Να ξαναζωντανέψουμε το σοσιαλιστικό κίνημα στη πατρίδα μας | Politiki Agora 2012\nΣτα 50 χρόνια, από την προδικτατορική κεντροαριστερά, στο ΠΑΣΟΚ μέχρι και σήμερα, είδαμε το σοσιαλιστικό κίνημα στην πατρίδα μας να ανατέλλει, να μεσουρανεί και να δύει. Πραγματοποιήθηκαν, διαδοχικά, η διαμόρφωσή του σε χώρο, ο μετασχηματισμός του χώρου σε παράταξη, η οργάνωση της παράταξης σε «Κίνημα» ( με κραταιά όμως κομματική οργάνωση ) και η διολίσθηση αυτού του τελευταίου σε συμβατικό κόμμα της «Παγκοσμιοποίησης».\nΑκόμα και πριν από όλα αυτά, οι μεμονωμένοι σοσιαλιστές, δημοκράτες και ριζοσπάστες στην Ελλάδα, ασπάζονταν, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, πατριωτικές ιδέες σε αντιδιαστολή με την άχαρη μόδα ενός παραφθαρμένου διεθνισμού που είχαν υιοθετήσει άλλοι αριστεροί. Αυτός ο πατριωτικός προσανατολισμός αποτυπώθηκε πολύ καθαρά στην ιδρυτική Διακήρυξη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος ( 3η του Σεπτέμβρη του 1974 ). Όπως επίσης, στο ίδιο κείμενο, αποτυπώθηκαν και η προσήλωση του Κινήματος στα σοσιαλιστικά ιδεώδη και οι διαφορές του από τη ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και το πρότυπο των χωρών του ανατολικού μπλοκ. Πριν απ όλα όμως, ήταν απολύτως καθαρό ότι το ΠΑΣΟΚ, από την ίδρυσή του, είχε ένα και μόνο μέτωπο : αυτό απέναντι στην αντιδημοκρατική, ταξική και υποτελή λογική της Δεξιάς και του κράτους της.\nΣτην πορεία αυτή, το σοσιαλιστικό κίνημα έλυσε δυο, άλυτα μέχρι τότε, προβλήματα της Αριστεράς : την δυνατότητα άσκησης διακυβέρνησης και την διαμόρφωση μιας λαϊκής βάσης / συμμαχίας κοινωνικών δυνάμεων. Καθοριστικό ρόλο σε όλα αυτά, έπαιξε η ηγετική προσωπικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου. Και όσο ήταν εδώ και όσο δεν είναι. Με αδιάψευστη απόδειξη την μνησικακία απέναντι του των υπολειμμάτων ενός, μεταπρατικού χαρακτήρα, εγχώριου κατεστημένου.\n–\tΜπορούν αυτά τα σοσιαλιστικά ιδεώδη, σύμβολα και παρακαταθήκες να δώσουν σήμερα λύσεις ή όχι ;\n–\tΑν ναι, ποιές και πως ;\n–\tΑν όχι, τι κάνουμε και πως ;\n29 Comments to Να ξαναζωντανέψουμε το σοσιαλιστικό κίνημα στη πατρίδα μας\nΑύγουστος 27, 2012 at 2:56 μμ\nΚαταρχήν χαιρετίζω την ενέργεια σας, καθώς η «κρίση» είναι ένα παράθυρο που άνοιξε για μερικούς από εμάς να δούμε με άλλα μάτια (κακώς γιατί ίσως να αργήσαμε, αλλά ευτυχώς χρόνο έχουμε!) τη σημερινή δραματική κατάσταση της κοινωνίας και της (μη) Πολιτικής.\nΑυτό που χρειάζεται για όσους αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει ΠΑΣΟΚ είναι να πιστεύουμε στην αλλαγή..Λογικό αν κάτι δεν πάει καλά οφείλουμε να το αλλάξουμε.\nΑν πιστεύουμε στην Αλλαγή τότε οφείλουμε να ακολουθήσουμε κουραστικά και με ενάργεια (μακριά από φταίει ο ένας, φταίει ο άλλος, γιατί όλοι φταίμε κι αν όλοι φταίμε τότε δε φταίει κανείς..δεν ψάχνουμε για φταίχτες, ψάχνουμε για μετασχηματισμό και αλλαγή) το δρόμο της Συλλογικής Αυτογνωσίας.\nΗ Συλλογική Αυτογνωσία χρειάζεται γιατί αρνούμενοι το παρελθόν, αρνούμαστε την ύπαρξή μας και αμφισβητούμε την εξέλιξή μας. Αρνούμενοι την αυτοκριτική, αδυνατούμε να βρούμε προσανατολισμό και λύσεις. Αυτή η αυτογνωσία είναι ο δρόμος της προόδου, καθώς βοηθά στην απόκτηση της απαιτούμενης επίκτητης γνώσης. Άλλωστε το ΠΑΣΟΚ στην ιστορική του διαδρομή κατορθώνει σε πολλές διαφορετικές περιόδους να υλοποιεί τη μεταβαλλόμενη στρατηγική του κράτους. Αυτό το οφείλει στη διαμόρφωση κοινωνικών συμμαχιών που διασφάλιζαν την απαραίτητη συναίνεση (αυτομετασχηματισμός). Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι οι μεγάλες ιστορικά μεταρρυθμίσεις τα μεγάλα εγχειρήματα προωθήθηκαν από κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ (ΕΣΥ, Καποδίστριας, Καλλικράτης κα).\nΜην ξεχνάμε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ο βασικότερος μεταπολιτευτικός πυλώνας μέσα από τον οποίο κατακτήθηκαν ελευθερίες και εμβαθύνθηκε η Δημοκρατία.\nμε την πάροδο του χρόνο, λόγω και των κοινωνικών ανακατατάξεων και μεταλλαγών (φταίει η ορθολογικοποίηση της Πολιτικής και της νεοφιλελεύθερης πρακτικής? ..μάλλον) η αξία της Πολιτικής ως μέσου διεκδίκησης και εδραίωσης προτεραιοτήτων άρχισε να εκφυλίζεται.\nΤο ΠΑΣΟΚ, όπως και τα περισσότερα πολιτικά κόμματα στον Ελλαδικό χώρο δεν ξέφυγε του κανόνα, μετατράπηκε σε κόμμα καρτέλ, σε κόμμα με «αδύνατες» πρωτοβάθμιες οργανώσεις, με a la carte συμμετοχή μελών/ φίλων, με επιλεκτική συμμετοχή στην εκλογή του Προέδρου ή των Περιφερειακών οργανώσεων (Π.Ε., Ν.Ε., Τ.Ο.). Οι ενδοκομματικές αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες γίνονταν επιλεκτικά με στόχο την αποφυγή αντιπαράθεσης οποιοδήποτε ιδεολογικών και πολιτικών ρευμάτων. Έτσι, τα μέλη/φίλοι απέκτησαν περιστασιακή σχέση με τον πολιτικό τους φορέα.\nΤο Συνέδριο αποδεσμεύτηκε από τη διαδικασία εκλογής Προέδρου. Τα Συνέδρια/Συνδιασκέψεις μετατράπηκαν σε «τελετουργικά διακήρυξης της ενότητας», οι οποιεσδήποτε ενδοκομματικές μειοψηφίες αποδυναμώθηκαν στην ανάγκη για συνοχή του κόμματος μπροστά από εκλογές.\nΗ συμμετοχή του κράτους στη χρηματοδότηση, είχε ως αποτέλεσμα τη βαθμιαία εκφύλισή του σε ένα κρατικιστικό κόμμα. Οι τελευταίοι ισολογισμοί του ΠΑΣΟΚ καταδεικνύουν ότι πάνω από το 90% των ετησίων εσόδων του κόμματος προέρχονται από κρατική χρηματοδότηση και από τραπεζικά δάνεια.\nΣτα μάτια των πολιτών, δικαιολογημένα τις περισσότερες φορές, τα κομματικά γραφεία μετατράπηκαν σε χώρους διευθέτησης προσωπικών φιλοδοξιών, πελατειακών σχέσεων.\nΟι πολιτικές διεργασίες γίνονταν εν κρυπτώ, αποφασίζονταν χρίσματα, συμμετοχές σε ψηφοδέλτια σε «σκοτεινά δωμάτια». Οι Οργανώσεις «έχασαν» τον προσδιορισμό τους μέρος του οποίου ήταν η κινητοποίηση πολιτών, η πολιτική διαπαιδαγώγηση. Η κινητοποίηση δυνάμεων πέρασε στα χέρια των υποψήφιων βουλευτών, των «πολιτευτών», με συνέπεια την Ατομικοποίηση της πολιτικής συμπεριφοράς του μέλους (-φίλου) του ΠΑΣΟΚ.\nΗ πολιτική εκφύλιση φαίνεται και από τον τρόπο που εδραιώθηκε η συμμετοχικότητα. Καμία συμμετοχικότητα σε πολιτικές αποφάσεις και προτεραιότητες, πολλές φορές οι Τ.Ο ή/και οι Ν.Ε. «αποδεσμεύονταν» από την ανάγκη να αποφασίζουν και να δεσμεύονται για τις αποφάσεις τους χάρη στην ισχυρή λειτουργία του «καθοδηγητικού κέντρου». Εδραιώθηκε μια ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μέσα στο κόμμα, που πάλι αναδείκνυε την αξία του ατόμου, έναντι της συλλογικής δράσης.\nΑπό τη μια μεριά είχαμε τον πολίτη-«άτομο» και από την άλλη την Οργάνωση-«διαχειριστή».\nΔεν είχαμε μέλη, είχαμε «άτομα», δεν είχαμε Οργανώσεις με σκοπό την πολιτική διαπαιδαγώγηση, είχαμε «πολιτική διαχείριση των (οποιοδήποτε επίκαιρων) εξελίξεων».\nΚάνοντας μια ενδοσκόπηση στην πενταετία 2004-2009, το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να κάνει ποτέ μια οργανωμένη προσπάθεια ιδεολογικής επανατοποθέτησης, ούτε πολιτικής διαπαιδαγώγησης. Η ευκαιρία της μη εξουσίας δεν προσέφερε ούτε στη συλλογική αυτογνωσία, ούτε στη διαμόρφωση κομματικής διακύβευσης. Δεν διαμόρφωσε, ούτε οργάνωσε τίποτα απέναντι στην πραγματικότητα της σύγχρονης εδραιωμένης πραγματικότητας του νεοφιλελευθερισμού. Μείναμε απαθείς, μείναμε θεατές και ενδεχομένως αυτό «πληρώνουμε σήμερα»..\nΤο pasok.gr μετατράπηκε σε απλά ένα διευκολυντικό εργαλείο για την επικοινωνία/ενημέρωση των Οργανώσεων. Το pasok.gr δεν κατάφερε να προωθήσει τη μαζικότερη συμμετοχή μελών και υποστηρικτών, μετατράπηκε σε άλλο ένα εργαλείο για τη «διαχείριση» και όχι για τη διαβούλευση ή τη συμμετοχή.\nΤο Ινστιτούτο Επιμόρφωσης, με διακριτό υποτίθεται ρόλο, αποδυναμώθηκε, μέσα στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Ποτέ δεν καθόρισε «ατζέντα», ποτέ δεν ασχολήθηκε κανείς μαζί του (πέρα από τις αναλαμπές και το αίσθημα καθήκοντος των εκπροσώπων του). Το ίδιο συνέβη και με το ΙΣΤΑΜΕ, το οποίο με την επιστημονική του προσέγγιση και θεματολογία θα μπορούσε να «διδάξει» και να βοηθήσει το συλλογικό μας υποκείμενο να μπορεί να διαμορφώνει πρόταση στις προκλήσεις της νεοφιλελεύθερης ρύθμισης.\nΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ\nΟι αλλαγές στην επικοινωνία, στην ταχύτητα της πληροφορίας, στις νέες τεχνολογικές συνθήκες βρήκε ΑΔΥΝΑΜΟ τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς. Απέκτησε μια ρητορική του «–δίχως». Δίχως λαό προχωρούσε και συνεχίζει να προχωρά, υιοθετώντας την αξία της ατομικής ευθύνης. Εκφυλίστηκε η επιχειρηματολογία, έπαψε να είναι η πολιτική δύναμη των πολλών, έγινε το κόμμα των «λίγων» (σε αριθμό). Η Σοσιαλδημοκρατία και η Κεντροαριστερά έτσι αποσυλλογικοποιήθηκαν, έγιναν ουδέτερες στις τρέχουσες ραγδαίες εξελίξεις.\nΣυντελέστηκε, ως κοινωνικό φαινόμενο πια, μια μετάβαση από τα κόμματα που κινητοποιούσαν πολίτες γύρω από προγράμματα και ιδεολογίες σε κόμματα που από συμμετοχικές οργανώσεις έγιναν οργανισμοί διαχείρισης εκλογών και πολιτικού κόστους. Έπαψε η πολιτική να έχει στόχους και κατευθυντήριες γραμμές.\nΈπαψε η πολιτική να παίζει τον καθοριστικό ρόλο σε κρίσιμες αποφάσεις για το λαό, περιθωριοποιήθηκε. Έπαψε ο πολιτικός μας χώρος να είναι χρήσιμος. Ζήσαμε τη δαιμονοποίηση του πολιτικού, μείναμε αδρανείς σε ένα «αγανακτισμένο» πλιάτσικο εξ αριστερών και εκ δεξιών. Αιτήματα για εθνική κυριαρχία, για μεταναστευτικό, για διάκριση δημόσιου/ ιδιωτικού έπαψαν να καθορίζονται από τον πολιτικό μας φορέα, αντίθετα αφέθηκαν σε εθνικοσοσιαλιστικές και εθνικολαϊκιστικές κορώνες, έξω από το «πολιτικό».\nΕίμασταν αδύναμοι να εκφράσουμε και να αναγάγουμε ένα ειδικό (κοινωνικό) συμφέρον σε γενικό. Πάψαμε να έχουμε την ικανότητα να αναγνωρίσουμε το κοινό ή το συλλογικό καλό, καθώς γίναμε έρμαια της ατομικότητας και του κατακερματισμού. Έγινε συνήθεια Υπουργοί, βουλευτές, πρωτοκλασσάτοι να ανταλλάσσουν αλληλοκατηγορίες με σκοπό την (εφήμερη) ατομική εξύψωσή τους στο «λαό». Έγινε συνήθεια οι κομματικές οργανώσεις να τηρούν σιγή ιχθύος σε γενικά ζητήματα ή σε τοπικά. Έγινε συνήθεια οι κομματικές οργανώσεις να παύουν να είναι διαμεσολαβητές μεταξύ κοινωνίας και πολιτών.\nΈπαψε λοιπόν η μεσολάβηση να μπορεί να αρθρώσει λόγο για το «κοινό καλό», για το «καλό του λαού».\nΈτσι λοιπόν η σοσιαλδημοκρατία χάνει, γιατί εν τέλει δεν μπορεί και εν τέλει δεν θέλει να ασκήσει εξουσία. Δεν μπορεί να υπερασπίσει συλλογικά συμφέροντα. Η εξουσία μετατρέπεται σε «καυτή πατάτα»..πόσες φορές ακούσαμε υπουργούς μας να λένε «ελάτε πάρτε το υπουργείο στα χέρια και βγάλτε τα πέρα» ?\nΗ εξουσία γίνεται πέταγμα της μπάλας στην κερκίδα, καθώς ο χρόνος κυλά και χάνεται σε έναν ανερμάτιστο διάλογο, «λογοδοσίας», «διαφάνειας». Ο χρόνος κυλά υποτίθεται «ακούγοντας» τους πολίτες, φτιάχνοντας φόρουμ διαλόγου (όπου πάλι κατ’ άτομο γίνονται τοποθετήσεις επί τοποθετήσεων). Έτσι τα συλλογικά συμφέροντα διαλύονται, εξαϋλώνονται χάρη στον κερματισμό και την περιπτωσιολογία. Έτσι οι υποτιθέμενοι μεσολαβητές χάνουν την αξία ύπαρξής τους.\nΤο ΠΑΣΟΚ γενικά ζει την ήττα του, ακολουθεί το πολιτικό του «πένθος», ως μη-κόμμα, μη-παράταξη, μη-οργάνωση, μη-διαμεσολάβηση, μη αντιπροσώπευση..\nΜπαίνει λοιπόν το ερώτημα «το ΠΑΣΟΚ έχει αξία ύπαρξης πλέον;». Η απάντηση είναι προβλέψιμη, «Ναι ασφαλώς ΤΩΡΑ έχει αξία». Καταρχήν το ΠΑΣΟΚ έχει αξία ύπαρξης, γιατί σοσιαλδημοκρατία/σοσιαλισμός = πολιτική, και επειδή πολιτική γίνεται με κομματική διακύβευση, αυτό που προφανώς προκύπτει ως ζητούμενο είναι η κομματική διακύβευση. Κομματική διακύβευση δεν είναι κατ’ ανάγκη η ιδεολογία και τα δόγματα. Κομματική διακύβευση είναι ο γενετικός κώδικας, είναι η αντίληψη του γενικού συμφέροντος, είναι μια γενίκευση συμφερόντων. Δεν μπορεί να προκύψει διακύβευση αν δεν γίνει αποδεκτή η αναγωγή των ιδιαίτερων συμφερόντων σε γενικά. Μόνο τότε μπορεί να ασκηθεί η εξουσία με προσανατολισμό, μόνο τότε μπορεί να κερδηθεί και κατόπιν να ασκηθεί η εξουσία, κάτι που είναι και το ζητούμενο.\nΗ συζήτηση για την ανασύσταση του πολιτικού μας φορέα είναι τόσο χρήσιμη όσο χρήσιμη είναι η ίδια η Δημοκρατία. Η Δημοκρατία πλήττεται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Η οικονομική κρίση κάνει απαραίτητη μια συζήτηση για ανασύσταση ενός κόμματος, πόσο μάλλον όταν αυτό αυτοπροσδιορίζεται ως σοσιαλδημοκρατικό ή κεντοραριστερό. Η οικονομική κρίση πλήττει κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, πλήττει την ίδια την ιδιότητα του πολίτη. Κατά συνέπεια η ανασύσταση του ΠΑΣΟΚ είναι κομμάτι μιας συζήτησης για τη Δημοκρατία. Ναι η ανασύσταση ΠΑΣΟΚ είναι μια διαδικασία για την έξοδο από την κρίση, είναι μια διαδικασία για την ενίσχυση και την αναθέσμιση της ίδιας της Δημοκρατίας.\nΠολλοί συμπολίτες δυσκολεύονται να αντιληφθούν την ανάγκη για αυτοοργάνωση, για συμμετοχή σε πολιτικό κόμμα γενικά, ρωτώντας «καλά τώρα ασχολείστε με την πολιτική, τώρα ασχολείστε με το ΠΑΣΟΚ; Είναι τελειωμένη υπόθεση..». Η απάντηση είναι απλή: «τώρα έχει αξία η ενασχόληση και η συμμετοχή στις πολιτικές διαδικασίες, τώρα που η ευημερία μας έχει μειωθεί, τώρα που τα αποτελέσματα του ντετερμινισμού και του νεοφιλελευθερισμού (..θα τα λύσει η αγορά όλα..), αλλά και του πελατειακού λαϊκισμού (για τον οποίο βαρύνεται ο πολιτικός μας φορέας) είναι ορατά».\nΤώρα έχει αξία η συμμετοχή που οι κομματικές οργανώσεις μας μετατράπηκαν σε «διαχειριστές», σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, ασπόνδυλες έρμαια του νεοφιλελεύθερου ατομικισμού του κατακερματισμού των συλλογικοτήτων και του πελατειακού καθεστώτος.\nΤώρα λέμε ΠΑΣΟΚ και προτείνουμε ΠΑΣΟΚ, γιατί η συμμετοχή στα πολιτικά κόμματα που έχουν πολιτική ταυτότητα και κομματική διακύβευση είναι η ραχοκοκαλιά της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας. Στην αποδημοκρατικοποίηση του αγανακτισμένου συνθήματος «να καεί η Βουλή..» απαντάμε με συμμετοχή, απαντάμε με απενοχοποίηση του «πολιτικού». Οφείλουμε στη Δημοκρατία να είμαστε πολιτικά δρώντες, να συλλογικοποιούμαστε, να συναρθρωνόμαστε και να ενισχύουμε την υψηλότερη μορφή αντιπροσώπευσης που είναι το κόμμα, η παράταξη, το κίνημα..\nΟπότε σε αυτό το πλαίσιο λέμε καταρχήν «ΝΑΙ, πρέπει να υπάρχουν κόμματα, άρα πρέπει να υπάρχει και Σοσιαλδημοκρατία/Σοσιαλισμός/Κεντροαριστερά?αναδυόμενα μαζικά κινήματα»..\nΧωρίς να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στον κόσμο της ελεύθερης βούλησης οφείλουμε να προκαλέσουμε τη συμμετοχή σε κόμμα με σπονδυλική στήλη. Η ελεύθερη βούληση χωρίς την παρουσία κομματικού προτάγματος θα οδηγηθεί σε χάος, αποπροσανατολισμό ή θα γίνει έρμαιο ενός πολιτικού ντετερμινισμού όπως αξιώνει ωφελιμιστικά ο νεοφιλελευθερισμός.\nΚαλύτερα λοιπόν θα έπρεπε να πάρουμε στα σοβαρά και υπεύθυνα την αξία της συμμετοχής μας στον πολιτικό μας φορέα από..χθες, κι αφού όχι χθες έστω σήμερα, όχι όμως αύριο!\nΑύγουστος 28, 2012 at 10:45 μμ\nΑύγουστος 28, 2012 at 7:56 πμ\nΔεν αισθάνομαι έτοιμη να απαντήσω ρητά στα ερωτήματά σας. Εκτός φυσικά από το αν ο σοσιαλισμός είναι λύση, όπου η απάντησή μου είναι καταφατική. Και μάλιστα περισσότερο από ποτέ, μετά τις 15 Σεπτεμβρίου του 2008, ημερομηνία που κατάρρευσε η LEHMAN BROTHERS. Πτώση ιστορική όσο και αυτή του Τείχους του Βερολίνου.\nΝομίζω λοιπόν ότι το δίλημμα για τους σοσιαλιστές είναι απλό : αγωνίζονται για τον εξωραϊσμό του καπιταλισμού που έπεσε ( άρα και για την παλινόρθωσή του ) ή επιχειρούν να οργανώσουν την επόμενη ημέρα σύμφωνα με το δικό τους πρότυπο. Ούτε καν δίλημμα δηλαδή γιατί η επιστροφή είναι, πέρα από επιθυμίες, ανέφικτη. Κατά την δική μου εκτίμηση η ηθική και υλική απαξία που σωρεύτηκε και η κατασπατάληση του πλούτου που το μέγεθος της ήταν χωρίς προηγούμενο μηδενίζουν την πιθανότητα να ξαναγυρίσουμε πίσω.\nΆρα ; Μπροστά και μόνο μπροστά «με καμένες τις γέφυρες» στο παρελθόν. Σοσιαλισμός ή χρεοκοπία ( κάθε είδους αυτή η τελευταία ). Κι όποιος φοβάται να δοκιμάσει ( πολύ περισσότερο να επιχειρήσει )το νέο ας σκεφτεί ότι το παλιό σημαίνει θάνατος !\nΑύγουστος 28, 2012 at 10:52 πμ\nΗ κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος είναι πασιφανής, οφείλεται δε κυρίως στην ολοένα και αυξανόμενη μείωση των πρώτων υλών και των παραδοσιακών ενεργειακών πόρων, που καθιστούν την υπάρχουσα μεταποιητική δομή της παραγωγής λιγώτερο κερδοφόρα. Γι’ αυτό και το «σύστημα» έχει στραφεί σε μεθόδους και διαδικασίες χρηματο-οικονομικούν περιεχομένου προκειμένου να διατηρήσει (ή και να αυξήσει τα κέρδη του). Τα «προϊόντα» αυτά όμως – όπως και ο «πλούτος» που παράγεται απ’ αυτά, είναι άυλος, διότι δεν αντιστοιχείται σε πραγματικά αγαθά.\nΗ εφαρμογή μιας άλλης οικονομικής (και κοινω νικής) δομής, ενός άλλου συστήματος οργάνωσης της παραγωγής και διανομής του πλούτου είναι πλέον αδήρητη ανάγκη. Ενός συστήματος που θα βασίζεται στην ορθολογική αξιοποίηση των πόρων και στην κοινωνικά δίκαιη διανομή του παραγώμενου πλούτου.\nΟ Σοσιαλιστικός μετασχηματισμός – με λίγα λόγια – είναι πλέον αναγκαιότητα για την επιβίωση της ανθρωπότητας.\nΟμως – φαντάζομαι – το topic δεν φιλοδοξεί να ανοίξει μια συζήτηση για τον παγκόσμιο σοσιαλισμό αλλά να επικεντρωθείθ στις απαράιτητες ενέργειες ώστε να ξαναζωντανέψει το σοσιαλιστικό όραμα στον τόπο μας.\nΜε δυό κουβέντες, διότι θα επανέλθω αργότερα, πιο αναλυτικά, θεωρώ ότι το επίτευγμα του ΠΑΣΟΚ να καταστήσει τις σοσιαλιστικές επαγγελίες κυρίαρχες στην πολιτική ατζέντα και να χειραφετήσει τις τεράστιες μάζες των – επι δεκαετίες περιθωριοποιημένων – μη προνομιούχων Ελλήνων είναι επιτεύγματα για τα οποία όχι μόνο είμαστε περήφανοι, αλλά πρέπει να βασιστούμε σ’ αυτά για τη συνέχιση της πορείας μας. Διότι αποτελούν κατακτήσεις του λαού μας και παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.\nΓι’ αυτό είναι κρίσιμο να διαφυλάξουμε την ενότητα του χώρου μας, τα επιτεύγματα τοπυ ΠΑΣΟΚ, τα σύμβολά μας και την παράδοσή μας. Να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τις θεμελιώδεις αξίες μας, να επικαιροποιήσουμε τον πολιτικό μας λόγο και να ξαναθέσουμε τον στρατηγικό στόχο του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού, το ΟΡΑΜΑ στο οποίο είμαστε προσανατολισμένοι.\nΝα κάνουμε την ειλικρινή αυτοκριτική μας, να απαλλαγούμε από βαρίδια και καρκινώματα κυβερνητισμού, διαχειριστικών λογικών και ιδιοτελών επιδιώξεων, να ανασυγκροτηθούμε οργανωτικά – στη βάση και στο πλαίσιο των πολιτικών μας αρχών, να αποκαταστήσουμε την διαρρηχθείσα σχέση με την μεγάλη πλειοψηφία του λαού. να ξανασυντάξουμε και να «ξαναϋπογράψουμε» το Συμβόλαιο με το λαό, γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει άλλη ευκαιρία. Το Συμβόλαιο αυτό πρέπει να το τιμήσουμε. Το οφείλουμε στις γενιές που έφυγαν (με τους αγώνες τους και τις θυσίες τολυς για έναν καλύτερο κόσμο), το οφείλουμε στις σημερινές γενιές που αγωνιούν για ένα ίχνος ελπίδας και προοπτικής, το οφείλουμε – κυρίως – στις γενιές που θα έρθουν, για να ζήσουν σ’ έναν κόσμο πιο δίκαιο, πιο ασνθρώπινο, πιο φωτεινό.\nΑύγουστος 28, 2012 at 11:16 πμ\nΔεν υπάρχει ούτε σοσιαλισμός ούτε αριστερά στο ευρώ. Αριστερά από το Μααστριχ υπάρχουν μόνο παραμύθια.\nΑύγουστος 28, 2012 at 11:53 πμ\nΤο ΠΑΣΟΚ ήταν τόσα χρόνια κραταιό γιατί μπόρεσε να εκπροσωπήσει ένα μεγάλο μέρος των οραμάτων και τον προσδοκιών του ελληνικού λαού, τα οποία σε έναν βαθμό ικανοποιήθηκαν. Ο κύκλος αυτός έκλεισε. Οι προσδοκίες, τα οράμα και τα αιτήματα άλλαξαν και το ΠΑΣΟΚ στάθηκε ανίκανο να τα εκπροσωπήσει. Η αστοχία αυτή φαίνεται μεγαλύτερη με δεδομένο ότι τα νέα αιτήματα θα «έμοιαζε» φυσιολογικό να εκπροσωπηθούν απο έναν σοσιαλιστικό φορέα.\nΟπότε σε απάντηση στο ερώτημα, κατ΄αρχάς ναι το σημερινό αιτήματα είναι σοσιαλιστικά στην βάση και την ηθική τους, αλλά το κατά πόσο το ΠΑΣΟΚ θα καταφέρει να εκπροσωπήσει τα νέα αυτά αιτήματα έχει σχέση με τη δυνατότητα του να απευθυνθεί στις νεότερες γενιές, και αυτό σήμερα φαίνεται δύσκολο αν όχι αδύνατο.\nΑύγουστος 28, 2012 at 11:57 πμ\nΜε βάση τον σωστό ισχυρισμό του κυρίου Παπαϊωάννου ( …δεν υπάρχει σοσιαλισμός στο ΕΥΡΩ… ) αναλογίζομαι και διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει και οπουδήποτε αλλού. Ευτυχώς ! Έχουμε ακόμα λόγο λοιπόν να προσπαθήσουμε να ζήσουμε καλύτερα. Γιατί ούτε το ΕΥΡΩ, ούτε τίποτε είναι αρκετά για να μας κάνουν να μην ελπίζουμε.\nΑύγουστος 28, 2012 at 3:02 μμ\nΜοιάζει τρελό αλλά συμβαίνει : το ΠΑΣΟΚ αντί να δράσει πολιτικά με δημοκρατικό τρόπο ώστε να αυξήσει την απήχηση των σοσιαλιστικών ιδεών και την επιρροή του , αντιδρά σπασμωδικά με ατομικισμούς και αυθαιρεσία με αποτέλεσμα να μειώνει την συσπείρωση γύρω από μια σοσιαλιστική πρόταση και να στενεύει διαρκώς τα όρια του.\nΗ λύση είναι μια : ενεργοποίηση δημοκρατικής πολιτικής διαδικασίας ουσίας από σοσιαλιστές και εκστρατεία απελευθέρωσης του λαϊκού παράγοντα από τα δεσμά της άστοχης ημερήσιας διάταξης που επιβάλλουν παρακμασμένα πρόσωπα με προσβάσεις σε ΜΜΕ.\nΟι προσπάθειες εξορκισμού του σοσιαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα από τα απομεινάρια ενός περιθωριακού εγχώριου «κατεστημένου» ( με ακέραια την ευθύνη της πορείας ως τα σύνορα της χρεοκοπίας ) είναι καταδικασμένες σε αποτυχία, παρά την χειραγώγηση της κοινής γνώμης που άσκησαν. Αυτός εκτιμώ είναι ο συσχετισμός της δύναμης. Φτάνει να μην ξοδευτούμε σε μάχες οπισθοφυλακών με το χθες και τα πρόσωπά του ( μια μικρή «ομάδα περιφρούρησης» τα βγάζει πέρα μαζί τους μια χαρά ), να μείνουμε ενωμένοι και να μη μας τρομάζει το άγνωστο ( μιας και το γνωστό που ζούμε είναι θανατηφόρο ).\nΑύγουστος 28, 2012 at 5:54 μμ\nΠάντα με κούραζε ο Μιτς Ρίμινι με τον εντυπωσιακό του λόγο. Πρώτη φορά συμφωνώ τόσο μαζί του και στην έκφραση ( στην ουσία ποτέ δεν ήμασταν μακριά ) κι αυτό με ανησυχεί. Αίφνης, κοίτα να δεις κουβέντα που άνοιξαν στο ΠΑΣΟΚ γνωστοί άγνωστοι που «έβλαψαν την Συρία εξ ίσου» για τα σύμβολα ( άντε πάλι ο ήλιος λες και φταίει αυτός που τον βλέπουν να δύει και όχι να ανατέλλει ). Όχι δεν είναι όλοι αφελείς. Υπάρχουν και οι εκτελούντες αντιπερισπασμό. Ε, όχι ! Δεν σπαταλάμε κι άλλο πολύτιμο χρόνο με τις οπισθοφύλακες. Δεν συζητάμε μαζί τους τίποτα για το τίποτα που σκαρφίστηκαν.\nΑς είμαστε λοιπόν ενωμένοι γύρω από την πρωτοβουλία ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου, την διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, τον πράσινο ήλιο να ανατέλλει, τον θρίαμβο του λαϊκού κινήματος στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου του 1981, την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, το ΕΣΥ, τον εκδημοκρατισμό και την λαϊκή συμμετοχή, την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και πολλά άλλα που αδικώ με την μη αναφορά τους. Και απέναντι σε όσους δεν τα θέλουν για να τους νικάμε σε εκλογές και… να συμφωνούν τελικά μαζί μας !\nΘα ακούσουμε – είμαι σίγουρος – ότι δεν ξέρουμε τι σοσιαλισμό θέλουμε. Θα το λένε κυρίως δεξιοί αντίπαλοι από διάφορες κομματικές στέγες και μισθοφόροι τους. Προσπαθώντας να φοβίσουν τον κόσμο και να τον κρατήσουν μακριά μας. «Κοίτα ποιος μιλάει.» Δεν τσιμπάμε ! Εμείς, από τώρα, μιλάμε όσο πιο καθαρά, πιο πραγματιστικά και πιο ανθρώπινα γίνεται. Και το νέο που οραματιζόμαστε πατάει γερά σε παραδόσεις ώστε να πάψουμε να σερνόμαστε και να πάμε με ασφάλεια στο μέλλον.\nΕίμαι πολύ αισιόδοξος συντρόφισσες και σύντροφοι !\nΑύγουστος 28, 2012 at 6:27 μμ\nΗ χώρα μας χρειάζεται ένα ισχυρό σοσιαλιστικό κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να ξανακοιτάξει την βάση του, να σκύψει και ν’ ακούσει την κοινωνία, τα αιτήματά της.\nΜόνο ένα ζωτανό κόμμα, με όργανα που έχουν επαφή με την κοινωνία, μπορεί να αντιληφθεί στην πραγματική τους διάσταση τα προβλήματα και να βρει τις απαραίτητες λύσεις.\nΟ σοσιαλισμός σήμερα στην Ελλάδα υπάρχει μόνο ως έννοια, το ζήτημα είναι αν θέλουμε να έχει και πάλι υπόσταση.\nΑύγουστος 28, 2012 at 6:45 μμ\nΗ επισήμανση της συντρόφισσας είναι σωστή ! Οργάνωση που βρίσκεται σε διαλεκτική σχέση με το κοινωνικό κίνημα είναι η μόνη που μπορεί να επιτελέσει τον καθοδηγητικό της ρόλο με αποτελεσματικό τρόπο. Η οργάνωση όμως πρέπει να προκύπτει από ένα πολιτικό και ιδεολογικό πλαίσιο, μέσα από μια τεκμηριωμένη ανάυση της κοινωνικής και οικονομικής συγκυρίας.\nΣύντροφοι, αυτό που χρειαζόμαστε είναι – κατά τη γνώμη μου – μια νέα «3η Σύνοδο» (μια επικαιροποίηση της ΕΛΕ) και εν συνεχεία μια νέα «5η Σύνοδο».\nΑύγουστος 28, 2012 at 6:39 μμ\nΘα συμφωνήσω με τους δύο προηγούμενους συντρόφους. Ομως ας έχουμε κατά νου έναν κίνδυνο που ελλοχεύει: Να εκφυλιστούμε σε μια γραφική λέσχη συζητητών και αναλυτών περί τον σοσιαλισμό και να μας ξεπεράσει η καθημερινότητα και η ημερήσια διάταξη που – ούτως ή άλλως βάζουν αυτοί που έχουν τα μέσα.\nΑύγουστος 28, 2012 at 10:44 μμ\nΟ Κόσμος έχει αλλάξει. Αν ψάξουμε πίσω από την λέξη Καπιταλισμός θα δούμε ότι αναφερόμαστε στο εμπόριο.\nΤο κάθε είδους εμπόριο που παράγει υπεραξία και κέρδος. Αν ισχύει αυτό τότε πρέπει να ξέρουμε ότι ο καπιταλισμός υπάρχει από πάντα και αλλάζει μόνο σε ένταση και μέσο συναλλαγής ή μέτρησης του κεφαλαίου που συσσωρεύεται.\nΕνώ εμείς μιλούμε για την κατοχή μέσων παράγωγης (πρωτογενής τομέας ) οι καπιταλιστές βρίσκονται στο εμπόριο (τριτογενής τομέας)\nΕρώτηση: Μπορεί να υπάρξει κόσμος χωρίς κάποιου είδους εμπόριο; Μπορεί να υπάρχει κόσμος χωρίς κάποιου είδους καπιταλισμό είτε κρατικό είτε ιδιωτικό;\nΠως μια κοινωνία ένα κράτος η ένας παραγωγός ή συνεταιρισμός θα αναζητήσει την αυτάρκεια και την ευημερία του αν δεν εμπορευτεί το πλεόνασμα του. Και τότε αλήθεια…\nδεν θα βρεθεί στο έλεος κάποιου διεθνούς κερδοσκόπου;\nΣε εκείνο τα σημείο επαφής με την διαμορφωμένη διεθνή κατάσταση του εμπορίου ο σοσιαλιστής θα κλείνονταν στον εαυτό του και με ένα τοίχος σαν του Βερολίνου πίσω του. Σταδιακά θα προχωρούσε σε απαξίωση του έξω κόσμου στήνοντας μηχανισμούς αυτόπροπαγανδας παραπληροφόρησης και έλεγχου των αναγκών του.\nΚαι βαλε όσα θα έκανε ο σοσιαλιστής στον ίδιο του τον εαυτό, ως μοντέλο σε όσα θα έκανε στο περίγυρο του στο κράτος στην ομάδα κρατών γύρω του. Και θα τα εκανε για να αντισταθεί στο εμπόριο.\nΟ Σοσιαλισμός όπου κυριαρχεί τοπικά αποτυγχάνει στο να δώσει διεθνιστικές λύσεις καθώς έρχεται αντιμέτωπος με το εμπόριο σε ένα κόσμο που όλοι εμπορεύονται τα πάντα και ασύστολα για να πλουτίσουν ατομικά. Ακόμη και ο προλετάριος που θα βρεθεί κάτοχος του μέσου παραγωγής ή μια κολεκτίβα θα έπρεπε να πουλήσει και να φερθεί καπιταλιστικά.\nΚαι αν επιχειρηθεί να κλείσει- το μοντέλο που παρακολουθούμε- και να πάει σε προστατευτικές λύσεις εθνικού επίπεδου, δημιουργεί κοινωνική καθυστέρηση οικονομική απαξίωση και/ή στηρίζεται σε αυτή.\nΚαι στην Ελλάδα όπως σε όλες τις χώρες ο σοσιαλισμός (η μάλλον η απουσία του) ταυτίστηκε με ένα πρόσωπο τον Ανδρέα. Του μεγαλου σοσισλιστή ηγέτη κατά αναλόγια του Κάστρο στην Κούβα, του Κιμ στην Κορέα, του Μαο στην Κίνα, του Στάλιν στην Ρωσία, του Τίτο στην Γιουγκοσλαβία, του Καντάφι στην Λιβύη κοκ. Πρόσωπο που λαμβάνει μυθικές διαστάσεις και ιδιότητες για να καλυφτεί πίσω από την αυθεντία του η σκληρή πραγματικότητα. Όταν αυτοί οι ηγέτες φεύγουν επιχειρείται διαδοχή που συνήθως αποτυγχάνει. Πίσω παραμένουμ νοσταλγοί αναμνησεις και φολοουερς και… τίποτα το ουσιαστικό.\nΗ σοσιαλδημοκρατία πάλι είναι πιο αστικό σύστημα στο βαθμό που η εξουσία εναλλάσσεται δια τις ψήφου μεταξύ δυο πόλων που τραβούν προς την ίδια κατεύθυνση αλλάζοντας απλώς ταχύτητα προόδου και χρωματισμό στο λόγο.\nΗ μεγάλη ήττα του σοσιαλισμού ήταν η πρόοδος του διεθνούς εμπορίου η αύξηση της μετάδοσης κάθε είδους αγαθών πληροφοριών τελικά εμπορευμάτων. Όχι τυχαία ο καπιταλισμός ξεπήδησε από την δυτική αποικιοκρατική Ευρώπη και το εμπόριο.\nΟ Σοσιαλισμός στις αρχές του με τον ορό κατάκτηση των μέσων παραγωγής αναφέρεται κυρίως στην γη των φεουδαρχών και των παλατιών και θα έχει κοινούς εχθρούς με τους πρώιμους καπιταλιστές. Θα βρεθούν όλοι μαζί στην γαλλική επανάσταση. Μετά ο Μαρξ, και καθώς ο καπιταλισμός-εμπόριο θα γιγαντώνεται, θα βάλει ευρύτερους όρους στα μέσα παραγωγής. Κάπου εκεί θα χαθεί το παιχνίδι και από κει και πέρα ο Σοσιαλισμός ή θα αποτυγχάνει παντού είτε θα κατέχει το κράτος και θα ασκεί τον καπιταλισμό μόνο στο εξωτερικό οδηγώντας το εσωτερικό σε καθυστέρηση.\nΟ καπιταλισμός υπάρχει από πάντα και αλλάζει μόνο σε ένταση και μέσο συναλλαγής η μέτρησης του κεφαλαίου που συσσωρεύεται, Τυχών επιτυχημενοι συγχρονοι σοσισλιστες θα είναι αυτοί που θα καταφερονουν να κρυψουν την ομοτητα του πίσω απο καποια κουρτίνα που μπορεί να είναι ιδέα ή πρόσωπο.\nΌνομα ΘΟΔΩΡΟΣ ΤΣΙΚΑΣ\nΑύγουστος 29, 2012 at 1:47 πμ\nΑύγουστος 29, 2012 at 6:21 πμ\nΜε τις περισσότερες διαπιστώσεις του κυρίου Παπαϊωάννου συμφωνώ. Προσθέτω απλώς ότι μας τελείωσε επίσης και η LEHMAN BROTHERS, η «Παγκοσμιοποίηση» και το γλωσάρι της ( Τέλος της Ιστορίας, Παγκόσμια Διακυβέρνηση, ΜΚΟ, διεθνείς οργανισμοί κλπ ). Αν αυτό δεν είναι μια ιστορική σοσιαλιστική ευκαιρία, τότε ποιά είναι ; Μόνο που για να την αρπάξουμε στην Ελλάδα πρέπει να ξανακάνουμε το χώρο παράταξη και την παράταξη πολιτική οργάνωση.\nΑυτό το τελευταίο είναι δύσκολο. Να προτείνω τον Σεπτέμβριο – εκτός της συζήτησης για τον Πολιτισμό – και μια Οργανωτική Σύσκεψη των Ελλήνων Σοσιαλιστών ; Πάντως, προσωπικά, δεν βλέπω, στις σημερινές συνθήκες σύγχυσης, αναβίωση οργανωτικών προτύπων τύπου ΠΑΣΟΚ δεκαετίας ’70 & ’80. Και πάντως είναι άλλη δουλειά η ανασύσταση του ΠΑΣΟΚ ( αυτή επιχειρείται από την σημερινή του ηγεσία ) και άλλο το ξαναζωντάνεμα του σοσιαλιστικού κινήματος στην πατρίδα μας που απασχολεί εμάς. Απλούστατα, επειδή ο χώρος είναι και διαχυμένος και κατακερματισμένος και διαιρεμένος, εντός και εκτός του ΠΑΣΟΚ.\nΑύγουστος 29, 2012 at 12:45 μμ\nΠράγματι υπάρχει μια ευκαρία αποενοχοποιημένης επιστροφής σε πιο μικρά σύνολα και συγκεκριμένα σε εθνικά σύνολα και εθνικές πολιτικές.\nΣιγουρα αρχίζει μια εποχή χαμηλής καπιταλιστικής έντασης. Δεν αρχίζει όμως μια καλη περίοδος για διακδικήσεις στο κόσμο της εργασίας γιατί ως εθνός θα ανταγωνίζεσαι τελικά την Κίνα και τις χωρες χαμηλού εργατικού κόστους.\nTo ΠΑΣΟΚ κατα την γνωμη μου είναι νεκρό και όσοι ασχολούνται μαζι του κάνουν ζημιά και καθυστερούν την ανασχηματοποίηση της Δημοκρατικής παραταξης!\nΑύγουστος 29, 2012 at 4:40 μμ\nΤα πολλα λογια ειναι φτωχια..!! Το ΠΑΣΟΚ εχασε τον προσανατολισμο του… και ξεχασε τις ριζες του…!! θελετε σοσιαλιστικο κομμα..?? τοτε θα πρεπει να εκφραζετε τον λαο και να ασχολειστε με την λυση των δικων του προβληματων…!!Τα προβληματα των πλουσιων, των εργοδοτων και των βιομηχανων αφηστε την ΝΔ να τα λυσει..!! Οταν λαδωσε το αντερακι των περισσοτερων στελεχων σας απο τους παχυλους βουλευτικους και υπουργικους μισθους, ξεχασαν απο που προερχονται και ποιους εκπροσωπουν..!!!\nΠοιες κομματικες οργανωσεις και πρασιν’ αλογα..?? Οτι λαμογιο γλυφτης και παρατρεχαμενος υπαρχει στις τοπικες κοινωνιες εχει μπει στις κομματικες οργανωσεις..!! για κοινωνικη προσφορα υποθετω…!!\nΑν καποιος προσπαθουσε να ζητησει συναντηση σε στελεχος σας για να προτεινει ιδεες… τον συνεδεαν με Καιρο… μονο στο ΠΑΣΟΚ συμβαινει αυτο…!!! γεμισε το κομμα αλλαζονες ξερολες χαρτογιακαδες…!! πεταχτε ολους αυτους εξω… και βρειτε λυσεις να προτεινετε στα προβληματα που εχει ο λαος… αλλιως αφηστε τον ηλιο να βουλιαξει.. αν δεν κανετε αυτα δεν εχει νοημα η υπαρξη του κομματος και τον χωρο θα τον εκπροσωπησει αλλος…!!!\nΑύγουστος 29, 2012 at 5:27 μμ\nΑφού συμφώνησε με την εκφορά του λόγου μου μέχρι και ο Ric Ferara, πάμε καλά !\nΣυμφωνώ, με τη σειρά μου, με την εύστοχη παρατήρηση της Mariah Stoner ότι άλλο η ανασύσταση του ΠΑΣΟΚ και άλλο η ανασυγκρότηση του σοσιαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Εμείς εδώ είμαστε προσηλωμένοι στο δεύτερο ώστε να προχωρήσει, ανεξάρτητα με το αν ευοδωθεί το πρώτο.\nΚαι πρέπει το σοσιαλιστικό κίνημα να σταθεί ξανά όρθιο, γιατί τότε μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι και για το μέλλον των εργαζομένων. Τώρα που «έχουν ζήσει στο πετσί τους» την τραγική διάψευση της φρούδας ελπίδας ( κοινώς φούμαρα) που τους πούλησε η «Παγκοσμιοποίηση». Δηλαδή όλο και λιγότερη δημιουργικότητα, όλο και περισσότερη κατανάλωση. Βεβαίως υπάρχει ακόμα ο εθισμός στην ψευδαίσθηση, η προσκόλληση στην μη σκέψη, ο φόβος για το μέλλον ( άδηλο από μόνο του ). Όμως όλα αυτά ακολουθούν πια την πτωτική τάση των τηλεθεάσεων.\nΑύγουστος 29, 2012 at 6:28 μμ\nΕίναι πολύ πιο εύκολο να προωθήσεις ένα νέο προιόν στην αγορά, έστω και μέτριο από το να αλλάξεις την εικόνα ενός παλαιού, έστω και αρχικά καλού προιόντος,που όμως έχει εντόνως δυσφημισθεί λόγω κακής συμπεριφοράς των συστατικών του.\nΗ λέξη σοσιαλισμός έχει παραχρησιμοποιηθεί και η εικόνα του είναι χαμηλά στο κοινό.\nΤι απέγιναν τα παλαιά κόμματα : των Φιλελευθέρων, η Ένωση Κέντρου, η Ένωση Κέντρου και οι Νέες Δυνάμεις, η ΕΡΕ, ο Εθνικός Συναγερμός, η Πολιτική Άνοιξη το ΔΗΚΚΙ, η ΕΔΗΚ… μπήκαν όλα στα ράφια της Ιστορίας. Αυτή θα είναι και η μοίρα του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας κλπ.\nΟι ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης που επέδρασαν σε πολλές χώρες το 19ο αιώνα όπως liberte, egalite, fraternite προβάλλονται και σήμερα. Το ίδιο και οι αρχές του Σοσιαλισμού που στηρίζονται στο σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας θα εξακολουθήσουν να προβάλλονται. Όμως ουδείς, μέχρι σήμερα, έχει πιάσει τον παλμό της εποχής μας.\nΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ,ΠΑΣΟΚ και λοιπές «προοδευτικές» δυνάμεις αναμασούν τις ίδιες έννοιες με την ίδια ξύλινη γλώσσα.\nΟι πολίτες έχουν ξεπεράσει τις εκφράσεις των πολιτικών δυνάμεων. Οι νέοι του διαδικτύου ίσως διαμορφώσουν τη νέα πραγματικότητα.Οι παλιοί δούλεψαν με παλιά υλικά και έφθασαν μέχρις εδώ με τα γνωστά αποτελέσματα – διαφθορά είς το έπακρον, παντελής έλλειψη σεβασμού στον ΠΟΛΙΤΗ, ρουσφέτι και κομματοκρατία…\nΠολλοί παλιοί σε χώρους εξουσίας δίδαξαν τους νεώτερους ότι τα αγαθά « κόλποις κτώνται και ουχί κόποις» όπως μας δίδασκαν στα σχολεία.\nΌσο για την εφαρμογή δημοκρατικών αρχών και δημοκρατικού λόγου στην καθημερινή ζωή και τις διοικητικές διεργασίες, ας μην το συζητάμε. ‘Ελλειμμα μέγα!\nΚαι τώρα τι κάνουμε; Η νεολαία αναζητάει έργα, πρότυπα να ακολουθήσει και της έχουμε προκαλέσει σύγχυση με την ασυνέπειά μας, μεταξύ λόγων και πράξεων.\nΠρόταση: Αν θέλουμε σοσιαλιστική ομάδα ας εξετάσει ο καθένας αν ακολουθεί ο ίδιος σοσιαλιστικές αρχές και μετά ας προσχωρήσει, και να μην ξεχνάμε τις διδαχές του Πυθαγόρα για την αξιολόγηση των πράξεων των μαθητών του από τους ίδιους κάθε βράδυ πριν τον ύπνο.\nΚάθε μαθητής έπρεπε να απαντήσει στα ερωτήματα : τι έπραξα, τι δεν έπραξα που έπρεπε να είχα πράξει και τι έπραξα που δεν έπρεπε να είχα πράξει.\nΣτα ερωτήματα αυτά να απαντήσουν όλοι οι υπάρχοντες σοσιαλιστές στην Ελλάδα, που έδρασαν σε πόστο εξουσίας και μη, για την πολιτεία τους.\nΜετά από την καθαρτική αυτή λειτουργία μπορούμε να μιλάμε για δημιουργία νέας σοσιαλιστικής ομάδας. Όσο για να ξαναζωντανέψει το σοσιαλιστικό κίνημα όποιος έχει τα « κότσια» ας βγει να προσελκύσει οπαδούς, τότε θα νιώσει τις αντιδράσεις του κοινού. Από το διαδίκτυο είναι ευκολο να μιλάς για ιδέες. Στην εφαρμογή υπάρχει η δυσκολία. Πιθανόν, ένα σχέδιο ex machinα, δείξει κάποιο μονοπάτι προς μια ζωή, τουλάχιστον, με κοινωνική δικαιοσύνη!\nΑύγουστος 30, 2012 at 8:05 πμ\nΚι εγώ νομίζω μπορούμε να βρούμε άκρη, αρκεί να κινηθούμε. Γρήγορα. Κοινή επιθυμία υπάρχει. Μέσα μπορούμε να βρούμε όλο και περισσότερα, μιας και το τέρας στο διάβα του μέχρι το θάνατό του, άφησε πίσω του αδέσποτα πολύτιμα εργαλεία. Παραδείγματος χάριν το διαδίκτυο. Πραγματικά μπορεί να βοηθήσει και όχι μόνο με συζητήσεις, αλλά και με οργάνωση ανοιχτής δημοκρατικής πολιτικής δράσης.\nΔράση, ναι, αλλά προσοχή ! Όχι για να ακολουθήσουμε και τελικά συμπράξουμε στο θόρυβο, τη σύγχυση και τη διάλυση στο δημόσιο χώρο, αλλά για να δείξουμε μια κοινή βάση ώστε όλο και περισσότεροι / ες να ακουμπήσουν σ αυτήν, να σκεφτούν και να προχωρήσουν. Μαζί. Αυτό δεν ζητάνε στην πραγματικότητα οι συμπατριώτες / ισες, είτε σε αγανάκτηση, είτε σε περισυλλογή ; Να βγουν από το χάος, την δυσκολία και την απελπισία, πραγματική ή τηλεοπτική ;\nΑύγουστος 30, 2012 at 11:37 πμ\nΧρειαζόμαστε Οραμα. Οραμα που θα συνεγείρει τον λαό και θα μιλήσει στις καρδιές των ανθρώπων.\nΧρειαζόμαστε Ηγέτη. Ηγέτη που θα συγκινήσει τις μάζες και θα αποτελέσει σημείο αναφοράς.\nΧρειαζόμαστε πρόγραμμα. Πρόγραμμα που θα εξειδικεύει, θα κοστολογεί και θα ιεραρχεί τις προτάσεις μας, σε όλους τους τομείς.\nΧρειαζόμαστε Οργάνωση. Οργάνωση που θα λειτουργεί δημοκρατικά, θα διαμορφώνει και θα εμβαθύνει τις σχέσεις με την κοινωνία, στη βάση αμοιβαίου σεβασμού και θα διαπαιδαγωγεί τα μέλη με τις αξίες και τις αρχές του Σοσιαλισμού.\nΧρειαζόμαστε στελέχη. Στελέχη με υπευθυνότητα, συναίσθηση του ρόλου τους, διατεθειμένα να προσφέρουν στην μεγάλη υπόθεση ης δημοκρατίας και του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας.\nΧρειαζόμαστε διαδικασίες. Διαδικασίες που θα κατοχυρώνουν την δημοκρατική λειτουργία του κόμματος και θα διασφαλίζουν την ιστορική και ιδεολογική συνέχεια και συνέπεια, προστατεύοντάς το από παρείσακτους, αριβίστες και τυχοδιώκτες.\nΓι’ αυτά πρέπει να μιλήσουμε. Σ’ αυτά πρέπει να δώσουμε απαντήσεις και να βρούμε λύσεις.\nΑύγουστος 30, 2012 at 6:10 μμ\nΚαι άλλα χρειαζόμαστε σύντροφε Κώστα Καρμπέρη. Και, πριν απ όλα, την βεβαιότητα ότι ο σκοπός μας είναι καλός, με ή χωρίς εφόδια. Την αποφασιστικότητα να προχωρήσουμε, με ή χωρίς εφόδια. Την αισιοδοξία ότι θα δικαιωθούμε, με ή χωρίς εφόδια. Την γνώση ότι ο συσχετισμός της δύναμης κάθε μέρα γίνεται καλύτερος για μας : να τα εφόδια που λέγαμε !\nΑύγουστος 31, 2012 at 6:47 πμ\nΑν, σύντροφε Ric Ferara, δεν είχαμε τη βεβαιότητα ότι ο σκοπός μας είναι καλός, δεν θα ασχολούμασταν… Αν δεν είχαμε την αποφασιστικότητα, δεν θα προτείναμε, ούτε θα δουλεύαμε σ’ αυτή την κατεύθυνση. Αν δεν είχαμε την αισιοδοξία, θα είχαμε μείνει σπίτι μας (είναι πολύ εύκολο να χαρακτηριστούμε πλέον γραφικοί… αλλά δεν μας αγγίζει). Οσο για τη γνώση ότι ο συσχετισμός δύναμης γίνεται καλύτερος για μας κάθε μέρα, επίτρεψέ μου να έχω επιφυλάξεις. Η πορεία είναι δύσκολη και το ξέρουμε. Εχει βήματα προς τα μπρος και βήματα προς τα πίσω. Τώρα ζούμε την οπισθοχώρηση. Είμαστε πεπεισμένοι ότι θα ξαναβαδίσουμε μπροστά (η αισιοδοξία που λέγαμε)\nΑύγουστος 31, 2012 at 10:56 πμ\nΣύντροφε Κώστα Καρμπέρη αυτή τη μάχη της Μάλαγα θα την κερδίσουμε !\nΑύγουστος 31, 2012 at 11:24 πμ\nΌπως συμβαίνει συχνά σε περιόδους κρίσης, οι πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις γίνονται ακριβώς την παραμονή της ανατροπής, όπως και οι κρίσεις ξεκινάνε την επομένη ακριβώς των πιο αισιόδοξων προβλέψεων του όποιου κατεστημένου, της όποιας εποχής. Αναμενόμενο από μια άποψη, αλλά ας αποφύγω τις αναλύσεις.\nΚαι βέβαια τα εφόδια είναι απαραίτητα. Αλλά θα βρούμε ένα πραγματικό πλούτο από πολύτιμα υλικά που ξεφορτώθηκε ο αντίπαλος κατά την υποχώρησή του, ώστε να την επιταχύνει ( πχ μέσα επικοινωνίας και δικτύωσης, αποθέματα γνώσεων, έρημες γαίες και άλλα ). Όλα αυτά ευρύτατα διαχυμένα, αλλά και μη ελεγχόμενα.\nΑρκεί να μη «μασάμε» ότι οι κακοί είναι παρόντες και κραταιοί, διότι δεν συμβαίνει τίποτα από τα δυο. Και βέβαια να μην αφήσουμε το εκκρεμές από την ακραία απαισιοδοξία να ολοκληρώσει την ταλάντωσή του έως την ακραία ελαφρότητα. Γιατί αν κάνουμε διστακτικά το πρώτο βήμα και πετύχουμε, λιγότερο διστακτικά το δεύτερο και πετύχουμε ξανά και πάει λέγοντας, είναι μοιραίο κάποια στιγμή να υποτιμήσουμε τα υπολείμματα της άλλης πλευράς και να θρηνήσουμε αχρείαστα θύματα. Αυτός είναι ο πραγματισμός που πρέπει να συνοδεύει απαραιτήτως την ηθική μας υπεροπλία, ώστε να «κλειδώσουμ»ε την αίσια έκβαση της αναμέτρησης.\nΑλλά ας επιμείνω : το πρώτο κατά σειρά εμπόδιο είναι η υπερτίμηση ενός αντιπάλου που, όσο και αν προσπαθεί να το κρύψει, έχει τραπεί σε φυγή, μπας και γλυτώσει από την πάνδημη αποδοκιμασία. Προ πάντων μη δειλιάσουμε λοιπόν, συντρόφισσες και σύντροφοι. Δεν κοσκινίζουμε, ζυμώνουμε. Βαδίζουμε μπροστά τώρα !\nΑύγουστος 31, 2012 at 12:05 μμ\nΠρέπει να κάνουμε μία αναδρομή στην μεταπολίτευση από το 1974 μέχρι σήμερα , ο κρατισμός του Κ.Καραμανλή του πρεσβύτερου ,κρατικοποίησε από τα λεωφορεία ,τις τράπεζες μέχρι και την βαριά βιομηχανία και η δημιουργία ενός δημόσιου τομέα Σοβιετικού τύπου ,δηλαδή ασύδοτου ατιμώρητου αντιπαραγωγικού και διεφθαρμένου . Και οι « σοσιαλιστικές πατέντες» του Α.Παπανδρέου δηλαδή λαϊκή συμμετοχή εκφραζόμενη με την τοπική αυτοδιοίκηση και τον συνδικαλισμό , την συμμετοχή των φοιτητών στην εκλογή του πρύτανη στα Πανεπιστήμια ,στην κατάργηση της αξιολόγησης της αξιοκρατικής προαγωγής στο δημόσιο , στην κατάργηση της άμιλλας και του ανταγωνισμού σε όλα τα στάδια της εκπαίδευσης και της δημόσιας διοίκησης και των ΔΕΚΟ , ουσιαστικά στην κυριαρχία της μετριοκρατίας και την κατάργηση της αξιοκρατίας , οδήγησαν την χώρα στην αποβιομηχάνιση την έκαναν παρασιτική ώστε να ζει με δανεικά και νομοτελειακά κατάντησε στην σημερινή πτώχευση η οποία δεν είναι μόνο υλική αλλά και ηθική . Το μεταπρατικό κεφάλαιο και το κρατικοδίαιτο γιγαντώθηκε και το παραγωγικό βιομηχανικό κεφάλαιο εξαφανίσθηκε . Επειδή έχει καταντήσει η λέξη «σοσιαλιστής» συνώνυμο με το καλός χριστιανός σε έναν λαό που δεν εμβαθύνει στις έννοιες και στην εφαρμογή τους καλό είναι για λόγους μάρκετιν να χρησιμοποιούμε ορισμό σοσιαλιστικό κόμμα αλλά μόνο σε ένα κομμάτι μπορεί να έχει χρήσιμη εφαρμογή στην οργάνωση ενός κράτους πρόνοιας το οποίο να δουλεύει με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια όπως στην Γερμανία και την Σουηδία , να είναι ανταγωνιστικό του αντιστοίχου του ιδιωτικού τομέα και να προσφέρει πολύ καλές υπηρεσίες στους πολίτες με χαμηλό για το κράτος κόστος ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΕΙ ΥΠΕΡΜΕΤΡΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ και ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ . Το κοινωνικό κράτος περιλαμβάνει συντάξεις ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, παιδεία όλες τις βαθμίδες, δημόσια τάξη (αστυνομία ) .δικαιοσύνη , στράτευμα και τοπική αυτοδιοίκηση αυτοτελής και με δικούς της πόρους.. Καμία άλλη συμμετοχή σε επιχειρήσεις βιομηχανίες και υπηρεσίες εκτός από έξυπνες μειοψηφικές συμμετοχές εταιρείες venture capital για την ανάπτυξη εταιρειών νέας τεχνολογίας.\nΑύγουστος 31, 2012 at 9:56 μμ\nΣε μια διαδικτυακή πολιτική αγορά γίνεται εύκολα αντιληπτή η διαφορά ανάμεσα στην κατάθεση άποψης και την προπαγάνδα. Ο στιγμιαίος εντυπωσιασμός δεν χωράει στο μέσο αυτό ώστε – έστω πρόσκαιρα – να «περάσει η άποψη» ότι η ελληνική ιστορία ξεκίνησε το 1974 με τον ύστερο Κωνσταντίνο Καραμανλή και τελείωσε το 1996 με το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου. Με προφανή σκοπό να αποσειστεί η ευθύνη από τους μεταγενέστερους. Σε μια συζήτηση μάλιστα για το ξαναζωντάνεμα του σοσιαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα, ε, αυτό δεν τρώγεται !\nΤο σοσιαλιστικό κίνημα στην πατρίδα μας και στην εποχή μας μπορεί να είναι αναγκαίο για να βγάλει πέρα τρεις, πολύ συγκεκριμένες, πολιτικές αποστολές. Να άρει τον περιορισμό της κυριαρχίας της χώρας που μας έχει επιβληθεί από πιστωτές, χωρίς να πτωχεύσουμε. Να συγκροτήσει δημόσια διοίκηση που να εγγυάται την άσκηση κυριαρχικών ( για τη χώρα ) και δημοκρατικών ( για το λαό ) δικαιωμάτων. Να μοιράσει το εθνικό εισόδημα πιο δίκαια.\nΤο βέβαιο είναι ότι τα τελευταία δέκα δεκαπέντε χρόνια τα πράγματα κινήθηκαν προς άλλες κατευθύνσεις και έτσι φτάσαμε ως εδώ. Το σοσιαλιστικό κίνημα λοιπόν, αν θέλει να είναι χρήσιμο, δεν παγιδεύεται σε ξεπερασμένες αντιθέσεις και παρωχημένα σχήματα, δεν προσχωρεί σε άκριτες απομιμήσεις, δεν συμπράττει σε ταπεινωτικούς συμβιβασμούς. Ξαναζωντανεύει όχι για λόγους marketing, αλλά για λόγους ουσίας.\nΣεπτέμβριος 1, 2012 at 6:38 πμ\nΠλησιάζοντας στο τέλος της Αυγουστάτικης Αγοράς, ομολογώ ότι πολλά παράξενα ευχάριστα έχουν ήδη προκύψει. Παραδείγματος χάριν, πλησιάζουμε όλο και πιο πολύ σε ένα modus operandi με δημοκρατία και αποτελεσματικότητα. Και για να το αποδείξω, θα κάνω μια πρόταση δράσης που «κανονικά» θα έπρεπε να υποβάλλει ο Mich Rimini : να ξεκινήσει μέσα στην επόμενη εβδομάδα, η συζήτηση για τον Πολιτισμό. Γιατί δεν συγκροτούμε αμέσως μια εισηγητική ομάδα ; Αν δεν το κάνουμε εμείς, οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ που μας «καταγγέλλουν» για «διανοούμενους», ποιος άραγε ;\nΈκανα την αναφορά στην συκοφαντία σε βάρος μας για να διατυπώσω την θέση ότι ασφαλώς κάποιοι από εμάς θα βαδίσουμε μπροστά, αλλά όχι οποιοιδήποτε από εμάς.\nΔιαπιστώνω λοιπόν ότι μας έχει επηρεάσει η σπάταλη, αλήστου μνήμης, Παγκοσμιοποίηση, ως προς το εξής : έχουμε στην διάθεσή μας πολλά χρήσιμα εργαλεία και δεν τα χρησιμοποιούμε. Και εξηγούμαι.\nΘέσεις σοσιαλιστών από όλο τον κόσμο που στάθηκαν όρθιοι και απέναντι τα πέτρινα χρόνια ως την μεγάλη κατάρρευση του 2008 ποιοί / ες τα εντοπίζουν και καταγράφουν ;\nΕμπειρίες από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και άλλους χώρους και πρωτοβουλίες ποιοι / ες τις απογράφουν και τις αξιολογούν ;\nΠρωτοβουλίες από σοσιαλιστές πολιτικούς, προσωπικότητες του δημοκρατικού χώρου, εθνικούς μας ηγέτες, αλλά και ακτιβιστές και κινήματα με μεγάλη ποικιλία από ενδιαφέροντα ποιοι / ες τα αθροίζουν στην πολιτική βάση μας ;\nΤο Προγραμματικό μας Ταμιευτήριο – ναι, αυτό που ιδρύσαμε ο 2006 στην ΑΘΗΝΑΙΔΑ – ποιοι /ες το συντηρούν, το διασυνδέουν ( λέξη από το πρώϊμο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα αυτή ) και το εμπλουτίζουν ;\nΤις επαφές και συζητήσεις με σοσιαλιστές πολιτικούς που προσθέτουν στα τρέχοντα δημόσια πράγματα στην Ελλάδα με τις παρεμβάσεις τους, ποιοί / ες τις διενεργούν ;\nΤέλος, την όποια δική μας συμβολή, την συμβολή των ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ, από τον προπομπό μας, το «ρεύμα ΠΑΣΟΚ» που έκανε την παρέμβασή του στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ του 1998 με την εισήγηση «ΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΜΑΣ ΕΝΑΙ ΕΥΡΥΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΜΕΤΡΟ ΕΝΟΣ ΕΥΡΩ» και την ίδρυσή μας το 2001, μέχρι και την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ του 2012 ποιοι / ες την συνθέτουν και την διαθέτουν ;\nΛέω λοιπόν να τα ξεκινήσουμε όλα αυτά αμέσως, ορίζοντας αντίστοιχους υπεύθυνους. Νομίζω ότι εκτός από τον Mich Rimini, με την πρότασή μου καλύπτω ( εν τάξει, εν μέρει ) και τον σύντροφο Κώστα Καρμπέρη.\nΣεπτέμβριος 2, 2012 at 2:23 μμ\nΑς οργανωθούμε λοιπόν σύντροφοι. Ο Σεπτέμβρης ήρθε…\nΣύντροφε Mich Rimini, με κάλυψες απόλυτα στην τελευταία σου τοποθέτηση. Α-Π-Ο-Λ-Υ-Τ-Α!


02 Ιουλ 2019 - 11:04\nΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ*\nΜέσα από το άρθρο αυτό θα μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου για μια σπάνια νευρολογική νόσο που με αφετηρία τη διάγνωση στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, άρχισα ένα ταξίδι και μια δοκιμασία που άλλαξε ριζικά τη ζωή μου και τον τρόπο σκέψης μου.\nΗ δοκιμασία είναι χωρίς αμφιβολία μια δύσκολη και δυσάρεστη κατάσταση για τον άνθρωπο. Είναι όμως και μεγάλη ευκαιρία για να κάνει στροφή και να αλλάξει ρότα στη ζωή του. Μέσα από την δίκη μου δοκιμασία γνώρισα τον εθελοντισμό και αποφάσισα να βαδίσω για το υπόλοιπο της ζωής μου στα όμορφα και ζωοδόχα μονοπάτια του.\nΕίναι δύσκολο να δοθεί ένας ορισμός για τον εθελοντισμό. Είναι ακατόρθωτο να περιγράψεις και να αποτυπώσεις τις πραγματικές του αξίες και διαστάσεις. Το μόνο βέβαιο είναι πως είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την αλληλεγγύη, τον αλτρουισμό και την ανιδιοτελή αγάπη. Είναι να προσφέρεις χωρίς να περιμένεις να πάρεις. Είναι να αγαπάς αληθινά και χωρίς όρια. Όρια φυλετικά, όρια κοινωνικά η ακόμα και όρια πολιτικά.\nΕίμαι πεπεισμένος πως ο εθελοντισμός είναι η πιο όμορφη στάση ζωής. Και για να το κάνω και λίγο πιο προσωπικό, ο εθελοντισμός είναι μια στάση που δίνει ζωή σε ανθρώπους που η ιδία η ύπαρξη τους διατρέχει άμεσο κίνδυνο.\nΜε αλλά λόγια ο εθελοντισμός σώζει ζωές. Αυτό ακριβώς συνέβη και στη δική μου περίπτωση. Για να γίνω ποιο κατανοητός θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την τη δίκια μου εμπειρία. Μια αληθινή ιστορία και μια δοκιμασία που με βοήθησε να αλλάξω την κοσμοθεωρία μου και με ώθησε να προσπαθήσω να γίνω καλύτερος ως άνθρωπος. Μια δύσκολη δοκιμασία που μου έδωσε παράλληλα την ευκαιρία να βιώσω από πρώτο χέρι τις ευεργετικές ιδιότητες αυτής της θεάρεστης πράξης.\nΠριν από 5 χρόνια είχα διαγνωστεί με μια σπάνια κληρονομική ασθένεια. Την νόσο των Σταυροφόρων η όποια εικάζεται να έφτασε στην Κύπρο με την άφιξη των Σταυροφόρων κατά τον 12 αιώνα. Από την πρώτη μέρα εκδήλωσης της νόσου παρατηρείται μια σταθερή, αλλά αργή, επιδείνωση της υγείας του ασθενούς.\nH ασθένεια αυτή ονομάζεται αμυλοειδική πολυνευροπάθεια και το Ιατρικό Κέντρο αναφοράς για τη νόσο αυτή είναι το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου.\nΣτο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου λειτουργεί πολυθεματική διεπιστημονική ομάδα που προσφέρει υπηρεσίες έγκαιρης διάγνωσης, ιατρικής παρακολούθησης και υποστήριξης. Η ομάδα αποτελείται από Νευρόλογους Ιατρούς, γενετιστές, σύμβουλο γενετικής, κοινωνική λειτουργό, ψυχολόγο, νοσηλευτές, φυσιοθεραπευτές ,διατροφολόγο κτλ.\nΗ αμυλοειδική πολυνευροπάθεια, είναι μια νόσος που με την πάροδο του χρόνου επηρεάζει όργανα ζωτικής σημασίας όπως η καρδία και τα νεφρά. Επίσης παρουσιάζονται συμπτώματα διαταραχής στο γαστρεντερικό σύστημα, αναγούλες και εμετοί .Ένα άλλο σύμπτωμα της νόσου είναι η ορθοστατική υπόταση λόγω προσβολής του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Η νόσος είναι ανεξαιρέτως θανατηφόρα μετά από περίοδο περίπου 10 ετών. Ο θάνατος είναι δηλαδή αργός, φρικτός και βασανιστικός. Ο ασθενής μοιάζει σαν ένα αναμμένο κερί που θα λιώσει και θα σβήσει μερικά χρόνια μετά την εκδήλωση της νόσου.\nΗ μονή θεραπεία που δινόταν ως επιλογή στους Κύπριους ασθενείς ήταν η μεταμόσχευση ήπατος. Το Ινστιτούτο Νευρολογίας ανέλαβε σ αυτή την φάση την παραπομπή μου στο Υπουργείο Υγείας με στόχο τη διασύνδεση με Ιατρικό Κέντρο στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο για την μεταμόσχευση ήπατος.\nΈπρεπε να παρατήσω τη ζωή μου στη μέση. Να αφήσω την οικογένεια μου, τους φίλους μου, την δουλειά μου, την όμορφη ζωή μου και να ξενιτευτώ περιμένοντας για το θαύμα.\nΤότε ήταν που θυμήθηκα όλα εκείνα τα ρεπορτάζ που είχα ασχοληθεί ως δημοσιογράφος. Ιστορίες που έφταναν κοντά μου μέσα από διαφορές εθελοντικές οργανώνεις και που είχαν ως πρωταγωνιστές μικρά παιδιά. Εκείνους τους λιλιπούτιους μαχητές με τα τεράστια χαμόγελα που μετέβαιναν στο εξωτερικό μαζί με τους γονείς τους αναζητώντας ελπίδα ζωής . Μικρούς και μεγάλους ήρωες που έδιναν την δική τους μάχη ενάντια στην ασθένεια και παρέδιδαν σε μας μαθήματα ψυχικής δύναμης.\nΤην ώρα που όλες αυτές οι ιστορίες περνούσαν σαν εικόνες από μπροστά μου συνειδητοποίησα ότι βρισκόμουν και ο ίδιος στη μέση μιας τέτοιας ιστορίας. Και ήρθε η στιγμή που μπόρεσα καταλάβω πλήρως τις λέξεις του ρεπορτάζ, που ηχούσε και πάλι στα αυτιά μου. «Κραυγή αγωνίας για τον Αντρέα», «ο μικρός Γιώργος μας χρειάζεται», «κάλεσμα ανθρωπιάς για τη Μαρία», «προσευχηθείτε για την Ειρήνη, δίνει μάχη με τον καρκίνο».\nΗ αλήθεια είναι πως κάθε φορά που άκουγα για μια τέτοια ιστορία, στενοχωριόμουν. Για πέντε η άντε δέκα λεπτά το πολύ. Όπως ίσως οι περισσότεροι . Δεν μπορούσα να αντιληφθώ τι σημαίνει να παρατάς τη ζωή σου στη μέση. Δεν ήξερα τι θα πει να ξενιτεύεσαι γιατί μια «κακούργα» ασθένεια αποφάσισε να εισβάλει στη ζωή σου και να απειλήσει την ύπαρξη σου.\nΈφυγα λοιπόν για την Αγγλία, ακλουθώντας τις διαδικασίες του Υπουργείου Υγείας, καθότι στην Κύπρο δεν διενεργούνται μεταμοσχεύσεις ήπατος. Το μόνο ζητούμενο σε αυτή την ιστορία ήταν να βρω συμβατό δότη μοσχεύματος και να μπορέσω να ζήσω.\nΠήγα λοιπόν στο Μπέρμινχαμ. Στην αρχή τα πράγματα δεν ήταν καθόλου εύκολα. Είναι σκληρό να μένεις σε μια πόλη που δε μπορείς να τη νοιώσεις δική σου. Είναι μεγάλη τιμωρία να μην μπορείς να πεις καλημέρα στη γλώσσα σου. Είναι δύσκολο να είσαι κάπου χωρίς τη θέληση σου. Είναι τραγικό να ξέρεις ότι είτε σου αρέσει είτε όχι δεν έχεις άλλη επιλογή. Αυτό που με κρατούσε «ζωντανό» ήταν η ελπίδα και η προσμονή να κτυπήσει το τηλέφωνο να μου ανακοινώσουν ότι βρέθηκε δοτής.\nΗ προσαρμογή στον νέο τρόπο ζωής έγινε πιο εύκολη με την συμβολή των ανθρώπων της παροικίας . Δυσκολεύομαι στ´ αλήθεια να βρω τις κατάλληλες λέξεις για να αποτυπώσω στις πραγματικές της διαστάσεις την αγάπη, την φροντίδα και την στήριξη τους. Ήταν άνθρωποι όμορφοι, που έκαναν στην κυριολεξία χιλιόμετρα για μας. Και ας μην μπορούσαμε να κάνουμε ούτε βήμα για αυτούς.\nΗ αφοσίωσή τους σε εμάς και στις καθημερινές μας ανάγκες είναι αναμφίβολα κλασικός ορισμός της ανιδιοτελούς αγάπης και της προσφοράς προς τον άνθρωπο. Η αγάπη ήρθε και κάθισε έξω από την πόρτα μας στα ξένα. Μια ειλικρινής αγάπη χωρίς όρια. Μια αγάπη που φώτιζε τα πρόσωπα τους, μα πιο πολύ την ψυχή τους. Τώρα που κοιτώ από μακριά σκέφτομαι πως η δύναμη της αγάπης τους ήταν ένας από τους λόγους που έκανε το χρόνο να περνάει κάπως πιο ανώδυνα.\nΜετά από μερικούς μήνες αναμονής ένας άγνωστος άντρας κοντά στα πενήντα θα γινόταν ο ήρωας μου. Φεύγοντας χάρισε ζωή σε μένα και σε άλλους ασθενείς που περίμεναν με αγωνιά στις λίστα αναμονής του Αγγλικού συστήματος υγείας.\nΚαι με αυτή του την πράξη έστειλε το μήνυμα πως η δωρεά οργάνων είναι το πιο αισιόδοξο μήνυμα ότι η ζωή συνεχίζεται.\nΕίναι γεγονός πως στο άκουσμα της δωρεάς οργάνων, όλοι ερχόμαστε στη θέση του δότη. Ποτέ στη θέση του λήπτη. Οι στατιστικές, όμως, αποδεικνύουν περίτρανα ότι η πιθανότητα να χρειασθούμε οι ίδιοι, ή ένας δικός μας, ένα μόσχευμα, σε κάποια στιγμή της ζωής μας, είναι πολύ μεγαλύτερη από την πιθανότητα να μπορέσουμε εμείς να δωρίσουμε τα όργανά μας μετά θάνατον. Αυτό μπορώ να το επιβεβαιώσω αφού συγκαταλέγομαι πλέον στο ποσοστό της στατιστικής πιθανότητας του λήπτη. Ξεκαθαρίζω πως δεν αδικώ καθόλου τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν το ζήτημα της δωρεάς με δισταγμό αφού και εγώ πριν από μερικά χρόνια απέτρεψα ένα πολύ κοντινό μου πρόσωπο να εγγραφεί στο αρχείο δυνητικών δοτών οργάνων. Μόνο όταν «βρέθηκα στην ανάγκη» αντιλήφθηκα το μέγεθος και τη σπουδαιότητα της δωρεάς οργάνων. Μέχρι τότε ζούσα στην άγνοια, στον φόβο, στην προκατάληψη και στην αδιαφορία. Η ενημέρωση, η αγάπη, η αλληλεγγύη και η προσφορά είναι οι λέξεις κλειδιά στις οποίες θα πρέπει να επενδύσουμε για να νικήσουμε την άγνοια, τα ταμπού και την προκατάληψη.\nΗ σωστή ενημέρωση αποδεδειγμένα οδηγεί στην ευαισθητοποίηση.\nΗ σωστή και η τεκμηριωμένη διαφώτιση θα οδηγήσει στην ευαισθητοποίηση του κοινού αφού οι Κύπριοι έχουν αποδείξει επανειλημμένα τα φιλάνθρωπα αισθήματα τους, ιδιαίτερα μέσα από διαφορές ανθρώπινες ιστορίες που είδαν κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας.\nΑξέχαστη θα μας μείνει η πραγματικά η μοναδική έκρηξη ανθρωπιάς για τη σωτηρία της ζωής ενός μικρού αγοριού την δεκαετία του 1990. Η θέληση του να νικήσει την ασθένεια και να στεφθεί νικητής της ζωής συγκίνησε το Πανελλήνιο. Ο μικρός, που έπασχε από λευχαιμία, έχρηζε άμεσης μεταμόσχευσης μυελού των οστών και έπρεπε μέσα σε ένα διάστημα τεσσάρων εβδομάδων να βρει τον κατάλληλο ιστοσυμβατό δότη. Μετά από τις δημόσιες εκκλήσεις, που έκαναν οι γονείς του, μέσω των ΜΜΕ, ξεκίνησε άμεσα μία απίστευτη κινητοποίηση για την εξεύρεση δότη, με εθελοντική αιμοληψία. Η περίπτωση αυτή γέμισε με ελπίδα την καρδιά μας, καθώς απέδειξε περίτρανα ότι η αγάπη και ο αλτρουισμός δεν έχουν πεθάνει και σε περίπτωση ανάγκης περνούν σε δεύτερη μοίρα οι εγωισμοί, οι έριδες, οι διαφωνίες και τα μίση.\nΕνδεικτικό είναι το γεγονός ότι ξεπέρασαν τις τριάντα χιλιάδες οι Κύπριοι που έδωσαν αίμα, ενώ στην Ελλάδα παρουσιάστηκαν και έδωσαν αίμα πάνω από τέσσερις χιλιάδες εθελοντές. Ιδιαίτερα συγκινητική όμως ήταν η προσφορά αίματος από πολλούς Τουρκοκύπριους, οι οποίοι συνέδραμαν στην προσπάθεια αυτή, ύστερα από την ευρεία κάλυψη της υπόθεσης του μικρού από τον τουρκοκυπριακό τύπο, που καλούσε για αλληλεγγύη και ανθρωπιά. Γεγονός που απέδειξε ότι υπάρχουν ακόμη τα ιδανικά της ειρήνης και της φιλίας των λαών και ότι μπορεί τα γεωπολιτικά συμφέροντα να χωρίζουν αλλά η αγάπη ενώνει.\nΠαρά την πρωτοφανή κινητοποίηση του κόσμου δεν βρέθηκε πλήρως συμβατός δότης. Βλέποντας να χρονικά όρια να στενεύουν οι θεράποντες γιατροί προχώρησαν στην διενέργεια αλλογενούς μεταμόσχευσης αρχέγονων κυττάρων μυελού των οστών από ομφάλιο λώρο και ο μικρός κατάφερε επιστρέψει νικητής στα πάτρια εδάφη. Η μεταμόσχευση θεωρήθηκε επιτυχής και η περίπτωση είχε αίσιο τέλος.\nΗ δημοσιοποίηση της ιστορίας και η άνευ προηγούμενου ανταπόκριση του κόσμου αποδεικνύει πως με τη σωστή προβολή ενός ανθρωπιστικού προβλήματος η ανθρωπιά ξεχειλίζει και περισσεύει. Η δωρεά μυελού των οστών δεν απέχει και πολύ από την δωρεά οργάνων αφού και οι δυο αυτές πράξεις έχουν ως κοινό παρονομαστή την αγάπη, τον αλτρουισμό και την ανθρωπιά.\nΣε περιόδους κατά τις οποίες παρατηρείται ενημέρωση από τα ΜΜΕ σε μια πιο σταθερή βάση παρατηρείται κατακόρυφη αύξηση των μεταθανάτιων δοτών.\nΣήμερα, η μεταμόσχευση αποτελεί τη μόνη θεραπευτική λύση για την ανεπάρκεια, σε τελικό στάδιο, της καρδιάς, του ήπατος, των πνευμόνων και των νεφρών και από έναν δότη μπορούν να σωθούν μέχρι και 8 ζωές. Είναι για αυτό τον λόγο που είναι η ιδέα της δωρεάς οργάνων και ιστών θα πρέπει να συνδεθεί με το ευρύτερο πνεύμα του εθελοντισμού και να καθιερωθεί ως πράξη ανθρωπιάς και αλτρουισμού από όλους μας.\nΕκείνο που προηγείται όμως της μεταμόσχευσης, είναι το ανθρώπινο μεγαλείο της ψυχής καθώς την ώρα της μεγαλύτερης οδύνης για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, κάποιος με μοναδικό κίνητρο την αγάπη και τη γενναιοδωρία αποφασίζει να υπερβεί τον πόνο και να γεφυρώσει τη ζωή με τον θάνατο.\nΜε την σωστή ενημέρωση , θα μπουν οι βάσεις για την δημιουργία κουλτούρας και νοοτροπίας ούτως ώστε τα όργανα από πολλούς δυνητικούς δότες να αξιοποιούνται χαρίζοντας ζωή και να μην καταλήγουν στο χώμα μαζί με το άψυχο σώμα.\nΟ άνθρωπος που μου χάρισε ζωή είχε εθελοντικά δηλώσει την επιθυμία του σε περίπτωση που καταστεί εγκεφαλικά νεκρός να δωρίσει τα όργανα του και να σώσει με αυτό τον τρόπο ανθρώπους που είχαν άμεση ανάγκη κάποιο μόσχευμα.\nΣήμερα είμαι ζωντανός γιατί ένας άγνωστος ήρωας μού έδωσε τη σκυτάλη για να συνεχίζω να ζω. Μια πράξη που πηγάζει από τον εθελοντισμό και προέρχεται από μια κουλτούρα που έχει στο επίκεντρο της, την ανιδιοτελή αγάπη και την πρόσφορα προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο.\nΑν δεν έβρισκα δότη αύτη την στιγμή θα ήμουν καθηλωμένος σε τροχοκάθισμα μετρώντας αντίστροφα για να έρθει το τέλος. Σήμερα μπορώ να ονειρεύομαι με αισιοδοξία για το μέλλον, χωρίς να ξεχνώ ποτέ τη στιγμή που η ζωή που φέρθηκε τόσο απλόχερα.\nΈχω συνειδητά εντάξει τον εθελοντισμό στην ζωή μου και προσπαθώ με κάθε ευκαιρία να επιστρέψω στην κοινωνία, μέσα από διάφορες δραστηριότητες την γνώση και τη σοφία που απέκτησα μέσα από τις δύσκολες στιγμές που έχω περάσει. Προσπαθώ να συμβάλω με κάθε ευκαιρία στην διάδοση της σπουδαιότητας του μηνύματος της δωρεάς οργάνων. Η μεταμόσχευση οργάνων είναι το διαβατήριο στη Ζώη για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο των κόσμο. Αρκετές δεκάδες χιλιάδες είναι καταδικασμένοι σε θάνατο λόγο της έλλειψης μοσχευμάτων.\nΑς κάνουμε χώρο στην καρδιά και στην ψυχή μας και για άλλα πράγματα. Καλά, τα ακριβά αυτοκίνητα και οι εξωτικές διακοπές και τα ωραία ρούχα. Ωστόσο χωρίς την φιλανθρωπία και τον εθελοντισμό θα είμαστε γυμνοί μέσα μας. Τα πάθη μάς κρατούν όμηρους μια ζωή και εγκλωβισμένους σε μονοπάτια δύσκολα και αδιάβατα.


Ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό στην Ανατολική Ουκρανία. Του Στέλιου Ελληνιάδη | Δρόμος της Αριστεράς\nΑρχική περίπτερο ιδεών Ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό στην Ανατολική Ουκρανία. Του Στέλιου Ελληνιάδη\nΟ Στέλιος Ελληνιάδης βρέθηκε στα τέλη του Νοεμβρίου στην Ανατολική Ουκρανία και παρουσιάζει το ημερολόγιό του στις σελίδες του Περίπτερου Ιδεών.\nΣτο επόμενο φύλλο του Δρόμου της Αριστεράς που κυκλοφορεί το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου, το οδοιπορικό συνεχίζεται: Η εμπειρία από το Κίεβο, τη Μαριούπολη και το Ντονιέτσκ.\nΑνατολική Ουκρανία: Οι Έλληνες στην πρώτη γραμμή της εμπόλεμης ζώνης\nΈφτασα το πρωί στο Κίεβο, ενημερώθηκα από τους δικούς μας, έβγαλα φωτογραφίες και τράβηξα βίντεο εκεί που γίνονται οι εκδηλώσεις για την επέτειο του «μαϊντάν» και αναχώρησα με τρένο για την εμπόλεμη ζώνη, γιατί κανένα αεροδρόμιο δεν λειτουργεί στα ανατολικά. Μετά από 658 χιλιόμετρα σιδηροδρομικών γραμμών, έφτασα και διανυκτέρευσα στην πόλη Ζαπαρόζιε, απ’ όπου ξεκινάω το πρωί για να διανύσω οδικώς τα 320 χλμ. ως τη Μαριούπολη. Η διαδρομή από βορρά πάει νότια και μετά ανατολικά, αντί για το σύνηθες, ανατολικά και μετά νότια, για να αποφευχθεί το πέρασμα από περιοχές που η ανταλλαγή πυρών είναι μόνιμη κατάσταση. Λόγους ανησυχίας δεν έχω, γιατί το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον και γιατί έχω εμπιστοσύνη στους συμπατριώτες μας που ξέρουν τι κάνουν και πώς το κάνουν. Η κατάσταση είναι πολύ πιο ζόρικη απ’ ό,τι φαίνεται από μακριά και δεν χρειάζεται να είσαι εμπειρογνώμων για να το καταλάβεις. Το μυρίζεις, στην ατμόσφαιρα.\n(Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014)\nΈφτασα στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων της Ουκρανίας, στην οδό Ελλήνων. Άλλοτε χρειαζόμουν 4 ώρες για να φτάσω στη Μαριούπολη, αυτή τη φορά χρειάστηκαν σχεδόν 34! Το ταξίδι από το Ζαπαρόζιε έγινε μέσα από ένα δευτερεύοντα επαρχιακό δρόμο που γνώριζε καλά ο οδηγός. Περνάει μέσα από πολλά χωριά και κόβει πολύ δρόμο. Το οδόστρωμα ήταν προβληματικό και, τελευταία, με τη συνεχή διέλευση βαριών στρατιωτικών οχημάτων χειροτέρεψε. Έχει στρατιωτικά μπλοκ στην είσοδο και την έξοδο των χωριών, αλλά μόνο σ’ ένα μπλοκ έψαξαν τις αποσκευές μου, ενώ στην είσοδο της πόλης υπήρχε ουρά αυτοκινήτων, που περίμεναν να περάσουν τον έλεγχο. Δυστυχώς, ο οδηγός από φόβο με παρακάλεσε να μην βγάζω φωτογραφίες για να μην μας συλλάβουν ή μας πυροβολήσουν.\n(Παρασκευή πρωί, 21 Νοεμβρίου 2014)\nΚηδεία και γιορτή\nΚηδεύτηκε ο Αθανάσιος Κοσσέ, Ρωμιός από το χωριό Ραζντόλνιε-Καράκουμπα. Ο Αθανάσιος γύρισε στο χωριό του από την Ελλάδα όπου έμενε πολλά χρόνια και σκοτώθηκε από τον κυβερνητικό στρατό. Βιντεοσκοπούσε τον πόλεμο, ανέβαζε πλάνα στο youtube για να ενημερώνεται ο κόσμος και, τελικά, εντάχθηκε, καθώς λένε οι μαρτυρίες, στο στρατό της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονιέτσκ (DNR). Άλλος ένας Έλληνας νεκρός σ’ αυτό το χαμηλής δημοσιογραφικής επικαιρότητας μακελειό. Η Ευρώπη υποβαθμίζει τη σύγκρουση επειδή δεν θέλει να ξέρουν οι πολίτες της όσα διαδραματίζονται στην Ουκρανία με μεγάλη ευθύνη των κυβερνήσεων και των πολιτικών της Ευρώπης. Η μητέρα του Θανάση που διαμένει στο Ντονιέτσκ, είδε να σκεπάζουν το γιό της τα χώματα του Ραζντόλνιε-Καράκουμπα, ενός ελληνικού χωριού που σε όλα τα μεγάλα δράματα του 20ου αιώνα, πρόσφερε το δικό του μερίδιο απώλειας και πόνου, από την επανάσταση και τον εμφύλιο του 1917, τις διώξεις του 1937-38 και την επέλαση των γερμανικών στρατευμάτων στο δρόμο για το Στάλινγκραντ μέχρι τη σημερινή καταστροφή της ανατολικής Ουκρανίας. Η χαροκαμένη μάνα είχε την ελπίδα ότι ο γιος της θα ήταν ασφαλής στην Ελλάδα, αλλά…\nΤο απόγευμα της Παρασκευής, στο χωριό Σαρτανά, το μεγαλύτερο από τα ελληνικά χωριά της Αζοφικής, με περίπου επτά χιλιάδες κατοίκους ελληνικής καταγωγής, τιμήθηκε ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα του Ελληνισμού της Μαύρης Θάλασσας, ο πρώην διευθυντής της εφημερίδας «Έλληνες της Ουκρανίας» (Έλληνι, στη διάλεκτο), Ανατόλη Μπαλτζή. Μεταξύ των παρευρισκομένων ήταν ο πρώην δήμαρχος, γιος του εξαίρετου ποιητή Λεόντι Κυριάκοφ, τον οποίο επισκεπτόμουν συχνά και είχα την ευκαιρία να μαγνητοσκοπήσω συζητώντας και ακούγοντας τα ποιήματά του στη ρωμέικη διάλεκτο την οποία μιλούσε άπταιστα, αλλά και ο νυν Ρωμιός δήμαρχος και φίλος Στέφανος Μαχσμά.\nΟ Ανατόλη, αποσυρμένος λόγω προβλημάτων υγείας, πέρασε τη ζωή του κάνοντας αγώνα για τη διάσωση, αναγέννηση και συνέχιση του ελληνικού πολιτισμού της Αζοφικής Θάλασσας, που έχει ρίζες ρίζες στην Κριμαία και την ευρύτερη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Αγωνίστηκε για την καταγραφή και ανάδειξη της ιστορίας των Ελλήνων, με έρευνες, άρθρα, βιβλία και εκδηλώσεις, υποστήριξε το Πολιτιστικό Κέντρο και το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο των Ελλήνων, στο Σαρτανά, πρωτοστάτησε στην προσπάθεια ανέγερσης του ναού του Αγίου Γεωργίου, ένθερμος συμπαραστάτης στη διδασκαλία της νέας ελληνικής στο σχολείο του Σαρτανά και παρών σε όλες τις δράσεις των Ελλήνων, με αφοσίωση και ζήλο.\nΣτο ωραίο Πολιτιστικό Κέντρο, οι ιθύνοντες της ομογένειας, ο δήμαρχος, ο συντονιστής εκπαίδευσης του ελληνικού υπουργείου Παιδείας που βρέθηκε στη Μαριούπολη από την Οδησσό και ο υπογράφων Κωνσταντινουπολίτης, εξέθεσαν παραστατικά το έργο και την προσφορά του Ανατόλη Μπαλτζή. Οι συνομήλικοι φίλοι του τον προσφώνησαν φιλόσοφο υποδυόμενοι επί σκηνής τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη και οι νέοι μουσικοί, τραγουδιστές και χορευτές τού αφιέρωσαν ρωμέικα, ρώσικα και ουκρανικά τραγούδια. Ξεχωριστή ήταν η στιγμή που η ρωμέισσα ποιήτρια Αναστασία (Νάστια) Πάπους απήγγειλε ένα ποίημα που έγραψε ειδικά για τον Ανατόλη. Και, βέβαια, η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τοπικά φαγητά, βότκα και κρασί, συζητήσεις, κεράσματα και προπόσεις, και μια υπέροχη σπιτική τούρτα με ελληνικότατη διακόσμηση!\nΉταν μια πολύ συγκινητική, με νόημα, εκδήλωση στο μακρινό από την Ελλάδα ελληνικό χωριό Σαρτανά, στη στέπα, στα βόρεια της Αζοφικής Θάλασσας, κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία, επάνω, σήμερα, στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Με νόημα ξεχωριστό λόγω της ιδιόμορφης κατάστασης που βιώνουν οι άνθρωποι, με στρατιωτικά μπλόκα γύρω από το χωριό, με ένοπλους στρατιώτες και οχήματα του ουκρανικού στρατού στους δρόμους, που, αν μη τι άλλο, συμβολίζουν τον τεχνητό διχασμό που διαλύει την Ουκρανία, μια χώρα που μέχρι πριν από λίγους μήνες αποτελούσε πρότυπο ειρηνικής συμβίωσης με πολίτες που ανήκουν σε πάνω από εκατό διαφορετικές εθνότητες, από Ουκρανούς, Ρώσους, Έλληνες, Τάταρους, Βούλγαρους, Αρμένιους, Εβραίους, Ρουμάνους μέχρι λαούς και φυλές από τη Σιβηρία και την Άπω Ανατολή. Μία θαυμαστή συνύπαρξη που βρίσκεται σε πολύ μεγάλο κίνδυνο. Κίνδυνο που επί δεκαετίες άνθρωποι σαν τον Ανατόλη πάλεψαν για να μην επανεμφανιστεί. Η παρουσία στρατιωτών στην εκδήλωση, ως θεατών, έδειχνε ότι αυτός ο κίνδυνος, όσο υπάρχουν ιμπεριαλιστές, εθνικιστές και ολιγάρχες, δεν μπορεί να εκλείψει. Και ότι για να γίνει ο κόσμος ειρηνικός και οι λαοί να συνυπάρχουν με ομόνοια, δημιουργικά και διαχρονικά, θα χρειαστούν ακόμα πολλοί άνθρωποι σαν τον Ανατόλη Μπαλτζή.\n(Παρασκευή βράδυ, 21 Νοεμβρίου 2014)\nΣτρατός στα ελληνικά χωριά\nΗ μέρα ξεκίνησε με μια ουσιαστική συζήτηση στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μαριούπολης με τον πρύτανη Κωνσταντίνο Μπαλαμπάνοφ, που αφορούσε τις ελληνικές σπουδές και άλλα θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Στη συνέχεια, με την πρόεδρο των Ελλήνων της Ουκρανίας, την αεικίνητη Αλεξάνδρα Προτσένκο-Πιτσατζή, αναχωρήσαμε για τα ελληνικά χωριά που βρίσκονται γύρω από τη Μαριούπολη και είναι υπό τον έλεγχο του ουκρανικού στρατού. Μετά από το ελληνικό χωριό Στάρι Κριμ και τρία σημεία ελέγχου, φτάσαμε στο ελληνικό χωριό Κιρίλοβκα, όπου έχει εγκατασταθεί μια μονάδα του ουκρανικού στρατού με εκτοξευτήρες βλημάτων και τανκς, δίπλα στα αγροτόσπιτα. Εκεί συναντήσαμε τους τρεις επικεφαλής αξιωματικούς που ήταν φιλικοί και δέχτηκαν να μαγνητοσκοπώ την κουβέντα μας. Έτσι καταγράφτηκε ένας διάλογος περίπου σαράντα λεπτών, κατά τον οποίο λέχθηκαν διαφωτιστικά πράγματα από την πλευρά των ανθρώπων που συμμετέχουν στον ακήρυχτο, αλλά αιματηρό πόλεμο που διεξάγεται στην ανατολική Ουκρανία. Συμφωνούσαν ότι πρόκειται για έναν εμφύλιο πόλεμο ο οποίος υποκινείται από το εξωτερικό. Επίσης, δεν διαφώνησαν με το σχόλιό μου ότι η διαφθορά στην Ουκρανία είναι καθεστώς. Πιστεύουν ότι πρέπει να υπερασπιστούν την ακεραιότητα της χώρας, θεωρώντας, όμως, μάλλον δεδομένο ότι ο κατακερματισμός τείνει να παγιωθεί, καθώς οι δύο πλευρές προσπαθούν πλέον να διατηρήσουν τα κεκτημένα εδάφη, αν και δεν γνωρίζουν ποιες είναι οι προθέσεις στα υψηλά κλιμάκια, στο Κίεβο ή στη Μόσχα.\nΛέγοντας ότι θα πάμε στο επόμενο ελληνικό χωριό, το Τσερμαλίκ, μας προειδοποίησαν ότι εκεί είναι ακόμα πιο επικίνδυνα, γιατί το χωριό βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Κάλμιους που αποτελεί τη διαχωριστική γραμμή των αντιμαχομένων και οι αδέσποτες ανταλλαγές πυροβολισμών και οβίδων είναι πιο συχνές. Εμείς, απτόητοι, συνεχίσαμε χωρίς να συναντήσουμε ψυχή μέχρι να φτάσουμε στο χωριό, το οποίο πρωτοεπισκέφτηκα πριν από 17 χρόνια για τη Μέγα Γιορτή των Ελλήνων. Στο σπίτι της προέδρου της κοινότητας των Ελλήνων, της δραστήριας και ανοιχτόκαρδης Άννας, του συζύγου της Κόλλια και του υπέργηρου πατέρα της Νικόλα, μας μίλησαν για την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο πληθυσμός του χωριού, ενώ ακούγαμε τα τεθωρακισμένα να περνούν απ’ έξω. Ένας τοίχος του σπιτιού έχει ραγίσει από τη δύναμη των εκρήξεων που είναι καθημερινές. Όσοι παρέμειναν στο χωριό περιμένουν ότι κάτι χειρότερο θα συμβεί, όπως στο κοντινό Γκρανίτναγιε-Καράν, επίσης ελληνικό, όπου έχουν γκρεμιστεί πολλά σπίτια από οβίδες και δεν λειτουργεί ούτε το σχολείο, ούτε το πολιτιστικό κέντρο, ούτε η εκκλησία.\nΑπό παντού έχουν φύγει οι πιο εύποροι και πίσω μένουν οι πιο φτωχοί. Ο πατέρας της Άννας, που μιλάει θαυμάσια την ελληνική διάλεκτο, όπως και η Άννα και ο σύζυγός της -αν και Ουκρανός, έχει σύνταξη 1.400 γρίβνιες, δηλαδή 70 ευρώ. Πού να πάμε; Σε ποιους ν’ αφήσουμε το σπίτι μας; Και ποιος θα ταΐζει τη γελάδα, τις κότες και το γουρούνι μας; Ερωτήσεις που σίγουρα δεν έχουν απαντήσεις.\nΜια αγαπημένη μου ποιήτρια στο Τσερμαλίκ, η Νάντια, με δύο παιδιά και τη μητέρα της άρρωστη, χωρίς δουλειά και χωρίς σύζυγο, προσπαθεί να επιβιώσει με το τίποτα. Και δεν είναι η μόνη ελληνική οικογένεια που αργοσβήνει. Και η Ελλάδα έχει γυρίσει αλλού το κεφάλι! Μια μικρή οικονομική ενίσχυση από το υπουργείο Εξωτερικών άργησε δέκα μήνες! Οι 4.000 αιτήσεις για δελτία ομογενών και τα χίλια αιτήματα για ελληνική ιθαγένεια εκκρεμούν επί χρόνια! Και οι βίζες στους ομογενείς δίνονται με το σταγονόμετρο! Ούτε ο πόλεμος, ούτε οι νεκροί Έλληνες συγκινούν τους ιθύνοντες στην Ελλάδα, αλλά ούτε και τους βουλευτές, τα κόμματα, τα ΜΜΕ και τους περισσότερους συμπολίτες μας! Αυτοί είμαστε!\nΦύγαμε από το Τσερμαλίκ κατά τις έξι για να προλάβουμε να μπούμε στη Μαριούπολη πριν τις οκτώ που ισχύει η απαγόρευση κυκλοφορίας. Στα σημεία ελέγχου, στη στέπα, οι στρατιώτες που κοιτούν τα εσωτερικά διαβατήρια των διερχομένων, ζεσταίνονταν γύρω από ένα καζάνι που καίνε ξύλα από τα δέντρα που είδαμε σε πολλά σημεία να κόβουν για καύσιμη ύλη. Γενικά, οι συνθήκες διαβίωσής τους είναι άθλιες. Μένουν σε σκηνές ή σε αποθήκες των παλιών κολχόζ που μπάζουν από παντού, σε πολιτιστικά κέντρα χωρίς νερό, ακόμα και σε ορύγματα. Τα σημεία ελέγχου, τα μπλοκπόστ όπως τα ονομάζουν, είναι πρόχειρα, με τσουβάλια χώμα και μερικά τσιμεντένια εμπόδια κατάλληλα για να κόβουν τη φόρα των διερχομένων επιβατικών αυτοκινήτων, αλλά ανεπαρκή για να σταματήσουν μια αιφνιδιαστική επίθεση. Ξεχασμένοι από τους ολιγάρχες, που πουλάνε στο λαό πατριωτισμό από τα παλάτια τους, ξεπαγιάζουν σε μια γη που δεν τη γνωρίζουν, με παλιά όπλα σοβιετικής κατασκευής, προσπαθώντας να δώσουν νόημα σε ένα πόλεμο που κάποιοι τον προκάλεσαν χωρίς να τους ρωτήσουν. Χτες, στην άκρη της Μαριούπολης, οι αυτονομιστές χτύπησαν ένα αυτοκίνητο μεταφοράς προσωπικού στέλνοντας πολλούς στρατιώτες τραυματισμένους στα νοσοκομεία της πόλης όπου οι γιατροί και οι νοσοκόμες αγωνίζονται με ζήλο να ανταποκριθούν στις ανάγκες που δημιουργεί ο πόλεμος. Ευτυχώς που σε λίγο θα πέσουν τα χιόνια και τα όπλα στους 25 βαθμούς υπό το μηδέν δεν θα βρίσκουν εύκολα το στόχο, μου είπε μισογελώντας με πικρία ένας από τους αξιωματικούς.\n(Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014)\nΜε τους Έλληνες βετεράνους\nΣήμερα, Κυριακή, στο ελληνικό χωριό Σαρτανά είχαμε κανονίσει να συναντήσουμε μερικούς σημαντικούς ανθρώπους και να δούμε από κοντά τα σημεία των πρόσφατων καταστροφών. Με οδηγό τον Έλληνα δήμαρχο Στέφανο Μαχσμά και συνοδό τη διευθύντρια της εφημερίδας «Έλληνες της Ουκρανίας» Βικτώρια Πομαζάν, μπήκαμε στο γειτονικό χωριό Ταλακόβκα, όπου στα όριά του σταμάτησε η προέλαση των δυνάμεων των αυτονομιστών του Ντονιέτσκ. Το Σαρτανά και το Ταλακόβκα, όπως και το Τσερμαλίκ και το Κιρίλοβκα που ήμασταν χτες, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή άμυνας των κυβερνητικών δυνάμεων που ελέγχουν τη Μαριούπολη, κατά μήκος του ποταμού Κάλμιους. Από την άλλη είναι αρκετά ελληνικά χωριά που ελέγχονται από το DNR. Δηλαδή, τα ελληνικά χωριά είναι τα διαχωριστικά τείχη του πολέμου! Τέτοια τύχη!\nΑπό το πρωί ακούγονταν πυροβολισμοί και εκρήξεις. Στο Τσερμαλίκ, ξημερώματα, μια αδέσποτη οβίδα εξερράγη στο δρόμο που βρίσκεται ο παιδικός σταθμός και κατέστρεψε ένα μέρος από την πρόσοψή του, χωρίς θύματα επειδή ο σταθμός ήταν κλειστός. Στο Ταλακόβκα, περάσαμε από τα σπίτια που είναι στην πλευρά που είναι παραταγμένες οι αντιμαχόμενες δυνάμεις και διαπιστώσαμε ότι όλα είναι ακατοίκητα και σφραγισμένα με σανίδες και λαμαρίνες. Το νεόκτιστο σπίτι του μουσικού Ιβάν Σαρμπάς, τον οποίο γνωρίζω, υπέστη σοβαρές ζημιές από ένα πρόσφατο βομβαρδισμό. Στη συνέχεια, έχοντας πίσω μας ένα θωρακισμένο του ουκρανικού στρατού, προσπεράσαμε ένα οίκημα στο οποίο κυμάτιζαν η ελληνική και η ουκρανική σημαία, και φτάσαμε στο σημείο όπου πριν από ένα περίπου μήνα μία οβίδα έπεσε σ’ ένα πλήθος ανθρώπων που γύριζαν από μια κηδεία διαμελίζοντας 8 και τραυματίζοντας άλλους 17 Έλληνες. Μερικά λουλούδια και μια χαμηλή συρμάτινη περίφραξη στο σημείο που η οβίδα έσκαψε το οδόστρωμα θυμίζουν στους περαστικούς την τραγωδία που έπληξε το χωριό. Μετά, ο δήμαρχος μάς υπέδειξε και άλλα σημεία στα οποία έπεσαν οβίδες και ρουκέτες.\nΣτην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που θεμελιώθηκε στο 1997 και άνοιξε το 2005, δύο τελετές που έχω μαγνητοσκοπήσει, είχα μια σύντομη συνομιλία με τον εφημέριο και περιεργάστηκα τις φρέσκες αγιογραφίες. Μετά, κάναμε ένα μικρό προσκύνημα στο μνημείο των πεσόντων στον πόλεμο εναντίον των ναζιστικών στρατευμάτων που πέρασαν δια πυρός και σιδήρου από το Σαρτανά και τα άλλα ελληνικά χωριά της περιοχής. Ξαναδιαβάζοντας τα χαραγμένα στο γρανίτη ονόματα, σταμάτησε το βλέμμα μου στο επώνυμο Κοσσέ, που έφερε και ο Έλληνας Θανάσης ή Φάνια, από το Φανάσης, όπως προφέρεται στα ρώσικα το όνομα, που σκοτώθηκε από τον ουκρανικό στρατό και θάφτηκε την περασμένη Παρασκευή. Μ’ αυτό το επώνυμο υπάρχουν πολλές οικογένειες στα ελληνικά χωριά.\nΦτάνοντας στο Πολιτιστικό Μέγαρο που έχει το όνομα της Ταμάρας Κατσή, μιας σπουδαίας Ελληνίδας ακτιβίστριας που έφυγε πρόωρα, περίμενε ο επικεφαλής ταγματάρχης των δυνάμεων του κυβερνητικού στρατού για να με ενημερώσει για την κατάσταση στην περιοχή. Είχε φέρει μαζί του ένα βαθμοφόρο που μιλούσε καλά αγγλικά και συστήθηκε με το όνομα Τζέρι. Και οι δυο κατάγονται από τη δυτική Ουκρανία και συγκεκριμένα από την περιοχή του Λβιβ, που αποτελεί το κέντρο του ουκρανικού εθνικισμού. Ο ταγματάρχης ήταν πολύ συγκρατημένος στην αρχή, όχι εχθρικός, αλλά ούτε και φιλικός. Δεν δέχτηκε να ηχογραφήσω ή να μαγνητοσκοπήσω τη συζήτησή μας, κι έτσι περιορίστηκα στο να κρατάω σημειώσεις στο τετράδιό μου.\nΔεν δέχτηκε ότι γίνεται εμφύλιος πόλεμος και υποστήριξε ότι πρόκειται για επίθεση της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας, δηλαδή την επίσημη γραμμή. Δυσκολεύτηκε να απαντήσει εάν η λύση θα είναι στρατιωτική ή πολιτική, κλίνοντας μάλλον προς τη δεύτερη, και στο ερώτημα εάν είναι σωστό να υπάρχουν φασιστικά «μπατάλιον», απάντησε μάλλον ενοχλημένα, αλλά πάντα ευγενικά, ότι όλες οι δυνάμεις που συμμετέχουν στην αντιμετώπιση του εχθρού βρίσκονται υπό τις διαταγές της διοίκησης του ουκρανικού στρατού. Ήταν φανερό ότι οι ένστολοι βρίσκονταν έξω από τα νερά τους, μέσα σε κοινωνίες με διαφορετικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά και με την ελπίδα ότι όλα θα τελειώσουν γρήγορα και ευνοϊκά γι’ αυτούς, που αισθάνονται ξένοι σε ένα έδαφος που το θεωρούν δικό τους. Φεύγοντας, πιο χαλαροί, επέτρεψαν να τους φωτογραφίσω μπροστά στο μικρό θωρακισμένο όχημά τους, το μοναδικό καινούργιο που είδα μέχρι στιγμής.\nΌση ώρα κρατούσε η συζήτησή μας, μαζεύονταν στην αίθουσα οι βετεράνοι του αντιφασιστικού πολέμου, με τους οποίους είχα ραντεβού για να ακούσω και τις δικές τους απόψεις. Οι βετεράνοι φορούσαν στο στήθος τα μετάλλια με τα οποία είχαν τιμηθεί για τη συμμετοχή τους στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, και ίσως ξάφνιασαν τους δύο αξιωματικούς που προσπαθούσαν να καταλάβουν εάν συνομιλούν με φίλους ή εχθρούς. Τελικά, η συζήτηση εξελίχθηκε σε πολιτισμένο κλίμακα κι ένας από τους παρευρισκόμενους που είχε φέρει μαζί του ένα μπουκάλι ρώσικης βότκας που ονομάζεται «Πούτιν», απέφυγε να το εμφανίσει πριν από την αναχώρηση των αξιωματικών.\nΟι βετεράνοι αφηγήθηκαν με πολύ ζωντάνια προσωπικές ιστορίες από τον αντιφασιστικό πόλεμο. Είναι ίσως οι τελευταίες που καταγράφω, αφού έχουν απομείνει μόνο 13 στο χωριό, δύο απ’ τους οποίους κλείνουν τα εκατό, από τους περίπου 1.300 στρατιώτες ελληνικής καταγωγής που πήραν μέρος στις σκληρές μάχες για την εκδίωξη του κατακτητή. Απ’ αυτούς, 436 έπεσαν και θάφτηκαν στα πεδία των μαχών, οι περισσότεροι στο σφαγείο της Μελιτόπολης, όπου το ποτάμι που τη διασχίζει ήταν επί πολλές μέρες κόκκινο από το αίμα των νεκρών. Τότε, στο Σαρτανά, κατοικούσαν μόνο Έλληνες, απόγονοι των Ελλήνων της Κριμαίας που αναγκάστηκαν από την τσαρίνα Αικατερίνη Β΄, το 1778-9, να μετοικήσουν στην Αζοφική Θάλασσα όπου ίδρυσαν το καινούργιο χωριό τους, κοντά στη Μαριούπολη, το 1780.\nΗ συνάντησή μας με τους βετεράνους έκλεισε με ρώσικα και ουκρανικά τραγούδια του πολέμου και δύο τραγούδια ρωμέικα, εκ των οποίων το ένα, σε στίχους του Γιώργη Κοσταπράφ, του σπουδαιότερου ποιητή των Ελλήνων της Αζοφικής, που το άκουγα και το ηχογραφούσα, με μεγάλη μου χαρά, για πρώτη φορά! Την ίδια ώρα, στον επάνω όροφο, έκανε πρόβα μία από τις τρεις χορευτικές ομάδες που, μαζί με τη θεατρική ομάδα και το μουσικό συγκρότημα, διαθέτει το Πολιτιστικό Κέντρο.\nΤα γεγονότα ξάφνιασαν πολύ δυσάρεστα αυτές τις κοινότητες στις οποίες όλες οι οικογένειες έχουν δώσει τουλάχιστον από ένα νεκρό για να φύγουν οι ναζί από τα εδάφη τους. Σήμερα, έχει διαταραχτεί πολύ σοβαρά η ομόνοια και η συνύπαρξη μεταξύ των διαφορετικών εθνοτήτων που συναποτελούν την Ουκρανία. Διαταράχτηκαν οι ισορροπίες ακόμα και μέσα στις ίδιες τις εθνότητες και τις κοινότητες. Και στα ελληνικά χωριά, που δεν είναι πια αμιγή, υπάρχει σοβαρή ασυμφωνία μεταξύ των κατοίκων, με πλειοψηφούσα τη φιλορωσική τάση, απ’ ό,τι μπορεί κανείς να καταλάβει από τις συζητήσεις, αλλά και από τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών. Όλοι, όμως, συμφωνούν μεταξύ τους, ότι η ενότητα των λαών δεν πρέπει να διασπαστεί. Γι’ αυτό ίσως έχει συμβολική σημασία ότι, εν μέσω του πολέμου, γινόταν ένας γάμος στο Σαρτανά ανάμεσα σε δύο νέα παιδιά που μας κάλεσαν στο γλέντι τους. Εγώ είμαι Ελληνίδα, μου είπε αυθόρμητα το κορίτσι, μόλις σφίξαμε τα χέρια, κι εγώ Ουκρανός, συμπλήρωσε το αγόρι, κι αμέσως φιλήθηκαν τρυφερά μπροστά μας. Αυτό κανένας εθνικιστής, οποιασδήποτε πλευράς δεν μπορεί να το χωνέψει. Ενώ δίνει σε μας την ευκαιρία να ευχηθούμε αυτό το φιλί να κερδίσει τελικά τον πόλεμο.\n(Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014)\nΣτο επόμενο φύλλο: Η εμπειρία από το Κίεβο, τη Μαριούπολη και το Ντονιέτσκ


Εκτός Τροχαίας ο τροχονόμος που επιτέθηκε στον αυτόπτη μάρτυρα του τροχαίου στη Βουλή - Mikrometoxos.gr\nΕκτός Τροχαίας ο τροχονόμος που επιτέθηκε στον αυτόπτη μάρτυρα του τροχαίου στη Βουλή\nΕκτός Τροχαίας μέχρι να ολοκληρωθεί ΕΔΕ που διατάχθηκε σε βάρος του τέθηκε ο τροχονόμος, ο οποίος φαίνεται σε βίντεο να επιτίθεται φραστικά σε αυτόπτη μάρτυρα του τροχαίου έξω από τη Βουλή, που κόστισε τη ζωή στον 23χρονο Ιάσονα.\nΟ τροχονόμος ήταν μπροστά στη Βουλή (χωρίς να ρυθμίζει την κυκλοφορία) το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής όταν ο αστυνομικός-οδηγός του αυτοκινήτου ασφαλείας της Ντόρας Μπακογιάννη έστριψε αριστερά από τη Βασιλίσσης Σοφίας και συγκρούστηκε με τη μηχανή του θύματος.\nΤο τροχαίο είδε ένας εργαζόμενος σε delivery, που θέλησε να σταματήσει για να πει στους αστυνομικούς τι είχε γίνει. Ωστόσο ο τροχονόμος όχι μόνο δεν άκουσε όσα είχε να πει ο αυτόπτης μάρτυρας, αλλά του επιτέθηκε φραστικά, φωνάζοντας σε άλλον αστυνομικό να τον απομακρύνει και τον απειλεί κλήση γιατί δεν φορούσε κράνος!\nΣτο βίντεο που δημοσίευσε το pronews.gr, ο μοτοσικλετιστής που ήταν στο σημείο, στεκόμενος στο αντίθετο ρεύμα της Βασιλίσσης Σοφίας φώναζε ότι το θύμα του τροχαίου είχε περάσει με πράσινο. «Με τόση αστυνομία εδώ πέρα, τροχαία, με πράσινο πέρασε και τον τσακίσατε» ακούγεται να λέει. Και τότε ο τροχονόμος, μιλώντας του στον ενικό, του επιτίθεται: «Εσύ τι είσαι; Ο δικηγόρος του διαβόλου είσαι; Άσε “το παιδί, το παιδί”. Εσύ φοράς το κράνος σου; Άιντε τώρα, σήκω φύγε από εδώ, εξαφανίσου».\nΜέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα σε βάρος του ο τροχονόμος θα εργάζεται σε άλλη υπηρεσία και θα είναι εκτός Τροχαίας.


Η άλλη Ελλάδα από τον Φρίντεμαν Ρίελε | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nΟ Γερμανός μαέστρος Friedemann Riehle. Ως διευθυντής της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Πράγας έχει εργαστεί για χρόνια με πάθος για την ενσωμάτωση της σύγχρονης μουσικής στο κλασικό ρεπερτόριο.\n7 Σεπτεμβρίου, 2014 07.09.2014 • 15:18\n«Για τους περισσότερους ανθρώπους στη χώρα μου η Ελλάδα είναι γνωστή κυρίως ως τουριστικός προορισμός, ένας ιδανικός τόπος με ωραίες παραλίες. Ελάχιστοι έχουν επίγνωση της συνεισφοράς της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό πολιτισμό και την επιστήμη». Ακριβώς για την αλλαγή αυτής της εικόνας και την παρουσίαση μιας «Αλλης Οψης της Ελλάδας» (εξ ου και ο τίτλος της συναυλίας «The Other Side of Greece») έρχεται στη χώρα μας σε λίγες μέρες ο κορυφαίος Γερμανός μαέστρος Friedemann Riehle. Ως διευθυντής της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Πράγας έχει εργαστεί για χρόνια με πάθος για την ενσωμάτωση της σύγχρονης μουσικής στο κλασικό ρεπερτόριο και τη διεύρυνση του κοινού της κλασικής μουσικής. Η Ορχήστρα κατέχει εξέχουσα θέση στις ηχογραφήσεις κινηματογραφικής μουσικής με πάνω από εκατό κυκλοφoρίες soundtracks και συνεργασίες με τον Ντέιβιντ Λιντς και τον Ρομάν Πολάνσκι.\nΤο Σάββατο που μας έρχεται (13/9) ο Φρίντεμαν Ρίελε και η Ορχήστρα του ενώνουν τις δυνάμεις με τους «δικούς» μας Φίλιππο Πλιάτσικα, Μπάμπη Στόκα και Αιμίλιο Χειλάκη, καθώς και με τη Liset Alea των Nouvelle Vague για τη νέα εκδοχή της συναυλίας «The Other Side of Greece» που παρουσιάζει από τον Οκτώβριο του 2013 σε μεγάλες πόλεις του εξωτερικού, με διαφορετικούς καλεσμένους κάθε φορά, ο Φίλιππος Πλιάτσικας. Στόχος της σειράς συναυλιών είναι η παρουσίαση του «άλλου προσώπου» της Ελλάδας, αυτό της τέχνης και του πολιτισμού. «Αν ο στόχος της παράστασης αυτής στο εξωτερικό ήταν να γνωρίσουν οι ξένοι μια άλλη πλευρά της Ελλάδας, ο στόχος της παράστασης στο Ηρώδειο είναι να ξαναθυμηθούμε εμείς αυτή την άλλη πλευρά», λέει χαρακτηριστικά ο Φίλιππος Πλιάτσικας.\nΑπό την πλευρά του ο Φρίντεμαν Ρίελε σε συνομιλία του με την «Κ» μίλησε για την «ανανεωτική δύναμη που προσφέρουν όχι μόνο στο κοινό αλλά και στους ίδιους τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν οι συναντήσεις μουσικών από διαφορετικά είδη μουσικής». «Είναι μια μοναδική ευκαιρία για τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Πράγας η σύμπραξή μας με Ελληνες καλλιτέχνες στη σκιά της Ακρόπολης».\nΓια το έργο του και την επιθυμία του να φέρει το ευρύ κοινό κοντά στην κλασική μουσική, ο Ρίελε αναφέρει χαρακτηριστικά: «Υπάρχουν πολλοί τρόποι να “ανοίξεις” την κλασική μουσική σε ένα ευρύ κοινό. Προσωπικά έχω επιλέξει να παρουσιάζω συχνά με την ορχήστρα μου έργα κλασικού ροκ καθώς και συνεργασίες με ορχήστρες της Ευρώπης σε συμφωνικές ροκ συναυλίες. Σε αυτές πάντα συμπεριλαμβάνουμε τουλάχιστον μερικά αποσπάσματα από συμφωνικά αριστουργήματα κλασικής μουσικής και με αυτό εννοώ έργα πολύ γνωστά στη μουσική ιστορία, η ευφυΐα των οποίων γίνεται αντιληπτή και από λάτρεις της ροκ μουσικής».\nΜε τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Πράγας ο Φρίντεμαν Ρίελε έδωσε μια σειρά συναυλιών στις οποίες συνεργάστηκε με τον frontman των Deep Purple, Ian Gillan. «Οι εντυπώσεις της συνεργασίας μας μαζί του θα μπορούσαν να γεμίσουν τουλάχιστον δύο σελίδες σε μια εφημερίδα», μου λέει. «Η αντιμετώπισή του ήταν πάντα πολύ επαγγελματική. Είναι ένας σταρ, αλλά ήταν ο πρώτος που ερχόταν κάθε βράδυ στον χώρο που είχαμε τη συναυλία. Επίσης έχω δουλέψει με την Καναδή τραγουδίστρια και συνθέτρια Alannah Myles καθώς και με μουσικούς της ροκ από την Τσεχία, την Κροατία και τη Γερμανία. Ολες οι συνεργασίες μας πήγαν πολύ καλά».\nΑνηφορίζουμε λοιπόν στο Ηρώδειο το Σάββατο για να ακούσουμε… δώδεκα από τα πιο γνωστά τραγούδια του Φίλιππου Πλιάτσικα, «Παλιές Αγάπες» από τη συλλογή των Πυξ Λαξ, αλλά και κομμάτια από την προσωπική τους δισκογραφία, όλα με μια νέα ενορχήστρωση, αυτήν που θα τους προσδώσει η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Πράγας υπό τη διεύθυνση του Ρίελε. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης κομμάτια των Πινκ Φλόιντ και U2 αλλά και επτά μοναδικά λεπτά από την Τέταρτη Συμφωνία του Γκουστάβ Μάλερ. Στίχους του Καβάφη, του Σεφέρη και του Ελύτη θα απαγγείλουν ο Αιμίλιος Χειλάκης και η Νάντια Σπηλιωτοπούλου. «Η ιδέα να συνδέσουμε όλα αυτά τα έργα προήλθε από τον μουσικό παραγωγό Τάσο Αλεξόπουλο, ο οποίος κατά καιρούς παρακολουθούσε τα κοντσέρτα μου στο Βερολίνο», επισημαίνει ο Ρίελε.\nΣάββατο, 13 Σεπτεμβρίου, ώρα 9 μ.μ., Θέατρου Ηρώδου Αττικού. Η σύμπραξη με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Πράγας θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά στην Αθήνα και στη συνέχεια θα παρουσιαστεί στην Τσεχία, στην Οπερα της Πράγας, ενώ η συναυλία του Ηρωδείου θα ηχογραφηθεί και θα κυκλοφορήσει διεθνώς σε cd. Μέρος των εσόδων από τη συναυλία θα δοθεί στην «Κιβωτό του Κόσμου» που ιδρύθηκε το 1998 από τον εικοσιεξάχρονο ιερέα Αντώνιο Παπανικολάου και δραστηριοποιείται πάνω στη μέριμνα παιδιών που ζουν σε συνθήκες παραμέλησης και εγκατάλειψης. Πληροφορίες: τηλ. 210-72.98.930.


Η Πρώτη του Μάη είναι Απεργία ! | ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΝΕΑ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΧΙΟΣ\nΧίος, Sunday 5 Apr 2020 22:32\n2.850.000 € για ηλεκτροφωτισμό και συντήρηση του οδικού δικτύου\nΣτη Ρουμανία το 1ο ΕΠΑΛ Βροντάδου\nΣτα δίχτυα της Δίωξης 48χρονος Χιώτης που καλλιεργούσε δενδρύλλια κάνναβης στην Ελίντα (ΦΩΤΟ)\n>> Από την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Χίου\nΗ φετινή Πρωτομαγιά δεν είναι μνημόσυνο χαμένων δικαιωμάτων, αλλά προσκλητήριο μάχης. Ενάντια στον αποτυχημένο και καταστροφικό δρόμο των μνημονίων. Για να σταματήσουμε τις βάρβαρες περικοπές, τις απολύσεις και τη διάλυση των συλλογικών συμβάσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Για πλήρη προστασία των 1.5 εκατομμυρίων ανέργων. Για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών ενάντια στο ξεπούλημα των νερών, της ενέργειας, των λιμανιών, των δρόμων, κάθε σπιθαμής γης που προωθεί η κυβέρνηση. Για κατάργηση των φορολογικών χαρατσιών για μισθωτούς, συνταξιούχους, αυτοαπασχολούμενους και φορολόγηση του προκλητικού πλούτου του κεφαλαίου. Για δημοκρατία στους τόπους δουλειάς ενάντια στο κύμα διώξεων δεκάδων αγωνιστών.\nΔεν είναι ο καπιταλισμός, το κέρδος, οι αγορές, όλοι αυτοί που μας οδήγησαν στην σημερινή πρωτοφανή καταστροφή, το μέλλον του κόσμου. Παλεύουμε για να οργανώσουμε τη ζωή μας και την κοινωνία χωρίς εργοδότες και αφεντικά, χωρίς τραπεζίτες και τσιφλικάδες. Για να περάσουν στην ιδιοκτησία της εργαζόμενης πλειοψηφίας οι επιχειρήσεις, ο πλούτος και η εξουσία. Για μια σύγχρονη σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική που θα δικαιώσουν τους αγώνες και τις θυσίες δυο αιώνων δράσης του κινήματος της εργατικής τάξης.\nΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΜΑΗ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ – ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ


Παζλ! Μια εικόνα σε χίλια κομμάτια! / ΦΤΙΑΞΤΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ / Διακόσμηση - 4myhouse.gr\nΤι να βάλω σε αυτόν τον τοίχο; Μια ερώτηση που κάνουμε όλοι όταν πια τα έπιπλα έχουν μπει στο μέρος τους και πρέπει να ασχοληθούμε με την περαιτέρω διακόσμηση…. Η αλήθεια είναι πως οι προτάσεις είναι πολλές: Καθρέφτες, πίνακες, εικαστικές συνθέσεις, ταπετσαρίες. Υπάρχει όμως και ένας τρόπος για να “διακοσμήσετε-διασκεδάζοντας” και μάλιστα με όλη την οικογένεια. Τα παζλ!\nΑπό το 1760, που έκαναν την εμφάνιση τους στην Ευρώπη, άλλαξαν πολλά. Τότε ο παγκόσμιος χάρτης εφαρμοζόταν πάνω σε ξύλο και κοβόταν σε μικρά κομματάκια, σαν μια μικρή σπαζοκεφαλιά για συναρμολόγηση από τους μικρούς μαθητές… Σήμερα τα κομματάκια αυτά παράγονται κατά εκατομμύρια από τις πιο γνωστές εταιρείες παιχνιδιών! Με τα χρόνια το παζλ καθιερώθηκε σαν ένα από τα πιο αγαπημένα παιχνίδια. Ένα παιχνίδι που μπορεί να συμβάλει και στη διακόσμηση του χώρου σας!\nΤο αποτέλεσμα των σύγχρονων παζλ είναι ιδιαίτερα φινιρισμένο. Κάθε κομμάτι έχει μοναδικό σχήμα, μιας και όλη η σχεδίαση των κομματιών γίνεται στο χέρι, και το τελείωμα του είναι τέτοιο που δεν έχει ανασηκώσεις και ξέφτια. Ότι πρέπει δηλαδή για να γίνει ένας εναλλακτικός πίνακας!\nΑνάλογα με το δωμάτιο που θέλετε να διακοσμήσετε προσφέρονται πολλές επιλογές σε θέματα. Σε ένα σαλόνι συνηθίζονται εικόνες από τοπία, νεκρή φύση, αντιγραφές από γνωστούς πίνακες μοντέρνας ή κλασικής περιόδου, αφηρημένα θέματα με έντονες χρωματικές παραλλαγές κ.α. Για το χώρο της κουζίνας επιλέξτε θέματα που έχουν να κάνουν με τις πρώτες ύλες του φαγητού π.χ. ένα καλάθι με φρούτα και λαχανικά. Για τα παιδικά υπνοδωμάτια προτιμήστε ήρωες της Ντίσνεϋ, φιγούρες από παραμύθια, χάρτες. Τέλος, για το συζυγικό δωμάτιο μπορείτε να επιλέξετε φωτογραφίες από ταξίδια ή ακόμη και από το γάμο σας. Ναι καλά διαβάζετε… Δικές σας φωτογραφίες μπορούν να μετατραπούν σε παζλ σε ένα «ενημερωμένο» φωτογραφείο της γειτονιάς σας!\nΧρωματικά ένα παζλ πρέπει να «ταιριάξει» με το χώρο που τοποθετείται. Σε ένα δωμάτιο με λευκούς τοίχους και διακόσμηση σε απαλούς τόνους το πιθανότερο είναι πως ένα παζλ με έντονες χρωματικές αντιθέσεις θα μοιάζει ξένο. Αντίστοιχα πάλι σε ένα σπίτι με τοίχους σε έντονα χρώματα μπορούμε να επιλέξουμε ένα θέμα με έντονες αντιθέσεις, έχοντας πάντα στο μυαλό μας ότι πρέπει να υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ τους. Για παράδειγμα, σε έναν κίτρινο τοίχο μπορούμε να βάλουμε ένα παζλ που απεικονίζει ένα βάζο με λουλούδια με πάρα πολλά χρώματα, μέσα σε αυτά όμως και πολλές αποχρώσεις του κίτρινου.\nΌταν θα έρθει η στιγμή να καδράρετε το παζλ περάστε το πρώτα με μια κολλητική ουσία για σταθερότητα. Η κόλλα αυτή πωλείται στα μαγαζιά με παζλ και στα βιβλιοπωλεία. Είναι δοκιμασμένη και δεν αλλοιώνει καθόλου τη γυαλιστερή υφή του παζλ.\nΕπιλέξτε για τα παζλ σας διακριτικές κορνίζες. Φροντίστε να μην ξεπερνούν το φάρδος του ενάμιση εκατοστού, όσο περίπου είναι το φάρδος του δείκτη του χεριού μας, μονόχρωμες και ματ. Αλλά και το κορνιζάρισμα με σκέτο γυαλί, χωρίς πλαίσιο, μπορεί να είναι μια από τις επιλογές σας!\n5 ακόμη πράγματα για τα παζλ:\n1. Τα πιο συνηθισμένα «μεγάλα» παζλ στο εμπόριο είναι αυτά των 1000-2000 κομματιών.\n2. Στην αγορά υπάρχει και παζλ με 25.000 κομμάτια… Για τους φανατικούς του «σπορ»!\n3. Στα παζλ καλής ποιότητας τα κομμάτια εφαρμόζονται χωρίς ιδιαίτερη πίεση. Αν λοιπόν κάτι δεν «κουμπώνει», δεν επιμένουμε.\n4. Το πρώτο παζλ με τη μορφή που το ξέρουμε σήμερα έκανε την εμφάνιση του το 1900.\n5. Όσο κι αν δεν θέλετε να το πιστέψετε… Χαμένο κομμάτι δεν υπάρχει! Όλα ελέγχονται εξονυχιστικά πριν μπουν στο κουτί. Πρέπει απλά να κοιτάξετε λίγο καλύτερα…!


Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2021 18:48\nΟι εποχές που η λέξη laptop ήταν συνώνυμη με την εκτός σπιτιού εργασία έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστική εικόνα με εσένα απλωμένο στον καναπέ ή το κρεβάτι, να χαζεύεις στην οθόνη του φορητού σου υπολογιστή την αγαπημένη σου σειρά, ένα ντοκιμαντέρ ή μια ταινία που βρήκες σε κάποια από τις διαθέσιμες πλατφόρμες. Εννοείται φυσικά πως αν χρειαστεί να φύγεις από το σπίτι, το laptop σου θα είναι σε θέση να σε ακολουθήσει, έτσι ώστε να μη χάσεις επεισόδιο όπου κι αν πας.\nLaptop για να απολαύσεις την αγαπημένη σου σειρά λοιπόν. Challenge accepted. Τι θα πρέπει να διαθέτει όμως αυτό; Κατ’ αρχάς μεγάλη και ευκρινή οθόνη έτσι ώστε οι εμπειρίες θέασης που θα απολαμβάνεις να είναι οι καλύτερες δυνατές. Μέγεθος, ανάλυση, φωτεινότητα και πάνελ παίζουν τεράστιο ρόλο εδώ. Από εκεί και πέρα, η αυτονομία είναι σημαντικός παράγοντας αφού το σύστημα θα πρέπει να είναι σε θέση να σε καλύψει και on the go. Τέλος, οφείλει να υπάρχει επαρκής μνήμη RAM ώστε να μην έχεις θέματα κατά το multitasking.\nΓια έλα να δούμε τι βρήκαμε…\nHP Omen 17-cb0018nv (Core i7 9750H/16GB/256GB+1TB/GeForce GTX 1660 Ti)\nΤο σύστημα της HP μπορεί να είναι σχεδιασμένο κατά κύριο λόγο για gamers, όμως ακριβώς για τον λόγο αυτό θα σου προσφέρει κορυφαίες εμπειρίες θέασης για να απολαμβάνεις τις αγαπημένες σου σειρές όπως στην… τηλεόραση του σαλονιού! Σε ό,τι αφορά την αντιθαμβωτική οθόνη 17,3 ιντσών, ο μικρός χρόνος απόκρισης (μόλις 7 ms) και ο ρυθμός ανανέωσης των 144 Hz αλλάζουν τα δεδομένα. Είναι Full HD ανάλυσης ενώ διαθέτει IPS πάνελ. Στα παραπάνω πρόσθεσε φυσικά τα υπόλοιπα κορυφαία χαρακτηριστικά και έχεις το απόλυτο «τέρας» επιδόσεων.\nApple MacBook Pro 16” MVVL2GR/A (Core i7/16GB/512GB/Radeon Pro 5300M)\nΤο MacBook Pro έγινε ακόμα καλύτερο και με οθόνη 16 ιντσών θα σου προσφέρει την υπέρτατη εμπειρία θέασης -και όχι μόνο! Η εκθαμβωτική οθόνη Retina, ανάλυσης 3072x1920 pixels με φωτεινότητα 500 nits, υποστήριξη της ευρείας γκάμας χρωμάτων P3 για ακόμα πιο ρεαλιστικούς τόνους και τεχνολογία TrueTone για βαθύτερο μαύρο και πιο φωτεινό λευκό, είναι πιθανότατα μία από τις καλύτερες που θα βρεις στην αγορά. Πρόσθεσε τα λοιπά άρτια χαρακτηριστικά, τη στιβαρή κατασκευή και βέβαια το macOS και την εγγύηση ποιότητας της Apple και «αγγίζεις» το τέλειο.\nLenovo ThinkBook 14-IML (Core i5 10210U/8GB/256GB/Intel UHD)\nΑν αναζητάς μία εύχρηστη και λειτουργική πρόταση, τότε το ThinkBook 14-IML της Lenovo είναι ένας καλός… υποψήφιος. Με οθόνη 14 ιντσών και εξαιρετικά μικρό μέγεθος (απόρροια του λεπτού της πλαισίου), το σύστημα είναι τέλειο για εκείνους που δύσκολα μένουν στον ίδιο χώρο. Η Full HD ανάλυση θα διασφαλίσει πως θα απολαμβάνεις το αγαπημένο σου περιεχόμενο στα 1080p ενώ η εκπληκτική ποιότητα εικόνας θα σε καλύψει απόλυτα. Ο αναγνώστης δακτυλικών αποτυπωμάτων σε συνδυασμό με τα Windows 10 Pro, τέλος, θα σου επιτρέψουν να ενεργοποιήσεις το laptop και να ξεκινήσεις την προβολή σε χρόνο μηδέν.\nDell Vostro 5490 (Core i5 10210U/8GB/512GB/Intel UHD)\nΜια πρόταση στις 14 ίντσες που συνδυάζει τη φορητότητα και τις άνετες εμπειρίες θέασης και εργασίας, το Vostro 5490 της Dell δε θα σε απογοητεύσει. Η Full HD ανάλυσή του θα σου επιτρέψει να απολαύσεις σειρές και ταινίες στα 1080p, τη στιγμή που η κρυστάλλινη ποιότητα της εικόνας θα σε ενθουσιάσει χωρίς να ταλαιπωρήσει τα μάτια σου. Με άρτια τεχνικά χαρακτηριστικά για να σε καλύψει καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας σου, καλύπτεται από τριετή on-site εγγύηση της Dell για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο σε βάθος χρόνου.\nAsus VivoBook X512DA (Ryzen 3 3250U/8GB/128GB/Radeon Vega 3)\nΚομψό και -κυρίως- προσιτό, το VivoBook X512DA είναι ό,τι πρέπει για ‘σένα που αναζητάς μία οικονομική αλλά αξιόπιστη λύση. Διαθέτει frameless NanoEdge οθόνη (πραγματικά το πλαίσιο είναι τόσο λεπτό που περνά απαρατήρητο) στις 15,6 ίντσες και Full HD ανάλυσης που καταλαμβάνει το 88% της επιφάνειας του συστήματος, για να εστιάζεις εκεί που εξελίσσεται η δράση. Ο μηχανισμός ErgoLift προσφέρει άνοιγμα με σταθερή κλίση ενώ, τέλος, το μικρό αποτύπωμα και το χαμηλό βάρος καθιστούν το σύστημα ιδανικό για εκείνους που μετακινούνται πολύ.\nAsus ZenBook UX434FQC (Core i5 10210U/8GB/512GB/GeForce MX350)\nΤο Asus ZenBook UX434FQC θα σου επιτρέψει να απολαύσεις τις αγαπημένες σου σειρές και όχι μόνο με άνεση και στυλ. Πρόκειται για ένα υπερφορητό σύστημα με οθόνη αφής 14 ιντσών που θα σου επιτρέψει να επιλέξεις το περιεχόμενο που θα παρακολουθήσεις με ένα σου άγγιγμα. Είναι τύπου NanoEdge με σχεδόν ανύπαρκτο πλαίσιο για κορυφαίες εμπειρίες θέασης, ανάλυση 1920x1080 pixels και μηχανισμό άρθρωσης ErgoLift για άνοιγμα μέχρι και κατά 145ο. Μπόνους σε όλα τα παραπάνω το ηχοσύστημα Harman Kardon που θα «απογειώσει» ό,τι κι αν περιλαμβάνει η playlist σου.\nDell Inspiron 14 5406 (Core i7 1165G7/16GB/512GB/GeForce MX330)\nΤο Dell Inspiron 14 5406 είναι ένα 2-σε-1 σύστημα που διαθέτει την απαραίτητη ευελιξία προκειμένου να χαθείς στους κόσμους σειρών και ταινιών όπως βολεύεσαι: αραχτός στον καναπέ, ξάπλα στο κρεβάτι, καθιστός στο γραφείο προσποιούμενος πως δουλεύεις. Επίλεξε μία από τις τέσσερις λειτουργίες θέασης και κάνε παιχνίδι με την οθόνη αφής των 14 ιντσών στα 1080p επιλέγοντας το επόμενο επεισόδιο με ένα σου άγγιγμα. Τα εντυπωσιακά τεχνικά χαρακτηριστικά θα σου επιτρέψουν να εργαστείς, ακόμα και να παίξεις χωρίς πρόβλημα.\nHP Pavilion 15-cs3006nv (Core i5 1035G1/8GB/256GB/GeForce MX130)\n«Κλασσική» επιλογή για ‘σένα που η σχέση τιμής/απόδοσης βρίσκεται σε πρώτο πλάνο. Στιβαρό και αξιόπιστο, το λευκού χρώματος Pavilion 15-cs3006nv έρχεται με οθόνη 15,6 ιντσών στα 1920x1080 pixels, όντας σε θέση να ανταποκριθεί σε κάθε σου ανάγκη συμπεριλαμβάνοντας και αυτή της ψυχαγωγίας. Η κρυστάλλινη ποιότητα εικόνας θα σε αφήσει κάτι παραπάνω από ικανοποιημένο, τη στιγμή που η υψηλή φωτεινότητα, είναι ό,τι πρέπει για να συνεχίσεις την παρακολούθηση της αγαπημένης σου σειράς σε εξωτερικούς χώρους.\nApple MacBook Pro 13” MYD92GR/A (M1/8GB/512GB)\nΑν ταξιδεύεις αρκετά, εργάζεσαι εκτός σπιτιού/γραφείου και αρέσκεσαι στις κοντινές εξορμήσεις, τότε το MacBook Pro των 13,3 ιντσών είναι το σύστημα των ονείρων σου. Συμπαγές, ελαφρύ και στιβαρό, αποτελεί την επιτομή της φορητότητας και με οθόνη Retina ανάλυσης 2560x1600 pixels ποιος μπορεί να του αντισταθεί; Η τεχνολογία TrueTone θα προσαρμόσει την εικόνα ώστε να ταιριάζει με τη θερμοκρασία των χρωμάτων του περιβάλλοντος στο οποίο βρίσκεσαι ενώ το ανύπαρκτο πλαίσιο κάνει την εμπειρία πραγματικά εκθαμβωτική. Όσο για την touch bar, χαρίζει ακόμα μεγαλύτερη άνεση και ευελιξία.\nDell XPS 9310 (Core i7 1165G7/16GB/512GB/Iris Xe)\nΚατάλληλο για εκείνους που μετακινούνται πολύ, το XPS 9310 της Dell μπορεί να είναι μικρό το δέμας όμως θα σε εντυπωσιάσει με τις δυνατότητες και τα χαρακτηριστικά του. Η 13,4 ιντσών οθόνη του (1920x1200 pixels, 16:10 λόγος διαστάσεων) είναι τύπου InfinityEdge με εξαιρετικά λεπτό πλαίσιο, καταλαμβάνοντας σχεδόν ολόκληρη την επιφάνεια της πρόσοψης. Υποστηρίζει το 100% του χρωματικού χώρου sRGB για εκπληκτική ποιότητα χρωμάτων, ενώ υποστηρίζει HDR με τεχνολογία Dolby Vision για κινηματογραφικές απολαύσεις με έως 40 φορές φωτεινότερα φωτεινά σημεία και 10 φορές βαθύτερο μαύρο.