Βασίλης Δημητρίου: Η μουσική είναι μία και αδιαίρετη | e-orfeas.gr. Με άποψη στη μουσική και στο τραγούδι\nΔημοσιεύθηκε: 30.04.2008, 02:00\nΈνα ζεστό ανοιξιάτικο πρωινό βρεθήκαμε στον προσωπικό του χώρο, όπου, πίνοντας καφέ δίπλα στο πιάνο του, απολαύσαμε την αφήγησή του, που ήταν το ίδιο ωραία, σαν τα τραγούδια και τις μουσικές του.\nΜέσα από μνήμες και γεγονότα, αναφέρθηκε στα πρώτα του βήματα, στην εποχή του “Νέου Κύματος”, στη δισκογραφία και τα γνωστότερα τραγούδια του, στα σήριαλ που υπέγραψε τη μουσική τους, στις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές που επιμελήθηκε κι, εν γένει, στο πολυσύνθετο καλλιτεχνικό του έργο που διέπεται από την πεποίθησή του πως η μουσική είναι μία κι αδιαίρετη.\nΗ κουβέντα μας ξεκίνησε από το παρελθόν κι ολοκληρώθηκε στο μέλλον, αφού ο Βασίλης Δημητρίου μας ανακοίνωσε πως θα υπογράψει τη μουσική στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου της Διδώς Σωτηρίου «Ματωμένα χώματα», που ετοιμάζεται, σε σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομύτη, για το κανάλι του ALPHA, ενώ, μας εκμυστηρεύτηκε τις πολιτικές ανησυχίες του, που εστιάζονται στο γεγονός, πως αυτό που λείπει σήμερα απ’ τον κόσμο, είναι η ελπίδα!\nΑρχίσατε, από τα σχολικά σας χρόνια, να σπουδάζετε - στο Ελληνικό Ωδείο - μουσική, ενώ, παράλληλα, ήσασταν μαθητής σε νυχτερινό Γυμνάσιο και τα πρωινά εργαζόσασταν ως εμποροϋπάλληλος. Τι ήταν αυτό που έκανε έναν έφηβο, που το πρωί δούλευε, το βράδυ πήγαινε σχολείο, να θέλει να μάθει μουσική στο ωδείο; Πως γεννήθηκε αυτή η αγάπη σας για τη μουσική;\nΒ.Δ.: Στη ζωή μας έρχονται πράγματα ξαφνικά, μπαίνουν μπροστά μας και μας ανοίγουν ή μας κλείνουν δρόμους.Η μουσική μου άρεσε από πάντα, όπως αρέσει, πιστεύω, σ’ όλο τον κόσμο η μουσική και το τραγούδι. Πρέπει να πω, ότι εγώ δεν είχα καμιά επαφή, επικοινωνία και σχέση με την κλασική μουσική. Άλλωστε τότε δεν υπήρχε κι η πληροφόρηση που ’χουμε σήμερα. Η κλασική μουσική ήταν η μουσική μιας άλλης τάξης, ενδεχομένως και κάποιων, λίγων, ακόμα ανθρώπων. Εγώ ανήκα σε μια πολλή φτωχή οικογένεια, που δεν είχε τα μέσα, ούτε πικάπ, ούτε τίποτα. Με το ραδιοφωνάκι την έβγαζα κι αυτό το απέκτησα πολύ αργά.Εν πάση περιπτώσει, η μουσική μ’ άρεσε. Επίσης, μου άρεσε πάρα πολύ - επειδή από μικρός πήγαινα και ντυνόμουνα παπαδάκι - η λειτουργία, γιατί πήγαινα σε μια εκκλησία, στον Άγιο Γιάννη, Γαργαρέτας που είχε καλλίφωνους παπάδες και ψαλτάδες. Καταπληκτικούς.\nΑυτά τα δύο, σε συνδυασμό με την επιθεώρηση – αφού, στα 14 μου, ανακάλυψα τις εκπληκτικές επιθεωρήσεις στο “ΑΚΡΟΠΟΛ”, στο “ΒΕΜΠΟ” και στο “ΠΕΡΟΚΕ” – μ’ έκαναν να νιώσω ότι ήθελα να γίνω μουσικός. Και, μάλιστα, δεν ήθελα να γίνω μουσικός για να παίζω ένα όργανο, αλλά για να γράφω μουσική! Κάτι μέσα μου δούλευε. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να πάω να μάθω μουσική. Και τότε, όταν πήγα στο ωδείο, ανακάλυψα, υποχρεωτικά, και τη λεγόμενη κλασική μουσική. Το βασικό όργανο που έμαθα ήταν το πιάνο.\nΒασίλης Δημητρίου: Ζωγραφίζοντας στο χαρτί | Διαβάστε το πορτραίτο του συνθέτη\nΣτα μέσα της δεκαετίας του ’60 ξεκινά η μουσική σας περιπλάνηση, ως επαγγελματία πλέον μουσικού, που θα εξελιχθεί σ’ ένα μουσικό οδοιπορικό στις μπουάτ της Πλάκας την εποχή του Νέου Κύματος. Περιγράψτε μας λίγο το μουσικό αλλά και το κοινωνικοπολιτικό κλίμα αυτής της περιόδου.\nΒ.Δ.: Συγκεκριμένα απ’ το ’66. Ήταν τελείως διαφορετικό το κλίμα εκείνης της εποχής, δεν ξέρω αν έχει νόημα να μιλάμε για το παρελθόν, αλλά επικρατούσε ένα κλίμα αγώνων για μια αλλαγή. Τότε οι άνθρωποι είχαν μια ελπίδα, σήμερα είναι όλοι απελπισμένοι ή σιωπηρά αδιάφοροι. Έχουν βολευτεί όλοι ή νομίζουν πως έχουν βολευτεί. Κι οι διαμαρτυρίες που κάνουν είναι, πολλές φορές, άνευ λόγου. Σπανίως διαμαρτύρονται γιατί διεκδικούν κάτι ουσιαστικό. Τότε όμως ο κόσμος αγωνιζόταν για να έρθει μια άλλη μέρα. Κι αυτό δε γινόταν μόνο στην Ελλάδα, αλλά σ’ όλο τον κόσμο. Ήταν ο Μάης του ’68, ήταν οι χίπις της Αμερικής. Σ’ όλο τον κόσμο υπήρχε ένας αναβρασμός. Είχε μπει μια νέα γενιά που διεκδικούσε άλλα πράγματα.\nΤότε λοιπόν βγήκαν κι οι μπουάτ της Πλάκας. Εκεί μέσα, εμφανίστηκε το τραγούδι του Χατζιδάκι και του Θεοδωράκη, που ήταν τότε, τη δεκαετία του ’60, πρωτόγνωρο, αλλά μην ακούτε και μη νομίζετε ότι είχε και τρομερή απήχηση στις μπουάτ της Πλάκας, δεν έτρεχε ο κόσμος σε ουρές, σ’ ένα – δυο μαγαζιά πηγαίνανε κι ήταν σχεδόν οι ίδιοι. Για να μη μυθοποιούμε κι ωραιοποιούμε πάντα τα πράγματα.\nΓια να μη σας πω ότι η μεγάλη πελατεία των μπουάτ ήταν η μεγαλοαστική τάξη και κάποιοι ψιλιασμένοι νέοι άνθρωποι που διαβάζανε και γράφανε, ας τους πούμε διανοούμενους της Αριστεράς. Μεγαλοαστική τάξη κι Αριστεροί, δηλαδή τα δυο άκρα. Αυτοί ήταν οι θαμώνες κι φανατικοί των μπουάτ της Πλάκας. Και, βέβαια, υπήρχε εκεί και το τραγούδι της άλλης πλευράς, του Νέου Κύματος, που ήταν ο Σπανός, ο Μαυρουδής, όλα αυτά τα νέα παιδιά που εμφανίστηκαν εκείνη την περίοδο.\nΕγώ εκεί δούλεψα με την Καίτη Χωματά και με άλλους πολλούς καλλιτέχνες, αλλά αναφέρω τη Χωματά, γιατί αυτή ήταν το πρώτο όνομα τότε. Δούλεψα, επίσης, με τον Μητσιά, καθώς και με το Γιώργο Μαρίνο, που εμφανίστηκε για πρώτη φορά μαζί με εμένα τότε στις μπουάτ της Πλάκας.\nΩς πιανίστας δούλευα μέχρι το ’71, που σταμάτησα κι ασχολήθηκα μονάχα με το γράψιμο.\nΣτις αρχές της δεκαετίας του ’70 γνωρίζετε τη Ραλλού Μάνου και γράφετε το πρώτο σας χορόδραμα («Άστραψε η ανατολή») και, με αφορμή αυτή τη δουλειά σας, υπογράφετε συμβόλαιο με την ΕΜΙΑΛ – COLUMBIA και κάνετε τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες σας με τη Δήμητρα Γαλάνη. Ταυτόχρονα, σταματάτε να εργαζόσαστε ως πιανίστας στις μπουάτ και ξεκινάτε τον καινούριο σας δρόμο. Ήταν, εξαρχής, αυτό το όνειρό σας, να αφοσιωθείτε στη σύνθεση και να περάσετε στη δισκογραφία;\nΒ.Δ.: Εμένα δε με ενδιέφερε να γίνω ένας σολίστας του πιάνου. Γι’ αυτό και δεν κυνήγησα και πολύ το σολιστικό μέρος του πιάνου. Ήταν μια χρυσή ευκαιρία για μένα να φύγω απ’ τη βραδινή δουλειά και να μείνω στο σπίτι μου να γράφω.\nΈχετε γράψει τραγούδια, μουσική για θέατρο, τηλεόραση, ραδιόφωνο, κινηματογράφο και χορό, καθώς και έργα στο ιδίωμα της σύγχρονης μουσικής για μικρά και μεγάλα σύνολα ή σόλο όργανα. Σ’ όλη αυτή τη μεγάλη γκάμα που σας χαρακτηρίζει σα συνθέτη υπάρχει κάποιο πρωταγωνιστικό πρόσωπο;\nΒ.Δ.: Όχι. Γιατί, από πολύ νωρίς είχα καταλάβει ότι η μουσική είναι μία κι αδιαίρετη. Τα είδη της, τα ύφη της αλλάζουν κι έχουν να κάνουν με τις ανάγκες της στιγμής. Δηλαδή αυτή τη στιγμή που μιλάμε και πίνουμε καφέ, δε θα μας συντροφεύσει, ενδεχομένως, ένα λαϊκό τραγούδι, αλλά κάτι πιο απαλό, που μπορεί να είναι ένας Μότσαρτ, αλλά και μια μουσική από τον κινηματογράφο κ.λπ. Όταν όμως θέλουμε να γλεντήσουμε, σαφώς δε θα βάλουμε τον Σιμπέλιους, θα βάλουμε τον Τσιτσάνη ή τον Μουζάκη.\nΑυτό λοιπόν ποτέ δεν το κατάλαβα μες στα ωδεία κι είναι και το μεγάλο μειονέκτημά τους, ότι δε διδάσκουν όλα τα είδη της μουσικής, εκτός από κάποια ιδιωτικά, που, το κάνουν τα τελευταία χρόνια. Τώρα τελευταία άρχισαν και διδάσκουν και τα λεγόμενα παραδοσιακά όργανα και έτσι υποχρεωτικά από δίπλα δείχνουν και κάποιο δημοτικό κομμάτι ,αλλά οργανωμένα και μεθοδικά η παραδοσιακή μουσική και όλα τα άλλα είδη της μουσικής δεν διδάσκονται και νομίζω είναι ένα μεγάλο λάθος.\nΓιατί όλη η μουσική πατάει πάνω στην παράδοση. Όλες οι κλασικές μουσικές, αν πάρετε τα θέματα του Μπετόβεν, του Μότσαρτ, είναι λαϊκές μουσικές, δημοτικά, λαϊκά μοτίβα που τα λέγανε οι τροβαδούροι εκείνης της εποχής. Μοτιβάκια δηλαδή πολύ απλά κι εύκολα κι αυτά τα πήραν οι άνθρωποι εκείνοι, με άλλη έμπνευση, και τα επεξεργάστηκαν μ’ έναν διαφορετικό τρόπο. Αυτό δε σημαίνει ότι εκείνα τα πρώτα θέματα δεν έχουν καμιά αξία. Δηλαδή ο “Μενούσης” δεν είναι κάτι λιγότερο, από ένα κλασικό κομμάτι του Καλομοίρη. Ο Καλομοίρης πήρε τέτοια θέματα και στα ωδεία τα σνομπάρουνε, όπως και τη ροκ μουσική. Αυτή όμως είναι η πηγή. Λοιπόν, εγώ ποτέ δεν κατάλαβα γιατί λένε την κλασική μουσική σοβαρή μουσική. Η λαϊκή μουσική δεν είναι σοβαρή; Σοβαρό είναι ένα είδος μουσικής, όταν είναι καλό.\nΉταν πεποίθησή μου από πολύ νωρίς, ότι δεν είναι ένα είδος της μουσικής καλύτερο από ένα άλλο, αλλά χρησιμότερο – κάποια στιγμή – από ένα άλλο. Τα διαφορετικά είδη μουσικής γράφονταν για τις διαφορετικές ανάγκες των ανθρώπων.\nΥπήρξαν μουσικά είδη, ρεύματα και συνθέτες που σας άρεσαν ιδιαίτερα και σας επηρέασαν ως δημιουργό;\nΒεβαίως. Πάντα με επηρέαζαν κι ακόμα με επηρεάζουν και τα ρεύματα της μουσικής –όταν εμφανίζονται– και τα πρόσωπα τα εμπνευσμένα. Ο καθένας βάζει ένα λιθαράκι μέσα μου. Για μια στιγμή είναι αγαπημένο μου ένα είδος μουσικής και για άλλη κάποιο άλλο, τελείως διαφορετικό.\nΗ δισκογραφία σας είναι μεγάλη, με τραγούδια-επιτυχίες κι οι συνεργασίες σας ζηλευτές, με τους σπουδαιότερους ποιητές, στιχουργούς και ερμηνευτές. Υπάρχουν κάποιες δουλειές σας και κάποια ονόματα, απ’ αυτά με τα οποία συνεργαστήκατε, στα οποία θα θέλατε, για κάποιον ιδιαίτερο λόγο, να σταθείτε περισσότερο, ή και ονόματα, στιχουργοί κι ερμηνευτές, που επιθυμείτε να συνεργαστείτε μαζί τους;\nΌλα είναι τραγούδια μου, είναι παιδιά μου και τα αγαπάω όλα εξίσου. Μπορεί κάποια να τα ξεχωρίζω περισσότερο, κάποια να ήταν και πιο πετυχημένα από κάποια άλλα, αλλά δε τα διώχνεις τα παιδιά σου! Είχα κι εγώ την τύχη να δουλέψω με σπουδαίους και μεγάλους ερμηνευτές κι υπάρχουν κι άλλοι που δεν έτυχε να δουλέψω, ενώ θα ήθελα, αλλά αυτό δεν εξαρτάται πάντα από μένα, αλλά κι από άλλους πολλούς παράλληλους παράγοντες. Είναι κι οι συγκυρίες, είναι κι οι στιγμές.\nΠως γράφετε συνήθως τα τραγούδια σας; Πάνω στη φωνή ενός τραγουδιστή;\nΔε θέλω να γράφω πάνω σ’ ένα τραγουδιστή, γιατί, εγώ τουλάχιστον, όταν πάω να γράψω για τη φωνή ενός τραγουδιστή, θα παγιδευτώ στα προηγούμενά του, στον τρόπο που έχει πει άλλα τραγούδια του ίσως και στο ύφος άλλων τραγουδιών. Γι’ αυτό, όχι. Μπορεί, ενδεχομένως, την ώρα που γράφω ένα τραγούδι να περνάει απ’ το μυαλό μου μια φωνή, η φωνή του τάδε ή της δείνα, αλλά δεν ξεκινάω με μια φωνή.\n.. από πολύ νωρίς είχα καταλάβει ότι η μουσική είναι μία κι αδιαίρετη. Τα είδη της, τα ύφη της αλλάζουν κι έχουν να κάνουν με τις ανάγκες της στιγμής. Δηλαδή αυτή τη στιγμή που μιλάμε και πίνουμε καφέ, δε θα μας συντροφεύσει, ενδεχομένως, ένα λαϊκό τραγούδι, αλλά κάτι πιο απαλό, που μπορεί να είναι ένας Μότσαρτ, αλλά και μια μουσική από τον κινηματογράφο κ.λπ. Όταν όμως θέλουμε να γλεντήσουμε, σαφώς δε θα βάλουμε τον Σιμπέλιους, θα βάλουμε τον Τσιτσάνη ή τον Μουζάκη ...\nΜια από τις μεγάλες πλευρές του έργου σας είναι η μουσική και τα τραγούδια που γράψατε για δεκάδες τηλεοπτικές σειρές, αρκετές απ’ τις οποίες είναι απ’ τις καλύτερες της ελληνικής τηλεόρασης. Στα πλαίσια αυτά, παρατηρώ, ότι τα πιο μεγάλα τραγούδια - επιτυχίες σας, στη δισκογραφία, βγήκαν από δουλειές σας που έγιναν για τις ανάγκες ενός σήριαλ κι όχι από “κύκλους τραγουδιών”. Πως το εξηγείτε εσείς αυτό; Έπαιξε ρόλο η δύναμη της τηλεοπτικής εικόνας ή η υπόθεση ενός έργου αποτελεί ισχυρή πηγή έμπνευσης που “γεννάει” καλά τραγούδια;\nΣτα πρώτα τραγούδια της δισκογραφίας μου συνεργάστηκα – εκτός από τους ήδη φτασμένους, σαν το Διονυσίου και τον Καλατζή – κυρίως με τα νέα τότε παιδιά, όπως με τη Γαλάνη, που τότε πρωτοξεκίνησε, με την Αλεξίου, με το Μητσιά κ.ά. Πέρα απ’ αυτές τις συνεργασίες μου όμως, υπήρχαν κι άλλοι κύκλοι τραγουδιών μου, με πολύ ωραία τραγούδια, που νομίζω ότι δεν είχαν τύχη στην ερμηνεία, δεν κάναμε σωστή επιλογή, δε λέω ότι έφταιγαν οι τραγουδιστές, ενδεχομένως κι αυτών να μην τους πήγαιναν τα συγκεκριμένα τραγούδια. Πιστεύω ότι αν είχαν άλλες ερμηνείες, αν τα ’χαν πει άλλοι ερμηνευτές θα είχαν καλύτερη τύχη. Αλλά ας μη μείνουμε εκεί.\nΣτις τηλεοπτικές σειρές η τηλεόραση έχει μια δύναμη να σπρώχνει πιο γρήγορα ένα έργο. Δεν μπορεί να σπρώξει όμως τίποτα αν δεν έχει μια αξία. Τα “Βαμμένα κόκκινα μαλλιά”, το “Πεπρωμένο”, δε γίνανε τόσο μεγάλες επιτυχίες επειδή ακούστηκαν στην τηλεόραση, έγιναν τόσο γρήγορα, γιατί, ενδεχομένως, θα ήθελαν δυο μήνες κι έγιναν σε μια μέρα, αλλά τίποτα που δεν αξίζει δεν μπορεί να το σπρώξει η τηλεόραση.\nΕγώ καθιέρωσα το τραγούδι στην τηλεόραση από το ’77 που κάναμε το “Κόντρα στον άνεμο” με τον Κουτσομύτη. Από τότε μέχρι σήμερα όλοι βάζουν στους τίτλους ένα τραγούδι, προσπαθώντας να κάνουν μια επιτυχία. Κι αυτό είναι το βασικό λάθος τους, γιατί προσπαθούν να κάνουν την επιτυχία, όμως η επιτυχία δεν ξέρεις πως γίνεται. Και γι’ αυτό και κανένας – εκτός από δυο – τρία τραγούδια το πολύ – δεν έχει κάνει επιτυχία. Εγώ σε τρία σήριαλ έβαλα τραγούδια, στα “Βαμμένα κόκκινα μαλλιά” με το Νταλάρα, στη “Πρόβα του νυφικού” με τη Μαρινέλλα και στο “Μεγάλο θυμό”, που έγινε επιτυχία η “Αγάπη” με το Θηβαίο. Έτυχε κι έβγαλα και στα τρία μεγάλες επιτυχίες. Αλλά αυτό είναι μια τύχη. Και να σας πω και κάτι, εγώ ποτέ όταν γράφω δεν σκέφτομαι πώς να κάνω μια επιτυχία, σκέφτομαι πως θα γράψω ένα τραγούδι που να ’ναι αναγνωρίσιμο και να το αγκαλιάσει ο κόσμος. Δηλαδή το στοίχημα είναι, θα κάτσει καλά στο αυτί του κόσμου;\nΈνα πρόσωπο που αποτελεί, κυριολεκτικά, το “άλλο σας μισό” στις συνεργασίες σας για την τηλεόραση είναι ο σκηνοθέτης Κώστας Κουτσομύτης; Πως προέκυψε αυτή η “καλλιτεχνική χημεία” μαζί του;\nΈτυχε και βρεθήκαμε κάποια στιγμή και κάναμε παρέα. Του ’χα ζητήσει να σκηνοθετήσει μια εκπομπή που έκανα στην τηλεόραση, τα “Τραγούδια στο συρτάρι”, εκεί γνωριστήκαμε καλά, μετά συνεργαστήκαμε στο ραδιόφωνο – αυτός σκηνοθετούσε κι εγώ έκανα το μουσικό επιμελητή – και κατόπιν δουλέψαμε και στην τηλεόραση με τα σήριαλ.\n«Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», «Η εκτέλεση», «Η πρόβα του νυφικού», η «Παλίρροια», «Ο μεγάλος θυμός» … Τηλεοπτικές σειρές, μουσικές και τραγούδια που αγαπήθηκαν από το ευρύ κοινό. Υπάρχει κάποια που την ξεχωρίζετε, που είναι η περισσότερο αγαπημένη σας και γιατί;\nΌχι. Είναι όλα τους παιδιά μου.\n... κι είμαι κι ένας άνθρωπος που παρατηρεί τα πράγματα και τα γεγονότα, που έχει τις μνήμες του και δεν τις ξεχνάει, που συντηρεί τη μνήμη της καταγωγής του. Και την κατάλληλη στιγμή, όλα αυτά ξεπετάγονται από το σκληρό δίσκο του κεφαλιού μου. Δε χρειάζεται να κλικάρω εγώ!\nΕγώ θα ήθελα να σταθώ στα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», σ’ ένα, κατά τη γνώμη μου, από τα καλύτερα σήριαλ της ελληνικής τηλεόρασης και σ’ έναν από τους καλύτερους δίσκους της δεκαετίας του ’90 – κι όχι μόνο – που κοσμούν τη δισκογραφία μας. Πως γράφτηκαν αυτά τα τραγούδια; Τι σας ενέπνευσε; Και πως τα βλέπετε σήμερα, με την απόσταση του χρόνου;\nΤο καλύτερο σήριαλ, για μένα, ήταν ο “Κίτρινος Φάκελος”. Και δεν είναι τυχαίο ότι έχει παιχτεί και τόσες πολλές φορές. Ήταν η καλύτερη τηλεοπτική παραγωγή που ’χει γίνει από καταβολής ελληνικής τηλεόρασης. Ήταν αγγλικού επιπέδου τηλεόραση. Τα “Βαμμένα κόκκινα μαλλιά” ήταν μια σπουδαία παραγωγή, όπως παλιότερα είχαμε κάνει σπουδαίες παραγωγές για την κρατική τηλεόραση, όπως ο “Κατάδικος” κι ο “Καπνισμένος ουρανός”. Η κρατική τηλεόραση έκανε πολύ σπουδαίες παραγωγές παλιότερα. Δυστυχώς τα ιδιωτικά κανάλια δεν έφτασαν στο επίπεδο της κρατικής τηλεόρασης. Κάνανε μεμονωμένα κάποιες καλές παραγωγές.\nΒεβαίως τα “Βαμμένα κόκκινα μαλλιά” ήταν μια μεγάλη λαϊκή παραγωγή, όπου βασίστηκε σε ένα ωραίο βιβλίο του Μουρσελά που ’χε ανταπόκριση και που το απέδωσε πολύ ωραία ο Κουτσομύτης κι ο Γκούφας, που έγραψε το σενάριο. Τώρα, όσον αφορά τα τραγούδια απ’ τα “Βαμμένα κόκκινα μαλλιά”, ποτέ ένας δημιουργός δεν μπορεί να δει τα τραγούδια του όπως ένας ακροατής. Εγώ τα βλέπω όπως τα ’βλεπα και τότε. Ένας άλλος, που δεν έχει αυτή τη σχέση που ’χω εγώ με τα τραγούδια αυτά, μπορεί να τα κρίνει, αλλά ποτέ ο ίδιος ο συνθέτης, ο ίδιος ο στιχουργός, δεν θα έχει αντικειμενική κρίση. Εν πάση περιπτώσει, τα τραγούδια τα έγραψα με βάση το σενάριο κι έτσι ώστε να είμαι μέσα στο κλίμα της εποχής, που το ’ξερα, γιατί το πρόλαβα και το έζησα. Ήταν αληθινά τραγούδια. Δεν πήγα να κάνω μίμηση εποχής, απλά έδωσα το κλίμα της με το δικό μου τρόπο.\nΘα ήθελα, επίσης, να σταθώ και στο «Πεπρωμένο», που, για πολλούς, είναι το κορυφαίο σας τραγούδι. Ποια είναι η “ιστορία” του. Πως γράφτηκε;\nΌπως όλοι οι άνθρωποι, έχω κι εγώ φορτωμένο σκληρό δίσκο. Κι είμαι κι ένας άνθρωπος που παρατηρεί τα πράγματα και τα γεγονότα, που έχει τις μνήμες του και δεν τις ξεχνάει, που συντηρεί τη μνήμη της καταγωγής του. Δεν είμαι απ’ αυτούς τους γιάπηδες που θέλουν μα ξεχάσουν την καταγωγή τους. Και την κατάλληλη στιγμή, όλα αυτά ξεπετάγονται από το σκληρό δίσκο του κεφαλιού μου. Δε χρειάζεται να κλικάρω εγώ! Τώρα το “Πεπρωμένο”, πρέπει να είναι το κορυφαίο μου τραγούδι, γιατί αυτό πια έπαψε να έχει ονοματεπώνυμο, πέρασε στην κατηγορία των ανώνυμων δημοτικών και λαϊκών τραγουδιών.\nΈνα άλλο μεγάλο τραγούδι που ’χω γράψει, τελείως διαφορετικό, είναι η “Μαρία με τα κίτρινα” κι αυτό πήγε πιο μακριά από το “Πεπρωμένο” κι ακόμα και σήμερα τραγουδιέται σ’ όλο τον κόσμο. Έχει βγει σε εκατοντάδες γλώσσες. Το άκουσα σε μια εκπομπή στην τηλεόραση, που το τραγουδούσαν, δίπλα μας, στα Σκόπια και, πριν λίγο καιρό, ένας πρέσβης το “αντάμωσε” σε μια γιορτή στο Τιμόρ της Ασίας! Σε μια εκδήλωση των ντόπιων, όταν είδαν ότι ήταν ο Έλληνας πρέσβης, του τραγούδησαν στα ελληνικά τη “Μαρία με τα κίτρινα”! Βλέπεις πως ενώνει τον κόσμο η μουσική;\nΟ βασικός ερμηνευτής της σειράς τραγουδιών από τα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά»(«Το πεπρωμένο», «Κάτω από γέφυρες», «Αμαρτωλή», «Τούτος ο τόπος», «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά» κ.ά.) είναι ο Γιώργος Νταλάρας. Θα ήθελα να μου μιλήσετε για τη συνεργασία σας μ’ αυτόν το μεγάλο τραγουδιστή.\nΕγώ με το Νταλάρα έχω μια πολλή καλή σχέση. Είναι ένας άνθρωπος υπερβολικά συνεπής. Το ρολόι του είναι πάντα λίγο πιο πριν κουρντισμένο, όπως και το ημερολόγιό του είναι κάνα – δυο μέρες πριν. Ο Νταλάρας θέλει δουλειά, άμα του δίνεις δουλειά είναι ευτυχισμένος! Δώστου να δουλέψει! Μη του πεις δεν θέλουμε άλλο. Εκεί αρρωσταίνει! Του πρότεινα να τραγουδήσει αυτά τα τραγούδια, γιατί κατάλαβα ότι ήταν ίσως ο μοναδικός κι ο καταλληλότερος κι αποδείχτηκε ότι είχα δίκιο. Γιατί, ομολογουμένως, έπαιξε καταλυτικό ρόλο η ερμηνεία του στην επιτυχία των τραγουδιών. Και για τα τραγούδια, αλλά και γι’ αυτόν, έκανε πολύ μεγάλες επιτυχίες μ’ αυτά τα τραγούδια.\nΣτις περισσότερες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες σας έχετε γράψει τους στίχους ο ίδιος. Ποιο είναι το στιχουργικό πρόσωπο του Βασίλη Δημητρίου;\nΔεν έχω τη διάθεση να γράφω στίχους, τυχαίνει και μου ’ρχονται κι έτσι τους γράφω εγώ. Δεν ξεκινάω δηλαδή να γράψω εγώ τους στίχους, γιατί εγώ συνεργάστηκα με μεγάλους στιχουργούς, με το Μάνο Ελευθερίου, το Δημήτρη Χριστοδούλου , το Βαγγέλη Γκούφα, το Νίκο Γκάτσο κ.ά. Με το Μάνο Ελευθερίου έχω γράψει πολλά τραγούδια, τρεις δίσκοι μου κυκλοφορούν με τραγούδια του Μάνου. Κι ίσως να είμαι ο μοναδικός συνθέτης που ’χω γράψει τόσο πολλά τραγούδια με το Μάνο, μπορεί άλλοι να έχουν κάνει μεγαλύτερες επιτυχίες, αλλά εγώ έχω γράψει ίσως τα περισσότερα μαζί του. Από τα “Βαμμένα κόκκινα μαλλιά” και μετά ανακάλυψα ότι μπορώ να γράφω και στίχους. Τυχαίνει και μου βγαίνουν μερικές φορές, καθώς γράφω ένα τραγούδι.\nΣτη μουσική της σειράς «Ο μεγάλος θυμός», μελοποιήσατε Έλληνες ποιητές. Ποια είναι η σχέση σας με την ποίηση;\nΝαι, εκεί δεν είχα διάθεση, δε μου ’βγαινε να γράψω εγώ τους στίχους. Στο “Μεγάλο θυμό” υπήρχε ένα γκρουπ νεολαιίστικο που παίζανε μουσική και γράφανε τραγούδια. Και θυμήθηκα τη δική μου καταγωγή, τη δική μου γενιά, το “νέο κύμα” , όταν μελοποιούσαμε πολύ σπουδαίους ποιητές, οι στίχοι των τραγουδιών μας ήταν ποίηση. Ήθελα να βγει λοιπόν ότι αυτοί οι άνθρωποι μελοποιούν γνωστούς ποιητές. Και πήρα και μελοποίησα γνωστούς ποιητές. Κι εκεί έκανα μια μεγάλη επιτυχία, την “Αγάπη”(“Πόσο πολύ σ’ αγάπησα”) της Κατίνας Παϊζη κι έβγαλα ένα σπουδαίο ερμηνευτή, το Θηβαίο. Αυτό είναι ένα από τα σπουδαία τραγούδια μου. Κι αυτό είχε την τύχη του, γιατί το είπε ένας σπουδαίος ερμηνευτής. Δεν ήταν τόσο πολύ γνωστός τότε, είχε ένα συγκρότημα τους “Συνήθεις Υπόπτους” κι απογειώθηκε μ’ αυτό το τραγούδι, αλλά το απογείωσε κιόλας, γιατί κύλαγε η φωνή του. Ο Θηβαίος γράφει πολύ ωραία τραγούδια κι είναι ωραίος ερμηνευτής, έχει ωραίο χρώμα φωνής.\nΤώρα, όσον αφορά τη σχέση μου με την ποίηση, ναι διαβάζω πάρα πολύ ποίηση, όπως διαβάζω γενικά, όπως μ’ αρέσει πολύ κι ο κινηματογράφος, μ’ αρέσουν οι τέχνες γενικά κι οι καλλιτέχνες, οι καλοί ταβερνιάρηδες, οι καλοί μάγειροι, οι καλοί οινοποιοί …\nΜια ξεχωριστή και πρωτοπόρα πλευρά σας είναι οι εκπομπές σας στην τηλεόραση («Τα τραγούδια στο συρτάρι» / 1979) και στο ραδιόφωνο(«Τα τραγούδια του αύριο» / 1983), όπου παρουσιάζατε ανέκδοτα μουσικά έργα Ελλήνων δημιουργών. Πως προέκυψαν αυτές οι εκπομπές και ποιες στιγμές τους θα ξεχωρίζατε; Θα κάνατε σήμερα κάτι ανάλογο, ειδικά για την ελληνική τηλεόραση, όπου λείπουν παντελώς τέτοιες εκπομπές;\nΣήμερα δεν έχω την όρεξη να το κάνω και τη διάθεση. Κάνω μια εκπομπή στο ραδιόφωνο, κάθε Κυριακή μεσημέρι, τη “Μαγεία της Αυλαίας”, που μου τρώει πάρα πολύ χρόνο. Παρουσιάζω θεατρικά έργα, ό,τι παίζεται στις θεατρικές σκηνές.\nΤότε που ξεκίνησα εγώ, το ’78, είχε αρχίσει το τραγούδι κι έμπαινε μέσα στο λούκι, άρχιζε να φαίνεται ότι στρίβει το τραγούδι προς τ’ άσχημα κι όντως είχε στρίψει. Κι εγώ θέλησα να ταρακουνήσω τα ύδατα. Γιατί έβλεπα τους σπουδαίους συνθέτες να εξαφανίζονται, λέγανε ότι δε γράφουνε. Προσπάθησα και πήρα αυτήν την εκπομπή στην τηλεόραση και την πήρα κι εύκολα. Κι εκεί μέσα παρουσίασα σπουδαία έργα, που έγιναν επιτυχίες, όπως ο “Σταυρός του Νότου” του Θάνου Μικρούτσικου, την παρουσίασα εγώ για πρώτη φορά, πριν εκδοθεί, το “Φράγμα” του Μούτση και κράτησα μια τεράστια γκάμα στις εκπομπές μου, από Θόδωρο Αντωνίου, Μιχάλη Γρηγορίου, Κουρουπό, μέχρι Κώστα Καπλάνη, Μητσάκη, ανέκδοτα τραγούδια της Μικράς Ασίας, άγνωστη μουσική από την αρχαία Ελλάδα, Χατζηνάσιο, Κόκοτο, έκανα γύρω στις 20 εκπομπές περίπου. Την εκπομπή αυτή την έκοψε η κυβέρνηση της αλλαγής, θεώρησε ότι δεν χρειαζόταν. Την έκοψε δηλαδή η κυβέρνηση που δεν το περίμενες ότι θα την έκοβε. Αλλά συμβαίνουν αυτά στην Ελλάδα, να σου ’ρχεται από ’κει που δεν το περιμένεις.\nΈχετε γράψει τη μουσική για 70 θεατρικές παραστάσεις, έχετε, από το 2006 στο Β΄ Πρόγραμμα, την ενημερωτική εκπομπή για το θέατρο «Η Μαγεία της Αυλαίας», είστε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων Μεταφραστών και Συνθετών, ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Μελέτης κι Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου, υπήρξατε μέλος του Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου και πρόσφατα κυκλοφόρησαν σε δυο διπλά cd - για πρώτη φορά παγκοσμίως – οι μουσικές σας για τις 9 από τις 11 κωμωδίες του Αριστοφάνη. Θέατρο λοιπόν και Βασίλης Δημητρίου, ποια είναι η βαθύτερη σχέση τους κι από που ξεκινά;\nΧάρη στο θέατρο έγινα μουσικός, πηγαίνοντας να δω επιθεωρήσεις. Όπως και το λεγόμενο κλασικό θέατρο το ανακάλυψα αργότερα. Ίσως γι’ αυτό και τα ’χω αφομοιώσει καλά τα πράγματα, γιατί έπαιρνα λίγο-λίγο, δεν τα γνώρισα όλα μαζί. Τα θέατρο και η τηλεόραση μου έδωσαν την δυνατότητα να κινούμαι και να γράφω σ’ όλα την γκάμα της μουσικής. Το θέατρο με γοήτευσε απ’ την πρώτη στιγμή που το είδα πιτσιρικάς, σε κάτι συνοικιακά καλοκαιρινά σινεμά, από τα τότε μπουλούκια. Είχαν μια φοβερή γοητεία αυτές οι παραστάσεις των μπουλουκιών.\nH τηλεόραση έχει κάνει ένα καλό, έχει φέρει την επικοινωνία στον κόσμο, τη γνώση και την ενημέρωση. Απ’ την άλλη, του ’χει απαγορεύσει τη μαγεία. Στερεί τη φαντασία και το όνειρο απ’ τον άνθρωπο. Κι αυτό είναι μεγάλο κακό. Τα ’χεις όλα στο πιάτο. Το θέατρο έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη ζωή μου και, βέβαια, το αγαπάω και το λατρεύω, αλλά κι αυτό μ’ αγάπησε όμως!\nΕίστε ένας πολυγραφότατος δημιουργός με έντονη, από πλευράς έργου, παρουσία στα μουσικά μας δρώμενα. Πως βλέπετε, γενικότερα, το τοπίο στο χώρο του τραγουδιού και της δισκογραφίας;\nΗ δισκογραφία αλλάζει, το πράγμα στρίβει, σιγά-σιγά, προς το καλύτερο. Ο καθένας μπορεί να κάνει τη δική του παραγωγή σήμερα. Ο κόσμος κουράστηκε να μασάει τσίχλα. Όλα έχουν έναν κύκλο. Έχω βρει ένα σλόγκαν και το λέω σε όλους όσους μου λένε ότι το τραγούδι σήμερα είναι κακό. Τους απαντάω ότι δεν είναι κακό, αλλά αδιάφορο. Κι έχω το παράδειγμα της τσίχλας με την καραμέλα. Την καραμέλα όσο την έχεις στο στόμα σου και την πιπιλάς σου δίνει τη γεύση της, η οποία όμως παραμένει στο στόμα σου για αρκετή ώρα αφότου τελειώσει κι ο τελευταίος κόκκος της. Η τσίχλα ότι έχει να σου δώσει στο δίνει στα πρώτα δυο-τρία λεπτά. Βγάζει αμέσως όλη τη γεύση της και μετά τη μασάς από συνήθεια, τη φτύνεις και βάζεις άλλη στο στόμα σου. Αυτό είναι και το σημερινό τραγούδι, μια τσίχλα, το ακούς από συνήθεια για δυο μήνες, το πετάς και πας παρακάτω. Ενώ το άλλο τραγούδι σου μένει. Θα δείτε ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όταν κυκλοφορούν επανεκδόσεις είναι άλλου επιπέδου ακόμα κι η συσκευασία τους, γιατί απευθύνονται σε κάποιον που θα το κρατήσει, δεν θα το πετάξει.\nΤον περασμένο Μάρτη(17/3/2008) τα «Μουσικά Σύνολα» της ΕΡΤ τίμησαν τη 40χρονη μουσική διαδρομή σας με μια επιτυχημένη συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Τι κάνει σήμερα ο Βασίλης Δημητρίου; Τι καινούριο ετοιμάζει;\nΕτοιμάζω δυο νέες δουλειές. Γράφω τη μουσική για τα “Ματωμένα χώματα” της Διδώς Σωτηρίου, μιας μεγάλης υπερπαραγωγής, που θα αρχίσει να γυρίζεται μετά το Πάσχα και θα παιχτεί στον ALPHA. Νομίζω ότι θα έχει την επιτυχία που είχαν και τα άλλα σήριαλ του Κουτσομύτη. Άλλωστε είναι ένα σπουδαίο βιβλίο, είναι το έπος της μικρασιατικής καταστροφής. Εμένα η μάνα μου ήταν από τον Τσεσμέ κι έχω μνήμες από τις αφηγήσεις της γιαγιάς μου. Παράλληλα, θα γράψω τη μουσική για ένα θεατρικό έργο του Ραγκαβή “Του Κουτρούλη ο γάμος”, που θα παιχτεί το καλοκαίρι σε σκηνοθεσία του Γιάννη Καλατζόπουλου, με πρωταγωνιστή τον Παύλο Χαϊκάλη.\nΣτη συναυλία σας στο Μέγαρο, λίγο πριν το τέλος του προγράμματος, η Παιδική Χορωδία του Δ. Τυπάλδου τραγούδησε το «Ω τι κόσμος μπαμπά». Προλογίσατε το τραγούδι σας αυτό με τα παρακάτω λόγια : «Αυτό το τραγούδι που θα σας πούνε τώρα τα παιδιά το έγραψα για τις ανάγκες μιας θεατρικής παράστασης κάποια δύσκολα χρόνια … το κακό είναι ότι σήμερα, δυστυχώς, είναι πολύ πιο δύσκολα από τότε!». Ας ολοκληρώσουμε αυτήν την κουβέντα μας με μια πολιτική θέση. Τι κάνει τη σημερινή δημοκρατική εποχή μας να είναι πολύ πιο δύσκολη από τα χρόνια της χούντας;\nΕννοούσα ότι σήμερα είναι πιο επίκαιρο το τραγούδι. Καταρχήν η “δημοκρατική εποχή”, πάντα μπαίνει σε εισαγωγικά και πριν τη χούντα και μετά. Δεύτερον, δε φτάνει η δημοκρατική ταμπέλα για να έχεις δημοκρατία και τρίτον, και σπουδαιότερο, ο άνθρωπος ζει με μια ελπίδα και σήμερα αυτό που λείπει απ’ τον κόσμο είναι η ελπίδα. Δεν έχουμε μέλλον. Τότε, η γενιά μου, είχε μέλλον, σήμερα η νέα γενιά του γιου μου δεν έχει μέλλον, γι’ αυτό τα σπάει! Το βλέπει ότι εδώ θα είναι καθηλωμένη. Εμείς δεν τα σπάγαμε, βγαίναμε και φωνάζαμε, όχι γιατί ήμασταν καλύτερα παιδιά κι αυτοί είναι αλήτες, αυτοί τα σπάνε για να τα ανατρέψουνε, εμείς μπορούσαμε να τα ανατρέψουμε χωρίς να τα σπάσουμε. Έχουμε δημοκρατία στα λόγια, αλλά εμένα με ενδιαφέρει η πράξη. Δεν συγκρίνω, σε καμία περίπτωση, τη σημερινή δημοκρατία με το 1972, που έγραψα το τραγούδι, δεν κάνω τέτοιους παραλληλισμούς, να μην παρεξηγηθώ, να διευκρινιστεί. Αλλά τι σημαίνει δημοκρατία; Που τη βλέπετε; Υπάρχει πουθενά; Εφαρμόζεται η δημοκρατία; Εγώ βλέπω, πως τα παιδιά σήμερα δεν έχουν μέλλον!\nΕπισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα του Βασίλη Δημητρίου στη διεύθυνση: www.vasilisdimitriou.gr\nΟι φωτογραφίες που δημοσιεύονται προέρχονται από το προσωπικό αρχείο του Βασίλη Δημητρίου και από την επίσημη ιστοσελίδα του. Οι φωτογραφίες από τη συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών είναι της Ρούλας Σοφρά.


Τα ονόματα που πέφτουν στο τραπέζι του ανασχηματισμού... - Flashnews.gr\nΤα ονόματα που πέφτουν στο τραπέζι του ανασχηματισμού (video)\nΣτις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας, το αργότερο, αναμένεται ο ανασχηματισμός στην κυβέρνηση μετά την αποχώρηση των υπουργών και υφυπουργών που είχε στήριζε η ΔΗΜΑΡ.\nΜετά και την επικύρωση της απόφασης του Φώτη Κουβέλη από την ΚΟ και την Εκτελεστική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ, την παραίτησή τους υπέβαλαν ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνης Μανιτάκης, ο υπουργός Δικαιοσύνης Αντώνης Ρουπακιώτης, η υφυπουργός Υγείας Φωτεινή Σκοπούλη και ο υφυπουργός Παιδείας Θόδωρος Παπαθεοδώρου.\nΕκτός από τους υπουργούς και υφυπουργούς που είχαν τοποθετηθεί από τη ΔΗΜΑΡ, αποχωρούν επίσης -σύμφωνα με την απόφαση του κόμματος- άλλοι πέντε γενικοί γραμματείς και δύο ειδικοί γραμματείς.\nΣτη δικομματική, πλέον, κυβέρνηση συνεργασίας, ενισχυμένη αναμένεται η παρουσία των στελεχών του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα χωρίς αναλογία που παραπέμπει στην εκλογική δύναμη των δύο κομμάτων, για λόγους θεσμικής ισοτιμίας.\nΟ Ευάγγελος Βενιζέλος κρατά κλειστά τα χαρτιά του για το εάν θα συμμετέχει προσωπικά στο κυβερνητικό σχήμα, εστιάζοντας περισσότερο στις διαπραγματεύσεις για τη νέα προγραμματική συμφωνία.\nΑπό το ΠΑΣΟΚ αναμένεται εξάλλου να είναι ο υφυπουργός αρμόδιος για την αναδιοργάνωση της ΕΡΤ, εκτός και εάν τελικά προκριθεί να είναι τεχνοκράτης και όχι πολιτικό πρόσωπο.\nΣτο νέο κυβερνητικό σχήμα, δεν έχει τεθεί μέχρι τώρα θέμα -και ούτε πιθανολογείται ότι θα τεθεί- για τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα.\nΣύμφωνα με το Mega, «αμετακίνητοι» εμφανίζονται επίσης οι υπουργοί Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης, Παιδείας Κώστας Αρβανιτόπουλος, Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας, Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη και Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος.\nΓια τα δύο πρώτα παραπάνω υπουργεία πρέπει να σημειωθεί ότι θεωρείται πιθανό να προκριθεί η διασπασή τους για την αποτελεσματικότερη την κυβέρνηση. Σε μία τέτοια περίπτωση από το υπουργείο Ανάπτυξης θα «αποσχιστεί» το κομμάτι των Μεταφορών και Επικοινωνιών, ενώ από το υπουργείο Παιδείας θα φύγει το υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο θα επανασυσταθεί αυτόνομο.\nΩς προς το υπουργείο Εξωτερικών, μοναδική περίπτωση να μετακινηθεί ο κ. Αβραμόπουλος είναι να αναλάβει ο Ευάγγελος Βενιζέλος το πόστο του υπουργού Εξωτερικών παράλληλα με τη θέση του αντιπροέδρου στην κυβέρνηση. Σε μία τέτοια περίπτωση θα υπάρξουν αρκετές «καραμπόλες» από τη μετακίνηση του κ. Αβραμόπουλου.\nΑπό το ΠΑΣΟΚ, ανάμεσα στα πρώτα πρόσωπα που ακούγεται ότι θα καταλάβουν κυβερνητικές θέσεις είναι η Φώφη Γεννηματά, ο Γιάννης Μανιάτης, ο Πάρις Κουκουλόπουλος, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος και η Εύη Χριστοφιλοπούλου.\nΓια τη θέση του Αντώνη Μανιτάκη έχουν ακουστεί το όνομα του υφυπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Μανούσου Βολουδάκη, ενώ για τη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης φαβορί θεωρείται ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, Χαράλαμπος Αθανασίου\nin.g/βίντεο από enikos.gr\nΣάββατο, 22 Ιουνίου 2013, 07:41


Σαν σήμερα ΕΠΟ και Φαν Σιπ έφαγαν τον Σιόβα από την Εθνική-Όλα εδώ πληρώνονται - to10.gr\nΑρχική / ANONYMOUS / Σαν σήμερα ΕΠΟ και Φαν Σιπ έφαγαν τον Σιόβα από την Εθνική-Όλα εδώ πληρώνονται\nΤι σου είναι το ποδόσφαιρο. Και τι κύκλους κάνει η ζωή. Σαν σήμερα έναν χρόνο πριν (6/9/20) η εθνική μας ομάδα νικούσε στην Πρίστινα το Κόσοβο με 2-1, με τον Δημήτρη Σιόβα να πετυχαίνει το μοναδικό του γκολ με το εθνόσημο.\nΕίναι το ίδιο βράδυ που ο έμπειρος στόπερ έκανε εκείνη την περίφημη δήλωση για την ανάγκη επιστροφής ποδοσφαιριστών σαν τον Μανωλά και τον Σωκράτη στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα: «Ξέρουμε ποιοι είναι οι καλύτεροι. Μην νομίζετε ότι δεν είναι εδώ γιατί δεν τους θέλει ο προπονητής. Να έρθουν να βοηθήσουν τα νέα παιδιά κι εγώ αυτό κάνω, παίζω δεν παίζω. Κι εγώ όταν ήρθα στην Εθνική πιτσιρικάς το 2014 στην Βραζιλία, με είχαν αγκαλιάσει οι έμπειροι.\nΑυτό κάνω κι εγώ τώρα. Οι άλλοι έμπειροι παίκτες θα δώσουν και μεγαλύτερη ώθηση στην ομάδα. Ξέρουν τι πρέπει να κάνουν οι παίκτες, η ομοσπονδία ξέρει τι πρέπει να κάνει. Τι να πω για τον Μανωλά; Αυτή τη στιγμή είναι ο καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής, αν θέλει να έρθει να παίξει ξέρει τι πρέπει να κάνει. Για μένα μακάρι να έρθει, πρέπει να είναι εδώ πέρα» είχε πει και έπεσαν αμέσως να τον φάνε. Για την ακρίβεια τον «έφαγαν» την ίδια στιγμή καθώς την εθνική ομάδα δεν την είδε ξανά ούτε από την… τηλεόραση.\nΠοιοι; Μα τα παλικάρια της ΕΠΟ που έχουν πιει από χθες βράδυ το αμίλητο νερό, αλλά και ο προπονητής που κατά τη γνώμη του λέει δεν έχει πέσει ακόμη στα βράχια το project Κατάρ.\n«Πρώτα απ’ όλα, πιστεύω ότι οι παίκτες δεν πρέπει να μιλούν για αποφάσεις των προπονητών. Ο Σιόβας έκανε ένα μεγάλο λάθος. Έβλαψε με αυτό το σχόλιο την ίδια την ομάδα. Αν θέλεις να πάψεις να είσαι παίκτης και θέλεις να γίνεις προπονητής, μπορείς να το κάνεις. Με βάση αυτό το σχόλιο, είναι εκτός ομάδας. Δε σεβάστηκε την ομάδα, δε σεβάστηκε τη διαδικασία εξέλιξης και με αυτό το σχόλιο, έθεσε εαυτόν εκτός ομάδας. Είμαι ανοικτός στους παίκτες, όποια στιγμή μπορούν να μιλούν σε μένα ή τους βοηθούς μου.\nΟ Δημήτρης έβλαψε, συνολικά την ομάδα, δεν ξέρω αν το έκανε επίτηδες ή όχι. Εγώ δεν επιτρέπω τέτοια σχόλια και ο Δημήτρης είναι εκτός εθνικής» του απάντησε ο Φαν Σιπ από το κανάλι του Ιβάν σε μια συνέντευξη που από μόνη της ήταν ιστορική: Για πρώτη φορά ένας προπονητής ανακοίνωσε τον αποκλεισμό ενός παίκτη από την τηλεόραση!\n«Δε μπορούν όλοι να εκφράζουν την άποψη του και να λένε τι νομίζουν ότι πρέπει να κάνει προπονητής. Υπάρχουν κανόνες. Ο Δημήτρης το ήξερε, ήταν από την αρχή. Ήταν σφάλμα από την πλευρά του» συμπλήρωνε ο Φαν Σιπ στις 21/9/2020.\nΕίπαμε όμως. Η ζωή κάνει κύκλους. Και με έναν τρόπο όλα εδώ πληρώνονται. Έναν χρόνο μετά ήταν ξανά στην Πρίστινα που η εθνική μας ομάδα παρέδωσε… πινακίδες. Που ισοπεδώθηκε σε κοινή θέα όλο το παραμύθι και με τον Φαν Σιπ και με τον Κωνσταντινίδη και με τους μανατζαραίους που έχουν κάνει το εθνόσημο… μπάτε σκύλοι αλέστε.\nΉθελε έναν αριστεροπόδαρο στόπερ ο Φαν Σιπ χθες βράδυ με την ικανότητα να βγάζει την μπάλα στο build up. Να ζητά την πρώτη πάσα, να αναλαμβάνει την ευθύνη. Με έναν μαγικό τρόπο φαντάστηκε πως αυτή τη δουλειά μπορεί να την κάνει ο Δημήτρης Γιαννούλης. Ένα παιδί που είναι εξαιρετικό μπακ, ικανός winger αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι στόπερ. Που δεν είναι ο… Σιόβας δηλαδή. Διότι το πακέτο του έμπειρου αμυντικού αναζητούσε ο Φαν Σιπ, αλλά δεν το έβρισκε.\nΗ συνέχεια είναι γνωστή. Το κάζο επίσης. Δεν συνέβη τυχαία. Είναι αποτέλεσμα μιας χρήσης που δεν θα μπορούσε να αποφέρει άλλο αποτέλεσμα. Το Κόσοβο που είναι 115 στο ranking. Αυτό έμελλε να στείλει τον Φαν Σιπ ένα βήμα από την ανεργία. Και αν τουλάχιστον στην ΕΠΟ έχουν χιούμορ; Μια καλή ιδέα είναι να ανακοινώσουν την απόλυση του Ολλανδού από το Open tv. Να κάνει και το κανάλι του Ιβάν καμιά… επιτυχία. Να φανούν και σε κάτι χρήσιμοι οι «νταραβεριτζήδες» που διασύρουν το ελληνικό ποδόσφαιρο. Που το έφτασαν χαμηλότερα από ποτέ!\nΟι δηλώσεις του Δημήτρη Σιόβα:\nΟι δηλώσεις του Φαν Σιπ και το τέλος του Σιόβα:\nΟ ΚΟΟΥΤΣ - 17/10/2021 09:06\nΤο θαύμα που αναζητεί η Εθνική για τη δεύτερη θέση και ο Φαν Σιπ που βρίσκεται μετέωρος μετά και τη διαφαινόμενη νέα αποτυχία.\nSUPERLEAGUE Γυμνή στον καθρέφτη κι άλλη σύζυγος παίκτη του ΠΑΟΚ (Pics)


Μικρές ιστορίες 7/12: Μία μάχη που αναπάντεχα κερδήθηκε - Η Πόλη Ζει\nΜικρές ιστορίες 7/12: Μία μάχη που αναπάντεχα κερδήθηκε\nΟ Τίτος άρχισε να αγαπάει τα σκυλάκια όταν είδε το Χάτσικο στην τηλεόραση, στις 19 Μαρτίου του 2019.\nΔεν ξέρει γιατί τα αγάπησε. Ίσως αισθανόταν ότι είναι πλάσματα που προσφέρουν απεριόριστη αγάπη, αλλά χρειάζονται την ανθρώπινη προστασία για να είναι ευτυχισμένα.\nΌταν το πρωτοείδε ήταν 11 χρονών. Και τώρα ήταν 17 Ιουλίου του 2020, είχε κλείσει τα δώδεκα και ακόμη οι γονείς του δεν του έκαναν το χατίρι να του φέρουν ένα. Έκλαψε, χτυπήθηκε, ούρλιαξε, παρακάλεσε, έφερε Α σε όλα τα μαθήματα και μέχρι το lockdown που είχε μπει γυμνάσιο είχε καταφέρει να βγάλει μέσο όρο 18,6.\nΑλλά τίποτα εκείνοι. Εκείνη τη μέρα, αποφάσισε να πάει λίγο στην πλατεία με τη φόρμα του και τα αθλητικά του. Έπιασε κι ένα ξυλαράκι για να παίξει με τα κλαδιά των θάμνων, αφού η βαρεμάρα ήταν αφόρητη. Εκεί που έπαιζε, κοιτάει κάτω και βλέπει μες στο χώμα μια άσπρη χνουδωτή μπάλα να ξεχωρίζει. Κοιτάει καλύτερα και τι να δει; Ήταν ένα κουταβάκι με κλειστά μάτια σχεδόν παγωμένο. Άρχισε ενστικτωδώς να το τρίβει για να ζεσταθεί κι αυτό κουνήθηκε. Ο Τίτος πήρε την απόφασή του. Μπήκε στο σπίτι με το μωροσκυλάκι στην αγκαλιά. “Το σκυλί θα μείνει. Και θα το ταΐζω με το χαρτζιλίκι μου. Δεν θα σας επιβαρύνουμε σε τίποτα”.\nΟι γονείς του το έπαιξαν αυστηροί, αλλά κρυφογελούσαν. Ο Τίτος ήξερε ότι κέρδισε. Το βράδυ είδε στον ύπνο του ότι μεγάλωναν μαζί. Ψήλωναν, γελούσαν και έπαιζαν συνεχώς αγκαλιασμένοι.\nΌταν ξύπνησε στις 18 Ιουλίου του 2020 τον βάφτισε Πευκάκι, σαν τη γειτονιά του.


Βλέπουμε αυτό που υπάρχει ή αυτό που σκεφτόμαστε; - SENARIOgrafos.GR\nΑυτό που βλέπουμε πόσο ταυτίζεται τελικά με αυτό που όντως υπάρχει; Μπορούν οι αυστηρά καθορισμένες γραμμές να ξεφύγουν απο την πορεία τους, τουλάχιστον στα μάτια μας; Κοιτάζοντας γύρω μας, έχουμε πάντα τη βεβαιότητα ότι αυτό που βλέπουμε είναι μια πιστή αποτύπωση του πραγματικού κόσμου που μας περιβάλλει. Ο γνωστός νευροφυσιολόγος Vernon Mountcastle λέγει ότι «στην πραγματικότητα είμαστε φυλακισμένοι μέσα σε έναν εγκέφαλο και η μόνη μας επικοινωνία με τον έξω κόσμο γίνεται με διαύλους επικοινωνίας, τις αισθήσεις, που μεταφέρουν ένα πολύ μικρό κομμάτι πληροφοριών για το τι συμβαίνει εκεί έξω» Σ’ αυτή τη φιλτραρισμένη αναπαράσταση του κόσμου θα πρέπει να προσθέσουμε και τη διαστρέβλωση, μεγέθυνση ή σμίκρυνση του ποσού πληροφοριών που γίνεται σε όλα τα επίπεδα επεξεργασίας καθώς οι πληροφορίες αυτές οδεύουν μέσα στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτό που βλέπουμε δεν είναι τελικά παρά το αποτέλεσμα πολλαπλής σύνθετης και επιλεκτικής επεξεργασίας του σήματος που διεγείρει την όραση, δηλαδή της φωτεινής ακτινοβολίας που έρχεται από τον κόσμο που βρίσκεται έξω από εμάς. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να παρακολουθήσουμε τα βήματα αυτής της επεξεργασίας καθώς η φωτεινή ακτινοβολία από το περιβάλλον διεγείρει το όργανο της όρασης, δηλαδή τον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού. Τα κύτταρα του χιτώνα αυτού είναι ευαίσθητα στην ένταση της ακτινοβολίας και στο μήκος κύματος της ακτινοβολίας που είναι και τα χαρακτηριστικά που την καθορίζουν. Από το σημείο αυτό και πέρα, το σύστημα αρχίζει να γίνεται επιλεκτικό. Ενώ το μήκος κύματος της φωτεινής ακτινοβολίας είναι συνεχές στο ορατό φάσμα, οι φωτοϋποδοχείς, τα φωτοευαίσθητα δηλαδή κύτταρα του ματιού μας, απαντούν επιλεκτικά σε τρεις ζώνες μήκους κύματος που αντιστοιχούν στο μπλε, πράσινο και κίτρινο κόκκινο χρώματα. Έτσι το συνεχές φάσμα μετατρέπεται σε έναν συνδυασμό τριών βασικών στοιχείων και με το συνδυασμό αυτό αντιλαμβανόμαστε το μήκος κύματος της φωτεινής ακτινοβολίας και το κωδικοποιούμε σε κατηγορίες, τα χρώματα.


ΑΠ. ἔξω, κελεύω, τῶνδε δωμάτων τάχος·\n180 χωρεῖτ᾽, ἀπαλλάσσεσθε μαντικῶν μυχῶν,\nἀνῇς ὑπ᾽ ἄλγους μέλανα πλευμόνων ἀφρόν,\n185 οὔτοι δόμοισι τοῖσδε χρίμπτεσθαι πρέπει·\nδίκαι σφαγαί τε, σπέρματός τ᾽ ἀποφθορᾷ\nπαίδων κακοῦται χλοῦνις, ἠδ᾽ ἀκρωνίαι\nλευσμοί τε, καὶ μύζουσιν οἰκτισμὸν πολὺν\n190 ὑπὸ ῥάχιν παγέντες. ἆρ᾽ ἀκούετε\nστέργηθρ᾽ ἔχουσαι; πᾶς δ᾽ ὑφηγεῖται τρόπος\n195 ἐν τοῖσδε πλησίοισι τρίβεσθαι μύσος.\nΧΟ. ἄναξ Ἄπολλον, ἀντάκουσον ἐν μέρει.\n200 ἀλλ᾽ εἷς τὸ πᾶν ἔπραξας ὡς παναίτιος.\nΑΠ. πῶς δή; τοσοῦτο μῆκος ἔκτεινον λόγου.\nΧΟ. ἔχρησας ὥστε τὸν ξένον μητροκτονεῖν.\nΑΠ. ἔχρησα ποινὰς τοῦ πατρὸς πρᾶξαι. τί μήν;\nΧΟ. κἄπειθ᾽ ὑπέστης αἵματος δέκτωρ νέου.\n205 ΑΠ. καὶ προστραπέσθαι τούσδ᾽ ἐπέστελλον δόμους.\nΧΟ. καὶ τὰς προπομποὺς δῆτα τάσδε λοιδορεῖς;\nΑΠ. οὐ γὰρ δόμοισι τοῖσδε πρόσφοροι μολεῖν.\nΧΟ. ἀλλ᾽ ἔστιν ἡμῖν τοῦτο προστεταγμένον—\nΑΠ. τίς ἥδε τιμή; κόμπασον γέρας καλόν.\n210 ΧΟ. τοὺς μητραλοίας ἐκ δόμων ἐλαύνομεν.\nΑΠ. τί γὰρ γυναικὸς ἥτις ἄνδρα νοσφίσῃ;\nΧΟ. οὐκ ἂν γένοιθ᾽ ὅμαιμος αὐθέντης φόνος.\nΈξω, προστάζω, γρήγορ᾽ απ᾽ αυτά τα σπίτια\n180 τραβάτε, αδειάζετε τη μαντική την έδρα,\nμήπως σου ερθεί λευκόφτερο κανένα φίδι\nαπ᾽ το χρυσόδετο δοξάρι αμολημένο\nκι ο πόνος μαύρο αφρό σε κάμει να ξεράσεις\nκι αίμα πηχτό που ρούφηξες απ᾽ τους ανθρώπους.\nΣ᾽ αυτά τα σπίτια δε σου πρέπει να ζυγώνεις,\nμα όπου σφαγές και δίκες κεφαλιών κομμένων,\nματιών βγαλμένων και γι᾽ αφανισμό του γένους\nτων παιδιών στίβουν τον αφρό κι ακρωτηριάζουν,\nκαταπετρώνουν και σπαραχτικά μουγκρίζουν\n190 οι καρφωμένοι στα παλούκια. Τάχ᾽ ακούτε\nγιατί σας αποστρέφονται οι θεοί, που τέτοια\nστρέγετε πανηγύρια; κι όλος της μορφής σας\nτο δείχνει ο τρόπος· μέσα σε σπηλιά να ζείτε\nπρέπει αιμοβόρου λιονταριού κι όχι σε τέτοια\nλαμπρά μαντεία να τρίβετε το μόλυσμά σας.\nσύρτε, δίχως βοσκό να περιβοσκηθείτε·\nκανείς θεός δεν τ᾽ αγαπά τέτοιο κοπάδι.\nΒασιλιά Απόλλων᾽ άκου μου και στη σειρά μου·\nεσύ ᾽σαι όχι συνένοχος, να πεις, σε τούτα,\n200 μα όλως διόλου μόνο εσέ βαραίν᾽ η αιτία.\nΠώς δα; αυτό μόνο να μου πεις καιρό σου δίνω.\nΣυ του ᾽δωκες χρησμό τη μάνα του να σφάξει·\nΝα πάρει του πατρός του εκδίκηση· πώς όχι;\nΚι αίμα νωπό υποσχέθηκες να προστατεύσεις.\nΚι άσυλο του ᾽πα στο ναό μου εδώ πως θά ᾽βρει.\nΤότε, τη συνοδειά του εμάς γιατί μας βρίζεις;\nΔεν είστε σεις να μπαίνετε σε τέτοια σπίτια.\nΌμως είναι για μας το χρέος αυτό ορισμένο.\nΚαι ποιά ᾽ν᾽ αυτή η ωραία τιμή που έτσι καυχιέσαι;\n210 Να διώχνουμε τους μητροκτόνους απ᾽ τα σπίτια.\nΚαι μια γυναίκα που τον άντρα της σκοτώσει;\nΤο ίδιο δεν είναι κι όποιος χύσει αίμα δικού του.\nΤην ιστορία της ζωής σου, όχι μην την πιστεύεις! Αν μείνεις μόνο στα γεγονότα αυτά, θα πιστέψεις πως μόνο αυτό συμβαίνει στη ζωή σου, και θα το επαναλαμβάνεις συνέχεια. Κάθε δάκρυ που χύνεις για το παρελθόν σου προετοιμάζει το δάκρυ που θα συναντήσεις στο μέλλον σου. Αν δεν έχεις τη δύναμη να είσαι ένας απλός αφηγητής, αλλά εμπλέκεσαι συναισθηματικά με την ιστορία σου, μην την πιστεύεις. Αλλιώς θα τη βρίσκεις συνέχεια μπροστά σου και θα την επιβεβαιώνεις.\nΑν μου την αφηγηθείς και την χρωματίσω με το ισχυρό συναίσθημα που θα μου έχεις μεταδώσει, αυτό θα θεωρήσω ως τελεσίδικο για σένα και θα έχω τις ανάλογες προσδοκίες για το μέλλον σου. Έτσι θα ποτίζω και εγώ την ιστορία σου μέχρι να ενδυναμωθεί πλήρως, να μεγαλώσει και άλλο, να ταυτιστεί το παρόν με το παρελθόν και θα γίνει πολύ δύσκολο να ξεφύγεις από τον ιστό αυτό. Και μετά θα λες ότι όλο τα ίδια συναντάς στη ζωή σου.\nΗ ιστορία σου ανήκει στο παρελθόν. Καλώς ή κακώς έτσι έγινε. Τίποτα άλλο δεν ήταν καταλληλότερο για σένα για τότε. Όμως μην μείνεις σε αυτό. Κάθε άνθρωπος έχει τη δύναμη να χαράξει τη δική του ιστορία, να επέμβει και να αλλάξει τη ροή της, να διαμορφώσει καινούριες και πιο επιθυμητές καταστάσεις, να σταματήσει να ζωντανεύει ένα παρελθόν προσδοκώντας από το μέλλον του να του κλείσει πληγές, να γίνει αρχιτέκτονας και πρωταγωνιστής της ζωής του.\nΑρκεί να πάρει την απόφαση και να τολμήσει. Να συγχωρέσει και να ζητήσει να συγχωρεθεί. Να παρατηρήσει το μάθημα, να το καταλάβει και να θελήσει να προχωρήσει στο επόμενο βήμα. Να ξεκινήσει αντί κολλημένος να μοιρολατρεί.\nΑν την ιστορία της ζωής σου μπορείς να τη διηγηθείς αφηγηματικά χωρίς να την ξαναζείς καθώς τη λες, τότε για κάπου θετικότερα βαδίζεις.\nΜικρός, διαφωνούσα με τη μητέρα μου καθημερινά. Εκείνη ήθελε να διαβάζω....\nΗ συμβουλή της μητέρας μου ήταν τόσο απαραίτητη όσο ολότελα αντιπαιδαγωγική ήταν η μέθοδος που χρησιμοποιούσε.\nΑγνοούσε την ύπαρξη εγκεφαλικών κέντρων, ομάδων νευρικών κυττάρων, που «εντέλλουν» τον άνθρωπο να λειτουργεί ή να απεργεί: Συγγραφείς μοίρας ατόμων και σκηνοθέτες πεπρωμένου λαών. Κέντρα ηδονών και παθών, που πλειστάκις αναποδογυρίζουν τύχες εθνών και ατόμων μεταξύ «τραπέζης και κλίνης».\nΟ άνθρωπος γεννιέται ηδονοθήρας και ενεργοποιείται σωματικά ή πνευματικά όταν προκαταβολικά, αυθαίρετα και παρορμητικά πιστέψει ότι η πληροφορία-γνώση είναι δελεαστική, χρήσιμη και ευχάριστη σ' αυτόν.\nΌλοι διαθέτουμε ικανότητες επεξεργασίας και απομνημόνευσης πληροφοριών, αρκεί η πνευματική τροφή να διεγείρει ευχάριστα τις πιο μύχιες επιθυμίες μας.\nΠρακτικά, καταλαβαίνουμε, κινούμαστε και σκεφτόμαστε με γνώμονα το απόλυτα προσωπικό και άμεσο συμφέρον.\nΗ μητέρα μου δεν θα νοιαζόταν να διαβάσω, επειδή θα διάβαζα πρόθυμα και εθελοντικά αν είχε ανακαλύψει τα μύχια ενδιαφέροντά μου.\nΕίναι παγκόσμιο λάθος κάθε μάνας.\nΑγωνιούν να βρει το παιδί τους ένα καλό ταίρι. Να έχει μια καλή τύχη.\nΟ μόνος χώρος όπου το άτομο μπορεί να νιώσει ανεξάρτητος, ελεύθερος και άνθρωπος-ευτυχισμένος είναι η επαγγελματική του αρένα όταν είναι κατάλληλα εξοπλισμένος.\nΛεύτερος άνθρωπος είναι μόνον ο δουλευτής που γνωρίζει και εκτελεί την εργασία του σωστά. Η μόρφωση είναι προσωπική μας ευθύνη. Εμείς αποφασίζουμε να την αποκτήσουμε και να γυμνάσουμε με «όπλα» το μυαλό μας.\nΟ εκπαιδευμένος εγκέφαλος είναι το μοναδικό αήττητο μηχάνημα στη γη. Η παιδεία δεν είναι ελεημοσύνη της πολιτείας που παράγει «αγράμματους» πτυχιούχους.\nΗ ζωή είναι ροή. Και η τέχνη της επιβίωσης «επιστήμη» ρέουσα.\nΕπιβιώνει πάντα ο προσαρμοστικότερος, δηλ. αυτός που αποκτά την ικανότητα να μεταλλάσσεται.\nΜόνον οι ανδριάντες μένουν ακίνητοι, γι' αυτό ο λαός που κάποτε περνούσε από κάτω και τους χαιρετούσε ανεβαίνει επάνω και τους θρυμματίζει.\nΟ σύγχρονος άνθρωπος πρέπει να μαθαίνει, να μαθαίνει, να μαθαίνει... H νοημοσύνη καλλιεργείται με την εκπαίδευση πάνω στη φυσική πνευματικότητα.\nΗ καινοτομία δεν είναι παιδί ενός, είναι γέννημα ώριμων εκπαιδευμένων κοινωνιών. Η πρόοδος είναι προσωπική και ακολούθως κοινωνική υπόθεση.\nΗ ευφυΐα είναι «χειροποίητη».\nΗ μακρόχρονη μνήμη, δηλ. η μάθηση, αντιστοιχεί βιολογικά στη «συναπτογένεση», στη μόνιμη μεταβολή των συνδέσεων νευρωνικών κυκλωμάτων, τη δημιουργία νέων ισχυρών επαφών όπου οι συνάψεις ενισχύονται μόνιμα. Η λειτουργία αυτή των συνάψεων γίνεται με τη βοήθεια αμινοξέων της τροφής, διεγερτικών ή ανασταλτικών.\nΌλα αυτά έγιναν γνωστά με τη βοήθεια της λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας. Και μια απλή παρατήρηση: 'Οσα αμινοξέα και αν παίρνουμε με την τροφή μας, αυτά θα περάσουν από τις συνάψεις και θα φύγουν ως άχρηστα σκουπίδια αν το χέρι της ψυχής δεν τα πάρει και τα χτίσει επιμελώς στη θέση τους.\nΣήμερα, ο εγκέφαλος δεν πάσχει από υλικά. Υπάρχει, όμως ένδεια εμψυχωμένων «εργατών» να εμφυτεύσουν τα αμινοξέα στις συνάψεις.\nΈνα οπτικό σήμα, π.χ., παραλαμβάνεται από τον αμφιβληστροειδή και διαχέεται μέσα στον εγκέφαλο. Εκεί, μεταφράζεται στη γλώσσα των κυττάρων του. Αυτόματα αξιολογείται, βαθμολογείται στον «οπτικό φλοιό» και λαμβάνονται αντανακλαστικές (μη πλήρως συνειδητοποιημένες) αποφάσεις και αντιδράσεις. Όλα τα μηνύματα περνάνε από τα κέντρα αυτά· αν έχουν συναισθηματική φόρτιση, αξιοποιούνται ακολούθως ανάλογα και στα άλλα κέντρα.\nΣτη λειτουργία της αμυγδαλής υπάρχει μια σημαντική παρατήρηση: Ο αρχικός ερεθισμός ανάλογα με το «χαρακτηρισμό» –π.χ. αν θεωρείται σήμα κινδύνου– ενδέχεται να προκαλέσει μια αιφνίδια έκρηξη αντανακλαστικών.\nΑυτά είναι ταχύτατα, αλλά λιγότερο εύστοχα. Πρακτικά, η αμοιβή μπορεί να προκαλεί μια αντίδραση, συναισθηματική ή κινητική, πριν τα κέντρα του φλοιού κατανοήσουν πλήρως το συμβάν. 'Οπως όταν ο οδηγός αιφνιδιάζεται και αντανακλαστικά στρίβει δεξιά προτού σκεφτεί αν αυτή ήταν η ορθή απόφαση.\nΆρα, πριν πλησιάσει μια πληροφορία το φλοιό του εγκεφάλου του μαθητή, για να είναι αποτελεσματική πρέπει να έχει πάρει την κατ' αρχήν έγκριση των κέντρων που εξουσιάζουν απόλυτα (ίσως λανθασμένα) τις νοητικές λειτουργίες του.\nΟ Τσόρτσιλ έλεγε ότι τα χειρότερα χρόνια του ήταν στο σχολείο· ο πετυχημένος πολιτικός ήταν κουμπούρας. Τον Ρούσβελτ, στα 55 του μια πάθηση που τον άφησε παράλυτο από τη μέση και κάτω τον έβαλε στο αναπηρικό καροτσάκι και του είπε να «τρέξει» την αμερικανική οικονομία. Ο Αϊνστάιν δεν μπορούσε να τακτοποιήσει ποτέ τα οικονομικά του. Το χρήμα δεν διέγειρε τα δικά του κέντρα ηδονών και παθών. Κάποτε, έχασε ένα βιβλίο και όταν το βρήκε, λένε, χάρηκε πολύ, αν και έλειπε ένα χαρτί που του χρησίμευε ως σελιδοδείκτης. Ήταν μια τραπεζική επιταγή, ο μηνιαίος μισθός του.\nΟ εγκέφαλος «ρουφάει» ό,τι επιθυμεί, ενώ με πολύ κόπο μαθαίνει θέματα που θεωρεί κατά τη δική του κρίση ανεπιθύμητα. Η μάθηση είναι ψυχή. Το ίδιο και η μνήμη που την υπηρετεί.\nΗ δύναμη αυτών των λειτουργιών είναι μαγική, διαφεύγει όμως της προσοχής μας επειδή είναι υποσυνείδητη.\nΗ Ψυχιατρική υποστηρίζει ότι κανένας άντρας δεν λησμονεί το όνομα μιας ωραίας νέας κοπέλας. Ο ιππόκαμπος είναι ένα από τα όργανα που αποφασίζουν την ποιότητα και την ποσότητα του μορφωτικού φορτίου που θα απομνημονεύσει ο εγκέφαλος. Δίπλα του σχεδόν και σε απόλυτη σύνδεση βρίσκεται η αμυγδαλή, το ίδιο και ο υποθάλαμος. Τα κέντρα αυτά συστρατεύονται και κινητοποιούν όλο το νευρικό σύστημα.\nΜερικές φορές, κατά τρόπο αυθαίρετο και αδικαιολόγητο συγκριτικά με το μέγεθος του αρχικού ερεθίσματος, προκαλούν έναν αδικαιολόγητο συναγερμό που εκδηλώνεται ως κρίση πανικού. Η αμυγδαλή, ως συναισθηματικός φρουρός, χρωματίζει τη λειτουργική απόδοση του εγκεφάλου δημιουργώντας συναισθήματα και αγάπες ανάλογων αποκλίσεων.\nΤο συναίσθημα υπερισχύει της λογικής και το άτομο παίρνει ατελέσφορες και ασύμφορες αποφάσεις. Αγοράζει πανάκριβα δώρα σε μια ωραία κυρία. Οι άνθρωποι σκέπτονται λογικά, αλλά δρουν συναισθηματικά.\nΤο συναίσθημα έχει τη δική του λογική. Ό,τι είναι αρεστό ενδέχεται να μην είναι ωφέλιμο και τούμπαλιν. Κάποιες θολές συναισθηματικές μνήμες, μάλιστα, σκηνοθετούν παράλογες πράξεις.\nΟ εγκέφαλος αδυνατεί να έχει καθαρή κρίση. Πάντα κάνει συγκρίσεις και ανάλογα αξιολογεί. Στη νηπιακή ηλικία, ακατέργαστες και αμοντάριστες εικόνες αποθηκεύονται, και επί αυτών των βουβών πανίσχυρων προσχεδίων συναισθηματικής ζωής χτίζεται ο ψυχικός κόσμος του μικρού ανθρωπάκου.\nΠρόκειται για την περιφρόνηση του εαυτού, χωρίς όμως να τον υποτιμά. Χωρίς να πρόκειται για άγνοια του τι είμαστε, αντιθέτως, σηματοδοτεί τη γνώση και την αναγνώριση όλων όσων δεν είμαστε. Είναι η αρετή του ανθρώπου που ξέρει ότι δεν είναι.\nΣτον Αριστοτέλη, η ταπεινότητα ταυτίζεται με τη μικροψυχία... την ποταπότητα. Για τον ίδιο, κάθε αρετή είναι μία κορυφή ανάμεσα σε δύο αβύσσους, κάτι που όμως ισχύει και για τη μεγαλοψυχία. Όποιος απομακρύνεται και τείνει προς την υπερβολή ξεπέφτει προς την αλαζονεία. Όποιος έχει μικρή ψυχή, προσεγγίζει στη μικροψυχία, στη μικρότητα. Με απλά λόγια, το να νιώθει κανείς ταπεινός, σημαίνει ότι στερείται αυτό που δικαιούται, σημαίνει ότι παραγνωρίζει την πραγματική του αξία, σε σημείο να στερεί από τον εαυτό του, επειδή θεωρεί πως είναι ανάξιος και πως κάθε πράξη είναι κάπως υψηλότερη.\nΣτην πραγματεία του Το ευφυολόγημα και η σχέση του με το ασυνείδητο (1905) ο Φρόυντ έγραφε: «Ο αστεϊσμός μας επιτρέπει να αξιοποιήσουμε κάποιο καταγέλαστο στοιχείο του αντιπάλου μας το οποίο θα ήταν αδύνατον να θίξουμε ευθέως ή συνειδητά, ένεκα κωλυμάτων που μεσολαβούν». Με το πρόσχημα της χαριτολογίας, συνέχιζε, τα επικριτικά μας μηνύματα «δύνανται να αποσπάσουν την προσοχή του ακροατή σε βαθμό που θα ήταν ανεπίτευκτος με διαφορετικό τρόπο… [και γι’ αυτό] το ευφυολόγημα προτιμάται ιδιαιτέρως κατά την επίκριση επιφανών προσώπων».\nΈστω κι έτσι, όμως, κωμική μεταχείριση δεν επιδέχονται όλοι οι διαπρεπείς. Σπάνια γελάμε μ’ ένα γιατρό που καταγίνεται με μια σημαντική χειρουργική επέμβαση. Μπορεί ωστόσο να γελάσουμε μαζί του αν, ύστερ’ από την εγχείριση, γυρίζει σπίτι του και κάνει το σπουδαίο στη σύζυγο και στις κόρες του, μιλώντας τους με στομφώδη ορολογία. Γελάμε με το αδικαιολόγητο και με το δυσανάλογο.\nΓελάμε με τους βασιλιάδες που έχουν υπερβολικά μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους σε σχέση με την αληθινή τους αξία, γελάμε σε βάρος αυτών που ισχυροποιούνται χωρίς να γίνονται καλύτεροι. Γελάμε με τους φορείς γοήτρου που έχουν ξεχάσει την ανθρωπιά τους και κάνουν κατάχρηση των προνομίων τους. Περιγελάμε, και μέσω του γέλιου μας επικρίνουμε, τις κατάφωρες ενδείξεις αδικίας και υπερβολής.\nΣτα χέρια των καλύτερων κωμικών, επομένως, το γέλιο αποκτά ηθική σκοπιμότητα· αξιοποιούν το αστείο για να μας παρακινήσουν να αλλάξουμε χαρακτήρα ή συνήθειες. Το ευφυολόγημα είναι ένας τρόπος να σκιαγραφηθεί αδρά κάποιο πολιτικό ιδεώδες, να δημιουργηθεί ένας κόσμος πιο δίκαιος, πιο λογικός. Όπως έλεγε και ο Σάμιουελ Τζόνσον, η σάτιρα δεν είναι παρά μία ακόμη μέθοδος, και μάλιστα ιδιαίτερα αποδοτική, προς «επίπληξιν της μωρίας και της αφροσύνης», ενώ σύμφωνα και με τον Τζον Ντράυντεν, «αληθής σκοπός της σάτιρας είναι η αναμόρφωσις των ελαττωμάτων».\nΗ αναδίφηση της Ιστορίας αποκαλύπτει ότι ανέκαθεν κυκλοφορούσαν αστεία που προέτρεπαν τους ισχυρούς να διορθώσουν τα ελαττώματά τους και να αποσείσουν την υποκρισία ή την ατιμία τους.\nΠρος τα τέλη του 18ου αιώνα στην Αγγλία έγινε της μόδας μεταξύ των πλουσίων κυριών να φορούν περούκες κολοσσιαίων διαστάσεων. Οι γελοιογράφοι, ενοχλημένοι από την παράλογη αυτή τάση, έσπευσαν να προσφέρουν καρικατούρες που, τελικά, δεν ήταν παρά ένας ασφαλής τρόπος για να ειπωθεί στις γυναίκες εκείνες να έλθουν στα συγκαλά τους – ένα μήνυμα που, όπως παραδέχτηκε και ο Φρόυντ, πολύ δύσκολα θα μπορούσαν οι ίδιοι άνθρωποι να το θέσουν ευθέως στις αποδέκτριες της κριτικής του, οι οποίες διαφέντευαν εκτενή τμήματα του βασιλείου.\nΈπειτα βασιλιάς, έπειτα φτωχός, και μετά από λίγο σατράπης, έπειτα άλογο και καλιακούδα και βάτραχος και χίλια δυο άλλα· θα έπαιρνε πολύ καιρό να τα απαριθμήσω ένα-ένα. Και τώρα τελευταία πετεινός πολλές φορές, γιατί το ευχαριστήθηκα αυτό το είδος της ζωής. Κι αφού υπηρέτησα πάρα πολλούς άλλους, βασιλιάδες και φτωχούς και πλούσιους, τώρα τελευταία βρίσκομαι και μαζί σου και γελώ σε βάρος σου, καθώς καθημερινά κλαίγεσαι και θρηνολογείς για τη φτώχεια σου, και θαυμάζεις τους πλούσιους, επειδή δεν ξέρεις μέσα σε τι συμφορές ζουν εκείνοι. Αν όμως ήξερες τις έγνοιες που έχουνε, θα γελούσες πρώτα απ’ όλα με τον εαυτό σου, που φαντάστηκες πως ο πλούσιος είναι πάντοτε τρισευτυχισμένος.\nΠες μου, όμως, πετεινέ μου, τότε που εσύ ήσουν βασιλιάς – γιατί λες πως κάποτε βασίλεψες κιόλας – τι λογής ζωή ήταν εκείνη που έζησες; Μήπως ήσουν τρισευτυχισμένος, έχοντας το αποκορύφωμα όλων των αγαθών που υπάρχουν;\nΜακριά από μένα! Είναι φοβερά αυτά που λες, πετεινέ μου. Για μένα είναι πραγματικά πολύ πιο ασφαλές να είμαι σκυμμένος πάνω από το δέρμα που κόβω για να φτιάξω παπούτσια, παρά να πίνω από χρυσή κούπα για χάρη της φιλίας ένα ποτό ανακατεμένο με κώνειο ή με ακόνιτο. Γιατί βέβαια ο κίνδυνος για μένα, αν γλιστρήσει κάπως το κοπίδι και αποτύχει να κάνει ίσια τομή στο δέρμα, είναι να μου σχίσει και να μου ματώσει λίγο τα δάχτυλα.\nΕκείνοι όμως, όπως λες, γλεντούν θανατηφόρα, και μάλιστα ενώ ζούνε μέσα σε μυριάδες συμφορές.\nΈπειτα, όταν πέσουν, φαίνονται εξαιρετικά όμοιοι με τους ηθοποιούς τραγωδιών, πολλούς από τους οποίους μπορεί κανείς να τους δει προηγουμένως να είναι τάχα Κέκροπες ή Σίσυφοι ή Τήλεφοι, και να έχουν διαδήματα και ξίφη με ελεφαντοστέινη λαβή και μαλλιά κυματιστά και χλαμύδα χρυσοποίκιλτη, αν όμως, όπως συμβαίνει πολλές φορές, πατήσει κάποιος απ’ αυτούς στο κενό και σωριαστεί κάτω στη μέση της σκηνής, τότε βέβαια προκαλεί πολύ γέλιο στους θεατές, καθώς τσακίζεται το προσωπείο του μαζί με το διάδημα, γεμίζει αίματα το πραγματικό κεφάλι του ηθοποιού και ξεγυμνώνονται ως επάνω τα σκέλη του, με αποτέλεσμα να φαίνεται και ότι κάτω από τη στολή υπάρχουν άθλια κουρέλια, και ότι τα ξυλοπάπουτσα που φοράει είναι πολύ άσχημα και όχι ανάλογα με το πόδι του.\nΒλέπεις πως ήδη με δίδαξες ακόμη και να απεικονίζω, αξιότιμε πετεινέ μου;\nΗ κυρίαρχη εξουσία λοιπόν φάνηκε ξεκάθαρα πως είναι κάτι τέτοιο.\nΚάθε φορά όμως που γινόσουν άλογο ή σκύλος ή ψάρι ή βάτραχος, πώς αντιμετώπιζες εκείνη τη μορφή ύπαρξης;\nΑυτό που αρχίζεις τώρα είναι ένα μεγάλο ζήτημα, και όχι κατάλληλο γι’ αυτή την περίσταση.\nΩστόσο με δύο λόγια, δεν υπήρξε καμιά μορφή ζωής που να μη μου φάνηκε πιο ξένοιαστη από την ανθρώπινη, μια και περιοριζόταν μόνο στις φυσικές επιθυμίες και ανάγκες. Γιατί σ’ εκείνες τις ζωές δεν πρόκειται να δεις άλογο τελώνη ή βάτραχο συκοφάντη ή καλιακούδα σοφιστή ή κουνούπι αρχιμάγειρα ή πετεινό ομοφυλόφιλο και όλα τα άλλα που εσείς συνηθίζετε να κάνετε.\nΊσως αυτά να είναι αληθινά, πετεινέ μου.\nΕκείνο όμως που εγώ έχω πάθει δεν ντρέπομαι να το πω σ’ εσένα: Ποτέ ως τώρα δεν μπόρεσα να αποβάλω την επιθυμία που είχα από παιδί να γίνω πλούσιος, αλλά πραγματικά και το όνειρο στέκεται ακόμη μπροστά στα μάτια μου παρουσιάζοντάς μου το χρυσάφι, και πολύ περισσότερο με πνίγει το γεγονός ότι ο καταραμένος ο Σίμωνας γλεντοκοπάει μέσα σε τόσα αγαθά.\nΕγώ θα σε θεραπεύσω, Μίκυλλε. Και μια που είναι ακόμη νύχτα, σήκω επάνω κι ακολούθα με. Θα σε πάω σ’ εκείνον ακριβώς τον Σίμωνα και στα σπίτια των άλλων πλουσίων, για να δεις τι λογής είναι αυτά που ζούνε.\nΚαι πώς θα γίνει αυτό, αφού οι πόρτες είναι κλεισμένες; Εκτός βέβαια αν εσύ με αναγκάσεις να ανοίξω τρύπα στον τοίχο.\nΌχι βέβαια, αλλά ο Ερμής, στον οποίο είμαι αφιερωμένος, μου έδωσε το εξής εξαιρετικό δώρο: Αν κάποιος το μεγαλύτερο φτερό της ουράς μου, το δεξιό λοιπόν, σε όποιον εγώ επιτρέψω να μου το βγάλει και να το κρατάει, αυτός μπορεί, για όσον καιρό θέλω, και να ανοίγει κάθε πόρτα και να βλέπει τα πάντα χωρίς ο ίδιος να είναι ορατός.\nΔεν είχα καταλάβει, πετεινέ μου, πως κι εσύ είσαι μάγος. Ας πάμε, όμως.\nΝα πάμε πρώτα στον Σίμωνα ή σε κάποιον άλλο πλούσιο;\nΌχι βέβαια, αλλά στον Σίμωνα, που αντί για δισύλλαβος έχει την αξίωση, επειδή πλούτισε, να είναι τώρα πια τετρασύλλαβος. Να ’μαστε, φτάσαμε και στην πόρτα. Τι λοιπόν να κάνω μετά απ’ αυτό;\nΒάλε το φτερό στην κλειδαριά.\nΝα λοιπόν. Ηρακλή μου, η πόρτα άνοιξε διάπλατα, σαν να είχαμε κλειδί.\nΠροχώρα μπροστά. Τον βλέπεις αυτόν που μένει ξάγρυπνος και κάνει υπολογισμούς;\nΤον βλέπω, μα τον Δία, κοντά σε ένα διψασμένο λυχνάρι που τρεμοσβήνει, και είναι χλωμός, δεν ξέρω γιατί, πετεινέ μου, κι έχει μείνει μόνο πετσί και κόκαλο έχοντας λιώσει εντελώς, προφανώς από τις έγνοιες· γιατί δεν έχει ακουστεί να έχει κάποια άλλη αρρώστια.\nΆκου τι λέει· θα καταλάβεις γιατί βρίσκεται σ’ αυτή την κατάσταση.\nΛοιπόν, εκείνα τα εβδομήντα τάλαντα είναι ασφαλή, θαμμένα κάτω από το κρεβάτι μου, και κανένας άλλος δεν το ξέρει, ενώ τα άλλα δεκαέξι με είδε, νομίζω, ο ιπποκόμος μου ο Σωσύλος να τα καταχωνιάζω κάτω από το παχνί. Βρίσκεται συνεχώς γύρω από το στάβλο, χωρίς να είναι γενικότερα ούτε πολύ επιμελής ούτε και φιλόπονος.\nΑσφαλώς μου έχουν αρπάξει πολύ περισσότερα απ’ αυτά, αλλιώς πώς μπόρεσε ο Τίβειος να ψωνίσει χθες για τον εαυτό του ένα τόσο μεγάλο παστό ψάρι, όπως λέγανε, ή να αγοράσει για τη γυναίκα του ένα σκουλαρίκι αξίας πέντε ολόκληρων δραχμών; Τα λεφτά τα δικά μου, του κακόμοιρου, τα σπαταλούν αυτοί. Ούτε όμως και τα κύπελλά μου, που είναι τόσο πολλά, φυλάγονται σε ασφαλές μέρος. Πραγματικά φοβάμαι μήπως κάποιος ανοίξει τρύπα στον τοίχο και τα πάρει. Πολλοί με ζηλεύουν και ραδιουργούν εναντίον μου, και ιδιαίτερα ο γείτονάς μου ο Μίκυλλος.\nΝαι, μα τον Δία. Όμοιος σου είμαι εγώ, και φεύγω παίρνοντας κρυφά κάτω από τη μασχάλη μου τις γαβάθες.\nΣώπα, Μίκυλλε, να μην ανακαλύψει πως είμαστε εδώ.\nΠάντως το καλύτερο είναι να μείνω ο ίδιος ξάγρυπνος και να τα φυλάγω. Θα σηκωθώ και κάθε τόσο θα κάνω έναν γύρω σ’ ολόκληρο το σπίτι.\nΠοιος είναι αυτός; Σε βλέπω, λωποδύτη – Μα τον Δία, ευτυχώς που είσαι κολόνα. Θα ξεθάψω πάλι το χρυσάφι, για να το ξαναμετρήσω, μήπως κάτι μου ξέφυγε προηγουμένως. Να, κάποιος έκανε πάλι θόρυβο, ασφαλώς εναντίον μου. Με πολιορκούνε και ραδιουργούν όλοι εναντίον μου. Πού είναι το ξίφος μου; Αν πιάσω κανέναν – Ας θάψουμε πάλι το χρυσάφι.\nΤέτοια λοιπόν είναι, Μίκυλλε, η κατάσταση του Σίμωνα. Πάμε όμως και σε κάποιον άλλο, όσο μας μένει ακόμη ένα μικρό υπόλοιπο της νύχτας.\nΟ καημένος, τι ζωή είναι αυτή που ζει! Έτσι να συμβεί να πλουτίσουν οι εχθροί μου.\nΚι εμείς πάμε, αν συμφωνείτε, στον Γνίφωνα τον δανειστή. Δεν μένει μακριά κι αυτός. Άνοιξε κι αυτή η πόρτα μπροστά μας.\nΤον βλέπεις κι αυτόν να μένει ξάγρυπνος από τις έγνοιες, να ξαναμετράει τους τόκους και να έχει μαραζωμένα δάχτυλα, ενώ μετά από λίγο θα χρειαστεί να τα εγκαταλείψει όλα αυτά και να γίνει κατσαρίδα ή σκνίπα ή σκυλόμυγα;\nΒλέπω έναν κακόμοιρο και ανόητο άνθρωπο, που ούτε και τώρα δεν ζει πολύ καλύτερα από κατσαρίδα ή σκνίπα. Πώς έχει λιώσει κι αυτός ολόκληρος από τους υπολογισμούς!\nΤώρα όμως έχει αρχίσει ήδη να ξημερώνει η μέρα, κι είμαστε γύρω στο χάραμα. Ας επιστρέψουμε λοιπόν πίσω στο σπίτι μας.\nΤα υπόλοιπα θα τα δεις άλλη φορά, Μίκυλλε.\nΛΟΥΚΙΑΝΟΣ, ΣΑΤΙΡΑ ΑΠΛΗΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ\nΚοντά στο Γαλαξιακό Κέντρο βρίσκεται μαζεμένη όλη σχεδόν η μεσογαλαξιακή σκόνη, που απορροφά το ορατό φως. Γι' αυτό και το Γαλαξιακό Κέντρο είναι ουσιαστικά αόρατο. Μόνο με τις υπέρυθρες ακτίνες και τα ραδιοκύματα μπορούμε να συλλάβουμε τι υπάρχει εκεί. Επίσης, στο Κέντρο του Γαλαξία μας υπάρχει η πολύ μεγάλης μάζας μαύρη τρύπα (3,7 εκατομμύρια ηλιακές μάζες) σε έκταση όση η απόσταση της Γης από τον Ήλιο (2 αστρονομικές μονάδες). Το Γαλαξιακό Κέντρο στον ουρανό βρίσκεται ανάμεσα στους αστερισμούς του Τοξότη και Σκορπιού.\nΟι ενεργοί γαλαξίες ενσωματώνουν έναν μικρό πυρήνα στο κέντρο τους (που ονομάζεται ενεργός γαλαξιακός πυρήνας ή AGN) από όπου εκπέμπουν ισχυρή ακτινοβολία σε έναν τυπικό κατά τα άλλα γαλαξία. Αυτός ο ενεργός πυρήνας μπορεί να είναι αφενός ιδιαίτερα μεταβλητός και αφετέρου πάρα πολύ φωτεινός έναντι του υπολοίπου γαλαξία.\nΤα blazar (μπλέιζαρ) εκπέμπουν πίδακες υλικού που κατευθύνονται στην κατεύθυνση της Γης. Παρατηρούνται «κάθετα» ή σχεδόν κάθετα στον πίδακα.\nΓια τους κανονικούς γαλαξίες μπορεί να θεωρήσουμε ότι η συνολική ενέργεια που εκπέμπουν, είναι το άθροισμα της εκπομπής που προέρχεται από κάθε άστρο που βρίσκεται στο γαλαξία. Για τους ενεργούς όμως γαλαξίες, αυτό δεν ισχύει. Υπάρχει πολύ περισσότερη εκπεμπόμενη ενέργεια από αυτή που πρέπει να υπάρχει, και αυτή η υπερβολική ενέργεια βρίσκεται στις υπέρυθρες, στις ραδιοφωνικές, στις υπεριώδεις, και στις ακτίνων X περιοχές του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Η ενέργεια που εκπέμπεται από έναν ενεργό γαλαξία είναι οτιδήποτε αλλά συνηθισμένης μορφής. Ενώ οι AGN θεωρούνται σαν τις πιο λαμπρές συνεχείς πηγές Η/Μ ακτινοβολίας στο σύμπαν.\nΤι λοιπόν να συμβαίνει σε αυτούς τους ενεργούς γαλαξίες ώστε να παραγάγουν μια τέτοια τεράστια ενέργεια;\nΟι γαλαξίες αυτοί χαρακτηρίζονται από ορισμένες ιδιότητες: (1) υψηλή φωτεινότητα, (2) μη θερμικά φάσματα που δεν μοιάζουν με το σύνολο πολλών αστρικών φασμάτων, (3) η πιο φωτεινή περιοχή τους είναι σε μια περιοχή του φάσματος εκτός από την οπτική (π.χ., ραδιοφωνικά, υπεριώδη, υπέρυθρα μήκη κύματος), (4) ένα λαμπρό πυρήνα σαν άστρο, (5) ισχυρές γραμμές εκπομπής (οι περισσότερες), (6) γρήγορη μεταβλητότητα, και μερικές φορές (7) ράδιο πίδακες.\nΟι ενεργοί γαλαξίες μελετώνται έντονα σε όλα τα μήκη κύματος. Επειδή μπορούν να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους σε σύντομα διαστήματα, είναι χρήσιμο να μελετηθούν ταυτόχρονα σε όλες τις ενέργειες. Ταυτόχρονα με τις παρατηρήσεις σε πολλά μήκη κύματος είναι σημαντικές και οι παρατηρήσεις σε ακτίνες X και ακτίνες γάμμα, δεδομένου ότι πολλά υψηλής ενέργειας κβάζαρ εκπέμπουν ένα μεγάλο μέρος της ισχύος τους σε τέτοιες ενέργειες.\nΑντικείμενα Blazars (blazing quasi-stellar object)\nBlazar: (Λαμπερό ημιαστρικό αντικείμενο), είναι ένα πολύ συμπιεσμένο κβάζαρ που συνδέεται με μία τεράστια μαύρη τρύπα στο κέντρο ενός ενεργού γιγάντιου ελλειπτικού γαλαξία. Τα μπλέιζαρ είναι από τα βιαιότερα φαινόμενα στο σύμπαν και αποτελούν ένα σημαντικό θέμα στην εξωγαλαξιακή αστρονομία. Ο όρος μπλέιζαρ πρωτοχρησιμοποιήθηκε το 1978 από τον αστρονόμο Έντουαρτ Σπιέγκελ.\nΠρόκειται για έναν από τους 4 τύπους ενός ενεργού γαλαξία και και χαρακτηρίζεται από μια πολύ γρήγορη (καθημερινή) μεταβλητότητα, με μεγάλα ποσοστά στη συνολική λαμπρότητα, με καμία γραμμή εκπομπής, με ισχυρή μη θερμική ακτινοβολία, και εμφάνιση σαν άστρου. Ένα αντικείμενο Blazar είναι ένας ραδιογαλαξίας ευθυγραμμισμένος έτσι ώστε να κοιτάζουμε στην ίδια ευθεία με τον πίδακα, δηλαδή προς την ίδια την καρδιά του συστήματος ακριβώς στον πυρήνα. Επειδή κοιτάζουμε κατά μήκος ακριβώς του πίδακα βλέπουμε μια πολύ γρήγορη, ιδιαίτερα φωτεινή ακτινοβολία.\nΕίναι λοιπόν μια υποκατηγορία των AGN που παρατηρούνται στις υψηλότερες ενέργειες. Έχει σχετικιστικούς πίδακες που δείχνουν προς τη γη, έτσι ώστε να παρατηρούμε την εκπομπή από την περιοχή του πίδακα. Γι' αυτό μοιάζουν με τους κβάζαρ, αλλά δεν είναι τόσο φωτεινοί. Οι εκπομπές στο ορατό φάσμα και η ακτινοβολία ακτίνων γάμμα από τους blazar είναι χρονικά μεταβλητές με διαστήματα από μερικά λεπτά έως λίγες ημέρες. Αν και υπάρχουν θεωρίες ως προς τις αιτίες αυτής της μεταβλητότητας, τα λίγα στοιχεία που έχουμε δεν μας επιτρέπουν ακόμα να τις επιβεβαιώσουμε.\nΕικόνα που δείχνει ένα blazar, ο πυρήνας ενός ενεργού Γαλαξία, που τροφοδοτείται από μια υπερβαρέα μαύρη τρύπα. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν πρόσφατα το VERITAS για την ανίχνευση των ακτίνων γάμμα από το blazar TXS 0506 + 056, το οποίο επίσης θεωρείται πηγή νετρίνων.\nΤο παρατηρητήριο IceCube, μια τεράστια εγκατάσταση που βρίσκεται σε βάθος πολλών μιλίων κάτω από τον Νότιο Πόλο. Ένα πλέγμα περισσότερων από 5.000 υπεραισθητικών αισθητήρων έλαβε το χαρακτηριστικό μπλε «Cherenkov» φως που εκπέμπεται, καθώς τα νετρίνα αλληλεπιδρούν με τον πάγο. Με σχεδόν μηδενική μάζα και καθώς διαπερνούν τους πλανήτες, τα αστέρια και οτιδήποτε άλλο στο δρόμο του, τα σωματίδια ταξίδεψαν σε ευθεία γραμμή από το σημείο προέλευσης τους, στη Γη. Ως αποτέλεσμα, οι αστρονόμοι μπόρεσαν να εντοπίσουν την τροχιά τους πίσω σε δισεκατομμύρια έτη φωτός, στην πιθανή πηγή τους.\nΕνδεχομένως λοιπόν τα νετρίνα να αποτελούν τον τρίτο πόλο μεταφοράς ενέργειας, μετά το φως και τα βαρυτικά κύματα – Και οι αστροφυσικοί υποστηρίζουν ότι αλλάζει ο τρόπος αντίληψης του Σύμπαντος. Ήρθαν έτσι οι αστροφυσικοί ένα βήμα πιο κοντά στην επιβεβαίωση της θεωρίας που θέλει τις Μαύρες Τρύπες να αποτελούν -ουσιαστικά- μία «χοάνη» μεταφοράς από το ένα σημείο του Σύμπαντος σε ένα άλλο, ή ακόμα και σύνδεσης με άλλα παράλληλα σύμπαντα, κάνοντας αυτή την εκπληκτική ανακάλυψη.\nΤα νετρίνα θα μπορούσαν να είναι διπλά χρήσιμα επειδή δεν έχουν μάζα και ταξιδεύουν σε σχεδόν εντελώς ευθεία γραμμή μέσω του σύμπαντος. «Η ανίχνευσή τους στο σύμπαν είναι εκπληκτική, αλλά η ύπαρξη μιας πιθανής πηγής είναι θρίαμβος. Αυτό το αποτέλεσμα θα μας επιτρέψει να μελετήσουμε τις πιο απομακρυσμένες, ισχυρές πηγές ενέργειας στο σύμπαν με έναν εντελώς νέο τρόπο», λέει ο καθηγητής Paul O’Brien, μέλος της διεθνούς ομάδας αστρονόμων του Πανεπιστημίου του Leicester.\nΟι αλυσίδες των φωτοανιχνευτών κάτω από τον πάγο στο Νότιο Πόλο φωτίζονται όταν τα νετρίνα αλληλεπιδρούν με τον πάγο.\nΤο νετρίνο βρέθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου πέρυσι από το παρατηρητήριο IceCube, μια τεράστια εγκατάσταση που βρίσκεται σε βλαθος πολλών μιλίων κάτω από τον Νότιο Πόλο. Ένα πλέγμα περισσότερων από 5.000 υπεραισθητικών αισθητήρων έλαβε το χαρακτηριστικό μπλε «Cherenkov» φως που εκπέμπεται, καθώς τα νετρίνα αλληλεπιδρούν με τον πάγο. Με σχεδόν μηδενική μάζα και καθώς διαπερνούν τους πλανήτες, τα αστέρια και οτιδήποτε άλλο στο δρόμο του, τα σωματίδια ταξίδεψαν σε ευθεία γραμμή από το σημείο προέλευσης τους, στη Γη. Ως αποτέλεσμα, οι αστρονόμοι μπόρεσαν να εντοπίσουν την τροχιά τους πίσω σε δισεκατομμύρια έτη φωτός, στην πιθανή πηγή τους.\nΤο σενάριο της μεταφοράς μέσω των μαύρων τρυπών που «καταπίνουν» τα πάντα, από ένα σημείο στο άλλο, είναι συγκλονιστικό και εφόσον επιβεβαιωθεί, θα αλλάξει πολλά στην προσέγγισή μας για το Σύμπαν. Η ανακάλυψη ότι τα νετρίνα εξαπλώνονται μέσω του στροβιλισμού που παράγουν οι μαύρες τρύπες, είναι μία επανάσταση για την αστροφυσική. Σύντομα, οι επιστήμονες θα είναι σε θέση να εκτιμήσουν περισσότερο τη νέα γνώση. Μέχρι την επόμενη ανακάλυψη.\nΜετά τη φωτεινή ενέργεια (φως) και τα βαρυτικά κύματα, προστέθηκαν στο «οπλοστάσιο» της έρευνας και τα «φαντάσματα»-νετρόνια, που παράγονται από blazar και διαχέονται στο Σύμπαν από τις Μαύρες Τρύπες.\nΈνας κόσμος γεμάτος μυστήρια, που ανοίγεται βήμα-βήμα μπροστά μας.\nΡητορεία και ρητορική: Πρώιμες μορφές ρητορείας και ρητορικής\nΣτο ρητορικό του σύγγραμμα De Inventione (1.2.2-3) ο Κικέρωνας (106-43 π.Χ.) αφηγείται μια ενδιαφέρουσα ιστορία: οι πρώτοι άνθρωποι ζούσαν σε συνθήκες πρωτόγονες, στηρίζονταν στη φυσική τους δύναμη και περιπλανιόνταν στους αγρούς κατά τον τρόπο των άγριων θηρίων χωρίς καμία αντίληψη του μέτρου ή του καθήκοντος. Κάποτε ένας σπουδαίος, σοφός και ευφραδής άνδρας κατάφερε μιλώντας τους να τους στρέψει σε έναν χρήσιμο και αξιοπρεπή τρόπο κοινωνικής συμβίωσης βγάζοντάς τους από τις παλιές τους συνήθειες. Ο μύθος που αφηγείται ο Κικέρωνας μιλά για εκείνον που πρώτος ανακάλυψε τη δύναμη του λόγου να πείθει και να κατευθύνει. Προβάλλει εξάλλου με τον συμβολισμό του την αξία του συνδυασμού της ευγλωττίας με τη σοφία. Για τους Έλληνες, μόνο ένας θεός θα μπορούσε να προσφέρει αυτή τη δύναμη κι αυτός δεν ήταν άλλος από τον Ερμή - καθόλου τυχαία, αν λάβει κανείς υπόψη πως ο συγκεκριμένος θεός ήταν έμπορος, κλέφτης, πονηρός λογοπλόκος, κομιστής ειδήσεων αλλά και των ψυχών στον Κάτω Κόσμο, στη ζωή πέρα από τον θάνατο.\nΤα πρώτα κομψοτεχνήματα έντεχνου λόγου στα ελληνικά τα συναντούμε κιόλας στην ποίηση της αρχαϊκής περιόδου (8ος αι.-τέλη 6ου αι. π.Χ.). Ο Νέστορας, «ο γλυκομίλητος αγορητής […], που πιο γλυκά από μέλι ανάβρυζαν τα λόγια του απ' το στόμα» (Ἰλιάς Α 248-249), και ο πολύτροπος Οδυσσέας είναι εμβληματικές μορφές ομιλητών στην ποίηση του Ομήρου, δεν είναι όμως οι μόνες ομηρικές φιγούρες που προσφέρουν με τα λόγια τους δείγματα έντεχνου λόγου. Η Ιλιάδα αποτελείται σχεδόν κατά το ήμισυ από λόγους, ενώ η Οδύσσεια κατά τα δύο τρίτα. Αποδεικνύεται έτσι με σαφήνεια πως η ομιλία για την εξυπηρέτηση πρακτικών στόχων (όπως η προτροπή για ανάληψη συγκεκριμένης δράσης ή η απόδοση ευθυνών) ήταν διαδεδομένη στη ζωή των Ελλήνων των αρχαϊκών χρόνων, συνθήκη απολύτως αναμενόμενη, αν λάβει κανείς υπόψη ότι στις ελληνικές πόλεις της συγκεκριμένης περιόδου υπήρχαν κιόλας οι πολιτικοί και κοινωνικοί θεσμοί που ευνοούσαν ή επέβαλλαν την εκφώνηση λόγου. Άλλωστε στα ομηρικά έπη βρίσκουν εφαρμογή πολλά από όσα συστηματοποιεί αργότερα η τέχνη μέσα από κανόνες (όπως για παράδειγμα ένα πλήθος ρητορικών σχημάτων και τρόπων).\nΚάποιοι ρητοροδιδάσκαλοι έβλεπαν μάλιστα στον Όμηρο τον ευρετή της ρητορικής. Και είναι αλήθεια πως στα ομηρικά έπη δεν εντοπίζουμε απλά τα πρώτα δείγματα ρητορείας, αλλά και τα πρώτα, αν και ισχνά, δείγματα στοχασμού για τη δύναμη του προφορικού λόγου, όπως και διδασκαλίας της σύνθεσής του. Στην τρίτη ραψωδία της Ιλιάδας, για παράδειγμα, ο Αντήνορας περιγράφει τον τρόπο ομιλίας του Μενέλαου και του Οδυσσέα, όταν ήλθαν για πρώτη φορά ως πρεσβευτές στην Τροία, επιμένοντας μάλιστα στην εντύπωση που προκάλεσαν στο κοινό (Γ 212-224), ενώ στην ένατη ραψωδία ο παιδαγωγός του Αχιλλέα, ο Φοίνικας, ισχυρίζεται, ως μέλος της πρεσβείας στον θυμωμένο ήρωα, πως είχε από τον Πηλέα εντολή να διδάξει τον νεαρό Αχιλλέα όχι μόνο να δρα αλλά και να μιλά (Ι 443).\nΔεν είναι όμως ο Όμηρος ο μόνος ποιητής της αρχαϊκής περιόδου που αναγνωρίζει τη δύναμη του λόγου: για τον Ησίοδο (Θεογονία 83-87) όποιος δικάζει, στο όνομα του υψηλού αξιώματός του στην κοινότητα, είναι ευλογημένος από τις Μούσες, αφού έχει τη δύναμη να πείσει με τον λόγο του για τις δίκαιες αποφάσεις του. Εξάλλου στον ομηρικό Ύμνο στον Ερμή (Εἰς Ἑρμῆν 322-396, πιθ. 6ος αι. π.Χ.) έχουμε την αρχαιότερη σωζόμενη στην αρχαία ελληνική γραμματεία σκηνή που θυμίζει δίκη, καθώς εδώ διασταυρώνουν τους λόγους τους ενώπιον του Δία, που αναλαμβάνει ρόλο κριτή, ο Απόλλωνας και ο Ερμής: ο πρώτος κατηγορεί τον δεύτερο για την κλοπή των βοδιών του· ο κατηγορούμενος προσπαθεί να κερδίσει την εύνοια του κριτή.\nΒεβαίως, τίποτε δεν μας δεσμεύει να υποθέσουμε ότι κιόλας στους αρχαϊκούς χρόνους η σύνθεση λόγου διδάσκεται με τρόπο συστηματικό. Άλλωστε οι συνθήκες που θα καταστήσουν τον λόγο εργαλείο εντυπωσιακά αποτελεσματικό για τη δικαίωση και την κοινωνική και πολιτική καταξίωση του ατόμου, ανεξάρτητα από την κοινωνική του προέλευση ή/και το μερίδιό του στην αρετή, δεν έχουν διαμορφωθεί ακόμη. Μπορεί λοιπόν ο Θερσίτης της Ιλιάδας να μιλά με οξύτητα, νεύρο και ορμή -ο χαρακτηρισμός του ως λιγέως ἀγορητοῦ (Ἰλιάς Β 246), ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι διαποτίζεται από το υπονομευτικό πνεύμα της ειρωνείας, τον φέρνει κοντά στον ευφραδή Νέστορα- ωστόσο, παραμένει μια απολύτως αντιηρωϊκή μορφή, που κάθε άλλο παρά καταφέρνει να κερδίσει την εκτίμηση των συμπολεμιστών του.\nΜέσα στο πρώτο μισό του 5ου αι. π.Χ. στις ελληνικές αποικίες της Σικελίας ξεσπούν πολιτικές αναταραχές που οδηγούν σε ανατροπή της τυραννίας: το 471 π.Χ. η δυναστεία του Θήρωνα στον Ακράγαντα φτάνει στο τέλος της, ενώ το 463 π.Χ. ο Ιέρωνας χάνει την εξουσία του στις Συρακούσες. Οι πολίτες είναι πια ελεύθεροι να διεκδικήσουν σε μια σειρά από δίκες τις περιουσίες που είχαν καταπατήσει οι τύραννοι των πόλεων. Οι Έλληνες είχαν ανέκαθεν έμφυτη προδιάθεση προς τον λόγο και ενδιαφέρον για την επικοινωνία μέσα από συζητήσεις -ο Όμηρος είναι αδιάψευστος μάρτυρας- τώρα όμως διαμορφώνονται και οι πολιτικές συνθήκες που ευνοούν την εκφορά δημόσιου λόγου και την ανάδειξη των ικανών ρητόρων σε πρόσωπα με πολιτική και κοινωνική δύναμη.\nΗ γέννηση της τέχνης του λόγου συνδέεται κατά την παράδοση με ονόματα Σικελών: του φιλόσοφου Εμπεδοκλή από τον Ακράγαντα, του Κόρακα και του Τ(ε)ισία από τις Συρακούσες - τους δύο τελευταίους συνδέει σχέση δασκάλου-μαθητή. Σύμφωνα με τον Διογένη τον Λαέρτιο (8.57) ο Αριστοτέλης ανέφερε στον διάλογό του Σοφιστής ότι ευρετής της ρητορικής ήταν ο Εμπεδοκλής. Τα ονόματα πάλι του Κόρακα και του Τ(ε)ισία συσχετίζονται με τη συγγραφή ενός εγχειριδίου διδασκαλίας της ρητορικής (Κικέρων, Brutus 12.46). Κατά τη μαρτυρία του Πλάτωνα (Φαῖδρος 273a6-273c9) και του Αριστοτέλη (Ῥητορική 2.14.1402a17-23) -ο πρώτος κάνει λόγο για τον Τ(ε)ισία, ο δεύτερος για τον Κόρακα- φαίνεται πως ασχολήθηκαν με την απόδειξη βάσει ενδείξεων ή τον συλλογισμό που στηρίζεται στο πιθανόν, το εἰκός. Άλλωστε οι ανεκδοτολογικού τύπου ιστορίες για τις οικονομικές οφειλές του Τ(ε)ισία στον δάσκαλό του αποδεικνύουν πως οι τεχνήεντες συλλογισμοί, οι λεγόμενες «σοφιστείες» (τα φαινόμενα εἰκότα, αλλά όχι αληθή συμπεράσματα), συνιστούσαν από την αρχή σημαντικό κεφάλαιο της αρχαίας ρητορικής. Στον Κόρακα αποδίδεται εξάλλου και η επινόηση της διαίρεσης του λόγου σε επτά μέρη: προοίμιον, προκατασκευή, προκατάστασις, κατάστασις, ἀγῶνες, παρέκβασις, ἐπίλογος.\nΣύμφωνα με την παράδοση, ο Εμπεδοκλής θεωρείται δάσκαλος του Γοργία, ενώ ο Τ(ε)ισίας του Λυσία και του Ισοκράτη. Αναρωτιέται βέβαια κανείς πώς θα πρέπει να φανταστούμε τη διδασκαλία της τέχνης του λόγου σε αυτή την πρώιμη εποχή. Το πιθανότερο είναι πως αυτοί οι πρόδρομοι ρητοροδιδάσκαλοι διατύπωναν με βάση την εμπειρική παρατήρηση γενικούς κανόνες· πάνω τους θα στηριζόταν αργότερα η συστηματική διδασκαλία της ρητορικής τέχνης.\nΜπορεί η ρητορική να γεννήθηκε στη Σικελία, γνώρισε όμως ιδιαίτερη άνθηση στην Αθήνα. Η πόλη περνά κατά τον 5ο και τον 4ο αι. μέσα από διάφορες ιστορικές και πολιτικές περιπέτειες: σε συμμαχία με τους Σπαρτιάτες καταφέρνει να κατατροπώσει τους Πέρσες επιδρομείς. Αποκτά έτσι δύναμη πάνω στους συμμάχους της. Στο τέλος συγκρούεται με τη Σπάρτη. Μετά την ήττα στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, την εγκαθίδρυση του ολιγαρχικού καθεστώτος και, τέλος, την κατάρρευσή του, έχουμε την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η συμβουλευτική ρητορεία, που ενεργοποιείται κάθε τόσο και την οποία αναλαμβάνουν πρόσωπα που θα πρέπει να στηριχθούν στην προσωπική τους ικανότητα και ευχέρεια και όχι σε κοινωνικούς μηχανισμούς για να πείσουν το κοινό τους, εξελίσσεται σε υψηλή τέχνη. Άνθηση όμως γνωρίζουν και τα δύο άλλα είδη λόγων: οι δικανικοί και οι πανηγυρικοί. Σε αυτή την κυριαρχία του λόγου στη ζωή της πόλης παραπέμπει αυτόματα τον αναγνώστη η σκηνή από τον Γοργία του Πλάτωνα, όπου ο Σωκράτης ρωτά τον ομώνυμο δάσκαλο της ρητορικής ποιό είναι το μεγαλύτερο αγαθό που κατά τους δικούς του ισχυρισμούς προσφέρει ο ίδιος στους ανθρώπους, κι εκείνος του απαντά με ενθουσιασμό: Ὅπερ ἐστίν, ὦ Σώκρατες, τῇ ἀληθείᾳ μέγιστον ἀγαθὸν καὶ αἴτιον ἅμα μὲν ἐλευθερίας αὐτοῖς τοῖς ἀνθρώποις, ἅμα δὲ τοῦ ἄλλων ἄρχειν ἐν τῇ αὑτοῦ πόλει ἑκάστῳ. (Γοργίας 452d5-8) («Αυτό, Σωκράτη, που είναι πράγματι το μεγαλύτερο αγαθό και ταυτόχρονα η αιτία και για την ελευθερία των ίδιων των ανθρώπων και για την εξουσία του καθενός πάνω στους άλλους στο πλαίσιο της πόλης του».). Στο μυαλό του ο Γοργίας έχει, όπως εξηγεί στη συνέχεια, την πειθώ, τη δύναμη και την ευχέρεια να προσεταιρίζεται κανείς με τον λόγο του το κοινό του στο δικαστήριο, στο βουλευτήριο, στην εκκλησία του Δήμου ή σε όποια άλλη συνέλευση των πολιτών (452e1-4).


Πένθος για ηθοποιό του Alpha tv! Ο θάνατος που την τσάκισε! - News - Youweekly\nΠένθος επικρατεί για γνωστή ηθοποιό του Alpha tv! Αυτός είναι ο θάνατος που την τσάκισε και την άφησε γεμάτη δάκρυα!\nΗ ηθοποιός έκανε την είδηση γνωστή με ανάρτησή της στο Instagram, όπου αποχαιρέτησε τη Λιλίκα της και τα λόγια της προκάλεσαν μεγάλη συγκίνηση!\nΟ λόγος για την Αλεξάνδρα Παλαιολόγου,η οποία έχασε τον αγαπημένο της γάτο, και έγραψε χαρακτηριστικά, «Το μικρό μου πλασματάκι άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο ζώων. Τα δάκρυά μου που τρέχουν σα βρύσες από τη θλίψη και το σπαραγμό πέφτουν στο πληκτρολόγιο και δε με αφήνουν να γράψω πολλά… Σ ευχαριστώ καρδιά μου, σ ευχαριστώ Λιλίκα μου γλυκιά για όσα υπέροχα περάσαμε αυτά τα πέντε χρόνια, μα πάνω απ’ όλα σ ευχαριστώ γιατί άγγιξες μέσα μου χορδές κι ευαισθησίες που μέχρι τώρα αγνοούσα… Ξεκουράσου κορμάκι μου…».\nΔείτε επίσης ποιος γνωστός και κούκλος ηθοποιός του Alpha συγκλονίζει με τα λόγια του, «Είχα ανάγκη να συζήσω με τον...»! (Βίντεο)\nAlpha tv: Κορυφαία ηθοποιός πούλησε το αυτοκίνητό της ώστε να πάρει ρόλο! "Θα μπορούσαμε να έχουμε πάρει..."\n"Θα μπορούσαμε να έχουμε πάρει σπίτια, περιουσίες"! Κορυφαία ηθοποιός από τον Alpha TV, πούλησε το αυτοκίνητό της ώστε να πάρει ρόλο που τόσο πολύ επιθυμούσε!\nΗ ίδια σε πρόσφατη συνέντευξή της, στο "Πρωινό", μίλησε για τα πάντα χωρίς ενδοιασμούς!\nΟ λόγος για την Μπέτυ Λιβανού, όπου και μίλησε χαρακτηριστικά για τα όσα ακούγονται.\n“Αυτή η απόσταση από την τηλεόραση με είχε κάνει να την επιθυμήσω. Είχα πιστέψει κι εγώ ότι είχα τελειώσει από την τηλεόραση, να σου πω την αλήθεια. Όχι, δεν τελείωσε για μένα η τηλεόραση. Μπορεί και να ξαναρχίσει. Δεν έχω μετανιώσει για τα όχι που έχω πει. Για μερικά ναι έχω μετανιώσει”.\nΕξομολογείται: “Ήταν μια πολύ ρομαντική κίνηση αυτή που κάναμε τότε, να πουλήσουμε με τον άντρα μου το αυτοκίνητο για να κάνουμε κινηματογραφική ταινία. Πουλήσαμε το ένα, πουλήσαμε το άλλο, ήταν πολλά λεφτά για εκείνη την εποχή, θα μπορούσαμε να έχουμε πάρει σπίτια, περιουσίες… Εμείς τα δώσαμε και κάναμε αυτή την ταινία, το “Ταξίδι του μέλιτος”, η οποία παίχτηκε δύο εβδομάδες στον Δαναό και μόνο, αλλά μέσα στα χρόνια πήρε τη θέση της σαν μία από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες που έχουν γίνει”.\nΠέφτει «μαύρο» στο κανάλι! Δείτε αναλυτικά, ποια προγράμματα δεν μεταδίδονται και γιατί;\nΠασίγνωστη Ελληνίδα ηθοποιός επιστρέφει στην τηλεόραση μετά από πολύ καιρό μέσα από καθημερινή σειρά του Alpha tv.\nΘα πρωταγωνιστήσει στην σειρά του Ανδρέα Γεωργίου και του Κούλλη Νικολάου, «Αστέρια στην Άμμο».\n«Ναι, θα κάνω τηλεόραση. Θα είμαι στα «Αστέρια στην Άμμο» τη νέα σειρά του Ανδρέα Γεωργίου. Είναι βασισμένο το σενάριο, επάνω στο βιβλίο της Ρένα Ρώσση – Ζαΐρη. Θα είναι ωραία δουλειά. Μου έτυχε λίγο καρμικά, ήταν περίεργη η είσοδός μου στη σειρά» είπε χαρακτηριστικά σε συνέντευξή της στο «TV Μανία» και στον Αλέξανδρο Πρίφτη.\nΕίναι επίσημο! Αγαπημένη σειρά επιστρέφει μετά από 19 χρόνια! (Βίντεο)\nΚαθόμουν ένα βράδυ κι έβλεπα την εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη, όπου ήταν καλεσμένος ο Ανδρέας Γεωργίου. Τόσα χρόνια έβλεπα τις σειρές του κι έλεγα «μα τι ωραίες δουλειές. Θέλω κι εγώ να παίξω εκεί!». Δεν γινόταν. Εκείνο το βράδυ το ξαναείπα. Έβλεπα τον Ανδρέα και μου άρεσε. Την επόμενη ημέρα το πρωί, ήμουν στο σπίτι κι έκανα κάποιες δουλειές. Εκεί που καθόμουν, χτυπά το τηλέφωνο και ακούω: «Η κυρία Βογιατζάκη; Γεια σας, είμαι ο Κούλλης Νικολάου!», «Πείτε μου ότι με παίρνετε για δουλειά;», του λέω. «Ναι!» μου απαντά. Εντάξει, πέταξα από τη χαρά μου! Έβαλα τα γέλια και του εξήγησα το όλο στόρι που προηγήθηκε και γελούσαμε μαζί. Τελικά οι ουρανοί ήταν ανοιχτοί\nΟ λόγος για την Σοφία Βογιατζάκη!\nAlpha tv: Πέφτει «μαύρο» στο κανάλι! Ποια προγράμματα δεν μεταδίδονται και γιατί;


Το Κουτσαβάκι: Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας εκτόξευσε έναν νέου τύπου πυραύλου, θεωρεί ο πολιτικός αναλυτής\nΗ Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας εκτόξευσε έναν νέου τύπου πυραύλου, θεωρεί ο πολιτικός αναλυτής\nΟ στρατιωτικός εξοπλισμός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας. Φωτογραφία αρχείου\nΜΌΣΧΑ, 14 Μαΐου – RIA Novosti. Ο εκτελεστικός διευθυντής NKI BRIX, διευθυντής του Κέντρου ρωσικής στρατηγικής στην Ασία στο Ινστιτούτο οικονομίας του RAS Γκεόργκι Toloraya υποθέτει ότι η Βόρεια Κορέα ξεκίνησε την Κυριακή το πρωί ένα πύραυλο που ανήκει σε έναν νέο τύπο.\n«Είναι πολύ σοβαρό, γιατί δεν υπάρχουν τεχνικά δεδομένα εντελώς , αλλά προφανώς αυτό είναι ένα νέο είδος πυραύλου βεληνεκούς έως 4.500 χιλιόμετρα, που σημαίνει ότι θα μπορούσε ενδεχομένως να φθάσει στην Αμερικανική επικράτεια, ειδικότερα στο Γκουάμ. Φαίνεται ότι αυτός ο πύραυλος με νέα χαρακτηριστικά είναι άγνωστο τι είναι »είπε στο RIA Novosti ο Toloraya .\nΣύμφωνα με τον ίδιο, "αυτή είναι χειρονομία ανυπακοής και προς το Πεκίνο και προς την παγκόσμια κοινότητα, επειδή συνέβη ακριβώς κατά την περίοδο διεξαγωγής της συνόδου κορυφής στο Πεκίνο (φόρουμ υψηλού επιπέδου για τη διεθνή συνεργασία στο πλαίσιο της στρατηγικής "Μια ζώνη — ένας δρόμος" – ed) η Βόρεια Κορέα και πάλι δήλωσε έντονα την παρουσία της ". Όπως πιστεύει ο πολιτικός αναλυτής, η Πιονγιάνγκ με αυτή την χειρονομία έδειξε ότι "δεν πρόκειται να υπακούσει σε οποιεσδήποτε διεθνείς κυρώσεις και θα προχωρήσει με το δικό της τρόπο". "Μετά από αυτό θα οξυνθεί η κατάσταση, προφανώς, θα οδηγήσει σε νέες κυρώσεις", — πρόσθεσε ο Toloraya.\nΜε τη σειρά του ο υπάλληλος του Κέντρου Κορεατικών ερευνών του Ινστιτούτου της Άπω Ανατολής RAS Κωνσταντίνος Asmolov, απαντώντας σε ερώτηση για το πώς μπορεί να συνδέεται η εκκίνηση με την διεξαγωγή του διεθνούς φόρουμ στο Πεκίνο, , δήλωσε στο RIA Novosti: "Δεν αξίζει να ψάχνει κανείς για το κρυφό νόημα εκεί που δεν υπάρχει. Η πυκνότητα ροής πληροφοριών είναι ότι σχεδόν κάθε γεγονός μπορεί να ερμηνευθεί ως σύμπτωση και ως σημάδι. Δεν θα κακοποιήσουμε την ρητορική του στυλ: "Σύμπτωση;— "Δεν το νομίζω".\nΣτις 5:28 την Κυριακή (23:28 ώρα Μόσχας), η Λαϊκή δημοκρατία της Κορέας εκτόξευσε έναν πύραυλο από τη δυτική ακτή από την κομητεία Kuson της επαρχίας Pkhyonan-Pukto. Ο πύραυλος ταξίδευψε 30 λεπτά, η απόσταση πτήσης ήταν 800 χιλιόμετρα. Έπεσε στην Ιαπωνική θάλασσα 400 χιλιόμετρα ανατολικά της Κορεατικής χερσονήσου, πιθανόν έξω από την οικονομική ζώνη της Ιαπωνίας. Το ύψος πτήσης, σύμφωνα με τα στοιχεία της ιαπωνικής κυβέρνησης, ανήλθε σε πάνω από 2000 χιλιόμετρα. Η εκτόξευση παρήχθη σε μια αρθρωτή τροχιά, υπό σκόπιμα μεγάλη γωνία, για να αυξήσει το ύψος του, μειώνοντας έτσι την απόσταση από το σημείο έναρξης μέχρι το σημείο πτώσης. Αν κατά την εκκίνηση του πυραύλου είχε οριστεί μια άλλη διαδρομή η απόσταση της πτήσης θα μπορούσε να υπερβεί 4000 χιλιόμετρα.\nΟι Ιάπωνες στρατιωτικοί αναλύουν τον τύπο πυραύλου. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση της Ιαπωνίας ανακοίνωσε τις πληροφορίες σχετικά με τις καταστροφές που προκλήθηκε στην ιαπωνική θάλασσα και στα αεροσκάφη , δεν έχουν αναφερθεί. Σε μια δήλωση της διοίκησης των ΗΠΑ αναφέρει ότι ο πύραυλος έπεσε σε σύνορα των ΗΠΑ, "πιο κοντά στη Ρωσία από ό, τι στην Ιαπωνία".\nΑπό το 2006 το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε έξι ψηφίσματα σχετικά με τη βόρεια Κορέα, για να παραιτηθεί η Πιονγκγιάνγκ από τις εξελίξεις των πυρηνικών και των πυραύλων. Τα τελευταία δύο —με αριθμό 2270 και 2321 έχουν ληφθεί από το 2016 και έκαναν πιο σκληρή και σημαντικά έντονη την λειτουργία των κυρώσεων για την Πιονγκγιάνγκ, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων στον τομέα του εμπορίου, την εξαγωγή ορυκτών, την αγορά όπλων και στον τραπεζικό τομέα.\nΔιαβάστε περισσότερα σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας ανατρέξτε στη βοήθεια >>\n↑ стратегии "Один пояс — один путь"\n( https://ria.ru/spravka/20170514/1494097368.html )\n↑ международного форума в Пекине\n( https://ria.ru/trend/beijing-belt-and-road-forum-14052017/ )\n↑ читайте в справке\n( http://ria.ru/spravka/20160909/1476469456.html )\nΑναρτήθηκε από to koutsavaki στις 4:16 μ.μ.


PANELIAKOS, Boston USA: Ο Νίκος Γκατζογιάννης επανεκλέγη Πρόεδρος της Πανηπειρωτικής\nΟ Νίκος Γκατζογιάννης επανεκλέγη Πρόεδρος της Πανηπειρωτικής\nΧθες τελείωσε το συνέδριο της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αμερικής που γίνεται στο Clearwater, Florida.\nMε ποσοστό 60% επανεξελέγη στο τιμόνι της Πανηπειρωτικής ο δημοσιογράφος των New York Times και συγγραφέας κ. Νικόλαος Γκατζογιάννης από το Worcester, Massachusetts.\nΤο συνέδριο τίμησαν με την παρουσία τους πολιτικοί της Ηπείρου όπως οι δήμαρχοι Δερόπολης και Φοινίκης η κ. Κωνσταντίνα Μπεζιάνη και ο τέσσερες φορές Ολυμπιονίκης κ. Πύρρος Δήμας ο οποίoς θα είναι και στην παρέλαση του Ελληνισμού της Βοστώνης.\nΕυχόμαστε στη νέα διοίκηση καλή συνεργασία και καλά αποτελέσματα για τον Ελληνισμό.\nPosted by ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ at 10:10 π.μ.


Η γυναίκα που γεννήθηκε χωρίς κόλπο υποβλήθηκε σε δραστική χειρουργική επέμβαση. | Anonymoi.gr\nΗ γυναίκα που γεννήθηκε χωρίς κόλπο υποβλήθηκε σε δραστική χειρουργική επέμβαση.\nΜια έφηβη τραγουδίστρια που γεννήθηκε χωρίς κόλπο και μήτρα προχώρησε στην επέμβαση που της άλλαξε τη ζωή και που πλέον της έδωσε τη δυνατότητα να μπορεί να έχει σεξουαλικές σχέσεις με το σύντροφό της.\nΗ Natasha Bishop από την Αγγλία δεν μπορούσε να το πιστέψει όταν έμαθε στα 16 της ότι ποτέ δεν θα έχει περίοδο, όπως όλες οι γυναίκες ή δεν μπορούσε να κάνει παιδί ή ακόμη και να έχει σεξουαλικές επαφές λόγω ενός σπάνιου συνδρόμου.\nΗ 19χρονη απέφευγε να βγαίνει με αγόρια μέχρι που συνάντησε τον τωρινό σύντροφό της Laurence Hewitt και αποφάσισε να προχωρήσει σε μια επεμβατική χειρουργική επέμβαση, ώστε να μπορεί να έχει σεξουαλική επαφή.\nΌταν είχε επισκεφτεί αρχικά τους γιατρούς διαγνώστηκε με μια σπάνια πάθηση που επηρεάζει μία στις 500.000 γυναίκες. Η ίδια είπε μιλώντας στη Daily Mail: «Ήμουν εντελώς σοκαρισμένη. Θυμάμαι ότι ξέσπασα σε δάκρυα, είχα πραγματικά πανικοβληθεί. Ένιωσα σαν να θρηνούσα για κάτι που ποτέ δεν είχα».\nΌταν της ανακοίνωσαν ότι δε θα μπορέσει να κάνει παιδί ή να έχει σεξουαλικές επαφές, σοκαρίστηκε τόσο πολύ ώστε αποφάσισε να μην ξανασχοληθεί και να μην το ξανασυζητήσει. Ντρεπόταν να πει στις φίλες της ότι δεν έχει περίοδο και ότι ποτέ δεν θα μπορέσει να κάνει σεξ.\nΌταν τελικά γνώρισε τον φίλο της, αποφάσισε να συμβουλευτεί τους ειδικούς για να προχωρήσει σε μια επέμβαση που θα της αλλάξει τη ζωή. Ιδιαίτερα υποστηρικτική ήταν η οικογένεια της, αλλά και ο φίλος της. Στα 18 της λοιπόν αποφάσισε να κάνει το χειρουργείο και να αποκτήσει έναν εσωτερικό κόλπο.\nΠαραδέχεται ότι της πήρε ένα διάστημα για να το ξεπεράσει ψυχολογικά, αλλά πλέον το έχει συνηθίσει και είναι ευτυχισμένη με τη νέα της ζωή. Αποκαλύπτει δημόσια την ιστορία της για να δώσει κουράγιο σε άλλα άτομα με προβλήματα υγείας και να τους ενθαρρύνει να μοιράζονται με άλλους όσα τους απασχολούν.


Ενόψει της 85ης Γ.Σ. της Δ.Ο.Ε. πραγματοποιήθηκε στις 9-6-2016 η Τακτική Γ.Σ. του Συλλόγου μας κατά την οποία υπερψηφίστηκαν τα ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ της Δ.Ο.Ε. με τις εξής παρατηρήσεις:\n1)Διαπιστώθηκε φέτος όντως μία καλύτερη διαχείριση των οικονομικών της Ομοσπονδίας, όπως ήταν και αίτημα των συλλόγων τα προηγούμενα χρόνια. Επιμένουμε σε μείωση της συνδρομής στα 25 ευρώ συνολικά για τους μόνιμους, 15 για τους αναπληρωτές πλήρους ωραρίου και 10 ευρώ για τους αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου και τους ωρομίσθιους. Τα χρήματα αυτά να τα μοιράζονται εξίσου ΔΟΕ και τοπικός Σύλλογος.\n2) Ήταν μεγάλο ατόπημα μετά την μαζική συμμετοχή του κόσμου στην Απεργιακή Κινητοποίηση της 4ης Φλεβάρη να γίνει πάλι κάλεσμα ύστερα από ένα μήνα με αποτέλεσμα το αγωνιστικό συναίσθημα να έχει μειωθεί και η Δ.Ο.Ε να επιβεβαιώνει το κατηγορώ εναντίον της για επετειακές απεργίες.\n3) Τα ζητήματα που αφορούν τις ειδικότητες απουσιάζουν τρανταχτά από τα κείμενα και τις διεκδικήσεις της Δ.Ο.Ε.\nΌσον αφορά στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ της 85ης Γ.Σ. της Δ.Ο.Ε. και το ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 2016-2017 αυτά υπερψηφίστηκαν με τις παρακάτω παρατηρήσεις – προσθέσεις-εμφάσεις:\n1) ΔΑΠΑΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ\n· Έκτακτη χρηματοδότηση για σίτιση των μαθητών.\n· Ειδικά μέτρα για μόρφωση των παιδιών των μεταναστών και προσφύγων που έχουν έρθει στη χώρα μας μέσα στα σχολεία.\n2) ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΕΚΑΠΙΔΕΥΤΙΚΩΝ\n· Η Δ.Ο.Ε. να είναι σε επιφυλακή σχετικά με το επίδομα παραμεθόριων και προβληματικών περιοχών. Να τονιστεί ότι οι άνθρωποι σ’ αυτές τις περιοχές όπως είναι τα νησιά δεν έχουν πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη πράγμα που τους αναγκάζει σε συχνή μετακίνηση στην Αθήνα και το επίδομα αυτό είναι πολύ βοηθητικό.\n· Σε περιοχές με δυσκολία εύρεσης κατοικίας από τους εκπαιδευτικούς, να αναλάβουν πρωτοβουλία οι Δήμοι οργανώνοντας την τοπική κοινωνία και δίνοντας κίνητρα.\n· Μαζικούς διορισμούς και μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στην εκπαίδευση.\n· Πλήρη διαφάνεια και κοινοποίηση λειτουργικών κενών\n· Μεγάλες φάσεις πρόσληψης αναπληρωτών πριν την έναρξη των μαθημάτων το Σεπτέμβρη.\n· Ηλεκτρονική ανάληψη υπηρεσίας, ώστε να αποφεύγονται άδικες και πολυέξοδες μετακινήσεις.\n· Για ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ Κ’ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥ διεκδικούμε με σειρά προτεραιότητας:\nΑ)Την πραγματική προϋπηρεσία/ συν την προσμέτρηση της προϋπηρεσίας σε δυσπρόσιτα.\nΒ) Την επιτυχία σε διαγωνισμό ΑΣΕΠ που έχει ήδη γίνει/ αλλά κανένας επιπλέον διαγωνισμός από εδώ και πέρα/ εργασιακά δικαιώματα από το βασικό πτυχίο.\nΓ)Τα ακαδημαϊκά κριτήρια (1. Ακαδημαϊκό έτος κτήσης πτυχίου, 2. Βαθμός πτυχίου).\nΔ)Τα κοινωνικά κριτήρια.\n· Ενότητα εκπαιδευτικών και εργασιακών δικαιωμάτων σε μόνιμους και αναπληρωτές: Πλήρη υπολογισμό ενσήμων σε ημέρες απεργίας και άδειες. Προστασία της μητρότητας ανεξάρτητα της σχέσης εργασίας με το δημόσιο/ Πλήρη καταβολή της τελικής αποζημίωσης, εφόσον δεν ξεπερνιέται το επιτρεπόμενο όριο ημερών άδειας κατά το τρέχον σχολικό έτος.\n· Να αναδειχθεί ακόμα περισσότερο το ζήτημα των υποχρεωτικών μετατάξεων, σθεναρή διεκδίκηση θεσμοθέτησης οργανικών θέσεων για όλα τα διδακτικά αντικείμενα του σχολείου.\n· Ανακεφαλαίωση όλων των ταμείων για αποκατάσταση των απωλειών λόγω PSI.\n· Επιστροφή των κλεμμένων στα ασφαλιστικά ταμεία και των ποσών που υπεξαίρεσαν οι τράπεζες.\n· Καμιά αξιοποίηση των αποθεματικών των ταμείων για αποπληρωμή του χρέους.\n5) ΠΡΟΣΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ\n· Κατάργηση της διάταξης για τα νηπιαγωγεία με τα 14 παιδιά.\n· Όχι στα πολυδύναμα.\n· Μείωση ωραρίου με τα έτη προϋπηρεσίας.\n· Ασφαλή κτίρια.\n· 15 παιδιά ανά τμήμα/ να τηρηθεί η αναλογία παιδιών-τετραγωνικών μέτρων.\n· Να επιτρέπονται οι μετεγγραφές νηπίων.\n· Να μην επιτρέπεται παράβαση ωραρίου λόγω της πρωινής ζώνης ολοημέρου.\n6) ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ\n· Αύξηση των ΚΕΔΥ και του καταλόγου που γίνονται οι διαγνώσεις.\n· Πλήρη στελέχωση των ΚΕΔΥ ώστε να γίνονται έγκαιρα οι διαγνώσεις\n· Μόνιμος ειδικός παιδαγωγός σε κάθε σχολική μονάδα.\n· Αποσύνδεση της παράλληλης στήριξης από την ύπαρξη Τ.Ε..\n· Προαιρετική επιμόρφωση εντός του εργάσιμου χρόνου των εκπαιδευτικών.\n· Πλήρης διαφάνεια σε όλες τις διαδικασίες της επιμόρφωσης (αμοιβές-μητρώο επιμορφωτών..)\n· Πέραν των γενικών παιδαγωγικών επιμορφώσεων, να υπάρχει πρόβλεψη επιμόρφωσης από ανθρώπους της ειδικότητάς σου.\nΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ-ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ\nΕίναι δεδομένο πως το δημόσιο θα βρεθεί ξανά στο στόχαστρο του μνημονιακού καθεστώτος με εντολή των «θεσμών», δηλαδή της ΕΕ και του ΔΝΤ, είτε από τη σημερινή κυβέρνηση είτε από μια οικουμενική παραλλαγή της είτε από μια επόμενη μνημονιακή κυβέρνηση. Η επαναφορά της αξιολόγησης, οι απολύσεις, οι διώξεις, η κατάργηση της μονιμότητας και της σταθερής εργασίας, ο διοικητικός αυταρχισμός, η αποδόμηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, είναι ένα μέρος μόνο της ατζέντας που θα (ξανα)ανοίξει το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.\nΗ έκβαση κρίνεται κι από τις δικές μας επιλογές. Κανένας πολιτικός φορέας δε θα μας λύσει τα προβλήματα όσο εμείς μένουμε απαθείς.\nΠρέπει άμεσα να οργανώσουμε την αντίστασή μας σε κατεύθυνση, ρήξης και σύγκρουσης με την κυβέρνηση, την ΕΕ και το ΔΝΤ, ανατροπής του μνημονιακού καθεστώτος και κάθε επίδοξου πολιτικό διαχειριστή της ίδιας πολιτικής. Να παλέψουμε για την ανατροπή των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης. Να προβάλλουμε τα αιτήματα για παύση πληρωμών του χρέους και διαγραφή του χρέους, ρήξη με τρόικα – Δ.Ν.Τ. – Ε.Ε., γενναία φορολόγηση του κεφαλαίου, των τραπεζών, εθνικοποίηση των τραπεζών και των κοινωφελών οργανισμών, μείωση των στρατιωτικών δαπανών, έλεγχο των τιμών των προϊόντων λαϊκής κατανάλωσης και των φαρμάκων.\nΗ μόνη ελπίδα βρίσκεται στην αφύπνιση του κινήματος και στη συγκρότηση ενός ευρύτατου κοινωνικού πολιτικού μετώπου.


ΤΕΜΑΧΗΔΟΝ: Απριλίου 2009\nΤί πάλι για ΠΑΣΟΚ πάμε; Δεν κάνουμε και καμιά ...ψυχανάλυση ρε Έλληνες;\n7,5% λένε οι δημοσκοπήσεις προηγείται το ΠΑΣΟΚ στην πρόθεση ψήφου για τις προσεχείς ευρωεκλογές. Και από τη μία είναι λογικό, μετά από την ανύπαρκτη προσφορά της σημερινής κυβέρνησης, για να μην αναφερθώ σε αρνητικό ισοζύγιο. Αλλά αυτό σε τίποτα δεν δικαιολογεί το «αλλοπρόσαλλο» της πολιτικής συμπεριφοράς από τον Αννα στον Καϊάφα και τούμπαλιν (για να’μαστε και στο πνεύμα των ημερών). Συμπεριφερόμαστε σαν … Αμερικανάκια: ψηφίζουμε ρεπουμπλικάνους και αφού μας βγει Bush ο Καραμανλής, ξαναγυρνάμε (χωρίς άλλη δυνατότητα επιλογής) στους Δημοκρατικούς και στον Obamma, για να συνεχίσει το μαύρισμά μας ο Γιωργάκης. Καλά μια πενταετία δεν πέρασε μόνο, από τότε που οι Ελληνες ψήφισαν ότι βρήκαν μπροστά τους (κυριολεκτικά), μόνο και μόνο για να φύγουν τα λαμόγια του ΠΑΣΟΚ; Και μην πει κανείς ότι ο Γιωργάκης είναι το …καινούργιο φρούτο της υπόθεσης, γιατί τον ξέρουμε τον κύριο: αυτός δεν ήταν που νόμιζε ότι ήταν υπουργός για πολλά χρόνια κάνοντας τα ταξιδάκια του;Και το τρελό δεν είναι ότι εμφανίζονται σα σωτήρες μας οι Λαλιώτηδες, Σημίτηδες, κ.α. ανατριχιαστικά ονόματα του παρελθόντος, αλλά τα ποσοστά των Σοσιαληστάδων μας, που αγγίζουν το όριο της αυτοδυναμίας, δηλαδή πάμε πάλι για αυτοδύναμη κυβέρνηση, κυβέρνηση ασυδοσίας και ρεμούλας. Αν είναι δυνατόν!!!Ποια φοβία αλήθεια κατατρώει το υποσυνείδητο των Ελλήνων; Σίγουρα θα πρέπει να αποτελέσει το αντικείμενο περαιτέρω ανάλυσης και γιατί όχι …ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ.\nΕτικέτες ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ, ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ


Ξενοδοχεία κοντά σε Kennington Park - Βρείτε προσφορές ξενοδοχείων\nΞενοδοχεία κοντά σε Kennington Park\nΤο Skyscanner hotels αποτελεί έναν γρήγορο, δωρεάν και απλό τρόπο να οργανώσετε τη διαμονή σας κοντά σε Kennington Park. Με μερικά κλικ, μπορείτε εύκολα να κάνετε αναζήτηση, να συγκρίνετε και να κάνετε κράτηση ξενοδοχείου κάνοντας κλικ απευθείας στην ιστοσελίδα του ξενοδοχείου ή του ταξιδιωτικού πράκτορα. Δεν προστίθενται οποιαδήποτε τέλη στη διαμονή σας εάν κάνετε κράτηση μαζί μας.\nΓια να ξεκινήσετε, απλά προσθέστε τις ημερομηνίες που έχετε επιλέξει για να ταξιδέψετε στο παραπάνω πλαίσιο αναζήτησης και θα σας βρούμε τις φθηνότερες προσφορές. Ή εναλλακτικά, επιλέξτε ανάμεσα σε κάποια από τα κορυφαία ξενοδοχεία κοντά σε Kennington Park παραπάνω.


Οι πιο όμορφες δίδυμες στον κόσμο έγιναν 12 ετών και μοιάζουν σαν άγγελοι\nby Πάνος Γιαννακοσιάν 28/06/2019 16:11 12/01/2022 13:28 4307\nΠανέμορφες δίδυμες: Το 2010 γεννήθηκαν δύο πανέμορφα πλάσματα, τα οποία είναι δίδυμα. Λίγα χρόνια αργότερα τα κορίτσια αυτά ακολούθησαν καριέρα μοντέλων. Η ζωή της οικογένειας Clements, άλλαξε ριζικά από τον ερχομό των δύο αυτών κοριτσιών.\nΤα νεαρά κορίτσια από μωρά είχαν μία απερίγραπτη ομορφιά. Μάλιστα πριν από μερικά χρόνια, αρκετές φωτογραφίες τους είχαν κάνει το γύρο του διαδικτύου. Επιπλέον οι χρήστες, είχαν χαρακτηρίσει τις δύο αδερφές, ως τις ομορφότερες δίδυμες στον κόσμο.\nΤι κάνουν όμως αυτά τα κορίτσια σήμερα; Πού βρίσκονται; Έχει διατηρηθεί η ομορφιά τους;\nΌπως θα δείτε και στις φωτογραφίες παρακάτω ναι. Η μητέρα τους «εκμεταλλεύτηκε» την ομορφιά τους και πλέον τα κορίτσια ακολουθούν καριέρα μοντέλων. Η μητέρα τους, δημοσιεύει καθημερινά φωτογραφίες τους στο Instagram. Τον λογαριασμό αυτόν, τον ακολουθούν πάνω από 1,2 εκατ. χρήστες.\n40 πινακίδες αυτοκινήτων από ομογενείς της Αμερικής με πολύ χιούμορ\n7 Κουρέματα που κολακεύουν τις γυναίκες μετά τα 40\nΚουρκουμάς: Αντιφλεγμονώδες, Αντικαρκινικό, για Διαβήτη, Χοληστερίνη, Αλτσχάιμερ, Ακμή, και Πανάδες\n14/11/2021 22:55 1207\n25/10/2021 15:49 1403\n21/10/2021 19:17 592\n13/09/2021 16:46 1243\nSOCIAL MEDIAΔΙΔΥΜΕΣΜΟΝΤΕΛΑΟΜΟΡΦΟΤΕΡΕς ΔΙΔΥΜΕΣΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑΠΑΝΕΜΟΡΦΕΣ ΔΙΔΥΜΕΣ


KAFENEIO-GR: Άρης κατά Καπουτζίδη...\n«Ο Γιώργος Καπουτζίδης είναι ένας πολύ καλός καλλιτέχνης σε ότι έχει κάνει. Ενοχλήθηκε ο άνθρωπος, το νιώθω. Δεν ξέρω εάν στην ποιότητα που έχει ο Γιώργος Καπουτζίδης του ταίριαζε τέτοιου τύπου... απάντηση», ανέφερε ο Αρης Πορτοσάλτε σχολιάζοντας στην εκπομπή του Δημήτρη Οικονόμου και της Μαρίας Αναστασοπούλου, τα όσα είπε ο Γιώργος Καπουτζίδης στον τελικό της Eurovision 2022.\n«Αυτή είναι η μικρή μου ένσταση. Όχι στην ουσία. Το μήνυμα πέρασε. Ο Γιώργος Καπουτζίδης είναι από τους ανθρώπους που υπερασπίζεται τον εαυτό του και καλά κάνει» συμπλήρωσε ο Άρης Πορτοσάλτε για τον Γιώργο Καπουτζίδη. «Αλλά δεν ξέρω αν ταίριαζε στην ποιότητά του. Αυτό. Τίποτα άλλο».\nΥπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια του μεγάλου τελικού της Eurovision 2022, ο Γιώργος Καπουτζίδης απάντησε σε ένα ομοφοβικό σχόλιο που δέχθηκε. «Την Πέμπτη που σχολίαζα τη Σουηδία, κάποιος μου έγραψε ότι είμαι κακιά αδερφή. Που αδερφή είμαι, αλλά είμαι καλή. Κι όμορφη κι έξυπνη και πετυχημένη. Και μη σοκάρεστε, μη σοκάρεστε. Αυτά πρέπει να τα συζητάμε. Και να τα συζητάμε ανοιχτά. Αν δεν τα συζητήσουμε, δεν θα τα αντιμετωπίσουμε ποτέ»...


Κορωνοϊός: Παραμένει η μάσκα στα ταξί, τα φαρμακεία και τους εσωτερικούς χώρους των πλοίων | Radar.gr\nΚορωνοϊός: Παραμένει η μάσκα στα ταξί, τα φαρμακεία και τους εσωτερικούς χώρους των πλοίων\nΔημοσιεύθηκε 01, Ιου. 2022 17:19\nΔεκτή έκανε η κυβέρνηση την εισήγηση της Επιτροπής, η οποία συνεδρίασε σήμερα Τετάρτη (1/6), για τη χρήση μάσκας κατά του κορωνοϊού.\n«Στη σημερινή συνεδρίασή της, η Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας εισηγήθηκε ομόφωνα:\nΝωρίτερα η εισήγηση\nΜάσκες: Όταν μπήκαν στη ζωή μας και έγιναν απαραίτητες\nΤην 1η Αυγούστου 2020 έγινε υποχρεωτική η χρήση μάσκας για την προστασία μας από τον κορωνοϊό σε όλους τους εσωτερικούς χώρους. Δύο σχεδόν μήνες αργότερα, στις 14 Οκτωβρίου 2020, ο τότε υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς ανακοινώνει την υποχρεωτικότητα χρήσης μάσκας τόσο στους εσωτερικούς, όσο και στους εξωτερικούς χώρους όπου υπάρχει συγχρωτισμός. Είναι η περίοδος που η χώρα αριθμούσε περίπου 23.000 επιβεβαιωμένα κρούσματα από την έναρξη της πανδημίας.\nΑπό εκείνη την ημέρα, οι μάσκες μπήκαν στη ζωή μας. Άλλοι τις συνήθισαν, άλλοι δεν έβλεπαν την ώρα να τις βγάλουν, κάποιοι δεν τις έβαλαν ποτέ, ρισκάροντας με τα πρόστιμα και την πανδημία. Το διοικητικό πρόστιμο για τη μη χρήση μάσκας ήταν 150 ευρώ.\nΣε δημοσκόπηση της Pulse για τον ΣΚΑΪ, στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2020 οι ερωτηθέντες εμφανίζονταν υπέρ της χρήσης μάσκας. Το 74% των ερωτηθέντων συνολικά δήλωνε ότι έχει πεισθεί για την αναγκαιότητα της μάσκας, με το 56% να απαντά σίγουρα ναι και το 18% μάλλον ναι. 19% του δείγματος συνολικά απαντά ότι δεν έχει πεισθεί για τη μάσκα, με το 9% να δηλώνει μάλλον όχι και 10% να απαντά σίγουρα όχι. Δεν γνωρίζω/δεν απαντώ δηλώνει το 7%.\nΚορωνοϊός μάσκα μέτρα προστασίας