E m0t i o n: 2007\nနှစ်ဟောင်းရဲ့အဆုံးသတ် ရက်စွဲတစ်ခုနှင့် ကျွန်မ\nနှစ်တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးလို့ နေ့သစ်တွေမွေးဖွားခြင်းရဲ့အစ ရောက်ရပြန်တော့မယ်။ တကယ်တော့ တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် နှစ်သစ်တွေ စတင်တိုင်း ငါဟာ စိတ်သစ် လူသစ်နဲ့ နှစ်သစ်မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ကြိုးစားမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ ကိုယ့်ဘ၀ကိုယ် ရပ်တည်ချင်တဲ့စိတ် စတင်ဖြစ်ပေါ်ကတည်းကပဲ။ ဒီလိုနဲ့ ခုဆို ၂၀၀၇ ကုန်ဆုံးပြီ။ မနက်ဖြန်ဆို ၂၀၀၈ ဖြစ်ပြီ။ ညီမလေး ၀င်္ကပါ ပြောသလိုပဲ ကိုယ်လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို လက်က ချမရေးရဲသေးဘူး။ စိတ်နဲ့ အရင်ခန့်မှန်းကြည့်တယ်။ သေချာတာတော့ ကျေနပ်အားရမှုမရှိသေးတဲ့အတိုင်းအတာတစ်ခုပဲ။ ငါဟာ ကြိုးစားဆဲပါပေါ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီ ၃၁ မှာ အမှတ်တရရှိခဲ့တာတော့ သေချာတယ်။ ပျော်ရွှင်ခြင်းလား၊ ၀မ်းနည်းကြေကွဲခြင်းလား... အေးချမ်းသော သိုးမလေး လို့ ချစ်ကြသူတွေက ခေါ်ကြတယ်။ ချစ်ရတဲ့ ဖေဖေကတော့ သမီးလေး နှင်း လို့ ခေါ်တယ်။ အမည်ပညတ်ချက်အတိုင်း နင့်ကို အေးချမ်းစေချင်တယ်လို့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းက ပြောခဲ့တယ်။ ဖြူစင်သော သိုးမလေးရယ်လို့ မရည်ရွယ်ပါဘဲ ဒီနာမည်ကို ရခဲ့တယ်။ ဘ၀မှာ ပေးဆပ်မှုသာ ရှိမယ်လို့ မမေးရဘဲ ဗေဒင်ဟောခံထားရတယ်။ ဒါတွေဟာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ၃၁ မှာ ဖြစ်ခဲ့တာတွေပါ။ မယုံ ပုံပြင်လို့မှတ်။ မနှစ်က ၃၁ မှာ ပျော်ရျွင်ခြင်း၊ ၀မ်းနည်းခြင်း ဘာဆိုဘာမှ မရှိခဲ့ဘူး။ အဖေ့ကို သတိရတဲ့စိတ်က လွဲလို့ပေါ့။ ဒီ ၃၁ မှာတော့ တကယ်ကို အငိုမျက်လုံး အပြုံးမျက်နှာ ဆိုသလို အဖေ့အတွက် လွမ်းတဲ့စိတ်ကြောင့် ငိုချင်နေတဲ့နှလုံးသားကို သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်ဖွယ်နှစ်သစ်ဖြစ်ပါစေ ဆိုတဲ့ ဆုတောင်းလေးတွေဖတ်ပြီး ပြုံးရယ်နေတဲ့ မျက်နှာက အရှက်ရနေတယ်။ မမလေး tag လို့ ရေးလိုက်တာ။ လက်တန်း။ ဘာမှ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိ၊ ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိပါဘဲ တဒင်္ဂဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ခံစားချက်အတိုင်း ချရေးလိုက်တာပါ။ ၃၁ ကို ၃၁ မှာပဲ ထားခဲ့ချင်တယ်လေ။ အားလုံးပဲ နှစ်သစ်ကို ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့အတူ ရွှင်လန်း လတ်ဆတ်စွာ စတင်နိုင်ပါစေ။\nPosted in emotion by hnin |4comments\nမမွေးဖွားခင် သေဆုံးခဲ့ရတဲ့ ကလေးငယ်လို\n3 ရက်၊3လ မဟုတ်ဘူး၊3နှစ်ခွဲရမှာ\nအစ်ကိုပြောတာ နားထောင်ပါဦး တဲ့\nအသံတိတ်ကြိတ်ငိုလို့ ပူလောင်နေတဲ့ ရင်ခွင်မှာတော့\nကျွန်မရဲ့ အဖော်တွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။\nကျွန်မ ကြေကွဲစွာ ကျေနပ်တတ်ခဲ့ပါပြီ။\nPosted in poem by hnin | 8 comments\nMovie Maker ကျေးဇူး\nပြီးခဲ့တဲ့သောကြာနေ့က အလုပ်ကလည်း အား၊ ပိုက်ဆံကလည်း ပြတ်နဲ့ သိုးလေး တော်တော်စိတ်ညစ်နေတာ။ အင်တာနက်သုံးချင်တာလည်း ပိုက်ဆံမရှိလို့ မသုံးရဘူး။ တော်တော်သနားဖို့ကောင်းတယ် ဟီးဟီး။ အဲဒါနဲ့ မထူးဘူးဆိုပြီး ကွန်ပျူတာရှေ့မှာ ဟိုလုပ်ဒီလုပ်နဲ့ လျှောက်လုပ်နေရင်း သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ပြောပြဖူးတဲ့ Movie Maker ကို သွားသတိရရော။ ပုံထည့်တာ၊ သီချင်းထည့်တာတော့ သိတယ်။ effect တွေ ထည့်ပြီး သီချင်းတစ်ပုဒ်ဆုံးတဲ့ထိ တစ်ခါမှမလုပ်ဖူးဘူး။ ဒါနဲ့ သိုးလေးအစ်မ ကျိုက်ထီးရိုးသွားတုန်းက ရိုက်ထားတဲ့ပုံတွေကို ကင်မရာထဲကနေ စက်ထဲထည့်၊ ပြီးတော့ တစ်ပုံနဲ့တစ်ပုံ ပြောင်းတဲ့ Video Making တွေ ထည့်၊ ပြီးတော့ audio သီချင်းသွင်း၊ ပြီးတော့ ပြန်ဖွင့်ကြည့်တော့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ဆုံးသွားရော ပုံက အများကြီးကျန်နေသေးတယ်။ ဘယ်ရမလဲ နောက်သီချင်းတစ်ပုဒ်ထပ်သွင်း၊ အဲ... သီချင်း နှစ်ပုဒ်ဆုံးတော့ ပုံနဲ့ ကွက်တိ။ ဒါနဲ့ တစ်ခုခု လိုနေသေးသလိုပဲလို့ စဉ်းစားတော့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ အပိတ်။ ဒါပေမဲ့ မထည့်တတ်ဘူး။ ကလိတဲ့နေရာမှာ သိုးလေးလေ ဘယ်ရမလဲ...Making title ဆိုတာတွေ့တာနဲ့ ဟုတ်ပြီ ဆိုပြီး နှိပ်လိုက်တာ။ အဲဒီလိုနဲ့ အဖွင့်စာသားနဲ့ အပိတ်စာသား ရသွားရော။ အပိတ်မှာလည်း Designed by Ayechanthu ဆိုပြီး အလကားရတဲ့ effct အကုန်ထည့်ပစ်လိုက်တာပေါ့။ ဘယ်ရမလဲ။ အဲဒီလိုနဲ့ နေ့ဝက်လောက်ကုန်သွားတဲ့အချိန်မှာ မမရဲ့ ကျိုက်ထီးရိုးသွား ခရီးစဉ် ရုပ်သေပုံလေးတွေဟာ သိုးလေးရဲ့အစွမ်းနဲ့ Movie Maker နဲ့လုပ်ထားတဲ့ မသပ်မရပ် မလှမပ (ကိုယ့်ဘာကိုယ်တော့ ပီတိဖြစ်နေတာပေါ့ ဟဲဟဲ) အခွေလေးတစ်ခွေ ဖြစ်သွားရော။ ပြီးတော့ အကြံရသွားတယ်။ ငါ့မှာ သူ့ပုံတွေကို နေ့ဝက်ကြီးများတောင် အချိန်ကုန်ခံပြီးလုပ်လိုက်ရတာ။ အကျိုးဆောင်ခတော့ ရသင့်တယ်လို့။ ဟုတ်တယ်ဟုတ်။ ဒါနဲ့ မမကို 'မမကျိုက်ထီးရိုးသွားတဲ့ပုံတွေကို သမီး အခွေလုပ်ပေးထားတယ်။ နောက်ခံသီချင်းလေးနဲ့။ အရမ်းမိုက်တယ် သိလား။ အဲဒါ နှစ်ထောင့်ငါးရာပဲပေး။ သူများဆို မရဘူး။ ပုံတွေကို Scan ဖတ်ရမယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီဈေးနဲ့ မရဘူး။ မမမို့ လျှော့ပေးတာ' ဆိုတော့ သူကလည်း သဘောတွေကျ၊ သူ့အခွေလေးကို ဖွင့်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပဲ နှစ်ထောင့်ငါးရာ ထုတ်ပေးတယ်။ သူလည်း ကျေနပ်၊ ကိုယ်လည်း ပိုက်ဆံရပေါ့။\nညနေကျတော့ ဘယ်ကဘယ်လိုကြားလာတယ်မသိဘူး၊ နောက်တစ်ခါ ညီမလေးသဘောနဲ့ ညီမလေးလုပ်ရင် ပိုက်ဆံမပေးဘူးနော် တဲ့။ အဲ... ဘယ်လိုဖြစ်ရပြန်တာလဲ ဆိုတော့ တခြားကပြောလိုက်တယ်၊ ဆိုင်မှာ ပုံ ၇၀ ကျော်ကို အဲဒီလိုလုပ်တာ ၁၅၀၀ ပဲ ပေးရတယ်တဲ့။ ငါသာ အ လို့ ခံလိုက်ရတာ။ နင့်ဆီ ဘယ်သူမှလည်း အလုပ်အပ်မှာမဟုတ်ဘူးတဲ့။ ရှက်လည်းမရှက်ဘူး၊ နောက်ဆုံးမှာ သူ့နာမည်က ပါသေး ဆိုပြီး အပြောခံလိုက်ရတယ်။ သိုးလေးကတော့ မထင်ပါဘူး။ ပုံ ၇၀ ကျော်ကို Scan ဖတ်ပြီး အဲဒီလိုအခွေလုပ်တာ ၁၅၀၀ ပဲ ရမယ်ဆိုရင် သိုးလေးတော့ လုပ်မစားတော့ဘူး။ ဟီးဟီး... လောလောဆယ်တော့ ဘာပဲပြောပြော ၂၅၀၀ ရသွားပြီလေ။ အဲဒီပိုက်ဆံလေးကို စုထားရတယ်။ မမကို အခွေပေးကတည်းက ပြောထားတာလေ၊ မေမေ့ကို ပိုက်ဆံပေးရတယ်လို့ မပြောရဘူးလို့။ နှစ်ဦးသဘောတူမှ အခွေထုတ်ပေးထားတာဆိုတော့ သူလည်း မပြောရဲဘူး။ လူတကာလုပ်တတ်နေကြတဲ့ Movie Maker ကို သိုးလေးက အခုမှလုပ်တတ်တာ ရှက်တော့ ရှက်ပါဘူး။ ဘာလို့ဆို သိုးလေးက အဲဒါမျိုးတွေ သိပ်ဝါသနာမပါလို့။ ကိုယ်မလုပ်တတ်တာဆိုရင်တော့ လုပ်တတ်ချင်တယ်လေ။ အဲဒါကြောင့် မေးချင်တာရှိရင် မေးတယ်၊ မဖြေရင်တော့လည်း စိတ်မဆိုးပါဘူး၊ သူတို့မအားလို့ပဲနေမှာပေါ့လို့ တွေးပြီး ကိုယ့်ဘာကိုယ် ဖြေပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ကိုယ်ပဲ စိတ်ညစ်ရမှာပေါ့။ ဟုတ်ဘူးလား။\nမှတ်မှတ်ရရ အဲဒါလုပ်ပြီး ညဘက်ကျတော့ မီးက အပြတ်၊ UPS ကလည်း မခံနိုင်တာနဲ့ တိုက်ရိုက်ပိတ်သွားတာ။ ပြန်ဖွင့်တော့ Window မတက်တော့ဘူး။ Window လာတင်ပေးတဲ့ servician ကို Movie Maker ပါ ထည့်ပေးနော် ဆိုတော့ ရယ်တယ်။ ရယ် ရယ်... ကိုယ်မှ နားမလည်လို့ ပြောတာပဲ။ အဲဒါလေးကို အမှတ်တရအဖြစ် မမက သူ့သူငယ်ချင်းကို မေးလ်ကနေတစ်ဆင့် ပို့ပေးပါလားတဲ့။ သိုးလေးလည်း နားမလည်ပါးမလည်နဲ့ ယူလာတာပေါ့။ USB Flash Drive နဲ့ ကူးလာပြီး ဆိုင်ရောက်တော့ ထည့်ပေးပါလို့ ပြောလိုက်တယ်။ ခဏနေ ဆိုင်က အစ်မက ဟာ... ဟာ... နင့်ဟာကြီးက ဗိုင်းရပ်တွေပါလာတယ်။ ငါ့ server တော့ ကြွတော့မှာပဲတဲ့။ အဲလိုပြောရင် သိုးလေးက စိတ်မကောင်းဘူး။ အဲဒျီအငခု ကို ၀ယ်ပြီးကတည်းက format ချရတာလည်း အခါပေါင်းမနည်းတော့ဘူး။ သူ့ကိုတပ်တိုင်းလည်း Virus Scan လုပ်တယ်။ သတ်တယ်။ အဲဒါတောင်မှ ဗိုင်းရပ် ပါလာတယ်ဆိုတော့ စိတ်ဓာတ်တွေက ဟိုးအောက်ဆုံးထိ ကျ၊ ဘာပဲပြောပြော ဒီနေ့ သိုးလေးစိတ်ကြိုက် ဘလော့တွေ ဖတ်နိုင်တာ Movie Maker ကျေးဇူးနဲ့ ရလာတဲ့ ပိုက်ဆံလေးကြောင့်လေ။ အဲဒါကြောင့် မိတ်ဆွေတို့လည်း အိမ်မှာပျင်းရင် Movie Maker လေးနဲ့ လုပ်ပြီး သိုးလေးလို ညာစားကြည့်ပါလားလို့။ သူငယ်ချင်းတို့က လုပ်တတ်ပြီးသားလူတွေဆိုတော့ သိုးလေးလိုတောင် အချိန်ကုန်မယ်မဟုတ်ဘူး။\nPosted in emotion by hnin |9comments\nအဲဒီနေ့က အိမ်လေးတစ်လုံးထဲ ရောက်ခဲ့တယ်\nကျေးဇူးပါ အိမ်လေးရေ လို့\nရင်ထဲက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောဖြစ်ခဲ့တယ်\nလူသားဆန်တဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ခွင့်ရခဲ့တယ်\nခရီးတစ်ခု အတို အရှည် သွားလို့\nအကယ်၍များ ငါ နှုတ်ဆက်တဲ့အခါ\nအသစ်ဖြစ်တည်ခြင်းရဲ့ အစ ကြားကာလမှာ\nငါ့ဝိညာဉ်ကို ဒီအိမ်လေးနားမှာပဲ နားခိုခွင့်ပေးပါ\nစာနာလို့ပဲဖြစ်ဖြစ် ညှာတာလို့ပဲဖြစ်ဖြစ်... ... ...\nPosted in poem by hnin | 1 comments\nညဟာ အေးသထက် အေးလာတယ်\nကျွန်မ ဘာကြောင့်များ တောင့်တခဲ့ပါလိမ့်\nအဖေ့ကို အမှတ်ရစေမယ့် သတိကြယ်ပွင့်\nကျွန်မကို နွေးထွေးမှုတွေ ပေးနေတယ်လေ\nညဟာ တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်တယ်.....\nတစ်လောကလုံး နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျလို့\n၀င်လေထွက်လေကို အတိုင်းသား ကြားနေရတယ်\nသည်လိုနဲ့ ညစ်တစ်ည ပြီးဆုံးတော့မှာပါလား.....\nအဖေလည်း ငယ်ငယ်က ဂစ်တာကို လွယ်ခဲ့ဖူးမှာပဲ\nဥပါဒ်တေးတွေ ပါ မပါ စစ်ဆေးရတယ်လို့\nသတ္တုမြို့ပျက်မှာ ဒုန်းစိုင်းမယ့် ဆိုင်ကယ်\nဂစ်တာကို အိမ်ဦးခန်းမှာ ရှေးဟောင်းဓားလိုထားတယ်\nကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဂစ်တာဟာ မောင်းချဓားတစ်မျိုးပဲ\nအရောင်ကြောင်ကျားနဲ့ လေဆာဓာတ်ပြားတွေ မဟုတ်ဘူးပေါ့\nကွန်ဆာဗေးတစ်သီချင်းတွေပဲ ထွက်ကျလာမှာ သိတယ်\nမလိုအပ်ရင် ရိုက်ချိုးချင် ရိုက်ချိုးလိုက်မယ်\nဒါ... ကျွန်တော်တို့ခေတ်ရဲ့ လောကဓံကို\nလက်နက်အပြည့်နဲ့ အိတ်ကို လွယ်လို့\nဒေါက်တာဇီဗားဂိုးရဲ့ ဇာတ်ဝင်တေးကို လေချွန်လို့\nဆောင်းရာသီ သစ်ကိုင်းခြောက်တွေကြား ကျန်ခဲ့။\nလုံလောက်တဲ့ နွေးထွေးခြင်းလည်း မရ\nသူ့ကို လူတွေ တပ်မက်ကြတယ်\nဟိုးတစ်ချိန်က မြို့လေးတစ်မြို့မှာ ကျွန်မနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ၀မ်းနည်းခြင်းတွေကို ဝေမျှခံစားပေးခဲ့တဲ့ သူ့ကို ကျွန်မရဲ့သူငယ်ချင်း (အရင်းနှီးဆုံး) အဖြစ် ပြောပြချင်တယ်။ ကျောင်းသူဖြစ်စအချိန်ကနေ ယခုထက်တိုင် ကျွန်မရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူငယ်ချင်းဟာ သူပဲ။ အပေါင်းအသင်းဆိုရင် စိတ်တူကိုယ်တူ ရွေးပေါင်းတတ်တဲ့ ကျွန်မ သူနှင့်သာ အတွဲများခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ ပြောင်းလဲဆန်းသစ်နေတဲ့လောကကြီးမှာ ကျွန်မအတွက် သူဟာ အားဆေးတစ်ခွက်ပါ။ စာသင်ခန်းပရိဝုဏ်မှာသာမက ပြင်ပမှာပါ ကျွန်မနဲ့ပတ်သက်လာရင် သူဟာ ကျားပဲ။ အရာရာကို စဉ်းစားချင့်ချိန်ပြီး ကျွန်မအတွက် ဆုံးဖြတ်ရခက်တာမှန်သမျှ ရှင်းပြတတ်တဲ့ သူက ကျွန်မထက် ၉ လပဲကြီးတဲ့ အတန်းတူသူငယ်ချင်းပေါ့။ စာသင်ခန်းမှာ စာမေးတဲ့အခါတိုင်း ကျွန်မရဲ့သဘောထားကို သူပြောပြလေ့ရှိတယ်။ ကျွန်မရဲ့စိတ်ကို သူ အပြည့်အ၀ နားလည်တယ်လေ။ ငယ်ပေါင်းကြီးဖော်သူငယ်ချင်းတွေသာမက တန်းလုံးကျွတ်လိုလိုကပါ သူ့ကို ခေါ်တတ်တယ်။ အန်းဆူလီဗန် တဲ့။ အဲဒီအခါမျိုးမှာ ကျွန်မ သူ့ကို အရမ်းအားနာရပေမဲ့ သူကတော့ နင့်အတွက် ငါ အန်းဆူလီဗန် ဖြစ်ခွင့်ရတာကိုပဲ ကျေနပ်တယ်လို့ အမြဲပြောတယ်။ ကျွန်မ မသိတတ်ခဲ့တဲ့ အသေးအမွှားကအစ သူက ဂရုတစိုက်ရှိတယ်။ ၄၅ မိနစ် လမ်းလျှောက်မှ ရောက်ရတဲ့ ကျောင်းမို့ အိမ်က စက်ဘီးနဲ့လွှတ်တတ်ပေမဲ့ သူ့အမိန့်အရ သူ မပါတဲ့နေ့ဆို လမ်းပဲလျှောက်ရတယ်။ ကျွန်မကြုံတွေ့လာမယ့် အခက်အခဲတွေကို သူက ကြိုတွေးပြီး အမြဲပူပန်နေတတ်တယ်။ မနက် ကျောင်းသွားဖို့ အိမ်ကို သူ လာခေါ်တိုင်း မေမေက ပြောတတ်တယ်။ ကြီးလာလို့ ကိုယ့်ဘ၀ ကိုယ် လျှောက်ကြရပြီဆိုရင် သမီးလေးမပါဘဲနဲ့ ဘ၀ကြီးကို မဖြတ်သန်းရဲတဲ့သူ ဖြစ်နေဦးမယ် သမီးရယ် တဲ့။ အဲဒီတုန်းက စိတ်ထဲမှာ အလိုမကျဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ တကယ်ကိုက ကျွန်မ အဲဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာလေ။ ၁၀ တန်းအောင်ပြီး ဂျီတီစီ တက်ဖို့လုပ်တော့ သူမပါဘဲ ကျွန်မလျှောက်လှမ်းရမယ့်ခရီးကို တွေးရင်းနဲ့တင် ရင်မောရတယ်။ ကျွန်မအပေါ် နားလည်မှုပေးခဲ့တဲ့ မေမေ့ရဲ့ကျေးဇူးနဲ့ သူနဲ့ ကျွန်မ မေဂျာတူ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတွေခဲ့ကြတယ်။ တစ်ရွာမပြောင်း သူကောင်းမဖြစ် ဆိုသလို ကျွန်မတို့မိသားစု အိမ်ပြောင်းတော့လည်း သူ အိမ်ကိုလိုက်လာပြီး အိပ်တတ်တယ်။ ကျွန်မ တကယ်ကိုရူးသွပ်ခဲ့တာပါ။ သေဆုံးချိန်ထိ ခွဲဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ခံယူထားခဲ့တာ။ လောကကြီးရဲ့ မမြဲခြင်းတွေ ခဏမေ့သွားတယ်။ နာမည်ဆိုတာ ပညတ်ချက်တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ နင့်အတွက်တော့ အဲဒီပညတ်ချက်လိုပဲ နင့်ဘ၀တစ်ခုလုံးကို အေးချမ်းစေချင်တယ် တဲ့။ ကျွန်မအတွက်တော့ သူဟာ အဖြူသက်သက် သူငယ်ချင်း၊ နားလည်မှုအပေးနိုင်ဆုံး သူငယ်ချင်း လို့ပဲ နှလုံးသားထဲ စွဲနေပါတယ်။ ခုတော့ ကျွန်မတို့ တကယ့်ကို ဝေးသွားခဲ့ကြပါပြီ။\nPosted in me and my friend by hnin |5comments\nလူသားဆန်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ချင်ခဲ့တာပါ။\nကလိတာ တော်တော့်ကို လက်လွန်နေတယ်... ဟီးဟီး... ဇောက်ထိုးတွေ မိုးမျှော်တွေကြားမှာ လူလည်း မျက်စိ တော်တော်မူးနေပြီ။\nရေပြင်ကို ငါ ထိုင်ကြည့်နေမိတယ်\nဒီကမ်းစပ်ကို ဘယ်တော့မှမလာတော့ဘူး အမေ။\nဘလော့ဂါတွေရဲ့ ဘလော့နဲ့ပတ်သက်တဲ့အကြောင်းတွေကို မှန်ဘီလူးတစ်လက်နဲ့ ဦးစံရှားလုပ်နေတဲ့ မကပ်သော ကိုပီကေက သိုးမလေးဆီမှာ သဲလွန်စ ဘာများတွေ့တယ်ရယ်မသိဘူး၊ ရှိတာအကုန်ထုတ် သိုးလေး တဲ့၊ အဲလေ... tag ထားတယ်တဲ့။ ဒါနဲ့ သိုးလေးတစ်ယောက် တအားပျော်ပေါ့ (ရေးစရာတစ်ခုရပြီဆိုပြီးတော့)။ သိုးလေး ဘလော့လုပ်တာ တစ်နှစ်ပြည့်တော့မယ်လေ။ ဘလော့လုပ်ဖြစ်ပုံကတော့ မယမင်းက သူ ဘလော့တစ်ခုလုပ်ထားတယ်။ ကြည့်ပြီး ဝေဖန်ပါ၊ အကြံပေးပါလို့ပြောတာနဲ့ သိုးလေး ကြည့်ကြည့်တော့ အရမ်းသဘောကျတယ်။ အဲဒါနဲ့ မယမင်းကို အပူကပ်ပြီး ဘလော့တစ်ခုဆောက်တယ်။ အဲဒီတုန်းက ဘလော့ကို ပြုပြင်ရမှာ နားမလည်တာနဲ့ ဘလော့တစ်ခုလုပ်လိုက်၊ မကြိုက်လိုက်၊ နောက်တစ်ခုလုပ်လိုက်နဲ့ အေးချမ်းသူ ဆိုတော့မှ အတည် ဖြစ်သွားတယ် (သုံးခုမြောက်ပေါ့)။ နေမြင့်လေ အရူးရင့်လေ ဆိုသလို ဘလော့လုပ်တာ ကြာလေ ဘလော့ကို ဖြတ်မရလေပဲ (တစ်ခါတစ်ခါ စိတ်ကူးမိတာလေ)။ ကိုပီကေက tag တဲ့သူဆိုတော့ ကိုပီကေနဲ့ နှိုင်းပြောရမယ်။ သိုးလေးလည်း ကိုပီကေ့လိုပဲ ဘလော့မှာ ပို့စ်မတင်ရရင် တစ်ရက်ကနေ နှစ်ရက်ဆို မနေနိုင်တော့ဘူး။ ခံစားချက်ချင်း တူတယ်။ ပြီးတော့ အပြင်မှာမပြောရသမျှ ဘလော့မှာ အတိုးချပြီး ရေးလို့ရတယ်လေ။ ကဗျာနဲ့တစ်မျိုး၊ စာနဲ့တစ်မျိုးပေါ့။ သိုးလေး မေးကြည့်ဖူးသမျှ ဘလော့လုပ်တဲ့သူ တော်တော်များများ သဘောကောင်းကြတယ်။ သိုးလေးက သိချင်တာရှိရင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်မေးတာလေ။ွှWeb နဲ့ ပတ်သက်လို့လည်း ဘာမှမသိပေမဲ့ အရမ်းစိတ်ဝင်စားတာ။ အခြေခံလေးတက်ပြီးကတည်းက သိချင်တာတွေ ပိုများလာပြီး အမေးအမြန်းထူလွန်းလို့ တော်တော်များများတောင် စိတ်ညစ်နေကြမလားမသိဘူး။ တော်ကြာ သိုးမလေး ဟေ့ ဆိုရင် ရှောင် ရှောင် ရှောင် ဖြစ်နေမှာစိုးလို့ ခုတော့ သိပ်မမေးတော့ဘူး... ဟီးဟီး... မမမိုးချစ်သူက သူငယ်ချင်းနဲ့ပတ်သက်လို့ သိုးလေးကို tag တာတောင် ခုတလော ဘလော့ကို ဆော့စရာလို ဆော့နေတဲ့ ချစ်ညီမလေး တဲ့၊ ပြောတော့မပေါ့... မမမိုးချစ်သူလည်း မေးခံထိထားတာကိုး။ မှတ်မှတ်ရရ ညတုန်းက အိပ်မက် မက်တယ်။ မနေ့က တန်းပလိတ်နဲ့ပတ်သက်လို့ သိုးလေး မေးတော့လေ သင်ပေးတဲ့သူ တော်တော်စိတ်ညစ်သွားမယ်ထင်တယ် (နာမည်ြေ့ပာရင် သူက စိတ်ဆိုးမလားပဲ :) )။ သူက တန်းပလိတ်ထဲမှာ ဟိုဟာရှာခိုင်းလည်း သိုးလေး တန်းပလိတ်ထဲမှာ မရှိဘူး၊ ဒီဟာရှာခိုင်းလည်း မရှိဘူး၊ page element မှာထည့်ဖို့ coding ပေးတော့လည်း သိုးလေးဆီမှာ အဲဒီ page element ဆိုတာကြီးကို မရှိဘူးလို့ ပြောလိုက်တော့ လက်မြှောက်သွားရော... ဟဲဟဲ... အဲဒီလို အဲဒီလိုနဲ့ သူ့ကို အပြင်မှာလည်း မမြင်ဖူးဘဲနဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ သူနဲ့ ရန်ဖြစ်ရပါရော... ဟားဟား... သိုးလေးဘလော့ကြီး သူ လုပ်လိုက်လို့ ပျက်စီးသွားတယ်တဲ့လေ။ အိပ်မက်ထဲမှာ သူ့ကို ဘာပြောလိုက်လဲ သိလား၊ ကိုပေကီနဲ့ မမမိုးချစ်သူ tag ထားတာ သိုးလေး မရေးရသေးဘူး။ အဲဒီဘလော့ကြီး ပြန်ကောင်းအောင်လုပ်ပေး ဆိုပြီး အော်တာပေါ့။ သူကလည်း မခေဘူး၊ တစ်ခွန်းမခံ ပြန်ပြောတယ်။ ကြောက်မယ်မထင်နဲ့ ခြေထောက်တွေ၊ လက်တွေ အလကားထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ခြေထောက်က ပြေးဖို့၊ လက်က ထိုင်ရှိခိုးဖို့တဲ့။ အဲဒါနဲ့ သူ့ကို ဘာထပ်ပြောရမယ်မသိဖြစ်နေတုန်း ခြောက်နာရီထိုးနေပြီ၊ ဘုရားထရှိခိုးတော့ ဆိုတဲ့ မွေးမေမေရဲ့ အသံကြောင့် နိုးသွားရော။ အဲဒါ ကိုပီကေ့ရဲ့ tag ကို ဘယ်လိုရေးရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားရင်းနဲ့ အိပ်မက် မက်တဲ့အထိ ဖြစ်သွားရတာလေ။ တစ်နည်းပြောရရင် ဘလော့ကြီးအပေါ် သက်ရောက်တဲ့ သိုးလေးရဲ့စိတ် ဘယ်လောက်များတယ်ဆိုတာပေါ့။ ကိုပီကေ... ကျေနပ်ပါတယ်နော်...\n(သိုးလေး ပေါက်ကရမေးသမျှ စိတ်လိုလက်ရ ပြန်ဖြေကြတဲ့ ချစ်သော ဘော်ဘော်တွေကို သိုးလေးက ဒီပို့စ်လေးကနေပဲ ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါတယ်နော်...)\nPosted in emotion by hnin | 8 comments\nThus let me die,\nအဲဒီလို လူမသိ သူမသိ နေချင်လှ\nအဲဒီလို လူမဆွေး သူမဆွေး သေချင်ပ\nလူသူလေးပါး တိတ်ချိန်ကျ လောကကြီးက ထွက်ခွာမှ\nငါလျောင်းရာ ဘာကျောက်တိုင်မှ မပြ။\nနှင်းချစ်တဲ့ ဖေဖေ... သို့...\nနှင်း ချစ်တဲ့ ဖေဖေ... သို့...\nအဖေ့ကို အချစ်ပိုခဲ့ရတဲ့ သမီးတို့ရဲ့ဘ၀\nသမီးလေး နှင်း ဆိုတဲ့အသံ\nခုဆို ကိုးနှစ်တောင်ရှိပြီ အဖေ\nဒီနေရာမှာ အဖေချစ်တဲ့ နှင်းတွေ မကျတတ်ဘူးတဲ့\nဒါပေမဲ့ သမီးကတော့ နှင်းတွေကို ရှာဖွေနေဆဲပဲ\nနှင်းတွေနဲ့အတူ အဖေများ သမီးရှေ့မှာ ပေါ်လာမလားလို့ပေါ့\nအဖေရယ်... သမီးရယ်... ချစ်တဲ့ နှင်းတွေရယ်...\nအဲဒီနေရာလေးမှာ ပြန်ဆုံပါရစေလား အဖေ... ... ...\nPosted in poem by hnin |5comments\nတူညီရာ ဖြူ စိမ်း ၀တ်စုံလေးတွေနဲ့\nအဲဒီခဏတော့ တကယ့်ကို ပျော်ခဲ့ကြရတယ်။\nငါတို့ တကယ်ကို ဝေးသွားခဲ့ကြပါလား။\nခုချိန်ဆို မြေသင်းနံ့ ဆွတ်ပျံ့နေမလား\nခုချိန်ဆို သူတစ်ပါး ခူးခြွေနေမလား\nခပ်တည်တည် ဆုတက်ယူခဲ့တဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်\nအင်အားကုန်သုံးလို့ မိုးလုံးပြည့် အော်ဟစ်ချင်မိတဲ့အခါ\nဖြူ စိမ်း ၀တ်စုံလေးကိုယ်စီနဲ့ တို့တစ်တွေလေ...\nလေ့လာမှုအား နည်း များ ပေါ် မူတည်လို့\nPosted in poem by hnin |7comments\ntemplate ကို ပြုပြင်တဲ့အခါ အများကြီး မမြင်ဖူးတာတွေ မြင်ရ၊ မသိတာတွေ သိရတယ်။ ငါ အဲလောက် တုံးပါလားလို့လည်း တွေးမိတယ်။ ကိုယ်ပြင်ချင်တာက background ဆို အဲဒါကို templage ထဲမှာ ရှာရတာ တော်တော်မလွယ်ဘူး။ စာလုံးသေးသေးလေးတွေကို အပေါ် အောက် မူးနေအောင် ရှာရတာ။ အဲဒါနဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပုံမှန် find ဆို F3 နှိပ်တာ ဒီမှာရော ရလားမသိဘူးဆိုပြီး နှိပ်ကြည့်လိုက်မှ ရှာလို့ရမှန်းသိတယ်။ find နဲ့ရှာတာ ကိုယ့်အတွက် ထိရောက်တယ်၊ မြန်တယ်။ html အကြောင်း လေ့လာပြီဆို w3schools နဲ့ လွတ်တဲ့လူ ရှားတယ်လို့ဆိုရလောက်အောင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်က ထိရောက်တယ်။ လေ့လာသူပေါ်မူတည်ပြီး အခြေခံကနေ professional တစ်ယောက်ဖြစ်အောင်ထိ သင်ပေးနိုင်တယ်လို့ ဆရာက ပြောလို့ ဖွင့်ကြည့်ဖူးတယ်။ တစ်ခါကြီးများတောင်ပဲ။ ခပ်တည်တည်နဲ့ print ထုတ်ပြီး အိမ်မှာ လေ့လာမယ်ပေါ့။ ဆရာပြောခဲ့သလိုပဲ လေ့လာသူပေါ် မူတည်ပါတယ်။ ဘယ်အရာမဆို စိတ် ရှိရုံနဲ့ မပြီးဘူးလေ။ လက်တွေ့ ကလည်း အရေးကြီးတယ်မဟုတ်လား။ ဖြစ်ချင်တာတွေများပြီး ဘာတစ်ခုမှ ဟုတ်တိပတ်တိ လက်တွေ့အကောင်အထည် မဖော်တာဟာ သင်ဆရာ၊ မြင်ဆရာ၊ ကြားဆရာတွေနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်နဲ့ပဲ ဆိုင်တော့တာလေ။ အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့မို့ပါလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြေသိမ့်ပေမဲ့လည်း အကြောင်းပြချက် သက်သက်ပါ ဆိုတာ သိနေတော့ ခက်သား။ ခုတော့ အင်္ဂလိပ်စာလေ့လာဖို့ အချိန်တစ်ခုက လိုလာပြန်ပြီ။ တကယ်က ကိုယ့်အသက်အရွယ်ဆိုတာ ငယ်တော့တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအရွယ်မှာ ငါဟာ ဘာလဲဆိုတာ ပြောလို့ရသင့်တဲ့အရွယ် ရောက်နေပြီလို့ သိုးလေးတော့ ထင်တယ်။ အင်္ဂလိပ်စာကို တကယ်လေ့လာပြီဆို ဆရာသင်တာလည်း သင်တာပေါ့။ ကိုယ်တိုင် self study ကလည်း အရေးကြီးတယ်လေ။ ကိုရဲနိုင်စိုးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ရတယ်။ သူ့ဘလော့က download လုပ်ထားတဲ့ စာအုပ်လေး၊ A4 နဲ့တွက်ရင် 269 မျက်နှာ ရှိတယ်။ ပထမဦးဆုံး လေ့လာဖို့ ကိုယ့်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးလို့ထင်တာပဲ။ ဝေးကွာနေတာ ကြာပြီဖြစ်လို့ ကလေးတွေလို ပြန်လုပ်ရမှာလေ။4skills မှာ အညံ့ဆုံးက listeing လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သုံးသပ်မိတာပဲ။ ဒါကြောင့် listening အတွက် ဘယ်ကစပြီး ဘယ်လိုပြင်ဆင်ရမှန်းကိုမသိဘူး။ ကွန်ပျူတာနဲ့ နားထောင်ရတဲ့ CD တွေကျတော့လည်း မီးပျက်တာနဲ့သိပ်မကိုက်ဘူး။ mp3 တွေဆို တော်တော်အဆင်ပြေမယ်ထင်တာပဲ။ ကိုရဲနိုင်စိုးကတော့ သူ့ဘလော့မှာ တင်ပေးမယ် ပြောတယ်။ ဘော်ဘော်တို့လည်း လမ်းသိရင် ညွှန်ပေးပါဦးနော်။ speaking ကျတော့ အညံ့ဆုံးဆိုတာနဲ့ level တူနီးပါး... ဟဲဟဲ... မရဘူးဆိုပါတော့။ စိတ်ဓာတ်မကျပါ... ကြိုးစားပါမည်ပေါ့။ reading နဲ့ ပတ်သက်လို့ ဖတ်သင့်တယ်ထင်တဲ့ စာအုပ်လေးတွေရှိရင်လည်း ပြောပြပါဦး။ ခုမှ ကျောင်းတုန်းက စာအုပ်တွေ ပြန်လှန်ဖတ်တော့ အိမ်က မာမီမားသားက ဆူတော်မူသကွဲ့။ တော်တော်စာကျေခဲ့တာပဲတဲ့။ ကျေ မကျေ မသိဘူး တော်တော်တော့ ကြေ နေပြီ (စာအုပ်)။ အမေကတော့ ၀မ်းသာနေရှာတယ်။ အိမ်ပြန်တာ သိပ်နောက်ကျမှာ မဟုတ်တော့လို့လေ။ နင်လည်း သွားချင်ရာ သွားနေတာ။ ငါ့ကိုတော့ စိတ်မပူနဲ့လို့ လာမပြောနဲ့တဲ့။ ဟုတ်ပေသား။ မိဘကိုး။ စကားမစပ် ကိုစိုးထက်ကတော့ အားပေးတယ်။ ကြိုးစား sis တဲ့။ ဒါနဲ့ ကိုစိုးထက်ကို ဘယ်အရွယ်မှာ အင်္ဂလိပ်စာ အရမ်းကျွမ်းသွားတာလဲဟင်လို့ အင်တာဗျူးတော့7တန်း ကတည်းက တစ်နေ့ကို essay တစ်ပုဒ် ရေးခဲ့ရတာတဲ့။ မတူလိုက်ပုံများ... သိုးလေး 10 တန်းဖြေတုန်းကဆို essay ကို လက်တန်းရေးတာမှန်ပေမဲ့ အသက်ရှူမှားမတတ် ရေးခဲ့ရတာလေ။ ကိုစိုးထက်ကတော့ အဲဒီအချိန်မှာ ထမင်းစား ရေသောက်သလို ဖြေခဲ့ရမှာပဲလို့တောင် တွေးမိသေးတယ်။ လက်တွေ့ဘ၀ကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်တဲ့အခါမှာ ကိုယ်စိတ်ကူးယဉ်တာတွေချည်း ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် နောက်ဆို ဘလော့ကို အရင်လို နှစ်ရက်ခြားတစ်ခါတောင် လုပ်ဖြစ်မယ်မထင်ဘူး။ တစ်ပတ်ကို တစ်ခါတော့ ပုံမှန်လုပ်ဖြစ်မှာပါ။ ဘလော့နဲ့ပတ်သက်ပြီး ရခဲ့တဲ့ ဗဟုသုတတွေ၊ မိတ်ဆွေတွေကို တန်ဖိုးထားတယ်။ အသိတစ်ယောက်က ပြောတယ်။ အလကားရတဲ့ free website ကို ယူပြီးတော့များ မြန်မာဘလော့ဂီ တို့ချစ်သည် လုပ်နေသေးတယ် တဲ့။ အဲဒီလိုပြောချင်လည်း ပြောနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ့်အတွေးနဲ့ ကိုယ်ပေါ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အသိပညာတွေ ဖလှယ်၊ အတွေးအမြင်တွေ လွတ်လပ်စွာ ရေးသား၊ စိတ်ကူးတွေ ပုံဖော်လို့ ဘလော့ကြီးကတော့ ရေရှည်တည်မြဲနေမှာပါပဲ။\nPosted in first step in English by hnin |6comments\nအရောင်လွင့် တိမ်ဖျော့ ကျွန်တော်\nသိုးလေး အရှုပ်ကလေးတွေ လုပ်နေလို့... ဘလော့ကိုလေ အောက်ခံ ပြောင်းဖို့၊ ဘန်နာတင်ချင်လို့... အဟဲ... တစ်ခုမှတော့ မဖြစ်သေးဘူး... ကြိုးစားဆဲ။\nPosted in emotion by hnin | 10 comments\nရန်ကုန်ကို စစ်မြေပြင်လို သဘောထားတဲ့ ငါ\nအဲဒီလမ်း ပင်ပန်းမှာလည်း မကြောက်ဘူး\n"မပြောချင်လို့ ကြည့်နေတာ ကြာပြီ" လို့ အပြောခံရလောက်အောင်\nငါ အတော့်ကို ဆိုးရွားနေပြီလား...\n"တဇွတ်ထိုး တဇောက်ကန်း" ဆိုတဲ့ ဘွဲ့က\nငါ့အတွက် မြင့်များ မြင့်နေသလား...\nကျယ်ပေမဲ့ ကျဉ်းလွန်းတဲ့ မြို့ပြဟာ\nငါ့အတွက်တော့ ရှူ၍မ၀နိုင်သော လေပဲ။\nတနင်္ဂနွေတွေ သေဆုံးခဲ့တာ ကြာပြီ။\nHelen Keller နဲ့အတူ ဘ၀တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တဲ့\nAnne Sullivan လို\nတစ်ခါတစ်ရံတော့ အမေ့ကို အားကိုးချင်တယ်။\nမလိုအပ်ဘဲ စွမ်းအင်တွေ မကုန်ခမ်းစေဖို့\nPosted in emotion by hnin |5comments\nသူတို့က ဘ၀အကြောင်း ဘယ်လောက်သိလို့လဲ။\nဘ၀ရဲ့အသက်ရှူသံကို သူတို့ ကြားဖူးလို့လား။\nဘ၀ရဲ့နှလုံးခုန်သံကို သူတို့ နားထောင်ဖူးလို့လား။\nသူတို့ ဘာတွေ ဘယ်လောက်မြင်ဖူးလို့လဲ။\nသူတို့က ဘ၀ဆိုတာ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတစ်ခုလို့ ထင်နေကြတယ်။\nသူတို့ပြုပြင်လိုက်ရင် ကုန်ချောဖြစ်သွားလိမ့်မယ် ထင်နေကြတယ်။\nသူတို့ ဂုဏ်တင်လိုက်ရင် ဘ၀တစ်ခု မြင့်တက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေကြတယ်။\nဒါပေမဲ့ ဘ၀ဆိုတာ ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။\nဘ၀ဆိုတာ ဘယ်သူကမှ ပြောင်းပေးစရာမလိုဘူး။\nသူ့ဘာသာသူ အမြဲပြောင်းနေတာ။ ရွေ့လျားနေတာ။\nငါတို့သိထားတဲ့ ပြောင်းလဲခြင်း သီဝရီတွေထက် အဆမတန် ကျဉ်းတဲ့\nသူတို့က သူတို့နဲ့အတူ သီချင်းတွေ သံပြိုင်လိုက်ဆိုနေမှ...\nအဲဒီအတွေးအမြင်တွေက လူတွေရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ၊ လည်ချောင်းထဲမှာ ပြည့်ကျပ်\nသူတို့ပါးစပ်က စကားလုံးကြီးတွေနဲ့ အမြှုပ်ထွက်အောင် ပစ်ပေါက်နေကြတယ်။\nဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံး အချက်ကို သူတို့ မေ့နေကြတယ်။\nအဲဒါ အင်အားသုံးပြီး ဘယ်တော့မှ အချစ်ခိုင်းလို့\n(မှီငြမ်း --> Pasternak ၏ Dr. Zhivago နှင့် ဆရာ\nတင်မောင်မြင့်၏ ကမ္ဘာကျော်တို့၏ ပုံရိပ်များ)\nငါနှင့် ငါမဟုတ်တဲ့ ငါ\nWho Am I ရဲ့ The concept of "I" and "Me" နဲ့ တခြားစာသားလေးကို ဖတ်မိပြီး အတွေးဝင်သွားလို့ ရေးဖြစ်တာပါ။\nအရောင်တွေ မှောင်တယ် လင်းတယ်\nApologize to all\nI cannot read any blog and make any post for my blog these days as I\nhave exam next week. And then Internet connection is so bad. So I\ncannot check only mail. I really apologize to all bloggers. Thanks so\nmuch for being visit to my blog.\nMay you all' be always happy.\nလူအများပို့သတဲ့ မေတ္တာကြောင့် သိုးလေး ဒီနေ့ စာမေးပွဲ ကောင်းကောင်းဖြေနိုင်ပါတယ်။ လာမယ့် တနင်္ဂနွေက စလို့ အားပြီလေ။ အဲဒီကျမှ အတိုးချပြီး ဘလော့ရတော့မယ်။ သိုးလေးမရှိတုန်း ရင်တွင်းစကားတွေ ပြောကြားသွားတဲ့ မောင်နှမတွေကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။\nPosted in emotion by hnin | 1 comments\nသူ ယုံမှာမဟုတ်မှန်းလည်း သိပါတယ်။\nအသားဖြူဖြူ၊ လုံးလုံးလေးနဲ့ ကော့နက်နက်မျက်တောင်ပိုင်ရှင် ကောင်မလေးကို မြင်ရသူတိုင်းဟာ ချစ်စဖွယ် ကောင်မချောလေးအဖြစ် သတ်မှတ်ကြမယ့်အပြင် သူ့ဘ၀ကိုလည်း ချောမွေ့စွာဖြတ်သန်းခဲရလိမ့်မယ်လို့ မှတ်ချက် ချကြမှာ မလွဲဘူး။ တကယ်တော့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက်အတွက် ဝေယျာဝစ္စလုပ်ပေးနေရတဲ့ ကောင်မလေးရဲ့ဘ၀ကို ဘယ်သူမှသိကြမယ်မဟုတ်ဘူး။ ကောင်မလေးဘ၀မှာ ချောချောမွေ့မွေ့မရှိခဲ့တဲ့အပြင် ယုယထွေးပိုက်ပေးမယ့် မိဘ တွေလည်း မရှိကြတော့ဘူးလေ။ အကြောင်းအရပ်အမျိုးမျိုးကြောင့် တိုက်ဆိုင်စွာ ကျွန်မနဲ့ ဆုံတွေ့လာခဲ့ရတဲ့ ကောင်မလေးကို ကျွန်မလည်း ညီမလေးတစ်ယောက်လို ချစ်မိတယ်။ "မရယ်... မသာ မရှိရင် သမီးလည်း ဒီမှာ မနေချင်ပါဘူး" တဲ့။ တစ်ခါတစ်ခါ ပျော်နေတတ်သလောက် တစ်ခါတစ်ခါ မှိုင်တွေနေတတ်တဲ့ကောင်မလေးကို နိစ္စဓူဝမြင်နေရတဲ့ ကျွန်မရဲ့ရင်ထဲမှာ ခံစားချက်တွေက အမျိုးမျိုးပဲ။ တစ်ခါတစ်ရံ ဆိုင်ထွက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ အိမ်မှာလုပ်နဲ့ အမြဲတစေ တွေ့မနေရပေမဲ့ တွယ်မိတွယ်ရာ တွယ်နေတဲ့ ကောင်မလေးရဲ့သံယောဇဉ်ကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ မောကြီးပန်းကြီးနဲ့ အပြင်က ပြန်လာ၊ ကျွန်မရဲ့ပါးကို ရွှတ်ခနဲ မွှေးပြီး အိမ်ထဲပြေးဝင်သွားတဲ့ ကောင်မလေးကို ကျွန်မ ပြုံးပြုံးလေးပဲ စိုက်ကြည့်မိတယ်။ "ဟိတ် ဘာလုပ်တာလ" ဆိုတော့ "မကို ချစ်လို့တဲ့"။ တစ်နေကုန်နေလို့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ စကားသုံးခွန်းပြည့်အောင် မပြောတတ်တဲ့ ကျွန်မကို သံယောဇဉ်တွယ်နေတဲ့ ကောင်မလေးကို ကျွန်မကလည်း ညီမလေးလို နှောင်တွယ်မိတယ်။ "မ၊ သမီး လကုန်ရင် အိမ်ပြန်မလို့။ ပြန်လာရမလား၊ မလာရဘူးလားဟင်။ ဒါပေမဲ့ မရယ်၊ မသာ သမီးနဲ့ အတူရှိမနေဘူးဆိုရင်တော့ သမီးလည်း ပြန်မလာချင်တော့ဘူး။ မကို လွမ်းလို့ သေမှာပဲ။" ကျွန်မရဲ့ရင်ထဲမှာ ကောင်မလေးနဲ့ပတ်သက်လို့ ပြောပြချင်တဲ့ စကားလုံးတွေ အများကြီးရှိနေတယ်။ ဒ'ါပေမဲ့ ကျွန်မနှုတ်ဖျားကနေ ထွက်ကျမလာခဲ့ဘူး။ ကိုယ့်အတွက်တစ်နေရာ စာတောင် ပိုင်နိုင်မှုမရှိတဲ့ ကျွန်မဘ၀၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အာမခံချက်မပေးနိုင်ခဲ့ဘူးလေ။ ပြန်လာပါလို့ မဖိတ်ခေါ်ရဲသလို ပြန်မလာနဲ့လို့လည်း ဘယ်တော့မှ ပြောဖြစ်မှာမဟုတ်တာ သေချာနေတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်မလေး စိတ်ချမ်းသာစေချင်တယ်။ "ပြန်လာခဲ့ပေါ့ ညီမလေးရယ်၊ မတို့ ရုံး မရွှေ့သရွေ့တော့ ညီမလေးနဲ့ တွေ့ရမှာပေါ့။ မဟုတ်ရင်လည်း ညီမလေးဆီ မ လာလည်မှာပေါ့" ဒီအခါ ကောင်မလေးရဲ့ ကော့နက်နက်မျက်တောင်လေးတွေ အောက်ကိုထိုးဆင်းသွားတာ ကျွန်မ မမြင်ရက်ခဲ့ဘူး။ သူ့ကိုယ်သူ အိမ်ဖော်တစ်ယောက်လို သိမ်ငယ်နေတတ်တဲ့ ကောင်မလေးကို ကျွန်မနှုတ်က ရှားရှားပါးပါး စကားတစ်ခွန်းပြောဖြစ်တယ်။ ဒါကို ကောင်မလေးက သူ့ပိုက်ဆံညှပ်တဲ့ စာအုပ်လေးထဲမှာ မပီမသတဲ့ ၀ိုးတ၀ါးလက်ရေးလေးတွေနဲ့ ရေးထားတာ ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူး။ "သမီးပြန်ရင် မက ဘာလက်ဆောင်ပေးမှာလဲ" တဲ့။ တကယ်က ကျွန်မ ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီးသားပါ။ အမှတ်တရဖြစ်စေမယ့် တစ်ခုခုပေါ့။ ကောင်မလေး ပြန်လာမယ်မဟုတ်မှန်း ကျွန်မစိတ်က အလိုလိုကြိုသိနေပြီးသားပါ။ ဘယ်အရာမဆို သံယောဇဉ် ကြီးတတ်တဲ့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ အားမလိုအားမရဖြစ်မိတယ်။ ကောင်မလေးကို မတွေ့ရတော့ဘူးဆိုတဲ့အသိက ကျွန်မကို စိုးမိုးထားတယ်။ အလုပ်ထဲမှာ ကောင်မလေးကို တွေ့လည်း ကျွန်မ မကြည့်ဖြစ်အောင် နေတယ်။ ကောင်မလေးပြန်ရမယ့်ရက် နီးကပ်လာလေ ကျွန်မရဲ့စိတ်တွေ ယောက်ယက်ခတ်လေပဲ။ ဒီအချိန် ကျွန်မသာ လူတစ်ယောက်အတွက် တာဝန်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် ကောင်မလေးကို ကျွန်မ ခေါ်ထားမိမှာအမှန်ပဲ။ ကောင်မလေးအတွက် လက်ဆောင်ကို စဉ်းစားနေရင်းနဲ့ မထင်မှတ်တဲ့နေ့မှာ ကောင်မလေး ပြန်သွားတယ်။ မနက်ခင်း လင်းအရုဏ်ဟာ အဲဒီနေ့အဖို့ ကျွန်မအတွက်တော့ မိုးသားတိမ်လိပ်တွေ အုံ့ဆိုင်းနေတဲ့ နေမသာသောနေ့ပဲ။ ကောင်မလေးအတွက် လက်ဆောင်မပေးလိုက်ရလို့ စိတ်မကောင်းတဲ့အပြင် ကောင်မလေးမျက်နှာကို တစ်ဝကြီးမကြည့်လိုက်ရတဲ့ ကျွန်မ၊ ညီမလေးတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးလိုက်သလိုပဲ။ ကျွန်မရဲ့ မကောင်းမကန်းကဗျာလေးတွေကို ဖတ်၊ "အရမ်းကောင်းတာပဲ မရယ်" ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးရဲ့အသံလေးတွေ၊ ကျွန်မရဲ့ပါးပြင်ကို တရှိုက်မက်မက် နမ်းရှိုက်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ကောင်မလေးကို ခုတော့ ကျွန်မ လွမ်းဆွတ်နေရပြီ။ ကောင်မလေးရဲ့ ယာယီအုပ်ထိန်းသူဖြစ်ခဲ့ဖူးသူက ကျွန်မလက်ထဲကို စာရွက်လေးတစ်ရွက် လာထည့်ပေးတယ်။ ကောင်မလေး ပေးသွားတာတဲ့။ ကျွန်မ မဖွင့်ရဲခဲ့ဘူး။ ကောင်မလေးရဲ့ မျက်ရည်တွေ စွတ်စိုနေမယ့် ဒီစာလေး ကျွန်မဖွင့်လိုက်လို့ ခြောက်သွေ့သွားမှာ ကျွန်မ မလိုလားဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကို ဖတ်စေချင်တဲ့ ကောင်မလေးရဲ့ဆန္ဒကို ကျွန်မ ဖြည့်ဆည်းပေးချင်ခဲ့မိတယ်။ "မ... သမီး မနက်ဖြန်ပြန်ရတော့မယ်။ စောသွားတယ် မရယ်။ သမီးတော့ အရမ်းလွမ်းနေရတော့မယ်။ မနဲ့နေတဲ့ တစ်ချိန်လုံး မက ဘာမှမပြောလည်း မ သမီးကို ချစ်တာ သမီး သိပါတယ်။ အားလုံးထဲကမှ မ ပြောခဲ့တဲ့ စကားလေးကို သမီး အရမ်းတန်ဖိုးထားတယ်။ မ အတွက် အမှတ်တရ မ ပြောခဲ့တဲ့စကားလေးကို သမီးလက်ရေးနဲ့ ရေးပေးထားခဲ့တယ်။ မ သိမ်းထားနော်။"\nလူ အထက်မှာ လူ မရှိသလို လူ အောက်မှာလည်း လူ မရှိဘူး။\nPosted in emotion by hnin |7comments\nတွေးရင်း ငေးရင်း သွားနေတယ်\nငါ့အပြင် လူတွေ လူတွေ\nဒီလမ်း One way ဆိုတာ\nကျွန်မ ကိုညီလင်းဆက်ရဲ့ Myanmar Blogger Directory ပို့စ်မှာ ကိုယ့်နာမည်လေးကို တွေ့ပြီး အတွေးဝင်မိလို့ ရေးဖြစ်သွားတာပါ။ ကျွန်မ ဒီဘလော့ခ်လေးကို မတ်လ၊ ၂၀၀၇ မှာ စလုပ်တယ်။ ဘလော့ခ်စလုပ်ချိန်ကနေ ခုချိန်ထိ ကျွန်မရေးခဲ့တာတွေမှာ ပညာရစရာတော့ မပါတာ သေချာတယ်။ ကျွန်မ ပညာဖြန့်ဝေနိုင်တဲ့လူတစ်ယောက် မဟုတ်လို့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ သူများကို မစော်ကားဘူး၊ မပုတ်ခတ်ဘူး။ ကျွန်မစိတ်ခံစားချက်သက်သက် ၀မ်းနည်းမှု၊ ပျော်ရွှင်မှုလေးတွေ ရေး၊ သိချင်တာလေးတွေ မေး၊ ကဗျာလေးတွေ ရေး၊ သူများ ဘလော့ခ်တွေ (ကိုယ်လက်လှမ်းမီသမျှ အကုန်) ဖတ်၊ ပညာပြန်ယူ၊ ကဗျာတွေ အားပေး၊ စာတွေ ရေးနဲ့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ဘလော့ဂါ လို့ နှစ်သက်စွာ ခံယူထားတာ။ ကျွန်မ ဟိုအရင်က blog.co.uk ရော multiply.com မှာပါ blog လုပ်ဖူးတယ်။ uk blog ကတော့ သိတဲ့အတိုင်း လူမျိုးခြားတွေများမှာပေါ့။ အစတုန်းကတော့ blog မှာ အင်္ဂလိပ်လိုရေးသေးတယ်။ နောက်ပိုင်း ဘုရားဟောဂါထာတွေ ဘာတွေ မြန်မာလို တင်လိုက်တော့ ဘလော့ခ်အသိတစ်ယောက်က English လို ရေးရင်ပိုကောင်းတယ်လို့ မေးလ်လာတယ်။ ဒီတော့ ကိုယ်မကျွမ်းကျင်တဲ့အလုပ်ကို အတင်းကာရော လုပ်နေရသလို ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်မ English ကို ခုထိ လေ့လာနေတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲလောက်ထိ မရေးနိုင်သေးပါဘူး။ နောက် သိပ်မကြာဘူး ဒီ blogspot.com ကို ချိတ်မိတယ်။ မြန်မာတွေ တော်တော်များတယ်ဆိုတာလည်း သိရတယ်။ အဲဒါနဲ့ စိတ်ဝင်စားလို့ လုပ်ဖြစ် သွားတာ။\nဒီဘလော့ခ်စလုပ်တဲ့ အဲဒီ မတ်လကစပြီး uk blog ကို လုံးဝဆက်မလုပ်တော့ဘူး။ ကျွန်မ မြန်မာ ဘလော့ဂါတစ်ယောက်အဖြစ် နှစ်သက်စွာ ခံယူလိုက်တာ။ ကျွန်မပြောလိုတာက ဒီမှာပါ။ ကျွန်မက မြန်မာ ဘလော့ဂါတစ်ယောက်ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ဒီ မြန်မာဘလော့အသင်းကြီးတစ်ခုလုံးရဲ့ကိစ္စမှန်သမျှ ကျွန်မနဲ့လည်း သက်ဆိုင်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ မြန်မာဘလော့အသင်းကြီး တိုးတက်ရေးတို့ စတဲ့ အသင်းအတွက် တခြား စွမ်းဆောင်မှုတွေမှာ ကျွန်မ ပါဝင်နိုင်ပါ့မလား။ ကျွန်မကတော့ မထင်ပါဘူး။ တခြားမတွေးပါနဲ့၊ ကျွန်မ ပို့စ် တင်တာကလွဲပြီး ဘာဆိုဘာမှကို မသိလို့ပါ။ ဒီ့အတွက် ကျွန်မ ဘလော့မလုပ်ရတော့ဘူးလား။ မြန်မာ ဘလော့ဂါတစ်ယောက် မဖြစ်ရတော့ဘူး။ ဒီလိုလည်း ဘယ်ရပါ့မလဲနော်။ ကျွန်မ ကိုရဲထွန်းအောင်ဘလော့ခ်မှာ ဖတ်ခဲ့ရတဲ့ ''မြန်မာဘလော့ဂီ တို့ချစ်သည်'' ဆိုတဲ့ စာသားလေးကို အရမ်းသဘောကျတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ မြန်မာ ဘလော့ခ်ကြီးကို ချစ်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မဘလော့ကို ကျွန်မ လေးစားတယ်။ နေ့တိုင်းမတင်နိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံး ၁ ပတ် ၁ ခါ၊ ၃ ရက် ၁ ခါလောက် ပို့စ်တစ်ခုတော့ တင်နိုင်အောင် ကြိုးစားမယ်။ ကျွန်မအိမ်မှာ အင်တာနက်မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အကြောင်းမဟုတ်ဘူး၊ " စိတ်" သာ အဓိကပဲလေ။ နောက်ဆုံးအဆင့် အကြောင်း အမျိုးမျိုးကြောင့် တစ်လတန်သည် နှစ်လတန်သည် နားရဦး လေးစားစွာနဲ့ အားလုံးကို အသိပေးမှာပဲ။ Blogger.com မှာ ပို့စ်တွေတင်ပြီး ပညာတွေ ဝေငှပေးနေတဲ့ မောင်နှမတွေကို အရမ်းအားကျတယ်။ တစ်နေ့တော့ ကိုယ်လည်း အဲဒီလိုဖြစ်နိုင်ကောင်းပါရဲ့နော်။ ၀ါသနာပါတယ်။ အရမ်းဝါသနာပါလို့ကို ထူသွားတာလား မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ထဲ အရမ်းတော့ feel မထားပါဘူး။ အားလုံးက သူ့လမ်းကြောင်းနဲ့ သူပဲလေ။ နိုင်ငံစုံ၊ နေရာစုံ၊ ဒေသစုံက လူတွေ အလုပ်အကိုင်လည်း မတူကြ၊ ဗီဇ၊ ၀ါသနာ၊ ဓလေ့စရိုက်တွေ ဘာတစ်ခုမှလည်း မတူကြဘဲနဲ့ (တူမယ်မထင်လို့ပါ) ဒီ blogspot.com လေးမှာ လာဆုံကြတာ။ ဒါလေးကိုပဲ ကျွန်မ တန်ဖိုးထားတယ်။ ကျွန်မက အောင်မြင်မှုထက် ကိုယ်လုပ်ချင်တာ လုပ်နေရရင် ကျေနပ်တဲ့ လူစားမျိုး။ ကျွန်မဘ၀မှာ အားနည်းချက်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ပြောရရင် ရှည်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ အဲဒီအားနည်း ချက်တွေကြောင့်ပဲ စိတ်ဓာတ်က မာသွားသလားတော့ မသိဘူး။ အသက်ရှင်နေရခိုက်လေး... အဲဒီအသက်ရှင်နေ ရတဲ့အခိုက်အတန့်လေးမှာ ဘယ်သူနဲ့မှလည်း အငြင်းမပွားချင်ဘူး၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်ဘဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အေးအေးဆေးဆေး ကိုယ်လုပ်ချင်ရာ လုပ်နေရရင်ပဲ ကျေနပ်တယ်။ တော်တော်များများက ဘလော့ခ်လုပ်၊ ပို့စ်တင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေကြရပေမဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမနေနိုင်ဘဲ မြန်မာဘလော့အသင်းကြီး အတွက် အင်တိုက်အားတိုက် ပွဲတွေလုပ်၊ စာအုပ်ထုတ်ဖို့ ပြင်နဲ့ လုပ်နေကြတဲ့ ဘလော့မောင်နှမတွေကို ကျွန်မ ချီးကျူးပါတယ်။ အားလည်း ပေးပါတယ်။ Myanmar Blogger အသင်းကြီးအတွက် တစ်ဖက်တစ်လမ်းကမှ ကျွန်မ မပံ့ပိုးနိုင်ပေမဲ့ အမည်ခံသက်သက်မဟုတ်တဲ့ မြန်မာဘလော့ဂါတစ်ယောက်တော့ ပီသစေရမှာပေါ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြန်မာဘလော့ဂါတစ်ယောက်အဖြစ် တကယ်လက်ခံတယ်ဆိုရင် ဒီနေရာလေးမှာ ကိုယ့်နာမည် ပါ မပါ သွားကြည့်လိုက်ပါဦး။\nနွေးထွေးတဲ့ ၀တ်ရုံ နေ့စဉ်လွှမ်းခြုံပေမဲ့\nအားလုံးဟာ ဖြစ် ပျက် ထဲက မလွဲဘူး\nအကောင်းနဲ့ အဆိုး ဒွန်တွဲနေမြဲပဲ\nဒါတွေကိုကော စာနာဖူးပါသလား ... ... ...\nသူများမိခင်တွေ တစ်ချိန်ချိန်မှာ သေဆုံးနိုင်ပေမဲ့\nသားနဲ့ အရမ်း အလှမ်းဝေးလွန်းနေတယ်\nသား ခုပဲ ငှက်တစ်ကောင်ဖြစ်လိုက်ချင်ပါရဲ့တဲ့။\nတစ်ချိန် ပရဟိတလုပ်ငန်းလုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သိုးလေးက မိဘမဲ့ဂေဟာဖွင့်ပြီး ကလေးတွေကို ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးချင်တယ်။ မိဘမဲ့နေတဲ့ကလေးတွေကို နွေးထွေးမှုပေးချင်တယ်။ အဲဒါ သိုးလေးရဲ့ ရင်ထဲကဆန္ဒပဲ။ ကလေးလေးတွေ လမ်းဘေးမှာ လျှောက်သွားနေတာတွေ့ရင် ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘူး၊ အရမ်းသနားတယ်။ သူတို့ကို ရေမိုးချိုး၊ သန့်သန့်ပြန့်ပြန့်လေးတွေလုပ်ပေး၊ ပြီးရင် ကျောင်းလွှတ် အဲဒီလိုမျိုးလုပ်ပေးချင်တာအရမ်းပဲ။ ငယ်ငယ်က မှတ်မှတ်ရရ သိုးလေးတို့မိသားစု ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ကြတုန်းကပေါ့။ ညနေ ကျောင်းကပြန်ချိန်။ မိုးတွေက တအားရွာနေတော့ မေမေက မသွားတော့ဘူးလုပ်တာ။ သိုးလေးတို့မောင်နှမတစ်တွေရဲ့ ဂျစ်ကျတာကို မခံနိုင်တဲ့အဆုံးမှ သွားကြည့်ကြတာ။ အိမ်နဲ့ ရုပ်ရှင်ရုံနဲ့က မိနစ် ၂၀ လောက် လမ်းလျှောက်ရင် ရောက်တယ်လေ။ ကားလည်း ထွေထွေထူးထူး စီးမနေတော့ဘူးဆိုပြီး သိုးလေးတို့အကုန် လမ်းလျှောက်သွားကြတယ်။ ရုံထဲရောက်ပြီး ရုပ်ရှင်ပြနေတုန်း ကလေးလေးတွေ (အဲ သိုးလေးဆိုလည်း အဲဒီတုန်းက တကယ့်ကလေးလေးပေါ့၊ ရှိလှ ၇ နှစ် ၈ နှစ်လောက်ပဲ ရှိဦးမယ်ထင်တယ်) ရုံထဲဝင်လာတယ်။ စုစုပေါင်း ၄ ယောက်။ မိုးရေတွေ စိုရွှဲနေတာပဲ။ သိုးလေးတို့ရှေ့မှာ လာထိုင်တယ်။ မေမေကတော့ ပြောတယ်။ ကလေးလေးတွေ မိဘတွေလည်း မပါဘဲ လာကြည့်ကြတာနဲ့တူတယ်တဲ့။ ရုပ်ရှင်သာပြနေတယ် သိုးလေးတို့မောင်နှမတွေရဲ့ မျက်လုံးက အဲဒီကလေးလေးတွေဆီမှာပဲ။ ကိုယ်နဲ့ ရွယ်တူလေးတွေဆိုတော့ ပိုစိတ်ဝင်စားမိတာလည်း ပါတာပေါ့။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ရူုပ်ရှင်တစ်ကားကို နှစ်ပိုင်းကြည့်ရတယ်။ တစ်ပိုင်းပြတယ်၊ ပြီးရင် မုန့်စားချိန် ၁၅ မိနစ်ပေးတယ်။ ပြီးမှ နောက်တစ်ပိုင်းဆက်ပြတယ်။ အဲဒါ မုန့်စားချိန် ၁၅ မိနစ်နားတော့ ကလေးလေးတွေက တအားကို ချမ်းနေပြီ။ သိုးလေးတို့လည်း ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်တော့ဘူး၊ မေမေ့ကို ၀ိုင်းပြောကြတယ်။ သိုးလေးတို့ အ၀တ်တွေ ချွတ်ပေးလိုက်မယ်လို့။ သိုးလေးတို့က အိမ်ကထွက်ကတည်းက မိုးရွာမှန်းသိတော့ မေမေက ဘောင်းဘီတိုတစ်ထပ် ဘောင်းဘီရှည်တစ်ထပ်၊ အပေါ်က ဂါဝန်တစ်ထပ်၊ အနွေးထည်တစ်ထပ်နဲ့ဆိုတော့ အကြောင်းမဟုတ်ဘူးလေ။ မေမေက နင်တို့သဘောတူရင် ပြီးတာပဲတဲ့။ ပြီးတော့ မေမေက ကလေးလေးတွေကို ဟိုမေး သည်မေးပေါ့။ နောက်တော့ သိုးလေးတို့အကုန် အိမ်သာထဲသွားကြတယ်။ သိုးလေးက ဘောင်းဘီရှည် ချွတ်၊ အပေါ်က အနွေးထည် ချွတ်၊ သိုးလေးအထက်က မမကလည်း သိုးလေးလိုပဲ ချွတ်၊ ကိုကို့ကိုလည်း ချွတ်ခိုင်း၊ ပြီးတော့ ကလေး လေးယောက်ကို မျှဝတ်ပေးလိုက်တယ်။ အဲဒီကပြန်တော့ ဘာမှလည်း မည်မည်ရရမဟုတ်ပေမဲ့ စိတ်ထဲ အရမ်းပျော်နေတာ။ သိုးလေးသာ တစ်ချိန် လက်ထဲ ပိုက်ဆံထုပ်ပိုက်နိုင်ရင် သီလရှင်ဝတ်မှာလို့ မေမေ့ကိုပြောခဲ့ဖူးသေးတယ်။ နောက်မှ မေမေက နင်ကတော့ အမြဲ တလွဲပြောတဲ့။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သိုးလေးက သီလရှင်တွေပဲ မိဘမဲ့ဂေဟာ ဖွင့်လို့ရတယ်လို့ ထင်တာကိုး။ သိုးလေးတစ်သက် အမြဲစိတ်မကောင်းဖြစ်နေရတာ တစ်ခုရှိတယ်။ ကလေးလေးတစ်ယောက် သိုးလေးမျက်စိရှေ့တင် ပျောက်သွားဖူးတယ်။ အဲဒီကလေးလေးက အိမ်ကနေ ထွက်ပြေးလာတာလေ။ သူ့အမေက မော်လမြိုင်မှာမို့ သူ့အမေဆီလိုက်သွားမယ်ဆိုပြီး အိမ်ကနေ ထွက်ပြေးလာတာ။ သိုးလေးရဲ့ရှေ့မှာ အဲဒီကလေးလေးက သွားနေတာ။ သိုးလေးလည်း သွားနေတာပဲ။ ကလေးလေးကို ကြည့်နေရင်းနဲ့ အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ အဲဒီကလေးလေးကို သတိမထားမိတော့ဘူး။ ခဏနေတော့ နောက်က လူကြီးတွေလိုက်လာပြီး ကလေးလေးတစ်ယောက် တွေ့မိလားလို့ မေးတယ်။ သိုးလေးက တွေ့မိတယ်ပေါ့။ လမ်းဆုံရောက်တော့ ဘယ်ဘက်ချိုးသွားသလဲဆိုတော့ သိုးလေး ဘယ်လိုမှကို မျက်လုံးထဲ ပုံဖော်လို့ မရဘူး။ နောက်တော့ လူကြီးတွေက ရဲစခန်းတိုင်ကြတာပေါ့။ သူ့အမေဆီကိုလည်း မရောက်လာဘူးတဲ့။ မော်လမြိုင်ကို သူက ဘယ်လိုလုပ်သွားတတ်မလဲ။ အခုအချိန်ထိ လုံးဝကို သတင်းမရတော့ဘူး။ တကယ် ပျောက်သွားတာ။ သိုးလေး အဲဒီအကြောင်းစဉ်းစားမိတိုင်း ရင်ထဲ မကောင်းဘူး။ သိုးလေးကြောင့်လို့ပဲ တွေးတွေးနေမိတယ်။ သိုးလေးသာ သေချာ ကြည့်လိုက်မိရင် ဒီလိုဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့။ ကလေးလေးတွေနဲ့ပတ်သက်လာရင် သိုးလေးက ကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေသလိုကို ခံစားမိတယ်။ သူတို့ဘ၀တွေ သာယာရင် အလိုလိုနေရင်း ပျော်မိသလို၊ သူတို့ဘ၀တွေ မလှရင် သိုးလေးလည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်။ သိုးလေး အိတ်ထဲမှာ သကြားလုံး အမြဲတမ်း ဆောင်ထားတယ်။ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ တစ်ခါတလေ ကလေးတွေငိုရင် သကြားလုံးလေးပေးလိုက်ရင် ဘာပဲပြောပြော ခဏတော့ အငိုတိတ်သွားတာပဲလေ။ သိုးလေးကိုယ်တိုင်ကလည်း ကြိုက်တယ်။ အလကားနေ အဲဒီသကြားလုံးပဲ စားနေတာလေ။ ရိုးရိုးသကြားလုံးတော့ မကြိုက်ဘူး။ ဒိုင်းနမိုက်လို ပူရှိန်းချောကလက် သကြားလုံးမျိုးကိုကြိုက်တယ်။ သိုးလေးတို့အိမ်မှာ တာချီလိတ်ကနေ ကျောင်းလာတက်တဲ့ မောင်ဝမ်းကွဲလေးရှိတယ်။ သိုးလေးက ပြောလို့ဆိုလို့မရလို့ တအားစိတ်တိုလာရင် နင့်ကို တာချီလိတ်ပြန်ပို့မယ်၊ အထုပ်ပြင်ထားဆိုပြီး ခဏခဏပြောလွန်းလို့ မေမေကဆို ဒါနဲ့များ သူက မိဘမဲ့ဂေဟာ ဖွင့်ဦးမတဲ့ လို့ ပြောတတ်တယ်။ သိုးလေး မိဘမဲ့ဂေဟာ ဖွင့်ဖြစ်ရင် သိုးလေးကို ကူညီကြဦးနော်။ ဟဲဟဲ...။\nPosted in emotion by hnin | 11 comments\nအခြေခံ ဗီဇ မတူညီကြတဲ့\nမင်းဘက်က ကြည့်တော့ လက်ဖ၀ါး\nငါ့ဘက်က ကြည့်တော့ လက်ဖမိုး\n(ကိုကလိုစေးထူးရဲ့ ကွန်မန့်ကပေးတဲ့ အတွေးတစ်စကို ဖတ်ရင်း ရေးချင်စိတ်ပေါက်တာနဲ့ ရေးမိသွားတာပါ။ အရေးမတတ်တော့ ဆိုလိုရင်း ရောက်ချင်မှလည်း ရောက်မှာပါ။ ကြိုးစားနေဆဲပါလို့...)\nအိုက်စပ်ပူလောင်လွန်းလှသည့်အပြင် လေသည်ပင် ကမ္ဘာလောကနှင့် ဝေးရာအရပ်သို့ ခရီးလွန်နေပုံမျိုး။ သည်တနင်္ဂနွေမှာတော့ ကျွန်မစိတ်ကူးတချို့ကို ခဏတစ်ဖြုတ် မြေမြှုပ်ထားရဦးမည်။ တနင်္ဂနွေနေ့မှာ အလုပ်မရှိလျှင် အိမ်ပြင်ထွက်တာ မကြိုက်တဲ့ အမေ့ရဲ့အလိုကို တစ်ရက်လောက်တော့ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ချင်ရဲ့ ဆိုပြီး အပြင်မထွက်ခဲ့တဲ့ တနင်္ဂနွေ။ ကလေးတွေကတော့ ပျော်နေကြမှာပဲ။ ကျွန်မတို့လည်း ငယ်ငယ်က ဒီလိုပါပဲလေ။ တနင်္ဂနွေတွေ မျှော်ရလွန်းလို့ တနင်္ဂနွေ နှစ်ထပ်တောင် ဖြစ်ချင်ခဲ့သေးတာပဲ။ အပြင်မထွက်လျှင်ပြီးရော အိမ်ထဲမှာ ကြိုက်သလောက် မွှေနှောက် စား၊ လှိမ့်ပိမ့် အိပ်ချင် အိပ် စိတ်ရှိသလိုနေ၊ သားသမီး စုံစုံလင်လင်မြင်ချင်တဲ့ အမေ့အကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း ကျွန်မတို့ငယ်ငယ်က အမေ့ပုံရိပ်တွေကို မျက်လုံးထဲ မြင်ယောင်လာမိတယ်။\nအမေက အသက်ငယ်ငယ်နဲ့အိမ်ထောင်ကျခဲ့တဲ့အပြင် အဖေနဲ့ အသက်အများကြီးကွာတော့ အဖေ့အပေါ် နိုင်တယ်။ နိုင်တဲ့အပြင် အလုပ်လည်း ဘာမှ မည်မည်ရရမလုပ်တတ်ဘူး။ မိဘလက်ထက်က သက်သောင့်သက်သာ နေခဲ့ရတာလည်း ပါမှာပေါ့။ တစ်ခါတစ်ခါ အဖေက အပေါင်းအသင်းတွေနှင့် အရက်သောက်လာတတ်တဲ့နေ့မျိုးဆို အမေ မသိအောင် လမ်းထိပ် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ထိုင်နေပြီး အမေအိပ်ပျော်လောက်တဲ့အချိန်ကျမှ အိမ်ပေါ်တက်တယ်။ ပြီးမှ ထမင်း စားသောက်ပြီး အိပ်တယ်။ အဲ... အမေ မနိုးရင်တော့ ကံကောင်းတာပေါ့။ အမေ တစ်ရေးနိုးတဲ့အချိန် အဖေ့ကိုတွေ့တာနဲ့ အတင်းနှိုးပြီး ရစ်တော့တာပဲ။ "ရှင် ဘယ်အချိန်က ပြန်ရောက်တာလဲ။ ဘာလို့ ကျွန်မကို မနှိုးတာလဲ။ ရှင် ဒီအရည်သောက်လာရင် အိမ်ပေါ်တက်မလာနဲ့လို့ ကျွန်မ ပြောထားတယ်နော်" ဆိုတာ မပြီးတော့ဘူး။ အဲဒီအခါမျိုးဆို အဖေက "ညီမရယ်... အစ်ကို တစ်လမှ တစ်ခါလောက်သောက်တာပါ။ နည်းနည်းလေး သောက်ထားတာ။ အဲဒါကြောင့် ညီမအိပ်တဲ့အချိန်မှ အိမ်ပေါ်တက်တာ။ အစ်ကို မမူးပါဘူး" ဆိုပြီး လေပြည်လေးနဲ့ ချော့တယ်။ အဖေ ဘယ်လိုချော့ချော့ အမေကတော့ မိုးအလင်းပဲ။\nကျွန်မတို့မောင်နှမ ငါးယောက်စလုံးက အမေ့ဆို မျက်လုံးလေးနဲ့တောင် လှန်မကြည့်ရဲပေမဲ့ အဖေ့ကိုတော့ အရုပ်ပဲ။ အဖေကလည်း သားသမီးတွေ ချစ်တဲ့နေရာမှာ ရှာမှရှားလို့ ဆိုရလောက်တယ်။ ကျွန်မတို့အပြစ်တစ်ခုခုလုပ်လို့ အမေက ရိုက်တော့မယ့်အချိန်ဆို အဖေက "ကလေးတွေကို အစ်ကိုဆုံးမပါမယ် ညီမရယ်၊ ညီမ မောပါတယ်။ သိပ်ပြီး စိတ်အပင်ပန်း မခံပါနဲ့" ဆိုပြီး ပြောတတ်တယ်။ အမေကလည်း မရဘူး "ရှင်ဆုံးမမှာကို ကျွန်မသိနေတယ်။ ရှင် နောက်ဖေး ဘူးပင်က ဘူးရိုးကို သွားချိုးမယ်။ ပြီးရင် ကျွန်မ မမြင်ကွယ်ရာကို ခေါ်သွားမယ်၊ ကျွန်မကြားအောင် ပါးစပ်နဲ့ ရိုက်မယ်။ ဟွန့်... ရှင် ကျပ်ကျပ် အလိုလိုက်၊ အဲဒါကြောင့် ရှင့်ကို ဘယ်ကလေးမှ မကြောက်တာ" လို့ ပြန်ပြောတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဘ၀လေးကို ကျွန်မ အရမ်းတသမိတယ်။ ကျွန်မတို့ခြံကြီးက အကျယ်ကြီးပဲ။ အဖေက စိုက်တာပျိုးတာ ၀ါသနာပါတော့ သရက်၊ သြဇာ၊ မာလကာ၊ နာနတ် အမျိုးစုံပဲ။ ဘုရားပန်းဆိုလည်း အိမ်နားက လူတွေ မ၀ယ်ရဘူး။ ညဘက်ဆို ကျွန်မတို့တစ်မိသားစုလုံး အိမ်ပေါ်မှာ မနေကြဘူး။ ခြံထဲမှာ ဖျာကြမ်းကြီး ခင်းပြီး အဲဒီအပေါ်မှာ အိပ်ကြတာ။ ညဉ့်တော်တော်နက်လို့ အေးလာမှ အိမ်ထဲဝင်ကြတယ်။ အဲဒီအချိန်ဆို အမေက သူငယ်ငယ်ကအကြောင်းတွေ ပြန်ပြောပြတတ်သလို အဖေကလည်း သီချင်းတွေဆိုပြတယ်။ အဖေ့သီချင်းသံ မကြားရရင် မအိပ်တတ်အောင်ကို ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ အဖေ့ပခုံးပေါ်ကနေ ကျော်ပြီး အဖေ့ပေါင်ပေါ်ကို လှဲလှဲချရတာ ကျွန်မ အပျော်ဆုံးပဲ။ အမေက ဇက်ကျိုးမယ်လို့ ဘယ်လောက်ပြောပြော အဖေ့ကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်တာနဲ့ အဖေက လုပ်ပေးတာပဲ။ ကျွန်မတို့မောင်နှမတွေစီးဖို့ဆိုပြီး အဖေက သရက်ပင်ကြီး နှစ်ပင်ကို ကြိုးနဲ့ သွယ်ပြီး ဒန်းလုပ်ပေးတယ်။ သရက်ပင်က ကြီးလည်း ကြီးပြီး နည်းနည်းလည်း ဝေးတော့ ကျွန်မတို့ ဒန်းကလည်း ကြိုး အရှည်ကြီးနဲ့ အကြီးကြီး ဖြစ်နေတာပေါ့။ ဒန်းပေါ်မှာ တစ်ခါစီးရင် ကျွန်မတို့မောင်နှမငါးယောက်လုံး ထိုင်လို့ရတယ်။\nကျွန်မတို့မိသားစုအကြောင်းရေးရင် ၀တ္ထုရှည်တစ်အုပ်တောင် မကဘူးထင်တယ်။ အခုအချိန်မှာ အမေက မပူမပင် မကြောင့်မကြ နေရတယ်ဆိုပေမဲ့ အဖေဆုံးခါစ တုန်းက အမေ တော်တော်ဒုက္ခရောက်ခဲ့တာကလား။ ကျွန်မတို့မောင်နှမတွေက ကျောင်းနေတဲ့အရွယ်တွေ။ အမေကလည်း မလုပ်တတ်မကိုင်တတ်နဲ့ ကျွန်မတို့ခြံကြီးကို ရောင်းပစ်လိုက်ရတာလေ။ အမေက သတိရတိုင်း ခြံလေးကို နှမြောလိုက်တာလို့ ပြောတတ်တယ်။ အရင်က ကိုကိုနဲ့ မမတို့ကို စိတ်ဆိုးတဲ့အခါတိုင်း အမေက "နင်တို့လုပ်စာ ငါစားနေတာမဟုတ်ဘူး။ အသက်ကြီးလာလို့ မလုပ်နိုင်မကိုင်နိုင်ဖြစ်လည်း နင်တို့ကိုတော့ အားမကိုးဘူး" လို့ ပြောတတ်ပေမဲ့ ခုတော့ "တနင်္ဂနွေတစ်ရက်တော့ ဘယ်မှမသွားပါနဲ့ သမီးရယ်၊ နင့်အစ်ကိုတွေ အစ်မတွေလည်း လာမှာ။ တနင်္ဂနွေတစ်ရက်လေး မိသားစု ဆုံရတာ။ အမေ ဈေးသွားမယ်။ သမီး စားချင်တာပြော" ဆိုပြီး သားသမီးတွေစုံစုံလင်လင်နဲ့ နေချင်တဲ့ အမေ့ကို ကျွန်မ သနားမိတယ်။ တစ်ခါတစ်လေ "ငါက ကားကို ကိုယ်တိုင်မောင်းပြီး ခရီးသွားချင်တာ" လို့ အမေက ပြောတတ်သေးတယ်။ မောင်နှမတွေအားလုံး အသီးသီးဘွဲ့ရခဲ့ကြပေမဲ့ အမေက "ငါ့သမီး အငယ်ဆုံးလေးကိုပဲ အားကိုးရမှာ။ သူ နိုင်ငံခြားသွားလည်း ငါလိုက်မှာပဲ။ သူ့ကိုပဲ ငါ စိတ်မချတာ။ သူများနဲ့တူတာလည်းမဟုတ်ဘူး။ ဇွတ်တရွတ်ရယ်။ သူလုပ်ချင်တာ လုပ်တာ။ အခုလည်း ညဘက်ညဘက် ပြန်တာ မိုးချုပ်လို့ စောစောပြန်လာပါ မှာရတာ မောလွန်းလို့ ကြာတော့ မမှာနိုင်တော့ဘူး။ သူကလည်း ပြန်လာရင် ငါဆူမှာစိုးလို့ သူတို့ဘလော့တွေ ဘယ်လိုဖြစ်တာ ဘယ်ညာဖြစ်တာနဲ့ ပြောတာ စုံနေတာပဲ။ ငါကတော့ ဘာမှစိတ်မ၀င်စားဘူး။ အေး နင့်ဘာနင် ဘလော့ဖြစ်ဖြစ် ဘလက်ဖြစ်ဖြစ် နောက်နေ့ မိုးချုပ်ရင် သေမယ် ဆိုပြီး ပြောရတာလည်း ရက်ခြားပဲ"။ အမေက အဲဒီလို ခဏခဏပြောတတ်လွန်းလို့ ကျွန်မအိမ်နားက လူတွေကတောင် ကျွန်မကိုမြင်ရင် "ဟဲ့ နင် ဒီနေ့ စောတယ်နော်၊ ဘလော့မလုပ်ဘူးလား" ဆိုပြီး မေးတတ်နေပြီ။ ကျွန်မကတော့ သူတို့ဘာပြောပြော အပြုံးနဲ့ပဲ တုံ့ပြန်တယ်။ ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ဘူး။ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း ရှင်းပြချင်စိတ်မရှိဘူး။ ကျွန်မရဲ့ နဂိုဗီဇကိုက လူအများနဲ့ ရောရောထွေးထွေး မနေတတ်တာကြောင့်ရောပေါ့။\n၀ှူး... ပူအိုက်လွန်းလှတဲ့ တနင်္ဂနွေပါလား။ မိုးကိုချစ်တဲ့ ကျွန်မအတွက်တော့ ဒီတနင်္ဂနွေဟာ ကန္တာရထဲရောက်နေသလို ခံစားရတယ်။ မိသားစုရဲ့ နွေးထွေးမှုသာမရှိရင် ဒီလိုတနင်္ဂနွေမျိုးကို အိမ်ထဲမှာထိုင်ပြီး ကျွန်မအချိန်မဖြုန်းချင်ဘူး။ နောက်အပတ်တော့ ကျွန်မ ဆိုက်ဘာသွားရင် သွား၊ မသွားရင် စာကြည့်တိုက်မှာပဲ စာသွားဖတ်တော့မယ်။ ပြန်လာရင်တော့ ထုံးစံအတိုင်း အမေ့ကို ဟိုဟိုသည်သည် လျှောက်ပြောရင်းနဲ့ ချော့ရမှာပေါ့။\nPosted in emotion by hnin |6comments\n- နီတိကျမ်းသည် မင်းတို့၏ တန်ဆာတည်း။\n- ကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်းသည် ဂုဏ်ကျေးဇူးတို့နှင့် ပြည့်စုံသူတို့၏ တန်ဆာတည်း။\n- တည်ကြည်ခြင်းသည် လင်မယားတို့၏ တန်ဆာတည်း။\n- သူငယ်တို့သည် အိမ်၏ တန်ဆာတည်း။\n- ကဗျာတတ်ခြင်းသည်ပညာရှိတို့၏ တန်ဆာတည်း။\n- ကြည်ညိုဖွယ်ရှိသောအဖြစ်သည် ပညာရှိတို့၏ တန်ဆာတည်း။\n- ပြေပြစ်သောအဖြစ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ တန်ဆာတည်း။\n- နှစ်လိုဖွယ်သည်ကား သူတော်ကောင်းတို့၏ တန်ဆာတည်း။\n- ကောင်းစွာစေ့စပ်ခြင်းသည် ရဟန်း ပုဏ္ဏားတို့၏ တန်ဆာတည်း။\n- သည်းခံခြင်းသည် အစွမ်းရှိသောသူတို့၏ တန်ဆာတည်း။\n- ဥစ္စာရှိခြင်းသည်ကား အိမ်ရာထောင်သောသူ၏ တန်ဆာတည်း။\n- ကောင်းမှုကိုကျင့်ခြင်းသည်ကား သူတော်ကောင်းတို့၏ တန်ဆာတည်း။\nနားခိုခွင့်အဲဒီနေ့က အိမ်လေးတစ်လုံးထဲ ရောက်ခဲ့တယ်ငါ...\nကလိတာ တော်တော့်ကို လက်လွန်နေတယ်... ဟီးဟီး... ဇောက်...\nTHE QUIET LIFE Thus let me live, unseen, unknown ...\nသိုးလေး အရှုပ်ကလေးတွေ လုပ်နေလို့... ဘလော့ကိုလေ အောက...


How'd it happen and more reports?: ၂ဝ၁၅ ခုနှစ်၊ ပြည်ထောင်စု၏ အခွန်အကောက် ဥပဒေပြဋ္ဌာန်း\nပြည်သူတွေ အကြွေး ၅သိန်းတင်နေတယ်နော့.... ဆပ်ဖို့တာပြင်ထားကျတော့ !\n၂၀၁၅ ခုနှစ် ပြည်ထောင်စု အခွန်အကောက် ဥပဒေ ပြဌာန်းလိုက်ပါပြီ။\n'၀င်ငွေခွန်'အတွက် ထူးခြားချက်များကတော့ -\n၁။ မြေ၊ အဆောက်အဦ၊ အခန်း ငှားရမ်းခြင်းများမှ ၀င်ငွေအပေါ် အခြေခံသက်သာခွင့်၊ အိမ်ထောင်ဖက်သက်သာခွင့်၊ သားသမီးသက်သာခွင့်၊ လူမှုဖူလုံရေးကြေးနှင့် အသက်အာမခံကြေး သက်သာခွင့်များ နှုတ်ပြီး ကျန်ငွေအပေါ် ၁၀% ပေးဆောင်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\n၂။ အတူနေမိဘသက်သာခွင့် တစ်ဦးလျှင် ကျပ်(၁၀)သိန်း၊ အိမ်ထောင်ဖက်သက်သာခွင့် ကျပ်(၁၀)သိန်း၊ သားသမီးသက်သာခွင့် တစ်ဦး ကျပ်(၅)သိန်း၊\n၃။ ပြည်ပနေနိုင်ငံခြားသားရဲ့ လစာမှဝင်ငွေအပေါ် ပြည်တွင်းနေနိုင်ငံသားများနှင့် တန်းတူ ပေးဆောင်ခွင့်၊\n၄။ ပြည်ပနေနိုင်ငံခြားသားရဲ့ လစာမှအပ အခြားဝင်ငွေအပေါ် ၂၅% (နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီ ရုံးခွဲများလည်း အကြုံးဝင်ပါသည်)၊\nPosted by Ko Nge at Saturday, April 04, 2015\nLabels: အထူးသတင်း, ငွေကြေး


Manganese Sulfate MnSO4 Factory Price - Soundless Cracked အေးဂျင့် | တိုးချဲ့မော်တာ | အသံတိတ်ရော့ခ်ပေါက်ကွဲမှု | တိုးချဲ့ဘိလပ်မြေ | ဖြိုဖျက်အေးဂျင့် | non-ပေါက်ကွဲဖြိုဖျက်အေးဂျင့်\nပုံမှန် Soundless Cracked အေးဂျင့်\nအမြင့် Range Soundless Cracked အေးဂျင့်\nနေအိမ် » ကုန်ပစ္စည်း » Manganese Sulfate MnSO4 Factory Price\nကျောက်ဖြတ်တောက်ခြင်း Disk ကိုစိန်အစိတ်အပိုင်း\nRIBO5စို့မြင်းများနှင့်လက်ဝါးကပ်တိုင် 30mm-80mm တူးဖော်ခြင်း-bits\n32မီလီမီတာစက်ရုံစျေးနှုန်းလက်ဝါးကပ်တိုင် Bits / လက်ဝါးကပ်တိုင်လေ့ကျင့်ခန်း Bit / လက်ဝါးကပ်တိုင်ကိုဘှားမွငျလေ့ကျင့်ခန်း Bits RIBO 5\ntungsten carbide ခုနစ်ခုအံသွားလေ့ကျင့်ခန်းနည်းနည်း 34mm\n28မီလီမီတာဆွန်းအဖြိုက်နက် carbide လေ့ကျင့်ခန်း-bits RIBO-02\nထုတ်ကုန်အမည်:40မီလီမီတာ Tungsten carbide လက်ဝါးကပ်တိုင်ဆောက်လုပ်ရေးလေ့ကျင့်ခန်းကိုက်, ဘူမိဗေဒဆိုင်ရာလေ့ကျင့်ခန်း-bits RIBO-01 ကုန်ပစ္စည်းအကြောင်းအရာ\nတိုးချဲ့မော်တာ / အမှုန့် / ဖြိုဖျက်အကျိုးဆောင်ကွဲအက်\nSoundless က Non-ပေါက်ကွဲ Cracked အေးဂျင့်\nထိုသို့ကျောက်အမြင့် Range ကျောက်ခေတ် Cracked အေးဂျင့်\nManganese Sulfate MnSO4 Factory Price\nManganese sulfate isatrace element needed for the synthesis of fatty acid crops, so manganese sulfate can be used as fertilizer to enter the soil and increase production. Manganese sulfate is added to animal feed, which has the effect of fattening. Manganese sulfate is also the raw material and analytical reagent for preparing other manganese salts. Manganese sulfate is also used in industrial production of electrolytic manganese, dyestuff, paper and\nClassification အမျိုးအစား CAS No အခြားအမည်များ MF မူလနေရာ Grade Standard Purity Appearance\nSulfate Manganese Sulfate 7785-87-7 manganese sulfate MnSO4 HeZhou, တရုတ် Agriculture Grade, Food Grade, Industrial Grade 98% Min light pink\nလျှောက်လွှာ ကုန်အမှတ်တံဆိပ် မော်ဒယ်နံပါတ် Grade Supply နိုင်ခြင်း ထုပ်ပိုး & ပို့ခြင်း Normally 25kg/woven bag with PE lining ဆိပ်ကမ်း ကြာမြင့်ချိန် :\nIndustrial grade, food grade, feed grade RIBO 2018-4-26 Industrial Grade 3200 Metric Ton/Metric Tons per Month ထုပ်ပိုးအသေးစိတ် Custom packing bag or label as customer’s request Guangzhou (huang pu /nansha) အရှေ့. အချိန်(ရက်ပေါင်း)7ညှိနှိုင်းခံရဖို့\nChemical Name: Manganese sulfate\nMolecular Weight: 169.02\nGrade: Food, industrial, feed grade\nIt isapale pink, granular powder. It is freely soluble in water, but is insoluble in alcohol. Odorless, the relative density is 2.95. It starts loss crystal water when heated higher than 200℃, loss all crystal water when 280℃, and can be salt melt anhydrous when 700℃; Decomposing when 800℃ and will have insoluble back residue called Mn3O4, totally decompose in 1150℃\nMnSO4·H2O ≥98% Pb ≤5ppm\nMn ≥31.8% As ≤3ppm\nCd ≤10ppm Hg ≤0.2ppm\nထုပ်ပိုး: 25kg/woven bag with PE lining\nStorage & Transportation: Stored inadry and ventilating warehouse. Keeping away from moisture and hot; unloaded with care. Stored separately from poisonous substances.\nကျွန်ုပ်တို့၏ထုတ်ကုန်နှင့် ပတ်သက်. မေးမြန်းစုံစမ်းလိုသည်များများအတွက် သို့မဟုတ် pricelist, အကြှနျုပျတို့အားစွန့်ခွာကျေးဇူးပြုပြီး ကျနော်တို့အတွင်းထိတွေ့ပါလိမ့်မည် 24 နာရီ.\nPinggui စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်းရှင်များ, Hezhou စီးတီး, ကွမ်းရှီးတရုတ်\nမူပိုင် ©2021 RIBO စက်မှုလုပ်ငန်း CO ။ , LTD မှ. မူပိုင်ခွင့်များရယူပြီး.


အော်ဂဲနစ်ဓာတ်မြေသြဇာ၏စစ်တမ်း raw ပစ္စည်းများ\no ၏အဓိကရည်မှန်းချက်rganic ဓာတ်မြေသြဇာအစီအစဉ်t သည်အော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများနှင့်နိုက်ထရိုဂျင်၊ ဖော့စဖရပ်နှင့်ပိုတက်စီယမ်များပါ ၀ င်သည့်အမျိုးမျိုးသောအော်ဂဲနစ်မြေသြဇာထုတ်လုပ်ရန်ဖြစ်သည်။ အော်ဂဲနစ်ဓာတ်မြေသြဇာစက်ရုံမစတင်မီသင်သည်ဒေသခံအော်ဂဲနစ်ကုန်ကြမ်းစျေးကွက်အားစစ်ဆေးရန်လိုအပ်သည်။ စက်ရုံတည်ဆောက်ခြင်းအတွက်လိုအပ်သောသတင်းအချက်အလက်များကိုစစ်တမ်းကောက်ယူရန်ဥပမာ - ကုန်ကြမ်းအမျိုးအစား၊ ဝယ်ယူမှုနှင့်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနည်းလမ်းနှင့်ပို့ဆောင်စရိတ်။\nရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲသောအော်ဂဲနစ်ဓာတ်မြေသြဇာထုတ်လုပ်မှုကိုရရှိရန်မှာအော်ဂဲနစ်ကုန်ကြမ်းများအမြဲတမ်းထောက်ပံ့ပေးရန်ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသောပမာဏနှင့်ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများသယ်ယူပို့ဆောင်ရာတွင်အခက်အခဲရှိခြင်းကြောင့်အော်ဂဲနစ်ဓာတ်မြေသြဇာစက်ရုံကို ၀ က်ခြံကြီးများ၊ ကြက်ခြံကဲ့သို့စသည်တို့ဖြင့်လုံလောက်သောနေရာများတွင်တည်ထောင်ရန်ပိုကောင်းခဲ့သည်။\nIn အော်ဂဲနစ်ဓာတ်မြေသြဇာထုတ်လုပ်မှု ထုတ်လုပ်သူများသောအားဖြင့်အများအားဖြင့်အပေါများဆုံးအော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများကိုအဓိကကုန်ကြမ်းအဖြစ်ရွေးချယ်ပြီး၊ အခြားအော်ဂဲနစ်ကုန်ကြမ်းများသို့မဟုတ်အလယ်အလတ် NPK ဒြပ်စင်များကိုထပ်တိုးများအဖြစ်အသုံးပြုသည်။ နှစ်စဉ်စိုက်ပျိုးရေးစွန့်ပစ်ပစ္စည်းအများအပြား။ ထုတ်လုပ်မှုသည်ကောက်ပဲသီးနှံများကိုအဓိကကုန်ကြမ်းအဖြစ်ရွေးချယ်ခြင်းနှင့်တိရစ္ဆာန်ချေး၊\nအတိုချုပ်အားဖြင့်ကောက်ပဲသီးနှံများကိုကြီးထွားစေရန်အတွက်လိုအပ်သောအော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများနှင့်အာဟာရများပါ ၀ င်သည့်အော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများကိုအော်ဂဲနစ်မြေသြဇာထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်တွင်ကုန်ကြမ်းအဖြစ်အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထုတ်လုပ်မှုနည်းပညာကိုအမျိုးမျိုးသောကုန်ကြမ်းများနှင့်အညီဒီဇိုင်းဆွဲနိုင်သည်။\n၁။ အော်ဂဲနစ်ဓာတ်မြေသြဇာစက်ရုံသည်လယ်ယာနှင့်အလွန်ဝေးကွာသောနေရာမဟုတ်ပါ။ ကြက်မြေ ure ဇာနှင့်ဝက် man large ကိုကြီးမားသောပမာဏ၊ မြင့်မားသောရေပါဝင်မှုနှင့်အဆင်မပြေသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတို့ဖြင့်သွင်ပြင်လက္ခဏာရှိသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည်လယ်ယာနှင့်ဝေးလွန်းပါကကုန်ကြမ်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက်ကုန်ကျစရိတ်များမြင့်တက်လာလိမ့်မည်။\n2. လယ်ယာကနေတည်နေရာအလွန်နီးကပ်လို့မရပါနှင့်လယ်ယာ၏စည်းကမ်းချက်များ၌အထက်ပျံ့၏ညှနျကွားမှာမသင့်လျော်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင်ကူးစက်ရောဂါတွေဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်၊ ကူးစက်ပျံ့နှံ့မှုတားဆီးရေးကိုတောင်စိုက်ပျိုးဖို့ခက်ခဲစေတယ်။\n၃။ ၎င်းသည်လူနေorရိယာသို့မဟုတ်အလုပ်areaရိယာနှင့်ဝေးဝေးနေသင့်သည်။ လုပ်ငန်းစဉ်သို့မဟုတ်အော်ဂဲနစ်ဓာတ်မြေသြဇာထုတ်လုပ်မှုတွင်၎င်းသည် malodorous ဓာတ်ငွေ့များထုတ်ပေးလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့်လူနေမှုဘ ၀ ကိုထိခိုက်ခြင်းမှဝေးဝေးရှောင်ခြင်းသည်ပိုကောင်းသည်။\n၄။ ၎င်းကိုမြေပြန့်ဒေသ၊ ခက်ခဲသောဘူမိဗေဒ၊ ရေနည်းသောနေရာနှင့်လေဝင်လေထွက်ကောင်းမွန်သောနေရာများတွင်ထားသင့်သည်။ ထို့အပြင်၎င်းသည်လျှောကျခြင်း၊ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းသို့မဟုတ်ပြိုကျခြင်းများဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့်နေရာများကိုရှောင်ရှားသင့်သည်။\n၅ ။ ပျင်းရိသောမြေများနှင့်မြေများကိုအပြည့်အဝ အသုံးချ၍ လယ်ယာမြေများကိုသိမ်းပိုက်ခြင်းမပြုလုပ်ပါနှင့်။ မူလအသုံးမပြုတဲ့နေရာကိုအတတ်နိုင်ဆုံးသုံးပါ၊ ပြီးတော့သင်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကိုလျှော့ချနိုင်ပါတယ်။\n6. အော်ဂဲနစ်ဓာတ်မြေသြဇာစက်ရုံပိုကောင်းစတုဂံဖြစ်ပါတယ်။ စက်ရုံareaရိယာသည် ၁၀၀၀၀ မှ ၂၀၀၀၀ ㎡ခန့်ဖြစ်သင့်သည်။\n၇။ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားသုံးစွဲမှုနှင့်လျှပ်စစ်ဓာတ်အားထောက်ပံ့မှုစနစ်တွင်ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုကိုလျှော့ချရန်နေရာသည်လျှပ်စစ်ဓာတ်အားလိုင်းများနှင့်အလွန်ဝေးကွာသောနေရာမဟုတ်ပါ။ ထုတ်လုပ်မှုနှင့်နေထိုင်မှုရေလိုအပ်ချက်များကိုဖြည့်ဆည်းနိုင်ရန်အတွက်၎င်းသည်ရေပေးဝေမှုအနီးတွင်ရှိသင့်သည်။


Senior Web Developer Archives - Glory Assumption Space\n1. Senior Web Developer – Male/Female (5) Posts / လစာ - ၆၀၀,၀၀၀ ကျပ် (ညှိနှိုင်း) / လှိုင်မြို့နယ် ။\n1. Senior Web Developer – Male/Female (5) Posts / လစာ - ၆၀၀,၀၀၀ ကျပ် (ညှိနှိုင်း) / လှိုင်မြို့နယ် ။ • BSc/MSc in Computer Science or relevant field • Age must between 25 and 30 •3years experienced in related field • Web development, cpanel, php & mysql (other requirement) • Expertise in at least one programming language, Java Script, PHP & Mysql • Solid knowledge of HTML/CSS • Experience with mockup and UI prototyping tools • Understanding of security practices • Familiarity with network diagnostics tools • Team management skills • အလုပ်ချိန် ( 9:00 AM – 5:00 PM ) • တနင်္ဂနွေနှင့် အစိုးရရုံးပိတ်ရက်များပိတ်သည်။ • ဖယ်ရီရှိသည်။ ယူနီဖောင်းရှိသည်။ • လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံပေါ် မူတည်၍ လစာညှိနှိုင်းနိုင်သည်။ • လှိုင်မြို့နယ်ရှိ IT Companyကြီးတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမည်။ Job Description … ~ Identify user and system requirements for new websites and applications. ~ Prioritize software development projects, set timeline and assign tasks to team member ~ Create wireframes to decide on layout ~ Write or review code for various applications ~ Run functionality testing and debug code ~ Oversee junior web developers and evaluate their performance ~ Liaise with designers to decide on UI/UX elements (Like graphics and navigation buttons) ~ Ensure our software documentation is up to date ~ Collaborate with mobile developers to build mobile-responsive websites GAS နှင့်ချိတ်ဆက်ထားသော လှိုင်မြို့နယ်ရှိ IT Companyကြီးတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် အထက်ပါဝန်ထမ်း အမြန်အလို ရှိသည်။ မှတ်ချက် ။ ။ CV Form များတွင် Passport ဓာတ်ပုံ တစ်ပါတည်းထည့်သွင်းပေးပါရန် မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်။ Email ဖြင့်လည်းကောင်း၊ လူကိုယ်တိုင်လည်းကောင်း လာရောက်လျှောက်ထားနိုင်ပါသည်။ Viber ဖြင့် CV ပို့မည်ဆိုပါက ဓာတ်ပုံသေချာ ကြည်လင်ပြတ်သားစွာရိုက်၍ ပေးပို့ပေးပါရန် မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည် ။ E-mail- gasrecruit.hr5@gmail.com, gasrecruit.cv@gmail.com, gasrecruit.hr7@gmail.com Phone No.- 09-263121101 , 09 262223785, 09 262223784 Viber Phone Number – 09263121101, 09262223784 , 09977397705 ရုံးခန်းလိပ်စာ – ခြံအမှတ် ( ၁၉ / ၁၃၀ ) ၊ ရတနာပုံကျောင်းလမ်း ၊ ၉ မိုင် ၊ မရမ်းကုန်း မြို့နယ် ။ ( ပြည်လမ်း ၊ ၉ မိုင် မှတ်တိုင်တွင် ဆင်းရန် ။ Ocean North Point နှင့် နီးပါသည်။ )


Using AWS Systems Manager to login EC2 instance without SSH - AWS User Group Myanmar\nAWS Ec2 instance တစ်လုံး စဆောက်လိုက်ပီးတာနဲ.အဓိကပထမဆုံးလုပ်တာက ဆောက်ထားတဲ့ instance ထဲLogin ဝင်ပီး Manage လုပ်တာပါပဲ။ ဆိုတော့ Login ဝင်မယ်ဆို အဓိက Windows ဆို RDP Protocol , Linux ဆို SSH နဲ့ဝင်ကြရပါတယ်။ခုtutorialလေးက Linux instance ကို လုပ်ပြမှာဆိုတော့ SSH ပေါ့။\nAWS Ec2 Linux instance တစ်လုံးကို စတင်ဝင်ရောက်ဖို.ဆိုရင် 1. Pem Key (Private Key) တစ်ခု 2. AWS Security Group ကနေ SSH Port 22 ကို Allow လုပ်ပေးဖို.လိုအပ်ပါတယ်။\nခုလုပ်ပြမှာလေးက AWS Ec2 instance တစ်လုံးကို Login ဝင်တဲ့အခါ SSH မလိုပဲ AWS ရဲ့ Service တစ်ခုဖြစ်တဲ့ Systems Manager, Session Manager ကနေ Login ဝင်တဲ့ နည်းလမ်းလေးဖြစ်ပါတယ်။SSH မသုံးပဲ ဘာလို. AWS Systems Manager, Session Manager ကိုသုံးလဲ မေးစရာရှိလာပါတယ် ဘာလိုု.သုံးလဲ ဘာကြောင့်လဲဆိုရင် အဓိက အားဖြင့် ကျနော်အမြင်အရကော Blogs တွေမှာပြောထားတာက -\nSSH bastion Host မလိုတော့ဘူး။ (စျေးသက်သာတာပေါ့နော်)\nSSH Key မလိုတော့ဘူး။\nNo need to allow SSH in AWS Security Group (AWS Security Group မှာ SSH Allow ဖို.မလိုတော့ဘူး)(အဲ့တာလေးတော့ကြိုက်တယ်)\nနောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ Logs တွေကို AWS Cloudwatch Log groups ကနေ Default ကြည့်လို.ရတာပါပဲ။\nအိုကေ စကြည့်လိုက်ရအောင် ...\nပထမဆုံးဘာမှ မစခင် ကျနော်တို. Systems Manager, Session Manager တွက် IAM Ec2 Role တစ်ခုဆောက်ပေးဖို.လိုပါတယ် (Systems Manager ကနေ instance ကို access ရဖို.တွက်)\nကျနော်တို.အောက်ကပုံမှာပြထားတဲ့အတိုင်း IAM Console ကနေ Role တစ်ခု create လုပ်ပါမယ်။\nထို.နောက် IAM Role Create လုပ်ပီးပီ ဆိုတာနဲ့ ကျနော်တို. Ec2 instance ဆောက်ကြရအောင်.မဆောက်ခင် Ec2 Linux Instance မှာ SSM Agent Install လုပ်ထားဖို.လိုပါတယ်.Amazon Linux AMI တွေမှာ တော့ Default install လုပ်ပြီးသားပါ တခြား Linux AMI တွေမှာ တော့ သွင်းပေးရပါမယ်.အောက်မှာဖော်ပြထားတဲ့ link မှာကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်။\nအခုကျွန်တော်က Amazon Linux AMI နဲ့ဆောက်ပြမှာဆိုတော့ ssm agent က default သွင်းပြီးသားပါလာပါလိမ့်မယ်။\nကျွန်တော်တို. IAM Role နေရာမှာခုနက create လုပ်ထားတဲ့ Role ကိုရွေးချယ်ပေးရပါမယ်။\nထို.နောက်အပေါ်မှာ ပြောထားသလို Security Group မှာ ဘာကိုမှ Allow မလုပ်ထားပါဘူး..SSH Key Pair နေရာမှာလဲ ဘာ Key မှ မထည့်ထားပါဘူး။\nနောက်ဆုံးကျနော်တို. Ec2 instance တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာဆောက်လို.ရပါပီဗျာ။\nထို.နောက် ကျွန်တော်တို. AWS Systems Manager ကိုသွားပါမယ်။ကျနော်တို.Ec2 instance ပေါ်နေပီလားသိရအောင် ...\nInstance ကို မြင်နေရပါပီဗျာ ...\nအိုကေ ကျနော်တို. Session open ပီး instance ထဲ Login ကြည့်ကြရအောင် ...\nSystems Manager ကနေဝင်လို.ရပါတယ်။ဘာ Pem Key မှမလိုသလို ဘာ Security Group မှာမှ Allow ပေးထားစရာမလိုပါဘူး။ဆိုတော့ကျွန်တော်တို.လုပ်တာ အကုန်မှန်တယ်ပေါ့.. ဒါပေမဲ့ ကျနော်တို.နောက်ဆုံးအနေနဲ့ Logs လုပ်ကြည့်ဖို.လိုပါသေးတယ် AWS CloudWatch ကနေကျွန်တော်ကတော့ ဘာတွေလုပ်သွားလည်းသိဖို.တွက် Logs ကိုလုပ်တာပါ။\nLogs တွေကိုထုတ်မယ်ဆို ကျွန်တော်တို. AWS Cloudwatch ကို သွားပါမယ်။ CloudWatch Console ကိုရောက်ရင် log groups မှာ လိုချင်တဲ့ နာမည်နဲ့ log group တစ်ခုကို create လုပ်ပါမယ်။ကျွန်တော်ကတော့ SSM-Logs ဆိုပီး နာမည်နဲ့တစ်ခုဆောက်လိုက်ပါမယ်။\nထို.နောက် Systems Manager Console ကိုပြန်သွားပီး Log group ကို Setting ချပါမယ်။\nအထက်ပါပုံအတိုင်း setting ချပီးရင် Save မှတ်ပါမယ်။နောက်ဆုံးအနေနဲ့ Session Login ပြန်ဝင်ပီး Linux မှာ Yum Update နဲ့ တခြား action လုပ်ကြည့်ကြရအောင်..\nပထမဆုံးအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို. Yum Update နဲ. Stress Application လေးကိုသွင့်ကြည့်ရအောင်\nဘာညာနည်းနည်းပါးပါ လျောက် Run ကြည့်မယ်။\nထို.နောက် AWS Cloudwatch Log မှာပေါ်ဖို.စောင့်ရပါလိမ့်မယ်။ချက်ချင်းကြီးတော့မရောက်သေးပါဘူး ခဏတော့စောင့်ပေးရပါတယ်။\nငါးမိနစ်လောက်စောင့်လိုက်ရင် log တွေ Cloudwatch log group ထဲဝင်လာပီး Session event logs များကိုုကြည့်လို.ရပါပီ။\nနိဂုံးချုပ်ရမယ်ဆိုရင်တော့ဖြင့် မိမိ Ec2 Instance ကို SSH နဲ့သာမက AWS Systems Manager ရဲ့ Session Manager နဲ့လဲ access and management လုပ်နိုင်ပါတယ်၊တစ်ခုနဲ့တစ်ခုမတူတာလေးတွေ အားသာချက်အားနည်းချက်လေးတွေလိုက်ပီး ကိုယ့် usecase အပေါ်မူတည်ပြီးအသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ အခု tutorial လေးကိုနောက်နေ့မှာ ကျွန်တော်တို. Video Record လေးနဲ့ လုပ်နည်းလေးတင်ပေးပါဦးမယ်။


တွမ်တီဝမ်းအလွမ်း | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » တွမ်တီဝမ်းအလွမ်း\nPosted by koyin sithu on Nov 21, 2011 in Creative Writing, Drama, Essays.., My Dear Diary, Short Story | 20 comments\nကမ္ဘာပေါ်ရှိ ရယ်စရာအဖြစ်အပျက်များနှင့် ပတ်သက်လျှင် ကျွန်တော်ချစ်သူသည် ကျွမ်းကျင်နှံ့စပ်သူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်အား ရယ်စရာအဖြစ်အပျက်ပေါင်းများစွာကို သူမက ပြောပြခဲ့၏။ ရယ်စရာအကြောင်းတွေ ပြောပြပြီး ရယ်ရလွန်း၍ မောလာလျှင် သူမက ကျွန်တော့်လက်မောင်းပေါ်တွင်မှီ၍ ငြိမ်ငြိမ်ကလေး ရင်ခုန်နေတတ်သည်။ ညနေခင်း ဆည်းဆာကို ကျွန်တော်တို့ မှီ၍ ငြိမ်ငြိမ်လေး မြစ်ကူးတံတားကြီးပေါ်မှနေ၍ အတူတကွ ငေးကြည့်ခဲ့စဉ်ကများ ငှက်ကလေးများသည် ရယ်စရာများဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ တိမ်ရောင်စုံတို့မှာ ရယ်စရာဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူမနှုတ်ခမ်းများမှာ ရယ်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်မျက်လုံးတို့မှာ ရယ်စရာဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ မမြင်ရသော အိပ်မက်ဆန်သည့် ကိစ္စများသည် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ကြားတွင် အမြဲ ရယ်မောဖွယ်ကောင်းခဲ့ကြသည်။\nလျင်မြန်သော အချိန်ကာလအတွင်း သူမသည် ကျွန်တော်အတွက် သုညတစ်လုံးကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိလာခဲ့ပါသည်။ မိုး၏ တိတ်ဆိတ်စွာ ရွာသွန်းပုံကို ကျွန်တော်တို့သည် တစ်လျှောက်လုံး ထိုင်ငေးကြည့်ခဲ့ကြသည်။\nမှတ်မိပါသေးလား ချစ်သူ…. သူမကို ကျွန်တော်က ရည်းစားစကားပြောသည့်နေ့မှာ မီးပျက်ခဲ့ပါသည်။ ဘတ်စ်ကားတွေ ကျပ်ခဲ့ပါသည်။ စီးပွားရေးမကောင်း၍ ငွေကျပ်နေသဖြင့် ကျွန်တော် စိတ်ဓါတ်ကျနေချိန်ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် အခြေအနေများကြားမှ သူမက ကျွန်တော့်ကို ချစ်ကြောင်း အဖြေပြန်ပေးခဲ့လေသည်။\nငါတို့ဟာ မရှာဖွေပဲ တွေ့ရှိကြသူတွေလည်း ဖြစ်တယ်။ ။\nချစ်သူရယ်… လောကမှာ လူတိုင်းမဖြေနိုင်တဲ့ မေးခွန်းက အနာဂတ်ဆိုတာပေါ့။ လွယ်ကူလှစွာပဲ မနေ့ကတိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပေမဲ့ မနက်ဖြန်တိုင်းကိုတော့ ဖြတ်သန်ဖို့ ရှာဖွေခက်ခဲနေကြဆဲပါ။\nသူမနှင့်ပတ်သက်လျှင် ကျွန်တော်က တစ်ဖက်သတ်ကောက်ချက်ချတတ်သူတဲ့။ ဟုတ်ပါ့မလား… ချစ်သူ…။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်ဟာ သူမမှ ပြောလိုက်လျှင် သေဆို အခွေလိုက် ရှင်ဆို ဒေါက်ခနဲကောင်ပါ။ ကျွန်တော်ရဲ့ အသက်ရှင် ရပ်တည်မှုဟာ သူမကြောင့်ပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ဟာလည်း သူမနဲ့ သာယာစိုပြည်စွာ ပေါင်းဖက်ပြီး ကလေးသုံးယောက်ယူဖို့ပါပဲ။ ကဲ ဘယ်သူကများ ဒီအကြံအစည်ကို ဖျက်နိုင်ကြမှာလဲ။ ဒီလောက် လက်တွေ့ဆန်ပြီး ရဲတင်းတဲ့ အတွေးမျိုးကို ဘယ်သူတွေးမိကြလဲ။\nမှတ်မိသေးလား။ ချစ်သူ…. အင်းလျားကန်ဘောင်မှာ သူမနှင့် ကျွန်တော် နှစ်ယောက်တည်း ရှေ့ရေးတွေကို တိုင်ပင်စဉ်ကပေါ့။ ………\nကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို “ကိုယ်ပါ” ဟု ပြောသောအခါ\nသူမက “ကိုယ်ချည်းပဲလား၊ ဒါဆို ခေါင်းမပါဘူးပေါ့ ”\n“မင်းနဲ့ပတ်သက်ရင် ကိုယ်က ခေါင်းမရှိဘူးပေါ့၊ ဆိုလိုတာက ဥာဏ်မသုံးဘူးပေါ့ကွာ၊ နှလုံးသားပဲရှိတယ်”\n“ခစ်… ခစ်… ခစ်” ထိုသို့သော ရယ်မောသံများသည် ကျွန်တော့်နားထဲတွင် အမြဲတမ်းအမှတ်တရ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်က သံယောဇဉ်ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့မှုကို မကြောက်မရွံ့ပဲ သူမကို ချစ်မိပါသည်။\nအလင်းအိုတွေကို ဖြတ်ရင်းနဲ့ ငါ့ညတွေတော့\nမင်းကိုပေးချင်လိုက်တာ….. ။ ။\nဒီလိုနှင့်ပင် အိမ်ပြန်ချိန်တို့သည် နောက်ကျစရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။\nထိုမှ………. လမ်းမပေါ်မှ စာအုပ်ဆိုင်များ……….. ထိုမှ…….. J’DONUT၊ ထိုမှ ………. ၀တ်သားတုတ်ထိုးဆိုင်၊ ထိုမှ…….. ထိုမှ………….၊ အများကြီးလျှောက်သွားဖြစ်ကြသည်။ သိပ်မကြာခင် လမ်းများပေါ်တွင် နီယွန်မီးများ လင်းလာလေ၏\nအိမ်ပြန်ချိန်သည် မိုးချုပ်လှပြီ။ သို့သော် ပျော်နေလှသော သူမ၏ မျက်ဝန်းများကြောင့် ကျွန်တော့် မှတ်ဥာဏ်ထဲက အချက်အလက်များစွာကို တမင်မေ့ပစ်ခဲ့ပါသည်။\nတစ်စက္ကန့်လား၊ တစ်မိနစ်လား၊ တစ်နာရီလား..\nတစ်ပတ်လား၊ တစ်လလား… တစ်နှစ်လား…\nကျွန်တော်တို့ ချစ်သူဘ၀ အချိန်ကာလ အတန်ကြာ ဖြတ်သန်းပြီးသောအခါ သူမက ကျွန်တော့်ကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် နမ်းပါသည်။ ကျွန်တော်ကလည်း ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ဘ၀င်မြင့်ခဲ့ပါသည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တစ်ခုတည်းသော အလုပ်မှာ နမ်းခြင်းဖြစ်သည်ဆိုလျှင် သူမနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်တော့်တစ်ဘ၀လုံး အလုပ်လက်မဲ့ အဖြစ်ခံလိုက်ရတော့မည်။\n“ကို…. တို့တွေ ဘယ်တော့လက်ထပ်ကြမလဲဟင်”\nဆုံးဖြတ်ရန်ခက်ခဲသော ကျွန်တော့်ခံစားမှုတို့က ပူနွေးနေဆဲ…။\nအချစ်ဖြင့် ထုံမွှမ်းထားသော သူမနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော နေ့ရက်များတွင် ကျွန်တော့်ဘ၀ကို မြုပ်နှံ့ထားပါသည်။ မာရ်နတ်၏ လက်များဖြင့် မတူးဖော်ရပါ။ ၀ံပုလွေစိတ်ဓါတ်များဖြင့် မတူးဖော်ရပါ။ အမုန်းတရားကို နှလုံးသွင်းထားသူများ မတူးဖော်ရပါ။ အေးစက်စွာ ဖြားယောင်းတတ်သော သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှလွဲ၍ ကျွန်တော့် အချစ်ကို ဘယ်သူမှ မမြင်အောင် ကျွန်တော် ဖုံးကွယ်ထားရပါဦးမည်။ ထို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အချစ်များဖြင့်သာ ကျန်ရှိနေသေးသည် ကျွန်တော်၏ အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းများကို ကျွန်တော်သဘောတူပါသည်။\nဟိုးရှေ့မှာ အလွမ်းများ မြူမှုန်တွေကြားတွင် ပုန်းခိုနေကြသည်။ ငွေ့ရည်ဖွဲ့လာသော အလွမ်းများတွင် သူမအတွက် အနာဂတ်သစ်များကို ကျွန်တော်က နာမည်ထိုးပေးချင်သည်။\n(မနက်ဖြန် နိုဝင်ဘာလ (၂၁) ရက်နေ့ ကျွန်တော်တို့ ချစ်သူသက်တမ်း (…..)ပြည့် အမှတ်တရလေးအဖြစ် ဒီပို့စ်လေးကို ခံစားရေးဖွဲ့ပါသည်။ )\nအနော်လဲ အဲလို..ရေးတတ်ချင်တယ်..စိတ်တွေက မြက်လျှောက်လျှောက်စားနေလို့ ..ဖမ်းလို့ မရဘူး\nညကျရင် ဘီဘီ တိုက်နော်..အထိမ်းအမှတ်နေ့ လေး.တိုက်ရတာကုသိုလ်ရပါတယ်\nဘီဘီတိုက်ရင် တွမ်တီဝမ်းအလွမ်းအပြင် ရှမ်းကိုးမီး အလွမ်းတို့ ….ပိုကာအလွမ်းတို့ ပါ အားပေးမယ်\nကောင်းလိုက်တဲ့ အဖွဲ့အနွဲ့.. ခံစားချက်ပါလို့လားမသိ..\nကျွန်တော်ကတော့ အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်နေတယ်ခုတော့… ပြန်ရောက်တော့မှပဲ အလုပ်တွေ သိမ်းကျုံးလုပ်ပစ်လိုက်တော့မယ်\nဒီနေ့လေးကစ နောင်နှစ်များစွာတိုင် အမှတ်တရနေ့လေးတွေ သူနဲ့အတူတူ ဖြတ်သန်းနိုင်ပါစေ\n(ကလေး ၃ ယောက်လဲ အပါအ၀င်ပေါ့)\nကျွန်တော်တို့ ချစ်သူဘ၀ အချိန်ကာလ အတန်ကြာ ဖြတ်သန်းပြီးသောအခါ သူမက ကျွန်တော့်ကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် နမ်းပါသည်။ ကျွန်တော်ကလည်း ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ဘ၀င်မြင့်ခဲ့ပါသည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တစ်ခုတည်းသော အလုပ်မှာ နမ်းခြင်းဖြစ်သည်ဆိုလျှင် သူမနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်တော့်တစ်ဘ၀လုံး အလုပ်လက်မဲ့ အဖြစ်ခံလိုက်ရတော့မည်။\nဒါမိုး သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့လေးတွေ ဖွဲ့တတ်ဝူးဗျ..\nစကီလေးနဲ့ အန်နီဗာစရီကိုလည်း ဂုဏ်ယူကြောင်းပါခည …\nစကီမရှိတဲ့ တကိုယ်တော် ဂီဂီ\nကြက်မောက်သီး ကိုအင်….မော်ဒန်သင်္ဘောသီးကို အရှုံးပေးလိုက်ပြီပေါ့နော်။ ကိုစည်သူရေ ဖတ်လို့ ကောင်းတယ်ဗျ။ အန်နီဗာစရီကိုလည်း ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ပါစေဗျာ။\nအဲ့သည့်ဘက်မှာ အဲ့လို မှိုင်းမိနေလော့မှ…\nတားတားရဲ့ ညလေး ဘက်ကို မလှည့်တော့မှာကိုးဂျ…\nနို့မို့ ကိုရင်က တားတား ရဲ့ ဈေးကွက်ဝေစုကို ..\nတိလယ်မလား ..အဟိ …\nကြည့်ရတာ ဘာတွေ သံသယ ဖြစ်စရာတွေ ရှိနေလဲတိဘူး။\nဇွတ် နု နေတော့တာ ဘဲ ဟု ” ချွန်” သွားပါကြောင်း။\nအားပေးတယ်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ… ညကျရင်တော့ ရွှေတိဂုံဘုရားသွားမယ်။\nခုတော့ ကိုရင်အလုပ်လက်မဲ့မဖြစ်သေးဘူး.. အလုပ်လက်မဲ့တစ်ခါ ဖြစ်ရင်\nညှင်းညှင်း.. လူချိုး.. လာဒိုင်ရှိူနေတဲ့.. သူ့မှာ စကီလေးတွေကြည်တဲ့\nဆရာလေးရေးနေတဲ့ စူပါပါဝါဖြစ်နေတဲ့ ဂျီပွန် နဲ့ တီလုပ်ကြီးကို\nမကြောက်ပေးမဲ့… သူလေးကိုတော့ တားတားကြောက်ကြောက်\nနောက်ထပ် နောက်ထပ်သော နှစ်ပတ်လည်ပေါင်းများစွာကို\nကိုရင်စည်သူရေ ဒီမှာ မမိုးဇက်မေးနေပြီ ကြည့်ရတာပြန်တိုင်မလို့ထင်တယ်။\n၀င်ဖတ်နေလို့ ဒီလောက် ချွဲပြနေတာ ဖြစ်မယ်\nရင်ခုန်ခဲ့ဘူးတာ ကြာလာလို့ တော်တန်ရုံ ရင်မခုန်တတ်တော့တာတောင် ကိုရင့်စာလေး ဖတ်ပြီး ရင်ခုန်ချင် သလိုလို ဖြစ်လာသားဗျ\n@ Moe Z\nဆုတောင်းပေးတာ ကျေးဇူးပါနော့.. မမဆိုတဲ့..\nကိုရင့်ချစ်သူက အရင်က ဂေဇက်မှာ စာဝင်ရေးတဲ့\nရွာသူတစ်ယောက်ပါပဲ… ခုတော့ သူတို့ရုံးက ဂေဇက်ဆိုဒ်ကို\n၀န်ထမ်းတွေ အသုံးများလို့ ဘန်းလိုက်တယ်…\nခုတော့ သူ့ရုံးကနေ… ကျော်ခွပြီး ရွာထဲကို ၀င်လို့ရတဲ့\n၀င်ပေါက် ကျနော်ပေးလိုက်တာ… ရွာထဲပြန်ရောက်နေပီ..\nကြားတယ်… အဟင့်… ခုတောင် ရောက်နေပီလားမသိဝူး…..\nတယ်ဟုတ်ပါလား။ ကိုရင့်လို ကျုပ်လည်း စာတိုတပုဒ် ဖွဲ့ကြည့်မယ်။ ကျန်ုပ်သည် ကြောင်တကောင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချစ်သူက ငကြောင်ဟု ခေါ်သည့်အခါ လွန်စွာနာကြည်းခဲ့မိသည်။ စိတ်ထိခိုက်မိခဲ့သည်။ ကြောင်တိကြောင်တောင် ငေးငိုင်သွားရသည်။ အဝေးသို့ပြေးထွက်မည်အလုပ် ငါ့ကြောင်ဟုခေါ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖြေရှင်းချက်ပေးသည့်အခါ ကျွန်ုပ်၏မာနအစိုင်အခဲများ အရည်ပျော်သွားကြသည်။ သူမက မှီ..မှီ…မှီ (ရွာသူမှီနှင့် လားလားမျှမဆိုင်) ဟု အသံပေးသည့်အခါ ဝမ်းသာအားရ အနားကပ်သွားခဲ့သည်။ သူမဖွင့်ပေးသော အိတ်အတွင်းသို ဝင်ရောက်လဲလျောင်းခဲ့မိသည်။ ထို့နောက်………….ခွပ်ခနဲနှင့် ကြယ်ရောင်လရောင်များမြင်လိုက်ခါ အမှောင်အတိ ကျသွားရသည်………………။\nယခုကျနော် မဟုတ်တော့သော ကျနော်များ ကန်တခုအတွင်း ပေါလောမျောနေသည်။ စိမ်းရွှေရွှေအနံ့၊ ကျိချွဲချွဲအရည်အဖတ်များလည်း ဘေးပတ်လည်ဝန်းရံနေသည်။ မကြာခင် သူမနှင့်သူမကိုကိုတို့ ဆေးခြောက်နှင့်ကြောင်သား အမည်ရှိ ဟင်းလျာတခွက်ကို ညနေစာအဖြစ် မြိန်ရှက်စွာ စားသုံးကြပါတော့မည်…။\nအိုး….ဗဲရီး ဝမ်းဒါးဖူး ပို့ စ်\nအိုင် လိုက်ခ် ယူအာ ဝေါ့\nရှီ ကစ်စ ယူ\nဘရာကြော်..အဲလေ ဘရာဗို မိုင်ဖရင့် စူသီ\nယွာ အင်းဂလိပ် အစ်စ် ဗဲဒီးဂွတ်\nအိုင် သင့်(ခ်) ယော်(အာ)ရ် အင်္ဂလိရှ် အစ် ဘတ်တား(ရ်) သန်ဟင်း\nOh yeah! အိုးရဲ…..\nနီဘုရားပေါ်မှာ ဘာယတြာတွေ ချေလိုက်သလဲ\nမနက်ဖြန်အတွက် ဂဏန်း မဟုတ်ပါ\nနိုင်သွားတာပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.. ဂီ့ရေ..


ကျွှန်မ၏ သစ်ပင် ...\nဆရာမဂျူး၏ ကျွန်မ၏သစ်ပင် ဝထ္ထုထဲကလို နီနီဇော်၏ အုပ်စိုးဆိုသော သက်ရှိလူသား သစ်ပင်လေး မဟုတ်ခဲ့ပါ။ စန်းထွန်း၏ သစ်ပင်လေးကတော့ တကယ့်သစ်ပင်လေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။\nတိုရှီဘာ သစ်ပင်စိုက်ပျိုးပွဲကို NUS နဲ့ NTU ကျောင်းသားကျောင်းသူများ ဆင်နွှဲကြမှာမို့လို့ လုပ်အားပေးလိုသူများ ဆက်သွယ်ကြရန်ဆိုတဲ့ အီးမေးလ်ရလာတော့ ကျောင်းပြီးလို့ အလုပ်ရှာနေတုန်း ဖလမ်းဖလမ်းထဖို့ အခွင့်အရေးပေါ်လာပြန်သည်။ မိစိမ့်၊ သော်သော်တို့ကို အဖော်ညှိတော့ ဒီကောင်တွေက စိတ်မဝင်စား။ ကိုယ့်လို ဖလမ်းမလမ်းထချင်သူက မြန်မာမိန်ကလေးထဲမှာ အတော်မြင့်မားတဲ့ အရပ်ပိုင်ရှင် ၅ပေ၊ ၈ လက်မခန့် မော်ဒယ်လေးလို ပိန်သွယ်တဲ့ ရည်မွန်။ I am the most beautiful girl in the class. လို့ သူ့ team member Liang Yi ကို စရင် Liang Yi ကလည်း No. No. You are the tallest girl in the class. လို့ ပြန်နောက်တတ်ပါတယ်။\n၂၀၀၉ စက်တင်ဘာ ၂ တခုသော သောကြာနေ့မှာ စာမေးပွဲကျင်းပရာ ခန်းမရှိသော၊ ဘောလုံးကွင်းဘေးနား၊ ရေကူးကန်ရှိသော၊ အားကစားလေ့ကျင့်ရာခန်းမကြီးရှိသော အဆောက်အအုံ (နာမည်မေ့နေသဖြင့်)နားတွင် တွေ့ဆုံကြသည်။ တိုရှီဘာမှ တာဝန်ရှိသူ အမကြီးများမှ ကြိ ုဆိုကြသည်။ အင်္ကျီဆိုဒ်မေးသည်။ သူတို့သည် NUS Alumnus များဟု ဆိုသည်။ လူစုံတော့ ထွက်ခွာသည်။ ၁နာရီလောက် မောင်းပြီးချိန် အနီရောင်လိုင်းဖက် ဘယ်နေရာမှန်း မှန်းဆ၍မရသော နေရာသို့ ရောက်သည်။\nတိုရှီဘာအင်္ကျီလဲရသည်။ Mangrove ခေါ် လမုတော ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ပုံအကြောင်း ရှင်းပြသည်။ လမုတောသည် ကမ်းခြေတိုက်စားခြင်းကို ကာကွယ်ပေးသောကြောင့် အရေးကြီးသည်။ မှန်ပေသည် နေရာရှားပါးသည့် စင်္ကာပူကျွှန်း နိုင်ငံလေးအတွက် ဒီကိစ္စသည် အရေးပါသည်။ လမုတောသည် ဇီဝမျိုးစိတ်စုံ ရှင်သန်ကျက်စားသည်။ လမုပင်များသည် ရှင်သန်လွယ်သည်။ သို့သော် လမုပင်များပြားပါကလည်း ဇီဝမျိုးစိတ်တချို့ရှင်သန်ရေးအတွက် အခက်အခဲဖြစ်သည်။ သို့ပါသောကြောင့် ရှိသင့်သော အရေအတွက်ထက် မပိုအောင် ထိန်းသိမ်းရသည်။ မူလတန်းကျောင်းသားလေးများ လေ့လာရေးခရီးစဉ်အတွက် ရှင်းပြပေးသော လုပ်အားပေးဂိုက် ရှိသည်။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးကို စိတ်ဝင်စားသူများ၊ ငှက်ကြည့်သူများ လာရောက်တတ်သည်။ သစ်တောထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ပုံများကို ဓာတ်ပုံများနှင့်တကွ အရွှန်းဖောက်ကာ ရှင်းသွားသည်မှာ ရယ်သံတအုန်းအုန်းနှင့် မပျင်းရ။\nသည့်နောက်တော့ တိုရှီဘာမှ ကြေငြာဝင် အဲလေ တိုရှီဘာ ဂရင်းအကြောင်း ရှင်းပြသည်။ တိုရှီဘာမှ ပစ္စည်များကို လေထုထဲသို့ ကာဘွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် နည်းနိုင်သမျှနည်းအောင် ကြိုးစားနေကြောင်း၊ တကမ္ဘာလုံးတွင် သစ်ပင်ဘယ်နှစ်သန်း စိုက်ပျိုးပြီးစီးကြောင်း၊ စင်္ကာပူတွင် ကိုယ်ပိုင် ပုဂ္ဂလိက ဒီလိုမျိုး လမုပင်စိုက်ဖို့ မလွယ်ကြောင်း၊ အဖွဲ့အစည်းဖြင့် စိုက်ပျိုးခွင့်ရသည်ကို ဂုဏ်ယူထိုက်သည်ဟု ရှင်းလင်းသည်ကို လက်ခုပ်သံတဖြောင်းဖြောင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။\nလက်အိတ်၊ ရွှံ့ထဲစီးဖို့ ဘွတ်ဖိနပ် လဲရသည်။ သစ်ပင်စိုက်ပျိုးပုံအကြောင်း သစ်တောအရာရှိများက ရှင်းပြသည်။ ကျောင်းသားများကို ကူညီရန် သစ်တောလုပ်သားကြီးများ ရှိသည်။ သုံးယောက်တဖွဲ့ သစ်ပင်သုံးပင်စိုက်မည်ဟု ကြေငြာတော့ သုံးယောက်တဖွဲ့ ဖွဲ့ရန်အတွက် တယောက်လိုနေသည်။ တကောင်တည်း အဖော်မဲ့နေသော ဗီယက်နမ်အကိုကြီးခမျာ ကံထူးသွားသည်။\nရွှံ့နွံဖြင့် စေးထန်းနေသော မြေသားကို တူးရသည်မှာ မလွယ်။ လူတရပ်ခန့်ရှိနေပြီဖြစ်သော သစ်ပင်ပေါက်၏ အမြစ် လွတ်လွတ်ကင်းကင်းဝင်ရန် အတော်လေး နက်နက်တူးရသည်။ လေးလံသော ပေါက်တူးကို တခါမကြည့်ရင်း ကိုယ့်အခြေအနေ သိသွားသည်။ ဗီယက်နမ်ကြီး တူးပြီး သစ်ပင်ထည့်သည့်အခါ မြေဖို့ရုံသာ စွမ်းဆောင်နိုင်သည်။ တဖွဲ့သုံးပင်စာအတွက် သုံးတွင်း တူးရမည်။\nအာ ယူ အိုကေ\n၂နာရီ ပူပြင်းသောနေပူချိန်အောက် နဖူးမှ ကျလာသော ချွှေးကို လက်ဖြင့်သုတ်လိုက်ရင်း ဗီယက်နမ်ကြီးမှ လက်နှစ်ချောင်းထောင်ကာ ပြန်ဖြေသည်။\nသစ်တောလုပ်သားကြီးများမှ ဝိုင်းကူညီကြသည်။ မပြီးသေးသော အဖွဲ့ကို ပြီးသူများက ကူညီကြသည်။ မျက်နှာတွင် ရွှံ့ပေနေသော လူကိုကြည့်ပြီး ရယ်ကြသည်။ ပူပြင်းသော နေရောက်အောက်တွင် ကမ္ဘာမြေကြီး စိမ်းလန်းဖို့ တတပ်တအား အားထုတ်နေကြသည်။ ပင်ပန်းသော်လည်း သူတို့ပျော်ကြသည်။\nအပြန်တွင် NTU ကျောင်းကို အရင်ပို့သည်။ ကျောင်းပရဝုဏ် တော်တော်ကျယ်သည်။ ပထမဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။\nဟိုင်းကြီးကျွှန်းသူဖြစ်သော ကျွန်မ ဒီရေတော၊ လမုတောတွင် ကြီးပြင်းခဲ့သည်။ လမုသီးများဖြင့် အိုးပုတ်တမ်းကစား၊ မီးဖိုချောင်းတွင် ထင်းအဖြစ် သုံးခဲ့သည်။ သို့သော် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သင့်မှန်း တခါမှ အတွေးမဝင်ခဲ့သလို လမုပင် တပင်မှလည်း မစိုက်ပျိုးခဲ့။ စင်္ကာပူတွင် သစ်ပင်များဖြင့် စိမ်းလန်းသောမြို့တော်ဖြစ်ရမည်ဆိုသော ဆိုင်းဘုတ် မရှိ။ သို့သော် နေရာကျဉ်းသော စင်္ကာပူသည် နေရာကျယ်သော ကျွန်မတို့တိုင်းပြည်ထက် ပို၍ စိမ်းလန်းနေခဲ့သည်။ ကမ္ဘာမြေ၏ စိမ်းလန်းမှုကို လူသားများက ဖျက်ဆီးသည်။ ထိုအကျိုးဆက်အဖြစ် ရာသီဥတုဖောက်ပြန်မှုဒဏ်ကို ခံရသည်။\nကျွှန်မ၏ သစ်ပင်လေးသည် မြစ်ကမ်းပါးတိုက်စားမှုကို ကာကွယ်ပေးပြီး လေထုထဲသို့အောက်ဆီဂျင်ဓာတ် ထုတ်လွှတ်ကာ ကမ္ဘာမြေကြီး စိမ်းလန်းရေးအတွက် တတပ်တအားပါဝင်သည်ကို တွေးမိတိုင်း ကြည်နူးမိသည်။\nမတ်လ ၂၄၊ ၂၀၁၂။\nကျွှန်မ၏ မေမေ - ၄\nမျက်စိမမြင်သောသူသည် မမြင်သော်ငြား အသံကြား၍ စကားပြောနိုင်သည်။ စကားမပြောတတ်သော ကလေးသည် အသံကြားရ၍ ဝူးဝူးဝါးဝါး အသံများဖြင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည်။ အကြားအာရုံ ချို့တဲ့သောသူမှာကား မကြားရ၍ စကားလည်း မပြောနိုင်။ ဆေးရုံတွင် စမ်းသပ်စစ်ဆေးပြီး သမီးလေး နားမကြားသည်ကို အတည်ပြုပေး လိုက်သောအခါတွင်ကား ကျွန်မရော၊ ကိုသက်ပါ ဆောက်တည်ရာမဲ့သွားခဲ့သည်။ မျက်ရည်ကာတာတံတိုင်း ကျိုးပေါက်သွားသည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးရသည်မှာကား ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့။\nမေမေ နှစ်သက်သော စာသားလေး ပါးထားသည့် စာလေးတစောင် ကျွန်မရရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ဟာ အမေတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို စမ်းသပ်ချင်လို့ အခက်အခဲတွေ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ အမေတို့ဆီ ပို့ပေးလိုက်တာ သားရဲ့၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်ကလဲ ဒါတွေရင်ဆိုင်ဖို့ လက်နက်တွေ အမေတို့မှာ တပ်ဆင်ပေးထားသေးတယ်။ မျှော်လင့်ချက်တို့၊ ယုံကြည်ချက်တို့၊ စိတ်ကူးအိမ်မက်တို့ဆိုတာတွေပေါ့။ အဲဒါတွေ ရှိနေသမျှ ဘာမှကြောက်စရာမလိုဘူး။ အဲဒါတွေကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီဆိုတော့မှသာ အရာရာ ဆုံးရှုံးတာ။ အမေ့သား မှတ်ထား၊ သားဘဝတစ်လျှောက် သားရဲ့မျှော်လင့်ချက်၊ ယုံကြည်ချက်တွေ၊ သားရဲ့ စိတ်ကူးအိမ်မက်တွေကို ဘယ်အရာ ဘယ်ကိစ္စကြောင့်မှ မပျောက်ပျက် မဆုံးရှုံးစေနဲ့သား။\nအောင်မြင်ရေးအတွက် အဓိကသော့ချက်ဟာ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို အလျင်စလို မချမိအောင် ထိန်းနိုင်ခြင်းပဲ သား။ ပြသနာတခုကြုံရင် ပထမဆုံး သေသေချာချာ စဉ်းစား၊ ပြီးတော့မှ စိတ်တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ချ။ မေမေ့ဆီမှ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများကို စာလေးထံမှတဆင့် ကျွန်မရရှိခဲ့သည်။ ကိုသက့်ဆရာများ၊ မိတ်သင်္ဂဟများထံမှ ရရှိသော သတင်းများကြောင့် အားတက်ရသည်။ ခေတ်မှီစမ်းသပ်ကိရိယာများနှင့် နားကြားကိရိယာတပ်၍ ရ၊ မရကို ဘန်ကောက်တွင် စမ်းသပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ စမ်းသပ်စစ်ဆေးပြီး နားကြားကိရိယာ ထည့်၍ ရသည့်အခါတွင်တော့ ညီမလေးရှိသော စင်္ကာပူကို ကျွန်မတို့ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။\nငယ်သေး၍ နောင်၃လလောက်မှ ခွဲစိတ်သင့်သည်ဟု ဆရာဝန်အကြံပေးချက်အရ နောက်၃လ ကြာသောအခါ တခေါက် ထပ်ရောက်ခဲ့ပြန်သည်။ နားကြားစက်ကို ဘယ်လိုထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရပုံကို မိဘများကိုပါ သင်တန်းပေးသည်။ ကလေး၏ နားကြီးထွားနှုန်း၊ အသံဖမ်းစက်ကို မူတည်ပြီး လိုအပ်သလို ခွဲစိတ်ရသည်။\nဘယ်လောက်ဝေးဝေးကြီး သွားရဦးမယ်ဆိုတာ မစဉ်းစားနဲ့။ ရှေ့တမိုင်အတွက်ပဲ စဉ်းစား။ အဲဒါဆို သမီးတို့ ရောက်လမ့်မယ်လို့ မေမေ ယုံကြည်တယ်။ သမီးလေး ကျန်းမာဖို့၊ နားကြားစက် ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်ဖို့၊ သမီးလေး စကားတခွန်း တတ်မြောက်ဖို့။ ဒါပဲ ကျွန်မတို့ ခေါင်းထဲ ထည့်ထားသည်။ သည်လိုဖြင့် သူများကလေးတွေထက် နောက်ကျသော်ငြား မေမေဟု ခေါ်လာသည့် သမီးလေး၏ အသံလေးကို ကြည်နူးဝမ်းမြောက်စွာ နားထောင်ရင်း နောက်ဆုံးခရီးမိုင် ကျွန်မတို့ ကျော်လွှားအောင်မြင်ခဲ့ကြသည်။\nသမီးလေး၏ စကားသံသည် ကျွန်မတို့အတွက်တော့ ဆည်းလည်းသံလေး ဖြစ်သည်။ စကားလုံးတွေ သင်ယူသည့်အရွယ်မှ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာစူးစမ်းကာ မေးခွန်းလေးတွေ မေးလာသည်။ တခါတရံ ဖြေရခက်သော မေးခွန်းများ မေးလျှင်တော့ သမီးလေး ဆံပင်ကို ချစ်စနိုးဖွပြီး ကျွန်မ ရယ်မောခဲ့ရဖူးသည်။\nသီတင်းကျွှတ်၊ နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်များတွင် မေမေ့တို့ဆီ ကျွန်မတို့မိသားစု သွားလည်လေ့ရှိသည်။ ကျွန်မမေမေ တံမြက်စည်းလှည်းနေတုန်း သမီးလေးက ဘေးကနေကြည့်နေခဲ့သည်။ မေမေက ရုတ်တရက် တံမြက်စည်းထိုးပေးလိုက်သောအခါ\nဒီဒီ မလုပ်တတ်ဘူးဟု ငြင်းသည်။ မေမေက သမီးလေးကို တချက်စိုက်ကြည့်သည်။ ပြီးတော့မှ ဘယ်ဟုတ်မလဲ ကလေးရ၊ လှည်းကြည့်စမ်းပါ၊ တော်ကြာ ကလေးကျွှမ်းသွားမှာ။ ကိုယ်တကယ် မလုပ်ကြည့်သေးဘဲနဲ့လုပ်မရဘူးလို့ဘယ်တော့မှ မပြောနဲ့ကွ။\nတယောတီးသင်သောအခါ ဒီဒီသည် ညဏ်ကောင်းသော်လည်း အားနည်းချက်ရှိသည်။ ပျင်းရိခြင်း။ တတ်ပြီးသား သီချင်းတပုဒ်ကိုသာ တီးခတ်နေတတ်သည်။ အသစ်လေ့ကျင့်ရမှာကို ပျင်းလေသည်။ ဘွားအေဖြစ်သူ သိသောအခါ ဂီတတခုတည်းမှ မဟုတ်ဘူး။ လုပ်ငန်းမှန်သမျှ ဒီအတိုင်းပဲ။ တချို့အပိုင်းတွေက လွယ်တယ်။ တချို့အပိုင်းတွေက ခက်တယ်။ ဘယ်လုပ်ငန်းမှာမဆို တကယ်တမ်း အောင်မြင်ချင်ရင် ခက်တဲ့အပိုင်းတွေလည်း မလွှဲမရှောင်သာ လေ့ကျင့်ရလိမ့်မယ်ဟု ဆုံးမခဲ့သည်။\nသမီးလေးကို အကောင်းဆုံး ကျွန်မတို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော်လည်း သူ့စွမ်းဆောင်ရည်ထက် ပိုမမျှော်လင့်မိအောင် ကျွန်မတို့ ကြိုးပမ်းရသည်။ သမီးလေး၏ ညဏ်ရည်၊ လေ့လာအားထုတ်မှု၊ ဝါသနာကို မူတည်ကာ သူဖြစ်ချင်သည်ကိုသာ ကျွန်မတို့ ထိန်းကျောင်းပေးခဲ့ရသည်။ ကျွန်မမေမေ ရန်ကုန်ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် ဆယ်တန်းစာမေးပွဲ ဖြေဆိုခါနီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော သမီးလေးကို လူ့ဘဝမှာ အရေးအကြီးဆုံးက ကလေး တကယ်လေ့လာတယ်၊ ကြိုးစားတယ်၊ ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ဆောင်ရွက်ခဲ့တယ်လို့ ကိုယ့်ဘာသာ လက်ခံဖို့ပဲ။ အဲဒါဆိုရင် ကိစ္စတခုပြီးမြောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ပြီဆိုတဲ့သဘော။ အဲဒါဟာ အရေးကြီးတယ်။ အောင်မြင်တယ်လို့ ပြောကြတာ၊ သူတပါးတွေ ကိုယ့်ကို ချီးကျူးကြတာ၊ ဒါတွေလဲ ကောင်းပါတယ်။ အရသာရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စတခုပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်မှုလောက် တန်ဖိုးမရှိဘူး။ ကျေနပ်အားရစရာလဲ မကောင်းဘူး။ အဲဒီတော့ အောင်မြင်တယ် မအောင်မြင်တယ်ဆိုတာတွေ အသာဘေးဖယ်ထား၊ ကိုယ်လုပ်စရာရှိတာကိုသာ အကောင်းဆုံး လုပ်နိုင်အောင် ကြိုးစားဟု ပြောခဲ့သည်။\nသမီးလေးကို ညီမလေးတို့ဆီမှာ ကျောင်းဆက်တက်ရန် စီစဉ်သောအခါ သူခင်တွယ်သော မိသားစု၊ သူငယ်ချင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ခွဲရမည်စိုး၍ မေမေ ရက်စက်တယ်ဟု ငိုယိုခဲ့သည်။ သမီးလေး ဖေဖေ ဖျောင်းဖျပြောဆိုလျှင် သမီးလက်ခံမှာ မေမေ သိနေပါတယ် သမီးရယ်။ မေမေလည်း သိပ်ချစ်ရတဲ့သမီးလေးနှင့် မခွဲချင်ပါဘူး။ သမီးလေး နေထိုင်မကောင်းဖြစ်မှာ၊ စိတ်ပင်ပန်းမှာ၊ သူစိမ်းတွေအလယ်မှာ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုး ရုန်းကန်ရမှာ မေမေ စိတ်ပူမိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သမီးဘဝတိုးတက်ဖို့အတွက် မေမေ အားလုံးစတေးနိုင်ပါတယ်။\nမေမေ့ဆီ ရောက်လျှင်တော့ ကျွန်မတို့ မောင်နှမတွေ မြို့မှာ ကျောင်းတက်ကြတော့ မေမေရဲ့ပူပင်သောကတွေကို မေးရင်း သမီးလေးအတွက် ကျွန်မ၏ စိုးရိမ်စိတ်၊ ပူပင်သောကတွေကို မေမေ့ကို ပြောပြဖြစ်မှာတော့ အသေအချာဖြစ်သည်။\n(ဆရာဖေမြင့်၏ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာပြီလား၊ ဘဝ ဒသန ရသစာများ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စာအုပ်များမှ နှစ်သက်သော စာသားများကို ယူသုံးထားပါသည်။)\nမတ် ၁၇၊ ၂၀၁၂။\nကျွှန်မ၏မေမေ - ၃\nမေ ကိုသက်ကို အရင်လို ချစ်သေးရဲ့လားဟင်...\nကျွန်မရဲ့ ဆိုင်ကလေးလောက် အချစ်က နေရာမပေးခံရလို့၊ အနေဝေးလို့ သွေးအေးသွားပြီဟု အထင်ကိုယ်စီနှင့် ကျွန်မတို့ကြားက သံယောဇဉ်ကြိုးလေး အနားလေးတွေ ဖွာနေပေမယ့် ခိုင်မြဲနေသေးသည်။\nတနှစ်ကြာသောအခါ ရုံးတက်လက်မှတ်ထိုး၊ အိမ်တွင် သူငယ်ချင်းအပေါင်းအသင်းများကို ကျွေးမွှေးရင်း မင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲ အကျဉ်းရုံးလေး ကျင်းပခဲ့သည်။ မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့ရငွေထဲမှ တချို့ကို နှင်းဆီကုန်းဘိုးဘွားရိပ်သာ၊ မျက်မမြင်ကျောင်း၊ မိဘမဲ့ကလေးများ ပြုစုစောင့်ရှောက်သော မေတ္တာဝါဒီဘုန်းကြီးကျောင်းသို့ လှုဒန်းခဲ့သည်။ မေမေကတော့ မင်္ဂလာပွဲခမ်းခမ်းနားနား ဖြစ်စေချင်သော်လည်း ကျွန်မတို့၏ ရွှေးချယ်မှုကို အလေးထားခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့မြို့လေးဆီ ကိုသက် ဆွေပြမျိုးပြ လိုက်လည်ခဲ့သည်။\nရိုးသားပွင့်လင်းသော၊ ဟန်ဆောင်မှုကင်းသော ကျေးလက်ကို မြို့သားကြီး ကိုသက် နှစ်သက်သွားခဲ့သည်။ ဝေးလံခေါင်သီသောဒေသက ကျေးလက်နေပြည်သူများ၏ ကျန်းမာရေးကို စောင့်ရှောက်မှုပေးချင်ခဲ့သည်မှာ သူ့အိမ်မက်ဖြစ်သည်။ တခါတရံတွင် ဆန္ဒများနှင့် လက်တွေ့က ကွာခြားနေတတ်သည်။ သို့သော် အိမ်မက်များ ရှိနေသေးလျှင်တော့ တနေ့နေ့တွင် ထိုအိမ်မက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ အခွင့်အရေးများ ပေါ်လာတတ်သည်။\nကျွန်မတို့နယ်သားလုံးလုံးဖြစ်နေသော ကိုအောင်နှင့် ကိုသက် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ တခါတလေ အတူတူငါးမျှား၊ ယမကာသောက်၊ သောင်ပြင် ဆိုင်ကယ်စီး၊ တောအုပ်ထဲ ကမ့်ထိုးပြီး စကားကောင်းနေတတ်သည်။ ခင်မင်ကြသော သူတို့နှစ်ယောက်ကို မြင်ရတော့ ကျွန်မ စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားသည်။ မေသာ ကိုအောင့်ကို လက်ထပ်ခဲ့ရင် ခုဆို သူဋ္ဌေးမကြီး ဖြစ်နေမှာဟု ကိုသက်က စတတ်သလို ကိုသက်လည်း မေ့ကို လက်မထပ်ခဲ့ရင် ဘိလပ်သားကြီး ဖြစ်နေမှာဟု ကျွန်မကလည်း နောက်ပြောင်တတ်သည်။\nကျွန်မတို့ ဘဝထဲသို့ ကိုယ်ပွားလေး ဝင်ရောက်လာသည်ကို သိရသောနေ့က ခံစားမှုများကို ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်တော့မည် မထင်ပါ။ သားလေးလား၊ သမီးလေးလား မသိရသေးခင်ကတည်းကပင် ကျွန်မ၏အတွေးများကို ကလေးကသာ စိုးမိုးထားခဲ့သည်။ ကျွန်မ အရမ်းကြိုက်သော အချဉ်၊ အစပ်များကို ကလေးထိခိုက်မည်စိုး၍ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တိုင်မိဘဖြစ်လာတော့မှ မိဘမေတ္တာ ဘယ်လောက်ထိကြီးမားမှန်း ကျွန်မ နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဖေဖေနှင့် မေမေကို ကျွန်မ လက်ဆယ်ဖြာ ဦးထိပ်ထားကာ ရှိခိုးဦးချဖြစ်သည်။\nကျွန်မကတော့ ရိုးသားတည်ကြည်သော ကိုသက်ကိုယ်ပွားလေး လိုချင်သည်။ ကိုသက်ကတော့ ကျွန်မမေမေနှင့်တူသော ကိုယ်ပွားလေး လိုချင်သည်။ သမီးလေးမွေးသည့်နေ့က ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှုနှင့် အတူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လွန်ဆွဲနေခဲ့သည်။ အင်္ဂလုမာလသုတ်ကို ကပြောင်းကပြန်ရွတ်နေသော ကိုသက့်ကို မြင်ရတော့ နာကျင်မှုကြားက ကျွန်မပြုံးမိသေးသည်။ ယောက်ျားဖောင်စီး၊ မိန်းမမီးနေဆိုသည့်အတိုင်း အသက်ကို အပေါင်ထားပြီးမှ သမီးလေးကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ရှုမငြီးသည့် သမီးလေးကို ကြည့်မဝဖြစ်နေသည့် အသစ်စက်စက်ဖခင်လောင်း ကိုသက်ကပင် သက်နဒီမေဆိုသော နာမည်ပေးခဲ့သည်။\nသမီးလေး ကျွန်မတို့ဘဝထဲ ဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်ကပင်စ၍ ကျွန်မဘဝ အဓိပ္ပာယ်၊ အားအင်များ\nပိုရှိလာခဲ့သည်။ အနီရောင်သွေးက မေတ္တာကြောင့် အရောင်ပြောင်းကာ နို့ချိုအဖြစ် တိုက်ကျွေးနေချိန်များသည် မိခင်ဘဝအဖြစ် ကျေနပ်ရသောအချိန်များဖြစ်သည်။ မျက်စိရှေ့မှာတင် သမီးလေး လေးဖက်သွား၊ မတ်တပ်ရပ် ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။\nတနေ့ ဖေဖေ၊ မေမေနှင့် မောင်လေး ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့် ရောက်ချလာသောအခါ ကျွန်မအံ့သြသွားရသည်။ ဖေဖေ့မျက်နှာအရိပ်အကဲကိုကြည့်၍ အခြေအနေမကောင်းဟု ထင်မိသည်။ ဖေဖေ၊ မေမေတို့ကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် မေးကြည့်သောအခါမှ မောင်လေးက မြို့က ကောင်မလေးတယောက်နှင့် ချိတ်တိတ်တိတ်ဖြစ်သည်။ ကောင်မလေးက သူဋ္ဌေးတယောက်၏တူမ။ သဘောမတူရသည့်အကြောင်းကို မေမေ့က ခုလို ရှင်းပြသည်။ သမီးသိတဲ့အတိုင်း မေမေတို့က ဆင်းရဲတာ၊ ချမ်းသာတာထက် အကျင့်စာရိတ္တကို ပိုတန်ဖိုးထားတယ်။ ချမ်းသာတယ်၊ ဆင်းရဲတယ်ဆိုတာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ ရှေးအတိတ်ကံ၊ ပါးနပ်လိမ္မာမှုနဲ့ ဆိုင်တယ်။ ဟိုလူ့ဆိုင်ကယ်နဲ့လိုက်၊ ဒီလူ့ဆိုင်ကယ်နဲ့လိုက်၊ ဟိုလူနဲ့ချိတ်တိတ်တိတ်၊ ဒီလူနဲ့ ချိတ်တိတ်တိတ်။ ဒီလိုအကျင့်စာရိတ္တရှိတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ဆိုရင်တော့ သူဋ္ဌေးသမီးဆိုဦးတော့ ဘယ်လိုမှ သဘောမတူနိုင်ဘူး။\nကြာရင် ညည်းမောင်ကို သုတ်ပြေးသွားမှာစိုးလို့ ရန်ကုန်ကိုမလာတာ။ နယ်ကိုလုံးဝမပြန်ခိုင်းနဲ့။ မောင်လေး စွတ်မိုက်မည်လားဟု ကျွန်မစိတ်ပူမိသေးသည်။ မေမေ စိတ်မချမ်းသာအောင် မလုပ်ပါဟု မောင်လေးက မေမေ့ကို ကတိပေးခဲ့သည်။ မေမေ၏စကားကို ကျွန်မတို့ မောင်နှမတွေ နာခံသည်ကတော့ မေမေ၏ အရည်အချင်းဖြစ်သည်။ မေမေ့ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မှန်ကန်သည်ဟု စောဒကမတက်ဘဲ ကျွန်မတို့တတွေ တညီတညွတ်တည်း လက်ခံနိုင်လောက်အောင် မေမေသည် ထက်မြက်ပြတ်သားသည်။\nကလေးချစ်တတ်သော မောင်လေးသည် ဒီဒီ၏ အချစ်ဆုံးဦးလေး ဖြစ်လာသည်။ ညီမလေး ဘွဲ့နှင်းတက်ရောက်ရန် မေမေ၊ ဖေဖေ၊ မောင်လေးတို့ နိုင်ငံခြားသွားရောက်ခဲ့သည်။ ပြန်လာသောအခါ မေမေက သမီးကြီးလည်း အခြေအနေပေးရင် နိုင်ငံခြားရောက်ဖူးအောင် လုပ်ဦး။ ဒါမှ သူများနိုင်ငံတိုးတက်တာ၊ ဘယ်လိုဆောင်ရွက်တယ်ဆိုတာ နမူနာယူရမယ်။ နွားခြေရာခွက်ထဲက ဖားက ခြေရာခွက်ထဲက ရေကိုပဲ ပင်လယ်လို့ ထင်နေတာ။ တကယ့်ပင်လယ်ကို မြင်ဖူးတာ မဟုတ်ဘူး။ မေမေတို့လည်း သူများနိုင်ငံတိုးတက်နေတယ်ဆိုတာ စလောင်းမှာ မြင်ဖူးနေတာပဲ။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်တိုင်ရောက်တော့မှ ဘယ်လိုကွားခြားတယ်ဆိုတာ သိတယ်။ မေမေ့စကားအတိုင်း တချိန်တွင် နိုင်ငံခြားကို ကျွန်မ ရောက်ဖူးခဲ့လေသည်။\nဒီဒီ သွားလေးတွေပေါက်၊ သွားဖုံးလေးတွေ ယားလျှင် သူ့သွားသေးသေးလေးတွေနှင့်ကိုက်။ ဒီဒီဆီမှ မေမေဟု ခေါ်မည့်အသံကို ကျွန်မ မျှော်လင့်စောင့်စားနေခဲ့သည်။ မေမေဟု အရင်ခေါ်မည်လား၊ ဖေဖေဟု အရင်ခေါ်မည်လားဟု ကျွန်မနှင့် ကိုသက် သိချင်နေခဲ့သည်။ ထမင်းစားခန်းထဲ ကြွေပန်းကန်ပြား မတော်တဆ ကျကွဲသည့်နေ့က ကျွန်မ၏ သံသယစိုးထိတ်မှုများကို တိကျသေချာသွားစေခဲ့သည်။ ကြွေပန်းကန်ပြား ကျကွဲသောအခါ ဒီဒီလန့်သွားမည်လားဟု စိုးရိမ်တကြီး လှည့်အကြည့် ဘာမှမဖြစ်သလို အဆော့မပျက်သည့် ဒီဒီ့ကို မြင်ရသည့်အခါ\nကို..ကို..ကိုသက်..ဒီ..ဒီဒီ မကြားဘူးနဲ့ တူတယ်..\nထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ မတ်တပ်ရပ်၍မရနိုင်အောင် ကျွန်မ တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။\nမတ်လ ၉၊ ၂၀၁၂။\nငါးထောင်တန်ဖုန်းအပေါ် ဘလော့ဂ်ဂါတို့အမြင် (တဂ်ပို့စ်)\nမဒိုးကန်၊ အလင်းသစ်၊ အိန်ဂျယ်လှိုင်၊ သမီးစံတို့က သတိတရ တဂ်လာသောအခါ ဒီပို့စ်လေး ရေးဖြစ်ပါသည်။\n၁ ။ ယခု ဆက်သွယ်ရေးက ချထားပေးမယ့် နှစ်သိန်းဝန်းကျင် ဖုန်းကို တန်ဖိုးနည်းဖုန်းလို့ သင်မြင်ပါသလား ။\nဟိုးအရင်တုန်းက ဖုန်းတွေထက် စာရင်တော့ တန်ဖိုးနည်းပါသည်။ သို့သော် အခြေခံလူတန်းစားတွေအတွက်တော့ တန်ဖိုးနည်းသည်ဟု မမြင်ပါ။ နိုင်ငံတကာတွင် ဒေါ်လာ ၂၀ကနေ ၄၀၊ ၅၀ဆို ဖုန်းတလုံး အလကားရပြီး မိနစ်ပလမ်၊ unlimited plan များ ရှိသည်။ ဒေါ်လာ ၂၀၀ (နှစ်သိန်းဝန်ကျင်) ဆိုသည်မှာ နိုင်ငံတကာနဲ့ ယှဉ်လျှင် တော်တော် ဈေးများနေသေးသည်။\n၂ ။ ငါးထောင်တန်ဖုန်းပေါ်လာစေဖို့ စတေကာကပ်ခြင်း နဲ့ တီရှပ်များ ပြုလုပ်ခြင်းအပေါ် သင်ဘယ် လိုမြင် မိပါသလဲ ။\nပြည်သူတွေကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေတဲ့ စတေကာကပ်ခြင်း၊ တီရှပ်များ ပြုလုပ်ပြီး တောင်းဆိုသင့်ပါသည်။\n၃ ။ ငါးထောင်တန်ဖုန်းပေါ်လာစေဖို့ စုပေါင်းလက်မှတ်ထိုးပြီးလွှတ်တော်ကိုတင်ပြခြင်းအပေါ် သင်ဘယ် လိုမြင်မိ ပါသလဲ ။\nစုပေါင်းလက်မှတ်ထိုးပြီး လွှတ်တော်ကို တင်ပြခြင်းသည် ပြည်သူများ၏ ဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်ရာ ရောက်သည်။\n၄ ။ ငါးထောင်တန် ဖုန်း များပေါ်ပေါက်လာစေဖို့ သင့်အနေနဲ့ ကြိုဆိုပါသလား ။\nကြိုဆိုပါသည်။ အိမ်နီးနားချင်းနိုင်ငံများတွင် လူတိုင်းဖုန်းကိုင်နိုင်ချိန် ရွှေပြည်ကြီးတွင်လည်း လူတိုင်းဖုန်းကိုင်စေချင်ပါသည်။\n၅ ။ ငါးထောင်တန် ဖုန်းအပေါ် သင့်အမြင်လေး တစ်ပိုဒ်လောက်ချရေးပေးပါ ။\nဖုန်းဆိုသည်မှာ ပြယုဂ်တခုမဟုတ်တော့ဘဲ လူတိုင်းအတွက် သတင်းဖလှယ်၊ နိုးစက်၊ သီချင်းနားထောင်၊ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖြင့် စွယ်စုံသုံး နေ့စဉ်မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ ၁၀တန်ဖုန်းကဒ်သည် တခြားနိုင်ငံများသို့ မိနစ်ပေါင်းများစွာ ခေါ်ဆို၍ရပေမည့် ရွှေပြည်ကြီးကို ခေါ်ဆိုလျှင်တော့ မိနစ်၂၀သာ ရသည်။ ဟယ်လို ကြားရလား ကြားရလား၊ လူကြီးမင်းခေါ်ဆိုသော ဖုန်းသည် ဖုန်းခမသွင်းသောကြောင့် ၎င်း၊ ဆက်သွယ်ရေး ဧရိယာပြင်ပ ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့်၎င်း ၅မိနစ်ခန့် ကုန်သွားတတ်သည်။\nရွှေပြည်ကြီးသို့ ဖုန်းခေါ်တိုင်း ခုနစ်သံချီ အော်ဟစ်ရ၊ စိတ်တိုဒေါသထွက်ရသည်။ ဟယ်လို ကြားရလား ကြားရလား အဆင့်မှ လိုင်းကောင်းအောင် ဆောင်ရွက်သင့်ပါသည်။ သည်ဆင်းကဒ်သည် သည်ဖုန်းအတွက် မဟုတ်ဘဲ ဖုန်းအားလုံးအတွက် ဖြစ်သင့်သည်။ အစိုးရနှင့် ပနာရသူများကိုသာ ချထားပေသော စနစ်မှသည် အပြိုင်အဆိုင် လုပ်ကိုင်ခွင့် ပေးသည့်သည်။ ကုမ္ပဏီများ ဈေးကွက်ယှဉ်ပြိုင်ပါမှ ပြည်သူများ ကောင်းမွန်သော ဝန်ဆောင်မှုများ ရရှိနိုင်မည်။ အစိုးရမှ ထိန်းကျောင်းရုံသာ ပေးသင့်သည်။\nအင်္ဂလိပ်စာသင်တန်းမှ ဆရာကြီးပြောပြသော စကားလေးကို သတိရမိသည်။ ဂျပန်ပြည် အနုမြူဗုံးဒဏ်ခံရပြီး ပြာပုံဘဝမှ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဂျပန်သံအဖွဲ့ ဘိလပ်ပြည်သွားလည်သောအခါ ဘိလပ်ပြည်ဝန်ကြီးမှ ဘိလပ်ပြည်ကိုလည်း ဂျပန်ပြည်ကဲ့သို့ တိုးတက်ချင်သည် အကြံညဏ်များပေးပါဟု မေတ္တာရပ်ခံလာသည်။ ဂျပန်သံအဖွဲ့ ပေးသောအကြံညဏ်များမှာကား\nတိုင်းပြည်ရေးရာတွေကို လွှတ်တော်ကနေပဲ ဆုံးဖြတ်တော့ တိုင်းပြည်တပြည်ကို လေ့လာချင်ရင် လွှတ်တော်ကို လေ့လာရပါတယ် ခင်ဗျ။ (သတိ - မြောက်ကိုရီးယား၊ ဆီးရီးယားနိုင်ငံ မပါဝင်ပါ ) ။ ဘိလပ်ပြည်က လွှတ်တော်ကို လေ့လာကြည့်တော့ နိပွန်လွှတ်တော်နဲ့ ကွာနေတာ သွားတွေ့တယ်ခင်ဗျ။ ဘိလပ်ပြည်လွှတ်တော်တွင် အများစုက ရှေ့နေဖြစ်သည်။ နိပွန်လွှတ်တော်တွင်တော့ အများစုက အင်ဂျင်နီယာဖြစ်သည်။ အင်ဂျင်နီယာများသည် ရှေ့နေကဲ့သို့ လေမများဘဲ တကယ်လုပ်သောသူဖြစ်ပါသည်။\nစီအန်အန် သတင်းဌာနမှ ထုတ်လွှင့်သွားသော မြန်မာပြည်လွှတ်တော်အကြောင်း တစ်မိနစ်စာသတင်းတိုတွင် ဘိလပ်ပြည်မှ လေထွားသော ရှေ့နေလွှတ်တော်အမတ်၊ နိပွန်ပြည်မှ တကယ်အလုပ်လုပ်သော အင်ဂျင်နီယာလွှတ်တော်အမတ်များကဲ့သို့ ရွှေပြည်ကြီးမှ စက်တော်ခေါ်နေသော လွှတ်တော်အမတ်စိမ်းများကို မြင်ရသောအခါ၊ အာဆီယံတွင် တက္ကသိုလ်အများဆုံးရှိသည့်နိုင်ငံဟု လေလုံးထွားသည်ကို ကြားရသောအခါ၊ ကျောက်စိမ်း၊ ကျွန်းသစ်၊ ပိုလျှံ၍ နိုင်ငံခြားသို့တင်ပို့ရောင်းချရပါသည်ဆိုသော ဘဘာဝဓာတ်ငွေ့များနှင့် သဘာဝသယံဇာတ ပေါကြွယ်လှသော မြန်မာပြည် အကြွေးမီလျံများစွာရှိသည်ဟု ကြားသိရသောအခါ၊ စလုံးမှ tycoon တောင် မဝယ်နိုင်သော မန်ယူအသင်းကို မြန်မာပြည်ရှိ တယောက်သောသူမှ ဝယ်ယူမည် ဆိုသည်ကို Wikileaks မှတဆင့် သိရသောအခါ၊ double tax (အလုပ်လုပ်သောတိုင်းပြည်နှင့် မိခင်တိုင်းပြည် ၂နိုင်ငံ အခွန်ဆောင်ရခြင်း)ကို တခြားမည်သည့်လူမျိုးများမှ မစွမ်းဆောင်နိုင် မြန်မာလူမျိုးများသာလျှင် ပေးဆောင်နိုင်သည်ကို သိရသောအခါ ၊ ပြင်သစ်သတင်းဌာနမှ တင်ဆက်သွားသော ခမ်းနားပြီး လူတယောက်မှမရှိသော ဘိန်းပပျောက်မှုအထိမ်းအမှတ် အဆောက်အအုံကြီးနှင့် အာဖကန်နစ္စတန်နိုင်ငံပြီးလျှင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယဘိန်းအများဆုံးထုတ်လုပ်သောနိုင်ငံဖြစ်သည်ဆိုကြောင်း သိရသောအခါ၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဈေးအကြီးဆုံး ဆင်းကဒ်သည် မြန်မာပြည်မှဖြစ်သည်ဟု ကြားသိရသောအခါ မြန်မာကွဟု ဂုဏ်ယူရဖူးသည်။\nမတ် ၄၊ ၂၀၁၂။\nကျွန်မ၏ မေမေ -၂\nမေမေ့စာထဲမှ တည်ငြိမ်ပြတ်သားမှုများ ကျွန်မကိုယ်ထဲ စီးဝင်သွားသည်။ ကိုအောင် ဖုန်းဆက်တိုင်း၊ အပြင်သွားလည်ဖို့ ခေါ်တိုင်း၊ ကျွန်မဆီ လာတွေ့တိုင်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးပြကာ ကျွန်မငြင်းတော့သည်။ ကောင်မလေးတွေ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေသည့်သူတယောက်ကို ဘာမဟုတ်သည့်သာမာန်မိန်းကလေးတယောက်က ငြင်းတော့ ကိုအောင် ခံပြင်းပုံရသည်။ တခါတလေ ကိုအောင် သတိတရ ဖုန်းဆက်တတ်သည်။ ကျွန်မတို့ အိမ်နားက ကာရာအိုကေဆိုင်ကို လာရင်း ကျွန်မကို သတိရလို့ ဖုန်းဆက်သည်ဟု ဆိုသည်။ ကိုအောင့်သူငယ်ချင်းများ၏ ရယ်သံများ၊ ကောင်မလေးများ၏ ခိုးခိုးခစ်ခစ် ရယ်သံများကို ကြားရတော့ ကျွန်မကို သတိတရဖုန်းဆက်၍ ဝမ်းသာရမည်လား၊ ကာရာအိုကေ ကောင်မလေးများနှင့်ဆိုတော့ သဝန်များတိုရမည်လား။\nအချစ်ဆိုသော ဓာတ်တမျိုး ကျွန်မဦးနှောက်ထဲ၌ ၂နှစ်တောင် ကြာရှည်လိုက်ဟန်မတူ။ ကျောင်းစာတဖက်၊ ပွဲရုံအကူ တဖက်၊ မေမေ့ဆိုင်အတွက် ပစ္စည်းအဝယ်တော်တာဝန်များနှင့် မီးဝေးသော ချိပ်ပမာ ကျွန်မ၏အချစ်ချိပ်ကလေး တင်းမာသွားခဲ့သည်။ ပုလင်းထောင်လွန်း၍ အစာအိမ်သွေးကြောပေါက်သွားသည့် ကိုအောင့်ဆီ လူမမာသတင်း သွားမေးရဖူးသည်။ မေမေပြောပြဖူးသော ကျွန်မတို့ ဆွေမျိုးမကင်းသည့် ဘကြီးအောင်အကြောင်း သတိရမိသည်။ ဘကြီးအောင် အရက်နဲ့ ကြီးတော်ခင် (ဘကြီးအောင် ကတော်) ဘာဖြတ်မလဲ မေးလျှင် အရက်တော့ ဖြတ်နိုင်ဘူးအေ။ ညည်းတို့ကြီးတော်ပဲ ဖြတ်မည်ဆိုသောကြောင့် ကျွန်မတို့ ဆွေမျိုးများအကြား ရယ်စရာဟာသတပုဒ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကိုအောင့်ကိုတော့ အရက်နဲ့ကျွန်မ ဘယ်ဖြတ်မလဲမေးလျှင် ကျွန်မကို ဖြတ်မည်ဆိုတာ သေချာသောကြောင့် ကျွန်မမေးမြန်းဖို့ သတ္တိမရှိပါ။\nအစာအိမ်ရောဂါနှင့် မေမေ ဆေးရုံတက်ရတော့ အလုပ်သင်ဆရာဝန် ကိုသက်နှင့် ကျွန်မ ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ ရိုးသားတည်ကြည်သော၊ စိတ်သဘောထား ကောင်းမွန်သော ကိုသက်ကို မေမေ သဘောကျသည်။ ကိုသက်နှင့်သာ ဆိုလျှင် ကျွန်မဘဝ သာယာအေးချမ်းလိမ့်မည်၊ အရာအားလုံး မိသားစုအတွက် ပေးဆပ်မည့်လူမျိုးဟု မေမေမှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။ မေမေ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ရိုးသားအေးချမ်းသော၊ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သော ကိုသက်ပခုံးတွင် ကျွန်မ၏ ဘဝအမောများ ဖြေသိမ့်ရသည်။ ကျွန်မကတော့ စိတ်မြန်လက်မြန်သလောက် ကိုသက်ကတော့ စိတ်ရှည်သည်။ ကျွန်မက ပူသော မီးတောက်ဖြစ်ပြီး ကိုသက်ကတော့ အေးချမ်းသော ရေဖြစ်သည်။ သူတင်းလျှင် ကိုယ်လျှော့လိုက်၊ ကိုယ်တင်းလျှင် သူလျှော့လိုက်နှင့် ကျွန်မတို့၏ အချစ်ကြိုးကလေး စည်းချက်ညီညီ ခိုင်မြဲနေခဲ့သည်။\nကိုသက် နိုင်ငံခြားဘွဲ့လွန်တက်နေချိန် ဆိုင်ကလေးဖွင့်နိုင်ဖို့ ကျွန်မ အလုပ်များနေခဲ့သည်။ မေမေစုဆောင်းထားငွေများ၊ ခဏဆွဲယူထားသောငွေများဖြင့် ဆိုင်သေးသေးလေး ဖွင့်နိုင်အောင် အတော်ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ ကြိုက်ရာရွေးချယ်ပြီး ကီးချိန်း၊ ဟမ်းချိန်း အမှတ်တရလက်ဆောင် လုပ်ပေးသောဆိုင်လေးသည် ဖွင့်စလူသိပ်မသိခဲ့။ ကျွန်မဆိုင်၏ ပထမဆုံးဖောက်သည်ကို ကျွန်မ မှတ်မှတ်ရရ ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့သူငယ်ချင်းမလေးအတွက် ဖုန်းမှာချိတ်ဆွဲသော ကီးချိန်းလေး လိုချင်သည်ဟု ဆို၏။ နာမည်အတိုကောက်အပြင် ကံကောင်းစေသည်ဟု ယူဆကြသော အရွက်လေးရွက်ရှိ သစ်ရွက်စိမ်းလေးပါ ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။ နောက်နေ့တွင်တော့ ကီးချိန်းလေးကို ကြိုက်သည်ဆိုကာ ထိုသူငယ်ချင်းမလေးပါ လာရောက်အားပေးခဲ့သည်။\nKi Ki Handmade Accessories ဆိုင်လေး လူငယ်ကြား နာမည်ရလာခဲ့သည်။ ထို့အတူ စာရေးကိရိယာလက်ဆောင်ပစ္စည်းလေးများပါ ထပ်တင်ခဲ့သည်။ ကျွန်မစိတ်ကူးလေးတွေ အကောင်အထည် ပေါ်လာရုံရှိသေး ခေတ်မှီဈေးသစ်ကြီးဆောက်လုပ်ရန် နေရာထဲတွင် ကျွန်မဆိုင်လေးက ကံဆိုးစွာ ကျရောက်နေခဲ့သည်။ ပန်းတိုင်ရောက်အောင် သွားဖို့လမ်းက တလမ်းတည်းရှိတာ မဟုတ်ဘူး လမ်းတွေအများကြီးရှိတယ် သမီး။ အားကုန်နေသော ဘတ္တရီလေးကျွန်မ မေမေ့ဆီမှာ ချာခြင်းသွင်းကာ အားတွေပြည့်သွားလေ့ရှိသည်။ မေမေ့ဆီက စိတ်ဓာတ်စွမ်းအား မရသောနေ့ဆိုတာ မရှိခဲ့။\nအရင်နေရာလေးနှင့် သိပ်မဝေးသော နေရာတွင် ကျွန်မနေရာလေးတခု ရှာကြံကာ ဖွင့်ရပြန်သည်။ လူစည်ကားရာ နေရာနှင့်လည်း သိပ်မဝေး၊ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး အဆင်ပြေသော၊ အေးချမ်းဆိတ်ငြိမ်သာ နေရာလေးကို ကျွန်မတော်တော် ရှာဖွေခဲ့ရသည်။ လူလတ်တန်းစားများကို ရည်ရွယ်ကာ ဆိုင်အပြင်အဆင်၊ ဝန်ဆောင်မှု၊ ဈေးနှုန်းက အစ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ကျွန်မအားစိုက်ခဲ့ရသည်။ မူရင်း ဟမ်းမိတ် ချိန်းလေးတွေအပြင်၊ စာရေးကိရိယာ၊ စန္ဒရားသံ၊ တယောသံသက်သက် တီးလုံးလေးတွေ ဖွင့်ထားပေးသည့် ကော်ဖီသောက်ရင်း စာအုပ်အေးအေးဆေးဖတ်နေ၍ ရသည့် စာအုပ်ဆိုင်လေးပါ ထပ်ဖြည့်ခဲ့သည်။\nအားပေးနေကျ ဖောက်သည်များအပြင် သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေအချင်းချင်း တွေ့ဆုံးချိန်းချက်ရာ နေရာလေးဖြစ်လာခဲ့သည်။ မွေးနေ့ပွဲ၊ သူငယ်ချင်းမိတ်ဆုံပွဲများဆိုလျှင်တော့ ဓာတ်ပုံရိုက်ပေးကာ အမှတ်တရစကားလေးတွေကိုတော့ ဖောက်သည်များက တက်တက်ကြွကြွ ဓာတ်ပုံမှာ ရေးသားကြလေ့ရှိသည်။ အလုပ်သစ်ရသည့်မိတ်ဆွေအတွက် ဂုဏ်ပြုဆုတောင်း၊ နိုင်ငံခြားသွားတော့မည့် သူငယ်ချင်းအတွက် အဆင်ပြေပါစေဆုတောင်း၊ မွေးနေ့ဆုတောင်းလေးတွေ ရေးသားကာ Wish Board တွင် ချိတ်ဆွဲထားတတ်သည်။\nကတိမတည်သူများ၊ တွန်းချမည့်သူများဖြင့် လျင်သူစား စီးပွားရေးလောကတွင် ကျွန်မရပ်တည်နိုင်အောင် တော်တော်ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အချိန်မှန်၊ နေရာမှန် မချနိုင်၍ ဆုံးရှုံးမှုများ ကြံကြုံခဲ့ရသည်။ တစ်နေ့တွင် မေမေ ဒီတခါတော့ သမီး တကယ်သွားပြီထင်တယ်ဟု ပြောမိသည်။\nတကယ် သေသေချာချာ ကြိုးစားတာ အမှန်နော်\nဒါဆို မပူနဲ့သမီး၊ တကယ်ကြိုးစားနေတာ မှန်ရင် မအောင်မြင်စရာ မရှိဘူး။ အောင်မြင်လိမ့်မယ်။ မကြိုးစားဘူးဆိုမှသာ တကယ်ဆုံးရှုံးသွားတာဟု စကားပြတ်ပြတ်သားသား မေမေ ဆိုခဲ့သည်။\nတခါတလေ ပင်ပန်းလွန်း၍ အလုပ်မလုပ်ချင်တော့ဘူးဟု မေမေ့ကို ကျွန်မ ညည်းမိသည်။ အလုပ်မရှိဘဲ ပျော်မယ် ထင်သလား သမီး။ အလုပ်လုပ်လို့သာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်စိတ် တိုးတက်တယ်။ တန်ဖိုးရှိသူတစ်ယောက်အဖြစ် ကိုယ့်ကိုကိုယ် တန်ဖိုးထားတယ်။ သမီးဒေါ်ဒေါ်လေး (ဖေဖေ့ညီမ ဝမ်းကွဲ)ဆို တသက်လုံး အေးအေးချမ်းချမ်းနေလာတာ ဟော သူ့ယောကျ်ားလည်းဆုံးရော ဘာမှ မလုပ်တတ်၊ မကိုင်တတ်နဲ့ ဒုက္ခတွေရောက်လိုက်တာ။ အမှီအခိုကင်းကင်း ရပ်တည်နိုင်ရမယ် သမီး။ ပိုက်ဆံနည်းနည်းပဲရရ အလုပ် လုပ်နေရမယ်။ နောက်နောင် မေမေ့ရှေ့မှာ အလုပ်မလုပ်ချင်တော့ဘူးလို့ ဘယ်တော့မှ လာမပြောနဲ့ ယတိပြတ်စကား မေမေဆိုခဲ့သည်။\nဆိုင်ဖွင့်ပြီး တော်တော်ကြာမှ အမြတ်အစွန်းရှိလာခဲ့သည်။ စာတော်သော ညီမလေး နိုင်ငံခြားပညာသွားသင်ချိန် ကျွန်မ ထောက်ပံ့နိုင်ခဲ့သည်။ ကျောင်းပိတ်ရက်တွင် အချိန်ပိုင်း မလုပ်ဘဲ စာကိုသာ ကြိုးစားရန်၊ ပိုက်ဆံကို မပူရန် ကျွန်မပြောသော်လည်း မေမေကတော့ ကျွန်မနှင့် ခြားနားစွာ အချိန်ပိုင်း လုပ်ပါစေ သမီးကြီး၊ ဒါမှ ပိုက်ဆံကို ဘယ်လိုပင်ပင်ပန်းပန်း ရှာဖွေရတယ်ဆိုတာ သိမယ်။ ကိုယ်တိုင်ရှာတော့မှ ပိုက်ဆံတန်ဖိုးသိမှာ။ ပိုက်ဆံကိုတန်ဖိုးထားရမှန်းသိမှ ပိုက်ဆံကို လက်လွတ်စပယ် မသုံးတော့မှာဟု ဆိုခဲ့သည်။\nအလုပ်ပိလာသလို ကျွန်မ၏ ကိုယ်ပိုင်ချိန်များ နည်းလာသည်။ ကိုသက်နှင့် အပတ်စဉ် ဖုန်းပြောနေရာက စာမေးပွဲရှိလို့ သူမအား၊ အလုပ်ရှိလို့ ကိုယ်မအားနှင့် တွေ့ချိန်နည်းလာခဲ့သည်။ စိတ်ညစ်လွန်းရင်တော့ ကိုသက်ဆီကို ကျွန်မစာတွေရေးလေ့ရှိသည်။ ကျွန်မရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့နေရသည့် အခက်အခဲများကို ချရေးပြီးတိုင်း ကိုသက်လည်း စာမေးပွဲတွေ၊ ဆေးရုံတာဝန်တွေနဲ့ ပင်ပန်းမှာကို တွေးမိပြီး ဘယ်တော့မှ မပို့ခဲ့။ ကိုသက် လိုအပ်မည်ထင်သော ဆေး၊ စာအုပ်၊ အစားအသောက်ကိုတော့ မပျက်မကွက် ပို့သည်။ ပစ္စည်းများရောက်လျှင်တော့ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း၊ သတိရကြောင်း ဖုန်းဆက်ဖေါ်ရသည်။\nစီးပွားရေးလောကမှ မိတ်ဆွေတချို့ ကမ်းလင့်မှုများကို ကျွန်မ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ကိုသက်ဆီမှ ကတိစကား မကြားရပေမယ့် ကျွန်မ ကိုသက်ကို သစ္စာစောင့်သိချင်သည်။ ကိုသက်မိတ်ဆွေများဆီမှ ကိုသက်အကြောင်း ကြားရတော့ ကျွန်မ မအံ့သြတော့ပါ။ မေမေပြောသလို အချစ်ဆိုသော ဓာတ်တမျိုး ဦးနှောက်ထဲမှာ မရှိတော့၍ဟုသာ တွေးမိသည်။ သံယောဇဉ်လက်ကျန်လေးများ ကျန်သေးလားဟုသာ သိချင်မိသည်။\nအရင်အတိုင်းမပြောင်းလဲ နဂိုထက် အသားတွေဖြူနုလာသော ကိုသက်ကို တွေ့တော့ ကျွန်မက ရင့်ရော်သွားသလို ခံစားရသည်။ ကျောင်းတက်တုန်းက အတွေ့အကြုံအလွဲများကို ပြောပြရင်း ရယ်မောနေသည့် ကိုသက်၏ ရင်တွင်းခံစားချက်များကို ကျွန်မ ဖမ်းဆုပ်နိုင်အောင် ကြိုးစားနေမိသည်။ ကျွန်မ ကိုသက်ကို မေးခွန်းတခု မေးချင်သည်။ မေးရမှာလည်း စိုးထိတ်မိသည်။ ကျွန်မစိတ်ကို အမြဲခန့်မှန်းနိုင်သော ကိုသက်က သူ့ကို မေးစရာမေးခွန်းမရှိဘူးလားဟု မေးလာခဲ့သည်။\nကြောက်စိတ်ကို ရဲရဲရင်ဆိုင်။ တကယ်ကြောက်တဲ့အရာဆိုရင် တခုခုလုပ်။ ငယ်ငယ်က မေမေတို့ညဖက် အပြင်သွားတိုင်း အိမ်မှာကျန်ခဲ့သည့် ကျွန်မတို့မောင်နှမတွေ ဘာကို ကြောက်မှန်းမသိ ကြောက်ကြသည်။ မေမေ ပြောသော စကားလေး။ ကြောက်နေ၍ မဖြစ်။ တခုခုလုပ်မှ ဖြစ်မည်။ ကြောက်စိတ်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကိုသက်ကို မေးရန် အားခဲနေချိန် ကိုသက်က မေးခွန်းတခု ကျွန်မအား မေးလာခဲ့သည်။\nမတ် ၂၊ ၂၀၁၂။\nငါးထောင်တန်ဖုန်းအပေါ် ဘလော့ဂ်ဂါတို့အမြင် (တဂ်ပို့စ...


မေးခွန်း လေယာဉ် Deisgn\n1 months ago 10 တစ်နှစ် #810 by jimos\nရပ်ရွာများအတွက် concept ကိုလေယာဉ်ပျံဒီဇိုင်းနိုင်သူသည်ဤနေရာတွင်မည်သူမဆိုရှိပါသလား? ကျွန်မအတော်လေးမြင့်မားသောအမြန်နှုန်းမှာ 3500 မိုင်အကွာအဝေးကျော်ကုန်တင် / Pax တင်ဆောင်နိုင်စွမ်းကျားကန်တစ်ဦးကို Long range ကို Turbo ဒီဇိုင်းတစ်စုံတစ်ဦးကိုရှာဖွေနေတာပါ။ ငါမည်သူမဆိုကျွန်တော်လူတိုင်းကိုသုံးစွဲဖို့အတှကျ rikooo က upload တင်နိုင်သည်, ငါ့ကိုသိပါစေကိုကူညီနိုင်လျှင် cant ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး2သန်းအထက် go ထင်ယင်း၏ MTOW ဒါ Air ကို hauler3၌ဤသုံးစွဲဖို့ချင်ပါတယ်?\n1 months ago7တစ်နှစ် - 1 months ago7တစ်နှစ် #952 by DRCW\nမင်္ဂလာပါဟုတ်ကဲ့ကျွန်မသင်အသုံးပြုနေတဲ့ရှိပြီးသားလေယာဉ်များကိုအသုံးပြုပါကကူညီခြင်းနှင့်အကွာအဝေးနှင့်သင့်လေယာဉ်ပျံများ၏မြန်နှုန်းတိုးမြှင့်ဖို့လေယာဉ် cfg ဖိုင်ကိုထိန်းညှိဖို့သင်မည်သို့ပြသနိုင်ပါတယ်။ ဘာကိုဗားရှင်းပေါ်မှာမူတည်ပါတယ်နေရာချထားရန်မီတစ် cfg ဖိုင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ဖူးဘူးဆိုပါက P3D သင်မှာ .... ရှိသည်။ ဗားရှင်း 1,2 နှင့်3အစီအစဉ်က x (86) တွင်ဖြစ်သင့် သင့်ရဲ့ကွန်ပျူတာကိုအတွင်း။ သငျသညျရှိပါက P3Dv4 ကသင့်ရဲ့စံတွင်တည်ရှိသည် installed Program ကိုဖိုင်တွေဖိုလ်ဒါကို Lockheed Martin ကုမ္ပဏီအောက်မှာ။ အခုတော့ငါသည်သင်တို့၏ hauler ကျားကန်သို့မဟုတ်ဂျက်လျှင်သိရန်လိုအပ်ပါတယ်။ ကကျားကန်ဖြစ်ပါတယ်လျှင်, ငါကတာဘိုဗားရှင်းလျှင်သိရန်လိုအပ်ပါတယ်။ ဤအချက်အလက်မရှိရင်ငါသာဥပမာတစ်ခုအားဖြင့်သင်တို့ကိုဦးဆောင်လမ်းပြနိုင်သည်ငါသည်ဤ exorcise များအတွက်စံ2အင်ဂျင်ကျားကန်ယူပါလိမ့်မယ်။ သင် Lockheed Martin ကုမ္ပဏီမှ Folder ကိုဖွင့်လှစ်သည်နှင့်တပြိုင်နက်ဆင်း scroll simobjectsဒါကြောင့်ဖွင့်ပြီးတော့ကိုသင်တွေ့ပါလိမ့်မယ် လေယာဉ်ပျံs ကိုဖိုင်တွဲတစ်ခုကိုဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့်သငျသညျကိုပြုပြင်မွမ်းမံဖို့ရန်ဆန္ဒရှိလေယာဉ်ကိုရှာပါ။ သငျသညျလေယာဉ် folder ကိုဖွင့်လှစ်ပြီးတာနဲ့သင်ကဖိုင်တစ်ဖိုင်စျေးကွက်ရှိလိမ့်မည်မရွေးခဲ့ကြ လေယာဉ်ပျံ cfg . ဒီအစီအစဉ်ကိုသငျသညျအဲဒီလိုလုပ်ဖို့ခွင့်ပြုချက်လိုအပ်ပါတယ်မလုပ်ပဲနေလျှင်လက်ျာဘက်ပေါ်မှာ click နှိပ်ခြင်းနှင့် 'notepad "နဲ့ဖွင့်လှစ်, သင်က cfg ဖိုင်ဖွင့်လှစ်ထားသောပထမဦးဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပါတယ် အကယ်. လုပ်နိုင်အောင်, ထို့နောက်ရုံသင်၏ desktop မှတပြင်လုံးကိုလေယာဉ်ပျံ folder ကို Click နှိပ်ပြီး drag အပြောင်းအလဲတွေ။\nဒီဥပမာကိုငါ De Havilland Beaver အဘိဓါန် DHC2 ကနေဆွဲထုတ်\nသင့်ရဲ့ max ကိုအလေးချိန်ပြောင်းလဲနေတဲ့အဆင့်တဦးတည်း\nmax_gross_weight = 5090 // (အလေးချိန်ပေါင်) က 5090 ဖတ်နိုင်အောင် 2000 အားဖြင့် 7090 တိုးမြှင့်\nempty_weight = 3410 // (ပေါင်)\nengine_type =0//0= Piston, 1 = ဂျက်,2= အဘယ်သူမျှမ,3= Helo-တာဘိုင်,4= Rocket,5= တာဘိုပရော့\nEngine.0 = -0.15, 0.0, ရည်ညွှန်း datum ထံမှ 0.0 // (ပေ) longitudinal, နှစ်ဦးနှစ်ဖက်, ဒေါင်လိုက်အကွာအဝေး\nfuel_flow_scalar = 1.0 // ဆီစီးဆင်းမှစကေး ဒါကြောင့်ဖတ်နိုင်အောင် range ကိုပြောင်းလဲမှု 1.0 နှစ်ဆ 0.48\nmin_throttle_limit = 0.0 // အနည်းဆုံးရာခိုင်နှုန်းကအခိုးအငှေ့ညှိရာကိရိယာ။ တာဘိုင်ပြောင်းပြန်များအတွက်ယေဘုယျအားဖြင့်အနုတ်လက္ခဏာ\npower_scalar = 1.0 // Piston ပါဝါမှစကေး\nဆလင်ဒါနှုန်း cylinder_displacement = 109.4 // ကုဗလက်မ\ncompression_ratio = 6.0 // Compression ကိုအချိုး\nဆလင်ဒါ၏ number_of_cylinders =9// နံပါတ်\nmax_rated_rpm = 2300 // မက် rated RPM\nmax_rated_hp = 450 // မက် HP က rated 450 ဖြစ်လာနိုင်အောင်ငါ 200 မြင်းကောင်ရေ add ပါလိမ့်မယ်ဤကိစ္စတွင်အတွက်မြင့်မားတဲ့အရေအတွက် 450 ကိုပြောင်းလဲ 650\n0.415 စက္ကန့်: စာမျက်နှာကိုဖန်တီးရန်အချိန်


စိတ်ကူးပဲ ယဉ်နေတော့မှာလား – Live the Dream\nစိတ်ကူးယဉ်ကောင်းလို့ အလွဲလွဲအချော်ချော်ဖြစ်ဖူးလား? ကျွန်တော်ကတော့ ဒီမနက်ရေချိုးရင်းနဲ့ စိတ်ကူးယဉ်တာ..ခေါင်းလျှော်ရည်ကို မျက်နှာသစ်ဆေးနဲ့မှားပြီး မျက်နှာသစ်မိလို့ အော် ငါ့နှယ် စိတ်ကူးယဉ်တာလွန်ရောလို့။ ကျွန်တော့်လို ဘဝတူလေးတွေရှိမယ်ထင်ပါတယ်။ တစ်လတစ်လ ထီထိုးထားပြီး လေထဲတိုက်ဆောက်နေရတာ အမော။ Crush ကို စိတ်ကူးယဉ်ရတာလည်း အရူးတစ်ပိုင်းဖြစ်လို့ (တစ်ခါမှလည်းပြန်မကြိုက်ပါဘူး..)။ အားလုံးက စိတ်ကူးယဉ်သမားတွေ ဟုတ်တယ်ဟုတ်။\nစိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာက ပျော်စရာကောင်းလှပါပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း ဆိုးကျိုးတွေရှိပြန်ပါတယ်။ တကယ်ဖြစ်လာလာမလာလာ စိတ်ကူးယဉ်ရတာ အရသာ တစ်ခုဆိုတော့ မတားရက်ပါဘူး.. ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ကူးယဉ်နေဆဲပါ။ အသက်ကြီးသွားလေ လူတွေရဲ့စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေနည်းသွားတာဖြစ်လို့ ငယ်တုန်းမိုလို့ ဆက်လက်စိတ်ကူးယဉ်ဦးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဆေးစွဲသလို စွဲနေတာမျိုးမဟုတ်ပဲ ဆိုးကျိုးနည်းဖို့တော့လိုတာပေါ့နော်. ဝမ်းသာစရာပါပဲ ဆိုကျိုးနည်းတဲ့စိတ်ကူးယဉ်တဲ့နည်းတွေ မင်မင်လက်ထဲမှာရှိနေပါတယ်။ သိချင်ရင် လိုက်ခဲ့တော့….ဖတ်ပြီးသွားရင်လည်း ကိုကိုစိတ်ကူး မမစိတ်ကူးတို့ရဲ့ လွဲခဲ့တဲ့အလွဲတွေကို Comment မှာ ပျော်စရာလေးအဖြစ် မန့်သွားပေးပါဦးနော်.. တူတူရယ်ကြမယ်။\nကျွန်တော်တို့ စိတ်ကူးယဉ်ရင် ကိုယ့်ကိုကိုပဲ ဦးတည်တာများပါတယ်။ ပြောရရင် စကြာင်္ဝဠာရဲ့ ဗဟိုချက်က ကိုယ်ပေါ့။ စိတ်ကူးထဲမှာ ကိုယ်က ဘယ်သူ၊ ဘာကောင်ကြီးဖြစ်နေတာ၊ လူတွေအားလုံးကိုယ့်ကို ဘယ်လိုမြင်နေမှာ စသဖြင့် အလှပဆုံးကမ္ဘာမှာ ကိုယ်ဟာ အကောင်းဆုံး လိတ်တက် ဗားရှင်းလူသား၊ လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းကလည်း ပြည့်စုံလွန်းတယ် သာယာချက်ပဲ။ တကယ်တော့ ကိုယ့်ရဲ့ မပြည့်စုံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ပြည့်စုံနေသယောင်ယောင် စိတ်ကူးထဲမှာ ရှိနေတာပါ။ ရှေးလာမယ့်အရာတွေမှာ အမှားပါမှာစိုးရိမ်တဲ့ စိတ်တွေကြောင့် ပြည့်စုံလွန်းတဲ့အနာဂတ်ကို တွေးနေမိတာမျိုးလည်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုအတွေးမျိုးက သိနေရင်တောင် ရပ်တန့်ဖို့ခက်တဲ့အတွေးမျိုး၊ ထပ်တစ်လဲလဲ တွေးနေမိတဲ့အတွေးမျိုးဖြစ်ပါတယ်။ ရလာဒ်အနေနဲ့ ပြဿနာအပေါ်အာရုံစိုက်ဖြေရှင်းဖို့ကို နှောင့်ယှက်တတ်သလို ၊ တစ်ခုခုဖြေရှင်းဖို့ဆို နှောင့်နှေးကြန့်ကြာပြီး ရင်မဆိုင်ချင်တဲ့စိတ်တွေဖြစ်လာကြောင့် ဒီလို စားမြုံ့ပြန်တတ်တဲ့စိတ်ကူးယဉ် အတွေးတွေ ဝင်လာရင်တော့ သတိထားဖို့လိုပါတယ်နော်။\n၂။ ရှောင်ပြေးဖို့ စိတ်မကူးနဲ့\nကြုံနေရတဲ့ အခက်အခဲတစ်ခု၊ စိတ်ကသိကအောက်ဖြစ်စရာတစ်ခု၊ ပြဿနာတစ်ခုကို စိတ်ကူးယဉ်ြဖေရှင်းခြင်းက ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေကို ခဏတာဖြေဖျောက်ပေးနိုင်သလို ကိုယ်မလိုချင်တဲ့အခြေအနေကနေ ခဏတာပုန်းရှောင်နေခွင့် ပေးလိုက်သလိုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာဖြေရှင်းပေးနိုင်လောက်တဲ့အထိတော့ မဟုတ်တဲ့အတွက် အတွေးမလွန်အောင်လည်း ဘရိတ်အုတ်တတ်ရပါတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့လက်ရှိအနေအထားမှ ကိုယ်မလက်ခံတတ်ရင်၊ ကိုယ့်ပြဿနာကို မှ မဖြေရှင်းချင်ရင် ဒါက မှားယွင်းနေတယ်ဆိုတာသိရပါမယ်။ မှန်ကန်တဲ့အဖြေက ကိုယ့်ကိုကို အရှိကိုအရှိအတိုင်းလက်ခံတတ်ဖို့၊ ကိုယ့်ရဲ့ လက်ရှိအဖြစ်အပျက်တွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ဖြေရှင်းဖို့ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် အိုဗာတင်းမဖြစ်ခင် ကိုယ်ရဲ့စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေကို သတိရှိရှိ ရပ်တန့်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်လိုက်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လူတွေနဲ့ စကားပြောလိုက်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စာအုပ်ဖတ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်ကောင်းတဲ့အရာတွေနဲ့ အာရုံလွှဲလိုက်ပါနော်။ ဦးနှောက်ရဲ့ ခဏတာ စိတ်ကူးယဉ်မှုဖြေရှင်းမှုတွေကို နဲ့ ရှောင်ပြေးဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့နော်။\n၃။ Creation ကောင်းတယ်\nဆိုးကျိုးတွေကိုဖတ်ပြီး စိတ်ပျက်မသွားပါနဲ့.. စိတ်ကူးယဉ်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေအလိုက် ကောင်းကျိုးတွေလည်း ရှိပြန်ပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ တီထွင်မှုအသစ်တွေ၊ Idea အသစ်တွေကို စိတ်ကူးယဉ်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့အတွက် ကန့်သတ်ထားတဲ့ ဘောင်တွေက အကုန်ပျောက်ကုန်တာကြောင့် စိတ်ကူးယဉ်ခြင်းကနေ ဆန်းပြားတဲ့ Idea အသစ်တွေကိုရရှိစေပါတယ်။ စတိဗ်ဂျော့ ကိုပဲကြည့်လေ။ တစ်ကိုယ်ရည်သုံးကွန်ပြူတာကို တီထွင်ပြီး နည်းပညာနယ်ပယ်မှာအပြောင်းအလဲအများကြီးဖြစ်စေချင်တာက လူတွေ လက်မခံနိုင်တဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ရူးသွပ်မှုတစ်ခုဆိုပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာဖြစ်လာခဲ့တာပဲလေ။ ကိုယ့်ကို Creative ဖြစ်စေတဲ့စိတ်ကူးယဉ်မှုကို ကိုယ့်ရဲ့ပညာရေးမှာ ၊ အလုပ်ခွင်မှာ ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်ကြပါစေနော်။\nRelax တစ်ခု အနေနဲ့သာ အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တော့ စိတ်ကူးယဉ်ရတာ ပျော်စရာကောင်းလှပါတယ်။ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ မင်းသမီးတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ညားတဲ့စိတ်ကူးမျိုး၊ မော်ဒိုက်ကမ်းခြေမှာ မိသားစုလိုက် ရေကူးအပန်းဖြေတဲ့စိတ်ကူးမျိုး၊ ငွေရေးကြေးရေးဂရုစိုက်စရာမလိုပဲ တစ်ကမ္ဘာလုံးပတ်နေတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုမျိုးတွေက တွေက ထ ကချင်လောက်အောင် ပျော်စရာကြီးပါ။ စိတ်ကူးထဲမှာ ပျော်စရာကောပေင်းမဲ့ ကိုယ့်ဘဝက ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲဆိုတော့ ကိုင်ချင်တာက မနေ့တစ်နေ့ကထွက်တဲ့ Apple product စားစရာကတော့ ဆန်မရှိဆိုတဲ့အဖြစ်မျိုး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုစိတ်ကူးတွေက ကိုယ့်ကို Entertain လုပ်တော့ တစ်နေ့ကို နည်းနည်းဖြစ်ဖြစ်စိတ်ကူးယဉ်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်အခါရယ်လို့သတ်မှတ်ထားရသလို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ဖို့လည်း လိုတာပေါ့။ ဥပမာ တစ်နေကုန်ထိုင်စားနေပြီး ဝိတ်ကျတယ်လို့ပဲ စိတ်ကူးယဉ်နေလို့မရဘူးလေ။ ဝိတ်ကျချင်တယ်ဆိုရင်လည်း စွတ်စားတာတွေလျှော့ပြီး ဝိတ်ကျအောင်လေ့ကျင့်ခန်းတွေလုပ်ရမှာပေါ့။ ကိုယ်က ချမ်းသာချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပညာတွေရှာ၊အလုပ်တွေကြိုးစားလုပ်ရမှာပေါ့ ဂိမ်းပဲဆော့နေလို့မရဘူးနော်။ ကိုယ်က စိတ်ကူးပဲယဉ်နေတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်သမားတစ်ယောက်မဖြစ်ဖို့တော့ အရေးကြီးတယ်နော်။ မင်မင်ကတော့ Crush ကို ဖွင့်ပြောလိုက်တော့မယ် ခ်ခ်


အာဂျင်တီးနားအသင်း ရေပန်းအစားဆုံးဖြစ်နေတဲ့ ၂၀၁၉ ကိုပါအမေရိကဖလားပြိုင်ပွဲ - TheeSayChin\nအာဂျင်တီးနားအသင်း ရေပန်းအစားဆုံးဖြစ်နေတဲ့ ၂၀၁၉ ကိုပါအမေရိကဖလားပြိုင်ပွဲ\nဘရာဇီးနိုင်ငံက အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပတဲ့ ၂၀၁၉ ကိုပါအမေရိက ဖလားပြိုင်ပွဲဟာ တောင်အမေရိကအသင်း (၁၀)သင်း နဲ့ ဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့ ဧည့်သည်အသင်း (၂) သင်း စုစုပေါင်း (၁၂) သင်းတိတိ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ကြမှာဖြစ်ပြီး ဗိုလ်စွဲတဲ့ အသင်းဟာ ဖီဖာကကျင်းပတဲ့ ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်းဖလား ပြိုင်ပွဲကို တောင်အမေရိကတိုက် ကိုယ်စားပြုပြီး ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရရှိမှာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။\nကိုပါအမေရိကဖလား ပြိုင်ပွဲဟာ တောင်အမေရိကတိုက်ရဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပြီး လက်ရှိချန်ပီယံကတော့ ချီလီအသင်းဖြစ်ပါတယ်။ ချီလီအသင်းသာ ယခုပြိုင်ပွဲမှာ ထပ်မံဗိုလ်စွဲခဲ့ပါက ကိုပါအမေရိကသမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဦးဆုံး ၃ကြိမ်ဆက် ချန်ပီယံအဖြစ် စံချိန်သစ် တင်နိုင်မှာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ချီလီအသင်းဟာ နောက်ဆုံး နှစ်နှစ်ဆက်တိုက် အာဂျင်တီးနားအသင်းကို အနိုင်ရပြီး ဗိုလ်စွဲခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။\nမဲခွဲမှုတွေအပြီးမှာတော့ အိမ်ရှင် ဘရာဇီးအသင်းဟာ အုပ်စု(A)မှာ ဘိုလစ်ဗီးယား ၊ ဗင်နီဇွဲလား ၊ ပီရုးအသင်းတို့်နဲ့အတူ ကျရောက်နေပြီး အုပ်စု (B) မှာတော့ နာမည်ကြီး အာဂျင်တီးနားအသင်းဟာ ကိုလံဘီယာ ၊ ပါရာဂွေး နဲ့ ဧည့်သည် ကာတာအသင်းတို့နဲ့ တွေ့ဆုံနေတာ ဖြစ်ပြီး အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင်ရမယ့် အုပ်စုတစ်ခု လို့သတ်မှတ်ရပါမယ်။ အုပ်စု (C) မှာတော့ လက်ရှိချန်ပီယံ ချီလီအသင်းဟာ ဥရုဂွေး ၊ အီကွေဒေါ ၊ ဧည့်သည် ဂျပန်အသင်းတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ကစားရမှာပါ။\nယခုနှစ် ကိုပါအမေရိကပြိုင်ပွဲကို ဇွန်လ ၁၄ရက်နေ့မှာ အိမ်ရှင် ဘရာဇီး – ဘိုလစ်ဗီးယား ပွဲစဉ်နဲ့ စတင် ဖွင့်လှစ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘရာဇီးအသင်းဟာ ကိုပါအမေရိကပြိုင်ပွဲမှာ ချန်ပီယံ၈ကြိမ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး တတိယ အအောင်မြင်ဆုံး အသင်းအဖြစ် ရပ်တည်နေပါတယ်။ အအောင်မြင်ဆုံးနိုင်ငံကတော့ ဥရုဂွေးဖြစ်ပြီး ၁၅ကြိမ်ထိ ဗိုလ်စွဲထားကာ ဒုတိယနေရာမှာတော့ အာဂျင်တီးနား အသင်းက၁၄ကြိမ် ဗိုလ်စွဲပြီး ယခုတစ်ကြိမ် ချန်ပီယံဖြစ်ခဲ့ပါက သမိုင်းတစ်လျှောက် အအောင်မြင်ဆုံး အသင်းအဖြစ် ဥရုဂွေးနဲ့ ပူးတွဲရပ်တည်သွားမှာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။\nပြိုင်ပွဲရဲ့ ပွဲစဉ်ဇယားရေးဆွဲမှုအရ အုပ်စုပထမနဲ့ ဒုတိယ ရရှိတဲ့ ၂သင်းဟာ ကွာတားဖိုင်နယ်ကို တက်ရောက် ရမှာဖြစ်ပြီး အကောင်းဆုံးတတိယရရှိတဲ့ ၂သင်းကလည်း ကွာတားဖိုင်နယ်အဆင့်ကို ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကိုပါအမေရိကရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဗိုလ်စွဲဖို့အတွက်တော့ နေမာပါဝင်နေတဲ့ အိမ်ရှင်ဘရာဇီးအသင်း ၊ ရာစုနှစ် ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး ဘောလုံးသမားတစ်ဦး ဆိုတာ သက်သေပြနိုင်ဖို့ နိုင်ငံအသင်းအတွက် ဖလားတစ်လုံး ဆွတ်ခူးပေးဖို့ လိုအပ်နေတဲ့ လီယွန်နယ်မက်ဆီ ပါဝင်နေတဲ့ အာဂျင်တီးနားအသင်း နဲ့ လက်ရှိ ချန်ပီယံ ချီလီအသင်းတို့က အသီးသီး ရေပန်းစားနေကြပါတယ်။ REF : mirror HYA (momolay)\n← သဲလေး ချစ်လားဆိုပြီး ကောင်မလေးတွေကို စ နေတဲ့ ကိုကြီး သင်ဇာဝင့်ကျော်ရဲ့ဗီဒီယို\nလက်စတာ၊ မန်ယူ၊ စပါးတို့ အပြိုင်လုရမယ့် ဘယ်ဂျီယံကြယ်ပွင့် →\nရုရှားနိုင်ငံမှာ ရွှေစည်းခုံပုံတူစေတီတော်အား ပထမဆုံး ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓစေတီတော်အဖြစ် တည်ထားကိုးကွယ်မည်\nJanuary 12, 2019 Min Yar Zar 0\nမြို့ပြဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းများအသုံးပြုရန်အတွက် ဂျပန်မှ ချေးငွေရယူရန် လွတ်တော်က အတည်ပြု\nMay 20, 2019 Min Yar Zar 0\nယနေ့ခေတ် မိဘတွေအတွက် ခေါင်းစားရတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ( ကလေးကို ဘယ်ကျောင်းထားရမလဲ . .? )\nJanuary 7, 2019 Min Yar Zar 0