ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. Πρώτη έκδοση: Μάιος 2015, αντίτυπα. Έντυπη έκδοση ΙSBN Ηλεκτρονική έκδοση ISBN - PDF\nΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. Πρώτη έκδοση: Μάιος 2015, αντίτυπα. Έντυπη έκδοση ΙSBN Ηλεκτρονική έκδοση ISBN\nDownload "ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. Πρώτη έκδοση: Μάιος 2015, 8.000 αντίτυπα. Έντυπη έκδοση ΙSBN 978-618-01-1092-0 Ηλεκτρονική έκδοση ISBN 978-618-01-1093-7"\n2 ΤΙΤΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ: Το δάκρυ του έρωτα ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Λία Ζώτου Θοδωρής Καραγεωργίου ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Χρυσούλα Τσιρούκη ΣΥΝΘΕΣΗ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: Βίκυ Αυδή ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Ραλλού Ρουχωτά Λία Ζώτου Θοδωρής Καραγεωργίου, 2015 Φωτογραφιών εξωφύλλου: Stephen Carroll/Trevillion Images, Irina Mos/www.shutterstock.com, Antonov Roman/www.shutterstock.com Πρώτη έκδοση: Μάιος 2015, αντίτυπα Έντυπη έκδοση ΙSBN Ηλεκτρονική έκδοση ISBN Τυπώθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε χαρτί ελεύθερο χημικών ουσιών, προερχόμενο αποκλειστικά και μόνο από δάση που καλλιεργούνται για την παραγωγή χαρτιού. Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις του Ελληνικού Νόμου (Ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται απολύτως η άνευ γραπτής αδείας του εκδότη κατά οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο αντιγραφή, φωτοανατύπωση και εν γένει αναπαραγωγή, διανομή, εκμίσθωση ή δανεισμός, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση, παρουσίαση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή (ηλεκτρονική, μηχανική ή άλλη) και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. Έδρα: Τατοΐου 121, Μεταμόρφωση Βιβλιοπωλείο: Εμμ. Μπενάκη 13-15, Αθήνα Τηλ.: fax: PSICHOGIOS PUBLICATIONS S.A. Head Office: 121, Tatoiou Str., Metamorfossi, Greece Bookstore: 13-15, Emm. Benaki Str., Athens, Greece Tel.: fax:\n3 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ\n4 Στους γονείς μας, για όλα όσα μας έχουν χαρίσει τόσο απλόχερα, μα περισσότερο για την αστείρευτη αγάπη τους που θα μας συντροφεύει για μια ζωή Σ εσένα, που στέκεσαι δίπλα μας, συνταξιδιώτης στον γλυκό τρύγο των περασμένων, ευχόμαστε το ταξίδι της ζωής σου να είναι γεμάτο με δάκρυα χαράς, δάκρυα ευτυχίας!\n5 Σεπτέμβριος, 1974 Ο εκκωφαντικός θόρυβος από τα κάτω δωμάτια του σπιτιού έσκισε την απόλυτη ησυχία της νύχτας. Το αίμα του μικρού Θωμά πάγωσε μέσα σε μια στιγμή. Δεν ήταν βέβαιος για το τι ακριβώς είχε ακούσει, σίγουρα όμως ήταν κάτι τρομακτικό, κάτι που τον έκανε να πεταχτεί αιφνίδια από τον ύπνο και από το όμορφο όνειρό του. Έξω από το παράθυρο το σκοτάδι απλωνόταν βαθύ, ο ήλιος δεν είχε προλάβει να ρίξει ούτε μία από τις χρυσές ακτίνες του πάνω στη Γη. Αυθόρμητα, σαν μια αόρατη διαίσθηση να τον προειδοποιούσε πως κάτι κακό θα συνέβαινε, τράβηξε την κουβέρτα και κρύφτηκε όπως μπορούσε από κάτω της. Ο θόρυβος ακούστηκε και πάλι. Αυτή τη φορά κατάλαβε αμέσως. Ήταν η φωνή της μητέρας του τόσο απόκοσμη, τόσο ικετευτική Πρώτη φορά στη ζωή του την άκουγε να φωνάζει με τέτοια ένταση. Ένιωσε τα πόδια του να παραλύουν από τον τρόμο και τους χτύπους της καρδιάς του να σταματούν. «Θεέ μου! Τι συμβαίνει, Θεούλη μου; Τι έπαθε η μάνα και άξαφνα φωνάζει μέσα στη νύχτα;» μονολόγησε ενώνοντας δυνατά τα ακροδάχτυλα των μικροκαμωμένων χεριών του σε στάση προσευχής. Η φωνή της μητέρας του έσκισε και πάλι τη γαλήνια ατμόσφαιρα του σπιτιού. Ο Θωμάς, σαν υπνωτισμένος, σηκώθηκε αργά από το κρεβάτι. Κρατώντας ακόμη σφιχτά στο στέρνο του την κουβέρτα, η οποία σερνόταν στο σκουρόχρωμο ξύλινο πάτωμα, άνοιξε την πόρτα του δωματίου. Διέσχισε τον στενό διά-\n6 10 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ δρομο και κατέβηκε δειλά τα πρώτα σκαλοπάτια, στρέφοντας το φοβισμένο βλέμμα του στον κάτω όροφο. Τότε είδε τη λάμψη της καλογυαλισμένης λεπίδας να αστράφτει κάτω από το τετράφωτο φωτιστικό του σαλονιού. Με το πρόσωπό του να ξεπροβάλλει ελάχιστα ανάμεσα από τα σκαλιστά κάγκελα της σκάλας, διέκρινε το χέρι που είχε σφίξει σαν μέγγενη τους λεπτούς καρπούς της μητέρας του. Είδε την απελπισία και τον πανικό να διαγράφονται στο πρόσωπό της. Είδε το μαχαίρι να σηκώνεται ψηλά και να κατεβαίνει με ορμή στο στήθος της. Είδε το κοκκινόμαυρο υγρό να τρέχει και να γεμίζει το κατάλευκο νυχτικό της. Με βήματα κοφτά, μουδιασμένα, και με τα πόδια του να τρέμουν σαν να τον είχε διαπεράσει ηλεκτρικό ρεύμα, επέστρεψε αθόρυβα στο κρύο κρεβάτι του και κουλουριάστηκε κάτω από την καφετιά πικεδένια κουβέρτα. Βουβοί λυγμοί ανέβαιναν στο στήθος του και τα δάκρυα έτρεχαν στα μάτια του ασυγκράτητα. Έξω, το βαρύ πέπλο της νύχτας συνέχιζε να καλύπτει το βουκολικό τοπίο. Η πρώτη χειμωνιάτικη μέρα αργούσε ακόμη να έρθει. Ένα κακό όνειρο Αυτό ήταν Πάει τώρα Όλα έφυγαν Κοιμήσου, ανόητε! έλεγε κάθε τόσο στον εαυτό του. Η σκηνή που είχε διαδραματιστεί πριν από μερικά λεπτά μπροστά στα τρομαγμένα μάτια του θα μπορούσε να ήταν απλώς ένα όνειρο, ένας εφιάλτης και τίποτα παραπάνω. Σε λίγο θα ξυπνούσε και όλα θα ήταν όπως πριν. Η μητέρα θα τον σήκωνε για το σχολείο. Ο πατέρας θα έτρωγε πρωινό και, προτού φύγει για τα αμπελοχώραφά του, θα τους έδινε όπως πάντα από ένα γλυκό φιλί. Μια συνηθισμένη μέρα θα έκανε τα πρώτα δειλά βήματά της και ο εφιάλτης που είχε ζήσει τη νύχτα θα ξεχνιόταν για πάντα.\n7 ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ Σεπτέμβριος, 2003\n8 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ Η συμβολαιογράφος μόλις είχε τελειώσει με την ανάγνωση της διαθήκης, ανακοινώνοντας στον Τόμας Λεοντίδη το ονοματεπώνυμο του ανθρώπου που του άφηνε ολόκληρη την περιουσία του. Έντονη έκπληξη σχηματίστηκε στο καλοδιατηρημένο πρόσωπό του. Η αιφνίδια εκείνη κληρονομιά, αυτή που τόσο αναπάντεχα του είχε χτυπήσει την πόρτα, αποτελούσε σίγουρα ένα μυστήριο, όμως αυτό που μόλις είχε ακούσει ούτε που θα μπορούσε να το βάλει ποτέ στο μυαλό του. «Μα είστε βέβαιη; Με αυτόν τον άνθρωπο έχουμε πράγματι το ίδιο επίθετο, όμως Δεν μπορεί» έκανε με έκδηλη ανησυχία. Η συμβολαιογράφος κούνησε καταφατικά το κεφάλι της. «Είμαι απολύτως σίγουρη», τον διαβεβαίωσε. «Έχω οριστεί εκτελέστρια της διαθήκης αυτής της κληρονομιάς και έχω λάβει σαφέστατη εντολή να διευθετήσω την τελευταία βούληση του συγκεκριμένου ανθρώπου, η οποία ήταν αυτή ακριβώς που μόλις σας διάβασα. Το κτήμα Οναγκρέ, εάν φυσικά αποδεχτείτε την κληρονομιά, θα περάσει στο όνομά σας». «Μάλιστα» μουρμούρισε ο Τόμας ανασηκώνοντας τα φρύδια. «Και θα μπορούσα, παρακαλώ, να ρίξω τουλάχιστον μια ματιά σε αυτό το κτήμα ;» ρώτησε με μια σαφή δόση ειρωνείας, αφού είχε πλέον ξεπεράσει κάπως τον αρχικό αιφνιδιασμό του.\n9 14 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Ένα αμυδρό διφορούμενο χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλη του. Η συμβολαιογράφος δεν ανταποκρίθηκε στο μειδίαμά του. Αντίθετα, τον κοίταξε σοβαρά, παρατεταμένα, σαν να είχε για κάποιο λόγο παρεξηγηθεί από την τελευταία του στάση. Ήταν μια κομψή γυναίκα γύρω στα σαράντα, ντυμένη με ένα στενό, αλλά όχι προκλητικό, κυπαρισσί φόρεμα. Τα μαλλιά της, πιασμένα σε έναν περίτεχνο κότσο, τόνιζαν τα μεγάλα βαθυγάλαζα μάτια της, τα οποία έλαμπαν στο φθινοπωρινό φως. Οι ασυγκράτητες ακτίνες του ήλιου έμπαιναν από τα παράθυρα και έλουζαν όχι μόνο την ίδια, μα και ολόκληρο τον χώρο το σκουρόχρωμο γραφείο, τα κορνιζαρισμένα πτυχία που δέσποζαν ακριβώς από πίσω της, τους πίνακες στον απέναντι τοίχο, οι οποίοι τραβούσαν την προσοχή με τα χρώματά τους, τα κομψά σκαλιστά έπιπλα, το βάζο με τα λουλούδια, το καλαθάκι με τα άνθη από μυρτιά και λεβάντα που σκόρπιζαν το άρωμά τους την ατμόσφαιρα. Ο Τόμας, περνώντας την πόρτα εκείνου του γραφείου, είχε μείνει πραγματικά έκπληκτος και εντυπωσιασμένος από το πρώτο κιόλας λεπτό. Αυτό που περίμενε να αντικρίσει δεν ήταν τίποτα περισσότερο από κάποιο κλειστοφοβικό και ανήλιαγο συμβολαιογραφείο σύμφωνα με τα αγγλικά πρότυπα που είχε κατά νου. Και φυσικά κάποια άχαρη, κακοντυμένη κυρία να του μιλάει τυπικά πίσω από το κακόγουστο και ξέχειλο από χαρτιά και φακέλους γραφείο της, δίχως τον παραμικρό χρωματισμό στη φωνή της. Αντίθετα, τα πάντα εκεί μέσα έδειχναν να βρίσκονται σε μια τέλεια αρμονία, όπου η κομψότητα και η φινέτσα δεν έλειπαν ούτε από την τελευταία λεπτομέρεια. Η συμβολαιογράφος έσπασε επιτέλους τη σιωπή που είχε κάνει τον Τόμας να νιώθει σχεδόν αμήχανα. «Φυσικά και θα μπορούσατε να το δείτε», είπε και σηκώθηκε από τη θέση της. Με κινήσεις ανάλαφρες και γεμάτες χάρη πλησίασε στην ντουλάπα που βρισκόταν λίγο πιο πέρα και, αφού άνοιξε κάποιο από τα συρτάρια της, έβγαλε από μέσα έναν μικρό φάκελο. Το βλέμμα του Τόμας, στα λιγοστά εκείνα δευτερόλεπτα, ήταν\n10 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 15 αδύνατο να συγκρατηθεί και να μην πέσει αυθόρμητα στο καλλίγραμμο σώμα της γυναίκας, το οποίο διαγραφόταν κάτω από το εφαρμοστό φόρεμά της. Υπό άλλες συνθήκες, θα είχε σίγουρα συμπεριφερθεί διαφορετικά σε εκείνο το θεσπέσιο πλάσμα της φύσης που του είχε κινήσει το ενδιαφέρον για πολλούς λόγους. Θα της είχε ήδη κάνει κάποιο κομπλιμέντο, θα είχε βολιδοσκοπήσει τις προθέσεις της και θα ήταν έτοιμος να της ζητήσει να δειπνήσουν το ίδιο κιόλας βράδυ. Αν και είχε πατήσει ήδη τα σαράντα, δεν άφηνε ευκαιρία να πάει ποτέ χαμένη. Κάθε όμορφη και κομψή γυναίκα γινόταν αυτόματα στόχος. Έπρεπε να την κυνηγήσει και στο τέλος να την κατακτήσει. Ήταν φανατικός εργένης, κάτι για το οποίο καμάρωνε φυσικά, και δεν είχε σκοπό να αλλάξει ποτέ και για τίποτα. Τη στιγμή εκείνη όμως βρισκόταν μίλια μακριά από την Αγγλία, σε ένα ξεχασμένο χωριό της νότιας Γαλλίας, εκτός σπιτιού και δουλειάς. Η μία εβδομάδα που θα έπρεπε να μείνει μακριά από το αγαπημένο του Σίτι τού φαινόταν αιώνας. Αδημονούσε να επιστρέψει στα γραφεία της εταιρείας από το πρώτο κιόλας λεπτό που είχε πατήσει το πόδι του στο αεροδρόμιο του Μονπελιέ. Βέβαια, η αλήθεια ήταν πως εκείνη η απροσδόκητη κληρονομιά δεν αποτελούσε και τον μοναδικό λόγο για τον οποίο είχε αναγκαστεί να αφήσει το Λονδίνο και το γραφείο του. Την αληθινή αιτία, όμως, δεν ήθελε ούτε να τη σκέφτεται. Ο Τόμας Λεοντίδης είχε αφιερώσει χρόνια ολόκληρα από τη ζωή του ώστε να αναρριχηθεί στην ιεραρχία, ανεβαίνοντας αργά και σταθερά ένα ένα τα σκαλοπάτια ώσπου να φτάσει στη σημερινή του θέση, από την οποία απολάμβανε πλέον τους καρπούς της επιτυχίας του. Όσο διακαώς κι αν επιθυμούσε όμως να αφήσει πίσω του τη διαδρομή που είχε ακολουθήσει, όσο κι αν προσπαθούσε να παραδώσει στην ευεργετική λήθη τον κόπο και\n11 16 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ τον ατέλειωτο ιδρώτα που είχε χύσει από τα δεκατρία του χρόνια, η μνήμη του δεν του το επέτρεπε. Ήταν πάντα εκεί, παρούσα, να του θυμίζει τη μέρα που αποφάσισε να πάρει τη ζωή στα χέρια του και να μπαρκάρει από το λιμάνι της Πάτρας με ένα φορτηγό πλοίο που μετέφερε πορτοκάλια. Το πλοίο θα έπιανε λιμάνι τους επόμενους μήνες στο Όρχους της Δανίας και μετά ένας Θεός ήξερε πού θα τον έβγαζε η μοίρα. Η μετέπειτα πορεία τού ήταν ακόμη άγνωστη, αλλά ο Τόμας ούτε που νοιαζόταν γι αυτό. Έτσι κι αλλιώς, ήταν αποφασισμένος να μην επιστρέψει ποτέ ξανά στην πατρίδα του και να ρίξει μαύρη πέτρα στην έως τότε ζωή του. Θα ταξίδευε από το ένα σημείο της Γης στο άλλο, θα έκανε υπομονή, θα συνέλεγε εμπειρίες, θα έβαζε στην άκρη χρήματα και κάποια στιγμή θα έκανε το επόμενο βήμα, το οποίο βέβαια τότε δε φανταζόταν καν τι θα μπορούσε να είναι. Βέβαια, ο ανοιχτός χαρακτήρας του τον βοήθησε αμέσως. Δεν άργησε στιγμή να πιάσει φιλίες όχι μόνο με τους υπόλοιπους μούτσους, μα και με λοστρόμους. Ιδιαίτερα η συναναστροφή με κατώτερους μηχανικούς και καπετάνιους τού έδινε την ευκαιρία να εμπλουτίζει τις γνώσεις του πάνω σε πιο εξειδικευμένα ναυτικά θέματα. Ήξερε πολύ καλά ότι βρισκόταν στο τελευταίο σκαλοπάτι και πως ο δρόμος ήταν μακρύς. Οι μέρες στη θάλασσα κυλούσαν γοργά, με τον Τόμας να κρατάει σημειώσεις για το καθετί που υπέπιπτε στην αντίληψή του. Κάτι μέσα του του έλεγε ότι όλες εκείνες οι πληροφορίες, όλες οι γνώσεις που θα κατάφερνε να συγκεντρώσει, κάποια στιγμή θα μπορούσαν να του φανούν εξαιρετικά χρήσιμες. Έμαθε σχεδόν τα πάντα για τα πλοία: τα διάφορων ειδών φορτία που μετέφεραν, τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να φορτωθεί και να ξεφορτωθεί κάθε σκαρί, τις ιδιαιτερότητές τους, τις κατασκευαστικές παραξενιές τους, αλλά και τις διάφορες ταχύτητες που έπιαναν, ανάλογα πάντα με το μέγεθος των μηχανών τους. Ενημερώθηκε ακόμη και για τους ειδικούς νόμους που ίσχυαν στα χωρικά ύδατα κάθε χώρας.\n12 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 17 Σημείωνε σε έναν παγκόσμιο χάρτη, τον οποίο είχε προμηθευτεί με απέραντη χαρά από το Λίβερπουλ, κάθε λιμάνι όπου αγκυροβολούσαν, καθώς και όλα εκείνα τα δυσπρόσιτα θαλάσσια σημεία, είτε αυτά είχαν να κάνουν με πιθανές καταιγίδες είτε με ενδεχόμενες πειρατείες. Μετρούσε τις αποστάσεις και τους χρόνους. Εξοικειώθηκε με τα μηχανοστάσια, τα αμπάρια, τα καταστρώματα, τη γέφυρα. Έμαθε να συνεννοείται σε ένα σωρό γλώσσες, και οι γνωριμίες του όλο και πλήθαιναν, όλο και αποκτούσαν περισσότερο κύρος, αφού είχε καταφέρει να μιλήσει ακόμη και με κάποιους πλοιοκτήτες. Οι γνώσεις του, ωστόσο, σχετικά με τη σύναψη των επικερδών συμφωνιών που λάμβαναν χώρα μεταξύ των πλοιοκτητών και των εκάστοτε επιχειρηματιών που επιθυμούσαν να μεταφέρουν τα φορτία τους παρέμεναν εντελώς περιορισμένες. Γνώριζε ότι στο παζάρι εκείνο παίζονταν υπέρογκα ποσά, αλλά μπορούσαν οι ίδιοι να κανονίζουν όλες αυτές τις λεπτομέρειες με τέτοια χειρουργική ακρίβεια; Πώς γίνεται κάποιο πλοίο που ταξιδεύει από το Μακάο της Κίνας μέχρι το Βανκούβερ του Καναδά, με το που ξεφορτώνει τόνους μεταξιού, μέσα στις επόμενες κιόλας μέρες να γεμίζει με κατεψυγμένους σολομούς για να τους μεταφέρει από εκεί στη Βαλένθια της Ισπανίας; Ποιος τα κανονίζει όλα αυτά; Ποιοι βρίσκονται πίσω από όλες αυτές τις συμφωνίες; Οι επίμονες αυτές σκέψεις τριβέλιζαν συνεχώς το μυαλό του ζητώντας απεγνωσμένα απαντήσεις. Ώσπου μια αυγουστιάτικη μέρα του 1985 άκουσε για πρώτη φορά στη ζωή του τη λέξη «ναυλομεσίτης». Τη μέρα εκείνη βρισκόταν στη γέφυρα, τον χώρο διακυβέρνησης του πλοίου. Καθάριζε επιμελώς τα πλείστα ναυτιλιακά όργανα που υπήρχαν εκεί, αφήνοντας κάθε τόσο το βλέμμα του να πλανιέται έξω από τα μεγάλα παράθυρα στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας, όσο αυτή ήταν ακόμα ήρεμη, καθώς είχαν πληροφορηθεί πως τις επόμενες ώρες αναμενόταν άστατος καιρός στην περιοχή. Ο καπετάνιος έστεκε λίγο πιο πέρα μελετώντας έναν χάρτη.\n13 18 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Το πρόσωπό του ήταν προβληματισμένο και το χέρι του περνούσε κάθε τόσο νευρικά πάνω από τα πυκνά γκρίζα γένια του. Ξαφνικά γύρισε προς τον Τόμας και, με ύφος που δήλωνε έντονη δυσαρέσκεια, άρχισε να του μιλάει για το υπερβολικό φορτίο του πλοίου. «Θα μπορούσα να δεχτώ το φόρτωμα, εάν είχαμε καμιά εβδομάδα επιπλέον περιθώριο να πιάσουμε Αμβούργο. Αυτοί οι ναυλομεσίτες όμως έχουν τρελαθεί τελείως. Μας έχουν βάλει τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι, μας κάνουν κουμάντο κανονικά! Με το φορτίο να φτάνει ως τα μπούνια και τις μηχανές να δουλεύουν νύχτα μέρα στο τέρμα για να προλάβουμε τις ημερομηνίες, παίζουμε ξεδιάντροπα με τις αντοχές του πλοίου, δεν το καταλαβαίνουν; Και δεν είναι δα και κανένα νεότευκτο σκαρί, σε δυο χρόνια τριανταρίζει το έρμο!» είχε πει και τα ρυτιδιασμένα από τον χρόνο και τη θαλασσινή αλμύρα μάτια του κοίταζαν στο βάθος του πορφυρογάλαζου ορίζοντα εμφανώς προβληματισμένα. Έπειτα από εκείνη τη συζήτηση, που έμοιαζε περισσότερο με διαμαρτυρία, οι ερωτήσεις του Τόμας είχαν πλέον μόνιμο στόχο εκείνους τους ανελέητους ναυλομεσίτες. Ποιοι ήταν αυτοί οι τύποι που έκαναν κουμάντο και δεν υπολόγιζαν ούτε πλοιοκτήτες, ούτε επιχειρηματίες, ούτε τους ίδιους τους καπετάνιους; συλλογιζόταν καθημερινά. «Είναι αυτοί που κλείνουν τις συμφωνίες, φιλαράκο», ήρθε η απάντηση από κάποιον Ισπανό μηχανικό τον οποίο είχε γνωρίσει στα τελευταία του ταξίδια. «Αυτοί καθορίζουν το φορτίο, τις ημερομηνίες παραλαβής και παράδοσης, τις πληρωμές, τα πάντα! Αυτά τα ξέρω γιατί πριν από χρόνια είχα την ατυχία να γνωρίσω κάποιον από δαύτους. Το πλοίο με το οποίο είχα μπαρκάρει τότε είχε πάθει μια πολύ μεγάλη αβαρία και, παρόλο που δουλεύαμε σαν τα σκυλιά στο μηχανοστάσιο, μέρα νύχτα, δεν μπορούσαμε να επιδιορθώσουμε τη βλάβη. Ήμαστε κολλημένοι στο λιμάνι του Άμστερνταμ για περίπου δύο εβδομάδες. Μια από εκείνες τις μέρες επισκέφτηκε το πλοίο και αυτός ο λεγόμενος ναυλο-\n14 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 19 μεσίτης. Ντυμένος και στολισμένος στην τρίχα, ήρθε, μας έβρισε για κανένα μισάωρο, και σηκώθηκε και έφυγε». «Καλά, και πώς γίνεσαι ναυλομεσίτης;» είχε την αφέλεια να ρωτήσει πάνω στον ενθουσιασμό του ο Τόμας. Ο μηχανικός ξέσπασε σε δυνατά γέλια, ολόκληρο το σώμα του τραντάχτηκε. «Χρόνια είχα να γελάσω έτσι, μικρέ! Αν ήξερα, λες να καθόμουν ακόμη εδώ να με τρώνε οι μουτζούρες και οι κάπνες; Αυτοί οι τύποι είναι παντογνώστες, ξέρουν τα πάντα!» έκανε και χώθηκε πίσω στο μηχανοστάσιό του. «Παντογνώστες» μουρμούρισε εκείνος. Αν έως τότε συγκέντρωνε απλώς πληροφορίες, τώρα θα έπρεπε να γίνει ένα ακόρεστο σφουγγάρι που θα ρουφούσε με μανία το καθετί. Η απόκτηση γνώσης θα αποτελούσε την πυξίδα που θα οδηγούσε τα βήματά του. Από την ημέρα εκείνη δε θα επέτρεπε να του ξεφύγει το παραμικρό! Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια χρειάστηκε να περάσει στη θάλασσα, να ανεμοδαρθεί στα καταστρώματα, να μαυρίσει στα μηχανοστάσια, να τυραννήσει τη μέση και τα χέρια του στα αμπάρια. Δεν άφηνε λιμάνι δίχως να κάνει τις απαιτούμενες γνωριμίες, δεν υπήρχε καπετάνιος και αρχιμηχανικός που να μην τον συμπαθήσει και να τον εμπιστευτεί. Όλες οι πλοιοκτήτριες εταιρείες είχαν ταξινομηθεί ανά χώρα, και φυσικά τα στοιχεία επικοινωνίας ονόματα και τηλέφωνα δεν έλειπαν από τη λίστα του. Μέσα σε εκείνα τα δεκαπέντε χρόνια έστησε ένα δίκτυο γνωριμιών σε ολόκληρο τον κόσμο, σε κάθε μεριά της Γης όπου είχε ταξιδέψει. Ανάμεσα στις γλώσσες που μάθαινε, φρόντισε να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην αγγλική, αφού είχε εξαπλωθεί αισθητά και είχε μετατραπεί σε παγκόσμια γλώσσα επικοινωνίας. Ταυτόχρονα κοίταζε να βάζει στην άκρη όσα χρήματα του περίσσευαν, κάνοντας μια συνετή ζωή. «Έλα, μωρέ καημένε, πάμε μια βόλτα στη μαγευτική νύχτα της Σανγκάης!» του έλεγαν κάθε τόσο οι συνάδελφοί του. «Ο\n15 20 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ναυτικός γι αυτά μονάχα ζει! Αυτή είναι η ζωή του! Ό,τι ζήσουμε σήμερα, το αύριο δεν υπάρχει για μας!» Μα ο Τόμας απλώς χαμογελούσε και τους κοιτούσε με συμπάθεια. «Πηγαίνετε εσείς, αδέλφια, και γλεντήστε λιγάκι και για μένα» απαντούσε και το βλέμμα του επέστρεφε σε εκείνο το σκουρόχρωμο τετράδιο που κουβαλούσε πάντοτε πάνω του, σαν φυλαχτό. Εκεί μέσα ήταν καταγεγραμμένα λεπτομερώς όλα τα μυστικά του. Δεν το παρατούσε ποτέ, ακόμη και την ώρα της δουλειάς το έχωνε ανάμεσα στα ρούχα του, το έδενε γύρω από το σώμα του, μην τύχει και πέσει σε χέρια ξένα. Το δερμάτινο εξώφυλλο εκείνου του τετραδίου είχε ποτιστεί με τον ιδρώτα του, ενώ τα κιτρινισμένα χοντρά φύλλα του μύριζαν θάλασσα και αλμύρα. Ήταν μια μέρα στις αρχές του Γενάρη, όταν ο Τόμας πήρε την απόφασή του. Το πλοίο με το οποίο ταξίδευε για τέσσερις συνεχόμενους μήνες είχε αγκυροβολήσει στο λιμάνι του Λίβερπουλ. Εκεί, χαριτολογώντας, ανακοίνωσε στο υπόλοιπο πλήρωμα ότι οι θαλάσσιες περιπέτειές του έλαβαν τέλος. «Τι δηλαδή, τα παρατάς;» τον ρώτησαν όλοι γεμάτοι περιέργεια. Ο Τόμας κούνησε το κεφάλι του. «Μια νέα ζωή αρχίζει από σήμερα για μένα», τους είπε απλά. «Μα πόσο είσαι; Ούτε τα τριάντα δεν έχεις πατήσει και βγαίνεις στη στεριά;» συνέχισαν να του λένε εκείνοι απορημένοι. Όμως ο Τόμας κουνούσε ήδη το μαντίλι του προς τη θάλασσα. Είχε τελειώσει πια μαζί της. Ήταν έτοιμος και σίγουρος για τον εαυτό του. Γνώριζε πως η ώρα για την οποία περίμενε όλα αυτά τα χρόνια είχε επιτέλους φτάσει. Το ένιωσε εκείνο το πρωινό του Γενάρη. Ήταν στον αέρα του λιμανιού, στο ψιλόβροχο που έπεφτε ασταμάτητα από τον μουντό βρετανικό ουρανό. Μάζεψε τα λιγοστά υπάρχοντά του σε μια βαλίτσα, φόρεσε το καλό\n16 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 21 του κοστούμι και έκρυψε συνήθεια των τελευταίων χρόνων το τετράδιό του κάτω από το λευκό του πουκάμισο. Τις επόμενες μέρες βρισκόταν στο Λονδίνο. Χρησιμοποιώντας τα άπταιστα πλέον αγγλικά του, δε δυσκολεύτηκε να βρει μια απλή δουλειά ως κατώτατος βοηθός σε μια εταιρεία ναυλομεσιτών. Ήξερε πολύ καλά πως, για ακόμη μία φορά, θα έπρεπε να ξεκινήσει από χαμηλά, κάνοντας θελήματα, ετοιμάζοντας τσάγια και καφέδες για τους φτασμένους της εταιρείας. Οι γνώσεις, και προπάντων οι γνωριμίες που είχε αποκτήσει, δεν άργησαν να του ανοίξουν τον δρόμο της αναγνώρισης και της επιτυχίας. Μέσα σε μία τριετία απολάμβανε έναν παχυλό μισθό, είχε δικό του γραφείο, και οι προοπτικές για ακόμη μεγαλύτερα επιτεύγματα που ανοίγονταν μπροστά του ήταν πολύ μεγάλες. Τα χρόνια που ακολούθησαν τον ανέδειξαν ως έναν από τους καλύτερους ναυλομεσίτες του Σίτι. Δεν άφηνε ευκαιρία να πάει χαμένη, δεν έμενε πληροφορία που να μην εκμεταλλευτεί, δεν έπεφτε έξω σε καμία πρόγνωση. Αγαπούσε τη ζωή του, μα πάνω απ όλα λάτρευε τη δουλειά του. «Το να είσαι ναυλομεσίτης είναι το συνώνυμο της αέναης επαγρύπνησης. Είναι το φωτεινό νόημα της ζωής. Με λίγα λόγια, είναι το άλφα και το ωμέγα της ύπαρξής μου!» συνήθιζε να την εκθειάζει σε κάθε ευκαιρία που του δινόταν. «Κύριε Λεοντίδη», τον επανέφερε στην πραγματικότητα η λεπτή φωνή της συμβολαιογράφου. Βρισκόταν και πάλι πίσω από το γραφείο της και είχε ανοίξει τον φάκελο που κρατούσε στα χέρια της. «Είστε καλά; Μήπως θα θέλατε λίγο νερό ή κάτι άλλο;» Ο Τόμας σήκωσε τα χέρια του. «Όχι, όχι, είμαι μια χαρά. Μη δίνετε σημασία, απλώς αφαιρέθηκα λιγάκι» Η συμβολαιογράφος κατένευσε. Έβαλε το χέρι της στον φάκελο και έβγαλε από μέσα ένα ζευγάρι χοντρά κλειδιά που θύμι-\n17 22 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ζαν έντονα μια ξεχασμένη από τον χρόνο εποχή. «Αυτά θα σας χρειαστούν», είπε και τα έτεινε προς τον Τόμας. «Είναι από την κεντρική πύλη και από το σπίτι», συνέχισε όταν τον είδε να τα κοιτάζει κάπως δύσπιστα. Ο Τόμας έπιασε τον χοντρό κρίκο στον οποίο ήταν περασμένα τα κλειδιά και τα ακούμπησε στην καρέκλα, στο πλάι του, κάνοντάς τα να κροταλίσουν. «Ναι, ναι» μουρμούρισε ξεφυσώντας, νιώθοντας στα δάχτυλά του τη σκουριά από το παλιό σίδερο. «Και αυτός εδώ είναι ένας χάρτης που θα σας χρειαστεί», συνέχισε η συμβολαιογράφος βγάζοντας από τον ίδιο φάκελο ένα τοπογραφικό σχέδιο και ανοίγοντάς το επάνω στο γραφείο της. Το εντελώς εκσυγχρονισμένο αποτύπωμα γης με τις καθαρές επιφάνειές του, τις συντεταγμένες από υπολογιστή και τις σύγχρονες σφραγίδες ερχόταν σε πλήρη αντιδιαστολή με τα μεσαιωνικού τύπου κλειδιά. «Όπως θα παρατηρήσετε, το ακριβές σημείο όπου βρίσκεται το κτήμα Οναγκρέ είναι μαρκαρισμένο με μια μικρή κόκκινη βούλα. Να, ακριβώς εδώ», είπε και έδειξε με το δάχτυλό της, στο οποίο είχε κάνει γαλλικό μανικιούρ. Ο Τόμας ανασηκώθηκε από τη θέση του για να κοιτάξει καλύτερα. Το μεθυστικό άρωμα της γυναίκας διέγειρε τις αισθήσεις του. «Κατάλαβα, κατάλαβα» είπε και πήρε στα χέρια του το τοπογραφικό. «Ωραία λοιπόν, θα ρίξω μια ματιά και θα επιστρέψω αργότερα. Άλλωστε θα πρέπει να βρω και ένα μέρος για να περάσω τις επόμενες μέρες. Γνωρίζετε αν υπάρχει κάποιο ξενοδοχείο εδώ γύρω;» «Υπάρχει ένα μικρό πανδοχείο στο κέντρο του χωριού, θα το βρείτε εύκολα», του απάντησε η συμβολαιογράφος και του χάρισε, έπειτα από πολλή ώρα, το πρώτο της χαμόγελο. Ο Τόμας την ευχαρίστησε και επέστρεψε στην πλατεία, όπου είχε παρκάρει το αυτοκίνητό του. Λίγο πριν ανοίξει την πόρτα του όμως, ένα θεσπέσιο άρωμα από κάποιο διπλανό μπιστρό διέγειρε τις αισθήσεις του. Αφήνοντας για λίγο στην άκρη την αποστολή του, ακολούθησε το άρωμα, το οποίο τον οδήγησε μπροστά\n18 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 23 σε κάποιον κύριο ντυμένο από τα παπούτσια μέχρι το σκουφάκι μαγειρικής στα λευκά. «Παρακαλώ! Τι θα θέλατε να σας ετοιμάσω;» τον ρώτησε εκείνος. «Οτιδήποτε είναι αυτό που μυρίζει έτσι υπέροχα!» απάντησε ο Τόμας. Ο μαγαζάτορας χαμογέλασε. «Αμέσως!» είπε και γύρισε προς την αλεστική μηχανή του καφέ, μέσα στην οποία αναπαύονταν οι φρέσκοι κόκκοι καφέ. Σε λιγότερο από δύο λεπτά ένας θεσπέσιος εσπρέσο άχνιζε στα χέρια του Τόμας. Επέστρεψε στο αυτοκίνητο, κάθισε στη θέση του οδηγού, άνοιξε δίπλα του το τοπογραφικό και απολαμβάνοντας τον καφέ του εντόπισε το σημείο στο οποίο απεικονιζόταν η επικείμενη ιδιοκτησία του. Έπειτα, με ένα χαμόγελο ικανοποίησης στα χείλη, πήρε να ακολουθεί τον δρόμο προς το κτήμα. Τα πρώτα λεπτά οδήγησης αποδείχτηκαν μια ευχάριστη εμπειρία, παρά το γεγονός ότι υποχρεούνταν να οδηγεί από την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή στα δεξιά. Οι ρυμοτομημένοι δρόμοι του χωριού ήταν φαρδιοί και τετραγωνισμένοι, μα κυρίως διέθεταν μικρές μπλε πινακίδες. Οι αναγραφόμενες οδοί τού έδειχναν αμέσως τη διαδρομή που έπρεπε να ακολουθήσει. Ωστόσο, μερικά χιλιόμετρα έξω από το χωριό, το μέχρι προ ολίγου σύγχρονο οδικό δίκτυο μεταβλήθηκε εντελώς, δίνοντας τη θέση του σε ένα απαρχαιωμένο. Οι ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι εξαφανίστηκαν ως διά μαγείας και τα χωμάτινα δρομάκια κυριαρχούσαν πλέον στο σκηνικό. Οι απέραντες εκτάσεις χωραφιών και τα πανύψηλα δέντρα, τα οποία έρχονταν σε πλήρη αντίθεση με τα μεσαιωνικά κτίρια που έβλεπε έως τότε, δέσποζαν δεξιά και αριστερά του δρόμου. Ο Τόμας έπρεπε, σχεδόν κάθε δύο λεπτά, να σταματάει το αυτοκίνητο και να προσπαθεί να προσανατολιστεί, βασιζόμενος μονάχα στις γωνίες και στα σχήματα των δρόμων. Η σκόνη εισχωρούσε ανελέητα από τα παράθυρα του αυτοκι-\n19 24 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ νήτου σαν ανεπιθύμητος επισκέπτης είχε επικαθίσει επάνω στο ταμπλό, στο κομψό μαύρο σακάκι του, στα καλογυαλισμένα παπούτσια του, στον καφέ του. Δυο αυλάκια ιδρώτα είχαν ήδη αρχίσει να κυλούν από τους ελαφρώς γκριζαρισμένους κροτάφους του, κάνοντάς τον να δυσανασχετεί ακόμη περισσότερο με την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει. Αν και αρχές φθινοπώρου, ο μεσημεριανός ήλιος έκαιγε αισθητά, και το ερκοντίσιον του ενοικιαζόμενου αυτοκινήτου ήταν χαλασμένο. Σε μια από τις στάσεις του, τελείως καταπτοημένος και αισθητά εκνευρισμένος πλέον, βγήκε από το αυτοκίνητο και έβγαλε το σακάκι του. Το λευκό πουκάμισό του έσταζε από τον ιδρώτα και είχε τσαλακωθεί σε τέτοιο βαθμό, λες και το είχε φορέσει κατευθείαν από το πλυντήριο. «Τέλεια» μουρμούρισε ξύνοντας νευρικά το κεφάλι του που είχε αρχίσει να τον φαγουρίζει από τη σκόνη εδώ και ώρα. Όπου και αν στεκόταν, όπου και αν κοιτούσε, το τοπίο φάνταζε ακριβώς ίδιο στα μάτια του. Ατελείωτες εκτάσεις από αμπελώνες κυριαρχούσαν στις απέραντες πεδιάδες και στους μικρούς λόφους. Με μια απότομη κίνηση μπήκε και πάλι στο αυτοκίνητο, αποφασισμένος να εντοπίσει εν τέλει εκείνο το ξεχασμένο κτήμα. Ωστόσο, χρειάστηκαν αρκετές άκαρπες προσπάθειες μέχρι να ξεκολλήσει από τον οδικό λαβύρινθο όπου είχε μπλεχτεί και να πλησιάσει προς τον στόχο του. Ύστερα από ατελείωτες ώρες περιπλάνησης στα δαιδαλώδη προβηγκιανά τοπία, είχε επιτέλους καταφέρει να εντοπίσει ένα μικρό δάσος, όμοιο με εκείνο του τοπογραφικού σχεδίου, το οποίο αποτελούσε ένδειξη ότι το κτήμα βρισκόταν κοντά. Ακολουθώντας τον δρόμο, βρέθηκε να διασχίζει ουσιαστικά το άλσος, τα δέντρα του οποίου είχαν καλύψει κάθε σημείο του ουρανού από πάνω του, προσφέροντας μια απίστευτη σκιά και ένα μαγευτικό τοπίο. Ξαφνικά, κάπου στο βάθος δεξιά, το εντόπισε. Σταμάτησε, έκανε για λίγο όπισθεν και, αφού έστριψε το τιμόνι προς τη σωστή πορεία, συνέχισε. Λίγα λεπτά αργότερα, βρισκόταν έξω από\n20 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 25 την πύλη του κτήματος. Με ένα μικρό χαμόγελο ικανοποίησης στα χείλη, κατέβηκε από το αυτοκίνητο και κοίταξε τη μεγάλη σιδερόφρακτη πύλη. «Αρκεί να θυμηθώ και πώς να γυρίσω πίσω» μουρμούρισε και σήκωσε τα φρύδια του. Έβγαλε τα κλειδιά που του είχε δώσει η συμβολαιογράφος και εφάρμοσε το μεγαλύτερο από αυτά στην κλειδαρότρυπα της καγκελόπορτας. Γύρισε το κλειδί δύο φορές με δυσκολία, καθώς η σκουριά και η σκόνη είχαν σχεδόν στομώσει τη γλώσσα της πόρτας. Έπειτα, επιστρατεύοντας όλη του τη δύναμη, κατάφερε να μετακινήσει την τεράστια αυλόπορτα ίσα που να χωράει το αυτοκίνητο. Ο δρόμος μέχρι το οίκημα φαινόταν αρκετά μακρύς για να τον διασχίσει με τα πόδια. Επιστρέφοντας όμως στο αυτοκίνητο είχε την ατυχία να νιώσει κάτω από το παπούτσι του κάτι μαλακό, που παραλίγο να τον ρίξει στο έδαφος. Αν και έχασε την ισορροπία του, κατάφερε να πιαστεί, μόλις την τελευταία στιγμή, από την πόρτα του αυτοκινήτου και να γλιτώσει την πτώση. Αφού πήρε μια βαθιά ανάσα ανακούφισης, σήκωσε το πόδι του ώστε να ελέγξει τι ήταν εκείνο που του είχε κόψει τελείως τη χολή. Η μυρωδιά τον χτύπησε ταυτόχρονα με την εικόνα του παπουτσιού του, το οποίο είχε κυριολεκτικά βουτήξει μέσα σε μια τεράστια βουνιά αγελάδας. «Μα τι έχω πάθει, τυφλώθηκα τελείως!» φώναξε εκνευρισμένος και βάλθηκε να σέρνει το παπούτσι του πάνω στα χόρτα για να το καθαρίσει. Η κατάστασή του, βέβαια, δε βελτιώθηκε ιδιαίτερα, αλλά έτσι κουρασμένος και απαυδισμένος όπως ήταν, δεν μπορούσε να καθυστερήσει άλλο. Όσο πιο γρήγορα τελείωνε με αυτή την ιστορία τόσο το καλύτερο θα ήταν για εκείνον. Επέστρεψε αμέσως στο αυτοκίνητο και ακολούθησε τον ιδιωτικό δρόμο με κατεύθυνση προς το κτίριο. Καθ όλη τη διάρκεια της διαδρομής, τα αιωνόβια πλατάνια συνέχιζαν να ρίχνουν τον ίσκιο τους και να επιτρέπουν μόνο σε\n21 26 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ελάχιστες ακτίνες ηλιακού φωτός να περνούν ανάμεσά τους. Ο δρόμος ήταν γεμάτος από κίτρινα φύλλα. Καθώς το αυτοκίνητο περνούσε από πάνω τους, στροβιλίζονταν βιαστικά, αιωρούνταν για λίγο στον αέρα και έπειτα αναπαύονταν ξανά πίσω στο χώμα. Στο βάθος, εκεί όπου σχηματιζόταν ένας μικρός λοφίσκος, διέκρινε επιτέλους το σπίτι. Ήταν ένα παλιό κτίσμα του περασμένου αιώνα, φτιαγμένο, ως επί το πλείστον, από πέτρα και σίδερο. Τα αετώματα και οι καμάρες των παραθύρων του ακτινοβολούσαν μια αλλοτινή μεγαλοπρέπεια και ένα ξεχωριστό ύφος, ωστόσο, τα χρόνια που είχαν περάσει από πάνω του έκαναν αισθητά την παρουσία τους. Δεν ήταν λίγα τα σημεία όπου πέτρινες μάζες είχαν φύγει από τη θέση τους, αφήνοντας πίσω τους κενά που κάλυπταν ιστοί από αράχνες. Τα ξύλινα παραθυρόφυλλά του ήταν σχεδόν διαλυμένα, και όπου υπήρχε σίδερο ήταν πια πολύ σκουριασμένο. Ο Τόμας έσβησε τη μηχανή, κατέβηκε από τη θέση του οδηγού και ξεφύσησε. «Γι αυτό εδώ το πράγμα έφαγα την ταλαιπωρία της ζωής μου;» μονολόγησε, αντικρίζοντας πλέον από κοντά το εγκαταλειμμένο κτίριο. Με την απογοήτευση εμφανέστατη στο πρόσωπό του, αποφάσισε να περιπλανηθεί για λίγο στην αυλή προτού δοκιμάσει να εξερευνήσει στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας έναν πέτρινο διάδρομο, πνιγμένο στα χόρτα και τα αγριολούλουδα, βρέθηκε να κατεβαίνει μια επίσης πετρόκτιστη σκάλα, η οποία οδηγούσε σε ένα χαμηλότερο σημείο της αυλής. Η φύση, στο ξεχασμένο εκείνο μέρος, έμοιαζε να έχει αφεθεί ελεύθερη ώστε να μεγαλουργήσει όπως μονάχα αυτή ήξερε, θαρρείς και οι νεράιδες του φθινοπώρου είχαν πιάσει τα πινέλα τους και είχαν ζωγραφίσει με τα πιο ζεστά χρώματά τους καθετί που υπήρχε διαθέσιμο. Χρυσάνθεμα και κυκλάμινα ξεπετάγονταν από κάθε γωνιά και έλαμπαν κάτω από τον χρυσαφένιο ήλιο. Πανύψηλα και αιωνόβια δέντρα έστεκαν καμαρωτά σαν άγρυπνοι φρουροί. Αναρριχώμενοι κισσοί είχαν κεντήσει κάθε προσφερόμενη επιφάνεια με τα καταπράσινα και σαρκώ-\n22 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 27 δη φύλλα τους. Μερικές ξεχασμένες αγριοτριανταφυλλιές και κάποια κατάλευκα γιασεμιά πλημμύριζαν την ατμόσφαιρα με το μεθυστικό άρωμά τους. Μια κατάμεστη από ανθισμένα νούφαρα λιμνούλα ξεπρόβαλε στα ανατολικά. Ροδιές, στολισμένες σαν κοκέτες, έστεκαν λίγο πιο πέρα με τα κλαδιά τους κατάφορτα από καρπούς. Ο Τόμας έμεινε για μερικά λεπτά ασάλευτος, κοιτάζοντας το τοπίο που ξετυλιγόταν μπροστά του μαγεμένος. Ξαφνικά, ανοιγόκλεισε έντονα τα μάτια του, αν και δεν ήταν το φως του ήλιου αυτό που τον είχε ενοχλήσει. Μια εικόνα από το παρελθόν είχε αναδυθεί μέσα από τα πιο σκοτεινά σημεία της μνήμης του, μια εικόνα από την εποχή που ήταν ακόμη παιδί. Τίναξε το κεφάλι του σαν να ήθελε να ξορκίσει και να διώξει μακριά εκείνη τη σκέψη. Τι ήταν αυτό που του συνέβαινε; Πώς είχε καταφέρει η συγκεκριμένη ανάμνηση να βρει διέξοδο από το μακρινό του παρελθόν και να εμφανιστεί ξανά μπροστά του; Αφού τις είχε θάψει όλες εκείνες τις αναμνήσεις, τις είχε σβήσει από μέσα του για πάντα. Χρόνια ολόκληρα είχαν χρειαστεί για να ξεχάσει, για να μην ξυπνάει τις νύχτες ιδρωμένος, αλλά στο τέλος τα είχε καταφέρει. «Όχι, όχι» παραμίλησε και κοντοστάθηκε σε ένα σιδερένιο τραπέζι που βρισκόταν δίπλα του. Τράβηξε αυθόρμητα μια από τις καρέκλες και κάθισε χωρίς να το πολυσκεφτεί. Πήρε μια βαθιά ανάσα και έλυσε τελείως την ήδη χαλαρωμένη γραβάτα του. Δίχως να το αντιληφθεί τότε, η ματιά του έπεσε στο βάθος, πέρα από την αυλή, εκεί όπου ξεκινούσαν οι πρώτες σειρές του αμπελώνα του κτήματος. Με αργές κινήσεις, σαν υπνωτισμένος, σηκώθηκε και άρχισε να προχωράει προς εκείνη την κατεύθυνση. Διέσχισε το δρομάκι μέχρι το τέλος της αυλής και πάτησε το πόδι του στο στεγνό χώμα του αμπελώνα. Τα τραχιά πράσινα φύλλα των φυτών που είχαν απλωθεί προς κάθε πιθανή και απίθανη κατεύθυνση έλα-\n23 28 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ μπαν κάτω από τον καταγάλανο ουρανό. Οι σειρές από τα κλήματα ήταν τόσο πυκνές που λίγο ακόμη και θα ακουμπούσαν η μια την άλλη. Τσαμπιά με βαθυκόκκινα σταφύλια κρέμονταν δεξιά και αριστερά, κάνοντας τις κληματόβεργες να γέρνουν λες και υποκλίνονταν σε κάθε περαστικό. Σήκωσε απαλά το χέρι του και το πέρασε πάνω από τα ινώδη πράσινα φύλλα ένιωσε το ανεπαίσθητο χνούδι που τα περιέβαλλε. Ακούμπησε τον ξυλώδη κορμό των κληματόβεργων. Έκλεισε τα μάτια του και άφησε τις πλάνες μυρωδιές να τον παρασύρουν. Γύρω του οι μέλισσες είχαν στήσει έναν ξέφρενο χορό. Πίσω του, στα ψηλά δέντρα, μερικά ξεχασμένα από το καλοκαίρι τζιτζίκια είχαν πιάσει έναν ατελείωτο σκοπό, καθώς η ζέστη του μεσημεριού τα είχε ξυπνήσει από τον βραδινό τους λήθαργο. Η ανεπιθύμητη εικόνα που είχε εισβάλει λίγο νωρίτερα στο μυαλό του επανήλθε εντονότερη, και αυτή τη φορά αναδύθηκαν μαζί της κι άλλες πολλές, χιλιάδες εικόνες από τα παιδικά του χρόνια. Το κλήμα, το αποστραγγισμένο χώμα, ο χορός των μελισσών, το άρωμα των ώριμων σταφυλιών «Θεέ μου!» έκανε και έπιασε το κεφάλι του. «Μα τι έχω πάθει; Τι ανοησίες είναι αυτές τώρα!» μονολόγησε κάνοντας ένα βήμα πίσω. Τι του συνέβαινε τις τελευταίες μέρες και δεν μπορούσε να ελέγξει τον εαυτό του; Πρώτη φορά στη ζωή του ένιωθε τόσο περίεργα. Ένας χείμαρρος από ακατανόητα συναισθήματα που αδυνατούσε να συγκρατήσει πλημμύριζε τον εσωτερικό του κόσμο ξαφνικά και τον οδηγούσε στα όριά του. Η αρχή είχε γίνει πριν από δύο μέρες. Όπως κάθε πρωί, όταν οι δείκτες του ρολογιού που βρισκόταν πλάι στο κομοδίνο του έδειξαν επτά ακριβώς, ο Τόμας σηκώθηκε από το κρεβάτι για να ετοιμάσει τον καθιερωμένο πρωινό του καφέ, να τον πιει ξεφυλλίζοντας τον πρωινό Τύπο και έπειτα να φύγει για το γραφείο του. Πριν ακόμη προλάβει να σταθεί όρθιος όμως, ένιωσε\n24 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 29 μια αδυναμία σε όλο του το κορμί και ένα ανεξήγητο σφίξιμο στο στήθος. Το μυαλό του είχε γεμίσει με σκόρπιες σκέψεις, που δυσκολευόταν να τις βάλει σε μια τάξη, όπως πολύ καλά είχε μάθει να ενεργεί τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Με το κεφάλι του ζαλισμένο πήγε μέχρι την κουζίνα και έβγαλε από το καλά αεροστεγώς κλεισμένο βαζάκι μια μικρή ποσότητα από κόκκους καφέ. Τους τοποθέτησε στην αλεστική μηχανή και πίεσε απαλά το κουμπί για το άλεσμα. Το άρωμα του φρεσκοκομμένου καφέ δεν άργησε να διαχυθεί στον χώρο και να κάνει αμέσως τον Τόμας να αισθανθεί καλύτερα. Η ιεροτελεστία της παρασκευής του σκουρόχρωμου ροφήματος συνεχίστηκε στη μηχανή του εσπρέσο. Μέσα στα επόμενα λεπτά, ο αχνιστός καφές τον περίμενε στο φλιτζάνι για να τον απολαύσει διαβάζοντας τις εφημερίδες που μόλις είχαν καταφθάσει στο σπίτι του. Μολαταύτα, ούτε τον καφέ του μπόρεσε να απολαύσει, ούτε τις εφημερίδες του να διαβάσει. Το κεφάλι του συνέχισε να τον σφίγγει και οι σκέψεις του επέμεναν να είναι απίστευτα μπερδεμένες. Παράτησε τις εφημερίδες, ήπιε ένα διπλό ισχυρό παυσίπονο και έριξε αρκετό νερό στο πρόσωπό του. Έπειτα επέστρεψε στην κρεβατοκάμαρα και άνοιξε την πόρτα που οδηγούσε στην ντουλάπα. Μια απαλή μουσική άρχισε να παίζει από τα ηχεία, μόλις τα συνδεδεμένα με τον κεντρικό υπολογιστή του διαμερίσματος φωτοκύτταρα του δωματίου αντιλήφθηκαν σχετική κίνηση στον χώρο. Ένας κρυστάλλινος φωτισμός φανέρωσε τα δεκάδες ράφια, όπου κάθε ρούχο βρισκόταν κρεμασμένο στη δική του ξεχωριστή κρεμάστρα. Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά, επέλεξε ένα μπλε σκούρο κοστούμι Burberry, μια καφέ γραβάτα Marc Jacobs και ένα ζευγάρι Alexander McQueen ασορτί δερμάτινα παπούτσια. Μέσα σε πέντε λεπτά ήταν έτοιμος και κοιταζόταν στον ολόσωμο καθρέφτη, ικανοποιημένος με την εμφάνισή του. Όμως, ακόμη και τότε, κάτι δυσοίωνο συνέχιζε να του τριβελίζει το μυαλό ασταμάτητα.\n25 30 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Το πρωτόγνωρο εκείνο συναίσθημα δεν εξασθένησε ούτε και όταν, έπειτα από δέκα λεπτά γρήγορου περπατήματος, έφτασε στο γραφείο και χώθηκε πίσω από τον φορητό υπολογιστή του. Ο Τόμας ήξερε πολύ καλά πως το μέρος εκείνο ήταν το τελευταίο του καταφύγιο. Εκεί μπορούσε να ξεχάσει οτιδήποτε του συνέβαινε κατά τη διάρκεια της μέρας, οτιδήποτε τον ταλαιπωρούσε, αφού τίποτε άλλο δεν είχε την παραμικρή αξία πέρα από το να κλείνει τις πιο συμφέρουσες συμφωνίες μεταξύ πλοιοκτητών και ναυλωτών. Η πρώτη ισχυρή ζάλη, η οποία τον έφερε στα όρια της λιποθυμίας, ήρθε κατά τη διάρκεια μιας σκληρής διαπραγμάτευσης σχετικά με ένα φορτίο από σωλήνες. Τα ηλεκτρονικά μηνύματα που αντάλλασσε με τον συνάδελφό του έπεφταν βροχή. Ο Τόμας επέμενε πως το πλοίο του πελάτη του ήταν ικανό να παραλάβει ολόκληρο το φορτίο, ενώ ταυτόχρονα ζητούσε και λίγες μέρες παραπάνω για την ημερομηνία παραλαβής του. Ο συνάδελφός του, που αντιπροσώπευε τα συμφέροντα του ναυλωτή ενός αμερικανικού κολοσσού κατασκευής γαλβανιζέ σωλήνων, του αντέτεινε πως, σύμφωνα με τις διαστάσεις και τα χαρακτηριστικά του πλοίου, ήταν πρακτικά αδύνατο να χωρέσει ολόκληρο το φορτίο. Ο Τόμας γνώριζε πολύ καλά ότι το συγκεκριμένο πλοίο ήταν ικανό να χωρέσει μόνο τα δύο τρίτα του φορτίου, και ύστερα από λίγες πιέσεις θα υποχωρούσε στο αίτημα αυτό. Έχοντας υποχωρήσει όμως σε ένα από τα αιτήματά του, θα είχε πια το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις για το δεύτερο, εκείνο που πραγματικά τον ενδιέφερε^ την ημερομηνία παραλαβής του εμπορεύματος. Ακριβώς τη στιγμή που ήταν έτοιμος να κάνει την καταλυτική κίνηση, ένιωσε το κεφάλι του να θολώνει τελείως και το φως να χάνεται από τα μάτια του. Με μια απότομη κίνηση τινάχτηκε από τη θέση του. Τα χέρια του έτρεμαν και σε ολόκληρο το σώμα του ένιωθε ένα μυρμήγκιασμα. Έβαλε να πιει ένα ποτήρι νερό και επέστρεψε στην οθόνη. Η ζάλη που ένιωθε όμως ήταν τόσο μεγάλη που τα γράμματα και οι λέξεις χόρευαν σαν τρε-\n26 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 31 λά στην οθόνη του υπολογιστή. Του ήταν αδύνατο να συντάξει έστω και ένα τυπικό μήνυμα. Η συμφωνία είχε χαθεί. Απίστευτα εκνευρισμένος με τον ίδιο του τον εαυτό, βγήκε παραμιλώντας από το γραφείο για να πάρει λίγο αέρα, όμως λίγο έλειψε να καταρρεύσει στον διάδρομο. Οι υπάλληλοι της εταιρείας έτρεξαν κοντά του για να δουν αν είναι καλά και ο συνεργάτης του τον πίεσε να επισκεφθεί αμέσως έναν γιατρό. Ο Τόμας περίμενε για λίγο ώσπου να νιώσει κάπως καλύτερα και έπειτα έδωσε εντολή στη γραμματέα του να του βρει το πλησιέστερο ιατρείο. «Υπερκόπωση», ήταν η γνωμάτευση του γιατρού. «Υπερκόπωση και μάλιστα βαριά!» τόνισε ιδιαίτερα τα τελευταία του λόγια κοιτάζοντάς τον με νόημα. Ο Τόμας δε μιλούσε. Κοίταζε μόνο με τα φρύδια του σηκωμένα. «Πόσο καιρό έχετε να πάρετε άδεια, κύριε Λεοντίδη;» συνέχισε ο γιατρός. Ο Τόμας ανασήκωσε τους ώμους του. «Δεν έχω ιδέα» μονολόγησε. «Όμως, μπορώ να μάθω, τώρα που το σκέφτομαι. Μισό λεπτό, αυτό θα έχει πραγματικά ενδιαφέρον!» Έπιασε το κινητό του και τηλεφώνησε στη γραμματέα του. «Υπάρχει η δυνατότητα να μάθουμε πότε πήρα τελευταία φορά άδεια;» ρώτησε. «Φυσικά! Θα ρίξω μια γρήγορη ματιά στο πρόγραμμά σας. Είναι περασμένο στον υπολογιστή. Θα μας διαφωτίσει αμέσως», ήρθε η απάντηση μέσα από το ακουστικό. Ο Τόμας περίμενε και έπειτα από λίγο γέλασε. «Μάλιστα, σε ευχαριστώ. Θα επιστρέψω στο γραφείο σε λίγο», είπε και έκλεισε το τηλέφωνο. «Η τελευταία άδεια που πήρα ήταν για μία μέρα, πριν από τρία χρόνια!» πληροφόρησε τον γιατρό.\n27 32 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Εκείνος κούνησε το κεφάλι του. «Νομίζω πως είναι καιρός να ξεκουραστείτε λιγάκι, κύριε Λεοντίδη», τον συμβούλεψε με σοβαρό ύφος. «Δύο εβδομάδες αποχής πιστεύω πως είναι απαραίτητες. Καλό θα ήταν, επίσης, αν μπορούσατε να συνδυάσετε την άδειά σας και με κάποιο ταξίδι αναψυχής. Βλέπετε, η υπερκόπωση δεν είναι μόνο σωματική, μα και ψυχική κατάσταση». «Δύο εβδομάδες;» έκανε ο Τόμας σαν να είχε ακούσει το χειρότερο νέο της ζωής του. «Δύο εβδομάδες για μια απλή ζαλάδα; Ήδη αισθάνομαι πολύ καλύτερα, γιατρέ». Ο γιατρός τον κοίταξε σουφρώνοντας τα χείλη του. «Φυσικά και δεν μπορώ να σας επιβάλω να ακούσετε τη συμβουλή μου, κύριε Λεοντίδη, έχω την εντύπωση όμως πως δε θα αργήσετε να καταλάβετε και μόνος σας ότι δύο εβδομάδες ξεκούρασης, χαλάρωσης και ανάπαυσης είναι πραγματικά απαραίτητες!» ήταν η απάντηση του γιατρού. Ο Τόμας επέστρεψε στα γραφεία της εταιρείας αποφασισμένος να αφήσει πίσω τις συμβουλές του γιατρού. Αρκετά είχε επιτρέψει στο μυαλό του να ασχοληθεί με εκείνο το ανόητο περιστατικό αδιαθεσίας. Ήταν σίγουρος πως μπορούσε να επιβληθεί στην κατάσταση και να πάρει ξανά τον έλεγχο στα χέρια του. Η σωματική και πνευματική εξασθένησή του, όμως, δεν άργησε να οδηγήσει και στην πλήρη κατάρρευση. Προτού προλάβει να διασχίσει την κεντρική πόρτα του γραφείου της εταιρείας, ο Τόμας βρισκόταν ήδη στο πάτωμα. Στο πλευρό του έσπευσαν δυο υπάλληλοι, οι οποίοι εκείνη τη στιγμή έκαναν το διάλειμμά τους. «Υπερκόπωση», ήταν η γνωμάτευση και του γιατρού, τον οποίο κάλεσε αμέσως ο προϊστάμενος, αφού μέσα από την τζαμαρία του γραφείου του είχε γίνει αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού. «Τρεις εβδομάδες απόλυτης ξεκούρασης. Θα συνιστούσα επίσης και ένα ταξιδάκι αναψυχής. Θα βοηθούσε σίγουρα!» «Τρεις έγιναν οι εβδομάδες» μουρμούρισε ο Τόμας ειρω-\n28 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 33 νικά. «Όσο πάει και χειροτερεύω! Και αυτό το ταξίδι θα σκάσετε αν δεν το κάνω!» Ο προϊστάμενος τον κοίταξε με απορία. «Κάτι δικά μου» έκανε ο Τόμας κουνώντας το χέρι του. «Τομ, νομίζω πως άκουσες τον γιατρό», αντέτεινε εκείνος. «Για όνομα του Θεού δηλαδή, έχεις να πάρεις άδεια χρόνια ολόκληρα! Δύο εβδομάδες τουλάχιστον θέλω να ξεκουραστείς, θα δεις και εσύ πως έπειτα απ αυτό θα αποδίδεις καλύτερα!» «Ανοησίες. Είμαι μια χαρά!» επέμεινε ο Τόμας, ωστόσο ο ίδιος καταλάβαινε πως κάτι δεν πήγαινε καθόλου καλά. «Θα κάνω ένα διάλειμμα σήμερα και αύριο θα είμαι περδίκι!» Ο προϊστάμενος τον κοίταξε επίμονα. «Τόμας, θέλω να ξεκουραστείς. Επιμένω! Σκέψου το πολύ καλά. Πάρε, αν όχι δύο εβδομάδες άδεια, τουλάχιστον μία. Ο γιατρός μού είπε πως το στάδιο στο οποίο βρίσκεσαι ξεπερνιέται εύκολα με λίγες μέρες ξεκούρασης, αν όμως συνεχίσεις, τότε τα πράγματα μπορεί να γίνουν πολύ χειρότερα και να χρειαστείς μεγαλύτερο διάστημα αποθεραπείας». Ο Τόμας ξεφύσηξε. «Καλά, καλά, θα το σκεφτώ!» υποχώρησε. «Όμως έχω την εντύπωση πως αύριο κιόλας θα είμαι μια χαρά», έκανε και φορώντας το σακάκι του πήρε τον δρόμο της επιστροφής για το σπίτι. Παρόλο που ξάπλωσε με σκοπό να χαλαρώσει, παρόλο που προσπάθησε να μην απασχολήσει το μυαλό του με τις υποθέσεις της δουλειάς, παρόλο που γευμάτισε ικανοποιητικά καλά και ήπιε αρκετό νερό πολύτιμες συμβουλές και των δύο γιατρών, δεν παρατήρησε καμιά ιδιαίτερη βελτίωση. Το μυαλό και το σώμα του ήταν τόσο ταλαιπωρημένα και κουρασμένα που αρνούνταν να τον υπακούσουν. Την επόμενη μέρα δέχτηκε το τηλεφώνημα από τη Γαλλία. «Είστε ο κύριος Λεοντίδης;» άκουσε τη γυναικεία φωνή της συμβολαιογράφου με τη χαρακτηριστική γαλλική προφορά. «Ο ίδιος. Τι θα θέλατε;» απάντησε.\n29 34 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ «Πρόκειται για μια κληρονομιά στην οποία είστε ο μοναδικός κληρονόμος». Η πρώτη ειλικρινής σκέψη που πέρασε από το μυαλό του Τόμας ήταν πως του έκαναν κάποια κακόγουστη φάρσα, και για να γλιτώσει την περαιτέρω κοροϊδία, έδωσε απευθείας το όνομα και το τηλέφωνο του δικηγόρου του. Αν τολμήσουν να τον καλέσουν, θα ακούσουν τις απειλές του και θα μπουν στη θέση τους μια και καλή, συλλογίστηκε, ενώ έκλεινε το ακουστικό. Δέκα λεπτά αργότερα, ο ήχος του τηλεφώνου ξανακούστηκε. Αυτή τη φορά, στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο Έρικ Μπράουν, ο δικηγόρος του. «Τόμας, καλησπέρα. Μόλις μίλησα με μια συμβολαιογράφο από τη Γαλλία», του είπε και το ύφος του ακουγόταν σοβαρό. «Και;» έκανε εκείνος. «Το έχω ήδη επιβεβαιώσει, είσαι πράγματι μοναδικός κληρονόμος μιας κληρονομιάς κάπου στη νότια Γαλλία», συνέχισε εκείνος. «Ορίστε; Μα πώς γίνεται αυτό; Πώς μπορεί να ;» «Δεν ξέρω, πάντως είναι επιβεβαιωμένο». «Και τι πρέπει να κάνω σε αυτή την περίπτωση;» απόρησε ο Τόμας. «Ένα ταξιδάκι μέχρι τη νότια Γαλλία! Για να περάσει η κληρονομιά στο όνομά σου, θα πρέπει να την αποδεχτείς», συνέχισε ο δικηγόρος. «Και τι είδους κληρονομιά είναι αυτή; Ποιος μου την αφήνει;» «Αυτά είναι στοιχεία που η συμβολαιογράφος δεν μπορούσε να μου αποκαλύψει. Θα σου διαβάσει η ίδια τη διαθήκη». Ο Τόμας έμεινε για λίγο σκεφτικός. «Ωραία» μουρμούρισε. «Αν υποθέσουμε πως πηγαίνω μέχρι εκεί κάτω, για πόσο χρονικό διάστημα θα χρειαστεί να μείνω ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία;» «Υπολογίζω πως δε θα σου πάρει περισσότερο από πέντε μέρες, το πολύ μία εβδομάδα».\n30 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 35 Ο Τόμας κράτησε όλα τα απαραίτητα στοιχεία και ευχαρίστησε τον δικηγόρο του. Ταξίδι στη νότια Γαλλία, σκέφτηκε. Για μια στιγμή, από το μυαλό του πέρασε ακόμη και το ενδεχόμενο να έχουν στήσει όλη αυτή τη σκευωρία από τη δουλειά, προκειμένου να τον αναγκάσουν να φύγει λίγες μέρες για διακοπές. Έπειτα θυμήθηκε το απόλυτο ύφος του δικηγόρου του^ ο Έρικ Μπράουν ήταν άνθρωπος που δε θα προέβαινε ποτέ σε τέτοιου είδους ενέργειες. Σήκωσε το τηλέφωνο και πήρε τον προϊστάμενό του. «Καλησπέρα. Σκέφτηκα ότι μία εβδομάδα μακριά από τη δουλειά ίσως τελικά να μου έκανε καλό», τον ενημέρωσε. «Μα φυσικά! Και δύο ακόμη αν» «Μία είναι υπεραρκετή», τον διέκοψε εκείνος. «Την επόμενη Δευτέρα θα έχω επιστρέψει». «Θα σε περιμένουμε, ανανεωμένο και δυνατό. Να περάσεις καλά!» Το ίδιο κιόλας απόγευμα έκλεισε αεροπορικά εισιτήρια για την πρωινή πτήση προς Μονπελιέ. Όταν οι σκέψεις του επέστρεψαν και πάλι στο παρόν, ο Τόμας βρισκόταν καθισμένος πλάι στο πέτρινο σιντριβάνι με τα νούφαρα. Είχε ήδη βγάλει τα παπούτσια και τις κάλτσες του και τα είχε αφήσει λίγο πιο πέρα. Έστρεψε το βλέμμα του στο σιντριβάνι, όπου είχε βουτήξει μέσα τα πόδια του. Ένα χαμόγελο απλώθηκε στο πρόσωπό του. Σήκωσε το κεφάλι του και παρατήρησε τον γαλάζιο ουρανό, τα λευκά σύννεφα που έπαιρναν μορφές και σχήματα σαν κινούμενος πίνακας ζωγραφικής. Με τα μπατζάκια του να στάζουν νερά και τα πόδια του να γεμίζουν λάσπες από το χώμα, επέστρεψε πίσω και ανέβηκε την πέτρινη σκάλα. Κοίταξε ξανά τους χοντρούς τοίχους και τα μεγάλα παράθυρα του κτιρίου. Ο ήλιος τώρα δε βρισκόταν στην κορυφή του ουρανού, μα είχε γείρει κάπως στο πλάι. Έστελνε\n31 36 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ τις πορτοκαλιές ακτίνες του στο παλιό αρχοντικό, το έκανε να μοιάζει βγαλμένο, θαρρείς, από παραμύθι, από εκείνες τις παλιές ιστορίες που του είχε αφηγηθεί χιλιάδες φορές η μητέρα του, όταν ήταν ακόμη μικρό αγόρι. Με την περιέργεια να οδηγεί πλέον τα βήματά του, έφτασε μέχρι την κεντρική πόρτα. Έβγαλε τον χοντρό σιδερένιο κρίκο και εφάρμοσε το μικρότερο κλειδί στην κλειδαρότρυπα. Έπειτα, επιστρατεύοντας όλη του τη δύναμη, κατάφερε να ανοίξει τη βαριά δρύινη και δεμένη με σίδερο πόρτα, η οποία άφησε πίσω της ένα παρατεταμένο τρίξιμο. Ένα μικρό σύννεφο σκόνης αιωρήθηκε στην ατμόσφαιρα. Το εσωτερικό του σπιτιού μύριζε παλιό ξύλο, ξερά δαμάσκηνα και μια πρωτόγνωρη μυρωδιά τόσο σαγηνευτική που έκανε τον Τόμας να σταθεί για λίγο και να πάρει μερικές βαθιές ανάσες, προκειμένου να την κρατήσει μέσα του όσο περισσότερο μπορούσε. Τα κλειστά ξύλινα παραθυρόφυλλα επέτρεπαν μονάχα σε ελάχιστες δεσμίδες φωτός να περάσουν από τις γρίλιες τους στο εσωτερικό της οικίας. Το βλέμμα του μαγνητίστηκε από τους αμέτρητους κόκκους σκόνης, οι οποίοι χόρευαν ασταμάτητα στον αέρα, φωτισμένοι, θαρρείς, από διασκορπισμένους μικροσκοπικούς προβολείς. Ο Τόμας ανοιγόκλεισε τα μάτια του για να συνηθίσει τον νέο φωτισμό. Τότε τα ξύλινα έπιπλα και τα υπόλοιπα αντικείμενα του ενιαίου χώρου υποδοχής άρχισαν δειλά δειλά να παίρνουν σχήμα και μορφή. Στα δεξιά υπήρχε ένα μικρό σκαλιστό τραπεζάκι, δύο κομψές πολυθρόνες και ένας μπορντό βελούδινος καναπές, όλα βγαλμένα από μια αλλοτινή περίοδο, από τη μακρινή εποχή των Λουδοβίκων. Στα αριστερά έστεκε ένας περίτεχνος καλόγερος και μια θήκη για ομπρέλες. Μια κομότα φιλοξενούσε τέσσερα καλαίσθητα βάζα που κάποτε ήταν ξέχειλα από πολύχρωμες μαργαρίτες και κατάλευκους κρίνους. Οι κορνίζες των κάδρων στους τοίχους βάραιναν από ένα παχύ στρώμα σκόνης.\n32 ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 37 Κάπου στο βάθος παρατήρησε δύο ορθάνοιχτες ψηλές πόρτες στις αποχρώσεις του σάπιου μήλου, που οριοθετούσαν τον χώρο της τραπεζαρίας. Το μακρόστενο εκρού τραπέζι, περιστοιχισμένο από δώδεκα όμοιες κλασικές καρέκλες, δέσποζε από μακριά. Ο Τόμας κατευθύνθηκε σε εκείνο το δωμάτιο. Ένας μακρύς μασίφ μπουφές στις ίδιες χρωματικές αποχρώσεις με τα έπιπλα της τραπεζαρίας ήταν κατάφορτος από ασημένια μαχαιροπίρουνα, κρυστάλλινα ποτήρια και πορσελάνινα σερβίτσια. Στην κεφαλή του τραπεζιού βρισκόταν ένα σκούρο μπουκάλι κρασιού και ένα μισοάδειο ποτήρι. Τα έπιπλα στο καθιστικό ήταν όλα καλυμμένα με λευκά σεντόνια. Ο Τόμας δεν μπήκε καν στον κόπο να τα σηκώσει. Η σκάλα, η οποία βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πόρτα και έτριζε σε κάθε βήμα, οδηγούσε στον επάνω όροφο. Εκεί υπήρχαν τρία υπνοδωμάτια και δύο ξενώνες. Όλα ήταν στρωμένα και έτοιμα, θαρρείς, για να υποδεχτούν ανά πάσα ώρα κάποιον επισκέπτη. Στον κάτω όροφο, στο βόρειο τμήμα του σπιτιού, το οποίο είχε θέα στον πίσω κήπο του κτήματος και συνδεόταν απευθείας με την τραπεζαρία, βρισκόταν η κουζίνα. Άλλη μια εσωτερική σκάλα οδηγούσε στα υπόγεια τμήματα, όμως ο Τόμας προτίμησε να μη δοκιμάσει την τύχη του σε εκείνο το τμήμα του σπιτιού. Λίγο ακόμη να μείνω σ αυτό το σπίτι και θα νομίζω πως ζω στον Μεσαίωνα, συλλογίστηκε. Μόνο μια πριγκίπισσα μένει να εμφανιστεί από τον πύργο, με τα χρυσαφιά μαλλιά της να πέφτουν ως την καλοσχηματισμένη μέση της, και να μου ζητήσει να τη φιλήσω για να λυθούν τα μάγια που της έχει κάνει η κακιά μητριά της! Βγήκε στην αυλή χασκογελώντας με τις σκέψεις του. «Μάλιστα» μουρμούρισε και έριξε μια τελευταία ματιά γύρω του, καθώς κλείδωνε την εξώπορτα. Έπειτα άλλαξε κοστούμι, φόρεσε καινούργιες κάλτσες, παπούτσια και πήρε τον δρόμο της επιστροφής προς το συμβολαιογραφείο. Το μυαλό του φαινόταν επιτέλους να έχει καθαρίσει απ όλες εκείνες τις εικό-\n33 38 ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ νες και τις σκέψεις που τον γύριζαν στο παρελθόν. Το γεγονός πως είχε αφεθεί να τον παρασύρουν δίχως να φέρει την παραμικρή αντίσταση ίσως τελικά και να αποτελούσε απόδειξη ότι μάλλον τις είχε ξεπεράσει. Τώρα οδηγούσε αργά, σαν να απολάμβανε τη διαδρομή. Σκέφτηκε τη δουλειά του πόσο πολύ τον σέβονταν οι μεγαλύτεροι πλοιοκτήτες, τις κολοσσιαίες επιχειρήσεις που έπεφταν στα πόδια του, με σκοπό να αναλάβει ο ίδιος προσωπικά τη μεταφορά των εμπορευμάτων τους, και φυσικά τα έσοδά του, τα οποία είχαν εκτιναχτεί στα ύψη τα τελευταία χρόνια. Θυμήθηκε το διαμέρισμά του στην καρδιά του Σίτι, το οποίο δεν μπορούσε ούτε κατά διάνοια να συγκριθεί με εκείνο το απολίθωμα που είχε συναντήσει. Μπορεί οι εκτάσεις με τους αμπελώνες και η παραμυθένια αυλή με τα αιωνόβια πλατάνια, τα λουλούδια και τα σιντριβάνια να συγκινούσαν μέχρι δακρύων κάποιους, ωστόσο, τον ίδιο δεν τον άγγιζαν καθόλου. Πώς θα μπορούσε να συγκρίνει τις ξεχασμένες από τον χρόνο αντίκες του αρχοντικού με τα δικά του σικάτα έπιπλα που ακολουθούσαν τις τελευταίες επιταγές της μόδας; Το χάος των αντικειμένων και των επίπλων που επικρατούσε στο παλιό αρχοντικό ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με το δικό του μινιμαλιστικό ύφος διακόσμησης, όπου κυριαρχούσαν η τάξη και η απόλυτη αρμονία. Ο Τόμας το ήξερε καλά δεν είχε καμία δουλειά στη νότια Γαλλία και στην ξεχασμένη από τον Θεό εξοχή της. Όπως επίσης δεν είχε καμία απολύτως σχέση με όλα εκείνα τα παλιομοδίτικα στοιχεία. Ήταν άνθρωπος της καινοτομίας, κάποιος που έβλεπε μόνο μπροστά. Ντυνόταν με κοστούμια Armani και Dolce & Gabbana. Κυκλοφορούσε με μια Jaguar XKR. Το διαμέρισμά του βρισκόταν στον εικοστό πέμπτο όροφο και είχε θέα στο αποκαλούμενο «Γκέρκιν», τον οβάλ εκείνον ουρανοξύστη με τη γυάλινη όψη, το πιο αξιοθαύμαστο επίτευγμα της πόλης του.


Σύμφωνα με την παράδοση χτίστηκε το 13ο αιώνα. Σήμερα είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος μονότοξο γεφύρι της Θεσσαλίας με άνοιγμα τόξου 30μ και ύψος 15,50μ.\nΘεμελιωμένο σε βράχους γεφυρώνει το λιασκοβίτικο ποτάμι κοντά στη θέση Βαϊτση, λίγο παρακάτω από την συμβολή των ποταμών Ανθιριώτικου και Μεσοβουνίωτικου, αμφότεροι παραπόταμοι του Αχελώου. Από παλιά μέχρι και τη δεκαετία του 1970, οι κάτοικοι της Καρυάς επικοινωνούσαν με τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στο Μουζάκι με μουλαρόδρομο μέσω του γεφυριού. Κάποια τυχαία κατολίσθηση έκοψε το μονοπάτι και από τότε δε χρησιμοποιήθηκε παρά την καλή του κατάσταση.


ΔΕΝ ΘΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ! Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ JULIANNE MOORE ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΑΠ’ΟΣΟ ΝΟΜΙΖΕΣ\nΑρχική σελίδα Celebrities Δεν θα πιστεύεις στα μάτια σου! Η κόρη της Julianne Moore είναι πολύ πιο όμορφη απ’όσο νόμιζες\nΔεν θα πιστεύεις στα μάτια σου! Η κόρη της Julianne Moore είναι πολύ πιο όμορφη απ’όσο νόμιζες\nΈχουμε δει πολλές φορές παιδιά διασήμων τα οποία εκτός του ότι μοιάζουν απίστευτα στους γονείς τους, πολλές φορές ακολουθούν και τα χνάρια τους. Από την Kaia Gerber και την κόρη της Cetherine Zeta Jones, μέχρι τη κόρη της Julianne Moore.\nΣτην πλειοψηφία τους τα παιδιά των διασήμων μοιάζουν πολύ με τους γονείς τους, αλλά αυτό που συμβαίνει στην περίπτωση της Julianne Moore και της κόρης της Liv, είναι εκπληκτικό.\nJulianne Moore: «Η σεξουαλική κακοποίηση θα σταματήσει μόνο αν αναγνωρίσουμε ότι είναι έγκλημα»\nJulianne Moore: «Η σεξουαλική κακοποίηση θα σταματήσει μόνο αν αναγνωρίσουμε ότι είναι έγκλημα» H Julianne Moore δήλωσε για τις...\nJulianne Moore: Την απέλυσαν από τουριστική καμπάνια της Τουρκίας\nΟι υπεύθυνοι για τη διαφημιστική καμπάνια του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού στην Τουρκία απέρριψαν την Julianne Moore. O...\nΗ τούμπα της Julianne Moore στα χιόνια\nΤην τούμπα της Julianne Moore στα χιόνια κατάφερε να καταγράψει ο φωτογραφικός φακός. Η 54χρονη ηθοποιός γύριζε μια σκηνή στην οποία...\nJulianne Moore: Γιατί αρνείται να γράψει το λόγο της για τη βραδιά των Oscars;\nΈχει φτάσει στη πηγή αλλά δεν έχει πιει ακόμη νερό η Julianne Moore. Η ηθοποιός έχει βρεθεί στην θέση της υποψήφιας για Oscar γυναικείου...\nJulianne Moore: Οι δύσκολες ώρες μετά το διαζύγιο\nΗ Julianne Moore μιλώντας στο "The Hollywood Reporter", λίγο πριν τα Oscars -όπου είναι υποψήφια για Καλύτερο Γυναικείο Ρόλο με την ταινία Still Alice-, η...


Το άδοξο τέλος των Ρωμαίων αυτοκρατόρων! | Πολιτισμός Ειδήσεις\nΤο άδοξο τέλος των Ρωμαίων αυτοκρατόρων!\nΕίδαν, ενίκησαν, δοξάστηκαν, έζησαν αυτοκρατορικά. Η μοίρα δε τους επιφύλαξε το ίδιο λαμπρό τέλος.\nΓΡΑΦΕΙ: THETOC TEAM published 07 Ιαν. 16 (07:24)\nΜεταξύ του 27 π.Χ. και του 476 μ.Χ., η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία πέρασε από τα χέρια 77 αυτοκρατόρων. 33 από αυτούς δολοφονήθηκαν, ενώ οι υπόλοιποι έχασαν τη ζωή τους σε μάχες ή αυτοκτόνησαν. Αυτή είναι η λίστα με τους δέκα πιο άδοξους θανάτους Ρωμαίων αυτοκρατόρων.\nΒαλεριανός (253-259 μ.Χ) Ο Βαλεριανός νικήθηκε σε μία μάχη από τον Πέρση βασιλιά Σαπώρη. Φυλακίστηκε και η αιχμαλωσία του πιθανότατα κράτησε 10 χρόνια, διάστημα στο οποίο βασανίστηκε και εξευτελίστηκε. Ο Σαπώρ ισχυριζόταν ότι κόσμησε την οροφή των ανακτόρων του με το δέρμα του. Σε άλλες πηγές αναφέρεται ότι ο Σαπώρης ταπείνωσε τον Βαλεριανό χρησιμοποιώντας τον σαν υποπόδιο για να ανέβει στο άλογο του και τελικά τον έγδαρε ζωντανό.\nIoβιανός (363-364 μ.Χ.) Υπήρξε αυτοκράτορας μόνο για 8 μήνες. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές που συνοδεύουν τον θάνατό του: Σύμφωνα με τον ιστορικό Αμμιανό Μαρκελλίνο, πιθανότερες αιτίες του θανάτου του ήταν δηλητηρίαση από μανιτάρια, αναθυμιάσεις ξυλάνθρακα ή δηλητηρίαση από εχθρούς του. Σε διάφορα βιβλία αναφέρεται ότι τον σκότωσε ο Λουκιλλιανός με την κόρη του.\nΤιβέριος (17-34 μ.Χ) Ο Τιβέριος αποσύρθηκε το 26 σε ένα εξοχικό του κτήμα στο Κάπρι, χτυπημένος από παράνοια και κατάθλιψη, αφήνοντας τη διοίκηση του αχανούς κράτους στη Σύγκλητο και στους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που είχε στήσει ο προκάτοχός του. Λένε ότι ενώ αργοπέθαινε από μια ασθένεια στην ηλικία των 77, ξαφνικά βρήκε τις αισθήσεις του και ζήτησε να φάει κάτι. Ένας υπηρέτης πήρε τα ρούχα από το κρεβάτι του αυτοκράτορα και τον έπνιξε με αυτά.\nΚαρακάλλας (198-217 μ.Χ) Ήταν γνωστός για τη δολοφονία του αδελφού του και συναυτοκράτορα του, Γέτα. Ο Καρακάλλας υπήρξε αποτελεσματικός ως στρατιωτικός δικτάτωρ και συνεπώς ήταν δημοφιλής μόνον στους στρατιώτες του. Ταξιδεύοντας από την Έδεσσα προς την Παρθία, δολοφονήθηκε από τον Ιούλιο Μαρτιάλη, έναν από τους ακολούθους του σε έναν δρόμο κοντά στη Χαρράν (την ώρα που ουρούσε) στις 8 Απριλίου του 217. Ο Μαρτιάλης σκοτώθηκε επί τόπου από έναν τοξότη της φρουράς. Τον Καρακάλλα διαδέχθηκε στην εξουσία ο επικεφαλής της φρουράς των πραιτωριανών Μακρίνος.\nΚάρος (282-283 μ.Χ) Είχε εγκατασταθεί με τον στρατό του κατά μήκος των Περσικών συνόρων όταν μια σφοδρή καταιγίδα έπληξε τον καταυλισμό τους. Ένας κεραυνός χτύπησε τη σκηνή του αυτοκράτορα, και όταν οι φρουροί του έτρεξαν να δουν τι συνέβη, τον βρήκαν νεκρό. Το γεγονός ότι ήταν επικεφαλής μιας νικηφόρας εκστρατείας, και ότι ο γιος του Νουμεριανός τον διαδέχτηκε δίχως να εκδηλωθεί αντίσταση, αφήνει να εννοηθεί πως ο θάνατός του δεν οφείλεται παρά στο φονικό φυσικό φαινόμενο.\nKόμμοδος (177-192 μ.Χ) Μετονόμασε την πόλη της Ρώμης «Colonia Λουκία Άννια Commodiana» και επίσης άλλαξε τα ονόματα των μηνών του έτους. Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του, ταύτιζε τον εαυτό του με τον Ηρακλή, εκτελούσε τους άθλους του ήρωα της αρχαίας Ελλάδας, ντυνόταν με ρόπαλο και λεοντή και τέλος έδωσε το όνομα του ακόμη και στη Ρώμη ορίζοντας το νέο της όνομα ως Colonia Commodiana. Συνωμότες προσπάθησαν να τον σκοτώσουν βάζοντας δηλητήριο στο φαγητό του, αλλά έκανε εμετό και επέζησε. Η τελευταία συνωμοσία εναντίον του ξέσπασε από την παλλακίδα του Μαρκία και τον οικονόμο του Εκλεκτό και πιθανότατα σχεδιάστηκε από τον διάδοχό του Πέρτιναξ. Δολοφονήθηκε με στραγγαλισμό στο λουτρό του στις 31 Δεκεμβρίου 192.\nΒαλεντίνιος Ι (364-375 μ.Χ) Ήταν αγράμματος και ταπεινής καταγωγής, ικανός στρατιωτικός, με επιβλητικό παράστημα αλλά και ευέξαπτο χαρακτήρα. Μιλούσε με κάποιους απεσταλμένους από μια γερμανική φυλή, και παρά την υπογραφή συνθήκης ειρήνης, εκείνοι πίστευαν πως θα εξακολουθούσαν να επιτίθενται στους Ρωμαίους, ανά πάσα στιγμή. Αυτό εξόργισε τόσο πολύ τον αυτοκράτορα, που όπως τους φώναζε, ένα αιμοφόρο αγγείο έσπασε στο κεφάλι του και πέθανε ακαριαία.\nΝέρων (54-68 μ.Χ) Ήταν γνωστός για την τυραννία και την υπερβολή του. Όταν συνειδητοποίησε ότι είχε χάσει την στήριξη των Πραιτωριανών και επρόκειτο να χάσει και τον θρόνο, προσπάθησε να διαφύγει με πλοίο από τον λιμένα της Όστιας. Οι Πραιτωριανοί τον ακολούθησαν και αφού πλέον δεν μπορούσε να διαφύγει, απεφάσισε να αυτοκτονήσει με την βοήθεια ενός ακολούθου του ο οποίος του έδωσε το τελειωτικό χτύπημα με ένα μικρό εγχειρίδιο. Όταν μαθεύτηκε η είδηση του θανάτου του, ήταν τόση η δημόσια αγαλλίαση όπως αναφέρει ο Σουητώνιος, ώστε ο κόσμος βγήκε στους δρόμους τρέχοντας με ξέφρενη χαρά.\nΚαρίνος (282-285 μ.Χ) Θεωρήθηκε ένας από τους χειρότερους ηγεμόνες στη ρωμαϊκή ιστορία. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το θάνατο του. Σε μία από αυτές λέγεται πως δολοφονήθηκε από έναν αξιωματικό του επειδή αποπλάνησε τη γυναίκα του.\nΒεσπασιανός (69-79 μ.Χ) Καθώς πέθαινε εξαιτίας κάποιας ασθένειας, είπε στους υπηρέτες του να τον κρατήσουν όρθιο, λέγοντας «Ένας αυτοκράτορας πρέπει να πεθάνει όρθιος στα δυό του πόδια». Τα τελευταία του λόγια ήταν "Νομίζω ότι γίνομαι θεός!"


21/05/18 • 11:19 | UPD 21/05/18 • 11:19\nΜεγάλο καημό έχουν Αμερικανοί, Γερμανοί και Γάλλοι. Μη και χαθεί η ευκαιρία με τα Σκόπια. Εμπρός! Να δώσουμε το όνομα. Να τελειώνουμε. Ο χρόνος έχει σημασία… για τα συμφέροντά τους! Επείγονται να βάλουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, στην Ε.Ε.\nΑλλά… αυτοί επείγονται! Η Ελλάδα γιατί να είναι η επισπεύδουσα; Τι θα κερδίσει παραχωρώντας το κυριαρχικό της δικαίωμα σε γείτονες, πού προτείνοντας το Ιλιντεν, ξεσκέπασαν τους αλυτρωτικούς τους πόθους; Γιατί αξιολόγησαν με ποιον έχουν να κάνουν…\nΚαι ο πρωθυπουργός βγήκε στη γύρα. Να το… προξενεύει στους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης ως και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εσπασε τα μούτρα του; Σιγά το μάθημα. Αύριο θα αποδεχθεί κάτι άλλο. Σαν έτοιμος από καιρό στο ξεπούλημα.\nΑφελείς συντηρητικοί, πρόθυμοι κεντροαριστεροί, και το 4% των εμφυλιομιμνησκομένων του ανέθεσαν τη διακυβέρνηση της Ελλάδας: Για ένα ΕΝΦΙΑ! Για ένα σκίσιμο Μνημονίου! Για υποσχέσεις ψεύτικες. Την ώρα που έβγαινε η χώρα από την κρίση, την τράβηξε βίαια, πίσω. Την κατέστησε και πάλι χώρα-επαίτη, κοινιορτοποιώντας την άμυνά της απέναντι στα πονηρά συμφέροντα.\nΞεπούλησε κοσμήματα κι ασημικά έως το 2114. Δεν θα ζει να δει τις επόμενες δέκα γενιές Ελλήνων να πληρώνουν την καταστροφή του. Ολα θυσία στην καρέκλα του, που θεοποίησε. Μόνον πορωμένοι κομματικά δεν βλέπουν την πραγματική εικόνα και στηρίζουν την απάτη.\nΝα δώσουμε το όνομα; Να κάνουμε το χατίρι του Τραμπ, της Μέρκελ, του Μακρόν; Να βουλώσουμε τα αυτιά μας στα καμπανάκια του Ιλιντεν, που μας ξεκούφαναν; Αλλά γιατί ο Τσίπρας ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ασμένως «τη Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ιλιντεν»: Πρώτον, ως επικίνδυνα άπατρις.\nΔεύτερον, ως θλιβερά ανιστόρητος.\nΤρίτον, με το Ιλιντεν ξεμπέρδευε: Ούτε άνω, κάτω, πέρα, δώθε Μακεδονία.\nΤέταρτον, γιατί αφιονισμένοι παρατρεχάμενοι του είπαν ότι το Ιλιντεν είναι η επανάσταση των υπόδουλων ενάντια στους Οθωμανούς. Πού να τρέχουν στο ιστορικό αρχείο του ΥΠΕΞ να διαβάσουν προξενικά έγγραφα -να φρίξουν- ή τις επιστολές του Ιωνα Δραγούμη ότι αν επικρατούσαν οι «επαναστάτες» -Βούλγαροι ουσιαστικά- έχανε η Ελλάδα τη Μακεδονία διά παντός. Ή ότι οι Σκοπιανοί πολέμησαν το ´49 να καταλάβουν την ελληνική Μακεδονία…\nΟ Τσίπρας ενθουσιάστηκε που Σκοπιανοί -και Βούλγαροι- του πρόσφεραν την «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ιλιντεν». Συμφώνησε πάραυτα. Στο παραπέντε να υπογράψει! Τρελαίνεσαι ότι ΑΥΤΟΣ διαπραγματεύεται το όνομα. Σήμερα μοιάζει συμβολισμός, αλλά ποιος ξέρει ποια δυναμική αποκτούν οι συμβολισμοί στο μέλλον.\nΟ Τσίπρας, σε τριάμισι μόνον χρόνια, έδωσε όσα εμπόδιζαν φίλους, εταίρους και εχθρούς να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους. Οχι μόνον σήμερα, που δέχεται τηλεφωνικές διαταγές από τον ανθύπατο Πενς, αλλά από τις παρυφές του ‘60. Ο Τσίπρας, ο κομμουνιστής, ο αδέσμευτος, ασυμβίβαστος, ο ηθικά πλεονάζων! Βάλαμε τα χέρια μας και βγάλαμε τα μάτια μας. Καημένη μας πατρίδα…


Τέλη κυκλοφορίας: Έρχεται ολιγοήμερη παράταση - Tromaktiko.gr\nΕιδικότερα θα πρέπει να υποβληθούν:Δήλωση αποβιώσαντος: Οι δηλώσεις των αποβιωσάντων υποβάλλονται αποκλειστικά σε χειρόγραφη μορφή στην αρμόδια Δ.Ο.Υ., εμπρόθεσμα, έως την τελευταία εργάσιμη ημέρα του χρόνου (31/12/2019). Στην περίπτωση αυτή απαιτείται ενημέρωση του Τμήματος Διοικητικής και Μηχανογραφικής Υποστήριξης της Δ.Ο.Υ. του αποβιώσαντος, πριν από την υποβολή της δήλωσης, με την ημερομηνία θανάτου και τα στοιχεία των νόμιμων κληρονόμων/εγγύτερων συγγενών, με την προσκόμιση των απαραίτητων δικαιολογητικών.Δηλώσεις φορολογίας κατοίκων εξωτερικού, που έγινε δεκτή η μεταφορά τους στην Δ.Ο.Υ. κατοίκων εξωτερικού. Οι φορολογούμενοι που κατέθεσαν αίτηση μεταφοράς στην Δ.Ο.Υ. κατοίκων εξωτερικού για πρώτη φορά και η αίτηση τους εγκρίθηκε μέσα στο 2019, μπορούν να υποβάλουν την φορολογική δήλωση, μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του χρόνου.Δηλώσεις για δωρεές-γονικές παροχές ποσών για την κάλυψη τεκμηρίων. Οι φορολογούμενοι οι οποίοι απέκτησαν κατά τη διάρκεια του 2019 περιουσιακά στοιχεία μεγάλης αξίας (ακίνητα, ΙΧ αυτοκίνητα κ.λπ.) με χρήματα προερχόμενα από δωρεές ή γονικές παροχές πρέπει μέχρι την ερχόμενη Τρίτη να έχουν υποβάλει στις αρμόδιες Δ.Ο.Υ. δηλώσεις για τις συγκεκριμένες δωρεές ή γονικές παροχές χρηματικών ποσών. Μόνο εφόσον έχουν υποβάλει τις δηλώσεις αυτές μέχρι τις 31/12/2019 θα μπορούν να επικαλεστούν τα χρηματικά ποσά των συγκεκριμένων δωρεών-γονικών παροχών για να καλύψουν τα τεκμήρια απόκτησης των περιουσιακών στοιχείων στις φορολογικές δηλώσεις που θα υποβάλουν το 2020 και να αποφύγουν την καταβολή υπέρογκων ποσών φόρου εισοδήματος και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης επί εξωπραγματικών τεκμαρτών εισοδημάτων που μπορεί να τους προσδιορίσει η Εφορία.


Οι 3 εξαγωγικοί «θησαυροί» από Κιλκίς και Θεσσαλονίκη (ΦΩΤΟ) | Typosthes\nΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 14/11/2018 13:20\nΤην ευκαιρία να συναντήσουν τις διοικήσεις υγιών και εξωστρεφών επιχειρήσεων της Β. Ελλάδας και να ξεναγηθούν στις εγκαταστάσεις τους, είχαν την περασμένη Δευτέρα εκπρόσωποι ΜΜΕ στο πλαίσιο της επιχειρηματικής αποστολής Go In Thessaloniki της Eurobank, που ολοκληρώνεται σήμερα, Τετάρτη.\nΣυνοδεία στελεχών της Eurobank, πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις σε πέντε επιχειρήσεις - πελάτες της, η καθεμία με τη δική της ξεχωριστή ιστορία και πορεία, που δείχνει ότι σε πείσμα των καιρών, υπάρχουν εταιρίες που αναπτύσσονται, επενδύουν και καινοτομούν.\nΣυγκεκριμένα πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις στην Kleemann Hellas, στην ΕΛΒΙΑΛ, στην ISOMAT, στη Φάρμα Κουκάκη και στη Eurimac.\nΟ αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Eurobank κ. Κώστας Βασιλείου, επεσήμανε, μιλώντας στους δημοσιογράφους ότι υπάρχουν πάρα πολλές επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα και κυρίως στη Β. Ελλάδα που συνδυάζουν τεχνογνωσία, εξωστρέφεια και καινοτομία αλλά παράλληλα και ήθος και ακεραιότητα.\nΑνέφερε ότι η τράπεζα έχει επισκεφθεί τα τελευταία 4 χρόνια πάνω από 250 επιχειρήσεις για να καταλάβει καλύτερα τις ανάγκες τους. «Πιστεύουμε ότι αυτό το μοντέλο της οικογενειακής επιχείρησης με τεχνοκρατική αντίληψη που είναι πολύ εξωστρεφής είναι το μοντέλο που χρειάζεται η χώρα», τόνισε.\nΤο typosthes.gr επισκέφθηκε στο πλαίσιο της αποστολής τις παρακάτω 3 επιχειρήσεις:\nISOMAT: Εξαγωγές σε πάνω από 50 χώρες\nΗ ISOMAT που εδρεύει στον Άγιο Αθανάσιο Θεσσαλονίκης είναι μία ελληνική παραγωγική εταιρία χημικών δομικών και κονιαμάτων με πολυεθνικό χαρακτήρα.\nΙδρύθηκε το 1980 με όραμα και ελάχιστα έως καθόλου χρήματα. Νοικιάσαμε ένα κοτέτσι από τσιμεντόλιθους και ξύλινη στέγη με κεραμίδια», όπως τόνισε ο κ. Στέφανος Τζιρίτης, ιδρυτής της εταιρίας, περιγράφοντας το ξεκίνημα της όλης προσπάθειας στους δημοσιογράφους.\nΣήμερα, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες βιομηχανίες δομικών υλικών στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, με 3 παραγωγικές μονάδες σε Ελλάδα, Ρουμανία και Σερβία, 7 θυγατρικές εταιρίες σε Ρουμανία, Σερβία (παραγωγικές), Γερμανία, Ρωσία, Τουρκία, Βουλγαρία και Σλοβενία (εμπορικές) και εξαγωγικές πωλήσεις σε περισσότερες από 50 χώρες παγκοσμίως, από τη Δανία και τη Σουηδία, μέχρι την Αφρική, την Ασία, την Ινδία και τη Ν. Αμερική. Στον όμιλο απασχολούνται 418 άτομα. Από αυτά τα 289 απασχολούνται στην μητρική και μάλιστα υπήρξε αύξηση από το 2008, με 70 άτομα να προστίθενται στο δυναμικό της στην περίοδο της κρίσης.\nΑν και η εταιρία απευθύνεται στην οικοδομή που επλήγη ιδιαίτερα από την οικονομική κρίση προσπάθησε να ανταπεξέλθει δίνοντας έμφαση στην ανάπτυξη νέων προϊόντων. Δημιούργησε δυο νέες γραμμές παραγωγής, μία για πολυουρεθανικά και μία για οικοδομικά χρώματα. Επίσης, ενίσχυσε την εξωστρέφειά της με άνοιγα νέων αγορών, με συμμετοχή σε διεθνείς εκθέσεις με δικά της περίπτερα κ.λπ. Η εταιρία παράγει πάνω από 350 προϊόντα σε 6 σημαντικές κατηγορίες, ενώ διαθέτει δικό της τμήμα Research and Development για τη δημιουργία προϊόντων. Ερωτηθείς σχετικά με την οικοδομική δραστηριότητα ο κ. Τζιρίτης σημείωσε ότι υπάρχει βελτίωση σε όγκο και τ.μ. η οποία, όπως εκτίμησε οφείλεται στον τουριστικό κλάδο, στη δημιουργία νέων ξενοδοχείων και στις ανακαινίσεις υπαρχόντων, στις ανακαινίσεις για καταλύματα τύπου airbnb και εξοχικών.\nΣε ότι αφορά τα οικονομικά στοιχεία, ο κύκλος εργασιών της ISOMAT στην Ελλάδα πέρυσι ξεπέρασε τα 40 εκατ. ευρώ σημειώνοντας αύξηση 8% σε σχέση με το 2016, ενώ φέτος αναμένεται πάνω από 45 εκατ. με μια αύξηση περίπου 13%. Ο ενοποιημένος κύκλος του ομίλου αναμένεται να κλείσει φέτος στα 57 εκατ. ευρώ. Επίσης, φέτος ολοκληρώνεται το επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 20 εκατ. που ξεκίνησε η εταιρία την δεκαετία που μας πέρασε. Έχει προγραμματίσει και νέες επενδύσεις ύψους 8 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα (αφορούν μηχανολογικό εξοπλισμό και μια νέα αποθήκη), 5 εκατ. στη Ρουμανία και 1 εκατ. στη Σερβία. Ο κ. Τζιρίτης τόνισε ότι ο επενδυτικός νόμος βοηθά να γίνουν οι επενδύσεις πιο ανώδυνα, τόνισε ωστόσο ότι το μεγάλο πρόβλημα για τις επιχειρήσεις είναι η υπερφορολόγηση αλλά και η «τραγική» όπως είπε γραφειοκρατία.\nΓια την Eurobank ο κ. Τζιρίτης είπε ότι αποτελεί βασική τράπεζα της εταιρίας εδώ και πολλά χρόνια και ανταποκρίνεται πάντα γρήγορα στις ανάγκες της, ενώ τόνισε ότι βοηθά τις επιχειρήσεις ως προς την εξωστρέφεια.\nEURIMAC: Εξάγει ζυμαρικά από Ιαπωνία έως Καναδά\nΗ EURIMAC A.E. που βρίσκεται εγκατεστημένη στη βιομηχανική περιοχή του Κιλκίς, εξάγει το 40% της παραγωγής ζυμαρικών σε 50 χώρες σε όλο τον πλανήτη, από Ιαπωνία έως και Καναδά, με σήματα δικά της, ή για λογαριασμό μεγάλων εταιρειών λιανικής (private label). Το private label καταλαμβάνει ποσοστό 70% της συνολικής παραγωγής. Το 2017 επαναλάνσαρε τη μάρκα ΜΑΚΒΕΛ στην Ελλάδα, με ανανεωμένη συσκευασία και παραγωγή ζυμαρικών μόνον από επιλεγμένα ελληνικά σκληρά σιτάρια. Φέτος το φθινόπωρο μάλιστα, η EURIMAC A.E. λάνσαρε στην ελληνική αγορά αλλά και στο εξωτερικό (SIAL 2018), τη νέα γενιά ζυμαρικών, ΜΑΚΒΕΛ 5 ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ. Πρόκειται για μια σειρά που αποτελείται από 5 κωδικούς, και συνταγή με: Σκληρό σιτάρι, Κριθάρι, Bρώμη, Kαλαμπόκι και Όλυρα. Για όλα τα προϊόντα χρησιμοποιούνται μόνο ελληνικά σκληρά σιτάρια.\nΟ Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Εταιρίας κ. Σταύρος Κωνσταντινίδης ξενάγησε την δημοσιογραφική αποστολή στις εγκαταστάσεις της εταιρίας, ξεκινώντας από το χημείο, καθώς όπως τόνισε η «καρδιά» του εργοστασίου είναι ο ποιοτικός έλεγχος. Προχώρησε κατόπιν στο χώρο που ελέγχονται οι 5 γραμμές παραγωγής (2 για μακρά ζυμαρικά και 3 για κοντά), αναφέροντας ότι συνολικά παράγονται 8 είδη μακρών και 52 είδη κοντών ζυμαρικών. Η ημερήσια παραγωγική δυνατότητα του εργοστασίου είναι 220-250 τόνους συνολικά και η ετήσια μπορεί να φτάσει τους 72.000 τόνους σε διάφορα ζυμαρικά, γιατί το εργοστάσιο δουλεύει 330 ημέρες το χρόνο σε 3 βάρδιες. Σήμερα παράγει περίπου 50-53 χιλ. τόνους. Στο χώρο της συσκευασίας, το τελικό προϊόν συσκευάζεται για κάθε πελάτη, σε υλικό συσκευασίας με τη μάρκα του. Οι κωδικοί προϊόντων ξεπερνούν τους 1.000 και για το λόγο αυτό στο εργοστάσιο υπάρχει τεράστιο απόθεμα από υλικά συσκευασίας.\nΣτις καινοτομίες της επιχείρησης περιλαμβάνεται το γεγονός ότι από το 2013 σταμάτησε να παράγει τη θερμική ενέργεια του εργοστασίου ζυμαρικών με την καύση μαζούτ και πετρελαίου και εγκατέστησε λέβητα, ο οποίος λειτουργεί με την καύση ορυζοφλοιού, τον οποίο προμηθεύεται κυρίως από το εργοστάσιο ρυζιού στη Χαλάστρα. Μάλιστα, η τέφρα που παράγεται από την καύση, εξάγεται σε μονάδες χαλυβουργίας του εξωτερικού. Εξάλλου, τον Σεπτέμβριο του 2006 ολοκληρώθηκε η κατασκευή και ξεκίνησε η λειτουργία του σύγχρονου σιμιγδαλόμυλου ΓΙΟΥΡΙΜΑΚ, με δυναμικότητα επεξεργασίας και άλεσης 250 τόνων/24ωρο. Σήμερα η αλεστική ικανότητα έφτασε τους 330 τόνους/24ωρο, καθιστώντας τον ίσως τον μεγαλύτερο σιμιγδαλόμυλο στη χώρα.\nΗ EURIMAC είναι μια joint venture εταιρεία, αποτέλεσμα της στρατηγικής συνεργασίας της γνωστής Ελληνικής εταιρείας ζυμαρικών ΜΑΚΒΕΛ Α.Ε. που δραστηριοποιείται σε Ελλάδα και Ευρώπη από το 1939 και της εταιρείας EURICOM S.p.a., Ιταλικού ομίλου βιομηχανιών σε ζυμαρικά, άλευρα και ρύζια. Ιδρύθηκε το Μάιο του 1996. Το μόνιμο προσωπικό της εταιρίας φτάνει τα 120 άτομα. Για τη συνεργασία με τη Eurobank ο κ. Κωνσταντινίδης είπε ότι «μας στηρίζει σε κάθε προσπάθεια», ενώ τόνισε ότι φέρνει σε επαφή παραγωγούς και πελάτες.\nKleemann: Από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές ανελκυστήρων\nΗ τελευταία στάση της ξενάγησης ήταν στις εγκαταστάσεις της KLEEMANN στο Κιλκίς η οποία ιδρύθηκε το 1983, και αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρίες κατασκευής ανελκυστήρα στην Ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά. Διανέμει τα προϊόντα της σε περισσότερες από 100 χώρες παγκοσμίως, έχοντας τοπική παρουσία σε 15 από αυτές.\nΠροσπαθούμε να αναπτυσσόμαστε και να καινοτομούμε παρά τις αντιξοότητες, επεσήμανε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Κωνσταντίνος Κουκούντζος, τονίζοντας ότι ένα από τα στοιχεία στα οποία επέμεινε η εταιρία, ακόμη και μέσα στην κρίση, ήταν ότι δεν σταμάτησε να επενδύει στην εκπαίδευση και την καινοτομία. Στην Kleemann εργάζονται πάνω από 1.400 άτομα. Την τελευταία διετία η εταιρία μεγάλωσε κατά 100 άτομα. Στην έδρα της στο Κιλκίς εργάζονται περίπου 1.000 άτομα.\nΕντός του 2019 η Kleemann πρόκειται να ολοκληρώσει επένδυση ύψους 15 εκατ. δολαρίων στην Κίνα, η οποία αφορά στη δημιουργία εργοστασίου και πύργου δοκιμών.\nΗ εταιρία παράγει κάθε τύπο ανελκυστήρα για οικιακή ή εμπορική χρήση, για πρόσωπα ή φορτία. Εκτός από μια ολοκληρωμένη σειρά τυποποιημένων ανελκυστήρων, η KLEEMANN μπορεί να προσφέρει και προσαρμοσμένες λύσεις. Έχει αναλάβει projects για ανελκυστήρες ακόμη και για πλοία και πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου, ενώ αναλαμβάνει και ειδικά έργα, όπως ανελκυστήρες μεγάλων φορτίων, αντιβανδαλικούς, αντισεισμικούς κ.ά. Έργα της βρίσκονται σε μουσεία, νοσοκομεία, γήπεδα ακόμη και στο Κρεμλίνο. Το πελατολόγιο της αποτελείται από εταιρίες εγκατάστασης και συντήρησης οι οποίες διανέμουν τα προϊόντα της εταιρίας σε όλο τον κόσμο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται όμως και στο design. Το 2007, η KLEEMANN εκκίνησε τη σχεδιαστική της έρευνα σε συνεργασία με το βιομηχανικό σχεδιαστή Ανδρέα Ζαπατίνα. Στον 61 μέτρων πύργο που δεσπόζει στις εγκαταστάσεις της εταιρίας γίνονται οι δοκιμές νέων προϊόντων.\nΣε ότι αφορά τη συνεργασία της εταιρίας με τη Eurobank, ο κ. Κουκούντζος, μίλησε για έναν συνεργάτη με τον οποίο «μπορούμε να συζητήσουμε για το πού βλέπουμε την εταιρία σε κάποια χρόνια από τώρα και μπορούμε μαζί να σχεδιάσουμε το πώς μπορούμε να το πετύχουμε αυτό».\nΣημειώνεται ότι το Go In Thessaloniki πραγματοποιείται με τη σφραγίδα του Trade Club Alliance, του διεθνούς ψηφιακού δικτύου επιχειρηματικής διασύνδεσης και με τη συμμετοχή κορυφαίων ξένων τραπεζικών στελεχών, από 14 τραπεζικούς ομίλους, με παρουσία σε περισσότερες από 50 χώρες.\nΣτο πλαίσιο της διοργάνωσης, πρόκειται να λάβουν χώρα περισσότερες από 3.000 προκαθορισμένες συναντήσεις B2B μεταξύ Ελλήνων και ξένων επιχειρηματιών. Η πλειονότητα των ξένων αγοραστών έχει προταθεί από τις τράπεζες του Trade Club Alliance και προέρχεται από το πελατολόγιό τους. Πέραν των 60 ξένων αγοραστών που έχουν φυσική παρουσία στη Θεσσαλονίκη, 80 ακόμα επιχειρήσεις από το εξωτερικό εκπροσωπούνται στις συναντήσεις από τις τράπεζες με τις οποίες συνεργάζονται, μέσω της υπηρεσίας Trade Corridor.


Θεσσαλονίκη: Μάθημα… στο δρόμο! - Ειδήσεις\nNewsit / Τοπικά Νέα / Θεσσαλονίκη: Μάθημα… στο δρόμο!\nΔημοσιεύθηκε: 26.10.2009 | 11:36\nΒράζουν γονείς και μαθητές από την έλλειψη σχολικών υποδομών\nΟ πρόεδρος του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του δημοτικού σχολείου Ασβεστοχωρίου τόνισε πως «Το πρόβλημα είναι μεγάλο. Ο δήμος νοικιάζει καταστήματα και τα μετατρέπει σε τάξεις. Έχουμε αίθουσες χωρισμένες με γυψοσανίδες, αίθουσες – αποθήκες και ημιυπόγεια εστιατόρια»,


Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΕ Ελπίδα ΛΟΥΠΑΚΗ Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας. - ppt κατέβασμα\nΔημοσίευσεIsaura Mihal Τροποποιήθηκε πριν 6 χρόνια\nΠαρουσίαση με θέμα: "Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΕ Ελπίδα ΛΟΥΠΑΚΗ Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας."— Μεταγράφημα παρουσίασης:\n1 Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΕ Ελπίδα ΛΟΥΠΑΚΗ Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας\n2 Μια µέρα στη ζωή του Πέτρου Οικονόµου «Επάνω στο γραφείο του ο Πέτρος έχει χαρτί και µολύβι, τα λεξικά του και τον υπολογιστή του. Δίπλα, σ΄ ένα τραπεζάκι, άλλα λεξικά και το ντικταφόν, και πιο πέρα µια ντουλάπα γεµάτη βιβλία. Τα κείµενα που µεταφράζει ο Πέτρος έχουν µεγάλη ποικιλία, άλλα είναι τεχνικά, άλλα νοµικά, άλλα οικονοµικά, ποτέ δεν ξέρεις τι ακριβώς θα σου χρειαστεί.» Πηγή: Μεταφραστική Υπηρεσία Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου http://www.europarl.eu.int/trans/default_fr.htm\n3 Μια µέρα στη ζωή του Πέτρου Οικονόµου «Ο Πέτρος αρχίζει να µεταφράζει το πρώτο κείµενο·µια και είναι µικρό, το γράφει µε το χέρι. Τώρα διστάζει, κάπου κόλλησε. Δεν είναι σίγουρος για τη σωστή απόδοση ενός όρου. Πηγαίνει στο διπλανό γραφείο, να ρωτήσει τον συνάδελφό του, κάτι που συνηθίζεται πολύ εδώ –ο καθένας έχει ειδικότητα σε µερικούς τοµείς, είτε επειδή έχει κάνει σχετικές σπουδές, είτε επειδή έχει εξοικειωθεί µε τη µετάφραση σχετικών κειµένων. Μερικές φορές, περνάνε ώρες ώσπου να βρεθεί η σωστή λέξη, η τέλεια απόδοση.»\n4 Μια µέρα στη ζωή του Πέτρου Οικονόµου «Λίγο αργότερα, ο Πέτρος έχει αρχίσει να µεταφράζει άλλο κείµενο αυτό είναι κάπως µεγαλύτερο, το υπαγορεύει στο ντικταφόν. Όταν το τελειώσει, θα δώσει την κασέτα για δακτυλογράφηση. Όταν το κείµενο δακτυλογραφηθεί, θα του το δώσουν να το ξαναδεί.»\n5 Το προφίλ των μεταφραστών- Απαραίτητα προσόντα «A capacity to obtain rapidly and efficiently, in both source language and target language, the background knowledge (facts, terminology, language conventions) necessary to produce a translation of professional standard, even in less widely known fields. This includes the ability to use research tools and to become familiar with research strategies.»\n6 Το προφίλ των μεταφραστών- Απαραίτητα προσόντα « A capacity to master computer-assisted translation and terminology tools, as well as standard office-automation software.» Πηγή:Μεταφραστική Υπηρεσία Ευρωπαϊκής Επιτροπής http://europa.eu.int/comm/dgs/translation/workingwithus/ recruitment/translator_profile_en.htm\n7 Κατηγοριοποίηση εργαλείων μετάφρασης 1)Εργαλεία οργάνωσης μεταφραστικής ροής. 2)Εργαλεία διαχείρισης πηγών τεκμηρίωσης. 3)Εργαλεία διαχείρισης ορολογικών πόρων. 4)Μεταφραστικά εργαλεία.\n8 Εργαλεία διαχείρισης πηγών τεκμηρίωσης Βάσεις δεδομένων\n12 Εργαλεία διαχείρισης ορολογικών πόρων Τράπεζες δεδομένων ορολογίας\n17 Μεταφραστικά εργαλεία Μεταφραστικές Μνήμες\n18 EURAMIS Κεντρική μεταφραστική μνήμη στην οποία αποθηκεύονται όλα τα δεδομένα. Σήμερα = 88 εκατομμύρια φράσεις. Πηγή: Μεταφραστική Υπηρεσία Ευρωπαϊκής Επιτροπής\n19 Μεταφραστικά εργαλεία Αυτόματη μετάφραση\n20 Systran CE ΧΡΗΣΗ: (κυρίως εσωτερικά έγγραφα) Κατανόηση εγγράφων. Σύνταξη εγγράφων. Βοήθημα κατά τη μετάφραση.\nΚατέβασμα ppt "Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΕ Ελπίδα ΛΟΥΠΑΚΗ Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας."


Δοκιμαστε Καλο Φαγητο στην Αθηνα | Το Αρχοντικόν\nΔείτε μερικά από τα πιάτα μας\nΚωνσταντινουπόλεως 94 Μπουρνάζι Τ.: 210 5743525\nΑρτέμιδα (Λούτσα), Λεωφ. Βραυρώνος 12 Τ.: 22340 84434\nΓια Εσας Που Αναζητατε Καλο Φαγητο στην Αθηνα\nΓεύσεις Φτιαγμένες με Μεράκι από Αγνά Υλικά!\nΣτο μουσικό μας μεζεδοπωλείο, η παράδοση συναντάει το μεράκι και την ποιότητα και το «πάντρεμα» τους οδηγεί σε μία πανδαισία γεύσεων που θα σας μείνει αξέχαστη. Όλα αυτά τα χρόνια θελήσαμε να διατηρήσουμε και να τιμήσουμε τις παραδοσιακές νοστιμιές του τόπου μας, με ξεχωριστές συνταγές που μεταδίδονται από στόμα σε στόμα εδώ και γενιές, αλλά και να προσθέσουμε νέες γεύσεις προσεκτικά επιλεγμένες προκειμένου να ικανοποιήσουμε και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους.\nΕπιλέγουμε σε καθημερινή βάση τα υλικά μας, με μοναδικό κριτήριο το να είναι φρέσκα και εξαιρετικής ποιότητας. Μαγειρεύονται με αγάπη και τέχνη, συνοδευόμενα από τα κατάλληλα καρυκεύματα, προκειμένου να έρθουν στο τραπέζι σας εδέσματα που θα σας μείνουν αξέχαστα. Το κάθε πιάτο που σας σερβίρουμε, είναι έτοιμο να δελεάσει τον ουρανίσκο σας, και ικανό να σας χαρίσει μια ξεχωριστή γαστρονομική εμπειρία, γιατί ο κάθε επισκέπτης του «Αρχοντικού», δεν είναι πελάτης, αλλά ένας ξεχωριστός καλεσμένος!\nΔοκιμάστε τα ορεκτικά μας, τις εκλεκτές μας σαλάτες, τις νόστιμες πατάτες, την πανδαισία ψητών αλλά και θαλασσινών. Κάθε γεύση ξεχωριστή αλλά και υπέροχη. Οι γενναίες μερίδες μας, θα σας αφήσουν απόλυτα ικανοποιημένους και η μεγάλη μας ποικιλία θα σας βοηθήσει να επιλέξετε τις γεύσεις που προτιμάτε καλύτερα. Στο τέλος, θα σας περιμένει ένα κέρασμα έκπληξη, γιατί θέλουμε το γευστικό σας ταξίδι να τελειώνει πάντα με μια «γλυκιά» γεύση!\nΣας παροτρύνουμε να δείτε του καταλόγους μας με το μενού από τα μουσικά μας μεζεδοπωλεία στο Περιστέρι και στην Αρτέμιδα αλλά και τις φωτογραφίες των πιάτων μας, προκειμένου να αποχτήσετε μία πρώτη εικόνα για τους γευστικούς πειρασμούς που σας ετοιμάζουμε.\nΜην ξεχάσετε να μας καλέσετε έγκαιρα για κράτηση, προκειμένου να διασφαλίσουμε το τραπέζι της αρεσκείας σας την ημέρα και ώρα που το επιθυμείτε.\nΣας Περιμένουμε για ένα Όμορφο Γευστικό Ταξίδι!


Case Zalman Z11 NEO ATX MID Tower Black - Κουτια - cases (PER.815008)\nΑρχική > Υπολογιστές > Κουτιά > CASE ZALMAN Z11 NEO ATX MID TOWER BLACK\nCASE ZALMAN Z11 NEO ATX MID TOWER BLACK\nΥψηλής απόδοσης Midi Tower από Zalman που απευθύνεται σε gamers και power users. Το μπροστινό κάλυμμα παρέχει αέρα στο σύστημα, ενώ τα φίλτρα εμποδίζουν την σκόνη να εισέλθει στο εσωτερικό του κουτιού. Διαθέτει Ενεργό Σύστημα ψύξης με αποτέλεσμα η θερμότητα που παράγεται από το σκληρό δίσκο να αποβάλλεται αποτελεσματικά μέσω των δύο πλευρών. Το τροφοδοτικό τοποθετείται στο κάτω μέρος του κουτιού το οποίο διαθέτει ένα έξυπνο σύστημα διαχείρισης των καλωδίων, με προφανή οφέλη στην αισθητική του συστήματος αλλά και στην αποτελεσματικότερη ψύξη.\nΘέσεις περιφερειακών: Εξωτερικές: 1 x 5.25 + 2 x 3.5/ 2.5, Εσωτερικές: 6 x 3.5/ 2.5.\nΚάρτα γραφικών: 270-400 mm.\nΣύστημα ψύξης: Μπροστά: 2 x 120mm (1 εγκατεστημένος), Πίσω: 1 x 120mm (εγκατεστημένος), Επάνω: 2 x 120/140mm ( 1 εγκατεστημένος), Κάτω: 1 x 120/140mm (προαιρετικό), Πλάι: 2 x 80mm (2 εγκατεστημένοι).\nI/O θύρες: 1 x Microphone, 1 x Headphones, 2 x USB 3.0, 2 x USB 2.0.\nΜέγιστο ύψος ψήκτρας επεξεργαστή: 175 mm.\nΔιαστάσεις (ΠxΒxΥ): 205 x 465 x 515 mm.\nΑπό χρήστη ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ - Βαθμολογία 10 στις 28-10-2018\nΑπλά πολύ όμορφο και απόλυτα λειτουργικό!!!\nΑπό χρήστη ΔΗΜΉΤΡΗΣ ΚΕΛΈΚΗΣ - Βαθμολογία 8 στις 25-09-2016\nΚαλό κουτί ειδικά για την τιμή του αλλά το πάνω πλαστικό καπάκι ξεκουμπώνει πολύ εύκολα όταν πας να το σηκώσεις.\nΑπό χρήστη ΜΠΛΑΝΗ ΠΕΛΑΓΙΑ - Βαθμολογία 10 στις 06-09-2016\nγια τα λεφτα του οτι καλυτερο. πραγματικα\nΑπό χρήστη ΜΠΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ-ΑΝΔΡΕΑΣ - Βαθμολογία 10 στις 18-08-2016\nΣίγουρα το καλύτερο κουτί που έχω αγοράσει. Πολύ ωραίο design, πολλοί ανεμιστήρες, πολύ καλό cable management και αθόρυβο. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.\nΑπό ανώνυμο χρήστη - Βαθμολογία 8 στις 09-07-2016\nαπλά τέλειο...πολύ καλό cable manager των καλοδιων, 5 120η140δες ανεμιστήρες δεν θυμάμαι ίντσες...πολύ καλό μέταλλο όχι κάτι φτηνό Το τζάμι του είναι λίγο προς το φιμε και πάρα πολες βίδες από τα καλητερα κουτιά που έχω πάρει...αρνητικό το συρτάρι του οπτικου μέσου είναι με ελατήριο και μπορεί να κοπεί...Κατά τα άλλα το πρωτηνω ανεπιφύλακτα...\nΑπό χρήστη ΚΟΚΟΛΙΟΣ ΝΙΚΟΣ - Βαθμολογία 9 στις 08-03-2016\n9 απο εμενα! Απιστευτα ομορφο και ευρυχωρο κουτι! 5 εγκατεστημενοι ανεμηστηρες καλης ποιοτητας, αρκετα καλη κατασκευη γενικα! Στα μειον θα ηθελα λιγο πιο μεγαλο χωρο στο πανελ που κρυβονται τα καλωδια γτ με μη modular τροφοδοτικο επεσε αρκετο σπρωξιμο για να κλεισει το καπακι.. Ας ειχε ιδιο σχεδιασμο με το αριστερο χωρις τζαμι...και η πανω αριστερα βιδα μου εβγαλε την πιστη γτ ειχα την ψυκτρα ιδη πανω και επρεπε να ξυλωσω την οροφη για να μου δωσει χερι να την βιδωσω.. Κατα τα αλλα υπεροχο σε ολα τα υπολοιπα! Ααα η ψυκτρα μου ειναι 160 σε υψος και εχει παραπανω απο μισο ποντο περιθωριο! Για τα λεφτα του απλα τελειο!\nΑπό χρήστη ΤΑΞΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ - Βαθμολογία 10 στις 08-03-2016\nΕξαιρετικό κουτί! Σε αυτά τα χρήματα δε βρίσκεις καλύτερο.\n+ Πολύ καλοί χώροι.\n+ Δυνατότητα για άψογη διαχείριση καλωδίων.\n+ Δυνατότητα για εγκατάσταση 8 HDD ή 5 αν αφαιρεθεί το ένα κλουβάκι προκειμένου να μπει GPU άνω των 270mm.\n+ Όμορφος σχεδιασμός.\n+ Πολύ καλή ροή αέρα και χαμηλές θερμοκρασίες.\n- Απουσία λαστιχένιων gromets στις τρύπες από τις οποίες περνάνε τα καλώδια.\n- Το φίλτρο σκόνης του τροφοδοτικού δεν είναι ακριβώς φίλτρο...\n- Τα ανεμιστηράκια του δεν τα λες και αθόρυβα, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι είναι ενοχλητικά.\nΓια ~60€ είναι ίσως η καλύτερη επιλογή!\nΑπό χρήστη ΠΑΠΑΓΕΟΡΓΙΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ - Βαθμολογία 8 στις 05-02-2016\nΠολύ καλό κουτί, ευρύχωρο και πολύ μοδατο. Τα Led φωτάκια ειναι πραγματικα υπέροχα, το design τα σπάει, γενιά το όλο κουτί είναι απλα τέλειο\nΑπό χρήστη ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΝΙΟΥΡΑΣ - Βαθμολογία 8 στις 02-02-2016\nΩραίο κουτί, καλό airflow, αλλά απογοητεύτηκα μιας και το αγόρασα εξαιτίας του παραπλανητικού "Μέγιστο ύψος ψήκτρας επεξεργαστή: 175 mm". Η Cryorig R1 Universal με ύψος 168,3mm και για να κλείσει το καπάκι πέφτει σπωξίδι! Δυστυχώς στο άμεσο μέλλον θα αναγκαστώ να αγοράσω νέο κουτί για να μη προκληθεί κάποια ζημιά. Σας παρακαλώ αφαιρέστε τη συγκεκριμένη αναληθή πληροφορία, ώστε να μην τη πατήσουν και άλλοι.\nΑπό χρήστη ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - Βαθμολογία 8 στις 09-01-2016\nΩραίο κουτί με πολύ καλό airflow αλλά με πιο σκεπτικό η zalman έβαλε τα 3 μπροστινά ανεμιστηρια με mollex θηλυκά??? 8 απο μένα για αυτό!!!\nΑπό χρήστη ΒΑΡΔΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ - Βαθμολογία 10 στις 30-12-2015\nπολύ καλή τιμή. τα έχει όλα μέχρι αντικραδασμικές βιδούλες για τους σκληρούς.\nΒγάζει και μπλε led από παντού. Eχει 5 ανεμιστηρες 1 πανω 1 πισω 1 μπροστα και 2 στο πλαι οι 3 απο αυτους ειναι μπλε...με αλλα λογια οι θερμοκρασιες πεφτουν κατακορυφα..Δέχετε εώς 8.Αρκετος χωρος για cable management και πολύ καλό Airflow.Μπράβο στο E-shop για το προίον\nΚατασκευαστής AKASA BE QUIET BITFENIX CHIEFTEC COOLERMASTER CORSAIR COUGAR DEEPCOOL FRACTAL DESIGN GEMBIRD INNOVATOR IN WIN NZXT PHANTEKS RAIJINTEK SHARKOON SILVERSTONE STREACOM SUPERCASE THERMALTAKE\nCASE ZALMAN Z11 NEO ATX MID TOWER BLACK (PER.815008)\n• Θέσεις περιφερειακών: Εξωτερικές: 1 x 5.25 + 2 x 3.5/ 2.5, Εσωτερικές: 6 x 3.5/ 2.5.\n• Κάρτα γραφικών: 270-400 mm.\n• Σύστημα ψύξης: Μπροστά: 2 x 120mm (1 εγκατεστημένος), Πίσω: 1 x 120mm (εγκατεστημένος), Επάνω: 2 x 120/140mm ( 1 εγκατεστημένος), Κάτω: 1 x 120/140mm (προαιρετικό), Πλάι: 2 x 80mm (2 εγκατεστημένοι).\n• I/O θύρες: 1 x Microphone, 1 x Headphones, 2 x USB 3.0, 2 x USB 2.0.\n• Μέγιστο ύψος ψήκτρας επεξεργαστή: 175 mm.\n• Διαστάσεις (ΠxΒxΥ): 205 x 465 x 515 mm.\nΑπό χρήστη ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ - Βαθμολογία 10 - 28-10-2018\nΑπό χρήστη ΔΗΜΉΤΡΗΣ ΚΕΛΈΚΗΣ - Βαθμολογία 8 - 25-09-2016\nΑπό χρήστη ΜΠΛΑΝΗ ΠΕΛΑΓΙΑ - Βαθμολογία 10 - 06-09-2016\nΑπό χρήστη ΜΠΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ-ΑΝΔΡΕΑΣ - Βαθμολογία 10 - 18-08-2016\nΑπό ανώνυμο χρήστη - Βαθμολογία 8 - 09-07-2016\nΑπό χρήστη ΚΟΚΟΛΙΟΣ ΝΙΚΟΣ - Βαθμολογία 9 - 08-03-2016\nΑπό χρήστη ΤΑΞΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ - Βαθμολογία 10 - 08-03-2016\nΑπό χρήστη ΠΑΠΑΓΕΟΡΓΙΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ - Βαθμολογία 8 - 05-02-2016\nΑπό χρήστη ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΝΙΟΥΡΑΣ - Βαθμολογία 8 - 02-02-2016\nΑπό χρήστη ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - Βαθμολογία 8 - 09-01-2016\nΑπό χρήστη ΒΑΡΔΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ - Βαθμολογία 10 - 30-12-2015\nCASE ZALMAN Z11 NEO ATX MID TOWER BLACK PER.815008 PER.815008 ZALMAN ZALMAN ΚΟΥΤΙΑ - CASES Κατηγορία: ΚΟΥΤΙΑ - CASES •ZALMAN στην κατηγορία ΚΟΥΤΙΑ - CASES Υψηλής απόδοσης Midi Tower από Zalman που απευθύνεται σε gamers και power users. Το μπροστινό κάλυμμα παρέχει αέρα στο σύστημα, ενώ τα φίλτρα εμποδίζουν την σκόνη να εισέλθει στο εσωτερικό του κουτιού. Διαθέτει Ενεργό Σύστημα ψύξης με αποτέλεσμα η θερμότητα που παράγεται από το σκληρό δίσκο να αποβάλλεται αποτελεσματικά μέσω των δύο πλευρών. Το τροφοδοτικό τοποθετείται στο κάτω μέρος του κουτιού το οποίο διαθέτει ένα έξυπνο σύστημα διαχείρισης των καλωδίων, με προφανή οφέλη στην αισθητική του συστήματος αλλά και στην αποτελεσματικότερη ψύξη.• Υποστηριζόμενες μητρικές κάρτες: Standard ATX / Micro ATX / ITX.• Τροφοδοσία: Standard ATX / ATX 12V (προαιρετικό).• Θέσεις περιφερειακών: Εξωτερικές: 1 x 5.25 + 2 x 3.5/ 2.5, Εσωτερικές: 6 x 3.5/ 2.5.• Κάρτα γραφικών: 270-400 mm.• Σύστημα ψύξης: Μπροστά: 2 x 120mm (1 εγκατεστημένος), Πίσω: 1 x 120mm (εγκατεστημένος), Επάνω: 2 x 120/140mm ( 1 εγκατεστημένος), Κάτω: 1 x 120/140mm (προαιρετικό), Πλάι: 2 x 80mm (2 εγκατεστημένοι).• I/O θύρες: 1 x Microphone, 1 x Headphones, 2 x USB 3.0, 2 x USB 2.0.• Υποδοχές επέκτασης: 7.• Μέγιστο ύψος ψήκτρας επεξεργαστή: 175 mm.• Διαστάσεις (ΠxΒxΥ): 205 x 465 x 515 mm.• Χρώμα: Μαύρο.• Εγγύηση: 2 χρόνια. DOA 7 ημερών CASE ZALMAN Z11 NEO ATX MID TOWER BLACK


eviatoday.news: Σε εξέλιξη σύσκεψη στη Χαλκιδική υπό τον Χρυσοχοΐδη\nΣε εξέλιξη σύσκεψη στη Χαλκιδική υπό τον Χρυσοχοΐδη\nΣε εξέλιξη βρίσκεται αυτή την ώρα σύσκεψη στο δημαρχείο Μουδανιών για την φονική κακοκαιρία, που έπληξε τη Χαλκιδική, υπό το νέου υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.\nΣτη σύσκεψη συμμετέχουν ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολος Τζιτζικώστας, ο αντιπεριφερειάρχης Χαλκιδικής, Γιάννης Γιώργος και ο δήμαρχος Νέας Προποντίδας, Μανώλης Καρράς.\nΣτη σύσκεψη συμμετέχουν ακόμα ανώτατοι αξιωματικοί της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής και του Στρατού.\nΗ σύσκεψη είναι κλειστή ενώ ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν έκανε κάποια δήλωση στους δημοσιογράφους.\nΟ τραγικός απολογισμός ανέρχεται στους έξι νεκρούς, ενώ δεκάδες άτομα έχουν τραυματιστεί.\n‘Ένας ψαράς αγνοείται στη θαλάσσια περιοχή της Νέας Καλλικράτειας Χαλκιδικής.\nΥπενθυμίζεται ότι λόγω της καταιγίδας προκλήθηκαν μεγάλες καταστροφές στα Νέα Πλάγια, Νέα Τρίγλια, Ζωζόπολη.\nΑναρτήθηκε από eviatoday.news στις 8:04 π.μ.


Θεσσαλονίκη: Μαθήτρια κατήγγειλε απόπειρα βιασμού σε λύκειο | ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ 106,9 FM\nΑναστάτωση στο Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο του Ευόσμου, καθώς ανήλικος μαθητής, 15 ετών με καταγωγή από το Ιράκ φέρεται να παρενόχλησε σεξουαλικά 17χρονη μαθήτρια Λυκείου της ευρύτερης περιοχής.\nΤο περιστατικό έγινε την Παρασκευή μετά το πέρας των σχολικών μαθημάτων, με την 17χρονη μαθήτρια να αναφέρει το περιστατικό στους γονείς της και μετέπειτα να το καταγγέλλει και επίσημα στην Ελληνική Αστυνομία και το Τ.Α Ευόσμου.\nΆμεσα σχηματίστηκε δικογραφία για προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, με τον 15χρονο αλλοδαπό από το Ιράκ να εντοπίζεται από αστυνομικούς, και να αφήνεται εκ νέου ελεύθερος καθώς είχε παρέλθει η χρονική διάρκεια του αυτοφώρου.\nΗ υπόθεση βρίσκεται σε εξέλιξη.\nΠροηγούμενο Προηγούμενο Αλλάζουν οι τιμές της συνδρομητικής τηλεόρασης στην Ελλάδα\nΕπόμενο Επόμενο Απαξιωτικός ο εκπρόσωπος του Ερντογάν για τα Rafale: «Ποια Rafale τώρα; – Που τα έχουν πουλήσει οι Γάλλοι;»


Patinoire des Vernets (Γενεύη, Ελβετία) - Κριτικές - Tripadvisor\nΔραστηριότητες κοντά σε: Patinoire des Vernets\nPatinoire des Vernets, Γενεύη - Κριτικές\nΝο 15 από 42 Υπαίθριες δραστηριότητες - Γενεύη\nRue Hans-Wilsdorf 4, Γενεύη Ελβετία\nΟ/Η AmKreuz86 έγραψε μια κριτική Οκτ 2019\nΕλσίνκι, Φινλανδία477 συνεισφορές43 χρήσιμες ψήφοι\nΈχουν πάει μερικά παιχνίδια χόκεϊ επί πάγου σε μερικές χώρες εδώ και πολλά χρόνια και παρόλο που πάντα απολάμβανα πάντα ένιωσα ένα πράγμα στα άλλα παιχνίδια. Η ατμόσφαιρα στερείται τμήματα και πολλά κενά καθίσματα. Η Geneve Servette ήταν ένα πλήρες σπίτι εναντίον των αντιπάλων…\nΟ/Η xose P έγραψε μια κριτική Οκτ 2017\nΓενεύη, Ελβετία15 συνεισφορές8 χρήσιμες ψήφοι\nΤο παγοδρόμιο είναι αρκετά παλιό, σ' αυτό το επίπεδο οι μικρές εργασίες ανακαίνισης δεν αλλάζουν πλέον πολύ. Ωστόσο, η ατμόσφαιρα είναι πάντα υπέροχη κατά τη διάρκεια των αγώνων του τοπικού πάγο - ομάδας χόκεϊ, ακόμη και κατά τη διάρκεια τις κακές παιχνίδια. Ποτά και φαγητό…\nΟ/Η Rodrigo M έγραψε μια κριτική Ιούν 2016\nRolle, Ελβετία48 συνεισφορές34 χρήσιμες ψήφοι\nGSHC και McSorleys! Πάντα τέλεια!\nΚαταπληκτικό μέρος για να παρακολουθήσετε το GSHC αγώνες. Το mad και απίστευτη ατμόσφαιρα που σας επιτρέπει να απολαύσετε πραγματικά το θέαμα. Λίγο μετά τον αγώνα, φροντίστε να νεροχύτη σε McSorleys κάποιες πραγματικά καλό χάμπουργκερ και ένα ποτό ή δύο.\nΟ/Η ChrisS74 έγραψε μια κριτική Φεβ 2016\nΓενεύη, Ελβετία96 συνεισφορές30 χρήσιμες ψήφοι\nΟ κύριος πατινάζ Arena της Γενεύης όπου μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε χόκεϊ επί πάγου GSHC παιχνίδια της Γενεύης. Το μέρος αυτό είναι να γερνάμε αλλά υπάρχει πάντα μια υπέροχη ατμόσφαιρα και θορυβώδεις οπαδοί γνωρίζουν πώς να υποστηρίξει η ομάδα τους! Το παγοδρόμιο είναι…


Κάμερα τεχνητής νοημοσύνης και γυάλινο design Aurora - SHOPPING FASHION LIFESTYLE\nΒρίσκεστε εδώ:Αρχική / ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ / Κάμερα τεχνητής νοημοσύνης και γυάλινο design Aurora\n«Πιστεύουμε ότι η συνταγή της επιτυχίας είναι απλή – να παρέχουμε στους καταναλωτές ένα πολύ καλό προϊόν! Αυτόν τον στόχο επιδιώκουμε καθημερινά στην Honor», δήλωσε ο George Zhao. «Αλλά δεν αρκούμαστε μόνο στο να προσφέρουμε ένα καλό προϊόν. Στόχος μας είναι να καλλιεργούμε έναν νέο lifestyle στους νέους σε όλο τον κόσμο. Λαμβάνουμε υπόψιν μας τις ιδέες τους, οι οποίοι αποτελούν πηγή έμπνευσης για εμάς».


Το πληρώα επανδρωμένο διαστημόπλοιο ξεκίνησεDragon, που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του κοινού προγράμματος SpaceX και NASA, έχει προγραμματιστεί για τις αρχές του 2020. Ωστόσο, πριν από την πρώτη πτήση με το πλήρωμα του πλοίου, το SpaceX σχεδιάζει να διεξάγει πυροσβεστικές δοκιμές αυτή την εβδομάδα με στόχο τη δοκιμή του συστήματος διάσωσης έκτακτης ανάγκης Crew Dragon. Τέτοιες δοκιμές πρέπει να διεξάγονται για να αποκτήσετε ένα πιστοποιητικό διαστημοπλοίου επανδρωμένου από τη NASA.\nΣύστημα συναγερμού διαστημοπλοίων πληρώματοςΤο Dragon είναι εξοπλισμένο με δύο τύπους συστημάτων πρόωσης: χαμηλό (Draco) και υψηλή πίεση (SuperDraco). Ο κύριος στόχος των 16 κινητήρων Draco είναι να διεξάγουν τροχιακούς ελιγμούς και 8 μηχανές SuperDraco έχουν σχεδιαστεί για να πυροβολούν και να ελέγχουν την προσγείωση της κάψας διάσωσης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.\nΕπιπλέον, πριν από την πρώτη επανδρωμένη εκτόξευση του πληρώματοςΤο Dragon SpaceX σχεδιάζει να πραγματοποιήσει άλλες 10 δοκιμές του συστήματος αλεξίπτωτων. Στην επίσημη σελίδα του Twitter παρουσιάζονται πλαίσια βίντεο πυρκαγιών του εκσυγχρονισμένου συστήματος διάσωσης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης που εξασφαλίζει την ασφάλεια των αστροναυτών.\nΕίναι γνωστό ότι τον Δεκέμβριο ο αεροδιαστημικός γίγανταςΗ Boeing έχει προγραμματίσει να διεξάγει δοκιμαστική πτήση σε αυτόματο τρόπο χωρίς να έχει πλήρωμα που να καλύπτεται από το CST-100 Starliner. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, θα γίνει η σύνδεση με το ISS.\nΤο πρώτο σοβαρό λανσάρισμα του Falcon Heavy: μια νέα εποχή διερεύνησης διαστήματος με βαρύς βλήματα\nΑνακοίνωση: Cubot R19\nΑναθεώρηση του Apple MacBook Pro 13 με γραμμή αφής - ένα όμορφο και ατελή φορητό υπολογιστή\nOrigami για μια διαφυγόντα οθόνη: TCL έννοιες\nΠόσο επικίνδυνα είναι τα κοπάδια αδέσποτων σκύλων;\nΤο ποσοστό αυτοκτονίας στον κόσμο έχει αυξηθεί λόγω της πανδημίας του κοροναϊού\nΗ παραπληροφόρηση του Διαδικτύου οδηγεί σε αύξηση των θυμάτων του CoVID-19;\nΔύο φτηνά smartphones NFC χαμηλού κόστους, με διάρκεια παιχνιδιού - BQ Strike Power Plus και Strike Power Max


«Η Βιβλιοθηκάριος της Βασόρας» μια αληθινή ιστορία παρουσιάστηκε ,στους μαθητές της Β΄ τάξης, την Τρίτη 16 Απριλίου. – Σύλλογος Γονέων 5ου Δημοτικού Χαλανδρίου\n17 Απριλίου 2013 Manager\n«Η Βιβλιοθηκάριος της Βασόρας» μια αληθινή ιστορία παρουσιάστηκε ,στους μαθητές της Β΄ τάξης, την Τρίτη 16 Απριλίου.\nΟ Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 5ου Δημοτικού σε συνεργασία με τον εκδοτικό οίκο Παπαδόπουλο και τον εμψυχωτή Χρήστο Χριστόπουλο παρουσίασαν στις 16.04.2013 στους μαθητές της Β΄ τάξης το βιβλίο «Η βιβλιοθηκάριος της Βασόρας», την αληθινή ιστορία της Αλία. Τα γεγονότα αποκαλύφθηκαν στον κόσμο από τη δημοσιογράφο της εφημερίδας New York Times, Σέιλα Κ. Ντιούαν, η οποία έμαθε για την Αλία και τη βιβλιοθήκη της στο “Χαμντάν” του Ανίς Μοχάμεντ, το καλύτερο εστιατόριο της Βασόρα, που βρισκόταν δίπλα στη βιβλιοθήκη. Η διερμηνέας της Σέιλα είπε ότι ο Ανίς είχε μια απίστευτη ιστορία να διηγηθεί, που αφορούσε τον πόλεμο, κι έτσι η Σέιλα συνάντησε τον Ανίς. Η Αλία, που συμμετείχε στη συζήτηση, μοιράστηκε μαζί τους αυτή την καταπληκτική ιστορία. Τώρα είναι αποφασισμένη να δει και πάλι τη βιβλιοθήκη να λειτουργεί.\nΗ συγγραφέας του βιβλίου και η βιβλιοθηκονόμος της Βασόρας Αλία Μοχάμεντ Μπέικερ.\nΗ ιστορία διαδραματίζεται στη Βασόρα, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ. Κατοικείται από 2,3 εκατομμύρια κατοίκους. Στη λογοτεχνία, η πόλη είναι γνωστή ως η πατρίδα του περίφημου Σεβάχ του Θαλασσινού. Εκεί υπήρχε η Βιβλιοθήκη της Βασόρας που φιλοξενούσε 30.000 βιβλία στα ράφια της.\nΤόπος συνάντησης ανθρώπων που αγαπούν τα βιβλία και συζητούν για θέματα πολιτισμού. Λίγο πριν την εισβολή του Απρίλη του 2003, στο Ιρακ,\nη βιβλιοθηκάριος Αλία Μοχάμεντ Μπέϊκερ, μετά την άρνηση του κυβερνήτη να προστατέψει τα βιβλία, αποφασίζει να τα μεταφέρει με δική της πρωτοβουλία σε ασφαλές μέρος. Στο πλευρό της στέκονται ο Ανίς, ο ιδιοκτήτης του διπλανού εστιατορίου, γείτονες και φίλοι. Μεταφέρουν τα βιβλία, κρυφά, τη νύχτα,\nσε καφάσια και σακιά, σε σπίτια και μαγαζιά με σκοπό να τα διαφυλάξουν. Λίγο αργότερα, η Βιβλιοθήκη καίγεται ολοσχερώς. Όμως η βιβλιοθηκάριος Αλία έχει καταφέρει να σώσει το 70% των βιβλίων της Βιβλιοθήκης. Η Αλία περιμένει πότε θα τελειώσει ο πόλεμος. Περιμένει και ονειρεύεται την ειρήνη…..Μπορείτε να διαβάσετε όλο το βιβλίο που κυκλοφορεί\nστην ελληνική γλώσσα από τις εκδόσεις\nΠαπαδόπουλος, πατώντας εδώ.\nPrevious Post:Ανακοίνωση της Ένωση Γονέων για την κατάργηση του 2ου Γυμνασίου Χαλανδρίου.\nNext Post:Αυτοσχέδια Μουσικά ΌργαναΟμαδική Εργασία στο μάθημα της Μουσικής, τάξεις γ΄, δ΄, ε΄