Βιολογικός θάνατος - Εγκεφαλίτιδα\nΟ βιολογικός θάνατος (ή αληθινός θάνατος) είναι μια μη αναστρέψιμη παύση φυσιολογικών διεργασιών σε κύτταρα και ιστούς (βλέπε θάνατο). Με την πάροδο του χρόνου, η ικανότητα του φαρμάκου να αναζωογονεί τους νεκρούς ασθενείς αλλάζει. Ως εκ τούτου, προσδιορίζονται τα σημάδια του βιολογικού θανάτου σε κάθε στάδιο της ανάπτυξης της ιατρικής.\nΑπό την άποψη των επιστημόνων που υποστηρίζουν την κρυονική και τη νανοϊατρική, οι περισσότεροι άνθρωποι που πεθαίνουν τώρα μπορούν να αναζωογονηθούν στο μέλλον εάν διατηρηθεί η δομή του εγκεφάλου τους (βλέπε ανθρώπινη κλωνοποίηση).\nΤα πρώτα σημάδια του βιολογικού θανάτου περιλαμβάνουν:\nΣύννεφο και ξήρανση του κερατοειδούς των ματιών (σύμπτωμα πλωτού πάγου πάγου [η πηγή δεν προσδιορίζεται 987 ημέρες]). 15-20 λεπτά.\nΗ εμφάνιση του συμπτώματος του Beloglazov (μάτι της γάτας): με πλευρική συμπίεση του βολβού του ματιού, ο μαθητής μετατρέπεται σε κατακόρυφο ατρακτοειδές κενό, παρόμοιο με το μαθητή της γάτας. 10-15 λεπτά.\nΤα καθυστερημένα σημάδια του βιολογικού θανάτου περιλαμβάνουν:\nΨύξη (μείωση της θερμοκρασίας του σώματος μετά το θάνατο).\nΠτώση κηλίδων σε επικλινή σημεία.\nΟ βιολογικός θάνατος ενός ατόμου δεν σημαίνει ταυτόχρονο βιολογικό θάνατο των ιστών και των οργάνων που αποτελούν το σώμα του. Ο χρόνος έως το θάνατο των ιστών που απαρτίζουν το ανθρώπινο σώμα καθορίζεται κυρίως από την ικανότητά τους να επιβιώνουν υπό συνθήκες υποξίας και ανοξίας. Σε διαφορετικούς ιστούς και όργανα, αυτή η ικανότητα είναι διαφορετική. Ο μικρότερος χρόνος ζωής υπό συνθήκες ανοξίας παρατηρείται στον εγκεφαλικό ιστό, πιο συγκεκριμένα, στον εγκεφαλικό φλοιό και στις υποφλοιώδεις δομές. Ο μίσχος και ο νωτιαίος μυελός είναι πιο ανθεκτικοί στην ανοξία. Άλλοι ιστοί του ανθρώπινου σώματος κατέχουν αυτήν την ιδιότητα σε έναν πιο έντονο βαθμό. Έτσι, η καρδιά παραμένει βιώσιμη για 1,5-2 ώρες μετά την έναρξη του βιολογικού θανάτου. Τα νεφρά, το συκώτι και ορισμένα άλλα όργανα παραμένουν βιώσιμα για έως και 3-4 ώρες. Ο μυϊκός ιστός, το δέρμα και μερικοί άλλοι ιστοί μπορεί να είναι βιώσιμοι έως και 5-6 ώρες μετά την έναρξη του βιολογικού θανάτου. Ο ιστός των οστών, που είναι ο πιο αδρανής ιστός του ανθρώπινου σώματος, διατηρεί τη ζωτικότητά του για έως και αρκετές ημέρες. Η πιθανότητα μεταμόσχευσής τους σχετίζεται με το φαινόμενο της εμπειρίας οργάνων και ιστών του ανθρώπινου σώματος και τα προηγούμενα όργανα μετά τη μεταμόσχευση αφαιρούνται για βιολογική μεταμόσχευση, όσο πιο βιώσιμο είναι, τόσο πιθανότερο είναι να συνεχίσουν με επιτυχία να λειτουργούν σε άλλο οργανισμό.\nΒιολογικός θάνατος: οι πιο κοινές αιτίες. Είναι δυνατόν να παραταθεί η ανθρώπινη ζωή?\nΈνα άτομο μπορεί να είναι επιτυχές και όχι πολύ, μπορεί να έχει χάρισμα ή να μην προσελκύει κανέναν. Στη ζωή του, μπορούν να συμβούν πραγματικές καταστροφές, ή ίσως όλα θα πάνε «χωρίς εμπόδια». Μόνο ένα πράγμα είναι απαραίτητο - η πορεία της ζωής θα έχει το τέλος της και αυτό πρέπει να θυμόμαστε τακτικά.\nΈργα επέκτασης ζωής\nΜέχρι σήμερα, δεν υπάρχει πατενταρισμένη τεχνολογία που να παρατείνει τη ζωή ενός ατόμου. Και αυτό είναι παράξενο, γιατί:\nΥπάρχει τεράστια ζήτηση για τέτοιες προσφορές.\nΟι ηλικιωμένοι δισεκατομμυριούχοι είναι έτοιμοι να χρηματοδοτήσουν έργα που μελετούν τους μηχανισμούς γήρανσης και πώς να τους επηρεάσουν.\nΗ σύγχρονη ιατρική έχει αντιμετωπίσει εκατοντάδες ασθένειες, αλλά δεν έχει δοκιμάσει ακόμη και με τα γηρατειά.\nΚάθε άτομο υπόκειται σε γήρανση, οι ανεπτυγμένες τεχνολογίες θα βοηθήσουν όχι μόνο οποιαδήποτε ξεχωριστή κοινωνική ομάδα, αλλά και όλη την ανθρωπότητα ταυτόχρονα..\nΑλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το μέσο προσδόκιμο ζωής κατά τον τελευταίο μισό αιώνα έχει αυξηθεί σημαντικά:\nΒελτιώνοντας την ποιότητα των τροφίμων.\nΧάρη στο προσιτό και ανεπτυγμένο φάρμακο.\nΛόγω κοινωνικών εγγυήσεων από κράτη ·\nΜε τη βοήθεια αποτελεσματικών φαρμάκων που μπορούν να καταπολεμήσουν τις αιτίες των ασθενειών.\nΣε σχέση με την αύξηση του βιοτικού επιπέδου ενός μέσου πολίτη.\nΑπό τι πεθαίνουν οι άνθρωποι πιο συχνά?\nΟ βιολογικός θάνατος είναι η απόλυτη και μη αναστρέψιμη διακοπή ζωτικών λειτουργιών.\nΌσον αφορά τους πιο συνηθισμένους λόγους:\nΜιλώντας πολύ αγενής, κάθε θάνατος προέρχεται από το γεγονός ότι η καρδιά σταματά να χτυπά και οι πνεύμονες αναπνέουν. Αυτό μπορεί να προκληθεί από:\nΜη συμβατό με τραυματισμούς ζωής.\nΤο πιο κοινό βρογχικό άσθμα κατά την περίοδο της επιπλοκής μπορεί να οδηγήσει ακριβώς στο γεγονός ότι «οι πνεύμονες θα σταματήσουν να αναπνέουν». Το υπέρβαρο και η έλλειψη έγκαιρης βοήθειας θα διαδραματίσουν ρόλο, αλλά ακόμα.\nΔεν είναι καθόλου απαραίτητο να πέσετε σε κάποιο είδος καταστροφής ή να πέσετε θύμα μιας επίθεσης, ο θάνατος μπορεί να συμβεί ως αποτέλεσμα της επιβολής πολλών "φαινομενικά", με την πρώτη ματιά, προβλημάτων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι απαραίτητο να παρακολουθείτε στενά την υγεία σας, ειδικά εάν το σώμα είναι εξασθενημένο.\nΔιαφορετικοί τύποι θανάτου\nΠολλοί άνθρωποι μπερδεύονται με ορισμούς σχετικά με τον κλινικό θάνατο και τον βιολογικό. Είναι εύκολο να κατανοήσετε και να θυμάστε:\nΟ κλινικός θάνατος διαγιγνώσκεται αμέσως μετά τη διακοπή του καρδιακού παλμού και τη διακοπή της αναπνοής.\nΟ βιολογικός θάνατος διαπιστώνεται μετά το θάνατο του σώματος.\nΗ κλινική είναι μια αναστρέψιμη διαδικασία · υπάρχει πάντα η ευκαιρία να αναζωογονήσει ένα άτομο μέσω ανάνηψης.\nΗ βιολογική είναι μια μη αναστρέψιμη κατάσταση, κανένας τρόπος και τίποτα δεν μπορεί να βοηθήσει.\nΗ διάρκεια ενός κλινικού θανάτου μετράται σε λεπτά, είναι μια παροδική κατάσταση.\nΌσον αφορά τον βιολογικό θάνατο, ο χρόνος δεν έχει σημασία - διαρκεί για πάντα.\nΑποδεικνύεται μόλις πέθανε ένα άτομο, και ενώ προσπαθούν να τον σώσουν - είναι θέμα κλινικού θανάτου. Αφού σταματήσουμε τα ανεπιτυχή μέτρα ανάνηψης και τον εγκεφαλικό θάνατο, μπορούμε να μιλήσουμε για τον βιολογικό θάνατο. Η διαδικασία είναι η ίδια, αλλά τα βήματα είναι διαφορετικά.\nΥπάρχει ένας μύθος ότι λόγω της τεχνητής αναπνοής και του μασάζ καρδιάς μπορείτε να σώσετε σχεδόν οποιονδήποτε. Στην πραγματικότητα, η αποτελεσματικότητα αυτού του συνόλου μέτρων είναι μικρότερη από 10%. Τίποτα καλό δεν μπορεί να ειπωθεί για την ποιότητα και το προσδόκιμο ζωής των αποθηκευμένων. Μέχρι στιγμής, μόνο σε ταινίες μπορούν όλοι να σώσουν τη ζωή τους και χωρίς συνέπειες.\nΠρώιμα και καθυστερημένα σημάδια αναχώρησης "σε έναν άλλο κόσμο"\nΌχι πάντα με τη μέτρηση του παλμού ή την προσπάθεια ανίχνευσης αναπνοής, μπορείτε να καθορίσετε σωστά την κατάσταση. Μερικές φορές, ο παλμός δεν ακούγεται και η αναπνοή είναι πολύ ρηχή για να παρατηρηθεί.\nΣε τέτοιες περιπτώσεις, τα πρώτα σημάδια θανάτου θα έρθουν στη διάσωση:\nΗ απουσία αντανακλαστικών - είναι πολύ εύκολο να το ελέγξετε με τους μαθητές, αρκεί να ελαφρύνετε ή να ασκείτε πίεση στα μάτια.\n«Μάτι γάτας» - οποιοσδήποτε θεραπευτής θα πει ότι όταν πιέζει τα μάτια από τις δύο πλευρές, ο μαθητής θα αποκτήσει ένα τέτοιο σχήμα.\nΗ αλλαγή του χρώματος της ίριδας, η εμφάνιση μιας λευκής μεμβράνης.\nΣφραγίδα στα χείλη που γίνεται καφέ.\nΟι μεταγενέστερες εκδηλώσεις περιλαμβάνουν ψύξη, αυστηρότητα και κηλίδες. Δεδομένου του αριθμού των ιστοριών σχετικά με την ταφή εκείνων που πέφτουν σε ένα λήθαργο όνειρο, πρέπει να δοθεί αρκετή προσοχή σε αυτό το θέμα. Μπορεί να προκύψει σύγχυση ακόμη και μεταξύ των γιατρών, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις είναι απολύτως σαφές στο σώμα ότι η ψυχή και η συνείδηση την έχουν αφήσει εδώ και πολύ καιρό.\nΤι συμβάλλει στο θάνατο?\nΑμιγώς θεωρητικά, με κάθε δεκαετία, το προσδόκιμο ζωής πρέπει να αυξάνεται μόνο. Τα παιδιά του πρώτου μισού του 20ού αιώνα ζούσαν σε τρομερές συνθήκες, υπέστησαν πόλεμο και άλλες δυσκολίες. Ωστόσο, ο σημερινός παγκόσμιος δείκτης προσδόκιμου ζωής βασίζεται κυρίως σε αυτήν την ίδια γενιά. Οι νέοι έχουν ορισμένα πλεονεκτήματα:\nΉρεμη σύγχρονη ζωή, χωρίς πολέμους και κρίσεις μεγάλης κλίμακας.\nΠιο ανεπτυγμένο και προσιτό φάρμακο.\nΗ ταχεία ανάπτυξη της επιστήμης σε όλους τους τομείς ·\nΠλούσια εμπειρία στη μεταμόσχευση και τη γενετική.\nΜην πάρετε κατάθλιψη λόγω πιθανής θανάτου, αλλά μια παρόμοια υπενθύμιση:\nΠροωθεί την αυτοοργάνωση.\nStego για τη διεξαγωγή συνεχών δραστηριοτήτων?\nΚάνει κάθε μέρα να ζει "σαν το τελευταίο".\nΒοηθά στην αποφυγή επικίνδυνων περιπετειών και δυσάρεστων συνεπειών.\nΚανείς από εμάς δεν ξέρει πόσο έχει μετρηθεί από τη μοίρα, τη φύση ή οτιδήποτε άλλο. Το κύριο καθήκον είναι να ζούμε με αξιοπρέπεια αυτόν τον όρο, έτσι ώστε να μην είναι κρίμα και ντροπή στο τέλος του ταξιδιού, αλλά μόνο μια αποδοχή της γύρω πραγματικότητας.\nΒίντεο για 10 αιτίες θανάτου της ανθρωπότητας\nΣε αυτό το βίντεο, η Ilya Mavrov θα μιλήσει για τις πιο πιθανές αιτίες θανάτου όλης της ανθρωπότητας, τα πιο πιθανά σενάρια:\nΣημάδια βιολογικού θανάτου - πώς πεθαίνει ένα άτομο και είναι δυνατόν να τον αναζωογονήσει?\nΥπάρχουν σαφή σημάδια βιολογικού θανάτου, τα οποία δείχνουν ότι έχει σταματήσει σημαντικές διαδικασίες στο σώμα, οδηγώντας σε μη αναστρέψιμο θάνατο ενός ατόμου. Επειδή όμως οι σύγχρονες μέθοδοι επιτρέπουν την αναζωογόνηση του ασθενούς ακόμα και όταν με όλες τις ενδείξεις είναι νεκρός. Σε κάθε στάδιο της ανάπτυξης του φαρμάκου, προσδιορίζονται τα συμπτώματα του θανάτου.\nΑιτίες βιολογικού θανάτου\nΒιολογικός ή αληθινός θάνατος σημαίνει τις μη αναστρέψιμες φυσιολογικές διεργασίες που συμβαίνουν σε κύτταρα και ιστούς. Μπορεί να είναι φυσική ή πρόωρη (παθολογική, συμπεριλαμβανομένης της στιγμιαίας). Το σώμα σε ένα συγκεκριμένο στάδιο εξαντλείται από την ενέργεια στον αγώνα για τη ζωή. Αυτό οδηγεί σε διακοπή του καρδιακού παλμού και της αναπνοής, συμβαίνει βιολογικός θάνατος. Οι αιτίες του είναι πρωτογενείς και δευτερογενείς, μπορεί να είναι τόσο αιτιολογικοί παράγοντες όπως:\nοξεία, άφθονη απώλεια αίματος\nδιάσειση ή συστολή οργάνων (ζωτικής σημασίας)\nασυμβίβαστη με ζημίες στη ζωή.\nλοιμώδεις και μη μολυσματικές ασθένειες.\nΣτάδια βιολογικού θανάτου\nΠώς πεθαίνει ένα άτομο; Η διαδικασία μπορεί να χωριστεί σε διάφορα στάδια, καθένα από τα οποία χαρακτηρίζεται από βαθμιαία αναστολή βασικών ζωτικών λειτουργιών και την επακόλουθη διακοπή τους. Τέτοια στάδια καλούνται ως:\nΠρογονική κατάσταση. Τα πρώτα συμπτώματα του βιολογικού θανάτου είναι η ωχρότητα του δέρματος, ένας ασθενής παλμός (γίνεται αισθητός στις καρωτιδικές και μηριαίες αρτηρίες), απώλεια συνείδησης, μειωμένη πίεση. Η κατάσταση επιδεινώνεται, η πείνα οξυγόνου αυξάνεται.\nΠαύση τερματικού. Ένα ειδικό ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ ζωής και θανάτου. Το τελευταίο είναι αναπόφευκτο, αν όχι επείγουσα ανάνηψη.\nΑγωνία. Το τελικό στάδιο. Ο εγκέφαλος παύει να ρυθμίζει όλες τις λειτουργίες του σώματος και τις πιο σημαντικές διαδικασίες της ζωής. Είναι αδύνατο να αναζωογονήσει το σώμα ως ένα ολόκληρο σύστημα.\nΠώς διαφέρει ο κλινικός θάνατος από το βιολογικό?\nΛόγω του γεγονότος ότι ταυτόχρονα το σώμα δεν πεθαίνει με τη διακοπή της καρδιακής και αναπνευστικής δραστηριότητας, διακρίνονται δύο παρόμοιες έννοιες: ο κλινικός και ο βιολογικός θάνατος. Κάθε ένα έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, για παράδειγμα, στην περίπτωση κλινικού θανάτου, παρατηρείται μια προ-αγωνική κατάσταση: απουσιάζει η συνείδηση, ο παλμός και η αναπνοή. Αλλά ο εγκέφαλος είναι σε θέση να επιβιώσει χωρίς οξυγόνο για 4-6 λεπτά, η δραστηριότητα των οργάνων δεν σταματά εντελώς. Αυτή είναι η κύρια διαφορά μεταξύ κλινικού και βιολογικού θανάτου: η διαδικασία είναι αναστρέψιμη. Ένα άτομο μπορεί να αναβιώσει με καρδιοπνευμονική ανάνηψη.\nΌχι πάντα ο τερματισμός σημαντικών λειτουργιών του σώματος υποδηλώνει μοιραίο αποτέλεσμα. Μερικές φορές μια παθολογική κατάσταση διαγιγνώσκεται όταν υπάρχει νέκρωση του εγκεφάλου (συνολικά) και τα πρώτα τραχηλικά τμήματα του νωτιαίου μυελού, αλλά η ανταλλαγή αερίων και η καρδιακή δραστηριότητα διατηρούνται με μηχανικό αερισμό. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται εγκεφαλική, λιγότερο συχνά κοινωνικός θάνατος. Στην ιατρική, η διάγνωση εμφανίστηκε με την ανάπτυξη ανάνηψης. Ο βιολογικός θάνατος του εγκεφάλου χαρακτηρίζεται από την παρουσία των ακόλουθων συμπτωμάτων:\nΈλλειψη συνείδησης (συμπεριλαμβανομένου του κώματος).\nΑδυναμία αυθόρμητης αναπνοής.\nΈλλειψη απόκρισης στο φως των μαθητών.\nΣημάδια βιολογικού θανάτου σε ανθρώπους\nΔιάφορα σημάδια βιολογικού θανάτου επιβεβαιώνουν ένα θανατηφόρο αποτέλεσμα και αποτελούν αξιόπιστο γεγονός του θανάτου. Αλλά εάν τα συμπτώματα σημειώνονται υπό την ανασταλτική δράση των φαρμάκων ή υπό συνθήκες βαθιάς ψύξης του σώματος, δεν είναι τα κύρια. Ο χρόνος θανάτου κάθε οργάνου είναι διαφορετικός. Ο εγκεφαλικός ιστός επηρεάζεται ταχύτερα από άλλους, η καρδιά παραμένει βιώσιμη για άλλες 1-2 ώρες και το ήπαρ και τα νεφρά για περισσότερο από 3 ώρες. Ο μυϊκός ιστός και το δέρμα παραμένουν βιώσιμα ακόμη περισσότερο - έως και 6 ώρες. Τα συμπτώματα του βιολογικού θανάτου χωρίζονται σε νωρίτερα και αργότερα.\nΠρώιμα σημάδια βιολογικού θανάτου\nΣτα πρώτα 60 λεπτά μετά το θάνατο, εμφανίζονται πρώιμα συμπτώματα βιολογικού θανάτου. Οι κυριότερες είναι η απουσία τριών ζωτικών παραμέτρων: καρδιακός παλμός, συνείδηση, αναπνοή. Δείχνουν ότι η ανάνηψη σε αυτήν την κατάσταση δεν έχει νόημα. Τα πρώιμα συμπτώματα του βιολογικού θανάτου περιλαμβάνουν:\nΞήρανση του κερατοειδούς, θόλωση του μαθητή. Καλύπτεται με μια λευκή μεμβράνη και η ίριδα χάνει το χρώμα της.\nΈλλειψη οφθαλμικής αντίδρασης στο ερέθισμα του φωτός.\nΜηλίτης, στον οποίο ο μαθητής έχει επιμήκη μορφή. Αυτό είναι το λεγόμενο μάτι της γάτας, ένα σημάδι βιολογικού θανάτου, που δείχνει ότι δεν υπάρχει πίεση στα μάτια.\nΗ εμφάνιση στο σώμα των λεγόμενων κηλίδων Larsche - τρίγωνα ξηρού δέρματος.\nΚαφέ απόχρωση χείλους. Γίνονται πυκνά, ζαρωμένα.\nΑργά σημάδια βιολογικού θανάτου\nΜετά την έναρξη του θανάτου κατά τη διάρκεια της ημέρας υπάρχουν πρόσθετα - αργά - συμπτώματα του θανάτου του σώματος. Περνά κατά μέσο όρο 1,5-3 ώρες μετά την καρδιακή ανακοπή και στο σώμα πέφτουν κηλίδες μαρμάρου χρώματος (συνήθως στο κάτω μέρος). Τις πρώτες 24 ώρες, λόγω των βιοχημικών διεργασιών στο σώμα, η αυστηρή μύτη μπαίνει και εξαφανίζεται μετά από 2-3 ώρες. Τα σημάδια του βιολογικού θανάτου περιλαμβάνουν επίσης την πτώση του πτώματος, όταν η θερμοκρασία του σώματος πέφτει στη θερμοκρασία του αέρα, μειώνοντας κατά μέσο όρο κατά 1 βαθμό σε 60 λεπτά.\nΈνα σίγουρο σημάδι βιολογικού θανάτου\nΟποιοδήποτε από τα παραπάνω συμπτώματα είναι σημάδια βιολογικού θανάτου, στοιχεία των οποίων καθιστούν την ανάνηψη χωρίς νόημα. Όλα αυτά τα φαινόμενα είναι μη αναστρέψιμα και είναι φυσιολογικές διεργασίες στα κύτταρα των ιστών. Ένα αξιόπιστο σημάδι βιολογικού θανάτου είναι ένας συνδυασμός των ακόλουθων συμπτωμάτων:\nμέγιστη διαστολή των μαθητών ·\nαπουσία καρδιακής δραστηριότητας άνω των 20-30 λεπτών ·\nμετά τη σφαγή υπόσταση.\nΒιολογικός θάνατος - τι να κάνετε?\nΜετά την ολοκλήρωση και των τριών διαδικασιών θανάτου (προ-αγωνία, τερματική παύση και αγωνία), εμφανίζεται ο βιολογικός θάνατος ενός ατόμου. Πρέπει να διαγνωστεί από γιατρό και να επιβεβαιώσει το θανατηφόρο αποτέλεσμα. Το πιο δύσκολο είναι ο προσδιορισμός του εγκεφαλικού θανάτου, ο οποίος σε πολλές χώρες εξισώνεται με βιολογικούς. Ωστόσο, μετά την επιβεβαίωση, είναι δυνατή η αφαίρεση οργάνων για μεταγενέστερη μεταμόσχευση σε παραλήπτες. Για μια διάγνωση, μερικές φορές απαιτείται:\nαπόψεις ειδικών όπως η αναζωογόνηση, νευροπαθολόγος, ιατρικός εξεταστής ·\nαγγειογραφία αιμοφόρων αγγείων, επιβεβαιώνοντας τη διακοπή της ροής του αίματος ή το εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο.\nΒιολογικός θάνατος - βοήθεια\nΜε συμπτώματα κλινικού θανάτου (αναπνευστική ανακοπή, διακοπή του παλμού και ούτω καθεξής), οι ενέργειες του γιατρού αποσκοπούν στην αναζωογόνηση του σώματος. Με τη βοήθεια σύνθετων μέτρων ανάνηψης, προσπαθεί να διατηρήσει τις λειτουργίες της κυκλοφορίας του αίματος και της αναπνοής. Αλλά μόνο όταν επιβεβαιώνεται ένα θετικό αποτέλεσμα ανάνηψης του ασθενούς, αυτό είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Εάν βρεθούν σημεία βιολογικού θανάτου, δεν λαμβάνονται μέτρα ανάνηψης. Επομένως, ο όρος έχει έναν άλλο ορισμό - τον αληθινό θάνατο.\nΔήλωση βιολογικού θανάτου\nΣε διαφορετικές στιγμές, υπήρχαν διαφορετικοί τρόποι διάγνωσης του θανάτου ενός ατόμου. Οι μέθοδοι ήταν τόσο ανθρώπινες όσο και απάνθρωπες, για παράδειγμα, οι δοκιμές του José και του Razet περιελάμβαναν το τσίμπημα του δέρματος με λαβίδα και την επίδραση του καυτού σιδήρου στα άκρα. Σήμερα, ο βιολογικός θάνατος ενός ατόμου επιβεβαιώνεται από γιατρούς και παραϊατρικούς, υπαλλήλους ιδρυμάτων υγειονομικής περίθαλψης που έχουν όλες τις προϋποθέσεις για έναν τέτοιο έλεγχο. Τα κύρια σημάδια - νωρίς και αργά - δηλαδή, οι πτώσεις μας επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι ο θάνατος του ασθενούς.\nΥπάρχουν οργανικές ερευνητικές μέθοδοι που επιβεβαιώνουν το θάνατο, κυρίως του εγκεφάλου:\nαυθόρμητη αναπνευστική δοκιμή, πραγματοποιείται μόνο μετά τη λήψη πλήρων δεδομένων που επιβεβαιώνουν τον εγκεφαλικό θάνατο.\nΠολλά σημάδια βιολογικού θανάτου επιτρέπουν στους γιατρούς να εξακριβώσουν την έναρξη του ανθρώπινου θανάτου. Στην ιατρική πρακτική, είναι γνωστά περιστατικά εσφαλμένης διάγνωσης, και όχι μόνο έλλειψη αναπνοής, αλλά και καρδιακή ανακοπή. Λόγω του φόβου να κάνουν λάθη, οι μέθοδοι δοκιμής ζωής βελτιώνονται συνεχώς, εμφανίζονται νέες. Στα πρώτα σημάδια θανάτου, πριν εμφανιστούν αξιόπιστα συμπτώματα αληθινού θανάτου, οι γιατροί έχουν την ευκαιρία να ξαναζωντανεύουν τον ασθενή.\nΟ βιολογικός θάνατος είναι\nΟ κλινικός θάνατος είναι το τελευταίο στάδιο του θανάτου, το οποίο είναι μια αναστρέψιμη κατάσταση στην οποία δεν υπάρχουν ορατά σημάδια ζωής (καρδιακή δραστηριότητα, αναπνοή), οι λειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος εξασθενίζουν, αλλά διατηρούνται οι μεταβολικές διεργασίες στους ιστούς. Διαρκεί αρκετά λεπτά (έως 3-5, λιγότερο συχνά - έως 7), αντικαθίσταται από βιολογικό θάνατο - μια μη αναστρέψιμη κατάσταση στην οποία η αποκατάσταση ζωτικών λειτουργιών είναι αδύνατη.\nΗ διάγνωση του κλινικού θανάτου γίνεται με βάση τα κύρια και πρόσθετα συμπτώματα..\n- έλλειψη συνείδησης - το θύμα δεν ανταποκρίνεται σε ομιλία που του απευθύνεται, ερεθίσματα πόνου.\n- έλλειψη σφυγμού στην καρωτιδική αρτηρία\n- αποχρωματισμός του δέρματος (σοβαρή ωχρότητα ή κυάνωση)\nΗ μη αναστρέψιμη διακοπή του αναπνευστικού, καρδιαγγειακού και κεντρικού νευρικού συστήματος είναι βιολογικός θάνατος. Η δήλωση του βιολογικού θανάτου γίνεται βάσει πιθανολογικών και αξιόπιστων σημείων θανάτου..\nΤα πιθανά σημάδια θανάτου περιλαμβάνουν την έλλειψη δραστηριότητας του νευρικού συστήματος, αίσθημα παλμών και εξωτερική αναπνοή. Δεν υπάρχει αντίδραση σε εξωτερικό ερέθισμα, ευαισθησία, μυϊκό τόνο. Η θέση του σώματος είναι παθητική και ακίνητη. Η δραστηριότητα της καρδιάς δεν προσδιορίζεται (αρτηριακή πίεση, σφυγμός, άλλα σημάδια συστολών της καρδιάς), η αναπνοή δεν συλλαμβάνεται.\nΤα αξιόπιστα σημάδια θανάτου περιλαμβάνουν ένα σύμπλεγμα αλλαγών του πτωματολογικού συστήματος - νωρίς (ψύξη του πτερυγίου, ξήρανση του τοπικού πτωμάτων, αυστηρό θάνατο, κηλίδες πτωμάτων) ή αργά (σήψη, διατήρηση φαινομένων φαινομένου - λίπος, μουμιοποίηση κ.λπ.). Τα αξιόπιστα σημάδια θανάτου πρέπει επίσης να περιλαμβάνουν το φαινόμενο του «μαθητή γάτας» (σημάδι του Beloglazov), το οποίο μπορεί να παρατηρηθεί 10-15 λεπτά μετά την καρδιακή ανακοπή και διακοπή της παροχής αίματος στον εγκέφαλο. Το σημάδι είναι ότι όταν το βολβό του ματιού συμπιέζεται κατά την εγκάρσια ή κατακόρυφη κατεύθυνση, ο μαθητής λαμβάνει ανάλογα τη μορφή κάθετου ή οριζόντιου κενού (ο μαθητής ενός ζωντανού ατόμου παραμένει στρογγυλός). Το σύμπτωμα οφείλεται στη μετά τη σφαγή χαλάρωση (χαλάρωση) του κυκλικού μυός του ματιού, η οποία καθορίζει το στρογγυλό σχήμα του μαθητή στους ανθρώπους κατά τη διάρκεια της ζωής. Ο αξιόπιστος βιολογικός θάνατος αποδεικνύεται επίσης από τραυματισμούς ασυμβίβαστους με τη ζωή (για παράδειγμα, αποσυναρμολόγηση του σώματος).\nΓια την ανθρώπινη κατάσταση, ορίζεται η κοινωνικο-νομική έννοια του «θανάτου του εγκεφάλου» - ο μη αναστρέψιμος τερματισμός της δραστηριότητας (θάνατος) των ανώτερων τμημάτων του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκεφαλικός φλοιός). Ο «εγκεφαλικός θάνατος» είναι μια κατάσταση κατά την οποία συμβαίνει ο συνολικός θάνατος ολόκληρου του εγκεφάλου, ενώ με τη βοήθεια μέτρων ανάνηψης, η καρδιακή λειτουργία και η κυκλοφορία του αίματος διατηρούνται τεχνητά, δημιουργώντας την εμφάνιση της ζωής. Στην κατάσταση του θανάτου του εγκεφάλου, ένα άτομο είναι νεκρό. Μπορούμε να πούμε ότι ο εγκεφαλικός θάνατος είναι ο θάνατος ολόκληρου του οργανισμού. Επί του παρόντος, ο «εγκεφαλικός θάνατος» νοείται ως παθολογική κατάσταση που σχετίζεται με την ολική νέκρωση του εγκεφάλου, καθώς και τα πρώτα τμήματα του τραχήλου της μήτρας του νωτιαίου μυελού, διατηρώντας παράλληλα την καρδιακή δραστηριότητα και την ανταλλαγή αερίων, που εξασφαλίζεται από τον συνεχή τεχνητό αερισμό των πνευμόνων. Ο εγκεφαλικός θάνατος προκαλείται από τη διακοπή της κυκλοφορίας του αίματος στον εγκέφαλο. Το πραγματικό συνώνυμο του εγκεφαλικού θανάτου είναι η έννοια του «πέρα από το κώμα», η θεραπεία της οποίας είναι άσκοπη. Ένας ασθενής του οποίου ο εγκέφαλος έχει εξακριβωθεί είναι ένα ζωντανό πτώμα, όπως λένε, το φάρμακο "καρδιά - πνεύμονες". Η εισαγωγή της έννοιας υπαγορεύτηκε κυρίως από τα καθήκοντα της μεταμόσχευσης (η επιστήμη της μεταμόσχευσης ιστών ή οργάνων). Η έννοια είναι νόμιμη. Στο θάνατο του εγκεφάλου, οι αναπνευστικές και καρδιακές λειτουργίες μπορεί να υποστηρίζονται από τεχνητά ιατρικά μέτρα ή μερικές φορές να διατηρούνται. Ο θάνατος ενός ανθρώπινου εγκεφάλου φυσικά και ανεπανόρθωτα οδηγεί σε βιολογικό θάνατο. Ωστόσο, ακόμη και πριν από την έναρξη του βιολογικού θανάτου, με το θάνατο των ανώτερων τμημάτων του κεντρικού νευρικού συστήματος, ένα άτομο παύει εντελώς να υπάρχει ως κοινωνικό άτομο, αν και ο βιολογικός θάνατος ως τέτοιος δεν έχει ακόμη συμβεί. Συχνά σε διάφορες βιβλιογραφίες, συμπεριλαμβανομένης της επιστημονικής, η κατάσταση της σχετικής ζωής κατά τον εγκεφαλικό θάνατο ορίζεται από τον όρο «φυτική ζωή».\nΜια δήλωση εγκεφαλικού θανάτου είναι μια μάλλον σπάνια κατάσταση στην ιατρική πρακτική. Πιο συχνά στην κλινική πρακτική και στη σκηνή του συμβάντος, οι γιατροί πρέπει να δηλώνουν βιολογικό θάνατο. Το πρόβλημα της δήλωσης του θανάτου είναι εξαιρετικά περίπλοκο και απαιτεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για τη σωστή λύση. συνδέεται στενά με την επαγγελματική, ηθική και νομική πλευρά των δραστηριοτήτων ενός γιατρού οποιασδήποτε ειδικότητας. Τα ζητήματα της ζωής και του θανάτου πάντα ανησυχούσαν και ενθουσίαζαν το μυαλό της ανθρωπότητας. Και όταν υπήρχαν προβλήματα με τον σωστό ορισμό του θανάτου, την αναγνώρισή του, ο απλός δεν μπορεί πάντα να αξιολογήσει σωστά τις ενέργειες ενός επαγγελματία γιατρού και να ερμηνεύσει σωστά τις ενέργειές του. Η διάγνωση (δήλωση) του θανάτου, ή μάλλον η αξιολόγηση των ενεργειών του γιατρού, σχετίζεται με ευρέως διαδεδομένες έννοιες ταφής σε κατάσταση λήθαργου ύπνου (φανταστικός θάνατος), δηλαδή, μια κατάσταση του σώματος στην οποία οι πιο σημαντικές λειτουργίες εκφράζονται τόσο αδύναμα που δεν είναι ορατές σε εξωτερικό παρατηρητή. Οι θρύλοι για τους θαμμένους ζωντανούς υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό. Βασίζονται σε ορισμένες περιπτώσεις σε πλήρως εξηγήσιμα γεγονότα, η αιτία των οποίων είναι ορισμένες μεταθανάτιες διαδικασίες. Ρ.Α. Ο Minakov στις αρχές του αιώνα μας απαριθμούσε μεταθανάτια γεγονότα που θα μπορούσαν να προσομοιώσουν in vivo διαδικασίες και να προκαλέσουν υποψίες για ταφή ζωντανή. Πρώτα απ 'όλα - αυτό «γεννάει σε ένα φέρετρο». Κατά την ταφή ενός πτώματος μιας εγκύου γυναίκας ως αποτέλεσμα της πίεσης του αερίου και της σκληρότητας, υπάρχει μηχανική εξώθηση του εμβρύου από τη μήτρα. και κατά την εκταφή, ο εμβρυϊκός σκελετός βρίσκεται μεταξύ των ποδιών του πτώματος. Αλλαγή στη στάση ενός πτώματος λόγω της διάλυσης (καταστροφή) της σκληρότητας. Η καθίζηση της υγρασίας από τον αέρα στο σώμα του πτώματος, η οποία θεωρείται ως ενδοκολπική εφίδρωση. Το ροζ χρώμα του δέρματος και οι ορατές βλεννογόνες μεμβράνες κατά το θάνατο από δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα (αναθυμιάσεις), οι οποίες θεωρούνται από άλλους ως φυσικό χρώμα του δέρματος. Η άκαμπτη ακαμψία του διαφράγματος ή η ανάλυσή του μπορεί να προκαλέσει συμπίεση του αέρα των πνευμόνων τους, συνοδευόμενη από ήχους. Διαρροή αίματος από πληγές, ειδικά εάν οι πληγές εντοπίζονται σε χαμηλότερα μέρη του σώματος στην περιοχή των πτωμάτων.\nΟ φόβος για λάθος στη διάγνωση του θανάτου ώθησε τους γιατρούς να αναπτύξουν μεθόδους για τη διάγνωση του θανάτου, να δημιουργήσουν ειδικές δοκιμές ζωής ή να δημιουργήσουν ειδικές συνθήκες για την ταφή. Έτσι, στο Μόναχο για περισσότερα από 100 χρόνια υπήρχε ένας τάφος στον οποίο το χέρι του νεκρού ήταν τυλιγμένο με δαντέλα από κλήσεις. Το κουδούνι χτύπησε μόνο μία φορά, και όταν οι υπουργοί ήρθαν να βοηθήσουν τον ασθενή που αναρρώθηκε από ένα λήθαργο όνειρο, αποδείχθηκε ότι υπήρχε μια επίλυση της αυστηρότητας.\nΈτσι, συνοψίζοντας το υπό συζήτηση ζήτημα, πρέπει να σημειωθεί ότι η κοινωνική και νομική έννοια του «εγκεφαλικού θανάτου» ορίζεται ως ο θάνατος των ανώτερων τμημάτων του κεντρικού νευρικού συστήματος, το οποίο επιβεβαιώνεται από γιατρό σε ιατρικό ίδρυμα, για την κατάσταση ενός ατόμου. Στη σκηνή και στο νεκροτομείο, διαπιστώνεται ο βιολογικός θάνατος, τα πιθανολογικά σημάδια της εκδήλωσης περιλαμβάνουν την έλλειψη δραστηριότητας του νευρικού συστήματος, τους αίσθημα παλμών και την εξωτερική αναπνοή (δηλ. Σημάδια κλινικού θανάτου) και την αξιόπιστη - ένα σύνολο πτώσεων.\nΟ θάνατος είναι μια μη αναστρέψιμη παύση της ζωής ενός οργανισμού, το αναπόφευκτο φυσικό τέλος της ύπαρξης οποιουδήποτε ζωντανού πλάσματος.\nΣε θερμόαιμα ζώα και ανθρώπους, ο θάνατος συνδέεται κυρίως με τη διακοπή της αναπνοής και την κυκλοφορία του αίματος (βλ. Tanatology). Υπάρχουν δύο βασικά στάδια του Θανάτου - το λεγόμενο. κλινικός θάνατος και ο επακόλουθος βιολογικός ή αληθινός θάνατος. Ο Κλινικός Θάνατος είναι ένα αναστρέψιμο στάδιο θανάτου, το οποίο συμβαίνει μέσα σε λίγα λεπτά μετά τη διακοπή της κυκλοφορίας του αίματος και την αναπνοή. Η αναστρεψιμότητά του εξαρτάται κυρίως από τον βαθμό υποξικών αλλαγών στα νευροκύτταρα του εγκεφάλου. Η διάρκεια της παραμονής ενός ατόμου σε κατάσταση κλινικού θανάτου υπό νορμοθερμία δεν υπερβαίνει τα 8 λεπτά. Στην υποθερμία, μπορεί να παραταθεί..\nΠριν από την έναρξη του κλινικού θανάτου, προηγήθηκε μια προγεμονική κατάσταση (σταδιακή μείωση της αρτηριακής πίεσης, κατάθλιψη της συνείδησης και ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου, ταχυκαρδία που αντικαθίσταται από βραδυκαρδία, μειωμένα αντανακλαστικά στελεχών), τερματική παύση (προσωρινή κράτηση της αναπνοής και βραδυκαρδία έως περιοδικά εμφανιζόμενη ασυστόλη) και αγωνία (βλέπε).\nΒιολογικός θάνατος - ο μη αναστρέψιμος τερματισμός των φυσιολογικών διεργασιών σε κύτταρα και ιστούς, στα μέτρα ανάνηψης του Krom παραμένει ανεπιτυχές. Αξιόπιστα σημάδια του επακόλουθου βιολογικού θανάτου είναι μεταθανάτιες αλλαγές (βλέπε). Οι φυσικές επιστημονικές πτυχές του C. ως βιολογικό φαινόμενο διερευνώνται από ένα σύμπλεγμα βιολογικών και ιατρικών κλάδων, η κύρια θέση μεταξύ των οποίων λαμβάνεται με ανάνηψη (βλ.), Παθολογική φυσιολογία (βλ.) Και παθολογική ανατομία (βλ.).\nΑπό την άποψη του διαλεκτικού υλισμού, ο S. είναι μια απαραίτητη και απαραίτητη στιγμή στη ζωή. Όπως τόνισε ο F. Engels. " Η άρνηση της ζωής ουσιαστικά περιέχεται στην ίδια τη ζωή, έτσι ώστε η ζωή να θεωρείται πάντα σε σχέση με το απαραίτητο αποτέλεσμα. - θάνατος »(K. Marx and F. Engels, Op., τόμος 20, p. 610). Δεδομένου ότι ο S. συνδέεται άρρηκτα με τη ζωή, στη διαδικασία του biol. Οι εξελικτικοί μηχανισμοί του θανάτου υφίστανται επίσης εξελικτικές αλλαγές. Σε πολυκύτταρους οργανισμούς του θανάτου, κατά κανόνα, προηγείται η διαδικασία γήρανσης (βλ. Γήρας, Γήρανση).\nΟ άνθρωπος είναι η υψηλότερη μορφή εξελικτικής ανάπτυξης της ζωής. Συνδέεται γενετικά με άλλες μορφές ζωής και έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά μαζί τους (συμπεριλαμβανομένων ορισμένων κοινών βιολογικών μηχανισμών γήρανσης και θανάτου), αλλά ταυτόχρονα διαφέρει ουσιαστικά από αυτούς λόγω της ικανότητάς του να παράγει εργαλεία, την παρουσία αρθρώσεων ομιλία, σκέψη και συνείδηση. Επομένως, ο άνθρωπος, σε αντίθεση με άλλα ζωντανά όντα, γνωρίζει τη θνησιμότητα του. Επιπλέον, το C. for man δεν ενεργεί ως φυσικό φαινόμενο, αλλά κυρίως ως κοινωνικά σημαντικό φαινόμενο, που περιλαμβάνεται στο περίπλοκο πλαίσιο των κοινωνικών σχέσεων. Ήδη στα πολύ πρώιμα στάδια της ανάπτυξης της ανθρώπινης κοινωνίας, διαμορφώνονται ειδικοί κοινωνικοί κανόνες που ρυθμίζουν τόσο τις μορφές επικοινωνίας με ένα άτομο που πεθαίνει όσο και τις μεθόδους ταφής ενός πτώματος. Ταυτόχρονα, στη μυθολογική μορφή, υπάρχει συνειδητοποίηση της έννοιας του Σ., Η σύνδεση των νεκρών και των ζωντανών, η μορφή ύπαρξης μετά το Γ. Από αυτή την άποψη, η λατρεία των νεκρών είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική των αρχαίων Αιγυπτίων, οι οποίοι είδαν τη ζωή μόνο ως προπαρασκευαστικό στάδιο για τη μετά θάνατον ζωή και επομένως έδωσαν μεγάλη προσοχή την κατασκευή των τάφων (πυραμίδες), την ανάπτυξη μεθόδων για την τακτοποίηση των πτωμάτων κ.λπ. Στην κουλτούρα πολλών αρχαίων λαών, ένα σημαντικό μέρος καταλήφθηκε από θρησκευτικές ιδέες που σχετίζονται με τη λατρεία των αποθανόντων προγόνων, την επιρροή τους στην τύχη σε ζωντανούς ανθρώπους, τη μετάδοση ψυχών μετά το S., την αθανασία. Οι μύθοι για τη «μετά θάνατον ζωή» και «την αθανασία της ψυχής» περιείχαν πάντα μια προσπάθεια να ξεπεραστεί ο ηθικός φόβος του Σ., Να προσαρμοστεί ένα άτομο τόσο στο γεγονός ότι ο Σ. Είναι κοντά του, όσο και το αναπόφευκτο της δικής του αποχώρησης από τη ζωή.\nΗ ανάπτυξη της αρχαίας φιλοσοφίας ως μια μορφή ορθολογικής (σε αντίθεση με τη μυθολογική) κατανόηση των πιο κοινών προβλημάτων της ανθρώπινης ύπαρξης κατέστησε δυνατή την προσέγγιση του Γ. Βαθύτερα. Είναι ενδεικτικό ότι μερικές φορές αντίθετες απόψεις σχετικά με την ύπαρξη της ψυχής, τη μετά θάνατον ζωή και άλλες χρησιμοποιήθηκαν για τον ίδιο σκοπό - ορθολογική συμφιλίωση άτομο με θάνατο. Ο Σωκράτης, ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης προσπάθησαν να βοηθήσουν να ξεπεράσουν τον φόβο του Σ., Υποστηρίζοντας τη θέση της αθανασίας της ψυχής. Ο Cicero, με τον δικό του τρόπο να ερμηνεύσει ξανά αυτό το δόγμα, έπεισε ότι οι νεκροί «είναι ζωντανοί και, επιπλέον, ζουν εκείνη τη ζωή, μόνο η άκρη αξίζει το όνομα της ζωής». Ο Επίκουρος και ο Λουκρέτιος προσπάθησαν να απελευθερώσουν ένα άτομο από τον φόβο του Σ., Αποδεικνύοντας την αντίθετη θέση: η ψυχή εξαφανίζεται με το σώμα, έτσι το άτομο ως τέτοιο Σ. Δεν αντιλαμβάνεται με κανέναν τρόπο, και ως εκ τούτου δεν χρειάζεται να φοβάται από αυτό..\nΣτη χριστιανική θρησκεία, για την οποία είναι χαρακτηριστική μια έντονη εμπειρία της μοναδικότητας της ύπαρξης κάθε ατόμου, η πίστη στη μεταθανάτια ζωή (ανάσταση) απελευθέρωσε σε κάποιο βαθμό ένα άτομο από τον φόβο του S., αντικαθιστώντας τον με φόβο τιμωρίας (τιμωρία) για αμαρτίες που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του. Μια παρόμοια προσέγγιση για την κατανόηση του Σ. Περιέχει τη βάση για μια ηθική εκτίμηση των ανθρώπινων ενεργειών, που διακρίνει μεταξύ του καλού και του κακού, καλλιεργεί ένα αίσθημα ευθύνης απέναντι στον Σ. Για δεσμευμένες πράξεις. Το σύνθημα των αρχαίων Στωικών φιλοσόφων - το memento mori (το λατινικό θυμάται για το θάνατο) - είναι ένα σημαντικό κίνητρο για ηθική συμπεριφορά στη χριστιανική ηθική, η επιρροή ενός σμήνους δεν εξασθενεί στο σύγχρονο κόσμο.\nΣε αντίθεση με τη θρησκευτική κατανόηση του Σ., Οι υλιστικές τάσεις αναπτύχθηκαν ήδη στον Μεσαίωνα και ειδικά ξεκινώντας από την Αναγέννηση, η οποία υπονόμευσε ουσιαστικά τα δόγματα του Χριστιανισμού για τον Σ. Και την αθανασία του ανθρώπου, το θαύμα της ανάστασής του. Η ανάπτυξη της φυσικής επιστήμης, συμπεριλαμβανομένης της βιολογίας και της ιατρικής, έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία. Ωστόσο, ο μεταφυσικός και μηχανιστικός υλισμός της Αναγέννησης και της Νέας Εποχής με την άρνησή του για την ιδέα της αθανασίας της ψυχής και της ηθικής σημασίας του Σ. Συχνά οδήγησε σε άρνηση της ηθικής ουσίας της ανθρώπινης ζωής, ιδέες για επιτρεπτότητα, αιτιολόγηση της συμπεριφοράς, προχωρώντας από την αρχή «μετά από μας τουλάχιστον μια πλημμύρα». Ως εκ τούτου, στην παγκόσμια άποψη των μεγαλύτερων φυσικών επιστημόνων, για παράδειγμα. Ο Νεύτωνας (Ι. Νεύτωνας) και οι φιλόσοφοι που προσχώρησαν κυρίως σε μια υλιστική προσέγγιση στη μελέτη της αντικειμενικής πραγματικότητας, προκειμένου να τεκμηριώσουν τις ηθικές αξίες, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις για τον Θεό, την αθανασία της ψυχής κ.λπ. διατηρήθηκαν. Στη ρωσική φιλοσοφία, ο Α. Ν εξέφρασε αυτήν την προσέγγιση για το πρόβλημα του S. και της αθανασίας. Ο Ράντιτσεφ στην πραγματεία "Στον άνθρωπο, ο θάνατός του και η αθανασία".\nΟι αντιφάσεις της μεταφυσικής (τόσο ιδεαλιστικής όσο και υλιστικής) κατανόησης του Θανάτου σε σχέση με τη λύση του ζητήματος της ύπαρξης του Θεού και της αθανασίας της ψυχής αναλύθηκαν λεπτομερώς από τον Kant (I. Kant). Έδειξε την ασυνέπεια όλων των ορθολογικών αποδεικτικών στοιχείων που ανέπτυξαν οι χριστιανοί θεολόγοι για την ύπαρξη του Θεού και ιδέες για την αθανασία της ψυχής, την ανάσταση, την τιμωρία για τις αμαρτίες κ.λπ. Ταυτόχρονα, από ηθικής απόψεως, ο Ι. Καντ θεώρησε απαραίτητο για όλους να συμπεριφέρονται με τέτοιο τρόπο σαν να ήμασταν άνευ όρων μια άλλη ζωή περιμένει και με την είσοδό της θα ληφθεί υπόψη η ηθική κατάσταση, σύμφωνα με την Κριμαία θα ολοκληρώσουμε το παρόν. Μια τέτοια έμφαση στην ηθική πλευρά του προβλήματος του Σ. Και στην αθανασία του ανθρώπου, άμεσα ή έμμεσα σε αντίθεση με τους ορθόδοξους. θρησκευτικές προσεγγίσεις, ήταν διαδεδομένη στην αστική φιλοσοφία των 19-20 αιώνων.\nΣε απότομη αντίθεση με την ορθολογιστική προσέγγιση (τόσο υλιστική όσο και ιδεαλιστική) στην κατανόηση του S., σχηματίστηκαν παράλογες ιδέες για τη ζωή και το θάνατο ενός ατόμου, οι οποίες έλαβαν την απόλυτη έκφραση από τους Schopenhauer (A. Schopenhauer), Hartmann (E. Hartmann) και ειδικά από τον Nietzsche (F. Νίτσε). Το επίκεντρο αυτών των ιδεών (που, φυσικά, είχε σημαντικές διαφορές) ήταν ο απαισιόδοξος ισχυρισμός ότι η ζωή είναι μια «ατελείωτη επανάληψη» αυτού που θα ήταν καλύτερο να μην είναι καθόλου, ο σκοπός του δεν είναι στην ευτυχία, αλλά στον πόνο, που σημαίνει ότι ο S. είναι είναι η κύρια αλήθεια του, τουλάχιστον για ένα άτομο που μπορεί να το προβλέψει και να το περιμένει. Αρνούμενοι την ιδέα της ανάστασης του σώματος και της αθανασίας της ψυχής, οι υποστηρικτές των παράλογων εννοιών επιβεβαιώνουν την αθανασία του είδους, το οποίο πραγματοποιείται μέσω μιας παράλογης, αόριστης έναρξης της ζωής, την οποία ο Schopenhauer αποκαλεί τη θέληση. Η ζωή από αυτή την άποψη δεν έχει νόημα. Η αναγνώριση της ανοησίας ως το κύριο νόημα της ζωής και ο Γ. Είναι χαρακτηριστικό ενός από τα πιο μοντέρνα φιλοσοφικά κινήματα του 20ού αιώνα - ο υπαρξισμός, οι μεγαλύτεροι εκπρόσωποι των οποίων ήταν ο Σάρτρ (Τ. Σ. Σάρτρ) και ο Κάμος (Α. Κάμους). Βασίζεται σε μια μεταφυσική, αφηρημένη-φιλοσοφική ερμηνεία των προβλημάτων της ζωής και του ανθρώπου C., χωρίς την απαραίτητη σύνδεση με τις κοινωνικές και βιολογικές «διαστάσεις» του ατόμου.\nΗ βάση της μαρξιστικής κατανόησης του προβλήματος του σοσιαλισμού είναι η ιδέα της κοινωνικής ουσίας του ανθρώπου (βλέπε) ως άτομο και άτομο, η σύνδεσή του με την κοινωνία και την ανθρωπότητα στο σύνολό της. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η διαλεκτική κατανόηση της ενότητας και του αγώνα των αντιθέτων της φυλής και του ατόμου στην ανθρώπινη ύπαρξη. Η πολυπλοκότητα της συσχέτισης του γενικού και του ατόμου φτάνει στις τελικές του μορφές σε ένα άτομο ακριβώς λόγω του biol. Υπό την έννοια, το άτομο είναι πάντα, σε μια συγκεκριμένη σχέση, μόνο ένα μέσο για το είδος στο σύνολό του, αφού μέσω της προσαρμοστικής ζωής του ατόμου τελειώνει με την αναπαραγωγή των απογόνων και του S. το είδος διασφαλίζει την ύπαρξή του ως μια συγκεκριμένη μορφή ζωής, που διαρκεί εκτός από τις ατομικές, χρονικές διαστάσεις. Αλλά αν στο biol. Υπό την έννοια, η φύση γίνεται "αδιάφορη", "χάνει το ενδιαφέρον" για το άτομο μετά το τέλος της αναπαραγωγικής του ηλικίας, τότε όταν η φύση υποχωρεί, το ενδιαφέρον της κοινωνίας αυξάνεται, καθώς η ανάπτυξη της προσωπικότητας ενός ατόμου είναι τελικά ο στόχος και τα μέσα ύπαρξης και ανάπτυξης της ανθρωπότητας - τόσο ως είδος Homo sapiens, όσο και ως κοινωνική κοινότητα, φορέας λογικής και πολιτισμού στη Γη.\nΗ ενότητα των αντιθέτων του προσωπικού και του κοινού, ή μάλλον το μέτρο τους, αλλάζει σε διαφορετικά στάδια της ιστορίας και σε διαφορετικούς κοινωνικοοικονομικούς σχηματισμούς, καθορίζει την αξία της ανθρώπινης ζωής. Δεν είναι διαπροσωπικό ή υπερκοινωνικό, αλλά συνδυάζει διαλεκτικά τους στόχους και το νόημα της ανθρώπινης ζωής και της κοινωνίας, που μπορεί να βρίσκεται σε ασυμβίβαστη αντίφαση στους κοινωνικοοικονομικούς σχηματισμούς ιδιωτικής ιδιοκτησίας και όλο και περισσότερο συμπίπτει καθώς η κοινωνία πλησιάζει το κομμουνιστικό μέλλον. Η μετακίνηση σε αυτό είναι μια συνεχής αλλαγή στο μέτρο των προσωπικών και κοινωνικών. Πρόκειται για μια ολοένα και πιο έντονη εξατομίκευση του ατόμου και ταυτόχρονα την ενότητα του με την κοινωνία, τους στόχους του και το νόημα της ύπαρξης και της ανάπτυξής του, επομένως, είναι μια συνεχής φιλοδοξία για το μέλλον, η άκρη δίνει το νόημα και την αξία της ανθρώπινης ζωής τόσο στο άτομο όσο και στο κοινωνικό επίπεδο.\nΜια παρανόηση της διαλεκτικής του ατόμου και των φυλών, προσωπικών και κοινωνικών, που οδηγεί στη μεταφυσική τους αντίθεση, είναι χαρακτηριστική της προσέγγισης στο πρόβλημα του S. ενός αριθμού σύγχρονων. αστικοί φιλόσοφοι. Ενδεικτική από αυτή την άποψη είναι η διατύπωση του ερωτήματος που συζητήθηκε στη δυτική φιλοσοφική και επιστημονική βιβλιογραφία σχετικά με το «δικαίωμα στο θάνατο», στην οποία συγκρούονται δύο αντιτιθέμενες θέσεις, αναγνωρίζοντας, αφενός, την απεριόριστη ελευθερία του ατόμου στην επίλυση αυτών των ζητημάτων, και αφετέρου, την πλήρη υπαγωγή του στα συμφέροντα του κοινού και του κράτους. Ο άνθρωπος, όπως και κάθε άλλο ζωντανό πλάσμα, είναι θνητός και ο Σ. Είναι μια αναπόφευκτη στιγμή της ύπαρξής του. 3. Ο Φρόιντ παρατήρησε με ακρίβεια, αλλά μυστικοποίησε αυτό το γεγονός, εισάγοντας την ιδέα της ύπαρξης μιας ειδικής «έλξης» στον Γ.\nΌχι φανταστικά όνειρα και ελπίδες, όχι πανικό αρνητικά συναισθήματα και οδυνηρή ψυχική ένταση στο πρόσωπο του Θανάτου, αλλά μια ειλικρινή και θαρραλέα προσέγγιση σε αυτό από ένα άτομο που αποφασίζει σοφά για τον εαυτό του αυτά τα θέματα ως οργανικό μέρος της ζωής του - αυτή είναι η φιλοσοφική βάση που επιβεβαιώνει ο Μαρξισμός. Επομένως, στην προσέγγιση του προβλήματος του Σ., Η επιφανειακή αισιοδοξία είναι αδικαιολόγητη, λαμβάνοντας υπόψη μόνο τα συμφέροντα της φυλής. Πράγματι, το να πεθάνεις για να δώσεις στους άλλους έναν τρόπο, ώστε η ζωή να είναι αιώνια, είναι απαραίτητη και δίκαιη. Η γνώση ότι ένα άτομο πεθαίνει και ένα άτομο δεν πεθαίνει εντελώς, ζει σε πράξεις και στη μνήμη των απογόνων, πώς ο A.S. Pushkin ζει σε εμάς και θα ζήσει για πάντα («Όχι, δεν θα πεθάνω όλοι».) με τον S., παρόλο που η ζωή μιας μεγάλης προσωπικότητας είναι μόνο ένα ανεπανόρθωτο μοντέλο για όλους. Ο μαρξισμός επιβεβαιώνει τη σημασία και την πρωτοτυπία κάθε μεμονωμένης ανθρώπινης ζωής και δεν αρνείται την άλλη μεμονωμένη πλευρά του προβλήματος του S., το οποίο βιώνει έντονα ένα άτομο. Σε αυτήν την εμπειρία υπάρχει μια τραγωδία προσωπικής επαφής με τον S., που δεν αφαιρείται από τη φιλοσοφία, ακόμη και από την πιο αισιόδοξη. Επομένως, δεν είναι επιφανειακή αισιοδοξία, αλλά ρεαλισμός, πιο συγκεκριμένα επιστημονικός, πραγματικός ανθρωπισμός, που η μαρξιστική φιλοσοφία επιβεβαιώνει ως βάση της προσέγγισής της στα ζητήματα του S. και της αθανασίας. Η φιλοσοφική προσέγγιση δεν παρέχει τελικές λύσεις κατάλληλες για τον καθένα και για όλους σε οποιαδήποτε πάντα εξαιρετικά ατομική κατάσταση αντιπαράθεσης με το γεγονός ότι ο Σ. Είναι στενός όντας ή η ανάγκη αποχώρησης κάποιου από τη ζωή. Αλλά μια τέτοια προσέγγιση δείχνει σαφώς τη γενική κοσμοθεωρία και τους τρόπους ζωής για την επίλυση αυτών των ζητημάτων, τα οποία είναι τόσο ανόμοια και μοναδικά από πνευματική και συναισθηματική άποψη για κάθε άτομο.\nΗ θνησιμότητα ενός ατόμου, η μοναδικότητα του ατόμου του επιβάλλει μια ιδιαίτερη ηθική ευθύνη σε ένα άτομο. Η βάση αυτού του ηθικού συναισθήματος δεν είναι ο φόβος της τιμωρίας για αμαρτίες στη «μετά θάνατον ζωή», αλλά πρωτίστως ευθύνη έναντι της κοινωνικής (φυλετικής) φύσης κάποιου. Διαμορφώνεται από τη συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι η ύπαρξη ενός ατόμου, οι ενέργειές του, οι υποθέσεις αποκτούν μια ανεξάρτητη ύπαρξη, επομένως είναι πάντα μη αναστρέψιμες και συχνά ανεπανόρθωτες. Ο βαθμός στον οποίο οι υποθέσεις ενός ατόμου αντιστοιχούν στους κοινωνικούς κανόνες της ανθρωπότητας εξαρτάται από την πραγματοποίηση των δικών του στόχων ζωής, το αίσθημα σκοπιμότητας, τη σημασία για τους άλλους, απαραίτητο για κάθε ηθικά αναπτυγμένο άτομο και, ως απαραίτητη συνέπεια, τη σημασία και την αιτιολόγηση της ύπαρξής του για τον εαυτό του.\nΗ συνειδητοποίηση της λεπτότητας και της μοναδικότητας της ζωής κάθε ατόμου είναι πηγή της αίσθησης ευθύνης του τόσο για τη ζωή ενός άλλου ατόμου (που είναι ιδιαίτερα απαραίτητο για τον γιατρό) όσο και για τη δική του ζωή. Η σύγχρονη επιστήμη δεν δίνει καλό λόγο για ελπίδες για υπέρβαση του Σ., Επιπλέον, τον πιθανό αντίκτυπο ενός τέτοιου επιτεύγματος στην ανάπτυξη του πολιτισμού, εάν κάποιος παραδεχτεί τη σκοπιμότητά του, δεν έχει μελετηθεί πολύ και δεν μπορεί να οριστεί σαφώς ως προοδευτικός. Είναι πολύ πιο σημαντικό στο πρόσωπο του S. ως ένα φυσικό και απαραίτητο φαινόμενο να αναπτύξει σε ένα άτομο μια αίσθηση υπεύθυνης στάσης απέναντι στη ζωή, το περιεχόμενο και τη διάρκεια της.\nΤο πρόβλημα της παράτασης της ανθρώπινης ζωής από αυτή την άποψη πρέπει να θεωρηθεί ως σημαντικός επιστημονικός και κοινωνικός στόχος. Επιπλέον, το biol δεν είναι από μόνο του σημαντικό. διάρκεια της ύπαρξης, αλλά είναι το προσδόκιμο κοινωνικής ζωής, στο οποίο οι συνθήκες διαβίωσης και η κοινωνική της αξία παίζουν καθοριστικό ρόλο. Η διαδικασία της κοινωνικής γήρανσης ενός ατόμου μπορεί να είναι φυσιολογική όταν συμβαίνει φυσικά, καθώς τα αποθέματα του ανθρώπινου σώματος ξοδεύονται και παθολογικά, με αρνητική επίδραση παραγόντων που επιταχύνουν τις φυσικές διαδικασίες γήρανσης. Επομένως, το πρώτο και κύριο καθήκον είναι να ελαχιστοποιηθούν οι αιτίες που οδηγούν στην παθολογική κοινωνική γήρανση, και αυτή η εργασία συμπίπτει με γενικότερα κοινωνικά καθήκοντα για μια τέτοια αναδιάρθρωση της κοινωνίας, η οποία θα εξασφάλιζε σε ένα άτομο φυσιολογικές ανθρώπινες συνθήκες ύπαρξης, συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής περίθαλψης. Το δικαίωμα στην υγεία είναι κοινωνικά αρχικό για να διεκδικήσει το δικαίωμα στη ζωή, όσο περισσότερο είναι, τόσο πιο αποτελεσματικά εφαρμόζονται όλα τα biol. ανθρώπινα αποθέματα και ελαχιστοποιεί την παθολογική επίδραση των παραγόντων της πρώιμης γήρανσης. Επιπλέον, δεν είναι μόνο η αύξηση του προσδόκιμου ζωής που έχει κοινωνική αξία. Η διατήρηση μιας νομικά ανεπτυγμένης και ανεπτυγμένης ανθρώπινης ατομικότητας εμπλουτισμένης από γνώση, εμπειρία ζωής και σοφία έχει μια αυξανόμενη κοινωνική αξία..\nΗ ανάγκη παράτασης της ζωής απέναντι στους φυσικούς της περιορισμούς δεν είναι μόνο ένα σημαντικό κοινωνικό, αλλά και ένα προσωπικό καθήκον για κάθε άτομο. Ό, τι υπόσχεται η επιστήμη (ιδίως τα μακροβιοτικά - το δόγμα της παράτασης της ζωής) σήμερα και στο μέλλον, το σοφό ρητό του Ρωμαίου φιλόσοφου Seneca ότι ο καλύτερος τρόπος για να αυξηθεί το προσδόκιμο ζωής δεν είναι να το συντομεύσει. Ο Καντ σημείωσε ένα ενδιαφέρον μοτίβο από αυτή την άποψη: ζουν όσο το δυνατόν περισσότερο αν ενδιαφέρονται λιγότερο για την παράταση της ζωής τους, αλλά είναι προσεκτικοί, ωστόσο, για να μην το μειώσουν από οποιαδήποτε απρόσεκτη παρέμβαση στην οργανικά οργανωμένη ζωτική δραστηριότητα του σώματος. Εκτός από την τήρηση των γενικών κανόνων υγιεινής, το κατάλληλο επίπεδο κινητικής και ψυχικής δραστηριότητας, η συμπεριφορά της προσωπικότητας έχει σημαντικό αντίκτυπο στη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής, συμπεριλαμβανομένης της κατανόησης του νοήματος της ζωής, του σκοπού της και της ηθικής και ηθικής αξιολόγησης. Το ζήτημα της ζωής και του θανάτου μερικές φορές εξαρτάται από την κατάσταση του νου ενός ατόμου, από το εάν θεωρεί την ύπαρξή του απαραίτητη και δικαιολογημένη..\nΕξαιρετικά ενδεικτική από αυτή την άποψη είναι η δήλωση του F. Engels σε μια επιστολή προς τον Sorge (F. A. Sorge) την επομένη του θανάτου του K. Marx: «Η τέχνη των γιατρών θα του έδινε, ίσως, αρκετά χρόνια ζωής, τη ζωή ενός αβοήθητου πλάσματος που δεν πεθαίνει αμέσως, και σταδιακά, στον μεγάλο θρίαμβο της ιατρικής τέχνης. Αλλά ο Μαρξ μας δεν θα το είχε υποφέρει ποτέ. Το να ζεις με πολλά ημιτελή έργα μπροστά του και να βιώνεις βασανιστήρια τανταλίου από την επιθυμία να τα τελειώσεις και από την αδυναμία να το κάνει θα ήταν χίλιες φορές χειρότερο γι 'αυτόν από τον ήσυχο θάνατό του »(K. Marx και F. Engels. Op., τ. 35, σελ. 386). Η σημασία των ηθικών-βολικών παραγόντων που καθορίζουν τη θαρραλέα στάση ενός ανθρώπου απέναντι στον Σ. Αποδείχθηκε σαφώς από τον μαζικό ηρωισμό των σοβιετικών ανθρώπων κατά τα χρόνια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου (1941 - 1945). Η θέληση του ανθρώπου, οι ηθικές στάσεις, η ελαχιστοποίηση των στρεσογόνων καταστάσεων στη διαπροσωπική επικοινωνία, όλα αυτά επηρεάζουν το προσδόκιμο ζωής (βλέπε) και εξαρτάται άμεσα από τη σύνεση και την υπεύθυνη στάση απέναντι στην ύπαρξη κάθε ατόμου. Επομένως, το ηθικό και επαγγελματικό καθήκον ενός γιατρού δεν είναι μόνο η θεραπεία του ασθενούς, αλλά και η πρόληψη της εμφάνισης της νόσου, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός υγιούς τρόπου ζωής (βλ. Πρωτοβάθμια πρόληψη, Σοσιαλιστικός τρόπος ζωής).\nΤο πρόβλημα του θανάτου είναι ιδιαίτερα οξύ και το πρόβλημα της μοναδικότητας και της μοναδικότητας κάθε ατόμου που σχετίζεται με αυτό προκύπτει σε σχέση με το πρόβλημα της μεταμόσχευσης ζωτικών οργάνων και, κυρίως, της καρδιάς (βλ. Μεταμόσχευση). Όταν το «υλικό» για μεταμόσχευση λαμβάνεται από ένα πτώμα, το ηθικό δικαίωμα του γιατρού δεν είναι αμφίβολο, αν και, όπως γνωρίζετε, τα πρώτα πειράματα σχετικά με τη μετάγγιση του νεκρού αίματος προκάλεσαν αρχικά ορισμένους γιατρούς μια έντονη αντίρρηση ακριβώς για ηθικούς λόγους. Τα συμφέροντα του «παραλήπτη» απαιτούν από τον γιατρό να πάρει το υλικό για μεταμόσχευση το συντομότερο δυνατό μετά την έναρξη του S. Τα συμφέροντα του «δότη» είναι αντίθετα - απαιτούν το μέγιστο κόστος (συμπεριλαμβανομένου του χρόνου) για μέτρα ανάνηψης προκειμένου να συνειδητοποιήσουν όλες τις δυνατότητες αναβίωσης ενός ατόμου στη ζωή. Επομένως, απαιτούνται αυστηρά επιστημονικά κριτήρια για τη δήλωση του S., βασισμένα σε υψηλές ηθικές αρχές που λαμβάνουν υπόψη την άνευ όρων αξία της ζωής κάθε ασθενούς, συμπεριλαμβανομένης και, σύμφωνα με τον γιατρό, καταδικασμένη στην αναπόφευκτη Γ. Από ηθικής απόψεως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ούτε ένας ασθενής ως «δυνητικός δότης» ζωτικών οργάνων, ενώ η βιολογική S. δεν έχει εξακριβωθεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μια κατάσταση προκύπτει όταν μόνο ο εγκεφαλικός φλοιός πεθαίνει διατηρώντας την καρδιακή δραστηριότητα, συμβαίνει το λεγόμενο. εγκεφαλικός θάνατος (βλέπε). Τώρα, το ερώτημα αν είναι δυνατόν σε αυτήν την περίπτωση να μιλήσουμε για τη ζωή ενός ατόμου, καθώς χάνει αμετάκλητα τις προσωπικές του ιδιότητες και παύει να είναι κοινωνικό ον, απέχει πολύ από την τελική του λύση.\nΗ αναγνώριση της αξίας και της πρωτοτυπίας της ζωής κάθε ατόμου είναι ένα σημαντικό κίνητρο για την ηθική συμπεριφορά του γιατρού στο κρεβάτι ενός ατόμου που πεθαίνει. Είναι εντελώς απαράδεκτο να αρνείται την απελπιστική προσοχή του ασθενούς και ακόμη λιγότερη φροντίδα, αναφερόμενος στα συμφέροντα εκείνων για τους οποίους η ιατρική βοήθεια μπορεί να είναι επωφελής (βλ. Ιατρική δεοντολογία). Αυτή η ψυχική αναισθησία επιταχύνει μόνο το θάνατο του ασθενούς, επιδεινώνει το ηθικό του βασανισμό ενώπιον του πλησιάζοντος Σ. Και, όχι λιγότερο σημαντικό, είναι ένας σοβαρός τραυματικός παράγοντας για τους συγγενείς των ασθενών που πεθαίνουν και τους γύρω. Η ευθανασία είναι επίσης ακατάλληλη (βλ.) - μια σκόπιμη επιτάχυνση από έναν γιατρό ενός μοιραίου αποτελέσματος από μια ψευδώς κατανοητή αίσθηση της ανθρωπότητας. Η ανταπόκριση του γιατρού, η ικανότητά του για ενσυναίσθηση και ενσυναίσθηση προσαρμόζει τον ασθενή στην επερχόμενη αποχώρηση από τη ζωή, μετριάζει τον βασανιστικό φόβο για τον ερχόμενο Σ. Η κουλτούρα ενσυναίσθησης του S. ενός άλλου ατόμου θα πρέπει να είναι ένα χαρακτηριστικό όχι μόνο ενός μεμονωμένου ατόμου, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας. Η θρησκεία έχει αναπτύξει ορισμένους κανόνες συμπεριφοράς και τελετών, οι οποίοι στη σύγχρονη κοινωνία χάνουν όλο και περισσότερο τη σημασία τους..\nΑπαιτείται πολύ ηθικό, φιλοσοφικό και πρακτικό έργο, με στόχο την ανάπτυξη μιας κουλτούρας ανθρώπινης συμπεριφοράς, απαλλαγμένης από τα δόγματα της θρησκείας και τους μύθους της, σχετικά με το θάνατο άλλου (συμπεριλαμβανομένων τελετών ταφής, κηδείας κ.λπ.). Τα στερεότυπα της κοινωνικής συμπεριφοράς συμβάλλουν στην προσαρμογή του ανθρώπου στο φαινόμενο του S., το οποίο είναι απαραίτητο μέρος της ανθρώπινης ζωής. Σε κανένα από τα ανθρώπινα θέματα δεν πρέπει ο άνθρωπος να υπερβαίνει τα όρια της ουσίας του, που καθορίζει το μυαλό και την ανθρωπότητά του. Και αυτή είναι η μόνη και άξια προοπτική του, που δίνει νόημα στην ατομική του ύπαρξη και στην ιστορική εξέλιξη της ανθρωπότητας στο σύνολό της..\nΣτον τομέα της λογικής και της ανθρωπότητας η ουσία του ανθρώπου και οι προοπτικές του εκδηλώνονται στον υψηλότερο βαθμό. Ο V.I. Lenin είπε ότι «ο άνθρωπος χρειάζεται ένα ιδανικό, αλλά ένα ανθρώπινο, που αντιστοιχεί στη φύση και όχι στο υπερφυσικό» (V.I. Lenin. Poln. Sobr. Soch., Τόμος 29, σ. 56). Η μαρξιστική φιλοσοφία και ο πραγματικός ανθρωπισμός που βασίζονται σ 'αυτήν δίνουν ένα ιδανικό που καθορίζει το νόημα της ανθρώπινης ζωής στις ατομικές, προσωπικές και καθολικές κοινωνικές παραμέτρους. Αυτό το ιδανικό επιβεβαιώνει τη διαλεκτική διασύνδεση του φυσικού βιολογικού και κοινωνικού, πεπερασμένου και άπειρου, του θανάτου και της αθανασίας ενός ατόμου που λαμβάνει τις ολοκληρωμένες μορφές του σε αυτό που είναι μοναδικό και αντιστοιχεί στην ουσία του - στην υλική και πνευματική κουλτούρα της ανθρωπότητας.\nΒιβλιογραφία: Marx K. and Engels F. Works, τόμος 20, p. 548 και άλλοι? Lenin V. Ya. Complete Works, τόμος 29, σελ. 56; Voitenko V.P. Το πρόβλημα της γήρανσης και του θανάτου στη σύγχρονη βιολογία, Vopr. Φιλοσοφία, 6, σελ. 93, 1982; Mechnikov I.I. Academic Collected Works, τόμος 11, M., 1956; Negovsky V. A. Μερικά μεθοδολογικά προβλήματα της σύγχρονης ανάνηψης, Vopr. Φιλοσοφία, Νο. 8, σελ. 64, 1978; Permyakov N. K. Βασικές αρχές παθολογίας ανάνηψης, Μ., 1979, βιβλιογραφία. Schmalhausen Ι. Το πρόβλημα του θανάτου και της αθανασίας, M. - L., 1926; Shibles W.. A. Death, μια διεπιστημονική ανάλυση, Whitewater, 1974, bibliogr.\nΤα μυστικά του εγκεφάλου: μας περιμένει πραγματικά η ευφορία πριν από το θάνατο?\nΑργά ή γρήγορα θα πεθάνεις. Όλοι θα πεθάνουμε. Ό, τι έχει αρχή έχει τέλος. Αυτή είναι μια αναπόφευκτη συνέπεια της εντροπίας, του δεύτερου νόμου της θερμοδυναμικής. Ωστόσο, λίγοι άνθρωποι θέλουν να σκεφτούν αυτό το ανησυχητικό γεγονός. Η σκέψη του θανάτου κάποιου κρύβεται στη σκιά του ασυνείδητου, αλλά δεν μπορεί κανείς να το ξεφορτωθεί εντελώς. Αλλά αν δεν μπορεί να αποφευχθεί ο θάνατος, είναι δυνατόν να μάθουμε τι θα είναι πραγματικά; Είναι αλήθεια ότι πριν από το θάνατο, όλη η ζωή αναβοσβήνει μπροστά στα μάτια σας και ότι ενώ πεθαίνει, πραγματοποιείται μια ισχυρή απελευθέρωση ενδορφινών και άλλων χημικών στον εγκέφαλο που δίνει στο άτομο που πεθαίνει μια αίσθηση ευφορίας?\nΊσως στο μέλλον, οι ερευνητές θα είναι σε θέση να ανακαλύψουν τι ακριβώς βλέπουμε πριν από το θάνατο και γιατί\nΗ αφηρημένη γνώση για το αναπόφευκτο του ίδιου του θανάτου μπορεί κάποια μέρα να μετατραπεί σε αντιληπτή πραγματικότητα - θα πεθάνω! Δεν είναι γνωστό πότε και πώς, αλλά στο τέλος θα συμβεί. Η εξέλιξη μας παρείχε ισχυρούς αμυντικούς μηχανισμούς για την καταπολέμηση της πρόβλεψης του θανάτου μας - ιδίως της ψυχολογικής καταστολής και της θρησκείας. Ο πρώτος μας εμποδίζει να αναγνωρίσουμε συνειδητά ή να αναλογιστούμε μια τέτοια δυσάρεστη αλήθεια και ο δεύτερος μας καθησυχάζει υποσχόμενος μια ατελείωτη ζωή στον παράδεισο, έναν αιώνιο κύκλο αναγέννησης ή φορτώνοντας το μυαλό στο σύννεφο - όπως ακριβώς και στη σειρά Black Mirror.\nΕπιπλέον, ο θάνατος δεν έχει τέτοια κυριαρχία σε σχέση με άλλα ζώα. Τουλάχιστον δεν υπάρχουν αξιόπιστες ενδείξεις ότι οι πίθηκοι, τα σκυλιά, τα κοράκια και οι μέλισσες έχουν επαρκή αυτογνωσία για να ενοχλούνται από την κατανόηση ότι μια μέρα θα φύγουν. Έτσι, αυτοί οι προστατευτικοί μηχανισμοί θα έπρεπε να έχουν προκύψει στην πρόσφατη εξέλιξη των ανθρωποειδών σε λιγότερο από 10 εκατομμύρια χρόνια..\nΌποιος προσπαθεί να κατανοήσει τον θάνατο σύντομα θα συνειδητοποιήσει ότι ο θάνατος δεν είναι τόσο καλά καθορισμένος τόσο επιστημονικά όσο και ιατρικά. Επιπλέον, σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, όλοι γνωρίζουν τι είναι ο θάνατος. Όταν κάποιος σταμάτησε να αναπνέει, και η καρδιά του χτύπησε, αυτό σήμαινε ότι το άτομο ήταν νεκρό. Ο θάνατος ήταν μια καλά οριοθετημένη χρονική στιγμή. Ωστόσο, όλα έχουν αλλάξει με την ανάπτυξη της ιατρικής και της τεχνολογίας. Η σύγχρονη εντατική θεραπεία υψηλής τεχνολογίας έχει χωρίσει την καρδιά και τους πνεύμονες από τον εγκέφαλο, ο οποίος είναι υπεύθυνος για το μυαλό, τις σκέψεις και τις πράξεις.\nΈνας τεράστιος αριθμός ανθρώπων σε όλο τον κόσμο πιστεύουν στη ζωή μετά το θάνατο\nΣε απάντηση σε αυτές τις τεχνολογικές εξελίξεις το 1968, η περίφημη έκθεση της Ειδικής Επιτροπής της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ παρουσίασε την έννοια του θανάτου ως μη αναστρέψιμο κώμα - απώλεια της λειτουργίας του εγκεφάλου. Αυτή η προσαρμογή εγκρίθηκε επίσημα το 1981. Το έγγραφο ορίζει το θάνατο ως μη αναστρέψιμη παύση των κυκλοφορικών και αναπνευστικών λειτουργιών ή ως μη αναστρέψιμη διακοπή της λειτουργίας του εγκεφάλου. Είναι απλό - είστε νεκροί όταν ο εγκέφαλός σας σταματά να λειτουργεί. Αυτός ο ορισμός χρησιμοποιείται σήμερα στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Η συντριπτική πλειονότητα των θανάτων συμβαίνει μετά τη διακοπή της καρδιοπνευμονικής δραστηριότητας και στη συνέχεια τη λειτουργία του εγκεφάλου. Ο νευρολογικός θάνατος - λόγω μη αναστρέψιμου κώματος, έλλειψης αντιδράσεων ή αναπνοής - είναι σπάνιος έξω από τη μονάδα εντατικής θεραπείας, όπου οι ασθενείς συνήθως έχουν τραυματισμούς στο κεφάλι ή μετά από υπερβολική δόση οπιοειδών. Ο εγκεφαλικός θάνατος μπορεί να είναι καθοριστικός παράγοντας, αλλά δεν απλοποιεί την κλινική διάγνωση - οι βιολογικές διαδικασίες μπορούν να συνεχιστούν ακόμη και μετά τον εγκεφαλικό θάνατο.\nΓια να παρακολουθείτε τις τελευταίες επιστημονικές ανακαλύψεις, εγγραφείτε στο κανάλι ειδήσεών μας στο Telegram\nΓιατί ο βιολογικός θάνατος είναι αναπόφευκτος?\nΟ θάνατος δημιουργεί χώρο για νέα πράγματα. Αυτή η δήλωση ισχύει και για το ανθρώπινο σώμα, το οποίο αποτελείται από δισεκατομμύρια κύτταρα που διαιρούνται κάθε μέρα και έτσι παρέχουν ανάπτυξη. Οι ζωντανοί οργανισμοί έχουν μια πολύ αποτελεσματική μέθοδο θανάτωσης υπερβολικών ή δυνητικά επικίνδυνων κυττάρων, όπως ιών ή καρκινικών κυττάρων: προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος - όταν τα παλιά κύτταρα αντικαθίστανται από νέα, πανομοιότυπα κύτταρα. Αλλά με την πάροδο του χρόνου, η κυτταρική διαίρεση επιβραδύνεται και σταματά. Τα τελομερή - τα τελικά τμήματα των χρωμοσωμάτων - είναι πιθανώς υπεύθυνα για αυτό: εάν τα τελομερή συντομεύονται με κυτταρική διαίρεση, τότε τελικά τα κύτταρα σταματούν να διαιρούνται, με αποτέλεσμα τα παλιά κύτταρα να μην πεθαίνουν. Σήμερα, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι όσο πιο σύντομα είναι τα τελομερή, τόσο πιο γρήγορη είναι η γήρανση του σώματος. Αυτό συμβαίνει ακόμη και παρά την ύπαρξη τελομεράσης, ενός ενζύμου που μπορεί να διασφαλίσει τη συνεχή κυτταρική διαίρεση. Το γεγονός είναι ότι η τελομεράση μπορεί επίσης να επιταχύνει την ανάπτυξη καρκίνου και για το λόγο αυτό το ένζυμο είναι ενεργό σε λίγα μόνο κύτταρα..\nΣτην πραγματικότητα, όλα στο σύμπαν μας δεν υπάρχουν για πάντα - ακόμη και τα αστέρια έχουν τον δικό τους κύκλο ζωής\nΑποδεικνύεται ότι η διαδικασία της φυσικής γήρανσης τελειώνει με την αποτυχία πολλών οργάνων: το καρδιαγγειακό σύστημα, οι πνεύμονες και ο εγκέφαλος δεν λειτουργούν. Από ιατρική άποψη, υπάρχουν διάφοροι τύποι θανάτου: «κλινικός θάνατος», στον οποίο το καρδιαγγειακό σύστημα αποτυγχάνει, ο παλμός και η αναπνοή σταματούν, τα όργανα δεν τροφοδοτούνται πλέον με οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά. Σε περίπτωση κλινικού θανάτου, η καρδιοπνευμονική ανάνηψη είναι ακόμα δυνατή και συχνά επιτυχής. Ωστόσο, σε περίπτωση εγκεφαλικού θανάτου, η ανάνηψη δεν είναι δυνατή..\nΤι συμβαίνει στο ανθρώπινο σώμα μετά το θάνατο?\nΑπό τη στιγμή που οι γιατροί διαγνώσουν το θάνατο, τα όργανα μπορούν να επιβιώσουν για κάποιο χρονικό διάστημα χωρίς οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά. Μόνο σταδιακά η κυτταρική διαίρεση σταματά εντελώς και στη συνέχεια τα κύτταρα πεθαίνουν. Εάν πεθάνουν πάρα πολλά κύτταρα, τα όργανα δεν μπορούν πλέον να αναγεννηθούν. Η ταχύτερη αντίδραση εμφανίζεται στον εγκέφαλο, όπου τα κύτταρα πεθαίνουν σε τρία έως πέντε λεπτά. Η καρδιά μπορεί να συνεχίσει να χτυπά για μισή ώρα. Μόλις το αίμα σταματήσει να κυκλοφορεί, βυθίζεται και σχηματίζει «σημεία θανάτου». Μπορούν να δώσουν στον ιατρικό εξεταστή πληροφορίες σχετικά με την αιτία θανάτου και τον τόπο θανάτου..\nΟ θάνατος συμβαίνει όχι μόνο με άλλους. Απλώς προσπαθούμε να μην το σκεφτούμε.\nΜετά από δύο ώρες, η μεταθανάτια ακαμψία μπαίνει επειδή το σώμα δεν παράγει πλέον μια ζωτική πηγή ενέργειας για τα κύτταρα. - τριφωσφορική αδενοσίνη. Χωρίς αυτό, οι μύες γίνονται άκαμπτοι. Μετά από λίγες μέρες, αυτή η μεταθανάτια ακαμψία μειώνεται και πάλι. Η δραστηριότητα του γαστρεντερικού σωλήνα σταματά εντελώς μόνο μετά από δύο έως τρεις ημέρες και τα βακτήρια σε αυτό επιταχύνουν την αποσύνθεση του σώματος. Τα παθογόνα, ωστόσο, παραμένουν επικίνδυνα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα, τα παθογόνα της ηπατίτιδας ζουν για αρκετές ημέρες και τα βακτήρια της φυματίωσης ζουν για χρόνια. Συνολικά, η αποσύνθεση του ανθρώπινου σώματος διαρκεί περίπου 30 χρόνια.\nΠώς νιώθεις να πεθάνεις?\nΤα αποτελέσματα μιας μελέτης του Jimo Borjigin και των συναδέλφων του στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν που δημοσιεύθηκε στο PNAS μπορούν να βοηθήσουν να εξηγήσουν τι συμβαίνει στον εγκέφαλο λίγο πριν από το θάνατο. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, οι επιστήμονες προκάλεσαν καρδιακή ανακοπή σε αρουραίους κατά τη μέτρηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο χρησιμοποιώντας ηλεκτροεγκεφαλογραφία (EEG). Αυτό που ανακάλυψαν ήταν εκπληκτικό: πριν από το θάνατο, η εγκεφαλική δραστηριότητα σε μια συγκεκριμένη συχνότητα, που ονομάζεται γκάμα, υπερδιπλασιάστηκε σε σύγκριση με το πότε τα ζώα ήταν ζωντανά. Για πολλά χρόνια, τα κύματα γάμμα θεωρούνταν σημάδι συνείδησης του ανθρώπινου εγκεφάλου. Πιστεύεται ότι τα κύματα δραστηριότητας στην περιοχή γάμμα εμφανίζονται όταν επιδοκιμαζόμαστε σε αναμνήσεις και γνωρίζουμε τι συμβαίνει γύρω μας. Αλλά θα μπορούσαν οι αρουραίοι να βρίσκονται σε τέτοια συνειδητή κατάσταση λίγο πριν από το θάνατο?\nΔυστυχώς, η ακριβής απάντηση σε αυτήν την ερώτηση δεν υπάρχει σήμερα. Το γεγονός είναι ότι η συσχέτιση δεν είναι η ίδια με την αιτιότητα. Ανεξάρτητα από το πόσο δελεαστικό είναι να δημιουργηθεί μια σύνδεση μεταξύ αυτών των εκρήξεων νευρικής δραστηριότητας και συνείδησης, υπάρχουν τουλάχιστον δύο προβλήματα. Πρώτον, δεν γνωρίζουμε εάν οι αρουραίοι αντιλαμβάνονται τη συνείδηση με τον ίδιο τρόπο όπως και εμείς. Επιπλέον, δεν γνωρίζουμε τι είδους δραστηριότητα του εγκεφάλου είναι. Δεύτερον, ακόμη και αν οι αρουραίοι είναι συνειδητοί, δεν μπορούμε να συμπεράνουμε ότι αυτές οι εκρήξεις δραστηριότητας αντικατοπτρίζουν τη συνείδηση, με βάση μόνο την εγκεφαλική δραστηριότητα.\nΠιθανότατα, η συνείδηση πεθαίνει με τον εγκέφαλο\nΑλλά γιατί ο εγκέφαλος διοργανώνει μια τέτοια παράσταση λίγο πριν το θάνατο; Αυτό αντικατοπτρίζει μια προσπάθεια κατανόησης ασυνήθιστων εσωτερικών σημάτων ή είναι απλώς ένας μηχανισμός για την αντιμετώπιση του άγχους; Οι ερευνητές προσπάθησαν να αποκλείσουν τον πόνο ως εξήγηση των αποτελεσμάτων. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, βρήκαν τις ίδιες εκρήξεις δραστηριότητας όταν ο θάνατος εμφανίστηκε ανώδυνα χρησιμοποιώντας διοξείδιο του άνθρακα, παρά τεχνητή καρδιακή ανακοπή. Ωστόσο, για να λάβουμε ακριβείς απαντήσεις, πιθανότατα θα είναι απαραίτητο να διεξαχθούν παρόμοιες μελέτες σε ανθρώπους. Μια τέτοια προσέγγιση είναι η καταγραφή του EEG σε ασθενείς τη στιγμή του θανάτου..\nΘα θέλατε να συμμετάσχετε σε ένα τέτοιο πείραμα στο τέλος της ζωής σας; Μοιραστείτε την απάντησή σας στα σχόλια σε αυτό το άρθρο και στους συμμετέχοντες στη συνομιλία μας στο Telegram\nΜια άλλη προσέγγιση μπορεί να είναι να προκαλέσει παρόμοιες εκρήξεις γάμμα δραστηριότητας σε άτομα κατά τη διάρκεια της εγρήγορσης και να ελέγξει το επίπεδο συνείδησης. Σύμφωνα με τον νευροφυσιολόγο του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ, Dave McGonagle του The Guardian, ο έλεγχος εάν οι εμπειρίες κοντά στο θάνατο μπορούν να προκληθούν από νευροδιέγερση - μέσω πειραμάτων που αυξάνουν τον συγχρονισμό γάμμα στον άνθρωπο - μπορεί να είναι σύγχυση μεταξύ συσχέτισης και αιτιότητας.\nΑπελευθερώνει το Endorphin πριν από το θάνατο?\nΗ πραγματική στιγμή του θανάτου είναι αρκετά δύσκολο να κατανοηθεί. Ωστόσο, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας πρόσφατα δημοσιευμένης μελέτης, αμέσως πριν από το θάνατο, αυξάνεται η ποσότητα ορμονών και χημικών που σχετίζονται με το άγχος στο σώμα. Αυτές οι ίδιες χημικές ουσίες υπάρχουν στο σώμα των ασθενών και προκαλούν φλεγμονή. Με δεδομένη μια τέτοια αλλαγή στις χημικές ουσίες στο σώμα, μπορεί να υποτεθεί ότι αμέσως πριν από το θάνατο, μπορεί να συμβεί μια ισχυρή απελευθέρωση ενδορφινών, χημικών που είναι υπεύθυνα για την ευχαρίστηση και την αίσθηση της ευτυχίας. Έτσι, τα αποτελέσματα μιας μελέτης που πραγματοποιήθηκε το 2011 έδειξαν ότι το επίπεδο της σεροτονίνης, μια άλλη χημική ουσία που πιστεύεται ότι συμβάλλει επίσης στην αίσθηση της ευτυχίας, τριπλασιάστηκε στον εγκέφαλο έξι αρουραίων τη στιγμή του θανάτου τους. Έτσι, είναι αδύνατο να αποκλειστεί η πιθανότητα κάτι τέτοιο να συμβεί στους ανθρώπους.\nΟ εγκέφαλος είναι το πιο περίπλοκο και κακώς μελετημένο όργανο του ανθρώπινου σώματος.\nΑλλά τι μπορεί να προκαλέσει ευφορίες κατά τη διάρκεια του θανάτου, εκτός από τις ενδορφίνες ή άλλους νευροδιαβιβαστές; Όταν το σώμα παύει να λειτουργεί, η εγκεφαλική δραστηριότητα σταματά επίσης. Είναι πιθανό ότι ο τρόπος που συμβαίνει αυτό επηρεάζει κάπως αυτό που βιώνουμε τη στιγμή του θανάτου. Η Αμερικανίδα νευροανατομία Jill Bolt-Taylor στην ομιλία της στο TED περιέγραψε το αίσθημα ευφορίας που βίωσε κατά τη διάρκεια της εμπειρίας του κοντά στο θάνατο ως αποτέλεσμα τραυματισμού στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου. Ένα ενδιαφέρον γεγονός είναι ότι αν και ο τραυματισμός Bolt-Taylor ήταν στην αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, ο τραυματισμός στη δεξιά πλευρά του εγκεφάλου μπορεί επίσης να ενισχύσει το αίσθημα εγγύτητας και εμπλοκής σε υψηλότερη δύναμη.\nΗ διαδικασία του θανάτου είναι ιερή για εκπροσώπους διαφόρων θρησκειών, συμπεριλαμβανομένων των Βουδιστών που πιστεύουν ότι η στιγμή του θανάτου παρέχει μεγάλες δυνατότητες στο μυαλό. Βλέπουν τη μετάβαση από τη ζωή στο θάνατο ως το πιο σημαντικό γεγονός στη ζωή - τη στιγμή που ένα άτομο μεταφέρει κάρμα από αυτήν τη ζωή σε άλλες ζωές. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι οι θρησκευτικοί άνθρωποι βιώνουν πιο χαρούμενες εμπειρίες τη στιγμή του θανάτου. Τελικά, κάθε θάνατος είναι μοναδικός και δεν μπορούμε να προβλέψουμε ποιος και υπό ποιες συνθήκες θα αφήσει αυτόν τον κόσμο..\nΩστόσο, τα αποτελέσματα μιας άλλης μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Psychological Science δείχνουν ότι αμέσως πριν από το θάνατο, οι αρνητικές σκέψεις και ο φόβος αντικαθίστανται από χαρούμενες σκέψεις. Ας ελπίσουμε ότι είναι έτσι.\nΟ ψυχογενής θάνατος είναι μια τρομερή κατάσταση που εμφανίζεται όταν ένα άτομο αρνείται να ζήσει. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτό δεν είναι αυτοκτονία και η ίδια η κατάσταση δεν συνδέεται καθόλου με την κατάθλιψη. Στην πραγματικότητα, αυτή είναι μια πράξη παραίτησης της ζωής, η οποία συμβαίνει συνήθως μέσα σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες και είναι μια πραγματική κατάσταση. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο ψυχογενής θάνατος συνδέεται συχνά με σοβαρό [...]\nΕίναι τόσο ευχάριστο να ξαπλώνεις στο μαλακό και άνετο κρεβάτι σου μετά από μια κουραστική μέρα. Καλύψτε τον εαυτό σας με μια κουβέρτα, χαρίστε το μαξιλάρι και κοιμηθείτε ήρεμα. Η εργάσιμη ημέρα αυτή τη στιγμή τελειώνει, αλλά μια άλλη ζωή μόλις ξεκινά. Σε αυτήν τη ζωή, οποιοσδήποτε από εμάς μπορεί να είναι υπερήρωας, εκατομμυριούχος, αθλητής ή απλά παρατηρητής. Μπορείτε να ζήσετε τη ζωή ή να την παρακολουθήσετε. Συμβαίνει μερικές φορές, […]\nCitramon κατά το θηλασμόΜια θηλάζουσα μητέρα έχει πονοκέφαλο, τι να κάνει, πώς να απαλλαγούμε από αυτήν την αφόρητη αίσθηση, ποια φάρμακα επιτρέπεται να παίρνει; Συνήθως, οι γυναίκες δεν πηγαίνουν απευθείας στο φαρμακείο, αλλά κοιτάζουν τι έχουν στο ντουλάπι.\nΤι σημαίνει η πίεση 120 στο 100\nΚαταπραϋντικό με ήλιο και pa\nΖάλη και κοιλιακό άλγος μετά το σεξ\nΓιατί ένας πονοκέφαλος τσιγάρου και τι να κάνω?\nΔραστική ουσία:Φαρμακολογική ομάδαΑφήστε το σχόλιό σαςΤρέχων δείκτης ζήτησης πληροφοριών, ‰Πιστοποιητικά εγγραφής RenalganΟ επίσημος ιστότοπος της εταιρείας RLS ®. Αρχική Εγκυκλοπαίδεια φαρμάκων και φαρμακευτικών προϊόντων από το ρωσικό Διαδίκτυο.


Σημασία έχει να μπούμε στον Παράδεισο…. | Απόψεις για τη Μονή Βατοπαιδίου (και όχι μόνο)\nΤον γνώρισα μια πολύ σημαντική μέρα της ζωής μου. Ηταν η μέρα του γάμου μου με τη θυγατέρα της αγαπημένης του πρωτοεξαδέλφης, και τον αντίκρισα για πρώτη φορά μέσα στον περικαλλή Ναό του Αγίου Τίτου στο Ηράκλειο, να στέκεται ανάμεσα στο πλήθος ευθυτενής, μεγαλοπρεπής, σοβαρός, συγκινημένος, δίνοντας την εντύπωση ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του Ιερού Μυστηρίου προσευχόταν εκ βαθέων. Εκείνη τη μέρα έμαθα πως ήταν ο Γέροντας Θεοδόσιος Δαμβακεράκης, πρωτοεξάδελφος της πεθεράς μου, και ασκούνταν πνευματικά στην περιοχή της Κατεβατής Ακουμίων, όπου είχε δημιουργήσει με πολλούς κόπους και μεγάλες θυσίες το Ησυχαστήριο του Αγίου Αντωνίου, τον οποίο ιδιαίτερα ευλαβείτο.\nΌταν πλησίασε, μεταξύ των πρώτων, να μας ευχηθεί, θεώρησα εκείνη την τιμή μεγάλη ευλογία και καλό πνευματικό εφόδιο για την αρχή της καινούργιας ζωής μας. Αυθόρμητα έσκυψα και του φίλησα με μεγάλο σεβασμό το χέρι κι αυτός βλέποντας την πηγαία και ειλικρινή έκφραση των συναισθημάτων που είχαν πλημμυρίσει την ψυχή μου μου το ανταπέδωσε στο πολλαπλάσιο, αγκαλιάζοντάς με, φιλώντας με και λέγοντάς μου να είναι ευλογημένη από τον Θεό η καινούργια ζωή μου. Έκτοτε συνδέθηκα μαζί του στενά και πάντα, όταν πήγαινα στα Σακτούρια, περνούσα οπωσδήποτε από το Ησυχαστήριο του Αγίου Αντωνίου στην Κατεβατή, για να δω το Γέροντα, να πάρω την ευχή του και να συζητήσουμε. Αυτή η πολύχρονη, πλέον των δεκαοκτώ ετών, επικοινωνία μου μαζί του υπήρξε πνευματικά καρποφόρα και άφησε τα άγια ίχνη του στη συνείδησή μου. Θα μου μείνει αξέχαστη η πραεία μορφή του, η απλότητά του, η συγκατάβαση με την οποία αντιμετώπιζε το συνομιλητή του, η αγνότητά του, η αγαθή ψυχή του, η απέραντη αγάπη του στον Θεό και η συνεχής αναζήτηση της σωτηρίας της ψυχής του.\nΠολλές φορές συζητώντας μου έλεγε: «Τι λες, δάσκαλε, θα σωθούμε; Θα μας ελεήσει ο Θεός;» Και το έλεγε αυτό με απλότητα και αγνότητα μικρού παιδιού, αλλά και με επίγνωση ότι αυτό ήταν και είναι ο σκοπός της ύπαρξης του ανθρώπου πάνω στη γη και ιδιαίτερα του Ορθόδοξου Χριστιανού. Εκεί, στο Ησυχαστήριο του Αγίου Αντωνίου, δημιούργησε ο Γέροντας Θεοδόσιος, με εξαντλητική προσωπική εργασία, μια αληθινή όαση. Τρεις μικρούς κατανυχτικούς Ναούς, αφιερωμένους στην Παναγία, στον Άγιο Αντώνιο και στον Άγιο Νεκτάριο. Στο Ναό της Παναγίας ο Γέροντας τοποθέτησε μια εικόνα της Παναγίας μεγάλων διαστάσεων με την προσωνυμία «Ρόδον το Αμάραντον», που αποτελεί μεγάλη ευλογία για το Ησυχαστήριο και για ολόκληρη την περιοχή. Κάποτε του ζήτησα να μου διηγηθεί την ιστορία της ζωής του. Δίστασε… δεν έδειξε ενδιαφέρον. «Τι σημασία έχουν όλα αυτά», μου είπε «σημασία έχει να μπούμε στον Παράδεισο. Θα τα καταφέρουμε;» Μπροστά όμως στην επιμονή μου υποχώρησε και ικανοποίησε πολύ συνοπτικά την «περιέργειά» μου.\nΓεννήθηκε στα Ακούμια Αγίου Βασιλείου το έτος 1908 και ήταν το πέμπτο στη σειρά παιδί του Στυλιανού Δαμβακεράκη και της καταγόμενης από τα Σαχτούρια Μαρίας, το γένος Κοτσυφάκη. Όταν τον βάφτισαν, τον ονόμασαν Θεμιστοκλή. Η οικογένειά του διακρινόταν για την ευσέβειά της και την προσήλωσή της στις θρησκευτικές παραδόσεις. Σε ηλικία 14 περίπου ετών ένα θαυμαστό γεγονός που συνέβη στο νεαρό Θεμιστοκλή στην Κατεβατή, κοντά στον παλαιό, ερειπωμένο τότε, Ναό του Αγίου Αντωνίου υπήρξε καθοριστικό για τη μετέπειτα ζωή του. Νέος στρατεύθηκε και πολέμησε στο βορειοηπειρωτικό μέτωπο στο οποίο, όπως έλεγε ο ίδιος, διατηρήθηκε «αβλαβής και καθαρός». Επιστρέφοντας από το Μέτωπο στην Κρήτη πέρασε από την Καλαμάτα, όπου έγινε μοναχός σε Μοναστήρι της περιοχής στο οποίο παρέμεινε 7 χρόνια. Μετά επέστρεψε στα Ακούμια και άρχισε να δημιουργεί στην Κατεβατή το υπέροχο έργο του. Ανοικοδόμησε τον παλαιό Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου, τη στέγη, το τέμπλο, τον περίβολο του Ναού. Στη συνέχεια διαμόρφωσε τον περιβάλλοντα χώρο, έφτιαξε γύρω γύρω μπεντένι, μικρά κελιά, φύτεψε δέντρα και διαμόρφωσε το χώρο για τη δημιουργία ενός μικρού κήπου, για να εξασφαλίσει τα αναγκαία για τη λιτή διατροφή του. Στη συνέχεια έχτισε το Ναό της Παναγίας στη θέση ενός τεράστιου βράχου, που υπήρχε στο βορειοδυτικό άκρο του Ησυχαστηρίου. Μέσα σ’ αυτό το Ναό τοποθέτησε τη μεγάλη εικόνα «ρόδον το Αμάραντον» με κεντρικό πρόσωπο την Παναγία και γύρω απ’ αυτήν μικρότερες εικόνες, ενσωματωμένες στη μεγάλη, σχετικές επίσης με την επί γης ζωή της Θεομήτορος. Αργότερα, έκτισε και το Ναό του Αγίου Νεκταρίου, λίγο ανατολικότερα από το Ναό της Παναγίας, τον οποίο ο Γέροντας ευλαβείτο πολύ. Στο χτίσιμο του Ναού του Αγίου Νεκταρίου βοήθησαν σημαντικά οι τεχνίτες που οικοδόμησαν το Ναό της Παναγίας, ύστερα από ένα θαυμαστό γεγονός του οποίου έγιναν αυτόπτες μάρτυρες. Ο Γέροντας καμάρωνε ταπεινά το Ησυχαστήριό του, αυτό το υπέροχο δημιούργημα των χειρών του και κυρίως της Πίστεώς του και της απόλυτης και χωρίς όρους αφοσίωσής του στον Θεό. Η πόρτα του Ησυχαστηρίου του ήταν πάντα ανοιχτή και η φιλοξενία αβραμιαία. Το «τυπικό» της φιλοξενίας του ήταν χαρακτηριστικό. «Πήγαινε στον Αγιο Αντώνιο να προσκυνήσεις και θα έρθω κι εγώ σε λίγο», έλεγε στον προσκυνητή, αφού πρώτα τον χαιρετούσε και του έδινε την ευχή του. Σε λίγο ερχόταν και ο ίδιος στο μικρό, κατανυχτικό Ναό. Σου έλεγε να καθίσεις και καθόταν κι αυτός στο στασίδι δίπλα στο αναλόγιο. Με αγάπη, με απλότητα, με ταπείνωση, με διάκριση συζητούσε μαζί σου και κυρίως τον άκουγες να μιλεί και να απαντά σε ό,τι τον ρωτούσες. Πάντα ήταν εμφανής ο πόθος του και η πνευματική «αγωνία» του για τη σωτηρία έστω και μιας ψυχής. Στη συνέχεια στο μικρό του κελάκι με την «καλογερική ακαταστασία», που ανέδιδε όμως πνευματική ευωδία, συνεχιζόταν η συζήτηση και η φιλοξενία. Όταν έφευγες σου έδινε απαραίτητα μοσχοθυμίαμα, φτιαγμένο από τον ίδιο με νηστεία, προσευχή και δάκρυα. Κι εσύ αναχωρούσες αναπαυμένος ψυχικά και λαχταρούσες πότε θα ερχόταν ξανά η ώρα να τον συναντήσεις και πάλι.\nΟ Γέροντας επισκέφθηκε δύο φορές το πνευματικό προπύργιο του Ορθόδοξου Μοναχισμού, το Άγιον Όρος, το πάντερπνο και πανεύοσμο Περιβόλι της Παναγίας, στο οποίο ασκείται πνευματικά και ένας κατά σάρκα ανιψιός του, γιος της αδελφής του Καλλιόπης. Τότε επισκέφθηκε στο Κουτλουμουσιανό Κελί της Παναγούδας το Γέροντα Παΐσιο (1924-1994), το μεγάλο Αθωνίτη Ασκητή και μίλησαν αρκετή ώρα οι δύο τους. Η χαρά του ήταν απερίγραπτη, έκανε πραγματικά σαν μικρό παιδί, έπλεε σε πελάγη πνευματικής ευτυχίας, γιατί ο π. Παΐσιος του έδειξε ειλικρινή αδελφική αγάπη και του είπε ότι το έργο που επιτελεί στο Ησυχαστήριό του στην Κατεβατή Ακουμίων είναι ευάρεστο στον Θεό. Εκτοτε, όταν τον ρωτούσε κανείς για τις εντυπώσεις του από το Αγιον Όρος, έλεγε: «Για να ωφεληθείς πηγαίνοντας στο Αγιον Όρος πρέπει να πας με πρόθεση και απόφαση μετανοίας… Και συμπλήρωνε πως «κάθε Μοναστήρι, παιδάκι μου, είναι κι ένα μικρό Αγιον Όρος που μπορεί να μας βοηθήσει να σώσομε την ψυχή μας». Πήγε και στους Αγίους Τόπους τρεις φορές. Επισκέφθηκε και προσκύνησε όλα τα μέρη που άφησε τα άγια ίχνη της παρουσίας Του στη γη ο Χριστός και έλαβε «ανακαινιστικόν βάπτισμα» στα κρυστάλλινα «ρείθρα» του Ιορδάνη. Λίγο πιο κάτω από το Ησυχαστήριό του στην Κατεβατή ασκούνταν ο Γέροντας Γεννάδιος (+1987) στην Αγία Άννα, στην ευρύτερη περιοχή της Ακουμιανής Γιαλιάς. Εζησαν μαζί 35 χρόνια, επισκέπτονταν ο ένας το Ησυχαστήριο του άλλου, και τους έδενε βαθύτατος αδελφικός πνευματικός δεσμός. Ο Γέροντας Θεοδόσιος μιλούσε πάντα με πνευματικό θαυμασμό για το Γέροντα Γεννάδιο και έλεγε συχνά: «Ο π. Γεννάδιος είχε παραρίξει το σώμα του αλλά αυτό ωφέλησε πολύ την ψυχή του». Ο Γέροντας Θεοδόσιος είχε «δι’ αλληλογραφίας» επικοινωνία με πολλούς πιστούς σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Απαντούσε σ’ όλες τις επιστολές που έπαιρνε και το έκανε αυτό ως τα βαθιά του γεράματα παρά τη σωματική του αδυναμία. Μ’ αυτό τον τρόπο εκδήλωνε για άλλη μια φορά τη γνήσια δελφική αγάπη του προς το συνάνθρωπο, γιατί ο Γέροντας έλεγε συχνά ότι τον Θεό θα τον αγαπήσομε πραγματικά με την αγάπη, τη συγκατάβαση και τη βοήθεια, που θα προσφέρομε στους συνανθρώπους μας. Είχε πάντα στο νου του στους καλούς λογισμούς, ποτέ δεν σκεφτόταν ούτε περνούσε από το μυαλό του το κακό. Η σκέψη του «ταξίδευε» πάντα στα δροσόλουστα, χλοερά, μυροβόλα λιβάδια των καλών λογισμών, δείγμα κι αυτό ανεξίκακης και φιλόκαλης καρδιάς. Όταν έπαθε σοβαρή ζημιά ο Ναός του Αγίου Αντωνίου από φωτιά, που προκλήθηκε μάλλον από κάποιο αναμμένο κερί, που ξεχάστηκε, μου είπε με απλότητα και αγνότητα μικρού παιδιού: «Ισως ήταν από τον Θεό να γίνει αυτό, για να με κάμει να φτιάξω άλλο καμπαναριό, γιατί το παλιό ήταν ετοιμόρροπο να πέσει και υπήρχε σοβαρός κίνδυνος για τους προσκυνητές». Στις συζητήσεις του με τους κοσμικούς ο Γέροντας Θεοδόσιος τόνιζε πάντα με έντονο τρόπο τη χοϊκή καταγωγή και προέλευση του ανθρώπου, τη ματαιότητα αυτού του κόσμου αλλά και την καθοριστική σημασία που είχε για τον άνθρωπο η παρούσα ζωή για την κατάχτηση της αιώνιας. Έλεγε χαρακτηριστικά ότι ο άνθρωπος πρέπει να αξιοποιήσει στο έπακρον και με τον καλύτερο τρόπο την επίγεια ζωή του, για να καταχτήσει και να απολαύσει πνευματικά την ουράνια και αιώνια ζωή. Έδινε ιδιαίτερη σημασία στο θέμα της νηστείας, θεωρώντας την βασικό στοιχείο της πνευματικής ζωής του χριστιανού. «Χωρίς νηστεία, αγρυπνία και προσευχή», έλεγε, «δεν πολεμούνται τα ανθρώπινα πάθη» και συνιστούσε ιδιαίτερα την πνευματική νηστεία, δηλαδή τη «νηστεία» των παθών, των αδυναμιών, των ανθρώπινων λαθών. Για να ενισχύσει τους πιστούς που τον επισκέπτονταν και του εξέφραζαν τον προβληματισμό και την απογοήτευσή τους για τη σημερινή κατάσταση του κόσμου και την πνευματική κούραση που τους προκαλούσε αυτή η κατάσταση έλεγε με πειστικότητα: «Το τριαντάφυλλο δεν χάνει την ευωδιά του ακόμη κι αν πέσει μέσα στη λάσπη… το χρυσάφι, ακόμη κι αν ανακατευθεί με το χώμα, δεν χάνει την αξία και τη λάμψη του. Έτσι και ο πιστός, ο αληθινά πιστός άνθρωπος δεν χάνει την πίστη του, την πνευματικότητά του ζώντας μέσα στον κόσμο». Ο Γέροντας Θεοδόσιος υπηρέτησε το Θεό πολλές δεκαετίες με πνευματικό ηρωισμό, αυτοθυσία και αυταπάρνηση και αξιώθηκε να φθάσει σε βαθύτατο γήρας έχοντας «καθαρότητα νοός» και ζώντας πάντα έντονα την εν Χριστώ Ιησού ζωή. Την Τετάρτη 22 Νοεμβρίου η αγνή ψυχή του ταπεινού τελευταίου ασκητή του αγιοτόκου κρητικού Νότου, όπως εύστοχα ονόμασε το Γέροντα Θεοδόσιο στο περίπυστο έργο του «Μοναστήρια και ερημητήρια της Κρήτης» ο διακεκριμένος συγγραφέας και δημοσιογράφος κ. Νίκος Ψιλάκης, έσπασε τα γήινα δεσμά και πέταξε στην απεραντοσύνη της Ανω Ιερουσαλήμ, στο αιώνιο φως της Βασιλείας των Ουρανών.\nΤην επόμενη μέρα πλήθος ιερέων, με επικεφαλής τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Λάμπης και Σφακίων κ. Ειρηναίο, και εκατοντάδες πιστών προέπεμψαν τον μακαριστό Γέροντα στην τελευταία επίγεια κατοικία του, στον «οίκο του», όπως ο ίδιος αποκαλούσε τον τάφο του, που τον είχε φτιάξει πολλά χρόνια πριν δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Αντωνίου. Ήταν όλοι σίγουροι, είμαστε όλοι όσοι τον γνωρίζαμε σίγουροι ότι ο Θεός περίμενε την αγιασμένη ψυχή του στις όχθες της επουρανίου Τιβεριάδος, για να απευθύνει στο Γέροντα το ευαγγελικόν: «Ευ, δουλέ, αγαθέ και πιστέ. Επί ολίγα ης πιστός επί πολλών σε καταστήσω. Είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου».\nΔείτε βίντεο με το γέροντα, να δείνει νουθεσίες!:\n« Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα: “Ετοιμαστείτε, έρχονται πολύ δύσκολα…”\nΗ διαταραγμένη κατανόηση του προφορικού λόγου »


ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ / SAPKOWSKI ANDRZEJ\nΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ\nΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΗΤΕΥΤΗ\nΚωδ. Πολιτείας: 8957-0020\nΟ Γκέραλντ είναι Γητευτής. Ένας άντρας που οι μαγικές δυνάμεις του, ενισχυμένες από τη σκληρή εκπαίδευση και ένα μυστηριώδες ελιξίριο, τον έχουν μετατρέψει σε έναν ισχυρό πολεμιστή , έναν ανήλεο εκτελεστή. Στόχος του είναι τα ποικιλόμορφα τέρατα και οι σκοτεινοί δαίμονες που λυμαίνονται την χώρα και επιτίθενται σε αθώους. Γυρίζει στις επαρχίες και αναζητά αποστολές. Σταδιακά όμως συνειδητοποιεί ότι αν και ορισμένα από τα θηράματά του είναι μοχθηρά, βίαια κτήνη, κάποια άλλα είναι απλά θύματα αμαρτιών ή απλής άγνοιας.\nΟι περιπέτειες του Γκέραλντ της Ρίβια με την τεράστια εμπορική επιτυχία και τη διεθνή αναγνώριση ως λογοτεχνικού φαινομένου, ενέπνευσαν τη δημιουργία του παιχνιδιού The Witcher.\nΟ Andrzej Sapkowski είναι ο μεγάλος καινοτόμος της φανταστικής λογοτεχνίας της εποχής μας, του οποίου ο χαρακτηριστικός τρόπος γραφής έχει μαγέψει εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)\nΞενόγλωσσος τίτλος MIECZ PRZEZNACZENIA\nΜετάφραση ΧΟΥΛΙΑΡΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ\nΣυγγραφέας/Δημιουργός (Ελληνικά) ΣΑΠΚΟΦΣΚΙ ΑΝΤΡΕΙ\nΚωδικός Πολιτείας 8957-0020\nantigoni_10, Μανώλης Γαλανός\nΧάρις93, AnMakr, tiger...s, rafaelaspros, btking, vasiliki100801, tonikari, Μανώλης Γαλανός\n[23/11/2020] sdespina. Δείτε όλα τα σχόλια του χρήστη\nΈνα βιβλίο πολύ αδιάφορο μέχρι και κουραστικό. Πολύ ρομαντικό για το είδος του. Είναι λίγα τα μέρη του βιβλίου που μπορούν να σου κεντρίσουν το ενδιαφέρον. Δεν θα το συνιστούσα.\n[27/05/2020] Zyro. Δείτε όλα τα σχόλια του χρήστη\nΕίναι ενα βιβλίο που ο πρωταγωνιστής περνάει την καψούρα του με την Γεν και δείχνει να μην τον νοιάζει τίποτε άλλο.. Παρόλα αυτά έχει αρκετές ιστορίες με διάφορες περιπέτειες του.. Ίσως είναι ο προπομπός του συγγραφέα για το τρίτο ίσως και όχι.. Παλεύει το τέρας που αισθάνεται με τα ανθρώπινα συναισθήματα που νιώθει η δεν νιώθει.. Για μένα η ιστορία του έχει ενδιαφέρον αλλά σίγουρα δεν είναι σαν το πρώτο..\n[14/04/2018] kbantikos. Δείτε όλα τα σχόλια του χρήστη\nΤο πεπρωμένο βρήκε αυτο το βιβλίο όπως και το κάθε βιβλίο το οποίο προφανώς εκδίδεται χάρην της επιτυχίας του προήγουμένου. Δεν αποτελεί εξαίρεση ούτε αυτό το βιβλίο βεβαίως, παρουσιάζοντας μια άνευρη ιστορία και έναν χαζοχαρούμενο κεντρικό ήρωα (Γκέραλντ) ο οποίος πολλές φορές δεν φαίνεται να γνωρίζει ούτε τι κάνει ούτε τι θέλει. Ολα αυτα διανθισμένα με μια δόση γλυκανάλατου ρομαντισμού και φευ το βιβλίο βούλιαξε στον πάτο της ανουσιότητας. Αν θέλετε να κρατήσετε την δυνατή εντύπωση του πρώτου βιβλίου παραλείψτε την ανάγνωση ετούτου εδώ αν πάλι είστε περίεργοι πλησιάστε και θα ανακαλύψετε το τίμημα της περιέργειας όπως ο παθών-γραφών.\nΤΟ ΑΥΤΟ (ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΜΟΣ)\nΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ\nΟ ΑΧΡΗΣΤΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ\n€8.99 €6.74\t (-25%)\nΟ ΦΛΕΓΟΜΕΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ


ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΡΑ: ISLAM NEW ARRIVALS BIRMINGHAM INTERNATIONAL AIRPORT ENGLAND UK\nΕβραίος που είχε καταγγείλει «αντισημιτικά σχόλια» συνελήφθη επ’ αυτοφώρω να γράφει «Εβραίος» σε αυτοκίνητα\nΗ αστυνομία είχε σοβαρές υποψίες που επιβεβαιώθηκαν. Την Δευτέρα, ένας άνδρας πιάστηκε να γράφει τη λέξη "Εβραίος" σε οχήματα που ήταν σταθμευμένα στις οδούς du General-Clavery και Dode de la Brunerie στο 16ο διαμέρισμα. Είκοσι αυτοκίνητα είχαν «μαρκαριστεί». Η αστυνομία του πέρασε χειροπέδες και τον οδήγησε σε κράτηση. «Είναι τρελός για να το κάνει αυτό», είπε ένας αξιωματούχος.\nΕτικέτες ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ


«Μαύρη χήρα» η παπαδιά - Δολοφόνησαν με τον εραστή της το σύζυγο της - Tromaktiko.gr\n«Μαύρη χήρα» η παπαδιά – Δολοφόνησαν με τον εραστή της το σύζυγο της\n21 Μαρτίου 2019 11:48\n«Καταπέλτης» το πόρισμα του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.\nΤην περασμένη Τρίτη (19 Μαρτίου) συζητήθηκε στον Άρειο Πάγο η αίτηση κατά της καταδικαστικής απόφασης του Εφετείου, που – όπως και το πρωτόδικο δικαστήριο – δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό στην παπαδιά.\nΟ εισαγγελέας του ανώτατου δικαστηρίου πρότεινε την απόρριψη της. “Η εφετειακή απόφαση είναι πλήρως αιτιολογημένη”, ανέφερε ο εισαγγελικός λειτουργός επισημαίνοντας: «Αιτιολογημένα το Εφετείο απέρριψε τη χορήγηση των ελαφρυντικών στην κατηγορούμενη». Μάλιστα, αντέκρουσε τους ισχυρισμούς της παπαδιάς λέγοντας ότι «το Εφετείο δεν έκανε βλαπτική εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων και δεν βασίστηκε μόνο στην απολογία του συγκατηγορούμενου της».


Avatonpress: Επιστροφή στο μέλλον της ηλεκτρονικής μουσικής\nΚυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2018 11:00 π.μ.\nΕίστε έτοιμοι για την πρώτη μεγάλη ξένη συναυλία της νέας (χειμερινής!) σεζόν με ένα από τα ονόματα που αποτελούν ορόσημο στην ηλεκτρονική σκηνή των τελευταίων τριών δεκαετιών; Σε μία εβδομάδα από τώρα λοιπόν, το ερχόμενο Σάββατο, θα δούμε live στην Αθήνα τους The Chemical Brothers.\nΔεν είναι η πρώτη φορά που έρχονται από τα μέρη μας, μας επισκέφθηκαν ξανά πριν από πολλά χρόνια, στον Ιππικό Ομιλο και μας σήκωσαν όλους στον... αέρα. Τόσο δυναμική ηλεκτρονική μουσική, δύσκολα ακούς. Και επανέρχονται στο πλαίσιο του Release Athens, ένα καλοκαιρινό φεστιβάλ που τώρα μας βάζει σε φθινοπωρινό mood και μας υπόσχεται «ένα εκθαμβωτικό οπτικοακουστικό show». Μην το χάσετε, σας εφιστώ την προσοχή. Θα είναι και μεγάλη η παραγωγή, όπως μαθαίνουμε, εκπληκτική, καθηλωτική, με ψυχεδελικά visuals, strobe lights και lasers. Θα νιώθουμε λες και βρισκόμαστε σε ένα γιγάντιο χορευτικό κλαμπ, θα είναι σαν ένα back to the future ταξίδι στα μαγικά nineties.\nΝτουέτο από το Μάντσεστερ οι Chemical Brothers, ο Τομ Ρόουλαντς και ο Εντ Σίμονς, ταλαντούχοι μουσικοί, παραγωγοί και djs. Ηταν αυτοί, όντως, που άλλαξαν τον ήχο της πόλης, κάνοντάς την να αφήσει στην άκρη τη flower power ή την brit pop, ώστε να ακολουθήσει τους εκρηκτικούς big beat ήχους στο dancefloor. Τους ακούμε και θυμόμαστε κομμάτια: Hey Boy Hey Girl, Galvanize, Setting Sun, Block Rockin' Beats, Leave Home, Out Of Control, Star Guitar, Electrobank και πολλά ακόμα.\nΞεκίνησαν το 1989 (ως The Dust Brothers αρχικά και ως dj's κυρίως) και, μαζί με ονόματα όπως οι The Prodigy και ο Fatboy Slim, ανανέωσαν πλήρως τον ηλεκτρονικό ήχο, τοποθετώντας το big beat στο επίκεντρο της μουσικής παραγωγής. Είναι το πρώτο σχήμα, λένε, που έφερε το electro στις μεγάλες αρένες συνδυάζοντας ωστόσο πολλά διαφορετικά, μεταξύ τους, πράγματα: χιπ χοπ με επιρροές από τους Public Enemy, ογκώδη beats και ροκ κιθάρες! Πρώτο τους άλμπουμ που (μας) χτύπησε σαν κεραυνός τότε το «Exit Planet Dust» του '95 (αναφορά στο αρχικό τους όνομα The Dust Brothers) για να ακολουθήσουν δύο ακόμα δίσκοι που μετέτρεψαν τους Chemical σε παγκόσμιους σταρ: το «Dig Your Own Hole» (1997) και το «Surrender» (1999). «Για εμάς, η παραγωγή και η σύνθεση τραγουδιών αποτελεί μέρος της ίδιας διαδικασίας», λένε.\n«Δεν είναι κάτι το ξεχωριστό όταν γράφουμε τη μουσική και στη συνέχεια κάνουμε και την παραγωγή. Είναι κάτι που συμβαίνει ταυτόχρονα, να γράφουμε τη μουσική και μετά να φτιάχνουμε τραγούδια. Βέβαια, κάθε φορά το χτίζουμε με διαφορετικό τρόπο. Αλλες φορές γράφουμε τους ήχους πρώτα και τα τραγούδια βγαίνουν μόνα τους, μέσα από αυτούς. Αλλοτε όμως προηγούνται οι νότες».\nΠλέον μετρούν εκατομμύρια πωλήσεις και πολλά βραβεία (Grammy, Brit, MTV), οκτώ συνολικά άλμπουμ, ένα σάουντρακ, έναν live δίσκο και τρεις best-of συλλογές. Οπως βλέπουμε στο setlist των τελευταίων τους συναυλιών, επιχειρούν σε αυτές μία αναδρομή στο σύνολο της καριέρας τους. Ενα live που θα μοιάζει με greatest hits. Επειδή όμως ανακοίνωσαν πως μπαίνουν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν το νέο τους άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει μέσα στη χρονιά, είναι δεδομένο πως θα ακούσουμε και καινούργιο υλικό. «Παραμένουν ορμητικοί», διαβάζουμε, «ενάντια σε κανόνες, με ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα και στόχο τους ανοιχτόμυαλους μουσικόφιλους». Το επόμενο Σάββατο θα είμαστε εκεί.\nINFO: Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου, Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας, στο Ολυμπιακό Συγκρότημα Ελληνικού, Λεωφ. Ποσειδώνος, Τζιραίων 8-10, στο πρώην Δυτικό Αεροδρόμιο του Ελληνικού (ρεύμα προς Αθήνα). Προπώληση 45 ευρώ, ταμείο, το βράδυ της συναυλίας, 50 ευρώ. Επίσης, διατίθεται περιορισμένος αριθμός VIP εισιτηρίων, με πρώτη τιμή τα 100 ευρώ.


Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων: Μαΐου 2013\nΑναρτήθηκε από παιδίατροι_θεσσαλονίκης στις 5/16/2013 01:34:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕπείγουσα οδηγία προς τους φαρμακοποιούς όλης της χώρας απέστειλε στις 12 το μεσημέρι της Πέμπτης 16 Μαϊου η ΗΔΙΚΑ, προκειμένου να μην εκτελούν καμία ηλεκτρονική συνταγή μέχρι νεοτέρας, καθώς το σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης εμφάνισε κάποιο πολύ σοβαρό πρόβλημα, το οποίο η υπηρεσία προσπαθεί αυτή την στιγμή να εντοπίσει και να επιλύσει.\nΑναρτήθηκε από παιδίατροι_θεσσαλονίκης στις 5/16/2013 01:32:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n«Κοροϊδία» κατά τον Ιατρικό Σύλλογο το εισιτήριο υγείας για τους ανασφάλιστους\nΠυρά εναντίον του υπουργείου Υγείας εκτοξεύει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (ΙΣΑ), καταγγέλλοντας πως η πρόσφατη ανακοίνωση του περί εισιτηρίου ελεύθερης πρόσβασης στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας για ανασφάλιστους πολίτες «αποτελεί όνειδος για την σημερινή ιατρική πραγματικότητα».\n«Η υπόσχεση 2-3 κλινικών εξετάσεων, η δυνατότητα ενός πλημμελέστατου εργαστηριακού ελέγχου και η χρονική διάρκεια προσδιορισμού του δικαιώματος στους 4 μήνες, προκαλούν στον ιατρικό κόσμο βαθιά αγανάκτηση για την κοροϊδία που γίνεται εις βάρος των ανασφάλιστων, της ζωής και της υγείας τους» αναφέρει ο ΙΣΑ.\n«Τι θα γίνουν οι για 4 μήνες ασφαλισμένοι με τα εισιτήρια Υγείας χωρίς τη δυνατότητα νοσηλείας, επέμβασης ή φαρμακευτικής αγωγής;» διερωτάται ο ιατρικός σύλλογος και ζητά:\nΕπαναπροσδιορισμό των εργαστηριακών εξετάσεων σε ποσότητα και ποιότητα, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες εργαστηριακού ελέγχου των ανασφάλιστων πολιτών\nΣυμμετοχή γιατρών στην κατάρτιση του προγράμματος, ώστε να υπάρχει ακρίβεια και ορθότητα στις παρεχόμενες υπηρεσίες\nΑπάντηση του Υπουργείου Υγείας για το τι θα απογίνουν οι ανασφάλιστοι ασθενείς που χρήζουν νοσηλείας\nΑνάληψη της ευθύνης από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας για την περίθαλψη των ανασφάλιστων\nΠαράλληλα, ο ΙΣΑ επισημαίνει πως «χρειάζεται καθολική προσπάθεια της πολιτείας και των εκπροσώπων του ιατρικού κόσμου» για μια εθνική στρατηγική αναδιάρθρωσης του συστήματος Υγείας, μια στρατηγική αξιοποίησης του εξειδικευμένου ιατρικού δυναμικού, και μια στρατηγική που θα εγκαθιδρύει την ισότιμη αντιμετώπιση όλων των αρρώστων σε κάθε βαθμίδα περίθαλψης και την υπέρτατη ένδειξη σεβασμού προς κάθε ανθρώπινη ζωή.\nΑναρτήθηκε από παιδίατροι_θεσσαλονίκης στις 5/10/2013 12:46:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΠρόσκληση ενημέρωσης συμβεβλημένων παρόχων υγείας για την υλοποίηση του υποέργου: Παροχή υπηρεσιών ΠΦΥ για την πρόληψη της υγείας πολιτών χωρίς ασφαλιστική κάλυψη\nΗ παρέμβαση του σωματείου Αθήνας\nΕνημέρωση από Κώστα Νταλούκα\nΣήμερα παρευρεθήκαμε σε συνάντηση του ΕΟΠΥΥ για υλοποίηση προγράμματος χρηματοδοτούμενο από το ΕΣΠΑ, για ισότιμη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας των ανασφαλίστων πολιτών σε 8 περιφέρειες της χώρας.\nΑκούστηκαν τα εξής.\nΘα διατεθούν περί τα 45 εκατ. Ευρώ μέσω ΕΣΠΑ, για 160.000 περίπου ανασφάλιστους από τους 2.000.000 συνολικά σε όλη την χώρα, για ισότιμη πρόσβαση σε νοσοκομεία, διαγνωστικά κέντρα και συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ γιατρούς.\nΤο πρόγραμμα θα γίνει σε 8 περιφέρειες της Ελλάδας μεταξύ αυτών και η Αττική.\nΘα δοθεί Voucher σε κάθε ασφαλισμένο που θα καλύπτει για συγκεκριμμένο χρονικό διάστημα....συγκεκριμένες διαγνωστικές εξετάσεις και ΜΟΝΟ, ανάλογα με την ηλικία, ακόμα και για παιδιά πάνω από 2 μηνών. Τα Voucher θα δοθούν σε όποιον προλάβει πρώτος.\nΓια εμβολιασμούς ή θεραπεία.....ρωτήστε δίπλα, εμείς δεν ξέρουμε τίποτε. Είπαμε, καλύπτουμε μόνο διάγνωση.\nΜόνο σαν ανέκδοτο μπορείς να το σκεφτείς!\nΠήραμε τον λόγο και αναφερθήκαμε στην απαράδεκτη συμπεριφορά του Υπουργείου Υγείας αλλά και του ΕΟΠΥΥ που συστηματικά και κατ εξακολούθηση αγνοούν τους ιδιώτες παιδιάτρους, ενώ εμείς παρέχουμε υγεία σε πάνω από τον μισό πληθυσμό των παιδιών της χώρας. Είπαμε ότι εμείς απλώνουμε το χέρι μας και θέλουμε να βοηθήσουμε αλλά εσείς δεν το θέλετε.\nΕπίσης αναφερθήκαμε στο γεγονός ότι οι παιδίατροι προσφέρουν από καιρό τώρα κοινωνικό έργο στα ιατρεία τους σε ανασφάλιστους.\nΑπαιτήσαμε να συμμετέχουμε σε οποιοδήποτε πρόγραμμα αφορά συνταγογράφηση σε φάρμακα ή εξετάσεις αφού τα ιατρεία μας με νόμιμο τρόπο από το κράτος λειτουργούν και δεν κλέβουμε κανένα.\nΘεωρήσαμε ότι για την ΠΦΥ όσον αφορά τα παιδιά, ο όγκος των διαγνωστικών εξετάσεων είναι ελάχιστος και θα προτιμούσαμε τα χρήματα να δοθούν για εμβόλια και φάρμακα. Καυτηριάσαμε λέγοντας ότι είναι έγκλημα να μην εμβολιάζονται σήμερα τα παιδιά των ανασφαλίστων.\nΡωτήσαμε να μας απαντήσουν γιατί δεν μας συμπεριέλαβαν στο πρόγραμμα και πήραμε την απάντηση....για διαδικαστικούς λόγους....κωδικού!!\nΑξιώσαμε από τον ΕΟΠΥΥ κάθε άλλη φορά που θα καλεί φορείς να μας συμπεριλάβει στις λίστες του. Πήραμε θετική υπόσχεση.\nΣτην διαβούλευση ήταν παρών και ο Πρόεδρος του ιατρικού Συλλόγου Αθηνών ο οποίος υπερψήφισε την θέση μας και θεώρησε απαράδεκτο να δίδονται διαγνωστικά πακέτα χωρίς θεραπεία. Αναφέρθηκε επίσης στο θέμα των κοινωνικών ιατρείων και σημείωσε ότι μια τέτοια ενέργεια θα μειώσει την αξία της εθελοντικής προσφοράς και θα αποδυναμώσει τον ρόλο των κοινωνικών ιατρείων. Επέμεινε και αυτός στην θέση μας ότι δεν πρέπει να αποκλείονται οι πιστοποιημένοι γιατροί από συνταγογραφήσεις παντός είδους. Σημείωσε ότι ο εθελοντισμός όσον αφορά τους ανασφάλιστους πρέπει να γίνεται με κοινωνικά κριτήρια και με επιστημονική αξιοπιστία, καυτηριάζοντας και στέλνοντας στην πυρά όλες τις ΜΗΚΥΟ που δεν ασχολούνται με τον τρόπο αυτό.\nΑπ όλους υπήρξε ο σχοιλιασμός ότι θα έπρεπε πριν την εφαρμογή του να εξαντληθεί η συζήτηση και να ακουστούν όλες οι προτάσεις. Τα σχόλια θα μεταφερθούν στην ηγεσία του Υπουργείου.\nΑπ ότι διαφάνηκε το "πακέτο" αφορούσε διαγνωστικά κέντρα με ότι αυτό συνεπάγεται.\nΑναρτήθηκε από παιδίατροι_θεσσαλονίκης στις 5/10/2013 12:45:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤο Δ/Σ του συλλόγου μας, εύχεται σε όλους Χρόνια Πολλά και Καλή Ανάσταση, με προσωπική και οικογενειακή υγεία.\nΑναρτήθηκε από Χατζηδάκης Κων/νος στις 5/04/2013 12:48:00 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΚαμία ηλεκτρονική συνταγή δεν εκτελείται την Πέμπτ...\n«Κοροϊδία» κατά τον Ιατρικό Σύλλογο το εισιτήριο υ...\nΠρόσκληση ενημέρωσης συμβεβλημένων παρόχων υγείας ...


Τσιτσιπάς – Μεντβέντεφ: Απλά δεν σε γουστάρει… (vid+pic) | NiceMagazine.Gr\nΑρχική Αθλητισμός Τσιτσιπάς – Μεντβέντεφ: Απλά δεν σε γουστάρει… (vid+pic)\nΤσιτσιπάς – Μεντβέντεφ: Απλά δεν σε γουστάρει… (vid+pic)\nΣτην Αγρια Δύση ο Στέφανος Τσιτσιπάς και ο Ντανιήλ Μεντβέντεφ θα είχαν λύσει τις διαφορές τους με τα όπλα. Θα έπαιρναν τα βήματα, θα γύριζαν και το πιο γρήγορο πιστόλι θα κέρδιζε τη μάχη, βγάζοντας οριστικά και αμετάκλητα νοκ-άουτ τον αντίπαλό του.\nΣτη σύγχρονη εποχή οι δύο τενίστες προσπαθούν να λύσουν τις διαφορές τους μέσα στο κορτ, με όπλα τους τις ρακέτες. Και μέσα στο γήπεδο ο Στέφανος Τσιτσιπάς έχει χάσει κατά κράτος, καθώς έχει ηττηθεί και στα πέντε παιχνίδια που έχουν κοντραριστεί.\nΤελευταία φορά που αναμετρήθηκαν οι δύο τενίστες ήταν το περασμένο Σάββατο (12/10) για τα ημιτελικά του Μάστερς της Σανγκάης. Ο φωτεινός πίνακας στο τέλος του αγώνα έδειχνε και πάλι νικητή τον Ρώσο με 7-6 (5), 7-5. Ενα παιχνίδι, το οποίο εξελίχθηκε ομαλά, δεδομένης της έχθρας τους και το επεισοδιακό παρελθόν των αναμετρήσεών τους.\nΟι δύο άνδρες έδωσαν τα χέρια και όλα έδειχναν ότι είχαν αφήσει πίσω τους όσα συνέβησαν τα προηγούμενα χρόνια και είχαν λύσει μια και καλή τις διαφορές τους. Αμ δε. Οι δηλώσεις του Τσιτσιπά, οι οποίες ήταν υποτιμητικές για τον Ρώσο, έδειξαν με τον πλέον περίτρανα τρόπο ότι η κόντρα μεταξύ τους μαίνεται και ολοένα και φουντώνει.\n«Δεν θέλω να είμαι αγενής, αλλά είναι βαρετό να παίζεις μαζί του. Έχει μεγάλο σερβίς και αν καταφέρεις να το επιστρέψεις, είναι απλά αμέτρητες μπάλες μέσα στο γήπεδο και το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να χτυπήσεις όσο πιο δυνατά μπορείς από τη μία άκρη στην άλλη, με ακρίβεια, και να τον κάνεις να τρέχει. Αλλιώς μπορείς απλά να χτυπάς, να χτυπάς και να χτυπάς. Έρχονται συνέχεια οι μπάλες πίσω. Δεν ξέρω… Είναι απλά μια ακόμα μέρα στο γραφείο», είπε ο Στέφανος Τσιτσιπάς στη συνέντευξη Τύπου μετά το τέλος του παιχνιδιού, ρίχνοντας ουσιαστικά λάδι στη φωτιά.\nΔηλώσεις, που κρίνονται υποτιμητικές, όταν αναφέρεσαι στον πιο φορμαρισμένο τενίστα στον κόσμο. Ο Ρώσος τους τελευταίους μήνες πετάει μέσα στα κορτ και φτάνει στον έναν τελικό μετά τον άλλον, κατακτώντας τίτλους, κερδίζοντας χρήματα και φήμη. Τα στοιχεία για τη φετινή πορεία του Μεντβέντεφ προκαλούν… ίλιγγο. Το Νο.4 της παγκόσμιας κατάταξης έχει μέχρι στιγμής παίξει 76 παιχνίδια στη φετινή σεζόν, έχοντας φύγει 59 φορές νικητής από το κορτ. Οι 22 από αυτές τις νίκες ήταν μάλιστα σε επίπεδο Masters.\nΣτους τελευταίους 32 αγώνες του έχει μόλις 3 ήττες. Οι δύο από τον Ναδάλ και η μία από τον Νικ Κύργιο. Ολες σε τελικούς. Συγκεκριμένα, από τον Ναδάλ ηττήθηκε στο Rogers Cup και στο US Open και από τον Κύργιο στην Ουάσιγκτον. Μετράει ένα σερί 9-0 νίκες και τις τελευταίες εβδομάδες κατέκτησε τους τίτλους σε Αγία Πετρούπολη και Σανγκάη. Στα 9 τελευταία του παιχνίδια δεν έχει χάσει ούτε ένα σετ (18-0), ενώ είναι ο μοναδικός με 9 τελικούς μέσα στο 2019, στους οποίους έχει απολογισμό 4 νίκες και 5 ήττες. Είναι επίσης ο μοναδικός τενίστας τα τελευταία χρόνια εκτός από τους Big-3 που έχει κερδίσει 2 τίτλους Masters, ενώ έγινε ο πρώτος Ρώσος τενίστας που θα συμμετάσχει στο ATP Finals. Ο τελευταίος το 2009 ο Νταβιντένκο.\nΕπιτεύγματα που προκαλούν… τρόμο στους αντιπάλους του Ρώσου τενίστα. Γι’ αυτόν τον αθλητή, λοιπόν, ο Τσιτσιπάς είπε ότι παίζει βαρετό τένις. Και θα πει κανείς ότι ο Στέφανος τα είπε γιατί έχει ηττηθεί και στα πέντε παιχνίδια που έδωσαν. Το παρελθόν, όμως, δείχνει ότι ο «Τσιτσιφάστ» δεν έκανε τις παραπάνω δηλώσεις επειδή δεν έχει κερδίσει ποτέ τον Μεντβέντεφ.\nΟ 21χρονος μέχρι πρότινος δεν είχε κερδίσει ποτέ επίσης τον Φελιξ Οζέρ Αλιασίμ. Τον περασμένο Ιούνιο, μετά την ήττα από τον Καναδό στα προημιτελικά του Queen’s Championship, ο Στέφανος, ο οποίος μέτραγε πέντε σερί ήττες από τον αντίπαλό του, βγήκε και αποθέωσε τον 19χρονο, τονίζοντας ότι ίσως ο Αλιασίμ είναι καλύτερος τενίστας από τον ίδιο.\nΜε ανησυχεί που θα παλέψω μαζί του για τίτλους, είναι στενάχωρο που είναι καλύτερος από εμένα. Πρέπει να αποδεχτώ ότι είναι καλύτερος. Μπορεί να μην τον νικήσω ποτέ, ίσως πρέπει να περιμένω κάποια χρόνια για να έχω την ευκαιρία. Έχει το πλήρες πακέτο και είμαι σίγουρος ότι αν έχει την ευκαιρία να παίξει με Ναδάλ, Τζόκοβιτς, Φέντερερ, θα τους νικήσει. Και δεν θα εκπλαγώ. Σίγουρα θα τον δούμε στο Top 5», είχε αναφέρει ο Στέφος.\nΑντικρουόμενες δηλώσεις από τον Τσιτσιπά. Και από αυτές φαίνεται η κόντρα του με τον Μεντβέντεφ, ο οποίος το βράδυ της Τρίτης απάντησε με το… ίδιο νόμισμα στον Ελληνα τενίστα και τόνισε ότι πλέον δεν παίρνει σοβαρά τον συμπατριώτη μας.\n«Είπε ότι το παιχνίδι μου είναι βαρετό; Αλήθεια; Εντάξει, δεν θα διαφωνήσω μαζί του. Καθένας έχει το στυλ του. Αν κάποιος νομίζει ότι είναι βαρετό, εντάξει, δεν υπάρχει πρόβλημα. Σίγουρα δεν είμαστε φίλοι, αλλά ούτε εχθροί. Είμαστε απλά συνάδελφοι. Κάθε παίκτης μπορεί να πει πράγματα για άλλον. Όμως, δεν παίρνω πια στα σοβαρά τον Τσιτσιπά. Ειδικά μετά τα όσα είπε για τους πανηγυρισμούς του Laver Cup. Είπε ότι τον ανάγκασαν να πιει αλκοόλ. Και είπε ‘μαμά ήταν απαίσιο’. Ποιος μπορεί να τον πάρει σοβαρά μετά από αυτό».\nΗ κόντρα των δύο αθλητών δεν άρχισε τώρα. Εχει τις ρίζες της το 2018. Οι δύο τενίστες είχαν παίξει στο τουρνουά του Μαϊάμι και το κορτ είχε μετατραπεί σε ρινγκ. Όπως είχε αναφέρει ο Μεντβέντεφ, ο Στέφανος κατά τη διάρκεια της χειραψίας είχε αποκαλέσει τον αντίπαλό του «Σκατορώσο», με τον 23χρονο τενίστα να γίνεται έξαλλος.\n«Καλύτερα να βγάλεις τον σκασμό», είπε ο νεαρός Ρώσος και κινήθηκε έξαλλος προς το μέρος του Τσιτσιπά. «Στέφανε, θέλεις να με κοιτάξεις και να μιλήσεις; Υπάρχουν κανόνες. Πηγαίνεις επειγόντως στην τουαλέτα για πέντε λεπτά, μετά σε let δεν ζητάς συγγνώμη και νομίζεις ότι είσαι καλό παιδί; Κοίταξέ με! Κοίταξέ με! Δεν με κοιτάς».\nΟ διαιτητής προσπαθούσε να ηρεμήσει τον Μεντβέντεφ, ενώ ο Στέφανος συνέχισε ατάραχος να μαζεύει τα πράγματά του, αγνοώντας τον Ρώσο. «Αυτός το άρχισε», είπε στον umpire ο Μεντβέντεφ. «Αυτός το άρχισε. Είπε Σκατορώσε, νομίζεις ότι αυτό είναι φυσιολογικό; Του απάντησα γιατί δεν ξέρει να τσακώνεται. Είναι ένα μικρό παιδί που δεν ξέρει να τσακώνεται. Αν δεν έλεγε τίποτα δεν θα είχα πρόβλημα μαζί του. Αλλά όταν λέει κάτι και θέλει να τσακωθούμε, πρέπει να το κάνει. Και μετά δεν με κοιτάει». Ο Μεντβέντεφ επίσης είχε ενοχληθεί με την εν γένει στάση του Στέφανου κατά τη διάρκεια του αγώνα, την αργή του επιστροφή στο κορτ μετά το toilet break, αλλά και το γεγονός ότι δεν είχε ζητήσει συγγνώμη μετά από ένα net play.\nΑξίζει πάντως να αναφέρουμε ότι ο Στέφανος πολύ δύσκολα θα έλεγε «Σκατορώσο» τον Μεντβέντεφ, καθώς η μητέρα του Γιούλια, είναι Ρωσίδα και ως εκ τούτου και ο ίδιος έχει ρωσικές ρίζες.\nΤο δεύτερο μεγάλο κεφάλαιο στην κόντρα των δύο αθλητών γράφτηκε τον Απρίλιο. Ο Ρώσος είχε ανεβάσει μια φωτογραφία από την επίσκεψη της αντιπροσωπείας των παικτών στο παλάτι του Μονακό και τάγκαρε όλους τους παίκτες, εκτός από τον Στέφανο Τσιτσιπά.\nΗ σχέση των δύο αθλητών είναι… εκρηκτική ή απλά «περίεργη», όπως τόνισε και ο Ζβέρεφ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι έχει ακόμα πολλά κεφάλαια η ιστορία και θα υπάρξουν νέα επεισόδια, καθώς Τσιτσιπάς και Ζβέρεφ και πάλι αντιμέτωποι σε λίγο καιρό, ίσως ακόμα και τον Νοέμβριο στα ATP Finals…\nΠροηγούμενο άρθροΟι μυστικές, υπόγειες σήραγγες των Ναζί στο Μάριμπορ της Σλοβενίας\nΕπόμενο άρθροΟ ενδεκαδάτος Χατζηγιοβάνης και η «made in Greece» ενδεκάδα


Ερώτηση της βουλευτή Μαρίας Απατζίδη στον Υπ.Προστασίας του Πολίτη για τους πυροβολισμούς κοντά στο Δημαρχείο Αχαρνών - Δυτική Όχθη\nΑρχική ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Ερώτηση της βουλευτή Μαρίας Απατζίδη στον Υπ.Προστασίας του Πολίτη για τους πυροβολισμούς...\nΕρώτηση της βουλευτή Μαρίας Απατζίδη στον Υπ.Προστασίας του Πολίτη για τους πυροβολισμούς κοντά στο Δημαρχείο Αχαρνών\nΠληροφορούμαστε ότι το βράδυ της Δευτέρας 10 Φεβρουαρίου 2020 έλαβαν χώρα πυροβολισμοί επί της οδού Φιλαδελφείας κοντά στο Δημαρχείο Αχαρνών, αλλά και στο νηπιαγωγείο της περιοχής, με θύμα πενηνταενάχρονο ομογενή, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά από τα πυρά και διακομίστηκε στο Νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς». Σύμφωνα με πληροφορίες οι δράστες ήταν δύο και εποχούμενοι σε μοτοσικλέτα.\nΔεδομένου ότι το συμβάν αυτό έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά από πολλά περιστατικά βίας στον Δήμο των Αχαρνών, οι δημότες διακατέχονται από αίσθημα ανασφάλειας στην καθημερινότητά τους και εγκατάλειψης από την Πολιτεία. Όταν μάλιστα παρόμοια συμβάντα λαμβάνουν χώρα σε κεντρικά και κομβικά σημεία του Δήμου, κοντά στο Δημαρχείο Αχαρνών.\nΤι προτίθεται να κάνει για να αποφευχθούν παρόμοια περιστατικά ακραίας βίας στο κέντρο ενός σημαντικού Δήμου, όπως οι Αχαρνές; Τι προτίθεται να κάνει για να εμπεδωθεί αίσθημα ασφάλειας στους δημότες του Δήμου Αχαρνών και για να μην αισθάνονται εγκαταλειμμένοι από την Πολιτεία;\nβουλευτης μαρια απατζιδη


Κική και Μπόμπος Μια ηλιόλουστη μέρα - Tospititisxaras.gr\nΚική και Μπόμπος Μια ηλιόλουστη μέρα\nΚωδικός προϊόντος: Β02410 Κατηγορία: Παιδικό Βιβλιοπωλείο Ετικέτα: Παιδικά Βιβλία\nΚική και Μπόμπος Μια ηλιόλουστη μέρα. H Κική και ο Μπόμπος πάνε στην παραλία. Είναι η τέλεια μέρα για να φάνε παγωτό και να κολυμπήσουν στη θάλασσα. Αλλά γιατί ο Μπόμπος είναι τόσο ανήσυχος; Μπορεί άραγε να τον βοηθήσει η Κική;\nΣε αυτή τη σειρά προσχολικών βιβλίων πρωταγωνιστούν μία γάτα και ένας σκύλος: η Κική και ο Μπόμπος!\nΟι δύο φίλοι περνούν πολύ χρόνο μαζί εξερευνώντας τον κόσμο που τους περιβάλει, με χιούμορ και ευαισθησία.\nΤο φοβερό δίδυμο είναι δημιουργία της εικονογράφου και σχεδιάστριας κινούμενων σχεδίων Ismail Yasmeen , που έχει βραβευτεί με τα βραβεία The New York Times’ και V&A για το καλύτερο εικονογραφημένο βιβλίο και έχει υπάρξει στη μακρά λίστα για το Kate Greenaway Medal.\nΤίτλος Πρωτοτύπου: Kiki and Bobo’s Sunny Day\nΚική και Μπόμπος\nΔώστε πρώτος μία αξιολόγηση “Κική και Μπόμπος Μια ηλιόλουστη μέρα” Ακύρωση απάντησης