ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ 1ο Μέρος – Agni Yoga Hellas\nΞεκινάμε αυτό το θαυμαστό ταξίδι με μια δήλωση της Διδασκαλίας που έχει εξαιρετική σημασία για ό,τι θα διαβάσει κανείς στη συνέχεια:\n«Δεν πρέπει να εκλαμβάνετε τίποτα με τρόπο αφηρημένο… Μη διερωτάσθε επίμονα για κάθε φράση. Κάθε φράση συνιστά το ύψιστο μέτρο απλότητας.» Στο Σύμπαν, στον Κόσμο, στους κόσμους, σε όλες τις καταστάσεις ύπαρξης, δεν υπάρχει τίποτε «αφηρημένο». Υπάρχει η διπλή αδιαχώριστη ενότητα Πνεύμα-Ύλη. Η Ύλη αποτελεί το ένδυμα του Πνεύματος, και αυτό ισχύει σε κάθε επίπεδο Ύπαρξης, όσο υψηλά κι αν βρίσκεται. Πρόκειται για μια απόλυτη Κοσμική Συνθήκη. Η διαφορά είναι ότι, όσο ανερχόμαστε στην εξελικτική Κλίμακα, η Ύλη εκλεπτύνεται και βαθμηδόν γίνεται φωτονιακότερη και πιο εύπλαστη. Στα ανώτερα επίπεδα η Ύλη σχεδόν ταυτίζεται με το Πνεύμα, κι έτσι δεν αντιστέκεται στα κελεύσματά του.\nΕφόσον δεν υπάρχει Κοσμική Κατάσταση χωρίς Ύλη, αντιλαμβάνεται κανείς ότι τα περί «αμορφίας» των αόρατων κόσμων συνιστούν πολύ ατυχή έκφραση. Κόσμος και αμορφία είναι αλληλοαναιρούμενες έννοιες. Ασφαλώς, οι μορφές των διαφόρων κόσμων ποικίλλουν εξαιρετικά, αφού η Φύση αποστρέφεται την ομοιομορφία και την μονοτονία.\nΕπίσης, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι η Ύλη προσαρμόζεται στις ανάγκες του Πνεύματος, και επομένως όσο υψηλότερη είναι η βαθμίδα της Συνειδητότητας τόσο τελειότερο είναι το υλικό της περίβλημα. Έτσι, για παράδειγμα, το βουδικό σώμα συνίσταται από φωτεινή ύλη (Materia Lucida).\nΑν, λοιπόν, θέλει κανείς να προσεγγίσει το μέγιστο ζήτημα της συνέχειας της Ύπαρξης, πρέπει, πρωτίστως, να πετάξει από το νου του τις παράλογες ιδέες για «άμορφες» και «άυλες» καταστάσεις. Τέτοιες παραπλανητικές έννοιες δημιουργούν όχι μόνο σύγχυση αλλά και φόβο και άπωση. Πράγματι, ποιος θα ελκυόταν από μια άμορφη και άυλη ύπαρξη; Κανένας. Διότι, κατ΄ουσίαν, αυτή ισοδυναμεί με ανυπαρξία. Αλλά η Συνειδητότητα ποθεί περισσότερο από καθετί την Ομορφιά. Και ομορφιά -ευμορφία σημαίνει ωραίες (ευ)μορφές. Και ακριβώς όλος ο μόχθος της Φύσης, ορατής και αόρατης, κατατείνει στην τελειοποίηση των μορφών της. Γι΄αυτό το λόγο οι μορφές δεν είναι παντοτινές, επειδή η Φύση δεν κουράζεται ποτέ να υφαίνει νέες μορφές με στόχο τη βελτιστοποίησή τους.\nΑν τώρα πει κανείς ότι αυτό μπορεί να ισχύει στο φυσικό πεδίο, αλλά δεν μπορούμε να ξέρουμε τι συμβαίνει στα υπεργήινα πεδία, θα απαντήσουμε ότι, πέρα από τις αμέτρητες μαρτυρίες για θέαση θαυμαστών Όντων και Κόσμων, είναι εποικοδομητικό να σκέφτεται κανείς με βάση τη μεγάλη Ερμητική Σοφία, η οποία εξηγεί:\n«Όπως Επάνω, έτσι και κάτω.»\nΠραγματικά, η σκέψη με βάση το Νόμο της Αναλογίας προάγει πολύ την κατάστασή μας.


4 Απριλίου 2021: Ημέρα μνήμης για το Μαρτυρικό Χωριό Κερασιά Μαγνησίας | Karla.News\nΑρχική +PLUS Headlines 4 Απριλίου 2021: Ημέρα μνήμης για το Μαρτυρικό Χωριό Κερασιά Μαγνησίας\nΠέρασαν 77 χρόνια από τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Γερμανών που έλαβαν χώρα στο Πήλιο. Ήταν αρχές Απριλίου του 1944 όταν οι Ναζί επέλεξαν να τελειώσουν τις επιχειρήσεις τους στην Κερασιά.\nΜε αυτά τα λόγια περιγράφει ο Κρις Γουντχάουζ την κατάσταση στην Ελεύθερη Ελλάδα, που κάθε άλλο παρά φιλικά προσκείμενος προς την Ελληνική αντίσταση ήταν ο αρχηγός της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής. Οι παραπάνω επισημάνσεις του Κ.Γ. τις βίωσε και Πήλιο φυσικά, ιδιαίτερα η Άνω Κερασιά.\nΗ Γερμανοί πραγματοποίησαν τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στο Πήλιο σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση κινήθηκαν προς δύο κατευθύνσεις. Μία προς Πορταριά- Ζαγορά και η δεύτερη προς το νότιο Πήλιο. Στη δεύτερη φάση θα κινηθούν προς το Βόρειο Πήλιο, προς Κανάλια και Κάτω Άνω Κερασιά-Κοκκινόγια και από θαλάσσης προς Κουλούρι -Βένετο. Στα παραπάνω μέρη ήταν εγκαταστημένες οι κύριες δυνάμεις του συντάγματος. Το 2ο Τάγμα στην Άνω Κερασιά. Η Διοίκηση με τον λόχο διοικήσεως στο Βένετο και ένα μέρος του 3ουΤάγματος, το υπόλοιπο ήταν στο Μαυροβούνι. Το 1ο τάγμα είχε επιφορτιστεί την κάλυψη της Νότιας Μαγνησίας με έδρα την Γούρα (Ανάβρα) στην Όθρυ.\nΗ δεύτερη φάση άρχισε στις 28 Μαρτίου το πρωί, όταν μια αναγνωριστική γερμανική ομάδα από 3 μοτοσικλέτες και 2 αυτοκίνητα έπεσαν στο ναρκοπέδιο που είχαν στήσει οι αντάρτες στην θέση Αεράνη της λίμνης Κάρλας, πέντε περίπου χιλιόμετρα από τα Κανάλια. Ένα αυτοκίνητο και δύο μοτοσικλέτες ανατινάχτηκαν. Την ίδια τύχη είχε και ένα άλλο αυτοκίνητο το απόγευμα της ίδιας ημέρας. Την επαύριον μια μεγάλη φάλαγγα με ανιχνευτική ομάδα ναρκών να προηγείται αφού σήκωσε τις υπόλοιπές νάρκες πέρασε την Αεράνη και κατευθύνθηκε προς τα Κανάλια. Αποκρούσθηκε όμως από έναν αντάρτικο λόχο που ήταν τοποθετημένος πάνω από τα Κανάλια και οι Γερμανοί το βράδυ ντροπιασμένοι αποσύρθηκαν. Στη μάχη σκοτώνεται από μια Γερμανική ριπή ο Χαρηλάκης ο μικρότερος αντάρτης ηλικίας κάτω των 18 ετών. Ήταν ορφανός με καταγωγή από τον Όλυμπο. Οι Γερμανοί είχαν 22 νεκρούς.\nΟι Γερμανοί παρά τις μεγάλες απώλειες κατόρθωσαν να πλησιάσουν σε κάποιες αντάρτικες τις θέσεις. Οπότε ο βαρύς οπλισμός δεν είχε πλέον λόγο και στη θέση του έλαβε ο ατομικός οπλισμός η χειροβομβίδα και το μαχαίρι. Η μάχη πήρε την μορφή «σώμα με σώμα».\nΟι Γερμανοί αδυνατώντας να προχωρήσουν υποχώρησαν στις 4 Απριλίου1944 έχοντας σημαντικές απώλειες. Το παλμαρέ τους θα εμπλουτισθεί με το σχεδόν ολοκληρωτικό κάψιμο της Άνω και Κάτω Κερασιάς και τον φρικτό θάνατο έξι γερόντων του χωριού των οποίων η μετακίνηση ήταν αδύνατη, κηλιδώνοντας για μια ακόμη φορά την ανθρώπινη ιστορία. Μεταξύ των θυμάτων και ο ιερέας του χωριού π. Κωνσταντίνος Πανταζής.\nΩς προς την ακριβή ημερομηνία πυροβολισμού της Άνω Κερασιάς υπάρχουν διιστάμενες μαρτυρίες. Οι κάτοικοι του χωριού ισχυρίζονται ότι πραγματοποιήθηκε κατά την οπισθοχώρησή τους από τα Κοκκινόγια. Απεναντίας τα στελέχη του ΕΛΑΣ μαρτυρούν ότι το γεγονός έλαβε χώρα κατά την άνοδό τους (βλέπε Γρ. Ρέντης το 54ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ, Αναγέννηση 6/9/1945, αφήγηση Αγ. Οικονομίδη). Στην πρώτη εκδοχή έγινε στις 4/4/1944 και στην άλλη την 1/4/1944.\nΗ συνολική δύναμη των Γερανών ανέρχονταν σε 4.500 άνδρες, 300 αυτοκίνητα, 20 πυροβόλα, 15 αποβατικά και εξοπλισμένα σκάφη και 3 βομβαρδιστικά αεροπλάνα. Οι επιχειρήσεις διήρκησαν 16 μέρες. Οι απώλειες των Γερμανών ήταν περί τους 350 νεκρούς και τραυματίες μεταξύ των οποίων και αξιωματικοί. Από το προσκλητήριο των ανταρτών έλειψαν 14 παλληκάρια που έπεσαν για την λευτεριά της πατρίδας και 30 τραυματίες, από στοιχεία του Υπίλαρχου Γρηγόρη Ρέντη, επικεφαλής του επιτελείου του Συντάγματος. Η γερμανική ηγεσία αστόχησε στις επιδιώξεις της. Στις εξετάσεις δε που έδωσε και από πλευράς επιχειρησιακής και πολιτισμικής ικανότητας των ανδρών της, απέτυχε.\n*Του Προέδρου του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού Κερασιάς (Κ.Ι.ΠΟ.ΚΕ),\n(σ.σ.) Η Κερασιά χαρακτηρίστηκε ως Μαρτυρικό Χωριό με το ΦΕΚ 146/17/8/2009 και έκτοτε ανήκει στο δίκτυο μαρτυρικών χωριών και πόλεων.\nΜε αυτό τον τρόπο αναγνωρίστηκαν και εκ μέρους της Πολιτείας οι αγώνες των κατοίκων του χωριού που έδωσαν ενάντια στου κατακτητές για την υπεράσπιση του τόπου τους, των αξιών τους και της ελευθερίας τους.\nΈτσι, αποδεικνύεται περίτρανα, ότι η Ιστορία δεν ξεχνά και κάποια στιγμή, αναδεικνύει τις αξίες και τους αγώνες ενάντια σε κάθε είδους κατακτητές.\nΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ!!!\nΚΕΡΑΣΙΑ 04 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1944.\nΠροηγούμενο άρθροΧτυπούν και στο Βελεστίνο οι απατεώνες με τα τηλέφωνα – Προειδοποίηση του δημάρχου\nΕπόμενο άρθροΒελεστίνο: Νέο drive through test την Δευτέρα 5 Απριλίου


Ξεσηκωμός στον Λαγκαδά - Onsports.gr\nΑλέξανδρος Πρίφτης 31 Μαρτίου 2011, 20:09\nΞεσηκωμός στον Λαγκαδά\nΟ κρίσιμος αγώνας του Ερμή με αντίπαλο τον Πιερικό Αρχέλαο αναμένεται να φέρει τον κόσμο στο γήπεδο.\nΟι 2 ομάδες είναι ισόβαθμες και σε περίπτωση νίκης του Ερμή τότε θα έχει γίνει ένα πολύ μεγάλο βήμα για τη σωτηρία. Ο Βασίλης Αγγέλης δεν αντιμετωπίζει προβλήματα τραυματισμού, ενώ για άλλη μια φορά αναμένεται η μεγάλη στήριξη του κόσμου. Όπως τονίζουν στην ομάδα του Λαγκαδά ουδείς ασχολείται με όσα συνέβησαν στο 1ο γύρο (όπου η διοίκηση του Ερμή είχε εκδώσει και ανακοίνωση τόσο για τη φιλοξενία όσο και τον σοβαρό τραυματισμό του αρχηγού της ομάδας) ωστόσο αλγεινή εντύπωση προκάλεσαν οι δηλώσεις ενός πρώην αθλητή του Ερμή και νυν του Πιερικού, του Κώστα Μπεχλιβάνη, για υπέρβαση ορίων από τον κόσμο του Ερμή.\nΟ αρχηγός του Ερμή, Ντάρκο Ράλλης δήλωσε: «Τη στιγμή εκείνη προσπαθώ να την βγάλω από το μυαλό μου. Στόχος δικός μου όπως και όλων στον Ερμή είναι η νίκη και νομίζω ότι θα την πετύχουμε τόσο με την συμπαράσταση του εκπληκτικού φίλαθλου κόσμου μας όσο και με τη δική μας απόδοση ή οποία πιστεύω ότι είναι πολύ καλή τον τελευταίο μήνα. Πιστεύω ότι είμαστε καλύτεροι ως ομάδα και απομένει να το αποδείξουμε και μέσα στο γήπεδο!».


ΣΧΟΛΗ ΧΙΟΥΡΕΑ: ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ-ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΧΙΟΥΡΕΑ (σχολ. έτος 1975-76)\nΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ-ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΧΙΟΥΡΕΑ (σχολ. έτος 1975-76)\nΧορεύει η κ. Ξένη Χιουρέα (Δασκάλα-Διευθύντρια)\nΠίσω από αριστερά: κ. Μένδρη (μητέρα μαθητών), Σίσσυ Μένδρη, Άννα Αναγνωστοπούλου,\nΞένη Χιουρέα (Δασκάλα-Διευθύντρια)\n2η από δεξιά: Σοφία Καστανίδου. Μπροστά της: Κατερίνα Μαντουβάλου\nκαι πιο μπροστά: Κωστής Ζερβός.\nΑριστερά η κα Μένδρη (μητέρα μαθητών).\nΠίσω σειρά μαθητών, αριστερά Σίσσυ Μένδρη, δεξιά Άννα Αναγνωστοπούλου.\nΜπροστά: Άγνωστη, Νίκος Μένδρης, Άγνωστη, Μιχάλης Μένδρης.\n<Από το αρχείο της Σίσσυς Μένδρη>\nΣτο κέντρο: κ. Ξένη Χιουρέα (Δασκάλα-Διευθύντρια), κ. Σπύρος (Οδηγός)\nστο Κέντρο: κ. Τάκης Χιουρέας (Μαθηματικός-Διευθυντής), δεξιά: Ειρήνη Δημόγλου), αριστερά:\nκ. Ξένη Χιουρέα (Δασκάλα-Διευθύντρια), πίσω της (με άσπρη μπλούζα): κ. Μανώλης Ασπετάκης (Δάσκαλος).\nΣτο βάθος: κ. Νίκος Φαρμάκης (Δάσκαλος-Διευθυντής και κ. Γωγώ Τριανταφύλλου (Δασκάλα)\nΑγγελική Νιάρου, Άντζελα Παπαδοπούλου,\n<Από το αρχείο της Άντζελας Παπαδοπούλου>\nΕτικέτες Αποκριές, ΔΗΜΟΤΙΚΟ, ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ, Σχολ. έτος (1975-76), ΣΧΟΛΗ ΧΙΟΥΡΕΑ-Π.Φάληρο (1971-1977)


A Day To Remember… 05/05 [CRADLE OF FILTH] | Rockhard - Greece\nΜΠΑΝΤΑ: CRADLE OF FILTH\nΑΛΜΠΟΥΜ: “Cruelty and the Beast”\nStuart Anstis – κιθάρα\nGian Pyres – κιθάρα\nRobin Graves – μπάσο\nLecter – πλήκτρα\nNicholas Barker – τύμπανα\nSarah Jezebel Deva – δεύτερα φωνητικά\nΟ τρίτος full length δίσκος των βρετανών CRADLE OF FILTH κυκλοφόρησε πριν 20 χρόνια και μεγάλωσε ακόμα περισσότερο το μέγεθος της μπάντας αλλά και των υποστηριχτών της. Ο “Cruelty & the Beast” είναι ένα από τα αριστουργήματα του ακραίου ήχου και σαφώς ένας από τους καλύτερους δίσκους που κυκλοφόρησαν οι CoF ποτέ.\nΟ δίσκος έχει ως κεντρική θεματολογία την Κόμισσα της Ουγγαρίας Elizabeth Bathory, η οποία έμελλε να μείνει γνωστή με το όνομα «αιματοβαμμένη κυρία του Καχτίτσε». Στον δίσκο αυτό ακούγονται λόγια της ιδίας, τα οποία απαγγέλλονται από την ηθοποιό Ingrid Pitt και κάνουν ακόμα πιο έντονη την ακρόαση του δίσκου. Η ιδέα του concept δίσκου βασισμένη σε συνδυασμό με την gothic θεματολογία τάραξαν για άλλη μια φορά τα νερά του ακραίου ήχου. Οι CRADLE OF FILTH από την αρχή τράβηξαν δικό τους δρόμο παράλληλο με τις μπάντες του Νορβηγικού Black metal, αλλά το λιθαράκι τους ήταν αντίστοιχης βαρύτητας αφού μέχρι και το 1998 είχαν κυκλοφορήσει τρεις δίσκους “ευαγγέλια”. Υπάρχουν τραγούδια έπη με παραδοσιακό ήχο όπως το “Bathory Aria”, “Desire in Violent Overture”, με πιο αργό και σκοτεινό τέμπο όπως το “Beneath the Howling Stars” αλλά και τραγούδια όπως τα “Thirteen Autumns and a Window” και “Cruelty Brought the Orchids” που εμπεριέχουν έντονα «υποχθόνια» συμφωνικά στοιχεία. Ο δίσκος κλείνει με το καλύτερο του δίσκου, το “Lustmord and Wargasm”, ένα τραγούδι που ξεχειλίζει από οργή, μίσος και εκδίκηση.\nΜουσικά οι CoF φαίνονται πως έχουν εξελιχθεί και ξεφεύγουν από τον καλύτερο, κατ’ εμέ, δίσκο τους “Dusk and her Embrace”. Έχουν προσθέσει πολλά συμφωνικά στοιχεία, ο ήχος τους είναι πιο Heavy, οι εναλλαγές στο τέμπο είναι πολλές κάνοντας τα τραγούδια απρόβλεπτα στην εξέλιξη τους και τα φωνητικά του Dani Filth όπως και οι στίχοι του, είναι σε υψηλά επίπεδα. Ο δίσκος αυτός όμως στιγματίστηκε από την γενικότερη μίξη-παραγωγή του. Ο ήχος είναι στεγνός, με το μπάσο να είναι ανύπαρκτο, τα απίστευτα riffs αδικούνται παράφορα και ο ήχος των drums του Nicholas είναι πραγματικά κακός. Σε κάποιους άρεσε, γιατί η παραγωγή αυτή έβγαλε έναν πιο πρωτόγονο ήχο. Προσωπικά η παραγωγή αυτή δεν θα μπορούσε να σταθεί εμπόδιο για να αγαπήσω τον δίσκο αυτό αλλά σίγουρα ήταν εμπόδιο για να αποτελέσει τον αγαπημένο μου από την δισκογραφία τους. Θεωρώ ότι θα μπορούσε να αποτελέσει το επίνειο της δισκογραφίας τους σε εκείνη την φάση, αν είχε καλή παραγωγή. Δυστυχώς αδικήθηκε ο Nicholas Barker και Robin Graves από την γενικότερη παραγωγή. Αυτή αποτέλεσε και έναν παράγοντα για να φύγουν αρκετά μέλη στην συνέχεια από την μπάντα και να αποτελέσει την έναρξη-στροφή των CRADLE OF FILTH σε πιο εμπορικά μονοπάτια.\nΠροσωπικά μετά τον “Midian” έχασα επαφή με την δισκογραφία τους καθώς ότι κυκλοφόρησαν, δεν με άγγιξε (μάλλον απογοήτευσε κατά κανόνα), με εξαιρέσεις κάποια τραγούδια ανά κυκλοφορία. Όπως και να έχει η δεκαετία του ‘90 ήταν η χρυσή δεκαετία για την μπάντα και ο “Cruelty and the Beast” θα παραμένει ένας από τους καλύτερους δίσκους που κυκλοφόρησαν ποτέ στο ιδίωμα αυτό, έστω και με αυτή την παραγωγή. O Dani Filth ανακοίνωσε πριν 2 μήνες (Μάρτιο 2018), ότι θα επανακυκλοφορήσει τον δίσκο για τα 20 χρόνια του με καλύτερη παραγωγή και μίξη. Πραγματικά ίσως είναι και ο μόνος δίσκος που το περιμένω πως και πως και θα είναι καλή ευκαιρία να ακούσουμε τον “Cruelty and the beast” όπως πραγματικά θα έπρεπε να ακούγεται δίσκος αυτού του επιπέδου.\nENTHRONED: Πρεμιέρα για το νέο τραγούδι των black metallers, ENTHRONED


Resistance for Free Palestine: Η ιστορική προέλευση της ιρανικής επανάστασης και τα καθήκοντα των επαναστατών μαρξιστών- Ε’ Μέρος\nΗ ιστορική προέλευση της ιρανικής επανάστασης και τα καθήκοντα των επαναστατών μαρξιστών- Ε’ Μέρος\n« « Δ΄ Μέρος\nΟι συνθήκες για την επανάσταση στο Ιράν, είχαν ωριμάσει πριν τις εκλογές του 2009. Αυτό που χρειαζόταν το μαζικό κίνημα ήταν μια διέξοδος για να εκφραστεί. Μιας και δεν υπήρχε μια μαζική ανεξάρτητη εργατική οργάνωση, το κίνημα βρήκε ένα ρήγμα μέσα στο καθεστώς και το άνοιξε. Ήταν το κίνημα ενάντια στην εκλογική απάτη. Αλλά ο Μουσαβί δεν εκπροσωπεί το κίνημα. Απεναντίας, προσπαθεί να το συγκρατήσει. Αυτό που χρειάζεται είναι μια γνήσια οργάνωση των εργατών και της νεολαίας. Το πρώτο βήμα είναι να συγκεντρώσουμε τα πιο δυνατά στρώματα ανάμεσα στους εργάτες και τους νέους και να τους συνενώσουμε κάτω από έναν επίκαιρο Μαρξισμό μέσα στο κίνημα.\nΟ Μιρ Χοσεΐν Μουσαβί και οι εκλογές του 2009\nΤο κύριο πρόβλημα που είχαν να λύσουν οι μάζες του Ιράν, ήταν η έλλειψη μιας οργάνωσης με καθαρή ηγεσία, για να εκφράσουν τις ανάγκες και τα αιτήματα τους. Γι’ αυτούς είναι η απουσία του εκφραστικού εκείνου φορέα που θα αλλάξει την κοινωνία. Όμως, παρόλη την έλλειψη ενός τέτοιου φορέα που θα μπορούσε να εκφράσει την επαναστατική τους ενέργεια, οι μάζες έπρεπε να δραστηριοποιηθούν κάποια στιγμή. Η πίεση σε κάθε τομέα της καθημερινότητας τους, ήταν αβάσταχτη. Αυτή είναι και η πραγματική αιτία πίσω από την ξαφνική δημοτικότητα του Μιρ Χοσεΐν Μουσαβί.\nΟ Μιρ Χοσεΐν Μουσαβί δεν είναι και δεν υπήρξε, τουλάχιστον στην ενεργό πολιτική ζωή του, άνθρωπος του λαού. Βασικά, τα πιο γνωστά πλεονεκτήματα του, το αποδεικνύουν. Ήταν πρωθυπουργός της Ισλαμικής Δημοκρατίας από το 1981 έως το 1989. Αυτή ήταν ίσως και η πιο αιματηρή δεκαετία στα 4000 χρόνια της ιστορίας του Ιράν! Στην αρχή της δεκαετίας, χιλιάδες σκοτώθηκαν και φυλακίστηκαν από το καθεστώς ως «αντεπαναστάτες». Μετά, άρχισε ο πόλεμος με το Ιράκ και το καθεστώς τον παρέτεινε και διήρκεσε οχτώ χρόνια, κοστίζοντας τις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων. Και τέλος, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1988, όταν τελείωνε η δεκαετία, το καθεστώς εκτέλεσε χιλιάδες αριστερούς και φυλακισμένους, που ήταν αντίθετοι σε αυτό. Τα χέρια του Μουσαβί δεν έχουν λιγότερο αίμα από αυτά των συντρόφων του ή «εχθρών» στις ανώτερες κλίμακες του καθεστώτος.\nΌχι, το «μυστικό» των ρεφορμιστών είναι να βρεθούν εν μέσω έλλειψης άλλης εναλλακτικής. Δεν αντιπροσωπεύουν καμία ρήξη με το επικρατών σύστημα- απεναντίας, πάντα το υπερασπίζονταν και συνεχίζουν να υπερασπίζονται. Στο Ιράν, κανένας υποψήφιος για την Προεδρεία ή για το κοινοβούλιο δεν μπορεί να σταθεί, αν δεν είναι πιστός στο σύστημα.\nΦυσικά οι ρεφορμιστές έχουν κάποιες διαφορές με τους σκληροπυρηνικούς. Για παράδειγμα, στην εποχή του Χαταμί, η ατμόσφαιρα ήταν λίγο πιο ανοιχτή και υπήρχε ως ένα βαθμό «ελευθερία λόγου». Αλλά η ελευθερία αυτή είναι μόνο ένα εργαλείο έκφρασης και όταν ο λαός άρχισε να εκφράζει τις ανάγκες και τις επιθυμίες του, συνάντησαν τις παλιές μεθόδους καταστολής και καταπίεσης.\nΩστόσο, οδηγούμενοι στις τωρινές εκλογές του Ιράν, υπήρχαν αρκετά σημεία που έδειχναν ότι τα κάποια πράγματα θα άλλαζαν.\nΠρώτα απ’ όλα, οι αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ αναγκάστηκαν να αποσυρθούν και η κυβέρνηση των ΗΠΑ ζήτησε την συνεργασία του Ιράν και της Συρίας για να διατηρηθεί η σταθερότητα στο Ιράκ. Αυτό σήμαινε αρκετά πράγματα: 1) Το καθεστώς πιεζόταν να αλλάξει τον πρόεδρο, που δεν είχε αφήσει πολλές πόρτες ανοιχτές για συνεργασία με τις ΗΠΑ. 2) Η νέα προεδρεία θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να αφήσει ανοιχτό πεδίο στους Αμερικανούς να δικαιολογήσουν εσωτερικά μια τέτοια συνεργασία. 3). Αυτό πιθανόν να σημαίνει μια αλλαγή στην εξουσία προς τους Ρεφορμιστές του Ιράν και μια εξασθένηση των σκληροπυρηνικών, ειδικά των Επαναστατικών Φρουρών, που παίζουν ιδιαίτερο ρόλο στις πολιτικές του Ιράκ. Τελικά, αυτή η αποδυνάμωση ίσως να ήταν η κύρια αιτία για το εκλογικό πραξικόπημα, τον Ιούνιο του 2009.\nΔεύτερον, όπως αναλύθηκε νωρίτερα, η κοινωνική βάση του Αχμαντινετζάντ, είχε αρχίσει να εξαντλείται. Τα ξεσπάσματα κατά την διάρκεια της κρίσης των καυσίμων και του αερίου, ήταν σαν τις φυσαλίδες που εμφανίζονται πριν βράσει το νερό. Για τις μάζες, ο Αχμαντινετζάντ ήταν το ξεσκέπαστο πρόσωπο του καθεστώτος. Γι’ αυτούς, οι εκλογές βρισκόντουσαν όλο και πιο πολύ στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος-ένας τρόπος να εκφράσουν την αντίθεση τους σε αυτό το πρόσωπο.\nΤο καθεστώς, βλέποντας το, στην πραγματικότητα έκανε βήματα για να αποτρέψει μια τόση μαζική κινητοποίηση. Δεν εμπιστεύονταν τον Χαταμί-τον πιο διάσημο άντρα στο Ιράν-να ελέγξει ένα τέτοιο κίνημα. Ο Χαταμί είχε χρησιμοποιήσει την προσωπική του δύναμη για να σταματήσει το κίνημα, όσο ήταν στην προεδρεία. Αυτή την φορά, το καθεστώς φοβόταν πως θα αποτύγχανε. Σύμφωνα με το Newsweek, οι σκληροπυρηνικοί αποφάσισαν να συμμαχήσουν με τον Μουσαβί (έναν δεξιό μέσα στο στρατόπεδο των ρεφορμιστών), ξεχωρίζοντας τον από τους ρεφορμιστές, άρα διέσπασαν τις ψήφους τους και ανάγκασαν τον Χαταμί να αποσυρθεί. Ο Μουσαβί μιας και άνηκε στο δεξιό κομμάτι των ρεφορμιστών, θεωρείτο ο πιο κατάλληλος να ενθαρρύνει τις κινητοποιήσεις. Έδειξε την πίστη στου καθεστώς, με το να ρίξει τους τόνους σε όλη την προεκλογική του εκστρατεία, εκτός από τις τελευταίες εβδομάδες. Το Newsweek παραθέτει το σχόλιο ενός άλλου ρεφορμιστή, του Αμπάς Αμπντί, ο οποίος είπε χαρακτηριστικά «Ένας σύγχρονος υποψήφιος κυνηγάει ενεργά την λαϊκή ψήφο. Ο Μουσαβί περιμένει να του προσφέρουν την προεδρεία σε ασημένιο πιάτο». Στο τέλος, τα γεγονότα απέδειξαν την ανικανότητα των γραφειοκρατικών μανουβρών όταν οι συνθήκες για το μαζικό κίνημα είχαν φτάσει σε κρίσιμο σημείο.\nΤρίτον, το φιλελεύθερο κόμμα έβλεπε τις εκλογές σαν μια ευκαιρία να ξανακερδίσει την εξουσία που έχασε στην διάρκεια της προεδρίας του Αχμαντινετζάντ. Προσπαθούσαν να διευρύνουν την βάση τους και γι’ αυτό χρειαζόντουσαν τουλάχιστον μια κινητοποίηση. Αυτός είναι και ο λόγος που οργάνωσαν και κινητοποίησαν τόσους νέους και φοιτητές μέσα στα πανεπιστήμια. Φυσικά, έκαναν τα πάντα για να αποτρέψουν τους εργάτες από το να αναμειχθούν, αλλά αυτό που δεν είχαν υπολογίσει σωστά ήταν η εμπειρία και η αγωνιστικότητα του φοιτητικού κινήματος, που γρήγορα άρπαξε την ευκαιρία και άσκησε μεγαλύτερη πίεση στους αρχηγούς των ρεφορμιστών.\nΈτσι, όπως μπορούμε να δούμε, αν και επίσημα οι προεδρικές εκλογές δεν ήταν το πιο δυνατό εργαλείο ούτε στα χέρια των κομμάτων ούτε στα χέρια των μαζών, έγινε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος για όλα τα κοινωνικά στρώματα. Για τις μάζες ήταν η ευκαιρία να συσπειρωθούν, να κινητοποιηθούν και να δείξουν την αγανάκτηση και την οργή τους. Το πρόβλημα της οργάνωσης λύθηκε εν μέρει από ένα πρόσωπο -το πρόσωπο το Μιρ Χοσείν Μουσαβί έγινε το σημείο συνάντησης. Επίσης μια μικρή ευκαιρία για οργάνωση υπήρχε στο κίνημα των ρεφορμιστών, ειδικά στο Μέτωπο Συμμετοχής και στις εκστρατείες των ρεφορμιστών υποψηφίων. Δεν υπήρχαν άλλες εναλλακτικές. Αν είχαν υπάρξει, γρήγορα θα είχαν αποκτήσει ηγετικό ρόλο.\nΆρα, πρέπει να τονίσουμε ότι οι λόγοι και οι κατευθύνσεις του μαζικού κινήματος δεν έχουν τίποτα να κάνουν με τον Μιρ Χοσεΐν Μουσαβί ή με τις πολιτικές του. Την εκστρατεία του την είδαν σαν έναν τρόπο να δείξουν την αντίθεση τους στο καθεστώς ως σύνολο.\nΒασικά, αυτό που έγινε σαφές, μετά από βδομάδες κινητοποιήσεων, ήταν ακριβώς η έλλειψη εμπιστοσύνης στον Μουσαβί και στους ρεφορμιστές αρχηγούς. Σε κάθε κρίσιμο σημείο, οι μάζες επέλεγαν να μην ακολουθήσουν τις συμβουλές του Μουσαβί. Στην αρχή είπε πως ο λαός θα έπρεπε να μείνει σπίτι. Κανείς δεν το έκανε. Μετά είπε να πάμε στα τζαμιά και όχι στους δρόμους. Τι έκαναν οι μάζες; Πήγαν στα τζαμιά και μετά στους δρόμους. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα, αυτό όμως που είναι ξεκάθαρο είναι ότι ο Μουσαβί δεν έχει καμία ιδιαίτερη επιρροή στο κίνημα. Στην πραγματικότητα, το πράσινο χρώμα και η εικόνα μιας νεαρής κοπέλας που μαρτύρησε (Νέντα Αχασολτάν), έγιναν πιο «ηγετικά» στοιχεία από τα λόγια και τις πράξεις του κύριου Μουσαβί.\nΗ λίγη επιρροή που είχε ήταν εξαιτίας του ότι αναγκάστηκε να κινηθεί πιο ριζοσπαστικά από ότι θα ήθελε ο ίδιος, για να προσπαθήσει να «δαμάσει» λίγο το κίνημα, αλλά και γιατί οι δικές του οργανώσεις είχαν ανοίξει τον δρόμο για τους κοινούς θνητούς να συμμετέχουν σε ηγετικά γεγονότα.\nΑλλά δεν υπάρχει καμία πιθανότητα ότι θα κινηθεί πιο αποφασιστικά. Η κοινωνική βάση του Μουσαβί και εφ’ όρου ζωής πιστοί του, ήταν και θα συνεχίσει να είναι η άρχουσα τάξη και οι Ιρανοί καπιταλιστές.\nΈκρηξη: Η επανάσταση αρχίζει\n«Πόσο γλυκιά είναι η ηθική κυριαρχία!»-σκέφτεται κάποιος\nΆλλοι-«Ευλογημένος ο Παράδεισος που έρχεται!»\nΑ, πάρε τα χρήματα στο χέρι και αποχαιρέτα την κούραση\nΩ, η γενναία μουσική ενός μακρινού τυμπάνου!\n(από τα Ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ)\n«Το πιο αδιαφιλονίκητο γνώρισμα της επανάστασης είναι η άμεση επέμβαση των μαζών στα ιστορικά γεγονότα. Συνηθισμένα, το κράτος, μοναρχικό είτε δημοκρατικό, εξουσιάζει το έθνος· η ιστορία γίνεται από τους ειδικούς του επαγγέλματος: μονάρχες, υπουργούς, γραφειοκράτες, κοινοβουλευτικούς, δημοσιογράφους. Όμως, στις αποφασιστικές καμπές, όταν το παλιό καθεστώς γίνεται ανυπόφορο για τις μάζες, τότε αυτές σπάνε τους φράχτες που τις χωρίζουν από τον πολιτικό στίβο, ανατρέπουν τους πατροπαράδοτους εκπρόσωπούς τους και, μ’ αυτή τους την επέμβαση, δημιουργούν το ξεκίνημα για ένα καινούργιο καθεστώς. Αν αυτό είναι καλό ή κακό, ας το κρίνουν οι ηθικολόγοι. Όσο για μάς, παίρνουμε τα γεγονότα όπως παρουσιάζονται, μέσα στο αντικειμενικό τους ξετύλιγμα. Η ιστορία της επανάστασης είναι για μας πριν απ’ όλα η ιστόρηση της βίαιης εισβολής των μαζών στην περιοχή όπου ρυθμίζονται τα δικά τους πεπρωμένα.» (Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης, Τόμος Ι, Πρόλογος)\n«Αν δεν μειώσουμε την οικονομική πόλωση και τις ανισότητες μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών και κατά συνέπεια ο λαός δυσαρεστηθεί από το Ισλάμ, τίποτα δεν μπορεί να αποτρέψει την έκρηξη που θα προκληθεί. Και όλοι θα καταστραφούμε» (Αγιατολάχ Χομεΐνι, 1983)\n«Το πιο σημαντικό πράγμα τώρα είναι ότι ο λαός έχει ανακαλύψει ότι μπορεί να αλλάξει την ζωή του, αν το θέλει» (20χρονος Ιρανός φοιτητής, 14 Ιουνίου 2009)\nΌταν ο Αχμαντινετζάντ και οι σκληροπυρηνικοί (το συντηρητικό ιερατείο και ο Επαναστατικοί Φρουροί) του ιρανικού καθεστώτος, νόθευσαν τις ιρανικές εκλογές, δεν περίμεναν αυτή την εξέλιξη. Στην πραγματικότητα, το είχαν ξανακάνει πριν, αν και σε μικρότερη κλίμακα, όταν ο Αχμαντινετζάντ «κέρδισε» στην πρώτη προεδρική εκστρατεία. Αλλά ο ιρανικός λαός δεν άντεχε άλλο την μιζέρια και την φτώχεια. Δεν είχαν να χάσουν τίποτα και χρησιμοποίησαν τον Μουσαβί σαν σημείο αναφοράς. Τα εκατομμύρια που έβγαιναν έξω τις πρώτες μέρες, δεν περίμεναν κάτι για να ξεκινήσουν.\nΗ απεραντοσύνη όμως του κινήματος, τους έβγαλε από τον συνηθισμένο τρόπο σκέψης. Σε κάθε στροφή, κέρδιζαν περισσότερη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους. Εκείνες τις μέρες, οι Ιρανικές μάζες έδειξαν τεράστιες προοπτικές –και χωρίς καθοδήγηση, χωρίς κανένα μέσο επικοινωνίας. Κατάλαβαν πως ο μόνος τρόπος να προχωρήσουν μπροστά ήταν ο αγώνας. Πήραν την ζωή στα χέρια τους και υπερπήδησαν κάθε εμπόδιο. Το τεράστιο μέγεθος του κινήματος, πολλαπλασίασε χίλιες φορές τις εντάσεις και τις αντιθέσεις που υπέβοσκαν στην άρχουσα τάξη. Άρχισαν να εμφανίζονται ρήγματα σε κάθε γωνιά του συστήματος. Ακόμα και μέσα στους Επαναστατικούς Φρουρούς, μπορούσες να συναντήσεις περιπτώσεις όπου οι στρατιώτες έδειχναν την συμπάθεια τους στις μάζες. Ότι φαινόταν να ήταν στέρεο σαν βράχος, έτρεμε σαν πύργος από ζελέ εκείνες τις μέρες.\nΑκόμα όμως και ένα τεράστιο κίνημα σαν εκείνο, έχει τις αδυναμίες του. Πρώτα απ’ όλα, δεν υπήρχε μια οργάνωση να αγκαλιάσει όλες τις πλευρές του αγώνα, να τις εστιάσει σε ένα σημείο επίθεσης και να σχεδιάσει τα επόμενα βήματα ενάντια του καθεστώτος. Δεύτερον, η εργατική τάξη δεν μπήκε στο κίνημα σαν τάξη. Παρόλο που οι εργάτες συμμετείχαν στις διαδηλώσεις, ειδικά στις αρχές, δεν ακολούθησαν στις απεργιακές κινητοποιήσεις. Αν οι εργάτες είχαν χτυπήσει το καθεστώς, θα κατέρρεε αμέσως. Αλλά χωρίς αυτές, όλες οι πηγές και οι μοχλοί κίνησης, ήταν ακόμα διαθέσιμα στο καθεστώς. Παρόλο το μεγάλο πλεονέκτημα της ιρανικής εργατικής τάξης, δηλαδή οι επαναστατικές παραδόσεις τους που προσωποποιήθηκαν στην εμπειρία των εργατικών συμβουλίων (Σόρας), ήταν και η μεγαλύτερη αδυναμία, που το προκάλεσε η έλλειψη οργάνωσης. Ποια μικρή οργάνωση υπάρχει (που να αντιπροσωπεύει ένα ελάχιστο κομμάτι της τάξης), δεν έχει αποτύχει να αντιδράσει σύμφωνα με το κίνημα, εξαιτίας των αρχηγών της. Μια σωστή πολιτική για τους ακτιβιστές της εργατικής τάξης, θα ήταν να συμμετέχουν πλήρως στο κίνημα, συνδέοντας τα αιτήματα των εργατών με γενικά δημοκρατικά αιτήματα του κινήματος και να του δώσουν μια καθαρή ηγεσία.\nΠαρ’ όλες τις αδυναμίες του, το κίνημα κατάφερε να ρίξει ένα δυνατό χτύπημα στο καθεστώς. Έχασε όλες τις εξουσίες και τις δικαιολογίες του στα μάτια των μαζών. Τώρα συμπεριφέρεται σαν πληγωμένο ζώο. Γι’ αυτό και έσφιξε τα λουριά τόσο βίαια. Ένα ζώο είναι ίσως πιο επικίνδυνο όταν είναι πληγωμένο και στριμωγμένο. Αλλά και η ενέργεια του και οι πηγές του, είναι επίσης περιορισμένες. Το καθεστώς δεν μπορεί να διατηρήσει την καταστολή υψηλού επιπέδου επ’ αόριστον. Αναγκάζεται να εναλλάσσει συνέχεια το ραβδί και το καρότο, το ραβδί για τον λαό και το καρότο για τους συνήθεις συμμάχους του, οι άλλοι παράγοντες στην κορυφή των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Η διαίρεση όμως, σαρώνει την Ισλαμική Δημοκρατία εκ των έσω. Κάθε φορά που αποκαθίσταται μια συμμαχία, μια καινούρια διάσπαση λαμβάνει χώρα. Έχει δημιουργηθεί ένα κενό στην εξουσία και παρόλο που καλύπτεται προσωρινά, είναι πιθανό να ξανά αναδυθεί. Όλες οι δυνάμεις της κοινωνίας θα τραβηχτούν σε μάχη, για να γεμίσουν αυτό το κενό.\nΤα στοιχεία εκείνα του καθεστώτος που βλέπουν μακριά, το είχαν προβλέψει και είχαν διαχωρίσει τους εαυτούς τους από τους σκληροπυρηνικούς. Αυτός είναι ο λόγος πίσω από τις πράξεις του Ραφσανζανί και άλλων φιλελεύθερων. Δεν υπάρχει κάποια τεχνική για να βάζεις τα χρήματα σου σε σίγουρο στοίχημα. Ξέρουν πως πλησιάζει το τέλος και προσπαθούν να σώσουν ότι μπορούν.\nΈνα από τα μεγάλα χαρακτηριστικά του κινήματος είναι η απουσία φόβου και το πόσο ακούραστο είναι. Η λαϊκή μάζα, αν και πολλοί μπορεί να έχουν προσωρινά πάει στα σπίτια τους, δεν τα έχει παρατήσει και θεωρεί τις σύντομες περιόδους «ηρεμίας», σαν ένα μικρό διάλειμμα πριν τις επόμενες εκρήξεις. Στην παρούσα μορφή του, το κίνημα δεν θα μπορεί να προχωρήσει παραπέρα. Χρειάζεται νέα ενέργεια. Αν αρχίσει να κινείται η εργατική τάξη, θα δώσει τον αποφασιστικό παλμό. Η ιρανική εργατική τάξη είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να καταστρέψει το παρόν καθεστώς και να δημιουργήσει έναν σταθερό αντικαταστάτη. Όταν οι εργάτες μπουν στην κεφαλή του επαναστατικού κινήματος, σαν τάξη, οι μέρες του καθεστώτος θα είναι μετρημένες και οι πιθανότητες για ένα μελλοντικό σοσιαλιστικό Ιράν, θα είναι εφικτές.\nΣΤ Μέρος >> >>


Τεχνολογική υπεροχή: Ο πεπιεσμένος αέρας στην υπηρεσία της ασφάλειας. – Βαμβακάς Βιομηχανικός Εξοπλισμός Α.Ε.\nΤεχνολογική υπεροχή: Ο πεπιεσμένος αέρας στην υπηρεσία της ασφάλειας.\nΗ Vallourec βελτιστοποιεί το σύστημα πεπιεσμένου αέρα στις εγκαταστάσεις της στο Ντίσελντορφ με ακόμα ένα προϊόν της Kaeser.\nΠυρωμένα μέταλλα πολλών τόνων φαίνονται σαν να κινούνται αβίαστα πάνω από τα κεφάλια των εργαζομένων της Vallourec. Τα συστήματα πεπιεσμένου αέρα της Kaeser φροντίζουν για την ασφάλειά τους.\nΗ κατασκευή χαλύβδινων σωλήνων δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο πιεστηρίου ελκυσμού Ehrhardt, η εταιρεία Vallourec στο Ντίσελντορφ κατασκευάζει σωλήνες με βάρος έως και 27 τόνους και μήκος έως και 10,5 μέτρα από ένα κοίλο μπλοκ σε θερμοκρασία 1300 °C.\nΦυσικά, αυτή η διαδικασία είναι δύσκολη και απαιτητική.\nΩστόσο, η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η τελική επεξεργασία των σωλήνων. Για την κοίλη λείανση και την επανατόρνευση στους μεγάλους τόρνους απαιτείται ακρίβεια χιλιοστού: Οι ταχύτητες που αναπτύσσονται σε αυτά τα τεράστια μηχανήματα είναι πολύ μεγάλες. Εξυπακούεται ότι η ασφάλεια των εργαζομένων αποτελεί πρώτη προτεραιότητα. Για να μην γλιστρήσουν τα κοίλα σώματα, χρησιμοποιούνται δυνατά φρένα με σιαγόνες που λειτουργούν με πεπιεσμένο αέρα. Επομένως, το εγκατεστημένο σύστημα πεπιεσμένου αέρα πρέπει να είναι πρωτίστως αξιόπιστο.\nΟ πρώτος κοχλιοφόρος αεροσυμπιεστής KAESER μπαίνει σε λειτουργία\nΓια να καλύψει ένα έλλειμμα πεπιεσμένου αέρα, η εταιρεία άρχισε να χρησιμοποιεί έναν μισθωμένο κοχλιοφόρο αεροσυμπιεστή τύπου DSDX 243 με ρύθμιση αριθμού στροφών SFC. Η απόδοσή του ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Εκτός από την αξιοπιστία του, ο αεροσυμπιεστής είχε και άλλα πλεονεκτήματα. Χάρη στο θετικό του ενεργειακό ισοζύγιο, ο πελάτης εξοικονομούσε μετρητά.\nΑεροσυμπιεστής DSDX SFC της Kaeser: η καρδιά του νέου σταθμού πεπιεσμένου αέρα\nΤο τέλος του πεπιεσμένου αέρα, η αρχή μιας νέας εποχής\nΜερικούς μήνες αργότερα η Kaeser ενημερώθηκε ότι η διάρκεια ωφέλιμης χρήσης του συστήματος πεπιεσμένου αέρα της Vallourec είχε φτάσει στο τέλος της. Ο Norbert Raspel, διευθυντής του τμήματος ελέγχου και αγορών, και ο διπλωματούχος μηχανικός Rainer Berz, διευθυντής του τμήματος σέρβις και επισκευών, είχαν αποφασίσει να χρησιμοποιούν πλέον αεροσυμπιεστές και συστήματα επεξεργασίας πεπιεσμένου αέρα της KAESER KOMPRESSOREN για την παροχή πεπιεσμένου αέρα στο εργοστάσιό τους. Αυτό μας εξέπληξε ευχάριστα!\nΑκολούθησαν νέοι μισθωμένοι αεροσυμπιεστές τύπου DSD 238 και δύο μηχανήματα τύπου DSD 202, στα οποία ο πεπιεσμένος αέρας αφυγραίνεται από δύο ξηραντές ψυκτικού τύπου (TH 451) και τροφοδοτείται στο δίκτυο του εργοστασίου μέσω ενός αεροφυλακίου με χωρητικότητα πέντε κυβικών μέτρων.\nΌλοι οι αεροσυμπιεστές είναι εξοπλισμένοι με σύστημα ανάκτησης θερμότητας, το οποίο χρησιμεύει στη θέρμανση των εργοστασιακών και κάποιων διοικητικών κτηρίων. Με αυτόν τον τρόπο βελτιώνεται σημαντικά το ούτως ή άλλως εξαιρετικό ενεργειακό ισοζύγιο του σταθμού πεπιεσμένου αέρα. Έτσι, όλοι βγαίνουν κερδισμένοι!


Κάνε unbox στο καλοκαίρι με μαγιό Calzedonia | LOOKmag\nΟ άνθρωπος πίσω από τις εντυπωσιακές μάσκες της Björk\nΚάνε unbox στο καλοκαίρι με μαγιό Calzedonia\nΠοτέ δεν είναι νωρίς για να ονειρεύεσαι ήλιο και παραλίες\n16 /04 2018\nΦάγαμε (πολύ), ήπιαμε (πιο πολύ), είπαμε και τις ευχές μας, πάει και το Πάσχα. Αυτό σημαίνει ότι ένα τριημεράκι του Αγίου Πνεύματος μας έμεινε και φύγαμε για καλοκαίρι. Ήλιος, παραλίες, μυρωδιά αντιηλιακού, ήχος κύματος, φωνές και γέλια, μαύρισμα, βουτιές και ηλιοβασιλέματα, όλα αυτά τα όμορφα που ζούμε κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα. Τι καλύτερο λοιπόν να χαζεύεις μαγιό όσο σκέφτεσαι πού θα περάσεις φέτος τις διακοπές σου;\nΤετάρτη πρωί, πάνω που προσπαθούμε να επανέλθουμε στη ρουτίνα του γραφείου, η Calzedonia μας βουτάει, μας βάζει σε ένα αεροπλάνο και μας στέλνει πακέτο στα κεντρικά του brand στη Βερόνα να χαζέψουμε καλλίγραμμα μοντέλα και πολύχρωμα μαγιό. Γιεεεεεες!\nΗ πασαρέλα έχει στηθεί και στο κέντρο βρίσκεται ένα τεράστιο κουτί που μαντεύουμε ότι κρύβει ό,τι πιο hot θα κυκλοφορήσει στις παραλίες φέτος. Τα φώτα χαμηλώνουν, η μουσική πλημμυρίζει την αίθουσα και με τις πρώτες εμφανίσεις το instagram παίρνει φωτιά!\nCalzedonia Summer Show 2018 (1.30)\nVideo of Calzedonia Summer Show 2018 (1.30)\nΚίνηση, χορός, στιλ, special effects και ζωηρά χρώματα μας έβαλαν σε καλοκαιρινό mood. Κάθε στιγμή του show ήταν ινσταγκραμική. Εμπνευσμένο από τη σύγχρονη εποχή, τους ιταλούς, διεθνείς celebrities και social media influencers, το show της Calzedonia έκανε unbox στο καλοκαίρι.\nΠολύχρωμα floral μοτίβα με μικρά εξωτικά ζωάκια με aloha vibes παραπέμπουν στην Καραϊβική. Λαμπερά μονόχρωμα μαγιό, βολάν, κοψίματα εμνευσμένα από τα 80s και για πρώτη φορά βελούδο σε μοδάτα σχέδια και επιλεγμένα χρώματα για stylish εμφανίσεις. Το show ήταν η ιδανική ευκαιρία για να παρουσιαστεί και η πρώτη beachwear Special Edition συλλογή που περιλαμβάνει 5 μπικίνι και 3 ολόσωμα, τα οποία μπορούν να φορεθούν και ως outerwear, για glam και stylish outfits.\nCalzedonia Summer Show 2018 Glow Power\nVideo of Calzedonia Summer Show 2018 Glow Power\nCalzedonia Summer Show 2018 Juicy Explosion\nVideo of Calzedonia Summer Show 2018 Juicy Explosion\nCalzedonia Summer Show 2018 Summer Stripes\nVideo of Calzedonia Summer Show 2018 Summer Stripes\nCalzedonia Summer Show 2018 Timeless White\nVideo of Calzedonia Summer Show 2018 Timeless White\nCalzedonia summer show 2018 _ Special Edition\nVideo of Calzedonia summer show 2018 _ Special Edition\nΕμείς διαλέξαμε ήδη τα αγαπημένα μας και βγάζουμε νοητές selfie. Εσύ; Ανακάλυψέ τα όλα στο gr.calzedonia.com\n24 /05 2019\nΑυτή η ταινία δείχνει πώς το online shopping μπορεί να καταστρέψει τον πλανήτη


Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: Kαλοκαιρινό ξύπνημα για παιδιά! - BORO από την ΑΝΝΑ ΔΡΟΥΖΑ - boro.gr\nΑρχική / Πολιτισμός / City life / Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: Kαλοκαιρινό ξύπνημα για παιδιά!\nΊδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: Kαλοκαιρινό ξύπνημα για παιδιά!\nΤο καλοκαίρι ξεκινά… και το ΊδρυμαΜιχάλης Κακογιάννης υποδέχεται τους μικρούς του φίλους στο "Καλοκαιρινό… Ξύπνημα", που δεν άλλο παρά ένα ταξίδι περιπέτειας μέσα από την ιστορία, τις τέχνες και τον πολιτισμό.\nΤο "Καλοκαιρινό… Ξύπνημα" απευθύνεται σε παιδιά από 6 έως 12 ετών και με υπεύθυνες τις Φωτεινή-Μαρία Παπακωνσταντίνου , Δέσποινα Πανταζή και ΛυδίαΔημητρακοπούλου προτείνει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα δημιουργικής απασχόλησης με ομαδικά παιχνίδια, θέατρο, ζωγραφική, χορό, προβολές, κατασκευές, μα πάνω απ’ όλα διασκέδαση, δημιουργία και ευχαρίστηση! Τα παιδιά μέσα από το παιχνίδι εξερευνούν τον κόσμο και γνωρίζουν το περιβάλλον τους, αναπτύσσουν την φαντασία τους και βιώνουν κοινωνικές σχέσεις και εμπειρίες.\n• Μαριλένα Καββαδά , Θεατρική παράσταση "Το μαγικό κοχύλι της γοργόνας" -\n• Μάρα Χωματίδη, Αφροδίτη Φρυδά, "Βέιν ο τρομερός"\n• – Μουρίκη Κατερίνα – Κυρίτση Ιωάννα, "Ελληνική Μυθολογία"\n• Ομάδα Πολυκανδριώτη, (Νίκος Δαμάλας, Αλέξανδρος Ψωμόπουλος) μουσική Μ. Θεοδωράκης "Ζορμπάς"\n• Λένα Τερκεσίδου, "Ο Σάκης Γαλατάκης στο Ζαχαροχωριό"\nΔιαβάστε το πρόγραμμα στο www.culturenow.gr


Ανανεώθηκε η BMW 4 Series\nΠρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017, 14:02\nΤο άκρως επιτυχημένο εμπορικά sport coupe της βαυαρικής φίρμας αναβαθμίστηκε τόσο αισθητικά όσο και μηχανικά, με στόχο να συνεχίσει ακόμα πιο δυναμικά την πορεία του στην παγκόσμια αγορά.\nΟι Γερμανοί φρέσκαραν στα σημεία την 4 Series, ανασχεδιάζοντας τη μάσκα και τους προφυλακτήρες, τοποθετώντας νέα φωτιστικά σώματα τεχνολογίας Bi-LED, νέους αεραγωγούς και προβολείς. Επίσης, εμπλουτίστηκε η γκάμα των ζαντών με δύο νέα σχέδια 18 και 19 ιντσών, καθώς η παλέτα των χρωμάτων με τις αποχρώσεις Snapper Rocks Blue και Sunset Orange.\nΣτο εσωτερικό, συναντάμε νέο τιμόνι, διακοσμητικά από αλουμίνιο και χρώμιο, υψηλής ποιότητας επενδύσεις και επιπλέον διχρωμίες. Σημαντικά βελτιωμένο είναι το σύστημα πολυμέσων, με τους χώρους να παραμένουν στα ίδια επίπεδα.\nΌσον αφορά στα μηχανικά μέρη, έγιναν νέες ρυθμίσεις σε αμορτισέρ και ελατήρια, στο σύστημα ενεργητικής ανάρτησης Adaptive Suspension και στο πακέτο M-Sport. Στους κινητήρες, στη βάση της γκάμας είναι ο 2.0 Twin Power Turbo της έκδοσης 420i, ακολουθεί η 430i με το ίδιο μοτέρ αλλά 252 ίππους και η 440i με τον 3.0 Twin Power των 326 ίππων.\nΣτους diesel υπάρχει ο δίλιτρος των 150 ίππων της 418d που αφορά μόνο τη Gran Coupe, ο επίσης 2.0 turbo με τους 190 και 224 ίππους των 420d και 425d αντίστοιχα, ο εξακύλινδρος 3.0 λίτρων με τους 258 ίππους της 430d και η τετρακίνητη 435d xDrive απόδοσης 313 ίππων. Τα μηχανικά σύνολα συνδυάζονται με μηχανικό κιβώτιο έξι σχέσεων ή το αυτόματο 8άρι.\nΗ ανανεωμένη BMW 4 Series προσφέρεται σε Coupé, Cabrio και Gran Coupé. Φυσικά, δεν λείπουν οι πανίσχυρες M4 Coupe και M4 Cabrio με τους 431 ίππους. Το μοντέλο θα κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στην έκθεση της Γενεύης, τον Μάρτιο, με τις πωλήσεις να ξεκινούν αμέσως μετά.\nΔείτε εδώ όλη την γκάμα της BMW\nΤελευταία ενημέρωση: Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017, 15:28\n«Ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορεί η χώρα να πορευτεί μπροστά»\nΔεν πέφτει από την πρώτη θέση η Toyota\nBMW R 1250 GS Adventure: Μεγάλο και σίγουρο


Αγαπητή «Α, μπα»: Ο συνάδελφος γίνεται βίαιος απέναντι μου - Α,ΜΠΑ\nΑΡΧΙΚΗ ΑΓΑΠΗΤΗ Α, ΜΠΑ Αγαπητή «Α, μπα»: Ο συνάδελφος γίνεται βίαιος απέναντι μου\nΑγαπητή «Α, μπα»: Ο συνάδελφος γίνεται βίαιος απέναντι μου\nΜου κάνει mansplaining, υποτιμάει τη δουλειά μου και με χρησιμοποιεί σαν σάκο του μποξ\nαπό Λένα Φουτσιτζή 08.03.2019, 12:00 7.7k Views 48 Σχόλια\nΚαλησπέρα Λένα και σχολιαστές/ιές, Είμαι 25 χρονών και τα τελευταία 2 χρόνια δουλεύω σε μια μικρή σχετικά εταιρία (10-15 εργαζομένοι). Στο τμήμα μου είμαστε 3 άτομα, εγώ και δύο άνδρες, οι οποίοι επίσης είναι κάτω από τα 30. Ένας από αυτούς, ο Κώστας (ο οποίος είναι και από τους παλαιότερους στην εταιρία και κάτι σαν ανεπίσημος προϊστάμενος) είναι gay, έχει υπάρξει ακτιβιστής στην LGBTQ+ κοινότητα και δηλώνει φεμινιστής. Όντως, είναι αρκετά διαβασμένος και σε αρκετές περιπτώσεις έχουμε συζητήσει για διάφορες σεξιστικές συμπεριφορές στο γραφείο και έχουμε συμφωνήσει, ενώ με έχει υποστηρίξει ανοιχτά όταν ανέφερα κάποια πράγματα στο αφεντικό. Επίσης, σε γενικές γραμμές έχουμε καλές σχέσεις και έχουμε και επαφές και εκτός δουλειάς – είναι θα έλεγα γενικά ευχάριστος άνθρωπος και έχουμε κοινά ενδιαφέροντα. Το πρόβλημα μου με αυτόν τον συνάδελφο είναι πως αδυνατεί να εντοπίσει τις σεξιστικές συμπεριφορές όταν αυτές προέρχονται από τον ίδιο. Φερ’ ειπείν, μου κάνει πάρα πολύ συχνά mansplaining. Από χαζά πράγματα, όπως να του συστήσω εγώ μια ταινία που είδα και μου άρεσε και την επόμενη μέρα να έρθει και να μου την εξηγήσει όλη. Αντίστοιχα, να του πω για το no poo που εφαρμόζω στα μαλλιά μου και την επόμενη μέρα να μου εξηγήσει (αφού διαβάσει στο ίντερνετ) όλη τη διαδικασία με τρομερή λεπτομέρεια, λες και δεν του το πρότεινα εγώ και αυτός μόλις ανακάλυψε τον τροχό. Όπως καταλαβαίνεις αυτό ισχύει και για πράγματα τα οποία αφορούν τη δουλειά μας – μου εξηγεί ξανά και ξανά (χωρίς να ζητήσω) διαδικασίες που γνωρίζω και ακολουθώ τα τελευταία δύο χρόνια που εργάζομαι στο γραφείο. Ή διπλοτσεκάρει κάθε φορά που του λέω πως κάτι δεν λειτουργεί ή σύμφωνα με τα manual δεν είναι έτσι όπως νομίζαμε – για να ανακαλύψει και να με ενημερώσει μετά πως ναι, όντως δεν λειτουργεί. Έχω παραπονεθεί πάρα πολλές φορές, τον έχω διακόψει άλλες τόσες την ώρα που το κάνει για να του πω ” Ξέρεις Κώστα, αυτό που κάνεις τώρα είναι mansplaining”, αλλά ρε συ Λένα δεν καταλαβαίνει. Δεν το παραδέχεται, ή αν το παραδεχτεί θα πει συγνώμη και μετά από λίγο θα το ξανακάνει. Επίσης, πολύ συχνά, όταν έχει νεύρα ή άγχος με χρησιμοποιεί σαν “σάκο του μποξ”, φωνάζοντας μου, υποτιμώντας τη δουλειά μου, ενώ στο παρελθόν με έχει βρίσει και μια φορά μου πέταξε ένα ποτήρι. Μετά ηρεμεί και ζητάει συγνώμη. Του έχω πει πως αυτή η συμπεριφορά είναι αντιεπαγγελματική και βίαια και απαντάει πως συγνώμη αλλά “γενικά, φταίω και εγώ που τον εκνευρίζω”. Το θέμα δεν είναι πως είναι απλά βίαιος ώρες ώρες, αλλά πως αυτά τα κάνει μόνο σε εμένα και όχι στον τρίτο συνάδελφο του τμήματος. Με αυτόν δεν έχει μαλώσει ποτέ, και όταν μου φωνάζει πολύ συχνά τον αναφέρει ως ”καλό παράδειγμα”. Όπως είναι λογικό, θέλω αυτή η κατάσταση να σταματήσει – δεν θεωρώ υγείες ένα τέτοιο περιβάλλον εργασίας και αλήθεια βαρέθηκα να λέω ξανά και ξανά σε ένα ενήλικα που μάλιστα θέλει να θεωρεί τον εαυτό του φεμινιστή πως αυτό που κάνει δεν είναι σωστό και να μην βλέπω καμιά βελτίωση. Επίσης, ο Κώστας είναι το αγαπημένο παιδί, θα λέγαμε, του αφεντικού και σε αρκετές φορές παίρνει το μέρος του ακόμα και όταν είναι ξεκάθαρο πως ο Κώστας είναι αυτός που είναι λάθος. Οπότε, το να πάω να παραπονεθώ στο αφεντικό δεν θεωρώ πως θα με βοηθήσει κάπως. Μου αρέσει η δουλειά μου πολύ βέβαια, και δεν θα έλεγα πως έχω και καμιά πληθώρα επιλογών στο αντίστοιχο αντικείμενο αν φύγω. Τι να κάνω ρε συ Α, μπα; Πως να βελτιώσω την κατάσταση; Ευχαριστώ εκ των προτέρων όλους και όλες σας!\nΤο θέμα ΕΙΝΑΙ ότι είναι βίαιος ώρες ώρες. Δεν ξέρω πώς έχει προκύψει η δυναμική αυτή μεταξύ σας και θεωρεί ότι με σένα τον παίρνει αλλά με άλλους όχι, ξέρω ότι έχει σοβαρό θέμα διαχείρισης θυμού και πρέπει να το αντιμετωπίσει, όχι εις βάρος σου, σίγουρα. Σταμάτα να πιστεύεις ότι όλοι τον αγαπάνε και γι’αυτό δεν μπορείς να διαμαρτυρηθείς. Πάντα αυτή την δικαιολογία διαβάζω από γυναίκες που δέχονται κακοποίηση, ότι αυτό το άτομο είναι ιδιαίτερα αγαπητό, άρα τα χέρια τους είναι δεμένα. Δεν είναι, αλλά αν είναι, τότε βρίσκεσαι σε ένα γενικότερα κακοποιητικό περιβάλλον αφού η διοίκηση περιθάλπει τον θύτη, και αυτό δεν αξίζει για καμία δουλειά του κόσμου.\nΠάρε τις αποστάσεις του, ξεκίνα να τον αντιμετωπίζεις ως επικίνδυνο και αλλοπρόσαλλο άνθρωπο γιατί αυτό είναι, και ενημέρωσε το αφεντικό ότι σε βρίζει και σε χρησιμοποιεί για να εκτονώνει τα νεύρα του. Αν δεν δεις αντίδραση, πρέπει να λάβεις τα μέτρα σου, και ενημέρωσε ότι θα το κάνεις. Αν δεν κάνεις θόρυβο, δεν θα σε ακούσουν. Αν δεν απαιτήσεις, δεν θα λάβεις. Υπεράσπισε τον εαυτό σου, δεν θα το κάνει άλλος για σένα.\nΤο mansplaining σε αυτή την περίπτωση θα το έβαζα ως το τελευταίο πρόβλημα που έχεις.\nκαλύτερα θα ήταν να κόψεις τα πάρε δώσε, τις φιλιες και τις κουβεντούλες μαζί του. Τυπική, επαγγελματική και απόμακρη σχέση. Δηλαδή τη μια μέρα σου πετάει ποτήρι και την άλλη μιλάτε για ταινίες; Με αυτόν τον τρόπο του δείχνεις ότι δεν βάζεις όρια και του επιτρέπεις να συνεχίζει τις κακές συμπεριφορές. Αν αυτός ξεκινάει κουβεντούλες απλά απομακρύνσου χωρίς σχόλια.\n“Επίσης, σε γενικές γραμμές έχουμε καλές σχέσεις και έχουμε και επαφές και εκτός δουλειάς” Συμφωνώ απόλυτα με αμύριστο λουλούδι, τι να το κάνεις το “Να σε κάψω, Γιάννη, να σ’ αλείψω μέλι”. Θα πρέπει να θέσεις ένα όριο πολύ σαφές. Ο “Κώστας” εκτός από ένα μικρό θεματάκι με anger management έχει και bias blind spot, διάφορα πραγματάκια του “πέφτουν στις νεκρές γωνίες” …όπως εσύ ας πούμε. Επίσης όσο κι αν ακουστεί άσχημο, θα το πω: Μερικοί άνθρωποι -απλώς- είναι πιο επιεικείς/ ευγενείς/ υπομονετικοί/ σε ροζ συνεφάκι/ με το ροζ γυαλάκι εμπρός σε άτομα που …εχμμ… δυνητικά θα γούσταραν; …if u… Διαβάστε περισσότερα »\nΒρε γλυκούλα, ΣΟΥ ΠΕΤΑΞΕ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ και κάθεσαι και μας αναλύεις 100 ώρες ότι σου κάνει mansplaining και σου εξηγεί το plot μιας ταινίας που έχεις δει; Πρέπει να σε πετύχει το ποτήρι στο κεφάλι δηλαδή για να καταλάβεις ότι κινδυνεύεις από τον συγκεκριμένο; Μιλάμε για ένα απρόβλεπτο άτομο με βίαιες εκρήξεις, το οποίο σου ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ, δεν άνοιξε ρουθούνι, και καθόμαστε και λέμε τι ωραία που περνάτε εκτός δουλειάς; Πήγαινε πιάσε το αφεντικό και πες του τα πάντα, και μη σε νοιάξει καθόλου το τι θα πει το αφεντικό και αν θα τον υπερασπιστεί ή όχι. “Κύριε/κυρία Τάδε μου, έχει… Διαβάστε περισσότερα »\nΔιαβαζω, διαβάζω όλες τις σαλτσες και φτανω στο σημείο που σε βρίζει και σου πετάει ένα ποτήρι και μένω κάγγελο. Πώς αντέδρασες δε μας λες. Το είπες στους ανωτερους σου; Τι απάντησαν αυτοι, τι έγινε; Χ..σε τα mansplaining επί του παρόντος. Τα υπόλοιπα είναι σοβαρά. Και οι εργοδότες σου έχουν ευθύνη να εργάζεστε ολοι σε ένα ασφαλές περιβάλλον αν μη τι άλλο. Για αρχή θα σου πρότεινα να σηκώσεις ανάστημα, να κρατάς γραπτώς οτιδήποτε συμβαίνει μεταξύ σας και σε οποιαδήποτε άλλη περίσταση κινηθεί βίαια και απειλητικά εναντίον σου να τον ενημερώσεις ότι θα καλέσεις αστυνομία, ότι θα κινηθείς νομικά και… Διαβάστε περισσότερα »\nΣάλτσες, πράγματι. Κουράστηκα μέχρι να φτάσω στο the point με τον αλλοπρόσαλλο.\nΆσε πια το ότι είναι gay και φεμινιστής και ακτιβιστής και όλα τα φούμαρα εγώ τα ακούω βερεσέ. Στην πράξη φαίνεται ο άνθρωπος. Στην τριβή με τους συνανθρώπους του.\nΈλα μου ντε! Κοπέλα μου, σταμάτα να θεωρείς ότι είναι απλά εκνευριστικός, σε κακοποιεί κανονικότατα κι εσύ κάθεσαι και μιλάς για ταινίες!\nΑυτό ακριβώς, και μένα μου έπεσε το σαγόνι στο σημείο εκείνο. Και όλα αυτά τα φεμινιστης, γκει, αλτρουιστης που ακριβώς εξυπηρετούν; Σαν να προσπαθεί με αυτά να μειώσει το γεγονός ότι είναι βίαιος. Και αυτό επίσης θυμίζει κακοποιημένες γυναίκες: “Με κτυπάει αλλά…”\n“Και όλα αυτά τα φεμινιστης, γκει, αλτρουιστης που ακριβώς εξυπηρετούν;” Εξυπηρετούν σε ένα γενικότερο προφίλ του ατόμου (γιατί όχι;) και στο να αντιλαμβανόμαστε ότι όσο κι αν (δεν) μας αρέσει τέτοιες συμπεριφορές -δυστυχώς- δεν προέρχονται μόνο από μία μερίδα πληθυσμού με μόνον x χαρακτηριστικά κι ότι ακόμη και άνθρωποι που μπορεί να έχουν/έχουμε τριβή με κάποια πράγματα, οι «υπεράνω υποψίας» μπορούν/μπορούμε να μην βλέπουν/βλέπουμε τις δικές τους/μας μαλακίες. Ακριβώς επειδή η σχέση της γράφουσας είναι αυτή που είναι με τον “Κώστα”, ακριβώς επειδή ο “Κώστας” δεν είναι καθολικά μαλάκας, ακριβώς επειδή είναι συμπαθητικότατος και φεμινιστής όταν δεν εκσφενδονίζει κανά ποτήρι,… Διαβάστε περισσότερα »\nΔεν αμφιβάλλω ότι άνθρωποι υπεράνω πάσης υποψίας μπορεί να φέρονται άσχημα. Δεν ένιωσα οτι αυτό προσπαθούσε να πει η γράφουσα. Στην αρχή του κειμένου δε νόμιζα ότι ο βιαιος συνάδελφος του τίτλου θα ήταν ο τρίτος. Και αυτό το “απλά” πλάι στο βιαιος κάπως μου έκατσε.\nΈτσι όπως το ξεκίνησες νόμιζα οτι ο τίτλος της ερώτησης ήταν λάθος! Πόσες σάλτσες έβαλες για να φτάσεις στο νόημα; Ακόμα και σε ανώνυμη ερώτηση σε ένα σάιτ δυσκολεύεσαι να περιγράψεις την κατάσταση όπως είναι και γράφεις δικαιολογίες. Έχεις αργήσει πολύ να βάλεις όρια και να μιλήσεις μη το καθυστερείς άλλο.\nναι ναι όπως τα λες 100%\nΣυγγνώμη, πέταξε ποτήρι προς τα εσένα και δεν του έκανες τουλάχιστον καταγγελία; Εγώ, ειλικρινά θα έδινα όλη μου την περιουσία για να τον δω να το πληρώνει! Τι σημαίνει “φταις εσύ που τον προκαλείς”; ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ???? Βρες εναν καλό δικηγόρο, χθες.\nΚΟΡΙΤΣΙΑ ΞΥΠΝΗΣΤΕ, ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΝΟΥΝ ΑΤΙΜΩΡΗΤΑ!\nΕξαλλη έγινα. Ξέχνα και τους ακτιβισμους, ξέχνα και το καλό παιδί, ξέχνα και το πόσο καλά περνάτε εκτός δουλειάς (αλήθεια, πόσο καλά περνάτε έχοντας δεχτεί ένα ποτήρι κατά πάνω σου? ), και τα κοινά ενδιαφεροντα και και και και…. Συνειδητοποιησε ότι έχεις φάει μια ωραιοτατη προετοιμασια από τον θυτη σου να (απο)δέχεσαι την κακοποίηση κι από πάνω να τον θεωρείς και καλό παιδί!? ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙΣ. Ψυχικά και σωματικά. Κοψε όλες τις επαφές, ειλικρινά πώς ανέχεσαι να τον βλέπεις εκτός δουλειάς ξέροντας ό, τι σου έχει κάνει, πώς γελάς με αυτόν τον άνθρωπο, πώς αντέχεις να τον ακούς να δηλώνει ακτιβιστής και… Διαβάστε περισσότερα »\nΚάνεις λάθος.Δεν του επέτρεψε να της πετάξει το ποτήρι. Μην ρίχνουμε ευθύνες και στα θύματα. Η βια έχει το χαρακτηριστικό να είναι αιφνιδιαστική.Η κοπέλα βρέθηκε προ τετελεσμένων . Ο άνθρωπος αυτός εχει πρόβλημα διαχείρισης θυμού και ίσως γι αυτό παραδόξως να είναι ο αγαπημένος των αφεντικών . Γιατί αυτό το χαρακτηριστικό του τον κάνει να φαίνεται υπευθυνος υπαλληλος στα ματια τους όταν θυμώνει και παίρνει προσωπικά τα πάντα που έχουν σχέση με τη δουλειά. Ο θυμός του στο συγκεκριμένο εργασιακό χώρο τον κάνει να φαίνεται ότι παίρνει τη δουλειά του στα σοβαρά . Ωστόσο δεν θα ήταν κακή ιδεα να… Διαβάστε περισσότερα »\nΔεν της ρίχνω ευθύνες. Δε θα έριχνα ποτέ ευθύνες στο θύμα, πόσο μάλλον έχοντας υπάρξει 10 χρόνια σε κακοποιητική σχέση. Αυτό που λέω, και ίσως έπρεπε να το έχω διατυπώσει διαφορετικά για να είναι περισσότερο κατανοητό, είναι να πάει σε ψυχολόγο για να δει ποια κομμάτια του εαυτού της είναι ευάλωτα και μπορεί να τα θωρακίσει περισσότερο, ώστε να της είναι αδιανόητο την επόμενη φορά να μην αντιδράσει σε τέτοιες συμπεριφορές.\nΠου να μην είχατε και καλές σχέσεις δηλαδή…σαν τις ερωτήσεις που είμαι με ένα πολύ καλό παιδιά και αγαπιόμαστε ΑΛΛΑ είναι η ο Τσάκι η κούκλα του σατανά ώρες ώρες. Ο άνθρωπος έχει πρόβλημα, γίνεται βίαιος και σου μεταθέτει και την ευθύνη λέγοντας ότι φταις που τον εκνευρίζεις. Να πας στο αφεντικό άμεσα, δεν έχει σημασία ότι τον συμπαθεί. Αν είναι λίγο στα καλά του το αφεντικό και του πεις ότι ο Κωστάκης το καλό παιδί, να το κεράσουμε μια πάστα ρε αδερφέ, σου πέταξε ποτήρι ,επαναλαμβάνω ΠΟΤΗΡΙ επειδή νευρίασε πιστεύω ότι δε θα το αγνοήσει. Αν το αγνοήσει μπορείς… Διαβάστε περισσότερα »\nΑν σου ξαναφωναξει/ξαναπει οτι εσυ φταις που θυμωνει πες του (με παααααρα πολυ ηρεμο τονο φωνης) οτι η συμπεριφορα του ειναι απαραδεκτη και προσβλητικη και οτι πρεπει να σταματησει τωρα. Πες οτι δεν εισαι υποχρεωμενη να ανεχεσαι αυτη τη συμπεριφορα και οταν ηρεμησει να ερθει να σου μιλησει. Ειναι σημαντικο να παραμεινεις ψυχραιμη οσο του μιλας.\nΕπισης ενημερωσε ΓΡΑΠΤΩΣ τη διευθυνση με παραδειγματα και ημερομηνιες.\nΜε ανθρωπους που μας προκαλουνε τετοια συναισθηματα δεν ειμαστε υπιχρεωμενοι να εχουμε καλες σχεσεις ουτε να κανουμε παρεα.\nΕντάξει ρε παιδιά, τι πειράζει που πετάει κάνα ποτήρι, αφού ανεμίζει την σημαία με το ουράνιο τόξο είναι δικό μας παιδί.\nΡΕ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΟΥΜΕ ΤΕΛΕΙΩΣ.\nΚαταγγελία παντού, χτες. Ακόμα και ένα ξέσπασμα βίαιου θυμού θα μπορούσα να συγχωρήσω, αλλά την δικαιολογία “εσύ φταις που με κάνεις έξω φρενών”, ποτέ και από κανέναν. Είναι νούμερο ένα δείγμα χειριστικού νάρκισσου, και η θέση τους είναι στα ψυχιατρεία, όχι στα gay prides.\nΕχω ξαναδεί μισογυνισμο από γκει και λεσβίες δεν ξέρω γιατί κάνει τόση εντύπωση εξάλλου είναι περασμένα στερεότυπα από πολύ καιρο στην κοινωνία και αυτοί δεν αποτελούν άλλο πλανήτη εδω μεγάλωσαν.\nΠοιά είναι η λέξη στα καλιαρντα για τη γυναίκα μουντζα;; Δε θυμάμαι τώρα.\nΤελοσπαντων το έχω δει ξανά. Πες του ότι δεν έχει χώρο για νευρωτικες ντίβες το γραφείο και καλά θα κάνει αν θέλει να είναι αναγωγος τουλάχιστον να μη προσπαθεί να κάνει κουβέντα για ταινίες μετά.\nΑ και beeing young gay and mean is not a personality. (Κλεμμενο)\nΛες άμα του πει κανά …τζάσε μαρή θεοκάλιαντη βλαχοντάνα μην φας ντουπ στην φακιροπίπιζα, να στρώσει;\nΧαχαχαχαχα πόσο πιο λιανά να του το κάνεις πια! Η αλλιώς να με φωνάξει να του το πω εγώ στα εταιρικά “Αξιότιμε κ. Βλάχοαγροικε, αγαπητέ Βρωμιαρη Όπως σας έχω αναφέρει επανειλημμένως και θα δείτε στο τελευταίο μου email η συμπεριφορά σας υπερβαίνει τα εσκαμμένα και δι αυτού θα σας παρακαλέσω να απομακρυνθείτε από την ευρύτερη περιοχή της δραστηριότητας μου ειδαλλως θα προβώ σε αντίμετρα τα οποία δεν περιλαμβάνονται στις συνήθεις νομικές οδούς και είναι δυνατό να προκαλέσουν από ελαφρά έως σοβαρή σωματική βλαβη στα γεννητικά σας όργανα τα οποία ευθαρσώς φροντιζετε να επιδεικνυετε εν στυσει στο χώρο εργασίας. Ευχαριστώ για… Διαβάστε περισσότερα »\nΠροηγούμενο άρθρο Αγαπητή «Α, μπα»: Την έστησα στη γωνία και της εξήγησα πόσο λάθος είναι\nΕπόμενο άρθρο Αγαπητή «Α, μπα»: Θα ήθελα και εγώ να απαντάω όπως οι σχολιαστές του σάιτ\nΑγαπητή «Α, μπα»: Δύο συνάδελφοι έρχονται στην δουλειά χωρίς να φοράνε εσώρουχο\nαπό Λένα Φουτσιτζή 10.04.2020, 10:00\nΑγαπητή «Α, μπα»: Πιστεύουν ότι τους απορρίπτω επειδή δεν τους μιλάω\nαπό Λένα Φουτσιτζή 30.04.2019, 15:00\nαπό Evey πριν 53 λεπτά


Γράφει: Αργύρης Κούρσαλης 27 Σεπτεμβρίου 2019\nΤον Σεπτέμβριο του 2000 ήρθε στο φως το πιο σκληροτράχηλο κινητό όλων των εποχών. Το Nokia 3310, με καταγωγή από τη Φινλανδία, αρχικά προοριζόταν μόνο για την τοπική αγορά, η φήμη όμως που έλεγε ότι δεν μπορεί τίποτα να το καταστρέψει το οδήγησε πολύ γρήγορα στα διεθνή σαλόνια. Σήμερα, 126 εκ. πωλήσεις μετά κι ύστερα από ένα reboot το 2017 που στην εποχή των smartphones πήγε πολύ καλύτερα από όσο θα περίμενε κανείς, η Nokia ετοίμασε ένα νέο δυνατό χτύπημα.\nΤο Tough 800 έχει όλα τα φώτα για να ξεπεράσει τον σκληροτράχηλο πρόγονό του. Φιλοδοξεί να γίνει το πιο ατρόμητο κινητό που κυκλοφόρησε ποτέ. Με υποβρύχια αντοχή (30 λεπτά σε 1,5 μέτρο βάθος), τεχνολογίες anti-dust και anti-fall είναι ιδανικό για να αντιμετωπίζει υγρούς κινδύνους και υψηλές θερμοκρασίες. Δεν παθαίνει τίποτα αν πέσει από ύψος δύο μέτρων πάνω σε τσιμεντένια επιφάνεια ενώ, όπως λέει η παραγωγός εταιρεία του, είναι δοκιμασμένο ακόμα και σε συνθήκες (πιθανού) πολέμου. Εκείνο δεν πρόκειται να πάθει τίποτα τόσο στους -20 ° όσο και τους + 55 ° C βαθμούς Κελσίου. Κάτι που κανείς, βέβαια, δεν μπορεί να πει με σιγουριά για τους μελλοντικούς κατόχους του.\nΣήμερα, αν στο ένα άκρο βρίσκεται η Apple με το cutting edge design, τότε στο άλλο είναι η φινλανδική εταιρεία που δείχνει να έχει στρέψει το ενδιαφέρον της σε κινητά τηλέφωνα που ίσως δεν διακρίνονται για την ομορφιά τους, είναι όμως πάρα πολύ σκληρά για να πεθάνουν. Το brand που γεννήθηκε το 1865 στην πόλη Pohjois-Pirkkala (η οποία το 1938 μετονομάστηκε σε Nokia) φαίνεται ότι έχει κάνει εδώ και κάποια χρόνια την επιλογή του: Καλύτερα δυνατός παρά όμορφος.\nΤο Tough 800 είναι πολύ μεγάλο σε μέγεθος, τρομερής αντοχής (η μπαταρία του διαρκεί 43 ολόκληρες μέρες στο standby) ενώ διαθέτει και non-slip θήκη που όμως είναι μάλλον περιττή, αφού δεν καταλαβαίνει τίποτα από πτώσεις. Αν, λοιπόν, βαρέθηκες την τρομερή ευαισθησία των περισσότερων σημερινών smartphones το νέο δημιούργημα της Nokia είναι για σένα.\nΤο Οκτώβριο του 2019 θα είναι διαθέσιμο για το κοινό στην τιμή των 109 ευρώ ενώ, παρά την αντίθετη εντύπωση που δίνει, υποστηρίζει 4G κι ως εκ τούτου WhatsApp, Facebook, YouTube κι όλες τις άλλες εφαρμογές. Διαθέτει φακό και κάμερα ενώ οι φήμες το θέλουν να αντέχει ακόμα κι απέναντι σε σφαίρες. Αν αυτό σου ακούγεται απίστευτο, σκέψου το εξής: Το 2013 ένας στρατιώτης στο Αφγανιστάν σώθηκε επειδή η σφαίρα που κατευθυνόταν για την καρδιά του σταμάτησε στο Nokia 3310. Ναι, στο μικρότερο και λιγότερο σκληροτράχηλο πρόγονο του Tough 800.\nKINHTO NOKIA TOUGH 800


ΕΓΕΡΣΙΣ2: 19 Αυγ 2012\nΕίναι ο Θεοφίλου ο δολοφόνος του Σωκράτη Γκιόλια ;;\nΑναρτήθηκε από OCTAVIANOS στις 8:19 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες αναρχικοί, εγκληματικότητα, ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Γκιόλιας\nΑπ’ ότι φαίνεται ο δολοφόνος της Πάρου Αναστάσιος Θεοφίλου διέθετε και προφίλ σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Tassios Thita. Είχε και δικό του ιστολόγιο (paranoiriko.blogspot.com) όπου δημοσίευε ιδεολογικά και λογοτεχνικά κείμενα. Μέχρι και φανταστική....\nΑναρτήθηκε από OCTAVIANOS στις 8:15 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες αναρχικοί, εγκληματικότητα, ΣΥΡΙΖΑ\nΕίναι ο Θεοφίλου ο δολοφόνος του Σωκράτη Γκιόλια ;...


Χιλή: Μια ολόκληρη πόλη σκεπάστηκε από στάχτη μετά την έκρηξη ηφαιστείου – allabout.gr | Οι κορυφαίες γωνιές του internet!\nΠρωταγωνιστής του «Prison Break» γλίτωσε το θάνατο χάρη στο... ξερό του το κεφάλι!\nΧιλή: Μια ολόκληρη πόλη σκεπάστηκε από στάχτη μετά την έκρηξη ηφαιστείου\nΠυκνή στάχτη σκέπασε δρόμους της πόλης Πουέρτο Βάρας μια μέρα μετά την αναπάντεχη έκρηξη του ηφαιστείου στη Νότια Χιλή\nΈνα πυκνό στρώμα στάχτης σκέπασε τους δρόμους της πόλης Πουέρτο Βάρας και προκάλεσε φυσικά την άμεση εκκένωση της, αφού η αναπνοή στην χιλιανή πόλη έγινε ανυπόφορη, μια μέρα μετά την έκρηξη του ηφαιστείου Καλμπούκο στη Νότια Χιλή.\nΤο ηφαίστειο παρουσίασε δραστηριότητα και μια γιγαντιαία στήλη στάχτης, ύψους 15χλμ, υψώθηκε ως τον ουρανό προκαλώντας το δέος για το φαινόμενο και φυσικά κόκκινο συναγερμό στην περιοχή με τους πολίτες να εκκενώνουν τις οικίες τους. Το Πουέρτο Βάρνας μπορέι να βρίσκεται περί τα 30χλμ μακριά από το ηφαίστειο, όμως οι ισχυροί άνεμοι και η φορά τους μετέφερε τεράστιες ποσότητες στάχτης στην πόλη.,\n“Ξυπνήσαμε με μια πυκνή ομίχλη πάνω από την πόλη η οποία δεν έχει ακόμη καθαρίσει. Έχουμε ένα στρώμα καπνού από πάνω μας” ανέφερε ένα από τους κατοίκους. Περί τους 4.500 πολίτες εγκατέλειψαν την πόλη και άλλες γειτονικές του ηφαιστείου εξαιτίας της υψηλής συγκέντρωσης στάχτης και αερίων στον αέρα.\nΗ εισπνοή της ηφαιστειακής στάχτης είναι επικίνδυνη για την ανθρώπινη υγεία αφού τα αέρια που τη συνοδεύουν είναι δηλητηριώδη και μπορεί να οδηγήσουν σε αναπνευστικά προβλήματα, δυσκολίες στην όραση και ερεθισμό της επιδερμίδας. Ένα άλλο πρόβλημα έγκειται στο γεγονός πως οι μεγάλες ποσότητες στάχτης εγκυμονεί κινδύνους για καταρρεύσεις οροφών και μόλυνση των υδάτων.\nΧιλιάδες καμουφλαρισμένοι παγετώνες στον Άρη!\nΤΩΡΑ: Αυτοκτόνησε ο Κυριάκος Μαμιδάκης της JetOil στον Διόνυσο\nΑνακοινώθηκε η λίστα των ελληνικών εταιρειών με το καλύτερο εργασιακό περιβάλλον


((i)) Χνάρια από λέξεις για να φτιάξουμε την ιστορία των νικημένων. Granelli di parole per formare la storia dei vinti\n17/10/2015 1:12 μμ.\nPosted on 13/10/2015 by kleovis Cristina Guarnieri, il manifestoott 13, 2015\nη Elsa Osorio είναι μια αργεντινή συγγραφεύς η οποία μίλησε για την σκληρή ιστορία της Νοτίου Αμερικής. Το 1998 βγήκε στην Ευρώπη ένα από τα πιο γνωστά μυθιστορήματά της, το Τα είκοσι χρόνια Luz (Guanda), που διηγείται το δράμα των εξαφανισμένων desaparacidos διαμέσου της υπόθεσης μιας κόρης κλεμμένης.\nη Elsa ήρθε στην Ρώμη για να εγκαινιάσει τις «Chiari di luna», τις λογοτεχνικές συναντήσεις, μουσικές και γαστρονομικές που από τώρα και στην συνέχεια, κάθε δευτέρα, θα ζωντανεύουν την μέρα της Casina di Roma. Η συνάντηση, στην οποίαν συμμετείχε, είδε την συμμετοχή επίσης και της Tamara Bartolini και του Michele Baronio, δυο καλλιτεχνών που έφεραν στην σκηνή την Πολιτοφύλακα, La miliziana, ένα από τα κορυφαία έργα της Osorio, ένα μυθιστόρημα για την ζωή της Mika Etchèbérère, αργεντινής εβραίο-ρωσίδας που διέσχισε σαν επαναστάτρια ολόκληρο τον XX αιώνα, κινούμενη μεταξύ Παταγονίας και ναζιστικής Γερμανίας, μεταξύ του ισπανικού εμφυλίου πολέμου και του παρισινού Μάη.\nΠοια είναι η Mika Etchebérère?\nΥπήρξε η μοναδική αρχηγός γυναίκα των πολιτοφυλακών του Poum που πολέμησαν ενάντια στο φρανκικό καθεστώς. Την γνώρισα μέσα από την προφορική διήγηση ενός μεγάλου αφηγητή, τουc Juan José Hernández, που πήρε μέρος στο περιοδικό Sur di Victoria Ocampo. Σε μιαν λίγο μεθυσμένη βραδιά, ξεχειλισμένος κρασί, ο Juan μου λέει για μιαν αργεντινή που είχε διοικήσει μια φάλαγγα στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο. Το άλλο πρωί τον ερώτησα: «Mα ποια είναι η Mika? Μια δική σου προσωπικότητα, ένας δικός σου χαρακτήρας?». Mου απάντησε: «Όχι, είναι ένα πραγματικό πρόσωπο, ζει στο Παρίσι». Από εκείνη την στιγμή η Micaela Feldman – αυτό το πραγματικό της όνομα, το ανακάλυψα αργότερα – έγινε μέρος της ζωής μου. Χρειάστηκαν μετά 23 χρόνια ερευνών για να γράψω την ιστορία της».\n«Καταβρόχθισε την ζωή ενάντια στο ρεύμα», έλεγε ο Walter Benjamin, με την έννοια να σώσει από την λήθη τους νικημένους αντί να ανέβει στο βαγόνι των νικητών. Τι συναίσθημα σου γεννά να έχεις «διασώσει» μια φιγούρα διαγεγραμμένη από την επίσημη ιστορία?\nΜε κάνει ευτυχισμένη, γιατί επίσης η ομάδα στην οποίαν ανήκε η Mika στην διάρκεια του πολέμου αντιπροσώπευε, να το πούμε έτσι, «τους διπλά χαμένους». Το Poum όχι μόνον έχασε τον πόλεμο αλλά ηττήθηκε επίσης από τους κομουνιστές.\nΤι σημαίνει για εσένα η επανάσταση?\nΈνα όνειρο που τροφοδοτήσαμε για χρόνια. Μια όμορφη λέξη: σημαίνει ν’ αλλάζεις μιαν επιβεβλημένη τάξη για την ισότητα και την ευτυχία όλων. Όσα τότε τοποθετούσα στην επανάσταση, όμως, σήμερα τα διαχέω στην παγκόσμια δικαιοσύνη, την ιδέα πως ο κάθε πολίτης να μπορεί να έχει πρόσβαση στην δικαιοσύνη. Σήμερα μπορούμε να είμαστε επαναστάτες κι όταν πολεμούμε για την ελευθερία και για την δημιουργικότητα.\nΝομίζεις πως στην Argentina μια διαδρομή δικαιοσύνης πραγματοποιήθηκε ή πως ακόμη λείπουν πολλά?\nΣίγουρα λείπουν πολλά, μπήκαμε όμως σε ένα αληθινό μονοπάτι δικαιοσύνης: εξαλείφθηκαν οι νόμοι της ατιμωρησίας (η οφειλόμενη υπακοή και το τελικό σημείο) και που επέτρεπαν σε πολλούς εγκληματίες να παραμείνουν ελεύθεροι. Σήμερα αυτοί έχουν εκείνο που δεν παραχώρησαν στα θύματά τους: την δυνατότητα να έχουν μια δίκαιη κρίση. Κι αυτό είναι φρούτο όχι μόνον της πολιτικής θέλησης της κυβέρνησης, αλλά και του αγώνα των μητέρων και των γιαγιάδων της Plaza de Mayo.\nΗ Ισπανία με τον Baltasar Garzón είχε βοηθήσει την Argentina. Τώρα η Αργεντινή βοηθά την Ισπανία?\nΝαι. Σε μιαν διαδικασία παγκόσμιας δικαιοσύνης, το μεγάλο νέο είναι πως στην Ισπανία, με ένα άρθρο του νόμου, μπόρεσε να γίνει δίκη ανεξάρτητα από την εθνικότητα του θύματος και του θύτη. Οι δίκες της Μαδρίτης είχαν αντίκτυπο στην Αργεντινή, που στο πρόσφατο παρελθόν έδειξε απροθυμία να φέρει σε δίκη αυτούς που είχαν εμπλακεί στην δολοφονική καταστολή στην διάρκεια του στρατιωτικού καθεστώτος.\nΚαι ο Bergoglio? Η Εκκλησία θα ανοίξει τα αρχεία?\nΤρέφουμε μεγάλη ελπίδα. Είναι ένα καλό σημάδι πως εκλέχθηκε πάπας λατινοαμερικάνος. Του έχουμε ήδη κάνει πολλά αιτήματα. Εύχομαι πραγματικά τα αρχεία να ανοίξουν ξανά. η Cristina Kirchner είναι ενθουσιασμένη που υπάρχει ένας αργεντίνος πάπας, είναι καθολική. Η χώρα τώρα είναι διαιρεμένη συμβαίνουν μέχρι και «διασκεδαστικά » πράγματα. Για παράδειγμα, ένας δημοσιογράφος της άκρας δεξιάς έγραψε ένα γράμμα στον Bergoglio προτείνοντάς του να μη την δεχτεί. Σαν να μπορούσε να συμβουλεύσει τον papa!\nΤο λογοτεχνικό σου έργο: από την φανταστική λογοτεχνία την πολιτική δέσμευση.\nΔεν είχα ποτέ την πρόθεση να κάνω λογοτεχνία της μνήμης. Απλούστατα μου επιβλήθηκε μια ιστορία: τι θα συνέβαινε σε ένα από αυτά τα κλεμμένα μωρά στην διάρκεια της δικτατορίας εάν δεν το έψαχνε κανείς? Ξεκινώντας από εδώ μπόρεσα να δώσω λογαριασμό για κάτι το οποίο η συλλογική μνήμη έχει ανάγκη. Αυτό που γράφω είναι ένας κόκκος στην άμμο, όμως πιστεύω πως πως μπορεί να είναι σημαντικό για την συλλογική μνήμη. Πέρα από την γοητεία που ασκούν επάνω μου οι λέξεις, αυτές καθεαυτές, και η λογοτεχνία επίσης είναι ένα όπλο για αγώνα. Εάν πρέπει να το χρησιμοποιήσω το χρησιμοποιώ.\nΤο επόμενο μυθιστόρημα?\nΕίναι ένα αστυνομικό βασισμένο σε ένα ιστορικό συμβάν. Μου αρέσει να συνθέτω δίχως να αντιβαίνω την ιστορία, αντίθετα, χρησιμοποιώντας την. Μα τα πρόσωπα έχουν τελείως εφευρεθεί, όχι όπως η Mika. Θα συνεχίσω όμως να γράφω επίσης πράγματα φανταστικά. Πιστεύω πως ένα συγγραφέας γράφει εκείνο που έχει ανάγκη να γράψει.


Στην παρούσα εργασία μελετάται το πρόβλημα των περιφερειακών ανισοτήτων στην Ελλάδα και την Ευρώπη και μελετάται η αναγκαιότητα ύπαρξης μιας περιφερειακής πολιτικής που θα μπορέσει να επιλύσει τα ζητήματα αυτά. Μελετάται και δίνεται έμφαση στις φάσεις της περιφερειακής πολιτικής και στα μέτρα που θεσπίστηκαν τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα. Διατυπώνονται γνώμες και απόψεις που δείχνουν πόσο πολύ επηρεάστηκε η περιφερειακή πολιτική από τους πολέμους και τις εν γένει συνθήκες που επικρατούσαν τις περιόδους αναφοράς. Μέσα από τα ΜΟΠ τα ΚΠΣ τα ΕΣΠΑ η περιφερειακές ανισότητες κατά ένα βαθμό καταπολεμώνται παρόλα αυτά παραμένουν ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν. Μετά από την αναδρομή αυτή διατυπώνονται απόψεις σχετικά με τη θέσπιση μιας πολιτικής που θα αναδεικνύει το ρόλο των περιφερειών ως κινητήριο μοχλό ανάπτυξης και μεγέθυνσης της επιχειρηματικότητας των οικονομιών των χωρών μελών της ΕΕ.


Κρήτη: Νοσηλεύτρια παρουσίασε ψευδές θετικό τεστ για να μην εμβολιστεί - Ελλάδα - Athens magazine\nΑναστάτωση επικρατεί τις τελευταίες ημέρες στο Βενιζέλειο νοσοκομείο στην Κρήτη εξαιτίας μίας νοσοκόμας που φέρεται να προχώρησε σε ψευδή δήλωση θετικού κρούσματος κορωνοϊού για να αποφύγει τον εμβολιασμό.\nΣύμφωνα με πληροφορίες του cretapost, η νοσηλεύτρια δεν είχε εμβολιαστεί και κινδυνεύει να απομακρυνθεί από την εργασία της μετά την απόφαση της κυβέρνησης για υποχρεωτικό εμβολιασμό στους υγειονομικούς.\nΗ ίδια, πιθανότητα για να αποφύγει την απομάκρυνσή της, φαίνεται πως παρουσίασε ψευδές θετικό self test ώστε να αποδείξει ότι έχει νοσήσει και να μην χρειαστεί να εμβολιαστεί.\nΩστόσο, η κίνησή της έγινε αντιληπτή και αμέσως ενημερώθηκε η διοίκηση του νοσοκομείου αλλά και η 7η ΥΠΕ.\nΤι σχολίασε ο διοικητής του νοσοκομείου\n«Για το περιστατικό διέταξα αμέσως Ένορκη Διοικητική Εξέταση προκειμένου να αποσαφηνιστεί ακριβώς τι έχει γίνει. Έχει ενημερωθεί τόσο η 7η ΥΠΕ όσο και το υπουργείο Υγείας. Περιμένω την ολοκλήρωση της ΕΔΕ για να προχωρήσουμε σε όσα προβλέπονται βάσει διαδικασίας», ανέφερε μιλώντας στο cretapost, ο διοικητής του Βενιζελείου νοσοκομείου, Κώστας Τερζάκης.\nΑπίστευτο περιστατικό: Άνδρας «έκλεψε» ΑΜΚΑ γιατρού για να εμβολιαστεί\nΤα απίστευτα περιστατικά δεν σταματούν εκεί, καθώς ηλικιωμένη πήρε φιαλίδιο της Pfizer για ενθύμιο!\nΣαραντάχρονος προσπάθησε να κλέψει δύο μπουκάλια με το εμβόλιο της Pfizer από το Εμβολιαστικό Κέντρο Περιστερίου, ωστόσο έγινε αντιληπτός από τον γιατρό και τελικά συνελήφθη.\nΘα οδηγηθεί στην εισαγγελία για απόπειρα κλοπής.\nΣύμφωνα με πληροφορίες, ο 40χρονος είχε πάει για να κάνει εμβόλιο και την ώρα που ο νοσηλευτής είχε ολοκληρώσει τη διαδικασία, παρατήρησε ότι έλειπαν τα φιαλίδια και κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.\nΤού ζήτησε τα φιαλίδια, τα οποία ο άνδρας τα επέστρεψε. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι πρόκειται για χρήστη ναρκωτικών ο οποίος έχει συλληφθεί και άλλες φορές στο παρελθόν.\nΚορωνοϊός: Προ των πυλών η τρίτη δόση του εμβολίου - Ποιους αφορά


Οι πενιχροί οικονομικοί πόροι, οι καθυστερημένες πολιτικές και κοινωνικές δομές και ιδιαίτερα η λειτουργία ενός κρατικού μηχανισμού περιορισμένης αποτελεσματικότητας, οπισθοδρομικών, κατά μεγάλο μέρος, ηγεσιών και εκτεταμένης διαφθοράς (έκνομης συνεννόησης πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου) αποτέλεσαν το πλαίσιο της μεταπολεμικής Ελλάδος˙ αντίστοιχο που δεν διέφερε αισθητά εκείνου των κοινωνιών του αυτού επιπέδου ανάπτυξης (Βαλκανικές χώρες, Λατινική Αμερική, Τουρκία, κλπ). Συνεπώς, η έξοδος από τους «φαύλους κύκλους» της πενίας μέσω της χρήσης του ανταγωνιστικού υποδείγματος ανάπτυξη μέσω εξαγωγών φαινόταν σχεδόν αδύνατη. Η εναλλακτική αυτή λύση σήμαινε υψηλές επενδύσεις σε τεχνολογίες αιχμής, ώστε το προϊόν να είναι ανταγωνίσιμο στη διεθνή αγορά. Αναγκαίες προϋποθέσεις είναι η ύπαρξη καινοτόμων επιχειρηματιών κατά πρώτο και κατά δεύτερο εκπαιδευμένου η δυνάμενου ευκόλως να καταρτισθεί εργατικού δυναμικού σε νέες τεχνολογίες. Στη χώρα έλλειπαν και τα κεφάλαια και η επιχειρηματική δομή. Αναπόφευκτα λοιπόν συστάθηκαν μικρές επιχειρήσεις χαμηλής τεχνολογίας, προστατευμένες με δασμούς, στραμμένες στην υποκατάσταση των εισαγωγών.\nΜέχρι το 1953 είχαν τεθεί τόσο οι κανόνες (υποτίμηση της δραχμής έναντι του δολαρίου και της λίρας), όσο και το νομικό πλαίσιο για την εισροή ξένου κεφαλαίου. Η Ελλάς, μέχρι την πρώτη πετρελαϊκή κρίση (1973), επέτυχε έναν από τους ταχύτερους ρυθμούς ανάπτυξης σε παγκόσμιο επίπεδο με μικρούς κοινωνικούς κραδασμούς. Η χρηματοδότηση αυτού του υποδείγματος στηρίχθηκε σημαντικά μέσω της χειροτέρευσης των εσωτερικών όρων εμπορίου (πτώση των τιμών των αγροτικών προϊόντων σε σχέση με εκείνη των μη αγροτικών). Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή πραγματοποιήθηκε, διότι προέκυψε ένας μηχανισμός εξωγενής, αρχικά απρόβλεπτος, που εξαφάνισε προσωρινώς (αλλά με βαρύτατες μακροχρόνιες επιπτώσεις, που ηθελημένα αγνοήθηκαν τότε), μεγάλο μέρος των αρνητικών επιδράσεων τής έστω και ημιτελούς ασκηθείσας οικονομικής πολιτικής. Αυτή ήταν η εξωτερική μετανάστευση, η οποία λειτούργησε στο ευρύτερο ευρωπαϊκό επίπεδο και απετέλεσε συμπλήρωμα της εσωτερικής και συχνά απόρροιά της. Ό,τι δηλαδή αποτελούσε η πόλις για την ύπαιθρο, παρόμοια σχεδόν εμφανίσθηκε να συνιστά ο Βορράς (Γερμανία, ΗΠΑ, κλπ) για τον Νότο ( Ελλάς, Ιταλία κλπ). Το προσωρινό αποτέλεσμα ήταν να εξαϋλωθεί η πλεονάζουσα εργατική δύναμη, η οποία δημιουργείτο από τη σύνθλιψη του αγροτικού τομέα. Τοιουτοτρόπως, η χώρα δεν αντιμετώπισε τις τενεκεδουπόλεις και την αθλιότητα των λατινοαμερικανικών και αφρικανικών κλπ κρατών. Επιπροσθέτως, η εξαγωγή εργατικού δυναμικού είχε θετικές εισροές στο ισοζύγιο πληρωμών, αφού, από κοινού με την ναυτιλία, τα μεταναστευτικά εμβάσματα κάλυψαν τα ελλείμματα του εμπορικού ισοζυγίου, που αποτελεί ουσιώδη ανασταλτικό παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης. Συνεπώς, βραχυπροθέσμως και μεσοπροθέσμως οι ρυθμοί μεγέθυνσης, κάτω από παράλληλη περιοριστική νομισματική επέκταση, έδειξαν θεαματικά αποτελέσματα, κρύβοντας όμως τα πραγματικά προβλήματα: χαμηλή παραγωγικότητα στη βιομηχανία, στραμμένη σε υποκατάσταση εισαγωγών και επιβιώνοντας ως δασμοβίωτος, εξαγωγή εργατικής δύναμης, κλπ. Από το 1970, όμως, οι ελλείψεις σε εργατικά χέρια ήταν τέτοιες που ξεκίνησε εισαγωγή φτηνού εργατικού δυναμικού από χώρες κυρίως της Αφρικής. Μεταξύ 1955-1971 η αγροτική έξοδος ξεπέρασε τα 1,6 εκατ. άτομα σε έναν πληθυσμό 8,5 εκατ. κατοίκων, ενώ η καθαρή εξωτερική μετανάστευση τις 800 χιλ. Η εισροή αλλοδαπών εργαζομένων πλησίασε τα 150 χιλ. άτομα (στο διάστημα 1971-73).\nΗ πρώτη πετρελαϊκή κρίση (1973) οριοθέτησε τη δυναμική αυτή (μιας τακτικής είκοσι και πλέον ετών). Στην αρχή της μεταπολίτευσης κατεβλήθη απόπειρα να επανέλθει το σκάφος εκ νέου σε ήρεμα νερά, αλλά η δεύτερη πετρελαϊκή κρίση (1979) έδωσε τη χαριστική βολή στη συνέχιση της εκβιομηχάνισης. Η τότε κυβέρνηση, επιδιώκοντας να δημιουργήσει ένα νέο ξεκίνημα και να απαγκιστρωθεί από το τέλμα στο οποίο είχε οδηγηθεί το όλο μεταπολεμικό εγχείρημα, ενέταξε τη χώρα στην Ε.Ο.Κ. Αυτή η φιλόδοξη προσπάθεια ενώ αρχικά, επιφανειακά, φαινόταν ότι αποτελούσε το εχέγγυο (η χώρα μέλος της πλουσιότερης λέσχης μετά τις ΗΠΑ), κατ’ ουσίαν υπέσκαψε σε μεγάλο βαθμό τις όποιες πιθανότητες επιτυχίας οικονομικής εξέλιξης. Τα βασικά επιχειρήματα των υποστηρικτών περιστρέφονταν, εκτός της πολιτικής αναβάθμισης, στο δημοσιονομικό όφελος (λόγω των επιδοτήσεων) και στην στήριξη της βιομηχανίας, λόγω του εύρους της αγοράς. Η πεποίθηση αυτή παρέβλεπε ένα ουσιώδες γεγονός. Το υπόδειγμα ανάπτυξης μέσω υποκατάστασης εισαγωγών στηριζόταν σε εισαγωγή τεχνολογίας κεφαλαιουχικού εξοπλισμού κλπ και, (λαμβάνοντας υπ’ όψιν το μικρό μέγεθος της αγοράς όπως επίσης την αδυναμία συχνά των επιχειρήσεων στην επίτευξη του ελαχίστου οικονομικού αδιαίρετου και της ανυπαρξίας οικονομιών κλίμακος), στα τελωνειακά τείχη.\nΜέχρι το 1981 οι δασμοί δεν έπαιξαν τον «παιδαγωγικό» ρόλο που υποστήριζε ο List στα περί νηπιακής βιομηχανίας. Η κατάργησή τους, λόγω της ΕΟΚ, επέσυρε την κατάρρευση της βιομηχανικής παραγωγής. Αλλά ανεφάνη ένα εξίσου ουσιώδες αίτιο. Ο στασιμοπληθωρισμός το 1973 είχε ως απόρροια την εκτίναξη των τιμών στο 25%, ενώ για το μέχρι 1979 διάστημα, παρά τα μέτρα περιστολής του, παρέμεινε διψήφιος. Μία από τις αιτίες ήταν η επιβολή επί σειράς ετών αγορανομικών διατάξεων. Οι μικρές δασμοβίωτες, χαμηλής παραγωγικότητας, βιοτεχνίες και βιομηχανίες εντάσεως εργασίας κατά το πλείστον, δεν είχαν δυνατότητες επιβίωσης στον ανταγωνισμό. Δεν υφίστατο ουσιώδες ενδογενές κίνητρο εκσυγχρονισμού τους. Καθ’ όλη σχεδόν την προενταξιακή περίοδο οι μισθοί συγκρατούνταν, λόγω αυταρχικής διακυβέρνησης, σε χαμηλά επίπεδα.\nΜετά το 1973 η άνοδος των πρώτων υλών ένεκα διαρκούς διολίσθησης του νομίσματος (εισαγόμενος πληθωρισμός) και η πίεση για μισθολογικές βελτιώσεις επέτειναν τις πληθωριστικές πιέσεις στο κόστος παραγωγής. Όθεν, η αγορανομική διάταξη πρόβαλε ως απάντηση. Παρόμοια όμως πολιτική δεν είναι δυνατόν να συνιστά επί μακρόν βιώσιμο λύση. Ήδη από το 1972 η μαύρη αγορά είχε – παρά τη δικτατορία – αναφανεί. Παρ’ όλα αυτά οι τιμές δεν σταθεροποιήθηκαν, σε κάποιο έστω υψηλό σημείο, αλλά συνεχώς ανέρχονταν. Ενώ οι ανεπτυγμένες χώρες (ΗΠΑ, Γερμανία, Ιαπωνία, κ.λπ.) εξήγαγαν ένα μέρος του πληθωρισμού τους στις ολιγότερο ανεπτυγμένες, η Ελλάς αδυνατούσε να το πράξει αυτό, αφού η βιομηχανία της ήταν στραμμένη στην εσωτερική αγορά, ενώ οι χώρες στις οποίες εξήγαγε (Μέση Ανατολή, Αφρική, κ.λπ.), επειδή ήταν οι τελευταίοι αποδέκτες της μετακύλισης του κόστους, βρέθηκαν σε δεινότερη εκείνης θέση.\nΤοιουτοτρόπως, η φανερή αποσταθεροποίηση της βιομηχανίας εκείνης της εποχής κρίθηκε ότι αντιμετωπίζετο με την είσοδο στην Ε.Ο.Κ. Υπελογίζετο ότι το εύρος της αγοράς θα προσέφερε τον ζωτικό χώρο που έλειπε από την μικρή ελληνική ή την υποδεέστερη του τρίτου κόσμου. Το επιχείρημα αυτό ήταν αίολο, διότι παρέβλεπε την τάση μιμητισμού. Στην περίοδο μετά το 1960, σε επιταχυνόμενο έστω και ελαφρώς ρυθμό, συστάθηκε ευρεία μεσαία τάξη με καταναλωτικά πρότυπα που προσιδίαζαν προς αυτά της Δύσης. Περαιτέρω η τάση της επίδειξης του Έλληνα καταναλωτή τον ωθούσε στην αγορά των ακριβών μεν αλλά ποιοτικών ανώτερων δε ευρωπαϊκών (και όχι των κατώτερων εγχώριων). Συνεπώς, η είσοδος της Ελλάδος στην Ε.Ε συντόμευσε και ολοκλήρωσε την φθίνουσα μετά το 1973 πορεία (κατ’ ουσίαν διέλυσε τη βιομηχανία). Το 1950 ο δευτερογενής τομέας αποτελούσε το 20,1% (εκ των οποίων 11,7% η μεταποίηση) του ΑΕΠ, το 1995 (μετά το Μάαστριχτ) 27,8% (16,6% μεταποίηση). Ο αριθμός των μισθωτών ανήλθε (52,8% το 1995 έναντι 27,3% το 1950). Ωστόσο, το μέγεθος των επιχειρήσεων του δευτερογενούς τομέως ήταν εξαιρετικά μικρό. Ενώ προπολεμικά, το 1938, το 93,2% των «βιομηχανιών» – βιοτεχνιών απασχολούσε μέχρι 5 άτομα, το 1988 αυτό έπεσε μόλις στο 85%. Σε ελάχιστες ανεπτυγμένες χώρες το 27% των απασχολούμενων είναι εργοδότες -αυτοαπασχολούμενοι (η συντριπτική πλειοψηφία αφορά αυτοαπασχολούμενους) .\n2. H κοινωνική και πολιτική συγκρότηση (1950-2010)\nΤα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετώπισε η Ελλάς στο μεσοπόλεμο και στην αμέσως μετά τη δεύτερη παγκόσμια σύρραξη εποχή ολίγο διέφεραν από τα αντίστοιχα των άλλων αναπτυσσομένων χωρών (Βαλκάνια, Νότιος Ευρώπη, Λατινική Αμερική, κ.λπ.): κρατική πατρωνία, στρατιωτική επέμβαση, μικρή μεσαία τάξη και αδύναμη εργατική, εκτεταμένο αγροτικό υπόβαθρο.\nΗ κατοχή της χώρας από τη συμμαχία του Άξονα (Απρίλιος 1941-Οκτώβριος 44) δημιούργησε μεγάλο αντιστασιακό κίνημα, το μεγαλύτερο τμήμα του οποίου ελέγχετο από την αριστερά. Ο Τσώρτσιλ αντάλλαξε με τον Στάλιν την χώρα με την Πολωνία, κάτι που το κομμουνιστικό κόμμα αρνήθηκε να αποδεχθεί. Η σύγκρουση που διήρκησε, με διάλειμμα, μέχρι το 1949 οδήγησε σε οξύ πολιτικό ζήτημα. Το σχέδιο Marshall που ακολούθησε την UNRRA ενίσχυσε την επαναλειτουργία του κράτους. Μολαταύτα, η κατάσταση παρέμεινε έκρυθμη και η άνοδος του Κέντρου εκρίθη ως επικίνδυνη για τη συντηρητική παράταξη. Έτσι το πραξικόπημα 1967-74 θεμελιώθηκε πάνω στην ψευδή ταύτιση του Κέντρου με τους κομμουνιστές. Η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο εξαΰλωσε τους πραξικοπηματίες και η νέα κυβέρνηση προσπάθησε αόκνως να επιτύχει την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε, προκειμένου να παγιώσει κλίμα ηρεμίας και οικονομικής ανάπτυξης.\nΩστόσο, πραγματοποιήθηκε το ασυνήθιστο. Η πολιτικώς ηττηθείσα αριστερά κυριάρχησε ιδεολογικώς και μολονότι δεν έλαβε τη διακυβέρνηση, επικράτησε επί της πολιτικής πρακτικής. Το 1990 το δημόσιο έλεγχε πλέον του 90% των καταθέσεων των τραπεζών, μεγάλο μέρος των μεγάλων εταιρειών και το σύνολο σχεδίου των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας (Επιχειρήσεις Ρεύματος, Τηλεπικοινωνιών, Ύδρευσης – Αποχέτευσης, Τηλεόρασης, Ραδιοφώνου, Συγκοινωνίες, κ.λπ.).\nΤο κίνημα του νεοφιλελευθερισμού έφθασε στην Ελλάδα με καθυστέρηση δέκα ετών. Αλλά η κυβέρνηση που προσπάθησε να εφαρμόσει παρόμοια πολιτική συνετρίβη εκλογικώς το 1993. Παρ’ όλα αυτά η συνθήκη του Μάαστριχτ αποτελούσε το καθοδηγητικό άστρο και έτσι ένα φιλόδοξο πρόγραμμα σύγκλισης χαράχτηκε με συνέπεια ο διψήφιος πληθωρισμός που από το 1973 ταλάνιζε τη χώρα να συρρικνωθεί στο 2% το 2000 και με εξαίρεση το δημόσιο χρέος η Ελλάς να πληροί τις συνθήκες ένταξης στην Ευρωζώνη. Από το 2002 το Ευρώ κατέστη το επίσημο νόμισμα της χώρας. Το 2004 η επιτυχημένη διοργάνωση των Ολυμπιακών αγώνων και οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης από το 1995 και εντεύθεν, κάλυπταν τον κίνδυνο, που ήταν το δημόσιο χρέος. Το τελευταίο από 37% το 1979 έφθασε το 1989 σχεδόν στο 100% του ΑΕΠ. Μολονότι τα δημόσια ελλείμματα επισήμως κινήθηκαν περί το 3%, μετά το 2008 αυτά εκτοξεύθηκαν και το 2009 ανήλθαν στο 15,6%, ενώ ο ρυθμός ανάπτυξης υπήρξε αρνητικός.\nΑλλά το πλέον αξιοσημείωτο ήταν ότι καθ’ όλην την εξηκονταετία 1950-2010 δεν κατέστη δυνατόν ούτε η δημόσια διοίκηση να εκσυγχρονισθεί, ούτε να σχηματισθούν πολιτικές δυνάμεις που να προωθούν παρόμοιο αίτημα, αλλά ούτε και να διαμορφωθεί επιχειρηματική τάξη. Η συντριπτική πλειοψηφία των αστών παρέμεινε με εμπορική ιδεολογία. Αυτό ήταν επόμενο, αφού οι κοινωνικές τάξεις από την αγροτική αντίληψη και το μικρεμπόριο προσπάθησαν να «περάσουν» απευθείας στην καπιταλιστική λογική.\n3. Αίτια και προοπτικές της παρούσας κρίσης: Η πολιτική μετά το 2002\nΗ επιτάχυνση της κατάρρευσης του υποδείγματος ανάπτυξης της Ελλάδος μετά την είσοδο της στην Ε.Ο.Κ. το 1981 και η μακρόχρονη πολιτική και κοινωνική καταπίεση είχε ως απόρροια η νέα κυβέρνηση (Οκτώβριος 1981), η οποία είχε σαρώσει στις εκλογές γι αυτούς τους λόγους, μη διαθέτοντας εναλλακτική λύση , να προχωρήσει σε εκτεταμένη αναδιανομή του εισοδήματος. Υπελογίζετο ότι μέσω μιας δραστήριας κεϋνσιανής πολιτικής (ενίσχυση των χαμηλομίσθων, εκτεταμένης κρατικής παρέμβασης) θα ετονώνετο η ζήτηση και ακολούθως, μέσω αυτής, οι επενδύσεις. Οι όροι εμπορίου λόγω της ένταξης στην ΕΕ διαστράφηκαν (λόγω κοινοτικής προτίμησης) με απόρροια ακόμη και το ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων να καταστεί πλέον μονίμως αρνητικό. Στην δεκαετία 1980 δεν επιταχύνθηκε μόνον η διάλυση της βιομηχανίας λόγω ΕΟΚ, αλλά παράλληλα ετέθησαν οι βάσεις για την αποσύνθεση της γεωργίας. Η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) δομημένη πέριξ των «βορείων» προϊόντων (κτηνοτροφία) δεν επέτρεπε ευρείες δυνατότητες σε εκείνα της φυτικής προελεύσεως (μεσογειακά) . Η κατάσταση καλύφθηκε ως φύλο συκής από τις πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις (αποσύρσεις, χωματερές κλπ). Το υπόδειγμα ενός αγροτικού τομέα με μέση έκταση κατά άτομο 35 στρέμματα, άκρως πολυτεμαχισμένης και ημιάγονης, με ταχεία εκμηχάνιση, λόγω της ασκηθείσας αγροτικής πολιτικής, οδηγήθηκε αναπόφευκτα σε στασιμότητα . Η αγροτική έξοδος απομάκρυνε τους νέους και κατά τεκμήριο αυτούς που θα ηδύναντο να προχωρήσουν σε αναδιαρθρώσεις.\nΤαυτοχρόνως στον μη αγροτικό τομέα λειτούργησε ένα δίπολο: από το ένα μέρος μια κυβέρνηση, που δεν πίστευε στην επιχειρηματικότητα για ιδεολογικούς λόγους, από το άλλο ένα κοινωνικό στρώμα, που υποτίθεται ότι αποτελούσε την επιχειρηματική τάξη, αλλά χωρίς να διαθέτει ούτε τα κεφάλαια, αλλά ούτε τις δυνατότητες (και τη θέληση) για συσσώρευση κεφαλαίου.\nΗ κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού περί το 1990, και με δεδομένη την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού από την προηγούμενη δεκαετία, είχε ως απόρροια να διαφοροποιηθεί η πλεύση. Παρ’ όλα αυτά η ελληνική κοινωνία έχοντας γαλουχηθεί αλλιώς παρέμενε (αυτοεγκλωβισμένη) σε προηγούμενες καταστάσεις. Το φιλελεύθερο πείραμα 1990-93 θα αυτοσυντριβεί (η ελληνική πολιτική τάξη μετά τον Καποδίστρια, με ελάχιστες εξαιρέσεις, θα παραμένει ανεπαρκής. Θα ισχύει σταθερά ο νόμος του Gresham: το κακό νόμισμα διώχνει το καλό, ή οι μέτριοι ή οι φαύλοι θα εξαναγκάζουν τους ικανούς να μένουν μακράν των κοινών). Η προσπάθεια για εκσυγχρονισμό που ακολούθησε μετά το 1996 φάνηκε να επιτυγχάνει κάποια αποτελέσματα: ο διψήφιος πληθωρισμός συρρικνώθηκε και σημειώθηκαν ορισμένες αλλαγές. Τα δημόσια έργα λόγω της Ολυμπιάδας το 2004 επαύξησαν τη φενάκη του εγχειρήματος, αφού διεύρυναν τις αυταπάτες. Η ΟΝΕ και το ευρώ ολοκλήρωσαν την ψευδαίσθηση. Η χώρα δανειζόταν με χαμηλό επιτόκιο και εθεωρείτο φερέγγυα. Ενώ η είσοδος της χώρας στην ΕΟΚ το 1981 αποτέλεσε τον ολετήρα της λυμφατικής βιομηχανικής ανάπτυξης, η συμμετοχή της στο Ευρώ (2002) κατέστρεψε σχεδόν το όποιο παραγωγικό δυναμικό είχε απομείνει. Το υπερτιμημένο νόμισμα (διαρκής ανατίμησή του έναντι του δολαρίου, του γιεν και του γουάν) υπέσκαψε την ελληνική παραγωγή (και τις εξαγωγές) διευρύνοντας τις εισαγωγές.\nΩστόσο η εικονική πραγματικότητα δεν διήρκεσε πολύ. Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση το 2008 ανέσυρε στην επιφάνεια τα ζητήματα: πολιτική ομάδα που αδυνατεί να βελτιωθεί, επιχειρηματίες που σιτίζονται από το πρυτανείο-κρατικό ταμείο, διαρκής πίεση για άνοδο των μισθών με χαμηλή παραγωγικότητα, γενικευμένη οικονομική διαφθορά. Τουτέστιν, κρατικοδίαιτο σύστημα χωρίς αξιόπιστο κράτος (ανεπαρκής δημόσια μηχανή). Το εγχώριο προϊόν αυξάνεται ως «φούσκα» με δάνεια, που αμέτρως χορηγούνται. Όλοι μένουν ικανοποιημένοι: οι δανειστές γιατί πιστεύουν ότι ανακάλυψαν τη σίγουρη τοποθέτηση, οι ηγήτορες διότι έτσι γίνονται αρεστοί στα πλήθη, οι πολίτες διότι αυξάνεται το επίπεδο διαβίωσής τους. Ωστόσο η υπερχρέωση δεν μπορεί επ’ άπειρον να αποκρύβεται. Μέσα σε πέντε έτη (2005-9) η κυβέρνηση δανείσθηκε 80% πλέον αυτών που είχαν λάβει οι προηγούμενες επί πολλές δεκαετίες. Όθεν και τον Μάιο 2010 η χώρα εισέρχεται σε καθεστώς επίβλεψης κάτω από το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την ΕΚΤ (τρόικα).\nΤο μνημόνιο που ψηφίσθηκε επικεντρώνεται κυρίως στο πρώτο πρόβλημα: το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Σε μια οικονομία με αξιόλογη παραγωγική βάση πιθανώς τα μέτρα λιτότητας θα έφερναν κάποιο αποτέλεσμα. Αλλά σε μια χώρα όπου το 60% των κατοίκων δεν πληρώνει ούτε ένα ευρώ φόρο παρόμοια πολιτική υπήρξε συμφορά. Συνεπώς η μείωση των μισθών με το πρωτοφανές πρόγραμμα λιτότητας διευρύνει την ύφεση. Η αδυναμία των εισπρακτικών μηχανισμών και η σύνθεση της όλης κοινωνικής δομής (φορολογικά δικαστήρια, κλπ) επιτρέπει την εκτεταμένη φοροδιαφυγή, άρα τη επιβάρυνση μέρους μόνο του πληθυσμού. Ελάχιστες χώρες στον κόσμο έχουν τέτοιο αριθμό αυτοαπασχολουμένων και αγροτών (άνω του 35% του εργατικού δυναμικού). Αυτό συνδυαζόμενο με τη γενικευμένη διαφθορά διογκώνει το ζήτημα με συνέπεια η Ελλάς να χαρακτηρίζεται από τα υψηλότερα ποσοστά παραοικονομίας (30% και άνω).\nΈτσι το μνημόνιο διευρύνει το δεύτερο πρόβλημα: το δημόσιο χρέος.\nΕκτιμήθηκε από τους δανειστές ότι μετά 3-4 έτη το χρέος, αφού θα υπήρχαν πρωτογενή πλεονάσματα, θα άρχιζε να μειώνεται. Οι απόψεις αυτές είναι προ-κεϋνσιανές και επιπροσθέτως άσχετες με την ελληνική πραγματικότητα. Χώρα με 160% χρέος στο ΑΕΠ και μάλιστα με υποτυπώδη παραγωγικό μηχανισμό είναι δυνατόν μόνο στην φαντασία των μαθητευόμενων μάγων του ΔΝΤ και των ευρωπαίων νεοφιλελεύθερων να μειώσει το χρέος.\nΠεραιτέρω το μνημόνιο κάνει λίγα πράγματα για να συρρικνώσει το τρίτο πρόβλημα που είναι και το ουσιαστικότερο: Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου. Το επηρεάζει πλαγίως: ένεκα της δυσπραγίας (ύφεσης) μειώνονται οι εισαγωγές, ενώ μέρος των προϊόντων που διοχετεύετο στην εσωτερική αγορά οδηγείται πλέον σε όμορες χώρες (αύξηση των εξαγωγών). Όλες σχεδόν οι συζητήσεις και τα άρθρα στον ελληνικό και διεθνή τύπο εστιάζονται στο πρώτο ζήτημα και μόλις στις αρχές του 2011 στο δεύτερο.\nΚατ’ ουσίαν θα έπρεπε τα όποια μέτρα να ξεκινήσουν από το τρίτο, δηλαδή αντίστροφα: ενίσχυση των παραγωγικών επενδύσεων σε κλάδους με υψηλή εγχώρια προστιθέμενη αξία και άρα διεύρυνση της παραγωγικής βάσης της οικονομίας (συνεπώς αύξηση των εξαγωγών και κάποια μείωση των εισαγωγών), σύλληψη μέρους της φοροδιαφυγής που είναι υπεύθυνη τόσο για το δημόσιο έλλειμμα όσο και για τις υψηλές εισαγωγές. Τέλος ελάφρυνση του χρέους αφ’ ενός με διαγραφή μέρους αυτού αφ’ ετέρου με επαναγορά ενός άλλου στη δευτερογενή αγορά, αφού έχει πέσει η αξία των ομολόγων σε χαμηλά επίπεδα (η επιμήκυνση είναι ένας επιπρόσθετος τρόπος ελάφρυνσης). Οι απολύσεις και οι περικοπές λειτουργούν αντιστρόφως. Τουτέστιν αντί ο στόχος να είναι η μείωση του αριθμητού (το έλλειμμα ή το χρέος) θα πρέπει να τεθεί ως τέτοιος η αύξηση του παρανομαστού (το ΑΕΠ).\nΣυνεπώς, η ακολουθητέα πολιτική υπό τις οδηγίες της τρόικας ελάχιστες ελπίδες αφήνει για αποφυγή γενικευμένης πτώχευσης. Ακόμη και αν η τελευταία καλυφθεί κάτω από ποικίλα τεχνάσματα είναι βέβαιο ότι το επίπεδο διαβίωσης του μέσου Έλληνα, το ύψος της ανεργίας κλπ δεν πρόκειται να επανέλθουν στη χώρα στα επίπεδα του 2008 πριν την πάροδο πολλών ετών (κατά τις πλέον αισιόδοξες προσεγγίσεις όχι πριν το 2025).\nΚείμενο του Καθηγητή Παπαηλία Θεόδωρου.


Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Αρχιστράτηγος του Αγώνα – λάβαρο 21\nMarch 24, 2017 March 24, 2017 lavadmin\nΠροερχόταν από φημισμένη οικογένεια. Το επώνυμο της οικογένειάς του αρχικά ήταν Τσεργίνης. Αργότερα, σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση που διηγείται ο ίδιος ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο παππούς του, Γιάννης Μπότσικας (Τσεργίνης), υιοθέτησε το «Κολοκοτρώνης» ως οικογενειακό ονομα, σαν μετάφραση του αρβανίτικου παρωνυμίου “Μπιθεκούρας” που του αποδόθηκε από κάποιον Αρβανίτη.\nΟ πατέρας του Θεόδωρου, Κωνσταντής Κολοκοτρώνης, πήρε μέρος στην ένοπλη εξέγερση η οποία υποκινήθηκε από την Αικατερίνη Β’ της Ρωσίας το 1770 και σκοτώθηκε μαζί με δύο αδελφούς και τον φημισμένο Παναγιώταρο στον πύργο της Καστάνιτσας από τους Τούρκους.\nΗ δράση του Κολοκοτρώνη σιγά-σιγά απλώθηκε, μαζί με τη φήμη του, σ’ όλη την Πελοπόννησο. Το 1802 είχε γίνει τόσο επικίνδυνος στους κατακτητές, ώστε ο βοεβόδας της Πάτρας πέτυχε να εκδοθεί σουλτανικό φιρμάνι που τον καταδίκαζε σε θάνατο και ανάθετε την εκτέλεση στους προεστούς, που αν δεν κατόρθωναν να τον σκοτώσουν θα εκτελούνταν οι ίδιοι.\nΤον Ιανουάριο του 1806 και ενώ βρισκόταν στην Πελοπόννησο βγήκε διάταγμα δίωξής του. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να ακολουθήσει πολύμηνη περιπετειώδης και δραματική καταδίωξή του από τους Τούρκους σε πολλά χωριά και πόλεις της Πελοποννήσου. Κατάφερε – μαχόμενος – να διαφύγει τελικά με πλοιάριο, φεύγοντας από περιοχή στα δυτικά του Λακωνικού κόλπου και περνώντας στα ρωσοκρατούμενα Κύθηρα με ενδιάμεση στάση στην Ελαφόνησο λόγω κακοκαιρίας.\nΤην επομένη κινήθηκε προς Μεγαλόπολη με τον Νικηταρά και την 25 Μαρτίου το πρωί βρίσκονταν στον Κάμπο της Καρύταινας ή της Μεγαλόπολης. Ο Κολοκοτρώνης έμεινε στο χωριό Τετέμπεη ενώ ο Νικηταράς στα “πίσω χωριά” ή Σιαμπάζικα. Είχε οριστεί στις 25 Μαρτίου να βρίσκοναι όλοι οι οπλαρχηγοί στις επαρχίες τους ώστε να κηρυχθεί η Επανάσταση, όπως και έγινε.\nΟ Σουλτάνος ζήτησε τη βοήθεια της Αιγύπτου για να σταματήσει την Επανάσταση, οπότε ο γιος του Μεχμέτ Αλή και διάδοχος του αιγυπτιακού θρόνου Ιμπραήμ αποβιβάστηκε το 1825 στην Πελοπόννησο. Η Σφακτηρία και το Ναυαρίνο έπεσαν στα χέρια των Αιγυπτίων και τότε ο Κολοκοτρώνης αποφυλακίστηκε για να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.\nΩς το τέλος της Επανάστασης ο Κολοκοτρώνης συνέχισε να διαδραματίζει ενεργό ρόλο στα στρατιωτικά και πολιτικά πράγματα της εποχής του.\nΣτα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Κολοκοτρώνης υπαγόρευσε στον Γεώργιο Τερτσέτη τα «Απομνημονεύματά» του, που κυκλοφόρησαν το 1851 με τον τίτλο Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836 και τα οποία αποτελούν πολύτιμη πηγή για την Ελληνική Επανάσταση. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πέθανε μια νύχτα του 1843 από εγκεφαλικό επεισόδιο, επιστρέφοντας από γλέντι στα βασιλικά ανάκτορα.\nPrevious Μιχαὴλ Γράμσης ο Χιμαραίος αγωνιστής του έπους του 1821


Η ερημίτισσα της Κινάρου βρήκε πρώτη τα συντρίμμια | Mikrometoxos.gr\n12.02.2016 11:07 «ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΙΣΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΟΥ»\n«Νιώθω μεγάλη θλίψη. Σκέφτομαι συνεχώς τα παιδιά που έφυγαν τόσο άδικα και τις οικογένειές τους. Ο Θεός να τους δώσει κουράγιο και δύναμη για να αντέξουν… Είμαι συγκλονισμένη».\nΑυτά είναι τα λόγια της 70χρονης Ειρήνης Θηραίου – Κατσοτούρχη, της μοναδικής κατοίκου στην Κίναρο, της νησίδας στην οποία συνετρίβη το μοιραίο ελικόπτερο της Πολεμικής Αεροπορίας με τους δύο χειριστές νεκρούς και έναν ακόμα αγνοούμενο. Η 70χρονη ήταν η πρώτη που αντίκρισε, μαζί με τους διασώστες, τις σορούς των δύο αξιωματικών που εντοπίστηκαν σε απόκρημνη περιοχή, στο βορειοδυτικό τμήμα της Κινάρου.\n«Με πήραν τα ξημερώματα από το Πεντάγωνο και μου είπαν για το ελικόπτερο. Αμέσως ξεκίνησα να ψάχνω στις χαράδρες που ξέρω και σε μια από αυτές βρήκα τα συντρίμμια. Μέχρι να φτάσω στο σημείο προσευχόμουν να μην έχει συμβεί κάτι κακό, αλλά δυστυχώς δεν εισακούστηκαν οι προσευχές μου», αναφέρει στο «Εθνος». Η κυρία Ειρήνη, συνταξιούχος, ζει μόνη της στο νησί, ενώ την επισκέπτεται ο γιος της μαζί με το εγγονάκι της, όσο πιο συχνά μπορεί. Στην καθημερινότητά της ασχολείται με τα ζώα που διατηρεί στη βραχονησίδα και συντηρεί ένα μικρό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου που υπάρχει στην Κίναρο.\nΕίχε πολύ αέρα\n«Δεν περιγράφεται με λόγια αυτό που έζησα και είδα. Εύχομαι να μην βρισκόμουν ποτέ σ’ αυτήν τη θέση. Οι συνθήκες που επικρατούσαν ήταν πολύ άσχημες, καθώς είχε πολύ αέρα. Οι διασώστες δεν με άφησαν να κατέβω κάτω, αλλά από μακριά είδα απανθρακωμένο το πτώμα του ενός χειριστή, λίγο πιο πέρα να βρίσκεται ένα ακόμη πτώμα και τα συντρίμμια του μοιραίου ελικοπτέρου. Πολλά κομμάτια είχαν πέσει μέσα στη θάλασσα.\nΔεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα χρειαζόταν μια τέτοια τραγωδία για να μιλάει όλη η Ελλάδα για την Κίναρο! Οταν ζούσε ο σύζυγός μου, ο μπαρμπα-Μικές, πολλές φορές νιώθαμε ότι η χώρα αυτή μας ξέχασε… Το 2013 έφυγε από τη ζωή ο σύζυγός μου, ο ακρίτας της Κινάρου -όπως τον αποκαλούσαν πολλοί- και έμεινα μόνη μου».\nΑν και η οικογένεια Κατσοτούρχη αναζήτησε μια καλύτερη ζωή σε μια άλλη ήπειρο, τη μακρινή Αυστραλία, τελικά επέστρεψε πίσω στην πατρίδα, στη μικρή κουκκίδα του ελληνικού χάρτη που τόσο πολύ αγάπησαν. Το 2000 αποφάσισαν να μείνουν στη νησίδα με τον σύζυγό της, δύο από τα τρία της παιδιά ζουν στην Κάλυμνο, γιατί ήταν το όνειρο της 70χρονης Ειρήνης.\nΜε ψαρόβαρκες και μικρά σκάφη η ερημίτισσα του Αιγαίου επικοινωνεί με τον υπόλοιπο κόσμο. Οπως επισημαίνει η 70χρονη, «μαζί με τον σύζυγό μου δώσαμε ζωή στη βραχονησίδα. Φτιάξαμε ένα μικρό σπιτάκι και είχαμε μια υπέροχη ζωή. Αυτή είναι η πατρίδα μου. Νιώθω ότι έχω χρέος να προστατεύσω αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Εύχομαι να μην έρθω ποτέ ξανά σ’ αυτή τη θέση. Θρηνώ για τα παιδιά αυτά, όπως και όλη η Ελλάδα».


Formula 1: Πέθανε ο Τόνι Μπρουκς - Chiospen\nΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ - 04/05/2022 - 3:00 μμ\nFormula 1: Πέθανε ο Τόνι Μπρουκς\nΟ Τόνι Μπρουκς, πρωταθλητής της Formula 1 τη δεκαετία του 1950, πέθανε στο Λονδίνο σε ηλικία 90 ετών.\nΟ Μπρουκς, γνωστός ως «ο ιπτάμενος οδοντίατρος» (ήταν γιος οδοντιάτρου) υπήρξε ένας από τους κορυφαίους οδηγούς Grand Prix της εποχής του.\nΚαθ΄ όλη τη διάρκεια της καριέρας του απέφευγε τη δημοσιότητα, τόσο πολύ που ο Σερ Στέρλινγκ Μος, συνάδελφός του στη Formula 1 και στους αγώνες σπορ αυτοκινήτων, τον περιέγραψε ως «ο μεγαλύτερος “ελάχιστα γνωστός” οδηγός όλων των εποχών».\nΧάρη στον τέλειο συνδυασμό ταχύτητας και ομαλής οδήγησης, ο Μπρουκς κέρδισε τα μισά από τα Grand Prix στο οποία κατατάχθηκε. Μόνο οι Φάντζιο, Μος και Ασκάρι σημείωσαν περισσότερες νίκες απ΄ αυτόν κατά τη δεκαετία 1950-60.\nΣτη διάρκεια της καριέρας του οδήγησε για την Άστον Μάρτιν, τη Βάνγουολ και τη Φεράρι τη σεζόν του 1959, παίρνοντας νίκες τόσο με μονοθέσια στο Grand Prix όσο και με σπορ αυτοκίνητα σε πολλές πίστες, συμπεριλαμβανομένων των τριών πιο απαιτητικών στην Ευρώπη: Σπα, Νίρμπρουργκρινγκ και Μόντσα.\nΠηγή: newsit.gr & ΑΠΕ-ΜΠΕ\n18.05.2022 - 4:30 μμ\n14.05.2022 - 8:30 πμ\nΧωρίς ρωσικές ομάδες οι διοργανώσεις της UEFA και την επόμενη σεζόν\n03.05.2022 - 7:30 μμ


Η πένα ενός αγανακτισμένου: Ιουλίου 2014\nΔεν πέτυχε… Έτυχε!\nΑκόμη μια δραματική ιστορία πρόκειται να ξεκινήσει! Ένα ακόμη παιδί θα γεννηθεί από ανώριμους ‘’γονείς’’ οι οποίοι κυρίως εξαιτίας των νιάτων τους, δεν μπορούν να γνωρίζουν τη ζωή, επειδή δεν διαθέτουν την ανάλογη εμπειρία, και θα πρέπει να επιβιώσουν όπως όπως στην σύγχρονη ζούγκλα της παρακμής. Η σωστή ηλικιακά περίοδος της δημιουργίας μιας οικογένειας, είναι τα 30 χρόνια, επειδή από τα 25 και έπειτα αρχίζουμε συνήθως να κατανοούμε τον κόσμο γύρω μας, και να βλέπουμε όσα ως τότε παραβλέπαμε εξαιτίας της νεανικής αφέλειας μας. Σε τι όμως ακριβώς αναφέρομαι; Μόλις σήμερα έμαθα πως θα γεννηθεί ακόμη ένα παιδί, ένα αθώο πλάσμα, εξαιτίας ενός… λάθους! Και αυτό το λάθος θα πρέπει να προσπαθεί να αποδείξει την ανθρώπινή του υπόσταση! Εγκληματίες χωρίς ποινές, οι ανώριμοι γονείς που θα προσπαθήσουν να μεγαλώσουν από υποχρέωση ένα πλάσμα που δεν ήταν στο χέρι του η απόφαση να γεννηθεί. Το παιδί αυτό θα γίνει μια ακόμη συνήθεια που θα πρέπει να μετατρέψουν σε αγάπη. Αυτό το παιδί θα είναι ένας σπόρος που σπείρανε σε λάθος εποχή! Αν είναι δυνατόν! Και ύστερα απορούμε γιατί ο κόσμος πάει κατά διαόλου, όπως λέει και ο λαός! Και αν κρίνετε βιαστικά, πως είμαι κατά της οικογένειας, και κατά της χαράς που δίνει σε αυτή ένα παιδί, κρίνετε λάθος! Είμαι υπέρ της ώριμης οικογένειας! Εκείνης που ξέρει το γιατί έσπειρε τον σπόρο της, ώστε να επιτευχθεί η ανάπτυξη ενός ευτυχισμένου πλάσματος, και η αργή επίτευξη ενός λίγο διαφορετικού κόσμου! Τέτοιες κινήσεις μου θυμίζουν τις αυξήσεις των γεννήσεων σε κάποια χώρα, εξαιτίας ενός πολέμου! Τότε ο άνθρωπος μετατρέπεται σε ζώο, που κάνει οτιδήποτε για να συνεχίσει τον δύσκολο αγώνα της επιβίωσης. Και για να επιβιώσει το είδος, ή η φυλή αν θέλετε, χρειάζεται η αναπαραγωγή! Μια αναπαραγωγή χωρίς σκέψη, που μονάχα το ένστικτο υπερισχύει. Το γέννημα μιας αγωνιώδους δράσης υπό το φόβο του θανάτου! Αν και όπως το σκέφτομαι αυτή τη στιγμή, και τώρα πόλεμο έχουμε! Τον πόλεμο της επιβίωσης με τους νόμους της ζούγκλας, με τον ίδιο τρόπο όπως είχα παρακολουθήσει πρόσφατα σε μια ταινία Γαλλικής παραγωγής, που αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει ο τίτλος της.\nΑς αφήσουμε όμως και έναν φιλόσοφο, τον Φρειδερίκο Νίτσε, να μας αναλύσει τις δικές του σκέψεις, μέσα από το βιβλίο του ‘’Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα:\nΓια το παιδί και τον γάμο\n‘Έχω μια ερώτηση για σένα μόνο, αδελφέ μου: σαν σκαντάγιο ρίχνω την ερώτηση αυτή στην ψυχή σου, για να μάθω πόσο βαθιά είναι.\nΕίσαι νέος και επιθυμείς παιδί και γάμο. Εγώ όμως σε ρωτώ: είσαι ένας άνθρωπος που έχει το δικαίωμα να ποθεί ένα παιδί;\nΕίσαι ο νικηφόρος, ο κυρίαρχος του εαυτού σου, ο αφέντης των αισθήσεών σου, ο κύριος των αρετών σου; Αυτό σε ρωτώ.\nΉ μήπως είναι το ζώο και η ζωική ανάγκη που μιλούν μέσα στην επιθυμία σου; Ή μήπως η μοναξιά ή η διχόνοια με τον εαυτό σου;\nΘέλω η νίκη σου και η ελευθερία σου να λαχταρούν ένα παιδί. Ζωντανά μνημεία πρέπει να χτίσεις για τη νίκη και την απελευθέρωσή σου.\nΠρέπει να χτίσεις πάνω από τον εαυτό σου. Πρώτα όμως πρέπει να είσαι χτισμένος εσύ ο ίδιος, ορθογωνισμένος σε σώμα και Ψυχή.\nΔεν πρέπει μόνο να φυτεύεις τον εαυτό σου, αλλά και να φυτεύεις κάτι ανώτερο από σένα. Ας σε βοηθήσει σ' αυτό ο κήπος του γάμου!\nΈνα ανώτερο σώμα πρέπει να δημιουργήσεις, μια πρώτη κίνηση, έναν τροχό που να κυλά μόνος του – έναν δημιουργό πρέπει να δημιουργήσεις.\nΓάμος: έτσι ονομάζω εγώ τη θέληση των δύο να δημιουργήσουν το ένα, που είναι περισσότερο απ' αυτούς που το δημιούργησαν. Αμοιβαίο σεβασμό ονομάζω τον γάμο εκείνων που θέλουν μια θέληση. Αυτό ας είναι το νόημα και η αλήθεια του γάμου σου.\nΑυτό όμως που οι υπερβολικά πολυάριθμοι, αυτοί οι περιττοί, ονομάζουν γάμο - αχ, πώς το ονομάζω εγώ;\nΑχ, αυτή η φτώχεια της Ψυχής για δύο! Αχ, αυτή η βρομιά της ψυχής για δύο! Αχ, αυτό το αξιοδάκρυτο βόλεμα για δύο!\nΌλα αυτά τα ονομάζουν γάμο και λένε πως οι γάμοι τους συνάφθηκαν στον ουρανό.\nΕμένα όμως δεν μου αρέσει αυτός ο ουρανός των περιττών!\nΌχι, δεν μου αρέσουν αυτά τα ζώα που πιάστηκαν στα ουράνια δίχτυα!\nΜακριά από μένα ας μείνει κι ο θεός που έρχεται κουτσαίνοντας για να ευλογήσει αυτό που καθόλου δεν ένωσε!\nΜη γελάτε με τέτοιους γάμους! Ποιο παιδί δεν θα είχε λόγους να κλαίει για τους γονείς του;\nΆξιος μου φάνηκε αυτός ο άντρας και ώριμος για το νόημα της γης: όταν όμως είδα τη γυναίκα του, η γη μου φάνηκε τρελοκομείο.\nΝαι, θα ήθελα να κλονίζεται από σπασμούς η γη, όταν ζευγαρώνουν ένας άγιος και ένα κουτορνίθι.\nΤούτος εδώ ξεκίνησε σαν ήρωας για να βρει αλήθειες και στο τέλος έπιασε ένα μικρό στολισμένο Ψέμα. Το ονόμασε γάμο του.\nΕκείνος ο άλλος ήταν επιφυλακτικός στις συναναστροφές του και προσεκτικός στις επιλογές του. Ξαφνικά όμως χάλασε για πάντα τις παρέες του: το ονόμασε αυτό γάμο του.\nΕκείνος εκεί έψαχνε να βρει μια υπηρέτρια με τις αρετές ενός αγγέλου. Ξαφνικά όμως έγινε η υπηρέτρια μιας γυναίκας, και τώρα είναι, κι από πάνω, ανάγκη να γίνει αυτός άγγελος.\nΠροσεκτικούς βρήκα τώρα όλους τους αγοραστές, και όλοι έχουν πανούργα μάτια. Και ο πιο πανούργος όμως αγοράζει τη γυναίκα του στα τυφλά.\nΠολλές βραχύχρονες τρέλες - αυτό ονομάζεται σ' εσάς έρωτας. Και ο γάμος σας βάζει τέλος σε πολλές βραχύχρονες τρέλες, σαν μια μακρόχρονη βλακεία.\nΗ αγάπη σας για τη γυναίκα και η αγάπη της γυναίκας για τον άντρα: αχ, να μην ήταν συμπόνια για καλυμμένους και υποφέροντες θεούς! Τις περισσότερες φορές όμως, δεν υπάρχουν παρά δύο ζώα που μαντεύουν το ένα το άλλο.\nΑκόμη όμως και η καλύτερη αγάπη σας δεν είναι παρά ένα εκστατικό σύμβολο και μια επώδυνη πυράκτωση.\nΕίναι ένας πυρσός, που πρέπει να σας δείχνει με το φως του υψηλότερους δρόμους.\nΠρέπει κάποτε να αγαπήσετε πέρα από τον εαυτό σας! Μάθετε λοιπόν πρώτα να αγαπάτε! Και γι' αυτό πρέπει να πιείτε το πικρό ποτήρι της αγάπης σας.\nΠίκρα υπάρχει στο ποτήρι ακόμη και της καλύτερης αγάπης: έτσι φτιάχνει αυτή την λαχτάρα για τον υπεράνθρωπο, έτσι σου προκαλεί δίψα, εσένα δημιουργέ!\nΔίψα του δημιουργού, βέλος και λαχτάρα για τον υπεράνθρωπο: μίλα, αδελφέ μου, είναι αυτό η θέλησή σου για γάμο;\nΆγια είναι για μένα μια τέτοια θέληση κι ένας τέτοιος γάμος.»\nΈτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα.\nΑναρτήθηκε από Χρήστος Σ. στις 11:56 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΈκκληση ουσιαστικής ελευθερίας\nΗ δράση είναι η κινητήριος δύναμη της ύπαρξης! Για να υπάρξει ένα αστέρι, πρέπει να έρθει αντιμέτωπο με τους νόμους της φύσης. Με τον ίδιο τρόπο και ο άνθρωπος, αν θέλει πραγματικά να απελευθερωθεί από όσα του δημιουργούν τα κάγκελα της μη ύπαρξης, πρέπει να πάρει τη ζωή στα χέρια του, και να αποτινάξει τα δεσμά της μίζερης και ταχυθάνατης επιβίωσης! Ζούμε χωρίς να κατανοούμε το γιατί. Καταναλώνουμε προϊόντα που δεν μας χρειάζονται, όπως την ίδια μας την ύπαρξη, την οποία την αντιλαμβανόμαστε μονάχα τη στιγμή του θανάτου. Εκείνη τη στιγμή το μόνο που μαθαίνουμε είναι πως δεν ζήσαμε! Αλλά ο θάνατος δεν είναι τίποτε μπροστά στο καθημερινό μαρτύριο του αγώνα, για να κατορθώσουμε να αποκτήσουμε μερικά χρήματα. Το σύστημα, μας έχει δημιουργήσει ανύπαρκτες ανάγκες, τις οποίες πληρώνουμε ακριβά, με μόνο αποτέλεσμα την μακροχρόνια επιβίωσή του. Οι ίδιοι επιτρέπουμε την ύπαρξη της ανοησίας, είμαστε συνένοχοι για το μαρτύριο των επόμενων γενεών. Δεν παίρνουμε καμία ευθύνη, μονάχα κλαψουρίζουμε μπροστά σε εικόνες, και διασκεδάζουμε την ανημποριά μας με βραδινές εξόδους, και άλλους τρόπους οι οποίοι μας αφήνουν στην ίδια τραγική κατάσταση, ανυπαρξίας και ψεύδους. Δημιουργούμε οικογένειες από σωματική ανάγκη και μόνο. Μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, σε ένα σύστημα που δεν επιτρέπει την ανάπτυξη της νοημοσύνης. Αγωνιούμε για πτυχία, εξειδίκευση και κύρος, σε μια διεφθαρμένη και νεκρή κοινωνία, γεμάτη αγωνίες και αρρώστια. Όχι! Δεν επιθυμώ έναν κόσμο ο οποίος να είναι μόνο συνετός και καταρτισμένος, επιθυμώ έναν κόσμο όπου στον καθένα θα έχει αναπτυχθεί η θέληση για την κατανόηση της μοναδικότητας του. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα περιοριστούν σημαντικά οι ακρότητες της ανθρώπινης φύσης. Δεν πιστεύω σε τίποτα πια! Ούτε και ελπίζω στην αλλαγή της συμπεριφοράς των ανθρώπων. Θα εκτιμούσα όμως την προσπάθεια για την δημιουργία μιας καλύτερης πραγματικότητας, σχετικά με της υπάρχουσας, η οποία μας ωθεί στην ονειροπόληση ή στη βία. Πρέπει να πάψουμε πλέον να στηριζόμαστε στις θεωρίες, χρειαζόμαστε πράξεις! Αρκετοί σοφοί υπήρξαν, τους οποίους εκτιμώ, αλλά δεν σημαίνει πως πρέπει να ακολουθήσουμε τη διδασκαλία τους, διότι υπάρχει η παγίδα να γίνουμε φθηνά αντίγραφα τους. Δυστυχώς δίνουμε περισσότερη σημασία στο δάσκαλο, παρά στα λόγια του. Και επαναπαυόμαστε με την θεωρία, ενώ δεν πράττουμε ούτε τα ελάχιστα. Δεν χρειαζόμαστε κανέναν σκοπό, χρειαζόμαστε αγάπη! Αλλά την αγάπη την αντιλαμβανόμαστε, μέσω του Εγώ μας, ως κτήμα μας, ποτέ ως απόδειξη της ολοκλήρωσης μας ως ανθρώπινα όντα! Η τραγική αλήθεια της ζωής, είναι το ξόδεμα του ελάχιστου χρόνου μας, σε ασχολίες οι οποίες μας γεννούν την αρρώστια. Το παιδί που υπήρξαμε κάποτε ήταν ένα παιδί που ποτέ δεν έπαιξε στις αλάνες, παρά μονάχα καθηλώθηκε μπροστά από την τηλεόραση ή στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του, άπραγο, ανήμπορο, υπάκουο και εγκλωβισμένο ανάμεσα στην φαντασία και τον θάνατο. Χωρίς δική του βούληση, δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει εαυτό, παρά μονάχα μια λερή προσωπικότητα, την οποία θα περιποιείται σε όλη του τη ζωή, για να μην ξεχαστεί η υπόσταση του στην κοινωνία.\nΑναρτήθηκε από Χρήστος Σ. στις 3:06 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: