«Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας» – Γιώργος Αυγερόπουλος (Συνέντευξη) | George Roussos\n«Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας» – Γιώργος Αυγερόπουλος (Συνέντευξη)\n07.05.2014 by georgeroussos\nΜετά την επιτυχημένη του παρουσία στο εξωτερικό – όπου και συνεχίζονται οι προβολές του – και την ελληνική του πρεμιέρα στο 16ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης με δύο sold out προβολές, το νέο ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου, «Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας», προβάλλεται από την Πέμπτη 1 Μαΐου στις Κινηματογραφικές Αίθουσες, σε διανομή της Feelgood Entertainment. Συναντήσαμε τον δημιουργό, σε μία εκ βαθέων και αναλυτική συνέντευξη, όπου μεταξύ άλλων μιλήσαμε για το κλείσιμο της ΕΡΤ, τον αγώνα των εργαζομένων, τον ρόλο των ιδιωτικών ΜΜΕ την περίοδο της κρίσης, αλλά και για τα μελλοντικά του σχέδια, τόσο για το «Αγορά» (Agora), όσο βέβαια και για τον «Εξάντα».\nΌταν στις 11 Ιουνίου του 2013 η κυβέρνηση έκλεισε την ΕΡΤ, με μια ενέργεια που δεν έχει προηγούμενο σε καμία δημοκρατική ευνομούμενη χώρα παγκοσμίως, ο Γιώργος Αυγερόπουλος και οι συνεργάτες του άρχισαν να καταγράφουν ό,τι συνέβαινε. Από το υλικό των πρώτων στιγμών, παρήχθη ένα μικρό 9λεπτο βίντεο, μία rough cut sequence που ονομάστηκε «Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας».\nΕκείνες τις ώρες όμως δεν υπήρχε η σκέψη για την δημιουργία ενός ξεχωριστού project. Το υλικό προοριζόταν για το «AGORA», το ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους για την ελληνική κρίση, που γυρίζεται τα τελευταία 4 χρόνια. Ωστόσο, μετά από όλα όσα ακολούθησαν και την τροπή που πήρε η υπόθεση, τη διεθνή κατακραυγή, την κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος και την εγχώρια πολιτική κρίση «Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας», από 9 λεπτά μετεξελίχθηκε σε μια ταινία μίας ώρας.\nΤο τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό σήμα της ΕΡΤ κατέρρευσε, ρίχνοντας μαύρο στις οθόνες και βόμβο στα FM. Το κλείσιμο του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα ήταν μία άνευ προηγουμένου πολιτική πράξη, που σόκαρε τους Έλληνες, φέρνοντας στη μνήμη τους στιγμές από τη σκοτεινή περίοδο της δικτατορίας. Προκάλεσε επίσης σφοδρή διεθνή κατακραυγή. Γιατί όμως η δημόσια ραδιοτηλεόραση της Ελλάδας έπρεπε να πεθάνει;\n– Έναν χρόνο μετά το ντοκιμαντέρ «Ζωή – Copyright», που προβλήθηκε την άνοιξη του 2013, επιστρέφετε δυναμικά με τη νέα σας δημιουργία, «Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας». Ένα φιλμ που πραγματεύεται το ξαφνικό, όσο και βίαιο κλείσιμο της ΕΡΤ. Τι σας οδήγησε σε αυτή σας την απόφαση;\nΑφενός δεν υπήρχε καμία σκέψη όταν έγινε το κλείσιμο της ΕΡΤ για να γίνει ένα ντοκιμαντέρ πάνω σε αυτό. Ήταν ένα υλικό το οποίο το θεώρησα ενδεχομένως πολύ χρήσιμο και κομβικό για την ελληνική κρίση και για το «AGORA», η οποία είναι μία ταινία μεγάλου μήκους που ετοιμάζω τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Εκείνη την ημέρα, υπήρχε μία έντονη παραφιλολογία και φήμες για το τι επρόκειτο να συμβεί στην ΕΡΤ, χωρίς όμως να μπορούσα να βγάλω άκρη. Για να πω την αλήθεια, μου φαινόταν αδιανόητο το γεγονός ότι μπορούσε να κλείσει η ΕΡΤ. Στο δικό μου το μυαλό, όπως πιστεύω και στους περισσότερους Έλληνες, η ΕΡΤ ήταν κάτι σαν την αστυνομία ή την πυροσβεστική, δηλαδή σαν κάτι με το οποίο μεγαλώσαμε με αυτό. Επομένως θεωρούσα αδιανόητο κάτι τέτοιο. Παρ’ όλα αυτά, αποφάσισα να πάρω την κάμερα μου και να ανέβω στην ΕΡΤ. Εκεί υπήρχε πολύ μεγάλη ένταση, διάφορα πηγαδάκια όπου συζητήσουν οι άνθρωποι τι πρόκειται να γίνει και κάποια στιγμή σκέφτομαι ότι πλησιάζει η ώρα έξι το απόγευμα και πρόκειται να βγει στον αέρα το δελτίο ειδήσεων, οπότε και πηγαίνω στο κοντρόλ. Εκεί επικρατούσε μία μεγάλη αναστάτωση, όπου όλοι περίμεναν να ακούσουν τις περίφημες ανακοινώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, του κ. Σίμου Κεδίκογλου και κάποια στιγμή είχε μαζευτεί πάρα πολύ κόσμος\n– Είναι το θρυλικό πλάνο με το οποίο ξεκινάει και το ντοκιμαντέρ…\nΝαι ναι ακριβώς, όπου κάποια στιγμή πετάγεται ένας εργαζόμενος της ΕΡΤ και λέει: «σας παρακαλώ πολύ, όσοι δεν έχετε δουλειά, να περάσετε έξω». Και εκεί που φεύγουν όλοι, πάω να φύγω κι εγώ. Κάποιος άνθρωπος όμως με κράτησε και μου λέει: «εσύ μείνε εδώ». Και έμεινα… Έτσι, μαζί με τους χιλιάδες Έλληνες και μαζί με τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, ακούσαμε αυτές τις κυνικές δηλώσεις του Σίμου Κεδίκογλου, να μιλάει περί ιερών αγελάδων κ.τ.λ. και να κλείνει την ΕΡΤ. Δε σου κρύβω ότι εκείνη τη στιγμή, δεν πίστευα στα αυτιά μου. Προσπάθησα βέβαια να καταγράφω το γεγονός και όντως αποτελεί την πρώτη σκηνή του έργου, αλλά μόλις τελείωσε, έκλεισα την κάμερα και έβαλα τα κλάματα. Όπως και τόσοι άλλοι. Όχι γιατί τελείωνε μία συνεργασία που είχα για δέκα χρόνια με την ΕΡΤ, αλλά γιατί εκείνη τη στιγμή συνέβαινε μία κατάφωρη αδικία. Είναι μία από τις πιο κομβικές στιγμές της ελληνικής κρίσης, ακριβώς γιατί δεν πατάει σε καμία νομιμότητα. Είναι απολύτως αντιδημοκρατική και γι’ αυτό πιστεύω ότι σόκαρε όλους τους Έλληνες, αλλά και τους ξένους βέβαια.\nΔεν υπήρχε λοιπόν καμία σκέψη γι’ αυτό το ντοκιμαντέρ. Μετά όμως από τα όσα ακολούθησαν και μετά τη διεθνή κατακραυγή, το γεγονός ότι είδαμε στην ουσία μία ευνομούμενη πολιτεία να μη σέβεται του νόμους, τότε είπα ότι αυτό πρέπει να γίνει ένα ξεχωριστό έργο. Κι έτσι ξεκίνησε το «Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας»…\n– Βιώνοντας τις εξελίξεις στην ΕΡΤ από κοντά, τι σημαίνει το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ για εσάς και πως εξελίχθηκε η διαδικασία το γυρισμάτων, τόσο από συναισθηματικής πλευράς όσο και από ρεαλιστικής. Αν δηλαδή συναντήσατε τυχόν εμπόδια ή αντιδράσεις κατά την ολοκλήρωση του κι αν η πορεία μέχρι τη διανομή στις Κινηματογραφικές Αίθουσες, υπήρξε ομαλή;\nΔεν υπήρξε κάποια σημαντική δυσκολία. Όλοι οι άνθρωποι στους οποίους απευθύνθηκα εκτός ενός, δέχτηκαν να συμβάλουν σε αυτό τον δημόσιο διάλογο που γίνεται μέσα στο ντοκιμαντέρ. Μόνο ένας δε δέχτηκε να μιλήσει, ο Σίμος Κεδίκογλου… Από εκεί και πέρα, ήταν μία εκπληκτική εμπειρία, τόσο για μένα, όσο και για τους συνεργάτες μου. Να κάνουμε δηλαδή ντοκιμαντέρ, για το μέσο με το οποίο συνεργαζόμασταν τόσα χρόνια. Ήταν ένα παράξενο συναίσθημα. Από την άλλη προσπαθούσα να είμαι αποστασιοποιημένος και να κρατήσω τις ισορροπίες, διότι δεν ήθελα να χαϊδέψω τα αυτιά κανενός. Αυτή αν θέλεις ήταν και η δυσκολία που αντιμετωπίζει κανείς, ειδικά όταν δουλεύει στην Ελλάδα. Γιατί όταν δουλεύεις για θέματα στο εξωτερικό, είσαι έτσι κι αλλιώς αποστασιοποιημένος. Το ίδιο ακριβώς ήθελα να εφαρμόσω κι εδώ. Επίσης, βρέθηκαν πάρα πολλοί άνθρωποι που πρόθυμα θέλησαν να βοηθήσουν και να μας δώσουν υλικό, είτε από εργαζομένους της ΕΡΤ, είτε από ακτιβιστές, κ.τ.λ.\nΆρα μέχρι σε αυτό το σημείο, θα έλεγα ότι η παραγωγή του ντοκιμαντέρ δεν αντιμετώπισε εμπόδια. Το δύσκολο ήταν η σύνθεση του. Το να μπορέσεις δηλαδή, αφενός να κάνεις μία ιστορία την οποία να μπορεί άνετα να την παρακολουθήσει και ο ξένος. Δε σου κρύβω ότι το σενάριο γράφτηκε έχοντας στο μυαλό μου όχι τόσο τον Έλληνα, αλλά τον ξένο θεατή. Και όταν λέω τον ξένο, εννοώ τον κάθε ενεργά σκεπτόμενο πολίτη του κόσμου, έτσι ώστε να μπορέσει να κατανοήσει γιατί αυτή η πράξη ήταν αντιδημοκρατική. Γιατί είναι μία κομβική στιγμή μέσα στην ελληνική κρίση; Διότι όπως συνηθίζω να λέω, αυτό το έργο δεν έχει να κάνει απλώς με το γεγονός ότι έκλεισε η δημόσια ραδιοτηλεόραση της χώρας και έμειναν χωρίς δουλειά 2.656 άνθρωποι, αλλά παρουσιάζει την μεγαλύτερη εικόνα που δείχνει ότι η δημοκρατία είναι το πρώτο θύμα της κρίσης και η ενημέρωση το δεύτερο. Αυτό ήταν για μένα το κόνσεπτ και αυτό ήθελα να βγάλω.\nΣτη διανομή της ταινίας στη συνέχεια, υπήρχε ένα εξαιρετικά εύφορο πεδίο στο εξωτερικό. Το υποδέχθηκαν πραγματικά με ενθουσιασμό. Τόσο στο Βέλγιο όσο και στην Αυστρία, που έκανε την πρεμιέρα του. Αλλά και μέχρι σήμερα, το ντοκιμαντέρ ακολουθεί μία εξαιρετική πορεία συνολικά. Στην Ελλάδα όμως τα πράγματα δεν ήταν τόσο εύκολα…\nΟφείλω να ομολογήσω ότι επίσης τον Γενάρη, αφότου έφυγε το έργο στο εξωτερικό, προσπαθήσαμε να κυκλοφορήσουμε το έργο στις Αίθουσες μόνοι μας. Ήταν πολύ δύσκολο. Πρώτον, γιατί δεν κάνουμε αυτή τη δουλειά. Αλλά το πιο απογοητευτικό ήταν το γεγονός ότι αντιμετωπίσαμε από ορισμένους Αιθουσάρχες, όχι από όλους το τονίζω, μία αντιμετώπιση του τύπου: «σε παρακαλώ πολύ μη με μπλέκεις με αντικυβερνητικά πράγματα, περιμένω μία επιδότηση από το Υπουργείο Πολιτισμού και κάτι κονδύλια και δε θέλω να μπλέξω…»\nΑυτό ήταν πραγματικά εντυπωσιακό και είναι κρίμα διότι οι άνθρωποι αυτοί που μου τα έλεγαν αυτά, θα πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουν ότι δεν μπορούμε να κρυβόμαστε ποια πίσω από το δάχτυλο μας. Επίσης, πιστεύω ότι οι Αιθουσάρχες θα πρέπει να αντιληφθούν ότι βρίσκονται μπροστά σε μία ιστορική ευκαιρία, να μετατρέψουν δηλαδή τις αίθουσες τους σε κοιτίδες ενημέρωσης. Προκείμενου να καλύψουν το κενό, διότι υπάρχει κενό στην ενημερώση. Κάποιοι το έχουν καταλάβει και το κάνουν ήδη. Αυτό λοιπόν ήταν που μας προβλημάτισε και αυτό ακριβώς κατάλαβε η Feelgood. Και το εκτιμώ βαθύτατα αυτό, διότι η Feelgood πήρε θέση. Αναλαμβάνοντας την ταινία, παίρνει θέση ταυτόχρονα. Αυτή ήταν ουσιαστικά η πορεία της ταινίας…\n– Συχνά πυκνά κάνουμε το λάθος να θεωρούμε ένα ντοκιμαντέρ ως στυγνή καταγραφή της πραγματικότητας. Έτσι κι εδώ ακούστηκαν διαμαρτυρίες όχι τόσο για την παρουσίαση των γεγονότων, όσο κυρίως για το χρονικό διάστημα το οποίο είναι απόλυτα δεδομένο και μας παρουσιάζει μία συγκεκριμένη περίοδο των όσο εξελίχθηκαν. Μία χρονική περίοδος που ξεκινά μετά την ανακοίνωση από την κυβέρνηση του κλεισίματος του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Ελλάδας και το ντοκιμαντέρ ολοκληρώνεται, με την είσοδο των ΜΑΤ στην ΕΡΤ, το πρωί της 7ης Νοεμβρίου του 2013.\nΈνα ντοκιμαντέρ πρέπει να έχει αρχή, μέση και τέλος. Είναι μία ιστορία που λέγεται και δεν μπορεί να γυρίζεται επ’ αόριστον και χρειάζεται ένα ιστορικό γεγονός για να μπορεί να τελειώσει. Αυτό το ιστορικό γεγονός, μας το προσέφερε η ίδια η κυβέρνηση, εκείνη τη θλιβερή ημέρα που είδαμε τις εικόνες με τα ΜΑΤ να μπαίνουν στην ΕΡΤ. Όντως το ντοκιμαντέρ καλύπτει αυτή την χρονική περίοδο, από τη στιγμή που κλείνει η ΕΡΤ, με την ανακοίνωση του Σίμου Κεδίκογλου, μέχρι τη στιγμή που μπαίνουν τα ΜΑΤ στην Αγ. Παρασκευή.\n– Και με το ιστορικό πλέον πλάνο, με τις χειροπέδες πάνω στα κάγκελα…\nΑκριβώς. Το ντοκιμαντέρ κλείνει με αυτή την εξαιρετική φωτογραφία του κ. Μυρίλλα, με τις χειροπέδες πάνω στα κάγκελα, το οποίο πιστεύω ότι συνοψίζει όλο αυτό που συζητάγαμε, δηλαδή την κατάλυση κάθε έννοιας νομιμότητας, την κατάλυση της ίδιας της δημοκρατίας. Θεωρώ ότι είναι μία φωτογραφία σύμβολο και όπως έλεγε ο Μιτεράν, η πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων. Νομίζω ότι δεν υπάρχει ωραιότερο κλείσιμο γι’ αυτή την ταινία. Από εκεί και πέρα, από τον Νοέμβριο και μετά, συνέβησαν και συμβαίνουν ακόμη πράγματα. Η ταινία έχει επικαιροποιηθεί έτσι ώστε να αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι συνεχίζουν τον αγώνα τους και ότι η ΝΕΡΙΤ, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, δηλαδή τέλη Απριλίου, έντεκα μήνες μετά το μαύρο και παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες, δεν έχει βγει στον αέρα. Παρ’ όλα αυτά οι Έλληνες πληρώνουμε ήδη από τον Ιανουάριο, για κάτι που δεν έχουμε και αυτό νομίζω ότι είναι εντυπωσιακό.\nΝαι, ακούστηκε αυτού του είδους η κριτική που αναφέρεις. Εγώ πιστεύω ότι αυτό το ντοκιμαντέρ μπορεί να είναι πιο χρήσιμο σε δέκα χρόνια από τώρα, παρά σήμερα. Όταν δηλαδή θα χρησιμεύει ως ντοκουμέντο για το τι έγινε δέκα χρόνια πριν. Επίσης, όσοι τα λένε αυτά, δε θα πρέπει να ξεχνούν ότι οι Έλληνες δεν είναι το κέντρο του κόσμου. Όπως είπα πριν, αυτό το έργο είναι πολύ χρήσιμο για το εξωτερικό. Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πως αν αυτά τα πράγματα συμβαίνουν στον Ευρωπαϊκό Νότο, τότε άνετα μπορούν να συμβούν και στην αυλή τους αύριο.\nΥπήρχαν άνθρωποι που ήθελαν να δουν τους εαυτούς τους μέσα σε αυτό το ντοκιμαντέρ. Αυτό δε συνέβη. Επίσης υπήρξαν άνθρωποι που είπαν, «γνωστά πράγματα δείξατε». Αλλά όσοι το είπαν αυτό, δεν έχουν παρακολουθήσει τη δουλειά μου. Γνωστά πράγματα δείχνω παντού. Δηλαδή όταν το «Πείραμα της Αργεντινής», για την οικονομική κρίση της Αργεντινής δέκα χρόνια μετά, που είναι μία ταινία δύο ωρών έπαιξε στην Αργεντινή, στο Μπουένος Άιρες στους Κινηματογράφους εκεί, o «Argentina Independent» έγραψε χαρακτηριστικά ότι «το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει γνωστά πράγματα για τους Αργεντίνους, αλλά το κατατάσσουμε σ’ ένα από τα τρία πιο χρήσιμα έργα για να δείτε και να καταλάβετε τι συνέβη στην Αργεντινή κατά την περίοδο της κρίσης.»\nΕυτυχώς όμως κι εδώ πέρα από αυτές τις αιχμηρές Κριτικές, υπήρξαν πολλοί άνθρωπο που μπόρεσαν να αποκωδικοποιήσουν το έργο, χωρίς να περιμένουν να δουν τον εαυτό τους μέσα οι κάποιες συγκεκριμένες σκηνές…\n– Όπως το δελτίο ειδήσεων με τα ΜΑΤ από πίσω;\nΘα σου πω το εξής. Όταν τα ΜΑΤ μπαίνουν στην Αγ. Παρασκευή στις 4:00 το πρωί, εκείνης της ημέρας, εγώ είμαι εκεί. Στις 9:00 το πρωί βρίσκομαι στο μοντάζ και στις 11:00 η ταινία έχει κλειδώσει και έχει φύγει ήδη για έξω. Και το βράδυ γίνεται το δελτίο… Αλλά εν τέλει νομίζω ότι η ταινία έκανε καλό. Διότι το μήνυμα και ο σκοπός του ντοκιμαντέρ έχει φτάσει σ’ ένα τεράστιο κοινό.\n– Το ντοκιμαντέρ σας «Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας», αποτελεί παράλληλα κι ένα «case study», για το πως η Δημοκρατία είναι το πρώτο θύμα της κρίσης. Παρακολουθώντας επισταμένως τα γεγονότα, πως πιστεύεται ότι επηρεάστηκε η ελληνική κοινωνία από το κλείσιμο της ΕΡΤ και ποιος ήταν ο αντίκτυπος που δημιουργήθηκε παράλληλα και στο εξωτερικό;\nΉταν ένα σοκ για όλους. Θύμισε τις πιο σκοτεινές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας. Νομίζω ότι δεν υπάρχει άλλη χρονική στιγμή σε αυτή την κρίση που βιώνουμε, που ο ελληνικός λαός να βιώνει με τόσο τραγικό τρόπο, αυτό που λέμε: «Το Δόγμα του Σοκ». Μία κίνηση που είχε πολλά μηνύματα και πολλούς αποδέκτες. Ότι είμαι μία ισχυρή κυβέρνηση και κάνω αυτό που θέλω. Ότι κρατώ τους δανειστές ικανοποιημένους, εκπληρώνοντας την υποχρέωση μου για απολύσεις και βέβαια να δημιουργηθεί χώρος για τα ιδιωτικά δίκτυα.\nΟ τρόπος που έγινε το κλείσιμο της ΕΡΤ, σόκαρε όλη την Ευρώπη. Δηλαδή θυμάμαι να μου τηλεφωνούν εκείνη την ημέρα από διάφορες χώρες του πλανήτη και να με ρωτάνε έκπληκτοι και έντρομοι, για το τι συνέβη. Θυμίζω ότι όταν ο Τσάβες στη Βενεζουέλα πριν από χρόνια, έκλεισε ένα ιδιωτικό δίκτυο, η διεθνής κοινότητα τον αποκάλεσε δικτάτορα… Επαναλαμβάνω δεν είναι απλά το γεγονός ότι κλείνει η ΕΡΤ, αλλά ο τρόπος με τον οποίο γίνεται αυτό. Αυτό το μαύρο στους τηλεοπτικούς δέκτες, είναι αυτό ακριβώς που αντικατόπτρισε και το μαύρο στο ίδιο μας το μέλλον. Και πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού, το έχουν μετανιώσει.\n– Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ συνεχίζουν δυναμικά το τολμηρό πείραμα της αυτοδιαχείρισης, με την κυβέρνηση να αγνοεί την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε την κίνηση αυτή αντισυνταγματική. Πως αποτιμάται το όλο εγχείρημα μέχρι σήμερα και πως θα περιγράφατε μία ανεξάρτητη και πραγματικά δημόσια ραδιοτηλεόραση στην Ελλάδα;\nΤο πείραμα της αυτοδιαχείρισης νομίζω ότι είναι μοναδικό σε ολόκληρο τον κόσμο. Διότι γίνεται σ’ ένα μέσο δημόσιο και σε μεγάλη κλίμακα. Πιστεύω πως αυτό ακριβώς μπορεί να είναι το επόμενο ντοκιμαντέρ, ενός άλλου δημιουργού, η αυτοδιαχείριση δηλαδή της ΕΡΤ.\nΌσο για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, σύμφωνα με το δικό μου όραμα, πρέπει να είναι πολύχρωμη, πλουραλιστική και πολυφωνική, διότι πιστεύω πως είναι ένας από τους πυλώνες της δημοκρατίας. Δυστυχώς στον τόπο μας – και όχι μόνο στον τόπο μας – κάθε κυβέρνηση που πέρασε από την ΕΡΤ θεώρησε ότι είναι τσιφλίκι και φερέφωνό της. Κάτι που δεν πρέπει να συμβαίνει. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν είμαι πολύ αισιόδοξος γι’ αυτό, διότι έχουν γαλουχηθεί γενεές ανθρώπων με το να ψηφίζουν με μόνο σκεπτικό ποιος θα βολέψει εμένα και το παιδί μου. Κι αυτό για να αλλάξει, είναι θέμα παιδείας…\n– «Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας», πραγματοποίησε την πρεμιέρα του μπροστά στο ελληνικό κοινό, τον Μάρτιο στο πλαίσιο του 16ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Ωστόσο η παγκόσμια πρεμιέρα του έλαβε χώρα δύο μήνες νωρίτερα (και συγκεκριμένα στις 8 Ιανουαρίου), όπου το ντοκιμαντέρ μεταδόθηκε από τη δημόσια τηλεόραση του Βελγίου (RTBF), καθώς και από την δημόσια τηλεόραση της Αυστρίας (ORF) και στη συνέχεια ακολούθησαν προβολές σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Ποιες είναι πρώτες εντυπώσεις που έχετε αποκομίσει από τους θεατές, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Υπάρχουν διαφορές στην αντιμετώπιση του φιλμ σας από το κοινό;\nΝαι, υπάρχουν διαφορές. Οι άνθρωποι στο εξωτερικό, όταν βλέπουν αυτή την ταινία και τελειώνει, σοκάρονται. Χαρακτηριστικά με ρώτησαν: «Και τώρα τι γίνεται; Όλα αυτά πως τα ανέχεστε;» Το οποίο είναι μεγάλη κουβέντα και πολύ καλή ερώτηση. Τους εξήγησα ότι γίνονται τόσα πολλά στην Ελλάδα, με τις περικοπές στους μισθούς, τις συντάξεις, την ανεργία και όλα τα πλήγματα που βιώνουν, που δεν μπορεί ο πολίτης να επεξεργαστεί πλήρως την πληροφορία.\nΤους προκαλεί τρομερή εντύπωση το γεγονός ότι η δημοκρατία σφαγιάζεται με ματσέτες, όπως έγραψε χαρακτηριστικά ένας Βέλγος και κατά ειρωνικό τρόπο, στο μέρος όπου η δημοκρατία γεννήθηκε. Επίσης ήταν συγκινητική η αντιμετώπιση των θεατών που είδαν το ντοκιμαντέρ στις δύο προβολές που έγιναν στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και ήταν sold out. Ο κόσμος έκλαιγε… διότι ακριβώς αυτό το μάυρο της ΕΡΤ, δείχνει το μαύρο του μέλλοντος μας. Και νομίζω πως είχε εξαιρετική υποδοχή στη Θεσσαλονίκη.\n– Το κλείσιμο του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα της ΕΡΤ, μας οδήγησε στο μεταβατικό στάδιο της Δημόσιας Τηλεόρασης και εν αναμονή της ΝΕΡΙΤ. Παράλληλα και μέσα από το ντοκιμαντέρ, βλέπουμε τη στάση της DIGEA στις τρέχουσες εξελίξεις. Ποια είναι η άποψη σας για όλα αυτά, και ποιος θεωρείτε ότι είναι ο ρόλος που έχουν διαδραματίσει τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης την περίοδο της κρίσης;\nΤα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης την περίοδο της κρίσης, έχουν εναρμονιστεί απολύτως με την επίσημη κυβερνητική γραμμή. Και για να μην είμαι απόλυτος, υπάρχουν τόσες ελάχιστες κριτικές φωνές, που είναι εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο γίνεται όλη αυτή η ευθυγράμμιση. Σε μία πολύ δύσκολη συγκυρία, όπου θα έπρεπε να υπάρχει ένας δημόσιος διάλογος καθημερινώς έτσι ώστε να εξετάζονται λύσεις, εμείς ξεκινάμε την συζήτηση – εάν υπάρχει κιόλας η συζήτηση – από το γεγονός ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Άρα μία από τις βασικές αρχές της δημοκρατίας, δεν υπάρχει πια, καταλύεται…\nΠαράλληλα τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης, είναι ίσως οι μοναδικές επιχειρήσεις, σε μία περίοδο που καμία άλλη επιχείρηση δεν παίρνει δάνεια, ενώ εκείνες έχουν πρόσβαση στα δάνεια. Και βασικά έχουν πρόσβαση στα δάνεια των τραπεζών τις οποίες πληρώνουμε εμείς. Άρα θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή τη στιγμή τα ιδιωτικά μέσα επιβιώνουν από τα δικά μας χρήματα. Άρα θα πρέπει να τα έχουν καλά με την κυβέρνηση, αν δε θέλουν να χρεοκοπήσουν, καθώς τα περισσότερα αντιμετωπίζουν τεράστια οικονομικά προβλήματα, οπότε και ακολουθούν την συγκεκριμένη γραμμή. Αν η κυβέρνηση πει αύριο ότι ο Παρθενώνας πρέπει να γυρίσει ανάποδα, τα ιδιωτικά μίντια θα υποστηρίξουν αυτήν ακριβώς την άποψη…\n– Ο ρόλος της DIGEA;\nΟ ρόλος της DIGEA κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται ακριβώς στη στιγμή που κλείνει η ΕΡΤ τη νύχτα της 11ης Ιουνίου. Όταν δηλαδή η DIGEA δέχεται το τηλεφώνημα από το Υπουργείο Οικονομικών και λέει σταματήστε την εκπομπή του 902 διότι αναμεταδίδει παράνομο πρόγραμμα. Η DIGEA θα μπορούσε να πει στο Υπ. Οικονομικών ότι κοιτάξτε να δείτε, αν έχετε κάποιο πρόβλημα, πάρτε το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, διότι εμείς είμαστε απλά μία εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες εκπομπής. Δυστυχώς δεν το είπε κι έτσι έχουμε το παράδοξο φαινόμενο παγκοσμίως, να επεμβαίνει μία εταιρεία παροχής υπηρεσιών μετάδοσης και ψηφιακής εκπομπής και να κόβει το σήμα του 902 που τότε ήταν πελάτης της DIGEA και την πλήρωνε, λόγω περιεχόμενου. Κάτι το οποίο αντίκειται στους νόμους.\nΟι άνθρωποι της DIGEA με δέχτηκαν για το ντοκιμαντέρ και το παραδέχτηκαν αυτό και το δικαιολόγησαν λέγοντας, «τι να σας πω, εμένα μου τηλεφώνησε ο ιδιοκτήτης του περιουσιακού στοιχείου που λέγεται ΕΡΤ και μου είπε ότι αυτός αναμεταδίδει παρανόμως το πρόγραμμά μου, κόφτε τον». Και λέω και πάλι ότι δε χρειαζόταν να το κάνει. Το έκανε. Θα μπορούσε κάποιος κακόπιστος στο μέλλον να πει, «α, οκ η DIGEA μπορεί να κατεβάζει μ’ ένα τηλεφώνημα από την κυβέρνηση, τον οποιοδήποτε». Νομίζω ότι ήταν λάθος της DIGEA, αυτό που συνέβη. Τραγικό λάθος. Και νομίζω πως έγινε κάτω από την τρομερή πίεση εκείνων των στιγμών, που ζούσαμε όλοι εκείνο το βράδυ. Υπήρχε ένας καταιγισμός γεγονότων εκείνο το βράδυ. Κάποιος όμως θα έπρεπε να έχει την ψυχραιμία, να αναλύσει τις πληροφορίες και να μην κάνει απλά ό,τι του λένε…\n– Το 2000, δημιουργήσατε τη διεθνώς διακεκριμένη σειρά ντοκιμαντέρ «Εξάντας». Ένα διαρκές στοίχημα, παιδί του οποίου είναι και «Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας». Δεκατέσσερα χρόνια μετά, πως κρίνεται την εξέλιξη του και τι ευελπιστείτε για το μέλλον του;\nΠολύ καλή ερώτηση. Ο «Εξάντας» αυτή τη στιγμή λειτουργεί όπως λειτουργούσε. Με τους ίδιους τρόπους και την ίδια μεθοδολογία. Απλά πλέον βγάζουμε τη δουλειά μας στο εξωτερικό. Σε αυτόν τον μεγάλο ωκεανό. Βγαίναμε και πριν στο εξωτερικό, αλλά τώρα κάνουμε μόνο αυτό. Και η αλήθεια είναι ότι μετά τη σφαλιάρα που δεχτήκαμε, είναι παράλληλα κι ένα σπρώξιμο ώστε να βγούμε αποκλειστικά προς τη μεγάλη, διεθνή αγορά, με το μικρό μας βαρκάκι στον μεγάλο ωκεανό και να μετρηθούμε στα ίσα με τους άλλους. Και μέχρι στιγμής πηγαίνει καλά. Αυτή είναι η μετεξέλιξη του «Εξάντα».\n– Μετά την ολοκλήρωση και παρουσίαση του ντοκιμαντέρ σας «Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας» στις Κινηματογραφικές Αίθουσες από την Πέμπτη 1 Μαΐου, θα συνεχίσει το ντοκιμαντέρ τα ταξίδια του στο εξωτερικό και ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια, τόσο με το «Αγορά» (Agora) όσο και γενικότερα;\nΚαταρχήν το «Αγορά» (Agora), βαίνει προς το τέλος του, ήδη γράφεται το σενάριο του τώρα και σιγά σιγά μπαίνει στο μοντάζ. Υποτίθεται ότι θα πρέπει να είναι έτοιμο στα τέλη του καλοκαιριού. Θα είναι μία ταινία μεγάλου μήκους, διεθνής συμπαραγωγής, γύρω στα 90 με 120 λεπτά και θα είναι μία συμπαραγωγή της δημόσιας γερμανικής τηλεόρασης, του αραβικού Al Jazeera, οι οποίοι έχουν επιβεβαιώσει τη συμμετοχή τους και από εκεί και πέρα περιμένουμε την σουηδική δημόσια τηλεόραση και την βελγική, οι οποίες μας έχουν επιβεβαιώσει μέχρι στιγμής προφορικώς. Το «Αγορά» (Agora) είναι ένα χαοτικό project με πολύ υλικό που συλλέχτηκε τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Πιστεύω ότι θα είναι πολύ καλό όταν τελικά καταφέρω να το κουμαντάρω (γέλια).\nΕλπίζω να έχουμε τη δυνατότητα να το δούμε το 2015 στο 17ο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης.\nΝαι πιστεύω πως σίγουρα θα είναι στη Θεσσαλονίκη, αν βέβαια το θέλουν και οι άνθρωποι εκεί. Παράλληλα έχουμε κι άλλα project που τρέχουν στη διεθνή αγορά, συμμετέχοντας σε μεγάλα forum για ντοκιμαντέρ, αναζητώντας χρηματοδότες κ.α. Δύσκολα πράγματα που όμως μέχρι στιγμής πάνε πολύ καλά. Το «Αγορά» (Agora), παρουσιάστηκε σ’ ένα μεγάλο forum τον Γενάρη, όπου μάλιστα βραβεύτηκε κιόλας, γεγονός το οποίο είναι ενθαρρυντικό.\nΤο ντοκιμαντέρ «Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας», σε σκηνοθεσία του Γιώργου Αυγερόπουλου, θα κυκλοφορήσει στις Κινηματογραφικές Αίθουσες από την Πέμπτη 01 Μαΐου, σε διανομή της Feelgood Entertainment.\nΓια περισσότερες πληροφορίες για τις επόμενες προβολές του ντοκιμαντέρ «Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας», στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό, παραθέτουμε τον επίσημο ιστότοπο του «Εξάντα».\n← La Belle & La Bête – Christophe Gans (2014) [Κριτική]\nThe Zero Theorem – Terry Gilliam (2013) [Κριτική] →\nRT @baphometx: Η ταινία του Γκας Βαν Σαντ «Milk», με πρωταγωνιστή τον υπέροχο Σον Πεν, εξιστορεί τη ζωή & το έργο του Χάρβεϊ Μιλκ, ο οποίος… 35 minutes ago\nRT @IndieWire: The “Yellowstone” horizon just keeps expanding as series creator Taylor Sheridan’s working-titled “1932” sets its cast. Osca… 35 minutes ago\nRT @ReutersShowbiz: Swedish-Egyptian director Tarik Saleh is in the running for the prestigious Palme d'Or with ‘Boy From Heaven,’ which pr… 36 minutes ago\nRT @guardian: Holy Spider review – Iranian crime thriller takes real case and makes it implausible theguardian.com/film/2022/may/… 37 minutes ago\nRT @guardian: Guardian front page, Monday 23 May 2022: Children's mental health in crisis as cases rocket to a record high https://t.co/GMX… 37 minutes ago\nRT @baphometx: ‘My Imaginary Country’ Review: Patricio Guzmán’s Documentary On Chilean Revolution Is A Testament to Hope https://t.co/87y… 43 minutes ago


ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ.: ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ και Καλοκαίρι 2016| Ξεκίνημα με δυναμικό Σεπτέμβρη\nΟΙΚΟΠΟΛΙΣ και Καλοκαίρι 2016| Ξεκίνημα με δυναμικό Σεπτέμβρη\nΜπορεί στο τέλος Ιοιυνίου να χαιρετηθήκαμε για το καλοκαίρι και να δώσαμε ραντεβού για αρχές Σεπτέμβρη, όμως πολλά από τα μέλη του Οικο.πολι.ς έδωσαν την παρουσία τους εκπροσωπόντας το σύλλογο σε διάφορες δράσεις του καλοκαιριού.\nΕπίσκεψη στην έκθεση φωτογραφίας συλλογγής του συνδημότη μας Γιάννη Ιγγλέση από το παλιό Χαϊδάρι.\nΕπίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κορίνθου μετά την επιστροφή των δίδυμων Κούρων.\nΣυμμετοχή μέλους μας στο πρόγραμμα Sustainability for Greece\nΕπίσκεψη στον τόπο εκτέλεσης του Νίκου Πλουμπίδη, όπως κάθε χρόνο.\nΣυμμετοχή μελών μας στην Ειδική Επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων για το περιεχόμενο και τις διαδικασίες σύναψης των διατλαντικών εμπορικών συμφωνιών.\nΠάνω από 30 αναρτήσεις με αναφορές σε σημαντικές ειδήσεις όπως ΧΥΤΑ Φυλής, διαδρομές πολιτισμού, Βοτανικός κήπος, ΕΛΠΕ Ασπροπύργου, καταυλισμός προσφύγων στο Ναυπηγείο του Σκαραμαγκά κ.α.\nΤο καλοκαίρι όμως έφυγε και είμαστε πάλι μαζί ξεκινώντας με ένα δυναμικό Σεπτέμβρη.\nΣυμμετείχαμε στην παρουσίαση της έρευνας των Φίλων της Φύσης για τις επιπτώσεις της TTIP στην Ελληνική δημοκρατία, οικονομία και κοινωνία που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη.\nΜε αφορμή την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας (Ε.Ε.Κ) 16 - 22 Σεπτεμβρίου σε συνεργασία με τους Φίλους της Φύσης πραγματοποιήσαμε μια δράση χρησιμοποιώντας τα Μ.Μ.Μ.\nΣυμμετείχαμε στα Τρυγοπατήματα στην Ακαδημία Πλάτωνος.\nΕκδήλωση και Απονομή Βραβείων – Επαίνων στους μαθητές που συμμετείχαν στο 2ο Μαθητικό Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος της Γ΄ΔΔΕ Αθήνας – ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. για το σχολ. έτος 2015- 2016 [θα επανέλθουμε με αναλυτικό ρεπορτάζ].\nΑπό την παρουσίαση της έρευνας των Φίλων της Φύσης για την TTIP\nΑπό την εκδήλωση του ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ για την απονομή των βραβείων του 2ου διαγωνισμού ποίησης και διηγήματος 2015-2016\nΑναρτήθηκε από Τώνια Φώτη στις Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 29, 2016\nΕτικέτες Βουλή, ΕΛΠΕ, Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας, Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Νίκος Πλουμπίδης, ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ, ΧΥΤΑ, TTIP


Βίντεο-σοκ από τα κρατητήρια αλλοδαπών στην Π. Ράλλη | Ελλάδα Ειδήσεις\nΒίντεο-σοκ από τα κρατητήρια αλλοδαπών στην Π. Ράλλη\nΈνα βίντεο που αναρτήθηκε την Τετάρτη σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου καταγράφει εικόνες μέσα από τα κρατητήρια της Διεύθυνσης Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη.\nΓΡΑΦΕΙ: THETOC TEAM published 22 Ιουν. 17 (10:23)\nΈνα βίντεο που αναρτήθηκε την Τετάρτη σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου καταγράφει εικόνες μέσα από τα κρατητήρια της Διεύθυνσης Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη, οι οποίες εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες κράτησης.\nΜε αλλοιωμένη τη φωνή άνδρας που βρίσκεται μέσα στα κρατητήρια αναφέρει ότι ένας ασθενής κρατούμενος έχασε τη ζωή του στις 6 Φεβρουαρίου 2017 μέσα στα κρατητήρια «παρά τις διαμαρτυρίες των συγκρατουμένων του για άμεση μεταφορά του στο νοσοκομείο».\nΤο κείμενο που συνοδεύει το βίντεο αναφέρει, μεταξύ άλλων:\n«Τα κρατητήρια της Π. Ράλλη είναι κλειστού τύπου και κατανέμονται σε 2 κυρίως ορόφους, όπου οι άνδρες κρατούμενοι παραμένουν στις πτέρυγες Δ1 με Δ5 του 1ου ορόφου, σε σκοτεινά-κελιά πολύ μικρών διαστάσεων, στοιβαγμένοι ανά 5-6 άτομα σε κάθε κελί. Στον 2ο όροφο σε ένα-διαμορφωμένο κελί εγκαταλείπονται όλοι μαζί όσοι από αυτούς θεωρούνται βαριά ασθενείς (με AIDS, ηπατίτιδα, σύφιλη και ψυχικές ασθένειες). Επιπλέον, μετά την μεγάλη πορεία που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο κράτησης μεταναστριών του Ελληνικού, το οποίο και έκλεισε, οι γυναίκες μεταφέρθηκαν στα κρατητήρια της Π. Ράλλη και από τότε λειτουργεί και για την κράτηση μεταναστριών, οι οποίες κρατούνται επίσης στο 2ο όροφο.\nΤα παράθυρα των κελιών που βλέπουν στο δρόμο είναι ελάχιστα ενώ τα περισσότερα δεν έχουν φυσικό φως. Ο προαυλισμός είναι περιορισμένος σε χώρο και διάρκεια, ενώ όλοι οι κρατούμενοι υπόκεινται σε ένα ιδιαίτερο καθεστώς επισκεπτηρίων όπου μπορούν να δουν μόνο ένα συγκεκριμένο άτομο, το οποίο δηλώνουν οι ίδιοι κάθε μήνα. Η διαμόρφωση του κτηρίου σε συνδυασμό με τον ελάχιστο αριθμό επισκεπτών απομονώνει εσκεμμένα τους κρατούμενους και τους καθιστά αόρατους».\nΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ


Λίστα αναμονής για χειρουργική παχυσαρκίας\nΠρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2009, 12:17\nΛίστες με δεκάδες παχύσαρκους που περιμένουν πάνω από ένα χρόνο για να χειρουργηθούν υπάρχουν στα δημόσια νοσοκομεία της Ελλάδας, τη στιγμή που οι επιστήμονες υπολογίζουν πως μέσα στα επόμενα 15 χρόνια το 50% των κατοίκων στις αναπτυγμένες χώρες θα είναι παχύσαρκοι.\nΑυτά ανέφερε σήμερα κατά τη διάρκεια Συνέντευξης Τύπου, με αφορμή το 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας Παχυσαρκίας ο πρόεδρος της επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ohio (Ohio State University) των Η.Π.Α και διευθυντής χειρουργικής του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης.\nΣύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Κωνσταντινίδης η νοσογόνος παχυσαρκία είναι πλέον η σύγχρονη μάστιγα στον ανεπτυγμένο κόσμο και σκοτώνει καθημερινά παγκόσμια αλλά και στη χώρα μας δεκάδες χιλιάδες άτομα.\nΟ πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του 6ου Πανελληνίου Συνεδρίου Χειρουργικής της Παχυσαρκίας Αναπληρωτής Καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Θεόδωρος Διαμαντής ανέφερε πως με τη τεχνική αυτή ήδη έχουν τοποθετηθεί ρυθμιζόμενοι γαστρικοί δακτύλιοι και έχουν εκτελεστεί επιμήκεις γαστρεκτομές αλλά και γαστρικές παρακάμψεις.\nΗ χρήση του ρομπότ στη βαριατρική χειρουργική προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα στους χειρουργούς.\n- Η εικόνα είναι εξαιρετικά καθαρή και τρισδιάστατη. Αυτό προσφέρει στο χειρουργό βάθος πεδίου γεγονός που κάνει τις κινήσεις του χειρουργού πολύ πιο ακριβείς.\n- Επιπλέον ο χειρουργός χειρίζεται μόνος του την κάμερα που μεταδίδει την εικόνα. Έτσι η εικόνα είναι πολύ σταθερή.\n- Ο χειρουργός είναι καθιστός σε εργονομική θέση και οι κινήσεις του μεταδίδονται στα εργαλεία με μοναδική ακρίβεια ενώ υποπολλαπλασιάζεται το μέγεθος της κίνησης.\n- Το παχύ και βαρύ κοιλιακό τοίχωμα δεν φέρει καμία αντίσταση στη κίνηση των εργαλείων.\n- Πολύ γρήγορα ο χειρουργός γίνεται αμφιδέξιος και μπορεί να εκτελέσει και με τα δύο χέρια χειρισμού τους οποίους ήταν αδύνατο να τους εκτελέσει ανοικτά ή λαπαροσκοπικά.\n- Με το σύστημα Da Vinci δίνει τη δυνατότητα στο χειρουργό να εκτελέσει την επέμβαση καθιστός σε εργονομική θέση χωρίς μυϊκό κάματο και με μεγαλύτερη ακρίβεια».\n· Μικρότερη διάρκεια αναισθησίας.\n· Μεγάλη ελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου.\n· Ταχύτερη ανάρρωση και έξοδο από το νοσοκομείο.\n· Εξάλειψη των μετεγχειρητικών επιπλοκών, που να έχουν σχέση με το τραύμα (διαπύηση, διάσπαση, κήλη, χρόνιο άλγος κλπ) και των μετεγχειρητικών συμφύσεων και των συνεπειών τους.\nΤελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2009, 12:17


Χιτσκοκικά ίχνη σε σύγχρονους σκηνοθέτες | clickatlife\nΦωτογραφία: IMDb/mptvimages.com. O μετρ του σασπένς Alfred Hitchcock το 1964\nΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 05 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013\nΑπό τους κορυφαίους σκηνοθέτες στην ιστορία του σινεμά, ο Alfred Hitchcock μεγάλωσε γενιές σινεφίλ αλλά και σκηνοθετών, αλλάζοντας μια για πάντα τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε και γυρίζουμε ταινίες.\nΟ Guillermo del Toro έχει δηλώσει ότι κατά τη γνώμη του ο Hitchcock είναι το σινεμά, ενώ ο Martin Scorsese, τονίζει ότι ο σκηνοθέτης του «Ψυχώ» δε χρειάζεται να γίνει κραυγαλέος για να κερδίσει προσοχή ή μια θέση στο πάνθεον του κλασικού κινηματογράφου, αντίθετα παρατηρεί ότι οι πιο «λεπτές» σκηνές του είναι οι δυνατότερες και ανθεκτικότερες στο χρόνο.\nΟ Alfred Hitchcock εισήγαγε μανιέρες και κλισέ στο σινεμά τρόμου που εξακολουθούν ακόμα σήμερα, μισό αιώνα αργότερα, να προκαλούν ανατριχίλες. Είναι ο πρώτος που βγάζει την κάμερα από το ρόλο του τρίτου εξωτερικού παρατηρητή και την εισάγει ως οπτική γωνία πρωταγωνιστή, όπως στο «Ψυχώ» όπου η κάμερα είναι τα μάτια του δολοφόνου, μια πρακτική που συνδέεται άμεσα και με την ηδονοβλεψία που τον χαρακτηρίζει. Επίσης στο ίδιο φιλμ καθιέρωσε το μεγάλο μαχαίρι ως φονικό όπλο, κάνοντας έτσι τους φονιάδες της σύγχρονης κινηματογραφικής κουλτούρας σκοτώνουν όπως ο Norman Bates 53 χρόνια πριν.\nΠέρα όμως από τις καινοτομίες του, ο σκηνοθέτης υπήρξε σημείο αναφοράς για πολλές ταινίες, με πιο πρόσφατο και ισχυρό παράδειγμα την ταινία «Stoker». Με σαφείς επιρροές από το «Χέρι που Σκοτώνει» του 1943, ο σεναριογράφος ξεκαθαρίζει ότι η εν λόγω ταινία του Hitchcock αποτέλεσε το έναυσμα για τη συγγραφή του σεναρίου. Παράλληλα, ο Κορεάτης σκηνοθέτης, Park Chan-Wook, δηλώνει φανατικός και επισημαίνει ότι ο «Δεσμώτης του Ιλίγγου» τον ενέπνευσε να ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία.\nΣκηνή από την ταινία «Stoker»\nTo «Stoker» λοιπόν είναι γεμάτο χιτσοκικά κλεισίματα του ματιού. Από τον προφανή παραλληλισμό του «Θείου Τσάρλι», που τον συναντάμε και στο «Χέρι που Σκοτώνει», που θέλει να «διαβρώσει» την ανιψιά του μέχρι όλο και πιο γκρίζες αναφορές, σαν το μοτίβο του γοητευτικού ψυχοπαθή, όπως ο Bates στο «Ψυχώ».\nΕπιπλέον έχουμε τις συνομιλίες των πρωταγωνιστών στη σκάλα αλλά και μία κομβική σκηνή του Stoker που διαδραματίζεται κοντά σε ράγες τρένου, που στη χιτσοκική φιλμογραφία αποτελούν σεξουαλικό ευφημισμό.\nDe Palma, Spielberg, Scorsese και η λίστα συνεχίζεται\nΦωτογραφία: IMDb/William Creamer/mptvimages.com. O Αlfred Hitchcock με τη Janet Leigh στο «Ψυχώ»\nΠολλοί ισχυρίζονται ότι ο De Palma έχει στηρίξει όλη του την καριέρα στο Hitchcock. Ο ίδιος ποτέ δεν έκρυψε το πόσο έχει επηρεαστεί από το σκηνοθέτη, που αποτέλεσε και έναν από τους βασικούς λόγους να ασχοληθεί κι ό ίδιος με το σινεμά. Κάθε του ταινία αποτελεί ένα μικρό homage στο σκηνοθέτη τρόμου. Το «Διχασμένο Κορμί» χρησιμοποιεί την πλοκή του «Σιωπηλού Μάρτυρα» υιοθετώντας και στοιχεία από το «Δεσμώτη του Ιλίγγου», το οποίο αποτέλεσε τη βάση για την ταινία «Εφιάλτες από το Παρελθόν». Αποκορύφωμα της καριέρας- φόρου τιμής στον Hitchcock συνιστά η ταινία του De Palma «Προετοιμασία για Έγκλημα». Ο αναπάντεχος θάνατος της πρωταγωνίστριας, η αφίσα του φιλμ με μια γυναίκα στη μπανιέρα, η ερμηνεία από τον ψυχίατρο κι άλλα είναι προφανές ότι αποτελούν «ωδή» του σκηνοθέτη στο «Ψυχώ».\nΤο «Ψυχώ» επηρέασε και τον Martin Scorcese, που αντέγραψε τους τίτλους αρχής του στη ταινία «Τα Καλά Παιδιά», και γέμισε το «Νησί των Καταραμένων» με χιτσοκικά στοιχεία. Ο Spielberg χρησιμοποίησε την τεχνική του ζουμ που είδαμε στο «Δεσμώτη του Ιλίγγου» στην ταινία του «Τα Σαγόνια του Καρχαρία».\nΟ Pedro Almodóvar στην «Κακή Εκπαίδευση» αποτίει το δικό του φόρο τιμής στον Hitchcock. Ακόμα κι ο αντισυμβατικός David Lynch στο «Μπλε Βελούδο» αναπαριστά τη προαστιακή τελειότητα που αποτύπωσε ο Hitchcock σε πολλές ταινίες του.\nΠαρατηρώντας το σύγχρονο σινεμά, εντοπίζουμε ακόμα πάρα πολλές οι ταινίες με αναφορές άμεσες ή έμμεσες στον μεγάλο σκηνοθέτη. Ο David Fincher στην ταινία «Το Παιχνίδι» έχει σαφείς αναφορές στο «Υπόθεση Νοτόριους», ενώ ο M. Night Shymalan στην «Έκτη Αίσθηση» δανείζεται τη χρήση του κόκκινου χρώματος από την ταινία «Δεσμώτης του Ιλλίγγου» ως συμβόλου θανάτου και κινδύνου, ας θυμηθούμε μεταξύ άλλων τη σκηνή γνωριμίας των Cole (Haley Joel Osment) και Malcolm (Bruce Willis) κατά την οποία προσπερνούν μια κόκκινη σκάλα και μπαίνουν σε μια εκκλησία με κόκκινη πόρτα. Στο «Συμβάν» του ίδιου σκηνοθέτη, η σκηνή όπου όλοι είναι κλειδωμένοι στο εστιατόριο κι αναρωτιούνται τι θα απογίνουν είναι «βγαλμένη» από τα «Πουλιά» του 1963.\nΤα άτυπα remakes\nΦωτογραφία: IMDb: Ο Vince Vaughn στο ριμέικ του «Ψυχώ» από τον Gus Van Sant.\nΤο 1998, ο Gus Van Sant επιχείρησε να ξαναγυρίσει το «Ψυχώ». Aν κι είχε γνωστούς πρωταγωνιστές όπως η Julianne Moore και ο Vince Vaughn, η ταινία πήρε κακές κριτικές και χαρακτηρίστηκε άτυχο βήμα για τον εναλλακτικό κινηματογραφιστή. Πιο πρόσφατο εγχείρημα για εξυγχρονισμένη εκδοχή του Hitchcock ήταν η ταινία «Υποψίες» του 2007. Το New Yorker έγραψε ότι πρόκειται για «ένα άλλοτε ενήλικο θέαμα αφιερωμένο σε παιδιά» μιας και η ταινία είναι ο «Σιωπηλός Μάρτυρας» με πρωταγωνιστές εφήβους. Σαφώς κατώτερο από το αριστούργημα του 1954,αποδεικνύει ότι το κλασικό δεν έχει ανάγκη από επανεκδόσεις.


Πορεία Δημιουργική για την Τήνο μας - Τήνια NEWS\nΠορεία Δημιουργική για την Τήνο μας\nΤην Κυριακή 4 Μαΐου 2014 εγκαινιάστηκε το Εκλογικό Κέντρο του Δημοτικού Συνδυασμού μας, Τήνος / Δημιουργική Πορεία, με χαιρετισμό - ομιλία του υποψηφίου Δημάρχου Τήνου κ. Σίμου Ορφανού.\nΟ κ. Ορφανός αναφέρθηκε σε λάθη και παραλήψεις από τον νυν Δήμαρχο Τήνου κ. Παναγιώτη Κροντηρά και παράλληλα έκανε ρεαλιστικές προτάσεις (οι οποίες έχουν μελετηθεί από στελέχη του Συνδυασμού) για υλοποίηση από την επόμενη Δημοτική Περίοδο με προτεραιότητα στα θέματα Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.\nΑναφέρθηκε στο πρόβλημα της ανεργίας και ειδικά των νέων ανθρώπων και πρότεινε συγκεκριμένες λύσεις για την αντιμετώπισή του.\nΧαιρέτησε θετικά την συμμετοχή 4 συνδυασμών στην εκλογική αναμέτρηση της 18.05.2014 δηλώνοντας ότι χωρίς χωρίς αποκλεισμούς, με συναίνεση και συνεργασία θα βρεθούν οι καλύτερες λύσεις για τον τόπο μας.\nΟι συμμετέχοντες στη συνάντηση υποψήφιοι, υποστηρικτές, φίλοι και πολίτες της Τήνου με διαφορετικές απόψεις άκουσαν, συνέκριναν μεθόδους και τακτικές των πολιτικών αντιπάλων και καταλήγουν σε συνετή επιλογή. Πορεία Δημιουργική για την Τήνο μας.


4η Αποστολή στο Λίβανο\nΦάρμακα συσκευασμένα σε 135 κιβώτια μεταφέρθηκαν την Παρασκευή 18.8.2006 αεροπορικώς από την Αθήνα στη Δαμασκό συνοδευόμενα από τους Γιατρούς Καρδιάς. Τα φάρμακα αυτά συγκεντρώθηκαν από τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, το Βόλο κλπ. Στο υλικό αυτό προστέθηκαν και 250 αντιτετανικοί οροί που αγοράστηκαν στη Δαμασκό, διότι ο Λίβανος ενημέρωσε εντελώς πρόσφατα τις ελληνικές Αρχές ότι είχε έλλειψη τέτοιων ορών. Από τη Δαμασκό αγοράστηκαν, επίσης, τρόφιμα ( ρύζι, γάλα σκόνη και φαρίνα για τα παιδιά, τυρί, μπισκότα για τα παιδιά κλπ. ) και άλλα χρειώδη ( όπως νερό σε φιάλες, καφές, τσάι, υγρό σαπούνι, απολυμαντικά τύπου detol κλπ ).\nΌλο αυτό το υλικό μεταφέρθηκε με φορτηγό αυτοκίνητο από τη Δαμασκό στο Λίβανο και συγκεκριμένα στην πόλη Μπάλμπεκ που βρίσκεται στην κοιλάδα Beka. Εκεί άρχισε η διανομή των φαρμάκων ( στα πρόχειρα ιατρεία ), των τροφίμων και των λοιπών ειδών. Ακολούθησαν οι πόλεις Σιδώνα και Τύρος.\nΔιαπιστώθηκε ότι τα φάρμακα και το υλικό που μεταφέρθηκε προ ενός μηνός περίπου ως βοήθεια από την Eλλάδα με C130 βρίσκεται ακόμη στο τελωνείο του Λιβάνου ( στο υλικό αυτό περιλαμβάνονται και τα φάρμακα των Γιατρών Καρδιάς που παραδόθηκαν για να μεταφερθούν με το C130 ).\nΑξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί Λιβανέζοι, μετά την εκεχειρία, εγκαταλείπουν τους καταυλισμούς τους και επιστρέφουν στα βομβαρδισμένα σπίτια τους. Προσπαθούν να σηκώσουν τα συντρίμμια από τα ερείπια. Αισιοδοξούν ότι γρήγορα θα επισκευάσουν τα σπίτια τους ή θα τα ξαναχτίσουν. Πολλοί εργάζονται για να διορθώσουν ορισμένες ζημιές στους δρόμους ή στα σπίτια άλλων. Γενικά, ο κόσμος δεν φαίνεται να έχει αποθαρρυνθεί από τις τεράστιες καταστροφές.\nΟργανώσεις και ΜΚΟ που προσφέρουν βοήθεια σε τέτοιες περιπτώσεις δεν έγιναν αντιληπτά να εργάζονται στις πόλεις και τους οικισμούς που επισκέφτηκαν οι Γιατροί Καρδιάς. Μόνο ένα αυτοκίνητο του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού έγινε αντιληπτό να κινείται στο δρόμο προς διάφορες κατευθύνσεις με αναπεπταμένη τη σημαία του, αλλά δεν φάνηκε ότι πρόσφερε στον κόσμο βοήθεια.


Petra Skandalou » ΓΕΝΟΠ Τουρς\nΤσουνάμι δημοσιευμάτων για το ξέπλυμα της ΔΕΗ στο σκάνδαλο των 32 εκατ.\n13 Δεκεμβρίου 2016 10:26\nΤσουνάμι δημοσιευμάτων αλλά και πληθώρα αντιδράσεων από την αποκάλυψη του ereportaz ότι η ΔΕΗ ουσιαστικά ξεπλένει το σκάνδαλο των 32 εκατομμυρίων ευρώ, αρνούμενη να παρασταθεί ως πολιτική αγωγή στην δίκη για τα ΓΕΝΟΠ Τουρς. Σειρά παίρνει πλέον η ηλεκτρονική έκδοση …\nΤα «ορφανά» του κ. Εμμανουήλ Παναγιωτάκη\n12 Δεκεμβρίου 2016 22:25\nΠροφανώς στην ΔΕΗ έχουν πολύ σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούν από το να απαντήσουν σε ένα καίριο ερώτημα που προκύπτει από το δημοσίευμα του ereportaz για την δίκη της ΓΕΝΟΠ-ΤΟΥΡΣ: Για ποιο λόγο δεν προχώρησαν (ως όφειλαν) σε δήλωση παράστασης πολιτικής …\nΧωρίς την παρουσία ΔΕΗ και Ελληνικού Δημοσίου η δίκη για το σκάνδαλο της ΓΕΝΟΠ-ΤOURS\n28 Νοεμβρίου 2016 19:24\nΤου Πέτρου Κουσουλού Ήσσονος σημασίας υπόθεση θεωρούν, προφανώς, το σκάνδαλο της Γενόπ-Tours τόσο η ΔΕΗ όσο και το ελληνικό Δημόσιο! Δεν εξηγείται αλλιώς η «αμέλειά» τους να μην προχωρήσουν σε δήλωση παράστασης Πολιτικής Αγωγής στην δίκη που ξεκίνησε σήμερα (αλλά διέκοψε για τις …


Zegema Beach (2019)\nΑπό τον Θεοδόση Γενιτσαρίδη, 17/04/2019\nΑπαιτητικό, σκληρό έως και βίαιο άκουσμα\nΟι Καλιφορνέζοι κυκλοφορούν αυτό το album με διάρκεια μόλις 19 λεπτά. Οι προηγούμενες προσπάθειες τους, κάποια singles και Eps είχαν κυκλοφορήσει υπό το όνομα Vril. Μου θυμίζουν τους Ostraca και σε κάποια σημεία τους SeeYouSpaceCowboy. Η κριτική θα είναι σύντομη και θα καταλάβετε το γιατί όταν ακούσετε κι εσείς τον δίσκο.\nΟ δίσκος είναι αρκετά απαιτητικός. Τα συνήθως μονόλεπτα (άντε υπάρχει και ένα τρίλεπτο) κομμάτια είναι αρκετά έντονα, γεμάτα ουρλιαχτά από μια κοπέλα και τεχνικά hardcore όργανα. Ο ήχος είναι κοντά στο screamo αλλά είναι πραγματικά αρκετά πιο βίαιος από τα συνηθισμένα του είδους. Χωράνε κατά κάποιο παράδοξο τρόπο punk και post-hardcore σε ένα ήχο που έχει πολύ math και tech στοιχεία. Με πολύ απλά λόγια θα το χαρακτηρίσω ιδιαίτερα ενδιαφέρον και όσο αφορά το γούστο που βγάζουν θα μπορούσα να το πω καταπληκτικό. Κυλάει σαν νεράκι. Ακούγεται σαν ένα μεγάλο κομμάτι με άπειρες αλλαγές, πάρα πολλά τεχνικά σημεία που υπερφορτώνουν το μυαλό και εναλλαγές σε μελωδία, ταχύτητα και συναίσθημα ανά λίγα δευτερόλεπτα.\nΔεν είναι ο δίσκος που θα πεις ότι είναι εύκολος. Παρότι μικρός χρονικά, καταφέρνει τόσο στα τεχνικά όσο και στα παλαβά αβαντγκαρντίστικα σημεία να γίνεται υπερβολικά πολύπλοκος. Έχει απύθμενη ενέργεια και ζει σε ένα δικό του παράλληλο με τα υπόλοιπα άλμπουμ του είδους, σύμπαν. Αυτό ουσιαστικά είναι και το πλεονέκτημα του. Καταφέρνει καπως να μην μοιάζει με την μάζα. Δανείζεται φυσικά ιδέες αλλά τις παρουσιάζει με μια ειλικρινή καφρίλα που βγαίνει πηγαία από μέσα τους.


Τη Πέμπτη στη Δράμα - Η θεατρική παράσταση «Ο Κήπος» με τους Στ. Μάινα και Κ. Σπερελάκη - Πρωινός Τύπος\nHome > Εκδηλώσεις > Τη Πέμπτη στη Δράμα – Η θεατρική παράσταση «Ο Κήπος» με τους Στ. Μάινα και Κ. Σπερελάκη\nΣτέλλα Σταυρίδου 29 Ιανουαρίου 2020 Εκδηλώσεις, νέα


ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ - ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ σωματείων, φοιτ. συλλόγων, συλλογικοτήτων: Η CGT της Γαλλίας καταγγέλει την αναζήτηση "εθελοντών" για τη Frontex\nΗ CGT της Γαλλίας καταγγέλει την αναζήτηση "εθελοντών" για τη Frontex\n«Αποστολή» FRONTEX στην Ελλάδα... το σημείωμα της ντροπής (Ενημέρωση από τη CGT)\nΛάβαμε από τη CGT (το μεγαλύτερο εργατικό συνδικάτο της Γαλλίας) ενημέρωση, σχετικά με την αναζήτηση Γάλλων εθελοντών που θα πλαισιώσουν την αποστολή της Frontex για την επαναπροώθηση μεταναστών στην Τουρκία. Εκπρόσωποι του Συνδικάτου είχαν επισκεφθεί την Ελλάδα τον περασμένο Δεκέμβριο και είχαν συναντηθεί και συζητήσει με τα ελληνικά συνδικάτα αλλά και συλλογικότητες για την πολιτική κατάσταση στις δύο χώρες. Δείτε παρακάτω το περιεχόμενο του μέηλ και την ανακοίνωση.\nΘέμα: «Αποστολή» FRONTEX στην Ελλάδα... το σημείωμα της ντροπής\nΗ SNAD CGT (Εθνικό Συνδικάτο Εκτελωνιστών, της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργαζομένων – Γαλλία) αντέδρασε στο σημείωμα 160330 της Γενικής Διεύθυνσης με ημερομηνία 1 Απριλίου 2016.\nΑυτό το σημείωμα είχε ως αντικείμενο την αναζήτηση εθελοντών για να πάνε να βοηθήσουν τις ελληνικές αρχές να επαναπροωθήσουν τους μετανάστες στα στρατόπεδα της Τουρκίας.\nΟι Γάλλοι τελωνειακοί είναι ήδη πολύ λίγοι για να διεκπεραιώσουν τα καθήκοντά τους. Δεν είναι δική τους δουλειά να στηρίξουν τις πολιτικές λιτότητας που επιβλήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην Ελλάδα.\nΔιαβάζοντας τις λεπτομέρειες του σημειώματος διαπιστώνουμε ότι όχι μόνο δεν πρόκειται για αποστολή που αφορά τελωνειακές υποθέσεις, αλλά οι προϋποθέσεις που τίθενται για τους εθελοντές μάς οδηγούν να σκεφτούμε πως πρόκειται κυρίως για αποστολή καταστολής των μεταναστών τους οποίους θα υποχρεώσουν να πάνε στην Τουρκία.\nΕξάλλου, μαθαίνουμε σήμερα, πως μια εκατοστή Γάλλοι CRS (ΜΑΤατζήδες) έχουν ήδη φτάσει στην Ελλάδα γι’ αυτήν την επιχείρηση.\nΑυτό το σημείωμα αποτελεί, από ανθρώπινη και από πολιτική άποψη, όνειδος\nΗ SNAD CGT ζήτησε εγγράφως από τη Γενική Διεύθυνση την ανάκλησή του.\nΈχουμε επίσης ενημερώσει σχετικά τον τύπο, τα αρμόδια σωματεία και τους Έλληνες συντρόφους με τους οποίους καταφέραμε να επικοινωνήσουμε τηλεφωνικά.\nΠρωταπριλιάτικο!!! ... έτος 2016 όνειδος!\nΝα μια ερώτηση για το επόμενο διαγώνισμα στους Πολιτικούς Θεσμούς: Μπορούμε να κάνουμε "πλάκες", με τη μορφή διοικητικού σημειώματος; Ερώτηση εκ πρώτης όψεως παράλογη, κάποιες φορές όμως ορισμένες ερωτήσεις προσφέρονται για να γελάσει κανείς... πολύ κίτρινες ... ή να ουρλιάξει από αηδία ! Αυτή την Πρωταπριλιά πιστέψαμε ότι η διοίκηση υπέκυψε στην παράδοση των φαρσέρ μαθητών, αφού εξέδωσε σημείωμα για τη διάθεση τελωνειακών υπαλλήλων στο πλαίσιο της Frontex για να παράσχουν «υποστήριξη στις ελληνικές αρχές κατά τις διαδικασίες επανεισδοχής προσφύγων προς την Τουρκία» ... στη γλώσσα των μικρών αγγελιών, αυτό σημαίνει " Χώρα με σοβαρή οικονομική στενότητα, έχοντας απολύσει μεγάλο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων της, αναζητεί «μπράτσα» στους γείτονες για να οδηγήσει στα σύνορα μετανάστες που συσσωρεύονται στο έδαφός της . "\nΜοιάζει τόσο σουρεαλιστικό που πρέπει να δει κανείς αυτό το σημείωμα στη λεπτομέρειά του. Πρώτα απ’ όλα τις προϋποθέσεις: δεν χρειάζονται γνώσεις εκτελωνισμού, αρκεί να γνωρίζεις αγγλικά και να είσαι σε θέση να "εκτελεί επαγγελματικές τεχνικές καταναγκαστικού σε επεμβάσεις" (αφήνουμε σε σας τη φροντίδα της «μετάφρασης»). Με άλλα λόγια θα πέσουμε στα «δύσκολα», οι τελωνειακοί υπάλληλοι δεν πληρώνονται για να κάνουν διπλωματία ή ανθρωπιστική αποστολή..., αλλά είναι εκεί για να βοηθήσουν την Ελλάδα να τσουβαλιάσει τους μετανάστες στην Τουρκία ... Σε άλλες εποχές, αυτές οι μέθοδοι είχαν όνομα ...\nΘα μπορούσαμε να συζητήσουμε για την τύχη των μεταναστών ή για τους λόγους που τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους. Ή για την υποδοχή τους σε έδαφος που επικαλείται τον σεβασμό των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ...\nΑυτή τη φορά όμως, ας δούμε τα πράγματα μέσα από το βλέμμα του τελωνειακού, από τη σκοπιά της διοίκησης μας. Γιατί μας ζητούν να καλύψουμε τις ελλείψεις του ελληνικού κράτους; Αυτό δεν έχει κανένα νόημα. Αγωνιζόμαστε ώστε τα τελωνεία να αναγνωριστούν ως διοικητική αρχή προτεραιότητας. Μας αρνούνται αυτό το στάτους, ενώ από την άλλη, μας ζητούν να αναλάβουμε καθήκοντα διοικητικών αρχών προτεραιότητας.\nΣ’ αυτόν τον σκοπό λοιπόν θα χρησιμοποιηθεί το επιπλέον προσωπικό που χορηγήθηκε μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις; Για να καλυφθούν οι αδυναμίες των άλλων κρατών μελών, ενώ εμείς θα αφήσουμε την επικράτειά μας και τις ταξιαρχίες μας χωρίς προσωπικό; Για να πάμε να κυνηγήσουμε πρόσφυγες; Έχουμε λοιπόν πλεονάζον προσωπικό που δεν θα ασχοληθεί με εκτελωνιστικές υποθέσεις; Και αν βάλουμε το πόδι μας σε αυτό το γρανάζι, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα;;; Θα μας στείλουν για τη διατήρηση της τάξης σε φοιτητικές διαδηλώσεις στη Γερμανία; Θα μας στείλουν να εκχιονίσουμε στους δρόμους στη Φινλανδία;\nΕ, λοιπόν όχι, οι εργαζόμενοι των τελωνείων έχουν προσληφθεί για να εκπληρώνουν την αποστολή των τελωνείων, που είναι η καταπολέμηση της μεγάλης απάτης (οικονομικού εγκλήματος) και της τρομοκρατίας. Έχουμε την ιδιαιτερότητά μας και δεν θα την αποποιηθούμε!! Δεν θέλουμε να είμαστε η μεταβλητή προσαρμογής των Κρατών μελών ή των διοικητικών αρχών που αναζητούν ενίσχυση, πολύ δε περισσότερο να πάμε να εκτελέσουμε αποστολές μη εκτελωνιστικού χαρακτήρα, αναξιοπρεπείς σε ανθρώπινο και σε πολιτικό επίπεδο.\nΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΑΡΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΜΑΣ, ΘΑ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ !\nΕΙΜΑΣΤΕ ΒΑΘΥΤΑΤΑ ΣΟΚΑΡΙΣΜΕΝΟΙ !\nΓια το λόγο αυτό, η SNAD CGT ζήτησε από τη γενική διεύθυνση την έξοδο των τελωνείων από αυτή την αποστολή συνεργασίας με τη FRONTEX .