Увесну пісьменнікі краіны наведаюць Брэсцкую і Віцебскую вобласці\nОпубликовано: 17.01.2013 19:38:44\nВандроўкі па рэгіёнах рэспублікі, якія адбыліся ў мінулым годзе, Годзе кнігі, натхнілі сучасных майстроў слова на новыя творы. У адной кнізе будуць сабраны нарысы, вершы, паэмы, эсэ.\nАб гэтым на прэс-канферэнцыі ў Нацыянальным прэс-цэнтры паведаміў першы сакратар Саюза пісьменнікаў Беларусі Генадзь ПАШКОЎ\n— Мы былі душэўна ўсцешаныя ўвогуле ўсімі тымі мерапрыемствамі і акцыямі, якія ладзіліся ў Год кнігі, — сказаў Генадзь Пашкоў. — Дарэчы, апошняя акцыя Года кнігі, што праходзіла ў снежні, увогуле зрабіла крок і ў гэты год. Нашы пісьменнікі творчымі «брыгадамі» разам з кніжнымі гандлярамі выязджалі ў раёны Беларусі на міні-аўтограф-сесіі, каб яшчэ раз звярнуць увагу на кнігу. Не сакрэт, што ў Беларусі летась выдадзена найменняў кніг больш, чым у мінулыя гады. І тут для нас на першым месцы былі маладыя аўтары, якім мы далі магчымасць выпусціць сваю першую кнігу. Многія з іх чакалі выхаду свайго першага зборніка не адзін год. Такіх маладых аўтараў 166 — і ўсе надрукаваліся пад адной вокладкай «Маладая Беларусь».\nСёння ў нашай краіне выдавецкай справай займаецца каля 700 суб’ектаў гаспадарання. На жаль, не ўсе зарэгістраваныя структуры аднолькава актыўна ўдзельнічаюць у кнігавыдавецкім бізнесе, бо значную частку складаюць дробныя прадпрыемствы і ўстановы, для якіх выдавецкая справа, прама скажам, не асноўная. Найбуйнейшым у краіне па аб’ёмах вытворчасці застаецца прыватнае выдавецтва «Харвест», якое працуе сумесна з расійскімі партнёрамі (1848 назваў у 2011 годзе).\nУ 2012 годзе, у адпаведнасці з даручэннем кіраўніка дзяржавы, у план выпуску сацыяльна значнай літаратуры ўпершыню за апошнія 10 гадоў былі ўключаны 11 найменняў літаратурна-мастацкіх твораў беларускіх аўтараў дзеля мэтавай пастаўкі ў публічныя бібліятэкі. Рыхтуюцца спісы падобных выданняў і на 2013 год.


Пераказ Гаспадыніны памагатыя на беларускай мове | Кароткі змест\nЛюдзі кажуць, што ў добрай гаспадыні сто рук, але спраў яшчэ больш. А каб стол у хаце быў заўсёды багаты, без верных памагатых на кухні руплівай гаспадыні ніяк не абысціся.\nВозьмем, напрыклад, звычайны гаршчок. Сам ён круглы, бакі пукатыя, як надзьмутыя шчокі. Набярэ круп – і ў печ, на агонь. Можна нават пачуць, як гаршчок, варачы кашу, ціха спявае ў печы. Горача яму там, але гаршчок гліняны, таму гатовы самую моцную спёку вытрываць.\nГарлач таксама гліняны. I бакі ў яго пукатыя. Стоячы побач з гаршком на кухоннай паліцы, ён ганарыцца, што вышэйшы за яго, але нікому не прызнаецца, што сам надта баязлівы. Ніколі не пагодзіцца гарлач лезці ў гарачую печ, як гаршчок. Лепш ужо на холадзе будзе мерзнуць. Таму ў гарлач гаспадыня звычайна налівае малако, якое, як вядома, таксама больш холад любіць, чым цяпло.\nЗ ахвотай бярэцца насіць у сабе малако яшчэ адзін гаспадынін памагаты – збан. Знешне ён нагадвае гарлач, бо такі ж цыбаты і пукаты. Але збан мае ручку, вушка і дзюбку, каб лягчэй было наліваць у іншы посуд малако ці яшчэ якую-небудзь вадкасць.\nГляк вельмі пакрыўдзіцца, калі пра яго тут не згадаць, бо лічыць сябе дужа важнай фігурай на кухні. Гляк бывае і круглы, і даўгаваты, з дзюбкай і без дзюбкі, з адной або дзвюма ручкамі. Усё ганяецца за модай, хоча глядзецца франтам сярод іншых пасудзін на кухні. Але ж прыгажосць, вядома, не галоўная яго вартасць. Справа ў тым, што гляк мае вузкае кароткае горла, дзякуючы якому любую вадкасць – ваду, хлебны квас, морс ці алей – можа не толькі захоўваць, але, не баючыся разліць, перавозіць з месца на месца.\nНекалі амаль у кожнай вясковай хаце мелася ступа – пасудзіна, у якой таўклі што-небудзь. Каб зрабіць яе, патрэбен быў кавалак тоўстага ствала дрэва, найлепш дуба ці граба. У ствале выдзёўбвалі або выпальвалі глыбокае "гняздзечка". Пасля ў яго засыпалі зерне і таўклі таўкачом – спецыяльнай кароткай палкай з круглым канцом. Гэта рабілі, каб ад зерня аддзялілася шалупінне. Таўклі ў ступе і крупы. А вось каб ад круп аддзяліць шалупінне, іх пасля прасявалі на рэшаце – густой сетцы, нацягнутай на шырокі абруч. Хоць рэшата ўсё на дзірках, але без яго гаспадыні нялёгка было б.\nЧасам дбайныя гаспадары выдзёўбвалі і кадушкі – спецыяльныя пасудзіны, у якіх захоўвалася квашаная капуста альбо салёныя агуркі, грыбы ці квас. Але "гняздзечка" ў кадушцы звычайна было большае, чым у ступе. А такое няпроста было выдзеўбці, таму часцей кадушкі рабіліся з дошак, якія называліся клёпкамі. Гэта вельмі тонкая работа: дошкі трэба так падагнаць адну да адной, каб праз шчыліны паміж імі не прасочвалася вадкасць.\nКубелец, можна сказаць, самы блізкі сваяк кадушкі. Абое яны драўляныя і дужа падобныя. Праўда, у кубельца зверху тырчаць вушкі, а яшчэ ён любіць насіць "капялюшык" – накрыўку. Здымеш "капялюшык", а пад ім – смачнае духмянае сала, якое так любяць беларусы.


2 Царств, глава 11, Синодальный\n2 Царств, глава 11\nІ пайшоў, і прыйшоў, і расказаў Давіду пра ўвесь ход бітвы.\n1 Праз год, у той час, калі выходзяць цары ў паходы, Давід паслаў Ёава і слуг сваіх зь ім і ўсіх Ізраільцянаў; і яны разьбілі Аманіцянаў і аблажылі Раву; а Давід заставаўся ў Ерусаліме.\n2 Аднаго разу падвечар Давід, устаўшы з пасьцелі, прагульваўся на даху царскага дома і ўбачыў з даху жанчыну, якая купалася; а тая жанчына была вельмі прыгожая.\n3 І паслаў Давід разьведаць, хто гэтая жанчына? І сказалі яму: гэта Вірсавія, дачка Эліяма, жонка Урыі Хэтэяніна.\n4 Давід паслаў слуг узяць яе; і яна прыйшла да яго, і ён спаў зь ёю. А калі яна ачысьцілася ад нячыстасьці сваёй, вярнулася ў дом свой.\n5 Жанчына гэтая зацяжарыла і паслала абвясьціць пра гэта Давіду, кажучы: я цяжарная.\n6 І паслаў Давід сказаць Ёаву: прыйшлі да мяне Урыю Хэтэяніна. І паслаў Ёаў Урыю да Давіда.\n7 І прыйшоў да яго Урыя, распытаў яго Давід пра становішча Ёава і пра становішча народу і пра ход вайны.\n8 І сказаў Давід Урыю: ідзі дамоў і абмый ногі свае. І выйшаў Урыя з Дома царскага, а сьледам за ім панесьлі і царскія стравы.\n9 Але Урыя спаў каля брамы царскага дома з усімі слугамі свайго гаспадара і не пайшоў у свой дом.\n10 І данесьлі Давіду, кажучы: не пайшоў Урыя ў дом свой. І сказаў Давід Урыю: вось ты прыйшоў з дарогі; чаму ж не пайшоў ты ў дом свой?\n11 І сказаў Урыя Давіду: каўчэг і Ізраіль і Юда ў намётах, і гаспадар мой Ёаў і рабы гаспадара майго ў полі, а я ўвайшоў бы дом свой есьці і піць і спаць са сваёю жонкаю! прысягаю тваім жыцьцём і жыцьцём душы тваёй, гэтага я не зраблю.\n12 І сказаў Давід Урыю: застанься тут і на гэты дзень, а заўтра я адпушчу цябе. І застаўся Урыя ў Ерусаліме на гэты дзень да заўтра.\n13 І запрасіў яго Давід, і еў Урыя перад ім і піў, і напаіў яго Давід. Але ўвечары прыйшоў Урыя спаць на пасьцель сваю з рабамі гаспадара свайго, а ў свой дом не пайшоў.\n14 Раніцай Давід напісаў пісьмо Ёаву і паслаў яго з Урыем.\n15 У пісьме ён напісаў так: пастаўце Урыю там, дзе самая моцная бітва, і адступеце ад яго, каб ён быў забіты і памёр.\n16 Таму, калі Ёаў аблажыў горад, дык паставіў ён Урыю на такім месцы, пра якое ведаў, што там храбрыя людзі.\n17 Выйшлі людзі з горада і біліся зь Ёавам, і загінула некалькі з народу, са слуг Давідавых; быў забіты таксама і Урыя Хэтэянін.\n18 І паслаў Ёаў данесьці Давіду пра ўвесь ход бітвы.\n19 І загадаў пасланаму, кажучы: калі ты раскажаш цару пра ўвесь ход бітвы\n20 і ўбачыш, што цар разгневаецца і скажа табе: «навошта вы так блізка падыходзілі да горада біцца? хіба вы ня ведалі, што са сьцяны будуць кідаць на вас?\n21 хто забіў Авімэлэха, сына Еравалавага? ці не жанчына кінула на яго са сьцяны абломак жарона і забіла яго, і ён памёр у Тэвэцы? навошта ж вы блізка падыходзілі да сьцяны?» і тады ты скажы: «і раб твой Урыя Хэтэянін таксама забіты і памёр».\n22 І пайшоў, і прыйшоў, і расказаў Давіду пра ўвесь ход бітвы.\n23 Тады пасланы сказаў Давіду: адольвалі нас тыя людзі і выйшлі да нас у поле, і мы перасьледавалі іх да ўваходу ў браму;\n24 тады стралялі стралкі са сьцяны па рабах тваіх, і памерлі некаторыя з рабоў цара; памёр таксама і раб твой Урыя Хэтэянін.\n25 Тады сказаў Давід пасланаму: так скажы Ёаву: хай не бянтэжыць цябе гэтая справа, бо меч пажырае часам таго, часам гэтага; узмацні вайну супроць горада і разбуры яго. Так падбадзёры яго.\n26 І пачула жонка Урыі, што памёр Урыя, муж яе, і плакала па мужы сваім.\n27 Калі скончыўся час плачу, Давід паслаў і ўзяў яе ў дом свой, і яна зрабілася жонкаю ягонаю і нарадзіла яму сына. І быў гэты ўчынак, які ўчыніў Давід, благім у вачах Госпада.


04 красавік 2008, 09:29\nУ гарадзенскім аэрапорце “Абухава” карэспандэнту “Свабоды” паведамілі, што начным рэйсам у Іран быў адпраўлены груз ялавічыны. Перад тым, як забраць яе, на гарадзенскім мясакамбінаце пабываў мула Джафар аль-Хусэйні, які правёў малітву аб ачышчэньні мяса для мусульманскага рынку.\nДля гарадзенскага мясакамбінату прапанова пастаўляць ялавічыну ў няблізкі Іран была нечаканай. Выклікала зьдзіўленьне, што яе будуць дастаўляць авіярэйсам. Але аказалася: паліва ў іранцаў таннае, і самалёт яны выкарысталі свой. Прычым гэтая краіна дагэтуль імпартавала мяса ўвогуле з далёкай Лацінскай Амэрыкі.\nМясакамбінат у Горадні наведала цэлая група іранскіх спэцыялістаў. З мулой Джафарам аль-Хусэйні гутарыла ў цэху праз перакладчыка журналістка Іна Максімчык. Яе ўразіла тая акалічнасьць, што ён там з компасам у руках вызначаў, дзе знаходзіцца ўсход. Навошта?\nТушы ўзьнімаюць на канвэер галавой на ўсход, ва ўсякім разе яны вешаюць так, каб туша арыентавалася на ўсход\n“Тушы ўзьнімаюць на канвэер галавой на ўсход, ва ўсякім разе яны вешаюць так, каб туша арыентавалася на ўсход. Там стаялі спэцыялісты і ён з гэтым компасам хадзіў, каб у патрэбным накірунку вешалі гэтыя тушы”.\nРэч у тым, што іранцы не ўжываюць сьвініну, толькі ялавічыну. Чаму яны выбралі менавіта гарадзенскі мясакамбінат?\nМаксімчык: “Яны выбралі яго таму, што тут была рэканструкцыя і яно цяпер адно з самых сучасных прадпрыемстваў, там выконваюцца ўсе патрабаваньні, ёсьць міжнародныя сэртыфікаты. Яны сказалі: нам патрэбны міжнародны стандарт”.\nМы папрасілі пракамэнтаваць падзею аглядальніка тыднёвіка “Белорусы и рынок” Канстанціна Скуратовіча.\nЗ эканамічнага пункту гледжаньня гэта нонсэнс. Няма ў нас магчымасьці, мы б ужо даўно завалілі ўвесь белы сьвет беларускім мясам\n“Калі з эканамічнага боку, то я ня ведаю, што тут камэнтаваць. Таму што, калі браць стан нашай жывёлагадоўлі і экспартны патэнцыял перапрацоўчай прамысловасьці, то ён вельмі невысокі. Зразумела, мы зараз можам прадаваць, але ў нас вытворчасьць не такая вялікая, каб гэта рабіць стабільна, з ростам, пастаянна. Таму што ў нас пустыя паліцы застануцца”.\nКанстанцін Скуратовіч працягвае:\n“А што я бачу? Ну, гэта, мусіць, нейкая палітычная дэманстрацыя, як кажуць габрэі — нешта кашэрнае, зь нечым зьвязанае, самалётамі Іран жа не накорміш, тым больш беларускай ялавічынай. З эканамічнага пункту гледжаньня гэта нонсэнс. Няма ў нас магчымасьці, мы б ужо даўно завалілі ўвесь белы сьвет беларускім мясам, як тыя бразыльцы ці аргентынцы, каб была такая магчымасьць. У нас няма патэнцыялу. А як патлумачыць гэты канкрэтны выпадак, ну я ня ведаю”.


МАРЫНА НАПРУШКІНА: МЫ НЕ ВЕДАЕМ АДНО ПРА АДНАГО | pARTisan — cучасная беларуская культура | contemporary belarusian culture\nАўтар: Таня Арцімовіч, 22/09/2014 | ДЫСКУРС інтэрв'ю Культ Актыў\nМАРЫНА НАПРУШКІНА: МЫ НЕ ВЕДАЕМ АДНО ПРА АДНАГО\nМарыну Напрушкіну, беларускую мастачку, якая ўжо колькі гадоў жыве і працуе ў Берліне, ведаюць у Беларусі ў першую чаргу па яе праектах «Офіс антыпрапаганды», а таксама па некалькіх працах, якія былі прадстаўленыя ў праектах «Радыус нуля» (Менск, 2012), «На Захад ад Усходу» (Менск, 2012), «Менск: (Рэ)канструкцыя» (Менск, 2013).\nАле мала хто ведае, што год таму Марына выступіла ініцыятарам кампаніі Neue Nachbarschaft // Moabit (Новае суседства // Моабіт* (*назва раёна ў Берліне), якая на грамадскіх пачатках працуе з бежанцамі і абараняе іх правы. Гэта не арт-праект, не даследаванне з мэтаю выставы, але — грамадзянскі жэст, які патрэбны, магчыма, у першую чаргу тым, хто яго здзяйсняе. Тым не менш, гэтая ініцыятыва — яшчэ адзін прыклад таго, як межы мастацтва сёння становяцца ўсё больш і больш размытымі. Рэчаіснасць ставіць перад мастакамі новыя задачы і фармулюе пытанні, адказ на якія можа палягаць зусім не ў звычайнай сістэме арт-каардынат.\nПра гісторыю ініцыятывы, яе дзейнасць, вынікі і перспектывы распавядае МАРЫНА НАПРУШКІНА.\nNeue Nachbarschaft // Moabit, заняткі з дзецьмі\nМарына Напрушкіна: Усё пачалося з таго, што я трапіла на суд па справе бежанцаў. Мне стала цікава, як у Германіі ў прынцыпе працуе судовая сістэма па гэтых пытаннях. Па правілах бежанцы спачатку падаюць заяву на наданне ім палітычнага прытулку ў Нямеччыне. Працэдура гэтая вельмі доўгая, справы могуць разглядацца гадамі, пакуль яны атрымаюць пэўны статус. Калі Федэральнае ведамства Германіі (BAMF) адмаўляе ім, людзі маюць магчымасць падаць абвяржэнне ў суд. Судовыя паседжанні, у асноўным, адкрытыя, іх можна наведваць. Я стала пастаянна прыходзіць туды, слухаць і рабіць замалёўкі, таму што гэта адзіная магчымасць распавесці пра тое, што там адбываецца (на судах забаронена фатаграфаваць і запісваць). З гэтага паўстала «Бібліятэка для бежанцаў» (The Refugees’ Library ), мэта якой прыцягнуць увагу грамадскасці да тэмы міграцыйнай палітыкі Германіі і Еўразвязу. Гэта калабаратыўны праект. Шмат людзей працуюць над перакладамі сшыткаў на розныя мовы. Мы спадзяемся, што бібліятэкі будуць у першую чаргу запатрабаваныя самімі бежанцамі і дапамогуць ім рыхтавацца да ўласных працэсаў.\nМяне адразу ўразіла тое, з чым мігрантам — суіскальнікам на від на жыхарства — даводзіцца сутыкацца. Так, ад моманту іх прыбыцця ў краіну да суда часам праходзіць 3–4 гады, і па заканадаўстве ў гэты перыяд яны не могуць афіцыйна ўладкавацца на працу і вучыцца ў ВНУ.\nІ ў мяне ўзнікла пытанне: а чым яны займаюцца ўвесь гэты час? Хоць, зразумела, за гэтыя 4 гады чакання можна было адаптавацца і знайсці працу.\nА летась у Германіі быў велізарны прыток бежанцаў: лічбы амаль тыя ж, як і ў рэкордным 1994-ым. Таму з’явілася шмат новых інтэрнатаў для бежанцаў, адно з іх адкрылася таксама недалёка ад мяне, на суседняй вуліцы. На дзіцячую пляцоўку, куды я хаджу са сваім дзіцём, прыходзілі і чачэнскія маці з дзецьмі з інтэрната, мы пазнаёміліся. Так я трапіла ў інтэрнат. Потым звярнулася да мясцовай адміністрацыі ў інтэрнаце і папрасіла памяшканне для студыі выяўленчага мастацтва. У інтэрнаце пражывала каля 100 дзяцей, у іх не было выхавальніка, яны былі самі па сабе. Я арганізавала студыю, але потым зразумела, што мне адной не па сілах справіцца з гэтай задачай. Прыходзіла да 40 дзяцей кожны дзень, потым сталі прыходзіць бацькі са сваімі праблемамі. Я стала прапаноўваць знаёмым далучыцца. Так з’явілася ініцыятыва «Новае суседства // Моабіт». Зараз мы працуем ужо год, і нас больш за 100 чалавек, з якіх каля 50 актыўных.\nIntegrationsküche / Інтэграцыйная кухня\nБольш за 2 месяцы мы працавалі ў будынку інтэрната — арганізавалі пяцідзённую праграму для дзяцей: дыскатэку для дзяцей, кінапаказы, спартыўную студыю. Потым арганізавалі моўныя курсы для дарослых і таксама дапамагалі сем’ям звяртацца ў міністэрства, да адвакатаў, лекараў. Трапляючы ў чужую краіну, без валодання мовай, людзі сутыкаюцца з вялізнымі цяжкасцямі. Літаральна ўсё становіцца праблемай. Многія бежанцы знаходзяцца ў стане афекта пасля перажытага, ім вельмі складана арыентавацца ў Германіі. Складана сабе ўявіць, праз што людзям даводзіцца праходзіць.\nПраблемы бежанцаў толькі цяпер становяцца грамадскай тэмай. Зараз шмат пра гэта пішуць. Шмат спрэчак ідзе вакол змянення заканадаўства. Правыя, кансерватыўныя партыі хочуць зрабіць больш жорсткім заканадаўства для бежанцаў, паменшыць выплаты, ускладніць працэдуру атрымання прытулку. Грамадскія арганізацыі і партыі левых наадварот змагаюцца за адмену забароны на перасоўванне і за дазвол на працоўную дзейнасць для бежанцаў.\n— Вы працуеце як афіцыйная арганізацыя?\nМ. Н.: Не, мы не зарэгістраваныя як нейкае аб’яднанне, таму што гэта звязана з бюракратыяй. З аднаго боку, гэта дало б нам нейкія перавагі, мы змаглі б, напрыклад, афіцыйна збіраць ахвяраванні. Але, з іншага боку, такім чынам мы б упісаліся ў сістэму, а мы гэтага не хочам. Я ў прынцыпе не хачу рабіць арганізацыю, гэта, хутчэй, грамадзянская ініцыятыва.\nЁсць праблема, і мы вакол гэтай праблемы аб’ядналіся і нешта робім. Калі яна знікне, адпадзе неабходнасць нашых дзеянняў.\n— Гэтая дзейнасць для цябе — праект мастачкі ці ўсё ж грамадзянская ініцыятыва? Ці размяжоўваеш ты сама для сябе гэтыя плоскасці?\nМ. Н.: Свядома я не аддзяляю сваю мастацкую дзейнасць і гэтую працу. Але зараз мне складана ўпісаць гэта ў якую-небудзь арт-сістэму. Гэта не праект для выставы, а доўгатэрміновая дзейнасць. Хоць пачаць ініцыятыву мне дапамог Württembergischer Kunstverein (Stuttgart). У мяне быў бюджэт на праект у межах іх праграмы, і я прапанавала, груба кажучы, выдаткаваць гэтыя грошы на яблыкі і на фарбы для дзяцей. Яны пагадзіліся.\nТо бок зараз я не думаю пра нейкія арт-перспектывы гэтай дзейнасці. Ёсць шмат ідэй, звязаных з мастацтвам, як гэта можна выкарыстаць у працы з людзьмі ў межах ініцыятывы. Аднак пакуль асноўная праца — арганізацыйная, якая для мяне таксама з’яўляецца вельмі крэатыўнай.\n— На сайце праекта нідзе не пазначана, што за людзі за ім стаяць. Здагадацца, што ты маеш да гэтага дачыненне, можна толькі па кнігах з судоў, дзе пазнаецца твой стыль. Такая ананімнасць свядомая?\nМ. Н.: Ініцыятаркай год таму, так, выступіла я, і асноўная праца ляжыць таксама на мне. Але з самага пачатку было важна стварыць такую структуру, якая працавала б сама па сабе. У гэтай працы мне былі цікавыя два моманты: з аднаго боку, праца з бежанцамі, а з іншага, паспрабаваць арганізаваць такую ініцыятыву, зрабіць так, каб гэта дзейнічала, каб прыходзілі людзі, маглі далучацца на любым узроўні, каб ініцыятыва працавала без лідараў. Мы свядома пазбягаем персаналізацыі. Людзі працуюць абсалютна на валанцёрскіх пачатках. Хтосьці можа прыходзіць часцей, хтосьці раз на тыдзень − хто як можа. Кожны і кожная ўносяць свае веды і час у агульную працу. Мы ўжо шмат чаго дасягнулі.\nДумаю, што мы, сапраўды, змяняем настрой у раёне: людзі сталі заўважаць бежанцаў, прыходзяць да нас у ініцыятыву, дапамагаць.\nУ нас няма спонсараў, мы не хочам, каб нас выкарыстоўвалі ў межах нейкіх камерцыйных кампаній ці палітычных партыйных праграм. Адзін са спосабаў атрымаць прыбытак — гэта барахолка, якую мы рэгулярна ладзім і з якой збіраем грошы на патрэбы бежанцаў. Мы таксама стараемся ўмацоўваць сувязі ў раёне, таму шукаем апекуноў, напрыклад, каб аплаціць заняткі дзяцей спортам.\nПлакат да праекту «Бібліятэка для бежанцаў»\n— А як арганізаваная, як працуе валанцёрская група?\nМ. Н.: Як я казала, ёсць вялікая група валанцёраў, меншую частку складаюць асноўныя актывісты. Ёсць падгрупы, якія займаюцца асобнымі невялікімі праектамі ў межах ініцыятывы і самаарганізоўваюцца. Пяць разоў на тыдзень у нас адбываюцца заняткі з дзецьмі і дарослымі. Раз у тыдзень сустракаюцца агульная група і падгрупы для абмеркавання розных пытанняў. Напрыклад, ёсць група, якая займаецца суправаджэннем бежанцаў у прававых і бюракратычных пытаннях. У гэтай групе шмат студэнтаў, якія вывучаюць юрыспрудэнцыю, для іх гэта добрая магчымасць набыць практычныя веды. Яны сустракаюцца, размяркоўваюць заданні, шэфства над сем’ямі, якім трэба вырашыць пытанні з адвакатам, атрыманнем дазволу на школу, з грашовай дапамогай, дзіцячым садком.\nШто тычыцца моўных курсаў, на жаль, жанчыны мала прымаюць удзел у іх, хоць многія з іх не ўмеюць чытаць і пісаць. Часта гэта шматдзетныя маці, якія ўвогуле не вучыліся ў школах, таму што няма з кім пакінуць дзяцей. Жанчынам найболей складана, яны вымушаныя ўвесь час працаваць. Часам губляешся, не ведаючы, як ім дапамагчы, як падтрымаць. Тут гендарная тэматыка адна з найцэнтральных для мяне, не ведаеш, як прымяніць тэорыю на практыцы.\n— А ці ў аднолькавых умовах праходзяць суды на мужчынамі і жанчынамі?\nМ. Н.: Фармальна, так. Але і тут жанчынам больш складана, асабліва ў атрыманні прытулку. Часта жанчыны больш уразлівыя перад судом. І справа не ў эмоцыях. На такіх судах мужчыны плачуць не радзей за жанчын. Але жанчынам больш складана перад судом апісваць тое, што адбылося з імі, асабліва ў выпадках сексуальнага гвалту альбо пагрозы дзецям. Часта мужчыны не дзеляцца з жанчынамі «сваімі мужчынскімі справамі».\nЖанчынам больш складана аргументаваць і называць дакладныя факты, каб пераканаць суддзяў у праўдзівасці сваёй жыццёвай гісторыі.\nА менавіта гэта робіць уплыў на вынік працэсу. Таму цяпер мяне больш цікавяць суды з удзелам жанчын.\n— З якою матывацыяй прыходзяць актывісты? Як атрымліваецца прыцягнуць іх да працы?\nМ. Н.: Людзі прыходзяць з рознымі матывацыямі, іх шмат, і ў асноўным яны застаюцца, а калі сыходзяць, то таму што пераязджаюць альбо едуць вучыцца. Шмат у нас студэнтаў, якія ведаюць толькі тэорыю, сядзяць каля камп’ютараў, не ўмеюць камунікаваць з людзьмі, шмат хто з іх не ўяўляе, што такое праблемы традыцыйнай сям’і. Тут яны змяняюцца, пазбаўляюцца ад сваіх схаваных прымхаў.\nКалі працуеш з людзьмі, шмат даведваешся — у тым ліку пра сябе самога, пра свае схаваныя стэрэатыпы. Я сама вельмі змянілася за гэты час.\nЗаняткі з дзецьмі\nНапрыклад, калі чуеш ад бежанцаў іх гісторыі. Насамрэч мы нават не падазраём пра свае прымхі… Вось тое, што нам распавядалі пра Чачэнію, што там адныя тэрарысты. Я і сябе злавіла на думцы, што, сапраўды, «чачэнца» ўспрымаю менавіта ў гэтым рэчышчы. А гэта не дакладна. Зараз самая вялікая плынь бежанцаў у Нямеччыну з Расійскай Федэрацыі і Паўночнага Каўказа. Я размаўляла з людзьмі з Чачні і Дагестана і зразумела: мы не ведаем, што там адбываецца. Там няма ніводнага не траўмаванага чалавека. Рэжым Кадырава — гэта ўтоеная вайна.\n— А чаму яны едуць менавіта ў Нямеччыну?\nМ. Н.: Таму што баяцца пераследу кадыраўцаў ў Польшчы. Але Германія ўсё роўна вяртае іх туды. Згодна з Дублінскім пагадненнем (дакумент, які рэгламентуе ўзаемадачыненні паміж краінамі ЕС у працэдуры прадастаўлення прытулку. — Заўв. рэд. Больш падрабязна), бежанцаў з Германіі вяртаюць у тую краіну, праз якую яны перасеклі мяжу. А часцей за ўсё яны бягуць праз Беларусь у Польшчу. Гэта значыць адказнай за расейскіх бежанцаў з’яўляецца Польшча, менавіта там яны павінны падаваць заяву на статус бежанца. Германія такім чынам пазбаўляецца ад 49% бежанцаў.\nАле гэта не вырашае пытання. Эмігранты будуць сюды прыязджаць. Ужо цяпер Берлін вельмі інтэрнацыянальны горад.\nІ зразумела, што тыя, хто цяпер прыехалі сюды і застануцца, будуць мяняць гэты горад і далей, і мы зусім хутка гэтыя змены ўбачым. Гэта наша асяроддзе, і чым больш мы адзін пра аднаго будзем ведаць, тым усім будзе лепш.\nА пакуль гэта паралельны свет. Талерантнасць вельмі ўмоўная. Так, мы ходзім у турэцкія рэстараны, купляем прадукты ў арабскіх крамах, але нічога пра іх не ведаем. Цяпер, напрыклад, прыязджае вельмі шмат сірыйцаў — хто яны? Вядома, у Нямеччыне, у параўнанні з іншымі краінамі, сітуацыя з дапамогай уцекачам нашмат лепшая. Існуе шмат арганізацый, напрыклад, Flüchtlingsrat Berlin, якая ўжо 20 гадоў займаецца справамі бежанцаў. Там ёсць курсы для актывістаў пра заканадаўства: калі хочаш, ёсць магчымасць атрымаць веды. Я таксама іншаземка і губляюся ў гэтых усіх законах.\n— Атрымліваецца, ваша дзейнасць разнавектарная: ёсць адукацыйна-культурны кірунак, і асобна — гэта праца ў судах, барацьба за пабытовыя ўмовы для бежанцаў, інфармаванне.\nМ. Н.: Так, але ў тым ліку мы вядзем і палітычную працу. Напрыклад, у тым інтэрнаце, у якім мы працавалі, мы выявілі шэраг парушэнняў: не дзейнічалі душавыя кабіны, не было цёплай вады, кухні, выхавальніка для дзяцей. Мы правялі незалежнае расследаванне і высветлілі, што адміністрацыя інтэрната належыць прыватнай фірме, якая ўзбагачаецца за кошт бежанцаў. То бок яна атрымлівае ад дзяржавы даволі буйныя сумы на ўтрыманне інтэрнатаў, але не выконвае пагаднення. Мы зладзілі дэманстрацыю, сталі пра гэта гаварыць, праблему прыкмецілі, пра гэта сталі пісаць СМІ. І ў адказ на гэта Міністэрства ўвяло сістэму праверак інтэрнатаў, якіх да гэтага 2 гады не існавала.\nКалі мы казалі пра праблемы ўнутры інтэрнатаў, мы хацелі, каб уцекачы самі пра гэта распавядалі. Але гэтага было цяжка дамагчыся, таму што не ўсе бежанцы гатовыя адстойваць свае правы. Яны прыехалі з краін, дзе ў іх ніколі не было правоў, і тут яны таксама не будуць верыць у гэтыя правы. Таму важна з гэтымі людзьмі працаваць, з імі хадзіць у міністэрства, прымушаць іх гаварыць пра свае праблемы, таму што гэта — іх права. Таму што, як я ўжо казала, гэта паралельная дзяржава.\nДэманстрацыя перад інтэрнатам, 2013\n— Я чула, што раён Моабіт з-за бежанцаў, беспрацоўных лічыцца неблаганадзейным. Як змяніўся ягоны культурны і сацыяльны ландшафт у сувязі з вашай працай?\nМ. Н.: Моабіт — гэта цэнтр, але раней ён быў нямодны. У апошнія гады цэны на нерухомасць выраслі, і сацыяльна слабыя жыхары вымушаны былі пакідаць раён і ехаць на ўскрайкі Берліна. А калі з’явіўся інтэрнат, гэты рух прыпыніўся. Я, шчыра кажучы, нават была радая гэтаму, таму што перажывала, што ўсіх замежнікаў выціснуць і будзе такі элітны раён з багатымі гараджанамі.\n— А чаму інтэрнат адкрыўся тут?\nМ. Н.: Не толькі тут. Ёсць такая пастанова, што кожны раён горада павінен прыняць пэўную колькасць мігрантаў. Няма такога, што можна адкрыць у Марцане, напрыклад, 10 інтэрнатаў, а ў цэнтры ніводнага. І гэта вельмі слушна. Таму што, я думаю, мы павінны бачыць гэтых людзей, дапамагаць ім. Ёсць такія асобныя інтэрнаты, якія падпарадкоўваюцца Міністэрству ўнутраных справаў, яны знаходзяцца на ўскрайках, і там наогул жудасць: 400 чалавек жывуць у інтэрнаце, абнесеным дротам.\n— Апошняе маё пытанне хацелася б задаць пра біенале Manifesta 10, якое гэтым годам адбылося ў Санкт-Пецярбургу і з якім быў звязаны шэраг скандалаў. Я ведаю, што ты была ў групе тых мастакоў, хто байкатаваў біенале…\nМ. Н.: Максім Тымінько напісаў петыцыю пра байкот, я вырашыла яе падпісаць. Я не была ў Пецярбурзе. Але адчуванне на той момант было такое, што ў такой сітуацыі, якая склалася вакол біенале, гэты фармат там не будзе працаваць. Яшчэ і створыць гэтай дзяржаве імідж.\nВядома, мастацтва павінна не здавацца, казаць пра праблемы, займаць нейкую пазіцыю. Часта ў Беларусі, на мой погляд, не хочуць займаць такую пазіцыю.\nЯ не толькі пра Manifesta кажу. Я больш не спадзяюся ў магчымасць вострага выказвання ці глыбокай працы ў межах біенале. Мне здаецца, трэба шукаць іншыя формы. Выстаўны фармат трэба на нова арганізоўваць, каб ён зноў запрацаваў. 7я Берлінская біенале як раз была пра гэта. І для мяне гэта быў добры досвед таго, што з выставай магчыма працаваць па-іншаму.\nГутарыла Таня Арцімовіч. Жнівень-верасень 2014\nУ верасні ініцыятыва Neue Nachbarschaft // Moabit атрымала ганаровы прыз Берлін-Міт (раёна Берліна), які штогод уручаецца за валанцёрскія ініцыятывы. Гэты прыз Neue Nachbarschaft // Moabit падзяліў з іншымі, але важна адзначыць тое, што звычайна ён уручаецца ініцыятывам, якія працуюць шмат гадоў. Neue Nachbarschaft // Moabit стала тут адзінкавым выключэннем.\nФатаграфіі © Neue Nachbarschaft // Moabit\nТэгі: Марына Напрушкіна


Класкоўскі: «Гэта ўжо грамадзяне вольнай краіны». Ці пойдуць улады на дыялог?\nСваім бачаннем найбліжэйшай беларускай будучыні падзяліўся з «Белсатам» палітычны аглядальнік Аляксандр Класкоўскі.\nПаводле эксперта, адзіны слушны шлях развязання цяперашняга палітычнага крызісу ў Беларусі – гэта дыялог між уладамі і пратэстоўцамі.\n«Альтэрнатывы дыялогу няма, бо спіраль гвалту – гэта тупіковы шлях. Мы бачым, што напачатку пратэсты, выхады на вуліцу былі выключна мірнымі. На мой погляд, ва ўлады не было патрэба патрэбы ўжываць такія брутальныя сродкі, тое, што раней не ўжывалася: гумовыя кулі, вадамёты, слезацечны газ і гэтак далей. Гвалт правакуе гвалт у адказ», – падкрэсліў спадар Класкоўскі.\nЯк мяркуе адмысловец, улады ўсё ж настроеныя на тое, каб здушыць сёлетнія пратэсты сілавым чынам.\n«Кіраўніцтва краіны псіхалагічна негатовае да дыялогу. Яно негатовае нават прызнаваць народ суб’ектам палітыкі. Хаця, мне здаецца, мінулая выбарчая кампанія і гэтыя дні паказваюць, што беларусы сталі палітычнай нацыяй. Гэта ўжо не тыя постсавецкія людзі, гэта ўжо грамадзяне вольнай краіны, якія хочуць абіраць сваю ўладу. Але ўлада не хоча абірацца, яна хоча ўтрымліваць статус-кво любой цаной», – адзначыў палітычны аглядальнік.\nРазвіццё падзей у Беларусі ідзе незалежна ад асобы Святланы Ціханоўскай, якая выехала з Беларусі, і ейнага штабу, заўважыў спадар Класкоўскі. Падчас пратэстаў людзі самаарганізуюцца, а ўсе пратэстныя акцыі дэцэнтралізаваныя.\nСвятлана Ціханоўская з’ехала ў Літву. Яе вывезлі беларускія ўлады\nРазам з тым эксперт мяркуе, што падставаў для Аксамітнай рэвалюцыі ў Беларусі ўсё ж няма, бо для такога павароту падзей павінен быць нейкі раскол у эліце, ваганні сярод сілавікоў, а беларускі рэжым застаецца кансалідаваным.\n«Сілавікі спраўна выконваюць усе загады, дзейнічаюць жорстка, без ваганняў, таму, натуральна, гэтыя пратэсты ўсё ж асуджаныя на паразу. І ў гэтым плане – вось тут і цяпер – улада вырашыць свае задачы, але ў Аляксандра Лукашэнкі няма адказу на галоўнае пытанне: як краіне развівацца», – падкрэсліў адмысловец.\nНа думку Аляксандра Класкоўскага, фармат вулічных закалотаў не мае нейкай перспектывы, бо гэтак нельга перамагчы магутны сілавы кулак уладаў. Аднак канфлікт між уладамі і часткай грамадства застанецца, а кіраўніцтва краіны цяпер апынулася перад беспрэцэдэнтным выклікам.\n«І тут два шляхі. Канешне, найлепшым шляхам была б нейкая плаўная трансфармацыя рэжыму, – тое, да чаго заклікае сёння штаб Ціханоўскай, – мірная перадача ўлады народу. Натуральна, Лукашэнка нікому не збіраецца перадаваць уладу, але найлепей было б для яго, для ягонага атачэння, для ўсёй вертыкалі, пайсці на нейкія варыянты плаўнай трансфармацыі, на рэформы ў эканамічным і палітычным плане. Але гэта таксама вельмі праблематычна, таму што кіраўнік рэжыму баіцца, што ўсё абрынецца, рухне ягоная ўлада. Я не бачу ніякага добрага выйсця з гэтай сітуацыі, таму што і людзі, якія хочуць пераменаў, не супакояцца, таму я проста прадбачу пасля нейкага перыяду фрустрацыі ўсё ж такі новыя хвалі пратэстнага руху. Тут улада альбо будзе вымушаная мяняцца, або гэта прывядзе да нейкіх самых непрадказальных наступстваў», – лічыць знаўца.\nНа месца гібелі менчука нясуць кветкі, праходзіць стыхійная акцыя памяці\nПаводле адмыслоўца, на шляху дыялогу ў Беларусі мусіць быць абвешчаная пэўная праграма пераўтварэнняў. Другі крок – гэта спыненне брутальных дзеянняў сілавікоў, якія даходзяць да маразму, ганяючыся за людзьмі на вуліцах, пераследуючы асобных мінакоў і раварыстаў.\n«Прадэманстраваць добрую волю і гатовасць да пераменаў – вось гэта было б, калі агульна фармуляваць, найлепшым крокам з боку ўлады, а не металёвая рыторыка, што гэта «купка адмарозкаў, якіх мы задушым», – падкрэсліў спадар Класкоўскі.\nМінск, Беларусь. 10 жніўня 2020 г. Фота: Руслан Серадзюк\nЗатрыманне вагнераўцаў у Беларусі эксперт назваў парадаксальнай сітуацыяй, калі, здавалася б, «Крэмль павінен быў бы скрыгатаць зубамі». Крэмль глядзеў на гэтыя падзеі паблажліва, разумеючы, што Лукашэнку патрэбны гэты перадвыбарны спектакль, каб паказаць, што існуе знешняя пагроза, што толькі ён зможа ўтрымаць сітуацыю. Цяпер жа, калі пік кампаніі прайшоў, то і сам Лукашэнка ўжо даў зразумець, што ён гатовы аддаць Пуціну гэтых баевікоў.\n«Патрэбныя адзін аднаму гэтыя два аўтарытарныя правадыры. Гэта ёсць такое выслоўе расейскае: «ворон ворону глаз не выклюет». Таму пры ўсіх цёрках, пры тым, што яны вельмі недалюбліваюць адзін аднаго, яны ж адзін за аднаго і трымаюцца. Калі ж пахіснецца ці ўпадзе адзін рэжым, то пахіснецца і другі», – заўважыў палітычны аглядальнік.\nПа выніках сёлетняй выбарчай кампаніі ды пратэстаў дачыненні Менску з Захадам пагоршацца, прадракае адмысловец. Гэта ж вельмі спрыяльна для Масквы. «Аслаблены Лукашэнка, які страціў легітымнасць у вачох заходнікаў і значнай часткі ўласнага народу, – гэта такі падарунак для Масквы, каб яго даціскаць з дарожнымі мапамі паглыблення інтэграцыі», – адзначыў спадар Класкоўскі.\nТэгі: Аляксандр Класкоўскі Аляксандр Лукашэнка выбары-2020 закалоты Крэмль перамовы пратэсты разгоны ў беларусі рэформы Святлана Ціханоўская улады эканоміка


Весткі з бібліятэкі |\nНа шляху да прафесійнага самавызначэння\nКожнаму з нас жыццё дорыць бясцэнны падарунак – маладосць. Гэта час, калі высокія імкненні, любыя мары здаюцца дасягальнымі, сілы – бясконцымі. Маладосць – гэта пара, калі трэба выбіраць жыццёвы шлях і прафесію.\nРаботнікі цэнтральнай бібліятэкі ў рамках праекта “Праз бібліятэку – да прафесіі” вырашылі арганізаваць аматарскі клуб для падлеткаў “Арыенцір” з мэтай фарміравання ў моладзі прафесійнага самавызначэння адпаведна пажаданням, здольнасцям, індывідуальным асаблівасцям. Першае пасяджэнне клуба было прысвечана тэме “Знаёмімся з прафесіямі – фармацэўта, урача”.\nНа сустрэчу былі запрошаны ўрач лячэбнай фізічнай культуры Браслаўскай ЦРБ Аксана Радзько і правізар, загадчыца цэнтральнай аптэкі раёна Аліна Вайцяхоўская.\nЯны расказалі пра спецыфіку сваёй работы, прафесійных якасцях, якімі павінен валодаць прадстаўнік іх прафесіі, чаму яны вырашылі звязаць сваё жыццё з медыцынай, і дзе можна атрымаць медыцынскую адукацыю.\nСустрэча праходзіла ў форме дыялога. Падлеткі з цікаўнасцю слухалі гасцей, задавалі пытанні.\nДля школьнікаў работнікі бібліятэкі падрыхтавалі кніжную выставу “У свеце медыцынскіх прафесій”, дзе была прадстаўлена медыцынская літаратура. Напрыканцы ўдзельнікі клуба ў падарунак атрымалі інфармацыйны буклет, прысвечаны тэме мерапрыемства.\nЧлены аматарскага клуба “Сустрэча”, які існуе пры цэнтральнай бібліятэцы вось ужо больш за 10 гадоў, рэгулярна збіраюцца ў сценах гасціннай установы культуры.\nВосень – багатая пара года не толькі на маляўнічыя фарбы, але і на рэлігійна-народныя святы. Таму работнікі аддзела абслугоўвання і інфармацыі цэнтральнай бібліятэкі вырашылі прысвяціць адну са сваіх традыцыйных сустрэч размове пра галоўныя восеньскія святы беларусаў – Багач, Пакровы, Узвіжанне, Дзяды. Запрасілі ўдзельнікаў клуба “Сустрэча” на своеасаблівы фальклорны серпанцін “Народныя святы і абрады беларусаў”. Галоўным упрыгожваннем мерапрыемства, безумоўна, стала тэатралізаванае міні-прадстаўленне “Восеньскі кірмаш”. Гучалі жарты, гумарыстычныя вершы, загадкі пра восень. Акрамя гэтага, прысутныя даведаліся, як раней, у даўніну, святкавалі галоўнае свята восені – Багач, традыцыі якога цяпер забытыя. Успомнілі пра народныя прыкметы Пакроваў. Нагадалі памінальныя правілы Дзядоў. Кожны пачуў для сябе нешта новае, незвычайнае, падзяліўся сямейнымі асаблівасцямі святкавання. Сустрэча падаравала ўсім цудоўны настрой падчас сяброўскай размовы за кубачкам смачнай гарбаты.\nРыма Навіцкая, загадчыца аддзела абслугоўвання і інфармацыі ЦБС.


Ўпрыгажэнні з жэмчугам - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Ўпрыгажэнні з жэмчугам\nПавабна прыгожыя ювелірныя ўпрыгажэнні з жэмчугам ўжо шмат стагоддзяў па праве лічацца прыкметай раскошы і высакароднасці. Народжаная на марскім дне ў целе несамавітага малюска, жамчужына нясе ў сабе асаблівую энергетыку душэўнага супакаення і пачуццёвасці. Менавіта дзякуючы незвычайным уласцівасцях ўпрыгажэнні з натуральнымі жэмчугам лічацца абярэгам любові і сямейнага ачага, абараняюць ад сурокаў і злых сіл. Але акрамя гэтага, яны надзвычай прыгожыя, таму і карыстаюцца такой нечуванай папулярнасцю сярод прыгожай паловы чалавецтва.\nАднак дазволіць сабе такую раскошу могуць далёка не ўсе - яшчэ ў старажытныя часы жамчужныя ўпрыгажэнні былі прывілеем вышэйшых слаёў грамадства, так і сёння яны каштуюць нямала. На вырабы вар’іруецца ў залежнасці ад апраўлення, але ў любым выпадку, сума атрымліваецца немалая.\nЗалатыя ўпрыгажэнні з жэмчугам\nБез усялякіх сумневаў завушніцы, бранзалет, кольца і іншыя ювелірныя ўпрыгажэнні з жэмчугам выглядаюць сапраўды шыкоўна і самадастаткова. Залатыя завушніцы з жамчужынай адцяніць бляск вачэй і нададуць ззянне скуры, кольца надасць рук арыстакратычны выгляд, а каралі або нітка жэмчугу на шыі імгненна ператворыць менавіта няхітрае і звычайнае сукенку. Залатыя ўпрыгажэнні з жэмчугам падкрэслены не толькі фінансавы статус, але і высакароднасць і элегантнасць сваёй уладальніцы.\nЎпрыгажэнні з срэбра з жэмчугам\nНе менш прывабна выглядаюць і ўпрыгажэнні з жэмчугам з срэбра. Пры гэтым такія вырабы значна танней залатых і падыходзяць абсалютна ўсім без выключэння. Таксама варта адзначыць, што ў асноўным усе ўпрыгажэнні выконваюцца ў класічным стылі. Асабліва радуе той факт, што сёння можна падабраць выраб, якое мае свой непаўторны і эксклюзіўны дызайн, з жэмчугам любога колеру, формы і памеру. Колеравая гама гэтага каменя прадстаўлена багатай палітрай, акрамя традыцыйнага малочна-белага колеру з перламутравым бляскам жамчужыны бываюць ружовымі, блакітнымі, залацістымі. У асаблівай пашане ў ювеліраў знаходзіцца чорны жэмчуг.\nХупавыя ўпрыгажэнні з жэмчугу дарэчныя ў любой сітуацыі, а асабліва добра глядзяцца з вясельным нарадам.\nChapter 17 - Jane Eyre by Charlotte Bronte Відэа.\nПапярэдні Тэкст Сумкі - лета 2016\nНаступная Артыкул 3 ладу для сяброўкі нявесты\nЯк захаваць каханне мужа\nФасоны сукенкі з штапель\nВосень - час падарожжаў\nЯк прымусіць мужа любіць\nБэжавы колер у вопратцы\nПераможцы Europe Music Awards 2012 г\nІтальянскі дэсерт тырамісу\nУрокі раслінаводства: діффенбахія


Актуальнае: прыпыненне дзейнасці - Goethe-Institut Belarus\nАктуальнае: прыпыненне дзейнасці\nАмбасада Германіі ў Мінску атрымала ад беларускага Міністэрства замежных спраў патрабаванне прыпыніць дзейнасць Гётэ-Інстытута ў Беларусі з 30 ліпеня 2021 г. Гётэ-Інстытут шкадуе аб такім патрабаванні беларускага кіраўніцтва.\nГётэ-Інстытут працуе ў Мінску 27 гадоў, пашыраючы культурныя і грамадскія сувязі паміж дзвюма краінамі.\nЁханэс Эберт, генеральны сакратар Гётэ-Інстытута, заявіў: «Гётэ-Інстытут, 157 прадстаўніцтваў якога свабодна працуюць ва ўсім свеце, упершыню сутыкаецца з такім развіццём падзей. Мы вельмі шкадуем аб такім патрабаванні беларускага кіраўніцтва і спадзяемся, што хутка зможам працягнуць сваю працу ў Беларусі. У нашых думках мы побач з калегамі ў Беларусі. Мы салідарныя з Германскай службай акадэмічных абменаў, якая таксама атрымала патрабаванне спыніць сваю працу».\nГётэ-Інстытут з'яўляецца ўстановай культуры Федэратыўнай Рэспублікі Германія, якая працуе ва ўсім свеце. 157 аддзяленняў у 98 краінах свету дапамагаюць вывучаць нямецкую мову, падтрымліваюць міжнароднае культурнае супрацоўніцтва і прадстаўляюць актуальную інфармацыю аб Германіі.


Як можна спалучыць адпачынак з матэматыкай і фізікай? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Адукацыя » Як можна спалучыць адпачынак з матэматыкай і фізікай?\nКаля 300 вучняў сабрала XXІІІ Рэспубліканская летняя навукова-даследчая школа навучэнцаў і настаўнікаў, якая прайшла на базе спартыўна-аздараўленчага комплексу «Брыганціна». 80 працэнтаў яе ўдзельнікаў былі пераможцамі інтэлектуальных спаборніцтваў па матэматыцы, фізіцы, інфарматыцы і астраноміі самых розных узроўняў — ад абласнога да міжнароднага.\nПачнём з таго, што дзённы расклад быў зусім не падобны на школьны: спецкурсы, лекцыі, практычныя заняткі распачыналіся ў 9.45, а ў 14.30 прадугледжвалася «ціхая гадзіна», якую большасць «шкаляроў» прысвячала самападрыхтоўцы. З 17.30 — спартыўныя гульні. Між іншым, і ў 20 гадзін навучальны дзень яшчэ не быў скончаны: увечары працягваліся кансультацыі, рэпетыцыі, ішла падрыхтоўка да выніковай канферэнцыі, праводзіліся ўнутраныя інтэлектуальныя спаборніцтвы.\nРобататэхніка, канструяванне, для самых моцных матэматыкаў — інверсія, элементы тэорыі мностваў, ураўненне Пеля. Газавыя законы і магнітныя з'явы — для будучых фізікаў. Камбінаторыка — для інфарматыкаў... У школе працавалі 18 навучальных груп, разлічаных на розны ўзрост і ўзровень засваення той ці іншай дысцыпліны. Акрамя таго можна было наведваць лекцыі і семінары па псіхалогіі, малодшых школьнікаў запрашалі спецыяльныя заняткі па даследчай рабоце.\n— Матэматыка — гэта агульная мова стасункаў для ўсіх: фізікаў, хімікаў, біёлагаў і астраномаў, — падкрэслівае дэкан факультэта прыкладной матэматыкі і інфарматыкі БДУ, кандыдат фізіка-матэматычных навук, дацэнт Павел МАНДРЫК. — Дысцыпліна — навука складаная, яе любіць трэба, але каму не цікава, той сюды не едзе. У нашай школе ўнікальная атмасфера: дзеці і ў футбол гуляюць, адпачываюць, і даследаванні праводзяць. У басейн часам ісці не хочуць, а сядзяць і задачкі рашаюць.\nУпершыню Рэспубліканская навукова-даследчая школа прайшла ў 1995 годзе на Віцебшчыне, у пасёлку Лужасна, дзе дзейнічала школа-інтэрнат-гімназія для здольных і адораных дзяцей. Яе ўдзельнікамі тады сталі 65 школьнікаў і 30 педагогаў. Пазней арганізацыя школы перайшла да факультэта прыкладной матэматыкі і інфарматыкі БДУ. Калі праз колькі гадоў яе ўдзельнікі становяцца нашымі студэнтамі, то ўжо самі дапамагаюць з арганізацыяй чарговай летняй змены для вучняў.\nЯкія ж якасці павінны быць уласцівыя сапраўднаму вучонаму? Арганізатары школы ўпэўнены, што гэта творчасць і крэатыўнасць, уменне супрацоўнічаць, знаходзіць паразуменне і камандны дух, духоўнасць і інтэлігентнасць. Таму, акрамя адукацыйнага, тут не забываюцца і пра культурны складнік. Напрыклад, ладзяць літаратурныя вечарыны. Вершы гучаць на розных мовах: беларускай, рускай, польскай, французскай, англійскай...\nСа школьнікамі працуюць больш як 40 выкладчыкаў з розных універсітэтаў краіны, вучоныя з Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, сярод якіх дактары і кандыдаты навук, кіраўнікі беларускіх камандаў на міжнародных алімпіядах, турнірах і канферэнцыях.\nТаксама да юных матэматыкаў прыязджаюць выкладчыкі з Расіі, сярод якіх сёлета быў і доктар фізіка-матэматычных навук, прафесар базавай кафедры Матэматычнага інстытута імя У. А. Сцяклова РАН Аляксандр БУФЕТАЎ.\n— Я працую з дзецьмі з 1995 года і бачу, што тут, у Беларусі, шмат таленавітых маладых матэматыкаў з вялікім патэнцыялам. Але, на жаль, многія з іх, найчасцей юнакі, арыентаваныя на ІТ-сферу. У пэўнай ступені матэматыка аказваецца «папялушкай» у праграмавання.\nА мне хочацца даказаць гэтым надзвычай адораным маладым людзям, што яна — таксама перспектыўны кірунак. для іх самарэалізацыі ў гэтай сферы ёсць усе ўмовы. У «Брыганціне» я чытаю курс па тэорыі мностваў. Апроч свайго выключна матэматычнага зместу, тэорыя пераклікаецца і з філасофскай праблематыкай. Яна, на жаль, не ўключаецца ў школьную праграму, аднак у багажы ў кожнага матэматыка павінна быць.\nЗараз у свеце вельмі актыўна развіваецца STEAM-адукацыя: S — scіence, T — technology, E — engіneerіng, A — art, M — mathematіcs (прыродазнаўчыя навукі + тэхналогія + інжынернае мастацтва + творчасць + матэматыка). Выкладчыкі пацвярджаюць, што дзяцей трэба вучыць і выхоўваць комплексна, рыхтаваць адначасова па ўсіх гэтых кірунках. За мяжой такі прадмет, як «scіence», ёсць у кожнай школе. Ён прысвечаны прыродазнаўчым навукам і арыентаваны на 4-6 класы. Дзяцей не вучаць фізіцы або хіміі, а пачынаюць навучанне з курса, які ўключае матэрыялістычнае разуменне свету.\nПадчас летняй школы такі курс праходзяць вучні малодшых класаў. Самаму маленькаму ўдзельніку было ўсяго 6 гадоў. А адзін з самых дарослых і вопытных удзельнікаў Рэспубліканскай школы — Данііл Гомза. Гэтым летам юнак у складзе зборнай Беларусі заваяваў «золата» на Міжнародным турніры юных матэматыкаў у Францыі. Акрамя таго, ён з'яўляецца ўладальнікам дыплома другой ступені гарадской алімпіяды па матэматыцы і дыплома другой ступені заключнага этапу Рэспубліканскай алімпіяды па матэматыцы. З шостага класа хлопец наведвае «ЮНІ-цэнтр-ХХІ». Гэта навукова-даследчы і метадычны цэнтр для выкладчыкаў і навучэнцаў, які функцыянуе на базе факультэта прыкладной матэматыкі і інфарматыкі БДУ ўжо больш за 20 гадоў. Побач з ім (на фота) — яго сяброўка і аднакласніца Аляксандра Новік (абое вучацца ў сталічнай гімназіі № 41), якая прывезла «серабро» з Еўрапейскай матэматычнай алімпіяды сярод дзяўчат. Інтэлектуальнае спаборніцтва праходзіла ў Фларэнцыі (Італія) у красавіку.\n«З гэтымі дзецьмі няпроста размаўляць, ім адразу зразумела, што калі два канцы «не вяжуцца», то нічога талковага з гэтага не атрымаецца. Менавіта з такіх навукоўцы і вырастаюць, — усміхаецца Павел Мандрык. — Калі ўдзельнікі летняй школы расстаюцца, то плачуць. Затое потым яшчэ не раз сустракаюцца. Тут знаходзяць сапраўдных сяброў...»\nМногія з апошняй змены сустрэнуцца ўжо зусім хутка. У снежні пад эгідай Міністэрства адукацыі адбудзецца XX Рэспубліканскі турнір юных матэматыкаў. У два этапы (у кастрычніку сёлета і ў лютым — сакавіку 2019 года) пройдзе Міжнародны матэматычны турнір гарадоў. Самыя вопытныя будуць прадстаўляць Беларусь вясной наступнага года на міжнародных канферэнцыях маладых навукоўцаў і міжнародных турнірах юных матэматыкаў і фізікаў. Праз год усіх зноў збярэ ўжо\nXXІV Рэспубліканская летняя навукова-даследчая школа навучэнцаў і настаўнікаў. Падчас цырымоніі закрыцця ўсім удзельнікам дораць футболкі з лагатыпам Рэспубліканскай летняй школы і надпісам «Брыганціна». Пасля юныя даследчыкі з гонарам будуць іх насіць і радаваць нас сваімі дасягненнямі.\nПаліна ДАЎГІЛЕНКА, студэнтка ІІІ курса факультэта журналістыкі БДУ\nЗагаловак у газеце: «Замест басейна рашаюць задачы»\n825 Магілёўскія пошукавікі знайшлі пад Слаўгарадам поле бою\n627 Дэпутат Варанецкi: Важна, каб мы выйшлi з выпрабаванняў больш моцнымi, адзiнымi i кансалiдаванымi\n485 У свае 78 гадоў вясковая жанчына ўпраўляецца з трактарам «Беларус»


Якой будзе сёлетняя выбарчая кампанія?\nhttps://spring96.org/be/news/23193 2008 2008-07-31T18:02:00+0300 2008-07-31T18:02:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nГэтай восеньню ў Беларусі адбудуцца парлямэнцкія выбары. Пакуль выбарчая кампанія на самым пачатку й нічога цікавага не адбываецца. Аднак ужо цяпер экспэрты заўважаюць зьмену падыходу да парлямэнцкіх выбараў, перад усім з боку ўладаў.\nЗ 1994-га году, калі Беларусь стала прэзыдэнцкай рэспублікай, парлямэнцкія выбары адыйшлі на другі плян па важнасьці й накалу эмоцыяў у параўнаньні з выбарамі прэзыдэнта. Як вядома, асноўная ўлада ў Беларусі сканцэнтраваная ў руках прэзыдэнта. Да таго ж, улады й апазыцыя па чарзе заклікалі грамадзтва байкатаваць парлямэнцкія выбары. Першым да байкоту выбараў яшчэ ў Вярхоўны Савет заклікаў Лукашэнка ў 1995-м годзе. Потым, у 2000 годзе, прыйшла чарга апазыцыі, прадстаўнікі якой заклікалі да байкоту выбараў у Палату прадстаўнікоў. У 2004 годзе парлямэнцкія выбары праходзілі ў цяні рэфэрэндуму аб неабмежаваных паўнамоцтвах для А. Лукашэнкі. Інакш выглядае сёлетняя кампанія. З аналізу прэсы й выказваньняў дзяржаўных чыноўнікаў вынікае, што сёлетнія выбары маюць важнае значэньне для ўладаў. Распавядае Алесь Анціпенка, беларускі філёзаф і мэдыязнаўца.\nАлесь Анціпенка: У беларускіх СМІ, як дзяржаўных, так і недзяржаўных, калі параўноўваць з выбарчай кампаніяй 2004 году, ёсьць найбольш рознай інфармацыі пра выбары. Прадстаўнікі ЦВК таксама кажуць пра іншы тон кампаніі. У прыватнасьці, пра гэта казала Ярмошына. Увогуле складваецца ўражаньне, што беларускія ўлады надаюць значна большую вагу сёлетнім выбарам. Напрыклад, Лазавік наўпрост лічыць гэты выбарчы працэс адной з падставаў для больш шырокага дыялёгу з Эўразьвязам. Безумоўна, улады зацікаўлены ў тым, каб гэтыя выбары не выклікалі такую ж крытычную рэакцыю, як тое было падчас мінулых парлямэнцкіх ці прэзыдэнцкіх выбараў.\nУ гэтым таксама перакананы палітоляг Аляксандар Лагвінец. На ягоную думку, пра гэта сьведчыць спроба залагодзіць вобраз Лідзіі Ярмошынай, якой Эўразьвяз забраніў уезд на сваю тэрыторрыі, лічачы яе адказнай за недэмакратычны характар выбараў у Беларусі.\nАляксандар Лагвінец: Улады кажуць пра адкрытасьць і роўныя шанцы, хоць рэальнага гэтага пакуль няма. Гэта паказвае, што ўлады рэагуюць на крытыку выбарчага працэсу ў Беларусі. Апрача гэтага, улады пайшлі на раскрутку "чалавечага" твару старшыні ЦВК Ярмошынай, яна стала "зоркай" усім магчымых, у тым ліку й незалежных, СМІ. Гэта характарызуе жаданьне ўладаў дамагчыся прынамсі фасаднага прызнаньня нармалёвасьці правядзеньня выбараў у Беларусі. Нават у самой кампаніі бачна, як улады спрабуюць стварыць уражаньне дэмакратычнасьці, высоўваючы сваіх тэхнічных кандыдатаў. Яны пачалі актыўна зьбіраць подпісы, то бок, выкарыстоўваюць інструмэнты дэмакратычных актывістаў, і робяць націск на чыста чалавечы аспэкт сваёй дзейнасьці. Пры гэтым ня кажуць пра высокія пасады ці ўплывовыя пазыцыі, якія яны займаюць у канфігурацыях улады.\nПры гэтым пакуль не заўважаецца вялікага інтарэсу да выбраў з боку беларускага насельніцтва. Праўда паводле дадзеных чэрвеньскіх сацыялягічных апытаньняў, большасьць люзей выказвала намер пайсьці на выбары, але даволі высокі адсотак людзей яшчэ не прыняў рашэньня. Распавядае сацыёляг Аляксандар Сасноў.\nАляксандар Сасноў: Насельніцтву задаваліся тэхнічныя пытаньні: ці пойдзеце галасаваць, за каго будзеце галасаваць? Значная колькасьць людзей - 53% - заявіла, што пойдуць галасаваць.\nЗа каго будуць галасаваць?\nАляксандар Сасноў: Амаль 40% сказалі, што будуць галасаваць за прыхільніка Лукашэнкі, амаль 18% - за праціўнікаў Лукашэнкі. Яшчэ 31% за іншага кандыдата.\nЯкі адсотак тых, хто ня пойдзе галасаваць?\nАляксандар Сасноў: Прыкладна 18% казалі, што ня пойдуць на выбары. 27% адказалі, што яшчэ ня вырашылі, пойдуць ці не. Звычайна гэтыя апошнія потым ідуць на выбары.\nА вось на думку палітоляга Аляксандра Лагвінца, падчас гэтай выбарчай кампаніі ён ўпершыню сустракан выбарцаў, якія кажуць пра тое, што ня пойдуцб галасчаваць, бо ня бачаць сэнсу ў выбарах у Беларусі.\nАляксандар Лагвінец: У грамадзтве назіраецца рознае стаўленьне. Ёсьць людзі, якія зусім не цікавяцца надыходзячымі выбарамі. Ёсьць больш дасьведчаныя палітычна выбарцы. Яшчэ сустракаецца даволі шмат людзей, якія ставяцца адмоўна да самой ідэі ўдзелу ў выбарах у сёньняшняй вельмі недэмакратычнай беларускай палітычнай сыстэме.\nГалоўнай прычынай нізкага інтарэсу да выбараў з боку насельніцтва збяўялецца адсутнасьць рэальнай канкурэнцыі - перакананы палітоляг Віктар Чарноў.\nВіктар Чарноў: Хутчэй за ўсё сама кампанія будзе вельмі млявай, без яркіх сюжэтаў, без яркай актыўнасьці. Зноў, у чарговы раз, заяўляецца, што ўлады нібыта пойдуць на саступкі апазыцыі, зьявяцца прадстаўнікі партыяў у выбарчых камісіях. Але ня варта чакаць нічога пазытыўнага. Адзіная саступка палітычным партыяў была зроблена ўжо пад час выбараў 2000-га году, калі ўказам Лукашэнкі было дазволена партыям мець па адным прадстаўніку з правам дарадчага голасу ў ЦВК. Гэта адзінае, што было зроблена ўладай, каб стварыць нейкую імітацыю больш-менш канкурэнцыйных выбараў. Аднак гэтая ініцыятыва на самой справе нічога ня вартая.\nПакуль яшчэ зарана, каб сказаць, якімі будуць сёлетнія выбары: млявымі, ці зьявіцца сапраўдная інтрыга. Тым больш, што да канца лета ў Беларусі доўжыцца сэзон вакацыяў і жніва. Можа быць цікавы паварот прыўнясе агітацыя.


Здарэньні, 01 красавік 2016 page 1\n19:01, 19 сакавік 2016\nЗьявілася відэа зь месца крушэньня Боінга ў Растове\nРаніцай 19 сакавіка пры заходзе на пасадку ў аэрапорце Растова-на-Доне разьбіўся самалёт Boeing 737 авіякампаніі FlyDubai.\n16:48, 19 сакавік 2016\n16:31, 19 сакавік 2016\nВыбух адбыўся ў турыстычным раёне Стамбулу, каля плошчы Таксім.\n13:26, 19 сакавік 2016\nУ Стамбуле ў суботу пры выбуху, які быў зьдзейсьнены сьмяротнікам, загінулі пяць чалавек.\n11:46, 19 сакавік 2016\nУ авіякатастрофе ў Растове-на-Доне загінула 8 грамадзянаў Украіны\nНа пасажырскім самалёце, які разьбіўся ўначы ў Растове-на-Доне пры заходзе на пасадку, знаходзіліся 8 украінцаў. Усе яны загінулі.\n09:38, 19 сакавік 2016\nНа борце «Боінга», які разьбіўся ў Растове-на-Доне, беларусаў не было, — МЗС\nСёньня ўначы ў Растове-на-Доне пры заходзе на пасадку разьбіўся пасажырскі «Боінг-378», які рухаўся рэйсам з Дубая. У выніку катастрофы загінулі 62 чалавекі — усе, хто ляцелі на гэтым самалёце.\n04:50, 19 сакавік 2016\nУ Растове-на-Доне разьбіўся пасажырскі «Боінг» кампаніі FlyDubai\nУ Растове-на-Доне пры заходзе на пасадку разьбіўся пасажырскі «Боінг-378», які рухаўся рэйсам з Дубая, перадаюць агенцтвы са спасылкай на Паўднёвы рэгіянальны цэнтар МНС.\n10:15, 18 сакавік 2016\nУ Маскве напалі на праваабаронцу Алу Фралову\nУ 2014 годзе Фралова была арганізатарам акцыі пратэсту супраць рэформы ў галіне аховы здароўя.\n23:54, 17 сакавік 2016\n22:53, 17 сакавік 2016\nНа Нямізе ў Менску здарыўся пажар. Узгараньне адбылося ў кабэльным калектары\n«На месца прыбылі ўсе неабходныя службы. Пагрозы людзям няма. Тушым!» — паведамляе Менскае гарадзкое ўпраўленьне МНС у «Твітэры».\n22:42, 17 сакавік 2016\nНа станцыі мэтро «Акадэмія навук» загінуў малады чалавек\nНадзвычайнае здарэньне адбылося ўвечары 17 сакавіка ў менскім мэтро — на станцыі «Акадэмія навук» загінуў малады чалавек.\n12:02, 17 сакавік 2016\nУ Крычаве на заводзе пацярпелі людзі\nПра надзвычайнае здарэньне Свабодзе паведамілі рабочыя. Адміністрацыя абвяргае сам факт аварыі.\n08:38, 17 сакавік 2016\n11:33, 16 сакавік 2016\nЗа крадзеж пляката амэрыканскі студэнт у Паўночнай Карэі атрымаў 15 год катаргі\nДа таго ён прызнаваўся ў «сур’ёзным» і «загадзя сплянаваным» злачынстве са сьлязьмі на вачах.\n08:35, 16 сакавік 2016\n21:14, 15 сакавік 2016\nУ Бэльгіі падчас антытэрарыстычнай апэрацыі паранілі паліцэйскіх\nТрое паліцэйскіх былі лёгка параненыя цягам антытэрарыстычнай апэрацыі ў Брусэлі 15 сакавіка.\n11:31, 15 сакавік 2016\nНовы гучны арышт пасьля Чыжа. У Магілёве затрыманыя кіраўнік кампаніі «Сэрвалюкс» Яўген Баскін. АБНАЎЛЯЕЦЦА.\n20:28, 14 сакавік 2016\n14:06, 14 сакавік 2016\nДва беларусы хацелі нелегальна трапіць у Літву і атрымаць там палітычны прытулак\n11 сакавіка 2016 году ў пункце пропуску «Катлоўка» Астравецкага раёну затрымалі двух грамадзянаў Беларусі, якія хацелі атрымаць у Літве палітычны прытулак.\n09:38, 14 сакавік 2016\nУлады Турэччыны ня маюць сумневу, што напад у Анкары зьдзейсьніла тэрарыстычная групоўка\nПрэм’ер-міністар Турэччыны Ахмэт Давутаглу паведаміў, што ўлады і сьледчыя не сумняюцца ў тым, што нядзельная атака ў Анкары зьдзейсьненая адной з тэрарыстычных груповак.\n22:47, 13 сакавік 2016\nБеларус у Анкары: Людзі ўжо ня вераць у 27 забітых\nБеларус Аляксандар Гойшык знаходзіцца ў Анкары і літаральна некалькі гадзінаў таму быў на месцы, побач зь якім адбыўся выбух з мноствам параненых і забітых.\n20:16, 13 сакавік 2016\nУ Анкары выбух, ёсьць параненыя і забітыя\nТурэцкія СМІ паведамілі, што шмат людзей параненыя і забітыя выбухам, які адбыўся ўвечары 13 сакавіка ў сталіцы Турэччыны, Анкары.\n18:55, 13 сакавік 2016\nНямецкія паліцыянты будуць насіць на сабе відэакамэры\nАбавязаўшы паліцэйскіх насіць на ўніформе відэакамэры, палітыкі спадзяюцца істотна зьнізіць колькасьць нападаў на іх, паведамляе Deutsche Welle.\n17:08, 13 сакавік 2016\nПілёт А320, які пацярпеў катастрофу, павінен быў легчы ў псыхіятрычную клініку\n24 сакавіка 2015 году, падчас палёту з Барсэлёны ў Дзюсэльдорф, Андрэас Любіц, пілёт авіякампаніі Germanwings (Lufthansa), замкнуўся ў кабіне пілётаў і наўмысна разьбіў пасажырскі самалёт А-320. Загінулі 150 чалавек.\n19:55, 12 сакавік 2016\n16:57, 12 сакавік 2016\nЛагожэск - элітны паселак, які належыць кампаніі Юрыя Чыжа "Трайпл". Тут есьць гарналыжны курорт, гатэль, рэстарацыя, тэнісныя корты, а таксама катэджы і комплекс таун хаусаў. Вядома, што адзін з катэджаў належыць мітрапаліту Філарэту - ен валодае ім пажыцьцева з правам перадачы ў спадчыну.\n16:37, 12 сакавік 2016\nУласнасьць алігарха Юрыя Чыжа ФОТАГАЛЕРЭЯ\nСвабода сфатаграфавала некаторыя аб'екты і будынкі, якімі валодае алігарх.\n15:52, 12 сакавік 2016\n13:51, 12 сакавік 2016\nКарэспандэнт Свабоды наведаўся ў офіс «Трайпла», дзе, паводле інфармацыі СМІ, учора быў затрыманы беларускі алігарх Юры Чыж.\n22:37, 11 сакавік 2016\nАляксандар Лукашэнка рэдка публічна выказваўся пра Юрыя Чыжа. Цікавы фрагмэнт прыводзіць амэрыканскі прафэсар Рыгор Ёфэ ў сваёй кнізе «Пераацэньваючы Лукашэнку: Беларусь у культурным і геапалітычным кантэксьце».\n21:24, 11 сакавік 2016\nУ Баранавічах праз канфлікт з кантралёрамі жанчыну пасьля родаў забралі ў СІЗА\n22-гадовую Любоў Базылевіч проста з радзільні забралі ў ізалятар часовага ўтрыманьня, а потым перавялі ў СІЗА. Яе нованароджанага сына адправілі ў дзіцячую бальніцу на штучнае гадаваньне.\n12:10, 11 сакавік 2016\nПрычынай сьмерці экс-міністра друку Расеі Міхаіла Лесіна восеньню мінулага года ў ЗША сталі тупыя траўмы галавы, паведаміла ў чацьвер кіраўніцтва галоўнага судмедэкспэрта Вашынгтону.\n12:07, 10 сакавік 2016\nУ Расеі забойца 7 гадоў спрабуе сесьці ў турму ВІДЭА\nУ Саратаве забойца, які раскаяўся, 7 гадоў спрабуе сесьці ў турму замест чалавека, які адбывае пакараньне за яго.\n11:02, 10 сакавік 2016\n10 сакавіка (1864) – дзень гібелі нацыянальнага героя, што ніяк у Беларусі не адзначаецца. А з ордэнам Каліноўскага адбылася зусім вартая жалю гісторыя.\n08:47, 10 сакавік 2016


PhD у галіне інфармацыйных сістэм, Newark, Злучаныя Штаты Амерыкі 2019\nPhD у галіне інфармацыйных сістэм\nPh.D. Праграма ў галіне інфармацыйных сістэм з'яўляецца ступень STEM прызначаны для атрымання навукоўцаў, якія валодаюць камандуюць веды аб прыродзе інфармацыйных сістэм, прыкладанняў і даследаванняў па арыентаванага на чалавека вылічальнай тэхнікі і інфарматыкі, а таксама якая пацвярджае тэхналогіі.\nПраграма накіравана на развіццё асоб, якія могуць пашырыць як тэорыю і практыку інфармацыйных сістэм для складаных прыкладанняў і / або арганізацыйнай асяроддзя. Гаворка ідзе пра комплексных інфармацыйных, камп'ютэрных і камунікацыйных сістэм, якія падтрымліваюць і асобных асоб і груп павялiчваюць у любой вобласці прымянення: кіраванне, бізнэс, праектавання і вытворчасці, аховы здароўя і медыцыны, адукацыі, сацыяльных навук, мастацтваў і гуманітарных навук і г.д.\nМногія з нашых Ph.D. выпускнікоў у галіне інфармацыйных сістэм у цяперашні час даследаванні і выкладаць ва універсітэтах, у той час як іншыя працуюць на пярэдні край лідэраў у індустрыі праграмнага забеспячэння, такія як Microsoft і Avaya.\nдоктар філасофіі мэты праграмы\nСтудэнты ў Ph.D. Праграма будзе мець магчымасць прадэманстраваць здольнасць:\nзразумець фундаментальныя веды і ўжываць метады даследаванні ў абраным фокусе студэнцкага чалавечага геацэнтрычнай Computing (HCC) або даследаванне дадзеных з інтэнсіўнымі\nкрытычна прааналізаваць даследаванні ў абранай галіне даследавання студэнта\nраспрацаваць даследчыя пытанні, методыкі даследаванняў праектавання, ўкараненне сістэм, інтэрпрэтацыі вынікаў, а таксама абмеркаваць наступствы для даследчага праекта ў абранай галіне даследавання студэнта і\nнавучыць эфектыўна ў адзін IS курс\nдоктар філасофіі Крэдыты па праграме\nPh.D. Праграма мае 4 этапы. Студэнты дзённай формы, якія ўваходзяць са ступенню магістра ап, як чакаецца, завершыцца на працягу 4-х гадоў. Той ўвод толькі БС або фон не-IS, як чакаецца, завершыцца на працягу 5 гадоў. У адпаведнасці з палітыкай NJIT, максімальная працягласць усяго дактарантуру складае 7 гадоў, як для студэнтаў-завочнікаў вочнага і. Наступная табліца паказвае чаканае і максімальнае дапушчальнае час для кожнага этапу\nАгульныя патрабаванні курса\nСтудэнты павінны падтрымліваць сярэдні бал 3,5 (B) або лепш у асноўных курсах. Няма курс з ацэнкай ніжэй B будзе разлічваць. Да 2-х курсаў можа быць незалежнае даследаванне. Па меншай меры, 4 курса павінна быць на 700 узроўні.\nLink to and share "PhD у галіне інфармацыйных сістэм, Newark, Злучаныя Штаты Амерыкі 2019"


В телевизионной передаче участвовали гомельские школьники » SozhNews - Gomel region, Гомель сельский\nНа тэлеканале “Беларусь-3” пастаянна трансліруецца перадача “Размаўляем па-беларуску”. І штотыднёва ў гэтай тэлегульні з ахвотай удзельнічаюць жыхары вобласці. Нядаўна “ля бар’еру” сустрэліся дзве каманды з Гомельскага раёна — вучні Маркавіцкага і Грабаўскага дзіцячых садоў – сярэдніх школ.\nУ склад каманды “Купалінкі” з Маркавіч увайшлі адзінаццацікласнікі Аляксандр Заранік і Вольга Каменюкова (капітан каманды) і дзевяцікласніца Валерыя Бірукова.\nДарэчы, гэтая дзяўчына — ўраджэнка ўкраінскай вёскі Дабранка, аднак не першы год наведвае Маркавіцкую школу, дасканала валодае беларускай мовай, так, што нават вырашыла паспрабаваць свае сілы ў моўным спаборніцтве. Іх супраціўнікаў — каманду “Дыяменты” з Грабаўкі — прадстаўлялі старшакласнікі Вольга Башлакова, Аляксандр Шапавалаў і капітан каманды Дар’я Аўдзеенка.\n— Прыняць удзел у тэлегульні “Размаўляем па-беларуску” вельмі проста, — адзначае вядучая Алена Трацэнка. — Трэба сабраць каманду з трох чалавек, пакінуць заяўку на сайце тэлекампаніі, прайсці невялікі іспыт, і вось ужо вы — у студыі Гомельскага тэлецэнтра, дзе праходзяць здымкі перадачы з удзельнікамі з Гомельскай вобласці.\nТак дзяўчаты і хлопцы з Маркавіч і Грабаўкі апынуліся ў студыі Гомельскага тэлецэнтра. Усё было незнаёмым, але цікавым, пазнавальным і захапляльным. Перад пачаткам — кароткі інструктаж, праверка дзейнасці кнопак, на якія трэба было націскаць як мага хутчэй, каб даць адказ, праверка мікрафонаў… І хоць здымкі занялі не менш гадзіны, сама гульня ў эфіры працігвалася менш 30 хвілін.\nПершае заданне — “Прыгадваем” — адначасова крыжаванка і слайд: удзельнікам паказвалі малюнак і лінейку з ячэйкамі для літар. У першым спаборніцтве хуткасць павінны былі праявіць капітаны — менавіта яны націскалі на кнопкі пры веданні правільнага адказу. Школьнікам з Гомельскага раёна прапанавалі адгадаць такія словы, як кошык, акуляры, млын, вартаўнік і суніцы.\nПадчас другога задання — “Перакладаем” — ўдзельнікі каманд змагаліся адзін на адзін: ім прапанавалі для перакладу слова, словазлучэнне і сказ. Тут таксама ўсё залежала не толькі ад ведаў, але і хуткасці. Трэцяе заданне пад назвай “Тлумачым” патрабавала хуткасці, але не рук, а розуму. Трэба было не толькі растлумачыць сэнс фразеалагізма, перакласці яго на рускую мову, а таксама скласці з ім сказ.\n— Найбольш складаным для нас аказаўся конкурс “Працягваем”, — дзеліцца ўражаннямі Вольга Башлакова з Грабаўкі. — На жаль, мы не змаглі адгадаць песню, якую нам прапанавалі (як дзяўчынка карміла куранят), а вось з працягам верша беларускага паэта мы справіліся. Удзел у таклой гульні быў вельмі запамінальным вопытам, і барацьба была нялёгкай — каманда “Купалінкі” аказалася моцным праціўнікам. Але, нягледзячы на тое, што мы не перамаглі ў гульні, мы выйгралі ў іншым. Многія настаўнікі і вучні нашай школы глядзелі эфір, віншавалі з першым выхадам на тэлеэкраны, жадалі і ў далейшым быць моцнымі, каб пераадольваць усе цяжкасці. Адной з іх аказалася наша маруднасць, — усміхаецца дзяўчына, — бо, ведаючы правільны адказ, не паспявалі за праціўнікамі, якія хутчэй націскалі кнопкі…\nПа выніках пяці конкурсных заданняў першынство засталося за камандай маркавіцкіх школьнікаў — 55 балаў супраць 37 у каманды “Дыяменты”.\n— Мне, як вядучай, было вельмі прыемна, што дзеці і падлеткі цікавяцца роднай мовай і літаратурай, — расказвае Елена Трацэнка. — Спадабалася і тое, што дзяўчаты і хлопцы з Гомельскага раёна ганарацца сваёй малой радзімай, цікавяцца яе гісторыяй.\nP.S. Застаецца дабавіць, што 2 мая, напярэдадні Дня работнікаў радыё і тэлебачання, у эфіры телеканала “Беларусь-3” у гульні “Размаўляем па-беларуску” прымаюць удзел каманды “Маяк” гомельскай раённай газеты і “Гузікі” Мазырскага тэлебачання.\nАвтор - Ірына ГРАМЫКА\nФото - прадастаўлена Маркавіцкай і Грабаўскай школамі


Фрыдрых Вільгельм III — Вікіпэдыя\nФрыдрых Вільгельм III (па-нямецку: Friedrich Wilhelm III; 3 жніўня 1770 году, Патсдам — 7 чэрвеня 1840 году, Бэрлін) — кароль Прусіі з 16 лістапада 1797 году. Сын Фрыдрыха Вільгельма II і Фрыдэрыкі Луізы Гесэн-Дармштацкай, унучаты пляменьнік Фрыдрыха II Вялікага, дзед расейскага імпэратара Аляксандра II.\nАтрымаў традыцыйную суровую ваенную адукацыю; прымаў удзел у ваенных кампаніях супраць Францыі пасьля пачатку ваенных дзеяньняў у 1792. У 1809 годзе наведаў Расею. Камэр-пажам ў яго быў Аляксандар Васільевіч Чачэрын.\nУ 1793 годзе ажаніўся з Луізай, дачкой герцага Карла II Мекленбург-Страліцкага й яго жонкі Фрыдэрыкі Караліны. Два сыны ад гэтага шлюбу, Фрыдрых Вільгельм IV і Вільгельм I, пасьля сталі прускімі каралямі, а Вільгельм — яшчэ й нямецкім імпэратарам. Дачка Фрыдрыха Вільгельма III Шарлота (у праваслаўі Аляксандра Фёдараўна) выйшла замуж за вялікага князя Мікалая Паўлавіча (пасьля расейскага імпэратара Мікалая I). Такім чынам, Фрыдрых Вільгельм III быў дзедам Аляксандра II.\nФрыдрых Вільгельм быў баязьлівым і нерашучым кіраўніком. У той жа час ён быў добрым і шчырым вернікам. Ён абяцаў Аўстрыі падтрымку, але пасьля ўварваньня ў яе ў 1805 годзе войскаў Напалеона нічога не зрабіў. Ён спадзяваўся, што Францыя прапануе яму за нэўтралітэт Гановэр і іншыя землі на поўначы, але ў выніку атрымаў іх толькі пасьля таго, як сам адмовіўся ад Ансбах а, Байройт а, Клеве й Нэўшатэлю.\n14 кастрычніка 1806 году войскі Фрыдрыха Вільгельма III пацярпелі поўнае паражэньне ад французаў у Бітве пры Ене і Аўэрштэце. У 1807 годзе паводле Тыльзіцкага міру паміж Аляксандрам I і Напалеонам ён пазбавіўся паловы сваіх уладарстваў.\nУ 1807-1812 гг. Фрыдрых Вільгельм III па ініцыятыве й з дапамогай міністра барона фон Штэйна, генэрала Г. Шарнхорста, генэрал-фэльдмаршала Гнейзэнаў і графа Гардэнбэрга правёў цэлы шэраг адміністрацыйных, сацыяльных, аграрных і ваенных рэформаў.\nУ 1812 годзе перад уварваньнем ў Расею Напалеон прымусіў Аўстрыю й Прусію падпісаць зь ім дамовы, згодна зь якімі гэтыя краіны выстаўлялі свае войскі ў дапамогу францускай арміі. У прускай арміі пры дапамозе Гнейзэнаў, Штэйна і іншых патрыятычна настроеных афіцэраў быў утвораны расейска-нямецкі легіён (у лістападзе 1812 году налічвалася 8 тысяч чалавек), які ваяваў супраць французаў. У сакавіку 1813 году Фрыдрых Вільгельм III выступіў з заклікам да вызваленчай вайны з францускімі акупантамі.\nУ 1814 годзе разам з саюзьнікамі ў антынапалеонаўскай кааліцыі пруская армія ўвайшла ў Парыж. Фрыдрых Вільгельм III прымаў удзел у Венскім кангрэсе 1814—1815 гг. па рашэньні якога яму былі вернутыя Райнская Прусія, Вэстфалія, Познань і частка Саксоніі.\nУ час вайны Фрыдрых Вільгельм абяцаў народу канстытуцыю й прадстаўніцкае праўленьне. Пасьля вайны пад уплывам Метэрніха ён адмовіўся ад выкананьня сваіх абавязацельстваў. У выніку Прусія разам з Аўстрыяй аж да 1848 году заставалася цэнтрам палітычнай рэакцыі.\nК. Рыжов. Справочник Все монархи мира: Западная Европа\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Фрыдрых_Вільгельм_III&oldid=1655709»\nАпошняе рэдагаваньне ў 01:34 30 верасьня 2013\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 30 верасьня 2013 году ў 01:34.


Канвертаваць FlutterCoins (FLT) і Ісландская Кроны (ISK) : Калькулятар абменнага курсу\nFlutterCoin (FLT) і Ісландская крона (ISK) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта FlutterCoin і Ісландская крона пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 1 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад FlutterCoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Ісландская крона валюты па змаўчанні. Націсніце на Ісландская Кроны або FlutterCoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe FlutterCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Ісландская крона гэта валюта, у Ісландыя (ЁСЦЬ, ISL). Ісландская крона таксама вядомы як Крона. Сімвал FLT можа быць запісаная FLT. Сімвал ISK можа быць запісаная IKr. Ісландская крона дзеліцца на 100 aurar. Абменнага курсу the FlutterCoin Апошняе абнаўленне 2 снежань 2018 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Ісландская крона Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад MSN. FLT каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. ISK каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Пераказ: Нясвіжскі палац - Экзаменационные изложения и пересказы для 11 класса по белорусскому языку. - Учеба - Каталог статей - Forsupergirls\nУ даўніну, пяць або шэсць стагоддзяў таму назад, падарож-нікі і купцы, якім выпадала ехаць праз Беларусь, у сваіх успа-мінах нярэдка называлі нашу зямлю краінай замкаў і палацаў. Перад іх вачыма амаль праз кожныя 40-50 кіламетраў паўста-валі магутныя каменныя ці цагляныя сцены з вузкімі байніца-мі, заўсёды гатовымі належным чынам сустрэць варожую сілу. А бараніцца тады нашым продкам даводзілася часта: і ад кры-жацкай навалы, і ад татарскіх набегаў, і ад маскоўскай няво-лі. Няшчадна шугала полымя пажараў. Ад весяў і мястэчкаў заставаліся адны галавешкі. Па некалькі тыдняў за трывушчы-мі мурамі трымалі аблогу, не здаваліся на літасць чужынцам абаронцы роднага краю. Адважныя і нязломныя, яны верылі ў перамогу. I здабывалі яе.\nАд сівой мінуўшчыны засталіся скупыя летапісныя радкі, курганы-валатоўкі ды рэшткі колішніх збудаванняў: руіны замка ў Навагрудку, руіны замка ў Лідзе, руіны замка ў Крэ-ве, што ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці.\nСумны пералік можна доўжыць і доўжыць. Але ёсць і шча-слівыя выключэнні. Каб упэўніцца ў тым, давайце наведаемся ў Нясвіжскі палац, ацалелы да сённяшніх дзён, нягледзячы на шматлікія ваенныя віхуры.\n3 пачатку XVI стагоддзя Нясвіжам валодалі князі Радзівілы. Многія прадстаўнікі гэтага славутага роду вызначыліся і на ратным полі, і на ніве культуры. Так, адзін з іх, Мікалай Крыштаф Радзівіл Сіротка (мянушку яму прыдумаў вялікі князь і кароль Жыгімонт Аўгуст), у 1582-1584 гадах здзей-сніў паломніцтва ў Ерусалім, пасля чаго напісаў па-лацінску «Перэгрынацыю...» —кнігу падарожных нататкаў, якаяшмат разоў перавыдавалася на розных мовах, у тым ліку і па-бела-руску. Менавіта Мікалай Крыштаф і запрасіў з Італіі архітэк-тара Джавані Марыя Бернардоні спраектаваць на месцы ко-лішняга драўлянага, магчыма, спаленага непрыяцелем замка новы — мураваны і непрыступны, варты імені і становішча Радзівілаў. Праз некалькі гадоў на правым беразе ракі Ушы акаймаваная з усіх бакоў шырокім ровам-возерам паўстала ма-гутная крэпасць. Дарога да яе вяла па доўгім драўляным мос-це, які пры неабходнасці хутка разбіраўся.\nНясвіжскі замак вытрымаў нямала суровых выпрабаван-няў. Цэлае стагоддзе ён лічыўся ці не самым дасканалым і ўма-цаваным на Беларусі. Толькі ў маі 1706 года войска Карла XII здолела ўзяць штурмам Радзівілаўскае гняздо. Абарончыя бас-тыёны шведы ўзарвалі, маёмасць разрабавалі.\nМясцовыя дойліды пасля неаднойчы адбудоўвалі і перабу-доўвалі замак. I ўрэшце ператварылі яго ў дзівосны архітэк-турна-паркавы ансамбль. Асабліва ўражвае сам палац, падоб-ны на казку, застылую ў цэгле і камені. I самавітая ўязная брама, нібыта ўрослая ў зямлю, і высокіявежы, штоімкнуцца ў неба, і велічныя залы, дзе міжволі спыняешся са сцішаным сэрцам, — усё тут дыхае жывой мінуўшчынай і прымушае за-думацца пра будучыню Радзімы. Даўно на чужыну вывезены старадаўнія рыцарскія даспехі, карціны, летапісы, кнігі, слуцкія паясы... Але ніхто не здолеў вывесці, як незлічонае зо-лата-срэбра, несмяротны дух Чорнай Дамы, што і па сённяшні дзень блукае ў палацы — дух каралевы Барбары Радзівіл, ат-ручанай хцівымі зайздроснікамі, якія не зведалі шчасця са-праўднага кахання. Дзесьці ў падземных лёхах-тайніках ужо амаль два стагоддзі хаваюцца ад людскіх вачэй дванаццаць срэбраных апосталаў. Іх шмат разоў шукалі аматары лёгкай нажывы, кажуць, нават зусім нядаўна. Дарэмна намагаюцца. Апосталы вернуцца самі, калі адчуюць, што ніхто і нішто ім не пагражае, а на Беларусі іх сапраўды чакаюць. (481 слова)\nКатегория: Учеба | Добавил: Флайледи (26.07.2012)\nПросмотров: 11657 | Рейтинг: 2.5/6


Будзьма беларусамі! » Віктар Марціновіч: 100 прычын забараніць смяротнае пакаранне\n31.10.2017 | "Культурызм" з Віктарам Марціновічам\nВіктар Марціновіч: 100 прычын забараніць смяротнае пакаранне\nНаш лакальны “д’яблаў баль”, калі за адну кастрычніцкую ноч была знішчаная сотня прадстаўнікоў нацыянальнай інтэлігенцыі, палохае мяне нават не тым, як хутка забыліся імёны ахвяр, і не тым, як павольна яны вяртаюцца. Галоўнае тут тое, што роўна тыя ж падзеі з лёгкасцю могуць паўтарыцца сёння. Не верыце? Прадстаўляю вам найбольш характэрныя рэплікі ў сацыяльных сетках на навіну пра затрыманне, асуджэнне і смяротнае пакаранне чальцоў Саюза беларускіх пісьменнікаў і ПЭН-цэнтра ўвосень года 2017-га.\n“Вы ж самі разумееце”.\n“Гэта тое самае, калі б Пушкіна расстралялі за любоў да рускай мовы” (камент прыбраны за парушэнне правілаў дыскусіі).\n“Дык а што тут спрачацца? Падследныя прызналі сваю віну. Прынамсі, частка. Пра тых, хто не прызнаў віну, ёсць пісьмовыя паказанні тых, хто прызнаў. Факт супрацьпраўнай дзейнасці, якая стварала пагрозу існавання грамадства, цалкам даказаны. Што тут каментаваць? Далі б мне маўзэр — сам бы пайшоў караць гаўнюкоў”.\n“Усё лагічна. Яны былі нацыяналісты. Пісалі кніжкі на беларускай мове. Вы хацелі б, каб вашыя дзеці вучыліся ў школе на беларускай мове? Праходзілі фізіку і хімію на беларускай мове? Вы хаця б ведаеце, як Кашчэй Бяссмертны будзе на гэтым дыялекце? “Здыхлік Неўміручы”! Дык што гэта за такое? Гэта здзек з баек Крылова, а не мова. Ці, можа, вы чакаеце, каб вас выганялі з працы за тое, што вы не здалі кваліфікацыйны экзамен? Каб пашпарты адабралі і выдавалі толькі тым, хто таксама нацдэм? Як у Латвіі і Эстоніі? Бандэраўскую хунту трэба душыць у зародку”.\n“Не згодная з папярэднім каментатарам. На беларускай мове спявалі “Песняры”, на ёй напісаная паэма “Бандароўна”, яе нам выкладалі ў школе, і ніхто ад гэтага бандэраўцам не вырас. Але мы нічога не ведаем пра гэтую справу. Занадта мала інфармацыі, каб абвінавачваць следства ў тым, што былі нейкія перагіны. Калі-небудзь мы даведаемся болей і, я ўпэўненая, зразумеем, што без гэтага было немагчыма”.\n“Шаноўныя “сведаміты”! Вы чыталі хаця б фармулёўкі судовых выракаў? Майсей Кульбак асуджаны як чалец “нацыянал-фашысцкай яўрэйскай арганізацыі”. Міхась Зарэцкі прысуджаны да смерці як “актыўны член нацыянал-фашысцкай тэрарыстычнай арганізацыі”. Алесь Дудар пакараны за ўдзел у “антысавецкай аб’яднанай шпіёнска-тэрарыстычнай нацыянал-фашысцкай арганізацыі”. Фашызм паўсюды ў Еўропе забаронены і караецца вельмі жорстка. Не кажучы ўжо пра тэрарызм. Гэтых субчыкаў узялі ў момант, калі яны рыхтавалі тэракты фашысцкага кшталту, гэта ёсць у афіцыйных дакументах, у сапраўднасці і падставовасці якіх сумнявацца не даводзіцца. Дык каго вы бароніце? Фашыстаў? Тэрарыстаў? Сорамна мусіць быць тым, хто ўступаецца за гэткіх “герояў”!”\n“Хацеў бы прыяднацца да папярэдняга выказаўшагася. А што калі б яны на плошчу гранатку прынеслі? У час, калі там сабраўся народ?”\n“Национализм отвратителен в любых формах. Добро не имеет границ и языков. Расстрелять можно было бы уже за одно подозрение в нацдемщине, и это было бы гуманно”.\n“У іх было права на абарону. Яны ім не скарысталіся. Чаму іх бяруцца бараніць фарумчане?”\n“Прысуд быў вынесены цалкам па законе. У нас у законе прадугледжваецца смяротнае пакаранне за тое, у чым яны абвінавачваліся (так сказалі па радыё ў маршрутцы). Выязная сесія ваеннай калегіі Вярхоўнага суда вынесла рашэнне цалкам законна. Само існаванне выязной сесіі таксама законнае. Там дзе гавораць законы, грамадзяне павінныя сядзець цішком, бо воля закона вышэйшая за волю грамадзян”.\n“Яны сазналіся. Аднаго гэтага дастаткова”.\n“У Кіеве таксама ўсё пачыналася з вершыкаў. Паэт мусіць успяваць прыгажосць жанчыны, пісаць пра любоў, пра моц роднай прыроды. Пачытайце Цютчава і Фета. Вось, услухайцеся ў гэтыя словы:\nЯ нешта не прыпамінаю ў напісаным гэтымі таварышамі нечага роўнага”.\n“Учора ўвечары ў нас адбываўся вобшук у Пятра з трэцяга паверха. Усе суседзі адразу ўздыхнулі з палёгкай, бо ў яго быў доўгі “Форд Скорпіа” і паркаваўся ён на ім як мудак. Сёння па пад’ездзе прайшоўся ўчастковы і сказаў, што віна Пятра даказаная. Пётр — польскі шпіён. Вы зразумейце: невінаватых не бяруць. Калі ты чэсны чалавек, ты можаш быць цалкам спакойны. “Віна даказаная”, а таму нармальным людзям няма пра што клапаціцца. Ёсць суд, ёсць следства. На любым з гэтых этапаў цалкам выключаецца магчымасць памылкі. Нават калі на цябе нехта напісаў ананімку. За тое, што ты паркаваўся як мудак”.\nТут можна было б дадаць акварэльную замалёўку таго, што б здарылася з рускай літаратурай, калі б з яе прыбралі ўсіх выбітных дзеячаў Залатога веку: Пушкіна, Гогаля, Дастаеўскага і інш. Прычым прыбралі яшчэ да таго, як тыя напісалі свае асноўныя творы. І калі б сталець літаратурнай традыцыі давялося без галоўных майстроў. З дзікунскімі крымінальнымі артыкуламі — напрыклад, за лірычнае іншадумства ці паэтычны тэрарызм, з якімі геніі былі б спачатку расстраляныя, а потым забароненыя. Але думкі пра тое, чым сталася б англійская літаратура без Шэкспіра, іспанская — без Сервантэса, амерыканская — без Фіцджэральда і Твэна, я пакіну аматарам прыгожага слова.\nГэты тэкст мае на мэце звярнуць увагу на іншае. З 1937 года ў нас не змяніўся асноўны складнік існавання грамадства. Мы дагэтуль маем юрыспрудэнцыю, заснаваную на дапушчальнасці смяротнага пакарання. Логіка магчымага выцірання невінаватай ахвяры з жыцця і гісторыі скажае ўсе ўзроўні права, робіць оруэлаўскімі і суд, і абарону, і абвінавачванне.\nВы кажаце, што вам патрэбныя дадатковыя аргументы, каб вярнуцца да вынікаў рэферэндуму 1996 года, у якім беларусы выказаліся за захаванне смяротнага пакарання? Дык вось вам адразу 100 такіх аргументаў. Кніга Леаніда Маракова, якая адкрыла праўду пра крывавую ноч на 30-га кастрычніка, з’явілася толькі ў 2000-м. Смяротнае пакаранне трэба забараніць. Калі б не было смяротнага пакарання, усе асуджаныя дажылі б да сваёй рэабілітацыі і ўзбагацілі б нашую культуру.\nНіводзін з расстраляных у 1937-м не быў, як высветлілася, вінаватым.


Semalt тлумачыць, чаму аналітыка вэб-сайтаў важная для росту вашага бізнесу\nКлючавым прынцыпам паспяховага маркетынгу з'яўляецца веданне кліента і зварот да яго патрэбаў. Дасведчанасць аб тым, што наведвальнікі вашага сайта шукаюць і як даць ім, могуць зрабіць або разбіць бізнес. Інструменты аналітыкі вэб-сайтаў могуць быць неацэннымі ў высвятленні таго, што прымушае наведвальнікаў паставіць галачкі і як пераўтварыць іх наведванне ў продажы.\nУ гэтым артыкуле мы распавядзем, што такое вэб-аналітыка і чаму яна важная для росту вашага бізнесу.\nШто такое Web Analytics?\nWeb Analytics - гэта збор інфармацыі на базе Інтэрнэту для атрымання больш падрабязнай інфармацыі і паляпшэння карыстацкага досведу і прысутнасці ў Інтэрнэце.\nАналітыка сайтаў паведамляе, хто наведвае ваш сайт і як паводзяць сябе наведвальнікі, калі яны там знаходзяцца. З дапамогай добрага інструмента аналітыкі вы можаце даведацца, колькі гадоў вашыя наведвальнікі, іх пол, дзе яны жывуць і многае іншае. Вы таксама можаце даведацца, літаральна націснуўшы на кнопку, што прывяло іх да вашага сайта, як доўга яны там правялі і на якіх старонках і г.д. Гэтыя дадзеныя жыццёва важныя для таго, каб зрабіць ваш сайт максімальна эфектыўным і стварыць. змесціва, якое звяртаецца да вашага мэтавага рынку. У сваю чаргу, вы можаце ўносіць паляпшэнні і змены ў адпаведнасці з справаздачамі аналітыкі вэб-сайтаў; гэта можа быць вельмі карысным для росту вашага бізнесу.\nЧаму аналітыка вэб-сайтаў карысная?\nВедайце наведвальнікаў і паляпшайце іх карыстацкі досвед!\nПрымаючы рашэнні аб сваім бізнэсе, жыццёва важна не толькі клапаціцца пра наяўную кліентаў, але, дзе магчыма, палепшыць іх карыстацкі досвед. Такія рашэнні таксама павінны ў большасці выпадкаў служыць прыцягненню новых кліентаў. Улічваючы ўсё гэта, знаёмства з наведвальнікамі вашага сайта неабходна для прыняцця правільных рашэнняў.\nКалі вы ведаеце пра дэмаграфічныя дадзеныя наведвальнікаў вашага сайта - напрыклад, іх пол, узрост, дзе яны жывуць, якія іх інтарэсы і г.д. - вы зможаце палепшыць свой карыстацкі досвед. Такім жа чынам, калі вы зможаце адсочваць, якія прылады, браўзары і аперацыйныя сістэмы вашыя наведвальнікі звычайна выкарыстоўваюць пры наведванні вашага сайта, вы зможаце лепш праверыць і палепшыць сумяшчальнасць вашага сайта.\nПросты прыклад: калі вы адсочваеце большасць наведвальнікаў пры дапамозе мабільных прылад, вы ведаеце, як зрабіць ваш сайт зручным для мабільных прылад. Сапраўды гэтак жа, калі вашы аналітычныя інструменты адсочваюць узрост і пол вашых наведвальнікаў, вы можаце наладзіць вэб-сайт, каб быць больш карысным і прывабным для іх.\nВеданне наведвальнікаў - выдатны спосаб адаптаваць ваш сайт да патрэбнага рынку. Паляпшэнні такога кшталту будуць стымуляваць людзей заставацца на вашым сайце больш доўга, а, у сваю чаргу, прывядуць да павышэння каэфіцыента канверсіі.\nАдкрыйце для сябе найбольш паспяховы кантэнт\nІнструменты аналітыкі вэб-сайтаў падкрэсліць ваш лепшы кантэнт. Вы можаце даведацца, які змест прыцягвае найбольшую колькасць праглядаў, самыя працяглыя наведванні і якія старонкі пасля наведвае чалавек. Па-іншаму вы можаце лёгка ўбачыць, які змест з'яўляецца найбольш паспяховым, што дазваляе выкарыстоўваць яго ў сваіх інтарэсах.\nНапрыклад, выявіўшы папулярны змест, вы можаце дадаць на старонку спасылкі на пакупкі, заклікаць да кнопак дзеянняў і г.д., альбо проста накіраваць наведвальнікаў на старонку рэгістрацыі. Простае веданне, куды трэба засяродзіць свае намаганні, дазволіць вам павялічыць ваш каэфіцыент канверсіі і ваш бізнэс у цэлым.\nТакім жа чынам вы можаце перарабіць вядучыя старонкі і дадаць больш актуальную інфармацыю альбо асвяжыць увесь выгляд. Акрамя таго, вы можаце перарабіць паспяховы кантэнт на іншыя каналы і адаптаваць яго да сацыяльных медыя, сцэнарыяў вебинара і г.д.\nТаксама адсочванне папулярнасці вашага змесціва падкрэсліць, якія творы працуюць не так добра. Вы можаце марнаваць час на ўдасканаленне менш папулярнага змесціва альбо проста выкарыстоўваць разуменне пры стварэнні новага - больш вартага - кантэнту.\nПавысьце SEO вашага сайта\nАптымізацыя пошукавай сістэмы (SEO) мае жыццёва важнае значэнне для поспеху вашага сайта, а значыць, і для вашага бізнесу. Чым больш аб'ём трафіку прыцягвае ваш сайт, тым вышэй колькасць вядучых і пераўтварэнняў.\nАналітыка сайтаў можа павялічыць ваш SEO некалькімі спосабамі. З улікам інтарэсаў наведвальнікаў і дэмаграфіі вы зможаце вырабляць мэтавы кантэнт і паказваць сябе ў Google і іншых пошукавых сістэмах. Акрамя таго, адсочванне рэфералаў дасць вам інфармацыю.\nКалі вы аб'яднаеце свой інструмент аналітыкі з Google, вы можаце адсочваць пошукавыя фразы, якія ствараюць найбольшую колькасць трафіку на вашым сайце. Гэта карысна для забеспячэння выкарыстання гэтых ключавых слоў і фраз у змесце і метададзеных.\nВы нават можаце пайсці на крок далей і выкарыстоўваць адсочванне пошуку на сайце. Гэта паказвае вам, што наведвальнікі шукаюць, калі заходзяць на ваш сайт. Гэты параметр аналітыкі дазваляе даведацца, ці адпавядае ваш існуючы кантэнт патрабаванням вашых наведвальнікаў. Ведаючы, ці адпавядаеце вы іх чаканням, вы зможаце наладзіць змест, каб прапанаваць найлепшы карыстацкі досвед і ператварыць наведвальнікаў у кліентаў. Вы нават можаце схаваць некаторыя ідэі для новых паведамленняў у блогу.\nПасведчанне галоўных рэфералаў\nАналітыка вэб-сайтаў дазваляе адсочваць, адкуль у большасці вашых рэфералаў. Пасля таго, як вы вызначылі свае галоўныя рэфералы, вы можаце працаваць над стратэгіямі, каб павялічыць іх яшчэ больш. Таксама веданне вашых слабейшых абласцей дазволіць вам палепшыць іх і генераваць больш трафіку на вашым сайце.\nКалі, напрыклад, ваш сайт набірае большасць наведвальнікаў з пошукавых сістэм, гэта кажа вам пра тое, што ваш SEO працуе добра. Калі, з іншага боку, вашы наведвальнікі звычайна прыходзяць з аб'яў Facebook і наўрад ці з пошукавых сістэм, вы можаце зрабіць больш сваёй старонкі ў Facebook, адначасова расчышчаючы свой SEO, каб лепш выкарыстоўваць пошукавыя сістэмы.\nВедайце выходныя спасылкі\nАкрамя таго, каб вызначыць, адкуль паходзяць вашы рэфералы, аналітыка вэб-сайтаў раскажа вам, каго вы маеце на ўвазе, інакш вядомы як выходныя спасылкі. Пасля таго як вы пералічылі асноўныя выходныя спасылкі, вы можаце выкарыстоўваць гэтую інфармацыю, каб звязацца з гэтымі ўладальнікамі вэб-сайтаў і прапанаваць супрацоўніцтва.\nСупрацоўніцтва з іншымі прадпрыемствамі, безумоўна, можа дапамагчы вашаму росту. Крыжаваныя рэкламныя акцыі і ўзаемныя рэкамендацыі - гэта выдатны спосаб атрымаць выгаду для вашага бізнесу ў партнёрстве. Веданне, якое дзелавое супрацоўніцтва будзе найбольш плённым для вас і для іх, - гэта першы крок у фарміраванні гэтых важных адносін. Вы можаце звярнуцца да мэтавага бізнесу і падзяліцца сваім аналітычным дакладам з імі, што зробіць іх больш шанцаў пагадзіцца з вашай прапановай.\nАдсачыць паказчыкі электроннай камерцыі\nВаш бізнес можа разам прадаваць паслугі, прадукты, праграмнае забеспячэнне ці нешта іншае. Што б вы ні прадавалі, справаздача аб продажах вашага сайта з'яўляецца важным дакладам для азнаямлення. Вы можаце ўбачыць важныя дадзеныя, такія як каэфіцыент канверсіі, галоўныя рэфералы, агульны прыбытак і вядучыя прадукты і г.д., усё ў адным дакладзе. Калі вы, напрыклад, ведаеце, што такое ваш вядучы прадукт, вы можаце засяродзіць свае намаганні на прасоўванні гэтага прадукту нават па розных каналах. Падтрымліваць сувязь з працэсам рэфералаў таксама карысна пры планаванні будучых супрацоўніцтваў, што прывядзе да павелічэння продажаў. Адсочванне паказчыкаў электроннай камерцыі - неабходная частка росту паспяховага бізнесу.\nЯкі інструмент вэб-аналітыкі трэба выкарыстоўваць?\nДаступна мноства інструментаў аналітыкі вэб-сайтаў, і важна выбраць комплексны інструмент ад надзейнай і аўтарытэтнай кампаніі. Semalt Web Analytics прапануе мноства інструментаў разумення, каб дапамагчы вашаму бізнесу развівацца.\nХто такі Семальт?\nЗаснаваная ў 2013 годзе, Semalt - гэта самае сучаснае лічбавае агенцтва. Яны прадастаўляюць вэб-інструменты для перадавых аналітычных паслуг, а таксама шэраг SEO і іншых вэб-сэрвісаў. Semalt мае сотні задаволеных кліентаў, многія з якіх пакінулі пісьмовыя і відэа агляды на вэб - сайце кампаніі.\nSemalt можа дапамагчы вам:\nПраверце рэйтынг свайго сайта\nАцаніце бачнасць вашага сайта ў Інтэрнэце\nВызначце памылкі на старонцы аптымізацыі\nКаманда Semalt размаўляе на многіх мовах, уключаючы англійскую, французскую, італьянскую, турэцкую і многія іншыя, таму не хвалюйцеся, што мова стане бар'ерам паміж вамі і ростам бізнесу. Удзельнікі каманды - эксперты ў вашай вобласці і гатовыя прыняць вашыя запыты.\nУ 2014 годзе каманда Semalt пераехала ў новы офіс. Калі яны прыехалі, яны са здзіўленнем выявілі чарапаху ў вазоне. Правёўшы расследаванне, яны даведаліся, што папярэдні ўласнік офіса быў яго ўладальнікам, але больш не хацеў яго. Каманда была занадта шчаслівая, каб мець іншага члена. Яны трымалі чарапаху і называлі яго Турба. Яны правялі час, вывучаючы лепшыя прадукты харчавання для чарапах і як за імі даглядаць, і неўзабаве купілі яму новы вялікі акварыум. Цяпер ён шчасліва жыве ў офісе Semalt і атрымаў пасаду талісмана кампаніі.\nУзаемадзеянне з аналітыкай вэб-сайтаў сапраўды можа змяніць сітуацыю паміж працвітаючым, узбярэжжам і нават правалам. Веданне наведвальнікаў і тое, што яны шукаюць, - гэта ключавое значэнне для аптымізацыі вашага прысутнасці ў Інтэрнэце і эфектыўнага маркетынгу вашага прадукту. Выбар аўтарытэтнага інструмента, напрыклад Semalt Web Analytics, дазволіць вам адсочваць ваш кантэнт і поспех у продажах, ведаць дэмаграфію наведвальнікаў і, што самае галоўнае, палепшыць хуткасць канверсіі наведванняў.


Кетогенная дыета | Слоўнік натуральнага здароўя\n7 Карысць для здароўя дыеты з нізкім утрыманнем вугляводаў і кетогенов\nЯркі Ампонса Чэрвень 17, 2020\nКетогенная дыета з нізкім утрыманнем вугляводаў у апошнія гады набыла значную папулярнасць. Ён даказаў, што дае вынікі на некалькіх франтах. Дыета ўяўляе сабой дыету з высокім утрыманнем тлушчу, адэкватную бялку і нізкую колькасць вугляводаў. Дыета прымушае арганізм спальваць тлушчы, а не вугляводы. Такія дыеты могуць павысіць узровень халестэрыну, знізіць артэрыяльны ціск і збалансаваць цукар у крыві. Яны таксама могуць стрымліваць апетыт, садзейнічаць зніжэнню вагі і прадухіляць ці нават зваротна папярэдні дыябет / дыябет. (Тып 2)\nДетокс-дыета: чаму ёсць толькі рэцэпт нашча для соку 1? Паспрабуйце гэтыя топ 4\nКліфард Снежань 3, 2019\nЧаму ёсць рэцэпт нашча для соку 1, калі вы можаце ёсць 4, як частка вашага Детокс-дыеты.\nПост сокаў набірае папулярнасць як выдатны спосаб детоксікаціі. Многія людзі зацікаўлены ў тым, каб выводзіць таксіны са сваёй сістэмы, каб яны маглі жыць больш здаровым. Калі таксіны назапашваюцца ў арганізме, яны адчуваюць сябе млявымі, а таксама маюць дрэнную імунную сістэму.\nШто такое рашэнне Папялушкі?\nПраграма "Папялушка Рашэнне" сканцэнтравана на дысфункцыі ДВС, якая абараняе думку аб наяўнасці нейкага дысбалансу гармонаў інсуліну. Праграма вучыць жанчын, як яны могуць падоўжыць сваё жыццё толькі для здаровага харчавання. Сістэма працуе з вагой і планам практыкаванняў для жанчын старэйшыя за 30, якія хочуць скінуць больш за дзесяць фунтаў.\nАцёк - прыродныя сродкі лячэння і сродкі лячэння\nАцёк - гэта назіральная азызласць ад назапашвання вадкасці ў тканінах цела. Часта сустракаецца ў ступнях і нагах і вядомы як перыферычны ацёк.


Настаўніца і яе вучні\nНа гэтым здымку — настаўніца беларускай мовы і літаратуры дзяржаўнай установы адукацыі “Чудзінская сярэдняя школа” Іна Аляксандраўна Валодзька і яе вучні — пераможцы прадметных алімпіяд розных гадоў (злева направа) — Дар’я Валодзька, Надзея Савеня, Юлія Ярашэня, Лізавета Тонка. Калі дзяўчынкі дружна ўладкоўваліся для здымка ў раёнку каля сваёй настаўніцы, прыкмеціла, якія даверлівыя, шчырыя адносіны паміж ёй і вучнямі, як з паўслова разумеюць сваю Іну Аляксандраўну, прыемна было пачуць, як дружна прызнаваліся яны ў сваёй любові да прадмета, які яна выкладае. Заканчваецца навучальны год. Рабяты папоўнілі багаж школьных ведаў, на раённых алімпіядах паказалі іх узровень, цяпер можна і адпачыць: праз некалькі дзён пачнуцца летнія канікулы. А іх настаўніца нават у час адпачынку будзе час ад часу браць у рукі творы сваіх любімых пісьменнікаў, перачытваць іх, знаёміцца з навінкамі літаратуры, штосьці адметнае занатоўваць і ў думках выводзіць для сябе канву ўрокаў, з якіх пачне новы навучальны год…\nКаб быць цудоўным настаўнікам, трэба любіць той прадмет, які выкладаеш, і любіць таго, каму ты яго даносіш. Іна Аляксандраўна Валодзька шчыра любіць і свой прадмет, і сваіх вучняў — цікаўных, дапытлівых, адкрытых. І нават цяпер, калі за плячыма гэтай прыгожай, стройнай жанчыны з такой добразычлівай і абаяльнай усмешкай больш за дваццаць гадоў педагагічнага стажу, светлыя непадробныя пачуцці любові да той справы, да якой пацягнулася некалі душа, па-ранейшаму трымаюць ва ўладарным палоне яе сэрца. Ды з гадамі яшчэ глыбей пазнае і разумее настаўніца герояў сваіх любімых пісьменнікаў — Уладзіміра Караткевіча, Васіля Быкава, яшчэ больш сама захапляецца вобразнасцю кранальных вершаваных радкоў Яўгеніі Янішчыц, Ніла Гілевіча… І на кожным уроку стараецца данесці да вучняў тыя пачуцці, якія адольваюць яе саму, імкнецца доказна паказваць хараство і багацце пявучай матулінай мовы. А таму і заняткі яе праходзяць цікава, жыва, пралятаюць як адно імгненне, як некалі праходзілі для самой Іны ўрокі яе любімай настаўніцы Ірыны Браніславаўны Місько. А таму і любяць многія чудзінскія школьнікі беларускую мову і літаратуру. І на раённых (ды не толькі) алімпіядах з году ў год займаюць адны з першых месцаў.\nПра сябе сціплая настаўніца расказвае мала: родам з Чудзіна, мама працавала медыцынскай сястрой, тата — у сельскай гаспадарцы. З дзяцінства любіла чытаць мастацкія творы, з асаблівым жаданнем наведвала ўрокі роднай мовы і літаратуры строгай, але мудрай і таленавітай настаўніцы Ірыны Браніславаўны. Гэтая любоў да яе і да кнігі некалі паклікала выпускніцу Чудзінскай сярэдняй школы ў прафесію настаўніка. Спачатку Іна закончыла Баранавіцкае педвучылішча, затым завочна вучылася ў Мазырскім педінстытуце. А працаваць паехала ў Салігорскі раён, хацелася, як і ўсім маладым, пажыць па-за родным куточкам. І хоць да Чудзіна можна сказаць рукой падаць, і краявіды там не горшыя за мясцовыя, і ўласнае сямейнае гняздо Іна звіла там, ды ўсё ж дзе сасна ні стаіць, усё свайму бору шуміць. Вярнулася Іна з сям’ёй дамоў. Так родная вёска і стала яе надзейным прыстанкам і жыватворнай, надзвычай спрыяльнай глебай для прафесійнага развіцця. Тут некалі збіраў багаты фальклорны матэрыял Аляксандр Сержпутоўскі, адсюль вытокі творчасці Алеся Каско, тут не цураюцца роднага слова вяскоўцы.\nАд сціплых звестак пра сябе настаўніца пераходзіць да вучняў. І вочы яе загараюцца асаблівым святлом і пяшчотай. “Канешне ж, у кожнага з рабят свае схільнасці і цяга да пэўнага прадмета, — разважае настаўніца. — Асабіста мне шанцуе на дзетак, якія калі ўжо ўпадабалі родную мову і літаратуру, то імкнуцца вывучаць іх не проста па школьным курсе, а глыбей і паўней. І робяць гэта мэтанакіравана, настойліва, ахвотна наведваюць дадатковыя заняткі. З імі вельмі цікава працаваць”.\nНастаўніца называе сваю першую вучаніцу, з якой яны атрымалі другое месца ў раённай прадметнай алімпіядзе і прынялі ўдзел у абласной, — гэта Юля Кандраценя. Яна была дзяўчынкай здольнай, творчай, пісала вершы, цікавымі былі яе творчыя работы. Зараз Юля вучыцца ў Баранавіцкім педуніверсітэце, будучы настаўнік беларускай і англійскай моў.\nМінулагодняя выпускніца школы Каця Мазан заваявала ў свой час трэцяе месца ў раённай алімпіядзе. Таксама пісала вершы, не раз займала прызавыя месцы ў творчым конкурсе “Выратавальнікі вачамі дзяцей”. І хаця дзяўчына вучыцца на юрыдычным факультэце, настаўніца ўпэўнена: творчыя задаткі спатрэбяцца Кацярыне і ў яе даволі сур’ёзнай прафесіі.\nЦяперашняя выпускніца школы Ліза Тонка прымала ўдзел у навукова-практычнай канферэнцыі “З навукай у будучыню”. З ёй настаўніца займаецца паглыбленым вывучэннем прадмета з 8 класа. Не нарадуецца настойлівай, скрупулёзнай у вучобе дзяўчынкай. Вучаніца даследавала асаблівасці мясцовай гаворкі, рабіла параўнальны аналіз яе канца 19 — пачатку 21 стагоддзяў. Яна глыбока ўнікала ў творы Сержпутоўскага, хадзіла да мясцовых людзей старэйшага пакалення, цікавілася, калі і якія новыя словы ўзніклі. Надзейным дарадцам вучаніцы была, канешне ж, яе настаўніца Іна Аляксандраўна. І работа атрымалася ў дзяўчынкі грунтоўнай, цікавай. Старшыня камісіі, робячы яе аналіз, сказаў нешматслоўна, але ёмка: прыгожа, дакладна, па-каскоўску. А гэта для вучаніцы і яе настаўніцы — найвышэйшая адзнака.\nУ 9 класе Ліза заняла трэцяе месца ў раённай прадметнай алімпіядзе, у 10-м — першае ў раённай, трэцяе — у абласной. У гэтым навучальным годзе заваявала другое месца ў раённай. Дзяўчынка калі ўжо вывучае прадмет ці адпаведную тэму, то глыбока, грунтоўна, умела валодае інтэрнэт-рэсурсамі.\nНастаўніца працягвае называць прозвішчы ўдзельнікаў алімпіяд. Надзея Савеня, дзевяцікласніца. З 4 класа ўдзяляе мове асаблівую ўвагу. Вучаніца займала першыя і другія месцы ў раённых алімпіядах, у гэтым навучальным годзе атрымала дыплом 3 ступені на абласной алімпіядзе. Дзяўчынка са шматдзетнай сям’і, дапамагае бацькам па гаспадарцы ўпраўляцца і ў вучобе паспявае быць першай. Як не ганарыцца ёю?\nСваім стараннем вылучаецца і дзесяцікласніца Юля Ярашэня. У гэтым годзе яна заняла другое месца ў раённай алімпіядзе. Захапляецца беларускай мовай і літаратурай і адна з траіх уласных дзяцей Іны Аляксандаўны — дачушка Дар’я. Яна бачыць, як любіць свой прадмет мама, як старанна рыхтуецца да кожнай сустрэчы з вучнямі і цалкам раздзяляе матуліну любоў, падтрымлівае яе ва ўсіх пачынаннях.\nТак, ураджайным быў гэты год для вучняў Іны Аляксандраўны. І для яе, вядома ж, іх настаўніцы. Атрымліваецца, што тры прызавыя месцы сёлетняй раённай прадметнай алімпіяды ўпэўнена ўзялі ў свае рукі вучні Іны Валодзька з адной з самых аддаленых школ Ганцаўшчыны — Чудзінскай. Глыбінка не стамляецца пазнаваць свае карані, ганарыцца тым, што мясцовыя казкі і паданні, тутэйшая гаворка сталі прадметам глыбокага вывучэння такім вядомым даследчыкам, як Сержпутоўскі, яна шануе мову сваіх продкаў, а значыць, жыць ёй, роднай, і жыць. Дзякуй вам, настаўніца і вашым вучням за гэтую шчырую вернасць і чыстую любоў да роднага слова, а значыць і да зямлі пад белымі крыламі…


адзін з буйных тэатраў Першай сусветнай вайны\nАсаблівасці тэатра баявых дзеянняўПравіць\nУ заходняй частцы Расіі была развітая сістэма ўмацаваных крэпасцей, на якую руская армія магла абапірацца пры абароне і наступе. Да пачатку вайны былі пабудаваны новыя крэпасці з найноўшым узбраеннем: Коўна, Асавец, Новагеоргіеўск, Брэст-Літоўск, — і будавалася крэпасць Гродна.\nУ Германіі ж былі створаны і ўдасканалены вялікая колькасць крэпасцей, якія германскае камандаванне мела намер выкарыстоўваць не толькі для абароны, але і для наступу ўглыб Расіі. Меліся крэпасці Кёнігсберг, Данцыг, Торн і шэраг умацаванняў на Вісле: Марыенбург, Граўдзенц, Кульм, Фардон і ўмацаванне Лётцэн у сістэме Мазурскіх азёр.\nСпачатку Германія, рэалізуючы план Шліфена, разгарнула асноўныя сілы (7 армій) на Заходнім фронце, сканцэнтраваўшы на ўсходзе супраць Расіі ўсяго адну армію — 8-ю. У склад 8-й арміі ўвайшлі 4 вайсковых корпуса .\nДа пачатку баявых дзеянняў аўстра-венгерскае камандаванне разгарнула супраць Расіі 35,5 пяхотных і 11 кавалерыйскіх дывізій, агульным лікам 850 тысяч чалавек, 1728 гармат. Паводле плана аўстрыйскага камандавання аўстрыйскія войскі хуткімі ўдарамі, пры садзейнічанні германскіх войскаў з поўначы, павінны акружыць і разграміць рускія войскі ў Заходняй Польшчы.\nСупраць Аўстра-Венгрыі, на Паўднёва-Заходнім фронце (камандуючы генерал Іваноў) разгортваліся 4 расійскія арміі (3-я, 4-я, 5-я і 8-я). Усяго да пачатку баявых дзеянняў войскі паўднёва-заходняга фронту мелі 34,5 пяхотных і 12,5 кавалерыйскіх дывізій, усяго каля 600 тысяч чалавек і 2099 гармат. Галоўнакамандуючым расійскай арміі стаў вялікі князь Мікалай Мікалаевіч.\nПершай аперацыяй на Усходнім фронце была Усходне-Пруская аперацыя. Рускія войскі, якія мелі задачу разбіць 8-ю германскую армію і захапіць Усходнюю Прусію, перайшлі ў наступ, каб адцягнуць на сябе буйныя германскія сілы з Заходняга фронту і не дазволіць Германіі разграміць французскую армію і вывесці Францыю з вайны.\nНаступленне ва Усходняй Прусіі рускія войскі правялі дзвюма арміямі: 1-й і 2-й пад камандаваннем генералаў Рэненкампфа і Самсонава. Аперацыя пачалася 17 жніўня, калі часткі 1-й рускай арміі перайшлі руска-германскую дзяржаўную мяжу і з усходу ўварваліся на тэрыторыю Усходняй Прусіі. 20 жніўня на тэрыторыю Усходняй Прусіі з поўдня ўвайшла і 2-я руская армія, наносячы галоўны ўдар у фланг і тыл 8-й германскай арміі.\nРаніцай 20 жніўня ў горада Гумбінен 1-ы германскі корпус пад камандаваннем генерала Франсуа раптам атакаваў надыходзячыя войскі 1-й рускай арміі. Завязаліся жорсткія баі. Абодва бакі панеслі цяжкія страты, але немцы адступілі. 17-ы корпус пад камандаваннем генерала Макензена, які наступаў на поўдзень ад Гумбінена, у сустрэчным баі быў ушчэнт разбіты і, страціўшы 50% асабістага складу, пад націскам рускіх войскаў вымушаны быў адступіць. Пасля гэтых няўдач падышоўшы пазней Рэзервовы І корпус (Германская імперыя) генерала фон Бе́лава таксама быў вымушаны адысці. Германскія войскі пацярпелі паразу пад Гумбіненам.\nБітвы ў КарпатахПравіць\nМазурская і Праснышская бітвыПравіць\nНаступ на КовельПравіць\nВынікі Брусілаўскага прарывуПравіць\nУступленне ў вайну РумынііПравіць\nАперацыі 1917 года і Карнілаўскі мяцежПравіць\nБухарэсцкі мірны дагаворПравіць\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Усходні_фронт_Першай_сусветнай_вайны&oldid=4036662"\nАпошнія змены 27 студзеня 2022 а 23:44\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:44, 27 студзеня 2022.