Ομιλία για την εθνική στρατηγική και τα Ελληνοτουρκικά στην Τρίπολη (pics,vid) | Arcadia Portal\nΙανουάριος 18, 2020 - 20:03\nΕκδήλωση με θέμα «Κράτος, εθνική ανεξαρτησία και εθνική στρατηγική τον 21ο αιώνα» πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2020 στο κατάμεστο Αποστολοπούλειο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρίπολης.\nΔιοργανωτές ήταν ο πολιτιστικός φορέας «Μέλισσα του Ελληνισμού» και ο δήμος Τρίπολης, ενώ ομιλητές ήταν ο κ. Παναγιώτης Ήφαιστος, Ομ. Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων - Στρατηγικών Σπουδών στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Πανεπιστημίου Πειραιώς και ο κ. Κώστας Γρίβας, Αναπληρωτής Καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων και του Πανεπιστημίου Αθηνών.\nΤην εκδήλωση άνοιξε ο κ. Γεώργιος Σγούρδος, ιατρός ακτινοδιαγνώστης πρόεδρος του (ΜτΕ) ο οποίος και μίλησε για την Αρκαδική καταγωγή του και φυσικά για τον φορέα και τον στόχο του.\nΗ Μέλισσα του Ελληνισμού (ΜτΕ) είναι ένας πολιτιστικός φορέας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που ιδρύθηκε στη Λωζάννη της Ελβετίας τον Δεκέμβριο του 2016. Σκοπός της ΜτΕ είναι η μελέτη και η προβολή του οικουμενικού μηνύματος του ελληνικού πολιτισμού.\nΚίνητρο για την ίδρυση του φορέα αυτού, αποτέλεσε η κοινή ανάγκη των μελών του ώστε να βιώσουν και να ερευνήσουν τον πνευματικό θησαυρό που ο Ελληνισμός δημιουργεί αδιαλείπτως επί χιλιετίες.\nΟ θησαυρός αυτός είναι η πηγή του Ήθους και του Τρόπου που συνδέουν διαχρονικά τους Έλληνες της διασποράς με τους συνέλληνες του μητροπολιτικού χώρου\nΧαιρετισμό απηύθυναν ο αντιπεριφερειάρχης Αρκαδίας κ. Λαμπρόπουλος Χρήστος και ο δήμαρχος Τρίπολης κ. Τζιούμης Κώστας, ενώ στην εκδήλωση παρευρέθηκαν εκπρόσωποι της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της περιφέρειας.\nΟ κ. Λαμπρόπουλος κατά την ομιλία του μίλησε για τα σημαντικά προβλήματα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η ελληνική κυβέρνηση εξαιτίας της κατάστασης στην νοτιοανατολική Μεσόγειο τονίζοντας ότι απαιτείται ενότητα.\nΟ κ. Τζιούμης καλωσόρισε τους ομιλιτές και ζήτησε από τον κ. Σγούρδο μια επιπλέον συνεργασία του φορέα με τον δήμο Τρίπολης ενόψει της διοργάνωσης των εορταστικών εκδηλώσεων που θα γίνουν στην Τρίπολη για το 2021.\nΟ κ. Κώστας Γρίβας, Αναπληρωτής Καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων και του Πανεπιστημίου Αθηνών, μίλησε για το πώς διαμορφώνεται η πολύ επικίνδυνη , όπως χαρακτήρισε, κατάσταση στην γειτονιά μας, τονίζοντας ότι είναι θέμα χρόνου να βρεθούμε μεταξύ μιας πολύ μεγάλης κρίσης με την Τουρκία\nΈχουμε απέναντί μας, μια εξαιρετικά επιθετική Τουρκία που θέλει να εξελιχθεί σε κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή και να ακρωτηριάσει την Ελλάδα, την στιγμή που ο ελληνισμός βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, έτσι πρέπει να γνωρίζουμε τους κινδύνους, αλλά και τις ευκαιρίες μέσα σε αυτό το διεθνές σύστημα\nΟ κ. Παναγιώτης Ήφαιστος, Ομ. Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων - Στρατηγικών Σπουδών στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Πανεπιστημίου Πειραιώς μίλησε για τον ελληνισμό, για την διαχρονικότητα του ελληνικού πολιτισμού, του ελληνικού κράτους, για το πώς είναι και πώς πρέπει να είναι.\nΜεταξύ άλλων μίλησε για την επίσκεψη του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ στην Αθήνα, για τον υποθαλάσσιο αγωγό East Med, αλλά και για την δραστηριότητα της Τουρκίας η οποία είναι πολύ έντονη.\nArcadiaPortal.gr Ομιλία «Κράτος, εθνική ανεξαρτησία και εθνική στρατηγική τον 21ο αιώνα»\nVideo of ArcadiaPortal.gr Ομιλία «Κράτος, εθνική ανεξαρτησία και εθνική στρατηγική τον 21ο αιώνα»\nΥποβλήθηκε από Σύντροφος προβο... (χωρίς επαλήθευση) στις Σάβ, 18/01/2020 - 21:31.\nΑπό τη Σπίθα και τους αγανακτισμένους στη χάραξη εθνικής στρατηγικής!\nΥποβλήθηκε από τ (χωρίς επαλήθευση) στις Κυρ, 19/01/2020 - 00:47.\nΆλλη μια ΜΚΟ ξεφύτρωσε, καλο θα ηταν να ξέρουμε από που και πόσο χρηματοδοτήθηκε...\nΥποβλήθηκε από Γιώργος Σγούρδος (χωρίς επαλήθευση) στις Κυρ, 19/01/2020 - 03:25.\nΠαρά τον κακεντρεχή χαρακτήρα\nΠαρά τον κακεντρεχή χαρακτήρα του σχολίου σας, απαντώ. Η μόνη πηγή εσόδων είναι η συνδρομή των μελών μας, που μας επιτρέπει τη διοργάνωση των εκδηλώσεων. Κατά τ' άλλα, όλοι μας είμαστε εθελοντές. Το καταστατικό μας μπορείτε να το βρείτε στην ιστοσελίδα melissa.org Ευχαριστώ.\nΥποβλήθηκε από Λακάν (χωρίς επαλήθευση) στις Κυρ, 19/01/2020 - 13:44.\nReunion των αγανακτισμένων του '11 με ολίγη από πολιτευόμενους με άγνοια της ανθρωπογεωγραφίας του χώρου. Τι Λωζάνη, τι Κοζάνη;\nΥποβλήθηκε από Anonymous (χωρίς επαλήθευση) στις Κυρ, 19/01/2020 - 16:24.\n03:25 Καλο θα ηταν κε\n03:25 Καλο θα ηταν κε Σγούρδο να μας στείλετε (στην σελίδα) και τον οικονομικό απολογισμό καθε έτους έσοδα - έξοδα για να σας πιστέψουμε ...\nΥποβλήθηκε από Ανώνυμος (χωρίς επαλήθευση) στις Κυρ, 19/01/2020 - 19:37.\nΗ ηλίθια συμπεριφορά του\nΗ ηλίθια συμπεριφορά του ωχαδελφιστη Έλληνα να μην ασχολείται με την ουσία της συζήτησης ψάχνοντας διαρκώς φαντάσματα\nΥποβλήθηκε από Anonymous (χωρίς επαλήθευση) στις Κυρ, 19/01/2020 - 22:50.\nΩχαδερφισμός είναι να ζητά να μάθει κάποιος αν έχουν χρηματοδοτηθεί από δημόσιο χρήμα (φόροι) , τέτοιες φιέστες;\nΥποβλήθηκε από Anonymous (χωρίς επαλήθευση) στις Δευ, 20/01/2020 - 01:05.\nΗ Περιφέρεια ο Δήμος η κάποιος φορέας του Δημοσίου έβαλε λεφτά; Αυτό καλό είναι να το ξέρουμε. Ο νέος περιφερειάρχης έβγαλε μια λίστα προ καιρού στη δημοσιότητα και όλο τέτοιες φιέστες είδαμε ότι χρηματοδοτούσαν οι προηγούμενοι, εν αγνοία βέβαια των πολιτών.\nΥποβλήθηκε από Γιώργος Σγούρδος (χωρίς επαλήθευση) στις Δευ, 20/01/2020 - 11:29.\nΈγιναν κάποια σχόλια σχετικά με τα οικονομικά της εκδήλωσης. Λοιπόν, λαμβάνοντας υπ' όψιν την κατάσταση των οικονομικών στην Πατρίδα μας, θα ήταν τουλάχιστον άκομψο να διοργανώσει στην πόλη μας εκδήλωσηένας φορέας με έδρα στην Ελβετία με την απαίτηση να καλύψει το κόστος ο πολίτης της Τρίπολης. Σας ενημερώνω υπεύθυνα και επώνυμα πως ο Δήμος Τρίπολης ανέλαβε μόνο την αποστολή ενημερωτικών email και τη διάθεση του αμφιθεάτρου του Πνευμ. Κέντρου. Η διαμονή των ομιλητών, οι αφίσες, ο μπουφές και τα αεροπορικά εισιτήρια του γράφοντος καλύφθηκαν αποκλειστικά από μένα προσωπικώς. Ευχαριστώ.\nΥποβλήθηκε από Γιώργος Σγούρδος (χωρίς επαλήθευση) στις Δευ, 20/01/2020 - 11:44.\nΑγαπητέ Ανώνυμε 16:24, ο\nΑγαπητέ Ανώνυμε 16:24, ο σύλλογός μας υπάγεται στο Αστικό Δίκαιο της Ελβετίας, κάνουμε Ετήσια Γενική Συνέλευση με ταμειακό έλεγχο, παρουσία των μελών μας, σύμμφωνα με τους νόμους του κράτους. Διαχειριζόμαστε μικρά ποσά και οι εκδηλώσεις μας έχουν μικρό κόστος (π.χ. ο χώρος όπου διεξάγονται οι διαλέξεις στη Λωζάννη, παρέχεται σε χαμηλή τιμή καθώς ο διευθυντής είναι συμπατριώτης μας). Έχουμε περιορισμένα μέσα, όλα γίνονται με προσωπικό εθελοντικό αγώνα όλων μας. Αν σας ξενίζει αυτό και πιστεύετε ότι πίσω από κάθε δραστηριότητα κρύβεται κάποια παρανομία, είναι δικό σας πρόβλημα, όχι δικό μας.\nΥποβλήθηκε από Anonymous (χωρίς επαλήθευση) στις Δευ, 20/01/2020 - 13:39.\nΕσας δεν σας ξενίζουν αυτά που έβγαλε ο νυν περιφερειάρχης και ο τρόπος με τον οποίο χρηματοδοτούνται οι διάφορες εκδηλώσεις; Εγώ θέλω ξεκάθαρα να ξέρω οι φόροι μου τι χρηματοδοτούν . Μακάρι να χρηματοδοτήσατε μόνοι σας την εκδήλωση. Πάντως αυτό που λέτε ότι είναι δικό μου πρόβλημα δεν σας τιμά (μάλλον αλαζονικό φαίνεται).\nΥποβλήθηκε από ΑΛ€ΧΧΟΝ (χωρίς επαλήθευση) στις Δευ, 20/01/2020 - 19:03.\n@13:39 Το που πάνε οι φόροι μας θα το καταλάβεις το 2021 όταν η Γιάννα θα φιλοξενήσει και Τούρκους για να γιορτάσουμε μαζί την επέτειο της Επαναστάσεως. Εκεί θα δεις γλέντια στην υγειά μας.\nΥποβλήθηκε από Anonymous (χωρίς επαλήθευση) στις Τρί, 21/01/2020 - 10:09.\nγιώργο μην τους ακούς, εξαιρετική εκδήλωση με τον γρίβα "να τα σπάει" με τα όσα είπε. καλή επιτυχία στην μέλισσα.\nΥποβλήθηκε από AΛ€XXON (χωρίς επαλήθευση) στις Τρί, 21/01/2020 - 13:46.\nΕυχαριστούμε την Μέλισσα και\nΕυχαριστούμε την Μέλισσα και τον κ. Σγούρδο για την αναγκαία αφύπνιση επί των εθνικών θεμάτων.


Μάνος Χατζιδάκις: 16 χρόνια από τον θάνατό του – Μαρτυρία Μίκη Θεοδωράκη: «Ο Μάνος κι εγώ» « christianna loupa journey to ithaca\n« Παρατείνεται η προθεσμία υποβολής του Ε9 για τα νομικά πρόσωπα\nΗ Υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου για την απεργία των βαθμολογητών »\nH Ελλάδα ήταν τότε μια κατεστραμμένη χώρα και, το πιο σοβαρό, με αβέβαιο μέλλον. Μπορεί οι Γερμανοί να είχαν φύγει και ο λαός να ζούσε τη χαρά της απελευθέρωσης, όμως όλοι ή σχεδόν όλοι γνωρίζαμε ότι η ευτυχία μας ήταν προσωρινή και ότι καινούργιες συμφορές ήταν μπροστά μας.H πρώτη μας συνύπαρξη με τον Μάνο έγινε στις κουίντες του θεάτρου της Βρετάνιας. Αυτός είχε γράψει τη μουσική για «Το καλοκαίρι θα θερίσουμε» του Αλέξη Δαμιανού κι εγώ διηύθυνα τη μικρή χορωδία από Επονίτες. Κάπου κάπου τον αντικαθιστούσα στο αρμόνιο. Ο θίασος των Ενωμένων Καλλιτεχνών ήταν ο επίσημος θίασος της Αριστεράς, του EAM, κι αυτό από μόνο του έδειχνε το ιδεολογικό στρατόπεδο στο οποίο ανήκαμε και οι δύο. Αλλωστε αυτό ήταν κάτι το αυτονόητο για το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής νεολαίας και ιδιαίτερα της σκεπτόμενης. Τότε ο Μάνος έκανε τα πρώτα του βήματα προς τη δημοσιότητα, προς τη φήμη, για να φτάσει συντομότερα από κάθε άλλον στην κορυφή.\nΟταν αρχίσαμε να επισκεπτόμαστε ο ένας το σπίτι του άλλου, αυτός να έρχεται στη Σμύρνης 39 στη Νέα Σμύρνη κι εγώ στη Μάνου 3 στο Παγκράτι, ήταν φυσικό να παίζουμε ο ένας στον άλλο τις συνθέσεις μας στο πιάνο. Ακολουθούσε συζήτηση στην αρχή για τη μουσική, με κατάληξη στην πολιτική. H διαφορά μας τότε ήταν ότι εγώ ήμουν οργανωμένος και γι’ αυτό θα έλεγα φανατισμένος. Δεν ήθελα να δω την πραγματικότητα που μου ανέλυε με την τετράγωνη λογική του ο Μάνος, όμως αυτές οι διαφωνίες μας, αντί να μας απομακρύνουν, μας έφερναν πιο κοντά: Εγώ τον εκτιμούσα ακόμα πιο πολύ γιατί συμφωνούσα στο βάθος με την ορθότητα και την εντιμότητα της σκέψης του. Εκείνος πάλι έβλεπε ότι ήμουν πιασμένος στο δόκανο ενός «πρέπει» που με οδηγούσε πέρα από τη λογική…\nΟταν βρέθηκα στα 1947 εξόριστος στην Ικαρία, μου έγραψε: «Εχω τύψεις που εσύ είσαι εκεί κι εγώ έμεινα εδώ…».Ο Μάνος ήταν ένας συμφωνιστής… Θυμάμαι σαν και τώρα τα καυτά μεσημέρια του θέρους του 1946, μόνοι μας στα τελευταία καθίσματα του λεωφορείου που ανέβαινε τη Συγγρού. Κάθε μεσημέρι η μητέρα μου μας έκανε το τραπέζι και μετά πηγαίναμε για τις δουλειές ή τις σπουδές μας στην Αθήνα. Ο Μάνος μού μιλούσε ασταμάτητα για τα συμφωνικά έργα που είχε στο μυαλό του και για τους πιο απίθανους συνδυασμούς οργάνων που θα χρησιμοποιούσε. Π.χ., τρία τρομπόνια και δύο άρπες για το ένα, ορχήστρα πνευστών με σόλο τσέλο για το άλλο… και ούτω καθ’ εξής.\nΜετά τον Εμφύλιο ο Χατζιδάκις ήταν ήδη πολύ γνωστός κυρίως από τις μουσικές που έγραψε για το θέατρο. Οταν ξεκινούσε με τον Κάρολο Κουν, με τον «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα, στα 1948, δεν μπόρεσα να αντισταθώ και πήγαμε με τη Μυρτώ στην πρεμιέρα. Ημουν παράνομος και κινδύνευα την ίδια τη ζωή μου. Καθήσαμε στα πίσω καθίσματα, για να κρύβομαι, και μαγεμένος από τη θεσπέσια μουσική του τού έστειλα ένα μικρό σημείωμα που το είχε φυλάξει και μου το έδειχνε συχνά με μεγάλη πάντα συγκίνηση. Υποθέτω τόσο για τα καλά μου λόγια όσο και γιατί γνώριζε τους κινδύνους που αψήφησα για να είμαι κοντά του σ’ εκείνη την ξεχωριστή για κείνον στιγμή.\nΚανείς δεν μπορεί να φανταστεί σήμερα την ιδιαιτερότητα εκείνων των καιρών. Πόσο ο θάνατος σεργιανούσε στις γειτονιές της Αθήνας και πόσο διακινδύνευες αν τύχαινε να βοηθήσεις κάποιον… μελλοθάνατο. Και ο Μάνος ήταν από τους λίγους που στην περίπτωσή μου δεν φοβήθηκε τις συνέπειες. Μου άνοιξε το μικρό του σπίτι στο Παγκράτι και με έκρυβε συστηματικά. Πόσο όμορφες ήταν εκείνες οι μέρες που ο θάνατος καιροφυλακτούσε, όμως εμείς – ίσως γι’ αυτό – παίζαμε αμέτρητες ώρες στο πιάνο τις συνθέσεις μας, ανταλλάσσαμε απόψεις και όνειρα, επιθυμίες και σχέδια, αδιαφορώντας αν μια στιγμή αργότερα όλα θα είχαν τελειώσει…\nΕίχαμε συνθέσει και οι δύο «παιδικά» τραγούδια. Γιατί «παιδικά»; Ισως γιατί οι στίχοι έβγαιναν από σχολικά βιβλία με τους εθνικούς μας ποιητές. Ισως γιατί το ύφος ήταν απλό, διάφανο, άμεσο για να τραγουδηθεί από παιδιά και μεγάλους… Πόσες και πόσες μελωδίες από τις «παιδικές» μας συνθέσεις δεν έγιναν αργότερα γνωστά τραγούδια… Ο Μάνος τα χρησιμοποίησε στο θέατρο. Εγώ στις… όπερες! Γραμμένα όλα στα είκοσί μας χρόνια ήταν, θα λέγαμε, η μουσική μας ταυτότητα.\nΠράγματι, τα ακούσματά μας ήταν ακόμα λίγα και οι ξένες επιρροές λιγότερες, έτσι μέσα σ’ αυτά τα έργα ήμαστε «εμείς»… Κάποτε αποφασίσαμε να τα πάμε στο υπουργείο Παιδείας. Υπήρχαν πολλοί φίλοι που μας προέτρεπαν. «Αυτά θα πρέπει να τα μάθουν τα ελληνόπουλα» μας έλεγαν.Πόσο όμως ντροπιαστήκαμε όταν διαπιστώσαμε ότι δεν υπήρχε κατάλληλη διεύθυνση, υπάλληλοι, αρμόδιοι… Ολοι μάς κοίταζαν έκπληκτοι. Οι περισσότεροι θα μας θεώρησαν ψώνια… «Ακούς εκεί παιδικά τραγούδια»… Τέλος, τα αφήσαμε σε κάποιο γραφείο, όπου οι υπάλληλοι τα έθαψαν κάτω από σωρούς εγγράφων. Ομως σε πείσμα τους εκείνα κατάφεραν να επιζήσουν με άλλο τρόπο, να γίνουν γνωστά και να αγαπηθούν από τους Ελληνες.\nΓια να δώσω ένα πρόχειρο παράδειγμα, θυμάμαι πως ο Οδυσσέας Ελύτης είχε ενθουσιαστεί με κάποιο τραγούδι που έγραψα επάνω σε ποίηση Βαλαωρίτη στα 1938… Ετσι αργότερα έβαλε νέους δικούς του στίχους και έγινε το τραγούδι «Ανάμεσα Σύρο και Τζια». Ο Μάνος χρησιμοποίησε τις μελωδίες από τα δικά του «παιδικά» στη «Μικρή Λευκή Αχιβάδα» (κι από κει στο «Το καλοκαίρι θα θερίσουμε» ή το ανάποδο), στον «Ματωμένο γάμο», στα τραγούδια για τον Μπρεχτ και ποιος ξέρει σε πόσα άλλα γνωστά τραγούδια.Ημαστε λοιπόν βασικά μελωδιστές με κοινή φιλοδοξία να συνθέσουμε συμφωνικά έργα\nΚαι το τραγούδι; Το ελαφρό τραγούδι που δέσποζε τότε δεν παρουσίαζε για μας το παραμικρό ενδιαφέρον σαν αντικείμενο σοβαρής μουσικής ενασχόλησης. Οσο για το λαϊκό, θυμάμαι ότι από το 1946 ο Μάνος μάς έπαιζε σε πιάνο τις διασκευές του πάνω σε τραγούδια του Μητσάκη και άλλων. Ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο απέδιδε πιανιστικά τις πενιές των μπουζουκιών με τις επαναλαμβανόμενες νότες έγινε σχολή… Ομως για μας τους ορκισμένους συμφωνιστές η μεταγραφή λαϊκών μελωδιών στο «ευρωπαΐζον» πιάνο δεν πήγαινε πέρα από το στοιχείο της γραφικότητας. Το ίδιο και με τις «Εξι Λαϊκές Ζωγραφιές».\nΚαι όμως ένα μυστηριώδες κύμα μιας κρυφής γοητείας μάς κατακυρίευε σιγά σιγά. Γιατί, αλήθεια, τόσο μεγάλη και βαθιά συγκίνηση για πράγματα τόσο απλά; Τι ήταν αλήθεια τα έργα αυτά μπροστά σε έναν Στραβίνσκι, έναν Μπάρτοκ, έναν Σοστακόβιτς, για να μας συγκινούν και να μας καθηλώνουν;Στο σημείο αυτό χώρισαν οι δρόμοι μας με τον Μάνο, για να ξανασμίξουν λίγα χρόνια αργότερα, στη δεκαετία του ’60.\nΣτο μεταξύ η δική μου αγωνία συνεχιζόταν παίρνοντας όλο και πιο δραματική μορφή για μένα. Με το ένα μάτι στη Δύση και με το άλλο στην Ελλάδα… Τι να κάνω; Πώς να το κάνω; Πώς να συνδυάσω, πώς να παντρέψω αυτούς τους δύο κόσμους;Οταν άκουσε ο Χατζιδάκις τη δική μου «Ελληνική Αποκριά» (1953, Ελληνικό Χορόδραμα), τον είδα με μεγάλη μου ανακούφιση να συμφωνεί. Αλλωστε το έπαιζε συχνά με την Ορχήστρα των Χρωμάτων και είχε κάνει απόπειρες να ολοκληρώσει μια ηχοληψία όπως ο ίδιος την ήθελε: με τελειότητα. Τι ήταν εν τέλει το έργο αυτό; Νομίζω μια πρόταση για ενορχήστρωση ενός καθαρά ελληνικού μουσικού υλικού…\nΣυνθέτοντας συνεχώς συμφωνικά έργα βυθιζόμουν όλο και πιο πολύ σ’ έναν μουσικό κόσμο που στο βάθος με απομάκρυνε από την Ελλάδα. Ισως γι’ αυτό δεν χαιρόμουν πια με τις όποιες επιτυχίες μου, γιατί η αναγνώριση προερχόταν από ένα κοινό που δεν με αφορούσε.Οταν πήγα και είδα τη «Στέλλα», θυμάμαι ότι μέθυσα κυριολεκτικά με τις μελωδίες του Χατζιδάκι.\nΠήγα και ξαναπήγα έως ότου τις μάθω καλά για να τις παίζω στο πιάνο. Πόσο τυχερός είναι, έλεγα μέσα μου, που μπορεί να εκφράζεται 100% ελληνικά, χωρίς φιοριτούρες, πολύπλοκες κατασκευές και σκοτεινές συγχορδίες. Πόσο ήμουν δυστυχισμένος σε εκείνη την πρώτη διεθνή αναγνώριση, ιδιαίτερα μετά την «Αντιγόνη» στο Κόβεντ Γκάρντεν. Χαιρετώντας από τη σκηνή το αριστοκρατικό κοινό της πρεμιέρας, αποφάσισα ακριβώς εκείνη τη στιγμή να το βάλω στα πόδια και να γυρίσω στη φυσική μου κοίτη, στην πατρίδα μου.Λες και μάντεψε τη σκέψη μου ο Γιάννης Ρίτσος, μου έστειλε τότε τον «Επιτάφιο» (1958). Ευθύς μόλις έγραψα τα τραγούδια, τα έστειλα – πού αλλού – στον Χατζιδάκι. Οταν τον συνάντησα τον άλλο χρόνο στο σπίτι του στο Παγκράτι, έβγαλε και μου έδειξε τους μαγικούς δίσκους Fidelity με τα πρώτα του τραγούδια. Πόσο ήταν πλήρης, ευτυχής, ολοκληρωμένος. Κι εγώ πόσο τον ζήλεψα εκείνη τη στιγμή: Ενα κοινό εφηβικό μας όνειρο, να πάει η μουσική μας παντού, εκείνος το πραγματοποιούσε.\nΤότε τον ρώτησα: «Πήρες τον “Επιτάφιο”, Μάνο; Τι γνώμη έχεις;». Δεν τόλμησα να τον ρωτήσω αν μπορεί να ηχογραφηθεί… Ομως εκείνος φαίνεται ότι έβλεπε στο πρόσωπό μου τη συνέχιση του κοινού μας ονείρου, του συμφωνιστή:- Εσύ γράφεις συμφωνικά έργα και πας πολύ καλά. Κατάφερες αυτό που και οι δύο επιθυμούσαμε τόσο. [Ωστόσο εγώ τα έβλεπα ανάποδα, πίστευα πως εκείνος τα είχε καταφέρει καλύτερα.] Τώρα παίζεται στην Επίδαυρο η μουσική σου για τις «Φοίνισσες», συνέχισε. Εχεις παραγγελίες, μπαλέτα, γίνεσαι γνωστός στην Ευρώπη. Ναι, γνωρίζω τον «Επιτάφιο», όμως πρέπει να σου πω ειλικρινά ότι δεν είναι αντάξιός σου…\nΒαθιά γοητευμένος δεν είπα λέξη. Ο Μάνος μάς είχε καλέσει με τη Μυρτώ σε γεύμα στην Πλάκα. Ελαμπε. Ο κόσμος τον αναγνώριζε. Τον θαύμαζε. Τον αγαπούσε. Το φαινόμενο Χατζιδάκις δέσποζε ήδη στο κέντρο του εθνικού μας στερεώματος.Τον επόμενο χρόνο εν τούτοις ο Μάνος ηχογράφησε πρώτος τα τραγούδια του «Επιτάφιου», κάνοντας έτσι τις πορείες μας παράλληλες. Το πόσο ήταν όχι μόνο παράλληλες αλλά και παρόμοιες το δείχνει η κοινή μας αγάπη τόσο για το τραγούδι όσο και για τη συμφωνική μουσική. Εγώ την έδειξα με συμφωνικές συνθέσεις, ενώ ο Μάνος με τη διεύθυνση συμφωνικών έργων.Αλλωστε μήπως δεν υπήρξε διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας, της Λυρικής Σκηνής, του Γ’ Προγράμματος και δεν είχε σειρά άλλων δραστηριοτήτων που έδειχναν τα πραγματικά του ενδιαφέροντα; Μήπως η πνευματική του καλλιέργεια, τα φιλοσοφικά του ενδιαφέροντα, οι κοινωνικές του ευαισθησίες δεν εκδηλώνονταν κάθε τόσο, με την έκδοση, λ.χ., του «Τέταρτου», καθώς και με τις καίριες παρεμβάσεις του σε φλέγοντα θέματα, παρεμβάσεις που συχνά έβαζαν στα γεγονότα τη σφραγίδα της προσωπικότητάς του; Μιας προσωπικότητας που είχε την πολυτέλεια να δηλώνει προσωπικός φίλος του Καραμανλή και παράλληλα να υποστηρίζει θέσεις πέραν ακόμα των επισήμων απόψεων της Αριστεράς.\nΔιαφορετικός παντού και σε όλα Ο Χατζιδάκις ήταν «διαφορετικός» και ήταν περήφανος γι’ αυτό και είχε τη μεγάλη δύναμη να το δείχνει σε πολύ δύσκολους καιρούς, γιατί το θεωρούσε πράξη ελευθερίας και ολοκλήρωσης. Θα έλεγα ότι ήταν διαφορετικός παντού και σε όλα. Το εκπληκτικό ήταν ότι το εγνώριζε πριν ακόμα το υποψιαστούν οι άλλοι. Ηταν οικείος, πάντα μέχρι του σημείου που εκείνος ήθελε, ήταν εκείνος που σε κάθε περίπτωση έθετε τους «κανόνες του παιχνιδιού», και είχε μια «μεγαλοπρέπεια» θα έλεγε κανείς και ένα κύρος που μπροστά του δεν υπήρχε δεύτερη γνώμη. Γιατί ο Χατζιδάκις δεν έγινε μεγάλος. Γεννήθηκε μεγάλος! Και ακόμα, είχε το προσόν να επιβάλλει στους άλλους αυτή την πραγματικότητα. Οταν μιλούσε, διατύπωνε τόσο άρτια, με τόσο άψογα ελληνικά και τόσο τέλεια τεκμηριωμένα οτιδήποτε έθιγε, που σε έπειθε χωρίς δεύτερη σκέψη. Ηταν μια αυθεντία. Μια μοναδική περίπτωση ανθρώπου που σε καθήλωνε μονάχα με ένα βλέμμα.Εμένα προσωπικά, πέραν όλων των άλλων, με γοήτευε. Ναι, ήταν ένας γόης. Ως άνθρωπος, ως διανοούμενος και ως συνθέτης. Και νομίζω ότι αυτή η γοητεία αποτελεί την πεμπτουσία της μουσικής του που αναστατώνει τις αισθήσεις και τη σκέψη μας. Τον κάνει απολύτως οικείο και παράλληλα τόσο διαφορετικό – τόσο πιο σημαντικό – από όλους εμάς. Ενα δώρο των θεών στη χώρα μας, που με μικρούς συνδυασμούς ήχων τόσο προσωπικών, δηλαδή με τις μαγικές του μελωδίες, φτάνει στα βάθη της εθνικής συλλογικής μας ευαισθησίας, ρουφάει το μεδούλι της και μας το δωρίζει με αθάνατα έργα που θα φωτίζουν πάντα τους ανθρώπους, έλληνες και αλλοδαπούς.\nΔιαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=34&artid=151949&dt=15/06/2003#ixzz0iecKOZ6Z\nΑΠΟΣΤΟΛΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΡΙΚΟΣ\nThis entry was posted on Ιουνίου 15, 2010 στις 19:14\tand is filed under Uncategorized. Με ετικέτα: Έλληνες συνθέτες, Μάνος Χατζιδάκις, Μίκης Θεοδωράκης. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\nΈνα Σχόλιο to “Μάνος Χατζιδάκις: 16 χρόνια από τον θάνατό του – Μαρτυρία Μίκη Θεοδωράκη: «Ο Μάνος κι εγώ»”\nΑύγουστος 9, 2010 στις 12:14\nNeo Blog Gia DHMOSKHPEIS sto http://greecevote.blogspot.com


Ιαματικά Λουτρά Ποταμιάς: Θησαυρός ή Άνθρακας; - ΕΜΠΡΟΣ\nΑρχική Αρχείο Παλαιότερων Άρθρων Αρχείο Αρθρογραφίας 2009 Ιαματικά Λουτρά Ποταμιάς: Θησαυρός ή Άνθρακας;\nΙαματικά Λουτρά Ποταμιάς: Θησαυρός ή Άνθρακας;\nΗ τραγική κατάσταση που βρίσκονται σήμερα οι εγκαταστάσεις των Ιαματικών Λουτρών Ποταμιάς, μετά και την επιδρομή και λεηλασία που υπέστησαν μέσα στο 2008 μας έδωσε το έναυσμα. Σε αυτό ήρθαν να προστεθούν τα φιλόδοξα προγράμματα ανάπτυξης ιαματικού τουρισμού στα ορεινά χωριά του νομού μας της Νομαρχίας Ξάνθης, αλλά και η γενικότερη προσπάθεια μεταστροφής της παραγωγικής βάσης του νομού Ξάνθης από αγροτική που είναι σε μεγάλο βαθμό ακόμη και σήμερα, σε μια παραγωγική βάση στηριγμένη σε υπηρεσίες, με αιχμή τον τουρισμό.\nΌλα τα παραπάνω μας έστρεψαν στο να μιλήσουμε με έναν από τους βαθύτερους γνώστες αλλά και φανατικούς υποστηρικτές της ιδέας της προώθησης του ιαματικού τουρισμού αλλά και της χρήσης της γεωθερμίας γενικότερα. Αναφερόμαστε στον Γενικό Γραμματέα του Συνδέσμου Ιαματικών Πηγών Ελλάδας, Μέλος της Επιτροπής Διαχείρισης Ιαματικών Πηγών του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και καθηγητή Υδρογεωλογίας του Α.Π.Θ., Δρ. Αγγελίδη Ζήση, οι απόψεις του οποίου παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όχι μόνο για το συγκεκριμένο θέμα, αλλά και για την γενικότερη κατεύθυνση που βλέπουμε να παίρνει η ανάπτυξη στο νομό μας, με ευθύνη εθνικών αλλά και τοπικών φορέων εξουσίας και παραγόντων.\nΕρώτηση: Η άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα τα Λουτρά της Ποταμιάς είναι γνωστή. Υπάρχει μάλιστα και κάποια πρόβλεψη για την επισκευή των εγκαταστάσεων μέσα στο τρέχον έτος. Ποιες όμως πιστεύετε ότι είναι οι προοπτικές που έχει ο συγκεκριμένος χώρος, αναφορικά με την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής;\nΑπάντηση: Κατ’ αρχήν θα πρέπει να γίνει γνωστό πως τα συγκεκριμένα Ιαματικά Λουτρά ανήκουν στον Ε.Ο.Τ. ο οποίος παραχωρεί την διαχείρισή τους με συμβάσεις, σε φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Στην συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα ταιριάζει το γνωστό γνωμικό «ήταν στραβό το κλίμα το έφαγε και ο γάιδαρος… Η αλήθεια είναι πως η περιοχή είναι από μόνη της προβληματική λόγω θέσης και μορφολογίας. Αυτό δυσχεραίνει την αποτελεσματική εκμετάλλευση του εξαιρετικού και σχεδόν επιφανειακού κοιτάσματος για τουριστική χρήση. Μην ξεχνάτε ότι η περιοχή μαστίζεται από ένα μόνιμο σχεδόν πρόβλημα με τα κουνούπια, ενώ και η απουσία τουριστικών υποδομών που υπάρχει στην περιοχή δεν βοηθά την ανάπτυξη και την αξιοποίηση σε αυτή την κατεύθυνση.\nΕρώτηση: Όπως γνωρίζετε όμως υπάρχει η εκφρασμένη στόχευση για δράσεις προς την κατεύθυνση της τουριστικής ανάπτυξης του νομού μας, με μοχλό μάλιστα τον ιαματικό και όχι μόνο βέβαια, τουρισμό. Σας θυμίζω μάλιστα την αντίστοιχη προσπάθεια στις ορεινές Θέρμες, που προβλήθηκε ιδιαίτερα από τη Νομαρχία Ξάνθης.\nΑπάντηση: Μην έχετε αυταπάτες. Ούτε η περίπτωση των Θερμών είναι εύκολη για τουριστική αξιοποίηση. Εκεί έγινε μία μελέτη. Τέτοιες μελέτες υπάρχουν δεκάδες για διάφορα σημεία της χώρας. Η ουσιαστική και ρεαλιστική αξιοποίηση όμως τέτοιων σχεδίων με την συμμετοχή ιδιωτικών επενδύσεων είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα, πολύ πιο δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Επειδή μάλιστα συμμετείχα στην σχετική προσπάθεια για την περιοχή των Θερμών είχα την ευκαιρία να έχω συνομιλήσει για το θέμα και με το Νομάρχη Ξάνθης, εκθέτοντας τις απόψεις μου αυτές.\nΕρώτηση: Επανερχόμενοι στο θέμα της Ποταμιάς, πιστεύετε πως η όποια εξέλιξη των υπηρεσιών που μπορούν να παρασχεθούν στους επισκέπτες εκεί, καθώς και η όποια τουριστική ανάπτυξη της περιοχής μπορεί να γίνει, είναι ευθύνη του τοπικού Δήμου Αβδήρων;\nΑπάντηση: Θα ήταν άδικο να ειπωθεί κάτι τέτοιο. Επειδή γνωρίζω την κα Τσακίρη έχω να πω πως πρόκειται για μία εξαιρετικά δραστήρια δήμαρχο που όμως το συγκεκριμένο ζήτημα ξεπερνά κατά πολύ τις δυνατότητες παρέμβασής της, όπως φυσικά και αυτές του Δήμου. Για την αξιοποίηση της περιοχής θα μπορούσαν σίγουρα να κάνουν πολύ περισσότερα πράγματα τόσο η Νομαρχία Ξάνθης, όσο και κυρίως, η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Είναι ανεπίτρεπτο π.χ. να μην μπορεί να εκμεταλλευθεί το 65 βαθμών Κελσίου επιφανειακό κοίτασμα ο ιδιοκτήτης του παρακείμενου ξενοδοχείου για ν’ αποφύγει την χρήση πετρελαίου, ή ο όποιος επιχειρηματίας θα ήθελε να δραστηριοποιηθεί στην περιοχή, προσβλέποντας και στον ιαματικό τουρισμό. Αλλά το μεγαλύτερο ζητούμενο που υπάρχει στην περιοχή, δεν είναι το θέμα της ανάπτυξης ή μη ιαματικού τουρισμού και θερμαλισμού, αλλά το θέμα της ανάπτυξης της γεωθερμίας στην περιοχή. Έχω τονίσει και υποστηρίξει επανειλημμένα το προφανές: η περιοχή της Ποταμιάς, αλλά και ολόκληρος ο νομός, είναι μία, κατά βάση, αγροτική περιοχή. Η ανάπτυξη της γεωθερμίας στην περιοχή με την στήριξη θερμοκηπιακών μονάδων που θα λειτουργούσαν βασισμένα στην γεωθερμία και όχι στο πετρέλαιο θα μπορούσαν ν’ αποδώσουν πολλαπλάσια από ότι θα μπορούσε ποτέ ν’ αποδώσει η όποια, όσο φιλότιμη και ειλικρινείς και να ήταν, προσπάθεια ανάπτυξης ιαματικού τουρισμού.\n«Δεν ανακαλώ τίποτε που είναι αλήθεια»\nΟ τρόπος με τον οπ&#…\nΑγρότες όμηροι στα χέρια «αετονύχηδων» εμπόρων\nΔεν είναι καινοφ^…\nΠάνε να τους καταργήσουν το 12%\nΤην έντονή τους α\t…


Ristorante Avanti, Γουίντσορ - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nRistorante Avanti: Εστιατόρια στην περιοχή\nΕστιατόρια σε Οικογένειες με παιδιά για: Riverside\nΕστιατόρια σε Πίτσα για: Devonshire\nΔραστηριότητες κοντά σε: Ristorante Avanti\nRistorante Avanti, Γουίντσορ\nΝο 51 από 649 Εστιατόρια - Γουίντσορ\n1317 Hall Ave, Γουίντσορ, Οντάριο N8X 4R2, Καναδάς\nΦανταστικό Ιταλικό Εστιατόριο\nΟ/η vinny53, Owner του Ristorante Avanti, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 31 Ιουλίου 2017\nΤόσο καλή όσο και η τελευταία φορά\nΤο δείπνο με την οικογένεια.\nAviance και καλό φαγητό.\nΠαρτίδες του καλού φαγητού\nΤο καλύτερο φαγητό στην πόλη στο κλάσμα της τιμής\nΠεράσαμε υπέροχα στο Avanti!\nΟ/η vinny53, Owner του Ristorante Avanti, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 19 Δεκεμβρίου 2016\nΤο σχόλιο του εστιατόριο avanti\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Ristorante Avanti και από προηγούμενους επισκέπτες.\nΚατάλληλο για παιδιά, Οικογένειες με παιδιά, Ειδικές περιστάσεις, Επαγγελματικές συναντήσεις, Ρομαντικό, Μεγάλες παρέες\nΔιεύθυνση: 1317 Hall Ave, Γουίντσορ, Οντάριο N8X 4R2, Καναδάς\nΤοποθεσία: Καναδάς > Οντάριο > Γουίντσορ> > Walkerville\nΑριθμός τηλεφώνου: +1 519-253-0465


Στα 76 της χρόνια πήρε απολυτήριο λυκείου με 19,8 παραδίδοντας μαθήματα ζωής! - Kythera.News - Κυθηραϊκά Νέα\nΚυριακή, 01 Αυγ 2021 - 21:16\nΑρχική ΕΛΛΑΔΑ Στα 76 της χρόνια πήρε απολυτήριο λυκείου με 19,8 παραδίδοντας μαθήματα ζωής!\nΤο απολυτήριο δημοτικού που κρατά στο ένα της χέρι, έχει ημερομηνία 23 Ιουνίου 1967, βαθμό «άριστα» και διαγωγή «κοσμιωτάτην», ενώ το απολυτήριο λυκείου στο άλλο της χέρι, με βαθμό 19,8 (άριστα) και διαγωγή «εξαιρετική», έχει ημερομηνία 24 Ιουνίου 2021. Πενήντα τέσσερα χρόνια μετά την αποφοίτησή της από το δημοτικό, η Σουλτάνα Παρτάλη έχει κάθε λόγο να χαμογελά πλατιά αφού κατάφερε να κάνει ένα παιδικό της όνειρο πραγματικότητα, αποδεικνύοντας περίτρανα πως όταν θέλεις κάτι πολύ, ποτέ δεν είναι αργά για να το πετύχεις.\nΗ 76χρονη πήρε φέτος το απολυτήριο λυκείου που ήθελε από μικρό παιδί, και μπήκε μάλιστα στη διαδικασία να συμμετάσχει και στις πανελλαδικές εξετάσεις. «Έδωσα πανελλαδικές και η καθηγήτριά μου, μού είπε πως τα πήγα καλά και να μην ανησυχώ. Θα μού συμπληρώσει αυτή το μηχανογραφικό, όταν έρθει η ώρα», εξηγεί η κ. Παρτάλη, που μπορεί να κάθισε στα θρανία για να …πάρει μαθήματα στα αρχαία, την ιστορία ή την κοινωνιολογία αλλά η ίδια είναι αυτή που τελικά παρέδωσε μαθήματα ζωής!\nΓεννημένη και μεγαλωμένη στη Νέα Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης, η Σουλτάνα Παρτάλη, κόρη του Αναστασίου Παπακωνσταντίνου από τα Γιαννιτσά και της Μαρίκας Τσερέλη, τελείωσε το δημοτικό κάνοντας όνειρα πως θα συνεχίσει το σχολείο αφού η δίψα της για μάθηση ήταν μεγάλη. Όνειρα που έμελλε όμως να μείνουν ανεκπλήρωτα επί σειρά δεκαετιών, αφού «τα χρόνια ήταν δύσκολα, διαφορετικά», όπως εξηγεί η ίδια.\n«Τελείωσα το δημοτικό, από την αρχή μέχρι το τέλος με άριστα. Δεν συνέχισα όμως γιατί έπρεπε να πάω στο διπλανό χωριό, στα Κουφάλια, και χρειαζόμουν εισιτήρια. Εκτός από εισιτήρια, ήθελα και βιβλία για να μπορώ να διαβάζω. Τότε τα βιβλία τα αγοράζαμε, δεν έδινε τίποτα το κράτος. Ο πατέρας ήταν εργάτης, η μαμά μου δεν εργαζόταν, ήμασταν και τρία παιδιά. Καταλαβαίνετε…», λέει ανατρέχοντας στα χρόνια εκείνα.\nΤα χρόνια κυλούσαν, δημιούργησαν με τον σύζυγό της μια όμορφη οικογένεια με δυο παιδιά, τον Παναγιώτη και τον Τάσο, και αργότερα άλλαξαν επαγγελματικό προσανατολισμό και ασχολήθηκαν με την εμπορία ποτών στη Θεσσαλονίκη. «Μέχρι να πάρω σύνταξη, είχαμε κάβα με τον σύζυγο. Πήρα σύνταξη ως επαγγελματίας», λέει, περήφανη για όσα κατάφερε στη ζωή της επαγγελματικά. «Ό,τι έπιανα στο χέρι μου, το έκανα με μεγάλη υπευθυνότητα και ήθελα να το βγάζω εις πέρας άριστα. Αφοσιωνόμουν στην εργασία μου», υπογραμμίζει.\nΤην ίδια αφοσίωση που είχε στα επαγγελματικά της, επέδειξε και στο σχολείο, όταν μερικά χρόνια πριν, αποφάσισε να ξανακαθίσει στα θρανία. Μια οικογενειακή υπόθεση έφερε την ίδια και τον σύζυγό της στη Δράμα κι εκεί, η Σουλτάνα Παρτάλη, άνθρωπος κοινωνικός και με ανήσυχο πνεύμα, γνώρισε πολλούς ανθρώπους, μεταξύ των οποίων και μία τραπεζικό, που την ώθησε να γραφτεί στο σχολείο δεύτερης ευκαιρίας. «Μού είπε η φίλη αυτή για το σχολείο και είχα κατά τύχη μαζί μου και το απολυτήριο από το δημοτικό. Έτσι γράφτηκα, έκανα δύο χρόνια στο γυμνάσιο της δεύτερης ευκαιρίας και μετά πήγα στο εσπερινό ΓΕΛ Δράμας. Αφοσιώθηκα στα γράμματα μου, ήμουν εξαιρετική μαθήτρια», αφηγείται η 76χρονη, που δεν σταμάτησε στιγμή να διαβάζει ώσπου να κρατήσει στα χέρια της το πολυπόθητο απολυτήριο.


Βερολίνο: Πρωτοχρονιά με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας! Μέρκελ: "Σοβαρό τεστ"\nNewsIT / Κοσμος / Βερολινο: Πρωτοχρονια με δρακοντεια μετρα ασφαλειας! Μερκελ: “Σοβαρο τεστ”\nΒερολίνο: Πρωτοχρονιά με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας! Μέρκελ: “Σοβαρό τεστ”\nΔρακόντεια μέτρα ασφαλείας στο Βερολίνο\nClick4more: Η Ευρώπη τρέμει νέο χτύπημα την Πρωτοχρονιά – Φόβος και αστυνομία παντού\nΕκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, ντόπιοι και τουρίστες, θα πλημμυρίσουν την μήκους δύο χιλιομέτρων λεωφόρο, η οποία διασχίζει το πάρκο Tίργκαρτεν και είναι από χτές ερμητικά κλειστή, αφού έχει περιφραχτεί με φράκτη περίπου 20 χιλιομέτρων. Επίσης, σε νευραλγικά σημεία της πόλης, αλλά και σε όλα τα φανάρια της λεωφόρου έχουν τοποθετηθεί κάμερες.\nΤο μεγαλύτερο υπαίθριο πάρτι της Γερμανίας και η κίνηση γύρω από αυτό θα παρακολουθούνται συστηματικά στο κέντρο της Αστυνομίας, ενώ 390 πυροσβεστικά οχήματα με 1500 πυροσβέστες θα βρίσκονται σε επιφυλακή για παν ενδεχόμενο. Ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας της γερμανικής πρωτεύουσας Τόμας Νόιενντορφ δήλωσε λακωνικά ότι απλώς “έγινε νέα επεξεργασία του σχεδίου ασφαλείας.” Οπερ σημαίνει σε απλά …γερμανικά: η λεωφόρος της 16ης Ιουνίου έχει μετατραπεί σε πραγματικό φρούριο και οι ένοπλοι πλέον αστυνομικοί θα είναι πανταχού παρόντες.\nΚατηγορίες Κόσμος Ετικέτες ΑΝΓΚΕΛΑ ΜΕΡΚΕΛ,ΒΕΡΟΛΙΝΟ,ΓΕΡΜΑΝΙΑ,ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ Πλοήγηση άρθρων


Κολοσσιαίες μαύρες τρύπες γεννήθηκαν μαζί με το Σύμπαν και έχουν «αρχεία» του Μπιγκ Μπανγκ - Bluefields\nΕίναι τα πιο μυστηριώδη αντικείμενα του Σύμπαντος και αποτελούν μόνιμο στόχο μελέτης και παρατηρήσεων από την επιστημονική κοινότητα. Οι μαύρες τρύπες κρύβουν μυστικά που μπορεί να φωτίσουν τη λειτουργία αλλά πιθανώς και την ίδια την ύπαρξη του Σύμπαντος. Μια νέα μελέτη ρίχνει στο τραπέζι μια νέα θεωρία που αφορά την ύπαρξη των μεγαλύτερων σε μέγεθος μαύρων τρυπών.\nΤα τελευταία χρόνια έχουν εντοπιστεί περίπου 200 κολοσσιαίες μαύρες τρύπες που φαίνεται ότι υπήρχαν όταν το Σύμπαν περίπου ενός δισ. ετών ενώ έχει εντοπιστεί μια κολοσσιαία μαύρη τρύπα που υπήρχε μόλις 700 εκατ. έτη μετά τη γέννηση του Σύμπαντος. Όμως σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία εκείνο το χρονικό διάστημα δεν υπήρχαν ακόμη τόσοι γαλαξίες, άστρα και γενικότερα ποσότητες κοσμικής ύλης που να δικαιολογεί την ύπαρξη μαύρων τρυπών αυτού του μεγέθους.\nΖευγάρι που έζησε…


Η αμφιθυμία της ελευθερίας | ΣΚΑΪ\nΤης Ηλεκτρας Σιαλμα\nΑναντίρρητα όπως ο καιρός του Μαΐου, είχε τις έντονες αντιθέσεις του, έτσι και το θυμικό μας αντιμάχεται τον ενθουσιασμό και τον φόβο, την λύπη και την χαρά. Διλήμματα και άγχη διαδέχονται το ένα μετά το άλλο, μέσα σε ένα μετεμφυλιακό γκρίζο πλαίσιο. Η πόλωση μεταξύ αυτών που φοβούνται και εκείνων που αψηφούν τον κίνδυνο κορυφώνουν τον εμφύλιο στον διαξιφισμό των απόψεων περί εμβολίου, περί ορθής επιλογής εμβολίου για τον καθένα και της συντριπτικής επιβολής της γνώμης ο ένας του άλλου επί παντός επιστητού.\nΜε μάσκα ή χωρίς, ξεπερνώντας τα ψυχικά μας όρια δειλά-δειλά καθόμαστε να φάμε στο ίδιο τραπέζι με φίλους. Επισκεπτόμαστε θερινούς κινηματογράφους, πλησιάζουμε ο ένας τον άλλο με το φυλλοκάρδι μας να χορεύει σε ξέφρενους ρυθμούς. Μην είναι η επαναφορά της ελευθερίας μας που το προκαλεί αυτό και δεν ξέρουμε πώς να την διαχειριστούμε και τρέμουμε;\nΜην είναι το άγχος μας για την ευμεταβλητότητα της κατάστασης, μιας και η πρόσφατη μνήμη μας έχει τραυματιστεί από τα «μέσα- έξω».\nΌλα αυτά κορυφώνονται στο άγχος των εμβολιασμών και το ακόμα μεγαλύτερο άγχος της ‘πράσινης κάρτας εμβολιασμού’ που θα ανοίξει επιτέλους την έλευση του τουρισμού. Όσο πιο πολύ πράσινο τόσο πιο έντονη ελπίδα και ως γνωστόν το πράσινο είναι κατά κόρον το χρώμα της αισιοδοξίας, μπορεί άραγε να αναζωπυρώσει την ελπίδα στις τραυματισμένες καρδιές μας ;\nΟ φόβος φεύγει με την ίδια ευκολία που χαλαρώνουν και σκληραίνουν τα μέτρα, ή μήπως αυτός είναι ο στόχος του εμπρός-πίσω, να διατηρήσει την ψυχολογική μας αστάθεια και να απογειώσει την ανασφάλεια μας;\nΕρωτηματικά και διλλήματα βασανίζουν το κεφάλι μας και θέτουν εμπόδια στην απελευθέρωση του συναισθήματος μας. Απελευθερώθηκε το σώμα, ωστόσο η ψυχή είναι δέσμια της αμφιθυμίας της. Ο φαύλος κύκλος των αρνητικών σκέψεων μας καταστέλλει την διασκέδαση. Το αλκοόλ λειτουργεί καταλυτικά ως εφήμερος αναστολέας του κακού που καταδυναστεύει το μέσα μας και προχωράμε παρακάτω, αναμένοντας τις εξελίξεις. Θα δούμε καθαρά ή θα ταλανιζόμαστε στην εκούσια μέθη μας; «Να πιω να ξεχάσω, ή να μην πιώ να θυμάμαι;» « Να χαλαρώσω ή να συνεχίσω να σφίγγομαι». «\nΝα στείλω τα παιδιά μου σχολείο ή να τα κρατήσω σπίτι»;\nΗ ελευθερία σε νέα μορφή πλέον, μας προκαλεί να δεχθούμε την νέα της έννοια και σημασία με σεβασμό στον εαυτό μας και τον συνάνθρωπο. Η καταπίεση της επιθυμίας μας πλέον συνδέεται άμεσα με την περισφιγμένη κοινωνικότητα και την ανάγκη του άλλου. Πάνω στο κύμα ισορροπείς πρώτα με το πνεύμα και μετά με το σώμα… Κι όταν συμμετέχει και το συναίσθημα, τότε όλα ευθυγραμμίζονται στην απόλαυση!\nΚι όσο η λίστα των αντικρουόμενων ερωτημάτων δεν έχει τέλος, η ερώτηση κατακλείδα είναι «να ξεκινήσω να ζω ή να κρατηθώ λίγο ακόμα»;


A day to remember... 20/04 [KREATOR] | Rockhard - Greece\n20 Απριλίου, 2019 - 18:15\nΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Endorama”\nΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Mille Petrozza, Tommy Vetterli\nΦωνητικά, κιθάρα - Mille Petrozza\nΝτραμς - Jurgen Reil\nΜπάσο - Christian Giesler\nΚιθάρα - Tommy Vetterli\nΘυμάμαι τον εαυτό μου πριν από αρκετά χρόνια, σε αυτή την ανήσυχη εφηβεία, όπου ανακάλυπτα το ένα συγκρότημα μετά το άλλο μέσω ανταλλαγής CD, κασετών, περιοδικών και απόψεων με τους λιγοστούς μεταλλάδες που υπήρχαν στην γειτονιά και στο σχολείο. Ήταν εκείνη η εποχή που ανακάλυψα τους KREATOR και αυτομάτως οι Γερμανοί έγιναν η αγαπημένη μου thrash metal μπάντα και μία από τις αγαπημένες μου γενικότερα. Θυμάμαι επίσης όταν έψαχνα πιο άλμπουμ να ακούσω που δεν γνώριζα, ρωτώντας τους πιο έμπειρους, όταν έφτανε η κουβέντα στους KREATOR και στο “Endorama”, είχα από τους περισσότερους την ίδια απάντηση: “Μάπα”.\nΑκούγοντας και διαβάζοντας τις περισσότερες απόψεις, σχημάτισα την εντύπωση πως όντως το “Endorama” είναι ότι χειρότερο κυκλοφόρησαν ποτέ οι KREATOR. Επειδή όμως με έτρωγε η περιέργεια και δεν ήθελα να έχω άποψη για κάτι που δεν έχω ακούσει, αποφάσισα να του δώσω μία ευκαιρία, μία και μόνο ακρόαση, με την μεγαλύτερη προκατάληψη που θα μπορούσα να έχω.\nΤότε ήταν που κατάλαβα πως οι απόψεις μας πρέπει να διαμορφώνονται αφού ακούσουμε κάτι οι ίδιοι, γιατί το “Endorama” μόνο κακό δεν το βρήκα. Αντιθέτως, όσο και αν με παραξένεψε η διαφορετικότητά του, μουσικά το άλμπουμ αυτό το ευχαριστιέμαι μέχρι και σήμερα το ίδιο.\nΓιατί όμως αυτός ο δίσκος παρεξηγήθηκε τόσο πολύ από τους οπαδούς; Γιατί για αρχή το “Endorama” δεν είναι thrash. Είναι ένα new wave goth-industrial metal άλμπουμ, θυμίζοντας περισσότερο τους SISTERS OF MERCY ή τους TYPE O NEGATIVE, παρά τους KREATOR. Οι KREATOR όμως είναι μία thrash metal μπάντα, η οποία επέστρεψε στα λυσσασμένα της μονοπάτια με το “Violent revolution” που ακολούθησε, αλλά την εποχή που βγήκε το “Endorama”, ο thrash metal οπαδός που έψαχνε μία καλή thrash κυκλοφορία με το κιάλι (μιλάμε για το 1999, το τέλος της δεκαετίας όπου το thrash κόντεψε να εξαφανιστεί από τον χάρτη), δεν μπορούσε να δεχτεί πως οι KREATOR παίζουν κάτι που δεν είναι KREATOR. Και μέχρι ενός σημείου αυτό είναι κατανοητό. Αυτό όμως που δεν είναι κατανοητό είναι το πόσο θάψιμο έφαγε αυτός ο δίσκος.\nΦυσικά αν πρέπει να διαλέξω ανάμεσα στο “Endorama” και στο “Coma of souls”, προφανώς και θα διαλέξω το δεύτερο και γενικά την thrash πλευρά της μπάντας αλλά και το πιο μοντέρνο προφίλ της που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν μου αρέσει το “Endorama”. Ένας δίσκος σκοτεινός και ατμοσφαιρικός, με πολύ ωραίες κιθάρες και πιασάρικα τραγούδια, χωρίς όμως να γίνονται γλυκανάλατα. Ένα άλμπουμ στο οποίο οι KREATOR πειραματίστηκαν όσο ποτέ αλλά που έγραψαν τραγουδάρες. Εκτός από το “Golden age” που είναι το πιο γνωστό τραγούδι του “Endorama”, τα “Shadowland”, “Chosen few”, “Everlasting flame” (αυτή η δισολία λίγο μετά την μέση του τραγουδιού είναι ανατριχίλα), “Willing spirit”, “Future king” και φυσικά το “Tyranny” είναι απίστευτα κομμάτια.\nΕπειδή όμως αν συνεχίσω να υπερασπίζομαι το “Endorama” δεν θα γραφτεί ο επίλογος, κάπου εδώ πρέπει να κλείσω απλά λέγοντας πως στη μουσική δεν μπορούν να αρέσουν όλα σε όλους το ίδιο. ΟΚ, κάποια πράγματα όντως δεν ακούγονται, κάποια άλλα είναι υπερεκτιμημένα, αλλά πάντα όμως πρέπει να σχηματίζουμε την δική μας άποψη με το να ακούμε πραγματικά κάτι. Και το “Endorama”, σε μία εποχή πλέον που θέλω να πιστεύω ότι το μυαλό μας είναι πιο ανοιχτό από ότι ήταν 20 χρόνια πριν, δεν θα πρέπει να θεωρείται ως η χειρότερη στιγμή των KREATOR, αλλά ως η πιο πειραματική. Αν αρέσει σε κάποιον ή όχι αυτό είναι άλλο θέμα. Προσωπικά όμως βρίσκω το “Endorama” ως ένα σπάνιο και σκοτεινό διαμαντάκι από τα λίγα.\n-Στο ομώνυμο κομμάτι του “Endorama” συμμετέχει ως guest ο τραγουδιστής του goth rock συγκροτήματος LACRIMOSA, Tilo Wolff.\n-To “Endorama” είναι ο τελευταίος δίσκος για τον Tommy Vetterli στους KREATOR. Ο Vetterli ήταν κιθαρίστας στους CORONER και έπαιξε για τους KREATOR στα “Outcast” και “Endorama”.


Συνεστιάσεις των πανηγυριστών με χορούς\nΌλα σχεδόν τα εξοχικά πανηγύρια στο Πήλιο είναι χορευτικά και δίνουν μια πολύ γραφική νότα στο ύπαιθρο. Από δυο-τρεις μέρες πριν θα πάνε πρώτα οι γυναίκες στο ξωκλήσι που θα γιορτάσει, να πλύνουν τα καντήλια κι όλο το χώρο μέσα κι έξω. Ύστερα ασβεστώνουν τους τοίχους και τα πεζούλια, και στερεώνουν αψίδα από άνθη και πρασινάδες στο υπέρθυρο της κύριας εισόδου. Αψίδα μικρή πάλι τοποθετούν και στην εικόνα του αγίου, που γιορτάζει. Είταν απαράδεχτο να μείνει, και δεν έμεινε ποτέ, χωρίς τις δυο αυτές αψίδες ο ναός1.\nΑλλά και τα γειτονικά καλύβια, αν υπάρχουν, ευπρεπίζονται για να φιλοξενήσουν φίλους και συγγενείς και να δεχτούν επισκέψεις τη μέρα της μνήμης του αγίου της περιοχής. Είναι μια μέρα έντονα λαχταριστή για τους εξοχίτες, αφού για ένα μερόνυχτο θα ζήσουν ώρες επικοινωνίας με δικούς και γνωστούς ανθρώπους, ικανοποιώντας και τη διάθεση για γλέντι μέσα σε κλίμα κοινής διάχυσης και κάτω από τη χάρη του αγίου.\nΗ σύναξη των πιοτών γινόταν από νωρίς την παραμονή της γιορτής. Όλοι οι κάτοικοι από τους γύρω εξοχικούς οικισμούς και τα καλύβια έδιναν το παρών, φορώντας τα καλά τους ρούχα. 'Αμα όμως το ξωκλήσι είταν μακριά απ’ το χωριό, πήγαιναν με τα ζώα τους παρέες - παρέες. Εδώ τώρα η πομπή έπαιρνε ένα ανθρώπινο και γραφικό τόνο. Μπροστά πήγαινε ο σύζυγος (ο αφέντης, όπως αποκαλούνταν) κι ακολουθούσε η σύζυγος ξυπόλητη, συνήθως, κρατώντας στη μασχάλη τα παπούτσια της, για να μην τα χαλάσει. Πίσω έρχονταν τα παιδιά της οικογένειας. Οι περισσότεροι πήγαιναν πεζοί, αλλά οι άρχοντες πάντα καβάλα. Άλλα μουλάρια πάλι είταν φορτωμένα με όλα τα χρειαζούμενα για το πανηγύρι, και πάνω στα σαμάρια είχαν όλα τα φανταχτερά κιλίμια, είτε πέζευαν άνθρωποι είτε όχι. Μαζί πήγαιναν και οι οργανοπαίχτες, ακόμα και πολλά σκυλιά. Πήγαιναν όλοι με ζωηρή κουβέντα, χάχανα και φωνές, μικροί και μεγάλοι με τη γλυκιά απαντοχή της χαράς που θα ακολουθούσε σε συλλογικό επίπεδο.\nΟι γιορταστές ξεπέζευαν ένα γύρω του ναού, άμα όμως πήγαιναν σε μοναστήρι, μοιράζονταν στα κελιά, χωριστά όμως οι προύχοντες, χωριστά οι παπάδες με τους εκκλησιαστικούς επιτρόπους και χωριστά οι υπόλοιποι. Στο μοναστήρι του Αϊ - Γιάννη στη Συκή είχαν ορίσει και ειδικά κελιά για τους ξενοχωρίτες. Σε δικό τους δηλαδή κελί θα καταστάλαζαν οι πανηγυριώτες («παγγυριώτες» στη γλώσσα του Πηλίου) απ’την Αργαλαστή, σε δικό τους οι Λαυκιώτες, οι Προμιριώτες κλπ.\nΌλοι μαζί όμως έσμιγαν στον εσπερινό, όπου θα γίνονταν αρτοκλασία και λιτάνευση της εικόνας του αγίου που γιόρταζε, γύρω στο ναό. Τιμητική θέση στις εκδηλώσεις είχαν όχι μονάχα οι άρχοντες, αλλά και η φαμίλια που θα «έκανε το παγγύρ’», αυτή δηλαδή που θα έδινε τα πρόσφορα, και τη λειτουργιά και θα φιλοξενούσε τον παπά2.\nΗ φιλοξενία προσφερόταν σε γειτονικό καλύβι ή σε σπίτι του οικισμού. Σε καλύβια επίσης και σε σπίτια φιλοξενούνταν κι άλλοι πανηγυριστές -συγγενείς και φίλοι των ξωμάχων. Αρκετοί όμως είταν εκείνοι, που έστρωναν και κοιμούνταν -άμα το πανηγύρι είταν καλοκαιρινό- είτε γύρω γύρω της εκκλησιάς, είτε μέσα στο δάπεδό της (οι «εγκοιμήσεις» των αρχαίων) αλλά ποτέ μέσα στο ιερό βήμα. Στα δυο μοναστήρια των Ταξιαρχών Αγίου Γεωργίου Νηλείας3 (5-6 Σεπτεμβρίου) και Ζαγοράς (7-8 Νοεμβρίου) έφερναν και τους τρελούς και τους έβαζαν να κοιμηθούν μέσα στο καθολικό. Τους πολύ τρελούς τους έδεναν με αλυσίδες στο πρώτο μοναστήρι, ενώ στο δεύτερο τους περνούσαν στο φάλαγγα4 κι εκεί τους άφηναν όλη νύχτα φυλάγοντάς τους.\nΌλοι αυτοί που έμειναν στα μοναστήρια είταν φιλοξενούμενοι των καλογήρων, που φρόντιζαν να τους ταΐζουν με ειδικό φαγητό που έβραζαν επίτηδες σε καζάνια5. Στις συνήθειες των πανηγυριστών είταν και τα διάφορα τάματα, που έφερναν μαζί τους: Μια μεγάλη λαμπάδα6, ένα μικρό ασημένιο ομοίωμα ανθρώπου ή μέλους του σώματός του, ή κι ενός ζώου7 ακόμα, ένα κερωμένο σχοινί για τον περισχοινισμό του ναού8 κλπ.\nΑνήμερα της γιορτής, ο ναός έπαιρνε πιο πανηγυρικό χαραχτήρα. Η λαοσύναξη τώρα γινόταν μεγαλύτερη, γιατί καταφτάνανε κι άλλοι απ’ το χωριό ή τα χωριά και τις αγροικίες, κι ολοκληρώνονταν οι παρέες και ανανεώνονταν αγάπες και φιλίες. Είταν και μια λαμπρή ευκαιρία να επισημανθούν οι νύφες και οι γαμπροί απ’τους ενδιαφερομένους, για να επακολουθήσουν τα προξενιά και τ’αρραβωνιάσματα κατόπι.\nΌλος αυτός ο κόσμος θα εκκλησιαζόταν, ενώ ένα γύρω του ναού πηγαινοέρχονταν πανηγυριστές, καί μέσα σε κλίμα χαράς και ικανοποίησης τονίζονταν οι ευχές «χρόνια πολλά», «η χάρη του Αγίου βοήθειά μας», «να είμαστε καλά με τη βοήθεια του Αγίου» κλπ. Οι ευχές επαναλαμβάνονταν συχνότερα, όταν τέλειωνε η λειτουργία κι έβγαιναν όλοι στο περιαύλι, όπου ανακατώνονταν με τους άλλους μέσα σε κύματα διάχυσης και ευφροσύνης.\nΑλλά η κορύφωση της χαράς ερχότανε στην καλή ώρα του φαγητού. Ανοίγονταν τότε οι τάβλες στο χώμα κάτω (η παλιότερη και η γνησιότερη μορφή του τραπεζιού) να καθήσουν ένα γύρω και να ευωχηθούν οι πανηγυριστές, άντρες και γυναίκες μαζί, πάντα όμως κατά οικογένειες και με μια ιεραρχική, ας πούμε, τάξη: Τα αντρόγυνα μαζί, δίπλα οι παπούδες και ύστερα τα παιδιά, εφόσον είχαν μια κάποια ηλικία. Τα άλλα τα μικρότερα δεν τα δέχονταν στις τάβλες· τα ’βαζαν να φάνε παράμερα.\nΣυνεστίαση σε εξοχικό πανηγύρι της Ζαγοράς γύρω στα 1904 (αρχείο Γ.Θ.)\nΞεκινούσαν τη διασκέδασή τους με τσίπουρο και μεζέδες. Εδώ βέβαια οι μεγαλύτεροι καταναλωτές είταν οι άντρες, ενώ τα ανύπαντρα κορίτσια δεν έπιναν καθόλου, γιατί δεν το επέτρεπε η «ηθική» του τόπου. Το πιήμα, σ’ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, δεν γινόταν με ποτήρια, αλλά με μεταλλικά δοχεία, τα λεγόμενα παγούρια. Έπαιρνε ένας το παγούρι, το ύψωνε στον αέρα, με παράλληλη έκφραση ευχών, και αφού τραβούσε μερικές ρουφηξιές το μεταβίβαζε στον διπλανό του, κι από χέρι σε χέρι περνούσε σ’ όλους τους άντρες και σε πολλές γυναίκες. Το ίδιο γινόταν συνήθως και με το κρασί, που έπιναν με το ίδιο ξύλινο δοχείο (την τσότρα ή τσιτούρα) ή με νεροκολοκύθα. Η παλιότερη σχετική είδηση ανάγεται στα 1764, όταν σε δυο οικογενειακά γλέντια της Ζαγοράς περιφέρανε δοχείο με κρασί, τον «Μανόλη του Παπά», όπως χιουμοριστικά ονόμαζαν το δοχείο9 -άγνωστο γιατί. Είταν χτυπητότερα ανθρώπινες οι στιγμές αυτές της επικοινωνίας των συμποσιαστών, καθώς έπιναν «ἐξ αὐτοῦ πάντες» από το ίδιο δοχείο - μια ιερή ώρα κοινότητας αισθημάτων.\nΤις ώρες αυτές του τσίπουρου και του μεζέ, επικυρωνόταν και μια άλλη επικοινωνία σε μερικά χωριά του Πηλίου και ιδιαίτερα στη νότια πλευρά του. Εδώ ο παπάς, συντροφευμένος απ’τους εκκλησιαστικούς επιτρόπους, άρχιζε την περιφορά του από παρέα σε παρέα να ευχηθεί και να δεχτεί βέβαια το κέρασμα. Το πέρασμα του παπά είταν κι ένα σύνθημα για την έναρξη του φαγητού της κάθε παρέας. Άμα δεν προηγούνταν η επίσκεψη του παπά, δεν άρχιζαν να τρώνε. Σε χωριά του νότιου Πηλίου, ύστερα απ’τον παπά, περνούσε στις παρέες με τη σειρά και η ορχήστρα για να παίξει το τραγούδι που ήθελε η παρέα και να κεραστεί.\nΤο φαγητό σε πολλά μοναστήρια και ξωκλήσια το πρόσφερνε η εκκλησία, είχαν όμως το δικαίωμα οι πανηγυριστές να φέρνουν και δικά τους τρόφιμα. Κάπου κάπου ωστόσο το φαγητό παρασκευαζόταν με έξοδα ιδιωτών και, σε περιπτώσεις, από Τούρκους! Στο ξωκλήσι της Αγια-Σοφιάς του Προμιριού λογουχάρη, οι Φετσαίοι του χωριού έφκιαναν το πανηγύρι (17 Σεπτεμβρίου) κι αυτοί κερνούσαν και τάιζαν τους πανηγυριστές10. Στον «Άγιο Δημήτριο» του Αϊ - Λαυρέντη ο πρωτόπαπας Διανέλος αφήνει 500 γρόσια στα 1775 για να πρασκευάζεται κάθε χρόνο (16 Αυγούστου) φαγητό για τους πανηγυριστές11. Στο μονύδριο εξάλλου του Αγίου Ιωάννη στη θέση «Βρυχιά» κοντά στα Λεχώνια, τα παιδιά του Χατζηατέμαγα Αχμέταγας και Αλής Εφέντη τραπέζωναν τους γιορταστές στο πανηγύρι (29 Αυγούστου)12. Ο πρώτος πάλι Τούρκος, ακολουθώντας οικογενειακή συνήθεια, έπαιρνε απάνω του όλα τα έξοδα του πανηγυριού του «Αϊ-Γιάννη» της Ανακασιάς, όπου θα πήγαινε κι αυτός απ’ τα Λεχώνια να φάει και να γλεντήσει με τους ραγιάδες13.\nΣτην «Αγία Παρασκευή», τέλος, Ζαγοράς ο άρχοντας Ευστάθιος Λαπάτης προσφέρει 20 γρόσια στα 1795 «εἰς ψωμί καί φαγή διά ὅσους παρευρεθοῦν εἰς τήν ἀγριπνίαν ρογεύοντες καί εἰς πτωχούς τοῦ μαχαλέ (...)»14.\nΒασικό στοιχείο του φαγητού είταν το κρέας με το ρύζι, αν φυσικά η μέρα επέτρεπε την κατάλυσή του. Διαφορετικά προσφερόταν φαΐ νηστήσιμο: Χταπόδι με ρύζι, ρεβύθια, φακές κλπ15. Στην πρώτη περίπτωση το κρέας θα το πρόσφεραν πιστοί, ύστερ’ από τάμα. Έταζαν δηλαδή στον άγιο κατσίκι ή αρνί, το «κουρμπάνι», όπως το λέγανε, και την ημέρα της μνήμης του το οδηγούσαν οι ίδιοι στο ναό. Μπροστά εκεί το διάβαζε ο παπάς (παλιότερα όμως), κι υστέρα το ’παιρναν και το ’σφαζαν κοντά στην εκκλησία. Το κρέας το παραλάβαιναν οι εκκλησιαστικοί επίτροποι και το παράδιναν στους μάγειρες να το βράσουν στο προαύλιο του ναού, και το μεσημέρι να το μοιράσουν στους πανηγυριστές. Στον «Άγιο Ταξιάρχη» της Ζαγοράς το μοίραζαν οι ίδιοι οι καλόγεροι, γυρίζοντας από παρέα σε παρέα16.\nΑυτό το φαγητό οι συμποσιαστές το έτρωγαν με περισσότερο κέφι, και το έβρισκαν νοστιμότερο, γιατί το θεωρούσαν καθαρή προσφορά της εκκλησίας, επεκτατικά και του αγίου που γιόρταζε.\nΜε την κοινή εστίαση στον περίβολο της εκκλησίας επιδιώκεται βέβαια η ικανοποίηση της οντολογικής ανάγκης του ανθρώπου να δημιουργήσει κλίμα στενότερης επαφής ανάμεσα στους θνητούς. Τέτοιες ώρες δηλαδή, που πάει να υψωθεί το κέφι, κάτω από τη σκέπη μάλιστα του Θεού, να νιώσουν βαθιά όλοι στιγμές ανθρώπινης επικοινωνίας, που δίνουν κι έναν τόνο ιερότητας στο φαγητό. Παράλληλα όμως ικανοποιείται και η ανάγκη του δεσμού με τον άγιο που γιορτάζει17.\nΤρώνε και κουβεντιάζουν μαζί. Πάντα με μια ευθυμία, που εντείνεται με την κατανάλωση όλο και περισσότερου κρασιού. Πολλοί ανοίγουν διάλογο και με τους γνωστούς της διπλανής παρέας, και βέβαια ξεφωνίζουν τα αστεία τους, που βγαίνουν μέσ’ απ’ την καθημερινότητά τους, κι ακόμα πειράζουν και πειράζονται και με υπονοούμενα κάποιες φορές, για να δη- μιουργείται κάθε φορά μια ατμόσφαιρα, που συμπαρασύρει μικρούς και μεγάλους στο γέλιο και την ευχαρίστηση.\nΗ επιδίωξη του στενότερου ακόμα δεσμού μεταξύ τους αντανακλάται και σε μιαν άλλη συνήθεια των υπαίθριων συμποσιαστών του νότιου Πηλίου: Η μια παρέα να κερνάει την άλλη, με ένα ξεχωριστό τρόπο: Έβαζαν στο πηρούνι τον μεζέ και σε μια κούπα (ή δοχείο) το κρασί και τα’στελναν και τα δύο, με μικρό παιδί, στο πρόσωπο της προτίμησής τους άλλης παρέας, αλλά του ίδιου φύλου για την αποφυγή παρεξηγήσεων. Το πρόσωπο αυτό έπαιρνε και ύψωνε την κούπα, ξεστομίζοντας δυνατά ευχές στον κεραστή του, που κι αυτός με το ποτήρι του ψηλά, ανταπόδιδε τις ευχές. Άλλοι πάλι έπαιρναν ένα πιάτο με μεζέδες και μια νεροκολοκύθα κρασί και πήγαιναν σε άλλες συντροφιές να κεράαουν τους φίλους και να κεραστούν απ’ αυτούς.\nΤο φαγητό κρατούσε ώρες, κι έτρωγαν μαζί με τους άλλους πανηγυριστές, ακόμα κι όσοι είχαν σπίτια και καλύβια κοντά στο ναό. Κανείς δεν ευωχούνταν μόνος του στο κονάκι του, μέρα που γιόρταζε ο προστάτης άγιος του τόπου. Όλοι αντάμα στη χαρά, για να νιώσουν την ανθρώπινη πλήρωση μέσα από την εύθυμη συναναστροφή τους. Γι’αυτό και δέχονταν στις παρέες τους και τους ξένους, που θα παραβρίσκονταν στο πανηγύρι, κι είχαν πάντα κι ένα πιάτο παραπάνω να προσφέρουν και στο ζητιάνο18. Ντόπιοι και ξένοι, όλοι έπρεπε να ικανοποιήσουν τη γαστριμαργία τους μέσ’ από μιαν αμοιβαιότητα αισθημάτων.\nΤην ανάγκη της επικοινωνίας, σε τελευταία εξέταση, θεράπευαν και οι επισκέψεις σ’ όλα τα γειτονικά σπίτια του μαχαλά που γιόρταζε ή στις αγροικίες, αν επρόκειτο για ξωκλήσι. Μα κι ένα δωμάτιο να διέθετε η οικογένεια, θα το συγύριζε και θα το είχε όλη τη μέρα ανοιχτό στη διάθεση των πανηγυριστών. Είταν και μια τιμή για το σπιτικό οι επισκέψεις, κι όσο οι τελευταίες γίνονταν περισσότερες, τόσο χαίρονταν οι ένοικοι.\nΑλλες, πάλι, χαραχτηριστικές εικόνες ανθρώπινης επαφής ξετυλίγονταν και μπροστά στα πρόχειρα υπαίθρια καφενεδάκια, που συνήθιζαν κάποιοι καφετζήδες των χωριών να στήνουν δίπλα του ναού τη μέρα της γιορτής του. Πρόσφερναν διάφορα ποτά, αφεψήματα, καφέδες και λουκούμια. Σε μερικά επίσης πανηγύρια συγκεντρώνονταν και έμποροι κι άπλωναν την πραμάτεια τους ένα γύρω -μια πρόκληση στο γυναικόκοσμο κυρίως, που έπρεπε να αγοράσει κάτι «απ’του παγγύρ’»19. Άλλοι έμποροι, τέλος, έφερναν απ’τον κάμπο αλογομούλαρα να τα πουλήσουν, κι έτσι το πανηγύρι συμπληρωνόταν και με ζωοπανήγυρη20.\nΌσο συνεχιζόταν ο χρόνος του φαγητού, τόσο το κρασί χυνόταν στα διψασμένα λαρύγγια κι άναβε τα κέφια σε κείνο το χώρο του ναού, που ζούσε πολύ έντονα τον πυρετό της οχλαγωγίας. Αυτά τα κέφια τα κέντριζαν ακόμα πιο πολύ οι μουσικάντες, που κάτω απ’ την επήρεια κι αυτοί του πιοτού, ξεθύμαιναν στα λαλούμενα. Ωστόσο -αναφέρομαι εδώ στα χωριά του νότιου Πηλίου- δεν έδιναν ακόμα το συνθηματικό των χορών. Παλιά συνήθεια να περνούν απ’ όλες τις παρέες με τη σειρά, για να παίξουν το τραγούδι που θα παράγγελναν οι άνθρωποι της παρέας, αρχίζοντας πρώτα από τη συντροφιά των προυχόντων, που έπιανε και την καλύτερη θέση κοντά στο ξωκλήσι. Απ’ όπου περνούσαν διατύπωναν και τις ανάλογες ευχές και σ’ αντάλλαγμα της μουσικής προσφοράς τους, δέχονταν κεράσματα -μεζέδες και κρασί, όπως είδαμε και πιο πριν21.\nΤώρα πια το κέφι κορυφωνόταν, και οι πιο ασυγκράτητοι ρίχνονταν στού χορού τον οίστρο. Άμα όμως παρακολουθούσαν δημογέροντες το πανηγύρι, έπρεπε αυτοί να ανοίξουν το χορό. Στον εξοχικό και παραθαλάσσιο οικισμό του Προμιριού «Αϊ -Γιώργης», όταν γιόρταζε το ομώνυμο ξωκλήσι, το χορό θα άνοιγε ο παπάς22. Ο ίδιος τώρα, ακολουθώντας παλιά συνήθεια, περνούσε κάθετα την αμμουδιά, έμπαινε στη θάλασσα κι οδηγούσε τους χορευτές μέσα στο νερό, όπως είταν με τα παπούτσια τους23, όπως είδαμε και παραπάνω. Οι χοροί στα ξωκλήσια του Πηλίου είταν οι πιο ξέφρενοι και οι πιο έντονοι από άλλους χορούς στις πλατείες των χωριών. Εδώ στην εξοχή ο Πηλιορίτης συνειδητοποιούσε την απόλυτη ελευθερία του, που δεν την είχε μέσα στο κλίμα του «καθωσπρεπισμού» στο χωριό του. Είταν όμως και η φύση ένα γύρω, που, πάνω στην καλή της ώρα, κέντριζε περισσότερο τη διάθεση για το πολυθόρυβο γιορτάσι. Όλοι οι άντρες έρχονταν σε μεγάλα κέφια, και αρκετοί γίνονταν τύφλα στο μεθύσι, χάνοντας ακόμα και τον έλεγχο των κινήσεών τους. Χόρευαν, παραπατούσαν, ούρλιαζαν κι έπεφταν κάτω, προβαίνοντας κάθε τόσο σε διασκεδαστικά καμώματα -ανάλογα με την έμφυτη ροπή τους στο χιούμορ- κι έφερναν ακράτητα γέλια σ’ όλους24. Μέσα σε τέτοιο μεθύσι, δεν είταν δυνατό τώρα να λείψουν και οι τσακωμοί με τους ξυλοδαρμούς. Είναι παροιμιώδεις οι πηλιορίτικοι καβγάδες στα εξοχικά πανηγύρια, μεταξύ των αντρών πάντα, καβγάδες που συνεχίζονταν, κάποιες φορές, και στο δρόμο της επιστροφής των πανηγυριστών στο χωριό τους. Έπεφτε ξύλο και των γονέων, αλλά την άλλη μέρα τα ξεχνούσαν όλα και γίνονταν πάλι φίλοι. Οι τσακωμοί είταν προσωρινοί -αποτέλεσμα κατανάλωσης άφθονου οινοπνεύματος- και δεν άφηναν μίση25.\nΌσο έπαιζαν οι οργανοπαίχτες, τόσο δέχονταν τα κεράσματα των πανηγυριστών. Δεν τους έδιναν χρήματα -γιατί δεν περίσσευαν- παρά κρασί και μεζέδες. Τα ίδια πρόσφερναν και στον πρωτοχορευτή και σε άλλους φίλους. Έπαιρνε δηλαδή ένας άντρας μεζέδες και την τσιτούρα26 ή το νεροκολοκύθι με το κρασί και σίμωνε στο χορό. Κερνούσε τον πρώτο, το δεύτερο ή κι άλλους κι ύστερα έπινε κι αυτός απ’το ίδιο δοχείο, ανταλλάσσοντας ευχές.\nΤέλος αργά το απόγευμα σταματούσαν, γιατί οι περισσότεροι έπρεπε να επιστρέφουν στο χωριό ή στις αγροικίες τους. Η επιστροφή για τη βάση τους είταν ομαδική και θορυβώδης, και σ’ όλη τη διαδρομή ηχούσαν οι φωνές, τα αστεία και τα τραγούδια.\nΣε πολλά χωριά έβγαιναν στην είσοδο πολλοί χωρικοί -κυρίως γυναίκες- που δεν πήραν μέρος στο πανηγύρι, να υποδεχτούν τους «παγγυριώτες», όπως τους έλεγαν. Κι εκεί στην άκρη της πολίχνης ξανάσμιγαν συγγενείς και φίλοι μέσα σε μια ενθουσιώδη ατμόσφαιρα, αλλά με δυο διαφορετικά στο βάθος συναισθήματα: Βαθύτατη ικανοποίηση οι πανηγυριστές, που γιόρτασαν τον άγιό τους, ελαφριά πίκρα οι άλλοι που έμειναν έξω απ’ το γιορτάσι.\nΑλλά εκείνο που έδινε κάποιον τόνο περηφάνιας στους πανηγυριστές, είταν να μπουν μέσα στο χωριό καβάλα. Στο Λαύκο, το Προμίρι και στον Αϊ - Γιώργη Νηλείας, όταν επέστρεφαν από ανοιξιάτικα πανηγύρια, συναγωνίζονταν ποιος θα φτάσει πρώτος στην πλατεία27. Εκεί έκαναν τρεις γύρους -καβαλάρηδες πάντα- μέσα σε ζωηρές επευφημίες όλων.\nΌταν το κέφι και η ευθυμία κρατούσαν ακόμα, μπορούσε να συνεχιστεί το γλέντι σε κάποιο καφενείο του χωριού ή -σπανιότερα- σε σπίτι, απ’τους άντρες συνήθως. Έτρωγαν πάλι και έπιναν και το ’ριχναν στο τραγούδι και στο χορό ίσαμε τα βαθιά της νύχτας, κι αρκετές φορές έως το πρωί της άλλης μέρας. Ίσαμε τότε, και καμιά φορά έως το μεσημέρι ή τ’απόγευμα, θα γλεντούσαν και οι πανηγυριστές που έμειναν στις αγροικίες της περιφέρειας του πανηγυριού. Οι Πηλιορίτες, όπως είταν ασυγκράτητοι στη δουλιά, το ίδιο ασυγκράτητοι είταν και στα ξεφαντώματα, διασκεδάζοντας τα ντέρτια και τα μαράζια28.\nΗ δύναμη της συνήθειας δεν ατόνησε ούτε στις μέρες μας.\nΣυνήθως το πανηγύρι στο ξωκλήσι το οργάνωνε μια από τις οικογένειες που κατοικούσαν στην περιοχή του.\nΒλ. α) Αριστοτέλη Κουρτίδη, Μέχρι Βώλου - Οδοιπορικοί Σημειώσεις , όπ.π., β) Κώστα Λιάπη, Η Μονή των Ταξιαρχών στον Αη-Γιώργη Νηλείας , όπ.π., σελ. 100-101. Το μοναστήρι αυτό διατηρούσε μεγάλο όνομα, και τραβούσε αρρώστους απ’όλη τη Θεσσαλία.\nΟ φάλαγγας, ένας συνδυασμός χοντρών ξύλων, σωζόταν έως το 1950 περίπου. Στο μοναστήρι «Πάου» της Αργαλαστής έδεναν τους επιληπτικούς για 3-4 μέρες και τους άφηναν νηστικούς (Χαρ. Χαρίτου, Η Μονή Αγίου Νικολάου Πάου Αργαλαστής , όπ.π., σελ. 92). Ο φάλαγγας που στο μοναστήρι των Ταξιαρχών Ζαγοράς διατηρήθηκε έως τα 1950, καταστράφηκε από Ζαγοριανούς.\nΣτο μοναστήρι των Ταξιαρχών του Αγίου Γεωργίου μαγείρευαν πιλάφι με κρέας ή με χταπόδι, στο άλλο των Ταξιαρχών Ζαγοράς κρέας με ρύζι. Σε άλλα μοναστήρια θα βρούμε άλλα φαγητά, που θα γνωρίσουμε πιο κάτω.\nΟι λαμπάδες είταν τάματα των αρρώστων ή της φαμίλιας τους και έπρεπε να είναι μεγάλες όσο και το μπόι τους. Συνηθισμένη η επίκληση: «Άγιε μ’... (το όνομα του Αγίου), κάνι καλά τουν... (όνομα του αρρώστου), κι θα σ' φέρου λαμπάδα σαν τον μπόι τ’».\nΤα ασημένια τούτα αφιερώματα τα τοποθετούσαν στο κάτω μέρος της εικόνας του αγίου -μια προσφορά της μορφής του αρρώστου στον άγιο- ώστε ο τελευταίος να ασκήσει την ευεργετική του επίδραση στον άνθρωπο ή το ζώο. Στα παραθαλάσσια χωριά, και περισσότερο στο Τρίκερι, αφιέρωναν και ασημένια καραβάκια.\nΣυνήθως το έθιμο εφαρμοζόταν σε μικρούς ναούς. Συνηθισμένη η επίκληση: «Άγιε..., κάνι καλά του πιδάκι μ ’ κι θα ’ρθου να σι ζώσου».\nΒλ. το 103 Χειρόγραφο της ζαγοριανής Βιβλιοθήκης.\nΓιώργου Θωμά, Η Αγια-Σοφιά του Προμιριού , εφημ. «Η Θεσσαλία» 17 Σεπτεμβρίου 1967.\nΒαγγέλη Σκουβαρά, Πηλιορείτικα Β' , όπ.π., σελ. 193-194.\nΒαγγέλη Σκουβαρά, Πηλιορείτικα Β' , όπ.π., σελ. 52.\nΑπόστολου Γ. Κωνσταντινίδου, Τα εν τω Πηλίω όρει παλαιά και σύγχρονα χριστιανικά Μνημεία , όπ.π., σελ. 115.\nΕνδειχτικά αναφέρω το είδος του φαγητού, που παρασκευαζόταν σε διάφορα πανηγύρια: Αγίου Γεωργίου στο Κεραμίδι (κρέας με πληγούρι), Μεταμόρφωσης στο μοναστήρι Φλαμουριού (ρεβύθια με ρύζι και μπακαλιάρος με πατάτες φούρνου -εδώ το κρέας απαγορεύεται εντελώς), Παναγίας στην Κάπουρνα (σήμερα: Γλαφυρές) (κρέας με πληγούρι ή ρύζι), Παναγίας (21 Νοεμβρίου) στο ομώνυμο μοναστήρι του Ανήλιου (ρεβύθια με ρύζι), Ζωοδόχου Πηγής και Παναγίας (23 Αυγούστου) στο μοναστήρι «Λαμπηδόνα» Λαμπινούς (κρέας με ρύζι), Αϊ-Γιάννη (29 Αυγούστου) στο ομώνυμο μοναστήρι Βιζίτσας (φάβα), του Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου) στον ομώνυμο ναό των Πινακατών (φάβα), Αϊ-Γιάννη (29 Αυγούστου) στο ομώνυμο μοναστήρι Συκής (κρέας με ρύζι την παραμονή και χταπόδι με ρύζι ανήμερα της γιορτής), Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου και 2 Μαΐου) στο μοναστήρι «Πάου» Αργαλαστής (κρέας με ρύζι στο δεύτερο πανηγύρι), Ταξιαρχών (6 Σεπτεμβρίου) στο ομώνυμο μοναστήρι Αργαλαστής (κρέας με ρύζι), Παναγίας (15 Αυγούστου) στο ομώνυμο μοναστήρι Μετοχιού (κρέας με ρύζι), Αγίων Σαράντα (9 Μαρτίου) στο ομώνυμο μοναστήρι του νησιού «Αλατάς» μπροστά τη Μιλίνα (χταπόδι με ρύζι), Αγίου Αθανασίου (2 Μαΐου) στο ομώνυμο μοναστήρι Λαύκου (κρέας με ρύζι), Αγίου Σπυρίδωνα (12 Δεκεμβρίου) στο ομώνυμο μοναστήρι του Προμιριού (χταπόδι με ρύζι), Αγίων Αποστόλων (30 Ιουνίου) στο ομώνυμο ξωκλήσι του Προμιριού (κρέας με ρύζι) κλπ.\nΣε πολλά πανηγύρια πήγαιναν και ζητιάνοι να κορέσουν την πείνα τους. Το πόσο υπολογίζονταν οι φτωχοί στις συνεστιάσεις των πανη- γυριών, φαίνεται κι από την παραπάνω προσφορά χρημάτων του Ζαγοριανού άρχοντα Ευσταθίου Λαπάτη στα 1795, για να μοιραστούν στους φτωχούς που θα βρεθούν στην αγρυπνία της Αγίας Παρασκευής.\nΓράφει σχετικά ο Σουηδός θρησκειολόγος Martin Nilsson ( Ελληνική Λαϊκή Θρησκεία , μετάφραση Ι.Θ. Κακριδή, Αθήνα 1966, σελ. 71): «Αυτή η ιερότητα του φαγητού, που συνδέει τους ομοτράπεζους όλους σε μιαν ιερή κοινότητα, θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε την πολύ γνωστή και πιο χαραχτηριστική από όλες τις λατρευτικές τελετές της ελληνικής θρησκείας, τη θυσία των ζώων».\nΣτη Ζαγορά συνήθιζαν να παίρνουν στα εξοχικά πανηγύρια και μια τρελή γυναίκα ακόμα (βλ. Γιώργου Θωμά, Ο «γιορταστής» λαός , εφημ. «Η Θεσσαλία» 14 Ιουνίου 1970), που στα 1893 τη γνώρισε κι ο Γιάννης Ψυχάρης, όταν ανέβηκε στο Πήλιο και την έκανε κεντρικό πρόσωπο του διηγήματος του « Η τρελλή της Ζαγοράς » (βλ. Γιώργου Θωμά, Ο Ψυχάρης και η Ζαγορά , εφημ. «Η Θεσσαλία» 5 Ιουνίου 1966).\nΤέτοια εμπορικά πανηγύρια είχαμε πολλά, κυρίως όταν γιόρταζε ο πολιούχος του χωριού ή και ενός συνοικισμού ή -σε λιγοστές περιπτώσεις- κάποιο ξωκλήσι ή μοναστήρι. Υπογραμμίζω εδώ τις εμποροπανηγύρεις του Αγίου Αποστόλου του Νέου (16 Αυγούστου) στον Αϊ- Λαυρέντη (βλ. «Προμηθεύς», 3 (1891), αριθμ. 35, σελ. 282) και στο μοναστήρι των Ταξιαρχών Ζαγοράς (8 Νοεμβρίου) και στην κεντρική πλατεία Ζαγοράς (9-11 Νοεμβρίου) (βλ. Γιώργου Θωμά, Το πανηγύρι των Ταξιαρχών Ζαγοράς , εφημ. «Η Θεσσαλία» 8 Νοεμβρίου 1970).\nΜια ζωοπανήγυρη γινόταν έξω από τη Δράκια, στη βρύση του Παπαγιάννη (Θανάση Ζέρβα, Πηλιορείτικα παζάρια , εφημ. «Η Θεσσαλία» 29 Νοεμβρίου 1981).\nΑπό μιαν ανέκδοτη συλλογή λαογραφικής ύλης από το νότιο Πήλιο, που μου έθεσε υπόψη ο μακαρίτης σήμερα και παλιότερα προηγούμενος του Αγίου Όρους Ματθαίος Βατοπεδινός, Προμιριώτης την καταγωγή.\nΣτο Κεραμίδι επίσης ο παπάς ξεκινούσε ένα υποτυπώδη χορό στο πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου, όπως θα δούμε και στο οικείο κεφάλαιο.\nΒλ. Γιώργου Θωμά, Το πανηγύρι τ’ Αϊ-Γιώργη ατο Προμίρι -Οι παπάδες που οδηγούσαν τους χορευτές μέσ’ απ ’ τη θάλασσα , όπ.π.\nΣε πολλά χωριά του Πηλίου ονομάτιζαν ίσαμε τα 1965-1970, όταν ζούσαν κάποιοι παραδοσιακοί γέροντες, παλιούς διασκεδαστικούς τύπους που δεν άφηναν πανηγύρι για πανηγύρι κι έκαναν, ό,τι μπορούσαν για να γελάει ο κόσμος. Αναφέρεται λογουχάρη, πως στο πανηγύρι στο ρημοκλήσι «Αϊ-Λιάς» του Προμιριού πρωτοστατούσε για χρόνια το δίδυμο ζευγάρι Γεωργαδάκη και Μπαλή. Κρεμούσε ο ένας στο ζουνάρι της βράκας του μια πετσέτα κι ο άλλος έπαιρνε ένα αναμμένο κερί και, χορεύοντας ένα είδος καρσιλαμά, προσπαθούσε ο δεύτερος να βάλει φωτιά στην πετσέτα του άλλου για να τον κάψει δήθεν. Χόρευαν δυο τους ώρες, κάνοντας χίλιες δυο κωμικές κινήσεις, και τονίζοντας κατ’ αντιπαράθεση το δίστιχο (στο ρυθμό των 7/8):\n«Θα στ’ ανάψου κι θα ιδείς,\nδε μ'τ’ ανάβεις, δε μπουρείς».\nΣτη Μακρινίτσα, την Πορταριά, την Αλλη Μεριά και το Ανήλιο στο ανατολικό Πήλιο, οι τσακωμοί είταν το απαραίτητο χαραχτηριστικό όλων των πανηγυριών. Δεν αποφεύγονταν ακόμα και στα μεγαλύτερα πανηγύρια των Αγίων Αποστόλων και Αγίου Αθανασίου στα δυο τελευταία χωριά, επειδή υπήρχαν μόνιμοι καβγατζήδες. Κάποιοι μάλιστα απ’ τους Μακρινιτσώτες και Πορταρίτες καβγατζήδες επιζητούσαν τη φασαρία και γύριζαν στο χώρο του πανηγυριού με το ζουνάρι τους να σέρνεται επίτηδες στη γη. 'Αμα, τώρα, το πατούσε κάποιος είτε από απροσεξία είτε εξεπίτηδες, άναβε ο τσακωμός. Αποδώ και η φράση, πανομοιότυπη πάντα, στην περιοχή αλλά και στο υπόλοιπο Πήλιο «άιντι βρε, μάσι (=μάζευε) του ζ’νάρ’ σ’» -μια προτροπή για κείνον που πάει ψάχνοντας για καβγά. (Πληροφορία του ερευνητή δασκάλου Θανάση Ζέρβα από την Άλλη Μεριά).\nΣτο Ανήλιο ένας χεροδύναμος του χωριού γύρω στα 1890 αποφάσισε δυναμικά να βάλει τέρμα στους πανηγυριώτικους τσακωμούς. Μπήκε ανάμεσα στους γλεντιστές και ύψωσε φωνή: «Αὐτά τά... ζαγάρια θά μᾶς χαλάσ’νι πάλι τού παγγύρ’. Ὃποιους ὅμους πάει νά μαλώσ’, θά τού βρεῖ ἀπού μένα (...)». Από τότε κανείς δεν τόλμησε να σηκώσει κεφάλι στο χωριό και να ανοίξει καβγά με άλλον. (Βλ. Γιώργου Θωμά, Παραδόσεις από το Ανήλιο , εφημ. «Η Θεσσαλία» 9 Νοεμβρίου 1980). Για τις συγκρούσεις στα πηλιορίτικα πανηγύρια υπάρχει και η μαρτυρία του Ζωσιμά Εσφιγμενίτη από τα 1890 («Προμηθεύς», 2 (1890), αριθμ. 19, σελ. 147): «(...) καί οὕτω λήγει ὁ μήν (...) ἐνίοτε δέ μετά πολλῶν συγκρούσεων καί διαπληκτισμῶν καί ξυλοκοπημάτων χάριτι καί ἐνεργεία του μεγαλωνύμου θεοῦ τοῦ οἴνου, Βάκχου».\nΣύμφωνα μέ μαρτυρίες Ζαγοριανῶν πού ἂκουγα στά 1960-1966, ἔγινε κι ἕνας φόνος ἀπάνω σέ μία σύρραξη στό πανηγύρι (21 Νοεμβρίου) τοῦ ερημικοῦ μοναστηριοῦ «Παναγία Ράσουβα» οτή Ζαγορά. Ἓνας πανηγυριστής ἀπ’ τό Πουρί σκότωσε κάποιον Ζαγοριανό γύρω στά 1870. Ἀπό τότε ἔχασε τήν παλιά του ἀκμή τό πανηγύρι αὐτό, καί σήμερα σχεδόν ἐγκαταλείφτηκε. Στά πανηγύρια τοῦ Ἁγίου Βλασίου καί τῆς Ἁγίας Παρασκευής στό Καραμπάσι, ὅπως καί σέ γάμους, ἂναβαν καβγάδες και μέ ὐπαίτιους πολλές φορές Τούρκους, που καταλήγανε καί σέ φόνους. "Ἰδίοις ὄμμασι -γράφει παλιός χρονικογράφος- εἴδομεν κατά τάς πανηγύρεις, τούς γάμους καί τούς χορούς συγκρούσεις φονικάς Τούρκων καί Ἑλλήνων, αἰτίαν ἐχούσας τήν αὐθάδη καί κακοήθη διαγωγήν τῶν προσερχομένων ἀπροσκλήτων μωαμεθανῶν» (βλ. Βαγγέλη Σκουβαρά, Πηλιορείτικα Β' , όπ.π., σελ. 175).\nΞύλινο δοχείο (μονόξυλο) με στενό λαιμό, για να μη βγαίνει εύκολα το κρασί.\nΓιώργου Θωμά, Τα Λαϊκά Αγωνίσματα στη Θεσσαλία , Θεσσαλικά Χρονικά, τόμ. ΙΕ', Αθήνα 1984, σελ. 473-488 (και ανάτυπο). Εδώ είχαμε μια μορφή λαϊκών ιπποδρομιών, που συναντούσαμε σ’ ανώτερο όμως οργανωτικό επίπεδο, σε πολλά χωριά του θεσσαλικού κάμπου και στη Σκιάθο.\nΓια τη συνήθεια των πανηγυριών, βλ. Κώστα Λιάπη, Τα παλιά «παγγύρια» του Πηλίου , Θεσσαλικό Ημερολόγιο, τόμ. Β', Λάρισα 1981, σελ. 163-166.


Mokuti Etosha Lodge Τσουμέμπ Ναμίμπια - ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ για ξενοδοχεία\nΙδιοκτησίες σε Τσουμέμπ\nΔείτε και τις 18 ιδιοκτησίες σε Τσουμέμπ.\nC 38 (next to Etosha, Von Lindequist Gate), Τσουμέμπ, Τσουμέμπ, Ναμίμπια - Προβολή στο χάρτη\nΈχετε κάποια ερώτηση για το Mokuti Etosha Lodge;\nLuxury Οικογενειακό Δωμάτιο (Luxury family room)\nΠερισσότερες πληροφορίες για το Mokuti Etosha Lodge\nΧάρη στην ποιοτική διαμονή και την άριστη εξυπηρέτηση του Mokuti Etosha Lodge, στην επίσκεψή σας σε Τσουμέμπ θα νιώσετε σαν στο σπίτι σας. Σε απόσταση μόνο 20 km από το κέντρο της πόλης, οι επισκέπτες βρίσκονται στην κατάλληλη θέση για να απολαύσουν τα αξιοθέατα και τις δραστηριότητες. Με την βολική του τοποθεσία, το ξενοδοχείο προσφέρει εύκολη πρόσβαση στους προορισμούς της πόλης που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε.\nΕπωφεληθείτε από ένα πλήθος ασυναγώνιστων υπηρεσιών και ανέσεων σε αυτό το ξενοδοχείο της Τσουμέμπ. Για να ονομάσουμε μόνο λίγες από τις εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου, υπάρχουν τα δωρεάν WiFi σε όλα τα δωμάτια, εγκαταστάσεις για άτομα με αναπηρία, ασύρματη σύνδεση Wi-Fi σε δημόσιους χώρους, χώρος στάθμευσης οχημάτων, μεταφορά από/προς το αεροδρόμιο.\nΕλάτε σε ένα από τα 106 φιλόξενα δωμάτια και ξεφύγετε από τα άγχη της ημέρας με μια ευρεία γκάμα ανέσεων, όπως επίπεδη τηλεόραση, ασύρματη σύνδεση internet (δωρεάν), δωμάτια για μη καπνίζοντες, κλιματισμός, υπηρεσία αφύπνισης, που θα βρείτε σε ορισμένα από αυτά. Το ξενοδοχείο προσφέρει μια άριστη ποικιλία ψυχαγωγικών εγκαταστάσεων, όπως τα υδρομασάζ, γυμναστήριο, σάουνα, εξωτερική πισίνα, σπα. Ανακαλύψτε ένα ευχάριστο μείγμα επαγγελματικών υπηρεσιών και μια μεγάλη ποικιλία ιδιαίτερων χαρακτηριστικών στο Mokuti Etosha Lodge.\nΚριτικές στην Agoda (6)Κριτικές στην Booking.com (170)\nΌλοι οι τύποι ταξιδιωτών (6)Ζευγάρια (5)Γκρουπ (1)\nNicholas από Καναδάς\nGlenn από Ηνωμένες Πολιτείες\nΗ κριτική γράφτηκε στις 27 Αυγούστου 2013\nΈμεινε ένα βράδυ τον Φεβρουάριος 2011\nΗ κριτική γράφτηκε στις 09 Φεβρουαρίου 2011\nΗ κριτική γράφτηκε στις 11 Νοεμβρίου 2010\nYASUHISA από Ιαπωνία


Στον Ολυμπιακό και ο Ταμπουρατζής | SDNA\nΣτον Ολυμπιακό και ο Ταμπουρατζής\n14 Ιουνίου 2015, 14:04\nΜετά τους Φιλίποφ και Σουλτανόπουλο ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε και την απόκτηση του Κώστα Ταμπουρατζή.\nΤον Κώστα Ταμπουρατζή ανακοίνωσε για τα επόμενα 1+1 χρόνια ο Ολυμπιακός. Ο 32χρονος λίμπερο είναι η τρίτη μεταγραφή του Ολυμπιακού ενόψει της νέας χρονιάς. Οι «ερυθρόλευκοι» μετά την απώλεια του φετινού πρωταθλήματος και κυπέλλου θέλει να ενισχυθούν ώστε να επιστρέψουν στην κορυφή του ανδρικού βόλεϊ. Αναλυτικά η ανακοίνωση\n«Το Τ.Α.Α. Ολυμπιακός ανακοινώνει την έναρξη συνεργασίας με τον Κώστα Ταμπουρατζή. Ο διεθνής λίμπερο υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας για 1+1 χρόνια. Ο Kώστας Ταμπουρατζής γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1983 έχει ύψος 1.91 και την περσινή σεζόν αγωνιζόταν στον Α.Ο. Κηφισιάς».\nΕπέστρεψε και ο Σουλτανόπουλος στον Ολυμπιακό\nΕπέστρεψε στον Ολυμπιακό ο Φιλίποφ\nΤέλος ο Προύσαλης από τον Ολυμπιακό


Ο Γ. Τσιτσίμης μιλά για το νέο του βιβλίο : Κιλκίς24\nΟ Γ. Τσιτσίμης μιλά για το νέο του βιβλίο\nΑναρτήθηκε από Kilkis24 on Σάββατο, 9 Φεβρουάριος, 2019 · Σχολιάστε\nTα πάθη μιας Ελλάδας ετοιμόρροπης μέσα στην Κατοχή, στον Εμφύλιο και στο βασίλειο της μισαλλοδοξίας τις επόμενες δεκαετίες. Η Θεσσαλονίκη, ο μετεμφυλιακός κόσμος στα μέτρα των νικητών, η δολοφονία του Λαμπράκη. Είναι τα αποσιωπητικά μιας ζωής που καταστράφηκε για να ανοίξει δρόμο σε μια καινούργια γενιά που θα έρθει να ζήσει.\nΛέξεις του Κιλκισιώτη συγγραφέα, Γιάννη Τσιτσίμη, για το καινούργιο του μυθιστόρημα «ΜΕ ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΧΕΙΛΗ», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη και μας περιμένει για μια απολαυστική ανάγνωση με τη γνωστή προσωπική γραφή του συγγραφέα και τη κινηματογραφική δομή του.\nΔιαβάστε την αποκλειστική συνέντευξη του Γ. Τσιτσίμη στο ΚΙΛΚΙΣ24, για το νέο του βιβλίο:\n– Ποιο είναι το θέμα του καινούργιου σας μυθιστορήματος, τι διαπραγματεύεται;\n-Στα «σφραγισμένα χείλη», έκτο κατά σειρά βιβλίο μου, έρχομαι αντιμέτωπος με την οριστική επιλογή μιας γυναίκας (ή της γυναίκας) που θα την οδηγήσει άτεγκτα μέχρι τη θυσία. Απέναντι στο δίλημμα, στο πρόσταγμα αν θέλετε, πατρίδα ή καρδιά, εκείνη δε διστάζει μήτε για μια στιγμή: επιλέγει το δρόμο της καρδιάς, δηλαδή των παθών και της οριστικής σύγκρουσης με την ηθική και τα δεν πρέπει της κοινωνίας. Γιατί η αληθινή, η απόλυτη, η άνευ όρων αγάπη κρύβεται μέσα στην επιλογή του καθενός μας, στο δρόμο που θα ακολουθήσει στη ζωή του, στον αν θα επιλέξει να είναι άνθρωπος ή λύκος. Και η Μαρία Χατζηγιάννη του βιβλίου, επιλέγει έχοντας επίγνωση των συνεπειών της πράξης της, το δρόμο της ανθρωπιάς ανάμεσα στους λύκους.\n-Πιστεύετε ότι τα στοιχεία στο οποία στέκεστε τόσο στο βιβλίο, στην παράβλεψη της κραταιής ηθικής των καιρών και της θυσίας, λειτουργούν σήμερα, σε μια εποχή «κρίσης» και αποχαύνωσης αξιών;\n-Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα πηγαίνουν ενσυνείδητα ενάντια στο ρεύμα της εποχής τους θέλοντας να σώσουν την ψυχή και τις ιδέες τους, πρωτίστως τις ιδέες, το πιο επικίνδυνο πράγμα και παλιότερα αλλά και σήμερα, το πιο ανεξέλεγκτο. Και πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα κερδοσκοπούν μέσα από τα βάσανα των άλλων. Κοιτάξτε τι γίνεται σήμερα με την κατάρρευσή της Αφρικής ή της Συρίας ή της ίδιας της χώρας μας, την παγκόσμια φτώχεια που ωθεί λαούς να εγκαταλείπουν πατρίδες και να γίνονται πρόσφυγες σε μια Ευρώπη αφιλόξενη και μισαλλόδοξη. Πώς να μην πάει κανείς λοιπόν ενάντια σε μια τέτοια «ηθική» που βλέπει τους ανθρώπους σαν υποχείρια κι έχει το κέρδος για Θεό; Έρχεται ο καιρός που όλοι θα πρέπει να διαλέξουμε: ή μακάριοι με τα γουρούνια μέσα στη λάσπη ή έτοιμοι να βάλουμε ένα τέλος σε όλα αυτά. Οι αναρχικοί, ο Μπακούνιν, ο Κροπότκιν , ο Μπούκτσιν, ο Νέγκρι κι ο Προυντόν, τα είπαν πρώτοι όλα αυτά αλλά είναι τόσο τρομερή η προπαγάνδα εναντίον τους που οι ιδέες τους περί ηθικής και πολιτικής αυτονομίας έχουν διαστρεβλωθεί μέσα στο απέραντο πλυντήριο μαζοποίησης του λαού.\n-Ποια είναι τελικά η Μαρία Χατζηγιάννη (ηρωίδα του μυθιστορήματος);\n-Είναι το σύμβολο της θυσίας. Μέσα από τις στάχτες και τα κομμάτια του έρωτα, είναι ο θρήνος της γυναίκας που τολμά να αψηφήσει την ηθική και την εξουσία για να πράξει αυτό που η καρδιά της προστάζει. Και είναι έτοιμη να πληρώσει το τίμημα, το απέραντα σκληρό τίμημα για όλα αυτά.\n-Αν η γυναίκα είναι το πρόσχημα, τότε ποια είναι η πραγματική ανάγκη του αρσενικού σήμερα;\n-Οι άνδρες σήμερα φοβούνται τις γυναίκες. Πολλοί από αυτούς ζουν ασυνείδητα ευνουχισμένοι κάτω από το κράτος των γυναικών που δικαίως ξεσηκώθηκαν και διεκδίκησαν το δικό τους κομμάτι στην πλευρά της αληθινής ζωής. Στην πορεία αυτού του αόρατου «πολέμου» πολλές γυναίκες έφτασαν σε υπερβολές και πολλοί άνδρες αποφάσισαν να αποτραβηχτούν, να σιωπήσουν. Απομένει στις νέες γενιές να ξαναβρούν την ταυτότητά τους, την αληθινή γυναίκα και το αληθινό αρσενικό στο δρόμο για τη μόνη αξία της ζωής, το πάθος του έρωτα, στοιχείο που επίσης εκλείπει από τις σύγχρονες σχέσεις.\n-Δώστε μας τις λογοτεχνικές σας επιρροές αλλά και προτιμήσεις.\n-Αγάπησα τα κινήματα του σουρεαλισμού, του ντανταϊσμού, του υπερρεαλισμού. Βαριέμαι τον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό οικτρά. Αγαπώ τους Μπήτνικς. Νομίζω πως ανήκω στην αγωνία του ύστερου Υπαρξισμού. Επιρροές; Ο Ντοστογιέφσκι και τώρα και πάντα. Ο Τουργκένιεφ κι ο Τολστόι. Ο Κέρουακ, ο Μπάροουζ, ο Χεμινγουαίη, ο Χ. Μίλλερ. Ο Αισχύλος. Ο Γκόγκολ. Ο Ρεμπώ. Ο Μπουκόφσκι και ο Φουκώ. Ο Λακάν και ο Σεπουλβέδα! Ο Φρόιντ και ο Προυστ. Ο Ζολά, ο Κάφκα, ο Πλάτωνας. Ο Σαρτρ και η Μποβουάρ. Ο Ράιχ, ο Καντ, ο Μπακούνιν κι ο Κροπότκιν. Ο Τόλκιν. Ο Βούδας. Ο Εμπειρίκος .Ο Μπούκτσιν. Καμύ, Στάινμπεκ, Σταντάλ. Σταματώ, ο κατάλογος είναι πραγματικά ατελείωτος. Ο Μάρκες. Ο Όμηρος. Πάνω απ’ όλους αυτός…\n-Γιατί οι πνευματικοί άνθρωποι δεν ακούγονται σήμερα και σπάνια όταν το κάνουν αυτό δεν παίρνουν θέση για όσα συμβαίνουν στην χώρα;\n-Αντιθέτως πιστεύω ότι υπάρχουν πνευματικοί άνθρωποι έξω από το σύστημα που μιλούν και τα λένε ξεκάθαρα , το θέμα είναι ότι φροντίζουν τα ΜΜΕ να μην τους προβάλλουν. Προβάλλουν αυτούς που είμαι «ακίνδυνοι», Νάρκισσοι της δικής τους τέχνης αποκλειστικά, αυτούς που προβάλλουν μονάχα τη μούρη τους και όχι τις ιδέες τους. Δημιουργείται λοιπόν στο κοινό η λανθασμένη άποψη περί απουσίας αληθινών εκπροσώπων του πνεύματος και περί παρουσίας μονάχα…μαϊντανών που έχουν άποψη για όλα λες και γεννήθηκαν διανοούμενοι…Μπαίνει βέβαια και το ζήτημα τι εννοούμε σήμερα «πνευματικός άνθρωπος» καθώς η επέλαση του εθνικισμού και του υπερταξικού νεοπλουτισμού έχει αμπαρώσει αισθήματα, έχει στερέψει ιδέες κι έχει εμφανίσει παθογένειες κοινωνικές (τύπου πατρίς, θρησκεία, οικογένεια) ως μόνες αξίες ζωής σε μια Ελλάδα που φορά ξανά τα νοσηρά χρώματα της μισαλλοδοξίας.\n-Στο βιβλίο καταφέρεστε ενάντια και στις δύο πολιτικές παρατάξεις ως υπαίτιες για την καταστροφή της Ελλάδας τότε (εμφύλιος) με συνέπειες τραγικές στο σήμερα. Ωστόσο διαπιστώσαμε μια μικρή απόκλιση συμπάθειας προς την Αριστερά. Θα λέγατε το βιβλίο σας πολιτικό ή έστω ιστορικό μυθιστόρημα φίλια προσκείμενο στην Αριστερά εν μέρει;\n-Η Αριστερά δεν ήθελε να μπει στην σύγκρουση, ας αφήσουμε τα προσωπεία κατά μέρος: δεν υπογράφεις συμφωνίες σε Λίβανο και Καζέρτα, δεν διασύρεσαι στη Βάρκιζα για να προκαλέσεις μετά καινούργιο Πελοποννησιακό πόλεμο, δεν διαγράφεις τον ηγέτη σου (Άρης Βελουχιώτης) κι από την άλλη ετοιμάζεις την εν όπλοις αντιπαράθεση…παρόλα αυτά θεωρώ ότι το βιβλίο στέκεται ακριβώς ανάμεσα δείχνοντας με περισσή αληθοφάνεια τα λάθη, την σκληρότητα και τα μίση και των δύο παρατάξεων. Δεν υπάρχει απόκλιση συμπάθειας προς καμία κατεύθυνση, λύπη μονάχα για την ανάγκη να γράψω για αυτόν τον εμφύλιο σπαραγμό που κατέστρεψε ολοκληρωτικά την Ελλάδα και της δημιούργησε προβλήματα των οποίων οι συνέπιες υπάρχουν ακόμη και σήμερα. Το βιβλίο δεν είναι απλώς πολιτικό και σίγουρα δεν είναι ιστορικό. Είναι το βιβλίο της ψυχής μιας γυναίκας.\n-Τι είναι για εσάς η τέχνη, το να κάνεις τέχνη στην Ελλάδα σήμερα;\n-Δύσκολα τα πράγματα. Η τέχνη είναι το απόλυτο μέσο έκφρασης του δημιουργού. Αλλά υπάρχουν χώροι, χρόνοι και περιθώρια για τους δημιουργούς στην χώρα μας; Γράφοντας τα «σφραγισμένα χείλη» ένιωσα στα 4 συνολικά χρόνια που μου πήρε να το ολοκληρώσω, ότι η χώρα μας βρίσκεται σε μια «ολική έκλειψη ήλιου» τουλάχιστον στο ζήτημα της τέχνης (για να μην πω και της ανθρωπιάς με αυτά που γίνονται με τους δυστυχισμένους του κόσμου που φτάνουν στη γειτονιά μας..). Το ίντερνετ έχει αντικαταστήσει το βιβλίο, η πληροφορία την έρευνα, το κινητό τηλέφωνο την επαφή, το πορνό βίντεο το σεξ, τα Greek English τη γλώσσα, η κακή αισθητική (κιτς) την τέχνη, η άθλια εκπροσώπηση των κοινών την πολιτική. Απομένει πια ένας κλειστός χώρος για τους καλλιτέχνες, μικρός που ολοένα και στενεύει. Χώρια η έλλειψη κοινού θεατρόφιλου, αναγνωστικού κλπ. Όπως σωστά σημειώνει και ο μεγάλος δοκιμιογράφος και μαρξιστής φιλόσοφος Herbert Marcuse «το μήνυμα της αλήθειας είναι η αλήθεια της τέχνης, τότε μόνο η τέχνη γίνεται ολοκληρωτικά καταφατική. (κεφ. 3, τέχνη κι επανάσταση από το έργο «αντεπανάσταση κι εξέγερση» εκδ. Παπαζήση, 1974).\n-Πώς αισθάνεστε στη ζωή σας; Δυο φορές Έλληνας ίσως , όπως γράφει και ο σπουδαίος Μένης Κουμανταρέας;\n-Να σας πω την αλήθεια, δεν αισθάνομαι καθόλου Έλληνας. Εννοώ με την χροιά που δίνεται τα τελευταία χρόνια στην αξία του ελληνισμού: ψευτοπατριωτισμός, έξω οι πρόσφυγες, ζήτω το έθνος, ρατσισμός, άνοδος της χρυσής Αυγής και των νέο Ναζί, φασιστικές αντιλήψεις που εισχωρούν στην έκφανση της καθημερινότητας, αμορφωσιά και απαιδευσιά και άποψη για όλα, μια τελευταίου τύπου εθνικιστική παρόξυνση με επίκεντρο τη Μακεδονία όπου επιχειρούνται τα πλέον απίθανα με τους «νέο- Δωριείς» εδώ από τη μια αλλά και με τον εθνικισμό της «άλλης πλευράς» που επίσης ποντάρει στο άλογο της διαστρέβλωσης των πάντων. Λυπάμαι δε θα πάρω, νιώθω και είμαι παγκόσμιος πολίτης, νιώθω ότι στέκομαι δίπλα στην αδικία και την κοινωνική καταπίεση όπου κι αν είναι αυτή, ο αγώνας για μια πανανθρώπινη και λεύτερη ζωή από δοξασίες είναι παγκόσμιος , δεν έχω καμία σχέση με την Ελλάδα της…Eurovision….\n-Ποια είναι τα «σφραγισμένα χείλη; Θα μιλήσουν κάποτε;\n-Να είστε σίγουροι γι’ αυτό. Θα μιλήσουν. Και μαζί τους θα ξεσφραγίσουν το στόμα τους όλοι οι φτωχοί, δυστυχισμένοι και καταπιεσμένοι άνθρωποι του κόσμου τούτου που τους έσπρωξαν να ζούνε στην φτώχεια και στη βία, απάτριδες και απελπισμένοι. Θα μιλήσουν και να φοβάστε την οργή τους. Απέναντι στην κατάθλιψη του φασισμού μέρους της κοινωνίας έρχεται ο έρωτας και η επανάσταση (των ιδεών και της κοινωνίας). « Η παραδεδομένη αντίληψη σήμερα είναι πως ο καθένας κυνηγάει μόνο το συμφέρον του. Ο έρωτας είναι όμως η απόδειξη του αντιθέτου, καθώς πρόκειται για την εμπιστοσύνη στο τυχαίο και στο άγνωστο..» (Alain Badiou, «εγκώμιο για τον έρωτα», εκδ. Πατάκη, 2013).\nΗ Μαρία Χατζηγιάννη, μια γυναίκα που παρασέρνουν οι καιροί, τα πάθη και τα μίση μιας Ελλάδας διχασμένης, ετοιμόρροπης. Καθώς η χώρα καίγεται μέσα στην Κατοχή, στον Εμφύλιο και στο βασίλειο της μισαλλοδοξίας στις επόμενες δεκαετίες της σιωπής, η Μαρία δεν είναι παρά ένας άνθρωπος που τον παρασέρνει μια δίνη καταστροφική. Μια πράξη έρωτα σημαδεύει για πάντα την υπόλοιπη ζωή της. Το όνειδος: ερωτεύεται και μένει έγκυος από Γερμανό αξιωματικό στην κατοχική Θεσσαλονίκη. Αποφασίζει να κρατήσει το παιδί αυτό κι έτσι προχωρεί σε μια πράξη που θα έχει αλυσιδωτές αντιδράσεις για πάντα επάνω της.\nΗ τιμωρία θα είναι αμείλικτη. Τα χρόνια περνούν κι αυτή, καταδικασμένη και δακτυλοδεικτούμενη στην κοινωνία των ανθρώπων, προχωρεί ολοένα μπροστά μέσα από την εξορία της στην επαρχία, το μεγάλωμα του παιδιού της, τους αντάρτες στα βουνά, τους καινούργιους βασανισμένους έρωτες στη ζωή της, τη βαθμιαία είσοδό της στον κόσμο της τρέλας. Κι όταν ο χαμένος για χρόνια θείος της και σημαντικό κομμάτι του παρακράτους της δεκαετίας του ’40, επεμβαίνει και αλλάζει τη ζωή της, η κόλαση θα ανοίξει τους ασκούς της για να την καταβροχθίσει αυτήν που θέλησε να πάει, όντας γυναίκα, μόνη της ενάντια στους καιρούς και τα χρηστά ήθη με μόνο αντάλλαγμα την ελευθερία της.\nΗ Θεσσαλονίκη, το Επταπύργιο, ο μετεμφυλιακός κόσμος στημένος στα μέτρα των νικητών, η δολοφονία του Λαμπράκη στην οποία εμπλέκεται έμμεσα και αποτελεί για αυτήν καταλύτη της ψυχής της, δεν είναι παρά τα σημάδια, τα αποσιωπητικά μιας ζωής που καταστράφηκε για να ανοίξει δρόμο σε μια καινούργια γενιά που θα έρθει να ζήσει. Και θα ζήσει. Πάνω στις κραυγές και τις στάχτες της προηγούμενης…


Better than: 67.15%\nΤόσο η αναμονή, όσο και η προσμονή για το Heresy άξιζαν. Το Crime Scene έκανε πάλι το θαύμα του και έφτιαξε ένα μικρό διαμαντάκι.\nΟι γρίφοι του χώρου -γιατί δωμάτιο δεν το λές- είναι αξιοπρεπέστατοι, χωρίς κανένας να είναι διφορούμενος, κουραστικός ή μη ορθολογικός, ενώ δύο από αυτούς ξεχωρίζουν για το πόσο ευφάνταστοι και έξυπνα φτιαγμένοι είναι για να ταιριάζουν στο χώρο.\nΤο δυνατό σημείο όμως του Heresy κρύβεται σε δύο παράγοντες εκτός των γρίφων.\nΑπό τη μία, η πρωτότυπη ιδέα για το κομμάτι εξωτερικού χώρου κάνει το δωμάτιο να παίζεται μόνο νύχτα και το αποτέλεσμα είναι υπέροχο, καθώς η ατμόσφαιρα είναι επιβλητική με τον πιό φυσικό και αβίαστο τρόπο που έχουμε συναντήσει μέχρι σήμερα.\nΑπό την άλλη, η ηθοποιός ΑΠΟΓΕΙΩΝΕΙ το δωμάτιο! Είναι από τις λίγες περιπτώσεις που χρειάζοντα πράγματι πολύ συγκεκριμένα προσόντα για το ρόλο και η κοπέλα που εργάζεται στο Crime Scene τα συνδυάζει εκπληκτικά!\nΌλα αυτά πλαισιώνονται απο μια κατασκευή που χτίστηκε από το μηδέν για να αποτελέσει το στεγασμένο κομμάτι του Heresy και έχει σχεδιαστεί για να ικανοποιεί πλήρως τις χωροταξικες ανάγκες του σεναρίου.\nΔεν αποτελεί δωμάτιο τρόμου, οπότε μην πάτε με την προοπτική να τρομάξετε. Σίγουρα θα αγχωθείτε, αλλά δε θα ουρλιάξετε, ούτε θα παγώσετε στη θέση σας από το φόβο.\nΟ ιδανικός αριθμός ατόμων, μάλλον είναι 3. Από 2 έως 4 θα είστε εντάξει, αλλά στους 5 είναι πιθανό σε κάποια σημεία να στριμωχτείτε λίγο παραπάνω.\nΔημήτρης Βερλέκης, 123 Reviews, Escaped, Jun 2019


Λεσβίες BBC Φιλί\nΕξαλλοι τηλεθεατές έπαιρναν τηλέφωνο στο κανάλι\nΤο τηλεφωνικό κέντρο του BBC πήρε φωτιά πριν λίγες ημέρες και η αφορμή ήταν ένα φιλί.\nΔεν επρόκειτο όμως για ένα οποιοδήποτε φιλί, αλλά για ένα που δόθηκε μεταξύ δυο εφήβων κοριτσιών στην καναδική σειρά The Next Step. Οι ηρωίδες Jude και Cleo είναι δύο μαθήτριες που ερωτεύονται η μια την άλλη και σε ένα επεισόδιο δίνουν το πρώτο τους φιλί.\nΜόνο που αυτή η κίνηση εξαγρίωσε πολλούς τηλεθεατές της βρετανικής τηλεόρασης που άρχισαν να παίρνουν τηλέφωνα στα κεντρικά του BBC λέγοντας ότι ήταν απαράδεκτο να προβάλλονται τέτοιες εικόνες και λεσβιακά φιλιά.\nΚαι επειδή ο σάλος δεν έλεγε να κοπάσει το κανάλι αναγκάστηκε να απαντήσει στις αιτιάσεις.\nΔιαβάστε τη συνέχεια και δείτε το βίντεο στο Watch and Chill\nΑμάν πια! Μας φλόμωσαν\nστις λεσβίες τελευταία όλες οι σειρές! Καλά η αντρική ομοφυλοφιλία ψωμοτύρι.,. Τα περνάνε ως κανονικότητα, ως "προχωρημένο"... Έλεος...\n20/09/2020, 15:33 33\n20/09/2020, 15:11 19\n20/09/2020, 14:42 26\n20/09/2020, 14:00 4\n20/09/2020, 13:54 7


1 περίπου κιλό άσπρο ψάρι φιλέττο χωρίς κόκκαλα, πατάτες και καρόττα κομμένες, ένα σέλινο, χυμό 2 λεμονιών, λίγο κρεμμύδι φρέσκο.\nΚαθαρίζουμε το σέλινο , το κόβουμε και το ζεματάμε περίπου για 5 λεπτά. Κόβουμε τις πατάτες σε χοντρές φέτες μαζί με τα καρόττα και τα κρεμμύδια και τα τσιγαρίζουμε για 4 λεπτά. Μετά ρίχνουμε στο λάδι και το σέλινο. Αλατοπίπερο. Βάζουμε απο πάνω το ψάρι και σβήνουμε με μισό ποτήρι λευκό κρασί. Το αφήνουμε να σιγοβράσει για 5'. Μετά ρίχνουμε 1 λίτρο νερό ( ή τουλάχιστον τόσο νερό ώστε να σκεπάζει το ψάρι) και ένα bouquet garni. (Για να φτιάξετε το τελευταίο χρειάζεσθε χοντρό τούλι, 1 ψιλοκομμένο δαφνόφυλλο, ρίγανη, θυμάρι, φρέσκο μαϊντανό, ξηρό δενδρολίβανο. Τα τυλίγετε σφιχτά με το τούλι\nκάνοντας ένα πακετάκι και σιγουρεύετε την κατασκευή σας με λαστιχάκια. ΠΡΟΣΟΧΗ πρίν σερβίρετε τη σούπα, βγάλτε το πακετάκι και πετάχτε το)\nΑφήστε τη σούπα να σιγοβράζει για 20 λεπτά το κιλό. Πρίν σερβίρουμε ρίχνουμε τον χυμό απο τα λεμόνια.\nΕμείς συνοδέψαμε τη σούπα μας με ένα Λευκό Ασύρτικο\nPosted by Marina at 2/09/2007 07:58:00 PM\nΣούπα χωρίς το κεφάλι και τα κόκκαλα;\nΣέβομαι την άποψή σου και αφού βλέπω και φωτογραφίες είναι δοκιμασμένη και σας αρέσει, απλά εκφράζω απορία...\n2/10/07, 12:59 PM\nΑν σιχαινόμαστε το σέλινο, τί άλλο πρασινοειδές μυρωδικό θα μπορούσαμε να βάλουμε στη θέση του;\n2/10/07, 3:39 PM\nΣέλερυ, χα χα χα!!!\nΑπαραίτητο το σέλινο/σέλερυ στην ψαρόσουπα (και την αντίστοιχη κρεατόσουπα) για μας.\nΑλλά αν το σιχαίνεσαι, για δοκίμασε με μάραθο και φινόκιο, που πάνε πολύ με το ψάρι!\n2/10/07, 4:10 PM\nΓιαννη, Η συνταγή είναι του Λευτέρη Λαζάρου που προτίμησε ψάρι χωρίς κόκκαλα (στην περίπτωσή του πεσκανδρίτσα). Είναι και λογικό απο το να κάθομαι να σουρώνω.\nΧουανιτάκι, σου απάντησε η Αθανασία, συμφωνώ, και τα σπαράγγια πάνε καθώς και τα πράσσα. (Αν αποφασίσεις για σπαράγγια να πάρεις κονσέρβα που είναι μαλακά, ειδάλλως τα φρέσκα θα χρειαστεί να τα μαγειρέψεις προηγουμένως)\nΓιάννη, ξέχασα να σου πώ ότι έχουμε μόνιμα πλέον στο ψυγείο ζωμό ψαριού που φτιάχνεται απο διάφορα ψάρια και κεφάλια και κόκκαλα, τον οποίο σουρώνουμε και φυλάμε. Αυτόν χρησιμοποιούμε αντί για σκέτο νερό\n2/10/07, 9:17 PM\nΟυάου! Αυτό θα πει μεράκι! Να ομολογήσω τώρα ότι είχα πάρει κάποια στιγμή από το μπαχάρ χύμα σκόνη ψαριού για να βάζω σε καμμιά μακαρονάδα με θαλασσινά, επειδή βαριόμουν να βράζω τα κεφάλια των γαρίδων και να σουρώνω το ζουμί; Αλλά τελικά μπαγιάτεψε, 1 φορά το χρησιμοποίησα και κάπως μου μύριζε.\nΚαι το μπουκέ γκαρνί σας, που κάποιος πιο πάνω δεν θέλει να μας πει το μυστικό, I´m impressed!\nΕγώ τις σπάνιες φορές που το φτιάχων, ρημάζω τις γάζες του φαρμακείου μας.\n2/11/07, 3:06 AM\nJuanita 1) αυτή την μπαχάρ σκόνη ψαριού-θαλασσινών..δεν θα τη σχολιάσω. Θα το παίξω "Αθήναιος", πάω να φέρω το δίκαννο. Που είπες ότι μένεις?\n2) τους ζωμούς τους φτιάχνουμε όταν έχουμε χρόνο..σβκ δλδ. και μένουν στην κατάψυξη.\n2/11/07, 1:50 PM


Parts Network - Online Ανταλλακτικά Αυτοκινήτου - Τιμές Δυναμίτης Blog\nΕίδη 1 εώς 20 από 70 σύνολο\n26 Οκτ 2016 2:55:13 μ.μ.\nΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΣΕ ΤΕΤΡΑΔΕΣ ΑΜΟΡΤΙΣΕΡ BILSTEIN\nΟι τιμές στις προσφορές Bilstein, αφορούν την αγορά πακέτου τεσσάρων αμορτισέρ, συμπεριλαμβάνουν τον ΦΠΑ 24%, και δωρεάν αποστολή με μεταφορική εταιρεία. Δεν συμπεριλαμβάνονται έξοδα τυχόν μεταφόρτωσης.\nPosted By Alexander Dimeas\n09 Οκτ 2016 3:41:08 μ.μ.\nΣε τιμές δυναμίτης!\nΚάντε κλικ στο read more για περισσότερα.\nΕίμαστε στην εφημερίδα "Καθημερίνη"\n24 Σεπ 2016 6:40:50 μ.μ.\nΣτην εφημερίδα "Καθημερίνη"\n"Ο Πάτρικ ανοίγει μαγαζί πώλησης ανταλλακτικών".\nΚάντε κλικ στο read more\nγια να δείτε όλο το άρθρο στην εφημερίδα.\n30 Ιουν 2016 10:31:06 π.μ.\nΣε εμάς θα βρείτε συμπλέκτες WestLake σε τιμές δυναμίτης.\nΚάντε κλικ στην εικόνα για ενδεικτικές τιμές.\nΚάντε κλικ στο read more ή στην εικόνα για να διαβάσετε όλες τις συμβουλές.\nΗ ζώνη ασφαλείας είναι μια αγκαλιά.\n16 Μαρ 2016 11:53:45 π.μ.\nΗ ζώνη ασφαλείας είναι μια αγκαλία.\nΚάντε κλικ στην εικόνα για να δείτε ένα καταπληκτικό video.\nΕίμαστε όλοι για δέσιμο\n16 Μαρ 2016 10:57:48 π.μ.\nΜέσα στο αυτοκίνητο είμαστε όλοι για δέσιμο!\nΚαι φυσικά είμαστε!\nΤΑ ΠΡΟΣΚΕΦΑΛΑ ΣΤΑ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ\n27 Ιαν 2016 3:31:38 μ.μ.\nΤα προσκέφαλα στα καθίσματα του αυτοκινήτου δεν υπάρχουν απλώς για να "ομορφαίνουν" το κάθισμα.\nΚάντε κλικ στο read more για να μάθετε το πως.....\nΥπάρχουν και άλλα νούμερα πάνω στα ελαστικά μας.\nΓια να δούμε τι πληροφορίες μας δίνουν.\nΚάντε κλικ στο read more για να μάθετε.\nΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΕΛΑΣΤΙΚΑ\n25 Ιαν 2016 7:28:18 μ.μ.\nΤι σημαίνουν τα νούμερα που αναγράφονται πάνω στα ελαστικά του αυτοκινήτου σας;\nΚάντε κλικ στο read more για να σας λυθεί η απορία.\nΚΟΛΛΗΣΕΣ ΣΤΑ ΧΙΟΝΙΑ\n18 Ιαν 2016 6:09:32 μ.μ.\nΥπάρχει κίνδυνος να ακινητοποιηθεί το αυτοκίνητό σας στα χιόνια;\nΚάντε κλικ στο read more για να δείτε τι δεν πρέπει να κάνετε.\nΚΑΝΟΝΕΣ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ\n18 Ιαν 2016 12:58:33 μ.μ.\nΠως οδηγούμε στο χιόνι; Σίγουρα με μεγάλη προσοχή!\nΚάντε κλικ στο read more για περισσότερες συμβουλές οδήγησης.\nΧΙΟΝΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ\n18 Ιαν 2016 12:22:58 μ.μ.\nΈχει χιονίσει και πρέπει να μετακινηθούμε με το αυτοκίνητό μας;\nΕίτε πρόκειται για μια διαδρομή μέσα στην πολή είτε για ταξίδι εκτός θα πρέπει να είμαστε κατάλληλα προετοιμασμένοι.\nΚάντε κλικ στο read more για χρήσιμες συμβουλές.\nΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΧΙΟΝΙΑ\n18 Ιαν 2016 11:35:14 π.μ.\nΚακοκαιρία και έχετε αποκλειστεί στο αυτοκίνητο. Είσασταν έτοιμοι για αυτό;\nΚάντε κλικ στο read more για να δείτε πως θα έπρεπε να έχετε προετοιμαστεί.\nΚΟΛΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΓΩΝΕΙ ΤΟ ΠΑΡΜΠΡΙΖ\n16 Ιαν 2016 10:10:16 μ.μ.\nΥπάρχει τρόπος να γλυτώσετε το καθάρισμα του παγωμένου σας παρμπρίζ;\nΚάντε κλικ στο read more για να μάθετε το πως.\nΟ ΣΚΥΛΟΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ\n15 Ιαν 2016 10:30:26 π.μ.\nΑλήθεια πως θα πρέπει να μεταφέρουμε τον καλύτερό μας φίλο με το αυτοκίνητο;\nΑνοίγουμε απλώς την πόρτα και μπαίνει μέσα;\nΚάντε κλικ στο read more για να το προστατεύεσετε.\n15 Ιαν 2016 9:47:31 π.μ.\nΤο φαρμακείο του αυτοκινήτού μας είναι διακοσμητικό στοιχείο ή πραγματικά μπορεί να προσφέρει πρώτες βοήθειες;\nΚάντε κλικ στο read more για να δείτε τι πραγματικά πρέπει να έχει.\n14 Ιαν 2016 11:54:57 π.μ.\nΤα απαραίτητα "εργαλεία" που πρέπει να έχουμε πάντα στο αυτοκίνητό μας.\nΚάντε κλι στο read more για περισσότερα....\nΤο e-shop μας δεν είναι ακόμη ενημερωμένο με αξεσουάρ, αλλά διαθέτουμε τα πάντα. Για να τα προμηθευτείτε, αρκεί ένα τηλεφώνημά σας. Και φυσικά σε τιμές δυναμίτης!\n13 Ιαν 2016 11:05:03 π.μ.\nΠοιά είναι τα απαραίτητα έγγραφα που πρέπει να έχετε σε έλεγχο της Τροχαίας;\nΚάντε κλικ στο read more για να ενημερωθείτε.\n10 Δεκ 2015 2:16:30 μ.μ.\nΟδήγηση στα χιόνια. Μερικές μικρές και χρήσιμες συμβουλές.\nΚάντε κλικ στην εικόνα για να παρακολουθήσετε το video.


Κύπρος: Καταρρέει η Αγία Μαρίνα στο κατεχόμενο Διόριος - ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ\nΚύπρος: Υπό κατάρρευση βρίσκεται, λόγω αδιαφορίας και έλλειψης συντήρησης, η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στο κατεχόμενο Διόριος, αναφέρεται σημερινό δημοσίευμα στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Κίπρις».\nΗ Αγία Μαρίνα είναι η κύρια εκκλησία του χωριού. Άλλες εκκλησίες είναι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ο Άγιος Γεώργιος και Αγία Μαύρη.\nΙ.Μ.Λεμεσού: Υποδέχονται Ιερά Εικόνα από τα χέρια του νέου Αγίου\nΚΥΠΡΟΣ: Δεν θα πραγματοποιηθεί η Στ΄ Πορεία στα Βήματα των Αγίων Αποστόλων λόγω κορωνοϊού\nΣύμφωνα με το δελτίο του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών για τον Τουρκοκυπριακό Τύπο, στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι ρωγμές δημιουργήθηκαν στο εξωτερικό της εκκλησίας, που κτίστηκε το 1850, ενώ δέντρα άρχισαν να φυτρώνουν στους τοίχους της.\nΤο εσωτερικό της εκκλησίας είναι γεμάτο ακαθαρσίες και το μόνο πράγμα που ακόμα στέκεται όρθιο είναι το καμπαναριό, σύμφωνα με την εφημερίδα, η οποία σημειώνει ότι οι κάτοικοι περιμένουν από τους «αρμόδιους» να φτιάξουν παιδικό πάρκο στην περιοχή.\nΜέχρι το 1974 το Διόριος ήταν μεικτό χωριό της επαρχίας Κερύνειας. Βρίσκεται 1,5χμ. περίπου δυτικά του χωριού Μύρτου, σε υψόμετρο 300 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και περιβάλλεται από το δάσος Μάντρες στα βορειοδυτικά, από το δάσος Διόριος στα δυτικά και νοτιοδυτικά και από το δάσος Καρπάσια στα νότια. Είναι το δεύτερο σε διοικητική έκταση χωριό της επαρχίας Κερύνειας (μετά τον Κορμακίτη).\nΤο χωριό συνδέεται οδικά με την Μύρτου, τον Κορμακίτη, την Αγία Ειρήνη και Καλό χωριό Μόρφου.\nΜεγάλο μέρος του χωριού καλύπτεται από το ομώνυμο κρατικό δάσος. Στις υπόλοιπες εκτάσεις του χωριού καλλιεργούντο πριν από την τουρκική εισβολή του 1974 κυρίως σιτηρά, χαρουπιές και ελιές. Ανεπτυγμένη ήταν επίσης η κτηνοτροφία και ιδίως η αιγοπροβατοτροφία.\nΣτην απογραφή του 1960 οι κάτοικοι του χωριού ήσαν 514 Έλληνες και 359 Τούρκοι. Οι Τούρκοι κάτοικοι εγκατέλειψαν το χωριό το 1964 εξαιτίας των διακοινοτικών ταραχών, που ακολούθησαν την ανταρσία των Τούρκων. Το 1973 ο Ελληνικός πληθυσμός ανερχόταν στους 500 κατοίκους. Μετά την κατάληψη του χωριού από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής το καλοκαίρι του 1974, πολλοί Τουρκοκύπριοι κάτοικοι επέστεψαν στο χωριό τους, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν και αρκετοί έποικοι που μεταφέρθηκαν από την Τουρκία.\nΤο Διόριος είναι κτισμένο σε ωραιότατη τοποθεσία που περιβάλλεται από δάση, ενώ η θέα από την περιοχή του είναι θαυμάσια και απρόσκοπτη μέχρι τον κόλπο της Μόρφου και την περιοχή των αρχαίων Σόλων, το λιμάνι του Ξερού, την πεδιάδα της Μόρφου και τη θάλασσα της Αγίας Ειρήνης.\nΛόγω της θέσης του το χωριό δεχόταν πολλές επιθέσεις Τούρκων ή και άλλων πειρατών κατά το Μεσαίωνα. Κατά την παράδοση σε μία από τις επιθέσεις των Τούρκων, πολλοί κάτοικοι του χωριού κρύφτηκαν σε κάποια σπηλιά, όμως ανακαλύφθηκαν και σφάχτηκαν. Η σπηλιά είναι μέχρι σήμερα γνωστή με την ονομασία σπηλιά Ματζ΄ελλάρη από το μακελειό που έγινε.\nΆλλη παράδοση αναφέρει ότι στην περιοχή του χωριού υπήρχαν κατά την φραγκοκρατία δύο ρηγάτα (επαύλεις) που σε αυτές κατοικούσαν δύο αρχόντισσες, αδελφές του βασιλιά, που η μία ήταν γνωστή ως Αρκόντισσα. Μέχρι σήμερα, τοπωνύμιο του χωριού ονομάζεται Χωράφια της αρκόντισσας.\nΕπικρατέστερη άποψη για το όνομα του χωριού είναι ότι η ονομασία προήλθε από τις λέξεις δύο όρη, γιατί η τοποθεσία του χωριού αντικρίζει δύο λόφους.\nΕτικέτες: Αγία ΜαρίναΚΑΤΕΧΟΜΕΝΟ ΔΙΟΡΙΟΣΚΑΤΕΧΩΜΕΝΑΚύπρος


5 Τρόποι να συνδυάσεις ένα ψηλόμεσο παντελόνι! - Kliktv.gr\n6 Απρίλιος 2021 050\nΌλες μας αγαπάμε τα ψηλόμεσα παντελόνια γιατί συνδυάζουν άνεση και στυλ. Ακόμα, ένα τέτοιο παντελόνι κολακεύει περισσότερο την σιλουέτα και κάνει το σώμα να δείχνει πιο καλλίγραμμο. Γι’ αυτό και πλέον έχουν κατακλύσει την αγορά! Για να δείχνεις όμως κομψή φορώντας ψηλόμεσο παντελόνι πρέπει να το συνδυάσεις και κατάλληλα.\nΤα ψηλόμεσα παντελόνια είναι εξίσου ευκολοφόρετα με τα άλλα είδη παντελονιών, αρκεί βέβαια να ξέρεις τον τρόπο να τα φορέσεις. Δες λοιπόν 5 τρόπους να συνδυάσεις ένα ψηλόμεσο παντελόνι!\nΠώς να φορέσεις ένα ψηλόμεσο παντελόνι!\n1. Συνδύασε το με ένα crop top\nΤα crop tops είναι απόλυτα προορισμένα για να φοριούνται με ψηλόμεσα παντελόνια! Το τέλειο σε αυτό το συνδυασμό είναι ότι ακόμα κι αν δεν έχεις την κοιλιά των ονείρων σου μπορείς να το φορέσεις. Κι αυτό γιατί το ύψος του παντελονιού καλύπτει την κοιλίτσα και τις τυχόν ατέλειες. Έτσι, ανάλογα από το πόσο κοντό μπλουζάκι θα διαλέξεις θα ελέγξεις το πόσο ακάλυπτη θα μείνει η κοιλιά σου.\n2. Φτιάξε μονόχρωμα looks\nΤα μονόχρωμα looks είναι πολύ κομψά και σχετικά εύκολα να τα πετύχεις. Το άλλο μεγάλο τους πλεονέκτημα είναι ότι κολακεύουν ιδιαίτερα τη σιλουέτα και σε κάνουν να δείχνεις πιο ψηλή και αδύνατη. Φόρεσε λοιπόν ένα τοπ μέσα από το ψηλόμεσο παντελόνι σου, και τα δύο στο ίδιο χρώμα, και σίγουρα θα δείχνεις στιλάτη αλλά και πιο καλλίγραμμη!\n3. Φόρεσε το με πουκάμισο\nΤα πουκάμισα είναι ιδιαίτερα δημοφιλή καθώς φοριούνται από το πρωί μέχρι το βράδυ και δίνουν μια κομψή νότα σε οποιοδήποτε outfit. Αν το συνδυάσεις με ένα ψηλόμεσο παντελόνι θα έχεις φτιάξει ένα comfort ευκολοφόρετο σύνολο. Μια πολύ στιλάτη ιδέα είναι να συνδυάσεις ένα παντελόνι με χρώμα με ένα απλό πουκάμισο σε λευκό χρώμα.\nΔες επίσης: 6 Τάσεις στα γυναικεία παντελόνια για το 2021\n4. Συνδύασε με μια μπλούζα με βολάν και όγκους\nΟι μπλούζες με βολάν και όγκους είναι πολύ θηλυκές και πολύ χαριτωμένες! Μάλιστα, ταιριάζουν ιδανικά με τα ψηλόμεσα παντελόνια. Φόρεσε λοιπόν μπλούζες και πουκάμισα με έντονα μανίκια, με βολάν και στρώσεις με ένα ψηλόμεσο παντελόνι κι έτσι θα έχεις φτιάξει ένα πολύ μοντέρνο σύνολο που είναι μέσα στη μόδα.\nΔες επίσης: 20 Προτάσεις για καθημερινά ανοιξιάτικα ντυσίματα!\n5. Ολοκλήρωσε το look με ένα blazer\nΤώρα την άνοιξη το κατάλληλο πανωφόρι είναι ένα blazer. Ευτυχώς ένα blazer που φτάνει στο ύψος της λεκάνης συνδυάζεται τέλεια με ένα ψηλόμεσο παντελόνι. Με ένα τέτοιο outfit θα δημιουργήσεις μια σοφιστικέ εικόνα και ένα look που μπορείς εύκολα να φορέσεις στο γραφείο! Ακόμα, το μακρύ σακάκι σε συνδυασμό με το ψηλόμεσο παντελόνι θα κάνουν τη σιλουέτα σου πιο ψηλόλιγνη.\nThe post 5 Τρόποι να συνδυάσεις ένα ψηλόμεσο παντελόνι! appeared first on ediva.gr.\nΤο Διαβάσαμε 5 Τρόποι να συνδυάσεις ένα ψηλόμεσο παντελόνι!\nΚορονοϊός: «Θερίζει» τον πλανήτη – Ξεπέρασαν τα 3 εκατ. οι νεκροί σε όλο τον κόσμο\nΡόδος: Σοβαρός τραυματισμός 19χρονου – Έπεσε σε τζαμαρία και βρέθηκε μέσα σε λίμνη αίματος


AμεA - Άτομα με Αναπηρία - Δικαιώματα και Παροχές: 08/27/15\nΣάλος στα social media για την αντικειμενοποίηση της γυναίκας.\nΕνόψει προκήρυξης εκλογών θα ζητηθεί έγκριση από την επιτροπή του ΣτΕ.\nΣειρά δράσεων από τη ΓΣΕΕ και το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.\nΦέτος αναμένεται να εγγραφούν στο Δ.Π.Θ. έως 3.900 φοιτητές.\nΤους χώρους επισκέφθηκε σήμερα ο Νίκος Ξυδάκης.\nΓεννήθηκαν το Σάββατο στο ζωολογικό κήπο της Ουάσινγκτον - Δείτε φωτογραφίες.\nΚαλή είναι η εξέλιξη της υγείας των δύο γιγάντιων πάντα στον ζωολογικό κήπο της Ουάσινγκτον, ύστερα από μία κρίσιμη νύχτα, όπως ανακοίνωσαν οι υπεύθυνοι του Smithsonian.\nΌπως εξήγησαν επιχειρούσαν να πάρουν τα μικρά για να τα εξετάσουν αλλά η μητέρα τους Mei Xiang δεν άφηνε το ένα κάτω.\nΤελικά η κτηνιατρική ομάδα ασχολήθηκε όλη τη νύχτα με το μικρότερο πάντα και το πρωί πήρε και το μεγαλύτερο.\nΤο μικρότερο τράφηκε με μπιμπερό αλλά επειδή η κτηνιατρική ομάδα φοβόταν πως δεν πήρε αρκετή τροφή κατέληξε να το ταΐσει με σωληνάκι.\n«Στόχος μας είναι το κάθε μικρό να περνά ίσιο χρόνο με τη μητέρα», εξήγησαν οι υπεύθυνοι του Ζωολογικού Κήπου στη σελίδα τους στο Facebook.\nΤα νεογέννητά είναι πολύ ευάλωτα και η πρώτη εβδομάδα ζωής είναι ιδιαίτερα σημαντική.\nΣύμφωνα με τον ζωολογικό κήπο Smithsonian αυτή ήταν η τρίτη φορά που γιγάντιο πάντα γέννησε δίδυμα στις ΗΠΑ.\nΤι πρέπει να γνωρίζουν οι μαθητές που θα ξαναπροσπαθήσουν.\nΣυντονιστική επιτροπή υπό την αιγίδα του ΕΒΕΑ.


H Lady Gaga φόρεσε το μπικίνι της και απέσπασε 2.5 εκ. likes - ELLE\nH Lady Gaga φόρεσε το μπικίνι της και απέσπασε 2.5 εκ. likes\nΤην πρώτη της ανάρτηση με μαγιό έκανε η Lady Gaga για το φετινό καλοκαίρι και ενθουσίασε τους fans της.\nHELLO.gr 28 Μαΐ. 21\nΗ Lady Gaga καλωσόρισε το καλοκαίρι, κοινοποιώντας δύο φωτογραφίες στις οποίες φοράει μόνο το εντυπωσιακό της μπικίνι.\nΧαλαρή και με ωραία διάθεση, ξάπλωσε και απόλαυσε τον ήλιο, ενώ αυτό που κλέβει την παράσταση είναι το γυμνασμένο της σώμα. Αυτό, λοιπόν, όπως φαίνεται, εντυπωσίασε τους fans της και συγκέντρωσε 2.5 εκ. likes, ενώ πολλοί ήταν εκείνοι που επισήμαναν πόσο sexy και θελκτική δείχνει.\nΝα θυμίσουμε, ότι η star της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας εξομολογήθηκε πριν λίγες ημέρες την τραυματική εμπειρία που βίωσε και την στιγμάτισε στην αρχή της πορείας της στην ηλικία των 19 χρόνων, καθώς υπέστη βιασμό από τον οποίο έμεινε έγκυος.\nΔες τις φωτογραφίες που δημοσίευσε η Lady Gaga στο HELLO.gr.\n#Instagram #Lady Gaga #Μαγιό #μπικίνι


Φτιάξτε Χριστουγεννιάτικα στολίδια από cd! - Magazino1\nΦτιάξτε Χριστουγεννιάτικα στολίδια από cd!\nHome Διακόσμηση Κατασκευές Christmas Φτιάξτε Χριστουγεννιάτικα στολίδια από cd!\n7.11.17 Διακόσμηση, Κατασκευές, Christmas,\nΜε αυτή την κατασκευή, τα παλιά cd θα… σας κλείσουν το μάτι!\nΦτιάξτε απίστευτα στολίδια σπιτιού για τα Χριστούγεννα!\nΞάπλωστε τα πάνω σε ένα» αγανακτισμένο «πανί που έχετε γι’ αυτές τις δουλειές!\nΠάρτε σπρέι σε χρυσό και ασημί χρώμα και τα περάστε το πρώτο χέρι.\nΠεριμένετε λίγο μέχρι να στεγνώσει και ύστερα\nπέραστε τα άλλη μια φορά ώστε να καλυφθούν όλες οι ατέλειες του πρώτου ψεκάσματος.\nΣ’ αυτό το σημείο και πριν στεγνώσει το χρώμα,πάρτε την χρυσόσκονη και ρίξτε την από πάνω έτσι ώστε να κολλήσει στο cd.To σπρέι έκανε την δουλειά της κόλλας.\nΤινάξτε το λίγο για να φύγει η περιττή χρυσόσκονη και ψεκάστε με λακ για να σταθεροποιηθεί.Από την πίσω μεριά,απλώς περάστε ένα χέρι από το ανάλογο χρώμα και τίποτ’άλλο . Δεν χρειάζεται και από τις δύο μεριές χρυσόσκονη εκτός κι αν θέλουμε να το κρεμάσουμε κάπου, όπου θα φαίνονται και οι δύο πλευρές, για παράδειγμα σ’ ένα παράθυρο!\nΕύκολο,γρήγορο,όμορφο και πολύ-πολύ οικονομικό! Μπορούν να στολίσουν εκτός απο το δέντρο μας, διάφορα κλαδιά ή να κρεμαστούν σε παράθυρα!\nTags # Διακόσμηση # Κατασκευές # Christmas\nPosted by Magazino1 on 7.11.17\nΕτικέτες Διακόσμηση, Κατασκευές, Christmas