Βυζαντινή Ιστορία: Φεβρουαρίου 2011\nΟι εκστρατείες του Ηρακλείου εναντίον των Περσών έχοντας σαν αποτέλεσμα την επανάκτηση των Μονοφυσιτικών επαρχιών της αυτοκρατορίας (Συρία, Παλαιστίνη, Αίγυπτος) έθεσαν για μια ακόμα φορά έντονο το πρόβλημα της συμπεριφοράς του κράτους προς τους Μονοφυσίτες. Ακόμα και στη διάρκεια των εκστρατειών του ο Ηράκλειος άρχισε συνεννοήσεις με τους Μονοφυσίτες επισκόπους των ανατολικών επαρχιών, για να πετύχει ένα είδος εκκλησιαστικής ενότητας, κάνοντας ορισμένες παραχωρήσεις στα δογματικά ζητήματα. Φαινόταν ότι η ενότητα θα μπορούσε να επιτευχθεί αν η Ορθόδοξη Εκκλησία συμφωνούσε να αποδεχθεί δύο μεν φύσεις αλλά μια ενέργεια και ένα θέλημα του Ιησού. Από την τελευταία αυτή λέξη η διδασκαλία ονομάστηκε Μονοθελητισμός και είναι γνωστή στην ιστορία με το όνομα αυτό. Η Αντιόχεια και η Αλεξάνδρεια, που αντιπροσωπεύονταν από τους Μονοφυσίτες Πατριάρχες τους που διόρισε ο Ηράκλειος, ήθελαν να εργαστούν για την επίτευξη μιας συμφωνίας. Εναντίον όμως του Μονοθελητισμού εξεγέρθηκε ο μοναχός Σωφρόνιος από την Παλαιστίνη, ο οποίος ζούσε στην Αλεξάνδρεια και που χρησιμοποιώντας τα εντυπωσιακά του επιχειρήματα κατά της νέας διδασκαλίας, απειλούσε να υποσκάψει τη διαλεκτική τακτική του Ηράκλειου. Ο Πάπας Ονόριος, αναγνωρίζοντας τον κίνδυνο των δογματικών ερίδων που στηρίζονταν σε δόγματα, τα οποία δεν συζητήθηκαν από Οικουμενικές Συνόδους, δήλωσε ότι η διδασκαλία περί μιας θέλησης ήταν σωστή. Ο Σωφρόνιος έγινε Πατριάρχης Ιεροσολύμων, παίρνοντας έτσι μια θέση που του επέτρεπε να εξασκεί πολύ μεγαλύτερη επιρροή, και έστειλε μια συνοδική επιστολή στον επίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, με την οποία ανέπτυσσε με μεγαλύτερη θεολογική ικανότητα το μη ορθόδοξο της διδασκαλίας των Μονοθελητών. Προβλέποντας ο Ηράκλειος μεγάλες θεολογικές διαμάχες εξέδωσε την «Έκθεση», τη διατύπωση δηλαδή της διδασκαλίας περί μιας θέλησης του Χριστού. Το χριστολογικό μέρος του κειμένου αυτού το συνέθεσε ο Πατριάρχης Σέργιος. Ο αυτοκράτορας έλπιζε ότι η έκθεση θα συντελούσε πολύ στη συνδιαλλαγή των Μονοφυσιτών με τους Ορθοδόξους, αλλά οι ελπίδες του διαψεύσθηκαν. Ο νέος Πάπας δεν ενέκρινε την Έκθεση και θέλοντας να υποστηρίξει το δόγμα περί δύο θελήσεων, κήρυξε τον Μονοθελητισμό ως αίρεση. Η πράξη αυτή όμως δημιούργησε μια απροσδόκητη έχθρα μεταξύ του Πάπα και του αυτοκράτορα. Επιπλέον η Έκθεση δημοσιεύθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία δεν μπορούσε να ασκήσει τη μεγάλη επιρροή στην οποία υπολόγιζε ο Ηράκλειος. Ο κύριος σκοπός του αυτοκράτορα ήταν να συμβιβάσει τις ανατολικές μονοφυσιτικές επαρχίες με την Ορθοδοξία. Αλλά το έτος 638, όταν δημοσιεύθηκε η Έκθεση, η Συρία, η Παλαιστίνη και το τμήμα της Μεσοποταμίας που ανήκε στο Βυζάντιο, δεν αποτελούσαν πια τμήμα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, επειδή είχαν καταληφθεί από τους Άραβες. Υπήρχε ακόμα η Αίγυπτος αλλά και αυτής οι ημέρες ήταν μετρημένες. Η υπόθεση των Μονοφυσιτών είχε χάσει την πολιτική της σημασία και το διάταγμα του Ηρακλείου δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Παρόμοιες προσπάθειες συμβιβασμού που είχαν γίνει στο παρελθόν δεν οδήγησαν σε ικανοποιητικά αποτελέσματα και δεν πέτυχαν ποτέ να λύσουν τα βασικά προβλήματα κυρίως λόγω της έντονης ισχυρογνωμοσύνης της πλειονότητας και των δύο πλευρών.\nΟ «ΤΥΠΟΣ» ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑ Β'\nΜετά το θάνατο του Ηράκλειου, στη διάρκεια της βασιλείας του Κώνστα Β', η θρησκευτική πολιτική εξελίχθηκε ως εξής: Ο αυτοκράτορας παρέμενε ακόμα οπαδός του Μονοθελητισμού, αν και η κίνηση αυτή είχε χάσει την πολιτική της σημασία. Μετά την απώλεια της Αιγύπτου, που καταλήφθηκε από τους Άραβες, ο αυτοκράτορας έκανε αρκετές προσπάθειες για να συμβιβασθεί με τον Πάπα, και προσφέρθηκε να κάνει αρκετές μεταβολές των δογμάτων του Μονοθελητισμού. Έχοντας σκοπό τη συμφιλίωση, ο Κώνστας Β' εξέδωσε το 648 τον «Τύπο», ο ποίος απαγόρευε κάθε συζήτηση σχετική με τις δύο ενέργειες ή θελήσεις του Χριστού. Εκτός από την απαγόρευση αυτή, ο Τύπος διέταζε την εξαφάνιση των εγγράφων συζητήσεων επί του θέματος, δηλαδή την έκθεση του Ηρακλείου, που είχε τοποθετηθεί στο νάρθηκα της Αγίας Σοφίας. Το μέτρο όμως αυτό του Κώνστα δεν πέτυχε την ποθητή θρησκευτική ειρήνη. Μπροστά στους αντιπροσώπους του ελληνικού κλήρου, στη Σύνοδο του Λατερανού, ο Πάπας Μαρτίνος καταδίκασε «την πολύ ασεβή Έκθεση (impiissima Ecthesis)» και «τον φαύλο Τύπο (scelerosus Typus)» και κήρυξε όλους εκείνους, που τα ονόματά τους συνδέονταν με τη σύνταξη των δύο διαταγμάτων, ένοχους αίρεσης. Ο εκλεκτός θεολόγος του 7ου αιώνα Μάξιμος ο Ομολογητής, αντιμετώπισε αποφασιστικά τόσο τον Τύπο όσο και τον Μονοθελητισμό γενικά. Επίσης μεγάλη δυσαρέσκεια εκδηλωνόταν εναντίον της θρησκευτικής πολιτικής του αυτοκράτορα στην Ανατολική Εκκλησία.\nΕξοργισμένος από τη στάση του Πάπα στη σύνοδο του Λατερανού, ο Κώνστας Β' διέταξε τον Έξαρχο της Ραβέννας να συλλάβει τον Μαρτίνο και να τον στείλει στην Κωνσταντινούπολη. Ο Έξαρχος, εκπληρώνοντας τις διαταγές του αυτοκράτορα, μετέφερε τον Πάπα στην Κωνσταντινούπολη, όπου κατηγορήθηκε για προσπάθεια εξέγερσης των δυτικών επαρχιών εναντίον του αυτοκράτορα, διαπομπεύθηκε και φυλακίστηκε. Λίγο αργότερα στάλθηκε στη μακρινή Χερσώνα, το συνηθισμένο τόπο εξορίας της βυζαντινής περιόδου, όπου πέθανε λίγο μετά την άφιξή του εκεί. Στα γράμματα που έστελνε από τη Χερσώνα ο Πάπας παραπονείται για τις κακές συνθήκες ζωής και ζητάει από τους φίλους του να του στείλουν τροφή και κυρίως ψωμί, για το οποίο μιλούν εκεί δίχως να το έχουν δει ποτέ. Δυστυχώς τα γράμματα του Μαρτίνου δίνουν πολύ μικρού ενδιαφέροντος πληροφορίες για την κατάσταση που επικρατούσε στη Χερσώνα, από πλευράς οικονομικής και πολιτισμού, τον 7ο αιώνα.\nΑν και ο Μονοθελητισμός έχασε την πολιτική του σημασία, συνέχισε να προκαλεί διαφωνίες μεταξύ του λαού ακόμα και μετά την απαγόρευση του Τύπου. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο ο διάδοχος του Κώνστα Β', ο Κωνσταντίνος Δ', θέλοντας να εγκαθιδρύσει μια οριστική θρησκευτική ειρήνη στην αυτοκρατορία του, συγκάλεσε το 680 στην Κωνσταντινούπολη την 6η Οικουμενική Σύνοδο, που καταδίκασε τον Μονοθελητισμό και αναγνώρισε τις δύο φύσεις, τα δύο θελήματα και τις δύο ενέργειες του Χριστού.\nΈτσι την εποχή του Κωνσταντίνου Δ', το βυζαντινό κράτος εκδηλώθηκε οριστικά κατά του Μονοφυσιτισμού και του Μονοθελητισμού. Τα Πατριαρχεία Ιεροσολύμων, Αλεξανδρείας και Αντιοχείας (αποσπασμένα από την αυτοκρατορία, μετά τις κατακτήσεις των Αράβων) έλαβαν μέρος στην 6η Οικουμενική Σύνοδο, στέλνοντας κι αυτά τους αντιπροσώπους τους. Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μακάριος, που ζούσε στην Κωνσταντινούπολη ασκώντας τα καθήκοντά του μόνο στην Κιλικία και την Ισαυρία, υποστήριξε τον Μονοθελητισμό στη διάρκεια της Συνόδου και γι’ αυτό εκθρονίστηκε και αφορίστηκε. Οι αποφάσεις της Συνόδου απέδειξαν στη Συρία, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο ότι η Κωνσταντινούπολη εγκατέλειψε την επιθυμία να βρει ένα τρόπο συμβιβασμού με τις επαρχίες που δεν αποτελούσαν πλέον μέρος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Η θρησκευτική ειρήνη που έγινε με τη Ρώμη πέτυχε χάρη στην αποφασιστική απομάκρυνση από το Μονοφυσιτικό και το Μονοθελητικό πληθυσμό των ανατολικών επαρχιών, πράγμα που συντέλεσε πολύ στην περαιτέρω ενίσχυση της δύναμης των Αράβων στις επαρχίες αυτές. Η Συρία, η Παλαιστίνη κι η Αίγυπτος απομονώθηκαν οριστικά από τη Βυζαντινή αυτοκρατορία.\nΔεν μπορούμε να πούμε ότι η συμφωνία που έγινε με τη Ρώμη, με βάση την 6η Οικουμενική Σύνοδο, κράτησε πολύ. Ακόμα και την εποχή του διαδόχου του Κωνσταντίνου Δ', Ιουστινιανού Β', οι σχέσεις μεταξύ Βυζαντινής αυτοκρατορίας και Ρώμης εντάθηκαν και πάλι. Θέλοντας να συμπληρώσει το έργο της 5ης και 6ης Οικουμενικής Συνόδου, ο Ιουστινιανός Β' συγκάλεσε στην Κωνσταντινούπολη, το 691, μια Σύνοδο, που έγινε στη θολωτή αίθουσα του Παλατιού, τον Τρούλο, και ονομάστηκε συνεπώς «η εν Τρούλω Σύνοδος». Η Σύνοδος αυτή που ονομάστηκε Οικουμενική, είναι επίσης γνωστή ως «Πανθέκτη» (Ouinisextum), επειδή αποτελεί συμπλήρωμα των δύο προηγούμενων Συνόδων, δηλαδή της 5ης και της 6ης. Ο Πάπας Σέργιος αρνήθηκε να υπογράψει τα πρακτικά της Συνόδου με την αιτιολογία ορισμένους όρους, όπως ήταν ο όρος ο σχετικός με τη νηστεία του Σαββάτου και η άδεια που δινόταν στους ιερείς να παντρεύονται. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Κώνστα Β' που εξόρισε τον Μαρτίνο στην Κριμαία, ο Ιουστινιανός διέταξε τη σύλληψη του Σέργιου και τη μεταφορά του στην Κωνσταντινούπολη. Αλλά ο στρατός της Ιταλίας τον υπερασπίστηκε και τον προστάτευσε από τον απεσταλμένο του αυτοκράτορα, ο οποίος θα έχανε τη ζωή του αν δεν επενέβαινε ο Πάπας.\nΣτη διάρκεια της δεύτερης βασιλείας του Ιουστινιανού Β' (705-711), ο Πάπας Κωνσταντίνος (ο τελευταίος Πάπας που κλήθηκε στην πρωτεύουσα του Βυζαντίου) ήρθε, ύστερα από πρόσκληση του αυτοκράτορα, στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ιουστινιανός δέχτηκε τον Πάπα με μεγάλες τιμές και (όπως αναφέρει ο βιογράφος του Πάπα) ξαπλώθηκε μπροστά στον Κωνσταντίνο, του οποίου φίλησε το πόδι, κρατώντας στο χέρι το αυτοκρατορικό στέμμα.\nΟ Ιουστινιανός κι ο Πάπας πέτυχαν έναν ικανοποιητικό συμβιβασμό, για τον οποίον όμως δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες. Ο Πάπας Κωνσταντίνος, όπως αναφέρει ο Γερμανός εκκλησιαστικός ιστορικός Hefele, είχε την εποχή εκείνη αναμφίβολα πετύχει τη μέση οδό, την οποία αργότερα ακολούθησε ο Πάπας Ιωάννης Η' (872-882), δηλώνοντας ότι «δεχόταν όλους τους κανόνες που δεν ήταν αντίθετοι στην αληθινή πίστη, την ηθική και τα διδάγματα της Ρώμης».\nΣτη βυζαντινή ιστορία η οργάνωση των θεμάτων συνδέεται συνήθως με την εποχή της δυναστείας του Ηράκλειου. Με τη φράση «οργάνωση των θεμάτων» εννοούμε την ιδιόρρυθμη οργάνωση των επαρχιών, την οποία υπαγόρευαν οι συνθήκες της εποχής εκείνης και της οποίας το κύριο χαρακτηριστικό ήταν η ανάπτυξη της στρατιωτικής δύναμης των διοικητών των επαρχιών και της τελικής επικράτησής τους σε βάρος των πολιτικών αρχών. Η μεταβολή αυτή δεν έγινε απότομα και ξαφνικά αλλά σιγά - σιγά. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα η ελληνική λέξη «θέμα» σήμαινε ένα στρατιωτικό σώμα, εγκατεστημένο σε μια επαρχία και μόνον αργότερα, πιθανόν τον 8ο αιώνα, ονομάστηκε με το όνομα αυτό και η επαρχία όπου βρισκόταν το στρατιωτικό απόσπασμα. Έτσι άρχισε η λέξη «θέμα» να έχει σχέση με τη διοικητική διαίρεση της αυτοκρατορίας.\nΚύρια πληροφοριακή πηγή για το ζήτημα των θεμάτων είναι το «Περί θεμάτων» έργο του αυτοκράτορα του 10ου αιώνα Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου. Το έργο αυτό, εκτός από το ότι είναι πολύ μεταγενέστερο από τον Ηράκλειο, έχει το μειονέκτημα ότι στηρίζεται σε μερικά σημεία, σε γεωγραφικά έργα του 5ου και του 6ου αιώνα, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν πολύ επιπόλαια ή αντιγράφηκαν κατά λέξη. Αν και το έργο αυτό δεν δίνει πολλές πληροφορίες για την οργάνωση των θεμάτων κατά τον 7ο αιώνα, όμως συνδυάζει την αρχή του συστήματος με το όνομα του Ηράκλειου. Ο αυτοκράτορας γράφει: «Από την εποχή της βασιλείας του Ηράκλειου η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία περιορίστηκε σε έκταση και ακρωτηριάστηκε τόσο από την ανατολή όσο και από τη δύση». Πολύ ενδιαφέρον, αν και όχι τελείως ερμηνευμένο, υλικό σχετικό με τα θέματα βρίσκεται στα έργα των Αράβων γεωγράφων Ibn-Khurdadhbah (Khordadhbeh) (αρχές του 9ου αιώνα) και Kudama (αρχές του 10ου αιώνα). Για τη μελέτη της πρώτης περιόδου του συστήματος των θεμάτων οι ιστορικοί κάνουν χρήση σχετικών παρατηρήσεων των χρονογράφων και κυρίως του λατινικού μηνύματος του Ιουστινιανού Β', που αυτός έστειλε στον Πάπα (687) σχετικά με την επιβεβαίωση της 6ης Οικουμενικής Συνόδου. Η επιστολή αυτή περιέχει ένα πίνακα των στρατιωτικών περιοχών της εποχής αυτής, που δεν αναφέρονται ακόμα ως θέματα αλλά με το λατινικό όνομα exercitus (στρατός). Στις ιστορικές πηγές της περιόδου αυτής η λατινική λέξη «exercitus» και η ελληνική «στρατός» ή μερικές φορές «στράτευμα», συχνά χρησιμοποιούνταν με την έννοια μιας περιοχής ή επαρχίας με στρατιωτική οργάνωση.\nΟι επιθέσεις των Λογγοβάρδων προκάλεσαν τη ριζική μεταβολή της οργάνωσης της Ιταλίας, καθώς οι επιθέσεις των Βέρβερων οδήγησαν στις μεταβολές που έγιναν στη Β. Αφρική. Η κεντρική διοίκηση, θέλοντας να δημιουργήσει μια πιο αποτελεσματική άμυνα εναντίον των εχθρών της, επιχείρησε να οργανώσει μεγάλες περιφερειακές ενότητες με ισχυρές στρατιωτικές αρχές στις συνοριακές επαρχίες. Οι περσικές και αργότερα οι αραβικές κατακτήσεις του 7ου αιώνα, που στέρησαν τη Βυζαντινή αυτοκρατορία από τις ανατολικές της επαρχίες, άλλαξαν τελείως τις συνθήκες που επικρατούσαν στη Μ. Ασία. Από μια χώρα, που ποτέ δεν είχε ουσιαστικά ανάγκη από σοβαρή προστασία, μεταβλήθηκε σε μια περιοχή που απειλείτο σταθερά κι ισχυρά από τους Μουσουλμάνους γείτονές της. Η κυβέρνηση του Βυζαντίου αναγκάστηκε να πάρει αποτελεσματικά μέτρα στα ανατολικά της σύνορα: Οι στρατιωτικές της δυνάμεις ανασυγκροτήθηκαν και έγιναν νέες διοικητικές μεταβολές που έδιναν την εξουσία κυρίως στις στρατιωτικές αρχές, των οποίων οι υπηρεσίες την εποχή εκείνη ήταν εξαιρετικά σημαντικές. Εξίσου μεγάλη υπήρξε η απειλή από τον αραβικό στόλο, που κυριαρχούσε σχεδόν στη Μεσόγειο, από τον 7ο αιώνα, απειλώντας τις ακτές της Μ. Ασίας, τα νησιά του αρχιπελάγους και ακόμα τις ακτές της Ιταλίας και της Σικελίας. Στα ΒΔ της αυτοκρατορίας οι Σλάβοι κατείχαν ένα μεγάλο μέρος της Βαλκανικής Χερσονήσου και εισχώρησαν μέσα στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης και της Πελοποννήσου, ενώ στα βόρεια σύνορα παρουσιάστηκε το βασίλειο των Βουλγάρων (τα 50 τελευταία χρόνια του 7ου αιώνα). Αυτές οι μεταβαλλόμενες καταστάσεις ανάγκασαν το Βυζάντιο να καταφύγει στην οργάνωση (στις πιο επισφαλείς επαρχίες) εκτεταμένων περιοχών, που διοικούνταν σχεδόν όπως τα εξαρχάτα, με βάση μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη. Το Βυζάντιο, με τον τρόπο αυτόν, απέκτησε ένα καθεστώς στρατοκρατίας.\nΟι τρεις τυχαίοι αυτοκράτορες, ο Βαρδάνης ή Φιλιππικός, ο Αναστάσιος Β' και ο Θεοδόσιος Γ', που κατέλαβαν το θρόνο μετά τον Ιουστινιανό Β', εκθρονίστηκαν γρήγορα. Ανταρσία και αναρχία επικρατούσε σε όλο το Βυζάντιο. Υποστηρίζοντας το Μονοθελητισμό ο Βαρδάνης διέκοψε τις σχέσεις του με τη Ρώμη, ενώ ο Αναστάσιος πέτυχε να επαναλάβει την επαφή και την παλιά συμφωνία με τον Πάπα. Στα εξωτερικά κυρίως ζητήματα η αυτοκρατορία απέτυχε. Οι Βούλγαροι, αποφασισμένοι να εκδικηθούν το φόνο του Ιουστινιανού ο οποίος τους είχε φερθεί φιλικά, προχώρησαν προς το νότο μέχρι την Κωνσταντινούπολη. Οι Άραβες, προχωρώντας σταθερά στην ξηρά μέσω της Μ. Ασίας και στη θάλασσα στο Αιγαίο Πέλαγος και την Προποντίδα απειλούσαν επίσης την πρωτεύουσα. Η αυτοκρατορία περνούσε μια πολύ κρίσιμη περίοδο, όμοια με εκείνη που αντιμετώπισε πριν από την επανάσταση του 610, και για μια ακόμα φορά είχε ανάγκη από έναν ικανό και δραστήριο άνθρωπο που θα μπορούσε να την σώσει από ανεπανόρθωτη καταστροφή. Ένας τέτοιος άνθρωπος παρουσιάστηκε στο πρόσωπο του στρατηγού του θέματος των Ανατολικών, Λέοντα. Ο αδύνατος Θεοδόσιος Γ' αντιλαμβανόμενος την ανικανότητά του να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο που πλησίαζε, παραιτήθηκε και το 717 ο Λέων, χωρίς να πειράξει τον Θεοδόσιο, μπήκε στην Κωνσταντινούπολη με θριαμβευτική πομπή και στέφθηκε αυτοκράτορας από τον Πατριάρχη στο Ναό της Αγίας Σοφίας. Έτσι ο Λέων, από στρατιωτικός διοικητής που διέθετε μεγάλη δύναμη στην οργάνωση των θεμάτων, έγινε αυτοκράτορας.\nΣτη διάρκεια όλης αυτής της περιόδου, η Βυζαντινή αυτοκρατορία δεν παρουσίασε ούτε έναν ιστορικό. Μόνον ο διάκονος της Αγίας Σοφίας Γεώργιος Πισίδης, που έζησε την εποχή του Ηράκλειου, περιγράφει αρμονικά και σωστά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ηράκλειου εναντίον των Περσών και των Αράβων. Άφησε τρία ιστορικά έργα: 1) Περί της εκστρατείας του αυτοκράτορα Ηρακλείου εναντίον των Περσών, 2) Περί της επιθέσεως των Αβάρων εναντίον της Κωνσταντινούπολης, το έτος 626 και περί της ήττας των, χάρη στην επέμβαση της Θεοτόκου και 3) Την «Ηρακλειάδα», η οποία είναι ένας πανηγυρικός του αυτοκράτορα που γράφτηκε με την ευκαιρία της νίκης του εναντίον των Περσών. Ανάμεσα στα άλλα έργα να σημειώσουμε το «εξαήμερον» (Hexaemeron), ένα είδος θεολογικού φιλοσοφικού διδακτικού ποιήματος, το οποίο αναφερόμενο στη δημιουργία του κόσμου κάνει υπαινιγμούς και για τα σύγχρονα γεγονότα. Το έργο αυτό, που περιέχει ένα αγαπητό θέμα στους Χριστιανούς συγγραφείς, διαδόθηκε πέρα από τα σύνορα του Βυζαντίου. Η ποιητική μεγαλοφυΐα του Γεωργίου Πισίδη εκτιμήθηκε αργότερα πολύ και τον 11ο αιώνα ο περίφημος λόγιος του Βυζαντίου, Μιχαήλ Ψελλός, βρέθηκε αντιμέτωπος με το πρόβλημα: «Ποιος υπήρξε καλύτερος ποιητής, ο Ευριπίδης ή ο Γεώργιος Πισίδης;». Ο σύγχρονος επιστημονικός κόσμος θεωρεί τον Γεώργιο ως τον καλύτερο «κοσμικό» ποιητή της βυζαντινής περιόδου.\nΟ Μάξιμος ο Ομολογητής υπήρξε ένας από τους πιο αξιόλογους Βυζαντινούς θεολόγους. Σύγχρονος του Ηράκλειου και του Κώνστα Β', υπήρξε υπερασπιστής της Ορθοδοξίας στη διάρκεια των Μονοθελητικών συζητήσεων του 7ου αιώνα. Για τις πεποιθήσεις του φυλακίστηκε και, αφού βασανίστηκε, εξορίστηκε στη Λαζική, τη μακρινή αυτή επαρχία του Καυκάσου, όπου έμεινε μέχρι τις τελευταίες μέρες της ζωής του. Στα έργα του, τα οποία αναφέρονται στην πολεμική, στην εξήγηση των Γραφών, στον ασκητισμό, στο μυστικισμό και στη λειτουργική, βλέπει κανείς την επίδραση κυρίως των 3 φημισμένων πατέρων της Εκκλησίας (Μ. Αθανασίου, Γρηγορίου Ναζιανζηνού και Γρηγορίου Νύσσης) καθώς και τις μυστικές απόψεις του ονομαζόμενου «Διονυσίου Αρεοπαγίτη» (ψευδο-αρεοπαγίτη), που είχαν πολύ διαδοθεί κατά τον Μεσαίωνα. Τα έργα του Μάξιμου υπήρξαν πολύ σημαντικά για την ανάπτυξη του μυστικισμού στο Βυζάντιο. «Συνδυάζοντας το στεγνό ατομιστικό μυστικισμό του Διονυσίου Αρεοπαγίτη», γράφει ένας μελετητής του Μαξίμου, «με τα ζωντανά ηθικά προβλήματα του θεωρητικού ασκητισμού, ο Μάξιμος δημιούργησε έναν ζωντανό τύπο βυζαντινού μυστικισμού, τον οποίο βλέπουμε και πάλι στα έργα πολλών μεταγενέστερων ασκητών. Συνεπώς ο Μάξιμος μπορεί να θεωρηθεί ως ο δημιουργός του βυζαντινού μυστικισμού, με ην πλήρη έννοια του όρου». Δυστυχώς ο Μάξιμος δεν άφησε συστηματική περιγραφή των απόψεών του, τις οποίες πρέπει να συλλέξουμε μέσα από τα πολυάριθμα έργα του. Εκτός από τα θεολογικά και μυστικά του έργα, ο Μάξιμος άφησε και έναν μεγάλο αριθμό επιστολών που έχουν αρκετό ενδιαφέρον.\nΑναρτήθηκε από Τ.ΠΑΣΧΟΣ στις 1:04 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Κώνστας Β', Μονοθελητισμός, ΣΤ' Οικουμενική Σύνοδος, Τα θέματα, Φιλολογία (7ος αιών)\nΌσο ζούσε ο Μωάμεθ μόνο μεμονωμένες ομάδες των Βεδουίνων διέσχισαν τα βυζαντινά σύνορα. Την εποχή όμως του δεύτερου χαλίφη, Ομάρ, τα γεγονότα διεξήχθηκαν με μεγάλη ταχύτητα. Η χρονολογική σειρά των στρατιωτικών γεγονότων του 7ου αιώνα είναι σκοτεινή και πολύπλοκη. Είναι όμως πιθανόν τα γεγονότα να εξελίχθηκαν ως εξής: Το 634 οι Άραβες κατέλαβαν το βυζαντινό οχυρό Bothra, πέρα από τον Ιορδάνη, το 635 έπεσε η πόλη της Συρίας Δαμασκός, το 636 η μάχη του ποταμού Yarmuk είχε σαν αποτέλεσμα να καταληφθεί όλη η Συρία και το 637 ή το 638 παραδόθηκε η Ιερουσαλήμ ύστερα από πολιορκία δύο ετών. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας αυτής έπαιξαν ρόλο κυρίως ο χαλίφης Ομάρ, από τη μια πλευρά και ο Πατριάρχης Σωφρόνιος από την άλλη. Το κείμενο της συμφωνίας, με βάση το οποίο ο Σωφρόνιος παρέδωσε την Ιερουσαλήμ στον Ομάρ και που καθιέρωσε ορισμένες θρησκευτικές και κοινωνικές εγγυήσεις για τους Χριστιανούς της πόλης, έχει διασωθεί με μερικές δυστυχώς μεταγενέστερες μεταβολές. Οι Χριστιανοί είχαν πετύχει να απομακρύνουν τον Τίμιο Σταυρό από την Ιερουσαλήμ και να τον στείλουν στην Κωνσταντινούπολη πριν μπουν οι Άραβες στην πόλη. Η κατάκτηση της Μεσοποταμίας και της Περσίας, που συνέβη συγχρόνως με τις κατακτήσεις των περιοχών του Βυζαντίου, τερματίζει την πρώτη περίοδο των αραβικών επιτυχιών στην Ασία. Κατά τα τέλη των 30 πρώτων χρόνων του αιώνα αυτού ο αρχηγός των Αράβων, Άμβρος, παρουσιάστηκε στα ανατολικά σύνορα της Αιγύπτου και άρχισε την κατάκτησή της. Μετά το θάνατο του Ηρακλείου, το 641 ή το 642, οι Άραβες κατέλαβαν την Αλεξάνδρεια, ενώ ο θριαμβευτής Άμβρος έστελνε το εξής μήνυμα στον Ομάρ στη Μεδίνα: «Κατάκτησα μια πόλη της οποίας θα αποφύγω την περιγραφή. Αρκεί μόνο να πω ότι κατέσχεσα σ’ αυτήν 4.000 βίλες με 4.000 λουτρά, 40.000 Ιουδαίους που πληρώνουν κεφαλικό φόρο και τετρακόσιους τόπους διασκεδάσεως». Προς τα τέλη των 40 πρώτων χρόνων η Βυζαντινή αυτοκρατορία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει οριστικά την Αίγυπτο. Την κατάκτηση της Αιγύπτου ακολούθησε μια προώθηση των Αράβων προς τις δυτικές ακτές της Β. Αφρικής. Το 650 η Συρία, μέρος της Μ. Ασίας, η Άνω Μεσοποταμία, η Παλαιστίνη, η Αίγυπτος και μέρος των βυζαντινών επαρχιών της Β. Αφρικής είχαν ήδη περιέλθει στην εξουσία των Αράβων.\nΤην εποχή του Κώνστα Β', τα αραβικά πλοία του Μωαβία άρχισαν τις επιδρομές τους στην περιοχή του Βυζαντίου και κατέλαβαν την Κύπρο, το σπουδαίο αυτό ναυτικό κέντρο. Κοντά στις ακτές της Μ. Ασίας νίκησαν το στόλο του Βυζαντίου, που διοικείτο από τον ίδιο τον αυτοκράτορα, κατέλαβαν τη Ρόδο (654), κατέστρεψαν εκεί τον περίφημο Κολοσσό του νησιού και έφτασαν σχεδόν μέχρι την Κρήτη και τη Σικελία, απειλώντας το Αιγαίο πέλαγος και την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας. Οι αιχμάλωτοι που συνελήφθηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των επιδρομών, και ιδίως αυτοί από τη Σικελία, μεταφέρθηκαν στην αραβική πόλη Δαμασκό.\nΟι αραβικές κατακτήσεις του 7ου αιώνα στέρησαν τη Βυζαντινή αυτοκρατορία από τις ανατολικές και νότιες επαρχίες της και συντέλεσαν να χάσει τη σημαντική θέση που κατείχε ως το πιο δυναμικό κράτος του κόσμου. Εδαφικά περιορισμένη η Βυζαντινή αυτοκρατορία έγινε ένα κράτος με ελληνικό πληθυσμό κυρίως, αν και όχι πλήρως, όπως πιστεύεται από μερικούς επιστήμονες. Οι περιοχές όπου οι Έλληνες αποτελούσαν τη μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού ήταν η Μ. Ασία με τα γειτονικά της νησιά του Αιγαίου Πελάγους και η Κωνσταντινούπολη με την κοντινή της επαρχία. Την εποχή αυτή η Βαλκανική χερσόνησος, μαζί με την Πελοπόννησο, είχε εθνογραφικά αλλάξει πολύ χάρη στην εμφάνιση μεγάλων εγκαταστάσεων Σλάβων. Στη Δύση η Βυζαντινή αυτοκρατορία κατείχε ακόμα τα χωριστά εκείνα τμήματα της Ιταλίας που δεν συμπεριλαμβάνονταν στο βασίλειο των Λογγοβάρδων: το νότιο κομμάτι της Ιταλίας, με τη Σικελία, και αρκετά άλλα γειτονικά νησιά της Μεσογείου, τη Ρώμη και το εξαρχάτο της Ραβέννας. Ο ελληνικός πληθυσμός, που συγκεντρώθηκε κυρίως στο νότιο τμήμα αυτών των βυζαντινών κτήσεων της Ιταλίας, αυξήθηκε πολύ τον 7ο αιώνα, όταν η Ιταλία έγινε το καταφύγιο πολλών κατοίκων της Αιγύπτου και της Β. Αφρικής που δεν ήθελαν να γίνουν υποτελείς των Αράβων κατακτητών. Μπορεί να πει κανείς ότι η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία μεταβλήθηκε, την περίοδο αυτή, σε μια Βυζαντινή αυτοκρατορία, της οποίας τα προβλήματα έγιναν πιο περιορισμένα χάνοντας την παλαιά τους έκταση. Μερικοί ιστορικοί, όπως για παράδειγμα ο Gelzer, πιστεύουν ότι οι μεγάλες απώλειες υπήρξαν εμμέσως ευνοϊκές για το Βυζάντιο, γιατί απομάκρυναν τους ξένους παράγοντες, ενώ «ο λαός της Μ.Ασίας και εκείνα τα μέρη της Βυζαντινής χερσονήσου που ακόμα αναγνώριζαν την εξουσία του αυτοκράτορα, σχημάτιζαν, με τη γλώσσα τους και την πίστη τους, μις τελείως ομοιογενή και συμπαγή πειθαρχημένη μάζα». Από τα μέσα του 7ου αιώνα η προσοχή της αυτοκρατορίας έπρεπε να στραφεί κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στη Μ. Ασία και στη Βαλκανική χερσόνησο. Αλλά και αυτές οι κτήσεις ακόμα απειλούνταν συνεχώς από τους Λογγοβάρδους, τους Σλάβους, τους Βουλγάρους και τους Άραβες. Ο L. Brehier γράφει ότι «η περίοδος αυτή έδωσε στην Κωνσταντινούπολη τον ιστορικό εκείνο ρόλο της συνεχούς άμυνας, που κράτησε μέχρι τον 15ο αιώνα με εναλλασσόμενες περιόδους υποχώρησης και εξάπλωσης».\nΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Δ' - Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ\nΤην πιο μεγάλη της δοκιμασία αντιμετώπισε η Βυζαντινή αυτοκρατορία την εποχή του δραστήριου Κωνσταντίνου Δ' (668-685), όταν ο αραβικός στόλος διέσχισε το Αιγαίο και τον Ελλήσποντο, μπήκε στην Προποντίδα και κατέφυγε στην Κύζικο, χρησιμοποιώντας το λιμάνι της πόλης αυτής για βάση τους οι Άραβες πολλές φορές, χωρίς όμως επιτυχία, πολιόρκησαν την Κωνσταντινούπολη (673-677), επαναλαμβάνοντας την πολιορκία τους κάθε χρόνο, κυρίως κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Οι Άραβες δεν κατέκτησαν την πρωτεύουσα κυρίως γιατί ο αυτοκράτορας γνώριζε πώς να ετοιμάσει την πόλη για την απαραίτητη άμυνα.\nΜε την επιτυχημένη αντιμετώπιση των Αράβων στην Κωνσταντινούπολη καθώς και με την πλεονεκτική για το Βυζάντιο συνθήκη ειρήνης, ο Κωνσταντίνος δεν πρόσφερε μεγάλη υπηρεσία μόνο στην αυτοκρατορία του, αλλά και στη Δυτική Ευρώπη, η οποία με τον τρόπο αυτό απαλλάχθηκε από τη σοβαρή απειλή των Μουσουλμάνων. Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι η επιτυχία του Κωνσταντίνου έκανε μεγάλη εντύπωση στη Δύση. Όπως λέει ένας χρονογράφος, όταν τα νέα των επιτυχιών του Κωνσταντίνου έφτασαν στον Χαν των Αβάρων και στους άλλους ηγέτες της Δύσης, «οι τελευταίοι έστειλαν πρεσβευτές με δώρα προς τον αυτοκράτορα ζητώντας του να καθιερώσει μαζί τους σχέσεις αγάπης και ειρήνης... και άρχισε μια μεγάλη περίοδος ειρήνης στην Ανατολή και στη Δύση».\nΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ Β' ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΑΒΕΣ\nΚατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού Β', διαδόχου του Κωνσταντίνου Δ', συνέβη ένα γεγονός στα ανατολικά αραβικά σύνορα που ήταν πολύ σημαντικό για τις μετέπειτα σχέσεις Αράβων και Βυζαντίου. Τα βουνά του Λιβάνου και της Συρίας κατοικούνταν για αρκετό διάστημα από τους Μαρδαΐτες (που μπορούν να ονομαστούν «αντάρτες», «επαναστάτες» ή «αποστάτες»), που ήταν οργανωμένοι στρατιωτικά και χρησιμοποιούνταν στην περιοχή αυτή ως ένα είδος επάλξεων του Βυζαντίου. Μετά την κατάκτηση της Συρίας από τους Άραβες, οι Μαρδαΐτες αποσύρθηκαν προς τα βόρεια, στα αραβο-βυζαντινά σύνορα, ενοχλώντας τρομερά τους Άραβες με τις διαρκείς επιδρομές τους στις γειτονικές περιοχές. Σύμφωνα με όσα γράφει ένα χρονικό οι Μαρδαΐτες αποτελούσαν «ένα ορειχάλκινο τείχος» που προστάτευε τη Μ. Ασία από τις εισβολές των Αράβων. Με βάση μια συνθήκη που έγινε την εποχή του Ιουστινιανού Β', ο αυτοκράτορας συμφώνησε να υποχρεώσει τους Μαρδαΐτες να εγκατασταθούν στις εσωτερικές επαρχίες της αυτοκρατορίας με τον όρο να πληρώσει ο χαλίφης κάποιο χρηματικό ποσό. Το διάβημα αυτό του αυτοκράτορα «κατέστρεψε το ορειχάλκινο τείχος». Αργότερα βρίσκουμε τους Μαρδαΐτες ως θαλασσοπόρους στην Παμφυλία (νότια Μ. Ασία), στη Πελοπόννησο, στην Κεφαλληνία και σε αρκετές άλλες περιοχές. Η απομάκρυνσή τους από τα σύνορα της Αραβίας ασφαλώς ενίσχυσε τη θέση των Αράβων στις επαρχίες που κατέκτησαν και διευκόλυνε τις μεταγενέστερες επιθετικές κινήσεις τους στη Μ. Ασία. Δεν υπάρχουν αρκετά δεδομένα για να θεωρήσουμε το γεγονός αυτό ως μια πράξη στην οποία παρακινήθηκε ο αυτοκράτορας «από εκτίμηση των Χριστιανών που διοικούνταν από ανθρώπους μιας ξένης πίστης». Τα αίτια της μεταφοράς των Μαρδαϊτών υπήρξαν καθαρά πολιτικά.\n«Πολλοί από τους ομόθρησκούς μου διαβάζουν κείμενα και ιστορίες των Αράβων και μελετούν τα έργα των Μουσουλμάνων φιλοσόφων και θεολόγων όχι με το σκοπό να τα ανασκευάσουν, αλλά θέλοντας να μάθουν να εκφράζονται στην αραβική γλώσσα πιο σωστά και γλαφυρά. Ποιος από αυτούς μελετά τα Ευαγγέλια, τους Προφήτες και τους Αποστόλους; Αλλοίμονο! Όλοι οι ικανοί Χριστιανοί νέοι γνωρίζουν μόνο τη γλώσσα και τη φιλοσοφία των Αράβων και διαβάζουν, μελετώντας τα με προσοχή, τα αραβικά βιβλία... Εάν κανείς τους μιλήσει για χριστιανικά βιβλία απαντούν με περιφρόνηση ότι δεν αξίζει να τα προσέχει κανείς. Ουαί! Οι Χριστιανοί ξέχασαν τη γλώσσα τους και μόλις υπάρχει ένας στους χίλιους που μπορεί να γράφει σ’ ένα φίλο λατινικά ένα χαιρετιστήριο γράμμα. Όμως υπάρχουν πολλοί που εκφράζονται πολύ ωραία στα αραβικά και που γράφουν ποιήματα στη γλώσσα αυτή, ωραιότερα και με περισσότερη τέχνη από τους ίδιους τους Άραβες».\nΟι σχέσεις μεταξύ των Αράβων και του πληθυσμού της Συρίας, της Παλαιστίνης και της Αιγύπτου διαφέρουν πολύ από τις σχέσεις που δημιουργήθηκαν στη Β. Αφρική στις περιοχές της σύγχρονης Λιβύης, Τυνησίας, Αλγερίας και Μαρόκου. Στη Συρία, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο οι Άραβες δεν αντιμετώπισαν καμιά ισχυρή αντίσταση από τον πληθυσμό, αλλά μάλλον γνώρισαν την υποστήριξη και τη συμπάθεια του πληθυσμού που κατέκτησαν. Σε απάντηση της συμπάθειας αυτής οι Άραβες συμπεριφέρθηκαν στους νέους υπηκόους τους με μεγάλη ανοχή. Με λίγες εξαιρέσεις άφησαν στους Χριστιανούς τις εκκλησίες τους και το δικαίωμα να κάνουν τις θρησκευτικές τους ακολουθίες, απαιτώντας σαν αντάλλαγμα την τακτική μόνο πληρωμή ενός φόρου και την εξασφάλιση πολιτικής πειθαρχίας των Χριστιανών στους Άραβες διοικητές τους. Η Ιερουσαλήμ, που ήταν ένα από τα πιο ιερά μέρη των Χριστιανών, παρέμεινε ανοιχτή στους προσκυνητές που έρχονταν στην Παλαιστίνη από τα μακρινά σημεία της Δ. Ευρώπης για να προσκυνήσουν στους Αγίους Τόπους και διατήρησε τα πανδοχεία και τα νοσοκομεία που είχε για τους προσκυνητές. Πρέπει επίσης να μη ξεχνάμε ότι στη Συρία, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο, οι Άραβες ήρθαν σε επαφή με το βυζαντινό πολιτισμό και ότι η επιρροή του γρήγορα έγινε αισθητή ανάμεσα στους κατακτητές. Με λίγα λόγια, στη Συρία και στην Παλαιστίνη οι κατακτητές δημιούργησαν ειρηνικές σχέσεις που κράτησαν για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Λιγότερο ικανοποιητικά ήταν τα πράγματα στην Αίγυπτο, αλλά και εκεί ακόμα η συμπεριφορά προς τους Χριστιανούς βασιζόταν τελείως στην ανεκτικότητα, τουλάχιστον στη διάρκεια των πρώτων χρόνων της αραβικής κατοχής.\nΤελείως διαφορετική ήταν η κατάσταση στη Β. Αφρική. Εκεί η μεγάλη πλειονότητα των Βέρβερων, παρά την επίσημη αναγνώριση του Χριστιανισμού, παρέμενε στην παλιά κατάσταση του βαρβαρισμού και αντιστεκόταν πολύ ισχυρά στον αραβικό στρατό, ο οποίος για αντίποινα λεηλατούσε και ερήμωνε τις περιοχές των Βέρβερων. Χιλιάδες αιχμαλώτων μεταφέρονταν στην Ανατολή όπου και τους πουλούσαν ως δούλους. «Στις νεκρές πόλεις της Τύνιδας», λέει ο Diehl, «οι οποίες είναι σήμερα, στην πλειοψηφία τους, στην ίδια κατάσταση στην οποία είχαν μείνει μετά την εισβολή των Αράβων, μπορεί κανείς να βρει σε κάθε στροφή ίχνη των τρομερών αραβικών επιδρομών». Όταν τελικά οι Άραβες πέτυχαν να κατακτήσουν τις επαρχίες της Β. Αφρικής, πολλοί από τους ντόπιους μετανάστευσαν στην Ιταλία και τη Γαλατία. Η Εκκλησία της Αφρικής, που κάποτε υπήρξε τόσο φημισμένη στα χρονικά της χριστιανικής ιστορίας, δέχτηκε ένα πολύ δυνατό χτύπημα. Σχετικά με τα γεγονότα της περιόδου αυτής, ο Diehl λέει τα εξής: «Δύο αιώνες η Βυζαντινή αυτοκρατορία διατήρησε στις περιοχές αυτές τη δύσκολη κληρονομιά της Ρώμης, δύο αιώνες η αυτοκρατορία πέτυχε τη μεγάλη και σταθερή πρόοδο των επαρχιών αυτών χάρη στη δυναμική αντίσταση των οχυρών τους, δύο αιώνες διατήρησε στο τμήμα αυτό της Β. Αφρικής τις παραδόσεις του κλασικού πολιτισμού και μετέστρεψε τους Βέρβερους σ’ έναν ανώτερο πολιτισμό, με βάση τη θρησκευτική προπαγάνδα. Μέσα σε 50 χρόνια η εισβολή των Αράβων κατέστρεψε όλες αυτές τις επιτυχίες».\nΜε τα πλοία τους οι Σλάβοι κατέβηκαν στο Αιγαίο Πέλαγος κτυπώντας το στόλο του Βυζαντίου κι αποκόπτοντας συχνά την ενίσχυση της πρωτεύουσας σε τρόφιμα. Ο αυτοκράτορας Κώνστας Β' αναγκάστηκε να αναλάβει μια εκστρατεία «εναντίον της Σκλαβωνίας». Από την εποχή αυτή αρχίζει η μετανάστευση μεγάλων μαζών Σλάβων στη Μ. Ασία και στη Συρία. Κατά την εποχή του Ιουστινιανού Β’ μια ορδή 80.000 Σλάβων το λιγότερο, όπως αναφέρει ο V. I. Lamansky, μεταφέρθηκε στο Οψίκιο, ένα από τα «θέματα» της Μ. Ασίας. Περίπου 30.000 από αυτούς χρησιμοποίησε ο αυτοκράτορας στους αγώνες του εναντίον των Αράβων, με τους οποίους όμως τελικά συντάχθηκαν, εγκαταλείποντας τον αυτοκράτορα. Για την τρομερή τους αυτή πράξη, οι υπόλοιποι Σλάβοι του Οψικίου υπέστησαν φοβερή σφαγή. Μια σφραγίδα της σλαβικής στρατιωτικής αποικίας της Βιθυνίας, που ανήκε στο Οψίκιο, υπάρχει ακόμα από την περίοδο εκείνη και αποτελεί μνημείο μεγάλης αξίας: «Ένα νέο κομμάτι της φυλετικής ιστορίας των Σλάβων», το οποίο (όπως αναφέρει ο B. A. Panchenko, που δημοσίευσε κι εξήγησε τη σφραγίδα αυτή) ρίχνει «μια φωτεινή αχτίδα στην αμυδρά φωτισμένη ιστορία των μεγάλων μεταναστεύσεων». Από τις αρχές του 7ου αιώνα το πρόβλημα των σλαβικών εγκαταστάσεων στη Μ. Ασία παρουσιάζει πολύ εξαιρετικό ενδιαφέρον.\nΤα 50 τελευταία χρόνια του 7ου αιώνα έχουν επίσης το χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκειά τους σχηματίστηκε το νέο Βουλγαρικό βασίλειο, στα βόρεια σύνορα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, κατά μήκος των ακτών του κάτω Δούναβη. Ένα βασίλειο, του οποίου η μεταγενέστερη ιστορία υπήρξε εξαιρετικά σημαντική για την τύχη της αυτοκρατορίας. Την περίοδο αυτή κυρίως αναφέρονται οι παλαιοί Βούλγαροι, ένας λαός ουννικής (τουρκικής) προέλευσης, που ήταν πολύ συγγενικός με τη φυλή των Ονογουνδούρων. Την εποχή του Κώνστα Β', μια ορδή Βουλγάρων, με αρχηγό τον Ασπαρούχ, αναγκάστηκε από τους Χαζάρους να μετακινηθεί δυτικά, να εγκατασταθεί στο Δούναβη και αργότερα να μετακινηθεί νοτιότερα και να μπει στο τμήμα εκείνο του Βυζαντίου που σήμερα είναι γνωστό ως Δοβρουτσά. Οι Βούλγαροι αυτοί, όπως αναφέρει ο V. N. Zlatarsky, είχαν κλείσει προηγουμένως μια συμφωνία με τη Βυζαντινή αυτοκρατορία, με βάση την οποία, ως σύμμαχοι της αυτοκρατορίας, θα υπερασπίζονταν τα σύνορα στο Δούναβη από τις επιθέσεις άλλων βαρβάρων. Είναι δύσκολο να πούμε αν η άποψη αυτή είναι σωστή ή όχι, επειδή γνωρίζουμε πολύ λίγα πράγματα για την ιστορία των πρώτων Βουλγάρων. Και αν όμως υπήρχε πράγματι μια τέτοια συμφωνία δεν κράτησε πολύ. Οι Βούλγαροι απασχολούσαν πολύ τον αυτοκράτορα και το 679 ο Κωνσταντίνος Δ’ ανέλαβε μια εκστρατεία εναντίον τους, η οποία όμως τέλειωσε με πλήρη ήττα του στρατού του Βυζαντίου και με υποχρέωση του αυτοκράτορα να πληρώνει στους Βουλγάρους ετήσιο φόρο και να τους παραχωρήσει ορισμένα εδάφη. Το Δέλτα του Δούναβη και μέρος των ακτών της Μαύρης Θάλασσας παρέμεινε στα χέρια των Βουλγάρων. Το νεοσχημάτιστο βασίλειο, αναγνωρισμένο με τη βία από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου, έγινε ένας επικίνδυνος γείτονας.\nΤο 1899 και το 1900 το Ρωσικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Κωνσταντινούπολης έκανε ανασκαφές στην υποτιθέμενη παλαιά θέση της Βουλγαρίας, με αποτέλεσμα να ανακαλυφθούν εξαιρετικής αξίας ευρήματα. Στη θέση της παλιάς πρωτεύουσας του βασιλείου (Pliska ή Pliskova) κοντά στο σημερινό χωριό Aboba, στη ΒΑ Βουλγαρία, κάπου ΒΑ της πόλης Shumla, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα θεμέλια των ανακτόρων των παλαιών Χάνων της Βουλγαρίας καθώς και μέρος των τειχών της με πύργους και πύλες, τα θεμέλια μιας μεγάλης εκκλησίας, επιγραφές, πολλά καλλιτεχνικά και διακοσμητικά αντικείμενα, χρυσά και ορειχάλκινα νομίσματα καθώς και σφραγίδες. Δυστυχώς όλα αυτά τα ευρήματα δεν μπορούν να αξιοποιηθούν και να εξηγηθούν όσο πρέπει, επειδή οι σχετικές πηγές με την περίοδο αυτή είναι πολύ σπάνιες. Προς το παρόν πρέπει κανείς να περιοριστεί σε υποθέσεις και εικασίες. Ο Θ. Ουσπένσκυ, ο οποίος διηύθυνε τις ανασκαφές, λέει ότι «οι ανακαλύψεις που έγιναν από το Ινστιτούτο στην πλευρά της πεδιάδας που είναι κοντά στη Shumla, έφεραν στο φως πολύ σημαντικά δεδομένα, που δίνουν αρκετές βάσεις για το σχηματισμό μιας καθαρής ιδέας για τη βουλγαρική ορδή που εγκαταστάθηκε στα Βαλκάνια, καθώς και για τις βαθμιαίες μεταμορφώσεις που προκλήθηκαν από την επιρροή των σχέσεών της με τη Βυζαντινή αυτοκρατορία». «Όπως αποδεικνύεται από παλαιά μνημεία που βρέθηκαν στη διάρκεια των ανασκαφών της παλαιάς πρωτεύουσας και που δείχνουν τις βουλγαρικές συνήθειες και τρόπους ζωής», λέει ο ίδιος επιστήμονας, «οι Βούλγαροι γρήγορα υπέστησαν την επίδραση του πολιτισμού της Κωνσταντινούπολης, ενώ οι Χάνοι τους σιγά-σιγά εισήγαγαν στις Αυλές τους συνήθειες και τελετές της Αυλής του Βυζαντίου». Το μεγαλύτερο μέρος των μνημείων που ανακαλύφθηκαν στη διάρκεια των ανασκαφών, ανήκει σε μια εποχή μεταγενέστερη της εποχής του Ασπαρούχ, και κυρίως στον 8ο και 9ο αιώνα.\nΚατά τα μέσα του 7ου αιώνα, η κατάσταση της Κωνσταντινούπολης μεταβλήθηκε πολύ γρήγορα. Οι αραβικές κατακτήσεις των ανατολικών και ΝΑ επαρχιών του Βυζαντίου, οι συχνές αραβικές επιθέσεις στις επαρχίες της Μ. Ασίας, οι επιτυχημένες επιδρομές του αραβικού στόλου στη Μεσόγειο και το Αιγαίο Πέλαγος και η δημιουργία του βουλγαρικού βασιλείου στα βόρεια σύνορα, καθώς και η βαθμιαία κάθοδος των Σλάβων των Βαλκανίων προς την πρωτεύουσα, το Αιγαίο και την Ελλάδα, δημιούργησαν νέες και μοναδικές στο είδος τους συνθήκες για την Κωνσταντινούπολη, η οποία δεν μπορούσε να αισθάνεται καθόλου ασφαλής. Η πρωτεύουσα αντλούσε πάντοτε τη δύναμή της από τις ανατολικές επαρχίες, ενώ τώρα ένα μεγάλο μέρος τους είχε κατακτηθεί και το υπόλοιπο τμήμα ήταν εκτεθειμένο σε κάθε είδους κινδύνους και απειλές. Μόνο με βάση αυτή τη νέα κατάσταση των πραγμάτων μπορούμε να αναλύσουμε, όπως πρέπει, την επιθυμία του Κώνστα Β' να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη και να μεταθέσει την πρωτεύουσα πίσω στην Παλαιά Ρώμη ή σε κάποιο άλλο σημείο της Ιταλίας. Οι χρονογράφοι εξηγούν την αναχώρηση του αυτοκράτορα από την πρωτεύουσα σαν φυγή, στην οποία αναγκάστηκε να καταφύγει λόγω του μίσους που προκάλεσε στο λαό με τον φόνο του αδελφού του. Η εξήγηση αυτή όμως είναι δύσκολο να γίνει δεκτή από ιστορικής πλευράς.\nΗ πραγματικότητα είναι ότι ο αυτοκράτορας δεν θεωρούσε πλέον ασφαλή την παραμονή του στην Κωνσταντινούπολη. Εκτός από αυτό όμως, είναι πολύ πιθανόν να αντιλήφθηκε την αναπόφευκτη προσέγγιση του κινδύνου των Αράβων από τη Β. Αφρική στην Ιταλία και τη Σικελία, και να αποφάσισε να ενισχύσει τη δύναμη της αυτοκρατορίας στο δυτικό τμήμα της Μεσογείου, με την παρουσία του, που θα του έδινε τη δυνατότητα να πάρει όλα τα μέτρα για να εμποδίσει τους Άραβες να επεκτείνουν τις κτήσεις τους πέρα από τα σύνορα της Αιγύπτου. Είναι πιθανόν ότι ο αυτοκράτορας δεν είχε σκοπό να εγκαταλείψει για πάντα την Κωνσταντινούπολη και ότι επιθυμούσε μόνο να δημιουργήσει ένα δεύτερο κεντρικό σημείο της αυτοκρατορίας στη Δύση, όπως ακριβώς συνέβαινε τον 4ο αιώνα, ελπίζοντας ότι αυτό θα βοηθούσε να σταματήσει η επέκταση της κυριαρχίας των Αράβων. Όμως, οι σύγχρονοι ιστορικοί εξηγούν την επιθυμία του Κώνστα Β' να κατευθυνθεί προς τη Δύση, με βάση πολιτικά και όχι προσωπικούς λόγους.\nΑφήνοντας την Κωνσταντινούπολη ο Κώνστας Β' ξεκίνησε, μέσω της Αθήνας, για την Ιταλία και ύστερα από μια παραμονή στη Ρώμη, τη Νεάπολη και τα νότια μέρη της Ιταλίας, εγκαταστάθηκε στις Συρακούσες της Σικελίας. Πέρασε τα 5 τελευταία χρόνια της βασιλείας του στην Ιταλία, χωρίς να πετύχει να εκπληρώσει τα σχέδιά του. Ο αγώνας του με τους Λογγοβάρδους απέτυχε, η Σικελία απειλείτο ακόμα από τους Άραβες και μια συνωμοσία εναντίον του αυτοκράτορα είχε σαν αποτέλεσμα το φόνο του μέσα σ’ ένα από τα λουτρά των Συρακουσών.\nΜετά το θάνατό του, εγκαταλείφθηκε η ιδέα της μεταφοράς της πρωτεύουσας στη Δύση και ο γιος του Κώνστα, ο Κωνσταντίνος Δ', έμεινε στην Κωνσταντινούπολη.\nΑναρτήθηκε από Τ.ΠΑΣΧΟΣ στις 7:11 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Βούλγαροι, Ιουστινιανός Β', Καλλίνικος, Κωνσταντίνος Δ', Κώνστας Β', Σλάβοι, Υγρό πυρ\nΑναρτήθηκε από Τ.ΠΑΣΧΟΣ στις 11:40 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΑναρτήθηκε από Τ.ΠΑΣΧΟΣ στις 11:24 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση


Survivor: Ειδύλλιο στον Άγιο Δομίνικο - «Έγιναν τσακωτοί στο δάσος» - ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ\nHome TILEORASI Survivor: Ειδύλλιο στον Άγιο Δομίνικο - «Έγιναν τσακωτοί στο δάσος»\nSurvivor: Ειδύλλιο στον Άγιο Δομίνικο - «Έγιναν τσακωτοί στο δάσος»\n3:06 μ.μ. TILEORASI,\nΟι παίκτες του Survivor 4 μετρούν πλέον αρκετές εβδομάδες στον Άγιο Δομίνικο, ενώ πρόσφατα και μετά τον ανασχηματισμό των ομάδων, οι συμμετέχοντες έχουν έρθει πιο κοντά.\nΜάλιστα σύντομα ενδέχεται να αποκαλυφθεί και το πρώτο ειδύλλιο στο ριάλιτι επιβίωσης. Την αποκάλυψη έκανε το Πρωινό του ANT1...\n«Υπάρχει ένα ζευγάρι στο φετινό Survivor, έγιναν τσακωτοί από τους συμπαίκτες τους σε πολύ τρυφερές στιγμές στο δάσος. Τι ειδύλλιο αυτό είναι γνωστό στην παραγωγή. Δεν ξέρουμε ομάδα, ούτε αν είναι από τους κόκκινους ή τους μπλε. Είναι από την ίδια ομάδα», ανέφερε αρχικά, χωρίς ωστόσο να παρουσιάζονται τα δύο ονόματα στον αέρα της εκπομπής.\nΑμέσως και η Φαίη Σκορδά υποψιάστηκε την Μαριαλένα Ρουμελιώτη με τον Νίκο Μπάρτζη, μετά από το πολυσυζητημένο τους πλάνο στην καλύβα. Τότε ο δημοσιογράφος της εκπομπής ξεκαθάρισε πως η παίκτρια του Survivor είναι σε σχέση, αφού πρόσφατα διέρρευσε η σχέση της με γνωστό τραγουδιστή.\n«Σχετικά με όσα ακούγονται, η Μαριαλένα είναι ερωτευμένη με τον τραγουδιστή, Γιώργο Λιβάνη», συμπλήρωσε.\nΣύντομα ενδέχεται να έχουμε αποκαλύψεις για το φετινό ζευγαράκι του Survivor.


Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017, 12:10\nΗ νέα γενιά του σκληροτράχηλου μοντέλου της γερμανικής φίρμας, με την επιβλητική εμφάνιση και τις εξαιρετικές εκτός δρόμου δυνατότητες, βρίσκεται προ των πυλών.\nΟι μηχανικοί της Mercedes συνεχίζουν τις δοκιμές της καινούργιας G-Class, προκειμένου να είναι όλα έτοιμα για την παγκόσμια παρουσίαση, η οποία έχει προγραμματιστεί για την έκθεση του Ντιτρόιτ, τον Ιανουάριο του 2018.\nΤο αυτοκίνητο εθεάθη πλήρως καμουφλαρισμένο στις Αυστριακές Άλπεις. Όπως προκύπτει από τις εικόνες, διατηρεί τη χαρακτηριστική σχεδίαση με το τετραγωνισμένο σχήμα, τη μεγάλη μάσκα και τον τροχό στην πίσω πόρτα.\nΠαράλληλα, διέρρευσαν κάποιες εικόνες από το εσωτερικό, με την αισθητική του να είναι σαφώς πιο μοντέρνα και σύγχρονη, ακολουθώντας τη φιλοσοφία των υπολοίπων μοντέλων της γκάμας. Διακρίνεται η μεγάλη οθόνη αφής στην κεντρική κονσόλα, οι αλουμινένιες επενδύσεις και οι νέου σχεδιασμού αεραγωγοί.\nΌσον αφορά στους κινητήρες, αναμένεται να τοποθετηθούν τα ισχυρότερα σύνολα της Mercedes, όπως ο εξακύλινδρος diesel 2,9 λίτρων και ο V8 4.0 biturbo βενζίνης. Αναλυτικές πληροφορίες για τη νέα G-Class και τον χρόνο λανσαρίσματος στην αγορά θα δοθούν στις αρχές του επόμενου έτους.\nΤελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017, 12:10


Διάφορα - Results from #132\nΔείτε πως ψαρεύουν Πιράνχας στη Βραζιλία! [Βίντεο]\nΔείτε την ριψοκίνδυνη τακτική που χρησιμοποιούν για το ψάρεμα Πιράνχας στην Βραζιλία.\nΕύκολος… τρόπος αλλά και πολύ επικίνδυνος.\nΠόσα λίγα γνωρίζουμε για τον ψυχισμό των ζώων [Βίντεο]\nΤο Βίντεο που ακολουθεί και που κατάφερε ήδη μέσα σε ελάχιστες μέρες να ξεπεράσει το μισό εκατομμύριο θεάσεις, δεν είναι απλώς συγκινητικό αλλά και αποδεικνύει περίτρανα το πόσο λίγα στην πραγματικότητα γνωρίζουμε γύρω από τον ψυχισμό των ζώων.\nΣε όλη την ανθρώπινη ιστορία, οι άνθρωποι έχουν επωφεληθεί από τα ζώα και τα έχουν χρησιμοποιήσει ως βοηθούς σε μια ευρεία ποικιλία θέσεων εργασίας.\nBrenden Borrellini - Ο τυφλός φωτογράφος [Βίντεο]\nΟ Brenden Borrellini γεννήθηκε εντελώς κουφός και με περιορισμένη όραση που εξελίχθηκε σε πλήρη τύφλωση.\nΟι κόμπρες-σωματοφύλακες του μωρού [Βίντεο]


Αυτόχθονες Έλληνες: ΤΟ ΚΚΕ ΤΟΥ ΜΠΕΝΑΡΟΓΙΑ ΚΑΙ ΒΕΝΤΟΥΡΑ ΕΠΙΣΗΜΑ, ΔΕΝ ΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΥΣ. ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΕΝΑ… ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ. Γιατί το κόμμα του ιουδαίου Μπεναρόγια (ΚΚΕ) δεν έκανε συλλαλητήριο για τη Μέρκελ;\nΆρα οι λόγοι είναι καθαρά πολιτικοί και έως προς αυτό μόνο εικασίες μπορούν να γίνουν, καθώς καμία ανακοίνωση του ΚΚΕ δεν απαντάει, έμμεσα φυσικά, σε ένα τέτοιο ερώτημα.\nΑναρτήθηκε από ΖΗΝΩΝ στις 8:39 μ.μ. Ετικέτες ΑΡΙΣΤΕΡΑ , ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ , ΖΗΝΩΝ ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ , ΚΚΕ , ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ , ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ , ΠΡΟΔΟΤΕΣ\nΑνώνυμος 14 Ιανουαρίου 2019 - 3:14 μ.μ.\nΜΑ;ΤΙ ΠΙΟ ΦΥΣΙΚΟ;ΕΝΑΣ "ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ" ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΩΝ ΣΦΑΓΕΩΝ ΤΩΝ ΧΙΩΤΩΝ,ΜΕ ΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΒΡΑΪΚΟΎ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΚΚΕ,ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΟΥ!\nΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ ΚΡΥΠΤΟΤΖΙΟΥ;\nΚΙ ΑΥΤΟΣ ΚΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ,ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΦΥΛΗΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ.\nΟΧΙ ΟΤΙ ΣΤΟΥΣ ΔΕΞΙΟΥΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ "ΔΕΝΔΙΕΣ".ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΑ ΚΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ;Ε;\nΑΦΥΠΝΙΣΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΙΩΝ ΤΟΥ ΤΑΛΜΟΥΔΙΚΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΧΡΟΝΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ.\nΜΕΤΑ ΟΛΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΟΥΣ.


«Καλό μεσημεράκι»: Όταν ο Νίκος Μουτσινάς τραγούδησε «Αν είναι το σουβλάκι αμαρτία» για το εθνικό μας φαγητό | Znews\n«Καλό μεσημεράκι»: Όταν ο Νίκος Μουτσινάς τραγούδησε «Αν είναι το σουβλάκι αμαρτία» για το εθνικό μας φαγητό\nMε τα χαρμόσυνα νέα ότι ξεκινάει την απογραφή άρχισε την εκπομπή του ο Νίκος Μουτσινάς.\n«Πρέπει να μετρηθούμε. Πόσοι μείναμε από τον κόβιντ; Θα γίνει μέσω taxisnet. Κυβερνησάρα. Δεν έχουμε κανένα παράπονο. Από σουβλάκι έχουμε. Ό,τι πάρεις πιο ακριβό. Πλέον καλύτερα να τρως στη Σπονδή παρά σε σουβλατζίδικο» είπε και τραγούδησε ενάντια στο να ανέβει η τιμή του γύρου, «Αν είναι το σουβλάκι αμαρτία»!\nΠοδοσφαιρικές ειδήσεις από την Αμερική είχαν σειρά καθώς στη Φλόριντα οι γυναίκες των ποδοσφαιριστών δεν θα κάνουν σεξ μαζί τους για να κερδίζουν στο γήπεδο.\nΠοιοι θα πάνε στη Γιουροβίζον; Ο Νίκος ανέφερε τους υποψήφιους, την Καλομοίρα, τον Νικόλα Βαρθακούρη και την περσινή νικήτρια του The Voice, Ιωάννα Γεωργακοπούλου. Ο ίδιος πρότεινε τον Αντετοκούνμπο.\nΟ σκύλος του Δημήτρη Αλεξάνδρου κάνει ζημιές στην Ιωάννα Τούνη αλλά το πιο ανησυχητικό εκτός από τη Ελένη Φουρέιρα «χυμένη» είναι η Σία Βοσκανίδου που τραγούδησε στον Αλέξη Παππά το τραγούδι του Παναγιώτη Βασιλάκου.\nΠερικλής Αλμπάνης: Το απίστευτο ποσό που πήρε για ένα επεισόδιο στο «Κωνσταντίνου και Ελένης!


Η βραδιά που αποτέλεσε, με τη νίκη της Γουλβς, την αφορμή να φτάσουμε σήμερα στο Champions League! (pics-video) | ShootandGoal\nΗ βραδιά που αποτέλεσε, με τη νίκη της Γουλβς, την αφορμή να φτάσουμε σήμερα στο Champions League! (pics-video)\nΈνα βροχερό βράδυ, λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα του 1954 η ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου άλλαζε μέσα σε λίγες ώρες.\nΣπανίως ένα βράδυ παίζει τόσο ξεκάθαρα σπουδαίο ρόλο στο πως εξελίχθηκε το ίδιο το άθλημα! Εκείνη τη μέρα όμως ξέρουμε δεδομένα πως χωρίς αυτό το παιχνίδι, και κυρίως χωρίς τα παρεπόμενά του, δεν θα γινόταν η ξεκάθαρη συζήτηση για να αρχίσει αυτό που σήμερα ξέρουμε όλοι ως Champions League! Και μόνο για αυτό το γεγονός εκείνη η αναμέτρηση, στο μόνιμα λασπωμένο «Μολινό», θα έμενε στην ιστορία!\nΗ έδρα της Γουλβς, της μεγαλύτερης αγγλικής ομάδας (μαζί με τους μπέμπηδες του Μπάσμπι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ) ήταν γεμάτη από νωρίς! Εκείνη τη νύχτα οι «λύκοι» υπό τις οδηγίες του Σταν Κάλις επικρατούσαν 3-2 της ουγγρικής Χόνβεντ. Με τους Μαγυάρους αγωνιζόταν ο διάσημος Φέρεντς Πούσκας, ο κορυφαίος ίσως παίκτης στον κόσμο, και μαζί του όλη η αφρόκρεμα της εθνικής Ουγγαρίας που λίγους μήνες πριν δεν είχε κατορθώσει να πάρει το Παγκόσμιο Κύπελλο χάνοντας από τη Γερμανία στη Βέρνη με 3-2.\nΟ Τσίμπορ, ο Κόκτσιτς, ο Λόραντ, ο Μπόζικ ήταν μερικά από αυτά τα αστέρια που στο διάβα τους προκαλούσαν πανικό. Εκείνη λοιπόν η εξαιρετική ομάδα είχε υποταγεί από την εξαιρετική Γουλβς που διέθετε την τεράστια φυσιογνωμία του Μπίλι Ράιτ ως αρχηγό της.\nΤην επόμενη του ματς οι (πάντα υπερβολικοί στους χαρακτηρισμούς τους) Άγγλοι δημοσιεύουν στις εφημερίδες με οκτάστηλα γράμματα «Αυτοί είναι οι παγκόσμιοι πρωταθλητές». Βλέπετε η Γουλβς είχε ήδη νικήσει και τη Ράσινγκ της Αβεγιανέδα από την Αργεντινή και την περίφημη ομάδα του κόκκινου στρατού τη Σπαρτάκ Μόσχας. Τα λόγια του προπονητή των «λύκων» Σταν Κάλις προς τους παίκτες του μετά το τέλος του ιστορικού αγώνα που αναπαράχθηκαν από όλες τι εφημερίδες θα μείνουν ως αυτά που ουσιαστικά αποτέλεσαν την αφορμή να γεννηθεί η ποδοσφαιρική μαγεία του Κυπέλλου Ευρώπης Πρωταθλητριών ομάδων!\nΚαι αυτό γιατί στη Γαλλία, ο διευθυντής της γαλλικής εφημερίδας «L’ Equipe», Γκαμπριέλ Ανό (μαζί με τον βοηθό του Φεράν) θα ήταν οι μπροστάρηδες σε ένα κίνημα διαφωνίας. Ήταν οι «λύκοι» γνήσιοι πρωταθλητές κόσμου; «Πρέπει να καθιερωθεί ένα παγκόσμιο ή τουλάχιστον ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα συλλόγων πριν ανακηρυχθεί η Γούλβς, ή οποιαδήποτε ομάδα παγκόσμια πρωταθλήτρια; Να πάει και στην Μόσχα ή την Βουδαπέστη οπότε να δούμε αν είναι καλύτερη» έλεγε ο Γκαμπριέλ Ανό ρίχνοντας στο τραπέζι και κάνοντας πράξη στη συνέχεια την ιδέα για μια διοργάνωση που ξεκίνησε δειλά μετά από εννιά μήνες.\nΚανείς δεν ξέρει ποια θα ήταν η εξέλιξη της ποδοσφαιρικής ιστορίας αν δεν γινόταν εκείνο το φιλικό παιχνίδι στο «Μολινό» και ιδιαίτερα αν οι Άγγλοι δεν είχαν προκαλέσει με τις δηλώσεις τους. Η ανάγκη τους να μπορέσουν να διορθώσουν την εικόνα της εθνικής τους ομάδας, που είχε διαλυθεί από τους Ούγγρους, ξεκινά με τα δύο περίφημα ματς, το 3-6 και το 7-1, τους έφτανε στα απόλυτα όρια της υπερβολής!\nΜπορεί λοιπόν η Γουλβς να έπαιρνε το αίμα της πίσω για λογαριασμό της εθνικής ομάδας που είχε διαλυθεί από την Ουγγαρία αλλά από εκείνο το ματς στο «Μολινό» το οποίο παρακολούθησαν δια ζώσης περίπου 55.000 άνθρωποι και μεταδόθηκε τηλεοπτικά για τους ελάχιστους που τότε είχαν δέκτες, επί της ουσίας κερδισμένο βγήκε το ίδιο το άθλημα! Και από εκείνη τη βραδιά φτάσαμε στα σεντόνια και τα αστέρια! Και φυσικά την εκτόξευση του Champions League ως μίας διοργάνωσης που ξεπερνά σε δημοτικότητα ακόμη και το ίδιο το Μουντιάλ!\nΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ 30-06-2022 23:02


Μια σύντομη συζήτηση για την πηγή του σκότους και του κακού του κόσμου | Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού\nΑπό τη Γιανγκ Λι, αυτόνομη περιοχή του εσωτερικού της Μογγολίας\nΌταν ήμουν ακόμα μαθήτρια, ο πατέρας μου αρρώστησε και πέθανε. Μετά τον θάνατό του, κάποιοι θείοι μου από την πλευρά της μητέρας μου, αλλά και από του πατέρα μου, τους οποίους ο πατέρας μου είχε βοηθήσει πολλές φορές, όχι μόνο δεν μας φρόντισαν —εμένα, τη μητέρα μου και τις δύο αδελφές μου, που δεν είχαμε καμία πηγή εισοδήματος— μα, αντίθετα, έκαναν ό,τι ήταν δυνατό για να επωφεληθούν από μας, συχνά διαπληκτιζόμενοι μαζί μας για τη μικρή κληρονομιά που είχε αφήσει πίσω ο πατέρας μου. Μπροστά στην αδιαφορία των συγγενών μου και σε όλα αυτά που έκαναν, τα οποία δεν τα περίμενα με τίποτα, ένιωθα τόσο μεγάλο πόνο και δεν μπορούσα παρά να μισήσω την παντελή έλλειψη συνείδησης και την ασπλαχνία που έδειχναν αυτοί οι συγγενείς, αποκτώντας ταυτόχρονα μια αίσθηση της αστάθειας της ανθρώπινης φύσης. Μετά από αυτό, όποτε έβλεπα στην κοινωνία διαμάχες μελών κάποιας οικογένειας για το χρήμα, ή ακόμα και μηνύσεις και φόνους μεταξύ τους για το χρήμα, αισθανόμουν ότι ο κόσμος σήμερα είναι γεμάτος σκότος, οι καρδιές των ανθρώπων είναι στ’ αλήθεια δόλιες και ο κόσμος πάρα πολύ άστατος! Τότε πίστευα ότι ο λόγος για τον οποίον ο κόσμος ήταν τόσο γεμάτος με σκότος ήταν το ότι οι άνθρωποι είχαν γίνει κακοί, δεν είχαν πλέον συνείδηση και ότι υπήρχαν πάρα πολλοί μοχθηροί άνθρωποι στον κόσμο. Έπειτα, μόνο μέσα από την ανάγνωση των λόγων του Θεού συνειδητοποίησα πως ό,τι είχα δει ήταν απλά ένα επιφανειακό φαινόμενο και όχι η πηγή του σκότους και του κακού του κόσμου. Από τα λόγια του Θεού είδα καθαρά την αληθινή πηγή του σκότους και του κακού στον κόσμο.\nΤα λόγια του Θεού λένε: «Πριν τον διαφθείρει ο Σατανάς, ο άνθρωπος ακολουθούσε τον Θεό και υπάκουε στα λόγια Του με φυσικό τρόπο, αφού τα είχε ακούσει. Είχε σωστή λογική και συνείδηση και κανονική ανθρώπινη φύση. Αφού τον διέφθειρε ο Σατανάς, η αρχική του λογική, συνείδηση και η ανθρώπινη φύση του θόλωσαν και καταστράφηκαν από τον Σατανά. Επομένως, έχασε την υπακοή του και την αγάπη του προς τον Θεό. Η λογική του ανθρώπου άρχισε να αποκλίνει, η διάθεσή του έγινε σαν αυτή των ζώων και η παρακοή του προς τον Θεό έγινε συχνότερη και πιο σοβαρή. Ωστόσο, ο άνθρωπος δεν το ξέρει και ούτε το αναγνωρίζει αυτό, απλώς εναντιώνεται και επαναστατεί τυφλά» (από «Το να έχετε μία αμετάβλητη διάθεση σημαίνει πως είστε εχθρικοί προς τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Η γνώση χιλιάδων ετών αρχαίου πολιτισμού και ιστορίας έχει στεγανοποιήσει τη σκέψη, τις αντιλήψεις και την πνευματική προοπτική του ανθρώπου τόσο σφιχτά, με αποτέλεσμα να είναι αδιαπέραστες και μη αποδομήσιμες. […] Η φεουδαρχική ηθική έχει σύρει τη ζωή των ανθρώπων στον “Άδη”, με αποτέλεσμα να έχουν ακόμα μικρότερη ικανότητα να αντισταθούν. Διάφορα είδη καταδυνάστευσης έχουν αναγκάσει τον άνθρωπο να ολισθαίνει σταδιακά όλο και βαθύτερα στον Άδη […] Η γνώση του αρχαίου πολιτισμού έχει κλέψει αθόρυβα τον άνθρωπο από την παρουσία του Θεού, και τον έχει στρέψει προς τον άρχοντα των διαβόλων και των υιών του. Τα Τέσσερα Βιβλία και τα Πέντε Κλασικά έχουν μεταφέρει τη σκέψη και τις αντιλήψεις των ανθρώπων σε μια άλλη εποχή εξέγερσης, κάνοντας τους να λατρεύουν περισσότερο εκείνους που έγραψαν τα Βιβλία και τα Κλασικά και απομακρύνοντας τις αντιλήψεις τους για τον Θεό. Ο άρχοντας των διαβόλων άσπλαχνα ξερίζωσε τον Θεό από την καρδιά των ανθρώπων, εν αγνοία τους, και περιχαρής την κατέλαβε ο ίδιος. Από τότε, ο άνθρωπος κυριεύθηκε από μια αποκρουστική και αχρεία ψυχή, με το πρόσωπο του άρχοντα των διαβόλων. Ένα μίσος για τον Θεό φουσκώνει στο στήθος τους και η μοχθηρότητα του άρχοντα των διαβόλων εξαπλώνεται στους ανθρώπους μέρα με τη μέρα […] Τι συμμορία συνενόχων! Κατέρχονται ανάμεσα στους θνητούς για να ενδώσουν σε απολαύσεις και να προκαλέσουν αναταραχή. Η ταραχή που φέρνουν αποσταθεροποιεί τον κόσμο και προκαλεί πανικό στην καρδιά του ανθρώπου· έχουν διαστρεβλώσει τον άνθρωπο τόσο πολύ, σε σημείο που μοιάζει με ένα κτήνος αφόρητης ασχήμιας, χωρίς να έχει πλέον το παραμικρό ίχνος από τον αρχικό άγιο άνθρωπο» (από «Έργο και είσοδος (7)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Τα λόγια του Θεού φανερώνουν τη ρίζα όλου του σκότους και του κακού στον κόσμο, καθώς επίσης και ότι όλα αυτά έχουν επέλθει λόγω της διαφθοράς του Σατανά. Στην αρχή, η ανθρωπότητα που έπλασε ο Θεός Τον υπάκουγε και Τον λάτρευε· μπορούσαν να υπακούν τα λόγια του Θεού και είχαν τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Μα αφότου ο Σατανάς διέφθειρε την ανθρωπότητα, άρχισαν να ακούν τα λόγια του, χάνοντας έτσι την επίβλεψη και την προστασία του Θεού και πέφτοντας υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά. Εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια ο Σατανάς χρησιμοποιεί συνεχώς θεωρίες όπως αυτές του υλισμού, της εξέλιξης και του αθεϊσμού για να παραπλανήσει και να διαφθείρει τους ανθρώπους. Φράσεις όπως «Δεν υπάρχει κανένας απολύτως Θεός στη γη», «Δεν υπήρξε ποτέ Σωτήρας», «Ο καθένας για την πάρτη του», «Ένας άνθρωπος πεθαίνει για το χρήμα· ένα πουλί πεθαίνει για την τροφή», «Ένας άνθρωπος αφήνει το όνομά του όπου πηγαίνει, όπως μια χήνα αφήνει την κραυγή της όπου πετά», «Τα μικρά μυαλά δεν κάνουν μεγάλους άνδρες· ένας αληθινός άνδρας, έχει και το δηλητήριο του» και «Άδραξε τη μέρα για καλοπέραση, γιατί η ζωή είναι μικρή» είναι όλες δηλητήρια που μας έχει ενσταλάξει ο Σατανάς. Αυτά τα πράγματα γίνονται οι ζωές μας και οι νόμοι της επιβίωσης πάνω στους οποίους βασιζόμαστε, με αποτέλεσμα πολύ λίγοι άνθρωποι να πιστεύουν πλέον στην ύπαρξη του Θεού, κανείς να μη λατρεύει πια τον Ουρανό και κανείς να μην ακούει πια τη λογική του ή τη συνείδησή του. Δεν υπάρχει πια καμιά θέση για τον Θεό στη διεφθαρμένη καρδιά του ανθρώπου, κανένας περιορισμός από τους νόμους και τους κανόνες που προήλθαν από τον Θεό. Ο άνθρωπος έχει δηλητηριαστεί εξ ολοκλήρου και ελέγχεται από τον Σατανά, έτσι έχει γίνει ακόμα πιο αλαζονικός, πανούργος, εγωιστής, αξιοκαταφρόνητος, άπληστος, άγριος, ακόμα πιο μοχθηρός και άσωτος, αχαλίνωτος, ακόμα πιο άνομος, άθεος και διεστραμμένος. Οι άνθρωποι έχουν γίνει έκφυλοι, που δεν έχουν καθόλου συνείδηση, ηθική, ανθρώπινη φύση, και η μοχθηρία έχει γίνει δεύτερη φύση τους. Πιο συγκεκριμένα, η φράση: «Ο καθένας για την πάρτη του» είναι θανατηφόρο δηλητήριο, το οποίο εμφυτεύει ο Σατανάς στον άνθρωπο. Αυτό το κατάλαβα πολύ καλά από τους θείους μου. Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα ζει μόνο για χάρη των δικών της συμφερόντων, βάζοντας το κέρδος πάνω απ’ όλα, σκεπτόμενη: «Γιατί να σηκωθώ νωρίς αν δεν έχω κάτι να κερδίσω;» Για να επιτύχει περισσότερα και σπουδαιότερα συμφέροντα, ο άνθρωπος μπορεί να κάνει οτιδήποτε μοχθηρό ή κακόβουλο, οποιαδήποτε ξεδιάντροπη, αξιοκαταφρόνητη ή ευτελή συμφωνία. Δεν υπάρχει αληθινή αγάπη ή στοργή μεταξύ των ανθρώπων — όλα αφορούν το να εξαπατούν, να χρησιμοποιούν και να βλάπτουν ο ένας τον άλλον. Μέλη της ίδιας οικογένειας μπορεί να τσακωθούν μεταξύ τους και να γίνουν εχθροί, φιλονικώντας για το χρήμα και τα συμφέροντα. Ακόμα περισσότερο, συγγενείς και φίλοι ξεχνούν κάθε ηθική αρχή για το κέρδος· μπορεί να μοιάζουν άνθρωποι εξωτερικά, αλλά έχουν καρδιά κτήνους. Το ότι ο άνθρωπος μπορεί να κάνει όλα αυτά τα μοχθηρά πράγματα συμβαίνει λόγω της διαφθοράς του από τον Σατανά. Και αυτή είναι η πηγή του σκότους στον κόσμο.\nΜέσα στα πολλά φαινόμενα ανάμεσα στα οποία ζούμε, μπορούμε να δούμε πιο εύκολα το σκότος του κόσμου. Μπορούμε να πούμε ότι όλοι οι άνθρωποι που ηγούνται αυτών των μοχθηρών τάσεων του κόσμου τη σήμερον ημέρα ανήκουν στον Σατανά. Συγκεκριμένα, οι άθεοι απολυταρχικοί ηγέτες είναι οι πρίγκηπες των διαβόλων, και ανάμεσά τους το ΚΚΚ είναι η σκοτεινότερη και πιο αντιδραστική εξουσία. Από τη στιγμή που πήρε την εξουσία το ΚΚΚ, έχει χρησιμοποιήσει την εξουσία που έχει στα χέρια του για να καταπιέσει και να ελέγξει τον λαό του, εξαπλώνοντας κάθε είδους πλάνη και ψέμα για να παραπλανήσει τον λαό και να δηλητηριάσει το μυαλό των ανθρώπων, τόσο που πλέον δεν μοιάζουν με ανθρώπους. Το ΚΚΚ σέβεται τη βία και υπερασπίζεται την επανάσταση. Χρησιμοποιεί τη βία για να καταλάβει την εξουσία και να κυβερνήσει το έθνος. Χρησιμοποιεί ευρέως τη βία για να επιλύσει ζητήματα, και υπό την εξουσία του και οι άνθρωποι προτιμούν τη βία. Οι διαπροσωπικές διαμάχες και η βία είναι κάτι πολύ κοινό. Υπάρχουν ακόμα περισσότερα περιστατικά ληστειών και δολοφονιών που κάνουν το αίμα των ανθρώπων να βράζει, ενώ οι τρόποι με τους οποίους οι άνθρωποι δολοφονούνται είναι ακόμα πιο σκληροί και απεχθείς. Όλα αυτά είναι γεγονότα και διαθέσιμα στον καθένα για να τα δει. Κατά την οικονομική ανάπτυξη του ΚΚΚ όλες αυτές οι ρήσεις είναι σεβαστές: «Δεν έχει σημασία αν μια γάτα είναι λευκή ή μαύρη, αρκεί να πιάνει ποντίκια», «Η πορνεία είναι καλύτερη από τη φτώχεια», «Το χρήμα κινεί τον κόσμο», «Μπορεί κανείς να στερηθεί οτιδήποτε άλλο παρά χρήματα» και «Το χρήμα μπορεί να κάνει τα πάντα». Με την ισχυρή υπεράσπιση όλων αυτών των πραγμάτων, οι άνθρωποι εκτιμούν το χρήμα και την εξουσία· όποιος έχει χρήμα και εξουσία μπορεί να ευημερήσει, ενώ όποιος δεν τα έχει μπορεί μόνο να καταπιεστεί και να υποστεί κάθε αδικία, κάτι που οδηγεί τις καρδιές των ανθρώπων να είναι γεμάτες μόνο με χρήμα. Για χάρη του χρήματος, ξεχνιούνται όλοι οι οικογενειακοί δεσμοί· για το χρήμα και την εξουσία οι άνθρωποι μπορούν να δωροδοκήσουν και να δωροδοκηθούν, να επιδοθούν σε αγοραπωλησίες επισήμων αξιωμάτων, να ληστέψουν, να εξαπατήσουν, να σκοτώσουν ανθρώπους και να πάρουν τα υπάρχοντά τους — μπορεί να πει κανείς ότι θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο που κρίνεται αναγκαίο. Επιπλέον, η πορνεία είναι ευρέως διαδεδομένη στη σημερινή κοινωνία και μπορεί να δει κανείς παντού σημεία διακίνησης ναρκωτικών και πορνείας. Οι σεξουαλικές δωροδοκίες και δοσοληψίες είναι στη μόδα και οι άνθρωποι ακολουθούν πιστά και εκτιμούν το κακό, μη θεωρώντας το ντροπιαστικό αλλά αντίθετα θεωρώντας το ένδοξο. Το πιο κακό και αντιδραστικό πράγμα είναι ότι το ΚΚΚ υπερασπίζεται με πυγμή τον αθεϊσμό, αρνείται την ύπαρξη του Θεού, αρνείται την κυριαρχία του Θεού και απαγορεύει στους ανθρώπους να λατρεύουν τον αληθινό Θεό, ενώ αντίθετα τους κάνει να λατρεύουν τον Σατανά. Εκείνοι που ζουν υπό την πλάνη και την παραπληροφόρηση του ΚΚΚ δεν ξέρουν ότι υπάρχει ένας αληθινός Θεός, ούτε λατρεύουν τον αληθινό Θεό, μα αντ’ αυτού ακολουθούν τον Σατανά και εκτιμούν το κακό, κι έτσι είναι ακόμα πιο διεφθαρμένοι και εκμαυλισμένοι. Τώρα μπορώ να δω ακόμα πιο καθαρά ότι λόγω αυτού του «προτύπου» του ΚΚΚ, ο άνθρωπος έχει γίνει τόσο διεφθαρμένος και μοχθηρός, χωρίς καμία συνείδηση, καθόλου ανθρώπινη φύση. Η ρίζα όλης αυτής της καταστροφής βρίσκεται εξ ολοκλήρου στο ΚΚΚ. Ο αρχιεγκληματίας που δημιούργησε το κακό στις καρδιές των ανθρώπων, τη διεφθαρμένη ηθική και την αστάθεια του κόσμου στην κοινωνία είναι το ΚΚΚ. Το να έχει το ΚΚΚ εξουσία είναι σαν να έχει εξουσία ο Σατανάς. Το ΚΚΚ είναι η ρίζα όλου του σκότους και του κακού του κόσμου. Συνεπώς, όσο το ΚΚΚ δεν καταρρέει και ο Σατανάς δεν εξοντώνεται, η ανθρωπότητα δεν θα μπορέσει να ζήσει στο φως και ο κόσμος δεν θα γνωρίσει ποτέ την ειρήνη.\nΈχοντας δει το σκότος και το κακό του ΚΚΚ και το πώς διαφθείρει και ποδοπατά τους ανθρώπους, νιώθω ακόμα περισσότερο την αγιοσύνη και την ομορφιά του Χριστού. Μόνο ο Χριστός μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα και να τη βοηθήσει να ξεφύγει από αυτό το σκοτεινό και μοχθηρό μέρος, και μόνο όταν ο Χριστός πάρει την εξουσία θα έρθει το φως στην ανθρωπότητα. Λόγω του ότι ο Θεός είναι η πηγή της δικαιοσύνης και του φωτός, μόνο Αυτός μπορεί να μην καταβληθεί ή παραβιαστεί από όλο το σκότος και το κακό, μόνο Αυτός μπορεί να αλλάξει το παλιό πρόσωπο ολόκληρου του κόσμου και να φέρει φως στη γη, και μόνο Αυτός μπορεί να φέρει την ανθρωπότητα σε έναν υπέροχο προορισμό. Εκτός από τον Θεό, κανείς δεν μπορεί να εκτελέσει αυτό το έργο και κανείς δεν μπορεί να νικήσει ή να εξοντώσει τον Σατανά. Όπως ακριβώς λένε τα λόγια του Θεού: «Στο τεράστιο σύμπαν, αμέτρητες αλλαγές έχουν συμβεί, ξανά και ξανά. Καμία δεν είναι ικανή να οδηγήσει και να καθοδηγήσει αυτή την ανθρωπότητα εκτός από Εκείνον που κυβερνάει τα πάντα στο σύμπαν. Δεν υπάρχει κανένας ισχυρός άνθρωπος να μοχθήσει ή να κάνει προετοιμασίες για αυτήν την ανθρωπότητα, πολύ λιγότερο δε κάποιος που να είναι σε θέση να οδηγήσει αυτή την ανθρωπότητα στον προορισμό του φωτός και στην απελευθέρωση από τις γήινες αδικίες» (από «Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Θα διορθώσω τις αδικίες στον κόσμο των ανθρώπων. Θα φέρω εις πέρας το έργο Μου σε όλον τον κόσμο με τα ίδια Μου τα χέρια, απαγορεύοντας στον Σατανά να βλάψει ξανά τον λαό Μου, απαγορεύοντας στους εχθρούς να κάνουν ξανά ό,τι ευαρεστούνται. Θα γίνω Βασιλιάς επί της γης και θα μεταφέρω εκεί τον θρόνο Μου, κάνοντας όλους τους εχθρούς Μου να πέσουν στο έδαφος και να εξομολογηθούν ενώπιόν Μου τα εγκλήματά τους» («Κεφάλαιο 27» από «Τα λόγια του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Είδα στα λόγια του Θεού την παντοδυναμία Του και την εξουσία Του, είδα ότι μόνο ο Θεός μπορεί να σώσει εμάς που ζούμε υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά και που έχουμε πληγεί και ποδοπατηθεί τόσο πολύ από αυτόν. Λόγω αυτού η καρδιά μου λαχταρά ακόμα περισσότερο το να πάρει ο Χριστός την εξουσία και να έρθει σύντομα στο τέλος της η βασιλεία του Σατανά.\nΑποδίδω τις ευχαριστίες μου για τη διαφώτιση των λόγων του Θεού που μου επέτρεψαν να δω την πηγή του σκότους και του κακού στον κόσμο, κάτι που προκάλεσε στην καρδιά μου αληθινή αποστροφή για τον Σατανά και μου επέτρεψε να καταλάβω ότι μόνο ο Χριστός μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο να ξεφύγει από αυτό το σκοτεινό μέρος και να εισέλθει στο φως. Μόνο ακολουθώντας τον Χριστό και λατρεύοντάς τον μπορεί ο άνθρωπος να ξεφύγει από τα βάσανα του Σατανά. Από σήμερα και στο εξής, επιθυμώ να κυνηγώ την αλήθεια και να ακολουθώ την καθοδήγηση του Χριστού, να αποδεχτώ τα λόγια του Θεού και να τα κάνω τρόπο ζωής, να απαλλαγώ από όλα τα δηλητήρια του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, να αποτάξω τον έλεγχο της σκοτεινής επιρροής του Σατανά, να επαναστατήσω απόλυτα ενάντια στον Σατανά, να αποκτήσω τη σωτηρία του Θεού και να τελειωθώ από Αυτόν.\n1. Σ' αυτό το σημείο, ο όρος «αποδομήσιμες» νοείται ως σάτιρα, με την έννοια ότι οι άνθρωποι είναι άκαμπτοι όσον αφορά τη γνώση, την κουλτούρα και την πνευματική τους άποψη.\n2. Οι «συνένοχοι» ανήκουν στο ίδιο είδος με τη «συμμορία κακοποιών».\nΠροηγούμενο: Είμαι όντως τέκνο του μεγάλου κόκκινου δράκοντα\nΕπόμενο: Η κατανόηση της καρδιάς του Θεού μπορεί να εξαλείψει τις παρανοήσεις


Ζωή Γατσαποστόλη. «H πραγματικότητα είναι η αντανάκλαση των ονείρων μας». | OI ZΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ | LiFO\nΖωή Γατσαποστόλη. «H πραγματικότητα είναι η αντανάκλαση των ονείρων μας».\nΈμεινε άνεργη για 3 χρόνια, έχασε τον αδερφό της από καρκίνο, διαγνώστηκε με σκλήρυνση κατά πλάκας. Δεν το βάλε κάτω όμως. Ξεκίνησε να σπουδάζει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και άνοιξε επιχείρηση με παγωμένο γιαούρτι στην Καλλιθέα. «Η ζωή αρχίζει στην άλλη πλευρά της απελπισίας», λέει ο Sartre και η Ζωή το αποδεικνύει.\n1.4.2013 | 17:40\nΠόσα χρόνια δούλεψες στη διαφήμιση; «Αρκετά ώστε να αποφασίσω ότι ο χώρος δεν μου πάει. Ίσως είχα διαλέξει και λάθος τμήμα client service, είμαι περισσότερο του δημιουργικού... Πλέον δεν υπάρχουν και διαφημιστικές από ότι ακούω. Η τελευταία μου εμπειρία έληξε αφήνοντάς μου μια πικρή γεύση το 2009. Ευτυχώς ο χρόνος απαλύνει τα πάντα ή για να είμαι ακριβής σχεδόν τα πάντα».\n«Από το Μάιο του 2009 μέχρι το Μάιο του 2012 έμεινα άνεργη. Η ανεργία σε κάνει να αμφισβητείς τον εαυτό σου, τις ικανότητές σου, να νιώθεις ότι είσαι άχρηστος, ότι δεν αξίζεις. Να βαλτώνεις, να μη χαίρεσαι τίποτα, έχουμε μάθει σε αυτό το δυτικό τρόπος ζωής, της καπιταλιστικής βλακείας όπου πρέπει να ακολουθούμε πρότυπα και να αποδεικνύουμε στους άλλους τι είμαστε από αυτό που κάνουμε σαν επάγγελμα ή από τα χρήματα που βγάζουμε».\nΠόσα βιογραφικά έστειλες εκείνη την περίοδο; «Φειγ βολάν, κάτι σε viral για να χρησιμοποιήσω σύγχρονους όρους, μάλλον κατέληξε σε spam. Είχα ξεκινήσει από το κοινωνικό περίγυρο αλλά κι από εκεί άρχιζαν να αυξάνονται τα κρούσματα απολύσεων».\nΜίλησε μου για τον αδερφό σου. «Ο αδερφός μου είναι ο ήρωας μου, από μικρή ηλικία, είχαμε έξι χρόνια διαφορά και είχε όλα τα προσόντα για να τον θαυμάζεις και να τον λατρέψεις. Όταν έφυγε ήμουν 26 και εκείνος μόλις είχε κλείσει τα 32 κάναμε τα γενέθλια του στο νοσοκομείο και μετά από 3 μέρες "έφυγε". Είχε έντονη, εκρηκτική προσωπικότητα, δημιουργικός σε όλες του τις εκφράσεις, ακαταμάχητος, δεν επέτρεπε στον εαυτό του τίποτα λιγότερο από το τέλειο, δίκαιος και δοτικός. Ένας φίλος του κάποτε του είχε πει: "Νίκο έχεις καταφέρει να κάνεις την κακία τέχνη" δηλαδή μπορούσε να σε ψυχαναλύσει και να σου έλεγε πράγματα με τέτοιο τρόπο που θα γέλαγες και θα τα παραδεχόσουν χωρίς να κρατάς κακία. Εξαιρετικά ευφυής και καλλικέλαδος. Αγαπούσε τους ανθρώπους και τα παιδιά πάρα πολύ, ήταν ευθύς και πιστός φίλος. Θα μπορούσα να μιλάω για ώρες... τυχεροί όσοι τον γνώρισαν, μου λείπει κάθε μέρα, τον έχω μέσα μου και τον συμβουλεύομαι. Θέλω να είναι περήφανος για μένα και με αυτό το γνώμονα κάνω πράγματα στη ζωή. Η μεγαλύτερη αδικία είναι που έφυγε... σίγουρα ο πλανήτης έγινε φτωχότερος».\n«Το 2010 παθαίνω την πρώτη κρίση με κινητικά προβλήματα και γίνεται η διάγνωση της νόσου. Ο κόσμος χάνεται κάτω από τα πόδια μου και συνάμα σκεφτόμουν ότι έπρεπε να είμαι δυνατή για τη μητέρα μου. Πέρασα από τα 5 στάδια της θλίψης Άρνηση, Θυμός, Διαπραγμάτευση, Κατάθλιψη και μετά έρχεται η Αποδοχή, τότε πια μου βγήκε η κριαρίσια μου φύση, βουρ στα σχέδια και κυρίως στη πράξη».\nΤι σκέφτηκες όταν έμαθες ότι έχεις σκλήρυνση κατά πλάκας; «Ότι η ζωή μου κάνει πλάκα, χάνω τον αδελφό μου, οι γονείς μου το γιό τους, και τώρα αυτό; Δεν το χωρούσε ο νους μου».\nΕίναι πιθανό η σκλήρυνση κατά πλάκας να είναι η απάντηση του σώματός σου στο πένθος και στην ανεργία που βίωνες; «Αν και κανείς δεν μπορεί να το επιβεβαιώσει, είμαι σίγουρη ότι έχει παίξει το σημαντικότερο ρόλο».\nΗ σκλήρυνση πώς επηρεάζει την καθημερινότητά σου; «Προσπαθώ να μην αγχώνομαι, μαθαίνω να φιλοσοφώ και να ιεραρχώ τις προκλήσεις της καθημερινότητας μου, με ώθησε στο να πάρω απόφαση ότι πρέπει να αλλάξω τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς... Καταλαβαίνω ότι η πραγματικότητα είναι η αντανάκλαση των ονείρων μας. Οφείλουμε να είμαστε μάχιμοι στη ζωή μας, να έχουμε αξίες και να δημιουργούμε ένα καλύτερο περιβάλλον με τις πράξεις μας».\n«Το Πάντειο Πανεπίστημιο και το συγκεκριμένο τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού πραγματικά ήταν το δεύτερο όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Είναι απόλυτα ψυχοθεραπευτικό, νιώθω ευτυχής που γνωρίζω πολύ σημαντικούς ακαδημαϊκούς, οι περισσότεροι με μεγάλη αγάπη για αυτό που κάνουν και τόσο ενδιαφέροντα μαθήματα. Αυτή η έκδηλη διεπιστημονικότητα του τμήματος κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον και οι περισσότεροι συμφοιτητές είναι πολύ αξιόλογα και φωτεινά άτομα. Η ζύμωση αυτή της γνώσης και των ανθρώπων είναι κάτι που με γεμίζει μεγάλη χαρά και αισιοδοξία».\n«Ως φύση και ως χαρακτήρας είμαι πολυπράγμων με πολλά ενδιαφέροντα και μια τάση για να ψάχνομαι συνέχεια όπου όλη αυτή η συσσώρευση της πλεονάζουσας ενέργειας μαζί με την κατάθλιψη της ανεργίας και της νόσου με έκανε να ασφυκτιώ. Η ιδέα με το γιαούρτι ξεκίνησε όταν δοκιμάζοντας περίπου όλες τις εταιρίες στην Αττική για δική μου ευχαρίστηση, σκέφτηκα ότι θα ήθελα να δημιουργήσω τη δική μου συνταγή γιαουρτιού με τα χαρακτηριστικά που είχα συλλέξει ότι έλειπαν από αυτά που είχα δοκιμάσει. Για να είμαι ειλικρινής ανέκαθεν ήθελα να ανοίξω ένα μαγαζί, μικρό καφέ που να έρχονται φίλοι και να τα λέμε, είμαι άνθρωπος της επικοινωνίας και είναι κάτι που πραγματικά απολαμβάνω, την επαφή με τους ανθρώπους. Με το γιαούρτι σκεφτόμουν ότι θα έχω και την ευχαρίστηση να τους γλυκαίνω κιόλας».\nΓιατί γίνεται τόσος χαμός με το παγωμένο γιαούρτι; Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει εδώ και δύο χρόνια μια μεγάλη τάση για διάφορες εταιρίες, σαν προϊόν έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Είναι πιο υγιεινό από το παγωτό -ανάλογα τα συστατικά που χρησιμοποιείς. Είμαστε μια χώρα πλούσια στα γαλακτοκομικά, γιατί όχι να τα χρησιμοποιήσουμε όσο πιο δημιουργικά μπορούμε».\n«Κάποιον που θέλει να ανοίξει τη δική του επιχείρηση θα τον συμβούλευα να το σκεφτεί πολύ συνετά. Να έχει όραμα το οποίο να πιστεύει τόσο ώστε να το περάσει και στους άλλους και να προσέξει αν χρειάζεται να έχει, πάρα πολύ την επιλογή των συνεργατών του. Όπως λέει ο πατέρας μου, χρειάζεται γερό στομάχι, αλλά να μου πεις αυτό ταιριάζει με όλα»...\nΗ κρίση μας έκανε θηρία ή αλληλέγγυους; «Πιστεύω ότι έβγαλε στον καθένας μας πιο έντονα ότι έκρυβε μέσα του, οπότε τα ζώα εξαγριώθηκαν και οι άνθρωποι έγιναν πιο αλληλέγγυοι».\nΤι αίσθηση σου έχει αφήσει η μέχρι τώρα ζωή σου; «Η ζωή έχει τη γεύση που της δίνεις, εμένα μου αρέσουν οι γλυκές, αγαπησιάρικες γεύσεις ...Aν και έχεις δοκιμάσει ποτέ πικρή σοκολάτα με αμαρένα -ιταλικό βύσσινο που ξινίζει λίγο; Απίθανο»!\nkikika 2.4.2013 | 01:26\nΒρεΜπας...? 2.4.2013 | 01:42\nΜπράβο ρε κοπέλα μου!\nΑνώνυμος/η 2.4.2013 | 05:09\nΕπιτέλους, να και ενα άρθρο για τους έλληνες που εργάζονται και παράγουν. Έχουμε κουραστεί να διαβάζουμε για κρατικοδίαιτους Γλεζοστρατούληδες, τους αλητομπάχαλους των ΒΠ και απεργούντες ξύστες ΔΥ.\nAnt Von Lepen 2.4.2013 | 21:44\nA guy somewhere north 3.4.2013 | 22:35\nΤην ξέρω τη Ζωή. Έχει μονίμως ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό της. Έχει περάσει πολλά και ζόρικα, αλλά πάντα βρίσκει κάτι για να γελάσει. Γεια σου κι από δω, Ζωούλα! (αυτός που σου ζωγράφισε το ιδεόγραμμα ;-)\nthe_cake 25.5.2013 | 17:29\nΤο ΚΑΛΥΤΕΡΟ παγωμένο γιαούρτι που έχω δοκιμάσει!\nΜια πολύ τακτική πελάτισσα


Ιαπωνικό Box Office, 12-13 Οκτωβρίου – AnimeCast\nHome » Ειδήσεις » Anime » Ιαπωνικό Box Office, 12-13 Οκτωβρίου\nΙαπωνικό Box Office, 12-13 Οκτωβρίου\nThis entry was posted in Anime Live-Action Ειδήσεις and tagged animecast Japanese Box office on October 21, 2013 by Ίρις - Αγάπη Σουσούνη\nΑς ρίξουμε μια ματιά στο ιαπωνικό box office της προηγούμενης βδομάδας.\nΤο γνωστότατο The Wind Rises (Kaze Tachinu) των Studio Ghibli και Hayao Miyazaki συνεχίζει να κάνει θραύση, κρατώντας την πέμπτη θέση τη 13η βδομάδα. Προβάλλεται σε 454 οθόνες με συνολικά κέρδη 118,798,879$.\nΌσο για την ταινία του πολυαγαπημένου Ano Hi Mita Hana no Namae o Boku-tachi wa Mada Shiranai (γνωστό κυρίως ως Anohana), έμεινε στην ένατη θέση την 7η βδομάδα της κυκλοφορίας του. Προβάλλεται σε 30 οθόνες με συνολικά κέρδη 9,715,933$.\nΗ ταινία Kara no Kyoukai: Mirai Fukuin έπεσε από την ένατη στην δωδέκατη θέση στη λίστα του Box Office Mojo τη 2η βδομάδα. Η ταινία πραγματεύεται την μίνι ιστορία του επιλόγου του Kara no Kyoukai: Mirai Fukuin (The Garden of Sinners/recalled out summer) του Kinoko Nasu και προβάλλεται σε 32 οθόνες με συνολικά κέρδη 1,497,382$.\nΤο remake της ταινίας Unforgiven του Clint Eastwood από την εταιρεία Warner Japan με πρωταγωνιστή τον Ken Watanabe (Ο Τελευταίος Σαμουράι, Inception) έπεσε από την εντέκατη στην δέκατη τέταρτη θέση και έχει συνολικά κέρδη 6,802,234$.\n← Παρακολουθήστε το νέο βίντεο του Dragon Ball Z: Battle of Z!\nΠαρουσίαση του Pokémon The Series: XY! →\nΤο yuri manga Love to Lie Angle μεταφέρεται σε anime