Хутка птушкі запяюць усюды... — Народная Воля\nДрукаванае выданне - №32 (3773) - "ПАСЛЯ ПАДЗЕІ"\nХутка птушкі запяюць усюды...\nАўтар: Святлана КЛІМЕНЦЕНКА. I 24 красавiка 2013 г.\nЯк ні ўпарцілася зіма, але ж усё роўна не ўстаяла перад адвечным зямным законам. Праўда, вясёлых галасоў чародаў з выраю яшчэ не чутно, але вось-вось будзе ўсё, як у народнай песні, радок з якой і даў назву незвычайнай музычна-паэтычнай імпрэзе ў канцэртнай зале імя Р.Шырмы Белдзяржфілармоніі: “А ўжо птушкі пяюць усюды...” Хвалюючая праграма, прысвечаная героям Паўстання 1863—1864 гадоў — адной з самых гераічных і трагічных старонак у айчыннай гісторыі — тым не меней стасавалася з веснавым подыхам прыроды, вызваленай з зімовага палону, з прасветленымі надзеямі і перакананасцю: героі сапраўды не паміраюць. Яны сцвярджаюць сваёй ахвярнасцю: несупынную плынь часу, абнаўленне жыцця па веснавым сцэнарыі нікому не адмяніць!\n...Цікава было паназіраць за двума падлеткамі, якія, ужо не ведаю як, трапілі на гэтую вечарыну. У перапоўненай зале, загрувашчанай прыстаўнымі крэсламі (а іх усё ўносілі і ўносілі, каб неяк уладкаваць тых, хто проста не мог тут не быць), яблыку няма дзе ўпасці. Тут паважныя і паважаныя асобы, вядомыя плённай працай на ніве нацыянальнага Адраджэння, людзі сталага веку і маладзейшага пакалення. Усе ўжо сцішыліся ў засяроджаным чаканні, а вось гэтыя двое... Дураслівяць, жартліва штурхаюцца, перасмейваюцца, гучна абмяркоўваюць свае хлапечыя справы — усё, як і паложана ў іх узросце. Рабіць ім заўвагі, чытаць мараль, суцішваць? Ды такога і не спатрэбілася: па меры таго, як разгортвалася дзея, мае юныя суседзі суцішыліся самі, ператварыўшыся разам з усімі ў слых, калі ў перапоўненай зале — нібы адно стоенае дыханне і памкнёныя наперад вочы. Вось што значыць мастацтва, адухоўленае высокімі пачуццямі і думкамі! Яно ачышчае чалавечую душу ад шалупіння, узнімае яе, адчыняе вароты ў нязведанае...\nМіж тым на філарманічнай сцэне і блізка не было, ды і не магло быць, таго, што звыкла бачыць для многіх сучасных маладзёнаў — ні спецэфектаў і выкрутасаў, ні пачварнай какафоніі ў рытмах “дыр-дыр-дыр”. Ва ўсім панаваў строгі і стрыманы, густоўны класічны стыль. Да публікі выходзілі бліскучыя прафесіяналы, вядомыя сваім выканальніцкім майстэрствам не толькі ў Беларусі, а і за яе межамі: ансамбль салістаў “Класік-авангард” пад кіраўніцтвам заслужанага дзеяча мастацтваў Уладзіміра Байдава, камерны мужчынскі хор “Унія” пад кіраўніцтвам Кірылы Насаева, постфальклорны гурт “Страла” (мастацкі кіраўнік Эвеліна Шчадрына)... Спявалі лаўрэаты міжнародных конкурсаў Ілля Сільчукоў, Янаш Нелепа і Сяргей Лазарэвіч... Артысты Валянціна Лясоўская і Аляксей Яравенка чыталі прысвечаныя К.Каліноўскаму і ягоным паплечнікам вершы Янкі Купалы, Ларысы Геніюш, Наталлі Арсенневай, Анатоля Вольнага, Петруся Броўкі, Уладзіміра Караткевіча, Ніны Мацяш і іншых беларускіх паэтаў. Але выканаўцаў цяжка было назваць проста бездакорнымі выканальнікамі. За знешняй стрыманасцю іх манеры адчуваліся гарачы ўнутраны напал, душэўнае ўзрушэнне, што ставяць мяжу паміж сапраўдным мастацтвам і халодным, хай сабе і вытанчаным, майстэрствам.\nУздымна гучалі раней невядомыя нам, маладасведчаным, звычайным аматарам прыгожага шматлікія ваярскія песні, паўстанцкія маршы і гімны той пары, замест аўтарства якіх у праграме канцэрта часцей за ўсё было пазначана: “Ананім XIX стагоддзя”. Можна здагадвацца чаму: гэтыя магутныя, поклічныя творы нараджаліся ў самым агні змагання самімі яго таленавітымі ўдзельнікамі, і многія з іх ужо не выйшлі з таго агню, не паспелі занатаваць свайго імя. Гарманічна ўпляліся ў музычна-паэтычны вянок памяці продкам-змагарам і творы класікаў еўрапейскай музычнай культуры — знакамітага нашага земляка, ураджэнца Ігуменшчыны (цяпер Чэрвеньскі раён) Станіслава Манюшкі, польскіх кампазітараў Людвіга Навіцкага і Караля Шыманоўскага, як і нашых сучаснікаў-суайчыннікаў Вячаслава Кузняцова, Уладзіміра Байдава і іншых. Свае непаўторныя фарбы ў музычную плынь канцэрта надалі і фартэпіянныя сачыненні Камілы Марцінкевіч — дачкі аднаго з пачынальнікаў новай беларускай літаратуры Вікенція Дуніна-Марцінкевіча. Цудоўную піяністку і спявачку, што стала перакананай каліноўкай, у змрочна вядомым Пішчалаўскім замку, за турэмнымі кратамі (сённяшняя “Валадарка”), а потым у высылцы мо адно і ратавала — музыка рамантычнай, узнёслай душы, нязмоўчныя галасы роднай зямлі...\nПра магутную сілу ўздзеяння мастацтва на людскія душы, на абуджэнне ў іх высакародных патрыятычных пачуццяў, станаўленне народа як нацыі проста і ярка, пазбягаючы робленага пафасу, як гэта часам бывае, пераканаўча і шчыра размаўляў са слухачамі заслужаны артыст Беларусі, няўрымслівы шукальнік і адраджэнец забытых скарбаў нашай музычнай культуры заслужаны артыст Беларусі Віктар Скарабагатаў. Гэтым разам яму выпала роля Апавядальніка. Ён распавядаў пра гістарычных асоб і падзеі, якія гараць, пякуць, стукаюць у сэрца, бы ўсё адбывалася з ім самім не далей як учора. Аказваецца, аўтар не зніклай дагэтуль з сусветнай сцэны вясёлай, смешнай — насуперак сур’ёзнай назве — оперы “Страшны двор” Станіслаў Манюшка і не здагадваўся, што зусім не на жарт напалохае “рэвалюцыяй” і раззлуе царскага намесніка, усяўладнага правіцеля Польшчы. Той, наведаўшы шосты прэм’ерны спектакль, катэгарычна забараніў выконваць арыю Стэфана, і больш яе тады ніхто не чуў. Праўда, са сцэны оперная арыя, прасякнутая пяшчотай да роднай зямлі, пайшла ўжо ў народ, згуртоўвала і натхняла палякаў на новы ўздым супраціву расійскай акупацыі...\nПадобная гісторыя, можна сказаць, зрабіла нацыянальным героем і генія сусветнага опернага мастацтва Джузэпэ Вердзі. Маэстра дужа хваляваўся перад прэм’ерай “Трубадура”, мучыўся сумненнямі (як і паложана “нармальнаму”, далёкаму ад самаўпэўненасці генію), ці атрымалася хоць што-небудзь прыдатнае? І толькі калі вялізная зала пад гучныя воклічы “Viva Italia!” узарвалася авацыямі, а кампазітара падхапілі на рукі і панеслі па плошчы, ён зразумеў: зрабіў быццам бы што трэба... Назаўтра і наступнымі днямі “Stretto” опернага героя падхапілі вуліцы італьянскіх гарадоў. І тут эмацыйныя, вядомыя сваім вальналюбствам італьянцы даўно наспелы пратэст супраць чужаземных захопнікаў сталі ператвараць у шырокі вызвольны рух, які потым узначаліў легендарны рыцар свабоды Антоніа Гарыбальдзі, — і ў рэшце рэшт паўстала здабытая ў бітвах вольная, незалежная Італьянская Рэспубліка.\nЯшчэ красамоўны прыклад. Зноў-такі італьянец Ахілес Джузэпэ Банольдзі — выдатны спявак і танцор з артыстычнай сям’і, кумір захопленай публікі з перакананнямі “карбанарыя” — невыпадкова быў занесены вятрамі свабоды ў ліцвінскую тады Вільню. У адным з цэнтраў падрыхтоўкі паўстання супраць царызму ён і стаў пачуваць сябе... ліцвінам, увайшоў у склад паўстанцкага камітэта Літвы (Беларусі). У адчыненай ім майстэрні-фатаграфіі друкаваў падпольную літаратуру, стаў верным паплечнікам Кастуся Каліноўскага. Нашаму сябру-італьянцу мы і абавязаны рэдкім, ужо класічным фотапартрэтам нацыянальнага героя Беларусі. Сябры Банольдзі здолелі выхапіць пасіянарнага італьянца з царскай турмы, пераправіць за мяжу. А ў Францыі, усяго праз некалькі год — Парыжская камуна! І Ахілес, канечне ж, — на барыкадах, у бітве за ідэалы вольнасці і людскога братэрства. Ён падымае дух таварышаў-камунараў цудоўнымі спевамі на многіх еўрапейскіх мовах, а калі, смяротна паранены, ужо не змог трымаць у руках зброю, падбадзёрваў знясіленых сяброў прыгожай песняй з незразумелымі ім словамі. Ён спяваў сваю апошнюю — беларускую — песню!\nВось дзе сюжэт для захапляльнага рамана, оперы, сімфоніі! Яны, верыцца, яшчэ будуць. А колькі яшчэ цікавейшых гісторый — уражвальных ілюстрацый да багатага на гераічныя падзеі мінулага Бацькаўшчыны пачулі мы ад Віктара Скарабагатава! Сціпла названы ў канцы праграмы адным з рэжысёраў імпрэзы (яшчэ адзін — Аляксей Яравенка, сцэнарыст — Ірына Дубянецкая), ён насамрэч быў яе душой, натхняльнікам і вядучым насычанага глыбокім зместам, доўгачаканага дзейства.\nСваімі ўражаннямі, пачуццямі шчырай удзячнасці артыстам і ўсім, хто ўклаў душу і багаты творчы патэнцыял у падрыхтоўку і рэалізацыю важкай культурнай падзеі ў філармоніі, дзеліцца з “Народнай Воляй” А.С.Усціновіч (на жаль, не названы поўнасцю імя і імя па бацьку, а па почырку, падобна, жанчына). “Вечарына прыцягнула ўвагу, — піша аўтар, — мастацкай выставай “Радзіма найвышэй за ўсё” майстроў выяўленчага мастацтва. Сярод іх — народныя мастакі Беларусі Арлен Кашкурэвіч, Васіль Шаранговіч, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі Эдуард Агуновіч, вядомыя творцы Мікола Селяшчук (светлая яму памяць!), Уладзімір Сулкоўскі, Мікола Купава, Галіна Хінка-Янушкевіч, Міхась Басалыга, Уладзімір Крукоўскі... Насычаны відэарад даваў выявы каліноўцаў і карцін паўстання... Вабіла і выстава рэдкіх кніг з фондаў Навуковай бібліятэкі НАН Беларусі...\nУсю гэтую музычна-літаратурную кампазіцыю можна назваць гераічна-патрыятычнай. Вось на чым трэба выхоўваць нашу моладзь! Але на БТ такога не пакажуць.\nАсаблівая ўдзячнасць Віктару Скарабагатаву. Не адно дзесяцігоддзе ён апантана працуе на ніве беларушчыны, столькі зрабіў для яе культуры на гонар Бацькаўшчыны — і дагэтуль не мае звання народнага артыста! Мо таму і не мае, што ў дзяржаве не вельмі шануецца ўсё беларускае? Вельмі прыкра і балюча...”\nАбсалютна салідарна з Вамі, А.С.Усціновіч! Нам з Вамі проста пашчасціла трапіць на незабыўную вечарыну, хаця рэкламы не было чуваць і відаць, а квіткі былі расхоплены амаль умомант. Прабачце за вымушанае асабістае прызнанне: нягледзячы на свае эмоцыі-сантыменты, я вельмі, вельмі рэдка дапускаю “слёзныя моманты”, тут жа ад пачатку і да канца вочы былі мокрыя.\nКалі адгучаў апошні акорд імпрэзы (Вы помніце, канечне!), публіка ўстала, у сценах саліднага будынка загрукатаў магутны гром авацый. Я міжволі зірнула на сваіх, непаседных (напачатку) хлопцаў-суседзяў. Яны і не думалі стрымгалоў зрывацца з месца, адбівалі далоні ці не з большым ад усіх імпэтам...\nРазумею, разумею: сталенне юнай асобы — надзвычай складаны і супярэчлівы, далёка не аднамомантны працэс. Але ўсё ж, спадзяюся, нейкае зерне запала і ў хлапечыя душы, дасць свае парасткі, а потым закаласуе. Ці не да іх, да ўсіх нас — сённяшніх і заўтрашніх — палымяны рэвалюцыянер Каліноўскі ў сваёй “Мужыцкай праўдзе” звяртаўся са стваральным заклікам, маючы на ўвазе не толькі цяжкую, жыццядайную і святую сялянскую працу: “Той толькі жне, хто пасее. Так сейце ж, дзецюкі, як прыйдзе пара, поўнаю рукою — не шкадуйце працы!”\nУ апошні міг свайго жыцця, ужо пад шыбеніцай, Кастусь зірнуў у сакавіцкае неба. Жаўранкі яшчэ не спявалі. Але ён ведаў: гіне не дарма. Наперадзе — новая сяўба і новае жніво, і вясна Бацькаўшчны ўсё роўна прыйдзе.\nКакие опасные болезни маскируются под усталость (3110)\nКак избавиться от химии в овощах (1327)\nВрачи назвали витамин, переизбыток которого опасен для жизни (1132)\nЧаму звальняюцца міліцыянты? (378)\nМинистерство образования решило, какие экзамены школьники будут сдавать в новом году (305)


Двое расійскіх вайскоўцаў загінулі 31 снежня ў выніку мінамётнага абстрэлу баевікамі авіябазы Хмеймім у Сірыі.\n«31 снежня 2017 года са надыходам цёмнага часу сутак аэрадром Хмеймім падвергнуўся раптоўнаму мінамётнаму абстрэлу мабільнай дыверсійнай групы баевікоў. У выніку абстрэлу двое вайскоўцаў загінулі», – паведамілі ў Мінабароны РФ, піша ТАСС.\nПры гэтым у Мінабароны зняпраўдзілі інфармацыю аб знішчэнні сямі самалётаў на авіябазе 31 снежня, пра што раней пісаў «Коммерсант». У ведамстве назвалі гэтую публікацыю фэйкам.\nНагадаем, газета «Коммерсант» паведамляла, што ў выніку мінамётнага абстрэлу былі знішчаны, як мінімум, 7 самалётаў. Сярод іх – чатыры франтавых бамбавіка Су-24, два шматмэтавых знішчальніка Су-35С і вайскова-транспартны самалёт Ан-72. Таксама быў знішчаны склад боепрыпасаў, які здэтанаваў пасля таго як туды трапіў мінамётны снарад.\nТэгі: вайна ў Сірыі, расейская армія, расейскія вайскоўцы, расейскія войскі ў Сірыі, расейскія жаўнеры, сірыйцы, Сірыя, Сірыя-Расея


Дапамога ў атрыманні візаў\nМногія грамадзяне Беларусі падвяргаюцца пераследу і ціску з боку ўладаў. У гэтым выпадку лепшае, што можна зрабіць - пакінуць краіну і працягваць барацьбу з дыктатурай. Хай не ў Беларусі, затое на волі.\nМы разумеем, што ва ўмовах закрытых межаў і дыпламатычнага крызісу атрымаць візу і выехаць не так ужо і проста.\nТаму мы і прапануем сваю падтрымку.\nНаш Фонд аказвае дапамогу ў атрыманні візаў, падрыхтоўцы дакументаў, зносінах з пасольствамі, унясенні прозвішча, імя ў спісы на візавую падтрымку ў Польшчы і Літве.\nВажна! Працэс атрымання візы, перамоваў і падачы спискаў - працяглы, можа займаць да двух тыдняў, таму што шмат часу сыходзіць на верыфікацыю, падрыхтоўку ўсіх дакументаў. Хоць кожны бок робіць усё магчымае, каб дапамагчы, але ёсць пэўныя нюансы, якія забіраюць каштоўны час.\nТаму, калі вам трэба тэрмінова пакінуць краіну:\nбярыце ўсё самае неабходнае (заплечнік з усімі дакументамі) і выязджайце ў РФ\nкалі ёсць магчымасць - ва ў Украіну\nЗнаходзячыся на бяспечнай тэрыторыі - вы таксама можаце звярнуцца ў наш Фонд па дапамогу ў атрыманні візы.\nВажна! Мы можам дапамагчы толькі ў атрыманні візаў тым грамадзянам, якім пацярпелі перасьлед па палітычных матывах і маюць якія-небудзь пацвярджаючыя дакументы.\nКалі вы маеце патрэбу ў дапамозе, калі ласка, запоўніце заяўку, ваш зварот разгледзяць і паставяць у чаргу. Уважліва запаўняйце ўсе графы. Адказ прыйдзе на электронную пошту, якую вы пакажаце ў звароце (важна, правярайце тэчку СПАМ). Калі вы не атрымалі адказ і не знайшлі яго ў тэчцы СПАМ - напішыце нам яшчэ раз у падзел Кантакты. Калі вам неабходная іншая дапамога - таксама пішыце нам. Фонд «Краіна для Жыцця» супрацоўнічае з мноствам арганізацый.\nТолькі разам, падтрымліваючы адзін аднаго ў гэты складаны час, мы з усім справімся.


Анатоль Ляўковіч: Улада не развівае палітычную сістэму ў краіне - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКіраўнік аргкамітэту па стварэнні Рэспубліканскага грамадскага асветніцкага аб’яднання “Сацыял-дэмакраты за дыялог і кансалідацыю” Анатоль Ляўковіч распавёў, чаму за сем год іх арганізацыя так і не была зарэгістравана.\nАнатоль Ляўковіч: Аргкамітэт мы стварылі аж у 2012 годзе. Задумка была такая: зрабіць арганізацыю, якая была б карысная і для краіны, і для дзяржавы, і для грамадскасці. Я разумеў, што канфрантацыя ў грамадстве не патрэбна, што надыходзяць часы, калі будзе запатрабаваны дыялог. Гэта ж нармальныя памкненні.\nКалі быў кіраўніком Беларускай сацыял-дэмакратычянай партыі (Грамада), то таксама спрабаваў працаваць у гэтым жа рэчышчы. Казаў, што краіне патрэбна сістэмная канструктыўная апазіцыя. Але з цягам часу убачыў, што з боку палітычнага кіраўніцтва да такой ініцыятывы няма цікавасці.\nРР: Вы падавалі дакументы на рэгістрацыю?\nАнатоль Ляўковіч: Не падавалі, бо палічыў гэта марнаваннем высілкаў і часу. Займацца тэхнічнымі справамі, калі гэтыя справы не цікавы палітычнаму кіраўніцтву, не мае сэнсу. Улада не развівае палітычную сістэму ў краіне і не развівае адзін з галоўных суб’ектаў гэтай сістэмы – партыі. У нас вертыкаль улады – сама сабе і партыя, і галоўны суб’ект. І гэта шлях у тупік. Пакуль сітуацыя не зменіцца, мы вырашылі не падаваць дакументы на рэгістрацыю.\nНаступствы будуць вельмі цяжкімі для ўлады\nАнатоль Ляўковіч: У калідорах улады розныя людзі


Натуральнае тлумачэнне прынцыпу кругі на палях\nКругі на палях з'яўляюцца маланкі. Гэта фатаграфічная запіс падчас мадэлявання электрамагнітных сілавых ліній і токаў электрычных у сетцы на паверхні раслін кукурузным полі.\nКругі на палях утвараюцца маланкі. Мімічныя фатаграфічнай запісу пры мадэляванні электрамагнітнай лініі сілавога поля за кошт змены структуры сеткі на паверхні раслін кукурузным полі.\nякія імітуюць працэс стварэння мадэляў кругі на палях у полі падчас разраду маланкі\nАкрамя таго, цалкам верагодна, што вельмі надзвычайныя супадзенне адбылося дзесьці ў фарміраванні кругі на палях (асабліва ў складаныя геаметрычныя ўзоры) да вельмі моцных перашкод і рэзанансаў апісаны ўсе сілы, якія ўдзельнічаюць у іх стварэнні. Гэтыя механічныя сілы - паветра, землятрусы, удары і ціск хвалі, рэзанансныя паражніны пад зямлёй, а таксама электрастатычныя і электрамагнітныя сілы. Ва ўсіх выпадках, пералічаных у радыусе некалькіх метраў да дзясяткаў метраў ад кропкі ўздзеяння ўдарных сіл былі велізарнымі, зусім па-за дасяжнасцю любога звычайнага чалавечага ўяўлення. Некаторыя мадэлі з'яўляюцца кругі на палях, то ў якасці справаздачы аб рэзанансе і інтэрферэнцыйных з'яў, якія адбыліся за збожжавых вяроўку. Не варта забываць, мужчын і Kyrilian Лихтенберг, але часам да іх і ў іншых месцах. Прыкладаемая фатаграфія паказвае левага выявы дэманстратыўна спроба даказаць бягучай індукцыі ў раслін\nКругі на палях нагадвае электрамагнітных сілавых ліній, якія былі створаны ў электрамагнітным полі жалезныя габлюшкі, адзін, два і шэсць эквівалентных электрычных разрадаў, накіраваўся проста да паверхні зямлі праз глыбока пад зямлёй. Былі атрыманы такім жа чынам, што вы бачыце на малюначку справа, а не проста як просты круг. Былі створаны па ўсім комплексе інтэрферэнцыйныя карціна. Яны былі сфармаваныя менавіта ў момант разраду маланкі, але былі апрацаваны на працягу некалькіх дзён, тыдняў ці нават даўжэй, дзякуючы вельмі павольны ход прыродных працэсаў ўнутры расліны, як быццам пад уплывам прыродных распрацоўніка. Прыкладзеныя карціны можна павялічыць з дапамогай мышы. Успышка маецца на ўвазе ва ўсіх выпадках ажыццяўляецца неверагодна падобны на фатаграфічнай выбліскам. Паверхня хлебныя палі дзейнічаў неверагодна аналагічна таму, што адбываецца падчас экспазіцыі фотаматэрыялу. Авіяцыя археалогіі выкарыстоўваецца аналагічны тэрмін "натуральны распрацоўнік", каб растлумачыць працэс, пры якім расліннасць з'яўляецца развіццё сімптомаў cropmarks. (Гл.)\nІншы варыянт, які можа быць растлумачана некалькімі высокадакладнымі некалькіх восі сіметрыі некаторых формаў колаў на палях верагоднасць таго, што ўплыў паслядоўных удараў, у сярэднім 20-30 мс пасля адзін аднаго, у месцах, аддаленых адзін ад аднаго ўсяго ў некалькіх метрах, каб стварыць месца верціцца электрамагнітнага поля, нават больш, чым на тры фазы, або больш з гэтых палёў, сярод якіх могуць быць розныя перашкоды і рэзанансы, і можа ўплываць на іншых электронных пучкоў інцыдэнт і накіраваць іх " фарбы на полі, "моцна адрозніваюцца сіметрычным інтэрферэнцыйнай карціны, і іншыя кругі на палях, Як звяртае электроннага пучка ў экране асцылографа тэлевізара або раней. Гармата была б тэрмiн, якi не перавышае некалькіх маленькіх долі секунды. Апісаныя ў іншым месцы, убачыць маланкі .\nГэта можна зрабіць выснову, што такое электрамагнітныя палі, а таксама любой вобласці маланка электрамагнітныя, можа індукцыі расліны таксама дзейнічаць механічна. Расліны апісаны ў момант паводзяць сябе як дырыжор - ён праходзіць праз індукцыйны ток, так што яны дзейнічаюць як электрамагніты і электрамагнітныя палі дзейнічаюць на іх і прымусіць іх пакінуць таксама могуць пашкодзіць механічнымі наступствамі. Акрамя таго, усё, што апісана тут, яны могуць змясціць у круг пазней знайсці ўсе віды збожжа ваганні адбываюцца - і дысануюць гарманічныя, загасальных ваганні. Вялікая колькасць мадэляў колаў загасальных ваганняў нагадвае запіс, найбуйнейшы ў крузе варта менш збожжа, а затым яшчэ менш, усё больш і больш, часцяком больш за дзесяць. Некаторыя фатаграфіі такіх кругі на палях з'яўляюцца прыкладам на гэтую старонку 1, 2, 3, і ёсць сотні іншых, якія можна знайсці на любым сайце з коламі на палях)\nВось толькі некалькі асобных прыкладаў, але ў значна больш падрабязна спасылцы. Правая фатаграфія паказвае ўраджаю соі пашкоджаны маланкай, соі Хвароба Atlas ( гл. ), а не паразітычнай шкоды, апублікаваныя на сайце cipm.ncsu.edu , вэб-Нацыянальны навуковы фонд Цэнтр комплекснай барацьбы з шкоднікамі (МКМВ), Паўночная Караліна, універсітэт. Многія падобныя выпадкі былі і ў мінулым, назіральнікі зафіксавалі колаў на палях, і памыляецца ў выніку дзеяння незразумелых сіл. Фермеры вельмі добра ведаю, што эфект ад навальнічных разрадаў можна лёгка прыняць за нешта іншае. Раслінны і жывёльны шкоднікаў, недахоп ці лішак угнаенняў, наступствы засухі, мокры, высокіх або нізкіх тэмператур, гл літаратуру. Існуе таксама ўсюды досыць надзейна апісаць, як бяспечна ўдарыла маланка пашкоджанні падобныя на адрозненні. Большасць так, што шкода па сканчэнні некаторага часу, не распаўсюджваюцца на расліннасць. Акрамя таго, часта назіраецца, што ў пацярпелых раёнах, каб яны маглі пачаць выклікаючы ўсякія іншыя шкоднікі, але ў далейшым, то толькі як другаснае з'ява. Лепш фермеры ведаюць, што наступствы асобных удараў маланак ў галіне збожжавых і можа ў асобных выпадках змяняцца вельмі істотна. Гэты факт у літаратуры досыць падрабязна. Такім чынам, усе нашы дарагія фермераў, пакідаючы больш для задавальнення, вычварны кругі на палях даследчыкаў навобмацак іх памылкі і выдумкі. Яшчэ адна вельмі сур'ёзная апублікаваны тэкст з некалькімі фатаграфіямі, называецца "Таямніцы" соевага поля ( Emerson Nafziger ), можна знайсці на вэб-Універсітэт Ілінойса ў illinois.edu, інтэграванага кіравання шкоднікамі, ipm.illinois.edu. Адной з асноўных ідэй гэтага дакумента з'яўляецца тое, што эфект маланкі ў палявых культур можа істотна адрознівацца ад выпадку да выпадку. Гэта таксама пацвярджае, як і ў многіх іншых месцах, "Маланка можа выклікаць сімптомы, якія могуць у некаторых выпадках могуць быць памылкова прыняты за наступствы хваробы або ўздзеяння раслін і жывёл, шкоднікаў".\nЛюбы выпадковы сведка, размешчаны ў той час, кругі на палях ўзоры на момант толькі некалькі метраў да дзясяткаў метраў ад яго, пра ніколі, ніколі ніякіх доказаў ніхто не мае, як можна ацаніць на фотаздымках, якія можна павялічыць. Нягледзячы на тое, што яны не ў апошнюю чаргу заўважылі і зразумелі, што там было нешта накшталт колаў на палях ўтворыцца. Было б зусім іншыя праблемы, нават калі ён яшчэ некаторыя. На малюнку справа дрэва, пад якім бедны быдла хавалі ясна бачыць "за подпісам галоўнага вінаватага". На фота злева не вельмі зразумела, але яна ёсць. Значна больш падрабязная інфармацыя на сайце папярэджанне\nІснуе увагу, што адначасова і наступнага разраду, гэта значыць разрад, які праходзіць у вельмі падобны момант у невялікім адлегласці адзін ад аднаго, за некалькі метраў да дзясяткаў метраў, праходзяць праз іх дзясяткаў тысяч ампер да - усё вакол мяне зрабіць цяжка ўявіць сабе велізарная магнітнае поле ( і які верціцца), якія могуць уплываць адзін на аднаго, прыцягваюцца і адштурхваюцца. Гэта таму, што, як і на экране асцылографа ці вакуум, пакінуты цяпер ужо былога экранаў тэлебачання, вядомы струмень электронаў - прасцей кажучы, маланка з'яўляецца адной з формаў электроннага пучка не перамяшчаецца ў той час як у вакууме, а на экранах, але нават ён не перашкаджае перамясціць прыкладна 1-2/3 хуткасці святла, і гэта адразу ж пасля нашага маленькага святла, напрыклад рэкардсмен. Ён можа адхіляцца электрамагнітных або электрастатычным полем, нават калі гэта "некалькі" мацней, прыкладна ў 10 15 раз, перш чым пучка электронаў на экране, значна мацней, а таксама электрамагнітных і электрастатычных палёў вакол іх, што стварае. Вядома, яны могуць паўплываць на іх электрастатычных палёў, якія, вядома, велізарная. Разраду, два ці больш, якія трапляюць у невялікім адлегласці адзін ад аднаго, у час з інтэрвалам у некалькі мілісекунд, стварыць вакол сябе няўяўна вялікі кручэння (!) электрамагнітнага поля, якія могуць паўплываць і залежаць ад іншых узрушэнняў. Можна нават лічыць магчымым, што поле будзе стварыць нешта накшталт "натуральных асцылограф", калі аб'ёмы паралельных і наступных разрадаў накіраваны на чатыры, ці нават на іншы нумар, прыкладна ў квадраце, ці іншым чынам арганізавана напружанне вежы, ці проста ў краіне і, такім чынам функцыянаваць як адхіляў пласціны вакол асцылографа, а прамень, які знаходзіцца дзесьці паміж імі, абапіраючыся на полі фігуры Лиссажу . кругі на палях.\nКругі на палях у наваколлях нерэгулярныя структуры\nІншы варыянт, што мадэль адукацыі колаў на палях дастасоўная (гэта апісана ў адной з першых апублікаваных артыкулаў) з'яўляецца альтэрнатывай, што значная частка разраду ўспышкі адразу пасля дотыку ілбом да зямлі разраду асушаных дастаткова глыбока ў грунт без яго энергія можа значна пашырыць вільготную глебу і трактар трэкаў у гэтым раёне. Ударная вядзе сябе па сутнасці як праваднік, праз які ток праходзіць, перасякаючы паверхню Зямлі, і гэта бягучы правадыр (провад або некалькі) спакусіў глыбока пад зямлёй. На першым можна ствараць фігуры - кругі на палях, якія з'яўляюцца вельмі дзіўна падобныя формы, якія ствараюць электрамагнітнае поле ў металічнай габлюшкі (гл. фота вышэй на гэтай старонцы). Напрыклад, ён адзначыў, з'яўлення заканамернасці ў колах на палях непасрэдна над металам падземных рэзервуараў - служыць вельмі добрым правадніком току, падземныя праваднікі. Згадванне падземны рэзервуар пастукаў для любога дакументальнага фільма, магчыма, некалькі, прысвечаны Crop Circle (s) - Кругі на палях.\nКругі на палях: вузлы і пашкоджаныя збожжа, які ляжыць на зямлі\nВельмі часта, няправільнай формы, збожжа ляжалі на зямлі, у адсутнасць якіх-небудзь заканамернасцяў колаў на палях, ёсць абсалютна на тых жа ўмовах, як апісана ў колах на палях, заводах дакладна такія ж пашкоджанні галоўным чынам шляхам электролізу і яе прадукцыі, уключаючы механічныя пашкоджанні, выкліканыя газамі, магчыма пашкоджанне ў выніку спякоты. На суб- вузлоў можна зарэгістраваць Цікава, што выпростванне ляза, якія не патрапілі на любы ўдар, і паклаў назад толькі таму, што механічных ініцыятыва, хутчэй за ўсё, звязана з вялікім вуглом, які прыйшлося пераадолець, каб спантанныя механічных kolének пашкоджанні, сваім ходам. Некаторыя сцеблы адхіляюцца толькі механічныя стымулы - умоўна. Амаль 90 °. Звычайна ў прыродзе збожжа, сцеблы ляжаць на зямлі, толькі значна менш змен, якія не аказваюць адмоўнага ўздзеяння на якасць паспявання сельскагаспадарчых культур. Прыкладзеныя фатаграфіі злева традыцыйна было прынята ў месцах, дзе ніколі не было нават намёку на кругі на палях, толькі збожжа звычайна пашкоджаны, часткова або цалкам сагнутыя да зямлі.


Сустрэча з ідэолагамі праводзілася райаддзелам міліцыі ўпершыню |\nСустрэча з ідэолагамі праводзілася райаддзелам міліцыі ўпершыню\n10 февраля 2012 Рубрика Визиты/42\nНа днях у раённым аддзеле ўнутраных спраў адбылася нарада, на якую былі запрошаны ідэалагічныя работнікі арганізацый і прадпрыемстваў раёна. Такое мерапрыемства прайшло ўпершыню, і мэтамі яго сталі каардынацыя дзеянняў міліцыі і працоўных калектываў Вілейшчыны, выпрацоўка сумесных прафілактычных мерапрыемстваў у барацьбе з супрацьпраўным, павышэнне іміджу работнікаў міліцыі.\nГутарка ішла ў асноўным у святле такіх важных дакументаў, як Закон аб прафілактыцы, Дэкрэт №18 Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Правапарушэнні, іх прафілактыка, абавязаныя асобы, работа з імі ў працоўных калектывах – гэтыя пытанні выклікалі асаблівую зацікаўленасць. Урэшце, гэта і зразумела, мець у сваіх радах падобных «герояў» – перспектыва незайздросная для любой арганізацыі. З другога боку, яны абавязаны недзе працаваць. Калі не па ўласным жаданні (чаго звычайна не назіраецца), дык хаця б для таго, каб пакрыць нанесены камусьці матэрыяльны ўрон, выплачваць доўг дзяржаве за ўтрыманне іх жа дзяцей… Як яшчэ раз пацвердзіла зацікаўленая гутарка падчас нарады, гэтыя пытанні – сапраўдны галаўны боль нашага грамадства. А вось для таго, каб змагацца з гэтым негатывам, і патрэбны сумесныя намаганні ўсёй грамадскасці, адной міліцыі справіцца з ім складана. На гэтым акцэнтавалі ўвагу прысутных намеснік начальніка райаддзела ўнутраных спраў Андрэй Дударчык і начальнік штаба Васіль Ракецкі, якія і правялі нараду з ідэолагамі. Супрацоўнікі міліцыі праінфармавалі прысутных аб выніках работы райаддзела за мінулы год. Яны ж адказалі на пытанні прысутных, а некаторыя заўвагі і прапановы ідэолагаў узялі, што называецца, на заметку.\n– Такая сустрэча з ідэолагамі праводзілася райаддзелам міліцыі ўпершыню, – адзначыў Андрэй Дударчык. – Лічу, што яна ўдалася. На маю думку, такія сумесныя мерапрыемствы вельмі патрэбны. Яны выяўляюць недахопы, нацэльваюць на работу, аб’ядноўваюць нас у адзіным жаданні – змагацца са злом. Думаецца, падобныя сустрэчы стануць традыцыйнымі. Важна, што мы, сабраўшыся разам, не проста канстатуем факты, але і рашаем канкрэтныя задачы, намячаем, разбіраемся, а на наступных сустрэчах будзем вяртацца да гэтых пытанняў, аналізаваць зробленае.\nЗ дзіцячых гадоў кожны з нас памятае, што ўсе разам – гэта сіла, а адзін (прабачце за штамп) у полі не воін. Пра моц кулака і слабасць кожнага пальца паасобку ведаем, пра нязломнасць моцнага «букета» галінак і крохкасць асобных састаўляючых – таксама. Што і казаць, разам і нераўнадушна – гэта дзейсна. І ў пытанні барацьбы са злачыннасцю таксама. Менавіта гэта, думаецца, і стала галоўнай мэтай сустрэчы ў аддзеле ўнутраных спраў.\nФота прадстаўлена аддзелам унутраных спраў


ДЗЕДАВІЦА - АХВЯРАПРЫНАШЭННЕ ЖАХЛІВАЕ\nАўтар: Клімковіч Ірына, Дадана: 31-07-2011, Крыніца: Маладосць № 4 за 2010 год.\nШмат у якіх народаў свету, у тым ліку і ў беларусаў, існуюць легенды і паданні пра замураваных людзей. Нібыта апошнім прытулкам для небаракаў сталіся вежы і падмуркі сярэднявечных замкаў, сцены гарадскіх умацаванняў, а то і храмаў.\nУ такіх гісторыях безліч вельмі рэалістычных падрабязнасцей. А як вядома, праўда заўсёды схаваная ў дэталях. Мо і сапраўды ў далёкім мінулым пры ўзвядзенні гмахаў прыносіліся чалавечыя ахвяры? І толькі потым людзей замянілі на жывёлаў, на грошы?\nНават сёння цеслі кладуць манеты па кутах новага зруба, інакш, кажуць, хата стаяць не будзе - разваліцца. Існаванне будаўнічых ахвяр у мінулым пацвярджаецца фальклорнымі крыніцамі і дадзенымі этнаграфіі, а таксама матэрыяламі археалагічных раскопак.\nНа працягу ўсяго Сярэднявечча ў Заходняй Еўропе складаліся легенды і сагі пра замураваных людзей, якіх закладалі цэглай ці камянямі ў падмурках дамоў, у сутарэннях замкаў, кляштараў, касцёлаў. Ахвярамі часцей за ўсё станавіліся дзеці-бязбацькавічы, адзіныя сыны будаўнікоў, часам і самі будаўнікі.\nЧаму такое адбывалася? Адказ даюць самі паданні і легенды. Ахвяры рабіліся, каб забяспечыць трываласць і даўгавечнасць новабудоўлі. Замкі і муры дзякуючы бязвіннай будаўнічай ахвяры нібыта рабіліся непрыступнымі для ворагаў, растрэсканыя сцены цудоўным чынам умацоўваліся. Душа ж замураванага чалавека ў выглядзе здані рабілася верным ахоўнікам будынка, ратавала яго ад зруйнавання, землятрусу, патопу і нападу ворагаў.\nТак, легенда пра будаўніцтва абарончых муроў Магдэбурга распавядае пра тое, як гарадская брама адразу ж пасля яе ўзвядзення пачала развальвацца. Нягледзячы на ўсе намаганні будаўнікоў умацаваць яе, зробленае рассыпалася. Пасля трэцяй спробы ўратаваць браму будаўнікі звярнуліся да мясцовага астролага.\nЁн падказаў: каб гарадскія сцены выстаялі, трэба замураваць у іх хлопчыка, якога без усялякага прымусу ахвяруе яго маці. У той час, калі вялося будаўніцтва, адна з фрэйлін каралеўскага двара Маргарыта чымсьці правінілася і павінна была пакінуць горад. Тады ж у Маргарыты загінуў каханы, а яе маёмасць разрабавалі. Каб не застацца без пасагу, бо спадзявалася зноў выйсці замуж, яна за вялікія грошы пагадзілася ахвяраваць гораду свайго маленькага сына.\nУ браме муляры зрабілі адмысловую нішу з маленькай адтулінай уверсе, каб дзіцёнку было чым дыхаць. У тую нішу і пасадзілі няшчаснага хлопчыка, у рукі яму далі кавалак хлеба. Даведаўшыся пра гэта, новы жаніх Маргарыты выракся сваёй бязлітаснай нявесты, і яна мусіла з'ехаць на чужыну.\nПраз пяцьдзесят гадоў Маргарыта вярнулася ў Магдэбург лядашчай старой - прасіць дазволу пахаваць свайго загубленага сына па хрысціянскаму звычаю. Малады муляр пашкадаваў яе і падняўся па высокіх драбінах на самы верх гарадской сцяны. Калі ён адсунуў некалькі камянёў і зазірнуў у нішу, то крыкнуў тым, хто стаяў унізе, што бачыць чалавека з бліскучымі вачыма.\nЯшчэ малады муляр паведаміў, што перад ім маленькі сівы стары, доўгая белая барада якога цягнецца долу і глыбока ўрасла ў камяні. А над галавою пакутніка, паміж каменнымі плітамі, акурат над адтулінай, птушкі ўладкавалі сабе гняздо. Нібыта яны і прыносілі замураванаму ежу. Калі сівога чалавечка выцягвалі з нішы, усім, хто стаяў унізе, здавалася, што яны чуюць енкі і стогны.\nАле ў дзённым святле, стала зразумела, што выцягнулі не старога карліка, а скамянелага няшчаснага дзіцёнка. Вось такая гісторыя. Падобную легенду расказваюць і пра заснаванне сённяшняй дацкай сталіцы, горада Капенгагена. Рабілі насып на месцы будучага горада, але, колькі разоў ні распачыналі, зямля правальвалася. І тады нехта падказаў, што патрэбна жывая ахвяра.\nБудаўнікі адкупілі ў маці-валацугі маленькую дзяўчынку, далі ёй у рукі булку. Малая думала, што маці з ёю гуляе, жартуе. Калі дзіця замуроўвалі, дзяўчынка яшчэ бачыла людзей і крычала: «Мама, мама, я яшчэ бачу цябе!» Камяні клаліся адзін на адзін, і дзяўчынка пачала прасіць майстра: «Дзядзечка, пакіньце мне хаця б маленькую дзірачку, каб я магла праз яе глядзець».\nМуляр расчуліўся, кінуў кельму і адмовіўся рабіць сваю жудасную працу. І тады завяршыў яе малады вучань. Нарэшце лёг апошні камень... На працягу сямі гадоў яшчэ чуліся па начах крыкі замураванага дзіцяці. І на гэтыя крыкі з усіх бакоў зляталіся галкі. Гараджане лічылі, што гэтыя птушкі - душы нелюдзяў-будаўнікоў, якім наканавана лётаць вакол замка да тых часоў, пакуль ён не зруйнуецца.\nА непрыкаяны цень маці нібыта яшчэ і сёння блукае на гары ў суседнім з Капенгагенам лесе. Паданні сведчаць, што чалавечыя ахвяры складалі нават пры пабудове хрысціянскіх храмаў... І падобныя легенды расказваюць не толькі пра сярэднявечныя будоўлі.\nТак, у Саксоніі распавядаюць пра будаўніцтва чыгуначнага моста праз даліну Гольч. Нібыта ўсё, што за дзень паспявалі зрабіць рабочыя, за ноч і развальвалася. Нарэшце будаўнікі ўзгадалі старажытны звычай і таемна некага замуравалі ў апору моста. Мост той стаіць і сёння.\n«...дзеля цуду і дзеля выратавання жанок...»\nПрыклады можна доўжыць і доўжыць. Іх шмат па ўсім свеце.\nЗ заходнееўрапейскіх легендаў і саг зразумела, што пры ўзвядзенні сярэднявечных пабудоў нярэдка будаўнічай ахвярай былі дзеці. Паводле ж славянскіх легендаў, у пабудовах замуроўвалі не дзяцей, а выпадковых людзей, якія праходзілі непадалёк. Часцей за ўсё маладых жанчын.\nПра гэта гавораць балгарскія і сербскія паданні. Абрад прынясення будаўнічай ахвяры падрабязна апісаны ў сербскай народнай песні «Пабудова Скадра», насамрэч прысвечанай узвядзенню старажытнага горада Сербіі Скутар (Скадр).\nНібыта трое легендарных братоў з трыма сотнямі майстроў тры гады ўзапар будавалі крэпасць Скадр на рацэ Баян. Але яны не здолелі нават закончыць падмурак. Усё, што яны рабілі за дзень, уначы разбурала мясцовая Віла (жаночы міфічны персанаж). Нарэшце Віла запатрабавала, каб у ахвяру прынеслі жонку аднаго з трох братоў-будаўнікоў, маўляў, тады яна кіне перашкаджаць, дазволіць збудаваць замак.\nБраты пагадзіліся. Пацярпела жонка малодшага - Гойка. Жанчына спачатку думала, што з ёй жартуюць, смяялася, калі яе абкладалі камянямі і бярвёнамі. А калі зразумела, што адбываецца, пачала маліць муляраў пакінуць хаця б адтуліну для грудзей, каб яна магла карміць свайго адзінаццацімесячнага сына. І адтуліну для вачэй - каб магла бачыць дзіця.\nПросьбу выканалі, і небарака цэлы год карміла немаўлятка. «Як было тады, - канчаецца сербская песня, - так засталося і па сёння - дае яна жыццядайную вадкасць дзеля цуду і выратавання жанок, у якіх няма малака». У іншых паўднёваславянскіх сагах таксама згадваюцца замураваныя жанчыны, якія кормяць сваіх немаўлят. Дзеля гэтага ў мурах нібыта пакідалі адмысловыя адтуліны.\nБыццам бы малако і сёння цячэ праз іх са сцяны. Цяперашнімі фалькларыстамі зафіксаваны цікавы звычай. Так, баснійскія жанчыны непадалёк ад горада Цяшаня і балгаркі Кадзінава Моста выкалупліваюць даўні вапнавы рошчын з пабудоў, дзе нібыта ў старыя часы былі замураваныя маладыя маці. Вапну разбоўтваюць у малацэ і п'юць.\nЖанчыны вераць, што ад гэтага цудадзейнага сродку ў іх пабольшае груднога малака.\nПра замураваных жанчын распавядаюць і айчынныя легенды. Узгадаем знакаміты прывід з Гальшан - Белую Панну. Упершыню яе вобраз выкарыстаў у мастацтве Уладзімір Караткевіч у рамане «Чорны замак Альшанскі». Праўда, там аўтар называе яе Чорная Дама.\nТым не менш Чорнай Дамай апошнім часам традыцыйна называюць прывід Нясвіжскага замка. А да будаўнічых ахвяр каралева Барбара з Радзівілаў адносін не мае. З гальшанскім жа прывідам - тая самая старадаўняя гісторыя. Легенда распавядае пра будаўніцтва францысканскага кляштара ў Гальшанах. Фундатар Павал Стэфан Сапега прымеркаваў скончыць будаўніцтва на вялікае касцельнае свята.\nАмаль усё ўжо было гатова. Але ў час агляду будынку адна са сцен нечакана абвалілася. Магнат загадаў тэрмінова аднавіць яе. Але і ў другі раз сцяна абвалілася ў яго прысутнасці. Сапега раз'юшыўся. «Калі ў вызначаны тэрмін не скончыце будынак, то не атрымаеце за працу ані шэлега» - так нібыта сказаў ён. Будаўнікі сабраліся на нараду. Самі ж ведалі, што працавалі сумленна, і мур мусіць стаяць.\nА таму яны вырашылі, што будоўля патрабуе ад іх ахвяры. І аддаць трэба самае дарагое. Параіліся і дамовіліся, што замуруюць жонку, якая першай прынясе на будоўлю палудзень свайму гаспадару. Пачуўшы гэта, захваляваўся малады цесля, стаў маліць Бога, каб яго прыгожая жонка забавілася дома і не прынесла яму палудзень першай. Але яго малітвы, відаць, не былі пачуты. Менавіта яе, маладую і прыгожую, замуравалі ў сцяну...\nПрайшлі стагоддзі, разбурыўся Гальшанскі замак, колькі разоў перабудоўваўся касцёл, а кляштар стаіць нязрушна. Душа маладой жанчыны трымае яго... Гісторыя мае працяг. У сярэдзіне 90-х гадоў мінулага стагоддзя пры рэстаўрацыі кляштара, які захаваўся амаль у першапачатковым выглядзе з часу пабудовы - пачатку XVII ст., у сутарэннях выявілі замураваны ў нішы шкілет.\nГэта не было звычайнае пахаванне. Косткі ляжалі даволі дзіўна. Ногі - пад сцяною, чэрап - бліжэй да цэнтру пабудовы, рукі раскінутыя крыжам... Быццам некалі чалавек стаяў на каленях і «трымаў» будынак. Калі парэшткі дасталі на паверхню і паказалі медыкам, тыя адзначылі, што шкілет належаў маладой жанчыне. А неўзабаве ад таго самага месца, адкуль забралі парэшткі, праз увесь будынак прайшла расколіна. Косткі вырашылі пахаваць на мясцовых могілках.\nГэта даручылі двум жыхарам Гальшан. Невядома, ці выканалі яны абяцанае. Па хуткім часе абое неспадзявана памерлі. Мясцовыя людзі кажуць, гэта помста нябожчыцы, бо насамрэч мужчыны косткі не пахавалі, а проста выкінулі. З таго часу ў кутняй келлі кляштара, што на першым паверсе, пачаў з'яўляцца прывід Белай Дамы - паўпразрысты сілуэт жанчыны з зачасанымі назад доўгімі валасамі.\nВядома ж, пайшла пагалоска, пра здань напісалі ў газетах. Госці і турысты, якія адважваліся застацца ў былым кляштары нанач, потым распавядалі з жахам, як рухаліся сцены, круцілася столь. На цікаўных навальвалася, прыціскала да ложка нейкая цёмная сіла, чуліся крокі, рыпела падлога. Здаралася, шукальнікі прыгод страчвалі прытомнасць, а вярталіся да свядомасці ўжо на падлозе - далёка ад ложка.\nУзброеныя прыборамі «паляўнічыя на прывідаў» фіксавалі ў будынку моцныя лакальныя электрамагнітныя палі. Выдае на тое, што душа будаўнічай ахвяры помсціць людзям за парушаны спакой.\nЁсць свая здань і ў Крэве. Распавядаюць, нібыта прывідная Дама па начах ходзіць па замкавым двары, ды не адна, а з сабачкам. Паводле мясцовай легенды, некалі ў замку жылі два князі. Абодва закахаліся ў прыгажуню.\nНа двубоі адзін князь забіў другога. Пераможца прапанаваў дзяўчыне руку і сэрца. Але яна адмовіла. Раззлаваны князь наклаў на яе закляцце і загадаў замураваць.\nРазам з прыгажуняй замуравалі і яе маленькага сабачку… З таго часу і пачалі заўважаць прывідаў - красуню з сабачкам. Здані няспешна ішлі ўздоўж муроў, а потым раптоўна знікалі. Знаходзіліся адчайныя юнакі, якім карцела сустрэцца з прывіднай прыгажуняй. Паненка нібыта таксама не абмінала іх увагай. Яна раскідала для абдымкаў рукі, глядзела на хлопца затуманенымі вачыма і голасам, поўным жарсці, клікала да сябе.\nНекаторыя ішлі да яе. Уранні іх знаходзілі нежывымі... Легенда кажа - гэта было даўно. А калі верыць жыхарам Крэва, то прыгажуня-прывід з'яўляецца ў замку і сёння. Але час не пашкадаваў нават здань. У нашы дні па замкавым двары шпацыруе ўжо не маладая паненка з сабачкам, а старая пані, яе суправаджае сабачы шкілет.\nНекаторыя легенды трансфармуюцца пры пераказах. Так, у легендзе Крэўскага замка гаворка пра будаўнічую ахвяру наўпрост не вядзецца. Дзяўчыну замуравалі, нібыта на тое, каб пакараць, бо яна была занадта пераборлівай у каханні. Тым не менш ясна, што першапачаткова мелася на ўвазе менавіта бязвінная будаўнічая ахвяра. І ўвогуле, прааналізаваўшы старажытныя беларускія легенды, якія тычацца манументальных будоўляў, можна ў некаторых з іх знайсці водгаласы жудаснага абраду.\nУ некаторых легендах згадваюцца быццам бы выпадковыя няшчасныя здарэнні - гіне адзін з будаўнікоў. Так, паданне пра ўзвядзенне віленскага касцёла Святой Ганны распавядае пра маладога і старога майстроў. Калі стары, настаўнік маладога, убачыў, што вучань пераўзышоў яго ў майстэрстве, то ад зайздрасці і злосці скінуў яго з рыштаванняў. Маладога будаўніка нібыта пахавалі ў адной са сцен храма.\nЗахавалася паданне яшчэ пра адзін падобны падазроны выпадак: быццам бы падчас узвядзення будслаўскага касцёла сарваўся з рыштаванняў сын аднаго з галоўных будаўнікоў, і яго пахавалі перад галоўным уваходам у касцёл. Але ж і ў гэтым даволі познім паданні прасочваецца тэма будаўнічай ахвяры - замураваны ў новабудоўлі юнак.\nІ ўсё ж, што вымагала будаўнікоў рабіць «будаўнічыя ахвяры»? Які сэнс бачылі ў іх нашы продкі? Адны даследчыкі лічаць, што гэты рытуал - сімвалічны паўтор на зямным узроўні акта стварэння свету. У старажытных культурах жытло чалавека параўноўвалася з Сусветам і чалавечым целам. Так нібыта з розных частак міфалагічнага волата былі створаны розныя зямныя ландшафты.\nІншыя навукоўцы сцвярджаюць, што ахвяра - плата духам за права будаваць на тэрыторыі, якой яны валадараць. Каб вызваліць пляц пад будаўніцтва, звычайна даводзілася высякаць і выкарчоўваць дрэвы. А значыць - знішчаць іх! У старажытнасці ж існаваў культ дрэў, іх лічылі жывымі істотамі, ушаноўвалі. Таму, каб душы загубленых дрэў не помсцілі людзям, ім і прыносілі ахвяру.\nА яшчэ ў кожнай мясцовасці ёсць свае духі-гаспадары. Узгадаем Вілу з сербскай легенды... Калі будавалі мост або вадзяны млын, даводзілася ўлагоджваць вадзяных духаў. І нарэшце, людзі раней верылі ў тое, што душа ахвяры робіцца ахоўнікам будынка. Каб дом, храм, мост - стаялі трывала і доўга, яны павінны атрымаць душу.\nА перасяленне душы, па старадаўніх вераваннях, магчыма толькі шляхам ахвяры. Замураваны чалавек ператвараўся ў духа-ахоўніка, бо лічылася, што душы тых, хто пайшоў з жыцця заўчасна і гвалтоўна, застаюцца на зямлі - на месцы сваёй пагібелі ці пахавання. Такім чынам, гаворка ідзе пра людзей, якія не дажылі свайго тэрміну, не вычарпалі адмеранай ім жыццёвай энергіі.\nТакое тлумачэнне ўзнікнення прывідаў даецца ў шматлікіх паданнях. Так, здані князёўны або рыцара, заўчасна забітых ворагамі і пахаваных на гары, робяцца духамі-гаспадарамі гэтай гары. Дзяўчаты ператвараюцца ў русалак і ахоўваюць вадаёмы, дзе патанулі. Манах-пустэльнік, які заблукаў і не выйшаў з пячорных лабірынтаў, робіцца пазней прывідам і духам-ахоўнікам падзямелля.\nТакім чынам, рабіць будаўнічыя ахвяры нашых продкаў вымагалі іх вераванні і ўяўленні пра той свет, у якім яны жылі. І нельга меркаваць пра іх з пункта гледжання сённяшняга дня. Магчыма, нашым нашчадкам некаторыя сённяшнія жыццёвыя правілы і маральныя абгрунтаванні таксама будуць здавацца дзіўнымі, недарэчнымі і залішне жорсткімі.\nЧалавечыя ўяўленні пра свет і яго законы мяняюцца. Народы ўдасканальваюцца і ў тэхнічным плане, і ў маральным. Ёсць легенда і пра тое, як нашы продкі адмовіліся рабіць чалавечыя ахвяры.\nКнязь Гедымін, калі перанёс сталіцу з Трокаў у Вільню, вырашыў збудаваць на Тур'яй гары магутны замак. І каб замак гэты быў непрыступным для ворагаў, і каб слава пра яго пайшла па ўсім свеце.\nСклікаў ён жрацоў з чараўнікамі і спытаў: што для гэтага трэба? Вярхоўны жрэц адказаў, што замак будзе трывалым, калі пры закладцы першага каменя ў падмурак будзе прынесена ў ахвяру жыццё адзінага любімага сына. Ды так, каб сама маці штурхнула яго ў яміну і заваліла вялікім каменем. Паскакалі княскія ганцы па ўсёй Літве, адшукалі, нарэшце, самотную жанчыну, якая так горача любіла радзіму, што дзеля яе пагадзілася ахвяраваць сваім адзіным сынам.\nЗ'явіліся маці з сынам на тое месца, дзе збіраліся будаваць замак, для падмурку якога ўжо была выкапаная яміна. Маці гатовая была штурхнуць туды свайго сына. Але сам юнак сумняваўся, што багі Літвы такія крыважэрныя і вымагаюць яго смерці.\nІ папрасіў ён князя перад смерцю задаць жрацам тры пытанні. Калі адкажуць правільна, тады ён паверыць у волю багоў і развітаецца з жыццём без ваганняў. Князь пагадзіўся. Юнак спытаў у жрацоў: што ў свеце самае лёгкае, што самае цвёрдае і што самае салодкае?\nЖрацы параіліся і адказалі: самае лёгкае - пух, самае цвёрдае - сталь, а самае салодкае - мёд. Пачуўшы адказы, юнак прамовіў: «Самае лёгкае ў свеце - дзіця на руках у маці, самае салодкае - малако маці для дзіцёнка, а самае цвёрдае ў свеце - сэрца маёй маці, якая сама прывяла мяне сюды, каб я загінуў на вашых вачах». Князь задумаўся: «Не, не дазволю забіць гэтага юнака.\nЖывы ён прынясе Літве больш карысці, чым мёртвы!» Але ж замак трэба будаваць. Жрацы пачалі раіцца, варажыць і, нарэшце, вызначылі, што багі патрабуюць ахвяры нявіннай дзяўчыны, якая памрэ дабраахвотна. Зноў пра волю багоў было абвешчана па ўсёй Літве.\nІ на Тур'ю гару паднялася нявінная дзяўчына. Яна прыбралася, як на вялікае свята: на галаве вянок з руты, а ў руках букецік палявых кветак. Дзяўчына ўкленчыла перад князем і жрацамі, а потым сама скочыла ў яміну. Ёй было зусім не шкада на карысць радзімы аддаць сваё маладое жыццё. Вярхоўны жрэц з дапамогай чараўнікоў і святароў саштурхнулі ў яміну агромністы камень.\nАле тут адбыўся цуд - камень не закрануў дзяўчыну, а толькі выбіў з яе рукі кветкі. І тут не вытрымалі сэрцы адважных рыцараў з княскай дружыны. Пачалі яны прасіць Гедыміна злітавацца над дзяўчынай. Бо памыліліся варажбіты, багі самі выявілі сваю волю - ім дастаткова букеціка палявых кветак. А жыццё дзяўчыны, якая так горача і аддана любіць сваю радзіму, патрэбна Літве. «Добра, - сказаў Гедымін, - шкада мне людскіх жыццяў.\nБагам жа хопіць і кветак. На іх і паўстане той замак, пра які я мару». Сучаснаму чалавеку складанне будаўнічай ахвяры справядліва падаецца сярэднявечным цемрашальствам. Аднак ці не большасць з нас несвядома працягвае падобныя традыцыі. Некаторыя прымхі і забабоны настолькі трывала ўвайшлі ў жыццё, што ў змененым выглядзе дзейнічаюць і дагэтуль.\nДа прыкладу, людзі і сёння, калі засяляюцца ў новую кватэру, паперад сябе пускаюць котку. Відаць, мы патаемна спадзяемся, што менавіта на яе і пяройдуць няшчасці, якія чакаюць гаспадароў на новым месцы. А пры ўзвядзенні мастоў, віядукаў будаўнікі і дагэтуль нярэдка трымаюцца старадаўняй традыцыі.\nПры здачы гатовага аб'екта, калі яго выпрабоўваюць на максімальную нагрузку праходам цяжкой тэхнікі, пад мастом становяцца інжынер-праекціроўшчык і прараб. Гэта не прапісана ані ў якіх правілах, але ж прафесійны гонар абавязвае будаўнікоў расплаціцца жыццём за ўласныя памылкі, калі такія здарацца.\nСтарадаўні жахлівы абрад адгукаецца рэхам і ў ХХІ стагоддзі. Несупакоеныя душы сярэднявечных ахвяр дагэтуль блукаюць па нашых камяніцах.


Падляшскае ваяводства падпісала дамову з НДА пра дапамогу бежанцам з Украіны - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЭфектыўнасць дапамогі бежанцам з Украіны ў Польшчы наўпрост залежаць ад актыўнай супрацы ўлады і няўрадавых арганізацый.\nЗ вынікамі фармалізацыі стасункаў дзяржаўна-грамадскага сектару Падляшша падчас адмысловай прэс-канферэнцыі азнаёміў Падляшскі ваявода Багдан Пашкоўскі:\n– У пятніцу мы падпісалі дамовы з двума актыўнымі няўрадавымі арганізацыямі. Гэты цяжкі перыяд для Украіны ў Польшчы быў такім перыядам, калі перад нашай краінай, нашым ваяводствам паўсталі значныя выклікі, каб уцекачы – жанчыны і дзеці, знайшлі сабе месца прыбывання, а таксама каб гэтыя асобы маглі знайсці сабе працу.\nВынікі супрацы з Управай Падляшскага ваяводства, які надалей будуць развівацца па дамове, прадставіла дырэктар Падляшскага рэгіянальнага аддзялення Польскага Чырвонага Крыжа Эльжбета Пашкоўская:\n– У гэты час наша таварыства дапамагло 200 тысячам асобаў. Мы даслалі 121 гуманітарны транспарт на тэрыторыю Украіны. Рашэннем спадара ваяводы ад 1-га красавіка нам быў перададзены асяродак у Васількове. Мы хочам забяспечыць пачуццё бяспекі грамадзянам Украіны, сярод іншага мы пачалі заняткі з дзецьмі дашкольнага ўзросту. У асяродку каля 150 дзяцей, а ўсіх асобаў каля 300, мы перадаем ім ежу і аказваем дапамогу.\nПа словах Багдана Пашкоўскага, на тэрыторыі Падляшскага ваяводства на пачатак месяца рэгістрацыю па месцы жыхарства і PESEL атрымалі каля 13 000 бежанцаў з Украіны. 2 500 дзяцей з Украіны пачалі навучанне ў адукацыйных установах. 1 500 чалавек звярнуліся за аднаразовай дапамогай у памеры 300 злотых для ўкраінцаў.\nУсё больш бежанцаў вяртаецца з Польшчы ва Украіну


Знайшоўшы ў бабулі ў загашнік дзіўны прадмет, падобны на дзве злучаныя пятлёй плоскія патэльні, парадуйцеся: вы сталі ўладальнікам / ўладальніцай савецкай вафельницы! Хто яшчэ заспеў тыя часы, памятае выдатныя прысмакі, якія выходзілі з яе. А хто нарадзіўся пазней, можа паспрабаваць дэсерты, гэтак каханыя іх бацькамі. Тым больш што рэцэпт вафельных трубачак для вафельницы савецкай просты і лёгка ажыццявім нават пачаткоўкі гаспадыняй. І часу адымае мінімум!\nКаб вафлі атрымаліся\nКалі вы яшчэ не сутыкаліся з падрыхтоўкай гэтых прысмакаў, засвойце некалькі ўмоў, якія прадухіляць «бліны камяком»:\nАпарат абавязкова павінен быць добра разагрэты перад налітае тэсту.\nНа рабрынкі «патэльняў» не павінна быць усялякіх Прыгара ад папярэдніх готовок. Па-першае, староннія ўключэння нам абсалютна не патрэбныя, а па-другое, яны могуць выклікаць прыліпанне вашых смачнасцяў.\nПадрыхтоўка вафляў - амаль вокамгненны працэс. Літаральна паўхвіліны, у асобных выпадках 45 секунд - і ласунак гатова.\nКалі вы збіраецеся рабіць менавіта трубачкі, зварочвайце іх адразу ж пасля вымання вафлі. Праз некалькі хвілін яна «схопіцца», і скруціць яе не атрымаецца.\nНават калі ў вас сучасная электрычная вафельница ( "Ласунак", напрыклад) з антіпрігарная пакрыццём, перад першай вафлю яе лепш тонка прамазаць раслінным алеем.\nЦеста варта наліваць у цэнтр прасторы. І калі хочаце атрымаць тонкія вафлі, ліць яго трэба трохі - лыжку-паўтары, у залежнасці ад памераў плоскасці.\nПравільны рэцэпт вафельных трубачак (для вафельницы савецкай)\nЁн нават захаваўся ў ашчадлівых бабуль у выглядзе дадатку да інструкцыі па карыстанню. Ніякіх складаных кухарскіх маніпуляцый, усё вельмі проста. Чатыры яйкі добра, але не да пены, ўзбіваюцца, у іх усыпаць шклянку звычайнага цукру і трохі ванільнага, следам ўліваецца распаленага пачак маргарыну. Праціўнікі гэтага прадукту могуць замяніць яго алеем, але - запэўніваем вас! - гэта не зусім апраўданы крок. Шклянку (можа быць, паўтара) просеянной пакуты патрошку дасыпаць ў сумесь па меры ўзбівання гэтай міксерам. У самым канцы цеста трохі падсольваць і дапаўняецца паловай лыжачкі соды, пагашанай воцатам (як паказвае практыка, лепш - цытрынавым сокам). Яно атрымліваецца самаю, якое ідзе на аладкі. Вафельница на газе добра награваецца, у сярэдзінку наліваецца цеста - і першы асобнік гатовы. Памятаем: згортваем конус або трубачку неадкладна! Хрумсткія вафлі (для савецкай вафельницы рэцэпт - у самы раз!) Атрымліваюцца вельмі рассыпістымі, так што ў якасці прыемных дадаткаў лепш пасыпаць іх цукровай пудрай. Спробы начыніць іх крэмам або згушчонкі звычайна прыводзяць да рассыпання.\nГэты рэцэпт вафельных трубачак (для вафельницы савецкай падыходзіць як нельга лепш) дазваляе спячы вельмі тонкія і вельмі хрумсткія прысмакі. Невялікі кавалачак алею (грамаў на 50) не паліцца, а размягчается і узбіваецца з такой жа масай цукру. Далей ўводзяцца жаўткі ад трох яек, трошкі солі і дзве траціны шклянкі мукі. Апошнім ўліваецца малако - крыху больш за палову шклянкі, пасля чаго цеста змешваецца і ставіцца на траціну гадзіны ў халадзільнік. Перад тым як прыступаць да выпяканні, вельмі асцярожна ў аснову ўводзяцца узбітыя да пікаў вавёркі.\nВафлі на смятане\nГранічна смачныя, але даволі сытны, паколькі прапанаваны рэцэпт вафельных трубачак (для вафельницы савецкай) змяшчае 100 грамаў масла, ды яшчэ і пару лыжак самай тоўстай, якой знойдзеце, смятаны. Такія трубачкі вельмі добрыя, каб даваць з сабой школьніку на заняткі: з'есць абавязкова і да абеду галодным не будзе. Тры яйкі змешваюцца са шклянкай цукру і ўзбіваюцца да лёгкага пабеленымі. У асобнай місачцы злучаюцца смятана і лыжачка соды. Абедзве масы зліваюцца, у іх ўводзіцца мяккае масла (не тапіць, а загадзя выняць з халадзільніка!), І ўсё ўзбіваем, не спяшаючыся, венцам з паступовым даданнем 400 грамаў мукі. Клапоцяцца вафельки стандартнай выявай.\nЛёгкія вафлі на кефіры\nПадыдуць тым, хто спрабуе берагчы сваю складнасць, але цалкам ад вкусненького адмовіцца не ў сілах. Тры яйкі расціраецца да аднастайнасці з паловай шклянкі цукру, дапаўняюцца ванілінам і шклянкай кефіру. Кісламалочную складнік можна браць нават у абястлушчаным варыянце, хоць пераважней ўсё ж однопроцентный - з ім смак будзе больш натуральным і насычаным. Пасля вымешивания да гладкасці пачынаецца всыпание мукі. Яе спатрэбіцца поўны шклянку, прычым для дасягнення хрусткости мука абавязкова прасейваецца і засынаецца парцыённа, са стараннай працай венцам ў прамежках. Клапоцяцца такія вафлі некалькі даўжэй, каля хвіліны. Калі ж жадаеце атрымаць максімальны храбусценне, выстаўляйце мінімум нагрэву або прыкручваць агонь да самага ціхага і трымаеце кожную вафлю у цуд-прынадзе 2-3 хвіліны.\nЯны лепш атрымліваюцца ў тых, у каго ёсць у гаспадарцы вафельница "Ласунак" або іншы варыянт электрычнага прыбора. На газе ласунак выходзіць занадта ломкім. Спачатку змешваюцца сухія складнікі: два шклянкі просеянной пакуты, адзін - звычайнага цукру, крыху ваніліну і шчапоць солі. Затым у міску наліваецца паўтара шклянкі вады (яе тэмпература значэння не мае) і палова - расліннага, ня араматызаванага масла. Ўсё добранька вымешваць: спачатку лыжкай або відэльцам, пасля - міксерам. Апошняй ўводзіцца гашаная сода, усяго падлогу-лыжачкі. Гэты рэцэпт тонкіх вафель дазваляе імі ласавацца нават худнеюць або посьнікам. Нягледзячы на адсутнасць яек, смятаны і іншых стандартных для тэсту прадуктаў, дэсерт атрымліваецца вельмі смачным і паветраным.\nНе ўсім падабаецца дэсерт, які крышыцца ў руках. Многія любяць мяккую выпечку. Ім можам прапанаваць прыгатаваць вафлі, часцей за ўсё званыя бельгійскімі або брусэльская. У трубачку іх згарнуць наўрад ці атрымаецца, затое да іх пышна падыходзяць розныя вадкія дапаўненні - ад ўзбітых вяршкоў да джэмаў і згушчонкі. У першую чаргу добра, да ўстойлівай і пышнай пены, ўзбіваюцца тры яйкі. Другім крокам будзе даданне пакуначка ваніліну і шклянкі цукру. Усе разам расціраецца да поўнага растварэння цукру і атрымання досыць шчыльнай аднастайнай субстанцыі. Трэці крок: шмараванне ў масу цытрынавай цэдры. Арыентыровачны аб'ём - чайная лыжачка. Замест гэтага цытрус можна ўзяць апельсін. Чацвёрты этап: распальваецца невялікі брусок алею (90 грамаў), у яго усыпаць мука, ужо звыкла прасеяць. Мукі сыдзе ад шклянкі з горкай да паўтары. Апошнім дзеяннем будзе змешванне усяго падрыхтаванага.\nВафельница разаграваецца. На яе працоўную плоскасць выкладваецца ад 2 да 3,5 лыжак тэсту - аб'ём вызначаецца памерамі апарата і жаданай таўшчынёй вафлі. Паколькі яны будуць тоўстымі, смажыць прыйдзецца 2-3 хвіліны.\nА вы ведаеце, як зрабіць маласольныя агуркі ў хатніх умовах смачнымі і храбусткімі?\nЗдобнае плюшка з цукрам: рэцэпт прыгатавання салодкага вырабы\nВыберы свой рэцэпт для мультиварки Polaris\nЦуда-трэнажор дома: як прыбраць жывот з дапамогай сурвэткі для ўборкі\nВК "Сталічныя паляны" ад ГК "Мортон": адрас, водгукі\nGTA 4: персанажы. GTA 4: новыя персанажы\nСоннік Фрэйда: усе за і супраць


7 лепшых месцаў адпачынку для аматараў касмічнай прасторы ў Паўднёвай Каліфорніі | hsyeo.com\n7 лепшых месцаў адпачынку для аматараў касмічнай прасторы ў Паўднёвай Каліфорніі\n7 рэкамендацый пра адпачынак для аматараў космасу, атрымлівайце асалоду ад!\nНе забудзьцеся наведаць гэтыя 7 месцаў падчас наступнага адпачынку ў Паўднёвай Каліфорніі.\nПаўднёвая Каліфорнія славіцца прыгожымі пляжамі і выдатным надвор'ем, але не марнуйце ўвесь свой час на паглынанне Сонца. Выхоўвайце свайго аматара ўнутранай прасторы і наведвайце гэтыя 7 месцаў падчас наступнага адпачынку!\n№ 7 - Наведайце абсерваторыю Грыфіт\nРух будзе інтэнсіўным, месцаў для паркоўкі не будзе, і, верагодна, будзе натоўп людзей; але, абсерваторыя Грыфіт варта наведаць. Размешчаны каля знака Галівуда і з выглядам на горад Лос-Анджэлес, вы пакінеце гэтую знакавую абсерваторыю з больш чым дастаткова фотаздымкамі Instagram.\nАкрамя таго, у абсерваторыі час ад часу праводзяцца "зорныя вечарынкі", дзе астраномы, аматары і прафесіяналы будуць сустракацца, каб пагутарыць і паглядзець на зоркі праз шчыльнае светлавое забруджванне ЛА.\n№ 6 - Запланаваны адкрыты тур у Лабараторыі рэактыўнага руху НАСА\nГэта можа быць крыху складана, таму што ўстанова прапануе толькі публічныя экскурсіі некалькі разоў на год. Акрамя таго, гэта не дапаможа JPL-туры распрадацца вельмі хутка, таму пераканайцеся, што захапіце білет наведвальніка, як толькі яны з'явяцца ў продажы.\nКалі вам пашанцуе, каб забраць білет, вы не будзеце расчараваны, калі вы будзеце вандраваць па гістарычным аб'екце, пагружаным сапраўднымі ракетчыкамі.\nДаведайцеся больш пра планаванне тура JPL тут і інфармацыю пра продаж білетаў.\n№ 5 - Падпішыцеся на групавыя мерапрыемствы па прасторы MeetUp.com!\nСайты MeetUp.com і іншыя мерапрыемствы форуму - выдатныя спосабы даведацца пра касмічныя падзеі ў горадзе Паўднёвая Каліфорнія, якія вы плануеце наведаць. Касмічныя тэматычныя мерапрыемствы на Meet Up ўключаюць у сябе касмічныя жанры фільмаў, вечарыны зоркі тэлескопа і шмат іншага.\nНе забудзьцеся азнаёміцца на старонцы падзей наперад, каб вы маглі адпаведным чынам запланаваць паездку ў Паўднёвую Каліфорнію.\nПаглядзіце новыя касмічныя падзеі ў Паўднёвай Каліфорніі ці ўласным горадзе, націснуўшы тут.\n# 4 - Вытрымлівайце крафт-піва на касмічнай і навуковай тэматычнай бровары, Wavelength Brewing Co.\nВы не знойдзеце футбольных трыкатажных вырабаў на сцяне, ні футбольных гульняў на тэлевізары, замест гэтага вы знойдзеце сцягі SpaceX, вывешаныя на сценах, і відэазапісы ракеты ў бясконцых завесах.\nПіваварня даўжыні хвалі размяшчаецца прыкладна ў 35 хвілінах Uber, або прыгожым прыбярэжным цягніком, ад цэнтра горада Сан-Дыега. Гэта дэгустацыйная пакой для дзяцей працуе 7 дзён на тыдзень, праводзіць навуковыя перамовы ў стылі TEDx кожную пятніцу ўвечары. У якасці запрошаных выступоўцаў уваходзяць астрафізікі, касмічныя гісторыкі, аўтары, фатографы і іншыя з усіх дысцыплін навукі.\n№ 3 - Усталюйце побач з ракетай першай ступені Falcon 9.\nРакета першай ступені, якая ўзвышаецца над штаб-кватэрай SpaceX, сёння стала адной з дысплеяў Falcon 9, якая паспяхова прызямлілася пасля дастаўкі на арбіту карыснай нагрузкі. Гэта не манітор павінен спыняцца для кожнага энтузіяста ў космасе.\nПадрыхтоўка да поўнай страхі, калі вы паглядзіце толькі на першым этапе гістарычнага 156 фута. Ракета SpaceX прызямлілася на мысе Канаверал пасля дастаўкі на арбіту 11 спадарожнікаў сувязі Orbcomm у снежні 2015 года.\nНа жаль, аб'ект SpaceX не адкрыты для публічных тураў, але стаяць у нагах ракеты першай прыступкі Falcon 9, толькі падзеленай тонкім шкляным раздзяляльнікам, варта спыніцца на хуткім фотаздымку.\nАкрамя таго, калі вам пашанцуе, вы можаце злавіць выкарыстаную ракету Falcon 9, якая перамяшчаецца з аўтаномнага касмічнага карабля (ASDS) у порт Лос-Анджэлеса на некалькі дзён пасля запуску SpaceX з авіябазы Ванденберг, Каліфорнія.\n№ 2 - Вывучыце музей паветра і касмічнай прасторы ў Сан-Дыега\nМузей паветра і касмічнай прасторы Сан-Дыега з'яўляецца домам для многіх абавязковых славутасцяў, якія будуць цікавыя як дасведчанаму, так і новаму аматару прасторы.\nУ музеі знаходзіцца камандны модуль Apollo 9 і інтэрактыўныя экспанаты, якія натхняюць усю сям'ю.\nНаведайце вэб-сайт музея, каб даведацца пра экспанаты і штогадовыя абмежаваныя тэрміны!\n# 1 - Паспрабуйце гістарычны касмічны човен NASA Endeavor у Каліфарнійскім навуковым музеі ў Лос-Анджэлесе.\nЗа невялікую плату ў Каліфарнійскім навуковым музеі вы зможаце стаць пад адстаўкай "Касмічнага шатла". Вы будзеце зняважліва вывучаць кожную дэталь з-пад касмічнага карабля.\nПацешны факт - Space Shuttle Endeavor праляцеў 25 місій і дапамог пабудаваць Міжнародную касмічную станцыю.\nНаведайце яшчэ музеі аэракасмічнай і касмічнай прасторы ў Каліфорніі, націснуўшы тут.\nДашліце мне свае рэкамендацыі пра адпачынак у паўднёвай Каліфорніі на Twitter, Instagram і LinkedIn!\n"Сонца з усімі планетамі, якія круцяцца вакол яго і залежаць ад яго, усё яшчэ можа саспець гроздью вінаграду, як быццам у яго няма нічога іншага ва Сусвеце". - Галілей Галілей\nАўтэнтычнасць у эпоху падробкіПавышэнне ўзроўню мора будзе сапсавацца Інтэрнэтам раней, чым вы думаецеГМ-культуры не страшныя.GATTACA - адпаведная казка пра еўгеніку і дэтэрмінізмДагістарычныя жанчыны мелі надзвычай моцную зброю ў жыцці ручной працыВіртуальная залежнасцьАсветніцтва


Антонію Албэрту Баштуш Пімпарэл — Вікіпэдыя\nАнтонію Албэрту Баштуш Пімпарэл\nНарадзіўся 1 траўня 1982(1982-05-01) (40 гадоў)\n→ Каза Пія (арэнда)\n→ ЧФР Клуж (арэнда)\nХІФК 0 (0)\n2009—2018 Партугалія 16 (0)\nАнто́нію Албэ́рту Ба́штуш Пімпарэ́л (па-партугальску: António Alberto Bastos Pimparel), таксама вядомы як Бэту (нарадзіўся 1 траўня 1982 году, Лісабон, Партугалія) — партугальскі футбаліст, брамнік. Былы гулец нацыянальнай зборнай Партугаліі.\nБэту зьяўляецца выхаванцам школы лісабонскага «Спортынгу». Некалькі сэзонаў гуляў за дубль каманды. У асноўны склад прабіцца гэтак і ня здолеў, быў, у лепшым выпадку, трэцім брамнікам клюбу й на поле ў складзе «ільвоў» ня выйшаў ні разу. Упершыню пачаў атрымліваць гульнявую практыку ў клюбе «Каза Пія», дзе гуляў адзін сэзон, знаходзячыся ў арэндзе.\nУ 2004 годзе пакінуў «Спортынг». У «Шавішы» Бэту зайграць ня здолеў і яму зноўку прыйшлося зьмяніць клюб. Правёўшы некалькі гадоў у розных партугальскіх клюбах у 2009 годзе Бэту перайшоў у склад «Порту». Сума трансфэру склала 750 тысячаў эўра.\nУ 2013 годзе Бэту паводле дамовы арэнды перайшоў у склад гішпанскага клюбу «Сэвільля», каб замяніць у браме Дыега Лёпэса, які сышоў у мадрыдзкі «Рэал». Пасьля сканчэньня арэнднага пагадненьня сэвільцы выкупілі кантракт гульца.\nБэту дэбютаваў у асноўным складзе зборнай Партугаліі 10 чэрвеня 2009 году ў матчы супраць зборнай Эстоніі (0:0). Здолеўшы праявіць сябе ў канцы сэзону 2009—2010 гадоў Бэту быў выкліканы галоўным трэнэрам зборнай Карлушам Кейрашам на чэмпіянат сьвету 2010 году ў якасьці аднаго з дублёраў Эдуарду.\nУладальнік Кубка Партугаліі: 2002\nУладальнік Кубка Партугаліі: 2010, 2011\nУладальнік Супэркубка Партугаліі: 2010\nПераможца Ліга Эўропы: 2011\nПераможца Ліга Эўропы: 2014, 2015\n^ а б António Alberto Bastos Pimparel // As (гішп.) — Madrid: Grupo PRISA, 1967.\n^ Beto, Sevillista hasta final de temporada. FC Sevilla\nБэту ў складзе зборнай Партугаліі на чэмпіянатах сьвету і Эўропы\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Антонію_Албэрту_Баштуш_Пімпарэл&oldid=2315725»\nФутбалісты клюбу «Каза Пія» Лісабон\nФутбалісты клюбу «Марку»\nФутбалісты клюбу «Лейшойнш» Матазыньюш\nФутбалісты клюбу ЧФР Клуж\nФутбалісты клюбу «Гёзтэпэ» Ізьмір\nФутбалісты клюбу «Фарэнсі» Фару\nФутбалісты клюбу ХІФК Хэльсынкі\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 22 траўня 2022 году ў 10:47.


Гульня Прыгожая нявеста. Гуляць онлайн бясплатна\nГульня Прыгожая нявеста анлайн\nАпісанне гульні: Дзяўчына выглядае самай прыгожай на вяселлі, але для гэтага ёй прыходзіцца вельмі моцна пастарацца.\nLady Bag: Hero супраць Villain Anna & Elsa Makeover null Ніна - Вяртанне ў школу Ціна: Назад у школу вяселле Ніны вяселле Ціны Тэст на вызначэнне прафесіі Ніна зорка балета Ціна зорка балета Ціна: Серфер дзяўчына Ніна - дзяўчына серфер Ўборы для лялькі Апранаем футбалістаў\nДзяўчына выглядае самай прыгожай на вяселлі, але для гэтага ёй прыходзіцца вельмі моцна пастарацца.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Прыгожая нявеста ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Прыгожая нявеста бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Прыгожая нявеста і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


<B>Амбасадарка Францыі: “Шлях у аб’яднаную Эўропу ляжыць праз дэмакратыю”</B>\n13 ліпень 2007, 17:29\nУладзімер Глод, Менск “Каб далучыцца да аб’яднанай Эўропы, найперш трэба падзяляць асноўныя дэмакратычныя каштоўнасьці”, — гэтую думку новая амбасадарка Францыі ў Беларусі Мірэй Мюсо выказала сёньня на прэсавай канфэрэнцыі, прысьвечанай нацыянальнаму сьвяту Францускай Рэспублікі. Амбасадарка падкрэсьліла: гэтая ўмова абавязковая.\nДачыненьні Францыі і Беларусі, Эўрапейскага Зьвязу і Беларусі найбольш цікавілі журналістаў. Яны пыталіся пра многія тэмы, якія некалькі дзён таму ў інтэрвію францускай газэце Le Monde закраналі Аляксандар Лукашэнка і Аляксандар Мілінкевіч. Прыкладам, ці дапаможа Францыя Беларусі ў пабудове атамнай станцыі?\nМірэй Мюсо паведаміла: напрыканцы 2006 году беларуская дэлегацыя наведвала Францыю. Мясцовыя атамшчыкі паабяцалі даць калегам усю неабходную інфармацыю. Але беларускія спэцыялісты з гэтай жа мэтай езьдзілі і ў іншыя краіны, на што, як падкрэсьліла спадарыня амбасадар, яны безумоўна маюць поўнае права. І больш да французаў яны пакуль не зьвярталіся.\nАляксандар Лукашэнка ў інтэрвію Le Monde казаў, што мы будзем вітаць новае кіраўніцтва Францыі, калі яно наладзіць актыўны дыялёг зь Беларусьсю. З гэтай нагоды я спытаўся ў Мірэй Мюсо: ці магла б яе краіна ў рамках таго ж дыялёгу падзяліцца з афіцыйным Менскам досьведам працы з апазыцыяй?\nСпадарыня амбасадар расказала пра тое, як новы прэзыдэнт Сарказі прыцягнуў да сябе тых, хто прайграў на выбарах. Ён нават аддаў некалькі міністэрскіх крэслаў — прынамсі, замежных справаў — менавіта апазыцыі:\n“Мы лічым, што кожны народ сам сабе гаспадар. І часта нас, французаў, папракаюць якраз за тое, што мы імкнемся кагосьці чамусьці вучыць. Мы ў сябе шмат чаго робім, каб наша краіна рухалася наперад хутчэй.\nА тэндэнцыя супрацоўніцтва бальшыні з апазыцыяй, яна ж існуе. І гэта тое, чаго вельмі хоча прэзыдэнт Сарказі. Таму што мы лічым, што гэта сучасная тэндэнцыя — запрашаць для абмеркаваньня галоўных пытаньняў краіны і апазыцыю”.\nБеларускі палітоляг Андрэй Фёдараў гаворыць, што дачыненьні ўлады і апазыцыі ў Францыі (і ў іншых краінах Эўразьвязу) з аднаго боку і ў Беларусі з другога – вельмі розныя:\n“У нас апазыцыя наагул ня лічыцца суб’ектам палітычнай дзейнасьці. Яна выведзеная за межы палітычнага поля. А там зь ёй лічацца. Прыкладам, у Вялікабрытаніі яна нават называецца “апазыцыя яе Вялікасьці”. Там апазыцыя атрымлівае грашовыя субсыдыі на сваё існаваньне. І ў гэтым ужо прынцыповае адрозьненьне”.\nАмбасадарка Францыі згадала, што сёлета ў красавіку Беларусь згадзілася на адкрыцьцё ў Менску офісу Эўразьвязу. І гэта дае пэўныя спадзяваньні на тое, што курс Беларусі адносна аб’яднанай Эўропы можа зьмяніцца.\nНа Захадзе на гэта спадзяюцца, паколькі, як падкрэсьліла сёньня Мірэй Мюсо, Беларусь тут па-ранейшаму лічыцца неад’емнай часткай Эўропы.\n Амбасадарка Францыі ўручыла дыплёмы гомельскім студэнтам, 15.06.2007


26.09.2019 27.09.2019 Маяк Палесся1619Комментарии on На апаратнай нарадзе: умовы дыктуе восень\nВосень, як і кожная пара года, дыктуе свае правілы і ўмовы, а чакаць не любіць. З прыходам халадоў час будзе беззваротна ўпушчаны, і многае з таго, што не зроблена, так і застанецца ў планах і на паперы.\nУ пачатку апаратнай нарады старшыня раённага выканаўчага камітэта спыніўся на пытаннях сельгасвытворчасці. Ён выказаў шэраг крытычных заўваг у адрас кіраўнікоў ААТ. Не наводзіцца належны парадак на прыфермскіх тэрыторыях, яны зарастаюць пустазеллем, агароджы зламаныя, гной не вывозіцца і інш. Недаравальна маруднымі тэмпамі ідзе азімая сяўба, многія пры гэтым не выконваюць патрабаванні культуры земляробства. Зніжаецца вытворчасць малака, і прычына – невыкананне нормаў кармлення і ўтрымання.\nУ якасці апраўдання часта даводзіцца чуць аб недахопе механізатараў, жывёлаводаў. Ці ўсе рэзервы выкарыстоўваюцца, пацікавіўся старшыня райвыканкама ў начальніка ўпраўлення па ПРАЦЫ, ЗАНЯТАСЦІ і сацыяльнай абароне Любові Кулабухавай. Яна праінфармавала: усе непрацуючыя азнаёмлены з інфармацыяй аб вакансіях у АПК раёна. Жадаючыя накіроўваюцца на працу ў гаспадаркі. Але іх няшмат. Аналізуючы пытанне ўсебакова, кіраўнік раённай вертыкалі даручыў старшыні райкама прафсаюза АПК Віктару Балобану параўнаць калектыўныя дагаворы, сістэму аплаты працы і заахвочвання ў гаспадарках, дзе патрэбна – перагледзець іх у бок павелічэння матэрыяльнага стымулявання работнікаў. Ды і кіраўнікам гаспадарак неабходна праяўляць нейкую ініцыятыву: бываць у навучальных установах, запрашаць на працу да сябе.\nНамеснік старшыні райвыканкама Пётр Раманюк праінфармаваў аб тэрмінах і крыніцах фінансавання на ВЫПЛАТУ ЗАРАБОТНАЙ ПЛАТЫ. Парушэнняў графіку быць не павінна, – падкрэсліў Пётр Канстанцінавіч. Ёсць пэўныя цяжкасці ў ПМС, у фінансавым становішчы гэтай арганізацыі будуць разбірацца з удзелам абласнога кіраўніцтва.\nМАБІЛЬНАЯ ГРУПА райвыканкама наведала аб’екты КЖУП “Брагінскае”, гандлю, сельгаспрадпрыемствы. Аб выніках маніторынгу праінфармаваў Сяргей Даўгулявец, начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі.\nНачальнік РАНС Віктар Марчанка давёў да ведама прысутных: з пачатку года на тэрыторыі раёна здарылася 12 пажараў, што на пяць больш, чым у 2018. Гібелі людзей не дапушчана. За тыдзень выязджалі ў Кавалі, Рыжкаў, Карлаўку на тушэнне ўзгаранняў сухой расліннасці і смецця. У раёне па-ранейшаму захоўваецца пажаранебяспечнае становішча, асабліва пільнымі неабходна быць у лясах і на тарфяніках. Пры першых прыкметах узгарання патрэбна інфармаваць пажарных, і тады яго можна будзе лакалізаваць з меншымі затратамі.\nЧасова выконваючы абавязкі начальніка РАУС Мікалай Якунін праінфармаваў, што за тыдзень на лінію 102 паступіла 36 званкоў. Узбуджаны дзве крымінальныя справы па фактах крадзяжоў, выяўлены дзесяць правапарушэнняў, складзены пратаколы. Адзін з іх – за сямейныя скандалы, тры – за з’яўленне ў грамадскіх месцах у нецвярозым стане. Зафіксавана 37 парушэнняў правілаў дарожнага руху.\nЯк ідзе нарыхтоўка ДРУГАСНАЙ СЫРАВІНЫ і чаму даведзеныя заданні не выконваюцца такім буйным нарыхтоўшчыкам, як КЖУП “Брагінскае”, тлумачылі намеснік старшыні райвыканкама Юрый Лук’яненка і дырэктар прадпрыемства Аляксандр Атрошчанка. Паперу і пластык вецер ганяе па міні-палігонах і кантэйнерных пляцоўках (а часта – і па дварах), а камунальнае прадпрыемства, дзе ёсць і спецыяльная тэхніка, і людзі, паказчыкі “валіць”. Сітуацыя парадаксальная, і яна патрабуе тэрміновага выпраўлення. “Усе даведзеныя заданні павінны быць выкананы”, – патрабаваў Аляксандр Кохан.\nАрганізацыю СЕЛЬСКАГАСПАДАРЧЫХ КІРМАШОЎ кіраўнік раённай вертыкалі даручыў адпаведным структурам. “Гандлёвыя рады павінны быць насычанымі садавіной, гароднінай, зернем, рыбай, прадуктамі харчавання, а прадукцыя – таннай, без гандлёвых надбавак”, – распарадзіўся старшыня райвыканкама. Удзел у кірмашы павінны прыняць усе сельгасвытворцы раёна.\nПытанні ДОБРАЎПАРАДКАВАННЯ пастаянна ў полі зроку кіраўніка раёна. На гэты раз ён выказаў шэраг крытычных заўваг наконт таго, як праводзяцца работы на тэрыторыі Буркоўскага сельскага Савета. “Там, дзе змагаліся з кустарнікавай расліннасцю ў мінулыя гады і, здавалася, перамаглі яе, зараз зноў усё пушчана на самацёк, вёскі зарастаюць”, – канстатаваў Аляксандр Кохан. Дзейнасць гэтую патрэбна актывізаваць.\nНабліжаецца АЦЯПЛЯЛЬНЫ СЕЗОН. На днях патрэбна падаць цяпло ва ўстановы медыцыны, адукацыі, сацыяльнай сферы. Наступны на чарзе – жыллёвы фонд, і толькі потым пацяплеюць батарэі ў адміністрацыйных будынках.\nБарацьба з ВАЎКАМІ які год не саступае з парадку дня. Шкода, якую могуць нанесці (і наносяць) звяры сельгаспрадпрыемствам, непапраўная, таму членам аб’яднання таварыства паляўнічых і рыбаловаў нельга драмаць, неабходна арганізоўваць засады. Гаспадаром на фермах і ў кашарах, нягледзячы на час сутак, павінен быць чалавек, а не драпежнік.\nАб падрыхтоўцы да ПЕРАПІСУ НАСЕЛЬНІЦТВА праінфармавала начальнік аддзела статыстыкі Алена Палявая. У прыватнасці, яна адзначыла, што ўсё гатова, каб пачаць работу. І яшчэ раз акцэнтавала ўвагу: максімальна патрэбна выкарыстоўваць магчымасць самастойнага ўнясення даных у перапісны ліст на інтэрнет-рэсурсе. Гэта зручна і для чалавека, і для перапісчыкаў: у апошніх нагрузка вельмі вялікая, а грамадзянін у любую вольную хвіліну можа самастойна, удумліва, не спяшаючыся адказаць на пытанні.\nНа апаратнай нарадзе разгледжаны таксама пытанні выканання прагнозных паказчыкаў, навядзення парадку на міні-палігонах, будаўніцтва, утрымання дарог, пагранічнай бяспекі, вулічнага асвятлення.


Нармалізацыя адносін адпавядае інтарэсам усіх бакоў\n02.11.2015 10:59 Інфармацыйная гадзіна\nПадрыхтоўка дзяцей у спартыўных школах павінна быць нацэлена на спорт найвышэйшых дасягненняў. Аб гэтым заявіла намеснік прэм’ер-міністра Наталля Качанава ў час наведвання Рэспубліканскага цэнтра алімпійскай падрыхтоўкі па лёгкай атлетыцы.\nНаталля Качанава адзначыла, што ў шматлікіх спартыўных школах створаны аддзяленні лёгкай атлетыкі. Для рэгіёнаў гэта даволі зручна, паколькі ўсюды ёсць неабходная база — стадыёны. “Але калі ў спартыўнай школе няма трэнера па лёгкай атлетыцы, няма вынікаў і дасягненняў, то навошта ў гэтай школе ўтрымліваць аддзяленне па лёгкай атлетыцы? Ды і не кожнае дзіця можа быць спартсменам, калі ў яго няма фізічных даных. Гэта павінны разумець бацькі”, — лічыць яна.\nРазам з тым займацца фізкультурай павінны ўсе дзеці. Добрай дапамогай для гэтага з’яўляецца сярэдняя школа або фізкультурна-спартыўны клуб па месцы жыхарства. Тут і нагрузка не такая высокая, як у спартыўных установах.\nУ той жа час эфектыўнасць работы дзіцячых спартыўных школ, якасць спартыўнай падрыхтоўкі ў іх па розных відах спорту неабходна павышаць.\n“Галоўная мэта — вызначыць прыярытэтныя віды спорту ў такіх школах. У гэтыя ўстановы павінны прыйсці хлопчыкі і дзяўчынкі, якіх будуць рыхтаваць да спорту найвышэйшых дасягненняў”, — сказала намеснік прэм’ер-міністра. Цяпер Мінспорту праводзіць атэстацыі дзіцячых спартыўных школ, каб вызначыць, якія віды спорту аптымальна развіваць у тым ці іншым рэгіёне, і менавіта па іх будзе ўзмоцнена работа школ пры падрыхтоўцы спартсменаў.\nНаталля Качанава закранула кадравае пытанне. “Матэрыяльна-тэхнічная база, вядома, павінна быць дастойнай, і мы павінны яе паляпшаць. Але не заўсёды добрае абсталяванне дае вынік. Павінен быць трэнер, які можа арганізаваць вучэбна-трэніровачны працэс такім чынам, каб дзецям гэта было цікава і яны бачылі перспектывы ў дасягненні вынікаў”, — падкрэсліла яна.\nНепасрэдна ад якасці работы трэнера залежыць і яго заработная плата, адзначыла намеснік прэм’ер-міністра. Акрамя таго, калі кіраўнік дзіцячай спартыўнай школы або вучылішча алімпійскага рэзерву зацікаўлены, каб у яго былі спецыялісты, ён зробіць усё, каб падтрымаць іх і матэрыяльна.\nНаталля Качанава мае намер наведаць усе рэспубліканскія цэнтры алімпійскай падрыхтоўкі, у першую чаргу па тых відах спорту, па якіх ідзе падрыхтоўка да Алімпійскіх гульняў у Рыа-дэ-Жанэйра. У прыватнасці, плануецца ацаніць эфектыўнасць работы ўстаноў, матэрыяльна-тэхнічную базу, умовы падрыхтоўкі спартсменаў. У снежні плануецца правядзенне алімпійскага сходу, дзе будуць разгледжаны пытанні развіцця спорту ў краіне.\nнамеснік прэм’ер-міністраНаталля КачанаваРэспубліканскі цэнтр алімпійскай падрыхтоўкі па лёгкай атлетыцыспартыўная школа\nБілет у дарослае жыццё...


11:27 05.02.2019 (абноўлена 09:32 05.02.2019)\n14:58 28.05.2020 (абноўлена 13:08 28.05.2020)\nПандэмія каронавіруса не паўплывае на тэрміны выдачы біяметрычных пашпартоў у Беларусі, заявілі ў МУС.\nМІНСК, 28 мая - Sputnik. Новыя біяметрычныя пашпарты пачнуць выдаваць у Беларусі з першых дзён 2021, паведаміў журналістам у чацвер начальнік дэпартамента па грамадзянстве і міграцыі МУС Беларусі Аляксей Бягун.\nБягун прымае ўдзел у пасяджэнні камісіі па правах чалавека, нацыянальных адносінах і СМІ ніжняй палаты беларускага парламента, на якой разглядаецца змены ў закон "Аб грамадзянстве".\n"Мы плануем укласціся ў тэрміны і пачаць выдаваць біяметрычныя пашпарты з першых дзён 2021 года", - паведаміў Бягун.\nПаводле яго слоў, "дарожная карта па біяметрычных дакументах зацверджана (...) адбылася нарада па гэтым пытанні на ўзроўні першага віцэ-прэм'ера кіраўніцтва".\nЁн таксама распавёў, што з-за пандэміі каронавіруса на пэўны час зрушыліся тэрміны візітаў замежных партнёраў, якія працуюць над рэалізацыяй праекта ўводу біяметрычных дакументаў для грамадзян Беларусі. Але гэта, па словах Бягуна, не паўплывае на абумоўленыя раней тэрміны выдачы новых пашпартоў. Паводле яго слоў, цяпер ідуць кансультацыі і іншыя кантакты з замежнымі параметрамі ў рэжыме анлайн.\nНачальнік дэпартамента паведаміў, што ў біяметрычных пашпартах будзе 30 старонак для віз.


Калі ён вернецца, яго будуць катаваць!\nСімуляцыя (міні-суд) з мэтай вывучэння рэальнай справы, якая была разгледжана Еўрапейскім судом па правах чалавека.\n• Свабода ад катаванняў\n• Права на пошук прытулку\n• Права на справядлівы публічны судовы разбор\n• Даць удзельнікам веды аб ролі Еўрапейскага суда па правах чалавека і аб частковай адмене артыкулаў закону аб правах чалавека\n• Развіць навыкі крытычнага мыслення і фармуліроўкі лагічных аргументаў\n• Культываваць пачуццё справядлівасці і чалавечай годнасці\n• Копіі ролевых картак\n• Ручкі і папера для нататак\n• Інфармацыйная картка для фасілітатара\n• Зрабіце копіі і выражце карткі. У кожнага ўдзельніка павінна быць свая ўласная картка, і лепш мець аднолькавую колькасць (наколькі гэта будзе магчыма) суддзяў, прадстаўнікоў урада Вялікабрытаніі і прадстаўнікоў сп-ра Чахала.\n• Пранумаруйце карткі ў кожнай групе: 1, 2, 3, 4 і гэтак далей.\n• Вам спатрэбіцца дастаткова месца, каб кожны з «судоў» (па 3 чалавекі) мог размясціцца асобна ад іншых.\n26 чэрвеняМіжнародны дзень Арганізацыі Аб'яднаных Нацый у падтрымку ахвяр катаванняў\n1. Скажыце групе, што занятак будзе прысвечаны справе, якая разглядалася ў Еўрапейскім судзе па правах чалавека. Спытайце ўдзельнікаў, што яны ведаюць пра гэты суд і пра Еўрапейскую канвенцыю аб правах чалавека.\n2. Прачытайце ўслых картку з інфармацыяй па справе і пераканайцеся, што ўсе разумеюць сутнасць пытання «Ці будзе дэпартацыя сп-ра Чахала парушэннем артыкула 3?».\n3. Падзяліце ўдзельнікаў на 3 роўныя групы.\n• Група А прадстаўляе сп-ра Чахала\n• Група B прадстаўляе ўрад Вялікабрытаніі\n• Група C прадстаўляе членаў Еўрапейскага суда па правах чалавека.\n4. Раздайце кожнай групе копіі адпаведных ролевых картак і растлумачце ўдзельнікам, што ў іх ёсць 30 хвілін, каб абмеркаваць і растлумачыць свае пазіцыі. Групы А і B павінны выкарыстаць гэты час, каб падрыхтаваць свае аргументы, а група C (група суддзяў) павінна падрыхтаваць пытанні для абодвух бакоў.\n5. Праз 30 хвілін папрасіце ўдзельнікаў перагрупавацца: удзельнік пад нумарам 1 застаецца ў сваёй групе, пад нумарам 2 – пераходзіць у іншую і гэтак далей; у выніку ў кожнай новай групе будзе па адным прадстаўніку сп-ра Чахала, урада Вялікабрытаніі і суддзяў.\n6. Растлумачце, што кожная новая малая група ўяўляе сабой міні-суд. Суды будуць мець у сваім распараджэнні 20 хвілін, каб выслухаць аргументы абодвух бакоў і пытанні, якія зададуць самі суддзі.\n7. Па заканчэнні гэтага часу кожны суддзя павінен прыйсці да рашэння, ці будзе парушаны артыкул 3, калі сп-р Чахал будзе дэпартаваны. Зноў збярыце ўсю групу разам і папрасіце суддзяў абвясціць свае рашэнні і агучыць аргументы.\n8. Дайце прадстаўнікам дзвюх іншых груп магчымасць выказаць сваё меркаванне наконт абвешчаных судовых рашэнняў, а затым раскажыце ім, як Еўрапейскі суд у рэальнасці вырашыў гэту справу (гл. інфармацыйную картку ніжэй у раздзеле «Раздатачныя матэрыялы»).\n9. Спытайце ўдзельнікаў, што яны думаюць наконт рашэння Еўрапейскага суда, а затым пераходзьце да аналізу і ацэнкі.\nЯкія аспекты справы былі самымі цяжкімі?\nЦі цяжка вам было іграць сваю ролю?\nЯк вы лічыце, «суддзя» з вашай малой групы прыняў правільнае рашэнне? Якія фактары былі найбольш важнымі пры прыняцці канчатковага рашэння?\nЧаму, на ваш погляд, Еўрапейская канвенцыя аб правах чалавека нават у выключных выпадках выступае супраць абмежавання права на свабоду ад катаванняў?\nЯкія, на ваш погляд, будуць наступствы, калі катаванні будуць час ад часу дазволены?\nЯк усё гэта суадносіцца з сучаснай «вайной з тэрарызмам»? Ці ведаеце вы што-небудзь пра падобныя дзеянні або справы?\nЧаму нам патрэбны Еўрапейскі суд па правах чалавека?\nЦі ведаеце вы пра якія-небудзь справы з вашай краіны, якія дайшлі да гэтага суда?\nХто можа давесці справу да разгляду ў Еўрапейскім судзе па правах чалавека?\nПадчас працы над пунктам 4, калі ўдзельнікі будуць прадстаўляць свае пазіцыі, трэба папярэдзіць іх, што пры далейшым разглядзе гэтай справы яны будуць падзелены на групы для працы над справай у фармаце судовага пасяджэння. Прапануйце ім выкарыстоўваць частку часу для абмеркавання падрабязнасцей справы з іншымі ўдзельнікамі, а астатні час прысвяціць падрыхтоўцы сваёй уступнай заявы. Суддзі павінны ўдакладніць падрабязнасці справы і падумаць, якую дадатковую інфармацыю яны запытаюць у абодвух бакоў, перш чым прыняць рашэнне.\nРастлумачце абодвум бакам судовага разбору, што нават калі яны не згодны з пазіцыяй, якую ім выпала абараняць, то ім усё роўна трэба найлепшым чынам абараніць яе перад суддзямі.\nБудзе лепш, калі вы знойдзеце магчымасць размясціць розныя «суды» ў розных памяшканнях (пункт 6) ці, па меншай меры, настолькі далёка адзін ад аднаго, каб у ніводнага з іх не было магчымасці падслухаць іншых.\nПапрасіце суддзяў распараджацца часам у ходзе «судовага разбору». Суддзі павінны загадзя спланаваць, колькі часу яны адвядуць на разгляд пытанняў і як будуць дзяліць час паміж бакамі. Падкрэсліце, што кожны бок павінен атрымаць прыкладна роўны адрэзак часу і што яшчэ павінен застацца час для высвятлення пунктаў гледжання абодвух бакоў.\nКалі ўдзельнікі яшчэ не знаёмы з такой інфармацыяй, вы можаце паведаміць ім некаторыя даныя з даклада Дзіка Марці «Тайныя затрыманні і незаконная перадача зняволеных з удзелам дзяржаў – членаў Савета Еўропы: другі даклад», у якім расказваецца аб тайных затрыманнях і ўмовах утрымання зняволеных у Гуантанама (гл. даведачную інфармацыю на тэму «Вайна і тэрарызм»).\nУ практыкаванні «Тэрарызм» даюцца розныя вызначэнні тэрарызму і прыводзяцца прыклады розных тэрарыстычных актаў. Вы таксама можаце звярнуць увагу на практыкаванне «Калі прыйдзе заўтра», дзе разглядаецца яшчэ адно права чалавека, якое не можа быць абмежавана, – права на жыццё. Там жа прыводзіцца фрагмент тэксту, напісанага маладым чалавекам з камеры смертнікаў.\nЕўрапейскі суд па правах чалавека з'яўляецца міжнародным судовым органам, які быў заснаваны ў адпаведнасці з Еўрапейскай канвенцыяй аб правах чалавека (ЕКПЧ) у 1950 годзе для маніторынгу выканання правоў чалавека дзяржавамі – удзельніцамі Савета Еўропы. www.echr.coe.int\nВельмі простае рэзюмэ аб Еўрапейскім судзе па правах чалавека і яго працы прыводзіцца на сайце www.abouthumanrights.co.uk\nСуд палічыў, што, калі б брытанскі ўрад пайшоў на ажыццяўленне запланаванай дэпартацыі сп-ра Чахала, гэта было б парушэннем артыкула 3. Развагі суддзяў зводзіліся да наступнага:\n«Артыкул 3 замацоўвае адну з асноўных каштоўнасцей дэмакратычнага грамадства… Суду добра вядомы велізарныя цяжкасці, з якімі сёння сутыкаюцца дзяржавы падчас абароны свайго насельніцтва ад тэрарыстычнага гвалту. Тым не менш нават у такіх умовах Канвенцыя забараняе катаванні і бесчалавечнае або зневажальнае чалавечую годнасць абыходжанне або пакаранне незалежна ад паводзін ахвяры. У адрозненне ад большасці асноўных палажэнняў Канвенцыі і Пратаколаў № 1 і 4 артыкул 3 не прадугледжвае выключэнняў, і ніякія адступленні ад гэтага не з'яўляюцца дапушчальнымі ў адпаведнасці з артыкулам 15 нават у выпадку надзвычайнай сітуацыі, якая пагражае жыццю нацыі…\n…Забарона жорсткага абыходжання, прадугледжаная артыкулам 3, з'яўляецца настолькі ж абсалютнай і ў выпадку высылкі. Такім чынам, кожны раз, калі ёсць істотныя падставы меркаваць, што ў выпадку высылкі чалавека ў іншую дзяржаву ён сутыкнецца з рэальнай рызыкай падвергнуцца абыходжанню, якое супярэчыць артыкулу 3, то, калі такая высылка будзе мець месца, адказнасць за абарону гэтага чалавека ад такога абыходжання будзе несці дзяржава, якая з'яўляецца членам Канвенцыі. У такіх умовах дзеянні гэтага чалавека, якімі б непажаданымі або небяспечнымі яны ні былі, не маюць істотнага значэння».\nАдступленне. Тэрмін «адступленне» выкарыстоўваецца для абазначэння акта выхаду з прававой нормы або, у выпадку Еўрапейскай канвенцыі аб правах чалавека, прыпынення прававых абавязацельстваў дзяржаў-членаў па канкрэтных артыкулах. Артыкул 15 ЕКПЧ дазваляе дзяржаве-ўдзельніцы рабіць гэта «падчас вайны ці іншага надзвычайнага становішча», але дзяржава павінна інфармаваць Генеральнага сакратара Савета Еўропы загадзя, а частковае адступленне павінна быць «строга прадыктавана вострай неабходнасцю». Артыкул 15 таксама абвяшчае, што не можа быць ніякіх адступленняў ад артыкулаў 3, 4.1 і 7 і што адступленне ад артыкула 2 магчыма толькі ў выпадку «гібелі людзей у выніку правамерных ваенных дзеянняў».\nНа працягу шэрагу гадоў у Вялікабрытаніі ўжывалася адступленне ад некаторых частак артыкула 5, і гэта практыка была адноўлена ў лістападзе 2001 года пасля тэрарыстычных актаў у ЗША ў верасні 2001 года на той падставе, што Вялікабрытанія сутыкнулася з тэрарыстычнай пагрозай. Вялікабрытанія была адзінай дзяржавай – удзельніцай Савета Еўропы, якая вырашыла выкарыстаць сваё права на адступленне ў выніку тэрактаў 2001 года ў ЗША. Адступленне было анулявана ў 2005 годзе ў адпаведнасці з рашэннем Палаты лордаў, якая прыйшла да высновы, што яно носіць дыскрымінацыйны характар і, такім чынам, несумяшчальнае з Канвенцыяй.\nРэзюмэ Еўрапейскай канвенцыі аб правах чалавека.\nДаведайцеся, якія справы з вашай краіны разглядаліся ў Еўрапейскім судзе па правах чалавека і ці былі прыняты рашэнні, якія прызнавалі факт парушэнняў. Для атрымання дадатковай інфармацыі па гэтых пытаннях наведайце вэб-сайт www.echr.coe.int і ўвядзіце пошукавы запыт «HUDOC database».\nКарткі для работы па пункце 2 часткі «Інструкцыі»\nКарамжыт Сінгх Чахал з'яўляецца грамадзянінам Індыі, але ў цяперашні час жыве ў Вялікабрытаніі. Будучы сікхам, ён выступае ў падтрымку кампаніі за стварэнне незалежнай дзяржавы сікхаў у індыйскім штаце Пенджаб.\nБрытанскі ўрад спрабуе дэпартаваць сп-ра Чахала ў Індыю, сцвярджаючы, што яго падтрымка незалежнасці сікхаў і папярэдняя дзейнасць азначаюць, што ён уяўляе пагрозу для нацыянальнай бяспекі Вялікабрытаніі, асабліва з улікам цяперашняй заклапочанасці з нагоды тэрарыстычнай дзейнасці.\nСп-р Чахал выступае супраць яго дэпартацыі і звяртаецца ў Еўрапейскі суд па правах чалавека, сцвярджаючы, што ён упэўнены ў тым, што яго будуць катаваць, калі ён вернецца ў Індыю. Ён сцвярджае, што гэта было б парушэннем артыкула 3 і што, такім чынам, урад не мае права дэпартаваць яго.\nРолевая картка Карамжыта Сінгха Чахала\nВы грамадзянін Індыі, але ў цяперашні час жывяце ў Вялікабрытаніі. Вы сікх і выступаеце ў падтрымку кампаніі за стварэнне незалежнай дзяржавы сікхаў у індыйскім штаце Пенджаб.\nБрытанскі ўрад спрабуе дэпартаваць вас у Індыю, сцвярджаючы, што ваша падтрымка незалежнасці сікхаў і папярэдняя дзейнасць азначаюць, што вы ўяўляеце пагрозу для нацыянальнай бяспекі Вялікабрытаніі, асабліва з улікам цяперашняй заклапочанасці з нагоды тэрарыстычнай дзейнасці.\nВы ўпэўнены, што калі вернецеся ў Індыю, то падвергнецеся катаванням, як і многія з вашых сяброў і сям'і і як вы самі, калі ў апошні раз былі ў Індыі. Гэта было ўсяго шэсць гадоў таму, і вас арыштавалі і трымалі за кратамі Пенджаба 21 дзень. Увесь гэты час вас трымалі ў наручніках у жудасных умовах, білі да страты прытомнасці, наносілі ўдары электрычным токам па розных частках цела і інсцэніравалі смяротнае пакаранне. Пазней вы былі вызвалены без прад'яўлення абвінавачанняў.\nВы сцвярджаеце наступнае:\n1. Вы не пагроза нацыянальнай бяспецы Вялікабрытаніі, таму што выступаеце за мірнае вырашэнне канфлікту ў Індыі.\n2. Вас, безумоўна, будуць зноў катаваць, калі вы вернецеся ў Індыю, таму што сітуацыя там істотна не змянілася, а вы цяпер яшчэ больш вядомы як сепаратыст.\n3. Калі ўрад Вялікабрытаніі дэпартуе вас, то гэта будзе азначаць адмаўленне вам у праве быць свабодным ад катаванняў. Гэта стане парушэннем артыкула 3 ЕКПЧ.\nАртыкулы Еўрапейскай канвенцыі аб правах чалавека:\nАртыкул 3: Забарона катаванняў\nНіхто не павінен падвяргацца катаванням ці бесчалавечнаму або зневажальнаму чалавечую годнасць абыходжанню ці пакаранню.\nАртыкул 15: Адступленне ад выканання абавязацельстваў у надзвычайных сітуацыях\n1. Падчас вайны ці іншага надзвычайнага становішча ўрад можа абмежаваць некаторыя правы ў гэтай канвенцыі, але толькі тады, калі гэта абсалютна неабходна.\n2. Правы, абвешчаныя ў артыкулах 3, 4 (і) і 7, не могуць быць абмежаваны. Права на жыццё не можа быць абмежавана, за выключэннем выпадкаў гібелі людзей у выніку правамерных ваенных дзеянняў.\nРолевая картка ўрада Вялікабрытаніі\nВы выступаеце ад імя ўрада Вялікабрытаніі, які спрабуе дэпартаваць сп-ра Чахала ў Індыю, і сцвярджаеце, што яго падтрымка незалежнасці сікхаў і папярэдняя дзейнасць азначаюць, што ён уяўляе пагрозу для нацыянальнай бяспекі Вялікабрытаніі, асабліва з улікам цяперашняй заклапочанасці з нагоды тэрарыстычнай дзейнасці.\nСп-р Чахал змагаецца супраць дэпартацыі праз Еўрапейскі суд, сцвярджаючы, што яго, несумненна, будуць катаваць, калі ён вернецца ў Індыю. Ён сцвярджае, што гэта было б парушэннем артыкула 3 і што, такім чынам, урад не мае права дэпартаваць яго.\nСп-ру Чахалу не пагражае сур'ёзная рызыка падвергнуцца катаванням, таму што сітуацыя ў Індыі змянілася з тых часоў, калі ён быў там у апошні раз, і ў вас ёсць гарантыі ад урада Індыі, што там ён будзе ў бяспецы.\nСп-р Чахал уяўляе пагрозу для нацыянальнай бяспекі тут, у Вялікабрытаніі, з-за яго дзейнасці ў падтрымку руху за незалежнасць сікхаў.\nТакім чынам, яго права не падвяргацца катаванням павінна быць абмежавана і не павінна мець перавагу над магчымымі пагрозамі для нацыянальнай бяспекі.\nПадчас вайны ці іншага надзвычайнага становішча ўрад можа абмежаваць некаторыя правы ў гэтай канвенцыі, але толькі тады, калі гэта абсалютна неабходна.\nПравы, абвешчаныя ў артыкулах 3, 4 (і) і 7, не могуць быць абмежаваны. Права на жыццё не можа быць абмежавана, за выключэннем выпадкаў гібелі людзей у выніку правамерных ваенных дзеянняў.\nРолевая картка суддзяў\nВерагоднасць прымянення катаванняў: інфармацыя з розных крыніц\nУ дакладзе за 1995 год спецыяльны дакладчык ААН па пытаннях катаванняў пракаментаваў практыку катаванняў у паліцыі: «...вельмі мала інцыдэнтаў таго, што абгрунтавана лічыцца не проста распаўсюджаным феноменам, але сапраўднай эпідэміяй, становяцца прадметам судовага разбору і яшчэ менш вядуць да прызнання парушальнікаў вінаватымі».\nНядаўняя справаздача Amnesty International адлюстроўвае карціну парушэнняў правоў чалавека, учыненых супрацоўнікамі паліцыі Пенджаба, якія дзейнічалі ў рамках аперацый за межамі свайго штата. Amnesty International сцвярджае, што вядомыя сікхі-сепаратысты па-ранейшаму сутыкаюцца з сур'ёзнай рызыкай «знікнення», утрымання пад вартай без рашэння суда і следства, катаванняў і пазасудовага смяротнага пакарання, што нярэдка практыкуе паліцыя Пенджаба.\nІнфармацыйная картка для фасілітатара для работы па пункце 8 часткі «Інструкцыі»\nРэзюмэ па справе «Чахал супраць Вялікабрытаніі» (22414/93)  ЕКПЧ 54 (15 лістапада 1996 года).\nФакты. Заяўнік з'яўляецца сікхам, які незаконна ўехаў у Вялікабрытанію, але яго знаходжанне ў краіне пазней было ўзаконена ў рамках агульнай амністыі для незаконных мігрантаў. Ён быў палітычна актыўным членам абшчыны сікхаў у Вялікабрытаніі і сыграў важную ролю ў стварэнні і арганізацыі Міжнароднай маладзёжнай федэрацыі сікхаў. Ён быў арыштаваны, але не асуджаны за змову з мэтай забіць тагачаснага прэм'ер-міністра Індыі, а пазней быў асуджаны за напад і бойку, але рашэнне суда было анулявана. Было прынята рашэнне аб яго дэпартацыі з прычыны яго палітычнай дзейнасці і распачатага супраць яго следства па крымінальнай справе, і ён быў узяты пад варту да рашэння ЕСПЧ.\nСкарга. Заяўнік сцвярджаў, што яго высылка ў Індыю прывядзе да рэальнай рызыкі прымянення катаванняў, бесчалавечнага або зневажальнага чалавечую годнасць абыходжання, і гэта стала б парушэннем артыкула 3 Еўрапейскай канвенцыі. Ён таксама заявіў аб парушэнні яго права на свабоду волі, гарантаванага артыкулам 5.\nСудовае рашэнне. ЕСПЧ выявіў парушэнне артыкула 3 і артыкулаў 5(4) і 13, але не выявіў парушэння артыкула 5(1).\nАбгрунтаванне. Артыкул 3 змяшчае гарантыю, якая з'яўляецца абсалютнай нават у выпадку высылкі, таму Вялікабрытанія не можа спасылацца на свае інтарэсы нацыянальнай бяспекі для апраўдання дэпартацыі заяўніка. Заяўнік сутыкнецца з рэальнай рызыкай жорсткага абыходжання ў выпадку дэпартацыі ў Індыю. Парушэнне артыкула 5(1) не было ўстаноўлена, паколькі рашэнне мае важнае значэнне і не можа быць прынята паспешліва. Адстойванне інтарэсаў нацыянальнай бяспекі не вызваляе нацыянальныя ўлады ад эфектыўнага кантролю з боку нацыянальных судоў, таму разбор у брытанскіх судах не адпавядаў патрабаванням артыкула 5(4).


23 лістапад 2013, 14:07\nСтваральнік элітарнага выдавецтва і кнігарні Ігар Логвінаў\n«Я займаюся сучаснай беларускай літаратурай. Гэта, канечне ж, некамэрцыйны праект. Ён даволі рызыкоўны з пункту гледжаньня бізнэсу, але вельмі ўдзячны. І мяне ведаюць ня як выдаўца коміксаў ці кнігаў маскульту, а як чалавека, які займаецца значнай для беларускіх пісьменьнікаў і літаратурнага працэсу справай.\nКалі я пачынаў гэты свой аўтаномны праект, дык якраз пазнаёміўся зь літаратарам Зьмітром Вішнёвым і рухам Бум-Бам-Літ. Мяне вельмі захапіла тое, што яны рабілі, — здалося гэта вельмі цікавым і пэрспэктыўным. Я адчуў у іх падзею, жыцьцё; літаратура перастала быць для мяне абстрактнай, а стала канкрэтным ладам жыцьця, і я быў уключаны ў гэтае жыцьцё. З таго часу мяне гэта захапіла і дасюль не адпускае.\nЯ сам чытаю рукапісы, у якіх імкнуся знаходзіць самае цікавае, самае важнае, самае актуальнае для сёньняшняй беларускай літаратурнай сытуацыі. У гэтым палітыка нашага выдавецтва — знайсьці і выдаць лепшае, што ёсьць на сёньняшні дзень.\nВыбар наш просты — цікавыя аўтары. Воляй лёсу так склалася, што большасьць зь іх — у апазыцыі да сёньняшняй улады. Але і малаверагодна, што пісьменьнік, ляяльны да ўлады — ня важна якой: беларускай ці якой іншай — бывае цікавы. Літаратура — рэч тонкая, і найбольш цікавыя творы зьяўляюцца на мяжы нязгоды, барацьбы, пошукаў чагосьці іншага. Гэта і выпадкова так стаецца, і невыпадкова.\nНі ў якой краіне сьвету няма ніякіх абмежавальных мераў для кнігавыдавецтва: ні іспытаў, ні ліцэнзій. Толькі ў нас. Гэта наша мясцовае глупства і недальнабачнасьць.\nНа судзе я ўзгадваў гісторыю беларускіх выдаўцоў, пачынаючы са Скарыны і сканчаючы Будзінасам, і падумаў, што дзяржава тут заўжды змагаецца з кнігавыдаўцамі. Ня ведаю, чаму. Гэта нейкае неразуменьне ці нежаданьне разумець, што кніга — гэта адна з важнейшых сфэраў чалавечага жыцьця.\nЦяпер нам трэба рэгістраваць і кнігараспаўсюднікаў; стала больш жорсткім заканадаўства па кнігавыданьні і паліграфічнай дзейнасьці. Але мы будзем спрабаваць зарэгістраваць новае прадпрыемства. Калі тут нічога не атрымаецца, дык будзем рэгістравацца ў бліжэйшых краінах, дзе заканадаўства больш ляяльнае, і дзе, у адрозьненьне ад Беларусі, кнігавыданьне карыстаецца падтрымкай.\nЯ лічу сябе шчасьлівым чалавекам, бо мне, у адрозьненьне ад многіх, пашанцавала займацца тым, што я люблю, і нягледзячы на пазбаўленьне права на гэта, была гісторыя маёй справы, яна застанецца, і я ні аб чым не шкадую».


Рамонт: усе публікацыі па тэме | Новы Час\nРамонт: усе публікацыі па тэме\nАгулам знойдзена 26 публікацый з тэгам «Рамонт»\n«Вашыя сродкі — 65%»: чыноўнікі прапануюць рамантаваць асфальт у складчыну\nЖыхары вёскі Юхнаўка Мінскага раёна скардзяцца, што адказныя службы не латаюць ямы ў асфальце. Такая самая праблема ў суседніх пасёлках Гарадзішча і Дубраўка. Калі звяртаюцца з пытаннямі да мясцовых чыноўнікаў, тыя прапануюць вяскоўцам складвацца грашыма на рамонт дарожнага пакрыцця.\nУлады плануюць увесці ў працу другі энергаблок БелАЭС, хаця і першы не працуе\nДругі энергаблок БелАЭС плануецца ўвесці ў працу ў 2022 годзе. Пра гэта паведаміў 11 траўня намеснік міністра энергетыкі Міхаіл Міхадзюк, перадае прэс-служба «Белэнерга».\nУ Мінску вырашылі адрамантаваць некалькі пуцеправодаў\nЯкія пуцеправоды плануюць рэканструяваць або капітальна рамантаваць у сталіцы ў найбліжэйшай будучыні, карэспандэнту агенцтва «Мінск-Навіны» распавёў дырэктар ДП «Гардарбуд» Сяргей Панеў.\nСацыяльная дзяржава скончылася? Лукашэнка адпраўляе чыноўнікаў жабраваць, каб назбіраць на рамонт бальніцы\nЛукашэнка, выступаючы перад чыноўнікамі Віцебскай вобласці пасля прадстаўлення новага старшыні аблвыканкама Аляксандра Субоціна, паабяцаў «паспрабаваць дапамагчы» ў рэканструкцыі абласной бальніцы. Паводле яго слоў, дзяржава дапаможа з закупкай абсталявання, а грошы на рамонт павінны адшукаць у вобласці.\nКіраўніцтва Гомельскага гарвыканкама перадумала рамантаваць помнік Леніну, які стаіць у скверы ля кінатэатра «Мір».\nДва цэхі прадпрыемства "Гродна Азот" спыняць для рамонту абсталявання, перадае Еўрарадыё са спасылкай на БЕЛТА.\nНовы мост у Гродне, які абрынуўся пасля дажджу, абяцаюць адрамантаваць да пачатку жніўня\nАднаўленчыя работы на Усходнім мосце праз Нёман у Гродне зоймуць каля двух тыдняў, паведаміла тэлерадыёкампанія абласнога цэнтра.\nЗ 12 жніўня да 11 верасня цалкам зачыняць выхад №2—3 ст. метро «Кастрычніцкая».\nЗ 14 па 17 студзеня на ўчастку нафтаправода Мазыр — Брэст-3 будуць праходзіць рамонтныя работы. Пра гэта паведамілі ў дзяржкампаніі «Гомельтранснафта Дружба», якая з'яўляецца аператарам беларускага ўчастка нафтаправода «Дружба».\nУ беларускіх тэлеграм-каналах з'явілася інфармацыя, што ў хуткім часе Баранавіцкі авіярэмонтны завод пачне рамонт балгарскіх Су-25. Пра гэта паведамляе Наша Ніва.\nКаб спрасціць сабе працу, будаўнікі закрылі архітэктурныя элементы на вакзале пачатку XX стагоддзя\nНа тое, што будаўнікі закрываюць аўтэнтычныя архітэктурныя элементы (дэнтыкулы) на чыгуначнай станцыі ў Аляхновічах, звярнулі ўвагу мясцовыя жыхары.\nБрагінскі райвыканкам адрамантуюць за $ 500 000\nКамунальнае ўнітарнае даччынае прадпрыемства «Упраўленне капітальнага будаўніцтва Рэчыцкага раёну» ладзіць тэндар на выкананне «мадэрнізацыі з элементамі рэканструкцыі будынку Брагінскага раённага выканаўчага камітэту», паведамляе выданне «Деловой Гомель».\nБеларусы адрамантуюць трасу Кіеў-Адэса за $ 24 мільёны\nЛюбы беларус, які хоць раз прыязджаў ва Украіну на ўласным аўто, ведае, што дарогі ў гэтай краіне не самыя лепшыя.