Λεμφωτική ανεπάρκεια των κάτω άκρων: συμπτώματα και θεραπεία - Δερματίτιδα 2020\nΑυτή η ασθένεια χαρακτηρίζεται από διαταραχές στην εκροή αίματος από τις φλέβες. Η ασθένεια μπορεί να έχει τόσο ήπια όσο και σοβαρή μορφή ανάπτυξης.\nΗ λεμφατική φλεβική ανεπάρκεια των κάτω άκρων μπορεί να έχει τόσο συγγενή όσο και επίκτητη φύση. Τα αίτια της συγγενούς μορφής της νόσου είναι διάφορες παθολογίες της εμβρυϊκής ανάπτυξης και η πορεία της εγκυμοσύνης στη μητέρα.\nΣε περιπτώσεις όπου ο ασθενής δεν έχει συγγενείς ανωμαλίες, τα αίτια της νόσου περιλαμβάνουν:\nφλεβοπάθεια (σύνθετη διάσπαση του φλεβικού συστήματος) διαφόρων μορφών.\nφλεβοκομβική δυσμορφία λόγω ανάπτυξης όγκου ·\nφλεβοθρωμώσεις (διαταραχή που χαρακτηρίζεται από θρομβωτικές στρώσεις στον αυλό των αιμοφόρων αγγείων).\nτην παρουσία κιρσών.\nΣύμφωνα με τους ειδικούς, ο κύριος προκλητικός παράγοντας για την ανάπτυξη τέτοιων διαταραχών είναι μια μακρά διαμονή σε όρθια θέση χωρίς συστολές στους μυς. Με άλλα λόγια, όταν ένα άτομο ξοδεύει το άρρωστο μέρος της εποχής του "στα πόδια του".\nΣε τέτοιες συνθήκες, υπάρχει υψηλός κίνδυνος στασιμότητας του αίματος στα αγγεία των ποδιών, λόγω των οποίων προκύπτουν διάφορες διαταραχές.\nΟι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο λεμφωφικής ανεπάρκειας μπορούν να ληφθούν υπόψη:\nκληρονομική νόσος ·\nμακρά παραμονή έξω σε ζεστό καιρό?\nπαραβίαση του επιπέδου των οιστρογόνων.\nΗ λεμφική ανεπάρκεια των κάτω άκρων εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα που εξαρτώνται από το στάδιο ανάπτυξης της διαταραχής:\nΣτο αρχικό στάδιο, η ασθένεια δεν έχει εξωτερικές εκδηλώσεις και δεν προκαλεί δυσφορία στο άτομο. Είναι μάλλον δύσκολο να εντοπιστεί μια ασθένεια σε αυτό το στάδιο ανάπτυξης.\nΣτο πρώτο στάδιο της διαταραχής, το πρήξιμο των ποδιών εμφανίζεται στο τέλος της ημέρας ή μετά από μακροχρόνια στάση στα πόδια. Σε αυτή την περίπτωση, είναι δυνατόν να ανακτηθεί πλήρως ο ασθενής χρησιμοποιώντας συντηρητικές μεθόδους θεραπείας.\nΣτο δεύτερο στάδιο, η διόγκωση εμφανίζεται ολοένα και πιο συχνά και ακόμη και μετά από μια μακρά ανάπαυση δεν εξαφανίζεται εντελώς. Η εμφάνιση του πόνου, κράμπες, βαρύτητα και ταχεία κόπωση των ποδιών.\nΤο τρίτο στάδιο είναι μη αναστρέψιμο όταν προχωρούν τα συμπτώματα των προηγούμενων σταδίων και χάνονται οι λειτουργίες των άκρων. Ταυτόχρονα, οι αρθρώσεις παραμορφώνονται, εμφανίζονται τέτοιες διαταραχές όπως η αρθροπάθεια, η αρθρίτιδα και άλλες διαταραχές. Η θεραπεία της νόσου σε αυτό το στάδιο σχεδόν δεν παράγει αποτελέσματα.\nΕίναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι όσο νωρίτερα ένας ασθενής ζητά βοήθεια από ειδικούς, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να ανακάμψει.\nΤις περισσότερες φορές, ένας ειδικός μπορεί να παρατηρήσει σημάδια λεμφοειδούς ανεπάρκειας κατά τη διάρκεια της αρχικής εξέτασης.\nΠροκειμένου να επιβεβαιωθεί ή να διαψευσθεί η διάγνωση, συνταγογραφούνται εξετάσεις αίματος και ούρων. Αυτό σας επιτρέπει να προσδιορίσετε την παρουσία\nοι φλεγμονώδεις διεργασίες και οι συννοσηρότητες και με τη βοήθεια μιας γενικής ανάλυσης αίματος αποκάλυψαν το ιξώδες του αίματος.\nΕκτός από τις αναλύσεις, συνιστάται η διεξαγωγή υπερήχων. Αυτό σας επιτρέπει να εντοπίσετε τις εκτεταμένες και πληγείσες περιοχές των αιμοφόρων αγγείων, καθώς και την παρουσία κόμβων και θρόμβων.\nΣυμβαίνει ότι το υπερηχογράφημα δεν επιτρέπει την καθιέρωση μιας πλήρους εικόνας της νόσου και έχει ανατεθεί να διεξάγει τη φλεβογραφία. Η ουσία αυτής της μελέτης είναι η εισαγωγή στο σώμα του ασθενούς ειδικών ουσιών και η περαιτέρω παρακολούθηση της διαδικασίας της κίνησης του μέσω των φλεβών.\nΟ κύριος στόχος της θεραπείας της φλεβικής λεμφατικής ανεπάρκειας είναι η αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος στα αγγεία των κάτω άκρων, η ομαλοποίηση της εκροής αίματος από τις φλέβες, η μείωση του πόνου και η εξάλειψη του πρηξίματος.\nΤο φάρμακο συνταγογραφείται για την εξάλειψη του οιδήματος, τη βελτίωση της λεμφικής αποστράγγισης και τη μείωση της ευθραυστότητας των μικρών αγγείων. Τα ακόλουθα φάρμακα συνταγογραφούνται ως μέρος της θεραπείας:\nΗ δοσολογία και η αγωγή εξαρτώνται από το στάδιο της νόσου και συνταγογραφούνται ξεχωριστά.\nΟι ειδικοί διόρισαν τη χρήση:\nΗ χρήση ειδικών εργαλείων επιτρέπει τη βελτίωση της λειτουργίας των φλεβικών και λεμφικών συστημάτων και αποτρέπει επίσης τη στασιμότητα του αίματος και συμβάλλει στην ομοιόμορφη κατανομή της πίεσης.\nΗ θεραπεία πρέπει να γίνεται υπό την επίβλεψη ιατρού, καθώς η ακατάλληλη χρήση των επιδέσμων μπορεί να βλάψει και να επιδεινώσει την κατάσταση του ασθενούς.\nΕκτός από την επεξεργασία φαρμάκων και τους επίδεσμους, απαιτείται φυσιοθεραπεία. Περιλαμβάνει μέτρα φροντίδας του δέρματος του προσβεβλημένου άκρου και πρόληψη λοιμώξεων. Επιπλέον, τα μασάζ κρατούνται για να ομαλοποιήσουν τη ροή της λέμφου.\nΓια να επιτευχθεί το μέγιστο αποτέλεσμα της θεραπείας, είναι απαραίτητο να ακολουθήσετε αυστηρά τις συστάσεις του γιατρού. Σε αυτή την περίπτωση, υπάρχει μια πιθανότητα για πλήρη ανάκαμψη.\nΜέλι με σκόρδο. Για την προετοιμασία των απαιτούμενων κεφαλαίων 200-300 γραμμάρια σκόρδου και 300 γραμμάρια μέλι, είναι καλύτερα αν είναι υγρό. Στο μέλι προστίθεται σκόρδο, σπασμένο σε τρίφτη, το μείγμα μεταφέρεται σε γυάλινο βάζο και εγχέεται σε δροσερό μέρος για 7 ημέρες. Πάρτε το φάρμακο που χρειάζεστε τρεις φορές την ημέρα, μία κουταλιά της σούπας πριν από τα γεύματα για δύο μήνες.\nΔιουρητικό τσάι. Αυτό το εργαλείο σας επιτρέπει να βελτιώσετε τις διαδικασίες λεμφικής αποστράγγισης και βοηθάει στον καθαρισμό του σώματος των τοξινών. Θα χρειαστούν ίσα μέρη των άγριων τριανταφυλλιών και φύλλα σταφίδας. Τα συστατικά αναμιγνύονται και παράγουν βραστό νερό. Το πόσιμο διουρητικό τσάι πρέπει να είναι πριν από ένα γεύμα, περίπου 30 λεπτά πριν το φαγητό.\nΣυμπιέζει από την Καλανχόη. Για την παρασκευή της συμπίεσης, 50 γραμμάρια φύλλα Kalanchoe συνθλίβονται και 0,5 λίτρα αλκοόλ χύνεται. Το εργαλείο εγχέεται για τουλάχιστον 7 ημέρες σε σκοτεινό μέρος, μετά το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για συμπιέσεις.\nη εμφάνιση συχνής ζάλης και λιποθυμίας.\nΜε το διαχωρισμό ενός θρόμβου αίματος, συχνά εμφανίζεται φράξιμο αγγείου, το οποίο μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο του ασθενούς.\nΓια να διατηρηθεί η υγεία των φλεβών και να προληφθεί η φλεβική λεμφατική ανεπάρκεια, απαιτείται έγκαιρη προφύλαξη. Τα κύρια προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν:\nΣύμφωνα με τις ιατρικές στατιστικές, περίπου το 60% των ατόμων σε ηλικία εργασίας πάσχουν από χρόνια φλεβική ανεπάρκεια. Αλλά μόνο το ένα δέκατο των ασθενών υποβάλλονται σε επαρκή θεραπεία για την ασθένεια αυτή. Βασικά, οι ασθενείς με αυτό το πρόβλημα απευθύνονται σε γενικούς ιατρούς. Ως εκ τούτου, είναι πολύ σημαντικό ένας ειδικός να καθορίσει τη σωστή διάγνωση.\nΛόγω του γεγονότος ότι η ανάπτυξη της φλεβικής ανεπάρκειας σχετίζεται άμεσα με την όρθια θέση, είναι συχνά οι άνθρωποι που εκδηλώνουν ότι είναι η χρόνια φλεβική ανεπάρκεια των κάτω άκρων.\nΟι παγκόσμιες αιτίες της ανάπτυξης της φλεβικής ανεπάρκειας είναι μια σειρά χαρακτηριστικών της ζωής των σύγχρονων ανθρώπων. Πρώτα απ 'όλα, αυτό είναι συνολική υποδυμναμία, μόνιμη διαμονή σε καθιστή ή στάση κατά τη διάρκεια της καθημερινής εργασίας. Επιπλέον, τα αίτια της ασθένειας είναι ορισμένα συγγενή χαρακτηριστικά της ορμονικής κατάστασης και του αγγειακού συστήματος, γεγονός που προκαλεί επιδείνωση της φλεβικής εκροής αίματος. Η ανάπτυξη της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας συχνά γίνεται το αποτέλεσμα των ίδιων παραγόντων που προκαλούν την εκδήλωση κιρσών σε ένα άτομο, καθώς και τη θρόμβωση των φλεβών.\nΕίναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη ότι οι παράγοντες που προκαλούν την ανάπτυξη της φλεβικής ανεπάρκειας είναι το κάπνισμα, καθώς και η εγκυμοσύνη. Η ανησυχία θα πρέπει επίσης να είναι η παρουσία στενών συγγενών των κιρσών.\nΜε την ηλικία, ένα άτομο αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης φλεβικής ανεπάρκειας: αναπτύσσεται πιο συχνά σε άτομα που έχουν περάσει 50 ετών. Η νόσος εντοπίζεται συχνότερα στις γυναίκες.\nΟι φλεβικές βαλβίδες είναι τόσο βαθιές όσο και επιφανειακές φλέβες. Εάν ένας ασθενής αναπτύξει θρόμβωση βαθιάς φλέβας, ο αυλός του μπλοκάρεται. Και αν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αποκατασταθεί ο αυλός λόγω της διαδικασίας ανασύνδεσης. Αλλά αν αποκατασταθεί ο αυλός των φλεβών, τότε οι βαλβίδες τους δεν μπορούν να αποκατασταθούν. Ως αποτέλεσμα, η ελαστικότητα των φλεβών χάνεται, αναπτύσσεται η ίνωση τους. Και λόγω της καταστροφής των βαλβίδων των φλεβών σε έναν ασθενή, η κανονική ροή αίματος σταματά.\nΣταδιακά, ο ασθενής αναπτύσσει χρόνια φλεβική ανεπάρκεια. Εάν υπάρχει βλάβη στις βαλβίδες των βαθιών φλεβών των ποδιών, τότε η αντίστροφη ροή αίματος στις φλέβες εμφανίζεται ελεύθερα, καθώς η κύρια λειτουργία των βαλβίδων είναι η αποφυγή της επαναρροής αίματος μέσω των φλεβών των ποδιών. Ως αποτέλεσμα, η αρτηριακή πίεση αυξάνεται και το πλάσμα διέρχεται από τα φλεβικά τοιχώματα στον ιστό που περιβάλλει τα αγγεία. Οι ιστοί γίνονται όλο και πιο πυκνοί, γεγονός που συμβάλλει στη συμπίεση των μικρών αγγείων στους αστραγάλους, στο κάτω πόδι. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι η ισχαιμία, λόγω της οποίας ο ασθενής έχει τροφικά έλκη, τα οποία θεωρούνται ένα από τα κύρια συμπτώματα της φλεβικής ανεπάρκειας.\nΣύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, περίπου κάθε έβδομο άτομο στον κόσμο πάσχει από ανεπαρκώς αντισταθμισμένη και μη αντιρροπούμενη μορφή χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας. Σε χρόνια φλεβική ανεπάρκεια, στην πραγματικότητα, ένα άτομο αναπτύσσει βενολυμματική ανεπάρκεια, καθώς ως αποτέλεσμα της αυξημένης φλεβικής πίεσης, το φορτίο στα λεμφικά αγγεία αυξάνει επίσης σημαντικά.\nΗ φλεβική ανεπάρκεια μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικούς τρόπους. Κατά κανόνα, ένα άτομο παραπονιέται για τον πόνο στα πόδια, ένα σταθερό αίσθημα βαρύτητας, οίδημα το βράδυ στα πόδια, τα οποία εξαφανίζονται το πρωί. Σε περίπτωση φλεβικής ανεπάρκειας, τα υποδήματα του ασθενούς σταδιακά μειώνονται, καθώς παρατηρείται πρήξιμο. Τη νύχτα, ο ασθενής μπορεί να διαταραχθεί από σπασμούς. Αλλάζει επίσης το χρώμα του δέρματος στα πόδια, το δέρμα δεν γίνεται τόσο ελαστικό όσο πριν. Υπάρχουν κιρσώδεις φλέβες, αν και μπορεί να μην εμφανίζονται στα αρχικά στάδια της νόσου. Επιπλέον, ο ασθενής αισθάνεται σταθερή κόπωση, άγχος.\nΣυνήθως γίνεται διάκριση τριών διαφορετικών σταδίων χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας. Αυτό είναι το στάδιο της αποζημίωσης, της υποαντιστάθμισης και της αποζημίωσης. Στο πρώτο στάδιο της νόσου στον άνθρωπο, μόνο ένα καλλυντικό ελάττωμα εκδηλώνεται, δηλαδή, οι κιρσοί και οι τελεγγειεκτασίες είναι ορατές. Προκειμένου να γίνει διάγνωση της νόσου σε αυτό το στάδιο, χρησιμοποιούνται μεθοδολογικές μέθοδοι έρευνας και διεξάγονται ειδικές δοκιμές. Τέτοιες δοκιμές επιτρέπουν την εκτίμηση της κατάστασης των βαλβίδων, της βαθιάς διείσδυσης των φλεβών. Επιπλέον, στη διαδικασία διάγνωσης αυτής της ασθένειας, χρησιμοποιούνται φλεβανομετρία, φλεβογραφία και σάρωση υπερήχων.\nΣτο δεύτερο στάδιο της νόσου (υποαντιστάθμιση), ένα άτομο εκδηλώνει ήδη τροφικές διαταραχές, οι οποίες είναι αναστρέψιμες σε αυτό το στάδιο. Σε αυτό το στάδιο, ο ασθενής παραπονιέται για συνεχή πόνο, εκδήλωση κράμπας στα πόδια, σοβαρή κόπωση, κνησμώδες δέρμα. Μερικές φορές υπάρχει χρωματισμός του δέρματος, μπορεί να εμφανιστεί έκζεμα. Πολλοί ασθενείς στο στάδιο της υποαποζημίωσης απευθύνονται σε γιατρούς με παράπονα για καλλυντικά ελαττώματα, καθώς σε αυτό το στάδιο παρατηρούνται ήδη αλλαγές στην κατάσταση των σκαφών.\nΣτο τρίτο στάδιο φλεβικής ανεπάρκειας (αποζημίωση), εμφανίζονται τροφικές διαταραχές μη αναστρέψιμης φύσης. Ένα άτομο πάσχει από την εκδήλωση της ελέφαντας, των τροφικών ελκών. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να εμφανιστεί ιστορικό ασθενούς με θρομβοφλεβίτιδα βαθιάς φλέβας, κιρσούς, πνευμονική εμβολή και πνευμονική εμβολή.\nΤέσσερις διαφορετικές μορφές φλεβικής ανεπάρκειας διακρίνονται επίσης: κιρσώδης, πρησμένη-επώδυνη, ελκώδης και μικτή. Σε κάθε μορφή, εκδηλώνονται τόσο τα συνήθη όσο και τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της φλεβικής ανεπάρκειας.\nΕπιπλοκές χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας\nΟι πιο συχνές επιπλοκές στη χρόνια φλεβική ανεπάρκεια είναι οι διαταραχές του τροφικού ιστού του κάτω ποδιού, οι οποίες έχουν προοδευτική φύση. Η υπερμελάγχρωση αρχικά εκδηλώνεται, η οποία μετά από κάποιο διάστημα εξελίσσεται σε βαθιά τροφικά έλκη. Εκτός από τις τοπικές επιπλοκές, η ασθένεια προκαλεί μακρινές αντιδράσεις. Λόγω του γεγονότος ότι στις φλέβες των ποδιών ο όγκος του κυκλοφορούντος αίματος καθίσταται λιγότερο, ένας ασθενής με χρόνια φλεβική ανεπάρκεια μπορεί να εμφανίσει καρδιακή ανεπάρκεια. Η παρουσία στο σώμα προϊόντων διάσπασης ιστών προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις που προκαλούν δερματίτιδα, φλεβικό έκζεμα.\nΣτη διαδικασία διάγνωσης μιας νόσου, ο γιατρός καθοδηγείται από το γεγονός ότι η φλεβική ανεπάρκεια είναι στην πραγματικότητα ένα σύμπλεγμα συμπτωμάτων, το οποίο βασίζεται στην ανεπάρκεια βαλβίδας και το τοίχωμα του αγγείου στις επιφανειακές και βαθιές φλέβες των ποδιών. Στη διαδικασία διάγνωσης, είναι σημαντικό να προσδιοριστεί το στάδιο της νόσου που συμβαίνει επί του παρόντος σε έναν ασθενή.\nΕπιπλέον, κατά τη διαδικασία της καθιέρωσης της διάγνωσης καθορίζεται από τη μορφή της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας. Αρχικά, ο ειδικός εφιστά την προσοχή στην παρουσία ορισμένων σημείων της νόσου: οίδημα στα πόδια, χαρακτηριστικό πόνο, νυχτερινές κράμπες στους μύες των μοσχαριών, παρουσία χρωματισμού στο κάτω πόδι, καθώς και έκζεμα, δερματίτιδα και τροφικά έλκη.\nΟι μέθοδοι εξέτασης υπερήχων χρησιμοποιούνται κυρίως σε διαγνωστικά: σάρωση διπλού υπερήχου, υπερηχογράφημα Doppler. Για να διευκρινιστούν τα αίτια της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας, είναι δυνατό να διεξαχθεί φλεβογραφία.\nΣήμερα, η θεραπεία της φλεβικής ανεπάρκειας γίνεται με μεθόδους που συνταγογραφούνται για άλλες αγγειακές παθήσεις - κιρσοί, postthromboflebitic syndrome.\nΟ στόχος της θεραπείας αυτής της νόσου είναι, πάνω από όλα, η αποκατάσταση της ροής αίματος στις φλέβες. Ως αποτέλεσμα, η λεμφική ροή αποκαθίσταται, οι τροφικές αλλαγές μιας αναστρέψιμης φύσης εξαφανίζονται. Η χρήση τόσο συντηρητικών όσο και χειρουργικών μεθόδων θεραπείας της φλεβικής ανεπάρκειας ασκείται ενεργά.\nΣυντηρητική θεραπεία της φλεβικής ανεπάρκειας συνίσταται στη χρήση πολλών φυσικών μεθόδων, καθώς και φαρμάκων. Με την ολοκληρωμένη χρήση αυτών των κεφαλαίων, το αποτέλεσμα της θεραπείας θα είναι το υψηλότερο. Επιπλέον, είναι σημαντικό να προσδιοριστούν οι παράγοντες κινδύνου που επηρεάζουν άμεσα την εξέλιξη της νόσου σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Αυτό μπορεί να είναι εγκυμοσύνη, αύξηση βάρους, ειδικά φορτία στο χώρο εργασίας. Κάθε ασθενής θα πρέπει να κατανοεί τη δυνατότητα περαιτέρω προόδου της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας και να λαμβάνει μέτρα για την πρόληψη αυτής της διαδικασίας.\nΠροκειμένου η χειρουργική επέμβαση να μην είναι απαραίτητη σε περίπτωση φλεβικής ανεπάρκειας των κάτω άκρων στο μέλλον, είναι σημαντικό να τηρούνται όλοι οι κανόνες για την πρόληψη της περαιτέρω ανάπτυξης της φλεβικής ανεπάρκειας, για την εφαρμογή συμπίεσης. Η συμπίεση πραγματοποιείται με επίδεσμο των άκρων με ελαστικό επίδεσμο, φορώντας ειδικές κάλτσες συμπίεσης. Τα πλεκτά θα πρέπει να επιλέγονται μόνο μετά από διαβούλευση με έναν γιατρό, καθώς υπάρχουν τέσσερις κατηγορίες τέτοιων πλεκτών.\nΔεν είναι λιγότερο σημαντική η θεραπεία με φαρμακευτικά φλεβοτροπικά φάρμακα. Η θεραπεία με τέτοιους παράγοντες μπορεί να ανακουφίσει σημαντικά την κατάσταση του ασθενούς. Για την ιατρική θεραπεία της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας, στις περισσότερες περιπτώσεις συνταγογραφούνται βιοφλαβονοειδή. Η δράση τους είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στα αρχικά στάδια της νόσου. Ακόμη και αν ο ασθενής παίρνει τέτοια φάρμακα για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν έχουν αρνητική επίδραση στο σώμα. Εάν η θεραπεία πραγματοποιείται στο στάδιο της αποζημίωσης, τότε η πορεία της θεραπείας με τέτοια φάρμακα διαρκεί από ένα έως δύο μήνες και επαναλαμβάνεται 2-3 φορές το χρόνο. Στο στάδιο της υποαντιστάθμισης, η διάρκεια της θεραπείας αυξάνεται σε τέσσερις μήνες. Το τρίτο στάδιο της φλεβικής ανεπάρκειας αντιμετωπίζεται με μια εξαμηνιαία πορεία λήψης φαρμάκων βιοφλαβονοειδών, μετά την οποία η δόση μειώνεται κατά το ήμισυ.\nΜέχρι σήμερα, συνήθως η θεραπεία αυτής της νόσου εκτελείται με τη χρήση φαρμάκων που βασίζονται σε διοσμίνη και hesperidin. Είναι πιο αποτελεσματικές όταν χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα. Επιπλέον, η διοσμίνη χρησιμοποιείται για την πρόληψη της φλεβικής ανεπάρκειας.\nΟι λειτουργικές μέθοδοι θεραπείας της φλεβικής ανεπάρκειας χρησιμοποιούνται επί του παρόντος μόνο σε 10% των περιπτώσεων, καθώς οι συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς στις περισσότερες περιπτώσεις. Ωστόσο, πολύ συχνά η χειρουργική θεραπεία απαιτεί εκείνους τους ασθενείς για τους οποίους είναι σημαντικό να εξαλειφθεί το καλλυντικό ελάττωμα - κιρσώδεις φλέβες.\nΥπάρχουν αρκετές συχνά χρησιμοποιούμενες χειρουργικές μέθοδοι αντιμετώπισης της φλεβικής ανεπάρκειας. Έτσι, είναι δυνατό να αφαιρεθεί ένα συσσωμάτωμα κιρσών, που ντύνουν τη θέση όπου η σαφηνή φλέβα πέφτει στη μηριαία φλέβα. Σύμφωνα με μια άλλη τεχνική, γίνεται μια τομή στην κάτω περιοχή του ποδιού και οι φλέβες διάτρησης συνδέονται. Μια τέτοια ενέργεια πραγματοποιείται εάν ο ασθενής διαγνωστεί με ανεπάρκεια των βαλβίδων των διάτρητων φλεβών.\nΗ λεγόμενη επιχείρηση Babcock αποτελείται από μια τομή στην αρχή της σαφηνούς φλέβας. Μετά από αυτό, ένας καθετήρας με στρογγυλό άκρο εισάγεται στην κιρσώδη φλέβα. Το άκρο του εμφανίζεται στην περιοχή του γόνατος μαζί με μια σταθερή φλέβα.\nΜε την ανάπτυξη κιρσών σε έναν ασθενή με φλεβική ανεπάρκεια, χρησιμοποιείται μερικές φορές σκληροθεραπεία. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιήθηκε για θεραπεία στην αρχαιότητα. Η τεχνική συνίσταται στην εισαγωγή στην φλέβα μιας ειδικής ουσίας που συμβάλλει στη χημική δράση στα τοιχώματα των φλεβών και στην επακόλουθη κολλήσει και σύντηξη. Αλλά αυτή η μέθοδος χαρακτηρίζεται από υποτροπή της νόσου, θρομβοεμβολικές επιπλοκές. Η σκληροθεραπεία συνταγογραφείται παρουσία μικρού και μεσαίου μεγέθους σε ασθενή με κιρσοί. Η διαδικασία γίνεται με τοπική αναισθησία.\nΕπίσης για τη θεραπεία χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας ασκείται η χειρουργική επέμβαση με λέιζερ, ενδοσκοπική αφαίρεση κιρσών. Η μέθοδος θεραπείας θα πρέπει να παρέχεται μόνο από έναν ειδικό μετά από λεπτομερή μελέτη και καθιέρωση μιας διάγνωσης.\nΓια να αποφευχθεί η ανάπτυξη χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας, είναι απαραίτητο να αποφευχθεί η εκδήλωση εκείνων των ασθενειών που προκαλούν την πρόοδό της στο μέλλον. Μέθοδοι για την πρόληψη τέτοιων παθήσεων περιλαμβάνουν τη χρήση κάλτσας συμπίεσης, καθημερινής σωματικής δραστηριότητας με επαρκή φορτία, περιοδική ανυψωμένη θέση των ποδιών, καθώς και τακτικές θραύσεις κατά τη διάρκεια παρατεταμένης καθιστικής ή όρθιας στάσης. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, θα πρέπει να ζεσταίνετε ή να κρατήσετε τα άκρα για κάποιο χρονικό διάστημα σε μια υπερυψωμένη, χαλαρή θέση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, συνιστάται να λαμβάνετε περιοδικά μια σειρά από φλεβοτροπικά φάρμακα. Για να αποφύγετε προβλήματα με τα σκάφη, θα πρέπει πάντα να επιλέγετε μόνο άνετα, χαλαρά και σταθερά παπούτσια. Οι γυναίκες δεν πρέπει να φορούν παπούτσια με πολύ ψηλά τακούνια.\nΚάτω από την κυκλοφορία λεμφαδένων κατανοούν τη διαδικασία της κυκλοφορίας των λεμφαδένων στο ανθρώπινο σώμα. Η λεύκη έχει ιξώδη σύσταση. Αυτό το υγρό είναι άχρωμο. Αποτελείται από λεμφοκύτταρα - ειδικά διαμορφωμένα στοιχεία.\nΗ λεμφατική ανεπάρκεια χαρακτηρίζεται από μια μεταβολή στην ποιοτική σύνθεση της ανθρώπινης λεμφαδενίμης. Με χρόνια στασιμότητα αυτού του υγρού παρατηρείται υποξία ιστού, αυξάνεται ο όγκος του υποδόριου ιστού.\nΜε τη συσσώρευση λεμφαδένων που περιέχουν μεγάλες ποσότητες λίπους, στην περιοχή των πεπτικών οργάνων εμφανίζεται ασκίτης. Σε αυτή την ασθένεια, η υπεζωκοτική κοιλότητα είναι γεμάτη με ένα υγρό που μοιάζει με το γάλα στο χρώμα.\nΤο φλεβικό λεμφικό σύστημα υπόκειται στην επίδραση διαφόρων παραγόντων, η ανεπάρκεια της λεμφικής κυκλοφορίας συχνά αναπτύσσεται σε άτομα που ασχολούνται με βαριά σωματική εργασία.\nΠαθολογία παρατηρείται συχνά στις γυναίκες που λαμβάνουν ορμονικά φάρμακα. Η ασθένεια συχνά διαγιγνώσκεται σε επαγγελματίες αθλητές.\nΣημάδια της λεμφωφικής ανεπάρκειας των κάτω άκρων\nΤα συμπτώματα της ασθένειας εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη σοβαρότητα της νόσου. Η παθολογική διαδικασία επεκτείνεται σταδιακά σε όλο το σκέλος.\nΣτο πρώτο στάδιο της ασθένειας, τα οίδημα εμφανίζονται το βράδυ της ημέρας, μετά από ανάπαυση της νύχτας, εξαφανίζονται. Σε αυτό το στάδιο, επιτρέπεται η χρήση συντηρητικών μεθόδων θεραπείας της λεμφατικής φλεβικής ανεπάρκειας, στις περισσότερες περιπτώσεις ο γιατρός επιτυγχάνει την πλήρη αποκατάσταση του ασθενούς.\nΣτο δεύτερο στάδιο της λεμφωματικής ανεπάρκειας, τα οίδημα δεν εξαφανίζονται πλέον μετά τον ύπνο, ένα άτομο αναπτύσσει σπασμούς, ένα αίσθημα βαρύτητας στα άκρα και αδυναμία.\nΤο τρίτο στάδιο της ασθένειας θεωρείται μη αναστρέψιμο. Σε αυτό το στάδιο, το κατεστραμμένο άκρο χάνει τη λειτουργία του. Οι αρθρώσεις του ασθενούς παραμορφώνονται, συμβαίνουν αρθρώσεις και τροφικά έλκη. Τα κηλιδωμένα σημεία σχηματίζονται συχνά στο προσβεβλημένο δέρμα.\nΧρόνια lymphovenous αποτυχία που απαντώνται στην περιοχή των κάτω άκρων, που οδηγεί σε θρόμβωση, θρομβοφλεβίτιδα, πυόδερμα και άλλες ανωμαλίες των φλεβών. Μία από τις πιο σοβαρές συνέπειες της νόσου είναι η εμφάνιση πνευμονικής εμβολής. Αυτή η παθολογία μπορεί να προκαλέσει τον αιφνίδιο θάνατο ενός ατόμου.\nΣτη χρόνια λεμφική ανεπάρκεια των κάτω άκρων, η κατάσταση του καρδιαγγειακού συστήματος επιδεινώνεται.\nΟ ασθενής γρήγορα κουράζεται, η ψυχική του δραστηριότητα μειώνεται σημαντικά. Όταν διαταράσσεται η ροή του αίματος, μεταβολικά προϊόντα συσσωρεύονται στους ιστούς και εμφανίζεται ένα χαρακτηριστικό αλλεργικό εξάνθημα στους ανθρώπους. Στο σώμα του ασθενούς επιταχύνεται η διαδικασία αναπαραγωγής παθογόνων, προκαλώντας φλεγμονώδεις ασθένειες διαφόρων οργάνων.\nΣτη θεραπεία της λεμφωδονοϊκής ανεπάρκειας που χρησιμοποιούνται βενζοτονικά φάρμακα: Detraleks, Eskuzan.\nΧρήση και εργαλεία που βελτιώνουν τη ροή της λέμφου - Troxevasin και Venoruton. Στην περίπλοκη θεραπεία της παθολογίας χρησιμοποιούνται επίσης μη στεροειδή φάρμακα με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Η δικλοφενάκη ανήκει σε αυτή την κατηγορία φαρμάκων. Τα μη στεροειδή φάρμακα βοηθούν στην ανακούφιση του πόνου στα άκρα.\nΟι ειδικοί συνταγογραφούν ασθενείς και φάρμακα που συμβάλλουν στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος στο σώμα (Trental). Όταν καταναλώνεται το Trental, οι κράμπες των ποδιών εξαφανίζονται. Η δοσολογία του φαρμάκου ρυθμίζεται ξεχωριστά. Το Trental δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σοβαρή αιμορραγία στο σώμα, έμφραγμα του μυοκαρδίου, αιμορραγία στον εγκέφαλο ή στον αμφιβληστροειδή, εγκυμοσύνη, υπερευαισθησία στα συστατικά του φαρμάκου. Το φάρμακο δεν συνταγογραφείται για ασθενείς ηλικίας κάτω των 18 ετών. Το φάρμακο δεν συνιστάται για χρήση σε αρρυθμίες, αθηροσκλήρωση των στεφανιαίων αρτηριών.\nPhlebodia 600 για τη θεραπεία της νόσου\nΤο Phlebodia 600 ανακουφίζει από τα συμπτώματα της λεμφωvικής ανεπάρκειας, όπως αίσθημα κόπωσης, πόνο στα άκρα.\nΜε τις κιρσοί και τη χρόνια λεμφική ανεπάρκεια, πρέπει να πάρετε ένα δισκίο την ημέρα. Το Phlebodia 600 πρέπει να πιει το πρωί πριν από το πρωινό. Η μέση διάρκεια της θεραπευτικής αγωγής είναι 60 ημέρες.\nΣτο αρχικό στάδιο της νόσου εφαρμόζονται μέθοδοι λαϊκής θεραπείας. Βοηθούν στην εξάλειψη των συμπτωμάτων της λεμφατικής ανεπάρκειας. Τα ακόλουθα φάρμακα έχουν χρήσιμες ιδιότητες:\nΧυμός τεύτλων Αυτό το ποτό βοηθά να βελτιωθεί ο μεταβολισμός στο σώμα, θα πρέπει να πιείτε καθημερινά.\nΠροκειμένου να ανακουφιστούν τα συμπτώματα της λεμφωματικής ανεπάρκειας, είναι δυνατή η παρασκευή συμπιέσεων κεφίρ-σίκαλης, η εφαρμογή λοσιόν από φαρμακευτικά φυτά στα άκρα. Πριν χρησιμοποιήσετε τις παραδοσιακές μεθόδους θεραπείας, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ειδικό.\nΟ σύγχρονος ρυθμός της ζωής συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην εμφάνιση της νόσου. Για να αποφύγετε την ανάπτυξη λεμφωματικής ανεπάρκειας, θα πρέπει να ακολουθήσετε αυτές τις συστάσεις:\nΕίναι απαραίτητο να κάνετε γυμναστική, να τρέχετε το πρωί, κάνετε ασκήσεις.\nΤα άτομα των οποίων οι συγγενείς υπέφεραν από λεμφωματική ανεπάρκεια πρέπει να φορούν ειδικά πλεκτά. Τα προϊόντα συμπίεσης συμβάλλουν στη βελτίωση των φλεβικών και λεμφικών συστημάτων. Όταν φοράτε εξειδικευμένο πλεκτό, η διαδικασία της εκροής των λεμφαδένων είναι ομαλοποιημένη, το αίμα δεν στασιάζει στην περιοχή των φλεβών.\nΕπιπλέον, ένα άτομο δεν συνιστάται να περάσετε πολύ χρόνο στον ήλιο. Όταν εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια της νόσου, πρέπει να συμβουλευτείτε γιατρό.\nΟίδημα των ποδιών εμφανίζεται σε πολλά, αλλά λίγοι άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μια αποτυχία στο φλεβικό και λεμφικό σύστημα.\nΤο οίδημα των κάτω άκρων είναι μια αύξηση στον όγκο του υγρού του ιστού, γεγονός που οδηγεί σε αύξηση του όγκου του ποδιού. Κάθε οίδημα των ποδιών είναι ένα σημάδι ανισορροπίας μεταξύ τριχοειδούς διήθησης και λεμφικής αποστράγγισης.\nΓια παράδειγμα, εάν παρουσιαστεί έντονη φλεβική πίεση, προκειμένου να αποφευχθεί οίδημα, η ροή της λεμφαδενίτιδας πρέπει να αυξηθεί σωστά. Ως εκ τούτου, το λεμφικό σύστημα στο σώμα λειτουργεί ως ενισχυτικό φιλτραρίσματος. Εάν το λεμφικό σύστημα αποτύχει, είναι πολύ δύσκολο να σταματήσει η εμφάνιση οίδημα.\nΑντίθετα, μια μείωση στην λεμφική αποστράγγιση θα οδηγήσει σε αντίστοιχη μείωση της τριχοειδούς διήθησης, δηλαδή θα αυξηθεί η πίεση του υγρού ιστού και η οσμωτική πίεση κολλοειδούς ιστού. Ως αποτέλεσμα, αναπτύσσεται χρόνια παθολογία - λεμφοίδημα.\nΤο σταθερό φορτίο και η αυξημένη φλεβική πίεση οδηγούν σε αυξημένη διήθηση. Προκειμένου να προστατευθεί το οίδημα, πρέπει να λειτουργήσει σωστά η αντισταθμιστική δράση κατά της λεμφικής αποστράγγισης.\nΗ συχνή πίεση στα πόδια οδηγεί στην ανάπτυξη οίδημα. Αρχικά, εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα: βαρύτητα στα πόδια, νυχτερινές κράμπες στους μύες, κνησμώδες δέρμα, τσιμπήματα χήνας, μούδιασμα. Στη συνέχεια, υπάρχει ξαφνικός αιχμηρός πόνος και πρήξιμο, συχνότερα το βράδυ.\nΟι κύριες αιτίες είναι επίσης οι κιρσοί, η θρομβοφλεβίτιδα, η θρόμβωση και τα τροφικά έλκη. Οι κιρσώδεις φλέβες μπορεί να εμφανιστούν χωρίς οίδημα των ποδιών. Σε ασθενείς με διατμημένες φλέβες και οίδημα, συχνά εντοπίζεται λεμφατική ανεπάρκεια.\nΜετά από μια σειρά διαγνωστικών μελετών αποκάλυψε ότι σε ασθενείς με τροφικές δερματικές διαταραχές, η λεμφατική αποστράγγιση επίσης δεν αντιμετωπίζει βασικές λειτουργίες.\nΠολλοί είναι αλυσοδεμένοι στην καρέκλα λόγω ασθενειών της καρδιάς, της σπονδυλικής στήλης, των αρτηριών και των φλεβών, ή παρατεταμένης ανάπαυσης στο κρεβάτι. Συχνά, αυτοί οι άνθρωποι αναπτύσσουν θρόμβωση και κυτταρίτιδα. Η μειωμένη κυκλοφορία του αίματος και η λεμφική αποστράγγιση οδηγούν σε μεγάλο οίδημα (ασθένεια των ελεφάντων).\nΗ φλεβική ανεπάρκεια οδηγεί στην ανάπτυξη κιρσών. Η ανεπαρκής αξιολόγηση της βιωσιμότητας του φλεβικού συστήματος μπορεί να προκαλέσει έντονη επιδείνωση της ζωτικής δραστηριότητας ενός ατόμου.\nΗ ανάπτυξη του λεμφικού οίδηματος οδηγεί σε ολέθριες συνέπειες. Το οίδημα είναι πολύ δύσκολο να μειωθεί και μερικές φορές φθάνει σε γιγαντιαίες αναλογίες. Αυτό οδηγεί σε ψυχική διαταραχή και, ως εκ τούτου, στην ολοκλήρωση της ανάπαυσης στο κρεβάτι.\nΤο λεμφικό και φλεβικό οίδημα είναι τρομερό όχι μόνο από σοβαρό οίδημα, αλλά από την εμφάνιση λοιμώξεων, κυτταρίτιδας, πυώδους πληγών και θρόμβων αίματος. Όλα αυτά μπορούν να φέρουν όχι μόνο τη δια βίου θεραπεία, αλλά και να γίνουν η άβυσσο του θανάτου.\nΑν διαπιστώσετε συχνό οίδημα και υποψιάζεστε ότι έχετε λεμφική και φλεβική ανεπάρκεια, η θεραπεία πρέπει να ξεκινά με μια διάγνωση και μια επίσκεψη στο γιατρό.\nΠιέζοντας ελαστικούς επίδεσμους, κάλτσες συμπίεσης, επιδέσμους, κάλτσες βελτιώνουν σημαντικά τη δουλειά των φλεβικών και λεμφικών συστημάτων. Η πίεση κατανέμεται ομοιόμορφα σε όλο το σκέλος, βελτιώνει τη ροή αίματος και λεμφαδένων, το αίμα δεν στασιάζει στις φλέβες.\nΣε περίπτωση οίδηματος, πρέπει να κρατάτε συνεχώς τα πόδια σας σε ανυψωμένη θέση.\nΣε αυτή τη θέση, το αίμα ρέει πίσω στην καρδιά και δεν στάζει. Το λεμφικό σύστημα βελτιώνει επίσης τη δουλειά του.\nΣτην καταπολέμηση του προοδευτικού οιδήματος τη χρήση των φαρμάκων και της βενζοπρόνης. Τα τελευταία πολύ καλά αυξάνουν την εκροή λεμφαδένων και μειώνουν την ευθραυστότητα των τριχοειδών αγγείων. Μεταξύ των βενζοπυρονών διακρίνονται η κουμαρίνη και η διοσμίνη.\nΕκτός από όλους τους ασθενείς, συστήθηκε σύνθετη φυσιοθεραπεία. Περιλαμβάνει:\nΜασάζ για τη βελτίωση της ροής της λέμφου. Ένα ειδικό λεμφικό μασάζ απελευθερώνει πρώτα το λεμφικό σύστημα του κορμού και στη συνέχεια απελευθερώνονται οι κανονικές περιοχές δίπλα στις περιοχές που έχουν υποστεί βλάβη από το λεμφοίδημα. Μετά από αυτό, τα άκρα μαλάσσονται. Πάντα γίνεται προς την κατεύθυνση της ροής της λέμφου, δηλαδή προς το σώμα. Αρχίζει με το τμήμα του άκρου που είναι πιο κοντά στον κορμό. Σταδιακά, καλύπτεται το μεγαλύτερο μέρος του άκρου.\nΕπίδεσμος συμπίεσης. Η θεραπεία συμπίεσης είναι μια ολοκληρωμένη διαδικασία για τον καθορισμό των αποτελεσμάτων της φυσιολογίας και των μασάζ.\nΤο αποτέλεσμα της θεραπείας εξαρτάται από το εάν ο ασθενής συμμορφώνεται με όλες τις συστάσεις του γιατρού. Πράγματι, ακόμη και μετά από πολύπλοκη θεραπεία, ο ασθενής πρέπει να φοράει προϊόντα συμπίεσης για μεγάλο χρονικό διάστημα.\nΓια να επιτευχθεί μια ταχεία πτώση στο πρήξιμο είναι πολύ δύσκολη. Πρέπει να γίνει αποδεκτό το γεγονός ότι η θεραπεία μπορεί να καθυστερήσει για μήνες και μερικές φορές για χρόνια.\nΗ χρόνια λεμφατική φλεβική ανεπάρκεια είναι ένα σύνδρομο στο οποίο η φλεβική εκροή από τα πόδια διαταράσσεται λόγω της αφερεγγυότητας των βαλβίδων των φλεβών των κάτω άκρων. Αυτή η ασθένεια είναι αρκετά διαδεδομένη, τα συμπτώματά της εμφανίζονται κυρίως σε άτομα σε ηλικία εργασίας (20-60 ετών). Η ομάδα κινδύνου περιλαμβάνει έγκυες γυναίκες, αθλητές, άτομα με επιβαρυμένη κληρονομικότητα, καθώς και εκείνους που είναι υπέρβαροι και λαμβάνουν ορμονικά αντισυλληπτικά. Η ανάπτυξη των συμπτωμάτων της νόσου συμβάλλει στην καθιστική ή καθιστική ζωή, στην ανύψωση βάρους, στην παραμονή σε ζεστές συνθήκες, στη μεταφερόμενη θρομβοφλεβίτιδα των κάτω άκρων.\nΔεδομένου ότι η λεμφωματική αγγειακή ανεπάρκεια εμφανίζεται πολύ συχνά και προκαλεί σημαντική ταλαιπωρία σε άτομα διαφορετικών ηλικιών, ο καθένας πρέπει να γνωρίζει τα κύρια συμπτώματα προκειμένου να τα βρει εγκαίρως στον εαυτό τους ή στους αγαπημένους τους. Σε περίπτωση πρώτων σημείων λεμφατικής ανεπάρκειας, συνιστάται να συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό και να αρχίσετε τη θεραπεία. Η έγκαιρη θεραπεία θα βοηθήσει στην πρόληψη της περαιτέρω ανάπτυξης προβλημάτων λεμφώματος, καθώς και στην πρόληψη της προσθήκης επιπλοκών.\nΟ εχθρός ή, στην περίπτωση αυτή, η νόσος πρέπει να είναι γνωστός αυτοπροσώπως. Εξετάστε τα κύρια συμπτώματα της λεμφικής δυσλειτουργίας των άκρων. Στο αρχικό στάδιο της λεμφικής ανεπάρκειας που χαρακτηρίζεται από:\nΚράμπες στους μύες των κάτω άκρων, που δεν συνδέονται με σωματική δραστηριότητα.\nΥποδόριες "φλέβες αράχνης" εμφανίζονται στα πόδια.\nΣε αυτή την περίπτωση, οι άνθρωποι πολύ σπάνια πηγαίνουν στον γιατρό, καθώς τέτοια συμπτώματα λεμφοειδούς ανεπάρκειας μπορεί να εμφανιστούν σπάνια. Είναι σύντομα, όχι πολύ για να ενοχλήσουν τους ασθενείς. Σε αυτό το στάδιο, για την πλήρη ανακούφιση των συμπτωμάτων, μερικές φορές αρκεί να λάβουμε 1 φάρμακο από την ομάδα των βλεννογόνων (για παράδειγμα, το Detralex) σε συνδυασμό με προληπτικά μέτρα και την εξάλειψη των παραγόντων κινδύνου.\nΜε την πάροδο του χρόνου, αν δεν αντιμετωπιστεί, τα παραπάνω παράπονα προχωρούν σταδιακά και μπορούν να εμφανιστούν πιο σοβαρά συμπτώματα, όπως:\nΟίδημα των κάτω άκρων, αρχικά μικρό (ή ονομάζεται επίσης "pastoznost"), τότε σταδιακά με την πάροδο του χρόνου αυξάνονται. Μπορούν να επηρεάσουν τον αστράγαλο, καθώς αναπτύσσονται, το κάτω πόδι επίσης εμπλέκεται, σε σπάνιες περιπτώσεις ο ισχός διογκώνεται. Οίδημα που σχετίζεται με λεμφική ανεπάρκεια εμφανίζεται συνήθως το βράδυ.\nΟ πόνος στους μύες του ποδιού είναι σχεδόν πάντα.\nΤο δέρμα των κάτω άκρων αλλάζει, λόγω της διαταραγμένης εκροής αίματος, οι μεταβολικές αλλαγές αυξάνονται. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ξηρό δέρμα, χρωματισμό και αλλεργική δερματίτιδα.\nΣτα πόδια είναι ορατά φλεβικά "αγγειακά δίκτυα" που σχηματίζονται από μικρές φλέβες σαφηνών.\nΣτο τελικό στάδιο της λεμφωφικής ανεπάρκειας, παρατηρείται έντονη παραβίαση της εκροής αίματος και λεμφαδένων, υπάρχει μια στασιμότητα με όλα τα συμπτώματα που συνοδεύουν:\nΟίδημα των ποδιών είναι πολύ πιο σημαντική. Εκτός από το κάτω μέρος, μπορούν να καλύψουν ολόκληρο το πόδι και να επεκταθούν μέχρι τον μηρό. Δεν υπάρχει σχέση με την ώρα της ημέρας, το οίδημα επιμένει συνεχώς όλη την ημέρα και τη νύχτα.\nΤα τρωκτικά έλκη αρχίζουν να σχηματίζονται στα πόδια (συνήθως στους αστραγάλους), τα οποία είναι πολύ δύσκολα θεραπευτικά. Όταν συνδέονται με μια δευτερογενή λοίμωξη, εμφανίζονται πυώδεις αλλαγές, όπως η ερυσίπελα. Στην ουσία δεν ανταποκρίνονται στην έκθεση του φαρμάκου, συχνά το αποτέλεσμα είναι ο ακρωτηριασμός του κάτω άκρου.\nΣτο τελευταίο στάδιο της ασθένειας, η πρόγνωση για θεραπεία είναι δυσμενής. Δεν είναι πλέον δυνατή η ανακατεύθυνση της διαδικασίας προς την αντίθετη κατεύθυνση. Οποιαδήποτε θεραπεία στοχεύει στην πρόληψη της περαιτέρω εξέλιξής της, σταματώντας μια δευτερογενή μόλυνση, διατηρώντας τα κάτω άκρα, ει δυνατόν.\nΗ θεραπεία της λεμφατικής ανεπάρκειας εξαρτάται από τις αιτίες και το στάδιο της παθολογικής διαδικασίας. Η έκθεση σε φάρμακα συνταγογραφείται σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις. Στόχος είναι η βελτίωση της φλεβικής εκροής, η ανακούφιση από τη στασιμότητα, η μείωση του οιδήματος, η αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος στα κάτω άκρα, η βελτίωση των ρεολογικών ιδιοτήτων του αίματος, η εξάλειψη της φλεγμονής.\nΤο Detralex - ένα φάρμακο που βασίζεται σε φυτικές πρώτες ύλες, είναι ένας αρκετά ασφαλής βενζοτονικός και αγγειοπροστατευτικός παράγοντας. Συχνά, το Detralex, λόγω του συνδυασμού ορισμένων θετικών ιδιοτήτων που στοχεύουν στη θεραπεία της λεμφωματικής ανεπάρκειας, συνταγογραφείται ως μονοθεραπεία κατά τα αρχικά στάδια αυτής της νόσου. Εκτός από ένα καλό φλεβοτονικό αποτέλεσμα, το Detralex μειώνει εκδηλώσεις συμπτωμάτων λεμφατικής ανεπάρκειας, βελτιώνει την λεμφική αποστράγγιση αυξάνοντας την ογκολογική πίεση και τη συχνότητα των συσπάσεων των λεμφικών αγγείων.\nΑυτό το φάρμακο βοηθά στην πρόληψη των συμπτωμάτων των τροφικών διαταραχών και έχει αντιφλεγμονώδη δράση, καθώς εμποδίζει τη μετανάστευση, την προσκόλληση και την ενεργοποίηση των λεμφοκυττάρων και εμποδίζει τη σύνθεση των κύριων μεσολαβητών της φλεγμονής. Επιπλέον, το Detralex συνταγογραφείται για χρόνια φλεβική ανεπάρκεια σε έγκυες γυναίκες, καθώς και στην προετοιμασία για χειρουργική θεραπεία και επιτάχυνση της αποκατάστασης μετά από χειρουργική επέμβαση.\nΤο Detralex λαμβάνεται σε δόση 500 mg 2 φορές την ημέρα και ήδη μετά από 1 εβδομάδα κανονικής πρόσληψης, οι ασθενείς σημειώνουν θετική επίδραση από τη θεραπεία - μειώνεται οίδημα των ποδιών, σχεδόν δεν ανησυχούν για κράμπες, ο πόνος και η βαρύτητα στα πόδια εξαφανίζονται. Οι γιατροί συνταγογραφούν το Detralex για τουλάχιστον 2 μήνες, και σε πιο σοβαρές μορφές της νόσου, το φάρμακο μπορεί να παραταθεί σε έξι μήνες ή και περισσότερο.\nΕάν μια βακτηριακή λοίμωξη ενώνει τα αρχικά συμπτώματα των λεμφοφανοειδών προβλημάτων και αναπτύσσεται οποιοσδήποτε τύπος υπερχείλισης, πρέπει να προστεθεί στη θεραπεία αντιβιοτική θεραπεία (αντιβιοτικά). Τα πλέον συχνά προδιαγεγραμμένα αντιβιοτικά ευρέως φάσματος προέρχονται από τις ομάδες των κεφαλοσπορινών, τις ημισυνθετικές πενικιλίνες.\nΕλλείψει τροφικών ελκών και άλλων πυώδους διεργασιών στο δέρμα, η τοπική θεραπεία χρησιμοποιείται ως πρόσθετη μέθοδος. Διορίζεται από την αλοιφή, με στόχο επίσης τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και της λεμφικής αποστράγγισης των κάτω άκρων, αντιφλεγμονώδη, αντιθρομβωτικά. Εάν το δέρμα έχει υποστεί βλάβη στην λεμφική ανεπάρκεια, υπάρχουν πληγές, έλκη και άλλοι τραυματισμοί, αντενδείκνυται ο διορισμός των αλοιφών. Ένα αντισηπτικό επίδεσμο εφαρμόζεται στην επιφάνεια του τραύματος, η οποία πρέπει να αλλάζει πολλές φορές την ημέρα.\nΜε μια έντονη πυώδη διαδικασία, απαιτείται χειρουργική θεραπεία σε μικρό όγκο - εκτομή των πυώδους-νεκρωτικών ιστών. Σε σοβαρές περιπτώσεις, δείχνει ακρωτηριασμό του άκρου. Υπάρχουν επίσης μέθοδοι χειρουργικής διόρθωσης της λεμφωματικής ανεπάρκειας, που στοχεύουν στη βελτίωση της φλεβικής εκροής, - απομάκρυνση ενός θρόμβου αίματος που παρεμβαίνει στη φυσιολογική ροή του αίματος (εάν αποδεικνύεται διαθέσιμη), εκτομή της πληγείσας περιοχής της φλέβας. Σε αυτή την κατάσταση, το φάρμακο Detralex εμφανίστηκε ως προεγχειρητικό παρασκεύασμα και μετεγχειρητική ανάκαμψη, ο οποίος συνταγογραφείται ως υποστηρικτική θεραπεία για την λεμφοβητική ανεπάρκεια.\nΕπιπρόσθετα, οι μέθοδοι θεραπείας μη-φαρμάκων χρησιμοποιούνται για την λεμφατική ανεπάρκεια - φορεσιά με κάλτσες συμπίεσης, θεραπευτικές ασκήσεις, διεξαγωγή μεθόδων φυσιοθεραπείας (λεμφική αποστράγγιση, μαγνητική θεραπεία, θεραπεία συμπίεσης).\nΗ λεμφατική φλεβική ανεπάρκεια είναι μια ασθένεια που απαιτεί σοβαρή θεραπεία. Στο προχωρημένο στάδιο της ανάκαμψης είναι σχεδόν αδύνατο. Η ασθένεια είναι δύσκολο να θεραπευτεί, συχνά οι γιατροί αναγκάζονται να καταφεύγουν σε ακρωτηριασμό των κάτω άκρων, γεγονός που οδηγεί στην αναπηρία ενός ασθενούς. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να αποφευχθεί η ανάπτυξη αυτής της νόσου και των επιπλοκών. Η αναγνώρισή του στα αρχικά στάδια και η σωστή θεραπεία θα συμβάλλουν στη διατήρηση υγιών ποδιών.\nΗ φλεβική ανεπάρκεια είναι μια ασθένεια που μερικοί γιατροί ονομάζουν αστεία την ανταμοιβή για όρθιο περπάτημα. Δεν είναι μυστικό ότι οι φλέβες είναι τα αγγεία μέσω των οποίων το αίμα μετακινείται στην καρδιά, και κατά συνέπεια ενάντια στη δύναμη της βαρύτητας. Η αντίστροφη ροή αίματος εμποδίζεται από ειδικές φλεβικές βαλβίδες. Αλλά με παρατεταμένα στατικά φορτία (καθισμένος, όρθιος) η πίεση στις βαλβίδες και στα τοιχώματα των δοχείων είναι πολύ μεγάλη.\nΚατ 'αρχάς, οι βαλβίδες είναι τεντωμένες, μετά από τις οποίες παρατηρείται συχνά η λεγόμενη φλεβική παλινδρόμηση - η ροή επιστροφής αίματος από πάνω προς τα κάτω. Ένας επιπλέον όγκος υγρών πιέζει το τοίχωμα του αγγείου, προκαλώντας το τέντωμα και τη λεπτότητά του. Με την πάροδο του χρόνου, το πλάσμα αρχίζει να διαχέεται μέσα από το λεπτό αγγειακό τοίχωμα, το οποίο στη συνέχεια συσσωρεύεται στους μαλακούς ιστούς, σχηματίζοντας οίδημα. Έτσι, όχι μόνο η δομή των αιμοφόρων αγγείων διαταράσσεται, αλλά και η διατροφή των κοντινών ιστών.\nΠρόσφατες στατιστικές μελέτες έχουν δείξει ότι στις αναπτυγμένες χώρες τουλάχιστον το 15-40% του πληθυσμού πάσχει από φλεβική ανεπάρκεια. Και στις περισσότερες περιπτώσεις, η νόσος διαγιγνώσκεται σε άτομα ηλικίας 20 έως 50 ετών.\nΔυστυχώς, η πλειοψηφία των άρρωστων πηγαίνει στον γιατρό ήδη σε πολύ πρόσφατα στάδια της νόσου. Αυτό είναι που οι φλεβολολόγοι θεωρούν το κύριο πρόβλημα. Μετά από όλα, όσο νωρίτερα θα βοηθηθεί ο ασθενής, τόσο πιο εύκολο θα είναι να εξαλειφθούν τα κύρια συμπτώματα και να αποφευχθεί η εμφάνιση επιπλοκών.\nΣτην πραγματικότητα, η χρόνια φλεβική ανεπάρκεια των κάτω άκρων μπορεί να αναπτυχθεί υπό την επίδραση διαφόρων παραγόντων. Για αρχή, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η ασθένεια εμφανίζεται συχνά στο φόντο των κιρσών. Επιπλέον, η αγγειακή ανεπάρκεια μπορεί να προκληθεί από ορισμένες συγγενείς παθολογίες των επιφανειακών ή βαθιών φλεβών. Αυτή η ομάδα ασθενειών μπορεί να περιλαμβάνει την υποπλασία, την απλασία και την παρουσία αρτηριοφλεβικών συριγγίων.\nΠολύ συχνά, η αποτυχία είναι αποτέλεσμα φλεμβοτρόμβωσης που προηγουμένως ανέχεται ο ασθενής. Πιο σπάνια, η ασθένεια αναπτύσσεται μετά από τραυματισμό.\nΑπό την άλλη πλευρά, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν την πιθανότητα ανάπτυξης ασθένειας σε ένα άτομο. Για παράδειγμα, σε μερικούς ανθρώπους υπάρχει μια συγκεκριμένη γενετική προδιάθεση, η οποία συνδέεται με έλλειψη συνδετικού ιστού, με αποτέλεσμα έλλειψη κολλαγόνου - τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων σε αυτούς τους ασθενείς είναι λιγότερο ελαστικά.\nΠαράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν επίσης τα μακροπρόθεσμα στατικά φορτία, τα οποία παρατηρούνται στους ανθρώπους των οποίων το επάγγελμα απαιτεί συνεχή διαμονή σε καθιστή ή μόνιμη θέση (πωλητές, ταμίες, γραφεία). Μην ξεχνάτε την παχυσαρκία, διότι αυτά τα επιπλέον κιλά αποτελούν πρόσθετο βάρος για το καρδιαγγειακό σύστημα.\nΗ χρόνια φλεβική ανεπάρκεια στις γυναίκες διαγιγνώσκεται πολύ πιο συχνά απ 'ό, τι στους άνδρες. Αυτό οφείλεται στις συνεχείς διακυμάνσεις στο επίπεδο των οιστρογόνων, οι οποίες παρατηρούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή λαμβάνουν ορμονικά φάρμακα. Ο κίνδυνος εμφάνισης ανεπάρκειας αυξάνεται με την ηλικία. Επιπλέον, τα άτομα που κινδυνεύουν να υποφέρουν από χρόνια δυσκοιλιότητα βρίσκονται σε κίνδυνο.\nΒαθμός 0 - ένα άτομο δεν έχει συμπτώματα της νόσου. Αυτή η κατηγορία ανθρώπων χορηγήθηκε τυχαία, δεδομένου ότι η απουσία σημείων δεν υποδεικνύει πάντα την πλήρη υγεία. Μερικοί ασθενείς που έχουν διαγνωσθεί ως ανεπαρκείς δεν παρουσιάζουν δυσφορία και δεν υπάρχουν και εξωτερικά συμπτώματα.\nΜε τον πρώτο βαθμό, παρατηρούνται περιοδικοί πόνοι στα πόδια, καθώς και νυχτερινές κράμπες και αίσθημα βαρύτητας, που αυξάνεται με παρατεταμένα στατικά φορτία. Το οίδημα εμφανίζεται μόνο κατά καιρούς.\nΟ δεύτερος βαθμός σοβαρότητας χαρακτηρίζεται από επίμονο οίδημα. Στο δέρμα, μπορείτε να αντικαταστήσετε την υπερχρωματοποίηση, καθώς και περιοχές υγρού ή ξηρού έκζεμα.\nΣίγουρα στη ζωή σχεδόν κάθε ατόμου υπάρχει τουλάχιστον ένας παράγοντας κινδύνου κάτω από την επίδραση της φλεβικής ανεπάρκειας που μπορεί να αναπτυχθεί. Τα συμπτώματα αυτής της νόσου είναι εξαιρετικά σημαντικό να γνωρίζουμε, γιατί όσο νωρίτερα κάποιος θα δώσει προσοχή στην επιδείνωση της υγείας, τόσο νωρίτερα θα πάει στο γιατρό και θα πάρει ποιοτική θεραπεία.\nΤα πρώτα σημάδια φλεβικής ανεπάρκειας των κάτω άκρων είναι πόνος και οίδημα. Κατά κανόνα, η βαρύτητα και ο πόνος στα πόδια εμφανίζονται αργά το απόγευμα. Η δυσφορία επιδεινώνεται από την παρατεταμένη παραμονή σε όρθια θέση. Το πρήξιμο εμφανίζεται επίσης το βράδυ, με οίδημα ορατό μόνο στους αστραγάλους και μη εξαπλώνεται στα δάκτυλα των ποδιών. Το πρωί, ένα άτομο συνήθως αισθάνεται καλά, ο οποίος είναι ο συνηθέστερος λόγος για την άρνηση παροχής ιατρικών συμβουλών.\nΑν δεν αντιμετωπιστεί, η φλεβο-λεμφατική ανεπάρκεια κινείται σε ένα νέο επίπεδο - τώρα τα συμπτώματα γίνονται πιο αισθητά. Ένα άρρωστο άτομο πάσχει από επίμονο πόνο και πόνο που καίει στα πόδια του. Οι ομοιότητες γίνονται επίμονες - μπορούν να παρατηρηθούν οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. Πολλοί ασθενείς παραπονιούνται για νυχτερινές κράμπες, οι οποίες επηρεάζουν την ποιότητα του ύπνου.\nΛόγω της ανεπαρκούς κυκλοφορίας του αίματος, η τροφικότητα (διατροφή) των ιστών διαταράσσεται. Οι περιοχές με υπερδιαβροχή μπορεί να εμφανιστούν στο δέρμα που μοιάζουν με μικρές κηλίδες καφέ. Το δέρμα πάνω από τα αγγεία που επηρεάζονται γίνεται λεπτότερο και αρχίζει να ξεφλουδίζει - αυτό είναι το πώς αναπτύσσεται το έκζεμα.\nΑυτή είναι η φλεβική ανεπάρκεια. Τα συμπτώματά της επιδεινώνονται με κάθε μήνα. Το τρίτο στάδιο της νόσου χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση τροφικών ελκών. Τέτοιες αλλοιώσεις του δέρματος σχηματίζονται σταδιακά. Αρχικά, εμφανίζεται μια σκοτεινή λεκιά στην επιφάνεια. Με την πάροδο του χρόνου, στο κέντρο του εμφανίζεται μια μικρή συμπύκνωση, η εμφάνιση της οποίας μοιάζει με κηρώδη παραφίνη. Αυτή η περιοχή του δέρματος είναι εξαιρετικά ευαίσθητη στη μηχανική καταπόνηση - οποιοδήποτε χτύπημα ή τραυματισμός οδηγεί στο άνοιγμα του έλκους, το οποίο με την πάροδο του χρόνου θα αυξηθεί μόνο σε μέγεθος.\nΑυτό δεν είναι όλος ο κίνδυνος με τον οποίο σχετίζεται η φλεβική ανεπάρκεια. Η φωτογραφία δείχνει την εμφάνιση ενός μελλοντικού τροφικού έλκους. Μια τέτοια ανοικτή περιοχή στο δέρμα γίνεται μια εξαιρετική πύλη για τη μόλυνση. Συχνά η ελκώδης διαδικασία περιπλέκεται από διάφορες βακτηριακές και μυκητιακές φλεγμονές.\nΦυσικά, όταν εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα της νόσου, πρέπει να πάτε στο γιατρό. Μόνο ένας ειδικός μπορεί να αξιολογήσει σωστά την κατάσταση του ασθενούς και να διαγνώσει την "φλεβική ανεπάρκεια".\nΚατά κανόνα, η υποψία για την ύπαρξη προβλημάτων στα σκεύη του ιατρού προκύπτει ακόμη και κατά τη διάρκεια της αρχικής εξέτασης. Ωστόσο, ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε ορισμένες εξετάσεις. Οι τυπικές δοκιμές είναι βιοχημικές μελέτες δειγμάτων αίματος και ούρων. Αυτές δεν είναι ειδικές αναλύσεις, αλλά καθιστούν δυνατό τον προσδιορισμό της παρουσίας φλεγμονής και ορισμένων σχετικών ασθενειών. Ο πλήρης αριθμός αίματος βοηθά στην ανίχνευση του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων, των αιμοπεταλίων και, κατά συνέπεια, του δείκτη του ιξώδους του αίματος.\nΗ πιο ενημερωτική διαδικασία είναι η υπερηχογραφική εξέταση των αγγείων των κάτω άκρων. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, ο ειδικός μπορεί να προσδιορίσει την παρουσία διασταλμένων τμημάτων των φλεβών, οζιδίων ή θρόμβων.\nΣε σπάνιες περιπτώσεις (αν ο υπερηχογράφος δεν έδωσε ακριβές αποτέλεσμα) ο ασθενής έχει συνταγογραφηθεί πιο σύνθετες διαδικασίες. Συγκεκριμένα, η φλεβογραφία θεωρείται μια αρκετά ακριβής μέθοδος. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, ένας ειδικός παράγοντας αντίθεσης ενίεται ενδοφλεβίως στον ασθενή και στη συνέχεια παρακολουθούν την πρόοδό του μέσω του φλεβικού συστήματος.\nΌταν εντοπιστεί μια τέτοια ασθένεια, τίθεται το ζήτημα της θεραπείας. Πώς να θεραπεύσετε την φλεβική ανεπάρκεια; Καταρχάς, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η ασθένεια έχει χρόνια φύση, οπότε η θεραπεία σε αυτή την περίπτωση πρέπει να είναι ολοκληρωμένη και μακροχρόνια.\nΗ πορεία της θεραπείας επιλέγεται ξεχωριστά. Μερικοί ασθενείς λαμβάνουν φάρμακο για δύο μήνες, ενώ άλλοι ασθενείς χρειάζονται μεγαλύτερη πρόσληψη. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι γιατροί συνταγογραφούν φάρμακα που μπορούν να ενισχύσουν τον φλεβικό τοίχο και να ομαλοποιήσουν τη ροή του αίματος. Χρησιμοποιούνται επίσης φάρμακα για τη βελτίωση της διατροφής των ιστών - αυτό αποτρέπει την εμφάνιση τροφικών ελκών.\nΙδιαίτερη προσοχή απαιτείται για ασθενείς που έχουν ήδη ξεκινήσει την ελκωτική διαδικασία. Οι κατεστραμμένες περιοχές του δέρματος πρέπει να υποβάλλονται σε τακτική αγωγή με διάφορα αντισηπτικά και θεραπευτικά διαλύματα ή αλοιφές. Μερικές φορές οι γιατροί συνταγογραφούν αντιφλεγμονώδη φάρμακα - σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, χρειάζονται κορτικοστεροειδή φάρμακα. Εάν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα θρόμβων αίματος, συνταγογραφήστε ηπαρίνη ή κάποια άλλη φαρμακευτική αραίωση.\nΑυτό το είδος θεραπείας απαιτεί φλεβική ανεπάρκεια. Η θεραπεία περιλαμβάνει επίσης διάφορες μεθόδους φυσιοθεραπείας που επιταχύνουν τη διαδικασία επούλωσης. Οι πιο αποτελεσματικές διαδικασίες περιλαμβάνουν τη θεραπεία με μαγνητικά πεδία, δυναμικά ρεύματα. Επίσης, οι ασθενείς με αυτή τη διάγνωση συχνά πηγαίνουν στην ηλεκτροφόρηση. Ένα καλό αποτέλεσμα είναι η θεραπεία με λέιζερ.\nΓια την ομαλοποίηση της κυκλοφορίας του αίματος, συνιστάται οι άρρωστοι να φορούν ειδικές κάλτσες συμπίεσης ή καλσόν. Τέτοιες συσκευές βοηθούν να απαλλαγούμε από οίδημα, να αποκαταστήσουμε εν μέρει την κυκλοφορία του αίματος και να αποτρέψουμε τη στασιμότητα του αίματος στους μαλακούς ιστούς.\nΚαι, φυσικά, η θεραπευτική γυμναστική αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ποιοτικής θεραπείας. Η φλεβική ανεπάρκεια των κάτω άκρων συχνά αναπτύσσεται στο πλαίσιο ενός καθιστικού τρόπου ζωής. Αυτός ο παράγοντας κινδύνου μπορεί και πρέπει να εξαλειφθεί. Φυσικά, τα αθλήματα που περιλαμβάνουν βαριά φορτία στα πόδια (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, άρση βαρών) δεν είναι κατάλληλα. Αλλά το κολύμπι ή η γυμναστική θα συμβάλουν στη βελτίωση της υγείας.\nΗ χειρουργική επέμβαση συνήθως συνταγογραφείται σε περίπτωση που η συντηρητική θεραπεία είναι αναποτελεσματική. Μέχρι σήμερα, υπάρχουν πολλές χειρουργικές επεμβάσεις. Και η επιλογή εδώ εξαρτάται από τη σοβαρότητα της νόσου και από την κατάσταση του ασθενούς, από την παρουσία αντενδείξεων κλπ.\nΔυστυχώς, αυτή η μέθοδος δεν μπορεί πάντα να απαλλαγεί από τη νόσο που ονομάζεται χρόνια φλεβική ανεπάρκεια. Η θεραπεία του δεύτερου και του τρίτου βαθμού της νόσου αποτελεί ένδειξη για πιο μαζική χειρουργική επέμβαση. Ανάλογα με την κατάσταση του αγγειακού συστήματος, διεξάγεται είτε σύνδεση είτε απομάκρυνση του διευρυμένου τμήματος του αγγείου. Μερικές φορές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας απαιτείται επίσης η πλαστικότητα των αγγείων - αυτό καθιστά δυνατή την ομαλοποίηση της ροής του αίματος. Φυσικά, αφού η επιχείρηση πρέπει να είναι μια περίοδο αποκατάστασης. Μερικοί ασθενείς χρειάζονται μια επιπλέον πορεία λήψης διαφόρων φαρμάκων. Και, φυσικά, είναι εξαιρετικά σημαντικό στο μέλλον να τηρήσουμε έναν υγιεινό τρόπο ζωής και να αποφύγουμε την έκθεση σε παράγοντες κινδύνου, καθώς η νόσος μπορεί να επιστρέψει.\nΗ φλεβική ανεπάρκεια των κάτω άκρων είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση, η οποία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ληφθεί ελαφρά. Αρχικά, αξίζει να σημειωθεί ότι η συσσώρευση σημαντικών ποσοτήτων αίματος στα αγγεία των ποδιών έχει αρνητική επίδραση στο έργο ολόκληρου του οργανισμού. Δεδομένου ότι το νευρικό σύστημα δεν λαμβάνει αρκετό οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά, οι ασθενείς με μια τέτοια διάγνωση συχνά παραπονιούνται για επίμονη ζάλη, λιποθυμία, προβλήματα με διανοητική άσκηση. Μια συχνή επιπλοκή είναι η καρδιαγγειακή ανεπάρκεια.\nΑυτό δεν είναι όλα τα προβλήματα με τα οποία σχετίζεται η φλεβική ανεπάρκεια. Το αποτέλεσμα της νόσου μπορεί να είναι φλεβίτιδα (φλεγμονή των φλεβικών τοιχωμάτων) ή θρομβοφλεβίτιδα (φλεγμονή των τοιχωμάτων με σχηματισμό θρόμβων αίματος). Με τη σειρά του, ο διαχωρισμός ενός θρόμβου αίματος και η είσοδός του στην κυκλοφορία του αίματος μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονική εμβολή - η απόφραξη των πνευμονικών αγγείων, ελλείψει επείγουσας περίθαλψης, καταλήγει κατά κανόνα σε θάνατο.\nΓια παράδειγμα, οι λαϊκοί θεραπευτές συστήνουν ιδιαίτερα εκχυλίσματα από κάστανο αλόγου, καθώς το εκχύλισμα αυτού του φυτού ενισχύει πραγματικά τα φλεβικά τοιχώματα. Μια άλλη αποτελεσματική θεραπεία θεωρείται εκχύλισμα φουντουκιού. Τόσο ο φλοιός όσο και τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται ως πρώτες ύλες.\nΤο Kalanchoe είναι ένα άλλο χρήσιμο φυτό που χρησιμοποιείται για τις κομπρέσες. Για να προετοιμάσετε πρέπει να αλέσετε 50 γρ. Των φύλλων των φυτών και να ρίξετε 500 κ.εκ. αλκοόλ. Η τράπεζα πρέπει να κλείσει και να παραμείνει σε σκοτεινό μέρος για επτά ημέρες. Μετά από αυτή την έγχυση είναι έτοιμη για χρήση. Αλλά για να απολυμάνετε την επιφάνεια των τροφικών ελκών, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα εκχύλισμα Ιαπωνικής Sophora.\nΣε κάθε περίπτωση, αξίζει να κατανοηθεί ότι η θεραπεία της φλεβικής ανεπάρκειας με τα λαϊκά φάρμακα είναι δυνατή μόνο μετά από προηγούμενη συνεννόηση με έναν γιατρό. Οι παραπάνω συνταγές μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο ως βοηθητική θεραπεία. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παραμελούν τις συνταγές του γιατρού.\nΣήμερα, πολλοί άνθρωποι διαγιγνώσκονται με φλεβική ανεπάρκεια. Η θεραπεία είναι μια μακρά και περίπλοκη διαδικασία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι πολύ πιο εύκολο να προσπαθήσουμε να αποτρέψουμε την ανάπτυξή του. Φυσικά, δεν υπάρχουν φάρμακα που να μπορούν να προστατεύσουν μόνιμα την αγγειακή ανεπάρκεια. Ωστόσο, η τήρηση ορισμένων απλών κανόνων θα συμβάλει στην ελαχιστοποίηση του κινδύνου εμφάνισης της ασθένειας.\nΔεδομένου ότι ο κύριος παράγοντας κινδύνου στην περίπτωση αυτή είναι ένας καθιστικός τρόπος ζωής, τότε πρέπει να ξεκινήσουμε από εκεί. Δεν έχει κάθε άνθρωπος την ευκαιρία να αλλάξει τον τρόπο ζωής του. Αλλά αν πρέπει να περάσετε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου εργασίας σας σε καθιστή θέση, θα πρέπει να κάνετε διαλείμματα από καιρό σε καιρό για να τεντώσετε τα πόδια σας. Η φυσική δραστηριότητα είναι επίσης απαραίτητη προϋπόθεση - από καιρό σε καιρό γίνονται ασκήσεις γυμναστικής, υπογράψτε για γυμναστήρια ή κολύμπι, πηγαίνετε συχνά για μια βόλτα στον καθαρό αέρα, τρέχετε το πρωί κ.λπ.\nΝα είστε βέβαιος να δώσουν προσοχή στα παπούτσια - θα πρέπει να είναι άνετα. Εάν είναι απαραίτητο, μπορείτε πάντα να αγοράσετε ειδικές ορθοπεδικές πάπες. Κατά την ηρεμία ή τον ύπνο, προσπαθήστε να κρατήσετε τα πόδια σας σε μια ελαφρώς ανυψωμένη θέση (για παράδειγμα, τοποθετήστε ένα μαξιλάρι κάτω από αυτά). Και, βεβαίως, προσέξτε το σωματικό βάρος, καθώς αυτές οι επιπλέον κιλά έχουν αρνητικό αντίκτυπο όχι μόνο στο έργο του αγγειακού συστήματος αλλά και στην κατάσταση ολόκληρου του οργανισμού.\nΕάν παίρνετε τακτικά ορμονικά αντισυλληπτικά, τότε είναι απαραίτητο από καιρό σε καιρό να υποβληθείτε σε υπερηχογράφημα των φλεβών των κάτω άκρων. Και, φυσικά, κατά τα πρώτα σημάδια της νόσου, είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Στα πρώτα στάδια του προβλήματος είναι πολύ πιο εύκολο να εξαλειφθεί.\nΜια κοινή παθολογία σήμερα είναι η φλεβική ανεπάρκεια της εγκεφαλικής κυκλοφορίας. Αυτή η ασθένεια αναπτύσσεται υπό την επίδραση πολλών παραγόντων που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της φυσιολογικής εκροής αίματος από τη κρανιακή κοιλότητα.\nΚατά κανόνα, η νόσος αναπτύσσεται σε σχέση με άλλες παθολογικές καταστάσεις. Οι κύριες αιτίες της εγκεφαλικής αγγειακής ανεπάρκειας περιλαμβάνουν κρανιοεγκεφαλικούς τραυματισμούς, εγκεφαλικό οίδημα, καρδιαγγειακή και πνευμονική ανεπάρκεια, καθώς και όγκους εγκεφάλου, πλευρίτιδα. Τα συμπτώματα της ασθένειας συχνά εκδηλώνονται σε άτομα που έχουν υποστεί πλευρίτιδα ή πνευμοθώρακα. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την υπέρταση, τη θρόμβωση και τη θρομβοφλεβίτιδα, καθώς και το άσθμα. Μερικές φορές η ασθένεια αναπτύσσεται μετά από ασφυξία.\nΗ φλεβική ανεπάρκεια του εγκεφάλου είναι μερικές φορές ασυμπτωματική. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ασθενείς παραπονιούνται για διαρκώς εμφανιζόμενους πονοκεφάλους. Η πόνος, κατά κανόνα, αυξάνεται με αιχμηρές στροφές του κεφαλιού, μεταβολές της θερμοκρασίας ή της ατμοσφαιρικής πίεσης, καθώς και κατά τη διάρκεια σοβαρής πίεσης ή δηλητηρίασης με οινόπνευμα.\nΕκτός από τον πονοκέφαλο, υπάρχουν και άλλα συμπτώματα. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς έδειξαν σταθερή κόπωση, απάθεια και μυϊκή αδυναμία. Ζάλη και εμβοές εμφανίζονται κατά καιρούς. Τα συμπτώματα της φλεβικής ανεπάρκειας περιλαμβάνουν διαταραχές του ύπνου, συσκότιση στα μάτια, ψυχικές διαταραχές, επιληπτικές κρίσεις.\nΣε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η κυκλοφοριακή ανεπάρκεια του εγκεφάλου είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα. Η έλλειψη έγκαιρης θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες συνέπειες. Ως εκ τούτου, παρουσία συμπτωμάτων δεν πρέπει να διστάσετε να επισκεφθείτε έναν γιατρό. Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται πολύπλοκη θεραπεία, η οποία στοχεύει στη μείωση του οιδήματος, στην ομαλοποίηση της ροής του αίματος και στη βελτίωση του τόνου των αγγειακών τοιχωμάτων.\nΤο αίμα από τα κάτω άκρα ρέει μέσα από τις βαθιές (90%) και τις επιφανειακές (10%) φλέβες. Η ροή του αίματος από κάτω προς τα πάνω παρέχει έναν αριθμό παραγόντων, το σημαντικότερο από το οποίο είναι η συστολή των μυών κατά τη διάρκεια της άσκησης. Ο μυς, αναποδογυρίζοντας, πιέζει τη φλέβα. Κάτω από τη δράση της βαρύτητας, το αίμα βυθίζεται, αλλά οι φλεβικές βαλβίδες εμποδίζουν την αντίστροφη ροή του. Το αποτέλεσμα είναι μια φυσιολογική ροή αίματος μέσω του φλεβικού συστήματος. Η διατήρηση μιας σταθερής κίνησης του ρευστού ενάντια στη βαρύτητα καθίσταται δυνατή λόγω της συνέπειας της συσκευής βαλβίδας, του σταθερού τόνου του φλεβικού τοιχώματος και της φυσιολογικής αλλαγής στον αυλό των φλεβών όταν αλλάζει η θέση του σώματος.\nΣτην περίπτωση που ένα ή περισσότερα στοιχεία που εξασφαλίζουν την κανονική κίνηση του αίματος, ξεκινά η παθολογική διαδικασία που αποτελείται από διάφορα στάδια. Η επέκταση της φλέβας κάτω από τη βαλβίδα οδηγεί σε βλάβη της βαλβίδας. Λόγω της σταθερής υπερπίεσης, η φλέβα συνεχίζει να επεκτείνεται από κάτω προς τα πάνω. Συνδεδεμένη φλεβική παλινδρόμηση (παθολογική εκκένωση αίματος από την κορυφή προς τα κάτω). Το αίμα στέκεται στο σκάφος, συνθλίβει το φλεβικό τείχος. Η διαπερατότητα του φλεβικού τοιχώματος αυξάνεται. Το πλάσμα μέσω του τοιχώματος της φλέβας αρχίζει να ιδρώνει στον περιβάλλοντα ιστό. Οι ιστοί διογκώνονται, το φαγητό τους σπάει.\nΗ ανεπάρκεια της κυκλοφορίας του αίματος οδηγεί στη συσσώρευση μεταβολιτών ιστού σε μικρά αγγεία, στην τοπική πήξη του αίματος, στην ενεργοποίηση των μακτοφάγων και των λευκοκυττάρων, στην αύξηση του αριθμού των λυσοσωμικών ενζύμων, των ελεύθερων ριζών και των τοπικών φλεγμονωδών μεσολαβητών. Κανονικά, ένα μέρος της λεμφαδένεσης απορρίπτεται μέσω των αναστομών στο φλεβικό σύστημα. Η αύξηση της πίεσης στο φλεβικό κανάλι διαταράσσει αυτή τη διαδικασία, οδηγεί σε υπερφόρτωση του λεμφικού συστήματος και εξασθένηση της εκροής των λεμφαδένων. Οι τροφικές διαταραχές επιδεινώνονται. Τραφικά έλκη σχηματίζονται.\nσυγγενείς ανωμαλίες των βαθιών και επιφανειακών φλεβικών συστημάτων (συγγενής υπο-ή απλασία των βαθιών φλεβών - σύνδρομο Klippel-Trenone, συγγενή αρτηριοφλεβικά συρίγγια - σύνδρομο Parke-Weber-Rubashov)\nΜερικές φορές αναπτύσσεται χρόνια φλεβική ανεπάρκεια μετά την πάθηση της φλεβοθρόμβωσης. Τα τελευταία χρόνια, οι φλεβοπάθειες, οι συνθήκες υπό τις οποίες παρατηρείται φλεβική συμφόρηση, ελλείψει ενόργανων και κλινικών σημείων παθολογίας του φλεβικού συστήματος, αναγνωρίστηκαν ως ένα από τα αίτια που οδήγησαν στην ανάπτυξη της CVI. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η χρόνια φλεβική ανεπάρκεια αναπτύσσεται μετά από τραυματισμό.\nΓενετική προδιάθεση. Η γενετικά προκαλούμενη ανεπάρκεια συνδετικού ιστού, η οποία προκαλεί αδυναμία αγγειακού τοιχώματος λόγω έλλειψης κολλαγόνου, οδηγεί στην ανάπτυξη της παθολογίας.\nΘηλυκό σεξ Η εμφάνιση χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας οφείλεται στο υψηλό επίπεδο οιστρογόνων, στο αυξημένο στρες στο φλεβικό σύστημα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού, καθώς και στο μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής.\nΒαθμός 2. Οίδημα γίνεται επίμονο. Οραματικά προσδιορίζεται από υπερμελάγχρωση, τα αποτελέσματα της λιποδερματοσκληρώσεως, ξηρού ή κλασσικού εκζέματος.\nΒαθμίδα 3. Χαρακτηρίζεται από την παρουσία ενός ανοιχτού ή επουλωμένου τρόφου έλκος.\nΟ βαθμός 0 δεν απομονώθηκε από τους κλινικούς ιατρούς. Στην πράξη, υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι ασθενείς με σοβαρές κιρσώδεις μεταβολές στις φλέβες δεν παρουσιάζουν κανένα παράπονο και τα συμπτώματα της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας είναι εντελώς απούσα. Η τακτική της διαχείρισης τέτοιων ασθενών διαφέρει από την τακτική θεραπείας ασθενών με παρόμοιο μετασχηματισμό των κιρσών, συνοδευόμενη από CVI 1 ή 2 μοίρες.\nΥπάρχει μια διεθνής ταξινόμηση της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας (σύστημα CEAP), η οποία λαμβάνει υπόψη τις αιτιολογικές, κλινικές, παθοφυσιολογικές και ανατομικές και μορφολογικές εκδηλώσεις της CVI.\nΤαξινόμηση της CVI με σύστημα CEAP:\n4 - μεταβολές του δέρματος (υπερχρωματισμός, λιποδερματοσκλήρυνση, φλεβικό έκζεμα).\n5 - αλλαγές του δέρματος παρουσία ενός επουλωμένου έλκους.\nδευτερογενή CVI που προκύπτει από θρόμβωση, τραυματισμό κ.λπ. (ES).\nΑντικατοπτρίζει ένα τμήμα (βαθύ, επιφανειακό, επικοινωνιακό), εντοπισμό (μεγάλο υποδόριο, χαμηλότερο κοίλο) και επίπεδο βλάβης.\nΣτο πλαίσιο του συστήματος CEAP εφαρμόζεται επίσης μια κλίμακα αναπηρίας, σύμφωνα με την οποία:\n3 - ο ασθενής είναι απενεργοποιημένος, ακόμα και αν χρησιμοποιεί υποστηρικτικές συσκευές.\nΗ CVI μπορεί να εκδηλωθεί με μια ποικιλία κλινικών συμπτωμάτων. Στα αρχικά στάδια, εμφανίζονται ένα ή περισσότερα συμπτώματα. Οι ασθενείς ανησυχούν για τη βαρύτητα στα πόδια, επιδεινώνονται μετά από μακρά διαμονή σε όρθια θέση, παροδικό οίδημα, νυχτερινές κράμπες. Υπερχείλιση δέρματος (λιγότερο συχνά - υπογλυκαιμία) στο απομακρυσμένο τρίτο του ποδιού, ξηρότητα και απώλεια ελαστικότητας του δέρματος του ποδιού. Οι κιρσώδεις φλέβες στο αρχικό στάδιο της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας δεν εμφανίζονται πάντα.\nΚαθώς η πρόοδος της χρόνιας νεφρικής νόσου επιδεινώνεται από την τοπική κυκλοφορική ανεπάρκεια. Οι τροφικές διαταραχές γίνονται όλο και πιο έντονες. Τραφικά έλκη σχηματίζονται. Η εναπόθεση σημαντικής ποσότητας αίματος στα κάτω άκρα μπορεί να οδηγήσει σε ζάλη, λιποθυμία και σημεία καρδιακής ανεπάρκειας. Λόγω της μείωσης του BCC, οι ασθενείς με σοβαρή χρόνια φλεβική ανεπάρκεια δεν ανέχονται σωματικό και ψυχικό στρες.\nΗ διάγνωση γίνεται βάσει αναμνηστικών δεδομένων, παραπόνων ασθενών και αποτελεσμάτων αντικειμενικής και οργανικής έρευνας. Το συμπέρασμα σχετικά με τον βαθμό παραβίασης της φλεβικής εκροής γίνεται με βάση το USDG των φλεβών των κάτω άκρων και την αμφιβληστροειδική αγγειοσκόπηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, για να διευκρινιστεί η αιτία του CRF, εκτελείται ακτινοδιαγνωστική μελέτη (φλεβογραφία).\nΚατά τον προσδιορισμό της τακτικής θεραπείας της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι η CVI είναι μια συστηματική παθολογική διαδικασία που δεν μπορεί να εξαλειφθεί με την αφαίρεση μιας ή περισσότερων επιφανειακών κιρσών. Ο στόχος της θεραπείας είναι η αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας των φλεβικών και λεμφικών συστημάτων των κάτω άκρων και η πρόληψη των υποτροπών.\nΗ θεραπεία πρέπει να είναι μια πορεία. Μερικοί ασθενείς παρουσιάζουν σύντομα ή επεισοδιακά μαθήματα, άλλα - τακτικά και μακρά. Η μέση διάρκεια του μαθήματος πρέπει να είναι 2-2,5 μήνες.\nΓια να επιτευχθούν καλά αποτελέσματα, είναι απαραίτητη η ενεργός συμμετοχή του ασθενούς. Ο ασθενής πρέπει να κατανοεί την ουσία της ασθένειάς του και τις συνέπειες των αποκλίσεων από τις συστάσεις του γιατρού.\nΗ κύρια σημασία στη θεραπεία της CVI είναι οι συντηρητικές μέθοδοι: η φαρμακευτική θεραπεία (φλεβοτοβικά φάρμακα) και η δημιουργία ενός επιπλέον πλαισίου για τις φλέβες (ελαστική συμπίεση). Παρασκευάσματα για τοπική χρήση: επιχρίσματα τραυμάτων, αλοιφές, κρέμες, αντισηπτικά και κρέμες συνταγογραφούνται με την παρουσία κατάλληλων κλινικών εκδηλώσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις ενδείκνυνται τα παρασκευάσματα κορτικοστεροειδών.\nΧειρουργική θεραπεία γίνεται για την εξάλειψη της ανώμαλης φλεβικής απόρριψης και την απομάκρυνση των κιρσών (φλεβεκτομή). Περίπου το 10% των ασθενών με χρόνια φλεβική ανεπάρκεια χρειάζονται χειρουργική θεραπεία. Με την ανάπτυξη της CVI στο φόντο των κιρσών φλέβεται συχνά ελάχιστα επεμβατική μινιλεπενεκτομή.\nΗ ζημιά στο οπίσθιο κέρας του μεσαίου μηνίσκου της άρθρωσης του γόνατος συμβαίνει σχετικά συχνά και κυρίως συνοδεύεται από παρατεταμένους τραυματισμούς του κάτω άκρου στην περιοχή του γόνατος.\nΣπασμός των γαστροκνήμων μυών - αιτίες και θεραπεία