MacDonald's Ranch (Scottsdale, Αριζόνα) - Κριτικές\nΞενοδοχεία κοντά σε: MacDonald's Ranch\nΞενοδοχεία κοντά σε: Penske Racing Museum\nMacDonald's Ranch: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: MacDonald's Ranch\nMacDonald's Ranch, Scottsdale - Κριτικές\nΝο 3 από 27 Μνημεία και αξιοθέατα - Scottsdale\nΟικογένεια με το τρένο στο σούρουπο\nWesley και Dana είναι εξαιρετικές οδηγούς. Αυτή η διαδρομή δεν είναι πολύ καλό για άπειρους riders και οικογένειες. Πολύ καλά εκπαιδευμένοι αλόγων και υπέροχο τοπίο. Απολαύσαμε το βράδυ μας.\nΔιασκέδαση στο Sunset\nΤο προσωπικό ήταν τόσο τέλειο! Το Sunset διαδρομή με το ταξί ήταν το καλύτερο! Διασκέδαση για όλη την οικογένεια! Είδαμε τα παιδιά τέλεια άγριας ζωής στην ύπαιθρο. Οι ξεναγοί ήταν τόσο φιλικοί και πολύ έμπειρο!\nΠρόκειται για μια μοναδική εμπειρία να κάνετε ιππασία στην έρημο. Το wranglers ήταν ζεστό, φιλικό και επαγγελματικό. Θα πήγαινα ξανά αν επιστρέψω στο Scottsdale. Συνιστούμε ανεπιφύλαχτα!\nΗ οικογένειά μου πήγαμε σε ένα 90 λεπτό άλογο ξεναγό βόλτα με την έρημο Sonoran σήμερα το πρωί. Τα παιδιά μου ηλικίες κυμαίνονται από 5 έως 18 χρονών, χωρίς εμπειρία για ιππασία. Οι οδηγοί μας: Ο Στιβ, Αλί και όπου ήταν εκπληκτικά... μια άλλη κριτική...ήταν πολύ επαγγελματίες και ευπαρουσίαστο. Εργάστηκαν υπέροχα με τα παιδιά μου και να τονωθεί τους με βεβαιότητα πριν από τη διαδρομή. Δεν προσφέρθηκε ακόμη και να τραβάτε φωτογραφίες για εμάς χωρίς επιπλέον κόστος. Η διαδρομή καθεαυτό ήταν ευχάριστο και απόλυτα ασφαλή. Οι ξεναγοί ήταν έξυπνη και καλά ενημερωμένοι. Ενθαρρύνουν τις ερωτήσεις μας και βοηθητικοί επεσήμανε το ενδιαφέρον των φυτών και των ζώων, κατά μήκος της διαδρομής του. Μετά τη διαδρομή, ήμασταν ενθαρρύνονται να εξερευνήσετε τους λόγους. Απολαύσαμε ιδιαίτερα το ζωολογικό κήπο. Αυτοί οι άνθρωποι αγαπούν σαφώς τα ζώα τους και αντιμετωπίζουν ευγενικά. Πριν φύγουμε, Αλί έδωσε κουπόνια για μισό off δίπλα μας με το τρένο. Σίγουρα θα το επισκεφθώ ξανά.Περισσότερα\nΤο προσωπικό είναι πολύ φιλικό, αλλά το ίδιο το τρένο γίνονταν βαρετά χωρίς πολύ κατεύθυνση από το "ξεναγό"\nΠήγαμε στο 90 λεπτά μέσω της ερήμου. Οι εργαζόμενοι, οι οποίοι υπέγραψαν μας ήταν πολύ φιλικοί, καθώς ήταν τα άλογα. Ωστόσο, η διαδρομή μας έγινε βαρετό πολύ γρήγορα, όπως η οργάνωση οδηγός δεν μπήκε στον κόπο να μας μιλήσουν πολύ, εκτός αν ένας από την...ομάδα μας ερωτήσεις. Ήμουν έτοιμος να έξοδο μετά από 30 λεπτά.Περισσότερα\nΠέρασε κάποιο καιρό στο Phx επισκεπτόμενη φίλους και αποφασίσαμε να πάμε για ιππασία. Η αρχική ιδέα ήταν να κάνουμε κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά όταν τηλεφώνησα, παρέχεται η δυνατότητα να κάνουν ένα ηλιοβασίλεμα, που δεν το γνώριζα. Εξαιρετική πρόταση. Οδηγός μου ήταν πεπειραμένοι ήταν...και αστεία. Είχε απολέσει την εμπειρία με άλογα και γνώριζε πολά τακτοποιημένα δεδομένα όσον αφορά την έρημο. Και το κερασάκι στην τούρτα, το ηλιοβασίλεμα ήταν καταπληκτικό. Άλογο μου, στατική, ήταν απλά τέλεια για βόλτα. Εκτός από όταν προσπάθησε να φάτε θάμνους, ήταν διασκεδαστική και εξυπηρετικό. Σίγουρα μια καλή στιγμή για όλους όσοι είναι νέα για τα άλογα ιππασίας. Θα πήγαινα ξανά με βεβαιότητα.Περισσότερα\nΠήγαμε με μια ομάδα επιχειρηματίες από μια συνδιάσκεψη. Υπήρχε ιππασία και ένα στάδιο πούλμαν μέσα για όσους δεν θέλουν να το λεωφορείο. Βέβαια είχαμε ένα " μαγειρέψτε τις " . Το φαγητό ήταν πολύ καλό. Όλοι απολαύσαμε το σιδηρόδρομο. Νομίζω ότι αυτό θα ήταν ένα...υπέροχο μέρος για να λάβουν τα παιδιά.Περισσότερα\nΠολύ ωραία ... καταπληκτικά\nΕίχαμε μια ομάδα περίπου 20 από εμάς. . . Μερικοί έλαβε την ταχυδρομικών αμαξών. . . Τους τηλεφώνησα στην πόλη κάλυμμα στρώματος. . . οι υπόλοιποι rode άλογα. . . ήμασταν οι επιτήδειοι δύσκολα και cowgirls. Πήγαμε για 6 : 00 και ήταν ευχάριστο. Δεν...είδα να πολύ άγρια ζώα, μερικά πουλιά, εδώ και εκεί, αλλά το cactus ήταν εκπληκτικά. Όσο για το riders ταχυδρομικών αμαξών είπαν ότι ήταν αποπνικτικό στο εσωτερικό του πούλμαν. . . και υπήρχε λίγο σκόνης από το μονοπάτι προσβάσιμο αλλά ήταν όλα μέρος της εμπειρίας. Επιστρέψαμε και είχαμε ένα ωραίο δείπνο με δυνατότητα προετοιμασίας γευμάτων. Όλα ήταν υπέροχα. Το προσωπικό ήταν εξαιρετικό. . Πολύ εξυπηρετικό, πολύ ασθενής και έμπειρο.Περισσότερα\nΆγρια Δύση διασκεδαστικό!\nΙππασία στην έρημο, φαίνεται σαν μια τέτοια φυσική εφαρμογή! Το ranch διαθέτει άπειρα αλόγων και δεν προ - κανόνισε εκδρομές με άμαξα. Έχουν επίσης γίνει δωρεάν βόλτες με πόνι για τα μικρά παιδιά - τα πόνι είναι ένα πλήρες μέγεθος horse! Χρειάστηκε να περιμένουμε περίπου...45 λεπτά για το σιδηρόδρομο πόνι ενώ πήραν μερικές άλλες οργανωμένες βόλτες με ποδήλατο και υπό φορτίο. Το υπόλοιπο ranch είναι είδος lame. Το ζωολογικό κήπο είναι ένα μάτσο χοίρων και αιγοπροβάτων. Το ζεστό και σκονισμένο, αλλά μια κομψή εμπειρία των τοπικών ranch ζωής.Περισσότερα\nΩραίο για δωρεάν\nΈνα τοπικό μας είπε σχετικά με αυτό το μέρος, ανέφερε ότι μπορείτε να πάρετε βόλτες με πόνι για δωρεάν μόνο συμβουλή στον οδηγό. Το μέρος ήταν λίγο ταλαιπωρημένο αλλά πολύ western αίσθηση για την kiddos. Είχαν μια έκρηξη της ιππασίας βόλτες με πόνυ και το...ζωολογικό κήπο ήταν μια επιτυχία. Καμία από τις " κοντά " είναι μεγαλύτερα και χρήζουν επισκευής, αλλά το κόστος ήταν σωστό και διασκέδαση.Περισσότερα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του MacDonald's Ranch και από προηγούμενους επισκέπτες.


ΖάρκοNow: "Νοσοκομείο"...θυμίζει ο Ηρακλής Ζάρκου\n"Νοσοκομείο"...θυμίζει ο Ηρακλής Ζάρκου\nΦέρτε ένα παπά...να τους ευλογήσει!\nΔεν έχει προηγούμενο αυτό που συμβαίνει φέτος με τους πολλαπλούς και σοβαρούς\nτραυματισμούς, που ίσως είναι και η αιτία της τωρινής βαθμολογικής κατάταξης της ομάδας του Ηρακλή Ζάρκου. Τρεις ποδοσφαιριστές...βαρόμετρο για τον Γιώργο Λιάπη έχασαν-χάνουν ολόκληρη τη σεζόν και η φετινή κακοτυχία δεν σταματάει εδώ αφού, Καματσέλος και Αντωνίου έλειψαν επίσης για μεγάλο χρονικό διάστημα στην αρχή του πρωταθλήματος...λόγω τραυματισμών!\nΔιαβάστε ποιοι είναι οι άτυχοι:\nΟ βράχος της άμυνας και αρχηγός του Ηρακλή τα τελευταία χρόνια Παναγιώτης Ευαγγελόπουλος, στον αγώνα με την ομάδα του Γλύνους(30/11) υπέστη ολική ρήξη χιαστών και όπως δείχνουν τα πράγματα δυστυχώς η καριέρα του τελειώνει εδώ...τόσο πρόωρα και άδοξα.\nΑπό την άλλη ο σκληροτράχηλος νεαρός αμυντικός Παναγιώτης Βούλγαρης, μετά από χτύπημα που δέχθηκε στον αγώνα με το Νεοχώρι(16/10), έχει μείνει εκτός και η επιστροφή του στην ενεργό δράση θα αργήσει ακόμα.\nΤέλος ο Παρασκευάς Δημητρίου, το ποδοσφαιρικό "μοτέρ" στο κέντρο του Ηρακλή, έχει τεθεί εκτός από την καλοκαιρινή προετοιμασία μετά από έντονες ενοχλήσεις στο γόνατο, όμως πληροφορίες αναφέρουν ότι στα επόμενα παιχνίδια ίσως και να είναι στη διάθεση του προπονητή του.


Σύντομα μαλλιά Bob Styles | themotherloveshow.com\nΣύντομα μαλλιά Bob Styles\nBob hairstyle ήταν α αγαπημένο χτένισμα από τις περισσότερες γυναίκες σε όλο τον κόσμο, επειδή μπορεί εύκολα να φορεθεί και να διαχειριστεί. Ομοίως, το hairstyle bob είναι κομψό και μοντέρνο, όπως φαίνεται από το γεγονός ότι οι περισσότερες προσωπικότητες έχουν σπορ hairstyles bob στις περισσότερες ταινίες και εκδηλώσεις. Τα hairstyles Bob σίγουρα δεν θα ξεμείνουν ποτέ από τη μόδα και για αυτόν τον λόγο παρουσιάζουμε κάποια ωραίες φωτογραφίες bos hairstyles για να εκτιμήσετε και να διαλέξετε.\n1 Το υπέροχο χρυσό ξανθό αποφοίτησε Bob μαλλιά\n2 Το γοητευτικό κλασικό Bob Hairstyle\n3 Γοητευτική ασυμμετρική Bob Hairstyle του Reese Witherspoon\n4 Το φανταστικό άσχημο τέλος Hair Bobble\n5 Το Awesome του Ciara ξεδιπλώνει το Bob Hairstyle\n6 Το γοητευτικό κυματιστό μαλλί Bob\n7 Το γοητευτικό κομμωτήριο Bob\n8 Το δροσερό και γοητευτικό κλασικό Bob Hairstyle\n9 Το όμορφο ασύμμετρες Hair Bobble\n10 Η κυματοειδής φούσκα τελειώνει το Bob Hairstyle\n11 Η γοητευτική ασυμμετρική Bob Hairstyle\n12 Το Awesome Ασύμμετρες Bob Μαλλιά με αποχρώσεις του κόκκινου και άλλα χρώματα\n13 Το Κομψό Κλασικό Bob Hairstyle\n14 Το υπέροχο κομμωτήριο Bob Hairstyle\n15 Το αφελές και συντηρητικό ασύμμετρες Hair Bobble\nΤο υπέροχο χρυσό ξανθό αποφοίτησε Bob μαλλιά\nΑυτό υπέροχη και άκρως ελκυστική βαθμολογημένη bob είναι πραγματικά φοβερό να εξετάσουμε. Το ωραίο τρίχωμα είναι πραγματικά πανέμορφο και ελκυστικό και συμπληρώνεται από τα κομψά πλάγια και πίσω τμήματα. Το πίσω τμήμα αυτής της τρίχας bob είναι ξυρισμένο με ξυράφι. Ομοίως, τα στρώματα είναι εμφανή στις πλευρές και πίσω για να δημιουργήσουν περισσότερη ένταση για αυτό το κούρεμα bob. Σίγουρα θα συμφωνούσα ότι αυτή η τρίχα bob είναι πραγματικά πανέμορφη και υπέροχη.\nΤο γοητευτικό κλασικό Bob Hairstyle\nΑυτό το κλασικό μαλλί bob είναι πραγματικά φανταστικά ελκυστικό και γοητευτικό. Το πίσω τμήμα της τρίχας είναι ξυρισμένο με ξυράφι ενώ το μπροστινό μέρος έχει πλευρικά διαχωρισμένα κτυπήματα. Τα πλευρικά μαλλιά κόβονται δεξιά στο επίπεδο του αυτιού δημιουργώντας μια γοητευτική εμφάνιση. Ομοίως, τα λεπτά στρώματα είναι ορατά στο οπίσθιο και το πλευρικό τμήμα που αυξάνουν περαιτέρω τον όγκο αυτής της κούρεμα bob. Θα ήθελα σίγουρα να αθληθεί αυτό το μπομπ μαλλιά στο μέλλον.\nΓοητευτική ασυμμετρική Bob Hairstyle του Reese Witherspoon\nΣίγουρα θα έλεγα ότι αυτό το κομμάτι bob που φορούσε ο Reese Witherspoon είναι σίγουρα ένα υπέροχο και ελκυστικό μαλλί bob. Χαρακτηρίζεται από αυτά τα υπέροχα ωραία σκέλη της χρυσή ξανθιά μαλλιά. Τα πλευρικά χωρισμένα μαλλιά βελτιώνουν όμορφα την έκκληση του Reese, ενώ η ασυμμετρία είναι πολύ πανέμορφη για να δούμε. Θα ήθελα σίγουρα να αθληθεί αυτό το μπομπ μαλλιά στο μέλλον.\nΤο φανταστικό άσχημο τέλος Hair Bobble\nΑυτό το αμβλύ άκρο Bob Hair είναι πραγματικά πολύ γοητευτικό και ελκυστικό. Τα πλάγια σπασμένα κτυπήματα είναι πραγματικά φοβερά και γοητευτικά. Οι πλευρές με αμβλεία άκρα είναι πραγματικά δροσερές και κομψές. Επιπλέον, τα στρώματα στις πλευρές αυξάνουν όμορφα την υφή και τον όγκο αυτού του χτενίσματος. Αυτή η τρίχα bob είναι σίγουρα πανέμορφη και ελκυστική.\nΤο Awesome του Ciara ξεδιπλώνει το Bob Hairstyle\nΑυτό το flip out bob τρίχες σπορ από Ciara είναι πραγματικά φοβερό και γοητευτικό. Η υφή της τρίχας Ciara είναι παχιά δημιουργώντας αρκετό όγκο για αυτή την τρίχα bob. Ομοίως, το τρίχωμα είναι πανέμορφο και ελκυστικό. Τα πλευρικά σαρωμένα μαλλιά σίγουρα προσθέτουν γοητεία και στυλ σε αυτό το φανταστικό χτένισμα. Επιπλέον, το καστανό καφέ χρώμα αυτών των μαλλιών με αποχρώσεις του σκούρου καφέ αυξάνει σημαντικά την ελκυστικότητα και την γοητεία αυτής της κούρεμα bob.\nΤο γοητευτικό κυματιστό μαλλί Bob\nΑυτό το κυματιστό hairstyle bob είναι πραγματικά φοβερό και γοητευτικό. Χαρακτηρίζεται από τα φανταστικά μεσαία παχιά βρώμικα ξανθά μαλλιά που είναι πραγματικά πανέμορφα και υπέροχα. Ομοίως, τα πλευρικά χωρισμένα μαλλιά βρίσκονται κάτω από τα κυματιστά σκέλη των μαλλιών που ρέουν από την κορυφή. Το αποτέλεσμα είναι σίγουρα πολύ υπέροχο και ελκυστικό. Αυτό το υπέροχο hairstyle bob είναι πραγματικά πολύ υπέροχο και δελεαστικό να βλέπεις.\nΤο γοητευτικό κομμωτήριο Bob\nΑυτό το αποφοίτησε μαλλιά bob είναι πραγματικά φοβερό και γοητευτικό να δούμε. Έχει εκείνα τα ωραία σκέλη από καστανά καστανά μαλλιά που είναι πραγματικά εκπληκτικά και γεμάτα όγκο. Τα μαλλιά στην πλευρά χαϊδεύουν όμορφα το πηγούνι, ενώ το επάνω τμήμα είναι κάπως διατεταγμένο. Επιπλέον, τα πλευρικά διαχωρισμένα κτυπήματα είναι πραγματικά υπέροχα και ελκυστικά. Σίγουρα θα ήθελα να φορέσω αυτό το κλασικό μαλλιά bob στο μέλλον.\nΤο δροσερό και γοητευτικό κλασικό Bob Hairstyle\nΑυτό το όμορφο μαλλί bob είναι πραγματικά γοητευτικό και ωραίο να βλέπεις. Ορίζεται από εκείνους τους μεσαίου μεγέθους κλώνους των μαύρων μαλλιών που δημιουργούν περισσότερο όγκο για αυτό το χτένισμα. Ομοίως, τα στρώματα στις πλευρές και στην πλάτη αυξάνουν περαιτέρω την ένταση και την υφή των μαλλιών. Ωστόσο, είναι το φοβερό side-parted bangs που δημιουργούν μια πολύ γοητευτική εμφάνιση για αυτό το υπέροχο χτένισμα.\nΤο όμορφο ασύμμετρες Hair Bobble\nΑυτή η υπέροχη ασύμμετρη τρίχα είναι πραγματικά μαγευτική και φοβερή. Χαρακτηρίζεται από αυτά τα ωραία σκέλη μεσαίου πάχους μαύρα μαλλιά. Τα επίπεδα είναι εμφανή στα πλευρικά και τα πίσω τμήματα αυτών των μαλλιών και έτσι τα μαλλιά φαίνεται να είναι γεμάτα όγκο και υφή. Το συχνά χωρισμένο μαλλιά είναι πραγματικά πανέμορφο και υπέροχο. Ομοίως, η ασυμμετρία αυτού του hairstyle προσθέτει γοητεία και στυλ σε αυτό το εκπληκτικό hair bob.\nΗ κυματοειδής φούσκα τελειώνει το Bob Hairstyle\nΑυτή η φανταστική αμβλύ άκρη bob μαλλιά ορίζεται από αυτές τις κυματιστές κλώνοι των παχιά μαλλιά που δημιουργούν αρκετό όγκο για αυτό το χτένισμα. Ομοίως, τα αμβλύ άκρα αυτών των μαλλιών bob είναι πραγματικά φοβερό και εκδηλώνουν έναν ισχυρότερο χαρακτήρα. Ωστόσο, είναι το υπέροχο κυματιστό μαλλιά που χρησιμεύει ως το ξεχωριστό χαρακτηριστικό αυτού του μοναδικού κούρεμα bob.\nΗ γοητευτική ασυμμετρική Bob Hairstyle\nΑυτή η εξαιρετικά αιχμαλωτισμένη ασύμμετρη τρίχα bob είναι πραγματικά ένα eye-catcher. Τα μεσαίου μεγέθους σκέλη αυτής της τρίχας είναι τόσο καλά διατεταγμένα ώστε αυτό το χτένισμα να αποπνέει πραγματικά μια αύρα ομορφιάς και γοητείας. Τα μαλλιά ξανθιά από χαλκό πλευρικά χωρισμένα συμπληρώνονται από τα φοβερά πλευρικά μαλλιά που περιβάλλουν το πρόσωπο. Πραγματικά όμορφο και συναρπαστικό, αυτό το ασυμμετρικό bob είναι σίγουρα υπέροχο να βλέπεις.\nΤο Awesome Ασύμμετρες Bob Μαλλιά με αποχρώσεις του κόκκινου και άλλα χρώματα\nΑυτό το φοβερό ασύμμετρη bob είναι πραγματικά εκπληκτικό να κοιτάξουμε. Οι φανταστικές γωνιές της και οι υπέροχες αποχρώσεις του κόκκινου και του καφέ είναι πραγματικά μαγευτικές και γοητευτικές. Ομοίως, τα πλευρικά σάπια μαλλιά που καλύπτουν εν μέρει το πρόσωπο είναι σίγουρα πολύ ελκυστικά και υπέροχα. Θα ήθελα σίγουρα να αθλήσω αυτό το μαγευτικό μαλλί στο μέλλον.\nΤο Κομψό Κλασικό Bob Hairstyle\nΑυτό το κλασικό μαλλί bob είναι υπέροχο και γοητευτικό να βλέπεις. Η δροσερή πλευρά και τα κορυφαία τμήματα αυτής της τρίχας βελούδου συμπληρώνουν όμορφα τα συμμετρικά κτυπήματα. Επιπλέον, οι συμμετρικές πλευρές είναι πραγματικά κλασικές και κομψές. Αυτή είναι πραγματικά η προγενέστερη μορφή bob hairstyles που είναι ακόμα γοητευτικό και γοητευτικό να εξετάσουμε.\nΤο υπέροχο κομμωτήριο Bob Hairstyle\nΑυτό το υπέροχο αποκομμένο μαλλί bob είναι πραγματικά πανέμορφο και υπέροχο. Έχει αυτά τα μεσαία χοντρά σκέλη των κομψών μαλλιών που έχουν κόκκινα κεράσια. Το πίσω τμήμα αυτής της βαθμονομημένης bob είναι ξυρισμένο με ξυράφι ενώ οι πλευρές δημιουργούν μια γοητευτική εμφάνιση που είναι δύσκολο να αγνοηθεί. Σίγουρα θα ήθελα να δοκιμάσω αυτή την αποφοίτητη bob κάποια στιγμή στο μέλλον.\nΤο αφελές και συντηρητικό ασύμμετρες Hair Bobble\nΑυτό καταπληκτικό χτένισμα είναι πραγματικά γοητευτικό και κλασικό. Έχει αυτά τα υπέροχα κυματιστά σκέλη των εκλεπτυσμένων μαλλιών που είναι διατεταγμένα σε ημι-κλασικό τρόπο. Οι υπέροχες κυματιστές κρόσσες είναι πραγματικά φοβερό να βλέπεις. Ομοίως, τα μαλλιά που χωρίζονται στο πλάι και κορυφώνονται με τα υπέροχα κυματιστά περιγράμματα είναι σίγουρα μοναδικά και ελκυστικά. Αυτή η κούρεμα bob είναι σίγουρα μια ωραία προσθήκη στη λίστα μας φοβερά μαλλιά bob.


September » 2014 » Moreno Theme\nΤερμίτες και πάλι μαζί… Μυρωδιά από πρόβα\nWritten by Παναγιώτης Μουζάκης. Posted in Τερμίτες\nΜε τον Λαυρέντη γνωριζόμαστε πολλά χρόνια… από την πρώτη χρονιά που ένωσαν τις πορείες τους με τον Διονύση Τσακνή και για πάνω από μία δεκαετία έγιναν αχτύπητο δίδυμο. Από το «Διδυμότειχο Blues» του Λαυρέντη και τον «Αλήτη Καιρό» του Διονύση. Συνεργαστήκαμε σε περίπου 35 συναυλίες το ΄93 και το ΄94.\nΤην υπόλοιπη παρέα των Τερμιτών την γνώρισα στα τέλη του 95. Τον Αντώνη Μιτζέλο, τον Παύλο Κικριλή, τον Φίλιππο Σπυρόπουλο και τον Δημήτρη Βασαλάκη. Το 1998 ήμουν παρών στην μεγάλη συναυλία-ιστορική επανένωση στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, μία πραγματική υπερπαραγωγή, δέκα χρόνια μετά την διάλυση του συγκροτήματος. Τότε συμμετείχαν πολλοί καλεσμένοι.\nΤώρα, είναι κάτι διαφορετικό. Το πρώτο μέρος αφορά την επανεκτέλεση του θρυλικού Armageddon, το οποίο ένοιωσαν την ανάγκη να ξαναφέρουν στην επιφάνεια. Χάρηκα πολύ όταν μου ζήτησε ο Λαυρέντης να σχεδιάσω την ψηφιακή εκστρατεία αυτής της σημαντικής παραγωγής και να επιμεληθώ το storytelling της ιστορικής επανασύνδεσης, 16 χρόνια μετά το ΣΕΦ και 26 μετά την διάλυσή τους.\nΧρόνια πολλά Udo Jürgens\nαπό το ελληνικό reggae συγκρότημα Locomondo\nΣήμερα 30 Σεπτεμβρίου ένας από τους κορυφαίους τραγουδιστές και τραγουδοποιούς στη Γερμανία, ο Udo Jürgens (ο ίδιος είναι αυστριακής καταγωγής), γίνεται 80 χρονών.\nΤη δεκαετία του 70 είχε κυκλοφορήσει μια από της μεγαλύτερες επιτυχίες του, το κομμάτι ” Griechischer Wein ” που μεταφρασμένο θα πει ” ελληνικό κρασί”.\nΑποφασισμένοι λοιπόν να γίνουμε γνωστοί πάση θυσία, παίρνουμε τη μεγάλη απόφαση να ξεκινήσουμε ένα ταξίδι χωρίς ημερομηνία επιστροφής, για το Παρίσι και μετά για Λονδίνο. Σκοπός του ταξιδιού ήταν να πάμε τα tape με τη δουλειά μας στη POLYGRAM(δισκογραφικη εταιρεια) στο Παρίσι, και μετά αν χρειαστει να πάμε Λονδίνο για να βρουμε τους Pink Floyd με ελπιδα τη συμμετοχη τους στο δίσκο μας.\nΞέραμε ότι η Polygram στο Παρίσι είχε κάνει αρκετές δουλειές με Έλληνες καλλιτέχνες όπως το περιβόητο 666 των AFRODITES CHILD. Έτσι οι ελπίδες μας ήταν πολλές, αλλά δεν Ξέραμε από την αρχή που και σε ποιον να απευθυνθούμε. Πιστεύοντας ότι το υλικό που είχαμε στα χεριά μας ήταν αρκετά πρωτοποριακό για την εποχή και για την Ελλάδα, ξεκινήσαμε χωρίς καμιά αναστολή.\n"ξεκινήσαμε το ταξίδι που θα μας έκανε γνωστούς"\nΤο ταξίδι ξεκίνησε ένα πρωινό του Ιουνίου με παρέα τον Ατρειδη(manager), το Λαρρυ, εμένα, ένα φίλο μας από τη Πλάκα το Γιώργο, το Τόλη και τον άλλο αδελφό του Λαρρυ, το Σωκράτη που θα τον αφήναμε στην Ιταλία. Όλοι μαζί μέσα στο αυτοκίνητο του Ατρείδη, ένα Ford aglia station που από την αρχή παρουσίαζε προβλήματα θερμοκρασίας όταν ξεπέρναγε τα ογδόντα χιλιόμετρα την ώρα. Το πρόβλημα παρουσιάστηκε στα πρώτα εκατό χιλιόμετρα του ταξιδιού μας και εκεί έγινε μια μικρή σύσκεψη για το αν πρέπει να συνεχίσουμε η να γυρίσουμε πίσω. Είχαμε ακόμα τουλάχιστον έξη με επτά χιλιάδες χιλιόμετρα να διανύσουμε. Κι όμως από ότι θυμάμαι δεν χρειάστηκε αρκετή ώρα για να συμφωνήσουμε όλοι ότι πίσω δεν γυρνάμε χωρίς να έχουμε εκπληρώσει το στόχο μας, το σκοπό μας. Γυρίζοντας λοιπόν το διακόπτη του αυτοκινήτου και με εμένα στο τιμόνι, ξεκινήσαμε το ταξίδι που θα μας έκανε γνωστούς. Έτσι τουλάχιστον νομίζαμε.\nΤα χρήματα μας λιγοστά, ίσα ίσα για τη βενζίνη και για μερικές κονσέρβες. Μαζί μας κουβέρτες για ύπνο και μια σκηνή γιατί δεν χωράγαμε να κοιμηθούμε όλοι μέσα στο αυτοκίνητο.\nΤη πρώτη μέρα περάσαμε στην Ιταλία οπού μας έγινε σχολαστικός έλεγχος μάλλον για ναρκωτικά γιατί η εμφάνιση μας ήταν αρκετά rock. Έφεραν σκυλιά να ψάξουν το αυτοκίνητο και η ατυχία ήταν ότι αυτά δεν έφευγαν από μέσα γιατί μύριζαν τα σκυλιά του Λαρρυ που τα έβαζε συνεχεία στο αυτοκίνητο κι έτσι είχε τη μυρωδιά τους. Μετά από πολλή ώρα και αφού είδαν ότι τίποτα δεν είχαμε μας αφήσαν να φυγουμε κι έτσι ξεκινήσαμε για τη πρώτη πόλη. Μέσα στο πλοίο πριν φτάσουμε είχαμε κάνει δυο φίλες τουρίστριες (Ιρλανδέζες) που θα μας ακολουθούσαν από πόλη σε πόλη στην Ιταλία, αλλά με ωτοστόπ, γιατί φυσικά δεν χωρούσαν σε μας.\nΠρώτη στάση λοιπόν στο Μπάρι οπού το ραντεβου με τις φίλες μας ήταν πάντα στο σταθμό της κάθε πόλης που πηγαίναμε. Εκεί υπήρχε μια μεγάλη πλατεία με κόσμο να περιφέρεται, άλλοι με τα μωρουδιακά τους καροτσάκια, κι άλλοι να κάθονται ανέμελα στα παγκάκια συζητώντας και γελώντας. Η Ιταλία από τη πρώτη στιγμή σε κέρδιζε με την ομορφιά της . “πρέπει από τώρα να βρουμε ένα μέρος να αράξουμε το αυτοκίνητο το βράδυ για να τη πέσουμε λιγάκι” είπε ο Ατρειδης κοιτάζοντας γύρω γύρω. “σήμερα λέω να κοιμηθούμε λίγο έξω από τη πόλη και πρωί πρωί να φεύγουμε” πρόσθεσε Έτσι οδηγήσαμε τ αυτοκίνητο σ ένα σκοτεινό μέρος λίγο ποιο έξω από τη πόλη αφήνοντας τις φίλες μας στη πλατεία με ραντεβού στην επόμενη πόλη.\nΕκεί ο Γιώργος και ο Τόλης έστησαν τη σκηνή δίπλα από το αυτοκίνητο και κοιμηθήκαμε οπού μπορούσε ο καθένας να βολευτεί. Το πρωί όλοι ελαφρώς πιασμένοι από τον ύπνο (αν λέγεται ύπνος αυτός) φτιάξαμε φραπεδάκια με τα σύνεργα που είχαμε πάρει Μαζί μας και χωρίς πολλές συζητήσεις κάθισα στο τιμόνι, διπλά μου ο Λαρρυ και οι άλλοι τέσσερεις πίσω γιατί ήταν οι ποιο αδύνατοι. “Ευτυχώς να και ένα προνόμιο να είναι κανείς χοντρός…”είπα στο Λαρρυ και χαμογέλασα. Ο Λαρρυ χωρίς πολλές συζητήσεις και εμφανώς κουρασμένος με το χάρτη στα χέρια προσπαθούσε να μας οδηγήσει στο περιφερειακό της πόλης από οπού θα παίρναμε το δρόμο για τη Ρώμη!\nΜετά από αρκετούς κύκλους και ερωτήσεις στα Ιταλικοαγγλικογαλλικογερμανικα, (έτσι συνήθως έφτιαχνε τις προτάσεις ο Ατρειδης, βρήκαμε το δρόμο για την επιτυχία μας! Φυσικά οι άνθρωποι μας έδειχναν το δρόμο όχι γιατί καταλάβαιναν τον Ατρείδη, αλλά γιατί ακούγαν το όνομα της πόλης που ψάχναμε, κι έτσι με νοήματα μας έδειχναν προς τα που να πάμε. Όμως εμείς σκάσαμε στα γέλια και αρχίσαμε να μιλάμε μ αυτό το τρόπο σαν να το είχαμε κάνει κάτι σαν μόδα. Ατελείωτες ώρες οδήγησης με μέγιστο όριο ταχύτητας τα ογδόντα, γιατί το πρόβλημα στο αυτοκίνητο όλο και μεγάλωνε. Τώρα ευτυχώς είχαμε αφήσει το Σωκράτη σε μια πόλη που τη έλεγαν EL GRECO και ήμασταν λίγο πιο άνετοι. (Ο Σωκράτης ταξίδευε στην Ιταλία τακτικά γιατί η δουλειά του ήταν το εμπόριο.) Μετά από αρκετές ώρες τελικά είδαμε τη ταμπέλα που μας έλεγε ότι η Ρώμη απέχει μόνο πενήντα χιλιόμετρα. “επιτελούς ” είπε ο ΤόληςΚανένας δεν του απάντησε.\nΈβγαλα μια κασέτα του Λουτσιο Ντάλα και την έβαλα στο κασετόφωνο. Η κούραση μας είχε αρχίσει κιόλας να φεύγει και η διάθεση μας ηρθε πάλι στα ίσια της.”στη Ρώμη έχει κάτι γκομενάρες που θα πάθουμε πλάκα !> μονολόγησε ο Γιώργος και εσύ που το ξέρεις ρε ξύπνιε!” του απάντησε ο Λαρρυ Γ ” τις έχω δει στη τηλεόραση ρε..οι Ιταλίδες είναι αστερία” “εμένα το μονό που με ευχαριστεί είναι που αφήσαμε το Σωκράτη κι έτσι είμαι λίγο πιο άνετος εδώ πίσω..” είπε ο Τόλης ” πρέπει να δούμε πως θα πάμε στο κέντρο. Εγώ θέλω να δω το Κολοσσαίο πάση θυσία μάγκες! μ ακούτε..?” είπε ο Λαρρυ κοιτάζοντας το χάρτη.\nΉδη ήμασταν πολύ κοντά και η ομάδα μας αποφάσισε για μια μικρή στάση σε ένα βενζινάδικο για τουαλέτα και λίγο τέντωμα από το υπερβολικό πιάσιμο. Αφού ξεκουραστήκαμε και τσιμπήσαμε μερικά σάντουιτς συνεχίσαμε το δρόμο μας για την αποστολή μας. Επιτέλους. Μπαίναμε στη πόλη.\nΗ Ρώμη φάνταζε στα μάτια μας σαν κάτι που μονό στα όνειρα μας είχαμε φανταστεί! Μια πόλη καταπληκτική, γεμάτη νεωτερισμό αλλά και αρχαία περίμενε να σαγηνεύσει το κάθε της επισκέπτη! Και εμείς με το παπαγαλι βαμμένο μας αυτοκίνητο περιφερόμασταν στους δρόμους της βγάζοντας φωτογραφίες που και που (μέσα από το αυτοκίνητο) αλλά και προσέχοντας για τις τεμπέλες προς το Κολοσσαίο. Μια μικρή βροχή είχε αρχίσει που έκανε την ατμόσφαιρα ακόμα ποιο γοητευτική και μυστηριώδη. Και ξαφνικά… ΝΑΤΟ!!!!!! “τι είναι αυτό ρε παιδιά..” είπε ο Ατρειδης και έμεινε μ ανοιχτό το στόμα. “να βρουμε κάπου κοντά να παρκάρουμε και πάμε..” είπε ο Λαρρυ\nΜια βροντή ακούστηκε και τώρα η βροχή δυνάμωνε αναγκάζοντας με να βάλω τη γρήγορη σκάλα στους καθαριστήρες του Aglia. Μετά από μερικους κυκλους, βρηκαμε να παρκαρουμε το αυτοκινητο και αφου φτιαξαμε μερικα αυτοσχεδια αδιαβροχα με ναυλον που ειχαμε για να σκεπαζουμε τη σκηνη το βραδυ, ξεκινησαμε για το Κολοσσαίο. Οταν μπηκαμε μεσα θυμαμαι οτι καθε ενας ειχε και μια διαφορετικη αισθηση και γνωμη. “πολυ μυστηριο μερος..” είπε ο Ατρειδης Βλεπαμε ενα μερος που μονό αν το δει κανεις μπορει να καταλαβει τη μαγεια του. Περιφερθηκαμε στους χωρους που επιτρεπεται και κατω απο τη δυνατη μπορα βγαλαμε οσες φωτογραφιες μπορουσαμε. ” παμε να φυγουμε παιδια, πριν γινουμε εντελως μουσκεμα” είπε ο Γιωργος “περιμενετε γιατι σε δυο λεπτα θα εχει σταματησει η βροχη” απαντησα “καλώς το μάγο ρε…” είπε με ειρωνεία ο Τόλης. Και ως δια μαγειας η μπορα σταματησε και σε χρονο ρεκορ τα συννεφα ειχαν φυγει! Ο ηλιος αρχισε να ξεπροβαλλει μεσα από το τελευταιο συννεφακι στον ουρανο. “τωρα τι θα πεις Τολλακιιιιι?” φωναξε ο Λαρρυ χαμογελώνταςΤ “με τετοιο κώλο κι Εγώ κανω το μεντιουμ!!” απάντησε ενοχλημενος ο Τόλης, αλλα και τιποτα δεν ειχε γινει. Εμεις τη μια στιγμη θυμωναμε και την αλλη ήμασταν παλι κολλητοι\nΛΑΡΡΥ - ΓΙΩΡΓΟΣ - ΤΟΛΛΥΣ - ΑΤΡΕΙΔΗ\nΜετα από πολλες βολτες στη πόλη ειχε ερθει η ωρα να βρουμε ένα καλο μερος για το βραδυ που θα στηναμε τη σκηνη και την αλλη μερα επρεπε να συνεχισουμε το ταξιδι μας. Αποφασισαμε λοιπον να πάμε παλι καπου εξω από τη πόλη και να κατασκηνωσουμε. Ομως το βραδυ μας ειχε προλαβει στην αναζητηση μας κι έτσι ακομα ψαχναμε σε σκοτεινα πλεον μερη με τα λιγοστα φωτα του αυτοκινητου μας. Από εδώ από εκει τελικα το οδηγησαμε σ ένα μερος πολύ ωραιο και ήσυχο οπως νομιζαμε στην αρχη, αλλά μας την εσπαγε μια εντονη μυρωδια. Μια μυρωδια που μαλλον σκουπιδια θυμιζε. “μα τι γινεται εδώ…μυριζει τοσο ασχημα που δεν μπορω να ανασανω!” είπε ο Λαρρυ “σταματα ρε Παυλο να κατεβω να δω τι γινεται εδω..” συνεχισε Δεν νομιζω οτι εκατσε πανω απο δυο τρια δευτερολεπτα εξω, οταν ξαναμπαινοντας μεσα αρχισε να βριζει γελώντας γιατι ειχαμε βρεθει στη καρδια της χωματερης της Ρωμης χωρις να το καταλαβουμε.\nΓυριζοντας προς τα πισω βρηκαμε μια σκοτεινη αλανα και εκει κοιμηθηκαμε. Εμφανως κουρασμενοι και ταλαιπωρημενοι βρηκαμε γρηγορα αυτη τη φορα την εξοδο προς την εθνικη οδο που θα μας πηγαινε ακομα ποιο κοντα στο στοχο μας. Η επομενη σταση ηταν η Φλορεντια και απο εκει το Μιλανο για διανυκτερευση. Το αυτοκινητο ειχε αρχισει να κουραζεται λογω του προβληματος του κι ετσι καθε εκατο – εκατοπενηντα χιλιομετρα γεμιζαμε το ψυγειο του με νερο ρυθμιζοντας το ταυτοχρονα με κατι περιεργα εργαλεια που χρησιμοποιουσε ο Ατρειδης. Αυτο μας εκανε να αργησουμε πολυ να φτασουμε στη Φλορεντια και ετσι χασαμε την επαφη με τις φιλες μας τουριστριες που προφανως νομιζαν οτι μαλλον αλλαξαμε τα σχεδια μας.\nΑφηνοντας πισω μας τη πανεμορφη αυτη πολη θελαμε να φτασουμε το γρηγοροτερο δυνατον στο Μιλανο για να ξεπιαστουμε και να κανουμε μια σταση γερη γιατι η συνεχεια μ αυτες τις συνθηκες ηταν δυσκολη. Αφου τελικα μετα απο ωρες φτασαμε και περιηγηθηκαμε στη πολη ηρθε η στιγμη της ξεκουρασης. Ετσι αρχιζε παλι η περιπετεια της αναζητησης του καταλληλου μερους για κατασκηνωση. Καθε φορα στο τελος της μερας ειχαμε το ιδιο προβλημα. Που και πως θα κοιμηθουμε.\nΚαθως οδηγουσα ο Γιωργος μας φωναξε να σταματησουμε γιατι ειχε δει ενα ανοιγμα στο δρομο, κατι σαν μεγαλο πεζοδρομιο που ηταν καλο και κυριως με λιγα φωτα. Ο Γιωργος αποφασισε αυτη τη νυχτα να κοιμηθει στην οροφη του αυτοκινητου, πανω στη σχαρα για να ειναι πιο ανετος οπως μας ειπε. Μιλαμε για πολυ τρελλα. Στησαμε λοιπον τη σκηνη που μεσα θα κοιμοντουσαν ο Ατρειδης και ο Τολης , στην οροφη ο Γιωργος και μεσα στο αυτοκινητο εγω και ο Λαρρυ. Ειχε περασει λιγη ωρα απο τοτε που ξαπλωσαμε και ακουστηκε μια φωνη. ” εδω πανω ειναι καταπληκτικα…” ειπε ο Γιωργος ” βλεπω και κατι ωραια μικρα φωτακια…..καταπληκτικα ειναι. Εδω θα κοιμαμαι απο δω και μπρος.. ” συνεχισε ” καλα…καλα..αυριο που θα εισαι σαν να σε ψησανε σε σχαρα θα μας πεις ποσο ωραια ειναι..” του απαντησε ο Λαρρυ ” μονο που το σλιπινγκ μπαγκ ειναι μικρο και θα κρυωσουν τα ποδια μου. Κατα τ αλλα ειμαι ο ποιο ωραιος εδω πανω..” προσθεσε ο Γιωργος χωρις να υπαρχει συνεχεια συζητησης, γιατι απο τη κουραση κοιμηθηκαμε αμεσως. Πρεπει να ηταν εννια η εννιαμισυ το πρωι οταν ακουστηκε μια οχλαγωγια διπλα απο το αυτοκινητο μας και κατι κορνες αυτοκινητου πανω απ τ αυτια μας. ” τι γινεται εδω ρε παιδια..μας τη πεσανε?” φωναξα ” ξυπνηστε ρεεε…εχουμε προβλημα ” ακουστηκε μια φωνη απο τη σκηνη. Αποτομα και γρηγορα τραβηξε τις εφημεριδες απο τα παραθυρα του αυτοκινητου ( που τις ειχαμε για να μη μπαινει ηλιος το πρωι ) ο Λαρρυ, και τι να δουμε. Μια νεκροφορα περιμενε να παρουμε το αυτοκινητο μας για να περασει. Ειχαμε παρκαρει ακριβως στην εισοδο ενος νεκροταφειου χωρις να το ξερουμε και εμποδιζαμε τη ταφη καποιου ατυχου Ιταλου. ” ααα…γι αυτο εβλεπα ωραια φωτακια το βραδυ! Τα καντηλια ηταν ” ειπε ο Γιωργος Ισα ισα κρατηθηκαμε να μη σκασουμε στα γελια μπροστα στους σκυθρωπους ανθρωπους που περιμεναν με υπομονη να φυγουμε!\nΠολλες ωρες οδηγησης. Παρα πολλες. Ειχαμε μπει στη Ελβετια με προορισμο τη Γενευη και απο εκει με γρηγορο ρυθμο για Παρισι.Μια σταση λιγο εξω απο τη Γενευη γιατι μας ειχε ερθει μια αλλη περιεργη ιδεα. Σταματησαμε σε μια λιμνη που ειχαν στησει τα τροχοσπιτα τους διαφορες οικογενειες λογω της Κυριακης και η ιδεα ηταν να κανουμε ενα μπανακι γιατι ειχαν περασει αρκετες μερες χωρις να πλυθουμε.Αφου λοιπον μειναμε με τα εσωρουχα και κρατοντας τα σαπουνια στα χερια ορμηξαμε στη λιμνη κανοντας τους κατασκηνωτες να φυγουν ολοι μεσα στην επομενη μιση ωρα. Ανανεωμενοι τωρα προχωρησαμε αποφασισμενοι προς τη Γαλλια.\nΠΑΥΛΟΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ\nΠρεπει να ειχαν περασει πεντε εξη μερες απο τοτε που ξεκινησαμε και τωρα πια ήμασταν κατω απο το πυργο του Αιφελ. Επρεπε να βρουμε τη διευθυνση της POLYGRAM και να τους παρουσιασουμε τη δουλια μας.\nΤΟ AGLIA ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΣΤΟ ΠΥΡΓΟ ΤΟΥ ΑΙΦΕΛ\nΜε λιγοστα χρηματα και με κουραγιο τη τρελα μας βρηκαμε τη διευθυνση και κλεισαμε ραντεβου με ενα παραγωγο της δισκογραφικης εταιρειας.Εμεις νομιζαμε οτι παρουσιαζοντας τα tape στην εταιρεια, θα τα ακουγαν αμεσως και τουλαχιστον τη αλλη μερα θα μας ειχαν απαντησει αν θελουν να συνεργαστουμε η οχι. Ποσο λαθος καναμε ομως! Ο Gio (παραγωγος) μας ειπε οτι η δουλεια που ακουσε, προσωπικα του αρεσε, αλλα επρεπε να περασει απο συμβουλιο πεντε παραγωγων οπου εκει θα μετρουσε η πλειοψηφια για το αν θα κυκλοφορουσαν το δισκο μας η οχι. Αυτο θα επαιρνε καποιο καιρο, που συγκεκριμενα δεν ηξερε να μας πει ποσο θα ηταν. Μπορει απο μια βδομαδα εως ενα μηνα. Δεν ξεραμε τι πρεπει να κανουμε. Να κατσουμε η να αφησουμε τα tape και να μας απαντησει τηλεφωνικα στην Ελλαδα.\nΑΤΡΕΙΔΗΣ - ΛΑΡΡΥ - ΤΟΛΛΥΣ - ΠΑΥΛΟΣ (στο Σικουανα)\nΕκει μας τελειωσαν και οι τελευταιες κονσερβες που τις τρωγαμε με ενα ωραιο και φρεσκο ψωμακι που ειχα κλεψει απο εναν Γαλλο που καθοταν διπλα μου στο ιδιο παγκακι και τις ειχε ακουμπησει αναμεσα μας διαβαζοντας ανεμελος την εφημεριδα του. Η αναγκαστικη αποφαση ηταν να γυρισουμε πισω…\nΟ δρομος της επιστροφης τωρα ηταν μεσω Γιουκοσλαβιας για πιο οικονομικα. Οι ζαχαρες που ειχα μαζεψει απο διαφορες καφετεριες ηταν μια καλη πηγη ενεργειας για να με κραταει ξυπνιο και χωρις να πειναω, επειδη το μεγαλυτερο μερος του ταξιδιου οδηγουσα εγω.\n” Λοιπον παιδια” ειπε ο Λαρρυ ” Τωρα που θα περναμε τα συνορα για Γιουγκοσλαβια..συμαζευτείτε λιγο για να μη μας καθυστερησουν με ελεγχους. Ενταξει?” συνεχισε να λεει. Ηταν βραδυ, ολοι κοιμοντουσαν και εφτανα στα συνορα. Ομως ειχα ξεχασει τι μας ειχε πει ο Λαρρυ και δεν μαζεψα τα εσωρουχα μου που τα ειχα απλωμενα στο παραθυρο μου πιανοντας τα με το τζαμι του αυτοκινητου για να κρεμονται απ εξω οταν οδηγουσα ετσι ωστε να στεγνωσουν ποιο γρηγορα. “μαγκες!! ξυπνηστε.φτασαμε…” φωναξα και ανοιξα το ραδιο για να τους αναγκασω να ανοιξουν τα ματια τους. ” τι ειναι αυτα στο παραθυρο ρε μαλακα? Τρελλαθηκες?” μου φωναξε ο Λαρρυ πανικοβλητος. Αργα ομως. Μια φωνη σε γλωσσα που δεν καταλαβαιναμε ακουστηκε και μας εκανε νοημα να βγουμε απο τ αυτοκινητο. ” πασπορτ” συνεχισε η φωνη Αν και μας μιλαγε, κανεις δεν καταλαβαινε αλλα αυτος συνεχισε να μιλαει στη γλωσσα του. “αυτος πρεπει να ειναι πολυ ηλιθιος…” ειπα “μονο προσεξε να μην καταλαβαινει Ελληνικα γιατι τη βαψαμε μετα” μου απαντησε ο Ατρειδης.\nΠερασαν δυο σχεδον ωρες και τωρα μας αφησαν να φυγουμε αφου πρωτα μας καναν φιλο και φτερο το αυτοκινητο ψαχνοντας για ναρκωτικα ακομα και μεσα στο ρεζερβουαρ της βενζινης. Ειχαμε ακομα περιπου χιλια χιλιομετρα για να μπουμε στην Ελλαδα και ηταν περιπου εντεκα η ωρα το βραδυ. Κατα τις τρεις το πρωι ο Λαρρυ ανοιγοντας τα ματια του ειδε μια ταμπελα που μας εδειχνε οτι ειχαμε ακομα περιπου εφτακοσια χιλιομετρα. “αααα…ωραια.το πρωι θα ειμαστε πολυ κοντα.Αντεχεις η θελεις να σου κανω παρεα?” με ρωτησε “πιστευω πως αντεχω.κοιμησου εσυ και θα σε ξυπνησω σε καμμια δυο ωριτσες” του απαντησα. Σε πεντε λεπτα τον ειχε παρει παλι υπνος. Πρεπει να περασε μισυ ωρα απο τοτε και μια περιεργη και δυνατη νυστα με ειχε πιασει. Ολοι κοιμοντουσαν. “Ατρειδη!!!! Ατρειδη! ξυπνα να οδηγησεις λιγο!.” φωναξα διακριτικα για να μην τους ξυπνησω ολους. Καμια απαντηση. Βαθυς υπνος, σκεφτηκα.\nΜε το κεφαλι μου ετοιμο να γείρει και με τα ματια κοιμισμενα, βρηκα ενα παρκιν στην ακρη του δρομου, αραξα το αυτοκινητο και κοιμηθηκα πανω στο τιμονι χωρις κανενας να καταλαβει τιποτα. Ηταν περιπου εξη το πρωι οταν ανοιξα τα ματια μου, εβαλα μπρος και ξεκινησα για το ταξιδι της επιστροφης. Δεν περασε αρκετη ωρα οταν ενας ενας ξυπνησαν και με χαρα περιμεναν οτι σε λιγο θα ημασταν πολυ κοντα. ” μπραβο ρε σκυλε!!> μου ειπε ο Λαρρυ και συνεχισε “για να δω τι ωρα ειναι…ααα… εξη και τεταρτο.πρεπει να θελουμε περιπου διακοσια χιλιομετρα. Φτανουμε..ωραια…. κατσε να φτιαξω κανενα φραπεδακι να πιουμε…” Εγω ισα ισα μπορεσα να κρατηθω για να μη γελασω μιας και δεν ειχαν καταλαβει οτι κοιμηθηκα. “αμα δεις κανενα σημα.. δες ποσο θελουμε ακομα > του απαντησα Δεν προλαβα να το πω και μια ταμπελα εμφανιστηκε που εγραφε εξακοσια χιλιομετρα για Ελλαδα. “καλα τι εγινε?” ρωτησε ο Τολης ” με οπισθεν οδηγουσες?” ειπε ο Γιωργος\nΜολις τους ειπα τι εγινε ολοι μαζι γελαγαν. πλησιαζαμε στο σπιτι. Ο μονος που ειχε λιγα μουτρα ηταν ο Λαρρυ γιατι μολις ειχε ανακαλυψει οτι μια κονσερβα που ειχε αγορασει για τη μητερα του ελειπε. Ηταν μια ειδικη κονσερβα με φουαγκρα που την ειχε φυλαγμενη καλα. Ομως το βραδυ που οδηγουσα την εφαγα χωρις κανενας να με καταλαβει γιατι η πεινα ηταν ανυποφορη! “τι να εκανα Λαρρυ? Πειναγα πολυ..!” του ειπα και τον κοιταξα στα ματια. Ο Ατρειδης ξεκαρδιστηκε στα γελια!\nΒΕΛΙΓΡΑΔΙ (λιγο πριν την Ελλαδα!)\nΓια πρωτη φορα η Ελλαδα μας φανηκε τοσο ομορφη και φιλοξενη οσο εκεινη τη φορα. Στη Θεσσαλονικη μια μικρη σταση για να δει τις θειες του ο Λαρρυ και ολοταχως για Αθηνα χωρις σταση, χωρις αγχος.\nΟι φιλοι μας μας περιμεναν αγωνιώντας να μαθουν τι ειχαμε κανει στο εξωτερικο. Ημασταν το συγκροτημα τους, η φωνη τους, η θεση τους στο συστημα. Οταν μας ειδαν, μας αγκαλιασαν μας φιλησαν και απο την επομενη μερα αρχισαν οι αφηγησεις και τα γελια. Ομως μεσα μας υπηρχε η αγωνια της απαντησης απο την εταιρεια και τα σχεδια μας ειχαν αναβληθει προς το παρον.\nΠρεπει να περασε περιπου ενας μηνας απο την επιστροφη μας απο το Παρισι και καμια απαντηση δεν ειχαμε απο την εταιρεια. Οι προβες ειχαν σταματησει εδω και πολυ καιρο και ειχαμε αρχισει να συχναζουμε σ ενα μπιλιαρδαδικο(λεσχη) οπου περναγαμε την ωρα μας συζητώντας και παιζοντας αραια και που. Περιεργως αυτο το παιχνιδι (γαλλικο μπιλιαρδο) με ειχε ενθουσιασει και ο ενθουσιασμος αυτος απογειωθηκε οταν γνωρισα το πρωταθλητη τοτε Σαββα που με μυησε σιγα σιγα στα μυστικα του παιχνιδιου. Ηταν κατι συναρπαστικο. Ηταν η εποχη που με αφορμη το Σαββα το μπιλλιαρδο βγηκε απο τα υπογεια και αρχισε να παιζεται απο σοβαρους ανθρωπους, με τοπικα πρωταθληματα και συμμετοχες σto ανεπισημο εως τοτε Πανελληνιο πρωταθλημα. Θυμαμαι οτι επαιξα και εγω τοτε σε μερικα, με το Λαρρυ και τον Ατρειδη να με παρακολουθουν και να με σιγονταρουν.\nΠερασε ακομα αρκετος καιρος, μεχρι που μια μερα χτυπησε το τηλεφωνο στη λεσχη και ηταν η μητερα μου που με ειδοποιησε οτι καποιος απο το εξωτερικο με ψαχνει με ονομα Gio !! Αφησε μηνυμα να επικοινωνησω μαζι του. ” Λαρρυ, ηρθε η μεγαλη στιγμη…” του ειπα χωρις να τον κοιταω “τι εγινε? Ποιος ηταν?” με ρωτησε αν και ειχε καταλαβει απο το υφος μου. “Ο Gio ειπε στη μητερα μου να του τηλεφωνησουμε. Τι λες. για καλο η για κακο μας θελει” του ειπα “εχω μαζι μου το τηλεφωνο του. Παμε σ ενα θαλαμο να του τηλεφωνησουμε τωρα.” ειπε ξερα και χωρις εκφραση ο Λαρρυ.\nΕφοδιαστηκαμε μερικα νομισματα και τρεξαμε στο ποιο κοντινο θαλαμο που βρηκαμε. Ο Gio ελειπε απο την εταιρεια και θα ηταν πισω την αλλη μερα, μας ειπαν. “αντε να κοιμηθεις σημερα!” ειπε ο Λαρρυ αναστεναζοντας. Π “ρε το πουστη με το πονο μας παιζει?” Λ “αυριο πρωι πρωι πρεπει να τον παρουμε ενα τηλεφωνο γιατι θα σπασουν τα νευρα μου…” Π “Παμε να ειδοποιησουμε τους αλλους για να μαζευτουμε και να δουμε τι θα κανουμε. Ηρθε η μεγαλη στιγμη Λαρρυ!! Μονο ΝΑΙ μπορει να μας πει. Αλλιως τι μας ψαχνει!” Λ “μακαρι να ειναι ετσι”\nΠροχωρησαμε απο το Κουκακι στη Πλακα με τα ποδια ο καθε ενας στις σκεψεις του χωρις πολλες κουβεντες. Μονο που και που ανταλλασαμε καποια κουβεντα και μετα παλι σιωπη. Πως θα περναγε αυτο το βραδυ!!\nΚαθισμενοι στη πλατεια στη Πλακα ολοι μαζεμενοι αρχισαμε τις αποψεις γυρω απο το επιμαχο θεμα και το αγχος ειχε θολωσει το μυαλο μας, μεχρι που εμφανιστηκε ενας αλλος φιλος μας, ζωγραφος στο επαγγελμα, που το βιτσιο του ηταν οι πολυ χοντρες γυναικες. Μολις εκατσε στη παρεα μας, ως δια μαγειας το κεφι εφτιαξε μιας και αρχισε να μας διηγειται τη τελευταια του περιπετεια με μια τουριστρια εκατον εικοσι περιπου κιλων. Το τι γελιο επεσε δεν λεγεται, γιατι αυτος ισα ισα θα ζυγιζε εβδομηντα κιλα. Εκανε ολα τα τραπεζια γυρω μας να γελανε, γιατι μιλαγε δυνατα χωρις να ντρεπεται καθολου! Ειδικα οταν εβγαλε μια φωτογραφια που τον εδειχνε σε ερωτικες περιπτυξεις μαζι της,τρελαθηκαμε στο γελιο. Ετσι περασε το βραδυ και το ξημερωμα μας βρηκε μονους και καθισμενους στις ιδιες καρεκλες στην ιδια πλατεια. “αντε να κοιμηθουμε λιγο και το πρωι να παρουμε τηλεφωνο.”ειπε ο Λαρρυ Ετσι σκορπισαμε ενας ενας και το ραντεβου μας οριστηκε για τις εντεκα το πρωι. Σχηματιζα τον αριθμο του τηλεφωνου της εταιρειας οταν εφτασε και ο Αντωνης. Ο κιθαριστας μας. “τι εγινε? Πηρατε τηλεφωνο?” ρωτησε λαχανιασμενος και με τρεμαμενη φωνη. “σσσσς..δεν βλεπεις οτι τωρα παιρνουμε?” απαντησε ο Λαρρυ ο Τακης με το Τολη λιγο πιο διπλα του εκαναν νοημα να παει κοντα τους.\nΗ γραμμη ανοιξε και αφου εδωσα το ονομα μου στη γραμματεα του, περιμενα το παραγωγο της εταιρειας να ερθει στο τηλεφωνο. Ο Gio ηρθε, μιλησαμε και η απαντηση ηταν αρνητικη. Δυο ειχαν ψηφισει ναι και τρεις οχι. Ενοιωθα σαν να χανεται η γη κατω απ τα ποδια μου. Για ενα ψηφο θα μπορουσε να εχει αλλαξει ολη μας η ζωη. Ολοι μας μελαγχολικοι και προβληματισμενοι για τη συνεχεια μας σαν συγκροτημα, κατσαμε στα τραπεζακια ενος καφενειου στη Πλακα με αδεια μυαλα, αλλα ευτυχως οχι και με αδειες καρδιες!\n“καλα ελεγα εγω απο την αρχη να παμε στους Floyd! Με τους μαλακες τους Γαλλους τι να περιμενεις!!!” ειπε ο Λαρρυ “καλα ρε!!! Για ενα ψηφο!! Οι πουστηδες!” απαντησα “δεν χαθηκε και ο κοσμος, αλλα να…θα ηταν μια καλη αρχη” ειπε ο Ατρειδης, θελοντας να ελαφρυνει ετσι την ενταση που υπηρχε.\nΑυτη τη στιγμη δεν ειμασταν ικανοι να σκεφουμε τιποτα. Ολοι απελπισμενοι κλειστηκαμε στα καβουκια μας για αρκετο καιρο. Πλησιαζαν Χριστουγεννα και ο Λαρρυ με τον Ατρειδη θα πηγαιναν στο χωριο με τη μητερα τους. Τοτε σκεφτηκα οτι θα ηταν καλη ιδεα να επισκεφτω τον αδελφο μου στην Αμερικη μιας και θα πηγαιναν και οι γονεις μου. Ετσι πηρα τη μεγαλη αποφαση, μιας και τα αεροπλανα με φοβιζαν αρκετα. Το ταξιδι στο αεροπλανο ηταν αρκετα ανετο, αλλα εγω ειχα αρκετο αγχος επειδη καθομουνα στο παραθυρο του φτερου και οσο το εβλεπα να κουνιεται, τοσο ζαλιζα τη μητερα μου για το ποσο θελουμε ακομα να φτασουμε. Αφου στο τελος ορκιστηκε να μην ταξιδεψει ποτε μαζι μου ξανα. Μετα απο δεκα-εντεκα ωρες ακουσα τη φωνη της αεροσυνοδου να φορεσουμε τις ζωνες μας γιατι σε λιγο θα φταναμε. Επιτελους σκεφτηκα, γιατι ειχα αρχισει εδω και πολυ ωρα να αισθανομαι πολυ αβολα.\nΕιχα να δω τον αδελφο μου περιπου δεκα χρονια και η στιγμη της συναντησης στο αεροδρομιο της Νεας Υορκης ηταν πολλη συγκινητικη. Αυτο το μερος ηταν τοσο διαφορετικο αλλα και τοσο γνωστο σε μενα απο τα πολλα Αμερικανικα φιλμ που εβλεπα. Ατελειωτες βολτες καναμε μαζι και μια μερα του ζητησα να με βοηθησει να παρουσιασω τη δουλεια μας σε καποια εταιρεια εκει. Την επομενη κιολας μερα με περιμενε στο γραφειο της η υπευθυνος παραγωγης της Warner Bros. Ο ανελκυστηρας εκανε αρκετο καιρο να φτασει. Τι οροφος ηταν δεν θυμαμαι, αλλα το γραφειο ηταν στο τελευταιο οροφο ενος γιγαντιαιου ουρανοξυστη (Διδυμοι Πυργοι). Αφου μιλησαμε λιγο της αφησα ενα δειγμα και περιμενα την απαντηση της. Μολις βγηκα απο εκει το πρωτο πραγμα που εκανα ηταν να παρω τηλεφωνο το Λαρρυ.\n” Λαρρυ…” ειπα “ελα ρε Παυλο που εισαι….γυρισες?” μου απαντησε Π” οχι ακομα Λαρρυ. Κατσε να σου πω τι εκανα γιατι δεν εχω πολλα λεφτα για τηλεφωνο. Λ< για λεγε...σ ακουω." Π"μολις πριν λιγο αφησα τα tape στη warner bros και θα μας απαντησουν συντομα> Λ” σε ρωτησαν τιποτα αλλο?” Π”οχι. Τιποτα…μια νευρωτικη γκομενα μου μιλησε και τιποτα παραπανω..δεν ξερω..δεν μου αρεσε και πολυ η σταση της…” Λ”καλα ρε Παυλο…ποτε ερχεσε?” Π”σε καμια δεκαρια μερες…δεν ξερω ακριβως..” Λ” αντε…σε περιμενουμε..κλεισε τωρα να μην πληρωνεις πολλα..” Π”ενταξει θα τα πουμε σε λιγες μερες Λαρρυ..γεια σου” Λ”γεια σου και χρονια παλλα ρεεε!!!” Π”α ναι…ξεχασα. Χρονια πολλα και χαιρετισματα στον Ατρειδη”\nΕτσι μειναμε παλι να περιμενουμε μια απαντηση που ευτυχως θα ηταν συντομα οπως μου ειχαν πει. Πληροφοριακα ακομα περιμενω και εχουν περασει εικοσι και κατι…χρονια απο τοτε… Η μεγαλυτερη ευχαριστηση για μενα, δεν ηταν ουτε η Αμερικη ουτε οι Ουρανοξυστες της. Ηταν η αγαπη που διατηρουσε ο αδελφος μου για μενα εστω και μετα τοσα χρονια! Μου ειχε λειψει και μενα, ιδιαιτερα σε κατι στιγμες που μονο ενας δικος σου ανθρωπος θα μπορουσε να σε καταλαβει. Ημουνα συνεχεια μαζι του απο το πρωι εως το βραδυ, σαν να θελαμε να καλυψουμε το κενο που ειχε αφησει ο χρονος αναμεσα μας. Πολυ θα ηθελα να ημασταν μαζι, αλλα η ζωη μας ειχε πια αλλαξει και εκεινος δεν γυρναγε πισω με τιποτα. Εγω δεν μπορουσα να κατσω, κι ετσι ηρθε η ωρα της επιστροφης με μονη αναμνηση και ελπιδα την αγαπη μας που δεν θα εσβηνε ποτε.\nΟταν γυρισα στην Ελλαδα αμεσως βρεθηκαμε με τα παιδια. Ωρες συζητησεων για το πως περασα και για το πως θα συνεχιζαμε. Ηταν καλυτερα να προσπαθησουμε παλι για μια καριερα στο εξωτερικο η οχι? Τελικα μετα απο πολλες συζητησεις, καταληξαμε οτι τη στιγμη αυτη ισως να ηταν ποιο ρεαλιστικο να παμε τη δουλεια μας να την ακουσουν καποιοι παραγωγοι εδω στην Ελλαδα. Ετσι με διαφορους τροπους ηρθαμε σε επαφη με τις εταιρειες και η πρωτη συναντηση δεν αργησε.\nΠερναγαμε την εισοδο της Polygram στην οδο Πατησιων, οταν χλευαστικα ειπα. “ε και τι εγινε? Και εδω Polygram ειναι, μονο που ειναι στην Ελλαδα!” ” αρχισες τις μαλακιες παλι?… Θα σοβαρευτεις ποτε εσυ?” ειπε ο Λαρρυ γελωντας. Εκει μας περιμενε ενας ανθρωπος, ισως απο τους λιγους που πιστεψε σε εμας, ο Γιαννης Πετριδης. Μαζι με τον Ζουγκρη που ηταν απ οτι θυμαμαι υπευθυνος προωθησης των δισκων της εταιρειας, μας υποδεχτηκαν με τετοιο τροπο που καθε φοβια εφυγε απο πανω μας.\nΕιχαν ακουσει τη δουλεια μας πριν βρεθουμε και δειχναν αρκετο ενδιαφερον. Μιλησαμε αρκετη ωρα για τις αποψεις μας περι μουσικης και οχι μονο και ημασταν σε μια κατασταση, πως μπορουμε να βρουμε μια λυση γι αυτη τη δουλεια. Ετσι μειναμε.\nΜετα απο δυο τρεις μερες, μας ειδοποιησε ο Πετριδης οτι η δουλεια θα γινει και οχι μονο αυτο. Θα μας πληρωνε και τα εξοδα που καναμε για την ηχογραφηση του Armageddon. Ηταν μια καταπληκτικη μερα, γιατι αρχισε να φαινεται λιγο φως στο τουνελ που λεγοταν P.L.J. band. Περασε ο καιρος, ο δισκος τελικα βγηκε και δεν αργησαν και οι πρωτες εμφανισεις. Ομως οι πωλησεις του Armageddon δεν ξεπερασαν τα εννιακοσια αντιτυπα. Η ειρωνεια ειναι οτι σημερα πουλιεται σαν συλλεκτικο κομματι σε αρκετα υψηλη τιμη.\nΗμασταν σε μια κατασταση που πραγματικα δεν ξεραμε τι να κανουμε. Να συνεχισουμε η οχι? Η αγορα στην Ελλαδα ευδοκιμουσε μονο για λαικους τραγουδιστες.\nΗταν η στιγμη που ειδαμε τη πραγματικοτητα καταματα και ισως αυτο να μας προσγηωσε λιγο απο τα εφηβικα μας ονειρα. Ομως ειχαμε πολυ πεισμα θυμαμαι.\nΟ Μιχαλης Μαρματακης ηταν ο ανθρωπος που γνωρισαμε εκεινη την εποχη. Ηταν ενας ποιητης με ιδιαιτερο στυλ και ταιριαζε απολυτα στις αποψεις μας, οχι μονο στις μουσικες, αλλα και στο τροπο ζωης. Ετσι περασαμε ατελειωτες ωρες μαζι, μεχρι που αρχισαν οι πρωτες μελοποιησεις των στοιχων του. Υπηρξαν και καποιες αλλαγες στο σχημα μας. Ο Τολης εφυγε απο το συγκροτημα και τη θεση του πηρε ο Φιλλιπας Σπυποπουλος. Μαζι του ηρθε και ο αδελφος του, ο Γιαννης Σπυροπουλος, ευρυτερα γνωστος ως Μπαχ. Τι τρελλα κουβαλουσαν αυτα τα παιδια δεν λεγεται. Καινουρια παρεα, καινουρια γελια.\nΗ νεα δουλεια ηταν πια ετοιμη σε Ελληνικους στιχους. Ο παραγωγος της Polygram ηταν ο ανθρωπος που μας εσπρωξε πιο πολυ στην ιδεα του Ελληνικου στιχου. Το ονομα του Γιαννης Δουλαμης. Ενας νεαρος με σοβαροτητα και αγαπη για τη δουλεια του. Η σχεση μας δεν εμεινε μονο στα επαγγελματικα, αλλα γιναμε και καλοι φιλοι. Ηταν αυτος που εδωσε την ιδεα να ονομαστουμε ΤΕΡΜΙΤΕΣ, με αφορμη το τιτλο ενος τραγουδιου μας απο το καινουργιο δισκο που ετοιμαζαμε. Σε εμας αρεσε η ιδεα του, γιατι μας θυμιζε τα περιβοητα σκαθαρια, δηλαδη τους BEATLES.\nΤο συμβολαιο μας με την εταιρεια ηταν για τρια χρονια, η για τρεις δισκους. Ειχαμε λοιπον μπροστα μας δυο ακομα δισκους για να προλαβουμε να γινουμε γνωστοι, αλλιως καμια εταιρεια δεν θα μας εκλεινε συμβολαιο μετα.\nΕιμασταν πανετοιμοι οταν ο Δουλαμης μας εκλεισε ενα στουντιο για να αρχισουμε την ηχογραφηση του καινουργιου μας δισκου. Οι ωρες που κλειναμε ηταν κυριως απο τις δεκα το βραδυ εως τις πεντε το πρωι, γιατι τοτε ειχαμε καλυτερη αποδοση, μιας και ετσι ειχε συνηθησει ο οργανισμος μας απο το πολυ ξενυχτι στη πλατεια που συναντιομασταν. Ο Μαρματακης (στιχουργος) μαζι σε καθε μας βημα, ειχε ισως το μεγαλυτερο αγχος απ ολους. Συνηθως καθοταν σε μια πολυθρονα στο στουντιο με τα μακρια ξανθα του μαλλια και τα περιποιημενα του γενια και προσηλωμενος στην ηχογραφηση, ποτε ξεχνουσε τη σταχτη του τσιγαρου του και ετσι επεφτε πανω του η πανω μας και ποτε η γοπα του εφτανε μεχρι το δαχτυλο και τον εκαιγε. Παντα τους στιχους του τους εβλεπε με καποια θεατρικη αποψη και ετσι ετρωγε αρκετο δουλεμα, γιατι πολλες φορες επενεβαινε και στις μουσικες μας αποψεις.\nΟμως ημασταν φιλοι και οσα γινονταν ποτε δεν ενοχλουσαν σε βαθος κανενα. Τουλαχιστον μεχρι στιγμης. Η ηχογραφηση ειχε τελειωσει και ειχαν μεινει μονο οι φωνες. Οι ωρες στο στουντιο τωρα ηταν πρωινες, γιατι τοτε οι τραγουδιστες εχουν καλυτερη χροια. Ο Λαρρυ πανετοιμος τελειωσε τις φωνες πολυ γρηγορα και αρχισε αμεσως το remix για το τελειωμα. Ο καινουργιος μας δισκος θα ειχε το νεο αλλα και το παλιο ονομα του συγκροτηματος, σαν μια μεταβατικη φαση απο ονομα σε ονομα. Θα ονομαζοταν ΤΕΡΜΙΤΕΣ και σε παρενθεση P.L.J. band.\nΤερμίτες (P.L.J.) Band\nΔελτια τυπου σταλθηκαν σε ραδιοφωνικους σταθμους, εφημεριδες, τηλεοραση και οπου αλλου νομιζε η εταιρεια οτι θα ηταν καλυτερα. Ο δισκος ειχε επιτελους κυκλοφορησει και περιμεναμε με αγωνια τη πορεια που θα ειχε με τη καινουργια αυτη αλλαγη που ειχαμε κανει με τους στιχους και το ονομα. “αυριο εχουμε εκπομπη στην ΕΡΤ μαγκες. κοιταξτε να αργησετε οπως παντα!” ειπε ο Λαρρυ με αυστηρο υφος “καλα τοσο πρωι για ψαρεμα θα παμε ρε Λαρρυ?” του απαντησα. “δικιο εχεις!.. Κι αυτοι οι ανθρωποι απο τις εννια το πρωι μας φωναξαν? Τρελλοι ειναι?” προσθεσε. “εγω θα αφησω το μικρο στη μητερα μου και θα σας παρω τηλεφωνο να ξυπνησετε” ειπε ο Αντωνης. Ηταν ο μονος παντρεμενος και ειχε ενα πανεμορφο αγορακι που του εμοιαζε πολυ. Αρχισαν σιγα γιγα να μας παρουσιαζουν στη τηλεοραση, να μας ζητανε σε μουσικες παραγωγες στο ραδιοφωνο, αλλα οχι και πολυ σπουδαια πραγματα. Η αρχη ομως ειχε γινει.\nΟι κριτικοι στα μουσικα περιοδικα ηταν επιφυλακτικοι και μαλλον θετικοι εκτος φυσικα απο τον αντιπαθη σε μενα Αργυρη Ζηλο που ηταν παλι καυστικος οπως και στο προηγουμενο δισκο μας. Πολυ μου την εσπαγε η κριτικη απο ανθρωπους που απο την ανεση της πολυθρωνας τους μπορουσαν να μας κριτικαρουν ετσι απλα με πεντε σειρες, ενω εμεις διναμε και τη ψυχη μας γι αυτο το σκοπο. Αργοτερα φυσικα σταματησε να με απασχολει το θεμα, γιατι τους κατεταξα μεσα μου σε βολεμενους και αταλαντους ανθρωπους, που επειδη δεν ειχαν τιποτα δικο τους να παρουσιασουν, εβγαιναν στην επιφανεια χρησιμοποιοντας δουλειες αλλων, κριτικαροντας αρνητικα η θετικα αναλογα με τα συμφεροντα τους.\nΟ δισκος πουλησε ποιο πολυ απο τον προηγουμενο αλλα οχι σπουδαια πραγματα. Μερικες εμφανισεις στο Κυτταρο (club) και στο Λυκαββητο μαζι με διαφορα αλλα συγκροτηματα της εποχης. Οι μονοι φανατικοι μας τοτε ηταν οι φιλες μας και οι κολλητοι απο τη πλατεια. Τοτε ηταν που επιασα δουλεια σε ενα γουναραδικο κατω απο το σπιτι μου στην ιδια πολυκατοικια γιατι η κατασταση οικονομικα δεν οδηγουσε πουθενα.\nΑυτες οι τριχες απο τις αλεπουδες μπαιναν συνεχεια μεσα στη μυτη μου και με ενοχλουσαν. Επρεπε να ξεχωριζουμε τα ασχημα απο τα καλα κομματια των περισευματων των γουνινων απο αλεπου φτιαγμενων παλτων. Μια δουλεια μονοτονη και αρκετα φτερνιστικη χωρις κανενα ιδιαιτερο μελλον. Ειχα μαλιστα δουλεψει αργοτερα και με το κομματι στις γουνες. Μου εδιναν τα ρελια απο τα παλτα που φτιαχναν και εγω τα ενωνα ολα σε κουβερτες που αφου τις τελαρωνα και τις εβρεχα, τις αφηνα στον ηλιο να στεγνωσουν για να τις πουλησω σαν εργασια πεντακοσιες δραχμες τη κουβερτα. Βαρετη δουλεια, αλλα το μονο που μ ενδιεφερε ηταν η μερα της πληρωμης.\nΟ Λαρρυ εφτιαχνε δερματινα κολιε και σκουλαρικια που μετα τα πουλουσε σε τουριστικα μαγαζια με το κομματι. Πραγματικα τα αλλα παιδια της παρεας ποτε δεν μπορεσα να καταλαβω πως ζουσαν! Οχι οτι εμεις ειχαμε αρκετα χρηματα. Ειχαμε ισα ισα να παμε κανενα κινηματογραφο, (φανατικοι του ειδους ). Τι θα γινοταν ομως με το συγκροτημα? Κανεις μας δεν ηξερε. Πραγματικα ηταν μια μεγαλη και νεκρη περιοδος.\nΜου εγινε μια προταση τοτε απο τον αδελφο μου να τον επισκεφτω και να κατσω μαζι του αν μου αρεσε.Δηλαδη να εγκατασταθω μονιμα στην Αμερικη. Εκεινος ειχε τελειωσει τις σπουδες του, ειχε οργανωθει επαγκελματικα και ηταν ετοιμος να παντρευτει. Αποφασισα λοιπον να παω για μια ακομα φορα μηπως και τελικα εβρισκα αλλα ενδιαφεροντα απο τη μουσικη κι ετσι κολλουσα εκει. Το ιδιο μονιμο αγχος με το αεροπλανο, αλλα τελικα η ψυχικη δυναμη ειχε βρεθει και η δοκιμασια για μια ακομα φορα με βρηκε νικητη. Πολυ πιεση!\nΑφου περασαν αρκετες μερες παρεα με τον αδελφο μου, ηρθε η ωρα να τον παντρεψω, γιατι εγω ημουνα ο κουμπαρος.\nΘυμαμαι ειχα αργησει να παω στην εκκλησια επειδη δεν εβρισκα το δρομο. Και δεν εφτανε μονο αυτο. Ενα επεισοδιο μας καθυστερησε.\nΗμασταν πεντε αυτοκινητα γεματα με Ελληνες και ενω οδηγουσα το μπροστινο, ενα Αμερικανακι σταματησε μπροστα μου κλεινοντας μου το δρομο και αρχιζοντας να με βριζει γιατι τον ειχα χτυπησει απο πισω οπως ελεγε πριν λιγα μετρα, χωρις να σταματησω να δω τι εγινε. Τοτε ολα τ αυτοκινητα σταματησαν και βγηκανε εξω καμμια δεκαπενταρια Ελληνες, οχι για να κανουνε φασαρια, αλλα για να τον προστατευσουν απο τις σφαλιαρες που ειχα προθεση να του δωσω, κι αυτο γιατι ειχε ερθει προς το μερος μου με ενα κατσαβιδι στο χερι. Τελικα αφου τον φυγαδεψαν στη κυριολεξια και με τη μητερα μου να με παρακαλαει να φυγουμε, φτασαμε στην εκκλησια.\nΟ γαμος ηταν πολυ ωραιος και με πολυ γελιο, γιατι ο οργανιστας την ωρα που επαιζε τη γαμηλια μουσικη, κατα λαθος τραβηξε με το ποδι του το καλωδιο του ρευματος και σταματησε η μουσικη τοσο αποτομα που ολοι βαλαμε τα γελια. Μαλιστα στο τελος της τελετης, το φακελλακι με τα πενηντα δολλαρια που μου ειχε δωσει η μητερα μου να το δωσω στον οργανιστα, το ξεχασα επιτηδες για να παρω εγω τα χρηματα, αλλα ματαια. Με επιασε η μητερα μου τη τελευταια στιγμη πριν φυγουμε και με υποχρεωσε να τα δωσω.\nΠερασε καμποσος καιρος εκει και ο αδελφος μου προσπαθουσε να με πεισει να μεινω μαζι του. Η αγαπη του για μενα ηταν μεγαλη, αλλα και η δικια μου για αυτον. Η Αμερικη ομως ηταν ενα μερος που μου αρεσε, αλλα οχι ενα μερος που θα μπορουσα να ζησω το υπολοιπο της ζωης μου. Ετσι αποφασισα να γυρισω πισω δινοντας υποσχεση στον αδελφο μου οτι συντομα θα βρισκομασταν παλι.\nΟταν γυρισα οι φιλοι μου με υποδεχτηκαν με χαρα και αφου τους αφηγηθηκα το ταξιδι μου λεπτο προς λεπτο, αρχισαμε παλι τις προβες και τα σχεδια για το πως θα συνεχισουμε. Επρεπε να βρουμε τη λυση. Μετα απο αρκετο καιρο καινουρια τραγουδια ειχαν ετοιμαστει και ολοι μας καναμε μια συμφωνια τοτε απο κοινου. Να μην γραφουμε το ονομα του συνθετη στους καινουργιους μας δισκους, αλλα το ονομα του συγκροτηματος για να μας κραταει πιο δεμενους και πιο μετριοπαθεις. Αυτη η συμφωνια κρατησε για πολυ καιρο, βολευοντας κατα καποιο τροπο αλλους και κρατωντας κατω καποιους αλλους. Και φυσικα αυτο που λεω δεν ειναι υπονοουμενο αλλα η αληθεια. Ομως εκανε καλο στη φιλια μας και στο δεσιμο που ειχαμε μεταξυ μας, τουλαχιστον για εκεινη τη στιγμη.\nΗ καινουρια ιδεα ηρθε ως μαννα εξ ουρανου. Πρεπει να ηταν του Λαρρυ και του Δουλαμη. Η ιδεα ηταν να συμμετεχει ο Νταλαρας σε ενα η δυο τραγουδια στο καινουριο μας δισκο. Ηταν ο τελευταιος δισκος του συμβολαιου μας και επρεπε να τα παιξουμε ολα για ολα. Ετσι μετα απο τη μεσολαβηση του Δουλαμη, κλειστηκε μια συναντηση με το Νταλαρα στο σπιτι του για να ακουσει τα καινουργια τραγουδια που ειχαμε ετοιμασει και να δει αν του αρεσει καποιο, χωρις ομως καμια δεσμευση.\n” και τωρα τι κανουμε?” ειπα με ενοχο υφος Λ ” πηγαινε να αλλαξεις γρηγορα και ελα. Θα σε περιμενουμε εξω απ το σπιτι του” Α ” δεν θα προλαβουμε Λαρρυ. Εχει πολλη κινηση και θα αργησουν” Λ ” και τι να κανουμε? Μας περιμενουν ολοι. Η εταιρεια…… ο Νταλαρας!!” Μικρη σιγη. Ξαφνικα μου ηρθε η ιδεα. Π ” εμεις θα ερθουμε ετσι. Στο κατω κατω απαγορευεται και ατυχημα να παθουμε?” απαντησα ελαφρως θυμωμενος. “και εγω μαζι σου….”ειπε ο Τακης αποφασιστικα . Λ ” δεν ξερω….καντε οτι νομιζετε..” ειπε ο Λαρρυ και ξαναμπηκε στο αυτοκινητο κοιταζοντας το ρολοι του.\nΑφου τα ακουσε προσεκτικα, κατεληξε σε δυο απο τα τρια τεσσερα που του παιξαμε. Στη ΣΚΟΝΗ και στο ΑΡΚΟΥΔΕΣ. Ειχε αποφασισει να συμμετεχει στο δισκο μας με δυο τραγουδια! Ομως το βασικο για μας ηταν οτι θα συμμετειχε και οχι ποια τραγουδια θα διαλεγε…\nΑυτη ηταν η ποιο σημαντικη στιγμη των ΤΕΡΜΙΤΩΝ, γιατι αυτη ηταν και η αφορμη να μας μαθει ο κοσμος. Ολοι περιμεναμε τη μεγαλη στιγμη. Τη στιγμη της εμφανισης του Νταλαρα στο στουντιο για να τραγουδησει τα τραγουδια.\nΑν δεν το εβλεπα ποτε δεν θα πιστευα τη τελειομανια που τον διακατεχει!!! Εμεις απο τη πρωτη ηχογραφηση νομιζαμε οτι οι φωνες ηταν ετοιμες, ενω αυτος συνεχιζε να τα τραγουδαει παλι και παλι μεχρι να ερθει το αποτελεσμα που αυτος ηθελε. Το αποτελεσμα που τελικα ο κοσμος αγαπησε. Λιγο πριν αρχισει να τραγουδαει εκανε ενα ζεσταμα φωνης με βυζαντινες σκαλες, που μακαρι να τις ειχα ηχογραφησει για να τις ακουω οταν τον θυμαμαι! Πραγματικα ηταν καταπληκτικος. Μετα αρχισε. ΑΧ Η ΑΓΑΠΗ…. ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΣΤΗ ΣΚΟΝΗ…. ΗΜΕΡΑ ΜΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΜΟΥ ΕΡΗΜΗ… ΚΙΤΡΙΝΗ ΜΕΡΑ. ΧΑΡΕΣ. ΧΑΡΕΣ ΠΟΥ ΒΟΥΛΙΑΞΑΤΕ… Ο Μαρματακης πραγματικα ειχε γραψει εκπληκτικους στιχους, οπως παντα. Αυτη τη φορα ομως…ηταν το κατι αλλο!!\nΟ Δουλαμης , ο Μαρματακης και η συζηγος του Νταλαρα,\nΕτσι κυκλοφορησε και αυτος ο δισκος, με ονομασια ” Η ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΜΑΡΙΑ ” πουλησε αρκετα και ηταν η μεγαλη αρχη των ζωντανων εμφανισεων μας, υπο μορφη περιοδειας. Το καλοκαιρι γυρισαμε αρκετες πολεις παιζοντας τα παλια και καινουργια μας τραγουδια, αλλα ο κοσμος ποτε ηταν αρκετος και ποτε οχι.\nΤερμίτες "Η Αμαρτωλή Μαρία"\nΜα τελικα θα υπαρχει ποτε σιγουρια ! Απορουσα, αλλα αυτη ηταν και η μαγεια. Τιποτα δεν ηταν σιγουρο. Επρεπε συνεχεια να ειμαστε σε ανησυχια και να σκεφτομαστε την επομενη κινηση. Κατι σαν σκακι. Ολοι οι ραδιοφωνικοι σταθμοι επαιζαν τη ΣΚΟΝΗ ! Ειχε τελειωσει το συμβολαιο μας και περιμεναμε ποια εταιρεια θα μας εκανε τη καλυτερη προταση οικονομικη και καλλιτεχνικη. Ομως ακομα τα οικονομικα μας ηταν ασχημα.\nΗμουνα ξαπλωμενος βλεποντας τηλεοραση, οταν χτυπησε το τηλεφωνο και ο Λαρρυ μου μιλησε γρηγορα και κοφτα.\nΛ “Παυλο ελα γρηγορα στο σπιτι γιατι σε μιση ωρα ερχονται για κατασχεση του πιανου…. μ ακους?” Π” ” του ειπα κοφτα χωρις να ρωτησω τιποτα και εκλεισα το τηλεφωνο.\nΟ Λαρρυ εκεινη την εποχη εμενε με το Μπαχ και δεν ειχαν πληρωσει αρκετα ενοικια με αποτελεσμα ο ιδιοκτητης να προβει σε κατασχεση. Ομως το μονο που υπηρχε μεγαλης αξιας μεσα στο σπιτι ηταν το πιανο και επρεπε να το φυγαδευσουμε. Κινητοποιηθηκε ολη η ομαδα. Ο Γιωργος εφερε το φορτηγακι του αδελφου του και εμεις οι αλλοι πηγαμε αμεσως να το κουβαλησουμε. Ομως επρεπε να το κατεβασουμε εικοσι περιπου σκαλοπατια απο την εισοδο του σπιτιου μεχρι το σημειο που ηταν σταματημενο το αυτοκινητο. Κι αυτο γιατι το σπιτι ηταν στο υψος των Αναφιωτικων οπου δεν υπηρχε δρομος για αυτοκινητα.\nΚαθως κατεβαζαμε το πιανο απο τα σκαλοπατια ενα τεραστιο βαρος αισθανθηκα στα χερια μου. Π” κρατατε ρεεε!!! Δεν μπορω αλλο θα μου φυγει..”φωναξα απελπισμενα Λ”αφηστε το κατω!! Αφηστε το κατω!!…με προσοχη…” φωναξε ο Λαρρυ Σιγα σιγα το ακουμπησαμε κατω και κρατωντας το για να μη κατρακυλησει στα σκαλοπατια, ειδα οτι ολοι με ειχαν αφησει απο τη κατω πλευρα των σκαλοπατιων να το κουβαλαω μονος μου και αυτοι απο τη πανω πλευρα να το κρατανε σε ισορροπια.\nΠ”καλα ρε.. μαλακες εισαστε !” φωναξα Λ” αντε ολοι μαζι απο κατω και ενας δυο τη πανω πλευρα….για μπουλντοζα τον περασατε το Παυλο?” ειπε γελωντας Τελικα το πιανο φυγαδευτηκε και μαζι και εμεις. Ουτε που μας ξαναειδαν ποτε.\nΟλες αυτες οι καταστασεις (που ηταν αρκετες) συνοδευοντουσαν παντα με ατελειωτα γελια . Για παραδειγμα θυμαμαι οταν ο Γιωργος μας εκανε προταση μια μερα να αναλαβουμε ολοι μια μετακομιση που ειχε παρει εργολαβεια αυτος, και τα λεφτα θα ηταν καλα, οπως μας εγγυηθηκε! Εμεις πιο πολυ για το γελιο αλλα και για τα λεφτα δεχτηκαμε κι ετσι ξαφνικα βρεθηκαμε στο σπιτι των ανθρωπων που περιμεναν επαγγελματιες οπως τους ειχε υποσχεθει ο Γιωργος. Με σοβαρο υφος (στην αρχη) ξεκινησαμε το κουβαλημα ακολουθωντας τις οδηγιες του εργολαβου. Ετσι τον φωναζαμε προσπαθωντας να κρατησουμε τα γελια μας. Το προβλημα ομως ηταν οτι το διαμερισμα βρισκοταν στον ογδοο οροφο μιας πολυκατοικιας και ο ανελκυστηρας χωρουσε ενα ατομο κι αυτο με το ζορι. Πως θα κατεβαζαμε τα ηλεκτρικα ειδη? Τα χαλια? Τις γλαστρες και ολα τα νοικοκυρια ενος διαμερισματος?\nΟταν ειδα τα χαλια τυλιγμενα μου ηρθε μια καλη ιδεα. Να τα πεταμε ενα ενα απο το μπαλκονι και ενας να ειναι κατω να τα φυλαει μεχρι να παμε να τα φορτωσουμε. Ολοι δεχτηκαν αμεσως. Ετσι αφου τα ριξαμε κατεβηκαμε για το φωρτωμα. Ομως η εκπληξη ηταν μεγαλη. Τα χαλια απο τη πτωση και τη προσκρουση μετα απο οκτω ολοκληρους οροφους ειχαν ανοιξει ολα στα δυο.\n“καταστροφη!!!!” ειπε ο Γιωργος σιγα “τι κανουμε τωρα?..” μονολογησα τρομαγμενος ” βαλτε τα σιγα σιγα στο φορτηγακι πριν τα δουν και συνεχιζουμε” προσθεσε ο Γιωργος. Π” και οταν τα ανοιξουν τι γινεται?” τον ρωτησα Γ” εμεις θα τ αφησουμε τυλιγμενα στο καινουργιο σπιτι και μετα θα τη κοπανησουμε” ειπε ακομα πιο σιγα αυτη τη φορα.\nΕτσι τα τυλιξαμε παλι και με προσοχη τα φορτωσαμε στο αυτοκινητο.\nΗ μετακομιση ομως δεν ειχε τελειωσει ακομα!!\nΚαι φυσικα εμεις συνεχισαμε τις γκαφες, αυτη τη φορα πιο μεγαλες.\nΕπρεπε να κατεβασουμε το ψυγειο απο τα σκαλοπατια. Και τι ψυγειο. Τερας! Απο πανω εγω κρατουσα την ισορροπια και απο κατω ο Γιωργος με τον Κομνο ( φιλος μας απο το Πτελεο), προσπαθουσαμε να το ισορροπησουμε, οταν απο τα πολλα γελια, οι κατω δεν αντεξαν και αφησαν το ψυγειο στη τυχη του. Αυτο φευγοντας με μεγαλη ταχυτητα και μετρωντας τα σκαλοπατια ενα ενα, σαν βομβα ετοιμη να εκραγει, μετα απο αρκετα μπαμ μπουμ κατεληξε να κατεβει εναν οροφο μονο του. Ειχε σχεδον διαλυθει. Η πορτα της καταψυξης ειχε ξεκολλησει απο το κυριως σωμα και συνεχισε τη πτωση της και στο παρακατω οροφο. Ο θορυβος ηταν τεραστιος! Ανθρωποι βγηκαν απο τα διαμερισματα τους κοιτωντας με απορια.\n” αυτο.. ονομαζεται…. το φαινομενο της βαρυτητας…” ειπε ο Κομνος με υφος ειδικου! Τα γελια τωρα ηταν ακομα πιο πολλα και δακρυα ειχαν αρχισει να τρεχουν απο τα ματια μας. Η νοικοκυρα ακουγοντας οτι κατι περιεργο ειχε συμβει ηρθε να δει και βλεποντας εμας να εχουμε λυθει στα γελια και το ψυγειο σχεδον κατεστραμμενο, αρχισε να φωναζει σε βοηθεια και να βρισκεται σε κατασταση αλοφροσυνης. Και με το δικιο της φυσικα. Εμεις ημασταν σε αμοκ νευρικου γελιου και κρατωντας το στομαχι μας σιγα σιγα κατεβηκαμε κατω και φυγαμε οπως οπως.\nΟ Γιωργος ομως ειχε δυσκολη συνεχεια γιατι η γυναικα ηταν γνωστη του μπαμπα του και ετσι για λιγο διαστημα εφυγε απο το σπιτι του και εμενε μαζι μας. Μονο οταν του υποσχεθηκε η μητερα του οτι ο μπαμπας ηταν πια ηρεμος, επεστρεψε πισω.\nΜε το Γιωργο ειχαμε το ιδιο παθος (σε βαθμο μανιας) με τις μηχανες. Οι εκτος Τερμιτων παρεες μας ηταν ολοι με μηχανες και τακτικα οργανωναμε εκδρομες αφηνοντας πισω ολες μας τις σκοτουρες και τα προβληματα.\nΑυτο και το μπιλλιαρδο ηταν οτι με ειχε γοητευσει πιο πολυ απ ολες μου τις ασχολιες, εκτος φυσικα απο τους Τερμιτες.\nΕτσι λοιπον οποια συναυλια καναμε, εγω πηγαινα με τη μηχανη ανεξαρτητως καιρου και αν ο καιρος ηταν καλος ολο και ενας Τερμιτης μου ζηταγε να τον παρω μαζι μου. Οταν ομως εβρεχε, καναν τις παπιες! Ολοι στο αυτοκινητο και εγω μονος μου. Και δικαιολογημενα φυσικα. Θυμαμαι ειχαμε να κανουμε μια εμφανιση στη Θεσσαλονικη, οταν ο Μπαχ μου ζητησε να τον παρω μαζι μου. Ετσι ξεκινησαμε εμεις στη μηχανη και οι αλλοι μαζι με τα οργανα στο αυτοκινητο του Φιλλιπα. Ο Μπαχ με εσφιγγε απο πισω γουσταροντας πολυ τη ταχυτητα, αλλα καπου καπου φοβοταν αρκετα και μου ζηταγε να σταματησω δηθεν για να παει τουαλετα. Εγω γελαγα απο μεσα μου, αλλα τον καταλαβαινα γιατι οι ταχυτητες ηταν μεγαλες και οταν καποιος δεν τις εχει συνηθισει δεν μπορει να τις αντεξει για πολλη ωρα. Οι αλλοι ειχαν ξεκινησει μιαμιση ωρα νωριτερα, οταν τους συναντησαμε στα Τεμπη. Εκει καναμε παντα σταση για πλαταροσουπα και για καφεδακι. Αφου λοιπον ξεκουραστηκαμε και ειμασταν ετοιμοι να φυγουμε, δεν βρισκαμε πουθενα το Μπαχ.\n” στη τουαλετα θα ειναι…” ειπε ο Φιλλιπας. Λ”ας ετοιμαζομαστε εμεις και θα ερθει…” Αφου περασαν πεντε δεκα λεπτα ακομα και δεν ειχε εμφανιστει, ανυσηχισαμε μηπως επαθε τιποτα. Ψαξαμε ολο το μαγαζι, στις τουαλετες, εξω, μεσα, πουθενα ομως. Εκεινη τη στιγμη ηρθε ενας σερβιτοτος προς το μερος μας και μας ρωτησε. ” τι ψαχνετε ρε παιδια?” “εναν απο τη παρεα μας, αλλα δεν τον βρισκουμε πουθενα..” του ειπα. “ποιον..! αυτον με τα κοκκινα μαλια και τη καραφλα?” μας ρωτησε. “ναι. Μηπως τον ειδες?v ειπε ο Λαρρυ. “αυτον που μοιαζει με το Μποζο?!” ξαναειπε ο σερβιτορος γελωντας. “ναι αυτον,,v ειπε ο Φιλλιπας ενοχλημενος που αποκαλεσε ετσι τον αδελφο του. “τον ειδα να πηγαινει προς τα διοδια..αλλα δεν ειδα να γυρναει πισω> προσθεσε “καλα..ευχαριστω..v ειπα μικρη σιγη και μολις λιγο απομακρυνθηκε απο μας,ακουστηκε σιγα η φωνη του Φιλλιπα. “αντε μη σου γαμησω τιποτα τωρα…. κολογκαρσονο!!”\nΜε διαθεση γελιου αλλα και αγωνιας μαζι, πηγαμε ακριβως απεναντι απο το εστιατοριο, εκει που ηταν τα διοδεια και ρωτησαμε εναν υπαλληλο μηπως ειδε το φιλο μας με τη καραφλα και τα κοκκινα μαλλια. Η απαντηση ηταν εκπληκτικη.\nΜας ειπε οτι τον ειδε να φευγει με ωτοστοπ πριν απο μιση ωρα περιπου. Ολοι μας μειναμε αφωνοι να κοιτιομαστε και τοτε αρχισαν παλι τα ατελειωτα γελια, αλλα μεσα μας ειχε μεινει η απορεια. Πως μπορει να γινει αυτο!! Μα τελικα τοση τρελλα κουβαλουσε ο Μπαχ, η ηταν τοσο εκκεντρικος? “αα!!…αυτο δεν ειναι τιποτα..” ειπε ο Φιλλιπας και συνεχισε, “μια φορα επαιζε στο Κυτταρο με το Γερμανο και στη μεση της σεζον τους αφησε στα κρυα του λουτρου και εφυγε..! χαχαχαχα> “και γιατι εφυγε?” ρωτησε ο Λαρρυ. “μηπως ηξερε και ο ιδιος γιατι? Χαχαχα” απαντησε Τωρα τα γελια ηταν πολλα και οι υπαλληλοι των διοδιων μας κοιτουσαν περιεργα και υποτιμητικα. Βλεπεις η εμφανιση μας εφευγε απο το κατεστημενο και τη ρουτινα των εργαζομενων ανθρωπων! Φτασαμε τελικα στη Θεσσαλονικη και πηγαμε απευθειας στο ξενοδοχειο για να αφησουμε τα πραγματα μας. Εκει ο Μπαχ σαν να μη τρεχει τιποτα μας εξηγησε που ειναι τα δωματια μας, αλλα ποτε δεν μας εξηγησε γιατι ειχε φυγει.\nΗ συναυλια ηταν στο Θεατρο Κηπου( καλοκαιρινος χωρος), στις εννια το βραδυ και επρεπε να παμε αρκετα νωριτερα για το καθιερωμενο τεστ ηχου.\nΟταν φτασαμε στο Θεατρο ο οργανωτης ηταν αρκετα ανησυχος, γιατι οπως μας ειπε την προηγουμενη εβδομαδα ειχε εκει συναυλια ο Σιδηροπουλος και οι Πανκ εκαναν αρκετα προβληματα πετοντας μπουκαλια μπυρας στο παλκο, με αποτελεσμα να σταματησει η συναυλια. “αυτο ειναι προβλημα..” μονολογησε ο Λαρρυ. Καναμε οτι ειχαμε να κανουμε για τον ηχο και πηγαμε καπου για φαγητο, περιμενοντας την ωρα της συναυλιας με αρκετο στρες για το τι εμελε να συμβει. “καλα…ειναι δυνατον αυτοι να ειναι πιο αγριοι απο εμας?..ειναι δυνατον!!” ειπα αγριεμενος “οχι, αλλα ειναι ποιο πολλοι!…Καταλαβες τωρα?” απαντησε εκνευρισμενος ο Λαρρυ. Σκεφτομουνα αρκετη ωρα για τη λυση και στο τελος αποφασισα τι επρεπε να κανω. Ετσι με αυτοπεποιθηση και αγριαδα ζωγραφισμενη στο προσωπο μου, ειπα. “αστο πανω μου Λαρρυ το θεμα και ολα θα πανε καλαv “δηλαδη και τι θα κανεις ρε μαγκα?..για πες μας και μας!!” ρωτησε ειρωνικα ο Λαρρυ. “οταν θα ερθει αυτη η ωρα, θα δεις…Εγω δεν μασαω απο τετοια!” του απαντησα θυμωμενα. Δεν ανταλλαξαμε κουβεντα για πολλη ωρα και η ωρα της κρισης πλησιαζε.\nΟ κοσμος ειχε γεμισει το Θεατρο και πολλοι πανκ ηταν ορθιοι μπροστα ακριβως κατω απο το παλκο. Θα μπορουσαν ευκολα ακομα και πανω να ανεβουν, γιατι υπηρχε μια ραμπα που ενωνε το κατω χωρο με το δικο μας.\nΗ ιδεα μου ειχε μπει απο πολυ νωρις, οταν ακομα καναμε τις τελικες προβες για τον ηχο. Ημουνα λοιπον ετοιμος για δραση απο τη πρωτη κιολας στιγμη. Μια μουσικη απο Μπρους Σπριξτιν επαιζε σε μεγαλη ενταση απο τα τεραστια ηχεια δεξια και αριστερα των θεατων και ολα εδειχναν οτι η ατμοσφαιρα ηταν τεταμενη και ετοιμη να εκραγει. Στα καμαρινια εμεις καναμε το τελευταιο κουρντισμα στις κιθαρες και ο οργανωτης μας ειπε οτι σε τρια λεπτα βγαινουμε. Δωσαμε τις κιθαρες να τις ακουμπησουν στα ειδικα σταντ στη σκηνη και ειμασταν ετοιμοι.\n“της πουτανας γινεται κατω…αντε να δουμε πως θα βγει το βραδυ!” ειπε ο Λαρρυ σβηνοντας το τελευταιο τσιγαρο πριν την εξοδο. “ανεβειτε εσεις και εγω ερχομαι..” του απαντησα κατευθυνομενος προς την εξοδο που οδηγουσε στη πισω πλευρα του Θεατρου και οχι προς τη σκηνη. “που πας ρε τρελλεθηκες? Σε ενα λεπτο βγαινουμε!” μου φωναξε ο Λαρρυ νομιζοντας οτι αστειευομαι. “ανεβειται και ερχομαι. Μην ανησιχεις” του απαντησα με μια ηρεμια που του εδειχνε οτι ξερω ακριβως τι παω να κανω και εφυγα απο τη πισω πορτα. Ο συνχρονισμος ηταν τελειος!\nΤη στιγμη που οι Τερμιτες βγαιναν στη σκηνη, εγω εμπαινα απο τη εισοδο πανω στη μηχανη με τα φωτα αναμμενα παραμεριζοντας αρκετο κοσμο και με ενα διαπεραστικο μουγκρισμα απο τη χειροποιητη (4 σε μια) εξατμηση της μηχανης. Αλλοι προσπαθουσαν να προφυλαχτουν μην τους χτυπησω, αλλοι μεναν ακινητοι κοκκαλομενοι απο το φοβο και αλλοι σπρωχναν ο ενας τον αλλον για να βγουν εξω. Επικρατουσε ενα χαος οπως ακριβως την ωρα του σεισμου που ολοι προσπαθουν να βγουν εξω απ οπου ναναι και οπως ναναι. Και ενω ολοι ειχαν μεινει αφωνοι χωρις να καταλαβουν ακριβως τι γινεται, οδηγησα με “παντες>” τη μηχανη στη ραμπα ανεβαινοντας στο παλκο. Χαος, φωνες χειροκροτηματα και οι πανκ ειχαν τρελαθει! Εκει την ακουμπησα στο πλαινο σταντ και με μια γκαζια την εσβυσα. Αρπαζα τη κιθαρα και ξεκινησαμε ενα ξεφρενο ρυθμο του ομονοιμου τραγουδιου μας\n” ΤΕΡΜΙΤΕΣ. ΤΕΡΜΙΤΕΣ ΠΟΥ ΑΦΗΣΑΝ ΜΟΝΟ ΜΥΤΕΣ……”Τα ματια του Λαυρεντη και του Αντωνη εβγαζαν φωτιες.Πιστευω οτι αν καποιος τους ελεγε την παραμικρη κουβεντα εκεινη τη στιγμη ισως και…κι εγω δεν ξερω τι θα γινοταν…!\nΟ κοσμος βρισκοταν σε τρομερο κεφι και οι πανκ ειχαν γινει φανατικοι μας φιλοι. Ηθελαν να ανεβουν στη σκηνη να μας αγκαλιασουν αλλα οι λιγοστοι security της συναυλιας τους εμποδιζαν κι ετσι τα εβαλαν μαζι τους.\nΟ Λαρρυ την εχει καταβρει και τραγουδουσε εκπληκτικα. Ο Αντωνης επαιζε τα σολο της ζωης του. Ο Φιλλιπας στα τυμπανα σαν να βρισκεται στο Γουντστοκ και ο Μπαχ τα εδινε ολα. Ειχε σχεδον τελειωσει η συναυλια, ακομα τρια τραγουδια θα λεγαμε, οταν καποιοι απο τους πανκ μας ζητησαν να ανεβουν στη σκηνη και να παιξουν ενα δυο τραγουδια με τα δικα μας οργανα. Τους αφησαμε να ανεβουν προειδοποιοντας τους να μη κανουν καμμια ζημια στα οργανα γιατι ηταν αρκετα ακριβα. Εμεις τωρα απο κατω και αυτοι στη σκηνη, αρχισαν ενα μονοτονο ρυθμο, αγριο και εκωφαντικο! Ξαφνικα ο τραγουδιστης αρχησε το τραγουδι….\n” ΓΑΜΩ – ΓΑΜΩ- ΓΑΜΩ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ…..”\nΑπο κατω οι δικοι τους ειχαν πια ξεφυγει απο τα λογικα τους και ο ενας βαραγε τον αλλο, μετα τον φιλαγε και διαφορα τετοια παλαβα.\n“αυτοι ειναι ποιο τρελλοι κι απο μας!” φωναξε ο Αντωνης κατω απο τη πιεση του ηχειου που ηταν ακριβως διπλα μας.\nΞαφνικα ομως ενας απο τους δυο πανκ κιθαριστες εκανε μια κινηση που μας παγωσε. Σηκωσε ψηλα τη κιθαρα με διαθεση και κινηση που εδειχνε οτι ηθελε να τη σπασει. Και φυσικα καθολου δεν περιμενα να δω αμα το ενοουσε, αλλα με ενα σαλτο βρεθηκα αναμεσα τους και αφου τους επιασα και τους δυο απο το λαιμο, τους χτυπαγα μεταξυ τους οπως ο Οβελιξ τους Ρωμαιους. Το περιεργο ηταν οτι οι αλλοι πανκ μου φωναζαν να τους βαρεσω ποιο πολυ. Τι περιεργα παιδια, σκεφτηκα.\nΗ συναυλια ειχε τελειωσει και το Θεατρο εμοιαζε να θελει ανακαινηση.\nΗ επομενη μερα μας βρηκε στο δρομο της επιστροφης, εμενα μονο μου στη μηχανη και τους αλλους στο αυτοκινητο.


Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου (SID2020) στο 3ο Γυμνάσιο! – 3⁰ Γυμνάσιο Κέρκυρας\nΑρχική » eTwinning » Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου (SID2020) στο 3ο Γυμνάσιο!\nΑπό τον/την 3⁰ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ στην eTwinning, Αρχική στις 11 Φεβρουαρίου 2020 .\nΤο σχολείο μας με αφορμή την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου (SID2020) διοργάνωσε εκδηλώσεις με σκοπό να μεταφέρει στους μαθητές την ασφαλή και θετική χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας. Στα πλαίσια της δράσης eTwinning οι μαθητές συζήτησαν θέματα όπως τη λογοκλοπή και τις ψευδείς ειδήσεις (fake news). Επίσης, μέσω ερωτηματολογίου αποτυπώθηκε η στάση τους σχετικά με τη χρήση του διαδικτύου και της ψηφιακής τεχνολογίας τόσο στην καθημερινή όσο και στη σχολική τους ζωή. Υλικό αντλήσαμε από το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς διαδικτύου: http://bit.ly/38j5PRh\nΥπεύθυνη του έργου eTwinning κ. Καββαδία Αθανασία (ΠΕ03).\n← Β’ φάση περιβαλλοντικού προγράμματος: Δημιουργούμε το περιβαλλοντικό μονοπάτι της πόλης μας!\t2η Αφίσα για το διαγωνισμό: ‘Κάντο ν’ ακουστεί!’ →


Οδηγούμε: BMW i3s Range Extender (vid+pics) – Υστερόγραφα\nΟδηγούμε: BMW i3s Range Extender (vid+pics)\nΤο 1821 ήταν μια χρονιά εξόχως σημαντική για την Ελλάδα, μιας και αποτέλεσε την απαρχή για να αποτινάξει η χώρα μας τον τουρκικό ζυγό. Ήταν, όμως, και μια πολύ σημαντική χρονιά για τον τομέα των ανακαλύψεων, μιας και ο 30χρονος τότε Μάικλ Φάραντεϊ από το Νιούινγκτον Μπατς της Μεγάλης Βρετανίας πατεντάριζε τον πρώτο ηλεκτροκινητήρα στην ιστορία.\nΑπό τότε πέρασαν κοντά 200 χρόνια, 197 για την ακρίβεια. Και η τεχνολογία έχει προχωρήσει. Πολύ, για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς. Σε τέτοιο βαθμό που η ανακάλυψη του Φάραντεϊ έφτασε στο σημείο να κινεί αυτόνομα αυτοκίνητα! Όπως το ανανεωμένο BMW i3s, το οποίο πέρασε από τα χέρια μας!\nΤέσσερα χρόνια έπειτα από την πρώτη παρουσίασή του, το i3 ανανεώθηκε και απέκτησε και μια πιο σπορτίφ έκδοση με το διακριτικό «s». Βασικό στοιχείο της συγκεκριμένης έκδοσης είναι ο πιο ισχυρός κινητήρας, όμως υπάρχουν και αισθητικές παρεμβάσεις όπως οι εντυπωσιακές ζάντες των 20 ιντσών και οι μπλε ζώνες ασφαλείας, αλλά και πιο σφιχτή ρύθμιση της ανάρτησης.\nΟ κινητήρας πολύ απλά… δεν ακούγεται όταν είσαι εν στάση, οπότε πρέπει να «κουμπώσεις» της σχέση «D» στο αυτόματο κιβώτιο, να πατήσεις το πόδι στο πεντάλ του γκαζιού και να ξεκινήσει το i3. Α, κι όλα αυτά απαραιτήτως με κλειστές τις πόρτες. Διότι με το άνοιγμα οποιασδήποτε από τις δύο εμπρός πόρτας, αυτομάτως το μοτέρ τίθεται εκτός λειτουργίας.\nΓιατί αναφερθήκαμε στις εμπρός θύρες; Διότι για να ανοίξουν οι δύο πίσω, πρέπει απαραιτήτως να είναι ανοιχτές οι εμπρός. Βλέπετε, ο τρόπος με τον οποίον ανοίγουν, δηλαδή ανάποδα, σημαίνει έλλειψη κεντρικής κολώνας κι ως εκ τούτου οι δύο πόρτες κάθε πλευράς «κουμπώνουν» μεταξύ τους. Κι αυτό, αν μη τι άλλο, είναι ένα εντυπωσιακό σημείο της σχεδίασης αλλά και της πρακτικότητας του μοντέλου.\nΒάζεις, λοιπόν, το κιβώτιο στη θέση «D» και ξεκινάς. Η οθόνη μπροστά σου το λέει ξεκάθαρα: αυτονομία με ρεύμα από τις μπαταρίες των 94Ah κάπου κοντά στα 210 χιλιόμετρα. Θεωρητικά έπειτα από μια πλήρη φόρτιση που διαρκεί 11 ώρες σε οικειακό δίκτυο, φτάνει τα 250 χιλιόμετρα. Όμως ανάλογα με το στιλ οδήγησης του καθενός, αλλά και με το πρόγραμμα που έχεις επιλέξει («comfort» για πλήρη ισχύ, «eco pro» Με περιοριστή ταχύτητας στα 130 χιλιόμετρα για μεγαλύτερη αυτονομία ή «eco pro+» με περιοριστή στα 90 χιλιόμετρα για μάξιμουμ οικονομία και… αυτονομία) η αυτονομία αυξομειώνεται.\nΓια παράδειγμα μπορεί κάποιος με πιο… ελαφρύ πόδι που χρησιμοποιεί το πρόγραμμα «eco pro+» (δηλαδή δεν χρειάζεται να κινηθεί με περισσότερα από 90 χιλιόμετρα και δεν τον νοιάζει να έχει κλιματισμό ή καλοριφέρ) να δει την αυτονομία να ξεπερνά τα 150 χιλιόμετρα. Κι αντίστοιχα ένας με «βαρύ» πόδι που θέλει να χρησιμοποιήσει το πρόγραμμα «comfort» και να εξαντλεί τις δυνατότητες του αυτοκινήτου επιταχύνοντας από στάση σε 7,9’’ και κινούμενος με 150 χιλιόμετρα την ώρα, να δει την αυτονομία να πέφτει σημαντικά κάτω από τα 100 χιλιόμετρα. Κι όλα αυτά με πλήρως φορτισμένες τις συστοιχίες.\nΌπως και να ‘χει, με μια νορμάλ οδήγηση μπορεί κανείς να διανύσει περισσότερα από 200 χιλιόμετρα, πριν ο θερμικός κινητήρας αναλάβει την… ενίσχυση της μπαταρίας με ενέργεια. Άλλωστε ο ρόλος του είναι αυτός, δηλαδή να λειτουργεί ως γεννήτρια κι όχι να κινεί το i3s. Πάντως η παρουσία του μοτέρ των 650 κ.εκ. αποδεικνύεται σωτήρια, μιας και υπερδιπλασιάζει την αυτονομία.\nΕπιπρόσθετα το i3 προσφέρει μια μοναδική οδηγική εμπειρία. Ηλεκτροκινούμενο, γαρ, προσφέρει όλη τη δύναμη των 184 ίππων και τη ροπή των 270 Nm από… μηδέν στροφές! Το βάρος του ηλεκτροκινητήρα, ο οποίος είναι τοποθετημένος κάτω από το πορτ μπαγκάζ, είναι μόλις 51 κιλά. Οι χώροι είναι υπέρ αρκετοί για τέσσερις ενήλικες, μιας και το i3, έχοντας στη μέση του πίσω καθίσματος ποτηροθήκες, είναι αυστηρά τετραθέσιο. Θήκες για μικροαντικείμενα υπάρχουν άφθονες, ενώ στο πορτ μπαγκάζ μπορεί κανείς να βολέψει αποσκευές συνολικής χωρητικότητας 260 λίτρων.\nΗ ποιότητα είναι πέραν πάσης λογικής, με τα εξωτικά υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί να απογειώνουν το επίπεδο. Τα ανθρακονήματα είναι στην… ημερήσια διάταξη, όπως και το πολύ καλό πλαστικό, το οποίο κατεβάζει το βάρος.\nΌσο για την οδική συμπεριφορά, αίσθηση προξενεί το γεγονός πως –όπως συμβαίνει σε κάθε ηλεκτροκινητήρα- μόλις αφήσεις το πεντάλ του γκαζιού, το αυτοκίνητο φρενάρει αυτόματα. Τα ελαστικά συμβάλλουν στο να είναι προβλέψιμη η συμπεριφορά του i3 αλλά και να μην έχει αυξημένες τριβές.\nΑν δει κανείς από πλευράς αριθμών το i3s σίγουρα το πρώτο στοιχείο στο οποίο θα σταθεί είναι η τιμή του. Τα σχεδόν 53.780 ευρώ δεν είναι λίγα. Τουναντίον, είναι μάλλον πολλά για όποιον δεν αναλύσει σε βάθος τις «αρετές» αυτού του αυτοκινήτου. Τι εννοούμε; Ότι για να φορτίζει κανείς πλήρως τις μπαταρίες χρειάζεται λιγότερα από 3 ευρώ! Με άλλα λόγια, με 3 ευρώ κάνεις άνετα περισσότερα από 200 χιλιόμετρα. Περίπου 1,5 ευρώ στα 100 χιλιόμετρα, κοντολογίς. Κι αν μπορέσει κανείς να βρει κάτι πιο οικονομικό, ας μας το πει κι εμάς!\nΚινητήρας: 647 κ.εκ.\nΜέγιστη ισχύς: 184 hp/7.000 σ.α.λ.\nΜέγιστη ροπή: 270 Nm/0-4.500 σ.α.λ.\nΕπιτάχυνση 0-100: 7,7’’\nΡεζερβουάρ: 9 lt\nΚατανάλωση (μικτή) 0,6 lt/100 χλμ\nΣυνδυαστική αυτονομία: 350 χλμ\nΕκπομπές ρύπων: 14 γρ.\nΤιμή: 53.780 ευρώ\nTags: BMW i3s Test drives


Το απόγευμα της 6ης Νοεμβρίου, ο άνδρας πλησίασε την ανυποψίαστη συνομήλική του και εκσπερμάτισε στην πλάτη της. Λίγα λεπτά μετά από την αποτρόπαια πράξη του, συνελήφθη και τώρα βρίσκεται αντιμέτωπος με ποινή φυλάκισης έως και ενός έτους. Η δίκη του 22χρονου φοιτητή είναι προγραμματισμένη για αύριο, στο Α' Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης.\nΌπως προκύπτει από τη δικογραφία, που αποκαλύπτει η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», η φοιτήτρια ήταν απορροφημένη από το διάβασμα ενός συγγράμματος και, όπως είπε στην κατάθεσή της, δεν είχε αντιληφθεί τον 22χρονο. «Σε ανύποπτο χρόνο και χωρίς να αντιληφθώ την παρουσία κάποιου ατόμου κοντά μου, ένιωσα κάτι υγρό να τρέχει στην πλάτη μου. Εκείνη τη στιγμή γύρισα και είδα ένα νεαρό άτομο με σκούρα ρούχα να απομακρύνεται από το μέρος μου και όταν απομακρύνθηκε αρκετά συνειδητοποίησα ότι είχε προβεί σε εκσπερμάτιση πάνω μου».\nΑμέσως, η νέα γυναίκα σηκώθηκε αποφασισμένη να ενημερώσει τους υπεύθυνους του πανεπιστημίου. «Τρόμαξα πολύ και αμέσως τον ακολούθησα. Ενημέρωσα τον γραμματέα της βιβλιοθήκης, με τη βοήθεια του οποίου καταφέραμε να τον εγκλωβίσουμε εντός του κτιρίου, αφού είχε δει ότι δεν είχε προλάβει να βγει εκτός αυτού» 7.11.2019 Καταγγελία πως νεαρός εκσπερμάτισε στην πλάτη φοιτήτριας που μελετούσε στη βιβλιοθήκη του ΑΠΘ.\nΣύμφωνα με το άρθρο 337 παρ. 1 Π.Κ., όποιος με χειρονομίες γενετήσιου χαρακτήρα, με προτάσεις που αφορούν γενετήσιες πράξεις, με γενετήσιες πράξεις που τελούνται ενώπιον άλλου ή με επίδειξη των γεννητικών οργάνων προσβάλλει βάναυσα την τιμή του άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση έως ένα έτος». 12.11.2019 Και στο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ θα λογοδοτήσει ο Λιάγκας - Εξελίξεις μετά την παρέμβαση ΕΣΡ


Επίσκοπος Πάφου από το 1855 μέχρι το 1869 (τελευταία περίοδος της Τουρκοκρατίας). Καταγόταν από το χωριό Πρόδρομος της Μαραθάσας. Στον επισκοπικό θρόνο της Πάφου διαδέχθηκε τον επίσκοπο Χαρίτωνα* (1827-1854) που πέθανε τον Απρίλιο του 1854. Ο Λαυρέντιος εξελέγη στο επισκοπικό αξίωμα παμψηφεί στις 21.4.1854. Στα σχετικά με την εκλογή του πρακτικά (Κώδικας Α' της Αρχιεπισκοπής, σ. 311), ο Λαυρέντιος χαρακτηρίζεται ως ἀνήρ προικισμένος διά τῶν ἐκκλησιαστικῶν πλεονεκτημάτων καί ἱεροπρεπής καί σεβάσμιος, δυνάμενος ἱεροπρεπῶς νά ποιμαίνῃ τό αὐτόθι ποίμνιον τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας.\nΣχετικό προς την άνοδό του στον επισκοπικό θρόνο είναι το σωζόμενο εις διπλούν στη Μητρόπολη Πάφου βεράτιο του σουλτάνου Αβδούλ Μετζίτ που εξεδόθη στις αρχές του μηνός Ζιλκαδέ του έτους 1271 (=1855). Με το σουλτανικό αυτό έγγραφο επικυρώνεται η εκλογή του Λαυρεντίου, ώστε «να διευθύνει τη μητρόπολη της περιοχής Κουκλιών, Χρυσοχούς και Αυδήμους ευρισκομένων στη νήσο Κύπρο» (ολόκληρο το κείμενο του βερατίου, που καθορίζει τις ευθύνες και τα καθήκοντα του επισκόπου Λαυρεντίου με 35 συνολικά άρθρα, βλέπε σε ελληνική μετάφραση στο έργο του Λ. Φιλίππου Ἡ Ἐκκλησία Κύπρου ἐπί Τουρκοκρατίας, Λευκωσία, 1975, σσ. 323-327).\nΠριν από την εκλογή του στον επισκοπικό θρόνο, ο Λαυρέντιος υπηρέτησε για αρκετά χρόνια ως ιερωμένος της επισκοπής Πάφου. Μεταξύ άλλων, υπηρέτησε ως προϊστάμενος του μοναστηριού του Σταυρού της Μίθθης (νοτιοανατολικά του χωριού Τσάδα, στην επαρχία Πάφου). Όταν εξελέγη επίσκοπος, κατείχε ήδη το αξίωμα του αρχιμανδρίτη.\nΚατά τα 14 χρόνια που υπηρέτησε ως επίσκοπος Πάφου, ο Λαυρέντιος επιτέλεσε σημαντικό έργο. Μεταξύ άλλων, εφάρμοσε αυστηρή οικονομική διαχείριση και κατόρθωσε να εξοφλήσει τα χρέη της Μητροπόλεως που ανέρχονταν σε 300.000 γρόσια περίπου. Έκτισε το οικοδόμημα της Μητροπόλεως Πάφου. Ανακαίνισε πλήρως τον ναό του μοναστηριού του Τιμίου Σταυρού στο χωριό Όμοδος. Έκαμε επίσης και άλλα έργα, μεταξύ δε αυτών βοήθησε το μοναστήρι του Σταυρού της Μίθθης, που είχε τότε 6 μοναχούς και το διαχειριζόταν οικονόμος. Επίσης ο Λαυρέντιος είχε ενδιαφερθεί ζωηρά για την εκπαίδευση που προώθησε κι ενίσχυσε οικονομικά και ως αρχιμανδρίτης και ως επίσκοπος. Ίδρυσε και/ή συντηρούσε σχολεία στο Κτήμα, στον Πρόδρομο και αλλού, ενώ με δικές του δαπάνες σπούδασαν διάφορα άτομα που εργάστηκαν αργότερα ως δάσκαλοι.\nΟ Λαυρέντιος ήταν θείος του αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρίου Α' (1854-1865) που επίσης καταγόταν από το χωριό Πρόδρομος της Μαραθάσας. Διάδοχος του Λαυρεντίου στον θρόνο της Πάφου μετά τον θάνατό του το 1869, εξελέγη ο έξαρχος Νεόφυτος* (1869-1888) αφού για λίγους μήνες τον χηρεύοντα θρόνο επόπτευσε ως τοποτηρητής ο ιεροδιάκονος Μακάριος που εστάλη ειδικά προς τούτο στην Πάφο από τον αρχιεπίσκοπο.


Η Amazon θέλει να αντικαταστήσει τους κωδικούς με selfies | Fortunegreece.com\nΗ Amazon θέλει να αντικαταστήσει τους κωδικούς με selfies\nΈνα χαμόγελο αντί για password ίσως είναι αρκετό.\nΤη δυνατότητα αγοράς προϊόντων χωρίς κωδικό αλλά με μια απλή selfie, εξετάζει η Amazon. Η τεχνολογική εταιρεία ήδη κατέθεσε την πατέντα της συγκεκριμένης λειτουργίας, λέγοντας ότι είναι πιο ασφαλής και λιγότερο «περίεργη» από τους παραδοσιακούς κωδικούς.\nΟι πελάτες θα μπορούν να βγάζουν μια selfie ή ένα μικρού μήκους βίντεο του εαυτού τους για να επαληθεύσουν τα στοιχεία πριν την ολοκλήρωση μιας αγοράς, χωρίς να χρειαστεί να περνούν κάποιο κωδικό.\nΗ αναγνώριση προσώπου θα είναι για την Amazon η ιδανική διαδικασία ταυτοποίησης του προσώπου στον οποίο ανήκει πραγματικά ο λογαριασμός, μειώνοντας, όπως λέει η ίδια, τους κινδύνους να πέσει κάποιος θύμα χάκερ.\nΜάλιστα, για να ελεγχθεί ότι όντως η φωτογραφία ή το βίντεο τραβήχτηκαν σε πραγματικό χρόνο και δεν είναι κάποια παλαιότερη εικόνα, το σύστημα αυτό θα ζητά από τον πελάτη να ανοιγοκλείνει τα μάτια του ή ακόμη και να χαμογελά!\nΗ συγκεκριμένη μέθοδος στοχεύει κυρίως σε εκείνους που ψωνίζουν από τα κινητά ή τα tablets τους, καθώς είναι πιο δύσκολο να περνούν συνεχώς τους κωδικούς τους.\nΗ Amazon δεν έχει κάνει ακόμη γνωστό πότε θα λανσάρει τη νέα αυτή μέθοδο, εάν τελικά αποφασίσει να το κάνει.


ANAGENISIS: Η Κίνα ανησυχεί για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους\nΗ Κίνα ανακοίνωσε τη Δευτέρα πως η κρίση χρέους στην Ευρώπη βρίσκεται σε μια «αποφασιστική στιγμή».\n«Η Κίνα ανησυχεί» για την κρίση αυτή». «Το θέμα του χρέους βρίσκεται σε μια αποφασιστική στιγμή», τόνισε ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών Λιου Ουεϊμίν.\nΗ Κίνα δεν έχει την πρόθεση να «αγοράσει την Ευρώπη», γράφει τη Δευτέρα η «Λαϊκή Ημερησία», όργανο του κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, μια ημέρα πριν από τη σύνοδο Κίνας-Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πεκίνο.\n«Η Κίνα, όχι μόνο δεν έχει την όρεξη και τη δυνατότητα να αγοράσει ή να ελέγξει την Ευρώπη, όπως έχουμε ήδη πει, αλλά επιπλέον τάσσεται υπέρ του ευρώ και της ΕΕ από το Α ως το Ω», επισημαίνει η εφημερίδα.\nΗ Κίνα δεν έχει την πρόθεση ούτε τη δυνατότητα να αγοράσει την Ευρώπη, είχε δηλώσει στις αρχές Φεβρουαρίου ο κινέζος πρωθυπουργός Ουέν Τζιαμπάο, στη διάρκεια οικονομικού φόρουμ στην Καντόνα, στο οποίο συμμετείχε και η γερμανίδα\nκαγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ.\nΟ πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χέρμαν βαν Ρομπέι και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο πραγματοποιούν επίσημη επίσκεψη αυτήν την εβδομάδα στην Κίνα.\nΑναρτήθηκε από anagenisis στις 6:03 μ.μ.


ΠΑΤΖΑΡΙΑ ΜΕΓΑΡΩΝ | Νεα Γη\nΑλευρι, Ρύζια & Όσπρια\nΠατάτες & Κρεμμυδια\nΑΚΟΜΑ 15.00 € ΓΙΑ\nΑλεύρι, Ρύζια & Όσπρια\nΠαράδοση Μόνο Εντός Αττικής\nΠότε είναι καλύτερα να καταναλώνετε το προϊόν που κοιτάτε.\nΕίναι Σωστό να γνωρίζουμε πριν αγοράσουμε πως το κάθε φρούτο ή λαχανικό το απολαμβάνουμε φρέσκο ΜΟΝΟΝ στον καιρό του όπως λέγανε και οι παλιοί\nΙΑΝ ΦΕΒ ΜΑΡ ΑΠΡ ΜΑΗΣ ΙΟΥΝ ΙΟΥΛ ΑΥΓ ΣΕΠ ΟΚΤ ΝΟΕ ΔΕΚ\nΥψηλή Ποιότητα : Φρέσκο Ελληνικό Προϊόν\nΜέτρια Ποιότητα : Ελληνικό Ψυγείου ή Εισαγωγής ή Θερμοκηπίου\nΧαμηλή Ποιότητα : Ψυγείου ή Εισαγωγής ή Θερμοκηπίου\nΘρεπτική αξία ανά 100gr (ωμό)\nΣίδηρος 0,30 mg\nΘρεπτική αξία ανά 100gr (βρασμένο)\nΣίδηρος 1,00 mg\nΤο παντζάρι (Beta vulgaris), ή κοκκινογούλι, είναι φυτό της οικογένειας Αμαρανθοειδή, η οποία παλιότερα ήταν γνωστή ως Χηνοποδιοειδή. Είναι μονοετές ή διετές φυτό του οποίου η ρίζα είναι εδώδιμη. Υπάρχουν πολλές καλλιεργήσιμες ποικιλίες, όπως το σέσκουλο, μια φυλλώδης ποικιλία παντζαριού, και το ζαχαρότευτλο, της οποίας η ρίζα έχει υψηλή συγκέντρωση σε σάκχαρα. Όλες οι καλλιεργήσιμες ποικιλίες παντζαριού προέρχονται από το υποείδος B. v. vulgaris. Άλλα υποείδη του παντζαριού είναι τα B. v. maritima, το οποίο βρίσκεται στη Μεσόγειο, στις Ευρωπαϊκές ακτές του Ατλαντικού, από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Ινδία, και το B. v. adanensis, το οποίο βρίσκεται στη βόρεια ανατολική Μεσόγειο. Η εξημέρωση του φυτού θεωρείται ότι έλαβε χώρα την 2η χιλιετία π.Χ. στην περιοχή της Μεσογείου.\nΤο φυτό φτάνει σε ύψος το 1,5 μέτρο. Έχει μικρά ερμαφρόδιτα άνθη και η επικονίασή του γίνεται από τον αέρα. Το φυτό προτιμά καλά στραγγιζόμενα εδάφη. Τα φύλλα του έχουν σχήμα καρδιάς και έχουν μήκος 5 με 20 εκατοστά.Τρώγεται τόσο ωμό, όσο και μαγειρεμένο, ολόκληρο. Η ρίζα του ωμή είναι σκληρή, ενώ μαγειρεμένη είναι πιο μαλακή. Χρησιμοποιείται στις σαλάτες. Εξαιτίας της μεγάλης περιεκτικότητάς του σε σάκχαρα, περίπου 16-20%, χρησιμοποιείται ως πηγή σακχάρου στις περιοχές με εύκρατο κλίμα. Επίσης και τα φύλλα του είναι εδώδιμα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντί το σπανακιού, όμως τα ωμά φύλλα μπορεί να αφήσουν πικρή γεύση στο στόμα. Τα παντζάρια είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, νιτρικά άλατα, μαγνήσιο, σίδηρο, κάλιο, νάτριο, βιταμίνη C και φολικό οξύ. Το έντονο κόκκινο χρώμα τους οφείλεται στην παρουσία βουλγαξανθίνης. Σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστήμιου του Έξετερ, τα παντζάρια βελτιώνουν την αντοχή κατά 16% και ο χυμός τους βοηθάει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Το μαγνήσιο που περιέχουν βοηθάει την απορρόφηση του ασβεστίου. Επίσης τα παντζάρια έχουν καθαρτικές ιδιότητες.\nΛίγα λόγια για την τοποθεσία Μέγαρα\nΤα Μέγαρα είναι πόλη της δυτικής Αττικής. Βρίσκεται στις βόρειες ακτές του Σαρωνικού στο μέσον περίπου της διαδρομής μεταξύ Αθήνας και Κορίνθου. Τα Μέγαρα αποτελούν έδρα του δήμου Μεγαρέων και πρωτεύουσα της επαρχίας Μεγαρίδας. Ο Πληθυσμός τους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είναι 28.195 κάτοικοι.\nΗ ονομασία Μέγαρα διατηρήθηκε από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα και μόνο στο Μεσαίωνα απαντάται ο τύπος "Μάγαρα". Οι γραπτές μαρτυρίες διασώζουν πολλές διαφορετικές εκδοχές για την ονομασία της πόλης. Ο Παυσανίας, καταγράφοντας την άποψη των Μεγαρέων, τη συσχετίζει με τα "μέγαρα", τα ιερά της Δήμητρας, τα οποία έφτιαξαν για πρώτη φορά όταν βασιλιάς ήταν ο Καρ, γιος του Φορωνέα, προς τιμή της θεάς, η λατρεία της οποίας ήταν πανάρχαια. Ο Ηρόδοτος και ο Στέφανος ο Βυζάντιος αποδίδουν την ονομασία στον ήρωα Μεγαρέα, γιο του Ποσειδώνα. Η τελευταία ερμηνεία απηχούσε και τις αντιλήψεις των Βοιωτών, σύμφωνα με τον Παυσανία, αφού ο Μεγαρέας που κατοικούσε στην Ογχηστό, ήρθε με στρατό Βοιωτών και βοήθησε τον βασιλιά των Μεγάρων Νίσο στον πόλεμο κατά του βασιλιά της Κρήτης Μίνωα. Σκοτώθηκε όμως στην μάχη και θάφτηκε στην πόλη, η οποία πήρε το όνομά του. Πρωτύτερα η πόλη ονομαζόταν Νισαία.\nΓεωγραφικό Διαμέρισμα : Στερεά Ελλάδα\nΣύνολο Αξιας 0,00€\nΝεα Γη © 2021 | All rights reserved!!!


Άρης Ακροποτάμου: Μετράει επιστροφές στο ντέρμπι | Χρονόμετρο\nΑρχική > Αθλητικά > Ποδόσφαιρο > Άρης Ακροποτάμου: Μετράει επιστροφές στο ντέρμπι\nΆρης Ακροποτάμου: Μετράει επιστροφές στο ντέρμπι\nΔημοσιεύτηκε στις 13 Δεκεμβρίου, 2014 - 10:50 μμ\nΜε την πλάτη στον τοίχο υποδέχεται στο τοπικό ντέρμπι τον ΑΟΚ ο Άρης Ακροποτάμου. Η ομάδα του Άκη Βάβαλη, μετά τη μεγάλη νίκη επί του Πανσερραϊκού δεν έδωσε συνέχεια στις επιτυχίες, γνωρίζοντας βαριά ήττα με 4-1 στο Σουφλί από τον Έβρο.\nΟ Σερραίος τεχνικός αυτή τη φορά θα έχει σχεδόν όλους τους παίκτες στη διάθεσή του, καθώς επιστρέφουν από τιμωρία οι Βασίλης Παπαδόπουλος και Μπάμπης Προβατίδης, ενώ τη δεύτερη αγωνιστική της ποινής του θα εκτίσει ο Γιώργος Μονιός. Στρατευμένος είναι ο Κώστας Καραγιαννίδης. Την επιστροφή του κάτω από τα δοκάρια διεκδικεί ο Δημήτρης Κωνσταντάκος.\nΣτην προηγούμενη συνάντηση των δύο ομάδων στον Ακροπόταμο, στις 27/11/2011 και στο πλαίσιο του 1ου ομίλου του Περιφερειακού πρωταθλήματος, η Καβάλα είχε νικήσει με σκορ 1-2. Οι νεαροί -τότε- παίκτες του Νίκου Καραμπιμπέρη είχαν βρεθεί πίσω στο σκορ στο 10’ από το γκολ-πέναλτι του Γιώργου Μανάφη. Ο ΑΟΚ στο β’ μέρος έφτασε στην ανατροπή με κοντινό σουτ του Αϊβάζη στο 47’και με πλασέ του Γιάννη Καζαντζίδη στο 62’. Με κόκκινη κάρτα είχε αποβληθεί ο Βασίλης Τσέπα.\nΆρης Ακροποτάμου: Χατζηνικολής, Μαρούδας, Καμπερίδης (78’ Μεμούρης), Σολακίδης, Τσέπα, Τσορμπαντζής (52’ Αραδούλης), Παπαδόπουλος Β., Μανάφης, Σαουλίδης, Παπαδάτος (52’ Σαλαπάτας), Σακκόπουλος.\nΑΟΚ: Καγκελίδης, Ρεβυθόπουλος, Κάμπατζης, Ελευθεριάδης, Κάργας, Αϊβάζης, Καζαντζίδης (90’ Κυγάης), Παπαδόπουλος Γρ., Θεοδωρίδης, Ουζούνογλου (90’ Μητσιός), Σάσσος (78’ Σαπανίδης).\nΦωτογραφίες από το προηγούμενο παιχνίδι των δύο ομάδων στις 27/11/2011\n← ΕΝΩΣΗ: Στην κορυφή με ομοβροντία τριπόντων\nΣτις Μαριές Θάσου: Νεολιθική κοινότητα σε κρυφή σπηλιά →


Cathyki Moutsounaki 11 Μαΐου 2018 - 8:34 μ.μ.\nκαλησπερα μια ερωτηση επειδη πιο πανω ειδα οτι δεν κανει να πινουμε χυμους.Υποθετω εννοειτε με συντηρητικα ωστοσο... δλδ εαν το γκρειπφρουτ το φρουτο τις μερες που επιτρεπεται απο τη διατροφη (ακολουθω ντουκαν 2) δεν μπορω να το πιω?\nDukan Diet 18 Μαΐου 2018 - 7:55 μ.μ.\nΟι χυμοί απαγορεύονται λόγω σακχάρων, όχι συντηρητικών. Στην τρίτη φάση ή στη Ντουκάν 2 μπορείτε να πιείτε το χυμό από το ένα φρούτο που επιτρέπεται, πράγμα που σημαίνει ότι η ποσότητα θα είναι ελάχιστη, όποτε είναι προτιμότερο να φάτε το φρούτο.


Η ιστορία της Always που φροντίζει για όλες τις γυναίκες\nΗ Always γίνεται συνώνυμο της γυναικείας προστασίας και υγιεινής, αφού μέχρι και σήμερα, είναι δίπλα σε κάθε κορίτσι και γυναίκα!\nΑlways: Όταν ένα προϊόν αλλάζει στερεότυπα ετών\n1985: Η Always κάνει την εμφάνισή της στην ελληνική αγορά και γρήγορα γίνεται συνώνυμο της γυναικείας προστασίας και υγιεινής.\nΟι καινοτομίες διαδέχονται η μία την άλλη. Προστατευτικά φτερά για μεγαλύτερη άνεση και σταθερότητα, πιο απορροφητικοί πυρήνες, ενώ έφτασαν να είναι τόσο λεπτές που σχεδόν δεν τις αισθάνεσαι!\nΗ Always Platinum, η πιο πρόσφατη εκδοχή, εξασφαλίζει περισσότερη απαλότητα και περισσότερη προστασία χάρη στον καινοτόμο σχεδιασμό της με απαλότερα φτερά, ενώ διαθέτει και έναν υπεραπορροφητικό πυρήνα με 1.000 απορροφητικά μικρο-μαξιλαράκια. Χάρη στα προστατευτικά πλαϊνά φράγματα και την τεχνολογία εξουδετέρωσης οσμών, προσφέρει προστασία και σιγουριά, ενώ είναι πιστοποιημένη από το Skin Health Alliance (Παγκόσμιος Σύνδεσμος Δερματικής Υγείας) και την Ένωση Μαιευτήρων Γυναικολόγων Ελλάδος.\n2014: H Αlways λανσάρει παγκοσμίως την καμπάνια #ΣανΚορίτσι ( #LikeAGirl) με στόχο να καταρρίψει στερεοτυπικές φράσεις που μειώνουν την αυτοπεποίθηση των κοριτσιών στην εφηβεία. Μετά από 680 εκατομμύρια προβολές, εκατομμύρια συζητήσεις και καλύψεις από τα μέσα ενημέρωσης, το 76% των ανθρώπων βλέπουν πλέον την έκφραση «σαν κορίτσι» σαν μια θετική αναφορά, σε σχέση με το προηγούμενο ποσοστό του 19%. Αυτή είναι η δύναμη μιας μεγάλης μάρκας σαν την Always…και δεν σταματάμε εκεί. Τα προγράμματα ενίσχυσης των κοριτσιών ανά τον κόσμο συνεχίζονται ανελλιπώς. Στην Ελλάδα, η Always μαζί με την «Ένωση Μαζί Για Το Παιδί» στηρίζουν τα κορίτσια που χάνουν το σχολείο τους, επειδή δεν έχουν πρόσβαση σε προϊόντα περιόδου. Μέχρι σήμερα έχουν διανεμηθεί προϊόντα περιόδου σε περισσότερες από 6 πόλεις της Ελλάδας, καλύπτοντας τις ανάγκες της σχολικής χρονιάς για περισσότερα από 10 χιλιάδες κορίτσια.


INTERCONTINENTAL TORONTO CENTRE (Τορόντο, Καναδάς) - Κριτικές και σύγκριση τιμών - Tripadvisor\nΞενοδοχεία κοντά σε: InterContinental Toronto Centre\nΞενοδοχεία κοντά σε: Glamour Secrets Beauty Bar\nΞενοδοχεία κοντά σε: Toronto Pearson Airport Transfers\nΞενοδοχεία κοντά σε: DEQ Terrace and Lounge\nΞενοδοχεία κοντά σε: The Glenn Gould Gathering\nInterContinental Toronto Centre, Τορόντο - Κριτικές\nΝο 29 από 141 ξενοδοχεία για: Τορόντο\n225 Front Street West, Τορόντο, Οντάριο M5V 2X3 Καναδάς\nΠροβολή όλων των φωτογραφιών (1.594)1.594\nΜια σημείωση από το InterContinental Toronto Centre\nΝο 29 από 141 ξενοδοχεία: Τορόντο\nΤο InterContinental Toronto Centre είναι μια εξαιρετική επιλογή όσο βρίσκεστε στο Τορόντο. Με έναν ιδανικό συνδυασμό ποιότητας-τιμής και άνεσης, προσφέρει ένα πολυτελές περιβάλλον με μια σειρά από ανέσεις σχεδιασμένες για ταξιδιώτες όπως εσείς.\nΣτο Intercontinental Toronto οι ταξιδιώτες θα βρουν μια σειρά από ανέσεις στα δωμάτια όπως τηλεόραση επίπεδης οθόνης, μίνι μπαρ και κλιματισμό, ενώ η σύνδεση στο Ίντερνετ είναι εύκολη χάρη στο ίντερνετ που διατίθεται.\nΤο ξενοδοχείο έχει επίσης 24ωρη υποδοχή, υπηρεσία δωματίου και ρεσεψιόν ώστε η διαμονή σας να είναι ακόμα πιο χαλαρή. Κάτι άλλο που μπορείτε να αξιοποιήσετε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού σας είναι ανέσεις όπως χώρο πισίνας και μπαρ. Όσοι χρησιμοποιούν δικό τους αμάξι, θα έχουν πρόσβαση σε πάρκινγκ.\nΣε πλεονεκτική θέση, κοντά σε αγαπημένα αξιοθέατα, π.χ. Rogers Centre (0,5 km) και The Air Canada Centre (0,5 km), το Intercontinental Toronto Centre Hotel επιτρέπει στους ταξιδιώτες να ανακαλύψουν εύκολα πολλά δημοφιλή μέρη στο Τορόντο.\nΟι ταξιδιώτες που έχουν όρεξη για αστακούς μπορούν να δοκιμάσουν τα 360 The Restaurant at the CN Tower, ALO RESTAURANT ή Canoe Restaurant & Bar. Διαφορετικά, μπορείτε να πάτε σε ένα ιταλικό εστιατόριο όπως τα Terroni, Old Spaghetti Factory ή Cibo Wine Bar.\nΠιστεύουμε ότι θα μείνετε πολύ ευχαριστημένοι με τη διαμονή σας στο InterContinental Toronto Centre ενώ ανακαλύπτετε όσα έχει να προσφέρει το Τορόντο.\nΑγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Φιλιππινέζικα και 1 ακόμα\n3.228κριτικές53ερωτήσεις και απαντήσεις0συμβουλές για τα δωμάτια\nΟ/Η NorthWillie έγραψε μια κριτική Σεπ 2011\nΡότσεστερ, Νέα Υόρκη12 συνεισφορές3 χρήσιμες ψήφοι\nΜείναμε στο ξενοδοχείο Intercontinental στο κέντρο του Τορόντο για 5 ημέρες επαγγελματικών υποχρεώσεων ακολουθούμενες από 4 ημέρες απόλαυσης. Κατά την άφιξη, ως μέλος Ambassador που παραχωρήθηκε δωρεάν αναβάθμιση δωματίου χωρίς να το ζητήσω, και το δωμάτιο που πήραμε ήταν ευρύχωρο και πολύ φιλόξενο! Η υπηρεσία δωματίου, υπηρεσία θυρωρού και η ρεσεψιόν ήταν άψογες, το προσωπιό θυρωρείου ήταν πάντα ευγενικό. Το μόνο αρνητικό θέμα είναι το μπαρ/τραπεζαρία. Καλής ποιότητας, αλλά υπερτιμημένο και ο οικοδεσπότης/σερβιτόροι είναι μέτριοι.\nΟ/Η McCoke έγραψε μια κριτική Μάρ 2020\nΑτλάντα, Τζόρτζια167 συνεισφορές4 χρήσιμες ψήφοι\nΠεριμέναμε κάτι καλύτερο, πολύ καλύτερα\nΤο InterContinental είναι το αγαπημένο μου εμπορικό σήμα και αυτό είναι το λιγότερο αγαπημένο μου από την Ατλάντα, DC Wharf και το Grand Seoul Parnas. Η προτίμησή μου είναι μακριά από το ασανσέρ και το δωμάτιό μου ήταν περίπου 12 μέτρα από αυτό. Μόνο εγώ διαμαρτυρήθηκα επειδή ο θόρυβος με κράτησε την πρώτη νύχτα. Επίσης, αξιοσημείωτοι λεκέδες στο χαλί και μερικοί ήταν αρκετά μεγάλοι. Με ανέβασαν σε μια junior σουίτα στον 23ο όροφο όταν έκανα check-in. Τελικά μεταπηδήθηκα σε μια άλλη αίθουσα στην αντίθετη πλευρά, λίγο πιο ήσυχη αλλά απέναντι σε έναν σημαντικό σιδηροδρομικό σταθμό. Μπορεί ακόμα να το ακούσει στον 24ο όροφο, αλλά πολύ καλύτερα από το θόρυβο του ανελκυστήρα. Δεν μπόρεσα να συνδέσω το έξυπνο τηλέφωνό μου με την τηλεόραση για να τον ελέγξω, παρόλο που ήταν καταχωρισμένο ως χαρακτηριστικό όταν ενεργοποίησα την τηλεόραση. Κάλεσε τη ρεσεψιόν και είπαν ότι δεν είναι ενεργοποιημένη. . . μικρά πράγματα. Το ξενοδοχείο βρίσκεται σε εξαιρετική τοποθεσία - CN Tower λίγα μόνο λεπτά με τα πόδια, Union Station σε ένα τετράγωνο μακριά, εστιατόρια & παμπ και ψώνια παντού. Μόλις πήρε ένα Lyft από και προς το αεροδρόμιο - περίπου $ 38 κάθε φορά. Χρησιμοποιήθηκε το μικρό γυμναστήριο δύο φορές. Είχε όλα όσα χρειάζομαι, αλλά θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ωραία βαφή και καθαρά χαλιά. Είχαν δύο ποδήλατα peloton, δύο ράβδους pull-up, δυο treadmills, και επαρκή ποσότητα dumbbells.…\nΟ/Η CatB4son έγραψε μια κριτική Μάρ 2020\nΟντάριο, Καναδάς33 συνεισφορές9 χρήσιμες ψήφοι\nΈμεινε εδώ για ένα παιχνίδι Raptors. Η υπηρεσία Valet ήταν καταπληκτική. Ο έγκαιρος έλεγχος δεν αποτελεί πρόβλημα. Η εξυπηρέτηση ήταν φανταστική. Είχαμε δείπνο στο εστιατόριο στο λόμπι και ήταν επίσης πολύ καλό! Θα μείνουμε εδώ και πάλι σίγουρα.\nΟ/Η Rubenbert έγραψε μια κριτική Μάρ 2020\nΔωμάτιο 5/5, θα ήθελα ίσως να δώσω περισσότερα, καθώς τα πάντα είναι πολύ καινούργια μέσα και για αυτή την τιμή ήταν ασυναγώνιστο να μείνεις εδώ. Σχετικά με το check out και αφήστε αυτό το ωραίο μέρος. Είναι ανοιχτά και μας καλωσόρισαν με χαμόγελο από τη μέρα και έπειτα. Η ελεύθερη περιήγηση που πρότειναν ήταν η επισήμανσή μας εδώ, εκτιμούμε την υποστήριξη. Η περιποίηση είναι κεντρική και υπάρχει χώρος για προστασία της ιδιωτικής ζωής. Αισθανόμαστε πολύ καλά ότι το επιλέξαμε.\nΟ/Η TheCameleer έγραψε μια κριτική Φεβ 2020\nNelson168 συνεισφορές63 χρήσιμες ψήφοι\nΕυχάριστη διαμονή, εξαιρετική τοποθεσία.\nΜείναμε μόνο μία νύχτα ενώ περνούσαμε από το Τορόντο. Αναβαθμίσαμε σε μια junior σουίτα με θέα προς τον πύργο CN που εκτιμήσαμε πραγματικά. Η τοποθεσία ήταν εξαιρετική (κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό) με πολλά να δει, να κάνει και να φάει κοντά. Το δωμάτιο ήταν ένα καλό μέγεθος, είχε ένα άνετο κρεβάτι και ένα πολύ μοντέρνο και φιλικό προς το χρήστη μπάνιο. Η μόνη απογοήτευση ήταν η έλλειψη δοχείου ζεστού νερού και η πολύ κακή μηχανή καφέ. Αυτή η εγκατάσταση πραγματικά δεν έμεινε καλά μαζί μας, ο καφές από το μηχάνημα ήταν απαίσιος και το τσάι ακόμα χειρότερο! Γιατί να μην παρέχετε μόνο μια κανάτα ζεστού νερού και κάποιες τσάντες τσαγιού μαζί με μια μηχανή Nespresso; Πρέπει να σημειώσετε ότι το μεσημεριανό γεύμα που παραγγείλαμε ήταν εξαιρετικό. Όλο το προσωπικό που συναντήσαμε κατά τη διάρκεια της διαμονής μας ήταν πολύ φιλικό και εξυπηρετικό. Σίγουρα θα θεωρούσαμε το Intercontinental για την επόμενη διαμονή μας στο Τορόντο.…\n163 $ - 392 $ (Βάσει των μέσων τιμών για ένα Στάνταρ δωμάτιο)\nΚαναδάςΟντάριοΤορόντοΚέντρο / Δυτική πλευρά του κέντρου / Ψυχαγωγικό συγκρότημα / Γουότερφροντ Κομιούνιτις-Δε Άιλαντ / Σίτι Πλέις / Ολντ Τορόντο\nΣυχνές ερωτήσεις για το InterContinental Toronto Centre\nΠοια δημοφιλή αξιοθέατα είναι κοντά στο InterContinental Toronto Centre;\nΣτα κοντινά αξιοθέατα περιλαμβάνονται τα εξής: Ripley's Aquarium of Canada (0,2 χλμ.), Πύργος Τηλεπικοινωνιών CN (0,2 χλμ.) και Come From Away (0,4 χλμ.).\nΠοιες είναι μερικές από τις παροχές στο InterContinental Toronto Centre;\nΠοιες είναι οι διαθέσιμες παροχές δωματίων στο InterContinental Toronto Centre;\nΠοιες επιλογές φαγητού και ποτού είναι διαθέσιμες στο InterContinental Toronto Centre;\nΥπάρχει διαθέσιμο πάρκινγκ στο InterContinental Toronto Centre;\nΠοια εστιατόρια είναι κοντά στο InterContinental Toronto Centre;\nΜεταξύ των εστιατορίων σε βολική τοποθεσία είναι τα εξής: Kit Kat, Pai Northern Thai Kitchen και Michael's on Simcoe.\nΥπάρχουν ευκαιρίες για άσκηση στο InterContinental Toronto Centre;\nΤο InterContinental Toronto Centre βρίσκεται κοντά στο κέντρο της πόλης;\nΝαι, είναι 0,06 χλμ. μακριά από το κέντρο (Τορόντο).\nΠροσφέρονται υπηρεσίες καθαριότητας στο InterContinental Toronto Centre;\nΤο InterContinental Toronto Centre προσφέρει κάποια επιχειρηματική υπηρεσία;\nΠοιες γλώσσες μιλά το προσωπικό του InterContinental Toronto Centre;\nΤο προσωπικό μιλά πολλές γλώσσες, όπως αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά, ιταλικά και φιλιππινέζικα.