Που έφτασε και πάλι η γιορτή της μάνας. Ποιες μάνες θα γιορτάσουνε και ποιες θα εξαιρεθούνε; Η μάνα του ανθοπώλη; Η μάνα του ζαχαροπλάστη; Και οι μάνες των παιδιών που έχουνε να δώσουν εξετάσεις; Η μάνα, η ρουμάνα; Πώς να κάνει κούρα η μάνα όταν δεν έχει ούτε καν για κουραμάνα (κατοχικό ψωμί); Μάνα είναι μόνο μία... πορτοκαλάδα στα ψυγείο, που λέει το κρύο το αστείο; Γιατί ανοίγει η μάνα το ψυγείο και ο Καιάδας εφορμά. Πού; Σ' ένα δωδεκάχρονο που 'χει και κείνο μάνα. Αλήθεια που 'ναι το «μάνα» εξ ουρανού; Μάνα κράζει και ο νιός, μάνα κράζει και ο γέρος και όλες οι ελληνίδες πια που έχουν μάτια νηστικά και όχι μάτια πλάνα κουράστηκαν και δεν ρωτούν πότε θα γίνω «μάνα».\nΗ μάνα η δικιά μου ζει. Ζει και ταλαιπωρείται, παίρνει κουράγιο από μας και την ζωή εκδικείται γιατί η ελπίδα στην ζωή σαν έγκυος έχει ρόλο όταν κι η μάνα του άνεργου είναι ένας τροχονόμος και όχι όταν ο θάνατος ντύνεται καθημερινά του ζόφου μετρονόμος. Το τικ το τακ και το κενό αρμονικά δεμένα, είν' όλα αισιόδοξα με μάνα τους τη γέννα. Γιατί να υπάρξουν νέες μάνες όταν η ζήση είναι λειψή; Τι ακριβώς γιορτάζουμε, για ποιόν είν' η γιορτή; Για τη μάνα που γέννησε τον Κρόνο που τρώει τα παιδιά του; Για τη μάνα του Βουλγαρίδη που τον φάγανε τα κτήνη στο Μόναχο κάποιο πρωί; Και η μάνα του Τάσου Τούση, αν ζούσε, θα γιόρταζε με τις υπόλοιπες μαζί; Σαν τώρα 9-5-1936 Βενιζέλου κι Εγνατίας δεν ήτανε, που τον σήκωσαν τέσσερις στην πόρτα και σαν σεντόνι νεκρικό έπεσε η μάνα να σκεπάσει το παιδί;\nΜια απ' τις πιο μεγάλες μάνες στάθηκε αυτή η φωτογραφία. Εκεί ενώθηκε η μάνα Παναγιά, με τη μάνα του αγωνιστή. Αυτή άλλωστε ήταν και η φωτογραφία που φίλησε τον Ρίτσο στην ψυχή και 'γραψε τον Επιτάφιο, τον πήρε ο Θεοδωράκης, τον τραγούδησε ο Μπιθικώτσης και τον έχουν φυλακτό όλες οι μάνες μεσ' στα σπλάχνα. Και οι παράνομες και οι νόμιμες. Γιατί όπως και η δολοφονία έτσι και η μάνα είναι μόνο μία. Δεν έχει νόμιμη και παράνομη. Είναι μόνο μία...\nΥ.Γ. : «Όσο περνούν οι μέρες και μακραίνει η ηλικία της σεμνότητας,\nαπό νύχτα σε νύχτα να πληθαίνουν\nφώτα που πέσαν επάνω μου ανελέητα\nλόγια που πρόστυχα κι απ' τις χειρονομίες\nμα πιο πολύ η όψη της μητέρας μου\nμ' ένα βιβλίο στο χέρι να προσμένε\nβουβή, ξαγρυπνισμένη και χλωμή» (Ντίνος Χριστιανόπουλος\nΑγέρι, φύσα αγέρι. Το αύριο πια το ξέρω τι θα φέρει. Περικοπές, στρας με στρες, καρναβαλίστικες στολές, παρέλαση στην Πάτρα, ζωή με τσάτρα πάτρα. Ξύλο με σως από φώτοσοπ. Απεργίες, ανεργίες, φαντεζί τροπολογίες. Κάποιος άφησε μια πόρτα ανοιχτή και έτσι μπούκαρε ο έρως. Ένας υάκινθος κι ο Βαλεντίνος κολοβός, χωρίς φτερά, βαρέα και ανθυγιεινά με λουλούδια μαραμένα. Μεταλλαγμένες σοκολάτες που μου πήρα δώρο εγώ, μόνο σ' εμένα. Η επίκληση ατελέσφορη. Φύσα αεράκι, φύσα με κι ας είν' και σοροκάδα, ληγμένη λεμονάδα. Λοβέρδο υπερήφανο για μια άρρωστη Ελλάδα.\nΈναν κατώτατο μισθό που ντύθηκε νανάκι, κάποιος αφαίρεσε απ' το «μου» το «να» μα και τον «Άκη», της φυλακής τα κάγκελα αξύριστο μουστάκι. Ποιος είν' αυτός που έβαλε στον ώμο του για βάτα μια τούρκικη ντομάτα; Είν' ο Βορίδης που θα 'ρθει με κυανή φρεγάτα; Δύσθυμοι και βαρύγδουποι, ντυμένοι οι ηγέτες, χτυπάνε σοσιαλιστικά αυγά κλούβια για τα μελλοντικά κλουβιά; Και η μπόχα που πηγαίνει; Παλιά και όχι πολύ μην φανταστείς εκεί που συναντιόμασταν λέγαμε καλημέρα και τώρα η μπίχλα έγινε υπογλώσσια καραμέλα. Οι παστίλιες για τον πόνο του άλλου πού πωλούνται; Ποιοι τις παίρνουνε Χαβιέ ; Γεια σου Μπάμπη τροπολόγε που ΄χεις και λατρεύεις τον αυθόρμητο χαφιέ; Πού τις στέλνουν τις παστίλιες ; Τα έσοδα θα διατεθούν ή θα είναι σκάνδαλο λειωμένο σε παέγια;\nΠοιος θα αγωνιστεί για περισσότερο υγρό στα υγρομάντηλα; Οι πολύτεκνοι τιμωρούνται για να πουλήσουνε το τρίτο τους παιδί ή των χρημάτων το δη-δει το κλείσαν κάποιοι φυλακή στης Γιουροβίζιον το κλουβί να το χτυπάνε στο Γουδί; Αν τα κανελόνια έχουν κιμά από Ντορή τότε ναι, τα πάντα ρει; Ή ένα ουρί θα κατουρεί μεσ' στα γκριν μπέργκερ στο παχνί; Ακούω Μπιθικώτση και κάνω τρανσλέισον αυτόματο με τους νέους φακούς ακοής. «Έναν νόστιμο μουζάκα με δυο άλογα». Αυτό είναι. Το βρήκα. Θα πάρω πρόγραμμα απ' το ΕΣΠΑ για μπιφτέκι χορτοφάγων. Πρώτη ύλη κιμάς από πράσινα άλογα.\nΥ.Γ1: Φύσηξε ο Βαρδάρης και καθάρισε.\nΖήτω τα νέα - νέα μέτρα. Όποιος δεν έχει τηλεόραση στο χώρο του θα συλλαμβάνεται.\nΥ.Γ2: Σε παρακαλώ μην μου τον πιάνεις. Ακόμα κι αυτός ανήκει στην κυβέρνηση. Λες να 'ρθει η ώρα που θα χρειαστεί να μου τον κόψουνε κι αυτόν;\nΥ.Γ3 : Η μόνη λύση για την ανεργία είναι η αυθόρμητη αυτοκτονία των ευαισθητοποιημένων πολιτών που αγαπούν την χώρα τους και εμπιστεύονται την κυβέρνηση. Λοιπόν τι λες ; Παίζουμε Τρόϊκα;\nΝα εσύ θα χρωστάς και γω θα σε πηδάω. Αμέσως - Α..Μέργος.\nΚαι μάλιστα όχι «εστί». Μ' όλα αυτά που συμβαίνουν τελευταία το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν προλαβαίνουμε να βαρεθούμε. Οι μπάτσοι παραμένουνε γουρούνια ή μήπως τους κόψαν τα βαρέα και ούτε δολοφόνοι μπορούνε να 'ναι πια χωρίς το ανθγιεινό; Τι εφάπαξ τελικώς θα πάρουνε οι υπάλληλοι της Βουλής; Επίδομα μπουρδέλου κύριε Άδωνη; Τι εννοούσατε όταν λέγατε «είμαστε ένα πραγματικό μπουρδέλο»; Τι έχουμε κάνει πια όλοι μαζί όταν οι πιο πολλοί απουσιάζουμε και ήσασταν δύο ήσασταν τρεις, ήσασταν 1013; Γιατί παραπάνω από 1013 οικογένειες Ελλήνων είναι σε κάθε φορολογικό παράδεισο στις νήσους «Αρπαχτάνγκος»;\nΕίμαστε ένα πραγματικό μπουρδέλο ; Όλοι μαζί τα φάγαμε; Όλοι φταίμε γι' αυτό το χάλι; Όλο είναι άλλο; Το όλον του ΠΑΣΟΚ το 'φαγε ένα πουλάκι που το λέγαν παπαγάλο; Και αν ναι, το δικό μου το πουλάκι πότε κάνει τσίου; Γιατί άμα με πατήσει κι ύστερα το «ένα μεγάλο τρακτέρ» των μέτρων τι να το κάνω, αν ο νεκρός δεδικαίωται; Μια λειωμένη μεταλλική γκλίτσα σαν λειωμένο κουτάλι μου χτυπάει τη σταφυλή του ουρανίσκου. Είτε της ανοίξω είτε όχι, αυτή θα μπει. Αυτό ήταν! Αρρώστησα. Δόξα το Θεό για τρεις μέρες τουλάχιστον θα με λυπούνται λίγο παραπάνω οι άλλοι και θα περάσω κάποιες στιγμές ίσως και με την βοήθεια κάποιων γενόσημων σε μια στιγμιαία πειραγμένη πραγματικότητα.\nΘα μου πεις πιο πειραγμένη απ' αυτό που ζούμε, πεθαίνεις. Δεν εννοούσα όμως αυτό ακριβώς. Το δοχείο με τις αναμνήσεις είναι πάντα εκεί. Σκύβεις και πίνεις. Λίγο απ' το πηγάδι του Μπουκόφσκι, λίγο απ' τον Μποστ, λίγο από 'δω λίγο από κει ποτίζεται κι ο βασιλικός παρέα με την γλάστρα. Κι αυτό όχι γιατί είναι τα κείμενα σαν κείμενα αλλά τα συναισθήματα τα παρακείμενα της τότε εποχής. Στο μέλλον οι άνθρωποι σε ποιο παρελθόν θα σκύβουν για να ξεδιψάσουν; Στο σήμερα; Τωρινό μας τώρα; «Μα το νερό γλυφό». Στυφό και άρρωστο. Κατάμαυρο και σάπιο.\nΥ.Γ. : Μη το βάζετε κάτω λοιπόν και φτιάξτε τώρα το παρελθόν του μέλλοντός σας πιο χαρούμενο. «Όσο πιο πολλά χρωστάμε, τόσο πιο πολύ γελάμε» (σπρέι-τοίχος).\nΧωρίς δασκάλους, χωρίς θρανία.\nΧωρίς παιδάκια και λίγη θέρμανση μεσ' στα σχολεία.\nΧωρίς καμία έστω γενόσημη πια προσδοκία.\nΧωρίς παρόν, χωρίς γιατρούς ούτε στο μέλλον στην Ικαρία.\nΜε φουλ πενία, φουλ ανεργία όλα στο μαύρο κι απελπισία.\nΤι είναι κούρεμα, και τι αργία πώς ν' αποκτήσουμε φαιά ουσία; Με αφασία; Με μαγκανία; Ποιος να 'ναι ο επόμενος για τη θυσία; Ποια να 'ναι άραγε η επιθυμία; Ποια είν' αλήθεια η ιστορία; Θα τιμωρείται η μαστροπεία; Θα χρησιμεύει στο άμεσο μέλλον η Γεωγραφία; Μπαμπά τι είναι αυτή η πεμπτουσία; Είν' οι ειδήσεις κοπρολαγνεία; Η φαντασία στην εξουσία ή τα λεφτά στην Ελβετία; Και αν είναι η αγάπη αμαρτία να βγω να το φωνάξω με λατρεία; Θέλει αναζήτηση η αθανασία; Είχε μέσα το φλασάκι και το όνομα του Σάκη, που 'ναι συνθηματικό για τον νέο Μποδοσάκη που όλοι τον φωνάζουν Άκη; Τι θα μείνει να πληρώσω για την υπερημερία; Μία είναι η ουσία ή τα ίδια και η Ισπανία; Πέστε μου αν αληθεύει ότι ενοχλεί η χλεύη; Βουλγαρία, Μακεδονία κάνουν μία μπανανία; Το νόμιμο και το ηθικό είν' αδέλφια δίδυμα; Ή το χρέος μεγαλώνει και έγινε ένα οίδημα; Μαμά, γιατί ο μπαμπάς βάζει τα φουστάνια σου όταν λείπεις; Γίνεται να κάνουμε τυρο-πήγια; Θέλω όταν τ' ανάβουμε να γίνονται φοντί εκεί που στάζουν. Πόσα παίρνουν όταν τάζουν; Υπάρχει φοροαπαλλαγή γι' αυτούς που τα τινάζουν; Δεν ξέρεις πάλι τι να παίξεις στα παιδιά; Μα ούτε και στους μεγάλους; Εύκολο. Στα παιδιά θα παίζεις ψέμα και στους γέρους σάπιο αίμα. Με το πί στον ΕΟΠΠΥ και στο θάνατο καρφί. Ποια παιδεία ποια αιδοία και στον χάροντα ντουγρού στα ηλίθια πεδία; Τώρα τέτοια θα λέμε για αγκαλιές και φιλιά ή τώρα τούτα τα λέμε για του ΣΔΟΕ τα χαζά; Ποιος πήγε κι άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα; Ποιος είν' αυτός ο ένας, ο άλλος, ο ξένος, ο πρώην, ο μεγάλος που πάντα φταίει για όλους μας και ποτέ δεν τον πιάνουν; Και όλοι μαζί, ναζί, χαζοί τη στρουθοκάμηλο μας κάνουν; Ο πισινός μας, ο διπλανός μας, ο πρώην μας, ο μέλλοντας και ο κυνόδοντάς μας; Αχ! Αυτός ο άλλος. Αυτός ο άλλος, είν' ευεργέτης μου μεγάλος.\nΥ.Γ.1: Παιδεία και χαζά. Σαν τον αυτοδίδακτο σ' αυτήν τη χώρα (και τη Χαλκιδική) δεν έχει.\nΥ.Γ.2 : Πιάσ' το αυγό και κούρευ' το, μα...πρόσεχε το φίδι.\nΥ.Γ.3 : Επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως και αδερφή της ανοίας.\nΖήτω η ανίατη ασθένεια της Παταταγωνίας.\nΥ.Γ.4 : «Ο πατέρας μου λέει ότι αν εξακολουθήσουμε να κάνουμε τέτοιες σκληρές οικονομίες, σε λίγο θα χρωστάμε εκατομμύρια» (από γραπτό σε έκθεση ελεύθερου θέματος. Εύβοια 1980).\nΕντάξει πάμε. Αλλά πού;\nΓι' αυτό σου λέω πάμε;\nΠάμε πάλι, πάμε πάλι;\nΣτο χείλος του γκρεμού; Στο θάνατο του παλιού; Στην άρνηση που έχει το νέο που αρνείται το «Αχ» του τοκετού;\nΤι κάνουμε αλήθεια; Χτίζουμε. Γιατί; Δεν ξέρω. Γιατί δεν ξέρεις; Γιατί τους ρώτησα και μου 'πανε πως ούτε τούτοι ξέρουν. Ψέματα λένε. Σωστά. Είναι δυνατόν να μην ξέρουν γιατί το κάνουν; Άρα ξέρουν. Σωστά. Και μας το κρύβουν. Έτσι είναι. Κάτι μας ετοιμάζουν. Κάτι φοβερό. Κάτι εναντίον μας. Κάτι που δεν καταλαβαίνουμε. Μας είπαν όμως ότι αυτό που χτίζουμε κάποτε θα γκρεμιστεί. Πότε; Κάποτε. Σίγουρα; Σίγουρα. Και τότε γιατί το χτίζουμε; Γιατί είναι ωραία να χτίζεις κάτι. Ναι , είναι ωραία, αλλά γιατί το χτίζουμε; Επειδή είναι ωραίο. Μας δίνει μια προοπτική. Σηματοδοτεί μια νέα αρχή. Την ανάκαμψη που ξεκινά. Και τι είναι αυτό που χτίζουμε; Δεν ξέρω. Γιατί δεν ξέρεις; Γιατί τους ρώτησα και μου 'πανε πως ούτε τούτοι ξέρουν. Ψέματα λένε. Σωστά. Είναι δυνατόν να μην ξέρουν γιατί το κάνουν; Άρα ξέρουν. Σωστά. Και μας το κρύβουν. Έτσι είναι. Κάτι μας ετοιμάζουν. Κάτι φοβερό. Κάτι εναντίον μας. Κάτι που δεν καταλαβαίνουμε. Σςςςςς! Σκάσε. Σώπα κι άκουσε. Σταμάτα να επαναλαμβάνεσαι επιτέλους-πιτέλους-τελους-τελους-ελους-λους-Σςςςςς. Ε!!! Ξύπνα πριν ξαναβυθιστείς. Σήκω. Δεν θα το ξαναντέξω. Π.Α.Μ.Ε. Πάμε να φύγουμε από δω να βγούμε λίγο έξω.\nΥ.Γ : Βαρέθηκα να κατοικώ συνέχεια εντός μου.\nΒγήκα από τα ρούχα μου για μία βόλτα εκτός μου.\nΕμπνευσμένο και αφιερωμένο απ' τον «Πύργο» του ΔημήτρηΤιμπιλή σε όλους τους ανισσόροπους τρελούς και κομικάδες. Επίσης για το παρόν κείμενο ήτο μια ακόμη αφορμκαι το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά που το φτιάξανε και δεν ξέρουν τι να το κάνουν.\nΘΟΥΤ- ΔΕΘ- ΑΡΧΙΔΕΙ...\nΆλλο θερίζω κι άλλο παραθερίζω. Φοβάμαι την εκπαραθύρωση τώρα που λείπουν όλοι. Την βλέπω στον ύπνο μου. Τα λεφτά. Είναι πολλά τα λεφτά έτσι όπως τα βλέπω ξαπλωμένος ανάσκελα να πέφτουν απ' το ταβάνι που έχει ανοίξει. Κι όσο πέφτουν τόσο αγχώνομαι για το πώς θα τα μετρήσω όταν πέσουν πάνω μου. Δόξα το Θεό, μου φεύγει αυτοστιγμής το άγχος γιατί με το που μ' ακουμπάνε γίνονται σκατά. Τώρα θα μου πεις αν είδες στον ύπνο σου σκατά, είναι λεφτά. Το θέμα είναι όμως ότι είδα τα λεφτά να γίνονται σκατά.\nΈνας υπέρ, ενασκατά. «Πού θα πάτε φέτος;», ακούγεται η φωνή απ' τον φωταγωγό. «Εμείς; Φέτος; ΕΔΩ. Κι εσείς; Κι εμείς εδώ». Κατάλαβα, σκέφτομαι από μέσα μου, ενώ προσπαθώ για το επιθυμητό, γνωστό και σαν water touch. Φέτος όλοι εδώ. Θα ακούμε ο ένας τον άλλον. Ιδρωμένα πτώματα εν ζωή που θα ρεύονται θα αγκομαχούν, θα κλάνουν, θα μαλώνουν, θα τραγουδάνε σουρωμένοι κάτι απ' τα παλιά η ώρα 4 το πρωί με κάτι ληγμένους στίχους σαν το «τίποτα δεν πάει χαμένο» κι όλα αυτά γιατί νομίσαμε κάποια στιγμή ότι είμαστε το νόμισμα που έδειξε περήφανος με τεντωμένα χέρια ο νάνος με τις ελιές. Ο Κούλης της Καγκελαρίας. Ο πρωθυπουργός κατ' ευφημισμών και λογιστής επάξιος της Μερκελοκρατίας. Αυτός που έδωσε το φούρνο για ένα σιμίτι. Όποιος δεν θυμάται, όρθιος κοιμάται. Όχι. Μην με λυπάσαι. Μην βιάζεσαι να πεις, τον δύστυχο, εσύ σε 'μένα εαυτέ μου απ' τα ξένα. Έχω λεφτά για να σε πάω διακοπές και φέτος. Κάτι λίγα και για φέτος τα 'χω. Φέτος όμως θα σ' αφήσω επίτηδες εδώ. Και ξέρεις γιατί; Γιατί φέτος δεν έχουν λεφτά να 'ρθουν μαζί και οι φίλοι μας. Κι εγώ μόνος με σένα δεν πάω ούτε μέχρι την κουζίνα. Κι αυτό ξέρεις γιατί; Γιατί είσαι στενάχωρος, μίζερος και γκρινιάρης. Κατάλαβες; Διακοπές τέλος.\nΥ.Γ. : Αλήθεια είσαι για μια τελευταία βουτιά; Τι πού; Στον φωταγωγό. Μην πάει ο νους σας στο κακό. Στο ισόγειο μένω. Και έχω και πλαστική πισίνα. Χλίδα!\nΌλα τα πήρε το καλογέρι. Ραντεβού το Σεπτέμβριο!!!!!!\n- Την ίδια στιγμή που όλα πάνε καλύτερα, εγώ γιατί αισθάνομαι χειρότερα;\n- Αν στα δικαστήρια η βόμβα δεν ήταν φάρσα, πόσοι λιγότεροι θα είμεθα;\n- Σημαίνει κάτι που ο Σαμαράς είναι ο 13ος πρωθυπουργός απ' το 1974;\n- Τα σκουπίδια θα τα μάσει κανείς ή αφού θα πάει έξω η κυβέρνηση τρικολόρε, δεν πα να σαπίσουμε εδώ μέσα;\n- Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα τα ποντίκια είν' φευγάτα;\n- Και με νύχια και με δόντια θα νικήσουν τα ιόντα;\n- Δολάριο, σφυροδρέπανο κι αγκυλωτός σταυρός, Βρυξέλλες, ΙΚΑ και Ν.Δ. και πενιχρός μισθός. ΠΑΣΟΚ που είναι αγκαζέ μ' αριστερό ΔΗΜΑΡ, παν' στην κουβέρτα τ' άπλωσαν και παίζουνε κουμάρ!\n- Ενώ πόσο πιο απλά να στο πούνε δηλαδή «οι στρουκτουραλιστές δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με την σύνταξη. Ενδιαφέρονται περισσότερο για την λεπτομερή αλλά συμπυκνωμένη ταξινόμηση όλων των στοιχείων που μπορούν να εξαχθούν από ένα corpus δεδομένων».\n- Κοινώς όταν λείπει ο Βενιζέλος χορεύει ο Τσόμσκι με τον Βέλτσο κι ο Ζουράρις στο βιολί.\n- Α! και πού 'σαι πιτσαντώνη. Άμα είναι «πρώτα ο Θεός», στείλε μπροστά τον Τσίπρα.\n- Είτε με δραχμή, είτε με ευρώ στα φρύδια μας σας γράφουμε και πάμε στους οκτώ.. τους G8.\n- Και ο Κλούβιος και η Σουβλίτσα θέλουν ξύλο με τη βίτσα και ο Σόϊμπλε και η Λαγκάρντ θέλουν λούτσο αλλά κάρτ.\n- Τρομάξανε και οι ούνοι απ' τον Καραγκούνη.\n- Τι να κάνω 'γω με εμέ άμα δεν έχω και σε;\n- Να τος , να τος ο πρωθυπουργός. Πού 'ν' τος, πού 'ν' τος ο πρωθυπουργός;;;\n- Μπροστά ο χοντρός, πίσω ο κουτσός και από πίσω ο κοντός.\n- Τα τρία γουρουνάκια δεν ήταν όλα αγοράκια. Το ένα ήταν γκέι, του άρεσαν τα χρέη.\n- Ήδη η κυβέρνηση νομίζω παραπαίει, μαζεύτηκαν και σκλήρυναν του γιούρογκρουπ τα πέη.\n- Τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι ψάχνουμε τον Αρχιμήδη.\n- Όλων των ειδών τα είδη στις Βρυξέλλες για ταξίδι. Οι τρεις μάγοι για τη χώρα στις Βρυξέλλες παν με φόρα.\n- Αν είναι τεκμήριο εισοδήματος τα τρία παιδιά με κυβέρνηση τριών αρχηγών, τι εκκαθαριστικό θα μου 'ρθει;\n- Υποδομών και Ανάπτυξης σε ένα; Και πώς θα λέγεται; Αναπτοδομών ; Υποδομάπτυξης ή Αυτανάφλεξης;\n- Θα με πεις τώρα όλα γίνονται. Μόνο του Σπανού και του Πλέσσα τα γένια δεν γίνονται\n- Και μια που το 'πε και ο Πιτσαντώνης «θα κάνουμε ό,τι περνάει απ' το χέρι μας» . Κοινώς θα την βγάλω να την παίξω μια ζωή 'μαι στην απέξω. Την φυσαρμόνικα εννοώ στο negative. Ρούφα γλυκιά μου ρουφαρμόνικα.\nΥ.Γ. : και όπως προέβλεψε το 1988 ο Francesco Tulio Altan «εμείς οι Ευρωπαίοι σε περίπτωση πολέμου θα παίξουμε κατευθείαν στον τελικό σαν διοργανώτρια χώρα».\nMy galop way...\nΤι θα ψηφίζατε αν οι δεύτερες εκλογές γινόταν σήμερα;\nΑ) οικουμενική κυβέρνηση;\nΒ) ΣΥΡΙΖΑ on the rocks; ή\nΓ) Δωδεκάρι στην Εσθονία;\nΠώς βλέπετε τους πολιτικούς αρχηγούς;\nΑ) με μισό μάτι;\nΒ) ούτε θα γυρίζατε να τους δείτε; ή\nΓ)ούτε να μου το δούνε;\nΠοια λέξη σας αρέσει πιο πολύ κι απ' του Αλέξη;\nΑ) Ο Ρουβίκωνας;\nΒ) η μετενέργεια; ή\nΓ) η veni που 'ναι vidi κι όλοι τη φωνάζουν Vicky;\nΠοιον θεωρείτε πιο αδικημένο;\nΑ) τον Χουάν Αντουάν Χάσαμαν;\nΒ) τον από μηχανής χοντρό Βαγγέλη; ή\nΓ) τον ψηφίζω από έξι σαν το τζάνκυ τον Αλέξη;\nΠώς χάθηκαν οι δεινόσαυροι;\nΑ) Τους νίκησαν οι τυρανόσαυροι;\nΒ) από χαμηλή χορηγία; ή\nΓ) τους αποκεφάλισαν οι χρυσαυγίτες ΣΥΡΙΖΑ;\nΕπηρεάζει την ψήφο σας η κρίση;\nΑ) Όχι έχω μάθει να τα ξεχωρίζω;\nΒ) καθόλου και πριν δεν πήγαινα; ή\nΓ) Ναι τώρα τα παίρνω απ' όλους αλλά ρίχνω λευκό.\nΠείτε μας τρία πρόσωπα κοινής αποδοχής :\nΒ) Ο άνθρωπος δίχως πρόσωπο; ή\nΓ) το πρόσωπο που γα... τον κώλο; Εξυπνάδες, όπως ο Τσακ Νόρρις δεν καταμετρώνται.\nΠοια θεωρείτε ως μεγαλύτερα προβλήματα σε προτεραιότητα για τη νέα κυβέρνηση;\nΑ) Η νέα κυβέρνηση;\nΒ) η επόμενη κυβέρνηση; ή\nΓ) η οικουμενοοικονομική κυβέρνηση;\nΤι νομίζετε ότι έκανε ο Σαχινίδης στο τελευταίο Γιουρογκρουπ;\nΑ) Το κοροΐδο;\nΒ) τον κινέζο; ή\nΓ) τον Πικραμμένο;\nΤο έγγραφο Καμμένου πιστεύετε ότι :\nΒ) δεν υπήρξε; ή\nΗ Χρυσή Αυγή για σας είναι :\nΑ) Κόρη του Τέρυ Χρυσού;\nΒ) το χρυσό αβγό; ή\nΓ) Ανταλλάσσω χρυσό στις καλύτερες τιμές της αγοράς;\nΥ.Γ.: Στον επόμενο τόνο, η ώρα θα είναι «κενό» ακριβώς!\nΑντοχή, αντίσταση, αποχή\nΒουλευτήριον Σωτήρ, Βουλή Τσαντίρ\nΓιατί κλείσανε στη φυλακή τον Γιάννη Αγιάννη, δηλαδή για ένα καρβέλι ζεστό ψωμί.\nΔάσκαλος ο Ιησούς σε εθελουσία έξοδο.\nΕυρωεβραίοι Έλληνες παρακαλάνε, την AGB καλέσανε και το ΕΚΑΣ μετράνε. Τις εκλογές προσμένουνε να εκσυγχρονιστούνε και μ' ένα ελικόπτερο στην Ελβετία να μπούνε\nΖωή εν τάφω. Σε επιμήκυνση.\nΗ Καινή Διαθήκη. Το τελευταίο βιβλία που βλέπει πριν την κρεμάλα. Coming soon. Ήττα. Κάτι που μέχρι πρότινος συνέβαινε μόνο στον διπλανό μας.\nΘα πάει το Πάσχα ήδη αφού συμβαίνει τούτη τη στιγμή. Το επόμενο σημείο gi θα είναι οι εκλογές, περιμένοντας τη θανατική ποινή.\nΙωάννου λόγος «ιδού μετ' ολίγον θα την ρίξω εις κρεβάτι όχι ηδονής και απολαύσεως αλλά τιμωρίας μεγάλης»\nΚύριε, τα τελευταία φρονειν. Κουνελάκι σοκολατένιο, κατακόκκινα αβγά, κόκκινα παπούτσια γιορτινά, κρασάκι που είν' το αίμα σου, καθάρια η Κυριακή σου.\nΛάβαρο να 'ναι η Λαμπρή, τσουρέκι κι αβγουλάκι με λαδωμένα δάχτυλα γυρίζω το αρνάκι.\nΜεγάλη να 'ναι η Κυριακή, να κλέψ' και τη Δευτέρα την έβγαλα και κατουρώ ψηλά παν' στην Καλντέρα.\nΝα 'ταν το Πάσχα επτά φορές και οι εκλογές καμία κι όλη η Ευρώπη να 'τανε προαύλιο σε εκκλησία.\nΞέρω ένα ξόρκι μαγικό τα ξένα να ξορκίσω να ξεροψήσω δύο αρνιά, να τα ξεκοκαλίσω.\n«Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα θα 'χουνε βγει τα κινητά». Μάλλον έπρεπε να αποσταλεί η διαθήκη του μάντη παππού μου πιο μπροστά.\nΠαρακράτηση στα ούρα, στο παχνί και στο μαντρί. Το δέντρο του άντρα σε σλαγκ αγγλικοδική μου man tree.\nΡαγκούση πάρε τ' άρματα, τράβα τα φισεκλίκια στου Παπαδήμου την αυλή έρχονται νταηλίκια.\nΣαν το δολάριο και τον ΠΑΟΚ κακά τα ψέματα δεν έχει. Τι δεν καταλαβαίνεις;\nΤα τσεπούντα ή τα πεντόλιρα; Τ' άρματα ή τα τάματα; Τι μου την χάρισες αυτή την ταμπακέρα; Και κυρίως τι έβαλες μέσα;\nΥπερμάχο, υπεξαίρεση, υπερηφάνεια, υπερωρία, υπνηλία, ύπνος εθνικός, υποκλοπή και τέλος πιο πετυχημένο και στραβοχυμένο. Υπουργείο Πολιτισμού. Γιατί όπως αναφέρει και σ' ένα στοίχο του ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος «όλα τα παχύδερμα και όλα τα μαλάκια, ζητούν χαρτοφυλάκια.»\nΦάουλ. Μια ζωή ολόκληρη πατέρα. Μ' ακούς. Φάουλ.\nΖήτω οι φελλοί κάτω ο Φεραίος.\nΧΙ στους ψεύτες. Αναγνώρισε τους εύκολα. Πριν τις εκλογές. Κινούνται τα χείλη τους.\nΨήφος, ψέμα, ψυχασθένεια, ψυχιατρική, ψυχολογία. Μόνο η ψυχή είναι της προκοπής κι αυτό γιατί είναι άυλη.\nΩραία που ήταν η αυγή όταν ξεκίναγε Κυριακή! Ωραία και η Δευτέρα να ζήσεις πέρα ως πέρα.\nΥ.Γ. : Πάσχα, για πάντα των Ελλήνων Πάσχα.\nΚαι μην ξεχνάτε. Χαλαρώστε. Τα μνήματα είναι γεμάτα με αναντικατάστατους. Ένας μόνο ήταν πραγματικά αναντικατάστατος κι αυτός ανεστήθη...\nΚΕΙΜΕΝΟ: ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ\nΜια χώρα που τρέχει πίσω από μια πατάτα. Τέρμα το μαστίγιο και καρότο. Πατάτα, μπουζούκια, μπούτια, λόττο, πρώτο. Πατάτα. Το υποκατάστατο της κρίσης, το γενόσημο του καρότου. Πατάτα. Η ελπίδα του νεοφτωχοέλληνα. Πατάτα. Απ' το χωράφι στο ράφι. Μπράτσα, μάρμαρο, κώλος, ντομάτα, καρδιά, πατάτα. Σβήνουμε πλέον τη φράση «έκανε κάποιος, κάποια πατάτα». Η πατάτα ισοδυναμεί αυτόματα με κάτι καλό. Και άμα προχωρήσει και στο λάδι πάει και η βέβηλη ρήση «φάε λάδι κι έλα βράδυ ή βάλε λάδι κι έλα βράδυ». Το τρίτο είδος είναι το αμνοερίφιο βέβαια, γιατί θα πάει στην κατηγορία ερμοερίφιο. Το «τι έχουν τα έρμα και ψοφούν» δεν θα ισχύει γιατί θα θανατώνονται πριν προλάβουν να ψοφήσουν. Το δε «αρνάκι άσπρο και παχύ της μάνας το καμάρι» θα αντικατασταθεί απ' το «μαύρος λύκος και λιανός του πατέρα του ο καημός». Οι μεσάζοντες σε απελπισία, οι κτηνοτρόφοι σε ταλαιπωρία, το λάδι σε λεκέδες χάνει την υπεραξία και μια χώρα ολόκληρη σε πρόβα για χρεοκοπία. Εσείς; Πόσα πορτοκάλια φάγατε σήμερα; Ήταν μια διαφήμιση που πήρε αγκαζέ μια ολόκληρη εποχή και εξαφανίστηκε αφήνοντας μόνο μια αχλή διαφημιστική εσάνς. Όλα τα κοιτώ σαν παιδί χαζό, Καμίνη και Μπουτάρη και νιώθω και κρεμμύδι και νιώθω και αβγό. Γυμνό, απροστάτευτο, χωρίς το τσόφλι μου και καλά που είμαι και βρασμένο γιατί αλλιώς και 'γω δεν ξέρω που θα 'χα χυθεί και πόσοι θα με βρίζανε γιατί κυλάει παντού κάτι σιχαμένο αλκαλικό γλοιώδες και ασπροκίτρινο που φέρνει αηδία. Αηδία; Ασ' το κρεμμύδι. Και 'λεγα από πού ξεκίνησα να γράφω. Έτσι ξαφνικά, όπως άδει ο αοιδός, μου 'ρθε μια αηδία. Έπιασα τον εαυτό μου να τραγουδάει από μέσα του «έτσι ξαφνικά, έτσι ξαφνικά, να σου χώσω μια στα δόντια να σου φύγουν απ' το στόμα τα μισά». Αυτό που δεν θυμάμαι είναι ποιο πρόσωπο έβλεπα όμως όταν το σιγομουρμούριζα; Του ακατανόμαστου; Του άλλου ακατανόμαστου; Του γερμανοτσολιά πρωθυπουργού; Της Ντόρας της μικρής εξερευνήτριας, του κουικάρα του Πασοκ, τον νέο αρχηγό; Ή τον γάιδαρο τον ασαμάρωτο της Ν.Δ.; Τι με νοιάζει όμως; Πατάτες έχω. Και μάλιστα με 0,25. Μην μπερδευτώ μόνο. Θέλω να κάνω πατατάκια ή πατατοπιτάκια; Όσο στοιχίζει η μέρα από μια ανθρώπινη ζωή, 0,25. Το χειρότερο είναι ότι θα μας πούνε μπράβο που βρήκαμε τον τρόπο να ζούμε με 0,25 και θα μας βάλουν νέα μέτρα κόβοντας ως και το 25 και το (0). Ναι, καλά το σκέφτηκες ακόμα και το κόμμα. Απλώς δεν βρήκανε ακόμα το κόμμα που θα κόψ' το κόμμα. Οι εκλογές για την πατατα-γωνία αναβάλλονται. Έναρξη το Σεπτέμβριο. Σας καλώ όλους να κάνουμε μια αρχή βάζοντας μια τελεία στα κόμματα. Ζήτω το νέο κόμμα χωρίς ουρά ! Ζήτω η τελεία. Καμία ψήφος σε κανένα κόμμα. Βάλτε τελεία. Το νέο κόμμα είναι η τελεία. Η γυναίκα του παύλα. Τελεία και παύλα...\nKEIMENO: ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ\nΤα γράφω παραμονή Τσικνοπέμπτης και απορώ ακόμη και την ώρα που τα γράφω, γιατί συνεχίζω να τα γράφω και πού ; Σε ποιόν και τι μ' αυτό. Η Τσικνοπέμπτη μοιάζει σαν να 'ρχεται ένα ακόμη τίποτα με στάμπα απ' το μέλλον. Και κυρίως ένα μέλλον απ' την χώρα του ποτέ. Αγκαλιά με ένα παρελθόν που πλέον είναι άχρηστο με τα κακά και τα καλά του. Τι σημασία θα 'χε το «πότε θα κάνει ξαστεριά», όταν τον ουρανό σκεπάσανε τ΄ αστέρια της Ευρώπης; Η πρώτη αστροσημαία ξυστό, που την ξύνεις και βγάνει ο αγγιλωτός σταυρός. Γιατί να μην έχει λεφτά η γυναίκα του Καρατζαφέρη να πάει στο κομμωτήριο; Το δάνειο που πήραμε γιατί πριν το κοιτάξουμε το πήρε όλο η Μέρκελ; Φέτος του Αγίου Βαλεντίνου ντύθηκα Τσικνέρως για συγχώνευση. Αυτοφωτογραφήθηκα κι έβαλα ένα υπνωτικό μέσα σε λίγο αψέντι. Καλά που ξύπνησα πιο πριν, πριν καν το δοκιμάσω. Τα όνειρά μας πλέον έχουν κομμάτια από σπασμένη κατάμαυρη ρεαλιστικότητα. Ένα μάτι της Τρέμη που ανοιγοκλείνει και σιγοτρέμει, έναν Καμπουράκη που λέει αστεία για μια θεία στο χωριό για να γελάει ο ίδιος και έναν ασάλευτο γίγαντα με σαλεμένο νου που κοροϊδεύει ο καστανάς της γειτονιάς του πράσινου ήλιου. Ακούω και ραδιόφωνο το βράδυ πια μέσα στα όνειρά μου. Εφιάλτης f.m. Νούμερα. Κυρίως νούμερα. Πόσοι φύγαν, πόσοι μείναν, πόσοι ήταν κάτω απ΄ τις κουκούλες, πόσα χρωστάμε, τι θα γίνει με τον Δικέφαλο γιατί χωρίς να το προλάβω ακούω και αθλητικά, πόσα πήραμε, πόσα θα δώσουμε κάτι ΟΤΕ-ΔΕΗ, μισθοί, κάτι συντάξεις αμισθί και πόσο πήγε η ουγγιά μα για αυτόχειρες, για γέρους, για πολύτεκνους, τρελούς, νεκρούς κι απελπισμένους, τσιμουδιά. Περπατώ και με σκέφτομαι κι είναι αυτό επικίνδυνο. Ανάβω τη μεγάλη σκάλα και χτυπάω μια σκιά. Κατεβαίνω κι αρπάζω το νεκρό το ζώο, το χώνω στο πορτ μπαγκάζ κι από 'κει κατευθείαν στην κατάψυξη. Την άλλη μέρα βράζουν τα κρεμμύδια μεσ' τον τέντζερη πως μου 'ρθε πως θα χτύπησα λαγό, κρίμα που ήταν γάτα. Τσικνοπέμπτη μόνο με κρεμμύδια δεν γίνεται. Γι' αυτό σου λέω Μπάμπη μου, τι άδεια που ήταν φέτος η φαφούτα Τσικνοπέμπτη; Πιο άδεια κι απ' τις τσέπες μας κι από τα όνειρά μας, πιο άδεια κι απ' το μέλλον μας. Η Πέμπτη ήταν empty. Φέτος έγινα Τσικνέρως ένας έρωτας που τσίκνισε γιατί πήραν φωτιά και τα φτερά και μπατζάκια μου.\nΥ.Γ.: Το χειρότερο που άκουσα τρώγοντας την κρεμμυδόσουπα, ήταν αυτό που μου 'πε ο Μπάμπης. Δε λες πάλι καλά που έχουμε κι αυτά! Του χρόνου να μας δω. Ποιού χρόνου Μπάμπη; του απαντάω. Τι ώρα είναι, τι μέρα είναι και ποια χρονιά;\nΚριός: Δε πα να κοπανάς με τα κέρατα την πόρτα. Δεν πα να γίνεις χίλια κομμάτια για να γίνεις πολιορκητικός κριός. Από δω και μπρος και θα πληρώνεις και δεν θα τρως. Το μόνο που σε σώνει, και 'κείνο ίσως, μπορεί, θα 'ναι το ξερό σου το κεφάλι. Κερατούκλη πρόσεχε γιατί ο νέος χρόνος θα 'ναι και μαρτυριάρης.\nΤαύρος: Λυπάμαι δεν έμεινε υαλοπωλείο για υαλοπωλείο. Τα ΄σπασες όλα και ζητάς και τα ρέστα. Τώρα τα νεύρα σου βγάλ' τα αλλού, μάθε απ' το «Ζεν» του κάθε φτωχού. Όσο θα καλμάρεις τόσο θα γουστάρεις. 2012 ευκαιρίες σε περιμένουν.\nΔίδυμοι: Αντικριστοί ή μαλωμένοι η ουσία ήταν μία και μία παραμένει. Η χρονιά θα είναι μαραμένη. Δει δη χρημάτων, Ω άνδρες δίδυμοι Αθηναίοι. Δυο δυο, στον καιάδα δυο δυο ή κοίτα με, με ένα μάτι και με τα δυό για να σε διώ. Οικονομική πρόταση. Χωρίστε για το 12 και ξαναβρίσκεστε το 2022.\nΚαρκίνος: Να βρει όλους τους άλλους εκτός από σένα. Κάνει θαύματα η ομοιοπαθητική. Καρκίνος στον καρκίνο; Θεραπεία δηλαδή. Καρκίνος στον προστάτη να βρει όποιον προστατεύει την Ευρώπη ντεμέκ και μάλιστα με το αζημίωτο. Ανακηρύσσεστε το ζώδιο της χρονιάς.\nΠαρθένος: Στο χρήμα και στις απολαύσεις θα 'ναι παρθένος ο καθής που θα γεννάται από τούδε και στο εξής. Ένα ζώδιο για όλους πλέον στην νέα χρονιά που έρχεται. 2012 να είναι οι ώρες των οίκων αξιολόγησης.\nΖυγός : Άχρηστο ζώδιο. Περιττό αφού δεν έμεινε τίποτα για ζύγισμα. Ανήκεις στο παρελθόν. Ζυγός. Ακόμη ένα επάγγελμα που χάνεται μέσα στ' απόβραδο του 2012.\nΣκορπιός: Ποιος θα 'θελε να ναι σαν και σενα. Είπε η βατραχίνα Μέρκελ να σε βάλει στη ράχη της να σε περάσει απέναντι και συ σκορπιέ βρωμοέλληνα, την δάγκωσες και πνιγήκατε και οι δύο. Η φύση σου δεν αλλάζει ούτε το 2012.\nΤοξότης: μια ζωή θα σημαδεύεις το μήλο και θα χτυπάς το κεφάλι. Φέτος πρόσεξε να μην είναι το δικό σου. 2012 μηλιές σε περιμένουν. Πρόσεξε και άλλα τόσα φίδια. Βρες την Εύα και κέρδισε τη χαρά στην εργασία.\nΑιγόκερος: Φρόνιμος και σταθερός περιμένεις τη σειρά σου το 2012 θα είναι η χρονιά σου. Αλήθεια όλα αυτά γιατί μου θυμίζουν Παπαδήμο; Λες να 'ναι αιγόκερος κι αυτός;\nΥδροχόος: Μόνο εσύ κι ο κατρούλης των Βρυξελλών περιχαρείς καταβρέχετε τους πάντες. Και τι δεν θα 'δινα να ήμουν σαν κι εσάς το 2012. Εκτός και αν το κάνετε επίτηδες και είστε άνθρωποι του Τσίπρα. Φασιστοκουμμουνιστομαλάκες.\nΙχθύς: Το ζώδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Γερμανογαλλικός ή ο γαλλογερμανικός άξονας; Όποιο κι αν είναι το σωστό σίγουρα είναι λάθος. Δυο σκατόψαρα που δεν κοιτιούνται καν. Το ένα φεύγει απ' τη μια και τ' άλλο απ' την άλλη και σαν ομοφυλόφιλες τρελές ζητούν την παραζάλη. Τους πάει γάντι το «αν πας με άλλη θα σου σπάσω το κεφάλι». Ό,τι και αν είναι αυτή. Χώρα, οικονομία, συμμαχία και άλλες 2012 εκδοχές...\nΌτι δεν μπορεί ο Πάγκαλος να πληρώσει για τα 85 ακίνητά του, κι ένας αυτός 86, τους φόρους;\nΌτι το ψωμί της ξενιτιάς είναι ξένο;\nΌτι το βουλγάρικο ψωμί είναι πιο καλό απ' το δικό μας;\nΌτι μόνο η μόδα μεσ' τον Οκτώβριο μήνα φέρνει την άνοιξη;\nΌτι η Λόλα όταν έδειχνε το μήλο εννοούσε της «apple» ;\nΌτι δεν θα πειραχθούνε άλλο οι συντάξεις;\nΌτι δεν θα πειραχθούνε άλλο οι μισθοί;\nΌτι παραιτείται ο Γιωργάκης;\nΌτι έχουμε σοσιαλισμό ;\nΌτι αν δεις στον ύπνο σου αυστραλιανό καρχαρία, έχουν απόκριες στη Γη των καγκουρό και ντύθηκε η Τρόικα ψαράκι;\nΌτι η IG Farben χρηματοδότησε τους Ναζί;\nΌτι με τη σειρά του ο Walter Hallstein, δικηγόρος και ηγετικό στέλεχος των Ναζί γίνεται ο πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που έδωσε τη σκυτάλη στον Wurster, τον επικεφαλή της BASF που την είχε πάρει με τη σειρά του απ' τον Fritz Ter Meer που καταδικάστηκε στη Νυρεμβέργη για την γενοκτονία στο Άουσβιτς, που μετά έγινε πρόεδρος της Bayer;\nΚαι κάπως έτσι κι από γνωριμίες, πατατόφκεν και σνέλ, έγινε καγκελάριος της Γερμανίας ο Helmut Kohl;\nΌτι ο Helmut Kohl ήταν κι αυτός υπάλληλος της Basf;\nΌτι απ' αυτόν ξεκίνησε τέλος η δεύτερη απόπειρα για την κατάκτηση της Ευρώπης;\nΌτι επί των ημερών του βρήκε και έχρησε άξιους συνεχιστές ο ίδιος την Άγκελα Μέρκελ και τον Wolfgang Shaeuble;\nΌτι όλα αυτά τα 'γραψαν τα «ΝΕΑ» στις 27 Ιουλίου 2007;\nΌτι ακόμα λίγο και θα τα καταφέρουμε είναι επίσης αλήθεια;\nΠόσο λίγο ακόμα; Και όταν μας λένε ότι θα τα καταφέρουμε ποιους εννοούν;\nΓιατί όταν λες, λεφτά υπάρχουν, και εννοείς μόνο τα δικά μας «με» μπαίνουν, όσο να πεις, και κάποιες ιδέες και κάποια παλούκια παραπάνω.\nΕίναι αλήθεια ότι ο Γιωργάκης κουράστηκε;\nΕίναι αλήθεια ότι δυο χοντροί, ενός αδύνατου δουλειά δεν θα τη βγάλουν;\nΌτι το 15 θα ανακάμψει η αγορά;\nΌτι έχουμε Κράτος Δικαίου; Ενιαίο μισθολόγιο;\nΌτι και θα χρεοκοπήσουμε και στην Ευρωζώνη θα 'μαστε;\nΕ! Αν είν' αλήθεια όσα μας είπαν παραμύθια, τότε πολλά ήταν τα ψέματα που είπαμε ως εδώ ας πούμε και μια αλήθεια πριν κάνουμε εμετό.\nΕ! Ναι, είναι αλήθεια ότι η Μακρυπούλια, έτσι όπως τη βλέπω είναι η πρώτη φορά που ερωτεύεται τόσο δυνατά κάποιον τόσο ανιδιοτελώς.\nΚαι για να μην το ξεχάσω . Ναι. Είναι αλήθεια ότι το κρεβάτι του Τσακ Νόρις είναι φτιαγμένο απ' το ξύλο της αρκούδας, του Βαγγέλη από τσιμέντο, του Θοδωράκη από λίπος και του Γιωργάκη από νεκρούς. Coming soon...\nΔεν έχω θέα. Δεν έχω θεία και δη λειτουργία...\nΔεν έχω θέλω. Δεν έχω ελπίδα, Δεν Θα με θάψει καμιά πατρίδα. Ξεχάστε το ντεμοντέ «αμύνεσθαι περί πάτρις». Είσαι άπατρις κοίτα την πάρτης. «Αμύνεσθαι περί πάρτης». Δεν έχω θέληση να σηκωθώ, δεν έχω θέληση να κοιμηθώ. Δεν έχω θελήσει ποτέ να σκοτώσω, δεν έχω θελήσει ποτέ να λαδώσω. Δεν έχω θέληση ποτέ να την κάνω, δεν έχω θελήσει να γίνω «ρουφιάνο». Δεν έχω θέση, δεν έχω θείο και τελευταίως δεν έχω θάρρος των άλλων το θράσος να το τουμπάρω. Στην τελευταία όμως Δ.Ε.Θ., δεν έχω και «καθαρή» Θεσσαλονίκη. Την πιάνω, αλλά με τα χιόνια. Και είναι νωρίς, πολύ νωρίς να πω .. αϊ σιχτίρ και δεν .αμείς. Κράτα βέβαια τα καλά και σούταρε όλα τα κακά. Κατ' αρχήν έχω δια βίου μάθηση, με νέα Πανεπιστήμια και Πρύτανη τον (Μάκαρο) αν έχει τα λεφτά. Που τα 'χει. Τώρα, πού τα 'χει; Και ένα - δύο - Χ να το παίξεις, το 'χασες. Έχω ελπίδα στην εφορία που σταματάει η αδιαφθορία. «Προσωπική διαφορά» 1-0 στη διαφθορά. Έχω ελευθέρας στον καπνό με το χαράτσι στο λαιμό. Έχω σουβλάκι καθιστό με 23%, φρουτάκια - φούντα δαγκωτό και τέμενος να προσκυνώ. Δεν έχω Κύρκο μα έχω τσίρκο. Μετά απ' όλα αυτά εσύ φέτος στη Δ.Ε.Θ. περίμενες να ακούσεις για άλλη μια φορά βρε αχάριστε τα ψέματα του πριν; Τόσα και τόσα σου 'πα. Δ.Ε.Θέλω άλλες Δ.Ε.θενιές αλλά πάρε δύο τρεις άμα τις θες. Σ' αρέσει ν' ακούς σα να 'ναι η μέρα της μαρμότας, ότι «η Θεσσαλονίκη είναι η πύλη των Βαλκανίων», ότι «θα δημιουργηθούν κίνητρα για νέες θέσεις εργασίας», ότι «θα ωφεληθεί εξαιρετικά από το επόμενο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης η περιοχή», ότι «τα μεγάλα έργα ανάπλασης την καθιστούν κέντρο της δύσης», ότι «είμαστε η πρωτεύουσα των Βαλκανίων». Σ' αρέσουν αυτά έ ;;; Σ' αρέσει να είσαι το άστρο της Μακεδονίας που δεσπόζει στην νοτιοανατολική Ευρώπη. Σ' αρέσει την ίδια ώρα το ξεπάγωμα του Βασιλιά, η αδερφή του Μέγα Αλέξανδρου, τα Λαδάδικα, ο φραπές, η μπουγάτσα, ο μπουλκουμές, το μπες και βγες με Αθηναίους στις στοές και τσάκο-πίκο μπιμπιρλίκο έρχονται κι εκλογές. The same παντελάκη μου the same Παντελή μου. Και έχω σχέδιο εθνικό να γλύφω την πληγή μου. Το κρυφό μήνυμα στην ομιλία του Πρωθυπουργού φέτος είναι όχι στα λόγια μα στις γκριμάτσες του. Παρακολούθησε προσεκτικά τους σπασμούς στο μουστάκι. Αυτό που σου λέει είναι καθαρό. «Προσποιήσου ότι είσαι κατώτερος και ενθάρρυνε την αλαζονεία του εχθρού». Δεν ξέρω πως βρίσκεις τη ρήση του Κινέζου Σουν Τζού, αλλά η παραίτηση για λόγους ευθιξίας του Πρωθυπουργού της Ιαπωνίας για συμπαράσταση στην παραίτηση του Χάρη Παμπούκη φέρνει ένα δάκρυ σαν πρωινή δροσοσταλίδα στην άκρη του ευωδιαστού ακρόφυλλου στο τελείωμα ενός καταπράσινου Μπονζάϊ.\nΥ.Γ. : Ίσως να 'ταν καλύτερα αν η μητρική γλώσσα των πρωθυπουργών μας, να ήταν η σιωπή.\nΌνειρο δεμένο στο κουράγιο...\nΑγανακτησόμετρο: η νέα επαναστατική συσκευή που μετράει την αγανάκτηση. Τώρα στο τηλεμάρκετινγκ. Αγανακτησόμετρο : μετράει και τη μικρή και τη μεγάλη.\nΕνοικιάζεται πρωθυπουργός εξειδικευμένος στην πώληση χωρών. Για περισσότερες πληροφορίες.. Κυρία Μαργαρίτα.\nΚ.Α.Π. Κόμμα Αγανακτησμένων Πολιτών. The same Παντελάκη μου the same Παντελή μου.\nΤώρα μετά τα αγγουράκια Ισπανίας στον πόλεμο και η χωραφίσια ντομάτα Σερρών. Γιατί η ζωή είναι ντομάτα. «Άλλος την τρώει στη σαλάτα κι άλλος την ετρώει στη μάπα». Κώστας Τσέκος.\nΚαι ένα κομματικό: Το ΠΑΣΟΚ είναι πεπόνι,/ έχει γλύκα όταν στη χώνει./ Και η Ν.Δ. την ξεχειλώνει/ Ζάππειο (2) Τρελαντώνη!\nΤα Ζάππειο(2) δεν θέλει το δάνειο 3. Για να 'ναι ο Τρελαντώνης Νο 1 στις εκλογές. Yes ? Si. Άσπρα μαύρα στο ταψί.\nΔημοφρικώδες της αγανακτήσεως το επόμενο στιχάκι (παφ) από τον Λευκό, αγανακτισμένο, Πύργο : Κάθε παγκάκι και φρικιό/κάθε φρικιό και μπύρα/ ήρθε και αγανάκτησε/ μέχρι κι η Καλομοίρα/ άναψε το τριαντάφυλλο / και άρχισε ευθύς την γύρα / τζάμπα την παρεξήγησα / κακώς την αποπήρα / ήτο μια Ρόζα Λούξεμπουργκ / ήτο μια αγωνίστρα / και όχι όπως μου είπαε/ lifestyle κουδουνίστρα.\nΑκόμη ετούτη η άνοιξη;/ Ραγιάδες - ραγάδες / πάρτε σωστά καλλυντικά / μπούτια μου συμπληγάδες / κρέμες για απολέπιση / και υαλοθεραπεία / από σπασμένα κρύσταλλα, πάσχει η Βοημία/ η κρίση χτύπησε παντού/ μέχρι την Ιαπωνία / το σούσι εξαφανίστηκε / και εγώ δεν έχω μία/ έλα, έλα και γω δεν έχω μία/ Θα πάω να βάλω όπιο βαθιά στην Τανζανία/ Έλα, έλα βαθιά στην Τανζανία.\nΗ πιο μεγάλη χώρα είναι τώρα/ άνοιξ' το κουτί η Πανδώρα / έχει αμηχανία η Ντόρα.\nΗ άμεση Δημοκρατία όχι ως καθεστώς αλλά ως ενιαία διαδικασία (οργανωτική και κοινωνική) είναι το απελευθερωτικό πρόταγμα της κοινωνίας, της πλήρους ισότητας και της κατάργησης των καταναγκασμών και των μεσολαβήσεων. Η άμεση δράση είναι η ουσία του πράττειν της άμεσης Δημοκρατίας. Τίποτα από τα δύο προηγούμενα δεν έχει νόημα χωριστά.\nΚοινώς, αχ! Θα με φάει η στεναχώρια, που ζούμε χώρια, που ζούμε χώρια.\nΑπό το αυτονόητο στο αυτοανόητο.\n«Ελευθερία χωρίς σοσιαλισμό είναι προνόμιο και αδικία. Σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία είναι υποδούλωση και βαρβαρότητα» Μιχαήλ Μπακούνιν\n«Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και δεν εκχωρείται» Ανδρέας Παπανδρέου.\n«Πόσο λίγο με ξέρεις» Γιωργάκης Παπανδρέου, ο αυτοάνοσος.\nΚαι θα κλείσουμε την αποψινή μας παράσταση μ' ένα τραγουδάκι του τόπου μας. Της ηρωικής «σχιζοφρελλάδας» : Η φαφούτα τρώει φρούτα/ και για μας ούτε γιαρμάς...\nΔε με λες;\n-Άμα στο γάμο έγινε τέτοιο «πατιρντί» στο διαζύγιο τι θα γίνει;\n- Ο Ζαμπούνης έφτιαξε στον Μπάκινχαμ ζαμπουνοτυρόπιτα ;\n- Είναι αλήθεια ότι όποιος πηγαίνει με κουτσό, στο τέλος θα κουτσαίνει ;\n- Ο Τσίπρας τι τον έχει τον Τσακ Νόρις ;\n- Όταν στα μαγαζί μου έρχονται όλοι και βγάζουν όλο το βράδυ με μια μπύρα, τις άλλες εγώ γιατί τις πήρα;\n- Εκτός απ΄ την καρέτα- καρέτα το είδος καντίνα- καντίνα στις συναυλίες και τις παραλίες θα σωθεί;\n- Η κουράδα-κουράδα εκτός απ' τον Θερμαϊκό υπάρχει κι αλλού;\n- Θα μου θυμίσεις να πάρω μπλουζάκι James και φέτος απ' τη συναυλία γιατί το άλλο το καψα με τη χλωρίνη;\n- Οι εθελοντές δεν πρέπει να μπουν στα άτομα περιορισμένης ευθύνης;\n- Τι φταιν' αυτοί που ήρθαν γι' αυτούς που δεν ήρθαν;\n- Ο «Δεθελοντισμός» ήταν και θα ξαναέρθει στη μόδα;\n- Τα άλογα της έφιππης αστυνομίας δεν πρέπει να τρώνε σελοφάν για να χέζουν συσκευασμένα;\n- Το 'χετε σκεφτεί καλά και μας κόψατε το τσιγάρο για να είμαστε υγιείς και πιο αποδοτικοί στην εργασία, όταν δεν μπορείτε να μας παρέχετε εργασία ;\n- Η νέα φυλή των «αφιλοκερδίστας» από πού βιοπορίζεται ;\n- Ως πότε το πανελλήνιο κίνημα θα 'χει ανάγκη απ' τη λέξη σοσιαλιστικό;\n- Γιατί να είμαστε ρεαλιστές και να ζητάμε το αδύνατο; Ας είμαστε ουτοπιστές κι ας ζητάμε το αυτονόητο.\n- 2014. Η Θεσσαλονίκη διεκδικεί τον τίτλο της πρωτεύουσας των γερόντων.\n- Γιατί να είμαστε λοιπόν αισθηματίες, γιατί να μπλέκουμε σε αφιλοκερδείες;\n- Το φικασέ γίνεται πιο ωραίο άμα το αρνάκι είναι πρώην στρίγγλα;\n- Πού πάνε οι σερβιέτες όταν ανοίγουν τα φτερά τους;\n- Οι Ευρωπαίοι σε περίπτωση πολέμου θα παίξουνε κατευθείαν στον τελικό σαν διοργανώτρια χώρα;\n- Canto Heneral ; ή canto όπως ο Μπέκαμ;\n- Το τηλέφωνο του πρωθυπουργού υπάρχει στον τηλεφωνικό κατάλογο;\n- Τι να κάνουμε ακόμη; Να κατεβάσουμε τα βρακιά μας ή να ανεβάσουμε τους κώλους μας;\n- Δεν καταλαβαίνω πώς αυξάνεται η ανεργία των νέων συνεχώς. Αυτοί ποτέ δεν γερνάνε;\n- Βάζω τα σπίρτα. Βάζεις τα τσιγάρα;\nΥ.Γ. : Πάντως, αν δεν μπορέσουμε να πάρουμε τον τίτλο για το 2014 θα κάνουμε τις εκδηλώσεις μόνοι μας και θα στείλουμε τον λογαριασμό στην Αθήνα!!!\nΙδού ο καλλιτέχνης...\nΌταν φοβάσαι πας και κοιμάσαι. Ή διαλέγεις το ουδέτερο PH. Σε σένα μιλάω καλλιτέχνη μου, μην κάνεις το κορόϊδο. Αυτά έλεγα στον καθρέφτη σήμερα το πρωί πριν ξεκινήσω τη μέρα μου για να 'χω και το νου μου. Η σάτιρα σου λέει ο ένας δεν είναι γι' αυτούς τους καιρούς. Κινδυνεύει απ' το λαϊκισμό. Ο άλλος κρύβεται στους μύθους και στην τραγωδία, ο άλλος κάνει το παγώνι όποτε μένει άφραγκος και η τσέπη του παγώνει. Κάποιος γίνεται παραμυθάς κι όλοι μαζί παίζουμε το παιχνίδι του «δεν ξέρω και εγώ τι να σας πω, θα φταίει ο μπροστινός μου». Μπράβο μας, λοιπόν που επιλέξαμε να ζούμε σαν αυτούς που σιχαινόμαστε. Δεν είναι η σάτιρα καλή, όταν αδειάσει το πουγκί. «Αόρατος είναι ο εχθρός, μα. προσπαθεί ο Πρωθυπουργός, τι να σου κάνουνε κι αυτοί, τους ξεγέλασαν οι δεξιοί και εμείς θα φταίμε δεν μπορεί». Και δεν είναι δηλώσεις που θα μείνουνε δηλώσεις. Γιατί δυστυχώς τα πιο πολλά απ' αυτά τα 'πανε «φωτεινά» μυαλά. Δεν τα 'πε η Τρέμη και ο Τσίμας, ο Πρετεντέρης κι ο Μπασκίνας. Τα 'παμε εμείς. Οι «καλλιτέχνες». Οι λιγούρηδες των καλοκαιρινών ανύπαρκτων Καλλικρατικών συναυλιών. «Δεν είναι καιρός για σάτιρα». Μωρέ και τι μας λέτε; Και ποιος σας το 'πε δηλαδή ποιος σας το σφύριξε στ' αυτί; Δεν το 'ξερα ότι η σάτιρα ανθίζει μόνο με το μπλέ. Μήπως μας έπνιξε η πράσινη ανάπτυξη και μπούκωσε το στόμα μας από ευρώ και βρύα; Κυβερνητικός να είσαι και πολλά μην τραγουδάς και αν κάνεις τον καμπόσο το κεφάλι σου θα φας.\nΔόξα το Θεό για τους καυστικούς και σατυρικούς με το υπερτροφικό (Ε9) υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα στη γωνία τα καλά τα μαγαζιά τα όμορφα τα κρατικά. Αρκεί να είσαι καλό παιδάκι και να μην κοροϊδεύεις τα παιδάκια του τελευταίου ορόφου. Ναι; Όχι λοιπόν στην σάτιρα γράψου στην Καλλιπάτειρα. Γίνε και συ ένας κοσμικός, Αράχοβα και Μύκονος, σαμπάνια κι αστακός και το χειμώνα έφοδος γίνε και καυστικός. But. Εμ τι πε. Να 'χουμε και το νου μας, μην τελειώσει το νουνού μας. Κι αν, λέμε τώρα λέμε αν, κλείσουν τα μαγαζιά μας θα κάνουμε εφημερίδα εμείς δωρεάν με τη μαγκιά μας. Γιατί εμείς με επιχορήγηση και όχι με ξένες πλάτες βγήκαμε και τ' αρπάξαμε απ' τους επαναστάτες. Και όπως λέει κι ο Σουρής που ποτέ δεν υπέστειλε ούτε για μια στιγμή τη σημαία της σάτιράς του : «εμπρός, λοιπόν, ας βγάλουμε κι εμείς εφημερίδα/ αφού καμιά δεν ξέρουμε καλύτερη δουλειά/αβάντι, να λυσσάξουμε κι εμείς για την πατρίδα/ προτού να μας λυσσάξουνε του δρόμου τα σκυλιά/ Χαρτί ευρίσκεται πολύ και άφθονο μελάνι/ και μια πεντάρα μοναχά σου δίνουν πένες τρεις/ λοιπόν, τι άλλο θέλουμε. αυτό και μόνο φθάνει/ κι ας έχει δόξα ο Θεός κι η φίλη-μας πατρίς/ Θα είμαι δημοκρατικός κατά τις περιστάσεις/ μα θαμαι και βασιλικός, θα είμαι ό,τι θέλω/ θε να γυρεύω κάποτε κι εγώ επαναστάσεις/ αλλ' όμως και στους βασιλείς θα βγάζω το καπέλο/ Θα είναι αριστούργημα! Ψυχή-μου στα Πατήσια!/ Λοιπόν, στους στίχους πέσατε γυναίκες, άνδρες, όλοι/ κι έτσι με στίχων τάγματα πιστεύω ολοϊσια/ να μπούμε καβαλλάρηδες στην ξακουσμένη Πόλη!\nΗ συμπεριφορά μας όσο πάει μου θυμίζει το βάτραχο που καθόταν μέσα στο πηγάδι και έλεγε : «Ο ουρανός είναι όσο το στόμιο του πηγαδιού». Το θέμα είναι να μπορέσουμε να βγούμε απ' το πηγάδι. Και αυτό θα το καταφέρουμε όχι κρατώντας αποστάσεις αλλά με στάσεις θετικές. Π.χ. Ο Μπενίτο Μουσολίνι το 1926 είχε επιβάλλει φόρο στους εργένηδες. Μήπως λοιπόν η κυβέρνηση δεν διαβάζει και δεν δουλεύει αρκετά; Μήπως της λείπει η φαντασία; Μπορεί λεφτά να μην υπάρχουν, οι πόροι όμως σας περιμένουν και είναι ανοιχτοί. Άλλωστε μεταξύ του λόγου τιμής ενός πολιτικού και μιας ηθοποιού μη διστάζετε : πιστέψτε την ηθοποιό όπως έλεγε ο Ονορέ Ντε Μπαλζάκ.\nΑπ' το «είμαστε ρεαλιστές ζητάμε το αδύνατο» του «68» και του Ανδρέα, στο «αρνάκι άσπρο και παχύ της μάνας του καμάρι, μαύρος λύκος και λιανός του πατέρα του ο καημός'» του Γιωργάκη. Αλέξης, Τσιτουρίδης, Πάγκαλος και Οτσαλάν, Σημίτης, Siemens, Βατοπέδι, Καλεντερίδης και Ξηρός και Γιάννα Αγγελοπούλου, Καραμανλής με Σαμαρά και Ντόρα με κυρ Γιάννη στην Γιουροβίζιον μια βραδιά σ' ένα τρελό χαρμάνι. Τι να διαλέξω η ορφανή ένα φρικτό τέλος ή μια φρίκη δίχως τέλος; Ο Σοπενάουερ θα μου πει τι θα αποφασίσω, αποφασίστας θα γινώ και θα διεκδικήσω. Και όπως είπε και ο Βοναπάρτης, κοίτα την πάρτης, αμύνεσθαι περί πάρτης. Δεν υπάρχουν χαμένες πατρίδες, μόνο χαμένες παρτίδες όπως λέει κι ο φίλος μου ο Μήτσος στο καφενείο. Και μπορεί ακόμη και το καφενείο να 'ναι άδειο και κρύο αλλά εμείς είμαστε έτοιμοι να καταλάβουμε την εξουσία. Αν όχι την ίδια, τουλάχιστον να καταλάβουμε το πώς λειτουργεί. Όπως ο πόντιος Νέπε-Λέων Βον-απάρτης. Τρία πράγματα, έλεγε ο κοντός, ΔΕΝ κάνεις στην πολιτική : ΔΕΝ υποχωρείς, ΔΕΝ ανακαλείς και ΔΕΝ παραδέχεσαι τα λάθη σου. Και σκέφτεται ο Γιωργάκης. Από τι να υποχωρήσω αφού ποτέ δεν έκανα βήμα μπρος. Τι να ανακαλέσω πρώτα; Και τέλος ποιο λάθος να παραδεχτώ; Εγώ δεν έκανα κανένα. Άλλωστε ότι μου λέγανε και μου λένε οι άλλοι κάνω. Ε.. δεν θα ζητήσουμε και συγγνώμη για λάθη αλλωνών. Άλλωστε από τότε που βγήκανε κάτι ατάκες του τύπου «μόνο αυτοί που κάθονται δεν κάνουν λάθη», «από τότε που βγήκε το συγγνώμη» και κάτι τέτοια χαζά, σαν το «αποφασίσομεν και διατάσσομεν» δεν έχει.\nΑυτά σκέφτηκε ο μικρός Γιωργάκης ή Μπέτζαμιν Μπάτον και πέρασε στο επόμενο αγαπημένο του θέμα στο ΛΑΠΤΟΠ. Το άνοιξε και είδε ότι έχει καιρό να παίξει «Υπουργείο Απασχόλησης», «Δημόσια Υγεία», «Εξωτερική Πολιτική» και μην μπορώντας εύκολα να αποφασίσει επέλεξε μετά από βασανιστική σκέψη να παίξει το «Σπίτι μου- Σπιτάκι μου». Πάτησε αυτό που πρέπει και εμφανίστηκε ο πράσινος ήλιος ΠΑΣΟΚ. Πριν προλάβει να βάλει τα γυαλιά του ένα «πλοπ» ακούστηκε και ένα mail πήρε. Ήταν απ' τον μπαμπά του κι έγραφε. «Μετατόπισε τη γιορτή του κόμματος, από 3 Σεπτεμβρίου στο Σάββατο του Λαζάρου μπας και το αναστήσουμε. Εκλογές έρχονται. Κουνήσου. Ξύπνα»...\nΓιατί το (για) παίρνει και το (τι) για να ρωτήσεις το γιατί;\n«Γιατί έτσι». Είναι η εύκολη και γρήγορη απάντηση που μάλλον προσδιορίζει το θέσφατο. Κι αν θες φα' το, αν θες πέτα το. Γιατί; Γιατί έτσι σας αρέσει, απαντά ο ίδιος ο μέγας αδερφός και αφού στο λέει, έτσι θα 'ναι. Όντως αρχίζει και σ' αρέσει απ' την πολύ επανάληψη τη γνωστική φαγούρα, ούτως ειπείν. Επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως και αδερφή της ανίας, όμως γι' αυτό και ποτέ δεν θα σταματήσει το Γιατί!\nΓιατί γίνονται πόλεμοι σ' ένα κόσμο που όλοι θέλουν την ειρήνη;\nΓιατί μερικοί άνθρωποι είναι καλοί;\nΓιατί ο Θεός όλα τα θαύματα τα έκανε παλιά;\nΓιατί μερικοί άνθρωποι είναι κακοί;\nΓιατί αφού τις περισσότερες ορμές ο άνθρωπος τις έχει στην εφηβεία, ο έρωτας είναι απαγορευμένος ειδικά σ' αυτήν την ηλικία;\nΓιατί ο αέρας είναι αόρατος;\nΓιατί όταν κάνει δεν μπορείς;\nΓιατί βρέχει όποτε βγαίνεις έξω;\nΓιατί όταν μπορείς δεν κάνει;\nΓιατί τα πιάτα του γλυκού είναι πιο μικρά απ' της σούπας;\nΓιατί η αλήθεια θέλει αποδείξεις ενώ το ψέμα όχι;\nΓιατί δεν έχουμε όλοι τον ίδιο Θεό;\nΓιατί φασκιώνουν τόσο σφιχτά τα μωρά και δεν μπορούν να κουνηθούν;\nΓιατί ο άνθρωπος απεχθάνεται το κάθε τι καινούργιο;\nΓιατί τα ζώα ζουν λιγότερο απ' τους ανθρώπους;\nΓιατί τόσοι πολλοί που έχουν δίκιο καταπιέζονται από τόσους λίγους που έχουν άδικο;\nΓιατί μας αρέσει το παγωτό και όχι οι μπάμιες;\nΓιατί η Ελένη Μενεγάκη φοράει τα ρούχα της Μπεκατόρου;\nΓιατί όταν έχουμε Ν.Δ. καίγονται τα δάση;\nΓιατί όταν έχουμε ΠΑΣΟΚ έρχονται τα φρουτάκια;\nΓιατί τον σκότωσαν γιατί, τον γελαστό τον ποιητή;\nΓιατί οι μάγισσες είναι κακές στα παραμύθια;\nΓιατί δεν υπάρχουν φακοί για την ημέρα που θα 'χουνε δεσμίδα από σκοτάδι;\nΓιατί το Σπίγκελ κυνηγάει τον κακόμοιρο τον Άκη, τον φορσίζον τον Τσοχατζοπουλάκη;\nΓιατί υπάρχει ακόμη το ΙΚΑ;\nΓιατί αρέσουν στους gay τα σύκα;\nΓιατί η σκάφη-σκάφη δεν προστατεύεται όπως η καρέτα-καρέτα;\nΓιατί μετά τον μπάφο θέλεις σοκοφρέτα;\nΓιατί να κάνω εγώ αυτό που έβαλα να κάνει κάποιος άλλος;\nΓιατί μαθαίνουμε πράγματα στο σχολείο που δεν χρησιμεύουν πουθενά;\nΓιατί λέμε ότι κάποιος είναι στον ουρανό ενώ τον θάβουμε;\nΓιατί το κάνεις «μα» για να περάσει;\nΓιατί δεν το κάνεις «να» για να μην έρθει;\nΓιατί συνεχίζεις να τρως τα νύχια σου;\nΓιατί όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν;\nΓιατί το σεξ είναι μια άλλη ιστορία, μια τρελή ταλαιπωρία;\nΓΙΑΤΙ ο Θεός πολύ απλά μας έπλασε κατ' εικόνα και κατ' ομοίωση. Άρα τέρμα τα ΓΙΑΤΙ.\nΥ.Γ.: Γιατί όχι;\n«Ο δοκησίσοφος έλαβε από τη φύση το χάρισμα του να έχει μεγάλην ιδέαν δια τον εαυτόν του, δια τας γνώσεις του. Ο δε τοιούτος και ζει μεγάλος με τη φαντασία του, έως ότου η περίστασης του το επιτρέπουνε, έως ότου απαντήματα με ανυπόμονους δεν τον εκθέτουνε σε δυσάρεστα ξεγελάσματα.\nΚαλά γεμάτος από την ιδέα του, και συνηθισμένος ακολούθως να μιλεί ως από καθέδρας δια πράγματα που κάπως εννοεί, ξεθαρρεύει αγάλι'-γάλι, και απλώνεται να φλυαρεί με τον ίδιον διδακτικόν τρόπον και δια πράγματα εις τα οποία δεν έχει διόλου γνώριση.\nΌτι δε η μεγάλη ιδέα του εαυτού του φυσικώ τω λόγω τόνε φέρνει στη φλυαρία, ευκόλως ημπορεί να εννοηθεί, επειδή, αφού έφθασε να πείσει τον εαυτόν του ότι είναι κάτοχος μιας σπανίας νοημοσύνης, μιας σωστότητος κρίσεως αλάνθαστου, ενός πνεύματος οπού από λίγο εννοεί πολύ,... από τότε δεν αμφιβάλλει πλέον ότι τον φθάνει ν' απαντήθηκε κάπου και να ομίλησε με τον Αραγγό (Francois Arago 1786-1853 Γάλλος αστρονόμος, φυσικός και πολιτικός), δια να μπορεί να εξηγεί τες περιοδείες των κομητών. Να εχαιρετήθηκε με τον Βίσμαρκ, δια να ημπορεί να αποφθέγγεται στα πολιτικά. Να επισκέφθηκε το Παρίσι, δια να εξευγενίσθηκε. Να είδε τη Σμύρνη, δια να γνωρίζει την Ασία. Ότι έχει γνώσες ανώτερες από τους άλλους. Ότι ακολούθως είναι άνθρωπος με βάρος. Και έτσι, εκεί κοντά σοφός και αλάνθαστος να νομίζει ότι μπορεί να μιλεί από καθέδρας δια κάθε πράγμα.\nΕις την διεξαγωγήν όμως της δοκησισοφίας του, απαντά κάθε τόσο χάσματα εις τα οποία και αυτή του η οίηση πρέπει να σταματήσει. Φιλονικώντας τότε με άλλους, και αντιπαθώντας να ομολογήσει αμάθεια, ριψοκινδυνεύει να περάσει το χάσμα δια πηδήματος, εις το οποίον ενδέχεται και να πέσει μέσα.\nΝαι κύριε Χ, αλλά σεις βέβαια θα γνωρίζετε με πόσην επιτυχία ο Dnieper καταπολεμεί αυτά τα οποία πρεσβεύετε.\nΑ, τον Dnieper εγώ τον εδιάβασα απ' αρχής έως τέλους. Αλλά τα επιχειρήματά του είναι σαθρά.\nΈχετε υπομονήν, κ.Χ αλλά ο Dnieper δεν είναι συγγραφεύς. Είναι ποταμός εις την Ρωσίαν!\n(Από το βιβλίο του Ανδρέα Λασκαράτου «Ιδού ο άνθρωπος» σελ.54-55).\nΑφιερωμένο στον κύριο Πάγκαλο.\nΕπιτρέψτε μου να σας προτείνω μερικά βασανιστήρια για κοπρίτες από το βιβλίο του Ηλία Πετρόπουλου «Εγχειρίδιον του Καλού Κλέφτη» σελ.125 :\n«1. Φάλαγγα. 2.Παλάγκο. 3.Γκλόμπ στον κώλο. 4.Χτύπημα με χάρακα. 5. Χειραψία με μολύβια. 6.Πάτημα κοιλιάς. 7. Κάψιμο με τσιγάρο. 8.Γαμίσι. 9.Στρίψιμο αρχιδιών (ή, βυζιών).10.Βοϊδόπουτσα, ή, συρματόσκοινο. 11.Κρέμασμα απ' τα τσουλούφια. 12.Άτακτο ξύλο. 13.Ηλεκτρικό κρεβάτι (ηλεκτροσόκ). 14.Πάγος. 15.Βραστά αβγά στις μασχάλες. 16.Κάλτσα με άμμο. 17.Διπλό χαστούκι. 18. Βγάλσιμο χεριών. 19. Χτύπημα του κεφαλιού στον τοίχο. 20.Κρέμασμα απ' την ταράτσα. 21.Στου τσουβάλι με μια γάτα. 22.Το μαρτύριο της δίψας. 23. Σκούντημα με αυτοκίνητο. 24.Θάψιμο. 25. Χτυπήματα στο στέρνο. 26.Σαπουνόνερο. 27.Καρύδωμα. 28.Διάφορα ξεριζώματα. 29.Σιδερένια γροθιά. 30.Ξεγύμνωμα. 31.Εικονική εκτέλεση. 32.Σκατά στη μούρη. 33.Ρετσινόλαδο.»\nΕυτυχές το νέον φέτος!!!!\nΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΧΕΙΡΟΛΑΒΗ...\nΉταν σαν γυρνούσα πίσω. Σαν να ρουφούσε μια μαύρη τρύπα το σώμα μου σ' ένα βαθύ σκοτεινό πηγάδι απ' τον αυχένα μου. Στις άκρες των δαχτύλων μου, ποδιών μα και χεριών, τα άκρα ήταν μάτια. Ορθάνοιχτα μάτια που κοίταζαν ταυτόχρονα τη Λίτσα Πατέρα να λέει το φλιτζάνι, το Γιώργο Παπανδρέου να τυλίγει διπλό πιτόγυρο και το τζατζίκι να στάζει πάνω στο Power βραχιολάκι του, ενώ ο Ανδρέας Λασκαράτος τον έδειχνε φωνάζοντας «Ιδού ο άνθρωπος». «Άκου ανθρωπάκο» ήταν η επόμενη κραυγή της εικόνας του Βίλχεμ Ράϊχ που μιλούσε στο Σουφλιά. Μια «κρίση» σφυρίζοντας πέρασε με διπλάσια ταχύτητα απ' τη δική μου ακριβώς μέσα απ' τα πόδια μου θυμίζοντάς μου αστραπιαία την κατάσταση της πτώσης που βίωνα ενώ κοίταγα τα πάντα χωρίς να έχω τα μάτια μου ανοιχτά.\nΆξαφνα μπροστά από το μάτι του δείκτη του αριστερού χεριού μου πέρασε μια διαδήλωση ενώ στο μάτι του αντίχειρα η εικόνα διεκόπη. Ο δεξίς παράμεσος έκανε χιόνια ακριβώς την ίδια στιγμή που ακούστηκε το πρώτο «Merry Chrisismass» συνοδευόμενο από ένα «ΧΟ-ΧΟ-ΧΟ» ανάποδο. ΟΧ-ΟΧ-ΟΧ έκανε ο Άδειος Βασίλης και πέρασε μπροστά από τον μεσαίο δάχτυλο που του αντέτεινα αμέσως και πάντα τεντωμένο. Νιφάδες χιονιού αμέσως κατέκλυσαν την BlackhοouLίτσα που βρισκόμουνα και γνώριζα σε πτώση. Κάθε νιφάδα ήταν και μια εικόνα μαζική. Ο Ντανιέλ Κομπετίτ, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, ο Ζιν Εντίν Ζιντάν, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Θέμις Μπαζάκα, η Μόνικα, η Ελένη Ράντου, ο Βασίλης Αλεξάκης, το κόμμα της Ντόρας, το Ι.Κ.Α., ο Μπάρακ Ομπάμα, η Siemens, ο Μπουτάρης, ο Πειραιάς, τα Καμίνια, ο Καμίνης, το ΠΑΣΟΚ, το Mega, εγώ ο απαισιότατος, κάτι νάνοι που όταν κοιμούνται γράφονται με «γιώτα(ι)» και εκατομμύρια άλλες οπτικές νιφάδες που πέφτοντας στη μύτη μου λειώνανε πριν ακόμα τις δω καλά καλά. Μα καλά συμβαίνουν όλα αυτά και 'γω αναίσθητος; Είναι δυνατόν τέτοιες ώρες να σκέφτομαι αν η Μπουλέ αγαπάει ακόμη το Γρηγόρη; Αν βάζουμε λεμόνι ή ξύδι στο μαρούλι; Αν όντως θα τα καταφέρω πιστεύοντας στις δυνάμεις μου όπως μου είπε ο πρωθυπουργός του 11-8-80. Γιατί είναι γεγονός όπως μου λέει ο Τζέφρυ ότι το 11 θα 'ναι μια δύσκολη χρονιά αλλά σε 8 χρόνια θα καταφέρουμε να αποδείξουμε ότι σε 80 χρόνια θα 'χουμε βγει από την κρίση. Και έλεγα και γω που πέφτω τόση ώρα. Το πηγάδι των 80 χρόνων μόλις άνοιξε. Πάρ' το απόφαση και βούτα πριν σε βουτήξει αυτό. Ξύπνησα απότομα ευτυχώς πριν ακούσω για νιοστή φορά εκείνο «το τυχαίο δεν νομίζω» και ξεράσω πάνω μου από αηδία την οποία θα προκαλούσε με μαθηματική ακρίβεια το ίδιο μου το μυαλό. Το ποιό; Το μυαλό λέω. Το λέω, άρα υπάρχει. Η πληροφορία βέβαια ελέγχεται. Merry Chrisismas με 2011 κλωτσιές...\nΜπλα - Μπλα Δημοκρατία...\nΜπλα-μπλά-μπλά Δημοκρατία, μπλά-μπλά- μπλά με εκλέξανε, είναι τα λόγια των ανθρώπων πάνω απ' την επιφάνεια του νερού. Κι από κάτω μπουρμπουλήθρες και ησυχία στα ψαράκια. Σχηματίζουν μόνο το όμικρον τα ψαρένια τους χειλάκια σαν τα δαχτυλιδόστομα κορίτσια των παραμυθιών. Κανένα απ' αυτά δεν θέλει να γίνει κάτι άλλο. Δεν θέλουν να ψηφιστούν απ' τα υπόλοιπα για να γίνουνε γοργόνες, Ποσειδώνες κι άλλα τέτοια κατοικίδια που μένουνε στα όνειρα των άρρωστων ανθρώπων. Μπορεί τα ψάρια να ξεχνούν που πήγαιναν σαν ήρθαν, αλλά σαφώς θυμούνται πιο πολλά κι απ' τον τελευταίο ψηφοφόρο άνθρωπο. Δεν ζουν τουλάχιστον το αύριο μέσα από το τώρα γι' αυτό δε λένε «θα». Το μόνο «θα» που ξέρουνε είναι η θα-λασσά τους. Μπορεί να δώσουν τ' όνομα από κάποιον δικό τους σ' ένα σημείο βρεχούμενο ανθρώπινο και ξένο, μα είδαν την κατάντια του κι ακόμα τον «εκλαίνε». Αστακός σου λέει ο άλλος. Θάνατος με μακαρόνια σε ζεστό νερό ή fast track αποτυχία. Γιατί; Απορούνε οι άνθρωποι πώς χάλασε η δουλειά; Μα είναι για να το ρωτάς; Γιατί χαλάει η δουλειά σε κάθε αστακό; Και ένα μωρό το ξέρει. Γιατί ο επενδυτής, ο καταναλωτής μαγεύεται απ' το άρωμα την περισσή τη χάρη το σπάνιο το χρώμα του, της γεύσης του τη φήμη κι ούτε ρωτάει για την τιμή, τουτ' έστιν που έχ' την «...ούτσα». Πού έχει την «π...τσα» ο αστακός; Μα στον λογαριασμό. Έτσι χαλάνε οι δουλειές, έτσι ψοφάν τα οκτάπους. Γιατί τι νομίζατε ότι το χταπόδι «ο Πωλ», πέθανε από βαθιά γεράματα; Όχι Κυρίες και Κύριοι. Του σφύριξε ένας χάνος, πως τον εκαλοβλέπουνε για Κάλχα, μάντη, μέντιουμ, την ύψιστη Πυθία στις κάλπες τις δημοτικές να είναι βεντουζάτος. Είδε κι από είδε το λοιπόν, το χταποδάκι, ο Παύλος και πήγε κι αυτοκτόνησε ξημέρωμα Σαββάτο. Σιγά να μην αγκάλιαζε Μπουτάρη, Ψωμιάδη, Γκιουλέκα, Κακλαμάνηδες και τον Καρατζαφέρη. Μόνος του εχτυπήθηκε 80 φορές στο βράχο και έφυγε γι' άλλα μέρη. Μετεμψυχώθηκε με μιας και έγινε σκουλήκι, πεταλουδίτσα να γενεί, φτερά ωραία να 'χει, σαν το Γιωργάκη να πετά ανέμελος να είναι.\nΥ.Γ.: Χρωστάω τόσα στην Λίτσα Πατέρα και στον Εμετ Φοξ που με το «πνευματικό τους ημερολόγιο» μου άνοιξαν τα μάτια για τον πρωθυπουργό. Αντιγράφω - παραθέτω: «Για μένα η πεταλούδα διδάσκει το σημαντικότερο μάθημα που έχουμε εμείς οι άνθρωποι να μάθουμε. Όλοι γνωρίζετε την ιστορία της. Έζησε μια ζωή σαν σκουλήκι που της φάνηκε πολύ μεγάλη - εμείς τη χαρακτηρίζουμε κάμπια. Η ζωή μιας κάμπιας μπορεί να θεωρηθεί σύμβολο του περιορισμού. Ζει πάνω σ' ένα πράσινο φύλλο στο δάσος κι αυτό είναι το μόνο που γνωρίζει. Ύστερα μια μέρα η μικρή κάμπια αντιλαμβάνεται ότι της συμβαίνουν ορισμένα παράξενα πράγματα. Το παλιό πράσινο φύλλο για κάποιο λόγο δεν της είναι αρκετό. Γίνεται μελαγχολική, δύσθυμη, αλλά -κι αυτό είναι το ζωτικό σημείο- πρόκειται για μια θεϊκή μελαγχολία. Αισθάνεται την ανάγκη για μια μεγαλύτερη, καλύτερη και πιο ενδιαφέρουσα ζωή. Το ένστικτό της λέει ότι όπου υπάρχει μια αληθινή επιθυμία πρέπει να υπάρχει και η εκπλήρωσή της. Έτσι, λοιπόν, συμβαίνει το εξής υπέροχο πράγμα : ξεπροβάλλει η θαυμάσια πεταλούδα που τώρα έχει δικά της φτερά και, αντί να σέρνεται πάνω στο περιορισμένο φύλλο, πετά πάνω από τα δέντρα, πάνω κι από αυτό το ίδιο το δάσος- ελεύθερη, χωρίς περιορισμούς, ο αληθινός της Εαυτός...»\nΤο μυαλό μου βασανίζουνε πολλές. Το μόνο σίγουρο είναι ότι σ' εφημερίδες γράφω, εφημερίδες παίρνω, εφημερίδες διαβάζω είτε είναι έντυπες, είτε ηλεκτρονικές. Και δίνω μπάτσα να γυρίσει παραμύθα ν' αναρτήσει. Εφήμερο ον σε εφημερία. Ζητάει μερίδα για εφημερίδα.\nΈφη VS μερίδα σημειώσατε -2-!\nΑμφιβολία 1η): Το TV100 θα το κάνει ο Κυρ Γιάννης όντως porno100; Η pornoβουλία στην εξουσία;\n2η) η Ε.Υ.Π. είναι η υπηρεσία που φωνάζει στους υπόπτους: Έυπ!! τι κάνετε εσείς εκεί πέρα;\n3η) Το μουσείο Μακεδονομάχων του Γκιουλέκα, αληθεύει ότι το ζήτησε η New Tate Modern;\n4η) Ο Παπαθεμελής είναι υπαρκτό πρόσωπο ή είναι ο νάνος που ψήλωσε και έχασε τη δουλειά του στο τσίρκο;\n5η) Η Ντόρα που είναι κόρη του Μητσοτάκη που 'χει εχθρό το Σαμαρά, που 'ναι και δικός της εχθρός, που 'χει πάει ο Γκιουλέκας και του έκανε αγκαλιά, λες να κρατήσει μούτρα και να στηρίξει τον Μπουτάρη για να μάθει να εκτιμάει κάθε αχάριστο μουλάρι; Ή απλώς θέλει γούτσου-γούτσου με το ΠΑΣΟΚ;\n6η) Αλήθεια που θα μπει το άγαλμα του εθνάρχη Καραμανλή; Πρόταση για να μην μαλώνετε στη Σαλονίκη είναι να το βάλουμε εκεί απ' όπου ξεκίνησε. Στην Πρώτη Σερρρών ή «Κιούπκιοϊ». Εκεί που ανακαλύφθηκε το γκολφ.\n7η) Απ' το «πόθεν έρχομαι» με «έσχες» τη φανέλα. Καλά έλεγε ο άνθρωπος «λεφτά υπάρχουν». Μιλούσε γι' αυτούς τους ίδιους. Τώρα εσείς άμα δεν έχετε, δικό σας πρόβλημα!! Και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί στ' α..χ.δια τους!\n8η) Γιατί θέλετε τόσο να μιλήσει ο καταχειρότερος; Δεν θυμάστε τι έλεγε όταν μιλούσε; Ελάτε να την πιάσετε να την καταδικάσετε κι εγώ θα 'ρθω να σ' αρπάξω από την άλλη, είπα να φύγω, κλέψε - κλέψε τι να κλέψεις από μια καρδιά κλεμμένη και άλλα τέτοια λαϊκά. Κοινώς μισήστε μαζί μας, γνωστά, αγαπημένα, λαϊκά τραγούδια. Η σιωπή είναι χρυσός. Και μάλιστα Τέρης!!\n9η) Στον ανασχηματισμό δεν λείπει ένα Υπουργείο Υαλουργίας και Ξηρών Καρπών;\n10η) Φυσάει βοριάς για τον Βορίδη, ξαναφέρνει τον χοντρό με όλων των δεξιών τα είδη; Κορίτσια ο χοντρομπαλάς με το καράβι της χαράς;\n11η) Ζορρό με την πρώτη, Ζορρό εφορμά, έξω τα «ρομά» έξω τα «ρομά», δεν έχει μα ξε μα στο σουβλί του φαντομά. Την ίδια στιγμή βραβεύεται ο Γιωργάκης στην Ευρώπη χειροκροτούμενος από την Αμερική. Γιατί ό,τι κι αν είχε το 'χασε πατρίδα, βιος, μαγκιά του κι απέμεινε με θύμησες στερνή παρηγοριά του;\n12η) Είναι αλήθεια ότι μεταφέρθηκαν οι δημοτικές εκλογές στο U-TUBE;\nόχι στο Γκιουλέκα\nΌχι στο Μπουτάρη\n13η) Λες τα δύο μεγάλα ψηφοδέλτια να 'ναι ξυστό; Τα ξύνεις και εμφανίζεται η Τρόικα ;\n14η) Ό,τι κι αν ψηφίσεις τη Μέρκελ θα στηρίξεις;\n15η) Μην κοιτάς την Όλγα Τρέμη ψήφισε το Διογένη;\nΜαζευτήκαν οι γαϊδάροι\nνα ψηφίσουν το μουλάρι\nκι ούτε ένας στο μοσχάρι\nΜαζευτήκαν οι λαγοί\nνα ψηφίσουν το λιοντάρι\nκαι μετά τις εκλογές\nτους κατάπιε όλους με χάρη.\n16η) Ανάθεμά σε ρε χοντρέ της πιο μεγάλης ήττας/που φόρτωσες στην πλάτη μας το γιο της Μαργαρίτας.(Δημώδες συνταξιούχου);\n17η) Ένι-μένι-ντουντου-μένι ψήφισε το Διογένη;\n18η) Όλοι μαζί τα φάγαμε, όλοι μαζί θα τα πληρώσετε;;;;;\nΥ.Γ. Είναι αλήθεια ότι βράβευσαν το Γιώργο; Βραβεύονται και οι αντιεξουσιαστές; Δηλαδή αν δεν πεινούσαμε, τι θα 'παιρνε ακόμη; Παπούτσι και βραβείο μέσα σ' ένα μήνα!!!\nΣαν μπερδεμένο το μυαλό μου ροχαλίζει. Το «σαν μαγεμένο το μυαλό μου φτερουγίζει» τέλος. Φτερούγισε και την κοπάνησε. Όλα τώρα πια μπερδεύονται γλυκά. Γλυκά και πολτοποιημένα και κολλώδη. Είσαι έτοιμος μικρέ μου γλυκούλη αναγνώστη; Μαγιό, μπουκάλες, μάσκα και βατραχοπέδιλα στη θέση τους; Μπρατσάκια; Ένα, δύο, τρία και βουτιά μεσ' στην σβουνιά. Εμπρός για κουραδόψαρα.\nΕίπαν πριν από μας για μας:\n1. «Πομφολογοπαφλάσματα» (μπουρδολογίες)! Αριστοφάνης. (Για την TV πριν υπάρξει).\n2. «Αν είμαι ελεύθερος είναι επειδή πάντα τρέχω». Τζίμι Χέντριξ (για το φορολογούμενο).\n3. «Να έχετε ευρείς ορίζοντες. Να πάτε πιο μακριά και μην κοιτάζετε ποτέ πίσω». Άρνολντ Σβατσενέγκερ. (για τον Κωστάκη τον δεύτερο, τον καταλληλότερο).\n4. «Φιλία είναι η συμφωνία δύο ανθρώπων εναντίον όλου του κόσμου». Γιάννης Τσαρούχης (για τον Γιώργο Παπανδρέου και Αντώνη Σαμαρά).\n5. «Το καλύτερο πράγμα είναι η φυσική εμφάνιση, αλλά απαιτείται μακιγιάζ για να την έχεις». Κάλβιν Κλάϊν (για την Τίνα Μπιρμπίλη).\n6. «Ψήφισα τους Ρεπουμπλικάνους. Οι Δημοκράτες άφησαν άσχημη γεύση στο στόμα μου». Μόνικα Λεβίνσκυ. (το πιασα κυρά Μόνικα αλλά εμείς οι Έλληνες το φχαριστιόμαστε εξίσου και από τα δύο μεγάλα «πτώματα». Ε!!! λάθος, κόμματα. Πάλι μίλησα σαν Γιώργος. Μπήκε μέσα μου.).\n7. «Δεν κάνω δίαιτα. Απλώς δεν τρώω όσο θα ήθελα» Λίντα Εβαντζελίστα,(όταν το κάλλος ταυτίζεται με την Ελλάδα. Εμείς πάλι Βαγγελίτσα επίσης δεν τρώμε όσο θέλουμε, όχι από δίαιτα αλλά απ' την φτώχεια. Επιφυλασσόμεθα που λεν!).\n8. «Όταν τα παιδιά γίνονται ενός έτους, είναι σαν να έχεις να κάνεις με μικρούς μεθυσμένους. Πρέπει να τα προσέχεις. Σκοντάφτουν σε πράγματα και κλαίνε, κατουριούνται και ξερνάνε». Τζώνυ Ντέπ (για την επερχόμενη συμπλήρωση τους ενός έτους της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ).\n9. «Μετά τον έρωτα ο άντρας κοιμάται, ενώ η γυναίκα σκέφτεται». Μόνικα Μπελούτσι (για τον Έλληνα ψηφοφόρο που όλο το βράδυ μετά τις εκλογές το σκέφτεται, ενώ ο εκλεγμένος κοιμάται).\n10. «Οτιδήποτε αξίζει να κάνεις, αξίζει και να το παρακάνεις». Μίκ Τζάγκερ. (για το επικαιροποιημένο μνημόνιο και για τα νέα μέτρα).\n11. «Δεν πιστεύω στην αποτυχία. Δεν πρόκειται για αποτυχία, αν απόλαυσες την διαδικασία». Όπρα Γουϊφρυ (για τη διακυβέρνηση της Ν.Δ.).\n12. «Πάρα πολλοί άνθρωποι ξοδεύουν χρήματα που δεν έχουν κερδίσει, για να αγοράσουν πράγματα που δεν θέλουν, για να εντυπωσιάσουν ανθρώπους που δεν συμπαθούν». Ονίλ Σμίθ (για τα χάλια μας).\n13. «Όσο πιο πολλά έχεις, τόσο περισσότερο γνωρίζεις πόσα δεν έχεις». Αριστοτέλης Ωνάσης (για τον «λεφτά υπάρχουν» γνωστό και σαν James don't, 0-0 λεφτά, λέγε με και Τζέφρυ).\nΥ.Γ.: και ένα «θκόμ». Είναι απλό. Ο πρωθυπουργός προσποιείται ότι όλα πάνε καλά, όπως προσποιείται η γυναίκα τον οργασμό. Δυνατά και για λίγο...\n*Κοκτέϊλ καφενείου στις Σέρρες. Δέκα γράμματα, το πίνετε κάθετα, φεύγετε οριζόντια. Συνοδεύει πρωινά σουβλάκια. Μία μερίδα κονιάκ τριάρι, μία μερίδα τριαντάφυλλο λικέρ, μία μερίδα τάτουρα ή μέντα. Ανακατεύετε. Στο τρίτο ανακατεύεστε. Πίνεται ενίοτε και με παλιομοδίτικη καραμέλα στον πάτο...\nΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ\nΤι είναι η ηθική; Βρισιά βαριά; Απαραίτητη; Ή όποτε με βλέπουν είμαι ηθικός ή ηθική; Οκτώ μηχανισμοί για να εκλογικεύσουν την ανήθικη συμπεριφορά έχουμε στην κάβα μας οι άνθρωποι, για την προσαρμογή της ηθικής σε ηθική απεμπλοκή.\n1) Ηθική αιτιολόγηση: Οι στρατιώτες μαθαίνουν να δικαιολογούν το θάνατο όσων σκοτώνουν στο πλαίσιο του ευρύτερου καλού. Όπως και οι οπαδοί των ιδεολογιών και όλων των «-ισμών». Οι τρομοκράτες μπορεί να πουν ότι τιμωρούν του ανήθικους, άπιστους κ.λ.π.\n2) Χρήση ευφημισμών: Παράπλευρες απώλειες ή ουδέν καλόν αμιγές κακού, «φροντίσαμε για την ομαλότητα ή το αναγκαίο κακό»\n3) Επωφελής σύγκριση: Η σύγκριση πάντα του εχθρού με τον Χίτλερ για να δικαιολογηθεί μία επίθεση ή σύγκριση μιας παρανομίας με μία ακόμη χειρότερη από έναν αντίπαλο ή προκάτοχο με την γνωστή επιχειρηματολογική κατάληξη : π.χ. και τι να 'κανα δηλαδή; Να μην τον καθάριζα για να μας καθαρίσει αυτός μετά και να με λέτε κορόιδο;\n4) Μετατόπιση ευθυνών: Φταίει ο Προϊστάμενος ή ο ηγέτης που μας διέταξε να κάνουμε κάτι.\n5) Καταμερισμός ευθυνών: Δεν το 'κανα μόνος μου, φταίνε και οι άλλοι που πήραν μέρος. Μη σου πω και παραπάνω! Εγώ τι να 'κανα; Να 'λεγα όχι να με περάσουν και για αντικοινωνικό;\n6) Αδιαφορία ή διαστρέβλωση των συνεπειών: Άρνηση αναγνώρισης πραγματικότητας και των ζημιών που προκαλέσαμε: π.χ. « τα παραλές τώρα, δεν ήταν όλα τόσο άσχημα, έχεις μια τάση υπερβολής. Μήπως είσαι απ' τους άλλους;»\n7) Αποκτήνωση: Βρίζοντας τους άλλους με χαρακτηρισμούς που κυρίως νιώθουμε για τον εαυτό μας: π.χ. γουρούνι, έκφυλε, άπιστε, διαβολόπραμα, σίχαμα ή σκουλήκι. Αγαπημένες εκφράσεις βασανιστών.\n8) Κατηγορώντας τα θύματα με τις γνωστές φράσεις: «τα 'θελαν και τα 'παθαν» ή «φιρί-φιρί το πηγαίνανε» ή «κάτι θα 'καναν και βρέθηκαν σ' αυτή τη θέση. Εμένα γιατί δεν με ενοχλεί κανείς»;\nΠηγή: The New York Times από τον Benedict Carey. Για τη μελέτη του Άλμπερντ-Μπαντούρα στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ που αφορά την ψυχολογία της συμπεριφοράς της ηθικής.\nΧωρίς βενζίνη πώς να παντρευτούμε Μανωλιό μου, πώς να βάλουμε στεφάνι στον Αϊ Γιάννη;\nΠίσω απ' το ποτάμι που τρέχει είναι μια πληγή.\nΚαι επειδή φαγώθηκες πως όπου κι αν πας η Ελλάδα σε πληγώνει κάτσε στ' αβγά σου. Έχουμε και πληγές «delivery». Πλούσια η λίστα του σοσιαλίστα.\nΚαι να μην ξεχνάτε. Λεφτά υπάρχουν. Απλώς ψάξτε λίγο παραπάνω.\nΑπό το ευρύτερο Γκουαντάναμο resorts & spa\nΑπ' την Μισιρλού στην Μιζερ-Lou.\n«Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς χεστήκαμε!»\nΥ.Γ.: Κρίση-φόβος-τρομοκρατία. Ζήτω η Νέα ΠΑΣΟΚΡΑΤΙΑ\nΚΡΙΣΗ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ ΑΛΛΟΥ\nΡέκβιεμ στην ομορφιά\nΠερισσότερες λέξεις, περισσότερα νοήματα. Περισσότερος κόσμος, περισσότερη φροντίδα.\nΠερισσότερα συναισθήματα, περισσότερη αγάπη = Γράμματα. Επιστολές...\nΛιγότερες λέξεις, λιγότερα νοήματα, λιγότερος κόπος, λιγότερη φροντίδα, λιγότερα συναισθήματα, λιγότερη αγάπη = Κινητά. Αποστολές.\nΕπιστολή πρώτη (καλοκαίρι 1997): Νταϊνα προς το Γιώργο Ντάβλα.\nΜία υπέροχη ανθοδέσμη από εσένα μόλις έφτασε και είμαι πραγματικά ενθουσιασμένη. Ήταν πολύ ευγενικό από μέρους σου. Σε ευχαριστώ τόσο πολύ. Ανυπομονώ να συναντηθούμε το Σεπτέμβριο και μέχρι τότε ελπίζω να βρίσκεσαι σε διακοπές.\nΑποστολή 1ου s.m.s (καλοκαίρι 2011) από Μπία σε Τάκη: «Waououououou ...gamata...»\nΕπιστολή δεύτερη από Ρούντολφ Νουρέγιεφ στη Ροζίτα Σώκου:\nΕίμαι ενθουσιασμένος που είσαι εδώ στο Λονδίνο σ' αυτούς τους ταραγμένους καιρούς της «Τρικυμίας». Μεγάλη χαρά που σε ξαναβλέπω, αν και όχι για πολύ. Όσο για το βιβλίο που ανέφερες για μένα, χαίρομαι πάρα πολύ που θα το κάνεις εσύ. Έχω εμπιστοσύνη πως θα το κάνεις καλά, αν όχι τουλάχιστον με μεγάλο κέφι. Σε χαιρετώ, να είσαι καλά και ωσότου περάσουμε ξανά υπέροχα στην Ελλάδα.»\nΑποστολή 2ου sms από Τάκη σε Μπία «cano...cone...ta leme»\nΕπιστολή 3η: Από Ντίνο Χριστιανόπουλο προς το Δημήτρη Αρμάο:\n«Διάβασα από κάθε σειρά τα τρία πρώτα. Η εντύπωσή μου είναι πως δεν είστε ποιητής και άδικα κουράζεστε.\nΦιλικά Ντίνος Χριστιανόπουλος».\nΑποστολή 3ου sms «Asto megale».\nΓράμμα από σκύλο στο Θεό: «Αγαπητέ Θεέ,\nΤ' αντίστροφο του dog στα αγγλικά είναι God. Λες οι Εγγλέζοι σκύλοι να είναι σατανιστές;»\nMark Bricklin. Ο πρώτος σκύλος με ονοματεπώνυμο.\nΥ.Γ.: Γιατί μου λες πως δεν σου γράφω, αφού δε λαβαίνεις;\nΙσρα -αλήτικη συμπεριφορά;\nΕβραϊκώς απαράδεκτο; Ή\nΜας κόπηκαν τα διεθνή ήπατα;\nΌταν το θύμα αντιδρά υπάρχει αποσυμπίεση, δικαίωση, ανακούφιση. Και αν τύχει και τα καταφέρει. ακόμη και χαρά. Το μετά είναι αυτό όμως που δείχνει τη μετάλλαξη. Πώς μπορεί να κάνει ο αδικημένος κάτι τέτοιο; Αυτός που είδε το Θεό φαντάρο; Αυτός που έλειωσε σαν το κερί που του 'φυγε η παραφίνη; Αυτός που έζησε του κόσμου την οδύνη; Η γη της επαγγελίας άλλαξε εντός του; Έγινε ο εαυτός του ο χειρότερος εχθρός του; Για τη γη της εξαγγελίας ρε γαμώτο;\nΣτο «θυρωρό της νύχτας» της Λιλιάνα Καβάνη, η Σαρλότ Ράμπλινγκ ερωτεύεται ως βασανιζόμενη το βασανιστή Γερμανό Διοικητή της. Εντάξει κατάπιε από νωρίς ένα «sex in the σπίτι» των 1.000 με γέμιση Στοκχόλμης. Μήπως δεν βγήκε ακόμη το νούμερο δύο όμως;\nΣ' αυτό η Σαρλότ, ντυμένη φράου καμαράτ, χαρακώνει μαυριδερούς ρίχνοντας πάνω τους χοντρό αλάτι ενώ τους ξηλώνει τις ρώγες με τανάλιες. Μια λωρίδα για τη Γάζα ποτέ δεν είναι αρκετή. Τόσο αίμα για «Μπλάντυ Μαίρη» δεν ξανάδωσε το έρεβος του ανθρώπου. Μια λωρίδα για τη Γάζα είναι μια ίντσα για την Γη. Γιατί όλα εκεί; Γιατί οι άνθρωποι δεν θέλουνε να γιάνουν; Γιατί σκαλίζουνε και ξύνουνε κακάδια απ' τις πληγές; Γιατί έτσι γεννηθήκαμε. Και ως εδώ εντάξει. Ο καθένας και η λωρίδα του. Άλλος τη θέλει ποτισμένη με μορφίνη, άλλος για να 'χει κάτι στα μάτια της η Δικαιοσύνη. Κανείς όμως δεν μπορεί να βομβαρδίζει τη γάζα του αλλουνού. Κανείς δεν πρέπει να γαζώνει τη γάζα του πληγωμένου. Ξυπνήστε ρε μάγκες! Γίνατε χειρότεροι απ' τους βασανιστές σας. Τουλάχιστον εσείς γνωρίζεστε προσωπικά με τη Θεία Δίκη. Εκτός κι αν μετά από τόση συναναστροφή νομίζετε πως είναι μία από σας. Μια συγγενής σας. Μια εβραία, μια μουσουλμάνα θεία σας. Η Θεία Δίκη. Γιατί όταν ο κακοποιημένος ξεχνάει γιατί δεν πρέπει να παράγει το κακό, τότε το κακό έχει ολοκληρωθεί.\nΔεν φτάνει λοιπόν να είσαι τετραπέρατος, να σώζεις τον πλανήτη και να δίνεις μια άνοδο στο χρηματιστήριο, να σε θαυμάζουν για τη λαμπρότητα της καπατσοσύνης σου, να είσαι ο mr Τέλειος ή να σε μπερδεύουν με τον πλάστη σου απ' την αρτιότητα της ύπαρξής σου. Πρέπει να μείνουν και κάποιοι δίπλα σου που να θέλουν να σε κάνουν και παρέα. Κατάλαβες Σιάμι Μιουί* ή να κάνω και κακά; Τι σημασία όμως έχουν όλα αυτά. Η Αμερική εκείνη την ώρα έδενε τα κορδόνια της και δεν το είδε, ο ΟΗΕ τον «είχε πάρει» μια στάλα για να ξεκουραστεί απ' την μηδαμινότητά του και ο Θεός του καθενός ήτο πολύ ψηλά για να παρέμβει.\nΓραμματείς και φαρισαίοι βομβαρδίζουν κι είναι ωραίοι. Επιούσιος λαός, επιούσιες πράξεις. Στημένο για τα αντίποινα; Προβοκάτσιες για μελλοντικούς λαιμούς Ισραηλινών σφαγμένους από λύσσα αραμπιάτα; Κανείς δεν θα μας πει ποτέ γιατί όλοι μαζί το είδαμε το αίμα στο κατάστρωμα, την ποτισμένη Γάζα. Πάλι. Ξανά. Αλλιώς. Αέναα ίδια.\n*εκπρόσωπος Ισραηλινού στρατού.\nΥ.Γ. : «Το παρελθόν ξαφνικά άλλαξε, όσο περισσότερο προωθείται το μέλλον, τόσο περισσότερο αλλάζει το παρελθόν, γίνεται πιο φορτισμένο με κινδύνους και είναι πιο απρόβλεπτο από το αύριο, γεμάτο από παλιά κλεισμένα δωμάτια από τα οποία όλο και συχνότερα βγαίνουν ζωντανά αγρίμια.» Μίλοραντ Πάβιτς- Ανδρικό Λεξικό των Χαζάρων σελ.296.\nΚΡΙΣΗ - ΦΤΩΧΕΙΑ - ΑΝΕΡΓΙΑ: ΖΗΤΩ Η ΝΕΑ ΠΑΣΟΚΡΑΤΙΑ!\nΠροτεινόμενο παιχνίδι multiple choice. Συμπληρώστε βαθμούς και κερδίστε τη συμμετοχή σας στο παιχνίδι. Βάζω τις ερωτήσεις, βάζεις τους βαθμούς;\n1. Ποιο είναι το μόττο της Μέρκελ ;\nΑ) εδώ πολύ για πάντα;\nΒ) η υπερβολή ποτέ δεν είναι αρκετή; ή\nΓ) θύμωσε ο αγάς κι έκοψε τον λούτσο του;\n2. Αν η Ελλάδα είναι στο ζώδιο του Υδροχόου, η Γερμανία είναι:\nΒ) Σκορπιός; ή\nΓ) Αγγιλωτός; σταυρός\n3. Όταν λέει ο Πρωθυπουργός ότι είναι «μια δύσκολη περίοδος»\nΑ) έχει αιμορραγία και νεύρα;\nΒ) θέλει σερβιέτες με φτερά; ή\n4. Όταν λέμε 13ος τι σκέφτεστε;\nΑ) τον Ηλία του 13ου ορόφου;\nΒ) Κάποιον Θεό; ή\nΓ) Τον προ τελευταίο κομμένο μισθό;\n5. Η Θεσσαλονίκη είναι παραπονιάρα στην Αθήνα γιατί:\nΑ) Δεν παίρνουμε επίδομα ερωτικής αναγνώρισης;\nΒ) Γιατί εκτός από συμπρωτεύουσα δεν μας κάνουν και συμβασιλεύουσα; ή\nΓ) Γιατί δεν αναγνωρίζει ακόμη και σήμερα το ψευδοκράτος των Αθηνών ότι πρώτα σε μας ήρθαν τα Κίτσεν και τα ΙΚΕΑ;\n6. Τι δηλώνει ένας γιατρός Κολωνακίου στην εφορία;\nΑ) Το Κολωνάκι το ίδιο;\nΒ) 6.500 χιλιάδες ευρώ; ή\nΓ) Δηλώσεις που θα μείνουνε δηλώσεις;\n7. Τι είναι η πρόταση μομφής ;\nΑ) Fish restaurant;\nΒ) Κάτι πρόστυχο; ή\n8. Το Δ.Ν.Τ. πιστεύετε ότι θα επιβάλλει στην Ελλάδα:\nΒ) Πρωκτικό σέξ; ή\nΓ) Ιεραποστολική συνουσία σε κινούμενο τροχό;\n9. Τι είναι σπρέντ;\nΑ) Να μη σε νοιάζει;\nΒ) Αναψυκτικό; ή\n10. Φέτος τι θα σφυρίζει ο έλληνας στο μπάνιο;\nΒ) Έμινεμ; ή\n11. Πόσα χρωστάμε;\nΒ) Εγώ να δεις; ή\nΓ) Είναι πολλά τα λεφτά Άρη θα πάω στον ΠΑΟΚ;\n12. Αν ήταν να πουλήσουμε νησιά για να ξεχρεώσουμε ποιο θα δίνατε;\nΑ) Τη Μύκονο;\nΒ) Τα Κουφονήσια που είναι και ελαττωματικά; ή\nΓ) Τα «Νησιά» το ουζερί στην Καρόλου Ντηλ λόγω του ότι το Ντηλ το υπογράφει ο Γερμανός Κάρολος;\n13. Το Καστελόριζο είναι;\nΑ) ριζότο με καστέλι;\nΒ) αδερφάκι του σπανακόριζου; ή\nΓ) η έδρα του Δ.Ν.Τ.;\n14. Αν υποθέσουμε ότι πρέπει να πάτε με μια Υπουργό για να σωθεί η χώρα θα επιλέγατε:\nΑ) Την Μπιρμπίλη;\nΒ) Την Μπατζελή; ή\nΓ) την Ξενογιαννακοπούλου;\n15. Ο Όλι Ρεν ;\nΑ) Είναι μιούζικαλ;\nΒ) Άνθρωπος των Γερμανών; ή\nΓ) Χαϊδευτικό του όλοι κλαιν;\nY.Γ. : Δεν ξαναγράφω υστερόγραφο. Οικονομία.\nΗ ΚΡΙΣΗ ΗΡΘΕ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ\nΟ ΝΗΣΤΙΚΟΣ ΚΑΡΒΕΛΙΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ\nΕλιά: η τελευταία που είδαμε έδωσε τον ίσκιο της στη Γιάννα Αγγελοπούλου το 2004. Εθελοντισμός =σοσιαλισμός= δεν θελοντισμός. Πριν-μετά-τώρα.\nΤΣΙΚΛΙΝΤΑΚ, ΣΠΙΤΑΚΙΑ ΜΑΣ\nΤο αόρατο κλείδωμα που μας προφύλασσε απ' τον αντίπαλο (τσικλιντάκ σπιτάκι μου) όταν ήμασταν παιδιά. Το παιδικό αυτό παιχνίδι είναι το νέο σχέδιο της κυβέρνησης. Θα σας κλείσουμε όλους μέσα. Τσικλιντάκ σπιτάκι σας, τσικλιντάκ στη φυλακή, τσικλιντάκ στο ίδρυμα ή στην κλινική; Δεν έχει σημασία πού, αλλά έξω θα κυκλοφορούν τρέχοντας σαν ζόμπι μόνο οι άνθρωποι απ' τις διαφημίσεις της κινητής τηλεφωνίας. Οι πιο ευτυχισμένοι θα 'ναι μόνο οι χαζόμορφοι των vodoγραφιών στο «next top model». Έλα λοιπόν Άγιε Βαλεντίνε, η κρίση σου προωθείται. Δωσ' μου πάθος φωνάζει ο φωτογράφος της κυβέρνησης, δώσε οργή πειθήνιε ψηφοφόρε και θα σου δείξω τα λεφτά που σου 'ταξα, μα τώρα δεν υπάρχουν.\nΟ Γερουλάνος περπατά σαν κορμοράνος που δεν έχει μία για να δώσει στον πολιτισμό. Κι όταν θα 'χει σιγά μην μας το πει. (Το είχα δει και το 'ξερα, το μύριζα που 'ρχότανε και σου μιλώ για το «κακό» με δρασκελιές να πλησιάζει.). Ο Δον Κι hostess ο Γιωργάκης βάζοντας για μια ακόμη φορά την (τσέπη στο χέρι) όπως (το πιδί σιντάϊ) και όχι το (cd πηδάει) όλους ξεκινάει και μας πηδάει.\nΖηνανάϊ γιάβρουμ ζηναναϊναϊ, άδει η χορωδία του ΠΑΣΟΚ πάνω στο αίμα της μωρής οικονομίας παρθένας. Πόση καλοσύνη γύρω μου κι εντός από του παντός τη μεγαλοσύνη, βάρκα με προσμένει μ' ανοιχτό πανί και οι εφτά ουρανοί γύρω χρεωμένοι!!! Οι αλλοδαποί σε φυγή. Ούτε να δουλέψουν ούτε να κλέψουν έχει αυτή η χώρα. Αυτό που ήθελε το ΛΑΟΣ το πέτυχε το ΠΑΣΟΚ. Καθάρισε τη χώρα. Στα τρία μέτρα. Όσο για το (ashes to ashes) του πράγματος η κυβέρνηση ασχολείται με την φαιοπράσινη ανάπτυξη, την πράσινη τσόχα, τα πράσινα άλογα, φτιάχνοντας μελέτες για την επίδραση των πλαγίων ανέμων στα αριθμητικά σύνολα, με το ειδικό βάρος ενός φιλιού και με την επιφάνεια του Θεού. Επίσης με την στατιστική του γαργαλητού τη «διαλεκτική της Άγνοιας» και με την επιρροή που ασκούν οι ουρές των ψαριών στα κύματα της θάλασσας, κοινώς «εις τον αφρόν, εις τον αφρόν των ημερών, κυβέρνησή, κυβέρνησή κοιμάται, παρακαλώ σας κύματα στον πάτο να την πάτε».\nΣτο μεταξύ καπνίστε παντού άφοβα ακόμη και πάνω απ' τα μωρά σας σε όλους τους χώρους μη καπνιζόντων, μαλώστε γδαρθείτε, ξεσκιστείτε μεταξύ σας για τις αποδείξεις που θα μάσετε ο ένας απ' τον άλλον για να μαζευτούν λεφτά στις δεξαμενές του κράτους ούτως ώστε να 'χουν κι αυτοί να πάρουν κάτι φεύγοντας. Και φτού κι απ' την αρχή. Οι κούφιοι άνθρωποι άλλωστε επιτρέπουμε στους εαυτούς μας να υφιστάμεθα τη ζωή. Οι γεμάτοι άνθρωποι τη διεκδικούν. Έχουμε πόλεμο καρδιά μου. Ξύπνα. Ή επανάσταση ή μετανάστευση. ΠΑΟΚ.\nΒρεκεκέξ, κουάξ κουάξ\nβρεκεκέξ, κουάξ, κουάξ\nείπε ο πρίγκιπας χωρίς να\nκαταλάβει πότε συνέβη αυτό\nτο να 'ναι άλλος. Τώρα πια\nτο μόνο που θα περιμένει για\nπάντα θα 'ναι το κατάλληλο\nΑλήθεια πού 'ναι τα λεφτά; ΚΟΥΑΞ !!!!\nΕΛΛΑΔΑ ΕΝ ΥΠΝΩ\nΈρχονται σιγά, σιγά οι υπερπαραγωγές του χειμώνα. Πολυτεχνείο, Δεκεμβριανά, Νέα Αντιεξουσιαστική Κυβέρνηση απόλυτης καταστολής, Νέα, Νέα Δημοκρατία και τελειωμό δεν έχει.\nΉρθαν τα πρηχτούγεννα εορτή μεγάλη και ο χοντρός ο Αϊ Βασίλης χορεύει πεντοζάλη, ανάβοντας την τεράστια πλάσμα των υγρών κρυστάλλων με ψηφιακούς σταλακτίτες πιάνοντας channel earth (κανάλι γη) ζώων. Τάρανδε.\nΠαγκόσμια ερωτήματα όπως, «μπόχουμ δέρνουμε;» και γιατί παραιτήθηκε ο αγαπημένος του Αβραμόπουλος, τον κάνουν να τριγυρνά νευρικά στην τεράστια αμαξοπολυθρόνα του γεμάτος προβληματισμούς όσον αφορά τα δώρα που θα επιλέξει για φέτος. «Θα τους κόψω δωροεπιταγές» σκέφτεται γεμάτος βαρεμάρα. «Φέτος θα κάτσω σπίτι, θ' αράξω σπίτι». Η φωνή της Αγιοβασίλαινας όμως σκίζει σαν δρεπάνι τον φλοιό του εγκεφάλου του... «Φτού σου ρε σαπιοκοιλιά! Μια μέρα του χρόνου δουλεύεις και 'κεινη τη βαριέσαι! Άλλος κρα κάνει να 'ναι μια μέρα πρωθυπουργός και συ που έχεις μια μέρα κάθε χρόνο για να δουλέψεις είσαι 364 μέρες στο ουίσκι και στα πρόζακ. Παλιοϋπογλώσσιε, κακομαθημένε, παιδί του Κόκαλη, κοτζαμάν μαντράχαλος γυρνάς αξύριστος και ντύνεσαι περίοδος με πόδια. Άχρηστε!»...\nΈτσι λοιπόν με τούτο και με τ' άλλο, μ' αυτό το γλυκό κελάρισμα από μπινελίκια, πήρε τον Άγιο μας ο ύπνος, μετά από 3 μπάφους, μερικά ποτισμένα χαρτάκια και μισό μπουκάλι ουίσκι. Επιτέλους ήταν αλλού. Εκεί ήταν μόνος. Αυτός και τα παιχνίδια του. Έτσι λοιπόν άρχισε να διαλέγει με ηρεμία: Ένα ελαφάκι για το Γιωργάκη που δεν έχει και αλυσίδα.\nΜια μπανάνα για τον Κωστάκη που έχει άφθονο χρόνο να την καθαρίσει.\nΈναν αυτόματο μετατροπέα από νέους σε γέρους για να 'χει ψηφοφόρους ο Αλέξης. Το λεγόμενο, τον βάζεις λάχανο, τον βγάζεις κουνουπίδι.\nΜια ολοκαίνουργια Σοβιετική Ένωση για την Αλέκα.\nΜια μέγγενη για το κεφάλι της Ντόρας και χάπια αδυνατίσματος.\nΜια Μακεδομονόπολη για το μικρό Ψωμιάδη.\nΚαι μια ολοκαίνουργια πόλη την «τίπταland» για τον Σαμαρά.\nΓια το μουντρούχο Καρατζαφέρη πήρε και συσκεύασε τα 1000 περιστέρια του Ζαμπέτα.\nΑφού λοιπόν τακτοποίησε τα πάντα, άψογα μέσα στον ύπνο του, όπως συνήθως μας συμβαίνει, ενώ όταν ξυπνάμε απορούμε για το πώς μας φάνηκε τόσο καταπληκτική αυτή η μαλακία που ονειρευτήκαμε, είπε να διπλοκοιμηθεί μέσα στον ύπνο του για να 'ναι ακόμη πιο σίγουρος ότι όλα θα 'ναι εντάξει. Αυτό και έπραξε αστραπιαία κλάνοντας ενώ γύριζε πλευρό.\nΌχι. Δεν με νοιάζει αν ήδη μετράνε οι 100 μέρες του καινούργιου «ταλέντου». Όχι, δεν θέλω νέες εκλογές. Όχι, δεν θέλω να ξαναθυμηθώ ότι «Δεν Ξεχνώ. Όχι. Όχι, στην ύπατη αμνησία. Δεν μ' απασχολεί ποιος θυμάται γιατί έφυγε ο Πανταγιάς. Ούτε γιατί έφυγε ο Σημίτης. Ούτε γιατί πάγωσε ο Βενιζέλος. Όχι. Όχι, στη σωστή διαχείριση μαύρων χρημάτων. Όχι, ποτέ δεν υπήρξε κάποιος απ' το σπίτι μου γραμμένος σε κάποιο κόμμα. Όχι, ποτέ δεν μοιράσαμε σε σπίτια το «Ξύπνα» του ΠΑΣΟΚ και τη «Σκοπιά» της Νέας Δημοκρατίας. Όχι, δε μισώ τους ξένους. Όχι, δεν αγαπώ του δικούς μου Έλληνες, γιατί είναι πιο ξένοι κι απ' τους αλλοδαπούς. Όχι, δεν θέλω να σώσω τον κόσμο και να τον καθαρίσω απ' τη βρωμιά του, να τον ετοιμάσω για να 'ναι μαλακός, ονειρεμένος βολικός και άνετος για να κάτσει ο άπλυτος, σπυριάρης, σιχαμένος υποκριτής, τριχιάρης κώλος σας επάνω.\nΌχι δεν θα 'χετε τη μάπα μου για μαξιλάρι. Προτιμώ να τρελαθώ. Προτιμώ να είμαι απελπισμένος και γκαζομένος. Προτιμώ το «πού 'σαι ρε μαλάκα» στο δρόμο από αγνώστους, παρά το συνομωτικό κλείσιμο του ματιού τους. Αυτό το κλείσιμο του ματιού που δεν είναι standard όχι. Που είναι, ίσως «ΝΟΧΙ» Που είναι σίγουρα «και εγώ στη θέση σου θα το 'κανα ρε λαμόγιο». Όχι, δεν μπόρεσα να το πιστέψω. Ο Σαββόπουλος επικρατείας; Ο Νιόνιος με τη Νταλάρα και την Τσόκλη; Ο άνθρωπος που είπε όχι στο στρατό, ναι στο ΠΑΣΟΚ;\nΕ, όχι! Δεν θα πω το ναι. Ουρανέ. Ε... ουρανέ. Σου 'ρχομαι να με ξεκουράσεις.\nΌχι, σημαίνει άνθρωπος, μόρφωση, περηφάνια.\nΌχι, σημαίνει άποψη δημιουργική, ζωντάνια.\nΤο όχι ήτανε ο Τσε.\nΤο ναι ήταν ο Σαλιέρι.\nΤο όχι είναι για τσι νιοι.\nΤο ναι είναι για τσι γέροι.\n«Σ' ό,τι μας λένε θα λέμε όχι.\nΜια ζωή ξύδι και ξιφολόγχη.»\nΜε συναδελφικούς ασπασμούς\nΖήτω η νέα Πασοκρατία.\nΉ μήπως, όχι!\nΔεν τρώγονται με τίποτε, άλλη μια φορά, τα γνωστά κι αναγουλιάρικα των αρχηγών των κομμάτων, του πρωθυπουργού etc, etc.\n1. Το γνωστό φιλάκι (kiss) στους Θεσσαλονικείς. Η πιο ερωτική πόλη. Ισοδυναμεί με Ταϊλανδέζικη πεολειχία στον ψηφοφόρο.\n2. Η υπενθύμιση ότι η Θεσσαλονίκη είναι η ιστορική πρωτεύουσα της Μακεδονίας. Μένει ανοιχτό το θέμα της σύγχρονης πρωτεύουσας της Μακεδονίας.\n3. Ότι είμαστε συμπρωτεύουσα. Δηλαδή, θα σε κάνω βάτραχο για να γίνεις πρίγκιπας μόλις σε φιλήσει η Νατάσσα.\n4. Ότι είναι σε πιο πλεονεκτική θέση, γεωφυσικώς, από την Αθήνα. Ο.Κ. άμα θέλετε αλλάζουμε.\n5. Ότι είναι πρωτεύουσα των Βαλκανίων. Των Βαλκα... τί; Α!... Πληροφορία. Τα Βαλκάνια είναι τούρκικη λέξη. BALCAN σημαίνει βουνό. ΝΑΤΟ το επεισόδιο.\n6. Ότι είναι μια σύγχρονη πόλη. Εντάξει κι ο Γλίξμπουργκ είναι ο βασιλιάς της Ελλάδος στη φωλιά του πουλιού («κούκου»).\n7. Ότι δεσπόζει στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Δίνοντας όχι τα φώτα της, που αναφέρει ο Καββαδίας, αλλά το συνάλλαγμα λόγω της καύλας και τεμπελιάς που διακρίνει τους ενεργούς πολίτες, των επίσης άλλων πόλεων που επισκέπτονται την πόλη ζητώντας πολιτικό άσυλο λόγω του ερωτισμού και της χαλαρότητας που παρέχουν ανατολικοευρωπαίες θεές. «Θέλω να ζήσω ελεύθερη και πλούσια ζωή», αναφωνεί ο μέσος βαφτισμένος Σαλονικιός (δανειζόμενος το στίχο του Σαββόπουλου) με το κοντομάνικο Lacoste του, παίζοντας τον «Άναξ» του Δενδροποτάμου με σηκωμένο γιακά κολαριστό με merito.\n8. Ότι έχετε όλα τα στοιχεία και ότι θα δημιουργηθούν οι υποδομές για να αντέξει τους χιλιάδες οικονομικούς μετανάστες που θα φτάσουν τα επόμενα χρόνια. Δηλαδή δεν υπάρχει ωραιότερος τρόπος για να πεις κάποιον μαλάκα: «μαλάκα».\n9. Ότι είναι μία πόλη που σέβεται το διαφορετικό. Και το αναδεικνύει, θα έλεγα. Βλέπε Δήμαρχο, Νομάρχη.\n10. Ότι η κυβέρνηση αυτή είναι τόσο κακή ενώ η προηγούμενη ήταν καλή. Κι ότι αν ξαναγίνει, τότε ΘΑ δείτε. Βλέπε, άκου, σώπα, ή ούρλιαξε ή σκάσε!\n11. Ότι θα δημιουργηθούν κίνητρα για νέες θέσεις εργασίας. ΟΠΑ! Κίνητρα έχουμε, λεφτά δεν έχουμε.\n12. Ότι θα ωφεληθεί εξαιρετικά από το επόμενο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης. Εμείς, που λένε, «θα σας τη ρίξουμε» (προφέρεται ενιαία).\n13. Ότι τα μεγάλα έργα ανάπλασης την καθιστούν κέντρο της γης. Όπως ο Λευκός Πύργος που ψήλωσε γιατί εδώ και ένα χρόνο ο Δήμαρχος τον ταΐζει φέτα.\n14. Ότι το αεροδρόμιο και το λιμάνι είναι οι πύλες εισόδου και εξόδου στα Βαλκάνια και τον κόσμο. Το θέμα είναι να γίνουν πύλες εσόδων κι όχι εξόδων. Σεπτέμβριος η ένατη πύλη της μπαρούφας.\n15. Ότι γίνονται και θα γίνουν έργα για τον πολιτισμό. Έλα .Δεν σ' ακούω ...Σε χάνω ...Βρες ένα μέρος με σήμα και κάτσε ...Έκλεισε.\n16. Ότι οι αγρότες θα την κάνουνε και πάλι «ταράτσα». Άλλο όμως πρήστηκα από το φαΐ κι άλλο έπαθα τυμπανισμό απ' την πείνα.\n17. Ότι οι παραγωγικές τάξεις σταθεροποιούν την οικονομία της. Ξέρω κι άλλα τέτοια. Φερ' ειπείν. Είναι καλόν ο άνθρωπος να ασκείται καθημερινώς. Ας πούμε οι μαλάκες, μαλάκες είναι και «τον» παίζουν κάθε μέρα; Άλλο. Ένα μήλο την ημέρα τα windows κάνει πέρα.\n18. Ότι η ποιότητα ζωής των κατοίκων της θα γίνει ακόμη καλύτερη. Ανυπομονώ. Με τρώει η περιέργεια πόση ποιότητα άραγε μπορεί ν' αντέξει ένας άνθρωπος. Δεν κρατιέμαι. Εκλογές τώρα. Ποιότητα χθες. Μπήκα σε τσιτατολογία εκλογών ήδη. Μη με δώσεις ποιότητα εμένα. Άλλος άνθρωπος γίνομαι.\n19. Ότι οι Θεσσαλονικείς είμαστε εργατικοί, φιλότιμοι και πατριώτες. Μια κατά λάθος ομολογία ότι οι Αθηναίοι είναι τεμπέληδες, λαμόγια και απάτριδες να υποθέσω; Αμ, Αθηναίος γεννιέσαι δεν γίνεσαι! Γι' αυτό και το είδος εξαφανίστηκε. Σήμερα πια υπάρχουν δύο κατηγορίες. Οι Άνθρωποι και οι Πολιτικοί.\nΚι ύστερα ήρθαν τα Φεστιβάλ:\nΚι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς γκρινιάρικα...\nΤΟΠ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ\n1. Ντύσου καλοκαιρινά, αέρινα, ανεπιτήδευτα. Ένα απλό t-shirt και μια micro-φούστα αν είσαι γυναίκα ή μια βερμούδα αν είσαι άντρας. Ειδικά αν είσαι η Φάνη Πάλη Πετραλιά ή ο Καρατζαφέρης. Εξάλλου και ο Σάκης με ένα απλό t-shirt δεν κατέκτησε την Ευρώπη;\n2. Πάρε μαζί σου καλή παρέα, δεν χρειάζονται ούτε party animals αλλά ούτε και άτομα που να χασμουριούνται -ειδικά το τελευταίο. Για παράδειγμα ο Καραμανλής, Χριστοφοράκος, Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης, Δένδιας αποτελούν τον καλύτερο συνδυασμό. Guest star: Παλαιοκώστας για ένα cameo είναι ότι πρέπει.\n3. Παρήγγειλε δροσιστικά κοκτέιλ που να μυρίζουν καλοκαίρι. Ένα ντάκερι με ανανά θα σε βάλει 100% στο κατάλληλο mood. Όχι βαριά ποτά: δεν συνάδουν με το κλίμα. Στην παραλία είσαι όχι στη Σιβηρία. Εκτός κι αν έχεις πάει διακοπές με το ζεύγος Παπανδρέου κι έχει παγώσει ο κώλος σου. Σ' αυτή την περίπτωση ένα napoleon 7 αστέρων είναι ό,τι καταλληλότερο.\n4. Αν παρακολουθείς τις κοσμικές στήλες, προσπάθησε να υιοθετήσεις την star attitude αυτών που βρίσκονται στο προσκήνιο. Κάνε ό,τι κάνει η Τζούλια Αλεξανδράτου, ο Ηλίας Ψινάκης αλλά και ο Μάνος Ελευθερίου.\n5. Μπες στο ρυθμό. Δεν χρειάζεται να ξεβιδωθείς και να σε κοιτάνε όλοι περιφρονητικά αλλά είναι καλό να λικνίζεσαι στους ρυθμούς του dj. Φανερώνει ότι είσαι ψυχή τε και σώματι εκεί και δεν ταξιδεύεις αλλού. Ειδικά αν πετύχεις Νίβο τα 'χεις όλα σε ένα. Ένας underground δημόσιος υπάλληλος γεννιέται. Viva τακτοποίηση.\nΤΟΠ 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ\n1. Σκέψου θετικά, κοινωνικοποιήσου. Μην είσαι μονόχνοτος, κέρνα σφηνάκια στην απέναντι παρέα, δεν θα σε παρεξηγήσουν αν είσαι γυναίκα. Όταν λέμε κοινωνικοποιήσου, βέβαια, δεν εννοούμε ότι θα πρέπει να μιλάς σε όλους, γιατί θα σε περάσουν ή για τρελό ή για πολιτικό. Βλέπε: Καρατζαφέρης. Ξέρεις τι είναι να ζορίζεσαι για να μη δείξεις την απέχθειά σου σε τσιγγάνους, ομοφυλόφιλους, αλλόθρησκους και ό,τι άλλο κυκλοφορεί στην πιάτσα; Θα ακουστεί το «μπαμ» σου το λέω. Πάρε θάρρος λοιπόν και πες το. Λατρεύω μόνο εμένα. Γίνε η ψυχή της παρέας, μπορείς.\n2. Πιές μόνο αλκοόλ. Πιές μέχρι να ζαλιστείς, όχι μέχρι να σε τρέχουν στις τουαλέτες. Όχι μανιτάρια, όχι κουμπιά. Το χόρτο σε κάνει φυτό μην το ξεχνάς. Δες ας πούμε τη Λιάνα Κανέλη και ξανασκέψου το.\n3. Σκέψου ότι είσαι η Κάρυ από το Sex and the City. Σκέψου ότι είσαι σε ένα roof garden στη Νέα Υόρκη, άσχετα αν λιώνεις στα τσιμέντα της Ελλάδας. Σκέψου ότι όλοι σε κοιτάνε και σε θαυμάζουν για κάποιο ανεξήγητο λόγο. Δεν είσαι ψυχοπαθής ούτε ψώνιο: είσαι ο καλύτερος και η διάθεσή σου θα εκτοξευθεί στον καιάδα. Καν' το όχι όπως ο Μπέκαμ αλλά όπως ο βγέκαμ, δηλαδή, ο Καραμανλής. Ανέλαβε τώρα την ευθύνη. Μόνο οι τρομοκρατικές οργανώσεις και ο πρωθυπουργός αυτής της χώρας αναλαμβάνουν την ευθύνη. Μπορείς και εσύ.\n4. Εξέπεμψε ερωτισμό. Ακόμα και αν δεν θέλεις εσύ ο ίδιος να ερωτευθείς για τους δικούς σου προσωπικούς λόγους, θα βοηθήσεις το φενγκ-σούι, οι διπλανοί σου θα αισθανθούν καλύτερα και εν τέλει θα βάλεις το λιθαράκι σου για την δημογραφική ανάπτυξη αυτού του κόσμου. Γίνε τώρα ακόμη ένας Κώστας Πρέκας για τη Δρούζα, ένας Καρατζαφύρερ για την Μπάρμπα, ένας Ανδρουλάκης για την Καγιά. Αναστάτωσέ μας και φύγε χτυπώντας πίσω σου την πόρτα. Fuck you very much.\n5. Πρότεινε στο διπλανό σου μια βόλτα στην ακροθαλασσιά. Η μουσική θα έρχεται πιο νωθρή, πιο αδύναμη. Βγάλε το παπούτσι σου και βάλε την άκρη του ποδιού σου στη θάλασσα. Ευκαιρία να σε κρατήσει η συντροφιά σου όρθιο, ευκαιρία να σε αγγίξει και εν τέλει να γίνετε ένα! Διακοπές με τον Νομάρχη Παναγιώτη και Δήμαρχο Βασίλη στα μαγευτικά Ψακούδια. Όλη η πόλη μια παρέα, αραιά - αραιά καμιά σαρανταραία!\nΥ.Γ.: Που καλό καλοκαίρι να έχετε, αστακό να τους λέτε και ρέγκα να έρχεται!\nΧαζεύοντας το Μάη των άλλων απ' την τηλεόραση νιώθω να σκάω σαν τη σκουπιδοσακούλα δίπλα στον κάδο που κάποιος πέταξε απ' τον πέμπτο. Τα αντεροσκουπίδια μου στολίζουνε την πόλη. Αυτός είναι ο Μάης που περίμενα; Μήπως δεν τον έπιασα; Μήπως μου ξέφυγε και μου 'μειναν τα άνθη του στο χέρι; Σαν μια τουφίτσα απ' το κεφάλι ενός μωρού που κάτι έχει μέσα. Μήπως σαπίζουμε; ο Στέφεν Κινγκ το πλέκει το στεφάνι; Ο μήνας που έχει «fool» πρωτομαγκιά; Πόσες παγκόσμιες μέρες έχει; Δεν βαρέθηκαν πια οι μάνες να γιορτάζουν τα αποτρόπαια γεννητούρια τους; Στις 15 γιορτάζει η οικογένεια. Θαρρείς και τα κατάφερε. Στις 17 οι τηλεπικοινωνίες. Θαρρείς και συνεννοηθήκαμε. Στις 18 τα δύο μεγάλα κόμματα, είναι η μέρα των μουσείων, και στις 21 (ο πολιτισμός) καθόλου τυχαία μαζί με τους αναστενάρηδες της Αγίας Ελένης Σερρών. Βιοποικιλότητα πού να σε βάλω; Στις 22 μου απαντά με θράσος. Αλλά και ωραιότατα ευρωπαϊκά πάρκα έχω και τα στουπώνω στις 24.\nΚαι έτσι ψάχνοντας το Μάη «προσπαθώντας κάτι για να θυμηθώ .αποκοιμήθηκα!!!» στη σελίδα Παρασκευή και 29. Επέτειος της αλώσεως της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους (1453). Ε. αυτό είπα δεν θα περάσει έτσι ανοίγοντας μια κρύα μπύρα.\nΓύρισα σελίδα αμέσως και έπεσα καπνίζοντας πάνω στη μέρα κατά του καπνίσματος που πέφτει φέτος 31 Κυριακή.\nΠως πεινώ και πως βαριέμαι, πως διψώ και κατουριέμαι! Όλα αυτά δεν μου θυμίζουν τίποτα απ' το Μάη που εγώ περίμενα. Απ' τον my Μάη. Δεν είναι αυτός ο δικός μου Μάης. Ο δικός μου Μάης είναι γενναίος κι όμορφος. Είναι γλυκός και τρυφερός. Μου φέρνει δώρα από άλλη χώρα. Καπνίζει παντού, έχει τα νεύρα του και ζει στα δάση. Δεν έχει οικογένεια και δεν πηγαίνει στη μανούλα του λουλούδια. Δεν γιορτάζει την πρώτη του μέρα σαν να 'ναι μόνο αυτή και να 'ναι η τελευταία. Δεν είναι ο Μάης του 69. Το 69 είναι του Μάη. Του Μάη - Way.\nΟ δικός μου Μάης δεν είναι άνθρωπος γιατί ο μισός είναι άλλο πράγμα. Ο Μάιος αυτός πρέπει να έχει απ' όλα. Μια πασχαλίτσα πάνω στα βλέφαρά μου όταν κοιμάμαι ανάσκελα στο χόρτο, χαμόγελα από άγνωστους στο δρόμο, δελτία ειδήσεων χωρίς ειδήσεις, έναν ουρανό ριγέ, την ευτυχία σε φέτες, παγωτό ξυλάκι με γεύση ελπίδα και πολλά κομμάτια από κροκάν χαράς, λεφτά για όλους και υγεία που να βρίσκεται παντού. Όχι μόνο στις σοκολάτες.\nΑυτός ο Μάης με δροσίζει. Αυτός με καίει και με ποτίζει.\nThis is my Μάη.\nΥ.Γ. : Μπάτσοι, γουρούνια, γρι-ππωμένοι!\nΤο Πολυτεχνείο ζει, όπως κι ο Έλβις κι ο Αλέξης και τόσοι άλλοι. Μόνο εσύ, ΓΛΙΤΩΣΕΣ... Άκου με που σου λέω. Δεν έχασες και τίποτε. Δεν είδες βέβαια τους επόμενους Πρωθυπουργούς, τη Νατάσα Θεοδωρίδου να τραγουδάει Θεοδωράκη (ναι, ζει ακόμη) και την παράσταση για τη ζωή σου στο Κ.Θ.Β.Ε. «Rock story» λέγεται και την ανέβασε ο Τσακίρογλου με την Άννα Φόνσου. Ο Τσακίρογλου, αν δεν θυμάσαι, είναι ένας, σαν συμμαθητής του Πέτρου Φυσούν, του Κυριακού, κάτι σαν αυτόν που λέει τον καιρό στον Antenna. Ξέρω ότι τη Φόνσου τη θυμάσαι. Όχι, δεν παίζει το ρόλο της «πρέζας».\nΤελεία και παύλα Παύλε. Ακόμη κι αν ζούσες, τώρα σίγουρα θα πέθαινες. Εθελούσια, όπως και τότε. Απλά γλίτωσες λίγη ταλαιπωρία παραπάνω. Ναι, ζει ακόμη και ο Παπακωνσταντίνου. Α! δε σου 'πα ο Βασίλης λέει και κανά δικό σου, που και που, μπας και συγκινηθούμε. Αλλά εμείς τίποτα. Άσε που ληστέψανε την τράπεζα και τι σε νοιάζει εσένα. Δεν είσαι με κανέναν όπως και το απέδειξες. Αλλά και προφήτης. Το 35-40% προτιμούν τον «Κανένα».\nΣε γιορτάζουμε φέτος. Για σένα χωρίς εσένα στην καρδιά της κρίσης. Ο «Μπάμπης ο Φλου» έγινε Μπάμπης Βωβός και «το 69» κατέβηκε ανεβαίνοντας συντάξιμα στα 65 για τις γυναίκες.\nΠρόεδρος στην Αμερική είναι ένας «soulας» απ' την Motown, Ομπάμα ο Φλου.\nΗ φτώχεια παίρνει κεφάλια. Όχι όπως τότε που έπαιρνες «τρελά λεφτά!» στο Rodeo και χάριζες με τους κουβάδες την «αγγελόσκονη» στο Μικ Τζάγκερ. Άμα ζούσες σήμερα, στη χειρότερη, θα σ' έκοβε στο talent show ο Θεοφάνους, και στην καλύτερη, θα σου 'κανε πρόταση η Πέγκυ Ζήνα.\nΌπως θα 'λεγε κι ο Μπέκετ: «Άργησα να σε ξαναβρώ αλλά σε βρήκα. Πως σε αναγνώρισα; Δεν ξέρω. Και τι μπορεί να σε άλλαξε τόσο; Η ζωή ίσως, ο αγώνας ν' αγαπήσεις, να φας, να ξεφύγεις από τους τιμωρούς. Γλιστράω μέσα σου με την ελπίδα προφανώς να μάθω κάτι. Στα μέρη όμως αυτά δεν έχει ίχνη ή λείψανα, εκ πρώτης όψεως. Αλλά στο τέλος θα τα καταφέρω, να βρω κάποια υπολείμματα από το παρελθόν. Σε πέτυχα μες στην καρδιά της πόλης να κάθεσαι σ' ένα παγκάκι. Είσαι σχεδόν γέρος τώρα. Πώς σε αναγνώρισα; Από τα μάτια ίσως. Όχι, δεν ξέρω πως σε αναγνώρισα, δεν παίρνω πίσω τίποτα. Μπορεί και να μην είσαι αυτός. Δεν έχει σημασία, είσαι δικός μου τώρα. Είσαι άνθρωπος, ακόμα ζωντανός, και γένους εννοείται αρσενικού, ζωντανός μ' εκείνη τη ζωή στα τελευταία της, που μοιάζει με ανάρρωση, αν οι αναμνήσεις μου είναι δικές μου, και που τη γεύεται κανείς σερνάμενος από κοντά στον ήλιο, ή κάτω από τη γη, μες στους διαδρόμους του υπόγειου σιδηρόδρομου και τη μπόχα του πλήθους των ταλαίπωρων που βγάζουν εισιτήρια, κουβαλάνε μπαγκάζια, που τρέχουν απ' την ώρα που γεννήθηκαν για να προλάβουν να είναι στο μέρος που πρέπει την ώρα που πρέπει. Τι άλλο θέλω; Τι καλύτερο θέλω; Ναι, τότε μάλιστα, τότε οι μέρες ήτανε μικρές, και περνάγανε, με το ψάξιμο για λίγη ζεστασιά και τίποτε ψιχία που κάπως να τρώγονται. Και τότε νομίζεις πως έτσι θα πάει ως το τέλος.\nΑλλά ξάφνου αρχίζουν όλα πάλι να λυσσομανάνε και να ουρλιάζουνε, χάνεσαι μέσα σε δάση από πανύψηλες φτέρες που δέρνονται γύρω σου, ή σε στριφογυρίζει ο αέρας σε ανεμοδαρμένος ξερότοπους, μέχρι που φτάνεις ν' αναρωτιέσαι μήπως έχεις κιόλας πεθάνει χωρίς να το πάρεις χαμπάρι και είσαι κιόλας στην κόλαση, ή μήπως έχεις ξαναγεννηθεί σε κάποιο άλλο μέρος, ακόμα χειρότερο. Και τότε σου φαίνονται απίστευτα εκείνα τα σύντομα χρόνια, τότε που οι φουρνάρηδες ήταν πολλές φορές καλόβολοι στο τέλος της μέρας, και τα μήλα, πάντα τρελαινόμουν για μήλα, τα έπαιρνες τζάμπα σχεδόν άμα ήξερες πώς να φερθείς, και πού υπήρχε λίγος ήλιος και μια στέγη για όποιον τα χρειάζονταν στ' αλήθεια. Μα εδώ μιλάω για μένα». «Ο Μάλον πεθαίνει» (Σάμουελ Μπέκετ σελ.68-68).\nΟ Παύλος μάλλον ζει!\nO Γιώργος Παπανδρέου σε φανταστικές απαντήσεις\nστο ερωτηματολόγιο του Προύστ.\n1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι..\n2.Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;\nΜε την αθωότητα του Βαγγέλη\n4.Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι...\nΗ έλλειψή του.\n5. Το βασικό ελάττωμά σας...\nΗ λανθασμένη κληρονομικότητα.\n6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια:\n7. Η τελευταία φορά που κλάψατε;\n8. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;\nΜε κάποιον που έδωσε (ραντεβού με την ιστορία). Μου διαφεύγει το όνομά του αυτή τη στιγμή.\n9. Ποια είναι η ταινία που σας σημάδεψε;\nΟ Θυρωρός της νύχτας.\n10. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;\nΟι Θιβετιανοί μοναχοί.\n11. Το αγαπημένο σας ταξίδι;\nΤο συνεχόμενο στον κόσμο μου.\n12. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;\nΟ Μωυσής. Διαβάζω συνέχεια τις δέκα εντολές. Λειτουργώ καλύτερα κατόπιν εντολής. Φερ' ειπείν λαϊκή εντολή κ.λ.π.\n13. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;\n14. Και σε μια γυναίκα;\n15. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;\n16. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;\nΟ Ζητιάνος και το Φτιάξ' το μόνος σου.\n17. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ζωγράφος;\nΓαΐτης. Κάθομαι με τις ώρες και παρακαλάω να γίνω ένα απ' αυτά τα ανθρωπάκια.\nΤο πρασινοκαλί. Δικό μου. Πράσινο με πορτοκαλί.\nΤα Ελληνικά μου και η σκιώδης κυβέρνηση.\n20. Ποιο τραγούδι σφυρίζετε κάνοντας ντους;\nΉ το Δώδεκα, ή το Μαύρα Γυαλιά Φοράω.\n21. Το αγαπημένο σας ποτό;\n22. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;\nΠου ασχολήθηκα με τη δουλειά του μπαμπά.\n23. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ' όλα;\n24. Όταν δεν ασχολείστε με την πολιτική ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;\nΝα πείθω τους άλλους ότι ασχολούμαι με την πολιτική.\n25. Ο μεγαλύτερος φόβος σας.\n26. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;\nΌταν είμαι σίγουρος ότι δεν θα το καταλάβουν.\n27. Ποιο είναι το μότο σας;\nΤι να σου κάνει ο μάστορας που τέχνη δεν ηξεύρει.\n28. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;\n29. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;\nΉταν η τελευταία σου ζωή, τώρα μπορείς να ξεκουραστείς.\n30. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτό τον καιρό;\nΣε οικογενειακό-αισθηματικό-πολιτικό-ψυχαναγκαστικό jet lag με ωροσκόπο deja vu.\nΟ Αλέξης Τσίπρας σε φανταστικές απαντήσεις\nΝα μείνω για πάντα νέος.\nΤο ότι είμαι ο μόνος νέος σε μία χώρα γερόντων.\n3.Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι...\nΗ υπακοή στους γέροντες του κόμματος.\n4. Το βασικό ελάττωμά σας...\nΟι σκέψεις για ανυπακοή στους γέροντες του κόμματος.\n5. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια:\nΣτα λάθη του Γιωργάκη.\n6. Η τελευταία φορά που κλάψατε;\nΣτην εκλογή μου. Αφήστε που είμαι ευαίσθητος. Μπορώ να κλάψω για ό,τι θέλετε. Για τα καμένα φιλμ, για τις κακοποιημένες παγιέτες, τα άλουστα παιδιά των φαναριών, τις φαρδιές βάτες των gay, τα στενά καπάκια στις μπύρες, για τα παιδιά που τρώνε τη φόλα, για όλα. Κι όλα αυτά, γιατί εκτός από νέος είμαι και επαγγελματίας ευαίσθητος.\n7. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;\nΌταν μου πρότειναν καλύτερη τιμή από την Ν.Δ., για να μην πάω τα σφάγια στο ΠΑΣΟΚ.\nΤζέϊμς Ντιν. Τέλος : «Ζησε έντονα, πέθανε νέος» αυτό. Εγώ θα δω. Κι ο Μαο, καλός είναι.\n9. Με ποια ιστορική στιγμή ταυτίζεστε περισσότερο;\nΑν και γενικώς αριστερός, μ' αρέσουν πολύ οι στέψεις. Και οι βασιλικές και των καλλιστείων. Τις θεωρώ ιστορικής σημασίας. Αφού και τον ήλιο του ΠΑΣΟΚ, αν ποτέ έρθει με μας, θα τον κάνω κορόνα. Είναι πιο κοντά πιστεύω σε μια νεανική, gay, αισθητική.\nΟι νέοι αυτού του τόπου. Καλά ε; Στην έφερα. Μην πεις...\nΠρος την εξουσία, κόβοντας ΣΥΡΙΖΑ τους γέρους απ' τα έδρανα.\nΟι δημοσιογράφοι των εφημερίδων, που εκτιμούν το έργο μου.\nΤην νεότητά μου.\nΤον έκδηλο θαυμασμό της σε 'μένα.\nΜπακαλάκος σε ρέϊβ, Θηβαίος σε dance και Θεοδωράκης progressive.\n16. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;\n«Οι νέοι χωριστά, οι γέροι άλλο πράμα, όποιος τους θέλει αντάμα, πληρώνει ακριβά» ή κάπως έτσι. Δε το θυμάμαι και καλά γιατί το σφυρίζω. Νομίζω Σαββόπουλος είναι ή κάτι τέτοιο.\n17. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;\n«Ο φύλακας της Σίκαλης» του Σάλεντζερ, απ' τα παλιά, και το «Ταξίδι στην άκρη της νύχτας» του Σέλιν. Το πριν και το μετά του κόμματός μου. I think και του εαυτού μου, maybe.\n18. Η ταινία που σας σημάδεψε;\n«Γρανίτα από λεμόνι», Γριζ και όλες του Σταμάτη Γαρδέλη.\n19. Το αγαπημένο σας χρώμα;\nΤο σχεδόν κόκκινο.\n20. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;\nΤη μεταμφίεσή μου, σε νέο με μεγάλη προσβασιμότητα στις γυναίκες όλων των ηλικιών. Μέχρι και σε σήριαλ με ζητάνε. Πουλάω. Χιτάρω. You know χιτάρω;\nΜαζο-χίτο και κάι- κάι- πιρίνια.\nΠου απ' την αρχή δεν γράφτηκα στη σωστή νεολαία. Τώρα, θα ήμουνα πρωθυπουργός.\nΤο ότι τα δίδυμα μεγαλώνουν γρήγορα.\nΤζόγκινγκ, με τους αρχηγούς των υπόλοιπων κομμάτων. Τους αφήνω όλους πίσω. Έτσι άλλωστε άρχισαν όλα. Άλλο χόμπι μου, η συλλογή δίσκων ροκαμπίλι.\nΤα γκάλοπ. Ποτέ δεν ξέρεις, πότε θα σταματήσουνε αντικειμενικά να σε συμπαθούνε αυθόρμητα.\nΕίπαμε, ρε συ, είμαι νέος, όχι μαλάκας. Λοιπόν, ως πολιτικός, μία απάντηση έχω σ' αυτή την ερώτηση. Ψέματα δε λέω ποτέ.\n«Οι μύγες πάντα στα φρέσκα τα σκατά πηγαίνουν»\n28. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ζωγράφος;\nΟ ζωγράφος του Ντόριαν Γκρέϊ.\n29. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;\nΑν χρειαστεί, ως τελευταίος. Άλλωστε, δε νομίζω ότι στην ηλικία μου θα 'πρεπε να σκέπτομαι κάτι τέτοιο. Γνωστά αυτά. Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν. Εγώ είμαι στην κατηγορία, πολύ νέος για να πεθάνει.\n30. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;\nΣυγγνώμη λάθος, ή κρίμα δε με πίστεψες όσο σε πίστεψα. Συμπληρωματικά, αναφέρω, ότι προσφάτως αρνήθηκα συνάντησης μαζί του, με την άρνησή μου να επισκεφθώ τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης.\n31. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτό τον καιρό;\nΣε «Θεϊκό Σύνδρομο». Μπορώ κάλλιστα ν' αρχίσω την επανάσταση και χωρίς εσάς.\nΟ πρωθυπουργός σε φανταστικές απαντήσεις\nστο ερωτηματολόγιο του Προύστ\nΤο υπουργείο Πολιτισμού.\n3.Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι.\nΣτα λάθη τα δικά μου. Στα υπολογιστικά δηλαδή λάθη που όταν υπάρχουν περίπλοκες ωφελιμιστικές και αριθμητικές σχέσεις οδηγούν στη φράση: Mea culpa.\nΣαφώς μετά το Νίτσε, το πρωί, όταν χτύπησα το μικρό δαχτυλάκι του ποδιού μου στο τραπέζι της κουζίνας.\nΜε τον Γιωργάκη στην τελευταία του αντιπολιτευτική επίθεση στη Βουλή.\nΛυπάμαι αλλά η προσωπικότητά μου είναι μοναδική. Δεν υπάρχει προηγούμενο. Μου έρχονται κάποιες θεϊκές αποσπασματικές εικόνες αλλά λόγω του ότι κι ο θεός δεν έχει αποτυπωθεί είναι όπως καταλαβαίνετε πολύ δύσκολη η αναφορά σε κάποια άλλη περσόνα...\n9. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;\nΠερισσότερο θα ταυτιζόμουν με καταστάσεις ή στιγμές τις ιστορίας, όπως ο Μεσαίωνας ή το Μουσείο Μαντάμ Τισώ, ο Ροβεσπιέρος κι αυτό περισσότερο ως κλίμα ...καταλαβαίνεται ε; για να μην παρεξηγηθούμε.\nΠρος το κρεβάτι, με πρώτο σταθμό το τραπέζι, αν θέλουμε να μιλάμε για καθημερινές αποδράσεις. Αποφεύγω τα μακρινά ταξίδια γιατί ταράζουν την καθημερινότητά μου.\nΗ Βέφα Αλεξιάδου.\nΤη σεμνότητα αλλά και την ταπεινότητα επίσης.\nΤη διαχείριση της θηλυκότητας.\nΟ Σπανουδάκης φυσικά.\nΘα τα κάψω τα ρημάδια τα «λεφτά σας»!\nΤο Πόλεμος και Ειρήνη! Μου έχει μείνει αξέχαστο γιατί μ' αυτό με σημάδεψε ο παππούς μου και με πέτυχε στο κεφάλι όταν ήμουν σε ηλικία 7 χρονών. Φυσικά μπορώ απνευστί να σας πω απέξω διάφορα γοητευτικά ονόματα. Ξεκινώ: Τζόϊς, Μαρκές, Χέμινγουεϊ, Κούντερα, Ε...; έχετε μείνει άγαλμα, ε;;\nΟ Σημαδεμένος χε, χε... Αστειεύομαι. «Το θωρηκτό Ποτέμκιν» και ειδικά η σκηνή που κορδοκυλάει το καρότσι απ' τη σκάλα. Εκεί είχα την επιφύτιση του ασφαλιστικού, των μισθών του ΥΠ.ΠΟ. Όλα, και μάλιστα μέσα σε ένα «πλάνο». Είδατε πως τα μιλώ του Υπουργοπολιτιστικά;\nΜπλέ σε όλες τις αποχρώσεις apriori.\nΤο ότι είμαι ακόμη εδώ.\nΓια τους άντρες της ζωής μου.\nΤα επινοημένα σκάνδαλα.\nΝα παίζω μπάλα, να λέμε ανέκδοτα, παϊδάκια, τέτοια πράματα ξέρεις. Έχουμε κι ένα παιχνίδι με την Νατάσα και κάτι φίλους που το λέμε ΥΠ.ΠΟ., αλλά δεν μπορώ να σου πω ακριβώς τι κάνουμε γιατί θα θυμώσει και ο Λουδοβίκος.\nΜη τύχει και ξεπεράσω τον εαυτό μου. Δεν θα 'χω στόχευση μετά. Αυτό για μένα θα ' ναι το τέλος. Κι άντε εγώ δεν πειράζει, τούτος ο έρμος ο λαός τι θα απογίνει;\nΠάντοτε. Για να 'μαι εντάξει απέναντι σε όλους.\n«Καλοχεράτα τους πεζούς άμα καβαλικέψεις για να σε χαιρετίσουνε άμα θα ξεζέψεις».\n27. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ζωγράφος;\nΖωγράφος; Η Μαίρη (Καπελαρίν) Λεριά. Μια πολύ ωραία δημοσιογράφος από το ΤV100 που κάνει απίθανα έργα. Δικά μας έργα.\nΣου ζητώ συγγνώμη αν δεν στα 'φερα αρκετά Δεξιά.\nΞΑΠΛΩΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΞΑΠΛ-ως3\n...κι έχοντας πάνω μου τις κυριακάτικες εφημερίδες αντί αντηλιακού, βυθίστηκα σ' έναν Ιουλιανό ύπνο, εφάμιλλο των οποιονδήποτε Ιουλιανών. Κάτι το ωράριο, κάτι το ασφαλιστικό, κάτι το ανασφαλιστικό της εργασίας (βάλε και την πληθώρα των τουριστών του Αβραμόπουλου) με οδήγησαν σ' ένα πολύ ευχάριστο όνειρο που μ' έκανε πολύ αργότερα να συνειδητοποιήσω ότι η ζωή μου πλέον έχει «διχοτομηθεί» κι αυτή σε δύο μέρη. Στα εν μέρει και στα μέρη που πηγαίναμε παλιά. Γιατί η ζωή είναι δύο πια. Αυτή που ζούμε, κι αυτή που κουβαλάμε μέσα μας...\nΌνειρως3 στην Ξαπλως3:\n«Ρίχνοντας απλωτές σε μια πισίνα γεμάτη μπαγιάτικο αίμα, έπαιρνα βαθιές αναπνοές κάτω στο βυθό της. Κι όταν έβγαινα που και που στην επιφάνεια, πάντα θα' χα μεσ' το στόμα κάνα δύο τρία από εκείνα τα σπυριά της πλάτης, γεμάτα πύο, που ζούνε στο βυθό χρόνια τώρα. Φυσικά και τα έφτυνα αμέσως στο ψαροκάλαθο που με πε-ρίμενε, πάντα στην ίδια θέση, κοντά στη σκάλα. Αυτή η εποχή δεν ήταν σίγουρα η καλύτερη για να πιάνεις αυτά τα όμορφα θαλασσινά. Είχα πιάσει μόλις δύο τρία πραγματικά παραφουσκωμένα και ώριμα. Τα περισσότερα είχαν σαπίσει στο βυθό, κάνοντας έτσι την αιμάτινη θάλασσα να μοιάζει περισσότερο με πλακούντα, παρά με μια όμορφη κατακόκκινη θάλασσα. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που οι περισσό-τεροι ψαράδες απέφευγαν να βουτάνε για σπυριά αυτή την εποχή. Εγώ όμως είχα ανάγκη από αρκετά χρήματα γι' αυτό έκανα αυτή τη δουλειά καλοκαιριάτικα. Είναι τρομερά κουραστικό να είσαι στον πάτο της πισίνας τόσες ώρες και να βγάζεις μόνο 4-5 πραγματικά καλά σπυριά για πούλημα...»\nΓι' αυτό όπως μας έλεγε παλιά κι ο TV-πελεκάνος: «όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά σε θάλασσες, πισίνες κι ακτές. Για να μπορούμε να χαιρόμαστε όλοι μας, τις χαρές της καθαρής θάλασσας κι αυτό το καλοκαίρι...»\nΜΗ ΛΕΝΙΟΥΜ ΤΑ ΚΟΥΜΠΟΥΡΙΑ ΣΟΥ\nΤης εξοχής τα ΕΞΟΧΙΚΑ θα τα βρούμε ΑΓΚΑΛΙΑ στη ΡΑΦΗΝΑ στο ΜΑΤΙ\nΚαι δεν πειράζει που τόσο νωρίς θα κοιτάμε χωρίς να γυρεύουμε κάτι\nΤης σιγουριάς τα υλικά είναι ΦΡΑΓΚΑ γλυκά σε ΕΥΡΟΥΛΙΝΙΑ γραμμένα\nΓι' αυτά που ήρθανε τόσο αργά μα τα πήρε η καρδιά με τα χέρια ανοιγμένα\nΗ σωτηρία της ψυχής είναι πολύ ΜΗΛΕΝΙΟΥΜ πράγμα σαν ταξιδάκι αναψυχής\nΜ' ένα κρυμμένο τραύμα. (δις)\nΜια παραλία ερημική και ν΄ απλώναμε εκεί της ζωής μας το ΧΡΗΜΑ\nΚαι δεν πειράζει που τόσα ΛΕΦΤΑ πριν να γίνουν ΠΟΛΛΑ θα τα πάρει το ΚΤΗΜΑ\nΚαι εκεί στην άκρη της γραμμής θα χαρίζουμε εμείς τα παλιά μας κομμάτια\nΣ' αυτά που ήτανε τόσο μικρά μα που ρίχναν σκιά για να ΓΙΝΟΥΝ παλάτια.\nΗ σωτηρία της ψυχής είναι πολύ ΜΗΛΕΝΙΟΥΜ πράγμα\nΣαν ταξιδάκι αναψυχής μ' ένα κρυμμένο τραύμα. (δις)\nΚεντρική ιδέα : Βγήκαν όνοι στο μπαλκόνι και γκαρίζουν για μιλιόνι !!!\nΜε κάθε δάνειο και μια εξωσωματική δώρο.\nΆντε και στον Άγιο Φeuro-ωάριο!\nΓιατί όντως είναι ωραίο πράγμα να 'χουμε όλοι το δικό σου σπίτι!\nΜΗΛΕΝΕΙΟΥΜ κι ΜΕΝΑ ΜΗΛΕΝΕΙ ΔΙΟΥΓΕΝΗ...\n39 τεύχη «ως3»\n39 χρονών κι εγώ!\nΌρεξη να έχεις να βρίσκεις και να χάνεις.\nΌλα τα περιμένουμε, τα πάντα έρχονται κι ύστερα φεύγουν. Και μετά τα πεθυμούμε, καθόμαστε και τα καλούμε, κι εκείνα σαν ανόητα που είναι μας ακούνε και κάνουνε να ξαναρθούνε. Στο δρόμο τους μπερδεύονται ξανακορδοκυλιούνται, μπερδεύουν τον λαλήσαντα με τον κωδωνοκρούστη, τεντώνουν καλικάντζαρους στο Φόβιο τον Προκρούστη, κοντή χαρά που ψήλωσε, ντερέκι που είναι η λύπη, νάνος η δυστυχία μας κι ο Αχέροντας αγέρωχος, παλιάτσος του εφιάλτη, σορμπέ γλυκό ο ιδρώτας σου στο πρόσωπό σου το άσπρο, του Klimpt το φρέσκο πρωινό που έστειλε στο τίποτα το χρόνο τον παλιό.\nΒούτηξα χθες στον ύπνο μου κι ήμουν εγώ με εμένα, γύρισα κάτι άκουσα, μα δεν είδα κανένα κι με' έπιασα να κάθομαι εγώ χωρίς εμένα.\nΑφιερωμένο στο νομάρχη Θεσσαλονίκης-νίκης\nΤης πατρίδος μας τα δάση είναι όλα δασινά\nΚαι οι ακροθαλασσιές της μούσκεμα από τα νερά.\nΠόσο μου αρέσω και πως με αγαπώ\nΠόσο γουστάρω που με συμπαθώ\nΚι αν οι φίλοι μου με λένε χοντρό\nΓι' αυτό με γουστάρω και με εκτιμώ\nΚαι Θέλω Και Δε Θέλω\nΔεν ξέρω γιατί μα δε θέλω\nΚι ήθελα τόσο να θέλω, ώσπου σταμάτησα κάπως και κάπου να θέλω\nΘέλω πολύ και πάλι να θέλω\nΚι αν κάποτε πάλι μπορέσω να θέλω\nΠοτέ δε θα θέλω ξανά να μη θέλω\nΚι εδώ πια νομίζω πως άλλο δε θέλω\nΓι' αυτό σταματώ...\nΤΙ ΕΙΧΕ ΜΕΣΑ Η ΜΠΑΜΠΟΥΣΚΑ;\nΤσάρους; Τον Κροπότκιν; Το Λένιν το παλιόπαιδο; Το Στάλιν τον αλ(ι)ήτη, τον Πούτιν πούτιν το δαχτυλίδι, ψάξε, ψάξε δε θα το βρεις; Μόνο ο Τρότσκι έκανε τις πιο σωστές παρέες, (τη Φρίντα Κάλο εννοώ) αλλά παρόλα αυτά κι αυτόν τον έφαγε ο ανύπαρκτος κομμουνισμός. Βλέπε υπαρκτός Σοσιαλισμός. Κλασσικές πορδές από φυσικό αέριο της πρώην USSRάρα λοιπόν το όλον. Το μεγάλο σουξέ ο ρώσος πορτιέρης James Bond 007 θανάσιμα αμαρτήματα είναι εδώ κυνηγώντας τη ρώσικη μαfiat. Δηλαδή το δικό τους μάμα μία, μάμα μία, η Μαφία είναι μία!\nΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ, ΡΗΣΕΙΣ, ΚΡΙΣΕΙΣ, ΑΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΚΡΙΣΕΙΣ\nΚοίτα τη δουλειά σου, αλλά έχε το νου σου στο τι κάνουν οι άλλοι.\nΑπό τους δέκα πέντε κόλακες οι δεκαέξι είναι ψεύτες.\nΑν πρέπει να πεις ψέματα πες τα αόριστα.\nΤο γουρούνι και τη μουσούδα του να του κόψεις πάλι στη λάσπη και τα σκατά θα χωθεί.\nΠαλιό κακό καινούργιο καλό δεν γίνεται.\nΟ άνθρωπος σκάβει τον τάφο του με τον χαρακτήρα του.\nΞεγέλασε τον «παράγοντα» αλλά μην τον προσβάλεις\nΜη κυνηγάς τα προβλήματα, θα 'ρθουν αυτά σε σένα.\nΈχε το νου σου στους ηττημένους, η δύναμή τους είναι μεγαλύτερη από αυτήν του νικητή.\nΜόνο οι χαζοί δεν νοιάζονται για την πρωτιά.\nΤο πολύ καλά δεν είναι τέλεια, απλώς είναι πολύ καλά.\nΤο πιο σίγουρο από όλα, είναι και μία τελευταία στο κεφάλι.\nΑυτός που το σκέφτεται είναι θέμα χρόνου κάποια στιγμή να μην προλάβει να το σκεφτεί.\nΟ θυμός σου πάντα είναι όπλο στα χέρια του αντιπάλου.\nΚοιμήσου στον θόρυβο, ξαγρύπνησε στην ησυχία.\nΆσε τον εχθρό σου να μιλήσει. Κι όταν τελειώσει παρότρυνέ τον να συνεχίσει.\nΒάλ' τα να πάνε.\nΑυτά κι άλλα εκατό ρωσικά παραμύθια.\nΥπολείπονται 83. Επιφυλάσσομαι.\nOMERTA-DA - KIALLΑ-KAPONE - MAFIOZIKA-LA-LA -DA KASPAZA- KALAZNIKOF - KAKA ROYKETA\nΚι ύστερα ήρθαν οι GAY-SES (ή επόμενη γενιά).\nΛοιπόν; Τι είχε μέσα η Μπαμπούσκα;\nΜία αμερικάνκη τσούσκα.\nSo get your gun ready... and shout the next mayor!\nBest wishes. Groso-Pond007...\nΣΑΛΑΜΙ...ΤΟΥ ΜΟΣΚΑΡ - WHY ? LDΕ\nΟι συγκινησιακές δυνάμεις είναι το ίδιο περιορισμένες με τις σωματικές δυνάμεις. Το σφινάκι όσο κι αν μεγαλώσει κανάτα δεν γίνεται.\nΥπάρχει ύψος, βάθος, χρόνος, χώρος για όλα αλλά . τόσο όσο !\nΔεν υπάρχει πιο μοιραίο λάθος απ' τον να περιμένεις κάτι παραπάνω απ' όλους αυτούς. Κι από μένα όμως ..\nΤα μεγάλα πάθη είναι για τις μεγάλες ψυχές και τα μεγάλα γεγονότα συντελλούνται μόνο γι' αυτούς που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο μ' αυτά.\nΥπάρχει κανείς εδώ μέσα που να νομίζει ότι τα συναισθήματα είναι δωρεάν;\nΛάθος . Πλάνη.\nΤα συναισθήματα πληρώνονται. Το τζάμπα πάντα ήταν χάλια.\nΣκότωσες ; Ζήσε με το αίμα.\nΛήστεψες ; Η ανησυχία σου ανήκει.\nΑγάπησες ; Θα πληρώσεις.\nΕίπες ψέματα; Μια νέα καριέρα ξεδιπλώνεται μπροστά σου.\nΤα πάντα έχουν μια τιμή.\nΗ τιμή ομορφαίνει τα πάντα.\nΑυτή η σκηνή έχει αξία για μένα. Την ίδια ακριβώς που έχει το μαχαίρι του χασάπη για τον χασάπη.\nΘες να μας γαμήσεις και τους δύο ;\nΔωσ' του τη σκηνή μου, δωσ' μου το μαχαίρι του. Το μόνο που μπορεί να συμβεί θα' ναι να 'χεις ένα τρελό χασάπη κι εμένα απ' την άλλη να κόβω σε πέτσες το βλέμμα σας.\nΟ καθής όπου ετάχθει.\nΕσείς μπορείτε να φύγετε, γιατί είστε αυτοί που ήρθατε.\nΕγώ απλά θα μείνω εδώ, γιατί εδώ με βρήκατε.\nΣας περίμενα και θα το κάνω και πάλι για τους επόμενους ξανά...\nΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ vs ΑΘΗΝΑΣ;;;\nΟΛΗ Η ΧΩΡΑ ΜΙΑ ΤΑΒΕΡΝΑ\nΒγάζετε το ΝΙΤΡΟ - Έχουμε τους ΜΙΚΡΟ\nΒγάζετε τον Κούγια - Σας Δίνουμε το Βούγια\nΈχετε INTERNI; - Εμείς έχουμε\nFIX και KITCHEN\nΚαι ΙΚΕΑ Δόξα τω Θεό... Έχουμε κι οι δυό\nΤο δικό σας τον ΠΑΟΚ τον λέμε Ολυμπιακό... Τον πρόεδρό σας να 'χαμε και τον πύργο του ΟΤΕ θα τον βλέπαμε για Άιφελ.\nΟ Λευκός Πύργος όσο πάει μοιάζει με λευκή επιταγή. Η γόβα του Καρύδα στη FENA μοιάζει σαν τη μισή εκπομπή του Ζαχαράτου. Τα βρώμικα έκλεισαν, το ΑΛΚΑΖΑΡ έφυγε λίγο πριν τον Κουγιουμτζή. Μετά τον Πεντζίκη κάτι πέρασε και ξέρασε διορθωτικό και το επόμενο που θυμάμαι είναι το φεστιβάλ μπουγάτσας στο λιμάνι. Ο Παπάζογλου μετά τα τελευταία γεγονό-τα ντρέπεται να κυκλοφορεί, γιατί πηδάει έντρομος όταν κάποιος φωνάζει το όνομα του - στο πρώτο κιόλας συνθετικό. Ο Παπαγεωργόπουλος δε, ακριβώς το αντίθετο. Μάλλον δεν έμαθε ακόμη τα νέα. Βγάζουμε απ' την πρώτη δήμαρχο Βαβύλη - νομάρχη Παναγιώτη. Άραγε θα 'χουμε τη χαρά να έχουμε ξανά Βασίλη δήμαρχο;\nΚαι δε μιλάω για το Βασίλη Λέκκα. Το πολύ πολύ να έχουμε το Λέκκα με υψηλότερο Άι qiou.... Τον Giouλεκα. G(YOU)iou foul? -Νο, Giouλεκα. O μόνος που δεν κινδυνεύει είναι ο νομάρχης Πάνος. Όχι ο Κιάμος. Όποιος τραγουδάει δε γίνεται δα και νομάρχης. Πρέπει να κατεβάζεις και 5-6 παραπάνω πεζοπόρα τμήματα... σε κάθε παρέλαση. Έστω κι από λουλουδούδες. Εγώ πάντως λέω ότι με το σκεπτικό του Μίκη ας πούμε, να γνωρίσει η νεολαία το έργο του μέσω Ρέμου, αν γίνει κι η παρέλαση με σκυλάδες απ' τα τάγματα των βραβείων (ΑΓΡΙΩΝ), άλλη εθνική παλιγγενεσία θ' ανατριχιάσ' την πέτσα μας.\nΣημαιοφόρος η Πέγκυ Ζήνα με τον ύμνο της εμμηνόρροιας (ΜΑΤΩΝΩ). Αρχηγός της παρέ-λασης ο Γονίδης καβάλα σ' ένα πύραυλο με το σουξέ του αφιερωμένο στην αεροπορία - ΕΧΩ ΠΕΤΑΞΕΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. Ο Ρέμος πυρ και μανία που βρίσκεται εκτός παρελάσεως φέτος, οργανώνει Λαμπαδηδρομία με το γνωστό εθνικό άσμα - ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΤΑ ΠΑΤΑΤΑΚΙΑ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟ ΣΚΟΡΠΟΥΝ. VEΝCERΕΜΟS... Και στη στρατιωτική λέσχη ο Πάνος Κιάμος σε μια παράσταση που θα ζήλευε κάθε «ΑΡΕΝΑ» με τον τίτλο «ΑΙΜΑ ΚΙΑΜΟΣ», να τραγουδά στη μνήμη του Κουγιουμτζή το «ΚΑΠΟΥ ΝΥΧΤΩΝΕΙ»...\nΖΩ ΕΝΑ «ΚΡΑΜΑ»\nΘέλω να νιώθω καλά όποτε το χρειάζομαι. Θέλω ας πούμε να βάζω την κάρτα μου στο ΑΤΜ της τράπεζας και να μου λέει ο Χατζιδάκις αυτοπροσώπως στην οθόνη: «Παγακαλώ».Γίνεται;\nΕίδα ξανά το Μίκι Ρούρκ και ταράχτηκα. Ένιωσα κάτι δυνατό κι ωραίο, την καλοσύνη της βίας, το φιλί της μπουνιάς, μια ελπίδα στο δάγκωμα. Πώς γίναμε έτσι; Επιτέλους! Ο Βιζυηνός να κατοικεί στο Gothic. Ο Καρυωτάκης πως θα ήταν σαν «looser» με κίτρινο μυαλό; Σκισμένα γόνατα, σπασμένη μύτη κι ένα κενό; Ένα τεράστιο κοινό, αυτό της Sin City; Θα μ' άρεσε να ζω ασπρόμαυρα. Το σκέφτηκα πολλές φορές, με μάγεψε απόλυτα ο τρόπος της ταινίας. Πολύ χρώμα, όλο το χρώμα σ' ένα σημείο για λίγο. Καλύτερα έτσι όπου -όταν- και όποτε χρειάζεται.\nΜήπως ζούμε πολύ πιο πολύχρωμα σ' αυτή την πόλη; Χαϊβάνι όρθιο βαδίζω σαν γριβάδι (*γριβάδι: γνωστό τυφλόψαρο). Είναι καλύτερα στον ύπνο ακόμα κι αν μεταφέρεται στον «ξύπνιο» η αφηρημάδα σου εντέλει. Δε μ' ενοχλεί πια καθόλου να σκοντάφτω, να βρίσκω στις κολόνες, να μου κορνάρουν κοροϊδεύοντας, γελώντας αυτοί που ακούνε σοβαρά με πόζα τις ειδήσεις, που "στέκονται απέναντι" να πουν το σ' αγαπώ. Δε με νοιάζει πως φαίνομαι ή τι είμαι. Απελπισμένος -Αποφασισμένος- Με εκρηκτικά ζωσμένος τραβώντας το κορδόνι σας αποχαιρετώ. Μην ανησυχείτε, πολύ μακριά από εσάς. Στον ύπνο μου κι αυτό όπως και τόσα άλλα. «Νέος Τρελός 40άρης Δειλός», μου φωνάζει η Daimanda Galas, μ' ένα αλάτι Κάλας, που τρίβει στις πληγές της και μια γοργόνα μισός Tom Waits, μισός ψάρι τεντώνει στο κρεβάτι του Προκρούστη τη Σεμίνα ουρλιάζοντας στα μούτρα της «Κοίτα τι έκανες»!\nΞυπνάω μ' αναρρόφηση που γίνεται ανακούφιση αμέσως. Για λίγα δευτερόλεπτα τη γλίτωσα μη σκάσω στο ταβάνι. Έπεφτα λέει ανάποδα με δύναμη και άμα στον ύπνο σου δεις το σκάσιμο, μου είπαν πως πεθαίνεις...\nΕΙΔΗΔΕΙΣ ΣΤΟ ...ΤΡΙΑ ΤV\nTo ΠΑΣΟΚ είναι εδώ και φοράει τη φανέλα με το νούμερο Ν.Δ\nΟλυμπιακός-Πανιώνιος σημειώσατε Χ (χι-χι-χι)\nΑΓΡΟΤΕΣ (αγρότη πεινάς -μαμιέται η Αθήνα κι ο Πειραιάς- σύνθημα από αντικυβερνητική συγκέντρωση αγροτών, φοιτητών και οπαδών του ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη).\nΟι δημοσιογράφοι τα «παίρνουν» άμα τους λες ότι τα παίρνουν.\nΠωλείται το ΠΑΣΟΚ;\nΠωλούνται o Meg κι η -Ega; Έχουνε πια τη Γιάννα μάνα;\nΈκανε φτερά ο Πήγασος;\nΤι κάνει ο Τειρεσίας;\nΕίναι δυνατόν να τα αρπάζουν οι αρπαγμένοι;\nΝα πουλιούνται οι ξεπουλημένοι, να τα παίρνουν οι δημοσιογράφοι οι καημένοι;\nΈνι μένι ντουντουμένι τρια ρομ του κάζακομ πιφ τα λεβάντα πιφ...\nΕδώ αεροδρόμιο Τουρκότζογλου. Τη νύχτα τα Ίμια θα είναι Τουρκικά, την ημέρα δικά μας. Πάει κι αυτό.\nΕίμαι φιλάνθρωπος και θ' αγοράσω για 7.500 ευρώ το τσιρότο που είχε στο γόνατο ο Κεντέρης, από τη μοιραία πτώση της αποφράδας εκείνης μέρας, με το αυθόρμητο συμβάν της «μηχανής».\n10 σουβλάκια απ' όλα, διπλή πίτα και μια ρετσίνα (Τζέκος) στο 3. Η πρώτη πίτα σουβλάκι με φτερά. Τη χτυπάς και πετάς.\nΣε εποχές ισχνών αγελάδων, η αρχηγός τους απειλεί ότι θ' αγοράσει το έθνος ολόκληρο και τους δημοσιογράφους όλους μαζί. Και τι νομίζεις δηλαδή ότι μας απειλείς κυρία μου; Χρόνια ήμασταν έτοιμοι να παραδοθούμε. Το πού μας έλειπε. Τώρα τουλάχιστον υπάρχει όραμα. Έχουμε γίνει όπως πρέπει. Επιτέλους τελειώσαμε μ' εκείνο το δεσμευτικό το «καθώς πρέπει».\nΠάντα ήμουνα με το Κουρδιστό Πορτοκάλι. Απλά καταλήξαμε να γίνουμε «ο Θυρωρός της Νύχτας» της Λιλιάνα Καβάνι -η απόλυτη εξάρτιση- από τον εξουσιαστή. Η γλύκα της ταπείνωσης, η εξύψωση της τρύπας του μηδέν η έπαρση της ξεφτίλας. ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. Μη ντρέπομαι, μη σφίγγω τα δόντια, όταν το κάνω πλέον γίνεται αλλιώς, με ανοιχτό φερμουάρ ασορτί με τον ανοιχτό Θώρακα. Αστραφτερό χαμόγελο, υποταγμένη απορροφυτικοσφουγγαρολύτρια συνείδηση. Το ρεύμα σταμάτησε και πάλι για λίγο μυρίζω απ' το ύψος των κροτάφων μου καμένο δέρμα. Τσακ-τσακ η πολαρόιντ του μυαλού μου. Βλέπω τηλεόραση ή θυμάμαι; Μήπως αυτός που αδυνάτισε είναι ο Βενιζέλος; Είναι αυτός ή ο Κοσκωτάς; Αυτός ο Χίτσκοκ στ' όνειρό μου... Ποιος από τους δύο ήταν «μέσα»; Ο άλλος πως δεν μπήκε; Ή πιάνονται διπλά τα χρόνια στο κόμμα όπως στη Κασσάνδρα;\nΤα δικά μου χρόνια φαίνονται ατελείωτα!\nΠιστεύω στην «ΑΡΕΝΑ» να ζεστάθηκε επιτέλους η Τσιμινιέρα.\nΦταίει το κουτί που είναι μαύρο!!!\nΜΑΡΤΗΣ ΜΟΥ Ο ΘΕΟΣ...\nΔεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει, ενώ προσπαθώ να πλέξω τον ασπροκόκκινο μάρτη μου στον καρπό μου. Νιώθω μία ανησυχία σα να 'μαι ο τελευταίος άνθρωπος σε όλο το ηλιακό σύστημα μετά τη μεγαλιώδη καταστροφή και νομίζω ότι ξύπνησα από ένα επίμονο χτύπημα ρόπτρου στην πόρτα. Ποιος;\nΕγώ, μη φοβάσαι μου απαντά, ο Καρατζαφέρης είμαι. Ήρθα να διώξω τους ξένους απ' τη Θεσσαλονίκη.\n«Και τι θα κάνουμε οι δυο μας, μόνοι μας σε μια τεράστια πόλη.;»απαντώ.\nΜη σε νοιάζει, μου απαντά, ενώ με πλησιάζει με άγριες διαθέσεις. Κάτσε, χαλάρωσε, ξάπλωσε, μην ταράζεσαι, όσο περισσότερο σφίγγεσαι, μου λέει, τόσο πιο πολύ θα πονέσεις. Κλείσε τα μάτια και σκέψου ότι γίνεται για το καλό σου. Πότε γεννήθηκες; Με ρωτάει\nΤο 1965, απαντώ σφιγμένα, ενώ οι παλάμες μου είναι μούσκεμα απ' τον ιδρώτα.\nΑ! πολύ ωραία, μου απαντά, τότε θα σου διαβάσω κάτι για να χαλαρώσεις.\n«Κάθε νύχτα στη αυλή, γάβου, γάβου το σκυλί\nδως του και γαυγίζει.\nΤου σπιτιού εδώ αυτός είναι φύλακας πιστός\nΑψηλά τ' αφεντικά κοιμηθήκανε γλυκά\nΠέρασεν η ώρα,\nΤο γνωρίζει το σκυλί κι αγρυπνάει στην αυλή\nΠου γυρνούν εδώ και κει κάτι να σουφρώσουν\nΠως αν έμπουν στην αυλή, θα τους φάγει το σκυλί,\nΔε θα τη γλιτώσουν!»\nΠώς σου φάνηκε, ρωτάει ο Γιώργος, το ποίημα που σου διάβασα; Λέγεται Ο Αράπης μας!\nΔεν παίρνει απάντηση απ' το κουφάρι μου. Καμιά φορά το να κρατάς την αναπνοή σου έχει αποτελέσματα. Ωραία είναι τελικά ν' ανεβαίνεις με την πλάτη προς τα πάνω. Μ' αρέσει που θα συναντήσω και τους άλλους. Κι αν δεν υπάρχει αλλού δε με πειράζει. Αρκεί που δε θα 'μαι δω μ' αυτόν. Οι δυο μας χέρι με χέρι, σε μια πόλη που δεν κινδυνεύει πια από κανέναν, αφού κανείς δε μένει πια εδώ.\nΈνα αστείο χαζό εγώ, χωρίς εμένα...\nΚΟΚΟ - DRACMA;;;\nΆγιος Βαλεντίνος - Άγιος Δημήτριος: 1-0\nΑνακηρύσσεται πλέον πολιούχος της Θεσσαλονίκης ο άγιος Βαλεντίνος γιατί είναι ο μόνος ερωτικός αναγνωρίσιμος παγκοσμίως άγιος, άρα ο καθ' όλα εντάξει για μια τέτοιου είδους ερωτική πόλη. Η παρέλαση γίνεται στις 14 Φεβρουαρίου πάνω σ' άρματα από σοκολάτα. Σημαιοφόροι θα είναι τα κουνελάκια του Penhouse κρατώντας κοντάρια από τεράστια προφυλακτικά σ' όλες τις γεύσεις. Η παρέλαση θα είναι Global Sexual και θα λέγεται «πασαρέλαση» ενώ οι στολές θα αποτελούνται από accessories κρεβατοκάμαρας. Κομπινεζόν για τις ερυθροσταυρίτισες, δερμάτινα με πέρλες, χαλκάδες και μαντήλια για τα πεζοπόρα τμήματα, βιδωτά φτερά στους ώμους για τους προσκόπους, piercing και body painting στα Ο.Υ.Κ. και λάβαρα με τον Γκουζγκούνη και τον Ρόκοσυ Φρέντυ θα κλέψουν την παράσταση στη θέση των επισήμων. «Κάπου σ' είδα ναι κάπου sexeros» (Πασχάλης - Ολύμπιανς) θ' ακούγεται σε mars διασκευή από τα μεγάφωνα ενώ την παρέλαση θ' αναμεταδίδει ο Γιάννης Πάριος ως κορυφαίος επίλεκτος ερωτικός καλλιτέχνης. Ο Πέτρος Γαϊτάνος επικεφαλής των ερωτικών ΚΑΠΗ θα λάμπει ως φωτοστέφανο στην πρίζα περνώντας με ιλιγγιώδη ταχύτητα μέσα από ένα βαθύ λαρύγγι ειδικά κατασκευασμένο από το τρίτο σώμα στρατού.\nΈξαλλα τα Υακίνθια διεκδικούν το ρόλο της ερωτικής αντιπρωτεύουσας με δήμαρχο τους, τον Λούντβιχ Βαν Ανώγεν (Λουδοβίκος των Ανωγείων). «ΞΕΝΕΡΩΣ ΑΝΙΚΑΤΕ ΜΑ-Α-ΧΑΝ» ουρλιάζουν οι καταδρομείς χτυπώντας πόδι στο ρυθμό. Αμέσως μου 'ρχεται στο νου παροιμία της γιαγιάς μου: «χτύπα τακούνι στην πορδή και στο κρεβάτι πόρτα».\nΔωρεάν διαμονή για όλα τα χωρισμένα ζευγάρια λόγω της ημέρας σε χωριστά μονόκλινα δωμάτια εννοείται στη Μονή Αυνανιστών.\nΔωρεάν προφυλακτικά στα διόδια των Μαλγάρων στην είσοδό σας στην πόλη.\nΔωρεάν οργανωμένη παρτούζα στην πλατεία Αριστοτέλους από το δήμαρχό μας με την ονομασία «Όλη η πόλη μια παρέα» με οπτική αναπαράσταση και ατομική photo απ' τον κύβο του συνασπισμού.\nΔώρο χρυσή καρφίτσα το κουλούρι της Θεσσαλονίκης που το πατάς και λέει την ιστορία της «Ο».\nΜητρομάνιακ η νέα ονομασία της μητρόπολης.\nΑναμνηστικό Λευκός Πύργος από καουτσούκ με δική του μπαταρία Vibrator για μοναχικά βράδια.\nHappenings σφηνάκια και events επί της Μποτσάρεως και gay nights στο πιο φημισμένο «μουνόδρομο» της Ευρώπης - την Tsimi-square.\nΘεσσαλονίκη - Eλάτε να το κάνουμε αλλιώς\n14 Φλεβάρη - SEXALONIKI\nΣύλλογος ερωτοϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης\nΓια όσους δεν κατάλαβαν λέμε πεινάμε - ελάτε να μας πηδήσετε...\nΥ.Γ. - Κάποτε λεμόνια, μαστίχες, καλσόν και τζιν ήταν το ερωτικό free pass για τη\n- Ποιόνα είπες Βούλγαρο ρε;\nΑΛΗΘΩ(ΡΟ)Σ Ο ΚΥΡΙΟΣ...\nΟρθώς λοιπόν μπήκε ο Παντελής Βούλγαρης στο ΦΕΚ. Υπήρξε βέβαια μια σκέψη για τον Κώστα Μακεδόνα, αλλά λόγω ονόματος βρέθηκε στο ΝΙΜΙΤΣ. Ερίζουν τη διεκδίκησή του το 401, ο Ευαγ-γελισμός και 424 της Μακεδονίας- χωρίς παύλα. Πρόταση των monie & monie conniente για την ονομασία είναι φυσικά Μακεδονία -Μακεδονία. Θυμίζει τη φράση προσοχή προσοχή και φυσικά το είδος προς εξαφάνιση καρέτα καρέτα. Το καλύτερο διπλό όμως, που δυστυχώς εξαφανίστηκε ήταν το ΠΑΣΟΚτσίδικο λαμόγιο -λαμόγιο. Τα «δικά μας παιδιά» βέβαια συνεχίζουν το πατροπαράδοτο «όχι εγώ, ο μπροστινός μου» που έχει κάνει καριέρα από αρχαιοτάτων χρόνων έως το μυστικό με την περίφημη φράση «μήπως εγώ κύριε;», αλλά και τη Γερμανική κατοχή με τη φράση «οι γερμανοί είναι φίλοι μας θέλουν το καλό μας», έως τα σήμερα της ολόφρεσκιας φράσης «χάος παραλάβαμε». Τι να κάνει κι ο Μολυβιάτης; Μια μολυβιά μες της Τουρκίας το τετράδιο; Όταν βλέπω Ν.Δ. vs ΠΑ.ΣΟ.Κ και τούμπαλιν, κατεβάζω απ' το σκληρό τσιτάτο τύπου «είπε ο βόθρος στο κοτέ-τσι καλέ πως μυρίζεις έτσι;». Και μόνο αυτή η μυρωδιά να ήταν; Το κρεμμύδι μυρίζει γουρούνι, η φράουλα ποδαρίλα, το μέλι χέλι, το γιαούρτι μουχλιασμένο μούλτι κούλτι... Στροφή στα βιολογικά. Λογικό. Έπονται των βιοπαραλόγων. Βρικόλακες με νεκρόκασες στους ώμους, στέλνουν τις συνειδήσεις τους στον Αχέροντα ξαλαφρωμένοι! Όσο περισσότεροι μάρτυρες λείψουν, τόσο λιγότερο φαίνεται να συνέβη το ηδειχθές της πορείας στο δρόμο του ατελείωτου χειροκροτήματος. Άλλωστε το είδαμε κι αυτό, άσχετο το παρακάτω, όπως και τα προηγούμενα σε μια άσχετη ζωή;... Μπου-ζούκια στα μνήματα. Πρώτος τάφος πίστα. Δηλαδή στην κηδεία του Κούγια θα βαράμε τους gay στα νεκροταφεία, στη μνήμη του, προς τιμή του; Μεταλλαγμένη ζωή αλλά και τόσο ίδια. Γαρύφαλλα στα μνήματα, γαρύφαλλα και στα μπουζούκια.\nΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΤΩΡΑ!!! ΛΑΖΑΡΕ ΔΕΥΡΟ ΕΞΩ!!!\nΠροτεινόμενo τραγούδι για αποχώρηση: «Θέλω να δω τον Πάπα»\nΚαλή Ανάσταση. Προτεινόμενη ταινία του Παντελή Ζερβού:\nFAUX - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - FAUX\nΠάει τέλειωσε κι αυτό. Η διεθνής έκθεση Αθηνών στη Θεσσαλονίκη, το φεστιβάλ τραγουδιού Αθηνών στη Θεσσαλονίκη, ο γάμος του Μάκη στη Θεσσαλονίκη. Έφυγαν οι Αθηναίοι τουρίστες, αφήνοντας μια κουτσουλιά συνάλλαγμα, μεταχειρισμένα προφυλακτικά στο Θερμαϊκό, τσαλακωμένες αγκαλιές..., ξεκαθαρίσματα πρωθυπουργού..., εποχιακό ενδιαφέρον..., προγραμματισμένες χαιρετούρες..., σάλια στα ουζερί και φιλιά χωρίς μνήμες στα μπουζούκια...\nΑνοίξαμε και σας περιμένουμε. Η ερωτική «φραπεδούπολη» είναι εδώ για κάθε σας κοινωνικο - πολιτικοπολιτιστική διαστροφή. Και εικαστικές αθλητικές εκδηλώσεις έχουμε και φεστιβάλ κινηματογράφου έχουμε και τραγούδια απ' το Datsun έχουμε, απ' όλα έχουμε. Το μόνο που δεν έχουμε είναι σάλιο. Δε μας έμεινε άλλο σάλιο για φτύσιμο. Η σχολή Θεσσαλονίκης έκλεισε, ανοίγοντας τα πόδια της στην Αθήνα. Ναι, έτσι είμαστε εδώ, όπως μας δείχνει το τρέιλερ του Ντορέ της ΕΡΤ. Με πολύχρωμα πουκάμισα, πάνω σε καρότσες, μέσα στα στενά μιας ανύπαρκτης «Κέρκυρας» με τη ντουντούκα και τα «must» χάλκινα, τα κέφια με τα ντέφια σαν καρπούζια και το κρυφό μήνυμα της ζητιανιάς. Το εννοώ ότι είμαστε έτσι.\n«Τι φταίει ο θύτης αν είσαι θύμα; Μάθαν ότι μαμιόμαστε ήρθαν κι απ' την Αθήνα».\nΤόση ώρα δεν γκρινιάζω για την αδικία απ' την Αθήνα. Τόση ώρα τρελαίνομαι με την επαιτεία και το γλείψιμο, το ξεσκόνισμα και την αληθωρία, την απραξία και τη «ρούχλα» που έχει πιάσει αυτή την πάλαι ποτέ ηρωική, δημιουργική και περήφανη πόλη, να γίνει Ζαχαράτος. Ένας μίμος τρυπημένος, γκλαμουράτος, λυπημένος που δε θέλει να είναι αυ-τό που είναι, αλλά αυτό που δεν ξέρει τι είναι ο απέναντι.\nΘέλω να γίνω Αθήνα στη θέση της Αθήνας ΤΩΡΑ!\nΥ.Γ. Εύχομαι, ελπίζω και περιμένω απ' αυτό το αέναο σεξ μεταξύ Αθήνας - Θεσσαλονίκης να γεννηθούν παιδιά απ' τα Χανιά, τη Βέροια, την Καστοριά, τη Θήβα, το Αργοστόλι. Γιατί εκτός απ' την Αθήνα υπάρχει όντως κι η υπόλοιπη Ελλάδα, η οποία σίγουρα δεν είναι μόνο η Θεσσαλονίκη. Καλή συνέχεια στο φεστιβάλ τραγουδιού και του χρόνου ας γίνει και στη Γαύδο!!!\nΓΡΑΜΜΑ ΣΕ ΜΕΝΑ\n...ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΙΟΣ Ο ΘΡΟΝΟΣ\nΈνας χρόνος ακόμη έφυγε χωρίς να κάνω πολλά λεφτά.\nΧωρίς να κάνω καριέρα.\nΧωρίς να πάω πολλά ταξίδια.\nΧωρίς να κάνω απογόνους.\nΧωρίς το ΚΚΕ στην κυβέρνηση.\nΧωρίς να εξομολογηθώ.\nΧωρίς να πάρω εκδίκηση.\nΧωρίς να δώσω τ' όνομά μου σ' ένα σκύλο.\nΧωρίς να νικήσω εμένα.\nΧωρίς να βγω για βόλτα γυμνός.\nΧωρίς να φάω ψάρι τα Χριστούγεννα.\nΧωρίς να κάνω τατουάζ.\nΧωρίς να οδηγήσω αεροπλάνο.\nΧωρίς να σώσω κάποιον.\nΧωρίς να φωνάξω απ' το μικρόφωνο στο «Αθηνών Αρένα» «όλα τα ποτά δικά μου»\nΧωρίς να οδηγήσω με το γκάζι στο τέρμα.\nΧωρίς να αρμέξω μια αγέλαδα.\nΧωρίς αναισθητικό (TV)\nΧωρίς χωρίστρα στη μέση.\nΧωρίς χορούς και πανηγύρια.\nΧωρίς ανθρώπους δανεικούς.\nΧωρίς χωρισμένους από δύο χωριά.\nΕγώ χωρίς εσένα...\nΓιατί τίποτα, εκτός απ' το τελευταίο θέλω να το ξέρεις δεν με ένοιαξε. Ξέρεις έρχεται κάποια στιγμή που ο χρόνος που περνάει, είναι ο χρόνος που σου απομένει. Ζήσ' τον «ντούκου» τώρα. Όπως στην εφηβεία. Σαν να υπάρχει μπροστά!\nΣτα 2007 θανάσιμα αμαρτήματα!\nGHOSTBUSTERS ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΧΩΡΕΣ\nΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΥΡΑΜΑΝΑ*\nΣ' αυτήν την πόλη λεν, αρέσει το παράπονο, ο λυγμός, το κάτι άλλο. Όσο πάει προχωράει νομίζω και το ελάττωμα το κάνει un petit peu προσόν. Η νίκη και η επί των Θεσσαλών λένε πολλοί πως γέννησε μια αδικημένη πόλη. Εξού και το Θεσσαλονίκη η Συνβασιλεύουσα ή η Συμπρωτεύουσα . H μοίρα του νικητή να 'ναι άραγε αυτή; Ο Θύτης να 'ναι το πιο μεγάλο θύμα; Ίσως η τιμωρία των νικητών να 'ναι αυτή. Να ζήσει τη σήψη της ζωής. Αυτής της ζωής που θέρισε από τον ηττημένο. Μεταλλαγμένη, άρρωστη, ανέλπιδη ακόμη και στη μεγαλύτερή της προσμονή για ελπίδα. Υπάρχουν σίγουρα άνθρωποι που ζουν μονάχοι ποτέ δεν είχα φανταστεί όμως ότι μπορούν να μαζευτούν τόσοι πολλοί που να γεμίσουν μία πόλη. Εκτός κι αν δεν είναι ζωντανοί. Χωρίς να το διαβάσω το βιβλίο άρχισα να ανησυχώ. Από το εξώφυλλο και μόνο «Θεσσαλονίκη η πόλη των φαντασμάτων». Για ποιους λέει; Για μας ή για τους άλλους; Για το 16% ή για το πλασματικό υπόλοιπο των άλλων που είμαι εγώ μα και δεν είμαι; (αλήθεια ψήφισα ή πήγα μόνο για ούζα;) Είμαι από ώρα εδώ και το εδώ έχει λιώσει. Σ' ένα καφέ στην πλατεία Αριστοτέλους επίτηδες και πάλι για ένα ακόμη (test frap) ενώ ακούω κάτι σαν σε τραγούδι που παίζει μέσα μου σε λανθάνουσα μορφή. (Δύο πράσινα μάτια με μπλε - μπλεφαρίδες).\nΑλήθεια τι είναι οι μπλεφαρίδες; Ευτυχώς υπήρξε και το Φεστιβάλ Κινημα-τογράφου. Ίσως όχι το μόνο Κίνημα- που ενώ συμβαίνει μ' αρέσει να το γράφω. Απ' την μοναδική πόλη σ' όλη την Ελλάδα που όταν τα γκαρσόνια σου φέρνουν τον καφέ σου λένε «στην υγειά σας. γεια σας» και good forties (καλά σαράντα) and ζωή σε λόγου μας (life to us).\nΗ πόλη των φαντασμάτων ζει στις καρδιές μας. Το Πολυτεχνείο πάλι όχι. Και μην ξεχνάτε ο Σάββας Ξηρός δεν ήταν τρομοκράτης. Γκαντέμης ήτανε. Και αν δεν ξέρεις τι να παίξεις στα παιδιά λίγο ΝΙΟΝΙΟ θέλει. ΦΑΓΕ τα κάκαλας...\n* Στρατιωτικό ψωμί παλαιότερων εποχών.\nΦρέντυ Γερμανός = Ναταλία Γερμανού;\nΝίκος Κούρκουλος = Άκης Κούρκουλος;\nΣόφη Ζανίνου = Φιόνα Τζαβάρα;\nΚώστας Χατζής = Αλέξανδρος Χατζής;\nΚώστας Καζάκος = Αλέξανδρος Καζάκος;\nΣτράτος Διονυσίου = Άγγελος - Στέλιος Διονυσίου;\nΣταμάτης Κόκοτας = Δημήτρης Κόκοτας;\nΓιάννης Πάριος = Χάρης Βαρθακούρης;\nΑντώνης Βαρδής = Γιάννης Βαρδής;\nΜητσοτάκης = Ντόρα; Κυριάκος;\nΤόλης = Το Ψάχνει.\nΜίνως Κυριακού = Κυριακή κοντή γιορτή.\nΠαπαθεοχάρης = Παπαθεοχαράκια.\nΚαι κυρίως Παπανδρέου = Παπανδρέου σίγουρα;;;\nΑπό πότε θεσπίστηκε η υιοθεσία;\nΤα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιόν είχαν πατέρα;\nΤων διασήμων τα παιδιά είναι δυό φορές παιδιά μας;\nΗ εξωσωματική προϋποθέτει 2 σώματα;\nΤης Ντενίση θα συνεχίσει στο Θέατρο;\nΠότε θα βεβαιωθεί ο Βοσκόπουλος (Τόλης ο πρωτοπόρος της αμφισβήτησης!)\nΤων φρονίμων τα παιδιά δεν παιδεύουν άλλα μάτια;\nΑν ο Πάριος είχε κόρη θα λεγόταν Παροικιά;\nΟ Ζαχαράτος πότε θα γίνει μάνα;\nΟ γάμος μεταξύ γόνων διασήμων πότε θα επιτραπεί στη χώρα μας;\nΟ τυφώνας Άντζελα συνεχίζεται;\nΟ καρκίνος συγγενεύει με την αναπαραγωγή στη χώρα μας. Δηλαδή:\nΚαρκίνος = μετάλλαξη του γενετικού υλικού ενός κυττάρου, με αποτέλεσμα την χωρίς έλεγχο κυτταρική διαίρεση.\nΚαι μην ξεχνάτε πως το άθροισμα όλων των αμοιβαίως αποκλειόμενων πιθανοτήτων ενός γεγονότος ισούται με την μονάδα (1).\nΉ μήπως αντί να μάθω φυσαρμόνικα, να παίξω πιτσαρμόνικα;\nΈλεγε λοιπόν κλαίων ο Ισοκράτης:\n«Η Δημοκρατία μας\nδιότι κατεχράσθη το\nδικαίωμα της ελευθερίας και\nτης ισότητας, διότι έμαθε\nτους πολίτες να θεωρούν\nκαι την αναρχία ως ευδαιμονία»\n«Κατάλαβες αγόρι μου;» είπε η Νέα Δημοκρατία στο ΠΑΣΟΚ κατεβάζοντας αυτάρεσκα τ' ακουστικό. Μετά σηκώθηκε αργά με αυτάρεσκες νωχελικές κινήσεις, τακτοποίησε το ΚΚΕ στην απαστράπτουσα κουάφ του κεφαλιού της και ακολούθως εισπνέοντας βαθιά και με σιγουριά απεχώρησε για την νυχτερινή εθελουσία της έξοδο. Ο καρκίνος του μαστού ήταν κάτι το άγνωστο γι' αυτήν. Ένα ήτο το μέλημά της. Ο καρκίνος του αστού. Το δίλημμα μεγάλο. Ποιόν να σώσεις πρώτα κι από ποιόν; Ή μήπως τα λόγια είναι περιττά; Η Μαρινέλα δεν είναι αυτή που έχει ωροσκόπο Ρέμο;\nΜετά απ' όλα αυτά λοιπόν, είναι πολύ πιθανό ο Βαβύλης (αγνώριστος φυσικά για μια ακόμη φορά) να υποδεχθεί τον Αβραμόπουλο στο Χόλλυγουντ για να κλείσουν τη δουλειά. Σιγά μη καταλάβει την απάτη ο Αβραμόπουλος. Καταρχήν ένας βουβός (Βαβύλης) μ' έναν λαλίστατο ακατανοητολόγο (Αβραβύλης) δεν μπορεί παρά να συνεννοηθούνε. Σα να τους έχω μπροστά μου. Μίνιμαλ χώρος, σούσι και σάκε με προλαλήσαντα τον Αβραμόπουλο να λέει τα εξής: « Το αττικό φως όπως διαχέεται μέσα από τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και την ευγενική άμιλλα που διακατέχει τον Αθηναίο πολίτη, από την εποχή του Περικλή ακόμα, στιλβώνει τη συνείδηση στο βάθος του χρόνου, που ρέει καταλυτικά σαν καθαρό απόσταγμα σοφίας, ειρήνης και προσδοκίας για το μεγάλο όραμα της νέας χιλιετίας, την εδραίωση της τουριστικής δημοκρατίας».\nΗ απάντηση έρχεται αστραπιαία από το Βαβύλη (που θα 'παιρνε όρκο κανείς ότι είναι αυτοπροσώπως ο Μάρτιν Σκορτσέζε) μ' έναν ακατάπαυστο μονόλογο του Μπέκετ στα σανσκριτικά. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη νάρκωση του πρώην Δημάρχου. Η επόμενη σεκάνς είναι αυτή κατά την οποία ο Βαβύλης ρουφά τη γέμιση από το σώμα του Δημήτρη με μιας ως γνήσιο εκκλησιαστικό άλιεν. Σκηνή τρίτη, πριν το φινάλε, μας δείχνει τον σεκιουριτά - πολιτσάϊ - εβραίο λόγιο - κασκαντέρ μοναχό να εισχωρεί στο σώμα του υπουργού τουρισμού τραβώντας πάνω του το φερμουάρ της νέας του χαρακτηροδομής παίρνοντας βιαστικά τη φόρμα του νέου του σαρκίου. Επόμενη κίνηση επιστροφή στην Ελλάδα. Τελευταίος στόχος η κατάληψη του σώματος του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ζει ανάμεσά μας, ενδεχομένως και μέσα μας. Ας ψαχτούμε λίγο. Όλοι μας κρύβουμε βαθιά στα σκοτεινά ενδότερά μας έναν καταφερτζή Βαβύλη.\nΣυνεχίζει αριστερά της αριστεράς να βρίσκεται η Δεξιά!\nΙσχύει το ανάποδο;\nΉ μήπως τα συνθήματα των αναρχικών στον καθρέφτη είναι το Ευαγγέλιο των λαμόγιων π.χ. «όσες κι αν χτίζουν φυλακές κι αν ο κλοιός στενεύει, ο νους μας είναι αληταριό κι όλο θα δραπετεύει»\n10 εντολές σε μία... προτεινόμενη στον Αρχιεπίσκοπο «Ου μπλέξεις»...\nΧαράματα Τετάρτης 11 Μαΐου,\n« Ελλάδα με τα άτια σου, τι βλέπουνε τα ΜΑΤ-ια σου»(διασκευή ατάκας του έργου). ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΠΩΣ ΤΟΤΕ, ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΤΑΪΛΑΝΔΗ.\nΒγήκα γύρω στις 11 και κάτι απ' αυτήν τη μουρλοπαράσταση που σκηνοθέτησε ο Πέρης στο ΚΘΒΕ. Έφαγα αστραπιαία από το φίλο μου το Νίκο Καρρά (δημοσιογράφος), τη σφαλιάρα της είδησης στο Streto (cafι-bar). Αναρχικοί στο πολυτεχνείο κρατάνε λέει το Βερελή και τον Βενιζέλο. Ο Σπύρος λένε βρίσκεται κάπου εκεί και «Βούγιαξε». Ο Ιωαννίδης ήδη πήγε κι ήρθε. Τι όνομα κι αυτό, με τ' άλλο το ίδιο καμιά σχέση, μετά από τόσα χρόνια στο ίδιο μέρος. Κι ενώ οι ψιλές κι οι βρισιές κάνουν καριέρα, ο Βερελής - Μαντάμ Τυσσώ style- «εγώ δεν ξέρω ρε παιδιά, μόλις το σκέφτηκα συνέβη». 'Πατσιάς' έγινε το πόδι του παιδιού. Ο εικοσιοκτάχρονος χιλίαρχος τα είδε όλα σα μουβιόλα. Δεν υπάρχει μνήμη, μου φάγατε την κνήμη. Μέσα ο Σπύρος έτοιμος να δηλώσει την αποχώρησή του υποθέτω, απ' το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση στριμώγματος. Δε χρειάστηκε να το κάνει γιατί το ενδιαφέρον πέφτει στο χειριστή ευφυΐας. Ο Βενιζέλος σηκώνει ως άλλος Άτλας τη βραδιά στους φρουί ζελέ ώμους του και τα καταφέρνει.\nΠΡΟΣΟΧΗ-ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν τους τούμπαρε. Τους κούρασε. Τους υπνώτισε. Στο πρώτο πολυτεχνείο βέβαια το σύνθημα ήταν «ΛΑΕ, ΛΑΕ Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ» (χρησιμοποιείται τώρα τελευταία στη Θεσ/νικη για άλλου είδους βλέψεις). Ο Μπένι εξηγείται στα νεαρά παιδιά πως το ΠΑΣΟΚ έκανε ποτέ το σοσιαλισμό και τώρα την τρεχάλα. Γι' αυτό όπως λέει κι ο παππούς μου το κίνημα «ΕΜΕΤΡΗΘΗ - ΕΖΥΓΙΣΘΗ - ΚΑΙ ΕΥΡΕΘΗ ΛΙΨΟ».\nΠρώτη φορά μάλλον συνειδητοποιούν οι άρχοντες του ΠΑΣΟΚ ότι αυτοί που θυμούνται την κακιά δεξιά δε ζουν ανάμεσά μας. Έχουν λιγοστέψει, ξάπλωσαν νωρίς και κοιτούν σ' ένα κουτί χωρίς να βλέπουν. Δεν ξέρω τι κάνουν όλοι αυτοί και δε με νοιάζει. Το σίγουρο όμως είναι ότι τα παιδιά είχαν πάθει σοκ από το δεξιό ΠΑΣΟΚ. Και για να μην ξεχνιόμαστε οι υπόλοιποι, παραθέτω αναρχικό σύνθημα: «Τα αφεντικά είναι καλά για το μαλλί, το κρέας και το δέρμα τους».\nΥ.Γ. Πρόταση προς όποιον έχει τυχόν βιντεοσκοπήσει τη συνέντευξη του Μενίρ με τους αναρχικούς. Το υλικό με τις απαντήσεις στα ερωτήματα: - Βασικός μέτοχος, - Ολυμπιακοί αγώνες, - Χρηματιστήριο, - Διπλωματούχος Ταξιτζής, -Ακριβά διόδια κλπ. Μπορούμε να τα διαθέσουμε σε DVD σε κάποια Κυριακάτικη εφημερίδα, κατόπιν εννοείται διαγωνισμού παρουσία συμβολαιογράφου δια το ακέραιον και αμετάβλητον της διαδικασίας και αποφυγής της παραμικρής υπόνοιας για υποκίνηση προβοκάτσιας.\n...Η ΜΟΝΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΙΩΠΗ... (Α)\nΑΠΟΡΙΑ: Όταν πυροβολούμε στον αέρα βρίσκουμε κνήμη; Εάν ναι, να δώσουμε τη εν λόγω τεχνική στο περιοδικό «Τα νέα του κυνηγού», έτσι ούτως ώστε να πυροβολούν ο ένας στα γόνατα του άλλου για να πέφτουν μπεκάτσες...\nΧ -ΙΟΥΛΙΟΣ ή JULY\nΠροτιμώ το «Τζουλάϊ» γιατί έτσι αισθάνομαι επακριβώς αυτό το κάτι που με «τζουλάϊ» συνεχώς. Αισθάνομαι σαν σωληνάριο οδοντόκρεμας που το «τζουλάνε» να βγάλει την τελευταία δόση.\nΑλλά όσο κι αν μας «τζουλούν» τα ευρώ δεν «τζουλιούνται» με τίποτε. Είναι το πρώτο νόμισμα ιδέα όπως ο κομμουνισμός, ή θρησκεία όπως ο χριστιανισμός, ή όπως οι διακοπές που είναι παρελθόν ή καλύτερα ένας μύθος. Τα επόμενα χρόνια θα διηγούμαστε στα παιδιά μας ότι κάποτε οι άνθρωποι το καλοκαίρι 'κάναν κάτι που λεγόταν παραθέριση. Ώσπου εξελιχτήκαμε τόσο πολύ που φτάσαμε στο εκπληκτικό σημείο της ακινησίας. Και μάλιστα από καθαρό απόσταγμα φτώχειας, τη λεγόμενη κράπα δυστυχίας.\nΕξηγούμαι. Χαλκιδική. Στην πιο γκλαμουράτη παραλία με τ' όνομα «ζωή να 'χει αυτός που το 'chi», πληρώσαμε 60ευρώ ομπρέλες - ξαπλώστρες + 30 ευρώ 3 μαργαρίτες μαδημένες σε πλαστικό κύπελλο μερίδας ουρολόγου, κυπελλάκι για ανάλυση και 3-4 καφέδες από 7ευρώ με κάτι νερά στην εξευτελιστική τιμή των 150ευρώ.\nΣυμπέρασμα : αυτό το καλοκαίρι γυρίστε το γαλαξία με ότο στοπ, συμφέρει. Εάν πάλι οchi, ελάτε σ' εμάς στο βαθύ λαρύγγι του τουρισμού. Φάτε σε μας ένα μηνιάτικο σε 3 ώρες και κερδίστε τη χαρά της συμμετοχής σε ένα αξέχαστο meeting ηλιθίων. Κλείνοντας θα 'θελα να μοιραστώ μαζί σας μια οικογενειακή μου ανάμνηση.\nΌποτε ερχόταν η θεία μου απ' το χωριό καταλαβαίναμε σε τι οικονομική κατάσταση βρισκόταν, απ' το καλωσόρισμα που της απηύθυνε η γιαγιά μου η Μαρίκα.\n«-Καλώς ήρθατι Μουλφούδα. - Αχ μαρ Μαρίκα, ημίς μι τη φτώχεια που 'χου μι ούτι για καλωσόρισμα δεν ήμαστι»...\nΤΡΑΝΣ - ΣΑΛΟΝΙΚΗ\nΚάνω ανήσυχο ύπνο. Φοβάμαι να κοιμηθώ μην και ξυπνήσω αγκαλιά με τον Καρατζαφέρη! Έχω παραισθήσεις απ' την αϋπνία, ακούω ζωγραφιές, πιάνω φωνές, μυρίζω δόντια. Προχωρώ μέσα σ' ένα ζεστό ζελέ από πληροφορίες, ενώ ετοιμάζω το επόμενο ντου των monie & monie Conniente. Βλέπω πιρούνια καρφωμένα σε μάτια ενώ πέφτει παντού μάνα εξ ουρανού.\nΧιονίζει. Κατευθύνομαι στο ραντεβού μου με τους άλλους. Έχουμε ΖΟΥΡΦΙΞ σήμερα στην ταράτσα της λέσχης αξιωματικών. Θα τον έχουν πιάσει ήδη νομίζω. Έχουμε σουβλιστό έρωτα και σαμπάνια σ' αρβύλα. Για dissert. θα σερβιριστεί παγωμένο «μπριζόγαλο». Μπαίνω στο κτίριο. Με υποδέχεται ένας τεράστιος βρικόλακας εσταυρωμένος, ενώ πλακούντας ζεστός και πηκτός στάζει απ' το ταβάνι. Ο πίνακας απέναντι μου προκαλεί γνωστά αλλά ανήσυχα συναισθήματα. «Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ» αλλά με νοσοκομειακούς ορούς και μεγάλα ψωμιά με γεύση hypnostedon είναι μια πανδαισία!!\nΚάποιος μου προσφέρει ένα τσαμπί σταφύλι τεράστιο, που οι ρώγες του είναι ολοστρόγγυλα χάμπουργκερ. Δε σκέφτομαι ούτε λεπτό γιατί συμβαίνουν όλα αυτά. Το μόνο «flash» που έχω αστραπιαία είναι η πείνα του Κρόνου. μα να φάει τα παιδιά του; Χάθηκαν τα παιδιά του κόσμου; Και ήταν τόσο αναίσθητος; Την ώρα που τα έτρωγε δε σκέφτηκε πόσα παιδιά πεινάνε στον πλανήτη ή μπερδεύτηκα.;;;\nΜη στεναχωριέμαι. Καλά είμαι. Απλά όποτε δε μου πάει η πραγματικότητα, φτιάχνω μια άλλη.\nΔεν είμαι «βλαξ» να παίρνω drugs\nΦτιάχνω ιστορίες γιατί 'μαι Θραξ\nΣε μία χώρα που σταμάτησε να ουρλιάζει «δεν ξέρς ποιος είμαι εγώ ρε ..», κάθομαι και συλλογιέμαι πως έχω την απάντηση. Δεν ξέρω όνομα και επίθετο σου αλά ξέρω σίγουρα ότι είσαι βραβευμένος. Η ύπατη αρμοστεία χαρίζει στους γιατρούς χωρίς σύνορα. Ο Πρεβελάκης ζει, αυτός μας οδηγεί. Η Θεία Κάλη στα καλλιστεία μ' ένα χρυσό σκούφο βραβεύει τον άνδρα της χρονιάς πάνω στη Ρένα της Φτελιάς. Η γυναίκα του 2006 δε βγάζει λέξη. Η πρέσβειρα καλής θελήσεως γεμάτη σεμνότητα υπομένει την αναγνώρισή της από τον περίγυρο με μια ανυπέρβλητη καταδεκτικότητα ενώ παραλαμβάνει. Η καλύτερη ταινία σε κάποια γωνία κατασπαράζει το καλύτερο τραγούδι ενώ το πιο ευαίσθητο σε κοινωνικά θέματα περιοδικό δείχνει κατανόηση στην πιο ποιοτική τηλεοπτική εκπομπή της χρονιάς. Αλιάγα λόγια να αγαπιόμαστε για την Μπόκοτα απ' την Μποκοτά και για το βιβλίο της με οικογένεια και χωρίς οικογένεια (με γιουροβίζιον και χωρίς γιουροβίζιον). Η μεγάλη οικογένεια του Antenna είναι η μόνη που την καταλαβαίνει. Το Φεστιβάλ Τραγουδιού ζει. Ο Βησσαρίωνας θα είναι ο επόμενος Άλκης Στέας. Φεστιβάλ μπουγάτσας στη Σαλονίκη και Φεστιβάλ φραπέ. ΦΕΚ και FAKE φτιάχνουν τον Πύργο της ΦΡΑΠΕΛ. Φίλοι μου αγαπημένοι ευτυχείτε, βραβευτείτε. Σε μια χώρα χωρίς προβλήματα λοιπόν, σε μια μεσογειακή ελβετία θα τολμούσα να πω, η μισή Ελλάδα βραβεύει την άλλη μισή. Ψηφίστε και βραβεύστε τώρα τον εαυτό σας σαν τον καλύτερο ΜΑΛΑΚΑ της χρονιάς.\nΕΣ - ΕΣ ... VS ...SMS\nΥ.Γ. : Ήρθε η ώρα για την καθιέρωση λοιπόν ενός νέου θεσμού. Τα ΒΡΑΒΕΙΑ ΒΡΑΒΕΙΩΝ. Κι ας κερδίσει ο καλύτερος.\nΑΥΝ-ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΑΝ...\nΟΠΕΡΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ\nΑ: Άσχημος είναι ο άσημος στον κόσμο των SALONIKEBRITIES και όμορφος ο Διάσημος. Κι αυτό όμως ακόμη ακούει σε κανόνες. Δεν χαίρεις της εκτίμησης ως Κατερίνα Λάσπα αν σ' έχει φάει η Λεμεσός το ΡΙΚ και η σεφταλιά εν αντιθέσει αν σέρβιρες κάποτε τον Καπότε στη Ρένα της Φτελιάς. Φωτό δεκτή. Πιάτο του (3ΑΑΑ) SALONIKEBRITIE πάντα ο Αστακός ειδικά όταν πρόκειται για γεύμα «κούτρα». Τρώγεται αστακ-ός που να πεις κύμινο.\nΒ: Βάνα Μπάρμπα (Γιάννενα;) Βατσέρης με 2 παππούτσια πάνινα; με ένα ξύλινο γιωτ του 21 και τη μυθική ροζ κάντιλακ με το σάπιο σασί. Βάνα νύφη, Βατσέρης κουμπάρος. Κάθε γνήσιος glam SALONIKEBRITIE κατάγεται από κάπου αλλού και θέλει μανιωδώς να γίνει ένας απ' αυτούς με αφρώδη λύσσα. Όταν η επαρχία διψά πατώντας στη συμπρωτεύουσα, για να εκτιναχθεί στην Αθήνα.\nΠιάτο Βάνας, Βατσέρη είναι το αξεπέραστο Βαβάτσικος (πίσω απ' το ποτάμι που τρέχει είμαι μια πηγή perrie) στα κάρβουνα.\nΓ: Γαλλικά, πιάνο, τούμπα και καράτε μαθαίνει το Πανόραμα στον ελεύθερο χρόνο του, όσος περισσεύει τέλος πάντων, απ' την εκμάθηση ιστιοπλοΐας στον Όμιλο. Όταν ο γνήσιος SALONIKEBRITIE συμπλέει αρμονικά με την κουράδα του Θερμαϊκού. Η αγωνία της πτώσης και ο εναγκαλισμός με την καπότα. Φτύσ' την κρυφά τώρα που δεν βλέπουν οι φτωχοί. Πιάτο θαλασσο SALONIKEBRITIE, λούτσος περιχυμένος με φύλλα χρυσού από την DENIS VILDIRIDI και σαλάτα με τριμμένα καρώ καρότα.\nΔ: Δέσποινα Πορτοκάλη. Η ιέρεια των SALONIKEBRITIES. Η γυναίκα φρούτο, όνομα και πράγμα. Τις κρύες νύχτες οι κοσμικού σιγοψυθιρίζουν πως βουτάει στο Θερμαϊκό αργά τη νύχτα ως πορτοκάλι και βγαίνει ως αδερφή του Μέγα Αλέξανδρου. Σωστή γοργόνα εθεάθη άλλωστε και σε πάρτυ ανάλογο με background την κατοικία της ντεμοντέ αυτής πόλης σε μορφή κουτσομπολιού. Ο κοινωνικός ιστός ως δίχτυ και θηλιά για όποιον λάμπει και προκόβει το νήμα του αστραφτερού. Πιάτο της πλατινέ σπανάκι με μπαλσάμικο σανέλ.\nΕ: Ελευθερία σημαίνει επιλογές, έτσι είναι αν έτσι νομίζουμε. Επιτέλους η Θεσσαλονίκη έχει τουλάχιστον 2 μεγάλα περιοδικά και άπειρα ένθετα που ασχολούνται μ' αυτούς τους εκατομμύρια 10 ανθρώπους που οι 5 τους απασχολούνται με τους υπόλοιπους 5. Η κοινωνία του τίποτα επιτίθεται στο μηδέν και βγαίνουν ισόπαλες πάντα όμως κατά του χαμερπούς και φτηνού φτωχού και ηλιθίου αδαή λαουτζίκου. Ανοίγοντας μία σελίδα στην τύχη ευγνωμονείς το Θεό που τους έκανε όλου αυτούς τόσο ίδιους για να μπορείς να τους αποφεύγεις ανά πάσα στιγμή. Αν και δεν κινδυνεύεις γιατί βρίσκονται σε άλλο χωροχρόνο. Στην στρατόσφαιρα του φανταστικού.\nΟμαδικό πιάτο ο κύβος του Συνασπισμού μ' ένα κύβο σβαρόφσκυ αντί του μπας κλας κύβου κνόρ.\nΖ: Ζωζώ Νταλμάζ, θεά και γκόμενα του Κεμάλ Ατατούρκ, ανάμεικτες ρίζες Ευρώπης και Τουρκίας αναστάτωσε τη Σαλονίκη και χάραξε στο DNA της κάθε επερχόμενης SALONIKEBRITIES για πάντα, αφήνοντας τη φάτσα της πάνω στα ΣΑΝΤΕ και το άρωμά της σε όλες τις επίδοξες βλάχες ημικαλλονές ημιδιατροφής και ημιπλούσιας αισθητικής.\nΠιάτο που συνδυάζει φτώχεια και χλιδή είναι μόνο ένα. Παππουτσάκια τουρσί, τυλιγμένα με κορδόνια από Μαρί Σαντάλ.\nΗ: Ή ταν ή την πατάν. Πολλοί δοκιμάζουν να μπουν στον αστραφτερό κόσμο της χαιρετούρας και της φωτογραφίας αλλά λίγου τα καταφέρνουν. Οι γυναίκες πρέπει να βρουν το πλούσιο χαϊβάνι και να τον πάρουν στο consept (πάμε πακέτο). Αλλά και το χαϊβάνι το πλούσιο πρέπει να βρει την κατάλληλη γυναίκα με τη βοήθεια της πεπειραμένης μάνας της οποίας της κόβει και από προσωπικής πείρας ίσως, ποια επίδοξη μετά το γάμο θα σταματήσει να πηγαίνει το «γράμμα».\nΠιάτο ζεύγους κέρατα τάρανδου σοταρισμένα με σως κάτι πολύ ελαφρύ π.χ. φελούς. Επιδόρπιο αχ-λάδι με τυρί παραγωγής μας με την ονομασία SALONIKEBRI - cheese.\nΘ: Θεσσαλονίκη μου μεγάλ' γλαμουρομάνα εσύ που βγάζεις τα SALONIKEBRITIES παιδιά.\nΘεσσαλονίκη μου SALONI - KEBRITG μάνα είσαι γεμάτη, fiorutsi και galla.\nΘεσσαλονίκη Νέα Υόρκη όλο πετιέμαι\nΜεγαλοπιάνομαι το λέω και καφιέμαι\nΜόνο με glamour fame σκάφη ξεγελιέμαι.\nΠιάτο κοσμικό σαλονικάϊ σε ταπεράκι, χωριάτικη σαλάτα, φερμένη απ' το πα-σίγνωστο ελληνικό εστιατόριο «Μύλος» της Νέας Υόρκης με υλικά κατευθείαν απ' την Ελλάδα. Ονομαστό πιάτο ως «sourta ferta».\nΙ: Ιωάννης Μελισσανίδης. Το πνεύμα και η αρχαία θεότητα σε ένα μυθικό και αμφιλεγόμενο πρόσωπο που σεβόμενο το ρόλο του και αυτό που εκπροσωπεί ως αθλητής SALONIKEBRITIES δεν κατάγεται και αυτός μέσα απ' τη Θεσσαλονίκη αλλά από ένα χωριό των Σερρών. Δεν είναι της ώρας να σας πω από πού, δεχθείτε το ως λαδερό. Φανταστείτε τον Μπρονζέ και διαλέξτε πλευρά, τρώγεται εξίσου από παντού. Το πρώτο χρυσό delisious SALONIKEBRITIES γλύκισμα τώρα και σε κόσμημα αθλητικό σγουρομάλλο τέρας, οξύνους χοροπηδηχτάκιας με δραματικές αποκλείσεις. Πιάτο ημέρας παππούτσάκια χορού γεμιστά με ιδρωτύρια λιωμένα πασπαλισμένα με τριμμένη δάφνη Ολυμπιακών Αγώνων.\nΚ: Κλου - κλου ζάπ και καλά στον αγώνα των χαμένων πάρτυ που συνέβη-σαν αγωνιούν να προλάβουν να φωτογραφίσουν να τοποθετήσουν και να ε-νημερώσουν εμένα και εσένα για το που βρισκόταν η Κανατάκη πού έπινε η σύζυγος του δημάρχου το ουζάκι, την Κανονίδου κι αν την πιτσίλισε κάποιου κοσμικού το κανονάκι και άλλα τέτοια εφησυχαστικά που λειτουργούν ως βαλεριάνα πάνω μου για να έχω έναν ήσυχο ύπνο στα μαύρα σατέν σεντόνια μου που σκεπάζουν το στρώμα νερού που έχω στην κρεβατοκάμαρά μου. Βάζω τη μάσκα του Ζορό και βυθίζομαι σ' ένα όνειρο όπου βλέπω να τρώω με μαχαιροπίρουνο όλα τα κοσμικά περιοδικά της πόλης.\nΛ: ΛΑΟΣ. Απαπά ζαμέ, ζαμέ, ζαμέ! Κανείς SALONIKEBRITIE που σέβεται τον εαυτό του δεν θα ψήφιζε κάτι τέτοιο. Άσε που σέρνεται στους διαδρόμους ό-λων των glam ivents πως το όνομα ΛΑΟΣ είναι το υποκοριστικό του βακαλά-ος. Ο mondie tres banale.\nΠιάτο ημέρας, ανύπαρκτο, αρχή δίαιτας εισπνοή οξυγόνου και ξινό μεταλλικό νερό. Μόνο στην αναφορά στο είδος του βρωμερού αυτού ψαριού η απομά-κρυνση μέσω δίαιτας ήτο επιβεβλημένη.\nΜ: Μαύροι να γίνετε απ' το κακό σας όσοι δεν πιστεύετε στο ευαγγέλιο των SALONIKEBRITIES που βγαίνει μόνο και μόνο για να σας εκπολιτίσει. Μάθετε τι είναι maison et objet και φάτε με άλλον αέρα στα βομβίδια πουλώντας life in art. Όταν η Αγγελική Τριαρίδου κρατά την αναπνοή της είναι σαν να φού-σκωσε η Αλίκη Βουγιουκλάκη. Η γυναίκα που έδεσε αρμονικά το μαόνι με το τζάμι και την πετούγια από ταρταρούγα με το ντουϊ του αγγέλου σε λούτρινο φις.\nΠιάτο κατάλληλο για Αγγελική οποιοδήποτε.\nΝ: Νίκος εσώρουχος ή Νίκος restaurant αρέσει. Νίκος και κουαφούρ. ΤΟ όνει-ρο κάθε Σαλονικιού Νικολάκη ή Νικόλα είναι να διώξει αυτή τη μπαχατέλα απ' τ' όνομά του και να το δει γραμμένο με αγγλικά στοιχεία ακόμη και αν πουλάει φουρκέτες απ' το Νίκο το Θεσσαλονίκο.\nΠιάτο, φάτε μάτια ψάρια (σαλονικόψαρα).\nΞ: Ξέρ'ς ποιος είμαι γω ρε; Άσκηση νυχθημερόν για να μην χρησιμοποιείτε αυ-τή τη λαϊκή φράση. Αντικαταστήστε την με την υπαρμένη ερώτηση «παρακαλώ;» ή με την τελεσίδικη «δε διαλέγομαι». Ξινή φάτσα ίσως ή καλλίτερα ως μούτα απέναντι σ' αυτό το σκουπίδι που έχετε απέναντί σας μ' αυτό το απαράδεκτο τριμμένο κοτλέ σακάκι είστε ένας SALONIKEBRITIES με ιστορία ακόμη κι αν είστε απ' την Μπάφρα Σερρών μην το ξεχνάτε αυτό.\nΠροτεινόμενο γεύμα μετά από σύγχυση «ζουμπούλια στον ατμό και νερό α-φυδατωμένο».\nΟ: Ο Ζαμπούνης ας πούμε δοξάζει το είδος. Και ως βέρος Αθηναίος απ' τη Βέ-ροια αλλά και ως άξιος SALONIKEBRITIES με τόσους ανάλογους φίλους εδώ στη Βασιλομητροπόλεως.\nΠιάτο ορίστε φάτο «πάστα με πέστο αυθόρμητα».\nΠ: Πρες παπιέ. Το τέλειο δώρο στο φίλο σου SALONIKEBRITIE. Πανέμορφο και πανάχρηστο όπως και ο αποδέκτης. Σε τι χρησιμεύει ένα πρες παπιέ σε μια ηλεκτρονική εποχή δεν το κατάλαβα ποτέ άσε που εμπεριέχει μια υποθάλπουσα ανησυχία λόγω της ασθένειας των πτηνών.\nΠιάτο που ακολουθεί καραμελομένο γουρουνόπουλο. Το μόνο «όπουλο» που όντως σκάει από υγεία. Ένας σωστός SALONIKEBRITIE θα 'τρωγε μόνο το μήλο απ' το στόμα του κατακα(η)μένου ζωντανού. Κι αυτό λόγω υποκριτικής ευαισθησίας.\nΡ: Ρο, ρο . το νερό !!! Σα, σα η σαμπάνια! Επιλέγω το δεύτερο και μάλιστα του 65 μία ντον περινιόν, πιάσε και μια πιατέλα φράουλες, να γίνει απόψε ο τάφος μας και του interni ο γάμος. Και ενημερωτικά το κρασί παίρνει νερό τους μήνες που δεν έχουν ρο.\nΣ: Savoir Vivre. Εντάξει είσαι απ' τη Σαλονίκη και τα ξέρεις όλα, κράτα όμως και μια επιφύλαξη μπας και . λέμε τώρα ! Και επειδή δε γίνεται να ενοχλείς συνέχεια το Ζαμπούνη στο κινητό επειδή είσαι φίλη της αδερφής του, πάρε το βιβλίο του και ό,τι αρπάξεις. Μη τα περιμένετε όλα απ' το κοστούμι, βάλτε και καμιά γραβάτα.\nΤ: Τραφάλγαρ σκουέαρ ονειρεύονται όλοι οι βρετανόβλαχοι SALONIKEBRITIES συμπολίτες μου την Πλατεία Αριστοτέλους. Και θα σαν κά-νω τη χάρη αν με ανακηρύξετε επίτιμο Δήμαρχο των απανταχού SALONIKEBRITIES. Επίσης θα κάνω Τσιμισκουέαρ την Τσιμισκή και Μπον Στριτ την Μποτσάρεως. Πιάτο προτεινόμενο χωνάκι εφημερίδα με γέμιση fish & chips.\nΥ: Υψηλή αισθητική απαιτεί ο δημότης Θεσσαλονίκης. Θέλει την πόλη του wonderful land μ' ένα καταπράσινο Θεσσαλονάϊλαντς συγκρότημα απέναντι απ' την παραλία τα γνωστά σε πολύ μικρό διάστημα φράπεν - φράπεν. Φτιαγμένο από φίλντισι και μια τεράστια θάλασσα από 12άρι μαύρο γάλα έτσι ούτως ώστε κάθε καλοκαίρι να γινόμαστε από SALONIKEBRITIES summer soureal selebritisaloni - kiss. VIVA globala μέρα μεσημέρι ντάλα, μούσκεμα και Λούτσιο Ντάλα.\nΠιάτο στιγμής, ό,τι βρει ο καθής π.χ. μαγιά μπύρας με ρόφημα μπύρας.\nΦ: Φραπέ στο λάβαρο της SALONIKEBRITIE κοινότητας με εναλλαγές σε άϊρις κόφι όπως σε κάτι παλιές εικόνες με το Χριστούλη που έτρεχε ένα δάκρυ μόλις την πλάγιαζες λίγο.\nΣυνοδεύεται με νηστεία και προσευχή, μεταφράζεται σε δίαιτα και γυμναστική γιατί καλοκαίρι έρχεται και σεβόμαστε τον τίτλο μας. Δεν μπορεί όλα τα παχάκια να τα κάνουμε bodypainting με τη φράση «μη με βλέπεις δεν υπάρχω».\nΧ: Χαρισματικά παιδιά που από μικρά αντί να τρων τη μιλούπα τους τη χρησιμοποιούν ως ζελέ για τα μαλλιά, θα παίρνουν υποτροφίες για το εξωτερικό για σελέμπριτις σπουδές στην Αθήνα. Παράδοση, παραλαβή Λιούμη - Κολομπράτ σος.\nΠαιδικό πιάτο γκέρμπερ σε σφηνάκια Βοημίας.\nΨ: Ψώνιο είσαι και φαίνεσαι που θα με πεις εμένα ψώνιο. Εμείς όταν τρώγα-με χαβιάρι εσείς νομίζατε ότι ήταν χώμα. Κι όταν ο παππούς μου έπινε αψέντι ο δικός σου ούτε η ρετσίνα τι χρώμα είχε δεν ήξερε. Και για πες μου η Βερσά-τζε ακόμα πιστεύεις ότι είναι οδός ή σοκολάτα; Αλλά εγώ φταίω που μιλάω για μυζήθρες, βρώμισα και το στόμα μου και δεν θα μπορώ να φάω η δόλια η τεπεδροσαλόνικα.\nΩ: Ω τι ήταν αυτό. Ω τι ήταν αυτό; Θραύση έκανα. Κατέπληξα τα πλήθη. Για τις Απόκριες ντύθηκα κάτι πολύ λαϊκό έτσι για αλλαγή. Μπήκα σε μια καπότα ολόκληρη με γεύση παστουρμά κι όποιος ηλίθιος μικρονοητικός με ρωτούσε τι έχω ντυθεί τον μούτζωνα και απαντούσα γεμάτος περηφάνια. Ντύθηκα η πιο ερωτική πόλη με την καλύτερη κουζίνα GLAMSALONIKA - SEXALONIKI...