Τελετή αποφοίτησης-"ΠΡΟΤΥΠΟ" τη νέα σχολική χρονιά το Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο Λύκειο Ξάνθης | Όμορφη Πόλη\nΑρχική » Τελετή αποφοίτησης-"ΠΡΟΤΥΠΟ" τη νέα σχολική χρονιά το Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο Λύκειο Ξάνθης\nΤελετή αποφοίτησης-"ΠΡΟΤΥΠΟ" τη νέα σχολική χρονιά το Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο Λύκειο Ξάνθης\nΥποβλήθηκε από tarnaout στις Πέμ, 2022-05-19 18:12.\nΠραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 19 Μαΐου 2022, η τελετή αποφοίτησης των μαθητών του Εκκλησιαστικού Γυμνασίου-Λυκείου Ξάνθης.\nΠαρόντες η Διευθύντρια της Πρωταβάθμιας κα. Ευμορφία Στυλιανίδου, ο Διευθυντής της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Χρήστος Ιωαννίδης, οι Αντιδήμαρχοι Ξάνθης κ. Μανώλης Φανουράκης και κ. Γιάννης Ζερενίδης, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Ραδιοφώνου Ξάνθης κ. Χάρης Διαφωνίδης, εκ μέρους της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ξάνθης ο Αστυνομικός Διευθυντής Νεκτάριος Ορφανίδης , οι Σχολικοί Σύμβουλοι Άννα Αγγελοπούλου, Νίκος Καμέας, Γεώργιος Τζάστας, όλο το εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου και πολλά στελέχη που διαχρονικά προσφέρουν στη δομή.\nO Διευθυντής της Εκκλησιαστικής Εστίας Ξάνθης κ. Χάρης Αντικουλάνης, ευχαρίστησε όλους όσους συνέδραμαν και φέτος στη λειτουργία της εστίας, μέσα στις ιδιαίτερες συνθήκες που λόγω της πανδημίας ήταν ξεχωριστές και όλους τους υπεύθυνους της απογευματινής ζώνης που βοήθησαν ώστε να πραγματοποιηθούν πολλές από τις δράσεις των δομών.\nΙδιαίτερα ευχαρίστησε τους εθελοντές γιατρούς, τον Ανδρέα Ματζάκο, διευθυντή του ΙΘΤΠ, που συνέδραμε στη λειτουργία της ενισχυτικής διδασκαλίας, τον πατέρα Στέφανο που είναι υπεύθυνος της απογευματινής ζώνης, την κα. Ευαγγελία Ριτζαλέου, τον Διευθυντή της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κ. Χρήστο Ιωαννίδη και παρέδωσε στον Μητροπολίτη Ξάνθης ένα συμβολικό δώρο με πυρογραφία το Εκκλησιαστικό σχολείο και την Εκκλησιαστική Εστία.\nΣημείωσε τέλος, ότι με τη νέα μορφή που θα έχει την επόμενη χρονιά το Εκκλησιαστικό σχολείο που γίνεται «ΠΡΟΤΥΠΟ» και θα είναι το μοναδικό Πρότυπο σε ολόκληρη τη Θράκη, ότι η Εκκλησιαστική Εστία είναι έτοιμη να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα.\nΟ Πρόεδρος του Δεκαπενταμελούς Συμβουλίου των μαθητών, Παντελής Αλεξιάδης, ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Ξάνθης και Περιθεωρίου για την αγάπη με την οποία περιέβαλλε όλα τα παιδιά του σχολείου, όπως και όλους του καθηγητές που στάθηκαν δίπλα στους μαθητές, στις όποιες δυσκολίες αντιμετώπισαν, κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, σημειώνοντας:\n«Ευχαριστούμε αυτούς που μας δίδαξαν και μας συμβούλευσαν, αυτούς που μας μάλωσαν και μας καθοδήγησαν, με έναν και μοναδικό γνώμονα, το καλό μας».\n«Αποφοιτούμε γνωρίζοντας τον κόσμο που μας περιμένει, αποφοιτούμε γνωρίζοντας ότι η ικανότητα θυσιάζεται συχνά στο βωμό του μικροσυμφέροντος, αποφοιτούμε όμως γνωρίζοντας ότι το σκοτάδι της δοσοληψίας, της κακόπιστης κριτικής και του ψέματος είναι αντίθετα από το νόημα της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού μας. Αυτό το σχολείο μας δίδαξε την αξία του σεβασμού, της αγάπης, της μετριοφροσύνης, της προσφοράς, αλλά κυρίως της δίκαιης θέσης και με αυτά τα όπλα θα πορευτούμε στη ζωή», σημείωσε.\n«Μια σχολική χρονιά τελειώνει και αρχίζει ένας αγώνας, ο αγώνας των ενδοσχολικών και των Πανελληνίων εξετάσεων. Οι εξετάσεις είναι ένας σταθμός της ζωής μας, γνωρίζοντας όμως ότι ολόκληρη τη ζωή μας δίνουμε εξετάσεις.\nΤο σχολείο μας από τη νέα σχολική χρονιά γίνεται «ΠΡΟΤΥΠΟ» και αυτό είναι τιμή και ευθύνη για όλους μας. Τιμή που αναβαθμίζεται και ευθύνη να ανταποκριθούμε επάξια σε αυτήν την τιμή.\nΗ ζωή αυτή είναι ένα πέρασμα και το σημαντικό είναι να δούμε ο καθένας μας τι αφήνει σε αυτό το πέρασμα, αφήνει κάτι καλό ή συντρίμμια και χαλάσματα», σημείωσε ο Μητροπολίτης Ξάνθης και Περιθεωρίου.\nΟ Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ξάνθης και Περιθεωρίου κ.κ. Παντελεήμων, διηγήθηκε μια παραβολική ιστορία που πραγματικά παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, καταλήγοντας: « Το νόημα είναι με τι τρόπο ο καθένας μας γράφει το όνομά του σε αυτή τη ζωή».\n«Θα ήθελα να συγχαρώ τον Παντελεήμονα τον Αλεξιάδη για αυτά που μας είπε, τα τόσο σημαντικά και για τον τρόπο που μας τα είπε, γιατί τα λόγια του είναι αυτά που ουσιαστικά ζητούν τα νέα τα παιδιά από εμάς τους μεγάλους. Ζητούν να είμαστε έντιμοι να είμαστε αληθινοί και να επιβραβεύουμε τις αξίες, αυτό είναι που θέλουν τα παιδιά μας», σημείωσε ο Μητροπολίτης μας, απαντώντας ουσιαστικά στα όσα είχε πει νωρίτερα ο πρόεδρος του Δεκαπενταμελούς.\n«Χθες αυτή την ώρα είχε μπουρίνι, σήμερα είναι χαρά Θεού, έτσι είναι η ζωή, έχει και τα μπουρίνια της, τις δυσκολίες της, αλλά και τις λιακάδες της και γιαυτό στις δυσκολίες δεν πρέπει να υποχωρούμε, δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω», τόνισε ο Μητροπολίτης Ξάνθης και συνέχισε:\n«Κάποιοι κατηγορούν του Πατέρες της Εκκλησίας, ότι κατέστρεψαν την Αρχαία Κλασική Φιλοσοφία.\nΕίναι ότι πιο αναληθές υπάρχει. Αν γνωρίζουμε την Αρχαία Κλασική Φιλοσοφία , αυτό το οφείλουμε στους Πατέρες της Εκκλησίας, στους μοναχούς που καθόταν και έγραφαν.\nΟ Άγιος ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος χρησιμοποιεί έναν από τους μύθους του Αισώπου για να δείξει ότι μπορούν να ξεπεραστούν οι δυσκολίες, τον μύθο που θέλει μια νυχτερίδα να πέφτει στην καρδάρα με το γάλα και να είναι καταδικασμένη να πνιγεί, να πεθάνει….. όμως δεν παραιτήθηκε … η νυχτερίδα χτυπούσε με τα φτερά της το γάλα και αυτό έπηξε και σώθηκε…… Έτσι πρέπει να συνεχίζουμε στη ζωή, να αγωνιζόμαστε να μην απογοητευόμαστε και ο Θεός θα μας βοηθήσει να προχωρήσουμε και να διακριθούμε».\nΞεχωριστή η παρουσία στην εκδήλωση της Χορωδίας Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής του Σχολείου, με Χοράρχη τον καθηγητή μουσικής κ. Ιωάννη Κατσούλη, που έδωσε ένα δείγμα της δουλειάς που γίνεται στο σχολείο στην κατεύθυνση του πολιτισμού και των τεχνών. Μιας δουλειά που δίνει υψηλού επιπέδου θεωρητικό υπόβαθρο στους μαθητές ώστε να αξιοποιήσουν τα τάλαντα τους και να αναδείξουν τις ικανότητές τους.\nΤο Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο\nΜε απόφαση του ΥΠΔΒΜΘ, είναι το Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο Ξάνθης ισότιμο με τα Δημόσια Γυμνάσια.\nΕγγραφές γίνονται και στις τρεις τάξεις του Γυμνασίου, αφού προσκομισθούν οι σχετικοί τίτλοι σπουδών. Απόφοιτοι του Δημοτικού Σχολείου εγγράφονται στην Α΄ Τάξη. Για τις άλλες τάξεις γίνεται μετεγγραφή.\nΟι Απόφοιτοι του Εκκλησιαστικού Γυμνασίου μπορούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους στο Γενικό Εκκλησιαστικό Λύκειο ή στα Γενικά Λύκεια ή στα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ.\nΕβδομαδιαία παρέχεται Ενισχυτική Διδασκαλία - δωρεάν - με σκοπό τη βελτίωση των μαθητών στα μαθήματα.\nΕπίσης, λειτουργεί (όπως και στο Λύκειο) ειδικό τμήμα υποδοχής αλλοδαπών με γλωσσική διδασκαλία στη διάρκεια του κανονικού εβδομαδιαίου προγράμματος, καθώς και τμήματα ειδικής αγωγής.\nΤο Γενικό Εκκλησιαστικό Λύκειο\nΤο Γενικό Εκκλησιαστικό Λύκειο συστεγάζεται με το Γυμνάσιο. Η φοίτηση είναι τριετής. Οι μαθητές παίρνουν απολυτήριο Γενικού Λυκείου ισότιμο με τα άλλα δημόσια Λύκεια. Μπορούν να ακολουθήσουν τη Θεωρητική ή τη Θετική ή την Τεχνολογική κατεύθυνση.\nΣτην πρώτη τάξη εγγράφονται οι κάτοχοι απολυτηρίου Γυμνασίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Στις τάξεις Β΄ και Γ΄, η εγγραφή γίνεται με μεταγραφή.\nΤο πρόγραμμα των τριών τάξεων του Εκκλησιαστικού Λυκείου είναι περίπου το ίδιο με το πρόγραμμα των άλλων Γενικών Λυκείων, με κάποια διαφοροποίηση στα θεολογικά μαθήματα (διδάσκονται κατά τάξη επιπλέον ειδικά θρησκευτικά μαθήματα και Βυζαντινή Μουσική)\nΟι απόφοιτοι της Γ΄ τάξης μπορούν να λάβουν μέρος στις Πανελλήνιες εξετάσεις για την εισαγωγή τους σε Ανώτερες Εκκλησιαστικές Σχολές, στα Τ.Ε.Ι. και στα Α.Ε.Ι.\nΕβδομαδιαία παρέχεται Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη σε όλα τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα -δωρεάν- με σκοπό τη συστηματική προετοιμασία των μαθητών στις Πανελλήνιες Εξετάσεις.\nΚαθημερινά από την πόλη της Ξάνθης στη Σχολή και αντίστροφα πραγματοποιείται δρομολόγιο με λεωφορείο που μεταφέρει τους μαθητές. Από Παρασκευή μετά τα μαθήματα, όσοι μαθητές επιθυμούν επιστρέφουν, στα σπίτια τους.\nΠαράλληλα στη Σχολή λειτουργεί (όλες τις ημέρες της εβδομάδος) και το Οικοτροφείο στο οποίο διαμένουν και σιτίζονται δωρεάν όσοι μαθητές το επιθυμούν.


Νέο Zenith Defy Skyline: «το Royal Oak του φτωχού»; | Andro\nΝέο Zenith Defy Skyline: «το Royal Oak του φτωχού»;\nΤο νέο Zenith Defy Skyline θα κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο και, ναι, μοιάζει επικίνδυνα με το περιζήτητο Royal Oak της Audemars Piguet. Μόνο που είναι σαφώς πιο οικονομικό. Αρκεί αυτό; Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.\nΜοιάζουν σαν δίδυμα αδελφάκια, αλλά δεν είναι. Αριστερά: το Zenith Defy Skyline. Αριστερά: το σαφώς πιο ακριβό Royal Oak της Audemars Piguet.\nΤα ‘60s ήταν μια χρυσή δεκαετία για τη Zenith. Η ελβετική μάρκα αποφασίζει να προσθέσει δυναμισμό στα προϊόντα της και στρέφεται στη δημιουργία ενός μηχανισμού αυτόματου χρονογράφου. Την ώρα που τα στιβαρά και επαγγελματικά ρολόγια κερδίζουν έδαφος, εκείνη λανσάρει τη σειρά των Defy.\nΑποκαλούμενα και «Vault» (θησαυροφυλάκια) στα διαφημιστικά τους, τα Defy διαθέτουν τα τυπικά χαρακτηριστικά της δεκαετίας του ’70, με τη 14εδρη στεφάνη τους και κάσα όλο γωνίες. Θα κυκλοφορήσουν ξανά στα μέσα της δεκαετίας 2000 και σε πλήρη συλλογή το 2017.\nΠρόκειται για ένα σπορ ρολόι πολυτελείας που διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα με τους 3 δείκτες της σειράς και στοχεύει σε ευρύτερο κοινό.Tweet\nΤο καινούργιο Zenith Defy Skyline που παρουσιάστηκε στην LVMH Watch Week 2022 θα διατίθεται από το Φεβρουάριο. Αυτήν τη φορά είναι από ατσάλι κι όχι από τιτάνιο, όπως τα προηγούμενα μοντέλα. Έχει πολυπρισματική στεφάνη, αν και 12εδρη τούτη τη φορά, για να εναρμονίζεται με τις ενδείξεις, και 8γωνη κάσα με άψογο φινίρισμα. Πρόκειται για ένα σπορ ρολόι πολυτελείας που διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα με τους 3 δείκτες της σειράς και στοχεύει σε ευρύτερο κοινό.\nΕκτός από ξαδερφάκι (άλλοι θα πουν κλώνος) του Royal Oak, είναι και σαφώς αναγνωρίσιμο ως Defy: Στην πραγματικότητα, είναι μια μείξη του vintage Defy του 1969, της ιστορίας των μηχανισμών El Primero και της σειράς των σύγχρονων Skyline της μάρκας. (Και βέβαια, της ανάγκης του οίκου να ικανοποιήσει τη ζήτηση σε luxury sport watches τύπου Nautilus, Oyster και Royal Oak).\nΤο πρώτο αξιοπρόσεκτο νέο στοιχείο είναι το έναστρο καντράν. 4άκτινα αστεράκια που θυμίζουν το logo της μάρκας από τη δεκαετία του ’70. Η παρουσία τους πολυπληθής σ’ ένα ουρανό σε μπλε, μαύρο ή ασημόχροο, και χαρίζουν βάθος. Το παράθυρο της ημερομηνίας βρίσκεται στο 3. Οι μοντέρνοι δείκτες είναι ιδιαίτερα ευανάγνωστοι και εφοδιασμένoι με μπόλικη Luminova.\nΤο τεχνούργημα είναι των 41 mm (θα μ’ άρεσε και μεγαλύτερο), πάχους 11,6 mm, ενώ η βιδωτή κορώνα του εξασφαλίζει μια ικανή στεγανότητα 100 μ. (Φωτογραφία: zenith-watches.com).\nΤο τεχνούργημα είναι των 41 mm (θα μ’ άρεσε και μεγαλύτερο), πάχους 11,6 mm, ενώ η βιδωτή κορώνα του εξασφαλίζει μια ικανή στεγανότητα 100 μ., οπότε μπορείτε άφοβα να κολυμπήσετε φορώντας το. Άρα έχουμε μια δήλωση εδώ: πρόταση για ένα ρολόι απλό στη δομή και την απεικόνιση της ώρας, αλλά ανθεκτικό στην καθημερινή τριβή.\nΤο calibre El Primero 3620 προσφέρει ένα άνετο απόθεμα ενέργειας 60 ωρών, την ώρα που τα αντίστοιχα ρολόγια του είδους περιορίζονται συνήθως στις 42.Tweet\nΤο δεύτερο στοιχείο που συνιστά και την πρωτοτυπία του Skyline είναι το υποκαντράν των μικρών δευτερολέπτων στο 9. Όμως, δεν πρόκειται για τον κλασικό μετρητή των 60 sec, αφού εδώ ένας δείκτης του 1/10 του δευτερολέπτου γυρίζει συνέχεια με άλματα, πραγματοποιώντας μία πλήρη περιστροφή κάθε 10 sec, ακολουθώντας την ακρίβεια του μηχανισμού των 5 Hz.\nΤεχνικά εντυπωσιακό όλο αυτό, εξασφαλίζεται από το νέο calibre El Primero 3620. Ένας μηχανισμός με αρχιτεκτονική παρόμοια με κείνη του El Primero 3600 (αλλά άνευ χρονογράφου), ο οποίος παρουσιάστηκε πέρυσι φορεμένος στο πολύ πετυχημένο Zenith Chronomaster Sport. Το calibre αυτό προσφέρει ένα άνετο απόθεμα ενέργειας 60 ωρών, την ώρα που τα αντίστοιχα ρολόγια του είδους περιορίζονται συνήθως στις 42. Τη λειτουργία του μπορούμε να την απολαύσουμε στην πλάτη του ρολογιού.\nΤο Defy Skyline έρχεται με μπρασελέ από ανοξείδωτο ατσάλι (Φωτογραφία: zenith-watches.com).\nΌμως, το θέμα είναι ακριβώς αυτό: μιλάμε για ένα μηχανισμό El Primero, αλλά ούτε κομβία ούτε λειτουργίες χρονογράφου στον ορίζοντα. Τα μόνα χαρακτηριστικά που παραμένουν βρίσκονται στην αυτόματη λειτουργία και στις 36.000 ταλαντώσεις/ώρα. Μπορεί να το έχουμε ξαναδεί παλαιότερα στα ρολόγια της μάρκας, αλλά ένας El Primero που δεν είναι αυτόματος χρονογράφος φαντάζει περίεργο. Άλλοι θα διαφωνήσουν, υποστηρίζοντας πως αυτό που έχει σημασία είναι ο αριθμός των ταλαντώσεων, ότι σ’ αυτό έγκειται η καινοτομία. Απόψεις.\nΤο Defy Skyline έρχεται με μπρασελέ από ανοξείδωτο ατσάλι. Το κουτί περιλαμβάνει και ένα καουτσουκένιο λουράκι, όπου επαναλαμβάνεται το ίδιο έναστρο μοτίβο του καντράν σε μπλε για το μπλε καντράν, μαύρο για το μαύρο και σε πράσινο της ελιάς για το ασημόχροο. Η αλλαγή του μπρασελέ γίνεται τόσο εύκολα και γρήγορα που μπορείς να την κάνεις με το ένα χέρι φορώντας γάντι (κάτι στο οποίο η Zenith ειδικεύεται) και το κούμπωμα πεταλούδα είναι ασφαλές και ευχάριστο. Γενικά, το διακριτικό αυτό ρολόι είναι πολύ άνετο στο καρπό και με ωραία κατανομή βάρους.\nΗ παρουσία μιας τόσο ασυνήθιστης complication όσο αυτή της foudroyante (jumping seconds) των 10 δευτερολέπτων στερείται νοήματος όταν δεν έχεις να κάνεις με χρονογράφο.Tweet\nKι εδώ αρχίζουν οι ενστάσεις μου. Η παρουσία μιας τόσο ασυνήθιστης complication όσο αυτή της foudroyante (jumping seconds) των 10 δευτερολέπτων -σαν κι εκείνη του El Primero Striking 10th του 2011- στερείται νοήματος όταν δεν έχεις να κάνεις με χρονογράφο. Μπορεί, για λόγους μάρκετινγκ, η εταιρεία να ισχυρίζεται πως «υπενθυμίζει στον κάτοχό του το φευγαλέο του χρόνου και δίνει μια αίσθηση ζωντάνιας», αλλά δεν είναι τίποτε άλλο από ένα κομψό οπτικό εφέ πάνω σ’ ένα ρολόι που δείχνει την ώρα. Κάτι που επέτρεψε λεκτικά παιχνίδια του στυλ «Από El Primero σε Null Primero».\nΤο Zenith Skyline κοστίζει 1.200 ευρώ περισσότερα από ένα κλασικό Defy, ήτοι 8.400 ευρώ (Φωτογραφία: zenith-watches.com).\nΕπίσης, δεν είναι μυστικό ότι πολλοί θα δουν το Defy Skyline ως μία πιο προσιτή εναλλακτική στο Royal Oak της Audemars Piguet. Το έναστρο καντράν ενισχύει την εντύπωση. Όμως, αυτό δεν είναι απολύτως ακριβές, αφού το ίδιο μοτίβο στόλιζε και το ορίτζιναλ Defy Α3642 του 1969. Πέραν τούτου, το Zenith Skyline κοστίζει περίπου 1.000 ευρώ περισσότερα από ένα κλασικό Defy, ήτοι 8.ο00 ευρώ (ενδεικτική τιμή). Πιστεύετε ότι το look και ο βελτιωμένος μηχανισμός δικαιολογούν μια τέτοια διαφορά; Αυτό το «Royal Oak του φτωχού» σε τι φτωχούς απευθύνεται;\nΝα παραδεχτώ, ωστόσο, ότι το ρολόι αυτό –μελέτη της γωνιώδους φινέτσας- δείχνει οικείο και φρέσκο, ενώ αποτίει φόρο τιμής στην ιστορία της Zenith και των τεχνικών επιτευγμάτων της. Καταφέρνει να επωφεληθεί της καλίμπρας El Primero χωρίς τις complications της. Ο κάτοχός του να είναι βέβαιος ότι θα έχει στον καρπό του ένα μοντέλο που δεν υπάρχει ανάλογό του στην αγορά, αλλά να ξέρει και ότι θα τον… σνομπάρουν οι κάτοχοι ενός Audemars Piguet Royal Oak ή ενός Patek Philippe Nautilus.\nΔιαβάστε ακόμα: Πειράζει που δεν θα αποκτήσουμε ποτέ τα ακριβότερα ρολόγια;\nAudemars Piguet Royal Oak Offshore zenith Ρολόι


ioablognews.blogspot.com: ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Α.Ο.Ζ. ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΩΝ Η.Π.Α. ΜΕ H.A.A.R.P\nΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Α.Ο.Ζ. ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΩΝ Η.Π.Α. ΜΕ H.A.A.R.P\nΟΤΑΝ ΥΠΕΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΑΓΩΓΟΥ ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ (2007), ΟΛΑ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΑΝΕΦΕΡΑΝ ΤΗΝ ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΑΥΤΗ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΞΕΣΠΟΥΝ ΤΑ ΠΕΡΙΒΟΗΤΑ « ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ» ΟΠΟΥ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2008 ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΓΙΑ ΜΕΡΕΣ ΣΕ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ.\nΥΠΟΚΙΝΗΤΕΣ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΕΠΕΙΣΟΔΙΩΝ ΗΤΑΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ. ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΔΟΞΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΡΟΚΑΛΩΝΤΑΣ ΣΟΚ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ.ΤΟ ¨ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΗΦΘΗ¨ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ : « ΚΑΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝ ΑΥΤΕΣ ΔΕΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ Η.Π.Α.». ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΜΕΤΑΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΛΙΒΥΗ ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ. ΟΙ ΑΦΕΛΕΙΣ ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΕΥΚΟΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΑΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ. ΤΟ ΧΑΜΗΛΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΥΠΟΧΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ «ΠΑΙΧΤΩΝ» ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΣΚΗΝΗΣ. (ΑΣ ΜΗΝ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΣΟΥΛΕΪΜΑΝ ΑΠΟΓΟΝΟ ΤΟΥ ΤΖΕΚΙΝΣ ΧΑΝ)\nΣΗΜΕΡΟΝ ΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ 3 ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΕΣ ΜΑΙΟΥ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ 4 ΜΝΗΜΟΝΙΟ (ΑΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ…) . Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΠΕΤΥΧΕ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΙΟ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ. ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΚΑΝΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ, ΔΙΟΤΙ ΜΠΛΕΧΤΗΚΑΝ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΧΟΙΝΙΑ. ΤΩΡΑ ΑΝ ΚΑΝΟΥΝ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΠΟΥΝ ΟΤΙ «ΚΑΝΑΜΕ ΛΑΘΟΣ» ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑ, ΟΠΟΤΕ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΚΟΣΤΟΣ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ. ΑΣ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΡΕΖΟΥΜΕ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΑΙΦΝΙΔΙΩΣ ΣΤΟΝ Ο.Η.Ε. ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΙ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΔΙΚΑΙΟ ΠΟΥ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΜΕ ¨ΕΜΕΣΗ¨ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Α.Ο.Ζ. (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ) ΔΙΟΤΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑΣ ΑΠΑΝΤΩΝΤΑΙ ΣΤΑ 12 ΝΑΥΤΙΚΑ ΜΙΛΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΙΠΤΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΟΖ. ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ, ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΕΞΕΦΡΑΣΑΝ ΤΗΝ ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΑΛΛΩΣΤΕ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ¨ΕΚΕΙ¨ ΗΤΑΝ ΓΙΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ, ΣΑΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΝΑ ΠΙΕΣΕΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ Α.Ο.Ζ.. ΚΑΛΩΣ ΕΓΙΝΕ ΟΜΩΣ ….ΚΑΙ ΤΩΡΑ;\nΔΙΟ-ΓΕΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. πηγη\nΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Α.Ο.Ζ. ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΩΝ Η.Π.Α. ΜΕ H.A.A.R.P http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2013/02/haarp_1397.html


ΑΕΚ: Σε οριακή κατάσταση, άπαντες στον αέρα στην ΠΑΕ | Sportday Αθλητικές Ειδήσεις\nΣταύρος Καζαντζόγλου 16.05.22 | 21:50\nΜε καζάνι που βράζει και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις συνέπειες που θα υπάρξουν φαντάζει πλέον η ΑΕΚ.\nΟ αποκλεισμός από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της επόμενης σεζόν φαίνεται πως άνοιξε τον ασκό του Αιόλου και πλέον υπάρχουν απρόβλεπτες συνθήκες. Επειτα από την επίσκεψη αντιπροσωπείας οπαδών το πρωί της Δευτέρας όπου αξίωσαν από όλα τα στελέχη να παραιτηθούν, δεν υπάρχει καμία εξέλιξη και κανένα στίγμα από τον Δημήτρη Μελισσανίδη.\nΕίναι γεγονός που δεν αμφισβητείται, πως κανείς εξ όσων εργάζονται στην ΑΕΚ έχει επαφή με τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ τις τελευταίες ημέρες. Ο Μελισσανίδης δεν έχει αποκαλύψει τις προθέσεις του για το πώς θα πορευθεί η ΑΕΚ. Βρίσκεται υπό πίεση, καθώς όλοι όσοι είναι αυτήν την περίοδο στην ΑΕΚ αποτελούν επιλογές του, με ελάχιστους να βρίσκονται από την αρχή της νέας εποχής και άλλους που προστέθηκαν στην πορεία.\nΠηγές της ΑΕΚ ανέφεραν πως η συζήτηση που θα υπάρξει θα αφορά όλα τα στελέχη συνολικά και όχι σε προσωπικό επίπεδο. Δηλαδή, να υπάρξει μια κοινή απόφαση του Μελισσανίδη που θα πει «μένουν όλοι», εάν δεν θεωρεί πως αυτοί είναι στην κορυφή του προβλήματος ή να πει «φεύγουν όλοι» για να προχωρήσει σε σαρωτικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα, όπως ζητά μεγάλο μέρος των φίλων της ΑΕΚ υπό καθεστώς απόλυτης απογοήτευσης. Ουδείς μπορεί να προκαταβάλει τις σκέψεις του Μελισσανίδη, ωστόσο, υπάρχουν κάποια δεδομένα που δεν αμφισβητούνται και θα καθορίσουν τις εξελίξεις.\nΟ Μελισσανίδης δεν είναι από εκείνους που λυγίζουν στην πίεση και πολλές φορές επιλέγει προσωπική πολιτική και αποφάσεις, ακόμα και εάν δεν συμφωνεί η πλειοψηφία. Δεν αρέσκεται να του επιβάλει κανείς τι πρέπει να κάνει, εκείνος θα έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο.\nΟσοι βρίσκονται στην ΑΕΚ είναι προσωπικές επιλογές του Μελισσανίδη. Ηρθαν στην ΑΕΚ έπειτα από επαφή και συζήτηση μαζί του, εάν έχει φτάσει η ώρα να αποχωρήσουν από την ΑΕΚ θα το κάνουν πρώτα μιλώντας με τον ίδιο και θέτοντας σε εκείνον τις παραιτήσεις τους.\nΑκόμα και εάν ο Μελισσανίδης δεν θελήσει να θεωρήσει άπαντες υπεύθυνους και να πάει σε σαρωτικές αλλαγές, είναι εξαιρετικά δύσκολο να μείνουν πλέον οι περισσότεροι στο ρόλο τους. Οσα λέχθηκαν σήμερα στα γραφεία, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφιβολιών πως τα πράγματα έχουν αγριέψει.\nΤην ίδια στιγμή, υπάρχουν σενάρια για παραίτηση του Κονέ και άλλων στελεχών, ενώ φουντώνουν τα σενάρια και για πιθανά στελέχη που μπορούν να έρθουν για να καλύψουν τα κενά, σε διάφορα πόστα όπως οι Μπρούνο Αλβες, Μπράνκο Μιλοβάνοβιτς και πολλά ακόμα.


Ήρωας δεν είναι η vintage edition του σύγχρονου lifestyle | « ΑΒΕΡΩΦ\n« Διοίκηση Πλοίων Επιτηρήσεως: Η εμπροσθοφυλακή του Στόλου\n«..αλλά οι ηγέτες έχουν μπει στον δρόμο της καταστροφής.» »\nΉρωας δεν είναι η vintage edition του σύγχρονου lifestyle |\nPosted by Φαίη στο 24 Σεπτεμβρίου, 2015\nΜάνα, αν είσαι Ελληνίδα, μην κλάψεις,\nγιατί ο γιος σου δεν είναι για κλάματα.\nΟ γιος σου τραβάει για τη δόξα και την τιμή.\nΜήνας κι αυτός, μνήμης, ο Σεπτέμβριος. «Το τελευταίο τρίο του απαγχονισμού», κατά τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη: Μιχαήλ Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομμάτης και Ανδρέας Παναγίδης. Σύρθηκαν στην αγχόνη την 21η Σεπτεμβρίου του 1956. Για να είμαστε ιστορικά ορθότεροι, οι Άγγλοι αποικιοκράτες τους σύρανε στην αγχόνη. Τρεις νέοι, που μόλις είχε ανοιχτεί μπροστά τους η ζωή, τη θυσίασαν για το Ιδανικό της Πατρίδος.\nΤο κίνητρο του αγώνα τους ήταν ένα: το Ιδανικό τους. Δεν επεδίωκαν να γίνουν γνωστοί· κρύβονταν στα βουνά. Δεν αγωνίζονταν να μαζέψουν χρήματα· στο μνήμα δεν έχει καταστήματα. Δεν προσδοκούσαν να ζουν άνετα· δεν προσδοκούσαν καν να ζουν. Ο αγώνας τους γινόταν πρωτίστως μέσα τους. Αγόγγυστα. Καθημερινά. Ήρωες ήταν πάντα. Εφ’ όσον η ψυχή τους, ανύσταχτη, πολεμούσε νύχτα μέρα, για χρόνια, τον κατακτητή. Ήρωες δεν τους έκαμε η μεγαλειοτάτη Βασίλισσα ή ο εξοχότατος Χάρτινγκ. Ο διηνεκής αγώνας τους τούς έκαμε, η γρηγορούσα ψυχή τους. Διότι είχαν ψυχή.\nΟ άνθρωπος έχει σώμα. Έχει και ψυχή. Δεν «είναι» σώμα, μα «έχει». Έχει και ψυχή (επαναλαμβάνω). Ο σύγχρονος άνθρωπος αγνόησε το δίπτυχο της ανθρώπινης υπόστασης. Βολεύεται στην αυθυποβληθείσα ψευδαίσθηση πως είναι μόνο σώμα. Εθελοτυφλεί για να χαϊδεύει το μεγάλο «εγώ» του μικρόκοσμού του. Απολαμβάνει την περιποίηση και τις αυτάρεσκες αυτοφωτογραφίες του κορμιού του, καθώς και τις αυτοθωπείες των μυών του. Βαυκαλίζεται στον βούρκο της προσποίησης του σπουδαίου «υπερεγώ» του. Πάσχει από ναρκισσιστική διαταραχή. Συσσωρευμένος εγωισμός. Εγωπαθείας όγκος κακοήθης. Κακοήθης. Κακοήθης, επειδή στη συνέχεια σκοτώνει τη ζωή. Βασικά, σκοτώνει τη συνέχεια.\nΧωρίς πολλά λόγια, η κοινωνία μας όζει θανατίλα. Μετατρέψαμε τον κόσμο-κόσμημα σε κόσμο θανάτου. Κόσμο φθοράς. Κόσμο παρακμής. Μεταμορφώσαμε την κοινωνία σε μιζέρια τόσο, ώστε κάποιοι να ελπίζουν πως κάποτε θα βουλιάξουμε. Κι οι άνθρωποι γίναμε αυτοκίνητες σάρκες, χωρίς σκοπό ζωής, χωρίς όνειρα, χωρίς ελευθερία. Κι η γραμμωμένη συσσώρευση σάρκας –τουτέστιν ο σημερινός νέος– λογιέται πια Έλληνας όταν, φυγόστρατη ούσα, κυκλοφορεί αποτριχωμένη στις παραλίες επιδεικνύοντας το φρεσκοχτυπημένο tattoo με έναν μεγάλο ήλιο της Βεργίνας και με μιαν επαναστατική επιγραφή χαραγμένη με τα άρεια γράμματα του Γ’ Ράιχ…\nΟ γιος σου τραβάει για τη δόξα και την τιμή κι ας είναι φυγόστρατος, σύγχρονη μάνα… Ο γιος σου δοξάζεται στη μαλθακότητα της σαρκός και τη νωθρότητα της ψυχής του. Ο γιος σου τιμάται στον υπόκοσμο της –μέχρι θανάτου– αποχαύνωσης. Δεν πειράζει, όμως. Έχουμε Ιστορία και ήρωες, λαμπρό παρελθόν! Εμείς σήμερα δεν χρειάζεται ν’ αγωνιζόμαστε. Με τη λύση που ετοιμάζεται να μας επιβληθεί, δεν θα είναι απαραίτητο να πηγαίνουμε στρατό. Θα στρατολογούνται για λόγου μας εκ του σύνοικου στοιχείου και αυτοί θα ’ναι υπεραρκετοί.\nΑλλά ας επανέλθουμε. Αρχίσαμε με τους τρεις απαγχονισθέντες.\nΦίλοι Μιχαήλ, Στέλιο και Ανδρέα… φίλοι της Πατρίδος, ίδετε όνειδος. Αισχυνόμαστε οι αναίσχυντοι. Σεις γίνατε αιθέρες ουράνιοι. Εδώ, εμείς, αυτοκίνητες σάρκες που γυροφέρνουν αμέριμνα. Ποια η θέση καθενός από εμάς; Ασφαλώς, ό,τι μας αναλογεί από το κάτωθι: «Η νεολαία είναι ο καθρέφτης ενός Έθνους. Νεολαία αδιάφορος εις εξορμήσεις δι’ εθνικάς επιδιώξεις μαρτυρεί παρακμήν, εάν μη βαθυτέραν κοινωνικήν και εθνικήν σήψιν». Αυτά έγραφε ο παππούς (σας παρακαλώ, μην πάει ο νους σας στον Κληρίδη).\nΖυγίΖΩΝΤΑΣ τους χαρακτήρες\nThis entry was posted on 24 Σεπτεμβρίου, 2015 στις 7:01 πμ\tand is filed under Αναδημοσιεύσεις, ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Κοινωνια, Φαίη. Με ετικέτα: Εφημερίδα Ένωσις. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\nΈνα Σχόλιο προς “Ήρωας δεν είναι η vintage edition του σύγχρονου lifestyle |”\n24 Σεπτεμβρίου, 2015 στις 8:56 πμ


BuzziRing - Inmind\nBuzzί Space Studio\nΤο μικρότερο meeting room\nΓνωρίστε το BuzziRing , ένα σημείο συνάντησης με ηχοαπορροφητικές ιδιότητες και σταματήστε να αποφεύγεται τον θόρυβο για τις επόμενες συναντήσεις σας. Η ηχοαπορροφητική του επένδυση απορροφά τους θορύβους τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, απαραίτητη προϋπόθεση για open space γραφεία και χώρους lounge , όταν ένας χώρος απόλυτης συγκέντρωσης είναι το ζητούμενο.\nΌχι άλλους περισπασμούς\nΤο ΒuzziRing με ισορροπημένη ακουστική στο εσωτερικό του αποτελεί ιδανική επιλογή για συναντήσεις one-on-one ,ανταλλαγή μηνυμάτων και πραγματοποιήσεις κλήσεων μακριά από περισπασμούς.\nΛύση 2 σε 1\nΤο εσωτερικό του λειτουργεί ως ηχοαπορροφητικό κέλυφος ενώ ταυτόχρονα εξαιτίας της απόστασης του από τον τοίχο απορροφά και παγιδεύει τους εξωτερικούς ήχους , εμποδίζοντας τους να αναπηδούν μπρος-πίσω στο εσωτερικό του δωματίου.\nTo σχήμα του είναι λειτουργικό!\nΤο οβάλ σχήμα του , έχει σχεδιαστεί με γνώμονα την λειτουργικότητα και την άνεση του χρήστη ανεξάρτητα από το ύψος του.\nΕξασφαλίστε την απαραίτητη κοινωνική απόσταση με την χρήση προστατευτικού διαχωριστικού.Έπειτα, μόνο το θέμα της συζήτησης θα έχει σημασία!\nΤο BuzziRing διαθέτει ενσωματωμένο τραπέζι Antwerp Oak,λευκό laminate ή μελαμίνη ,φωτισμό και δυο θύρες USB. Η μεγάλη ποικιλία υφασμάτων και χρωμάτων που διαθέτει , το καθιστά προσαρμόσιμο σε κάθε σχεδιαστική απαίτηση και στυλ διακόσμησης.


Πλεκτή ζακέτα για ειδικές περιστάσεις σε πλέξη αζούρ με φιόγκους - Orchestra GR\nΠλεκτή ζακέτα για ειδικές περιστάσεις σε πλέξη αζούρ με φιόγκους\nΠλεκή ζακέτα για ειδικές περιστάσεις σε πλέξη αζούρ με φιόγκους - Orchestra\nΚΩΔ. : HB008K\nΜια χαριτωμένη πλεκτή ζακέτα με όμορφη πλέξη που ολοκληρώνει το λουκ σε ειδικές περιστάσεις!\nΠλεκτή μονόχρωμη ζακέτα για επίσημες περιστάσεις. Στρογγυλή λαιμόκοψη σε ριμπ ύφανση. Πατιλέτα με κουμπιά μπροστά. Ανάγλυφα φιογκάκια ραμμένα μπροστά. Ριμπ τελείωμα στις μανσέτες και στο κάτω μέρος. Μοτίβα σε πλέξη αζούρ μπροστά.


Ξενοδοχεία σε Ινδονησία - Βρείτε προσφορές ξενοδοχείων σε Ινδονησία με την Skyscanner\nΣυγκρίνετε και εξοικονομήστε χρήματα σε ξενοδοχεία σε Ινδονησία\nΨάξτε για τα καλύτερα ξενοδοχεία σε Ινδονησία στο χάρτη μας\nΧρησιμοποιήστε το χάρτη μας για να βρείτε ξενοδοχεία κοντά στην περιοχή Ινδονησία ή αξιοθέατα που θέλετε να επισκεφθείτε.\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία σε Ινδονησία. Διαβάστε τις κριτικές\nΞενοδοχεία σε Ινδονησία. Βρείτε, συγκρίνετε και αποθηκεύστε αμέσως\nΒρείτε προσφορές ξενοδοχείων σε Ινδονησία, καθώς και διαμερίσματα, ξενώνες και άλλα καταλύματα με την Skyscanner Hotels. Επιλέξτε και κάντε κράτηση ανάμεσα σε πάνω από 3 ξενοδοχεία ή, εναλλακτικά, εξερευνήστε περισσότερα φθηνά ξενοδοχεία σε δημοφιλείς τοποθεσίες, όπως Ντενπασάρ, Τζακάρτα και Γιογκιακάρτα.\nΧρειάζεστε έμπνευσή σχετικά με το πού να μείνετε; Στα ξενοδοχεία με την υψηλότερη βαθμολογία σε Ινδονησία περιλαμβάνονται τα Villa Belindo, Grand Zuri Cikarang Jababeka και Atanaya Hotel με βάση πρόσφατες κριτικές χρηστών.\nΤο Skyscanner hotels είναι ένας γρήγορος, δωρεάν και απλός τρόπος να συγκρίνετε ξενοδοχεία σε Ινδονησία. Με λίγα κλικ μπορείτε εύκολα να κάνετε αναζήτηση, να συγκρίνετε και να κάνετε κράτηση τελευταίας στιγμής σε ξενοδοχείο σε Ινδονησία κάνοντας κλικ απευθείας στον ιστότοπο του ξενοδοχείου ή του ταξιδιωτικού πράκτορα. Δεν προστίθενται τέλη στη διαμονή σας κάνοντας κράτηση μαζί μας.\nΒρείτε τα φθηνότερα αεροπορικά εισιτήρια για Ινδονησία


Γιῶργος Θεοτοκᾶς | Γιῶργος Αράγης\n← Κώστας Κρυστάλλης\nΚληρικοί, Θρησκεία καί πολίτες →\nΟ Γιώργος Θεοτοκάς γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, τον Αύγουστο του 1905. Γόνος αστικής οικογένειας και γιος επιφανούς νομικού. Ο πατέρας του Μιχαήλ και η μητέρα του Ανδρονίκη — το γένος Νομικού — κατάγονταν από τη Χίο. Τελείωσε το Ελληνογαλλικό Λύκειο στην Κωνσταντινούπολη το 1922 και την ίδια χρονιά εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Αθήνα, όπου φοίτησε στη Νομική Σχολή. Μετά την απόκτηση του πτυχίου του έκανε, για μια τριετία, ελεύθερες σπουδές στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Έκτοτε υπήρξε κάτοικος Αθηνών. Το 1940 προσήλθε στο στρατό εθελοντής. Ως συγγραφέας συνεργάστηκε με τα περισσότερα περιοδικά της εποχής του και ήταν τακτικός συνεργάτης στην εφημερίδα «Το Βήμα», καθώς και μέλος της συντακτικής επιτροπής στο περιοδικό Εποχές. Χρημάτισε Γενικός Διευθυντής στο Εθνικό Θέατρο κατά τα χρόνια 1945-6 και 1951-2, ενώ το 1964 διορίστηκε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου στο Κρατικό Θέατρο Βόρειας Ελλάδας. Αντιπροσώπευσε τη χώρα μας στις Διεθνείς Συναντήσεις της Γενεύης (1954) και στο Διεθνές Συνέδριο του Εδιμβούργου (1962). Ταξίδεχρε σε πολλές χώρες (Γαλλία, Αγγλία, Ελβετία, Αμερική, Ρωσία, Περσία, Βουλγαρία κ.ά.). Έργα του μεταφράστηκαν στη Σουηδική, Αγγλική, Γαλλική, Ιταλική, Γερμανική, Αραβική, Ισπανική, Δανική και άλλες γλώσσες. Το 1939 τιμήθηκε με το βραβείο πεζογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών για το μυθιστόρημά του Το δαιμόνιο και το 1957 του απονεμήθηκε το Α’ Κρατικό Βραβείο δοκιμίου για το βιβλίο του Προβλήματα του καιρού μας. Πέθανε στην Αθήνα τον Οκτώβρη του 1966 σε ηλικία 61 χρόνων.\nΑφηγηματικά ἔργα του:\nΑργώ (Α’ μέρος 1933), ολοκληρωμένη έκδοση. «Πυρσός», Αθήνα 1936. Ευριπίδης Πεντοζάλης. «Πυρσός», Αθήνα 1937. Το δαιμόνιο, «Πυρσός», Αθήνα 1938. Λεωνής. «Πυρσός». Αθήνα 1940. Ασθενείς και οδοιπόροι (πρώτο μέρος, Ιερά Οδός, 1950), ολοκληρωμένη έκδοση. Φέξης, Αθήνα 1964. Οι καμπάνες. «Εστία», Αθήνα 1970.\nΟ Γ. Θεοτοκάς, αν κρίνουμε με βάση το κοινωνικό επίπεδο και την εποχή που διαμορφώθηκε, ήταν αστός του μεσοπολέμου. Ως συγγραφέας ανήκει στη γενιά του ’30, της οποίας υπήρξε ένα από τα πλέον δραστήρια μέλη. Συγγραφικά μάλιστα είναι ασφαλώς ο πιο πολύπτυχος εκπρόσωπος της. Έγραψε άρθρα και δοκίμια πάνω σε ποικίλα θέματα, κριτικές, διηγήματα, μυθιστορήματα, ποιήματα, θεατρικά έργα, ταξιδιωτικές εντυπώσεις, ημερολογιακές σημειώσεις. Είχε ωστόσο κράση κατεξοχήν διανοούμενου, γεγονός που έβαλε τη σφραγίδα του σ’ όλα τα είδη του λόγου που καλλιέργησε. Μια σφραγίδα που ανταποκρινόταν βέβαια στην πνευματική του συγκρότηση. Ως συγκροτημένος πνευματικός άνθρωπος ο Θεοτοκάς προσδιοριζόταν, σε εξαιρετικό βαθμό, από δυο γενικά πλέγματα ιδεών τα οποία αφορούσαν την παράδοση και το παρόν. Στην περίπτωση του παράδοση σήμαινε Ελληνισμός (ιδεώδη της κλασικής Αρχαίας Ελλάδας), Χριστιανισμός (Ορθοδοξία, βυζαντινή κληρονομιά) και λαϊκές μορφές πολιτισμού (δημοτικά τραγούδια, λαϊκές παραδόσεις, Μακρυγιάννης). Ενώ το παρόν είχε κατεξοχήν την έννοια της ευρωπαϊκής εξέλιξης από την περίοδο του Διαφωτισμού κι εδώθε. Μια εξέλιξη στην οποία προείχαν το ορθολογιστικό πνεύμα του Διαφωτισμού, οι ιδέες της γαλλικής επανάστασης και οι πνευματικές κατακτήσεις της Ευρώπης κατά τον 19ο αιώνα. Μια τέτοια εκδοχή της παράδοσης και του παρόντος, σε γόνιμο διάλογο μεταξύ τους, θα έπρεπε να είναι κατά το Θεοτοκά τΟ απαραίτητο βάθρο για τον εκσυγχρονισμό της ελλαδικής κοινωνίας. Ο ίδιος είχε κάτι από την αναθεωρητική βούληση των διαφωτιστών και ταυτόχρονα βαθιά πίστη στην ελευθερία του ατόμου και στα πλεονεκτήματα της αστικής δημοκρατίας. Σχετικά εξάλλου με τις πνευματικές και ειδικότερα τις λογοτεχνικές κατακτήσεις της Ευρώπης ήταν ουσιαστικά προσηλωμένος στο 19ο αιώνα. Τις αντίστοιχες κατακτήσεις της πρώτης 30-ετίας του εικοστού αιώνα φαίνεται πως δεν τις αφομοίωσε, μολονότι είχε πάρει από νωρίς ευρωπαϊκή παιδεία και ταξίδεψε νέος στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Ακόμη και η επίδραση του Ζιντ πάνω του, τον οποίο μελετούσε με ιδιαίτερο ζήλο και τον ανάφερνε συχνά, υπήρξε μάλλον επιδερμική . Πάντως, μ’ αυτόν τον εξοπλισμό και με την έμφυτη αισιοδοξία που τον χαρακτήριζε, ο Θεοτοκάς ευαγγελίστηκε με θέρμη, αμέσως μετά τη μικρασιατική καταστροφή, την αναγέννηση του ελλαδικού κόσμου. Την αναγέννηση βέβαια πριν απ’ όλα της πνευματικής ζωής, παίρνοντας ο ίδιος ενεργό μέρος με τη Από τα είδη του λόγου που καλλιέργησε ευνοήθηκε ιδιαίτερα, λόγω ιδιοσυγκρασίας, η δοκιμιογραφίατου. Εκεί ο συγγραφέας κατάφερε να διαμορφώσει ένα ευλύγιστο, εναργές και απλό γράψιμο, με όργανο μια εκπληκτικά στρωτή δημοτική, που είναι, καθώς πιστεύω, από τα κορυφαία επιτεύγματα της νεοελληνικής δοκιμιογραφίας. Μολαταύτα φαίνεται πως ο Θεοτοκάς έβλεπε τον εαυτό του πάνω απ’ όλα πεζογράφο με σαφή προτίμηση στο μυθιστόρημα. Επιδόθηκε άλλωστε νωρίς στη μυθιστορηματογραφία και σε ηλικία 28 χρόνων παρουσίασε το πρώτο μέρος της Αργώς. Η επίδοσή του ωστόσο στη μυθιστορηματογραφία δεν υπήρξε πάντα ενδελεχής. Ανάμεσα αίφνης στο Λεωνή και στην ολοκληρωμένη έκδοση του Ασθενείς και οδοιπόροι μεσολάβησαν κάπου 28 χρόνια. Ανεξάρτητα πάντως απ’ αυτό, ο αφηγηματικός λόγος τον οποίο καλλιέργησε ανταποκρίνεται στο ευρωπαϊκό πρότυπο του 19ου αιώνα. Πρόκειται για το αστικό μυθιστόρημα εποχής, που βασίζεται στη θεματική διάρθρωση του υλικού, στη δημιουργία χαρακτήρων και στην αιτιατή πλοκή. Από την άποψη αυτή η πεζογραφία του Θεοτοκά προϋποθέτει το έργο του Σταντάλ, του Μπαλζάκ, του Φλομπέρ, του Τολστόι κλπ. Δεν προϋποθέτει όμως τις κατακτήσεις του είδους κατά τα πρώτα 30 χρόνια του 20οΰ αιώνα. Δεν προϋποθέτει λ.χ. τον Προυστ, τον Τζόις, τη Γουλφ, τον Κάφκα, τον Μούζιλ. Η ανάλογη σχέση του συγκεκριμένου έργου με τη νεοελληνική πεζογραφική παράδοση παραμένει αρκετά ασαφής. Ο ίδιος ο Θεοτοκάς μίλησε νωρίς για την ανάγκη να βγει η πεζογραφία της γενιάς του από το τέλμα της ηθογραφίας. Κι αυτό σημαίνει ότι θεωρούσε όλη ή σχεδόν όλη την προηγούμενη πεζογραφία στατικά ηθογραφική. Είχε όμως δίκιο; Μάλλον δεν είχε, γιατί η εθνική πεζογραφική κληρονομιά του ήταν στην πραγματικότητα πολύ ευρύτερη και ουσιαστικότερη. Αν δει κανείς την κληρονομιά αυτή στους τυπικούς της προσανατολισμούς θα αριθμήσει, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες επιδόσεις της. Αφήγημα κοινω- νικο-ιστορικής επικαιρότητας (Καλλιγάς, Βικέλας, Δραγούμης), ψυχογραφικό (Βιζυηνός), ηθογραφικό (Καρκαβίτσας, Κονδυλάκης), υπαρξιακό (Παπαδιαμάντης-Βαρδιάνος στα σπόρκα), αστικό (Χρηστομάνος, Ξενόπουλος). Στα κεκτημένα της παράδοσης αυτής ο Θεοτοκάς πρόσθεσε το πολυσέλιδο μυθιστόρημα με το πολυάριθμο αφηγηματικό προσωπικό, όπου κάνει την εμφάνισή της η μεγαλοαστική τάξη. Πρόσθεσε επίσης, μαζί με τον Τερζάκη, τον ιδεολογικό προβληματισμό της εποχής πάνω στα δυο-τρία βασικά κοινωνικά συστήματα. Κατά τα άλλα, η αστική ζωή, η -ψυχολογία των χαρακτήρων, η ιστορική επικαιρότητα, ο κοσμοπολιτισμός και η ατομική συνείδηση, υπήρξαν ήδη αντικείμενα μελέτης και της προγενέστερης πεζογραφίας. Αν λοιπόν πάρουμε ως γνώμονα την πεζογραφική δουλειά του συγγραφέα, και όχι τις γνώμες του, μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι ουσιαστικά ανταποκρίνεται στα τυπικά δεδομένα· τόσο του ευρωπαϊκού μυθιστορήματος του 19ου αιώνα, όσο και της παραδομένης μέχρι τότε νεοελληνικής πεζογραφίας.\nΤο αφηγηματικό έργο του Θεοτοκά συναποτελείται, σύμφωνα με τη σειρά της έκδοσης, από τ’ ακόλουθα. Αργώ, μυθιστόρημα (δύο τόμοι), Ευριπίδης Πεντοζάλης, διηγήματα, Το δαιμόνιο,μυθιστόρημα, Αεωνής, μυθιστόρημα, Ασθενείς και οδοιπόροι, μυθιστόρημα (δύο τόμοι), Οι καμπάνες, μυθιστόρημα. Έχουμε δηλαδή πέντε μυθιστορήματα και έναν τόμο διηγήματα.\nΝα δούμε τώρα τα μυθιστορήματα αυτά, αφήνοντας τα διηγήματα γι’ αργότερα, από καθαρά τεχνική σκοπιά, όσο γίνεται συνοπτικότερα. Για το σκοπό αυτό θα αναφερθώ σε τρεις συντελεστές δομής: Στο θέμα, στην αιτιατή πλοκή και στον αφηγητή.\nα) Το θέμα αφορά τον τρόπο με τον οποίο αποδίνεται ένα αυτοτελές επεισόδιο ως αφηγηματική ενότητα. Τον τρόπο δηλαδή κατά τον οποίο η αφήγηση καλύπτει την αρχή, την εξέλιξη και το τέλος ενός επεισοδίου. Πράγμα που σημαίνει ότι στο επίπεδο της αφήγησης «εικονίζεται» η στενή χωρική και χρονική αλληλουχία που χαρακτηρίζει το «όλον» του επεισοδίου. Τότε στην περίπτωση αυτή διαρθρώνεται μια θεματική μονάδα. Έτσι για να έχουμε θεματική μονάδα είναι απαραίτητο να αποδίνεται αφηγηματικά ορισμένο επεισόδιο που ολοκληρώνεται σε συνεχόμενο χώρο και χρόνο. Η μέθοδος της θεματικής διάρθρωσης του υλικού, καθώς είναι φυσικό, δεν παρουσιάζει ποσοτικό περιορισμό. Και είναι δυνατό με διαδοχικές θεματικές μονάδες να σχηματίζονται πολύπτυχες αφηγήσεις. Κάτι που συμβαίνει κατά κανόνα στο μυθιστόρημα παραδοσιακού τύπου, όπως διαμορφώθηκε το 19ο αιώνα στη Γαλλία, στην Αγγλία και στη Ρωσία. Το ίδιο συμβαίνει και στα μυθιστορήματα του Θεοτοκά που όλα παρουσιάζουν θεματική διάρθρωση. Στο σημείο τούτο, αν και δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει κανείς την τεχνική για την οποία μιλώ στα συγκεκριμένα μυθιστορήματα, θα ήταν σκόπιμο να δούμε ένα συναφές παράδειγμα.\nΤο πρώτο κεφάλαιο από το δεύτερο τόμο της Αργώς, που επιγράφεται «Ο λοχίας Πικιός και το ξανθό όραμα», έχει έκταση δώδεκα σελίδες. Αυτές οι δώδεκα σελίδες χωρίζονται σε τέσσερα μέρη με κενό μιας σειράς κάθε φορά ανάμεσά τους. Το καθένα από τα τέσσερα μέρη μας δίνει ένα αυτοτελές επεισόδιο του οποίου η εξέλιξη παρουσιάζει στενή χωρική και χρονική αλληλουχία. Τα επεισόδια είναι τα εξής: Το πρώτο συμβαίνει στις φυλακές Συγγρού της Αθήνας, όπου ο «λοχίας της αλλαγής» Πικιός ξεγελάει το νυχτερινό σκοπό και τον στέλνει στου Χαροκόπου ν’ αγοράσει ασπιρίνες και τσιγάρα. Ο φαντάρος πηγαίνει, αλλά γυρίζοντας πέφτει θύμα στημένης ενέδρας που τον μεταφέρει στα Πετράλωνα, τον κακοποιεί και τον αφήνει ελεύθερο μετά από πολλή ώρα. Όταν επιστρέφει τελικά στις φυλακές διαπιστώνει ότι έχει γίνει απόδραση τριών κομμουνιστών. Το δεύτερο επεισόδιο διαδραματίζεται μια βδομάδα αργότερα, πάλι νύχτα, σ’ένα κλειστό αυτοκίνητο που τραβάει για το Σούνιο από το δρόμο των Μεσογείων. Μέσα στο αυτοκίνητο είναι οι τρεις δραπέτες κομμουνιστές και ο λοχίας Πικιός με πολιτικά ρούχα. Το τρίτο επεισόδιο εκτυλίσσεται στο Σούνιο. Ο Πικιός αρνιέται τελεσίδικα να φυγαδευτεί με τους συνενόχους του στη Σοβιετική Ένωση. Κι ενώ εκείνοι απομακρύνονται με μια βενζινάκατο που τους μεταφέρει σ’ ένα περαστικό σοβιετικό πλοίο, αυτός ανεβαίνει στο ναό του Ποσειδώνα και αυτοκτονεί. Το τέταρτο επεισόδιο έχει πρωταγωνιστή τον κομμουνιστή Δαμιανό Φραντζή που στέκεται την ίδια νύχτα στην πλώρη του σοβιετικού πλοίου, μόνος με τις σκέψεις και τα συναισθήματα του. Το πρώτο επεισόδιο πιάνει ως αφήγηση τρεις σελίδες περίπου, το δεύτερο δυο, το τρίτο τέσσερις και μισή και το τέταρτο δυο περίπου. Καθένα από αυτά τα κειμενικά μέρη αποτελεί μια αφηγηματική ενότητα που χωρίζεται από τις άλλες, όπως έχω πει, από κενό διάστημα μιας σειράς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι τέσσερις αφηγηματικές ενότητες ισοδυναμούν με τέσσερις θεματικές μονάδες. Γιατί η κάθε μια αφηγηματική ενότητα αποδίνει ένα αυτοτελές επεισόδιο το οποίο παρουσιάζει αδιάσπαστη χωρική και χρονική συνέχεια.\nβ) Αιτιατή πλοκή. Η έννοια της πλοκής, αν και πολυσυζητημένη, παραμένει μάλλον ασαφής. Θα πρέπει συνεπώς να πω εδώ με ποια σημασία ακριβώς χρησιμοποιώ τη λέξη. Λέγοντας λοιπόν πλοκή εννοώ ό,τι συνδέει τη μια θεματική μονάδα με την άλλη ώστε να σχηματίζουν ευρύτερα θεματικά σύνολα κι ό,τι συνδέει πάλι αυτά τα σύνολα μέχρι να ολοκληρωθεί ορισμένο αφηγηματικό έργο. Αιτιατή εξάλλου είναι μια τέτοια πλοκή όταν η σύνδεση των θεματικών μονάδων ή συνόλων προϋποθέτει κάποιους αιτιώδεις παράγοντες. Στα παραδοσιακού τύπου μυθιστορήματα υπάρχει πάντοτε αιτιατή πλοκή. Κι οι βασικότεροι αιτιώδεις παράγοντες είναι η χρονολογική συνάφεια των γεγονότων, η ψυχολογία των αφηγηματικών προσώπων και οι διαπροσωπικές σχέσεις του εκάστοτε μυθιστορηματικού κόσμου. Ωστόσο οι παράγοντες αυτοί δεν έχουν πάντα την ίδια βαρύτητα για τη σύνδεση των διάφορων ενοτήτων. Ο χρονολογικός παράγοντας λ.χ. προέχει συνήθως όταν υπάρχει στενή χρονική εξάρτηση μιας ορισμένης ενότητας από μια άλλη. Ενώ ο ψυχολογικός μπορεί να είναι δραστικός ανάμεσα σε ενότητες με ίδια πρόσωπα ή με ένα τουλάχιστον ίδιο πρόσωπο. Ο διαπροσωπικός πάλι έχει εξαιρετική σημασία όταν συνδέονται ενότητες με διαφορετικά πρόσωπα. Εννοείται βέβαια πως η συνύπαρξη των τριών παραγόντων μαζί σε μία σύνδεση δεν αποκλείεται και είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Να δούμε τρία αντίστοιχα παραδείγματα.\nΣτο πρώτο κεφάλαιο από τον δεύτερο τόμο της Αργώς, που συναντήσαμε προηγουμένως, η σύνδεση της δεύτερης θεματικής μονάδας με την τρίτη και της τρίτης με την τέταρτη γίνεται κατεξοχήν χρονολογικά. Ο ισχυρότερος συνδετικός τους κρίκος προκύπτει από τη χρονολογική τους συνάφεια. (Κάτι που δε συμβαίνει εξίσου με τη σύνδεση της πρώτης με τη δεύτερη, όπου είναι ζωτικότερης σημασίας ο διαπροσωπικός παράγοντας.) Το τρίτο κεφάλαιο από Το δαιμόνιο αποτελείται από δύο θεματικές μονάδες χωρίς διαχωριστικό κενό ανάμεσά τους. Η πρώτη καλύπτει κάπου οχτώ σελίδες και τελειώνει στη φράση «επειδή κοπιάσατε για τη μόρφωσή μου». Η δεύτερη αρχίζει με τα λόγια «Τον έλεγα αυθόρμητα «κύριε», όπως όταν υπήρχε ανάμεσά μας η ιεραρχική σχέση του καθηγητή και του μαθητή» και φτάνει ως το τέλος. Εδώ η σύνδεση ανάμεσα στις δύο ενότητες βασίζεται κυρίως στην ψυχολογική σημασία που είχε η λέξη «κύριε» για τον εικοσαετή Παύλο Δαμασκηνό. Με συνέπεια ο Δαμασκηνός να υποχωρήσει χρονικά στα γυμνασιακά του χρόνια και να ξαναζήσει τη συμπεριφορά του καθηγητή Χριστοφή μέσα στην τάξη του. Πρόκειται για σύνδεση σχεδόν καθαρά ψυχολογικής υφής. Το πρώτο κεφάλαιο από το Ασθενείς και οδοιπόροι διαδραματίζεται στην Αθήνα, στις 6 του Απρίλη του 1941, ημέρα που μας κήρυξε τον πόλεμο η Γερμανία. Το αμέσως επόμενο κεφάλαιο, το δεύτερο, έχει να κάνει με ορισμένο επεισόδιο στο αλβανικό μέτωπο, κατά το βράδυ και τη νύχτα του ίδιου μερόνυχτου. Ανάμεσα σ’ αυτά τα δυο κεφάλαια δεν υπάρχουν κοινά πρόσωπα. Εξάλλου η χρονολογική τους σχέση δεν είναι από μόνη της αρκετός συνδετικός κρίκος. Θα πρέπει να διαβάσει κανείς μερικά κεφάλαια ακόμη για να καταλάβει πως ό,τι τα συνδέει είναι κατεξοχήν το γεγονός ότι τα βασικά πρόσωπά τους σχετίζονται μεταξύ τους.\nγ) Σχετικά με τον αφηγητή υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι: Ο αφηγητής παντογνώστης, ο αφηγητής θεατής και ο αφηγητής πρωταγωνιστής. Ο πρώτος, ο παντογνώστης, βρίσκεται έξω από τη δράση των κειμένων και συνεπώς δεν παίρνει μέρος στα εξιστορούμενα. Αλλά, σαν μικρός θεός, κατέχει τα πάντα αναφορικά με τα πρόσωπα και τα πράγματα για τα οποία μας μιλάει. Ακόμη και τι ξέρουν, τι σκέφτονται και τι αισθάνονται οι μυθιστορηματικοί ήρωες. Ο δεύτερος, ο αφηγητής θεατής, βρίσκεται επίσης έξω από τη δράση των κειμένων και δε μετέχει στα εξιστορούμενα. Δεν έχει όμως θεϊκές ιδιότητες και αφηγείται απλώς ό,τι πέφτει στην αντίληψή του: ό,τι βλέπει, ό,τι ακούει, ό,τι μαθαίνει, ό,τι σκέφτεται κι αισθάνεται ο ίδιος. Ο τρίτος, ο αφηγητής πρωταγωνιστής, παίρνει μέρος στα γεγονότα των αφηγηματικών έργων και εκθέτει τις προσωπικές του εντυπώσεις, σκέψεις, συναισθήματα κλπ.\nΈχοντας ήδη κατά νου αυτά ας πάρουμε ένα ένα τα μυθιστορήματα του Θεοτοκά. Στην Αργώ η εξιστόρηση των γεγονότων γίνεται από κάποιον που δε μετέχει σ’ αυτά, αλλά είναι «πανταχού Παρών» και όλα τα ξέρει. Καθαρή περίπτωση αφηγητή παντογνώστη. Στο Δαιμόνιο μας μιλάει ο Παύλος Δαμασκηνός, ο οποίος εκθέτει τις προσωπικές του εντυπώσεις, γνώμες, αισθήματα κλπ., για περιστατικά στα οποία παίρνει μέρος ο ίδιος. Πρόκειται συνεπώς για αφηγητή πρωταγωνιστή. Στο Λεωνή έχουμε επίσης αφηγητή πρωταγωνιστή, τον ομώνυμο ήρωα. Όχι όμως απόλυτα, γιατί, κατά περίεργη συγγραφική ασυνέπεια, στα κεφάλαια ΙΖ’ και ΙΗ’ υπεισέρχεται αφηγητής παντογνώστης. Στο Ασθενείς και οδοιπόροι τα πράγματα είναι περίπλοκα. Το μυθιστόρημα χωρίζεται σε τρία μέρη. Στην «Ιερά οδό», στο «Αρχείο του μοναχού Τιμόθεου» και στους «Επιζώντες». Στην «Ιερά οδό» η εξιστόρηση γίνεται από αφηγητή παντογνώστη. Στο «Αρχείο του μοναχού Τιμόθεου» τα περιστατικά μας δίνονται από αφηγητή πρωταγωνιστή, αλλά όχι από έναν. Το μέρος αυτό χωρίζεται σε τέσσερα κεφάλαια και το καθένα δίνεται από διαφορετικό αφηγητή πρωταγωνιστή. Έχουμε δηλαδή εδώ κάτι ανάλογο με την περίπτωση των Κεκαρμένων του Κάσδαγλη. Στους «Επιζώντες» τα κεφάλαια Α’, Β’, Γ’, Δ’, Ε’, ΣΤ’ και Ζ’ δίνονται από αφηγητή παντογνώστη. Ενώ τα κεφαλαία Η’, θ’ και Γ από αφηγητή πρωταγωνιστή. Στις Καμπάνες υπάρχουν πάλι αλλαγές αφηγητών. Στην «Εισαγωγή» συναντούμε αφηγητή παντογνώστη. Στο «Πρώτο μέρος», αφηγητή πρωταγωνιστή. Και στο «Δεύτερο μέρος», αφηγητή παντογνώστη.\nΔυο λόγια τώρα για τα διηγήματα του τόμου Ευριπίδης Πεντοζάλης. Είναι γραμμένα κι αυτά με βάση τη θεματική διάρθρωση και την αιτιατή πλοκή. Αναφορικά με τον τύπο των αφηγητών συμβαίνουν τα εξής. Πέντε κείμενα («Ευριπίδης Πεντοζάλης», «Θεραπιά», «Η συμμορία», «Ο κήπος με τα κυπαρίσσια» και «Ουένστμινστερ») δίνονται με αφηγητή πρωταγωνιστή. Τρία κείμενα («Η λίμνη», «Σιμόνη την έλεγαν» και «Χρονικό του 1922») δίνονται με αφηγητή θεατή. Και δυο κείμενα («Όλα εν τάξει» και «Ταξίδι στο νησί της χίμαιρας») έχουν αφηγητή παντογνώστη.\nΣυμπερασματικά θα έλεγα ότι σχετικά με τους αφηγητές ο Θεοτοκάς χρησιμοποιεί και τους τρεις τύπους και με πολλές εναλλαγές, τόσο από έργο σε έργο, όσο και μέσα σε ίδια έργα.\nΤο αφηγηματικό έργο για το οποίο μιλώ, όπως και κάθε τέτοιο έργο, μπορεί να κοιταχτεί από τη σκοπιά της δομικής οικονομίας. Όπως φαίνεται από τη φράση, η έννοια της δομικής οικονομίας αφορά την πληθωριστική ή όχι χρήση του αφηγηματικού υλικού. Είναι δηλαδή ένα κριτήριο με το οποίο ελέγχει κανείς ένα δομικό στοιχείο των έργων, το οποίο έχει θέση ανάμεσα στα τεχνικά και στα αισθητικά συστατικά. Και συνεπώς δεν έχει ούτε καθαρά τεχνικό χαρακτήρα ούτε καθαρά αισθητικό, αλλά ενδιάμεσο. Αν κοιτάξουμε λοιπόν από τη σκοπιά της δομικής οικονομίας την πεζογραφία του Θεοτοκά θα παρατηρήσουμε ότι παρουσιάζει σημαντικές ανισότητες. Πράγμα που σημαίνει ότι το αφηγηματικό υλικό άλλοτε έχει σταθμιστεί με περισσότερο και άλλοτε με λιγότερο ακριβή σταθμά. Πρόκειται για διαφορές που γίνονται αισθητές μέσα στα ίδια έργα αλλά και από το ένα έργο στο άλλο.\nΗ Αργώ, το πρώτο μυθιστόρημα του συγγραφέα, παρουσιάζει από την πλευρά αυτή έκδηλες ανισότητες. Θα έλεγα μάλιστα πως οι 480 σελίδες της θα ήταν δυνατό να μειωθούν αρκετά χωρίς να ζημιωθεί καθεαυτή η δράση. Και τούτο γιατί στην Αργώ υπάρχει πληθωριστική χρήση του υλικού σε τρία τουλάχιστο σημεία. Αυτά είναι οι πλεοναστικές πληροφορίες για πρόσωπα και τόπους, οι συχνά εκζητημένες ερμηνείες γεγονότων και καταστάσεων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, σκηνές ή κεφάλαια που θα μπορούσαν να παραλειφτούν ολότελα. Έτσι π.χ. το πρώτο κεφάλαιο του πρώτου τόμου αρχίζει με τη φράση του Καθηγητή Νοταρά στη Νομική Σχολή:\n– Συνοψίζω, κύριοι, την προηγουμένην παράδοσιν.\nΚαι ακολουθούν δυο σελίδες πληροφοριακές που δεν αφορούν τη δράση, ούτε αποτελούν απαραίτητο στοιχείο της. Κατά τον ίδιο τρόπο, λίγο παρακάτω, στο ίδιο κεφάλαιο συναντούμε τρεις σελίδες με σωρευτικές πληροφορίες για το άτομο του φοιτητή Μανόλη Σκυριανού. Στο τρίτο κεφάλαιο πάλι του ίδιου τόμου ο συγγραφέας αφιερώνει δύο σελίδες για να μας εξηγήσει τα αισθήματα του Νικηφόρου Νοταρά απέναντι στην Όλγα Σκινά, ενώ η συμπεριφορά του Νικηφόρου είναι πολύ πιο εύγλωττη από τις εξηγήσεις. Εκεί όμως που το μυθιστόρημα κάνει μεγαλύτερες «κοιλιές» είναι τα μέρη που προδίνουν τη συνοχή του και μοιάζουν πρόσθετα. Εννοώ μέρη σαν τις ερωτικές σκηνές του Νικηφόρου Νοταρά στο Παρίσι ή ολόκληρο το δεύτερο κεφάλαιο του δεύτερου τόμου. Συμπερασματικά θα έλεγα πως στην Αργώ ο συγγραφέας σταθμίζει το υλικό του έχοντας στο νου του τα μεγάλα μυθιστορήματα του 19ου αιώνα, αλλά χωρίς να έχει βρει το δικό του μέτρο.\nΣτο επόμενο βιβλίο, το Ευριπίδης Πεντοζάλης, η κατάσταση δεν είναι πολύ καλύτερη. Τα κείμενα του τόμου μας δείχνουν το συγγραφέα να κινείται προς δύο κατευθύνσεις. Κατευθύνσεις μάλιστα σε μεγάλο βαθμό αντίθετες, καθώς η μία αποκλίνει προς το συγγραφικό πλεονασμό κι η άλλη προς τη συγγραφική λιτότητα. Έτσι από το ένα μέρος έχουμε τις ανοικονόμητες περιπέτειες του κ. Ευριπίδη Πεντοζάλη και την πληθωριστική περιγραφή του κ. Καραμπέτσα στο «Όλα εν τάξει» και από το άλλο μέρος έχουμε την εξαιρετικά μετρημένη αφήγηση στο «Ο κήπος με τα κυπαρίσσια».\nΣτο τρίτο βιβλίο εντούτοις τα πράγματα αλλάζουν θα ‘λεγα εντυπωσιακά. Στο Δαιμόνιο δεν υπάρχουν πλεοναστικές σκηνές και κεφάλαια όπως στην Αργώ. Συναντούμε βέβαια ακόμη φλύαρες περιγραφές και περιττές ερμηνείες γεγονότων. Αλλά δοσμένες με σχετικό μέτρο και σε κάποιο συσχετισμό με την όλη δράση του βιβλίου. Πέρα απ’ αυτά και γενικότερα ο συγγραφέας έχει φτάσει στο σημείο να χειραγωγεί το υλικό του σε εξαιρετικό βαθμό, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά. Κι αλήθεια το βιβλίο αυτό φαίνεται να έχει γραφτεί με σημαντική αίσθηση του περιττού. Θα έλεγα λοιπόν πως Το δαιμόνιο από την πλευρά της δομικής οικονομίας αποτελεί σταθμό στη σταδιοδρομία του Θεοτοκά ως πεζογράφου.\nΗ σημασία που είχαν οι θετικές κατακτήσεις του Δαιμόνιου φάνηκαν καλύτερα στο επόμενο μυθιστόρημα. Όπου ο συγγραφέας πατώντας πάνω στα κεκτημένα κατάφερε να περιορίσει μέχρι και να μηδενίσει καθετί άσχετο με τη δράση του έργου του. Για το μυθιστόρημα αυτό, το Λεωνή, θα έλεγα πως όλα είναι καλοζυγισμένα. Τα πρόσωπα, οι αντιδράσεις τους, τα περιστατικά, οι συναντήσεις, τα συναισθήματα, τα τοπία κλπ. Δεν έχει κανείς παρά να πειραματιστεί. Να δοκιμάσει δηλαδή να αφαιρέσει από το κείμενο κάποια μέρη για να δει πόσο εδώ το καθετί έχει τη θέση του. Ο Αεω- νής, σύμφωνα με το κριτήριο που προϋποθέτω όταν μιλώ έτσι, δείχνει να είναι έργο τεχνίτη που ξέρει να ελέγχει το υλικό του. Και μάλιστα να διαλέγει κάθε φορά ό,τι υπηρετεί καλύτερα την εσωτερική συνοχή του έργου και την εξωτερική συμμετρία του.\nΗ πορεία από την Αργώ ως το Λεωνή, αν κρίνουμε από τα αποτελέσματα, στάθηκε ένας αγώνας του Θεοτοκά με το περιττό. Αγώνας όμως που έδωσε θαυμάσια αποτελέσματα, αφού δυο έργα, Το δαιμόνιο και ο Λεωνής, υπήρξαν, με κορυφαίο το δεύτερο, επιτεύγματα απέριττης κατασκευής. Πέρασαν κάμποσα χρόνια ώσπου να εμφανιστεί στη δημοσιότητα το επόμενο έργο. Δεν ξέρω πώς το περίμεναν όσοι είχαν παρακολουθήσει την ανοδική πορεία του συγγραφέα. Το ζήτημα πάντως είναι ότι το Ασθενείς και οδοιπόροι αποτέλεσε, από τη συγκεκριμένη σκοπιά, μια αποκαρδιωτική οπισθοδρόμηση. Ουσιαστικά επανερχόμαστε με το μυθιστόρημα αυτό στο επίπεδο της Αργώς, αν όχι και χαμηλότερα. Έτσι βρισκόμαστε ξανά μπροστά σε πλεοναστικές πληροφορίες για πρόσωπα και τόπους, σε άσκοπες ερμηνείες γεγονότων και καταστάσεων κι ακόμη σε περιττές σκηνές ή κεφάλαια ολόκληρα. Ο συγγραφέας φαίνεται να παραπαίει πάλι κάτω από το βάρος του υλικού του με συνέπεια η αφήγηση να κάνει χαλαρές «κοιλιές». Παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Τ’ αφήνω για να πω μονάχα πως ολόκληρο το τρίτο μέρος, «Οι επιζώντες», είναι έξω από τη δράση του βιβλίου. Κι αυτό σημαίνει πως ουσιαστικά το έργο ολοκληρώνεται με το «Αρχείο του μοναχού Τιμόθεου».\nΤο τελευταίο πεζογράφημα του Θεοτοκά, Οι καμπάνες, θυμίζει αρκετά Το δαιμόνιο. Γιατί, αν και δεν έχει τη δομική συνέπεια του Δαιμόνιου, έχει πολλά από τα πλεονεκτήματά του. Το θυμίζει επίσης επειδή παρουσιάζει διαφορά από τους Ασθενείς και οδοιπόρουςπαρόμοια μ’ εκείνη του Δαιμόνιου προς την Αργώ.\nΚοιτάζοντας εποπτικά τα πεζογραφήματα του Θεοτοκά, από τη σκοπιά της δομικής οικονομίας, βλέπει κανείς πως ο συγγραφέας ευνοήθηκε από το τάλαντο του στα συντομότερα μυθιστορήματά του. Αντίθετα στα εκτενή πολυπρόσωπα, στις πλατιές τοιχογραφίες εποχής, που ήταν καθώς φαίνεται η φιλοδοξία του, δεν είχε πάντα τον έλεγχο του υλικού του. Γεγονός που ίσως δείχνει ότι δεν είχε στόφα πεζογράφου πανοραμικών συνθέσεων.\nΤο ζήτημα της ποιότητας της συγκεκριμένης πεζογραφίας κρίνεται κυρίως πάνω σε δυο δυνητικά δεδομένα: τη δραματική αφήγηση και το εσωτερικό γίγνεσθαι των βασικών προσώπων. Πρόκειται, καθώς είναι φανερό, για θεμελιώδεις πραγματώσεις τις οποίες θα χρειαστεί να τις δούμε κάπως διεξοδικά.\nα) Δραματική αφήγηση.\nΑνάμεσα στις διακρίσεις που οφείλουμε στη σύγχρονη αφηγηματολογία, εκείνη που σχετίζεται από ορισμένη άποψη με την ποιοτική πλευρά των αφηγημάτων είναι η διάκριση ανάμεσα στο «δείχνω» και στο «λέγω». Για το λόγο ότι η διάκριση αυτή αποβλέπει στον εντοπισμό μιας βασικής ιδιότητας της δραματικής αφήγησης. Της ιδιότητας να έχει η δράση παραστατική και όχι νοητή υφή. Τη διάκριση ανάμεσα στο «δείχνω» και στο «λέγω» την καταλαβαίνουμε καλύτερα αν σκεφτούμε δυο ακραίες εκδοχές των πόλων της: το θέατρο και την ιστορία. Το θέατρο έχει δεικτικό χαρακτήρα, δείχνει τη δράση στην κυριολεξία. Γεγονός που έχει ως συνέπεια να κυριαρχεί στο θέατρο η οπτική αναφορά στα πράγματα. Αντίθετα η ιστορία απλώς δηλώνει περιληπτικά τη δράση, την αναφέρει σχεδόν ονομαστικά, δηλαδή την «λέγει», όπως λ.χ. στη φράση «έγινε φονική μάχη», όπου δε βλέπει κανείς καμιά μάχη. Ο λόγος καθεαυτός έχει τη δυνατότητα να παρουσιάζει κατά τρόπο «θεατρικό», δηλαδή παραστατικό, ορισμένη δράση. Έχει επίσης τη δυνατότητα να τη δηλώνει με δυο λόγια, γενικά και αφηρημένα. Στην πρώτη περίπτωση, όπως είναι φυσικό, κυριαρχεί η παραστατική εκδοχή και στη δεύτερη η νοητή. I I παραστατική εκδοχή της δράσης στο επίπεδο του λόγου προϋποθέτει οπωσδήποτε ότι η ίδια εκδοχή υπάρχει ως αίσθηση στον άνθρωπο που εκφέρει το λόγο. Για να εκφράζει, μ’ άλλα λόγια, ο συγγραφέας κατά τρόπο δεικτικό ορισμένο γεγονός θα πρέπει να το έχει συλλάβει παραστατικά ο ίδιος. Άρα η διάκριση ανάμεσα στο «δείχνω» και στο «λέγω» αφορά την ικανότητα των συγγραφέων να συλλαμβάνουν με ορατή μορφή ή όχι τη δράση των έργων τους. Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η αισθητική δικαίωση του «δείχνω» την οποία τόσο καθαρά διέκρινε ο Αριστοτέλης στο Περί Ποιητικής του. Βέβαια δεν υπάρχει κανένας νόμος που να ορίζει ότι οι πεζογράφοι οφείλουν να υιοθετούν τον τρόπο του «δείχνω» και όχι του «λέγω» στα κείμενά τους. Η πείρα όμως φανερώνει —κι η πείρα είναι αλάθευτη συνήθως— ότι οι έγκυρες αφηγήσεις έχουν πάντα το προσόν της ενάργειας.\nΣτην πεζογραφία του Θεοτοκά η δράση δίνεται τόσο με την εκδοχή του «δείχνω» όσο και του «λέγω». Ποσοτικά ωστόσο υπερέχει η εκδοχή του «λέγω», η οποία επικρατεί στα περισσότερα έργα. Για να φανεί στην πράξη η εφαρμογή τους θα χρησιμοποιήσω παρακάτω δυο ενδοκειμενικά κριτήρια, ώστε με γνώμονα αυτά να κοιτάξουμε τα δοσμένα κείμενα. Τα κριτήρια είναι ο τρόπος με τον οποίο δίνονται τα βασικά αφηγηματικά πρόσωπα και ο τρόπος με τον οποίο περιγράφονται τα διάφορα γεγονότα. Να τα δούμε με τη σειρά.\n1) Τα βασικά αφηγηματικά πρόσωπα ενός έργου υπάρχει το περιθώριο να παρουσιάζονται στον αναγνώστη είτε στατικά είτε δυναμικά. Στατικά παρουσιάζονται με τη μέθοδο των παρατακτικών πληροφοριών. Στην περίπτωση αυτή ο συγγραφέας, όταν κάποιο βασικό πρόσωπο πρωτοπαρουσιάζεται ή με άλλη ευκαιρία, σταματάει την αφήγηση και δίνει πληροφορίες για την ατομικότητά του. Πληροφορίες με τις οποίες ο αναγνώστης παίρνει μια κάποια ιδέα για το χαρακτήρα, τις συνήθειες, τις επιδιώξεις κλπ., του συγκεκριμένου ατόμου. Δυναμικά παρουσιάζονται τα αφηγηματικά πρόσωπα όταν η φυσιογνωμία τους προκύπτει βαθμιαία μέσα από τη συμμετοχή τους στη δράση του έργου. Έτσι ώστε, όσο συνεχίζεται η δράση του έργου, να διαρκεί και η ολοκλήρωση των προσώπων. Γι’ αυτά τα πρόσωπα ο συγγραφέας μπορεί να μη δίνει καμιά ρητή πληροφορία ή να δίνει ελάχιστες.\nΣτην Αργώ ο Θεοτοκάς παρουσιάζει τους ήρωές του στον αναγνώστη με σωρευτικές πληροφορίες. Στον «Πρόλογο» π.χ. δίνει πληροφορίες για τον καθηγητή της Νομικής Θεόφιλο Νοταρά, στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου για το φοιτητή Μανόλη Σκυριανό, στο τρίτο κεφάλαιο για την Όλγα και τον Παύλο Σκινά κλπ. Για να,πάρουμε μια ιδέα του πράγματος, παραθέτω ένα μικρό δείγμα από την παρουσίαση του Μανόλη Σκυριανού.\n«Ο φοιτητής αυτός λεγότανε Μανόλης Σκυριανός κι ήταν ένα καλοφτιαγμένο παιδί, με ωραία χρώματα, ξανθά μαλλιά και μεγάλα γαλανά μάτια, που του έδιναν έναν αέρα υπερβόρειο. Ξεχώριζε αμέσως, με την εμφάνιση του, ανάμεσα στους τετρακόσιους μελαχρινούς συναδέλφους του, που γέμιζαν τη μεγάλη αίθουσα. Μα ξεχώριζε και για την ειλικρίνεια του βλέμματος του, για το αίσθημα της ισορροπημένης δύναμης, της στερεότητας και της εμπιστοσύνης που έδινε η μορφή του από την πρώτη στιγμή που την αντίκριζες(…). Αυτός ο Μανόλης Σκυριανός ήτανε σχεδόν ολότελα ξένος προς τα γράμματα, τις τέχνες, τη μεταφυσική και τα ρομαντικά ονειροπολήματα, που τυραννούσαν άσκοπα το φοιτητή που καθότανε δίπλα του…».\nΣτο Δαιμόνιο η κατάσταση,δεν αλλάζει. Το ίδιο συμβαίνει στους Ασθενείς και οδοιπόρους, καθώς και στο τελευταίο μυθιστόρημα, Οι καμπάνες. Σε όλα έχουμε στατική παρουσίαση των βασικών αφηγηματικών προσώπων. Όχι όμως στο Λεωνή, όπου η κατάσταση είναι διαφορετική. Εκεί τα κύρια αφηγηματικά πρόσωπα, με πρώτον πρώτον τον ομώνυμο ήρωα, προκύπτουν βαθμιαία μέσα από τη συμμετοχή τους στη μυθιστορηματική εξέλιξη. Η διαμόρφωση της φυσιογνωμίας του Λεωνή π.χ. αρχίζει αμέσως από τις πρώτες σειρές του βιβλίου και συνεχίζεται μέχρι τις τελευταίες.\nΤο γεγονός ότι τα πρόσωπα στο μυθιστόρημα Λεωνής αναδύονται μέσα από τις πράξεις και τα λόγια τους τα κάνει εξαιρετικά παραστατικά. Αρκεί να πεις λ.χ. Λεωνής ή Ελένη Φωκά ή Δήμης και αμέσως ξεπηδάει μπροστά σου μια σφριγηλή ανθρώπινη μορφή. Ενώ αν πεις Κάρολος Δάνδολος (Οι καμπάνες) η σκέψη σου πηγαίνει ο» ένα νοητό ανθρώπινο σχήμα.\nΑπό τα κείμενα του τόμου Ευριπίδης Πεντοζάλης, κοντά στο Λεωνή, από τη συγκεκριμένη σκοπιά, βρίσκονται τρία που έχουν γενικό τίτλο «Παιδική ηλικία». Είναι τα διηγήματα «Θεραπιά», «Η συμμορία» και «Ο κήπος με τα κυπαρίσσια».\n2) Η περιγραφή με την οποία αποδίνονται τα διάφορα γεγονότα ενός αφηγηματικού έργου είναι δυνατό να είναι είτε άμεση είτε έμμεση.\nΆμεση είναι όταν παραπέμπει στην κάθε εμπειρική στιγμή ενός ή περισσότερων ατόμων τα οποία μετέχουν σε ορισμένο γεγονός. Τότε η περιγραφή αποδίνει τις εμπειρικές λεπτομέρειες οι οποίες συνθέτουν την εναργή εικόνα ενός συμβάντος κατά τον τρόπο που συντελείται. Πιο απλά θα έλεγα ότι άμεση είναι η διατύπωση ενός περιστατικού όταν παρακολουθεί από πολύ κοντά την εξέλιξή του. Έμμεση είναι όταν αποδίνει τα διάφορα γεγονότα κατά τρόπο αφαιρετικό, δηλαδή γενικό κι έτσι ώστε να συλλαμβάνονται κυρίως νοητά. Αν π.χ. πει κανείς «Πρόφτασα το αεροπλάνο την τελευταία στιγμή και ταξίδεψα στη Θεσσαλονίκη» η περιγραφή είναι έμμεση. Αν όμως πει «Έφτασα καθυστερημένα. ‘Οταν μπήκα στο αεροπλάνο ο κόσμος ήταν κιόλας τακτοποιημένος στις θέσεις του. Προχωρώντας βιαστικά να φτάσω στη δική μου ένιωθα τη βαριά μυρωδιά του πλαστικού να γεμίζει δυσάρεστα το χώρο» η περιγραφή τείνει να είναι άμεση.\nΣτα μυθιστορήματα του Θεοτοκά συναντούμε, τόσο τον τύπο της άμεσης περιγραφής, όσο και τον τύπο της έμμεσης. Με τη διαφορά ότι η έμμεση απαντάει στην πλειονότητα των κειμένων και υπερέχει ποσοτικά. Κάτι που γίνεται αντιληπτό αν αναλογιστούμε σε ποια από το σύνολο των κειμένων απαντάει με πληρότητα και συνέπεια η άμεση. Κάνοντας ένα σχετικό απολογισμό θα έλεγα πως απαντάει για πρώτη φορά υπολογίσιμα σε μερικές σελίδες του Δαιμόνιου. Εννοώ τις σελίδες εκείνες στις οποίες περιγράφεται η νυχτερινή εκδρομή του Ρωμύλου και της Ιφιγένειας Χριστοφή, του Παύλου Δαμασκηνού και του Τζιν Μάρτιν στο Κάστρο του νησιού. Ύστερα από αυτές τις σελίδες περνούμε στο Λεωνή, όπου ολόκληρο σχεδόν το βιβλίο ανταποκρίνεται στους όρους της άμεσης περιγραφής. Ο Λεωνή ς είναι κι από την πλευρά αυτή μια ολοκληρωμένη εξαίρεση μέσα στο πεζογραφικό έργο του Θεοτοκά. Στα άλλα δυο μυθιστορήματα — το Ασθενείς και οδοιπόροι και Οι καμπάνες — επικρατεί ο τύπος της έμμεσης απόδοσης των γεγονότων. Με λαμπρή όσο και απροσδόκητη εξαίρεση το κεφάλαιο από τους Ασθενείς και οδοιπόρους που επιγράφεται «Έκθεση του Αγησιλάου Παντελίδη». Σ’ αυτό το κεφάλαιο, ξαφνικά και απρόσμενα, ο λόγος του Θεοτοκά προσγειώνεται στις εμπειρικές λεπτομέρειες των δραματικών περιστατικών που εξιστορεί. ΓΙώς γίνεται αυτό το θαύμα μέσα σ’ ένα πολυσέλιδο μυθιστόρημα, όπου γενικά η άμεση απόδοση των περιστατικών παρουσιάζει παθητικό, είναι ένα ερωτηματικό. Η υπόθεση της ηθοποιού Θεανώς Γαλάτη, με την οποία έχει να κάνει το παραπάνω κεφάλαιο, θυμίζει την περίπτωση της γνωστής ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη. Άραγε ο συγγραφέας είχε υπόψη του κάποια αφήγηση αυτόπτη μάρτυρα, αναφορικά με τις συνθήκες που εκτελέστηκε στα δεκεμβριανά του ’44 η Παπαδάκη, την οποία προσάρμοσε στο έργο του; Ή μήπως απλώς η ψυχική αλληλεγγύη προς την ηθοποιό τον βοήθησε να δώσει μια τόσο εμπράγματη περιγραφή σ’ ένα ανάλογο περιστατικό; Το ζήτημα πάντως είναι ότι η «Έκθεση του Αγησιλάου Παντελίδη» ξεχωρίζει μέσα στους Ασθενείς και οδοιπόρους, τόσο που να εντυπωσιάζει.\nΕκτός από τα μυθιστορήματα, στον τόμο Ευριπίδης Πεντοζάλης, έχουμε επίσης άμεση περιγραφή περιστατικών στα τρία διηγήματα της «Παιδικής ηλικίας», με κορυφαίο ανάμεσά τους το «Ο κήπος με τα κυπαρίσσια».\nβ) Το εσωτερικό γίγνεσθαι των προσώπων.\nΣχετικά με το γίγνεσθαι των βασικών προσώπων χρειάζεται να διευκρινιστεί προκαταβολικά ότι δεν ταυτίζεται με τη δυναμική παρουσίασή τους. Η δυναμική παρουσίαση ενός αφηγηματικού προσώπου συντελείται βαθμιαία μέσα από τη συμμετοχή του στη δράση του έργου που παίρνει μέρος. Το εσωτερικό γίγνεσθαι αντίθετα δεν έχει τέτοια διάρκεια και συμβαίνει —όταν συμβαίνει— σε κάποια ή σε κάποιες από τις φάσεις της ολικής δράσης ενός προσώπου. Εξάλλου, όταν τα αφηγηματικά πρόσωπα παρουσιάζονται από ένα συγγραφέα στατικά, δε σημαίνει ότι αποκλείεται οπωσδήποτε σ’ αυτά ένα κάποιο γίγνεσθαι. Θεωρητικά τουλάχιστο δεν αποκλείεται και στην πράξη, μολονότι όχι πολύ συχνά, είναι διαπιστωμένο. Θα το δούμε κι εδώ, λίγο παρακάτω, στην περίπτωση του Νικηφόρου Νοταρά.\nΤο εσωτερικό γίγνεσθαι των αφηγηματικών προσώπων αφορά, όπως και στη ζωή την ίδια, τον υποστασιακό μεταβολισμό που έχει ως αποτέλεσμα τη διαφοροποίησή τους. Τη διαφοροποίηση όχι απλώς σχετικά με άλλα πρόσωπα (αλλαγή λ.χ. συμπεριφοράς απέναντι τους, πράγμα καθεαυτό χωρίς ιδιαίτερη σημασία) αλλά αναφορικά με τον εαυτό τους. Πρόκειται για οριακό γεγονός της εσωτερικής ζωής κατά το οποίο περνάει κανείς από μια άλφα φάση του εαυτού του σε μια βήτα. Και περνάει με το ξεπέρασμα, ή αλλιώς την υπέρβαση, ενός ζωτικού ως εκείνη την ώρα δεδομένου του εαυτού του. Στα μυθιστορήματα του Θεοτοκά υπερβάσεις τέτοιας κατηγορίας δε βλέπουμε συχνά. Τα περισσότερα από τα βασικά αφηγηματικά του πρόσωπα παραμένουν ουσιαστικά αδιαφοροποίητα σ’ όλη τη διάρκεια της παρουσίας τους μέσα στα κείμενα. Άλλοτε πάλι, ενώ έχουμε ορισμένη υπέρβαση, η πραγματοποίησή της στο επίπεδο της έκφρασης χωλαίνει, επειδή δεν δίνεται αρκετά εμπράγματα. Κάτι τέτοιο συμβαίνει με την περίπτωση του Νικηφόρου Νοταρά στην Αργώ. Στο τελευταίο μέρος από το τρίτο κεφάλαιο του πρώτου τόμου ο Νικηφόρος Νοταράς, αργά το βράδυ, φεύγει από το σπίτι της ερωμένης του Όλγας Σκινά και φτάνει περπατώντας κάτω από τα Προπύλαια της Ακρόπολης. Εκεί κάθεται συλλογισμένος και καθώς κοιτάζει πάνω τις αρχαίες κολόνες αισθάνεται μέσα του ένα «περίεργο αίσθημα (…) σα να είχε αγγίσει ένα όριο τελειωτικό, που δεν μπόρεσε και δε θα μπορούσε ποτέ να το ξεπεράσει ανθρώπινος νους(…). Αισθανότανε, για μια στιγμή, ολότελα λυτρωμένος από κάθε δεσμό με το ανθρωπο- λόι, που βουρλιζότανε στα πόδια τρυ μες στον απέραντο και πνιγερό βάλτο των σπιτιών, ολότελα λυτρωμένος από κάθε φροντίδα και κάθε συμπόνια για τους ανθρώπους, από κάθε ανάγκη των ανθρώπων».\nΑυτό το βράδυ ο Νικηφόρος Νοταράς ξεπερνάει οριστικά το συναισθηματικό δεσμό του με την Όλγα Σκινά και ίσως με τη φευγάτη μητέρα του. Ο αναγνώστης μάλιστα, προτού φτάσει σ’ αυτό το σημείο, έχει προειδοποιηθεί από το συγγραφέα ότι κάτι κυοφορείται στην ψυχή του Νικηφόρου. Μερικές σελίδες πιο πριν διαβάζουμε πως\n«Ο Νικηφόρος μιλούσε συχνά για εσωτερικές επαναστάσεις, για την ανάγκη της φυγής, για τον πόθο του αγνώστου, μα δεν ήταν από κείνους που χαλνούν εύκολα τη βολή τους. Καταλάβαινε πως θα του κόστιζε πολύ να χωριστεί την Όλγα».\nΚι αλλού μερικές σελίδες υστερότερα:\n«Εκείνην τη στιγμή έμοιαζε σαν ένα δυνατό και τολμηρό αγόρι, γεμάτο υγεία και φρέσκες ορμές, που ξεκινά πρώτη φορά στο δρόμο της ζωής, με κέφι και με πίστη, στην τύχη, χωρίς να ξέρει καλά-καλά πού πηγαίνει – μπροστά και ό,τι βρέξει ας κατεβάσει! — πηγαίνοντας ίσως να σπάσει το κεφάλι του».\nΠρόκειται βέβαια για υπέρβαση, αλλά δοσμένη κάπως άτσαλα και στο κρίσιμο σημείο της —το τελικό στάδιο— με τρόπο εγκεφαλικό.\nΣτο Δαιμόνιο τα πρόσωπα μένουν ουσιαστικά αδιαφοροποίητα από την αρχή του έργου ως το τέλος του. Το άτομο που φαίνεται να πέρασε εξελικτικές φάσεις, ο Θωμάς Χριστοφής, δεν έχει μυθιστορηματική επιφάνεια. Έτσι παραμένει για τον αναγνώστη πρόσωπο αφανές και συνεπώς με ανέκφραστη την εσωτερική ζωή του.\nΑντίθετα στο Λεωνή συναντούμε διαδοχικές καμπές υπερβάσεων και τις περισσότερες φορές ικανοποιητικά εκφρασμένες. Μια πρώτη γεύση παίρνουμε από το γερο-Μπιλαρίκη που — στο πέμπτο κεφάλαιο — σε μια παράτολμη έξαρση φτάνει να ξεπεράσει κάθε όριο φόβου και σύνεσης, αφήνοντας άναυδες τις γυναίκες του σπιτιού που στέκονται μάρτυρες μιας στιγμής με τρομερή ένταση. Έκτοτε ο ομώνυμος ήρωας του βιβλίου περνάει μια σειρά από φάσεις με ανατρεπτικό χαρακτήρα. Φάσεις με τις οποίες ανατρέπονται μέσα του λυτρωτικά η ακαδημαϊκή ζωγραφική, οι διεθνείς παράτες, το Αμπανόζ, η εφηβεία, η ζωγραφική καθεαυτή κλπ. Η πιο «ιστορική» από αυτές αξίζει να μνημονευτεί εδώ συνοπτικά μια που έχει έντονα αντικειμενικό υλικό.\nΟ Λεωνής, στο πέμπτο κεφάλαιο του βιβλίου, παρακολουθεί την επίσημη είσοδο στην Πόλη του Γερμανού αυτοκράτορα. Είναι παραταγμένος σ’ ένα πεζοδρόμιο με το σχολείο του κατά διαταγήν.\n«Άξαφνα ακούστηκε ένα μεγάλο πρόσταγμα από μακριά, ένα δεύτερο πρόσταγμα κοντύτερα, ένα τρίτο πρόσταγμα μες στο δρόμο. Τα τουφέκια τραντάχτηκαν καταγής όλα μαζί, οι ξιφολόγχες άστραψαν απάνω από τα κεφάλια του πλήθους. Σ’ ένα γειτονικό δρόμο ξέσπασε μια αόρατη στρατιωτική μουσική, βιαστική, χαρούμενη και λιγάκι αστεία, γεμάτη θαρρείς από κατρακυλίσματα τενεκέδων. Ύστερα πέρασαν οι καβαλάρηδες της σουλτανικής φρουράς ντυμένοι από πάνω ίσαμε κάτω στα κόκκινα. Κρατούσανε μεγάλες λόγχες στολισμένες με μικρές κόκκινες σημαίες. Όλο το πλήθος κουνήθηκε κι ο καθένας τσαλαπάτησε το διπλανό του. Πίσω από τους καβαλάρηδες ερχόντανε κάτι αυτοκίνητα ανακατωμένα με άλογα, γυμνά σπαθιά, κράνη. Τα μέταλλα αστράφτανε, οι κόκκινες σημαιίτσες κυμάτιζαν στον αέρα χαρωπά. Ο Λεωνής είδε καμπόσους ανθρώπους με μεγάλα μουστάκια μα ποιος ήταν ο αυτοκράτορας δεν πρόφτασε να καταλάβει.»\nΎστερα από μερικά χρόνια, στο δέκατο κεφάλαιο, ο Λεωνής παρακολουθεί, παραταγμένος ως πρόσκοπος τώρα, μια άλλη επίσημη είσοδο στην Πόλη. Είναι ο αρχιστράτηγος των συμμαχικών δυνάμεων στο ανατολικό μέτωπο στρατηγός Franchetd’ Esperay.\n«Η συνοδεία ήταν αυστηρή, πολεμική, χωρίς περιττές πολυτέλειες. Εμπρός πήγαινε μια ίλη αγγλικού ιππικού μεχακί(…). Ο κόσμος κουνούσε τις σημαιίτσες του, χειροκροτούσε και φώναζε στον Αρχιστράτηγο διάφορα καλωσορίσματα. Αυτός ωστόσο ήτανε σκυθρωπός, άκεφος, έμοιαζε κακός(…). Είχε πάρει κι αυτός την Πόλη, σαν τόσους άλλους καβαλάρηδες στο κύλισμα των αιώνων. Την είχε πάρει χωρίς έρωτα, τούτο ήτανε φανερό, και δεν είχε όρεξη να την κρατήσει. Ίσως να μην ήξερε κι ο ίδιος τι θα την έκανε και να στενοχωριότανε γι’ αυτό. Μα τι σημασία είχαν αυτά; Ό,τι ήθελε ας την έκανε, δεν ήταν αυτό το ζήτημα. Το μεγάλο ζήτημα ήταν η παράξενη γοητεία που κατείχε τώρα τον Λεωνή, καθώς του φαινότανε πως η Πόλη, η Ευρώπη, ο κόσμος, δεν ήτανε πια άλλο τίποτα παρά μια απέραντη σκηνή θεάτρου, όπως άλλοτε ο Κήπος του Ταξιμιού, μια σκηνή όπου κουνιόντανε τα έθνη, τα στρατεύματα, οι αρχηγοί καβάλα σε μεγάλα άλογα των παρελάσεων, κι έπαιζαν θαρρείς μια παράσταση, σύμφωνα με κάποιο μυστικό και ακατανόητο ρυθμό. Πήγαιναν, ερχόντανε, παραχωρούσαν τη θέση τους ο ένας στον άλλο, έκαναν υποκλίσεις».\nΠρέπει να ειπωθεί ότι για το Λεωνή και την οικογένειά του η είσοδος του Γερμανού αυτοκράτορα στην Πόλη ήταν εχθρικό γεγονός, ενώ του Γάλλου στρατηγού έντονα φιλικό. Μολαταύτα ο Λεωνής συσχέτισε τη δεύτερη παρέλαση με την πρώτη με βάση τα κοινά σημεία τους. Και συσχετίζοντάς τες έτσι έφτασε να τις τοποθετήσει στο ίδιο περίπου επίπεδο. Ενέργεια που τελικά τον βοήθησε να ξεπεράσει τη δοσμένη μέσα του αντίληψη για τη διαχωριστική γραμμή που υπήρχε ανάμεσα στις φιλικές και στις μη φιλικές παρελάσεις αυτής της κατηγορίας.\nΣτο τέταρτο μυθιστόρημα, το Ασθενείς και οδοιπόροι, υποστασιακό γίγνεσθαι δε φαίνεται να συντελείται, στο επίπεδο της αφήγησης, σε κανένα πρόσωπο.\nΣτο τελευταίο μυθιστόρημα, τις Καμπάνες, υπάρχει δηλωμένη διαφοροποίηση στο κεντρικό πρόσωπο, τον Κωστή Φιλομάτη. Είναι όμως μια διαφοροποίηση που, πέρα από τη δήλωσή της από το συγγραφέα, πάσχει στο επίπεδο της διατύπωσης από αφαίρεση και εγκεφαλισμό. Με συνέπεια να μένει για τον αναγνώστη απραγματοποίητη ως λογοτεχνική πράξη.\nΤο ίδιο συμβαίνει, σε μεγαλύτερο μάλιστα βαθμό, με το κεντρικό πρόσωπο του διηγήματος «Ευριπίδης Πεντοζάλης» του ομώνυμου τόμου.\nα) Ο τύπος της αφήγησης που καλλιέργησε ο Θεοτοκάς είναι η παραδοσιακή μυθιστορηματική του 19ου αιώνα.\nβ) Στα εκτενή μυθιστορήματα, τα μυθιστορήματα-τοιχογραφίες εποχής, ο συγγραφέας μάλλον δεν ευνοήθηκε από το τάλαντο του. Γιατί σ’ αυτά φαίνεται να μην ελέγχει ικανοποιητικά το υλικό του. Αντίθετα στα μικρότερα μυθιστορήματα δείχνει να κινείται μέσα στα όρια των δυνατοτήτων του.\nγ) Ο αφηγηματικός του λόγος στο μεγαλύτερο μέρος του πάσχει από έλλειψη παραστατικότητας. Κι αυτό σημαίνει πως σ’ αυτό το μέρος ο Θεοτοκάς δεν έβλεπε πολύ καθαρά τη δράση των έργων του – πράγμα καθοριστικό για τη δραματική ενάργεια της αφήγησης του.\nδ) Κρίνοντας με γνώμονα τη δομική οικονομία, τη δραματική αφήγηση και το γίγνεσθαι των προσώπων, ξεχωρίζουν ως ποιοτικά κορυφαία τα κείμενα: Λεωνής, το κεφάλαιο «Έκθεση του Αγησιλάου Παντελίδη» από τους Ασθενείς και οδοιπόρους, το διήγημα «Ο κήπος με τα κυπαρίσσια» και κάμποσες σελίδες από Το δαιμόνιο και την Αργώ.\nε) Όπως φαίνεται από τα παραπάνω, ο Θεοτοκάς, αν και φιλοδόξησε να είναι πεζογράφος εκτενών και πολυπρόσωπων μυθιστορημάτων, απέδωσε καλύτερα στα μικρότερα, λιγοπρόσωπα και με αυτοβιογραφικό ιδίως υλικό. Και θα ‘λεγα πως στην περίπτωσή του, όπως και του Μυριβήλη, του Βενέζη και άλλων, όχι η μαθητεία και οι προθέσεις, αλλά η ποιητική μεσογειακή του ιδιοσυγκρασία καθόρισε τα αφηγηματικά του επιτεύγματα.\nἈπό τό λῆμμα Γιῶργος Θεοτοκᾶς, στην ἀνθολογία, Ἡ μεσοπολεμική πεζογραφία, τόμος Δ΄, Σοκόλης, Ἀθήνα 1992.\n Αναφορά στο αριστοτελικό «όλον», που έχει αρχή, μέση και τέλος.\n Τη θεματική υφή την έχω πραγματευτεί στο βιβλίο μου Ζητήματα λογοτεχνικής κριτικής Β’, «Δωδώνη», 1988, σελ. 57-60.\n «Πρέπει, δέ νά πλέκη κανείς τούς μύθους και νά συντάσση διά της φράσεως τό έργον θέτων (τά διαδραματιζόμενα) οσον τό δυνατόν πρό των οφθαλμών του. Διότι τοιουτοτρόπως, βλέπων αύτά ολοζώντανα καί τρόπον τινά παρών είς αύτά τά πραττόμενα, δύναται νά εύρίσκτ] τό πρέπον και έλάχιστα δύνανται νά τοϋ διαφεύγουν τά Αντιφατικά.» Αριστοτέλους, Περί Ποιητικής, μετάφραση Σίμος Μενάρδος, εισαγωγή, κείμενο, σχόλια I. Συκουτρής, Αθήνα, «Εστία» 1937, σελ. 142.\n Περισσότερα, για τις δυο διαδικασίες με τις οποίες παρουσιάζονται τα αφηγηματικά πρόσωπα, στη διαφωτιστική μελέτη του Βαγγέλη Αθανασόπουλου «Οι μέθοδοι δημιουργίας χαρακτήρων και Το δαιμόνιο». Τετράδια «Ευθύνης», τόμος 26, σελ. 56.


Ποιοτική ανάλυση για την ηπατίτιδα C - Μεταστάσεις\nΔοκιμές PCR για την ακριβή διάγνωση της ηπατίτιδας C\nΓια τη διάγνωση της "χρόνιας ιογενούς ηπατίτιδας C (CVHC)" απαιτείται εκτεταμένη εξέταση από τον άνθρωπο, η οποία περιλαμβάνει κλινικές, εργαστηριακές και μελετητικές μελέτες. Σημαντικό από την άποψη της διάγνωσης για τον καθορισμό της σωστής διάγνωσης είναι η μέθοδος PCR - αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.\nΤι δείχνει αυτή η ανάλυση και γιατί χρειάζεται;\nΜε αυτή τη μέθοδο εργαστηρίου, ανιχνεύεται RNA του ιού της ηπατίτιδας C σε ανθρώπινο αίμα. Μαζί με τον ενζυμικό ανοσοπροσδιορισμό (ELISA) για αντισώματα στον ιό, η PCR χρησιμοποιείται για τη διάγνωση του CVHC και του γονότυπου του παθογόνου του. Η μελέτη αυτή είναι μία από τις νεότερες μεθόδους εργαστηριακής διάγνωσης. Η αξιοπιστία του στο CVHC είναι πάνω από 97%, γεγονός που θεωρείται πολύ καλός δείκτης για την έρευνα.\nΥπάρχουν τρεις εξετάσεις αίματος PCR για CVH: ποιοτική, ποσοτική και γονοτυπική του ιού. Η πρώτη μελέτη (ποιοτική ανάλυση) για τον ιό την ανιχνεύει στο αίμα, επομένως χρησιμοποιείται μόνο για διάγνωση.\nΗ δεύτερη (ποσοτική) μελέτη προσδιορίζει το βαθμό του ιικού φορτίου στο σώμα, επομένως χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας.\nΗ τρίτη PCR (γονότυπος) αποσαφηνίζει τη διάγνωση, καθορίζοντας τον γονότυπο του ιού, ο οποίος είναι πολύ σημαντικός για το διορισμό της σωστής αντιιικής θεραπείας.\nΗ ουσία της τεχνικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης είναι η χρήση ενζύμων που πολλαπλασιάζουν επανειλημμένα το γενετικό υλικό του παθογόνου στο βιοϋλικό. Κατά τη διάρκεια αυτής της αντιγραφής, ο σωλήνας με αίμα θερμαίνεται αρκετές φορές και ψύχεται στη θερμοκρασία που είναι απαραίτητη για την επιτάχυνση της ενζυματικής αντίδρασης. Ως αποτέλεσμα αυτών των χειρισμών, ο αριθμός του ιικού γονιδιώματος πολλαπλασιάζεται πολλές φορές, γεγονός που του επιτρέπει να ανιχνεύεται ακόμη και με μια ελάχιστη ποσότητα.\nΗ διάγνωση PCR έχει πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλες εργαστηριακές εξετάσεις:\nυψηλή ευαισθησία - 97-98%.\nεγγυημένη αναλυτική ειδικότητα (προσδιορίζει ακριβώς το παθογόνο που βρίσκεται, όχι το σχετικό στέλεχος) ·\nταχύτητα (δεν χρειάζονται περισσότερες από 2 ημέρες για να επιτευχθεί συμπέρασμα).\nΤρεις τύποι προσδιορισμών PCR\nΠοιότητα Η ανάλυση PCR συνταγογραφείται για όλους τους ασθενείς που έχουν ELISA με αντισώματα στον ιό HCVG. Μετά από ποιοτική PCR, μπορούν να ληφθούν δύο παραλλαγές της απόκρισης: "ανιχνεύεται RNA" ή "δεν ανιχνεύεται RNA". Για την ανίχνευση της ελάχιστης ποσότητας του ιού στο αίμα, απαιτούνται συστήματα δοκιμών με ευαισθησία τουλάχιστον 50 IU / ml. Εάν η συγκέντρωση του ιού στο αίμα του ασθενούς είναι μικρότερη από ό, τι μπορεί να καθορίσει το διαγνωστικό, το αποτέλεσμα της μελέτης μπορεί να είναι ψευδώς αρνητικό. Για να αποφευχθεί τέτοιο διαγνωστικό σφάλμα, τα εργαστήρια διαγνωστικής PCR πρέπει να διαθέτουν πολύ ευαίσθητα συστήματα δοκιμών. Στο εργαστήριο "Invitro", για παράδειγμα, χρησιμοποιούνται δοκιμές με ευαισθησία 15 IU / ml. Οι πληροφορίες σχετικά με την ευαισθησία των εργαστηριακών εργαστηρίων δοκιμών πρέπει να παρέχουν στους ασθενείς και στους γιατρούς την πρώτη αίτησή τους.\nΠοσοτικά Η ανάλυση PCR προσδιορίζει τον βαθμό της ιαιμίας, δηλαδή τη συγκέντρωση του παθογόνου στο αίμα, το ιικό φορτίο. Το αποτέλεσμα αυτής της μελέτης, σε αντίθεση με την ποιοτική PCR, εκφράζεται σε αριθμούς, για παράδειγμα, 2 × 10 * 6 IU / ml, δηλαδή 2 εκατομμύρια διεθνείς μονάδες ανά 1 ml αίματος. Ορισμένα εργαστήρια χρησιμοποιούν άλλο δείκτη - τον αριθμό αντιγράφων / ml. Αυτοί οι δύο δείκτες είναι εύκολο να μετατραπούν: 1 διεθνής μονάδα είναι ίση με 4 αντίγραφα του RNA. Επομένως, 2 χ 10 * 6 IU / ml θα σήμαινε ότι 8 × 10 * 6 αντίγραφα ιικού RNA σε 1 ml βρέθηκαν στο αίμα του ασθενούς, δηλ. 8 εκατομμύρια αντίγραφα σε 1 ml αίματος.\nΓονότυπο Είναι ο ορισμός ενός από τους έξι γονότυπους του ιού. Ο γονότυπος του αιτιολογικού παράγοντα εξαρτάται από την κλινική εικόνα, τον ρυθμό ανάπτυξης επιπλοκών από το ήπαρ και την πρόγνωση για την περαιτέρω ζωή του ασθενούς. Ο γονότυπος του ιού είναι πολύ σημαντικός ήδη στο στάδιο της διάγνωσης, καθώς ο συνδυασμός φαρμάκων και η διάρκεια της θεραπευτικής πορείας που θα αποδοθεί στον ασθενή εξαρτώνται από τον σωστό προσδιορισμό του.\nΩστόσο, ακόμη και μια τέτοια φαινομενικά "ιδανική" εργαστηριακή έρευνα έχει τα μειονεκτήματά της:\nκατά τη διάρκεια της έρευνας, υπάρχει αναπαραγωγή του γενετικού υλικού όλων των παθογόνων, ακόμη και ανόμοιων, που μπορούν να διαστρεβλώσουν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, για να διεξάγεται ο έλεγχος της αποτελεσματικότητας με PCR, η επαναλαμβανόμενη ανάλυση πραγματοποιείται όχι νωρίτερα από 2 μήνες μετά την προηγούμενη, έτσι ώστε οι νεκροί ιοί να «αφήσουν» το σώμα του ασθενούς.\nμέρος του γονιδιώματος του ιού, το οποίο προσδιορίζεται από συστήματα δοκιμής, μπορεί θεωρητικά να υπάρχει σε άλλους ιούς ή μικροοργανισμούς, επομένως υπάρχει μια πιθανότητα μιας ψευδώς θετικής αντίδρασης.\nοι ιοί μεταλλάσσονται γρήγορα. Μερικές φορές ο ρυθμός και ο βαθμός μετάλλαξης του ιού είναι τόσο υψηλός που το σύστημα δοκιμής παύει να συλλαμβάνει το γονιδίωμα του. Κατά συνέπεια, είναι πιθανό ένα ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα.\nΓια να εξαλειφθούν αυτές οι αδυναμίες, οι κατασκευαστές συστημάτων εργαστηριακών δοκιμών για διαγνωστικά PCR διεξάγουν διαρκώς τις δοκιμές τους, συμπεριλαμβανομένων διασταυρούμενων αντιδράσεων και ευαισθησίας σε συγκεκριμένο γονότυπο του ιού.\nΠώς να κάνετε ανάλυση PCR για ηπατίτιδα C;\nΠροκειμένου η μελέτη PCR να είναι αξιόπιστη, είναι απαραίτητο να τηρούνται αυστηρά οι κανόνες προετοιμασίας για τη συμπεριφορά της:\nΗ μελέτη διεξάγεται με άδειο στομάχι (γλυκόζη, λίπη, μέταλλα που εισέρχονται στο αίμα από τα τρόφιμα, μπορούν να επηρεάσουν την ταχύτητα και την ποιότητα της ενζυμικής αντίδρασης).\nτο χάσμα μεταξύ του τελευταίου γεύματος και της επιλογής του αίματος για ανάλυση πρέπει να είναι τουλάχιστον 8 ώρες.\nτην παραμονή της μελέτης απαγορεύεται να παίρνετε αλκοόλ και να τρώτε λιπαρά τρόφιμα, η περίοδος των οποίων είναι παρατεταμένη.\nμια ημέρα πριν από τη μετάβαση στο εργαστήριο θα πρέπει να αποφεύγεται έντονο σωματικό και συναισθηματικό άγχος.\nέως ότου δεν συνιστάται να καπνίζετε τη στιγμή της δειγματοληψίας αίματος.\nΓια να αποφευχθεί η εμφάνιση ψευδών συμπερασμάτων, ο υποψήφιος ασθενής πρέπει να έρθει στο εργαστήριο λίγο νωρίτερα από ότι θα γίνει η δειγματοληψία αίματος. Χρειάζονται 15-20 λεπτά ώστε το άτομο να πιάσει την ανάσα, να ηρεμήσει. Η αδρεναλίνη, που υπάρχει στο αίμα μετά από μια γρήγορη βόλτα, μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα της εξέτασης.\nΕάν ο ασθενής παίρνει οποιαδήποτε φάρμακα για την ανάλυση, θα πρέπει να ενημερώσει το γιατρό για αυτό. Είναι πιθανό ότι ορισμένοι από αυτούς θα πρέπει να εγκαταλειφθούν για κάποιο χρονικό διάστημα (αν είναι δυνατόν).\nΑποτελέσματα ανάλυσης PCR για ηπατίτιδα C\nΟ βοηθός ιατρού-εργαστηρίου του εργαστηρίου που πραγματοποίησε την ανάλυση ασχολείται με την αποκρυπτογράφηση των αποτελεσμάτων. Η αποκωδικοποίηση είναι ο ορισμός της απόκλισης του προκύπτοντος αποτελέσματος από τον κανόνα. Ο ρυθμός των δεικτών τίθεται απευθείας από τον κατασκευαστή του συστήματος δοκιμής, το οποίο χρησιμοποιείται από το εργαστήριο για τη διάγνωση. Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι σε ορισμένα εργαστήρια το ιικό φορτίο προσδιορίζεται σε IU / ml και σε άλλα σε αντίγραφα / ml.\nΑφού λάβει το συμπέρασμα, πρέπει να είναι σε θέση να ερμηνεύσει σωστά. Η θεραπεία των αποτελεσμάτων της μελέτης πρέπει να γίνεται από τον θεράποντα ιατρό του ασθενούς με ηπατίτιδα C. Μόνο μετά από αντικειμενική, οργανική και εργαστηριακή εξέταση του ασθενούς, ο γιατρός μπορεί να λάβει επαρκή ποσότητα δεδομένων για σωστή ερμηνεία των αποτελεσμάτων της PCR.\nΗ αξιολόγηση της ποιοτικής ανάλυσης, κατά κανόνα, δεν προκαλεί δυσκολίες ακόμη και σε ασθενείς. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μόνο ένα: "εντοπιστεί" ή "δεν εντοπίστηκε". Το δεύτερο από αυτά είναι ο κανόνας.\nΟι δείκτες της ποσοτικής ανάλυσης είναι πιο δύσκολο να ερμηνευθούν. Δείχνει τον βαθμό ιικού φορτίου στον ασθενή. Ακόμη και μεταξύ των ηπατολόγων δεν υπάρχει συναίνεση σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της ανιχνευθείσας ιαιμίας. Οι περισσότεροι γιατροί έχουν την τάση να πιστεύουν ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη ένα υψηλό φορτίο μεγαλύτερο από 8 × 10 * 5 IU / ml. Ένα πολύ υψηλό φορτίο θεωρείται ότι είναι περισσότερο από 1 × 10 * 7 IU / ml και ένα χαμηλό φορτίο είναι μικρότερο από 4 × 10 * 5 IU / ml.\nΟ βαθμός ιικού φορτίου υποδεικνύει τη μολυσματικότητα (επιθετικότητα) του ιού: όσο περισσότερο είναι η ποσότητα του στο αίμα, τόσο πιο γρήγορα μπορούν να αναπτυχθούν οι επιπλοκές από το ήπαρ. Η υψηλή συγκέντρωση του ιού στο αίμα μιας εγκύου αυξάνει την πιθανότητα διείσδυσής του μέσω του αιμοπεταλιακού φραγμού στο έμβρυο. Η βιαιμία επηρεάζει επίσης την αποτελεσματικότητα της θεραπείας: σε χαμηλό αριθμό, η αποτελεσματικότητα της θεραπείας είναι υψηλότερη από την υψηλή.\nΓια να είναι σίγουρη η αξιοπιστία της ανάλυσης PCR για την ηπατίτιδα C, είναι απαραίτητο να δίνεται προτίμηση μόνο σε εκείνα τα εργαστήρια που έχουν αποδειχθεί καλά. Η πολιτική τιμών στην περίπτωση αυτή δεν πρέπει να διαδραματίζει πρωταρχικό ρόλο.\nΠώς το έλαιο του ήπατος του βακαλάου επηρεάζει το ήπαρ;\nΗ ηπατίτιδα Α αντιμετωπίζεται ή όχι\nΣτέαση του ήπατος: τι είναι και πώς θεραπεύεται με φάρμακα;


Νέα σεζόν, νέος μήνας, ανανεωμένη γκαρνταρόμπα\nΗ άνοιξη είναι και επίσημα εδώ! Εκτός από την αισιοδοξία και την ελπίδα, μαζί της φέρνει και την ευκαιρία για ανανέωση στην γκαρνταρόμπα αλλά και στο στιλ μας. Κάθε εποχή έχει την αίγλη και την ιδιαιτερότητά της αλλά η συγκεκριμένη, αποτελείται από χρώματα, αέρινες γραμμές και πολλές επιλογές. Οι περισσότερες τάσεις είναι γνωστές εδώ και αρκετούς μήνες αλλά εμείς νιώθουμε την ανάγκη να σας παρουσιάσουμε τα σχέδια εκείνα που θα σας κάνουν να ξεχωρίσετε, θα σας χαρίσουν το απαραίτητο updateκαι παράλληλα θα σας βοηθήσουν να παραμείνετε stylish και εντυπωσιακές χωρίς να καταβάλετε πολλή προσπάθεια, κάτι το οποίο μπορεί να σας οδηγήσει σε τυχόν λάθη. Άλλωστε πιστεύουμε ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σ’ ένα σύνολο είναι η πρακτικότητα.\nΣυνεχίστε να διαβάζετε και γνωρίστε τα δικά μας spring trends που ανυπομονούμε να εντάξουμε στα σύνολά μας!\nΤα πουκάμισα είναι must σε κάθε γυναικείας γκαρνταρόμπα. Δε μπορούμε να φανταστούμε ότι δεν υπάρχει έστω ένα λευκό πουκάμισο στη συλλογή σας. Για την καινούργια αυτή σεζόν, έχουμε στρέψει την προσοχή μας στα oversized shirts. Τα πουκάμισα σε πιο φαρδιές γραμμές, εκτός από την αίσθηση άνεσης που προσφέρουν, έχουν τη δυνατότητα να συνδυαστούν με πολλά κομμάτια και να «σταθούν» σε πλήθος περιστάσεων από το πρωί μέχρι το βράδυ. Αν δεν το έχετε κάνει μέχρι το τώρα ήρθε η στιγμή να επενδύσετε σ’ ένα ή ακόμα καλύτερα να «κλέψετε» ένα σχέδιο από τη ντουλάπα του συντρόφου σας. Μπορείτε να το συνδυάσετε με το τζιν σας ή να το φορέσετε ξεχωριστά ως φόρεμα αλλά και μ’ ένα biker short. Όποιο στιλ κι αν προτιμήσετε θα γίνει πιο συχνή σας επιλογή.\nΟι τζιν ολόσωμες φόρμες θα γίνουν το spring item που θα αντικαταστήσουν τα jeans σας. Τα jumpsuit για κάποιος ανεξήγητο λόγο δεν αποτελούν μία από τις πρώτες επιλογές στα καθημερινά σύνολα πολλών γυναικών αλλά η άνοιξη σας δίνει την ευκαιρία να το αλλάξετε. Συνδυάζουν μοναδικά το στιλ με την ευελιξία ενώ παράλληλα μπορείτε να δημιουργήσετε ένα fashionable look μέσα σε λίγα λεπτά. Για πιο casual looks ολοκληρώστε με τα αθλητικά σας υποδήματα ενώ για πιο tailored εμφανίσεις προσθέστε ένα ζευγάρι high heels mules. Μπορείτε να κινηθείτε στις κλασικές blue jean εκδοχές αλλά και να δοκιμάσετε και το patchwork style που είναι μία από τις μεγαλύτερες τάσεις τη φετινή σεζόν.\nImage source: @hypebae, @popsugar\nΌπως αναφέραμε και προηγουμένως η άνοιξη κρύβει μέσα της ελπίδα, φωτεινότητα και δροσιά. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να τα αποτυπώσετε στην εικόνα σας από τα floral dresses. Η τεράστια ποικιλία στα σχέδια και τους χρωματικούς συνδυασμούς ικανοποιούν όλα τα γούστα και όλα τα στιλ. Αν ανήκετε στις πιο minimal αρκεί να προτιμήσετε ένα ασπρόμαυρο φόρεμα με έντονα μοτίβα, ενώ αν λατρεύετε την maximal αισθητική μη διστάσετε να διαλέξετε ένα σχέδιο με πολλές αποχρώσεις από την έντονη χρωματική παλέτα. Συνδυάστε περισσότερες από μία τάσεις, επιλέγοντας ένα floral slip dress μαζί με puff sleeve tops και δε θα το μετανιώσετε.\nImage source: @britishgq, @thefashionspot\nΠαραμένοντας στη φιλοσοφία των μοτίβων, δε μπορούμε να μην αναφερθούμε στις ρίγες. Σε περίπτωση που προτιμάτε να δημιουργήσετε σύνολα που βασίζονται στην casual chic αισθητική, ένα marinier top είναι μονόδρομος. Φορέστε το σαν αυθεντική Γαλλίδα μαζί με το τζιν παντελόνι σας κι ένα ζευγάρι ballet flats. Από την άλλη πλευρά για εσάς που σας αρέσουν οι πειραματισμοί, δοκιμάστε ένα stripped two pieces suit ή ένα φόρεμα με πολύχρωμες ρίγες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα ριγέ κομμάτια δε πρέπει να λείπουν από την ανοιξιάτικη συλλογή σας.\nΚαθώς τα αξεσουάρ διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο για ολοκληρωμένα σύνολα, τα γυαλιά ηλίου είναι το απόλυτο key-item αυτής της σεζόν. Μπορεί η χρήση τους να έχει γίνει λίγο πιο δύσκολη λόγω της μάσκας που φοράμε συνεχώς αλλά τα διάφορα tricks μας βοηθούν έτσι ώστε να μην τα αποχωριστούμε. Τα σχέδια που συναντήσαμε στις πασαρέλες για την Άνοιξη/Καλοκαίρι 2021 είναι πολλά και μπορείτε να βρείτε αυτό που σας ταιριάζει ανάλογα με το σχήμα του προσώπου σας. Ξεκινήστε από τώρα την έρευνα σας και βρείτε την πιο top επιλογή.\nΣας εύχομαι καλό μήνα, με πολύ στιλ και πολλές νέες ευκαιρίες!


Γλυκαντικά: Εξίσου επιβλαβή με τη ζάχαρη για την καρδιά (νέα έρευνα) - TheNewspaper.gr\n-112 min. ago-Στο 85% οι ολοκληρωμένοι εμβολιασμοί στον Δήμο Τρικκαίων\n-107 min. ago-Το σωματείο συνταξιούχων ΙΚΑ Καρδίτσας συμμετέχει στην κινητοποίηση για την υγεία\n-102 min. ago-Στην παράσταση διαμαρτυρίας του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Ολύμπου στην ΔΕΗ στην Ελασσόνα συμμετέχουν οι Ελασσονίτες οικοδόμοι\n-97 min. ago-Δύσκολες ώρες για την Ανίτα Μπράντ - Έφυγε από τη ζωή ο πατέρας της\n-92 min. ago-Κοροναϊός: Νεκρό βρέφος 5,5 μηνών στην Κατερίνη\n-87 min. ago-Ιταλία: Αρχισε η διαδικασία εκλογής νέου Προέδρου\n-72 min. ago-Θαυμαστό γεγονός χτες στην Παναγία Κριτσιλαριώτισσα στα Μύρα Λάρισας\n-62 min. ago-Κακοκαιρία «Ελπίδα»: Αυτό είναι το νέο τηλεφωνικό νούμερο για προβλήματα ηλεκτροδότησης\n-57 min. ago-Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ’ – Παραδέχεται ότι γνώριζε για τους παιδεραστές ιερείς ήδη από τη δεκαετία του ‘80\n-47 min. ago-Απίστευτο;... Γλάρος έκανε την εμφάνισή του στα Τρίκαλα (video)\nΓάλα αμυγδάλου: Πώς να το φτιάξουμε στο σπίτι


Παπαματθαιάκης: «Το σήμα της φανέλας του Ηρόδοτου είναι μεγάλο και ιστορικό» | Abola.gr\nΩς μεγάλη ευθύνη, καθώς η ομάδα έχει μεγάλη ιστορία και βαριά… φανέλα χαρακτήρισε τα νέα του καθήκοντα στον πάγκο του Ηροδότου ο Μανώλης Παπαματθαιάκης σε δηλώσεις που παραχώρησε στο athleticradio.gr.\nΠαράλληλα ο έμπειρος τεχνικός δήλωσε πως χρειάζεται συνέπεια σοβαρότητα από όλους για να είναι η σεζόν πετυχημένη: «Είναι μεγάλη ευθύνη να είσαι προπονητής στον Ηρόδοτο, γιατί το σήμα της φανέλας είναι μεγάλο και ιστορικό. Αυτό από μόνο του συνεπάγεται με σοβαρότητα όχι μόνο από το προπονητικό τιμ αλλά από όλη την ομάδα τη φετινή χρονιά. Όσοι θα είναι μέλη αυτή της ομάδας θα πρέπει να έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά για να μπορούμε να έχουμε μια πετυχημένη χρονιά».\nΠαράλληλα ο κρητικός τεχνικός μίλησε και για το μεταγραφικό απόκτημα του ΟΦΗ Αρμίτσε Ορτένγκα με τον οποίο είχε συνεργαστεί στον Λεβαδειακό αναφέροντας: «Είναι ένας ποδοσφαιριστής που είχα την τύχη να συνεργαστώ στον Λεβαδειακό. Είναι ένα παιδί που κατά την γνώμη μου έχει αδικήσει τον εαυτό του με την πορεία που είχε γιατί τα χαρακτηριστικά του για την θέση που παίζει είναι εξαιρετικά. Είναι ένας καταπληκτικός παίκτης και πανέξυπνος. Δεν είναι σκόρερ γιατί αν ήταν θα μιλούσαμε διαφορετικά τώρα αλλά είναι ο παίκτης που μπορεί να δημιουργήσει καταστάσεις με την ταχύτητα του και την ικανότητα. Νομίζω είναι από τα καλύτερα εξτρεμ που έχει πάρει ο ΟΦΗ τα τελευταία χρόνια».\nΝτινιωτάκη και Μηνά πήρε η ΑΕ Μυλοποτάμου


Διακοσμητικό κερί στεφάνι για Χριστουγεννιάτικο τραπέζι - Αλλα\nΚύριος Αλλα Κερί στεφάνι για Χριστουγεννιάτικο τραπέζι\nΔημιουργήστε ένα διακοσμητικό στεφάνι κεριών και κάντε το χριστουγεννιάτικο τραπέζι σας πολύ ξεχωριστό. Απλώς θυμηθείτε να χρησιμοποιήσετε τη δημιουργικότητά σας και να προσθέσετε τις προσωπικές σας πινελιές από χρυσό και άλλα φυσικά χρώματα που θα λάμψουν σε αυτό το κεντρικό τεμάχιο του τραπεζιού. Να θυμάστε ότι τα αναμμένα κεριά δεν πρέπει ποτέ να αγγίζουν το στεφάνι, οπότε από τη στιγμή που ανάβετε τα κεριά, βεβαιωθείτε ότι είστε πάντα παρόντες. Τώρα, ας συνεχίσουμε με αυτήν την όμορφη ρύθμιση. Θα χρειαστείτε τα ακόλουθα πράγματα: Σπίτι Σπίτι Χριστουγεννιάτικο σπίτι Σχετικά με τα Χριστούγεννα Ιστορία των Χριστουγέννων Προέλευση της έννοιας του καπνοδόχου Sweep Θρύλος της Χριστουγεννιάτικης κάλτσας Σύμβολα των Χριστουγέννων Λευκά Χριστούγεννα Ειδικά Χριστούγεννα Εικόνες για WhatsApp και Facebook Ιδέες για δώρα Εξατομικευμένα δώρα Προσευχές Ιδέες για πάρτι Ιδέες Διακόσμησης Χριστουγεννιάτικη γκαλερί φωτογραφιών Χριστουγεννιάτικα βίντεο Κορυφαίες 10 Χριστουγεννιάτικες αγορές στον κόσμο Φτιάξτε τις δικές σας Χριστουγεννιάτικες Ευχές Χριστουγεννιάτικη σέσουλα Εύχομαι καλά Χριστούγεννα\nΟδηγίες για διακοσμητικά σκάφη στεφάνι κεριών για αυτά τα Χριστούγεννα\nΔημιουργήστε ένα διακοσμητικό στεφάνι κεριών και κάντε το χριστουγεννιάτικο τραπέζι σας πολύ ξεχωριστό. Απλώς θυμηθείτε να χρησιμοποιήσετε τη δημιουργικότητά σας και να προσθέσετε τις προσωπικές σας πινελιές από χρυσό και άλλα φυσικά χρώματα που θα λάμψουν σε αυτό το κεντρικό τεμάχιο του τραπεζιού. Να θυμάστε ότι τα αναμμένα κεριά δεν πρέπει ποτέ να αγγίζουν το στεφάνι, οπότε από τη στιγμή που ανάβετε τα κεριά, βεβαιωθείτε ότι είστε πάντα παρόντες. Τώρα, ας συνεχίσουμε με αυτήν την όμορφη ρύθμιση. Θα χρειαστείτε τα ακόλουθα πράγματα:\nΤέσσερα κεριά σε χρυσό χρώμα (ή να τα βάψετε χρυσά).\nΜικρά χρυσά στολίδια\nΜούρα ή τριαντάφυλλο\n1. Περιστρέψτε δύο μήκη σύρματος γύρω από τη βάση κάθε κεριού, αφήνοντας τα διπλά άκρα του σύρματος να προεξέχουν προς τα κάτω. Βάλτε αυτά τα καλώδια σταθερά στον δακτύλιο αφρού, απομακρύνοντας ομοιόμορφα τα κεριά.\n2. Κολλήστε τα καρύδια στον αφρό σε ελκυστικές ομάδες. Χρησιμοποιήστε τη δημιουργικότητά σας και την αίσθηση της ομορφιάς. Δοκιμάστε με διαφορετικά στυλ.\n3. Προσθέστε συστάδες κώνων ανάμεσα στα παξιμάδια. Περιστρέψτε τα καλώδια γύρω από τη βάση των κώνων που δεν έχουν μίσχους ή χρησιμοποιήστε ισχυρή κόλλα για να τα κολλήσετε στη θέση τους.\n4. Γεμίστε τα κενά στον δακτύλιο με ορτανσίες λουλουδιών ορτανσίας. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε και άλλα λουλούδια. Απλά βεβαιωθείτε ότι ταιριάζουν με την έννοιά σας.\n5. Κολλήστε σταθερά τα florets στη θέση τους με κόλλα.\nΠροσθέστε στολίδια και μούρα ως τελικές πινελιές. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε τις προσωπικές σας πινελιές εδώ.\n6. Τώρα το κερί σας είναι έτοιμο να τοποθετηθεί στο κέντρο του χριστουγεννιάτικου δείπνου σας. Θυμηθείτε να παρακολουθείτε τα κεριά όταν καίγονται και να τα σβήσετε πριν φτάσει η θερμότητα στη βάση. Χρησιμοποιήστε ένα κιτρινωπό επιτραπέζιο πανί που ταιριάζει στη διακόσμηση.\nΒιοτεχνία | Τραπέζι Holly | Διάφορα Χειροτεχνία


Zooey Deschanel: Tαλέντο μοιρασμένο στις ταινίες και τη μουσική\nby Petros Antonakis 5 Oct 2011\n* Γεννήθηκε το 1980 στο Λος Άντζελες και είναι κόρη του σκηνοθέτη Caleb Deschanel και της ηθοποιού Mary Jo Deschanel. Έχει γαλλοιρλανδικές ρίζες.\n* Νεαρή μισούσε τα συνεχόμενα ταξίδια που έκανε ο πατέρας της για τα γυρίσματα των ταινιών του. Τώρα ξέρει πως κέρδισε πολλές εμπειρίες από αυτά…\n* Στο ιδιωτικό σχολείο που πήγε στην Καλιφόρνια έγινε καλή φίλη με τους Jake Gyllenhaal και Kate Hudson.\n* H κωμωδία Mumford ήταν το κινηματογραφικό της ντεμπούτο. Ένα χρόνο μετά (2000) ήρθε το Almost Famous του Cameron Crowe.\n* Πολλές οι ταινίες που έχει τραγουδήσει. The New Guy, Elf, Winter Passing, Yes Man και φυσικά το (500) Days of Summer.\n* Στο τελευταίο τραγούδησε μία διασκευή του “Please, Please, Please Let Me Get What I Want” των Smiths.\n* Οι καλύτεροι supporting ρόλοι της ήταν στα The Hitchhiker’s Guide To The Galaxy, Failure to Launch, Bridge to Terabithia και The Happening.\n* O πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε το 2003 με το All The Real Girls.\n* «Είμαι ευλογημένη με πολλή ενέργεια και αντοχή. Δεν μπορώ να καθήσω σ’ ένα μέρος. Πήγα σ’ ένα σπα με τη μητέρα μου και φώναζα «Βγάλτε από εδώ!»\n*Έχει συνεργαστεί πολύ με τον αμερικανό τραγουδοποιό M. Ward κάτω από το όνομα She & Him. Μαζί ερμήνευσαν πολλά τραγούδια για το soundtrack του Winnie the Pooh της Disney.\n*Έχει αλλεργία στα αυγά και στα γαλακτοκομικά. Για ένα διάστημα υπήρξε χορτοφάγος.\n*Δύο από τις τηλεοπτικές σειρές που έχει εμφανιστεί είναι οι Frasier και Bones.\n*H νέα τηλεοπτική σειρά που θα τη φέρει στο προσκήνιο είναι η New Girl. Και ετοιμαστείτε να την απολαύσετε το 2012 ως Janis Joplin…\n*«Το βασικό πράγμα είναι να μην σε τυποποιούν ή να σου δίνουν λάθος ρόλους. Πρέπει να διατηρείς την γκάμα σου ανοιχτή».\n*Μία εποχή άρχισε να της την “δίνει” που ο κόσμος την περνούσε με την Katy Perry! Μοιάζουν αρκετά!


Αναβλήθηκε η δίκη στα Χανιά των 17 πολιτών που πριν από 4 περίπου χρόνια και πιο συγκεκριμένα στις 19 Απριλίου του 2010 στάθηκαν μπροστά από τις μπουλντόζες υπερασπιζόμενοι τις περιουσίες, και την ιστορία του τόπου τους.\nΗ αναβολή οφείλεται στη μη παρουσία των τριών μαρτύρων κατηγορίας μηχανικών της εταιρείας “Αιολική Μουσούρων Α.Ε.”, η οποία είναι και θυγατρική της γαλλικής πολυεθνικής EDF.\nΓια άλλη μια φορά υπήρχε τρομερή ταλαιπωρία, αφού στο δικαστήριο έχουν οδηγηθεί και άνθρωποι μεγάλοι σε ηλικία με σοβαρά προβλήματα υγείας. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση 81χρονου, ο οποίος αντιμετωπίζει πρόβλημα με την καρδιά του και ο οποίος τα τελευταία 3 χρόνια σέρνεται διαρκώς στα δικαστήρια από την εταιρεία.\nΝα σημειώσουμε ότι οι κάτοικοι είναι από Κάντανο, Στούρνα, Δρυς, Σέμπρωνα, Αγριλέ και Παλιά Ρούματα, χωρία που ανήκουν σε τρεις επαρχίες του νομού Χανίων και πιο συγκεκριμένα από τις Επαρχίες Σελίνου, Κισσάμου και Κυδωνίας.\nΝα αναφέρουμε επίσης ότι έξω από το δικαστήρια υπήρχαν αλληλέγγυοι από τα Χανιά αλλά και μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων που ξεκίνησε από το Ρέθυμνο ειδικά για να συμπαρασταθεί στους 17.\n“Με το πρόσχημα της ανάπτυξης του τόπου μας ξεπουλάνε τα πάντα. Είναι χειρότερος πόλεμος από την Κατοχή”, μας είπε ένας από τους κατηγορούμενος.\n“Ταλαιπωρούνε τον κόσμο άδικα” μας είπε ένας άλλος.\nΗ αναβολή ορίστηκε για 31-3-2014.\nΝα υπενθυμίσουμε πως οι 17 οδηγούνται στα δικαστήρια επειδή στις 19 Απριλίου του 2010, ως συμβολική ενέργεια, μαζί με άλλους πολίτες της περιοχής είχαν προχωρήσει σε δεντροφύτευση σε σημείο όπου η θυγατρική της γαλλικής πολυεθνικής EDF σκόπευε να εγκαταστήσει τις τρεις πρώτες βάσεις ανεμογεννητριών.\nΗ δεντροφύτευση είχε πραγματοποιηθεί υπό την παρουσία της αστυνομίας ενώ οι κάτοικοι παρέμειναν εκεί και δεν επέτρεψαν τη διέλευση του οχήματος της εταιρείας «Αιολική Μουσούρων Α.Ε.» που μετέφερε τα εξαρτήματα για τις ανεμογεννήτριες.\nΌλα αυτά έγιναν σε εκτάσεις για τις οποίες κατείχαν τίτλους ιδιοκτησίας και σε μία νύχτα είδαν να μετατρέπονται σε «δασικές».\nΚατηγορούνται και οδηγούνται στα δικαστήρια για «παρεμπόδιση της κυκλοφορίας».\nΠάνω από 1.000 υπογραφές στο Ρέθυμνο\nΌσον αφορά στη συλλογή υπογραφών για την Αίτηση Ακυρώσεως στο ΣτΕ κατά της απόφασης του ΥΠΕΚΑ που εγκρίνει τους Περιβαλλοντικούς Όρους του Υβριδικού- αντλησιοταμιευτικού έργου της Υδροαιολικής Αιγαίου (θυγατρικής της γαλλικής EDF), στο Ρέθυμνο μέσα σε λίγες ημέρες περισσότερα από 1.000 άτομα υπέγραψαν το σχετικό έγγραφο ενώ η διαδικασία δεν έχει καν ξεκινήσει στους δήμους Ανωγείων και Ρεθύμνου!\nΧαρακτηριστικό επίσης είναι ότι ούτε στο Δήμο Περάματος συλλέχθηκαν υπογραφές αφού υπήρξε κόλλημα εκ μέρους της συμβολαιογράφου.\nΕπίσης, άξιο αναφοράς είναι ότι έως τώρα το σχετικό κείμενο έχουν υπογράψει ο Μητροπολίτης Λάμπης και Σφακίων κ.κ. Ειρηναίος, η Αντιπεριφερειάρχης Ρεθύμνου κ. Λιόνη, ο βουλευτής κ. Ξανθός αλλά και οι δήμαρχοι Λάμπης, Μυλοποτάμου, Αμαρίου και Σφακίων.