Πώς να παραβιάσουμε τη συνήθεια στον χώρο – Selected by traitors.\nΠώς να παραβιάσουμε τη συνήθεια στον χώρο\n10 Μαΐου 2018 18 Μαΐου 2018 nikosvrantsisCategories το σχόλιο\nΟ χώρος μας επηρεάζει διπλά. Αρχικά μας επηρεάζει ως χτισμένο περιβάλλον.Έπειτα μας επηρεάζει ως συνήθεια με την οποία έχουμε μάθει να ζούμε σε αυτό το χτισμένο περιβάλλον. Δεν κληρονομούμε μόνο τον χτισμένο χώρο αλλά μαθαίνουμε και τον τρόπο με τον οποίο οφείλουμε να τον κατοικούμε.\nΑυτή η διπλή δέσμευση παράγει μια ταλαιπωρημένη γενιά, που δεν έχει ανακρίνει το χτισμένο περιβάλλον για να δει αν του κάνει ή αν πρέπει να το αλλάξει. Απλά το αντιπαθεί συνολικά. Γι’ αυτό πρέπει να ρωτήσουμε αν συνεχίζουν να υπάρχουν οι υλικοί και κοινωνικοί όροι που επέβαλλαν αυτή την κατασκευή.\nΤο χτισμένο περιβάλλον δύσκολα μπορούμε να το γκρεμίσουμε. Παρότι η Νερώνεια διάθεση κυριαρχεί στους κύκλους αρχιτεκτόνων, πολιτικών και πολιτών, ο χώρος δύσκολα γκρεμίζεται. Μπορεί να σπάσει ένα τοίχος, να βαφτεί ένας άλλος με ένα γκραφίτι, να καταστραφεί ένα τζάμι ή να καεί ένα κτήριο, αλλά ο συνολικός χώρος και το τοπίο στο οποίο ζούμε δεν μπορεί να κατεδαφιστεί αυτοστιγμεί. Και λόγω της αντοχής του αλλά και εξ’αιτίας του γεγονότος ότι χωρίς τις κοινές εικόνες – οι οποίες αποτυπώνονται στο χτισμένο περιβάλλον.\nΑλλά όπως είπαμε η δέσμευση είναι διπλή. Παρ’ότι ο χώρος δεν μπορεί σύνολος να κατεδαφιστεί, μπορεί να παραβιαστεί η συνήθεια με την οποία μάθαμε να τον κατοικούμε. Ένας χώρος δεν είναι μόνο το τσόφλι του, αλλά και τα μικρά, εσωτερικά κατώφλια που χωρίζουν τη ζωή μας σε ιδιωτική, οικογενειακή και δημόσια.\nΑν αναγνωρίσουμε και περιγράψουμε λεπτομερώς και με σαφήνεια αυτή τη συνήθεια, είναι πιο εύκολο να την παραβιάσουμε και να την ξαναδημιουργήσουμε με θετικότερους όρους και να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί γύρω μας. Αυτή η παραβίαση της συνήθειας μπορεί να μας βοηθήσει να υπερβούμε τον σκληρόδερμο φλοιό των κτηρίων και να ανιχνεύσουμε τα πλαστικά στοιχεία του.\nΑς προσπαθήσουμε να βρούμε την αφαιρεσιμότητα των στοιχείων. Για παράδειγμα, μπορούμε εύκολα να σκεφτούμε ότι ένας τοίχος πέφτει πιο εύκολα από έναν άλλο, και μια πόρτα είναι εύκολο να βγει από τους μεντεσέδες της, απελευθερώντας χώρο, μεταφέροντας ένα κατώφλι πιο εδώ ή πιο κει. Μπορούμε, για παράδειγμα, να αρνηθούμε να έχουμε ιδιωτικές κουζίνες και να φτιάξουμε μια συλλογική κουζίνα ανα όροφο ή ανα πολυκατοικία (kitchenless city). Έπειτα με τους χώρους που απομένουν μπορούμε να πειραματιστούμε.\nΜπορούμε να απελευθερώσουμε τη φαντασία που δεσμεύεται από τη συνήθεια και καταλήγει να σαπίζει και να καταλήγει ωμή βία και αντίδραση. Να δούμε τους χώρους μας αλλιώς. Nα για παράδειγμα, αυτή η ομάδα που αποκαλείται “τα πουλιά”, καλεί τον κόσμο των Εξαρχείων να παραχωρήσει τις ταράτσες του σε μουσικούς (τα πουλιά) και να στηθεί ένα ουράνιο ηχοτοπίο. Και με αφορμή αυτό καλούν τους Εξαρχειώτες να οικειοποιηθούν τον χώρο και να φανταστούν τις ταράτσες τους διαφορετικά.\nΠρόκειται για πράξεις πολιτικές, συλλογικές και θετικές που μπορούν να ληφθούν από τους ίδιους τους πολίτες. Πρόκειται επίσης για πράξεις που, όπως παραβιάζουν τη συνήθεια με την οποία κατοικούμε τους χώρους, παραβιάζουν και την συνήθεια με την οποία αντιμετωπίζουμε τους πολιτικούς θεσμούς που μας περιβάλλουν και αυτοί ως αναποτελεσματικοί χώροι.\nΑντί να περιμένουμε από αργοκίνητους πολιτικούς θεσμούς που δεσμεύουν ολοκληρωτικά την πολιτική μας φαντασία, μπορούμε εμείς οι ίδιοι να αναλάβουμε από κοινού δράση, ώστε με αφορμή την θετική μας παραβίαση του χώρου που στεγάζει την καθημερινή ζωή – και της ίδιας αυτής της ζωής που εντός άλλου χώρου αλλάζει – να διευρύνουμε το ποιητικό μας ρεπερτόριο και να αποκτήσουμε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.\nΣυζήτα μαζί μου για την πολυκατοικία σe twitter & insta & medium\nPrevious Post Φυτρώνει ελπίδα στο τσιμέντο;\nNext Post Και που είναι η φύση σε αυτή την ιστορία;


Επικίνδυνο να παραμείνει ο Χριστός τόσες μέρες σταυρωμένος λόγω της αναβολής της Ανάστασης, προειδοποιούν ειδικοί • Το Κουλούρι\nΝέαΕπιστήμη 10 Απριλίου 2020\nΙδιαίτερα σκεπτικοί εμφανίζονται τις τελευταίες ημέρες οι ειδικοί, μετά την ανακοίνωση πως ο εορτασμός της φετινής Ανάστασης θα μετατεθεί φέτος για την 26η του Μάη, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.\nΣυγκεκρινένα, εκφράζεται έντονη ανησυχία, μιας και ποτέ ξανά στο παρελθόν, ο Ιησούς δεν είχε παραμείνει σταυρωμένος για τόσο μεγάλο διάστημα. «Είπαμε, είναι ο υιός του θεού, αλλά δεν είναι και μάγος. Το να μείνει στο σταυρό τόσες ημέρες, ή το να παραμείνει στον τάφο για τόσο μεγάλο διάστημα, είναι ανεύθυνο και επικίνδυνο. Και τα θαύματα έχουν τα όριά τους», σχολίασε εκπρόσωπος του χριστιανισμού, ο οποίος θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του.\nΌσο για τον ίδιο το Χριστό, προς το παρόν παραμένει ψύχραιμος, αντιμετωπίζοντας την κατάσταση με χιούμορ, σχολιάζοντας χαρακτηριστικά πως «το προηγούμενο ρεκόρ ήταν δικό μου, ευκαιρία να το σπάσω». Ωστόσο, φαίνεται πως για την αποφυγή της ταλαιπωρίας του σωτήρα, φέτος θα σταυρωθεί με πλαστικά καρφιά και θα έχει τη δυνατότητα ξεκούρασης για 3 ώρες την ημέρα, ώστε να αντέξει μέχρι τις 26 του Μάη.


Motron Voltz – 🛵 Ηλεκτρικό σκούτερ 2021\nΤο Voltz είναι ένα ηλεκτρικό σκούτερ μάρκας ηλεκτρικής μοτοσικλέτας Motron από την Αυστρία, θυγατρική της KSR-MOTO , ενός από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές μοτοσικλετών στον κόσμο. Η μάρκα ιδρύθηκε το 2021 και είναι αφιερωμένη στην κατηγορία εισόδου και μεσαίου μεγέθους στον δίτροχο τομέα.\nΤο Voltz διαθέτει ηλεκτρικό κινητήρα 2.000 watt για τελική ταχύτητα 45 km / h.\nΤο σκούτερ διαθέτει αφαιρούμενη μπαταρία λιθίου 26 Ah για απόσταση οδήγησης 49 χλμ.\nΤο σκούτερ έχει μικρό βάρος 55 κιλά και είναι εύκολο να χειριστεί στην κυκλοφορία της πόλης.\nΤο σκούτερ έχει μεγάλη χωρητικότητα 224 kg (συμπεριλαμβανομένου του οδηγού). Το σκούτερ έχει διαβάθμιση 15% ανοδικά\nΤο σκούτερ διαθέτει εμπρόσθιο δισκόφρενο και πίσω τύμπανο.


Είχα μια καλή παιδική ηλικία, και τι συμβαίνει με μένα; | GR.Superenlightme.com\nΑν τέθηκαν από ανεκτική γονείς, οι πιθανότητες είναι θαυμάσιο το γεγονός ότι δεν το ξέρουν.\nΓιατί? Επειδή ανεκτική γονείς είναι συχνά πολύ τρυφερός. Και από όπου και αν συχνά θεωρείται ως ιδανική από τα παιδιά τους μετά μεγαλώνουν.\nΑνεκτική ανατροφή των παιδιών είναι ένα είδος καμουφλάζ. Είναι μια περίπτωση της ανεπαρκούς μητρικής μεταμφιέζεται ως επαρκείς? η σύγκρουση-αποφευκτική γονέα που μεταμφιέζεται ως είδος.\nΌχι ότι ανεκτική γονείς μεταμφιέζονται εσκεμμένα. Ακριβώς το αντίθετο. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι ανεκτική γονείς αγαπούν πραγματικά τα παιδιά τους και θέλουν να κάνουν ακριβώς δίπλα τους. Κι όμως ακούσια αποτυγχάνουν τα παιδιά τους σε ένα πολύ σημαντικό τρόπο.\nΕδώ είναι τι Ανεκτική Μητρική είναι:\nΑυτή είναι η μητρική «Μην ανησυχείτε, είναι ευτυχισμένος». Αυτό το γονέα να αποφεύγεται η σύγκρουση με το παιδί. Αυτός (ή αυτή) θεωρεί τον εαυτό του και συμπεριφέρεται, περισσότερο σαν φίλος από ένα γονέα. Ο διαβουλεύεται με το παιδί σχετικά με τις αποφάσεις που ο ίδιος θα πρέπει να κάνει. Αυτός δεν παρέχει αρκετό δομή για το παιδί, ή να επιβάλει συνέπειες ανάλογα με την περίπτωση.\nΟ ψυχολόγος Diana Baumrind ήταν ο πρώτος για να περιγράψει την Ανεκτική Μητρικής δρόμο της επιστροφής στο 1966. Εδώ είναι οι σκέψεις Diana Baumrind σχετικά με αυτό το είδος της μητρικής:\n«Η ίδια παρουσιάζει στο παιδί ως πόρος για να χρησιμοποιεί όπως αυτός επιθυμεί, όχι ως ιδανικό γι 'αυτόν να μιμηθούν, ούτε ως ενεργό παράγοντα που είναι υπεύθυνος για τη διαμόρφωση ή την αλλαγή εν εξελίξει ή μελλοντική συμπεριφορά του. Αυτή επιτρέπει στο παιδί να ρυθμίζει την άσκηση των δραστηριοτήτων του, όσο το δυνατόν περισσότερο, αποφεύγει την άσκηση του ελέγχου, και δεν τον ενθαρρύνει να υπακούσει εξωτερικά καθορισμένα πρότυπα.»\nΕάν δεν προβλήθηκαν από ανεκτική γονείς, καθώς διαβάζετε αυτό μπορεί να αισθάνεται ζηλιάρης του παιδιού που ήταν. Μετά από όλα, τι παιδί δεν θα ήθελαν να έχουν αυτό το είδος της ελευθερίας από την ευθύνη και τις συνέπειες;\nΑλλά αυτό το είδος της ελευθερίας έχει μια σκοτεινή πλευρά. Στην πραγματικότητα, εκείνοι που έθεσε ανεκτική γονείς αντιμετωπίζουν ένα συγκεκριμένο σύνολο προκλήσεων στην ενήλικη ζωή.\nΟι 5 Ειδικές προκλήσεις της Ηλικιωμένος Παιδί του ανεκτική γονείς:\nΔυσκολίες με την αυτο-πειθαρχία: Δεν γεννιούνται με αυτοπειθαρχία. Αντ 'αυτού, μπορούμε να μάθουμε από την εσωτερίκευση της δομής που οι γονείς μας να μας μεγαλώνουν. Εάν οι γονείς σας δεν επιβάλλουν αρκετό κανόνες και τα όρια και τη δομή όταν μεγάλωναν, τότε θα είναι πολύ πιο πιθανό να αγωνιστεί με αυτό ως ενήλικας. Κάνοντας τον εαυτό σας την άσκηση, τρώνε υγιεινά , πηγαίνετε στο κρεβάτι, σηκωθείτε, και άλλες πτυχές της αυτο-ελέγχου μπορεί να είναι δύσκολο όταν δεν έχετε μάθει αρκετά καλά ως παιδί.\nΔιαχείρισης Συγκίνηση: Με το να μην προσβάλει το παιδί αρκετά, ανεκτική γονείς ακούσια χάσετε πολλές ευκαιρίες για να διδάξουν τα παιδιά τους πώς να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους. Όταν ένας γονιός λέει, «Όχι» και το παιδί κλαίει, αυτό είναι ένα πολύτιμο διδακτικό χρόνο. Ακριβώς όπως αυτοπειθαρχία, αν χάσετε αυτά τα μαθήματα συναίσθημα μεγαλώνει, μπορείτε να αγωνίζονται αργότερα να γνωρίζουν πώς να διαχειρίζονται τα συναισθήματά σας.\nΑνοχή για σύγκρουση: Πολλές ανεκτική οικογένειες είναι σύντομα σε κάτι που είναι ένα βασικό μέρος της ζωής: συγκρούσεων. Σύγκρουση είναι ένα απαραίτητο μέρος της σχέσεις, τις επιχειρήσεις, τις φιλίες και το γάμο. Το καλύτερο θα είναι στο χειρισμό του θυμού και διαφωνίες, τόσο καλύτερα θα κάνετε στη ζωή. Όταν μεγαλώνουν σε μια σύγκρουση-αποφευκτική των νοικοκυριών, που δεν έχουν την ευκαιρία να μάθουν αυτές τις δεξιότητες.\nΗ επιμονή και το κίνητρο για εργασίες που είναι δύσκολο ή βαρετό: Όταν το παιδί του ανεκτική γονέας βαριέται, ο γονέας λέει, «Αυτό είναι ΟΚ Μέλι» Όταν το παιδί παλεύει με κάτι που είναι δύσκολο, ο γονέας λέει, «Αυτό είναι ΟΚ μέλι.» το παιδί ως ενήλικας, όταν έρχονται αντιμέτωπα με κάτι δύσκολο ή βαρετό, λέει στον εαυτό του, «Αυτό είναι εντάξει,» και κινείται σε κάτι άλλο.\nΑυτο-ενοχοποίηση (σημειώστε τον τίτλο αυτού του άρθρου): Ξέρω τι το παιδί του ανεκτική γονέας λέει για τον εαυτό του, γιατί έχω ακούσει ξανά και ξανά στο γραφείο μου. «Είμαι αδύναμος», «δεν έχω καμία δύναμη της θέλησης», «Δεν θέλω να ταράξει τα νερά», «Δεν θέλω να κάνει κάποιος θυμωμένος», «είμαι τεμπέλης.» Και εδώ είναι το kicker που κρύβεται πίσω από όλα αυτά, «τα παιδικά μου χρόνια ήταν μια χαρά. Είχα μεγάλη τους γονείς. Επομένως, γιατί είμαι αγωνίζονται τόσο πολύ;»\nΚατά βάθος, το ενήλικο παιδί του ανεκτική γονείς αισθάνεται λανθασμένη. Χωρίς εξήγηση για τους αγώνες του, υποθέτει ότι υπάρχει κάτι λάθος με αυτόν.\nΕυτυχώς, υπάρχει ένας τρόπος έξω από αυτό. Αναγνωρίστε την πηγή των αγώνων σας. Αναγνωρίζουν ότι δεν είναι πιθανόν να υπαιτιότητα των γονιών σας, δεδομένου ότι πιθανότατα θεωρούν ότι είναι δείχνοντάς σας την αγάπη και τη φροντίδα με το να μην σε κάνουν να θυμώσει ή τον καθορισμό των ορίων. Ήθελαν απλά ένα ευτυχισμένο παιδί. Δεν είχαν καμία ιδέα ότι ήταν συναισθηματικά παραμελεί σας.\nΝα ξέρετε ότι όλες αυτές οι δεξιότητες είναι επίκτητη.\nΑν διαβάζετε αυτό το blog και να νομίζεις ότι θα μπορούσε να είναι μια ανεκτική γονέας τον εαυτό σας, μην απελπίζεστε. Δεν φταίς εσύ! Όλοι ανατρέφουν τα παιδιά μας, τον τρόπο που τέθηκαν, εκτός και αν συνειδητά το παρακάμψετε. Και μπορείτε!\nΓια να μάθετε περισσότερα σχετικά ανεκτική γονείς, πώς να αποκτήσουν τις δεξιότητες που χάσατε, και πώς να βεβαιωθείτε ότι δεν ανατρέφουν τα παιδιά σας με αυτόν τον τρόπο, ανατρέξτε EmotionalNeglect.com και το βιβλίο, Τρέξιμο στο Κενό.


Ο Μπάμπης Στόκας στο Μusic Corner...\n"ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΤΑ ΦΡΑΓΚΑ ΣΟΥ"!\nMusic Corner - 2/5/2006\nΟ Μπάμπης Στόκας, δεν μασάει τα λόγια του και μένει πιστός σε όλα όσα τραγουδάει. Γεμάτος ένταση και ανατροπή, ξέρει να φεύγει όταν κάτι τελειώσει, το χαιρετάει, κρατάει τα ωραία στοιχεία, παίρνει ότι του δίνει και πάει παρακάτω γιατί έτσι προστάζει κάτι μέσα του που δεν βαλτώνει, φέρνει νέες ιδέες και μουσικές... Δεν ενδιαφέρεται για το εμπορικό αλλά θέλει να κάνει την τρέλα του και τη μουσική του με όλα όσα μπορεί να φέρει αυτό, αρκεί να είναι αληθινό, να τον εκφράζει και να έχει κάτι να πει... Γοητευμένη, σας αφήνω να απολαύσετε όσα λέει, να συμφωνήσετε, να διαφωνήσετε, να μάθετε, αλλά και να τσαντιστείτε με όσα εκνευρίζεται και ο ίδιος και δεν φοβάται να το πει στα λόγια αλλά και στα τραγούδια του.\nΞεκινήσαμε λίγο ανορθόδοξα μιλώντας για το cd κι ενώ ο Στόκας μου έλεγε ότι το εξώφυλλο του δίσκου δεν είναι εμπορικό γιατί για να το καταλάβεις πρέπει να το δεις από κοντά. Εμπορικό είναι αυτό που θα πέσει αμέσως πάνω το μάτι σου. Το επέλεξε όμως γιατί τον ενδιαφέρει περισσότερο η αισθητική και όχι η φιγούρα...\nΗ συνάντηση μαζί του έγινε στο Πάρκο Ελευθερίας, το μόνιμο πλέον στέκι του Music Corner!\nτου Μπάμπη Στόκα,\nMusic Corner: Στις μέρες μας πολύ μεγάλο ρόλο παίζει η εικόνα. Κάποιοι αγοράζουν τη δουλειά κάποιου που προβάλλει πολύ καλά την εικόνα του.\nΜπάμπης Στόκας: Ναι αλλά αυτό συμβαίνει σε εκείνους που δεν έχουν τίποτε άλλο να πουν οπότε προβάλουν αυτό. Δηλαδή είναι περισσότερο η ομορφιά του ίδιου παρά αυτό που κάνει, λογικό είναι.\nMusic Corner: Αυτό το cd είναι η δεύτερη προσωπική δουλειά;\nΜπάμπης Στόκας: Ναι, αλλά η πρώτη μετά τους Πυξ-Λαξ. Υπήρχε και μία άλλη η πρώτη, "Τα πουλιά της νύχτας" που έγινε όταν ήμουν ακόμα στο συγκρότημα και δεν διαφημίστηκε ιδιαίτερα. Τώρα δύο χρόνια αφότου διαλύθηκαν οι Πυξ-Λαξ βγήκε αυτή η δουλειά "Στην άκρη της γιορτής", με καινούργια ομάδα, μία νέα μπάντα τους "Σχέδιο Γάμμα", όπου συμμετέχουν ο Γιώργος Τόλιος στα τύμπανα, ο Ασκληπιός Ζαμπέτας στις ηλεκτρικές κιθάρες, ο Νίκος Παναγιωτάτος ηλεκτρικές ακουστικές, ο Γιώργος Θεοδωρόπουλος στα πλήκτρα και ο Χρήστος Τσαπράζης... Συναντηθήκαμε, γράψαμε Αθήνα - Θεσσαλονίκη, περίπου ενάμιση χρόνο σβήναμε, γράφαμε, είναι και καινούργια η ομάδα, μέχρι να γνωριστούμε λίγο και να δέσουμε μας πήρε λίγο χρόνο. Περάσαμε ωραία όμως. Ανεβαίναμε 20 μέρες πάνω, γράφαμε, ύστερα κάτω στο σπίτι μου που είναι και το στούντιο... Ήταν ωραία εμπειρία γιατί η Θεσσαλονίκη, είναι ζωντανή πόλη. Βέβαια κι αυτή την έχει το σκυλάδικο κατατροπώσει, αλλά υπάρχει όμως και μία πολύ μεγάλη μερίδα κόσμου που δεν ξέρει που να πάει και ψάχνεται και στηρίζει καλλιτέχνες. Πάντως το μεγαλύτερο ποσοστό είναι σκυλάδικο. Είναι σάπια τελείως η εποχή, αλλά πιστεύω πως θα αλλάξει, έχουν ζορίσει τα πράγματα.\nMusic Corner: Εγώ διατηρώ επιφυλάξεις...\nΜπάμπης Στόκας: Εντάξει πριν τέσσερα χρόνια δεν θα στο έλεγα αυτό αλλά τώρα βλέπω ότι η ξεφτίλα έχει φτάσει σε επίπεδο που δεν γίνεται άλλο, εσένα σε σοκάρει κάτι άλλο; Στην τηλεόραση θα δεις κάτι και θα πεις α! εντάξει... Το 'δαμε κι αυτό, βγήκε η Καλομοίρα μέσα από την τούρτα και εντάξει... Αυτά τα πράγματα αν μου τα έλεγες πριν δέκα χρόνια θα σου έλεγα μη γίνεσαι κακιά, θα ήταν θέμα κακίας, θα ήταν εκ του πονηρού. Τώρα τι άλλο να δεις πια...\nMusic Corner: Πάντως το πρόβλημα της νυχτερινής διασκέδασης για όσους ακούνε διαφορετική μουσική υπάρχει και οικονομικά.\nΜπάμπης Στόκας: Ναι, στη Θεσσαλονίκη υπάρχει "μιάμιση" σκηνή κι εδώ στην Αθήνα δυο τρεις και δεν τις στηρίζουν. Αλλά βλέπεις τον κόσμο να πηγαίνει στα σκυλάδικα και να τα σκάει.\nMusic Corner: Ναι αλλά αυτοί που ακούνε άλλη μουσική, διαφορετική, δεν πάνε, εσύ πας;\nΜπάμπης Στόκας: Όχι εγώ δεν πάω γιατί δεν διασκεδάζω, δεν μπορώ να περάσω καλά, δεν είναι ότι δεν πάω επειδή τα σνομπάρω. Κάθομαι σπίτι. Πιστεύω πάντως ότι αν βγει κάτι που θα συγκινήσει αυτόν που ακούει άλλη μουσική θα βγει, θα πάει και θα το στηρίξει, θα βάλει τα χρήματα στην άκρη και θα πει, θα πάω εκεί.\nMusic Corner: Τώρα νομίζω τα πράγματα έχουν γίνει καλύτερα.\nΜπάμπης Στόκας: Ναι και είναι καλό αυτό. Πολύ καλό, γιατί δεν μπορείς να δίνεις 25 ευρώ είσοδο και 150 ευρώ το μπουκάλι σε μία σκηνή που παίζει ο άλλος. Δε στέκει από καμία άποψη. Δεν είναι η σούπερ παραγωγή που λες δεν βγαίνω. Εγώ έχω τσακωθεί πάρα πολλές φορές γι' αυτό το θέμα με ανθρώπους που είχαν τέτοια μαγαζιά. Λέω τι προσφέρεις; Είμαστε πέντε ανθρώποι και παίζουμε, γιατί να μην βάλεις 7 ευρώ τη μπιρίτσα να πιεί 5; Αφού τα 35 ευρώ θα στα δώσει. Είναι λίγο κουταμάρα αυτό ξέρεις νομίζω ότι είναι επειδή τα περισσότερα μαγαζιά τα έχουν άνθρωποι που είναι κατά λάθος εκεί, κατάλαβες; Δεν είναι εκεί επειδή τη γνωρίζουνε τη δουλειά. Κι εσύ ακόμα τώρα που συζητάμε, που δεν είσαι της δουλειάς μπορεί να ήσουν καλύτερη αν άνοιγες ένα μαγαζί κι αν καταλάβαινες την ουσία. Όταν ανοίγεις μία σκηνή και θέλεις να έρθει και ο πιτσιρικάς και να πουλήσει και λίγο μούρη στη δικιά του, να την πάει μια βόλτα - για να θυμηθούμε λίγο τα παλιά που σιγά σιγά χάνονται - γιατί να μην μπορεί με 30 ευρώ να πιεί τρία ποτάκια;\nMusic Corner: Εσείς φέτος ήσασταν στην Αρχιτεκτονική;\nΜπάμπης Στόκας: Ναι παίζαμε εκεί και ήταν πολύ ωραία, πήγαμε να τζαμάρουμε. Ήταν δύσκολες για τον κόσμο οι μέρες, Δευτέρα Τρίτη, ξεκινούσαμε 12.15 με εξεταστικές, χιόνια, τέλειωνε 3-4 το πρωί. Εγώ περίμενα να έχει πιο λίγο κόσμο. Πήγαμε για να παίξουμε, να δέσει λίγο η μπάντα, να παίξουμε με κόσμο γιατί ωραίες οι πρόβες αλλά το live είναι άλλο πράγμα. Καταλαβαίνεις τι περνάει στον κόσμο, τι δεν περνάει, που πρέπει να βάλεις ένα τραγούδι, αν πρέπει να το βάλεις. Εμείς αυτό θέλαμε να κάνουμε και όχι να πάμε να παίξουμε σε μία σκηνή σε στυλ ετοιμάζω πρόγραμμα και να έρθει ο κόσμος να το δει. Δεν είχαμε πρόγραμμα, πήγαμε και τζαμάραμε σε στυλ εντάξει όσοι έρθουν και τελικά ήρθε πολύς κόσμος.\nMusic Corner: Νομίζω ότι ταιριάζετε σαν ομάδα.\nΜπάμπης Στόκας: Κοίταξε αυτή η ομάδα έχει πολλά να δώσει. Τώρα πια παίζουμε μαζί σα να παίζουμε 10 χρόνια. Και ξέρεις αυτό ή γίνεται ή δεν γίνεται, δεν είναι μόνο η πρόβα. Είναι όπως τα ζευγάρια...\nMusic Corner: ...η χημεία...\nΜπάμπης Στόκας: Ναι η χημεία, τα κορμιά σίγουρα ταιριάζουν. Κάτι γίνεται που δεν έχει να κάνει ούτε με ομορφιά ούτε με τίποτ' άλλο.\nMusic Corner: Εσύ όμως έφυγες από ένα γκρούπ και είσαι πάλι με γκρούπ!\nΜπάμπης Στόκας: Ναι, μ' αρέσουν τα γκρουπ. Μ αρέσουν οι ομάδες. Νοιώθω ασφάλεια.\nMusic Corner: Θα μπορούσες να κάνεις δική σου, αποκλειστική δουλειά...\nΜπάμπης Στόκας: Ναι αλλά ξέρεις τι; Μ αρέσουν πάρα πολύ οι ομάδες. Δεν θα την έκαναν την ομάδα αυτή. Δεν είχα όρεξη να παίξω, δεν μου 'κανε κέφι, είχα κουραστεί, αλλά απο ένα σημείο και μετά βρεθήκαμε πρώτα με το Γιώργο, μετά ο Γιώργος έφερε τον Ασκληπιό, εκείνος το Χρήστο, όλο αυτό ήρθε από μόνο του και έδεσε. Όλοι ήμασταν σε μπάντες. Ξέρεις στην Ελλάδα είμαστε και λίγο προσωπολάτρες, δεν υπάρχει και πολύ μεγάλη αγάπη για τις μπάντες. Και στην πολιτική το ίδιο ισχύει και παντού. Εμάς λοιπόν μας βγήκε.\nMusic Corner: Δε σκέφτηκες τη σόλο καριέρα;\nΜπάμπης Στόκας: Κοίταξε εγώ έτσι κι αλλιώς θέλω να κάνω και πράγματα μόνος μου. Αλλά αυτά είναι άλλα από αυτά που θα κάνω με τα παιδιά. Μπορεί να θέλω να πάω να τραγουδήσω ένα συνθέτη γιατί μ' αρέσει να το κάνω αυτό. Ή να κάνω ένα πρόγραμμα με τελείως διαφορετικούς ανθρώπους, άλλα πράγματα όμως, όχι να τραγουδάω τα τραγούδια μου. Υπάρχουν κάποια πράγματα που θέλω κι εγώ να κάνω κι αν μου κάτσουν θα τα κάνω, αλλά δεν θα επηρεάσει το ένα το άλλο. Αυτή τη στιγμή αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι αυτή η ομάδα.\nMusic Corner: Το καλοκαίρι θα έχεις εμφανίσεις;\nΜπάμπης Στόκας: Ναι θα παίξουμε όσο μπορούμε, θα ήταν καλό να παίξουμε σε ροκ φεστιβάλ αλλά επειδή κι εκεί τα πράγματα είναι τηλεκατευθυνόμενα εμείς σκεφτόμαστε να πουλήσουμε πολύ τρέλα και να πάμε να παίξουμε και μόνοι μας, δικές μας παραγωγές. Η ουσία είναι ότι θέλουμε να παίξουμε, πιστεύουμε ότι αυτή η ομάδα πρέπει να βγει στο δρόμο και να παίξει και αυτό θα κάνουμε.\nMusic Corner: Είπαν κάποιοι ότι ξανακάνετε ήχους των Πυξ-Λαξ...\nΜπάμπης Στόκας: Αυτοί είναι κακοπροαίρετοι, δεν μπορώ να ασχολούμαι εγώ με όλους αυτούς. Όλοι οι βλαμένοι του κόσμου έχουν άποψη, δε μ' ενδιαφέρει η άποψη τους πραγματικά στο λέω. Μ' ενδιαφέρει ένας άνθρωπος να μου πει πραγματικά αυτό που έκανες δεν μου αρέσει γι' αυτό και γι' αυτό το λόγο. Αυτό με ενδιαφέρει, δεν είναι υποχρεωτικό να αρέσεις σε όλο τον κόσμο. Αλλά τώρα αυτό το στυλ, πάλι "Τρύπες" και τα "Σπαθιά" και τι δουλειά έχουν αυτοί μαζί και οι μεν είναι φλώροι και οι δε είναι ροκ, αυτές είναι κουταμάρες...\nΜπάμπης Στόκας: Ροκ. Στο σπίτι ψάχνομαι. Χτες άκουγα Al Di Meola, τρία cd. Πριν άκουγα Van Morrisson, Portishead, πολύ ενδιαφέρουσα μπάντα, εξαιρετική και φρέσκος ήχος.\nMusic Corner: Πολύ καλοί, πράγματι έχουν μία εσωτερικότητα που πρέπει να σ' ενδιαφέρει. Φαντάζομαι ότι όταν τζαμάρετε όλο αυτό βγαίνει απο μέσα.\nΜπάμπης Στόκας: Ναι μ' ενδιαφέρει πολύ. Την ώρα που παίζεις δεν το σκέφτεσαι, μέσα σου υπάρχουν όλα τα ακούσματα που έχεις και ο Βαμβακάρης και το καλό λαϊκό τραγούδι που άκουγε ο πατέρας μου κι εγώ κρυφάκουγα και έλεγα ότι δε μ' αρέσει γιατί ήμουν 16 χρονών και γούσταρα τον Rory Gallagher. Τώρα πια λίγο έχω αποστασιοποιηθεί από όλα αυτά, δηλαδή μ' αρέσει το καλό τραγούδι. Όταν ακούσω κάτι που πραγματικά με αγγίζει, δεν μ' ενδιαφέρει ποιος το λεει. Έχω ακούσει ακόμα και από τους σκύλους (το λεω έτσι για να "καταλαβαίνουμε"), έχω ακούσει και απο διάφορους "καλλιτέχνες" αυτής της μουσικής 3-4 ωραία τραγούδια. Μακάρι να κάνανε καλύτερα τραγούδια. Ας πούμε ο Σωκράτης Μάλαμας τι κάνει; Λαϊκό τραγούδι κάνει. Εξαιρετικός συνεχιστής του λαϊκού τραγουδιού.\nMusic Corner: Θα πήγαινες έστω και ως κριτής...(με πρόλαβε απαντώντας όχι!)...!\nMusic Corner: Να ρωτήσω κάτι άλλο, ένα νέο παιδί που κάνει μουσική και θέλει να προβληθεί δεν έχει άλλο τρόπο... (πάλι με πρόλαβε απαντώντας με νεύρο)\nΜπάμπης Στόκας: Να βρει, να ζοριστεί πάρα πολύ, να παλέψει όπως κάναμε όλοι μας, πέντε χρόνια στη πείνα και χωρίς καμία προοπτική και χωρίς τίποτα.\nMusic Corner: Πότε ήταν πιο δύσκολα; Τότε ή τώρα που ξεκινάτε κάτι νέο;\nΜπάμπης Στόκας: Τώρα δεν είναι το ίδιο δύσκολα. Τότε δεν σε πίστευε κανένας, δεν είχες καμία προοπτική, δεν ήξερες αν θα πάρεις ένα φράγκο. Εμείς δουλεύαμε 5 χρόνια με τους Πυξ-Λαξ και το ίδιο έγινε και με τα Σπαθιά και με τις Τρύπες, μετά απο 5 χρόνια και με χρυσούς δίσκους, δεν είχαμε βγάλει φράγκο. Πήγαινες να παίξεις στο Λυκαβηττό και είχες 300 άτομα κι έλεγες, τι διάολο πότε θα γεμίσει αυτό; Σ' έπιανε απελπισία. Τώρα δεν είναι το ίδιο, τώρα υπάρχουν άνθρωποι που σ' αγαπάνε σε εκτιμούν, λένε θα πάω να το δώ, ακούνε το δίσκο με καλή διάθεση, θα αγαπήσουν κάποια τραγούδια... Τώρα όσον αφορά τα νέα παιδιά, δεν μ' αρέσει να συμβουλεύω, αλλά θα τους έλεγα να μην πάνε στο εύκολο, να μην έχουν τους νταβατζήδες αυτούς που έχουν τέλος πάντων. Γιατί εκτός του ότι δεν θα καταφέρουν τίποτα, ότι καταφέρουν θα είναι επιφανειακό και δεν θα είναι δικό τους. Και όταν κάτι δεν είναι δικό σου, δεν κρατάει. Μία μπίζνα εκμετάλλευσης των καλλιτεχνών αλλά και του κόσμου με ψεύτικα μηνύματα για να ψηφίσουνε, όλα είναι παραμύθι... Δεν σου κάνει εντύπωση που σε όλα αυτά τα παιχνίδια βγαίνει νικητής ο χειρότερος; Ενώ υπάρχουν και κάποιες καλές φωνές εκεί μέσα πάντα νικάει ο χειρότερος. Το σκεπτικό ξέρεις ποιο είναι; Τον καλό έτσι κι αλλιώς θα τον βγάλουμε, τον μέτριο που δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ, ας βάλουμε τον κόσμο να ψηφίσει με 1,5 ευρώ... μαζεύουν και τους καθηγητές εκεί...\nΗ ουσία είναι τι έχεις αποφασίσει στη ζωή σου. Εγώ προτιμώ άμα δω ότι δε γουστάρει ο κόσμος να με βλέπει, θα πάω στο χωριό μου θα ανοίξω ένα καφέ και θα λέω ότι είμαι πολύ καλά...\nMusic Corner: Μπορεί να αποφασίσεις ότι δεν θέλεις να τραγουδάς άλλο...\nΜπάμπης Στόκας: Η επαφή του κόσμου με τον καλιτέχνη έχει ένα περίεργο βίτσιο κι εμείς το γουστάρουμε και ο κόσμος. Έτσι είναι, άμα δω ότι πάω και παίζω ένα χρόνο και έχω 50 άτομα θα πάω σπίτι μου.\nMusic Corner: Άρα ο καλλιτέχνης πρέπει να ξέρει που να σταματήσει...\nΜπάμπης Στόκας: Ακριβώς και με τους Πυξ-Λαξ σταματήσαμε γιατί καταλάβαμε ότι δεν έχουμε να πούμε τίποτα άλλο και σταματήσαμε. Μας ρωτούσαν γιατί. Σίγουρα μπορεί να κρατάγαμε άλλα 5 χρόνια, μια χαρά ήμασταν. Ο καθένας βλέπει τα πράγματα έτσι όπως τα βλέπει και συνεχίζει, μπορεί εγώ να διαφωνώ με αυτό που κάνει ο Φίλιππας και ο Φίλιππας με αυτό που κάνω εγώ, αλλά έχει μεγάλη σημασία να ξέρεις πότε πρέπει να πας σπίτι σου. Γιατί να μην πας; Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα αρκεί να το καταλάβω...\nMusic Corner: Πολύ ισορροπημένο το ακούω αυτό...\nΜπάμπης Στόκας: Η αλήθεια είναι... Η ματαιοδοξία όταν εκπληρωθεί πρέπει να ξέρεις και να σταματάς. Εγώ έχω στείλει στη μάνα μου 50 πλατινένιους δίσκους, είμαι κομπλέ, τη ματαιοδοξία του καλλιτέχνη την έχω εκπληρώσει. Επιτυχία έχουμε ζήσει όσο λίγοι σε αυτή τη χώρα από 'δω και πέρα η ουσία είναι να υπάρχει λόγος που υπάρχεις κι εσύ μέσα σε αυτό το σκηνικό. Δηλαδή αν ο άλλος δεν γουστάρει να έρθει να σου δώσει τα 15 του ευρώ, να σου πει άντε μωρέ με το Στόκα, κατάλαβες, δεν έχει νόημα να συνεχίσεις. Να κάνεις τι; Ξέρεις τι νομίζω; Ότι σήμερα το που δίνεις τα φράγκα σου είναι η επανάσταση. Είναι όπως παλιά που βγαίναμε στους δρόμους. Είναι που στηρίζεις, ποιον στηρίζεις και ποιον δεν στηρίζεις. Ακόμα και ο μαύρος με το παραεμπόριο δεν θα είχε καμία σημασία γιατί θα έλεγες, εγώ το δίσκο του Μάλαμα θα πάω να τον αγοράσω. Τη Πέγκυ Ζήνα για παράδειγμα, αναφέρω τυχαία το όνομα, που θέλω απλώς να την ακούσω τη παίρνω από τον μαύρο. Κατάλαβες; Εκεί είναι. Το ίδιο και στο φαγητό, στο βιβλίο... Αγοράζω αυτό γιατί πραγματικά είναι ωραίο βιβλίο, αυτό λέγεται παιδεία και όταν λέμε παιδεία τα πιάνουμε όλα μαζί. Ο Έλληνας δεν το 'χει αυτό, πολλές φορές είναι τζάμπα μάγκας, αν πάνε τα τσιγάρα 5 ευρώ θα βρίζουμε όλοι αλλά θα πάμε να τα αγοράζουμε, πάλι θα καπνίζουμε 3 πακέτα. Απλώς θα τα δανειζόμαστε τα λεφτά. Κατάλαβες; Αν γινόταν λοιπόν έτσι δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα θα ήταν τελείως αξιοκρατικά, αλλά όταν βλέπεις ότι ο δίσκος της χρονιάς που ήταν ο Θανάσης Παπακωσταντίνου πριν 2 χρόνια, πούλησε 15.000 κι εκείνη την εποχή ο Ρέμος πούλησε 500.000, που είναι η ισορροπία; Όταν βλέπεις τους φοιτητές να κάνουν τις γιορτές τους στα σκυλάδικα...\nMusic Corner: Και το υπουργείο πολιτισμού πριν λίγα χρόνια εκεί πήγε τα παιδιά των υπαλλήλων...\nΜπάμπης Στόκας: Μα ήταν πολιτική του ΠΑΣΟΚ επί 20 χρόνια αυτό, για να καταστρέψει τον πολιτισμό στην Ελλάδα. Εγώ δεν είμαι ποτέ με τα μεγάλα κόμματα αλλά δεν έχει να κάνει αυτό. Πια δεν πιστεύω ότι υπάρχουν κόμματα. Απλά είναι ένα παραμύθι αυτό για να μας κρατάνε όλους σε τσαμπουκά. Τι διαφορά έχει η Νέα Δημοκρατία από το ΠΑΣΟΚ, μπορείς να μου πεις; Αν μου βρεις μια διαφορά εγώ θα πω ok. Και που είναι το ΚΚΕ τελικά; Που είναι οι άνθρωποι του πνεύματος; Που είναι όλοι αυτοί; Το ΚΚΕ έχει κανάλι δικό του, ξέρεις τι πουλάει; Τελεμάρκετιγκ! Που είναι η αντίδραση; Γιατί δεν κάνουν τον 902 το κανάλι του πολιτισμού να σπρώχνουν τον πολιτισμό της χώρας; Γιατί; Δεν τους ενδιαφέρει λοιπόν. Ας κάνουμε τελεμάρκετιγκ να βγάλουμε κανένα φράγκο! Κατάλαβες; Κι από την άλλη ο αγώνας... Για μένα το ΠΑΣΟΚ καλώς έφυγε από αυτή τη χώρα και κακώς που δεν ζήτησε κανείς από αυτούς συγνώμη για ότι κάνανε. Τουλάχιστον να εκτιμήσεις κάτι, να πεις ζητήσανε κι ένα συγνώμη. Αυτοί τώρα κάνουν αντιπολίτευση; Όλοι αυτοί οι σοσιαλιστές ιδεαλιστές, ξέρεις τι κάνουν; Φοράνε τα καλά τους και πάνε να ψηφίσουν τον κλέφτη γιατί έτσι τους είπε ο μπαμπάς τους, κατάλαβες; Και δεν γίνεται αν εσένα η οικογένεια σου είναι αριστερή, εσύ να ψηφίσεις βασιλιά... Δε γίνεται αυτό το πράγμα...\nMusic Corner: Είναι εύκολο να μην συμβαδίζεις;\nΜπάμπης Στόκας: Όχι δεν είναι εύκολο αλλά δεν μπορείς να κάνεις κι αλλιώς. Συμβαδίζω μονάχα με ότι πραγματικά με αγγίζει και το νοιώθω υγιές κι αληθινό. Όταν νιώσω ότι κάτι είναι πραγματικά αληθινό, ακόμα και να μη μου αρέσει, συμβαδίζω.\nMusic Corner: Στα Αρίων πήγες;\nΜπάμπης Στόκας: Όχι δεν πήγαινα ποτέ κι ούτε θα πάω. Γιατί τι είναι; Τα βραβεία ενός καναλιού τα οποία κι αυτά είναι "πειραγμένα". Που είναι οι άλλοι καλλιτέχνες; Πάλι οι ίδιοι; Εναλλακτικό ροκ οι Όναρ; Ήμαρτον ρε παιδιά... Φέτος δεν πήγαν ούτε οι δικοί τους!\nMusic Corner: Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις; (γέλια)\nΜπάμπης Στόκας: Αρχαιολόγος (άμεση απάντηση, χωρίς δεύτερη σκέψη!) Έχω μια μεγάλη αγάπη στην αρχαία Ελλάδα. Ας πούμε όταν παίζαμε με τους Πυξ-Λαξ, πάντα όταν ήταν κάπου που είχε αρχαία γύρω, έφευγα και πήγαινα εκεί και καθόμουν.\nMusic Corner: Διαβάζεις βιβλία;\nΜπάμπης Στόκας: Ναι διαβάζω.\nMusic Corner: Τώρα τι διαβάζεις;\nΜπάμπης Στόκας: Τώρα διαβάζω ένα βιβλίο τελείως ξεκάρφωτο που λέγεται "πως έγινα βλάκας"! Είναι καινούργιο, μου άρεσε ο τίτλος και το πήρα, είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα, είναι η προσπάθεια ενός πολύ έξυπνου ανθρώπου που προσπαθεί εναγωνίως να γίνει βλάκας για να μπορέσει να επικοινωνήσει με τους τριγύρω που είναι επίσης βλάκες. Είναι ο απόβλητος της κοινωνίας!\nMusic Corner: Ποια ταινία είδες τελευταία;\nΜπάμπης Στόκας: Πήρα και είδα όλα τα έργα του Πήτερ Σέλλερς, για μένα αυτός ο Τσάρλυ Τσάπλιν και άλλοι 4-5 ήταν ξεχωριστοί στη κωμωδία. Και ο δικός μας ο Βέγγος, αν ήταν στην Αμερική θα ήταν ένας παγκοσμίου κλάσης ηθοποιός.\nMusic Corner: Πως είναι τα πράγματα για τα νέα γκρουπ;\nΜπάμπης Στόκας: Είναι δύσκολα για αυτές τις ομάδες, δεν θα τις παίξει ούτε το ραδιόφωνο ούτε η τηλεόραση, θέλει αγώνα για να γίνει κάτι δυνατό. Εμάς τους Πυξ-Λαξ τα 5 πρώτα χρόνια δεν μας έπαιζε κανείς. Με το ζόρι, ήταν τότε και η αρχή της ιδιωτικής ραδιοφωνίας, ήταν μόνο ο 98,4 ενώ τώρα υπάρχουν πάρα πολλά ραδιόφωνα και δεν υπάρχει μία εκπομπή πολιτισμού! Γι' αυτό ο συχωρεμένος ο Χατζιδάκις ήταν για μένα η μεγαλύτερη φυσιογνωμία που πέρασε ποτέ από την Ελλάδα και κατά την ταπεινή μου γνώμη ο μεγαλύτερος συνθέτης.\nMusic Corner: Θα τραγούδαγες Χατζιδάκη;\nΜπάμπης Στόκας: Ναι, μ' αρέσει ο Χατζιδάκις, τον εκτιμώ βαθύτατα, είναι από τους ανθρώπους που έχω στενοχωρηθεί που δεν γνώρισα.\nMusic Corner: Ποιον άλλο θα ήθελες να γνωρίσεις; Ή να γράψεις τραγούδια γι' αυτόν;\nΜπάμπης Στόκας: Θα ήθελα να παίξω με το Σωκράτη το Μάλαμα μια χρονιά. Από τους παλιούς είναι πάρα πολλοί άνθρωποι, τον Λοΐζο θα ήθελα πάρα πολύ να είχα γνωρίσει.\nMusic Corner: Θα έγραφες σε ξένο στίχο;\nΜπάμπης Στόκας: Όχι, γιατί δεν μπορώ να τα πω τόσο καλά όπως τα ελληνικά. Πρέπει να ξέρεις τη γλώσσα καλά, δηλαδή όπως σκέφτεσαι στα ελληνικά να σκέφτεσαι και στα αγγλικά. Αυτό είναι πολύ δύσκολο, λίγοι άνθρωποι το έχουν αυτό. Έχω τραγουδήσει μερικά τραγούδια στα αγγλικά, ήταν ...παρωδία!\nMusic Corner: Ποιο στυλ τραγουδιού νομίζεις ότι σου βγαίνει περισσότερο;\nΜπάμπης Στόκας: Μ' αρέσουν τα slow κομμάτια, οι μπαλάντες, αλλά μ' αρέσουν πια και τα κομμάτια που φωνάζεις. Το cd έχει τέτοια και το επόμενο θα έχει ακόμα περισσότερα, γιατί παίζουμε και βγαίνουν διάφορα που τα βάζουμε τώρα στην άκρη.\nΤώρα που έχει περάσει η πρώτη γνωριμία και έχουμε καταλάβει ο ένας τον άλλο κι έχουμε σταμπάρει τι θέλουμε να κάνουμε περισσότερο, πιστεύω ότι ο επόμενος δίσκος θα είναι πολύ πιο δυνατός. Αυτός έχει τα πάντα μέσα όπως "ο βασιλιάς" που είναι ένα λαϊκό τραγούδι, το "I love your money" που είναι ένα digital ψηφιακό, όπως είναι η εποχή, εσωτερικό, είσαι χάλια εκεί πραγματικά κι έχεις και το "Αθήνα" που είναι "πάρτα στο κρανίο", γιατί τσαντίζομαι πάρα πολύ μ' αυτά που βλέπω γύρω μου. Είναι ένας δίσκος αποστασιοποιημένος από συγκεκριμένες φόρμες. Αυτό μου άρεσε εμένα στους Πυξ-Λαξ, ότι ενώ είχαμε κάνει κάτι το οποίο μπορεί να πούλαγε 500.000 και όλοι θα λέγανε "πω πω το βρήκαμε" τώρα έλα να κάνουμε συνέχεια τα ίδια, εμείς τον επόμενο χρόνο αυτό το διαλύαμε και κάναμε κάτι άλλο. Αυτό μου άρεσε πάρα πολύ. Θέλει κότσια για να το κάνεις. Μα σκεφτείς ότι η εταιρεία μας κοίταζε λίγο σαν ..."ζουλού", τα παιδιά δεν είναι καλά έλεγαν! Έτσι κ αλλιώς ποτέ δεν καταλάβανε τι κάναμε... Εμείς τους πηγαίναμε ένα δίσκο έτοιμο. Το εξώφυλλο, το εσώφυλλο, ηχογραφήσεις, συμμετοχές, πάρτο και φεύγαμε!\nMusic Corner: Σας στήριξε η εταιρεία;\nΜπάμπης Στόκας: Όχι, ας πούμε τον τελευταίο δίσκο των Πυξ-Λαξ, το live, πες μου μια διαφήμιση που του έγινε... Είναι η ομάδα που τους έκανε πλούσιους, έχει πουλήσει 3 εκ. δίσκους στην Ελλάδα, έβγαλαν το δίσκο και τι έγινε; Έχει πουλήσει 50.000 δίσκους από μόνος του. Δεν ξέρουν πώς να σε βοηθήσουν. Σου λένε άστους αυτούς, θα τα καταφέρουνε μόνοι τους κι άμα δε βγάλουνε επιτυχία τους διώχνουμε, άμα τα καταφέρουν εμείς τους φτιάξαμε... Κατάλαβες; Είναι όλα ...δίκαια! (με χαμόγελο) Κανονικά είναι όλα δίκαια μην ανησυχείς. Είδες τι ωραίο στίχο έχει γράψει ο Χατζηγιάννης; "Τι να πω κι εγώ που όλα τα περίμενα, μα έγιναν αλλιώς..."\nMusic Corner: Σ' αρέσει ο Χατζηγιάννης;\nΜπάμπης Στόκας: Είναι πολύ ωραίος τραγουδιστής, αλλά τα τραγούδια του δεν μ' αρέσουν καθόλου, είναι αυτό που λέγαμε πριν, πιστεύω ότι αν αυτό το παιδί ασχολιόταν πραγματικά να τραγουδήσει κάποια πράγματα κάποιων άλλων ανθρώπων δηλαδή διάλεγε το δύσκολο δρόμο... Όμως δεν του άρεσε ο δύσκολος δρόμος, του αρέσει ο εύκολος, η δόξα, δεν έχει κανένα πρόβλημα να παίξει με οποιαδήποτε τραγουδίστρια. Μπορεί αργότερα να αλλάξει. Έκανε πολύ καλή αρχή, αλλά μετά έδειξε τον πραγματικό του εαυτό που εμένα δεν μ' αρέσει, δεν παύει όμως να είναι ένας πολύ καλός τραγουδιστής.\nMusic Corner: Όταν λέμε ότι κάποιος είναι πολύ καλός τραγουδιστής, πως το εννοείς;\nΜπάμπης Στόκας: Άκου να σου πω κάτι, υπάρχουν δύο ειδών τραγουδιστές, ο ένας είναι ο τραγουδιστής που έχει την πολύ καλή φωνή και τραγουδάει τα πάντα, ότι και να του δώσεις θα το τραγουδήσει χωρίς να κάνει λάθη και ο άλλος είναι ο τραγουδιστής που έχει ψυχή, λέει τις λέξεις και σε αγγίζει. Υπάρχει όμως και μία τρίτη κατηγορία που τα 'χει και τα δύο και αυτοί είναι οι πολύ μεγάλοι τραγουδιστές. Όπως η Αλεξίου, που είναι πολύ μεγάλη τραγουδίστρια, έχει μάθει και το πανηγύρι χωρίς να ντρέπεται γι' αυτό. Και το ξέρει το πανηγύρι καλά, γιατί το πανηγύρι είναι ένα πολύ δύσκολο κόλπο έτσι; Από την άλλη πλευρά έχει κι αυτό το πραγματικά έμφυτο ταλέντο, που δεν είναι απλώς ταλέντο είναι κάτι παραπάνω, το "χάρισμα" και γι' αυτό είναι τόσο μεγάλη τραγουδίστρια.\nMusic Corner: Πόσο δίνεις στο ταλέντο και πόσο στη δουλειά;\nΜπάμπης Στόκας: Το ταλέντο μπορεί να σε καταστρέψει, χωρίς τη δουλειά. Δε φτάνει. Το ταλέντο συνήθως καταστρέφει τα ταλέντα. Γιατί επειδή είναι ταλέντα δεν δουλεύουν καθόλου και είναι το πιο πιθανό να αποτύχει σε σχέση με κάποιον που δεν έχει τόσο μεγάλο ταλέντο αλλά δουλεύει.\nMusic Corner: Ο στίχος ή η μουσική είναι σημαντικότερο;\nΜπάμπης Στόκας: Εν αρχή ην ο λόγος, η μουσική πιστεύω εξυπηρετεί το στίχο. Όταν υπάρχει λόγος βάζεις αυτόν. Αλλιώς δεν βάζεις λόγο και εξυπηρετείς τη μουσική. Το δύσκολο είναι αν έχεις πολύ καλή μουσική να βρεις αντίστοιχα πολύ καλό στίχο...\nMusic Corner: Ένας πολύ ωραίος στίχος μπορεί να χαθεί από κακή μουσική;\nΜπάμπης Στόκας: Πιο δύσκολα... Είπαμε εν αρχή ην ο λόγος, δεν το είπα εγώ οι αρχαίοι ημών πρόγονοι το είπαν. Εγώ ακολουθώ το λόγο. Δηλαδή εγώ εκεί πάντα ζορίζομαι. Έχω γράψει, έχω σκίσει, έχω ξαναγράψει, ενώ μουσικές μελωδίες έχω χιλιάδες, τώρα να πάμε να κάτσουμε θα βρούμε μουσική. Λόγια όμως; Πρέπει κάτι να πάθω για να γράψω. Μπορεί όλο το χρόνο να μην έχεις ακουμπήσει την κιθάρα και σε μια βδομάδα να γράψεις πέντε τραγούδια.\nMusic Corner: Μπορείς να σηκωθείς ένα πρωί και να πεις θα κάτσω να δουλέψω;\nΜπάμπης Στόκας: Δεν μπορείς έτσι, δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, η έμπνευση έρχεται όταν θέλει αυτή. Αυτό είναι το πρόβλημα της, δεν σου κάνει το κέφι. Αν μου πεις τώρα πάρε 100 εκ. και φέρε μου δυο δίσκους σε ένα μήνα θα σου πω, sorry, θέλω πάρα πολύ τα λεφτά αλλά δεν γίνεται, δεν μπορώ να το κάνω.\nMusic Corner: Πόσο βαθιά στο "τούνελ" μπαίνεις για να γράψεις;\nΜπάμπης Στόκας: Πολύ βαθιά και τελικά μπορεί να είναι και μαλακία αυτό. Ξέρεις πόσο τρομερό είναι να έχεις γράψει κάτι και μετά ο κόσμος να το περάσει στο ντούκου. Να λες γαμώτο τσάμπα παιδεύτηκα...\nMusic Corner: Υπάρχει κάποιο τραγούδι που εσύ το έχεις αγαπήσει πολύ και ο κόσμος δεν το αγάπησε;\nΜπάμπης Στόκας: Αυτά που αγαπώ πάρα πολύ ο κόσμος τα 'χει αγαπήσει, αλλά όχι τα πολύ εμπορικά. Ας πούμε από τους Πυξ-Λαξ έχω αγαπήσει πολύ την "εικόνα του χειμώνα", που δεν είναι εύκολο κομμάτι, δεν είναι εμπορικό κομμάτι κι ο κόσμος το 'χει αγαπήσει. Δεν είναι μια μπαλάντα που θα ακούσει εύκολα ο άλλος, είναι δύσκολο τραγούδι, εγώ όμως το λέω πάντα. Υπάρχουν και τραγούδια όπου δεν θέλω να έχω σχέση μαζί τους πια. Όπως το "δεν θα δακρύσω πια για σένα" που τα τελευταία 6 χρόνια δεν το έχω πει. Δεν μπορούσα άλλο, γιατί τώρα πια δεν με εκφράζει αυτό το εγωιστικό που έχουμε όλοι μέσα μας, εγώ "δακρύζω για σένα". Πολύ ωραίο τραγούδι όταν βγήκε αλλά δεν με εκφράζει πια, το 'χω πει πέντε χιλιάδες φορές! Εκτός αν το διασκευάσω να το λέω αλλιώς.\nMusic Corner: Οι φίλοι σου είναι μουσικοί;\nΜπάμπης Στόκας: Όχι όλοι αλλά κι αυτοί που δεν είναι τραγουδάνε, βρισκόμαστε, παίζουμε, έχει σόου, καλή φάση. Μ αρέσουν αυτά...\nΗ κουβέντα μας συνεχίστηκε για τον Σκαλκώτα, τον Ηράκλειτο, τον Σοστακόβιτς, το μεταμοντερνισμό, την ηλεκτρονική μουσική, και τον Πλάτωνα που αν τον διαβάσεις σήμερα μπορεί και να νομίζεις ότι ζει στην ...Αγία Παρασκευή! Αυτό όμως ανήκει σε μια άλλη συνέντευξη. Εμείς πάντως περάσαμε πολύ ωραία κι ευχαριστούμε τον Μπάμπη Στόκα...


Θέμα : Τα Κέντρα Υγείας της Χαλκιδικής χρειάζονται ενίσχυση.\nΤα Κέντρα Υγείας βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας ανάσχεσης της πανδημίας στη Χαλκιδική. Παρά την ακατάπαυστη προσπάθεια του υγειονομικού, του νοσηλευτικού και του διοικητικού τους προσωπικού να ανταπεξέλθουν στις τεράστιες υγειονομικές ανάγκες για την αντιμετώπιση του κορονοϊού, δεν έχουν ενισχυθεί όπως θα έπρεπε. Συγκεκριμένα, υπάρχουν πολύ μεγάλες ανάγκες σε ιατρούς γενικής ιατρικής χωρίς, ωστόσο να έχει καταστεί εφικτή η πρόσληψη τους. Με δεδομένο ότι επείγει η στελέχωση των Κέντρων Υγείας, λόγω και της έναρξης της τουριστικής περιόδου, το αίτημα των υγειονομικών λειτουργών είναι να προσληφθούν άμεσα ιατροί υπαίθρου, ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν με επάρκεια το προσεχές καλοκαίρι.\nΘα ανανεωθούν άμεσα οι συμβάσεις καθαριότητας των Κέντρων Υγείας της Χαλκιδικής\nΚορωνοϊός - Ελλάδα: 2754 νέα κρούσματα - 16 στη Χαλκιδική


Πανηγυρική υποδοχή στο Χ.Α. των τραπεζικών μετοχών :: Focusbank\nΜε ισχυρή άνοδο και κέρδη άνω του 7% αντέδρασαν οι τραπεζικές μετοχές στις πληροφορίες ότι όλες οι εγχώριες τράπεζες περνούν το stress test. Οπως έγραψε η «Κ» το Σαββατοκύριακο, και οι τέσσερις συστημικές τράπεζες -Alpha, Εθνική, Eurobank και Πειραιώς- περνούν την άσκηση προσομοίωσης τόσο για το βασικό όσο και για το δυσμενές σενάριο. Αύριο Τετάρτη οι διοικήσεις των τραπεζών θα βρεθούν στη Φρανκφούρτη για διήμερη επίσκεψη, όπου θα ενημερωθούν από τους επιτελείς του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (SSM) για την εξέλιξη του stress test και θα συζητήσουν τη στρατηγική της επόμενης ημέρας. Σημειώνεται ότι την προηγούμενη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε τηλεδιάσκεψη μεταξύ των διοικήσεων των τραπεζών και του SSM, μετά την οποία εδραιώθηκε η εκτίμηση για αίσιο τέλος του stress test. Πρόκειται για εξαιρετικά θετική εξέλιξη, καθώς τυχών αποτυχία στο δυσμενές σενάριο θα οδηγούσε σε άμεση αύξηση κεφαλαίου για την κάλυψη του κεφαλαιακού ελλείμματος, με δυσμενείς όρους για τους υφισταμένους μετόχους.\nΧθες ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας Λεωνίδας Φραγκιαδάκης, στο περιθώριο εκδήλωσης της τράπεζας, δήλωσε ότι όλες οι τράπεζες θα περάσουν τα stress tests, τα αποτελέσματα θα είναι ενθαρρυντικά και το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα εξέλθει ισχυρότερο.\nΣημειώνεται ότι οι διοικήσεις των τραπεζών θα βρεθούν στην έδρα της ΕΚΤ, αύριο Τετάρτη και την Πέμπτη 19 Απριλίου, όπου θα έχουν αναλυτική ενημέρωση για τα αποτελέσματα του stress test αλλά και τις ενέργειες και δράσεις που θα πρέπει να αναλάβουν για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και την κεφαλαιακή τους ενδυνάμωση σε βάθος χρόνου. Στο πλαίσιο αυτό, οι τράπεζες θα καταθέσουν, σε δεύτερο χρόνο, κεφαλαιακά πλάνα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις τραπεζικών πηγών οι περισσότερες δεν θα χρειαστούν πρόσθετα κεφάλαια, ενώ σημειώνεται ότι τα κεφαλαιακά πλάνα θα μπορούν να περιέχουν και έμμεσες ενέργειες κεφαλαιακής ενίσχυσης όπως πωλήσεις θυγατρικών. Στην περίπτωση που κάποια τράπεζα προχωρήσει σε αύξηση κεφαλαίου αυτή θα είναι μικρή, θα υλοποιηθεί σε βάθος χρόνου -πιθανότατα το 2019- και θα είναι απολύτως διαχειρίσιμη.\nΣτελέχη τραπεζών σημειώνουν ότι το εφετινό stress test ήταν ιδιαίτερα απαιτητικό και δύσκολο, καθώς το δυσμενές σενάριο της άσκησης περιελάμβανε ιδιαίτερα αρνητικές παραδοχές παρά το γεγονός ότι η εγχώρια οικονομία βρίσκεται σε τροχιά ανάκαμψης από το 2017, έπειτα από μια πολυετή βίαιη ύφεση που οδήγησε σε μεγάλη αύξηση κόκκινων δανείων και μεγάλη πτώση των αποτιμήσεων περιουσιακών στοιχείων.\nΗ αντίδραση των επενδυτών ήταν ιδιαίτερα θετική. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο δείκτης των τραπεζών ενισχύθηκε κατά 7,39%, τροφοδοτώντας την άνοδο του Γενικού Δείκτη (+1,23%) παρά τις ισχυρές απώλειες της Coca Cola HBC (-5,62%), η οποία έχει μεγάλη συμμετοχή στη διαμόρφωσή του. Η μετοχή της Πειραιώς ενισχύθηκε κατά 7,73%, της Alpha κατά 7,47%, της Εθνικής κατά 7,43%, ενώ άνοδο 6,98% σημείωσε η μετοχή της Eurobank. Παρά τo χθεσινό άλμα αλλά και τη σημαντική βελτίωση των οικονομικών συνθηκών, το τελευταίο 18μηνο οι μετοχές των τραπεζών εξακολουθούν να τελούν υπό διαπραγμάτευση χαμηλότερα των τιμών με τις οποίες πραγματοποιήθηκε η ανακεφαλαιοποίηση του 2015 και η οποία είχε γίνει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα τιμών. Alpha και Εθνική χθες έκλεισαν μια ανάσα από την τιμή της 3ης ανακεφαλαιοποίησης, ενώ κοντά (-8%) βρίσκεται και η Eurobank. Σε μεγάλη απόσταση παραμένει (-50%) η μετοχή της Πειραιώς