Επίσκεψη Κόνσολα στο δήμο βόρειας Κέρκυρας - CorfuPress.com\nΟ Υφυπουργός Τουρισμού επισκέφτηκε την Δευτέρα το Δήμο Βόρειας Κέρκυρας.\n• Διαχρονικά η Πολιτεία ήταν ελλιπής στην προσφορά της για την Κέρκυρας , τόσο σε υποδομές όσο και σε υπηρεσίες. Σε απόγνωση οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τα νοικοκυριά, όλος ο λαός της Κέρκυρας. Και στο βάθος εργασιακή επισφάλεια και αβεβαιότητα.\n• Έλλειψη δημοσίων υποδομών σε οδοποιία, ύδρευση, αποχέτευση, φωτισμό, παραλίες Ειδικότερα:\n• Κατεστραμμένο οδικό δίκτυο,\n• Ανεπάρκεια υδάτινων πόρων, ιδιαίτερα την τουριστική περίοδο και πεπαλαιωμένα δίκτυα. Λίγα αποχετευτικά δίκτυα και σε λίγες τουριστικές περιοχές.\n• Το πρόβλημα των απορριμμάτων που μας δυσφήμισε στο μέγιστο βαθμό σε παγκόσμιο επίπεδο, (έδωσε λύση η πολιτεία και τη χαιρετίσαμε). Παραμένει «αγκάθι» το κόστος μεταφοράς τους , για το οποίο υπήρχε δέσμευση κάλυψης αρχικά , αλλά στην πορεία, αθετήθηκε μ αποτέλεσμα να καθίσταται δυσβάστακτο για το Δήμο μας .\n• Υποδεέστερες υπηρεσίες σε υγεία, παιδεία και πολιτισμό.\n• Διαχρονική έλλειψη καθαρής τουριστικής πολιτικής και στρατηγικής από την πολιτεία που να απαντά στο δίλημμα ποσότητα ή ποιότητα και να σχεδιάζει τη στόχευση στον ποιοτικό τουρισμό.\n• Την Ενίσχυση των τοπικών τουριστικών επιχειρήσεων και δραστηριοτήτων\n• Τη Στόχευση στην οικονομική και επιχειρηματική ενίσχυση των τουριστικών μονάδων και των εργαζομένων.\n• Τις Πολιτικές ενίσχυσης της ρευστότητας, ελάφρυνσης του έμμεσου μισθολογικού κόστους, φορολογικών ελαφρύνσεων για τις πληγείσες επιχειρήσεις. Τα μέτρα της πολιτείας να φτάνουν άμεσα στους πληττόμενους και όχι με τη χρονοτριβή και τα εμπόδια των τραπεζών.\n• Την Ολοκληρωμένη ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ με έμφαση στα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα.\n• Την ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΘΩΡΑΚΙΣΗ ΜΕ ΕΠΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ Της ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ\n• Την ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ-ΕΝΣΧΥΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΟΜΩΝ -ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ (οδοποιία, ύδρευση, αποχέτευση, φωτισμό, παραλίες) ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ (πρωτογενή τομέα)\n• Δημιουργία σύγχρονου λιμανιού στον Άγιο Στέφανο Αυλιωτών.\n• Δημιουργία μαρίνας σκαφών στο λιμάνι της Ημερολιάς στην Κασιώπη.\n• ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ – Ανασύνταξη- . Επανατοποθέτηση για ένα ποιοτικό τουρισμό που θα ικανοποιεί τον επισκέπτη , διασφαλίζοντας το φυσικό περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά. Στρατηγική προϊόντος-τουρισμός πολιτισμός-περιβάλλον. Ξεκάθαρες επιφυλάξεις για ΕΡΗΜΙΤΗ.\n• Στρατηγική ποιότητας και προστιθέμενης αξίας –πολιτισμός- περιβάλλον, ανθρώπινο περιβάλλον.\n• ΝΕΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ -ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΟ ΜΑΡΚΕΤΙΓΚ. Επίσης:\n• Δημιουργία δομών και κουλτούρας μάρκετινγκ, καθώς επίσης αλλαγές τόσο σε νοοτροπία, όσο και σε οργάνωση .\n• Αξιοποίηση όλων των πλεονεκτημάτων της πανέμορφης Κέρκυρας. Φυσικό περιβάλλον, πολιτιστική – αρχιτεκτονική κληρονομιά κ.λ.π.\n1.Αναφορές από συνεργάτες καθηγητές –ερευνητές στο πανεπιστήμιο Πειραιά, που συνεργάστηκαν μαζί του και μίλησαν για την προσωπικότητα του Γιώργου Μαχειμάρη. Τη χρησιμοποίηση-υιοθέτηση από τον ίδιο στο σχεδιασμό , απόψεων που καταγράφονται στο πόνημα του δημάρχου «Στρατηγικός σχεδιασμός για τον τουρισμό της Κέρκυρας», αναγνωρίζοντας τν πολύχρονη εμπειρία του.( Ιδιαίτερα για τον εναλλακτικό –θρησκευτικό- κ.λπ).


Το Τέταρτο Κουδούνι: Στο Φτερό / Τραγωδία μιας Γυναίκας\n«Λέδη Μάκμπετ του Μτσενσκ» του Ντμίτρι Σοστακόβιτς, λιμπρέτο (Νικολάι Λεσκόφ) Αλεξάντερ Πρέις-Ντμίτρι Σοστακόβιτς / Μουσική διεύθυνση: Βασίλης Χριστόπουλος. Σκηνοθεσία: Φανί Αρντάν.\nΣε ένα χωριό της περιοχής Μτσενσκ -Ροσική Αυτοκρατορία, γύρω στα 1860. Η Κατερίνα Λβόβνα δεν είναι ευτυχισμένη. Μπορεί να παντρεύτηκε τον πλούσιο αλευρέμπορο Ζινόβι Ισμαΐλοφ, μπορεί να ζει στην ευημερία αλλά ασφυκτιά -μοναξιά και βαρεμάρα: ο\nσύζυγός της όχι μόνο λείπει συχνά και την αφήνει μόνη αλλά και δεν μπορεί να της κάνει παιδί -δεν μαθαίνουμε αν είναι ανίκανος, όπερ και το πιθανότερο, ή στείρος. Και ο πεθερός της Μπορίς, ένας ακόλαστος γέρος, ο οποίος κρατάει, όμως, γερά τα ηνία και διαφεντεύει το σπίτι, τη δουλειά, την περιουσία και τη νύφη του, την καταπιέζει άγρια -μέχρι που, όταν μαθαίνει για την ανολοκλήρωτη σχέση με τον άντρα της, την κλειδώνει στην\nκάμαρά της τη νύχτα, για να μην ξεπορτίσει και βρει εραστή, μέχρι που και να της κάνει ο ίδιος παιδί περνάει από το μυαλό του, για να αποκτήσουν οι Ισμαΐλοφ το διάδοχο που δεν του δίνει ο γιος του. Αλλά ο εραστής, καθώς η νεαρή γυναίκα διψάει για έρωτα, θα βρει τρόπο να μπει στο δωμάτιό της -ο Ζινόβι λείπει και πάλι. Είναι ο Σεργκέι, ένας λάγνος εργάτης στο κτήμα,\nπου νοιώθει ότι της λείπει ο άντρας, της ρίχνεται και η Κατερίνα Ισμαΐλοβα, αν και αρχικά αντιστέκεται, τελικά, ενδίδει. Και τον ερωτεύεται. Εκείνος όχι -να εκτονωθεί σεξουαλικά θέλει μόνο. Μία εβδομάδα μετά, ο γέρο -Ισμαΐλοφ ανακαλύπτει την παράνομη\nσχέση. Μαστιγώνει τον Σεργκέι ως «διαρρήκτη» αλλά η Κατερίνα ρίχνει στο φαγητό με τα αγαπημένα του μανιτάρια ποντικοφάρμακο και τον δολοφονεί, ισχυριζόμενη ότι τα μανιτάρια, προφανώς, θα ήταν δηλητηριώδη. Με τον Σεργκέι θα σκοτώσουν και τον Ζινόβι, όταν εκείνος γυρίζει στο σπίτι, ένα βράδυ, χωρίς κανείς να τον πάρει είδηση, και τους πιάνει επ’ αυτοφώρω. Θα κρύψουν το πτώμα του στο κελάρι και,\nκαθώς ο εξαφανισμένος Ζινόβι κηρύσσεται νεκρός, οι δύο εραστές παντρεύονται. Στην τελετή, όμως, ένας μεθυσμένος χωρικός, αναζητώντας κρασί, παραβιάζει την κλειδαριά του κελαριού και ανακαλύπτει το πτώμα. Το καταγγέλλει στην αστυνομία που συλλαμβάνει, πριν το γαμήλιο γλέντι τελειώσει, την Κατερίνα και\nτον Σεργκέι. Καταδικασμένοι πια, στέλνονται στην Σιβιρία. Στη διάρκεια της πορείας, σε μία στάση της φουρνιάς των καταδίκων, η Κατερίνα, απεγνωσμένα προσκολλημένη στον Σεργκέι που την κατηγορεί ως υπεύθυνη για την τύχη του, της φέρνεται φριχτά και την απωθεί, ανακαλύπτει, επιπλέον, ότι εκείνος ερωτοτροπεί με μία άλλη κατάδικο, την Σονιέτκα, που λοιδορεί ξεδιάντροπα την Κατερίνα.\nΕκείνη θα ορμήσει και θα τη ρίξει στο ποτάμι που κυλάει πλάι τους αλλά θα παρασυρθεί και η ίδια. Πνίγονται και οι δύο. Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς εμπνεύστηκε, για τη δεύτερη -και τελευταία όπως επέπρωτο να γίνει- όπερά του, απ’ τη σκληρή νουβέλα «Λέδη Μάκμπετ της περιοχής Μτσενσκ» (1865) του συμπατριώτη του Νικολάι Λεσκόφ. Μαζί με τον Αλεξάντερ Πρέις ετοίμασαν το λιμπρέτο πραγματοποιώντας αρκετές ουσιαστικές αλλαγές, με στόχο να προβάλουν, μέσα από την ηρωίδα τους, τη γυναίκα-θύμα των ανδρών και της\nανδροκρατούμενης κοινωνίας. Η Κατερίνα Ισμαΐλοβα οδηγείται, εξαιτίας τους, στο φόνο και στον αφανισμό. Ενώ η εξουσία -εκκλησία, αστική τάξη, έμποροι-στυγνοί εκμεταλλευτές, ο δάσκαλος, αστυνομία...- δίνεται με σαρκαστικές πινελιές -μία τραγωδία με σατιρικές αποχρώσεις. Ο Σοστακόβιτς αναφέρεται στην τσαρική εποχή αλλά σίγουρα οι αναφορές του θίγουν και τη σύγχρονή του σταλινική πραγματικότητα. Ίσως γι αυτό, ίσως και γιατί το έργο του δεν υπάκουε στο δόγμα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού που είχε, στο μεταξύ, επιβληθεί ως κατευθυντήρια γραμμή στη σοβιετική τέχνη, η όπερα «Λέδη Μάκμπετ της περιοχής Μτσενσκ» (1934) έγινε μεν επιτυχία στα δύο πρώτα, ταυτόχρονα, ανεβάσματά της στο Λένινγκραντ και στην Μόσχα αλλά, όταν, το 1936, ο Στάλιν, μαζί με τον Ζντάνοφ, τον Μολότοφ και τον\nΜικογιάν, είδαν το τρίτο ανέβασμα -στο «Μπολσόι» της Μόσχας (1935)- κι αποχώρησαν μετά την τρίτη πράξη, και ύστερα από ένα ανυπόγραφο δημοσίευμα στην εφημερίδα «Πράβντα» που ακολούθησε και που κατάγγελλε το έργο και τον Σοστακόβιτς για φορμαλισμό, κατέβηκε και δεν επανήλθε στη σοβιετική σκηνή. Παρά μόνο το 1962, ως «Κατερίνα Ισμαΐλοβα» πια, όταν ο Σοστακόβιτς τη μετασχημάτισε και την «απάλυνε». Χρειάστηκε να φτάσει το 1996 για να ανεβεί στις ροσικές οπερατικές σκηνές στην αρχική μορφή της -την οποία, πάντως, ας σημειώσω, ότι δεν δεχόταν πια ο Σοστακόβιτς, όσο\nζούσε, επιμένοντας στη δεύτερη εκδοχή-, περιβεβλημένη πια με ένα μύθο και έτσι να καθιερωθεί. Ως ένα αριστούργημα όπου ο συνθέτης χαράζει με ωμό ρεαλισμό και με ανυπέρβλητο δυναμισμό, φωνητικά και ορχηστρικά, τους ήρωές του και την εποχή τους. Τη σκηνοθεσία εδώ ανέλαβε η γαλίδα ηθοποιός -και σκηνοθέτρια πια- Φανί Αρντάν. Πολύ φοβόμουν για το αποτέλεσμα -είναι η πρώτη της σκηνοθεσία στην όπερα. Διαψεύστηκα. Η Φανί Αρντάν έχει κατευθύνει τη παράσταση ακολουθώντας μεν τον συντηρητικό, ακαδημαϊκό δρόμο αλλά σωστά, με προσοχή στη λεπτομέρεια, με μερικά έξυπνα ευρήματα -οι αστυνομικοί ως σλάπστικ Μπάτσοι της Κίστόουν και του Μακ Σένετ...-, χωρίς τις αγκυλώσεις στις οποίες οδηγεί το είδος, με ελάχιστες αστοχίες -όπως η πτώση των δύο γυναικών στο ποτάμι- και ελαφρά αμήχανη για τον τρόπο που θα κινήσει τη χορωδία -κατέφυγε σε ταμπλό βιβάν και παρατάξεις. Είχε, όμως, την εξυπνάδα, να διαλέξει πολύ καλούς συνεργάτες: τον Γερμανό\nΤομπίας Χόχάιζελ για τα σκηνικά -λειτουργικότατα, εξαιρετικά καλόγουστα, καλοζυγισμένα, μόνο στη σκηνή του αστυνομικού τμήματος η λύση μοιάζει πρόχειρη-, τον Ιταλό Λούκα Μπιγκάτσι που τα φώτισε με υποβλητικό, συναρπαστικό τρόπο, την Κολεκτίβα «(La)Horde» -ήτοι τους Μαρίν Μπρουτί, Ζονατάν Ντεμπρουέρ, Αρτούρ Αρέλ- που επιμελήθηκε τη γόνιμη κινησιολογία -γοητευτικά, αν και όχι εντελώς σαφή, η έναρξη και το φινάλε της παράστασης με τους γυμνούς χορευτές μέσα στα τεράστια στεφάνια από φτερά. Και, βέβαια, την Ιταλίδα Μιλένα Κανονέρο και τη Γερμανίδα Πέτρα Ράινχαρτ, που συνεργάστηκαν για τα κοστούμια: μία εξαιρετική λεπτοδουλειά, με δεκάδες αποχρώσεις του γκρίζου να απλώνονται στις δύο πρώτες και στην τέταρτη πράξη αλλά με μία ελαφρά φολκλορική τάση στην τρίτη -κοστούμια υποταγμένα στο έργο, στην εποχή και στο τόπο του και στη σκηνοθετική γραμμή, υπέροχα αλλά λιτά, που δεν κραύγαζαν «κοιτάξτε πόσο ωραία είμαστε!». Βέβαια, κατά τη γνώμη μου, το σημαντικότερο επίτευγμα της παράστασης είναι, πρωταρχικά, στο\nμουσικό μέρος της. Ο Βασίλης Χριστόπουλος οδηγεί την Ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής σε ένα επίτευγμα -για δεύτερη φορά μετά την περσινή, εναρκτήρια «Ηλέκτρα» του Στράους: με ένα υπερενισχυμένο ορχηστρικό σύνολο, με τα χάλκινα της πρόσθετης μπάντας (διεύθυνση Γιάαν Οτς), στις καίριες κορυφώσεις, ανεβασμένα στα θεωρεία, ο αρχιμουσικός λαξεύει με εκρηκτικό δυναμισμό αλλά και με σπάνιο μέτρο τις τεράστιες δυναμικές του Σοστακόβιτς που φτάνουν στον παροξυσμό χωρίς κανένα ψεγάδι αποδεικνύοντας ότι βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των μαέστρων μας για τους οποίους πρέπει να είμαστε περήφανοι. Η Χορωδία, επίσης, της ΕΛΣ, με διευθυντή τον Αγαθάγγελο Γεωργακάτο είναι άψογη. Πολύ καλή και η διανομή, έστω και αν δεν προκύπτει έκπληξη. Η εξαίρετη ροσίδα σοπράνο Σβετλάνα Σοζντάτελεβα είναι μία δυναμική, φωνητικά και ερμηνευτικά,\nΚατερίνα Ισμαΐλοβα, όπως και ο, επίσης ρόσος, πολύ καλός τενόρος Σεργκέι Σεμισκούρ πειστικότατος υποκριτικά ως Σεργκέι. Ο μπασοβαρύτονος Γιάννης Γιαννίσης ως Μπορίς και ο τενόρος Γιάννης Χριστόπουλος (Ζινόβι), που τελευταία δίνει αλλεπάλληλα καλά δείγματα, ολοκληρώνουν επάξια το πρωταγωνιστικό κουαρτέτο. Αλλά και οι υπόλοιποι συμπληρώνουν ικανοποιητικά, οι περισσότεροι, τη διανομή. Ξεχώρισα τη σοπράνο Σοφία Κυανίδου (Αξίνια) και τη μέτζο Βικτώρια Μαΐφάτοβα (Σονιέτκα). Μία χάρμα ιδέσθαι παράσταση, πολύ καλού σκηνοθετικού και εξαιρετικού, εκρηκτικού μουσικού επιπέδου (Φωτογραφίες: Ανδρέας Σιμόπουλος).\n(Πληρέστατο το έντυπο πρόγραμμα της παράστασης -Τομέας Δραματολογίας: Νίκος Α. Δοντάς, Σοφία Κομποτιάτη, Φοίβη Παπαγιαννίδη. Επισημαίνω το εξαιρετικό κείμενο «'Λαίδη Μάκβεθ' ή 'Κατερίνα Ισμαήλοβα'; Ο Σοστακόβιτς και η σεξουαλική πολιτική στην όπερα» της Πολίν Φέρκλαφ).\nΕθνική Λυρική Σκηνή / Αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος», Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», Κύκλος «20ου Αιώνα», 19 Μαΐου 2019.


Απόλλων Πόντου: Φιλική εξάρα στην ομάδα Κ19 | Mikriliga.com\nΑπόλλων Πόντου: Φιλική εξάρα στην ομάδα Κ19\nΗ πιθανότητα να ξαναρχίσει άμεσα το πρωτάθλημα της Super League 2 έφερε την οργάνωση φιλικού αγώνα με την ομάδα του συλλόγου που θα συμμετάσχει στο πρωτάθλημα Κ19.\nΗ πιθανότητα να ξαναρχίσει άμεσα το πρωτάθλημα της Super League 2 ήταν αναμφίβολα γνωστή στον Απόλλωνα και προφανώς αυτή η προοπτική έφερε την οργάνωση φιλικού αγώνα με την ομάδα του συλλόγου που θα συμμετάσχει στο πρωτάθλημα Κ19.\nΟι επαγγελματίες επικράτησαν 6-1, αν και σε πολλά σημεία οι νεαροί του Χρήστου Νάιντου τους… έβαλαν δύσκολα. Εξάλλου το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε με 2-1 και η επαγγελματική ομάδα έδειχνε να “χωλαίνει” στο σκοράρισμα, αστοχώντας σε φάσεις που δημιούργησε καθώς αποτύγχανε στο εύκολο γκολ.\nΠροηγήθηκε με τον Δόρη αλλά η Κ19 ισοφάρισε με εξαιρετικό σουτ του Φράγκου. Ο Γεωργιάδης έκανε το 2-1 με δυνατό σουτ από το ύψος της περιοχής και στο δεύτερο ημίχρονο ο Σαμαράς διαμόρφωσε το 3-1 με καρφωτή κεφαλιά, ο Καλογέρης το 4-1 επίσης με κεφαλιά, ο Χασομέρης το 5-1 και το 6-1 ο Πουρτουλίδης.\nΠαναχαϊκή: Ενισχύει το δίκτυο Ακαδημιών\nΠΑΣ Γιάννινα: Το γήπεδο… παραμένει όνειρο


July 27, 2017, 5:07 am / 500015826.ampblogs.com\nΞεκινώντας με την ομάδα beryl των πολύτιμων λίθων, υπάρχουν πολλές διαφορετικές ποικιλίες που δεν είναι σχεδόν ποτέ ενισχυμένες, σε αντίθεση με το σμαραγδένιο, το οποίο είναι ο πιο γνωστός πολύτιμος λίθος beryl. Άλλες, λιγότερο γνωστές ποικιλίες beryl, όπως η γαλαζωτίνη, ο γοσενίτης και ο μοργανίτης, συνήθως δεν αντιμετωπίζονται ποτέ. Το Aquamarine θερμαίνεται μερικές φορές για να ενισχύσει το χρώμα ή τη σαφήνεια του, αλλά τα περισσότερα από τα ακουαμαρίνια είναι τελείως ανούσια. Τα χρώματα Aquamarine κυμαίνονται από ανοιχτό μπλε έως μπλε-πράσινο και συχνά μπορούν να βρεθούν με την ματιά των ματιών της γάτας. Το ανοιχτό ροζ με ροδακινί χρώματος βερίλη γνωστό ως morganite είναι επίσης συνήθως θεωρείται εντελώς ακατέργαστο, καθώς και άχρωμο beryl, η οποία είναι γνωστή ως goshenite. Μεγάλες, υψηλής ποιότητας πολύτιμοι λίθοι ακουαμαρίνων μπορεί να είναι μάλλον ακριβοί, αλλά μικρότεροι έως μεσαίου μεγέθους πολύτιμοι λίθοι είναι αρκετά προσιτοί, ειδικά σε σύγκριση με τις τιμές του σμαραγδένιου. Ο γσεσενίτης και ο μοργκανίτης είναι επίσης συχνά διαθέσιμοι σε πολύ μεγάλα μεγέθη και είναι γνωστό read this ότι εκθέτουν εξαιρετική διαύγεια και διαφάνεια.\nΗ οικογένεια των πολύτιμων λίθων chrysoberyl περιλαμβάνει επίσης μερικές διαφορετικές ποικιλίες πολύτιμων λίθων που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία. Το πιο διάσημο chrysoberyl είναι η ποικιλία των ματιών του chatoyant cat, η οποία κόβεται με το cabochon για να μεγιστοποιήσει το πιο επιθυμητό του χαρακτηριστικό. Το φακελλοειδές chrysoberyl είναι επίσης συνήθως μη επεξεργασμένο και μπορεί να βρεθεί σε πολλές ελκυστικές αποχρώσεις, που κυμαίνονται από χρυσοκίτρινο έως σκούρο πράσινο. Το σπανιότερο μέλος της οικογένειας chrysoberyl είναι η ποικιλία αλλαγής χρώματος γνωστή ως alexandrite. Αλεξανδρίτης αλλαγής χρωμάτων είναι στην πραγματικότητα ένας από great site τους πιο σπάνιους από όλους τους πολύτιμους λίθους. Ο Αλεξανδρίτης είναι χρωματισμένος με χρώμιο και, ανάλογα με τον τύπο του φωτισμού, φαίνεται να μετατοπίζεται από το σμαραγδένιο σε ροζ-κόκκινο χρώμα. Μπορεί να resources βρεθεί και σε άλλους συνδυασμούς αλλαγής χρωμάτων. Αλεξανδρίτης σπάνια βρίσκεται σε μεγάλα μεγέθη, ειδικά σε πολύτιμους website λίθους που ζυγίζουν πάνω από 1 καράτι. Ακόμη και ένα κόσμημα αλεξανδρίτης 0,5 καρατίων θεωρείται ένα μονοπετρα ζολωτας εξαιρετικό εύρημα και μπορεί εύκολα να αντλήσει εκατοντάδες δολάρια για μια ενιαία πέτρα. Από την άλλη πλευρά, τα κανονικά chrysoberyl και το chrysoberyl των ματιών της γάτας είναι αρκετά προσιτά, αν και σπάνια βρίσκονται σε μεγάλα μεγέθη.\nComments on “Μη επεξεργασμένοι πολύτιμοι λίθοι για κοσμήματα”


Η εποχιακή «ανοιξιάτικη αλλεργία» αντιμετωπίζεται από νωρίς!\n08 Μαΐου 2015 | 10:40\nΜην περιμένετε να τρέχει η μύτη σας και να τσούζουν τα ερεθισμένα μάτια σας κάθε φορά τέτοια εποχή. Όπως επισημαίνει μια νέα έρευνα, η αντιμετώπιση της εποχιακής αλλεργικής ρινίτιδας για καλύτερα αποτελέσματα θα πρέπει να ξεκινά αρκετά νωρίτερα.\nΟ λόγος είναι ότι τα αλλεργιογόνα κύτταρα υπάρχουν στο βλεννογόνο και εκτός της εποχής έξαρσης της γύρης και αντιδρούν έντονα σε ίχνη της οποτεδήποτε, υποδηλώνοντας ότι έχουν μακρά… μνήμη. Νορβηγοί ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Όσλο δημοσίευσαν πρόσφατα τα ευρήματα μελέτης τους τα οποία δέιχνουν ότι η εποχιακή αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να προκληθεί νωρίτερα, διαππίστωση που θα έχει αντίκτυπο στον τρόπο αντιμετώπισης της κατάστασης.\nΤα τοπικά κύτταρα Τ «οργανώνουν» την φλεγμονώδη αντίδραση στην έλευση της γύρης παράγοντας κυτοκίνες οι οποίες ενεργοποιούν κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήμακτος καθώς και στρωματικά κύτταρα. Ωστόσο παρέμενε άγνωστο για καιρό κατά πόσο τα αλλεργιογόνα κύτταρα υπάρχουν εντός του βλενογόνου και εκτός της περιόδου έξσρσης ή αν συγκεντρώνονται όταν ο ρινικός βλεννογόνος εκτίθεται σε αλλεργιογόνα (γύρη, σκόνη κ.ά)\nΗ σχετική μελέτη των Νορβηγών επιστημόνων δίνει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ισχύει το πρώτο σενάριο και αυτό σημαίνει ότι οι ειδικοί θα πρέπει να κατανοήσουν περισσότερο τους μηχανισμούς που κρύβονται πίσω από την εκδήλωση της «ανοιξιάτικης αλλεργίας» και να προσεγγίσουν το θέμα δοιαφορετικά. Το συμπέρασμα είναι, λένε, ότι η αντιφλεγμονώδης θεραπεία για την ενοχλητική εποχική αλλεργική ρινίτιδα καλό είναι να ξεκινά αρκετά πριν γίνουν τα πάντα… κατακίτρινα από την γύρη.\nTags: ΑΛΛΕΡΓΙΑ, ΑΝΟΙΞΗ, ΜΥΤΗ, Σημαντικές Ειδήσεις Υγείας


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ -12, Απρίλιος - Ιούνιος 2012 - Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού\nΑγαπητές φίλες και φίλοι, τα καταφέραμε κι αυτό το τρίμηνο παρά τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε όλοι. Η υποστήριξη και η συμπαράσταση έδωσαν το παρόν με συνέπεια και συγκινητική αμεσότητα.\nΣας ευχαριστούμε όλους γι’ αυτό.\nΈνα ξεχωριστό ευχαριστώ οφείλουμε στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, χάρη στη δωρεά του οποίου προχωρούμε τις εργασίες στο νέο χώρο μας στο Σταθμό Λαρίσης που οργανώνεται ώστε το φθινόπωρο να αποτελέσει ένα «Εργαστήρι Πολιτισμού» για όλα τα παιδιά της περιοχής. Πολλές τάξεις σχολείων επισκέφθηκαν το χώρο και τα παιδιά περιέγραψαν πώς θα ήθελαν τη λειτουργία του, οι επαφές με τους εκπαιδευτικούς ήταν πολύ ενθαρρυντικές, η κοινωνικο-πολιτισμική έρευνα ολοκληρώνεται σύντομα, βρίσκουμε πολλά σημεία επαφής και συνεργασίας με τους κοινωνικούς μη κερδοσκοπικούς φορείς της περιοχής ενώ πολλοί φίλοι εθελοντές δηλώνουν το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή τους.\nΤο «Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού» εκφράζει τη θλίψη του για τον πρόσφατο θάνατο της αγαπημένης στα παιδιά συγγραφέως Ζωρζ Σαρρή. Η Ζωρζ ήταν για μας μια σημαντική και θαρραλέα φωνή, που υποστήριζε με πολλούς τρόπους τα δικαιώματα των παιδιών και τις πρωτοβουλίες για την υπεράσπισή τους. Αγαπούσε τη δικαιοσύνη και την κοινωνική αλληλεγγύη και ήταν ευαίσθητη απέναντι σε ό,τι μπορούσε να πληγώσει ένα παιδί. Θα μας λείψει πολύ.\nΕκφράζουμε τη θλίψη μας και για τη σημαντική απώλεια του Αλέξη Δημαρά, μεγάλου δασκάλου της εκπαιδευτικής κοινότητας, που σημάδεψε με τις ανοιχτές και δημιουργικές ιδέες του τις εκπαιδευτικές προσπάθειες μια ολόκληρης εποχής. Της εποχής που το ελληνικό σχολείο πέρασε από την αυστηρή πειθαρχία στη λειτουργική προσδοκία. Ο Αλέξης Δημαράς ήταν σταθερά προσανατολισμένος στην προσπάθεια της ήπιας μεταρρύθμισης και της βελτίωσης της σχολικής καθημερινότητας, ένας άνθρωπος της ιστορίας, της θεωρίας αλλά και της πράξης.\nΠραγματοποιήσαμε κοινωνικο-πολιτισμική έρευνα με τη συμπλήρωση ερωτηματολογίων στη διάρκεια του τριμήνου Μαίου- Ιουνίου στην περιοχή του Σταθμού Λαρίσης με ερευνητές του Παντείου Παν/μίου, στην οποία συμμετείχε ένας εντυπωσιακός αριθμός 75 μελών, φίλων, νέων εθελοντών και φοιτητών. Τους ευχαριστούμε όλους για τη συνεισφορά τους. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αθήνας, στις κυρίες Ελισάβετ Σπαθούλα και Ράνια Μελιανού και στο προσωπικό της βιβλιοθήκης που μας φιλοξένησαν, μας βοήθησαν και στήριξαν την έρευνα με πολλούς τρόπους, καθώς και στην κα Ψαράκη και τον κο Κ. Αλεξάκο του Οργανισμού Πολιτισμού Αθλητισμού & Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων, Το πλήρες κείμενο με τις αρχικές ερευνητικές υποθέσεις είναι αναρτημένο στο site του Δικτύου www.ddp.org.gr\nΕργαστήρι Πολιτισμού-Σχολεία-Δημοτική Βιβλιοθήκη Αθήνας\nΤον Μάιο και Ιούνιο πραγματοποιήσαμε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη δύο συναντήσεις με διευθυντές και εκπαιδευτικούς των γειτονικών σχολείων της περιοχής όπου βρίσκεται ο νέος μας πολιτιστικός χώρος. Ευχαριστούμε για την οργάνωση αυτών των συναντήσεων ιδιαίτερα, θερμά και πολύ φιλικά τις υπεύθυνες εκπαιδευτικούς Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μαρία Δημοπούλου, Πολιτιστικών Πόπη Κύρδη και τον υπεύθυνο Αγωγής Υγείας Μπάμπη Μπαλτά για τις πρωτοβουλίες, το σχεδιασμό, την κινητοποίηση και τη συμπαράστασή τους στη σύνδεση του Εργαστηρίου Πολιτισμού του Δικτύου με τους διευθυντές, τους εκπαιδευτικούς και το μαθητικό πληθυσμό της περιοχής. Οι συζητήσεις με τους διευθυντές των σχολείων και τους εκπαιδευτικούς αποτέλεσαν μια πλούσια πηγή ανταλλαγής ιδεών, καθώς ανέδειξαν τις ανάγκες αλλά και τις πολιτιστικές πρωτοβουλίες που μπορούμε από κοινού να πάρουμε. Στο χώρο μας στην οδό Αλκαμένους υποδεχθήκαμε στη διάρκεια μιας εβδομάδας του Μαΐου τα πρωινά 14 τάξεις από πέντε Δημοτικά και 1 Νηπιαγωγείο της περιοχής, συνολικά περίπου 245 παιδιά με τους δασκάλους τους.\nΠραγματοποιήσαμε τους μήνες Μάιο και Ιούνιο δύο συναντήσεις με δέκα φορείς που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή και συζητήσαμε την υπάρχουσα κατάσταση και τις δυνατότητες συνεργασίας: Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, ΚΕΘΕΑ–MOSAIC, Ιστορικό Αρχείο Εθνικής Τράπεζας, PRAKSIS, Μετάδραση, Κέντρο Κοινωνικής Φροντίδας ΄Ιριδα, ΒΑΒΕΛ ΜΚΟ (ΣΥΝ – ΕΙΡΜΟΣ), Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας, Εθνικό Ωδείο, Παιδί και Κόσμος. Ανταλλάξαμε εμπειρίες και γνώσεις για την περιοχή και τους πολιτισμικούς πόρους που διαθέτει, και ιδέες για τη δημιουργία ενός δικτύου που θα προωθεί τη μεταξύ μας συνεργασία και πιθανές μελλοντικές πρωτοβουλίες.\nΕργαστήρι Πολιτισμού-Χρωματιστά Δέντρα\nΟργανώσαμε για τα παιδιά τον Ιούνιο και Ιούλιο, σε συνεργασία με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αθήνας, τέσσερις απογευματινές συναντήσεις δημιουργικής δραστηριότητας με τίτλο «Χρωματιστά Δέντρα» με τη συμμετοχή παιδιών και μητέρων από τη γύρω περιοχή, καθώς και φίλων και εθελοντών του Δικτύου. Με πολύχρωμα κουβάρια μαλλί, βελόνες και βελονάκια ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε πολύχρωμα φουστανάκια για τα δέντρα. Χειροποίητες κατασκευές που εκπέμπουν ένα σήμα αισιοδοξίας και δίνουν χρώμα στην καθημερινότητα. Η φίλη μας Βούλα Σαμαρά πρόσφερε στον αίθριο χώρο της βιβλιοθήκης δημιουργικές δραστηριότητες στα παιδιά, που συνέδεαν τα πολύχρωμα δέντρα μας με τη ζωή των δέντρων στις διάφορες εποχές και τα βιώματα των παιδιών στη σχέση τους με τη φύση. Το πρόγραμμα «Πολύχρωμα Δέντρα» θα πλέξει και θα ντύσει επιλεγμένα δέντρα στην περιοχή που θα σηματοδοτούν το χώρο μας στην Αλκαμένους, τη Δημοτική Βιβλιοθήκη, ορισμένα σχολεία, ΜΚΟ και άλλους πολιτιστικούς οργανισμούς. Όλο αυτό το πολιτιστικό δίκτυο σκοπεύει να οργανώσει στη συνέχεια μια γιορτή με πολύχρωμα δέντρα στο Π. Άρεως, με εκδηλώσεις και δημιουργικές δραστηριότητες και να προσκαλέσει παιδιά από τις γύρω περιοχές και την πόλη να συμμετέχουν. Μπορείτε να δείτε και το σχετικό video: https://www.tovima.gr/webtv/politics/#334018\nΣτις 21 Ιουνίου-Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής οργανώσαμε μια γιορταστική εκδήλωση για όλα τα μέλη και τους φίλους του Δικτύου στο καφέ Φαεινόν, στα Εξάρχεια. Τη μουσική διάλεξε ο φίλος μας Πέτρος Τσαπίλης, καταπληκτικός Dj και η βραδιά κύλησε σε ρυθμούς ethnic, latin, rock, με μουσική και τραγούδια από τον Elvis Presley και τους Rolling Stones μέχρι τη Madonna και την Lady Gaga.\nΠολλές ευχαριστίες στους φίλους και φίλες που κατέθεσαν χρήματα στον τραπεζικό λογ/σμό του Δικτύου και που μας στηρίζουν σταθερά: Interamerican 510 ευρώ, Δανάη Τζαμτζή 260 ευρώ, Ρούλα Στράτου 40 ευρώ, Εύα Ζορμπά 100 ευρώ, Κατερίνα Χλωρού 90 ευρώ, Μαριάννα Θέμελη 200 ευρώ, 145 ευρώ από τη λαχειοφόρο αγορά υπέρ του Δικτύου που πραγματοποίησαν στο Πασχαλινό παζάρι οι Μόνικα, Σταυρούλα, Kίκο, Μάρη, Σάντρα με την βοήθεια της Μαριάννας και όλων αυτών που το υποστήριξαν με κέφι και αποφασιστικότητα, Γιάννα Αλιβιζάτου 50 ευρώ, Μάρβα Βελλιανίτη 50 ευρώ, Ευαγγελία Ραζή 50 ευρώ.\nΕυχαριστούμε τη Μαθητική Κοινότητα της Σχολής Μωραϊτη για τη χορηγία των 2.000 ευρώ που κατέθεσε στο λογ/σμό του Δικτύου.\nΣτη μνήμη του Αλέξη Δημαρά η Σχολή ΧΙΛΛ κατέθεσε 200 ευρώ στο λογ/σμό του Δικτύου.\nΣτη μνήμη του Μιχάλη Δεσύλλα, η κα Άννα Ιωαννίδου κατέθεσε 50 ευρώ στο λογ/σμό του Δικτύου.\nΕυχαριστούμε την εφημερίδα ΑΥΓΗ για τη δωρεάν δημοσίευση της περίληψης του Καταστατικού μας.\nΣεμινάριο Θετικής Γονεϊκής Διαπαιδαγώγησης\nΜε την πρωτοβουλία και την επιστημονική ευθύνη του καλού φίλου Κωσταντίνου Φώσκολου, διδακτορικού ερευνητή του Παν/μίου της Οξφόρδης, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία το τρίμηνο Μαίου-Ιουνίου δωρεάν «Σεμινάριο Θετικής Γονεϊκής Διαπαιδαγώγησης». Μαζί με το Δίκτυο συνδιοργανωτές ήταν το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, το Ίδρυμα Ωνάση, το ΙΚΠΙ (Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής) και οι εκδόσεις Πατάκη που το φιλοξένησαν στο βιβλιοπωλείο τους. Στο σεμινάριο συμμετείχαν συνολικά περισσότεροι από τριακόσιοι γονείς ενώ κατά τη διάρκεια των συναντήσεων τα παιδιά απασχολήθηκαν δημιουργικά στον παιδότοπο του βιβλιοπωλείου Πατάκη. Ευχαριστούμε τον Κωσταντίνο Φώσκολο, τον Γιάννη Τούντα και την Ελίζα Φερεκίδου του ΙΚΠΙ, την Έλενα Πατάκη, την Πάολα Ζάγκου και την Ελένη Μήτκου.\nΤο τρίμηνο Απριλίου- Ιουνίου συνεχίσαμε να έχουμε σταθερή εβδομαδιαία παρουσία της ομάδας εθελοντών στην Κοινότητα Αφγανών Προσφύγων στο Μεταξουργείο. Με την οικονομική συνεισφορά πολλών φίλων μοιράσαμε στη διάρκεια αυτού του τριμήνου πακέτα τροφίμων και είδη πρώτης ανάγκης σε μητέρες. Στην εβδομαδιαία μας παρουσία κάθε Τρίτη πραγματοποιήσαμε μαθήματα, λειτουργήσαμε τον παιδότοπο με παιχνίδια, ζωγραφική και άλλες εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Συμμετείχαν στα μαθήματα: Δήμητρα, Ροδούλα, Μυρσίνη. Ενισχυτική διδασκαλία στα παιδιά: Βασιλική Πέτσα, Νάνσυ, Νίνα, Χριστίνα Ο. Παιδότοπος: Ελένη, Νάνσυ, Χριστίνα Ο., Μυρσίνη, Ελένη, Αναστασία, Γεωργία, Μίνη, Νίνα, Αντιγόνη. Παρασκευή φαγητού: Κίκο, Πέπη, Αλασάν, Τσάρλς, Βιτάλις.\nΚοινότητα Αφγανών Προσφύγων στο Μεταξουργείο-Προσφορές\nΕυχαριστούμε θερμά τη μη κερδοσκοπική πολιτιστική εταιρεία «Πύρνα» και την πρόεδρό της κα Μαρίνα Φλέγκα που ανταποκρίθηκε στην πρόσκλησή μας και κινητοποίησε τα μέλη του συλλόγου, ώστε να καλύψουμε τις ανάγκες των Αφγανών μητέρων στο Μεταξουργείο τον περασμένο Μάρτιο και τον Μάιο ξανά. Η προσφορά ήταν πολύτιμη με πολλά πακέτα πάνες για τις οποίες υπάρχει διαρκής μεγάλη ανάγκη, σερβιέτες, παιδικά ρούχα, και άλλα είδη πρώτης ανάγκης για τα παιδιά. Ευχαριστούμε επίσης τη Μαρία Φαγογένη που βοήθησε σ’ αυτή την προσπάθεια.\nΕυχαριστούμε τη Γιάννα Αλιβιζάτου που δεν ξεχνάει να στέλνει γλυκά και παγωτά στις εκδηλώσεις των παιδιών του Μεταξουργείου. Ευχαριστούμε τη φίλη Θεοφανώ Ντάφλα για τα ρούχα που έφερε στο Μεταξουργείο και τη Λέλα Αποστολοπούλου για τα ρούχα και τα παιχνίδια. Ευχαριστούμε τη σχολή Χιλλ που στο ανταλλακτικό παζάρι που οργάνωσε το Μάιο μας έδωσε τρόφιμα κι εμείς χειροποίητες πάνινες καρφίτσες που κατασκεύασαν οι γυναίκες της Αφγανικής Κοινότητας.\nΕυχαριστούμε τον διευθυντή Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης κο Γιάννη Ρούντο και τη συνεργάτιδά του κυρία Χρύσα Ελευθερίου για το πρόγραμμα ιατρικών εξετάσεων για πολυμελείς οικογένειες προσφύγων που οργάνωσε η Interamerican σε συνεργασία με το Πολυιατρείου Medifirst. Ευχαριστούμε θερμά τον επικεφαλής κο Νικόλαο Μητσακάκη και το προσωπικό του Πολυϊατρείου για την ευγένεια και τη διακριτικότητα με την οποία αντιμετώπισαν τις οικογένειες. Η προσπάθεια πραγματοποιήθηκε χάρη στην ευγενική χορηγία της μεταφοράς των οικογενειών από τη Σχολή Χιλλ. Χάρη στην κοινή προσπάθεια όλων εξήντα Αφγανές μητέρες και τα παιδιά τους πραγματοποίησαν τις αναγκαίες ιατρικές εξετάσεις κατά τους μήνες Μάϊο- Ιούνιο. Τις οικογένειες συνόδευε κάθε φορά η Ελένη Μήτκου και τη διερμηνεία πραγματοποίησαν ο Τσαμάν Κιαμί και η Ιωάννα Κατσαρού.\nΤο πρόγραμμα θα συνεχιστεί το φθινόπωρο.\nΤον Μάιο πραγματοποιήσαμε εργαστήρι με θέμα: «Τα Δικαιώματα του Παιδιού» σε συνεργασία με τις εκδόσεις Μεταίχμιο και με εμψυχωτή τον Χρήστο Χριστόπουλο για τα προσφυγάκια και όλα τα παιδιά της περιοχής στην πλατεία Αυδή.\nΤον Ιούνιο οργανώσαμε τρεις υπαίθριες εκδηλώσεις για τα στην πλατεία Αυδή. Την πρώτη εκδήλωση με παιχνίδια, μπάλες και ζωγραφική. Τη δεύτερη εκδήλωση σε συνεργασία με την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Καλειδοσκόπιο» με ζωγραφική και ομαδικά παιχνίδια. Η τρίτη εκδήλωση είχε τον τίτλο «Ήλιε καλό καλοκαίρι!!» και πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Κέντρο Παιδαγωγικής και Καλλιτεχνικής Επιμόρφωσης «Σχεδία». Η εκδήλωση περιλάμβανε θεατρικά και εικαστικά παιχνίδια.\nΑσκητική-Θεατρική παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής\nΘερμές ευχαριστίες για τη γενναιόδωρη προσφορά μέρους των εσόδων της παράστασης «Ασκητική» στον σκηνοθέτη Πάνο Αγγελόπουλο, στη φίλη μας Μαρία Καλίτση και σε όλους τους συντελεστές της παράστασης, που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής.\nΜικρή γιορτή αποφοίτησης\nΤον Ιούνιο οργανώσαμε μια μικρή γιορτή ανάμεσα σε λίγους φίλους που γνωρίζουν τον Χασάν εδώ και καιρό, για να τον συγχαρούμε που τελείωσε τη σχολή Σεφ ξεπερνώντας γενναία όλες τις δυσκολίες και να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον φίλο Γιώργο Καραβία που είχε αναλάβει για δυο χρόνια το συνολικό ποσό των διδάκτρων καθώς και την ενθάρρυνση και πολλαπλή υποστήριξη του Χασάν.\nΓιώργο σ’ ευχαριστούμε!!!\nΠρώτη χρονιά στη Σχολή Κινηματογράφου\nΟ Αλασάν ολοκλήρωσε με επιτυχία την πρώτη χρονιά στη σχολή Σταυράκου. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους τους φίλους και φίλες που στη μνήμη του Νίκου Θέμελη συνέβαλαν στα δίδακτρα της σχολής. Επίσης να ευχαριστήσουμε τον διευθυντή, τους καθηγητές και τους συμμαθητές του Αλασάν που τον στήριξαν στη δύσκολη προσπάθεια που είχε μπροστά του. Ήδη φωτογραφίζει και βιντεοσκοπεί τις εκδηλώσεις μας και ολοκλήρωσε ένα 3λεπτο βιντεάκι όπου παρουσιάζει τις δράσεις του Δικτύου. Σύντομα θα το ανεβάσουμε στην ιστοσελίδα μας για να το δείτε όλοι.\nΚαλωσορίζουμε με ενθουσιασμό τα νέα μέλη του Δικτύου, που αυτό το τρίμηνο ήταν 24. Τους ευχαριστούμε και τους καλοδεχόμαστε στην παρέα μας.\nΕυχαριστούμε το Βήμα για την παρουσίαση της δράσης μας στη Δημοτική Βιβλιοθήκη, την Athens Voice και το Protagon που δημοσιεύουν σταθερά τις εκδηλώσεις και τις προσκλήσεις μας.\nΕυχαριστούμε τη Σοφία Α. για την προσφορά της κιθάρας στον Τσαμάν.\nΕυχαριστούμε το μέλος μας γιατρό Τάσο Δουδουλακάκη που είναι πάντοτε πρόθυμος να βοηθήσει.\nΘερμές ευχαριστίες στο Φάρο Τυφλών Ελλάδος, τη διευθύντρια κα Γεωργία Μήλα, τη Γενική Γραμματέα κα Ζωή Γερουλάνου και την κοινωνική λειτουργό κα Δώρα Καραμιχαλάκου για την ένταξη του Τσαμάν στο πρόγραμμά τους. Η βελτίωση της καθημερινής ζωής του είναι για όλους μας σημαντική.\nΕυχαριστούμε τον Δημήτρη Τσαραπατσάνη για τη νομική του υποστήριξη αυτό το τρίμηνο και για τη φροντίδα του σε χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες, στις οποίες υπήρξε πολύτιμος σύμβουλος.\nΕυχαριστούμε τη Μαρίνα Φλέγκα για το air-condition που θα δροσίζει το νέο χώρο του Δικτύου και για την εξαιρετική διάθεση συνεργασίας και αλληλεγγύης που τη διακρίνει.\nΤο Δίκτυο αντιπροσώπευσε η ειδική γραμματέας του Χριστίνα Σκούρτη μετά από επίσημη πρόσκληση τέλη Μαΐου στην 7η συνάντηση του Ευρωπαϊκού Φόρουμ για την Ένταξη, που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, με θέμα το δικαίωμα στην οικογενειακή επανένωση των υπηκόων τρίτων χωρών που ζουν στην ΕΈ (Οδηγία 2003/86/ΕΚ). Η συνάντηση αφορούσε την ανταλλαγή απόψεων για τους τρόπους που θα γίνουν αποτελεσματικότεροι οι κανόνες για την οικογενειακή επανένωση.\nΤο Δίκτυο συμμετείχε τον Ιούνιο με τη Χριστίνα Σκούρτη ως εκπρόσωπο του Δικτύου ΜΚΟ στην εξέταση της Εθνικής Αντιπροσωπείας της 2ης και 3ης Εθνικής Έκθεσης για την Εφαρμογή της «Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού» από την αρμόδια Επιτροπή του ΟΗΕ στη Γενεύη. Τις καταληκτικές παρατηρήσεις μπορείτε να διαβάσετε εδώ.\nΣυμμετείχαμε στην ημερίδα που οργάνωσε ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός-Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας με τίτλο “Πρόσβαση των ανηλίκων αιτούντων άσυλο στο ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό σύστημα-Αντιμετωπίζοντας τις προκλήσεις”. Την ημερίδα παρακολούθησαν τα μέλη μας Χριστίνα Οικονομοπούλου και Νάνσυ Δεσποτοπούλου.\nΣυμμετείχαμε στο Β΄ Ετήσιο Συνέδριο Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της Capital Link, που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο. Στον εκθεσιακό χώρο παρουσίασε το υλικό του Δικτύου η Ελένη Μήτκου και τις εργασίες του συνεδρίου παρακολούθησε η Χριστίνα Οικονομοπούλου.\nΣυμμετείχαμε στην εκδήλωση που οργάνωσαν το Μάιο η Microsoft Ελλάς και η EuroCharity με τίτλο «Tech4Good: Η τεχνολογία στην υπηρεσία των Εθελοντικών Οργανώσεων». Την εκδήλωση παρακολούθησε η Αφροδίτη Δήμου.\nΤο Δίκτυο συμμετείχε τον Ιούνιο στην Ημερίδα Μathisis 2.0 που αφορούσε καινοτομικές πρωτοβουλίες νέων και καλές πρακτικές για την αξιοποίηση των Διαδικτυακών Εργαλείων και Κοινοτήτων στον τομέα της Εκπαίδευσης και της Δια Βίου Μάθησης. Συμμετείχε επίσης στη βράβευση των μαθητών και μαθητριών, καθώς και των ασυνόδευτων ανηλίκων προσφύγων, που διακρίθηκαν στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικής Δημιουργίας του 2011, με θέμα «Ρατσισμός και ξενοφοβία: Επικίνδυνα φαινόμενα για μια χώρα». Τον διαγωνισμό διοργάνωσε η ‘Ύπατη Αρμοστεία με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.\nΣυμμετείχαμε τον Ιούνιο στην «Ημερίδα της Γ.Γ.Ν.Γ. για το Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντισμού 2011», που πραγματοποιήθηκε στα Γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα. Την εκδήλωση παρακολούθησε η Χριστίνα Οικονομοπούλου.\nΣυνυπογράψαμε τον Μάιο την έκκληση του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας μαζί με 166 ευρωπαϊκούς φορείς σχετικά με την πρόταση αναδιατύπωσης της Οδηγίας για τις Συνθήκες Υποδοχής και τον Κανονισμό του Δουβλίνου. Η Διεθνής Αμνηστία σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και Εξόριστους (ECRE), απηύθυναν έκκληση προς τα αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα ώστε να διασφαλιστεί η διατήρηση των ελαχίστων εγγυήσεων αναφορικά με την κράτηση των αιτούντων άσυλο.\nΤο Δίκτυο έγινε τον Μάιο μέλος του ΚΕΣΑΘΕΑ / Δράσεις και Υπηρεσίες Δήμων και Φορέων ( www.kesathea.org) κ αι συμμετέχει στο Δίκτυο Υπεύθυνων Οργανισμών και Ενεργών Πολιτών www.qualitynet.gr .\nΑναλυτικά κείμενα για όλες τις παραπάνω δραστηριότητες, περισσότερες πληροφορίες, καθώς και φωτογραφικό υλικό μπορείτε να βρείτε στο site του Δικτύου www.ddp.org.gr\nΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ έχουν ως αποκλειστικό στόχο τη διαφάνεια και την επικοινωνία των εθελοντών και όσων στηρίζουν τις δράσεις μας. Πιστεύουμε στη μικρή ή μεγαλύτερη συμμετοχή που καθένας μπορεί να προσφέρει ανάλογα με τις δυνατότητες και την επιθυμία του, στις πρακτικές ιδέες, στις συνεργασίες που οικοδομούν την εμπιστοσύνη στη συλλογικότητα, στις πρωτοβουλίες που ευαισθητοποιούν και διευρύνουν τον κύκλο των φίλων. To Δίκτυο είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο που στηρίζεται αποκλειστικά στην οικονομική συνδρομή των μελών και των φίλων του.


08 | Νοέμβριος | 2011 | ΡΑΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ\nΤι διδάσκει η Πορτογαλία;\nΛογικά σκεπτόμενοι θα μπορούσαμε να περιμένουμε πτώση της επιρροής των κομματικών σχηματισμών που στηρίζουν τα προγράμματα του Δ.Ν.Τ και της Ε.Ε, μετά την συγκυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την ΝΔ. Συνεπώς οι πέραν αυτών δυνάμεις -ειδικότερα δε εκείνες που αναφέρονται στην παραδοσιακή αριστερά- αναμένεται να έχουν αυξημένη πολιτική επιρροή, έναντι εύκολα αντιμετωπίσιμων αντιπάλων. Πολλοί θεωρούν πως θα υπάρξει εκλογική άνοδος τόσο του ΚΚΕ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ στην προσεχή αναμέτρηση. Κάτι τέτοιο διαφαίνεται, ωστόσο αυτό δεν αποτελεί και νομοτελειακή εξέλιξη.\nΣτην Πορτογαλία λόγου χάρη, όπου σύμπασες οι κυρίαρχες δυνάμεις (τρία κόμματα μάλιστα) στήριξαν το εκεί μνημόνιο κέρδισαν συντριπτικά ποσοστά.\nΑντίθετα τόσο το κομμουνιστικό κόμμα Πορτογαλίας όσο και οι λοιπές δυνάμεις της αριστεράς υπέστησαν καθίζηση.\nΤίποτε λοιπόν το δεδομένο, σε εποχές αμηχανίας και σύγχυσης.\nΑνακούφιση προκάλεσε σε μέρος του στελεχιακού δυναμικού του ΠΑΣΟΚ η συμφωνία για την συγκυβέρνηση με την ΝΔ. Καθώς αισθάνονται πως θα μοιρασθούν με κάποιους το βάρος του σταυρού -που συνεπάγεται μέχρι και πανικό από τις απειλές κατά βουλευτών του-, από την ψήφιση νόμων κατ’ επιταγή των δανειστών και των πολιτικών τους εκπροσώπων.\nΑλλά το σημαντικότερο αφορά τη νοοτροπία, η οποία έχει εμποτίσει την μεγάλη πλειοψηφία της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ.\nΜέχρι τώρα στήριζαν απόλυτα τα μέτρα της κυβέρνησης Παπανδρέου, έως ότου κατανόησαν πως (με το δημοψήφισμα) απειλείται η παραμονή στην εξουσία. Εν μια νυκτί τον άδειασαν και έβαλαν πλώρη για νέα κυβερνητικά σχήματα. Ευελπιστώντας να κρατήσουν ποσοστά που, μετά τις εθνικές εκλογές, θα τους βοηθήσουν να μείνουν στο παιχνίδι μιας μακρόχρονης συγκυβέρνησης με την ΝΔ.\nΗ Δαμανάκη μας δουλεύει\n«Η παραμονή στο ευρώ θα έχει τίμημα, θα πρέπει να εγκαταλείψουμε την εύκολη ζωή», δήλωσε η επίτροπος της Κομισιόν Μαρίας Δαμανάκη στο ραδιόφωνο του BBC, ενώ χαρακτήρισε γενναίο το Γιώργο Παπανδρέου για την απόφαση του να παραιτηθεί.\nΥπαρκτός είναι ακόμα ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, σύμφωνα με δηλώσεις της επιτρόπου.\nΗ συμφωνία για δημιουργία κυβέρνησης σωτηρίας άνοιξε ένα μικρό παράθυρο ελπίδας αλλά «ακόμα δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το τελικό αποτέλεσμα», τόνισε η κ. Δαμανάκη.\nΗ εύκολη ζωή βέβαια είναι η άλλη: Βασικός μισθός 230.000€, 35.000€ για έξοδα στέγασης, 3391 € βουλευτική σύνταξη και 5.166 € ανά τρίμηνο από τον ΟΤΕ. Αυτά είναι τα χρήματα που παίρνει η κ. Δαμανάκη και με περιττή ευκολία μιλά για την εύκολη ζωή.\nΗ Μαρία ζει στην κοσμάρα της και εμείς πρέπει να την ανεχόμαστε;


ΤΟ ΕΙΛΗΤΑΡΙΟΝ: Ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΒΕΒΗΛΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ\nΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΒΕΒΗΛΟΣ\nΜετά τα είκοσι χρόνια μου, ήμουν πια ποιητής και γνωστός σε όλη την πατρίδα μου. Συνεργαζόμουν στο ραδιόφωνο, αρθρογραφούσα στα πιο μεγάλα περιοδικά και τις εφημερίδες. Είχα βραβευτεί για κάποια βιβλία μου. Οι μεγάλοι λογοτέχνες της χώρας με επαινούσαν και έλεγαν για μένα τα καλύτερα. Έδειχναν να έχουν πολλές ελπίδες για το ταλέντο μου. Δεν κέρδιζα χρήματα όμως ώστε να βοηθήσω τον πατέρα μου που οι ανάγκες του ήταν επιτακτικές.\nΟ ίδιος αισθανόταν πολύ περήφανος που είχε γιο ποιητή. Πίστευε ότι στον κόσμο το ανθρώπινο μεγαλείο ξεκινά με τους αγίους, τους ποιητές και τους φιλοσόφους. Στην Ορθοδοξία μας η προσευχή και η ποίηση δεν διαχωρίζονται. Και η μια και η άλλη στοχεύουν στο ωραίο, το υπερβατικό, το θεϊκό. Την προσευχή και την ποίηση τις ορίζουν οι νόμοι της ομορφιάς και της αρμονίας και ο άνθρωπος μέσω της ομορφιάς αποτείνεται στο σύμπαν και το αιώνιο. Η κορυφαία θεολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας –η επιτομή της πίστης και της προσευχής– λέγεται «Φιλοκαλία», που σημαίνει «έρως του ωραίου». Ωραίο και θείο είναι ένα και το αυτό· το θείο είναι ωραίο και το ωραίο θείο. Κάθε άγιος, κάθε μοναχός είναι φιλόκαλος, εραστής της ομορφιάς, γιατί ο Θεός είναι η ύψιστη ωραιότητα.\nΟι μοναχοί, οι ερημίτες, οι ασκητές και οι άγιοι ονομάζονται και «καλόγεροι» ή όπως λέγεται στην ελληνοβυζαντινή γλώσσα, εκείνοι που έχουν «καλά γεράματα». Ο ποιητής, ο ζωγράφος, ο καλλιτέχνης πουθενά αλλού δεν βρίσκεται τόσο μέσα στο κλίμα του, στον χώρο του, όσο μέσα στην Εκκλησία και την Ορθοδοξία. Όντας ποιητής, προσεγγίζω τον Θεό περισσότερο από όσο ένας άλλος. Μετά τον ιερέα, ο ποιητής είναι εκείνος που βρίσκεται πλησιέστερα στον Θεό. Ένας σημαντικός ρωμαιοκαθολικός καρδινάλιος του περασμένου αιώνα, ο καρδινάλιος Pitra (1812–1889), υποστήριζε: «Ευφυέστερη και πιο γενναιόδωρη από τον Πλάτωνα, ο οποίος βραβεύει τον ποιητή αλλά από την άλλη τον εξαφανίζει στο περιθώριο, η Ορθοδοξία άνοιξε στον ποιητή τους ναούς της, του πρόσφερε τιμητική θέση στο θυσιαστήριό της, του δάνεισε τις μελωδίες της για να πληρώσει τις πολλές ώρες της προσευχής της, μέρα και νύχτα. Πουθενά αλλού η ποίηση δεν τιμήθηκε τόσο από Εκκλησία όσο από την Ορθοδοξία στην χώρα του Ομήρου» (βλ. Καρδιναλίου Pitra, Hymnographie de l’ Eglise Grecque, Ρώμη 1867, σελ. 23).\nΣπουδαίοι ποιητές, ζωγράφοι, μουσικοί και ρήτορες ανακηρύχθηκαν άγιοι, όπως ο Ρωμανός ο Μελωδός, Ιωσήφ ο Υμνογράφος, ο Ναρσής ο χαριτωμένος, ο Ανδρέας Κρήτης, ο Εφραίμ ο Σύρος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός ή Χρυσορρόας. Όπως και ζωγράφοι ανακηρύχθηκαν άγιοι, και πρώτος ο Αντρέι Ρουμπλιώφ, ο σημαντικότερος Ρώσος ζωγράφος. Ποίηση και προσευχή είναι η προς τον ουρανό κλίμαξ, η σκάλα που ανέρχεται. Και ο πατέρας μου ένιωθε περήφανος για μένα. Δεν είχα γίνει –δυστυχώς- ιερέας, αλλά να που έγινα ποιητής· έτσι, στα σκαλοπάτια που ανεβαίνουν στον ουρανό, βρέθηκα ακριβώς πίσω από τον ιερέα.\nΈνα πρωινό ο πατέρας μου απροειδοποίητα έφτασε στην πρωτεύουσα. Ήταν τεράστια η έκπληξή μου. Γιατί ποτέ του δεν ταξίδευε εδώ εξόν απ’ το φθινόπωρο, να πάει στο ταμείο του Υπουργείου Θρησκευμάτων και να δανειστεί κάτι από τους μισθούς του. Για να είναι σε θέση να στείλει πάλι τα αδέλφια μου στο σχολείο, να τους ψωνίσει βιβλία και υποδήματα.\nΌμως τώρα δεν ήταν φθινόπωρο, κι εκείνος ήταν εδώ! Αυτόματα διαισθάνθηκα πως κάτι σοβαρό συμβαίνει. Πολύ σοβαρό!\nΟ πατέρας μου ήρθε στο μικρό διαμέρισμά μου, κάπου στο κέντρο της πρωτεύουσας, κατά τις πεντέμισι το πρωί. Ώρα που φτάνουν στην πολιτεία τα τραίνα από τις μακρινές επαρχίες μας. Ενοχλήθηκα πολύ που με ξύπνησαν. Χτυπούσε παρατεταμένα το κουδούνι να ανοίξω. Μόλις είχα πέσει στο κρεβάτι. Πεντέμισι το πρωί συνήθιζα να πέφτω για ύπνο. Είχα μεγάλη ανάγκη να δουλεύω σκληρά προκειμένου να πληρώνω στο Πανεπιστήμιο δίδακτρα και μαθήματα. Εργαζόμουν σε εφημερίδες γράφοντας χρονικά πάνω σε διάφορα συμβάντα.\nΤο πιο βάρβαρο σε τούτο το επάγγελμα ήταν η αγρύπνια μέχρι τη στιγμή που θα κυκλοφορήσουν οι πρώτες εκδόσεις, στις πέντε περίπου το πρωί. Απαγορεύεται να διαφύγει από τον ρεπόρτερ μια πυρκαγιά, ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, κάποια τραγωδία που γίνεται χαράματα. Και περιέργως, όλα τα ενδιαφέροντα συμβάντα που αναζητούν στις στήλες τους οι εφημερίδες, γίνονται τις πρώτες πρωινές ώρες. Το έχω παρατηρήσει αυτό. Όφειλα λοιπόν να ξενυχτώ κάθε βράδυ δίπλα στο τηλέφωνο πάνω απ’ τη μεγάλη πολιτεία. Μόνο άμα φώτιζε η μέρα πήγαινα να κοιμηθώ.\nΑνοίγοντας την πόρτα και αντικρίζοντας τον πατέρα μου, ένιωσα μεγάλη ευτυχία και μεγάλη νύστα. Για να μην κλείσουν τα μάτια μου, πήγα κι έριξα στο πρόσωπο κρύο νερό. Γύρισα και τον κοίταξα καλά, τον κοίταζα όπως κοιτούν μια εικόνα, όπως τον κοιτούσα την πρώτη στιγμή που τον γνώρισα. Αλλά όμως, αντί να χαρώ, η καρδιά μου μαύρισε. Ο πατέρας μου ήταν ντυμένος με ρούχα αγίου, με κουρέλια θέλω να πω. Ένα κουρέλι απέγινε το ράσο του, το μοναδικό ράσο που είχε σε όλη του τη ζωή. Φορούσε ένα και μόνο ράσο, έτσι όπως έχουμε ένα και μόνο πρόσωπο. Κάθε τόσο η πρεσβυτέρα το έπλενε νύχτα, το μπάλωνε και το τακτοποιούσε. Όμως τώρα, ύστερα από είκοσι χρόνια ιεροσύνης, το μονάκριβο ράσο του πατέρα μου δεν άντεξε άλλο… Είχε κουρελιαστεί, ήταν ένα κουρέλι που δεν ήταν μαύρο, ούτε μπλε, ούτε μπεζ. Δεν υπήρχε καν χρώμα στα κουρέλια, εδώ κι εκεί σκόρπια μπαλώματα. Το θέαμα τούτου του κουρελιάρη αγίου με πίκρανε τόσο ώστε έσκυψα και κοίταζα το πάτωμα. Η εικόνα του ήταν υπερβολικά πικρή για να την βαστάξω. Μου ξέσκιζε την καρδιά. Ο ιερέας αυτός στο κάτω-κάτω ήταν ο πατέρας μου, ό,τι περισσότερο αγαπούσα, μου ήταν ανυπόφορα όσα έβλεπα. Δεν άντεχα να κοιτώ το μαρτυρικό του πρόσωπο, τα κουρέλια που φορούσε.\nΌμως η πιο μεγάλη θλίψη τώρα άρχιζε. Όπως έπεσε εκεί η ματιά μου πρόσεξα τις μπότες στα πόδια του, κι είδα κάτι πιο φριχτό από το ράσο. Φορούσε τις ίδιες μπότες με τα χοντρά καρφιά που είχε πάντα· αφού ήταν το «άλογο του Χριστού», έπρεπε να είναι σαν άλογο πεταλωμένος. Πάντα πήγαινε με τα πόδια στις υποχρεώσεις του. Γι’ αυτό χρειαζόταν ψηλές μπότες, ήταν το βασικό εργαλείο της ιεροσύνης του πάνω στα πανύψηλα βουνά. Τώρα όμως οι μπότες δεν κρατούσαν παραπάνω. Είχαν τρυπήσει από παντού και φαίνονταν από τις τρύπες οι χοντροκομμένες άβαφες μάλλινες κάλτσες που του έπλεκε η πρεσβυτέρα, η μάνα μου. Φαίνονταν τα δάχτυλα των ποδιών του, παγωμένα, φλογισμένα απ’ τους ρευματισμούς και την κούραση. Έβλεπες μέσα από τις τρύπες τώρα και το γυμνό του δέρμα, ξασπρισμένο σαν την κιμωλία, δέρμα σχεδόν νεκρό.\nΈκλεισα τα μάτια μου. Πίεζα τα βλέφαρά μου να μη μου ξεφύγουν δάκρυα, έτσι όπως σφίγγουμε τα χείλη για να μην ξεφύγει ουρλιαχτό ή κραυγή πόνου. Να απωθήσω δάκρυα και κραυγή βαθιά στην καρδιά μου. Μέχρι τη μέρα που δάκρυα, ουρλιαχτό και κραυγή παθαίνουν έκρηξη, σκάνε όταν πια καταπιεστούν υπερβολικά. Κι όχι μονάχα τα δάκρυα ή οι κραυγές ξεπετιούνται τότε, αλλά και το στήθος, τα πλευρά, το δέρμα, όλα όσα έχει κανείς πάνω του ξεσπούν. Τότε είχα ακόμα τη δύναμη να τα σπρώχνω μέσα μου. Να υπομένω. Έσφιγγα τα δόντια μου, έσφιγγα τα χείλη μου, την καρδιά μου την κρατούσα σφιγμένη. Όλο το σύμπαν έσφιγγε την καρδιά μου.\nΟ πατέρας μου, κοκκίνισε· τράβηξε κι έκρυψε κάτω από τραπέζι γρήγορα-γρήγορα τα πόδια του, ντράπηκε, είχε κοκκινίσει από πόνο και ντροπή που εγώ ο γιος του είχα αντικρίσει τη μεγάλη του εξαθλίωση. Είπε για να δικαιολογηθεί: «Με τον πόλεμο δεν μπορούμε να φτιάξουμε παπούτσια, ούτε μπορούμε να τα επιδιορθώσουμε. Δεν βρίσκουμε πουθενά δέρμα. Σ’ εμάς στην Πετρόνταβα απαγορεύουν την επεξεργασία δέρματος· αν πιάσουν κανέναν να επεξεργάζεται δέρματα, τον πυροβολούν επί τόπου. Χωρίς ανάκριση, χωρίς δίκη, χωρίς μια κουβέντα, απλώς τον τουφεκίζουν. Δεν υπάρχει πια δέρμα σε ολόκληρη την περιοχή μας· κι άμα δεν έχεις δέρμα, δεν γίνεται να φτιάξεις παπούτσια.\n–Έχω ένα ζεύγος άρβυλα του σκι. Μου τα δώρισε κάποιος που αγαπάει τα ποιήματά μου… Έχει μεγάλο μαγαζί εδώ στο κέντρο. Πάρε τις.\nΈψαξα και βρήκα τα άρβυλα του σκι, εξέτασα τα πέλματα και τα σύγκρινα με τα τρύπια, σχεδόν εξαφανισμένα πέλματα στις μπότες του πατέρα μου. Φορούσαμε το ίδιο σχεδόν νούμερο και με έκανε περήφανο που είχαμε στα παπούτσια το ίδιο νούμερο. Πολύ περήφανο που κατάφερνα να τον βοηθήσω.\n–Θα τα χρειαστείς τα άρβυλά σου, μου είπε.\n–Όχι. Καθόλου δεν τα χρειάζομαι. Εγώ δεν έχω χρόνο ούτε να κοιμηθώ, όχι να κάνω σκι. Πεθαίνω συνεχώς απ’ τη νύστα. Πάντα μου νυστάζω.\nΟ πατέρας μου έσκυψε και κοίταζε τα άρβυλα έτσι όπως περιεργαζόμαστε ένα θησαυρό. Μέσα τους τα πόδια του θα σώζονταν απ’ το κρύο, τα νερά, τις λάσπες. Φορώντας τα παπούτσια μου θα μετέφερε ευκολότερα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, θα Τα πήγαινε πιο γρήγορα, με λιγότερους πόνους, πιο ξεκούραστα.\n–Μου λες αλήθεια; Δεν σου χρειάζονται;\n–Δεν φορούμε άρβυλα για σκι μέσα στην πόλη. Και για χρόνια δεν πρόκειται να πάρω άδεια, έχω να δουλέψω σκληρά. Δεν υπάρχει περίπτωση να πάω για σκι. Πάρε τα άρβυλα, είναι δικά σου. Ο Θεός μού τα έστειλε για να σου τα δώσω. Πες μου τώρα, γιατί βρίσκεσαι στην πρωτεύουσα;\nΜόλις το άκουσε τούτο, ξέχασε τη χαρά του, το πρόσωπό του σκοτείνιασε, έσφιξε τα χείλη, με ακουμπούσε η στενοχώρια του. Τον πονούσε να μου διηγιέται εκείνο που τον βασάνιζε.\n–Πάω να φτιάξω ένα καφέ, εσύ ξεκουράσου λίγο, βάλε να δοκιμάσεις τα παπούτσια. Εκεί είναι το μπάνιο. Να πιούμε ύστερα τον καφέ και να μιλήσουμε για τον λόγο που ήρθες.\nΒγήκα από το δωμάτιο. Τον άφησα μόνο. Στη μικρή κουζίνα, φτιάχνοντας τον καφέ, δεν κατάφερα να σταματήσω το κλάμα μου. Ήμουν απέραντα λυπημένος για τον πατέρα μου. Απερίγραπτα με πλήγωνε… αυτός και ολόκληρος ο μολδαβικός και ρουμανικός λαός μου. Πονούσα γιατί δεν έβλεπα από πουθενά φως, από πουθενά να μας έρχεται κάποια βοήθεια, κάποια πιθανότητα σωτηρίας – ούτε από αριστερά ούτε από δεξιά. Ο λαός μου πρέπει να υποφέρει. Και η βοήθεια μονάχα από ψηλά μπορούσε να έρθει, από τον Ουρανό. Από πουθενά αλλού δεν υπήρχε ελπίδα. Όπως λέχθηκε: «Πᾶσα δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι καταβαίνον, ἐκ τοῦ Πατρὸς τῶν φώτων» (Θεία Λειτουργία, «Οπισθάμβωνα Ευχή»). Σκουπίζω τα μάτια μου και χωρίς ελπίδα από δεξιά ή αριστερά, στέλνω την προσδοκία και του λαού μου, την προσδοκία στον Ουρανό.\nΦέρνοντας μέσα τον καφέ, βρίσκω τον πατέρα μου να χαμογελά. Φορούσε τα άρβυλα και χαμογελούσε. Αισθανόταν τα πόδια του ξεκούραστα.\n–Πες μου, γιατί έφτασες στην πρωτεύουσα, πατέρα;\nΞέχασε αμέσως τα άρβυλα και ξανάγινε περίλυπος.\n–Με έπαυσαν. Σκοπεύουν να με δικάσουν.\n–Δεν έχεις πια δικαίωμα να τελείς τη θεία Λειτουργία; φώναξα.\nΔεν υπήρχε για μένα μεγαλύτερη συμφορά από όσες μπορούν να συμβούν κάτω από τον ήλιο. Τίποτα δεν συγκρίνεται μ’ αυτό. Αδύνατον να φανταστώ τον πατέρα μου ως κάτι άλλο εξόν από υπηρέτη του Θεού. Μου αρκούσε η απόγνωση που εγώ αποκλείσθηκα από την ιεροσύνη. Τον πατέρα μου όμως αδύνατον να μη τον σκέφτομαι ως ιερέα. Καλύτερα να τον δω νεκρό, παρά μακριά από το Θυσιαστήριο.\n–Δεν έχεις πια δικαίωμα να τελείς τη θεία Λειτουργία; ξαναρώτησα.\n–Έχω ακόμα το δικαίωμα, γιατί δεν υπάρχει άλλος ιερέας να πάρει τη θέση μου. Προσωρινά συνεχίζω να λειτουργώ, διοικητικά όμως έχω παυτεί, δεν πληρώνομαι. Έχω επ’ αόριστον παυτεί. Ετοιμάζονται να με δικάσουν και να με καταδικάσουν, γιατί πρόκειται για πολύ σοβαρή υπόθεση, πολύ βαριά. Γι’ αυτό ήρθα εδώ· βοήθησέ με!\n–Μα, τι έκανες;\n–Με κατηγορούν πως βεβήλωσα το κοιμητήριο.\n–Δεν μπορεί! Είναι συκοφαντία σίγουρα, δεν είναι;\n–Δεν είναι συκοφαντία, αλήθεια είναι.\n–Από καταβολής κόσμου, κανείς δεν είδε ιερέα να βεβηλώνει κοιμητήριο. Ιερείς έχουν διαπράξει απερίγραπτα κρίματα, αλλά κάτι τέτοιο, όχι! Ποτέ! Δεν είναι δυνατόν να βεβηλώνουν κοιμητήριο!\n–Ναι, μου απάντησε. Είμαι ένοχος, πρέπει να με βοηθήσεις. Είμαι βαριά ένοχος, πρέπει να έρθεις μαζί μου. Γιος μου είσαι, έλα να πάμε στο Υπουργείο Θρησκευμάτων. Πάμε μαζί να τους παρακαλέσεις να με λυπηθούν.\n–Αποκλείεται να σε πιστέψω, πατέρα. Σε ξέρω καλά. Αποκλείεται εσύ να έχεις βεβηλώσει το νεκροταφείο. Σε κανέναν ιερέα δεν μπορεί να συμβεί, ειδικά σε σένα. Δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ μου να σε πιστέψω. Μα, τι λες πως έκανες;\n–Βεβήλωσα το κοιμητήριό μας.\n–Πώς έκανες κάτι τέτοιο δηλαδή;\n–Αναγκάστηκα να σταματήσω τις αδελφές σου και τον αδελφό σου από το σχολείο. Πρέπει να έρθεις να πάμε στο Υπουργείο, να μου δώσουν τον μισθό μου, δεν έχω άλλο πόρο ζωής. Μικρός μισθός, άθλιος, αλλά τίποτα άλλο δεν έχω. Δεν πρέπει να μου κόψουν την μισθοδοσία, είναι σα να με καταδικάζουν σε θάνατο, κι εμένα και την οικογένειά μας· τη μητέρα σου, τον αδελφό σου, τις αδελφές σου…\nΟ δύστυχος και πάμφτωχος πατέρας μου βρισκόταν σε πανικό. Δεν τον είχα ξαναδεί κατατρομαγμένο. Τρόμαζε για τις τεράστιες στερήσεις, τους αβάσταχτους πόνους που πλησίαζαν.\n–Πώς βεβήλωσες το κοιμητήριο; ξαναρώτησα.\n–Σου είπα, είμαι ένοχος. Είναι δίκαιο να με τιμωρήσουν. Κατά τον νόμο και τους κανονισμούς της αγίας μας Εκκλησίας έχω βεβηλώσει το κοιμητήριο. Όμως, να μη μου κόψουν τον μισθό, ας μου κόψουν καλύτερα το ένα μου πόδι. Δεν είμαι μόνος μου στον κόσμο. Έχω μαζί την ταλαίπωρη μητέρα σου, τις αδελφές σου, τον αδελφό σου. Έξι ψυχές ζούνε απ’ αυτόν τον μισθό. Παραδέχομαι πως έσφαλα, αλλά υπάρχει άνθρωπος σε τούτη τη γη που να μην αμάρτησε ποτέ; Μονάχα ο Δίκαιος Θεός είναι αναμάρτητος. Αχ! Ας με σπλαχνιστούν κι εμένα και τους δικούς μου…\n–Πες μου τι έγινε.\n–Φταίει ο πόλεμος, άρχισε ο πατέρας μου. Ο πόλεμος είναι που με έσυρε να εκτραπώ. Απ’ όταν ξέσπασε τούτος ο πόλεμος, όλο και συναντάς στους δρόμους ψυχές να περιπλανιούνται σαν χαμένα σκυλιά. Δραπέτες, λιποτάκτες, κατάδικους. Κάθε είδους και ποιότητας κυνηγημένους ανθρώπους. Οδοιπορούν και δεν ξέρουν πού πάνε, ανθρώπινα πλάσματα που επιπλέουν στο πέλαγος. Απ’ το χωριό μας ποτέ δεν περνούσαν ξένοι· τώρα, νύχτα και μέρα, εμφανίζονται άνθρωποι που μας έρχονται απ’ όλα τα σημεία του ορίζοντα. Από παντού μας έρχονται. Βαδίζουν μέσα από το χωριό και πάλι φεύγουν, χωρίς να έχουν ιδέα πού πάνε. Βαδίζουν μέσα από το χωριό, πατώντας στα νύχια, καταφοβισμένοι, κάθε λίγο στρέφονται και κοιτούν πίσω τους μήπως τους κυνηγά κανείς. Κάποιοι, κι ας φοβούνται, τολμούν και χτυπούν μια πόρτα, ικετεύουν να τους δώσουν να φάνε, να πιουν. Ανήκουν σ’ όλες τις εθνικότητες, είναι και Ρουμάνοι ανάμεσά τους, λίγοι λιποτάκτες. Οι περισσότεροι όμως είναι ξένοι, δεν ξέρουν ούτε λέξη ρουμάνικα. Κι ύστερα, τι να τις κάνουν τις λέξεις; Υπάρχουν καταστάσεις που ο άνθρωπος δεν έχει τι να κάνει τις λέξεις! Ό,τι έχουν να πουν, είναι ζωγραφισμένο στο πρόσωπό τους, στο περπάτημά τους, στις κινήσεις τους. Κάθε λέξη, κι η ελάχιστη, θα ήταν ρηχή. Όλοι τους λιμοκτονούν, είναι σε πανικό, διψούν, είναι κατάκοποι και απελπισμένοι. Αλλά πάνω από όλα απελπισμένοι, δεν ξέρουν για πού να τραβήξουν.\nΚάποιος απ’ αυτούς τους δυστυχισμένους έπεσε και πέθανε από εξάντληση έξω από το χωριό μας. Τον βρήκαν πρωί στην άκρη του δρόμου, ζαρωμένο και κοκαλωμένο από την παγωνιά. Κανείς δεν τον είχε δει να φτάνει, ούτε καν τα σκυλιά δεν γαύγισαν. Αν είχαν γαυγίσει, οι χωριανοί θα ξυπνούσαν, θα τον έβαζαν σ’ ένα σπίτι, θα του έδιναν να πιει λίγο γάλα, λίγο καλαμπόκι, κρύα πίτα «μαμαλίγκα». Θα του έδιναν μια γωνιά να πέσει, μια κουβέρτα, να συνέλθει μέχρι να ξημερώσει. Έτσι συνηθίζουν να φέρονται οι χωριανοί, όποτε πλάσματα χωρίς πατρίδα, απροστάτευτοι, χαμένοι, φτάνουν στο χωριό. Όμως αυτόν εκεί, αυτόν που βρέθηκε πεθαμένος, κανείς δεν τον πήρε μυρωδιά άμα έφτασε. Ούτε άνθρωπος ούτε σκύλος τον κατάλαβε. Λες κι έπεσε από τον ουρανό. Και πέθανε. Έρημος. Γερμένος στην άκρη του δρόμου, στα αγριόχορτα.\nΚουβάλησαν το πτώμα του στο σπίτι μας. Τον ακούμπησαν στον αυλόγυρο, στο κοιμητήριο, έτσι από παρόρμηση. Γιατί τους νεκρούς τούς φέρνουν στην εκκλησία πάντοτε, το εξήγησα στους αρμόδιους. Το ξέρεις, στα μέρη μας δεν υπάρχει αστυνομία, ούτε χωροφύλακες, ούτε νοσοκομείο ή νεκροτομείο. Τους νεκρούς τούς πάνε στην εκκλησία.\nΑκούμπησαν με σεβασμό το σώμα του στο νεκροταφείο και μετά ήρθαν και με φώναξαν· όλα αυθόρμητα, όλα παρορμητικά, το εξήγησα αυτό στους ανακριτές. Όταν ένα ανθρώπινο πλάσμα πεθαίνει, καλούν πρώτα-πρώτα τον πατέρα τους, τον ιερέα.\nΈτσι έγινε νωρίς το πρωινό εκείνο στο χωριό μας. Τον είδα ακουμπισμένο στα χόρτα, κάτω από το καμπαναριό, στην πύλη του νεκροταφείου, εκεί που τον είχαν τοποθετήσει οι άνθρωποι που τον είχαν βρει. Δεν γινόταν να τον βάλουν μέσα στην εκκλησία, γιατί η εξώπορτά της ήταν σφαλιστή. Ο πεθαμένος ήταν ένα νέο παλικάρι. Έδειχνε να προέρχεται από πολιτεία και φορούσε πουκάμισο και παντελόνι, είχε λευκή επιδερμίδα κι κοκκινωπό, όμορφο γενάκι. Είχε πρόσωπο αδύνατο, οστεώδες, ωχρό, με μια ιδιαίτερη σύσπαση. Έβλεπε κανείς στο πρόσωπό του, σαν σε ανοικτό βιβλίο το «διάβαζε» πως είχε φοβηθεί πολύ την ώρα που πέθαινε, πως είχε παλέψει απελπισμένα με τον χάρο. Έμοιαζε με άρρωστο παιδί. Μας πέρασε από τον νου μήπως είχε δραπετεύσει από νοσοκομείο, ίσως να ήταν αιχμάλωτος. Έχουν ίδια έκφραση οι αιχμάλωτοι και οι άρρωστοι, ίδια ακριβώς! Τα σκεφτόμασταν όλ’ αυτά έτσι όπως τον κοιτάζαμε. Τον πόνεσα. Κι όλοι όσοι τον τριγύριζαν εκεί στο νεκροταφείο, το πονούσαν το νεκρό παλικάρι. Λες και νιώθαμε φταίχτες. Ένα νέο παιδί, ξένο, τυραννισμένο, παρέδωσε ψυχή μέσα στο χωριό μας. Τόσο σιμά μας. Την ώρα που εμείς στα κρεβάτια μας κοιμόμασταν. Δεν τρέξαμε να τον σώσουμε τη στιγμή του θανάτου του. Έτσι συλλογιζόμασταν. Όλοι μας. Γι’ αυτό και αισθανόμασταν κάπως ένοχοι.\nΜεταφέραμε το νεκρό κορμί στην εκκλησία για να μην το κατασπαράξουν τα σκυλιά, οι γάτες, οι μύγες. Αυτό κάναμε πρώτο. Μετά έστειλα στο διπλανό χωριό, στη χωροφυλακή, έναν καβαλάρη να τους ειδοποιήσει. Όπως περιμέναμε τους χωροφύλακες, έβαλα δυο αναμμένα κεριά στο προσκεφάλι του παιδιού. Το φέρετρό του το είχαμε στο κέντρο του ναού. Ύστερα, φόρεσα το επιτραχήλιο και έψαλα την επικήδειο ακολουθία για την ανάπαυση της άγνωστης ψυχής.\nΟι χωροφύλακες κατέφτασαν απόγευμα. Έγδυσαν τον νεκρό, έψαξαν το σώμα του μήπως και ήταν δολοφονημένος. Τον εξέτασαν. Ύστερα, κατέληξαν πως δεν πρόκειται για έγκλημα και έφυγαν. Είπαν πως πέθανε από φυσικό θάνατο και θα συντάσσανε την αναφορά.\n–Και ο νεκρός; Τι θα κάνουμε με τον νεκρό;\n–Μπορείτε να τον θάψετε, είπαν. Δεν υπάρχει λόγος να μη τον θάψετε. Είναι ένας νεκρός δίχως όνομα, ούτε κανένα χαρτί έχει πάνω του, τίποτα δεν έχει. Θάψτε τον!\n–Νομίζετε ότι είναι χριστιανός; τους ρωτήσαμε.\n–Αφού είναι πεθαμένος, τι σας νοιάζει αν είναι χριστιανός ή ειδωλολάτρης; γέλασαν οι χωροφύλακες.\n–Για να ξέρουμε πού θα τον θάψουμε.\n–Μην παραμπερδεύετε τα πράγματα! Σκάψτε μια τρύπα στο νεκροταφείο και χώστε τον σαν όλους τους πεθαμένους. Κι αν σας κάνει όρεξη, κάντε του και καμιά προσευχή. Δεν θα του κάνει κακό, είναι-δεν είναι χριστιανός. Για καλό είναι. Άντε, γεια σας!\nΌταν απομακρύνθηκαν οι χωροφύλακες, πλύναμε το πεθαμένο αγόρι. Τον ξυρίσαμε, του κόψαμε τα μαλλιά. Του φορέσαμε λευκό καθαρό πουκάμισο όπως είναι η συνήθεια. Μετά τον ενταφιάσαμε.\n–Χριστιανικά; Ήξερα πως η Ορθόδοξη Εκκλησία τελεί επικήδειο ακολουθία στους πιστούς που είναι βαφτισμένοι και πιστεύουν στα ιερά της Μυστήρια.\n–Μάλιστα. Τον κηδεύσαμε με όλες τις τιμές της Εκκλησίας μας για τους νεκρούς χριστιανούς.\n–Σφάλμα, είπα. Λάθεψες κατά τους νόμους και τους ιερούς κανόνες μας.\n–Ξέρω, έκανε ο πατέρας μου. Όμως, όσο του διάβαζα την ευχή για τους νεκρούς, παρασύρθηκα. Θυμάσαι τι λέει; «Ἐγώ εἰμι γῆ καὶ σποδός». Στράφηκα γύρω στα μνήματα με τα γυμνά οστά και είπα: «Ἄρα τίς ἐστι, βασιλεὺς ἢ στρατιώτης… δίκαιος ἢ ἁμαρτωλός;».\nΔεν ήμουν σύμφωνος με αυτά. Η νέα γέννηση του χριστιανού είναι στην όγδοη μέρα, με την Ανάσταση του Χριστού, στο Βάπτισμα δηλαδή, δεν ήθελα όμως να λυπήσω κι άλλο τον πατέρα μου, τον ρώτησα μόνο:\n–Ύστερα, μην ξέροντας τίποτα για το ποιος είναι ο νεκρός νέος, προσευχηθήκαμε όλοι μαζί στον Θεό, να του συγχωρέσει τις αμαρτίες, να τον πάρει κοντά Του στον Παράδεισο με τους αγίους Του.\n–Έγιναν κι άλλα. Του δώσαμε το όνομα «Θεόγνωστος», αφού δεν ξέραμε το όνομά του, του ψάλαμε όλη την επικήδειο ακολουθία, τοποθετήσαμε στο μνήμα του ένα ξύλινο σταυρό, που γράψαμε πάνω: «Ενθάδε κείται ο Θεόγνωστος ο οποίος απέθανε εις το χωρίον μας».\nΔεν ήταν καθόλου σύμφωνα με τους νόμους όσα έπραξε ο πατέρας μου, αλλά η καρδιά δεν ξέρει να διαβάζει γράμματα, η ανθρώπινη καρδιά πάντα μένει αναλφάβητη. Κι αν κάποιος δεν ξέρει να διαβάζει τους νόμους, είναι σα να μην υπάρχουν γι’ αυτόν. Ο πατέρας μου άκουσε μονάχα την καρδιά του πατέρα, όμως ως ιερέας έκανε τρομερό σφάλμα. Σαν πατέρας στάθηκε θαυμάσιος, πιο πάνω από το γράμμα του νόμου. Ένας πατέρας αγαπά περισσότερο από όσο σέβεται τους νόμους. Πάνω από τους νόμους αγαπά.\n–Έκανα την ταφή του «Θεόγνωστου» και ήμουν φοβερά συγκινημένος, σα να ήταν γνήσιο παιδί μου, κατά σάρκα. Επειδή ήταν ολομόναχος, ανώνυμος, παρατημένος στον κόσμο. Όλο το χωριό μαζεύτηκε και τον έκλαιγε, λες κι ήταν παιδί του καθενός.\n–Για όσα έκανες σου αξίζει μια επίπληξη, είπα. Μια αυστηρή παρατήρηση και μετά να λήξει το ζήτημα.\n–Δεν τελείωσα ακόμα. Ένα μήνα μετά, εμφανίσθηκαν στο πρεσβυτέριο χωροφύλακες και μαζί τους κάποιοι πολίτες. Κρατούσαν μιαν εντολή, να ξεθάψουν το σώμα του «Θεόγνωστου», πράγμα που έκαναν. Οι πολίτες που τους ακολουθούσαν, τον έγδυσαν, έσκυψαν και εξέταζαν πολύ προσεκτικά το πτώμα που ήταν πια σε αποσύνθεση. Τότε είπαν με βεβαιότητα πως ο νεκρός ήταν το παιδί τους. Μας ζήτησαν να τον φυλάξουμε μέσα στον ναό και να μην τον ξαναθάψουμε στον τάφο. Είπαν πως θα έρθουν αύριο να τον παραλάβουν. Και έφυγαν. «Θα τον κηδέψουμε στο ιουδαϊκό νεκροταφείο κατά τη θρησκεία του», είπαν.\nΔεν ήταν πια «Θεόγνωστος» ο Θεόγνωστος, αφού τον αναγνώρισαν οι δικοί του. Ο τάφος του άδειασε, όλοι στενοχωρηθήκαμε. Γιατί τον είχαμε υιοθετήσει για παιδί μας κι όλοι μας τον αγαπήσαμε. Με την κερασιά, τις πασχαλιές και τις τριανταφυλλιές που τις είχαμε φυτέψει, ο τάφος του ήταν ο ομορφότερος στο κοιμητήριο. Ένας-ένας ξεχωριστά οι χωριανοί, χωρίς να έχει υποχρέωση, ένιωθε χρέος του να τον περιποιείται. Μας έλειπε τώρα ο «Θεόγνωστος». Μας πλήγωνε ο άδειος τάφος…\nΟ πατέρας μου συνέχισε:\n–Στο μεταξύ, κάποιος κατέθεσε μήνυση στο Υπουργείο Θρησκευμάτων και στο Πατριαρχείο. Απαιτούσε να με περάσουν από δίκη και να καταδικαστώ για «ιεροσυλία κοιμητηρίου». Είχα, λέει, κηδέψει εκεί μέσα έναν ειδωλολάτρη. Ζητούσαν την απόλυσή μου, γιατί απέδωσα τιμές χριστιανού σε κάποιον που δεν ήταν χριστιανός. Έστειλαν έναν νομαρχιακό υπάλληλο να εξακριβώσει τα συμβάντα και αυτός έκρινε πως η μήνυση ευσταθούσε. Με απέλυσαν, μου έκοψαν τον μισθό. Προς το παρόν, συνεχίζω να τελώ ακολουθίες, γιατί δεν βρίσκουν αντικαταστάτη μου και δεν επιτρέπεται να μείνει το χωριό δίχως ιερέα. Με το που θα διορίσουν όμως νέο ιερέα, εγώ χάνω κάθε δικαίωμα να μπαίνω στην εκκλησία.\nΣπαραγμός συντάραζε τον πατέρα μου.\n–Έλα μαζί μου στο Υπουργείο, σε ικετεύω! Να μιλήσουμε μαζί στον υπουργό, να τον παρακαλέσουμε να με συγχωρέσει. Χωρίς τον μισθό η οικογένειά μας χάνει κάθε ελπίδα. Θα πεθάνουμε της πείνας, σου λέω, χωρίς υπερβολή.\nΠήγαμε μαζί στο Υπουργείο. Ο πατέρας μου περπατούσε δίπλα μου με τα άρβυλα για σκι που του είχα χαρίσει. Πάντοτε του άρεσε πολύ να περπατά στην άσφαλτο. Γιατί, όσο ζούσε, γύριζε σε βουνίσια μονοπάτια πατώντας χαλίκια και λιθάρια, ενώ τώρα η λεία άσφαλτος τού χάιδευε τα πέλματα. Σαν να πατάει πάνω σε βελούδο, μου έλεγε. Τον γέμιζε ευχαρίστηση, έλεγε, που πηγαίνει στην άσφαλτο χωρίς κάθε λεπτό να κοιτάει πού να πατήσει το πόδι του. Συνέχεια κινδυνεύει κανείς στα βουνά, σε κάθε βήμα, να πέσει και να σπάσει τα πόδια του, να βρεθεί γκρεμισμένος σε αβυσσαλέο γκρεμό. Όμως, τούτη τη φορά που βαδίζαμε, δεν την χαιρόταν την άσφαλτο. Πήγαινε σκεφτικός, σκιασμένος, υπέφερε! Υπέφερε που τον παύουν, που σταμάτησαν τον μισθό του, που τον σέρνουν στα δικαστήρια…\nΟ γραμματέας του Υπουργείου Θρησκευμάτων ήταν φίλος μου, υπήρξε κι αυτός δημοσιογράφος, ένας ηλικιωμένος εξαίρετος άνθρωπος. Μας υποδέχτηκε εγκάρδια στο γραφείο του με τις δερμάτινες πολυθρόνες. Ζήτησε τον φάκελο του πατέρα μου με τα στοιχεία «βεβήλωσης» του κοιμητηρίου. Τον κοίταξε και σκοτείνιασε το πρόσωπό του. Μετά, άκουσε προσεχτικά τον πατέρα μου δείχνοντας συμπάθεια και κατανόηση.\n–Πρόκειται για χοντροκομμένη κατηγορία, του είπα. Ένα ψύλλο τον κάνουν ελέφαντα. Παραδέχομαι πως υπάρχει παράβαση ενάντια στους νόμους και τις διατάξεις της Εκκλησίας, αλλά όχι και να φτάνουμε να λέμε για «βεβήλωση κοιμητηρίου»! Να φτάνουν στο σημείο να παύουν τον πατέρα μου, να του αφαιρούν τον μισθό, να τον καταδικάζουν σε θάνατο από πείνα, χωρίς τρόπο πια να επιζήσει, λόγω μιας ηλίθιας μήνυσης.\n–Δεν μιλάμε για απλή μήνυση, έκανε ο υπάλληλος. Πρόκειται για κάτι πιο σοβαρό, πολύ σοβαρό μάλιστα. Και οι δυο πλευρές επιμένουν ότι ο πατέρας σας ο ιερέας γνώριζε απολύτως ότι ήταν εβραίος ο ανώνυμος νεκρός. Διότι τον έγδυσαν για να τον πλύνουν. Τον είδαν εντελώς γυμνό. Το θεωρούν βέβαιο ότι ο πατέρας σας θα είδε την περιτομή του πεθαμένου νέου.\n–Στην περιοχή μας δεν απογυμνώνουν ποτέ εντελώς έναν νεκρό, εξήγησα. Από αιδώ, ποτέ δεν γίνεται αυτό. Δεν φέρονται όπως σε ένα νεκροτομείο ή σε νοσοκομείο. Για την Εκκλησία συνιστά ιερό και θρησκευτικό λουτρό.\n–Έχει κατατεθεί εγγράφως ότι ο νεκρός γυμνώθηκε τελείως, άρα λογικά συνάγεται πως έγινε αντιληπτή η περιτομή του, πως ήταν εβραίος. Και εφόσον ο νεκρός ήταν εβραίος, αποτελεί πράξη βίας ο ενταφιασμός του όπως αν ήταν χριστιανός. Υπέστη βιασμό με την θρησκευτική έννοια της λέξης. Του επέβαλαν μια ξένη θρησκεία ενώ ήταν πεθαμένος. Αυτά υποστηρίζει η οικογένειά του. Παράλληλα, η Εκκλησία κατηγορεί τον πατέρα σας ότι παραβίασε τους κανονισμούς κηδεύοντας εβραίο με τελετουργία που δικαιούται αποκλειστικά ένας χριστιανός. Και τα δυο μέρη κραυγάζουν πως πρόκειται για «βεβήλωση». Και οι δυο πλευρές θίχθηκαν. Και οι δυο απαιτούν, με σφοδρότητα μάλιστα, την τιμωρία του πατέρα σας. Η πράξη του είναι εξόχως βαριά. Κοντεύει να ξεσπάσει θρησκευτικός πόλεμος εκεί στην Πετροντάβα.\nΟ πατέρας μου έγινε κατάχλωμος. Το ίδιο κι εγώ.\n–Η Εκκλησία σάς θεωρεί ένοχο για «ιεροσυλία κοιμητηρίου». Η οικογένεια του νεκρού σάς θεωρεί ένοχο για «βεβήλωση πτώματος». Βρίσκεστε σε ιδιαιτέρως άσχημη θέση. Πολύ άσχημη! Αν το αντιληφθούν το θέμα οι εφημερίδες, θα ζήσουμε πάλι μια υπόθεση Ντρέιφους. Θα ανακατευτούν οι πάντες, άλλοι υπέρ και άλλοι κατά. Ο καθένας σήμερα μετατρέπει την κάθε πράξη σε πολιτική πράξη, όπως στον μύθο του Μίδα που μετέτρεπε σε χρυσό ό,τι έπιανε. Αγγίξατε με τα χέρια σας έναν νεκρό εβραίο και τον ευλογήσατε ως ιερέας χριστιανός. Ενέργεια επαρκής ώστε να διαπραχθούν εγκλήματα, επανάσταση, σφαγές… Οι άνεμοι των καιρών μας μυρίζουν θειάφι, όπως στην κόλαση. Μίσος, παράνοια, πάθη ξεχύνονται από παντού, έτοιμα να κάψουν τα πάντα σαν τις φλόγες της πυρκαγιάς. Η Ευρώπη όλη φλέγεται σήμερα. Πολύ θλίβομαι για τον γιο σας που ξεκινά τη ζωή του μέσα σε τόσο δηλητηριασμένη ατμόσφαιρα… Πράξατε κάτι αφηρημένο και ευγενές που το μετέτρεψαν σε διπλό ειδεχθές έγκλημα. Πηγαίνετε στην ειρήνη του Θεού! Εγώ κλείνω τον φάκελό σας. Θα σας δοθεί ξανά ο μισθός σας.\nΣηκώθηκε όρθιος. Ο ανώτερος εκείνος υπάλληλος έσκυψε και φίλησε το χέρι του πατέρα μου.\n–Είστε ένας άγιος ιερέας και ένας άγιος άνθρωπος, πάτερ μου!\nΟ πατέρας μου έγινε κατακόκκινος σαν μαθητάκος ή σαν κορίτσι. Τα έχασε και δεν έβρισκε τι να πει.\nΧαρούμενοι που τακτοποιήθηκε επιτέλους η υπόθεση, φύγαμε από το Υπουργείο με έναν ίσκιο στενοχώριας στην καρδιά. Αντιλαμβανόμασταν πια ότι ζούσαμε σε μια ατμόσφαιρα δηλητηριασμένη, νοσηρή και σατανική. Γιατί θα έπρεπε να είσαι δαιμονισμένος για να θεωρήσεις ως κήρυξη πολέμου ανάμεσα σε εβραίους και χριστιανούς εκατέρωθεν, ως βλασφημία της Εκκλησίας, της Συναγωγής, του Χριστού και του Μωυσή, του πατέρα μου την πράξη· πράξη αγαθή, τρυφερή, λιγάκι παιδαριώδη, όπως κάποτε και οι πράξεις των αγίων… Ασύλληπτα ακραίο. Αλλά θα έχω κι εγώ αργότερα την ευκαιρία να νιώσω στο ίδιο το πετσί μου τα δηλητήρια της κόλασης που πνίγουν την ατμόσφαιρα του αιώνα μας. Με το που θα αφηγηθώ ποιος και πώς βεβήλωσε στο Kishinev το παρεκκλήσι της Σχολής μου, όπου πήγαινα και προσευχόμουν κατά τα νεανικά μου χρόνια, με έριξαν στην πυρά και ακόμα με ρίχνουν. Με ηδονή και όλα τα κράτη του Δυτικού κόσμου.\n–Φαίνεται πως πρέπει να συμβαίνει κάποιο σφάλμα για να ξεχωρίσουν οι αθώες καρδιές, έκανα στον πατέρα μου. Γίνονται αγνότεροι κάνοντας σφάλμα όσοι είναι αγνοί σαν εσένα. Και γίνονται αχρειότεροι όσοι είναι αχρείοι και χαμερπείς. Ακόμα κι αν κυκλοφορούν ως νομιμόφρονες και εντός δικαίου.\nΜετά προσκάλεσα τον πατέρα μου να πάμε μαζί σε ένα εστιατόριο. Αρνήθηκε, δεν προλάβαινε να φάει μαζί μου. Έπρεπε να πάρει το μεσημεριανό τραίνο και να επιστρέψει ξανά στην εκκλησία του, στην ενορία του, στη φτώχια του…\nΚαθώς καθόμασταν στο σταθμό του Νότου και περιμέναμε το τραίνο, ένιωθα ευτυχισμένος που πάλι καθόμουν δίπλα του. Και ταυτόχρονα πονούσα που δεν είχα λεφτά να του αγοράσω καινούργιο ράσο, που δεν μπορούσα να του φτιάξω τα δόντια, που δεν του αγόρασα δυο πουκάμισα.\nΕκείνος, ανέβηκε σε ένα βαγόνι της τρίτης θέσης που είχε άσπρους πάγκους για καθίσματα. Στάθηκε στο παράθυρο σαν μέσα σε ωραία κορνίζα.\n–Ευλόγησέ με, πατέρα μου! του είπα και φιλούσα το χέρι του.\nΤο τραίνο ξεκινούσε.\n–Ο Θεός να σε ευλογεί, γιε μου! Να σε ευλογεί διπλά, γιε μου!\nΚαι το τραίνο έφευγε παίρνοντας μαζί του στο παράθυρο ενός βαγονιού της τρίτης θέσης την εικόνα του αγίου πατέρα μου, ενώ με ευλογούσε, ενώ ο αέρας ανέμιζε τα κουρέλια του ράσου του…\nΉταν η τελευταία φορά που τον κοίταζα σε τούτο τον κόσμο. Η τελευταία.\n«Από την 25η ώρα\nστην αιώνια ώρα»\n(Το άγγιγμα της σχέσης\nμε τον πατέρα)\nκεφ. 15ο, σελ. 163–194,\nΕτικέτες Πίστης Μαρτύριο και Μαρτυρία, Ρουμανική Ορθοδοξία, Χριστιανική Λογοτεχνία


Φωτογραφίες από τα προϊόντα της οικογένειας Αραβιάκη - www.creteceramics.gr\nΧώμα, νερό, φωτιά. Τα τρία στοιχεία της φύσης που όταν χρησιμοποιήθηκαν κατάλληλα δίνουν το τέλειο αποτέλεσμα. Το Θραψανιώτικο πιθάρι! Βασική προϋπόθεση βέβαια, τα χέρια και η τέχνη του καλού Θραψανιώτη αγγειοπλάστη.\nΗ πρώτη βασική ύλη μας είναι το κατάλληλο χώμα, πλούσιο σε άργιλο, γνωστό ως πιθαρόχωμα. Βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες σε περιοχές κοντά στο Θραψανό και γενικά σε όλη την Κρήτη. Το καλοκαίρι μεταφέρεται σε δικό μας ειδικά διαμορφωμένο χώρο για να "κοσκινιστεί", δηλαδή να γίνει ο διαχωρισμός του από τα ξένα σώματα, ξύλα, πέτρες, σκουπίδια κ.λπ. Στη συνέχεια φυλάσσεται σε ειδικά μεγάλα τσουβάλια και αποθηκεύεται στις αποθήκες μας για να δουλεύουμε όλη τη σεζόν μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Όλη αυτή η διαδικασία, ιδιαίτερα δύσκολη, γίνεται από εμάς τους ίδιους έτσι ώστε να είμαστε σίγουροι για την ποιότητα του χώματος που θα δουλέψουμε.\nΣε ειδικό μηχάνημα, τον "μαλακτήρα", ανακατεύουμε πολύ καλά το χώμα με το νερό, στη σωστή αναλογία μέχρις ότου να φτιάξουμε τη λάσπη και στη συνέχεια τους "βώλους" έτοιμους για να δημιουργήσει ο αγγειοπλάστης.\nΣτον ηλεκτρικό τροχό φτιάχνονται τα μικρά αντικείμενα έως 30cm. Εκεί ο αγγειοπλάστης τοποθετεί τη λάσπη στο κέντρο του τροχού και με τα χέρια του και τις κατάλληλες κινήσεις δίνει στη λάσπη στο σχήμα του αντικειμένου που θέλει να φτιάξει. Ο τροχός είναι ηλεκτροκίνητος και με το πόδι του αυξάνει η μειώνει την ταχύτητα την οποία κινείται ο τροχός και το τοποθετεί πάνω σε ειδικά ξύλινα σανίδια μέχρι να ξεραθούν και να ψηθούν.\nΣτον "τροχό" φτιάχνονται τα αντικείμενα από 30cm έως και 70cm. Ο τροχός αυτός είναι ποδοκίνητος, δηλαδή ο μάστορας τον γυρίζει με το πόδι του και δίνει την ταχύτητα που θέλει. Πάνω στον τροχό τοποθετείται ειδική πλάκα (ξύλινη) και πάνω σε αυτήν θα τοποθετήσει τη λάσπη για να δουλέψει και να φτιάξει το αντικείμενο που θέλει. Το κάθε αντικείμενο φτιάχνεται κομμάτι-κομμάτι και όχι μονοκόμματο. Στην αρχή φτιάχνει τον πάτο και το πρώτο μέρος του αντικειμένου (φύτεμα) θα το βγάλει από τον τροχό με την πλάκα και θα αφήσει σε εξωτερικό χώρο, κάτω από τον ήλιο το καλοκαίρι ή κοντά σε φωτιά το χειμώνα έτσι ώστε να "τραβήξει" δηλαδή να στεγνώσει λίγο. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας ο αγγειοπλάστης φτιάχνει όσα αντικείμενα (φυτέματα) θέλει και μπορεί να τελειώσει κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αφού έχει στεγνώσει λίγο το πρώτο κομμάτι, ο αγγειοπλάστης συνεχίζει με το δεύτερο κομμάτι, πάνω από το πρώτο κομμάτι, θα κολλήσει με τα χέρια του το επόμενο κομμάτι λάσπης (στομοσιά) για να συνεχίσει το αντικείμενο. Έχει διάφορα εργαλεία που χρησιμοποιεί ο αγγειοπλάστης την ώρα που φτιάχνει, όπως σφουγγάρι, ειδικά κομμάτια ξύλου κ.λπ. Η ίδια διαδικασία ακολουθείται μέχρι να τελειώσουν όλα τα αντικείμενα.\nΣτα "τροχιά" φτιάχνονται τα πολύ μεγάλα αντικείμενα από 70cm έως και 170cm ύψος. Εκεί χρειάζονται 2 άτομα, ο μάστορας ο οποίος φτιάχνει πάνω στον τροχό το αντικείμενο που θέλει και ο "τροχάρης", ο βοηθός δηλαδή του μάστορα που γυρίζει με τα χέρια του τον τροχό. Πάνω στον τροχό ρίχνουμε λίγο πιθαρόχωμα για να μπορέσει εύκολα να ξεκολλήσει το αντικείμενο όταν τελειώσει. Στη συνέχεια τοποθετεί στο κέντρο του τροχού τη λάσπη και φτιάχνει τον πάτο του πιθαριού και κατόπιν το πρώτο κομμάτι αυτού. Με τον ίδιο τρόπο φτιάχνει το πρώτο μέρος όσων πιθαριών θέλει και μπορεί να τελειώσει σε μια ή και δυο μέρες εάν χρειαστεί. Επειδή σε αυτούς τους τροχούς δεν τοποθετούνται πάνω πλάκες αλλά τα πιθάρια φτιάχνονται απ' ευθείας πάνω στον τροχό, δεν μπορούν να μετακινηθούν σε άλλα σημεία για να στεγνώσουν λίγο και να συνεχίσει με το επόμενο κομμάτι. Για να τα στεγνώσουμε λίγο χρησιμοποιούμε το "φλόγιστρο". Αφού τελειώσουν όλα τα πιθάρια περιμένουμε μέχρι να ξεραθούν καλά και να ψηθούν.\nΜε το σεβασμό που μας διακρίνει προς την παράδοση των προγόνων αλλά έχοντας και τα μάτια μας προς το μέλλον και τα σύγχρονα μέσα, προσπαθούμε να τα συνδυάσουμε και να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Για το λόγο αυτό αντικαταστήσαμε το παλιό ξυλοκάμινο με νέο σύγχρονο καμίνι υγραερίου. Το παλιό ξυλοκάμινο μειονεκτεί στο ανομοιόμορφο χρώμα που δίνει στα κεραμικά (σε άλλα σημεία είναι άσπρο και σε άλλα μαύρο - καμένο) γιατί η θερμοκρασία δεν είναι ίδια σε όλα τα σημεία του καμινιού, καθώς επίσης και στις αντοχές των κεραμικών στις χαμηλές θερμοκρασίες. Τα κεραμικά μέσα στο σύγχρονο καμίνι υγραερίου ψήνονται όλα ομοιόμορφα από το πιο μικρό μέχρι και το πιο μεγάλο αντικείμενο, με αποτέλεσμα να έχουν όλα το ίδιο ομοιόμορφο χρώμα το χρώμα του ψημένου πυλού. Ακόμα λόγω της πολύ υψηλής θερμοκρασίας που φτάνει το καμίνι καθιστά τα κεραμικά πολύ ανθεκτικά και αναλλοίωτα στο χρόνο.\nΜέσα στο καμίνι τα κεραμικά θα ψηθούν για 13 ώρες τουλάχιστον με τη θερμοκρασία να φτάνει έως τους 1080 βαθμούς Κελσίου σταδιακά.\nΤην επόμενη μέρα το μεσημέρι θα ανοίξουμε την πόρτα του καμινιού σιγά-σιγά, γιατί με την απότομη μεταβολή της θερμοκρασίας ίσως σπάσουν κάποια αντικείμενα.\nΑργά το απόγευμα της ίδιας μέρας θα "ξεκαμινιάσουμε" δηλαδή θα βγάλουμε τα κεραμικά μέσα από το καμίνι στον προαύλιο χώρο μας για να κρυώσουν εντελώς.\nΤην επόμενη μέρα το πρωί θα γεμιστούν με νερό τα μεγάλα αντικείμενα και τα μικρά θα μπουν μέσα σε ειδικές δεξαμενές γεμάτες με νερό. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται "σβήσιμο" των κεραμικών κι έτσι γίνονται ακόμα πιο ανθεκτικά και συμπαγή.\nΑφού στεγνώσουν από την διαδικασία του νερού εντελώς θα "βάψουμε" όλα τα αντικείμενα με ειδικό άχρωμο αδιαβροχοποιητή ο οποίος τα καθιστά αδιάβροχα και ανθεκτικά σε όλες τις μεταβολές της θερμοκρασίας. Μετά από αυτό θα τρυπηθούν για να γίνεται η αποστράγγιση του νερού σε όσα φυτευτούν και θα τοποθετηθούν στην αυλή του εργοστασίου μας έτοιμα προς πώληση.\nΑφού λοιπόν γίνουν όλες οι διαδικασίες σωστά από την πρώτη έως και την τελευταία, τα κεραμικά μας είναι έτοιμα να διακοσμήσουν τα σπίτια σας και τους κήπους σας με την εγγύηση ποιότητας του Αντώνη Αραβιάκη με την πολυετή πείρα στην αγγειοπλαστική τέχνη και στο εμπόριο σε Ελλάδα και εξωτερικό.


Κάλα: «Ενωμένοι είμαστε ανίκητοι» - Onsports.gr\nΟnsports Team\t09 Δεκεμβρίου 2011, 01:50\nΚάλα: «Ενωμένοι είμαστε ανίκητοι»\nΤην συμπαράσταση των οπαδών της ΑΕΚ ζήτησε από το επίσημο site του, αλλά και τον προσωπικό του λογαριασμό, στο Twitter, ο Χουάν Κάλα, ενόψει του αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα.\nΟ Ισπανός ποδοσφαιριστής της «Ένωσης» τόνισε με κείμενό του, στο επίσημο site του, αλλά και αργότερα στο διάσημο κοινωνικό δίκτυο, twitter, ότι αν η ομάδα και οι οπαδοί είναι ενωμένοι, τότε η ΑΕΚ είναι ανίκητη…\nΑναλυτικά τα όσα έγραψε ο Χουάν Κάλα:\n«Η ΑΕΚ υπερασπίστηκε στην έδρα της την πρώτη θέση στο βαθμολογικό πίνακα. Γι’ αυτό το λόγο η ομάδα και οι οπαδοί της πρέπει να είναι πιο ενωμένοι από ποτέ στο σαββατιάτικο παιχνίδι με τον ΠΑΣ Γιάννινα (19.30). Οι ένθερμοι οπαδοί της ΑΕΚ πρέπει να γεμίσουν τα σκαλιά του ΟΑΚΑ για να πετύχουμε το πρώτο γκολ, δημιουργώντας μιας μοναδική ατμόσφαιρα και να μας παροτρύνουν χωρίς να σταματήσουν. Η νίκη της ΑΕΚ θα επιτευχθεί με σκληρή δουλειά των παικτών και συνεχή υποστήριξη από τους οπαδούς. Ενωμένοι είμαστε ανίκητοι».\n10 λεπτά πριν Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ-Ολυμπιακός: Έχει βρει το «κουμπί» του (videos)\n26 λεπτά πριν Σκεφτήκαμε 5 τελείως κουλά σενάρια για το τέλος του Game of Thrones


ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ: ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΝΤΟΠΙΟΥ\nΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ (ΝΤΟΠΙΟΥ) ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΠΡΟΓΕΙΑ ΦΛΩΡΙΝΗΣ\nΓεννήθηκα, δέκα χρόνια μετά την λήξη του εμφυλίου πολέμου και σαράντα εννέα χρόνια πριν την άσκηση του βέτο στο ΝΑΤΟ .\nΝοιώθω την ανάγκη να καταθέσω όλα αυτά που τριγυρίζουν τα τελευταία χρόνια το μυαλό μου και την καρδιά μου για το συγκεκριμένο θέμα. Αυτή η ανάγκη, έγινε επιτακτικότερη από την συνεχόμενη αναφορά πολλών σχολιαστών και δημοσιογράφων, στους ΄ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΄ της Δ. Μακεδονίας.\nΘα αρχίσω την περιγραφή της διήγησής μου, προσπαθώντας να ορίσω την έννοια ντόπιος, όπως την βίωσα εγώ.\nΗ γενιά του πατέρα μου, προέρχεται από τους Σαρακατσάνους της Ηπείρου. Έφτασε στ' Ασπρόγεια όταν αυτά ονομάζονταν Στρέμπενο, κάπου στα 1880 και ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και το κτίσιμο . Η γενιά της γιαγιάς , από την πλευρά του πατέρα μου είχε καταγωγή Αρβανίτικη από το Λέχοβο Φλώρινας.\nΗ γιαγιά μου η αγαπημένη μου Μάνε πέθανε σε ηλικία 98 ετών . Έμαθε ελάχιστα Ελληνικά. Η γλώσσα που μιλούσε, ήταν αυτό το ιδίωμα που στην Φλώρινα τα λένε ντόπια , καθώς επίσης και τα Αρβανίτικα με τον τρόπο που τα μιλάνε στο Λέχοβο.\nΗ γενιά της μητέρας μου, έρχεται από την Βόρειο Ήπειρο, παίρνοντας και τ όνομα της περιοχής απ¨ όπου ήρθε ( Κόλ(ι)κας ).Από τα Κόλια .\nΗ γενιά της γιαγιάς, από την πλευρά της μητέρας μου κατάγεται από τα Άγραφα .\nΕδώ θα σταθώ λίγο.\nΟ προπάππους μου, καπετάν Αγραφιώτης του Μακεδονικού Αγώνα , Γρηγόρης Βαηνάς κατά την ταυτότητα, είχε την (ατυχία) ο μικρότερος γιος του ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΒΑΗΝΑΣ να μπει στην διάρκεια της κατοχής -σαν σπουδαστής της σχολής Ευελπίδων -στις τάξεις του ΕΑΜ. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα με την λήξη του πολέμου, να μπει στο μάτι των ταγματασφαλιτών και να εκδιωχθεί από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού. Η οικογένειά του, πέρασε τα πάνδεινα. Ο ίδιος μαζί με άλλους νέους του χωριού - -που κάηκε από τους ταγματασφαλίτες - βγήκαν στο βουνό στο πλευρό των μαχητών του ΕΑΜ ΕΛΑΣ. ΤΟ 1948 τραυματίστηκε σοβαρά και μεταφέρθηκε στην Αλβανία και από εκεί στην Σοβιετική Ένωση. Ο μεγαλύτερός του αδελφός, Βαγγέλης Βαηνάς αναζητώντας τον αδελφό του , βρέθηκε με την λήξη του εμφυλίου πολέμου στα Σκόπια. Έτσι ένας άνθρωπος που πολέμησε για να δει την αγαπημένη του πατρίδα ελεύθερη από τους Βούλγαρους, είδε τα δύο από τα τέσσερα αγόρια του , να ζουν ο ένας στα Σκόπια και ο άλλος στην Βουλγαρία όπου κατέληξε το 1952 με απόφαση του ΚΚ. Μέχρι τον θάνατό του το 1971 δεν τους ξανάδε. Την ημέρα της κηδείας του, τον Βαγγέλη από τα Σκόπια δεν τον άφησαν οι Έλληνες να χαιρετήσει τον πατέρα του. Τον Παντελή από την Σόφια δεν τον άφησαν οι Βούλγαροι διότι είχε καταλάβει την θέση του Διοικητή της Ανωτάτης Σχολής Πολέμου του Συμφώνου Βαρσοβίας. Έτσι, για ευνόητους λόγους, ο καπετάν Αγραφιώτης έφυγε με τον καημό, ότι ανέθρεψε παιδιά για να υπηρετούν τον εχθρό όπως έλεγε -όχι στην Ελληνική γλώσσα αλλά στα ντόπια, διότι στην ζωή του, που κράτησε 102 χρόνια, δεν έμαθε Ελληνικά , αυτός που πολέμησε για την Ελλάδα στο πλευρό του Παύλου Μελά κατά των Βουλγάρων .\nΜεγαλώνοντας με τις γιαγιάδες μου και με τους παππούδες μου μια και οι γονείς μου πήγαν μετανάστες στην Γερμανία έμαθα και εγώ τα ντόπια .\nΕίδα τους συγγενείς μου που μιλούσαν τα ντόπια να μην μπορούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα στην διάρκεια της χούντας.\nΕίδα γέρους να σέρνονται στο αστυνομικό τμήμα για τον ίδιο λόγο.\nΕίδα μαθητές του σχολείου να τιμωρούνται από τους δασκάλους αν μιλούσαν τα ντόπια μεταξύ τους.\nΕίδα να γίνονται καυγάδες στα πανηγύρια για χορούς που χαρακτηρίζονταν Σκοπιανοί.\nΟι μισοί κάτοικοι του χωριού μου με την λήξη του εμφυλίου βρέθηκαν στο ¨παραπέτασμα¨ και όσοι μείνανε άφησαν τα παιδιά στους γέρους και πήραν των οματιών τους στα ξένα να βρουν προκοπή, γιατί με τις συνθήκες που επικρατούσαν, δεν υπήρχε περίπτωση να την βρουν στον τόπο τους.\nΤο 1975 επιστρέφοντας από ταξίδι στην Γερμανία με την μητέρα μου, βρέθηκα στα Σκόπια να δούμε για πρώτη φορά τους συγγενείς μας . Ο θείος Βαγγέλης, μας περίμενε στον σταθμό και μας οδήγησε σε ένα συγκρότημα πολυκατοικιών κάτι σαν τις εργατικές του Φοίνικα στο χειρότερό τους. Εκεί γνώρισα την γυναίκα του, Ελληνίδα και αυτή που μιλούσε άπταιστα τα Ελληνικά και τα παιδιά τους την Σόνια και τον Γιάντσε, που δεν γνώριζαν λέξη Ελληνικά. Στην ερώτησή μου γιατί δεν έμαθαν Ελληνικά , πήρα την απάντηση ότι η γλώσσα που μιλάνε είναι η γλώσσα του Μεγάλου Αλεξάνδρου , τα Μακεδονικά και δεν χρειάζεται να μάθουν Ελληνικά. Όπα τι συμβαίνει εδώ? Αναρωτήθηκα. Ρώτησα και άλλους απάντηση δεν πήρα από κανένα . Την Σόνια και τον Γιάννη τους ξανάδα πολλές φορές την δεκαετία του ¨80 .Η στάση τους στο ζήτημα του ποιος είναι τι , είχε γίνει ακόμη σκληρότερη. Σήμερα κοιτώντας πίσω καταλαβαίνω απόλυτα τον λόγο που τους έκανε τόσο απόλυτους . Η διαπαιδαγώγηση που δέχτηκαν, από την δημιουργία της Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και εντεύθεν , είχε έναν μόνο σκοπό. Να δημιουργήσει μια νέα εθνικότητα, αγκάθι στο πλευρό των Ελλήνων. Από τους κυβερνήτες μας εκείνης της εποχής, κανείς δεν διέβλεψε τον ερχόμενο κίνδυνο. Αφέθηκε μια ιστορία να σέρνεται ως τις μέρες μας , ενώ θα μπορούσε να σβήσει εν τη γενέσει της.\nΤο 1984 ο αδελφός μου είχε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας και μας παρέπεμψαν στο νοσοκομείο της Σόφιας χρησιμοποιώντας την σχέση μας με τον Παντελή Βαηνά. Έτσι είχα την χαρά να γνωρίσω τον άνθρωπο που με τις αποφάσεις του , καθόρισε τις τύχες όλων μας στην οικογένεια. Γνώρισα έναν Έλληνα με όλη την σημασία του όρου. Η γυναίκα του Ελληνίδα επίσης και τα δύο του παιδιά να μιλάνε άψογα τα Ελληνικά. Όσες εντυπώσεις είχα στο μυαλό μου από τα ξαδέλφια των Σκοπίων , καταρρίφθηκαν με τον πιο απόλυτο τρόπο. Δύο αδέλφια με την ίδια αφετηρία, σε διαφορετικό τέλος. Ποιες συνθήκες ήταν αυτές που καθόρισαν αυτή την διαδρομή στο καθένα , με τόσο διαφορετικά αποτελέσματα?\nΤο 1991 όταν προέκυψε το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων ήμουν πεπεισμένος πως μια ονομασία με χρονικό προσδιορισμό Νέα Μακεδονία πχ θα γινόταν δεκτή από τα δύο μέρη και θα τελείωνε το θέμα εκεί . Δυστυχώς ξεκίνησαν από την πλευρά μας με εθνικιστικές κορώνες και παπαδίστικες προτροπές τα απαράδεκτα εκείνα συλλαλητήρια που είχαν σαν αποτέλεσμα την διαιώνιση του προβλήματος. Έτσι φτάσαμε σήμερα από το -ούτε παράγωγα του όρου Μακεδονία – να παρακαλούμε για το ΑΝΩ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΝΕΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ , και ασκούμε βέτο σε μια συμπεριφορά των Σκοπιανών Ηγετών που σε πολλά θυμίζει την δική μας του 1991.\nΑυτά είχα να καταθέσω για την ώρα . εγώ ένας ντόπιος της Φλώρινας που ζώ στη Θεσσαλονίκη από το 1976 και που βρίσκομαι με το ένα πόδι στο παρελθόν ένα στο παρών και το βλέμμα στο μέλλον.\nΕλπίζοντας να μη χάσω τον δρόμο μου.\nΑναρτήθηκε από ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΟΣ στις 2:04:00 μ.μ.


Χρονιά μεγάλων γεγονότων το 2016 για το ΡΙΚ\n15 Φεβρουαρίου 2016 - 09:06\nΧρονιά μεγάλων γεγονότων θα είναι το 2016 για το ΡΙΚ, αφού θα μεταδοθούν οι Ολυμπιακοί αγώνες, το ΓΙΟΥΡΟ και οι βουλευτικές εκλογές. Ο Πρόεδρος του ΡΙΚ Άντης Τρυφωνίδης παρουσιάζοντας τον προϋπολογισμό του 2016 ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών, ανέφερε προβλέφθηκαν δαπάνες 1,3 εκ, για τα αθλητικά γεγονότα και 160 χιλιάδες ευρώ για τις εκλογές.\nΟ προϋπολογισμός του ΡΙΚ θα ανέλθει στα 32 εκ. ευρώ το 2016, σε σχέση με 29 εκ. το 2015. Η αύξηση οφείλεται σε ποσό 3,2 εκ. ευρώ, το οποίο προορίζεται για το ταμείο συντάξεων.\nΟ πρόεδρος του ΡΙΚ τόνισε ότι λύθηκε και το μακροχρόνιο πρόβλημα με τα ελλείμματα στο ταμείο συντάξεων και οι συνταξιούχοι του ΡΙΚ δεν πρέπει να έχουν καμία ανησυχία.\nΟ Άντης Τρυφωνίδης, επεσήμανε ότι στο παρελθόν ποσά τα οποία προβλέποντας για το ταμείο συντάξεων, είτε δεν αποδίδοντας στο ΡΙΚ από το κράτος, είτε δαπανούνταν για άλλους σκοπούς από το ΡΙΚ. Το σημερινό Διοικητικό Συμβούλιο, καταβάλλει τα ποσά αυτά που λαμβάνονται από το κράτος, απ’ ευθείας στο ταμείο συντάξεων.\nΟ Πρόεδρος του ΡΙΚ ανέφερε ότι λαμβάνουν αντιφατικά μηνύματα από την πολιτεία για το θέμα των διαφημίσεων. Το ΡΙΚ είπε, δεν ακολουθεί επιθετική πολιτική στο θέμα των διαφημίσεων, αφού αντιλαμβάνεται ότι οι ιδιώτες ανταγωνιστές επιβιώνουν από τις διαφημίσεις.\nΟ αντιπρόεδρος του ΡΙΚ Θανάσης Τσώκος, αναφερόμενος στο θέμα του αρχείου του ΡΙΚ, είπε ότι ψηφιοποιήθηκαν τρεις χιλιάδες ώρες προγράμματος, για την περίοδο 1974-76. Το έργο συνεχίζεται και θα απαιτηθεί τεράστια δουλειά.\nΑπαντώντας σε ερωτήσεις για την εμπορική εκμετάλλευση του αρχείου, σημείωσε ότι το ΡΙΚ έχει καθορισμένη πολιτική τιμολόγησης αυτών των ταινιών, για όσους επιθυμούν να αποκτήσουν αυτό το υλικό.\nΟ κύριος Τσώκος επεσήμανε επίσης ότι το πρόγραμμα του ΡΙΚ είναι κυπροκεντρικό και περιλαμβάνει προγράμματα ενημέρωσης, πολιτισμού και ψυχαγωγίας, κάτι που επιβάλλεται και νομοθετικά, για την αποστολή της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.\nΤα ποσοστά τηλεθέασης, σημείωσε τέλος, είναι ανάλογα με τα ποσοστά των άλλων δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών της Ευρώπης.\nΣάνταξη: Παναγιώτης Καπαρής


Aristera sti Mitilini: Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας: Στο Πανεπιστημίου Αιγαίου από τους 18 χιλ. φοιτητές και μεταπτυχιακούς, μόνο 1.820 δικαιούνται πλέον δωρεάν σίτιση !\nΜε μια νέα απαράδεκτη απόφαση της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αιγαίου οι 18.100 φοιτητές, μεταπτυχιακοί, υποψήφιοι διδάκτορές του ενημερώνονται ότι μόλις οι 1.820 από αυτούς δικαιούνται δωρεάν σίτιση με βάση τη νέα κατανομή θέσεων σίτισης!\nΟι εκλεγμένοι με την «Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας» στα τμήματα του Πανεπιστημίου Αιγαίου, με ανακοίνωσή τους καταγγέλλουν την απόφαση σημειώνοντας:\nΕίναι τουλάχιστον προκλητική η στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που μέσω του υπουργού της μιλά για δήθεν αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και στήριξη της φοιτητικής μέριμνας! Η κυβέρνηση και το Ίδρυμα γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τις ανάγκες μας κάθε φορά που μας λένε ότι δήθεν “καταλαβαίνουν τα προβλήματά μας, αλλά έτσι είναι τα πράγματα, δεν υπάρχουν λεφτά”! Τις πλάτες στην κυβερνητική πολιτική κάνει η ΔΑΠ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου που σε Δελτίο Τύπου εντοπίζει το Προσφυγικό ως αιτία που εκατοντάδες φοιτητές φεύγουν από τα νησιά κι όχι το υψηλό κόστος σπουδών!\nΔεν ήταν και δεν είναι όμως καθόλου “έτσι τα πράγματα” κάθε φορά που η κυβέρνηση χρειάζεται να στηρίξει με ζεστό κρατικό χρήμα τη “δίκαιη ανάπτυξη” των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, των εφοπλιστών, να στηρίξει το λεγόμενο “θαύμα” του τουρισμού στα νησιά μας (σε πρόσφατο δημοσίευμα αναφέρεται ότι “αναμένεται να επιδοτηθούν με 2,2 δισ. ευρώ 6 τουριστικές επιχειρήσεις σε Ρόδο, Κω, Κάρπαθο”), να δίνει 4 δισ. ευρώ κάθε χρόνο στους δολοφόνους του ΝΑΤΟ που εξαιτίας του έχουν γεμίσει τα νησιά μας πρόσφυγες!\nΤην ίδια στιγμή “είναι έτσι τα πράγματα” όταν πρόκειται για τις ανάγκες μας! Από τους 18.100 φοιτητές, μεταπτυχιακούς, υποψήφιους διδάκτορες καλύπτονται μόλις 685 σε κλίνες (εστίες ή μισθωμένα δωμάτια) και μόλις 1.820 δικαιούνται δωρεάν σίτιση! Η “απάντηση” σε αυτήν την άθλια κατάσταση δεν μπορεί να είναι αλλαγή κατανομής των θέσεων στη σίτιση ανάλογα με την επισκεψιμότητα, αλλαγή των δικαιούχων στη στέγαση κάθε Οκτώβρη! Κανείς να μη συμβιβαστεί με αυτό το άθλιο παζάρι των σπουδών και της ζωής μας!\nΓια ποια “αξιολόγηση” περηφανεύονται οι Πρυτανικές Αρχές του Πανεπιστημίου Αιγαίου άραγε τη στιγμή που οι χιλιάδες φοιτητές του βρίσκονται στον αέρα; Καμία νέα θέση που κατέκτησε το Πανεπιστήμιο Αιγαίου στις διεθνείς αξιολογήσεις δεν άνοιξε νέες θέσεις σίτισης, δεν έχτισε νέες εστίες για τους φοιτητές του! Τέρμα πια στην κοροϊδία! Μπαίνουμε μπροστά για τα δικαιώματά μας!\nΜαζί διεκδικούμε τις σύγχρονες ανάγκες μας!\nΌλοι οι φοιτητές έχουμε κάθε λόγο να μπούμε στον αγώνα, να ζωντανέψουμε τις συνελεύσεις των συλλόγων μας, να μπούμε μπροστά για τα δικαιώματά μας!\nΚαλούμε όλους τους Φοιτητικούς Συλλόγους, τις Επιτροπές Αγώνα, όλους τους φοιτητές του Πανεπιστημίου Αιγαίου να δώσουμε συντονισμένη και ενιαία απάντηση! Την ίδια μέρα και ώρα από όλα τα νησιά του Αιγαίου να βροντοφωνάξουμε για τις δικές μας ανάγκες, για να μπορούμε να σπουδάζουμε απρόσκοπτα χωρίς εμπόδια!\nΔιεκδικούμε από την κυβέρνηση, το υπουργείο, τις Περιφέρειες Βορείου και Νοτίου Αιγαίου, την Πρυτανική Αρχή:\nΔωρεάν σίτιση για όλους τους φοιτητές που έκαναν αιτήσεις στην αρχή της χρονιάς και διεύρυνση των δικαιούχων.\nΝα καλυφθούν οι ανάγκες όλων των φοιτητών του Πανεπιστημίου Αιγαίου για δωρεάν στέγαση με επινοικίαση ξενοδοχείων για όσους έκαναν αίτηση και είναι εκτός εστιών.\nΆμεση χορήγηση έκτακτου στεγαστικού επιδόματος σε όσους φοιτητές σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους.\nΓενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης\nΠροσλήψεις μόνιμου προσωπικού για τις ανάγκες της φοιτητικής μέριμνας.\nΟργανώνουμε κοινό σχέδιο αντεπίθεσης!\nΤώρα είναι η ώρα μαζικά να ακουστούμε, να συζητήσουμε τις απόψεις μας προτάσσοντας τη συλλογική διεκδίκηση των φοιτητών, να οργανώσουμε αγωνιστικό σχέδιο!\nΚαλούμε κάθε φοιτητικό σύλλογο να οργανώσει δράσεις, κινητοποιήσεις, παραστάσεις διαμαρτυρίας για να ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας. Απαιτούμε εδώ και τώρα να παρθούν μέτρα αντιμετώπισης των προβλημάτων.\nΚαλούμε σε παναιγαιακή μέρα δράσης για τα δικαιώματά μας στη φοιτητική μέριμνα την Δευτέρα 25 Φλεβάρη:\nΣτη Ρόδο, στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου\nΣτη Λέσβο, στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου\nΣε Σάμο, Χίο, Σύρο στις Διοικήσεις των Τμημάτων\nΑναρτήθηκε από Aristera sti Mitilini στις 8:10 μ.μ.\nΕτικέτες ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ Κ.Σ., ΠΚΣ\n«ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ» ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙ...\nΠεριοδεία της ΛΑ.Σ Βορείου Αιγαίου σε Π.Υ. Λέσβου,...\nΠανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας: Στο Πανεπιστημί...\nΕΛΜΕ ΛΗΜΝΟΥ - ΑΓΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ: η ΟΛΜΕ δεν καλύπτε...\nΔυναμική κινητοποίηση αγροτών στη Μυτιλήνη (ΦΩΤΟ -...\nΔείτε το νέο 4σέλιδο Φυλλάδιο για τις Ευρωεκλογές ...\nΈρη Ρίτσου: Για την κινητοποίηση στη Σάμο στις 7 Φ...\nΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΛΕΣΒΟΥ: Παναγροτικό ...\nΜΟΥΣΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ: Σύσκεψη φορέων για τις ...\nΗ “δεξιά στροφή του ΚΚΕ”, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλα ΑΝΕΚ...\nΤ.Ε. ΚΚΕ Λήμνου: Ανακοίνωση για τα οξυμένα προβλήμ...\nΨέματα σχετικά με την ιστορία της ΕΣΣΔ - Μέρος 7ο\nΤοποθέτηση του επικεφαλής της ΛΑΣ Στρατή Κόρακα στ...


Ηνωμένες Πολιτείες Κολοράντο Aurora Εστιατόρια σε Aurora IHOP\nΝο 206 από 638 στην κατηγορία Εστιατόρια για: Aurora €\nDiner 13700 E Mississippi Ave, Aurora, CO 80012-3690+1 303-743-7474Ιστότοπος\nΝα εμφανιστούν επίσης ΧάρτηςΔορυφορικός Έχει γίνει παύση των ενημερώσεων χάρτη. Μεγεθύνετε για προβολή ενημερωμένων πληροφοριών. Επαναφορά ζουμ Γίνεται ενημέρωση του χάρτη… Επιστροφή στον χάρτη Επισκόπηση 3,5 14 κριτικέςΕξαιρετικό37%Πολύ καλό21%Μέτριο21%Ανεπαρκές7%Πολύ κακό14%Ώρες εστιατορίου + Προσθήκη ωρώνΚΟΥΖΙΝΕΣ Diner ΤΙΜΗ €ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΕΣ ΕξυπηρέτησηΦαγητόΑξίαΑτμόσφαιραΤΟΠΟΘΕΣΙΑ 13700 E Mississippi Ave, Aurora, CO 80012-3690Όλες οι λεπτομέρειες Βελτίωση αυτής της καταχώρισηςΑυτό το εστιατόριο είναι κατάλληλο για παιδιά;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το μέρος είναι εστιατόριο αμερικάνικου τύπου;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για πρωινό;Ναι Όχι Άγνωστο Οι τιμές σε αυτό το εστιατόριο είναι χαμηλές ή προσιτές;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για μεσημεριανό γεύμα;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για βραδινό γεύμα;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για οικογένειες;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι καλό για μπραντς;Ναι Όχι Άγνωστο Μπορεί ένας χορτοφάγος να απολαύσει ένα καλό γεύμα σε αυτό το εστιατόριο;Ναι Όχι Άγνωστο Μπορεί κάποιος που δεν τρώει γλουτένη να απολαύσει ένα καλό γεύμα σε αυτό το εστιατόριο;Ναι Όχι Άγνωστο Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας! Μοιραστείτε άλλη μια εμπειρία πριν φύγετε. Γράψτε μια κριτικήΚριτικές (14)Βαθμολογία ταξιδιωτών Εξαιρετικό3Πολύ καλό2Μέτριο3Ανεπαρκές1Πολύ κακό0Τύπος ταξιδιώτηΟικογένειεςΖευγάριαΜόνος-ηΕπαγγελμ. ταξίδιΦίλοιΠερίοδος του χρόνου Μάρ.-ΜάιοςΙούν.-Αύγ.Σεπ.-Νοέμ.Δεκ.-Φεβ.Γλώσσα Όλες οι γλώσσες Ελληνικά (9)Αγγλικά (14)Γλώσσα Ελληνικά (9)Αγγλικά (14)Δείτε τι λένε οι ταξιδιώτες: Αυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιfinesilverdenver805282Η κριτική γράφτηκε 3 Ιουνίου 2017 OK γεύμα αλλά θορυβώδες μέρος για να φάτε και ορισμένα άλλα παράξενα πράγματαΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιJohn PVancouver, Washington, United States4524Η κριτική γράφτηκε 11 Φεβρουαρίου 2016 μέσω κινητής συσκευής Υπέροχη εξυπηρέτηση! Ίδια IHOP σε εθνικό επίπεδο.Πώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιDJSRJS376Η κριτική γράφτηκε 20 Ιανουαρίου 2016 Συγκέντρωση της οικογένειαςΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιPandemoniumsax M1Η κριτική γράφτηκε 25 Οκτωβρίου 2015 Καταπληκτική ομάδαΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιvonda lAurora, Κολοράντο284Η κριτική γράφτηκε 14 Οκτωβρίου 2015 Best link λουκάνικα που είχα ποτέ!Πώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιCozmo1968Ντένβερ, Κολοράντο16769Η κριτική γράφτηκε 18 Σεπτεμβρίου 2015 μέσω κινητής συσκευής Angel είναι ό,τι καλύτερο!ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιDreman1961Aurora, Κολοράντο2911Η κριτική γράφτηκε 21 Απριλίου 2015 Εάν έχετε πάει σε 1, έχετε πάει σε όλους αυτούς τουςΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιLadyTraveler53Des Plaines, Ιλινόις1720Η κριτική γράφτηκε 21 Σεπτεμβρίου 2014 Παρακαλείστε να μεταβείτεΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιamelia80Scotland146151Η κριτική γράφτηκε 25 Ιουλίου 2014 Απολύτως εντάξει - δεν ήταν υψηλή κουζίνα αλλά και ότι δεν είναι αυτό που θα πάτε εκεί!ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΕνημέρωση καταχώρισης… Στην περιοχή Κοντινά εστιατόριαCafe Paprika142 κριτικές 0,39 χλμ μακριά Senor Ric's123 κριτικές 0,3 χλμ μακριά Guadalajara81 κριτικές 0,53 χλμ μακριά Kim Ba Vietnamese Cuisine36 κριτικές 1,06 χλμ μακριά Κοντινά αξιοθέαταAurora History Museum37 κριτικές 2,17 χλμ μακριά Launch Pad Brewery8 κριτικές 3,65 χλμ μακριά Mission Escapes12 κριτικές 4,6 χλμ μακριά Aurora Hills Golf Course14 κριτικές 2,29 χλμ μακριά Ερωτήσεις & ΑπαντήσειςΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του IHOP και από προηγούμενους επισκέπτες.Σημείωση: η ερώτησή σας θα δημοσιευθεί στη σελίδα Ερωτήσεις & Απαντήσεις.Οδηγίες δημοσίευσηςΥποβολή\n13700 E Mississippi Ave, Aurora, CO 80012-3690 Τοποθεσία:


Lenin Reloaded: V.I. Lenin-Η μέθοδος πάλης της αστικής διανόησης ενάντια στους εργάτες (ΙΙ)\nΑνώνυμος 27 Ιανουαρίου 2013 - 4:13 μ.μ.\nSorry για το offtopic αλλά "χτύπησαν" παρακρατικοί στο indymedia.\nΑν δεις τα σημεία στα οποία αναφέρεται ο ΚΥΠατζης, δεν γίνεται λόγος για τίποτα απ΄αυτά που λέει.\nCos 27 Ιανουαρίου 2013 - 4:43 μ.μ.\nΔεν ξέρω τι εννοείς "χτύπησαν παρακρατικοί στο indymedia", το indymedia χτύπησε για άλλη μια φορά.\nΑνώνυμος 27 Ιανουαρίου 2013 - 6:11 μ.μ.\nΑντωνη, μηπως θα μπορουσες στα αρθρα που μεταφραζεις να παραθετεις και το link για το αγγλικο κειμενο για εμας που μας αρεσει να το διαβαζουμε στα αγγλικα?\nΑντωνης 27 Ιανουαρίου 2013 - 7:49 μ.μ.\nΑνώνυμος 28 Ιανουαρίου 2013 - 11:38 μ.μ.\nΕυχαριστω.το σχολιο ηταν γενικο. Για ολες τις μεταφρασεις που κανεις. Εγω θα εβαζα 'το πρωτοτυπο στο link: ' στο τελος της αναρτησης\nΑντωνης 28 Ιανουαρίου 2013 - 11:40 μ.μ.\nΣχεδόν όλες οι μεταφράσεις έχουν λινκ στο πρωτότυπο, όπου αυτό είναι διαθέσιμο στο νετ.