Адраджэнне класікі: бэжавыя паліто - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nАдраджэнне класікі: бэжавыя паліто\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Адраджэнне класікі: бэжавыя паліто\nЗдарылася нечуванае: другі сезон запар прадмет гардэроба не толькі не выходзіць з моды, але і ўсім сваім існаваннем сцвярджае сваё права застацца ў авангардзе стылю назаўжды.\nЖаночыя бэжавыя паліто раскрылі модніцам вочы на багацце бэжавага колеру. У ідэале такое паліто носіць назву camel coat і, адпаведна, пашытыя з лёгкай і цёплай вярблюджай воўны, натуральны колер якой бліжэй за ўсё да адценні пустыннага пяску. Аднак мода не любіць рамкі, затое вельмі любіць варыяцыі, і вось ад вярблюджага ў ўльтрамодных бэжавым паліто застаўся толькі намёк. Карамель, каньяк, Ірыска, кава з малаком - вось чым стаў класічны вярблюд на подыуме ў апошніх зімовых калекцыях!\nКалі колеры дазволены вольнасці, то што казаць пра фасон? Класічнае гламурнае доўгае «футлярное» бэжавыя паліто, туга зацягнутае на станы скураным паяском колеру глыбокага загару (як у зімовай калекцыі Chloe), падзяліла п'едэстал з андрагін бэжавым паліто ў мужчынскім стылі (бачанне Michael Kors і Gucci), бэжавым паліто «з чужога пляча» і нават адкрыта спартыўнымі і casual фасонамі, скарочанымі і ўпрыгожанымі капюшонам і ёмістымі шматлікімі кішэнямі (напрыклад, такія бэжавыя паліто-тренч можна ўбачыць у калекцыі Erdem).\nА модны дом Alberta Feretti дадаў бледнавата элегантнасці жаночага бэжавага паліто трохі будуарный-бурлескныя рысак, прапанаваўшы пышныя футравыя абшэўкі і каўняры, інкруставаныя фальшывымі самацветамі.\nРасійскі маладзёжны дызайнер Кіра Пластинина ў моднай калекцыі для зімы 2011 змешвае разам два суперактуальных трэнду: nude і military. Бэжавыя паліто ад Kira Plastinina ў стылі гусарскага даламаныя прапануецца насіць як з джынсамі-скініі і топам, так і з прыбранай пышнай спадніцай-туту.\nЛегендарная лонданская марка Burberry робіць стаўку на правераны часам і стылем крой Тренч. Бэжавыя ваўняная паліто ад Burberry даўжынёй да калена і зацягваецца мяккім поясам. Гэты гібрыд плашча і зімовага паліто спалучае гламур і штодзённага.\nУ чым сакрэт поспеху бэжавага паліто? Ён просты - нейтральныя адценні цялеснага і бэжавага кветак служаць тым самым палатном, на якім максімальна выразнымі становяцца любыя дэталі. Акрамя таго, простыя лініі і базавыя колеру дазваляюць стварыць сапраўды элегатный сілуэт, бездакорны з пункту гледжання густу і пазбаўлены мітусні. Менавіта гэтая «скульптурнай» ператварае зімовы бэжавыя паліто ў маст-хэв на ўсе часы, таму што элегатность не можа выйсці з моды.\nПытанне аб тым, з чым насіць бэжавыя паліто, аптымальна вырашаецца менавіта ў гэтым класічным ключы. Па-першае, з любымі адценнямі nude ўзрушаюча спалучаюцца практычна любыя адценні чырвонага. Падбярыце пад сваё новае бэжавыя паліто памаду і пальчаткі колеру бургундскага віна, і вам проста не захочацца расставацца з гэтым удалым чынам.\nУ стылістаў ёсць і іншыя ідэі, з чым насіць бэжавыя паліто:\n- яно выдатна спалучаецца з іншымі аднатоннымі рэчамі базавых колераў: цёмна-сінім, шэрым, белым\n- спалучэнне бэжавага паліто з чорнымі скуранымі аксэсуарамі нясе на сабе друк вечнай прыгажосці\n- зразумела, бэжавы цудоўна насіць з ... іншым бэжавым. Пагуляйце з адценнямі, падбіраючы вопратку і абутак, адрозную на тон або паўтону.\n- калі вы выбралі жаночае бэжавыя паліто ў андрагін стылі, падкрэсліце гэта пры дапамозе іншых прадметаў туалету: напрыклад, «мужчынскіх» штаноў са стрэлкамі і зашнураваны гетры\nна плоскай падэшве, камізэлькі з белай кашуляй, скуранога партфеля.\nКаментуючы феномен класічнага бэжавага паліто, дызайнер Майкл Корса сказаў, што «бэжавы выглядае такім жа нявінным, як і белы, але ў той жа час яму ўласцівы прагматызм шэрага і чорнага. Таму ён злучае ў сабе лепшыя якасці гэтых двух палярных светаў і прыўносіць гламур ў будні ».\nБэжавыя паліто аднолькава дарэчы ў любым з сезонаў, калі наогул дарэчы паліто (хоць хто ведае - магчыма, каханне дызайнераў да гэтага прадмета дойдзе да таго, што мы і летам прыкладах якой-небудзь палегчаны варыянт camel coat?). Але добрае бэжавыя паліто неабавязкова пашытыя з вярблюджай воўны. Зімовы бэжавыя паліто з кашмір - гэта увасобленая мара, якая злучае ў сабе хараство формы і ўнікальнасць матэрыялу. Кашміровыя ніткі таўшчынёй усяго ў 16-18 мікрон неверагодна трывалыя і не менш неверагодна лёгкія, таму кашміровыя жаночае паліто, нягледзячы на сваю несумненную дарагоўлю, застаецца добрай інвестыцыяй, бо яго вы з задавальненнем праносіць не год і не два, а значна больш.\nПаліто з кашмір не толькі цёплыя і раскошна выглядаюць, але і практычна не дэфармуюцца і мінімальна схільныя пілінг (адукацыі спецыфічных катышков ў месцах пастаяннага трэння). Натуральнае кашміровыя палатно бывае трох адценняў - карычневага, чорнага і белага, таму бэжавыя кашміровыя паліто можа быць як натуральнага, хутчэй за цёмнага адцення, так і з афарбаваных белых валокнаў. Але будзьце ўважлівыя - кашмір патрабуе адмысловага сыходу, яму проціпаказаная звычайная хімчыстка.\nПаліто з кашмір нельга сціраць і наогул вельмі непажадана награваць да вільгаці. Першапачатковы выгляд бэжаваму кашміровыя паліто верне далікатная сухая чыстка з выкарыстаннем, напрыклад, зберагалых прафесійных сродкаў на базе вуглевадароду. І не спрабуйце рабіць гэта самастойна, абавязкова звярніцеся ў спецыялізаваны сэрвіс.\nНа што яшчэ варта звярнуць увагу, выбіраючы бэжавыя паліто? Гэты колер сам па сабе аднолькава добрым прыхільны і да бландзінка, і да шатэнкам, і да брунэткі, але пры вызначэнні правільнага адцення арыентуйцеся ня на колор валасоў, а на натуральны адценне скуры. Бэжавы колер вашага новага паліто не павінен рабіць яе занадта бледнай, роўна як і зялёнай або чырванаватай. Прымяраць, шукайце, спрабуйце, і вам будзе дадзена за старанні - абзавядучыся бэжавым паліто аптымальнага для вас адцення, вы будзеце насіць яго вечна.\nПапярэдні Тэкст Мадэлі сукенак з гіпюр\nНаступная Артыкул Штаны і мода\nЯк аднавіць форму\nХіпі-стыль: эвалюцыя «кветкавай моды»


Кустава Валярына, Рымашэўская Юля, Чорным па белым, 18.03.2014 - Belarusian Internet Library Kamunikat.org\nBook Series: Чорным па белым\nPublishing series: Чорным па белым\nPeriodicals: Чорным па белым\nУ турыстычных фірмах Варшавы, Прагі, Вільні і Нью-Ёрку – прапановы на любы нацыянальны густ: «Расейцы ў Амерыцы», «Немцы ў Літве», «Вільня польская», «Варшава габрэйская»... але няма экскурсіяў, скіраваных на беларускія гістарычныя сцежкі ў замежных гарадах. Чаму і што мы губляем ад гэтага? Як выправіць гэтую сітуацыю ды хто яе можа і мусіць выпраўляць? Шукаем адказы з Віктарам Корбутам, экскурсаводам па Вільні і аўтарам набору паштовак... More »\nШто памяняла, адкрыла, выявіла расейска-ўкраінская вайна для Беларусі і беларусаў? Ці можна скарыстацца ўкраінскім досведам на карысць мірнае будучыні нашае краіны? Чым розняцца ўяўленні шараговых людзей ад поглядаў журналістаў, якія працавалі на барыкадах Майдану, у Данецку ды Крыме, а таксама ад меркаванняў палітыкаў? Ці мяняецца і ці мусіць мяняцца журналісцкая этыка ва ўмовах інфармацыйнае вайны? Што можа зрабіць у такой сітуацыі тв... More »\nЦі назіраецца ў беларускай культуры пераемнасць? Наколькі важна вытворцам валодаць акадэмічнаю школаю? Як адрозніць дылетанта ад прафесіянала? Чаму сучасныя аўтары не цікавяцца творчасцю сваіх папярэднікаў? Ці сапраўды неабходна ведаць традыцыі мастацтва сваёй краіны ды суседзяў, каб пісаць вартасныя, якасныя творы? Госці праграмы – драматург, педагог Васіль Дранько-Майсюк і пісьменнік-бумбамлітавец, перакладчык «Дзядоў» Адама Міцкевіча... More »\nЧаму беларускую апазіцыю лічаць нуднаю? Чаму людзі не хочуць сябе ідэнтыфікаваць з ёю? Чаго ёй не стае? Як зрэалізаваць у нашай краіне лозунг «Беларусь – гэта радасць!», калі ўсе нязменна паўтараюць, што «Беларусь – гэта боль!»? Якімі крэатыўнымі шляхамі прыцягнуць незаангажаваных абывацеляў да сацыяльных праблемаў, а таксама Дзядоў і Курапатаў? Ці можа салідарызаваць беларусаў вера? Пра новыя фарматы старых акцыяў дыскутуюць палітык, п... More »


Па няпісаных футбольных законах - Тарпеда-БЕЛАЗ\nПа няпісаных футбольных законах\nУ матчы семнаццатага тура «Тарпеда-БЕЛАЗ» змог узяць у «Слуцка» толькі адно ачко. Хоць перамога была вельмі блізкая – да яе не хапіла лічаных хвілін. Аўтазаводцы павялі ў ліку ў другім тайме і маглі развіць свой поспех, але не забілі з выгаднага становішча і практычна адразу ж самі прапусцілі мяч у свае вароты, што дало Алегу Кубараву падставы нагадаць на пасляматчавай прэс-канферэнцыі аб няпісаных футбольных законах.\nГалоўны трэнер наогул вонкава вельмі спакойна паставіўся да выніку, адзначыўшы, што ў цэлым дзеяннямі каманды ён задаволены і сёе-тое з таго, што ён хоча прышчапіць сваім падапечным, ужо пачало атрымлівацца. Можна прызнаць, што атрымалася адразу ўвайсці ў гульню каманды і аднаму з пачаткоўцаў – Дзмітрыю Клімовічу, які выйшаў у стартавым складзе на пазіцыю цэнтральнага абаронцы, нягледзячы на дапушчаную гульцамі абароны памылку ў моманце з прапушчаным голам. Два іншых навабранца – Арцём Сарока і Ілля Алексіевіч – таксама трапілі ў заяўку на матч, але на поле не выходзілі. Затое спрацавала іншае трэнерскае рашэнне – падняты ў другім тайме з лаўкі запасных Кірыл Дарашэнка адзначыўся першым голам за «Тарпеда-БЕЛАЗ». Шкада, што не пераможным.\nШкадаваць пра ўпушчаную перамогу ёсць усе падставы. І не толькі таму, што прапусцілі на апошніх хвілінах. У гэтым матчы тарпедаўцы выглядалі і больш актыўна, і майстравіцей за сваіх апанентаў. Шкада, майстэрства падводзіла іх у самыя адказныя моманты: Максім Скавыш, Сяргей Шапавал, Аляксандр Макась і Камо Аганісян не проста маглі, але і павінны былі забіваць. І гэта толькі тыя эпізоды, якія адносяцца да другой паловы сустрэчы. А яшчэ да перапынку быў і адменены з-за афсайду гол Ягора Зубовіча, і трапленні ў штангу і перакладзіну падчас адной і той жа зацяжной атакі Андрэя Хачатурана і Дзмітрыя Рэкіша. Нядзіўна, што, нягледзячы на малы пакуль «ўраджай» ачкоў, Алег Кубараў не губляе аптымізму: каманда ўмее ў багацці ствараць моманты, а значыць, ёсць матэрыял, з якім можна працаваць і дамагацца большага.\nТАРПЕДА-БЕЛАЗ – СЛУЦК – 1:1.\n6 жніўня, Жодзіна, стадыён «Тарпеда», 1140 гледачоў.\nТАРПЕДА-БЕЛАЗ: Хаткевіч, Аганісян, Панкавец (к), Шапавал, Хачатуран, Скавыш, Рэкіш (Дарашэнка, 67), Зубовіч (Макась, 71), Клімовіч, Паўлавец, Афанасьеў.\nЗапасныя: Сарока, Клапоцкі, Алексіевіч, Шчэрба, Джугір.\nСлуцк: Дудар, Залескі, Каршакевіч, Вобразаў, Бабко (к), Сафонаў, Думбія (Аўіе, 76), Юсаў (Шыкаўка, 68), Кане (Кібук, 46), Гурэнка, Яцкевіч.\nЗапасныя: Панкратаў, Быліна, Хотаў, Шчагрыковіч.\nГалы: 10 – Дарашэнка, 79. 1: 1 – Яцкевіч, 86.\nПапярэджанні: Думбія (76), Кібук (81), Вобразаў (82).


У Чачэніі фонд Кадырава раздаў жаніхам па 50 тысяч рублёў на выкуп 207 нявест\n09 чэрвень 2020, 09:03\nМасавае вясельле ў Грозным, ілюстрацыйнае фота\nРамзан Кадыраў, кіраўнік Чачэнскай Рэспублікі ў складзе Расейскай Фэдэрацыі, даручыў выдаць жаніхам па 50 тысяч расейскіх рублёў (каля 732 даляраў або 1738 беларускіх рублёў) з Фонду Ахмата Кадырава на выкуп 207 нявест.\nПра гэта паведамляецца на старонцы Духоўнага кіраўніцтва мусульман Чачэніі ў Instagram.\nГрошы атрымалі мужчыны, якія зьбіраліся ажаніцца, але апынуліся ў цяжкім фінансавым становішчы праз пандэмію каранавірусу.\n«РИА Новости» піша, што сямʼя жаніха атрымлівае 50 тысяч рублёў на ажыцьцяўленьне абраду шлюбу паводле мусульманскіх канонаў, што прадугледжвае выплату за нявесту пэўнай сумы грошай – урду, вызначанага духавенствам. Пасьля гэтыя грошы перадаюцца ў дар нявесьце.\nЗьмяніліся і правілы правядзеньня ўрачыстасьцяў, якія тут звычайна праходзяць пры вялікай колькасьці гасьцей. Цяпер на вясельлі могуць прысутнічаць толькі самыя блізкія сваякі, а за нявестай едуць толькі дзьве машыны.\n«Я што, не чалавек? Ня маю права захварэць?», — кіраўнік Чачэніі Кадыраў пра каранавірус\nДа 25 траўня ў краіне праз каранавірус дзейнічала забарона на правядзеньне вясельляў паводле ісламскіх канонаў, уведзеная 13 красавіка муфтыятам Чачэніі. Тады паведамлялася, што можна праводзіць урачыстасьць толькі згодна з патрабаваньнямі Расспажыўнагляду.\nФонд Ахмата Кадырава быў створаны ў 2004 годзе, пасьля гібелі першага прэзыдэнта Чачэнскай рэспублікі і прыходу да ўлады ягонага сын Рамзана. Афіцыйна яго ўзначальвае маці цяперашняга лідэра Чачэніі Аймані Кадырава. Вядома, што грошы арганізацыі пералічваюць буйныя чачэнскія бізнэсоўцы, а таксама, паводле газэты «Коммерсант», бюджэтнікі і прадпрымальнікі з Чачэніі, якіх нібыта прымушаюць рабіць унёскі. Багацьце фонду, які называецца «дабрачынным», ацэньваецца ў суму каля 2 мільярдаў расейскіх рублёў.\nВысокія чыноўнікі Чачэніі пагалілі галовы, бо так зрабіў Кадыраў і «прарок»


04 кастрычнік 2013, 16:10\nГэта ня першая прапанова бізнэсоўцам Казахстану прыйсьці на беларускую прастору. Аднак пакуль прыватны казахстанскі бізнэс не сьпяшаецца асвойваць Беларусь.\nСёньня Аляксандар Лукашэнка падчас сустрэчы з Нурсултанам Назарбаевым у Астане заявіў:\n«Мы зацікаўленыя ў прысутнасьці буйнога казахстанскага капіталу ў Беларусі. На дзяржаўным роўні мы гатовыя падтрымаць прапановы аб супрацоўніцтве ў самых розных галінах».\nТакія словы з вуснаў кіраўніка Беларусі гучалі і тры, і пяць, і болей гадоў таму, адзначае незалежны эканаміст Леў Марголін. Ён лічыць, што на перашкодзе стаяць дзьве прычыны:\n«Першая — што Беларусь знаходзіцца даволі далёка ад Казахстану. І яна не зьяўляецца стратэгічным кірункам для казахстанскага капіталу. Для казахаў нашмат большае значэньне маюць, я думаю, Расея і Кітай.\nА па-другое, адыгрывае сваю ролю тая нэгатыўная інвэстыцыйная рэпутацыя, якая ёсьць у Беларусі. Да нас жа не ідзе нават расейскі капітал, калі гэта толькі не санкцыянавана на самым высокім версе. Дык чаму ж тады сюды павінен імкнуцца казахстанскі капітал, якому беларускі рынак знаёмы нашмат горш, чым расейскаму?»\nПра гэта ж кажа і дырэктар казахстанскага Інстытуту інавацыйнай эканомікі Магбат Спанаў, хоць і ў больш асьцярожных выразах:\n«Вядома, гэта досыць вялікая аддаленасьць нашай краіны ад Беларусі. У нас няма чыста тэрытарыяльнай агульнай мяжы. І гэта адбівалася. Казахстанскі бізнэс пачаў вельмі моцна асвойваць тэрыторыю вакол Казахстану — Кіргізстан, частку Ўзбэкістану. У Расею актыўна пайшлі. А вось Беларусь, мабыць, з-за вялікай адлегласьці асвойваецца менш.\nІ другое —\nсклалася ўражаньне, што ў Беларусі недастаткова разьвітыя рынкавыя інстытуты\n. У вас дзяржава вельмі моцна падтрымлівае ўласных вытворцаў. І таму нашы прадпрымальнікі не адчуваюць сябе абароненымі, яны ня маюць роўных умоваў. І чыста псыхалягічна гэта, мабыць, вельмі моцна ўплывае».\nСёньня Аляксандар Лукашэнка зноў уздымаў пытаньне аб перапрацоўцы часткі казахстанскай нафты на беларускіх заводах. «Гэта чымсьці падобна да вэнэсуэльскага варыянту», — адзначае Леў Марголін:\n«Расея абмяжоўвае пастаўкі нафты па сваёй тэрыторыі праз трубаправоды. Праз чыгунку транспартаваць магчымасьцяў даволі шмат. Але гэта эканамічна нявыгадна. Калі праз чыгунку павезьці нафту з Казахстану ў Беларусь, то гэта будзе залатая нафта. Калі праз трубаправод, то тут не абмінеш ніяк Расею. І ўзьнікаюць тыя ж самыя праблемы».\n«Лукашэнка вымушаны ехаць у Казахстан», — кажа кіраўнік аналітычнага цэнтру «Стратэгія» Леанід Заіка:\n«Ну ня можа ён ехаць у Францыю. Ну ня можа Аляксандар Рыгоравіч паехаць у Мюнхэн, хоць бы для таго, каб папіць піва. Ня можа! Куды застаецца ехаць? У Казахстан.\nЛукашэнка, як эўрапеец, паехаў да азіята. А хутка ў іх жа ва ўсіх агульнае пачынаецца. Са жніўня наступнага году Аляксандар Рыгоравіч будзе гэткім самым пэнсіянэрам, як Назарбаеў і Пуцін. У іх ствараецца пул прэзыдэнтаў-пэнсіянэраў. І таксама хацелася б абмеркаваць, што рабіць далей, каму і як перадаваць уладу. Вось гэтае пытаньне — самае сур’ёзнае. Значна больш сур’ёзнае, чым прамысловыя прадпрыемствы альбо нафта».


РАШЭННЕ АБ УСТАНАЎЛЕННІ ДАРОЖНАГА ЗНАКА — Techkrait . "",\n03.10.2012 151 Анжелика 0 Comment\nвуліцы Кастрычніцкай у Маларыце прымала камісія па бяспецы\nУ якіх мэтах і хто прымаў рашэнне наконт таго, каб на вуліцы Кастрычніцкай у Маларыце рух транспарту быў аднабаковым, як быць, калі дзіця позна вяртаецца з заняткаў у гуртку? Гэтыя і іншыя пытанні задавалі грамадзяне начальніку райаддзела ўнутраных спраў Аляксандру Мельніку, з якім нядаўна была арганізавана “прамая лінія”. Прапануем увазе чытачоў рэпартаж з яе.\nІван Лаўрэнцьевіч Рагуля, маларытчанін:\n— Хачу ад імя пешаходаў сказаць шчыры дзякуй за тое, што на вуліцы Кастрычніцкай у нашым горадзе, нарэшце, устанавілі знак, які прадугледжвае тут аднабаковы рух, а гэта значыць, захоўваецца бяспека жыцця нас, пешаходаў, сярод якіх нямала і дзяцей, асабліва раніцай і пасля абеду. На жаль, не ўсе вадзіцелі рэагуюць ці хочуць рэагаваць на гэты знак. А нядаўна адзін з такіх нас з жонкай ледзь на той свет не адправіў. Усё было так. Ехалі мы з жонкай на веласіпедах з дачы. Ехалі па вызначанай паласе, ехалі смела, спакойна. Насупраць магазінаў індывідуальных прадпрымальнікаў нам трэба было паварочваць дамоў, а тут поўным ходам з боку вуліцы Несенюка імчыць машына. Малады вадзіцель, які ехаў з хуткасцю далёка не 40 км, ледзь не наехаў на нас. Калі я напомніў яму, што тут ехаць нельга, той зло адказаў: “А дзе мне ехаць? Ездзіў тут і буду ездзіць!” А знак, які ўстаноўлены, маўляў, не для мяне. І пачаў брыдкасловіць у наш адрас. Таму хацелася б, каб Вы яшчэ раз напомнілі падобным вадзіцелям, кім і ў якіх мэтах прымалася рашэнне аб устанаўленні на вуліцы Кастрычніцкай знака, згодна з якім тут прадугледжваецца аднабаковы рух транспарту? Колькі вадзіцеляў пакаралі супрацоўнікі міліцыі за ігнараванне гэтага знака?\n— Рашэнне аб тым, каб на вуліцы Кастрычніцкай устанавіць знак, згодна з якім забараняецца ўезд на гэтую вуліцу з боку вуліцы Несенюка, прымалася не таму, што некаму так хацелася. Такія просьбы не раз выказвалі бацькі, чые дзеці па вул. Кастрычніцкай ходзяць у гімназію, дзіцячы садок. І камісія па бяспецы, што дзейнічае пры райвыканкаме, прыслухалася да гэтых просьбаў, прыняла адпаведнае рашэнне ў мэтах бяспекі жыцця пешаходаў, у прыватнасці, дзяцей.\nКолькі вадзіцеляў было пакарана за ігнараванне патрабаванняў знака? З таго дня, як знак быў устаноўлены і па сёння (прайшло роўна месяц – аўтар), супрацоўнікі міліцыі склалі адміністрацыйныя пратаколы на 24 вадзіцеляў. Усе яны былі аштрафаваны.\n— Але ж законанепаслухмяныя вадзіцелі як ездзілі, так і ездзяць?\n— На жаль, паставіць пастаянна на вуліцы Кастрычніцкай супрацоўніка ДАІ мы не маем магчымасці, бо гэты ўчастак не адзіны, дзе трэба бываць і сачыць за парадкам работнікам міліцыі.\nТаму праз газету – народную трыбуну — хачу яшчэ раз сказаць вадзіцелям: знак ніхто там прыбіраць не будзе, як бы гэта некаму не падабалася.\n— А не падабаецца найбольш тым, хто думае ў першую чаргу пра свае ўласныя інтарэсы, а не пра здароўе і жыццё іншых, каму цяжка ці “нязручна” праехаць лішніх 500 метраў.\n— Згодны з Вамі. Такая “нязручнасць” — гэта не аб’ектыўная, а суб’ектыўная прычына.\nВам жа, Іван Лаўрэнцьевіч, хачу сказаць, што ў наступны раз, калі давядзецца сутыкнуцца з падобным фактам, абавязкова запішыце нумар машыны, вадзіцель якой дапусціў парушэнне Правілаў дарожнага руху. Акрамя таго, калі ён будзе паводзіць сябе так, як вось гэты, можа панесці пакаранне і за брыдкаслоўе ў Ваш адрас ці знявагу.\nМарыя Вікенцьеўна Струнец, маларытчанка:\n— З 5 верасня, чытала ў друку, непаўналетніх дзяцей, якія не дасягнулі 16-гадовага ўзросту, у перыяд з 23 гадзін і да 6 гадзін павінны суправаджаць бацькі ці іншыя давераныя асобы. А як быць, калі дзіця затрымаецца, скажам, дапазна недзе на рэпетыцыі ці на занятках у нейкім гуртку?\n— Калі такое здарыцца, хаця гурткі ў школах дапазна не могуць працаваць, як не могуць быць дапазна і рэпетыцыі, абавязкова самі сустрэньце свайго сына ці дачку, каб затым не было непрыемнасцей і турбот ні Вам, ні Вашым дзецям.\n— А якія меры пакарання прадугледжаны за парушэнне такога патрабавання Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях?\n— Першы раз бацькоў могуць папярэдзіць, а на наступны – аштрафуюць. Між іншым, памер штрафу немалы – ад 2 да 5 базавых велічынь.\nМікалай Ягоравіч Алесік, маларытчанін:\n— Бачыў па тэлевізары, чытаў у газетах пра тых, чые супрацьпраўныя ўчынкі абмяркоўвалі ў калектывах, на так званых таварыскіх судах. Мне здаецца, гэта адна з найбольш дзейсных форм прафілактычнай работы з правапарушальнікамі, у тым ліку і з такімі, хто дазваляе сабе “пад мухай” сесці за руль. Таму хачу выказаць пажаданне, каб супрацоўнікі міліцыі і ў будучым пра гэтую форму прафілактыкі не забывалі.\n— Больш таго, згодна з Законам “Аб асновах дзейнасці па прафілактыцы правапарушэнняў” адной з форм індывідуальнай прафілактыкі з’яўляецца інфармаванне кіраўніцтва прадпрыемства, арганізацыі ці ўстановы, прадстаўнік якіх учыніў правапарушэнне. Інакш кажучы, калі грамадзянін парушыў закон, да прыкладу, учыніў дробнае хуліганства ці кіраваў транспартам у стане алкагольнага ап’янення, пасля ўступлення ў законную сілу рашэння аб прымяненні мер адміністрацыйнага ўздзеяння мы накіроўваем пісьмовую інфармацыю па месцы работы грамадзяніна для прыняцця мер грамадскага ўздзеяння. Такая форма даўно прыжылася і з’яўляецца нормай.\nНА ЗДЫМКУ: начальнік райаддзела міліцыі Аляксандр МЕЛЬНІК.\n← ДЗЕЦЯМ ВАЙНЫ ПРЫСВЯЧАЛАСЯ\nДыялог з калегамі →\n«Осень – пора фликеров!»


Главная/Культура/“ДАЙ, ДЗЯДУЛЯ, КАЎБАСЫ”\nДзядзька Коля, управіўшыся па хатняй гаспадарцы, струсіўшы снег з кажушка, скінуў у сенцах валёнкі, не спяшаючыся ўзабраўся на гарачую печ. Хоць і старэнькая яна была, а грэла добра. На гэты раз, здавалася, асабліва. Але ж і прычына таму была – кабана асвежавалі. Вось і завіхалася ля печы гаспадыня, робячы каўбасы ды іншыя вясковыя прысмакі.\nГаспадар не заўважыў, як задрамаў. Прачнуўся ад крыку Ганначкі, якая галасіла на ўсю хату, нібы па нябожчыку. Схапіла вілы для чыгункоў, куляй выляцела на вуліцу. Калі вярнулася, Міколаваму здзіўленню не было мяжы: моцна прыціскала да грудзей трохлітровы слоік са свежанінай, добры кавалак крывянкі, акраец хлеба, у жмені – стос беларускіх купюр.\n– Гэта ж трэба, ліха яе ведае, цыганка ў хату зайшла, – аддыхаўшыся, павяла гаворку Ганна. – Аслупянела нешта. Аб чымсці гаворыць, а я, нібы здань, стаю. Чую толькі голас – падай тое, прынясі сёе… Схамянулася, калі пад абрус на стале руку прасунула. А там – наша пенсія, капейка ў капеечку.\n– Пашанцавала табе Ганна, – уступіў у размову Мікола, – а магло быць куды горш. Я такім гасцям ніколькі не рады: то пагарэльцамі сябе назавуць, то бяздомнымі, то муж з хаты выгнаў, то цётка памерла… Нешта падобнае амаль здарылася і са мною, дык я з цыганкамі так пагаварыў, доўга памятаць будуць. Бач, колькі часу не заходзілі да нас. Маладзейшая хацела пачаставацца салам, кажу – парасят не трымаю. Дзецям папрасіла грошай на цукеркі даць, заўважыў чырвоныя пачкі цыгарэт «Прыма” ў кішэнях. Другая бульбачкі захацела. Я ў адказ – не ўрадзіла, а што ў засеку ёсць – насенная, як гарох.\n– Дзядуля, а можа гарэлачка ёсць, – не пераставалі выпрошваць яны пачастункі.\n– А як жа, ёсць, поўная бутэлька. І не толькі. Вось кій ладны прыхапіў, арэхавы – нечакана пачуўся голас суседа, які грозна пачаў наступаць на няпрошаных гасцей.


У Воранаве бяспраўнік справакаваў пагоню і трапіў у аварыю\nСпроба сысці ад пераследу скончылася для бяспраўніка з Воранава аварыяй, паведамляе ДАІ.\nРаніцай 15 мая нарад працаваў у Воранаве. Каля АЗС па вуліцы Усходняй у поле зроку супрацоўнікаў трапіў аўтамабіль Peugeot. На патрабаванне спыніцца кіроўца легкавіка не адрэагаваў і паспрабаваў з'ехаць.\nПераслед быў нядоўгім. Спачатку аўтамабіль наскочыў на бардзюрны камень, але кіроўца справіўся з кіраваннем, а вось на наступным небяспечным манеўры яму не пашанцавала. Машына, у салоне якой былі яшчэ чатыры пасажыры, урэзалася ў дрэва. Траўмаў ніхто не атрымаў. Ад агляду 27-гадовы бяспраўнік адмовіўся.\nПарушальніку пагражае вялікі штраф і пазбаўленне права займацца дзейнасцю, звязанай з кіраваннем транспартным сродкам.


Наваполацкі аддзел унутраных спраў ладзіць праверку “Свабоднага рэгіёну” - Віцебская вясна\nСпадар Драздоў ужо некалькі гадоў жыве ў Швэйцарыі, аднак кажа, што супрацоўнікі міліцыі пільна цікавяцца ягонай асобай:\n“Я ведаю, што мяне шукала міліцыя – пра гэта паведамілі жыхары суседняй кватэры, якая знаходзіцца побач з той, дзе раней жыў я. Усьведамляючы, што цікаўнасьць з боку міліцыі проста так не ўзьнікае, я папрасіў сваякоў ад майго імя зьвярнуцца да адваката. Такім чынам і ўдалося высьветліць, што ў дачыненьні да мяне ладзіцца праверка”.\nПаводле Вадзіма Драздова, які спасылаецца на словы адваката, праверка вядзецца ад пачатку красавіка. У прыватнасьці, супрацоўнікі міліцыі зьвярнулі ўвагу на тое, што на сайце, заснавальнікам якога зьяўляецца Вадзім Драздоў, зьяўляюцца артыкулы крытычнага зьместу.\n“Людзі дасылаюць нам для публікацыі сапраўдныя дакумэнты, таксама ў нас ёсьць некалькі блогаў, дзе пішуць вядомыя ў рэгіёне асобы, у прыватнасьці “ўрач-праўдаруб” Ігар Пастноў, якога летась прымусова накіравалі ў “псыхушку” пасьля шэрагу крытычных выступаў… У беларускім крымінальным кодэксе ёсьць артыкул 369-1 “Дыскрэдытацыя Рэспублікі Беларусь”, і праверка, наколькі мне вядома, якраз і праводзіцца з мэтай высьветліць, ці не падпадае зьмест некаторых крытычных тэкстаў з нашага сайту пад гэты артыкул,” – гаворыць спадар Драздоў.\nАпрача гэтага, супрацоўнікі Наваполацкага ГАУС праводзяць праверку і ў рэчышчы крымінальнага артыкулу 193-1, які прадугледжвае адказнасьць за дзейнасьць ад імя незарэгістраванай арганізацыі. У прыватнасьці, кажа заснавальнік сайту, гаворка вядзецца пра артыкул наконт акцыі да ўгодкаў Чарнобыльскай трагедыі, якую хацелі правесьці сябры аргкамітэту па стварэньні грамадзкага аб’яднаньня “Свабодны рэгіён”, і якая была забароненая мясцовымі ўладамі. А таксама пра запрашэньне да супрацоўніцтва ўсіх неабыякавых людзей, якія хацелі б паспрабаваць сябе ў якасьці аўтараў тэкстаў для сайту або валянтэраў розных кампаніяў праваабарончага накірунку.\nВынікі праверкі пакуль невядомыя. Калі супрацоўнікі міліцыі вырашаць, што ў дзейнасьці Вадзіма Драздова ёсьць склад злачынства, і з улікам таго, што актывіст – грамадзянін Рэспублікі Беларусь, супраць яго можа быць ініцыяваная крымінальная справа паводле беларускага заканадаўства.\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « Незалежную журналістку пазбавілі магчымасьці абскардзіць рашэньне міліцыі\tУ дачыненьні да журналісткі Алены Сьцяпанавай вядзецца адміністрацыйны працэс »


Еўрапейскія гульні ў Беларусі будуць асвятляць 1300 журналістаў з розных краін\n16:55 04.07.2018 (абноўлена 17:03 04.07.2018)\nМІНСК, 4 ліп — Sputnik. На другія Еўрапейскія гульні ў Беларусь прыедуць каля 1300 журналістаў з розных краін свету, паведаміў менеджар па камунікацыях фонду "Дырэкцыя II Еўрапейскіх гульняў — 2019" Аляксей Багдановіч у прэс-цэнтры Sputnik у сераду.\nДа адкрыцця вялікай спартыўнай падзеі ў Беларусі засталося менш за год, і да яе прыёму ў рэспубліцы гатовыя, перакананы Багдановіч. У Еўропе, паводле яго слоў, аб будучых мерапрыемствах чулі нягледзячы на тое, што ўвагу ўсёй спартыўнай прэсы зараз прыкоўвае Чэмпіянат свету па футболе.\n"Цікавасць еўрапейцаў да падзеі ёсць: мы чакаем каля 1300 журналістаў. Ужо цяпер мы атрымліваем кропкавыя звароты ад вядучых агенцтваў Еўропы. Праца па падрыхтоўцы ідзе поўным ходам", — распавёў ён.\nАкрэдытацыя стартуе ў снежні і будзе доўжыцца да канца лютага: на тое, каб заявіць аб жаданні паўдзельнічаць у мерапрыемстве, у СМІ будзе амаль тры месяцы.\nТаксама прадстаўнік фонду адзначыў, што ў рамках аднаго з праектаў разлічваюць на ўзаемадзеянне з цяперашнім трэнерам клуба "Дынама-Брэст" Дыега Марадонам.\n"Мы разлічваем на дыялог з Дыега Марадонам у рамках праекта Star Ambassador, але аб канкрэтыцы пакуль казаць рана", — адзначыў ён.\nБеларускія спартыўныя аб'екты да прыёму спартыўных журналістаў з розных краін гатовы, лічыць ён.\n"Мы праінспектавалі ўсе аб'екты. Варта адзначыць, што выдатныя ўмовы для працы журналіста забяспечаны на стадыёне "Дынама", які будзе асноўнай пляцоўкай. Верагодна, менавіта там размесціцца медыя-цэнтр, аднак афіцыйнага пацверджання гэтаму пакуль няма", — падзяліўся Багдановіч.\nНа думку кіраўніка Беларускай асацыяцыі спартыўнай прэсы Анастасіі Марынінай, мерапрыемствы такога маштабу развіваюць спартыўную журналістыку.\n"Спартыўная журналістыка аб'ядноўвае людзей, і цікавасць да яе сярод моладзі расце. Нашымі спартсменамі сапраўды варта ганарыцца: іх поспехі спрыяюць і таму, што павялічваецца паток турыстаў у Беларусь — да нас едуць, каб паглядзець, што за краіна гадуе алімпійскіх чэмпіёнаў", — падзялілася меркаваннем Марыніна.\nжурналістыка, Еўрапейскія гульні-2019, Мінск, Беларусь


Як павысіць пісьменнасць і маўленчую культуру школьнікаў\nМедаль за працу, або У чым гонар рабочай прафесіі\nМае маленькія школьнікі — маё вялікае шчасце\n29.10.2015 13:35 Якасць адукацыі\nАктуальныя праблемы выкладання рускай мовы ва ўстановах агульнай сярэдняй адукацыі былі абмеркаваны на круглым стале, што прайшоў у Нацыянальным інстытуце адукацыі ў межах міжнароднага конкурсу “Хрустальная чарніліца. Чэхаўскі ўрок”. У ім узялі ўдзел вучоныя, метадысты, настаўнікі-практыкі з Беларусі і Украіны. З прывітальным словам да ўдзельнікаў мерапрыемства звярнуўся дырэктар НІА, кандыдат філалагічных навук, дацэнт Сяргей Аляксандравіч ВАЖНІК.\nВыкладанне рускай мовы ў сярэдняй школе па-ранейшаму хвалюе педагогаў, бацькоў, якія прымаюць актыўны ўдзел у выхаванні сваіх дзяцей, а таксама шырокую грамадскасць. З улікам навуковых дасягненняў у галіне русістыкі, з пашырэннем тэхнічных магчымасцей, якія становяцца даступнымі для школьнай практыкі, распрацоўваюцца новыя праграмы, ствараюцца новыя методыкі, якія садзейнічаюць актывізацыі і прадукцыйнасці працэсу навучання, распрацоўваюцца новыя тыпы ўрокаў, пішуцца новыя падручнікі. Уся гэтая работа праводзіцца для таго, каб даць кожнаму пакаленню навучэнцаў максімальна глыбокія, рознабаковыя веды па рускай мове, выхаваць іх як актыўных карыстальнікаў, аматараў і знатакоў рускай мовы. І тым не менш узровень ведаў навучэнцаў па рускай мове не адпавядае тым творчым і матэрыяльным намаганням, якія затрачваюцца ў адукацыйным працэсе. Педагогі скардзяцца на невысокі арфаграфічны ўзровень навучэнцаў і студэнтаў, на недастатковую лёгкасць і правільнасць выкладання імі думак у пісьмовай і вуснай форме. Канцэптуальныя асновы абнаўлення зместу моўнай адукацыі ў сістэме агульнай сярэдняй адукацыі раскрыла галоўны навуковы супрацоўнік лабараторыі гуманітарнай адукацыі НІА, доктар педагагічных навук, прафесар Ларыса Аляксандраўна Мурына. Яна адзначыла, што ў сістэме агульнай сярэдняй адукацыі вучэбны прадмет “Руская мова” займае адно з вядучых месцаў. Уяўляючы сабой форму захавання і засваення ведаў, руская мова непарыўна звязана з усімі вучэбнымі прадметамі, з’яўляючыся не толькі аб’ектам вывучэння, але і сродкам навучання і зносін. Яна таксама з’яўляецца сродкам выхавання, паколькі садзейнічае далучэнню да духоўных каштоўнасцей, выпрацаваных чалавецтвам, фарміраванню ў навучэнцаў духоўна-маральнай, камунікатыўнай і мастацкай культуры ў кантэксце моўнай адукацыі, фарміраванню культурнай асобы, здольнай да самаідэнтыфікацыі, якая мае ўласныя погляды і меркаванні на навакольны свет, здольнай уступаць ва ўзаемадзеянне з людзьмі, якія маюць іншыя погляды. У адносінах да моўнай адукацыі навучэнцаў варта весці гаворку пра яе лінгвакультуралагічную і сацыякультурную накіраванасць, што прадугледжвае рэалізацыю мэт і задач фарміравання культуры асобы сродкамі моўнай сістэмы.\nАб’ектам сучаснай моўнай адукацыі з’яўляецца мова і маўленне: навучэнцы ў працэсе вывучэння рускай мовы павінны ўсвядоміць прызначэнне моўных сродкаў (моўны аспект) і асаблівасці выкарыстання іх у розных відах маўленчай дзейнасці ў адпаведнасці з мэтамі і задачамі зносін (маўленчы і камунікатыўны аспекты).\nНа мерапрыемстве падкрэслівалася, што галоўная мэта навучання рускай мове, адзіная для ўсіх ступеняў моўнай адукацыі, — свабоднае валоданне рускай мовай ва ўсіх відах маўленчай дзейнасці ў розных сферах і сітуацыях зносін. Сістэма навучання рускай мове ў агульнаадукацыйных установах павінна забяспечыць, з аднаго боку, дастаткова высокі ўзровень ведаў па прадмеце, а з другога боку, навучыць школьнікаў умелым камунікатыўна мэтазгодным зносінам у розных сферах жыццядзейнасці. Пры гэтым на першы план выходзіць сацыякультурнае развіццё асобы школьніка (авалоданне ведамі аб матэрыяльнай і духоўнай культуры рускага народа, узбагачэнне маўлення адзінкамі з нацыянальна-культурным кампанентам семантыкі, фарміраванне ўменняў аналізаваць гэтыя адзінкі мовы і інш.).\nНа ўсіх ступенях навучання рускай мове ва ўстановах адукацыі вядучым падыходам з’яўляецца камунікатыўна-дзейнасны. Структура школьнага курса па рускай мове вызначаецца яго мэтамі, задачамі і зместам; узроставымі асаблівасцямі навучэнцаў, звязанымі з мэтамі фарміравання лагічнага мыслення і вядучымі тыпамі дзейнасці; пераем-насцю паміж этапамі навучання, неабходнасцю пераразмеркавання вучэбнага матэрыялу паміж ІІ і ІІІ ступенямі агульнай сярэдняй адукацыі на аснове пераносу абагульняльных тэм у старшыя класы.\nАсноўныя палажэнні, прадстаўленыя ў канцэпцыі моўнай адукацыі, рэалізуюцца ў адукацыйным стандарце, вучэбных праграмах, падручніках і метадычных дапаможніках па рускай мове. Л.А.Мурына падкрэсліла, што сёння для якаснага навучання і выхавання беларускія настаўнікі-філолагі маюць усё неабходнае: пачынаючы ад канцэпцыі і заканчваючы вучэбна-метадычным забеспячэннем.\nПадчас дыскусіі ўдзельнікі круглага стала абмяркоўвалі пытанні, звязаныя з арганізацыяй і ажыццяўленнем адукацыйнага працэсу па прадметах гуманітарнай накіраванасці, авалоданнем настаўнікамі-прадметнікамі методыкай выкладання вучэбных прадметаў, перападрыхтоўкай педагагічных кадраў, фарміраваннем матывацыі сучасных навучэнцаў да якаснага вывучэння вучэбных прадметаў і інш. Асаблівая ўвага была звернута на формы выніковай атэстацыі школьнікаў за перыяд навучання на ІІ і ІІІ ступенях агульнай сярэдняй адукацыі, крытэрыі, паказчыкі і методыкі ацэнкі якасці моўнай адукацыі, распрацоўку вучэбна-метадычных комплексаў новага пакалення.\nЯк адзначалася, сёння мовазнаўцаў хвалюе якасць падрыхтоўкі студэнтаў — маладых педагогаў — у метадычным плане. Існуе вялікі разрыў паміж навучаннем у педагагічных УВА і практычнай дзейнасцю педагога. Скарацілася колькасць гадзін на педагагічную практыку. У выніку тэарэтычныя веды, набытыя падчас вучобы, малады настаўнік не можа рэалізаваць на практыцы. Больш за тое, пісьменнасць абітурыентаў, што паступаюць ва УВА, зніжаецца, і іх спачатку неабходна вучыць мове, а потым ужо методыцы выкладання.\nУкраінскія педагогі заклапочаны месцам рускай мовы ў адукацыйным працэсе. Сёння вялікая ўвага ва Украіне ўдзяляецца вывучэнню замежнай мовы — англійскай і нямецкай. Памяншаецца колькасць гадзін на родную і рускую мовы. У беларускай школе руская мова — абавязковы прадмет, а ва Украіне яна знаходзіцца ў варыятыўным кампаненце — яе выбар залежыць ад бацькоў, дырэктара школы, настаўнікаў. На сёння руская мова вывучаецца больш чым у палове ўкраінскіх школ (прыкладна ў 8,5 тысячы), але ў рознай колькасці гадзін. У адных школах на яе адводзіцца пяць гадзін у тыдзень, у іншых — дзве, а ў некаторых яна вывучаецца толькі на факультатыўных занятках, хаця для выкладання рускай мовы дастаткова распрацавана нарматыўная прававая база, падрыхтаваны адукацыйныя стандарты і вучэбныя праграмы. Распрацавана таксама новая канцэпцыя моўнай адукацыі, якая грунтуецца на прынцыпах дыялогу культур, маўленчай і мысліцельнай актыўнасці, функцыянальнасці, сітуатыўнасці, апоры на родную мову.\nЯк адзначыла доктар педагагічных навук загадчык кафедры рускай мовы і сусветнай літаратуры факультэта замежнай і славянскай філалогіі Сумскага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя А.С.Макаранкі Валянціна Іванаўна Стаціўка, у адрозненне ад беларускіх школ, дзе навучанне рускай мове вядзецца па адной праграме (монаметодыка), ва ўкраінскіх школах дзейнічаюць тры вучэбныя праграмы, пад якія створана адпаведнае вучэбна-метадычнае забеспячэнне, і настаўнік можа выбраць, па якой праграме яму працаваць. Першая праграма распрацавана аўтарскім калектывам пад кіраўніцтавам Н.Ф.Баландзінай для школ з украінскай мовай навучання для 5—11 класаў. У ёй мова і маўленне — адзіны непарыўны працэс. Другая праграма створана пад кіраўніцтвам Е.П.Галабародзька для школ з рускай мовай навучання. Для развіцця маўлення ў ёй выдзяляецца большая колькасць урокаў, але гэтае развіццё адбываецца ў цесным адзінстве вывучанага граматычнага матэрыялу, усіх відаў маўленчай дзейнасці. Трэцяя праграма — для школ з украінскай мовай навучання для 5—11 класаў створана пад кіраўніцтвам У.А.Корсакава і І.П.Гудзік. “З аднаго боку, дэмакратызацыя грамадства вядзе да плюралізму меркаванняў і ў навуцы таксама, з другога боку, гэта пэўны тормаз у выбары лепшага і ў адказнасці за тое, чаму мы навучылі”, — падкрэсліла В.І.Стаціўка.\nМы жывём у ХХІ стагоддзі. Новы час дыктуе грамадству новы падыход да адукацыі. На сучасным этапе настаўніку недастаткова прадаставіць матэрыял да ўрока ў традыцыйнай форме, бо ў век інфармацыйных тэхналогій сучасны школьнік мае магчымасць атрымліваць інфармацыю з самых розных крыніц. Ды і самі вучні змяніліся. Шматслоўе цяпер не ў модзе. Вучні сталі больш прагматычнымі, незалежнымі, з жывым розумам. Яны імкнуцца не абцяжарваць сябе празмернай адказнасцю за вучобу і высокія вынікі ў ёй, лягчэй прыстасоўваюцца да новых умоў. Кожны лічыць сябе індывідуальнасцю, вакол якой круціцца свет. Прыкладна да выпускнога класа навучэнцы, як правіла, ведаюць, чаго хочуць дасягнуць у жыцці, дзе, у якой прафесіі змогуць сябе рэалізаваць. Нам немагчыма змяніць сацыякультурнае асяроддзе, таму педагогі павінны мяняцца самі. Сёння школе патрэбны настаўнікі ўважлівыя, чулыя, успрымальныя да інтарэсаў дзіцяці, якія валодаюць гыбокімі псіхолага-педагагічнымі ведамі і разумеюць асаблівасці развіцця школьніка, здольныя дапамагчы вучням знайсці сябе ў будучыні, стаць самастойнымі, творчымі і ўпэўненымі ў сабе людзьмі.\nЯшчэ адно пытанне, якое было разгледжана падчас круглага стала, — эфектыўныя формы арганізацыі кантролю па мове. Ва Украіне пры паступленні выпускніка школы ва ўстановы вышэйшай адукацыі праводзіцца знешняе незалежнае тэсціраванне, якое ўключае разам з заданнямі на выбар правільнага адказу тэсты адкрытага тыпу на пазнаванне, адпаведнасць, на ўстанаўленне паслядоўнасці і творчую частку, якая складаецца з аўдзіравання, работы з тэкстам. Як мяркуе доктар філалагічных навук прафесар кафедры рускай мовы Нацыянальнага педагагічнага ўніверсітэта імя М.П.Драгаманава Ірына Паўлаўна Зайцава, філалагічныя веды слаба фармалізуюцца, і пэўны элемент вуснага экзамену абавязкова трэба захаваць для тых, хто паступае на філалагічныя спецыяльнасці. Як, дарэчы, гэта зроблена ў Беларусі: пры паступленні на філалагічныя спецыяльнасці ва УВА вучні здаюць вусны экзамен па літаратуры.\n— Спецыялісты сцвярджаюць, што для праверкі ведаў па замежнай мове неабходна аўдзіраванне, а для праверкі ведаў па рускай мове яно тройчы неабходна, — лічыць І.П.Зайцава. — Камунікатыўна багатую асобу мы пры тэсціраванні не бачым. І хаця тэхналогіі тэсціравання на Захадзе больш дасканалыя, але і яны гэтую праблему не вырашаюць. Тэсціравання недастаткова для таго, каб мы мелі поўнае ўяўленне пра веды вучня па мове, больш за тое, мы абядняем і самога вучня, нашпігоўваючы яго на правільныя адказы.\nДоктар філалагічных навук, прафесар, загадчык кафедры ўкраіназнаўства і лінгвадыдактыкі Харкаўскага нацыянальнага педагагічнага ўніверсітэта імя Г.С.Скаварады Алена Алегаўна Маленка мяркуе, што сёння неабходна перакласці адказнасць за напісанне тэстаў на самога вучня. Настаўнік не можа адказваць за кожнага школьніка. Педагог гатовы даваць веды ўсім дзецям, але не ўсе жадаюць іх узяць.\nВынікам работы круглага стала стала ўсведамленне ўдзельнікамі важнасці ўзнятых праблем, а таксама прызнанне неабходнасці павышэння маўленчай культуры навучэнцаў і грамадства ў цэлым, пад’ёму ўзроўню пісьменнасці, паляпшэння якасці падрыхтоўкі будучых педагогаў і якасці навучання рускай мовы, далучэння дзяцей і падлеткаў да духоўна-маральных вытокаў рускай культуры. Педагогі выказалі пажаданне часцей сустракацца для абмену вопытам. Наступная сустрэча адбудзецца вельмі хутка — на форуме русістаў, які пройдзе ў пачатку лістапада.\nдацэнтдырэктар НІАкандыдат філалагічных навукміжнародны конкурсСяргей Аляксандравіч ВАЖНІКХрустальная чарніліцаЧэхаўскі ўрок


8 мая 2018Архіў...\nСтудэнцкі праект "Вандровар" стартуе ў Беларускім дзяржаўным універсітэце. Накіраваны ён на папулярызацыю і ўдасканаленне веларуху і культуры, а таксама аб'яднанне прадстаўнікоў БДУ, якія аддаюць перавагу перасоўванне на роварах.\nІніцыятарам праекта выступіў першакурснік факультэта прыкладной матэматыкі і інфарматыкі ВНУ Мікіта Вушаў.\nУ наш час ужо запушчана платформа ў сацыяльнай сетцы "Укантакце", дзе ажыццяўляецца рэгістрацыя студэнтаў, выкладчыкаў і супрацоўнікаў БДУ, якія з'яўляюцца аматарамі веларуху. Супольнасць аб'ядноўвае ўжо звыш 300 удзельнікаў.\nУ перспектыве запланавана правядзенне веласіпедных акцый, конкурсаў, фэстаў, турыстычных вандраванняў. Найбліжэйшым мерапрыемствам стане 12 мая велаквэст, у якім удзельнікам прапануецца знайсці зашыфраваныя месцы на зададзеным маршруце. Далучыцца могуць усе ахвотнікі, прайшоўшы папярэднюю рэгістрацыю. У гэты ж дзень студэнты БДУ далучацца да ўдзельнікаў гарадскога велакарнавалу "Viva Ровар–2018".\nУжо сёння ў камандзе Мікіты Вушава налічваецца 20 актывістаў, якія спрыяюць развіццю веларуху ва ўніверсітэце. Гэта навучэнцы факультэтаў: ФПМІ, механіка-матэматычнага, сацыякультурных камунікацый, міжнародных адносін, хімічнага, юрыдычнага, геаграфічнага, філасофіі і сацыяльных навук, эканамічнага, біялагічнага, а таксама Ліцэя і Інстытута бізнесу БДУ. "Прыемна адзначыць, што сёння ў БДУ развіваецца веласіпедная інфраструктура. На тэрыторыі ўнутранага дворыка ВНУ размешчаны паркавальныя месцы для ровараў. Вельмі спадзяюся, што хуткім часам яны з'явяцца таксама і каля ўсіх студэнцкіх інтэрнатаў. Бо наша студэнцкая ініцыятыва вырашае і экалагічныя праблемы, бо мы прапагандуем здаровы лад жыцця і экалагічна чыстае транспартнае перасоўванне", - адзначыў Мікіта Вушаў.


Catholic.by - Мерапрыемства ў межах праекту Caritas «Сувязь пакаленняў» прайшло ў Дукоры\nМерапрыемства ў межах праекту Caritas «Сувязь пакаленняў» прайшло ў Дукоры\n30.07.2019 12:19 Тэкст: Ганна Якімовіч / Фота: Дзмітрый Мельнікаў / Catholic.by\nНа мінулым тыдні ў музейным комплексе «Дукорскі маёнтак» у Дукоры адбылася вельмі важная падзея для праекту «Сувязь пакаленняў», які Нацыянальны Caritas рэалізуе пры падтрымцы фонду «Памяць, адказнасць і будучыня» паводле праграмы «Месца сустрэчы: дыялог» і Міжнароднага грамадскага аб’яднання «Узаемаразуменне».\nМерапрыемства мела назву «Гульні пакаленняў».\nФізічная актыўнасць дапамагае пажылым людзям заставацца рухомымі, энергічнымі і здаровымі. Вядома, пад увагу трэба браць фізічны стан і магчымасці, але рэкамендацыі медыкаў адзіныя: «Рухацца!»\nТаму ў гэтым мерапрыемстве было вырашана аб’яднаць забаўляльную праграму са спартыўнымі гульнямі. У паважаных ветэранаў і гасцей была таксама магчымасць атрымаць асалоду ад выдатных нумароў, якія падрыхтавалі для іх музычныя калектывы «2+2» і «VIP» (Мар’іна Горка), Цэнтр творчасці дзяцей і моладзі «Світанак», дзiцячы гурт парафіі св. Антонiя «Пухавiцкiя пярлiнкi» і «Дрычаначка» (Мар’іна Горка), хор ветэранаў (Бабруйск), а таксама паэтка Соф’я Меляшкевіч.\nАрганізатары ўдзячныя гасцям, а менавіта першаму сакратару пасольства Польшчы ў Рэспубліцы Беларусь Магдалене Сiдаровiч, намесніку старшыні Камітэта па працы, занятасці і сацыяльнай абароне Мінскага абласнога выканаўчага камітэта Надзеі Цупа, дырэктару тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Пухавіцкага раёна Дзянісу Матусевічу, і калегам з Caritas Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі на чале з дырэктарам кс. Андрэем Жылевічам, якія знайшлі час і змаглі падтрымаць іх сваёй прысутнасцю.\nТаксама арганізатары дзякуюць кс. Генрыху Кучынскаму, які падтрымлівае парафіян і актыўна дапамагае ў рэалізацыі праекту на базе парафіі св. Антонія ў Мар'інай Горцы.\n«Вельмі задаволена мерапрыемствам. Мы змаглі сустрэцца, пазнаёміцца, якія мы былі радасныя! А як хораша мы гулялі з дзецьмі і моладдзю ў розныя гульні! Такое ў нашыя гады для нас было наладжана ўпершыню. Вялікая ўдзячнасць пробашчу парафіі святога Антонія ў Мар’інай Горцы кс. Генрыху Кучынскаму за тое, што дапамог у арганізацыі свята, і нашаму каардынатару Вользе Паповай за цярпенне і сілу, якія яна ўклала ў падрыхтоўку і арганізацыю», — такімі цеплымі эмоцыямі і словамі ўдзячнасці падзялілася ўдзельніца праекту Марыя-Магдалена Войнюш.\nПраект «Сувязь пакаленняў» Нацыянальны Caritas рэалізуе з красавіка 2019 года.\nЯго галоўная мэта — зніжэнне сацыяльнай ізаляванасці былых ахвяр нацызму і іншых катэгорый пажылых людзей ваеннага пакалення, якія пражываюць у сельскай мясцовасці і невялікіх гарадах Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі, праз наведванне валанцёрамі іх дамоў і арганізацыю сумеснага вольнага часу разам з прадстаўнікамі малодшых пакаленняў.\nУдзельнікі праекту — былыя ахвяры нацызму (людзі, якія знаходзіліся ў перыяд Другой сусветнай вайны ў нацысцкіх канцлагерах, гета, вязніцах, працоўных, каранцінных і перасыльных лагерах, дзiцячых лагерах па забору крыві і правядзенні медэксперыментаў, лагерах знішчэння, лагерах для ваеннапалонных, рабочых калонах); грамадзяне, якія нарадзіліся да 9 мая 1945 г., а таксама члены сем’яў пажылых людзей-удзельнікаў праекту.\nАбноўлена 30.07.2019 14:46\n#Другая сусветная вайна (48)\nТры біскупы і новапрэзбітэр узялі ўдзел у каляднай сустрэчы з супрацоўнікамі і валанцёрамі дабрачынных арганізацый\nНядзеля, 26 студзеня\n00:22 Мы не супернікі, а аднадумцы. У Мінску прадстаўнікі розных канфесій маліліся за адзінства хрысціянаў\n14:14 Нядзеля Божага слова: запрашэнне да дыялогу з Богам праз Пісанне\n10:31 Правесці тры незвычайныя дні ў Гудагаі запрашаюць хлопцаў кармэліты босыя


Галоўная ➠ Сімптомы пры цяжарнасці ➠ Цяжарнасць і дыябет ці можна нарадзіць здаровага дзіцяці?\nПрыкладна 30-40 гадоў таму лекары забаранялі жанчынам, якія маюць цукровы дыябет, беременеть і нараджаць дзяцей, таму што была вялікая небяспека, як для маці, так і для плёну.\nАб тым, што цяпер змянілася і, чаму жанчыны з цукровым дыябетам нараджаюць нашмат часцей у гутарцы з карэспандэнтам NEWS.am Medicine распавяла кандыдат медыцынскіх навук, дацэнт, загадчык кафедры эндакрыналогіі Ерэванскага дзяржаўнага медыцынскага універсітэта і кіраўнік клінікі эндакрыналогіі універсітэцкай бальніцы "Мурацана" Алена Агаджанова.\nЦукровы дыябет - гэта хранічнае захворванне, якое звязана з парушэннем выпрацоўкі гармона інсуліну з падстраўнікавай залозы або з парушэннем дзеяння інсуліну ў тканінах. У абодвух выпадках клінічна мы бачым карціну недахопу інсуліну. Калі інсуліну мала, то павышаецца цукар у крыві. А высокі ўзровень цукру ў крыві пошкоджуюче уплывам на сасудзістыя сценкі, на нервовыя канчаткі ва ўсіх органах.\nКолькасць хворых на цукровы дыябет расце ва ўсім свеце, і Арменія - не выключэнне. Колькасць жанчын з цукровым дыябетам, якія хочуць стаць мамамі і становяцца імі, у нашай краіне расце, аднак канкрэтнай статыстыкі па Арменіі у нас няма. Існаваў высокі рызыка таго, што дзіця можа нарадзіцца з адхіленнямі, з заганамі або будзе нежыццяздольным. Аднак цяпер сітуацыя змянілася, паколькі лячэнне дыябету нашмат больш эфектыўна, чым раней. Цяпер ніхто не можа забараніць жанчыне з дыябетам нараджаць, выключэннем з'яўляецца ??толькі тыя хворыя, якія маюць сур'ёзныя хранічныя сасудзістыя ўскладненні. Ім цяжарнасць проціпаказаная, так як можа быць прагрэсаванне гэтых сасудзістых ускладненняў, што нанясе непапраўную шкоду здароўю жанчыны. У апошнія гады жанчыны, хворыя на цукровы дыябет, сталі часцей беременеть, таму лепш сталі кантраляваць дыябет.\nЦукар у крыві трэба кантраляваць, таму што калі яго ўзровень ў крыві вышэй за норму, гэта азначае, што менш цукру паступае ў клеткі, якія будуць галадаць і вырабляць менш энергіі. Гэта з аднаго боку, але з іншага - высокі ўзровень цукру ў крыві пашкоджвае сасуды. Ўзровень цукру ў крыві кантралюецца з дапамогай прэпаратаў. У дзіцячым ўзросце прызначаецца толькі инсулинотерапия, а пасля 40 гадоў людзі лечацца ў асноўным таблеткамі.\nЛюбая жанчына з цукровым дыябетам павінна планаваць сваю цяжарнасць загадзя падрыхтавацца ёй, прывесці арганізм у парадак і цукар у норму: да 5, 5 ммоль / л. раніцай нашча, аднак працягу дня дапускаецца ўздым ўзроўню глюкозы да 8 ммоль / л. Трэба падкарэктаваць лячэнне, падабраць дозу. Калі жанчына раптам зацяжарыць, то ў выніку вялікі гарманальнай нагрузкі на арганізм, калі не павялічыць дозу інсуліну, ўзровень цукру ў крыві будзе настолькі высокім, што гэта прывядзе да кетоза, кетаацыдоз - досыць сур'ёзных парушэнняў абмену рэчываў, звязаных з недахопам інсуліну, якія могуць нанесці непапраўную шкоду маці і будучага дзіцяці. У плёну і маці агульны крывацёк, таму цукар у крыві ў маці павінен быць на ідэальным узроўні. Патрэбныя пастаянныя праверкі ўзроўню цукру ў крыві, то бок, калі лекар рэкамендуе, каб дзіця ці маладыя людзі, у якіх першы тып цукровага дыябету, 4 разы вымяралі цукар на працягу дня, то пры цяжарнасці магчымыя праверкі ў два-тры разы часцей. Бываюць сітуацыі, калі праз кожныя два гадзіны неабходна ладзіць праверкі, і ў залежнасці ад ўзроўню цукру трэба карэктаваць лячэнне.\nІнфармацыя прадастаўлена у вэб-сайта цяжарнасць: vagitna\nШто змянілася з тых часоў, калі жанчынам з дыябетам забаранялі беременеть і нараджаць? Спецыялісты сталі прафесійней або медыкаменты якасней?\nЯкасць вядзення хворых з дыябетам змянілася. З'явілася паняцце "самакантроль", якім хворых навучае лекар. Хворыя дыябет самастойна кантралююць ўзровень цукру ў крыві. Таксама змянілася якасць медыцынскай дапамогі, якая аказваецца хворым з дыябетам. Хворыя дыябет 1 тыпу ў нашай клініцы праходзяць "Школу дыябету". І дзеці, і бацькі праходзяць навучанне ў гэтай школе, даведаюцца, што такое дыябет, якая розніца паміж дыябетам 1 і 2 тыпаў, чым адрозніваюцца інсуліны адзін ад аднаго, якое іх дзеянне. Калі навучаны ў "Школе дыябету" хворы ведае, які ў яго ўзровень цукру ў дадзены момант, ён умее ў залежнасці ад гэтага скарэктаваць дозу інсуліну, а таксама харчаванне. Мы сваіх хворых навучаем, як трэба правільна харчавацца. Ім неабходна ведаць, якія прадукты павышаюць цукар, а якія - не, то значыць, навучаныя пацыенты ўжо ведаюць, якія прадукты ў сваім рацыене трэба лічыць, а якія - не. Кожны з іх атрымлівае сваю схему инсулинотерапии: калі трэба прымаць ежу, якая павінна быць фізічная нагрузка і як рэгуляваць харчаванне і дозу інсуліну, маючы тую ці іншую фізічную нагрузку для таго, каб падтрымаць ўзровень цукру ў норме. Навучаныя пацыенты лепш кантралююць дыябет.\nГэта навучанне павінны праходзіць і цяжарныя з дыябетам. Цяжарная жанчына з дыябетам павінна харчавацца так жа, як здаровыя людзі. Вядома, у дадзеным выпадку колькасць салодкага рэзка абмяжоўваецца, таму што трэба пазбягаць рэзкіх перападаў ўзроўню цукру ў крыві. Калі цяжарная не пакутуе лішкам лішняга вагі, то тлустую ежу можна не абмяжоўваць. Цяжарная з дыябетам павінна есці шмат гародніны, зеляніны, садавіны. Колькасць садавіны, якія змяшчаюць вялікая колькасць глюкозы, абмяжоўваецца. Мы вучым хворых дыябет разумець, што можна ёсць і вінаград, і шакалад, але гэта не павінна быць рэгулярна. Калі хочацца з'есці лішні кавалак торта, то трэба зрабіць дадатковую ін'екцыю інсуліну.\nАтрымліваецца, што з боку лекараў хворыя атрымліваюць велізарную псіхалагічную падтрымку?\nТак. Гэта можна назваць псіхалагічнай дапамогай, так і падтрымкай, якая аказваецца хворым з дыябетам ў любым узросце. Але калі гаворка ідзе аб малышах, то тут, вядома, усё нашмат цяжэй. У многіх хворых, і, асабліва, іх бацькоў, нейкая "страўсіная палітыка", паколькі яны хочуць схавацца ад хваробы, нічога не рабіць, не бачыць, не ведаць, і спадзяюцца, што ўсё пройдзе. Але такі падыход у корані няправільны, так як нічога не пройдзе, да жаль, гэта не тое захворванне. Менавіта таму з самага пачатку, калі дыягнаставаны дыябет, пацыент з бацькамі пачынаюць наведваць урокі, каб ведаць, як сябе паводзіць.\nЯкасць жыцця ні дзяцей, ні цяжарных жанчын з дыябетам не павінна пакутаваць. Дзеці павінны нармальна расці і развівацца, стаць паўнавартаснымі членамі грамадства, ствараць здаровыя сем'і і мець здаровых дзяцей. І гэта цалкам рэальна.\nЧасам падчас цяжарнасці раптам узнікае цукровы дыябет, які пасля родаў праходзіць. Гэта, так званы, дыябет цяжарных, або гестационный дыябет. Аднак, калі ёсць спадчынная схільнасць да дыябету, то хвароба застанецца і пасля цяжарнасці.\nЯкія клінічныя праявы цукровага дыябету? Што адчувае хворы з дыябетам?\nГэта могуць быць класічныя прыкметы: сухасць у роце, часта мачавыпусканне, начны мачавыпусканне, пахуданне. слабасць, але часцей за ўсё дыягназ гестационного дыябету ставіцца на падставе вызначэння ўзроўню цукру ў крыві, якое ў абавязковым парадку праводзіцца ўсім цяжарным.\nКалі ў жанчыны ўжо вялікі стаж дыябету, ёсць сур'ёзныя ўскладненні, звязаныя з ныркамі і вачыма. Нагрузка цяжарнасці на арганізм можа прывезці да пагаршэння зроку і нават да слепаты. Таксама ёсць рызыка прагрэсавання нырачнай паталогіі - нефрапатыі. У такіх экстранных сітуацыях лекар можа забараніць жанчыне цяжарнасць.\nЦалкам рэальна зацяжарыць і нарадзіць здаровага дзіцяці жанчыне, якая хворая на цукровы дыябет. Эндакрынолагі раяць дзяўчатам з дыябетам нараджаць як мага раней, пакуль няма ускладненняў дыябету, таму што яго сасудзістыя ўскладненні непазбежныя, толькі тут пытанне часу. У каго-то раней пачынаюцца ўскладненні, у каго-то пазней. Ужо праз 10-15 гадоў ад пачатку цукровага дыябету будуць праявы сасудзістых ускладненняў, але ў выпадку, калі маецца добрая кампенсацыя глюкозы ў крыві, то гэты тэрмін можна аддаліць. Зусім не абавязкова, каб жанчына, хворая на цукровы дыябет, нарадзіла дзіця з такой жа хваробай. Верагоднасць нараджэння дзіцяці з цукровым дыябетам складае 10-15%. Але калі ў мужа цяжарнай таксама цукровы дыябет, а такое часта сустракаецца, то верагоднасць павышаецца да 20-25%. Але і ў тым, і ў іншым выпадку верагоднасць не 100%.\nРазмаўляла Ні Ліпарітян\nРаздрукаваць | In English | ???????


Раз у два гады тэлеканал СТБ вызначае самую прыгожую незамужнюю мінчанку. Кастынг пачаўся ў нядзелю і працягнецца амаль тыдзень. Як і ў любым падобным конкурсе прыгажосці, на адборачным этапе дзяўчаты павінны прайсці субяседванне і прадэфіліраваць у купальніку.\nНа кастынг прыйшлі дзяўчаты розных прафесій. Тут, у Нацыянальнай школе прыгажосці, можна было проста ўбачыць самага сапраўднага інспектара мытні ў бікіні.\nпаласаты купальнік на завязках\nсіняя сукенка з прынтам\nХто жадае стаць "Міс Беларусь 2018"?. Частка 2


Гекзаметр — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Слоўнік → Г → Гекзаметр\nГекзаметр (грэч. hexаmetros — шасцімернік, ад hex — шэсць і metron — мера) — вершаваны памер антычнай (метрычнай) сістэмы вершавання, шасцістопны дактыль з усечанай на адзін склад шостай стапой. Ва ўсіх стопах, акрамя пятай, дактылі маглі замяняцца спандэямі.\nЦэзура стаяла пасля другога склада трэцяй стапы (у грэчаскім гекзаметры) або пасля першага склада трэцяй стапы (у лацінскім гекзаметры).\nМетрычная схема гекзаметра (грэчаскага) мае наступны выгляд: |— — |— — |—//— |— — |— — |—.\nГекзаметрам напісаны ўсе асноўныя творы антычнай літаратуры: «Іліяда» і «Адысея» Гамера, паэмы і вершы Вергілія, Авідзія, Гарацыя, Феакрыта і іншых паэтаў. Ён выкарыстоўваўся ў розных жанрах (эпічных паэмах, гімнах, пасланнях), нярэдка спалучаўся з пентаметрам, утвараючы элегічны двуверш. Гэтым памерам шырока карысталіся сярэдневяковыя беларускія паэты-лаціністы.\nНазва і знешняя структура гекзаметра з антычнага вершавання перайшлі ў сілаба-танічнае. Адна з першых спроб перанесці старажытны памер на славянскую глебу — «ироический» верш Мялеція Сматрыцкага, складзены ім з дактыляў і спандэяў («Грамматика словенска», 1618).\nУ беларускай паэзіі імітацыя гэтага памера не атрымала колькі-небудзь прыкметнага пашырэння аж да Максіма Багдановіча. Толькі пасля яго танізаваным гекзаметрам сталі спарадычна карыстацца як у перакладах антычнай паэзіі, так і ў арыгінальнай творчасці (пераважна ў стылізацыях антычных тэм або ў творах, тэматычна звязаных з Грэцыяй і Рымам). Напрыклад:\nСябра, зірні — вось палёў хараство праміне і загіне,\nАле вясёлай вясной красаванне іх поўна і светла.\nМожа, таму й ты жадаеш быць толькі малюсенькай кветкай,\nПольнай сцяблінкай малой, каб пражыць беспасрэдна і проста .\n(Уладзімір Жылка. «Гекзаметры»)\nРым і Элада заснулі ў палёце гадоў і стагоддзяў.\nМохам спавіты Акропаль, руінаю стаў Капітолі.\nМірна гандлююць алівай патомкі Гамераў і Брутаў.\nМора нязмерную гладзь прасвярлілі наўсцяж\n(Алесь Дудар. «Дзень гневу»)\nАлесь Салавей - Гекзаметры\nЯнка Сіпакоў - Гекзаметры рыбака


ATSC 3.0: Рэвалюцыйны патэнцыял у стварэнні | NAB Show News | 2020 NAB Show Media Partner і прадзюсар NAB Show LIVE. Трансляцыі навін інжынерыі\nГалоўная » Content Delivery » ATSC 3.0: рэвалюцыйны патэнцыял у стварэнні\nATSC 3.0: рэвалюцыйны патэнцыял у стварэнні\nГрег Джарвіс, выканаўчы віцэ-прэзідэнт і генеральны дырэктар кампаніі Fincons US\nЗ'яўленне ў ЗША стандарту ATSC 3.0 у новай эры для вяшчальнікаў, якія збіраюцца выявіць, што ў іх ёсць цэлы шэраг інструментаў для выкарыстання, каб вывучыць патэнцыял гібрыднага тэлебачання і дапамагчы ім стаць больш канкурэнтаздольнай ва ўсім свеце. перапоўнены рынак. Партнёрства з традыцыйнай эфірнай трансляцыяй з падключаным тэлебачаннем забяспечвае простую актыўнасць глядзець тэлевізар на новыя вышыні, увёўшы выбар і кантроль, з якімі прывыклі сённяшнія гледачы. Вопыт працы ў Еўропе, дзе HbbTV стаў стандартам ужо дзесяцігоддзе, дае мноства цікавых і паспяховых прыкладаў традыцыйных вяшчальнікаў, якія пашыраюць сваю лічбавасць праз Hybrid TV.\nДасведчаныя вяшчальнікі, кабельныя сеткі і нават вытворцы кантэнту змогуць атрымаць; нягледзячы на шэраг платформаў, якія змагаюцца за сваю ўвагу, ад сацыяльных медыя да гульнявых прыстаў, спажыўцы ўсё яшчэ праводзяць амаль дзве гадзіны ў суткі, глядзяць TV1. Каля 10% насельніцтва ЗША па-ранейшаму спажываюць тэлебачанне, кідаючыся каналам на канал. Таму традыцыйнае тэлебачанне застаецца важным сродкам рэкламы, незалежна ад канкурэнцыі лічбавых каналаў. Дадамо, што пажылыя гледачы з вялікай колькасцю выдаткаў здольныя глядзець тэлевізійнае вяшчанне, і відавочна, што просты двайковы OTT супраць традыцыйнага вяшчання проста не адлюстроўвае існуючы попыт гледача.\nКаб забяспечыць трывалую лаяльнасць і цікавасць спажыўцоў (і, такім чынам, большую частку выдаткаў на рэкламу), вяшчальнікі павінны скарыстацца інавацыямі, якія ATSC 3.0 адкрывае. У гэтым артыкуле мы распавядаем пра найвышэйшыя тэндэнцыі, якія вызначаюць будучыню амерыканскага тэлевізійнага кантэнту і іх патэнцыйнае ўздзеянне на ліпкасць і рэкламны патэнцыял.\n1. Мэтавы кантэнт\nРазуменне пераваг гледжання і мэтавае прызначэнне стане больш важным для прывада для мінімізацыі пераключэння і павышэння ліпкасці канала. Адным з каштоўных сродкаў для праслухоўвання гледачоў на адным канале з'яўляецца прадастаўленне фрагментаў кантэнту, спецыяльна арыентаванага на густ гледачоў. Гэта інструмент, які ўжо карыстаюцца пастаўшчыкамі OTT, але менш традыцыйнае тэлебачанне з-за відавочных абмежаванняў у тэхналогіі. Снайпы, якія з'яўляюцца ў ніжняй частцы экрана падчас праграмавання, каб даць дадатковую інфармацыю - напрыклад, дату, калі наступны эпізод выйдзе ў эфір - зараз могуць быць абноўлены і зроблены значна больш магутнымі; Тэлевізійнікі Next Gen могуць устаўляць усплываючыя аб'явы, якія ўзнікаюць, калі заканчваецца адзін эпізод, які прасоўвае іншы эпізод, пасля шоў ці нават аналагічную серыю, абраныя аўтаматычна зыходзячы з тыповых пераваг гледача.\n2. Adressable Рэклама\nГібрыднае тэлебачанне таксама важна раскрывае патэнцыял сапраўды мэтанакіраванай рэкламы. Такая рэклама дазваляе брэндам прадастаўляць адпаведны кантэнт для асобных хатніх гаспадарак і нават адаптаваць рэкламу для розных гледачоў у адным доме, што памяншае марную працу на абыякавых гледачоў. Гэта недарэчны інструмент, які можа дасягнуць мільёнаў гледачоў; з 120 мільёнаў тэлевізійных дамоў у ЗША, больш чым 65 мільёнаў маюць тэхналогію атрымання адраснага аб'яву.2 Кожны жыхар сям'і можа атрымліваць аб'явы з улікам іх узросту,\nпол, месца, інтарэсы і паводзіны. Напрыклад, у Вялікабрытаніі, дзе стандарт HbbTV быў нормай для 10 years3, 80% ад агульнага аб'ёму лічбавых паступленняў Channel 4 адбываецца ад адраснай рэкламы, якую яна прадае ў сваім сэрвісе "Відэа па патрабаванню" пад назвай All 44.\nМэтавая і адрасная рэклама можа таксама дапамагчы знізіць выдаткі, паколькі аўдыторыі, якія атрымліваюць рэкламу, могуць быць старанна адабраныя на месцы. Адной з кампаній, якія скарысталіся гэтым, з'яўляецца марка аўтамабіляў люкс Maserati. Паколькі гэта нішы прадукт, традыцыйныя тэлевізійныя кампаніі, якія ўдзельнічаюць у вялікай колькасці гледачоў, - гэта вялікая трата сродкаў. Адрасная аб'ява, з другога боку, можа распаўсюджвацца выключна ў месцах, побач з дылерамі, і на аўдыторыі, якія адпавядаюць мэтаваму пакупніку брэнда. У 2018 Maserati пачала сваю першую нацыянальную рэкламную кампанію ў Вялікабрытаніі на тэлебачанні з мэтавымі тэхналогіямі тэлебачання і адсочвала наведванне дылерскіх кампаній на працягу ўсяго перыяду кампаніі, што дазволіла далейшаму збору і аналізу дадзеных. 5\nДадзеныя пра месцазнаходжанне таксама могуць быць выкарыстаны для забеспячэння рэгіянальных абнаўленняў надвор'я альбо мясцовых навін у рэжыме рэальнага часу праз выступы паміж шоу. Гэта азначае, што гледачы могуць атрымаць доступ да сваіх любімых шоу і карысную адпаведную інфармацыю ў адным месцы, перашкаджаючы пераключэнню каналаў. Захаванне гледачоў такім чынам дапамагае зразумець большую частку бюджэту рэкламадаўцаў, а таксама павысіць лаяльнасць да вяшчальніка.\n4. Інтэрактыўная рэклама\nТрадыцыйныя аб'явы залежаць ад іх здольнасці заставацца ў розуме гледачоў, а не на здольнасці імгненна дзейнічаць. Аднак увядзенне дадатковага зместу, звязанага з рэкламай, дазваляе гледачам адразу ж атрымаць доступ да дадатковай інфармацыі. Аўтамабільны сектар забяспечвае яшчэ адзін выпадак, увёўшы магчымасць забраніраваць тэст-драйв для аўтамабіля, які рэкламуецца на экране, націскам кнопкі. Рэкламадаўцам такая магчымасць мець зносіны з спажыўцамі і прапануе ім усё большую інфармацыю і прапановы.\n5. Стымуляваная рэклама\nІншым спосабам узаемадзеяння з гледачамі з'яўляецца прадастаўленне стымулаў, такіх як заблакаваны кантэнт або канкрэтныя прызы. Узнагароджаная відэа-рэклама добра падыходзіць для сучасных шматканальных умоў. Адным з прыкладаў стымуляванай рэкламы з'яўляецца прадастаўленне гледачам ваўчарнага кода, які можна выкупіць на іншай прыладзе, напрыклад на планшэце або на смартфоне. Даследаванні паказваюць, што многія сучасныя спажыўцы глядзяць тэлевізар з іншай прыладай перад імі; Напрыклад, яны могуць праглядаць Twitter на сваім смартфоне, каб рэагаваць на праграму, якую яны глядзяць. Гэта азначае, што яны могуць імгненна ўзаемадзейнічаць з рэкламай і атрымліваць грошы на прапанаваныя ўзнагароды.\nРост OTT паставіў вяшчальнікаў на нагу, павялічваючы канкурэнцыю і рэвалюцыю ў тым, як гледачы чакаюць спажывання кантэнту, але калі яны змогуць выкарыстоўваць велізарны патэнцыял наступнага пакалення Gen, яны будуць мець магчымасць супрацьстаяць канкурэнцыі ўдзельнікаў OTT. як і іншыя вяшчальныя кампаніі. Яны не толькі змогуць палепшыць ліпкасць, арыентуючыся на гледачоў шматканальным і мэтанакіраваным чынам, але і дазваляюць рэкламадаўцам адаптаваць свае аб'явы да індывідуальных пераваг і густу - тым самым павялічваючы іх патэнцыял для ўдзелу і заахвочвання дзеянняў. Вядучыя, якія ахопліваюць рэвалюцыю ATSC 3.0, знойдуць, што ў іх ёсць новы і пастаянна развіваецца арсенал інструментаў для больш эфектыўнага і персаналізаванага спосабу арыентавацца на гледачоў, у канчатковым выніку забяспечваючы прыбытак ад рэкламы і працяглы тэрмін іх выжывання.\n1 Стан тэлевізійнага вяшчання ў 2019, Глабальны вэб-індэкс, люты 13, 2019\n2 не верыць усім, што вы чулі пра адрасную рэкламу на тэлебачанні, узрост рэкламы, кастрычнік 24, 2018\n3 DTG зацвердзіў спецыфікацыю HbbTV Вялікабрытаніі, Навіны шырокапалоснага тэлебачання, 30 верасень 2011\n4 Дзякуючы адрасаванаму тэлебачанні, бюджэты пачынаюць адыходзіць ад Facebook, Digiday, студзень 24, 2019\n5 Maserati шукае мэтавыя тэлевізійныя аб'явы, каб знайсці багатых пакупнікоў аўтамабіляў, Digiday, травень 22, 2018\nПра Грег Джарвіс\nГрег вядзе міжнародную бізнес-службу Fincons у амерыканскай фірме. За апошнія гады 18 ён выпусціў некалькі прадуктаў і паслуг OTT і TV. У цяперашні час ён вядзе намаганні па распрацоўцы і разгортванні досведу карыстальнікаў Next Gen і нядаўна выпусціў тэлевізійны інтэрфейс па дызайне і суправаджэнню кнігі.\nТрансляцыя інжынер Broadcast Engineering Graham Chapman Prmoted toEditor OTT SJGolden - Spears & Arrows TV Technology Ультра HD Forum відэа Інжынер 2019-06-10\nПапярэдняя: Думаеце, што флэш-назапашвальнік занадта дарагі? Падумай яшчэ раз\nдалей: Flix Snip таксама пашырае распаўсюджванне відэазапісаў у еўрапейскім рэжыме з відэа Huawei


Галоўная старонка / Органы архіўнай справы і справаводства і сістэмы дзяржаўных архіўных устаноў / Абласныя і занальныя архівы ў Мінскай вобласці / Установа «Занальны дзяржаўны архіў у г. Маладзечна» / Навукова-даведачны апарат\nКолькасць вопісаў — 2 705\nФ. 2 Пастаўскае павятовае староства Віленскага ваяводства\nФ. 4 Ашмянскае павятовае староства Віленскага ваяводства\nФ. 9 Маладзечанская павятовая камендатура дзяржаўнай паліцыі Віленскага ваяводства\nФ. 10 Вілейская павятовая камендатура дзяржаўнай паліцыі Віленскага ваяводства\nФ. 11 Ашмянская павятовая камендатура дзяржаўнай паліцыі Віленскага ваяводства\nФ. 12 Пастаўская павятовая камендатура дзяржаўнай паліцыі Віленскага ваяводства\nФ. 14 Валожынская павятовая камендатура дзяржаўнай паліцыі Віленскага ваяводства\nФ. 204 Мужчынская дзяржаўная настаўніцкая семінарыя Віленскага акруговага школьнага кураторыя, мястэчка Баруны\nФ. 437 Дзісненскае павятовае староства Віленскага ваяводства\nФ. 214 Вілейскі гарадскі Савет дэпутатаў працоўных і яго выканаўчы камітэт\nФ. 407 Фінансавы аддзел Маладзечанскага аблвыканкама\nФ. 438 Віленскае ваяводскае ўпраўленне\nФ. 618 Крывічскі раённы Савет дэпутатаў працоўных і яго выканаўчы камітэт\nФ. 704 Валожынскі раённы Савет дэпутатаў працоўных і яго выканаўчы камітэт\nФ. 847 Івянецкі раённы Савет дэпутатаў працоўных і яго выканаўчы камітэт\nФ. 848 Свірскі раённы Савет дэпутатаў працоўных і яго выканаўчы камітэт\nФ. 892 Планавая камісія Маладзечанскага аблвыканкама\nФ. 1102 Статыстычнае кіраванне Маладзечанскай вобласці\nФ. 1103 Радашковічскі раённы Савет дэпутатаў працоўных і яго выканаўчы камітэт\nФ. 2 Пастаўскае павятовае староства\nФ. 4 Ашмянскае павятовае староства\nФ. 439 Віленскае акруговае зямельнае ўпраўленне\nФ. 237 Маладзечанскі абласны Савет дэпутатаў працоўных і яго выканаўчы камітэт\nСістэматычны каталог (польскі перыяд) 9 267 карт.\nСістэматычны каталог (савецкі перыяд) 103 113 карт.\nІмянны каталог (польскі перыяд) 2 910 карт.\nІмянны каталог (савецкі перыяд) 4 035 карт.\nКаталог гісторыі дзяржаўных устаноў (КГДУ) 5 394 карт.\nКаталог адміністрацыйна-тэрытарыяльнага дзялення (КАТД) 778 карт.\nНа асоб, рэпрэсаваных у 1939-1940 гг.\nНа асоб, адміністрацыйна выселеных у 1939-1941 гг.\nНайменняў вёсак па гмінам Віленскага ваяводства\nПа генеалогіі (польскі перыяд)\nСтан і развіццё сельскай гаспадаркі на тэрыторыі былой панскай Польшчы (1919-1939 гг.)\nБраслаўскае павятовае староства\nГорад Вілейка ў лічбах. (1939 – 1941 гг.)\nГорад Маладзечна ў лічбах. (1944 – 1960 гг.)\nПа гісторыі архітэктуры, горадабудаўніцтва, аховы помнікаў гісторыі і культуры\nГісторыя Маладзечанскага дзяржаўнага настаўніцкага інстытута. (1947 – 1954 гг.)\nСельская гаспадарка на тэрыторыі Заходняй Беларусі, якая ўвайшла ў склад Маладзечанскай вобласці (1919-1941 гг.)\nГеаграфічны паказальнік (ф. 438 Віленскае ваяводскае ўпраўленне, ф. 439 Віленскае акруговае зямельнае кіраванне)\nСпісы гмін Вілейскага, Валожынскага, Пастаўскага, Маладзечанскага, Браслаўскага, Дзісненскага паветаў Віленскага і Навагрудскага ваяводстваў, па якіх у архіве маюцца спісы выбаршчыкаў па выбарах у Сейм і Сенат Польшчы\nСпісы населеных пунктаў Віленскага ваяводства (Валожынскага, Маладзечанскага, Ашмянскага, Пастаўскага, Браслаўскага паветаў)\nНаселеныя пункты зоны камплектавання архіва (паводле пагаспадарчых кніг, якія захоўваюцца ў архіве)\nДзяржаўны архіў Мінскай вобласці і яго філіял у горадзе Маладзечна. Даведнік (1917-1941 гг.). Мн., 1967.\nДзяржаўныя архівы Берасцейскай, Гродзенскай абласцей, філіял Дзяржаўнага архіва Мінскай вобласці ў Маладзечна. Мн., 1969.\nЗанальны дзяржаўны архіў у г. Маладзечна. Даведнік 1919-1941, 1944-2007. Маладзечна, 2014 (на рускай мове)\n1 242 адз. зах.\n1 202 адз. зах.\nФонд бібліятэкі складаюць навучальныя дапаможнікі па розных пытаннях гісторыі і архіўнай справы, зборнікі дакументаў па гісторыі Беларусі, Вялікай Айчыннай вайне, аграрных пераўтварэнняў у Вілейскай і Маладзечанскай абласцях, народнай адукацыі БССР; метадычныя дапаможнікі па адміністрацыйна-тэрытарыяльнаму дзяленню СССР і БССР, даведнікі аб складзе і змесце дакументаў дзяржаўных архіваў СССР і БССР і інш. У складзе бібліятэкі — перыядычныя выданні, у тым ліку 561 камплект газет.


30 верасень 2005, 08:18\nКалі праект бюджэту будзе зацьверджаны менавіта ў такім варыянце, дык на адзін гектар сельгасугодзьдзяў у наступным годзе прыпадзе 175 даляраў, на 20 больш, чым сёлета. Гэта больш за расейскія альбо ўкраінскія паказчыкі. Але калі зьвярнуцца да эўрапейскіх вымярэньняў, дык гэта вельмі мала. Давайце параўнаем -- 1500 даляраў на гектар у Фінляндыі ці 1300 ва Ўгоршчыне. Зразумела, што пры такіх розных падыходах розныя краіны маюць і розныя вынікі. Іхныя прыбыткі ад продажу прадукцыі АПК за мяжу непараўнальныя. Вось што гаворыць на гэтую тэму эканамічны аглядальнік газэты "Белорусы и рынок" Кастусь Скуратовіч:\n(Скуратовіч:) "Калі ўзяць, напрыклад, Польшчу, дык там жа мільярдныя абароты ў далярах. А ў нас падлік ідзе на дзесяткі мільёнаў, у найлепшым выпадку сотню-другую мільёнаў. Гэта ж мізэр".\nАмаль паўтара мільярды даляраў таксама немалыя грошы. Чаму ж ад іх няма адпаведнай аддачы? Пра гэта лепш ведаюць спэцыялісты сельскагаспадарчай галіны. Адзін зь іх Аляксандар Ярашук у свой час узначальваў рэспубліканскі прафсаюз працаўнікоў сельскай гаспадаркі. Ён лічыць, што паўтара мільярда сапраўды значныя сродкі, значныя сумы. Але, самае галоўнае, тое, як яны выкарыстоўваюцца, гаворыць спадар Ярашук:\n(Ярашук:) "У бальшыні выпадкаў яны выкарыстоўваюцца не так эфэктыўна, а часьцяком зусім неэфэктыўна. З той пары, які няма сапраўднага эканамічнага стымулу, інтарэсу, можна казаць, што гэтымі сродкамі закрываюць элемэнтарную безгаспадарчасьць. Укладаюцца даволі значныя сродкі, якія не даюць адпаведнай аддачы. Гэта напэўна самае галоўнае і найбольшы непакой выклікае. І калі ў нашых суседзяў, няхай і зь вялікімі цяжкасьцямі рэструктурызацыя адбываецца, дык у нас ... Хоць і перайменавалі нашыя калгасы , але яны як былі калгасамі па сваёй сутнасьці, так і засталіся".\nУ інфармацыі, дарэчы са спасылкай на таго ж самага намесьніка міністра Курлыку, гаворыцца: "у рамках перамоваў з Усясьветнай гандлёвай арганізацыяй гэтая сума значна ніжэйшая -- 504 мільёны даляраў". Гэта своеасаблівы маленькі хітрык. Зразумела, што Усясьветная гандлёвая арганізацыя патрабуе ад краінаў, якія хочуць у яе ўвайсьці, пэўных міжнародных стандартаў. Таму для ўнутранага карыстаньня адны лічбы, а калі вядуцца перамовы з міжнароднымі арганізацыямі нярэдка ўзьнікаюць іншыя. Ня будзем забывацца, што акрамя бюджэту аграрыі атрымліваюць сродкі яшчэ і з некалькіх пазабюджэтных фондаў. Менавіта так тлумачыць гэта спадар Скуратовіч:\n(Скуратовіч:) "Можна сказаць такую лічбу, а можна і іншую. Хаця, згодна з афіцыйнай статыстыкай, на адну траціну павысіліся выдаткі на падтрымку эканомікі, таму што выконваецца праграма адраджэньня вёскі. Была ж, дарэчы, такая праграма -- Адраджэньне расейскага Нечарназем''я. І кожны раз (праз год-два-тры) ўсё гэта сьпісвалі. На мой погляд, такія праграмы ня маюць пэрспэктываў. Існуе аграрнае лобі, моцныя такія хлопцы, якія прабіваюць сабе грошы. Гэта ўсё больш мае палітычны зьмест".


З каналу Ґаўанус у Нью-Ёрку вылавілі трохвокага сома\nVIOLEX » РОЗНАЕ » З каналу Ґаўанус у Нью-Ёрку вылавілі трохвокага сома\nЗ каналу Ґаўанус у Нью-Ёрку вылавілі трохвокага сома\nДзень: 15.11.2015 / Праглядаў: 723\nКанал Ґаўанус (Gowanus) — адзін з 87 асабліва забруджаных вадаёмаў на тэрыторыі найбуйнейшага амэрыканскага гораду Нью-Ёрк. Канал даўжынёю 3 км таксама лічыцца й найбруднейшым месцам на ўсім зямным шары. А вось разводы, што ўтвараюцца на паверхні яго вады ад атрутных рэчываў, прызнаныя самым сапраўдным мастацтвам.\nЗдымак: Стывэн Гірш (Steven Hirsch)\nЯк ні дзіўна, да зьяўленьня першых пасяленцаў у Нью-Ёрку вада Ґаўанусу была чыстаю. Прыблізна ж зь сярэдзіны XVIII стагодзьдзя водаканал імкліва стаў ператварацца ў кляаку — гэтаму паслужыла рэзкае павелічэньне колькасьці судзінаў, што тут праходзілі, і плошчы прамысловага сэктару, адкіды якога бесцырымонна зьліваліся ў водную магістраль.\nНа гэты момант вынікі хімічнага аналізу вады Ґаўанусу сапраўды ўражваюць, бо ў ёй месьціцца большая частка пэрыядычнае сыстэмы элемэнтаў. Асабліва вялікае ўтрыманьне медзі, іртуці й волава.\nУ 2013 годзе Агенцыя аховы навакольля ЗША распрацавала дзесяцігадовы плян ачышчэньня водаканалу Ґаўанус. Але нават пасьля правядзеньня адпаведных захадаў вада ня будзе да канца ачышчанаю. Пакуль жа хараство гульні фарбаў таксычных разводаў на паверхні нью-ёрскага каналу адлюстроўваюць на сваіх здымках знакамітыя амэрыканскія фатографы.\nХоць вада Ґаўанусу афіцыйна лічыцца небясьпечнаю для жыцьця людзей і жывёлы, рыба ў канале ўсё яшчэ водзіцца. Ну й, як той казаў, усякая рыба добрая, калі на вуду пайшла. Гэтак, да прыкладу, на гэтым тыдні рыбак вылавіў тут трохвокага сома.\nАўтар: Алесь Вільмен\nНезвычайнае Мастацтва Гарады і краіны\nВясёлкавая ежа — вось дык штука!\nУ Нідэрляндах уводзяцца ў эксплёатацыю бесьпілётныя міні-аўтобусы\nПадлетак вынайшаў прыладу, што дапаможа інвалідам-вазочнікам\nЛёнданская служба таксі разыграла кліентаў трохгадовым кіроўцам


У памяркоўнасці і легкавернасці беларусаў вінаватая бульба\n31 мая 2007 в 10:31\nБеларусы спажываюць у тры разы больш бульбы, чым еўрапейцы. Можа, менавіта праз гэта Беларусь дагэтуль не ў Еўропе? Бульба правакуе ў беларусах млявасць, апатыю, наіўнасць, легкавернасць і нават спрыяе развіццю крэтынізму. Гэта таму, што бульбаедства пагаршае эфект бяз’ёдавасці, мяркуюць беларускія навукоўцы.\nМенавіта шматгадовае харчаванне бульбай спараджае памяркоўнасць, якая лічыцца ледзь не візітоўкай нашага нацыянальнага характару. Трапнай тэорыяй захапляецца пісьменнік і публіцыст Алесь Пашкевіч:\nАлесь Пашкевіч: “Выходзіць наступная карціна: з пакалення ў пакалення мазгі беларусаў “закрухмальваюцца”. Ёсць яшчэ такі духоўна-маральны аспект: бульба разбэшчвае беларусаў”.\nТэорыя “закрухмальвання” мазгоў - не проста прыгожая метафара. Ларыса Барысевіч, дыетолаг фітнес-цэнтра “Багіра”, заўважыла пэўную запаволенасць у рухах людзей, якія злоўжываюць бульбай.\nЛарыса Барысевіч: “Крухмал спрыяе выдзяленню слізі ў арганізме. Вядома, гэта правакуе млявасць! Калі шмат слізі, гэта не ўзбуджае, а наадварот, супакойвае арганізм. Па ўсходняй тэорыі там ідзе “пахта” - яна спрыяе супакаенню”.\nЛарыса Леанідаўна сцвярджае, што есці бульбу могуць дазволіць сабе толькі тыя людзі, якія шмат працуюць фізічна. Іначай - бывай, талія! У дыеты бульба ўвогуле не ўваходзіць, а есці яе рэкамендуецца як самастойную страву, але ні ў якім разе не ў якасці гарніру.\nЛарыса Барысевіч: “Гэтыя ўсе дранікі - гэта ўвогуле тэрмаядзерная страва для фігуры. Хаця печаная бульба ўтрымлівае шмат калію. Яна рэкамендаваная для падтрымкі сардэчна-сасудзістай сістэмы, добра ідзе пры арытміі. А бульбяны сок добра п’ецца пры захворваннях страўніка. Ізноў жа эфект слізі: ён убірае пякотку, паніжае кіслотнасць”.\nБульба прыжывалася на Беларусі марудна: нездарма ў народзе яе называлі чортавым яблыкам. Але ў ХХ стагоддзі “ідэал піянераў” шмат што замяніў беларусам: бульбе быў нададзены афіцыйны статус “другога хлеба”.\nПа словах рэдактара газеты “Гастроном” Ігара Данілава, новыя рэцэпты страў з бульбы трапляюць ледзь не ў кожны нумар выдання. Тутэйшыя выжывалі на другім хлебе з пакалення ў пакаленне.\nАлесь Пашкевіч: “Паслабляецца эфект выжывання. Калі б у беларусаў адабраць гэты прадукт, падключыўся б нейкі іншы - генны ці псіхіка-фізічны цымус. Я не сцвярджаю, што яны вырошчвалі б ананасы, але падключыліся б нейкія іншыя, дабульбавыя складнікі”.\nПазіцыі другога хлеба ў нашай краіне вельмі трывалыя: у дзяржаўным рэестры сартоў раслін зарэгістраваныя 72 розныя гатункі бульбы. Іван Калядка, кіраўнік лабараторыі селекцыі бульбы беларускага Інстытута бульбаводства, падлічыў, колькі бульбы спажывае за год сярэдні беларус.\nІван Калядка: “На харчаванне сыходзіць недзе 150 - 160 кілаграмаў. На Захадзе гэта недзе 50 - 60, нават 40 кілаграм”.\nУ чэрвені Іван Іванавіч рэкамендуе слухачам “Еўрапейскага радыё” скараціць ужыванне бульбы. Гародніна, што захоўваецца з мінулага года, ужо старая, а маладая бульба, прывезеная з Галандыі і Ізраіля саступае ў якасці беларускай, што з’явіцца прыкладна праз месяц.\nІван Калядка: “Галандская бульба таксама атрымана не ў Галандыі. Яна вырошчвалася ў Марока. Па якасці яна значна саступае: утрымлівае менш сухога рэчыва, менш крухмалу. Увогуле яна вадзяністая”.\nБульбу лепш за ўсё замяшчаць іншай гароднінай, рыбай і садавіной - менавіта гэтыя прадукты “чортаў яблык” выбіў з нашага рацыёну.\nШто ж датычыцца незаўважнай вайны, якую бульба вядзе супраць беларусаў, дык Іван Калядка ў яе не верыць. Аднак Алесь Пашкевіч упэўнены, што гэта тлумачыцца не толькі досведам навукоўцы. Прызнаць, што бульбаедства шкодзіць здароўю беларусаў - фактычна значыць канстатаваць неабходнасць рэфармавання сельскай гаспадаркі краіны. А гэта ўжо не проста прыгожыя тэорыі.\nБеларусь намерена активно участвовать в международных гуманитарных акциях\nЗапросы нанимателей и безработных часто не совпадают


Скарбніца талентаў | Щучинская районная газета Дзяннiца\nГлавная » Скарбніца талентаў\nЯк трапляеш у госці да гэтых дзяўчат, разумееш, што яны – людзі сапраўды творчыя. На сталах самыя розныя рэчы: тканіна, папера, бісер, дошчачкі, фарбы, ніткі ды іголкі. З кожнай, нават самай звычайнай рэчы, як аказалася, можна стварыць прыгожую цацку або сувенір, варта толькі ўключыць фантазію.\n– Калі ў адной з нас з’яўляецца ідэя, мы падхопліваем яе, дапрацоўваем, –расказвае загадчык аддзела Ірына Хвайніцкая. – У выніку атрымліваецца штосьці неверагодна прыгожае.\nДарэчы, сама Ірына – мастак. Яна піша вельмі прыгожыя карціны, размалёўвае дошчачкі, шые.\nРадуецца кіраўнік, што калектыў падабраўся вельмі дружны. У наступным годзе аддзел рамеснай дзейнасці і народнага мастацтва адзначыць сваё 20-годдзе. На працягу ўсяго гэтага часу ён аб’ядноўвае захопленых і творчых людзей, якія адраджаюць народныя традыцыі.\n– Наша мэта – захаванне і развіццё традыцыйных беларускіх рамёстваў, – гаворыць Ірына Хвайніцкая. – У нас дзейнічаюць разнастайныя гурткі, дзе спецыялісты далучаюць да творчасці хлопчыкаў і дзяўчынак. Рабяты пачынаюць з простых аплікацый, цацак, а затым пераходзяць да аб’ёмных формаў: майструюць вазы, куфэркі і іншае. Атрымліваецца прыгожа. А яшчэ ў нас ёсць музейны пакой, дзе сабраны этнаграфічны матэрыял. Яго дзверы адкрыты для наведвальнікаў. Да таго ж нашы супрацоўнікі вывучаюць і займаюцца рэканструкцыяй традыцыйнага строю, умела выкарыстоўваюць беларускі арнамент у сваёй працы.\nАбнавіўся і калектыў аддзела. На змену прафесіяналам прыйшлі не менш таленавітыя асобы. У кожнай жанчыны – сваё захапленне. Вольга Каранкевіч ведае, як працаваць з саломкай і як зрабіць сапраўдную беларускую ляльку. Яе лялькі, апранутыя ў народныя строі Панямоння, сталі сапраўднай візітоўкай на ўсіх святах. А яшчэ Вольга загадвае музейным пакоем, які зараз аднаўляецца.\nВольга Роліч майстар па саломапляценні, а яшчэ яна цудоўна пляце з лазы. Наталля Лябецкая можа вышыць любыя беларускія ўзоры і стварыць арыгінальную сувенірную прадукцыю. Таццяна Дрэчка без цяжкасці наніжа бісер і створыць з рознакаляровых шкляных нітачак казачнае дрэва. Аксана Лютастанская лепш за ўсіх разбіраецца ў кветкавым дызайне, а Таццяна Лебядзевіч на “ты” з фааміранам і тэхнікай “дэкупаж”. Нават загадчык гаспадаркі чалавек вельмі творчы! Юлія Тарас і ідэю добрую падасць, і рэалізаваць яе дапаможа.\nНа паліцах – гатовыя да продажу вырабы. Вясёлыя сабакі і каты, лялькі-беларусачкі, дрэвы з бісеру, снежныя бабы з тканіны і елачкі з нітак, падушкі і куфэрачкі… Прыгажосць!\nВырабы можна набыць, заказаць, а можна завітаць на майстра-клас і навучыцца рабіць іх самастойна. Такая паслуга таксама існуе. Некаторыя аматары мастацтва ўжо скарысталіся гэтым шанцам і наведваюць гурткі ў Васілішках і Кроньках, якія вядуць Марыя Будзько і Алена Вашчыла.\nСупрацоўнікі аддзела рамеснай дзейнасці сябруюць з народнымі ўмельцамі, ладзяць сумесныя выставы, дапамагаюць рэалізавацца, а яшчэ разам з калегамі з метадычнага кабінета займаюцца лялечным тэатрам “Батлейка”.\nСпытала я ў майстроў, ці карыстаюцца яны ідэямі з інтэрнэту. Яны шчыра прызналіся, што сочаць за новымі накірункамі ў мастацтве, захапляюцца работамі, выкананымі ў розных тэхніках.\n– Мы ніколі не капіруем тое, што бачым, – зазначыла Ірына. – Час ад часу бяром ідэю, перапрацоўваем яе і дапаўняем. У выніку агульнай працы атрымліваецца штосьці выключна новае. Зараз мы асвойваем дагэтуль не знаёмыя нам матэрыялы: пачалі працаваць з халодным фарфорам і фааміранам. Хацелася б асвойваць наша спрадвеку беларускае ганчарства, аднак, на жаль, у нас няма печы для абпалу гліны. Вось бы знайсці мецэнатаў, якія зрабілі б нам такі падарунак…\nІдэй у майстроў шмат. Свае работы яны выстаўляюць на раённых і абласных мерапрыемствах, удзельнічаюць у конкурсах. Кажуць, што людзям падабаюцца іх рукатворныя вырабы, магчыма таму, што кожны з іх зроблены з любоўю, у кожны ўкладзена часцінка душы аўтара.\nДарэчы, калі вы яшчэ не вырашылі, што падараваць вашым родным і сябрам, – завітайце ў аддзел рамеснай дзейнасці і народнага мастацтва, дзе можна набыць прыгожы сувенір або замовіць штосьці ну вельмі асаблівае. Не прапусціце і выставу елачак, якая будзе ладзіцца ажно па 14 студзеня ў РЦКіНТ.


Канвертаваць Сынгапурскі даляр (SGD) і Veritaseums (VERI) : Калькулятар абменнага курсу\nСынгапурскі даляр (SGD) і Veritaseum (VERI) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Сынгапурскі даляр і Veritaseum пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 17 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Сынгапурскі даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Veritaseum валюты па змаўчанні. Націсніце на Veritaseums або Сынгапурскі даляр канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nСінгапурскі даляр гэта валюта, у Сінгапур (С.Г., SGP). The Veritaseum гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал SGD можа быць запісаная S$, і SGD$. Сімвал VERI можа быць запісаная VERI. Сінгапурскі даляр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу сінгапурскі даляр Апошняе абнаўленне 17 верасень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Veritaseum Апошняе абнаўленне 17 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. SGD каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. VERI каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Таццяна ПРОЦЬКА, кандыдат філасофскіх навук: «На жаль, мы вярнуліся фактычна ў 1937 год» - Народная Воля\nТаццяна ПРОЦЬКА, кандыдат філасофскіх навук: «На жаль, мы вярнуліся фактычна ў 1937 год»\n07.01.2022 в 9:57\nПарадкуючы перад навагоднімі святамі ўласную бібліятэку, я дастаў з маладаступнай паліцы тоўстую кнігу пад назвай «Станаўленне савецкай таталітарнай сістэмы ў Беларусі (1917–1941 гг.)». Набыў яе даўно, але прачытаць амаль 700 старонак усё неяк рукі не даходзілі. І вось нарэшце дайшлі. Чым далей я чытаў, тым больш у мяне складвалася ўражанне, што кніга не толькі пра сталінскія часы. У ёй настолькі ўсё супадала і пераклікалася з днём сённяшнім, што я прапанаваў аўтару кнігі гісторыку Таццяне ПРОЦЬКА супольна паразважаць пра тое, чаму беларусы ніяк не развітаюцца з таталітарызмам.\n– Спадарыня Таццяна, я вашу кнігу раіў бы для прачытання ўсім суайчыннікам дзеля разумення таго, што адбываецца ў краіне. Змянілася стагоддзе, змянілася ўсё вакол нас, а сістэма ўлады засталася па сваёй сутнасці ранейшай.\n– На жаль, так. Але найперш хацелася б адзначыць, што таталітарызм – форма кіравання, якая забяспечвае дзяржаве паспяховае развіццё ў перыяд войнаў і катаклізмаў. У такія перыяды яна даволі эфектыўная. Але ў нармальных умовах – не. Таму таталітарныя рэжымы заўсёды трансфармуюцца у больш-менш дэмакратычныя, інакш руху наперад не будзе. Што адбылося ў нас? Таталітарная сістэма на ўсім абшары былога СССР развалілася, але ў Беларусі было вырашана яе пакінуць як прыклад для ўсяго свету. Была скарыстана ленінская ідэя – нэп (новая эканамічная палітыка), калі дазволена прыватнае прадпрымальніцтва, але дзяржава кантралюе буйныя прадпрыемствы. І ў Беларусі пачалі будаваць нэп.\n– Эканоміку давайце па магчымасці абмінём. Калі я чытаў вашу кнігу, то амаль на кожнай старонцы знаходзіў паралелі з днём сённяшнім. Напрыклад, роля спецслужбаў тады і цяпер.\n– Так, без спецслужбаў савецкая сістэма проста не працавала. Яны былі паўсюдна, кантралявалі ўсе сферы чалавечага жыцця. У нас пакуль што з-за змешанай эканомікі яны не дабраліся сваімі шчупальцамі на ўсе ўзроўні. А ў астатнім – усё тое самае. На жаль, мы вярнуліся фактычна ў 1937 год. Я размаўляла з людзьмі, якія за тое, што выказалі пратэст супраць фальсіфікацыі вынікаў выбараў, сядзелі на Акрэсціна, і іх там катавалі. Я проста не разумею: як у нашым сучасным грамадстве маглі вырасці людзі, якія гэта робяць? Катуюць, зневажаюць, здзекуюцца. І тут трэба мець на ўвазе адну істотную акалічнасць. Сталінская рэпрэсіўная сістэма праз пэўныя прамежкі часу самаачышчалася. Тыя, хто катаваў і расстрэльваў, і самі ўрэшце станавіліся да сценкі.\n– Паводле вашай кнігі, з 15 кіраўнікоў ГПУ 14 былі расстраляны. Хай бы начальнікі ІЧУ на Акрэсціна Яўген Шапецька і Ігар Конюх ці міністр унутраных спраў Іван Кубракоў пачыталі вашу кнігу, каб ведаць, які лёс іх, магчыма, чакае ў будучыні.\n– Шкада, але ні яны, ні іншыя, хто сёння спрычыньваецца да рэпрэсій, хутчэй за ўсё, не чыталі маю кнігу. А я ім скажу: пад рэпрэсіі ў рэшце рэшт падпадуць і тыя, хто рэпрэсаваў, гэта непазбежна. Такая заканамернасць. Усё паўтараецца, а людзі не робяць ніякай высновы з гістарычнага вопыту. І гэта жахліва.\n– А ці няма заканамернасці ў тым, што рэпрэсіўная машына коціцца-коціцца і – пераходзіць у тэрор? Згадайма вядомае выказванне: «Мы іх усіх выражам».\n– Дык у нас ужо сёння тэрор. Вы ж паглядзіце, колькі лёсаў паламаных! І забітыя ёсць. А ўспомніце біблейскі выраз: «Голас крыві крычыць з зямлі». Калі кроў пралілася, яна заўсёды будзе патрабаваць помсты. Будзе больш крыві – будзе больш і помсты. Гэта ж відавочна. І, мне здаецца, многія з тых, хто ва ўладзе, ужо зразумелі, што тэрарызаваць увесь народ у ХХІ стагоддзі і недапушчальна, і небяспечна. Магчыма, праз прыняцце новай Канстытуцыі яны спрабуюць знайсці выйсце.\n– Але ж тая Канстытуцыя, якая ёсць, не выконваецца. Чаму ж будзе выконвацца новая?\n– Пры дзейным рэжыме ніякая Канстытуцыя нас не выратуе, гэта я вам дакладна кажу. Атрымаецца, як у тым старым анекдоце: на савецкім прадпрыемстве вырашылі рабіць нешта дзеля людскога дабрабыту, але як ні стараліся, усё роўна атрымліваліся аўтаматы Калашнікава. Праводзіць рэферэндумы ці выбары пры такой сістэме ўлады – гэта проста чыніць насмешку над грамадствам. Хлусня робіцца формай існавання. І гэта няправільна, гэта не па-боску і не па-людску. Што мы зрабілі і робім, калі кавід пачаўся? Прышчапляемся. Дык вось, уся наша бяда ў тым, што мы ў свой час не атрымалі прышчэпкі ад таталітарызму. Ні ў нашых сем’ях, ні ў дзяржаўных інстытутах. Вось і маем тое, што маем.\n– Яшчэ адна паралель з 1930-мі – страх, татальная застрашанасць. Я і сам сябе лаўлю на думцы, што часта згадваю радкі Восіпа Мандэльштама: «И всю ночь напролет жду гостей дорогих, / шевеля кандалами цепочек дверных…»\n– Гэтаксама людзі ў 1930-я прыслухоўваліся, да каго ноччу прыязджалі «варанкі». Так, усе запалоханыя. Нават мае бабкі-суседкі. Калі раней людзі баяліся, што іх расстраляюць, то цяпер баяцца трапіць на 15 альбо 30 сутак і страціць працу. Праўда, сёння можна з’ехаць нейкім чынам за мяжу, а тады з’ехаць можна было толькі на ўсход, у высылку ці лагер.\n– У 1930-я ў абвінаваўчых актах нярэдка фігуравалі замахі на правадыра. Да нядаўняга часу нічога падобнага ў нас не назіралася. Але вось летась выкрыты «замах» на Лукашэнку. Без гэтага сістэма таксама не можа існаваць?\n– Так, яна патрабуе замахаў, як і рэпрэсій. Трэба, каб усё выглядала не так, што адных рэпрэсуюць, а другія балююць. Трэба паказаць, што і кіраўніцтва краіны ў небяспецы. Тады і рэпрэсіі быццам бы апраўданыя. А вазьміце так званае «шкодніцтва» – атручаныя калодзежы ў 1930-я і пацукоў у каналізацыі ў нашы часы. Пра гэта я пішу ў сваёй кнізе. Мой муж жартуе, што Лукашэнка чытае яе і ўсё робіць па ёй.\n– Нядаўна ў «Фэйсбуку» мяне ўразіў адзін допіс пад паведамленнем пра чарговы арышт. Чалавек напісаў прыкладна наступнае: не трэба было лезці на ражон, сам, маўляў вінаваты. Чаго добрага, хутка ў нас пачнуць апраўдваць рэпрэсіі.\n– І такое ўжо таксама было. У 1938 годзе ў Беларусі была праведзена апытанка з мэтай вызначыць, як людзі ставяцца да рэпрэсій. І аказалася – усе ставяцца станоўча. Старшыню калгаса правільна ўзялі, бо ён вымушаў сеяць не ў пару. Кіраўніка МТС правільна ўзялі, бо ён здзекаваўся з людзей… Разумееце, такая людская прырода. Людзі бачаць несправядлівасць, але ніяк не могуць ёй супрацьдзейнічаць. І пачынаюць самі для сябе шукаць апраўдання. Прыведзены вамі допіс – гэта праява беларускай псіхікі. Не ва ўсіх народаў можна назіраць падобнае. Такім чынам людзі самаапраўдваліся ў БССР, такім жа чынам робяць гэта і сёння.\n– У дзяржаўных кнігарнях можна пабачыць хвалебныя кнігі пра Сталіна. Зноў жа згадаем абяцанне Лукашэнкі паставіць яму помнік. Тым часам Кастрычніцкая плошча застаецца незанятай. Як вы лічыце, ці пабачым мы вяртанне Іосіфа Вісарыёнавіча на старое месца?\n– Нельга двойчы ўступіць у адну і тую ж раку. Яны ўжо спарахнелі, усе гэтыя савецкія ідалы. Што з таго, што Ленін стаіць у цэнтры Мінска? Ён абсалютна незапатрабаваны ні ўладай, ні грамадствам. А што датычыцца Сталіна, то гэта абсалютна міфалагізаваная постаць, ён стаў увасабленнем цвёрдай рукі і парадку. Таму калі людзі будуць жыць добра, яны пра таго Сталіна і не ўспомняць, а калі будуць жыць дрэнна, будуць яго ўзгадваць. Нічога не паробіш – так уладкавана свядомасць таталітарнага чалавека.\n– На пачатку 1990-х вы працавалі ў архіве КДБ, які сёння зноў недаступны для даследчыкаў. Што вас там найбольш уразіла?\n– Тое, як паводзілі сябе людзі – і ахвяры, і каты. Вельмі складана, амаль немагчыма застацца чалавекам ва ўмовах катаванняў. І людзі нагаворвалі адзін на аднаго. Адзін чалавек назваў 150 сваіх «саўдзельнікаў», болей проста прозвішчаў успомніць не мог… Вось якраз межы чалавечай слабасці і межы чалавечай сілы мяне і ўразілі. А яшчэ калі прачытала, якія паказанні на Янку Купалу давала Паўліна Мядзёлка.\n– Дык можа, паказанні тыя таксама былі атрыманы пад катаваннямі?\n– Не, яна пісала іх добраахвотна, паколькі была завербавана ГПУ яшчэ ў 1926-м годзе і мела заданне сачыць за Купалам. Самае цікавае, што Купала, сыходзячы з яе паказанняў, пра гэта ведаў. Мядзёлка пісала, што Купала, калі яна задае яму палітычныя пытанні, раіць чытаць газеты… А якія ўспаміны яна пра той час пакінула? Проста брыдка чытаць.\n– Але ўспаміны тыя, «Сцежкамі жыцця», нядаўна былі перавыдадзены. Апрача іх Мядзёлка – станоўчая гераіня ўсіх твораў пра Купалу ва ўсіх жанрах. Нават у нядаўна знятым мастацкім фільме Уладзіміра Янкоўскага «Купала» (ён забаронены да паказу) Мядзёлка – вялікае каханне і натхняльніца паэта.\n– Пра сапраўдную ролю Мядзёлкі ведала і Уладзіслава Францаўна – жонка Купалы. Дарэчы, мая маці была з ёю знаёмая, мы жылі непадалёк… А вазьміце сённяшнюю сітуацыю з Купалаўскім тэатрам. Я на 200 адсоткаў упэўнена, што некаторыя з тых акцёраў, якія засталіся ў тэатры, пісалі даносы на тых, хто сышоў. На 200 адсоткаў! А Няфёдава, цяперашняя кіраўніца тэатра, – ці не падобна яна нечым на Мядзёлку? Думаю, Пінігін ведаў, штó яна з сябе ўяўляе як акцёрка, але вымушаны быў трымаць у трупе. Вось і датрымаў – спатрэбілася ў пэўнай сітуацыі.\n– Мне здаецца, што вельмі дзейснай прышчэпкай ад таталітарызму было б якраз адкрыццё спецархіваў і апублічванне тых, хто пісаў даносы. Помніцца, Станіслаў Шушкевіч гаварыў, што ён быў супраць адкрыцця, бо гэта справакавала б варажнечу ў грамадстве, ледзь не грамадзянскую вайну. А якая ваша думка на гэты конт?\n– Ніякай вайны не пачалося б. І, канешне ж, варта і трэба было гэта зрабіць. Было б відно, хто стукаў. Той нарыў не быў ускрыты, гніў і датрываў да нашага часу. І паглядзіце – даносчыкі сёння зноў запатрабаваны. Неабходна было адкрыць архівы, гэта значна аздаравіла б грамадства. Прывяду вам прыклад з гісторыі нашай сям’і. Калі я паглядзела справу сястры маёй бабулі, то даведалася, што мой дзядуля, калі яе ўзялі, паведаміў органам: маўляў, можа, яна і шпіёніла, можа, і была завербавана польскім консулам… І тады мне стала сёе-тое зразумела. Пачалася вайна, але бабуля не захацела ехаць з мужам у Магілёў, куды яго прызначылі. Пасля вайны ён да сям’і не вярнуўся, і ніхто яго не шукаў.\n– Увесь мінулы год беларусы з’язджалі за мяжу. Хутчэй за ўсё, гэты працэс не спыніцца і сёлета. Вы – тут. Якія ў вас аргументы на тое, каб заставацца ў Беларусі?\n– Ёсць два ўзроўні ўспрымання эміграцыі. На ўзроўні чалавечага жыцця рашэнне з’ехаць правільнае. Паколькі жыццё адзінае, унікальнае, кароткае, і губіць яго не варта. Нашы людзі за мяжой рэалізуюцца як асобы, яны самі (ці іх дзеці) будуць там шчаслівыя. А вось на ўзроўні грамадства эміграцыя найлепшых людзей – гэта вялікая страта, гэта бяда. Магчыма, яна сёння не вельмі адчувальная, мы адчуем яе напоўніцу праз гадоў дзесяць. Бо з’язджаюць людзі сапраўды ўнікальныя: дактары, айцішнікі, навукоўцы… І яны сябе знойдуць дзе заўгодна, хоць бы ў ЗША. Дарэчы, мае дзве дачкі жывуць там. Я прыязджаю да іх і жыву, як у раі. І яны мне кажуць: «Мама, заставайся! Ні ў чым не будзеш мець патрэбы». А я ўсё роўна вяртаюся, мяне сюды цягне. Бо насамрэч мне камфортна толькі ў Беларусі, тут, дзе дзесяць пакаленняў маіх продкаў у зямлі ляжаць. На жаль, гэтай цягі ўжо няма ў нашых дзяцей.\n– Што б вы параілі тым, хто сёння вагаецца, хто не прыняў рашэння – з’язджаць ці заставацца?\n– Я не хачу даваць ніякіх парадаў. Хачу сказаць толькі вось што. Савецкі чалавек як меркаваў? «За мяне Сталін думае, за мяне партыя вырашае, за мяне мама з татам адказваюць». І гэтак да самай пенсіі. Але так не павінна быць. Навучыцеся самі вырашаць свой лёс і несці адказнасць за свае рашэнні. А тым, хто застаўся, я хачу сказаць: калі вы паспрабуеце тут нешта змяніць, я вам усё жыццё буду ўдзячная. Бо я хачу жыць і памерці тут, і каб мяне тут пахавалі. Так, беларусы нідзе не прападуць. Але найбольш патрэбны яны толькі ў Беларусі. І кожны чалавек павінен сам вырашыць, што для яго больш важнае – уласнае шчасце ці шчасце яго краіны, якая перажывае не лепшыя часы.\nПублікацыя з № 2 газеты “Народная Воля”. Падпісацца на газету\nСяргей Далідовіч: «За што юную спартсменку пазбаўляюць права займацца спортам у сваёй краіне?»\nНе стала Адама Мальдзіса


Рэчавыя доказы па "справе патрыётаў"\nНа гэтую акалічнасць звяртае ўвагу і юрыст праваабарончага цэнтру «Вясна» Валянцін Стэфановіч:\n21 – 22 сакавіка спецслужбы затрымалі 17 асобаў, якім прад’явілі абвінавачванне паводле артыкулу «Рыхтаванне да ўдзелу ў масавых закалотах». У выніку «справу аб масавых закалотах» раздзьмулі да 35 фігурантаў (па іншых звестках, да 32-х). Арышты пачаліся пасля заявы Лукашэнкі, якая прагучала 21 сакавіка на магілёўскім прадпрыемстве «Кронаспан», што затрыманыя баевікі са зброяй, якія правакавалі масавыя беспарадкі. А «лагерам баевікоў» аказаўся афіцыйна зарэгістраваным лагерам «Патрыёт» пад Асіповічамі.\nЧым «Советская Беларусь» «узброіла» Белы легіён: аналізуем «фотадоказы»\nПа «справе патрыётаў» праходзілі 35 асобаў, усе яны ад пачатку затрымаліся па абвінавачванні ў рыхтаванні масавых закалотаў. Пасля частцы фігурантаў прад’явілі новае абвінавачанне – у стварэнні незаконнага ўзброенага фармавання». Цяпер за кратамі застаюцца 14 асобаў, якія, мяркуючы па ўсіх, абвінавачваюцца адразу па двух артыкулах.


MNKLT. Уладзіслаў Ахроменка\nПісаў у вострасюжэтных, камэрцыйна запатрабаваных жанрах: дэтэктыў, трылер, альтэрнатыўная гісторыя. Разам з Максімам Клімковічам зьяўляецца адным з распачынальнікаў у Беларусі жанра кінарамана. Апавяданьні, навэлы, эсэ друкаваліся ў калектыўных зборніках, альманахах і часопісах. Перакладзены на ўкраінскую, чэскую, расейскую і польскую мовы. Пад шматлікімі псэўданімамі выдаў блізка дзьвюх соцен арыгінальных т.з. камэрцыйных раманаў на расейскай мове, некаторыя зь іх экранізаваныя.\nНясвiжская крыза (працяг)\nНад Нясвіжам распаўзалася бясконцая шызая хмара. Вадзяная завісь шчыльна запаўняла прастору між зямлёю і небам, фарбавала ў шэрань апусцелыя вуліцы. Сыры вецер лапатаў кумачовай расцяжкай «Дагонім і перагонім Амерыку!», нацягнутай між дамамі на Ленінскай.\nМаладжавы дзядзька з абліччам местачковага настаўніка пільна аглядаў фасад двухпавярховіка, размытага дажджом. У вуглавым верхнім акне цьмяна зелянеў фікус, якога яшчэ паўгадзіны таму не было.\n— Сцёпа на месцы. Бач, сігналізуе, што ўжо можна ў госці, — абвесціў ён вынікі агляду спадарожніку, што стаяў за спінай.\nСпадарожнік прыўзняўся на дыбачкі, прыгладзіў вузкай інфантыльнай далонькай мокрыя кудлы і нервова пачухаў кволую, бы ў маладога папа, бародку.\n— Мінулым разам Сцяпан самавар у акно выстаўляў, — прыгадаў ён прыдушаным фальцэтам. — А цяпер чамусь вечназялёную расліну. Нешта тут, Іосіф, не тое!\n— Усё слушна, хлопча. Умоўныя знакі трэба мяняць. Закон канспірацыі. І ўвогуле, Фіма, перастань называць мяне Іосіфам, як людарэза Сталіна! Звяртайся да мяне па-наску, па-беларуску: дзядзька Язэп.\n— То і ты не называй мяне больш Фімам! — паказальна абурыўся суразмоўца. — У мяне ёсць прыгожае рускае імя Епіфаній. А Фімамі, Хаімамі і Абрашамі хай розныя пархатыя называюцца!\nДождж злітна шчоўкаў у бліскучых лістах. Глянцавы асфальт дыміўся вадзяным пылам. Язэп з Епіфаніем шпарка праскокалі праз калюжыны да пад’езда, затупацелі па сходах, страсанулі кроплі перад камунальнымі дзвярыма.