Σύνθετη ονομασία σε κάθε περίπτωση και με τη συνταγματική σφραγίδα - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ On Line\nΣύνθετη ονομασία σε κάθε περίπτωση και με τη συνταγματική σφραγίδα\nΚοτζιάς (στο βήμα), Βενιζέλος, Μέρτζος, Θεοδωράκης, την Τετάρτη στο αμφιθέατρο του υπουργείου Εξωτερικών\nH Ομιλία Υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του Ν.Ι. Μέρτζου «Το Μακεδονικό» (ΥΠΕΞ, 27.03.2018)\nΑΘΗΝΑ. Ως Υπουργός Εξωτερικών, νιώθω ικανοποίηση να ακούω, και άκουσα τις δυο ομιλίες, του προκατόχου μου Υπουργού Εξωτερικών, Βαγγέλη Βενιζέλου, και τον ευχαριστώ πολύ για όλες τις σκέψεις του και του Προέδρου του Ποταμιού, Σταύρου Θεοδωράκη, τον ευχαριστώ για τις σκέψεις του και τις κριτικές διαπιστώσεις που κάνει. Θέλω να τους ευχαριστήσω και τους δύο και θέλω βέβαια να ευχαριστήσω το συγγραφέα του βιβλίου. Το τελευταίο διάστημα έχουμε αφιερώσει πολλές ώρες στην προσπάθεια να βρούμε ένα κοινό σημείο που θα συσπειρώσει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, όχι για το χθες, αλλά για το αύριο. Θέλω να ευχαριστήσω όπως πάντα και τους διερμηνείς, που χάρη σ’ αυτούς οι ξένοι Πρέσβεις που δεν ομιλούν ελληνικά -γιατί πολλοί μιλούν ελληνικά- είναι σε θέση ν’ ακούσουν τη σημερινή μας συζήτηση.\nΟ Νίκος Μέρτζος, προέρχεται πολιτικά από τον ακριβώς αντίθετο χώρο απ’ όπου προέρχομαι εγώ. Όμως, θα έλεγα, ότι έχουμε κάτι το κοινό: σθένος και παρρησία. Αυτό που πιστεύουμε το λέμε, όσο κι αν ενοχλούμε. Και όσο και αν κάποιοι θέλουν να μας ρίξουν κάμποσες σφαίρες, δε μας πιάνουν. Ο Νίκος Μέρτζος είναι άνθρωπος με μεγάλη γνώση του Μακεδονικού και με αφοσίωση σ’ αυτό το θέμα. Και πρέπει να πω ότι, κάθε μέρα με τόλμη ανακαλύπτει πώς θα μετουσιώσει τις γνώσεις του πάνω στο Μακεδονικό και την πείρα του σε μια αντίληψη που να βοηθά τη χώρα στις σημερινές συνθήκες. Θα έλεγα ότι είναι ένας τολμηρός ταξιδευτής της Μακεδονίας, της Ελληνικής Μακεδονίας. Ένας τολμηρός ταξιδευτής σε μια χώρα, όπως η δική μας, που ζει σε μια περιοχή με μεγάλη αστάθεια, με πολλαπλούς κινδύνους. Όπου κάθε μας βήμα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικό, κι όπου ζούμε σε μια εποχή που οι παραδοσιακοί συσχετισμοί ισχύος, όπως τους είχαμε γνωρίσει -τουλάχιστον εγώ στα νιάτα μου, ή και μετά από το ’89- δεν ισχύουν. Κι αυτό διότι ο κόσμος βρίσκεται σε μεγάλες αλλαγές. Η Δύση που γνωρίζαμε δεν είναι η Δύση που βλέπουμε μπροστά μας. Και η ισχύς των ΗΠΑ δεν είναι ίδια με εκείνη τις προηγούμενες δεκαετίες.\nΖούμε επίσης σε μια περίοδο όπου το μεγάλο πρόβλημα της Μέσης Ανατολής δεν αρχίζει πια και τελειώνει στο Παλαιστινιακό και στην αντίθεση Ισραήλ – Παλαιστινίων. Υπάρχουν, πλέον, ισχυροί διαχωρισμοί ανάμεσα σε Σιίτες και Σουνίτες. Ισχυροί ανταγωνισμοί ανάμεσα σε κράτη όπως το Ιράν, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία. Είμαστε σε μια περιοχή μεγάλων αλλαγών, ιδιαίτερα μετά το 1989, τις οποίες δεν τις αντιληφθήκαμε σε βάθος. Συχνά τις αντιμετωπίσαμε στην περιοχή μας, εδώ στη Νοτιοανατολική Ευρώπη ή στα Βαλκάνια -όπως θέλετε πείτε το- με αλαζονεία, απρόσεκτα, χωρίς να σκεφτόμαστε το αύριο.\nΣ’ αυτό το τοπίο πρέπει ν’ αντιμετωπίσουμε και το πρόβλημα των σχέσεών μας με τη βόρεια γείτονά μας, με την οποία είμαστε σε μια συζήτηση για το ονοματολογικό. Σ’ αυτό το πεδίο, οφείλουμε ν’ απαντήσουμε τί θέλουμε και τί προτιμάμε. Θέλουμε μια γείτονα χώρα σταθερή που να μας θεωρεί καλούς της φίλους, και να είμαστε πραγματικά, ή θέλουμε μια χώρα σε αστάθεια που μπορεί ν’ αποσυνδεθεί και άλλες χώρες με άλλους αλυτρωτισμούς να παρέμβουν σ’ αυτή τη διαδικασία; Θέλουμε μια χώρα που ν’ αποτελεί κομμάτι της δαγκάνας της Τουρκίας στην περιοχή, που να εκπαιδεύει τους στρατιωτικούς, την ελίτ, να οικοδομεί ιδρύματα θρησκευτικής πίστης με τρόπο που ν’ αυξάνει την εχθρότητα απέναντί μας; Μου είπαν οι Αλβανοί φίλοι μου όταν ήμουν προχθές στα Σκόπια, ότι ένα απ’ τα μεγάλα τους προβλήματα είναι ότι ενώ είναι η ταυτότητά τους εθνική, κάποιοι θέλουν να τους τη μετατρέψουν σε θρησκευτική και μάλιστα ενώ είναι ήπιων τόνων εθνική ταυτότητα, να μετατραπεί σε φονταμενταλισμό θρησκευτικό.\nΩς παλιός μαρξιστής, θα έλεγα ότι τους αγώνες στην κοινωνία, μπορούσε κανείς να τους ταξινομήσει σε δύο τύπους: σ’ αυτό που λέμε στους κλασικούς κοινωνικούς αγώνες, ή ταξικούς αλλιώς, και σ’ αυτούς που από το 19οαιώνα στη Γερμανία του Μπίσμαρκ, στην πρώτη του περίοδο, πριν να εμφανιστεί το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, και στις ΗΠΑ του 20ου αιώνα και σήμερα ακόμα, ονομάζονται ως πόλεμοι ή αγώνες πολιτισμού. Είναι δυο διαφορετικά πράγματα, διαθλώνται μεταξύ τους. Αλλά το ένα είναι η πάλη ανάμεσα στην καθημερινότητα, στην εργασία, στο μισθό και στο κεφάλαιο και το άλλο αφορά στα δικαιώματα των γυναικών, στο δικαίωμα να εξοπλίζεσαι, στο δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας και ούτω καθ' εξής.\nΑυτό, αν το δείτε μ’ έναν τρόπο, διαθλάται, δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι ακριβής η αντιγραφή του και στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, όπως τα καταλαβαίνω εγώ τουλάχιστον στον περίγυρό μας. Έχουμε προβλήματα σκληρών αγώνων που είναι γεωστρατηγικά, γεωπολιτικά. Επί παραδείγματι με την Τουρκία. Και έχουμε προβλήματα που συνδέονται με τον πολιτισμό, με την ταυτότητα, με την κληρονομιά και που αναφέρονται περισσότερο στους βόρειους γείτονές μας. Είναι ολοφάνερο ότι ο δεύτερος τύπος προβλημάτων παίζει στην καθημερινότητα του πολίτη παίζει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο: ο προσδιορισμός του τί είμαι, πού πάω, ποιος είναι αυτός, ποια είναι η κληρονομιά μου, ποια είναι η αποκλειστικότητά μου. Αλλά, για τη μακρόχρονη ζωή του κράτους, του έθνους μας, της πατρίδος μας, το κύριο είναι το πρώτο, είναι το γεωστρατηγικό. Η εξασφάλιση να μη μπορεί κανείς ν’ αμφισβητεί την κυριαρχία και την εθνική μας ανεξαρτησία. Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα αν αντικρύσει κανείς τα μεγέθη.\nΘέλω μ’ αυτό να πω ότι σέβομαι απόλυτα τους ανθρώπους που υπερασπίζονται αυτό που νιώθουν σαν ταυτότητά τους. Σέβομαι απόλυτα τους ανθρώπους, οι οποίοι πιστεύουν ότι το πιο σημαντικό πράγμα που κουβαλούν επάνω τους είναι ένα πολιτισμικό στοιχείο, ένα στοιχείο της θρησκευτικότητάς τους, ένα στοιχείο από την ιστορία της χώρας. Αλλά, για τη χώρα συνολικά, δεν αρκεί αυτό για να ιεραρχήσεις τους φίλους σου και τους εχθρούς σου. Για τη χώρα, πιο σημαντικό είναι, συνολικά, το ποιος σου αμφισβητεί την ύπαρξη, ή το ποιος σου αμφισβητεί κομμάτι της ύπαρξής σου, ή ποιος διεκδικεί κάτι από σένα πραγματικό, απτό, και ποιος διεκδικεί ν’ αυτοπροσδιορίσει ποια είναι ακριβώς η προέλευσή του, η εθνικότητά του.\nΚαι βέβαια, πρέπει να σας πω ότι, το ζήτημα με τι φίλη βόρεια χώρα είναι κύρια ιστορικό, πολιτισμικό, ταυτότητας. Δεν είναι σωστό ότι το όνομα «Μακεδονία» πάμε να το δώσουμε τώρα. Είπα κάπου, σε μια ραδιοφωνική από τις σπάνιες, όπως ξέρετε, συνεντεύξεις μου, ότι δεν πάμε για βαφτίσια. Το παιδί υπάρχει και λέγεται «Μακεδονία». Αυτοί ονομάζουν τον εαυτό τους ως «Μακεδονικό έθνος» έναν αιώνα τουλάχιστον. Και υπάρχουν ως «Μακεδονία», συγκροτημένοι σε πολιτική οντότητα με διάφορες μορφές, πριν από 70 χρόνια.\nΚαι ξεκίνησε αυτή η συζήτηση, θυμίζω για τους πιο ειδικούς μας, στη δεκαετία του ’20, όπου μετά την αποτυχία των επαναστάσεων, του Σπάρτακου στη Γερμανία και της Δημοκρατίας του Συμβουλίου στην Ουγγαρία, γεννήθηκε στη σκέψη της Κομμουνιστικής Διεθνούς ότι το κέντρο της επανάστασης θα είναι το πολυεθνικό μακεδονικό περιβάλλον, η πολυεθνική, γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας. Και μόνο μετά από σύγκρουση του Στάλιν με τον Δημητρώφ, κατέπεσε η αντίληψη για την πολυεθνικότητα που είχε και διεκδικήσεις πάνω στο σύνολο της γεωγραφικής Μακεδονίας. Και επέβαλλε ο Δημητρώφ τη θέση του, ότι αυτό το μόρφωμα, αυτή η οντότητα της Μακεδονίας, της περιοχής, δεν είναι πολυεθνική κατά βάση αλλά είναι Βούλγαροι οι οποίοι εξισλαμίστηκαν. Οι οποίοι, κάπως ‘μπαστάρδεψε’ στην επαφή με τους Σλάβους τη γλώσσα τους. Στο τέλος, υπήρξε μεγάλη σύγκρουση, το 1932-34, Τίτο-Δημητρώφ, όπου παραδόξως ο Στάλιν δικαίωσε τον Τίτο και εκχώρησε, κατά κάποιον τρόπο, την περιοχή της μετέπειτα Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, στη Γιουγκοσλαβία, η οποία κατείχε μ’ έναν τρόπο αυτή την περιοχή ήδη μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά δεν την ονόμαζε «Μακεδονία» στο μεσοπόλεμο.\nΑυτή είναι η ιστορία. Και εμφανίστηκε, λοιπόν, η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας στα πλαίσια της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Εκεί, όλοι αυτοί που θέλουν να μου ρίχνουν εκρηκτικά, σφαίρες κτλ., φαίνεται δεν αντιλήφθηκαν ότι στο ονοματάκι «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας» υπήρχε το «Μακεδονία». Και αυτό τ’ ονοματάκι, η «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας», όταν έπεσε, κατέρρευσε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, έβγαλε το «Σοσιαλιστική», όπως της ήταν μόδας στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90 και έμεινε η Δημοκρατία της Μακεδονίας. Και για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, υπάρχουν τα πρώτα ντοκουμέντα αυτής της εποχής της τότε Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, στην οποία και υπέρμαχοι του μεγάλου εθνικισμού, όπως ο τότε Υπουργός Εξωτερικών, υπέγραφαν ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Οι οποίοι λένε ότι δε μπορούν ν’ ‘αντέξουν’ τη λέξη «Μακεδονία» πουθενά, σε καμία σύνθετη ονομασία.\nΑυτή η λέξη, η «Μακεδονία», έγινε μια λέξη που περπάτησε και που έφτασε στην αναγνώριση 142 κρατών. Οι δε αναγνωρίσεις κυριαρχούν -να σας πω ως πολίτης, όχι ως Υπουργός- στη διεθνή δημοσιότητα, οποιαδήποτε ξένη εφημερίδα ανοίξεις, ή ραδιόφωνο ή τηλεόραση, έτσι αποκαλείται. Και ξαφνικά, επειδή για άλλη μια φορά κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια -δεν είναι η πρώτη- να λύσουμε το ζήτημα, όλοι ‘ανακαλύψαμε’ ότι τάχα πάμε να παραδώσουμε το όνομα, ότι ήταν αβάφτιστο το παιδί. Δε λεγόταν «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας», δε λεγόταν «Μακεδονικό», τώρα στα καλά καθούμενα βρήκαμε π.χ. την Κεντρική Δημοκρατία των Βαλκανίων και είπαμε να τους πούμε «Μακεδόνες». Ω, τί έγκλημα…\nΚαι μάλιστα από πίσω υποβόσκει ότι όποιος θέλει να δώσει σε μια σύνθετη ονομασία τ’ όνομα «Μακεδονία», λένε -έχω πάρει γύρω στα 800 τέτοια γράμματα- ότι θέλει να παραδώσει και τη Μακεδονία και τη Θεσσαλονίκη μαζί. Στην πραγματικότητα όμως είναι αυτοί που ταυτίζουν το γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας με την Ελληνική Μακεδονία, που θεωρούν ότι αν αναγνωρίσεις κράτος που μπορεί να έχει το σύνθετο όνομα, το γεωγραφικό, της Μακεδονίας ένας τρίτος, ότι αυτό υπονοεί ότι τους ανήκει κι η Ελληνική Μακεδονία κι όχι το αντίστροφο. Το όνομα, λοιπόν, υπάρχει εδώ και 70 χρόνια ως πολιτική οντότητα. Υπάρχει σε ομοσπονδιακό κράτος της Γιουγκοσλαβίας. Και τότε, μαζί στην ίδια εποχή, διαμορφώθηκε και η λεγόμενη «μακεδονική γλώσσα». Γιατί ξέρετε, ότι «μακεδονική» γραπτή γλώσσα δεν υπήρχε μέχρι τη δεκαετία του ’40. Συσκευάστηκε. Και αυτή η γλώσσα που συσκευάστηκε, αναγνωρίστηκε από τον ΟΗΕ το 1977 με τη λέξη «Μακεδονική». Και πού αναγνωρίστηκε αυτή η γλώσσα ως «Μακεδονική»; Στη Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ στην Αθήνα, για να μην κοροϊδευόμαστε. Και όταν κάποιοι θέλουν να μεταφέρουν αυτήν την ονομασία της «μακεδονικής γλώσσας» στον ISO και σε όλα αυτά τα συστήματα που δείχνουν τα ακρωνύμια, τις συντμήσεις και ούτω καθ' εξής, το 1992-1994, δεν υπήρχε ελληνική φωνή, αντιπροσώπευση 3 χρόνια σ’ αυτές τις διαπραγματεύσεις!\nΑυτή είναι η αλήθεια των γραπτών που μένουν. Και μόλις το 2010, προς τιμήν του το ελληνικό κράτος επεδίωξε να το μεταμορφώσει, να το αλλάξει, να ξαναέρθει ως λέξη σαν «Μακεντόνσκι», δηλαδή η γλώσσα στη γλώσσα τους, αλλά δεν προωθήθηκε τότε καθόλου. Αυτή είναι, σύντομα, ιστορία του Μακεδονισμού.\nΚαι να πω και κάτι δεύτερο, ξέρω ότι στενοχωρώ καμιά φορά: ότι, ενώ η κυβέρνηση το 2008 κατάφερε, εξαιρετικά, να φτιάξει μια μεγάλη συμμαχία πάνω στις θέσεις μας και, θα περίμενα εγώ, ιστορικά, να πανηγυρίσει γι’ αυτή τη μεγάλη συμμαχία που έκανε, όπου κατάφερε από τα 26 τότε κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, τα 17 να συνταχθούν εξαρχής με τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης, έφτιαξε ένα άλλο ‘σχήμα-μύθο’. Τα πρακτικά της συνεδρίασης του Βουκουρεστίου το 2008, δείχνουν ότι ο πρώτος που πήρε το λόγο ήταν ο Σαρκοζί και τρίτη η Μέρκελ, που στήριξε πλήρως τις ελληνικές θέσεις. Δήλαδή, βγήκαμε και πανηγυρίσαμε για ένα βέτο που δε χρειαζόταν να το βάλουμε. Μπορεί να τους το είπαμε κάποια στιγμή, μπορεί να πιέσαμε, και καλά κάναμε και πιέσαμε, και πήραμε την πλειοψηφία, αλλά δε βάλαμε βέτο. Και πήγαμε μετά και καταδικαστήκαμε απ’ το Δικαστήριο της Χάγης και κουβαλάμε μια καταδίκη πάνω στους ώμους μας για κάτι που δεν το κάναμε ακριβώς έτσι, να το πω ευγενικά, και το οποίο επικαλείται τώρα η άλλη πλευρά. Διότι, κάθε μελλοντική δυσκολία δεν θα είχε δυσκολία μόνο της ερμηνείας της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, θα έχει και τη δυσκολία του πώς γυρίζει μια απόφαση Δικαστηρίου που κάθε άλλο παρά υπέρ μας ήταν.\nΑν συνοψίσω κάτι από την ιστορία όλη αυτή -που είναι πολύ πιο εκτεταμένη, αλλά δεν είναι εδώ η στιγμή- θα έλεγα ότι αυτό που μας έκανε πάντα κακό και σ’ αυτή την υπόθεση όπως και στην Ιστορία μας, αν θέλω να το συνοψίσω, είναι ότι οι μεγάλες φωνές κοστίζουν, ιδιαίτερα αν είναι παράφωνες. Και το 1897 και στη Μικρασιατική Καταστροφή, και σε άλλες υποθέσεις, μας κόστισαν.\nΠιστεύω ότι πρέπει να το κατανοήσουμε ιστορικά. Υπάρχει μια ευρύτερη περιοχή, γεωγραφική, που λέγεται «Μακεδονία». Δεν ανήκει όλη σ’ εμάς, δεν τη μοίρασε η δική μας γενιά, μοιράστηκε το 1913 μ’ έναν τρόπο, στη Συνθήκη του Βουκουρεστίου. Εκεί πήραμε το μεγαλύτερο τμήμα αυτής της γεωγραφικής περιοχής που λέγεται Μακεδονία. Αλλά, όπως ορθά ειπώθηκε και πριν, ένα πολύ μικρό κομμάτι το πήρε η Αλβανία. Είναι σαν το Κασμίρ του οποίου έχει πάρει η Κίνα ένα πολύ μικρό κομμάτι στη μοιρασιά. Ένα πιο μεγάλο κομμάτι πήρε η Βουλγαρία, η ονομαζόμενη από αυτούς «Μακεδονία του Πιρίν», στα βουνά πάνω. Και το σχετικά μεγαλύτερο από τα τρία υπόλοιπα του Ελληνικού, το πήρε αυτή η πολιτική οντότητα που συγκροτήθηκε και εντάχθηκε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Αυτή η περιοχή λέγεται Μακεδονία και αυτή η περιοχή ανήκει σε 3 κράτη. Οι άνθρωποι που ζουν εκεί δικαιούνται να νιώθουν ότι είναι «Μακεδόνες»; Αυτό είναι το ερώτημα. Αν πάτε στη «Μακεδονία του Πιρίν», την ονομαζόμενη, στη Βουλγαρία, νιώθουν ότι είναι «Μακεδόνες» και πολλοί Υπουργοί της κυβέρνησής τους. «Μακεδόνες-Βούλγαροι». «Μακεδόνες», προερχόμενοι από τη γεωγραφική περιοχή, από το τάδε χωριό, από τον τάδε νομό.\nΤί μπλέκει την υπόθεση; Ότι οι φίλοι που είναι στα Σκόπια είναι, ή προσπαθούν να γίνουν, το νεότερο ευρωπαϊκό κράτος. Το νεότερο ευρωπαϊκό έθνος, αν αφήσουμε το Κόσσοβο απ’ έξω. Και προσπαθούν να βρουν μια ιστορική ταυτότητα με τρόπο κατά τη γνώμη μας στρεβλό. Και αντί να περιοριστούν στην ταύτισή τους ότι είναι ένας λαός που αποτελείται από διαφορετικές κοινότητες με πλειοψηφία σλαβική, με δεύτερη μεγάλη κοινότητα, τους Αλβανούς, με Βλάχους και ούτω καθ' εξής, προσπάθησαν να ενοποιηθούν, να τσιμεντώσουν την ύπαρξή τους με εθνική ιστορία που δεν είχαν και με αναγωγή του «Μακεδονισμού» τους στην ιστορία και στην ταυτότητα τη δική μας. Κι από εδώ γεννήθηκε ο αλυτρωτισμός. Και είναι ολοφάνερο ότι το πρόβλημα του ονόματος συμπυκνώνει τον αλυτρωτισμό. Τον συμπυκνώνει στην ιστορία, στην εκπαίδευση, στα σύμβολα, τον συμπυκνώνει στον τρόπο που εκλογικεύεται η καθημερινότητα της συνείδησής των βορείων γειτόνων μας. Τον συμπυκνώνει, όμως, και σε τέτοια ειδικά σύμβολα όπως είναι το αεροδρόμιο, όπως ήταν η λεωφόρος που συνδέει τα σύνορα της Ελλάδος με τα Σκόπια.\nΚαι θεωρώ μεγάλο βήμα -και δώσαμε εμείς από τη μεριά μας επίσης θετικά μέτρα- το ότι αυτά τα σύμβολα, άρχισαν να κατεβαίνουν, άρχισαν να περιορίζονται. Και δεν θεωρώ θαρραλέο να μη μας το αναγνωρίζουν αυτό εκείνοι που στα πρακτικά των συζητήσεών τους στο παρελθόν θεωρούσαν θεμελιακό αντικείμενο διαπραγμάτευσης το ν’ αλλάξει τ’ όνομα του αεροδρομίου. Όπως, δεν θεωρώ ορθό πολιτικά να μας τίθενται θέματα προς διεκδίκηση στη διαπραγμάτευση, που αυτοί που μας τα θέτουν, στις διαπραγματεύσεις που έκαναν, ουδέποτε τα έθεσαν. Γιατί έχουν κυβερνητική εμπειρία. Ξέρουμε πώς διαπραγματεύτηκαν. Και πολύ συχνά μ’ έναν τρόπο που δε θα ήθελα να τον ψέξω δημόσια γιατί δε βοηθάει καθόλου.\nΕπίσης, προωθήσαμε τα εξαιρετικής σημασίας μέτρα οικοδόμησης της εμπιστοσύνης, κοινώς ΜΟΕ. Μέτρα συνεργασίας Πανεπιστημίων, Ερευνητικών Κέντρων, προστασίας των συνόρων, πυρασφάλειας στην περιοχή. Μέτρα διασύνδεσης των αγωγών φυσικών αερίων και καθαρίσματος των παλιών αγωγών πετρελαίων από τη Θεσσαλονίκη προς τα Σκόπια. Μέτρα πάρα πολλά. Ξεκινήσαμε με 11, φτάσαμε τα 20, τώρα πάμε για την 3η δεκάδα. Μέτρα, τα οποία σπάσανε προκαταλήψεις. Όχι ολικά, όχι συνολικά, αλλά βοηθάνε -το λέει και τ’ όνομά τους- να οικοδομηθεί μια εμπιστοσύνη. Ποια είναι η εμπιστοσύνη; Την πρώτη φορά που πήγα στα Σκόπια και μιλούσα περί των αλυτρωτισμών τους και το βαθύ λάθος που κάνουν να ταυτίζουν τη γεωγραφία με την εθνική τους υπόσταση, εκείνοι μου έλεγαν ότι εμείς, τάχα, θέλουμε να διαλύσουμε την fYROM. Υπήρχε η αίσθηση ότι εμείς κακοβλέπουμε την ίδια την ύπαρξή της. Κι η απάντησή μας ήταν πολύ απλή: αυτό το κράτος -το είπα πειραχτικά- είναι δημιούργημα Θεού, με λάθος νονό, «God» με «Godfather». Δηλαδή, ότι εμείς σαν χώρα θέλουμε να υπάρχει αυτή η χώρα, δεν θέλουμε να διαλυθεί, δεν θέλουμε να οδηγηθεί η περιοχή σε νέες συγκρούσεις, δεν θέλουμε να υποταχθεί σε δαγκάνες τρίτων. Θέλουμε να υπάρχει εν ειρήνη και κοινή ανάπτυξη μαζί μας. Και γι’ αυτό, όταν ανοίξαμε ξανά το ζήτημα της ονομασίας και όλων όσων την ακολουθούν, δεν το κάναμε γιατί κάποιος μας πιέζει. Είμαστε και τυχεροί, είναι η εποχή που δεν πολυασχολήθηκε η Αμερική με την περιοχή, που η Γερμανία ήταν επί μήνες χωρίς κυβέρνηση. Και ούτε τους παίρνει να κάνουν πιέσεις. Ούτε έχουν διάθεση. Δεν ανοίξαμε, επίσης, το θέμα ούτε γιατί φοβόμαστε κάτι μεταφυσικά.\nΤο κάναμε γιατί πιστεύουμε ότι είναι εθνικό μας συμφέρον αυτή η χώρα να υπάρχει εν ειρήνη, σταθερή, εν ασφαλεία και να έχει τις καλύτερες δυνατές σχέσεις με την Ελλάδα. Το κάναμε, διότι η Ελλάδα έχει συμφέροντα όπως κάθε κράτος, αλλά και ένα στοιχείο που πρέπει να χαρακτηρίζει τα δικά μας συμφέροντα, είναι η αίσθηση της ευθύνης. Είμαστε μια πάρα πολύ μικρή χώρα στον παγκόσμιο χάρτη, μια ελάχιστη χώρα. Δε μετράμε σε πάρα πολλά παγκόσμια γεγονότα, πιθανόν. Αλλά στην περιοχή μας, στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, είμαστε με απόσταση, όπως το εξηγεί και στο βιβλίο του ο Νίκος Μέρτζος, η ισχυρότερη χώρα. Μιάμιση φορά το ΑΕΠ των βαλκανικών κρατών, δυο φορές των Δυτικών Βαλκανίων. Κι ως η ισχυρότερη χώρα έχουμε ισχυρή ευθύνη για τη σταθερότητα της περιοχής και για το μέλλον της.\nΕμάς μας συμφέρει μια περιοχή που θ’ ανθίζει οικονομικά και θ’ αναπτύσσεται μαζί μας, με τη χώρα, βγαίνοντας από την κρίση. Βγαίνουμε από την κρίση και βγαίνοντας από την κρίση, θα βγούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αν η περιοχή είναι σταθερή και συμπαρασυρθεί στην ανάπτυξή της. Βγαίνουμε από την κρίση, που σημαίνει ότι δεν επιβουλευόμαστε κανέναν, αλλά τους θέλουμε μαζί μας για ν’ αναπτυχθούμε. Βγαίνουμε από την κρίση, που σημαίνει ότι δεν πρέπει ν’ αφήσουμε να γίνονται βαλκανικές πολιτικές χωρίς εμάς. Διότι, η αντίληψη ότι η αδράνεια θα μας βοηθήσει, άρα δεν χρειάζεται να κάνουμε οτιδήποτε στην εξωτερική πολιτική, καθώς θα έρθουν να προσκυνήσουν αυτοί, είναι βαθιά λανθασμένη στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Διότι, όπως είδατε, όποια χώρα της περιοχής δε συμπεριφέρθηκε απέναντι σε μια άλλη καλά, αυτή η τρίτη βρήκε αλλού στηρίγματα, αλλού οικονομικά ανοίγματα. Σ’ έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, δεν είναι ο γείτονάς σου ο μόνος με τον οποίο μπορείς ν’ αναπτυχθείς και να δυναμώσεις.\nΘέλουμε επίσης, και μας συμφέρει, να τελειώνουμε με αυτά τα κληροδοτήματα της ιστορίας που μας κρατάει φυλακισμένους, διότι έχουμε μια εξωτερική πολιτική που έχει θετική ατζέντα. Ακόμα και στις διαπραγματεύσεις που κάνουμε με τα Σκόπια, προβάλλουμε την ανάγκη, οι όποιες λύσεις, να ενταχθούν σε μια θετική ατζέντα που θα δίνει προοπτική στους λαούς μας για συνεργασίες από τον πολιτισμό μέχρι τα πανεπιστήμια, από την καθημερινότητα του πολίτη και της κοινωνίας των πολιτών, μέχρι τα ζητήματα ασφάλειας. Θέλουμε να έχουμε θετική ατζέντα και να συγκεντρωθούμε στο πραγματικό πρόβλημα. Διότι υπάρχει μια τρέλα στην περιοχή. Ο ίδιος επιχειρηματίας που περιμένει να έρθουν οι Σκοπιανοί για ν’ αγοράσουν στο μαγαζί του, τρελαίνεται και βγαίνει στη διαδήλωση και λέει «μην τους αναγνωρίζετε, μην τους αποδέχεστε». Ο ίδιος που περιμένει πώς και πώς να κατέβουν και αυτοί. Είναι πάνω από 1 εκατομμύριο οι τουρίστες τους και πάνε στην Κεντρική Μακεδονία οι περισσότεροι, πάνε προς Καβάλα άλλοι, Κατερίνη. Αυτός που τους περιμένει με αγωνία για να νοικιάσει το δωμάτιό του, ο ίδιος μόλις ακούσει πώς αυτοχαρακτηρίζονται τους βλέπει ακόμα και ως εχθρούς.\nΕίναι ένα παράδοξο. Και πιστεύω ότι σ’ αυτό το παράδοξο ζουν μέσα και αυτοί που διαμαρτυρήθηκαν και πολλοί που δε διαμαρτυρήθηκαν. Άλλος βλέπει πιο πολύ τη μια πλευρά, άλλος βλέπει την άλλη. Για να φύγουμε από αυτό το τρελό παράδοξο, για να πάρουμε τις ευθύνες μας σαν ισχυρή για την περιοχή δύναμη, για να έχουμε την ευθύνη που πρέπει να έχουμε, πρέπει να κάνουμε συμβιβασμούς. Ο γείτονάς μας ο γεωγραφικός, δεν είναι ο γείτονάς μας στη γειτονιά ή ο απέναντί μας που βάζει δυνατά τη μουσική, μας ξυπνά το μεσημέρι και δεν του ξαναμιλάμε. Εγώ δεν πρόκειται να καλέσω ποτέ στο σπίτι μου έναν γείτονα που μ’ ενοχλεί απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ, για να μην τσακωθούμε κιόλας. Αλλά, στην εξωτερική πολιτική, ο συμβιβασμός σημαίνει ότι θα μιλήσεις και μ’ αυτόν που δε σου αρέσουν όλα πάνω του. Θα μιλήσεις μ’ αυτόν που ενοχλείσαι και τον ενοχλείς κιόλας. Να θυμόσαστε ότι δε μας ενοχλούν μόνο, ενοχλούμε κιόλας. Και θα πρέπει με αυτοπεποίθηση να τους αντιμετωπίσουμε.\nΔε μπορεί να φοβόμαστε εμείς, η ισχυρή Ελλάδα, η Ελλάδα με τη μακρόχρονη ιστορία της, η Ελλάδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελλάδα της μεγάλης ιστορίας, της φιλοσοφίας, του Αριστοτέλη κτλ., να φοβάται να κάνει έναν συμβιβασμό μ’ ένα μικρό κράτος που δεν έχει βρει ακόμα την ταυτότητά του. Να φοβάται να επιδείξει ευθύνη στην περιοχή. Βέβαια ο συμβιβασμός δεν μπορεί να είναι σάπιος, δεν μπορούμε να πάμε να συμφωνήσουμε ότι θα λέγεται αυτή η χώρα «Μακεδονία» ή «Μακεδονία (Σκόπια)», όπως θα ήθελαν ίσως οι ίδιοι κάποια στιγμή. Το όνομα που θα συμφωνήσουμε δεν θα πρέπει να έχει αλυτρωτικά στοιχεία πάνω του. Διότι τα ίδια τα αλυτρωτικά στοιχεία πρέπει να φύγουν. Το όνομα αυτό θα πρέπει να έχει έναν γεωγραφικό προσδιορισμό. Έναν προσδιορισμό επιθετικό. Να έχει έναν προσδιορισμό, κατά συνέπεια, σύνθετο. Επειδή πολλοί λένε «όχι, να μη δώσουμε τίποτα», να ξαναθυμίσω αυτό που ακούστηκε συχνά σήμερα: η χώρα αυτή λέγεται πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Είναι από τις πιο εξαιρετικές σύνθετες ονομασίες στον κόσμο. Αντί για δυο λέξεις έχει τέσσερις. Ας πούμε δύο έχουν το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και ούτω καθ' εξής. Κι άλλες πολλές ονομασίες. Και στην ήδη υπάρχουσα ονομασία, σύνθετη, υπάρχει η λέξη «Μακεδονία».\nΑυτή η χώρα πρέπει να είναι ευδιάκριτη. Και οι διατυπώσεις του ονόματος να είναι τέτοιες, που να μπορεί να ξεχωρίσει ο τρίτος ότι δεν πρόκειται για την ελληνική Μακεδονία. Και θεωρώ μεγάλη υπόθεση, στην οποία πρέπει κανείς να σταθεί, το γεγονός ότι σήμερα παραδέχονται οι άνθρωποι της χώρας στα βόρειά μας, ότι η λέξη «Μακεδονία» και η «μακεδονική γλώσσα» δεν αφορά το Μεγάλο Αλέξανδρο, δεν αφορά την αρχαιότητά μας. Ακόμα ο Υπουργός Εξωτερικών τους, ο Νικολάι Δημητρώφ, είπε ότι η γλώσσα τους είναι γλώσσα Σλαβική. Περί αυτού πρόκειται, εμείς τους λέμε Σλαβομακεδόνες συχνά, τη γλώσσα τη λέμε Σλαβομακεδονική. Δεν το θέλουν οι Αλβανοί της fYROM αυτό γιατί θα καταστεί αυτό το κράτος, κράτος μόνο αυτών των Σλαβομακεδόνων και όχι και των Αλβανών.\nΚατά συνέπεια, πρέπει να βρούμε μια σύνθετη ονομασία που να εκφράζει την ιδιαιτερότητα και γεωγραφία αυτού του κράτους και ταυτόχρονα να μην προσβάλλει καμία από τις δυο πλευρές. Διότι, πιστεύω βαθιά -και το έχω καταλάβει από την ιστορία και την πείρα μου- ότι αν κάνεις διαπραγματεύσεις και επιβάλλεις μια λύση που η άλλη πλευρά δε θέλει, απλώς της επιβλήθηκε, γεννιέται ο ιστορικός αναθεωρητισμός, η διάθεσή της να τ’ αλλάξει όλα. Από τον τρόπο που χειριστήκαμε τ’ αποτελέσματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, πήγαμε στ’ αποτελέσματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πιστεύω ότι ο καλός, ο έντιμος συμβιβασμός, θα συμβάλλει στην αύξηση, στον πολλαπλασιασμό των σχέσεών μας μ’ αυτό το κράτος, στη σταθερότητα και ασφάλεια στην περιοχή, στη διεθνή αναβάθμιση της χώρας και θα μας φέρει πιο κοντά με τους άλλους λαούς της περιοχής.\nΚαι όταν άρχισα τις διαπραγματεύσεις -κι εξακολουθώ να το λέω- είπα στον κ. Νίμιτς μια φράση: Εμείς, κι εγώ προσωπικά, με το χέρι στην καρδιά, θέλω λύση. Έντιμη. Ούτε θα μου επιβάλλουν κάτι, ούτε θα επιβάλλω. Θέλω έναν έντιμο συμβιβασμό. Να έχει τη λέξη «Μακεδονία» μέσα, να περικλείεται αυτό, αλλά αυτή η «Μακεδονία» να είναι σαφές ότι δεν έχει σχέση με την κληρονομιά της ελληνικής ιστορίας. Αν τους αρέσει, με γεια τους με χαρά τους. Και ότι αυτή η «Μακεδονία» έχει γεωγραφικό προσδιορισμό, διότι είναι κομμάτι μιας ευρύτερης, γεωγραφικά προσδιορισμένης, περιοχής. Και ότι θα πρέπει να το λύσουμε το πρόβλημα με το χέρι στην καρδιά. Και θα πρέπει και η άλλη πλευρά, ν’ απαντήσει με το χέρι στην καρδιά: θέλει πράγματι λύση ή πιστεύει ότι μπορεί να βρει, με διαφορετικό τρόπο, δρόμους γι’ αυτό που ζητά;\nΚαι το λέω «με το χέρι στην καρδιά» γιατί έχω μια αντίληψη για το τί είναι πατριωτισμός. Πατριωτισμός είναι ν’ αγαπάς τα πάτρια εδάφη, και τα μητρικά εδάφη, βέβαια. Πατριωτισμός είναι ν’ αγαπάς την ιστορία σου, την κουλτούρα σου, τις κατακτήσεις του λαού σου, τους αγώνες του λαού σου, την ομορφιά των ανθρώπων του λαού σου, την ομορφιά της πατρίδας σου, να ονειρεύεσαι ότι το καλοκαίρι θα πας σε μια παραλία, σ’ ένα νησί που αγαπάς, που είναι κομμάτι αυτής της πατρίδας σου, να ονειρεύεσαι και να χορεύεις ελληνικούς χορούς, να ξέρεις και ξένους, να σιγοψιθυρίζεις ελληνική μουσική, να νιώθεις ότι αυτός ο λαός έχει κάνει πολλά και σπουδαία πράγματα, για τα οποία είμαστε περήφανοι μ’ όλες μας τις αδυναμίες. Δεν είναι όμως πατριωτισμός, να αρνείσαι το δικαίωμα στην άλλη πλευρά να είναι κι αυτή περήφανη για τη δική της ιστορία. Την πραγματική, όχι την πλαστή. Ότι και αυτή της αρέσει ν’ ακούει τη δική της μουσική. Διότι αυτός τότε δεν είναι πατριωτισμός, είναι σωβινισμός, είναι ακραίος εθνικισμός. Αρνείσαι στον άλλον ότι κι αυτός δικαιούται να ταυτίζεται με τη δική του ιστορία, την πραγματική, όχι την ψεύτικη. Ότι κι αυτός δικαιούται να ταυτίζεται με το δικό του πολιτισμό, τον πραγματικά δικό του, όχι τρίτων.\nΓια μένα, λοιπόν, πατριωτισμός σημαίνει μια σύνθετη ονομασία. Αυτή η σύνθετη ονομασία πρέπει να ισχύει. Εξετάζοντας τις διαπραγματεύσεις τα τελευταία 20 χρόνια, είδα συχνά ένα μπέρδεμα, αν πρέπει να ισχύει μόνο για Διεθνείς Οργανισμούς, αν πρέπει να ισχύει και για διακρατικές σχέσεις. Το να ισχύει έναντι όλων πολλοί τ’ ονομάζουν erga omnes, αλλά το πραγματικό erga omnes είναι να ισχύει για όλους και για όλες τις σχέσεις, δηλαδή και για το εσωτερικό. Να ισχύει και να εκφράζεται αυτό και από τη διεθνή συμφωνία που θα κάνουμε στον ΟΗΕ, και από τη διακρατική συμφωνία που θα κάνουμε και από τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο Σύνταγμά τους. Γιατί; Διότι δεν πρέπει ν’ αφήσουμε στο μέλλον να γεννηθούν καινούργια προβλήματα τέτοιας φύσης. Διότι δεν θα πρέπει, εάν δεν το κάνουμε erga omnes, να έχουμε έναν καθημερινό καυγά με εσωτερικά έγγραφα που χρησιμοποιούνται διεθνώς και που εμείς θα τρέχουμε από πίσω να λέμε «παραβίαση της συνθήκης» κι εκείνοι θα σκέφτονται πώς να την παρακάμψουν αυτήν τη συνθήκη και να εμφανίσουν διεθνώς τα εσωτερικά τους έγγραφα που δεν έχουν τη διεθνή ονομασία. Διότι, χωρίς erga omnes θα έχουμε επενδύσει σε μελλοντικές τριβές καθημερινότητας που θα συσσωρεύσουν πολύ περισσότερα προβλήματα από αυτά που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Επίσης, διότι η αλλαγή του Συντάγματος είναι αναγκαία όχι μόνο για τη δική μας εξασφάλιση, όπως ορθά ειπώθηκε εδώ και συμφωνώ, αλλά και για τη δική τους. Γιατί, ο επόμενος ‘Γκρουέφσκι’ θα τους εγκαλέσει: με ποιο δικαίωμα διαπραγματεύτηκαν μια διεθνή ονομασία που αντίκειται στο Σύνταγμά τους; Υπάρχει, δηλαδή, και η αντίστροφη οπτική.\nΓι’ αυτό, πρέπει η συμφωνία που κάνουμε και που ελπίζω και δουλεύουμε και παλεύουμε να γίνει, να έχει σταθερότητα. Να μπορεί να επιβιώσει των δυσκολιών. Να αναπτύσσει την εμπιστοσύνη ανάμεσα στις δυο πλευρές και όχι τη δυσπιστία. Να μπορεί να κάνει τη ζωή και εκείνων των ανθρώπων και των δικών μας ανθρώπων και των λαών μας και των κρατών μας, πιο εύκολη, πιο φιλική και πιο ειρηνική.\nΗ Ελλάδα είναι χώρα ευθύνης. Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα με αυξημένες ευθύνες στην περιοχή. Γιατί έχει σχετικά μεγάλες χωρητικότητες, μεγάλες παραδόσεις, μεγάλη ιστορία, μεγάλες ικανότητες, αλλά όλα αυτά σημαίνουν μεγάλη ευθύνη. Δεν είναι παιχνίδι η εξωτερική πολιτική. Δεν είναι παιχνίδι η σχέση μας με τρίτους. Δεν είναι ο γείτονας που έχουμε τσακωθεί. Είναι η ευθύνη να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη της περιοχής, της χώρας μας, της σταθερότητας και ασφάλειας.\nΝεκτάριος: «Ολέθριες οι Πρέσπες, οδηγός ο Χριστόδουλος»\nΝΟΔΕ ΝΔ Κέρκυρας: Οι μαθητές ξεσηκώθηκαν γιατί θίχτηκε το εθνικό τους φρόνημα


«O κήπος με τις 11 γάτες» Πρόγραμμα Συναισθηματικής Αγωγής Δημοτικό σχολείο Πτελεού Σχολικό έτος Υπεύθυνη εκπαιδευτικός :Δέσποινα Φούντα. - ppt κατέβασμα\n«O κήπος με τις 11 γάτες» Πρόγραμμα Συναισθηματικής Αγωγής Δημοτικό σχολείο Πτελεού Σχολικό έτος 2013-2014 Υπεύθυνη εκπαιδευτικός :Δέσποινα Φούντα.\nΔημοσίευσεEvangeline Petro Τροποποιήθηκε πριν 7 χρόνια\nΠαρουσίαση με θέμα: "«O κήπος με τις 11 γάτες» Πρόγραμμα Συναισθηματικής Αγωγής Δημοτικό σχολείο Πτελεού Σχολικό έτος 2013-2014 Υπεύθυνη εκπαιδευτικός :Δέσποινα Φούντα."— Μεταγράφημα παρουσίασης:\n1 «O κήπος με τις 11 γάτες» Πρόγραμμα Συναισθηματικής Αγωγής Δημοτικό σχολείο Πτελεού Σχολικό έτος Υπεύθυνη εκπαιδευτικός :Δέσποινα Φούντα\n2 «Ο\tΚήπος με τις 11 γάτες» Είναι ένα πρόγραμμα που αποσκοπεί στο να απομακρύνει του νέους από τον κίνδυνο χρήσης ουσιών που οδηγούν στον εθισμό. Το πρόγραμμα εφαρμόστηκε στα παιδιά της Α΄, και Β΄ τάξης, με τη συνεργασία και βοήθεια του Κέντρου Πρόληψης κατά των Ναρκωτικών Νομού Μαγνησίας «Πρόταση Ζωής».\n3 Για την υλοποίηση του προγράμματος χρησιμοποιήσαμε το αντίστοιχο εικονογραφημένο παραμύθι, το οποίο διαπραγματεύεται δώδεκα ιστορίες. Τα θέματα τους συνδέονται με ισάριθμες εμπειρίες που η ψυχολογική έρευνα έχει διαπιστώσει ότι στηρίζουν την παρόρμηση του ατόμου προς τα ναρκωτικά.\n4 Και συγκεκριμένα κατά την διάρκεια του μαθήματος:\nδιαβάζαμε την ιστορία, κατανοούσαμε το νόημα και τις λέξεις, μέσα από στοχευόμενες ερωτήσεις οι οποίες δίνονται στο αντίστοιχο εγχειρίδιο. Τέλος κάναμε δραματοποίηση της ιστορίας ή ζωγραφίζαμε ανάλογα με το θέμα.\n5 Πρώτη συνάντηση γνωριμία με το πρόγραμμα.\nΓνωριμία με το βιβλίο- γάτες. Ενδυνάμωση ομάδας (ομαδική ιστορία-ομαδική ζωγραφιά).\n6 Και το παραμύθι ξεκινά…….. 1. «Το κρυφό ραντεβού»\nΚαι το παραμύθι ξεκινά…… «Το κρυφό ραντεβού» Αναφέρεται στην περιέργεια, στις κρυφές δραστηριότητες των μικρών από τους μεγάλους, τη επιθυμία για πρωτιά. Βραβεύουμε τον εαυτό μας . Αυτογνωσία -αυτοεκτίμηση\n7 2. «Ο γάτος και το μαγικό φίλτρο»\nΗ ευτυχία και η διαφορά ανάμεσα στον πραγματικό και επιθυμητό. Ζωγραφίζω τν ιστορία (κατανόηση θέματος)\n8 3. «Ο Παντοφλίνος φοβάται το σκοτάδι»\nΟι φόβοι μου, όπως τους ανάφεραν τα παιδιά. Οι κακοί 4 Το σκοτάδι 3 Οι κεραυνοί 2 Τα φαντάσματα Ζώα ( φίδια- λύκους) Σεισμός -ανεμοστρόβιλος Αϊ Βασίλης 1 Τα βαθιά νερά Να μείνω μόνη 3. «Ο Παντοφλίνος φοβάται το σκοτάδι» Τα διάφορα είδη φόβων, το ψεύτικο θάρρος. Καταγράψαμε τους φόβους μας, ζωγράφισε ο καθένας τον δικό του και στο τέλος συμβολικά σκίσαμε τις ζωγραφιές. (ανεμοστρόβιλος και σκοτάδι)\n9 4. «Ο θάνατος του παππού της Βούλας»\nΟ θάνατος και ο πόνος που ακολουθεί. «δραματοποίηση»\n10 5. «Πρόσκληση σε αγώνα» Η εξαπάτηση, το ψέμα , η εκδίκηση.\nΗ εξαπάτηση, το ψέμα , η εκδίκηση. Ζωγραφίζω την ιστορία( κατανόηση)\n11 6. «Ο Μουσούδης η Λευκή η Μαργαριταρένια και η φιλία»\nΗ φιλία και το συναίσθημα του αποκλεισμού. Φτιάχνω κάρτες φιλίας, ζωγραφίζω τους φίλους μου.\n12 7. «Ένα άσκημο αστείο» Η πίεση που δεχόμαστε από τους φίλους μας. Δεν πρέπει να αφηνόμαστε να κάνουμε πράγματα για τα οποία διαφωνούμε.\n13 8. «Όταν είμαστε ενωμένοι είμαστε δυνατοί»\nΗ αλληλεγγύη. Το να ξεχνάς δεν είναι ποτέ η λύση.\n14 9. «Η βαρυστομαχιά του Μουσούδη»\nΗ συναίνεση και η συμβουλή ενός ειδικού.\n15 10. «Ο Τίγρης και η λάθος θεραπεία»\nΚάθε πράγμα έχει το μέτρο του. Χρειαζόμαστε την συμβουλή των μεγάλων. Η απερίσκεπτη χρήση ενός φάρμακου. «Ο γάτος γιατρός»\n16 11. «Η επίσκεψη της Χαλιμάς»\nΤο καινούργιο, η διαφορετικότητα. Αποτύπωμα του εαυτού μου και των φίλων μου.\n17 12. «Ο Χιονάτος μπροστά σε μια μεγάλη απόφαση»\nΗ απογοήτευση, η ελευθερία να αποφασίζουμε για τον εαυτό μας. Αναγνωρίζω τα συναισθήματα μου και τα εκφράζω. Διαβάσαμε την πολύ τρυφερή ιστορία αγάπης!\n18 Η ιστορία με το άσχημο αστείο.\nΑφού τελειώσαμε τις ιστορίες, τα παιδιά απαντήσανε στην ερώτηση : τι τους άρεσε από το πρόγραμμα ! Που κάναμε τα γατάκια. Η ιστορία με τα φάρμακα. Η ιστορία με το άσχημο αστείο. Που ζωγραφίζαμε. Που κουβεντιάζαμε.\n19 Τι δεν τους άρεσε ! Ζωγραφίζω την παρεούλα μας.\nΗ ιστορία με το φίλτρο γιατί δεν υπάρχει. Που στενοχωριόταν ο Χιονάτος. Το άσχημο αστείο. Που προσπαθεί ο Σιάμ να πιέσει τον Χιονάτο να πάει σε άλλη αυλή. Τα χάπια και το νοσοκομείο. Ζωγραφίζω την παρεούλα μας.\n20 Τέλος θα παρουσιάσουμε στην γιορτή λήξης της σχολικής χρονιάς, την δραματοποίηση της ιστορία «Ο Χιονάτος μπροστά σε μια μεγάλη απόφαση».\nΚατέβασμα ppt "«O κήπος με τις 11 γάτες» Πρόγραμμα Συναισθηματικής Αγωγής Δημοτικό σχολείο Πτελεού Σχολικό έτος 2013-2014 Υπεύθυνη εκπαιδευτικός :Δέσποινα Φούντα."\nΤίγρης: όλο νύχια. Είναι σκληρός και τους πλακώνει όλους


Ο Φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας κατά του ηγεμονικού ρόλου της Γερμανίας – διαδρομή\nΌπως γράφει ο Guardian, μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της γερμανικής πολιτικής διανόησης, ο Γιούργκεν Χάμπερμας, απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση, ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία στη χώρα του μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη και ότι ο ηγεμονικός της ρόλος στην ευρωπαϊκή κρίση μπορεί να οδηγήσει στην καταστροφή.\nΟ Χάμπερμας ζήτησε αναθεώρηση εκ βάθρων της γραμμής που ακολουθεί σήμερα η Γερμανία και τη στροφή από τις απαιτήσεις για σταθεροποίηση των δημοσιονομικών, συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας και των δημοσίων υπηρεσιών, σε μία πολιτική αλληλεγγύης, με από κοινού ανάληψη ευθυνών από το σύνολο της ευρωζώνης, την κοινοτικοποίηση του χρέους και την έκδοση ευρωομολόγων.\nΑναφερόμενος στη χώρα του, ο 83χρονος διανοητής δήλωσε ότι «η γερμανική κυβέρνηση κρατά στα χέρια της το κλειδί για το μέλλον της ΕΕ. Το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο αν η Γερμανία είναι σε θέση να αναλάβει την πρωτοβουλία, αλλά και κατά πόσο τη συμφέρει να το κάνει αυτό».\n«Ο ηγετικός ρόλος που έτυχε σήμερα στη Γερμανία δεν ξυπνά μόνο φαντάσματα της ιστορίας, αλλά μας δελεάζει να ακολουθήσουμε μία μονομερή, εθνική, πορεία ή να υποκύψουμε σε δυναμικές φαντασιώσεις μίας «γερμανικής Ευρώπης»», πρόσθεσε ο Χάμπερμας.\n«Εμείς οι Γερμανοί θα πρέπει να έχουμε μάθει από τις καταστροφές του πρώτου μισού του 20ού αιώνα και είναι προς το εθνικό μας συμφέρον να αποφύγουμε το δίλημμα ενός ημι-ηγεμονικού στάτους το οποίο σπανίως μπορεί να διατηρηθεί χωρίς να διολισθήσει σε συγκρούσεις».\nΟπως σχολιάζει ο Guardian, ο Χάμπερμας, ένας από τους διανοητές που συνέβαλε στην διαμόρφωση της Γερμανίας τα τελευταία 50 χρόνια, κάλεσε την ΕΕ να μετατραπεί σε μία υπερεθνική δημοκρατία και η ευρωζώνη να γίνει μία πλήρως λειτουργική πολιτική ένωση, ενώ επιτέθηλε στην «τεχνοκρατική» διαχείριση της κρίσης από τις Βρυξέλλες και τους ευρωπαίους ηγέτες.\nΣτην πρώτη του μεγάλη ομιλία για την κρίση στην ευρωζώνη στο Πανεπιστήμιο του Λουβέν, κοντά στις Βρυξέλλες ο Χάμπερμας απηύθυνε έκκληση για ανάκαμψη των ευρωπαϊκών καταδικασμένων συνταγματικών φιλοδοξιών, υποστηρίζοντας ότι η αποσύνδεση ανάμεσα σε όσα χρειάζονται να γίνουν στην οικονομική πολιτική και όσων έχουν κριθεί πολιτικά εφικτό για τους ψηφοφόρους είναι ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους που αντιμετωπίζει η ήπειρος.\nΟ Γιούργκεν Χάμπερμας είναι ο σημαντικότερος φιλόσοφος της εποχής μας. Γεννήθηκε το 1929 στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας και σπούδασε στα πανεπιστήμια του Γκέτινγκεν, της Ζυρίχης και της Βόννης φιλοσοφία, ιστορικές και κοινωνικές επιστήμες, ψυχολογία, γερμανική φιλολογία. Το 1954 υπέβαλε τη διδακτορική διατριβή του με θέμα «Das Absolute und die Geschiechte. Von der Zwiespaltigkeit in Schellings Denken» («Το απόλυτο και η Ιστορία. Περί της διαιρετότητος στη σκέψη του Σέλινγκ») στο πανεπιστήμιο της Βόννης. Το 1962 δημοσιεύεται η διατριβή του επί υφηγεσία με θέμα «Strukturwandel der Offentlichkeit» («Δομική αλλαγή της δημόσιας σφαίρας»). Το 1964 αναγορεύεται καθηγητής της φιλοσοφίας και της κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Το 1968 δημοσιεύεται το έργο του Erkenntnis und Interesse (Γνώση και ενδιαφέρον), το οποίο προκάλεσε ατέρμονες συζητήσεις σε επιστημονικό και επιστημολογικό επίπεδο.\nΚατά το διάστημα 1971-1981 διευθύνει το Ινστιτούτο Max Planck στο Στάρνμπεργκ με ερευνητικό αντικείμενο τις «συνθήκες ζωής στον επιστημονικοτεχνικό κόσμο». Το 1981 δημοσιεύεται το δίτομο έργο του Theorie des kommunikativen Handelns (Θεωρία του επικοινωνιακού πράττειν), στο οποίο διατυπώνεται η ιδέα της κοινωνίας ως επικοινωνίας. Το 1985 δημοσιεύεται το βιβλίο του Der philosophische Diskurs der Moderne (Ο φιλοσοφικός Λόγος για την νεωτερικότητα), στο οποίο ανασυγκροτεί τη συζήτηση για την αυτοσυνείδηση και την κριτική του μοντέρνου φιλοσοφικού Λόγου. Τον Οκτώβριο του 1993 αναγορεύεται επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου Αθηνών. Τον Ιούνιο του 1994 συμπλήρωσε τον κύκλο καθηγεσίας του στο πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης.\nΠροηγούμενο άρθρο Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ, 21-4-67, ΚΑΙ Η (ΜΟΝΙΜΗ) `οικονομική, πολιτική,και κοινωνική κρίση` στην ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.\nΕπόμενο άρθρο Σύμφωνα με έκθεση της μη κυβερνητικής οργάνωσης Oxfam: Οι φορολογικοί παράδεισοι θα έσωζαν τον κόσμο.


18 Ιουνίου 2020 , Από: Κωνσταντίνα Αναστασιάδη\nΠηγή εικόνας: https://popaganda.gr\nΟ Μαξίμ Γκόρκι ή Αλεξέι Μαξίμοβιτς Πεσκόφ όπως ήταν το όνομά του, ήταν Ρώσος συγγραφέας, ιδρυτής της λογοτεχνικής μεθόδου του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και πολιτικός ακτιβιστής. Ο Άντον Τσέχοφ έλεγε ότι είναι ένας «καταστροφέας αφοσιωμένος στην καταστροφή οποιουδήποτε πράγματος άξιζε την καταστροφή».\nΟ Μαξίμ Γκόρκι γεννήθηκε στην πόλη Νίζνι Νόβγκοροντ, στις 28 Μαρτίου 1868, σε μια πολύ φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν ξυλουργός και πέθανε το 1873. Η μητέρα του, Βαρβάρα Βασίλιεβνα, ξαναπαντρεύτηκε και άφησε την ανατροφή του αποκλειστικά στον παππού του, Σαββάτι Πεσκόφ. Ο Σαββάτι Πεσκόφ ήταν ιδιοκτήτης βαφείου και πρώην αξιωματικός, που έχασε το αξίωμά του εξαιτίας κακομεταχείρισης κατώτερων.\nΟ Γκόρκι φοίτησε στις δυο πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου. Περίπου 9 ετών, χάνει τη μητέρα του από φυματίωση. Τότε ο παππούς του, τον σταμάτησε από το σχολείο για να δουλέψει. Ο Γκόρκι αποφάσισε να φύγει από το σπίτι για να αναζητήσει την τύχη του. Εργάστηκε ως βοηθός υποδηματοποιού, βοηθός αγιογράφου, λαντζιέρης σε καράβι, αχθοφόρος στην Οδησσό, νυχτοφύλακας σε ψαράδικο, φούρναρης, καθαριστής καμινάδων, εργάτης στα χωράφια. Για 5 χρόνια θα γυρίζει όλη τη Ρωσία, πεινασμένος και ρακένδυτος.\nΤο 1884, επιχείρησε να εγγραφεί στο πανεπιστήμιο του Καζάν. Εκεί ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το λαϊκό κίνημα και τις ιδέες του σοσιαλισμού. Δούλεψε ως βοηθός σε ένα αρτοποιείο, που λειτουργούσε ως κρυφή βιβλιοθήκη μαρξιστικού κύκλου. Διάβαζε με ζήλο βιβλία, κυρίως ανθρωπογνωσίας και κοινωνικής προβληματικής. Οι γνώσεις που αποκτά όμως δεν τον βοηθούν και απορρίπτεται από το πανεπιστήμιο.\nΟ Γκόρκι και η απόπειρα αυτοκτονίας\nΤον Δεκέμβρη του 1887, ο Μαξίμ Γκόρκι ένιωθε απογοητευμένος από την μοίρα του. Πήρε ένα παλιό πιστόλι και αυτοπυροβολήθηκε στο στήθος. Η σφαίρα διαπέρασε τον πνεύμονά του και έμεινε εκεί για 40 χρόνια. Το αποτέλεσμα ήταν να ταλαιπωρείται μια ζωή από πνευμονικές παθήσεις. Αυτή η περιπέτεια τον όπλισε όμως με αισιοδοξία και αγωνιστικό πείσμα.\nΟ λογοτέχνης Γκόρκι\nΟ Μαξίμ Γκόρκι δείχνει την αγάπη του για τη λογοτεχνία, ήδη από το 1892. Αρχικά γράφει επικεφαλίδες σε επαρχιακές εφημερίδες για βιοποριστικούς λόγους, κυρίως στην «Tiflis» του Καυκάσου, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Jehudiel Khlamida. Από τότε και μετά όμως επιλέγει το ψευδώνυμο Γκόρκι, που σημαίνει «πικρός στον υπέρτατο βαθμό».\nΤο πρώτο του έργο είναι η νουβέλα «Μακάρ Τσουντρά» το 1892. Τρία χρόνια μετά γνωρίζει τον συγγραφέα Βλαντιμίρ Κορολένκο, που θα του δημοσιεύσει το διήγημα «Τσελκάς». Το 1899, τυπώνονται συλλογές διηγημάτων του και ο Γκόρκι γίνεται γνωστός σε όλη την Ευρώπη.\nΟ τρόπος γραφής του ήταν άμεσος, δυνατός και ασκούσε κριτική στα κακώς κείμενα της Ρωσίας, περιγράφοντας σπουδαία τη ρωσική κοινωνία, προεπαναστατικά και μετεπαναστατικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το μυθιστόρημα «Η μάνα» του 1907. Τα έργα «Οι Μικροαστοί», «Στο βυθό», «Τα παιδιά του ήλιου», ανήκουν στα γνωστότερα από τα θεατρικά του έργα με παραστάσεις σε όλο τον κόσμο. Το έργο του Μαξίμ Γκόρκι άσκησε σημαντική επίδραση στην παγκόσμια λογοτεχνία. Από το 1918, προτάθηκε για το Νόμπελ Λογοτεχνίας 5 φορές.\nΟ Μαξίμ Γκόρκι στην πολιτική ζωή της Ρωσίας\nΟ Μαξίμ Γκόρκι από το 1889 βρίσκεται υπό το βλέμμα της τσαρικής αστυνομίας. Το 1902, η Ακαδημία τον εκλέγει μέλος της αλλά λίγες μέρες μετά, ο Τσάρος Νικόλαος ο Β’ ακύρωσε την εκλογή του, επειδή τα έβαζε με τη λογοκρισία. Αποτέλεσμα ήταν να παραιτηθούν οι Τσέχοφ και Κορολένκο.\nΠηγή εικόνας: gr.pinterest.com | Μέλη της Λογοτεχνικής Ένωσης Μόσχας. Επάνω σειρά από αριστερά: Stepan Skitalets, Fyodor Chaliapin, Yevgeny Chirikov. Κάτω σειρά από αριστερά: Maxim Gorky, Leonid Andreyev, Ivan Bunin, Nikolay Teleshov.\nΟ Γκόρκι στη Μόσχα γνώρισε οπαδούς του Λένιν και μεγάλο μέρος από τα έσοδα του, το έδινε στο κομμουνιστικό κόμμα. Το 1905 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του περιοδικού «Νέα Ζωή», που ίδρυσε με τον Λένιν κι αγωνίζεται για την επανάσταση. Στις 9 Ιανουαρίου 1905 έγινε μια διαδήλωση διαμαρτυρίας για τον σφαγιασμό άοπλων πολιτών, η «Ματωμένη Κυριακή της Πετρούπολης», όπου συμμετείχε και ο Γκόρκι. Τότε συλλαμβάνεται και φυλακίζεται στο φρούριο Πετροπαβλόφσκ.Εκεί θα γράψει ένα βιβλίο, που φαινομενικά αναφέρεται στην επιδημία χολέρας το 1862. Ουσιαστικά όμως αναφέρεται στο παρόν του. Η σύλληψή του προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών και λογοτέχνες από όλο τον κόσμο ζητούν τη σωτηρία του. Το καθεστώς αναγκάζεται να τον αποφυλακίσει τελικά, το 1906, και θα φύγει για το Βερολίνο.\nΕπιστρέφει, αλλά το καθεστώς τον αναγκάζει να φύγει για τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, όπου προσπαθεί ανεπιτυχώς να εξασφαλίσει πόρους για την επανάσταση. Αυτό προκάλεσε την απαγόρευση της επιστροφής του στη Ρωσία. Εγκαθίσταται σ’ ένα αγροτικό σπίτι στο βουνό Adirondack, κοντά στη Νέα Υόρκη και γράφει το σπουδαίο του μυθιστόρημα «Μάνα».\nΟ Μαξίμ Γκόρκι και η Ρώσικη Επανάσταση\nΑπό το 1907 μέχρι το 1913, ο Γκόρκι μένει στο Κάπρι της Ιταλίας, όπου εργάζεται για την επανάσταση. Με συνοδοιπόρους τους Λουνατσάρσκι και Μπογκντάνοφ, ιδρύει σχολή για επαναστάτες και προπαγανδιστές. Ο Λένιν αντέδρασε και η σχολή δεν ευδοκίμησε. Στην Ρωσία γυρίζει το 1913, μετά τη γενική αμνηστία. Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο το δωμάτιό του στην Πετρούπολη έγινε καταφύγιο μπολσεβίκων. Μέχρι την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 όμως, δεν του επιτρεπόταν να φύγει από την χώρα. Δυο βδομάδες μετά το ξέσπασμα της επανάστασης όμως, ο Γκόρκι θα έρθει σε σύγκρουση με τα ηγετικά στελέχη του κόμματος.\nΤο 1921, ο Μαξίμ Γκόρκι φεύγει από τη Ρωσία για τη Γερμανία, γιατί η ζωή του κινδύνευε. Τον Αύγουστο του 1921 συλλαμβάνονται οι φίλοι του λογοτέχνες Νικολάι Γκουμιλιόφ και η σύζυγός του, Άννα Αχμάτοβα, με την κατηγορία του φιλομοναρχισμού. Ο Γκόρκι γυρίζει εσπευσμένα στη Μόσχα και πετυχαίνει την απελευθέρωσή τους με προσωπική διαταγή του Λένιν. Όταν πήγε όμως να τους δει, διαπίστωσε πως ο Νικολάι είχε ήδη εκτελεστεί.\nΗ αντιφατική σχέση του Γκόρκι με τη Σοβιετική Ένωση\nΟ Λένιν ήθελε να ξεφορτωθεί τον Γκόρκι κι έτσι τον συμβουλεύει να φύγει από τη Ρωσία για λόγους υγείας. Τον Οκτώβριο του 1921, ο Γκόρκι φεύγει για τη Γερμανία, όπου έμεινε ως το 1923. Εκεί δημιούργησε επιτροπές για τη βοήθεια των πεινασμένων καλλιτεχνών. Τα έξοδα παραμονής του στο Βερολίνο, καλύπτει η Επιτροπή Σοβιετικού Εμπορίου, με έδρα το Βερολίνο. Εκεί ζούσε με τον γιο τους, Μαξίμ Πεσκόφ, η πρώτη σύζυγος του Γκόρκι, με την οποία δεν είχαν διακόψει ποτέ τις επαφές. Η επιτροπή δίνει και σε αυτούς υποτροφία. Στο Βερολίνο ο Γκόρκι εκδίδει μια εφημερίδα, με σκοπό να πωλείται στη Ρωσία. Εκεί όμως θεωρείται επικίνδυνος, εμποδίζεται η εισαγωγή της και το 1925 η εφημερίδα κλείνει.\nΟ Γκόρκι θα φύγει για το Κάπρι της Ιταλίας στα τέλη του 1923. Η φασιστική κυβέρνηση της χώρας του επιτρέπει να εγκατασταθεί στο Σορέντο, όπου έζησε μέχρι το 1927 κι έγραψε τις «Αναμνήσεις για τον Λένιν». Στη Ρωσία θα επιστρέψει οριστικά το 1929. Το 1932 εκλέγεται πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών. Όταν, όμως, εκδόθηκαν τα έργα του «Οι Ζίκοφ» και «Οι τελευταίοι», υπήρξε δυσαρέσκεια. Μετά από πρόταση του Γκόρκι, η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΣΕ το 1932, διαλύει όλες τις ανταγωνιστικές ενώσεις καλλιτεχνών για να δημιουργηθεί ένας ενιαίος σύνδεσμος. Ο ίδιος επιβάλει τη θεωρία του «Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού» ως επίσημο σοβιετικό δόγμα για την Τέχνη. Η πατρότητα του όρου ανήκει στον Λουνατσάρσκι.\nΤον Οκτώβριο του 1927 ο Γκόρκι ανακηρύχθηκε από την Κομμουνιστική Ακαδημία «προλετάριος λογοτέχνης» και τα βραβεία έρχονται συνεχώς: Βραβείο Λένιν και μέλος της κεντρικής επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος. Το όνομα του δόθηκε σε κεντρική λεωφόρο, σε ένα από τα μεγαλύτερα αεροπλάνα της εποχής, το Τουπόλεφ 20, στο Πάρκο Γκόρκι στο κέντρο της Μόσχας, καθώς και στην γενέτειρά του μέχρι το 1990, που διαλύθηκε η ΕΣΣΔ, και επέστρεψε στο προηγούμενό της όνομα.\nΗ σχέση του Γκόρκι με τους ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης ήταν πάντα γεμάτη αντιφάσεις. Στα άρθρα του «Αναχρονιστικές σκέψεις για τον πολιτισμό και την επανάσταση», στην εφημερίδα «Νέα Ζωή», απορρίπτει την γενικευμένη χρήση βίας από τους μπολσεβίκους, επικρίνοντας ακόμα και τον Λένιν. Λίγο αργότερα όμως παύει κάθε κριτική. Αργότερα ομολόγησε ότι είχε πλανηθεί για το χαρακτήρα της Οκτωβριανής Επανάστασης.\nΟ μυστηριώδης θάνατος του Μαξίμ Γκόρκι\nΤα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Μαξίμ Γκόρκι ζει σε μια πολυτελή έπαυλη κοντά στη Μόσχα. Ακόμα όμως παρακολουθείται κρυφά από μυστικούς πράκτορες της KGB ως «ύποπτος αντισοβιετικής συνωμοσίας». Στις 18 Ιουνίου 1936, κι ενώ βρισκόταν υπό ιατρική παρακολούθηση, ο Γκόρκι πεθαίνει σε ηλικία 68 ετών, σε νοσοκομείο της Μόσχας.\nΗ επίσημη αιτία θανάτου του Γκόρκι είναι πνευμονία. Κυκλοφόρησαν φήμες ότι δολοφονήθηκε με διαταγή του Στάλιν, που του έστειλε δηλητηριασμένα σοκολατάκια. Απόδειξη της φήμης θεωρήθηκε το ότι δεν βρέθηκαν ποτέ οι προσωπικές σημειώσεις του Γκόρκι. Ο τότε αρχηγός της αστυνομίας Γιακόντα, κατηγορούμενος μαζί με άλλους στη δίκη του Μπουχάριν το 1938, ομολόγησε ότι ο ίδιος δολοφόνησε τον Γκόρκι με διαταγή του Στάλιν.\nΟι Στάλιν και Μολότοφ, ήταν μεταξύ αυτών που κράτησαν το φέρετρο του Γκόρκι στην πάνδημη κηδεία του. Θάφτηκε στην Κόκκινη Πλατεία, με το δοχείο με τις στάχτες να μπαίνει στον τοίχο του Κρεμλίνου. Το διασημότερο όμως μέρος παραμένει το Πάρκο Γκόρκι, που έγινε παγκοσμίως γνωστό χάρη στον στοίχο του τραγουδιού των Scorpions «Wind of change». Το τραγούδι θεωρείται ο κατεξοχήν ύμνος της αντεπανάστασης: «I follow the Moskva Down to Gorky Park, listening to the wind of change…»\nΗ ιδιωτική ζωή του Μαξίμ Γκόρκι\nΗ χρόνια ασθένεια του Γκόρκι δεν τον εμπόδισε να είναι γεμάτος ενέργεια. Νέος, πήγαινε τακτικά σε όργια. Καθόταν στον τοίχο τραγουδώντας λαϊκά τραγούδια.Ήλπιζε πως έτσι θα πληρώσει για τις αμαρτίες των παρευρισκομένων και θα τους φέρει στο σωστό δρόμο. Αυτές τις σκηνές αργότερα περιγράφει στο μυθιστόρημά του «Η ζωή του Κλιμ Σαμγκίν».\nΠηγή εικόνας: klimbim2014.wordpress.com | Αικατερίνη Πέσκοβα, η πρώτη σύζυγος του Γκόρκι.\nΤο 1896 παντρεύτηκε την Αικατερίνη Πάβλοβνα και αποκτήσανε ένα γιο, τον Μαξίμ Αλεξέγιεβιτς Πεσκόφ. Το ζευγάρι χώρισε το 1903 αλλά το διαζύγιό τους δεν επισημοποιήθηκε ποτέ.\nΠηγή εικόνας: gr.pinterest.com | Ο Μαξίμ Γκόρκι με τον γιο του (1912).\nΓια κάποιο διάστημα συζούσε με μια ιερόδουλη θέλοντας να την βάλει στον σωστό δρόμο. Ύστερα γνώρισε την ηθοποιό του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας και μαθήτρια του Στανισλάβσκι, Μαρία Αντρέγεβα. Εκείνη ήταν τότε παντρεμένη. Ταξιδέψανε μαζί στην Αμερική, για να συγκεντρώσουν χρήματα για την επανάσταση. Παντού την σύστηνε ως σύζυγό του. Ξέσπασε όμως σκάνδαλο στον Τύπο, που αποκαλούσε τον Γκόρκι αναρχικό και δίγαμο. Τελικά δεν συγκεντρώθηκαν χρήματα γιατί και οι δύο αφοσιώθηκαν στον έρωτα.\nΠηγή εικόνας: gr.pinterest.com | Μαξίμ Γκόρκι και Μαρία Αντρέγεβα.\nΜετά την επανάσταση, γύρω στο 1920, ο Γκόρκι γνώρισε τη νέα του σύντροφο, Μαρία Μπενκεντόρφ – Μπούντμπεργκ. Είχε τη φήμη διεθνούς τυχοδιώκτριας. Ο Γκόρκι και ο Μπούντμπεργκ δήλωναν σύζυγοι και όλα έβαιναν καλώς ώσπου έφτασε στη Ρωσία, ο Άγγλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Χέρμπερτ Γουέλς. Ο Γουέλς δεν έβρισκε δωμάτιο και τον φιλοξένησε ο Γκόρκι. Δε θεωρούσε ελκυστική τη γυναίκα του Γκόρκι, ωστόσο έκανε σχέση μαζί της και ένα πρωί ο Γκόρκι τους βρήκε να κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι. Μετά τον θάνατό του, η Μαρία μετακόμισε στο Λονδίνο κι έκανε σχέση με τον Γουέλς, χωρίς ποτέ να παντρευτούν. Θυμόταν συνέχεια τον Γκόρκι…\nΑκολουθεί βίντεο με σύντομο αφιέρωμα για τον Γκόρκι με αφήγηση στα ελληνικά.\nΜαξίμ Γκόρκι, Ανακτήθηκε από: https://el.wikipedia.org/ Τελευταία πρόσβαση: 25/5/20\nGorkij, Maksim, 1868-1936, Ανακτήθηκε από: http://www.biblionet.gr/ Τελευταία πρόσβαση: 26/5/20\nΓκόρκι, Μαξίμ, Ανακτήθηκε από: https://www.protoporia.gr/ Τελευταία πρόσβαση: 26/5/20\niraklis3. 2019. Μαξίμ Γκόρκι. Ανακτήθηκε από: https://atexnos.gr / Τελευταία πρόσβαση: 26/5/20\nΝτέγκε, Στ., Γεωργακόπουλος, Στ. (2018). 150 χρόνια από τη γέννηση του Μαξίμ Γκόρκι. Ανακτήθηκε από: https://www.dw.com/ Τελευταία πρόσβαση: 26/5/20\nΜαξίμ Γκόρκι (28 Μαρτίου 1868 – 18 Ιουνίου 1936) (2016). Ανακτήθηκε από: https://www.kar.org.gr/ Τελευταία πρόσβαση: 26/5/20\nΜαξίμ Γκόρκι. Ποια συμβουλή του έδωσε ο γιατρός του μετά την απόπειρα αυτοκτονίας… (2020). Ανακτήθηκε από: https://www.catisart.gr/ Τελευταία πρόσβαση: 26/5/20\nΓεωργοβασίλης, Δ. Ο άγνωστος Μαξίμ Γκόρκι(1868-1936). Ανακτήθηκε από: http://www.epoxi.gr/ Τελευταία πρόσβαση: 26/5/20\nΜαξίμ Γκόρκι-Η πλούσια δράση κι οι ταλαντεύσεις ενός προλετάριου συγγραφέα (2018). Ανακτήθηκε από: http://www.katiousa.gr/ Τελευταία πρόσβαση: 26/5/20\nΠοιος ήταν ο Μαξίμ Γκόρκι Maxim Gorky – βιογραφία, πληροφορίες, προσωπική ζωή. (2019). https://moscsp.ru/ Τελευταία πρόσβαση: 26/5/20\nΜαξίμ Γκόρκι, ο ιδρυτής του σοσιαλιστικού ρεαλισμού στο θέατρο, Ανακτήθηκε από: https://www.mytheatro.gr / Τελευταία πρόσβαση: 26/5/20\nΟ θεμελιωτής του σοσιαλιστικού λογοτεχνικού ρεαλισμού, Maxim Gorky. (2020). Ανακτήθηκε από: https://tvxs.gr/ Τελευταία πρόσβαση: 26/5/20


Σε μία εποχή που η καθημερινότητα των πολιτών κυριαρχείται από τις οικονομικές δυσκολίες και το πολιτικό σύστημα έχει χάσει την αξιοπιστία του, έρχονται στην επικαιρότητα ζητήματα που πλέον χρειάζονται άμεση αναθεώρηση. Μία από αυτές τις περιπτώσεις είναι η συζήτηση για το παραγωγικό μοντέλο και μία άλλη το ζήτημα της χρηματοδότησης των κομμάτων. Είναι πραγματικά άξιο αναφοράς πως την ώρα που κάθε ελληνική οικογένεια πλήττεται από τους συνεχώς αυξανόμενους φόρους, τους φουσκωμένους λογαριασμούς, την ανεργία και τις περικοπές των μισθών, συνεχίζονται να δίνονται κρατικά χρήματα στα πολιτικά κόμματα πέρα από τη λογική των ημερών.\nΑυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αφορίσουμε τα ίδια τα κόμματα, καθώς αυτά είναι, και θα πρέπει να συνεχίσουν να είναι, φορείς της δημοκρατίας μας. Σημαίνει, όμως, ότι πρέπει να σπάσουμε το ταμπού της ιδιωτικής χρηματοδότησης και να θέσουμε παράλληλα κανόνες. Η ΟΝΝΕΔ έθιξε το ζήτημα του πολιτικού χρήματος από τον περασμένο Ιούλιο. Προτείναμε μείωση της κρατικής χρηματοδότησης προς τα πολιτικά κόμματα και ταυτόχρονη σύνδεσή της με τον ετήσιο στόχο του κράτους για περικοπές στο δημόσιο τομέα.\nΔεν αρκεί, όμως, αυτό. Χρειάζεται να υιοθετήσουμε ένα διαφορετικό μοντέλο, να αλλάξουμε γενικότερα νοοτροπία ως κοινωνία. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος, λοιπόν, κατά τη δική μου γνώμη είναι η μεικτή χρηματοδότηση, δηλαδή η σύνδεση της κρατικής χρηματοδότησης με την ιδιωτική. Σύμφωνα με αυτή τη λύση, τα κόμματα θα λαμβάνουν το μισό περίπου ποσό που προβλέπεται, με βάση τον αριθμό των ψήφων που έλαβαν στις εκλογές. Επιπλέον, για κάθε ποσό ιδιωτικής χορηγίας, θα λαμβάνουν ανάλογο (μικρότερο) ποσοστό κρατικής. Με ανώτατο όριο στην κρατική χορηγία, τη συμπλήρωση του υπόλοιπου μισού ποσού. Δικλείδα ασφαλείας απέναντι στην εξάρτηση που θα προκαλέσει αυτή η σχέση κομμάτων-ιδιωτών, θα είναι η θέσπιση ανώτατου ορίου εισφοράς για κάθε ιδιωτική χορηγία, η οποία θα πρέπει υποχρεωτικά να δημοσιoποιείται, τουλάχιστον από κάποιο ποσό και πάνω.\nΤο ποσό της χρηματοδότησης δεν είναι, ωστόσο, το μόνο πρόβλημα. Χρειάζεται και ένα ισχυρότερο πλαίσιο ελέγχου των χρημάτων των πολιτών που χορηγούνται στα πολιτικά κόμματα. Τα κόμματα θα πρέπει να ελέγχονται να τηρούν λογιστικά βιβλία Γ’ Κατηγορίας για τα έσοδα και τα έξοδά τους. Τα κόμματα δεν μπορεί να είναι υπεράνω των κανόνων που είναι δεδομένοι για κάθε Ελληνα πολίτη. Οι πολίτες πρέπει να ξέρουν πού πηγαίνουν τα χρήματά τους και με ποιο τρόπο αυτά χρησιμοποιούνται, ώστε να υπάρχει επαρκής κοινωνική λογοδοσία.\nΕνα σύγχρονο πλαίσιο για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, φυσικά, δεν θα έχει καμία ουσία, εάν δεν συνοδεύεται από έναν αυστηρό μηχανισμό ελέγχου. Είναι θεμελιώδης ανάγκη, λοιπόν, η σύσταση ειδικού οργάνου από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τον έλεγχο του «πολιτικού χρήματος». Η δικαιοσύνη πρέπει να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στον έλεγχο των εσόδων και των δαπανών των κομμάτων, με αυστηρές συνέπειες για όσους πολιτικούς φορείς παρεκκλίνουν.\nΤα κόμματα πρέπει να τακτοποιήσουν τα δικά τους οικονομικά, για να διαθέτουν την αξιοπιστία ότι μπορούν να διαχειριστούν αποτελεσματικά και τα οικονομικά του κράτους. Πρέπει επιτέλους όμως και η ελληνική συνείδηση να αποδεχτεί ως αναγκαία τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων με διάφορους τρόπους από την κοινωνία των πολιτών, προκειμένου να εξοικονομηθούν κρατικοί πόροι, και παράλληλα να απελευθερωθούν και νέες δυνάμεις σκέψης που σήμερα βρίσκονται εγκλωβισμένες στο χάσμα που δημιουργεί η τεράστια κρατική χρηματοδότηση.\nΣυνεπώς, η πολιτεία έχει την υποχρέωση να είναι ο εγγυητής της λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων, ωστόσο πρέπει να πάψει να είναι ο αιώνιος χρηματοδότης τους. Η κοινωνία των πολιτών είναι αυτή που θα πρέπει να προστατεύσει για ακόμη μία φορά τη δημοκρατία, στηρίζοντας το ρόλο των πολιτικών κομμάτων, και ταυτόχρονα απαιτώντας τον εξορθολογισμό στη χρησιμοποίηση των κρατικών πόρων.\nΑς πούμε, λοιπόν, όχι στην ισοπέδωση των πάντων και ας φροντίσουμε άμεσα να θέσουμε διαφανείς και κυρίως ουσιαστικούς κανόνες, ώστε να προστατεύσουμε το κύρος του πολιτικού συστήματος. Το μέτρο, άλλωστε, είναι αυτό που λείπει από το ελληνικό Δημόσιο γενικότερα.


Δεν πρόκειται για μεταλλαγμένη ποικιλία ούτε για στρογγυλό ροδάκινο που καλλιεργήθηκε σε ειδικές θήκες προκειμένου να τροποποιηθεί το σχήμα του. Τα ροδάκινα paraguayos καλλιεργούνται από τον 15ο αιώνα στην Κίνα από όπου μεταφέρθηκαν στην Ευρώπη μέσω του φημισμένου Δρόμου του Μεταξιού κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους. Η Ισπανία είναι σήμερα η τρίτη παραγωγός χώρα στον κόσμο και ιδιαίτερα οι περιοχές της Καταλονίας Αραγκόν και Μούρθια, οι οποίες, μάλιστα, αντιπροσωπεύουν το 70% του συνόλου των φυτειών στη χώρα.\nΓνωστά και ως ροδάκινα «ντόνατ», λόγω του επίπεδου σχήματός τους, είναι ιδιαιτέρως αρωματικά, πολύ πιο γλυκά από τις κλασικές ποικιλίες αλλά και λιγότερο χυμώδη σε σχέση με τα γνωστά στρογγυλά πυρηνόκαρπα. Στην Ελλάδα καλλιεργούνται σε ορισμένες περιοχές της Ημαθίας και της Πέλλας, κερδίζοντας διαρκώς έδαφος, αποτελώντας έναν «γκουρμέ» ανταγωνιστή των στρογγυλών ροδάκινων με αξιώσεις. Όσο για την τιμή τους; Κυμαίνεται από 4 έως 12 ευρώ το κιλό!


##### Μπορούν οι περισσότερες γυναίκες squirt – Θα μας πέσουν τα μαλλιά | 5 μύθοι για το σημείο G που πρέπει.\nΟι γυναίκες έχουν την τάση να παρασκέφτονται μαύρο μουνί κλανιάρης βρομόλογα. Μόλις το 25% μπορούν οι περισσότερες γυναίκες squirt γυναικών καταφέρνει να φτάσει οργασμό μέσω της. Αν είσαι γυναίκα, ίσως σε έχει παραξενέψει η αίσθηση. Τα περισσότερα πολυ-εργαλεία σουγιάδες Victorinox ή Leatherman. Δεν μπορεί να συγκριθεί με κανέναν άλλον οργασμό βέβαια, για τον ίδιο ακριβώς. Orgasm Tricks: Τον καλύτερο οργασμό, μπορείς να τον πετύχεις μόνη σου!\nΑν το ζευγάρι. Μπορούν όλες οι γυναίκες να κάνουν squirting την ώρα του σεξ · Ποια είναι τα πιο. Δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες που να μπορούν να κάνουν squirt μπορούν οι περισσότερες γυναίκες squirt. Iλένα Μπόγρη: Στα περισσότερα σπίτια, για sex toys επιστρατεύονται τα κεριά, οι φακοί με. Περισσότερα από 2.000 άτομα συμμετείχαν στην έρευνα.\nΜόλις βρει το. Ετικέτες: sex, squirting, άνδρας, γυναίκα, γυναικεία εκσπερμάτωση. Πολλές φορές έχεις τάση για περισότερες στο σεξ. Μια νέα μελέτη λέει πως οι γυναίκες που παράγουν πολλά υγρά κατά. Επειδή τα υγρά που πετάγονται σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί αν λερώσουν γυνακίες.\nΟι περισσότερες γυναίκες θεωρούν ότι οι άντρες που κάνουν σεξ μαζί τους. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες έρευνες επιμένουν ότι δεν υπάρχει καν. ΔΕΝ μπορει να. ναι το εχω πετυχει ερχετε μετα τον οργασμο μπορούύν μπορούν οι περισσότερες γυναίκες squirt φορες τα. Να θυμάστε ότι η διέγερση μπορεί να σας προκαλέσει μια πολύ έντονη. Μια γυναίκα απαντά σε 20 καυτές ερωτήσεις γύρω από το SOS κεφάλαιο “Γυναικείος Οργασμός”. Ο ίδιος θεωρεί ότι μόνο μια συγκεκριμένη ομάδα γυναικών μπορεί να γυναίίκες το.\nΗ Mia Khalifa μπορεί πρόσφατα να μαύρο λεσβιακό φιλιά βίντεο η νο.1 πορνοστάρ στο Pornhub, αλλά.\nΠερισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο νέο μου βιβλίο Το Λεξικό. Ο κάθε κόλπος έχει τη δική του γεύση και οσμή, η οποία δεν μπορεί να. Αυτό. Οι περισσότερες γυναίκες, για να έρθουν σε οργασμό, πρέπει να ερεθίσουν την. Ναι μεν, πολλές γυναίκες έχουν βιώσει οργασμό από το σημείο κι έχουν εκσπερματίσει, αλλά πολλές επίσης όχι.\nΤι είναι η γυναικεία εκσπερμάτιση, ή αλλιώς squirting Πρόκειται για μια. Οι περισσότερες γυναίκες από μια ηλικία και μετά έχουν λιγότερα κολπικά υγρά. Η Τάνια Μπαταλαμά (σεξολόγος, ψυχολόγος, σύμβουλος σχέσεων/γάμου) μιλά για το φαινόμενο της γυναικείας εκσπερμάτισης. Squirting. Ναι, η γυναικεία εκσπερμάτιση υπάρχει πραγματικά κι είναι το σήμα. Το να αποκαλείται μία γυναίκα η οποία τελικά δεν κατάφερε να φτάσει.\nΟι άνδρες όσο μεγαλώνουν ψάχνουν τη χαμένη νιότη στις πιο μικρές γυναίκες. Ψάχνοντας περισσότερες πληροφορίες για το μυστήριο της γυναικείας. Ποιες γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο από οστεοπόρωση (εικόνες). Χθες το βραδυ καταφερα για πρωτη φορα να κανω squirting και ηταν απιστευτα απολαυστικο.\nΤο ν ανακαλύψεις το σώμα σου λίγο περισσότερο και να καταφέρεις να βιώσεις. Οι περισσότερες γυναίκες θέλουν ο σύντροφός τους να ντύνεται μηχανικός αυτοκινήτων ή. Τι φαντασιώνονται οι γυναίκες στο σεξ Ποιες είναι οι κρυφές σκέψεις των. Οι γυναίκες που γυμνάζονται, κάνουν περισσότερο σεξ. Ποσες απο εσας εχουν καταφερει ενα πραγματικο squirting και αν θελετε. Οι περισσότερες κοπέλες εξουθενώνονται μετά τη δεύτερη φορά αλλά αυτό.\nμπορούν οι περισσότερες γυναίκες squirt7\nΕμείς οι γυναίκες δεν έχουμε σπέρμα για να εκσπερ. Το λένε και “σύνδρομο ασθένειας μετά τον οργασμό” (post-orgasm illness syndrome). Βλέπεις είναι και οι εποχές περίεργες που ούτε σεξ πια δεν μπορούν να. Είναι ο milky orgasm, δηλαδή ο οργασμός που όταν “εκδηλώνεται” είναι σα να στάζει γάλα. Στο φουλ-φουλ που μπορεί να πάει.\nΟ οργασμός μιας γυναίκας, μπορεί να διαρκέσει 25 δευτερόλεπτα. Η ίσως πιο αγαπημένη ερωτική στάση των αντρών είναι εκείνη που μπορεί να. Πώς μπορώ να οδηγήσω μια γυναίκα να κάνει squirt Ειρήνη Χειρδάρη: Ο όρος.\nΜπορούν και οι γυναίκες να εκλύουν υγρά. G). Γι αυτό και τα sex toys μπορούν να γίνουν οι απόλυτοι σύμμαχοί σας! Εκτός όμως από τα παραπάνω, υπάρχουν Κίνα μαμά σεξ γιος κάποιες γυναίκες που στην κορύφωση μπορούν να κάνουν και κάτι. G στη γυναίκα, οπότε φαντάζεσαι πως μπορεί συθέμελα.\nMarin λέει πως μόνο το μπορούν οι περισσότερες γυναίκες squirt των γυναικών μπορούν να.


Με τον πρόεδρο της ΝΔ συναντώνται σήμερα αγροτοκτηνοτρόφοι της κεντρικής Μακεδονίας - Αποχωρήσεις από μπλόκα | Έμβολος\nΑρχική Αγροτικά Με τον πρόεδρο της ΝΔ συναντώνται σήμερα αγροτοκτηνοτρόφοι της κεντρικής Μακεδονίας –...\nΜε τον πρόεδρο της ΝΔ συναντώνται σήμερα αγροτοκτηνοτρόφοι της κεντρικής Μακεδονίας – Αποχωρήσεις από μπλόκα\nΜε συνάντηση που αναμένεται να έχουν σήμερα με τον πρόεδρο της ΝΔ, Κυριάκο Μητσοτάκη, ολοκληρώνουν την επίσκεψή τους στην Αθήνα τα μέλη της αντιπροσωπείας της συντονιστικής επιτροπής κεντρικής Μακεδονίας. «Περιμένουμε να ακούσουμε με σαφήνεια και ξεκάθαρα τις θέσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τον πρωτογενή τομέα» σημείωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ το μέλος της συντονιστικής επιτροπής Κεντρικής Μακεδονίας, Αχιλλέας Καμπούρης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Β΄ Χαλάστρας.\nΥπενθυμίζεται ότι για τη χθεσινή τους συνάντηση με κυβερνητικά στελέχη στα γραφεία της αντιπροεδρίας, μέλη της συντονιστικής κεντρικής Μακεδονίας έκαναν λόγο για «ναυάγιο». Απαντώντας σε ερώτηση για το τι μέλλει γενέσθαι σε επίπεδο κινητοποιήσεων, αγροτοκτηνοτρόφοι της κεντρικής Μακεδονίας δήλωσαν ότι αυτό θα κριθεί σε γενική συνέλευση που θα έχουν στο μπλόκο των Ευζώνων, απόψε ή αύριο το πρωί».\nΣτη δυτική Μακεδονία, πάντως, αγρότες και κτηνοτρόφοι αποχωρούν σιγά σιγά από τα μπλόκα που έστησαν στα τέλη του πρεοηγούμενου μήνα σε διάφορα κομβικά σημεία. Ο προέδρος του Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Καστοριάς των δημητριακών και κτηνοτροφικών προϊόντων του νομού, Δημήτρης Μόσχος, μέλος της συντονιστικής επιτροπής μπλόκων Δυτικής Μακεδονίας, δήλωσε: «Από τις 9 το πρωί βάλαμε μπρος τις μηχανές των τρακτέρ μας και φεύγουμε από τους δρόμους. Γυρνάμε στα χωράφια μας. Το γεγονός ότι αποχωρούμε, δεν σημαίνει ότι σταμάταμε τις κινητοποιήσεις μας. Απλώς, θα έχουν άλλη μορφή». Υπενθυμίζεται ότι στο μεγαλύτερό τους ποσοστό οι αγροτο-κτηνοτρόφοι δυτικής Μακεδονίας συντάσσονται με την Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων Ελλάδας.\nΕξαίρεση στη δυτική Μακεδονία αποτελεί το μπλόκο που στήθηκε στον κόμβο Μανιακίου, επί της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης – Φλώρινας. Το μέλος της συντονιστικής επιτροπής του συγκεκριμένου μπλόκου, Στέλιος Δερμετζίδης, δήλωσε: «Εμείς παραμένουμε αμετακίνητοι στη θέση μας και κλιμακώνουμε. Από τις 16.00 χθες παραμένει κλειστή η εθνική οδός Θεσσαλονίκης – Φλώρινας στο κόμβο Μανιακίου και δεν πρόκειται να ανοίξει μέχρι να γίνει η γενική συνέλευση της συντονιστικής επιτροπής κεντρικής Μακεδονίας, στη διάρκεια της οποίας θα καθοριστεί και το επόμενό μας βήμα». Ο ίδιος άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο οι αγροτοκτηνοτρόφοι να μεταβούν από τον κόμβο Μανιακίου στο τελωνείο της Νίκης, στα σύνορα της Ελλάδας με την πΓΔΜ και να προχωρήσουν σε αποκλεισμό.\nΣύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, την αποχώρησή τους αποφάσισαν και οι αγρότες και κτηνοτρόφοι του μπλόκου του Προμαχώνα, που απο τις 25/1 παρέμεναν στον κόμβο Σιδηροκάστρου έξω από τον Λευκώνα, επί της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης – Σερρών. Υπενθυμίζεται ότι οι αγρότες και κτηνοτρόφοι στο σημείο, επιχείρησαν πολλές φορές να μεταβούν στο τελωνείο του Προμαχώνα στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.\nΧθες αποχώρησαν οι αγροκτηνοτρόφοι από τα διόδια των Μαλγάρων.\nΠροηγούμενο άρθροΝέα ευνοϊκή ρύθμιση για την εξόφληση χρεών προς την εφορία από μικροοφειλέτες, εξήγγειλε η υφυπουργός Οικονομικών Κ. Παπανάτσιου\nΕπόμενο άρθροΣυνταγή: Mix grill σε σουβλάκια με πατατοσαλάτα– TV “E” – Ο Έμβολος χορηγός (βίντεο)


Products :: Είδη Οικιακής Χρήσης :: Μπρίκια υγραερίου :: Μπρίκι ίνοξ για κουζίνα υγραερίου. Primato 60004\nHome/Products/Είδη Οικιακής Χρήσης/Μπρίκια υγραερίου/Μπρίκι ίνοξ για κουζίνα υγραερίου. Primato 60004\nΜπρίκι ίνοξ για κουζίνα υγραερίου. Primato 60004\nΔιάσταση Νο4. Ανοξείδωτο ατσάλι υψηλής ποιότητας.


Κυριακίδης: «Η δεκαετία των 50 που διανύω είναι η πιο δημιουργική για μένα» | Gossip-tv.gr\nΚυριακίδης: «Η δεκαετία των 50 που διανύω είναι η πιο δημιουργική για μένα»\nΟ Βλαδίμηρος Κυριακίδης σε συνέντευξή του μίλησε για την εποχή που ήθελε λόγω της κρίσης να φύγει από την Ελλάδα αλλά σχολίασε και πώς σκέφτεται στην πέμπτη δεκαετία της ζωής του.\nΈνας άντρας που έχει περάσει το κατώφλι των πρώτων -ήντα πόσο διαφορετικός είναι από το 20χρονο παιδί που υπήρξε κάποτε;\n«Πάρα πολύ. Αν δεν διέφερε, θα μιλούσαμε για παλιμπαιδισμό. Μπορεί οι άντρες να μένουμε παιδιά μέχρι να πεθάνουμε, αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με την εξέλιξη μας μέσα στα χρόνια. Αν ήμουν όπως στα 20 μου, θα έπρεπε να αυτοκτονήσω. Χαίρομαι πάρα πολύ για το χρόνο που περνά. Γεύομαι κάθε ημέρα, κάθε έτος, κάθε δεκαετία. Με διαφορετικό τρόπο, βέβαια. Η δεκαετία των 50 που διανύω είναι η πιο δημιουργική για μένα. Έχουν φύγει οι αγωνίες του παρελθόντος και έχει μείνει η ουσία».\nΠριν από δυο χρόνια είχατε δηλώσει ότι σκεφτόσασταν να μεταναστεύσετε.\n«Πίστευα ότι αυτή η χώρα δεν με σέβεται και μου μαθαίνει να μην τη σέβομαι κι εγώ. Όταν έκανα αυτήν τη δήλωση, νομίζω ότι εξέφρασα την επιθυμία πολλών Ελλήνων. Σήμερα η νέα τάξη πραγμάτων με κάνει σαφώς πιο αισιόδοξο».\nΤι ήταν αυτό που προκάλεσε αυτή την επιθυμία;\n«Αυτό που εφαρμόζεται στην Ελλάδα αλλά και παγκόσμια είναι μια κερδοσκοπική πολιτική, που δεν σκέφτεται καθόλου τον άνθρωπο. Δουλεύουμε για να συντηρούμε ένα μεγάλο διατραπεζικό κατεστημένο. Προσωπικά, προτιμώ πιο ανθρωποκεντρικά συστήματα, αλλά αυτά δεν θα τα δώσει καμία πολιτική πλέον».\n«Η πολιτική δεν είναι πλέον η ύψιστη τέχνη. Είναι μια διαχείριση οικονομικών συμφερόντων και τίποτα άλλο. Φυσικά, υπάρχει και η ατομική ευθύνη. Αν εγώ και οι συμπολίτες μου δεν ψηφίζαμε αυτούς που έβγαιναν, δεν θα υπήρχαν στην κυβέρνηση».


Σελίδες ιστορίας: Κύπρος - Σ. Ένωση\nΗ Σοβιετική Ένωση ήταν πάντα αντίθετη στην Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, αφού με τον τρόπο αυτόν εξυπηρετούνταν στα ευρύτερα στρατηγικά της σχέδια και επιδιώξεις της. Τη θέση αυτή φρόντισε να επιβεβαιώσει, στις 22 Ιανουάριου του 1965, ο Σοβιετικός Υπουργός Εξωτερικών Αντρέι Γκρομίκο, σε συνέντευξή του στην «Ισβέστια», στην οποία υπέδειξε ως λύση για την εσωτερική διάρθρωση του Ανεξάρτητου Κυπριακού Κράτους την «ομοσπονδιακή μορφή».\nΗ συνέντευξη αυτή προκάλεσε χαρά στην Άγκυρα και κατήφεια στην Αθήνα, η οποία απάντησε αμέσως με μια χαλαρή δήλωση από τον πρωθυπουργό και μια σκληρότερο από τον Στ. Κωστόπουλο, ο οποίος χαρακτήρισε την ιδέα της ομοσπονδοποιήσεως ως ανεδαφική και ως εκ των πραγμάτων ανεφάρμοστη. Στις δηλώσεις Γκρομίκο αντέδρασε και το κομμουνιστικό φιλοσοβιετικό Α.Κ.Ε.Λ., με αποδοκιμασία της ομοσπονδοποιήσεως και εμμονή στην ιδέα της Ενώσεως.\nΣτις 27 Ιανουαρίου 1965, ο Μακάριος, θορυβημένος από αυτήν τη δυσάρεστη εξέλιξη, προέβη αμέσως σε απαντητική δήλωση: «Αι δηλώσεις Γκρομίκο προκάλεσαν ποικίλα σχόλια. Δεν ανεμένετο βεβαίως από την Σοβιετικήν Ένωσιν να υποστηρίξη την Ένωσιν της Κύπρου μετά της Ελλάδος διά λόγους ευνοήτους. Η αναφορά όμως του Σοβιετικού Υπουργού εις Ομοσπονδιακόν Καθεστώς, ως μίας δυνατής λύσεως του Κυπριακού, έστω καθ΄ όν τρόπον διετυπώθη αύτη, ότι δηλαδή αι δύο Κοινότητες της Κύπρου άνευ εξωτερικών επεμβάσεων δύνανται να συμφωνήσουν και εις το καθεστώς Ομοσπονδίας, προκάλεσαν απογοήτευσιν. Η Σοβιετική Κυβέρνησις εγνώριζεν ότι ο Ελληνικός Κυπριακός Λαός αντιτίθεται σφορδώς προς το καθεστώς ομοσπονδίας και δεν έπρεπε ο Γκρομίκο να αναφερθή εις λύσιν απαράδεκτον διά την συντηρητικήν πλειοψηφίαν του Κυπριακού Λαού...» (Πέτρος Γαρουφαλλιάς, «Ελλάς και Κύπρος - Τραγικά σφάλματα και ευκαιρίες που χάθηκαν, σσ 221-222).\n«…Η δραστήρια τουρκική διπλωματία, που με επιδέξιους ελιγμούς κατόρθωσε να πραγματοποιήσει τουρκοσοβιετική προσέγγιση με ανταλλαγή επισκέψεων επισήμων στη Μόσχα και στην Άγκυρα, και την υπογραφή συμφωνιών μεταξύ Τουρκίας και Σοβιετικής Ένωσης. Οι Σοβιετικοί για πρώτη φορά ύστερα από τη διακοινοτική κρίση μίλησαν τον Ιανουάριο του 1965 για «δικαιώματα των δύο κοινοτήτων της Κύπρου» (Γιάννος Κρανιδιώτης, «Μακάριος όπως τον είδαν», σελ. 282).\nΟι απόψεις των Σοβιετικών για Ομοσπονδοποίηση επανελήφθησαν και την 17ην Μαΐου 1965, κατά τη διάρκεια της επίσημης επισκέψεως Γκρομίκο στην Άγκυρα. Από το σημείο αυτό και μετά η πολιτική των Σοβιετικών για την Κύπρο αλλάζει δραματικά. Σημαντικό ρόλο σε αυτήν την εξέλιξη έπαιξε και η καθαίρεση του Νικίτα Χρουστσόφ από την ηγεσία του κράτους, όπου τον διαδέχθηκε ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ.\nΟ Γεώργιος Παπανδρέου δεν έκρυψε τη χαιρέκακη ικανοποίησή του γιατί η\nσοβιετική κυβέρνηση είχε απογοητεύσει τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, με την υποστήριξή της στη δημιουργία ομόσπονδου κράτους στην Κύπρο. «Η Μόσχα προσπαθεί να ικανοποιήσει την Κύπρο και την Τουρκία ταυτόχρονα», σχολίασε ο Γεώργιος Παπανδρέου, «όπως ακριβώς η Ουάσιγκτον δεν μπορούσε να επιλέξει νωρίτερα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία». Ο Λαμπουίζ έγραψε πως ο Παπανδρέου του είπε ότι «τώρα κάθεται και διασκεδάζει παρακολουθώντας τον Μακάριο που προσπαθεί να εξηγήσει τους χειρισμούς της συμμάχου του (Σοβιετικής Ένωσης), όπως ο ίδιος επιχειρούσε νωρίτερα να δικαιολογήσει στον Μακάριο τις ενέργειες της δικής του συμμάχου (της Αμερικής)» (Α. Παπαχελά «Ο βιασμός της Ελληνικής Δημοκρατίας - Ο αμερικανικός παράγοντας 1947-1967», σσ 155-156).\nΗ πισώπλατη αυτή μαχαιριά ήρθε σε μια στιγμή που οι σχέσεις Κύπρου - Σοβιετικής Ενώσεως ήσαν άριστες, δεδομένου μάλιστα ότι και το Α.Κ.Ε.Λ., που ήταν το κατ’ εξοχήν εκφραστικό όργανο της Μόσχας στην Κύπρο, δεν ήταν πλέον απέναντι στην πολιτική Μακαρίου, αλλά τη στήριζε με κάθε τρόπο.\nΕίχε προηγηθεί συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στη σοβιετική εφημερίδα «Πράβδα» και το σοβιετικό πρακτορείο ΤΑΣΣ, η οποία δημοσιεύθηκε στην «Πράβδα» την 1η Ιανουαρίου 1964: «Εκφράζω την ευγνωμοσύνη των Κυπρίων στον σοβιετικό Τύπο για την αντικειμενική αντιμετώπιση των γεγονότων στην Κύπρο σ΄ αυτήν τη δύσκολη στιγμή που περνά η Δημοκρατία. Ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ήθελα να τονίσω πως θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν με τις δυνάμεις που έχουμε να εξοντώσουμε τις αιτίες που μας έδωσαν χάος και αναρχία, και να σταθεροποιήσουμε μια πολιτική ζωή στην Κύπρο. Η κυβέρνηση της οποίας εγώ ηγούμαι έχει πάρει την απόφαση να εξασφαλίσει μέσω των Ηνωμένων Εθνών τη διάλυση των συμφωνιών που αφορούν ''εγγυήσεις'' και των συμφωνιών που αφορούν συμμαχίες σε χώρες που υπέγραψαν τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου…». (Φανούλας Αργυρού «Από την Ένωση στην κατοχή», σελ. 370).\nΗ σοβιετική πολιτική στο Κυπριακό παρέμεινε από τότε χλιαρή και συνέχισε πάνω στη γραμμή της αναγνωρίσεως ίσων δικαιωμάτων και στις δύο κοινότητες με εξαίρεση το 1971, όταν ο πρόεδρος Μακάριος επισκέφτηκε επίσημα τη Μόσχα. Τότε, η Σοβιετική Ένωση μίλησε πάλι για προστασία της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της Κύπρου, και την αποφυγή ξένων επεμβάσεων στο Νησί. Ωστόσο, το 1974 παρακολουθούσε ως απλός θεατής την ωμή επέμβαση της Τουρκίας και του Ν.Α.Τ.Ο. και την de-facto διχοτόμηση της Κύπρου. Για τον απλούστατο λόγο ότι η διαίρεση και η οξεία αντιπαράθεση μεταξύ δύο βασικών συμμάχων του Ν.Α.Τ.Ο. εξυπηρετούσαν κατά τον καλύτερο τρόπο τα δικά της στρατηγικά σχέδια…\nΌλα τα παραπάνω φυσικά αποτελούν ακόμα σημείο αντιπαράθεσης και τριβής μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων στην Κύπρο, ενώ δεν θα έπρεπε. Διότι, όσο απαξιωτικός και προδοτικός ήταν ο ρόλος των Η.Π.Α. στο Κυπριακό, άλλο τόσο απαράδεκτος ήταν και αυτός της τότε Σοβιετικής Ενώσεως…\nΣυμπέρασμα: Τα πάντα είναι θέμα συμφερόντων! Αν μπορέσεις και ισορροπήσεις μέσα σε αυτήν την ανελέητη αντιπαράθεση, που καμιά σχέση δεν έχει με τους κανόνες της ηθικής, αν μπορείς να δημιουργήσεις συμμαχίες χωρίς να απεμπολείς τους εθνικούς στόχους και τα δικά σου συμφέροντα, έχει καλώς. Αν όχι, θα υποστείς τις συνέπειες. Αυτό ας το έχουν υπόψη τους όλοι οι Έλληνες ηγέτες που χαράσσουν σήμερα την εξωτερική πολιτική στην Κύπρο και την Ελλάδα. Όσο για τη σημερινή Ρωσία (με την οποία επιβάλλεται να συνεργαστούμε) και οι πέτρες γνωρίζουν πως (δυστυχώς) είναι πλέον ένα εξίσου με τις Η.Π.Α. καπιταλιστικό κράτος, που καμιά σχέση δεν έχει με την παλιά Σοβιετική Ένωση…\nΕΝΩΣΗ-1960-1974 ΕΝΩΣΗ-ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ


προκαταρκτικη εξεταση ενδοοικογενειακης βιας | PoliceNET of Greece\nπροκαταρκτικη εξεταση ενδοοικογενειακης βιας\nΔευ, 04/04/2016 - 15:48\nΔευ, 13/06/2016 - 19:53\nΘα βρεις το άρθρο της ποινικήε διαμεσολάβισης και κάπου υπάρχει η υπόσχεση τιμής. Την περνάς σε μία έκθεση την οποία δίνει ο πατέρας. Εν συνεχεία μέσα σε 3 μέρες συντάσεις έκθεση αποδοχής από την κόρη. άρθρα 11+12 του Ν3500/06.-\nΠαρ, 01/07/2016 - 08:16\nΠαράκληση για μια διευκρίνηση.Την διαδικασία της ποινικής διαμεσολάβησης την κάνουμε μόνο με παραγγελία του Εισαγγελέα??? Γίνεται πριν στείλουμε τη δικογραφία στον Εισαγγελέα να έχουμε κάνει την διαδικασία ώστε να είναι πλήρης η δικογραφία όταν τη στείλουμε?


Θεοδωρικάκος: Βλαπτική για τα εθνικά συμφέροντα η συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ - ΤΑ ΝΕΑ\ntanea.gr > Πολιτική > Θεοδωρικάκος: Βλαπτική για τα εθνικά συμφέροντα η συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ\nΘεοδωρικάκος: Βλαπτική για τα εθνικά συμφέροντα η συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ\nTANEA Team 17 Ιουνίου 2018 | 16:12\n«Η συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε μακεδονική ταυτότητα και γλώσσα. Εκεί βρίσκεται η ρίζα του αλυτρωτισμού των Σκοπίων. Πώς τόλμησε η σημερινή κυβέρνηση να το αποδεχθεί; Αυτό δεν είναι συμβιβασμός είναι προσχώρηση στην αντίληψη της άλλης πλευράς» δηλώνει ο συντονιστής Στρατηγικής και Επικοινωνίας της Νέας Δημοκρατίας, Τάκης Θεοδωρικάκος σε συνέντευξή του στο Έθνος της Κυριιακής.\nΠαράλληλα απαντά σε όσα λέει η κυβέρνηση περί ακροδεξιάς στροφής της ΝΔ. «Πώς είναι δυνατόν να θεωρούν ακροδεξιό τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Έναν πολιτικό του μέτρου και της λογικής με σύγχρονές αντιλήψεις σε όλα τα κοινωνικά θέματα. Αυτοί βέβαια είναι ικανοί να πουν ακροδεξιό και τον Μίκη Θεοδωράκη, που με τόση σαφήνεια στηλίτευσε τις επιλογές τους» υπογραμμίζει.\nΟ κ. Θεοδωρικάκος εξαπολύει βολές στην κυβέρνηση και για την οικονομία.\n«Η σημερινή κυβέρνηση φτωχοποίησε την ελληνική κοινωνία. Η υπερφορολόγηση ήταν δική της πολιτική επιλογή. Έχουν παραδεχθεί ότι αποφάσισαν μόνοι τους να επιβαρύνουν τη μεσαία τάξη. Αν δεν έρθει μια μεγάλη αλλαγή στη χώρα, οι φτωχοί θα γίνονται περισσότεροι και όλο και πιο αδύναμοι» αναφέρει και προσθέτει: «Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία θα οδηγήσει σε αλλαγή του ψυχολογικού κλίματος στην οικονομία. Η αποτελεσματική προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων και των μεταρρυθμίσεων θα προσδώσει αξιοπιστία στη χώρα, ενισχύοντας την αναπτυξιακή δυναμική της».


04/09/09, ΗΔ Δημοτικού Συμβουλίου (συνεδρίαση 09.09.2009, ώρα 19:00) | Αρχείο | Επικαιρότητα | Δήμος Ρεθύμνου - Επίσημη Ιστοσελίδα\nΑρχική»Επικαιρότητα»... »Αρχείο»04/09/09, ΗΔ Δημοτικού Συμβουλίου (συνεδρίαση 09.09.2009, ώρα 19:00)\n04/09/09, ΗΔ Δημοτικού Συμβουλίου (συνεδρίαση 09.09.2009, ώρα 19:00)\nΑριθ. Πρόσκλησης 17\nΗ συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ρεθύμνης που θα γίνει στις 09.09.2009 ημέρα Τετάρτη και ώρα 19:00 στην αίθουσα του Δημαρχείου θα περιλαμβάνει τα παρακάτω θέματα:\n1.\tΑποδοχή ή όχι της παραίτησης των κ.κ. Μίνωα Αλεφανινού, Αναγνωστάκη Εμμανουήλ και Μαριόλου Εμμανουήλ από το Διοικητικό Συμβούλιο του Λιμενικού Ταμείου.\n2.\tΈκδοση Τοπικών Κανονιστικών Αποφάσεων α) για συμπλήρωση της 16/08 όμοιας περί καταβολής τέλους διαφήμισης, β) Ορθή επανάληψη της υπ’αριθμό 626/09 Απόφασης της Δ.Ε, για την οριοθέτηση στάσης λεοφωρείου επί της δυτικής πλευράς της οδού Πανεπιστημίου Κρήτης, γ) Τροποποίηση της υπ’αριθ. 5/05 Τοπικής Κανονιστικής Απόφασης, ως προς την παρ. 10 (Ανταποδοτικά εσόδων), δ) Δημιουργία μιας θέσης στάθμευσης ΑΜΕΑ επί της οδού Ηλιακάκη 3, και ε) Τροποποίηση της 846/08 Απόφασης της Δ.Ε, (Κανονισμός Λειτουργίας Δημοτικού Κοιμητηρίου» στ). Τροποποίηση της παρ. 4 του άρθρου 28 της Τοπικής Κανονιστικής για τον Κανονισμό λειτουργίας Δημοτικών Κοιμητηρίων (αρ. 150/07) και ζ) Καθορισμός μίας θέσης κατάληψης κοινοχρήστου χώρου για άσκηση στασίμου εμπορίου ειδών λαϊκής τέχνης.\n3.\tΛήψη απόφασης για ορισμό θέσεων για τοποθέτηση νέων περιπτέρων.\n4.\tΈγκριση σύναψης προγραμματικής σύμβασης με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ρεθύμνης για την εκτέλεση του έργου «Βελτίωση – ολοκλήρωση χώρου άθλησης νέων στο ΔΔ Χρωμοναστηρίου».\n5.\tΈγκριση σύναψης προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ρεθύμνης – Δήμου Ρεθύμνης και την Αναπτυξιακής ΕΚΑΡ.\n6.\tΓνωμοδότηση επί της 181/2009 Απόφασης του Δ.Σ του Λιμενικού Ταμείου Ρεθύμνου για τροποποίηση του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας του.\n7.\tΛήψη Απόφασης για την έγκριση του από 01-07-09 πρωτοκόλλου οριστικής παραλαβής της προμήθειας «Μητροπολιτικό δίκτυο οπτικών ινών Δήμου Ρεθύμνου» το οποίο έχει ενταχθεί στο μέτρο 4.2 του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Κοινωνία της Πληροφορίας.\n8.\tΛήψη απόφασης για την έγκριση της Εισήγησης της Γνωμοδοτικής Επιτροπής για την τεκμηρίωση του τρόπου υλοποίησης του έργου «Επέκταση Μητροπολιτικού Δικτύου Οπτικών Ινών Δήμου Ρεθύμνου» και Απόφαση Ανάθεσης με Διαπραγμάτευση στην Εταιρεία ΕΡΙΚΣΟΝ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.\n9.\tΑνάκληση της 524/09 Απόφασης Δ.Σ και τροποποίηση πρ/σμού\n10.\tΔιαβίβαση πρακτικού της Επιτροπής Συμβιβαστικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών του Δήμου Ρεθύμνης.\n11.\tΛήψη Απόφασης για παραλαβή της μελέτης «Αποτύπωση τμήματος Περιφερειακού Σχεδίου πόλης, ΚΧ 442Β, ΚΧ125Β και ΤΜΗΜΑ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ (ΙΓΜΕ).\n12.\tΛήψη Απόφασης για παραλαβή της μελέτης «ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΡΕΜΑΤΟΣ ΚΑΜΑΡΑΚΙ ( ΟΑΕΔ - ΣΧΟΛΗ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ - ΤΖΑΜΙ)\n13.\tΛήψη Απόφασης για προώθηση σύνταξης Τοπικού ρυμοτομικού στην ιδιοκτησία ΧΕΝ ΕΛΛΑΔΟΣ στην περιοχή Τιμίου Σταυρού.\n14.\tΛήψη απόφασης για καθορισμό δικαιούχων της πίστωσης:«Αποζημιώσεις δημοτών» του ΘΗΣΕΑ.\n15.\tΛήψη Απόφασης για την έγκριση υποβολής πρότασης με τίτλο «Προηγμένες Ευρυζωνικές Υπηρεσίες Τηλεκπαίδευσης και Ψηφιακής βιβλιοθήκης για τους μαθητές του Δήμου Ρεθύμνου», στα πλαίσια της πρόσκλησης 09 -2.1 του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ψηφιακή Σύγκλιση» και ειδικότερα στον άξονα προτεραιότητας 2 και ειδικό στόχο 2.1»\n16.\tΕγκριση μελέτης Ανάδειξη – αποκατάσταση όψεως κτιρίων και διαμόρφωσηςπεριβάλλοντος χώρου πλατείας Πρασσών Ρεθύμνου.\n17.\tΛήψη Απόφασης για την δανειοδότηση από το Παρακαταθηκών και Δανείων για τιςοφειλές του Δημοτικού Θεάτρου και του Κέντρου Σύγχρονης Εικαστικής Δημιουργίας\n18.\tΛήψη Απόφασης για απ’ευθείας αγορά οικοπέδου στο Δ.Δ Ορους Δ.Ρεθύμνης.\n19.\tEγκριση παράτασης προθεσμίας για την εκτέλεση του έργου: «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΛΗΣ ΡΕΘΥΜΝΟΥ , 1Ο ΥΠΟΕΡΓΟ ΠΛΑΚΟΣΤΡΩΣΕΙΣ ΔΡΟΜΩΝ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΩΝ Π.ΠΟΛΗΣ ΡΕΘΥΜΝΟΥ\n20.\tΜετατροπή της επωνυμίας του Κέντρου Σύγχρονης Εικαστικής Δημιουργίας Ρεθύμνης σε « Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης», έγκριση του προγράμματος του και ορισμός δύο εκπροσώπων του Δήμου με τους αναπληρωτές τους.\n21.\tΣύναψη σύμβασης με τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης (απ’ ευθείας ανάθεση) για την εκτέλεση της υπηρεσίας «ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ –ΟΔΟΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ»\n22.\tΚαθορισμός προστίμου παράνομης διαφήμισης.\n23.\tΛήψη απόφασης για αποδοχές χορηγιών και τροποποιήσεις προϋπολογισμού.\n24.\tΛήψη απόφασης για αποδοχή πίστωσης, τροποποίηση Τεχνικού Προγράμματος, προϋπολογισμού και τρόπος εκτέλεσης έργων.\n25.\tΈγκριση α) του 1ου Α.Π. και του 1ου ΠΚΤΜΝΕ του έργου «Ανάπλαση Ιστορικού Κέντρου πόλης Ρεθύμνου. 1ο Υποέργο: Πλακοστρώσεις δρόμων – πεζοδρομίων Παλιάς Πόλης Ρεθύμνου, και β) του 2ου Α.Π και το 2ο ΠΚΤΝΜ του έργου: «ΕΡΓΑ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΟΙΚΙΣΜΩΝ ΔΗΜΟΥ ΡΕΘΥΜΝΗΣ»\n27.\tΕπιστροφή χρημάτων που προέρχονται από εισφορά γης και μετατροπή εισφοράς γης σε χρήμα, λόγω διόρθωσης της πράξης εφαρμογής για το Ο.Τ. 342/01 στα Περιβόλια.\n28.\tΟρισμός εκπροσώπου στη Νομαρχιακή Επιτροπή Πολιτιστικών – Εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.\n29.\tΈγκριση μετακίνησης Δημοτικών Συμβούλων, Νομικού Συμβούλου και Δημοτικών Υπαλλήλων.\n31.\tΛήψη απόφασης για έγκριση χορήγησης εποχιακής άδειας λιανικής πώλησης καπνοβιομηχανικών προϊόντων.\n32.\tΔιαγραφή βεβαιωμένων οφειλών\n33.\tΠαραχώρηση Δημοτικού κήπου για διεξαγωγή Πολιτικών εκδηλώσεων.\n34.\tΧορήγηση παράτασης προθεσμίας του έργου: «ΕΡΓΑ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΟΙΚΙΣΜΩΝ ΔΗΜΟΥ ΡΕΘΥΜΝΗΣ\n35.\tΛήψη απόφασης επί ενστάσεων κατά της 30/08 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου για τροποποίηση του Σχεδίου Πόλης στο Ο.Τ. 324.\n36.\tΧορήγηση βατότητας διαδρομής Τουριστικού Τραίνου στην π.πόλη Ρεθύμνου.


Άννα Μαρία Βέλλη: «Έφαγα ξύλο, κεφάλι στο πάτωμα, στα... | Reporter Cyprus | Celebrity\nΗ Άννα Μαρία Βέλλη σοκάρει για την κακοποίησή της «Την πλειοψηφία των ελλήνων άρχισε ξαφνικά να την νοιάζει αν η Άννα Μαρία είναι πουτ@@ και όχι αν αυτός είναι μισογύνης, σεξιστής»\nΗ Άννα Μαρία Βέλλη φιλοξενήθηκε στο διαδικτυακό κανάλι του youtuber Konilo και μίλησε για την κακοποίηση που υπέστη στο παρελθόν από πρώην σύντροφό της. Η εξομολόγησή της συγκλονίζει…\nΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Συγκλονίζει η Άννα Μαρία Βέλλη, έχει υποστεί ξυλοδαρμό από σύντροφό της - Γροθιά στο στομάχι η επίμαχη φωτογραφία με τις μελανιές στο πρόσωπό\n«Ήμουν σε κακοποιητική σχέση. Προσπαθούσα να φύγω, και είναι πολύ δύσκολο αν δεν το ζήσεις. Κατάλαβα ότι πρέπει να φύγω όταν κινδύνευσε σοβαρά η ζωή μου, όταν είπα ότι υπάρχει πιθανότητα να μην ανέπνεα μετά από αυτό που συνέβη. Εκεί κατάλαβα ότι είμαι σε μία τοξική, χειριστική σχέση και πρέπει να φύγω. Έφαγα ξύλο, κεφάλι στο πάτωμα, στα πλακάκια. Αν εγώ κάτσω και σου πω γιατί με έδειρε θα είναι σαν να δικαιολογώ την πράξη του. Η χειριστική σχέση είναι ότι σε πείθω ότι εσύ είσαι το πρόβλημα. Ενώ είχα πολλή αυτοπεποίθηση, έφτασα στο σημείο να μη θέλω να με δω στον καθρέφτη» είπε σοκάροντας η Άννα Μαρία Βέλλη.\n«Τον συντηρούσα οικονομικά και με έλεγε τσιγκούνα. Μιλάμε για παράσιτο. Ζούσα με έναν άνθρωπο και κατέληξα να τρώω ξύλο. Ο κόσμος έλεγε ότι θα με προωθήσει γιατί είναι διάσημος. Επέλεξα να μη μιλήσω όταν ήμουν σε άθλια ψυχολογική κατάσταση, για να μην κακοποιηθεί η ψυχούλα μου. Τη στιγμή που συνέβαινε έκανε χιούμορ για να μπορέσω να το αντιμετωπίσω. Αν οι φίλοι του τον ξέκοβαν, ίσως να έπαιρνε ένα έξτρα μάθημα», είπε μεταξύ άλλων η Άννα Μαρία Βέλλη.\nΗ Άννα Μαρία μίλησε για το #metoo, για τον τρόπο που το αντιμετωπίζει η τηλεόραση και πέταξε τα βέλη της στον Αλέξη Παππά και την κακόποιητική συμπεριφορά του, απέναντί της στο #SurvivorGR.\n«Το πρόβλημα του ήταν αν εγώ πηδ@@μαι…» «Την πλειοψηφία των ελλήνων άρχισε ξαφνικά να την νοιάζει αν η Άννα Μαρία είναι πουτ@@ και όχι αν αυτός είναι μισογύνης, σεξιστής»\nO James Καφετζής μίλησε στην Ελένη Βουλγαράκη και την κάμερα της εκπομπής «Χαμογέλα και πάλι». Όπως παραδέχτηκε, γνώριζε όλη την κατάσταση, καθώς όταν ήταν συμπαίκτες στο Survivor, η Άννα Μαρία Βέλλη του είχε εκμυστηρευτεί τα πάντα.


Η δυσκοιλιότητα στα παιδιά - Μαιευτική Γυναικολογική Κλινική\nΓράφτηκε από Ράνια Σταματίου\nΠαιδίατρος, Συνεργάτης ΙΑΣΩ\nΗ φυσιολογική κένωση του εντέρου αποτελεί σημείο υγείας για τα παιδιά όλων των ηλικιών.\nΙδιαίτερα κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της ζωής, οι γονείς παρακολουθούν στενά τη συχνότητα και τα χαρακτηριστικά των κενώσεων του βρέφους. Κάθε παρέκκλιση από αυτό που θεωρούν φυσιολογικό, τους προκαλεί άγχος και ανησυχία.\nΗ δυσκοιλιότητα ορίζεται με τα κατώτερα κριτήρια:\nΧαμηλή συχνότητα κένωσης του εντέρου, λιγότερες από 2 φορές την εβδομάδα\nΔυσκολία κατά την κένωση\nΜη ολοκληρωμένη κένωση του εντέρου\nΌλα τα παραπάνω προκαλούν αντίστοιχα:\nΕίναι φυσιολογικό ένα βρέφος που θηλάζει να παρουσιάζει πολλαπλές κενώσεις την ημέρα έως και μία την εβδομάδα.\nΣε ηλικία 12-24 μηνών τα παιδιά παρουσιάζουν 1-2 κενώσεις την ημέρα, ενώ σε ηλικία 4 ετών αποκτούν συνήθειες παρόμοιες με αυτές του ενήλικα.\nΜελέτες έχουν δείξει ότι η δυσκοιλιότητα αποτελεί περίπου το 3% των επισκέψεων στον παιδίατρο, και το 25% των επισκέψεων στον παιδογαστρεντερολόγο με μια αναλογία μεταξύ αγοριών και κοριτσιών 6:1 (για ηλικίες άνω των 4 ετών).\nΗ παθογένεια της παιδικής δυσκοιλιότητας είναι πολυπαραγοντική (παράγοντες γενετικοί, περιβαλλοντικοί, ψυχολογικοί, διαιτητικοί). Στο 95% περίπου των περιστατικών, η δυσκοιλιότητα είναι λειτουργική (οικειοθελής κατακράτηση των κοπράνων προκειμένου το παιδί να αποφύγει μια ‘δυσάρεστη και επώδυνη’ εμπειρία). Δυστυχώς η κατακράτηση των κοπράνων οδηγεί σε διάταση του εντέρου, ανησυχία, κοιλιακό άλγος, ευερεθιστότητα και ανορεξία. Κατά την εκτίμηση του βρέφους με δυσκοιλιότητα, το λεπτομερές ιστορικό, η φυσική εξέταση και ο κατάλληλος παρακλινικός έλεγχος θα αποκλείσουν οργανικά αίτια. Εφόσον αυτά αποκλειστούν, ο επιτυχής χειρισμός του προβλήματος απαιτεί κατανόηση του άγχους και της ανησυχίας των γονιών, ενημέρωση τους για το λειτουργικό χαρακτήρα της δυσκοιλιότητας και σωστή θεραπευτική προσέγγιση με ασφαλή και αποτελεσματικό τρόπο άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα, χωρίς εμφάνιση υποτροπών.\nΣυστάσεις για αντιμετώπιση της λειτουργικής δυσκοιλιότητας\nΕνθάρρυνση του μητρικού θηλασμού: Η περιεκτικότητα του μητρικού γάλακτος σε πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, λίπος, ολιγοσακχαρίτες με πρεβιοτική δράση και ποικίλες βιοδραστικές ουσίες εξασφαλίζει μοναδική εντερική χλωρίδα και άριστη λειτουργία του εντέρου.\nΧορήγηση βρεφικών γαλάτων που περιέχουν:\nΜερικώς υδρολυμένη πρωτεΐνη ορού γάλακτος\nΠροβιοτικό μίγμα bifidoβακτηριδίων\nΠρεβιοτικό μίγμα ολιγοσακχαριτών\nΜίγμα φυτικών ελαιών πλούσιο σε β-παλμιτικό οξύ.\nΙδιαίτερα χυμών αχλαδιού και δαμάσκηνου, που περιέχουν σορβιτόλη, απορροφήσιμους και μη απορροφήσιμους υδατάνθρακες.\nΥιοθέτηση διατροφής πλούσιας σε φυτικές ίνες: όσπρια, φρούτα, λαχανικά.\nΗ τακτική κένωση του εντέρου σε σταθερές ώρες της ημέρας...\nΜετά το πρόγευμα ή μετά το μεσημεριανό ή το δείπνο, αποτελεί ίσως το βασικότερο παράγοντα για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Βασική προϋπόθεση είναι η ψυχολογική ενθάρρυνση του παιδιού και η δημιουργία ευχάριστου περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια της προσπάθειας αφόδευσης.\nΗ χρήση υπακτικών φαρμάκων πρέπει να συνιστάται μόνο όταν αποτυγχάνουν οι συστάσεις διαιτητικής αντιμετώπισης.\nΩσμωτικώς δρώντα φάρμακα, όπως η λακτουλόζη καθώς και μαλακτικά κοπράνων όπως το παραφινέλαιο μπορούν να χρησιμοποιούνται. Ο στόχος της θεραπείας της δυσκοιλιότητας είναι η επίτευξη μαλακής κένωσης μια φορά την ημέρα.\nΠότε χρειάζεται έλεγχο ένα παιδί με δυσκοιλιότητα;\nΗ διερεύνηση ενός παιδιού που παρουσιάζει δυσκοιλιότητα μπορεί να βασιστεί στο ατομικό ιστορικό και στην κλινική εξέταση καθώς στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν κρύβεται οργανικό πρόβλημα. Περαιτέρω εργαστηριακό έλεγχο πρέπει να κάνουμε όταν υπάρχει υποψία οργανικής νόσου ή όταν δεν υπάρχει η αναμενόμενη ανταπόκριση στη θεραπευτική αγωγή.


Προσθέστε 3 κουταλιές από ριγανέλαιο στο νερό και δείτε το αποτέλεσμα στα πνευμόνια σας! – Newsitamea\nΠροσθέστε 3 κουταλιές από ριγανέλαιο στο νερό και δείτε το αποτέλεσμα στα πνευμόνια σας!\nΣήμερα, η πνευμονία μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη χρήση αντιβιοτικών όμως στο παρελθόν η ασθένεια αυτή, η οποία προκαλείται από μύκητες, βακτήρια ή ιούς και προσβάλλει είτε τον ένα είτε και τους δύο πνεύμονες, ήταν θανατηφόρα για το περισσότερο από το 1/3 των πασχόντων.\nΥπολογίζεται πως ετησίως περισσότερα από 3 εκ. άτομα προσβάλλονται από αυτήν την ασθένεια, εκ των οποίων περισσότερα από 1.5 εκ. άτομα εισάγονται για θεραπεία στο νοσοκομείο και τουλάχιστον το 5% των ασθενών ενδέχεται να χάσει τη ζωή του. Γι’ αυτό και η πνευμονία θεωρείται ως η 6η σημαντικότερη αιτία θανάτου σ’ όλο τον κόσμο.\nΟ πνευμονιόκοκκος είναι το βασικό βακτήριο που ευθύνεται για την πνευμονία και εκδηλώνεται με ξαφνικό πυρετό και αίσθηση ψύχους που μπορεί να καταλήξει σε έντονο ρίγος. Είναι γνωστό πως στο τουλάχιστον 20% – 30% των περιπτώσεων πνευμονίας, προκαλείται σήψη όταν η ασθένεια προσβάλλει το κυκλοφορικό σύστημα, επιφέροντας το θάνατο.\nΌπως αναφέρθηκε νωρίτερα, τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της πνευμονίας και τα πιο γνωστά από αυτά είναι:\n– η πενικιλίνη\n– η αμοξυκιλλίνη\n– το κλαβουλανικό οξύ (Augmentin)\nΣτα μακρολίδια αντιβιοτικά περιλαμβάνονται τα εξής:\n– η αζιθρομυκίνη\n– η κλαριθρομυκίνη\n– η ερυθρομυκίνη\nΑυτά τα αντιβιοτικά ευρέος φάσματος έχει αποδειχθεί πως είναι πιο αποτελεσματικά για τη θεραπεία της πνευμονίας απ’ ό,τι η πενικιλίνη, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί αρχικά, λόγω του ότι αρκετά βακτηριακά στελέχη έχουν αναπτύξει ανθεκτικότητα σ’ αυτήν.\nΠαρόλα αυτά, μία παρενέργεια των αντιβιοτικών είναι η καταστροφή όχι μόνο των μικροοργανισμών που προκαλούν την πνευμονία αλλά και των υγιών κυττάρων.\nΤο ριγανέλαιο είναι ένα φυσικό έλαιο που έχει ισχυρές αντιμικροβιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Χρησιμοποιείται ως μέσο θεραπείας στην Ασία εδώ και πολλούς αιώνες.\nΕίναι αποτελεσματικό όσον αφορά τη θεραπεία των παρακάτω παθήσεων:\n– των ουρολοιμώξεων\n– του ίκτερου\n– των αναπνευστικών λοιμώξεων\n– της δυσεντερίας\n– των χρόνιων φλεγμονών\nΕπίσης, είναι πλούσιο σε αρκετά βασικά μεταλλικά στοιχεία, όπως:\n– σε κάλιο\n– σε ασβέστιο\n– σε βόριο\n– σε ψευδάργυρο\n– σε χαλκό\nΠώς να χρησιμοποιήσετε το ριγανέλαιο για τη θεραπεία της πνευμονίας\nΌσον αφορά τη θεραπεία της πνευμονίας, το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι:\n– να καταναλώνετε καθημερινά μόνο 3 σταγόνες ριγανέλαιου αναμεμειγμένου με νερό ή, εάν το προτιμάτε, αναμείξτε το σε ένα μόνο ποτήρι με οργανικό χυμό πορτοκάλι.\n– Πρέπει να καταναλώνετε αυτό το μείγμα μόνο μία φορά καθημερινά για διάστημα 5 ημερών.\n– Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος, θα παρατηρήσετε σημαντική βελτίωση στην υγεία σας, καθώς τα συμπτώματα της πνευμονίας θα υποχωρήσουν.\nΆλλοι τρόποι φυσικής αντιμετώπισης της πνευμονίας\nΜπορείτε, επίσης, να αντιμετωπίσετε την πνευμονία μέσω της χρήσης διττανθρακικού νατρίου ή, όπως είναι γνωστότερο, μέσω της μαγειρικής σόδας.\nΗ μαγειρική σόδα μειώνει την ποσότητα των οξέων στον οργανισμό και αυξάνει την ποσότητα των αλκαλίων. Έτσι, καθίσταται δύσκολος ο πολλαπλασιασμός των μικροοργανισμών που προκαλούν την πνευμονία ενώ παράλληλα ενισχύεται το ανοσοποιητικό σύστημα όπως και η αντοχή του οργανισμού ως προς την αντιμετώπιση των μικροοργανισμών.\n(Αναδημοσίευση από: Complete Health and Happiness)


Το Αφηρημένο Blog: Κωστής Παλαμάς, "Ο γκρεμιστής".\nΚαι στο πέρασμα όχι μόνο ερείπια, αλλά ξαναχτίσιμο, σε καινούργιες γερές βάσεις. Για το καλό του κοινωνικού συνόλου. Όχι μόνο στείρα άρνηση των πάντων, αλλά παράλληλα πίστη και θέση.\n“Εγώ είμαι ο γκρεμιστής, γιατί είμ' εγώ κι ο κτίστης, ο διαλεχτός της άρνησης κι ο ακριβογιός της πίστης” αναφέρει ο ποιητής.\nΚαι στη συνέχεια “Κι αν είμαι της νυχτιάς βλαστός, του χαλασμού πατέρας,\nπάντα κοιτάζω προς το φως το απόμακρο της μέρας”.\nΣαν σήμερα, στις 13 Ιανουαρίου του έτους 1859 γεννήθηκε ο Κωστής Παλαμάς, στην Πάτρα. Έτσι ένα μικρό αφιέρωμα τουλάχιστον, του πρέπει:\nΕίναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, με μεγάλη συνεισφορά στην εξέλιξη και ανανέωση της νεοελληνικής ποίησης. Δημοσίευσε συνολικά σαράντα ποιητικές συλλογές, καθώς και θεατρικά έργα, κριτικά και ιστορικά δοκίμια, μελέτες και βιβλιοκριτικές.\nΈνδειξη της καθιέρωσής του ως ποιητή ήταν και η ανάθεση της σύνθεσης του Ύμνου των Ολυμπιακών Αγώνων το 1896, (“Αρχαίο πνεύμα αθάνατο ...”, σε μουσική Σπύρου Σαμαρά).\nΠολλά έργα του Κ. Παλαμά μεταφράστηκαν στην αγγλική γλώσσα ("Η ασάλευτη ζωή", "Η τρισεύγενη", ο "θάνατος παλληκαριού" κ.ά), στη γαλλική γλώσσα ("Ο τάφος", "Ο Δωδεκάλογος του γύφτου", ο "θάνατος παλληκαριού" κ.ά.), καθώς και σε διάφορες άλλες γλώσσες όπως στη γερμανική, ιταλική, ισπανική, αραβική και τουρκική γλώσσα.\nΩς η κορυφαία έκφραση της “λυρικής σκέψης” του Παλαμά θεωρείται “Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου” (1907). Στο πνευματικό του ταξίδι ο Γύφτος θα γκρεμίσει και θα ξαναχτίσει τον κόσμον όλο. Θα απαρνηθεί τη δουλειά, την αγάπη, τη θρησκεία, τους αρχαίους, τους βυζαντινούς και όλες τις πατρίδες, αλλά και θα τα αναστήσει όλα μέσα από την Τέχνη, μαζί και τη μεγάλη χίμαιρα της εποχής, τη Μεγάλη Ιδέα. Θα υμνήσει τον ελεύθερο λαό του, αλλά θα τραγουδήσει και έναν νιτσεϊκό αδάκρυτο ήρωα. Θα καταλήξει προσκυνώντας τη Φύση και την Επιστήμη.\nΠέθανε στις 27 Φεβρουαρίου του 1943 έπειτα από σοβαρή ασθένεια. Η κηδεία του έμεινε ιστορική, καθώς, μπροστά σε έκπληκτους Γερμανούς κατακτητές, χιλιάδες κόσμου τον συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία, στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών, ψάλλοντας τον εθνικό ύμνο.\nΑκολουθεί ένα δυνατό κόμματι από το έργο του.\nΚωστή Παλαμά - "Ο γκρεμιστής".\nΣημειώση: Λέξεις αυθεντικές, παρμένες από το λεξιλόγιο του λαού, χρησιμοποίησε στο έργο του ο Παλαμάς. Όπως :


Europa League: Στα προημιτελικά Άρσεναλ και Άιντραχτ – Enwsi.gr\nΠέμπτη, 23 Μάιος 2019, 04:30\nEuropa League: Στα προημιτελικά Άρσεναλ και Άιντραχτ\nenwsi.gr 15/03/2019 00:25\tΣχολίασε\nΤην ίδια ώρα στο Μιλάνο η Άϊντραχτ συνέχισε την εκπληκτική της πορεία στον θεσμό και με πανέμορφο γκολ του Γιόβιτς από το 5′ νίκησε την Ίντερ και την απέκλεισε από τη συνέχεια της διοργάνωσης.\nΣτην Ισπανία η Βιγιαρεάλ που είχε σκορ πρόκρισης από το πρώτο ματς κόντρα στη Ζενίτ επικράτησε και στο «Ελ Μαδριγάλ» με 2-1.\nΟι φιλοξενούμενοι ήταν αυτοί που το βρήκαν στο 5′ όταν ο Γιόβιτς εκμεταλλεύτηκε λάθος στην άμυνα της Ίντερ, έκλεψε τη μπάλα, μπήκε στην περιοχή και με ψηλοκρεμαστό σουτ νίκησε τον Χαντάνοβιτς κάνοντας το 1-0 για την Αϊντραχτ.\nΟι Γερμανοί θα μπορούσαν να πετύχουν και δεύτερο γκολ στο 39′ με τον Χαντάνοβιτς με διπλή προσπάθεια να σώνει την ομάδα του και να την κρατάει στο ματς.\nΜάλιστα η Άιντραχτ ήταν αυτή που και στο δεύτερο μέρος είχε περισσότερες ευκαιρίες για να φτάσει σε ένα ακόμη γκολ με τον Χαντάνοβιτς να αποδεικνύεται σε ήρωα της αναμέτρησης.\nΙΝΤΕΡ: Χαντάνοβιτς, Ντ’ Αμπρόσιο, ντε Βράι, Σκρίνιαρ, Σοάρες (62′ Ρανότσα), Καντρέβα, Βετσίνο, Μπόρχα Βαλέρο (73′ Εσπόσιτο), Πολιτάνο (80′ Μερόλα), Κεϊτά, Πέρισιτς.\nΑΪΝΤΡΑΧΤ: Τραπ, Εντικά, Χίντερτζερ, Χασέμπε, ντα Κόστα, Κόστις, Βίλεμς (73′ Στεντέρα), Ρόντε (89′ Πασένσια), Γκατσίνοβιτς (59′ Ντε Γκουσμάν), Γιόβιτς, Χάλερ.\nΓια αυτό και μπήκε αρκετά δυνατά στην αναμέτρηση και πέτυχε το 1-0 μόλις στο 5′ με κοντινό πλασέ του Ομπαμεγιάνκ. Δέκα λεπτά αργότερα οι γηπεδούχοι έφτασαν και σε δεύτερο τέρμα όταν ο Ομπαμεγιάνκ έκανε τη σέντρα από τα αριστερά και ο Νάιλς από κοντά με κεφαλιά έκανε το 2-0.\nΗ Ρεν στις αρχές του δευτέρου μέρους και συγκεκριμένα στο 47′ θα μπορούσαν να μειώσουν το σκορ αλλά το σουτ του Νιάνγκ έξω από την περιοχή βρήκε στο δεξί κάθετο δοκάρι του Τσεχ.\nΟι παίκτες των «κανονιέρηδων» έφτασαν και σε τρίτο γκολ στο 72′ και πάλι με τον Ομπαμεγιάνκ ο οποίος εκμεταλλεύτηκε γύρισμα από τα δεξιά και πλάσαρε εύστοχα πανηγυρίζοντας μάλιστα με τη μάσκα του «Black Panther».\nΑΡΣΕΝΑΛ: Τσεχ, Μουστάφι, Κονσιελνί, Μονρεάλ, Κολάσινατς, Ράμσεϊ (87′ Τορέιρα), Τζάκα, Νάιλς, Οζίλ (70′ Μιχιταριάν), Ομπαμεγιάνκ, Λακαζέτ (70′ Ιβόμπι).\nΡΕΝ: Κούμπεκ, Μπενσεμπαϊνί, Μεσέρ, Ντα Σίλβα, Τραορέ, Σαρ, Γκρενιέ (70′ Χούνου), Αντρέ (79′ Λεα Σιλίκι), Μπουριζό, Νιάνγκ, Μπεν Αφρά.\nΟι γηπεδούχοι μάλιστα ήταν αυτοί που προηγήθηκαν στο σκορ στο 29′ με πανέμορφο τέρμα του Μορένο. Ενώ στο δεύτερο μέρος με τέρμα του Μπάκα η Βιγιαρεάλ έφτασε στο 2-0.\nΤο μόνο που κατάφερε να κάνει η Ζενίτ ήταν να να μειώσει στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης με τον Ιβάνοβιτς για το τελικό 2-1.\nΒΙΓΙΑΡΕΑΛ: Φερνάντες, Γκασπάρ, Αλβάρο, Ρουίς, Κόστα, Μόρι (77′ Λάμπριχ), Ιμπόρα (71′ Καθόρλα), Κάσερες (46′ Μορλάνες), Φορνάλς, Μπάκα, Μορένο.\nΖΕΝΙΤ: Λούνεβ (64′ Λούνεβ), Ρακίτσκι, Μαμανά, Ιβάνοβιτς, Σμόλνικοβ, Οζντόεφ, Μπάριος (46′ Κρανεβίτερ), Ερνάνι, Ντιουσί (71′ Μακ), Αζμούν, Σάτοφ.