι η Μάνα. Και προσεύχεται η Μάνα τόσο για τους άλλους, που πολλές φορές έχει ξεχάσει να προσευχηθεί για τον εαυτό της. Τώρα στα τελευταία της που ήταν άρρωστη της είπα: «Προσευχήσου να γίνεις καλά»! Γέλασε. «Προσεύχομαι, μα πού να προλάβεις τόσο κόσμο! Βάλε παιδιά, βάλε εγγόνια, βάλε δισέγγονα, βάλε να πεις φχαριστώ στο Θεό για τις χαρές που τους έδωσε, βάλε να παρακαλέσεις για τις πίκρες τους, πού να προλάβεις να παρακαλέσεις για λόγου σου;». Το είπε τόσο απλά, όσο απλά λέγονται τα πιο σημαντικά πράγματα. Και θυμάμαι πώς τέλειωσε: «Να παρακαλέσω να πάω στον Παράδεισο. Μα αν δεν είναι εκεί τα παιδιά μου;»... Να αρνιέται Παράδεισο, που παρακαλάει νύχτα μέρα να τον κερδίσουν τα παιδιά της! Γιατί την έχω δει τη Μάνα ακούραστη, κυρτωμένη από το βάρος της κάθε μέρας, να σέρνεται με την περπατούρα μπρός στο εικονοστάσι. Θα ανάψει με σιγανές κινήσεις το καντήλι μπρός στην Παναγιά. Κι εκεί οι δυό Μανάδες, η Μάνα του ουρανού και της γης η Μάνα, θα στήσουνε κουβέντα. Και αφού πει η μιά κι υπομονετικά ακούσει η Άλλη, θα γίνει κάποια αλλαγή. Θα στυλωθεί η Μάνα της γης, θα αναστενάξει μ ανακούφιση και με καινούργιο κουράγιο θα ξαναμπεί στην πάλη. Κι η άλλη Μάνα, τ ουρανού η Μάνα, όπως παίζει με την εικόνα της το φως του καντηλιού, εκεί στο μισοσκόταδο, θα δα-κρύσει. Γιατί καταλαβαίνει από καημούς και βάσανα η Παναγιά, μια και είναι Μάνα. Σκέφτομαι πόσες ονομασίες έδωσε ο λαός στην Παναγιά: Γρηγορούσα την είπε, Γλυκοφιλούσα, Ελευθερώτρια... Την είπε έτσι με τα χείλια του. Μέσα, όμως, στην ψυχή του ο λαός Μάνα τη λέει. Μάνα τη λογαριάζει. Μάνα την υπολογίζει. Αυτό το «Παναγιά μου», που ακούγεται σε ώρα ανάγκης, συνώνυμο της Μάνας είναι. Τί Μάνα, τί Παναγιά; Το ίδιο είναι. Και οι δυό μεσολαβούν, καταλαβαίνουν, συγχωρούν, νοιάζονται... Μάνα, απ τούς ανθισμένους, ανοιξιάτικους αγρούς σου έπλεξα ένα στεφάνι. Σκύβω και σου φιλώ τα παιδεμένα χέρια σου. Αυτά τα χέρια που -κι ας μην το ξέρειςκρατούν τον κόσμο μας. Κι ακόμα θα σκύψω να σου φιλήσω τα άσπρα μαλλιά σου. Ξέρω, για χάρη μου άσπρισαν πριν της ώρας τους. Και το ρυτιδιασμένο σου κούτελο άσε με να φιλήσω, Μάνα! Μάνα γλυκύτατη, Μάνα ουρανόσταλτη, ατίμητη Μάνα! Νίκος Α. Τούλιος\n5 ΟικονομικΑ πλεονεκτηματα της ΕλλΑδας γνωστό από την αρχαιότητα και επιβεβαιούμενο σήμερα από την επιτυχή δραστηριότητα Ελλήνων εκτός Ελλάδος. Η Ελλάδα έπρεπε με αυτά τα οικονομικά πλεονεκτήματα, να είναι πλούσια χώρα. Η Κυβέρνηση πρέπει να κάνει μελέτη, και να αξιοποιήσει αυτά τα οικονομικά πλεονεκτήματα. Ανακοινώθηκε ότι οι Έλληνες εφοπλιστές έχουν επενδύσει κατά το πρώτο επτάμηνο του 2011 περί τα 12 δισεκατομμύρια δολάρια για νέες ναυπηγήσεις και αγορές μεταχειρισμένων πλοίων μικρής ηλικίας. Παρά ταύτα η Κυβέρνηση αγνόησε τους εφοπλιστές. Ο κ. Δημήτριος Παυλίδης, διευθυντής της Ναυτιλιακής Πίστης της Εθνικής Τράπεζας, σε επιστολή του στην Εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ» ( ) κατήγγειλε: «Από την πρώτη ημέρα της Κυβέρνησης Παπανδρέου, η Ναυτιλία βρίσκεται υπό διωγμό. Σε 20 μήνες διακυβέρνησης δύο φορές καταργήθηκε το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και διασπάστηκαν οι υπηρεσίες του σε δύο Υπουργεία». Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες των εφοπλιστών δεν επανιδρύεται το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, που μαζί με το Λιμενικό Σώμα συμπαραστάθηκε στην εμπορική ναυτιλία, γιά να είναι πρώτη στον κόσμο. Για την μοναδική πρωτιά που προσφέρουν σταθερά οι εφοπλιστές στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες, η Κυβέρνηση έχει υποχρέωση να εισηγηθεί στη Βουλή Ψήφισμα ευχαριστιών της Βουλής και του Ελληνικού Λαού προς τους εφοπλιστές και τους ναυτικούς και να εισηγηθεί στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπως γίνεται με τους αθλητές που παίρνουν χρυσό μετάλλιο, να καλέσει τις Ενώσεις Εφοπλιστών και των πληρωμάτων των πλοίων τους, για να τους ευχαριστήσει απονέμοντάς τους παράσημα. Οι Έλληνες εφοπλιστές, ως καλοί πατριώτες, θα βοηθήσουν την Ελλάδα στην κρίσιμη αυτή θέση που βρίσκεται σήμερα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Εφοπλιστής Παναγιώτης Τσάκος, ο οποίος παρακολουθεί το εθνικό θέμα της Μακεδονίας. Ο κ. Τσάκος που δεν είναι Μακεδών έχει βάλει στην προμετωπίδα του κτιρίου που στεγάζονται τα γραφεία τη λέξη «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ». Προ ετών, με συνόδευσε στην Ολλανδία όπου βάπτισα ένα πλοίο του «ΔΙΟΝ». Μου είχε πει ότι θα βάλει μπροστά στο κτίριο που στεγάζεται η εταιρεία του άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το οποίο θα εγκαινιάσω εγώ. ΑΓΩΝΑΣ ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩN ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΡΙΘΜ. ΦΥΛΛΟΥ 177 ΚΩΔ. ΥΠ Ιδιοκτήτης - Εκδότης - Διευθυντής Τριαντάφυλλος Ι. Τασιόπουλος ΣΥΝΤΑΣΣΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Γραφεία: Αιόλου 20 & Αστροναυτών, Τ.Κ Λάρισα Τηλ. & Φαξ: Εκδίδεται με προαιρετικές προσφορές ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ w w w. a g o n a s. o r g Η Ελλάδα έχει ουράνιο (βεβαιωμένο 7000 τόνους), χρυσό, ασήμι, νικέλιο, χρώμιο (που παράγει μόνο η Ελλάδα), δήλωσε ο Επίτροπος Μπάγκεμαν (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, ). Διαθέτει επίσης βωξίτες, λευκόλιθο, μαγγάνιο, μόλυβδο, σιδηροπυρίτη και πολλά βιομηχανικά ορυκτά, όπως περλίτη, καολίνη, πυριτικό οξύ, στεατίτη, φθορίτη, θηραϊκή γη, κίσσηρη, βαρυτίνη, μάρμαρα, μικτά θειούχα κ.α. Το 1978, η Κυβέρνηση Καραμανλή, στην επιδίωξη της να αξιοποιήσει τον ορυκτό πλούτο της χώρας, ζήτησε τη βοήθεια του Ακαδημαϊκού Καθηγητή του Πολυτεχνείου (μεταλλειολόγου) Λουκά Μούσουλου, ο οποίος πρότεινε την ίδρυση συγκροτήματος μεταλλουργικής κατεργασίας συμπυκνωμάτων μολύβδου και ψευδαργύρου, που εξάγονται ακατέργαστα. Η Κυβέρνηση δέχθηκε την πρόταση και αποφάσισε την ίδρυση συγκροτήματος Μολύβδου και Ψευδαργύρου και μέσω της ΕΤΒΑ ανέθεσε σε Αγγλικό και Γερμανικό οίκο να κάνουν προμελέτη σκοπιμότητας. Το φθινόπωρο του 1979 υποβάλλονται οι προμελέτες των δύο Οίκων και η Κυβέρνηση αναθέτει την αξιολόγησή τους σε ειδική Επιτροπή. Τα συμπεράσματα της αξιολόγησης ήταν θετικά και η Κυβέρνηση έλαβε την απόφαση να προχωρήσει στην ίδρυση συγκροτήματος για παραγωγή τόνων ψευδαργύρου και τόνων μολύβδου ετησίως. Η Κυβέρνηση ανέθεσε την υλοποίηση του έργου στην ΕΤΒΑ, η οποία δημιούργησε ειδικό φορέα, την εταιρεία «ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΙ ΑΙΓΑΙΟΥ» (ΜΕΤΒΑ) και προσκάλεσε τον Καθηγητή Λ. Μούσουλο να αναλάβει την ευθύνη πραγματώσεως του επενδυτικού αυτού σχεδίου. Το 1980 διαμορφώθηκε το προς κατασκευή Μεταλλουργικό Συγκρότημα Αμφιπόλεως. Υποβλήθηκαν προκαταρκτικές προσφορές από 10 σοβαρούς Οίκους από διάφορες χώρες. Για τον ασφαλή έλεγχο των παραπάνω μεθόδων αποφασίσθηκε η διεξαγωγή δοκιμών σε εγκατάσταση PILOT. Η ΜΕΤΒΑ προώθησε την επίλυση σωρείας δευτερευόντων προβλημάτων, όπως επιλογή χώρου, εδαφοτεχνική μελέτη χώρου, δημιουργία Βιομηχανικής Περιοχής, ένταξη στους νόμους επενδύσεων, χρηματοδοτικό σχήμα κλπ. Στις 18 Απριλίου 1981 κατά τα εγκαίνια της λειτουργίας της Μονάδας Αμιάντου, κατ εντολή του αειμνήστου Πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη παρόντος στα εγκαίνια, ανήγγειλα, ως Υπουργός Μακεδονίας Θράκης, την προσεχή θεμελίωση του έργου ύψους επενδύσεως 350 εκατομμυρίων δολαρίων. Όταν περί το τέλος του πρώτου εξαμήνου του 1981, το σχέδιο έφθασε στο στάδιο της παραγγελίας του εξοπλισμού, ο Πρωθυπουργός έκρινε ότι κάθε τέτοια ενέργεια θα έπρεπε να ανασταλεί εν όψει των εκλογών. Τις εκλογές κέρδισε το ΠΑΣΟΚ. Το 1983 ο Διοικητής της ΕΤΒΑ Κουμπής δήλωσε ότι είναι οριστική η απόφαση να θεμελιωθεί οριστικά το Συγκρότημα του Στρυμώνα. Εάν είχε πραγματοποιηθεί αυτή η απόφαση, θα είχαμε σήμερα (αν λειτουργούσε το εργοστάσιο το 1990), μέχρι το χρόνια με 3 ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ τόνους ετησίως χρυσού, 150 τόνους ετησίως αργύρου τόνους ετησίως μολύβδου και τόνους ψευδαργύρου. Επίσης θα είχαμε σήμερα 60 τόνους χρυσού, 3000 τόνους αργυρού, τόνους μολύβδου, τόνους ψευδαργύρου και ανάλογα άλλα προϊόντα. Το Συγκρότημα του Στρυμώνα θα έχει πρώτη ύλη από την Χαλκιδική, Θάσο και Θράκη. Το ΙΓΜΕ εντόπισε μικτά θειούχα στο Παγγαίο, Κιλκίς και Λακωνία. Αν δημιουργείτο και νέα Μονάδα θα ήταν μικρότερο το χρέος μας. Όπως ανέφερε στην ομιλία του ο μη εν ζωή σήμερα Ακαδημαϊκός Λουκάς Μούσουλος, τ. Καθηγητής Πολυτεχνείου Μεταλλειολόγος, ως Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών την 18η Μαϊου 1982, με θέμα «Δυνατότητες και προοπτικές παραγωγικών επενδύσεων στις περιοχές του ορυκτού μας πλούτου»: Πολλές περιοχές του ελληνικού χώρου παρουσιάζουν αναμφισβήτητο μεταλλευτικό ενδιαφέρον. Σε όλες σχεδόν τις περιοχές αυτές είναι ήδη γνωστά βεβαιωμένα πιθανά ή δυνατά αποθέματα. Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις που τα αποθέματα αυτά είναι σημαντικά. Η χώρα μας εγκλείει στα εδάφη της αξιόλογο μεταλλευτικό πλούτο, ο οποίος επιτρέπει την ίδρυση μεταλλουργικής ή άλλης βιομηχανικής κατεργασίας. Ο Μούσουλος ανέφερε ότι για 18 μεταλλεύματα υπήρχε επενδυτική προσπάθεια, όπως λιγνίτης, τύρφη, χρωμονικελιούχα σιδηρομεταλλεύματα, χρωμίτης, βωξίτης, λευκόλιθος, μικτά θειούχα, καολίνη, βενζονίτης, πυριτικό οξύ, περλίτης, θηραϊκή γη, κίσσηρις, ολιβινίτης, αμίαντος, μάρμαρα, δολομίτης, φωσφορίτης. Το επιχειρηματικό δαιμόνιο προϋποθέτει ανεμπόδιστη ιδιωτική πρωτοβουλία. Δυστυχώς οι συνδικαλιστές δεν εκμεταλλεύτηκαν το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων επιχειρηματιών. Με το διακηρυχθέν το 1991 δόγμα των κοινωνικοποιήσεων, οι συνδικαλιστές με απεργίες και στάσεις εργασίας ανάγκασαν επενδυτές να εγκαταλείψουν τις επενδύσεις που είχαν κάνε στην Ελλάδα, όπως π.χ. τον Νιάρχο να εγκαταλείψει το Ναυπηγείο Σκαραμαγκά. Η Ελλάδα και οι εργαζόμενοι υπέστησαν ζημιές. Το μοναδικό εργοστάσιο Λαρύμνης κρατικοποιήθηκε. Το εργοστάσιο ελαστικών PIRELLI, το οποίο ο Ιταλός Πρόεδρος είχε αποφασίσει να εκσυγχρονίσει, ήλθε στην Ελλάδα και ζήτησε από τους συνδικαλιστές να υπογράψουν ότι δεν θα κάνουν απεργίες ή στάσεις εργασίας για τα πρώτα 2-3 έτη της λειτουργίας του. Οι συνδικαλιστές αρνήθηκαν και μετά τη δεύτερη (άκαρπη) επίσκεψη του ο Πρόεδρος δήλωσε: «Κλείνω το εργοστάσιο» και τα μηχανήματα μετέφερε στην Τουρκία. Όταν έπαυσε να λειτουργεί το εργοστάσιο ελαστικών, αντιπροσωπεία εργατών πήγε στην Ιταλία και παρακάλεσε τον Ιταλό Πρόεδρο να ανακαλέσει την απόφαση του. Ο Ιταλός αρνήθηκε. Το εργοστάσιο Σόγιας της Άρτας μετά από απεργίες των συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ έκλεισε και τα μηχανήματα πήγαν στη Μάλτα. Άλλες βιομηχανίες έκλεισαν ή μετακινήθηκαν σε γειτονικές χώρες. Nίκος Μάρτης πρώην υπουργός ΑΓΩΝΑΣ 5 ΟΥΤΕ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ (ΕΟΚ) ΟΥΤΕ ΕΝΩΣΗ (Ε.Ε.): ΖΟΥΓΚΛΑ! Διαβάζουμε και η ιστορία μας λέγει ότι και στην εποχή που γεννήθηκε ο Χριστός στην Παλαιστίνη υπήρχαν τεράστια οικονομικά σκάνδαλα. Δημεύσεις περιουσιών υπήρχαν και τότε. Οι φτωχοί γαιοκτήμονες δανείζονταν από τους πλούσιους με τοκογλυφικούς όρους όπως γίνεται και σήμερα εντός και εκτός της χώρας μας και όχι μόνο μεταξύ των φυσικών προσώπων αλλά και μεταξύ κρατών (φτωχών και πλούσιων). Έτσι οι φτωχοί, λόγω τοκογλυφίας, δεν είχαν να πληρώσουν, έχαναν τη γη τους που ήταν μικρή, και όλος ο πλούτος είχε μαζευτεί στα χέρια λίγων σκληρών εκμεταλλευτών. Ο φτωχός βασιλιάς (Χριστός), το Νήπιο της φάτνης, έζησε φτωχικά οικονομικά αλλά υπήρξε ο μεγάλος Βασιλιάς της Αλήθειας. Ο ανατροπέας των αξιών. Πάνω από τη δύναμη του συγκεντρωμένου πλούτου σε άτομα και κράτη, έβαλε την ψυχή του ανθρώπου όπως ήταν αιώνια πριν από την πτώση. Με τη διδασκαλία του και το παράδειγμά του έκανε τη γη ουρανό εν δυνάμει! Για το Χριστό οι πλούσιοι είναι άφρονες. Ο πλούσιος της παραβολής συγκέντρωνε τον πλούτο στις αποθήκες και οι σημερινοί στις τράπεζες (εσωτερικού και κυρίως του εξωτερικού) για μεγαλύτερη ασφάλεια! Ω της ματαιότητας και της αφροσύνης! Χωρίς περιστροφές, ο πλούτος των δις ευρώ των ελλήνων κι όχι μόνο καταθετών είναι κλεμμένος. Ακόμα και αν δεν προέρχεται από φοροδιαφυγή και φοροκλοπή. Τα χείλη των κληρικών και μάλιστα της Διοικούσας Εκκλησίας έχουν πάθει γλωσσοδέτη! Είμαστε από τα μικρά μας χρόνια ακροατές εντός και εκτός των Ιερών Ναών και δεν ακούσαμε τη λέξη υπεραξία της εργασίας! Γιατί; Για να μη μας χαρακτηρίσει το κατεστημένο μαρξιστές; Αφήσαμε τις έννοιες: δικαιοσύνη, ισότητα, Ελευθερία, κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και τόσα άλλα κοινωνικά διαμάντια (αρχές) στα χέρια της αθεΐας να τα καπηλεύεται και προσαρμοζόμαστε στο ασυνείδητο και σκοτεινό δυτικό κατεστημένο που εκμεταλλεύεται τα ιερά και τα όσια (παράδοση) της πατρίδας μας! Ντροπή μας. Της αγάπης, που είναι η κορωνίδα της Ορθοδοξίας, προηγείται η κοινωνική δικαιοσύνη. Τι σημαίνει αυτό; Ισότητα στη διανομή του παραγόμενου εισοδήματος. Σημαίνει, μαζί στην παραγωγή μαζί και στην κατανάλωση. Ασφαλώς δεν έχουμε χριστιανισμό, όπως σήμερα, όταν ο ένας πεινάει και ο άλλος μεθάει. Μόνο στο βασίλειο της ζούγκλας συμβαίνουν αυτά! Κι αυτό χτυπάει πολύ άσκημα και μάλιστα σήμερα, λόγω της πολύπλευρης κρίσης, να οδηγούνται στις αυτοκτονίες ελάχιστοι αδελφοί μας. Τα συσσίτια των δήμων και ενοριών, όπου λειτουργούν είναι πρώτες βοήθειες και δεν λύνουν το πρόβλημα. Χρειάζεται η εκδίωξη των εκμεταλλευτών εμπόρων από τον οίκο (σπίτι) του Θεού που είναι η κοινωνία. Ας γίνει η κρίση εφαλτήριο για το πνευματικό μας ξύπνημα που χρειάζεται τόσο επιτακτικά η στιγμή. Χωρίς κορώνες και στείρους εθνικισμούς ας βγάλουμε από τη φαρέτρα (θήκη) τα πνευματικά μας όπλα και ας χτυπήσουμε κατ ευθείαν στο στόχο που δεν είναι άλλος από τον εφαρμοσμένο υλισμό (άρνηση της Ορθόδοξης Πίστης και ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος). Χαράλ. Γρ. Κοντός τ. καθ. Τ.Ε.Ι. Δικηγόρος Οικονομολόγος\n6 6 ΑΓΩΝΑΣ του δεν ήταν άλλη παρά να δείξει στους ανθρώπους το Χριστό, να τους πει ότι είναι ο Μεσσίας που περίμεναν και ότι ο ίδιος δεν ήταν άξιος να λύσει ούτε τους ιμάντες των υποδημάτων του. Β συνέχεια Αλλά όταν προφητεύη δια τον Χριστόν, ο Χριστός είναι παρών. Και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είναι μέγας Προφήτης! Και όμως, αγαπητοί μου, προφητεύει μόνο το παρόν. Είναι δε δυσκολώτερο να προφητεύσης το παρόν απ ότι να προφητεύσης το μέλλον. Τέλος η προφητεία κινείται και εις το παρελθόν. προφητεύει εκείνα τα οποία ανθρώπινο μάτι δεν έχει δη. Όταν, επί παραδείγματι, ο Μωϋσής, ο μέγας Προφήτης, καταγράφη στο βιβλίον της Γενέσεως την δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου, από πού τα ήξερε; Προφητικώς γράφει. Συνεπώς είναι Προφήτης που κινείται εις το παρελθόν. Ακόμη ο χαρακτήρ της προφητείας είναι ευρύτερος, απ ό,τι σας είπα, επειδή έχει και το στοιχείον της διδασκαλίας. Δηλαδή η προφητεία περιέχει προτροπάς, ηθικάς προτροπάς, παρακινεί σε μετάνοια, παραμυθεί τους πιστούς στον σκληρό αγώνα της πνευματικής ζωής και λοιπά. Πολλές φορές οι Προφήται έρχονται να ενισχύσουν και να βοηθήσουν, να παρακινήσουν εις μετάνοιαν και να ανορθώσουν τον λαόν που τους ακούει. δηλαδή δεν έρχεται η προφητεία μόνο να πη τι θα γίνη ή τι έγινε, αλλά και πως πρέπει να σταθούν οι άνθρωποι ενώπιον του Θεού. Γι αυτόν τον λόγο -υπογραμμίζω και σημειώνω- δεν θα πρέπει -δεν! υπογραμμίζω το δεν- δεν θα πρέπει να δούμε το βιβλίον της Αποκαλύψεως με την στενήν έννοιαν της προφητείας, δηλαδή σαν ένα βιβλίο που θα μας πη μόνο δια το μέλλον. Όχι, αγαπητοί μου. το βιβλίον της Αποκαλύψεως θα κινηθή και προς τα πίσω και προς τα εμπρός και -ακούστε!- εις το παρόν. Τί είπε εδώ ο Κύριος; «Α εισι». 12. εκείνα τα οποία υπάρχουν, υφίστανται. Και εκείνο το «α εισι» δεν είναι εκείνο μόνον το οποίον συνέβαινε τότε που ο Κύριος υπηγόρευε εις τον Ιωάννην την Αποκάλυψιν και του εδείκνυε με τις εικόνες τις συμβολικές παν ό,τι συνέβαινε στην εποχή του. Όταν θα γράψη για την «μεγάλη την πόρνη τη Βαβυλώνα» 13, τη Ρώμη - δεν είναι η Ρώμη μόνον- τότε εκείνο το «α εισι», είναι και σήμερα, θα είναι και αύριο. αλλά για το αύριο θα είναι αυτό που θα ανήκη στο αύριο, και θα είναι ως παρόν. Ετσι λοιπόν ανά πάσα στιγμή η Αποκάλυψις κινείται στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον. Έχει δε αυτήν την ευρείαν μορφήν: έρχεται να παραμυθήση, να ανορθώση, να ειδοποιήση, να επισημάνη -«Έρχεται, λέγει, ο Αντίχριστος» 14 -, να επισημάνη σε κάθε εποχή, ιδιαιτέρως όμως σε μια εποχή όπου το θρησκευτικόν αίσθημα είναι πολύ χαμηλό. Το βιβλίον της Αποκαλύψεως είναι ένα ζωντανό βιβλίο, με πολλήν και ανέκφραστον χάριν και δροσερότητα. Παρά τις τρομερές εικόνες που περιέχει, έχει μία δροσερότητα, και ταυτοχρόνως μία τρυφερότητα. Είναι ένα αληθινό αριστούργημα το βιβλίον της Αποκαλύψεως. Εκείνος ο οποίος μπόρεσε κάτι να δη μέσα στο βιβλίο αυτό, το καθιστά αληθινό εντρύφημά του. Η Αποκάλυψις είναι γραμμένη, ξέρετε, εις την δημοτικήν της ελληνιστικής εποχής. Εχομε την ελληνιστικήν γλώσσα, η οποία βεβαίως δεν είναι η αττική διάλεκτος, η περίτεχνος γλώσσα του Πλάτωνος. Ευρισκόμεθα αρκετά μακρυά, μερικές εκατοντάδες χρόνια μακρυά. η ελληνική γλώσσα έχει υποστή πολλές επιδράσεις, ιδίως ξενικές, και βαρβαρίζει. Στη γλώσσα αυτή γράφηκαν τα ευαγγέλια. Η γλώσσα του βιβλίου της Αποκαλύψεως είναι ακόμα πιο κάτω απ αυτή Αποκαλυψη του Ιωαννου Ομιλίες στο βιβλίο της Αποκάλυψης του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου από το μακαριστό γέροντα π. Αθανάσιο Μυτιληναίο. την ελληνιστική γλώσσα.. Είναι μία - επιτρέψατέ μου να το πω έτσι όπως θα το λέγαμε σήμερα - δημοτικιά! Μη σας πειράζει αυτό και μη σας σκανδαλίζει. Παρουσιάζει στοιχεία από φιλολογικής πλευράς τόσα και τέτοια, ώστε ξένοι να πουν ότι το βιβλίον της Αποκαλύψεως έχει δική του γραμματική. Λέγει, επί παραδείγματι: «ο ων και ο ην και ο ερχόμενος» 15. Το «ο ων», μάλιστα, παίρνει άρθρο, γιατί είναι μετοχή. το «ο ην», που είναι ο παρατατικός του ρήματος ειμί, τί είδους άρθρο μπορεί να πάρει;... Το ρήμα παίρνει ποτέ άρθρο, και λέγει «ο ην»;... Σόλοικο. Το βιβλίον της Αποκαλύψεως έχει λοιπόν τη δική του γραμματική. αλλά είναι χαριτωμένη. Είναι χαριτωμένη γραμματική.! Αλλά και το λεξιλόγιό του ίσως δεν είναι πλούσιο. Ξέρετε, το φτωχότερο σε λεξιλόγιο από τα τέσσερα ευαγγέλια είναι του Ιωάννου. αλλά είναι το υψιπετέστερον. είναι το θεολογικώτερον. το ευαγγέλιον του Ιωάννου! Μιμείται την Κένωσιν του Θεού Λόγου 16, ο Οποίος περιβάλλεται την πτωχείαν της ανθρωπίνης υπάρξεως! Αυτός ο Θεός Λόγος!... Έτσι μέσα απ τη φτώχεια, θα λέγαμε, του πλούτου των λέξεων, έρχεται ο πλούτος της θεολογίας, ο πλούτος της Βασιλείας του Θεού, που τόσο πολύ ξεχειλίζει, ώστε ξεπερνά τις έννοιες των λέξεων. Είναι κάτι καταπληκτικό. Μόνον εκείνος που εξοικειώνεται με το βιβλίον της Αποκαλύψεως μπορεί να ανακαλύπτη όλα αυτά τα στοιχεία κατά τρόπον ατέρμονα. Είναι λοιπόν ένα αληθινό αριστούργημα το βιβλίον της Αποκαλύψεως. Έχει ενότητα. έχει συμμετρία. έχει ευρυθμία. έχει δύναμιν λόγου. έχει, παρά την πτωχεία των λέξεων, πλούτο χρωμάτων και τόνων. έχει μία αφάνταστη ποικιλία θεμάτων. έχει μία πλαστικότητα. έχει μια ζωηρότητα και μια παραστατικότητα το βιβλίο αυτό, τόση, που συναρπάζει εκείνον που το διαβάζει. Για κανένα άλλο βιβλίο δεν γράφηκαν τόσα βιβλία. Για κανένα! Ακόμη και για το πιο κλασσικό βιβλίο στην ανθρωπίνη Ιστορία, στην ιστορία της ανθρωπίνης γραμματείας! Κανένα άλλο βιβλίο δεν είχε τόσες συγγραφές γι αυτό. Πάρα πολλά βιβλία έχουν γραφή, γράφονται και θα γράφωνται για το βιβλίον της Αποκαλύψεως. Αληθής πλούτος πραγματικά! Είναι βαθυστόχαστο βιβλίο. αφυπνιστικό συνειδήσεων. συναρπαστικό! Με σκηνικά. τα σκηνικά του είναι ο ουρανός και η γη! Ο χρόνος στον οποίον κινείται, που δεν χωράει η ανθρώπινη Ιστορία, είναι η παγκόσμια Ιστορία και η Αιωνιότητα! Γι αυτό, και αποτελεί ερμηνευτικόν λάθος εάν θα θέλαμε να ερμηνεύσωμε το κείμενον της Αποκαλύψεως με βάσιν έναν τόπο, όπως είναι η Ελλάς ή η Κωνσταντινούπολις -όσοι διαβάσατε αποκαλυπτικήν γραμματείαν με καταλαβαίνετε-. να θέλωμε δηλαδή να ερμηνεύσωμε την Αποκάλυψι στον στενό χώρο μιας Κωνσταντινουπόλεως...! ή στον στενό χώρο της Ελλάδος...! σαν να είναι γραμμένη δηλαδή η Αποκάλυψις για τους Έλληνες ειδικά. Είναι παγκόσμιον βιβλίον. Παγκόσμιον! Σας είπα. το σκηνικό του: ο ουρανός και η γη! ο χρόνος: η Ιστορία η παγκόσμιος και η Αιωνιότητα! Πώς λοιπόν τώρα να περιορίσουμε το βιβλίο της Αποκαλύψεως και να πούμε: «Για να διαβάσουμε. τί θα γίνη; Άραγε θα πάρουμε την Πόλι και την αγιά-σοφιά;»...! Φτώχεια. Φτώχεια! Γι αυτό όσοι ερμηνεύουν έτσι έχουνε πέσει έξω. Αγαπητοί μου, όσοι έγραψαν ερμηνείες της Αποκαλύψεως με τέτοια στενά όρια δεν επαληθεύθηκαν, και φυσικά ντροπιάστηκαν. Μόνο για την ιστορία της ερμηνείας σας αναφέρω τον Απόστολο Μακράκη, ο οποίος ήθελε να ερμηνεύση την Αποκάλυψι με βάσι πάντα τον ελληνικόν χώρον και κέντρο την Κωνσταντινούπολιν, και μάλιστα με ιδέα τον Μωαμεθανισμόν! Περιττόν είναι να σας πω ότι δεν μπορούμε να ερμηνεύσωμε την Αποκάλυψι με βάσι κάποιο ρεύμα της εποχής μας. Λέμε ότι τότε που ζούσε ο Μακράκης, προς τα τέλη του περασμένου αιώνος, ήταν ο Μωαμεθανισμός. Το ότι ο Μωαμεθανισμός περιέχεται μέσα στο βιβλίον της Αποκαλύψεως είναι αναμφισβήτητο. αλλά δεν μπορούμε να ειπούμε ότι αυτό αποτελεί ένα θέμα με το οποίον ιδιαιτέρως θα ασχοληθή το βιβλίον της Αποκαλύψεως και σ αυτό θα μείνη. Όχι. λάθος. Ούτε ο Κομμουνισμός ούτε η αθεΐα... τίποτα! Αυτά τα πράγματα περιέχονται μέσα στο βιβλίον της Αποκαλύψεως. Προσέξατε: περιέχονται! Είναι μεγάλα πράγματα. είναι παγκόσμια πράγματα, και περιέχονται. αλλά δεν εξαντλείται το βιβλίον της Αποκαλύψεως σ αυτά. Μην πούμε λοιπόν ότι το Θηρίον είναι ο Κομμουνισμός ή ο Μωαμεθανισμός. Όχι. Το ότι αυτά είναι προδρομικά θηρία είναι αναμφισβήτητο. αλλά δεν είναι αυτό καθ εαυτό το Θηρίον. Είναι, σας είπα, ερμηνευτικόν λάθος να καθορίζουμε τέτοια πράγματα. Γι αυτό, θα σας παρακαλέσω πάρα πολύ, όταν θα έρχεσθε να ακούτε - και να έρχεσθε πάντα -, να προσέχετε πολύ. Μάλιστα θα ιδήτε ότι υπάρχει πολύ ενδιαφέρον. Άλλωστε η εισαγωγή που κάνουμε τώρα γίνεται ακριβώς για να ξυπνήση το ενδιαφέρον, να κινήση το ενδιαφέρον των ακροατών, και να φέρετε άλλους τόσους. να χρειασθή να πάμε -δεν ξέρω- στην πλατεία να κάνωμε την ομιλία μας! Αλλά προσέξτε: μην περιμένετε να ακούσετε εδώ, αναλύοντας και ερμηνεύοντας το βιβλίον της Αποκαλύψεως, να μάθετε αν θα γίνη και πότε θα γίνη ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος!... ούτε ακόμη πότε θα ρθη ο Αντίχριστος και πότε θα γίνει η δευτέρα του Χριστού Παρουσία!... Τέτοια πράγματα μην τα περιμένετε. πρόκειται περί ερμηνευτικού λάθους. Και όσοι εκ των ερμηνευτών ή ομιλητών θα επιχειρούσαν να πουν «Να!», «Αυτό!», θα ήταν επικίνδυνο. Είναι χαρακτηριστικό, ότι όλοι, όσοι έχουν μιλήσει έτσι, έχουν διαψευσθή. Θα πρέπει να ακολουθήσουμε την γραμμήν που ακολουθεί η Εκκλησία μας. Και τη γραμμή αυτή, αγαπητοί μου, την εχάραξαν τρεις αληθινά θεόπνευστοι άνθρωποι, τρεις Πατέρες. Αυτοί είναι: ο Ανδρέας Καισαρείας -6 ος αιών-, που έγραψε υπόμνημα στην Αποκάλυψι, το οποίο, δόξα τω Θεώ, έχω στα χέρια μου. ο Αρέθας, αρχιεπίσκοπος Καισαρείας κι αυτός -του 9 ου αιώνος-, το οποίον επίσης έχω. και ο Οικουμένιος, αρχιεπίσκοπος Τρίκκης -του 6 ου αιώνος κι αυτός-. Δεν έχω αυτό το υπόμνημα. έχω τα δύο: του Ανδρέα Καισαρείας και του Αρέθα Καισαρείας, πλήρη υπομνήματα στην Αποκάλυψι, στα οποία βλέπει κανείς την ορθόδοξη γραμμή της Εκκλησίας μας, το πώς ερμηνεύει το βιβλίον της Αποκαλύψεως. Δεν είναι τυχαίον -αν και θα το αναλύσουμε αυτό μέσα στα θέματά μας- το γιατί Πατέρες και θεολόγοι της Εκκλησίας μας δεν ασχολήθηκαν με το βιβλίον της Αποκαλύψεως. Φέρ ειπείν ο καθηγητής Παναγιώτης Τρεμπέλας υπομνημάτισε όλα τα βιβλία της Καινής Διαθήκης πλην του βιβλίου της Αποκαλύψεως. Γιατί; Αλλά αυτό θα το δούμε στην πορεία των θεμάτων μας. Τώρα μόνον τούτο σας λέγω. τα υπομνήματα αυτών των τριών Πατέρων, όπως και το θαυμάσιο βιβλίο του καθηγητού Μπρατσιώτη -ένα υπόμνημα στην Αποκάλυψι, το μοναδικό που υπάρχει στην νεοελληνική θεολογική γραμματεία. το μοναδικό!- είναι οι οδηγοί μου. όλα τα άλλα κρύβουν κινδύνους. Και σας το λέγω αυτό γιατί ούτε εγώ θα ήθελα να πλανηθώ αλλά ούτε κι εσάς να πλανήσω. Γι αυτό, σας είπα, μην εξάπτεται η φαντασία σας με πράγματα για τα οποία ίσως θα λέγατε: «Και τι θα γίνη; Και τι θα μάθωμε;» Όχι. θέλει νηφαλιότητα. Θα μάθωμε, μέσα στην πορεία της αναλύσεως του ιερού κειμένου, πώς πρέπει να ερμηνεύουμε το βιβλίον αυτό. Εγώ βεβαίως κάτι θα σας πω τώρα. όμως αυτό το κάτι δεν θα εξαντληθή, αλλά θα μαθαίνωμε στην πορεία της αναλύσεως του βιβλίου. Παρά ταύτα - αυτά που σας λέγω - δεν μπορούμε να ειπούμε ότι δεν παρατηρούμε τα «σημεία των καιρών» 17, διότι αυτός ο Κύριος μας το είπε αυτό. Τι είπε; Μας μίλησε για τα σημάδια του τέλους και μας είπε: «Όπως όταν βλέπετε ότι τα φύλλα της συκιάς άνοιξαν επάνω στο κλαδί και λέτε ότι εγγύς το θέρος, έτσι και όταν δήτε αυτά τα σημάδια που σας λέγω -Ποια; Ένα, δύο, τρία.... τα απαριθμεί εις το ευαγγέλιον-, τότε θα πήτε: εγγύς το τέλος» 18. «Ποίον τέλος, Κύριε;...» Αυτό είναι τώρα!... Εδώ έχομε διπλή εικόνα: το «τέλος» της Ιερουσαλήμ και το «τέλος» του κόσμου. Είναι δύσκολο βιβλίο το βιβλίον της Αποκαλύψεως. η προφητεία είναι απύθμενος. Είναι, αγαπητοί μου, απύθμενος! θα το δούμε λίγο πιο κάτω. Πάντως ο άγιος Ιγνάτιος συνιστά στον άγιο Πολύκαρπο, στον οποίο στέλνει επιστολή, ενώ πηγαίνει στη Ρώμη για να μαρτυρήση, και του λέγει: «Τους καιρούς καταμάνθανε. Τον υπέρ καιρόν προσδόκα, τον άχρονον, τον αόρατον, τον δι ημάς ορατόν...» 19. Τους καιρούς να καταμανθάνης. να τους μελετάς τους καιρούς. Δεν λέγει μάνθανε, άλλά «καταμάνθαμε». παρατήρει τους καιρούς, μελέτα τους καιρούς. Και, ταυτοχρόνως, να περιμένης -«προσδόκα» λέγει- τον Υπέρχρονον, τον Άχρονον, τον Ιησούν Χριστόν, τον Αιώνιον Υιόν και Λόγον του Θεού. Περίμενέ Τον. Αυτή η προτροπή του είναι πολύ σπουδαία. Δεν πρέπει όμως να μας ρίχνη εις την περιπέτειαν της περιεργείας ή στις συνέπειες μιας νοσηράς φαντασίας. γιατί, εδώ που τα λέμε, όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν υγιά φαντασίαν. έχουν και νοσηρά φαντασία, και κατά το λαϊκόν, κάνουν την τρίχα τριχιά. Εγώ μπορώ να σας πω κάτι, και να βγήτε έπειτα έξω και να πήτε: «Ο πατήρ Αθανάσιος μας είπε πότε πράγματι θα γίνη ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος»!... Και να ρθουν εκείνοι στους οποίους έχετε ανακοινώσει το πράγμα και να μου πουν: «Πάτερ είπατε αυτό. πότε θα γίνη αλήθεια;»! κι εγώ να δηλώσω άγνοια. Και όλα αυτά γιατί; Διότι με την φαντασία τους οι ακροαταί μεγάλωσαν εκείνο το οποίον είπα, και το προσέφεραν όπως το φανταζόντουσαν. Ο άγιος Ειρηναίος λέει κάτι πολύ ωραίον. Λέγει: «Ασφαλέστερον και ακινδυνότερον το περιμένειν την έκβασιν της προφητείας ή το καταστοχάζεσθαι και απομαντεύεσθαι..» 20 Είδατε τι λέγει; Είναι ασφαλέστερο -και αναφέρεται μάλιστα στο όνομα του Αντιχρίστου ο άγιος Ειρηναίος- είναι ασφαλέστερο και ακινδυνωδέστερο, δεν κινδυνεύεις, όταν περιμένης την έκβασι της προφητείας. Άφησε το πράγμα να πραγματοποιηθή, παρά να κάθεσαι να στοχάζεσαι και να απομαντεύεσαι, δηλαδή να προσπαθής να μαντεύσης τι περίπου θα βγη και θα γίνη. Και ο Ανδρέας Καισαρείας μας λέγει το εξής πολύ σπουδαίο: «Ο χρόνος αποκαλύψει και η πείρα τοις νήφουσιν» 21. Ο χρόνος θα αποκαλύψη τα γεγονότα. «Μα, θα μου πήτε, αν έρθουν τα γεγονότα, τότε για μας τί αξία θα έχει η προφητεία;» Έχει μεγάλη αξία να ξέρω τώρα ότι γίνεται αυτό που λέγει η Αποκάλυψι; για να μπορώ να σταθώ! Συγκεκριμένα και καίρια για την παρουσία του Αντιχρίστου, διότι όταν θα έρθη, θα αρχίση να λέγη πράματα και πράματα!. Σπουδαίος! Φιλάνθρωπος: πολιτισμένος: καταπληκτικός θα είναι ο Αντίχριστος -έτσι λέγουν οι Πατέρες. Καταπληκτικός! Θα μαγεύση όλη την ανθρωπότητα. Οι άνθρωποι θα πουν: + π. Αθ. Μυτιληναίος «Να κυβερνήτης! Δεν φάνηκε ποτέ στην οικουμένη τέτοιος κυβερνήτης!» Θα είναι δε παγκόσμιος βασιλεύς. Αυτές οι ενώσεις που γίνονται σιγάσιγά, μια μέρα θα καταλήξουν σε μία παγκοσμία ενότητα. Και τότε θα προβληθή ο Αντίχριστος. Παράξενο; Αληθές όμως. Αυτή είναι η ειδοποίησι που έχομε από τον λόγο του Θεού. Και τότε θα έρθουν ο προφήτης Ηλίας και ο Ενώχ 22, οι οποίοι δεν δοκίμασαν θάνατο 23, ως Προφήται του παρόντος όχι του μέλλοντος. του παρόντος- και θα λέγουν: «Αυτός είναι ο Αντίχριστος! Τι είπατε;... είπατε ότι αυτός είναι ο μεγάλος κυβερνήτης;! Ο Αντίχριστος είναι!» Αυτοί οι δύο θα προφητεύουν το παρόν. Και εκείνοι που θα νήφουν -είδατε τι λέγει ο άγιος Ανδρέας Καισαρείας; «τοις νήφουσιν»-, αυτοί που θα νήφουν, αυτοί που θα έχουν καθαρή καρδία, που θα ζουν πνευματική ζωή, αυτοί αμέσως θα τον αναγνωρίσουν. Οι άλλοι τι θα κάνουν; Οι άλλοι να τι θα κάνουν: θα πιάσουν τους Προφήτες και θα τους κρεμάσουν στην πλατεία της Ιερουσαλήμ! 24 Πότε λοιπόν θα πραγματοποιηθούν αυτά; Όταν θα έρθουν. Και πως θα τα ξέρωμε; Θα τα δούμε τότε που θα έρθουν. το κάθε πράγμα τότε που θα έρχεται. Βλέπετε λοιπόν ότι είναι πολύ σπουδαίο το πώς θα πιάσουμε στα χέρια μας το βιβλίον της Αποκαλύψεως! Όταν ανοίξωμε το βιβλίον της Αποκαλύψεως, αγαπητοί μου, αισθανόμαθε ότι ευρισκόμεθα μπροστά σε μίαν άβυσσον. δεν βρίσκουμε ούτε άκρη ούτε αρχή ούτε τέλος. Μία άβυσσος οπτασιών, παραστάσεων και εικόνων! Και όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. ούτε άβυσσος υπάρχει ούτε τίποτα. άλλο, υπάρχει εύρυθμος διάταξις όλης της ύλης κατά ένα επταδικόν σύστημα, που μας αφήνει καταπλήκτους. Όπως βεβαίως αν ρίξουμε μια ματιά στα αστέρια του ουρανού, σ αυτά τουλάχιστον που βλέπουν τα μάτια μας, αυτά τα έξι-επτά χιλιάδες αστέρια, θα πούμε: «Τί μας εζήτησαν; Να σχεδιάσουμε χάρτην του ουρανού;... Που να βρούμε άκρη με τα αστέρια αυτά!...». Κι όμως για τον αστρονόμο δεν υπάρχει χάος. έχει χαρτογραφήσει αυτά τα αστέρια. Έτσι λοιπόν κι εδώ, δεν υπάρχει χάος στην Αποκάλυψι. μπορούμε θαυμάσια να βρούμε και την άκρη και την μέση και το τέλος. Αλλά τούτο συμβαίνει διότι δεν γνωρίζομε να την ερμηνεύσωμε. Και ειλικρινά αυτό είναι το κύριο σημείο, το πρόβλημα: πως θα ερμηνεύσωμε το βιβλίον της Αποκαλύψεως; Χωρίς να θέλω να πελαγοδρομήσετε, θα σας έλεγα ότι έχουν προταθή κάπου τέσσερις θεωρίες τρόπου ερμηνείας του βιβλίου. εγώ θα σας πω τις δυο. Το ότι αποτελεί αληθινό πρόβλημα θα δήτε στην πορεία των θεμάτων μας, όταν θα προχωρούμε στην ανάλυσι. συνεχίζεται στο επόμενο τεύχος 12. Αποκ. 1, Βλ. Αποκ. 14, 8. 16, , 5. κ.α. 14. Βλ. Αποκ. 11, 7. 13, Αποκ. 1, , Πρβλ. Φιλιπ. 2, Πρβλ. Ματθ. 16, Ματθ. 24, Μάρκ. 13, 28. Λουκ. 21, Άγ. Ιγνάτιος Αντιοχείας, Προς άγιον Πολύκαρπον, ΒΕΠΕΣ, τόμ. 2, Έκδοσις της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήναι 1955, σελ. 283, ΙΙΙ. 20. Άγ. Ειρηναίος, Κατά Αιρέσεων, V 30, 2. Ίδε Π. Ι. Μπρατσιώτης, Η Αποκάλυψις του Ιωάννου, Εκδοτικός οίκος Χαραλ.Π.Συνοδινού, Αθήναι 1950, σελ Ένθ ανωτέρω σελ Αποκ. 11, Γεν. 5, 24. Εβρ. 11, 5. Δ Βασ. 2, Αποκ. 1, 7-9.\n7 ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ «ΟΠΟΥ κι αν στρέψω τη ματιά» και διαβάσω τα γραπτά, οι υψηλόβαθμοι εκκλησιαστικοί, παντού καλλιεργούν την... παραφροσύνη (!!) Δεν είδατε τί έγκλημα συνετελέσθη εν ψυχρώ, με την καθαίρεση του Επισκόπου Αρτεμίου της Σερβίας από τους τρεις εκτελεστές του... συνεπισκόπους; «Μιά Ορθοδοξία ανάστατη». ΕΧΩ την εντύπωση ότι ο κ. Βαρθολομαίος είναι Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και όχι Ισταμπούλ. Ρωτάω, γιατί έχω μπροστά μου μια ανακοίνωση του Πατριαρχείου για τη σύναξη των Πατριαρχών, όπου στο αγγλικό γράφει ότι θα γίνει στην Istanbul. Έγινε λάθος; Το εύχομαι... Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Μεσσηνίας κ. Σάββατος έφα: «Η Εκκλησία δεν μπορεί να απορρίψει αυτό που διδάσκει». Αυτό ακριβώς λέμε και εμείς. Π.χ. η Εκκλησία ύψωσε ως διαχρονικό σύμβολο τον Τίμιο Σταυρό και τον γιορτάζει λαμπρώς στις 14 Σεπτεμβρίου!! Αυτό μας διδάσκει. ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ λυπηρό, που ο κ. Χρυσόστομος ομιλεί για μερική αποκαθήλωση συμβόλων της Εκκλησίας από δημόσια κτήρια κ.λπ. τα οποία όχι μόνον διδάσκουν με την παρουσία τους αλλά και φρονηματίζουν!!! ΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ μας προδίδουν, οι δεσποτάδες μας εξοργίζουν... ΣΥΓΧΩΡΗΣΤΕ με, φίλοι αναγνώστες, για ό,τι πιο κάτω βλάσφημο θα εκστομίσω: Κάποιες φορές, παρά την αγωνιώδη προσπάθειά μου να μην αισθάνομαι έτσι, όμως ενδίδω εις την ήττα μου, να εντρέπομαι που είμαι Έλληνας και Ορθόδοξος Χριστιανός (!!). ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ γιατί οι άνθρωποι αυτοί που στέργουν μετά μανίας να τους αποκαλούμε «σεβασμιότατους», αρκετοί απ αυτούς, οι ίδιοι, δεν σέβονται αυτό που θα έπρεπε να είναι: γνήσιοι ποιμένες, συνεχιστές του έργου που τους ενεπιστεύθη ο Αρχιποιμένας Σωτήρας μας. ΠΩΣ ΝΑ μην αισθάνεσαι ντροπή, όταν αυτοί, οι -υποτίθεται- «σεβασμιότατοι», αφού δεν σου πάει να τους αποκαλέσεις έτσι, σε... σκανδαλίζουν μονίμως και εργολαβικώς; Λύπη και οργή σε καταλαμβάνει, όταν πληροφορείσαι ότι εκατοντάδες χριστιανοί ορθόδοξοι είναι υπόδικοι και σύρονται στα κοσμικά δικαστήρια από αθρόες μηνύσεις και αγωγές προερχόμενες από... «σεβασμιωτάτους». ΜΕΡΙΚΑ μόνον απ τα ανατριχιαστικά παραδείγματα, σε βγάζουν από τα ρούχα σου για τις συμπεριφορές των ανθρώπων αυτών, που αναιδώς οικειοποιούνται την αρχιερατική τιμή. ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΗΚΑΜΕ ότι ο Επίσκοπος της Μητροπόλεως Λαρίσης Ιγνάτιος π.χ. έχει μηνύσει τον ίδιο χριστιανό της Μητροπόλεώς του, επί σειράν ετών, εκατόν δέκα (110) φορές και άλλους πολλούς τους έχει εξοντώσει κυριολεκτικά με αγωγές. Τώρα δε τελευταία πληροφορούμαστε και αγωγές άλλου σοβαρού επισκόπου, όπου ζητά από τον π. Ιω. Διώτη το ποσόν των , γιατί ο π. Ιω. Διώτης υπερασπίζεται (κακώς ή καλώς δεν ενδιαφέρει αμέσως) το Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως. Δεν είναι όμως μόνον αυτοί, και άλλοι πολλοί, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ από τους ίδιους, καταφεύγουν στην Δικαιοσύνη, την κρατική για να βρουν το δίκιο τους, όμοια όπως το... ίδιο έπραξε επάνω στο Σταυρό, Αυτός του οποίου σφετερίζονται την... αντιπροσωπεία Του εδώ στη γη (!!). ΕΛΕΟΣ, σεβασμιώτατοι, να σκανδαλίζετε το λαό με τέτοιες ενέργειες (έστω και αν έχετε δίκιο, πού είναι η καταλλαγή και το φιλάνθρωπον έλεος που δίδαξε ο φιλάνθρωπος Χριστός;) γιατί να αναγκάζετε δε εμάς τους λαϊκούς να σας κριτικάρουμε παρ ότι εκ των προτέρων γνωρίζουμε ότι, τα αυτιά σας δεν ακούνε, μιας και τα πλουμιστά σας άμφια είναι... αλεξίσφαιρα; ΔΕΝ ΕΚΠΟΙΕΙΤΑΙ μόνον ο Δημόσιος πλούτος της Ελλάδας από τις δάνειες αγορές των Μερκοζί και τους ντόπιους Ζεφρυμπένι, αλλά και η περιουσία της Εκκλησίας στο Μουσουλμοκατάρ από τους Συνοδικορασοφόρ. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ, η αυθεντική Εκκλησία μας, επένδυσε παλαιότερα τον πνευματικό της πλούτο στο μαρτύριο και την άσκηση. Από τότε που εξετράπη στην διαχείριση του υλικού πλούτου και στην συσσώρευση αργυρίων, έγινε μέρος του οικονομικού κατεστημένου με ό,τι αυτό ακολουθεί... ΤΡΕΧΟΥΝ και δεν φθάνουν οι λεηλάτες πολιτικοί, εξολοθρευτές της χώρας στο Κατάρ και όπου αλλού για «επενδύσεις», όλα στο σφυρί - και από κοντά η... Εκκλησία στην μουσουλμανική χώρα του Κατάρ να ζητήσει πετροδολάρια για την «αξιοποίηση» του φιλέτου της Βουλιαγμένης.(!!) Ο ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ διαθέτης όμως κληροδότησε στην Εκκλησία το «φιλέτο» της Βουλιαγμένης για έναν ορισμένο σκοπό φιλανθρωπίας και πνευματικής προσφοράς και όχι να καταντήσει κέντρο τουριστικές αναψυχής διεφθαρμένων και ανώμαλων κροίσων. Τέτοια «αργύρια» είναι προϊόν «τιμής αίματος» όπως εκείνα του Ιούδα και δεν ξεπλένονται ως δήθεν αντίτιμο... φιλανθρωπικών έργων... ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ρασοφόροι και μη, στρατευμένοι ανεξήγητα στην βατικάνεια γιγαντιαία προπαγάνδα, να αναγνωρίσουν τον αιρετικό πάπα αρχηγό - πρώτο της παγκόσμιας Εκκλησίας, ζητούν επίμονα από τον πιστό λαό να τους ακολουθήσει. Είναι πράγματι ανεξήγητη αυτή η επιμονή να εκχωρούν τα «πρωτοτόκιά τους στην ολοκληρωτική εξουσία της αιρετικής αυτής Εκκλησίας» και ταυτόχρονα να απειλούν την συντριπτική πλειοψηφία του Λαού του Θεού που αρνείται να συμβιβασθεί. Οι οικουμενιστές είναι δόλιοι και επικίνδυνοι γιατί «διαφθείρουν τον αμπελώνα», ενώ ταυτόχρονα αλλοιώνουν την Πίστη της Μιας Αγίας και Καθολικής Εκκλησίας. ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ παπικοί από όλο τον κόσμο, ήλθαν στη Ρώμη για να παραστούν στις τελετές «οσιοποιήσεως» του προ εξαετίας αποθανόντος Πάπα Ιωάννη-Παύλου Β. ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ και στους ορθοδόξους να «οσιοποιήσουν» την Αθανασία του Αιγάλεω και τη Μαρία της Γουμένισσας...! ΣΤΥΛ. ΛΑΓΟΥΡΟΣ ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΓΩΝΑΣ 7 Ο ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ Ο αείμνηστος Ανδρέας Ιωσήφ πιστός φίλος του μας λέει: Ο στρατηγός είχε απαγορεύσει στους δικούς του να χρησιμοποιούν το όνομα Πλαστήρας όπου κι αν πήγαιναν. Ο αδελφός του ήταν άνεργος. Το εργοστάσιο ζυθοποιίας «ΦΙΞ» ζητούσε οδηγό κι εκείνος έκανε αίτηση. Ο αρμόδιος υπάλληλος τον ρώτησε πώς λέγεται: Κι επειδή αυτός δίσταζε να πει το όνομά του, ενθυμούμενος την εντολή του στρατηγού, τον ξαναρώτησε και δυο και τρεις φορές, ώσπου αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι τον λένε Πλαστήρα. Παραξενεμένος ο υπεύθυνος ζητάει να μάθει αν συγγενεύει με το στρατηγό και πρωθυπουργό. Μετά από πολύ δισταγμό του αποκαλύπτει ότι είναι αδελφός του. Αφού η αίτηση, ικανοποιήθηκε, παρακάλεσε να μη το μάθει ο αδελφός του. Ο στρατηγός το έμαθε κι αφού τον κάλεσε αμέσως στο σπίτι του τον επέπληξε και του απαγόρεψε να αναλάβει αυτή την εργασία λέγοντάς του: «Αν έχεις ανάγκη, κάτσε εδώ να μοιραζόμαστε το φαγητό μου». Και δεν πήγε. Ο Πλαστήρας ήταν άρρωστος έπασχε από φυματίωση κι έμενε σ ένα μικρό σπιτάκι στο Μετς, κοντά στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Του πρότειναν να του βάλουν ένα τηλέφωνο δίπλα στο κρεβάτι αλλ αυτός αρνήθηκε λέγοντας: «Μα τι λέτε; Η Ελλάδα πένεται κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;». Πολλές φορές με τρόπο έστελνε και αγόραζαν ψωμί, ελιές και λίγη φέτα Τότε οι γύρω του, του υπενθύμιζαν ότι είχε ανάγκη καλύτερου φαγητού λόγω της αρρώστιας κι εκείνος με απλότητα τους απαντούσε: «Τι κάνω σκάβω για να καλοτρώγω;». Ο Βάσος Τσιμπιδάρος, δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Ακρόπολη», περιγράφει το εξής περιστατικό: «Κάποτε, ο στενός του φίλος Γιάννης Μοάτσος, είχε πάρει την πρωτοβουλία να του εξασφαλίσει μόνιμη στέγη, για να μην περιφέρεται εδώ και εκεί σε ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πήγε λοιπόν σε μια Τράπεζα και μίλησε με τον διοικητή. «Τι;», απόρησε εκείνος. «Δεν έχει σπίτι ο Πλαστήρας; Βεβαίως και θα του δώσουμε ό,τι δάνειο θέλει και μάλιστα με τους καλύτερους όρους!» Ο Μοάτσος έτρεξε περιχαρής στον Πλαστήρα, του το ανήγγειλε και εισέπραξε την αντίδραση: «Άντε ρε Γιάννη, με τι μούτρα θα βγω στο δρόμο, αν μαθευτεί πως εγώ πήρα δάνειο για σπίτι;». Έσχισε το έντυπο στα τέσσερα και το πέταξε. Ο Δημήτρης Λαμπράκης «δώρισε» κάποια στιγμή στον Πλαστήρα ένα ωραίο χρυσό στυλό κι αφού ο στρατηγός κάλεσε τον φίλο του Ανδρέα του λέει: - Εγώ δεν βάζω χρυσές υπογραφές. Μου φτάνει το στυλουδάκι μου. Να το στείλεις πίσω. - Μα θα προσβληθεί - Δεν πειράζει Ας μου κόψει το νερό από το κτήμα. Δεν θέλω δώρα Ανδρέα. Γιατί τα δώρα φέρνουν και αντίδωρα! Το 1952, πρωθυπουργός ο Πλαστήρας, ήταν κατάκοιτος από την αρρώστια που τον βασάνιζε, όταν μία μέρα δέχθηκε την επίσκεψη της Βασίλισσας Φρειδερίκης. Μπαίνοντας εκείνη στο λιτό ενοικιαζόμενο διαμέρισμά του, εξεπλάγη όταν είδε τον πρωθυπουργό να χρησιμοποιεί ράντζο για τον ύπνο του, και τον ρώτησε με οικειότητα: «Νίκο, γιατί το κάνεις αυτό;» και η απάντηση ήρθε αφοπλιστική. «Συνήθισα, Μεγαλειοτάτη, το ράντζο από το στρατό και δεν μπορώ να το αποχωριστώ». Ο στρατηγός Νικόλαος Σαμψών, φίλος του Πλαστήρα, σε επιστολή του περιγράφει, το παρακάτω: «Όταν πέθανε ο Πλαστήρας δεν άφησε πίσω του σπίτι, ακίνητα ή καταθέσεις σε τράπεζες. Η κληρονομιά που άφησε στην ορφανή προσφυγοπούλα ψυχοκόρη του, ήταν 216 δρχ., ένα δεκαδόλλαρο και μια λακωνική προφορική διαθήκη: «Όλα για την Ελλάδα!». Βρέθηκε επίσης στα ατομικά του είδη ένα χρεωστικό του Στρατού (ΣΥΠ 108) για ένα κρεβάτι που είχε χάσει κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία και 8 δρχ. με σημείωση να δοθούν στο Δημόσιο για την αξία του κρεβατιού, ώστε να μην χρωστά στην Πατρίδα». Όταν πέθανε ο Πλαστήρας στις 26/7/1953 τον έντυσαν το νεκρικό κοστούμι, που το αγόρασε ο φίλος του Διονύσιος Καρρέρ γιατί ο ίδιος τον μισθό του τον πρόσφερε διακριτικά σε άπορους και ορφανά παιδιά ο δε γιατρός, που ήταν παρών και υπέγραψε το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου, μέτρησε στο ταλαιπωρημένο κορμί του: 27 σπαθιές και 9 σημάδια από βλήματα. Τον κιλλίβαντα βάση πυροβόλου, στον οποίο είχαν εναποθέσει το φέρετρό του, δεν το έσερναν άλογα, αλλά εβδομηντάρηδες εύζωνοι του Συντάγματός του, έως το Α Νεκροταφείο. Μετά απ όλα αυτά εμείς ποιο σχόλιο να κάνουμε; Μιλούν τα γραφόμενα από μόνα τους και προπαντός η ζωή και ο χαρακτήρας του θαυμάσιου αυτού άνδρα, που ξεπερνάει, θα λέγαμε, και τη ζωή ενός ασκητή! Ας είναι η μνήμη του αιωνία και η ζωή του παράδειγμα προς μίμηση. Η εφημερίδα μας σε συνέχειες θα δημοσιεύει την «Ορθόδοξη Δογματική» προς εδραίωση της Ορθοδόξου Πιστεώς μας ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ 17 ον Α ΘΕΟΛΟΓΙΑ - (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ) του πρεσβύτερου Ευστάθιου Κολλά Ορδόδοξος Θεολόγος, εκκλ/κος συνήγορος, επίτιμος πρόεδρος εφημ. κληρου Ελλάδος Έχουμε πέντε  αποδείξεις (=Ενδείξεις) υπάρξεως Θεού: Την Κοσμολογική. Την Τελολογική. Την Οντολογική. Την Ηθική, και την Ιστορική. 1.-) Κοσμολογική Απόδειξη περί υπάρξεως Θεού: Η απόδειξη αυτή ξεκινά κυρίως από την εμπειρία του κόσμου. Κύρια γνωρίσματά της είναι: α.-) Η ύπαρξη του κόσμου, και β.-) Η δυνατότητα των πάντων. Ο κόσμος όλος είναι μία αλυσίδα αιτίων και αιτιατών. Τίποτε απολύτως στον κόσμο αυτό δεν είναι αυτογενές - αυθύπαρκτον. Συνεπώς, πρέπει να υπάρχει ένα αίτιο των πάντων, το οποίον να μην είναι αιτιατόν, δηλαδή, να μην προέρχεται από άλλο αίτιον. Γιατί αν δεν υπάρχει κάποιο αίτιον το οποίον να μην είναι αιτιατόν, τότε πρέπει να μην υπάρχουν και αιτιατά, τα οποία συγχρόνως να είναι και αίτια. Τοιούτον, όμως, αίτιον το οποίον δεν είναι και αιτιατόν δεν υπάρχει στον κόσμο αυτό. Άρα τούτο πρέπει να ευρίσκεται εκτός του κόσμου τούτου, και το αίτιον αυτό είναι ο Θεός. Η απόδειξη αυτή απαντά στο μεγάλο Φιλόσοφο Αριστοτέλη, και μάλιστα στο συλλογισμό της κινήσεως, όπου γίνεται λόγος περί του «αεί κινούντος ακινήτου», χωρίς βεβαίως τούτο να επιβεβαιώνει την ύπαρξη του Θεού, «έστι τοίνυν τι κινούμενον... έστι τι κινούν ακίνητον, κινεί δε ως ερώμενον (= αγαπητικόν), τούτο γαρ Θεός». ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΣ: Κριτική της απόδειξης αυτής έκανε ο ΚΑΝΤ στο έργο του «Κριτική του Καθαρού Λόγου». Στο έργο του αυτό ο Καντ δέχεται ότι υπάρχει μεν η υπαιτιότητα στον κόσμο, αλλά αυτή δεν μπορεί να ισχύσει και πέραν της κοσμικής πραγματικότητας. Αυτό είναι «λογικό σφάλμα μεταβίβασης σε έτερον γένος». Ό,τι είναι εκτός του κόσμου δεν μπορεί να το αποδείξει η λογική, διότι δεν μπορεί να γνωρίσει τι ισχύει εκεί. Εντούτοις, ο Καντ δεν έχει δίκιο, γιατί στηρίζεται στη μηχανοκρατική θεώρηση της αποδείξεως. Βασίζεται σε μια λογική αναλογία για να αποκλείσει το λογικό συμπέρασμα της αποδείξεως περί της υπάρξεως του Θεού. Ο ίδιος ο Καντ κάνει τη λογική σφάλμα της «μεταβίβασης εις έτερον είδος», βάσει του οποίου καταρρίπτει την απόδειξη, γιατί ο Θεός δεν είναι εκτός του κόσμου, αλλά εντός και στην κορυφή του κόσμου. Λογικά η απόδειξη είναι εξ ίσου και ισχυρή και αδύνατη. ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟ- ΔΕΙΞΗΣ: Αύτη πέραν της διαπίστωσης ότι ο κόσμος προέρχεται εκ του Θεού, δεν μπορεί να καθορίσει τις σχέσεις Θεού και κόσμου, με αποτέλεσμα ο κόσμος να παρίσταται ως αυτοτελής. Πέραν τούτου οι σχέσεις Θεού και κόσμου παρίστανται ως καταναγκαστικές και αιτιώδεις, ενώ ο κόσμος, από Χριστιανική έποψη, είναι αποτέλεσμα όχι ανάγκης του Θεού, αλλά ελεύθερης βούλησης και αγάπης του Θεού. Επίσης κατά την απόδειξη ο Θεός παρίσταται ως απρόσωπος αιτία, εκ της οποίας προέρχεται ο κόσμος. Το Θετικό Θεολογικό Στοιχείο της απόδειξης αυτής είναι, ότι δέχεται πως ο κόσμος δεν προέρχεται εκ του μηδενός, ότι δεν είναι κάτι το τυχαίον, αλλά έχει την αιτία του σε αρχή που βρίσκεται εκτός του κόσμου, η οποία θεμελιώνει την αξία του κόσμου, δηλαδή, δίνει Νόημα στον κόσμο. Από Χριστιανική άποψη, η αρχή αυτή είναι ο Τριαδικός Θεός. [ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ]\n8 8 ΑΓΩΝΑΣ ΨΑΛΤΙΚΑ Καποτε η αληθεια θα Για χρόνια τα λέγαμε και τα γράφαμε αλλά μας λέγανε ότι τα παραλέμε. Να όμως που κάποια στιγμή, η αλήθεια, που δεν κρύβεται, αποκαλύφθηκε και μάλιστα από τους ίδιους Γράψαμε οι πληροφορίες από το δικό τους περιβάλλον ότι στον Επιούσιο τα πρώτα χρόνια σιτίζονταν καθημερινά άτομα και άλλα τόσα έπαιρναν το φαγητό στο σπίτι. Τελευταία δε ίσως ξεπερνούν τα «ΜΗ ΘΗΣΑΥΡΙΖΕΤΕ» Άγιε δέσποτα, συχνά επισκέπτεσθε τα τελευταία χρόνια την πόλη μας και μάλιστα χρονιάρες μέρες π.χ. Κυριακή Τυρινής. Άραγε ο σκοπός του ερχομού σας κατόπιν προσκλήσεως του επιχώριου δεσπότη ποιος είναι; Αποβλέπει στο να αναπληρώσει το πνευματικό κενό που υποτίθεται ότι υπάρχει στο εδώ αποίμαντο ποίμνιο ή να στηρίξει τον μονίμως πάσχοντα από ανασφάλεια Ιγνάτιο; Εκτός αν με ένα σμπάρο επιτυγχάνονται δύο τρυγόνια (σκοποί). Μήπως ο ερχομός σας θεραπεύει και τη δική σας μοναξιά δεδομένου ότι το ποίμνιό σας είναι σχεδόν ανύπαρκτο; Ας αφήσουμε όμως τους απόκρυφους πόθους και σκοπούς γιατί είναι τελείως αδύνατο να εμβαθύνει κανείς σ αυτούς κι ας έλθουμε στο θέμα της ομιλίας σας που εκφωνήσατε την Κυριακή της Τυρινής, στον ναό του αγίου Αχιλλίου, κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας. Απευθυνθήκατε με το χωρίο «Μη θησαυρίζετε» σ ένα ακροατήριο, το οποίο, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο υλικούς θησαυρούς δεν έχει μετά την επαναληπτική οικονομική αφαίμαξη που του έγινε και εξακολουθεί να του γίνεται αλλά ούτε και τα στοιχειώδη για την επιβίωσή του, σε βαθμό μάλιστα κάποιοι να τερματίζουν τη ζωή τους. Άστοχη η αρχική τοποθέτησής σας, εκτός αν είχατε κάποιους άλλους στο μυαλό σας, που όχι μόνον έχουν θησαυρούς αλλά ντρέπομαι που το λέγω και μετά μανίας τους επιδιώκουν και τους επιδεικνύουν. Και εννοώ συνεπισκόπους σας των οποίων οι «δραστηριότητες» βγήκαν στον «αέρα». Θα γνωρίζετε ότι πριν λίγες εβδομάδες σε έλεγχο ρουτίνας που διενήργησε η αστυνομία στον εθνικό δρόμο βρήκε στο πορτ-μπαγκάζ μητροπολιτικού Εκείνο το μεγάλο κτήμα 9 στρεμ. Περίπου στον Καραβόμυλο Φθιώτιδας, δίπλα στο κύμα (μεγάλης οικονομικής αξίας), που ανήκε εξ αδιαιρέτου στην Μητρόπολη Λάρισας και Φθιώτιδας από παραχώρηση του παλαιού ΟΔΔΕΠ, ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ Όλοι οι αγωνιζόμενοι χριστιανοί της Λάρισας και Επαρχίας να είμαστε παρόντες στο προσκλητήριο του τίμιου αγώνα μας για μια Εκκλησία αγία και άμωμη τη μέρα της Εθνικής μας γιορτής (Kυριακή 25 Μαρτίου 2012) στις 10:30 το πρωί στον Ιερό Ναό του Αγίου Αχιλλίου (πλατεία Μητέρας). Να τιμήσουμε τους πατέρες και αδελφούς μας, οι οποίοι το 1821 με το αίμα τους απελευθέρωσαν την πατρίδα μας από τους Τούρκους, μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς, για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι, απόγονοι Ελλήνων αυτοκινήτου οδηγούμενο απ τον ίδιο μέσα σε νάυλον σακούλες 35 εκατ. ευρώ και τρία όπλα. Κι αυτό το συμβάν κουκουλώθηκε! Άλλος δε δεσπότης είχε OFFSHORE εταιρίες και μερικά εκατομμύρια για τα γεράματά του. Αυτόν τα εκκλησιαστικά δικαστήρια τον αθώωσαν δύο φορές δικαστής ήταν και το πρόσωπο που ιδιαίτερα εξυμνήσατε στον αγ. Αχίλλιο όχι όμως και η πολιτική δικαιοσύνη η οποία τον καταδίκασε σε φυλάκιση και στη συνέχεια υποβιβάστηκε στην τάξη των μοναχών Μήπως εννοούσατε τον δεσπότη με τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις ή τον άλλον με τις τυροκομικές μπίζνες; Θα διαβάσατε, πιστεύω, για τις διαθήκες που πλαστογραφήθηκαν για να ιδιοποιηθούν κληροδοτήματα. Τι eγινε; 150. Η φωτογραφία που έδωσε η μητρόπολη στα Μ.Μ.Ε. στις 4/1/12 δείχνει την αλήθεια των πληροφοριών. Αφού έτσι είχαν τα πράγματα τότε γιατί η μητρόπολη δικαιολογούσε αρχικά 150 αντί και τελευταία 250 αντί 150 μερίδες; Είναι επίσης γνωστό ότι τα έξοδα και την παρασκευή των φαγητών του «Επιουσίου» έχουν αναλάβει αποκλειστικά (υποχρεωτικά) οι ναοί της πόλης και των χωριών ανά εβδομάδα και μάλιστα σύμφωνα με τον αυξημένο αριθμό που παρουσιάζεται. Γεννιέται συνεπώς το ερώτημα: Αφού τα πάντα αντιμετωπίζονται από τους ναούς, τότε γιατί, για τον ίδιο σκοπό, γίνονται κρατήσεις ανά τρίμηνο; Γιατί κατακρατείται από τα Προσκυνήματα το 22% επί των εσόδων; Γιατί οι έκτακτες δισκοφορίες και προς τί οι συνεχείς κλήσεις προς ευαίσθητους δωρητές; Εφαρμόζετε δηλαδή την παροιμία «και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος;». Καλά δεν υπάρχει κανένας αρμόδιος να ερευνήσει τα πράγματα; Και σου λένε μετά ότι «μαζί τα φάγαμε!». Ομιλία του Προικονήσων Ιωσήφ Για τον, εκ Μακεδονίας, που πέθανε με αρκετά εκατομμύρια στο ατομικό του βιβλιάριο, τα οποία, δυστυχώς, δεν πρόλαβαν να πάρουν τα ανίψια του! Θα έχετε μάλλον ακούσει, για πολύ γνωστό σας δεσπότη, ότι διαθέτει την πλουσιώτερη γκαρνταρόμπα με αρχιερατικές στολές. Θα σταματήσουμε, Σεβασμιώτατε, γιατί δεν αντέχουμε άλλο. Όταν από ανάγκη το κάνουμε ανακατεύεται το στομάχι μας. Πάντως, εκείνα τα «ΟΥΑΙ», ο Κύριος δεν τα είπε για τους βιοπαλαιστές και τους μεροκαματιάρηδες, ούτε για τους διωκόμενους με δικαστικές αγωγές πολυφαμελίτες από αντιπροσώπους του Θεού τα είπε για τους Γραμματείς και Φαρισαίους τους τότε και τους νυν. Τέλος θα σας συμβουλεύαμε: να μη μιλάτε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου να μη δέχεσθε πρόθυμα προσκλήσεις συνεπισκόπων σας και να μην εγκαταλείπετε το ποίμνιό σας- αλήθεια που βρίσκεται; - με κανένα τρόπο. τί έγινε; Υπάρχει; Και το ρωτάμε, γιατί παλαιότερα, την τελευταία στιγμή απετράπη η πώλησή του με δική μας παρέμβαση. Περιμένουμε απάντηση. Λαμπαδάριος ηρώων και μαρτύρων. Να στείλουμε, όπως πάντα, μήνυμα στις εκκλησιαστικές, πολιτικές και δικαστικές αρχές ότι η σιωπηλή παρουσία μας σημαίνει διαμαρτυρία τόσο για τα τεκταινόμενα στο χώρο της Εκκλησίας, όσο και για την αδιαφορία, τη μεροληπτική στάση προς τη μία μόνο πλευρά και την απάθεια των αρμοδίων στο χρονίζον τοπικό εκκλησιαστικό πρόβλημα. Μη λείψει κανένας από το προσκλητήριο αυτό του αγώνα. Ας μείνουμε εδραίοι και αμετακίνητοι, αδελφοί Μια επιστολή «μπαλονια θα εκραγουμε..» Γέρων Επίσκοπος της Ελλαδικής Εκκλησίας, ο οποίος αγωνιά για τα τεκταινόμενα στη Λάρισα μεταξύ των Αγωνιζόμενων και του δεσπότη Ιγνατίου, βλέποντας τον κόσμο στις τελευταίες συγκεντρώσεις μας Πρωτοχρονιά και Θεοφάνεια μας έγραψε μια συγκινητική επιστολή, της οποίας εμείς αναδημοσιεύουμε μικρό απόσπασμα: «Αυτά που είδα και διάβασα στο φύλλο της εφημερίδας Αγώνας του μηνός Ιανουαρίου 2012, στην 8η σελίδα και με τίτλο ΜΗΝΥ- ΜΑΤΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙ- ΑΣ με συνεκίνησαν ιδιαίτερα διότι, ενώ, μετά από τόσα χρόνια αγώνα για την κανονική τάξη στην Εκκλησία, διώκεστε με κατασκευασμένες κατηγορίες και καταδικάζεστε σε εξοντωτικές χρηματικές ποινές, εσείς, όχι μόνον δεν υποκύψατε αλλά και εξακολουθείτε να συγκεντρώνεσθε δυναμικά αλλά και ειρηνικά. Η μάσκα του αδελφού και συλλειτουργού Λαρίσης Ιγνατίου έπεσε διότι στα Συνοδικά γραφεία που βρισκόμασταν μας διαβεβαίωνε, ότι 2-3 άτομα είναι ακόμη στον Αγώνα σας Αδελφοί, ΜΗ ΠΤΟΕΙΣΤΕ, γιατί μπορεί ο Σος Ιγνάτιος να συμπλέει με την κοσμική εξουσία και μ αυτή να σας πολεμάει με τρόπο μάλιστα απάδοντα στο Αρχιερατικό αξίωμα εσείς όμως έχετε την εξ ουρανού δύναμη διότι δεν αγωνίζεσθε για ιδιοτελή, φθαρτά και εφήμερα πράγματα αλλά για πνευματικά και αιώνια, τα μόνα ευάρεστα τω Κυρίω. Συνεχίστε να αγωνίζεσθε με ταπεινό φρόνημα και να είσθε σίγουροι ότι θα συμβάλετε και στη διόρθωση ημών, των διοικούντων την εκκλησία του Σωτήρος Χριστού, γιατί δεν σας το κρύβω γίναμε κακό παράδειγμα, ανάξιοι προς μίμηση. Θαρσείτε, τέκνα Κυρίου αγαπητά, και να είσθε βέβαιοι ότι ο Θεός που επιτρέπει το πρόβλημα παρέχει εν καιρώ και την έκβαση. Τελειώνοντας σας εύχομαι να διέλθετε το στάδιο των αρετών με υπομονή καθότι «η υπομονή σωτηρίαν κατεργάζεται», προς δε τον συνεπίσκοπό μου Ιγνάτιο, να υπομνήσω τους όρκους που δώσαμε ενώπιον του Κυρίου κατά την χειροτονία μας, ότι δηλαδή θα είμαστε διάκονοι και όχι διακονούμενοι από το ποίμνιο πολλώ μάλλον διώκτες, φεύγοντες την υψηγορίαν του Φαρισαίου και μιμούμενοι «το ταπεινόν εν στεναγμοίς» του Τελώνου, διότι άλλως «σινιάσαι ημάς ο σατανάς ως τον σίτον» και τότε εμείς, οι περιφερόμενοι ως πολυπλουμισμένοι ταοί, «ωσεί πομφόλυγες εκραγώμεν» (σαν παραφουσκωμένα μπαλόνια θα εκραγούμε) και αλλοίμονό μας, χωρίς να τρέμουμε την φοβεράν ημέραν της κρίσεως...» ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟΝ «ΑΓΩΝΑ» ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ: «ΑΓΩΝΑΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ»


>- Μαύρος Γάτος - Το Ταξίδι Της Επιστροφής: «ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΜΗ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕΤΕ»: ΣΑΝΤΑΜ ΧΟΥΣΕΪΝ, ΚΑΡΛΑ ΤΑΚΕΡ, ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ\n«ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΜΗ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕΤΕ»: ΣΑΝΤΑΜ ΧΟΥΣΕΪΝ, ΚΑΡΛΑ ΤΑΚΕΡ, ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ\nΤί κοινό έχουν ο Σαντάμ Χουσεΐν και η Κάρλα Φάιυ Τάκερ;\nΤο διάταγμα της εκτέλεσής τους φέρει την υπογραφή του ίδιου ανθρώπου: του Τζώρτζ Μπους, του Πολέμαρχου που περνιέται για χριστιανός.\nΟ Τζώρτζ Γουίλιαμ Μπους, του Τζώρτζ και της Μπάρμπαρα, είναι υποτίθεται πιστός χριστιανός (μεθοδιστής). Ο ίδιος έχει πολλάκις δηλώσει «αναγεννημένος χριστιανός» (born again christian), και σημαντικό μέρος της εκλογικής του επιτυχίας το οφείλει στην υποστήριξη των ευαγγελικών Αμερικανών. Το όνομα του Θεού το επικαλείται συνέχεια στα διαγγέλματά του προς τον αμερικανικό λαό και προς τον υπόλοιπο κόσμο.\nΟ Τζώρτζ Μπους, αν και χριστιανός, μάλλον δεν έχει διαβάσει ποτέ το Ευαγγέλιο. Δεν έχει ακούσει το «αν συγχωρείτε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, θα συγχωρήσει κι εσάς ο ουράνιος πατέρας», ούτε το «ό,τι θα θέλατε να σας κάνουν οι άλλοι να το κάνετε και εσείς σ’αυτούς». Σαν Κυβερνήτης του Τέξας, υπέγραψε τις περισσότερες θανατικές καταδίκες από οποιονδήποτε άλλο Κυβερνήτη στην ιστορία των ΗΠΑ. Και δεν έδωσε ποτέ χάρη. Στην περίπτωση της Karla Faye Tucker, έφτασε μάλιστα να ειρωνευτεί με σκαιότητα την αίτησή της για χάρη, κατά την διάρκεια μιάς συνέντευξης στον δημοσιογράφο Tucker Carlson για το Talk Magazine (Σεπτέμβριος 1999, σ. 106):\n(μιλάει ο Τζώρτζ Μπους): «Είδα την συνέντευξη που πήρε [ο Λάρρυ Κίνγκ του CNN] από την Tucker. Της έκανε αληθινά δύσκολες ερωτήσεις, όπως «Τί θα είχατε να πείτε στον Κυβερνήτη Μπους;»\n(δημοσιογράφος): «Και τί απάντησε εκείνη;»\n«Παρακαλώ», κλαψούρισε ο Μπους, με τα χείλη σουφρωμένα σε κοροϊδευτική απόγνωση, «μη με σκοτώσετε»\n(δημοσιογράφος, διηγείται:) Πρέπει να έδειχνα εμφανώς σοκαρισμένος (το να γελοιοποιείς την έκκληση για χάρη ενός κρατούμενου που στο μεταξύ έχει εκτελεστεί, είναι και άτοπο και σκληρό), γιατί αμέσως σταμάτησε να χαζογελάει.(1)\nΣαν Κυβερνήτης του Τέξας, ο Τζώρτζ Μπους υπέγραψε 152 θανατικές καταδίκες, μεταξύ των οποίων ήταν η καταδίκη της Tucker και η καταδίκη του διανοητικά καθυστερημένου 33χρονου Terry Washington, που αποδεδειγμένα είχε διανοητική ηλικία εφτά χρονών.\nΣαν Κυβερνήτης του Ιράκ, μετά την εισβολή, υπέγραψε την θανατική καταδίκη περίπου 600.000 πολιτών του Ιράκ, κάμποσων χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών, και τελικά χτες υπέγραψε και την οριστική καταδίκη σε χριστιανικό θάνατο με απαγχονισμό του Σαντάμ Χουσεΐν, του ανθρώπου που οδήγησε το Ιράκ σε δύο φονικότατους και καταστρεπτικότατους πολέμους (πόλεμος Ιράν-Ιράκ, πρώτος πόλεμος του Κόλπου), στην διεθνή απομόνωση, στην ξένη κατοχή, και στα πρόθυρα του εμφύλιου πολέμου.\nΥΓ: 70% των Αμερικανών φέρονται να υποστηρίζουν την θανατική ποινή, έναντι 42% το 1966 (3).\nΤ(ΌΣΟ) ΠΑΤΗΣΕ Ο Μαύρος Γάτος ΣΤΙΣ 1:06:00 μ.μ.\nΗ ιστορια επαναλαμβανεται και θα επαναλαμβανεται για παντα,αν το πληθος δεν αντιδρασει.\nΚαλη χρονια να εχουμε και καλα να τα περναμε!!!\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 1:56:00 μ.μ. EET\nΧθες βλέποντας τηλεόραση σκέφτηκα ότι και ο Μπους θα μπορούσε κάλλιστα να καταδικαστεί σε θανατική ποινή. Το συνειδητοποιεί άραγε;\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 1:57:00 μ.μ. EET\nας δούμε πόσα προσχήματα θα καταρεύσουν και φέτος.\nΚαλή Χρονιά γατούλη\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 2:36:00 μ.μ. EET\nκαλη χρονια γατε μ οτι αγαπας κι οτι ποθεις μαζι σου\n(η εκτελεση αυτη ηταν στρατηγική κινηση σημαινει νεο γυρο στην περιοχη και ουδεμια διαθεση ΄΄επιβολής της ειρηνης''....)\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 2:45:00 μ.μ. EET\nΝίκο, το πλήθος κάποτε θα ξυπνήσει, αλλά το ΄ποτε... αργεί ακόμα.\nΣύλβια, νομίζω ότι έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα, κι ότι το πιστεύει πιά βαθιά ότι αγωνίζεται για την ελευθερία και την δημοκρατία και για τον Θεό.\nRaresteak, μακάρι να καταρρεύσουν όλα! Έτσι μόνο μπορεί να ξεκινήσει η ανοικοδόμηση σε βάσεις Αλήθειας.\nΧάρυβδη, για πόσο ακόμα θα βιάζουν την ειρήνη και την νοημοσύνη μας;;;\nΚαλή Πρωτο-Χρονιά σε όλους! Η νέα χρονιά είναι μόνο μια σύμβαση, αλλά είναι και μια νέα αρχή, και δεν είναι λίγο. Είναι και μια νέα ελπίδα, και δεν είναι καθόλου λίγο!\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 3:32:00 μ.μ. EET\nΔεν γνωρίζω τι αίσχη είχε κάνει ο Σαντάμ ,βλέποντας τον όμως στην αγχόνη ένιωσα μεγάλη θλίψη. Όσο για το Μπούς ,κάθε φορά που ακούω το όνομα του αυτόματα στο μυαλό μου έρχεται μια και μόνο φράση. "Η βλακεία εκτός απο ανίκητη είναι και επικίνδυνη."\nΚαλή χρονιά να έχεις γάτε.\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 3:58:00 μ.μ. EET\nΚαλή χρονιά γατούλη. Όχι άλλα τέτοια. :-(\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 4:30:00 μ.μ. EET\nαν ειναι δυνατον..!!τινα πω..σιωπω..!!\nευχομαι μια πολυ καλη πρωτοχρονια να εχεις κι ο καινουργιος χρονος να σου δωσει οτι επιθυμεις..!!\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 4:37:00 μ.μ. EET\nΜα τι πάθατε όλοι κι όπου μπαίνω για να αφήσω ευχές σας βρίσκω βυθισμένους στην κατάθλιψη;!\nΗ γιορτινή ατμόσφαιρα θα φταίει, σίγουρα!\n(ανατριχιαστική η ιστορία του σίριαλ-κίλλερ-Μπους και της Τάκερ)\nΘερμές ευχές, φίλε Γάτε, για καλή χρονιά!\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 4:41:00 μ.μ. EET\nΕυχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές σας Σ:)))))\nΜα τί λες, φίλε Rockerblogger, εμένα είναι αισιόδοξο το ποστ! Δες τί λέει στο τέλος! 'Smile, there is no hell!" Σ;)))))))\nNosy μου, θα έχει σίγουρα *και* τέτοια, και χειρότερα, αλλά ας είναι τουλάχιστον λιγότερα από τα περσινά (και μακριά από εμας, όσο κυνικό κι αν ακούγεται αυτό)\nConvinced, τί να πεις για το άτομο...\nΦεγγαράκι, φοβερός ο τύπος, ε...\nΣάς στέλνω κι εγώ τις καλύτερες ευχές μου γι απόψε και για τη Νέα Χρονιά\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 4:52:00 μ.μ. EET\nΤο παληκάρι μάλλον τραβούσε 15 μαλακίες τη μέρα όταν πήγαινε στο κολλέγιο.\nΤι να πεί κανείς για το ΜΑΛΑΚΑ.\nΚαλή Χρονιά filoc!\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 5:05:00 μ.μ. EET\nΟλα είναι θέατρο μαυρόγατε και ο πλανητάρχης είναι puppet στα χέρια άλλων. Με τέτοιες μεθοδεύσεις, με το να την πληρώνουν άτομα περιθωριακά με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα (Τάκερ) και δικτάτορες που "απειλούν την παγκόσμια ειρήνη (Σαντάμ) κοιμίζονται οι συνειδήσεις και εξασφαλίζεται η αίσθηση ασφάλειας του Αμερικανικού λαού. Αυτό θέλουν, αυτό τους δίνουν, κι αν έχεις ένσταση, πολύ θα ήθελα να την ακούσω.\nΕίναι δύσκολο να κρατάς την τύχη ενός έθνους στα χέρια σου και να κάνεις αυτό που οι άλλοι περιμένουν. Μόνη σωτηρία σου να το ρίξεις λίγο στην τρελή και να γίνεσαι που και που μαλάκας (comic relief στην κόλασή σου).\nΤέσπα, η σωτηρία της ψυχής είναι θέμα προσωπικό. Σου εύχομαι κι εδώ να έχεις καλή χρονιά και ό,τι επιθυμείς!\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 6:17:00 μ.μ. EET\nΚαλή Πρωτο-Χρονιά, Διαιρέτη + Ρεντόν!\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 7:13:00 μ.μ. EET\nΕπικροτώ ως πολλαπλασιαστής του διαιρέτη...\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 7:27:00 μ.μ. EET\nΣου εύχομαι καλή και δημιουργική χρονιά γεμάτη υγεία και χαρά!!!\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 7:55:00 μ.μ. EET\nεκτελέστηκε ο πραγματικός Σανταμ;\nή ένας από τους σωσίες του.\nκαλή χρονιά μαύρε γάτε.\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 7:58:00 μ.μ. EET\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 8:11:00 μ.μ. EET\nΟ πολιτισμός κάποιου κρίνεται από το πως λειτουργεί όταν βρίσκεται σε θέση ισχύος. Η βαρβαρότητα των ιθυνόντων στις ΗΠΑ (όχι του λαού) δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει αυτή του Σαντάμ. Μόνο που ο Σαντάμ βρέθηκε στο εδώλιο ηττημένος ενω αυτοί (και πολλοί άλλοι συνοδοιπόροι) νικητές. Αφού δεν μπορούμε να τους κρεμάσουμε (προς το παρόν), ας τους σταυρώσουμε στη blogoσφαιρα.\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 8:34:00 μ.μ. EET\nΚυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2006 - 8:41:00 μ.μ. EET\nΧρόνια πολλά παιδία!!!\nΔευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2007 - 1:01:00 π.μ. EET\nΚαλή χρονιά και σε σένα γατούλη μας. Κοίτα να δεις, η διανοητική ηλικία του μέσου Αμερικανού, είναι σύμφωνα και τις δικές τους στατιστικές, γύρω στα δώδεκα. Ε τώρα κι αυτοί ψηφίζουν τον κατα προσέγγιση κοντινότερο σε ηλικία, από κει και πέρα η συνέχεια γνωστή στο πετσί των λαών. Ινδοί, Έλληνες, Γερμανοί, απανταχού στρατολογημένοι επιστήμονες έστησαν το αμερικάνικο θαύμα όπως το βλέπουμε σήμερα, το κρίμα στην πλάτη τους.\nΚαλή χρονιά σε όλους, ας γίνει αυτή εφαλτήριο έγνοιας και αντίδρασης για την καταστροφή του πλανήτη, αφύπνιση για το σκοτεινό μέλλον που καραδοκεί τα παιδιά μας.\nΔευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2007 - 10:42:00 π.μ. EET\nκαλημέρα (φοβάμαι να πω χρονιά) ...με πολλά Αντί ...\nΔευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2007 - 4:05:00 μ.μ. EET