Actinidia kolomikta: φύτευση και φροντίδα - Σιτηρά 2021\nΤο Actinidia kolomikta είναι ένα ασυνήθιστο και όμορφο φυτό που θα γίνει ευπρόσδεκτος επισκέπτης σε οποιονδήποτε κήπο. Σε αντίθεση με άλλες καλλωπιστικές καλλιέργειες, δεν χάνει την ελκυστικότητά του οποιαδήποτε στιγμή του έτους και αποδίδει καρπούς με νόστιμα, υγιή φρούτα. Αυτό το εξωτικό εμφανίστηκε πρόσφατα στα γεωγραφικά πλάτη μας, και πολλοί κηπουροί ενδιαφέρονται για το αν είναι δυνατόν να καλλιεργηθεί ανεξάρτητα μια ομορφιά που ονομάζεται ακτινίδια kolomikta: φύτευση και φροντίδα, πιθανά προβλήματα και τρόποι επίλυσής τους.\nΤα στελέχη είναι καφέ, καλύπτονται με ελαφρώς φλοιό και μεγάλα φύλλα με εξαιρετικά διακοσμητικά χαρακτηριστικά. Στην αρχή της ανάπτυξής τους, έχουν ένα καφέ-χρυσό χρώμα, μετά το οποίο αποκτούν ένα σμαραγδένιο χρώμα, στη συνέχεια γίνονται λευκό και σταδιακά γίνονται ροζ με απόχρωση βατόμουρου..\nΣτα τέλη της άνοιξης ή στις αρχές του καλοκαιριού, η άμπελος αρχίζει να ανθίζει με λευκές ταξιανθίες διαμέτρου 1,5 cm, οι οποίες έχουν ένα συγκεκριμένο άρωμα που προσελκύει τις μέλισσες στην περιοχή. Τα φρούτα Actinidia είναι μικρά οβάλ ή κυλινδρικά μούρα. Αρχικά είναι αρκετά δύσκολο να αγγίξουν, η γεύση είναι έντονη, αλλά καθώς ωριμάζουν μαλακώνουν και γίνονται γλυκόξινα. Από έναν θάμνο, μπορείτε να πάρετε περίπου 4-7 κιλά φρούτων.\nΗ Λιάνα μπορεί να έχει μήκος έως 4 μέτρα. Έχει ποικίλα φύλλα, φέρει φρούτα μεγέθους 2,5 cm με γλυκόξινη επίγευση και ένα ενδιαφέρον άρωμα που θυμίζει το άρωμα του μήλου και του ανανά.\nΜεγάλα αμπέλια με έντονα πράσινα φρούτα καλυμμένα με ελαφριές ρίγες έχουν έντονο άρωμα ανανά και ευχάριστη γλυκιά επίγευση με ελαφριά ξινή\nΜεσαίου μεγέθους θάμνος (μήκους όχι μεγαλύτερου των 3 μέτρων), δίνει ελλειπτικά, ελαφρώς πεπλατυσμένα φρούτα στις άκρες, γλυκά στη γεύση\nΈνα φυτό που ωριμάζει αργότερα, καρποφορεί τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο με μεγάλα μούρα (μήκους 3,5 εκ.) Με μυτερά άκρα και πορτοκαλί δέρμα\nΠροσοχή! Το Actinidia kolomikta ανήκει σε διοισόφυτα φυτά, επομένως τα αμπέλια του διαφέρουν ως προς το φύλο - τα φρούτα εμφανίζονται μόνο στα θηλυκά, ενώ τα αρσενικά χρησιμοποιούνται για επικονίαση. Μπορείτε να τα διακρίνετε μόνο μετά την εμφάνιση λουλουδιών - θηλυκά αμπέλια ανθίζουν σε μεμονωμένα λουλούδια και αρσενικά αμπέλια - σε ταξιανθίες, 3-5 λουλούδια το καθένα. Για να επιτευχθεί συγκομιδή, πρέπει να φυτευτούν φυτά και των δύο φύλων.\nΟι περισσότερες ποικιλίες ακτινιδίων kolomikta έχουν χειμερινή ανθεκτικότητα και ανεπιτήδευτη ανάπτυξη στις συνθήκες ανάπτυξης, επομένως ριζώνουν καλά στην κεντρική Ρωσία. Μπορεί να πολλαπλασιαστεί με διάφορους τρόπους - με σπόρους, μοσχεύματα ή στρώσεις και καθένας από αυτούς έχει τα δικά του χαρακτηριστικά. Ένας σημαντικός ρόλος διαδραματίζεται από τη σωστή επιλογή του εδάφους, την τήρηση των κανόνων για τη φύτευση νέων φυτών στον ιστότοπο και τη φροντίδα τους.\nΤο Actinidia kolomikta είναι μια κουλτούρα αναρρίχησης και δεν καταλαμβάνει πολύ χώρο, αλλά ο τόπος φύτευσης πρέπει να επιλεγεί προσεκτικά, καθώς η διάρκεια ζωής του είναι από 20 έως 30 χρόνια. Η καλύτερη επιλογή είναι τα εδάφη με ουδέτερη, υψηλή ή ασθενή οξύτητα. Τα αλκαλικά εδάφη δεν είναι κατάλληλα για φυτά, όπως άργιλοι, ψαμμίτες και περιοχές με ρηχά υπόγεια νερά - η υπερβολική υγρασία μπορεί να βλάψει το φυτό. Η δομή του εδάφους πρέπει να είναι αρκετά χαλαρή και αναπνεύσιμη.\nΤο Actinidia δεν απαιτεί απαιτήσεις φωτισμού, αλλά για καλή ανάπτυξη είναι καλύτερο να το φυτέψετε σε μερική σκιά - έτσι ώστε να λαμβάνει επαρκή ποσότητα φωτός, αλλά στο πιο ζεστό μέρος της ημέρας, τα κολάρα ρίζας προστατεύονται από τις υπεριώδεις ακτίνες. Η προστασία από τους ανέμους και τα ρεύματα είναι επίσης ευπρόσδεκτη - εάν ο επιλεγμένος τόπος φύτευσης είναι πολύ ανοιχτός, μπορείτε να σπείρετε ετήσια όσπρια δίπλα στο αμπέλι. Δεν θα χρησιμεύσουν μόνο ως προστασία, αλλά θα δημιουργήσουν επίσης ένα μικροκλίμα άνετο για την ακτινιδία..\nΤα σπορόφυτα της ακτινιδιάς kolomikta μπορούν να αναπτυχθούν ανεξάρτητα από σπόρους, μοσχεύματα ή μοσχεύματα ή μπορείτε να τα αγοράσετε (από κηπουρούς, σε ειδικά φυτώρια κ.λπ.). Η πιο δύσκολη μέθοδος αναπαραγωγής είναι ο σπόρος, καθώς τα φυτά σπάνια κληρονομούν τα μητρικά χαρακτηριστικά και για να αποκτήσουν ισχυρά φυτά, χρειάζονται τουλάχιστον έξι μήνες. Τέτοια ακτινίδια ανθίζουν μετά από 5 και μερικές φορές μετά από 7 χρόνια. Η καλλιέργεια αμπέλων από μοσχεύματα ή μοσχεύματα είναι μια λιγότερο επίπονη διαδικασία, αλλά απαιτεί ορισμένες δεξιότητες στην κηπουρική, οπότε είναι καλύτερο για τους αρχάριους να αγοράζουν έτοιμα φυτά.\nδεδομένου ότι είναι αδύνατο να γίνει διάκριση αρσενικών από θηλυκά φυτά πριν από την ανθοφορία, θα πρέπει να αγοράσετε φυτά από έναν αξιόπιστο και έμπειρο πωλητή.\nΣπουδαίος! Με το πρόσχημα των σποροφύτων της ακτινιδιάς kolomikt, μερικές φορές πωλούνται άλλες ποικιλίες αυτού του πολιτισμού (κινέζικα ακτινίδια, πολυγαμικά κ.λπ.) - είναι αρκετά ιδιότροπα και γίνονται χειρότερα στο εγχώριο κλίμα. Μπορείτε να διακρίνετε τα νεαρά φυτά της ακτινίδης από τα υπόλοιπα με μικρούς στρογγυλεμένους σχηματισμούς, που ονομάζονται φακοί. Εξαιτίας αυτού, ο κορμός των δενδρυλλίων είναι τραχύς, ενώ σε άλλες φυτικές ποικιλίες είναι λείος..\nΕίναι καλύτερα να φυτέψετε δενδρύλλια της ακτινιδιάς kolomikta την άνοιξη, αλλά είναι επίσης δυνατό κατά την φθινοπωρινή περίοδο, 2-3 εβδομάδες πριν από τον πρώτο παγετό. Η κουλτούρα ανήκει σε ανθεκτικά στον παγετό φυτά, αλλά το ριζικό σύστημα σε νεαρά άτομα είναι πολύ ευαίσθητο - εάν δεν έχουν χρόνο να ριζώσουν πολύ πριν από τον κρύο καιρό, μια ισχυρή πτώση θερμοκρασιών μπορεί να καταστρέψει ή να καταστρέψει τις φυτεύσεις. Πριν από τη φύτευση, η περιοχή πρέπει να σκάβεται καλά και εάν το έδαφος είναι όξινο, προσθέστε ασβέστη σε αυτό.\nΤο Actinidia είναι ένα δημοφιλές φυτό στην υποτροπική ζώνη, ανήκει στο γένος των θάμνων αμπέλων. Το Actinidia kolomikta και οι ποικιλίες του για την περιοχή της Μόσχας, οι φωτογραφίες των οποίων παρουσιάζονται στο άρθρο, είναι γνωστοί για νόστιμα φρούτα. Πολλές ποικιλίες είναι κατάλληλες ακόμη και για το σκληρό ρωσικό κλίμα, και τα χαρακτηριστικά τους θα περιγραφούν λίγο παρακάτω..\nΕξωτερικά, η ακτιδία kolomikta μοιάζει με λιάνα με υφαντά κλαδιά και μεγάλα φύλλα σε σχήμα καρδιάς. Το χρωματικό σχέδιο του φυλλώματος είναι ασταθές και αλλάζει ανάλογα με την εποχή. Η άνθηση της ακτινιδιάς ξεκινά στα μέσα Μαΐου και μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες · τα άνθη έχουν ακανόνιστο σχήμα και έχουν ένα ευχάριστο αρωματικό άρωμα. Το φυτό αποδίδει καρπούς από τον Αύγουστο, αλλά συχνά αυτή η φάση καθυστερεί μέχρι τον Οκτώβριο.\nΤα φρούτα Actinidia περιέχουν ένα ολόκληρο σύμπλεγμα βιταμινών και θρεπτικών συστατικών:\nΩς προετοιμασίες για το χειμώνα, πολλές νοικοκυρές αλέθουν φρούτα με ζάχαρη ή στεγνώνουν. Ωστόσο, όταν καταναλώνεται, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι τα μούρα έχουν ισχυρό καθαρτικό αποτέλεσμα και δοσολογούν τη χρήση τους.\nΤο Actinidia kolomikta ανήκει σε δικοειδή φυτά, υπάρχουν αρσενικοί και θηλυκοί τύποι. Κατά τη φύτευση σε έναν κήπο, είναι απαραίτητο να τοποθετήσετε αρσενικά και θηλυκά φυτά δίπλα-δίπλα έτσι ώστε η απόδοση της καλλιέργειας να είναι πλήρης. Πολλαπλασιάζονται με μοσχεύματα, τα οποία φυτεύονται καλύτερα στο έδαφος την άνοιξη.\nΟι κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής της Μόσχας είναι μάλλον σκληρές. Υπάρχουν παγετοί την περίοδο άνοιξης-χειμώνα και ξηρών καλοκαιρινών ημερών. Η βέλτιστη περιοχή για την καλλιέργεια της ακτινιδιάς kolomikta είναι οι νότιες περιοχές, αλλά με τη βοήθεια των προσπαθειών των κτηνοτρόφων, ορισμένες ποικιλίες τροπικών φυτών είναι κατάλληλες για ανάπτυξη στην περιοχή της Μόσχας, οι φωτογραφίες που παρουσιάζονται από καθένα από αυτούς θα βοηθήσουν τους κηπουρούς να προσδιορίσουν ότι ανήκουν σε μια συγκεκριμένη ποικιλία.\nΤο Actinidia kolomikta Dr. Shimanovsky είναι ένας τύπος φυτού με μικρά ωοειδή μούρα που ωριμάζουν τον Αύγουστο. Συνιστάται να φυτέψετε αυτήν την ποικιλία σε ηλιόλουστο μέρος, αλλά όχι κάτω από άμεσες καψίματα, απαιτείται η παρουσία ελαφριάς σκιάς. Τα μούρα έχουν ένα σαφώς καθορισμένο άρωμα μήλου και ανανά.\nΤο Actinidia kolomikta Adam είναι μια διακοσμητική ποικιλία με ασυνήθιστα χρωματισμένο φύλλωμα, το οποίο ανθίζει με πράσινο χρώμα, γίνεται λευκό μέχρι το τέλος της άνοιξης και αποκτά ροζ χρώμα μέχρι το φθινόπωρο, ο κορεσμός των χρωμάτων αυξάνεται συνεχώς. Αυτή η ποικιλία λατρεύει τα ηλιόλουστα μέρη με χαμηλό άνεμο, ιδανικά για χρήση για διακόσμηση κατά τη δημιουργία φρακτών, κιόσκι, καμάρες, μπαλκόνια εξωραϊσμού και χαγιάτι. Ο Αδάμ είναι ένας αρσενικός τύπος ακτινιδίου colomicta. Κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας, καλύπτεται με μικρές λευκές ταξιανθίες, αποπνέοντας ένα ευχάριστο άρωμα, παρόμοιο με το άρωμα του λεμονιού. Η ποικιλία μεγαλώνει πολύ γρήγορα, φτάνοντας σε ύψος τεσσάρων μέτρων.\nΤο Actinidia kolomikta Σεπτέμβριο είναι ένα είδος ανθεκτικό στον παγετό που μπορεί να αντέξει σε θερμοκρασίες έως και 40 C. Χαρακτηρίζεται από υψηλή απόδοση, τα πρασινοκίτρινα φρούτα έχουν ευχάριστη γεύση. Για επικονίαση, συνιστάται να φυτεύετε κοντά στις ποικιλίες ακτινιδίων Adam. Το φυτό απλώνεται κατά μήκος του εδάφους ή στριφογυρίζει γύρω από δέντρα, εγκατεστημένα στηρίγματα.\nΤο Actinidia kolomikta Lakomka διακρίνεται από τα μεγάλα μούρα του. Κυλινδρικοί καρποί με ανοιχτό πράσινο χρώμα με λευκές ρίγες, με πλούσιο άρωμα ανανά. Ο χρόνος ωρίμανσης είναι τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο.\nΈνα ξεχωριστό χαρακτηριστικό του actinidia kolomikta είναι η αντοχή του στον παγετό, αλλά για να εξασφαλιστεί ασφαλής χειμώνας, είναι απαραίτητο να καλυφθεί επιπλέον το φυτό στα τέλη του φθινοπώρου. Δεδομένης της αγάπης του πολιτισμού για διακλάδωση, θα πρέπει να παρέχεται με πρόσθετες υποστηρίξεις.\nΕίναι απαραίτητο να οργανώσετε το αεριζόμενο πότισμα της ακτινιδιάς kolomikt το βράδυ. Σε ζεστές μέρες, είναι επιτακτική ανάγκη να υγραίνεται επιπλέον το έδαφος γύρω από το φυτό. Η χαλάρωση πραγματοποιείται συχνά, ακολουθούμενη από το στρώσιμο της περιοχής κοντά στο στέλεχος.\nΤα ριζώματα Actinidia είναι καλά αναπτυγμένα και βρίσκονται ρηχά υπόγεια. Αυτό το γεγονός θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την χαλάρωση του εδάφους, ώστε να μην καταστρέφονται οι ρίζες..\nΠεριγραφή των 5 καλύτερων ποικιλιών των ειδών ακτινιδών kolomikta, κανόνες φύτευσης και φροντίδας\nΤο Actinidia της ποικιλίας Kolomikt είναι μια φυλλοβόλη λιάνα, η οποία δεν φοβάται καθόλου τους παγετούς της Σιβηρίας. Αυτή η κουλτούρα εμφανίστηκε σχετικά πρόσφατα στους κήπους των κατοίκων του καλοκαιριού. Τα μούρα Actinidia έχουν γεύση σαν ακτινίδιο, αλλά έχουν μέγεθος μόλις 3 εκατοστά. Η κουλτούρα αποδίδει καρπούς παρουσία αρσενικών και θηλυκών θάμνων στον ίδιο κήπο. Η καρποφορία ξεκινά ήδη από τον 3ο χρόνο της ζωής του αμπέλου και διαρκεί 30 χρόνια.\nΤο Actinidia kolomikta είναι ένα πολυετές φυτό αναρρίχησης θάμνων. Καλλιεργείται ως διακοσμητική και οπωροκηπευτική. Ανήκει στο γένος Actinidia. Είναι ένα φυτό από την ίδια οικογένεια με το ακτινίδιο. Είναι αλήθεια ότι τα φρούτα του δεν είναι τόσο μεγάλα, αλλά είναι γλυκά και περιέχουν πολλή βιταμίνη C, επιπλέον, έχουν μια απαλή φλούδα. Στην Άπω Ανατολή, τα μούρα ονομάζονται σταφίδες (ως ποικιλία σταφυλιών).\nΤο φυτό είναι εγγενές στην Άπω Ανατολή. Βρίσκεται στην Κίνα, την Κορέα, την Ιαπωνία, στα νότια της επικράτειας Khabarovsk και Sakhalin, στην περιοχή Amur, Primorye, στα νότια νησιά του αρχιπελάγους Kuril. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Ivan Michurin ξεκίνησε την αναπαραγωγή με την ακτινογραφία της Άπω Ανατολής. Η ιδέα του να καλλιεργήσει έναν πολιτισμό στην Κεντρική Ρωσία υιοθετήθηκε από πολλούς σοβιετικούς επιστήμονες. Το Actinidia εμφανίστηκε στα Ουράλια, στην περιοχή της Μόσχας, στην Κεντρική Ρωσία και ακόμη και στις βόρειες περιοχές. Πώς καλλιεργείται μια καλλιέργεια φρούτων και μούρων σε προσωπικές καλλιέργειες από τα τέλη του περασμένου αιώνα.\nΗ ξυλώδης λιάνα μεγαλώνει σε ύψος 3-9 μέτρα ή περισσότερο, έχει κορμό με διάμετρο 5 εκατοστά. Οι σγουρές βολές περιστρέφονται ανεξάρτητα γύρω από το στήριγμα που συναντάμε στο δρόμο αριστερόστροφα. Το φυτό μεγαλώνει πολύ γρήγορα. Σε μια σεζόν, μπορεί να "τεντωθεί" στα 1,45 μέτρα.\nΤο Kolomikta είναι ο πιο ανθεκτικός χειμώνας από όλες τις κουλτούρες ακτινιδίων.\nΤα φύλλα μπορούν να αλλάξουν το χρώμα τους. Σε νεαρά φυτά, είναι χάλκινα, μετά γίνονται πρασινωπά, τον τρίτο χρόνο της ζωής εμφανίζονται φωτεινά ροζ ή λευκά σημεία. Το φθινόπωρο, το φύλλωμα αποκτά μια κιτρινωπή, πορφυρή, βιολετί-κόκκινη απόχρωση. Η λεπίδα των φύλλων είναι ωοειδής με αιχμηρή άκρη και οδοντωτές άκρες. Η διαφοροποίηση εκφράζεται καλά στα αμπέλια που αναπτύσσονται σε ηλιόλουστες περιοχές.\nΑρσενικά και θηλυκά Actinidia: διαφορές\nΣτις αρσενικές καλλιέργειες, τα λουλούδια συλλέγονται σε ταξιανθίες 3 τεμαχίων, δεν υπάρχει έμβρυο στο κέντρο, αλλά υπάρχουν πολλά ψηλά στήμονες. Στις γυναίκες - τα λουλούδια είναι μονό, στο κέντρο είναι ορατή μια ωοθήκη, ένα μεγάλο στίγμα σε σχήμα ακτίνας, οι στήμονες είναι κοντοί και λίγοι.\nΑυτή η ανδρική μορφή ταιριάζει σε όλες τις γυναικείες ποικιλίες. Μια σγουρή διακοσμητική λιάνα μεγαλώνει σε ύψος 3,95 μέτρων, το φυτό χρειάζεται υποστήριξη. Σε ηλικία 3-4 ετών, τα πρασινωπά φύλλα γίνονται λευκά στα τέλη Μαΐου και γίνονται ροζ στο καλοκαίρι. Όσο παλαιότερη είναι η σοδειά και όσο περισσότερο έχει ηλιόλουστο χρώμα, τόσο πιο συχνά χρωματίζονται τα φύλλα. Τα λουλούδια συλλέγονται σε ταξιανθίες-ασπίδες, 3 κομμάτια σε καθένα, δεν σχηματίζουν φρούτα. Η Λιάνα χρησιμοποιείται για τη διακόσμηση καμάρες, τοίχους, κληματαριές.\nΓυναικείο βαθμό. Απαιτείται επικονιαστής για την ανάπτυξη φρούτων. Η Λιάνα μεγαλώνει σε ύψος 3,95 μέτρα, χρειάζεται υποστήριξη. Τα πρασινωπά φύλλα αλλάζουν χρώμα, γίνονται λευκά και μετά την ανθοφορία - πορφυρό. Οι καρποί είναι κιτρινωπό πράσινο, θυμίζουν εξωτερικά μούρα φραγκοστάφυλου. Ωρίμασε στο τέλος του καλοκαιριού.\nΓυναικείο φυτό. Τσεχική ποικιλία. Η Λιάνα εκτείνεται σε ύψος έως 2,9-4 μέτρα. Οι βλαστοί μεγαλώνουν 1 μέτρο το χρόνο. Το Actinidia ανθίζει τον Μάιο, τα φρούτα ωριμάζουν τον Αύγουστο. Τα μούρα είναι μεγάλα, 4,5 εκατοστά σε μέγεθος, επιμήκη, κιτρινωπό, γλυκιά γεύση. Η καρποφορία εμφανίζεται ήδη στο 3ο έτος της ζωής. Τα φύλλα είναι διακοσμητικά, λευκά και ροζ κηλίδες αρχίζουν να εμφανίζονται το τρίτο έτος της ζωής του φυτού.\nΤα τμήματα των βλαστών του περασμένου έτους κόβονται την άνοιξη ή στις αρχές του καλοκαιριού. Τα μοσχεύματα μήκους 12-15 εκατοστών τοποθετούνται σε νερό με διεγερτικό ανάπτυξης, και στη συνέχεια κολλάνε σε ένα υγρό υπόστρωμα τύρφης. Το δοχείο με τη λαβή πρέπει να φυλάσσεται σε ζεστό δωμάτιο ή να καλύπτεται με πλαστικό μπουκάλι χωρίς κάτω μέρος. Η γη πρέπει να αρδεύεται περιοδικά. Όταν τα μοσχεύματα ριζωθούν, πρέπει να μεταμοσχευτούν σε μόνιμο μέρος..\nΟι αμπέλια που καλλιεργούνται από σπόρους δεν κληρονομούν τα γονικά χαρακτηριστικά. Είναι αδύνατο να προσδιοριστεί εκ των προτέρων ο τύπος του μελλοντικού φυτού. Φρεσκοκομμένοι σπόροι χρησιμοποιούνται για φύτευση. Η σπορά στο έδαφος πραγματοποιείται την άνοιξη, το υλικό πριν από τη σπορά κατά τη διάρκεια του χειμώνα υποβάλλεται σε στρωματοποίηση σε υγρή άμμο. Μπορείτε να μεγαλώσετε φυτά σε μια κατσαρόλα και τον Μάιο να μετακινήσετε το δενδρύλλιο έξω.\nΓια να φυτέψετε ένα δενδρύλλιο, σκάψτε μια τρύπα 50 εκατοστά βάθος και πλάτος. Η ανασκαφική γη αναμιγνύεται με χούμο (μισός κάδος), ανόργανα πρόσθετα (υπερφωσφορικό, θειικό κάλιο, νιτρικό αμμώνιο), με τύρφη και άμμο. Πάρτε 50 γραμμάρια κάθε λιπάσματος. Κατά τη φύτευση, δεν είναι επιθυμητό να χρησιμοποιείτε ασβέστη και χλώριο που περιέχουν ουσίες. 1,5-2 μέτρα ελεύθερης περιοχής πρέπει να παραμείνει στο γειτονικό εργοστάσιο.\nΠώς να φυτέψετε ένα δενδρύλλιο της ακτινιδιάς kolomikta:\nΜετά τη φύτευση, σφραγίστε ελαφρά το χώμα κοντά στο δενδρύλλιο. Ρίξτε 2 κουβάδες νερού κάτω από τη ρίζα.\nΌπως κάθε κουλτούρα στον κήπο, η ακτιδία kolomikta χρειάζεται τακτική φροντίδα. Σε ξηρασία, το φυτό ποτίζεται, πριν από τον παγωμένο χειμώνα - είναι μονωμένο. Για καλύτερη καρποφορία - τρέφονται με οργανική ύλη και μέταλλα.\nΓια φυσιολογική ανάπτυξη και καλή καρποφορία, το φυτό χρειάζεται τροφή. Την άνοιξη και κατά τη διάρκεια του σχηματισμού των ωοθηκών, η ακτινιδιά τροφοδοτείται με άζωτο, κάλιο και φώσφορο.\nΤο χώμα κοντά στο φυτό μπορεί να λειαίνεται με αγροΐνη, ξηρό γρασίδι, πριονίδι. Το προστατευτικό στρώμα θα μειώσει την εξάτμιση της υγρασίας και θα αποτρέψει τη διέλευση των ζιζανίων.\nΤο Actinidia φυτεύεται αμέσως κοντά στο στήριγμα (καμάρες, άξονες), κατά μήκος του οποίου θα ανεβεί, ή θα εγκατασταθεί μια ειδική πέργκολα αργότερα - για 2 χρόνια φυτικής ζωής. Τα πρώτα χρόνια, οι βλαστοί κατευθύνονται και συνδέονται με ένα στήριγμα. Τότε το φυτό τυλίγεται από μόνο του. Το βέλτιστο ύψος στήριξης είναι 1,9-2,45 μέτρα.\nΣτο δεύτερο έτος της ζωής του πολιτισμού, στις αρχές της άνοιξης, πριν αρχίσουν να κινούνται οι χυμοί, πρέπει να πραγματοποιηθεί το πρώτο κλάδεμα: αφήστε 2 κύριους βλαστούς και κόψτε όλα τα υπόλοιπα. Σε άλλα χρόνια, στα τέλη του φθινοπώρου, μετά το τέλος της πτώσης των φύλλων, το στέμμα αραιώνεται. Το τυποποιημένο κλάδεμα δεν συνιστάται την άνοιξη, καθώς κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τα αμπέλια έχουν ισχυρή ροή χυμού. Σε ηλικία 7-9 ετών, η παλιά αμπέλου αποκόπτεται και η ανάπτυξη μεταφέρεται σε νεαρό βλαστό.\nΟ πολιτισμός σπάνια αρρωσταίνει. Οι αδύναμοι θάμνοι δέχονται επίθεση από μύκητες σε βροχερό και ζεστό καιρό. Οι πιο συνηθισμένες ασθένειες είναι το ωίδιο (λευκή άνθιση στα φύλλα) και η φυλλοσυστολή (σκοτεινά σημεία και τρύπες στις λεπίδες των φύλλων). Για πρόληψη στις αρχές της άνοιξης, το φύλλωμα ψεκάζεται με μυκητοκτόνα (Fitosporin-M, Gamair, Topaz, Skor).\n«Για πρώτη φορά, αντί για δύο θηλυκά και ένα αρσενικά δενδρύλλια, αγόρασα τρία αρσενικά φυτά. Ανθίζουν και μυρίζουν υπέροχα, αλλά τα μούρα δεν είναι δεμένα. Την επόμενη φορά την άνοιξη αγόρασα ένα τριών ετών ανθοφόρο δενδρύλλιο και καθόρισα τον τύπο του φυτού από τα λουλούδια. Τώρα στον κήπο μου τον Αύγουστο, τα γλυκά μούρα ωριμάζουν, ταυτόχρονα παρόμοια με τα φραγκοστάφυλα και τα ακτινίδια ".\nΠώς να ξεχωρίσετε τα θηλυκά από τα αρσενικά λουλούδια ακτινιδίων\nΤο ύψος των ακτινιδίων κυμαίνεται από 5 έως 10 μ. Το φυτό έχει οδοντωτά ωοειδή ή καρδούλα φύλλα, μήκους έως 16 cm. Το χρώμα των μικρών λουλουδιών είναι κρεμ ή λευκό. Τα μούρα έχουν ωοειδές σχήμα, ωριμάζουν τον Αύγουστο.\nΤα φρέσκα φρούτα είναι κατεψυγμένα, αποξηραμένα, επεξεργάζονται για συγκομιδή για το χειμώνα. Οι νοικοκυρές προετοιμάζουν ζελέ, κομπόστες, μαρμελάδα, marshmallow, χυμό.\nΤα μούρα είναι πλούσια σε βιταμίνες: ριβοφλαβίνη, θειαμίνη, άλφα τοκοφερόλη, νικοτινικό οξύ. Τα λιπαρά έλαια μπορούν να βρεθούν στους σπόρους της ακτινίδης Kolomikt. Η Λιάνα θα είναι επωφελής εάν ένα άτομο υποφέρει:\nΟι θεραπευτικές ιδιότητες παρατηρούνται όχι μόνο στα φρούτα. Οι καρδιακές γλυκοσίδες και τανίνες που περιέχονται στο φλοιό έχουν βήχα, ηρεμιστικό, αιμοστατικό και ενισχυτικό αποτέλεσμα.\nΠαρουσία ειδών και ποικιλίας ποικιλίας ακτινιδίων. Αρκετά είδη καλλιεργούνται σε ρωσικά dachas.\nΈνα άλλο όνομα είναι το Actinidia Acute. Το ύψος του πολιτισμού είναι από 4 έως 10 μ. Η ποικιλία Argut διατηρεί την ελκυστικότητά της μέχρι τα τέλη του φθινοπώρου. Στις αρχές του καλοκαιριού εμφανίζονται λευκά χιονισμένα λουλούδια με πράσινη απόχρωση. Το Actinidia αποδίδει καρπούς για 2-4 χρόνια μετά τη φύτευση. Πώς μεγαλώνει η ακτινίδη; Η Λιάνα μεγαλώνει ετησίως κατά 1-2 m.\nΠριμόρσκαγια. Μια αυτο-γόνιμη ποικιλία απαιτεί αρσενικές καλλιέργειες. Μέση αντοχή στον παγετό, υψηλή ανοσία στις φυτο-ασθένειες και τα παράσιτα. Τα πράσινα φύλλα χαρακτηρίζονται από απαλότητα, απαλότητα. Φρούτα ελιάς σε σχήμα έλλειψης, βάρους έως 8,3 g. Λεπτός πολτός της ποικιλίας Primorskaya καλύπτεται με λεπτό δέρμα, τα νόστιμα μούρα έχουν άρωμα μήλου.\nΜεγάλο-καρποφόρο. Δεν φοβάμαι τον κρύο καιρό, την ξηρασία. Η διοικήσια ποικιλία ωριμάζει στα μέσα Αυγούστου. Τα πράσινα επιμήκη φρούτα ζυγίζουν έως και 8 γραμμάρια. Τα μεγάλα καρποφόρα ακτινίδια έχουν ελαφριά οσμή με νότες μελιού.\nΚλωστική μηχανή. Αυτο-επικονιασμένη ποικιλία, κατάλληλη για ζεστά και εύκρατα κλίματα. Το βάρος των στρογγυλεμένων μούρων είναι 20 g. Ο πολτός της ποικιλίας χαρακτηρίζεται από μια ξινή γλυκιά γεύση.\nΟ Shaitan I.M., ένας κτηνοτρόφος στο Κίεβο, διέσχισε την ακτινίδα Arguta και την Purple. Η ποικιλία εκτροφής είναι ανθεκτική στο χειμώνα, μεγάλη καρποφορία. Ο επιστήμονας Ε.Ι. Kolbasina παρουσίασε στους κηπουρούς 27 νέες ποικιλίες που αναπτύσσονται επιτυχώς στην κεντρική ζώνη. Δημοφιλείς ποικιλίες:\nΚαραμέλα. Μούρα αργά ωρίμανσης σε σχήμα οβάλ, χρώματος - πράσινου, βάρους - 8 g. Ο γλυκός πολτός της ποικιλίας έχει φρουτώδες άρωμα με νότες καραμέλας.\nΗ ανάπτυξη των Kolomikta lianas φτάνει τα 7 μέτρα ύψος. Οι περισσότερες καλλιέργειες του Kolomikt είναι αυτο-στείρες: οι επικονιαστές πρέπει να φυτεύονται μαζί με θηλυκές ποικιλίες. Συνιστάται να επιλέξετε διαφορετικές ποικιλίες. Το άρωμα των καλλιεργειών μούρων καθορίζεται από την ποικιλία, συμβαίνει:\nΜαρμελάδα Μέση 4.4 Συμπιεσμένο, τεντωμένο Ανανάς\nΤο Liana actinidia είναι φυλλοβόλο φυτό. Τα φύλλα είναι ολόκληρα, δερματικά ή λεπτά. Το ποικίλο φύλλωμα προσθέτει διακοσμητικότητα στην κουλτούρα. Τα στελέχη αμπέλου χρειάζονται υποστήριξη.\nΤο Kolomikta ανθίζει από την ηλικία των 5, από τα μέσα Ιουνίου. Διάρκεια - 3 εβδομάδες. Πολλοί σπόροι - έως 90 τεμ. σε φρούτα - μικρό, καφέ ή κίτρινο με δικτυωτή κυτταρική επιφάνεια. Το Actinidia χαρακτηρίζεται από άνιση ωρίμανση και ελαφριά αποβολή μούρων..\nΟ διοϊκός πολιτισμός του Kolomikt έχει άνδρες και γυναίκες. Με τη δομή των λουλουδιών, το φύλο των ακτινιδίων καθιερώνεται. Ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό του αρσενικού δείγματος είναι ένας μεγάλος αριθμός στήμονες απουσία ενός πιστή. Τα άνθη της γυναικείας καλλιέργειας χαρακτηρίζονται από την παρουσία ενός μεγάλου πιστολιού στο κέντρο, που περιβάλλεται από στήμονες με αποστειρωμένη γύρη, η οποία δεν είναι ικανή επικονίασης. Η γύρη μεταφέρεται σε θηλυκές καλλιέργειες από τον άνεμο, τις μέλισσες και τις μέλισσες. Οι μπουμπούκια ανθέων της Κολόμικτα σχηματίζονται στους άξονες του φύλλου στα στελέχη του τρέχοντος έτους.\nΜετά την ανθοφορία, οι ωοθήκες σχηματίζονται στα θηλυκά, τα οποία σταδιακά μετατρέπονται σε ανοιχτό πορτοκαλί ή κιτρινωπά πράσινα φρούτα. Για να αποκτήσετε μια καλλιέργεια λόγω της διοικογένειας του Kolomikta, τουλάχιστον 2 φυτά θα πρέπει να φυτευτούν στον κήπο. Για διασταυρούμενη επικονίαση των ακτινιδίων, συνιστάται να φυτέψετε 2 αρσενικά φυτά σε 6 θηλυκά φυτά, κατά προτίμηση διαφορετικές ποικιλίες.\nΤο έδαφος χρειάζεται εύφορο, χαλαρό, ελαφρώς όξινο ή ουδέτερο με επίπεδο pH 5,5-6,5. Δεν επιτρέπεται η στενή εμφάνιση των εδαφικών υδάτων. Συνιστάται η φύτευση του αμπέλου kolomikty σε καλά στραγγιζόμενη περιοχή, γονιμοποιημένη με κομπόστ ή χούμο. Απαγορεύεται η εισαγωγή φρέσκιας κοπριάς.\nΧαλαρώστε προσεκτικά το έδαφος, λαμβάνοντας υπόψη το επιφανειακό ριζικό σύστημα του φυτού. Η φροντίδα για το απλό Kolomikta συνεπάγεται σίτιση τρεις φορές το χρόνο:\nΕνήλικα δείγματα ακτινιδίου Kolomikt αδρανοποίησης χωρίς καταφύγιο λόγω αυξημένης αντοχής στον παγετό. Για τα πρώτα 3 χρόνια, έμπειροι κηπουροί συμβουλεύουν τις νεαρές φυτείες να απομακρυνθούν από τις πέργκολες, να διπλωθούν σε δαχτυλίδια στα πόδια ερυθρελάτης και να καλυφθούν με αυτά στην κορυφή.\nΓια την αντιμετώπιση των παρασίτων του κήπου, το Kolomikta και το χώμα υποβάλλονται σε επεξεργασία την άνοιξη με υγρό Bordeaux. Η φροντίδα Actinidia περιλαμβάνει φθινοπωρινό ψεκασμό από επιβλαβή έντομα που αδρανοποιούν το έδαφος και το φλοιό.\nΠεριοχή της Μόσχας. Εάν τηρούνται οι κανόνες φύτευσης και το φυτό φυλάσσεται τακτικά, το actinidia θα σας ευχαριστήσει με μια σταθερή συγκομιδή. Οι ποικιλίες Kolomikty ξεχειλίζουν χωρίς καταφύγιο, υποφέρουν από παγετούς 20 βαθμών.\nΜεσαία λωρίδα. Ιδανικό για τη μεσαία ζώνη, ποικιλίες που ανέχονται ένα μεταβαλλόμενο κλίμα με δροσερά καλοκαίρια και παγωμένους χειμώνες. Η ποικιλία ακτινιδίων της Άπω Ανατολής εκτιμάται για την αντοχή του στον παγετό, την ανοσία σε παράσιτα και ασθένειες και την απλή περιποίηση. Κατά τη φύτευση μιας καλλιέργειας, απαιτείται ένας επικονιαστής: το Actinidia Adam είναι μια κατάλληλη επιλογή.\nΝότος. Το κλίμα είναι κατάλληλο για καλλιέργεια πλούσιας συγκομιδής διαφόρων τύπων ακτινιδίων. Το Actinidia χαρακτηρίζεται ως διακοσμητική και καλλιέργεια μούρων.\nΑπω Ανατολή. Η Αργούτα και η Κολομίκτα είναι ζώνες. Ο τελευταίος τύπος προτιμάται από τους περισσότερους κηπουρούς για την αντοχή και τις χαμηλές απαιτήσεις συντήρησης. Αγαπημένες ποικιλίες: Ζάχαρη, Ganiber, Sweet Tooth, Primorskaya, Medovaya, Maritsa, Far Eastern.\nΗ ανάπτυξη ακτινιδίων στη χώρα θα αποφέρει διπλά οφέλη: θα διακοσμήσει τον κήπο, θα εμπλουτίσει το μενού με βιταμίνες.\nΗ διακόσμηση μιας προσωπικής πλοκής είναι μια χρήσιμη δραστηριότητα που σας βοηθά να ηρεμήσετε μετά από μια δύσκολη μέρα, να τακτοποιήσετε τις σκέψεις σας και να πάρετε θετικά. Τι θα μπορούσε να είναι πιο όμορφο από τη δημιουργία ενός ελκυστικού σχεδιασμού γύρω σας. Και όταν συνδυάζονται ομορφιά και πρακτική χρήση, το αίσθημα ικανοποίησης από τη δουλειά κάποιου δεν γνωρίζει όρια. Το Actinidia kolomikta στην περιοχή της Μόσχας και σε ορισμένες άλλες περιοχές της Ρωσίας μπορεί να καλλιεργηθεί χωρίς επιπλέον καταφύγιο για το χειμώνα. Αυτό το φυτό ανέχεται το κρύο αρκετά εύκολα και δεν υποφέρει από ανεπαρκή θερμότητα σε δροσερά καλοκαίρια. Χρησιμοποιείται ως διακοσμητική λιάνα και καρποφόρο φυτό. Το φρούτο είναι ένα μούρο με διαφορετικές γεύσεις.\nΤα φυτά του γένους actinidia ανήκουν στην οικογένεια των ακτινιδίων και είναι φυλλοβόλα δέντρα που μοιάζουν με λιάνα, που αναπτύσσονται κυρίως στα ορεινά δάση των Ιμαλαΐων και της Νοτιοανατολικής Ασίας. Το Actinidia είναι κοινό στη χώρα μας στην Άπω Ανατολή. Στη φύση, υπάρχουν περίπου 40 είδη, αλλά γνωρίζουμε καλά τα κινέζικα ακτινίδια ή ακτινίδια.\nΤο Actinidia δεν είναι ακόμη συχνός επισκέπτης στους κήπους μας, αλλά κερδίζει δημοτικότητα, γι 'αυτό σας παρουσιάζω τις καλύτερες ποικιλίες ακτινιδίων με μια σύντομη περιγραφή.\nΆνθρωποι. Μέσο επίπεδο σκληρότητας και ωρίμανσης του χειμώνα. Αρκετά ανθεκτικό σε παράσιτα και ασθένειες. Τα μούρα κυλινδρικού σχήματος βάρους περίπου 3 g, έχουν γλυκόξινη γεύση με νότες φράουλας. Περιεκτικότητα σε βιταμίνη C - 1850 mg ανά 100 g.\nΦλυαρώ. Όπως η μέση περίοδος ωρίμανσης των ανθρώπων. Αντοχή στις ασθένειες σε υψηλό επίπεδο. Μέσο βάρος φρούτων 3,2 g, επιμήκη οβάλ σχήμα. Τα μούρα είναι πολύ νόστιμα, ζουμερά με λεπτό πολτό και εκπληκτικό άρωμα. Το ασκορβικό οξύ περιέχει 163 mg ανά 100 g.\nΚαλοφαγάς. Η αντίσταση στις ασθένειες δεν είναι κακή, η περίοδος ωρίμανσης είναι μέση. Τα φρούτα είναι μεγαλύτερα από τις προηγούμενες ποικιλίες - 4,4 γρ. Η γεύση είναι καλή, έχει γεύση ανανά. Η βιταμίνη C περιέχει σε αναλογία 1700 mg ανά 100 g.\nΒασίλισσα του κήπου. Διαφέρει από τη Lakomka στην πρώιμη ωρίμανση και χαμηλότερο βάρος φρούτων - 3,4 g. Άλλοι δείκτες συμπίπτουν.\nΕλπίδα. Η ποικιλία έχει υψηλή αντοχή στο χειμώνα και αντοχή σε παράσιτα και ασθένειες. Τα φρούτα είναι μικρά (2,3 g), αλλά η ποικιλία αποδίδει άφθονα. Περιεκτικότητα σε ασκορβικό οξύ - 430 mg ανά 100 g.\nVIR-54. Έχει τα μεγαλύτερα φρούτα - 5-6,5 γρ. Ωρίμανση αργότερα. Μια πολύ ελπιδοφόρα ποικιλία.\nΟι περιγραφόμενες ποικιλίες ακτινιδίων επιλέχθηκαν σύμφωνα με δείκτες από 70 ποικιλίες.\nΈνα τόσο γνωστό φρούτο όπως το ακτινίδιο, που πωλείται σε οποιοδήποτε κατάστημα λαχανικών, είναι ο καρπός της κινέζικης ακτινίδας - μια εξαιρετικά θερμική αγάπη που δεν μπορεί να βλαστήσει στους παγετούς μας. Ωστόσο, οι μακροχρόνιοι κηπουροί προσπαθούν ακόμη να βρουν έναν τρόπο να δημιουργήσουν συνθήκες για τη βλάστησή του στα γεωγραφικά πλάτη μας. Η δυσκολία της μάλλον χρονοβόρας φροντίδας των κινεζικών ακτινιδίων είναι η δημιουργία καταφυγίου. Οι άλλες τρεις ποικιλίες παρακάτω είναι πιο ανθεκτικές στο κρύο.\nΑναπτύσσεται στο φυσικό του περιβάλλον στην περιοχή της Άπω Ανατολής. Έχει καλή αντοχή στον παγετό, χαρακτηριστικό της μεσαίας ζώνης, γεγονός που καθιστά δυνατή τη φύτευση και τη φροντίδα για ακτινίδια στα Ουράλια.\nΗ ελάχιστη θερμοκρασία στην οποία μπορεί να συνεχιστεί η ανάπτυξη του ακτινιδίου στα Ουράλια του Kolomikt είναι -44оС. Ωστόσο, οι πτώσεις της θερμοκρασίας την άνοιξη έχουν αρνητικό αντίκτυπο στο φυτό..\nΤο μέγιστο ύψος θάμνου είναι 5 μέτρα. Η μέση διάμετρος του κορμού σε ένα πλήρως διαμορφωμένο φυτό είναι 5 εκατοστά. Το χρώμα του βλαστού είναι κόκκινο-καφέ. Το Actinidia Kolomikta διακρίνεται από την εμφάνιση ενός διαφοροποιημένου λευκού-πορφυρού χρώματος πριν από τη μετάβαση στο στάδιο της ανθοφορίας. Τα λουλούδια είναι μικρά σε μέγεθος, με ένα ασυνήθιστο άρωμα λεμονιού-κοιλάδας. Η περίοδος ανθοφορίας αρχίζει στο τέλος της άνοιξης. Όταν είναι ώριμα, τα μούρα πέφτουν στο έδαφος.\nΤο ύψος του γόνιμου θάμνου του Argut actinidia μπορεί να φτάσει τα 10 μέτρα. Ο δείκτης αντοχής στον παγετό αυτού του είδους είναι σχετικός. Οι σπάνιες ποικιλίες ποικιλιών είναι ικανές να συνεχίσουν τη ζωτική τους δραστηριότητα σε συνθήκες πτώσης της θερμοκρασίας κάτω από -30 ° C. Το μέσο όριο της κρύας ανθεκτικότητας του Argut actinidia είναι -27оС. Στο έδαφος της περιοχής της Μόσχας και της κεντρικής Ρωσίας, η θερμοκρασία δεν μειώνεται σε αυτό το επίπεδο κάθε σεζόν, ωστόσο, μία φορά κάθε 10 χρόνια τέτοιες συνθήκες συμβαίνουν στη χώρα μας.\nΤο μέγεθος των φύλλων του Arguta actinidia είναι μεγαλύτερο από το μέσο όρο. Η διάμετρος των λουλουδιών, που δεν έχουν άρωμα, είναι 3 εκατοστά. Ο μέσος ποσοτικός δείκτης παραγωγικότητας είναι 14 κιλά. Τα ώριμα φρούτα δεν θρυμματίζονται.\nΧρήσιμες πληροφορίες. Η γεύση των φρούτων Polygama actinidia μπορεί να περιγραφεί ως μείγμα σύκων με πιπεριές.\nΤο ύψος της αμπέλου πολυγαμικής ακτινίδας είναι 5 μέτρα. Αυτό το είδος προέκυψε στην Άπω Ανατολή. Το χρώμα των βλαστών είναι ανοιχτό καφέ. Το Actinidia Poligama έχει σχετική αντίσταση στο κρύο - η ελάχιστη θερμοκρασία στην οποία το φυτό είναι σε θέση να συνεχίσει να καρποφορεί είναι -31 ° C. Ωστόσο, οι βλαστοί που δεν έχουν ολοκληρώσει την καλλιεργητική περίοδο είναι επιρρεπείς σε πάγωμα..\nΣημείωση. Ο παγωμένος θάμνος του Actinidia Polygamy αποκαθιστά ανεξάρτητα τις ζωτικές του λειτουργίες.\nΤο χρώμα των καρπών της πολυγαμίας ακτινιδίων είναι κίτρινο. Το μέγεθος των μεγάλων φύλλων είναι 14 εκατοστά. Η διαφοροποίηση, χαρακτηριστική της απόκτησης αργυροειδούς φυλλώματος, παραμένει έως ότου τα μούρα ωριμάσουν πλήρως.\nΣπουδαίος! Για να τεθεί σε καταφύγιο, το αμπέλι πολυγαμίας ακτινιδίων πρέπει να αφαιρεθεί από την πέργκολα.\nΟ κατάλογος του Κρατικού Μητρώου της χώρας μας στον τομέα των επιτευγμάτων αναπαραγωγής περιέχει περισσότερες από 4 δωδεκάδες ποικιλίες ονομασιών ακτινιδίων, μπορεί να πραγματοποιηθεί φύτευση και φροντίδα στην περιοχή της Μόσχας, καθώς και εκείνες που προσανατολίζονται στην καλλιέργεια σε ορισμένες περιοχές της Ρωσίας.\nΣυχνά, η επιλογή του ακτινιδίου είναι οι καλύτερες ποικιλίες για την περιοχή της Μόσχας, η καλλιέργεια των οποίων περιορίζεται αποκλειστικά στα δείγματα φυτικού υλικού που παρουσιάζονται στα φυτώρια. Δεδομένου ότι πολλά φυτά αγοράζονται στο εξωτερικό, τα περισσότερα δεν ριζώνουν στις κλιματολογικές μας συνθήκες..\nΠοια ακτινίδια να διαλέξετε\nΤο Actinidia είναι μια μάλλον σπάνια κουλτούρα στη χώρα μας λόγω σύγχυσης με είδη. Συνολικά, υπάρχουν 30 τύποι, πολύ διαφορετικές ιδιότητες. Έτσι, η ακτιδία kolomikta μπορεί να αντέξει στους παγετούς 40 βαθμών, αλλά δεν αναπτύσσεται καθόλου στον Νότο, όπου πεθαίνει από τη ζέστη. Και πολλά από τα άλλα είδη του αναπτύσσονται καλά στις νότιες περιοχές, αλλά παγώνει ακόμη και στην περιοχή του Ροστόφ... Για να μην γίνει λάθος με μια αγορά, πρέπει κανείς να καταλάβει σαφώς τι είναι η ακτινίδη..\nActinidia κινέζικα - ή ακτινίδιο. Το "Growing" είναι μόνο στα ράφια. Το αμπέλι του δεν αντέχει στους χειμερινούς παγετούς, ακόμη και σε θαμμένη κατάσταση. Υποφέρει από ξηρασία και ξηρούς ανέμους. Γενικά, δεν θα μπορέσουμε να το καλλιεργήσουμε. Και δεν έχει σημασία - αυτή είναι μία από τις λίγες ποικιλίες των οποίων τα φρούτα πρέπει να ξεφλουδίσουν.\nActinidia kolomikta, ή φραγκοστάφυλο - στη φύση το μήκος των αμπέλων του φτάνει τα 8-10 μ. Στην κουλτούρα - 3-7 μ. Φοβάται την ξηρασία του αέρα και τη ζέστη. Αλλά έχει την υψηλότερη αντοχή στον παγετό. Κατάλληλο μόνο για τη μεσαία λωρίδα. Οι καρποί της kolomikta είναι μαλακοί, επιμήκεις, μήκους 2-3 cm και μοιάζουν αόριστα με τα φραγκοστάφυλα (εξ ου και το δεύτερο όνομα του φυτού). Το χρώμα τους είναι πράσινο με κιτρινωπή απόχρωση. Δοκιμάστε τα φρούτα με προσοχή. Άγουρα (και μερικές φορές ώριμα), μπορούν να προκαλέσουν σοβαρό πόνο και κάψιμο στα χείλη.\nActinidia polygamous, or polygamous - λιγότερο ανθεκτικό από το kolomikta, αλλά επίσης δεν ανέχεται τη θερμότητα και την ξηρασία. Χρησιμοποιείται κυρίως για διακοσμητικούς σκοπούς. Τα άνθη είναι μεγάλα (2,5 cm σε διάμετρο), λευκά ή κιτρινωπά, με έντονο ευχάριστο άρωμα. Τα νεαρά φύλλα είναι ασημί λευκό. Ανθίζει τον Ιούλιο. Τα φρούτα είναι κυλινδρικά, μήκους 2-4 cm, ανοιχτό πορτοκαλί, με «στόμιο». Ποικιλίες - Yellow Spindle, Pepper, Canary, Solntselikaya.\nΤα φρέσκα φρούτα είναι μη βρώσιμα - η γλυκύτητα του πολτού συνδυάζεται με έντονη πικάντικη και πιπέρι άρωμα. Η πνευμονία και η πνευμονία εξαφανίζονται μόνο μετά την κατάψυξη.\nΤο Actinidia οξέα ή το arguta είναι μια πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια φρούτων. Συλλέγονται 30-50 κιλά μούρα από έναν θάμνο. Σε ορισμένες ποικιλίες, τα μούρα ζυγίζουν 45-70 g! Αλλά είναι λιγότερο ανθεκτικό το χειμώνα, καλλιεργείται στο Νότο - και είναι επιθυμητό για καταφύγιο για το χειμώνα με γη. Απαιτείται συχνό πότισμα. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα - τα μεγάλα φρούτα είναι νόστιμα, με διάφορα όμορφα χρώματα (από πράσινο έως χρυσό, κόκκινο-σκούρο καφέ κ.λπ.).\nΟι ποικιλίες Arguta αναπτύσσονται ενεργά στην Ουκρανία. Υπάρχουν ήδη δώδεκα ποικιλίες, εκ των οποίων 3-4 ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τους κηπουρούς.\nActinidia μωβ - κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης των φρούτων, είναι ιδιαίτερα διακοσμητικό: φαίνεται ότι οι κόκκινες καραμέλες κρέμονται ανάμεσα στο πράσινο φύλλωμα. Επιπλέον, αυτά τα "γλυκά" είναι πολύ γλυκά και υγιή. Συλλέγονται 10-12 κιλά μούρα από έναν θάμνο. Η Λιάνα μεγαλώνει τόσο στο Νότο όσο και στην περιοχή της Μόσχας. Υπάρχουν όμως δύο «κέντρα επιλογής» - στο Κίεβο και στην περιοχή της Μόσχας. Οι ποικιλίες του Κιέβου παγώνουν στη Μέση Λωρίδα, οι Μόσχα δεν ανέχονται τη νότια ζέστη.\nΒασικά, διασταυρώνεται με argut - τα υβρίδια έχουν μεγαλύτερη χειμερινή ανθεκτικότητα (δότη - μωβ) και διακλαδισμένο μίσχο, που τριπλασιάζει την απόδοση (από argut). Τα πιο διάσημα από αυτά τα υβρίδια: Κίεβο υβρίδιο, Κίεβο μεγάλα φρούτα.\nΦύτευση σποροφύτων ακτινιδίων\nΕάν αποφασίσετε να φυτέψετε ακτινίδια στον ιστότοπό σας, τότε πρέπει να χρησιμοποιήσετε τα λάχανα που λαμβάνονται με μοσχεύματα (τα ακτινίδια που καλλιεργούνται από σπόρους χάνουν τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας τους)\n. Μπορείτε να καλλιεργήσετε μόνοι σας φυτά ή μπορείτε να τα αγοράσετε σε ένα εξειδικευμένο κατάστημα. Όταν αγοράζετε σπορόφυτα ακτινιδίων, πρέπει να λάβετε υπόψη δύο πράγματα:\nΠώς λαμβάνεται ο βλαστός (εάν ο βλαστός μεγαλώνει από ένα μπουμπούκι - λαμβάνεται από σπόρους, εάν ένας κοντός κορμός με πλευρικούς βλαστούς - ο βλαστός λαμβάνεται με αναπαραγωγή από μια κοπή\nΤι φύλο είναι το φυτό (η ακτινίδη είναι μια διοικήσιμη καλλιέργεια, επομένως, για καρπούς, είναι απαραίτητο να αγοράσετε φυτά και των δύο φύλων\nΣπουδαίος! Όταν αγοράζετε σπορόφυτα ακτινιδίων, πρέπει να προσέχετε τις ρίζες - πρέπει να καλύπτονται (στο έδαφος, σε πλαστικό, σε ειδικό δοχείο). Το φως του ήλιου, η θερμότητα και ο ξηρός αέρας μπορούν να βλάψουν το φυτό. Η βέλτιστη ηλικία του δενδρυλλίου είναι όχι περισσότερο από τρία χρόνια (περισσότερα "ενήλικα" φυτά ανέχονται χειρότερα τη μεταφύτευση). Το φύλο ενός φυτού μπορεί να αναγνωριστεί μόνο από τα άνθη του. Τα τεμαχισμένα φυτά κληρονομούν το φύλο του δότη φυτού, επομένως συνιστάται η αγορά των βλαστών νεκρών φυτών.\nΗ καλλιέργεια ακτινιδίων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το χρόνο της φύτευσης. Δεν υπάρχει συναίνεση μεταξύ των κηπουρών σχετικά με το βέλτιστο χρονοδιάγραμμα. Υπάρχουν πολλές επιλογές:\nνωρίς την άνοιξη, έως ότου άρχισαν να κινούνται οι χυμοί.\nτέλη Απριλίου - αρχές του καλοκαιριού (μετά το τέλος της ανθοφορίας) ·\nφθινόπωρο (τουλάχιστον δύο έως τρεις εβδομάδες πριν από την έναρξη του παγετού).\nΤα Actinidia προτιμούν όξινα και ελαφρώς όξινα εδάφη (pH = 4 - 5), αλλά αναπτύσσονται καλά σε ουδέτερα (με καλή γονιμοποίηση).\nΤα αργιλώδη εδάφη με υψηλά επίπεδα υπόγειων υδάτων είναι τα λιγότερο κατάλληλα. Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή ανάπτυξη είναι ότι το έδαφος για ακτινίδια πρέπει να έχει καλή αποστράγγιση. Συνιστάται να φυτέψετε φυτά σε υπερυψωμένες περιοχές με φυσική ροή.\nΚατά τη φύτευση ακτινιδίων εκ των προτέρων (δύο εβδομάδες), πρέπει να προετοιμάσετε τρύπες φύτευσης (κατά τη διακόσμηση τοίχων - τάφρων):\n0,5 m - πλάτος, μήκος, βάθος (το μήκος της τάφρου εξαρτάται από το μήκος του τοίχου).\nαποστράγγιση (τσιπ από τούβλα, βότσαλα) ·\nπάνω από την αποστράγγιση - εμπλουτισμένο έδαφος (χούμους (κάδος), κάρβουνο (50 γρ.), υπερφωσφορικό (250 γρ.).\nΜετά την καθίζηση του εδάφους, κατά τη φύτευση των δενδρυλλίων και μετά, πρέπει να γεμίσετε με συνηθισμένο έδαφος.\nΚαλοί προκάτοχοι και γείτονες της ακτινιδιάς\nΟ καλύτερος προκάτοχος είναι η μαύρη σταφίδα (χαλαρώνει το έδαφος, δεν το αποστραγγίζει). Η επιλογή των «γειτόνων» οφείλεται στη χρησιμότητα του φυτού για ακτινίδια. Το ευεργετικό αποτέλεσμα παρέχεται από:\nόσπρια - φασόλια, φασόλια, μπιζέλια (βελτιώστε το έδαφος, διατηρήστε την επιθυμητή ισορροπία υγρασίας, βελτιώστε το μικροκλίμα).\nμαύρη σταφίδα, φουντουκιά;\nλουλούδια - πετούνια, ζέρμπερες, καλέντουλα, αστέρας κ.λπ. (μην στεγνώσετε το χώμα, διακοσμήστε).\nΟι αρνητικές συνέπειες είναι εγγυημένες κατά την προσγείωση δίπλα:\nώριμα οπωροφόρα δέντρα (ειδικά μηλιές). Τα δέντρα στεγνώνουν το χώμα με τις ρίζες τους. Το σκάψιμο του κύκλου περιοσυστήματος είναι επικίνδυνο για τις ρίζες της ακτινιδιάς. Το περιγραφόμενο φυτό μπορεί να ανέβει δεκάδες μέτρα και να πλέξει δέντρα, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη συλλογή φρούτων.\nνεαρά οπωροφόρα δέντρα (μπορεί να πεθάνουν από την «αγκαλιά» ενός αμπέλου).\nΣπουδαίος! Το Actinidia πρέπει να σκιάζεται έως ότου φτάσουν την ηλικία των 3 ετών (οι ακτίνες του ήλιου μπορούν να προκαλέσουν εγκαύματα στο ριζικό σύστημα και τους μίσχους).\nΠριν από τη φύτευση, τα φυτά της ακτινιδιάς προετοιμάζονται ως εξής: κόψτε ξηρούς ή σπασμένους βλαστούς, βυθίστε τις ρίζες σε ένα πηλό πουρέ, ρίξτε έναν κουβά με νερό στο λάκκο.\nΤο κολάρο της ρίζας πρέπει να είναι επίπεδο με το έδαφος. Είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί ότι τα κενά δεν σχηματίζονται, να ποδοπατούν το έδαφος λίγο και να απορρίπτονται με οργανική ύλη.\nΓια καρποφόρα, πρέπει να υπάρχει ένα αρσενικό για κάθε τρία θηλυκά φυτά.\nΗ απόσταση μεταξύ των δενδρυλλίων κατά τη φύτευση είναι τουλάχιστον ενάμισι μέτρα. Μετά την ολοκλήρωση της φύτευσης, είναι απαραίτητο να ποτίσετε το δενδρύλλιο με 2-3 κουβάδες νερού και να το κλείσετε από το άμεσο ηλιακό φως με γάζα, χαρτί κ.λπ..\nΤο ήξερες? Είναι δυνατόν να προσδιοριστεί πού είναι θηλυκά και πού είναι αρσενικά μόνο από τα άνθη της ακτινιδιάς: εάν στη μέση του λουλουδιού υπάρχει μια λευκή ωοθήκη με ακτίνες στιγματισμού, αυτό είναι ένα θηλυκό λουλούδι, εάν η ωοθήκη περιβάλλεται από στήμονες, είναι αρσενικό.\nΠώς να ξεχωρίσετε ένα αρσενικό από ένα θηλυκό φυτό ακτινιδίων?\nΤα περισσότερα είδη ακτινιδίων είναι διοϊκοί εκπρόσωποι της χλωρίδας. Για επικονίαση 5-7 θηλυκών φυτών, ένα αρσενικό αρκεί, αλλά για ένα δίχτυ ασφαλείας είναι καλύτερο να φυτέψετε 2. Οι πρώτες συγκομιδές αμπέλου αρχίζουν να δίνουν για 4-5 χρόνια, και οι πωλητές συνείδησης δεν μπορούν να γλιστρήσουν όχι το φυτό που χρειάζεται, αλλά τι πωλείται. Για να μην πρέπει να απογοητευτείτε μετά από τόσο πολύ χρόνο, είναι σημαντικό να προσδιορίσετε αμέσως το φύλο του θάμνου.\nΟι βοτανολόγοι μπορούν να το κάνουν αυτό εξετάζοντας τα μπουμπούκια, αλλά ένας απλός κάτοικος του καλοκαιριού δεν μπορεί να το κάνει αυτό, οπότε θα πρέπει να περιμένουν να ανθίσουν. Τα αρσενικά λουλούδια έχουν διάμετρο 15 mm, τα θηλυκά λουλούδια είναι ελαφρώς μεγαλύτερα, περίπου 20 mm. Αλλά αυτή δεν είναι η κύρια διαφορά. Τα θηλυκά λουλούδια έχουν ένα πιστόλι στη μέση, το οποίο βάζει φρούτα μετά την επικονίαση · μέσα στα αρσενικά λουλούδια υπάρχουν μόνο στήμονες που απλώνουν τη γύρη.\nΔεν μπορείτε να αγοράσετε άλλα ακτινίδια ως επικονιαστή! Οι θηλυκοί κολγματίστες γονιμοποιούνται από αρσενικούς κολγματικούς, η γυναικεία αργούτα επικονιάζεται από αρσενικά αργούτα και οι πολυγαμικές ακτινίδες επίσης επικονιάζονται μόνο μεταξύ τους.\nΠώς να διαδώσετε την ακτινιδία\nΥπάρχουν διάφοροι τρόποι διάδοσης των ακτινιδίων: μοσχεύματα, στρώματα και σπόροι. Η τελευταία μέθοδος χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στα μισά από τα περιστατικά, τα αρσενικά φυτά αναπτύσσονται από βλαστημένους σπόρους..\nΕπιπλέον, είναι αδύνατο να προβλεφθεί εκ των προτέρων ποια θα είναι η ακτινίδια. Μόνο δείγματα στην ηλικία των 5-7 ετών μπαίνουν στη φάση καρποφορίας. Επομένως, εάν δεν γνωρίζετε εάν το φυτό είναι αρσενικό, τότε μπορείτε να βρεθείτε σε μια μάλλον δυσάρεστη κατάσταση..\nΑναπαραγωγή με στρώσεις. Προκειμένου να αποφευχθούν πιθανές δυσκολίες κατά την αναπαραγωγή, συνιστάται να χρησιμοποιείτε στρώσεις. Το πρώτο βήμα είναι να επιλέξετε ένα υγιές, καλά αναπτυγμένο αμπέλι, το οποίο πρέπει να σκάψετε τον Μάιο ή στις αρχές Ιουνίου.\nΤο φθινόπωρο, μετατρέπεται σε σπορόφυτο αρκετά υψηλής ποιότητας με ένα ισχυρό ριζικό σύστημα. Ωστόσο, οι ειδικοί προτείνουν να τα αφήσετε μέχρι τις αρχές της άνοιξης, ώστε αυτή τη στιγμή να κλαδέψετε το αμπέλι χωρίς να προκαλέσετε σοβαρό τραυματισμό στο φυτό..\nΕνδιαφέρουσες για τα ακτινίδια kolomikta - βίντεο\nΑγιόκλημα: φύτευση και φροντίδα στα προάστια\nΣημείωση. Το Actinidia φυτεύεται την άνοιξη, αλλά επιτρέπεται η εκτέλεση εργασιών φύτευσης το φθινόπωρο, 2 εβδομάδες πριν από το κρύο.\nΣπουδαίος! Η παραμικρή παραμόρφωση του ριζικού συστήματος θα πρέπει να αποφεύγεται, καθώς το φυτό δεν είναι πάντα σε θέση να αντέξει ακόμη και μια έκθεση 10 λεπτών στον αέρα με ανοιχτές ρίζες..\nΗ καλύτερη επιλογή θα ήταν να μεταμοσχεύσετε ένα ώριμο δενδρύλλιο από ένα δοχείο. Η ηλικία του υλικού φύτευσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3 χρόνια.\nΣημείωση. Δεν συνιστάται η εγκατάσταση του φυτού σε ζεστό καιρό..\nΚατά τη φύτευση, διατηρήστε περίπου 3 μέτρα απόσταση μεταξύ των φυτεύσεων.\nΗ βλάστηση του ριζικού συστήματος του αναρριχητικού ακτινιδίου πραγματοποιείται στην οριζόντια κατεύθυνση. Η ρηχή κοιλότητα φύτευσης πρέπει να αποστραγγιστεί καλά για να αποφευχθεί η στασιμότητα υγρών. Τα ακόλουθα υλικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποστράγγιση:\nσυντρίμμια από τούβλα\nΑναλυτικές οδηγίες για τη φύτευση:\n2 εβδομάδες πριν από την αποβίβαση, δημιουργήστε μια κατάθλιψη 50 cm με διάμετρο 44 cm.\nΑφήστε στην άκρη το χώμα.\nΤοποθετήστε την αποστράγγιση με στρώμα 10 cm.\nΑνακατέψτε το ανώτερο στρώμα με έναν κάδο χούμου.\nΓεμίστε το λάκκο με ένα κουβά με νερό.\nΠεριμένετε να εγκατασταθεί το έδαφος.\nΠοτίστε το δενδρύλλιο σε δοχείο.\nΓεμίστε έναν μικρό λόφο από καθαρό χώμα.\nΕγκαταστήστε ένα δενδρύλλιο.\nΚαλύψτε με μείγμα φύτευσης.\nΠροστατέψτε το φυτό από τα κατοικίδια ζώα.\nΔημιουργήστε συνθήκες σκιάς για 2 εβδομάδες.\nΣημείωση! Είναι απαράδεκτο να εισάγετε φρέσκο μουλάρι και ασβέστη στους λάκκους φύτευσης.\nΤο Actinidia είναι ένας τύπος αμπέλου, οι ειδικοί συνιστούν τη χρήση πέργκολας για την καλλιέργειά του, το μήκος του οποίου πρέπει να είναι τουλάχιστον 2 μέτρα. Υπάρχουν 4 σειρές σύρματος σε αυτό, που τρέχουν κάθε 40-50 cm. Αυτές οι σειρές θα χρειαστούν για την ύφανση του στελέχους και θα σας επιτρέψουν επίσης να σχηματίσετε ένα όμορφο στέμμα.\nΈνας άλλος διάσημος δημιουργός I.V. Ο Michurin, που διαδόθηκε και εισήγαγε ακτινίδια στη γεωργία, πίστευε ότι αυτό είναι το φυτό του μέλλοντος. Ήταν σίγουρος ότι η ανεπιτήδευτη Λιάνα θα πήρε μια από τις πρώτες θέσεις μεταξύ των καλλιεργειών μούρων στη Ρωσία, αντικαθιστώντας τα σταφύλια, καθώς το ξεπερνά σε ποιότητα και χρήσιμες ιδιότητες των φρούτων. Η προφητεία του θρυλικού επιστήμονα αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα. Σήμερα, οι περισσότεροι ιδιοκτήτες εξοχικών σπιτιών προσπαθούν να αγοράσουν φυτά από ένα φαρμακευτικό φυτό. Το Actinidia άρχισε να καλλιεργείται στη Δυτική Ευρώπη, την Ουκρανία, τη Μολδαβία, την Ινδία και η περιοχή διανομής αυτής της καταπληκτικής αμπέλου γίνεται όλο και πιο ευρεία κάθε χρόνο..\nΒίντεο: τα πάντα σχετικά με την ακτινίδια - πότε να φυτέψετε, υπέρ και μειονεκτήματα, συμβουλές του κηπουρού\nΘα είναι ενδιαφέρον για εσάς να διαβάσετε:\nΧαρακτηριστικά της καλλιέργειας κάκτων σε μια κατσαρόλα, στο σπίτι. Φροντίδα και αναφύτευση κάκτων. Αναπαραγωγή κάκτων από παιδιά και σπόρους. Ποικιλίες κάκτων.\nΠώς να καλλιεργήσετε σωστά τις ντομάτες στο μπαλκόνι: ποιες ποικιλίες είναι καλύτερες να επιλέξετε. Πώς να φροντίσετε τα φυτά και να προετοιμάσετε το έδαφος για φύτευση ντοματών\nΟι καλύτερες ποικιλίες σμέουρων, περιγραφή ποικιλιών: κόκκινα, κίτρινα, μαύρα, απομεινάρια σμέουρα. Πώς να φυτέψετε σωστά τα σμέουρα\nΟι καλύτερες ποικιλίες φραγκοστάφυλων με περιγραφή. Πώς να καλλιεργήσετε σωστά τα φραγκοστάφυλα. Η συνταγή για μαρμελάδα φραγκοστάφυλου και οι ευεργετικές ιδιότητες του μούρου\nΤο Actinidia αναπαράγεται πολύ απλά. Η φυτική αναπαραγωγή έχει πλεονεκτήματα - μεταφέρει τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας, το φύλο, την καρποφορία στον 3ο - 4ο χρόνο. Η αναπαραγωγή σπόρων καθιστά δυνατή την παραγωγή πιο ανθεκτικών φυτών, αλλά καρποφορίας - από την ηλικία των 7 ετών.\nΟ πολλαπλασιασμός από απορροφητές ρίζας χρησιμοποιείται για την πολυγαμία ακτινιδίων και το kolomikt.\nΤο ήξερες? Είναι αδύνατη η αναπαραγωγή από ρουκέτες στο arguta - αυτή η ποικιλία δεν έχει ρουκέτες.\nΠράσινα και ξυλώδη μοσχεύματα\nΠεριγραφή των μεθόδων αγενούς πολλαπλασιασμού ακτινιδίων, πρέπει κανείς να ξεκινήσει με τα γρηγορότερα και πιο κοινά μοσχεύματα. Αυτή η μέθοδος σας επιτρέπει να κληρονομήσετε τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας και να πάρετε πολλά φυτά. Χρησιμοποιούνται δύο επιλογές - πράσινα και λιγνιτικά μοσχεύματα.\nΤα πράσινα μοσχεύματα (το πάνω μέρος του βλαστού από 10 έως 15 cm) αποθηκεύονται στα τέλη Μαΐου - αρχές Ιουνίου (όταν τελειώνει η ανθοφορία): μοσχεύματα με δύο έως τρία μπουμπούκια και εσωτερικά. Η κάτω κοπή της κοπής πρέπει να είναι 45 °, η άνω κοπή ευθεία. Γάμπα:\nφυτεύονται για ριζοβολία σε λάκκο φύτευσης με υπόστρωμα (αποστράγγιση, 10 cm μείγματος χούμου με άμμο και 5 cm άμμου ποταμού), διατηρούνται κάτω από μια μεμβράνη, ψεκάζονται δύο φορές την ημέρα.\nμετά από 30 ημέρες αρχίζουν να αερίζονται, από τον Αύγουστο ανοίγουν για τη νύχτα.\nγια το χειμώνα καλύπτονται με ένα μαξιλάρι από φύλλα, την άνοιξη μεταμοσχεύονται.\nΤα ξυλοποιημένα μοσχεύματα (μήκος - 20 cm) συγκομίζονται το φθινόπωρο και διατηρούνται σε τσαμπιά στην άμμο μέχρι την άνοιξη (σε όρθια θέση), μετά τα οποία φυτεύονται σε θερμοκήπιο.\nΤο ποσοστό ρίζας τέτοιων μοσχευμάτων είναι χαμηλότερο από εκείνο των πράσινων..\nΓια να αυξηθεί αυτός ο δείκτης, χρησιμοποιείται η μέθοδος kilchev (ένα μήνα πριν από τη φύτευση, τα μοσχεύματα τοποθετούνται σε πάγο με τα άνω άκρα και κλείνονται - η ανάπτυξη των μπουμπουκιών αναστέλλεται. Τα κάτω μέρη είναι ζεστά. Μετά από 30 ημέρες, εμφανίζονται ρίζες και μετά τα μοσχεύματα φυτεύονται σε ανοιχτό έδαφος).\nΗ διαίρεση των θάμνων σπάνια χρησιμοποιείται στα νοικοκυριά ως μέθοδος πολλαπλασιασμού της ακτινιδιάς, αλλά εάν υπάρχει φυτό θαμνώδους φυτού στην περιοχή (αναπτύσσεται σε φτωχά εδάφη, πάσχει από παγετό, χωρίς υποστήριξη κ.λπ.). Ο θάμνος χωρίζεται μετά την πτώση των φύλλων πριν από τον παγετό ή στις αρχές της άνοιξης πριν αρχίσουν να κινούνται οι χυμοί. Κάθε μέρος του διαιρεμένου θάμνου πρέπει να φέρει ταυτόχρονα στελέχη και ρίζες.\nΗ μέθοδος διάδοσης με στρώσεις είναι απλή και αποτελεσματική. Κάτω από τη λιάνα, σκάβονται αυλάκια (βάθος 7-10 cm), το χώμα στις αυλακώσεις είναι μαλακό με χούμο, τύρφη, πριονίδι.\nΗ φροντίδα για ακτινίδια κατά την αναπαραγωγή από κλαδιά την άνοιξη περιλαμβάνει τοποθέτηση των κάτω νεαρών βλαστών στις αυλακώσεις, στερέωση τους, πλήρωση τους με χώμα και τακτικό πότισμα. Η άκρη του βλαστού παραμένει πάνω από το έδαφος. Τα επίπεδα διαχωρίζονται για τον επόμενο χρόνο.\nΟ κορμός του αναρριχητικού είναι απολύτως λείος στην αφή, καλύπτεται με πυκνό φλοιό πλούσιας καφέ απόχρωσης. Το ύψος του κορμού είναι 5-6 μέτρα. Ισχυρές πλευρικές βλαστοί αναπτύσσονται στον κύριο κορμό, μπορεί να είναι:\nφυτικός τύπος (χρησιμοποιείται για μοσχεύματα και πολλαπλασιασμό) ·\nΗ Λιάνα μεγαλώνει γρήγορα με επαρκή θρεπτικά συστατικά. Κατά μέσο όρο, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες μπορεί να δώσει αύξηση έως και 1,5 μέτρα. Το βάθος του ριζικού διακλαδισμένου συστήματος είναι 25 cm, επομένως, απαιτείται τακτική χαλάρωση του ανώτερου στρώματος εδάφους για να εξασφαλιστεί η ροή οξυγόνου. Σε βαριά αργιλώδη εδάφη, το ριζικό σύστημα πεθαίνει και το φυτό πεθαίνει.\nΗ περίοδος ανθοφορίας πέφτει στα τέλη Μαΐου - μέσα Ιουνίου, ανάλογα με το χρονοδιάγραμμα της έναρξης σταθερών θερμοκρασιών πάνω από το μηδέν την άνοιξη. Η δομή του μπουμπούκι είναι απλή, αποτελείται από 5-9 απλά οβάλ πέταλα. Το διακοσμητικό terry σε αυτό το φυτό είναι πολύ σπάνιο. Κατά τη διάρκεια της περιόδου ανθοφορίας, η ακτινίδη kolomikta αποπνέει ένα εκπληκτικό άρωμα για αρκετά μέτρα γύρω του, που θυμίζει ένα μείγμα από κεράσι πουλιών και νότες λεμονιού. Περίπου το 70% των μπουμπουκιών αποδίδει στη συνέχεια βρώσιμα φρούτα με τη μορφή μούρων. Στην εμφάνιση, μοιάζει με ένα μικρό ακτινίδιο. Αλλά πριν από την πρώτη συγκομιδή, τουλάχιστον 3 χρόνια πρέπει να περάσουν από τη στιγμή της φύτευσης..\nΠεριγραφή ποικιλιών Actinidia.\nΠοικιλία Actinidia - Actinidia kolomikta.\nActinidia kolomikta - A. Kolomikta Max. Το απλό όνομα είναι maksimovnik, taiga ανανά, αναρριχητικό φυτό, σταφίδες, Amur φραγκοστάφυλο. Διακλάδωση θάμνων Λιάνα ύψους 6-8 μ., Με μικρή διάμετρο κορμού. Οι νεαροί βλαστοί είναι σγουροί, ο φλοιός του κορμού είναι καφέ με κιτρινωπές φακές. Ανθεκτικός στο κρύο τύπος ακτινιδίας.\nΠεριγραφή. Τα φύλλα είναι στρογγυλεμένα ωοειδή, με γραμμική κορυφή, αιχμηρές άκρες και εφηβεία κατά μήκος των φλεβών. Τα λουλούδια είναι λευκά, διοκισικά ή μονόκλινα, μονό και ζευγάρια.\nΥπάρχουν πολλοί στήμονες, τα μούρα έχουν αμβλύ έλλειψη έως 2 cm και πλάτος 1-1,5 cm, πράσινο, ζουμερό, γλυκό, με πολλούς μικρούς σπόρους. Τα φρούτα περιέχουν 4,5-8,3% ζάχαρη, ολική οξύτητα - 0,78%. 930 mg% βιταμίνη C. Το βάρος του φρούτου είναι περίπου 4 g. Η απόδοση από έναν θάμνο είναι 2 kg, υπό φυσικές συνθήκες, συλλέγονται 5-8 kg φρούτων από ένα αμπέλι.\nΟι καρποί της ακτινιδιάς kolomikta ωριμάζουν ταυτόχρονα και πέφτουν. Στην άγρια φύση στην ΕΣΣΔ, διανέμεται σε δάση πεύκων με κέδρους και πλατύφυλλα στην επικράτεια του Primorsky, κατά μήκος ολόκληρης της γραμμής Amur, Ussuri, στις περιοχές Sakhalin, στα νησιά Kuril.\nΠοικιλίες Actinidia - Actinidia οξεία.\nΟξεία ακτινίδη - A. arguta (Zieb. Et Zucc) Planch. Το τοπικό όνομα είναι kishmish. Μια ξυλώδης, μεγάλη υφέρπουσα άμπελος ύψους 8-10 m Νέοι βλαστοί με πολλές φακές, ο φλοιός του κορμού είναι γκρι.\nΤα φύλλα είναι πυκνά, σαν αυγό, με τριγωνική άκρη, γυαλιστερά πάνω, με λεπτά δόντια κατά μήκος των άκρων. Τα λουλούδια είναι διοϊκία, μερικές φορές μονόκλινα, πολυγαμικά. Μούρα διαφόρων σχημάτων - από στρογγυλό έως κυλινδρικό, πράσινο, ζουμερό, με πολλούς μικρούς σπόρους, δεν θρυμματίζονται όταν είναι ώριμα. Βάρος φρούτων - 8-10 g, απόδοση ανά αμπέλι - 5-10 kg.\nΣτην άγρια φύση, βρίσκεται στα κωνοφόρα φυλλοβόλα δάση της περιοχής Primorsky, στο Sakhalin, τα νησιά Kuril. Αυτό το είδος είναι το πιο παραγωγικό, αλλά λιγότερο ανθεκτικό..\nΠοικιλίες Actinidia - Actinidia polygamous.\nActinidia polygamous (tridomna) -Α. polygama (Ziel et Zucc). Μέγ. Τοπική ονομασία - πιπέρι, πιπέρι, σταφίδες. Λεπτό στέλεχος ερπυσμού αμπέλου ύψους έως 5-6 μέτρων, κοκκινωπού φλοιού. Τα φύλλα έχουν σχήμα αυγού με ελαφρώς στενεωμένη άκρη. Τα λουλούδια είναι τριπλάσια μονά ή τριπλά στο πτερύγιο. Τα μούρα έχουν σχήμα λεμονιού, πορτοκαλί χρώμα, πικρά, πικρά στη γεύση.\nΠοικιλίες Actinidia - Actinidia μωβ.\nActinidia purpurea-A. Purpurea Rehd. Το είδος είναι κοντά στο actinidia argut. Μεγάλη ξυλώδη λιάνα ύψους 8-10 μ. Οι νεαροί βλαστοί μεγαλώνουν καλά, ροζ. Τα φύλλα είναι ελλειπτικά επιμήκη, μήκους 8-10 cm, πράσινα, λεία ή εφηβικά κατά μήκος της κύριας φλέβας του φύλλου. Οι μίσχοι έχουν μήκος 3-5 cm. Τα λουλούδια είναι διοικοειδή, θηλυκά - μονό και διπλά. αρσενικό 3 ανά ταξιανθία.\nΑνθίζει στα τέλη Μαΐου - αρχές Ιουνίου. Τα μούρα είναι κυλινδρικά, επιμήκη, μήκους 2-2,5 cm, μοβ χρώμα, γλυκόξινη γεύση, ζουμερά, με πολλούς μικρούς σπόρους, βάρος - 10-12 g, δεν θρυμματίζονται. Η παραγωγικότητα είναι 10-12 κιλά θάμνου. Αναπτύσσεται άγρια στην Κίνα στις επαρχίες Sichuan Eastern Yunnan, Fujian, Jiangsu.\nΠοικιλίες Actinidia - Actinidia Chinese.\nActinidia Chinese - A. Chinensis Planch. Λιάνα ύψους 8-10 μ. νεαροί βλαστοί που μοιάζουν με λιάνα κάμπτονται καλά, καλά εφηβικά. Τα φύλλα είναι μεγάλα, μεγάλα, μήκους 7-15 cm, πλάτους 5-15 cm, πλάτους, εφηβικού. Τα λουλούδια είναι διοικοειδή, μεγάλα, κίτρινο-πορτοκαλί, μεγάλο αριθμό στήμονες.\nΤα φρούτα είναι ημικυκλικά, διαμέτρου 3 cm, βάρος φρούτων - 30 - 40 g, πολύ εφηβικά, αρωματικά, ζουμερά, με καλή γεύση. Είναι πλούσια σε βιταμίνες και μεταλλικά άλατα. Η περιεκτικότητα σε σάκχαρα είναι 9-10%, οξέα -1,3, πρωτεΐνη-1,6%, υπάρχουν βιταμίνες C, E, καροτενοειδή. Τα φρούτα περιέχουν σίδηρο, μαγγάνιο, φώσφορο, καθώς και ένα ειδικό ένζυμο - ακτινιδίνη.\nΤα πιο πολύτιμα υποτροπικά είδη ακτινιδίων. Όχι ανθεκτικό. Αναπτύσσεται άγρια στην Ανατολική και Κεντρική Κίνα, το τοπικό όνομα είναι Yangtao. Στην δασική στέπα, τα φυτά ακτινιδών παγώνουν ελαφρώς και πρέπει να καλύπτονται για το χειμώνα.\nΤο Actinidia Chinese καλλιεργείται σε πέργκολα τύπου σταφυλιού, περιοχή διατροφής - 4 X 4; 5 Χ 5; 4.3 Χ 4.3; 4 Χ 5 μ. Η απόδοση ενός φυτού φτάνει τα 40-50 κιλά.\nΠολλαπλασιάζεται από σπόρους, εκκολαπτόμενα, μοσχεύματα και τζιγκ. Κατά τη φύτευση, η αναλογία αρσενικών και θηλυκών φυτών πρέπει να είναι 1: 6. Σε ειδικές εγκαταστάσεις αποθήκευσης με 3% διοξείδιο του άνθρακα, 3% οξυγόνο και 94% άζωτο, τα φρούτα ακτινίδης αποθηκεύονται για 5 μήνες.\nΤα τελευταία χρόνια, οι Κινέζοι βοτανολόγοι και κτηνοτρόφοι έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή στην ακτινίδια ως το πιο μεγάλο καρπό είδος. Για πρώτη φορά στη Νέα Ζηλανδία, πραγματοποιήθηκαν εργασίες αναπαραγωγής για τη δημιουργία ποικιλιών με μεγάλη καρποφορία. Υπάρχουν 5 τέτοιες ποικιλίες που εκτρέφονται εδώ: Abbot, Allison, Bruno, Hayward, Monty, οι οποίες ονομάζονται ακτινίδιο από το όνομα του πουλιού ακτινίδιο - το κύριο σύμβολο στην οικόσημη της χώρας της Νέας Ζηλανδίας.\nΗ χώρα έχει δημιουργήσει μια βιομηχανική καλλιέργεια ποικιλιών ακτινιδίων ακτινίδιων - πάνω από 1000 εκτάρια, η ακαθάριστη συγκομιδή φρούτων είναι 4-5 χιλιάδες τόνοι ετησίως, οι οποίες εξάγονται κυρίως.\nΠοικιλίες Actinidia - υβριδικό Κίεβο (αρ. 1-10).\nΚίεβο υβρίδιο (Νο. 1-10) - A. argutaX A. purpurea. Η ελίτ δενδρύλλιο επιλέχθηκε το 1977. Το μητρικό φυτό είναι μια ξυλώδης μεγάλη λιάνα. Οι λήψεις είναι γκρι με πολλές λευκές κουκκίδες. Χειμερινή ανθεκτική ποικιλία. Τα φύλλα είναι μεγάλα, οβάλ-ελλειπτικά, λεία. Τα λουλούδια είναι διοικοειδή, λευκά, μοναχικά ή 2-3 σε ταξιανθίες. Ανθίζει στις αρχές Ιουνίου. 16,06%, οξέα 1,05%, βιταμίνη C 132,96% mg ανά ακατέργαστο. Παραγωγικότητα-8-10 kg ανά θάμνο.\nΤα μούρα χρησιμοποιούνται φρέσκα και κονσερβοποιημένα. Τα μούρα είναι σε μεγάλο βαθμό σαν αυγό, πράσινο με καφέ κηλίδες, μεγάλο, 34 X 25 mm σε μέγεθος, βάρους 10-12 g. Ωρίμανση στις αρχές Σεπτεμβρίου. Ο πολτός είναι τρυφερός, γλυκός, κοκκινωπός γύρω από τους σπόρους και στη βάση του μίσχου. Οι σπόροι είναι μικροί, καφέ.\nΠοικιλίες Actinidia - Ανανά Michurina.\nΑνανά Michurina. Η ποικιλία αναπαράγεται από τα φυτά τρίτης γενιάς του ακτινιδίου kolomikta. Η Λιάνα έχει καφέ χρώμα με νέους καφέ βλαστούς. Τα φύλλα είναι πράσινα, μετά θαμπά λευκά και το φθινόπωρο - ροζ, το οποίο παρέχει διακοσμητικά φυτά. Φρούτα γενικά οβάλ, επιμήκη, σκούρο πράσινο, με μάζα 4 g.\nΩριμάστε στα μέσα Αυγούστου. Ο πολτός είναι ανοιχτό πράσινο, ζουμερό, γλυκό, με ένα λεπτό άρωμα που μοιάζει με ανανά. Στην ακτινία kolomikta, τα φρούτα ωριμάζουν σε διαφορετικούς χρόνους και εύκολα θρυμματίζονται. Στις συνθήκες της στέπας του δάσους, η ποικιλία ανανά Michurina μεγαλώνει καλά και αποφέρει καρπούς, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην αναπαραγωγή.\nΠοικιλίες Actinidia - Clara Zetkin.\nΚλάρα Ζέτκιν. Η ποικιλία εκτράφηκε από σπορόφυτα της τέταρτης γενιάς ακτινιδών κολόμικτα. Η Λιάνα φτάνει τα 3 μέτρα ύψος. Τα φρούτα είναι μακριά, κυλινδρικά, ελλειψοειδή, ανοιχτό πράσινο, ζυγίζουν 3-4 γραμμάρια. Ωριμάζουν στα μέσα Αυγούστου. Ο πολτός είναι ανοιχτό πράσινο, ζουμερό, πολύ γλυκό, με έντονο ειδικό άρωμα.\nΣτον Πειραματικό Σταθμό Pavlovsk VNDIR (Περιοχή του Λένινγκραντ), από το 1949, έχουν πραγματοποιηθεί εργασίες για την αναπαραγωγή υψηλών χειμωνιάτικων ανθεκτικών παραγωγικών μορφών ακτινιδίων. Από τη σπορά σπόρων ακτινιδίων kolomikt που αποκτήθηκαν από την περιοχή Primorsky, προήλθαν πολλά υποσχόμενα έντυπα, τα οποία προτείνονται για οικιακούς κήπους στις βορειοδυτικές περιοχές.\nΟ σχηματισμός ενός θάμνου είναι μια απαραίτητη διαδικασία που αποφεύγει την «πάχυνση» της κορώνας και αναζωογονεί το φυτό. Το κλάδεμα πραγματοποιείται μόνο το φθινόπωρο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο, καθώς η ακτινίδη έχει πολύ ενεργή ροή χυμού την άνοιξη. Το φυτό μπορεί να χάσει πάρα πολύ υγρό και να πεθάνει..\nΜε κλάδεμα υγιεινής ακτινιδίων, αφαιρούνται αδύναμα, κατεστραμμένα και νοσούντα κλαδιά. Στην ηλικία των 7-10, πραγματοποιούν κλαδέματα κατά της γήρανσης, κόβοντας παλιά κλαδιά. Στην περίπτωση που αφαιρούνται τα κλαδιά που προέρχονται από τον κύριο κορμό, κόβονται εντελώς, χωρίς να αφήνουν την κάνναβη και αυτό το μέρος καλύπτεται αμέσως με γήπεδο στον κήπο.\nΤύποι και ποικιλίες ακτινιδίων kolomikt, argut, polygamy\nΕυώδης. Η ποικιλία των ακτινιδίων είναι καθολική, σχεδόν δεν καταρρέει. Τα φρούτα είναι μεγάλα, κυλινδρικά, κιτρινοπράσινα, ελαφρώς ραβδωτά. Βάρος περίπου 3 g. Γλυκόξινη γεύση με άρωμα μοσχοκάρυδου. Πρώιμη ωρίμανση. Νόστιμο φρέσκο, καλό για την παρασκευή χυμών, κομπόστες, κονσέρβες και ακόμη και αρωματικό κρασί. Αναπαραγωγή F.K. Teterev.\nΓια την κεντρική περιοχή (συμπεριλαμβανομένης της περιοχής της Μόσχας)\n• Ποικιλίες πρώιμης ωρίμανσης (ωρίμανση στις αρχές Αυγούστου): Σταφύλι, Βασίλισσα του Κήπου, Monetka (μέσα νωρίς), Stranger, Precious (η πρώτη ποικιλία), Εορταστικά νοικοκυριά, Early Dawn, Fantasy Gardens. • Ποικιλίες μεσαίας περιόδου (μέσα Αυγούστου): Wafer, Izobilnaya, Lakomka, Narodnaya, Soroka, Universitetskaya, Marmeladka, Slastena. • Αργά ωρίμανση (τέλη Αυγούστου - αρχές Σεπτεμβρίου): Moskvichka, Moma.\nΤο Actinidia αποδίδει τα πρώτα του φρούτα μετά από τρία έως τέσσερα χρόνια.\nΤα φυτά ηλικίας επτά ετών και άνω αποδίδουν τακτικά καρπούς (ένα ακτινίδιο μπορεί να αποδώσει από 12 έως 60 κιλά απόδοσης). Η συγκομιδή αρχίζει στα τέλη Αυγούστου και συνεχίζεται μέχρι τον παγετό.\nΗ περίοδος ωρίμανσης των μούρων διαφόρων ποικιλιών ακτινιδίων δεν είναι η ίδια:\nkolomikta - στα μέσα Αυγούστου (τα φρούτα ωριμάζουν άνισα και μερικά από αυτά μπορεί να καταρρεύσουν στο έδαφος). Τα πράσινα φρούτα μπορούν να ωριμάσουν στη ζεστασιά αφού αφαιρεθούν από το αμπέλι. Για μεταφορά και αποθήκευση, είναι καλύτερα να διαλέξετε ελαφρώς πρασινωπά μούρα.\narguta και giralda - αρχές Σεπτεμβρίου (αποκτήστε ένα φωτεινό πράσινο χρώμα και τρυφερό πολτό).\nπολυγαμία - Σεπτέμβριος (χρώμα μούρων - από κίτρινο σε πορτοκαλί).\nμωβ - τέλη Σεπτεμβρίου (τα μούρα δεν θρυμματίζονται, μοβ χρώμα).\nΕίναι καλύτερα να αποθηκεύετε φρέσκα φρούτα σε δροσερά δωμάτια με καλό εξαερισμό (απορροφά έντονα τις οσμές).\nΤο ήξερες? Ένα μούρο actinidia παρέχει την ανάγκη ενός ατόμου για βιταμίνη C ανά ημέρα. Το μούρο Kolomikta περιέχει 4 φορές περισσότερη βιταμίνη C από τη μαύρη σταφίδα και 13 φορές περισσότερο από το λεμόνι. Κατά την επεξεργασία μούρων ακτινιδίων, διατηρούνται όλες οι βιταμίνες και οι δραστικές ουσίες. Η πηκτίνη στα μούρα ακτινιδίου απομακρύνει ενεργά άλατα βαρέων μετάλλων και ραδιενεργών ισοτόπων από το σώμα.\nΤα μούρα Actinidia αποθηκεύονται:\nκατεψυγμένα (πλύνετε τα μούρα, σκουπίστε και παγώστε).\nαποξηραμένα (πλύνετε και στεγνώστε στο φούρνο (55 μοίρες).\nόπως ακατέργαστη μαρμελάδα (τριμμένα μούρα με ζάχαρη - 2 έως 3)\nαποξηραμένα (τα πλυμένα μούρα χύνονται με ζεστό σιρόπι, θερμαίνονται για 7 λεπτά, το σιρόπι στραγγίζεται, τα μούρα ξηραίνονται στο φούρνο για 15 λεπτά στους 80 βαθμούς.\nΚινέζικο φραγκοστάφυλο ή ανανάς της Άπω Ανατολής?\nΟι άνθρωποι έχουν δοκιμάσει τα μούρα ακτινιδίων και έχουν δοκιμάσει τις νότες πολλών φρούτων. Ένα ασυνήθιστο φυτό με μικρά δασώδη φρούτα εμφανίστηκε αμέσως δεκάδες αστεία ονόματα που αντανακλούν διάφορα φρούτα-μούρα: κινέζικα φραγκοστάφυλα, τριχωτά σταφύλια, σταφίδες Amur, πράσινο λεμόνι, ακτινίδιο Άπω Ανατολής, ανανά σε ένα δέντρο και άλλα. Και, πράγματι, τα φρούτα των ακτινιδίων ήταν σαν ένα σωρό γεύσεις με νότες βάσης, μεσαίας και κορυφαίας. Ζήτησαν σοβαρά και για μεγάλο χρονικό διάστημα.\nΜικρά σε μέγεθος, τα φρούτα ακτινίδης έχουν γεύση όπως διάφορα νότια φρούτα\nΗ βιομηχανία αναπαραγωγής ακτίνης εμφανίστηκε στη Ρωσία. Και η ίδια η Λιάνα πήρε μια αξιοπρεπή θέση σε κήπους και πάρκα, επειδή έλαβε φήμη, συμπεριλαμβανομένης της διακόσμησής της. Ας την γνωρίσουμε καλύτερα.\nΤο Actinidia είναι μια λιάνα που μοιάζει με δέντρο, οι φυσικές συνθήκες καλλιέργειας των οποίων είναι η Κορέα, η Κίνα, η Ιαπωνία, ο Sakhalin, οι Kuriles, Primorye. Επανειλημμένα τυλίγονται γύρω από κορμούς δέντρων, τα πλοκάμια του ανεβαίνουν ψηλά και κατά μήκος τους. Το μήκος του μαστίγιου είναι 35 μέτρα - ένα αρκετά τυπικό μέγεθος για ένα άγριο φυτό. Στις καλλιεργούμενες ποικιλίες, το μήκος είναι ελαφρώς πιο μέτριο - 7-10 μέτρα.\nΗ μάστιγα του δέντρου που μοιάζει με δέντρο της ακτινιδιάς μπορεί να έχει μήκος 35 μέτρα ή περισσότερο\nΤο μέγεθος του καρπού ποικίλλει επίσης: από μεγάλα 100 γραμμάρια στην ποικιλία Kivaldi, που εκτρέφονται στο Ινστιτούτο Ερευνών Subtropical Crops στο Σότσι, σε μικρά 3 γραμμάρια, όπως, για παράδειγμα, στην ποικιλία Robinson, ένα προϊόν του Πειραματικού Σταθμού Vladivostok. Όσο πιο ζεστό είναι το κλίμα, τόσο μεγαλύτερο είναι το φρούτο. Αλλά την ίδια στιγμή, η γεύση παραμένει πάντα ένα μυστήριο, παίζοντας είτε με το άρωμα των μήλων ή των ανανά, είτε με ένα άρωμα λεμονιού ή γεμίσματος μοσχοκάρυδου, ή συγκρίσιμο με τους σπόρους σταφυλιών ή τη γλυκύτητα του σύκου. Όσον αφορά την περιεκτικότητα σε βιταμίνες, ιδίως το ασκορβικό οξύ, η ακτινίδη δεν έχει ίση - από την άποψη αυτή, είναι αρκετές φορές ανώτερη από το λεμόνι και τη μαύρη σταφίδα.\nΣτη γεύση των φρούτων ακτινιδίων, μπορείτε να πιάσετε νότες μήλου, σταφυλιού, σύκου, ανανά\nΜια άγρια λιάνα μπορεί να αποδώσει καρπούς έως και 50 χρόνια και να ζήσει ακόμα περισσότερο. Ωστόσο, το liana του κήπου δεν διαφέρει τόσο σε μακροζωία και, επιπλέον, στο καρπό. Συνιστάται η αναζωογόνησή του μέσω της μεθόδου κλαδέματος κάθε 7-8 χρόνια.\nΗ Liana actinidia έχει μεγάλη διάρκεια ζωής, αλλά τα διακοσμητικά φρούτα θα παραμείνουν μόνο εάν αναζωογονηθούν με κλάδεμα\nΠώς να διαδώσετε μια κουλτούρα στο σπίτι\nΥπάρχουν διάφορες μέθοδοι αναπαραγωγής για την ανάπτυξη ακτινιδίων:\nΓια τη φύτευση ακτινιδίων, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όχι μόνο σπόρους, αλλά είναι πολύ πιο εύκολο να αγοράσετε ένα έτοιμο σπορόφυτο ποικιλίας. Το κύριο πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου αναπαραγωγής είναι η ταχεία έναρξη της καρποφορίας. Τα σπορόφυτα που καλλιεργούνται από σπόρους δεν εγγυώνται τη διατήρηση των ποιοτικών ποικιλιών, ενώ τα φυτά διατηρούν όλες τις ιδιότητες του είδους. Ο φυτικός πολλαπλασιασμός απλοποιεί την επιλογή των φυτών κατά φύλο, επομένως το δάπεδο των φυτωρίων που λαμβάνονται από μοσχεύματα είναι γνωστό πριν από την ανθοφορία.\nΤο Actinidia πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα δύο τύπων:\nΠράσινος. Το καλοκαίρι, είναι απαραίτητο να κόψετε τους βλαστούς 0,5-1 m, χωρισμένοι σε μέρη με 3 φύλλα σε κάθε ένα. Ρίζουμε τα μοσχεύματα σε μείγμα αμμώδους-χούμους και καλύψτε με μια μεμβράνη, ποτίζοντας και ψεκάζοντας όπως απαιτείται. Την άνοιξη πριν από την έναρξη της καλλιεργητικής περιόδου, τα φυτά μπορούν να φυτευτούν σε μόνιμο μέρος..\nΝομιμοποιημένος. Τα μοσχεύματα πρέπει να προετοιμάζονται το φθινόπωρο και να αποθηκεύονται κάθετα στην άμμο σε θερμοκρασία περίπου 3 ° C. Την άνοιξη, φυτέψτε τα κλαδιά σε ένα θερμοκήπιο και φροντίστε τα σαν πράσινο.\nΓια να φυτέψετε ακτινίδιο, είναι απαραίτητο να προετοιμάσετε το χώμα και τα κατάλληλα μεγέθη δοχεία. Στις αρχές Μαρτίου, κάθε σπόρος που έχει αρχίσει να ανοίγει θάβεται 4-5 mm σε υγρό έδαφος. Η περαιτέρω ανάπτυξη της ακτινίδης εξαρτάται από τη σωστή φροντίδα δενδρυλλίων. Μια καλλιέργεια από σπόρους αρχίζει να αποδίδει καρπούς αργά, 6-10 χρόνια μετά τη φύτευση.\nΑπαιτούμενη σύνθεση εδάφους και μέγεθος δοχείου\nΤο δοχείο για φύτευση ακτινιδίων πρέπει να είναι αρκετά ευρύχωρο και αρκετά βαθύ. Ένα κατάλληλο πρώτο δοχείο για αμπέλια πρέπει να έχει χωρητικότητα άνω των 12 λίτρων. Για να αναπτύξετε ακτινίδια σε μια κατσαρόλα, χρειάζεστε καλής ποιότητας έδαφος πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά. Η οξύτητα του εδάφους κυμαίνεται μεταξύ 5,5-7 pH. Μπορείτε να φτιάξετε μόνοι σας το μείγμα αναμειγνύοντας τα ακόλουθα συστατικά:\n4 λίτρα γης από τον κήπο.\n4 λίτρα σάπιων βελόνων ή οξινισμένη τύρφη.\n2 λίτρα άμμου.\n2 λίτρα φυτικού χούμου.\nΠόσα φυτά φυτρώνουν\nΤο Actinidia χρειάζεται πολύ χρόνο για να βλαστήσει. Οι σπόροι αρχίζουν να εκρήγνυνται περίπου 2-3 μήνες μετά την έναρξη της διαστρωμάτωσης.\nΗ τοποθέτηση δοχείων σε ζεστό μέρος σε καλά φωτισμένο περβάζι σας επιτρέπει να κάνετε φιλικούς βλαστούς 15 ημέρες μετά τη φύτευση στο έδαφος.\nΤα σπορόφυτα που καλλιεργούνται από σπόρους, μέχρι το τέλος του πρώτου έτους, εκτείνονται κατά 2,5 εκ. Το επόμενο έτος, τα βλαστάρια θα αυξηθούν στα 35 εκ. Και σε ένα άλλο έτος - έως 1 μ. Σε αυτήν την ηλικία, τα φυτά είναι έτοιμα για μεταμόσχευση σε μόνιμο μέρος.\nΣφαγή και αναφύτευση βλαστικών φυτών\nΓια φυσιολογική επικονίαση της διοϊκής ακτινιδίας και για την απόκτηση φρούτων, είναι απαραίτητο να φυτέψετε αμπέλια και των δύο φύλων δίπλα του. Η περίσσεια δενδρυλλίων απορρίπτεται ανά φύλο μετά την πρώτη ανθοφορία. Για 7-10 θηλυκά φυτά, χρειάζονται 1-2 αρσενικά φυτά, διαφορετικά δεν μπορεί να επιτευχθεί κανονική επικονίαση και υψηλές αποδόσεις.\nΤα σπορόφυτα που επιλέγονται για μεταφύτευση φυτεύονται σε χωριστούς λάκκους φύτευσης σε απόσταση 1,5-2 m μεταξύ τους. Ακολουθία διαδικασίας:\nΠροετοιμάστε τρύπες με διάμετρο και βάθος 0,6 m σε 14 ημέρες.\nΤοποθετήστε 10 cm αποχέτευσης στο κάτω μέρος.\nΓεμίστε τα λάκκα στη μέση με ένα μείγμα χώματος, χούμου, ξύλινης τέφρας, υπερφωσφορικού.\nΤοποθετήστε ακτινίδια στην τρύπα και καλύψτε με χώμα, αφήνοντας το κολάρο της ρίζας πάνω από την επιφάνεια.\nΧαλαρώστε τον ριζικό κύκλο.\nΠεριγραφή και χαρακτηριστικά της ποικιλίας βερίκοκου Black Plant, φύτευση και φροντίδα\nActinidia για την περιοχή του Λένινγκραντ και τη βορειοδυτική Ρωσία\nΓια την περιοχή του Λένινγκραντ και παρόμοιες κλιματολογικές περιοχές στα βορειοδυτικά της Ρωσίας, τα καλύτερα είδη για καλλιέργεια είναι τα κολομιτικά ακτινίδια που λαμβάνονται με τον εγκλιματισμό των άγριων ποικιλιών της Άπω Ανατολής. Το Ινστιτούτο Επιλογής και Τεχνολογίας της Μόσχας πραγματοποίησε τεράστια δουλειά, τα αποτελέσματα των οποίων κατά την περίοδο 1995-1999 κατέστησαν δυνατή την παρουσίαση στην κηπουρική κοινωνία ενός ολόκληρου γαλαξία εξαιρετικών ποικιλιών ακτινιδίων.\nΤο είδος ακτινιδίων Kolomikt θεωρείται το καλύτερο για τη βορειοδυτική περιοχή της Ρωσίας\nΠοικιλίες για τη Νοτιοδυτική Ρωσία\nΑυτά, πρώτα απ 'όλα, φυτά kolomiktovye. Γιατί ακριβώς; Επειδή είναι το πιο ανθεκτικό είδος στο κρύο και τον παγετό. Και ακόμη και αν στους βορειοδυτικούς παγετούς στους -300C δεν μαίνεται, αλλά ο κακός καιρός με τη μορφή υγρής βροχόπτωσης, διαπεραστικών ανέμων και σταθερών ομίχλων δεν επιτρέπει την παραγωγική καλλιέργεια άλλων τύπων ακτινιδίων. Οι πέντε πρώτοι για αυτήν την κλιματική ζώνη περιλαμβάνουν τις ακόλουθες ποικιλίες:\nΚαλοφαγάς. Μια ποικιλία που είναι ανθεκτική σε ασθένειες και παράσιτα. Έχει φρούτα με κύλινδρο με μέσο βάρος 4-5 γραμμάρια, με λεπτή οξύτητα, λεπτό δέρμα ελιάς και άρωμα ανανά. Διατηρεί μια εξαιρετική ισορροπία ζάχαρης και οξέος: 12,5% έναντι 1,4%. Έλαβε αξιολόγηση εμπειρογνωμόνων 4,5 βαθμών. Στη βορειοδυτική περιοχή, ωριμάζει στα μέσα Αυγούστου.\nΖάχαρη. Το όνομα της ποικιλίας αντικατοπτρίζει ήδη ολόκληρη την ουσία της. Η γεύση έχει περιεκτικότητα σε ζάχαρη και ελαφριά ξινή. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα των μικρών φρούτων είναι το άρωμα ενός λιβαδιού φράουλας. Έτοιμο για συγκομιδή έως τα τέλη Αυγούστου.\nΚήποι φαντασίας. Η ποικιλία είναι μια όμορφη αμπέλου, στην οποία μικρά αλλά νόστιμα επιμήκη φρούτα με γεύση ανανά ωριμάζουν στα μέσα Αυγούστου. Το μέσο βάρος τους είναι μόνο 2,3 γραμμάρια. Το χρώμα είναι σκούρο ελαιόλαδο με χαρακτηριστικές λωρίδες λοβού. Η ζάχαρη και η οξύτητα είναι απόλυτα ισορροπημένες σε ποσοστιαία άποψη: 14,5% και 1,3%. Βαθμολογία από δοκιμαστές 4.5.\nΈλα. Η ποικιλία πήρε το όνομά της από τη διάσημη κτηνοτρόφο ακτίνων Ella Kolbasina, η οποία άρχισε να δουλεύει σε αυτήν, αλλά δεν κατάφερε να την ολοκληρώσει. Η Έλλα έχει υψηλή ανθεκτικότητα στο χειμώνα και αντοχή στις ασθένειες. Τα φρούτα με κίτρινο-πράσινο χρώμα είναι μικρά, το μέσο βάρος είναι 3,5 γραμμάρια. Η γεύση είναι εξαιρετική. Η παραγωγικότητα είναι 50 kg από εκατό μέρη ή 0,5 kg από έναν θάμνο. Μεταξύ των ελλείψεων της ποικιλίας, σημειώνεται η έντονη κατάρρευση της..\nΛένινγκραντ με μεγάλο καρπό. Μια εξαιρετική χειμερινή ανθεκτική ποικιλία με υψηλή αντοχή στις ασθένειες. Στην εμφάνιση, τα μούρα μοιάζουν με πράσινες ποικιλίες φραγκοστάφυλου. Ωριμάστε τη δεύτερη δεκαετία του Αυγούστου. Μέσο βάρος 6 γραμμάρια. Γεύση ζάχαρης με άρωμα ανανά.\nΦωτογραφίες: ποικιλίες ακτινιδίων για την περιοχή του Λένινγκραντ και τη βορειοδυτική Ρωσία\nΣτη γεύση του Gourmet, υπάρχει μια λεπτή ξινή και άρωμα ανανά\nΤα επιμήκη φρούτα των κήπων Fantasy έχουν μέσο βάρος 2,3 γραμμάρια Leningradskaya μεγάλου καρπού - μια εξαιρετική ποικιλία ανθεκτική στο χειμώνα με υψηλή αντοχή σε ασθένειες\nΟικιακά - μια ποικιλία πρώιμης ωρίμανσης με υψηλή αντοχή στο χειμώνα\nΧαρακτηριστικά της καλλιέργειας ακτινιδίων στη βορειοδυτική περιοχή\nΔεν υπάρχουν ειδικοί κανόνες για την ανάπτυξη ακτινιδίων στη βορειοδυτική περιοχή. Τα κυριότερα σημεία είναι τα ίδια για όλες τις γεωγραφικές περιοχές. Ωστόσο, δεδομένης της συχνής υγρασίας και δροσιάς σε αυτήν την κλιματική ζώνη, μπορούμε να προτείνουμε ορισμένες παραλλαγές στους κανόνες.\nΗ φθινοπωρινή φύτευση νεαρών δενδρυλλίων στο έδαφος θα πρέπει να πραγματοποιηθεί το αργότερο το δεύτερο μισό του Σεπτεμβρίου. Το εργοστάσιο πρέπει να έχει αρκετό χρόνο για να εγκλιματιστεί σε εξωτερικούς χώρους..\nΦθινόπωρο ντύσιμο των αμπέλων μετά τη συγκομιδή, είναι καλύτερο να γίνει όχι με το πότισμα, αλλά με τη διασπορά κοκκωδών λιπασμάτων κάτω από το θάμνο, τα οποία θα απορροφηθούν στο έδαφος μαζί με το νερό της βροχής, το οποίο συμβαίνει συχνά στην περιοχή. Αυτή η μορφή ανοργανοποίησης δεν θα δημιουργήσει υπερβολική υγρασία και δεν θα εμποδίσει τις ρίζες να βρεθούν..\nΤο Actinidia στην περιοχή του Λένινγκραντ έως 3-4 ετών πρέπει να καλύπτεται για το χειμώνα. Για να γίνει αυτό, αφαιρείται από την πέργκολα, κόβεται και τοποθετείται προσεκτικά σε ξηρό φύλλωμα. Στην κορυφή, απλώστε ένα άλλο στρώμα φύλλων, κλαδιά ερυθρελάτης ή τύρφη. Τα συνθετικά υλικά δεν είναι ευπρόσδεκτα.\nΣτις ρίζες του φυτού, θα είναι σωστό να διασκορπιστεί το δηλητήριο για τα ποντίκια. Τα τρωκτικά δεν τους αρέσει η γεύση των βλαστών της αμπέλου, που έχουν μια περίεργη ξινή, αλλά η διάταξη των φωλιών στις ζεστές αγκαλιές τους είναι αρκετά φυσική.\nΗ Λιάνα μπροστά από το καταφύγιο αφαιρείται από τα στηρίγματα και λυγίζει προσεκτικά στο έδαφος\nΠώς να φροντίζετε για ακτινίδια σε εξωτερικούς χώρους\nΤα φυτά Actinidia αρχίζουν να αποδίδουν καρπούς τον πέμπτο χρόνο μετά τη φύτευση. Για την ενεργό ανάπτυξη ενός νεαρού φυτού, απαιτείται σκίαση.\nΜια ενήλικη Λιάνα αισθάνεται υπέροχη κάτω από τον ήλιο. Το υγρό έδαφος, το λίπασμα και το σωστό κλάδεμα είναι απαραίτητα για την υγιή ανάπτυξη..\nΚατά το πρώτο έτος της ζωής, τα αμπέλια αποβάλλονται περιοδικά από έναν ψεκαστήρα. Το ίδιο το έδαφος πρέπει να υγραίνεται συνεχώς.\nΩστόσο, η περίσσεια νερού θα προκαλέσει σήψη των ριζών. Οι ώριμοι θάμνοι χρειάζονται πότισμα μόνο κατά τη διάρκεια ξηρών περιόδων. Μία φορά την εβδομάδα, ένας κάδος νερού φέρεται κάτω από το φυτό.\nΜόνο τα νεαρά φυτά χρειάζονται χαλάρωση, χώμα και τα ζιζάνια αναστέλλουν την ανάπτυξή τους. Η κουλτούρα έχει μια επιφανειακή θέση των ριζών: η ξηρασία, η εντατική χαλάρωση μπορεί να τις καταστρέψουν.\nΟ κίνδυνος είναι ότι οι ρίζες δεν αποκαθίστανται κατά το έτος της ζημιάς. Στις γυναίκες, το ριζικό σύστημα μεγαλώνει γρηγορότερα..\nΤο Actinidia δεν μπορεί να καλλιεργηθεί χωρίς λίπασμα. Η Λιάνα χρειάζεται οργανικές ουσίες για να ενεργοποιήσει τις διαδικασίες ζωής.\nΣτις αρχές Απριλίου, όταν ανθίζουν τα μπουμπούκια, η σάπια κοπριά τοποθετείται κάτω από τους θάμνους σε ένα λεπτό στρώμα.\nΤα λιπάσματα φωσφορικού καλίου εφαρμόζονται δύο φορές το καλοκαίρι.\nΤην πρώτη φορά που το αμπέλι τρέφεται κατά την περίοδο της εκκόλαψης. Αφού εμφανιστεί ο καρπός, οι θάμνοι ρίχνονται ξανά.\nΤο κλάδεμα Actinidia εξυπηρετεί πολλούς σκοπούς ταυτόχρονα. Εξαλείφει την υπερβολική πυκνότητα της κορώνας, ενεργοποιεί την ανάπτυξη νέων βλαστών, αυξάνει την απόδοση και δίνει στον θάμνο το επιθυμητό σχήμα.\nΤο κλάδεμα δεν πρέπει να πραγματοποιηθεί τον Μάρτιο, διαφορετικά τα κλαδιά θα "κλαίνε".\nΕίναι βολικό να σχηματίζετε θάμνους κατά την ανθοφορία.\nΗ καλύτερη επιλογή είναι να κλαδέψετε τα ακτινίδια το φθινόπωρο. Τα αποξηραμένα, νοσούντα και κρεμαστά κλαδιά υπόκεινται σε αφαίρεση.\nΤα καρποφόρα κλαδιά για αρκετά χρόνια αντικαθίστανται με νεαρούς βλαστούς. Το Argut αραιώνεται πιο έντονα από άλλα είδη, καθώς αποδίδει καρπούς σε βραχύτερους βλαστούς. Μετά το κλάδεμα του φθινοπώρου, το ακτινίδιο καλύπτεται για το χειμώνα..\nΤο πιο διαδεδομένο στο έδαφος της Ρωσίας είναι το είδος kolomikta. Αυτά τα φυτά δεν χρειάζονται καταφύγιο. Επιπλέον, τα αμπέλια τυλιγμένα για το χειμώνα μπορούν να αντισταθούν.\nΤο Kolomikta δεν αφαιρείται από τις πέργκολες. Άλλα είδη καλύπτονται με τον ίδιο τρόπο όπως τα σταφύλια..\nΠριν από την κατάψυξη, τα κλαδιά αφαιρούνται από τα στηρίγματα και τυλίγονται σε spunbond διπλωμένα σε δύο στρώσεις. Με την εμφάνιση σταθερών παγετών, καλύπτονται επιπλέον με πλαστικό περιτύλιγμα.\nΣφάλματα προσγείωσης, προβλήματα φροντίδας\nΚατά τη φύτευση, δεν λαμβάνουν όλοι υπόψη την απόσταση μεταξύ των θάμνων.. Θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 1 μέτρο, διότι κατά την πάχυνση, η ανάπτυξη επιβραδύνεται.\nΠολλοί αγοράζουν φυτά στην αγορά. Σε τέτοια σημεία πώλησης, είναι πιο πιθανό να αγοράσετε αμπέλια χωρίς ποικιλία χαρακτηριστικών..\nΡίζα παραμέληση, ευάλωτη. Απαγορεύεται η διατήρησή τους στον αέρα, είναι καλύτερα να χρησιμοποιείτε κλειστό δοχείο με γη.\nΦυτεύεται δίπλα σε γόνιμα δέντρα με ισχυρές ρίζες. Το Actinidia μπορεί να πεθάνει.\nΑρσενικά και θηλυκά ακτινίδια\nΗ κουλτούρα είναι διοισική. Σε ορισμένα άτομα, έχει μόνο γυναικεία λουλούδια, ενώ σε άλλα, μόνο αρσενικά λουλούδια..\nΓια τον σχηματισμό φρούτων, απαιτείται η γύρη από αρσενικά φυτά να φτάσει στα θηλυκά.\nΟ προσδιορισμός του φύλου της ακτινίδης είναι εύκολος, απλώς κοιτάξτε το αμπέλι κατά τη διάρκεια της περιόδου ανθοφορίας. Τα αρσενικά λουλούδια δεν έχουν ένα πιστόλι, αλλά υπάρχουν πολλές στήμονες. Τα γυναικεία λουλούδια έχουν μεγάλο πιστόλι, και οι στήμονες, αντίθετα, είναι μικροί.\nΑυτά τα άτομα είναι 95% στείρα. Το φύλο δεν αλλάζει καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής.\nΗ γύρη από το ένα φυτό στο άλλο μεταφέρεται από ευεργετικά έντομα και τον άνεμο. Το φθινόπωρο, τα αρσενικά ακτινίδια αλλάζουν το χρώμα του φυλλώματος από σκούρο πράσινο σε κόκκινο.\nΤα θηλυκά δεν έχουν αυτές τις ιδιότητες.\nΣε τέσσερα θηλυκά ακτινίδια, πρέπει να φυτευτεί ένα αρσενικό του ίδιου είδους.\nΜέχρι σήμερα, η αυτο-γόνιμη ακτινίδη έχει εκτραφεί.\nΩστόσο, η απόδοσή του είναι σημαντικά χαμηλότερη από τις διοϊκές λιάνες..\nΗ απόδοση των ακτινιδίων\nΗ απόδοση ενός ενήλικα αμπέλου εξαρτάται από την ποικιλία και τις συνθήκες καλλιέργειας. Συλλέγονται 5-10 κιλά μούρα από ένα άγριο φυτό. Τα καλλιεργημένα ακτινίδια δίνουν μια καλή συγκομιδή νόστιμων και υγιών μούρων - έως 50 κιλά ανά διάνα με κατάλληλη φροντίδα. Ορισμένες ποικιλίες με εντατική γεωργική τεχνολογία δίνουν έως και 70 κιλά μούρα από ένα δέντρο.\nΣε ορισμένες ποικιλίες, τα φρούτα ωριμάζουν, σε άλλες - σταδιακά. Εκτός από τις διαφορετικές περιόδους ωρίμανσης, οι καρποί μεμονωμένων ποικιλιών διαφέρουν σε βάρος, σχήμα, χρώμα και αποχρώσεις γεύσεων. Η χημική τους σύνθεση και η κύρια κατεύθυνση χρήσης είναι επίσης διαφορετικές..\nΤα μούρα Actinidia καταναλώνονται ωμά, οι μαρμελάδες και οι κομπόστες παρασκευάζονται από αυτά, πασπαλίζονται με ζάχαρη και αποθηκεύονται μέχρι την άνοιξη. Το σπιτικό κρασί είναι φτιαγμένο από πεσμένα φρούτα.\nΤο ανάλογο του ακτινίδιου δεν επηρεάζεται σχεδόν από ασθένειες, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένα προβλήματα.\nΦυλοστικτώσεις Η εμφάνιση μαύρων κηλίδων συνορεύει με μωβ, οι οποίες τελικά μετατρέπονται σε τρύπες. Το φυτό έχει ροζ μούχλα.\nΤέτοιες πλάκες φύλλων κόβονται και ρίχνονται στη φωτιά, οι υπόλοιπες υφίστανται επεξεργασία με υγρό Bordeaux.\nΓια να αποφευχθεί η εξάπλωση της νόσου, τα πεσμένα φύλλα αφαιρούνται κάτω από τους θάμνους..\nΡαμουλαρίαση (λευκή κηλίδα) Τα φύλλα έχουν λευκές κηλίδες που συνορεύουν με μαύρο. Οι βλάβες καίγονται για να αποφευχθεί η εξάπλωση της μυκητιακής νόσου.\nΩίδιο Εμφανίζεται κατά τη διάρκεια σοβαρής υπερχείλισης, εάν οι βλαστοί φωτίζονται ελάχιστα από τον ήλιο και δεν αερίζονται. Η πλάκα του γάλακτος στα φύλλα μπορεί να καταστρέψει την ακτινίδια.\nΑργά Επηρεάζει ολόκληρο το φυτό, ένα υγρό απελευθερώνεται στο κολάρο της ρίζας, τα φύλλα πέφτουν, οι φλοιές ρωγμές. Η κύρια αιτία της νόσου είναι το υπερβολικό πότισμα. Λαμβάνουν προληπτικά μέτρα, σε περίπτωση ασθένειας αντιμετωπίζονται με θειικό χαλκό.\nΓκρι σήψη Στις πλάκες των φύλλων, οι καφέ κηλίδες καλύπτονται με γκρι άνθηση. Το Actinidia αντιμετωπίζεται με μυκητοκτόνα παρασκευάσματα, για παράδειγμα Fundazol ή Topaz.\nΤα σκούρα καφέ κηλίδες στα φύλλα αυξάνονται σε μέγεθος, επηρεάζοντας σταδιακά ολόκληρο το φυτό. Θεραπεία μυκητοκτόνων.\nΣημείο φύλλων Εμφανίζεται ένας τεράστιος αριθμός μαύρων κουκκίδων. Ψεκασμός με θειικό χαλκό.\nΚατά την απολύμανση ενός φυτού, είναι απαραίτητο να παρατηρηθεί η ποσοτική περιεκτικότητα των δραστικών ουσιών των παρασκευασμάτων, καθώς μπορεί να πεθάνει υπερβολική δόση ακτινιδίου.\nΓια να αποφευχθεί η μόλυνση της αμπέλου με μυκητιασικές ασθένειες, είναι απαραίτητο να προσθέσετε χάλκινα παρασκευάσματα την άνοιξη.\nΟι αποχρώσεις της καρποφορίας είναι οι εξής:\nΕάν φροντίζετε σωστά το φυτό, τα πρώτα φρούτα θα εμφανιστούν σε 4 χρόνια..\nΣε ηλικία 7 ετών, ξεκινά η κορυφή της καρποφορίας.\nΧρόνος ωρίμανσης φρούτων - περίπου δύο μήνες.\nΠολλές φαρμακευτικές ουσίες διατηρούνται μετά την επεξεργασία.\nΜε καλή φροντίδα, ο δακτύλιος ακτινιδίων είναι ικανός να παράγει 50 κιλά συγκομιδής.\nΤα ώριμα φρούτα είναι ξινά-γλυκά. Τα κομμένα φρούτα μοιάζουν με ακτινίδιο. Ωριμάζει σταδιακά. Αποθηκεύστε σε δροσερό μέρος για όχι περισσότερο από 1 ημέρα. Συγκομιδή κάθε χρόνο και η περίοδος της εξαρτάται από το είδος και την ποικιλία.\nΟι φρέσκοι σπόροι πρέπει να χρησιμοποιούνται για πολλαπλασιασμό σπόρων. Μπορείτε να τα αγοράσετε στο κατάστημα ή να τα πάρετε μόνοι σας από ώριμα φρούτα. Ο χαρτοπολτός ζυμώνεται μέσω τυροκομείου και μετά οι σπόροι πλένονται και ξηραίνονται σε δροσερό σκιασμένο μέρος. Η προετοιμασία είναι απαραίτητη πριν από τη σπορά. Πρώτον, οι σπόροι εμποτίζονται σε ζεστό νερό για 4 ημέρες. Το νερό αλλάζει καθημερινά. Στη συνέχεια τοποθετούνται σε κάλτσα και βυθίζονται για 3 εβδομάδες σε υγρή άμμο με θερμοκρασία + 18... + 20 ° C. Η κάλτσα αφαιρείται και πλένεται κάθε εβδομάδα. Στις αρχές Ιανουαρίου, ένα δοχείο με άμμο και σπόρους θάβεται σε μια χιονοστιβάδα ή ψύχεται για 2 μήνες. Συνεχίστε την εβδομαδιαία εξαγωγή και έκπλυση σπόρων σε κάλτσα.\nΜετά από τόσο μακρά προετοιμασία, οι σπόροι σπέρνονται σε κουτιά με μείγμα χλοοτάπητα και άμμου σε βάθος 0,5 εκ. Ήδη κατά τη διάρκεια της φύτευσης, ορισμένοι σπόροι θα εκκολαφθούν. Τα σπορόφυτα θα εμφανιστούν μέσα σε λίγες μέρες. Διατηρούνται σε θερμοκρασία δωματίου και σε έντονο, διάχυτο φως. Είναι σημαντικό να ψεκάζετε και να ποτίζετε τις καλλιέργειες καθημερινά. Το καλοκαίρι, τα φυτά με 3-4 φύλλα μεταμοσχεύονται σε θερμοκήπιο, όπου καλλιεργούνται για αρκετά χρόνια πριν από την ανθοφορία. Όταν προσδιορίζεται το φύλο των δενδρυλλίων, μπορούν να φυτευτούν στον κήπο σε μόνιμο μέρος..\nΤο φυτό που καλλιεργείται στον κήπο δεν υπόκειται σε ασθένεια. Αλλά εξακολουθεί να υπάρχει η πιθανότητα των ακόλουθων ασθενειών:\nΦυλοσυστολή των φύλλων;\nΠροκειμένου το φυτό να είναι πάντα υγιές, πρέπει να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα που θα αποτρέπουν τις ασθένειες. Πρώτα απ 'όλα, είναι η καθαρότητα του φυτού. Για αυτό, αφαιρούνται τα ξηρά φύλλα και τα υγιή πλένονται με σαπουνόνερο. Πραγματοποιείται ψεκασμός με διαλύματα σκόρδου, έγχυση καπνού ή διάλυμα κυκλαμίνης. Κατάλληλο για επεξεργασία και βάμμα φαρμακείου καλέντουλας.\nΤο Actinidia θα ευχαριστήσει τους ιδιοκτήτες του με μια καλή συγκομιδή, εάν φροντίζεται σωστά. Αυτό ισχύει όχι μόνο για αυτό το εργοστάσιο. Ωστόσο, για να είναι ο κήπος σαν παραμύθι, πρέπει να τον φροντίζουμε με αγάπη..\nΗ αρχή της διοικογένειας\nΕίναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη ότι το ακτινίδιο είναι ένα διοϊκό φυτό. Αυτό σημαίνει ότι η επικονίαση στα άνθη ενός δείγματος δεν συμβαίνει από μόνη της. Για να σχηματίσουν μια ωοθήκη, απαιτούνται δύο φυτά: ένα με αρσενικά άνθη, το άλλο με θηλυκά άνθη. Η γύρη από την ανδρική ταξιανθία μεταφέρεται από τον άνεμο, τις μέλισσες και τις μέλισσες.\nΤο αρσενικό φυτό δεν αποδίδει καρπούς, αλλά χωρίς τη δουλειά του ως επικονιαστή, η καλλιέργεια σε θηλυκά φυτά είναι αδύνατη.\nΟρισμένες ποικιλίες έχουν μερικές φορές αμφιφυλόφιλα άνθη, αλλά η επικονίαση με τη δική τους γύρη είναι αδύναμη και μη παραγωγική. Επομένως, ανεξάρτητα από την ποικιλία των ακτινιδίων, συνιστάται να φυτέψετε έναν επικονιαστικό θάμνο με αρσενικά λουλούδια σε μια φυτεία 7-8 θηλυκών θάμνων. Αυτά μπορεί να είναι τόσο κοινές όσο και καθολικές, σχεδιασμένες ειδικά για επικονίαση..\nΓια καλλιέργειες αργού: Sunny, Σεπτέμβριος, Emerald;\nΓια καλλιέργειες kolomikt: Διοικητής και Αδάμ.\nΓια ακτινίδια Giralda: Emerald.\nΓια την πολυγαμία ακτινιδίου: Brunet.\nΕπιπλέον, πρέπει να θυμόμαστε ότι οι θηλυκοί θάμνοι argut δεν μπορούν να επικονιάσουν έναν θάμνο kolomictovy, ακόμη και αν είναι αρσενικό. Και η αμπέλου kolomictovaya δεν προσφέρεται για επικονίαση από τον επικονιαστή του αργού.\nΗ μελαχρινή θεωρείται επικονιαστής για πολυγαμικά ακτινίδια\nΥπάρχουν αυτο-επικονιασμένες ποικιλίες, αλλά δεν υπάρχουν πολλές από αυτές. Ένας από τους τυπικούς εκπροσώπους είναι το ιαπωνικό επιχείρημα Issei. Οι κηπουροί σημειώνουν ότι ακόμη και ένα θηλυκό φυτό αυτής της ποικιλίας, χωρίς τη συμμετοχή αρσενικών λουλουδιών, μπορεί να παράγει μια εξαιρετική συγκομιδή γλυκών μούρων. Και, παρόλο που το μέγεθός τους δεν είναι μεγάλο, η ευχάριστη γεύση και η μεσοπρόθεσμη ωρίμανση των μικρών ακτινιδίων τον Σεπτέμβριο θα ενθουσιάσουν πραγματικά τους εξωτικούς εραστές. Ο κατάλογος των πλεονεκτημάτων του Issei συμπληρώνεται από τη συμπαγή του θάμνου, την αντίσταση στο κρύο έως -25 25C, την ικανότητα να μεγαλώνει και να αποδίδει καρπούς γρήγορα ακόμη και μέχρι το τέλος του πρώτου έτους.\nΤο Issei δηλώνεται ως αυτο-γονιμοποιημένη ποικιλία ακτινιδίων\nΜε το χρονοδιάγραμμα της ωρίμανσης, η ακτινίδη ταξινομείται σε πρώιμες ποικιλίες (Αύγουστος), μέσα-αρχές (τέλη Αυγούστου - αρχές Σεπτεμβρίου), μεσαία-τέλη (τέλη Σεπτεμβρίου) και τέλη (Οκτώβριος).\nΑυτο-γόνιμη ακτινίδια ή πολυγαμία\nΑυτό το ακτινίδιο είναι αυτο-γόνιμο. Ένα από τα σπάνια αυτο-επικονιαζόμενα είδη.\nΈνα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι το έντονο πορτοκαλί χρώμα των ώριμων φρούτων. Αυτό οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητα σε καροτίνη, η οποία καθιστά αυτό το είδος ακτινιδίων έναν αξιόλογο ανταγωνιστή του θαλάσσιου buckthorn.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι η αυτο-γόνιμη ακτινίδη διακρίνεται από την ασυνήθιστη γεύση του φρούτου. Συνδυάζουν τις γεύσεις της πάπρικας και των σύκων και είναι πολύ γλυκές όταν είναι πλήρως ώριμες. Τα άγουρα φρούτα έχουν ελαφρώς πικάντικη επίγευση. Ορισμένες ποικιλίες έχουν έντονη γεύση. Το σχήμα του καρπού είναι επιμήκη, με αιχμηρή άκρη. Τα μούρα χρησιμοποιούνται για την παρασκευή σάλτσας και οι σαλάτες παρασκευάζονται από νεαρούς βλαστούς. Όλες οι ποικιλίες της πολυγαμίας ακτινιδών αρχίζουν να αποφέρουν καρπούς ήδη από το τρίτο έτος της ζωής τους, διακρίνονται από τις υψηλές αποδόσεις και το μεγάλο προσδόκιμο ζωής.\nΕίναι απαραίτητο να προετοιμάσετε ακτινίδια στα προάστια για το χειμώνα. Κάνουμε τα εξής:\nΚαταργούμε από την υποστήριξη.\nΒάζουμε δηλητήριο εναντίον τρωκτικών κάτω από αυτό.\nΠασπαλίστε με πεσμένα φύλλα και τύρφη.\nΤο καλύπτουν μόλις αρχίσει το συνεχές κρύο, συνήθως στα τέλη Οκτωβρίου. Μπορείτε να τραβήξετε την ταινία τον Απρίλιο, αλλά μόνο σε θετικές θερμοκρασίες.\nΤον Σεπτέμβριο, γίνεται κλάδεμα υγιεινής και μετά τη συλλογή των μούρων, εφαρμόζεται το τελευταίο μέρος του λιπάσματος.\nΦρούτα και συλλογή μούρων\nΟι πρώτοι καρποί της ακτινιδιάς μπορούν να συλλεχθούν 3-6 χρόνια μετά τη φύτευση, η περίοδος ωρίμανσης είναι από τα τέλη Αυγούστου έως τα τέλη του φθινοπώρου. Ένα ενήλικο φυτό παράγει 12-60 κιλά φρούτων ετησίως. Για τη σωστή συγκομιδή, πρέπει να απομακρύνετε τα φρούτα από τον καμβά από χαμηλό ύψος. Για να το κάνετε αυτό, απλώς ανακινήστε λίγο τη Λιάνα, τα πράσινα ώριμα μούρα θα πέσουν γρήγορα, τα ανώριμα θα παραμείνουν στη θέση τους.\nΤο Actinidia μπορεί να φυτευτεί είτε στις αρχές της άνοιξης, πριν ξεκινήσει η ροή του χυμού, είτε το φθινόπωρο, τουλάχιστον 15 ημέρες πριν από την έναρξη του παγετού. Η συνιστώμενη απόσταση μεταξύ των φυτών είναι 1,5-2 μέτρα. Εάν υποτίθεται ότι φυτεύεται κατά μήκος του τοίχου, τότε μπορεί να μειωθεί στα 50 cm. Για κάθε 3 θηλυκά φυτά, πρέπει σίγουρα να φυτέψετε ένα αρσενικό, διαφορετικά η ακτινίδη δεν θα αποφέρει καρπούς.\nΣυνιστάται η προετοιμασία τρυπών φύτευσης 15 ημέρες πριν από τη φύτευση. Το βάθος τους πρέπει να είναι μισό μέτρο. Η αποχέτευση τοποθετείται στο κάτω μέρος κάθε τρύπας και στη συνέχεια τύρφη με μείγμα ορυκτών που αποτελείται από 120 g νιτρικού αμμωνίου, 250 g υπερφωσφορικού και μια χούφτα τέφρας. Την ημέρα της φύτευσης, όταν το χώμα κατακαθίσει, το λίπασμα καλύπτεται με χώμα. Το φυτό φυτεύεται πάνω του με τέτοιο τρόπο ώστε το κολάρο ρίζας να βρίσκεται στο ανώτερο επίπεδο του εδάφους. Οι ρίζες ισιώνονται και καλύπτονται με γη έως ότου η τρύπα εξαφανιστεί εντελώς.\nΣτη συνέχεια πραγματοποιείται άφθονο πότισμα και στρώση του εδάφους. Συνιστάται να προστατεύετε το νεαρό φυτό από γάτες που τους αρέσει η μυρωδιά του. Γι 'αυτό, κατασκευάζεται ένας ειδικός φράκτης. Προστατεύουν επίσης τις φυτεύσεις από τον λαμπερό ήλιο έτσι ώστε τα φυτά να ριζώνονται γρηγορότερα.\nΕναυσμα. Θα πρέπει να είναι γόνιμο, αλλά με ελάχιστη περιεκτικότητα σε πηλό. Το Actinidia κυριολεκτικά δεν ανέχεται ασβεστόλιθο.\nΔεν συνιστάται η φύτευση σε μέρη όπου τα υπόγεια ύδατα πλησιάζουν την επιφάνεια αρκετά κοντά.\nΤο καλύτερο μέρος είναι σε έναν λόφο. Εάν υπάρχει κίνδυνος πλημμύρας της περιοχής με λιώσιμο, βροχή ή υπόγεια ύδατα, είναι απαραίτητο να φροντίσετε για την αποτελεσματική αποστράγγιση.\nΗ προσγείωση γίνεται, κατά κανόνα, κατά μήκος περιφράξεων, κατά μήκος της περιμέτρου των άξονων, και τα παρόμοια. Μία από τις κύριες προϋποθέσεις για την καλή ανάπτυξη της ακτινίδης είναι ότι χρειάζεται μια σταθερή υποστήριξη. Προαιρετικά - μια δομή πλαισίου, η οποία βρίσκεται σε οποιοδήποτε μέρος της περιοχής για να μεταμορφώσει το τοπίο.\nΔεν πρέπει να φυτέψετε φυτά κοντά σε θάμνους ή δέντρα. Θα ξεκινήσει ένας αγώνας μεταξύ τους για «φυσικούς πόρους» - υγρασία, θρεπτικά συστατικά, φως - και ως αποτέλεσμα, κάποιος θα είναι ο χαμένος με όλες τις συνέπειες.\nΟ καλύτερος χρόνος για να φυτέψετε ακτινίδια είναι νωρίς την άνοιξη, αφού το έδαφος ζεσταθεί. Η καλύτερη ηλικία για βλαστούς που προορίζονται για φύτευση είναι 2 έως 3 χρόνια. Πιστεύεται ότι τέτοια λάχανα ριζώνουν πολύ γρήγορα. Αλλά οι μεγαλύτεροι ανέχονται τη διαδικασία πολύ πιο δύσκολη.\nΟ βλαστός εμβαθύνει στο κολάρο της ρίζας, μετά την οποία η τρύπα καλύπτεται με μείγμα γης και άμμου.\nΔιάταξη αποχέτευσης. Στο κάτω μέρος των λάκκων, χύνονται τούβλα, χαλίκια με χοντρή άμμο, μετά το οποίο συμπιέζεται το στρώμα. Απαγορεύεται η χρήση θρυμματισμένης πέτρας (περιέχει ασβέστη!).\nΠριν από τη φύτευση των αμπέλων, εντοπίζεται μια γραμμή. Η ελάχιστη απόσταση μεταξύ των οπών (το βέλτιστο βάθος και διάμετρος είναι περίπου 50 cm) είναι 2 m. Εάν οι βλαστοί τοποθετηθούν πιο κοντά, τότε μετά από λίγο τα βλαστάρια θα αρχίσουν να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους στοιχειώδη και θα ξεκινήσει ένας αγώνας για επιβίωση μεταξύ τους.\nΠάνω - λίγο εύφορο έδαφος, και στη συνέχεια ένα μείγμα οργανικών συστατικών. Τέφρα ξύλου (ή θειούχο κάλιο) - 40; νιτρικό αμμώνιο - 150; υπερφωσφορικό - 300 (g).\nΣτη συνέχεια γίνεται πότισμα και άφθονο. Για 1 φυτό - τουλάχιστον 30 λίτρα νερού (3 κουβάδες).\nΠροτιμώνται αλκαλικά, όξινα ή ελαφρώς όξινα μέσα. Σύμφωνα με αυτό, επιλέγονται λιπάσματα. Για παράδειγμα, χλωριούχο κάλιο.\nΗ άρδευση είναι ίδια με όλες τις φυτεύσεις. Κυρίως μέτρια. Η σκοπιμότητα του ποτίσματος κρίνεται από την κατάσταση του εδάφους στις ρίζες.\nΠρέπει να προσέχετε ώστε να μην εκτίθενται, διαφορετικά δεν μπορούν να αποφευχθούν θερμικά εγκαύματα. Εάν βρεθεί, τότε αμέσως πασπαλίζουμε τις ρίζες με τη γη..\nΤο Actinidia λατρεύει το ενυδατικό φύλλωμα. Εάν δεν είναι δυνατή η εγκατάσταση ενός ψεκαστήρα δίπλα του, συνιστάται να κάνετε τακτικά ψεκασμό.\nΣτις αρχές του φθινοπώρου, είναι απαραίτητο το στρώμα. Αυτό θα σας επιτρέψει να διατηρήσετε την υγρασία στις ρίζες περισσότερο και να τις μονώσετε κάπως..\nΕίναι αδύνατο να σκάψεις το έδαφος, αλλιώς το ριζικό σύστημα μπορεί να καταστραφεί - χαλαρώνοντας μόνο.\nΕάν ο καιρός είναι ηλιόλουστος, οι παραπάνω μηδενικές θερμοκρασίες είναι αρκετά υψηλές, τότε για να αποφευχθεί η καύση νέων φυτών, συνιστάται να τα καλύψετε με καμβά που επιτρέπει στον αέρα να περάσει καλά (ώστε να μην δημιουργηθεί φαινόμενο θερμοκηπίου).\nΓια το χειμώνα, το ριζικό σύστημα είναι επιπλέον μονωμένο. Τι να χρησιμοποιήσετε; Ως επιλογές - χούμο, κλαδιά ερυθρελάτης, βελόνες, πριονίδι.\nΧώμα και τόπος για ακτινίδια\nΑλλά δεν αρκεί να βρείτε υλικό φύτευσης, πρέπει να είστε σίγουροι ότι το έδαφος στον ιστότοπό σας είναι κατάλληλο για την καλλιέργεια αυτού του εξωτικού φυτού. Το Actinidia αναπτύσσεται καλά σε μαύρο χώμα, αμμώδη αργαλειό, τάιγκα, δάσος και άλλα εδάφη με χαλαρή δομή, επιτρέποντας στον αέρα να ρέει στις ρίζες και να μην συγκρατεί νερό κοντά τους. Σε βαρύ, αργιλώδες έδαφος, τα αμπέλια, εάν δεν πεθάνουν, δεν θα αναπτυχθούν και θα ανθίσουν. Με μεγάλη επιθυμία να αναπτύξετε ακτινίδια, ακόμα και σε πηλό έδαφος, θα πρέπει να σκάψετε μια μεγάλη τρύπα, οι διαστάσεις της οποίας αντιστοιχούν στο μέγεθος των ριζών ενός ενήλικου ακτινιδίου. Στη συνέχεια γεμίστε το με χαλαρό και εύφορο έδαφος.\nΤο Actinidia σχηματίζει ένα ισχυρό ριζικό σύστημα με την ηλικία, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται στην επιφάνεια\nΗ ρίζα του kolomikta είναι κεντρική, εκτείνεται σε βάθος 120 εκ. Πολλές λεπτές τυχαίες ρίζες αναπτύσσονται πάνω της, σχηματίζοντας ένα ινώδες σύστημα. Το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται στην επιφάνεια, σε βάθος 0-40 cm, εκτείνεται σε ακτίνα 60-80 cm από τον κορμό, καταλαμβάνοντας έκταση 1,1-2,0 m². Το Arguta είναι ένα πιο ισχυρό φυτό, το μήκος της κεντρικής ρίζας είναι περίπου 4 m, το μεγαλύτερο μέρος των ριζών τροφοδοσίας βρίσκεται σε βάθος 1-2 m, απαιτείται διάστημα 2–5 m² για μια λιάνα.\nΗ οξύτητα είναι σημαντική για τα ακτινίδια, απαιτείται ένα ασθενώς όξινο περιβάλλον για καλή ανάπτυξη, είναι αδύνατο να ασβέσει η γη.\nΓνωρίζοντας ποια έκταση θα καταλάβει η ακτινίδη σας στο μέλλον και δεδομένου ότι πρέπει να φυτέψετε τουλάχιστον 2-3 φυτά (αρσενικά και θηλυκά), μπορείτε να αρχίσετε να επιλέγετε ένα μέρος. Οι συνθήκες σε αυτό πρέπει να είναι κοντά στο φυσικό. Τα φυτά ζουν σε τάιγκα και φυλλοβόλα δάση, στριφογυρίζουν τα στελέχη τους γύρω από κορμούς δέντρων, πράγμα που σημαίνει ότι αγαπούν την υγρασία και το φως του ήλιου που διασκορπίζονται μέσα στο φύλλωμα.\nΤα άγρια ακτινίδια αναπτύσσονται στο δάσος, δεν τους αρέσει το άμεσο ηλιακό φως\nΩστόσο, μην βιαστείτε να τοποθετήσετε φυτά δίπλα σε δέντρα κήπου, καθώς οι καλλιεργημένες μηλιές και αχλάδια δεν είναι τόσο ισχυρές όσο οι κέδροι της Τάιγκα. Το Actinidia είναι μια επιθετικά αναπτυσσόμενη Λιάνα, καταγράφει γρήγορα το παρακείμενο έδαφος, πλέκοντας τα πάντα γύρω από παχιά και ξυλώδη βλαστάρια. Ως αποτέλεσμα, η ακτινίδη ενηλίκων μπορεί να κερδίσει τον διαγωνισμό για φαγητό και μια θέση στον ήλιο όλων των γειτόνων της..\nΒίντεο: η κολόμικτα φυτεύτηκε στην ανατολική πλευρά του κτηρίου (Νοβοσιμπίρσκ)\nΗ κουλτούρα αρέσει να μεγαλώνει στη σκιά, αλλά ο καρπός ωριμάζει και ωριμάζει στον ήλιο. Σε ένα σκιερό μέρος, οι μίσχοι τραβιέται προς το φως και τα φρούτα είναι δεμένα μόνο στις κορυφές. Οι ειδικοί συμβουλεύουν να τοποθετήσουν τα αμπέλια έτσι ώστε να είναι καλά φωτισμένα από τον ήλιο του πρωινού και να προστατεύονται από τις καμμένες ακτίνες κατά τη διάρκεια της ημέρας..\nΓια ακτινίδια, απαιτούνται ισχυρά στηρίγματα, είναι καλύτερα να τα τοποθετήσετε στην ανατολική πλευρά του σπιτιού\nΈνας ιστότοπος στην ανατολική πλευρά ενός φράχτη ή κτηρίου είναι αρκετά κατάλληλος. Αλλά εδώ πρέπει να λάβετε υπόψη το ύψος των αμπέλων. Έτσι, ένα μαστίγιο αργού φτάνει τα 7-15 μέτρα σε μήκος, και στην άγρια φύση - έως και 30 μέτρα, το κολόμικτι είναι ελαφρώς χαμηλότερο. Αφού φτάσουν στο ύψος του φράχτη, θα αρχίσουν να κρέμονται και να σέρνονται πίσω από αυτό. Φυτευμένα κοντά στο σπίτι, θα ανέβουν στην οροφή. Είναι άβολο να φροντίζετε τέτοια αλσύλλια. Επομένως, για ακτινίδια, απαιτούνται ισχυρές και υψηλές πέργκολες. Στις βόρειες περιοχές, ακόμη και ανθεκτικά στον παγετό κολόμπιτς πρέπει να τοποθετηθούν στο έδαφος μαζί με πέργκολα ή να αφαιρεθούν από αυτά. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρχει αρκετός χώρος δίπλα στις φυτείες ακτινιδίων για το καταφύγιο τους για το χειμώνα..\nΤο φθινόπωρο, σε περιοχές με παγωμένο και χιονισμένο χειμώνα, αμπέλια τοποθετούνται στο έδαφος και το χιόνι θα χρησιμεύσει ως καταφύγιο\nΤο Actinidia arguta είναι μια δυνατή άμπελος, ύψους 18-25 μέτρων και πολύ παχιά στη βάση. Ο φλοιός του στελέχους είναι ανοιχτό γκρι. Τα φύλλα είναι πράσινα, μονοχρωματικά. Τα άνθη είναι άοσμο, μεγαλύτερα από εκείνα του ακτινιδίου colomicta, με πρασινωπή απόχρωση. Τα φρούτα είναι μεγαλύτερα, έως 7 γραμμάρια κατά μέσο όρο, με τρυφερό πολτό γλυκόξινης γεύσης. Η ποικιλία είναι γόνιμη, αλλά δεν ανέχεται τον παγετό.\nΜε βάση το actinidia arguta, έχουν εκτραφεί αρκετές μεγάλες ανθεκτικές στον παγετό ποικιλίες. Έχουν έντονα φρουτώδη αρώματα, ωριμάζουν και δεν θρυμματίζονται. Οι ποικιλίες Arguta με έντονη γεύση είναι πολύ ενδιαφέρουσες..\nΠοικιλίες τύπου actinidia arguta:\nFirebird - τα φρούτα έχουν γεύση καυτής πιπεριάς και μυρωδιά πιπεριού. Το μέγεθος των μούρων είναι έως 6 γραμμάρια. Αργά ωρίμανση.\nΟ άξονας είναι μια ποικιλία που ωριμάζει αργά. Φρούτα βάρους έως 6,5 γραμμάρια, γλυκιά πιπεριά με άρωμα σύκου.\nΘεραπεία - το όνομα δόθηκε στην ποικιλία για την υψηλή περιεκτικότητα σε καροτίνη στα φρούτα. Ο καρπός ζυγίζει κατά μέσο όρο 4-4,5 γραμμάρια. Σύκο και γλυκό πιπέρι. Καθυστερημένη ποικιλία ωρίμανσης.\nΠότε να φυτέψετε ακτινίδια\nΟι ημερομηνίες φύτευσης εξαρτώνται από την αναπτυσσόμενη περιοχή. Έτσι, στο νότο, η άνοιξη είναι στεγνή και ζεστή, αφήνοντας γρήγορα το ζεστό καλοκαίρι, επομένως είναι καλύτερα να φυτέψετε εδώ το φθινόπωρο, τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο Στη μεσαία λωρίδα, στα βόρεια και στη Σιβηρία, το φθινόπωρο δεν είναι σταθερό. Ο βροχερός καιρός διαρκεί μερικές φορές μέχρι τον Νοέμβριο, αλλά πιο συχνά οι παγετοί αρχίζουν να συγκρατούν το έδαφος τον Σεπτέμβριο. Ως εκ τούτου, είναι καλύτερο να φυτέψετε νεαρά ακτινίδια την άνοιξη, τον Απρίλιο - Μάιο. Εάν είστε αρκετά τυχεροί για να αγοράσετε φυτά με κλειστό ριζικό σύστημα, συνήθως μοσχεύματα ριζωμένα σε δοχεία, τότε μπορείτε να τα φυτέψετε ακόμη και το καλοκαίρι.\nΤα φυτά Actinidia σε δοχεία μπορούν να μεταμοσχευθούν από την άνοιξη έως το φθινόπωρο\nΚατά τη φύτευση την άνοιξη, τα φυτά δεν πρέπει να τσακίζονται ή να κόβονται. Τα κατεστραμμένα αμπέλια κλαίνε πολύ πριν τα φύλλα ανθίσουν και μπορούν να στεγνώσουν εντελώς. Κάντε ένα φθινόπωρο φύτευση περίπου ένα μήνα πριν από την έναρξη του παγετού στο έδαφος. Για τα φυτά με ανοιχτό ριζικό σύστημα, είναι επιθυμητή η απουσία φύλλων, δηλαδή την άνοιξη δεν έχουν ακόμη ανθίσει και το φθινόπωρο έχουν ήδη καταρρεύσει.\nΒίντεο: θερινή φύτευση σπορόφυτου ακτινιδίων με κλειστό ριζικό σύστημα (Ουκρανία)\nΤο Actinidia έχει τεράστια οφέλη. Τα μούρα του περιέχουν μεγάλη ποσότητα ασκορβικού οξέος, λιπαρά έλαια, μικρο- και μακροστοιχεία. Χρησιμοποιώντας τα, μπορείτε να θεραπεύσετε το σώμα και να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σύστημα. Τα αρωματικά μούρα ανακουφίζουν από κοκκύτη, σκορβούτο, αναιμία, βρογχίτιδα, φυματίωση, ρευματισμούς, δυσκοιλιότητα, ζάλη, υπέρταση και πυρετό.\nΤα φρούτα τρώγονται φρέσκα και παρασκευάζονται μαρμελάδες, κονσέρβες, ζελέ, κομπόστες, μαρμελάδα. Ο φλοιός, τα φύλλα και τα λουλούδια έχουν επίσης ευεργετικές ιδιότητες. Τα αφέψημα και τα λάδια παρασκευάζονται από αυτά για εσωτερική χρήση, περιτύλιγμα και θεραπευτικό μασάζ.\nΛόγω της μεγάλης ποσότητας δραστικών ουσιών, η ακτινίδη αντενδείκνυται για άτομα που είναι επιρρεπή σε αλλεργικές αντιδράσεις, που πάσχουν από θρομβοφλεβίτιδα, κιρσούς, υψηλή πήξη του αίματος.\nΟι κριτικές των κηπουρών δείχνουν εάν η ακτινίδια μπορεί να καλλιεργηθεί στην περιοχή της Μόσχας:\nΦέτος οι θάμνοι έχουν αυξηθεί σε 1 μέτρο. Στη μία λιάνα υπάρχουν 3 μούρα, ενώ τα άλλα 4, τα φύλλα είναι πράσινα-πορφυρά.\nΑνθίζουν και αποδίδουν καρπούς κάθε χρόνο, καθώς ωριμάζουν, αυξάνεται η ποσότητα της σοδειάς. Δεν υπάρχουν προβλήματα με την αποχώρηση.\nΥπήρχαν πολλά φυτά, αλλά έδωσαν όλα εκτός από ένα, είναι θηλυκά. Επιτίθεται συνεχώς από ακάρεα αράχνης. Προσπάθησα να διαδώσω το φυτό με μοσχεύματα, δεν λειτούργησε, δεν ήθελε να ριζώσει.\nΣυχνά πρέπει να κλαδεύετε, γιατί με άφθονο πότισμα και καλό καιρό, η ακτινίδια μπορεί να αυξηθεί έως και 3 μέτρα. Όταν ριζώνει, το φυτεύουμε με εμβάθυνση του τόπου, αλλά δεν κοιμόμαστε μέχρι το φθινόπωρο.\nΜετά τη φύτευση, τα ακτινίδια πρέπει να φροντίζονται σωστά. Η Λιάνα πρέπει σίγουρα να προετοιμάσει μια αξιόπιστη υποστήριξη, οι νεαροί βλαστοί χρειάζονται μια ένδειξη της κατεύθυνσης της ανάπτυξης και του δέσμου. Επιπλέον, το εργοστάσιο αναπτύσσεται ενεργά σε κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες..\nΤο Actinidia ανήκει σε φυλλοβόλα φυτά, επομένως, εάν, ανάλογα με την εποχή, το καθεστώς θερμοκρασίας για την καλλιέργεια είναι διαφορετικό, η καλλιέργεια ρίχνει το φύλλωμα και πηγαίνει σε αδρανή φάση. Το ίδιο αποτέλεσμα συμβαίνει λόγω ανεπαρκούς υγρασίας..\nΤο χειμώνα, οι 7-10 ° C είναι αρκετοί για το φυτό · σε ζεστά δωμάτια και θερμοκήπια, παραμένει φύλλωμα στα αμπέλια.\nΗ φυσιολογική βλάστηση του φυτού συνεχίζεται στους 20 ° C. Σε κατάσταση ηρεμίας, ορισμένα είδη ακτινιδίων είναι σε θέση να αντέχουν στους παγετούς έως -45 ° С.\nΤοποθετήστε φωτισμό και αερισμό\nΓια την καλλιέργεια ακτινιδίων, είναι κατάλληλες περιοχές που φωτίζονται καλά από τον ήλιο ή στη σκιά. Είναι ιδανικό να συνδυάζετε έντονο φως το πρωί και μερική απόχρωση το απόγευμα. Το μέρος πρέπει να προστατεύεται από δυνατούς ανέμους και ρεύματα.\nΤο Actinidia προτιμά το υγρό έδαφος, οπότε πρέπει να ποτίζετε το φυτό καθώς στεγνώνει το έδαφος. Κατά τις ξηρές περιόδους, το πότισμα πραγματοποιείται κάθε 4 ημέρες με ρυθμό 80 λίτρα νερού για κάθε φυτό.\nΑρκεί η εφαρμογή λιπασμάτων στο έδαφος κατά το πότισμα αρκετές φορές την εποχή:\nστις αρχές της άνοιξης, επαρκής λίπανση αζώτου.\nστην αρχή του σχηματισμού φρούτων, μπορούν να προστεθούν μίγματα καλίου-φωσφόρου με μικρή ποσότητα αζώτου.\nτο κάλιο και ο φώσφορος είναι αρκετά μετά τη συγκομιδή.\nΟ σχηματισμός της κορώνας της ακτινιδιάς ξεκινά μετά από 3 χρόνια καλλιέργειας αμπέλων. Η εγκατάσταση πρέπει να κοπεί σύμφωνα με το ακόλουθο σχήμα:\nΣτις αρχές της άνοιξης, είναι απαραίτητο να αραιωθούν οι βλαστοί για να αποφευχθεί η πάχυνση της κορώνας.\nΤο καλοκαίρι, τα κλαδιά μπορούν να τσιμπήσουν για να επιβραδύνουν το ρυθμό ανάπτυξης της αμπέλου..\nΤο φθινόπωρο, τα φυτά άνω των 10 ετών αναζωογονούνται. Οι βλαστοί συντομεύονται στα 25 cm.\nΟ χειμώνας είναι η ώρα για κλάδεμα υγιεινής. Είναι απαραίτητο να αφαιρέσετε τα επικαλυπτόμενα κλαδιά, να πυκνωθούν, να μεγαλώσουν.\nΕίναι απαραίτητο να μεταμοσχεύσετε ένα ενήλικο φυτό σε νέο μέρος την άνοιξη ή το φθινόπωρο, ώστε να μην εκτελέσετε τη διαδικασία κατά την περίοδο της μετακίνησης του χυμού. Εκ των προτέρων, θα πρέπει να εγκαταστήσετε υποστηρίγματα για ακτινίδια και να προετοιμάσετε τους λάκκους προσγείωσης. Σκάψτε τη λιάνα από το έδαφος προσεκτικά, ώστε να μην καταστρέψετε το επιφανειακό ριζικό σύστημα.\nΟι επικίνδυνες ασθένειες της ακτινίδης είναι:\nΗ πρόληψη και η θεραπεία μυκητιασικών λοιμώξεων περιλαμβάνει ψεκασμό με διάλυμα υγρών, σόδα ή χημικών μυκητοκτόνων Bordeaux.\nΗ υπαίθρια καλλιέργεια καθιστά την ακτινίδη αντικείμενο ενδιαφέροντος για παράσιτα:\nΤο φυτό μπορεί να προστατευτεί με ψεκασμό την άνοιξη και το φθινόπωρο με χημικά εντομοκτόνα ή παρασκευάσματα με βάση χαλκό.\nActinidia για την κεντρική Ρωσία\nΗ "μεσαία ζώνη" αναφέρεται όχι μόνο στην περιοχή της Μόσχας, αλλά και στις γειτονικές περιοχές, στις περιοχές Άνω και Μέση Βόλγα, καθώς και εδάφη στα δυτικά της Μόσχας. Αυτή η ομάδα ακτινιδίων περιλαμβάνει φυτά ανθεκτικού στο κρύο τύπου, τα οποία έχουν το λεγόμενο "1 σημείο" για αντοχή στον παγετό. Αυτό σημαίνει ότι το κλίμα στην περιοχή της ανάπτυξής τους πρέπει να είναι με ήπιους, μη επιθετικούς χειμώνες και θερμοκρασίες όχι χαμηλότερες από -200C. Και για να είναι άνετος ο χειμερινός ύπνος, πρέπει να προσέχετε την αξιόπιστη συσκευασία του φυτού. Lapnik, τύρφη, πριονίδι, βελόνες θα ζεστάνει τέλεια το φυτό. Η ταφή αμπέλων βαθιά στο έδαφος ή ένα καταφύγιο κατασκευασμένο από πολυμερή υλικά δεν εφαρμόζεται για τα ακτινίδια.\nΟ καρπός της ποικιλίας ανανά ουσιαστικά δεν έχει πυρήνα και σπόρους\nΑπό τις ποικιλίες που καλλιεργούνται για αυτήν την κλιματική ζώνη, πολλές ποικιλίες kolomikt και argut είναι αρκετά κατάλληλες: Ανανάς, Primorskaya, Far Eastern, Izobilnaya, Dachnaya, Grape, Universitetskaya, Samarchanka, Soroka, Slastena, Doctor Shimanovsky και άλλοι.\nΦωτογραφίες: Actinidia για την κεντρική Ρωσία\nΤα φρούτα της ποικιλίας Izobilnaya έχουν σχήμα ελαφρώς συμπιεσμένο στις πλευρές και ζυγίζει 3-6 g\nΤα πανεπιστημιακά φρούτα έχουν γλυκιά γεύση με άρωμα φράουλας\nΟι νότες μαρμελάδας μήλου με ελαφριά οξύτητα διακρίνουν την ποικιλία σταφυλιών από οποιαδήποτε άλλη ποικιλία\nΤο μειονέκτημα του Δρ Szymanowski είναι η κατάρρευση των μούρων καθώς ωριμάζουν\nΌλοι αυτοί οι πολιτισμοί είναι καλοί και σαγηνευτικοί με τον δικό τους τρόπο. Αλλά το πιο εξωτικό, μερικοί κηπουροί αναγνωρίζουν το πολυγαμικό βερίκοκο ακτινίδης για τη γεύση του γλυκού πιπεριού στα φρούτα. Ταυτόχρονα, η περιεκτικότητα σε ζάχαρη είναι αρκετά υψηλή - 14,2% σε σχέση με 0,5% οξύ.\nΗ περιεκτικότητα σε ζάχαρη στους καρπούς του βερίκοκου είναι αρκετά υψηλή - 14,2% σε σχέση με 0,5% οξύ\nΤα φασόλια υάκινθων είναι ένα ετήσιο βότανο. Καλλιεργείται συχνά από όσους ενδιαφέρονται για κάθετη κηπουρική και διακοσμητική αντιστάθμιση. Αυτό το φυτό συνδυάζει τέλεια την ομορφιά και τα αυθεντικά φρούτα.\nTsiperus - φροντίδα στο σπίτι, φωτογραφία