ПРАСЯКНУТЫ ЧАРОЎНЫМІ МАТЫВАМІ | Заря над Бугом\n/ Культура / ПРАСЯКНУТЫ ЧАРОЎНЫМІ МАТЫВАМІ\nКалядным настроем прасякнуты старонкi чарговага нумару “Астрамечаўскага рукапісу”, які ўбачыў свет напрыканцы 2015 года. Адкрывае альманах чароўны зімовы пейзаж на фоне святочнага ручніка, створанага прыбужскай майстрыхай Тамарай Негерыш.\nЗададзены вокладкай тон яскрава раскрываецца ў традыцыйнай рубрыцы выдання “Чароўныя спевы і паданні спадчыны”. Як хадзілі “гагатаці” перад Новым годам у Вельямовічах, як варажылі на пеўня ў Старым Сяле, якія песні спявалі на Раство ў Дубку і загадвалі загадкі ў Чэрску мясцовыя жыхаркі, распавялі студэнтам Брэсцкага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А.С. Пушкіна – заўсёды жаданым гасцям краязнаўчага альманаха.\nУ гэтым годзе Астрамечава спраўляе пяцьсотгадовы юбілей, у сувязі з чым асаблівую актуальнасць набылі публікацыі, прысвечаныя аграгарадку. Напрыклад, артыкул ветэрана педагагічнай працы Івана Панасюка прыадчыняе таямніцу пабудовы Свята-Міхайлаўскай царквы і пахаванняў каля яе. Цесна пераплятаюцца з гісторыяй вёскі здымкі з сямейнага альбома былога старшыні калгаса “Памяць Ільіча” Міхаіла Дулевіча і дынастыі педагогаў Мельнікавых. Дарэчы, прадстаўніцай гэтага славутага роду з’яўляецца Ала Крац, падборка фотаздымкаў якой надрукавана ў рукапiсе пад характэрнай назвай “Знікаючая даўніна”. Старадаўнія жорны і гармонік, разныя аканіцы, тканыя дываны, кованыя вырабы жанчына сфатаграфавала ў вёсках Церабунь і Мухавец Брэсцкага, а таксама Рапехі і Мазуры Пружанскага раёнаў. Знаёмства са здымкамi гэтай серыі будзе працягнута і ў наступных нумарах. А вось фотацыкл «Поры года» убачыў свет на старонках выдання ў чацверты раз. Менавіта тут старшыня СВК “Астрамечава” Аляксей Скакун на працягу года дзяліўся сваiм фотапозiркам на навакольны свет. Як і заўсёды, ў яго работах знайшлі адлюстраванне родная прырода, людзі працы, будні і святы прадпрыемства, якім ён кіруе.\nЭксклюзіўным, безумоўна, з’яўляецца малітоўнік-песеннік Вольгi Емяльянаўны Каравай з Лышчыц, якi таксама можна ўбачыць у рукапiсе. Запiсаныя ў iм народныя памінальныя песні жанчына на працягу свайго жыцця спявала, калi яе запрашалi выконваць гэтую журботную місію.\nЗусiм iншая танальнасць гучыць у раздзеле “Народныя святы і звычаі Берасцейшчыны”. Радаснымі, жыццесцвярджальнымi акордамі напоўнілі яго матэрыялы пра вясельныя абрады. Напрыклад, прафесар Іна Швед з БрДУ імя А.С. Пушкіна распавяла аб святочным застоллi, якое суправаджаецца сваімі рытуаламі, прыкметамі і магічнымі дзеяннямі. Пераклікаюцца з тэмай вяселля і замалёўкі пра прыбужскiх умеліц: вышывальшчыцу ручнікоў з в. Чэрнi На-дзею Іванаўну Барычэўскую і каравайніцу з в. Пескі Галіну Аляксееўну Катоўскую. Іх работы – сапраўды скарбніца народных талентаў.\nДухмянаму хлебу – нязменнаму госцю святаў і абрадаў беларусаў — прысвечаны сцэнар фальклорнай гульнявой праграмы “Шлях да каравая”, у якiм захаваны абрады і гаворка Клейнiкаўскага сельсавета. Да друку мытэрыял падрыхтавалі дырэктар мясцовага СДК Святлана Кузьміч і загадчыца аўтаклуба Брэсцкага раёна Ульяна Апановіч.\nПрыцягвае ўвагу і літаратурны блок альманаха. Галоўны рэдактар выдавецкага дома “Звязда” Алесь Карлюкевіч ў “Кніжнай зале” знаёміць чытачоў з украінскім пісьменнікам Андрыянам Iванчуком, а таксама ўраджэнцамi Берасцейшчыны, звесткi аб якіх увайшлі ў энцыклапедычны даведнік “Сузор’е беларускага Памежжа”. А вось рэцэнзію вядомага у нашай краiне крытыка Адама Мальдзіса чытаць трохі хвалююча. Бо ў ёй ідзе гаворка аб вершаваным зборніку нашай прыбужскай паэткі Ціны Хутаранкi “Скрыжаванні бусліннага краю”, які вядомы літаратуразнаўца разглядае ў звязцы з шостым выданнем “Прагулак па Мінску” Якава Адэльскага.\nНельга не адзначыць і артыкулы пра Беларусь рэдактара “Астрамечаўскага рукапісу”Аляксандра Валковіча, напісаныя ім для амерыканскага часопіса “US-Belarus Observer”. З якой цеплынёй i павагай ён кажа пра такія важныя, можна сказаць, сакральныя для нас рэчы, як вёска, хата, ручнік i бульба. Нават цэлую оду прысвяціў дранікам! Гісторыю, культуру, характар і звычаі беларусаў пісьменнік умудрыўся змясціць у невялікае эсэ “Зямля пад белымi крыламi”. У гэтым артыкуле Аляксандр Мiхайлавiч змог данесцi далёкiм ад нас амерыканцам душу нашага народа, паказаўшы яе праз трагiчны i мужны лёс сваіх продкаў.\nПа традыцыі ў выданні знайшлі месца і “Старонкі гісторыі”, і “Калаўрот культурнага жыцця”. А найбольш значнай падзеяй Берасцейскага навоколля сталі, паводле меркавання рэдкалегіі альманаха, раённыя Дажынкі, з апісання якіх пачынаюцца першыя старонкі заключнага ў 2015 годзе нумара альманаха “Астрамечаўскі рукапіс”.


9 гадзін без ежы: падрабязнасці затрымання здымачнай групы RT France на мяжы - 16.11.2021, Sputnik Беларусь\nЖурналістаў RT France некалькі гадзін дапытвалі, пасля чаго прыгаварылі да штрафу, але не аддалі пашпарты. 16.11.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 16 ліс – Sputnik. Падрабязнасці затрымання здымачнай групы RT France на польска-беларускай мяжы расказала ў сваім Telegram-канале галоўны рэдактар Ксенія Фёдарава.Пра тое, што здымачную групу RT France затрымалі на польска-беларускай мяжы (з польскага боку), стала вядома ў панядзелак. Карэспандэнты паспелі выйсці ў прамы эфір і расказаць, што польская паліцыя паводзіць сябе вельмі непрыязна, апошнім паведамленнем ад іх стала "наручнікі".Як расказала вечарам таго ж дня Ксенія Фёдарава, іх некалькі гадзін дапытвалі, пасля чаго прыгаварылі да штрафу, але не аддалі пашпарты.Як удакладніла галоўрэд, вярнуць свае пашпарты, аплаціўшы штраф за парушэнне так званай спецзоны на мяжы з Беларуссю, журналісты змогуць толькі праз 48 гадзін, бо да гэтага ім забаронена там з'яўляцца.Падрабязнасцямі затрымання пасля вызвалення ў прамым эфіры падзяліўся Давід Каліфа. Па словах журналіста, калі іх прывезлі ў аддзяленне Саколкі, на пытанні, што іх чакае, адказу ад паліцыі не было, бо не было перакладчыкаў. Па шчаслівым збегу абставін перакладчыца прыехала досыць хутка, інакш затрыманне магло працягнуцца да 48 гадзін. Калі перакладчыца прыбыла, рэпарцёра і аператара па чарзе дапыталі, а затым павезлі ў суд.Сітуацыю ў панядзелак пракаменціравала генеральны сакратар журналісцкага прафсаюза FASAP-FO Франсуаза Шазо: "Затрыманне журналістаў на сем гадзін – усё ж даволі пагрозлівы і трывожны знак. <...> Мы спадзяемся, што журналісты RT, дзе б яны ні выконвалі сваю працу, змогуць свабодна інфармаваць".Зона крызісуНа мяжы Польшчы і Беларусі ўжо тыдзень назіраецца абвастрэнне міграцыйнага крызісу. У мінулы панядзелак, 8 лістапада, на беларускім баку сабраліся некалькі тысяч мігрантаў (у Дзяржпагранкамітэце Беларусі гавораць, што іх больш за дзве тысячы, польскі бок настойвае на тым, што каля чатырох тысяч). Спачатку яны ўладкавалі сабе ў лесе каля мяжы лагер (паставілі палаткі, збудавалі шалашы), затым у панядзелак, 15 лістапада, перайшлі да пункта пропуску "Брузгі" і размясціліся там. Мігранты заяўляюць, што хочуць патрапіць у Еўрасаюз, асноўная частка кажа, што жадае ў Германію.З польскага боку ўзмоцнена ахова меж, улады сцягнулі вайскоўцаў і спыняюць спробы нелегалаў пракрасціся на тэрыторыю краіны, вінавацячы Мінск у міграцыйным крызісе. У Беларусі падобныя абвінавачанні абвяргаюць.Таксама на Sputnik:\nу свеце, польшча, нелегальныя мігранты, мяжа беларусі і польшчы, мяжа, штраф, пашпарт, rt, журналіст, затрыманне, допыт, rt france\nЖурналістаў RT France некалькі гадзін дапытвалі, пасля чаго прыгаварылі да штрафу, але не аддалі пашпарты.\nМІНСК, 16 ліс – Sputnik. Падрабязнасці затрымання здымачнай групы RT France на польска-беларускай мяжы расказала ў сваім Telegram-канале галоўны рэдактар Ксенія Фёдарава.\nПра тое, што здымачную групу RT France затрымалі на польска-беларускай мяжы (з польскага боку), стала вядома ў панядзелак. Карэспандэнты паспелі выйсці ў прамы эфір і расказаць, што польская паліцыя паводзіць сябе вельмі непрыязна, апошнім паведамленнем ад іх стала "наручнікі".\nЯк расказала вечарам таго ж дня Ксенія Фёдарава, іх некалькі гадзін дапытвалі, пасля чаго прыгаварылі да штрафу, але не аддалі пашпарты.\nЯк удакладніла галоўрэд, вярнуць свае пашпарты, аплаціўшы штраф за парушэнне так званай спецзоны на мяжы з Беларуссю, журналісты змогуць толькі праз 48 гадзін, бо да гэтага ім забаронена там з'яўляцца.\nПадрабязнасцямі затрымання пасля вызвалення ў прамым эфіры падзяліўся Давід Каліфа. Па словах журналіста, калі іх прывезлі ў аддзяленне Саколкі, на пытанні, што іх чакае, адказу ад паліцыі не было, бо не было перакладчыкаў. Па шчаслівым збегу абставін перакладчыца прыехала досыць хутка, інакш затрыманне магло працягнуцца да 48 гадзін. Калі перакладчыца прыбыла, рэпарцёра і аператара па чарзе дапыталі, а затым павезлі ў суд.\n"Журналісты папрасілі адваката, але ім было адмоўлена з прычыны "паскоранай працэдуры". У суме ўся працэдура заняла каля 9 гадзін. Увесь гэты час з нашых журналістаў не здымалі наручнікі і не давалі ім ежы", - распавяла галоўрэд.\nСітуацыю ў панядзелак пракаменціравала генеральны сакратар журналісцкага прафсаюза FASAP-FO Франсуаза Шазо: "Затрыманне журналістаў на сем гадзін – усё ж даволі пагрозлівы і трывожны знак. <...> Мы спадзяемся, што журналісты RT, дзе б яны ні выконвалі сваю працу, змогуць свабодна інфармаваць".\nНа мяжы Польшчы і Беларусі ўжо тыдзень назіраецца абвастрэнне міграцыйнага крызісу. У мінулы панядзелак, 8 лістапада, на беларускім баку сабраліся некалькі тысяч мігрантаў (у Дзяржпагранкамітэце Беларусі гавораць, што іх больш за дзве тысячы, польскі бок настойвае на тым, што каля чатырох тысяч). Спачатку яны ўладкавалі сабе ў лесе каля мяжы лагер (паставілі палаткі, збудавалі шалашы), затым у панядзелак, 15 лістапада, перайшлі да пункта пропуску "Брузгі" і размясціліся там. Мігранты заяўляюць, што хочуць патрапіць у Еўрасаюз, асноўная частка кажа, што жадае ў Германію.\nЗ польскага боку ўзмоцнена ахова меж, улады сцягнулі вайскоўцаў і спыняюць спробы нелегалаў пракрасціся на тэрыторыю краіны, вінавацячы Мінск у міграцыйным крызісе. У Беларусі падобныя абвінавачанні абвяргаюць.


Знакамітыя землякі-юбіляры. Геаграфія пачыналася на Дзятлаўшчыне — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nЗнакамітыя землякі-юбіляры. Геаграфія пачыналася на Дзятлаўшчыне\n09.09.2020 08.09.2020 administrator196\nКірэенка Кацярына Рыгораўна – наша зямлячка, вучоны, вядомы беларускі географ і эканаміст.\nРодам яна з г.п.Казлоўшчына. Тут у 1957 годзе скончыла школу. Якім было дзяцінства дзяўчынкі? Ды, відаць, такім жа, як і ва ўсіх дзяцей канца 40-х – пачатку 50-х гадоў мінулага стагоддзя. Не заўсёды сытым, не заўсёды радасным, у пастаяннай працы, бо даводзілася дапамагаць бацькам і вучыцца адначасова. А падрасла, хацелася выглядаць прыгожа, модна, а купіць не заўсёды была магчымасць. Але ўсё гэта кампенсавалася жаданнем вучыцца, прагай да ведаў, цікавым школьным жыццём. Школа расла, вучняў большала. Мерапрыемствы, піянерскія зборы, канцэрты, спектаклі – усё вабіла і захапляла. Ды і вучылася выдатна, старалася. Аднак не адразу пачаўся шлях Каці Кірэенка ў навуку. Спачатку паступіла ў школу ФЗВ у Оршы (1957-1958) пры мясцовым ільнокамбінаце, затым некаторы час працавала прадзільшчыцай. Ды цягнула вучоба, хоцелася новых гарызонтаў. Была яна дзяўчынай дапытлівай, шукала сябе. З дзяцінства падабалася геаграфія, незвычайныя, экзатычныя краіны, жыццё людзей на іншых кантынентах. Тэлевізары толькі пачыналі з’яўляцца, радыё не перадасць прыгажосці мораў і акіянаў. А вось кніга! Чытала начамі і ўяўляла снежныя вяршыні Гімалаяў, пустыні Афрыкі, насельнікаў вільготных джунгляў. Так і вырашыла паступаць на геаграфічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, які скончыла ў 1964 годзе.\nІ, канешне, сама займалася навукай. Пачала друкавацца ў 1977 годзе, спачатку ў Беларусі, потым у Расіі, Літве, Латвіі, Эстоніі. Глыбока і грунтоўна даследавала праблемы эфектыўнасці развіцця і размяшчэння вытворчых сіл, рацыянальнага прыродакарыстання. Выдала манаграфію “Водныя рэсурсы – фактар размяшчэння прамысловасці” (1981). Стала сааўтарам многіх даследаванняў на рускай мове, у тым ліку “Сацыяльная інфраструктура – вынік і фактар эфектыўнасці вытворчасці» (1982), «Сацыяльная інфраструктура і сацыялістычны лад жыцця» (1983), «Рэгіянальныя праблемы развіцця вытворчай інфраструктуры і міжгаліновых вытворчасцяў» (1985), «Сацыяльная інфраструктура рэгіёну» (1986), «Спалучэнне галіновага і тэрытарыяльнага кіравання эканомікай саюзнай рэспублікі» (1991). За гады плённага навуковага жыцця Кацярына Рыгораўна Кірыенка выдала шмат дапаможнікаў для студэнтаў і школьнікаў, напісала ў сааўтарстве некалькі значных прац па геаграфіі Беларусі – «Эканамічная і сацыяльная геаграфія Рэспублікі Беларусь» Ч. І-ІІ (1993), «Сацыяльна-эканамічная геаграфія Рэспублікі Беларусь» (1997).\nПравілы рэспіраторнага этыкету


Сталі вядомы імены лаўрэатаў Прэміі Цёткі | Новы Час\nСталі вядомы імены лаўрэатаў Прэміі Цёткі\n6 красавіка ў прасторы ОК16 абвясцілі імёны лаўрэатаў літаратурнай Прэміі Цёткі 2019.\nПрэмія прысуджаецца за найлепшую кнігу для дзяцей і падлеткаў, напісаную на беларускай мове, а таксама за найлепшае мастацкае афармленне кнігі для дзяцей. Уручацца ў дзвюх намінацыях: за найлепшы твор для дзяцей і падлеткаў, і за найлепшае мастацкае афармленне кнігі.\nСёлета лаўрэатамі прэміі сталі: Вера Бурлак – за кнігу вершаў «Фантазюркі» (выд. «Галіяфы»), і мастачка Кацярына Дубовік, за мастацкае афармленне кнігі Надзеі Ясмінскай «Чаму Меша не мае хаты» (выд. « Кнігазбор»).\nІмпрэза адбылася ў культурным хабе ОК16 падчас Фестывалю інтэлектуальнай кнігі «Прадмова». Падчас фэсту былі арганізаваны забавы для дзяцей, віктарыны, майстар-клас ад лаўрэаткі 2018 года ў намінацыі «Найлепшае мастацкае афармленне» Лізаветы Лянкевіч. А таксама можна было паглядзець спектакль і паслухаць музыку, пачаставацца печывам і напоем ад Цёткі. І вядома ж – пагартаць і набыць намінаваныя на прэмію кнігі ды іншыя дзіцячыя беларускамоўныя выданні.\nЗаснавальнікі прэміі – РГА «Саюз беларускіх пісьменнікаў», дабрачынны фонд «Вяртанне» і Беларускі ПЭН-цэнтр. Заснавана ў канцы 2015 года, уручаецца з 2016 года. Пераможца ў кожнай з намінацыі атрымлівае грашовую ўзнагароду, эквівалентную 2000 $ паводле курсу Нацыянальнага банка РБ.\nТаксама стаў вядомы шорт-ліст абедзвюх намінацый.\n1. Вера Бурлак. «Фантазюркі». — «Галіяфы», 2018.\n2. Пятро Васючэнка. «Дзівоснае лета паноў Кубліцкага ды Заблоцкага». — «Кнігазбор», 2018.\n3. Наталка Харытанюк. «Казкі старога Адамкова». — «Логвінаў», 2018.\n4. Ганна Янкута. «Кот Шпрот і таямніца атракцыёнаў». — «Янушкевіч», 2018.\n1. Таццяна Анішчанка: Ганна Галавіна. «Летняя азбука». «Галіяфы», 2018.\n2. Дар’я Ганчарык-Чарняўская: Аляксей Якімовіч. «Прыгоды Белай Мышкі». Выдавецкі дом «Звязда», 2018.\n3. Лілія Давыдоўская: Ганна Янкута. «Кот Шпрот і таямніца атракцыёнаў». «Янушкевіч», 2018.\n4. Кацярына Дубовік: Надзея Ясмінска. «Чаму Меша не мае хаты». «Кнігазбор», 2018.\n5. Воля Кузьміч: Наталка Харытанюк. «Казкі старога Адамкова». «Логвінаў», 2018.\n6. Андрэй Пакроўскі, Вераніка Лемешава: Вера Бурлак. «Фантазюркі». «Галіяфы», 2018.\n7. Стася Сакалоўская: Надзея Ясмiнска. «Пацеркі і кроплі». «Янушкевіч», 2018.\n8. Алена Сацута: Надзея Ясмiнска. «Дом цікаўных казак». «Галіяфы», 2018.\n9. Маргарыта Ціхановіч: Маша Чаракова, Джордж Таннер. «Прыгоды павука». «Папуры», 2018.


14:25 11.01.2018 (абноўлена 15:12 11.01.2018) Атрымаць кароткую спасылку\nАкрамя асноўнай праграмы гасцей фестываля чакаюць дадатковыя мерапрыемствы і канцэрты.\nМІНСК, 11 сту — Sputnik. XXVII Міжнародны фестываль мастацтваў "Славянскі базар у Віцебску" пройдзе з 12 па 16 ліпеня. Такая інфармацыя размешчанана на старонцы форума ў "Фэйсбуку".\nДадатковыя мерапрыемствы традыцыйна будуць праводзіцца да адкрыцця і пасля закрыцця фестываля.\nАрганізатары таксама нагадалі, што на афіцыйным сайце ўжо даступныя палажэнні XXVII Міжнароднага конкурса выканаўцаў эстраднай песні "Віцебск 2018" і XVI Міжнароднага дзіцячага музычнага конкурса "Віцебск 2018".\nфестиваль, музыка, Славянскі базар у Віцебску, Віцебск, Беларусь


Ultra Stop Age для амаладжэння твару і ліквідацыі маршчын\nсыроватка Ultra Stop Age ад старэння скуры з экстрактам Унаби\nМаладосць не можа працягвацца вечна, але якая жанчына гатовая з гэтым пагадзіцца. Вы не знойдзеце тую, якая будзе з аптымізмам глядзець на надыходзячую старасць, якая суправаджаецца з'яўленнем маршчын. Натуральны ход жыцця не знаходзіць разумення ў жанчын. Яны прыкладваюцца намаганні, каб павярнуць час назад. У гэтым ім спрабуюць дапамагчы. З'яўляюцца ўсё новыя і новыя адкрыцці, якія падаўжаюць маладосць, але медыцына і касметалогія не могуць зрабіць яе вечнай.\nПры гэтым становяцца даступнымі прэпараты, якія здольныя забяспечыць доўгі захаванне прыгажосці. Адзін з такіх прарываў у касметалогіі - гэта сыроватка, распрацаваная за мяжой, якая атрымала назву Ultra Stop Age. Яна здольная змяніць знешнасць так, як гэта не ўдавалася яшчэ ніводнаму прэпарата. Пад прыцэлам аказваюцца маршчыны. Менавіта яны сігналізуюць аб завяданні скуры і наступе старасці.\nЖанчына старэе, і скура губляе прывабнасць. Гэта адбываецца ў пэўным узросце з-за парушэнні воднага балансу і зніжэння інтэнсіўнасці выпрацоўкі калагена і эластіна. Згаданыя вавёркі сінтэзуюцца клеткамі дермы, але паступова гэты працэс сыходзіць на нішто. У выніку губляецца такое якасць скуры, як эластычнасць. Яна набывае сухасць, друзласць і знежывелымі, што правакуе з'яўленне маршчын.\nТакія працэсы натуральныя, але яны паскараюцца за кошт наступных фактараў:\nзнаходжанне ў стрэсавых сітуацыях з той ці іншай доляй сталасці;\nадсутнасць рэжыму ў дачыненні да часу сну;\nўжыванне «няправільнай ежы»;\nзбоі на гарманальным узроўні;\nпрыём лекаў і інш.\nСкура можа знаходзіцца ў бяспецы толькі пры ўмове комплекснага сыходу, што забяспечвае прапанаваны прэпарат Ultra Stop Age.\nЦудоўныя ўласцівасці кампанента Унаби, якое ўваходзіць у склад Ultra Stop Age змянілі ўяўленні аб касметалогіі. Гэта сродак для амаладжэння распрацоўвалі далёка не шэраговыя навукоўцы. Прайшло шмат гадоў, перш чым быў атрыманы прадукт, здольны з максімальнай эфектыўнасцю змагацца з маршчынамі і іншымі праявамі старасці. Яго дзейснасць не выклікае сумненняў. Гэта даказана дастатковым лікам клінічных даследаванняў, якія праводзіліся дастаткова доўга.\nНа працягу 10 месяцаў праходзіла выпрабаванне тэстамі. У іх бралі ўдзел 1500 жанчын, якія маюць дачыненне да розных узроставых групах, што прывяло да наступных выніках у працэнтных адносiнах да:\n99% змаглі прыбраць маршчыны;\n98% адчулі эфект амаладжэння;\n96% аднавілі якасць дермы, нармалізаваць выпрацоўку так званых бялкоў маладосці.\nПерш гэтая сыроватка ад маршчын рэалізоўвалася выключна ў еўрапейскіх краінах, але зараз усё змянілася. магчымасць купіць Ultra Stop Age з'явілася ў жыхарак краін СНД. Ім стала даступна сродак, здольнае дапамагчы ўтрымаць маладосць і забыцца пра ўзроставыя зменах.\nДзе купіць Ultra Stop Age\nгоднасці сыроваткі Ultra Stop Age\nСклад Ultra Stop Age\nЯк працуе сыроватка для амаладжэння\nЯк выкарыстоўваць сыроватку ад маршчын\nВодгукі аб ужыванні сыроваткі Ultra Stop Age\nЯк заўсёды заставацца прыгожай і прывабнай\nЯк стаць прыгожай\nКалі вас цікавіць арыгінальная сыроватка, то не шукайце яе ў гандлёвых кропках, Ultra Stop Age там няма і не будзе ніколі. Толькі інтэрнэт можа дапамагчы ў набыцці гэтага прэпарата ад маршчын.\nУвага! Пазбягайце сумніўных рэсурсаў у Сеткі. Вас могуць падмануць і прадаць тавар, які не валодае патрэбнымі ўласцівасцямі. Больш за тое, ён можа быць шкодны. Звяртайцеся на афіцыйны сайт, што стане гарантыяй набыцця арыгінальнага прадукту.\nВылучыце некалькі хвілін. Гэтага будзе дастаткова для афармлення замовы. Вам спатрэбіцца толькі пазначыць некаторыя дадзеныя, каб аформіць заяўку. Калі будуць пытанні, то менеджэр заўсёды на сувязі. Вы атрымаеце любыя кансультацыі па Ultra Stop Age.\nВы можаце зэканоміць да 50%, таму што для новых пакупнікоў дзейнічае зніжка на куплю сыроваткі ад маршчын. Яе кошт цяпер складае ўсяго толькі 990 расійскіх рублёў, што на 50% менш звычайнай рознічнага цэны. Купляйце больш, пакуль гэта выгадна.\nЛюдзі, якія ставяць усё пад сумнеў, ёсць заўсёды. Яны здольныя ўсумніцца ў эфектыўнасці сыроваткі, але гэта ніякім чынам не змяншае яе карысць. Эксперты ўспрымаюць гэты прадукт з пункту гледжання лепшай альтэрнатывы папулярным метадам, накіраваным на амаладжэнне.\nДа такіх метадаў ставіцца пластычная хірургія, абумоўленая неапраўданым рызыкай. Тут нельга даць гарантыю адносна таго, што не наступяць непапраўныя наступствы. А ўколы ботокса? Працягласць эфекту мінімальная. Працэдуру трэба паўтараць перыядычна, калі цікавіць замацаванне выніку. Пры гэтым пакутуюць мімічныя мышцы, якія робяць выраз твару не зусім натуральным. Таксама ўсё гэта вельмі дорага.\nУ сувязі з гэтым альтэрнатыва ў выглядзе Ultra Stop Age выглядае вельмі прывабна. Адзін курс прымянення дазваляе дамагчыся пышнага эфекту. Падобны вынік не ўдасца атрымаць з дапамогай іншых антивозрастных сродкаў.\nПрапанаваная сыроватка з экстрактам Унаби Зизифус кардынальна адрозніваецца ад аналагаў для амаладжэння скуры:\nкасметычнага сродкі па-за залежнасці ад выгляду ўключаюць у свой склад сінтэтычныя кампаненты. Што тычыцца сыроваткі, то яе формула складзена толькі з натуральных інгрэдыентаў;\nпадыходзіць ўсім, так як адаптаваная пад розныя тыпы дермы;\nадрозніваецца лёгкай тэкстурай, выгодай нанясення і высокай усмоктвальнасцю. Сып, пачырваненне, сцягнутыя і сухасць - гэта тое, з чым не прыйдзецца сутыкнуцца;\nпрыводзіць да бачным выніках ужо на першым этапе выкарыстання;\nліквідуе як мімічныя маршчыны, так і зморшчыны, адрозныя істотнай глыбінёй;\nдаступная па кошце (танней у 2 разы ў параўнанні з аналагічнымі сродкамі іншых вытворцаў).\nУнаби гэта фінік з Кітая, экстракт якога ўваходзіць у формулу Ultra Stop Age. Карысць гэтага плёну вядомая шмат сотняў гадоў. Ён валодае гаючымі ўласцівасцямі, так як яго склад на ўвазе наяўнасць велізарнай колькасці вітамінаў і розных мікраэлементаў. Сярод кітайцаў распаўсюджана павер'е, што ўжыванне ў ежу аднаго фініка на штодзённай аснове дапамагае падоўжыць жыццё.\nЭлементы расліны Унаби ўзмацняюць імунітэт, зніжаюць халестэрын і папаўняюць недахоп важных для арганізма элементаў, напрыклад, жалеза і магнію. Лекары старажытнасці выкарыстоўвалі разгляданы плод для збавення ад стомы і лячэння вялікай колькасці хвароб, якія дзівяць органы стрававання, лёгкія, ныркі і мочэвыводзяшчіх шляху.\nПры гэтым экстракт на аснове кітайскага фініка Зизифуса надзяляе сыроватку амаладжальным эфектам, што спрыяе:\nгаенню мікротрэшчыны на скуры;\nпавышэнню тонусу тканін;\nзапуску працэсу абнаўлення на клеткавым узроўні;\nзнішчэнню хваробатворных бактэрый;\nзахаванню стану эпідэрмісу.\nСыроватка гарантуе амаладжальны эфект. Такі вынік магчымы дзякуючы змешчаным у яе складзе інгрэдыентаў. Іх актыўныя рэчывы здольныя пракрасціся на ўсю глыбіню дермы, даючы старт механізмам, якія забяспечваюць рэгенерацыю клетак. Запуск гэтага працэсу нармалізуе:\nсінтэз «бялкоў маладосці», што ў той жа меры адносіцца і да гіалуроновой кіслаце;\nводны баланс (выключаецца залішняя страта вільгаці, што не прыводзіць да перасушвання скуры);\nфункцыянаванне лоевых залоз;\nНа гэтым карысныя ўласцівасці Ultra Stop Age не вычэрпваюць сябе. Пасродкам сыроваткі атрымоўваецца дамагчыся запаволення выпрацоўкі меланіну. Гэты пігмент правакуе з'яўленне цёмных плямак на руках, шыі і твары. Яны яскрава сведчаць пра ўзрост.\nПрымяненне прэпарата на сістэматычнай аснове прыводзіць да эфектаў, здольным ашаламіць любую жанчыну:\nЗбавенне ад мімічных маршчын і такога непрыемнага з'явы, як сеточка вакол вачэй. Маскіроўка глыбокіх маршчын. Яны не знікнуць цалкам, але разгладзяцца настолькі, што будуць ледзь прыкметныя.\nВяртанне чырвані. Свежасць асобы і паляпшэнне яго колеру.\nЗдабыццё скурай былой пругкасці, пяшчоты, эластычнасці і шаўкавістасць. Магчымы гэтак кардынальны вяртанне маладосці, што скура становіцца як у немаўля.\nУзнікненне адчуванні параўнальнага з тым, якое бывае пасля якаснага і працяглага адпачынку.\nАчышчэнне скуры ад праяў пігментацыі.\nПрыгожы твар з адсутнасцю дэфектаў у выглядзе вугроў, пачырваненняў, чорных кропак і акне. Дасягаецца гэта за кошт таго, што сыроватка знішчае шкодныя бактэрыі і аказвае супрацьзапаленчае і гоіць ўздзеянне на праблемныя ўчасткі скуры.\nУ дачыненні да Ultra Stop Age няма абмежаванняў па працягласці выкарыстання. Прымяняць гэта сродак можна столькі, колькі спатрэбіцца. Адзіная рэкамендацыя тычыцца мінімальнай працягласці курсу тэрапіі. Вы не даможацеся прыкметнага эфекту, калі будзеце наносіць сыроватку менш 1 месяца. Добры вынік не можа быць атрыманы імгненна.\nШто тычыцца непасрэдна саміх працэдур, то тут даступная варыятыўнасць. Не менш за 2 разы на тыдзень - гэта мінімальна дапушчальная перыядычнасць прымянення сыроваткі ад маршчын. Лепш, калі вы возьмеце за правіла наносіць сыроватку кожны дзень. Рабіць гэта трэба незадоўга да сну. Перад працэдурай патрабуецца памыцца з асаблівай дбайнасцю. Сродак для амаладжэння наносіцца на сухую скуру.\nКалі ў вас адсутнічае падвышаная ўспрымальнасць дачыненні да асноўнага інгрэдыента сыроваткі Ultra Stop Age, То для вас няма абмежаванняў у плане яе выкарыстання. Іншыя супрацьпаказанні адсутнічаюць. Праведзеныя выпрабаванні не выявілі пабочных рэакцый як вынік прымянення сыроваткі. Нават праблемная скура, схільная алергічных рэакцый, не з'яўляецца табу ў гэтым выпадку.\nПрыгажосць жанчыны напрамую залежыць ад таго, у якім стане знаходзіцца яе скура. Маршчыны на твары - гэта сігнал пра наступ старасці. Скура вяне і з гэтым нешта трэба рабіць. Глыбокія перажыванні і комплексы становяцца спадарожнікамі жыцця жанчын. Ні адна з іх не хоча губляць былую прыгажосць. Адны зміраюцца, а іншыя працягваюць змагацца.\nАле навошта столькі барацьбы і нерваў? Ultra Stop Age - гэта ваш прадукт, які вяртае маладосць, эфектыўнасць якога знаходзіцца па-за тэрыторыяй сумневаў. Забудзьцеся пра пластыку і ботокс. Прадоўжыце сваё зачараванне!\nЛюбоў Рыгораўна, урач-касметолаг, Масква.\nНа фоне сродкаў для амаладжэння, якія выпускаюцца ў Расіі і за яе межамі, ярка вылучаецца Ultra Stop Age. Гэты прэпарат гарантуе дзіўныя вынікі. З яго дапамогай захоўваецца эластычнасць скуры і вырашаецца асноўная маса дерматологіческіх праблем. Я рэкамендую прымяненне сыроваткі ў мэтах прафілактыкі ранняга старэння.\nМарына, 46 гадоў, Саратаў.\nСяброўка параіла паспрабаваць Ультра Стоп Эйдж, але я не вельмі хацела звязвацца з інтэрнэтам. Афармляць заяўку, чакаць і думаць пра тое, ці прыйдзе заказ. Аддаюць перавагу купляць тое, што мне трэба, у рэальным жыцці. Цяпер я ні пра што не шкадую. Ніякае іншае сродак для амаладжэння ня здольнае прывесці да такога эфекту, як у выніку прымянення гэтай сыроваткі. Я апынулася ў машыне часу, якая перанесла мяне ў мой маладосць. Гэта дазволіла забыцца пра тое, колькі мне на самай справе гадоў.\nЮлія, 52 года, Санкт-Пецярбург.\nЯ зрабіла немагчымае - змагла аднавіць сваю скуру, якая стала такой, як у маладосці. Знікла тусклость, пігментныя плямкі, а маршчынкі сталі ледзь прыкметнымі. Пры гэтым твар набыло радаснае выраз, яно ззяе па-за залежнасці ад таго, сур'ёзная я ў дадзены момант ці не. Такое ператварэнне стала магчымым пасля майго адкрыцця Ultra Stop Age. Я б ніколі не паверыла ў чараўніцтва гэтай сыроваткі ад маршчын. Але мой вопыт яе выкарыстання кажа, што цуды магчымыя.\nЖанчыны імкнуцца да дасканаласці і хочуць бачыць у люстэрку прыгожае, дагледжанае твар і стройную фігуру. Аднак немагчыма выглядаць молада на працягу ўсяго жыцця, калі не карыстацца адмысловымі сродкамі па догляду за скурай. Нават самая прывабная дама, якую прырода надарыла неапісальнай прыгажосцю, павінна сачыць за сабой.\nБо з часам нашы скурныя пакровы падвяргаецца біялагічнаму старэнню, якое ў прынцыпе непазбежна. Але можна значна «прытармазіць» працэс завядання за кошт выкарыстання розных крэмаў, сываратак і масак. Самае галоўнае, пра што вы павінны памятаць, што мужчына, у першую чаргу, звяртае ўвагу на знешнасць, а ўжо потым на вашу шырокую светлую душу.\nДы і да таго ж жанчына павінна сачыць за сабой не толькі для эстэтычнай прывабнасці супрацьлеглага полу, але і для сябе каханай. Бо так прыемна глядзець у люстэрка і бачыць там адлюстраванне каралевы, а не прыслугі.\nЗусім нядаўна лічылася, што выкарыстоўваць сродкі супраць старэння трэба з 30, а то і з 40 гадоў. Аднак да гэтага ўзроставага перыяду маршчынкі ўжо паспяваюць «пасяліцца» на вашым твары. І не для каго ні сакрэт, што лягчэй прадухіліць з'яўленне расколін, чым пазбаўляцца ад іх.\nВарта адзначыць, што мімічныя маршчыны ўтворацца ўжо пасля 25 гадоў, таму сыход неабходна пачынаць менавіта з гэтага ўзросту, які з'яўляецца стартам біялагічнай старэння скуры.\nТак як жа стаць прывабнай, як падабацца мужчынам? Сыход за тварам неабходна праводзіць штодня ў комплекснай структуры: ачышчэнне, Танізаваньне, пажыўнае ўздзеянне і ахоўнае.\nКрэм неабходна падбіраць з улікам тыпу вашай скуры. Паколькі ў маладым узросце скура знаходзіцца ў добрым тонусе, маршчынак практычна няма, то ў якасці асноўнага сыходу лепш за ўсё выкарыстоўваць пажыўныя ўвільгатняюць асновы.\nНа ўчасткі, дзе ёсць тонкія трэшчынкі, трэба наносіць больш эфектыўныя сродкі, якія аказваюць разгладжвае дзеянне. Таксама трэба паклапаціцца аб абароне скурных пакроваў ад сонца, ветру і марозу.\nЛифтинговые сродкі, напрыклад Ultra Stop Age трэба пачынаць выкарыстоўваць у 30-35 гадоў. Пры гэтым трэба выбіраць ласьёны, якія маюць у складзе калаген. Наносіць крэм трэба акуратна, пазбягаючы вобласці вакол вачэй. Для гэтага ўчастка асобы трэба выкарыстоўваць спецыяльныя сродкі, якія прайшлі дерматологіческіх кантроль і адобраны асацыяцыяй афтальмолагаў.\nКалі вы пачалі даглядаць за асобай досыць позна, то цалкам пазбавіцца ад маршчын будзе цяжка. Нават самыя эфектыўныя маскі толькі зрокава паменшаць глыбіню трэшчынак. Аднак усё ж варта выкарыстоўваць рэгенеруюць і аднаўляць сродкі. Для маскіроўкі маршчынак выдатна падыдуць танальныя асновы з флюідамі, якія маюць эфект светоотражения. Прычым асноўны колер скуры асобы, вобласці дэкальтэ і шыі вызначае тон крэму ў дадзеным выпадку.\nПісьменна падабраны тон крэму здольны надаць натуральны колер, які значна асвяжыць ваш твар. Пры гэтым аснова пад макіяж з'яўляецца самым лепшым сродкам па маскіроўцы не толькі колаў пад вачыма, але і тонюсенькой маршчынак.\nУлічваючы, што менавіта вочы адлюстроўваюць душу, догляду стагоддзе трэба надаць асаблівую ўвагу. Калі вы заўважылі прыпухласць, то можна скарыстацца народнымі рэцэптамі аднаўлення воднага балансу, напрыклад, кампрэсы з свежага агурка і халодных чайных пакуначкаў выдатна справяцца з выяўленай праблемай.\nКонтурны аловак здольны надаць ідэальныя параметры вачам і вуснаў. Калі вы карыстаецеся яркай памадай, то аловак павінен адпавядаць выбранаму тоне. Для вачэй у маладым узросце трэба выкарыстоўваць чорную падводку, а ў сталым - карычневую або колеру хакі.\nІ напрыканцы, ніколі не наносіце макіяж ў прысутнасці свайго мужчыны. Ён павінен бачыць толькі канчатковы вынік. Таксама не варта наносіць кілаграмы касметыкі, каб схаваць свой біялагічны ўзрост. Такім чынам вы не толькі не даможацеся жаданага эфекту, але і значна пагоршыць стан клетак. І ўсе спробы правільнага адказу на пытанне: як стаць прыгожай, звядуцца да мінімуму.\nІ самае галоўнае - заўсёды сочыце за сабой! Знаходзіце вольную хвілінку для працэдур глыбокага ачышчэння скуры.\nХоледол для зніжэння халестэрыну і ачысткі арганізма


15 сакавік 2017, 12:04\n«Я хацеў бы, каб Эўрапейскі Зьвяз адпавядаў тым дэклярацыям, якія ён прапануе ўсяму сьвету: сумленнасьць, прыстойнасьць, дэмакратычнасьць». Пра гэта заявіў Аляксандар Лукашэнка на сустрэчы з намесьнікам прэм’ер-міністра, міністрам замежных і эўрапейскіх спраў Бэльгіі Дзідзье Рэйндэрсам.\n«Я магу вам гарантаваць: вы заўсёды ў нашай асобе будзеце бачыць краіну, якая будзе працаваць на аб’яднаньне, на стабільнасьць у Эўропе. Мы і ў цяжкія часы вам праблемаў не стваралі, і ў будучыні ніколі гэтых праблем ня створым», — перадае словы Аляксандра Лукашэнкі прэс-служба прэзыдэнта.\nТаксама Лукашэнка паведаміў, што ён выступае за захаваньне Эўразьвязу.\n«Эўрапейскі Зьвяз — гэта магутная апора для плянэты, калі яна зьнікне, быць бядзе. Таму ўсе вашы „брэксыты“ і нацыяналістычныя рухі я не ўспрымаю. Гэта не мая асабістая пазыцыя (хоць і асабістая), гэтая пазыцыя зыходзіць зь міжнародных дзяржаўных інтарэсаў. Чым больш апораў, тым больш устойлівая сыстэма. Таму я прыхільнік Эўрапейскага Зьвязу», — растлумачыў Лукашэнка.\nАдначасова Аляксандр Лукашэнка адзначыў, што ён зьяўляецца праціўнікам двайных стандартаў, якія часам можна заўважыць у дзейнасьці ЭЗ.\n«Калі б вы ўважліва паглядзелі на Беларусь, то ўбачылі б тут і правы чалавека, і дэмакратыю, і парадак, і бясьпеку для людзей. Мы таксама не безь недахопаў, як і вы. Але трэба размаўляць, трэба быць бліжэй адзін да аднаго. Трэба, калі ў вас ёсьць досьвед, прапаноўваць і перадаваць яго. Мы гатовыя вучыцца. Але прашу, майце на ўвазе адно: для нас сьвятыя сувэрэнітэт і незалежнасьць».


04 чэрвень 2010, 17:29\nСпадар: "Стабілізавалася эканамічная сытуацыя, што адназначна плюс для грамадзян і для разьвіцьця бізнэсу. Курс грыўны стабілізаваўся ў адносінах да іншых валют, таму, на мой погляд, гэта дастаткова добры паказчык. Акрамя гэтага, палепшыліся стасункі з Расеяй. Што да стасункаў зь Беларусьсю, то адназначна ў горшы бок не зьмяніліся, а ці палепшацца — час пакажа".\nСпадар: "З моманту абраньня Януковіча — не даводзілася трапіць ва Ўкраіну, каб асабіста паглядзець на сытуацыю. Але ўкраінцы, якія прыяжджаюць у Берасьце, кажуць, што сытуацыя палепшылася".\nСпадар: "Неяк асабліва за гэтым не сачу, яны там паміж сабою змагаюцца за ўладу, дзеляць яе".\nКарэспандэнт: "Для простых людзей нічога не зьмянілася?"\nСпадар: "Пакуль мала што зьмянілася. Можа, з часам нешта памяняецца. Але пакуль я ня бачу зьменаў. Цяпер Януковіч больш падтрымліваецца Расеяй. Але зьвязана гэта з нафтай, газам. А Юшчанка быў больш эўрапейцам".\nСпадар: "Не, увагу я зьвяртаю на падзеі ва Ўкраіне, бо сам родам адтуль, але сказаць, што нешта зьмянілася — не магу".\nСпадар: "Ня быў даўно на Ўкраіне. А ў размовах з роднымі не чапаем палітычныя тэмы. Каб казаць пра зьмены, трэба паехаць туды, паглядзець".\nСпадарыня: "Не, ня ведаю, ці можна казаць пра зьмены".\nСпадар: "Па-мойму, адносіны паміж Беларусьсю і Ўкраінай за гэты час не зьмяніліся".\nКарэспандэнт: "А ці зьмянілася жыцьцё простых грамадзян?"\nСпадар: "Чэсна кажучы, не цікавіўся, але думаю, што пагоршылася".\nСпадар: "Канешне, зьмянілася, хай і не радыкальна, але істотна".\nКарэспандэнт: "Для простых грамадзян Украіны гэта пазытыўныя зьмены ці нэгатыўныя?"\nСпадар: "Адназначна ў бок паляпшэньня".\nКарэспандэнт: "Што да стасункаў Беларусі і Ўкраіны — ці памяняліся яны?"\nСпадар: "Адносіны і да гэтага былі нармальныя. А цяпер я бачу, што палітыкі нарэшце ўзяліся за голаў і надалей будзе паляпшэньне".


16.09.2017 / 15:23\nУ Нью-Ёрку памерла Юлія Андрусішына, маці спевака Данчыка 19\n16 верасьня ў Нью-Ёрку памерла дзяячка беларускай эміграцыі Юлія Андрусышына, паведаміла радыё «Свабода». У апошнія хвіліны яе трымаў за руку яе сын Багдан Андрусышын (Данчык). Юліі Андрусышынай у чэрвені споўнілася 85 годоў. Юлія паходзіла зь сям’і Луцкевічаў. Яе маці, Яніна Каханоўская, у дзяцінстве даглядалася Максімам Багдановічам, ведала Янку Купалу, была найбліжэйшай сяброўкай Натальлі Арсеньневай, працавала ў Нью-Ёрскім бюро радыё «Свабода». У яе засталіся сыны Юрка і Багдан.\nУрэшце ўсяго празь некалькі месяцаў, у выніку павышанага ціску здарылася кровазьліцьцё ў мозг. Спатрэбілася хірургічнае ўмяшаньне для ўскрыцьця чэрапа і аслабленьня ціску ад назьбіранай крыві. Дактары папярэдзілі маці, што яна можа не перажыць апэрацыю^; тым ня менш мама цьвёрдай рукою падпісала заяву аб згодзе.\nЮлія ў маладосьці.\nНа прэзэнтацыі кнігі «Забыцьцю не адданае» Юліі Андрусышынай. Ліпень 2015 году.\nМама была мудрая і — магчыма праз абставіны яе маладосьці (яна была дзіцем у сям'і, якая распалася пасярод вайны, калі зь неба падалі бомбы, а на вуліцах віселі на шыбеніцах людзі) — была змушаная зь вельмі маладых гадоў паводзіць сябе і думаць як дарослы чалавек.\nЯ прыгадваю гісторыю пра тое, як сям'я мамы, якой тады было дванаццаць гадоў, пасьпешліва пакідала Менск, калі саветы пачалі наступ на горад. У хаосе і сумятні гэтая маладая дзяўчына спакойна зьняла абрус з абедзеннага стала і пашыла зь яго заплечнік. У яго яна склала тое, што яна ў тым юначым узросьце падсьвядома лічыла найбольшымі сямейнымі каштоўнасьцямі: не лялькі ці нейкія цацкі — а ўлюбёнага ката і альбомы зь сямейнымі фатаграфіямі. Гэта шмат што кажа пра яе сыстэму каштоўнасьцяў.\nКот уцёк, калі цягнік, у якім яны выехалі, падарваўся на міне, але фатаграфіі дажылі да гэтых дзён. Уратаваныя больш за паўстагодзьдзя таму з абгарэлых руінаў іх менскага дома ў 1944 годзе, гэтыя здымкі прыдаліся маме, калі яна ня так даўно выдала поўныя ілюстрацыяў успаміны пра яе ўлюбёную вялікую сям'ю і папярэднія пакаленьні, яе ня менш улюбёны горад Менск і яе заўсёдны гонар за сваю беларускасьць. Улічваючы, што яе здароўе тады імкліва пагаршалася, публікацыю кнігі можна лічыць важным дасягненьнем.\nПа сутнасьці, мая маці была вельмі прыстойным чалавекам, яна заўсёды імкнулася трымацца праўды, паводзіцца слушна, шукаць справядлівасьці. У гэтым яна была бескампрамісная як у дачыненьні да іншых, гэтак і да самой сябе. Гэтая рыса характару, напэўна, паходзіць ад яе прыроджанай любові да людзей і веры ў іх. Яна рэдка калі казала пра некага нешта дрэннае, яна заўсёды была рада далучыцца да кампаніі, наведаць вечарынку. І таму, тая цішыня, якая агарнула яе дом у апошнія гады, думаю, адбілася на ёй вельмі цяжка…\nЯн Максімюк, Юля Андрусышына, Сяргей Шупа, Павел Андрусышын. Нью Ёрк, вясна 1992.\n16.09.2017 / 15:51\nЗмей / Адказаць\n16.09.2017 / 15:56\nТрымайся, пан Данчык\nМікола Нікалаеў / Адказаць\n16.09.2017 / 16:12\nПраз яе мы мелі нітачку да Багдановіча і Луцкевічаў.\nПранесла, захавала, перадала - дзякуй Вам, Юля!\n- Цяпер тая нітачка даўжэйшая, і ўжо праз нас.


У ГОМЕЛІ РАСПАЧАЎСЯ РАЗГЛЯД АДМІНІСТРАЦЫЙНАЕ СПРАВЫ ВІКТАРА КАРНІЕНКІ\nСудзьдзя Ганна Новік зачытала адміністрацыйны пратакол, складзены галоўным інспэктарам падатковай інспэкцыі Чыгуначнага раёну спадарыняй Карцялёвай. У ім сказана, што Віктар Карніенка як старшыня “Грамадзянскіх ініцыятываў” дапусьціў выкарыстаньне кампутараў, атрыманых ад міжнародных фондаў у выглядзе гуманітарнай дапамогі, для арганізацыі незалежнага назіраньня на прэзыдэнцкіх выбарах. Гэтым самым парушаны дэкрэт Аляксандра Лукашэнкі №8.\nПадатковая інспэкцыя нібы пад кальку склала адміністрацыйны пратакол на Віктара Карніенку. Акурат такі ж пратакол два тыдні таму разгледзела судзьдзя Ганнай Новік у дачыненьні кіраўніка моладзевага цэнтру “Гарт” Сяргея Адзінца.\nКампутарную тэхніку “Грамадзянскіх ініцыятываў”, як і “Гарту”, сканфіскавала мясцовае ўпраўленьне КГБ незадоўга да мінулых выбараў прэзыдэнта.\nУ абодвух выпадках упраўленьне КГБ і сьледчы камітэт дасылалі ў падатковую інспэкцыю Чыгуначнага раёну Гомеля лісты пра нібыта парушэньне дэкрэту №8. Падаткоўцы складалі акты праверак грамадзкіх арганізацыяў, у якіх спасылаліся на меркаваньне УКГБ і сьледчага камітэту. Пасьля ўжо яны афармлялі пратаколы адміністрацыйных парушэньняў і накіроўвалі ў суд. Такая вось мэханіка з падачы УКГБ пазбаўленьня грамадзкіх арганізацыяў кампутарнай тэхнікі.\nУ судзе Віктар Карніенка выказаў хадайніцтва пра неабходнасьць юрыдычнай дапамогі, у сувязі з чым разгляд справы перанесьлі на 14 студзеня. Але адносна выраку суду спадар Карніенка ілюзіяў ня мае. Вось што ён распавёў нашаму радыё:\n(Карніенка: ) “Галоўнае, для чаго патрэбны, і мне ў тым ліку, цяперашні працэс — гэта яшчэ раз паказаць, якія абсурдныя высунулі на наш адрас абвінавачаньні. Я спадзяюся на падтрымку здаровых сіл грамадзтва, журналістаў. Усё, што да вынікаў разьбіральніцтва — безумоўна, яны прадказальныя”.\nНагадаю слухачам, што на падставе таго ж дэкрэту №8 судзьдзя Ганна Новік 27 сьнежня пастанавіла сканфіскаваць кампутарную тэхніку моладзевага цэнтру “Гарт” і аштрафавала ягонага кіраўніка спадара Адзінца на 1 мільён рублёў.\nУ справе Віктара Карніенкі ў судзьдзі Новік ёсьць ня меншая магчымасьць, бо паводле дэкрэту Лукашэнкі чалавека можна аштрафаваць і на 300 мінімальных заробкаў, што адпавядае 3 мільёнам рублёў.


Лабадзенка Глеб, Літвіноўская Алеся, Мова Нанова, Невідушчыя людзі - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nЗ’яўляюцца словы «невідушчы» і «сляпы» поўнымі сінонімамі? Колькі ў Беларусі невідушчых і людзей з аслабленым зрокам? Якія прылады выкарыстоўваюцца для палягчэння іх жыцця? Ці можа перадавацца шрыфтам Брайля літара ў? Пра гэта і шмат пра што іншае вядоўцы перадачы Алеся Літвіноўская і Глеб Лабадзенка гавораць з Міхаілам Антоненкам, намеснікам старшыні Беларускага таварыства інвалідаў па зроку.


У Парыжы разбураецца магіла Валенція Ваньковіча. Што можна зрабіць?\n09 верасень 2019, 20:06\nПомнік Валенцію Ваньковічу ў Менску\nУ Парыжы на могілках Манмартр-дэ-Сэн-Дэні пад пагрозай разбурэньня надмагільле выбітнага беларускага мастака Валенція Ваньковіча.\nПра гэта напісаў у фэйсбуку пісьменьнік Анатоль Сьцебурака. Свабода разьбіралася, хто можа дапамагчы аднавіць помнік Ваньковічу і наагул, хто даглядае помнікі славутых беларусаў, што пахаваныя за межамі краіны.\n«Крыж з помніку зваліўся і ляжаў на зямлі, сам помнік трэснуў»\nАнатоль Сьцебурака, які цяпер на навуковай стажыроўцы ў Парыжы, днямі наведаў магілу славутага беларускага мастака Валенція Ваньковіча на могілках Манмартр-дэ-Сэн-Дэні. Ён узгадаў адкрыты ліст Андрэя Горвата да міністра замежных спраў Беларусі Ўладзімера Макея з просьбай, калі той будзе ў Парыжы ўвосень, зрэзаць ружы ў вазоне. І паведаміў, што тэма ружаў ужо неактуальная, бо паўстала іншая праблема — помнік разбураецца.\n«Літаральна два дні таму я пасьпеў забегчы на гэты нэкропаль, каб зірнуць на тыя ружы. Кветкі падразаць ня трэба — ад іх і знаку няма. Застаў перагорнуты да гары белы гаршчок ад ружаў з аблупленым на 99% надпісам. Але гэты дробязі. Блага іншае: крыж з помніка зваліўся і ляжаў на зямлі побач, цуд, што яго ня выкінулі руплівыя прыбіральшчыкі. Карацей, тут ужо трэба рабіць паўнавартасныя захады, каб уратаваць сам помнік, які, да ўсяго, яшчэ і трэснуў уверсе. ...Я прыхаваў адламаны крыж, можа, яго не пасьпеюць выкінуць у бліжэйшым часе», — піша Анатоль Сьцебурака.\nСпадар Сьцебурака непакоіцца, што помнікі, за якімі не глядзяць і якія разбураюцца, могуць быць ліквідаваныя — на могілках паўсюль разьвешаныя абвесткі.\n«І гэта не пустыя пагрозы. Каб упэўніцца ў сур’ёзнасьці намераў адміністрацыі, дастаткова проста прайсьці па алеях і палічыць колькасьць сьвежых пустых пляцовак, якія імкліва запаўняюцца новымі пахаваньнямі багатых і славутых...», — скрушна дадае ён.\nАнатоль Сьцебурака кажа, што Манмартр-дэ-Сэн-Дэні — самы вялікі нэкропаль у Парыжы, дзе пахаваныя выхадцы з былой Рэчы Паспалітай. Да прыкладу, там ёсьць колішняя магіла польскага паэта Юліюша Славацкага, якая знаходзіцца амаль насупраць Ваньковіча, і ў вельмі дагледжаным стане. І наагул, палякі даглядаюць месцы пахаваньняў сваіх землякоў ва ўсім сьвеце.\nМінкульт: «Пішыце запыт, будзем разьбірацца»\nНямала славутых беларусаў пахаваныя не на сваёй Бацькаўшчыне. Максім Багдановіч — у Ялце. Дарэчы, у 2003 годзе беларуская дзяржава прафінансавала новы помнік паэту на ягонай магіле ў Крыме, быў абвешчаны конкурс, які выйгралі скульптары Леў і Сяргей Гумілеўскія. Ігнат Дамейка пахаваны ў далёкім Чылі. Натальля Арсеньнева — у ЗША. Аляксандар Надсан — у Вялікай Брытаніі. Барыс Кіт — у Нямеччыне. Хто павінен даглядаць іх магілы?\nПрэс-сакратарка Міністэрства культуры Ілона Немава адразу адказу не дала — маўляў, тут трэба разьбірацца, чыя гэта сфэра адказнасьці — Міністэрства замежных спраў ці Міністэрства культуры.\n«Трэба разьбірацца, неабходна, каб нашы юрысты паглядзелі, чыя тут сфэра адказнасьці, які мэханізм выдзяленьня сродкаў. Павінны паглядзець нашы юрысты разам з супрацоўніцай Мінкультуры Марыяй Нецьвятаевай, якая спэцыялізуецца на манумэнтальным мастацтве. Але гэта не зусім той выпадак, бо тут ідзе гаворка ідзе пра надмагільныя помнікі», — сказала Ілона Немава.\nІ параіла зьвярнуцца ў Мінкульт з афіцыйным запытам.\nМЗС: «Гэта ж наша, беларускае — не чужое»\nНамесьнік начальніка ўпраўленьня інфармацыі і лічбавай дыпляматыі МЗС Андрэй Шупляк запэўніў, што супрацоўнікі беларускай амбасады ў Францыі бываюць на могілках, прыбіралі і парадкавалі месца пахаваньня Валенція Ваньковіча ўвесну, перад Радаўніцай. І праблема з помнікам на магіле Валенція Ваньковіча будзе абавязкова пад кантролем МЗС.\n«На дадзены момант амбасады працуюць па меры сваіх магчымасьцяў. Пабачыўшы гэтую інфармацыю пра пагрозу разбурэньня помніка Ваньковічу, я занатаваў сабе літаральна сёньня абавязкова зьвязацца з амбасадай Беларусі ў Парыжы. У межах сваіх магчымасьцяў мы абавязкова будзем дапамагаць, каб магілы нашых славутых землякоў знаходзіліся ў належным стане. Гэта ж наша, беларускае — не чужое», — запэўніў Свабоду афіцыйны прадстаўнік МЗС Беларусі Андрэй Шупляк.\nСпадар Шупляк нагадаў пра выпадак з помнікам Тадэвушу Касьцюшку ў Швайцарыі, калі МЗС працавала разам са Згуртаваньнем беларусаў сьвету «Бацькаўшчына».\nЗБС «Бацькаўшчына»: «Многае, канечне, залежыць ад амбасадара»\nСтаршыня Згуртаваньня беларусаў сьвету «Бацькаўшчына» Алена Макоўская кажа, што ў самога грамадзкага аб’яднаньня няма сродкаў, а дзяржаўная праграма «Культура» на 2016–2020 гады, у якой ёсьць разьдзел «Беларусы ў сьвеце», таксама вельмі абмежаваная ў фінансах.\n«Зараз мы рыхтуем прапановы ў новую дзяржаўную праграму, якая пачнецца з 2021 году. Нам вельмі хочацца, каб дзяржаўная палітыка ў гэтым кірунку памянялася на ўзор іншых краінаў, той жа Польшчы, якая клапоціцца пра свае помнікі. Аднак многае, канечне, залежыць ад амбасадара», — кажа Алена Макоўская.\nІмёны Свабоды: Валенці Ваньковіч (12.5.1800 — 12.5.1842)\nПісьменьнік Горват апублікаваў адкрыты ліст міністру Макею пра пахаваньне паўстанца Каліноўскага


У Гомелі парадзіху даставілі ў раддом супрацоўнікі ДАІ | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сілавыя структуры » У Гомелі парадзіху даставілі ў раддом супрацоўнікі ДАІ\nПад мігалкі нечаканага ганаровага эскорту гамяльчанку, якая ледзь не нарадзіла дзіця ва ўласнай машыне, у лічаныя хвіліны правялі да радзільні. У Гомелі інспектары ДАІ своечасова прыйшлі на дапамогу маладой сямейнай пары, а пасля прыехалі ў бальніцу на выпіску нованароджанай.\nМаленькая гамяльчанка вырашыла з'явіцца на свет крыху раней за спрагназаваны тэрмін і прымусіла бацькоў пахвалявацца. Раніцай маладая мама падняла мужа па трывозе: тэрмінова ў радзільню! Вырашылі не чакаць «хуткай» і дабірацца на сваёй машыне.\n— Было 5-6 гадзін раніцы. Заўважылі аўтамабіль, які дзіўна паводзіў сябе на дарозе, — успамінаюць здарэнне інспектары батальёна дарожна-патрульнай службы ДАІ Дзмітрый Васіленка і Яраслаў Дзегцяроў. — Ён паскараўся і рэзка абганяў. Не ўсюды яшчэ гарэлі святлафоры, кіроўца мог не заўважыць пешаходаў, таму вырашылі дагнаць аўтамабіль і праверыць, у чым справа.\nСпынілі легкавушку, ацанілі далікатнасць сітуацыі і, уключыўшы пробліскавыя маячкі і гукавы сігнал, аператыўна даставілі маладую маму ў бальніцу.\n— Мы спачатку спалохаліся, калі нас спыніла ДАІ, але потым вельмі ўзрадаваліся, бо супрацоўнікі ДАІ дапамаглі дабрацца хутка і бяспечна, а праз некалькі гадзін на свет з'явілася наша дачка, — з удзячнасцю за хэпі-энд кажа Вераніка Серакова.\nУвогуле яе дачка — апошнім часам галоўны ньюсмейкер радзільні. На выпіску да дзяўчынкі з падарункамі і віншаваннямі прыехаў экіпаж ДАІ. Тыя самыя інспектары. Дарэчы, маладыя бацькі вырашылі назваць малую Васіліса. Гэты варыянт імя разглядалі і раней, але вагаліся, пакуль не даведаліся прозвішча інспектара Дзмітрыя Васіленкі, які так перажываў за нованароджаную. Вырашылі — гэта знак!\nЗагаловак у газеце: Можа, хросным паклічуць...\n1576 Жыхар вёскі Балоты зарэгістраваўся як рамеснік і выконвае заказы з драўніны\n1316 На гэтым тыдні прыляціць чарговы халодны фронт, нават з мокрым снегам\n621 Салістка беларускай оперы Іна Русіноўская: Добра, калі з сяброўства нараджаецца каханне


Гаршчок гаршчок Taco Рэцэпт Суп з ялавічнага фаршу і фасоллю\nПамідоры Рэцэпты Раслінныя Рэцэпты Мексіканскія сеткі Супы Падстава Рэцэпты ялавічыны\nГэты гаршчок гліняны тако суп простая камбінацыя ялавічнага фаршу, фасолі, кукурузы і памідораў, і гэта робіць дастаткова для 10 да 12 чалавек. Мы хацелі б дадаць лук і часнык у нашым тако суп, але арыгінальны рэцэпт не ўключаюць іх. Памідоры Rotel дадаць цёпла, але не саромейцеся дадаць нарэзаны перац халапеньо ці мяккі перцу чылі джазу яго яшчэ больш.\nДадаткова: 1 кубак лук (сечаны)\nДадаткова: 1 зубчык\n2 банкі (15 унцый кожная) ранча-Стыль бабы або перац чылі бабы *\n2 каністры цэлае ядро кукурузы\n2 банкі (14.5 унцый кожны)\nтушеные памідоры (сечаны)\n1 можа (10 унцый) Rotel (памідоры з зялёнай чылі)\n1 пакет ранча-Стыль Туалетны Mix\nЧеддер, чеддер або гняздо мексіканскага сыр сумесі (здробненае)\nНагрэць алей у вялікай патэльні на сярэднім агні. Калі алей горача, дадаць фарш і лук, выкарыстоўваючы. Варыць, памешваючы і разбіваючы, пакуль лук не стане мяккім і ялавічына ўжо не ружовы.\nЗліце сумесь ялавічнага фаршу і перанясіце ў павольнай пліце пасуднай ўстаўкі. Дадайце часнык, калі выкарыстоўваецца разам з фасоллю, кукурузай, тушеные памідорамі, памідорамі з зялёнай чылі, туалетнымі сумесямі і прыправы тако.\nЎпрыгожыць цёртым сырам і рассыпаліся чыпсаў Тарцілы купіў або хатняй Тарцілы палосак (гл. Ніжэй)\n* Калі ў вас няма чылі бабоў або ранча стыль фасолі, фасолю Пінта і некалькі прыправаў могуць быць замененыя. Выкарыстоўвайце 2 банкі фасолі Пінта, 1 сталовую лыжку парашка чылі, 1 чайную лыжку здробненага кмена, 1/4 чайнай лыжкі кожнага з часночнага парашка і парашок лука, і 1/4 чайнай лыжкі орегано.\nХатняе Tortilla Палоска - Выкарыстоўваючы востры нож ці разак піцы, выразаць 8 да 10 кукурузных праснакоў на тонкія палоскі. Нагрэць каля 1/4 да 1/2 цалі расліннага алею ў глыбокай патэльні. абсмажыць Тарціле паласу да хрумсткага. З выдзеўбаныя лыжкай, выдаліць Тарцілы палоскі папяровых ручнікоў ці абгортачную паперу для зліву. Пасыпаць злёгку з кашэрнай соллю і выкарыстоўваць для гарніру порцый супу тартыльі.\nПадаваць фішкі на баку і гарнір з сырам, лыжкай смятаны і акрапленьнем нарэзанай кінзы ці зялёнага лукам.\nTaco суп для Slow Cooker\nКарлы Taco суп\nхалестэрын 83 мг\nШпінат Райс Плоў\nСоевыя-Воцат Марынаваныя Агуркі\nПольскі Куццю боршч (Barszcz Wigilijny) Рэцэпт\nСастарэлыя Зубчастыя Таматы\nЗапечаныя свіныя адбіўныя з грыбным соусам\nБальзамічны і Мёд зашклёны Гарачае Турцыя\n10 Дробязь Basic Mexican Food Пытанні\nЗялёны гаспачо Рэцэпт Yotam Ottolenghi ў


2017 Ліпень | "Нарачанская зара" (пасведчанне аб рэгістрацыі №765 ад 4.11.2009) - Part 4\nАрхіў лiпеня, 2017\nПадробленыя грошы “ўсплылі” ў Нарачы\nРайаддзел Следчага камітэта расследуе крымінальную справу, узбуджаную 30 мая гэтага года па факце вырабу дзвюх банкнот наміналам 100 долараў ЗША. Іх грамадзянін Расіі 3-га красавіка хацеў абмяняць у аддзяленні “Беларусбанка” на вуліцы Ленінскай у курортным пасёлку. Паводле заключэння эксперта, купюры выраблены не на прадпрыемстве,...\nНадрукавана 11 лiпеня 2017. Каментарыі: Каментароў няма. Чытаць запіс цалкам »\nПамылка ў дагаворы\nУ працоўным дагаворы з работнікам была памылкова ўказана сума заработнай платы большай велічыні, чым прадугледжвалася штатным раскладам. Яму ж выплацілі заробак у памеры згодна са штатным раскладам. Аднак ён не згодзен з гэтым. Больш за тое, лічыць, што заработная плата павінна выплачвацца ў памеры, які ўказаны ў працоўным дагаворы. Ці...\nРазам з Нью-Ёркам і Лонданам. . .\nУ курортным пасёлку Нарач арганізаваны прагляд фільмаў у фармаце 3D. Падрабязнасці – у бліжэйшым нумары выдання. Кантралёр Святлана Зіневіч і касір Алёна Авакян. Фота Аляксандра Высоцкага.\nСлово — эксперту\nУ ПРОСТЫХ обывателей мнение о работе судэкспертов формируется в основном по отечественным и зарубежным сериалам, где криминальные истории разворачиваются одна запутаннее другой. Но, по словам заместителя начальника управления Государственного комитета судебных экспертиз Республики Беларусь по Минской области Сергея Парфёнова,...\nПра далонькі, куранятка і бацькоўскія сімпатыі\n“УСЯМУ свой час” — сцвярджае народная мудрасць. Я ж маю на ўвазе бацькоў, адны з якіх заклапочаны зараз лёсам сваіх дзяцей-выпускнікоў, якія вызначаюцца з далейшай вучобай ці працаўладкаваннем, у той час як другія стаяць на парозе не менш хвалюючай падзеі — сустрэчы з дзіцячым садком. Менавіта маладыя жанчыны з апошняй катэгорыі...\nЛЕТНІ сюрпрыз для адпачываючых падрыхтавалі ў санаторыі «Прыазёрны». У кожным нумары абсталявалі безалкагольны міні-бар, які ўключае ў сябе тры ўпакоўкі соку беларускай вытворчасці, бутэльку квасу і бутэльку мінеральнай вады. А яшчэ кожнаму госцю тут дораць фірмовую ўпакоўку фітачаю, вырашчанага ў экалагічна-чыстым рэгіёне...\nНадрукавана 09 лiпеня 2017. Каментарыі: Каментароў няма. Чытаць запіс цалкам »\nЗаўтра – Дзень работнікаў падатковых органаў\nПаважаныя работнікі падатковых органаў! Шчыра віншуем вас з прафесійным святам! Падатковая сістэма стаіць на варце інтарэсаў дзяржавы і дабрабыту яе грамадзян. Яе стабільная работа і справядлівы падыход да ўсіх катэгорый падаткаплацельшчыкаў — аснова развіцця грамадства. На вас, паважаныя работнікі падатковых органаў, ускладзена...\nНадрукавана 08 лiпеня 2017. Каментарыі: Каментароў няма. Чытаць запіс цалкам »\n9 ліпеня — Дзень работнікаў падатковых органаў\nУ нашай краіне штогод у другую нядзелю ліпеня супрацоўнікі Міністэрства па падатках і зборах Рэспублікі Беларусь адзначаюць прафесійнае свята — Дзень работнікаў падатковых органаў. — Наша праца цалкам накіравана на абарону дзяржаўных інтарэсаў, — уводзіць у курс спраў начальнік інспекцыі Міністэрства па падатках і зборах...\nАд сенажаці — да жніва\nУ ГЭТЫЯ дні практычна немагчыма застаць у кабінеце кіраўніка ААТ «Свір-Агра» Генадзія Юхно. Ён — то на сенажаці, то ў мехмайстэрні, то на ферме. Генадзій Бярнардавіч сустракаецца з людзьмі, цікавіцца ходам нарыхтоўкі кармоў, аператыўна вырашае арганізацыйныя пытанні. Ды і жніво не за гарамі. Міне тыдзень-другі, і трэба ўключаць...\nНадрукавана 07 лiпеня 2017. Каментарыі: Каментароў няма. Чытаць запіс цалкам »\nУ красавіку 2016 года Кіраўнік дзяржавы падпісаў закон “Аб унясенні дапаўненняў і змяненняў у некаторыя законы Рэспублікі Беларусь”. Папраўкі, унесеныя ў заканадаўства, уводзяць крымінальную адказнасць за экстрэмізм і ўдзел у баявых дзеяннях на тэрыторыі іншых краін. Пашырана таксама адміністрацыйная адказнасць за распаўсюджванне...\nНЕЛЬГА сказаць, што быць начальнікам кацельні Сяргей Лук’яновіч марыў з дзяцінства. Проста пасля заканчэння сельгасакадэміі (факультэт механізацыі гідрамеліярацыйных работ) яго накіравалі на вайсковыя зборы, а таму па размеркаванні хлопец прыехаў не ў верасні, а аж у лістападзе. Там яго ўжо не чакалі… Давялося самому шукаць...\nАДНОЙ з першых легенд, якую чуе кожны беларус, з’яўляецца легенда пра чароўную папараць-кветку, якая квітнее толькі аднойчы — у купальскую ноч. Сіла яе настолькі магутная, што надзяляе ўладальніка ўсімі зямнымі скарбамі: багаццем, шчасцем, нават уменнем распазнаваць мову звяроў, птушак, дрэў, раслін… Вось толькі здабыць кветку...


Мастацтва - V міжнародны форум тэатральнага мастацтва «ТЭАРТ»\nСповедзь шаноўнага веку\nСпектакль «Стары Монк» музычнага тэатра «Лод» і Тэатра Відзі-Лазан (Бельгія—Швейцарыя) падаў вобраз музыкі ў сталым веку з вельмі шырокім шэрагам асацыяцый. Камусьці згадаўся раман Уладзіміра Набокава «Пнін» і яго нехлямяжы герой на адзіноце, камусьці — песня «Машины времени» «Мой сябра лепш за ўсіх іграе блюз» ці мініяцюра Аляксандра Філіпенкі «Казёл на саксе»; падобны персанаж мог існаваць у раманах Васіля Аксёнава ці Чарльза Букоўскі. Звяз музыкі, тэксту і візуальнага шэрагу пастаноўкі працяў сваім напорам. Але напорам... ад бяссілля. Здаецца, у псіхалогіі ён мае назву «кампенсаторныя паводзіны». Да чалавека паднеслі люстэрка, ды адбітак яго не ўзрадаваў, або нагадаў пра няўдачы — і тады ён любым коштам сіліцца прыцягнуць да сябе ўвагу. Не мною прыкмечана: прадстаўнікі багемы ўзбіваюцца на экзальтаванасць ды задзірлівасць толькі таму, што іх дзесьці пакрыўдзілі: не далі ролю, не ўзялі п’есу да пастаноўкі, не прызначылі на праект...\nАртыст Ёсе Дэ По мае глянец, мае шык і не здаецца старасці як зацкаваны звер, спрабуючы выклікаць да жыцця зданяў мінулага і запрасіць іх у свой вар’яцкі танец. Але ягоная мужнасць у сталым веку аказваецца безабаронна-інфантыльнай, а перад абліччам смерці яшчэ і бездапаможнай. Тэму звядання мужчынскага пачатку ды смерці Ёсе Дэ По падае вытанчана і дзелавіта, быццам гаворка ідзе аб пратэрмінаваных крамных прадуктах, так, што трыа партнёраў-музыкаў, здаецца, таксама прыслухваецца да кожнага ягонага слова. Колькі ім, маладым, выпадзе гузоў ды кухталёў, каб зразумець, пра што, уласна, тужыць і разважае стары Монк!\nХто б з нашых акцёраў змог самааддана танчыць, гартаць не самыя прыстойныя старонкі свайго жыццёвага памінальніка ды скончыць спектакль фотасесіяй у стылі ню? Ніхто з заслужаных і народных на думку не ўспадае: не наша традыцыя. Усе вельмі сур’ёзна да сябе ставяцца. Крый божа падацца брыдкімі, смешнымі, нядужымі — трэба заставацца велічнымі і неспазнанымі. А бельгійска-швейцарскі спектакль вянчалі весялосць ды хаос. Герой кіраваў глядзельняй, як дырыжор аркестрам, прымушаючы замест песеннага рэчытатыву прамаўляць медыцынскія тэрміны. І тым не менш «Стары Монк» — не кабарэ, не музычнае рэвю, а дынамічнае акцёрскае сола з прыхаваным болем, які дайшоў да залы і ўжо не адпусціў яе.\nСпецыфічную цікавасць выклікаў спектакль «Анегін» Новасібірскага тэатра «Чырвоны факел» у пастаноўцы Цімафея Кулябіна. Пасля скандалу з операй Вагнера «Тангейзер» у Новасібірскім тэатры оперы і балета, які скончыўся звальненнем дырэктара і выдаленнем оперы з рэпертуару, пра Цімафея Кулябіна ведаюць самыя далёкія ад тэатра людзі.\n«Анегін» абярнуўся даволі прэтэнцыёзным, схематычным, надуманым спектаклем і да твору Пушкіна не мае ніякага дачынення. Маладыя акцёры дападаюць да гульні з азартам падлеткаў: раскідваюць па сцэне крэйду (з выгляду — муку ці парашок), пэцкаюцца ў ёй, як непаслухмяныя дзеці, скачуць праз крэслы, галёкаюць, паляць, п’юць віно. Вользе Ларынай рэжысёр наладжвае сапраўдную фотасесію. Таццяна ў першых сцэнах паўстае нягеглай — на яе ніхто і не звяртае ўвагі. Пазнаюцца норавы сучаснай залатой моладзі. Паўстае пародыя на клубную культуру, на сацыяльныя сеткі. Што ж, гэта не навіна. Аб’ект ляжыць на паверхні.\nНовасібірскі «Анегін» існуе па-за часам і прасторай, што можна лічыць пэўным штампам. Але прастора ў ім стэрыльная. У сінопсісе патлумачана: на сцэне — кінапавільён, аднак сувязі з кіно не вылучаюцца, хутчэй з фатаграфіяй...\nМаладога гледача такі «Анегін» захапіў. Кулябін, бясспрэчна, чалавек не без здольнасцяў. Узгадаваны за кулісамі, з дзяцінства сілкаваўся тэатральным паветрам, ягоны бацька Аляксандр Кулябін — дырэктар «Чырвонага факела». Усім фантазіям сына даецца «зялёнае святло». Нападкі крытыкі здараюцца, але сямейнікі трымаюць абарону.\n— Мы працуем у адным тэатры ўжо шэсць гадоў, — распавядаў Цімафей Кулябін у інтэрв’ю, — пайшоў сёмы год. І сітуацыя дагэтуль выклікае неадназначную рэакцыю: узнікае адчуванне нейкага пратэжавання, быццам бы мне дазволена больш.\n— Згадаем, з чаго ўсё пачыналася, — парыруе Аляксандр Кулябін. — У мяне быў шэраг маладых рэжысёраў, якія атрымлівалі пляцоўку і фінансаванне. З табой было не так. Ты павінен быў давесці сваю прафесійнасць і таму працаваў асістэнтам. І свой першы паўнавартасны спектакль паставіў не ў «Чырвоным факеле», а ў Омскім акадэмічным тэатры драмы на Малой сцэне. Калі мы возьмем любы эканамічны дакумент, дык убачым: усе твае спектаклі ўпісваюцца ў стандартныя фінансавыя рамкі. Так што прывілеі — уяўныя.\n...Але любому рэжысёру працаваць зручней, калі дапамогай займаецца чалавек абазнаны і блізкі. Колькі выдатных задум пахавала канфрантацыя — рэжысёраў галоўнага, чарговага, мастацкага кіраўніка — з дырэктарам? Магчыма, праз бацьку і сына «Чырвоны факел» можна лічыць сямейным тэатрам, але хто сказаў, што гэта дрэнна?\nПачуцці на Рыжскім узмор’і\nУ антракце спектакля Новага рыжскага тэатра «Латышскае каханне» заўзятая тэатралка даводзіла, што рэжысёр Алвіс Херманіс асабіста перакладае свае п’есы і ўсе чатыры гадзіны бавіцца ў закутку перакладчыка. Але, мабыць, выйшаў пакурыць і выпіць мінеральнае вады. Святая простасць!\nВядома ж, Херманіса ў пакоі перакладчыка не было. Як не было тым вечарам і ў любым іншым месцы Мінска і, магчыма, Рыгі. Рэжысёр моцна запатрабаваны Еўропай. Але чамусьці гэты эпізод запомніўся. Мо таму, што Херманіса ў Мінску любяць.\n«Латышскае каханне» — калейдаскоп з трынаццаці навел пра знаёмствы па аб’явах. У чалавечую прыроду і звычкі Алвіс Херманіс узіраецца праз гратэск. Са спачуваннем, бо не аддзяляе сябе ад чалавецтва.\nУ «Латышскім каханні» моцна гучыць тэма настальгіі. Адна з гераінь, паджылая бібліятэкарка, у доме свайго новага знаёмца прагна разглядае кнігі. Згадвае «факты біяграфіі», цытуе радкі пра партыю і камсамол... Ажно краіна Латвія выглядае аскепкам вялікай савецкай імперыі. І як бы ні хацелася на яе забыцца, гістарычная сувязь з ёю не скасаваная, але прыхаваная.\nШматлікія персанажы «Латышскага кахання» — пакаленне, якое памятае пра савецкае мінулае. Натура, якая сыходзіць. А моладзь паўстае разгубленай і палахлівай. У адной са сцэн хлопец і дзяўчына чытаюць вершы — пераймальніцкія, без аніякай мастацкай каштоўнасці, але яна ім не важная, ім трэба звярнуць на сябе ўвагу, падаць голас... Херманіс іранізуе над маладымі інтэлектуаламі. У кулуарах хтосьці з крытыкаў паспяшаўся назваць «Латышскае каханне» не лепшым спектаклем Херманіса, выклаўшы забойчы довад: «Херманіс ужо не той». Мне так не здалося.Ён розны. Ён шматузроўневы рэжысёр. І ў «Латышскім каханні» давёў, што чуе галасы людзей — з вуліцы, з газетных аркушаў. Ён не толькі майстар на герметычныя канструкцыі накшталт «Доўгага жыцця» ці «Анегіна», але здатны рабіць творы з шуму і хаосу рэальнага жыцця. А ў тым, як яны ператвараюцца ў паэзію, палягае вышэйшае здавальненне ад ягоных спектакляў.\n«Вораг народа»: курортныя разборкі\nСёння ў Галівудзе існуе асобны жанр вытворчых трылераў, які можна звесці да формулы «чалавек супраць карпарацыі» («Эрын Брокавіч» з Джуліяй Робертс, «Майкл Клейтан» з Джорджам Клуні). Чалавек паўстае супраць сістэмы, знаходзіць неабвержныя доказы шкоды ад вялікага, моцнага прадпрыемства, сустракаецца з запалоханымі ахвярамі і ў фінале прыціскае босаў да сценкі. Родапачынальнікам такога праўдашукальніцтва, напэўна, можна лічыць нарвежскага драматурга Генрыка Ібсена і ягоную драму «Вораг народа». Яе галоўны герой, доктар Томас Стокман, выяўляе, што вада мясцовага курорта не такая карысная, як усе мяркуюць, ды яшчэ і забруджаная небяспечнымі рэчывамі. Аднак калі пра гэта ўведае грамадскасць, горад пазбавіцца прыбытку. Да ўсяго мэр — брат Стокмана...\n«Ворага народа» ў пастаноўцы свайго мастацкага кіраўніка Томаса Остэрмаера на форум прывёз знакаміты нямецкі тэатр «Шаўбюне».\nПачатак здзівіў пабытовым прачытаннем п’есы, залішнімі падрабязнасцямі, адцягненым акцёрскім выкананнем — чымсьці ад сухога жанру газетнага рэпартажу, тым больш Остэрмаер перанёс дзеянне ў сённяшні дзень. Доктар Стокман — у скураным куртачы і пашмальцаваных джынсах. Сямейнікі — звычайныя абывацелі. Інтэр’ер і норавы мясцовай газеты нагадваюць раёнку...\nУ адной з ключавых сцэн гледачы становяцца ўдзельнікамі гарадскога сходу, дзе трэба вызначыцца: яны «за» Стокмана ці «супраць». Мінчукі, для якіх такія гульні ўсё яшчэ ў навіну, з рызыкай увамкнуліся ў дзеянне.\nІ старым, і малым карцела выказаць стаўленне да Стокмана. Выступоўцы цягнулі рукі, як на сходзе якога-кольвек жыллёвага кааператыва, і адважна бралі мікрафон! Хтосьці параўнаў доктара з Хрыстом... Але акцёры «Шаўбюне» ўсчалі гвалт, закідалі героя пакетамі з фарбай і вярнулі глядзельню да спектакля. Або да жыцця?\nЗ рэпартажнага стылю, са знарочыстага, падкрэслена сацыяльнага тэатра Остэрмаер узгадаваў тэатр велічны і горкі, што нагадаў, як лепшыя парыванні душы могуць перакінуцца катастрофай. Вытанчанасці, якая не адмяняе велічы думкі, нашым рэжысёрам варта было б навучыцца.


Алкаголь і дыябет: Ці можна піць, прымаючы інсулін? - Ахова Здароўя | Студзень 2022\nІнфармацыя Пра Наркотыкі, Навіны Інфармацыя Пра Наркотыкі, Медыцынская Адукацыя Санітарная Асвета, Хатнія Жывёлы Гульні Інфармацыя Пра Лекі Ахова Здароўя, Аздараўленне Кампанія, Checkout Кампанія, Медыцынская Адукацыя Кампанія, Інфармацыя Пра Лекі Адукацыя Ў Галіне Аховы Здароўя, Навіны Прэса Кампанія, Навіны Здароўе Навіны Супольнасць\nГалоўная >> Ахова Здароўя >> Ці бяспечна спалучаць алкаголь і інсулін?\nЦі бяспечна спалучаць алкаголь і інсулін?\nНават калі вы кантралюеце дыябет пры дапамозе інсуліновых уколаў, вы, напэўна, ужо прызвычаіліся цурацца цукру і скарачаць вугляводы. Але як наконт алкаголю? Ці бяспечна атрымліваць асалоду ад віна, піва ці спіртных напояў, выкарыстоўваючы інсулін для лячэння дыябету 1 ці 2 тыпу?\nАлкаголь і дыябет могуць змяшацца ... часам\nЁсць мноства фактараў, якія вызначаюць бяспеку ўжывання алкаголю падчас прыёму інсуліну Крыстэн Сміт, штат Мэрыленд, штат Рэд , прэс-сакратар Акадэмія харчавання і дыетыкі . Для індывідуальнага падыходу лепш абмеркаваць пытанне ўжывання алкаголю са сваім медыцынскім работнікам.\nНекаторыя з гэтых фактараў ўключаюць агульны стан здароўя і тое, ці ўмееце вы кіраваць цукрам у крыві, кажа Сміт. Напрыклад, пацыентам, якія таксама маюць справу з высокім крывяным ціскам і / або высокім узроўнем халестэрыну ў сувязі з дыябетам, можна сказаць, каб яны добра падумалі пра тое, каб выпіць гэты напой. Тое ж самае для тых, хто мае дыягназ дыябетычная нейропатия або мае анамнез панкрэатыту. Калі ваш дыябет знаходзіцца пад кантролем і ў вас няма якіх-небудзь іншых звязаных з гэтым захворванняў, магчыма, ваш лекар дасць вам зялёнае святло для ўмеранага ўжывання алкаголю (што ў адпаведнасці з Міністэрства аховы здароўя і сацыяльных службаў ЗША складае да аднаго напою ў дзень для жанчын і двух напояў у дзень для мужчын).\nЧарка-дзве віна з вячэрай раз-пораз зусім не сапсуе намаганні чалавека па барацьбе з дыябетам, але некалькі [напояў] кожны вечар становяцца іншай гісторыяй, кажа Том Каліста, Pharm.D., Кансультант-фармацэўт Нацыянальная асацыяцыя фармацэўтаў .\nАлкаголь, дыябет і гіпаглікемія\nКалі ў вас дыябет і вы выбіраеце піць, вам трэба добра ведаць, як алкаголь можа на вас паўплываць Джэф Фортнер, Pharm.D ., дацэнт в Школа фармацыі Ціхаакіянскага універсітэта у Форэст-Гроўве, штат Арэгон, і член Савета медыцынскага агляду SingleCare.\nАлкаголь зніжае ўзровень цукру ў крыві.\nПатэнцыйны, але малавядомы эфект ужывання больш чым умеранай колькасці алкаголю заключаецца ў тым, што ён выклікае зніжэнне ўзроўню цукру ў крыві на працягу некалькіх гадзін, нават да цэлага дня, кажа доктар Фортнер.\nГэта тычыцца ўсіх, але гэта асабліва важна для людзей, якія пакутуюць дыябетам, бо кантроль узроўню цукру ў крыві з'яўляецца ключом да агульнага кіравання іх станам, дадае доктар Каліста.Вельмі важна ведаць, дзе знаходзіцца цукар у крыві перад [пітвом] і куды ён, верагодна, пойдзе ў выніку, не забываючы ўлічваць ежу, іншыя напоі ці лекі, якія таксама будуць уплываць на ўзровень цукру ў крыві, кажа ён.\nА як жа сам інсулін? Ці выкліча гэта ўзаемадзеянне наркотыкаў? Магчыма, не.\nУ адрозненне ад некаторых лекаў (такіх як бензадыазепіны , якія небяспечна ўжываць разам з алкаголем пры любых абставінах), інсулін і алкаголь не ўзаемадзейнічаюць непасрэдна, кажа доктар Каліста. Што тычыцца інсуліну, праблема больш тычыцца таго, як ваша цела абыходзіцца з горкамі для цукру ў крыві, звязанымі як з алкаголем, так і з дыябетам. Іншымі словамі, важна прызнаць, што ўжыванне алкаголю можа выклікаць гіпаглікемічны эпізод. Людзі з дыябетам ёсць ужо рызыка гіпаглікеміі проста з-за характару захворвання. З алкаголем у сумесі рызыка становіцца яшчэ большай, а таксама значна ўскладняе лячэнне дыябету, кажа доктар Каліста.\nІнтаксікацыя імітуе гіпаглікемію.\nАкрамя таго, сімптомы гіпаглікеміі - спутанность свядомасці, галавакружэнне, раздражняльнасць, галаўны боль і стомленасць - вельмі падобныя на сімптомы інтаксікацыі, кажуць Сміт і доктар Фортнер. Гэта можа выклікаць праблемы.\nАсноўная праблема ўжывання занадта вялікай колькасці [для людзей, якія пакутуюць дыябетам], заключаецца ў тым, што алкагольнае ап'яненне можа схаваць сімптомы моцна нізкага ўзроўню цукру ў крыві, што можа прывесці да пагражаючых жыццю станаў, кажа доктар Фортнер.\nУ прынцыпе, гэта азначае, што вы не разумееце, што вам патрэбны інсулін, таму што думаеце, што вы проста ў стане алкаголю. Акрамя таго, выкарыстанне інсуліну пры занадта нізкім узроўні цукру ў крыві таксама праблематычна, таму што ўзровень цукру ў крыві будзе працягваць паніжацца. Далей, што вы ведаеце, вы знаходзіцеся ў машыне хуткай дапамогі альбо ў хуткай медыцынскай дапамозе (Сміт падкрэслівае важнасць звароту па медыцынскую дапамогу пры наяўнасці прыкмет сур'ёзнай гіперглікеміі, незалежна ад таго, уключаецца сітуацыя ў алкаголь ці не).\nАлкаголь пагаршае працу печані.\nКаб дадаць крыўды, калі вы перашчыруеце з алкаголем, ваша печань будзе занадта занятая, каб займацца цукрам у крыві, што толькі ўзмоцніць разгубленасць вашага цела ў тым, што адбываецца.\nНаша печань у першую чаргу пазбаўляецца ад таксінаў, перш чым яна выдаткуе энергію на пераўтварэнне глікагену назад у глюкозу, таму, пакуль ёсць алкаголь для яго метабалізму, печань не робіць столькі, каб рэгуляваць узровень цукру ў крыві, таму цукар у крыві падае, пакуль алкаголь не будзе з крыві, тлумачыць доктар Фортнер.\nУказанні бяспекі пры спалучэнні алкаголю і дыябету\nКалі ў вас цукровы дыябет 1 ці 2 тыпу, і ваш лекар вырашыў, што ўжыванне ўмераных колькасцей для вас нармальна, доктар Фортнер і Сміт рэкамендуюць прытрымлівацца наступных рэкамендацый, каб забяспечыць сябе ў бяспецы:\nНіколі не піце нашча. На самай справе, лепш ёсць падчас ужывання алкаголю, таму што ежа запавольвае ўсмоктванне алкаголю і павышае ўзровень цукру ў крыві.\nПраверце ўзровень цукру ў крыві перад тым, як піць, каб пераканацца, што яно яшчэ не нізкае. Калі гэта так, перанясіце яго ў бяспечную зону перад ужываннем.\nПазбягайце салодкіх міксераў, салодкіх вінаў і лікёраў, змешаных з падсалоджанай содай або сокам. Замест гэтага выбірайце лікёр, змешаны з клубнай газіроўкай альбо вадой (дыетычны безалкагольны напой таксама будзе ў парадку), сухое віно ці піва з нізкім утрыманнем вугляводаў.\nРабіце невялікія глыткі і піце павольна. У ідэале, чаргуйце глыткі напою з глыткамі вады.\nНасіць медыцынскае пасведчанне пра тое, што ў вас дыябет на выпадак гіпаглікеміі.\nЯ паведаміце людзям, з якімі вы знаходзіцеся, што ў вас дыябет па той жа прычыне, каб пры неабходнасці яны маглі атрымаць дапамогу.\nЦымбальта супраць Лірыкі: Адрозненні, падабенства і тое, якое з іх лепш для вас\nЯк выявіць хваробу Лайма - без сыпу на воку чырвонага быка\nколькі мг ібупрофена ў адвіле\nякія лекі ад прастуды мне патрэбныя\nяк доўга дзейнічаюць таблеткі план -бін?\nВы можаце атрымаць высокі ўзровень раствора для інгаляцый альбуцида сульфату


Беларускі Партызан :: «У дарозе да лесапавалу амаль ва ўсіх памерлі дзеці»\n«У дарозе да лесапавалу амаль ва ўсіх памерлі дзеці»\nУ Мінску пачаліся жалобныя мерапрыемствы, прымеркаваныя да гадавіны «ночы расстраляных паэтаў», што адзначаецца 29 кастрычніка.\nУ Мінску адбылася сустрэча з людзмі, народжанымі ў ГУЛАГу.\nУ офісе БНФ сябры ініцыятывы «Вяртанне памяці», грамадзкія актывісты ды іншыя праслухалі лекцыю вядомага дасьледчыка Ігара Кузьняцова пра рэпрэсіі 1937–1938 гадоў ды сустрэліся з народжанымі ў ГУЛАГУ Зінаідай Тарасевіч і Ўладзімірам Раманоўскім.\nЗ рэпрэсіямі трэба змагацца, пакуль яны ня сталі масавымі\nПаводле даследчыка, у Беларусі ад рэпрэсій пацярпелі ад 1,4 да 1,6 мільёна чалавек, да 500 тысяч зь іх загінулі. 90% рэпрэсаваных былі простымі людзьмі — сялянамі і рабочымі, служачымі. Яны шчыра верылі савецкай уладзе, якая ім аддзячыла куляй у патыліцу. Гісторык высьветліў, што толькі сотыя долі працэнта спраў сапраўды тычыліся людзей, якія неяк спрабавалі супраціўляцца машыне тэрору, разгорнутай бальшавікамі.\n«Праз колькі дзён, на 100-годзьдзе рэвалюцыі, камуністы зноў панясуць кветкі да помніка Леніну і да бюста Сталіна, будуць усхваляць гэтых асоб, якіх варта прызнаць злачынцамі».\nУсё гэта стварае базу для новых рэпрэсій, папярэджвае гісторык.\nУладзімір Раманоўскі паказаў вытрымкі з успамінаў сваёй маці, якая расказала на відэакамэру пра лягернае жыцьцё.\nНапрыканцы імпрэзы ў офісе БНФ паказалі дакумэнтальны фільм «Курапаты — шлях сумленьня», у якім распавядаецца пра змаганьне за мэмарыял, калі яму пагражалі будаўнічыя працы, і пра спробы ўлады схаваць праўду пра сталінскія рэпрэсіі. «Курапацкая справа застаецца і цяпер палітычнай», — падсумаваў гісторык Ігар Кузьняцоў, паведамляе Свабода\nСпасылка на крыніцу: паведамляе Свабода


Маладафронтаўцы намагаюцца зарэгістраваць менскую арганізацыю\n07 травень 2007, 17:45\nЛюбоў Лунёва, Менск Актывісты “Маладога фронту” правялі ўстаноўчы сход, каб падрыхтаваць дакумэнты на рэгістрацыю менскай гарадзкой арганізацыі. Маладафронтаўцы абралі кіроўныя органы й рэвізійную камісію.\nНепаўналетнія сябры арганізацыі, якіх большасьць у “Маладым фронце”, не ўвайшлі ў кіроўныя органы, бо гэта забаронена заканадаўствам.\nНа сходзе прысутнічалі прадстаўнікі дыпмісіяў ЗША, Швэцыі, АБСЭ, а таксама вядомыя грамадзкія дзеячы.\nУ працы сходу ўзялі ўдзел больш за 60 сяброў “Маладога фронту”.\nБарыс Гарэцкі папрасіў у прысутных прабачэньня за тое, што сход нагадвае партыйны зьезд. Ён патлумачыў, што парадак рэгістрацыі патрабуе правесьці выбары ў кіроўныя органы, рэвізійную камісію і абраць сяброў управы.\nСтаршынём менскай гарадзкой арганізацыі “Малады фронт” абралі Зьмітра Хведарука, а ягоным намесьнікам Алега Корбана. Сябрамі ўправы сталі Барыс Гарэцкі, Анастасія Лойка і Кірыл Шымановіч.\nЗьміцер Хведарук: “Буду й надалей адстойваць праўду ў Беларусі, для “Маладога фронту” і для моладзі”.\n“Я вельмі рады, што мяне абралі старшынём менскай арганізацыі “Маладога фронту”, рады за аказаны мне давер, – сказаў Зьміцер Хведарук. – Буду й надалей адстойваць праўду ў Беларусі, для “Маладога фронту” і для моладзі. Суд прызначылі нам на позьні тэрмін, і мы спадзяемся, што магчымая рэгістрацыя, сёньняшні сход дапамогуць нам у адстойваньні сваіх правоў у судзе напрыканцы траўня”.\nПасьля сходу ад Саюзу беларускіх пісьменьнікаў выступіла Вольга Іпатава. Яна падтрымала маладых людзей і прачытала ім верш. Затым да маладафронтаўцаў са словамі падтрымкі зьвярнуўся Ігар Леднік.\nГэта ня першая спроба зарэгістраваць “Малады фронт”. Усе папярэднія былі беспасьпяховымі.\nБарыс Гарэцкі: “Гэта ўжо чацьвертая спроба. Мы спадзяемся, што яна будзе ўдалай і мы нарэшце атрымаем юрыдычны статус”.\n“Мы некалькі разоў спрабавалі зарэгістраваць “Малады фронт” у Міністэрстве юстыцыі, – расказаў Барыс Гарэцкі. – Цяпер гэта ўжо чацьвертая спроба. Мы спадзяемся, што яна будзе ўдалай і мы нарэшце атрымаем юрыдычны статус, дзякуючы якому можна не баяцца за крымінальныя справы. Але гэты юрыдычны статус у некаторым пляне можа абмяжоўваць нашу юрыдычную дзейнасьць. Але мы спадзяемся, што ўсё будзе добра”.\nНаста Палажанка не ўвайшла ў кіроўныя органы — ёй толькі 16 гадоў. Яна лічыць, што непаўналетнія актывісты “Маладога фронту” будуць і надалей удзельнічаць у грамадзкім жыцьці:\n“Ніякі суд, рэпрэсіі й юрыдычныя моманты ня спыняць маёй дзейнасьці. Я знаходжуся толькі ў сьпісе заснавальнікаў, паколькі маю толькі шаснаццаць. Гэта будзе чарговы крок у спробах наладзіць дыялёг паміж дзяржавай і моладзьдзю ў нашай краіне”.\nПерад маладафронтаўцамі выступілі таксама Аляксандар Памідораў і Піт Паўлаў.\n Маладафронтаўцаў будуць судзіць 28 траўня  Маладафронтаўцам пагражаюць адказнасьцю за неданясеньне на сяброў


Навiны по тэме: Радыё Sputnik Беларусь\nСіпачова: я заходзіла ў свой пад'езд з пачуццём страху\nЗгуртаваць жыхароў мінскага пад'езда, дастукацца да кожнага і ператварыць разруху ў свята - гісторыя Таццяны Сіпачовай.\nГутарка ў грымёрцы: чаму пародыя - не самы любімы жанр Юрыя Стаянава, хто з'яўляецца яго кумірам у мастацтве, а таксама адзін вельмі каштоўны савет ад вядомага артыста.\nДанілкін: нечаканыя Ленін, Гагарын і метафізіка Праханава\nГосць праграмы "Гарызонт падзей" на радыё Sputnik Беларусь - вядомы літаратурны крытык, лаўрэат прэміі "Вялікая кніга" Расіі, пісьменнік Леў Данілкін.\nВяцкая і Дзермант: як забяспечыць культурную непахіснасць грамадства\nДырэктар радыё "Минская волна" Тамара Вяцкая і палітычны эксперт, філосаф Аляксей Дзермант разважаюць пра тое, як нацыянальная культура можа стаць сродкам развіцця грамадства, а таксама заслонам ад нізкапробных масавых псеўдакультурных захапленняў.\nЛідар ДДТ Юры Шаўчук распавёў радыё Sputnik Беларусь пра сваё стаўленне да забаронаў на выступы, шчырасць і сумленнасць у музыцы і журналістыцы, новыя песні і абноўленыя музычныя прыхільнасці.\nУ свой 80-гадовы юбілей славуты савецкі і беларускі кампазітар, народны артыст СССР Ігар Лучанок прыняў віншаванні радыё Sputnik Беларусь і падзяліўся кранальнымі ўспамінамі з асабістага і творчага жыцця.


Крыніца ў ЕГУ: Тры кандыдатуры на пасаду рэктара найбольш імаверныя\n18.12.2014 / 20:53\nКрыніца ў ЕГУ: Тры кандыдатуры на пасаду рэктара найбольш імаверныя 10\nЯк паведаміла «Нашай Ніве» крыніца ў Еўрапейскім гуманітарным універсітэце, у шорт-лісце засталося тры кандыдатуры на пасаду рэктара. Гэта выканаўца абавязкаў рэктара Дэвід Полік, а таксама Аляксандр Мілінкевіч, кандыдат фізіка-матэматычных навук, і Таццяна Шчытцова, прафесар філасофіі ЕГУ.\nНам не ўдалося знайсці афіцыйнага пацверджання гэтай інфармацыі.\nВядома, што ўчора і пазаўчора сустрэчы са студэнтамі праводзілі сем кандыдатаў, сярод якіх былі, у тым ліку, прарэктар ЕГУ Дарыус Удрыс і былы прарэктар Гродзенскага ўніверсітэта Алесь Краўцэвіч.\nПаводле нашай інфармацыі, прэзідэнт ЕГУ і ягоны доўгачасовы рэктар Анатоль Міхайлаў хацеў бы, каб рэктарам стаў Полік. Полік кіраваў некалькімі навучальнымі ўстановамі на Захадзе.\nМногія выкладчыкі і грамадзянская супольнасць баяцца, што выбар Поліка будзе азначаць курс на камерцыялізацыю ўніверсітэта, што ён стане менш беларускім, а больш — для «рускамоўных з розных краін». Акрамя таго, хадзілі чуткі, што заробак Поліка большы, чым заробак усіх прафесараў ЕГУ разам узятых. Выкладчыкі гэтага не разумеюць. На іх думку, выбар Поліка апраўдае павышэнне сацыяльных гарантый для топ-мэнэджараў, але можа кепска адбіцца на фінансавым стане ўстановы. Ёсць негатыўны момант і ў біяграфіі Поліка — каледж, якім ён кіраваў перад тым, збанкрутаваў.\nШчытцова даўно працуе ў ЕГУ і, можна сказаць, належыць да яго школы. Яна была рэдактаркай часопіса ЕГУ «Топос».\nКандыдатуру Мілінкевіча вітала беларуская інтэлігенцыя і грамадзянская супольнасць.\nУ нядзелю 40 дзеячоў грамадства і культуры Беларусі, сярод якіх Уладзімір Арлоў, Аляксандр Вайтовіч, Алесь Бяляцкі, Радзім Гарэцкі, выступілі з недвухсэнсоўным зваротам, у якім заклікалі абраць рэктарам «грамадзяніна Беларусі».\nКанчатковы выбар рэктара можа стаць вядомы нават сёння або заўтра. Аднак у выпадку рознагалоссяў працэс адбору можа працягвацца да 1 сакавіка.\nЗатрыманы актывіст Мікалай Салянік. Ён прыйшоў пад сцены міліцыі падтрымаць Сяргея Ціханоўскага 4\nkirdyk / Адказаць\n18.12.2014 / 15:26\nЛепей ужо Дэвід Полік.\n:-) / Адказаць\n18.12.2014 / 16:00\nНяма там анiякай беларускасьцi. Камерцыйны праект. Як быццам гэта некаму не бачна.\nБенедзікт / Адказаць\n18.12.2014 / 17:49\nЭГУ не быў беларускім унівэрсітэтам і не стане ім. Гэта звычайная грантасмокая навучальная ўстанова. І не болей.\nСюжэт БТ пра Ціханоўскага сабраў на ютубе амаль 5000 дызлайкаў і тысячы гнеўных каментаў 18\n«Мы паказвалі дызайн — не грудзі!» Як 20 год таму на Дзень Незалежнасці перад БДУ дэфілявалі аголеныя мадэлі 3\nУ гарадах ЗША ўспыхнулі беспарадкі пасля смерці афраамерыканца 13\nТрамп абвясціў аб спыненні адносін з СААЗ 3\nРасійскія СМІ пасля званка з Крамля выдалілі навіны пра пародыю на Пуціна ВІДЭА 3\nБабарыка: Затрыманне Ціханоўскага — незаконнае 5\nБабарыка абяцае юрыдычную і фінансавую падтрымку тым, каго звольняць, на каго будуць ціснуць 22\nСенатарка ад Мінска абурылася ў фэйсбуку гродзенскім пікетам Ціханоўскай. Атрымала пад тысячу гнеўных каментаў 13\nМУС пра затрыманне Ціханоўскага: заведзена крымінальная справа 42\nКанал Наталлі Эйсмант смяецца з Ціханоўскай: «Вось гэта харызма. Сапраўдны палітык» 45\n«Прыемная дзяўчына пышных форм». Ідэнтыфікавалі правакатарку з сустрэчы з Ціханоўскім 110\nПравакацыя ў Гродне: АМАП затрымаў Ціханоўскага ВІДЭА 112\n30.05.2020 / 17:03\nУ милиции плохо с математикой. Еще понятно, кому из них скоро на…\n30.05.2020 / 17:02\nСергей после выхода будит подовать в международный суд для компе…\nциник, Я тут напiсау тое, што чуу ад людзей якiм не давяраць ня …\n30.05.2020 / 16:59\nПо чему нет длинной очериди для записи в книгу замечаний и предл…\nНезалежнасць ладзяць людзі - перш за ўсё яна ў галавах, у розума…


Фільм "Сапраўдная легенда" - China Radio International\nФільм "Сапраўдная легенда"\n2010-03-02 14:53:37 cri [ Паслаць сябру ] [ Распячатаць ] [ шрыфт : A A A ]\nАнгельская назва: True Legend\nРэжысёр: Юань Хэпін (Woo-ping Yuen)\nУ ролях: Чжао Вэньчжо (Vincent Zhao), Чжоў Сюнь, Чжоў Цзелунь (Jay Chou), Го Сяодун\nДата выхаду на экран: 2 лютага 2010 г.\nГэта новы фільм пра баявыя мастацтвы, легенда аб незвычайным героі, шлях душы карыфеяў баявых мастацтваў.\nУ канцы праўлення дынастыі Цін, жыў нейкі Су Цань - майстар баявых мастацтваў. Як і большасць мужчын, Су Цань меў дзве мары: поспех у справах і шчаслівая сям'я. Ён нястомна дамагаецца дасканаласці ў баявых мастацтвах, каб дасягнуць вяршыні баявых мастацтваў і стварыць сваё неперасягненае майстэрства кунфу. Ён таксама імкнецца быць добрым мужам і клапатлівым бацькам.\nНажаль, жонка гіне з-за варожасці паміж Су Цанем і іншымі майстрамі ушу. Су Цань не можа дараваць гэтага сабе. Пасля смерці каханай жонкі кожны дзень ён блукае па вуліцах гораду, п'е і не жадае больш жыць. Су Цань становіцца жабраком, але сын увесь час з ім разам…\nХоць яго жыццё праходзіць у нягодах і блуканнях, але Су Цань усё роўна імкнецца да стварэння новага стылю кунфу. Калі жыццё яго сына аказваецца пад пагрозай, Су выкарыстоўвае ўсе свае навыкі і яму ўдаецца прыдумаць новы стыль кунфу - гэта Цзуй Цюань (Кулак ап'янелага).


Старонка:Географія Беларусі.pdf/12 — Вікікрыніцы\nбяднейшым. У нашыя часы лясоў тых ня шмат ужо засталося; але ўсё-ж ня там, то там выгляне зялёны гаёк з старымі дубамі, яварамі, ды ляшчынаю. А ў ярох, ды паразмываных шырокіх рачных далінах залягаюць на вялізарных прасторах пескавыя грунты, на якіх парасьлі вялікія хваёвыя бары. Большая частка зямлі тут абернта пад поле і трэба сказаць, што хаця тут зямля і бяднейшая, як чарназём, але ўсё-ж збожжа на ёй добра родзіць і гаспадары там жывуць нябедна. Цікава адзначыць, што тут на палёх мы ня сустрэнем каменьняў.\nПеранясемся цяпер думкаю з нашага Чарнігаўскага Лесастэпу на другі канец Беларусі, ў Віцебшчыну.\nЖыхару пауднёвай Беларусі адразу бузе здавацца, што ён трапіў у праўдзівы горны край. Куды ніглянь усё горы ды горы. Едзеш па дарозе, дык усё або пад гару, або з гары; рэдка-рэдка здарыцца поўвярсты роўнае дарогі. Каменьня тут усюдых як-бы насеяў хто: ляжыць яно і паасобку, і цэлымі грудамі-крушнямі, а то дык і вялікае поле скрозь бывае завалена камеьнем; асабліва шмат яго на ўзгорках. Узгоркі тут рэдка бываюць стромкімі. Найчасцей яны памалу падыймаюцца над далінамі, а зьверху роўныя, гладкія, быццам рукою прыгладжаныя. Узгоркі звычайна бываюць паабрастаўшы мяшаным лесам; дзеля гэтага на гарызонце вока заўсёды ўпіраецца ў лес.\nІ лагодныя узгоркі, і зялёныя лясы, робяць краявіды гэтае старонкі дужа прыгожымі. Але найлепш прыхарошуюць іх сьветлыя вазёры, што ляжаць між узгоркаў, і якіх тут ёсьць бяз ліку; увесь край чыста зрэзаны гэтымі вазёрамі (рыс. 3). Дарога іншы раз мусіць дзесятак вёрст круціцца паміж іх, каб выйсьці на другі бок возера, што ляжыць можа за якую вярсту. Прыемна жыць у гэтым прыгожым краю, але нялёгка гаспадарыць.\nТак і край гораў, каменьня і вазёраў называюць морэнным краем.\nА вось яшчэ адзін абразок, які велімі часта можна сустрэць у Беларусі. Ня дужа вялікая, роўненькая і палянка. Навакола, як вокам сягнуць, стары хваёвы бор. У рагу палянкі з бору выплывае рэчка, ля рэчкі стаіць шэрая вёскі, а ад яе па ўсёй палянцы цягнуцца роўныя зялёныя шнуры сялянскага збожжа. Ніводнага ўзгорка, - ўсё роўна, як у стэпу. Але няма і тых яроў, ды рачных далінаў з стромкімі берагамі. Тутака рачное даліны саў\nсім блізка ня знаць, а ў рацэ воды - роўна з берагамі. Ціха цячэць гэтая вада па нязначнаму спаду, аж пакуль яе што не затрымае. А як задзержыць яе што, яна шырака разальлецца і зробіць на мейсцы поля ды ўзьбярэжнае сенажаці балота. Гэткія балоты, бывае, цягнуцца праз дзесяткі вёрстаў (рыс. 4). Травы на іх расьце досіць; Праўда трава гэтая благая, але ёсць яе шмат. гаспадары цярэбяць лазу, ды бярэзьнік, якімі хутка абрастаюць гэткія балоты, крыху іх падсушуюць, праводзячы канавы, і гэткім чынам уздоўж рэк зьяўляюцца вялізарныя палескія сенажаці. На полі зямля тут усюдых вельмі лёгкая, пясок. Ураджай з яе малы, дык гаспадары найбольш увагі зьвяртаюць на сенажаці ды гадоўлю скаціны.\nЧасамі бывае, лясы высякаюць. Тады далёка-далёка, як вока сягне, відна ўсё тая самая раўніна з роўнымі паяскамі ніваў ды абшырнымі балотнымі сенажацямі, аж пакуль недзе на гарызонце за шмат вёрстаў не пакажацца палоска лесу.\nУзята з "https://be.wikisource.org/w/index.php?title=Старонка:Географія_Беларусі.pdf/12&oldid=30313"


Гарадзенец асуджаны на 3,5 гады за нібыта кінуты камень | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСяргея Рымшу, гарадзенца, супраць якога ўжо тры месяцы цягнуўся крымінальны працэс, урэшце асудзілі.\nЯго абвінавачвалі ў тым, што нібыта ён кінуў камень у аўтамабіль з міліцыянтамі 9 жніўня летась. Сяргей Рымша, паводле рашэння „работніка суда” Юрыя Казакевіча, атрымаў тры с паловай гады калоніі агульнага рэжыму.\nПраваабаронца Раман Юргель назіраў за вынясеннем прысуду:\n– Як адвакат выступаў і казаў, што віны няма, так і Сяргей Рымша не прызнаў віну. Адвакат лічыць, што не даказана яго віна. На жаль, мы па ўсёй краіне назіраем такую карціну, што даюць самыя высокія прысуды за ўдзел у масавых мірных акцыях пратэсту па выніках сфальсіфікаваных выбараў.\nАдразу пасля абвяшчэння рашэння суда Сяргея Рымшу ўзялі пад варту. Суд і міліцыянты-сведкі па справе гарадзенца Сяргея Рымшы праявілі зладжаны карны механізм, які абслугоўвае аўтарытарную сістэму Аляксандра Лукашэнкі, што не мае нічога агульнага з правасуддзем.\nСуддзя Юры Казакевіч з Ленінскага раённага суда пастанавіў асудзіць гарадзенца на тры з паловай гады пазбаўлення волі паводле артыкулаў 342 і 364 Крымінальнага кодэкса.\nДзяржаўным абвінаваўцам быў Мікіта Мыслівец.\nГарадзенец паспрабаваў даведацца колькасць АМАПаўцаў у Беларусі\nПра каляровую дыферэнцыяцыю штаноў


Недалетак кароткі змест\nLITERATURUS: Свет рускай літаратуры\nАналіз твораў. Характарыстыка герояў. Матэрыялы для твораў\nКароткі змест камедыі «Недалетак» Фонвизина па дзеяннях: кароткі пераказ (па кіраўнікам)\nКароткі змест камедыі «Недалетак» Фонвизина па дзеяннях: кароткі пераказ\nДзеянне п’есы «Недалетак» адбываецца ў маёнтку Прастакова ў глыбінцы Расіі ў канцы XVIII стагоддзя.\nАднойчы да іх у госці прыходзіць брат Прастакова — Тарас Скотинин, жорсткі і дурны памешчык. Сёння ён мае намер нарэшце дамовіцца пра вяселле з Соф’яй (заключыць «змову»). Ён марыць займець вёскі, якімі валодае Соф’я.\nУвайшоўшы да Прастакова, Мілон раптам сустракае Соф’ю — сваю каханую. Мілон і Соф’я паўгода таму страцілі сувязь і не чакалі сустрэцца тут.\nМілон пазнае, што Прастакова хочуць сілай выдаць Соф’ю замуж за Митрофанушку. Соф’я спадзяецца, што дзядзька Стародум паспее яе выратаваць з лап Прастакова.\nВыратавалі ад двойкі дзякуй)\nДзякуй выратавалі от2\nДобры дзень, у вас памылка Мітрафанаў было 16 гадоў, а не 15. Исправте, калі ласка.\nДарагі сябар, гэта не памылка. Мітрафанаў 15 гадоў, а не 16. У п’есе гаворыцца пра тое, што яму толькі споўніцца 16 гадоў зімой:\n". шаснаццаць гадоў споўніцца каля зімовага Міколы. " ("зімовы Нікола" адзначаецца 19 снежня па новым стылі)\nДзякуй велізарнае респект адмін! А што здарылася з Скотининым?\nАрцём, дзякуй за ваш водгук. Са Скотининым нічога не здарылася, мяркуючы па ўсім. Аднак ёсць верагоднасць, што, разабраўшыся з Прастакова, спадар Праўдзін узяўся і за Скотинина і таксама забраў яго маёнтак пад апеку дзяржавы. Гэта цалкам верагодна, хоць гэта толькі нашы здагадкі.\nСкажыце, у канцы творы Стародум забірае Соф’ю ў Маскву, а Мілон? Ён елет з імі?\nДарагі сябар, Стародум выдае Соф’ю замуж за Мілон. Дзе гэта адбудзецца — цяжка выказаць здагадку. Верагодна, усе трое едуць у Маскву ці іншае месца. Таксама Стародум, напрыклад, можа купіць маёнтак у правінцыі і пасяліцца там з Соф’яй і Мілон. Гэта як варыянт.\nДзякуй вялікі, а калі Мітрафана забіралі ў войска, колькі яму было гадоў?\nДарагі сябар, мяркуючы па ўсім, Мітрафана забіраюць у войска ў 15 гадоў. Дзеянне п’есы разгортваецца літаральна ў лічаныя гадзіны, таму Мітрафан не паспявае пасталець за гэты час.\nУсё вельмі крута на 4 хапае з лішкам\nХутчэй за ўсё я і далей бяду карыстацца гэтым сайтам.\n«Недалетак», кароткі змест па дзеяннях камедыі Фонвизина\nПадзеі адбываюцца ў маёнтку памешчыкаў Прастакова. Гаспадыня спадарыня Прастакова незадаволеная кафтанам, які пашыў для яе шаснаццацігадовага сына Митрофанушки Трыфан. Яна пасылае за краўцом няньку Еремеевну, а Мітрафана за сваім мужам.\nПрастакова накідваецца на Трыфана з абвінавачваннямі ў тым, што кафтан вузкі. Той апраўдваецца — на краўца не вучыўся. Зусім іншага меркавання аб абноўцы прасцяка. Ён лічыць, што кафтан мехаватыя, але на сваім не настойвае, паколькі ва ўсім давярае жонцы. Прастакова патрабуе, каб Трыфана пакаралі.\nЎваходзіць брат Прастакова — Скотинин. У гэты дзень прызначаны яго змову з сіратой Соф’яй, якая жыве ў іх доме. Дзеля такога ўрачыстага выпадку і ён быў пашыты кафтан для Митрофанушки. Скотинин просіць сястру адкласці пакаранне Трыфана, а заўтра ён сам разбярэцца з нядбайным халопам.\nПрастакова просіць брата пацвердзіць, што кафтан вузкі. Але Скотинин лічыць, што абноўка пашытым выдатна. Незадаволеная гаспадыня дома патрабуе, каб Мітрафанаў падалі сняданак, а то хутка з’явяцца настаўніка. Нянька паведамляе, што «дзіцятка» ужо скушай пяць булак, а ўсю ноч маялось жыватом.\nМитрофанушка скардзіцца, што яму снілася ўсякая дрэнь: як матуля біла татулькам. Яму нават стала шкада матуля, так яна стамілася. Прастакова растае ад замілавання і дазваляе вялікаўзроставага «дзіцяці» збегчы на галубятню.\nСкотинин пытаецца, дзе яго нявеста і ці не пара ёй паведаміць, што яна выходзіць замуж. Прасцякоў распавядае, што дзяўчына страціла бацьку яшчэ ў маленстве, а паўгода таму памерла маці дзяўчыны. Дзядзька Соф’і спадар Стародум паехаў у Сібір, ды там і прапаў. Яго лічаць загінулым. Соф’я — спадчынніца маёнтка, за якім наглядаць Прастакова.\nСкотинин хоча ажаніцца на Соф’і, паколькі ў яе маёнтку вельмі буйныя свінні, а ён з дзяцінства любіць гэтых жывёл. Ўваходзіць радасная Соф’я з лістом у руцэ. Яна паведамляе, што вестку ёй даслаў дзядзечка Стародум. Гэтая нечаканая навіна шакіруе сям’ю Прастакова, але гаспадыня не хоча верыць. Яна мяркуе, што Соф’я хлусіць, а ліст ёй даслаў той афіцэр, за якога яна хацела выйсці замуж.\nАбражаная дзяўчына прапануе прачытаць ліст, але ніхто з Прастакова, а таксама Скотинин гэтаму не навучаны. Вырашана чакаць настаўнікаў Мітрафана, якія павінны неўзабаве з’явіцца на ўрок.\nПрастакова распавядае, што ў Митрофанушки тры настаўнікі. Дз’ячок Кутейкин выкладае грамату, арыфметыцы навучае адстаўны сяржант Цыфиркин, а французскай мове і іншым навуках — немец Адам Адамовіч Вральман. Кутейкин і Цыфиркин прыязджаюць з горада, а Вральман жыве ў маёнтку.\nУ гэты час уваходзіць дзяржаўны чыноўнік Праўдзін, які жыве побач. Яго знаёмяць са Скотининым і просяць прачытаць ліст. Праўдзін паведамляе, што Стародум разбагацеў ў Сібіры, а цяпер аб’яўляе Соф’ю сваёй спадчынніцай. Прастакова тут жа вырашае выдаць Соф’ю за Мітрафана.\nЗабягае слуга з паведамленнем, што ў вёску зайшлі салдаты. Прасцякоў і Праўдзін сыходзяць пазнаёміцца з афіцэрам. Засмучаны засмучэннем сваёй змовін Скотинин адпраўляецца да любімых свінням.\nПраўдзін размаўляе з афіцэрам, якога завуць Мілон. Аказваецца, яны даўно знаёмыя. Праўдзін тлумачыць, што ён дасланы сюды намеснікам, абавязаны выяўляць і караць памешчыкаў, якія жорстка абыходзяцца з прыгоннымі. Мілон спяшаецца ў Маскву, каб адшукаць сваю каханую, якую пасля смерці маці павезлі да сябе далёкія сваякі. Падыходзіць Сафія, Мілон з радасцю пазнае сваю нявесту.\nДзяўчына распавядае, што адшукаўся яе дзядзечка Стародум, які абяцаў за ёй прыехаць. Але яе, як багатую спадчынніцу, збіраюцца цяпер выдаць за Мітрафана. У гэты час падыходзіць Скотинин. Ён абураны намерамі сваёй сястры і запэўнівае Соф’ю, што ніхто не зможа іх разлучыць. Дзяўчына здзіўленая: яна не ведала, што Скотинин таксама хоча на ёй ажаніцца.\nЗ’яўляюцца Митрофанушка і нянька Еремеевна. Скотинин, убачыўшы суперніка, кідаецца на яго з кулакамі, але той хаваецца за няньку. Еремеевна пагражае выдрапаць вочы Скотинину. Ён спалохана ўцякае.\nПадыходзяць жонкі Прастакова. Спадарыня распавядае Соф’і, што прыгатавала пакой для Стародума, прапануе яе паглядзець. Соф’я сыходзіць.\nЕремеевна прыводзіць Цыфиркина і Кутейкина. Праўдзін і Мілон пакідаюць Мітрафана займацца, а самі сыходзяць, каб перагаварыць, абяцаюць быць да абеду.\nПрастакова патрабуе, каб Мітрафан паўтарыў ўрокі, але «дзіцятка» скардзіцца: ученье яму на розум не ідзе, бо яго напалохаў Скотинин. Раз’юшаны матушка абвінавачвае Еремеевну, што тая не раздрапаным браткі. Прастакова адводзіць Мітрафана абедаць, настаўнікі ідуць услед за ёй і забіраюць з сабой няньку.\nПраўдзін бачыць з акна, што пад’ехала карэта Стародума. Ён выходзіць сустракаць старога знаёмага. Стародум распавядае пра сябе. Ён сябраваў з адным графам. Калі пачалася вайна, прапанаваў сябру ісці ў войска, але той адмовіўся. Стародум быў узрушаны баязлівасцю чалавека, пра якога быў самага добрага меркавання. Ён ваяваў і не адзін раз быў паранены, але ў чынах павысілі не яго, а гэтага графа. Тады Стародум падаў у адстаўку, пасля чаго яго прызвалі да двара. Але там яму хутка надакучыла, і Стародум з’ехаў з Пецярбурга.\nАповяд перарывае Соф’я. Дзядзька і пляменніца сардэчна рады адзін аднаму. Стародум тлумачыць, што з’ехаў у Сібір, каб нажыць стан сумленным шляхам, і гэта яму ўдалося.\nЧутны шум, а затым з’яўляюцца якія б’юцца Прастакова і Скотинин. Іх разнімаць Мілон. Стародум не можа ўтрымацца ад смеху. Прастакова незадаволеная: яна абараняе сваё дзіця, а немаведама хто смяецца! Соф’я тлумачыць, што гэта яе дзядзька. Прастакова адразу ж мяняецца ў твары і пачынае Падлашчвацца.\nСтародум аб’яўляе, што заўтра ж едзе з пляменніцай ў Маскву, дзе мае намер выдаць яе замуж за годнага маладога чалавека. Усе, у тым ліку і Соф’я, засмучаныя і здзіўлены. Стародум заўважае засмучэнне Соф’і і абяцае дзяўчыне, што яна сама абярэ жаніха.\nУсе сыходзяць, застаюцца толькі Цыфиркин і Кутейкин, якія скардзяцца на бедны абед, уціск слуг ў гэтым доме і тупасць свайго вучня. А яшчэ яны мараць добранька «аддубасіў» Вральмана, які не дае вучыць Мітрафана.\nЗ’яўляюцца Митрофанушка і Прастакова. Маці угаворвае сына павучыцца апошні раз, каб Стародум чуў, як той стараецца. Але сынок вымаўляе выраз, які стаў затым вельмі вядомай: «Не хачу вучыцца, а хачу ажаніцца». З цяжкасцю мацi ўсё ж угаворвае Мітрафана ўзяцца за розум. Цыфиркин задае дзве задачы. На гэта Прастакова заяўляе, што грошы можна лічыць і без арыфметыкі. Як толькі за справу бярэцца Кутейкин, спрабуючы з Мітрафанам чытаць, уваходзіць Вральман.\nЁн адразу пачынае дакараць Прастакова, што тая перетруждайтесь дзіцяці ўрокамі. Заняткі хутка згортваюцца, і задаволены Мітрафан ўцякае. Сыходзіць і яго матушка. Раззлаваныя Цыфиркин і Кутейкин хочуць пабіць Вральмана, але той паспявае збегчы.\nСоф’я і Стародум гутараць пра цноту, сапраўдныя каштоўнасці. Дзядзька пераконваецца, што Соф’я — сумленная і разважлівая дзяўчына. Яму прыносяць ліст ад графа Честана. Гэта стары сябар, які прапануе выдаць Соф’ю за свайго пляменніка Мілон. У гэты час уваходзіць сам Мілон, і дзяўчына знаёміць яго з дзядзькам.\nВысвятляецца, што гэта той самы чалавек, пра якога клапоча граф Честан. Стародум гутарыць з Мілон і робіць выснову аб яго сумленнасці і высакароднасці. Мілон і Соф’я прызнаюцца ў сардэчнай прыхільнасці, Стародум іх дабраслаўляе.\nЗ’яўляецца Скотинин, які спрабуе дамагчыся ў дзядзечкі рукі пляменніцы. Мілон і Стародум яго высмейваюць.\nПрастакова прапануе Стародуму праверыць вучонасьць Мітрафана. На простыя пытанні па граматыцы Недалетак не ў стане правільна адказаць. Ён сцвярджае, што дзверы — «прыметнікаў», так як да сцяны прыкладаецца. Нясе Мітрафан і іншыя дурасці. Пра такую навуцы, як геаграфія, ён ніколі не чуў. Прастакова заступаецца за сына, яна запэўнівае, што двараніну геаграфія не патрэбна. На тое ёсць рамізнікі.\nЎдосталь паглуміўшыся, Стародум аб’яўляе, што Соф’я не можа выйсці ні за Скотинина, ні за Мітрафана, таму што ўжо пасватаўся. Праўдзін атрымлівае пакет і сыходзіць яго чытаць. Даведаўшыся, што Стародум і Соф’я з’язджаюць заўтра а сёмай раніцы, Прастакова загадвае рыхтаваць карэту «на шэсць», а дюжим хлопцам не спускаць з дзяўчыны вачэй.\nРанняй раніцай гутараць Праўдзін і Стародум. Яны разважаюць аб дзяржаўным дабрабыт і аб правільным выхаванні. Праўдзін паведамляе, што яму загадана ўзяць пад апеку маёмасць Прастакова за іх жорсткае абыходжанне з чэляддзю.\nРаздаюцца крыкі і шум. Забягаюць Мілон, Соф’я і Еремеевна. Нянька цягне дзяўчыну назад, Мілон адштурхвае яе і пагражае шпагай. Соф’я кідаецца да дзядзькі з просьбай аб выратаванні. Аказваецца, дзяўчыну схапілі і пацягнулі да карэце, каб везці браць шлюб з Мітрафанам.\nЗ’яўляюцца Прастакова. Спадарыня лае слуг за тое, што яны пабаяліся Мілон. Праўдзін заяўляе, што дзядзька Соф’і і яе жаніх Мілон маюць права судзіць Прастакова за іх злачынства. Усё сямейства падае на калені, каб вымаліць прабачэнне.\nЎваходзіць Скотинин і здзіўляецца паўстае карціна. Соф’я ў душэўнай дабрыні даруе Прастакова. Стародум таксама вырашае іх дараваць. З радасці Прастакова ускоквае з каленяў і заяўляе, што зараз расправіцца са слугамі, якія, на яе думку, вінаватыя ў правале.\nПраўдзін спыняе яе і зачытвае прадпісанне, у якім за жорсткае абыходжанне са слугамі Прастакова адхіляюць ад кіравання маёнткам. Яны ў жаху. Прастакова моліць пачакаць з выкананнем указа хоць на тры гадзіны, але Праўдзін няўмольны. Скотинин, выразна усвядоміўшы, што Соф’я ўжо пасватаўся, з’язджае.\nПраўдзін загадвае паклікаць настаўнікаў, каб разлічыцца з імі. Стародум пазнае Вральмана, які тры гады быў у яго фурманам. Адам Адамыч тлумачыць, што тры месяцы не мог знайсці працу і таму наняўся настаўнікам. Вральман просіць ўзяць яго фурманам зноў, і Стародум згаджаецца. Кутейкин патрабуе, каб яму кампэнсавалі зносінах боты і іншыя нязручнасці. А Цыфиркин адмаўляецца ад платы, таму што Мітрафан так і не навучыўся арыфметыцы.\nБачачы такую сумленнасць і бескарыслівасць, Мілон, Стародум і Праўдзін ўзнагароджваюць старога салдата грашыма. Ён сыходзіць расчулены. Кутейкину прапануюць вырашыць грашовае пытанне са спадарыняй Прастакова. Ён адразу адмаўляецца ад усіх сваіх дамаганняў і збягае.\nСтародум, Мілон і Соф’я развітваюцца з Праўдзін. Прастакова кідаецца абдымаць сына з воклічам: «Адзін ты ў мяне застаўся!» Мітрафан адштурхвае матулю, з прыкрасцю заўважаючы, як яна яму надакучыла. Ад такой няўдзячнасці Прастакова траціць прытомнасць. Праўдзін папракае Мітрафана ў грубасці і кажа, што яго адправяць служыць. Недалетак не пярэчыць.\nПрастакова, прыходзячы ў сябе, плача, што ў яе няма цяпер ні ўлады, ні сына. Стародум лічыць, што яна атрымала па заслугах.