Απλό automaton για να ετοιμάζετε το τσάι - SuperEverything\nΟι περισσότεροι πιστεύουν ότι το να φτιάξει κάποιος ένα τσάι είναι κάτι αρκετά απλό. Βράζεις νερό, βάζεις το φακελάκι, το βουτάς για λίγο και είναι έτοιμο. Στην πραγματικότητα είναι λίγο πιο πολύπλοκο από αυτό. Και η θερμοκρασία του νερού αλλά και ο χρόνος που θα μείνει το φακελάκι με το τσάι μέσα στο καυτό νερό έχει αρκετή σημασία.\nΑν και υπάρχουν ηλεκτρονικά τσαγιερά που μπορεί να κάνουν κάτι τέτοιο αυτόματα, μπορεί κάποιος να φτιάξει και ένα απλό μόνος του. Ειδικά στην Βρετανία (και στις πρώην αποικίες της), που το τσάι είναι το βασικό αφέψημα, αυτά τα μικρά automaton για το τσάι είναι αρκετά δημοφιλή.\nΈνα πολύ απλό -και ίσως και πρακτικό- automaton για να ετοιμάζει το τσάι, παρουσιάστηκε πρόσφατα στο κανάλι shake the future στο youtube. To automaton αυτό, θυμίζει ένα μικρό γερανό ο οποίος συγκρατεί το φακελάκι του τσαγιού. Αν ο γερανός είναι κατεβασμένος, τότε το φακελάκι βρίσκεται μέσα στο φλυτζάνι, ενώ αν σηκωθεί τότε το φακελάκι βγαίνει από το φλυτζάνι.\nΤα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν είναι αρκετά απλά. Ο σκελετός έγινε από ξυλάκια για παγωτό ενώ το αντίβαρο για τον γερανό, έγινε με ένα απλό μπαλάκι του πινγκ πονγκ που γέμισε με γύψο.\nΟ γερανός ενεργοποιείται από ένα απλό χρονόμετρο κουζίνας (αυτά που μοιάζουν με αυγό. Το χρονόμετρο έχει βιδωθεί στην ξύλινη βάση που συγκρατεί και τον γερανό. Αναλόγως πόσο χρόνο επιθυμεί ο καθένας να παραμείνει το φακελάκι στο τσάι, ρυθμίζει το χρονόμετρο ανάλογα. Όταν το χρονόμετρο «μηδενίσει» τότε ο μηχανισμός ενεργοποιείται και ο γερανός σηκώνεται.\nΤο μηχανικό χρονόμετρο κουζίνας είναι αρκετά οικονομικό. Τετοια μπορείτε να βρείτε σε πανηγύρια και παζάρια με 1 ευρώ (φυσικά όχι κορυφαίας ποιότητας) αλλά και σε καταστήματα με είδη κουζίνας με λίγα παραπάνω ευρώ.\nΣίγουρα όχι και η πιο σπουδαία κατασκευή που μπορείτε να φτιάξετε, αλλά ίσως αυτό το automaton για να ετοιμάζει το τσάι είναι μια καλή ιδέα για παιδικό project. Δείτε το αναλυτικά στο παραπάνω βίντεο από το youtube.\nΠροηγούμενο άρθροΧιλιάδες φωτιές για την προστασία αμπελώνων από τον πάγο\nΕπόμενο άρθροΜην πετάτε τα παλιά Mac, κάντε τα πρωτότυπες γλάστρες\nΈνα μοντέρνο κουτάλι/μεζούρα που θυμίζει origami\nΕντυπωσιακές ξύλινες σκαλιστές κουτάλες\nDIY σκαλοσκαμπό που μετατρέπεται σε καρέκλα ή πάγκο εργασίας


ΠΑΙΔΕΙΑ - PAIDEIA: Δείτε πώς βγήκαν πολλές γνωστές παροιμίες!!!\nΟ κόσμος τον κοιτούσε έκπληκτος. Και τότε άκουσε αυτούς τους στίχους απο το στόμα του Μανώλη Μπατίνου: «Άλλαξε η Αθήνα όψη, σαν μαχαίρι δίχως κόψη, πήρε κάτι απ’ την Ευρώπη και ξεφούσκωσε σαν τόπι. Άλλαξαν χαζοί και κούφοι και μας κάναν κλωτσοσκούφι. Άλλαξε κι ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς». ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΤΑ ΛΑΧΑΝΑ


February 2017 – Page 5 – Sarajevo – Î±ÏƒÏ„Î±Î¼Î¬Ï„Î·Ï„Î· Î¼Î·Ï‡Î±Î½Î®\nHome 2017 February (Page 5)\nΕυρωπαϊκή σύγκλιση 1\n18/2/2017. Ενώ ο κυρ Κώστας και ο κυρ Μήτσος ονειρεύονται χαρτονομίσματα με πολλά μηδενικά, οι υπόλοιποι της ευρωζώνης ετοιμάζονται για τα επόμενα βήματα του project «ενωμένες ευρωπαϊκές πολιτείες». Εν όψει της διακήρυξης «για το μέλλον της Ευρώπης» απ’ την επετειακή σύνοδο της ε.ε. στη Ρώμη, στις 25 Μάρτη, ψήφισμα της ευρωβουλής προτείνει μια σειρά μέτρων:\n– Την πλήρη εξέλιξη του ESM (του μηχανισμού που δανείζει την Αθήνα «βασανίζοντας» τους έλληνες) στο ευρωπαϊκό αντίστοιχο του δντ, με διευρυμένες αρμοδιότητες στον δανεισμό των κρατών και στην αντιμετώπιση οποιασδήποτε «κρίσης».\n– Ένα επιπλέον ευρωπαϊκό ταμείο, συμπληρωματικό και υποστηρικτικό του ESM, που θα χρηματοδοτείται απ’ τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.\n– Ένα πενταετές πλάνο μέτρων για την σύγκλιση της φορολογίας, της «αγοράς εργασίας», των επενδύσεων, της παραγωγικότητας… και της κοινωνικής συνοχής (στα κράτη μέλη της ευρωζώνης κατ’ αρχήν).\n-Την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του ευρωκοινοβουλίου αλλά και των εθνικών κοινοβουλιών. Εικάζουμε (δική μας εικασία είναι, όχι κάποιο στοιχείο) ότι αυτό το δεύτερο θα μπορούσε να γίνει με την δημιουργία ενός δεύτερου ευρωπαϊκού νομοθετικού σώματος, που θα αποτελείται όμως από εκπροσώπους επιλεγμένους απ’ τα εθνικά κοινοβούλια. (Το ξαναλέμε προς αποφυγή παρεξηγήσεων: πρόκειται για δική μας εικασία, στηριγμένη σε παλιότερους «ευρωπαϊκούς προβληματισμούς»).\n-Την δημιουργία μιας θέσης «υπουργού οικονομικών» στο eurogroup, με την ταυτόχρονη ανάθεση στον κάθε φορά πρόεδρό του αρμοδιοτήτων οικονομικής και νομισματικής πολιτικής. Εννοείται ότι το eurogroup θα αποκτήσει τυπική, επίσημη υπόσταση.\n18/02/2017 19/02/2017 ε.ε.\nΕυρωπαϊκή σύγκλιση 2\n18/2/2017. Αν και δεν μπορούμε από τώρα να προβλέψουμε τι απ’ αυτά (ή από άλλα) θα εγκριθεί ή θα δρομολογηθεί στις 25 Μάρτη, μπορούμε να προβλέψουμε τι και πως απ’ αυτές τις εξελίξεις θα “απασχολήσει” το ελληνικό βαθύ κράτος / κεφάλαιο και τον “λαό” του: τίποτα! Για την ακρίβεια θα παίξει ατελείωτη πλαστογραφία και ψευδολογία αν και όταν υπάρχουν αναφορές. Του είδους “τα σχέδια του σατανικού Σόιμπλε για την γερμανική ευρώπη”, κλπ κλπ.\nΛογικό αν συνυπολογίσει κανείς ότι η Αθήνα θα προσπαθεί (απ’ την επόμενη Δευτέρα…) να “πιάσει” την επόμενη “ημερομηνία ορόσημο” για το “πρόβλημά” της: που θα είναι το “επόμενο eurogroup” στις 20 Μάρτη…\nΕν τω μεταξύ, 5 ημέρες πριν, στις 15 Μάρτη, θα έχουν γίνει οι ολλανδικές εκλογές. Αν η ελληνική διαπραγματευτική μεγαλοφυΐα ήλπιζε ότι το «ελληνικό πρόβλημα» θα είναι ένα χαλικάκι στο παπούτσι, που θα δημιουργήσει φοβερά και τρομερά προβλήματα στον εκλογικό βηματισμό διάφορων ευρωπαϊκών κρατών, ας βγάλει απ’ τον λογαριασμό το Άμστερνταμ: οι εκλογές εκεί θα γίνουν με το «ελληνικό πρόβλημα» αιωρούμενο…\nΕπόμενος σταθμός; Εκλογές στο Παρίσι…\n18/02/2017 19/02/2017 αξιολόγηση, ε.ε.\n17/2/2017. Το ότι τα ντόπια αφεντικά παιρνούν όλο και πιο μαζικά, όλο και πιο αποφασιστικά, στην άγρια φάση συσσώρευσης είναι κάτι που εμπειρικά (και καθόλου περιπτωσιολογικά…) το ξέρουμε εδώ και χρόνια. Η “κλαψιάρικη” δικαιολογία ότι το κάνουν “λόγω υπερφορολόγησης” είναι, απλά, ένα είδος συνδικαλισμού των “εκτός νόμου” αφεντικών.\nΗ απόδειξη (αν μπορεί να μας αναγνωριστεί το δικαίωμα να υποστηρίζουμε μια αιρετική θέση) είναι αυτή: το πέρασμα απ’ την “λευκή” στη “μαύρη” οικονομία δεν είναι ακαριαίο! Δεν πρέπει να υπάρχει κατηγορία ελεύθερων επαγγελματιών που να μην έχουν ξεκινήσει όλα τα “ενδιάμεσα βήματα”, όχι μόνο τα τελευταία 7 χρόνια αλλά από πολύ νωρίτερα. Το ίδιο το ελληνικό κράτος, σα νομοθεσία και σαν διοίκηση (κυρίως: σαν κυκλώματα προσοδισμού) έχει βοηθήσει τα μέγιστα σ’ αυτήν την συστηματική “μετατόπιση” της κεφαλαιακής συσσώρευσης στην ελλάδα.\nΚι αυτήν την τάση την θεωρούμε μη αντιστρεπτή υπό τις τωρινές γενικές συνθήκες. Ακόμα κι αν κάποιες πολιτικές βιτρίνες μείωναν την “υπερβολική φορολόγιση”, ένα μικρό μόνο μέρος αυτών των “εκτός νόμου” αφεντικών θα επέστρεφαν στη “λευκή” συσσώρευση, και μόνο στο προηγούμενο στάδιο, όπου ήταν στην πραγματικότητα “γκρίζα”. Κι αυτό για απλούς λόγους: η “εκτός νόμου” συσσώρευση προσφέρει τόσα οφέλη και τόσο δύναμη (ή αίσθηση δύναμης) στα κάθε είδους αφεντικά ώστε μόνο ο φόβος πολύ αυστηρών τιμωριών θα μπορούσε να τα κάνει να οπισθοχωρήσουν.\nΌταν, όμως, η επίσημη νομοθεσία (διακομματικά) προσφέρει ατιμωρησία στην φοροκλοπή (νομοθεσία Αλεξιάδη) ποιος “φόβος”; Μόνο για εμάς υπάρχει άφθονος…\n17/02/2017 17/02/2017 μαύρη οικονομία\n17/2/2017. Το κρασί όταν παλιώνει γίνεται καλύτερο. Το αντίθετο συμβαίνει με τα μύδια. Κάτι τέτοια σοφά έλεγε ο Οβελίξ (δηλαδή ο σεναριογράφος Γκοσινί).\nΈνας “κοινοτικός αξιωματούχος” φέρεται να δήλωσε χτες ότι «σε αντίθεση με το κόκκινο κρασί δεν γίνεται καλύτερη η αξιολόγηση όσο περνά ο χρόνος». Δεν ξέρουμε το όνομα και την καταγωγή του, αλλά μπορούμε να υποθέσουμε ότι ξέρει από κρασιά ή/και από μύδια. Και από “αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος” που πολλές φορές πολυχρονίζει και βρωμάει.\nΗ εναλλακτική ελληνική ιδέα ότι “είμαστε ένα μικρό απείθαρχο χωριό που αντιστέκεται στην αυτοκρατορία” δεν φτουράει. Πρώτον επειδή η ιστορία του Αστερίξ και του Οβελίξ ήταν καθαρόαιμα γαλλική, ακόμα και στις λεπτομέρειές της – η “αντίσταση” ήταν γαλλική, και το υπονοούμενό της ήταν εναντίον της αμερικανικής αυτοκρατορίας. Δεύτερον, επειδή δεν υπάρχει “μαγικό φίλτρο” – παρότι διάφοροι αγύρτες προσπαθούν να πουλήσουν σαν τέτοιο το “εθνικό νόμισμα”.\nΤρίτο και τελευταίο: ακόμα και ο Οβελίξ ήξερε ότι όταν τα μύδια μπαγιατέψουν γίνονται δηλητηριώδη…\n17/02/2017 17/02/2017 αξιολόγηση, μνημόνιο\nΟ άξονας του κόσμου (ενός κόσμου που έχει μπει σε στροβιλισμό)\n16/2/2017. Οι έλληνες, το πόπολο και οι πολιτικές του βιτρίνες, ψώνια και οι μεν και οι δε, απολαμβάνουν να πιστεύουν ότι αποτελούν το κέντρο του κόσμου. Είναι ο μύθος της “χρυσής βίδας”. Απολαμβάνουν να πιστεύουν ότι ο τρισκατάρατος Σόιμπλε κοιμάται και ξυπνάει με το “ελληνικό πρόβλημα”.\nΑλλά τα ευρωπαϊκά κράτη / μέλη της ευρωζώνης (και της ε.ε.) και ο γερμανός υπ.οικ. αυτοπροσώπως (κι όχι μόνον αυτός), έχουν σοβαρότερα προβλήματα να ασχοληθούν. Ο εμπορικός, νομισματικός, και φορολογικός πόλεμος με το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον έχει κηρυχτεί. Και για τα (σοβαρά) καπιταλιστικά συμφέροντα των αφεντικών στην ευρώπη ΑΥΤΟ είναι ένα απ’ τα καυτά θέματα. Όχι η “μικρή ασθενής”!\nΣτα μέσα Μάρτη (σε ένα μήνα δηλαδή) ο Σόιμπλε θα είναι οικοδεσπότης της συνόδου των g-20 στο Baden – Baden. Κι εκεί, εκπροσωπώντας τους δυναμικούς και εξαιρετικά ανταγωνιστικούς διεθνώς τομείς του ευρωπαϊκού κεφάλαιου, θα βρεθεί αντιμέτωπος επίσημα, για πρώτη φορά μετά την εκλογή του ψόφιου κουναβιού, με την προστατευτική γραμμή της Ουάσιγκτον. Οι απειλές για μετατροπή της αγγλίας σε φορολογικό παράδεισο θα είναι κι αυτές εκεί, δίπλα.\nΠιθανόν να εκδηλωθούν ελιγμοί ένθεν και ένθεν. Πιθανόν να μην ανοίξουν όλα τα χαρτιά. Ωστόσο δέκα μέρες μετά, στη Ρώμη, η ε.ε. (ή οι «παλιοί» σ’ αυτήν, με δηλώσεις τους) θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν μια διακήρυξη για κάποιου είδους update της διαδικασίας ευρωπαϊκής ενοποίησης. Μπορεί να έχει ένα πιο κουκουλωμένο ή ένα πιο καθαρό περιεχόμενο· προφανώς τα (ευρωπαϊκά) συμπεράσματα απ’ την αμερικανο-αγγλική στάση στη σύνοδο των g-20 θα ληφθουν σοβαρά υπόψη.\nΑλλά ποιοι αυτο-ικανοποιούμενοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ο καϋμός στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στη Μαδρίτη, στη Ρώμη, στο Άμστερνταμ ή στη Βιένη, είναι το τι θα κάνει και τι θα απογίνει ο Τσίπρας ή ο Μητσοτάκης;\n16/02/2017 16/02/2017 βρετανία, γερμανία, ε.ε., ηπα, Σόιμπλε\n16/2/2017. Τα καλά νέα για το αμερικάνικο εργατικό κίνημα είναι ότι αυτό το κάθαρμα, ο Andrew Puzder, βασικός μέτοχος της αλυσίδας εστιατορίων CKE, που προοριζόταν απ’ το ψόφιο κουνάβι για υπουργός εργασίας, βρήκε απ’ τη μέση. Προέκυψε με βεβαρυμένο «ηθικό» μητρώο: από την κακοποίηση της πρώην συζύγου του έως φοροκλοπές.\nΟ Puzder ήταν φανατικά εναντίον των αυξήσεων στο βασικό μισθό. Τα κακά νέα είναι ότι τέτοιο είναι (λογικό!) το συμφέρον των αφεντικών και η γενική άποψη των αμερικάνων συντηρητικών (οι δημοκρατικοί είναι, συνήθως στα λόγια, υπέρ… Αλλά όσο υψηλότερα στην ιεραρχία τόσο περισσότερο προσχηματικά). Αυτό σημαίνει ότι στη θέση του Puzder θα βρεθεί κάποιος άλλος, του ίδιου φυράματος, αλλά λιγότερο εκτεθειμένος.\n16/02/2017 16/02/2017 Fight for 15, Puzder, ηπα


Πέτρος Φιλιππίδης: Εκτός ΕΡΤ, τέλος η συνεργασία με Digea και θέατρο Μουσούρη | Female-G\nFemale-G > News > Star News > Πέτρος Φιλιππίδης: Εκτός ΕΡΤ, τέλος η συνεργασία με Digea και θέατρο Μουσούρη\nΟ Πέτρος Φιλιππίδης βρέθηκε μαζί με τον Γιώργο Κιμούλη στο επίκεντρο καταγγελιών που έρχονται στο φως τις τελευταίες ημέρες για ανθρώπους του θεάτρου.\nΗ Αννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, η Λένα Δροσάκη και η Πηνελόπη Αναστασοπούλου τον κατήγγειλαν στο ΣΕΗ, το σωματείο των ηθοποιών, για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας και εργασιακό εκφοβισμό.\nΜετά την ΕΡΤ και το θέατρο Μουσούρη διακόπτει την συνεργασία του με τον ηθοποιό.\nΣύμφωνα με τον Αλέξη Μίχα και «Το Πρωινό», η πολύχρονη συνεργασία του Πέτρου Φιλιππίδη με το θέατρο «Μουσούρη», όταν ανοίξουν τα θέατρα, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα συνεχιστεί. Παραγωγός των έργων που ανεβάζει τα τελευταία 20 χρόνια ο Πέτρος Φιλιππίδης είναι ο Κάρολος Παυλάκης και θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι υπό το βάρος όλων αυτών των απίστευτων αποκαλύψεων η συνεργασία τους δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί.\nPrevΙνδία: Τουλάχιστον 26 νεκροί και 170 αγνοούμενοι από την κατάρρευση παγετώνα των Ιμαλαΐων


Επτά αλήθειες κι ένα ανέκδοτο για την 21η Απριλίου - KefaloniaToday.com\nΕΙΣΤΕ ΕΔΩ: Home / Αρθρα-Αποψεις / Επτα αληθειες κι ενα ανεκδοτο για την 21η Απριλιου\n21 Απριλίου, 2014 6:34 μμ\nΚαι ένα ανεξακρίβωτο περιστατικό: Το μεσημεράκι της 21ης Απριλίου, ενώ το πραξικόπημα φαίνεται να έχει επικρατήσει, ο Στυλιανός Παττακός επιστρέφει στο σπίτι του και ανακοινώνει γεμάτος υπερηφάνεια στη γυναίκα και στην πεθερά του τα σπουδαία νέα. «Κάναμε Επανάστασι!» τους λέει. «Εντός ολίγου ορκίζομαι υπουργός! Σιδερώστε μου τη μεγάλη μου στολή!» «Τι επανάσταση και κουλουβάχατα;» γίνεται έξαλλη η πεθερά. «Εμάς μας ρώτησες; Σαν τα μούτρα σου θα τα κάνεις, αχαίρευτε! Στη φυλακή θα καταλήξεις στο τέλος κι εμείς, οι αθώες γυναίκες, θα τρέχουμε και δεν θα φτάνουμε!» Βρίζοντας μέσα από τα δόντια του, ο Παττακός σιδέρωσε μόνος του τη στολή του.\nFiled Under: Αρθρα-Αποψεις Tagged With: πραξικοπημα, Χουντα, Χρηστος Χωμενιδης


ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ,ΟΤΙ ΤΟ ΝΑ ΔΑΝΕΙΖΕΙΣ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΜΕ ΜΗ ΒΙΩΣΙΜΟ ΧΡΕΟΣ,ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟ(ΒΙΝΤΕΟ)\nΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ,ΟΤΙ ΤΟ ΝΑ ΔΑΝΕΙΖΕΙΣ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΜΕ ΜΗ ΒΙΩΣΙΜΟ ΧΡΕΟΣ,ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟ.ΑΣΕ ΠΟΥ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥΣ.\nΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΣΟΥΝ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΟΥΣ,ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ,ΩΣΤΕ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΒΙΩΣΙΜΟ.\nΠαρέμβαση ΗΠΑ στο ΔΝΤ: «Aποτύχατε και είστε υπεύθυνοι! Βοηθήστε την Ελλάδα αλλιώς…Βέτο»\nΚαταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στο μέτωπο ΗΠΑ-Γερμανίας αφού το Κογκρέσο των ΗΠΑ με επιστολή που έρχεται τώρα στη δημοσιότητα έστειλε την πρώτη προειδοποίηση προς την Κριστίν Λαγκάρντ και κατ” επέκταση στην Καγκελάριο Α. Μέρκελ.\nΡΕ ΜΑΓΚΕΣ ΕΚΕΙ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ, ΤΟ ΑΤΜ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ CAPITAL CONTROL;;;\nΣε ένα μεγάλο ατόπημα υπέπεσαν οι βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου - ΟΛΟΙ\nESM: Το μεγάλο κόλπο λεηλασίας!(ΒΙΝΤΕΟ)


Έλντα Πανοπούλου: Όσοι κρίνουν τον Μάρκο Σεφερλή, ας βγουν εκείνοι στην σκηνή\nΗ Έλντα Πανοπούλου μιλάει για τον Μάρκο Σεφερλή και για όσους τον κρίνουν, αλλά και για την Ρούλα Κορομηλά.\nΣτο “Μεσημέρι με τον Γιώργο Λιάγκα” μίλησε ο Σπύρος Μπιμπίλας και την δημοσιογράφο Κατερίνα Χατζηιωάννου με αφορμή την παράσταση που πρωταγωνιστεί στο θέατρο Coronet.\nΣπύρος Μπιμπίλας για Μάρκο Σεφερλή: "Θα τον δείτε αύριο να παίζει στην Επίδαυρο"\nΣπύρος Μπιμπίλας για Μάρκο Σεφερλή: "Θα τον δείτε αύριο να παίζει στην Επίδαυρο".\nΜάρκος Σεφερλής: "Ασχολούνται μαζί μου, με διαφημίζουν χωρίς να τους το ζητάω".\nΜάρκος Σεφερλής: σε διπλό ταμπλό με ΣΚΑΙ και ΑΝΤ1\nΟ Μάρκος Σεφερλής έδωσε τα χέρια με τον Acun και θα αναλάβει μία νέα εκπομπή στο β΄μισό της σεζόν στον ΣΚΑΙ.\nΜάρκος Σεφερλής: Η φωτογραφία με το γιο του!\nΟ Μάρκος Σεφερλής ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό στο instagram μία φωτογραφία με το γιο του, Χάρη!\nΜ.Σεφερλής: Για πρώτη φορά μιλάει για τη νέα του εκπομπή\nΠληροφορίες για τη νέα του εκπομπή στον ΣΚΑΙ έδωσε ο Μάρκος Σεφερλής σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Ευτυχείτε.\nΣπύρος Μπιμπίλας: "Θα είμαι στο Καφέ της Χαράς, αλλά δεν ξέρω τι ρόλο θα έχω".\nΈτσι μεταμορφώνεται ο Μάρκος Σεφερλής σε Edna!\nΈνα απολαυστικό pre christmas party απολαύσαμε το μεσημέρι του Σαββάτου στο «Μαζί σου Σαββατοκύριακο» με την Τατιάνα Στεφανίδου!\nΈλενα Ακρίτα για τον Μάρκο Σεφερλή: «Το έργο του είναι trash, δεν το παίρνω πίσω επειδή μου ζητάει 100 χιλιάρικα»\nΗ Ελεονώρα Μελέτη φιλοξένησε το βράδυ της Τρίτης στα “Μεσάνυχτα” την Έλενα Ακρίτα, η οποία απάντησε ακόμα μία φορά για τον Μάρκο Σεφερλή.\nΣτον ΣΚΑΙ τελικά ο Σεφερλής\nΆλλο ένα σίριαλ που αφορά τα τηλεοπτικά παρασκήνια φαίνεται πως έλαβε τέλος.\nΟ Μάρκος Σεφερλής πρώτη φορά για την εκπομπή που θα παρουσιάσει\nΣε φιλανθρωπικό ποδοσφαιρικό αγώνα στο δήμο Γλυφάδας παρευρέθηκαν ο Ντάνος, ο Μάρκος Σεφερλής και η Σάσα Μπάστα όπου έκαναν δηλώσεις στην κάμερα της εκπομπής.\nΟ Μάρκος Σεφερλής όλα δείχνουν να ενδίδει την πίεση του Ατζούν και πάει ΣΚΑΙ !\nΜάρκος Σεφερλής: Το διαφορετικό θεατρικό έργο που ετοιμάζει\nΓιώργος Λιάγκας για Μάρκο Σεφερλή: «Μπήκε στο Mega από την κερκόπορτα»\nΜάρκος Σεφερλής: Η τρυφερή φωτογραφία με το γιο του!\nΔείτε το τρυφερό μήνυμα του Μάρκου Σεφερλή για το γιο του, Χάρη.\nΟ γνωστός ηθοποιός μίλησε και για τη σχέση του με το κοινό, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως ο Γιάννης Μπέζος τον… επιπλήττει γι’ αυτό.\nΤρύφωνας Σαμαράς: «Φοβάμαι την Άντζελα Δημητρίου»\nΟ Τρύφωνας Σαμαράς μίλησε στην κάμερα του «Ευτυχείτε» και τον δημοσιογράφο Σωτήρη Καραμίντζα.\nΜάρκος Σεφερλής: Δείτε την απίστευτη μεταμφίεσή του!\nΟ Μάρκος Σεφερλής μας έχει συνηθίσει σε ιδιαίτερες μεταμφιέσεις.\nΟ Μάρκος Σεφερλής ξέσπασε κατά όσων τον σχολιάζουν αρνητικά, σε συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή Ευτυχείτε και την Έλενα Πολυκάρπου.\nΜάρκος Σεφερλής: Η αποστομωτική απάντηση στην Έλενα Ακρίτα! «Αυτό πονάει πολλούς...»!\nΟ γνωστός και επιτυχημένος ηθοποιός ξέσπασε κατά όσων τον σχολιάζουν αρνητικά, σε συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου, «Ευτυχείτε».\nΜάρκος Σεφερλής: Η επική εμφάνιση στο «Καλό μεσημεράκι»\nΟ Μάρκος Σεφερλής ήταν ο καλεσμένος του Νίκου Μουτσινά στο «Καλό μεσημεράκι». Ωστόσο, η εμφάνισή του έκρυβε εκπλήξεις!\nΜ. Σεφερλής: Η απάντηση σε follower που του είπε ότι δείχνει... χάλια!\nΈναν απίστευτο διάλογο είχε στο instagram ο Μάρκος Σεφερλής.\nΞανά Σεφερλής σε Α τηλεοπτική προβολή\nΣυνεχίζει ο ΑΝΤ1 με θεατρικές παραστάσεις του Μάρκου Σεφερλή σε πρώτη τηλεοπτική προβολή.\nΧρήστος Λούλης: "Δεν ξέρω αν ο Μάρκος Σεφερλής θα μπορούσε να παίξει μαζί μου".\nΜάρκος Σεφερλής: Τα γενέθλια και η εντυπωσιακή τούρτα!\nΤα γενέθλιά του είχε ο Μάρκος Σεφερλής!\nΟ Μάρκος Σεφερλής στηρίζει Ντάνο και δεν φοβάται… - Ευτυχείτε! 10/9/19 | OPEN TV\nΚορυφαίος ηθοποιός-παρουσιαστής... φουλ ερωτευμένος με την κούκλα σύζυγό του!\nΤην ανάρτηση ωστόσο έκανε η εντυπωσιακή συζύγός του μόλις παρέλαβε την ανθοδέσμη, δείχνοντας κι εκείνη... φουλ ερωτευμένη!\nΓιώργος Αγγελόπουλος: Έτσι τη θέλω την γυναίκα\nΟ Γιώργος Αγγελόπουλος σε συνέντευξή του σε περιοδικό μιλάει για το πως θέλει και φαντάζεται τη γυναίκα να είναι δίπλα του, αλλά μιλάει και για τη συνεργασία του με τον Μάρκο Σεφερλή.\nΜάρκος Σεφερλής: Γι’ αυτό επέλεξε τον Ντάνο στο «Χαλβάη 5-0»\nΟ Μάρκος Σεφερλής ετοιμάζει την πρώτη του ταινία και ένας εκ των πρωταγωνιστών θα είναι και ο νικητής του πρώτου κύκλου του Survivor.\nΟ Μάρκος Σεφερλής μιλάει για τον Ντάνο και για τον ρόλο που του έδωσε\nΟ Μάρκος Σεφερλής παραχώρησε συνέντευξη και μεταξύ άλλων μίλησε για την συνεργασία του με τον Γιώργο Αγγελόπουλο.\nΜάρκος Σεφερλής: Με παρακαλούσαν για συνεργασία και μετά είπαν τέρατα για μένα\nΓια τις αρνητικές κριτικές που δέχεται κατά καιρούς, μίλησε σε πρόσφατη συνέντευξή του στο «TV Έθνος», ο Μάρκος Σεφερλής.\nΣεφερλής: Αυτό είναι το κόνσεπτ της εκπομπής του στον ΑΝΤ1\nΑπό το δεύτερο μισό της νέας σεζόν, ο Μάρκος Σεφερλής επιστρέφει τηλεοπτικά μέσα από τον ΑΝΤ1, όπου και θα αναλάβει μια κωμική εκπομπή με σκετσάκια.\nΜάρκος Σεφερλής για Αγγελόπουλο: Είμαστε κοντά σε αντίληψη και χιούμορ\nΟ Μάρκος Σεφερλής μιλάει στην κάμερα της εκπομπής για την πρώτη του απόπειρα να γράψει σενάριο για τον κινηματογράφο και για την συνεργασία του με τον Γιώργο Αγγελόπουλο.\nΧαλβάη 5-0: Χαμός με την ταινία που ετοιμάζει ο Μάρκος Σεφερλής\nΧαλβάη 5-0: Χαμός με την ταινία που ετοιμάζει ο Μάρκος Σεφερλής.\nΤο μεγάλο ντεμπούτο του Ντάνου στον κινηματογράφο\nΜε μια ανάρτησή του στο Instagram, ο Μάρκος Σεφερλής ενημέρωσε τους θαυμαστές του πως ξεκίνησαν τα γυρίσματα για την πρώτη ταινία του, στον κινηματογράφο.\nΜάρκος Σεφερλής: Δείτε τον ως... Sin Boy!\nΆλλη μία χρονιά το Δελφινάριο υποδέχεται μία νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση του Μάρκου Σεφερλή.\nΔημήτρης Ουγγαρέζος: Όσα είπε για Λιάγκα, Σεφερλή και Κωστόπουλο\nΜάρκος Σεφερλής - ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΑΖΙ – 26/07/2019\nΟ Γιάννης Καπετάνιος έδωσε συνέντευξη στην εκπομπή “Καλοκαίρι not” και την Έλενα Πολυκάρπου, όπου μίλησε μεταξύ άλλων για τη σχέση του με τον Μάρκο Σεφερλή.\nΣεφερλής: Ο γιος μου στεναχωριέται με αυτά που λένε για εμένα\nΟ Μάρκος Σεφερλής μίλησε για τον γιο του που στεναχωριέται με αυτά που λένε για τον πατέρα του αλλά και για την γυναίκα του, Έλενα Τσαβαλιά, που είναι όπως λέει «τα πάντα» για εκείνον.\nΚαπετάνιος: Δεν έχω παντρευτεί γιατί δεν υπάρχουν χρήματα\nΓια την σχέση του με τον πολύ καλό του φίλο και συνάδελφο Μάρκο Σεφερλή αλλά και για το όνειρο του να κάνει οικογένεια μίλησε ο Γιάννης Καπετάνιος στο «Kαλοκαίρι not».\nΟ Γιάννης Καπετάνιος μιλάει στην εκπομπή "Καλοκαίρι not"\nΓιάννης Καπετάνιος: "Ο Μάρκος Σεφερλής υπήρξε η ψυχοθεραπεία μου στις δύσκολες στιγμές μου".\nΜάρκος Σεφερλής: «Με την Έλενα φτάσαμε σε δύσκολες καταστάσεις, αλλά τις ξεπεράσαμε»\nΜάρκος Σεφερλής: "Η γυναίκα μου είναι τα πάντα για εμένα".\nΘοδωρής Ρωμανίδης: «Έχουμε πει γενικά με τον Μάρκο Σεφερλή να κάνουμε μια διακοπή »\nΣτη φωλιά των Κου Κου: Η Έλενα Τσαβαλιά για τον Σεφερλή\nΈλενα Τσαβαλιά: "Ο Μάρκος ξεσπάει πάντα πρώτα σ΄εμένα".\nΑυξημένες φαίνεται πως θα είναι οι επαγγελματικές υποχρεώσεις του Μάρκου Σεφερλή τη νέα σεζόν.\nΜάρκος Σεφερλής: "Έχει πέσει η ιδέα να είμαι του χρόνου στον ΑΝΤ1, αρέσει και σ΄εμένα και το κανάλι και λέμε μετά τις γιορτές να ξεκινήσουμε μια εκπομπή με σκετς".\nΘ. Καλλίρης: Έπαθα σοκ όταν απομακρύνθηκα από το «Μες στη καλή χαρά» πριν 1 ώρα\nΦώτης Σεργουλόπουλος για ΦΜ Live: «Tης Μαρίας δεν της άρεσε καθόλου η εκπομπή» πριν 3 ώρες\n''Ζηλεύω πραγματικά τους ηθοποιούς που παίζουν στις Άγριες Μέλισσες'' πριν 3 ώρες\nΝικηφόρος: Δίνομαι σε υπερβολικό βαθμό σε μια σχέση\nMegxit: Η Μέγκαν ψάχνει για σπίτι\nΣταύρος Νιάρχος - Ντάσα Ζούκοβα: Ολα όσα έγιναν στο γάμο της απόλυτης χλιδής πριν 6 ώρες\nΧαμός στα social media με την Καινούργιου! Έκοψε στον αέρα τηλεθεάτρια που είπε ότι έχει κάνει άμβλωση 19:44\nΛευτέρης Λαζάρου: «Δεν ήταν επιλογή μου να μην είμαι στο MasterChef» 19:07\nΣταύρος Νιάρχος - Ντάσα Ζούκοβα: Ολα όσα έγιναν στο γάμο της απόλυτης χλιδής 12:15\nΦώτης Σεργουλόπουλος για ΦΜ Live: «Tης Μαρίας δεν της άρεσε καθόλου η εκπομπή» 15:44\n''Ζηλεύω πραγματικά τους ηθοποιούς που παίζουν στις Άγριες Μέλισσες'' 15:14


ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ: ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΠΡΑΞΗΣ Ν.Π. ΤΕΛΩΝ - ΕΙΔΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΤΕΛΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ Σ.τ.Ε. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 47-49 (ΑΡΣΑΚΕΙΟ) ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15.01.2010\nΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΠΡΑΞΗΣ Ν.Π. ΤΕΛΩΝ - ΕΙΔΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΤΕΛΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ Σ.τ.Ε. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 47-49 (ΑΡΣΑΚΕΙΟ) ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15.01.2010\nΕνόψει της συζήτησης την Παρασκευή 15.01.2010 στο ΣΤΕ, της Αίτησης Ακύρωσης που κατέθεσε το ΙΝΚΑ ΓΕΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ και 3 φυσικά πρόσωπα από τα μέλη του Δ.Σ., κατά της πράξης Νομοθετικού περιεχομένου για τα τέλη κυκλοφορίας περιβαλλοντικά τέλη και ειδικού φόρου, γίνονται διάφορες, ανυπόστατες κατά την γνώμη, μας συζητήσεις. Η δική μας θέση είναι αμετάβλητη καθαρή, σαφής και ειλικρινής.\nΝα μην τολμήσει η κυβέρνηση να καταθέσει σχέδιο νόμου εκτάκτως, γιατί είναι σαν να κατευθύνει την δικαιοσύνη και θα μας βρει απέναντι σε κάθε τέτοια ενέργεια.\nΚαλούμε τους Έλληνες Βουλευτές να μην ψηφίσουν τυχόν σχετική τροπολογία καθώς και τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας να μην υπογράψει την τυχόν σχετική διάταξη πριν την εκδίκαση της υπόθεσης από το ΣΤΕ.


Α. Ανδριανού: Μεγάλος σκοπός στη ζωή μου να είμαι υπέρμαχος των ζώων - Η Βραδυνή\nΑ. Ανδριανού: Μεγάλος σκοπός στη ζωή μου να είμαι υπέρμαχος των ζώων\n«Με ενοχλεί η αχαριστία όχι μόνο απέναντι στους άλλους, αλλά και απέναντι στη ζωή. Και η βία φυσικά, όπου υπάρχει».\nΗ Άννα Αδριανού γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου στην Αθήνα, ασχολήθηκε με την υποκριτική, όπως και ο πατέρας της Νίκος Βασταρδής, αποφοιτώντας από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.\nΕπιτυχημένη ηθοποιός, σεναριογράφος, συγγραφέας, θεατρική συγγραφέας, ραδιοφωνική παραγωγός και παρουσιάστρια.Έχει γράψει πολλά τηλεοπτικά σίριαλ,βιβλία, έχει παίξει στο θέατρο, την τηλεόραση, τον κινηματογράφο. Είναι παντρεμένη με τον συγγραφέα Γιάννη Μπότση.\nΟ πατέρας της, που τον λάτρευε, της έλεγε: «Αν ποτέ με πάνε να με εκτελέσουν θα χαρώ τη διαδρομή». Εκείνη, πάλι, σκέφτεται ότι «όλα περνούν. Και τα καλά και τα άσχημα», και έτσι πορεύεται. Τις ελεύθερές της ώρες τις περνά με το σύζυγό της, με φίλους, με τα ζώα της, τα βιβλία της, βόλτες στην εξοχή και κολύμπι.\nΚυρία Αδριανού, μέχρι την «απαγόρευση» πρωταγωνιστούσατε σε ένα από τα πιο αγαπημένα έργα, τις «Ανθισμένες Μανόλιες», φέτος στο «Χυτήριο», σε παραγωγή Βάσιας Παναγοπούλου. Τώρα τα πάντα στην Τέχνη έχουν ακινητοποιηθεί. Τι έχετε να μας πείτε;\n«Σαν πρώτη αντίδραση αναρωτηθήκαμε όλοι γιατί βρέθηκαν τα θέατρα και πάλι στο στόχαστρο ως κέντρα μόλυνσης και κλείνουν μαζί με την εστίαση για να αποφευχθεί η διασπορά του ιού. Όμως, στα μαγαζιά της εστίασης ο κόσμος είναι μοιραία χωρίς μάσκες, σε τραπέζια που φιλοξενούν παρέες και συνορεύουν πλάι-πλάι με άλλα τραπέζια, μιλούν και γελούν ο ένας στο πρόσωπο του άλλου, πράγμα επικίνδυνο ακόμα και στους εξωτερικούς χώρους. Στο θέατρο, αντίθετα, οι θεατές θα φορούν μάσκες και τα καθίσματα θα είναι αραιά, καθώς μάλιστα θα υπάρχει πληρότητα μόνο του 30 τοις εκατό της αίθουσας. Και φυσικά, δεν επικοινωνούν τόσο μεταξύ τους αφού παρακολουθούν μία παράσταση. Δεν φαίνεται να είναι λοιπόν τόσο επικίνδυνοι χώροι, όσο π.χ. η εστίαση, τα σουπερ μάρκετ, οι συγκοινωνίες, για να μην μιλήσω για τα αεροπλάνα όπου οι άνθρωποι κάθονται κοντά-κοντά και την ώρα του φαγητού βγάζουν και τις μάσκες. Απλά, νομίζω ότι οι καλλιτέχνες δεν αποτελούμε, δυστυχώς, στη συνείδηση των “κρατούντων” κάτι τόσο ζωτικό για τον κόσμο, ώστε η Τέχνη να θεωρηθεί, “εκ των ουκ άνευ”, όπως το φαγητό, οι μετακινήσεις και άλλα. Γι’ αυτό και εύκολα “μας κόβουν” σαν μια “πολυτέλεια”. Ωστόσο, υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που εργάζονται και ζουν από αυτήν.. . Εκτός τούτου, η ζωή χωρίς την Τέχνη χάνει μεγάλο μέρος από την ομορφιά και την ποιότητά της, για να μην μιλήσω για τα μαθήματα και την ανάταση που μας προσφέρει πνευματικά και ψυχικά».\nΣτις «Ανθισμένες Μανόλιες» δένει δυνατή φιλία έξι γυναίκες. Στην εποχή μας υπάρχουν μεταξύ γυναικών ειλικρινή συναισθήματα;\n«Υπήρχαν και θα υπάρχουν. Η φιλία έχει περάσει στο DNA μας γιατί αναπτύχθηκε ανάμεσα στις γυναίκες από τις παλιές εποχές, που συνασπιζόντουσαν για να αντιμετωπίσουν τις κοινές δυσκολίες και την εξουσία των ανδρών. Σήμερα δεν υπάρχει αυτός ο λόγος, αλλά το δέσιμο μεταξύ τους είναι ακόμα πιο ισχυρό, γιατί αναζητούν η μία στην άλλη ψυχολογικά στηρίγματα και μία κατανόηση που μόνο το ίδιο φύλο μπορεί να στην παρέχει. Άλλωστε, οι γυναίκες από τη φύση τους είναι στοργικές».\nΕτοιμάζετε κάποιο καινούργιο σενάριο για την τηλεόραση;\n«Έχω κάνει μια παύση τα τελευταία δύο χρόνια για να ξαναγεμίσω τις μπαταρίες μου, να ξεκουραστώ και να ξεκουράσω το κοινό από εμένα. Πιστεύω ότι ένας ηθοποιός πρέπει να είναι “πολύτιμος” και να μην υπάρχει συνέχεια στη μικρή οθόνη. Αφοσιώθηκα, λοιπόν, στο Θέατρο και έχω αφήσει την τηλεόραση για παρακάτω».\nΗ γνώμη σας για την τηλεόραση του σήμερα και τα reality shows;\n«Δεν είμαι σε θέση να την κρίνω. Κάθε εποχή έχει τα δικά της καλά και κακά γνωρίσματα. Υπάρχουν realities που μοιάζουν πιο σοβαρά και ποιοτικά, και άλλα όχι. Είναι στο χέρι του κάθε θεατή να παρακολουθήσει κάτι ή να το απορρίψει».\nΜε την ευαισθησία που σας διακρίνει, είστε υπέρμαχος των ζώων. Μιλήστε μας γι’ αυτό.\n«Είναι ένας μεγάλος σκοπός της ζωής μου. Κάτι που της δίνει ξεχωριστό νόημα. Ο καθένας μας οφείλει στο πέρασμά του από τον πλανήτη να φροντίσει και κάποια πλάσματα ή ομάδες που έχουν ανάγκη στήριξης. Να κοιτάξει λίγο πιο πέρα από τον εαυτό του και τα θέλω του. Να αγωνιστεί για ανθρώπους που υποφέρουν, για το Περιβάλλον που νοσεί, για τα ζώα. Εγώ διάλεξα τα ζώα, γιατί είναι τα πιο κακοποιημένα όντα στον κόσμο μας όπως τον φτιάξαμε και δεν έχουν ούτε σοβαρούς νόμους να τα υπερασπιστούν ούτε φωνή. Κάποιοι, λοιπόν, αποφασίσαμε να γίνουμε η φωνή τους. Άλλωστε, όσοι φροντίζουν τα ζώα, φροντίζουν και τους ανθρώπους»…\nΑποφασίζετε με τη λογική ή την καρδιά;\n«Με την καρδιά και με το ένστικτο. Πιστεύω ότι η λογική είναι υπερτιμημένη αξία και μας παραπλανά, γιατί μηχανεύεται επιχειρήματα που δεν είναι αληθινά, αλλά έχουμε ανάγκη να τα πιστέψουμε. Η καρδιά πάντα ξέρει. Άλλωστε, είναι και το κέντρο μας»…\nΘα παροτρύνατε στις μέρες μας, που όλα είναι ρευστά, έναν νέο που θα ήθελε να σπουδάσει Υποκριτική;\n«Η ασφάλεια είναι μία επινόηση. Ποτέ δεν ξέρουμε τι θα μας συμβεί την επομένη. Οπότε, γιατί να μην κάνει κάποιος αυτό που αγαπάει και ονειρεύεται; Μόνο που πρέπει να είναι σίγουρος γι’ αυτή την αγάπη και έτοιμος να δουλέψει σκληρά και σοβαρά. Τίποτα δεν είναι εύκολο και ούτε χωρίς τίμημα».\nΕυτυχία για εσάς είναι;\n«Αυτό που συμβαίνει όταν νιώθεις ευγνωμοσύνη για όσα έχεις και για όσα αγαπάς».\nΕτικέτες: Άννα Ανδριανού, Βραδυνή της Κυριακής, Συνέντευξη


Τρουφάκια με κατσικίσιο τυρί, παρμεζάνα & ρόδι - kmag\nΤρουφάκια με κατσικίσιο τυρί, παρμεζάνα & ρόδι\n250 γρ κατσικίσιο τυρί\n200 gr παρμεζάνα, τριμμένο\nφρέσκο δενδρολίβανο, βασιλικός, θυμάρι ψιλοκομμένα\nΣτο μπολ του μίξερ (εναλλακτικά, μπορούμε και με το χέρι), ενώνουμε τα τρία τυριά και ανακατεύουμε σε χαμηλή ταχύτητα.\nΡίχνουμε το δεντρολίβανο, το βασιλικό, το θυμάρι το αλάτι και το πιπέρι και ανακατεύουμε καλά μέχρι να ενωθούν.\nΤυλίγουμε το μείγμα σε πλαστική μεμβράνη και το βάζουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 30 λεπτά.\nΕν τω μεταξύ, παίρνουμε τους καρπούς από το ρόδι και τους απλώνουμε σε ένα πιάτο.\nΒγάζουμε το μείγμα από το ψυγείο και πλάθουμε μικρές μπάλες. Στη συνέχεια τις κυλάμε πάνω στο πιάτο για να κολλήσουν οι καρποί του ροδιού . Μπορεί να χρειαστεί να συμπληρώσουμε τα κενά με το χέρι σε κάποια σημεία. Ξαναβάζουμε τις τρούφες στο ψυγείο και τις βγάζουμε περίπου 20 λεπτά πριν σερβίρουμε.\ncool artisanΓαβριήλ ΝικολαϊδηςκατσικίσιοπαρμεζάναρόδισυνταγήΤρουφάκιατυρί


Και εγένετο το πρώτο 24ωρο σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα | Fortunegreece.com\nΠώς η συνεργασία Α Β Βασιλόπουλου – Shell φέρνει τα πάνω κάτω στον χάρτη του λιανεμπορίου.\nΓια δεκαετίες ολόκληρες φορείς του λιανεμπορίου έρχονταν στο τραπέζι των συζητήσεων με υπουργούς Εμπορίου – και αργότερα Ανάπτυξης – και συζητούσαν το ενδεχόμενο επέκτασης του ωραρίου των σούπερ μάρκετ. Το θέμα ήταν η χαρά των δημοσιογράφων που κάλυπταν το αντίστοιχο ρεπορτάζ. Το ζήτημα αφορούσε τους καταναλωτές, που στην πλειοψηφία τους ήθελαν να βρίσκουν τα σούπερ μάρκετ περισσότερες ώρες ανοιχτά, άγγιζε τα ψιλικατζίδικα και τα μαγαζιά της γειτονίας και είχε και στοιχεία «πολέμου» ανάμεσα στους ιδιοκτήτες των σούπερ μάρκετ – ανάλογα με την δυναμική τους.\nΣε επικοινωνία που είχε το fortunegreece.com με την αλυσίδα σούπερ μάρκετ, ενημερώθηκε ότι αναμένεται να λειτουργήσουν έως το τέλος του χρόνου άλλα τρία πιλοτικά καταστήματα η πορεία των οποίων θα δείξει εάν το μοντέλο θα επεκταθεί και σε άλλα πρατήρια, όπου υπάρχει δυνατότητα. Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο C.O.O. της Α Β Βασιλόπουλος, Λεωνίδας Βρεττάκος, η περίπτωση των πρατηρίων είναι ένα ιδιαίτερα ελκυστικό κανάλι πώλησης: «Είναι στις στρατηγικές μας προτεραιότητες να εξυπηρετούμε τον πελάτη, ακολουθώντας τον ρυθμό της ζωής του, προσπαθώντας να του προσφέρουμε λύσεις στις ανάγκες του είτε είναι κοντά στο σπίτι του, στην εργασία του, στις διακοπές του ή είναι σε κίνηση. Τα καταστήματα ευκολίας επιχειρούν να απαντήσουν σ’ αυτήν την πρόκληση. Με τη στρατηγική συνεργασία με την Coral / Shell καινοτομούμε επιχειρώντας να εντάξουμε το κανάλι των πρατηρίων καυσίμων στην οργανωμένη κάλυψη των αναγκών των καταναλωτών».\nΞαφνικός «έρωτας» των Γερμανών για τα ελληνικά τρόφιμα;\nΕπίκεινται και άλλοι «γάμοι»;\nΠως ξεπεράστηκε ο σκόπελος του ωραρίου; Το κατάστημα Shop & Go λειτουργεί με άδεια πρατηρίου. Επόμενη λογική ερώτηση, πόσα πρατήρια υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα; Αν και έχουν μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια ο αριθμός δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητος, καθώς εκτιμούνται σε 6.000 (σ.σ. φυσικά δεν είναι όλα αξιοποιήσιμα για δημιουργία μίνι μάρκετ) με την Αττική να διαθέτει περισσότερα από 1.000. Όμως όπως ανέφερε και ο κ. Βρεττάκος ενδιαφέρον υπάρχει όχι μόνο για τα καταστήματα πόλης αλλά και για αυτά που βρίσκονται σε σημεία διακοπών ή σε οδικά δίκτυα. Αν το πείραμα AΒ – Shell πετύχει το μόνο σίγουρο είναι ότι σύντομα θα έχουμε και άλλου τέτοιου είδους γάμους. Σήμερα στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται πάνω από δέκα αλυσίδες πρατηρίων (με μεγαλύτερες από αυτές τις Shell, BP, EKO, Jet Oil, Avin, ETEKA, Ελίν, Aegean και Revoil) που κάλλιστα θα μπορούσαν να «κουμπώσουν» με αντίστοιχες σούπερ μάρκετ κάνοντας ακόμη πιο μαύρο το μέλλον των ανεξάρτητων καταστημάτων λιανικής και περιπτέρων. Υπενθυμίζεται ότι τελευταίο χτύπημα που είχαν δεχθεί τα τελευταία ήταν η απελευθέρωση της αγοράς πώλησης προϊόντων καπνού.\nΑπό την άλλη στους καταστηματάρχες πρατηρίων δίνεται η δυνατότητα να καλύψουν ένα μέρος από το απολεσθέν εισόδημα που έχει προκύψει από την μείωση κατανάλωσης καυσίμων το οποίο ο ΣΕΕΠΕ στην πενταετία 2008 – 2012 το υπολογίζει σε 30%. Ήδη οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ με το που ξέσπασε η ύφεση ήταν οι πρώτες – και ουσιαστικά οι μόνες ακόμη – που προσφέρουν καταστήματα franchise σχεδόν με μηδενικό κόστος στους ενδιαφερόμενους , οι οποίοι όμως έχουν συμβατική υποχρέωση να προμηθεύονται αποκλειστικά τα προϊόντα τους από την λιανεμπορική εταιρεία.\nΧάρη στην μέθοδο αυτή το οργανωμένο λιανεμπόριο κατάφερε σε χαλεπούς καιρούς και να εξαπλωθεί και να μην χάσει σε τζίρους. Παρά την μείωση στην κατανάλωση, ο τζίρος ήρθε από την αύξηση των σημείων εις βάρος μικρότερων και μεμονωμένων. Τα πρατήρια καυσίμων, με το διευρυμένο ωράριο και τα κομβικά σημεία πώλησης μπορεί να αποτελέσει το τελειωτικό χτύπημα…


Γαλλο-Αμερικανική «ναυμαχία» για τις νέες φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού! Οι ΗΠΑ αμφισβητούν ευθέως την Ελληνο-Γαλλική Συμφωνία και ρίχνουν προσφορά - 'βόμβα' στην Αθήνα! - Europost.gr\nΑρχική/ΠΟΛΙΤΙΚΗ/Γαλλο-Αμερικανική «ναυμαχία» για τις νέες φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού! Οι ΗΠΑ αμφισβητούν ευθέως την Ελληνο-Γαλλική Συμφωνία και ρίχνουν προσφορά – ‘βόμβα’ στην Αθήνα!\nΓαλλο-Αμερικανική «ναυμαχία» για τις νέες φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού! Οι ΗΠΑ αμφισβητούν ευθέως την Ελληνο-Γαλλική Συμφωνία και ρίχνουν προσφορά – ‘βόμβα’ στην Αθήνα!


Πώς είναι όταν μία γυναίκα, κάνει το πρώτο βήμα;\nΜία δημοσιογράφος μιλά για την πρώτη φορά που ζήτησε ραντεβού και μοιράζεται μαζί μας το -εύλογο- συμπέρασμα στο οποίο την οδήγησε αυτή η εμπειρία.\nΕκεί έξω, στα πιο πιθανά και απίθανα σημεία της πόλης, υπάρχουν μερικές –χιλιάδες- γυναίκες που αναρωτιούνται πού στο καλό πήγανε οι άντρες που φλερτάρουν. Κάποιες από αυτές, έχουν εναποθέσει όλες τις ελπίδες τους στην τύχη, την μοίρα και τον Πάμπλο Κοέλιο και έτσι κάθε φορά που τις παίρνει από κάτω κοιτάζουν με πυγμή τον καθρέφτη και καθησυχάζουν τον εαυτό τους ότι «όταν θέλεις κάτι πολύ, το σύμπαν συνομωτεί ώστε να το αποκτήσεις». Και περιμένουν. Περιμένουν. Περιμένουν στο δρόμο που χάραξε η Πηνελόπη –αγνοώντας ότι η Πηνελόπη περίμενε μεν, περιτριγυρισμένη από μνηστήρες δε.\nΣτη δική μου περίπτωση, η πάσα έγινε με ένα σταυρόλεξο. Αμέσως μόλις τον είδα να το βγάζει από την τσάντα του σκέφτηκα «Εδώ είμαστε». Και χαμογέλασα. Τον πλησίασα και του ζήτησα να μου δώσει να λύσω και εγώ ένα γιατί είχα ξεχάσει το δικό μου (όντως). Μου χαμογέλασε και μου το έδωσε. Δεν ξέρω αν έκανα λάθος, πάντως αυτό το χαμόγελο το εξέλαβα ως «Μήνυμα ελήφθη».\nΉμουν χαρούμενη. Όχι επειδή γνώρισα κάποιον που ξέρει να λύνει σταυρόλεξα (ναι, το παραδέχομαι πριν ξεκινήσω το ξεφύλλισα για να δω πόσα κενά αφήνει –ούτε ένα, btw) αλλά επειδή ένιωσα δυνατή. Ένιωσα ότι το’χω. Και θα το προχωρήσω. Όπως και έκανα.\nΜετά το μπάνιο, πήγαμε για φαγητό. Έκατσε δίπλα μου. Και αρχίσαμε να μιλάμε. Όσο πιο πολύ γελάμε, τόσο πιο πολύ θέλω να του ζητήσω να βγούμε.\nΔεν ξέρω εάν έφταιγε το γεγονός ότι δεν περίμενε να του το πω ή εάν δεν με ήθελε τόσο ή εάν είναι της άποψης ότι οι γυναίκες δεν προτείνουν ραντεβού, μόνο απορρίπτουν ή δέχονται. Εγώ για να είμαι ειλικρινής, το καταχάρηκα. Είχα κάνει κάτι διαφορετικό. Και αυτό ήταν που είχε σημασία.\nΚαι να σου πω και κάτι; Όταν βγήκαμε, τα πράγματα δεν ήταν τόσο ειδυλλιακά και υπέροχα και ρομαντικά όσο τα φανταζόμουν. Η αλήθεια είναι ότι το ούζο, την εξάπτει τη φαντασία. Οπότε αφήνω τις καρδούλες στις ευχετήριες κάρτες του Άγιου Βαλεντίνου και τις πεταλουδίτσες στους όμορφους περιπάτους της Ρόδου.\nΠαρόλα αυτά, μετά το ραντεβού μας, ήμουν πιο χαρούμενη από ποτέ. Γιατί είχε πλάκα όλο αυτό. Είχε πλάκα να κάνεις κάτι που μέχρι πρότινος έβαζες στοίχημα ότι δεν θα το κάνεις ποτέ. Γιατί δεν είναι δική σου δουλειά. Ή γιατί ντρέπεσαι. Ή γιατί «τι θα σκεφτεί, μπορεί να με περάσει για καμιά εύκολη».


Διάφοροι συγγραφείς θρίλερ - Page 3 - Αστυνομική Λογοτεχνία - SFF.gr - Επιστημονική Φαντασία, Μυθοπλασία, Τρόμος\nΡόμπερτ Λίτελ - Φίλμπυ (Young Philby, 2011)\nΟ Ρόμπερτ Λίτελ είναι ένας αρκετά γνωστός Αμερικάνος συγγραφέας κατασκοπευτικών μυθιστορημάτων (κυρίως), κατά κύριο λόγο χάρη στην συγγραφή του μνημειώδους τούβλου με τον τίτλο "The Company", που αφορά την ιστορία της CIA. Κλασικά, όμως, στην Ελλάδα είναι αρκετά παραμελημένος. Το "Φίλμπυ" είναι μόλις το δεύτερο βιβλίο του που μεταφράζεται, μετά από ένα όχι και τόσο γνωστό του, το "Η πεταλούδα της Σιβηρίας", που κυκλοφόρησε πριν αρκετά χρόνια. Στο δια ταύτα: Έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος.\nΠερίληψη δεν χρειάζεται να γράψω, το βιβλίο αφορά την δράση του γνωστού Βρετανού κατασκόπου Κιμ Φίλμπυ, που δούλεψε για λογαριασμό των Σοβιετικών, όντας κομμουνιστής. Ή μήπως όχι; Τελικά για ποιον δούλεψε στην πραγματικότητα; Το βιβλίο δίνει μια ιδέα για το έργο του Φίλμπυ, τον γνωρίζουμε καλύτερα σαν κατάσκοπο αλλά και σαν άνθρωπο, όμως δεν γινόμαστε σοφότεροι ως προς τα αληθινά του κίνητρα. Αλλά, υποθέτω, εκεί είναι η γλύκα, ο σκοπός, να μην μας τα δώσει όλα στο πιάτο ο συγγραφέας, αλλά να διαβάσουμε ανάμεσα από τις γραμμές.\nΛοιπόν, το βιβλίο μου άρεσε πάρα πολύ, χάρη στον τρόπο αφήγησης, την γραφή και την σούπερ ατμόσφαιρα που πρέπει να έχει κάθε κατασκοπευτικό μυθιστόρημα της προκοπής. Σε κάθε κεφάλαιο άλλαζε ο αφηγητής, πότε αφηγούνταν μια Ρωσίδα αναλύτρια, πότε ένας φίλος του Φίλμπυ από το Κέιμπριτζ, πότε η Εβραία και Κομμουνίστρια ερωμένη του (που παντρεύτηκε τελικά), και πάει λέγοντας. Όλες οι αφηγήσεις περιστρέφονται γύρω από τον Φίλμπυ και την δράση του, πριν και κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Γινόμαστε μάρτυρες διαφόρων ιστορικών γεγονότων, στα οποία ο Φίλμπυ και οι γύρω του έπαιξαν τον ρόλο τους. Υπάρχουν κάμποσες ωραίες σκηνές με κατασκοπευτικά κόλπα, όπως και σκηνές δράσης, διάφορες πολιτικοκοινωνικές αναφορές, και ούτω καθεξής. Η γραφή είναι πολύ καλή, ξεκούραστη και ευκολοδιάβαστη, με ωραίες περιγραφές.\nΤο βιβλίο δεν έχει και καμιά τρομερή βαθμολογία στο Goodreads, ίσως επειδή δεν είναι το απόλυτο βιβλίο για την ζωή και την δράση του Φίλμπυ. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο, μιας και προσωπικά μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ. Η ιστορία, η γραφή και ο τρόπος αφήγησης, οι χαρακτήρες, η ατμόσφαιρα... Είμαι λάτρης των κατασκοπευτικών ιστοριών και η συγκεκριμένη με άφησε ιδιαίτερα ικανοποιημένο. Μακάρι να μεταφραστούν και άλλα βιβλία του Ρόμπερτ Λίτελ, ειδικά το "The Company".\nΥ.Γ. Η έκδοση της Άγρας κλασικά πολύ ωραία και προσεγμένη απ'όλες τις απόψεις. Στο μεταξύ, σήμερα αγόρασα την αυτοβιογραφία του Φίλμπυ, με τον τίτλο "Ο σιωπηλός μου πόλεμος", που κυκλοφόρησε στα ελληνικά φέτος τον Ιούνιο, από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή. Θα διαβαστεί μέχρι το τέλος της χρονιάς.\nEdited February 20, 2018 by BladeRunner\nΣτίβεν Πρέσφιλντ - Ο επαγγελματίας (The Profession, 2011)\nΑν και στην βιβλιοθήκη μου έχω το πιο γνωστό του και ίσως το καλύτερό του μυθιστόρημα, το "Οι πύλες της φωτιάς", προτίμησα η πρώτη μου επαφή με το έργο του συγγραφέα να είναι το "Ο επαγγελματίας", ένα στρατιωτικό θρίλερ που διαδραματίζεται στο άμεσο μέλλον. Η αλήθεια είναι ότι το βιβλίο με κούρασε. Γενικά μου αρέσουν οι στρατιωτικές περιπέτειες -δεν με ξετρελαίνουν ακριβώς, σίγουρα όμως με ψυχαγωγούν-, αλλά στην περίπτωση αυτή δεν μπορώ να πω ότι πέρασα και πάρα πολύ καλά. Περίμενα κάτι καλύτερο, κάτι με περισσότερο βάθος.\nΔεν θα γράψω περίληψη, γιατί συμβαίνουν κάμποσα πράγματα, και δεν μπορώ να αναφέρω περιληπτικά σε λίγες γραμμές τι γίνεται. Άλλωστε υπάρχει μια ικανοποιητική περίληψη στο οπισθόφυλλο της ελληνικής έκδοσης. Ο συγγραφέας μας περιγράφει ένα δραματικό μέλλον γύρω από την πολιτική, τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, το πετρέλαιο και τις πολυεθνικές. Έχουμε ιδιωτικούς στρατούς, ένα κάρο μισθοφόρους με λίγες ηθικές αξίες, ανθρώπους που θέλουν τα πάντα με οποιοδήποτε τρόπο, ΜΜΕ που παίζουν το παιχνίδι στρατιωτικών, πολιτικών και πολυεθνικών, και πάει λέγοντας. Και στην μέση βρίσκονται απλοί άνθρωποι, σε Ασία, Αφρική κλπ, που υπομένουν τα παιχνίδια πολέμου των μεγάλων.\nΚάποια από τα παραπάνω ισχύουν δυστυχώς και στις μέρες μας, κάποια άλλα είναι πιθανόν να γίνουν στο άμεσο μέλλον. Όλα αυτά που περιγράφει ο Πρέσφιλντ δεν είναι καθόλου απίθανα, αν και ορισμένα από αυτά μου φάνηκαν λιγάκι υπερβολικά και όχι τόσο τεκμηριωμένα. Το θέμα είναι ότι το βιβλίο μου φάνηκε σε πολλά σημεία κάπως ρηχό, ακόμα και πληκτικό. Δεν ένιωσα πουθενά να ανεβαίνουν οι σφυγμοί, να νιώθω άγχος για την συνέχεια, να αγωνιώ για τους χαρακτήρες ή τα τεκταινόμενα. Οι χαρακτήρες: Επίπεδοι και μονοδιάστατοι, χωρίς βάθος. Εντελώς, όμως. Δεν λέω να μου αναλύσει τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα σε διακόσιες σελίδες, αλλά ρε φίλε κάνε με να ενδιαφερθώ λιγάκι γι'αυτόν. Επίσης η γραφή δεν με ξετρέλανε. Πολύ μπλα γύρω από οπλικά συστήματα και άλλα στρατιωτικής φύσεως θέματα και βιαστικές περιγραφές γεγονότων και τοπίων. Οι χαρακτήρες πήγαιναν από το ένα μέρος στο άλλο μέσα σε μια σελίδα, μια ανάσα δεν έπαιρναν. Δεν δέθηκα με κανένα μέρος και με κανέναν χαρακτήρα.\nΤο βιβλίο, φυσικά, απευθύνεται μόνο σε όσους γουστάρουν πολεμικές και στρατιωτικές περιπέτειες. Αλλά ακόμα και αυτοί μπορεί να απογοητευτούν. Κακό βιβλίο δεν είναι, η ματιά του συγγραφέα στο μέλλον έχει το ενδιαφέρον της και διαβάζεται γρήγορα, αλλά θα ήθελα μεγαλύτερη τεκμηρίωση, πιο πειστικές και με μεγαλύτερο βάθος περιγραφές των πολιτικών και στρατιωτικών διαδικασιών. Επίσης: Καλύτερους χαρακτήρες, λιγότερο μπλα μπλα, καλύτερες περιγραφές καταστάσεων και τοπίων. Εννοείται πως θα υπάρξει συνέχεια με τον συγγραφέα, όχι μόνο με το "Οι πύλες της φωτιάς", αλλά και με άλλα βιβλία του.\nΡόμπερτ Κάργελ - Ο Σουηδός (De Redan Döda/The Swede, 2010)\nΘυμάμαι ότι το συγκεκριμένο θρίλερ ήταν ένα από τα βιβλία που ανυπομονούσα να κυκλοφορήσουν πέρυσι. Η έκδοση του πήγαινε από αναβολή σε αναβολή, μέχρι που κυκλοφόρησε τελικά τον Οκτώβριο του 2015. Το αγόρασα με το που έσκασε μύτη στα βιβλιοπωλεία. Έλα όμως που έπρεπε να περάσει σχεδόν ένας χρόνος μέχρι να το διαβάσω. Κάτι τέτοια τα κάνω συχνά. Τέλος πάντων, δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα, από την άλλη μεριά όμως δεν μπορώ να πω ότι πέρασα και άσχημα. Αντιθέτως, πέρασα πολύ καλά.\nΣτην περιβόητη Αμερικάνικη στρατιωτική βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, βρίσκεται φυλακισμένος ένας άνδρας ονόματι Ν., ο οποίος έχει δεχτεί διάφορα βασανιστήρια για να μιλήσει. Φαίνεται ότι είναι μπλεγμένος σε μια αιματηρή ληστεία τράπεζας στο Κάνσας, η οποία συνδέεται με την Τρομοκρατία. Ο άνδρας αυτός γλίτωσε από το τσουνάμι στην Ταϊλάνδη το 2004, συνδέεται με ένα διεθνή εκτελεστή και έναν έμπορο όπλων, κανείς δεν ξέρει όμως ποιος είναι και από που κρατάει η σκούφια του. Υπάρχουν υποψίες ότι είναι Σουηδικής καταγωγής. Γι'αυτό οι Αμερικάνοι κάλεσαν στην βάση τον Έρνστ Γκριπ, πράκτορα της Σουηδικής Υπηρεσίας Ασφαλείας. Όμως τα πράγματα είναι πιο σύνθετα, όλοι κρύβουν από ένα μυστικό, τίποτα δεν είναι αυτό που αρχικά φαίνεται...\nΛοιπόν, αρχικά η ιστορία ίσως φανεί λίγο μπερδεμένη, με τα μπρος-πίσω στον χρόνο, στην συνέχεια όμως συνηθίζει κανείς στο στιλ και δεν νομίζω ότι θα υπάρχει πρόβλημα ως προς τον συγκεκριμένο τρόπο αφήγησης, ο οποίος μου άρεσε. Το θέμα είναι ότι δεν πείστηκα από κάποια συγκεκριμένα πράγματα στην πλοκή, όπως ορισμένα κίνητρα των χαρακτήρων και κάποιες χρήσιμες συμπτώσεις και ευκολίες. Βέβαια δεν έμεινα και με πολλές απορίες για τα "γιατί" και "πως", ο Κάργελ έκλεισε αρκετά ικανοποιητικά τα θέματα που άνοιξε. Επίσης δεν με έπεισε ένα συγκεκριμένο στοιχείο του χαρακτήρα του Γκριπ, αλλά αυτό είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό. Κατά τ'άλλα μου άρεσαν οι όλες περιγραφές των σκηνικών και των γεγονότων, βρήκα την ατμόσφαιρα αρκετά έντονη και ίσως περίεργη, ενώ γενικά η γραφή μου φάνηκε πολύ καλή και ιδιαίτερη.\nΤο πρόσημο είναι σαφώς θετικό. Πέρασα καλά, η ιστορία μου κράτησε το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος, και ένιωσα ότι ο συγγραφέας ήθελε να θίξει και κάποια σημαντικά ζητήματα με αφορμή το θρίλερ αυτό. Απλά ίσως και να μην είναι για όλα τα γούστα με τον τρόπο που είναι γραμμένο, ενώ και η πλοκή δεν είναι αψεγάδιαστη. Όμως, τελικά, μπορώ να πω ότι είναι ένα αρκετά καλό θρίλερ, που διαβάζεται πραγματικά πολύ εύκολα και γρήγορα.\nΡουθ Γουέαρ - Βαθιά στο σκοτεινό δάσος (In a Dark, Dark Wood, 2015)\nΠρόκειται για ένα ακόμα μπεστ σέλερ ψυχολογικό θρίλερ, γραμμένο από γυναίκα. Τα τελευταία χρόνια και κάθε χρόνο, ξεφυτρώνουν κάμποσα παρόμοια μυθιστορήματα, γραμμένα κυρίως από γυναίκες συγγραφείς, πολλά εκ των οποίων πουλάνε πολύ καλά και γίνονται και ταινίες. Τα περισσότερα, αν και ενδιαφέροντα και ευκολοδιάβαστα, δεν έχουν κάτι το ιδιαίτερα καινούργιο να πουν... Το ίδιο συμβαίνει πάνω κάτω και με αυτό το βιβλίο, αν και κακά τα ψέματα πέρασα καλά.\nΗ πρωταγωνίστρια και αφηγήτρια της ιστορίας, ονόματι Νόρα, δέχεται μια πρόσκληση μέσω email σ'ένα γυναικείο μπάτσελορ πάρτι, από μια παλιά της φίλη που παντρεύεται. Αυτό το πάρτι θα γίνει σ'ένα γυάλινο σπίτι μέσα στο δάσος. Οι καλεσμένες λίγες και εκλεκτές. Το θέμα είναι ότι η Νόρα είχε πολλά χρόνια να μιλήσει με την φίλη της. Οι δυο τους δεν είχαν χωρίσει και με τον καλύτερο τρόπο. Ίσως δεν έπρεπε να δεχτεί. Δέχτηκε όμως. Το πάρτι θα μετατραπεί σ'έναν εφιάλτη...\nΔεν μπορώ να πω ότι με ξετρελαίνουν και πάρα πολύ τα ψυχολογικά θρίλερ που έχουν να κάνουν με προβληματικές φιλίες και σχέσεις. Μου αρέσουν περισσότερο άλλου είδους θρίλερ. Πάντως διαβάζω που και που κανένα από αυτά και γενικά δεν περνάω άσχημα. Το συγκεκριμένο μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον, καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο, με λίγη αγωνία και κάποιες εκπλήξεις στην πλοκή. Κάποια πράγματα, βέβαια, δεν με έπεισαν απόλυτα, αλλά αν λάβει κανείς υπόψιν τι γίνεται και στην πραγματική ζωή γύρω μας, τότε τίποτα δεν είναι απίθανο. Η γραφή συμπαθητική, οι χαρακτήρες έτσι κι έτσι, η ατμόσφαιρα κάπως σκοτεινή.\nΓενικά είναι ένα καλούτσικο ψυχολογικό θρίλερ για να περάσει γρήγορα και ψυχαγωγικά η ώρα. Υπάρχει μυστήριο και λίγη αγωνία, το σκηνικό στο δάσος είναι αρκετά κλειστοφοβικό, γενικά όσοι λατρεύουν αυτού του είδους τα θρίλερ, δεν θα περάσουν καθόλου άσχημα. Απλά δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με την Τζίλιαν Φλιν, ας πούμε. Πάντως, αν μεταφραστεί στα ελληνικά και το δεύτερο βιβλίο της Γουέαρ (The Woman In The Cabin 10), είναι πολύ πιθανό να το διαβάσω και αυτό.\nΝτέιβιντ Κάρκιτ - Ο γλωσσολόγος ήταν σχεδόν τέλειος (Double Negative, 1980)\nΥποτίθεται ότι πρόκειται για μυθιστόρημα μυστηρίου, εγώ όμως το διάβασα ως ένα χιουμοριστικό και ελαφρύ κοινωνικό μυθιστόρημα με μια νότα αστυνομικού θρίλερ. Θέλω να πω, υπάρχουν δυο φόνοι και οι αναμενόμενες έρευνες τόσο της αστυνομίας όσο και των πρωταγωνιστών για την εύρεση της ταυτότητας του δολοφόνου, όμως ειλικρινά λίγο με ενδιέφερε αυτό. Απόλαυσα το βιβλίο για την πολύ ωραία γραφή, τους ιδιαίτερους χαρακτήρες και τις διάφορες κουλές καταστάσεις.\nΗ όλη ιστορία διαδραματίζεται κατά κύριο λόγο στο Ινστιτούτο Ουόμπας της Ιντιάνα, όπου γλωσσολόγοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον προσαρτημένο παιδικό σταθμό. Μεταξύ άλλων, οι γλωσσολόγοι θέλουν να κατανοήσουν την γλώσσα και την συμπεριφορά των νηπίων. Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο εξαίρετος γλωσσολόγος Τζέρεμι Κουκ, ο οποίος από την μια θέλει να μάθει πως μιλούν τα νήπια, από την άλλη να "ρίξει" την νέα και πανέμορφη βοηθό του ερευνητικού προγράμματος, και επίσης να καταλάβει γιατί βρέθηκε νεκρός ένας συνάδελφός του στο δικό του γραφείο. Ο υπαστυνόμος Λιφ είναι υπεύθυνος για την διαλεύκανση της υπόθεσης, θα έχει να αντιμετωπίσει όμως ένα τσούρμο τρελών γλωσσολόγων, που ο ένας κοιτάει καχύποπτα τον άλλο. Η εύρεση ενός δεύτερου πτώματος θα κάνει τα πράγματα πιο περίπλοκα...\nΈγραψα μια μεγαλούτσικη περίληψη για μια απλή ιστορία, αλλά δεν γινόταν αλλιώς. Λοιπόν, η πλοκή μου άφησε την αίσθηση ενός βρετανικού "cozy mystery" μυθιστορήματος, χωρίς όμως αυτή η αίσθηση να επισκιάσει την χιουμοριστική και σατιρική διάθεση του συγγραφέα, καθώς και την όλη σκιαγράφηση της μικρής και κλειστής κοινωνίας του Ινστιτούτου Γλωσσολογίας Ουόμπας της Ιντιάνα. Περισσότερο οι σχέσεις μεταξύ των ιδιότροπων χαρακτήρων καθώς και κάποιες κουλές καταστάσεις μου άρεσαν περισσότερο, παρά το μυστήριο αυτό καθαυτό (που καλούτσικο μου φάνηκε αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο). Επίσης η γραφή με ξετρέλανε, με τις ωραίες περιγραφές και τους απίθανους διαλόγους. Πραγματικά πολύ καλή και ό,τι έπρεπε για να μου φτιάξει το κέφι.\nΤο βιβλίο δεν έχει και την καλύτερη βαθμολογία στο Goodreads, ίσως γιατί πολλοί το διάβασαν και το βαθμολόγησαν σαν ένα ακόμα αστυνομικό μυθιστόρημα. Μπορεί να περίμεναν πιο σφιχτοδεμένη πλοκή, πιο ικανοποιητική λύση του μυστηρίου, περισσότερο σασπένς... ποιος ξέρει; Προσωπικά το απόλαυσα γιατί το διάβασα σαν ένα κωμικοτραγικό κοινωνικό μυθιστόρημα με χιούμορ και έντονη σατιρική διάθεση.\nΤόμας Ένγκστρομ - Δυτικά της ελευθερίας (Väster om friheten, 2013)\nΗ μέτρια βαθμολογία του βιβλίου στο Goodreads αρχικά με απέτρεψε από την άμεση αγορά του (συνήθως αγοράζω τα καινούργια βιβλία που με ενδιαφέρουν πολύ στις πρώτες μέρες κυκλοφορίας τους). Είπα να φυλάξω τα λεφτά μου για κάτι καλύτερο, για κάτι πιο σίγουρο. Όμως δυο βδομάδες μετά την κυκλοφορία του, τελικά αγόρασα το βιβλίο, αφού διάβασα τις λίγες πρώτες σελίδες του. Πως να το κάνουμε, η περίληψη μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον από την αρχή έτσι κι αλλιώς, ενώ η γραφή μου άρεσε. Τελικά χάρηκα πολύ που το αγόρασα, γιατί πέρασα πολύ ωραία.\nΗ (μεγαλούτσικη) περίληψη στο οπισθόφυλλο του βιβλίου τα λέει μια χαρά, οπότε δεν χρειάζεται να γράψω εγώ μια. Άλλωστε, θα έπιανε πολύ χώρο στην κριτική μου. Τι έχουμε εδώ, λοιπόν; Μια πολύ ωραία, ενδιαφέρουσα και αρκετά συναρπαστική κατασκοπευτική περιπέτεια -η οποία διαδραματίζεται μέσα σε λίγες μέρες-, που αναδεικνύει με γλαφυρό τρόπο τον βρόμικο και σκληρό κόσμο των μυστικών υπηρεσιών της Δύσης. Πολλά γιατί και πως δεν τα μαθαίνουμε εις βάθος, δεν έχει και τόση σημασία όμως.\nΥπάρχει αρκετή δράση, λίγο μυστήριο, κάποιες αποκαλύψεις, βασικό προτέρημα του βιβλίου όμως είναι η όλη σκιαγράφηση της καθημερινότητας των ανθρώπων που ανήκουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στον κόσμο των μυστικών υπηρεσιών. Επίσης μου άρεσε πάρα πολύ ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, Λούντβιχ Λιχτ, ένας σκληρός και παλαιάς κοπής πράκτορας, με προβλήματα αλκοολισμού και αρκετά χρέη σε τοπικούς μαφιόζους. Η γραφή, επίσης, μου άρεσε πολύ, ο τρόπος που ο συγγραφέας περιέγραφε τα διάφορα μέρη στα οποία διαδραματίστηκε η ιστορία, τις σκηνές δράσης καθώς και τις σκέψεις των πρωταγωνιστών. Τέλος, βρήκα την ατμόσφαιρα εξαιρετική.\nΓενικά είναι ένα πολύ συμπαθητικό και ψυχαγωγικό κατασκοπευτικό θρίλερ, που πιστεύω ότι θα ικανοποιήσει σ'έναν κάποιο βαθμό τους φανατικούς οπαδούς του είδους. Εγώ δηλώνω λάτρης και μπορώ να πω με σιγουριά ότι με άφησε ικανοποιημένο και "χορτασμένο". Φυσικά έχει ατέλειες και μπορεί κάποιοι να μην πειστούν από την πλοκή ή τα κίνητρα των χαρακτήρων, όμως, όπως είπα, δεν είναι καθόλου μα καθόλου άσχημο. Ανυπομονώ να διαβάσω και τα επόμενα βιβλία με ήρωα τον Λιχτ (το δεύτερο, με τον τίτλο "Νότια της κόλασης", θα κυκλοφορήσει το Φθινόπωρο του 2017).\nΡέι Σελέστιν - Η τζαζ του δολοφόνου (The Axeman's Jazz, 2014)\nΠριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε στα ελληνικά το πρώτο μυθιστόρημα του Ρέι Σελέστιν και φυσικά δεν άργησα να το αγοράσω και να το διαβάσω. Τόσο το εξώφυλλο όσο ακόμα περισσότερο η περίληψη της ιστορίας με είχαν προϊδεάσει για κάτι πολύ καλό και δυνατό, και δεν έπεσα καθόλου έξω. Απόλαυσα μια πραγματικά συναρπαστική, ενδιαφέρουσα και άκρως ατμοσφαιρική ιστορία, γεμάτη μυστήριο, δράση και μαυρίλα.\nΗ όλη ιστορία του βιβλίου βασίζεται σε μια αληθινή υπόθεση κατά συρροήν δολοφονιών, που έγιναν μέσα στο 1919 στην Νέα Ορλεάνη. Ο συγγραφέας χρησιμοποίησε διάφορα πραγματικά στοιχεία, έβαλε όμως και μπόλικη φαντασία στο όλο μείγμα. Πρωταγωνιστές του βιβλίου, ουσιαστικά, είναι τρεις: Ένας αστυνομικός του Τμήματος Ανθρωποκτονιών της Νέας Ορλεάνης, ένας πρώην αστυνομικός ιταλικής καταγωγής που ήταν πέντε χρόνια στην φυλακή για διαφθορά, καθώς και μια νεαρή κοπέλα, που δουλεύει σαν γραμματέας στο γραφείο ερευνών Πίνκερτον. Αυτοί οι τρεις, ο καθένας για δικούς του λόγους και σκοπούς, ερευνούν τις υποθέσεις άγριων δολοφονιών με θύτη τον αινιγματικό "Πελεκητή".\nΛοιπόν, μου άρεσε πάρα πολύ ο τρόπος που εξελίχτηκε η όλη ιστορία, με την παράλληλη έρευνα των τριών πρωταγωνιστών, που στο τέλος έβγαλαν μια άκρη με την όλη υπόθεση, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας και με διαφορετικά στοιχεία στην κατοχή τους. Επίσης μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ η σκιαγράφηση της πόλης της Νέας Ορλεάνης, καθώς και της εποχής. Φαίνεται ότι ο συγγραφέας έκανε κάμποση έρευνα για την ιστορία της πόλης και με τις περιγραφές του με ταξίδεψε στην εξωτική Νέα Ορλεάνη του 1919, με τους βάλτους, τους δρόμους, τα κτίρια, την μπόλικη βροχή και την υγρασία, την εγκληματικότητα, τις ταξικές και φυλετικές διαφορές... Νομίζω ότι αυτό είναι και το πλέον δυνατό κομμάτι του βιβλίου. Η πλοκή είναι, φυσικά, καλοδουλεμένη και ενδιαφέρουσα, με δράση και αποκαλύψεις, όμως δεν πέφτεις και από τα σύννεφα στο τέλος. Επίσης η ατμόσφαιρα είναι φοβερή.\nΓενικά πρόκειται για ένα απολαυστικό και άκρως ψυχαγωγικό αστυνομικό θρίλερ, όπου καταφέρνει με άνεση να ταξιδέψει τον αναγνώστη σε μια άλλη πόλη, σε μια διαφορετική εποχή. Η αλήθεια είναι ότι, κατά κάποιο τρόπο, θα μου λείψει η βροχερή, μουντή και κάπως σκοτεινή και αινιγματική Νέα Ορλεάνη, όπως φυσικά και κάποιοι από τους πρωταγωνιστές. Απ'όσο ξέρω, όμως, δυο από αυτούς τους χαρακτήρες, θα συνεργαστούν και στο επόμενο αστυνομικό μυθιστόρημα του Σελέστιν, με τον τίτλο "Dead Man's Blues", η ιστορία του οποίου διαδραματίζεται στο Σικάγο. Ελπίζω κάποια στιγμή να το δούμε και αυτό στα ελληνικά.\nΔιάβασα το ''Η Εταιρεία'' που συνιστά τον δεύτερο μου Τζον Γκρίσαμ.\nΟ Μίτσελ Μακ Ντήρι είναι ένας νέος, φιλόδοξος δικηγόρος. Ένα βήμα πριν το πτυχίο, θεωρείται ανερχόμενο ταλέντο και οι επαγγελματικές προτάσεις έχουν αρχίσει να πέφτουν βροχή. Ύστερα από μερικές απορρίψεις θα δεχτεί αυτή μίας μικρής αλλά αξιόπιστης εταιρίας του Μέμφις. Υπέρογκος μισθός, ακριβό σπίτι και υψηλές προοπτικές για άνοδο στην ιεραρχία είναι μερικά μόνο από αυτά που θα τον δελεάσουν, με τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας να μην αποτελούν πρόβλημα. Όχι όμως και η εν γένει κατάσταση που σιγά- σιγά αποδεικνύεται πολύ ωραία για να είναι αληθινή. Ανησυχητικές ενδείξεις θα αρχίσουν να δένουν μεταξύ τους, με σκόρπια στοιχεία από εδώ και από εκεί να τις επιβεβαιώνουν. Η φοβερή αλήθεια θα αρχίσει να αχνοφαίνεται στον ορίζοντα, αλήθεια που έχει να κάνει με κρυφά μικρόφωνα, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και δολοφονίες με τρόπο τέτοιο που να φαίνονται σαν ατύχημα. Τίποτα δεν είναι αυτό που δείχνει και στην επόμενη γωνία μπορεί να περιμένει ένας πληρωμένος εκτελεστής με αποστολή να τον αποσύρει. Και ο Μίτσελ Μακ Ντήρι θα κληθεί να πληρώσει το τίμημα της δίψας του για γρήγορη διάκριση και εύκολο πλουτισμό.\nΩραίο, γκανγκστερικό θρίλερ. Καλογραμμένο και αγωνιώδες, προσφέρει σε γενικές γραμμές αυτά που υπόσχεται. Έχει γίνει και ταινία με τους Τομ Κρουζ, Τζιν Χάκμαν, θα την δω μία από αυτές τις μέρες.\nEdited February 2, 2017 by Δημήτρης\nΡόμπερτ Πόμπι - Bloodman\nΣίγουρα είναι ένα από τα πιο μαύρα και σκοτεινά θρίλερ που έχω διαβάσει. Επίσης είναι γεμάτο δράση, ένταση και αγωνία για την συνέχεια και η πλοκή κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα. Όσον αφορά το τέλος, είναι οπωσδήποτε ανατρεπτικό και άκρως ιντριγκαδόρικο - δεν μπορώ να πω ότι το περίμενα. Βέβαια, μπορεί να φανεί υπερβολικό σε αρκετούς αναγνώστες, και ο τρόπος που μας το παρουσίασε ο συγγραφέας όχι και τόσο... τίμιος, αλλά αυτό είναι και θέμα γούστου. Εμένα μου άρεσε. Η γραφή είναι πάρα πολύ καλή, ευκολοδιάβαστη και εθιστική, με ωραίες περιγραφές των σκηνικών και των διαφόρων γεγονότων. Γενικά είναι ένα πολύ καλό θρίλερ, που δύσκολα θα απογοητεύσει τους λάτρεις του είδους. Φυσικά έχει και υπερβολές και κλισέ, αλλά η ψυχαγωγία είναι εγγυημένη.\nΈρικ Ρίκσταντ - Ούτε λέξη (The Silent Girls, 2014)\nΔεν ήξερα τίποτα για το ωραίο και εθιστικό αυτό θρίλερ, μέχρι που πριν κάτι μήνες είδα ότι θα κυκλοφορούσε στα ελληνικά, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Αμέσως το έψαξα στο ίντερνετ, διάβασα την περίληψη, καθώς και κριτικές, και το έβαλα στην λίστα με τα υπό αγορά βιβλία. Με το που έσκασε μύτη στα βιβλιοπωλεία, το τσίμπησα και δεν άργησα και πολύ να το πιάσω στα χέρια μου. Λοιπόν, χθες το ξεκίνησα και πριν από λίγη ώρα το τελείωσα. Και δεν είναι μικρό βιβλίο, μιλάμε για τετρακόσιες πενήντα σελίδες. Αυτό δείχνει πόσο πολύ με συνεπήρε, πόσο ενδιαφέρον, ευκολοδιάβαστο και εθιστικό είναι σαν θρίλερ.\nΗ όλη ιστορία διαδραματίζεται στο Βερμόντ και κύριος πρωταγωνιστής είναι ένας πρώην αστυνομικός και νυν ιδιωτικός ντετέκτιβ, ο Φρανκ Ραθ, εργένης που μεγαλώνει την κόρη της αδερφής του, η οποία δολοφονήθηκε πολλά χρόνια πριν. Μια μέρα σαν τις άλλες, βρίσκεται ένα εγκαταλελειμμένο αυτοκίνητο στην μέση ενός επαρχιακού δρόμου, το οποίο ανήκει σε μια πανέμορφη έφηβη κοπέλα, η οποία και εξαφανίστηκε μυστηριωδώς. Η ολιγομελής αστυνομική δύναμη της περιοχής θα ζητήσει την βοήθεια του Ραθ. Η όλη ιστορία, όμως, θα εξελιχθεί σε μια έρευνα και άλλων εξαφανισμένων κοριτσιών, καθώς και μιας δολοφονίας σε διπλανή πολιτεία. Κάποιος κυκλοφορεί εκεί έξω και απάγει/σκοτώνει κοπέλες...\nΈχουμε να κάνουμε με ένα τίμιο και αξιόλογο θρίλερ, με τις κατάλληλες δόσεις μυστηρίου, αγωνίας, δράσης και αποκαλύψεων. Η γραφή είναι πολύ καλή, άκρως ευκολοδιάβαστη, ξεκούραστη και εθιστική, με ωραίες περιγραφές των τοπίων και των διαφόρων σκηνικών. Η ατμόσφαιρα εξαιρετική. Φυσικά υπάρχουν και τα αναμενόμενα κλισέ και ίσως κάποιες υπερβολές και ευκολίες κατά την εξέλιξη της πλοκής, όμως πάνω-κάτω αυτό συμβαίνει με όλα τα θρίλερ εκεί έξω. Γενικά είναι ένα πολύ καλό βιβλίο, που πιστεύω ότι θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του είδους. Προσωπικά δηλώνω ευχαριστημένος και με μεγάλη μου χαρά θα διάβαζα και άλλα βιβλία του συγγραφέα.\nΈντγκαρ Ουάλας - Οι Τέσσερις Δίκαιοι (The Four Just Men, 1905)\nΤο "Οι Τέσσερις Δίκαιοι" είναι ένα από τα πρώτα και κλασικότερα θρίλερ της τρομερής Βρετανικής σχολής, το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά πριν από εκατόν δώδεκα χρόνια (!), δηλαδή το 1905. Ναι, είναι τόσο παλιό. Στα ελληνικά έχουν κυκλοφορήσει κάμποσα βιβλία του Έντγκαρ Ουάλας, αλλά πολύ παλιά, από εκδόσεις Λυχνάρι, Άγκυρα, ΒΙΠΕΡ κ.α. Μιλάμε τώρα για δεκαετίες του '60 και του '70. Μπορεί και αυτό το βιβλίο να έχει κυκλοφορήσει παλιότερα, αλλά δεν έχει σημασία: Τώρα κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία, σε προσιτή τιμή και σε ιδιαίτερα προσεγμένη και καλαίσθητη έκδοση απ'όλες τις απόψεις (εξώφυλλο, χαρτί, μετάφραση).\nΣίγουρα είναι ένα βιβλίο που δείχνει τα χρόνια του. Και ίσως υπάρχουν βολικές ευκολίες για την εξέλιξη της πλοκής. Όμως, ανάθεμά το, διαβάζεται πολύ γρήγορα, ευχάριστα και με ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το δυνατό φινάλε. Προσφέρει λίγη δράση, μπόλικη αγωνία, μια-δυο εκπληξούλες, ενώ παράλληλα μας δίνεται και μια κατατοπιστική εικόνα του Λονδίνου στις αρχές του 20ου αιώνα και του τρόπου λειτουργίας των Αρχών. Οι χαρακτήρες δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο βάθος ούτε μπορεί να δεθεί ιδιαίτερα ο αναγνώστης με κάποιον εξ αυτών, όμως κάνουν την δουλειά τους. Η γραφή είναι παλαιάς κοπής, όμως σίγουρα ευχάριστη και άκρως ευκολοδιάβαστη. Γενικά πρόκειται για ένα πιο-κλασικό-πεθαίνεις αστυνομικό θρίλερ, ό,τι πρέπει για το καλοκαιράκι. Ανυπομονώ να μάθω ποια άλλα βιβλία θα κυκλοφορήσουν από την καινούργια σειρά ονόματι "Μαύρη Γάτα" των εκδόσεων Αλεξάνδρεια.\nΤόνι Πάρσονς - Τιμωρός (The Slaughter Man, 2015)\nΠέρυσι τον Απρίλιο διάβασα το πρώτο βιβλίο της σειράς με ήρωα τον Μαξ Γουλφ και μπορώ να πω ότι έμεινα ικανοποιημένος (συμπάθησα τον κεντρικό χαρακτήρα και η πλοκή μου φάνηκε πειστική), χωρίς βέβαια να ένιωσα ότι διάβασα κάτι το διαφορετικό στο είδος. Ένα θρίλερ σαν όλα τα υπόλοιπα που κυκλοφορούν εκεί έξω μου φάνηκε (ίσως λιγάκι καλύτερο από πολλά εξ αυτών). Γι'αυτό ίσως και δεν έτρεξα αμέσως να αγοράσω με το που κυκλοφόρησε στα ελληνικά το "Τιμωρός", το δεύτερο βιβλίο της σειράς, αλλά στάθηκα τυχερός και το βρήκα σε άριστη κατάσταση στο Μοναστηράκι σε χαμηλή τιμή λίγους μήνες μετά. Λοιπόν, μπορώ να πω ότι γενικά μου φάνηκε κατώτερο σε σχέση με το πρώτο βιβλίο.\nΗ περίληψη λέει τα εξής: Μια οικογένεια δολοφονημένη: Ξημερώματα Πρωτοχρονιάς μια πλούσια οικογένεια πέφτει θύμα δολοφονίας μες στο σπίτι της σ’ έναν καγκελόφραχτο πολυτελή οικισμό. Ο μικρότερος γιος τους έχει εξαφανιστεί. Ένας ετοιμοθάνατος σίριαλ κίλερ: Το όπλο του φόνου οδηγεί τον επιθεωρητή Μαξ Γουλφ σε έναν δολοφόνο που πριν από τριάντα χρόνια έγινε γνωστός ως ο Χασάπης. Όμως ο Χασάπης είναι πλέον μεγάλης ηλικίας και ετοιμοθάνατος; Μπορεί στ’ αλήθεια να ξαναμπήκε στο παιχνίδι; Ένα αγόρι αγνοούμενο: Το μόνο που γνωρίζει με σιγουριά ο Μαξ είναι ότι πρέπει να βρει το παιδί και να σταματήσει τον δολοφόνο πριν καταστρέψει άλλη μια αθώα οικογένεια ή πριν φτάσει στην πόρτα του…\nΤι με ενόχλησε στο βιβλίο: Γενικά δεν έχω πρόβλημα με την βία και την κακία σ'ένα βιβλίο, αρκεί όμως να υπάρχει λόγος ή να είναι πειστικά τα κίνητρα των χαρακτήρων ή να υπάρχει ένας κάποιος ρεαλισμός ρε παιδάκι μου. Εδώ πολλές σκηνές, πολλά κίνητρα δεν με έπεισαν ούτε στο ελάχιστο. Επίσης κούνησα με απόγνωση το κεφάλι κάμποσες φορές με την αντιμετώπιση των αστυνομικών απέναντι σε υπόπτους ή και δολοφόνους. Καλά, πάτε άοπλοι να συλλάβετε έναν δολοφόνο; (ή ύποπτο, έστω!). Και σε γκέτο; Πως θα τον συλλάβετε, με την δύναμη της πειθούς; Ένα κάρο ξύλο έφαγαν οι καημένοι οι αστυνομικοί. Πείτε μου ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα στην Αγγλία (εδώ στην Ελλάδα τροχονόμος είναι ο άλλος και έχει όπλο, τι λέμε τώρα). Αυτά ήταν πράγματα που μ'έκαναν να δυσανασχετήσω με το βιβλίο, γιατί μου φάνηκαν σαν εργαλεία για να δείξει πόσο κακός μπορεί να γίνει ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του ή πόσο βίαιη ιστορία μπορεί να γράψει ή πόσο ακραία μπορεί να φτάσει τα πράγματα. Κατά τ'άλλα η γραφή είναι καλή, εθιστική και ευκολοδιάβαστη, είναι της ίδιας σχολής και λογικής με πολλά άλλα αστυνομικά θρίλερ που μας έχουν κατακλύσει τελευταία.\nΌντας λιγάκι αυστηρός: 6.5/10\nΛιζ Γένσεν - Η 9η ζωή του Λουί Ντρα (The Ninth Life Of Louis Drax, 2004)\nΤο συγκεκριμένο μυθιστόρημα της Λιζ Γένσεν (το μοναδικό της που έχει μεταφραστεί στα ελληνικά), ήταν ένα από τα βιβλία που έψαχνα με μια κάποια μανία στα διάφορα παλαιοβιβλιοπωλεία για κάμποσο καιρό, όντας από χρόνια εξαντλημένο και σχετικά σπάνιο. Τελικά το πέτυχα σε μια αγγελία ενός ιδιώτη στο ίντερνετ πέρυσι τον Οκτώβριο σε άριστη κατάσταση και, φυσικά, το άρπαξα. Άξιζε όλη αυτή η αναζήτηση και η προσμονή για την αγορά του; Σε πολύ μεγάλο βαθμό, ναι, άξιζε.\nΗ περίληψη στο οπισθόφυλλο της ελληνικής έκδοσης, λέει τα εξής: "Ένα συνηθισμένο παιδί έχει κλίση στη μουσική ή στη ζωγραφική. Ο ΛΟΥΙ ΝΤΡΑ στα ατυχήματα. Ένα συνηθισμένο παιδί έχει μια ζωή. Ο ΛΟΥΙ ΝΤΡΑ ζει την ένατη, μία για κάθε χρόνο που κατάφερε να γλιτώσει από το θάνατο. Όλοι περίμεναν ότι κάποτε θα του συμβεί κάτι πραγματικά τρομερό. Όπως και συνέβη. Κατά τη διάρκεια ενός οικογενειακού πικνίκ, το αγόρι πέφτει σ’ ένα φαράγγι. Ο πατέρας του εξαφανίζεται. Η μητέρα του παθαίνει νευρικό κλονισμό. Ο ΛΟΥΙ σώζεται σαν από θαύμα και μεταφέρεται στην κλινική του διάσημου δόκτορα Πασκάλ Ντανασέ. Βυθισμένος σε κώμα, μοναδικός μάρτυρας και θύμα εκείνης της μοιραίας πτώσης - ή μήπως εγκληματικής ενέργειας; -, βρίσκει τον δικό του τρόπο να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο..."\nΠρόκειται για ένα αρκετά διαφορετικό από τα συνηθισμένα μυθιστόρημα, που συνδυάζει αρκετά ικανοποιητικά το ψυχολογικό δράμα με το θρίλερ μυστηρίου, ενώ μπορεί να πει κανείς ότι ίσως υπάρχουν ακόμα και λίγα στοιχεία φαντασίας. Η πλοκή έκρυβε αρκετές ενδιαφέρουσες εκπληξούλες και αρκετό σασπένς σε διάφορα σημεία της. Η όλη ιστορία μου κράτησε το ενδιαφέρον από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα και ήταν ένα βιβλίο που άνετα θα διάβαζα σε μια μέρα (αντί για δυο όπως έκανα), αν δεν είχα και άλλες ασχολίες στο μεταξύ. Η γραφή μου φάνηκε πολύ καλή και ιδιαίτερη, ευκολοδιάβαστη και εθιστική, ο τρόπος που ξετυλίγεται η πλοκή δύσκολα θα κάνει τον αναγνώστη να χάσει το ενδιαφέρον του ή να βαρεθεί. Την ατμόσφαιρα θα την χαρακτήριζα κάπως μουντή και περίεργη. Κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον, θα δω και την ομότιτλη ταινία του 2016, σε σκηνοθεσία Alexandre Aja.\nTana French - Faitful Place/Ο Τόπος των Πιστών (Εκδόσεις Μεταίχμιο)\nΑρκετά καλογραμμένο αστυνομικό θριλεράκι και με πολύ καλή ανάπτυξη χαρακτήρων. Όμως ήταν υπερβολικά μεγάλο (για το περιεχόμενό του) και κάπως αργόσυρτο. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η υπόθεση (που γενικά είναι εντελώς τετριμμένη) δείχνει, προς το τέλος, ότι θα μπορούσε να ασχοληθεί με κάποια πολύ ενδιαφέροντα θέματα και να θέσει ερωτήματα με ουσία, αλλά τελικά τα αγγίζει μόνο επιδερμικά και βιαστικά.\nΕυχάριστα διαβάστηκε, όμως έχω την εντύπωση ότι σε δυο μέρες θα το έχω ξεχάσει εντελώς.\nΜάρτιν Ζούτερ - Μοντεχρίστο (Montecristo, 2015)\nΕίναι το πρώτο βιβλίο του Μάρτιν Ζούτερ που διαβάζω και δηλώνω απόλυτα ικανοποιημένος. Το αγόρασα με το που κυκλοφόρησε στα ελληνικά (πριν λίγες μέρες δηλαδή) και δεν άργησα να το πιάσω στα χέρια μου και να το ξεκοκαλίσω. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα απολαυστικό, εθιστικό και καλογραμμένο οικονομικό θρίλερ, που αναδεικνύει τον βρώμικο κόσμο των τραπεζιτών, των χρηματιστών, των πολιτικών και των δημοσιογράφων.\nΌλα αρχίζουν με μια κατά τα φαινόμενα αυτοκτονία ενός αγνώστου, ο οποίος βούτηξε από κινούμενο τρένο. Σ'αυτό το τρένο βρισκόταν και ο βιντεοδημοσιογράφος Γιόνας Μπραντ, ο οποίος θα κινηματογραφήσει την βαριά ατμόσφαιρα του τρένου μετά το ατυχές συμβάν. Ο Μπραντ είναι ένας ελεύθερος δημοσιογράφος, που ονειρεύεται να γίνει σκηνοθέτης και να γυρίσει μια ταινία βασισμένη σ'ένα δικό του σενάριο με τον τίτλο "Μοντεχρίστο". Όμως, η ανακάλυψη δυο χαρτονομισμάτων με ίδιους σειριακούς αριθμούς -που οι υπάλληλοι της τράπεζάς του τον βεβαίωσαν άναυδοι ότι είναι απολύτως γνήσια-, όπως επίσης μια ληστεία στο σπίτι του και μια επίθεση που δέχεται στο δρόμο, θα αποτελέσουν την έναρξη κάποιων δυσάρεστων και επικίνδυνων καταστάσεων. Ο Μπραντ έχει ανακαλύψει κάτι που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω στην οικονομία της Ελβετίας...\nΜιλάμε για ένα βιβλίο τριακοσίων σαράντα σελίδων, που ουσιαστικά διάβασα σε δυο δόσεις. Δεν ήξερα ποιο βιβλίο να διαβάσω, έπιασα αυτό, άρχισα να διαβάζω τις πρώτες σελίδες δοκιμαστικά, και μετά ούτε που κατάλαβα πότε έφτασα στη σελίδα εκατόν είκοσι. Μιλάμε για τρομερό κόλλημα. Η ιστορία περιέχει μυστήριο, κάποιες εκπλήξεις, μπόλικο σασπένς, καθώς και λίγη δράση. Η γραφή είναι πάρα πολύ καλή, ευκολοδιάβαστη και εθιστική, με ωραίες περιγραφές και φυσικούς διαλόγους. Μπορεί να έχει μικρά προβληματάκια στην πλοκή ή τους χαρακτήρες, όμως χωρίς αμφιβολία πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ψυχαγωγικό και έξυπνο οικονομικό θρίλερ. Επίσης, δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς τον κυνισμό που κρύβεται πίσω από την όλη ιστορία. Το προτείνω!\nΈι Τζ. Φιν - Η γυναίκα στο παράθυρο (The Woman In The Window, 2018)\nΤα τελευταία χρόνια έχει γεμίσει ο τόπος με ψυχολογικά θρίλερ γραμμένα συνήθως από γυναίκες συγγραφείς, όπου στην πλειονότητά τους πρωταγωνιστούν γυναίκες με διαφόρων ειδών "θέματα" και προβλήματα, οι οποίες έχουν να αντιμετωπίσουν ένα κάρο προβλήματα, από οικογενειακά μέχρι προσωπικά. Άλλα βιβλία έχουν κάνει μεγαλύτερη φασαρία και άλλα μικρότερη, πάντως όλα τους έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Αυτό είναι καλό και κακό, υποθέτω. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι από αυτά που ήδη έχουν κάνει μεγάλη φασαρία (μόλις φέτος κυκλοφόρησε στο εξωτερικό!), ενώ δεν θα αργήσει να έρθει και η ταινία. Επίσης, αυτή τη φορά ο συγγραφέας είναι άνδρας.\nΌπως είναι φυσικό, έχουν εκδοθεί στα ελληνικά αρκετά από αυτά τα ψυχολογικά θρίλερ, ενώ αναμένεται να εκδοθούν ακόμα περισσότερα στο μέλλον. Προσωπικά, λίγα από αυτά έχω αγοράσει και ακόμα πιο λίγα έχω διαβάσει. Βλέπετε, δεν είμαι και ο μεγαλύτερος φαν του όλου είδους. Δεν λέω, πέρασα καλά διαβάζοντάς τα, αλλά δεν ξετρελάθηκα. Ε, πάνω κάτω το ίδιο συνέβη και με το συγκεκριμένο βιβλίο. Μόνο που αυτή τη φορά θα είμαι μάλλον λίγο πιο φειδωλός με την αξιολόγησή μου και θα πάρει τρία αστεράκια αντί για τέσσερα. Η αλήθεια είναι ότι μερικά κομμάτια της πλοκής με κούρασαν και με έκαναν να βαρεθώ. Επίσης, δεν μπορώ να πω ότι δέθηκα ιδιαίτερα με την πρωταγωνίστρια, η οποία έως ένα βαθμό με εκνεύρισε με την όλη συμπεριφορά της, αν και την κατανόησα λιγάκι όταν έμαθα γιατί κατέπεσε τόσο πολύ ψυχολογικά. Επιπρόσθετα, δεν έπεσα και από τα σύννεφα με τις εκπλήξεις και τις ανατροπές. Κάποιες τις περίμενα, κάποιες τις φαντάστηκα, πάντως γενικά ο συγγραφέας δεν με εξέπληξε στο βαθμό που θα περίμενα. Φυσικά, είχαν το ενδιαφέρον τους και μου φάνηκαν ρεαλιστικά δοσμένες. Όσον αφορά τη γραφή, είναι οπωσδήποτε εθιστική και ευκολοδιάβαστη, με μια κάποια ιδιαιτερότητα για το είδος. Δεν τη βρήκα ακριβώς του γούστου μου, όμως βοήθησε πάρα μα πάρα πολύ στη γρήγορη ανάγνωση του βιβλίου, παρ'όλα τα διάφορα κουραστικά σημεία.\nΣτα θετικά βάζω την όλη κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, την πειστική αποτύπωση της αγοραφοβίας της πρωταγωνίστριας, καθώς και τις διάφορες αναφορές σε ασπρόμαυρες νουάρ ταινίες παλαιότερων δεκαετιών (μερικές τις έχω δει, τις περισσότερες τις ήξερα, πάντως σημείωσα και κάποιες). Σε γενικές γραμμές είναι ένα καλό, ευκολοδιάβαστο και σχετικά εθιστικό ψυχολογικό θρίλερ, με κάποιες λίγες ιδιαιτερότητες για το είδος, που όμως προσωπικά δεν με συγκίνησε και τόσο. Δεν θα πω "πολύ φασαρία για το τίποτα", αλλά σίγουρα εκεί έξω υπάρχουν πολύ πιο αξιόλογα ψυχολογικά θρίλερ. Πάντως και τα τρία αστεράκια που του βάζω δεν είναι και κακός βαθμός (τριάμισι για την ακρίβεια!).\nEdited February 28, 2018 by BladeRunner\nΣ. Τζ. Τιούντορ - Ο άνθρωπος κιμωλία (The Chalk Man, 2018)\nΤο "Ο άνθρωπος κιμωλία" είναι ένα βιβλίο που ανυπομονούσα να κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τη στιγμή που έμαθα ότι οι εκδόσεις Κλειδάριθμος αγόρασαν τα δικαιώματά του, το άρπαξα τις πρώτες κιόλας μέρες κυκλοφορίας του (την προηγούμενη βδομάδα δηλαδή), και δεν άργησα ούτε στιγμή να το πιάσω στα χέρια μου και να το διαβάσω εν ριπή οφθαλμού, με ελάχιστα πλην απαραίτητα διαλείμματα.\nΗ Σ. Τζ. Τιούντορ μεγάλωσε διαβάζοντας Τζέιμς Χέρμπερτ και Στίβεν Κινγκ (μεταξύ άλλων, φυσικά), και αυτό είναι κάτι που φαίνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στο πρώτο της βιβλίο. Η όλη πλοκή, η ατμόσφαιρα της ιστορίας, αλλά και ίσως ο τρόπος εξιστόρησης, θυμίζουν έντονα Στίβεν Κινγκ, και ειδικά το "Το Αυτό". Πρωταγωνιστούν παιδιά που αποτελούν μια παρέα, τα οποία μπλέκουν σε διάφορα μπλεξίματα και έχουν να αντιμετωπίσουν κάθε είδους δυσκολίες χάρη στους μεγάλους, ενώ και η όλη ιστορία πηγαίνει μπρος-πίσω στον χρόνο (κυρίως 1986 και 2016). Όμως δεν υπάρχει ούτε ίχνος Φανταστικού (τα όνειρα δεν μετράνε!) και το επίπεδο ποιότητας είναι ένα ή δυο κλικ πιο κάτω από τον Κινγκ (άλλωστε μιλάμε για πρωτάρα συγγραφέα).\nΠαρά τις όποιες ομοιότητες και τις επιρροές από άλλα έργα (βιβλία ή ταινίες), το βιβλίο αυτό καταφέρνει να έχει τη δική του ταυτότητα. Είναι ένα πολύ καλογραμμένο, ευκολοδιάβαστο και άκρως εθιστικό θρίλερ, με κάπως σκοτεινή και μουντή ατμόσφαιρα, μπόλικη αγωνία και κάμποσες δυνατές σκηνές που ανεβάζουν έως ένα βαθμό την αδρεναλίνη. Υπάρχουν επίσης κάποιες ενδιαφέρουσες εκπλήξεις και αποκαλύψεις στην πλοκή, αλλά τίποτα το εξαιρετικά φοβερό και τρομερό. Επιγραμματικά, πρόκειται για ένα πολύ ψυχαγωγικό και τίμιο θρίλερ.\nΣτιούαρτ ΜακΜπράιντ - Ψυχρός γρανίτης (Cold Granite, 2005)\nΤο "Ψυχρός γρανίτης" ήταν ένα βιβλίο που συνεχώς έβλεπα μπροστά μου στο Goodreads και σε άλλες βιβλιοφιλικές ιστοσελίδες, όταν έψαχνα λίστες με τα καλύτερα και πιο δυνατά αστυνομικά/ψυχολογικά θρίλερ. Και όποτε το έβλεπα, πραγματικά αναρωτιόμουν πότε θα μεταφραζόταν επιτέλους και στα ελληνικά. Τόσα θρίλερ μας έχουν κατακλύσει τα τελευταία χρόνια, αυτό σε πηγάδι κατούρησε; Να, όμως, που οι εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα μας έκαναν τη χάρη, έστω και τόσα χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του (η σειρά στην οποία ανήκει έχει φτάσει αισίως στα έντεκα βιβλία και συνεχίζει!).\nΠρόκειται για ένα άκρως ενδιαφέρον και εθιστικό αστυνομικό θρίλερ, με μυστήριο, δράση, ένταση και αγωνία, με την πλοκή να κρύβει γενικά κάποιες εκπλήξεις αλλά και υπερβολές. Τοπίο δράσης είναι το βροχερό και κρύο Αμπερντίν, όπου ένας δολοφόνος μικρών παιδιών έχει βγει παγανιά και έχει αναστατώσει ολόκληρη την πόλη. Ο αρχιφύλακας Λόγκαν ΜακΡέι επιστρέφει από αναρρωτική άδεια και θα προσπαθήσει μαζί με τους συναδέλφους του να βάλει ένα τέλος στα ειδεχθή εγκλήματα του κατά συρροή δολοφόνου. Όμως πολλά πράγματα θα αποδειχθούν εξαιρετικά μπερδεμένα και επικίνδυνα...\nΝομίζω ότι την όλη διαφορά στο βιβλίο την κάνει η γραφή του Στιούαρτ ΜακΜπράιντ, που είναι κυριολεκτικά βουτηγμένη στο κυνικό χιούμορ. Η γραφή είναι πραγματικά πολύ καλή και εθιστική, με γλαφυρές περιγραφές των τοπίων και των διαφόρων καταστάσεων, καθώς και με μπόλικο απολαυστικό Σκωτσέζικο χιούμορ. Επίσης, οι χαρακτήρες έχουν το ενδιαφέρον τους, με τον πρωταγωνιστή να είναι ένας πραγματικά ωραίος τύπος, κάργα συμπαθητικός. Γενικά είναι ένα πολύ καλό θρίλερ (με τις όποιες ευκολίες και υπερβολές που συνήθως έχουν τα θρίλερ), που θα κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την αρχή μέχρι το τέλος.\nΣεμπάστιαν Φίτσεκ - Το δέμα (Das Paket, 2016)\nΤρίτο βιβλίο του Σεμπάστιαν Φίτσεκ που διαβάζω, μετά το "Η θεραπεία" που διάβασα το 2013 και το "Το πείραμα" που διάβασα το 2015, και δηλώνω για ακόμη μια φορά ικανοποιημένος και ψυχαγωγημένος. Ο συγγραφέας έχει μια μανία με το ψυχολογικό κομμάτι των ιστοριών του, μιας και παίζει με το μυαλό των πρωταγωνιστών, αλλά ακόμα και με το μυαλό των αναγνωστών του, πάντα με τις ιστορίες του αναδεικνύει τη σκοτεινή πλευρά των ανθρώπων και κάθε φορά ζουμάρει στις ακραίες εκδηλώσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς.\nΌσον αφορά το συγκεκριμένο βιβλίο, έχει να προσφέρει πολλά πραγματάκια στους αναγνώστες, όπως μυστήριο, αγωνία και ανατροπές, καθώς και μια αρκετά κλειστοφοβική και μουντή ατμόσφαιρα. Οι χαρακτήρες έχουν το ενδιαφέρον τους και τα σκοτεινά μυστικά τους, πάντως δεν θα έλεγα ότι είναι τρομερά σκιαγραφημένοι, αν και σίγουρα είναι αρκετά λειτουργικοί. Η γραφή επίσης είναι πολύ καλή, οξυδερκής και οπωσδήποτε ευκολοδιάβαστη και εθιστική, βοηθάει πάρα πολύ στη γρήγορη ανάγνωση του βιβλίου. Θα έλεγα ότι ο Φίτσεκ έχει έναν τρόπο γραφής και σκέψης που ξεχωρίζει από άλλους συγγραφείς ψυχολογικών θρίλερ, σίγουρα έχει την ικανότητα να κρατάει κάθε φορά σε αγωνία του αναγνώστες μέχρι και τις τελευταίες σελίδες.\nΠιστεύω ότι όσοι δηλώνουν λάτρεις των ψυχολογικών θρίλερ είναι υποχρεωμένοι να διαβάσουν κάποιο βιβλίο του Φίτσεκ, γιατί σαν συγγραφέας είναι ένας από τους χαρακτηριστικότερους και αρκετά ιδιαίτερους του συγκεκριμένου είδους. Φυσικά έχει και τα "θεματάκια" του σαν συγγραφέας, μιας και όλο και κάποιες υπερβολές και τραβηγμένες εξηγήσεις μπορεί να βρει κανείς στα βιβλία του, όμως κάτι τέτοιο ισχύει για την πλειονότητα των θρίλερ εκεί έξω, ενώ χωρίς αμφιβολία τα θετικά επισκιάζουν τα όποια αρνητικά μπορεί να βρει κανείς.\nΈιντριαν ΜακΚίντι - Κρύο χώμα (The Cold Cold Ground, 2012)\nΑ εσύ τον έβαλες στο θρίλλερ όχι στο νουάρ. Άμα θες στο δεύτερο στο στέλνω στα αγγλικά αφού δεν νομίζω να το διαβάσω ποτέ μου.\nΤέιλορ Άνταμς - Χωρίς διέξοδο (No Exit, 2017)\nΠριν κάτι μήνες έμαθα ότι θα κυκλοφορούσε το συγκεκριμένο θρίλερ στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος και αμέσως έψαξα για περισσότερες πληροφορίες και κριτικές, γιατί δεν ήξερα τίποτα απολύτως για το βιβλίο ή για τον συγγραφέα που το έγραψε. Η ιστορία μου κίνησε το ενδιαφέρον για τα καλά, ενώ δεν μπόρεσα να παραβλέψω τις υπερβολικά πολλές και καλές κριτικές σε Amazon και Goodreads. Έτσι, το έβαλα στη σχετική λίστα και δεν έβλεπα την ώρα να σκάσει μύτη στα βιβλιοπωλεία. Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε τελικά, το αγόρασα, και τώρα το διάβασα ουσιαστικά σε δυο καθισιές.\nΤι μας λέει η περίληψη στο οπισθόφυλλο της ελληνικής έκδοσης: "Τι θα έκανες για να σώσεις ένα εγκλωβισμένο κορίτσι από τον απαγωγέα του, ενώ βρίσκεσαι στη μέση του πουθενά μέσα στη χιονοθύελλα; Η Ντάρμπι Θορν, φοιτήτρια κολλεγίου, ακινητοποιείται από μια ξαφνική χιονοθύελλα σε ένα πάρκινγκ της εθνικής οδού στη μέση του πουθενά, ενώ πηγαίνει στην άρρωστη μητέρα της. Ετοιμάζεται να περάσει τη νύχτα στο πάρκινγκ, μαζί με άλλους τέσσερις εγκλωβισμένους οδηγούς, όταν ξαφνικά βλέπει ένα τρομαγμένο μικρό κορίτσι κλειδωμένο μέσα σε ένα από τα σταθμευμένα αυτοκίνητα. Το κινητό της δεν έχει σήμα και δεν υπάρχει διέξοδος λόγω της κακοκαιρίας. Το μόνο που ξέρει είναι ότι ένας από τους άλλους ταξιδιώτες είναι ο απαγωγέας... Ένα θρίλερ γεμάτο ανατροπές που καθηλώνει τον αναγνώστη και δεν τον αφήνει να πάρει ανάσα!"\nΛοιπόν, πρόκειται σαφώς για ένα ενδιαφέρον, εθιστικό και σχετικά σφιχτοδεμένο θρίλερ, με ένταση, αρκετή αγωνία και κάποιες δυνατές σκηνές που ανεβάζουν την αδρεναλίνη στα ύψη. Η ατμόσφαιρα είναι όσο κλειστοφοβική και τεταμένη χρειάζεται για να κρατήσει στην τσίτα τον αναγνώστη, ενώ το παγωμένο και κάπως απομονωμένο σκηνικό είναι δοσμένο με ρεαλισμό και γλαφυρότητα. Οι χαρακτήρες είναι κάπως μονοδιάστατοι και με "θεματάκια", οι υπερβολές και οι ευκολίες στην πλοκή φυσικά δεν λείπουν, ενώ γενικά η γραφή είναι μεν ευκολοδιάβαστη και εθιστική, αλλά ουσιαστικά χωρίς κάτι το ιδιαίτερο και το ξεχωριστό. Τέλος πάντων, μιλάμε για ένα άκρως ψυχαγωγικό θρίλερ που θα κρατήσει πολύ καλή παρέα για λίγες ώρες στην παραλία (ή οπουδήποτε αλλού). Δεν αμφιβάλλω ότι σε λίγο καιρό θα δούμε και ταινία βασισμένη σ'αυτό.\nEdited July 1, 2018 by BladeRunner\nOn 6/11/2018 at 11:49 AM, jjohn said:\nΠοτέ μην λες ποτέ. Διάβασα τελικά το I Hear The Sirens In The Street του Adrian McKinty κυρίως επειδή είμαι στο ορίτζιναλ σπίτι και έχω για παρέα μόνο παλιά αδιάβαστα βιβλία. Θα γίνω κακός, αλλά το τελείωσα κυριολεκτικά με το ζόρι. Δεν είναι τυχαίο ότι το είχα παρατήσει κάποτε.\nΤο μόνο θετικό σημείο είναι η γραφή που μπορεί να είναι πολύ καλή, αλλά ακόμα και αυτή καταστρέφεται επειδή ο Sean Duffy είναι ένας ψιλοαντιπαθητικός πρωταγωνιστής και φλυαρεί αρκετά, λέει μαλακίες. Σε αυτό φταίει κι ο McKinty που νομίζει ότι με αυτά που βάζει τον Duffy να κάνει τον κάνει πιο κουλ.\nΗ υπόθεση αφορά ένα πτώμα σε μια βαλίτσα και προχωράει με τραγικά αργούς ρυθμούς και παρότι συμβαίνουν κάποια περιστατικά, κανένα από αυτά δεν έχει πραγματικό ενδιαφέρον. Όσον αφορά την τελική επίλυση είναι αδιάφορη και κοινότυπη, κοινώς την έχετε ξαναδιαβάσει δεκάδες φορές.\nΆποψη μου είναι ότι ο McKinty κατά βάθος δεν θέλει να γράφει αστυνομικό, αλλά αναγκάζεται να γράψει, αφού "αυτά θέλει το αναγνωστικό κοινό". Νομίζω θέλει πιο literary πράγματα και δεν θα μου προκαλέσει εντύπωση αν στο μέλλον κινηθεί σε τέτοια μονοπάτια.\nΣυνοψίζοντας, γκρίνιαξα, αλλά ελπίζω να προστατέψω κάποιον που θα του αρέσει το Κρύο Χώμα που κυκλοφόρησε πρόσφατα από ένα βιβλίο που για μένα τουλάχιστον ήθελε πολύ δουλειά ακόμα.\nΌσοι θέλετε να διαβάσετε ιστορίες για πτώματα σε βαλίτσες, προτιμήστε το Tiger's Head του Paul Halter που εκτός από πετσοκομμένα πτώματα σε βαλίτσες έχει και δολοφονικά τζίνι. Πιο ωραίο δεν ακούγεται;\nEdited July 22, 2018 by jjohn\nΝαντίν Μονφίς - Τεκίλα φραπέ (Tequila frappée, 2009)\nΤο βιβλίο κυκλοφόρησε στα ελληνικά αρχές Ιουλίου από τις εκδόσεις Εξάντας, αλλά έτυχε να το βρω από ιδιώτη σε πολύ συμφέρουσα τιμή, λίγες μόλις μέρες μετά την κυκλοφορία του. Μου είχε κινήσει την προσοχή το εξώφυλλο και ίσως λιγάκι η σουρεαλιστική περίληψη της ιστορίας, όμως δεν βρήκα κριτικές στα ελληνικά ή έστω τα αγγλικά για να ξέρω τι παίζει ακριβώς, και έτσι δεν έτρεξα στα βιβλιοπωλεία για την αγορά του. Αν δεν το έβρισκα φθηνά, πιθανότατα θα αργούσε πολύ η στιγμή για να το αγοράσω. Λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με ένα κωμικοτραγικό θρίλερ με έντονα τα στοιχεία του κυνισμού και του μαύρου χιούμορ, το αστυνομικό κομμάτι του οποίου κατάφερε οριακά να μου κρατήσει το ενδιαφέρον -με το όλο μυστήριο και τη δράση του-, αλλά η τρέλα, οι υπερβολές και οι κατά κάποιο τρόπο σουρεαλιστικές καταστάσεις με ψυχαγώγησαν σε πολύ μεγάλο βαθμό και μου χάρισαν κάποιες ευχάριστες στιγμές. Οι χαρακτήρες μέτρια σκιαγραφημένοι αλλά όσο καμένοι χρειαζόταν για να με κάνουν να ενδιαφερθώ γι'αυτούς, ενώ η όλη ατμόσφαιρα κάπως ηλεκτρισμένη. Η γραφή απλή, όχι και τόσο λογοτεχνική, αλλά οπωσδήποτε ευκολοδιάβαστη και ξεκούραστη. Γενικά πρόκειται για μια τρελή παρωδία αστυνομικού θρίλερ, που διαβάζεται υπερβολικά εύκολα και γρήγορα, ό,τι πρέπει για μια ψυχαγωγική ανάγνωση στην παραλία, με ή χωρίς συνοδεία... τεκίλας φραπέ.\nΡόμπερτ Λάντλαμ - Προς το Γκαντόλφο (The Road To Gandolfo, 1975)\nΤρίτο βιβλίο του Ρόμπερτ Λάντλαμ που διαβάζω, μετά το καλούτσικο "Σχέδιο Κασσάνδρα" (γραμμένο μαζί με τον Φίλιπ Σέλμπι) και το πολύ καλό "Το χειρόγραφο Τσάνσελορ" που διάβασα αμφότερα τον Μάιο του 2011. Ο Ρόμπερτ Λάντλαμ έχει γράψει κάμποσα δυνατά θρίλερ, όλα τους σοβαρά και γεμάτα συναρπαστικές και ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες από τον κόσμο των κατασκόπων και των μυστικών υπηρεσιών. Όμως εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι αρκετά διαφορετικό, μιας και ο συγγραφέας είχε όρεξη για πλάκα, γράφοντας το συγκεκριμένο βιβλίο. Ας πούμε ότι πρόκειται για μια περιπετειώδη ιστορία, μέσω της οποίας σατιρίζει την Αμερικάνικη πολιτική και την οργανωμένη θρησκεία, καθώς και την τρέλα που χαρακτηρίζει πολιτικούς και στρατιωτικούς. Είναι μια ιστορία γεμάτη υπερβολές και τραγελαφικές καταστάσεις, που καταφέρνει όμως να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη με τη δράση, τα διάφορα τρελά σκηνικά και τους μάλλον καρτουνίστικους χαρακτήρες. Εντάξει, δεν μπορώ να πω ότι κατουρήθηκα και στα γέλια, όμως ήταν ένα βιβλίο που διάβασα πραγματικά πολύ ευχάριστα από την αρχή μέχρι το τέλος, το οποίο μου χάρισε αρκετές ώρες ψυχαγωγίας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν προτείνεται για πρώτη επαφή με τον συγγραφέα: Έτσι, θα βγάλετε τελείως λανθασμένα συμπεράσματα για τη γραφή και τον τρόπο σκέψης του.


Τουλάχιστον ο Σαββίδης του έβαλε «χέρι»! - Panionianea Τουλάχιστον ο Σαββίδης του έβαλε «χέρι»! - Panionianea\nHome > ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ > Τουλάχιστον ο Σαββίδης του έβαλε «χέρι»!\nΤουλάχιστον ο Σαββίδης του έβαλε «χέρι»!\nΟ Πέλκας σκόραρε στο φινάλε του αγώνα με τον Πανιώνιο και πανηγύρισε κάνοντας μία απαράδεκτη χειρονομία Ο άσος του ΠΑΟΚ έπιασε τα γεννητικά του όργανα και φώναξε «πάρτε τα τώρα».\nTo ακόμα χειρότερο είναι ότι ο τεχνικός Ίβιτς κάλυψε τον παίκτη του, τονίζοντας μεταξύ άλλων πως οι παίκτες του πανηγύρισαν σαν άνδρες και ο Πέλκας δεν ήθελε να προσβάλει κανέναν. Ντροπή και μόνο ντροπή να προσπαθεί να δικαιολογήσει ένας προπονητής τέτοια απαράδεκτη ενέργεια ενός παίκτη του.\nΠάντως , ο Πρόεδρος του ΠΑΟΚ είχε άλλη άποψη και προς τιμήν του έβαλε... χέρι στον Πέλκα!\nΜετά το τέλος του αγώνα, ο Ιβάν Σαββίδης είχε επαφή με τον Έλληνα άσο προκειμένου να του μεταφέρει τη δυσαρέσκειά του για την συγκεκριμένη χειρονομία, κάνοντας σαφές πως δεν είναι αποδεκτή από την οικογένεια της ομάδας του.\nΌπως χαρακτηριστικά σημειώνεται από την πλευρά του μεγαλομετόχου: "Η χειρονομία του παίκτη -εννοείται δεν είναι αποδεκτή από εμάς και θα επιληφθούμε- δεν είχε αποδέκτες κανέναν από τους ανθρώπους ή τον κόσμο του Πανιωνίου.\nΣε καμία περίπτωση δεν είναι αποδεκτές τέτοιες ενέργειες ακόμη κι αν εκφράζουν την ένταση της στιγμής...".\nΤουλάχιστον ο Σαββίδης φοράει παντελόνια και έβαλε χέρι στον παίκτη του. Ο Ίβιτς έδειξε -δυστυχώς- πόσο λίγος είναι.\nΥΓ: Ίβιτς με τέτοιες απαράδεκτες δηλώσεις μόνο τον παίκτη σου δε προστατεύεις. Απλα μικραίνεις το προπονητικό σου όνομα και όχι μόνο... Ρώτα Μασούρα, Μπεν, Τασούλη, Κόρμπο και τα άλλα παιδιά του Πανιωνίου πως είναι πραγματικά να πανηγυρίζεις αντρίκια.\nItem Reviewed: Τουλάχιστον ο Σαββίδης του έβαλε «χέρι»! Rating: 5 Reviewed By: panionia nea


Νέο γερμανικό σκάνδαλο: Πρόστιμο 630 εκατ. ευρώ στη Deutsche Bank για ύποπτες συναλλαγές – Ανάποδα\nΑρχική ~ Διεθνη ~ Νέο γερμανικό σκάνδαλο: Πρόστιμο 630 εκατ. ευρώ στη Deutsche Bank για ύποπτες συναλλαγές\nΝέο γερμανικό σκάνδαλο: Πρόστιμο 630 εκατ. ευρώ στη Deutsche Bank για ύποπτες συναλλαγές\nκατηγορία: Διεθνη 31 Ιανουαρίου 2017\t50 θεάσεις\nΗ Deutsche Bank ανακοίνωσε ότι το ποσό που σχετίζεται με το διακανονισμό των ρωσικών συναλλαγών «ουσιαστικά αποτυπώνεται» στο ποσό που έχει ήδη προβλεφθεί για τέτοιου είδους δικαστικά έξοδα.\nΗ τράπεζα συνεχίζει να συνεργάζεται με άλλους ρυθμιστικούς φορείς και αρχές που διενεργούν τις δικές τους έρευνες.\nDeutsche Bank\t2017-01-31\nΣχετικές ετικέτες: Deutsche Bank\nPrevious: Με βάση το ΑΦΜ η προσέλευση στα ΚΕΠ για το Κοινωνικό Επίδομα Αλληλεγγύης\nNext: Με προσωπικό ασφαλείας το πρωί τα δημόσια νοσοκομεία\nΈκκληση για πρόσληψη παιδιάτρων στις κατασκηνώσεις της Χαλκιδικής\nΤουρκία: 2.560 απολύσεις στη Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων\nΣυμφωνία Τουρκίας με Κίνα για την πυρηνική ενέργεια


MEEFF APK (Τελευταία έκδοση: 3.2.0)\nΤελευταία έκδοση: 3.2.0\nΚατεβάστε APK(21.8 MB)\nΕάν θέλετε να κάνετε φίλους μαζί της, πατήστε το δεξί κουμπί και πατήστε το κουμπί "X" στα αριστερά εάν αρνηθείτε.\nΩστόσο, θα πρέπει επίσης να είστε προσεκτικοί γιατί όταν χρησιμοποιείτε αυτήν την εφαρμογή, οι καλοί άνθρωποι έχουν πολλά, αλλά οι κακοί άνθρωποι είναι εκεί! Αφού βρείτε καλούς φίλους, μπορείτε να ζητήσετε από το Facebook, το KakaoTalk να παραμείνουν σε επαφή για να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον να μάθει τη γλώσσα και ίσως να έχετε ραντεβού στην πραγματική ζωή;\nΌταν συνομιλείτε με τους Κορεάτες φίλους σας, μη διστάσετε να αισθανθείτε ελεύθεροι και σίγουροι! Αν το πείτε λάθος, θα σας βοηθήσουν να διορθώσετε γρήγορα και επίσης να σας βοηθήσουν να διορθώσετε τον τονισμό, την προφορά και να διδάξετε περισσότερα πράγματα που δεν υπάρχουν πλέον στο βιβλίο για εσάς. Σίγουρα όταν έχετε έναν Κορεάτη φίλο, το επίπεδο των Κορεάτικων θα αυξηθεί σημαντικά!\nΕπιπλέον, οι Κορεάτες έχουν μια κουλτούρα φιλοφρονήσεων και φιλοφρονήσεων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ίσως είπατε "γεια" σε εσάς που έχει επαινέσει ότι είναι καλός στα Κορεάτικα, ή επαινέθηκε για τα πάντα, από κάθε άποψη. Επομένως, όταν μιλάτε με κορεάτες φίλους, για να κερδίζετε πόντους, μην ξεχάσετε να τους "γενναιόδωρα" χαιρετίστε!\nΧαρακτηριστικά του MEEFF\nΣτην κοινότητα MEEFF , μπορείτε να βρείτε σημαντικό αριθμό κορεάτικων χρηστών που θέλουν να κάνουν διεθνείς φίλους ή να μάθουν ξένες γλώσσες.\nΑπό K-pop, K-δράμα και ταινίες, μέχρι κορεατικά φαγητά, μη διστάσετε να μοιραστείτε το ενδιαφέρον σας με τους κορεάτες φίλους σας!\nΘα βρείτε επίσης πολλούς διεθνείς χρήστες από όλο τον κόσμο. Από τη γειτονιά σας στην άλλη πλευρά του κόσμου, δεν υπάρχει όριο στην άκρη πλευρά.\nΑπεριόριστες συζητήσεις δωρεάν\nΑπεριόριστη αναζήτηση φίλων και συνομιλιών διαθέσιμες δωρεάν.\nΜέχρι να βρείτε τους σωστούς φίλους σας, μη διστάσετε να περιηγηθείτε, μη διστάσετε να τους μιλήσετε!\nΠαρακολουθούμε τις καθημερινές αναφορές\nΠαρακολουθούμε τις αναφορές χρήσης ανά πάσα στιγμή για να διασφαλίσουμε μια καθαρή και ασφαλή κοινότητα. Εάν συναντήσετε ακατάλληλους χρήστες, αναφέρετέ το σε εμάς. Η ομάδα διαχείρισης εφαρμογών MEEFF θα λάβει έγκαιρα μέτρα.\nΜέγεθος αρχείου: 16.9 MB


Δεν τα παρατάει | Onsports.gr\nhome ΠοδόσφαιροΕυρώπηΙταλίαΔεν τα παρατάει Κοινοποιήστε\nΔεν τα παρατάει Συντάκτης: Παναγιώτης Τζαμπαζλής Δημοσίευση: Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011 18.39\nΟ Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο δεν προτίθεται να αποχωρήσει από την ενεργό δράση στο τέλος της σεζόν.\tΤο 36ο έτος της ηλικίας του διανύει ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο, ωστόσο, φαίνεται ότι ο ίδιος δεν είναι ακόμα έτοιμος για να μείνει μακριά από το ποδόσφαιρο. «Ελπίζω να παίζω για αρκετά χρόνια ακόμα κα να δίνω το καλύτερο του εαυτού μου. Σίγουρα μπορώ να αγωνιστώ για ακόμα μία χρονιά. Δεν έχω σκεφτεί τον εαυτό μου ως προπονητή ή τεχνικό διευθυντή. Έχω γεννηθεί για να παίζω ποδόσφαιρο», είπε ο «Πιντουρίκιο».\tΚατηγορία: Ιταλία


ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ\nΤο ουροποιητικό σύστημα δημιουργείται στην αρχή της εμβρυϊκής ζωής από διαφορετικά κομμάτια, τα οποία αναπτύσσονται σιγά-σιγά και κάποια στιγμή ενώνονται μεταξύ τους για να δώσουν την συνέχεια των αποχετευτικών οδών που απαιτείται για να κατέβουν τα ούρα από τους νεφρούς μέσω των καναλιών που ονομάζονται ουρητήρες, στον σάκο αποθήκευσης τους (ουροδόχο κύστη) και από εκεί στον εξωτερικό χώρο μέσω ενός καναλιού που ονομάζεται ουρήθρα.\nΕίναι η στένωση που αναπτύσσεται κατά την εμβρυϊκή ζωή στο σημείο που ενώνεται ο νεφρός με τον ουρητήρα. Το σημείο ένωσης τους (πυελοουρητηρική συμβολή) πρέπει να είναι αρκετά ευρύ ούτως ώστε τα ούρα να περνούν με ευκολία από τον νεφρό όπου παράγονται στον ουρητήρα. Εάν η ένωση αυτή «βγει» στενή, υπάρχει δυσκολία στην κάθοδο των ούρων, τα οποία λιμνάζουν στο «κούφιο» του νεφρού και δημιουργούν φούσκωμα αυτού. Η κατακράτηση αυτή των ούρων ή αλλιώς διάταση ή φούσκωμα του νεφρού, ονομάζεται υδρονέφρωση. Πύελος ονομάζεται το «κούφιο» εκείνο του νεφρού στο οποίο εκβάλουν όλα τα μικροσκοπικά κανάλια-σωληνάρια πέριξ των οποίων από ειδικά κύτταρα του νεφρού παράγονται τα ούρα.\nΗ στένωση αυτή δημιουργεί λοιπόν την υδρονέφρωση από την 15η εβδομάδα της κύησης και αυτή είναι ορατή καθαρά στους υπερηχογραφικούς ελέγχους του εμβρύου ήδη από την 18η εβδομάδα της κύησης. Στην Ελλάδα ο πρώτος υπερηχογραφικός έλεγχος που μελετά τους νεφρούς του εμβρύου, γίνεται μεταξύ της 21ης και 23ης εβδομάδος της κύησης.\nΑνάλογα με τον βαθμό της στένωσης είναι και η υδρονέφρωση μικρή, μεσαία ή μεγάλη. Οσο πιο σοβαρή είναι η στένωση, τόσο πιο διατεταμένος-φουσκωμένος με ούρα είναι ο νεφρός. Όταν η διάταση του νεφρού ξεπεράσει κάποια όρια, οι πιέσεις που επικρατούν μέσα του είναι τόσο υψηλές που καταστρέφουν το παρέγχυμα του (λειτουργικά κύτταρα του νεφρού) μέσω της πίεσης που ασκούν πάνω σε αυτό. Σε αυτήν την περίπτωση, η καταστροφή των νεφρών είναι προοδευτική. Το εάν ένας νεφρός καταστραφεί εντελώς σε δύο ή σε δέκα χρόνια, αυτό εξαρτάται από τον βαθμό της στένωσης και κατ’επέκταση από το ύψος των ενδονεφρικών πιέσεων.\nΤις περισσότερες φορές η στένωση είναι από την μια μόνο πλευρά. Μερικές φορές αφορά και τους δύο νεφρούς και εάν συμβαίνει αυτό, η υδρονέφρωση σχεδόν πάντα δεν είναι του ιδίου βαθμού και στις δύο πλευρές.\nΜετά την γέννηση ο βαθμός της υδρονέφρωσης θα διερευνηθεί με ένα απλό υπερηχογράφημα και μέσω μιας άλλης εξέτασης που λέγεται κυστεογραφία, θα αποκλειστεί το ενδεχόμενο ύπαρξης κυστεονεφρικής παλινδρόμησης. Ο παιδοουρολόγος ή ο γνωρίζων παιδίατρος θα αποφασίσει εάν το νεογέννητο θα μπει σε προφυλακτική, καθημερινή, σε μικρή δόση αντιβιωτική αγωγή, για να μην κάνει ουρολοιμώξεις. Μετά από δύο μήνες, θα επανεκτιμηθεί η υδρονέφρωση και αν αυτή είναι μεγαλύτερη από κάποια όρια, θα συστήσουμε το λεγόμενο δυναμικό σπινθηρογράφημα νεφρών DTPA ή MAG3. Το σπινθηρογράφημα αυτό θα μας δώσει την λειτουργική αξία του διατεταμένου νεφρού με αυστηρά μαθηματικά. Μια πρώτη ιδέα επί της λειτουργικότητος του νεφρού μας έχει δώσει ήδη το υπερηχογράφημα. Το σπινθηρογράφημα θα μας δώσει επίσης την σοβαρότητα της στένωσης μέσω του χρόνου που κάνει μια συγκεκριμένη ποσότης ούρων να περάσει από τον νεφρό στην ουροδόχο κύστη.\nΠολλές από τις υδρονεφρώσεις αυτές υποχωρούν από μόνες τους με την ανάπτυξη και μόνο του παιδιού. Εάν υπάρχει αυτόματη υποχώρηση, αυτή είναι ορατή ήδη από τους τρεις πρώτους μήνες της ζωής.\nΕάν σε ηλικία τριών μηνών η υδρονέφρωση είναι μεγάλη και δεν έχει κάνει καμία βελτίωση ή ακόμα περισσότερο εάν χειροτερεύει συνεχώς και ξεπεράσει κάποια όρια, οδηγούμεθα στην ανάγκη χειρουργικής επέμβασης για να σωθεί ο νεφρός του οποίου η λειτουργία απειλείται.\nΗ επέμβαση έγκειται στο να αφαιρεθεί το στενό σημείο ένωσης νεφρού και ουρητήρα και να ξαναγίνει η ένωση των δύο αυτών οργάνων με χειρουργικές ραφές, με τέτοιο τρόπο ώστε η διέλευση των ούρων από τον νεφρό στον ουρητήρα να είναι ευχερής και ο νεφρός να «ξεφουσκώσει».\nΗ επέμβαση αυτή σε έμπειρα χέρια έχει άριστα ποσοστά επιτυχίας της τάξης του 99%. Η νοσηλεία είναι της τάξης των 3-4 ημερών. Η αμέσως μετεγχειρητική παροχέτευση των ούρων από τον χειρουργημένο νεφρό δεν γίνεται πλέον μέσω νεφροστομίας (πλαστικού σωλήνα που βγαίνει από το πλάι της κοιλιάς του παιδιού) αλλά μέσω καθετήρα ο οποίος τοποθετείται στην αρχή της επέμβασης ενδοσκοπικά από την ουροδόχο κύστη στον νεφρό. Η αφαίρεση του καθετήρος αυτού γίνεται την 3η ή την 4η μετεγχειρητική και το παιδί γυρίζει σπίτι του την ίδια ημέρα.\nΠυελογραφία παιδιού 3 μηνών με στένωση της ΔΕ πυελοουρητηρικής συμβολής. Διακρίνεται ο ΔΕ νεφρός διατεταμένος με εξαιρετικά μεγάλη πύελο σε σχέση με τον ΑΡ νεφρό.\nΠυελογραφία παιδιού 3 μηνών. Παρατηρείται μεγάλου βαθμού στένωση ΔΕ πυελοουρητηρικής συμβολής και μετρίου βαθμού στένωση ΑΡ πυελοουρητηρικής συμβολής.


Αν ανεβείτε το χειμώνα θα χρειαστείτε έμπειρο οδηγό και καλό εξοπλισμό. Την άνοιξη τα νερά του ποταμού Ενιπέα και τα χρώματα της φύσης μοιάζουν με θαύματα –μπορείτε να εντοπίσετε σπάνια αγριολούλουδα που ευδοκιμούν μόνο στον Όλυμπο, όπως η Anemoni Halleri με τα πανέμορφα ιώδη πέταλα και τα κατακίτρινα άνθη.\nΜάρτιο μπορείτε να πάρετε μέρος ή να παρακολουθήσετε τους διεθνείς αγώνες ορειβατικού σκι και τον Ιούνιο, τον ορειβατικό μαραθώνιο δρόμο. Καλοκαίρι και φθινόπωρο, ο Όλυμπος σφύζει από ζωή, οι αναβάσεις είναι ευκολότερες και όλα τα καταφύγια είναι ανοιχτά. Μην ξεχαστείτε, πάντως – το βουνό των θεών δεν είναι ποτέ τόσο εύκολο όσο μια βουτιά στις παραλίες της Πιερίας!


Νατάσσα Μποφίλιου: Η «Εποχή Του Θερισμού» στο Φεστιβάλ «Αισχύλεια» - NRG MUSIC Νατάσσα Μποφίλιου: Η «Εποχή Του Θερισμού» στο Φεστιβάλ «Αισχύλεια» - NRG MUSIC\nΤην Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου, η Νατάσσα Μποφίλιου, ο Θέμης Καραμουρατίδης και ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος παρουσιάζουν την «Εποχή Του Θερισμού» στο Παλαιό Ελαιουργείο στην Παραλία Ελευσίνας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ «Αισχύλεια», στον επίλογο του συναυλιακού καλοκαιριού.\nΚαι με όλη τη χαρά και την ανυπομονησία της επιστροφής στις live εμφανίσεις, η Νατάσσα Μποφίλιου παρουσιάζει με το μοναδικό, φλεγόμενο τρόπο της στη σκηνή και στο κοινό, μαζί με όλες τις μεγάλες επιτυχίες της.\nΗ Νατάσσα Μποφίλιου θα πυρπολήσει για μία ακόμη φορά τη σκηνή, σε μία συναυλία «όπως παλιά», και θα καταφέρει να μεταδώσει όχι μόνο χαρά και συγκίνηση αλλά και ελπίδα για όλα τα όμορφα που θα έρθουν.\nΠαγκάλου & Κίμωνος Ελευσίνα\n& Σάββατο 09:00 – 13:00\n• Πλατεία Ηρώων, Ελευσίνα\nΚυριακή – Παρασκευή 19:00 – 23:00\n• Παλαιό Ελαιουργείο, παραλία Ελευσίνας\n19:00-21:00 και αποκλειστικά για τις παραστάσεις της ημέρας.\n«Εποχή Του Θερισμού»