У сталіцы адбыўся фінал конкурсу "Міс Мінск 2013" | падзея | Модныя ножкі\nпадзеі / конкурсы прыгажосці / У сталіцы адбыўся фінал конкурсу "Міс Мінск 2013"\nУ Палацы спорту абралі самых прыгожых дзяўчын Мінска. Перамагла Яна Канцавенка\nСімвалам конкурсу сёлета стала старажытнае свята Купалье.\nФінальнае шоу "Міс Мінск 2013" складалася з разнастайных дэфіле канкурсантак: у сукенках, стылізаваных пад народныя матывы, у вясельных і вячэрніх уборах, у купальніках.\nпаглядзець HQ фота (1.19MB, 1500px x 1000px)\nна фота: "Міс Фота" Вольга Кабакова\nна фота: Фларэнціна Крачун\nТаксама ў рамках конкурсу сталічныя прыгажуні адказвалі на пытанні вядучых вечара — Антона Мартыненкі, Ірыны Ханунік-Ромбальской і Ганны Бонд.\nна фота: вядучыя "Міс Мінск 2013": (злева направа) Ірына Ханунік-Ромбальская, Антон Мартыненка і Ганна Бонд\nна фота: Кацярына Войтус адказвае на пытанні вядучых\nТрадыцыйна, у фінале конкурсу прыгажосці публіку забаўлялі і музычныя выканаўцы.\nна фота: Аляксандр Ціхановіч\nПераможцай Пятага гарадскога конкурсу "Міс Мінск 2013" стала 21-гадовая студэнтка Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта Яна Канцавенка. Дзяўчына вучыцца ў Вышэйшай школе турызму і асвойвае спецыяльнасць "Эканоміка і кіраванне гасцініцамі і рэстаранамі". Рост Яны — 177 см, вага — 54 кг, мадэльныя параметры — 85-62-92. У якасці галоўнага прыза Яна Канцавенка атрымала 30 мільёнаў беларускіх рублёў.\nна фота: Яна Канцавенка\nКарону пераможцы перадала ўладальніца тытула "Міс Мінск 2011" Ульяна Валахоўская.\nна фота: Ульяна Валахоўская\nПершай Віцэ-міс стала 18-гадовая студэнтка БДУ (будучы праграміст) Кацярына Скалабан. Рост дзяўчыны — 176 см, вага — 51 кг, мадэльныя параметры — 85-61-91.\nна фота: Кацярына Скалабан\nТытул Другой Віцэ-міс дастаўся 23-гадовай Наталлі Башуры. Дзяўчына асвойвае банкаўскую справу ў БНТУ і працуе бухгалтарам. Рост Наталлі — 170 см, вага — 50 кг, мадэльныя параметры — 82-64-90.\nна фота: Наталля Башура\nТытул "Міс Прэса" заваявала 20-гадовая артыстка балета Белдзяржцырка Вераніка Касперава, "Міс Фота" — 24-гадовая Вольга Кабакова, "Міс Сяброўства" — 25-гадовая Кацярына Войтус, "Міс Купалінка" — 22-гадовая Паліна Батракова.\nна фота: "Міс Сяброўства" Кацярына Войтус\nна фота: Вераніка Касперава\nна фота: "Міс Купалінка" Паліна Батракова\n"Міс Глядацкіх сімпатый" стала вядомая двума днямі раней. Па выніках галасавання ў прамым эфіры тэлеканала СТБ гэта ганаровае званне дасталася Марыі Смаргун.\nна фота: "Міс Глядацкіх сімпатый" Марыя Смаргун, (справа - Таццяна Давыдзенка)\nУ ТОП-15 таксама ўвайшлі: Крысціна Ільюк, Фларэнціна Крачун, Дар'я Хадановіч, Анастасія Сакалоўская, Анастасія Капусціна, Святлана Мінальд і Таццяна Сяргіевіч.\nНа прэс-канферэнцыі, якая адбылася па завяршэнні фінальнага шоу, Яна Канцавенка падзякавала сваёй маме за тое, што яна адправіла яе на кастынг і ўвесь час падтрымлівала падчас ўсяго конкурсу.\nТэлеверсію шоу можна будзе паглядзець 6 ліпеня на тэлеканале СТБ.\nна фота: Ірына Ханунік-Рамбальская\nперсоны: Марыя Смаргун Яна Канцавенка Ірына Ханунік-Рамбальская Вераніка Касперава Ульяна Валахоўская Аляксандр Ціхановіч Таццяна Давыдзенка\nканкрэтныя нарады: купальнік з прынтам зялёны вянок белыя басаножкі сярэбраныя басаножкі шэрая кактэйльная сукенка бірузовая вячэрняя сукенка з дэкальтэ чырвоныя штаны жоўтая вячэрняя сукенка міні-сукенка сіняя максі-сукенка\nКірыл Дыцэвіч перамог у конкурсе "Містэр Беларусь 2014"


Semalt ўяўляе 7 SEO стратэгіі для пастаўшчыкоў медыцынскага сыходу за\nПошукавая аптымізацыя (SEO) гарантуе, што ваш сайт можа быць знойдзены, калітвар робіць запыт у пошукавай сістэме. Напрыклад, калі вэб-карыстальнік шукае ортопед ў мясцовасці Бостана, і тамшмат ортопедов ў галіне, відавочна, што вы хочаце, каб ваша практыка ўсплывала ў якасці першага варыянту ў выніках пошуку.\nКліент Поспех менеджэр Semalt ,Джэйсан Адлер дае сем здзяйсняльна прыёмы і стратэгіі SEO, каб даць вашай арганізацыі канкуруючыя перавага ў сектары аховы здароўя ідапаможа вам высокі ранг ў выніках пошуку.\n1. Выберыце правільныя ключавыя словы\nСкладзіце поўны спіс слоў, якія, на вашу думку, людзі, надрукавалі бпры пошуку цэнтра і паслуг медыцынскай дапамогі. Пасля складання спісу пошукавых слоў, ацаніць іх эфектыўнасць з дапамогайПланавальнік ключавых слоў ад Google. Тэст будзе адлюстроўваць, якія фразы мае значны пошукавы трафік у месяц, але з мінімальнай канкурэнцыяйз іншых сайтаў.\n2. Акрэсліць мета дадзеных: Мета Апісанні і тэгі загалоўкаў\nКлючавыя словы інтэграваныя з умяшаннем SEO павінны прысутнічаць у метададзеныхкожнай старонкі і на працягу ўсяго асноўнага зместу вашага сайта. Метададзеныя мае HTML мета-тэгі, размешчаныя паміж закрыццём і адкрытай галоўкайтэгі на HTML шыфрам файла. Мета дапаможныя дадзеныя пошукавай сістэмы, каб вызначыць, што старонка аб у той час як тэгі загалоўкаў ўспрымаюццау якасці загалоўка старонкі.\n3..Стварэнне Плагіят-Free Content\nСтварэнне унікальнага кантэнту для вашага сайта ад імя вашага медыцынскага цэнтра абслугоўвання, каб забяспечыцьшто ён вылучаецца і дае канкуруючыя перавагу ў Інтэрнэце. Паведамляючы сваю аўдыторыю за кошт выкарыстання якаснага маркетынгу кантэнту дазваляепазначыць свой вопыт і каштоўнасці і ў канчатковым рахунку, атрымаць рэйтынг у пошукавых сістэмах.\n4. Пераканайцеся, што ў вас ёсць сайт Карта на вашым сайце\nСтварэнне спрошчаная карта сайта часта недаацэнены трук інтэграцыі Вашагасайт з пошукавымі сістэмамі. Карта дае ўяўленне для Yahoo, Bing і нават Google пра тое, як наладзіць і падключыць ваш сайт.\n5. Вар'іравалі пошук Вертыкалі\nБольшасць экспертаў аховы здароўя не хапае шанцаў на ранг вышэй, выкарыстоўваючы слайд-шоў,відэа, малюнкі і іншыя інтэрактыўныя формы. Запоўніце ваш сайт з адпаведным аптымізаваным зместам і выгады ад выкарыстання розных формаўз пошуку па вертыкалі.\n6. Лакальны пошук Рэклама\nБольш за палову пошукаў выкананы за кошт выкарыстання мабільных прылад. мясцовыпошук з'яўляецца ключавым для вертыкальнага медыцынскай арганізацыі медыцынскай дапамогі, так як пацыенты павінны наведаць фізічнае месцазнаходжанне гэтых цэнтраў, перш чым яныкарыстацца іх паслугамі.\n7. Выкарыстанне сацыяльных сайтаў для павелічэння рэйтынгу\nСацыяльныя медыя гоніць трафік на ваш сайт і палягчае двухбаковуюўзаемадзеяння паміж звычайным чалавекам і арганізацыяй. Сацыяльныя сайты ўплываюць на SEO ў пытанні спасылкібудаўніцтва і ўзаемадзеянне кантэнту.\nЯшчэ сумняваючыся важнасць SEO ў вашай прафесіі? У цяперашні час больш за 55 адсоткаўдарослыя ў Амерыцы уласных смартфонаў, што сведчыць пра тое, як важна для высокага рангу ў выніках пошуку, што патэнцыйныя пацыенты могуць пашукае са сваіх прылад, а таксама з працоўнага стала ПК. Ўкараненне практыкі, згаданую вышэй, вы павялічыце онлайнПрысутнасць вашай практыкі і дасягнуць новых кліентаў Source .


Вось рэцэпт для Лукашэнкі на выпадак, калі Расея падыме цану на газ\nДаць ці не даць нашай краіне танны газ, Масква будзе вырашаць незалежна ад таго, ці падпіша Менск план паглыблення інтэграцыі. Ці можа Крэмль прымусіць Беларусь інтэгравацца пад пагрозаю павысіць цэны на энерганосьбіты ці заблакаваць рынак? Аляксандр Папко высветліў, ці выжыве нашая краіна без расейскіх субсідыяў.\nЦану на газ і нафту для Беларусі адасобілі ад перамоваў аб інтэграцыі. Пра гэта газеце «Известия» паведаміў амбасадар Расеі Дзмітрый Мезенцаў.\nРаней расейскі прэм‘ер заяўляў цалкам супрацьлеглае: таннае паліва Менск атрымае толькі тады, калі ператворыць у законы ўсе дарожныя мапы паглыблення эканамічнай інтэграцыі. Ці таннае расейскае паліва жыццёва важнае нашай краіне?\n«Яшчэ дзесяць гадоў таму перапрацоўка нафты давала 20 % ВУП Беларусі. Цяпер – каля дзесяці. І калі дзесяць гадоў таму высокія сусветныя кошты на нафту для нас былі б катастрофаю, то сёння гэта непрыемна, але мы гэта перажывем», – упэўненая палітолаг Вольга Харламава.\nЛетась Беларусь плаціла за 100 кубаметраў расейскага газу $ 129. Краіны Еўразвязу – больш за 200. Нашая краіна заашчадзіла больш за паўтара мільярда долараў. Кошт на нафту таксама быў ніжэйшы за сусветны на траціну. Эканомія склала прыблізна тры мільярды. Што будзе, калі Масква падыме кошты – і гэтыя субсідыі знікнуць?\n«Гэта прывядзе да росту тарыфаў на транспарт, росту цэнаў жыллёва-камунальных паслуг – там, дзе газавы чыннік складае 5 або 10 % коштаў. У цяжкім стане будзе цэментавая прамысловасць. «Азот» ляжа, бо ён не прыстасаваны працаваць па такіх цэнах», – тлумачыць дырэктар Даследчага цэнтру Мізэса Яраслаў Раманчук.\nКалі дзеля захавання незалежнасці трэба будзе набываць даражэйшую нафту, і эканамічная сітуацыя пагоршыцца, ці пагодзяцца на гэта грамадзяне? Вось што кажуць жыхары Віцебску:\n«Не, бо яна і так не вельмі добрая!»\n«Не! Аснова жыцця – гэта нармальнае эканамічнае існаванне! А незалежнасць – я не ведаю».\n«Ну што, ты хочаш у склад Расеі? Не! Каб сюды бандзюкі панаехалі, алігархі і ўсё падмялі?»\n«Рэформы ўжо даўно трэба было праводзіць. І я згодная, каб прэзідэнт іх правёў хоць цяпер, у гэтую хвіліну, і я згодная на пагаршэнне эканамічнай сітуацыі. Я не хачу быць прывязанай да Расеі!»\n«Я б пражыў як балтыйцы пяць гадоў у горшым становішчы, а затым усё стала б на свае месцы. А эканоміка пакуль у нас ляціць у адно месца!»\nАляксандр Лукашэнка на пасяджэнні Вышэйшага Еўразійскага эканамічнага савету ў Санкт-Пецярбурзе. 20 снежня 2019 года. Фота – POOL / Reuters / Forum\nГазавыя ды нафтавыя субсідыі Расея і без таго змяншае з года ў год. Сёння яны складаюць 8 адсоткаў нашага ВУП. Нашмат больш як ад нафты і газу Беларусь залежыць ад расейскага рынку. Туды ідзе дзве траціны нашых трактароў і аўтамабіляў ды тры чвэрці харчоў. На гэта падчас нядаўняй размовы з журналістамі намякаў і Дзмітрый Мядзведзеў.\n«Усім жа зразумела, які рынак у беларускіх тавараў. Што, гэта еўрапейскі рынак? Хто там чакае гэтыя тавары? Ды ніхто не чакае! Вядома, гэта расейскі рынак!» – пераконваў 5 снежня расейскі прэм’ер.\nШто адбудзецца, калі гэты рынак Крэмль зачыніць?\n«Ёсць ЕАЭС – гэта адзіная мытная, адзіная гандлёвая прастора. Калі Расея заблакуе свой рынак, то ніякай неабходнасці ў Еўразійскім саюзе для Беларусі проста не застаецца. І не толькі для Беларусі. Падазраю, што такія самыя наступствы гэта будзе мець і для Казахстану», – кажа Вольга Харламава.\nАд павышэння цэнаў на газ пацярпяць перадусім састарэлыя прадпрыемствы, якія даюць нашай эканоміцы ўсё менш, а датацыяў з бюджэту патрабуюць усё больш, мяркуе Яраслаў Раманчук.\n«У сучаснай эканоміцы больш за 70 % ВУП вырабляе сектар паслуг. Вось гэта нашая ніша. У кантэксце чацвертай прамысловай рэвалюцыі тэхналогіі становяцца цалкам іншыя. Яны не патрабуюць такой колькасці газу і нафты», – кажа эканаміст.\nГазу і нафты новыя тэхналогіі не патрабуюць, але для іх развіцця трэба іншае: палітычная воля, каб расстацца з савецкім эканамічным багажом. Як зазначае Яраслаў Раманчук, Беларусь важнейшая за цэментныя заводы ці Салігорскі цэлюлозны камбінат.\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка Вольга Харламава Дзмітрый Мезенцаў Дзмітрый Мядзведзеў ЕАЭС інтэграцыя – 2019 Казахстан Уладзімір Пуцін Яраслаў Раманчук\n00:35 Размова дня цяпер


На парадзе 3 ліпеня будуць расейцы і савецкія партызаны\nГазета Міністэрства абароны «Во славу Родины» паведамляе, што ў парадзе з нагоды афіцыйнага Дня Незалежнасці возьмуць удзел тры калоны расейскіх вайскоўцаў: бронеаўтамабілі «Тыгр», ракетныя комплексы «Іскандэр» і зенітныя сістэмы С-400.\n«Плануецца, што расейская тэхніка прыбудзе ў Беларусь напрыканцы чэрвеня і будзе задзеяная ўжо ў генеральнай рэпетыцыі параду», – паведамляе выданне.\nУпершыню ў парадзе возьмуць удзел «савецкія партызаны». Яны пройдуць праспектам Машэрава ў адпаведным экіпаванні ды са зброяй часу Другой сусветнай вайны. На чале калонны праедзе бранятэхніка тых часоў, за ёю – сучасная.\nУ небе можна будзе пабачыць выступ пілатажнай групы «Белая Русь», а таксама баявыя верталёты, знішчальнікі, штурмавікі ды ваенна-транспартныя самалёты.\nТрадыцыйна парады на 3 ліпеня маюць і «цывільны» складнік. Летась перад трыбунаю з Лукашэнкам праехаліся хакеісты, антычныя грэкі ды аматары фізкультуры.


"Падумай пра іншых. Здай кроў. Падзяліся жыццём!"\nГалоўная Падзеі "Падумай пра іншых. Здай кроў. Падзяліся жыццём!"\n14 чэрвеня - Сусветны дзень донара крыві\nДэвіз Сусветнага дня донара крыві 2018 года - "Падумай пра іншых. Здай кроў. Падзяліся жыццём!".\nСення, 13 чэрвеня, ў ГЗЦ «GALLERIA MINSK» з 15.00 да 19.00 адбудзецца інфармацыйна-агітацыйная акцыя «Падумай пра іншых. Здай кроў. Падзяліся жыццём!». Кожны зможа стаць бясплатным донарам крыві, а таксама адбудзецца ўшанаванне бязвыплатных донараў, узнагароджанне калектываў лепшых устаноў-удзельнікаў донарскага руху, выступленне творчых калектываў і зорак беларускай эстрады, правядзенне аўтограф-сесіі са знакамітымі спартсменамі, моладзевы флэшмоб ды іншыя мерапрыемствы.\nУ гэты дзень мы выказваем шчырую падзяку тым людзям, якія добраахвотна і бязвыплатна здаюць сваю кроў, неабходную для выратавання чалавечых жыццяў, і маем на мэце прыцягнуць увагу грамадскай супольнасці да ўдзелу ў рэгулярным добраахвотным бязвыплатным донарстве. Сёння 60 краін свету забяспечваюць свае запасы крыві шляхам добраахвотнай данацыі. Па стане на 1 студзеня 2018 года ў краіне налічваецца больш за 96 тысяч донараў крыві і кампанентаў. У 2017 годзе кожная чацвёртая данацыя была бязвыплатнай. Пераліванне крыві і яе кампанентаў дазваляе штогод ратаваць мільёны чалавечых жыццяў.\nКалектыў Міністэрства аховы здароўя, РНПЦ трансфузіялогіі і медыцынскіх біятэхналогій і служба крыві Рэспублікі Беларусь выказваюць вялікую ўдзячнасць усім добраахвотным бязвыплатным донарам. Ваш удзел у донарскім руху з'яўляецца яркай праявай гуманізму, дабрыні і патрыятызму. Дзякуй, Донар!


Патрабуем неадкладнага перагляду прысудаў і вызвалення 15 палітычных зняволеных - Віцебская вясна\nСумесная заява беларускай праваабарончай супольнасці Мінск, 7 красавіка 2021 г.\nАндрэй Царонак – (асуджаны на чатыры гады пазбаўлення волі па ч.1 і 2 арт. 339 КК);\nІван Зенько – (асуджаны на пяць гадоў пазбаўлення волі па арт. 218, 364, ч.1 арт. 342 КК);\nАляксей Драб – (асуджаны на пяць гадоў пазбаўлення волі па арт. 218, 364, ч.1 арт. 342 КК);\nЯўген Бароўскі –(асуджаны на чатыры гады пазбаўлення волі па арт. 218, 364, ч.1 арт. 342 КК);\nУладзімір Каскель –(асуджаны на пяць гадоў пазбаўлення волі па арт. 218, 364, ч.1 арт. 342 КК);\nАліна Войцэх – (асуджаная на два гады пазбаўлення волі па арт. 364 КК)\nКрыніца: Патрабуем неадкладнага перагляду прысудаў і вызвалення 15 палітычных зняволеных


31 травень 2019, 15:55\nНемаўля ў адмысловым кувэзе для неданошаных дзетак\nПралайфэрскі рух у мяне асацыюецца найперш з забаронай абортаў і зьвязанымі з гэтым пагрозамі для жанчын. А магло б быць зусім інакш, калі б тыя, хто называе сябе абаронцамі жыцьця, клапаціліся не пра прымус жанчын нараджаць нежаданых дзяцей, а пра дапамагу вынасіць, нарадзіць і, калі нешта пайшло ня так, выратаваць жаданых.\nМожна і трэба разьвіваць дапаможныя рэпрадуктыўныя тэхналёгіі, вучыцца ратаваць глыбока неданошаных дзяцей і рабіць гэта так, каб яны вырасталі без інваліднасьцяў. Гэта — гуманны, сапраўдны, чалавекалюбівы пралайф.\nВось у ЗША нядаўна выпісалі з лякарні дзяўчынку, якая нарадзілася ў сьнежні мінулага году з вагой 245 грамаў. Яна нарадзілася, калі тэрмін цяжарнасьці быў 23 тыдні і тры дні і стала самым маленькім выратаваным чалавекам у сьвеце. Для параўнаньня, у Беларусі дзяцей «выходжваюць», калі пры нараджэньні яны важаць больш за 500 грамаў.\nКожны год тэхналёгіі разьвіваюцца, у мэдыкаў зьяўляецца магчымасьць ратаваць усё больш «цяжкіх» пацыентак і пацыентаў. Але відавочна, што трэба яшчэ больш адукацыйных праграм, яшчэ больш адпаведнага абсталяваньня і яшчэ больш падтрымкі сем’ям, якія пасьля выпіскі малых з лякарні часта не ведаюць, што ўвогуле рабіць далей.\n«Выходжваньне» глыбока неданошаных дзяцей — доўгі і складаны працэс, падчас якога іх родным трэба шмат дапамогі: інфармацыяй, «рукамі» і грашыма. Вось тут энэргічнасьць і запал пралайфэрак і пралайфэраў былі б вельмі да месца. Арганізаваць групу ўзаемападтрымкі, дапамагчы з адаптацыяй і рэабілітацыяй пасьля выпіскі, падтрымаць матэрыяльна, пакуль бацькі разрываюцца паміж домам і лякарняй.\nПаводле Юліі Ражко, загадчыцы пэдыятрычнага аддзяленьня неданошаных нованароджаных ў рэспубліканскім навукова-практычным цэнтры «Маці і дзіця», цяпер 60% неданошаных дзяцей вырастаюць абсалютна здаровымі. І каб гэтая статыстыка станавілася яшчэ лепшай, трэба вучыць і мэдыкаў, і бацькоў.\nАле ж дзе пралайфэрскія кампаніі ў падтрымку хворых нованароджаных? Няўжо з нараджэньнем чалавек перастае быць цікавым? Ці гэта ўжо не такі зручны аб’ект клопату, бо ў яго ўзьнікаюць новыя і новыя патрэбы, які трэба задавальняць?\nВы можаце запярэчыць мне і сказаць, што ратаваньне дзяцей — праца доктарак і дактароў, а далейшая рэабілітацыя мусіць арганізоўвацца сумеснай працай мэдыкаў, сацыяльных службаў і бацькоў. Можаце нават нагадаць, што ўсе мусяць займацца сваёй працай і ня лезьці ў тое, у чым не маюць кампэтэнцыі.\nАле, па першае, для збору грошай і адміністрацыйнай падтрымкі бацькоў асаблівай мэдычнай кваліфікацыі ня трэба. А па-другое, пралайфэры ня надта пераймаюцца адсутнасьцю ведаў і неэтычнасьцю сваіх дзеяньняў, калі адгаворваюць жанчын перарываць цяжарнасьць і запалохваюць пры гэтым бясплодзьдзем, «постабортным сындромам» і божым пакараньнем.\nТак што справа ўсё ж не ў кампэтэнцыі і дакладна не ў павазе да прынцыпу «не нашкодзь». Проста ўсе людзі, як вядома, роўныя, а эмбрыёны — раўнейшыя.


30 травень 2016, 09:20\nСвабода вывучае матэрыялы ў нядаўна адкрытых архівах СБУ пра ўдзел беларусаў у войнах за незалежнасьць Украіны.\nГісторыя вызваленчага руху — адзін са шматлікіх кірункаў дзейнасьці Інстытуту нацыянальнай памяці Ўкраіны, створанага ў 2006 годзе для аднаўленьня і захаваньня нацыянальнай памяці. За час ягонай дзейнасьці ўкраінскія гісторыкі сабралі зьвесткі пра некалькі дзясяткаў тысяч байцоў Арміі Ўкраінскай Народнай Рэспублікі, якая зьяўляецца сымбалем першай хвалі нацыянальнага руху за незалежнасьць. Дасьледаваньні яшчэ працягваюцца, у тым ліку дзякуючы нядаўна адкрытым для грамадзтва архівам савецкіх спэцслужбаў, але ўжо цяпер адмыслоўцы канстатуюць, што ў шэрагах рэгулярнай украінскай арміі 1917–1921 гадоў ваявалі і беларусы, прычым два зь іх у сваёй вайсковай кар’еры прасунуліся на вышэйшыя пасады кіраўніцтва Арміі УНР, яшчэ дзевяць служылі старшынамі — афіцэрамі.\nСямён Пятлюра разам з вайсковым міністрам аглядаюць адну з дывізій арміі УНР\nГенэрал-харунжы арміі УНР Іосіф Бялевіч (укр. — Йосип Білевич) нарадзіўся ў Полацкім павеце, генэрал-харунжы Аляксандр Парахаўшчыкоў (Олександр Пороховщиков) нарадзіўся ў Санкт-Пецярбурзе, харунжы 1-й Кулямётнай дывізіі Антон Бялінскі (Антон Білінський) нарадзіўся ў Мазыры Менскай губерні, казак 4-й Кіеўскай дывізіі Ўладзімір Бартніцкі (Володимир Бортницький) нарадзіўся ў Бабруйскім павеце Менскай губерні, казак 4-й Кіеўскай дывізіі Даніла Герасімук (у розных архівах ягонае прозьвішча на ўкраінскай мове зазначаецца ў некалькіх варыянтах: Данило Герасимук, Герасим’юк або Гарасимук) нарадзіўся ў горадзе Бахмач Валынскай губерні, Мікола Іваноў (Микола Іванів) — ураджэнец Гродзенскай губерні — у Арміі УНР даслужыўся ад старшыны да падпалкоўніка, пісар 4-й Кіеўскай дывізіі Аляксандр Лісоўскі (Олександр Лисовський), справавод адной з вайсковых частак 4-й Кіеўскай дывізіі Міхась Малевіч (Михайло Малевич), юнак войска УНР Рыгор Спартак (Григорій Спартак) нарадзіўся ў вёсцы Рэплін Холмскай губерні, фэльчар лязарэту 4-й Кіеўскай дывізіі Андрэй Шафраноўскі (Андрій Шафрановський) ды старшына Іван Шчэрбаў (Іван Щербов) нарадзіўся ў Вільні. Лёс большасьці зь іх дагэтуль застаецца невядомым.\nБудынак Інстытуту нацыянальнай памяці, Кіеў\nНа просьбу Свабоды прозьвішчы і некаторыя зьвесткі пра беларусаў сабраў намесьнік кіраўніка ўпраўленьня інстытуцыйнага забесьпячэньня палітыкі нацыянальнай памяці Інстытута нацыянальнай памяці Паўло Падабед. Гісторыкі не выключаюць, што ў выніку далейшых дасьледаваньняў будуць адкрытыя і іншыя беларускія імёны ўкраінскага вызваленчага руху, але заклікаюць далучыцца да працы і беларускіх адмыслоўцаў.\nПаўло Падабед, Інстытут нацыянальнай памяці\n— Як атрымалася, што беларусы паехалі абараняць Украінскую Народную Рэспубліку, хоць у той жа час на тэрыторыі сучаснай Беларусі трэба было адстойваць сваю народную рэспубліку?\n— Калі мы гаворым пра ўдзел беларусаў у вызваленчым руху Ўкраіны, у прыватнасьці, пра пэрыяд 1917-1921 гадоў, то вельмі часта людзі, якія цікавяцца гэтай тэмай, спрабуюць на гэта глядзець вачыма сучасьніка і нават дзесьці праводзіць паралелі з сучаснай вайной, што адбываецца цяпер на ўсходзе Ўкраіны, дзе беларускія хлопцы таксама змагаюцца са зброяй у руках на баку ўкраінскай дзяржавы. Таму вельмі часта погляд экстрапалюецца з сучасных падзеяў на падзеі мінулага.\nНа самай справе кантэкст тых падзеяў быў крыху іншым. 1918 год, год абвяшчэньня незалежнасьці Ўкраінскай Народнай Рэспублікі — гэта быў час, калі развальваліся дзьве вялікія імпэрыі — Расейская і Аўстра-Вугорская, і Беларусь да 1918 году, як і Ўкраіна, былі маленькімі шрубкамі ў вялікай сыстэме Расейскай імпэрыі. Вывучаючы біяграфіі тых беларусаў, якія апынуліся ў шэрагах арміі УНР, мы даведваемся, што людзі маглі нарадзіцца недзе на Гарадзеншчыне, а вучыцца ў Вільні, нарадзіцца ў Вільні, а вучыцца ў Санкт-Пецярбурзе, нарадзіцца ў Менску, а атрымаць, напрыклад, мэдычную прафэсію ў Вільні і прыехаць па разьмеркаваньні працаваць лекарам на Падольле. Таму і шляхі ва ўкраінскую армію былі розныя. Нехта прыехаў на працу, нават на цывільную працу ва Ўкраіне, і яго ўжо тут на тэрыторыі Ўкраіны засьпелі падзеі ўкраінскай рэвалюцыі, нехта быў мабілізаваны ў Чырвоную Армію яшчэ на тэрыторыі Беларусі, а пасьля перакінуты на фронт сюды ва Ўкраіну, каб ваяваць на баку бальшавікоў супраць украінскай арміі, і ўжо потым, выкарыстаўшы зручны выпадак ці проста патрапіўшы ў палон, яны выказвалі сваё добраахвотнае жаданьне працягнуць службу і ўжо ваяваць на баку ўкраінцаў.\nСлужбу ў Арміі УНР абіралі паводле розных прычынаў — нехта бачыў магчымасьць выжыць, нехта паводле нацыянальна-патрыятычных матываў, ведаючы, што аналягічныя працэсы нацыянальнага станаўленьня адбываюцца і ў Беларусі, і такім чынам спрабаваў прыняць удзел у вызваленчым руху. І тут варта адзначыць, што ва ўкраінскай арміі, калі яе параўноўваць зь іншымі войскамі, якія ваявалі супраць бальшавікоў, напрыклад з арміяй Дзянікіна, беларусы вельмі часта дэкляравалі беларускасьць. Яны не баяліся гэтага рабіць. І яны, незалежна ад сваёй нацыянальнай прыналежнасьці, маглі зрабіць вайсковую кар’еру і цалкам самарэалізавацца ва ўкраінскай арміі. Паводле архіўных дакумэнтаў, можна сказаць, што беларусы служылі ва ўкраінскай арміі, пачынаючы ад казака, то бок ад звычайнага радавога са стрэльбай, які ішоў у бой, і заканчваючы генэраламі на высокіх пасадах, якія вызначалі лёс сотняў, а то і тысяч людзей.\n— Зноў жа, напрошваюцца паралелі з сучаснасьцю, калі ва ўкраінскім урадзе працуюць замежныя грамадзяне. А тады ці проста было беларусам трапіць на вышэйшыя кіроўныя пасады ў Арміі УНР?\n— Трэба пачаць з таго, што між беларусамі і ўкраінцамі, нават пры наяўнасьці дыскусій адносна агульнай украінска-беларускай мяжы або тэрытарыяльных спрэчак, ніколі не было ўзброеных канфліктаў. Заўсёды гаварылася, што неабходна адстойваць дзяржаўную незалежнасьць, трэба атрымаць украінскую і беларускую дзяржаўнасьць, а пасьля цывілізавана вырашаць пытаньні. Таму ў адрозьненьне ад палякаў, у адрозьненьне ад расейцаў — і «белых», і «чырвоных», у адрозьненьне нават ад румынаў, якія прытрымліваліся нэўтралітэту, хаця ў прынцыпе сымпатызавалі ўкраінскаму руху, у нас усё ж ніколі не было ўзброенай барацьбы зь беларусамі за зямлю, па меншай меры, з 1917 па 1921 год. Менавіта таму ніводнае беларускае прозьвішча ня мае нейкай нэгатыўнай афарбоўкі. Калі мы гаворым пра генэралітэт, то гэта два найбольш вядомыя генэралы Арміі УНР — Іосіф Бялевіч і Аляксандр Парахаўшчыкоў.\nПартрэт Аляксандра Парахаўшчыкова, намаляваны ягоным украінскім сябрам у лягеры для ваеннапалонных у Польшчы\nБялевіч надзвычайна вызначыўся яшчэ ў пэрыяд Першай сусьветнай вайны, сабраў увесь Георгіеўскі бант, георгіеўскую зброю. Гэта гаворыць пра тое, што чалавек быў ня проста, як цяпер модна казаць, паркетным генэралам, але і вадзіў сваіх салдат у атаку падчас Першай сусьветнай вайны, за што атрымаў цэлы шэраг узнагародаў Расейскай імпэратарскай арміі. Апынуўшыся ва Ўкраіне ў 1918 годзе, ён, не вагаючыся, яшчэ ў сакавіку 1917 году, адразу пасьля абвяшчэньня УНР, паступіў на службу ва ўкраінскую армію, камандаваў рознымі падразьдзяленьнямі. Чалавек, які разам з украінскім войскам падзяліў увесь ягоны лёс. 21 лістапада 1920 году, калі капітулявала расейскае войска Пятра Ўрангеля, калі ўсе антыбальшавіцкія сілы склалі зброю, армія УНР апошнія дзесяць дзён гэтай лістападаўскай драмы ваявала супраць бальшавікоў самастойна, і пад націскам чырвоных была вымушаная адступіць за раку Збруч на тэрыторыю тагачаснай Польшчы і скласьці зброю. Яны трапілі ў лягеры ваеннапалонных. У лягер ваеннапалонных трапіў і Іосіф Бялевіч. У эміграцыі ён удзельнічаў ва ўкраінскім палітычным жыцьці, у той жа час не спыняў сябе ідэнтыфікаваць як беларус, нават падкрэсьліваў, што ён беларус. Бялевіч памёр у Кракаве ў 1942 годзе і пахаваны на мясцовых Ракавецкіх могілках, дзе спачывае цэлы шэраг старшын Арміі УНР і прадстаўнікоў украінскай і беларускай эміграцыі.\nДругі генэрал, Аляксандр Парахаўшчыкоў, нарадзіўся ў Санкт-Пецярбурзе, але паходзіў менавіта зь беларускай сям’і, якая рабіла кар’еру ў тагачаснай Расейскай імпэрыі. Скончыў фізыка-матэматычны факультэт у Санкт-Пецярбурзе і атрымаў прыродазнаўчую прафэсію і ўжо па гэтай спэцыяльнасьці прасоўваўся ў войску. Як удзельнік Першай сусьветнай вайны, ён вызначыўся ў шэрагу бітваў і зноў жа, як і ў выпадку зь Бялевічам, завяршэньне Першай сусьветнай вайны ён сустракаў ва Ўкраіне, і менавіта ў гэты пэрыяд — 1917-1918 гады — зноў жа, як і Бялевіч, Парахаўшчыкоў быў вымушаны для сябе рабіць выбар, на чыім ён баку. Тады да 80 адсоткаў былых афіцэраў Расейскай імпэратарскай арміі выбіралі для сябе пазыцыю чаканьня, маўляў, паглядзім, як будуць разьвівацца падзеі. Бялевіч камандаваў дывізіяй, Парахаўшчыкоў знаходзіўся на штабных пасадах, быў начальнікам штабу дывізіі. Абодва яны прынялі ўкраінскі бок яшчэ ў 1918 годзе, ня ў 1919 годзе, калі зьявілася Заходне-Ўкраінская рэспубліка, ня ў 1920 годзе, калі быў падпісаны ўкраінска-польскі пакт, а менавіта вось у тыя складаныя часы гэтыя беларусы выбіраюць для сябе ўкраінскую пазыцыю і становяцца на бок УНР.\nАляксандр Парахаўшчыкоў, 1923 год\nПарахаўшчыкоў у войску УНР узначальваў штабы некалькіх дывізій у розныя пэрыяды, і, уласна, скончыў сваю вайсковую кар’еру як начальнік Ваенна-гістарычнага аддзела Генштаба УНР. Далейшы ягоны лёс, на жаль, невядомы. Украінскія дасьледчыкі спрабуюць зразумець, што зь ім адбылося пасьля 1938 году ў эміграцыі.\n— У якіх умовах Бялевіч і Парахаўшчыкоў эмігравалі ў Польшчу?\n— Гэта была вымушаная міграцыя разам з украінскім войскам. Міграцыя войска тады адбывалася ў двух генэральных кірунках. Першы і асноўны — гэта 15 тысяч казакоў i старшын Арміі УНР, якія 21-22 лістапада 1920 году перайшлі раку Збруч, апынуліся ў Польшчы, у лягерах ваеннапалонных, і другі варыянт, які падзяліў харунжы першай кулямётнай дывізіі, беларус па паходжаньні Антон Бялінскі, ураджэнец Мазыра, — гэта iнтэрнаваньне ў Румынію. У прыватнасьці, калі ў лістападаўскіх баях кулямётная дывізія Арміі УНР была прыціснутыя да румынскай мяжы і адрэзаная да правага крыла фронту, вымушаная была перайсьці мяжу, скласьці зброю і быць інтэрнаванай у гарадок Арадэа-Марэ ў Румыніі. І там цэлы шэраг беларусаў, якія ідэнтыфікавалі сябе старшынамі ўкраінскай арміі, знаходзіліся разам у лягерах інтэрнаваных. Але пры гэтым яны не саромеліся і заўсёды казалі, што яны беларусы і шукалі кантакты зь беларускімі суполкамі як у Румыніі і Польшчы, так і ў іншых краінах палітычнай эміграцыі.\nМэмарыял памяці герояў Базару, расстраляных за адмову перайсьці ў Чырвоную Армію. Помнік пабудаваны за кошт украінцаў Вялікай Брытаніі. г. Базар Жытомірская вобласьць\n— Якою была агульная колькасьць Арміі УНР і ці можна зрабіць выснову пра адсотак беларусаў у ёй?\n— Паводле навукоўцаў, увогуле армія УНР у пэрыяд з 1917 па 1921 гады дасягала 200 тысяч вайскоўцаў. 90 тысяч было ў сьнежні 1918 году, калі адбывалася антыгетманаўскае паўстаньне. У арміі абсалютна большай часткай былі ўкраінцы. Армія УНР была хутчэй сялянская, а не рабоча-сялянская, як Чырвоная армія. І большасьць казакоў i старшынаў былі выхадцамі зь вёскі. Статыстыку цяжка вылічыць, паколькі на сёньня да нас дакумэнтальна дайшлі зьвесткі пра 30-40 тысяч імёнаў, таму мы маем нейкі кавалачак агульнай мазаікі. Калі ж гаварыць пра нацыянальнасьць, то можна казаць толькі пра нацыянальнасьць старшын, што цяпер адпавядае тэрміну «афіцэры». Толькі старшыны Арміі УНР пакідалі пра сябе нейкія анкетныя зьвесткі, уліковыя карткі, узнагародныя лісты і гэтак далей. Калі мы гаворым пра казакоў, то бок радавых, то такіх зьвестак вельмі мала. Выключэньне — героі Базару, сярод якіх ёсьць пяцёра беларусаў — Уладзімір Бартніцкі, Даніла Герасімук, Аляксандр Лісоўскі, Міхась Малевіч, Андрэй Шафраноўскі. Мы маем гэтыя зьвесткі толькі таму, што гэтыя казакі, звычайныя шараговыя ваяры, у ліку іншых 359 воінаў Арміі УНР патрапілі трагічна ў палон падчас бою пад Малымі Мынькамі ў лістападзе 1921 году, і бальшавікі перад іх расстрэлам у Базары правялі іхняе анкетаваньне. Паводле паходжаньня, сярод расстраляных беларусы былі трэцімі пасьля ўкраінцаў і расейцаў. Варта яшчэ сказаць, што ў дакумэнтах мы сустракаем такія дзіўныя радкі ў графе пра нацыянальнасьць, як «праваслаўны», «славянін» і іншыя. І тое, што беларусы сябе раскрылі і самаідэнтыфікавалі ва ўкраінскай арміі, напэўна ёсьць сьведчаньнем тых працэсаў нацыянальнага станаўленьня. Пралітая кроў у барацьбе за свабоду, як бы гэта ні гучала, спрацавала пэўнай такой лякмусавай паперай, каб людзі ідэнтыфікавалі сябе паводле нацыянальнай прыкметы. Цяпер імёны гэтых пяцёх беларусаў ушанаваныя на мэмарыяле ў горадзе Базар Жытомірскай вобласьці. І я запрашаю пры нагодзе наведаць гэтае гістарычнае месца ўсіх, хто цікавіцца ўкраінскай вайсковай гісторыяй і беларусамі ва Ўкраіне, якія ўдзельнічалі ў барацьбе ўкраінцаў за незалежнасьць.


Вясельны банкетная зала ў Томску, да 80 гасцей - Святы, мерапрыемствы - Сайт аб'яваў ад прыватных асоб і кампаній - ADANY.RU\nВясельны банкетная зала ў Томску, да 80 гасцей\n№ 1239431, размешчана 2 года таму\n[color=#000000][size=2][font=-apple-system, BlinkMacSystemFont, Roboto, 'Open Sans', 'Helvetica Neue', sans-serif]Залу для правядзення вяселля — гэта асноўная пляцоўка на якой будзе разгортвацца ўсё дзеянне, таму да выбару банкетнай залы маладыя падыходзяць з асаблівым трапятаннем. [/font][/size][/color]\n[color=#000000][size=2][font=-apple-system, BlinkMacSystemFont, Roboto, 'Open Sans', 'Helvetica Neue', sans-serif]Парад Парк Гатэль прапануе вам наш універсальны банкетная зала. Гэта прасторны, светлы, вялікі зала, з рассаджвання да 80 чалавек. [/font][/size][/color]\n[color=#000000][size=2][font=-apple-system, BlinkMacSystemFont, Roboto, 'Open Sans', 'Helvetica Neue', sans-serif]Перавага Банкетнай залы: [/font][/size][/color][color=#000000][size=2][font=-apple-system, BlinkMacSystemFont, Roboto, 'Open Sans', 'Helvetica Neue', sans-serif]\n[img=16x16]https://vk.com/emoji/e/f09f8cbf.png[/img]асобны ўваход у рэстаран з боку парку;\n[img=16x16]https://vk.com/emoji/e/f09f8cbf.png[/img]абсталяваны сучаснай сістэмай вентыляцыі і кандыцыянавання паветра;\n[img=16x16]https://vk.com/emoji/e/f09f8cbf.png[/img]асобны прасторны гардэроб і санвузел;\n[img=16x16]https://vk.com/emoji/e/f09f8cbf.png[/img]да банкетному зале прымыкае бар і танцавальная пляцоўка з сучаснай аўдыё [img=16x16]https://vk.com/emoji/e/f09f8ea4.png[/img] і святлатэхнікай;\n[img=16x16]https://vk.com/emoji/e/f09f8cbf.png[/img]няма дадатковых збораў за арэнду і сэрвіс;\n[img=16x16]https://vk.com/emoji/e/f09f8cbf.png[/img]няма коркавага збору.\n[img=16x16]https://vk.com/emoji/e/f09f8cb8.png[/img]Святочнай стол фармуецца з разліку 1500-3000 на персону.\n[img=16x16]https://vk.com/emoji/e/f09f8cb8.png[/img]Па жаданні вы можаце самастойна дапоўніць стол ўласнымі закускамі, садавінай, прысмакамі і алкагольнымі напоямі.\n[img=16x16]https://vk.com/emoji/e/f09f8cb8.png[/img]Банкетная зала рэстарана, у прынцыпе, не патрабуе дадатковых упрыгожванняў, але вы заўсёды можаце скарыстацца паслугамі фларыста і дэкаратараў. Ён выдатна падыдзе для многіх сцэнарыяў і дызайн-рашэнняў вашых афарміцеляў.\n[img=16x16]https://vk.com/emoji/e/f09f8cb8.png[/img]У зале магчымая розная расстаноўка прастакутных або квадратных сталоў. [/font][/size][/color]


З чарговага агляду навін ВПЗ, яшчэ раз пераканаемся , што жыццё складаецца не толькі з поспехаў, але і з расчараванняў. Можна лічыць, пакуль паспяхова развіваецца мабільная АС Mozilla B2G і ўдасканальваецца мова вэб-распрацовак PHP. У той жа час Лінус Торвальдс расчараваўся ў дыстрыбутыве Open SUSE. Можна зразумець і расчараванне тых, каму не дастаўся мікракампутар Raspberry Pi, першая партыя якога паступіла ў продаж. А ў канцы агляду звернем увагу на новую версію відэаканвертара HandBrake.\nРаптам аказалася, што развіццё мабільнай аперацыйнай сістэмы на базе ядра Linux і браўзэра Firefox, якая атрымала назву Mozilla Boot to Gecko (B2G), ідзе значна хутчэй, чым чакалася. Напрыклад, яе тэставыя версіі можна ўсталёўваць на смартфоны Samsung Galaxy SII па-над "Андроідам" і знаёміцца з яе першапачатковымі магчымасцямі і характарыстыкамі. Па водгуках тых, хто ўжо паспрабаваў у справе B2G, сістэма хоць яшчэ і сырая, але працуе шустра.\nMozilla B2G - гэта такі аналаг браузерной аперацыйнай сістэмы Google Chrome OS, толькі арыентаванай на смартфоны або планшэты. Сістэма выкарыстоўвае браўзэр у якасці карыстальніцкага інтэрфейсу, а праграмы пішуцца на аснове тэхналогій HTML5. Для праграм B2G ўжо адчынены спецыяльны магазін Mozilla Marketplace, які будзе падтрымліваць распаўсюджванне як бясплатных, так і платных прыкладанняў.\nMozilla не толькі распрацоўвае гэтую мабільную сістэму, але ўжо і вядзе перамовы з рознымі вытворцамі тэлефонаў аб магчымым супрацоўніцтве. На прайшоўшым у Барселоне кангрэсе мабільных тэхналогій Mozilla заручылася падтрымкай іспанскай тэлекамунікацыйнай кампаніі Telefonica, якая ўзяла на сябе клопаты, звязаныя з вытворчасцю апаратнай часткі прылады на аснове B2G. У выніку плануецца вырабіць тэлефон, які атрымаў назву Open Web Device. Аб падтрымцы ініцыятывы Mozilla заявілі таксама Adobe, Qualcomm і Deutsche Telekom.\nЯк бачым, у Mozilla дастаткова сур'ёзныя намеры. Адкрытая сістэма Boot to Gecko можа апынуцца цікавым рашэннем сярод смартфонаў і планшэтаў ніжняга коштавага ўзроўня, дзе не патрэбна шырокая функцыянальнасць Android або iOS, і дзе, цяпер вытворцы актыўна шукаюць адэкватныя простыя праграмныя рашэнні.\nРэліз PHP 5.4\nПасля важнага абнаўлення вэб-сервера Apache, які з'яўляецца кампанентам стандартнай звязкі для вэб-распрацоўнікаў LAMP (Linux + Apache + MySQL + PHP), здарылася і сур'ёзнае абнаўленне мовы PHP. Праз амаль тры гады з моманту выхаду галіны 5.3, распрацоўнікі гэтага папулярнага адкрытага мовы для Вэб прадставілі рэліз 5.4.\nPHP - гэта на дадзены момант адзін з асноўных скрыптовых моў, якія забяспечваюць функцыянаванне большасці вэб-сайтаў, у тым ліку і новы сайт "КВ". Таму, як і ў выпадку з Apache, ў новай версіі PHP не варта чакаць нейкіх смелых эксперыментаў. Як растлумачыў тэхнічны дырэктар Zend Зііў Сураскі: "Тут усё, што вы маглі рабіць раней. Але ў новай версіі гэта можна зрабіць хутчэй, прасцей і элегантней".\nУ першую чаргу трэба сказаць, што абсалютнай сумяшчальнасці з папярэднімі версіямі PHP не будзе. У PHP 5.4 былі выдаленыя некаторыя састарэлыя магчымасці мовы і опцыі налады. Напрыклад, выдалена падтрымка Safe mode і register_globals. Таму новая галіна не забяспечвае поўную сумяшчальнасць на ўзроўні API і канфігурацыі, і можа спатрэбіцца мадыфікацыя прыкладанняў і серверных налад.\nЗ навін мовы, галоўнымі адзначаюцца:\nTraits - новы метад праграмавання, пры дапамозе якога магчыма паўторна выкарыстоўваць той ці іншы ўчастак кода ў іншай частцы праграмы;\nУбудаваны вэб-сервер для тэставання скрыптоў;\nПаляпшэнне сінтаксісу масіваў;\nНовыя метады ўзаемадзеяння з фарматам дадзеных JSON;\nЗначная пераробка функцыі htmlspecialchars.\nПа аптымізацыі таксама праведзена вялікая праца. Паляпшэнняў вельмі шмат, і яны закранаюць розныя часткі ўнутранай інфраструктуры PHP. Напрыклад, у некаторых тэстах прадукцыйнасць PHP ўзрасла да 25%.\nOpen SUSE і сляза дзіцяці\nА тым часам Лінус Торвальдс арганізаваў сапраўдны фронт барацьбы з нядбайнымі распрацоўнікамі дыстрыбутываў GNU/Linux. Стваральніка і галоўнага кіраўніка ядра Linux, якое ляжыць у аснове ўсіх дыстрыбутываў, у апошні час пераследуюць расчараванні з гэтымі дыстрыбутывамі. Прычынай незадаволенасці Торвальдса з'яўляецца палітыка распрацоўнікаў сістэм, якія ўвесь час забываюць простага чалавека ва ўгоду кампутарным гикам або карпаратыўным парадкам.\nДа нядаўняга часу рабочым дыстрыбутывам Торвальдса быў Fedora. Аднак у мінулым годзе супольнасць Fedora прыняла палітыку на радыкальныя перамены карыстальніцкага інтэрфейсу. Тут першымі ўкаранілі толькі з'явіўшуюся рэвалюцыйную абалонку GNOME 3. Гэта выклікала пратэст Лінуса, у выніку чаго ён пакінуў "Фядору", а ў якасці карыстальніцкага працоўнага асяроддзя стаў выкарыстоўваць XFCE Desktop.\nНовым дыстрыбутывам на наўтбуку Торвальдса стаў Open SUSE, які без праблем усталяваўся на яго Macbook Air. Аднак і тут Товальдс сутыкнуўся з "антынароднай" палітыкай - на гэты раз у галіне бяспекі. Open SUSE патрабуе пароля root на элементарныя змены ў сістэме: змяненне гадзіннага пояса, даданне друкаркі, стварэнне новага бесправаднога злучэння. У выніку Open SUSE ператварылася практычна ў аднакарыстальніцкую сістэму, якой паўнавартасна можа карыстацца толькі чалавек з адміністрацыйнымі правамі.\nАднак ноўтбук Торвальдса з'яўляецца сямейным здабыткам, і ім карыстаецца нават яго дзеці. Пасля таго, як яго дачка патэлефанавала Лінусу са школы, скардзячыся, што без пароля root яна не можа выкарыстаць школьны прынтэр, цярпенне Торвальдса скончылася.\nСпробы наставіць на шлях ісціны распрацоўнікаў Open SUSE з патрабаваннем зрабіць сістэму прыдатнай для дома і сям'і, а не толькі для карпаратыўнага ўжывання, аказаліся не вельмі ўдалымі. У выніку Торвальдс у чарговы раз выступіў з публічнай крытыкай у сваім крузе Google+, дзе назваў распрацоўнікаў, "якія называюць добрай бяспекай патрабаванне пароля root для выканання паўсядзённых задач, душэўна хворымі".\nТаксама Лінус заявіў, што знаходзіцца ў пошуку новага дыстрыбутыва для свайго Macbook Air. У сувязі з гэтым народ на форумах робіць стаўкі на новую сыстэму - ў асноўным на Ubuntu або Mint.\n29 лютага 2012 года гікі атрымалі магчымасць заказаць сабе плату мікракампутара Raspberry Pi. Гэта мініяцюрная плата памерам з крэдытку ўключае ў сябе ARM-сумяшчальны працэсар Broadcom BCM2835 (ARM11), які працуе на частаце 700 Мгц, 256 МБ памяці, два порта USB 2.0 і порт Ethernet. Працуе гэты цуд тэхнікі пад кіраваннем, вядома ж, Linux.\nПа словах удзельнікаў праекта, пад наплывам гікаў сайт не вытрымаў нагрузкі ўжо ў першыя пяць хвілін. Усю партыю разабралі літаральна за дзень.\nЦяпер жадаючым набыць "малінку" трэба чакаць каля месяца, пакуль не будзе зроблена новая партыя. Прычым павінна з'явіцца яшчэ больш танная мадэль за 25 $.\nРасчараванне тых, каму не дастаўся Raspberry Pi, зразумець не складана. Магчыма ў якасці суцяшэння для іх можна прапанаваць яшчэ адзін варыянт мікракампутара пад назвай Cotton Candy, які выкананы ў форме USB-бралка. Кампутар мае працэсар 1.2GHz (ARM Cortex-A9), 1 Гб памяці, microSD, графічную падсістэму на аснове Mali 400MP GPU, здольную дэкадаваць HD-відэа, падтрымку WiFi і Bluetooth, парты MicroUSB, USB і HDMI. У якасці аперацыйных сістэм магчыма ўсталёўка Android 4 ці Ubuntu Linux.\nКошт Cotton Candy амаль 200$. Гэта на парадак, вядома, даражэй, чым "малінка". Аднак гэты мінікампутараў разлічаны не толькі на карыстальніка-гіка, але і на ўсіх астатніх членаў яго сям'і. З'явіцца ў продажы Cotton Candy на працягу гэтага месяца, і мяркуючы па кошце, вялікага ажыятажу быць не павінна.\nЗ навін вольнага ПЗ для звычайнага карыстальніка хацелася б вылучыць навіну аб папулярным адкрытым рыперы DVD-дыскаў і канвертары відэафайлаў HandBrake 0.9.6. Гэта прыкладанне асабліва папулярна ў карыстальнікаў Mac OS, і яно абнавілася на мінулым тыдні да версіі 0.9.6.\nГэты кросплатформавы видеаканвертар заснаваны на адкрытых бібліятэках для працы з мультымедыя. У адрозненне ад стандартных праграм ffmpeg і mencoder валодае графічным інтэрфейсам.\nА ў адрозненне ад іншага вольнага канвертара і рэдактара відэа Avidemux, HandBrake арыентаваны для перакадавання відэа на мабільныя прылады. Дадзеная ўтыліта утрымоўвае ў сваім арсенале шырокі набор прэсетаў, пры дапамозе якіх можна досыць хутка пераўтварыць патрэбнае вам відэа для далейшага яго прагляду на розных мабільных прыладах, напрыклад такіх як: iPhone, iPad, Apple iPod, AppleTV, Android, Sony PSP, PS3 і інш . У сувязі з тым, што на арэну выходзяць і мікракампутары, накшталт Raspberry Pi і Cotton Candy, варта чакаць прэсетаў і для гэтай катэгорыі прылад.\nЗ важнага ў новай версіі магу адзначыць даданне ў канвэртар кодэка MPEG-2 са складу libavcodec. Справа ў тым, што многія партатыўныя прылады маюць апаратную падтрымку гэтага фармату, як напрыклад нетбукі з відэа Intel GMA 3150. Такая падтрымка дазваляе глядзець на такіх слабенькіх нетбуках і відэа высокага дазволу ў фармаце MPEG-2.\nОпубликовал: admin, 6 марта, 2012 - 02:40


Асноўныя віды водаправодных труб: разбіраемся ў тэхнічных - Падручнік сантэхніка\nАрганізацыя любога вадаправода ў прыватным доме ці кватэры заўсёды пачынаецца з выбару падыходных труб для будучага вадаправода. Далей ажыццяўляецца работа з фітынгамі, выконваюцца працэсы склейвання і зварвання, пракладваецца і мантуецца сам вадаправод. Розныя віды водаправодных труб падыходзяць для розных мэтаў, таму неабходна ведаць іх асноўныя тэхнічныя характарыстыкі і магчымасці, якія дапамогуць зрабіць правільны выбар.\nМатэрыялы для вадаправоднай сістэмы лепш падбіраць тыя, з якімі будзе лёгка справіцца самастойна, то ёсць сваімі рукамі зрабіць усю неабходную разводку труб.\nВіды труб, якія выкарыстоўваюцца для ўнутранага і вонкавага вадаправода\nАсноўным відам патрубков з'яўляюцца вадаправодныя металічныя трубы, а асаблівасці мантажу дадзеных элементаў напрамую залежаць ад уласцівасцяў выкарыстоўваных матэрыялаў. Гэтыя патрубкі паўсюдна ўстаноўлены ў жылых кватэрах, яны маюць свае перавагі і шэраг недахопаў, пра якія ўсе выдатна ведаюць.\nКалі Вы прынялі рашэнне змяніць сваю сістэму і пачынаеце падбіраць складовыя элементы, то Вам спатрэбіцца адмысловая табліца памераў водаправодных труб. Карыстацца ёй дастаткова проста, галоўнае, што цяпер Вы не заблытацца ў памерах.\nТрубы з сталі - гэта трывалы, танны, а самае галоўнае надзейны варыянт вадаправода. Практычна ва ўсіх гарадскіх кватэрах амаль усе стаякі вырабляюцца з дадзенага матэрыялу.\nУсе радыятары ацяплення мантуюцца менавіта з сталёвых патрубков. Асноўны недахоп дадзенага матэрыялу - гэта схільнасць карозіі. Каб пазбегнуць пашкоджанняў, на іх спецыяльна наносяць цынкавае пакрыццё. Для максімальнай абароны цынк наносіцца і ўнутры, і звонку.\nТэрмін службы водаправодных труб з сталі дасягае некалькіх дзесяткаў гадоў, а менавіта 30-40 гадоў. Патрубкі валодаюць высокім узроўнем цеплаправоднасці, таму трубы з халоднай вадой часта "пацеюць".\nІснуе тры асноўных спосабу злучэння дадзеных элементаў вадаправода:\nпры дапамозе адмысловых прэс-фітынгаў.\nКалі ўсе элементы ацынкаваныя, то можна выкарыстоўваць толькі апошні варыянт, так як зварка можа моцна пашкодзіць антыкаразійны пласт.\nПатрубкі з чыгуна ў адрозненне ад сталі здольныя супраціўляцца карозіі, але варта разумець, што гэты матэрыял досыць цяжкі (у гэтым і складаецца яго асноўны недахоп). Патрубкі з чыгуну звычайна маюць тоўстыя сценкі.\nГэтыя трубы можна смела выкарыстоўваць у сістэмах каналізацыі і водазабеспячэння. Тэрмін службы патрубков з чыгуну ад 80 да 100 гадоў. У якасці злучэння такіх элементаў выкарыстоўваюць ўшчыльнялыя раструбы і пракладкі.\nУ залежнасці ад масы вылучаюць наступныя тыпы водаправодных труб:\nНа дадзеныя патрубкі наносяць спецыяльны антыкаразійны пласт - сылікатна-эмалевы. Патрубкі высокатрывалыя, яны ўстойлівыя да перападаў тэмператур, акрамя таго, яны валодаюць нізкім каэфіцыентам пашырэння.\nДыяметры водаправодных труб з медзі могуць быць розныя, кожны дыяметр выкарыстоўваецца для пэўных мэтаў. Ужо досыць даўно патрубкі з гэтага матэрыялу заваявалі для сябе званне элітных. Пры самых неспрыяльных умовах тэрмін эксплуатацыі каналізацыйнай сістэмы складзе 70 гадоў.\nМедзь практычна не псуецца, то ёсць элементы вадаправода не змяняюць сваіх працоўных якасцяў. Асобна варта адзначыць бактэрыцыдныя ўласцівасці металу, гэта вельмі важна, бо ў патрубках працякае чыстая пітная вада.\nКалі ў Вас дома ўстаноўлены медныя патрубкі, то няма неабходнасці выкарыстоўваць жорсткія фільтры на вадаправодныя трубы. Медзь не схільная ўздзеянню ўльтрафіялетавых прамянёў, яна не баіцца перападаў атмасфернага ціску.\nЗвярніце ўвагу! Тэмпературны дыяпазон працы - ад мінус 200 да плюс 500 градусаў па Цэльсіі. Медзь не схільная карозіі.\nМедныя трубы выдатна падыдуць для выкарыстання ў якасці асновы для сістэмы ацяплення, а таксама халоднага і гарачага водазабеспячэння. Мантаж гэтых патрубков адрозніваецца прастатой, элементы досыць лёгка паддаюцца гнуткую, пайцы, яны выдатна пілуюцца.\nАдзін з асноўных спосабаў іх злучэння - гэта высокатэмпературных пайка. Прыпой для гэтых мэтаў выбіраецца срэбна-бронзавы. Самы зручны спосаб мантажу на ўвазе выкарыстанне фітынгаў для труб. Адзіны мінус гэтых патрубков - гэта высокі кошт, якая здольная адпудзіць многіх патэнцыйных пакупнікоў.\nКаб пісьменна спраектаваць і ўладкаваць сістэму водазабеспячэння, патрабуецца вельмі старанна даследаваць розныя памеры водаправодных металічных труб, параўнаўшы іх эксплуатацыйныя, тэхнічныя, а таксама эстэтычныя характарыстыкі.\nСавет! Выбар тыпу канкрэтнай трубы залежыць ад яе прызначэння: плануецца рэалізацыя ўнутранай сістэмы падачы вады ці неабходна рэалізаваць мантаж любой вонкавай камунікацыі.\nВарыянтаў рашэння дадзенага пытання досыць шмат, таму пытанне павінен быць прапрацаваны дэталёва, гэта дазволіць пазбегнуць шэрагу непатрэбных памылак і лішніх грашовых выдаткаў.\nАсноўныя тэхнічныя характарыстыкі водаправодных патрубков\nСеткі водазабеспячэння і водаадвядзення падпадзяляюцца на дзве вялікія групы:\nСеткі вонкавага тыпу;\nСеткі ўнутранага тыпу.\nАбодва варыянты прадугледжваюць выкарыстанне напорных труб, якія разлічаны на падачу па ім і гарачай, і халоднай вады пад адпаведным ціскам.\nДа асноўных характарыстыках водаправодных патрубков можна аднесці наступныя параметры:\nВысокую каразійную стойкасць;\nВысокую прапускную здольнасць.\nВадаправодныя элементы маюць асаблівую класіфікацыю і па матэрыялах.\nВарта адзначыць наступныя:\nМеталічныя (былі разгледжаны вышэй). У гэтым выглядзе асобнай пазіцыяй варта вадаправодная гафрыраваная труба;\nМеталлопластіковые (у дадзеным варыянце палімерныя матэрыялы камбінуюцца з металічнымі элементамі).\nПамеры металічных элементаў вадаправода\nПамеры водаправодных труб у мм лічацца традыцыйнымі для нас. Але на практыцы большасць памераў паказваецца ў цалях. Так, для прыкладу, патрубкі з металу ў паўцалі маюць ўнутраны дыяметр, які прыкладна раўняецца 12.7 мм.\nПры мантажы любога з відаў трубаправода важны не толькі ўнутраны дыяметр, куды важней значэнне вонкавага. Гэта звязана з тым, што на знешняй сценкі можа спатрэбіцца нарэзка трубавай разьбы, якая проста неабходная для злучэння участкаў вадаправода.\nВонкавы дыяметр напрамую залежыць ад унутранага дыяметра і таўшчыні сценкі. Ён складае суме D унутр. плюс падвоенае твор таўшчыні сценкі.\nНа дадзены момант існуе спецыяльная сістэма трубавых резьб, якія наразаюцца на знешняй паверхні сценкі патрубка. У трубавай разьбы ў якасці ўнутранага дыяметра прымаецца Dвнутр. Менавіта на яе вонкавым боку і наразаецца разьба.\nДля трубавай разьбы пасля значэння дыяметра неабходна асобна ўказваць пазначэнне "труб".\nІнструкцыя для чытання: 1/2? труб - гэта значыць, што D унутр. раўняецца 12.7 мм, а вонкавы - 20.4 - 20.7 мм.\nУ водаправодных сістэмах ўсіх тыпаў выкарыстоўваюць наступныя разнавіднасці патрубков з сталі:\nЗварныя вода-газаправодныя патрубкі, дыяметр якіх знаходзіцца ў межах ад 6 да 150 мм;\nНафта-вадаправодныя трубы, бясшвовыя, таўшчыня сценак ад 4 да 9 мм. Гэтыя патрубкі здольныя вытрымаць ціск да 16 тэхнічных атмасфер;\nПатрубкі з адмысловым спіральным швом, якія, як правіла, адмыслова вырабляюцца танкасценныя.\nПа суадносінах дыяметра і таўшчыні сценкі сталёвыя трубы дзеляцца на тры асноўных тыпу:\nКалі да трубаправода не прад'яўляецца ніякіх асаблівых патрабаванняў па ўстойлівасці да пікавым значэнняў працоўнага ціску, то свой выбар можна спыніць на звычайным тыпе, бо гэтыя патрубкі маюць невялікі вага і лёгка апрацоўваюцца.\nВажна: ўзмоцненыя элементы дрэнна злучаюцца метадам газазваркай, таму патрабуюць прымянення нестандартнага інструмента для наразання разьбы.\nЗараз Вы зможаце самастойна адказаць на пытанне: якія вадаправодныя трубы лепш і зрабіць правільны выбар, ад якога ў будучыні будзе залежаць надзейнасць усёй сістэмы.\nПредыдущаяЯк у стальніцы выразаць адтуліну пад мыйку з дапамогай\nСледующаяДля чаго выкарыстоўваецца змяшальным термостатический клапан\nГадовы дачны душ - варыянты ўладкавання\nБурэнне свідравін ўручную: парады і рэкамендацыі


09 люты 2018, 18:14\nНасьця Рыбка. Фота з інстаграму\nБабруйчанін Мікалай Вашукевіч расказаў Свабодзе падрабязнасьці пра жыцьцё сваёй жонкі, вядомай таксама як Насьця Рыбка. Беларуска набыла шырокую вядомасьць пасьля расьсьледаваньня «Фонду барацьбы з карупцыяй» Аляксея Навальнага пра расейскіх алігарха Алега Дзерыпаску і віцэ-прэм'ера Сяргея Прыходзьку, заснаванага на кнізе і Instagram-акаўнце дзяўчыны.\nПа словах Мікалая Вашукевіча, Анастасія Вашукевіч, яна ж Насьця Рыбка, па-ранейшаму зьяўляецца яго жонкай, хаця пара не жыве разам больш за два гады.\n«З Насьцяй я размаўляў сёньня, мы абмяркоўвалі гэтую сытуацыю, — гаворыць Міхаіл. — Спытаў у яе, ці ўсё нармальна. Яна сказала, што ўсё нармальна. Што пакуль не зьбіраецца вяртацца (цяпер Насьця знаходзіцца ў Дубаі - РС) ў Расею».\nПа словах Мікалая Вашукевіча, з жонкай ён апошні раз бачыўся яшчэ да Новага году, прыкладна паўгоду таму, калі быў у Расеі.\n«Я катэгарычна супраць усёй гэтай сытуацыі. Ролік на сайце Навальнага бачыў, вядома, — расказвае Мікалай. — Ня ведаю, як было на самой справе, але ў эскорце яна дакладна не працавала. У Маскве яна працавала мэнэджарам па продажам. Але атрымлівалася не вельмі, таму чым яна зараз займаецца, я не зусім ведаю. Шчыра кажучы, мне ўсё адно. Я нават кнігу не чытаў (маецца на ўвазе кніга аўтарства Насьці Рыбкі — РС)».\nМікалай Вашукевіч прызнае, што на фота з роліка Навальнага насамрэч яго жонка, яны ўзятыя з яе інстаграма. У тым ліку тыя, на якіх Насьця Рыбка знаходзіцца на яхце Дзерыпаскі.\nПра магчымае супрацоўніцтва жонкі з сайтам «Хартыя97» і затрыманьне ці то міліцыяй, ці то КДБ, пра што згадваецца ў яе кнізе «Дзёньнік спакушэньня мільярдэра», Мікалай выказваецца скептычна.\n«Яе затрымлівалі, так. На некалькі дзён, — гаворыць ён. — Але гэта па-мойму было не па палітычных справах. Я дакладна не памятаю. Нехта заяву напісаў на яе».\nМікалай гаворыць, што не жыве разам з жонкай «прыкладна гады два, два з паловай». Пазнаёміліся прыкладна ў 2010 годзе, зарэгістравалі шлюб прыкладна ў 2014.\nЗараз Мікалай жыве пэрыядычна ў Менску і Бабруйску, займаецца фатаграфіяй. «Сын жыве са мной. Насьця мае магчымасьць бачыцца зь ім, — кажа Мікалай Вашукевіч. — Але яна занятая вельмі. Сваімі справамі, разьвіцьцём, кнігай».\nІнфармацыйны шум, які ўзьнік вакол яго жонкі, Мікалай успрымае нэгатыўна.\n«Вядома, я супраць усяго гэтага. Супраць таго, што зараз пішуць пра Насьцю, як яе падаюць, — кажа Мікалай. — Я супраць, гэта маё меркаваньне. Яна не прастытутка, гэта няпраўда. Яе хочуць ачарніць... Я таму сёньня і зьвязаўся зь ёй, каб даведацца, ці ўсё ў парадку. Яна сказала, што пакуль не зьбіраецца ў Расею. Сказала, каб я не перажываў».\nХадаркоўскі пра «Рыбкагейт»: падставаў для крымінальнай справы тут няма


«Украіну не загоніш у рускую клетку», — Цімашэнка распавяла эўрадэпутатам пра пагрозу рэфэрэндуму па Крыме\n07 сакавік 2014, 06:35\nДля пошуку «эўрапейскага, мудрага, законнага, годнага» шляху выхаду з крызісу ва Ўкраіне засталося вельмі мала часу, заявіла ў чацьвер лідэр партыі «Бацькаўшчына» Юлія Цімашэнка на зьезьдзе Эўрапейскай народнай партыі.\n«Калі мы ўсе дазволім Расеі правесьці 16 сакавіка рэфэрэндум пад рулямі кулямётаў для анэксіі Крыму, то мы страцім Украіну. Але мы страцім ня толькі Украіну — мы страцім яшчэ стабільнасьць ва ўсім сьвеце. Сёньня ва Ўкраіне вырашаюцца глябальныя сусьветныя пытаньні. Я хацела б, каб мы проста былі адзінай камандай і рэагавалі на гэты выклік разам», — сказала яна на зьезьдзе палітычнага аб’яднаньня партый эўрапейскіх краін, якое мае найбольшае прадстаўніцтва ў Эўрапарлямэнце.\n«У нашай рэвалюцыі не было нічога антырасейскага, мы паважаем рускі народ і я ведаю, што аднойчы — хутчэй, чым некаторыя думаюць — Украіна і Расея будуць найбольш плённае супрацоўніцтва і сяброўскія адносіны. Але для гэтага Крэмль павінен сёе-тое зрабіць. Крэмль павінен зразумець, што Украіна — гэта дзяржава, а не тэрыторыя, што Украіна — сувэрэнная нацыя, вольная аб’ядноўвацца з ЭЗ, калі таго захоча, што Украіна не васал, які паддаецца пастаяннаму шантажу, не калёнія, якую можна загнаць у нейкую рускую клетку. Мы — іншыя, мы — вольныя. І мы хочам іншага лёсу, чым нам сёньня прапануе Пуцін», — заявіла лідэр партыі «Бацькаўшчына», якая зьяўляецца ў ЭНП назіральнікам.\n«І для таго, каб Крэмль зразумеў гэтую простую ісьціну, нам патрэбныя вашыя дзеяньні, нам патрэбна моцная Эўропа, якая заўсёды гаворыць адным голасам, ўводзіць рашучыя захады і рэалізоўвае пасьлядоўную стратэгію», — прыводзіць словы Юліі Цімашэнкі сайт партыі «Бацькаўшчына».\nТаксама на зьезьдзе Эўрапейскай народнай партыі, які адбыўся ў ірляндзкім Дубліне, удзельнічаў Віталь Клічко, лідэр партыі УДАР, якая таксама ёсьць у ЭНП назіральнікам.\nУ сваім выступе ён, у прыватнасьці, заявіў, што ўкраінцы — гэта эўрапейцы, і папрасіў большай падтрымкі з боку Эўропы.


9 cm Minenwerfer M. 14 — Вікіпедыя\n9 cm мінамёт M. 14\n9 cm Minenwerfer M14/16\n9 cm Minenwerfer M. 17 (9 cm мінамёт M. 17) — стаяў на ўзбраенні Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Уступіў у строй у лістападзе 1914 года. Максімальная далёкасць стральбы мінамёта была 199 метраў. Невялікая далёкасць і шэраг праблем з боепрыпасамі прымусіла замяніць яго ў сярэдзіне 1916 на 9 cm Minenwerfer M14/16 з максімальнай далёкасцю стральбы да 365 метраў. У студзені 1918 года з’явіўся 9 cm Minenwerfer M. 17, чый дыяпазон пашыраны ад 300 да 1200 метраў.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=9_cm_Minenwerfer_M._14&oldid=3187214"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 11:49, 31 ліпеня 2018.


Алег Міхайлавіч Кубараў — Вікіпедыя\nАлег Міхайлавіч Кубараў\n(Пасля перасылкі з Алег Кубараў)\nПоўнае імя Алег Міхайлавіч Кубараў\nНарадзіўся 8 лютага 1966(1966-02-08) (54 гады)\nЖодзіна, Мінская вобласць, БССР, СССР\n1987 Тарпеда (Жодзіна)\n1988 СКІФ (Мінск)\n1988 Віцязь (Віцебск) 10 (0)\n1989 Тарпеда (Жодзіна)\n1990 — 1991 Металург (Маладзечна)\n1992 БелАЗ (Жодзіна) 8 (1)\n1992 — 1994 Маладзечна 53 (2)\n1994 Саматлор-XXI (Ніжневартаўск) 17 (3)\n1995 Вайгарс (Рэзэкне) 27 (0)\n1996 Елімай (Семей) 7 (0)\n1996 Тарпеда-Кадзіна (Магілёў) 9 (0)\n1997 — 1998 Ліда 25 (1)\n1998 — 1999 Тарпеда (Жодзіна)\n2000 — 2001 СКАФ (Мінск)\n2001 СКАФ (Мінск) трэнер\n2001 — 2003 Лакаматыў (Мінск) трэнер\n2003 — 2004 Дарыда (Мінскі раён)\n2005 — 2006 Мінск трэнер\n2006 — 2009 Тарпеда (Жодзіна)\n2009 — 2012 Гомель\n2013 Спартак (Юрмала)\n2013 — 2014 Зімбру (Кішынёў)\n2015 Дачыя (Кішынёў)\n2016 Спартак (Юрмала)\n2016 — 2017 Шахцёр (Салігорск)\n2017 — 2018 Тарпеда-БелАЗ (Жодзіна)\n2019 — Елгава\nАлег Кубараў (нар. 8 лютага 1966, Жодзіна) — былы беларускі футбаліст (гуляў на пазіцыі паўабаронцы), а потым трэнер. У цяперашні час з’яўляецца галоўным трэнерам латвійскага клуба «Елгава».\nІгравая[правіць | правіць зыходнік]\nГуляў у розных беларускіх клубах, а таксама ў Расіі, Латвіі і Казахстане. У 1996 годзе канчаткова вярнуўся ў Беларусь. У 2001 годзе завяршыў кар’еру ў клубе Другой лігі СКАФ.\nУ 2001 годзе быў гуляючым трэнерам клуба СКАФ. У 2003 годзе ўзначальваў ждановіцкую «Дарыду», а з 2006 года быў галоўным трэнерам жодзінскага «Тарпеда».\nУ снежні 2009 года прыйшоў у «Гомель», які па выніках сезона 2009 страціў месца ў Вышэйшай лізе. Дапамог клубу вярнуць месца ў элітным дывізіёне, а потым і ўзяць трафеі: Кубак Беларусі 2011 і бронзавыя медалі чэмпіянату Беларусі 2011. У сакавіку 2012 года «Гомель» таксама атрымаў перамогу над барысаўскім БАТЭ ў Суперкубку Беларусі.\nУ лістападзе 2012 года з’явілася інфармацыя аб тым, што Кубараў пакіне «Гомель» па заканчэнні сезона. У выніку «Гомель» не змог узяць медалі (4 месца), а Кубараў скончыў працу ў клубе.\nУ лютым 2013 года ўзначаліў «Спартак» з Юрмалы. У ліпені 2013 года кантракт з юрмальскім клубам быў разарваны.\nУ верасні 2013 года стаў галоўным трэнерам малдаўскага «Зімбру». У снежні 2013 года з’явілася інфармацыя аб тым, што Кубараў можа ўзначаліць мінскае «Дынама» або салігорскі «Шахцёр», але ў выніку застаўся ў «Зімбру». Пры Кубараве ў кішынёўскім клубе з’явіліся беларускія футбалісты — Кірыл Паўлючак і Дзмітрый Клімовіч, з якімі ён раней працаваў у «Гомелі». У маі 2014 года прывёў «Зімбру» да першага за апошнія сем гадоў трафея — Кубка Малдовы. Пазней таксама выйграў і Суперкубак, а таксама давёў «Зімбру» да раўнда плэй-оф Лігі Еўропы. У снежні 2014 года пакінуў пасаду галоўнага трэнера «Зімбру».\n20 студзеня 2015 года афіцыйна ўзначаліў іншы клуб з Кішынёва — «Дачыю», якая на той момант узначальвала турнірную табліцу чэмпіянату Малдовы. Аднак, на чале «Дачыі» знаходіўся толькі ў адным афіцыйным матчы. 9 сакавіка 2015 года кантракт з кішынёўскім клубам быў разарваны.\nЗ пачатку 2016 года зноў узначаліў латвійскі «Спартак», які прывёў да чэмпіёнства Латвіі 2016 года.\nУ снежні 2016 года было афіцыйна абвешчана аб прызначэнні Кубарава галоўным трэнерам салігорскага «Шахцёра». Пасля першай паловы сезона 2017 каманда ўзначальвала табліцу Вышэйшай лігі, аднак саступіла ў фінале Кубка Беларусі брэсцкаму «Дынама» і выбыла з Лігі Еўропы, саступіўшы ў першым кваліфікацыйным раўндзе літоўскай «Судуве». 10 ліпеня 2017 года стала вядома, што Кубараў разам з усім трэнерскім штабам адпраўлены ў адстаўку.\n25 ліпеня 2017 года быў прадстаўлены ў якасці новага галоўнага трэнера жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ». Па выніках сезона 2017 прывёў каманду да пятага месца ў чэмпіянаце Беларусі. У лістападзе 2017 года падоўжыў кантракт з жодзінскім клубам на доўгатэрміновай аснове. У сезоне 2018 зноў прывёў каманду да пятага месца. У снежні 2018 года стала вядома, што Кубараў пакідае пасаду галоўнага трэнера жодзінцаў.\nУ сакавіку 2019 года стаў галоўным трэнерам дзейнага чэмпіёна Латвіі — клуба «Рыга». Аднак, ужо ў красавіку пакінуў яго, бо «Рыга» не здолела заявіць памочнікаў трэнера. У чэрвені 2019 года ўзначаліў іншы латвійскі клуб — «Елгаву», з якім у сезоне 2019 заняў сёмае месца ў чэмпінаце Латвіі, а таксама дайшоў да фінала Кубка. У студзені 2020 года стала вядома, што Кубараў застанецца трэнерам «Елгавы» ў сезоне 2020.\n01 Чэмпіён БССР: 1991\nУладальнік Кубка БССР (2): 1990, 1991\nУладальнік аматарскага Кубка Мільёнаў СССР: 1991\nУладальнік Кубка Малдовы: 2014\nУладальнік Суперкубка Малдовы: 2014\n↑ Футбол. По информации "ПБ", Олег Кубарев покинет "Гомель" по окончании сезона\n↑ Кубарев возглавит юрмальский «Спартак»\n↑ Футбол. Олег Кубарев покинул пост главного тренера юрмальского "Спартака"\n↑ Олег Кубарев стал главным тренером молдавского "Зимбру"\n↑ ФК "Шахтер" могут возглавить Курнев или Кубарев\n↑ Кубарев, Павлючек и Климович покинули "Зимбру"\n↑ Олег Кубарев официально возглавил "Дачию". Владимир Журавель и Эдуард Тучинский вошли в тренерский штаб\n↑ Олег Кубарев, спустя месяц после назначения, расторг контракт с молдавской "Дачией"\n↑ В январе Олег Кубарев возглавит юрмальский "Спартак"\n↑ "Шахтер" официально объявил о подписании Кубарева\n↑ Кубарев отправлен в отставку с поста главного тренера солигорского "Шахтера"\n↑ Кубарев представлен в качестве главного тренера "Торпедо-БелАЗ"\n↑ «Торпедо-БелАЗ» продлил контракт с Кубаревым на долгосрочной основе\n↑ "Торпедо-БелАЗ" официально сообщило о прекращении сотрудничества с Олегом Кубаревым\n↑ Олег Кубарев официально возглавил "Ригу"\n↑ Кубарев покинул «Ригу»\n↑ Олег Кубарев возглавил латвийский клуб "Елгава"\n↑ Кубарев продлил контракт с "Елгавой", Котляров покинет клуб\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Алег_Міхайлавіч_Кубараў&oldid=3532605"\nТрэнеры ФК Елгава\nТрэнеры ФК Рыга\nТрэнеры ФК Тарпеда-БелАЗ\nТрэнеры ФК Шахцёр Салігорск\nТрэнеры ФК Спартак Юрмала\nТрэнеры ФК Дачыя Кішынёў\nТрэнеры ФК Зімбру\nТрэнеры ФК Гомель\nТрэнеры ФК Дарыда\nІгракі ФК СКАФ Мінск\nІгракі ФК Спартак Семей\nІгракі ФК Югра Ніжневартаўск\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:59, 7 студзеня 2020.


У 2019 года ў Беларусі быў перавыкананы план па будаўніцтве жылля з дзяржпадтрымкай | Купіць кватэру ў новабудоўлі ў Мінску | Новабудоўлі Беларусі | Новостройки Беларуси\nУ Беларусі у 2019 годзе быў перавыкананы план па будаўніцтве жылля з дзяржпадтрымкай. Пра гэта паведаміў міністр архітэктуры і будаўніцтва Беларусі Дзмітрый Микуленок\n«У мінулым годзе было выканана заданне па ўводу жылля ў рэспубліцы. З выкарыстаннем дзяржаўнай падтрымкі пабудавана 1 165 тыс. Кв.м жылля, гэта 109,9% гадавога задання. Пры гэтым у Магілёўскай вобласці і ў Мінску даведзенае заданне не выканана. Мы спадзяемся, што ў бягучым годзе сітуацыя палепшыцца і вобласці будуць раўнамерна выконваць свае заданні па ўводу жылля », - адзначыў міністр.\nУ цэлым у 2019 годзе ў краіне ўведзена 4 млн 61,95 тыс. Кв.м агульнай плошчы жылых дамоў за кошт усіх крыніц фінансавання, што складае 101,5% да гадавога задання. З агульнага аб'ёму амаль 40% пабудавана для грамадзян, якія стаяць на ўліку для паляпшэння жыллёвых умоў, у тым ліку з дзяржпадтрымкай - 28,7%.\nТаксама кіраўнік ведамства паведаміў, што з 2017 года міністэрства выконвае даручэнне прэзідэнта па кантролі над суадносінамі налічанай сярэднямесячнай заработнай платы па краіне і сярэдняй кошту 1 кв.м жылля, пабудаванага з дзяржпадтрымкай. «Пакуль нам гэта ўдаецца. У 2020 годзе сітуацыя таксама будзе знаходзіцца пад кантролем », - заявіў Зміцер Микуленок. За мінулы год сярэдні кошт 1 кв.м жылля, якое будуецца з дзяржпадтрымкай, склала 926 рублёў пры зададзеным параметры ў 1020 рублёў.


Мудрасць – гэта здольнасць бачыць Божымі вачыма\nПадчас агульнай аўдыенцыі 9 красавіка 2014 г. папа Францішак пачаў новы цыкл катэхез, прысвечаны дарам Святога Духа, Які з’яўляецца душой, жыццятворнай лімфай Касцёла і кожнага хрысціяніна. Святы Дух – гэта любоў Бога, які робіць з нашага сэрца свой дом і ўваходзіць у адзінства з намі, лічыць Пантыфік, Ён заўсёды з нам, заўсёды ў нас. Ён ў нашым сэрцы. Паводле Францішка, Святы Дух сам па сабе з’яўляецца найвышэшым Божым дарам, “падарункам Бога”, які перадаецца тым, хто прымае розныя духоўныя дары. Касцёл вылучае сем дароў Святога Духа, паводле лічбы, якая сімвалізуе поўню і закончанасць, адзначыў Папа і нагадаў, што да іх адносяцца мудрасць, розум, рада, мужнасць, умеласць, пабожнасць і боязь Божая. Францішак засяродзіў сваю ўвагу на першым дары Святога Духа – мудрасці. “Гаворка не ідзе пра простую чалавечую мудрасць. Не! Чалавечая мудрасць – гэта плён пазнання і досведу. У Бібліі апавядаецца, што Саламон у момант сваёй каранацыі на караля Ізраіля папрасіў аб дары мудрасці. Мудрасць з’яўляецца ласкай здольнасці бачыць усё Божымі вачыма. Менавіта так – бачыць свет, бачыць сітуацыі, здарэнні, праблемы, усё, вачыма Бога. Гэта мудрасць. Часам мы глядзім на рэчы як нам падабаецца або ў залежнасці ад стану нашага сэрца – з любоўю ці гневам, з нянавісцю. Не! Гэта не Божы погляд. Мудрасць, гэта тое, што Святы Дух чыніць у нас, каб мы бачылі ўсё вачыма Бога. Гэта дар мудрасці”, - сказаў Папа.\nПаводле Пантыфіка, дар мудрасці з’яўляецца плёнам блізкасці з Богам. “Калі прабываем у адзінстве з Панам, Святы Дух нібыта перамяняе наша сэрца і дазваляе прыняць усю Яго цеплыню і прыхільнасць”, - падкрэсліў Папа.\nНа думку Пантыфіка, менавіта Святы Дух робіць хрысціян “мудрымі”. Гэта не азначае, што Ён робіць чалавека ведаючым адказы на ўсе пытанні. Тут маецца на ўвазе іншая мудрасць. Дух мудрасці робіць чалавека тым, хто “ведае” Бога, ведае, як дзейнічае Бог, ведае, калі рэчы паходзяць ад Бога, а калі не.\n“Сэрца мудрага чалавека ў гэтым сэнсе мае смак і водар Бога. І як жа важна, каб у нашых супольнасцях былі такія хрысціяне. Усё ў іх кажа аб Богу і становіцца цудоўным і жывым знакам Яго прысутнасці і любові. Гэта тое, чаго мы не можам дасягнуць імправізавана, не можам набыць самі з сябе: гэта дар, які Бог дае паслухмяным Яго Духу. Мы маем Святога Духа ўнутры нас, у нашым сэрцы, можам слухаць Яго, а можам і не слухаць. Але калі слухаем Святога Духа, Ён навучае нас шляхам мудрасці, дорыць мудрасць, якая заключаецца ў тым, каб бачыць вачыма Бога, чуць Яго вушамі, любіць сэрцам Бога, судзіць аб усім паводле Бога”, - сказаў Папа.\nФранцішак прывёў некалькі паўсядзённых прыкладаў дзейнасці дару мудрасці. Паводле Папы, мудра паступае маці, якая спакойна тлумачыць дзіцяці, як трэба сябе паводзіць, замест таго каб абурацца на яго; мудра паступаюць сужонкі, якія пасля сваркі ідуць адзін аднаму насустрач і аднаўляюць спакой паміж сабой. Такая мудрасць з’яўляецца дарам Святога Духа і аб ёй трэба прасіць у Бога, каб будаваць сем’і і Касцёл, лічыць Францішак.\nНапрыканцы аўдыенцыі Пантыфік нагадаў, што працягваецца час Вялікага Посту. У сувязі з гэтым ён заклікаў не стамляцца прасіць прабачэння ў Бога праз сакрамэнт споведзі, злучаць свае пакуты з пакутамі укрыжаванага Хрыста, прабачаць адно аднаго і аказваць узаемную дапамогу.


Культура - Пра Коласа — з "Элегіяй"\nРэалізацыя праекта была распачата 22 сакавіка. У Музей Якуба Коласа завітаў народны калектыў аўтарскай песні “Элегія”, які дзейнічае пры Цэнтры эстэтычнага выхавання аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Вілейскага райвыканкама. Кіраўнік цэнтра і “Элегіі” Таццяна Захарыч распавяла, што супрацоўніцтва калектыву са сталічнымі музеямі — даволі сталае, але ўпершыню “Элегія”, якой спаўняецца дваццаць гадоў, прыехала ў поўным складзе.\nВілейскія госці глядзеліся і “чуліся” ў коласаўскім антуражы вельмі арганічна. Нездарма Таццяна Захарыч акцэнтавала, што “Элегія” займаецца літаратурнай аўтарскай песняй. Аналагаў па нашых рэгіянальных установах культуры я не прыгадаю. У рэпертуары калектыву — звыш за 90 твораў на ўласныя тэксты і музыку, а таксама — на вершы беларускіх паэтаў, у тым ліку і класікаў. Так што ўсё было вытанчана і велічна: і мелодыя, і словы, і пастава кожнага артыста. У складзе “Элегіі” — музыканты, паэты, мастацкія чытальнікі. На рахунку творцаў — шэсць дыскаў, леташні называецца “Песні над Віліяй”. Шмат увагі надае ансамбль мастацкаму чытанню, таму стала супрацоўнічае з акцёрам і рэжысёрам Нацыянальнай дзяржаўнай тэлерадыёкампаніі Рэспублікі Беларусь Алегам Вінярскім.\n— Функцыя “Элегіі” — асветніцкая, — кажа Таццяна Захарыч. — Мы асвятляем жыццё беларускім Словам…\nЦі былі ў артыстаў складанасці з тым, каб дабрацца з Вілейкі да сталіцы поўным складам, з апаратурай, музычнымі інструментамі? Не, адказвае кіраўнік калектыву, бо супрацоўніцтва з раённымі ўладамі — шчыльнае і плённае. Старшыня Вілейскага раённага Савета дэпутатаў Наталля Радзевіч нават прыехала разам з “Элегіяй” і прадставіла калектыў. Хапае ў яго і фундатараў. Словам, вандроўкі ансамбля — планавыя, беспраблемныя. Ён нават у міжнародных фестывалях удзельнічае.\nАктыўнасць “Элегіі” нараджае шматлікія аўтарскія праекты. Яны рэалізоўваюцца разам з Вілейскай царкоўнай дабрачыннай акругай, з дабрачынным гісторыка-культурным фондам “Крокі” памяці Першай сусветнай вайны, з беларускім радыё…\nІ апошняе. План па аказанні платных паслуг насельніцтву ў “Элегіі” ёсць. Ён выконваецца. Аднак, па словах мастацкага кіраўніка калектыву Таццяны Захарыч, не гэта галоўнае. Важна, маўляў, каб душа беларускасцю жыла.\nНа здымку: у Музеі Якуба Коласа выступае "Элегія".


Анатоль Канстанцінавіч Сульянаў — Вікіпедыя\nАнатоль Канстанцінавіч Сульянаў\nАнатоль Канстанцінавіч Сульянаў — пісьменнік, генерал-маёр авіяцыі (1978), ваенны лётчык 1 класа, які засвоіў 14 тыпаў самалётаў і правёў у небе больш за дзве тысячы гадзін. Двойчы узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі, медалямі, Ганаровай граматай Прэзідыума ВС БССР. Заслужаны работнік культуры БССР (1986).\n3 верасня 1927(1927-09-03) (92 гады)\nАнатоль Сульянаў нарадзіўся 3 верасня 1927 г. у вёсцы Аксініна Маскоўскай вобласці ў сям'і сялян. У дзяцінстве захапляўся палётамі, кнігамі і фільмамі пра лётчыкаў. У 1946 годзе скончыў Маскоўскую спецшколу ВПС, а ў 1950 Тамбоўскай і Армавірскае авіяцыйныя вучылішча. У 1962 скончыў ваенна-палітычную акадэмію імя У. І. Леніна ў Маскве. Першапачаткова служыў ваенным лётчыкам, а з 1951 года палітпрацаўніком ва Узброеных Сілах. Быў членам КПСС.\nДрукавацца Анатоль Сульянаў пачаў з 1957 года, калі яго першыя творы былі апублікаваны ў часопісе Савецкі воін. Выступаў у якасці ваеннага карэспандэнта ў Савецкай авіяцыі, куды ён прыносіў свае першыя нататкі. Таксама пісаў на старонках Праўды, Чырвонай зоркі і Камсамольскай праўды. У яго творах пераважаюць гісторыі з жыцця лётчыкаў, гісторыі аб небе і палётах.\n1982 — Посеешь ветер\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Анатоль_Канстанцінавіч_Сульянаў&oldid=3403620"\nАпошнія змены 11 ліпеня 2019 а 06:57


Flekosteel гель замовіць у Магілёве па зніжцы\nFlekosteel у Магілёве Беларусь\nКупіць Flekosteel ад болю ў суставах у Магілёве\nГель супраць боляў у суставах і спіне Flekosteel паскорыць рэгенерацыю храстковых тканін. Купіць гель ў краіне Беларусь можна на афіцыйным сайце кампаніі. Вы можаце таксама замовіць дастаўку ў Магілёве. Кошт са зніжкай складзе ўсяго 35Руб., акцыя абмежаваная.\nКаб атрымаць прэпарат цяпер па зніжанай цане, вам трэба запоўніць анкету на сайце кампаніі. Вам неабходна ўвесці ў форму замовы Вашы кантакты, і наш і менеджэр з Вамі звяжацца ў хуткім часе і дасць вам поўную кансультацыю па заказу і дастаўкі. Перад замовай рэкамендуем вывучыць інструкцыю па ўжыванні Flekosteel. Аплата пасылкі па накладзены плацёж кур'еру або на пошце.\nяк купіць у Магілёве Flekosteel\nЗамовіць гель супраць боляў у суставах і спіне Flekosteel ў Магілёве\nМногіх цікавіць, дзе можна набыць гель для суставаў і спіны Flekosteel па выгодным кошце? Гель нельга сустрэць на прылаўках оффлайн аптэк у Магілёве, а таксама на сайтах фармацэўтычных кампаній. Набыць прэпарат атрымаецца толькі на афіцыйным сайце вытворцы, увядзіце Вашы персанальныя дадзеныя ў форму замовы для таго каб з вамі звязаўся наш супрацоўнік. Сёння дзейнічае зніжка, кошт сродкі толькі 35Руб., кошт дастаўкі ў Магілёў (у Беларусі) удакладняйце ў аператара.\nПакіньце заяўку на сайце праз форму замовы, каб пацвердзіць куплю геля.\nДачакайцеся званка аператара, які ўдакладніць дэталі замовы і пацвердзіць адрас дастаўкі.\nКошт адпраўлення пасылкі поштай або кур'ерам можа адрознівацца ў залежнасці ад горада. Пасля званка мэнэджара дачакайцеся пасылкі і аплаціце пасылку пры атрыманні на пошце ці кур'ерам. Плаціце за заказ толькі пасля атрымання пасылкі, гэтак жа магчымая аплата ў рукі або на карту кур'еру. Набыць са зніжкай -50%. Тэрміны акцыі абмежаваныя. Замовіць тавар у Магілёве (Беларусь) можна ўжо зараз.\nFlekosteel у Віцебску\nводгукі аб Flekosteel у Магілёве\nзамовіць Flekosteel у Магілёве па 50% акцыі


Знайшлі цела 14-га дзіцяці, якое загінула на возеры ў Карэліі\nРатавальнікі знайшлі цела дзіцяці, якое знікла пасля шторму на Сямвозеры 18-га чэрвеня.\nПра гэта, як пішуць РИА «Новости», заявіў намеснік губернатара Карэліі Алег Цяльноў.\nПа словах крыніцы ТАСС у праваахоўных органах, цела дзіцяці было знойдзенае «ў акваторыі Сямвозера ў 100 метрах ад берагавой лініі ў раёне селішча Лахта».\n13-гадовы хлопчык быў адзіным дзіцём, які лічыўся зніклым без вестак. Ягоныя пошукі вяліся тыдзень. Раней у раёне бедства была знойдзеная выратавальная камізэлька.\nГлядзіце яшчэ >>> «Ну што, як паплавалі?» – амбудсмен па правах дзіцяці пытаецца ў выжылых у Карэліі\n18 чэрвеня гурт школьнікаў, якія адпачывалі ў летніку ў Карэліі, трапілі на лодках у шторм. Улады паведамлялі пра гібель 14 дзяцей, аднак цела аднаго дзіцяці не было знойдзенае. Пошукі працягваліся тыдзень, у МНС выказвалі надзею, што дзіця можа быць жывое.\nСледчы камітэт завёў некалькі крымінальных спраў у сувязі з гібеллю дзяцей на Сямвозеры. У рамках расследавання было затрымана кіраўніцтва лагера ды інструктары, якія працавалі з дзецьмі.\nДырэктар летніку Алена Рэшатова і яе намеснік Вадзім Вінаградаў абвінавачваюцца паводле артыкулу «аказанне паслуг, якія не адпавядаюць патрабаванням бяспекі, што пацягнула смерць дзвюх і больш асоб» (ч. 3 арт. 238 КК Расеі, да дзесяці гадоў пазбаўлення волі). Чальцу карэльскага «Расспажыўнагляду» Анатолю Каваленку выстаўленае абвінавачванне паводле артыкулу «халатнасць» (ч. 3 арт. 293 КК Расеі, да сямі гадоў пазбаўлення волі).\nСледчы камітэт таксама пачаў крымінальную справу ў дачыненні да фельчара, якая праігнаравала званок дзіцяці, што прасіла аб дапамозе. Справа заведзеная паводле артыкулу «халатнасць». 25 чэрвеня суд адмовіўся заключыць яе пад варту.\nТэгі: дзеці, здарэнні, Расея


Пераслед актывістаў з Таджыкістана: 13 гадоў турмы Максуду Ібрагімаву, запыт аб экстрадыцыі з Беларусі Шабнам Худайдодавай\nhttp://spring96.org/be/news/78460 2015 2015-07-17T12:33:45+0300 2015-07-17T12:33:45+0300 2015-07-17T12:47:30+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/_ibragimov.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nМаксуд Ібрагімаў (фота рускай службы BBC)\nЯк паведамляе руская служба BBC, учора ў Таджыкістане вынеслі прысуд лідэру моладзевай грамадскай арганізацыі «Моладзь Таджыкістана за адраджэнне» Максуду Ібрагімаву. Яго абвінавацілі ва ўдзеле ў забароненым апазіцыйным руху «Група 24», які раней улады Таджыкістана прызналі экстрэмісцкім, і прысудзілі да 13 гадоў турэмнага зняволення.\n37-гадовы Максуд Ібрагімаў з'яўляўся расійскім грамадзянінам і пражываў на тэрыторыі Расіі апошнія 10 гадоў. Па паведамленні яго родных, у канцы мінулага года яму паведамілі аб пазбаўленні яго расійскага грамадзянства. Тады ж на Ібрагімава напалі невядомыя і нанеслі яму шэсць нажавых раненняў.\nМаксуд Ібрагімаў, які з'яўляецца заснавальнікам і старшынёй расійскай маладзёжнай грамадскай арганізацыі "Моладзь Таджыкістана за адраджэнне", часта выступаў з крытыкай таджыкскіх уладаў і заклікаў іх да правядзення маштабных рэформаў. Акрамя таго, ён уваходзіў у кіруючы савет кааліцыі апазіцыйных сіл "Новы Таджыкістан", у якую ўваходзіць і "Група 24".\nУ кастрычніку 2014 Вярхоўны суд Таджыкістана прызнаў арганізацыю "Група 24" экстрэмісцкай і забараніў яе дзейнасць на тэрыторыі краіны.\nУ вярхоўным судзе Таджыкістана паведамілі, што нічога не ведаюць пра існаванне крымінальнай справы супраць Максуд Ібрагімава.\n"Мы не маем ніякай інфармацыі ні па затрыманню Максуда Ібрагімава, ні пра ўзбуджэнне супраць яго якога-небудзь справы, ні пра судовы прысуд", - сказаў прэс-сакратар Вярхоўнага суда Насім Халмурод.\nМіж тым у Мінску вырашаецца пытанне аб экстрадыцыі Шабнам Худайдодавай, актывісткі "Групы 24", затрыманай 15 чэрвеня 2015 г. на беларускай мяжы. У Таджыкістане актывістку абвінавачваюць па артыкуле 37 КК краіны - "саўдзел у злачынстве". На радзіме ёй пагражаюць катаванні і пазбаўленне волі на тэрмін да 20 гадоў.\nПа паведамленнях праваабаронцаў, 28-гадовая Шабнам Худайдодава апошнія некалькі гадоў жыла ў Расіі і падтрымлівала ў соцсетях крытычныя выказванні таджыкскай апазіцыі. Таксама яна ўдзельнічала ў праграмах дапамогі таджыкскім мігрантам, не хаваючы апазіцыйных палітычных ацэнак таго, што адбываецца на радзіме.\nЗ Расіі маладая жанчына была вымушаная бегчы з-за пагрозы выкрадання спецслужбамі Таджыкістана, паведамляюць праваабаронцы, падкрэсліваючы, што выкраданняў і пазасудовых расправам раней падлягаюць некаторыя паплечнікі Ш. Худойдодовой па "Групе 24".\nРаней Еўрапейскі саюз, па паведамленнях прэсы, звярнуўся да беларускіх уладаў з просьбай не выдаваць затрыманую Таджыкістану.\nПа дадзеных праваабарончай арганізацыі Асацыяцыя "Правы чалавека ў Цэнтральнай Азіі", за апошнія некалькі месяцаў у Расіі і Таджыкістане былі арыштаваныя больш за 10 таджыкскіх грамадзян. Праваабарончая арганізацыя выказвае занепакоенасць у сувязі з шырокамаштабнымі пераследамі актывістаў кааліцыі апазіцыйных сіл "Новы Таджыкістан", у якую ўваходзяць нефармальныя арганізацыі "Моладзь Таджыкістана за адраджэнне" і "Група 24".\n"Усіх, каго ў Таджыкістане прыцягнулі да крымінальнай адказнасці і арыштавалі, катавалі, каб дамагчыся паказанняў супраць іх і іх асяроддзя. Суды над імі праходзяць фармальна, без выканання роўнасці бакоў", - заявіла Надзея Атаева, прэзідэнт Асацыяцыі "Правы чалавека ў Цэнтральнай Азіі" .\n17.07.2015 Тэгі: палітыка, правы чалавека


Як злучыць дзве трубы - Блог пра рамонт\nУ сучасным будаўніцтве выкарыстоўваюць самыя разнастайныя трубы. Таксама існуе вялікі выбар спосабаў іх злучэння ў адзіны трубаправод. Некаторыя патрабуюць выкарыстання спецыяльнага абсталявання і навыкаў, з іншымі можа справіцца практычна любы. У дадзеным артыкуле гаворка пойдзе пра тое, як злучыць дзве трубы.\nКаб злучыць дзве металічныя трубы можна выкарыстоўваць два спосабу:\nПершы варыянт у апошні час выкарыстоўваецца ўсё радзей. Справа ў тым, што зварка патрабуе выкарыстання спецыяльнага абсталявання - зварачнага апарата. Таксама такія працы павінен праводзіць спецыяльна навучаны спецыяліст.\nСамо злучэнне можа быць выканана з ужываннем розных метадаў:\nраструбное внахлест і г.д.\nБольшасць з гэтых тэрмінаў знаёма толькі спецыялістам. Таму калі прынята рашэнне злучаць трубаправод пры дапамозе электразваркі, то лепш выклікаць майстра. Самі месцы стыкаў атрымліваюцца трывалымі і надзейнымі (пры ўмове добра выкананай працы).\nКалі выкарыстоўваюцца медныя трубы, то прымяняецца метад паяння. Такія трубаправоды ў асноўным выкарыстоўваюцца ў элітных пабудовах (медзь вельмі дорага каштуе). Таму тут без высокакваліфікаванага спецыяліста не абысціся, хоць, калі прачытаць артыкул «Паянне медных труб сваімі рукамі», то можна паспрабаваць.\nБольш распаўсюджаны спосаб - разьбовае злучэнне. Такім метадам сабраць любы трубаправод можа кожны. Пры гэтым сабраная канструкцыя можа быць як прамалінейнай, так і з паваротамі і выгібамі. Для гэтага на канцах труб наразаецца разьба і накручваецца спецыяльная контргайка.\nРазьба можа быць нарэзаная як у завадскіх умовах, так і ў хатніх, таму што пры мантажы трубаправодаў часта даводзіцца абразаць трубы, у гэтым выпадку нарэзку можна выканаць самастойна. Для гэтага, найбольш часта, выкарыстоўваюць адмысловае прыстасаванне - клупп. Гэта адмысловы, невялікі інструмент з высокатрывалага матэрыялу. Наворачивая гэта прылада на трубу, на ёй наразаецца разьба.\nКонтргайка наварочваецца на месца стыкаў труб. У выніку атрымліваецца трывалае і надзейнае злучэнне. У якасці ўшчыльняльнага матэрыялу выкарыстоўваюць пакулле або ФУМ-стужку, наматляную на разьбярства.\nМожна сустрэць і злучэнне без выкарыстання гаек. У гэтым выпадку на разьбярства намотваецца ФУМ ці пакулле і трубы ўкручваюцца ў набытую злучальную муфту з унутранай разьбой.\nСярод пераваг такога спосабу злучэння двух труб можна назваць яго прастату (усе работы праводзяцца без зваркі), надзейнасць і разборныя атрыманага стыку. А менавіта такія ўласцівасці і патрэбныя пры стварэнні ўнутрыкватэрных трубаправодаў.\nЗлучэнне труб з іншых матэрыялаў\nЗлучэнне двух труб вырабленых з ПНД і пластыка таксама можна правесці з выкарыстаннем зваркі (у гэтым выпадку яна завецца пайка) і з прымяненнем фітынгаў.\nПры пайцы выкарыстоўваюць два метаду:\nЗ выкарыстаннем фітынгаў.\nПершы варыянт патрабуе наяўнасці спецыяльнага абсталявання і можа быць выкананы высокакваліфікаваным спецыялістам. Пайка ўсутыч выкарыстоўваецца толькі пры мантажы трубаправодаў вялікага дыяметра, таму пры стварэнні бытавых камунікацыя яна не ўжываецца. Пайку з дапамогай злучальных элементаў (электросварные або спецыяльных) можна праводзіць самастойна.\nАле часцей за ўсё выкарыстоўваюць злучэння без знітоўкі. Для гэтага прызначаныя спецыяльныя фітынгі, такія як:\nПершы варыянт выкарыстоўваецца пры злучэнні труб аднаго дыяметра. Пры гэтым самі трубы могуць быць з розных матэрыялаў.\nРэдукцыйны фітынгі прымяняюцца, калі трэба падлучыць трубаправоды з розным дыяметрам.\nПрынцып іх выкарыстання даволі просты. На кожны канец трубы апранаецца фітынг. Затым, з выкарыстаннем гаечны ключ, зацягваецца гайка. У выніку атрымліваецца трывалае і разборныя злучэнне.\nСтыкоўка металлопластіковых труб праводзіцца двума спосабамі:\nКомпрессіонные раздымным фітынгам. Падчас мантажу канцы фітынга ўстаўляюцца ў трубу. Яны маюць гумовыя ўшчыльняльнікі, якія надзейна ўтрымліваюць іх унутры. Затым фітынг сцягваецца Цанга і фіксуецца кантрольнай гайкай. Такое злучэнне можна пасля разабраць.\nПрэс-фітынгам. Такі спосаб выкарыстоўваецца радзей, так як стык атрымліваецца неразъемным. Хваставік фітынга ўстаўляюцца ў трубу. Затым пры дапамозе адмысловай прылады вырабляецца абціскаючы гнуткай абшэўкі. У выніку атрымліваецца трывалае і надзейнае злучэнне.\nАзнаёміўшыся са спосабамі злучэння труб, застаецца выбраць тое выраб, з якім вам будзе зручней за ўсё працаваць.\nУ гэтым відэа паказана, як зварваць металічныя трубы электразваркай:\nПаглядзіце, як вырабляецца злучэнне пластыкавай трубы з жалезнай:


Суздальцаў: Лукашэнка не адпусьціць Баўмгертнэра, пакуль не заплацяць\n06 лістапад 2013, 16:28\nБеларусь усімі спосабамі будзе ўтрымліваць Уладзіслава Баўмгертнэра ў Менску — лічыць палітоляг Андрэй Суздальцаў.\nАндрэй Суздальцаў: «Пазыцыя беларускага боку — гэта ўсімі спосабамі зацягваць вырашэньне гэтай справы, шукаючы магчымасьці атрымаць выкуп за Баўмгертнэра. Зараз беларуская пракуратура абвясьціла, што ўжо атрымала ўсе дадзеныя пра экстрадыцыю Баўмгертнэра ў Расею. Зразумела, што яны будуць разглядаць гэта тыднямі. І да Новага году, найверагодней, яго не адпусьцяць.\nУвогуле пэрспэктыва такая, што пакуль беларускі бок не атрымае грошы, яго ў любым выпадку не адпусьцяць.\nА расейская ўлада, па-першае, ня хоча мець аніякіх скандалаў зь Менскам. Бо любыя такія скандалы сканчаюцца па ачках на карысьць Лукашэнкі. Уздымаецца крык, зьвяртаюцца да Эўропы — імпэрская Расея душыць свабодалюбівую краіну, Лукашэнка робіцца абаронцам сувэрэнітэту… На такія правакацыі Масква ня пойдзе.\nПа-другое, увесь парадак дня тых праблемаў, якія ёсьць паміж Менскам і Масквой, затарможаны. Асабліва гэта праяўляецца ў аб’ёме паставак расейскай нафты, які скарачаецца з кожным месяцам. Але расейскі бок, адчуваючы, што сытуацыя з Баўмгертнэрам складаная, ён узяты ў закладнікі абсалютна ў стылі самалійскіх піратаў, задаволіў усе магчымыя патрабаваньні, якія тычацца юрыдычнай сфэры.\nЛукашэнка спачатку абвясьціў, што будзе судзіць яго ў Менску, пасьля адмовіўся, бо не было доказнай базы. Пасьля паспрабаваў выпхнуць яго ў Расею — Масква ўзбудзіла крымінальную справу. Ён захацеў, каб яго арыштавалі пры перасячэньні расейскай мяжы, — Масква выпісала ордэр на арышт. Ён запатрабаваў афіцыйны запыт на экстрадыцыю — Масква ўсё выканала. Нібыта сытуацыя такая, што ўжо трэба аддаваць, але запатрабавалі яшчэ нейкія грошы. Выглядае, што грошы ў гэтай сытуацыі першасныя.\nСытуацыя падвісла, бо, натуральна, ані расейскае кіраўніцтва, ані «Ўралкалій» ніякіх грошай Лукашэнку даваць ня будуць. Па-першае, няма за што. Па-другое, і так Лукашэнка атрымлівае вялізныя датацыі праз нафту па расейскай цане, і найтаньнейшы газ у Эўразіі, і доступ да расейскага рынку. Лішняга ўжо не дадуць!\nКалі зараз даць Лукашэнку грошы за закладніка, то заўтра затрымаюць іншых высокапастаўленых грамадзянаў Расеі\nКалі зараз даць Лукашэнку грошы за закладніка, то заўтра затрымаюць іншых высокапастаўленых грамадзянаў Расеі, якія наведваюць у Менску казіно, і закладніцкая схема будзе пастаўленая на паток.\nТое ж самае і з «Уралкаліем». Кампанія працуе на 100 працэнтаў, нарошчвае пастаўкі калію на замежныя рынкі. «Уралкалій» амаль адыграў кошт сваіх акцыяў. І гэта пры тым, што кампанія працягвае трымацца пазыцыі зьніжэньня цаны. Рынак цяпер вельмі нявыгадны для вытворцаў калію з высокімі выдаткамі, у першую чаргу для «Беларуськалія». Фактычна расейская кампанія гуляе супраць «Беларуськалія». І «Ўралкалій» не зьбіраецца і ня будзе ўступаць ані ў якія перамовы з захопнікамі людзей.\nЗаўважым таксама спробы Аляксандра Лукашэнкі ўмацаваць свае пазыцыі на ўсясьветным рынку паездкай у Ашгабад, дзе беларусы ўзяліся будаваць горна-ўзбагачальны камбінат. Ён будзе таксама калій здабываць. Гэта азначае, што Лукашэнка спрабуе неяк ваяваць з «Уралкаліем». Паглядзім, чым гэта скончыцца».\nСёньня стала вядома, што Генэральная пракуратура Беларусі атрымала з Расеі запыт аб экстрадыцыі генэральнага дырэктара «Ўралкалія» Ўладзіслава Баўмгертнэра.\nПра гэта Інтэрфаксу паведаміў афіцыйны прадстаўнік Генпракуратуры Беларусі Пётар Кісялёў.\n«Генпракуратура Беларусі прыступіла да разгляду гэтага запыту», — сказаў Кісялёў.\nКазакевіч: «Чым даўжэй трымаюць Баўмгертнэра, тым горш для Беларусі»\nБялкоўскі: Рукамі беларускіх спэцслужбаў Пуцін наводзіць парадак у Дагестане\n«Дзікае паляваньне» беларускага КДБ у Расеі\n«Уладзіслаў Баўмгертнэр — адыграны матэрыял»\nСтарыкевіч: Лукашэнка зразумеў, што Пуцін на нейкія жорсткія крокі ісьці не зьбіраецца


22 кастрычнік 2010, 19:59\nЧальца прэзыдыюму Беларускага грамадзкага аб’яднаньня «Русь», выкладчыка Акадэміі кіраваньня пры прэзыдэнце РБ Сяргея Шыптэнку звольнілі з працы без тлумачэньня прычын. Сам ён лічыць, што яго пазбавілі месца за супрацоўніцтва з расейскімі медыямі.\nСяргей Шыптэнка — актыўны прыхільнік Саюзу Беларусі і Расеі. І расейскія мэдыі выказалі меркаваньне, што інтэгратара звольнілі за ягоны камэнтар аб перамовах Аляксандра Лукашэнкі з патрыярхам Канстанцінопальскім Варфалямэем пра, нібыта, магчымасьць стварэньня беларускай аўтакефальнай царквы. Аднак прадстаўнік адміністрацыі Аляксандра Лукашэнкі ў інтэрвію расейскаму «Росбалту» заявіў, што Сяргей Шыптэнка быў звольнены «не за канфэсійныя выказваньні», а за супрацоўніцтва з расейскімі апазыцыйнымі мэдыямі. Вось што Сяргей Шыптэнка паведаміў пра сваё звальненьне ў інтэрвію «Свабодзе»:\n«Яно было для мяне абсалютна нечаканым: у аўторак мне патэлефанавалі з аддзелу кадраў і паведамілі, што мяне звальняюць, а таксама прапанавалі зайсьці ў пятніцу і забраць працоўную кніжку. Ніхто са мной не размаўляў, ніякіх прэтэнзіяў не выстаўляў, і ніякіх сустрэч ні з кім не было. Я таксама не напрошваўся, бо зразумела, што выпадкова, напачатку навучальнага году, калі ўсё расплянавана, ня робіцца. Відавочна, што была нейкая замова, і ў рэктараце ўсё гэта выканалі максымальна хутка і максымальна жорстка. Рэакцыя вельмі жорсткая і нецывілізаваная па мерках эўрастандартаў, да якіх мы імкнемся.\nЦяпер я не выкладаю. Так атрымалася, што ў нашай невялікай рэспубліцы пэдагогіка — гэта сынонім жабрацтва. Мне прапанавалі працу, зьвязаную з аналітычнай дзейнасьцю, і цяпер я займаюся аналітыкай».\nКарэспандэнтка: «Як вы лічыце, якая сапраўдная прычына вашага звальненьня?»\n«Я мяркую, што заслугоўваюць увагі тыя паведамленьні, якія былі ў расейскай прэсе, у прыватнасьці на сайце „Росбалту“. Крыніца ў адміністрацыі вельмі дакладна разьмежавала мае заявы адносна аўтакефаліі, што маё звальненьне не зьвязанае з маёй пазыцыяй у пытаньні асьвятленьня візыту і маімі меркаваньнямі адносна аўтакефаліі. Яна заявіла пра тое, што я даўно публікую тэксты і супрацоўнічаю з расейскім рэсурсам imperiya.by і інформагенцыяй „Регнум“. Нібыта, гэта ёсьць дастатковай падставай для таго, каб такія людзі больш не працавалі ў дзяржструктурах, у прыватнасьці, у Акадэміі кіраваньня. Дастаткова дзіўная пазыцыя, бо адначасова я супрацоўнічаў зь першым каналам БТ, АНТ, зь беларускім радыё. Я быў уключаны таксама ў інфармацыйна-прапагандысцкую групу Акадэміі кіраваньня і афіцыйна даваў камэнтары на тэлебачаньне і радыё адносна падзей, якія адбываліся ў нашай краіне і за мяжой. Верагодна, што неабходныя былі нейкія падставы для таго, каб неяк пракамэнтаваць сытуацыю. Бо яна дзікая, ненармальная, і ўсе гэта разумеюць».\nНа наступны дзень пасьля майго звальненьня я атрымаў падзяку ад Дзяржаўнага памежнага камітэту за мае лекцыі па ідэалёгіі.\nТым ня менш, Сяргей Шыптэнка кажа, што па-ранейшаму застаецца прыхільнікам беларуска-расейскай інтэграцыі і не зьмяніў свае погляды адносна палітыка-прававой сыстэмы ў Беларусі:\n«У мяне былі дастаткова ясныя ўяўленьні адносна нашай палітычнай сыстэмы і яе недахопаў. Натуральна, што калі я чытаў лекцыі і праводзіў сэмінарскія заняткі, я выкладаў свой пункт погляду ў максымальна карэктнай форме. І нават больш за тое: на наступны дзень пасьля майго звальненьня я атрымаў падзяку ад Дзяржаўнага памежнага камітэту за мае лекцыі па ідэалёгіі, якія, пэўна, прыйшліся да душы. Ну, нельга быць адкрытым чалавекам, пазасыстэмным, бунтаўшчыком і пры гэтым чытаць лекцыі гэтак добра, каб за іх слалі лісты з падзякамі.\nРазумееце, я вельмі дакладна падзяляю свае перакананьні і сваю працу. Іншым разам даводзіцца сваю пазыцыю крыху карэктаваць у пляне выкладаньня. Але што тычыцца маіх поглядаў і ацэнак, то яны не зьмяніліся. Недахопы ёсьць у любой сыстэме, толькі падыход неадэкватны ў тым выпадку, што акцэнт робіцца на недахопах і нэгатыве. Мая задача была паказаць пэрспэктывы і варыянты вырашэньня праблем. І, магчыма, акурат вось гэта не задавальняе людзей, якія самі некампэтэнтныя, таму стараюцца кожны раз настукаць па галаве тым, хто больш кампэтэнтны, бачыць праблему і прапаноўвае шляхі яе вырашэньня. Гэта старая нашая хвароба з савецкіх часоў і па сёньняшні дзень».\nІдэалягічны трафэй “паляўнічай справы”


Вернікі Гродна аб'ядналіся ў агульным шэсці супраць гвалту\nВернікі Гродна аб’ядналіся ў агульным шэсці супраць гвалту\n17 жніўня 2020, 16:00\nКаталіцкі ксёндз - удзельнік маршу супраць гвалту\nКаля 150 прадстаўнікоў розных канфесій сабраліся ў цэнтры Гродна 16 жніўня. Яны прайшліся ад Фарнага касцёла праз сквер, дзе стаяла Фара Вітаўта, да Вялікай харальнай сінагогі. Святары і вернікі маліліся аб міры ў краіне, аб вызваленні ўсіх зняволеных і спявалі рэлігійныя песні.\n«Мы гэтым займаемся з 2011 года. Апошні час вельмі часта збіраюцца розныя хрысціянскія канфесіі і прадстаўнікі яўрэйскай абшчыны Гродна. Учора ў гэты складаны момант адначасова шматлікім пастарам, святарам прыйшло разуменне, што мы павінны паказаць грамадству прыклад адзінства. Мы хочам звярнуцца да нябёсаў і да нашай улады з заклікам скончыць мірна ўсё няправільныя, злыя рэчы і вызваліць бязвінна асуджаных», — распавёў Hrodna.life арганізатар шэсця, прадстаўнік Асацыяцыі юдэя-хрысціянскага дыялогу «Shomer International» у Беларусі Яўген Калодзін.\nСвятары і вернікі збіраюцца каля Фарнага касцёла\nМарш з удзелам католікаў, праваслаўных, пратэстантаў і іўдзеяў пачаўся ад Фарнага касцёла\nСвятары розных канфесій ішлі па вуліцы Замкавай\nАдзін з прыпынкаў на шляху маршу — сквер на месцы Фары Вітаўта\nШэсце скончылася ля сінагогі\n«Мы, прадстаўнікі царквы, заўсёды выступаем за мір. Мы вырашылі, што самае галоўнае — маліцца, каб быў мір у нашай краіне», — кажа прадстаўніца Свята-Пакроўскага кафедральнага сабора панамар Аляксандр Сегень.\nУ скверы на месцы Фары Вітаўта выступіў праваслаўны святар з Уладзімірскай царквы Андрэй Яварэц:\n“Мы становімся на той жа шлях, калі будзем плаціць такой жа манетай. Павінна ісці размова пра адказнасць, а не пра помсту. Учора бачыў інтэрв'ю ўсімі намі любімага журналіста Руслана Кулевіча, якому зламалі дзве рукі. Ён там сказаў: “Хутчэй бы мне паправіцца, выйсці на працу і зноў працаваць на гэты горад. Але калі трэба для справы дараваць, я ні на каго не трымаю зла". Я думаю, гэта тая самая пазіцыя, якой нам усім трэба прытрымлівацца".\nСвятар прывёў у прыклад жанчын, чые мірныя акцыі, па яго думку, спрацавалі.\nПасля яго слоў усе святары разам з людзьмі праспявалі гімн "Магутны Божа".\nПрэс-сакратар Гродзенскай курыі ксёндз Юрый Марціновіч распавёў, што католікі, праваслаўныя, лютэране і яўрэі перш за ўсё моляцца аб міры, згодзе і адзінстве. «А калі будзе згода і адзінства ў нашым асяроддзі, то тады і ўсё астатняе будзе, будзе і праца, і хлеб на стале, і іншыя рэчы».\nУ турме ў Гродне знаходзіцца каталіцкі святар. Яго затрымалі яшчэ да выбараў і, па інфармацыі Hrodna.life, справа не тычылася палітыкі.\nНа Дні сям’і ў Гродне дзецям далі патрымаць дубінкі і зброю\nІгумення Гаўрыіла з Гродна, якая прыносіла тарты сілавікам, атрымала ордэн Францыска Скарыны\n«Усе людзі вам удзячныя». Ігумення Гаўрыіла прынесла тарты для гродзенскага АМАПа і міліцыі\n« «Не дамо беларускаму тэлебачанню карцінку засмечанай плошчы». Пратэстоўцы прыбіраюць смецце пасля мітынгаў у Гродне і іншых гарадах


Жырыноўскі спрабуе схаваць патаемныя мары Крамля | Народная Воля\n06.11.2020 в 9:14\nНядаўна небезвядомы Уладзімір Жырыноўскі ў чарговы раз звярнуўся да беларускай тэмы. Ён гучна абвясціў, што Расія мусіць цяпер трываць Аляксандра Лукашэнку на пасадзе прэзідэнта ў інтарэсах сваёй бяспекі, бо ў выпадку яго сыходу “і Літва забярэ частку Беларусі, і Польшча забярэ, і Кіеў забярэ. Яе не будзе, Беларусі, – расцягнуць на кавалкі суседнія краіны”.\nАсабліва, канешне, уражвае ўкраінская агрэсія. Так і бачыш, як “бандэраўцы” кідаюць фронт у Данецку і Луганску і паўзуць праз прыпяцкія балоты, каб захапіць Пінск і Мазыр…\nХоць выказванне крамлёўскага рэтранслятара і ўражвае, але думка не новая. Яшчэ больш за дваццаць гадоў таму тагачасны праўладны беларускі палітык С.Касцян лямантаваў: “Калі Польшча ўвойдзе ў НАТО, а яна ўвойдзе, мы можам ператварыцца ў польскія землі. Калі Беларусь не пажадае ўваходзіць у НАТО і будзе аказваць нейкае супраціўленне, Захад пойдзе на тое, каб справакаваць канфлікт на тэрыторыі Гродзенскай і Брэсцкай абласцей, а потым, у абарону сваіх грамадзян, увесці войскі НАТО”. А зусім нядаўна нечым падобным палохаў беларусаў і Лукашэнка.\nЗаўважу: у свой час такія жахі найлепшым чынам пракаментаваў выбітны палітолаг, дарадца амерыканскага прэзідэнта Збігнеў Бжэзінскі: “Любы разважны паляк разумее, што, калі Польшча будзе рухацца ў накірунку Гродна і Навагрудка, ёй хутка прыйдзецца развітацца са Шчэцінам і Вроцлавам”. Адным словам, нам, беларусам, можна спаць спакойна, з польскага боку ніякай агрэсіі не прадбачыцца. А Лукашэнку патрэбны “ворагі” толькі для таго, каб збіць хвалю грамадскага абурэння брутальнымі фальсіфікацыямі падчас прэзідэнцкіх выбараў: маўляў, глядзіце, на нас ідуць вайной, краіна ў небяспецы, яе трэба ратаваць як толькі можна.\nШто тычыцца Жырыноўскага, дык тут усё зразумела: злодзей заўсёды грамчэй за ўсіх крычыць “Трымай злодзея!”. Ні для каго не сакрэт, што Масква сама марыць інкарпарыраваць Беларусь, прычым не частку, а цалкам. Між іншым, крыху раней гэты ж Жырыноўскі засведчыў: “Апошняе, што павінен зрабіць Лукашэнка, пакуль ён прэзідэнт, – гэта звярнуцца да парламента Расіі, урада і прэзідэнта: прыняць Беларусь у склад Расіі”.\nПры гэтым адыёзны лідар ЛДПР разумее, што любыя вольныя выбары ў Беларусі прывядуць сённяшні рэжым да канца. Але яго пужае, што тады пацярпіць і Расія, таму што да ўлады могуць прыйсці “беларускія Гайдары, Навальныя, Хадаркоўскія” і Расія атрымае тэрыторыю з непрымальнымі для яе прапагандай і паводзінамі.\nПаколькі сам па сабе Уладзімір Вольфавіч абсалютна ніякай небяспекі не ўяўляе, на гэтыя глупствы можна было б не звяртаць увагі. Але справа ў тым, што раз-пораз менавіта ён агучвае намеры Крамля, якія той па нейкіх прычынах не жадае публічна кранаць сам.\nЯскравы прыклад: не паспеў Жырыноўскі пашкадаваць, што ў нашай краіне няма ніводнай прарасійскай палітычнай партыі, як у Мінску адбылося пасяджэнне арганізацыйнага камітэта па заснаванні палітычнай партыі “Союз”. Зразумела, што дадзеная структура атрымае магутную ўсебаковую падтрымку з Масквы, пры тым што ранейшага супраціўлення беларускай улады такім памкненням у цяперашняй сітуацыі чакаць ужо не выпадае. І якраз гэта можа аказацца сапраўднай пагрозай пры правядзенні новых выбараў.\nНа тле гэтага сур’ёзную занепакоенасць выклікаюць кантакты асобных прадстаўнікоў Каардынацыйнай рады у Маскве з мэтай памяняць расійскую грамадскую думку пра стан спраў у Беларусі і яе будучыню праз экспертную супольнасць. Праблема ў тым, што тыя тамтэйшыя эксперты, якія маюць хоць які-небудзь ўплыў на расійскае кіраўніцтва (дарэчы, у любым выпадку зусім невялікі), самі ў той ці іншай ступені ёсць апантаныя імперскімі настроямі.\nАдпаведна, вельмі наіўна чакаць ад іх чагосьці на карысць беларускай незалежнасці, у тым ліку за якую працягваюць змагацца на вуліцах сталіцы сотні тысяч грамадзян. Калі і ўзнікне пагроза для нашай краіны, то яна будзе сыходзіць не з Захаду, як дэкларуюць Жырыноўскі і Лукашэнка, а менавіта з процілеглага боку – ад расійскій імперцаў.\nМіхась ІЛЬІНСКІ, мінчанін.


Электраматацыкл ZERO X | DIG.BY\nМаксімальная хуткасць 70км/ч можа абмяжоўвацца спецыяльным пераключальнікам, дзякуючы чаму ZERO-X можа перамяшчацца па горадзе на правах электраскутара. Прабег на адным зарадзе батарэі складае ад 30 да 60км, у залежнасці ад стылю і месца язды.\nЗа дадатковыя 2000USD можна купіць цюнінгаваю версію мотабайка - ZERO R. Да яго маецца больш ёмістая батарэя, сам электрарухавік фарсіраваны да 17,7КВт пікавай магутнасці і круцільным момантам 67,7Н*м. Вага найболей цяжкай мадыфікацыі ZERO X складае 68,5кг.\nАбедзве версіі абсталяваны гідраўлічнымі дыскавымі тармазамі. У залежнасці ад зараднай прылады, час падзарадкі акумулятарнай батарэі складае ад 40мин да 2х гадзін.\nКантролер электрарухавіка Altrax праграмуецца пры дапамозе персанальнага камп'ютара, што дазваляе падладзіць рэакцыю матора пад стыль язды байкера.\nZERO X апынуўся досыць надзейным у эксплуатацыі - пры 24х гадзіннай гонцы па перасечанай мясцовасці на выжыванне з 10 ZERO S толькі адзін не даехаў да фінішу нейкіх 50 метраў з-за праблем з задняй падвескай.\nНізкі кошт эксплуатацыі ZERO X, надзейнасць і цудоўныя дынамічныя характарыстыкі электрапрывада, бясшумнасць дазволяць нам убачыць матагонкі па перасечанай мясцовасці ў новым, больш прывабным выглядзе.\n‹ Суперкандэнсатарны электробус up