Bubblegum Culture: 1/4/2010 - 1/5/2010\nThe Psychotic Bastard Religion\nΚάποτε, καθώς περιπλανιόμουνα συνάντησα έναν κύριο. Ναι, κύριο θα τον έλεγες, δίχως δεύτερη σκέψη. Ήταν λιγνός, με μαύρα μαλλιά και κοκάλινα γυαλιά, σαν αυτά που φορούν οι συγγραφείς και οι άνθρωποι του πνεύματος. Αν τον άκουγες να μιλάει κιόλας, θα πειθόσουν από τις πρώτες του κουβέντες πως έχεις να κάνεις με έναν άνθρωπο της κουλτούρας, που αγαπά την ελληνική γλώσσα. Ναι, ο κύριος αυτός ξέρει τα πάντα για την ελληνική γλώσσα και ξέρει ακόμη περισσότερα για την ελληνική και ξένη κουλτούρα. Όταν γράφει, ο λόγος του είναι δομημένος και λογικός, γεμάτος γνώση. Το πιο αξιοθαύμαστο όμως είναι ότι ο λόγος του είναι άψογος, δίχως ούτε ένα τόσο δα λαθάκι. Ξέρει όλα τα ρήματα, όλα τα ουσιαστικά, όλα τα επίθετα και όλες τις κλήσεις τους, σε όλους τους χρόνους. Ξέρει που πάει η κάθε τελεία και το κάθε κόμμα, και σαν όλους τους ανθρώπους του πνεύματος, είναι φειδωλός με τα θαυμαστικά και τα αποσιωπητικά. Ίσως επειδή λίγα πράγματα θαυμάζει αυτός ο κύριος σε αυτή τη ζωή –πέρα από τον εαυτό του- και ακόμη λιγότερα έχει να αποσιωπήσει.\nΓια την ακρίβεια, δεν αποσιωπεί τίποτα, αντιθέτως μάλιστά, μιλάει πολύ, σκορπάει απλόχερα τη γνώση του και νουθετεί τους γύρω. Όλοι όσοι τον συναναστρέφονται δείχνουν να τον σέβονται και να εκτιμούν τη γνώμη του, μα εγώ, κάθε που τον άκουγα να μιλάει, κάθε που διάβαζα όσα έγραφε, ένιωθα ένα περίεργο συναίσθημα. Ένιωθα μια ανατριχίλα, όχι από συγκίνηση ή δέος, αλλά από τρόμο. Έναν τρόμο αλλόκοτο, που δεν μπορούσα να χαρακτηρίσω και να ονομάσω. Σαν κάτι μέσα μου να μου έλεγε πως αυτός ο κύριος κρύβει πολύ μίσος και πολλά απωθημένα κάτω από τη φαινομενική ευπρέπεια του λόγου του. Ήταν ο τρόπος του, η εξαντλητική του εμμονή στη λεπτομέρεια που μου έφερνε στο μυαλό τις γελοιογραφίες των γραφειοκρατών, που είναι πάντα θεόρατοι, λόγω της εξουσίας τους, και πάντα σκυμμένοι πάνω από σωρούς χαρτιών και βιβλίων, σαν γνήσιοι θεματοφύλακες της λεπτομέρειας και της αποκλειστικότητας στη γνώση.\nΤο ένστικτό μου με σκουντούσε, μου φώναζε, κάθε που έπεφτα επάνω του και κάπως έτσι άρχισα να ψάχνω. Έπεσα πάνω στο μπλοκ του. Ήταν καλοστημένο και σοβαρό, όπως και ο ίδιος, μα και πάλι δεν πείστηκα απόλυτα για την εικόνα του. Τα μάτια μου έψαχναν κάθε γραμμή, κάθε γωνία και κάθε λεζάντα που τρεμόπαιζε στην οθόνη. Και τελικά το βρήκα. Ένα λίνκ σε ένα μπλοκ που μου έμεινε αξέχαστο. Ένα μπλοκ που όμοιο του δεν έχω ξαναδεί και με τρομάζει η ιδέα και μόνο πως υπάρχουν κι’ άλλα σαν και αυτό εκεί έξω. Ένα μπλοκ γεμάτο βωμολοχίες και κατάπτυστες απόψεις, όλες δοσμένες με έναν γιαλαντζί τσαμπουκά και καλυμμένες καλά πίσω από τη σαθρή μάσκα της σοκαριστικής πλάκας. Φθηνά κόλπα εντυπωσιασμού από έναν μισάνθρωπο blogger που, όπως δηλώνει στο προφίλ του, μισεί τη λέξη blog γιατί του θυμίζει ξερατά (σαν αυτά προφανώς που εναποθέτει ο ίδιος στη σελίδα του). Δυστυχώς, από τα ποστ του καταλαβαίνει κανείς πως δεν μισεί μόνον αυτό, αλλά και ότι κινείται και αναπνέει σε αυτή τη πλάση, ίσως και τον ίδιο του τον εαυτό, αν που και που κατεβαίνει από το πανύψηλο βάθρο που έχει στήσει για την αφεντιά του. Και δικαιολογημένα νίωθει άρχοντας,αφού έχει 350 αναγνώστες στη σελίδα του.\n350 αναγνώστες. Άλλοι γελάνε, άλλοι τον συγχαίρουν (!) και άλλοι τον βρίζουν για τα πόστ του, μα ξαναγυρνάνε κάθε τόσο στη σελίδα του, σαν τις σκνίπες που αποβλακώνονται και γυρίζουν άσκοπα γύρω από τη λάμπα. 350 αναγνώστες σε απόλυτη εκτόνωση όλων των ποταπών τους ενστίκτων, σε ένα ντελίριο φθηνής, αισχρής πλάκας, πασπαλισμένης με μια δόση «σας γράφω στ’ α*****α μου όλους». 350 αναγνώστες, αγαπητοί μου, ανάμεσα τους και ο καθώς πρέπει κύριος της ιστορίας μας, που προφανώς έχει ανάγκη κάπου, με κάποιο τρόπο να εκτονώνει τις καταπιεσμένες πλευρές της -κατά τ’ άλλα λαμπρής- προσωπικότητας του. Δυστυχώς υπάρχουν και αυτοί οι τύποι εδώ μέσα.\nThe psychotic bastard religion is here and it has MANY followers.\nΣτον καιρό του αλλόκοτου φόβου\nΣτον καιρό αυτό του αλλόκοτου φόβου, βαρέθηκα να ακούω κραυγές και γέλια.\nΔύο ευχές μόνον για τη νέα εποχή: η πρώτη, να είναι όντως νέα.\nΗ δεύτερη, να αρχίσει επιτέλους η επιβολή των νόμων.\nΜια αλήθεια μόνο: και οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί, φτωχότεροι.\nDoes he love me? I want to know!\nΑυτό το κείμενο το χρωστούσα καιρό τώρα. Το χρωστούσα στον εαυτό μου και το χρωστούσα και σε σένα, αν και δεν θα το διαβάσεις ποτέ, δεν έχεις πια χρόνο για τέτοια.\nΗ πρώτη φορά που σκέφτηκα να το γράψω ήταν μετά από μια συνομιλία που είχα με έναν άντρα κατά πολύ μικρότερο μου. Μου είχε πει δυο κουβέντες όλες κι’ όλες, μα μου έμειναν και οι δύο στο μυαλό και για μέρες στριφογύριζαν μέσα μου σαν πιασάρικα στιχάκια ποπ τραγουδιού.\nΗ πρώτη του κουβέντα ήταν πως δεν θα άφηνε ποτέ μια γυναίκα να του κάνει κουμάντο. Με αυτό φυσικά εννοούσε πως δεν θα έβαζε καμιά γυναίκα πάνω απ’ το εγώ του. Η δεύτερη –αντιφατική ως προς την πρώτη- ήταν πως όσοι έχουν ερωτευτεί σε αυτή τη ζωή είναι πολύ τυχεροί. Δεν μου κάνει εντύπωση η αντίφαση, στο μυαλό ενός εφήβου τα πάντα είναι μπερδεμένα, γι’ αυτό άλλωστε συχνά, αν και νιώθουν άτρωτοι και δυνατοί, το καράβι του «εγώ» τους βρίσκεται κάθε τρεις και λίγο τσακισμένο στα βράχια. Αυτό που με προβλημάτισε πιο πολύ ήταν ο αδιόρατος φόβος που διέκρινα στα λόγια του, ένας φόβος που καταφέρνει επιτυχώς να πνίξει μια άκρως φυσιολογική ανάγκη μας, αυτή του έρωτα.\nΔυστυχώς, τα λόγια του επιβεβαιώνονται στην πράξη, σαν δυσοίωνη προφητεία από την οποία δεν υπάρχει σωτηρία. Κάθε που σεργιανάω στα μπαράκια της πόλης μου, οι κουβέντες του πετάγονται στο μυαλό μου. Παρέες γυναικών από τη μία, παρέες αντρών από την άλλη και στη μέση η ειρηνευτική δύναμη, τα ζευγαράκια. Κοιτιούνται όλοι τους ανέκφραστοι, επιφυλακτικοί. Κανείς δεν κάνει το πρώτο βήμα, κανείς δεν πιάνει την κουβέντα στον άλλον και ας πετάνε σπίθες τα μάτια τους, καθώς κοιτιούνται. Και αν κάποιος (ο Θεός να μας φυλάει!) τολμήσει το αδιανόητο και πλησιάσει μια κοπέλα, αυτή από την αμηχανία της του γυρνά την πλάτη. Δύσκολες εποχές για έρωτες. Πάνε οι εποχές που κερνούσαμε σφινάκια και πιάναμε την κουβέντα μεταξύ μας, το μπαρ γινόταν μια μεγάλη παρέα και ανταλλάσαμε φιλιά στο τέλος της νύχτας με άτομα που μπορεί να μην ξαναβλέπαμε ποτέ. Σήμερα, οι απόμαχοι εκείνης της εποχής καταφεύγουν στα προξενεία (ο φίλος του φίλου μου ξέρει μια κοπέλα που έχει μια φίλη ελεύθερη κτλ) και όπου δεν φωλιάζει το συμφέρον, βρίσκει πρόσφορο έδαφος ο φόβος.\nΦόβος λοιπόν, φόβος μην και κάποιος μπει στη ζωή μας, απαιτήσει το χρόνο και την προσοχή μας, διεκδικήσει την ηρεμία του μυαλού μας και μας κάνει να αισθανθούμε πως πλέον δεν ορίζουμε τη μοίρα μας όπως πρώτα. Φόβος μην και κάποια στιγμή χάσουμε αυτό που μάθαμε να αγαπούμε ή αγαπήσαμε με την πρώτη ματιά. Δεν μπορώ να πω πως συμπάσχω μαζί σας, δεν φοβήθηκα ποτέ τον έρωτα. Για μένα πάντα ήταν το ιδανικό, το πιο υψηλό και σημαντικό συναίσθημα στη ζωή. Ψέματα, δεν ήταν πάντα, ήταν όταν δεν τον είχα γνωρίσει ακόμη.\nΑπό μικρή διάβαζα ποιήματα, στιχάκια και χίλιες δύο ιστορίες που εξυμνούσαν το φτερωτό θεό και γέμιζαν τα μάτια μου καρδούλες. Τόσο μεγάλη ήταν η εμμονή μου που ο πατέρας μου αναγκάστηκε μια μέρα να μου χαρίσει ένα ιατρικό σύγγραμμα (ψυχιατρικό για την ακρίβεια), από εκείνα τα παμπάλαια, που το χαρτί θυμίζει γυαλόχαρτο και οι σελίδες είναι ενωμένες ακόμη μεταξύ τους, όπου ο επιστήμονας εξηγούσε με κάθε λεπτομέρεια το πώς και το γιατί οι ερωτευμένοι μπορούν άνετα να θεωρηθούν ως ασθενείς με ψυχικές διαταραχές. Σοκαρίστηκα να πω την αλήθεια μου, μα δεν πτοήθηκα. Βλέπεις τη ζωή δεν την μαθαίνεις μέσα από τα βιβλία, πρέπει να φας τα «χαστούκια» της για να συνέλθεις. Και εγώ έφαγα πολλά χαστούκια, τόσα μάλιστα που κάποιες από τις ιστορίες μου αποτελούν ακόμη κλασικό παράδειγμα προς αποφυγήν για όσους τις γνωρίζουν. Σε αυτή την περίπτωση όμως, το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο και ας διαφωνείτε όσο θέλετε μαζί μου.\n«Πώς να τον αλλάξω;» με ρωτάνε συχνά φίλες. «Τι λες να κάνω σε αυτή την περίπτωση;». «Σιγά μην τον πάρω εγώ τηλέφωνο, να με πάρει αυτός». «Κάτσε, κάτσε, θα δεις τι έχει να πάθει, περίμενε, θα τον κάνω εγώ να σέρνεται». Μερικές μόνο από τις φράσεις που έχω ακούσει κατά καιρούς από φίλες. Οι γυναίκες λοιπόν είναι άλλη φάρα. Καταπολεμούν το φόβο τους για τους άντρες που ερωτεύονται καταστρώνοντας σχέδια, λες και πάνε στον πόλεμο. Κάπως έτσι πρέπει να βγήκε και η φράση «ο πόλεμος των δύο φύλων». Όποιος καταστρώνει σχέδια όμως, μάλλον δεν έχει καταλάβει πως ο έρωτας έχει ως τελικό προορισμό τη συνύπαρξη και τη συντροφικότητα και όχι την κατάκτηση και την υποδούλωση. Καλά τα σχέδια κορίτσια, αλλά δεν πάμε να πάρουμε πίσω την Πόλη και δυστυχώς, δεν υπάρχει μόνον ένας τύπος άντρα εκεί έξω, για να πιάνουν οι πατέντες συμπεριφοράς που ξεπατικώνουμε από το Cosmopolitan. Αν είναι ο έρωτας για να ανθίσει να χρειάζεται σχέδιο δράσης, τότε μάλλον διεκδικούμε λάθος άντρα. Και με το «λάθος» δεν εννοώ λάθος γενικώς, εννοώ λάθος για εμάς!\nΣαν serial monogamer λοιπόν, έχω να συνεισφέρω τα εξής στο θέμα και ας μην τα ακούσει κανένας. The best laid plans of mice and men often go awry είπε ο Robert Burns και κάτι ήξερε παραπάνω. Μην βασίζεστε λοιπόν σε σχέδια και στρατηγικές. Ο έρωτας είναι όπως ένα λουλούδι μέσα σε μια γλάστρα. Το βλέπεις στη βιτρίνα, σου τραβάει την προσοχή, μαγνητίζει το βλέμμα σου και αν η τσέπη σου το σηκώνει και το θέλει και η τύχη σου, το αγοράζεις και το παίρνεις σπίτι σου. Από τη στιγμή που το αγοράζεις, πρέπει να συνειδητοποιήσεις πως μόλις έκανες μια επένδυση και όπως όλες οι επενδύσεις, εμπεριέχεται εντός της η έννοια του ρίσκου. Μπορεί να μην έχεις ιδέα από κηπουρική και να το κοιτάς σαν χαμένη, μα ξέρεις ήδη ενστικτωδώς πως χρειάζεται νερό και ήλιο για να μην μαραθεί. Αυτό σημαίνει πως χρειάζεται την προσοχή σου και τη φροντίδα σου σε καθημερινή βάση. Όσο λοιπόν του αφιερώνεις το χρόνο σου, τόσο αυτό θα μεγαλώνει. Όσο το προσέχεις και το παρατηρείς, όσο προσπαθείς να καταλάβεις τι ακριβώς χρειάζεται, τόσο πιο εύκολα και γρήγορα θα προλαμβάνεις το κακό. Αν τελικά κάνεις τα πάντα σωστά και το λουλούδι μαραθεί, τότε απλά δέξου το και ξαναβγές μια βόλτα στην αγορά. Τώρα ξέρεις ήδη πολύ περισσότερα από κηπουρική και ίσως με τον καιρό να μάθεις και να αναγνωρίζεις με την πρώτη ματιά τα δυνατά από τα αδύναμα λουλούδια.\nΚαι για να επανέλθω στο θέμα μου και συγκεκριμένα στο τίτλο αυτού του ποστ, το ερώτημα παραμένει: does he love me? How will I know? Η απάντηση που μπορώ να δώσω είναι μία και νομίζω πως είναι χρήσιμη και για τα δύο φύλα: το άτομο που -αν και με μεγάλη δυσκολία- σκύβει το κεφάλι και ζητά συγνώμη, αποδέχεται την τρέλα και την ευαισθησία που κουβαλάς στο κεφάλι σου ως δεδομένο και στέκεται δίπλα σου –ακόμη και με τα μούτρα ως το πάτωμα- σε κάθε νέα σου προσπάθεια, είναι αυτό που αξίζει να έχεις δίπλα σου.\nΜια βόλτα στον μαγικό κόσμο του βιβλίου…\nΈφτασα κουρασμένη και καταϊδρωμένη στη Θεσσαλονίκη, η οποία χθες αποφάσισε για πρώτη φορά να μου δείξει το κακό της πρόσωπο. Η ατμόσφαιρά της ήταν αποπνικτική, λες και οι βαριές ανάσες των κατοίκων της έβγαιναν συμπαγείς από τα πνευμόνια τους και έφτιαχναν ένα γκρίζο σύννεφο, που έστεκε ακίνητο πάνω από την πόλη. Μπορεί πάλι να μην έφταιγαν αυτοί και να ήταν όλα στη δική μου φαντασία, πάντως ο καιρός είχε κάτι από την αλλοφροσύνη της εποχής που διανύουμε. Δεν έκανε ούτε κρύο, μα ούτε και ζέστη. Ο ήλιος ξεμυτούσε όποτε ήθελε και καμιά φορά δεν προλάβαινε να κρυφτεί πίσω από τα σύννεφα για να αφήσει τη θέση του στη βροχή. Χαρακτηρίστε με όπως νομίζετε, αλλά εγώ πάντα αυτή τη συνύπαρξη ήλιου και βροχής τη θεωρούσα σημάδι παράνοιας.\nΒγήκα από το σταθμό και μέχρι να μπω στο πρώτο αστικό λεωφορείο που βρήκα μπροστά μου, είχα βγάλει και είχα ξαναβάλει τη ζακέτα και τα γυαλιά ηλίου που φορούσα τουλάχιστον πέντε φορές. Είχα αρχίσει να εκνευρίζομαι αφάνταστα για κάτι που κανένας δεν μπορεί να ορίσει ή να διορθώσει. Είχα κοινώς αρχίσει να γίνομαι το ίδιο παρανοϊκή με τον καιρό. Η παράνοια μου έγινε μεγαλύτερη, καθώς το λεωφορείο πήρε το δρόμο για την Έκθεση της Θεσσαλονίκης, τον τελικό μου προορισμό.\nΟι ρόδες του λεωφορείου χοροπηδούσαν άτσαλα πάνω στο οδόστρωμα, το οποίο έμοιαζε να αγκομαχά κάτω από το βάρος της κίνησης που επικρατούσε στους δρόμους. Στα αριστερά μου έβλεπα χιλιάδες πρόσωπα στα πεζοδρόμια να πηγαινοέρχονται, κάνοντας τη καθιερωμένη Σαββατιάτικη βόλτα τους στην αγορά της πόλης. Στα δεξιά μου…μια ατελείωτη σειρά από μεγάλα κομμάτια τσίγκου, ένα τεράστιο εργοτάξιο που κόβει εδώ και μήνες την κυριότερη αρτηρία της πόλης στα δυο. Αισθάνθηκα εγκλωβισμένη.\nΕυτυχώς το ξεπέρασα, μόλις μπήκα στις εγκαταστάσεις της Έκθεσης. Ανυπομονούσα να δω τους τίτλους των βιβλίων, να αγγίξω το απαλό, γυαλιστερό χαρτί των εξώφυλλων, να διαβάσω τις σημειώσεις στα οπισθόφυλλα τους. Έπεσα με τα μούτρα στο πρώτο stand που βρήκα μπροστά μου. Μεταφράσεις, μεταφράσεις και ακόμη περισσότερες μεταφράσεις. «Πολλές μεταφράσεις βρε παιδιά», σιγομουρμούρισα αλλά ο υπάλληλος που στέκονταν μπροστά μου με άκουσε και σήκωσε απλά τους ώμους του, σε μια προσπάθεια να απολογηθεί. Παρά τη δυσαρέσκεια μου (τι στο καλό, αν μη τι άλλο η Ελλάδα είναι ΓΕΜΑΤΗ συγγραφείς) ο συγκεκριμένος εκδοτικός οίκος με εντυπωσίασε. Ήταν ο μοναδικός που έδινε σε όποιον επισκέπτονταν το stand του μια σακούλα γεμάτη ενημερωτικό υλικό για τις εκδόσεις του. Δεν ξέρω πολλά από εκδοτικούς οίκους, αλλά αν κρίνω από την ποιότητα και την ποσότητα του ενημερωτικού υλικού που μου έδωσαν, μάλλον τελικά οι μεταφράσεις αποδίδουν καρπούς.\nΠολλούς ελληνικούς τίτλους βρήκα στο stand του οίκου που φιλοξενεί τα βιβλία της best seller writer Λένας Μαντά. Στα εξώφυλλά των βιβλίων της διάβαζα τα νούμερα με ανοιχτό το στόμα: 88η χιλιάδα, 22η χιλιάδα κτλ. Δεν ήξερα ότι υπάρχουν τέτοια νούμερα στην Ελληνική λογοτεχνία. Μπήκα στο πειρασμό να αγοράσω ένα, μόνο και μόνο για να δω από πρώτο χέρι τι είναι αυτό που προτιμά το ελληνικό αναγνωστικό κοινό, αλλά αντιστάθηκα. Θα σας πω τι πιστεύω. Από τα εξώφυλλα και μόνο των βιβλίων της είναι ξεκάθαρο πως οι ιστορίες της απευθύνονται κυρίως σε γυναίκες. Από τις υποθέσεις που υπάρχουν στα οπισθόφυλλα διαφαίνεται πως τα θέματα που αναπτύσσει εντός τους αφορούν (πιστεύω) τους πάντες. Αγάπες, αποφάσεις ζωής, η μοίρα και μια δόση μυστηρίου. Είναι προφανές πως οι άνθρωποι του εν λόγω οίκου έχουν πιάσει το νόημα. Η μεγάλη αγοραστική δύναμη στο χώρο του βιβλίου είναι οι γυναίκες. Δεν θεωρώ τυχαίο το γεγονός ότι γύρω από τα βιβλία της κας Μαντά υπήρχαν άλλοι 20 τίτλοι βιβλίων γραμμένοι από γυναίκες συγγραφείς –στο ίδιο σχεδόν μοτίβο με την Μαντά- αρκετές από τις οποίες μάλιστα παρευρισκόταν και στο stand του οίκου στην έκθεση.\nΧαμογέλασα και προχώρησα παρακάτω.\nΈπεσα πάνω σε έναν εκδοτικό οίκο που μάλλον έχει στραμμένο το βλέμμα του στο εξωτερικό πιο πολύ απ’ τους υπόλοιπούς. Στο stand του φιγούραραν «πρώτη μούρη» τα ξαδέρφια του Twilight, όλα μεταφράσεις, φυσικά. Δεν λέω τίποτα παραπάνω. Μερικά πράγματα είναι απλά αυτονόητα. Λέω απλά πως αν κάπου μέσα στο σωρό υπήρξαν και κάποιοι τίτλοι Ελλήνων συγγραφέων του φανταστικού, δεν ήταν σίγουρα στη «βιτρίνα», ώστε να τραβήξουν τα βλέμματα.\nΤο μεγαλύτερο και πιο άρτια οργανωμένο stand ήταν ίσως αυτό των εκδόσεων Λιβάνη. Μου έκανε καλή εντύπωση το γεγονός ότι, αν και κάπως προς το βάθος του, υπήρχαν αρκετοί τίτλοι Ελλήνων και ξένων συγγραφέων μυστηρίου, φαντασίας (με την ευρύτερη έννοια) και τρόμου. Η μεγαλύτερη απογοήτευση ήταν ίσως το stand των εκδόσεων Καστανιώτη. Ήταν ένα κυκλικό stand, από τα πιο μικρά και φτωχά σε ολόκληρη την έκθεση. Ο ταλαίπωρος υπάλληλος όμως που το επάνδρωνε με έκανε να αισθανθώ μια ανεξήγητη συμπάθεια προς το πρόσωπο του, ίσως επειδή τον λυπήθηκα που ήταν αναγκασμένος να στέκεται εκεί μέσα, με το ένα του μάτι κλειστό και μελανιασμένο. Μπήκα στο πειρασμό να τον ρωτήσω τι του συνέβη, αλλά ευτυχώς συγκρατήθηκα.\nΑπ’ όσα έμαθα στη συνέχεια, η συγκεκριμένη έκθεση απευθύνεται κυρίως σε βιβλιοπώλες και όχι τόσο σε αναγνώστες. Ίσως αυτό αποτελεί μια καλή εξήγηση ως προς το γιατί η έκθεση είχε τόσο λίγο κόσμο εκείνη τη μέρα και η πλειονότητα των επισκεπτών κοιτούσε τους τίτλους βιαστικά και συγκεντρώνονταν στην πορεία στα διάφορα καφέ της έκθεσης. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι ενδεικτικά τα όσα αναφέρω παραπάνω για να μας δώσουν μια εικόνα της σημερινής κατάστασης στα εκδοτικά δρώμενα της χώρας μας, αλλά σίγουρα είναι χρήσιμα για να καταλάβουμε το πως και το γιατί κάποιοι τίτλοι βιβλίων (αντί κάποιων άλλων) καταλήγουν τελικά στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων της γειτονιάς μας.\nΤο πάθος του ανήκειν δεν το έζησα ποτέ\n‘Everyday is like Sunday, everyday is silent and grey’. Θυμάμαι ακόμη την κοπέλα στη τάξη μου που είχε την παραπάνω φράση χαραγμένη στο θρανίο της. Ήταν ένα ξανθό, μικροκαμωμένο πλάσμα, όμορφο σαν αγγελούδι και όπως όλα τα αγγελούδια, ήταν πάντα το «μήλο της Έριδος» για κάθε μορφής δαίμονα. Θυμάμαι πως, καθώς άγγιζα με το δάκτυλο μου τα χαραγμένα γράμματα στο θρανίο της, αναρωτιόμουν πως είναι δυνατό ένα τέτοιο πλάσμα, τόσο περιζήτητο, να αισθάνεται τόσο θλιμμένο. Δεν την κατάλαβα πότε, η ομορφιά της με τρόμαζε και πάντα την απέφευγα. Οι μέρες της ήταν γεμάτες φιλοφρονήσεις και προσκλήσεις, τα βράδια της γεμάτα ποτά και ξέφρενους χορούς κι’ όμως, κάτι την έκανε να θλίβεται. Κανείς δεν περίμενε να την δει να συνεχίζει παραπέρα, όλοι περίμεναν πως θα βρει κάποιον να παντρευτεί μόλις τελειώσει το σχολείο. Όταν πέρασε -με την πρώτη- τρίτη σε σειρά κατάταξης στη σχολή παιδαγωγικών στη Θεσσαλονίκη, όλοι έμειναν άφωνοι. Εγώ απλά χαμογέλασα. Επιτέλους κατάλαβα το λόγο της θλίψης της.\nΕίμαστε όλοι ηθοποιοί στο σανίδι του μικρόκοσμου μας. Η συμμαθήτρια μου έπαιζε ένα ρόλο που δεν διάλεξε, της δόθηκε απλά επειδή ο σκηνοθέτης την έπλασε όπως την ονειρεύονταν. Κανένας μας δεν μπόρεσε να δει πέρα από την όμορφη μάσκα του προσώπου της, κανείς δεν μπόρεσε να την σπάσει. Όταν την ξαναείδα, μετά τις πανελλαδικές εξετάσεις, της χαμογέλασα πονηρά και της ψιθύρισα «Συγχαρητήρια». Με κοίταξε λίγο ανήσυχη, μα χαρούμενη. «Ναι, άντε να δούμε πως θα πάει», μου είπε χαμηλόφωνα. Δεν κατάλαβα τότε τι μπορεί να ήταν αυτό που την φόβιζε, μα σύντομα έμαθα. Κάποια χρόνια μετά την συνάντησα στη Θεσσαλονίκη. Έδειχνε κουρασμένη και μπουχτισμένη. «Είναι από τα ξενύχτια», μου είπε σχεδόν συνωμοτικά η κοινή μας φίλη, «χρωστάει ένα κάρο μαθήματα στη σχολή», συμπλήρωσε και το ύφος της γέμισε με μια κρυφή ικανοποίηση που με τρόμαξε. Λυπήθηκα διπλά. Λυπήθηκα για την παλιά μου συμμαθήτρια, που δεν κατάφερε να ξεφύγει από το ρόλο που της έδωσαν κάποιοι με το στανιό, όταν ήταν ακόμη στην πρώτη της εφηβεία. Λυπήθηκα όμως και με τη φίλη μου, καθώς το κρυφό χαμόγελο ικανοποίησης για την αποτυχία των γύρω που είδα εκείνη τη μέρα στο πρόσωπο της, ήταν η αρχή του τέλους της πολυετούς φιλίας μας.\nΑυτό ήταν και το πρώτο καλό μάθημα που έλαβα για τους ανθρώπους που είχα επιλέξει να έχω γύρω μου. Θα μπορούσα να πω κι’ αλλά, αλλά μισώ τα ημερολόγια. Μισώ το ξεγύμνωμα της ψυχής δημοσίως. Προτιμώ την ανασκαφή, το παιχνίδι του κρυφτού, και ας είμαι εγώ πάντα το άτομο με την πιο άθλια κρυψώνα, αυτή που πάντα βγαίνει πρώτη απ’ το παιχνίδι.\nΈπαψα όμως να κρύβομαι και πολύ, γιατί με τα χρόνια ανακάλυψα ότι τελικά δεν έχει καμία σημασία ποια μάσκα διαλέγεις να φορέσεις σε αυτή την παράσταση, ο κόσμος πάντα θα προσκολλά διάφορα νοήματα στην ερμηνεία σου, ανάλογα με τα δικά του «θέλω» ή «πιστεύω».\n«Είσαι απόμακρη και κοιτάς τους πάντες αφ’ υψηλού», μου είπε κάποτε ένας συνάδελφος, μόνο και μόνο επειδή δεν ήμουν ποτέ το πρότυπο της γυναίκας-γατούλας που χαριεντίζεται ασκόπως που θα επιθυμούσε να δει.\n«Είσαι τόσο συμπαθητικό κορίτσι, θα πρέπει κάτι να κάνεις σύντομα για να διαιωνιστεί το είδος», μου είπε γελώντας μια φίλη, που είναι ήδη έγκυος στο δεύτερο παιδί της. Αν την έχω ακούσει αυτή την ατάκα, και όμως, κάθε φορά με αφήνει άφωνη. Τρέχω σε αρραβώνες, γάμους και βαφτίσια φίλων εδώ και χρόνια. Εγώ τους βλέπω ως ολοκληρωμένες και ξεχωριστές οντότητες, αλλά αυτοί επιμένουν να βλέπουν τον εαυτό τους ως το «άλλο μισό» κάποιου ή «το όλο» του παιδιού τους. Υποθέτουν πως λαχταράω να νιώσω το ίδιο. Εγώ λέω απλά: assumption is the mother of all fuck-ups.\nΧθες δέχτηκα το απρόσμενο τηλεφώνημα μιας φίλης που είχα –εσκεμμένα- να της μιλήσω πάνω από ένα χρόνο. Ζει με το σύζυγο της και τα δυο παιδιά της στο πιο απομακρυσμένο σημείο της χώρας. Πάντα την θεωρούσα λαμπρό μυαλό, μα διάλεξε την μητρότητα, αντί του ταλέντου της. Λυπήθηκα τότε πολύ, αλλά δεν της το έδειξα ποτέ. Είχα πει θα σεβαστώ την επιλογή της και το έκανα, μέχρι τη στιγμή που οι δικές μου επιλογές άρχισαν να την ενοχλούν, ακριβώς επειδή πήγαιναν κόντρα στις δικές της. Δεν αναγνώρισα αρχικά τη φωνή της. Τα πρώτα λόγια που άκουσα ήταν ειρωνικά και χλευαστικά, καλυμμένα όμως πίσω από τον απενοχοποιητικό μανδύα της «πλάκας». Το τηλεφώνημα κράτησε 40 λεπτά. Δεν μπορούσε να σταματήσει να μιλάει, λες και ήταν για μήνες υποχρεωμένη να σιωπά και τα λόγια είχαν σωρευτεί στο λαιμό της και την έκαιγαν. Παράτησα ότι έκανα και προσπαθούσα –σαν ηλίθια- να την κάνω να γελάσει. Έκλεισα το τηλέφωνο και έμεινα να κοιτάω το κενό.\nΤελικά, δεν κρύβομαι καθόλου καλά. Τελικά υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω –άνθρωποι που έχω ξεγράψει από τη μνήμη μου- που ξέρουν πως ότι και να γίνει, ότι και να πω, όσο και να χαθώ, είμαι το πρώτο άτομο που θα τους ακούσει υπομονετικά, θα τους καθησυχάσει και θα προσπαθήσει να τους κάνει να γελάσουν.\nI’m no heroine...\nunless I could have him by the balls?\nyou don't think I take it at all?\nyou think I walk taller than the rest?\njust 'cause I rarely wear a dress?\nand ride and ride and ride?\nyou think I sit so high on my trusty steed?\nthese are not my rules\nLyrics by: Ani DiFranco\nThis could have been anyone's story.....\nΗ Βάλια προσπάθησε να ανοίξει τα μάτια της, μα τα ένιωθε πρησμένα και υγρά. Έκανε να σηκωθεί απ’ το κρεβάτι που ήταν ξαπλωμένη, μα το κορμί της δεν υπάκουε τις εντολές που του έδινε. Τα πόδια της έκαιγαν, λες και κάποιος έχυνε πάνω τους καυτό νερό. Αναρωτήθηκε σιωπηλά αν θα έπρεπε να ανησυχήσει, μα η μνήμη της την βοήθησε, προβάλλοντας με απίστευτη ταχύτητα δεκάδες εικόνες από το προηγούμενο βράδυ. Δεν της πήρε πολύ ώρα μέχρι να συνειδητοποιήσει τι της συνέβαινε. Δεν ήταν η πρώτη φορά που την είχε πάρει ο ύπνος με το κορμί της να πονά και τα δάκρυα να πλημμυρίζουν ακόμη τα μάτια της. Η ιστορία επαναλαμβάνονταν σχεδόν κάθε βράδυ από τη μέρα που παντρεύτηκε.\nΤη θυμόταν ακόμη εκείνη τη μέρα με κάθε λεπτομέρεια. Η ζέστη ήταν αφόρητη, Αύγουστος μήνας, μα αυτή άστραφτε φορώντας το ολόλευκο, στράπλες νυφικό της και τα ολόφρεσκα, ροζ τριαντάφυλλα στα μαύρα της μαλλιά. Το αψεγάδιαστο πρόσωπο της έκανε τον κόσμο που την περίμενε ανυπόμονος στα σκαλιά της εκκλησίας να σιωπήσει για μερικά δευτερόλεπτα, κοιτάζοντας την όλο θαυμασμό. Θυμόταν ακόμη το ανήσυχο βλέμμα του πατέρα της και του αδερφού της, καθώς την βοηθούσαν να βγει από το στολισμένο με λουλούδια αυτοκίνητο και ν’ ανέβει τα σκαλιά. Η σιωπή και τα γεμάτα αμηχανία χαμόγελα τους, κάθε που τα φλας των φωτογραφικών μηχανών άστραφταν, την έκανε να θέλει να βάλει τα κλάματα, να τους ζητήσει συγνώμη. Κανείς τους δεν ήθελε αυτό το γάμο, μα όλοι υποχώρησαν στις πιέσεις της, όταν ανακάλυψε πως είχε μείνει έγκυος.\nΤα νέα του μωρού τους είχαν αφήσει όλους άφωνους, ακόμη και την ίδια. Όλοι τους περίμεναν να αφήσει πίσω τη σχέση της με το Δημήτρη και να εγγραφεί στη σχολή που χρόνια τώρα έλεγε πως θέλει να παρακολουθήσει. Το ίδιο ακριβώς πίστευε και η ίδια πως θα έκανε, μα ο ερχομός του παιδιού άλλαξε τα πάντα μέσα της. Οι ισορροπίες χάθηκαν και το συναίσθημα κάλυψε τη λογική, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της. Όσο και να το αναμάσησε μέσα στο μυαλό της, δεν μπορούσε να πάρει την απόφαση να δολοφονήσει το παιδί της. Οι γονείς της την είχαν μεγαλώσει αλλιώς, της είχαν μάθει από μικρή να σέβεται τη ζωή σε κάθε της μορφή. Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι που της έμαθαν όλα αυτά, ήταν αυτοί, που όταν τους ανακοίνωσε την απόφαση της να κρατήσει το παιδί, την κοιτούσαν αμίλητοι, τα πρόσωπα τους γεμάτα ανησυχία και απογοήτευση.\nΗ δική της έκφραση θα ήταν γεμάτη τρόμο, αν είχε τη δύναμη εκείνη τη στιγμή να μοιραστεί μαζί τους τις σκέψεις της. Μόλις τα πρώτα προβλήματα μεταξύ της ίδιας και του Δημήτρη έκαναν την εμφάνιση τους, η Βάλια προσπάθησε με κάθε τρόπο να κρατήσει την προσωπική της ζωή κρυφή από τους γονείς της. Τα ψέματα που ήταν αναγκασμένη να τους λέει την πονούσαν και την κούραζαν, μα δεν μπορούσε να σκεφτεί άλλο τρόπο να τους προστατεύσει από τις επιλογές της. Στο μπερδεμένο της μυαλό, έβλεπε τον εαυτό της σαν έναν μεγάλο και δυνατό κυματοθραύστη. Οι γονείς της ήταν η στεριά της και τα λόγια και οι πράξεις του άντρα που αγάπησε ήταν τα κύματα που έσκαγαν με φόρα πάνω της, μα, ευτυχώς, δεν έφταναν ποτέ στη στεριά για να την καταστρέψουν.\nΚανείς τους δεν το γνώριζε, μα ο Δημήτρης την είχε χαστουκίσει με περίσσια δύναμη, όταν του είχε ανακοινώσει την εγκυμοσύνη της. Δεν ήταν το χαστούκι που την πόνεσε τόσο, όσο τα βαριά του λόγια για την ίδια και την οικογένεια της. Πάντα σχολίαζε με τον χειρότερο τρόπο τους οικείους της, λες και του χρωστούσαν κάποια χάρη για κάποιο ευεργέτημα που τους έχει κάνει, το οποίο αρνούνταν οι ίδιοι να αναγνωρίσουν. Τα θυμωμένα μάτια του, οι φλέβες του λαιμού του, που διαγράφονταν πεντακάθαρα λόγω της οργής που διαστρέβλωνε τη φωνή του, το βαρύ του χέρι πάνω στο πρόσωπο της, όλα αυτά δεν την τρόμαζαν πια. Αυτό που την έκανε να κουλουριάζεται στο πάτωμα και να κλαίει σιωπηλά με τα μάτια κλειστά ήταν τα λόγια του. Αυτά τα λόγια που, σαν γίνουν προτάσεις, μοιάζουν με φονικά όπλα.\nΗ Βάλια δεν γνώριζε πως οι λέξεις είχαν τέτοια καταστροφική δύναμη, μέχρι που γνώρισε τον Δημήτρη. Τον γλυκομίλητο, ευυπόληπτο και πάντα χαμογελαστό Δημήτρη. Ούτε και η ίδια δεν είχε φανταστεί τι έκρυβε κάτω από τη μάσκα του γλυκού του χαμόγελου. Κάποτε τα δυο του χέρια ήταν η αρχή και το τέλος της σκέψης της. Τα μάτια του, ο τρόπος που την κοίταζε, όλο θαυμασμό και ανάγκη, ήταν το καταφύγιο της απ’ όλους και όλα. Αυτά τα ίδια μάτια ήταν τώρα ο κρυφός της εφιάλτης. Αυτά τα ίδια χέρια κατέληγαν συχνά, όταν έχανε τελείως τον έλεγχο της αρρωστημένης του οργής, να σφίγγουν το λαιμό της, να της κλέβουν τον αέρα. Μα ήταν τα λόγια του που άφηναν τις χειρότερες μελανιές μέσα της. Οι βρισιές, οι απειλές, οι κατηγόριες, τα πικρόχολα σχόλια, που πάντα έβρισκαν με απίστευτη ακρίβεια το στόχο τους. Αυτά ήταν που την έκαναν κάθε βράδυ να κλαίει κουλουριασμένη στο πάτωμα και όχι η κλωτσιές που δεχόταν, καθώς προσπαθούσε να συρθεί πάνω του και να βρει καταφύγιο κάτω απ’ το τραπέζι της κουζίνας.\nΟι πληγές που δεν φαίνονται είναι οι χειρότερες, μα το να μένουν έτσι, αόρατες στους γύρω, βόλευε τους πάντες. Ακόμη και την ίδια την Βάλια. Μετά το βεβιασμένο γάμο της, ο φόβος της μήπως και αμαυρωθεί η εικόνα του αγαπημένου ζευγαριού που ήθελε να προβάλει προς τα έξω ο άντρας της, επισκίαζε αυτόν που αισθανόταν για τον ίδιο τον Δημήτρη. Όταν λοιπόν η βαριά πόρτα του διαμερίσματος που μοιραζόταν έκλεινε, κανείς δεν γνώριζε το μαρτύριό της. Έτσι τουλάχιστον πίστευε η ίδια, αν και κάποιος πρέπει να είχε ακούσει τόσο καιρό τις φωνές της, τα κλάματα, τους ήχους που άφηνε το κορμί της, καθώς έπεφτε πάνω στα έπιπλα και το ξύλινο πάτωμα, από τις σπρωξιές και τις κλωτσιές που δεχόταν. Ποιος όμως θα μπορούσε να την σώσει; Το τρίπατο οίκημα στο οποίο έμενε, φιλοξενούσε μόνον τους συγγενείς του άντρα της και κανείς τους δεν τολμούσε να επέμβει σε όσα άκουγε. Οι ίδιοι ισχυριζόταν πως ο άντρας της τους είχε απαγορεύσει οποιαδήποτε παρέμβαση στα οικογενειακά του. Αυτή όμως γνώριζε πως δεν ήταν οι δικές του ρητές εντολές που κρατούσαν την οικογένεια του έξω από τα «του οίκου» του. Η αλήθεια ήταν πως οι δικοί του ενδόμυχα επικροτούσαν τις φωνές και τους ξυλοδαρμούς, ως τρόπο επίλυσης των διαφορών μεταξύ των ζευγαριών. Πως αλλιώς θα μπορούσε να εξηγήσει τη σιωπή τους;\nΗ Βάλια προσπάθησε, για ακόμη μια φορά, να ανοίξει τα μάτια της. Ένα δυνατό φως εισέβαλε μέσα τους και την έκανε να μορφάσει γεμάτη δυσαρέσκεια. Ανοιγόκλεισε τα βλέφαρα της, δίνοντας χρόνο στην όραση της να προσαρμοστεί. Πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να συνειδητοποιήσει πως δεν κοιτούσε κατάματα τον ήλιο, αλλά κάποια στρογγυλή και εκτυφλωτικά λαμπερή λάμπα, που κρέμονταν μερικά εκατοστά πάνω απ’ το κεφάλι της. Δυο σκοτεινές φιγούρες έσκυψαν από πάνω της, μετριάζοντας έτσι το φως που έλουζε το πρόσωπο της και την τύφλωνε. Ανοιγόκλεισε ξανά τα βλέφαρα της για να μπορέσει να διακρίνει τα πρόσωπα τους. Τα στόματα τους ήταν καλυμμένα με λευκές ιατρικές μάσκες. Τα μαλλιά τους ήταν προσεκτικά τακτοποιημένα μέσα στα πράσινα ιατρικά σκουφιά που κάλυπταν το κεφάλι τους. Η Βάλια μπορούσε να δει μόνο τα μάτια τους, μα και αυτά δεν μπορούσε να τα διακρίνει ξεκάθαρα.\n«Που βρίσκομαι;», ψέλλισε και η φωνή της δεν έβγαλε ήχο.\n«Κώστα, θα την αναλάβεις εσύ; Έχω κανονίσει χειρουργείο σε 2 ώρες και τα μάτια μου κλείνουν ήδη από τη νύστα», είπε ο ένας από τους δύο, γυρίζοντας της την πλάτη και περπατώντας αργά προς το μεταλλικό πάγκο που βρισκόταν στην άκρη του δωματίου.\n«Και αυτό εγώ; Γαμώ την τύχη μου απόψε!», του απάντησε ο άλλος και της γύρισε και αυτός την πλάτη του γεμάτος εκνευρισμό.\nΗ Βάλια ανασήκωσε ελαφρώς το κεφάλι της και κοίταξε γύρω της. Το βλέμμα της περιπλανήθηκε στο χώρο. Δεν είχε καμιά αμφιβολία πλέον για το πού βρισκόταν, μα δεν μπορούσε να θυμηθεί με τίποτα πως βρέθηκε εκεί, ξαπλωμένη στο εξεταστικό κρεβάτι ενός νοσοκομείου. Έκανε να ανακαθίσει και ένιωσε το κεφάλι της να γέρνει προς τα εμπρός, βαρύ σαν πέτρα. Έσφιξε τα δόντια της και τράβηξε όλους τους μυς του σβέρκου της για να το επαναφέρει. Το κατάφερε, μα η απότομη κίνηση την έκανε να ζαλιστεί στιγμιαία. Τα πάντα μαύρισαν και πάλι και έπειτα η ματιά της γέμισε χιλιάδες χρωματιστούς κύκλους. Έκλεισε τα μάτια της και ανάπνευσε βαθειά, περιμένοντας υπομονετικά να συνέλθει.\nΣτο μυαλό της πετάχτηκε η εικόνα του γιορτινού τραπεζιού της πεθεράς της. Όλοι οι συγγενείς του άντρα της ήταν εκεί όταν τους ανακοίνωσε πως τον επόμενο Σεπτέμβριο ξεκινά μαθήματα στη σχολή που πάντα ήθελε να παρακολουθήσει. Το βλέμμα του Δημήτρη άστραψε. Τα στόματα των συγγενών του έμειναν ερμητικά κλειστά. Ούτε ένας δεν της ευχήθηκε καλή αρχή, μόνον με την άκρη του ματιού τους κοιτούσαν το αναψοκοκκινισμένο πρόσωπο του Δημήτρη. Όταν η πόρτα του διαμερίσματος έκλεισε πίσω τους, το μόνο που θυμάται είναι να της αρπάζει την 9μηνών κόρη τους απ’ τα χέρια και να την πετά στον καναπέ. Το κλάμα της πλημμύρισε ξανά τ’ αυτιά της και η Βάλια πετάχτηκε σαν ελατήριο από το εξεταστικό κρεβάτι.\n«Πρέπει να φύγω! Η Ανθούλα μου….Πρέπει να φύγω!», φώναξε σαστισμένη. Ο άντρας που ήταν μαζί της στο δωμάτιο δεν φάνηκε να την ακούει. Έμεινε με την πλάτη του γυρισμένη να ψαχουλεύει το κουτί με τα εξεταστικά γάντια.\nΗ Βάλια εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία, έκανε ένα σάλτο και βρέθηκε στο πάτωμα. Ήταν ξιπόλητη. Έσκυψε για να βρει τα παπούτσια της και κοίταξε τα πόδια της. Ήταν γεμάτα μελανά σημάδια και πληγές που έτρεχαν φρέσκο αίμα. Σκούπισε βιαστικά όσο αίμα μπορούσε με την νοσοκομειακή ρόμπα που φορούσε και άρχισε να περπατά με γρήγορο βήμα προς την έξοδο.\nΌταν άνοιξε την πόρτα ένας μακρύς, ολόλευκος διάδρομος απλώθηκε μπροστά της. Τα φωτιστικά φθορίου που τον διέτρεχαν έκαναν τους τοίχους και το πάτωμα να λαμπιρίζουν, όπως όταν ο ήλιος χτυπά πάνω στο χιόνι. Έβαλε το χέρι της προστατευτικά πάνω από τα μάτια της και περίμενε. Όταν τα μάτια της έπαψαν να τσούζουν, κοίταξε στο βάθος του διαδρόμου και χαμογέλασε ανακουφισμένη. Ήταν όλοι εκεί και την περίμεναν, οι γονείς της, ο Δημήτρης, η μητέρα του και η μικρή Ανθούλα, η οποία έδειχνε ανήσυχη στην αγκαλιά του πατέρα της.\nΗ Βάλια άρχισε να περπατά βιαστικά προς το μέρος τους. Το βλέμμα της έπεσε πάνω στο γερασμένο πρόσωπο του πατέρα της. Ένα δάκρυ είχε στάξει από την άκρη του ματιού του και κυλούσε αργά πάνω στο σκαμμένο απ’ το θαλασσινό αέρα μάγουλό του. Δεύτερο ακολούθησε και έπειτα ένα τρίτο. Τα δάκρυα συγκεντρώνονταν τώρα με μεγαλύτερη ταχύτητα στην άκρη του σαγονιού του, έσταζαν, έφτιαχναν διάφανες λιμνούλες στο πάτωμα. Η Βάλια σταμάτησε και έμεινε να τον κοιτάει. Το μυαλό της πήγε πίσω στο χρόνο, τότε που μικρό κορίτσι, περίμενε στην άκρη του δρόμου την επιστροφή του από την δουλειά. Θυμήθηκε το παλιό κόκκινο αμάξι του, καθώς έστριβε μέσα στο χωματόδρομο που οδηγούσε στην αυλόπορτα του σπιτιού τους στο χωριό. Θυμήθηκε το χαρούμενο γέλιο της, καθώς έτρεχε κατά πάνω του να τον αγκαλιάσει. Θυμήθηκε το πρόσωπο του, που ήταν γεμάτο κρυφή χαρά, και τα μάτια του, που ήταν πάντα υγρά.\n«Θα σε σκοτώσω! Γιατί την Βάλια μου βρε! Την Βάλια μου!». Η φωνή της μητέρας της έκανε την αναπνοή της να σταματήσει. Κάθε λέξη και μια κραυγή οργής, μια κραυγή θρήνου και απελπισίας. Έσπαγαν οι συλλαβές, γέμιζαν με πόνο και λυγμούς. Τα μάτια της Βάλιας ήταν τώρα ορθάνοιχτα, γεμάτα τρόμο. Η μητέρα της άπλωσε τα χέρια της να αρπάξει τον Δημήτρη, που πισωπάτησε χλωμός, μα ανέκφραστος. Η πεθερά της τον τράβηξε από το μπράτσο και μπήκε ανάμεσα τους. Η κορούλα της, η Ανθούλα της, είχε σχεδόν πολτοποιηθεί ανάμεσα στα τρία σώματα και τσίριζε απεγνωσμένα.\nΗ Βάλια άρχισε τώρα να τρέχει, μήπως και προλάβει να την σώσει απ’ την οργή και την απροσεξία των μεγαλύτερων, που ήταν εκεί για να την προσέχουν. Πάσχιζε να την φτάσει, μα τα πόδια της κινούνταν απελπιστικά αργά, λες και έτρεχε μέσα σε νερό. Η αναπνοή της έβγαινε τώρα ακανόνιστη, καθώς τα πόδια της κινούνταν όλο και πιο αργά. Η αγωνία της κορυφωνόταν με κάθε νέα της προσπάθεια. Περίμενε πως οι κτύποι της καρδιάς της θα την είχαν ήδη ξεκουφάνει, μα δεν άκουγε τίποτα. Μια ανατριχιαστική ησυχία γέμιζε τ’ αυτιά της. Σήκωσε το χέρι της και σκούπισε βιαστικά το μάγουλό της, που ώρα τώρα το ένιωθε υγρό. Η παλάμη της γέμισε αίματα. Την κοίταξε τρομοκρατημένη και τα πόδια της κόλλησαν στο πάτωμα. Το κόκκινο, πηχτό υγρό έσταζε αργά από τα δάχτυλα της στο λευκό πάτωμα, μα δεν άφηνε λεκέδες. Η Βάλια ακολούθησε με το βλέμμα της την καθοδική του πορεία. Το πάτωμα είχε μετατραπεί σε μια άσπρη, αδιαφανή λίμνη. Το λευκό υγρό κάλυπτε τώρα τα γόνατα της. Σήκωσε τα μάτια της προς το βάθος του διαδρόμου. Ο πατέρας της γύρισε το κεφάλι του αργά προς το μέρος της, μα πριν προλάβει να δει για μια τελευταία φορά τα υγρά, κόκκινα από το κλάμα μάτια του, το πάτωμα την κατάπιε. Το τελευταίο πράγμα που άκουσε ήταν το σπαραχτικό κλάμα της κόρης της.\nΗ Βάλια έφυγε από τη ζωή στα 23 της. Οι ιατροδικαστές αποδίδουν το θάνατό της σε παθολογικά αίτια. Οι γονείς της μιλούν για δολοφονία. Κανένα δικαστήριο δεν έχει αποφανθεί ακόμη για το ποιος από τους δυο έχει δίκιο.\nΣκάσε και κολύμπα! (στον ωκεανό του ψέματος και της απιστίας)\nΠριν κάποιους μήνες διάβασα το χειρόγραφο μιας νουβέλας που μου εμπιστεύτηκε μια ιντερνετική φίλη. Η ιστορία αφορούσε σε μια άψογη, αμόλυντη και πανέμορφη κοπέλα, η οποία, ακολουθώντας τις προτροπές-πιέσεις των γονιών της, αρραβωνιάστηκε με έναν οικονομικά ευκατάστατο νεαρό, τον οποίο και παντρεύτηκε τελικά με το ζόρι, παρά το γεγονός ότι στο ενδιάμεσο γνώρισε τον έρωτα της ζωής της. Η τέχνη μιμείται τη ζωή λοιπόν, μια και η νουβέλα ήταν καθαρά αυτοβιογραφική, παρά τις όποιες απέλπιδες προσπάθειες της συγγραφέως να το αποσιωπήσει. Αν και η συχνότητα με την οποία το θέμα της απιστίας παρουσιάζετε ως πηγή έμπνευσης για τις (νέες και μη) γυναίκες συγγραφείς με προβληματίζει (πήξαμε στα ερωτικά τρίγωνα βρε αδερφέ!), παρόλα αυτά, έχω την αίσθηση πως ένα άλλο, πολύ πιο σημαντικό και μεγάλο, μειονέκτημα χαρακτηρίζει αυτού του είδους τα λογοτεχνικά κείμενα.\nΞεκαθαρίζω τη θέση μου. Δεν έχω τίποτα εναντίον της απιστίας, μα ούτε και εναντίον των αυτοβιογραφικών κειμένων. Η αλήθεια είναι πως όλοι δανειζόμαστε στοιχεία, αισθήματα, καταστάσεις και περιστατικά από τη ζωή μας για να διανθίσουμε τη γραφή μας. Το πρόβλημα ξεκινά από τι στιγμή που μια σχετικά άπειρη συγγραφέας αποφασίζει να γράψει την αυτοβιογραφία της. Ο αναγνώστης καταλήγει να διαβάζει διακόσιες και σελίδες γεμάτες μονόπλευρους χαρακτήρες, ακατανόητες συμπεριφορές και σκέψεις, πόνο, ντροπή, δάκρυα, ιδρώτα, ενοχές και ατελείωτους όρκους αγάπης, δίχως ίχνος αυτοκριτικής! Το πρόβλημα λοιπόν που παρουσιάζεται, όταν επιχειρούμε (δίχως να έχουμε το θάρρος ή την αναγκαία πείρα) να βάλουμε στο χαρτί τις προσωπικές μας ιστορίες αγάπης και απιστίας, έχει όνομα. Και το όνομα αυτού: έλλειψη αντικειμενικότητας.\nΔεν θα βρείτε πολλά βιβλία η χειρόγραφα με θέμα την απιστία, στα οποία η ηρωίδα σιχτιρίζει τον εαυτό της για τις επιλογές της, ειδικά εάν προέρχονται από νέες και άπειρες ακόμη συγγραφείς. Όχι, όλα είναι αγγελικά πλασμένα στον ωκεανό του ψέματος και της απιστίας! Όχι, η απιστία μας δεν είναι ποτέ δικό μας λάθος, δεν είναι ποτέ δική μας επιλογή, δεν είναι ποτέ το αποτέλεσμα των δικών μας κινήσεων! Δεν υπάρχει καιρός για αυτοκριτική, διότι, όπως διαπιστώνω από τη μικρή έρευνα που έχω κάνει, η απιστία πουλάει, και πουλάει πολύ. Πουλάει πολύ, γιατί είναι μία ακόμη από τις καθημερινές μας συνήθειες.\nΘέλω λοιπόν και εγώ να γίνω εμπορική, θέλω να πουλήσω! Σας παραθέτω το μετα-εφηβικό μου κείμενο για την απιστία, με την ελπίδα να αποκτήσω περισσότερους αναγνώστες! Ορίστε η παράνοια ενός άγουρου μυαλού, στη προσπάθεια του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, μετά από πολύ ποτό και διάφορες ακατονόμαστες πράξεις.\nΑφιερωμένο στην Αργυρώ, που έχει τα αρ*****α να λέει την αλήθεια.\n«Μια χούφτα χώμα το σώμα μου. Γλιστράω μέσα από τα χέρια σου, χύνομαι με φόρα προς όλες τις κατευθύνσεις, λερώνω με την σκόνη μου χέρια και στόματα. Χώμα το σώμα μου, πότε λάμπει στο φως του ήλιου και πότε χάνεται στο σκοτάδι της νύχτας, μέσα στο πλήθος των ανεπαίσθητων αγγιγμάτων. Τρέμω και αναπνέω στο σκοτάδι της νύχτας, σβήνω και σπινθηρίζω καθώς αγγίζω τη γη, καθώς η νύχτα σταματά και γεννά νέα μουρμουρητά μέσα μου. Νέα μηνύματα, πιο πολύχρωμα, πιο βαθιά και πιο φρέσκα με βγάζουν από την ασφάλεια της λήθης μου. Ροδίζει, κοκκινίζει, ανάβει φωτιές το χώμα, το σώμα. Φιλώ τη γη, την αγκαλιάζω, κλαίω στη γλυκά της οσμής και της αφής της. Και εσύ...μαζεύεις μανιασμένος το χώμα, το κρατάς καλά σφαλισμένο στις χούφτες σου και μουρμουρίζεις σιγανά όρκους αγάπης και αφοσίωσης. Και τρέμεις τον άνεμο που θα φυσήξει, μη και το σκορπίσει.\nΜα σκορπίζω λίγο-λίγο την σκόνη μου με κάθε απαλό αεράκι που φυσά πάνω στα χέρια σου. Λερώνω ότι αγγίζω και γεμίζω πολύχρωμα μηνύματα τους τοίχους του μυαλού μου. Ξεγλιστράω μέσα από τα δάχτυλα σου γιατί κάποιος μου είπε πως έτσι είναι η ζωή. Κάποιος μου είπε ότι το σώμα είναι χώμα, είναι νερό και αέρας, ανάβει φωτιές και φουρτουνιάζει θάλασσες κάθε που πας να το δαμάσεις. Κάθε που καταφέρνεις να το κλείσεις σε μια χούφτα και να το αγαπήσεις. Έτσι μου είπε κάποιος και ο φόβος μέσα μου άνοιξε διάπλατα το στόμα του και κατάπιε τα λόγια, σαν να ήταν μαγικά χάπια. Σαν ανέλπιστη θεραπεία του μυαλού είναι τα λόγια. Σαν την μοναδική θεραπεία του μυαλού που νοσεί. Και ο πόνος της προδοσίας έγινε ηδονή, έγινε το μικρό, μα και τεράστιο μυστικό μου. Και όλα τα σώματα έγιναν χώμα μπροστά στα μάτια μου, έγιναν σκόνη στον άνεμο της αλλαγής και λέρωσαν τα στόματα και τα χέρια όλης της ανθρωπότητας.\nΤο ξέρω...θα πω πάλι ψέματα, με το δικό μου μοναδικό τρόπο. Τρέχει η νύχτα, γελά υπνωτισμένη, ξαποσταίνει στα ζεστά φώτα της πόλης, των αυτοκινήτων. Ξαποσταίνει πάνω στα δύο σου χέρια, καθώς αγγίζουν ξένα κορμιά, σώματα ζεστά και υγρά από την έξαψη του φεγγαριού. Και εγώ κρυώνω σε κάθε νέο άγγιγμα, στις εικόνες, στη θύμηση των χεριών σου. Και η νύχτα γελά υστερικά μέσα στα αυτιά μου και ύστερα πέφτει νυσταγμένη στον ώμο μου. Με χλευάζει μέσα από τον βαθύ της ύπνο-στο όνειρο της φυσά καπνό μέσα στα μάτια μου, σχεδόν ερωτικά, σχεδόν ειρωνικά. Είμαι η καλύτερη ερωμένη της. Την κρατώ στα δύο μου χέρια μέχρι να την σβήσει ο πρώτος ήλιος. Και αυτή, γέρνει στον ώμο μου, με δαγκώνει απαλά για να γευτεί λίγο από το αίμα μου. Αιμορραγώ, αργοπεθαίνω στην γλύκα του φιλιού της. Σβήνω και εγώ κάθε πρωί και ξανανάβω-σβήνω και ανάβω τσιγάρα, φτύνω ελπίδες και όνειρα κάθε πρωί. Ξύνω με την άκρη των νυχιών μου λίγο-λίγο το δέρμα μου και σφίγγω τις πληγές, στραγγίζω το αίμα. Μα δεν βγαίνει από μέσα μου το δηλητήριο-ρέει ποτάμια μέσα μου το αθάνατο υγρό, σιγοτρώει την ψυχή μου. Τρεμοπαίζει η ματιά μου στο πρώτο φως της μέρας....Θεέ μου, πόσα λάθη να μετρήσω και απόψε; Πόσες θάλασσες να κλάψω για να εξατμιστεί το ‘τώρα’ και το ‘χθες’; Τι να δώσω για να πάρω έστω και κάτι πίσω;\nΚαι όμως...γελά υστερικά πάνω στον ώμο μου γερμένη η νύχτα. Γελά με τη ματιά μου που γεμίζει αργά πανικό στο πρώτο φως της μέρας. Και ορκίζομαι, ορκίζομαι πως και τώρα, αυτή τη στιγμή, μπορώ να πάρω πίσω τα λόγια, τις εικόνες. Μπορώ ακόμη να δώσω, να χαρίσω αν θέλεις την ψυχή μου. Μπορώ να βρω τρόπους να σκοτώσω και να αναστήσω τα πάντα.»\nΥ.Γ. Η νουβέλα της φίλης ψάχνει εκδοτικό οίκο. Σύντομα ίσως να την απολαύσουμε στα ράφια των βιβλιοπωλείων!\nΗ ζωή μου... Κομμάτια στο βάθος του δρόμου. Αναπνέω με δυσκολία και όλα τα φώτα της νύχτας με τυφλώνουν καθώς ακροβατώ στην άκρη της λάμψης τους. Τρέχει το ταξί προς χιλιοειδωμένες κατευθύνσεις. Τίποτα δεν σβήνει τις εικόνες του επερχόμενου κακού από τα μάτια μου μπροστά. Μια παρέλαση όλων των αισθημάτων και αισθήσεων η νύχτα. Η ψυχή μου παίζει κρυφτό με τα χρώματα και τα σχήματα του κουρασμένου μου μυαλού, του δρόμου, των σκοτεινών πινακίδων. Κάθε στροφή με βγάζει από τον λήθαργο του πανικού, για να ξαναπέσω μέσα του μόλις πιάσουμε την ευθεία. Κι όλα στην ζωή μου ξεδιπλώνονται σε μια ευθεία. Διαβάζω μηχανικά τις σειρές από τα γράμματα που κοσμούν τις πινακίδες. Προσπαθώ απεγνωσμένα να κρατηθώ πάνω σε άγνωστες, σχεδόν αδιάφορες εκφράσεις για να απαλύνω τον φόβο μου, τις εικόνες στο μυαλό μου.\nΦτάνω στα ίδια σημεία που με κράτησαν και με νανούρισαν τόσο καιρό. Το υγρό τοπίο παίρνει χρώμα. Παίρνει μια γλυκιά χροιά από γέλια και αγκαλιές και φιλιά. Λόγια, ελπίδες και ανάγκες ειπωμένες σε όλες τις γλώσσες και ξαναειπωμένες σε άλλες, πιο ξένες. Μια τεράστια γιορτή η ζωή μου, με τραβά από όσα ήξερα. Τώρα πια ξέρω, δεν υπάρχει αρκετά ζεστό λιμάνι να αράξει η καρδιά του ανθρώπου. Όλα τα λιμάνια έχουν την ίδια ζεστασιά, αν αγαπάς την ζωή και τα πρόσωπα γύρω σου.\nΆνοιξε η καρδιά μου σαν λουλούδι στα λόγια σου. Σαν πιστός οπαδός ακολούθησα τα βήματα σου, προσπάθησα να σε αγγίξω σε κάθε ευκαιρία και εσύ καθησύχαζες συνεχώς την ανησυχία μου λέγοντας μου πως ζούμε σε ένα όνειρο μέχρι να έρθει η ζωή που αφήσαμε πίσω να μας ξυπνήσει. Και γελούσες, και έκλαιγες για το τέλος που έφτανε, και εγώ σε κοιτούσα σαν χαμένη και προσευχόμουν κρυφά τα βράδια όταν με κοιτούσες στα μάτια, να μην μπορέσω ποτέ να ξεχάσω. Με έτρωγε ο φόβος μήπως και ξεχάσω όσα έμαθα δίπλα σου. Και δεν θα μάθεις ποτέ πόσα μου έμαθες, πόσο φώτισες τη ζωή μου και όλος ο κόσμος δεν χωρά πια την χαρά και το γέλιο μου. Δεν μπόρεσα να σου δείξω αρκετά πόσο όμορφα ένιωθα στο πρωινό μου ξύπνημα ξέροντας πως θα σε βρω εκεί, θα σε δω σαν την πρώτη μου εικόνα. Και τα βράδια γέμιζαν γέλια και κουβέντες πιο αληθινές και από αυτές που έλεγα στον εαυτό μου όταν έκανα σιωπηλά σκέψεις. Και κάθε που σε κοιτούσα ένιωθα την ανάγκη να χαμογελάσω, αν και συχνά δεν είχα λόγους να κάνω κάτι τέτοιο. Και εσύ μου έλεγες: "Παίξε το παιχνίδι, γιατί όλα αυτά τώρα είναι ένα όνειρο, ένα όνειρο που θα τελειώσει όταν ξυπνήσεις πάλι πίσω στην παλιά σου ζωή..."\nΚαι ξύπνησα... Θυμάμαι καλά το όνειρο, όσες μέρες και αν έχουν περάσει, θυμάμαι το βουβό μου κλάμα, τα δάκρυα που δεν μπόρεσα ούτε στιγμή να κρατήσω μέσα στα μάτια μου, θυμάμαι όλα τα αντίο που χρειάστηκε να πω και τα κομμάτια των αναμνήσεων που έπρεπε να αποχωριστώ κάθε που θα έλεγα τη λέξη αντίο. Μα είπα και έζησα τόσα λίγα και το όνειρο έγινε εφιάλτης κάθε πρωί που ξυπνώ στα σεντόνια της νέας μου ζωής. Και έχω αντιστρέψει τους όρους στο μυαλό μου. Λέω πως αυτό εδώ τώρα πια είναι το όνειρο και όχι το προηγούμενο. Όλα όσα έζησα πριν είναι η ζωή μου, αυτά που θα κουβαλώ πάντα μέσα μου, γιατί τα κέρδισα και τα αξίζω -και τα καλά και τα άσχημα- αυτά είναι η ζωή μου και το τώρα είναι ένα κακό όνειρο, ένας εφιάλτης.\nΤα τραγούδια μας με τραβούν από το χέρι και με πάνε πάλι πίσω σε όσα έζησα δίπλα σου, και έτσι πότε γελώ χορτασμένη και πότε κλαίω φοβισμένη για όσα δεν θα ξαναζήσω ποτέ πια στην ζωή μου, όλα αυτά τα πρόσωπα, όλες αυτές οι λέξεις και οι αγκαλιές -το φως του μυαλού μου-. Και αυτό το όνειρο που εσύ μου έλεγες πως είναι ζωή, γίνετε η ζωή των γύρω, μα εγώ δεν έχω δύναμη να το ζήσω μαζί τους, και ας με θεωρούν κομμάτι της. Δεν μπορεί να είναι αυτή η ζωή μου, σκέφτομαι, με το ζόρι γελώ και κλαίω, με το ζόρι μιλώ, με το ζόρι σκέφτομαι. Δεν υπάρχει μια ρανίδα αίμα μέσα μου να τρέξει στις φλέβες μου και να ξεδιψάσω. Δεν έχω ούτε λίγη συμπάθεια για ότι προσπαθεί για μένα την ίδια, δίνω όλο και πιο λίγα, όλο και πιο λίγα... Και αν μπορούσα θα σου έλεγα τώρα πόσο μου λείπει ο τρόπος σου, το παθιασμένο για την ζωή τέμπο σου, η τόσο καλά μεθοδευμένη σου απλότητα και ικανότητα να αγγίζεις την διάθεση μου και να με κάνεις να νιώθω πιο δυνατή, πιο ζωντανή, πιο άτρομη. Και κάποιο πρωί, χωμένη στην ζωή που άφησα πίσω κατάλαβα πως ακόμη δεν κατάφερα να σου πω αντίο. Ακόμα περιμένω το πρωί για να σε δω. Ακόμη ξυπνώ νομίζοντας πως θα είσαι η πρώτη μου εικόνα, το πρώτο μου καλημέρα. Ακόμη προσπαθώ να βρω το κουράγιο να σου πω αντίο. Και έτσι περνά ο καιρός και όλα μοιάζουν με κακό όνειρο -και τα παλιά και τα καινούργια.\nΜε χτυπά ο ήλιος του καλοκαιριού. Σαν ολόχρυσο πιάτο στέκει πάνω από το κεφάλι μου και φωτίζει την ματιά μου. Μέσα στην επίγεια χαρά πασχίζω να ανασάνω και κάθε μου ανάσα γράφει το χαμόγελο σου και το βουβό σου κλάμα, την ανάγκη σου να σταθείς κοντά μου και την θέληση σου να φύγεις. Κάθε μου χαμόγελο, στο χαρίζω. Είναι ο καρπός των μαθημάτων και της αγάπης σου.\nΔημοσιογραφία πολλών ταχυτήτων….Η άλλη πλευρά του νομίσματος.\n«Είμαι σαν την Τζούλια! Και η δικιά μου δουλειά κρέμεται στα περίπτερα κάθε μέρα, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσω την αμοιβή της, όσο και να δουλέψω». Αυτό μου είπε γελώντας πρόσφατα μια καλή φίλη , που τα τελευταία 7 χρόνια δουλεύει ως δημοσιογράφος σε επαρχιακή εφημερίδα. Η ατάκα της με έκανε να σκεφτώ ξανά πόσες πολλές όψεις τελικά έχει η κάθε ιστορία. Μας χωρίζουν μόνο μερικά χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, κι’ όμως, οι δημοσιογράφοι της επαρχίας δεν θα γευτούν ποτέ τα κρυφά οφέλη του επαγγέλματος που διάλεξαν να υπηρετήσουν. Οι πιο πολλοί απ’ αυτούς δεν θα χτίσουν ποτέ τα πολυτελή σπίτια που συχνά πυκνά βλέπουμε να έχουν οι διάφοροι τηλεοπτικοί αστέρες της πρωτεύουσας. Για την ακρίβεια, οι πιο πολλοί από αυτούς θα ζήσουν με τα χίλια ζόρια και θα είναι χρεωμένοι σε τράπεζες μέχρι τα βαθειά γεράματά τους. Οι πιο έξυπνοι και ευέλικτοι θα τα παρατήσουν με την πρώτη ευκαιρία. Οι ιδεολόγοι θα παραμείνουν, θα το παλέψουν, θα κάνουν τους συμβιβασμούς τους και θα επιβιώσουν, ίσως μάλιστα να καταξιωθούν κάποτε.\nΤο ξέρω ότι δεν λέω κάτι καινούργιο. Δουλειές «πολλών ταχυτήτων» υπάρχουν παντού, σε κάθε σχεδόν εργασιακό τομέα στην Ελλάδα, μα πρόσφατα έπεσα πάλι μπροστά σε μια επιστολή που είχα γράψει κάποια χρόνια πριν σε έναν εκδότη, ως απάντηση σε μία έντονη συζήτηση που είχαμε κατ’ ιδίαν, όταν τον προσέγγισα με την ελπίδα να εργαστώ στο περιοδικό του. Η επιστολή που ακολουθεί πιστεύω ότι συνοψίζει αρκετά εύστοχα τα «κακώς κείμενα» του επαγγέλματος και τα εμπόδια που πρέπει να υπερπηδήσει κάποιος, που θέλει να καθιερωθεί στο χώρο αυτό. Τα πιο πολλά από αυτά τα εμπόδια τα βάζουν οι ίδιοι οι εκδότες-ιδιοκτήτες σταθμών στους νέους και επίδοξους δημοσιογράφους. Τα υπόλοιπα τα βάζουν οι ίδιοι οι συνάδελφοι τους. Η καλή διάθεση βέβαια για ένα καλό αποτέλεσμα υπάρχει εκατέρωθεν, αλλά ως γνωστών, the road to hell is paved with good intentions…\nΑντί για απάντηση, η επιστολή μου έτυχε ολοσέλιδης δημοσίευσης στο επόμενο τεύχος του εν λόγω περιοδικού. Υποθέτω πως ο εκδότης μάλλον συμφωνεί μαζί μου σε όσα του έγραψα για το χώρο που διάλεξε να υπηρετήσει ή απλά έψαχνε αυτό το κάτι για να συμπληρώσει την ύλη του περιοδικού του.\n«Αγαπητέ κύριε X,\nΠάντα πίστευα πως εκφράζομαι καλύτερα όταν γράφω, παρά όταν μιλάω γι' αυτό και σας στέλνω αυτό το μαίλ. Κατάλαβα δύο πράγματα μετά τη συνάντηση μας. Το πρώτο είναι πως αγαπάτε πολύ αυτό που κάνετε και δεν μπορώ παρά να σας θαυμάζω γι' αυτό. Το δεύτερο είναι πως είστε πολυάσχολος άνθρωπός γι' αυτό και δεν θα φάω άσκοπα το χρόνο σας με πολλά λόγια. Θα γράψω απλώς τόσα όσα πρέπει για να γίνω κατανοητή.\nΞεφύλλισα άπειρες φορές το τεύχος που μου δώσατε. Σταμάτησα σε κάθε θέμα του με προσοχή. Θυμήθηκα τα λόγια σας.\n«Η δημοσιογραφία είναι λοιπόν 95 % ιδρώτας και 5% έμπνευση». Έμπνευση δεν συνάντησα ακόμη. Θα σας πω όμως τι γνωρίζω για τον ιδρώτα. Στην πρώτη μου δουλειά σε έναν από τους δημόσιους ραδιοφωνικούς σταθμούς παρακαλούσα τους δημοσιογράφους να μου αναθέσουν έστω και ένα θέμα. Μετά από μήνες το κατάφερα. Έτρεχα σε όποιο ρεπορτάζ μου επιτρεπόταν βάζοντας λεφτά από την τσέπη μου για τη μεταφορά μου. Με το καιρό άρχισα να πηγαίνω από μόνη μου σε κάποια ρεπορτάζ, χωρίς να ζητώ έγκριση. Η επιβράβευση μου ήταν ότι κάποια στιγμή η διευθύντρια του σταθμού αποφάσισε να μου πληρώσει το ταξί για ένα ρεπορτάζ.\nΣτην επόμενη δουλειά μου κάλυπτα όλα τα θέματα της τοπικής επικαιρότητας σχεδόν μόνη μου. Όπως και πριν, για να πάω στα ρεπορτάζ έβαζα λεφτά από την τσέπη μου. Ξεκίνησα την περίοδο των τοπικών εκλογών. Βγήκα για ρεπορτάζ στις 9 το πρωί και γύρισα σπίτι μου στις 2 το βράδυ. Τα απογεύματα κάλυπτα όσα ρεπορτάζ μπορούσα, καθώς και τα νομαρχιακά και δημοτικά συμβούλια χωρίς ποτέ να μου το ζητήσει η επιχείρηση. Δούλευα 6 μέρες την εβδομάδα, τουλάχιστον 7 ώρες την ημέρα για λιγότερο από 200 ευρώ το μήνα. Στην επόμενη δουλειά μου έκανα τα ίδια για λιγότερο από 300 ευρώ το μήνα. Θα μπορούσα να πω και άλλα πράγματα μα θα σας κουράσω και δεν επιθυμώ κάτι τέτοιο.\nΗ δημοσιογραφία λοιπόν είναι 100% ιδρώτας, καθόλου έμπνευση, καθόλου δόξα και - όπως τουλάχιστον προκύπτει και από τα παραπάνω - καθόλου χρήματα. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι επιχειρήσεις. Οι επιχειρήσεις βασίζονται στο κέρδος και χρειάζονται υπαλλήλους και οι δημοσιογράφοι είναι ακριβώς αυτό: υπάλληλοι. Ίσως κάποιος, κάποτε λοιπόν, καλά θα ήταν να κάνει ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για τους τοπικούς δημοσιογράφους (αντί για τους δικηγόρους).\nΕπιστρέφω στο θέμα μας λοιπόν. Τι θα μπορούσε να προτείνει κάποια σαν και εμένα (με 4 τουλάχιστον χρόνια απουσίας από το χώρο) σε έναν εκδότη περιοδικού; Ένας καθηγητής μου στο πανεπιστήμιο μ' είχε συμβουλεύσει να γράφω πάντα για τα θέματα που γνωρίζω. Δυστυχώς, τα μόνα θέματα που γνωρίζω για την ώρα είναι τα παρακάτω:\nΑνεργία. Φτάνουν 20 λεπτά αναμονής στην ουρά για το επίδομα για να γευτεί κανείς τι πάει να πει απελπισία. Την βλέπεις χαραγμένη στα πρόσωπα των γύρω σου. Πολλοί από αυτούς είναι πτυχιούχοι - σαν και εμένα - σίγουρα όμως δεν περίμεναν κάτι τέτοιο όταν χαμογελούσαν διάπλατα τη μέρα της αποφοίτησης τους.\nΗ γενιά των 700 ευρώ. Ποια 700 ευρώ; Τα 700 είναι πολλά, δεν τα βρίσκεις εύκολα. Να λες και ευχαριστώ.\nΟρδές πτυχιούχων δίχως επαγγελματικά δικαιώματα. Σχολές με εκατοντάδες φοιτητές, οι οποίοι αποφοιτούν για να μπουν στις λίστες του ΟΑΕΔ. Αν το λέει η ψυχούλα τους θα δεχτούν οποιαδήποτε δουλειά. Ένα πρωί, δέκα χρόνια μετά, θα ξυπνήσουν και - αν είναι τυχεροί - θα αναρωτηθούν γιατί παρέμειναν σε μια δουλειά που μισούν για τόσο πολύ καιρό.\nΚόστος. Τα πάντα έχουν κόστος σήμερα. Κυρίως ψυχολογικό. Δυστυχώς, για να καλύψουμε αυτό το κόστος δεν υπάρχει δάνειο.\nΌπως αντιλαμβάνεστε δεν είμαι σε θέση να σας προτείνω κάποιο θέμα για το τεύχος σας. Δεν είμαι αρκετά καλή δημοσιογράφος, μα αγαπώ την αλήθεια και έχω μεγάλη ανάγκη την έμπνευση. Λυπάμαι πολύ αν σας κούρασα. Δεν γνωρίζω αν κερδίσατε μια συνεργάτιδα, μα κερδίσατε σίγουρα μια αναγνώστρια.


Build Castle 3D - 15.725+ Free Games - Παίξε τώρα χωρίς Εγγραφή!\nHome / Puzzles / Build Castle 3D\nΚλασικά παιχνίδια προσομοίωσης οδήγησης. Φρέσκια και απλή οθόνη παιχνιδιού. Απλή λειτουργία, εύκολο στον έλεγχο. Συλλέξτε περισσότερα τούβλα. Μέσα σε περισσότερα επίπεδα, χτίστε όλα τα είδη κάστρων.\nΕλέγξτε το φορτηγό για να αποφύγετε εμπόδια και μηχανισμό σκανδάλης Συλλέξτε περισσότερα τούβλα Μέσα σε περισσότερα επίπεδα χτίστε όλα τα είδη κάστρων\nTags: Adventure, Brain, Bricks, Car, Card, mobile, Traffic


ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ Η ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ: ΠΟΙΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΓΛΥΚΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΥΓΙΕΙΝΟ; | Διατροφική πυραμίδα στη ρόδο, Διατροφολόγος στη Ρόδο , διαιτολόγος στην Ρόδο, Μοράρης Εμμανουήλ Ρόδος\nHome → ΓΡΑΦΟΥΝ → ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ Η ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ: ΠΟΙΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΓΛΥΚΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΥΓΙΕΙΝΟ;\nΤετάρτη 22nd, Δεκέμβριος 2021 / 11:23 Εχει γραφτεί απο Εμμανουήλ Κ. Μοράρη\nΈνα από τα μεγάλα διλήμματα της ζωής, πλάι στο Αθήνα ή Θεσσαλονίκη, Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός, Καζαντζίδης ή Μπιθικώτσης, Βουγιουκλάκη ή Καρέζη, Μπητλς ή Ρόλινγκ Στόουνς, Πελέ ή Μαραντόνα, Βίσση ή Βανδή , είναι και το «κουραμπιέδες ή μελομακάρονα». Μάλιστα, ενώ κάποια από τα διλήμματα αυτά ξεθωριάζουν και παύουν να αφορούν τις νεότερες γενιές, οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα κρατούν αμείωτη την οξύτητα του διλήμματος όσα χρόνια και αν περάσουν.\nΣαν Χριστουγεννιάτικο έθιμο, οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα (κατά τόπους βρίσκουμε αρκετές παραλλαγές των μελομακάρονων όπως τα φοινίκια) είναι πολλά χρόνια μαζί μας, περισσότερα από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Στο Χριστουγεννιάτικο φύλλο μιας εφημερίδας του 1950 είχε δημοσιευθεί ένα άρθρο για το «ξένο έθιμο που απειλεί την Πάρνηθα», που «μεταφυτεύτηκε δυστυχώς και στην Ελλάδα και κυρίως στην Αθήνα» στις αρχές του 20ου αιώνα, από τα μέλη των ξένων παροικιών που ζούσαν στην πρωτεύουσα.Οι κουραμπιέδες μνημονεύονται πολύ συχνά σε Χριστουγεννιάτικες διαφημίσεις στα τέλη του 19ου αιώνα, τα μελομακάρονα κάπως σπανιότερα.\nΓράφοντας το 1885 για την Αθήνα, ο Καμπούρογλου αναφέρει: <<Η βασιλόπιττα, μετά των υπασπιστών της μελομακαρούνων και κουραμπιέδων…>>. Να προσεχτεί ότι χρησιμοποιείται ο τύπος μελομακάρουνο, που ήταν ο επικρατέστερος ίσως και μέχρι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, αλλά σήμερα έχει υποχωρήσει.\nΌσον αφορά τη θερμιδική τους αξία, έχουν περίπου τις ίδιες θερμίδες. Αλλά, δεν είναι και τα δύο εξίσου το ίδιο υγιεινά. Το μελομακάρονο κερδίζει πόντους και με διαφορά, γιατί αυτό που ισχυροποιεί τη θρεπτική του αξία είναι το ελαιόλαδο, τα καρύδια και το μέλι, συγκριτικά με το βούτυρο και τη ζάχαρη του κουραμπιέ. Το ελαιόλαδο αποτελεί πολύ καλή πηγή βιταμίνης Ε (βιταμίνη με αντιοξειδωτική δράση) και μονοακόρεστων λιπαρών, που συμβάλουν στην μείωση της LDL χοληστερόλης στο αίμα (η λεγόμενη κακή χοληστερόλη). Τα καρύδια προσφέρουν απαραίτητα πολυακόρεστα λιπαρά και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Αυτές οι βιταμίνες, διατηρούν την υγεία των νευρικών κυττάρων και είναι απαραίτητα για το σχηματισμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων και του DNA. Το σώμα χρειάζεται επίσης, τις βιταμίνες B12, Β6 και το φυλλικό οξύ για να απαλλαγεί από μια ουσία που ονομάζεται ομοκυστεΐνη, η οποία έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων και εγκεφαλικών επεισοδίων. Επίσης, το μέλι που βάζουμε στα μελομακάρονα έχει μεγάλη θρεπτική αξία, καθώς περιέχει μέταλλα και ιχνοστοιχεία, όπως κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο και σίδηρο.\nΕίναι λοιπόν, σαφές ότι σε ένα ισορροπημένο πρόγραμμα διατροφής, πάντα υπάρχει χώρος για μια γλυκιά «αμαρτία», αρκεί να γίνει σωστά και με μέτρο, χωρίς να ξεφύγουμε θερμιδικά. Άρα, μπορείτε να απολαύσετε με μέτρο τα παραδοσιακά γλυκά των Χριστουγέννων, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος για παραπανίσια κιλά. Γιατί Χριστούγεννα χωρίς μελοκάρονα και κουραμπιέδες δεν γίνεται!!!\n← ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ →


Christina Aguilera - Σελίδα 15\nΔευ Μάης 30, 2022 7:56 pm\nΉρθα να δοξάσω λίγο κουιν!\nΠολύ ωραίο EP! Για άλλη μια φορά το collab to the point. Tini απίστευτα hot upcoming ονομα με την οποία δένει πολύ ωραία.\nTraguito BOP όσο το ακούς τόσο πιο ωραίο γίνεται!\nCuando Me De la Gana η συνέχεια του La Reina και το εκτιμώ αν και το La Reina δεν το φτάνει τίποτα.\nTe Deseo Lo Mejor κόλλημα μαζί με Traguito! Μόνο το Brujeria δεν με τρέλανε τόσο να πω την αλήθεια!\nΑν βάλεις μαζι τα 2 EP βγάζεις ΑΛΜΠΟΥΜΑΡΑ! Πραγματικά μπράβο της. Σε αυτό το στάδιο της καριέρας της κάνει πράγματα που αφορούν το κοινό της, έχουν ποιότητα, της ταιριάζουν και ταυτόχρονα πειραματίζεται καλλιτεχνικά! ΑΓΙΑ ΜΟΥ ΚΡΙΣΤΙΝΑ ΔΟΞΑ!\nΔευ Μάης 30, 2022 7:59 pm\n@oberlina IS BACK Y'ALL MAKE SOME NOISE\nΔευ Μάης 30, 2022 8:01 pm\nSteliosg έγραψε: @oberlina IS BACK Y'ALL MAKE SOME NOISE\nθα παρακαλάτε να βγάζει ep η xtina\nΠολύ καλό EP,περισσότερο μου αρέσουν τα 3 πρώτα κομμάτια. Μακάρι να τα προωθήσει!\nthebest20 έγραψε: Πολύ καλό EP,περισσότερο μου αρέσουν τα 3 πρώτα κομμάτια. Μακάρι να τα προωθήσει!\nεδώ δεν ανέβασα καν ότι βγήκε το EP... θα προωθήσει και τα τραγούδια;\nΚαλοκαίρι έρχεται. Έχει να πάει διακοπές. Κουράστηκε από τις κάννες.\nΠαρ Ιουν 03, 2022 5:31 pm\nΒγήκε και άλμπουμ "AGUILERA" με τα 2EP's. Το Sueltame είναι bop. Δεν έχω πετύχει ποτέ τελευταία κομμάτι της σε ραδιόφωνο πχ Santo ή Pa Mis Muchachas.\nΣαβ Ιουν 04, 2022 6:59 pm\nΚαλά το μόνο τραγούδι που ειχε καποιο προμο ηταν το Muchachas. Δεν έψαχναν το χιτ. Να δουμε τωρα πως θα παει στα grammy. Εκει θα φανει η επιτυχία ή αποτυχία του εγχειρήματος imo\nShe served το λιγότερο!\nAn icon, a legend, a power ranger!\nΟ κόκκινος power ranger ντύθηκε;\nΗ Mya από το Lady Marmalade\nLeonidas έγραψε: Ο κόκκινος power ranger ντύθηκε;\nΜπήκε στον ρόλο για το fighter! ΔΟΞΑ\nΤετ Ιουν 15, 2022 6:26 pm\nη Xtina της καρδιάς μου που στοιχειώνει τα όνειρα των ακροδεξιών συντηρητικών της Αμερικής επέστρεψε\nΤετ Ιουν 15, 2022 6:50 pm\nΚαλά τρας εμφάνιση και λίγο wtf αλλά μόνο και μόνο επειδή τους νευρίασε στηρίζω\nΤετ Ιουν 15, 2022 6:53 pm\nΚαλά εννοείται πως ήταν υπέρ σεξουαλικο οπως και παρά πολλά από αυτά που κάνει κατά καιρους. Αλλά και εγώ εννοείται στηρίζω που νευριασε ολους αυτους. Δεν τους πειράζουν τα όπλα και τους πείραξε το pride.\nΤρι Ιουν 21, 2022 5:57 pm\nEXCUSE ME παίζει η Βασίλισσα μου στα ελληνικά ραδιόφωνα με ισπανικά τραγούδια και δεν μου το έχει πει κανεις σας εδώ μέσα;\nΤρι Ιουν 21, 2022 6:16 pm\nΈχετε ακούσει κανένα νέο κομμάτι της σε ελληνικό ραδιόφωνο?Γενικά από ισπανικά κομμάτια μόνο Maluma,Becky G, Natti Natasha έπαιζαν παλιότερα και πολύ Ozuna.\nΠιο πολύ έπαιξαν Despacito, Taki Taki, Calma, Con Calma τα προηγούμενα χρόνια. Γενικά τα σνομπάρουν τα ισπανικά κομμάτια,την τελευταία τριετία περίπου. Όλο γλυκανάλατες μπαλάντες βάζουν\nΤρι Ιουν 21, 2022 6:23 pm\nthebest20 έγραψε: Έχετε ακούσει κανένα νέο κομμάτι της σε ελληνικό ραδιόφωνο?Γενικά από ισπανικά κομμάτια μόνο Maluma,Becky G, Natti Natasha έπαιζαν παλιότερα και πολύ Ozuna.\nΠαλαιότερα που άκουγα ράδιο στο αυτοκίνητο έπαιζαν πολύ ισπανικό. Π.χ. το pa ti της Jlo το είχαν λιώσει. Τώρα από ότι φαίνεται το Santo έπαιξε αρκετά. Μπράβο τους. Το τελευταίο κομμάτι της Άγκι που έχω ακούσει σε ελληνικό ραδιόφωνο είναι το say something\nΤρι Ιουν 21, 2022 6:29 pm\nΤο Santo λόγω Ozuna πιστεύω έπαιξε αλλά μπράβο. Μου θυμίζει που έπαιζαν πιο παλιά γύρω στο 2015-2018 κομμάτια της Thalia,όχι βέβαια συχνά, λόγω του ότι ήταν συνεργασίες με Maluma, Becky G, Natti Natasha.\nΤρι Ιουν 21, 2022 6:44 pm\nΤο Pa ti ηταν μπιγκ χιτ. Ηταν αρκετό καιρό στο ΤΟΡ20.\nΚαι το cambia el passo πετυχαίνω που και που.\nΓενικά απο Ισπανικά πιο πολυ Μαλουμα παίζει στο ραδιόφωνο εδω\nΤρι Ιουν 21, 2022 6:46 pm\nΞεκάθαρα λόγω Ozuna έπαιξε.. αλλά και πάλι μια χαρά το πήρε το airplay της. 4 μήνες δεν είναι και λίγοι.


Αυτό το βιβλίο είναι για το πώς όλα τα πράγματα begined, αλλά αυτή την ταινία και το βιβλίο έγινε πριν από τους άλλους.\nΜπορούμε να δούμε πώς όλες της πόλης και τα τσιπ χώρος είναι πιο καθαρότερα, thats becuse το μεγάλο πόλεμο κλώνος δεν είχε αρχίσει ακόμα. Το βιβλίο ξεκινά με μια Qui-Gon Jin και padwan του Obi-Wan Kenobi πρέπει να με σώσει την πριγκίπισσα, την κατάσταση που ονομάζεται Naboo, από τις δυνάμεις Αυτοκρατορία.\nQui-Gon και Obi-Wan Απόδραση από τον πλανήτη και Hedingen σε έναν πλανήτη που ονομάζεται Coruscant. Εκεί ανακαλύφθηκε σε τσιπ τους βλάπτεται άσχημα και δεν μπορεί να τρέξει μακριά από εκεί. Qui-Gon και η Πριγκίπισσα πρέπει να βρει ένα κατάστημα ώστε να μπορούν να αγοράσουν ορισμένα μέρη για να καθοριστεί το τσιπ. Αλλά στην αγορά από τον πωλητή που πωλούν το Κόμμα δεν μπορεί να υπάρχει becuse χρήματα που δεν είναι εντάξει.\nΌμως ο πωλητής ΕΧΟΥΝ Wicher αγόρι δουλειά εκεί. Και αυτό το μικρό αγόρι toe θα περιπλανηθούν σε ένα πολύ συμπαγές compertition. Έτσι, ο Qui-Gon λέει ότι αν το αγόρι κερδίζει μπορούν να έχουν το κόμμα και το αγόρι πηγαίνουν δωρεάν, και ο πωλητής θεωρεί ότι είναι εντάξει. Έτσι Μήπως τυχερά παιχνίδια.\nΑυτό το αγόρι που τα ονόματα είναι Anakin Skywalker κερδίζει τον αγώνα, οπότε φθάνει εκεί υπάρχει stuf και Qui-Gon Anakin Υπόσχεση να είναι ένα Jedi. Έτσι, με τα πόδια υπάρχουν στο τσιπ και Sith έρχονται και επίθεση θέμα.\nΠρέπει να καταλάβει ποιος είναι αυτός ο Sith ήταν.\nΒρήκαν ένα παράξενο πλάσμα, τα ονόματα ήταν Jar-Jar Binks. Ήταν baned από το σπίτι του στην υποβρύχια becuse πόλη ήταν τόσο clumbsig. Πρέπει να δραπετεύσει πίσω στον Naboo για να αποθηκεύσετε το πρίγκιπες PeopleSoft. Αλλά μήπως χρειάζονται βοήθεια και Jar-Jar βουτιά στο λαό του και θα αγωνιστεί με τους Naboo.\nQui-Gon Jinn και Obi-Wan Kenobi πρέπει να βρουν αυτό Sith. Θα τον συναντήσετε στο Naboo και πρέπει να πολεμήσουμε ουρανό, Αγωνίζονται και Qui-Gon του. Obi-Wan είναι θυμωμένοι ως κόλαση για να δείτε την περίπτωση του κυρίου του, και να πεθάνει. Έτσι, ο Obi-Wan να σκοτώσει το Sith, Wicher όνομα Darth Moul.\nAnakin, κατά το διάστημα αυτό, κρύβονται σε ένα χώρο-chip. Οι πιλότοι πρέπει να πάτε στο χώρο για να νικήσει τον χώρο πατατάκια Wicher ήταν αργά από την αυτοκρατορία. Έτσι Anakin Fly Away μαζί τους, αλλά όχι σε purpuse. Η μύγα αυτόματο πιλότο. Έτσι πρέπει να οδηγήσετε Manuel. Εκείνος έχουν αυτό τυχερός έτσι χτύπησε το κελί εξουσία με τον κανόνα κι έτσι κερδίσει εκείνη τη μάχη για = P\nΜετά από αυτό τον πόλεμο Έχουν μια κηδεία για Gui-Gon Jinn.\nObi-Wan πω Anakin Skywalker που θα είναι και Jedi Obi-Wan να ουρανό ως βραχνή Padawan επιτέλους.\nΤα τρία σημαντικά πράγματα σε αυτό το βιβλίο είναι όταν Qui-Gon Jinn πεθαίνει και το σχέδιο τρύπα για να κερδίσει τη μάχη, και επίσης όταν Anakin κερδίσει την κούρσα για την Coruscant.\nbased on 2 ratings Star Wars Episode 1, 1,3 από 5 με βάση 2 βαθμολογίες\nΤιμή Αστέρων Wars Episode 1\nΤα παρακάτω είναι σχολική εργασία έχει να κάνει με το Star Wars Episode 1, ή με οποιοδήποτε τρόπο σχέση με STAR WARS ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ πρώτη\nΟι σουηδικές εξαγωγές όπλων πρέπει να σταματήσουν\nΣχόλιο για το Star Wars Episode 1\n" Συμβολική Interactionism. | Διαφορετικοί τύποι παραμύθι »


Παίρνει από τον Ολυμπιακό και δίνει στον ΠΑΟΚ! | LiveSports\nΠαίρνει από τον Ολυμπιακό και δίνει στον ΠΑΟΚ!\nWritten By livesportsgr on Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016 | 14:06\nΈνα από τα σίριαλ της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου έλαβε οριστικά τέλος χθες, με τον Μάρκο Βελλίδη να αφήνει τον ΠΑΣ Γιάννινα και να ντύνεται στα ασπρόμαυρα. Ωστόσο, η μεταγραφή μόνο εύκολα δεν έκλεισε αφού παρά το έντονο ενδιαφέρον του ΠΑΟΚ για τον παίκτη, οι διαπραγματεύσεις πέρασαν από χίλια κύματα.\nΟ λόγος για τις επιπλοκές που παραλίγο να χαλάσουν τη συμφωνία δεν είναι άλλος από τον μέχρι πρότινος βασικό γκολκίπερ του ΠΑΟΚ, Ρόμπιν Όλσεν. Κι αυτό γιατί οι ιθύνοντες του Δικεφάλου του Βορρά τα είχαν βρει σε όλα με τον παίκτη και τον ΠΑΣ, αλλά λίγο έλειψε να τα τινάξουν όλα στον αέρα, επιδιώκοντας να κάνουν κομμάτι της συμφωνίας τον Δανό τερματοφύλακα. Δηλαδή, να τον συμπεριλάβουν ως έμψυχο αντάλλαγμα στο πλαίσιο της μεταγραφής ώστε να τον ξεφορτωθούν αφού δεν υπολογίζεται απο τον Ιγκόρ Τούντορ.\nΌπως ήταν λογικό, ο ΠΑΣ δε δέχτηκε να "φορτωθεί" με το συμβόλαιο ενός τερματοφύλακα που όχι μόνο δεν έχει πείσει με τις εμφανίσεις του στην Ελλάδα, αλλά αντίθετα έχει γίνει... ανέκδοτο ουκ ολίγες φορές με τις γκάφες του. Χρειάστηκε, λοιπόν, οι Θεσσαλονικείς να αποσύρουν αυτή την πρόταση για να οριστικοποιηθεί η συμφωνία και να κάνουν δικό τους τον Βελλίδη.\nΌλα καλά μέχρι εδώ. Υπάρχει, όμως, αρκετό "ζουμί" ακόμα στην εξέλιξη της υπόθεσης. Ως γνωστόν, ο ΠΑΣ επιδιώκει να αποκτήσει άλλον τερματοφύλακα για να καλύψει το κενό του Βελλίδη. Ποιος είναι ο πρώτος στόχος; Ο Ανδρέας Γιαννιώτης! Η ιδιαιτερότητα στην περίπτωση του νεαρού τερματοφύλακα είναι πως αγωνίζεται στον Πανιώνιο, με τη μορφή δανεισμού, από τον Ολυμπιακό!\nΘα μπορούσε, λοιπόν, κάποιος να υποστηρίξει πως ο ΠΑΣ Γιάννινα παίζει σε "διπλό ταμπλό", προκειμένου να έχει καλές σχέσεις με όλους τους "μεγάλους". Τη μια μέρα πουλά στον ΠΑΟΚ και την αμέσως επόμενη μιλάει με τον Ολυμπιακό για να αναπληρώσει το κενό του παίκτη που έδωσε στον Δικέφαλο!


Εκδόσεις Κέδρος: Παρουσίαση: Ρωγμές στή ζωή - Ζέτα Κουντούρη\nΟι εκδόσεις Κέδρος παρουσιάζουν στη Στοά του Βιβλίου το νέο βιβλίο της Ζέτας Κουντούρη, με τίτλο Ρωγμές στή ζωή ... την Τρίτη 9 Νοεμβρίου και ώρα 19.30 στην αίθουσα Λόγου της Στοάς του Βιβλίου. Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Νένα Κοκκινάκη, συγγραφέας και ο Μανώλης Πιμπλής, δημοσιογράφος.\nΛίγα λόγια για το βιβλίο Μια πόρτα που κλείνει με πάταγο μέσα στη νύχτα. Ο εκκωφαντικός ήχος μιας πιστολιάς. Ένας δυνατός άνεμος που παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά του. Ίσως και την αλήθεια.\nΜια γυναίκα μέσα από τις εξομολογήσεις της σ’ έναν ψυχίατρο και στη μητέρα της, που ζει με άνοια σε οίκο ευγηρίας, ξετυλίγει την ιστορία της οικογένειάς της, γυμνή από ψευδαισθήσεις, με πικρό χιούμορ και σπαραχτική τρυφερότητα.\nΕκμυστηρεύσεις, θολές αναμνήσεις , βασανιστικές σκέψεις, αμφιβολίες, υποψίες και ενοχές ξαναζωντανεύουν ένα παρελθόν έτοιμο να σκάσει στα χέρια τους σαν ωρολογιακή βόμβα. Ο πόνος, ο θυμός και η αγάπη, η συγχώρεση και η εξιλέωση, τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Και τίποτα δε διαρκεί για πάντα...\nΗ Ζέτα Κουντούρη γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Εργάστηκε επί σειρά ετών ως δικηγόρος και ως επιστημονική συνεργάτις στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 2007 έως το 2009 δίδαξε Δημιουργική Γραφή στο αντίστοιχο Εργαστήρι της Φοιτητικής Λέσχης του Πανεπιστημίου, το οποίο ίδρυσε η ίδια. Έχει συνεργαστεί με γνωστά λογοτεχνικά περιοδικά. Από τη συλλογή της Η Πρεμιέρα , το διήγημα το Στοίχημα έχει συμπεριληφθεί στο νέο τόμο Ανθολογίας των Ρένου, Ήρκου και Στάντη Αποστολίδη, ενώ από τη συλλογή της Όμορφη ζωή το ομώνυμο διήγημα έχει μεταφραστεί στα ισπανικά και έχει δημοσιευθεί στην ανθολογία Ελληνίδων Συγγραφέων της Teresa Sempere (escritoras GRIEGAS, 2004).\nΤοποθεσία Στοά του Βιβλίου, Πεσμαζόγλου 5 και Σταδίου, Αρσάκειο Μέγαρο Ημερομηνία Τρίτη 9 Νοεμβρίου και ώρα 19.30 Πληροφορίες Ελληνική πεζογραφία, ISBN: 978-960-04-4120-8, σελ. 248, τιμή: 12.50€, Οκτώβριος 2010 http://www.kedros.gr/ Σχετικές ειδήσεις


Aridaia News: ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ: Τιμή και δόξα στον Καπετάν Γαρέφη και τους Μακεδονομάχους του Γαρεφείου\nΉταν μία σεμνή τελετή κατά την οποία τιμήθηκε ο μεγάλος αγωνιστής Κώστας Γαρέφης από τον οποίο πήρε το όνομά του το χωριό, όπως και όλοι οι Μακεδονομάχοι που έδωσαν και το αίμα τους για να ζούμε σήμερα ελεύθεροι\nΣε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε η τελετή μνήμης και η επιμνημόσυνη δέηση για τον Καπετάν Γαρέφη και τους Μακεδονομάχους του Γαρεφείου, που διοργάνωσε ο Μορφωτικός Σύλλογος Γαρεφείου «Κώστας Γαρέφης».\nΤην εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Αλμωπίας κ. Δημήτρης Μπίνος με τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Σίμο Σωτηριάδη, τον Πρόεδρο της ΔΗΚΕΑ κ. Κώστα Ζαχαριάδη και τον Πρόεδρο της Τ.Κ. κ. Γιώργο Μάρκου, εκπρόσωπος της Μητρόπολης, εκπρόσωπος του Στρατηγού της Μεραρχίας Έδεσσας, εκπρόσωπος αποστράτων αξιωματικών, εκπρόσωποι της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μακεδονικών Συλλόγων, εκπρόσωποι του Συλλόγου Απογόνων Μακεδονομάχων και απλός κόσμος.\nΉταν μία σεμνή τελετή κατά την οποία τιμήθηκε ο μεγάλος αγωνιστής Κώστας Γαρέφης από τον οποίο πήρε το όνομά του το χωριό, όπως και όλοι οι Μακεδονομάχοι που έδωσαν και το αίμα τους για να ζούμε σήμερα ελεύθεροι. Άνθρωποι απλοί που δεν δίστασαν να αγωνιστούν σκληρά σε μάχες άνισες και να ελευθερώσουν το ηρωικό χωριό μας. Αγωνιστές άγνωστοι για τον πολύ κόσμο που δεν τους έγραψε η ιστορία με χρυσά γράμματα, ζούνε όμως μέσα στις καρδιές και τιμούμε τη μνήμη τους.\nΌπως δήλωσε ο Δήμαρχος, «αυτός ο τόπος έχει αναδείξει μεγάλους ήρωες και εμείς ως απόγονοι αυτών των ανθρώπων οφείλουμε να τους θυμόμαστε και να τους έχουμε ως παράδειγμα για την ανδρεία και τη λεβεντιά τους. Πολλοί απ’ αυτούς δεν μιλούσαν την Ελληνική γλώσσα αλλά το τοπικό γλωσσικό ιδίωμα, είχαν όμως την πατρίδα μέσα στην ψυχή τους και δεν δίστασαν να πολεμήσουν και να δώσουν τη ζωή τους για αυτά τα χώματα».\nΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΕ ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΜΑΣ!\nστις 14:50 Ετικέτες ΑΛΜΩΠΙΑ\nΑνώνυμος 13 Αυγούστου 2017 - 8:34 μ.μ.\nυπεροχοι ανθρωποι υπεροχοι Μακεδονες, τιμη και δοξα στους ηρωες αυτους.Με σεβασμο απο εναν ποντιο της Αλμωπιας.


Μακεδονικό: Η Ομογένεια πάλι στις εθνικές επάλξεις, αλλά ας προσέξει… | Greek News Greek News\nΜακεδονικό: Η Ομογένεια πάλι στις εθνικές επάλξεις, αλλά ας προσέξει…\nJanuary 16th, 2018 ΕΛΛΑΔΑ, ΗΠΑ - ΚΟΣΜΟΣ, ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ, ΣΧΟΛΙΑ 0 comments 2907\nΚινητοποιείται και πάλι η Ελληνοαμερικανική Κοινότητα, με αφορμή τις διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Σκοπίων, επιμένοντας στην πάγια θέση όλων των οργανισμών, να μην συμφωνηθεί ονομασία που θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία ή παράγωγό του. Η θέση της Ομογένειας και των οργανισμών της είναι σωστή και πηγάζει τόσο από τη βαθιά αγάπη για την πατρίδα και την ελληνική κληρονομιά μας, όσο κι από την εμπειρία που έχουμε αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια, από τους ούτω καλούμενους αλυτρωτικούς ψευτομακεδόνες, που έχουν στην Αμερική και τον Καναδά ισχυρά κέντρα στο Σικάγο και στο Τορόντο.\nΔεν διεκδικήσαμε ούτε εδάφη τους, ούτε την ιστορία τους, ούτε τίποτε που δεν μας ανήκει. Κι αν δεν καταλάβουν ότι η σωτηρία τους περνάει από την αποδοχή τους από την Ελλάδα, τότε είναι άξιοι της μοίρας τους.\nΌταν οι Σκοπιανοί χρησιμοποιούν ως μεγαλύτερο όπλο την αδυναμία τους και το χαρτί της αστάθειας, αρνούμενοι να δεχθούν να φύγει ο όρος Μακεδονία, το ίδιο πρέπει να κάνει και η κυβέρνηση, δείχνοντας τις δημοσκοπήσεις που στην Ελλάδα θέλουν το 68% να μην δέχεται ονομασία με τον όρο «Μακεδονία» και την αντίθεση της Ομογένειας που σίγουρα αγγίζει το 100%.\nΚαι σαν Ελλάδα και ως Ελληνοαμερικανική Κοινότητα, έχομε κάνει πολλά λάθη στη διαχείριση του Σκοπιανού, με κυριότερο την εμπλοκή του στο πολιτικό παιγνίδι που παίζεται. Ωστόσο αυτό δεν αποτελεί λόγο ηττοπάθειας. Αλλά ούτε και ο αγώνας μας και η θέση να μην υπάρχει ο όρος Μακεδονία στην ονομασία των Σκοπίων, να αποτελεί λόγο συνέχισης των ίδιων λαθών. Και αυτό και ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα (κυρίως η Νέα Δημοκρατία) αλλά και την Ελληνοαμερικανική Κοινότητα.\nΑς το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν\nΤο 1993, η Ελλάδα επί κυβέρνησης του αείμνηστου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη υπέβαλε γραπτώς πρότασης για «Δημοκρατία της Σλαβομακεδονίας», απορρίπτοντας την πρόταση των Βανς και Όουενς για «Δημοκρατία Νοβομακεντόνια» (Νέας Μακεδονίας). Στις Φεβρουαρίου του 2008, μετά τη συνάντηση της τότε υπουργού Εξωτερικών, Ντόρας Μπακογιάννη με την αμερικανίδα ομόλογό της, Κοντολίζα Ράις, Τότε, η κυρία Μπακογιάννη, σύμφωνα με όσα είπε στους δημοσιογράφους στενός συνεργάτης της, είπε στην κ. Ράις:\n«Εγώ πάντως είμαι διατεθειμένη να αποδεχθώ αυτό που απέρριψε ο πατέρας μου το 1993». Κι αυτό ήταν το όνομα Νοβαμακεντόνια («Νέα Μακεδονία») που πρότειναν στο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη οι μεσολαβητές Βανς και Οουενς.\nΣτη συνέχεια κι ενώ υπήρχε η θέση του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή για μία σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και καθολική χρήση (erga omnes) η κ. Μπακογιάννη έδειχνε να δέχεται τη διπλή ονομασία. Δηλαδή ένα όνομα διεθνούς χρήσης κι ένα για το εσωτερικό τους, ώστε να μην χρειάζεται συνταγματική τροποποίηση. Και βέβαια διαμήνυε ότι δεν πρόκειται να κυνηγούμε τις διάφορες χώρες που είχαν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» να αλλάξουν την αναγνώριση.\nΑυτή η διγλωσσία άνοιξε την όρεξη των Αμερικανών και του κ. Νίμιτς, αλλά πάνω απ’ όλα των Σκοπιανών, που σκλήρυναν τα στάση τους, αφού αντί να πιέζονται αυτοί, για να πετύχουν την ένταξή τους στο Βουκουρέστι, πιέζονταν η Ελλάδα.\nΜέχρι που πήρε το παιγνίδι πάνω του ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, έβαλε το βέτο κι ησυχάσαμε για μια δεκαετία, με τα Σκόπια να περνούν δύσκολα χρόνια εθνικιστικών ταραχών και κρίσης. Βεβαίως, οι Αμερικανοί εξοργίστηκαν με τη διγλωσσία μας κι είχαν δίκιο, γιατί δεν μπορεί άλλα να λέει ο πρωθυπουργός κι άλλα η υπουργός Εξωτερικών.\nΕίναι δυνατόν αυτή η Νέα Δημοκρατία, να κάνει σήμερα μαθήματα άσκησης εξωτερικής πολιτικής, όταν τα έκανε μαντάρα; Ιδίως η κ. Μπακογιάννη κι ο αδελφός της και αρχηγός της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης; Είναι δυνατόν με διάφορες προφάσεις να αρνούνται σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών για να δούμε τέλος πάντων ποια είναι σήμερα η εθνική γραμμή; Αυτή του 1992 επί αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή, ή του γεωγραφικού προσδιορισμού διά πάσα χρήση του Κώστα Καραμανλή το 2008 ;\nΗ Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ είναι μία οργάνωση που έδωσε αγώνες για το Μακεδονική, εδώ και πολλές δεκαετίες, όταν ελάχιστοι γνώριζαν το πρόβλημα στην Ελλάδα. Και μετά το 1990 σήκωσε το βάρος της διαφώτισης και της κινητοποίησης της Ομογένειας και της Ουάσιγκτον για την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Βεβαίως, από την πρώτη στιγμή είχε την οικονομική και τεχνική βοήθεια της ελληνικής πολιτείας. Μέχρι και το 2008, τα χρήματα των καταχωρήσεων στις αμερικανικές και ομογενειακές εφημερίδας, δόθηκαν εμμέσως από το ελληνικό κράτος μέσω του ΣΑΕ.\nΤο μεγαλύτερο όμως λάθος που έγινε μετά το 2008, ήταν η εμπλοκή της τότε ηγεσίας της οργάνωσης στα κομματικά παιγνίδια της Ελλάδας, με στήριξη στο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη και διάφορους άλλους δεξιούς πολιτικούς/κομματικούς οργανισμούς. Το αποτέλεσμα, να χαθεί η αξιοπιστία της και να περιέλθει σε μαρασμό. Να θυμίσουμε ότι στα συνέδριά της η απαρτία ήταν αμφισβητούμενη.\nΟ Ελλαδο-κεντρισμός της ηγεσίας της Παμμαεδονικής την ξέκοψε από τον βασικό στόχο κάθε ομογενειακής οργάνωσης που εκπροσωπεί μέρος που συνδέεται με εθνικό θέμα και είναι η κινητοποίηση της αμερικανικής κοινής γνώμης και της Ουάσιγκτον, με στόχο να υπάρχει μία φιλική προς την Ελλάδα εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Σε πολλές περιπτώσεις οι Κύπριοι της Αμερικής, που έχουν πολύ μεγάλη εμπειρία, τους βοήθησαν στις επαφές, αλλά ακόμη κι ο πολιτικός λόγος που τους μετέφεραν ήταν «ξύλινος», καθαρά ιστορικός και συναισθηματικός και δεν πρόσφερε προτάσεις για το σήμερα.\nΗ ανάδειξη στην ηγεσία της Παμμακεδονικής πριν 5 (αν δεν κάνω λάθος) χρόνια του Δημήτρη Χατζή, έφερε αλλαγή στη φιλοσοφία της οργάνωσης, με τη βοήθεια και της έμπειρης Νάνσυς Μπίσκα. Παρά τον εσωτερικό πόλεμο που δέχθηκε, κατάφερε να βγάλει την οργάνωση από το καβούκι της, με την εκστρατεία συγκέντρωσης υπογραφών Not your Name και την αποστολή τους στον πρόεδρο Ομπάμα. Εγιναν επαφές με την αμερικανική κυβέρνηση και το Κογκρέσο, χάρη στη βοήθεια της HALC και του εκτελεστικού διευθυντή της Έντι Ζεμενίδη. Το Μακεδονικό επέστρεψε στο χάρτη και στο διαδίκτυο. Και τώρα που βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα, υπήρχε έτοιμο ένα κίνημα να μπει μπροστά και να διεκδικήσει.\nΩστόσο υπάρχουν κίνδυνοι. Κι αυτοί προέρχονται από το «φλερτάρισμα» πολιτικών και κομματικών παραγόντων της γενέτειρας, προς τα στελέχη της Παμμακεδονικής, η κολακεία του άδολου πατριωτισμού της Ομογένειας και τα φώτα της δημοσιότητας που δυστυχώς θαμπώνουν. Ξεχάστηκε η υποχρέωση να έχουμε την προσοχή μας στραμμένη στην Ουάσιγκτον κι αναλώσαμε το δυναμισμό στον πολιτικό κόσμο της Ελλάδα. Στις συζητήσεις στο διαδίκτυο όπου συμμετείχαν και παράγοντες της Παμμακεδονικής, οι λέξεις «προδότες» για όποιον είχε διαφορετική άποψη έπεφταν σύννεφο. Κάποιες φορές πέφτοντας θύματα παραπληροφόρησης και fake news στελέχη της Παμμακεδονικής επιτέθηκαν άδικα σε Έλληνες πολιτικούς, ή εξέφρασαν ακραίο πολιτικό λόγο.\nΒεβαίως, υπάρχουν ακόμη πολλά σοβαρά στελέχη, που δεν ευτελίζουν ούτε τον πατριωτισμό, ούτε την αγωνιστικότητά τους. Κι αυτό είναι ελπιδοφόρο. Χάρηκα όταν πληροφορήθηκα ότι ασκήθηκε κριτική στον πρόεδρο κ. Κιριμλή, για σχόλιο που έκανε σε βάρος του πρέσβη της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον σε συνέντευξή του στον «Εθνικό Κήρυκα». Τους είπε – ανέφερε ο κ. Κιριμλής – να κρατήσουν χαμηλούς τόνους κι ο «Κήρυκας» ερμηνεύοντάς το κατά το δοκούν επιτέθηκε εναντίον του εξαίρετου διπλωμάτη που εκπροσωπεί την Ελλάδα στις ΗΠΑ και του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά. Αλλά κι εμείς συμφωνούμε ότι οι τόνοι θα πρέπει να είναι χαμηλοί κι όχι να ξεσαλώνουν κάποιοι ρίχνοντας ρετσινιές περί προδοσίας.\nΗ συμβουλή μου προς την Παμμακεδονική είναι να πάρει την ηγεσία και σε συνεργασία με τις υπόλοιπες ομογενειακές οργανώσεις, ιδίως αυτές που έχουν πείρα, ισχύ και επιρροή στην Ουάσιγκτον και να στρέψει την προσοχή της στον επηρεασμό της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κογκρέσου. Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά στο εθνικό θέμα, γιατί οι όποιες πιέσεις προς την Ελλάδα θα έλθουν (και πάλι) από την Ουάσιγκτον. Η εμπλοκή στα ελλαδικά κομματικά παιγνίδια ούτε καλό στην Ελλάδα θα κάνει, ούτε στην υπόθεση της Μακεδονίας, αλλά ούτε και στην ίδια την Παμμακεδονική.\nΤην περασμένη Τετάρτη η Τουρκία δέχθηκε ένα μεγάλο χαστούκι από τις ΗΠΑ, όταν το Στέιτ Ντιπάρτμεντ στη νέα ιστοσελίδα που δημιούργησε για τους αμερικανούς που επιθυμούν να επισκεφθούν διάφορες χώρες του κόσμου, την κατέταξε στην 3η Βαθμίδα, όπου κατατάσσονται χώρες για τις οποίες το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών συμβουλεύει τους πολίτες να αποφύγουν να επισκέπτονται, εξ αιτίας σοβαρών κινδύνων για την ασφάλειά τους.\n“Αναθεωρήστε τα ταξίδια στην Τουρκία εξαιτίας της τρομοκρατίας και των αυθαίρετων συλλήψεων. Ορισμένες περιοχές έχουν αυξημένο κίνδυνο”, γράφει στο τμήμα για την Τουρκία.\nΚύπρος και Ελλάδα ανήκουν στην1η βαθμίδα, των ασφαλών προορισμών.\nΤην επομένη, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε σε αντίποινα παρόμοια οδηγία σε βάρος των ΗΠΑ, προειδοποιώντας Τούρκους πολίτες που ταξιδεύουν στις ΗΠΑ ότι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο αυθαίρετων συλλήψεων και θα πρέπει να επανεξετάσουν τα σχέδιά τους και να λάβουν προφυλάξεις αν τελικά αποφασίσουν να ταξιδέψουν στις ΗΠΑ.\nΚι ενώ αυτή την είδηση τη δημοσίευσε ο «Κήρυκας» (που λαμβάνει τακτικά τις διαφημίσεις των Τουρκικών Αερογραμμών), την αμερικανική οδηγία την ξέχασε (;). Που θα μπορούσε να ενδιαφέρει και ομογενείς οι οποίοι θα ήθελαν πιθανόν να ταξιδέψουν στην Ελλάδα μέσω Κωνσταντινούπολης κι αν έχουν γράψει κάτι στο διαδίκτυο εναντίον του Ερντογάν να του μπαγλαρώσουν.\nΤα βραβεία Πούλιτζερ είναι να τα μεταξωτά βρακιά. Θέλουν «επιδέξιους πισινούς».\nNext article Δέσμη ιδεών έδωσε ο Μάθιου Νίμιτς στους διαπραγματευτές των δύο χωρών και σε δύο εβδομάδες επισκέπτεται Σκόπια –Αθήνα. Δεν θεωρεί ρεαλιστική μια ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία\nPrevious article ΗΠΑ: Ασφαλείς χώρες Ελλάδα – Κύπρος, αποφεύγετε την Τουρκία


Θηλασμός (με τήβεννο) μετά την αποφοίτηση!\n5-11-2014 | 15:35μμ\nΗ τρυφερή φωτογραφία μιας 24χρονης μαζί με το μωράκι της έγινε viral και συγκέντρωσε πάνω από 88.000 likes\nΗ τήβεννος αποδείχθηκε πολύ βολική για θηλασμό στην περίπτωση 24χρονης από την Αυστραλία, η οποία φωτογραφήθηκε να θηλάζει λίγο μετά την αποφοίτησή της. Την τρυφερή φωτογραφία η Τζάκι Σάρκεϊ θέλησε να την τραβήξει προκειμένου να ευχαριστήσει τους καθηγητές του Πανεπιστημίου Sunshine Coast στο Μπρίσμπεϊν, στο οποίο φοιτούσε ως έγκυος και ως νέα μητέρα τους τελευταίους μήνες. Οι υπεύθυνοι του πανεπιστημίου τη βρήκαν πολύ τρυφερή και την ανέβασαν στο facebook, φυσικά με την άδειά της, και έως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές είχε συγκεντρώσει 88.000 likes και 2.500 shares. «Απλώς ήθελα να μοιραστώ τη φωτογραφία από την πρόσφατη αποφοίτησή μου για την οποία είμαι υπερήφανη. Είμαι εξαιρετικά υπερήφανη, διότι με τη στήριξη του πανεπιστημίου μπόρεσα να κάνω δύο μωρά και να καταφέρω να πάρω και πτυχίο. Ευχαριστώ!» έγραψε η Σάρκεϊ στο κείμενο που συνοδεύει τη φωτογραφία της. Η ευτυχής μαμά είναι πλέον πτυχιούχος του τμήματος Επιχειρήσεων, Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων και Μάρκετινγκ.\nΜιλώντας σε δημοσιογράφους για τη φωτογραφία της που, έγινε viral, τόνισε ότι σκοπός ήταν να ενθαρρύνει άλλες νεαρές μαμάδες να συνεχίσουν τις σπουδές τους. «Είναι ένα υπέροχο μήνυμα και ήθελα να το μοιραστώ. Θέλω οι μαμάδες να ξέρουν ότι μπορούν να σπουδάζουν και να είναι μαμάδες. Δεν χρειάζεται να παρατήσουν τίποτα από τα δύο» είπε χαρακτηριστικά. Σχολιάζοντας το γεγονός ότι δημοσίευσε τη στιγμή του θηλασμού, την οποία κάποιοι θεωρούν πολύ προσωπική, δήλωσε ότι δεν σκοπεύει να κρύβει κάτι που γίνεται εδώ και αιώνες.


PolyFlex Gel-polygel Archives - Nail Boutique\nΚάθε BrandPNB (8)\nΚάθε Τιμή10 (0)10.00 (0)10.9 (0)10.90 (0)21 (3)50 (4)7 (0)\nΚάθε Χωρητικότητα15ml (3)50ml (4)5ml (0)8 ml (0)\nΑρχική σελίδαGel & Acrylgel PolyFlex Gel-polygel\nPolyFlex Gel Cool Pink PNB 15ml\nPolyFlex Gel White PNB 15ml\nPolyFlex Gel Warm Pink PNB 15ml\nPolyFlex Gel Clear PNB 50ml\nPolyFlex Gel Cool Pink PNB 50ml\nPolyFlex Gel White PNB 50ml\nΤο PolyFlex PNB polygel είναι η μοναδική εκπόνηση της εταιρείας PNB, η οποία αποτελεί υβρίδιο συστημάτων του τζελ και του ακρυλικού. Η διαδικασία επιμήκυνσης νυχιού με το polygel γίνεται πολύ γρήγορα, πράγμα που εξοικονομεί σημαντικά τον χρόνο της τεχνίτριας και της πελάτισσας. Επιπλέον, ένα τέτοιο προϊόν έχει πολλά πλεονεκτήματα. Η υποαλλεργικότητα και η ασφάλεια υγείας είναι θεμελιώδεις ιδιότητες. Οι κυρίες, που πάσχουν από ευαισθησία στις οσμές ή από αλλεργίες, μπορούν εύκολα να κάνουν μοντελοποίηση νυχιών. Λόγω της μοναδικής φόρμουλας του πολυτζέλ PolyFlex Gel PNB, δημιουργείται μια πυκνή και ομοιόμορφη σύσταση μαλακής πλαστελίνης. Μόνο μία σταγόνα του προϊόντος θα σας επιτρέψει να επιτύχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Μπορείτε να αγοράσετε το ακρυτζέλ απευθείας στον ιστότοπό μας με μερικά κλικ.από PNB – ένα μοναδικό υλικό για γρήγορη μοντελοποίηση\nΤα συνδυασμένα τζελ δεν ρέουν. Ακόμα και οι αρχάριοι χωρίς εμπειρία μπορούν να τα απλώσουν ομοιόμορφα στην επιφάνεια του νυχιού. Δεν λερώνουν το παρωνύχιο, αρκεί να ακολουθήσετε προσεκτικά τη διαδικασία εφαρμογής. Το σύστημα PolyFlex Gel PNB περιλαμβάνει τέσσερις τύπους υλικών και ένα πινέλο με σπάτουλα. Το υλικό μπορεί να απλωθεί ταυτόχρονα σε όλα τα δάχτυλα του χεριού της πελάτισσας. Ευέλικτο και σκληρυντικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται γρήγορα κάτω από τις υπεριώδεις ακτίνες. Σε μόλις 10-12 δευτερόλεπτα, το υλικό συμπιέζεται πλήρως. Η τιμή του polygel θεωρείται επίσης πλεονέκτημα, καθώς καθίσταται δυνατή η επίτευξη μιας ισχυρής και ανθεκτικής δομής της αρχιτεκτονικής νυχιών με χαμηλό κόστος.\nΧρησιμοποιήστε το βοηθητικό μέσο Nail Prep με το οποίο θα εκτελεστεί σωστά η μοντελοποίηση. Είναι ένα απολυμαντικό υγρό που αποτελεί μέρος της κύριας σειράς προϊόντων pnb. Στον επίσημο ιστότοπο του PNB στην Ελλαδα, μπορείτε εύκολα να αγοράσετε το σύστημα PolyFlex Gel PNB, έχοντας λάβει όλες τις απαραίτητες συμβουλές για τη χρήση στο σπίτι. Σχεδιάστε τα νύχια σας δημιουργώντας ανθεκτική δομή υψηλής ποιότητας σε οποιαδήποτε αρχιτεκτονική!\nΠλεονεκτήματα της σειράς PolyFlex Gel PNB:\nΆνετη εργασία με ελάχιστο κόστος για τη δημιουργία μιας εικόνας και τη λήψη μετρήσεων. Ο πολυμερισμός γίνεται μόνο σε υπεριώδεις ακτίνες.\nΗ ελαφριά τεχνολογία δεν θα σας κάνει να ανησυχείτε για υπερβολικές δαπάνες υλικού. Η ελάχιστη εμπειρία με το προϊόν θα σας επιτρέψει να επιτύχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα.\nΤο πυκνό πριονίδι αποτρέπει το σχηματισμό σκόνης, χωρίς να βλάπτει την υγεία των πελατών. Δεν παράγονται επιβλαβείς ατμοί στη λάμπα κατά τον πολυμερισμό.\nΧάρη στη μοναδική φόρμουλα, επιτυγχάνεται ελαστικότητα που δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί με τη χρήση των παλιών σκληρών τζελ.\nΛόγω της υπέροχης πρόσφυσης στη βάση και στο πράιμερ, αποκλείεται η δυνατότητα ξεκολλήματος του υλικού. Ταυτόχρονα, μπορείτε χωρίς φόβο να εφαρμόσετε από πάνω οποιοδήποτε χρωματιστό βερνίκι PNB.\nΤο τελικό αποτέλεσμα φαίνεται κομψό και φυσικό. Δεν χρειάζονται πρόσθετα προïόντα για την οπτική εξάλειψη του ελαττώματος.\nΓια το PolyFlex Gel PNB δεν χρειάζεται ξεχωριστό σετ πινέλων. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα ίδια εργαλεία. Η τιμή του ακρυτζέλ είναι πάρα πολύ προσιτή. Η σειρά PolyFlex PNB έχει τέσσερις πιο δημοφιλείς αποχρώσεις για τη δημιουργία οποιωνδήποτε μορφών και τύπων εκτεταμένων νυχιών:\nPolygel αδιαφανές λευκό. Θα βοηθήσει στη δημιουργία του τέλειου σχήματος.\nPolygel ζεστό ροζ για εξαιρετική κάλυψη. Δίνει στα νύχια μια φυσική εμφάνιση.\nPolygel ημιδιαφανές κρύο ροζ. Φυσική και υγιή εμφάνιση των νυχιών.\nPolygel άχρωμο διαφανές. Καθολική απόχρωση για διάφορα είδη χρήσης.\nΑγοράστε polygel στον επίσημο ιστότοπο του PNB στην Ελλαδα μαζί με πινέλο-σπάτουλα ειδικά σχεδιασμένο για αυτό το σύστημα. Με αυτό, η μοντελοποίηση των νυχιών αποτελεί πολύ απλή και φυσική διαδικασία!


Biztech | Νέες λύσεις mobile printing από την Samsung\nΝεες λυσεις mobile printing απο την Samsung\nΗ Samsung παρουσίασε τρεις ξεχωριστές λύσεις για mobile print, που δίνουν τη δυνατότητα εκτύπωσης από mobile συσκευές με ελάχιστες μόνο κινήσεις. Οι προσφερόμενες λύσεις είναι: το mobile print για smartphones και tablets (Android, iOS και Windows), η ενσωματωμένη εντολή εκτύπωσης στο λειτουργικό σύστημα των κινητών και tablet Samsung, καθώς και η τεχνολογία Near Field Communication (NFC) που είναι διαθέσιμη σε αρκετούς νέους εκτυπωτές Samsung.\nΗ εκτύπωση μέσω Η/Υ απαιτεί πολλές και χρονοβόρες διαδικασίες, όπως την εγκατάσταση drivers και software. Η εκτύπωση, όμως, από mobile συσκευές Samsung είναι απλή και γρήγορη. Οι χρήστες, για να εκτυπώσουν, πρέπει απλά να πιέσουν το κουμπί “Εκτύπωση” στην οθόνη του μενού μίας mobile συσκευής Samsung. Χάρη στην ενσωματωμένη λειτουργία εκτύπωσης, οι mobile συσκευές Samsung μπορούν να εντοπίσουν κάποιον κοντινό εκτυπωτή Samsung για να εκτυπώσουν φωτογραφίες, e-mails και υλικό από το διαδίκτυο, καθώς και σελίδες από τις εφαρμογές S Memo και S Note.\nΜε την κυκλοφορία των Samsung NFC-enabled έγχρωμων laser εκτυπωτών, οι καταναλωτές θα είναι σε θέση να εκτυπώνουν απλά τοποθετώντας μία mobile συσκευή κοντά σε έναν εκτυπωτή Samsung. Όταν ένα smartphone που υποστηρίζει την τεχνολογία NFC τοποθετηθεί κοντά σε έναν εκτυπωτή με τεχνολογία NFC, οι δύο συσκευές θα συνδεθούν αυτόματα. Η εκτύπωση μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς καμία επιπλέον εγκατάσταση. Αυτή η ασφαλής και εύχρηστη λύση δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να εκτυπώνουν εύκολα και γρήγορα φωτογραφίες, έγγραφα, e-mails και υλικό από το διαδίκτυο.\nTags :EnterprisehardwaremobileMobile PrintingSamsungΔιανομή & ΣυνεργάτεςεφαρμογεςΜικρομεσαίεςνεα & τασεις


Play Store: αυτά είναι τα πρώτα κινητά που θα λάβουν GPU driver updates! - ΑΡΠΑΚΤΙΚΟ\nΑυτές είναι οι πρώτες συσκευές με Snapdragon chipsets που σύμφωνα με την Qualcomm θα λάβουν σύντομα GPU driver updates μέσω του Play Store. Κάλιο αργά παρά ποτέ, Qualcomm! Η Αμερικανική εταιρία είχε δηλώσει επίσημα από τον Δεκέμβριο πέρυσι (2019) ότι θα μπορούσε να δίνει αναβαθμίσεις λογισμικού στις GPU’s συγκεκριμένων συμβατών smartphones μέσω του Play Store…\nΚάλιο αργά παρά ποτέ,Qualcomm! Η Αμερικανική εταιρία είχε δηλώσει επίσημα από τον Δεκέμβριο πέρυσι (2019) ότι θα μπορούσε να δίνει αναβαθμίσεις λογισμικού στις GPU’s συγκεκριμένων συμβατών smartphones μέσω τουPlay Store(GPU driver updates) αλλά μέχρι σήμερα δεν είχε γίνει κάτι άλλο γνωστό.\nΚαλά νέα όμως, αφού η εταιρία δήλωσε ότι πολλές συσκευές με Snapdragon 865/765 αλλά και 855 SoC αναμένεται να λάβουν τα πολυαναμενόμενα GPU driver updates. Ανάμεσα στα πρώτα που θα αναβαθμιστούν θα είναι τα:\nμε αρκετές ακόμα συσκευές να προστεθούν στο άμεσο μέλλον. Υπενθυμίζουμε ότι όλα τα παραπάνω προέκυψαν από επίσημη συνεργασία της Qualcomm με την Google για το Android GPU Inspector tool, ένα χρήσιμο εργαλείο που επιτρέπει στους developers να επιθεωρούν την χρήση της GPU στα παιχνίδια και να διαπιστώνουν που μπορούν να γίνουν βελτιώσεις. Σύμφωνα με την Αμερικανική εταιρία, μία τέτοια στενή συνεργασία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα βελτίωση στο frame rate παιχνιδιών (και ταυτόχρονη βελτίωση της αυτονομίας) έως και 40% σε κάποιες περιπτώσεις.\nΗ Qualcomm τέλος δήλωσε ότι η διαδικασία τωνGPU driver updatesθα είναι πολύ εύκολη αφού θα γίνεται μέσω τουGoogle Play Store, όπως γίνονται καθημερινά οι αναβαθμίσεις των εφαρμογών μας. Σημειώστε ότι τις επόμενες εβδομάδες θα προστεθούν και άλλα smartphones με με Snapdragon 865/875 αλλά και 855 SoCs.\nΑυτές είναι οι αλλαγές που σε έρχονται στα σχολεία και...\nΤο ΣΟΚ της ΖΩΗΣ του: Πήγε σε «ΣΠΙΤΙ» στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ...\nΈτσι θα εξαφανίσετε τους 10 πιο δύσκολους λεκέδες από...


Σχολή πληροφορικής στην Νίκαια Labtech\nΣχολή πληροφορικής στην Νίκαια\nΟι σχολές υπολογιστών Labtech ιδρύθηκαν το 2005 από εκπαιδευτικούς και επαγγελματίες της πληροφορικής, παρουσιάζοντας έκτοτε ραγδαία άνοδο. Εδώ και 10 χρόνια έχουμε παράσχει σε παραπάνω από 3000 ενήλικες και παιδιά, εκπαίδευση από όλο το φάσμα της πληροφορικής και των τεχνολογιών. Έχοντας διενεργήσει πάνω από 2000 εξετάσεις με ποσοστό επιτυχίας πάνω από 94% αποτελούμε το μεγαλύτερο ιδιωτικό εκπαιδευτικό κέντρο πληροφορικής της Περιφέρειας Πειραιά. Βραβευμένοι για τα προγράμματα εκπαίδευσης τις χρονιές 2007, 2009, 2010 και 2011 και από το Χαμόγελο του Παιδιού για την κοινωνική μας προσφορά\n· Μαθήματα ECDL – MS Office\nΔημόσιος (εξετάσεις ΑΣΕΠ) και ιδιωτικός τομέας ζητούν πλέον πιστοποίηση πληροφορικής. Τα κέντρα πληροφορικής Labtech Νίκαιας Κορυδαλλού διενεργούν εξετάσεις στους φορείς ECDL, Infotest, ICT, Microsoft και Adobe. Έχοντας διενεργήσει πάνω από 2000 εξετάσεις και με ποσοστά επιτυχίας πάνω από 94% σας εγγυόμαστε ότι θα σας βοηθήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ώστε να αποκτήσετε το επίπεδο πιστοποίησης που σας χρειάζεται.\n· Μαθήματα Photoshop– Γραφιστικής\nΤo σεμινάριo Photoshop χωρίζεται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο γίνεται η εκμάθηση του βασικού περιβάλλοντος και των εργαλείων του Photoshop. Ολοκληρώνοντας ο μαθητής μπορεί να αποκτήσει την πιστοποίηση ECDL Image Maker. Στο δεύτερο επίπεδο μαθημάτων, χρησιμοποιούνται προχωρημένα εργαλεία επεξεργασίας φωτογραφιών και γραφικών. Ολοκληρώνοντας ο μαθητής μπορεί να αποκτήσει την επίσημη πιστοποίηση της κατασκευάστριας Adobe.\n· Μαθήματα Web Design\nΠαρακολουθώντας το σεμινάριο Web Design μπορείτε να κάνετε όλες τις απαιτούμενες εργασίες για το σχεδιασμό και τη συντήρηση απλών αλλά και σύνθετων ιστοχώρων. To μάθημα του Web Design έχει σχεδιαστεί με τέτοιον τρόπο ώστε μετά την περάτωση του, οι σπουδαστές να είναι σε θέση να σχεδιάζουν web sites(ιστότοπους) οι οποίοι θα ανταποκρίνονται στις τρέχουσες ανάγκες της αγοράς. Στο σεμινάριο περιλαμβάνονται: Μαθήματα HTML και CSS, Εκμάθηση περιβάλλοντος σχεδίασης Dreamweaver, Δημοσίευση ιστοσελίδων και καταχώρηση ονόματος ιστοτόπου, Βελτιστοποίηση Προβολής Ιστοσελίδας στο Διαδίκτυο μέσω σωστού SEO\n· Μαθήματα AutoCAD\nΤο μαθήματα AutoCAD χωρίζονται σε δύο σεμινάρια. Το πρώτο κομμάτι του σεμιναρίου AutoCAD αφορά την εκμάθηση του ίδιου του περιβάλλοντος του AutoCAD αλλά και τις βασικές αρχές σχεδίασης σε δύο διαστάσεις (2D). Στο δεύτερο σεμινάριο θα μάθετε προχωρημένες τεχνικές σχεδίασης σε τρεις διαστάσεις (3D) όπως και εκμάθηση τεχνικών για να δημιουργούμε ρεαλιστικά αντικείμενα στο χώρο. Μετά τη λήξη των μαθημάτων μπορείτε να αποκτήσετε την πιστοποίηση ecdl CAD ή να πιστοποιηθείτε ως infotest Certified CAD Specialist.\nΤο πρόγραμμα σπουδών των αποτελείται από διαφορετικές θεματικές ενότητες ανά τάξη σχολείου. Τα θέματα επιλέγονται έτσι ώστε να παρέχουν ένα ενδιαφέρον υπόβαθρο για τη διδασκαλία δεξιοτήτων πληροφορικής για παιδιά. Αφού έχει γίνει σαφές το περιεχόμενο του θέματος της ενότητας, ενσωματώνονται σε κάθε ενότητα οι μαθησιακοί στόχοι και δεξιότητες πληροφορικής που θέλουμε να μάθουν τα παιδιά. Αυτή η δομή επιτρέπει στους μαθητές να αποκτήσουν δεξιότητες κατάλληλες για την ηλικία τους και τη σχολική τους τάξη.\nΜαθήματα για ανέργους και φοιτητές\nΤο κέντρο πληροφορικής LABTECH στα πλαίσια του προγράμματος "Ειδικές Τιμές για Ανέργους" του ΟΑΕΔ προσφέρει δωρεάν μαθήματα υπολογιστή για ανέργους και φοιτητές.\n30 ώρες - 3 ενότητες: Επεξεργασία κειμένου (Word), Λογιστικά φύλλα (Excel), Εφαρμογές στο διαδίκτυο (Internet & Outlook)\nΤο Adobe InDesign είναι μια εφαρμογή από την Adobe. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει έργα όπως αφίσες, φυλλάδια, έντυπα, περιοδικά, εφημερίδες και βιβλία. Το InDesign μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή περιεχομένου κατάλληλο για συσκευές tablet σε συνδυασμό με το Adobe Digital Publishing Suite. Γραφίστες και καλλιτέχνες που εργάζονται στο έντυπο υλικό είναι οι κυριότεροι χρήστες και το χρησιμοποιούν για τη δημιουργία μη περιοδικών εκδόσεων (αφίσες, φυλλάδια, βιβλία) αλλά και έντυπων μέσων ενημέρωσης. Υποστηρίζει επίσης την εξαγωγή σε .EPUB και .PDF μορφές για να να δημιουργήσετε ebooks και ψηφιακές εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένων ψηφιακών περιοδικών, και περιεχόμενο κατάλληλο για χρήση σε συσκευές tablet. Τα μαθήματα του InDesign βασίζονται στη μέθοδο Project Based Learning ώστε να διδαχτείτε την εφαρμογή πάνω σε πραγματικά σενάρια εργασίας, από τον κλάδο της γραφιστικής και της εργασίας σε περιοδικά και εφημερίδες.\nΎλη για σεμινάρια InDesign\nΧώρος εργασίας, σελίδες & αντικείμενα InDesign\nΓνωρίστε το InDesign & το χώρο εργασίας\nΕξέταση & προσαρμογή χώρου εργασίας\nΕργασία με παλέτες & μενού παλέτας\nΠεριήγηση σ' ένα έγγραφο\nΧρήση των μενού περιβάλλοντος\nΡυθμίσεις περιβάλλοντος χειρισμού\nΈλεγχος της προόδου των εργασιών\nΧρήση αντικειμένων & στυλ αντικειμένων\nΠροβολή λειτουργία παρουσίασης ∆ημιουργία εγγράφου και εργασίες με σελίδες\n∆ημιουργία και αποθήκευση προσαρμοσμένων ρυθμίσεων εγγράφων\n∆ημιουργία νέου εγγράφου\nΕναλλαγή μεταξύ ανοιχτών εγγράφων του InDesign\nΕργασία με κύριες σελίδες\nΕφαρμογή κύριων σελίδων σε σελίδες εγγράφου\nΠροσθήκη νέων σελίδων εγγράφου\nΑναδιοργάνωση και διαγραφή σελίδων εγγράφου\nΠροσθήκη ενοτήτων για αλλαγή αρίθμησης σελίδων και γραφικών\nΠροβολή του ολοκληρωμένου σαλονιού\nΚείμενο, τυπογραφία, χρώμα & στυλ InDesign\nΠίνακες, εκτύπωση, εξαγωγή σε PDF & ePUB\nΤο πρόγραμμα των online μαθημάτων διεξάγεται εξ ολοκλήρου μέσω internet και δεν απαιτείται κάποια πρόσθετη εγκατάσταση στον υπολογιστή σας. Υποστηρίζεται από όλους τους σύγχρονους φυλλομετρητές (Mozilla Firefox, Google Chrome, Internet Explorer, Safari, Opera) και μπορείτε να το παρακολουθήσετε από οποιονδήποτε υπολογιστή έχει πρόσβαση στο internet.\nΤα online μαθήματα γίνονται με την μέθοδο της ασύγχρονης εκπαίδευσης και έχουν το πλεονέκτημα ότι δεν απαιτούν συγκεκριμένες ημέρες και ώρες παρακολούθησης. Μπορείτε να συνδεθείτε με τους κωδικούς σας οποιαδήποτε ημέρα και ώρα και να παρακολουθήσετε μάθημα ή να κάνετε ασκήσεις και τεστ.\nΜε την εγγραφή στο πρόγραμμα e-learning θα λάβετε πλήρεις οδηγίες για τη χρήση όλων των λειτουργιών της πλατφόρμας που διεξάγονται τα μαθήματα. Για την υλοποίηση των online μαθημάτων είναι απαραίτητος Ηλεκτρονικός Υπολογιστής με οποιοδήποτε λειτουργικό σύστημα. Τα μαθήματα δεν μπορούν να υλοποιηθούν από mobile συσκευές όπως tablet ή smartphones.\nΑν δεν έχετε ξανακάνει eLearning μαθήματα, έχετε τη δυνατότητα ξεκινώντας, να παρακολουθήσετε ένα εισαγωγικό μάθημα με καθηγητή της σχολής LABTECH, ο οποίος θα σας καθοδηγήσει για όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται να ξέρετε για τα μαθήματα και την προετοιμασία των εξετάσεων. Το εισαγωγικό μάθημα γίνεται είτε με φυσική παρουσία στις αίθουσες της σχολή μας είτε μέσω Skype αν ο μαθητής δεν έχει δυνατότητα φυσικής παρουσίας.\nΘα υπάρχει καθηγητής για απορίες;\nΓια όλη τη διάρκεια του online σεμιναρίου υπάρχει δυνατότητα να απευθύνεστε σε καθηγητές της σχολή για απορίες. Οι καθηγητές απαντάνε με σειρά προτεραιότητας με live support μέσω συστήματος μηνυμάτων από Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00 - 20:00. Μπορείτε να υποβάλετε απορίες και εκτός των ωρών live support, αλλά θα απαντηθούν την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα και ώρα. Δείτε ένα παράδειγμα.\nΜε την εγγραφή σας στα online μαθήματα InDesign παραλαμβάνετε:\nΚωδικούς πρόσβασης στην ηλεκτρονική πύλη "elessons.gr".\nΠρόσβαση σε on-demand μαθήματα - learn inDesign\nΒιβλίο InDesign μαθήματος σε ψηφιακή μορφή (ebook)\nOnline Test για προετοιμασία εξετάσεων και από το σπίτι\nInDesign course Demo\nΚάντε δωρεάν ένα δοκιμαστικό μάθημα elearning.\nΈναρξη elearning Demo\nTo Demo περιέχει ένα ολοκληρωμένο κεφάλαιο με παράδοση μαθήματος, ebook InDesign ασκήσεων για εξάσκηση, ερωτήσεων κατανόησης και τεστ προετοιμασίας για την εξέταση.\nΚόστος Μαθημάτων InDesign\nΜε εγγραφή σε 2 eLearning σεμινάρια μπορείτε να επιλέξετε\nδωρεάν ένα ακόμα της επιλογής σας.\nInDesign + Photoshop + δώρο: Digital & Social Media Marketing\nΔιάρκεια Μαθημάτων InDesign\neLearning 3 μήνες 30 ώρες\n(2+1) 5 μήνες\nΕπόμενη Έναρξη: 14/02/2020\nΠροετοιμαζόμαστε και πιστοποιούμε τις γνώσεις μας και στον τομέα της γραφιστικής με τις πιστοποιήσεις της Adobe, της κορυφαίας εταιρείας γραφικών τεχνών στο κόσμο. Ολοκληρώνοντας τον κύκλο μαθημάτων του σεμιναρίου InDesign μπορείτε να αποκτήσετε την πιστοποίηση Print & Digital Media Publication Using Adobe InDesign. Αποκτήστε πιστοποίηση με διεθνή αναγνώριση και κύρος από την ίδια την κατασκευάστρια εταιρεία.\nΠού δίνονται οι εξετάσεις πιστοποίησης InDesign;\nΕξετάσεις για την πιστοποίηση μπορείτε να δώσετε σε οποιοδήποτε πιστοποιημένο εξεταστικό κέντρο σε όλη την Ελλάδα. Ολοκληρώνοντας τα μαθήματα και τα τεστ προετοιμασίας, σας καθοδηγούμε να εντοπίσετε το πλησιέστερο σε εσάς εξεταστικό κέντρο το οποίο πρόκειται να διενεργήσει εξετάσεις και δηλώνεστε βάση του μοναδικού αριθμού της κάρτας δεξιοτήτων σας.\nΟ μέσος χρόνος εκπαίδευσης (διαβάσματος) που θα χρειαστείτε είναι περίπου 30 ώρες. Συνεπώς αν μέρα παρά ημέρα αφιερώνετε 2 ώρες διαβάσματος περίπου σε 1 μήνα έχετε ολοκληρώσει την ύλη και είστε έτοιμοι για τις εξετάσεις του. Σε κάθε περίπτωση στη Labtech δίνουμε μέγιστη προθεσμία 3 μήνες, ώστε να έχετε επαρκές περιθώριο για την ολοκλήρωση του διαβάσματός σας.\nΈναρξη Σεμιναρίου AutoCAD\nΈναρξη σεμιναρίου WebDesign\nΈναρξη σεμιναρίου ECDL\nΈναρξη σεμιναρίου Photoshop\nΠολύ καλή εξυπηρέτηση.Το συστήνω ανεπιφύλακτα\nΤο συστήνω ανεπιφύλακτα!!! Συντονισμός,πρόγραμμα,γνώσεις και εξαιρετική συμπεριφορά!!! Και το πιο σημαντικό;;;Σίγουρη επιτυχία στις εξετάσεις!!!\nΗλιουπόλεως 60, 2ος Όροφος, 18450, Νίκαια\nΔευτέρα10.00 - 20.00\nΤρίτη10.00 - 20.00\nΤετάρτη10.00 - 20.00\nΠέμπτη10.00 - 20.00\nΠαρασκευή10.00 - 20.00\nκέντρο πληροφορικής Νίκαια\nσχολή πληροφορικής Νίκαια\nμαθήματα υπολογιστών Νίκαια\nweb design Νίκαια