မိမိချစ်ဇနီးက အိမ်ထောင်ရေးမှာ စိတ်မပါတဲ့ဝေဒနာခံစားနေရရင်\nစိတ်ပါပြီး အပျိုစင်အနေအထားသို့ ရောက်စေပါတယ်\nဒီဆေးက အိမ်ထောင်ရှင်များအတွက် အရမ်းအသုံးဝင်ပါတယ်\nအသက်၂၅မှ အသက် ၄၀အတွင်းအသုံးပြုပေးနိုင်ပါသည်။\nအသက် ၄၀ကျော်ရင်တော့ထိရောက်မူ့ အားနည်းပါတယ်\nဆေးအမည် GIRL FRIEND မိန်းကလေးဖြန်ဆေး\nCB Bank, KBZ Bank ,Wave Moneyတို့ ဖြင့်ချိတ်ဆက်ထားသဖြင့်\nငွေကြိုလွဲပြီးပစ္စည်းမှာယူပီးရင် Moblie Banking ရှိတာကြောင့်\nဖုန်း ၀၉၇၆၀၈၃၇၂၆၃ သို့ဆက်သွယ်ဝယ်ယူနိုင်ပါသည်\nရန်ကုန် မန္တလေးသို့ နေ့ချင်းအိမ်အရောက်ဝန်ဆောင်မှုရှိပြီး\nအခြားမြို့များကိုတော့ MGL ရုံးများ ၊ ကားဂိတ်များမှတဆင့် ပို့ဆောင်ပေးနေပါပြီ\nGIRL FRIEND မိန်းကလေးဖြန်ဆေး\nPosted by : လက်တွဲဖော်0Comments\nhttps://www.facebook.com/groups/1150014105080954/အမျိုးသား အင်္ဂါအတွက် စိတ်ချယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ သုံးစွဲပြီးတဲ့နောက်မှာ မယုံနိုင်စရာ ရလဒ်တွေအဖြစ် လက်ရှိအချိန်မှာ ဘိုင်အိုမန်းနစ်က မြန်မာနိုင်ငံမှာ ရောင်းအားအကောင်းဆုံး\nဆေးအမည် = ဘိုင်အိုမန်းနစ်\nအမှတ်တံဆိပ် #1ရွှေရောင် ပါရှိပါတယ်\nအထူးသန်မာပြီးသုတ်ထိန်းအားပိုမိုကောင်းလာစေသည်နေ့စဉ်သောက်သုံးရန်နှင့်ဆေးပတ်လည်အလုံး၆၀ကုန်အောင်သောက်ဖို့လိုပါသည်သုံးဖူးသူတိုင်း ဆေးကောင်းကြောင်းပြန်ညွှန်းရလောက်အောင် ဆေးစွမ်းထက်ပါတယ်\nအမျိုးသားသောက်ဆေးဖြစ်ပြီးလိင်တံနှင့်ကာမခွန်အားကို ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းစေသော ဆေးကောင်းဖြစ်ပါတယ် ကမ္ဘာ့ဆေးဝါးထောက်ခံချက်WHO မှထောက်ခံထားပြီး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိပါ။\nရှောင်ရန် - နှလုံးရောဂါနှင့် သွေးပေါင်ချိန် တရာ့ငါးဆယ်နှင့်အထက်ရှိသူများသောက်သုံးရန် မသင့်ပါ။အရက် ဘီယာ ပင်လယ်စာများဖြင့် တွဲဖက်မစားရပါ\n(BIOMANIX တံဆိပ် (ဘိုင်အိုမနစ်)\nစိတ်သွားတိုင်း လိုက်မစွမ်းနိုင်သော ယောက်ျားကောင်းများအတွက်\nMAN POWER အမျိုးသားစွမ်းအားဖြည့်\nဈေးနုန်း ၁၃၀၀၀၀ ၁သိန်း၃သောင်း\nAdvanced sexual health formula for man\n100CC Hope2/maca root 900mg/1000 arginine တို့ပါဝင်ပါတယ်\n- တစ်နေ့လျင် တစ်ကြိမ်သောက်သုံး နိုင်ပါသည်။\n- မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်အားရလောက်ချိန်တွင် ဆေးကို ဆက်မသုံးပဲ ရပ်ထားနိုင်သည်။ ပြန်လည် သေးငယ်ခြင်း မရှိပါ။\nသင့်ကိုယ်သင် စိတ်တိုင်းမကျဖြစ်နေတာတွေ ထားခဲ့လိုက်ပါ ... သင့်အမျိုးသမီးကို ပြီးမြောက်ရုံမက တန်းတန်းစွဲဖြစ်သွားအောင် သင်စွမ်းဆောင်နိုင်ပါလိမ့်မယ် ...\nအသက် ၂၅နှစ်မှ အသက် ၆၀ အထိ အသုံးပြုနိုင်တာမို့ -\n- အသက်အရွယ်ကြောင့် မစွမ်းဆောင်နိုင်သော အမျိုးသားများ\n- အသက်ငယ်ရွယ်ပြီး စွမ်းဆောင်မှု အားလျော့နေသော အမျိုးသားများ\n- ငယ်ပါသေးလို့ မိမိကိုယ်ကိုယ်အားမရတဲ့ အမျိုးသားများ\n- တိုတိုလေးမို့ မထိရောက်ဘူးဆိုတဲ့ အမျိုးသားများ\n- တက်ထွက်ဖြစ်နေလို့ ခဏခဏအရှက်ရနေတဲ့ အမျိုးသားများ\nဒါတွေမေ့ပလိုက်ပါတော့ စွမ်းဆောင်မှုအားကောင်းပြီး ရှည်ရမယ် ကြီးရမယ် ကြာရမယ် သုံးမျိုးစလုံးကို အားဖြည့်ပေးမယ့် Japan နိုင်ငံထုတ်ဆေးစွမ်းကောင်းများကို ၁၀၀% အာမခံဖြင့် ရောင်းချပေးနေပါပြီ။\nအိမ်ထောင်ရေး မသာယာတာ ဒီအချက်များကြောင့်\n၁။ တစ်ယောက်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို တစ်ယောက်က မပြင်ပေးနိုင်ဘူး\nလူတိုင်းမှာ အားနည်းချက် ကိုယ်စီ ရှိကြတယ်။ လင်ယောင်္ကျားလည်း သူ့အားနည်းချက် ရှိမယ် ဇနီးသည်လည်း ဇနီးသည် အားနည်းချက် ရှိလိမ့်မယ်။ ဒီလိုအားနည်းချက် ရှိတာကို တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မပြုပြင်ပေးဘဲ တစ်ယောက်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ဖိနှိပ်ပြီး အနိုင်ယူမယ် အနိုင်ကျင့်ကြမယ်။ ကိုယ်ယူထားတဲ့ အိမ်ထောင်ဖက် အချင်းချင်းတောင်မှ အားနည်းချက်ကို မပြင်ပေးဘဲ ဖိနှိပ်နေမှတော့ ဘေးလူဆို ပိုလို့တောင် ဆိုးမှာပေါ့။ ဒီလိုဆိုရင်လည်း အိမ်ထောင်ရေး ဘယ်သာယာပ မလဲလေ။\nမိမိအိမ်ထောင်ဘက်ကို မိမိကတောင် တန်ဖိုးမထားရင် အခြားသူကလည်း ဘယ်တန်ဖိုး ထားမလဲလေ။ ဒါကြောင့် မိမိသည် လက်ထပ်ထိန်းမြှားပြီး သည်မှစကာ မိမိအိမ်ထောင်ဘက်ကို လေးစား တန်ဖိုးထားခြင်းဟာလည်း အိမ်ထောင်ရေး အတွက် အထောက်အကူ ပြုပါလိမ့်မယ်။ တန်ဖိုး မထားတတ်သရွေ့ ဘယ်လောက် တန်ဖိုး ရှိတာ ရထားထား အလကားပါ။\n၃။ အမြဲ နှိမ့်ချ ဆက်ဆံတယ်\nကိုယ့်အိမ်ထောင်ဘက်ကို ဆူတယ် အော်တယ် နှိမ့်ချပြီး လူသူရှေ့မှာတောင် ဆက်ဆံတယ် အနိုင်ကျင့်တယ် ဒါမျိုး လုပ်လို့ ကိုယ်က အဆင့်အတန်းမြင့်ကာ ဂုဏ်ရှိသွားမယ် မထင်ပါနဲ့။ မိမိအိမ်ထောင်ဘက်ကို နှိမ့်ချရင် မိမိလည်း နိမ့်ကျတယ်ဆိုတာမမြဲမှတ်ထားပေးပါ။\n၄။ ကိုယ်လုပ်ချင်တာ လုပ်တယ်\nကိုယ့်အိမ်ထောင်ဘက်က တစ်ခုခုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အကြံဥာဏ်ပေးတယ် သူပေးတဲ့ အဥာဏ်ကို အမြဲပစ်ပယ်ပြီး ကိုယ်လုပ်ချင်ရာကို လုပ်တယ်။ ကိုယ်လုပ်ချင်ရာ လုပ်လို့ မှန်ကောင်းလည်း မှန်လိမ့်မယ် အမြဲမှန်ဖို့ ဆိုတာ မလွယ်ကူလှဘူး။ ဒါကြောင့် အိမ်ထောင်ဘက်ဖြစ်သူရဲ့ အကြံပေးမှုတွေ အကြံဥာဏ်တွေကို နားမထောင် ကိုယ်လုပ်ချင်ရာ လုပ်မှတော့ ဘယ်သို့ ဘယ်နည်းမှ အိမ်ထောင်ရေး အဆင်ပြေပါ့မလည်းလေ။\n၅။ မချစ်ဘဲ လက်ထပ်လိုက်တာ\nအိမ်ထောင်ရေးဆိုတာ အချစ်ဆိုတဲ့ အရာပေါ်မှာ မှုတည်နေလေရဲ့။ အချစ်ဆိုတာ အိမ်ထောင်တစ်ခုမှာ ဘယ်လောက်အရေးပါလဲ ဆိုတာကိုတော့ မပြောလိုပါ။ ဒါပေမယ့် မချစ်မနှစ်သက်တဲ့ အိမ်ထောင်ရေး တစ်ခု အချိန်ကြာကြာ ပြည့်ပြည့်ဝဝ ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းမယ်လို့တော့ မထင်ပါဘူး။\n၆။ စီးပွားရေး အခက်အခဲ\nအိမ်ထောင်တစ်ခု ဖြစ်တည်သွားပြီ ဆိုရင်တော့ စီးပွားရေး ဘယ်လောက် အရေးပါသလဲ ဆိုတာကို အိမ်ထောင်ရှင်တိုင်း သိကြပါလိမ့်မယ်။ စီးပွားရေးတွေ အရမ်းခက်ခဲလာရင် အိမ်ထောင်ရေးကိုပါ ထိခိုင်တတ်တာလေးတွေတော့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နှစ်ဦးနှစ်ဘက် လက်အတူတွဲ ကြိုးစား ရုန်းကန်းနိုင်ပါစေ။ ဒီလို မဟုတ်လို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပုံချနေရင်တော့ အဆင်မပြေနိုင်ပါ။\nလူပျိုစစ်ခြင်း/မစစ်ခြင်း နှင့် အပျိုစစ်ခြင်း/မစစ်ခြင်း\nစကားချီး :::::: ၏အကြောင်းအရာကိုရေးသားရာတွင် ဆေးပညာနှင့်ဆိုင်သော အယူအဆများအပြင် ကိုယ်ပိုင်ထင်မြင်သုံးသပ်ချက်တစ်ချို့ပါဝင်ပါသဖြင့် လွပ်လပ်စွာသဘောထားကွဲလွဲနိုင်ပါကြောင်း........ ::::\n၏အကြောင်းအရာသည် လူပေါင်းများစွာ သဘောထားကွဲလွဲကာ၊ လိင်မှုရေးရာတွင်ပြဿနာအတက်ဆုံး ကိစ္စတစ်ခုပင်ဖြစ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် မိန်းခလေးတစ်ယောက် အပျိုစစ်မစစ်ဟူသည် ယောကျာ်း၊ဘသားများကြားတွင် အလွန်ပင် ပြဿနာတက်သောကိစ္စပင်ဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့ပြောကြားရာတွင် နှစ်ပိုင်းခွဲခြား၍ပြောရပေမည်။\nPhysical (ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခံစားမှုအပိုင်း) နှင့် Psychological (စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာခံစားမှုအပိုင်း)တို့ဖြစ်သည်။\nPhysical ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခံစားမှု အပိုင်းတွင် အပျိုစစ်ခြင်းကြောင့်ဘာတွေခံစားမှုပိုတိုးလာနိုင်သနည်း???\nNo.1 ကြပ်သည်။ သေချာပါသည်။ အပျိုအစစ်သည် ကျပ်သည်ဟုကြားဖူး၊ဖတ်ဖူး၊သိဖူးကြသည်။ သို့ရာတွင် လက်တွေ့တွင် မည်မျှကျပ်သည်ဆိုသော အတိုင်းအတာသည် တိုင်းတာဆုံးဖြတ်ရန် အလွန်ပင်ခက်ခဲလှကြောင်းကြုံဖူးသူတိုင်းသိလိမ့်မည်။ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားအရလည်းကွာသေးသည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာလိမ်ဆက်ဆံဖူးသော Annaconda size ကပ္ပလီတစ်ယောက်၏ အရပ် 6ပေနီးပါးရှိသော မိန်းမဆိုလျင်တော့ ကွာပေလိမ့်မည်။ တစ်ကယ်တမ်းတွင် တစ်ခါနှစ်ခါဆက်ဆံဖူးသောသူနှင့် တစ်ခါမှမဆက်ဆံဖူးသော အပျိုမြှေးမရှိတော့သော အပျိုစစ်တစ်ယောက်သည် ကျပ်ခြင်း၊မကျပ်ခြင်းတွင် သိသာသောကွာခြားမှု လုံးဝ ပင်မရှိကြောင်း အာမခံပါသည်။\nကျပ်သောခံစားမှုသက်သက်အတွက်ဆိုလျင် အပျိုစစ်ကျပ်ခြင်းထက်၊ Kegle exercise ထောင်ပေါင်းများစွာပြုလုပ်ထားသော (ဝါ) မျော့ကျပ်ကျပ်ရှိသောမိန်းမက များစွာသာလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။ အပေါ်ကဆိုသော ကပ္ပလီ၏မိန်းမပင်လျင် သင့်ကို ကျင်သွားလောက်အောင်ညှစ်ပေးနိုင်ပါလိမ့်မည်။ အပျိုဘယ်လောက်ကျပ်ကျပ်ညှစ်အားကောင်းသူကိုမမှီပါ။\nလူပျိုစစ်လျင်တော့ သေချာသည်၊ ခံစားမှုကောင်းဖို့လမ်းလုံးဝမရှိချေ။ တက်ထွက်ဖြစ်လျင်ဖြစ်၊ မဖြစ်လျင်မသွင်းတတ်၊ မဖြစ်လျင် အလောတစ်ကြီးသေလောက်အောင်ဆောင့်ထိုး၍ ငယ်သံပါအောင်အော်ပြေးရပေလိမ့်မည်။\nပြဿနာအစစ်က ၏တွင်လာသည်။ အဓိကက မဟာယောကျာ်းဝါဓဖြစ်သည်။ ဘယ်သူမှ မသုံးရသေးသောအသစ်ကိုမှ လိုချင်သည့် အတ္တကြောင့်သာလျင် အပျိုစစ်ခြင်း၊ မစစ်ခြင်း ပြဿနာ သမိုင်းမတွင်မီခေတ်ကတည်းကရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ Desire of domination၊ မသိစိတ်၏လွမ်းမိုးလိုသော စိတ်အခံကြောင့် အပျိုတစ်ယောက်၏ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုကို သာယာသည်။ ငါပိုင်ရပြီ၊ ငါသာလျင်ပထမဟူသော ego (အတ္တ) ကိုစားသုံးသည်။ ရှေးယခင်ကတော့ ပြဿနာသိပ်မရှိ၊ ထိုအတ္တအတွက်မိန်းမယူသည်။ ကျန်တဲ့ ပိုလိုချင်တဲ့လိင်သာယာမှုအတွက် prostitute ဆီသွားသည်။ ယခင်တုန်းက prostitude ဆိုသည်မှာ luxary ဖြစ်သည်။ အချောအလှဆုံး၊ လိင်နှင့်ပတ်သတ်လျင် ဆရာ့ဆရာကြီးများဖြစ်သည်။ ကြေးအလွန်ကြီးသည်။ ယောကျာ်းလေးနှင့်မိန်းခလေးအိမ်ထောင်မကျခင် ပတ်သက်ခြင်းသည် အလွန်ကြီးသောပြစ်မှုဖြစ်သည်။ သူ့ဟာနှင့်သူကိုက်နေသည်။\nဒီဖက်ခေတ်တွင်တော့ ပုံစံပြောင်းလာသည်။ လိင်ကိစ္စဟူသည် တစ်ချို့မိန်းခလေးများတွင် 16၊17၊18 လောက်တွင် တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ တစ်ချို့တော့ရှိပါသည်၊ ကိုယ့်ချစ်သူကိုသာပေးချင်တာမျိုး။ မိန်းခလေးတော်တော်များများကတော့ ကိုယ့်ယောကျာ်းဖြစ်နိုင်မည့်သူကိုသာ ပေးချင်ကြတာများပါသည်။ ပေးခဲ့ပြီး မှားသွားမှ မထူးဇာတ်ခင်းလိုက်ကြတာလည်းရှိပါသည်။( Drug တို့ အရက်တို့နှင့် မတားယူခြင်းသည် မဒိန်းမှုသာဖြစ်သဖြင့် လုံးဝ လုံးဝ ရှုံ့ချပါသည်။ ထည့်ကိုမပြောလိုပါ။ )\n၏တွင် ယောကျာ်းလေးများ၏ အခန်းကဏ္ဏနှင် တာဝန်ခံမှုအပိုင်းရောက်ရှိလာပါသည်။ ယခုခေတ်တွင် ယောကျာ်လေး 100 တွင် 70 ခန့်သည် ပြင်ပလိင်ဆက်ဆံမှုတွင် အပျိုစစ်တစ်ယောက်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကိုယ်က ဘယ်နှစ်ယောက်မှန်းမသိစားခဲ့ပြီး ငါယူမဲ့မိန်းမက အပျိုအစစ်မှ ဟုအော်နေခြင်းသည် တရားသည်ဟုထင်ပါသလော??? ကျွန်တော်ကတော့ ကပ္ပလီ့မိန်းမနှင့်သာ ရစေချင်ပါသည်။ ယောကျာ်းမှန်လျင် အပျိုအစစ်သာရချင်သည်။ ဒါသည် ego ဖြစ်သည်။ လက်ခံသည်၊ အပြစ်မရှိပါ။ သို့သော် ကိုယ်က မယူပဲ အပျိုရည်ဖျက်ခဲ့ပြီးခါမှ၊ အပျိုစစ်ထပ်ယူချင်သည်ဆိုခြင်းသည် မတရားပါ။ မိန်းခလေးအပေါ်တွင်သာမက ကျန်ယောကျာ်းလေးများအပေါ်တွင်ပါမတရားလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ မုန့်တစ်ပုံးလုံးတစ်ကိုက်စီကိုက်ထားသလိုပင်။ ထိုသို့ပြောနေခြင်းကြောင့် ကျွန်တော်သည် အပျိုမစ်သောမိန်းခလေးများအား ဖိပြောခြင်းမဟုတ်။ casual sex သည် ယခုခေတ်တွင်တော်တော်ခေတ်စားလာပါသည်။ ထိုသည်ကိုမပြောလို၊ ယောကျာ်းနှင် မိန်းမနှစ်ဦးလုံးသဘောတူလျင် ဘာပြဿနာမှမရှိ။ ရသည်။ ok သည်။ အဆင်ပြေသည်။ ရောဂါဘေးနှင့် ကျန်အန္တရယ်များအတွက်ကာကွယ်ဖို့သာလိုသည်။\nကျွန်တော်ပြောချင်သည်က ယူမည်ဟုထင်သောမိန်းခလေးကို ယူမည်ဟူသောဂတိဖြင့် ကာမရယူခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသည်မှာ crime ဖြစ်သည်။\nထိုအခါကြုံလည်းမကြုံ့ဖူးဘူး၊ အပျိုလည်းလိုချင်တယ်ဆိုသူတွေကတော့၊ ပြောချင်ပါတယ်၊ ရမှာပါ၊ မပူပါနဲ့။ စေတနာအကျိုးပေးမှာပါ။\nတစ်ကယ်တော့ အိမ်ထောင်းရေးဆိုတာ တစ်ညတည်းမဟုတ်ပါ။ အပျိုစစ်ကိုရခဲ့လည်း နောက်ပိုင်းမိန်းမက ဒီအတိုင်းဘဲဘာမှပညာမတိုးတတ်လာဆို ယောကျာ်းသားများက စိတ်ကုန်ချင်တတ်သေး။\nအပျိုစစ်ခြင်းမစစ်ခြင်းသည် တစ်ညတာအရေးပါ။ အိမ်ထောင်ရေးဆိုသည်မှာ တစ်ဘဝတာအရေးပါ။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ သည်းခံမှု၊ ခွင့်လွှတ်မှု၊ အနစ်နာခံမှု၊ စွန့်လွှတ်မှု၊ ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းများနဲ့တည်ဆောက်ရမှာပါ။\nကျွန်တော်တို့အမျိုးသားအချို့တို့သည် လိင်အင်္ဂါသေးနေလို့ စိတ်ပျတ်နေကြတဲ့သူတွေရှိပါတယ်။\nတစ်ချို့သူငယ်ချင်းတွေလည်း လိင်အင်္ဂါသေးတာကို ယောက်ကျားမစစ်ဖူးလို့ပြောသံတွေ အချင်းချင်းစနောက်တာတွေကိုခံစားရပါတယ်။အိမ်တောင်သယ်အမျိုးသားတွေကျပြန်တော့ လိင်အင်္ဂါသေးတဲအပြင် ကာမစွမ်းအားကျဆင်းနေရင်တော့ ကိုယ်ကြင်သူဇနီးမယားရဲ့စွန့်ပစ်ခြင်းကိုပါ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။\nတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လိင်ဆက်ဆံလိုစိတ် ပျောက်ဆုံးနေတာဟာ တကယ်ကို ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်ပါတယ်။ ကြံ့ခိုင်မှုပိုင်းနဲ့ စိတ်ခံစားမှုပိုင်းဆိုင်ရာ တက်ကြွမှုမရှိတာဟာ ချို့ယွင်းမှုတစ်ခုပါပဲ။ ဒီလို အခြေအနေကြုံလာရင် ဘာလုပ်သင့်လဲဆိုတာကို လေ့လာကြည့်ပါ။ ၁။ ပြဿနာကိုလက်ခံလိုက်ပါ။ ဘယ်ပြဿနာမဆို ဖြေရှင်းဖို့ပထမဆုံးနည်းလမ်းက အခြေအနေကို လက်ခံလိုက်ဖို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။ အမျိုးသား တော်တော်များများက ဘ၀ရဲ့အခြားကိစ္စတွေကို ပြစ်တင်တတ်ကြပေမယ့် ဒီကိစ္စမှာတော့ လက်မခံတတ်ကြ ပါဘူး။ တကယ်တော့ လိင်စိတ်ကြံ့ခိုင်မှုနည်းပါးနေတာကို အမှန်အတိုင်းလက်ခံနိုင်မယ်ဆိုရင် ဖြေရှင်းရတာ ပိုမိုလွယ်ကူမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ရှက်ကြောက်မနေပဲ အမှန်အတိုင်းလက်ခံနိုင်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ ၂။ ဆေးဝါးအထောက်အပံ့ရယူပါ။ သင့်ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ပြဿနာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆရာဝန်နဲ့ တိုင်ပင်ပြီး အဖြေရှာပါ။ ဆေးဝါးဖြည့်စွက်စာတွေက အကျိုးရှိရှိ အကူအညီပေးနိုင်ပါတယ်။ Kamagra လိုမျိုး အခြားဆေးဝါးတွေကလည်း တက်စ်တိုစတီရုန်းထုတ်လုပ် မှုကို အထောက်အကူဖြစ်စေပြီး လိင်တံထောင်မတ်နေစေဖို့ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။ Kamagra ဆေးက ညှိုးနေမှ မဟုတ်ပါဘူး... လိင်စိတ် အပြည့်အ၀ရရှိစေတာမို့လို့ အိမ်ထောင်ရှင် အမျိုးသားတိုင်းသောက်သုံးနိုင်ပါတယ်။ ၃။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြဿနာများဖြေရှင်းပါ။ စိတ်ခံစားမှု မညီညွတ်တာကလည်း ပြဿနာတစ်ခုပါ။ အမျိုးသားတွေက ညှိုးနွမ်းနေတဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို စိတ်ပျက်နေတတ်ကြပြီး စိတ်ဓာတ်တွေကျလာတတ်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် စိတ်ရောဂါနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အကူအညီ ယူပြီး စိတ်သက်သာရာရဖို့လည်း လုပ်ဆောင်သင့်ပါတယ်။ ၄။ အိပ်ရာအတွင်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာများဖန်တီးပါ။ လိင်ဆက်ဆံလိုစိတ်လျော့နည်းလာတာဟာ လိင်ဆက်ဆံတဲ့အခါမှာ ရင်ဖိုစိတ်လှုပ်ရှားစရာမရှိလို့လည်း ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ သင့်ရဲ့အမျိုးသမီးကို ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ဖွင့်ပြောပြီး စိတ်ကူးသစ်တွေ၊ ပုံစံသစ်တွေနဲ့ လိင်ဆက်ဆံဖို့ တိုင်ပင်ညှိနှိုင်းသင့်ပါတယ်။ ၅။ အပ်စိုက်ကုသမှုခံယူပါ။ အပ်စိုက်ကုသတာဟာ လိင်စိတ်တက်ကြွစေဖို့အတွက် သုံးတဲ့ ရှေးကုထုံးတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အပ်စိုက်ကုသခြင်းနဲ့အတူ တိုင်းရင်းဆေးဝါးတွေကို ပူးတွဲအသုံးပြုမယ်ဆိုရင် သင့်ရဲ့စိတ်ကို ပြန်လည် တက်ကြွလာစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် အပ်စိုက်ကုသသူတစ်ယောက်နဲ့ တိုင်ပင်ပြီး သင့်ရဲ့လိင်စွမ်းရည် အသစ်ဖြစ်စေဖို့ ကုသမှုခံယူလိုက်ပါ။ ၆။ အစားအသောက်ဂရုစိုက်ပြီးလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဆောင်ပါ။ သင့်တော်တဲ့အစားအသောက်နဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဆောင်တာဟာ လိင်ကိစ္စအပါအ၀င် အလုံးစုံသော ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူပြုပါတယ်။ အသားဓာတ်ကြွယ်ဝအစားအစာတွေ၊ အစိမ်းရောင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေနဲ့ အမျှင်ဓာတ်တွေက ဟော်မုန်းပမာဏတွေကို ညီမျှစေပြီး လိင်စိတ်ကို အားဖြစ်စေတဲ့ ဟော်မုန်းထုတ်လုပ်မှုကိုလည်း အထောက်အကူဖြစ်စေပါတယ်။ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းကလည်း သွေးလည်ပတ်မှုကို မှန်ကန်စေပြီး စိတ်ဖိစီးမှုကို လျော့ကျစေပါတယ်။\nလိင်ဆက်ဆံမှုဟာ သင်ရဲ့စိတ်ခံစားမှုကို ကောင်းစေတာကိုတော့ သင်သိပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ Sex ဟာ သင်နဲ့ သင့်အမျိုးသား ကျန်းမာရေး အတွက် နည်းပေါင်းများစွာနဲ့ ကောင်းမွန်စေတာကိုတော့ သင်သိသေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သိပ္ပံ ပညာရှင်တွေရဲ့ အဆိုအရ လိင်ဆက်ဆံမှု ပြုလုပ်စဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဟော်မုန်းတွေ ထွက်လာတာကြောင့် နာကျင်မှု သက်သာကာ ကင်ဆာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းတာ၊ ခုခံအားစနစ် ကောင်းမွန်တာနဲ့ မီးယပ်သွေးဆုံး ဝေဒနာပါ သက်သာနိုင်ကြောင်း သိရပါတယ်။\n(၁) နာတာရှည် နာကျင်မှုကို လျော့ကျစေပါတယ်\nသင်ခေါင်းကိုက်နေစဉ်မှာ လိင်ဆက်ဆံမှု ပြုလုပ်ပါ။ သင်ရဲ့ ယောနိနံရံနဲ့ အစေ့ကို နှိုးဆွပေးတာကြောင့် သင့်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း Endorphins၊ ကော်တီကို စတီးရွိုက်နဲ့ အကိုက်အခဲ သက်သာတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ထွက်ရှိလာပါတယ်။ ဒါကြောင့် လိင်ကိစ္စ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေစဉ်မှာ နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှု နှစ်ဆပိုများသွားတယ်လို့ သုတေသန ပြုသူတွေက ဆိုပါတယ်။\n(၂) သားမြတ်ကင်ဆာ ဖြစ်နိုင်ခြေ လျော့နည်းစေပါတယ်\nလိင်စိတ်ကြွဖို့ နှိုးဆွနေစဉ်နဲ့ လိင်ကိစ္စ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေစဉ်မှာ သင့်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှု ဟော်မုန်းအဆင့်တွေ မြင့်တက်လာပါတယ်။ ပျော်ရွှင်မှု ဟော်မုန်းတွေ ဖြစ်တဲ့ Oxytocin နဲ့ DHEA တွေဟာ သားမြတ်ကင်ဆာ မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ပေးပါတယ်။\nလေ့လာမှု တစ်ခု အရ တစ်လကို တစ်ကြိမ်ထက် ပိုပြီး လိင်ဆက်ဆံမှု ပြုလုပ်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေဟာ လိင်ဆက်ဆံမှု ပြုလုပ်တာ နည်းတဲ့ အမျိုးသမီးတွေထက် သားမြတ်ကင်ဆာ ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းတယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဂရိမှ သုတေသန ပြုသူတွေကလည်း အသက်(၅၀) အရွယ်မှာ လိင်ကိစ္စ အထွတ်အထိပ် ရရှိမှု တစ်လကို အနည်းဆုံး ခုနစ်ကြိမ် ရရှိသူ အမျိုးသားတွေဟာလည်း အမျိုးသား သားမြတ်ကင်ဆာ (Male Breast Cancer)ဖြစ်နိုင်ခြေ သိသိသာသာနည်းတာကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။\n(၃) သင့်နှလုံး ကျန်းမာစေပါတယ်\nလိင်ဆက်ဆံမှု ပြုလုပ်တာဟာ လမ်းမြန်မြန်လျှောက်သလိုမျိုး အတော်အသင့် လေ့ကျင့်ခန်း ဖြစ်ပြီး နှလုံးကျန်းမာရေးကို ကောင်းမွန်စေပါတယ်။ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်သလိုမျိုးပါပဲ။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်နိုင်လေ ကျန်းမာရေး အတွက် အကျိုးပိုရှိလေပါ။ လိင်ကိစ္စ အထွတ်အထိပ်ရောက်ရင် သင့်နှလုံးခုန်နှုန်းဟာ တစ်မိနစ်ကို ၁၁၀ အထိ ရောက်နိုင်တာမို့ လမ်းမြန်မြန်လျှောက်တာ ဒါမှမဟုတ် ရွရွလေး ပြေးရင် ရရှိတဲ့ နှလုံးခုန်နှုန်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးပါ။\n(၄) ဆီးကျိတ်ကို ကာကွယ်ပေး နိုင်ပါတယ်\nတစ်ပတ်ကို အနည်းဆုံး လေးကြိမ် သုက်လွှတ်တဲ့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတွေဟာ သုက်လွှတ်နည်းတဲ့ အမျိုးသားတွေထက် ဆီးကျိတ်ကင်ဆာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါတယ်လို့ သြစတြေးလျမှ လေ့လာမှု အရ သိရပါတယ်။ ရေပိုက်ထဲကရေဟာ စီးဆင်းနေရင် ပိုက်အတွင်း ပိတ်ဆို့မှု နည်းနေသလိုမျိုးပေါ့လို့ Alriarado ဆေးရုံမှ MD.Irwin ကပြောပါတယ်။\n(၅) စိတ်ဖိစီးမှု လျော့နည်းစေပါတယ်\nစိတ်ဖိစီးမှုများ နိုင်တဲ့ ရက်မတိုင်ခင် နှစ်ပတ်အလိုမှာ ဖိုမဆက်ဆံရေး လုပ်တဲ့ အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီးတွေဟာ လူအများရှေ့ စကားထွက်ပြောရာမှာ ချောမွေ့နိုင်ပြီး စိတ်တွက် တွက်ချက်ရာမှာလည်း အဆင်ပြေတယ်လို့ လေ့လာမှုအရ တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။\nလူအများရှေ့မှာ စကားပြောနေစဉ် သူတို့ရဲ့ အပေါ်သွေး ဖိအားမြင့်တက်မှု နည်းပြီး ပုံမှန်အဆင့် ပြန်ရောက်တာဟာလည်း ဖိုမဆက်ဆံမှု မလုပ်သူတွေထက် ပိုမြန်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ လိင်ဆက်ဆံမှု လုပ်တာကြောင့် ဦးနှောက်လုပ်ငန်းတွေ ပိုမိုအလုပ်လုပ် နိုင်တာကြောင့်ပါ။ တခြားအကြောင်းတစ်ခုက လိင်ဆက်ဆံမှုကြောင့် အရေးကြီးတဲ့ အာရုံကြောတွေကို လှုံ့ဆော်နိုင်လို့ပါ ဆိုပါတယ်။\n(၆) သင်ရဲ့ ခုခံအားစနစ်ကို ကောင်းမွန်စေပါတယ်\nတစ်ပတ်မှာ တစ်ကြိမ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ကြိမ် လိင်ဆက်ဆံမှု ပြုလုပ်သူတွေဟာ မလုပ်တဲ့ သူတွေထက် ရောဂါပိုးကို တွန်းလှန်နိုင်တဲ့ ပဋိပစ္စည်း ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း မြင့်မားတယ်လို့ သုတေသနပြုသူတွေက တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ လိင်စိတ်ကြွဖို့ နှိုးဆွနေစဉ်နဲ့ လိင်ကိစ္စ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ အမျိုးသားတွေကို သွေးဖောက်စစ်ကြည့်ရာ ရောဂါပိုးကို တိုက်ထုတ်နိုင်တဲ့ သွေးဖြူဥတွေ များနေတာကို တွေ့ရှိရပါတယ်။\nဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုတွေဟာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တာနဲ့ သီချင်းနားထောင်တာလိုမျိုး စိတ်ဖိစီးမှုကို တွန်းလှန်နိုင်တဲ့ လုပ်ငန်းလိုမျိုးပဲ ရောဂါပိုးကို တွန်းလှန်ဖို့ ခန္ဓာကိုယ်မှ အချို့ပရိုတင်းအရည်တွေ ထုတ်လုပ်မှုကို မြင့်တက်စေနိုင်ပါတယ်။\n(၇) မီးယပ်သွေးဆုံးစဉ်မှာ မိန်းမကိုယ်ခြောက်သွေ့မှုကို ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်\nလိင်ဆက်ဆံမှု တစ်နှစ်ကို ၁၀ကြိမ် ထက်ပိုပြီးလုပ်တဲ့ မီးယပ်သွေးဆုံးပြီးသူ အမျိုးသမီးတွေဟာ လိင်ဆက်ဆံမှု နည်းတဲ့ အမျိုးသမီးတွေထက် မိန်းမကိုယ် သိမ်သွားခြင်း နည်းတယ်လို့ New Jersey မှ သိပ္ပံပညာရှင်တွေက တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။\nလိင်ဆက်ဆံလို စိတ်ပေါ်လာအောင် နှိုးဆွပေးတာကြောင့် မိန်းမကိုယ်အတွင်း သွေးတွေ ရောက်ရှိလာကာ အာဟာရနဲ့ အောက်ဆီဂျင်တွေ ရရှိစေလို့ပါ။ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အဲဒီ အစိတ်အပိုင်းကို အသုံးပြုတာကြောင့် အသက်ကြီးလာရင် အဲဒီတစ်သျှူးသိမ်သွားတာနဲ့ ကျုံ့နိုင်အားလျော့သွားတာတွေ မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ပြီးသား ဖြစ်စေတယ်လို့ သိပ္ပံပညာရှင်တွေက ယူဆကြပါတယ်။\nမိန်းမကို ပျော်အောင်ထားနိူင်တဲ့ ယောင်္ကျား\nမိန်းမ စကား နားထောင်နိူင်တဲ့ယောင်္ကျား\nအကြံကောင်း ဥာဏ်ကောင်းတွေရပြီး အောင်မြင်မှုကို ရသွားတယ်\nမိန်းမ ဘာသာရေး ကိုင်းရှိုင်းတာ အားပေးနိူင်တဲ့ယောင်္ကျား\nကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေ ရသွားတယ်\nမိန်းမကို မိဖုရားလိုထားနိူင်တဲ့ ယောင်္ကျား\nကိုယ်တိုင်လည်း ဘုရင်လို စံစား ရသွားတယ်\nမိသားစုကို ချစ်မြတ်နိုးတဲ့ ယောင်္ကျား\nမိသားစု ရဲ့ လေးစားခြင်းကို အပြည့်အဝ ရသွားတယ်\nကိုယ့်မိန်းမကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် မရိုက်ဘူး\nကိုယ့်မိန်းမကို စိတ်ဆင်းရဲအောင် ၊စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ဘူး\nကိုယ့်မိန်းမကို လူတွေအလည်မှာ မျက်နှာမငယ်စေဘူး\nကိုယ့်မိန်းမ ကိုအချစ်မလျော့ဘူး ၊ ရိုးအီမသွားဘူး\nလင့်ကျင့်ဝတ် နှင့်အညီ တာဝန်ကျေ နိူင်တာပါ။\nComment တစ်ချက် ရေးလိုက်တာနဲ့\nCredit to သူငယ်ချင်း (ကောင်းသန့်)\nသင့်အပေါ် နားလည်မှုရှိတဲ့ သူက သင့်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ကြည့်ပြီး ချစ်တယ်...\nသင့်အပေါ် နားမလည်တဲ့သူက သူ့ ရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို ကြည့်ပြီး ချစ်တယ်....\nသင့်ကို နားလည်သူက ကိုယ်ချင်းစာစိတ်နဲ့ နူးညံ့စွာ ချစ်တဲ့အတွက် သင် ကံကောင်းတယ်...\nသင့်ကို နားမလည်သူက အတ္တနဲ့ကြမ်းတမ်းစွာ ချစ်တဲ့အတွက် သင် ပင်ပန်းရတယ်...\nအချစ်ထက် နားလည်မှုကို ရရှိဖို့ ပိုခက်ခဲပါတယ်...\nသင့်အပေါ် နားလည်မှုရှိတဲ့ သူ\nငါ့အတွက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အိမ် အလိုမရှိဘူး\nငါလိုချင်တာ ငါ့တစ်နေရာစာ နားခိုခွင့်ရှိတဲ့ နွေးထွေးတဲ့ နင့်ရဲ့ရင်ခွင်ကျယ်\nငါ့အတွက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ကားတွေလည်း အလိုမရှိဘူး\nငါလိုချင်တာ ဘ၀ခရီး ဘယ်လောက်ကြမ်းကြမ်း လက်တွဲ မဖြုတ်မဲ့ နင့်ရဲ့ လက်တစ်စုံ\nငါ့အတွက် ရွှေငွေတွေ အလို မရှိဘူး\nငါလိုချင်တာ ယိုင်လဲနေချိန် မှီခိုစရာ နင့်ရဲ့ ပုခုံးတစ်စုံ\nတကယ်တော့ ပစ္စည်းဥစ္စာဆိုတာ လူက လုပ်ယူလို့ ရတဲ့ အရာတွေပါ\nစည်းစိမ်မရှိလည်း အမြဲမခွဲ ဘ၀ရဲ့ နေ၀င်ချိန်အထိ သစ္စာရှိနေပေးမယ့်\nနင်သာရှိရင်ငါ့အတွက် ပြည့်စုံပါတယ် ချစ်သူရယ်\nတချို့ တွေက ချစ်လျှက်နဲ့ ကွဲကြတယ်\nမာနကတွေ ကိုရှေ့မှာထားလို့ လေ....။\nတချို့ ကျ ကွဲလျှက်နဲ့ ချစ်ကြတယ်\nသံယောဇဉ်ကို ရှေ့မှာထားလို့ လေ...။\nတချို့ ကျတော့လဲ မုသားတွေကြောင့်\nတချို့ ကျတော့လဲ မဆုံစည်းနိုင်မှန်\nသိရက်နဲ့နားလည်မှုနဲ့ခိုင်မြဲကြတယ်။\nမင်းသူ့ကိုသိပ်သတိရနေတယ် ။ ။\nငါ့ကို ချစ်တယ် ပြောပီး တစ်ခြားသူတစ်ယောက်ကို\nမျှော်လင့်မနေပါနဲ့ လား ချစ်သူ..........\nငါ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ ခိုနားပီး တစ်ခြားသူတစ်ယောက်ကို\nလွမ်းမနေပါနဲ့ လား ချစ်သူ...........\nငါ့ကို လက်တွဲမယ်ပြောပီး တစ်ခြားသူတစ်ယောက်ကို\nအနာဂတ် စိတ်ကူးတွေထဲမှာ ပုံမဖော်ချင်ပါနဲ့ လားချစ်သူ.......\nနင့်အချစ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်နေရပေမဲ့ ငါ ဘယ်လောက်ထိ\nတချို့ လူတွေက ခက်ထန်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီ\nတကယ်စိတ်ထဲမှာ တခုခုဆို စိတ်အားငယ်တတ်တယ်။ဘယ်သူမှ မသိအောင် ဖုံးကွယ်တတ်ကြတယ် ။\n✂ တချို့ လူတွေက လူတစ်ယောက်ကို တကယ်ချစ်နေရက်သားနဲ့ တကယ်မချစ်သလို ဟန်ဆောင်တတ်တယ် ဘယ်သူမှမသိအောင် ဖုံးကွယ်တတ်ကြတယ် ။\n✂ တချို့ လူတွေက နှုတ်ခမ်းတွေ ပြုံးနေပေမယ့်\nမျက်ဝန်းတွေက မျက်ရည်အငွေ့တွေဖွဲ့နေတာ ဘယ်သူမှမသိအောင် မသိအောင် ဖုံးကွယ်တတ်ကြတယ်။\n✂ ငါလဲ နင်ကို ချစ်လို့ တခုခုဆို စိတ်အားငယ်တတ်တာ ၊ ဘာမဟုတ်တဲ့ အကြောင်းအရာလေးတွေကြောင့် ငိုတတ်တာ၊ နင်ကို ချစ်တာကို ဟန်မဆောင်တတ်တာတွေကို ဖုံးကွယ်တတ်ခဲ့ရင် အရမ်းကောင်းမယ်။\n✿✿✿ Poem ✿✿✿\nအချိန်ဆို ကိုယ်စီ မာနလေးတွေနဲ့ တော့ သူအရင်\nအရင်ပြန်ခေါ်တဲ့သူက ပိုချစ်တဲ့သူဆို ငါက အမြဲတမ်း\nငါ့ မာနလေးကိုချိုးနှိမ်ပီး နင့်ဆီအရင်ဆက်သွယ်မိတယ်လေ\nငါ နင့်ဆီမဆက်သွယ်မချင်း ငါ့ ကိုပစ်ထားတတ်တာ\nငါ ချစ်သလောက် နင်က မချစ်လို့ ပေါ့နော်............\nငါ မစဉ်းစားချင်ပါဘူး ချစ်သူ နင်က င့ါလောက် ချစ်တာ\nမချစ်တာထက် ငါကတော့ နင်နဲ့ ဝေးနေရတဲ့ အချိန်ခဏလေးမှာ\nတောင်အရမ်းကို ခံစားရလွန်းလို့ ငါ ဘယ်လိုမှ မနေတတ်ခဲ့ဘူး\nချစ်သူ........... ကျေးဇူးပြုပီး ငါနဲ့ အဝေးဆုံးကို ထွက်ပြေးဖို့ \nတော့ မကြိုးစားလိုက်ပါနဲ့ နော် ချစ်သူ..............\n••• ♥ •• ♥ •••\nနင့်ကို အရမ်းချစ်လို့စတဲ့ နောက်တဲ့အခါ မငြိုငြင်ပါနဲ့ ဟာ...\nနင်စိတ်တိုတာလေးက အရမ်းချစ်ဖို့ ကောင်းလို့ ပါ .. .. ..\nနင်နေမကောင်းဖြစ်တဲ့အခါ ငါ ဒေါသဖြစ်ပြီး အော်ငေါက်တဲ့ အခါ မငြိုငြင်ပါနဲ့ ဟာ...\nနင် နေမကောင်းဖြစ်တဲ့အခါ မတွေ့ ရတဲ့ရက်တွေက ငါ့အတွက်ပူလောင်လို့ ပါ.. .. ..\nနင် ခဏခဏ စိတ်မကောက်ပါနဲ့ ဟာ ...\nနင် စိတ်ကောက်ပြီး မခေါ်မပြောပဲနေတဲ့အခါ ငါအရမ်းဝမ်းနည်းလို့ ပါ.. .. ..\nFacebook ပေါ်မှာ Photos တွေခဏခဏ မတင်ပါနဲ့ ဟာ...\nနင့် ပုံကို ငါမဟုတ်တဲ့အခြားသူတွေက ချစ်ဖို့ ကောင်းတယ်ဘာဘာညာညာပြောရင် ငါမုန်းလို့ ပါ.. ..\nအွန်လိုင်းမှာ ငါမရှိတဲ့အခါ ဘယ်သူနဲ့ မှမချက်ပါနဲ့ ဟာ...\nနင် ငါမဟုတ်တဲ့အခြားသူတွေနဲ့ စကားတွေပြောရင် ငါအရမ်းသဝန်တိုလို့ ပါ...\nငါ့အပေါ်မှာ မကျေနပ်ချက်တဲ့ ရှိတဲ့အခါပြောပြပေးပါ ဒီလိုကြီးတော့ပစ်မထားပါနဲ့ ဟာ...\nငါက နင့်အတွက် အကောင်းဆုံးတွေကို ဖြစ်စေချင်လို့ ပါ.. .. ..\nနင်တွဲထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ လက်ကလေး ကို ဘယ်တော့မှ လွှတ်ဖို့ မတောင်းဆိုပါနဲ့ ဟာ...\nနင်မရှိရင် မဖြစ်တဲ့ဘဝမှာ ငါမရှင်သန်ချင်လို့ ပါ.. .. ..\nနင်ပြောသမျှ ရေစီးကြောင်းကတိစကားလေးတွေက ဘာနဲ့ မှဖြတ်တောက်လို့ မရနိုင်ဘူးလို့ ...\nငါ ဘဝနဲ့ ရင်းပြီး ယုံကြည်ထားရင်း နင့်ရဲ့ ဘေးမှာပဲ နေ့ ရက်တွေကို ကုန်ဆုံးခွင့်ပြုပါ...\n••• ♥ •• ♥ ••• ErOs KiKi ••• ♥ •• ♥ •••\n✂ နင်နဲ့ ပတ်သက်ရင်\nဘာဟန်ဆောင်မှုမှ မသုံးခဲ့ပါဘူး ။\nအရာရာကို အလျှော့ပေးတတ်ခဲ့တာ ။\nငါသိက္ခာကို ငါကိုယ်တိုင် မေ့ထားခဲ့သူပါ......♨❤♨\nဘာဖြစ်ဖြစ် ခွင့်လွတ်ပြီ နာကျင်စေမယ့် စကားတွေကို\nငါအမှတ်မရှိသူတစ်ယောက်လို ငါစိတ်ဓာတ်ကို ငါကိုယ်တိုင် အသေသတ်ခဲ့သူပါ......♨❤♨\n✂ နားလည်ပေးပါလို့ မပြောပါဖူး\nခပ်မှိန်မှိန် အတ္တတချို့တောင် မထားနိုင်တဲ့\nငါအချစ် နင်တနေ့ နင်သိပါစေ......♨❤♨\nသူတွေအတွက်တော့ အချစ်ဆိုတာ စွန့် လွှတ်ခြင်းတဲ့........\nစွန့် လွှတ်လိုက်ရတဲ့ သူတွေအတွက် အချစ်ဆိုတာ\nကိုယ့်ချစ်သူကို ပိုင်ဆိုင်နေရတဲ့ သူတွေအတွက်တော့\nအချစ်ကိုဘယ်လိုပဲ ဖွင့်ဆိုနေကျပါစေ... စွန့် လွှတ်လိုက်ရတဲ့\nအလွယ်တကူ တခြားသူအပေါ် ကောင်းတာတွေ မဖြစ်စေနဲ့ ။\nအပေါစား အညံ့စားလို့ ထင်နေပြီး တန်ဖိုးမထားတတ်မှာစိုးလို့ ပါ ...\nCredit - Jin Li Chao\nကျွန်တော်မိန်းမယူချင်နေတာ ကြာပြီဗျ။ စိတ်ကြိုက်ဖြစ်မယ့်မိန်းမတစ်ယောက်ကိုတော့ ယူမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကလဲ သာမန်ပါပဲ။\nကျွန်တော်ယူမယ့်မိန်းမဟာ လူတကာကိုဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အလှဘုရင်မဖြစ်စရာမလိုဘူး။ ကိုယ်လုံးသေးသေးသွယ်သွယ်နဲ့ ချစ်စရာမျက်နှာရှိရင်တော်ပြီ။ ကျွန်တော်ရယ်စရာပြောရင် လိုက်ရယ်တတ်ရမယ်။\nကျွန်တော်ယူမယ့်မိန်းမရဲ့ အိမ်ဘယ်လိုပုံရှိတယ်ဆိုတာ စိတ်မ၀င်စားဘူး။ အိမ်ကျယ်ရင်ပြီးရော။\nမင်္ဂလာဆောင်ရင် ကုန်ကျစရိတ်ကို တစ်ဝက်စီကျခံမယ်။ ကျွန်တော်ယူမယ့် မိန်းမကတစ်ဝက် သူ့မိဘကတစ်ဝက်။\nသူမရဲ့ကျန်းမာရေးကို ကျွန်တော်ဂရုစိုက်မယ်။ ချိုလွန်းတဲ့အစားအစာတွေ ဥပမာ ချောကလက်ကို သူမလက်ဖျားနဲ့တောင် မထိစေရဘူး။ ကျွန်တော်ပဲစားမယ်။\nထမင်းဟင်းကို သူမဘယ်လိုပဲချက်ချက် ကျွန်တော်စိတ်မ၀င်စားဘူး။ အရသာရှိရင်တော်ပြီ။ မြန်မာဟင်းလျာချည်းပဲ ချက်စရာမလိုဘူး။ ဒီနေ့မြန်မာစာ၊ နောက်နေ့တရုတ်စာ၊ နောက်နေ့ကုလားစား၊ စသည်ဖြင့် ပြောင်းလဲချက်ချက်လား။ ရတယ်။ ဒီကိစ္စမှာသူမကို လုံးဝလွတ်လပ်ခွင့်ပေးထားတယ်။\nအ၀တ်လျှော်ရမယ်။ မီးပူတိုက်ရမယ်လို့ သူမကို ကျွန်တော်မပြောဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ဝတ်တဲ့အ၀တ်အစား အမြဲတမ်းသန့်ရှင်းနေရမယ်။\nလှဲကျင်းလျှော်ဖွပ်လို့ ပင်ပန်းလာပြီလား။ အဲဒါဆို မိန်းမကို ခဏအနားယူခိုင်းမယ်။ အမောပြေပြီဆိုမှ ကျန်တဲ့ပန်းကန် ခွက်ယောက်တွေကို ဆေးခိုင်းမယ်။\nဈေးကိုတော့အတူတူသွားမယ်။ အသွားမှာ ဈေးခြင်းတောင်းကို ကျွန်တော်ကိုင်မယ်။ အပြန်မှာ သူမဆွဲလာမယ်။\nသူမရဲ့အသက်ကို ကျွန်တော်တန်ဖိုးထားမယ်။ သူ့လက်ထဲကို ပိုက်ဆံတပြားမှ မထည့်ပေးဘူး။ လူဆိုး၊ သူခိုးတွေက ပေါတယ်မှတ်လား။\nကျွန်တော့်အမိန့်ကို နာခံရမယ်လို့မပြောဘူး။ ကျွန်တော့်စကားနားထောင်ရင်တော်ပြီ။ နားမထောင်နိုင်ဘူးလား ဒါဆိုနောက်တစ်ယောက်ရှာပစေပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား။\nရယ်မောခြင်းသည် အသက်ရှည်၏တဲ့ ...\nတစ်ချက်ပြုံးရင် တစ်ရက် အသက်ပိုရှည်မှာပါ ...\n✂ မထင်မှတ်ပဲ ရောက်လာတဲ့ အလွမ်းတွေကို\nဘာနဲ့ တားဆီးပြီ မလွမ်းပါနဲ့လို့ ပြောရမှာလဲ\n✂ ကြေကွဲသံစဉ်တွေကို မုန်းတတ်တဲ့ ငါအတွက်\nအချစ်ကြောင့် ပျော်ရွှင်ရတာမှ မကြာသေးဖူး\nအလွမ်းသံစဉ်တွေ နားထောင်ရင် ဘာကြောင့် လွမ်းတတ်နေရတာလဲ\n✂ တိတ်တဆိတ် တိုးဝင်လာတဲ့ လေညင်းလေးတိုက်ခိုက်တဲ့ အချိန်တောင် ငါသူအကြောင်း စဉ်စားရင် လွမ်းတတ်နေပြီ\nသေချာတယ် ချစ်သူငါလဲ စိတ်ကူတွေ ယဉ်နေတတ်ပြန်ပြီ ထင်တယ်\n✂ နီးစပ်ခွင့် ဘယ်အချိန်ရောက်လာမှန်းမသိတဲ့ ငါတို့နှစ်ယောက်ဘ၀အတွက် ဘယ်အချိန် ဘယ်နေရာရောက်ရောက် ငါတို့ ရင်ထဲအမြဲချစ်ကြမယ်နော်ချစ်သူ\n( ဘာမှမထိရ မတွေ့ရအတော်အချိန်ကုန်တာ)\nအရှုံးဆုံးအလုပ် - အွန်လိုင်းကနေပဲနှစ်ရှည်လများချစ်ပြီး\n( အမှန်ကတွေ့ချိန်က တလတောင်မပြည့်)\nရန်ဖြစ်ရခြင်း ပင်ပန်းတာရော ရန်ဖြစ်တာရောပေါင်းသော် သေချင်စိတ်ပါဖြစ်လာခြင်း\nသတိရသည် လွမ်းသည် ဘယ်လိုပဲပြောပြော\nCheck in. ဝင်ခိုင်းဒီနေရာဝင်ခိုင်းအစစ်အဆေးထူခြင်း\nမပျင်းရဲခြင်း မပို့ပဲနေမိလျှင်အချစ်လျော့တာလား ပေါ့တာလား\nအွန်လိုင်းမှချစ်ရသောအလုပ်သည်တော်ရုံအချစ်ဖြင့်မလွယ် ခန္တီစ သည်းခံခြင်းဖြင့်ပြည့်စုံပြီးနားလည်မှုအပြည့်အချစ်အပြည့်ဖြင့်သာရှေ့ဆက်မှမြဲနိုင်ပါသည်\nအခုချိန်မှာငါတို့ ချစ်သူနှစ်ယောက်ဝေးကွာနေရတာက ငါတို့ တွေတစ်ယောက်အပေါ်တစ်ယောက်ဘယ်လောက်\nချစ်တယ်ဆိုတာကို ဝေးကွာခြင်းနဲ့ စမ်းသပ်နေတယ်လို့ \nခံစားနေရတာဟာ ငါတို့ အချစ်တွေအပေါ်ဘယ်လောက်\nခံနိုင်ရည်ရှိတယ်ဆိုတာကို အလွမ်းတွေနဲ့ စမ်းသပ်နေတယ်\nအခုချိန်မှာငါတို့ ချစ်သူနှစ်ယောက် ပြန်မဆုံနိုင်သေးတာက\nနောင်တစ်ချိန်မှာ ငါတို့ တစ်သက်လုံးနီးစပ်ရဖို့ အတွက်\nအခုချိန်ကခဏတာ ဝေးကွာနေပေးရတာလို့ သက်မှတ်လိုက်ကျ\nငါတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ချစ်တဲ့ အချစ်က\nအချစ်စစ်မှန်ရင် ဝေးကွားခြင်းဆိုတာကငါတို့အချစ်တွေကို\nငါ့ သူ့ ကို တ ကယ် ချစ် မိ သွား ပါ လားးးး\nဘယ် လို က နေ ဘယ် လို\nအွန် လိုင်း ပေါ် မှာ တွေ့ တဲ့ အ ချစ် ကို\nအ စစ် လို့ ထင် ပြီး\nသူ့ ကို တ ကယ် ချစ် မိ သွား ပါ လိမ့်...\nစဉ်း စား ရင်း ခေါင်း ကုတ်... ခေါင်း ရှုပ် တော့ မ ခံ တော့ ဘူးးးး\nအဲ့ ဒီ အ ချစ် လို့ထင် တဲ့ အ ထဲ ကို\nငါ့ ရဲ့ အ စစ် တွေ့ ထပ် ထည့်...\n"သက် ရောက် မှု တိုင်း မှာ တူ ညီ တဲ့ တုန့် ပြန် မှု ရှိ တယ် " ဆို တဲ့\nန ယူ တန် ရဲ့ တ တိ ယ နိ ယာ မ ကို လက် ကိုင် ထား ပြီး\nမူး ချင် မူး ..ရူး ချင် ရူး\nဆက် ချစ် လိုက် တော့ မယ်...ဒါ ပဲ။ :p\nဝေလင်း (ဖျာပုံ) '\nတ ကယ် ချစ် မိ သွား ပါ လားးးး\nမအားလို့ ဖုန်းမဆက်နိုင်မှန်းသိလည်း ဖုန်းကိုကြည့်နေမိတယ်\nနင်ငါ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပစ်ထားတဲ့အခါ ...\nငါ့စေတနာတွေကို နင်ဒေါသနဲ့တုန့်ပြန်တဲ့အခါ ...\nနင့်ဆီက ကြင်နာယုယမှုတွေကို တောင့်တမိတဲ့အခါ ...\nတခြားအရာတွေကို ငါ့ထက်ပိုပြီး နင်ဦးစားပေးတဲ့အခါ ...\nငါ့ခံစားချက်တွေကို နင်နားလည်မပေးတဲ့အခါ ...\n▶ ငါမျက်ရည်ကျတဲ့အခါ ...\nငါ့ရင်ထဲမှာ ပြည့်နေတဲ့ ခံစားချက်တွေ အပြင်ကိုလျှံထွက်လာတာပါ :) ❤ ❤\nဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ဆိုးစရာတွေ ကြုံလာပါစေ။ ကြံဖန်ပြီး နားလည် ခွင့်လွှတ်လေ့ရှိတယ်။ သ၀န်တိုတတ်တယ်။\nကိုယ့်ချစ်သူကို အကောင်းဆုံးတွေပဲ ဖန်တည်း ပေးချင်တယ်။ ချစ်သူအတွက်ဆို ခြေ လက်တွေ ဖြတ်ပေးရမယ် ဆိုရင်တောင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပျော်ရွှင်နေတတ်တယ်။\nကိုယ့်ချစ်သူကို ဘယ်တော့မှ ကိုယ်ထိလက်ရောက် မရိုက်နှက်ဘူး။ နားလည်မှုတွေ အဆုံးထိ လွဲမှားပြီး လမ်းခွဲဖို့ အကြောင်းပေါ်လာခဲ့ရင်တောင် တစ်ချိန်က ပျော်ရွှင်စွာ ချစ်ပွဲဝင်ခဲ့တာကို သတိရအောက်မေ့ပြီး နားလည်ခွင့်လွှတ်နေတတ်တယ်။\nကိုယ့်ချစ်သူ လိုချင်တာကို ကိုယ့်မှာသာရှိနေခဲ့ရင် အမြဲ ပေးဆပ်ဖို့ အသင့် ဖြစ်နေရမယ်။\nကိုယ့်ဘ၀ တိုးတက်ဖို့အတွက် ဘယ်တော့မှ ကိုယ့်ချစ်သူကို ချမနင်းဘူး။ ဒါတွေနဲ့ ပြည့်စုံရင် ချစ်သူပာာ ပါရမီဖြည့်ဘက်လို အချစ်စစ်မျိုး ဖြစ်ပါတယ်။\nဒါပေမယ့် အချစ်အတွက်အရိုးသားဆုံးလူတော့ ဖြစ်ရမယ်။\nချောမောလှပသူ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်လိမ့်မယ်...\n◘ငါဟာ.. နင့်ရဲ့ ..\nဖုန်းနံပါတ် တစ်ခုရှိတယ် ...\nဖုန်းထဲမှာ မရှိတော့ပေမယ့်လည်း အမြဲမှတ်မိနေတယ် ...\nဒါပေမယ့် တစ်ခါမှ မဆက်ပေးရဲဘူး ...\nတေးသီချင်း တစ်ပုဒ်ရှိတယ် ...\nနောက်ထပ်နားထောင်မိမှာကို သိပ်ကြောက်တယ် ..\nဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ... မျက်ရည်တွေကို မထိန်းနိုင်လို့ ပါ ...\nမေ့ဖို့ အကြိမ်ကြိမ်ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ် ...\nဒါပေမယ့် ပြန်ပြီးသတိရလွမ်းနေမိတာ အချိန်တိုင်းပါပဲ ...\nဒီစကားတခွန်း သူတစ်ယောက်အတွက်ဘဲ ပြောချင်တယ်\n✹✹အကြိမ်ကြိမ် မေ့ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးပါတယ် တချိန်က\nဖြစ်သင့်လား မဖြစ်သင့်လားဆိုပြီးလဲ အကြိမ်ကြိမ်တွေးခဲ့ ဖူးပါတယ်\n✹✹ပယ်မချနိုင်လောက်အောင် နှလုံးသားက သူကိုချစ်တယ်\nတခါတလေ ငါချစ်တဲ့ အချစ်က နင်ကို မွန်းကျပ်စေလား ငါမသိဖူး\nငါနင်ကို ချစ်တာဘဲ သိတယ်\n✹✹နောက်ဆုံး ရလဒ် ငါမျှော်လင့်ခဲ့မိတာက နင်နဲ့ နီးရဖို့\nဒါပေမယ့် ပိုချစ်တဲ့သူက ပိုခံစားရစမြဲဘဲလေ.....\nနင်အားရင် တကြိမ် တခါဖြစ်ဖြစ်\nနင်အဆင်ပြေရင် စာတစ်ကြောင်းတလေ ဖြစ်ဖြစ်\nငါ့ကို မက်ဆခ်ျ့ပို့ ပေးပါ.......\nကိုယ်ပေးဆပ်လိုက်ရတဲ့ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အရာတွေကိုပြောတာမဟုတ်ပါဘူးချစ်သူရယ်.......\nဒီလို ဖြည့်ဆည်းခွင့်မရပဲ အနားမှာ ဥပေက္ခာတွေနဲ့ဆက်ဆံခံနေရတာကမှ\nငါနင့်အတွက် အရာရာပေးဆပ်ချင်တဲ့စိတ်နဲ့ငါ အသက်ဆက်ရှင်နေဦးမှာပါ....\nမေတ္တာဖြင့် မျှဝေသူ --\nphoto -(ツ) My Angel ♥-♥ Hopes (ツ)\nနင်ဖုံးမကိုင်တဲ့အခါတိုင်း နံရံကနာရီကို မော့ကြည့်ပြီး 'ဒီ အချိန်အလုပ်ရှုပ်နေလို့ 'ပါဆိုတဲ့ကိုယ့်ကိုကိုယ် နှစ်သိမ့်တဲ့အတွေးတွေးပြီး ကျလုဆဲမျက်ရည်ကို အံကြိတ်ပြန်ရှိုက်လိုက်တာကို\nနောက်တစ်ကြိမ်ပြန်ခေါ်သင့် မခေါ်သင့် ဒွိဟဖြစ်ရတဲ့အတွေးကို\nနင်ဘာဖြစ်နေလဲ ဘာများပြသာနာတက်နေလဲ ဆိုတဲ့အတွေးက ငါ့နှလုံးသားကို ဆွဲဆုတ်နေတာထက် ပိုမွန်းကျပ်တယ်ဆိုတာကို\nမအားသေးလို့နောက်မှ ဆိုပြီး ပြောသွား\nနင့်ဖုံးမအားတဲ့အခါ ဘယ်သူနဲ့များလဲဆိုတဲ့အတွေးက ငါ့ရင်ကိုဘယ်လောက်ပူလောင်စေလဲဆိုတာကို\nနင်သိတာ ဖုံးပြန်ဆက်မိရင် နင်အရစ်ခံရမယ်ဆိုတာလေ\nဒါတွေကလဲ ငါစိုးရိမ်ခဲ့တာတွေ ဖြစ်မလာဘူး\nနင်သိမှာပါ ရန်ဖြစ်ပြီးတိုင်း စိတ်ကောက်ပြီးတိုင်း\nနင့်ကိုလွတ်ထွက်သွားမတတ်ဖက်ထား ပြီးငိုမိတာ နင့်ကိုငါအဆုံးရှုံးမခံနိုင်ဘူး ဆိုတာ သေချာသွားလို့ပေါ့\nမေးစရာတောင် မလိုတဲ့ မေးခွန်းပါ\nငါ့ရဲ့ အလွမ်းတွေကို စာဖွဲ့ ပြောရင်\nလူတစ်ယောက် သင့်ကို ဘယ်လောက်ချစ်သလဲဆိုတာ\nတခြားအချိန်မှာ သင့်အပေါ်သူဘယ်လောက်ကောင်းတယ်ဆိုတာနဲ့ပဲ ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူး\nသင်တို့ရန်ဖြစ်ချိန်မှာ သင့်အပေါ် သူဘယ်လိုပြုမူတယ်ဆိုတာကိုလဲ ကြည့်ရသေးတယ်\nယောက်ျားမိန်းမဆက်ဆံရေးမှာ ရန်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ဟင်းချက်တာနဲ့တူတယ်\nတချို့ရန်က ရင်ထဲထည့်ထားတဲ့ စကားလုံးတွေကို ပွင့်ထွက်စေတယ်၊ အချင်းချင်းအပေါ် ပွင့်လင်းစေတယ်\nတချို့ဟင်းက ကြော်ချက်ပြီးစားရင် ပိုမွှေး၊ ပိုချိုသလိုပေါ့\nဒါပေမယ့် တချို့ဟင်းက ကြာကြာကြော်လို့မရဘူး၊ ကြာကြာကြော်ချက်လေ အာဟာရဓာတ်ပျက်လေ\nလူကလည်း မကြာခဏရန်ဖြစ်လေ သံယောဇဉ်ကို ပွန်းရှလေ၊ လှပတဲ့အမှတ်တရတွေကို ပျောက်ပျက်လေဖြစ်စေတယ်\nဒါကြောင့် ဟင်းဆိုတိုင်းလည်း ကြာကြာမကြော်ချက်နဲ့၊ ရန်ဆိုတိုင်းလည်း ခဏခဏမဖြစ်နဲ့\nအချင်းချင်းဆက်ဆံရေးဆိုတာ နွေးထွေးမှုကိုထိန်းထားရတယ်၊ ရန်ချည်းဖြစ်နေလို့လည်း ခရီးမပေါက်ပါဘူး.....\nမှတ်ချက်....ဟင်းချက်ရင်းနဲ့လည်း ရန်မဖြစ်ကြနဲ့ပေါ့လေ..း)\nအေးချမ်းမွန်မှ ( Nine Nine Sanay @ နိုင်းနိုင်းစနေ ) တွင်ရေးသားသည့် သတင်းအချက် အလက်ကို မူရင်းအတိုင်း မျဝေပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်\nပစ္စည်းရဲ့တန်ဖိုးနဲ့ ချစ်ခြင်းကိုသတ်မှတ်လို့ မရပါဘူး...\nစိတ်တွေဘယ်လောက်နှစ်ပြီးချစ်ထားလဲ ဆိုတဲ့အပေါ်မှာဘဲ မူတည်ပြီး\ncredit to PannYai Lay\nသက်ပြင်းတခါချရင် ရုပ်ကျတယ် အသက်တိုတယ်ဆိုပြီး\nဘယ်သူမှ သက်ပြင်းမချ ချင်ပါဘူး\nတခါတလေ လူတယောက် စိတ်ညစ်မှာစိုးလို့ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ငြင်းလိုက်ရတာမျိူး ရှိတယ်\nပြီးရင်တော့ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ပြုံးမိလိုက်တယ်\nဒါပေမယ့် အဲဒီ အပြုံးထဲမှာတော့ မျှော်လင့်ခြင်းတွေ ဝမ်းနည်းမှုတွေ ရင်ထဲ ငိုကြွေးမှု တွေ ကိုတော့ ထွေးပိုက်ထားတတ်ကြတယ်\nရင်ထဲ အရမ်းပြည့်ကျပ်လွန်းလို့ မခံနိုင်တဲ့ အဆုံး လေပူလေးတချက် အပြင်ကို ထုတ်လိုက်ကြတယ်\nအမြဲတမ်းရင်ထဲ ဝမ်းနည်းနေတာထက်စာရင် အပြင်ကို သက်ပြင်းလေး တချက် ထုတ်လိုက်ရင် ရင်ထဲ ခဏတာတော့ သက်သာသွားတာအမှန်ဘဲ~~\n( ဇင် နှင်း )\nဦးနှောက်နဲ့တွဲဖတ်ပါ စိတ်ထားကိုဖတ်ပါ ၊\nအဲဒါမှ စိတ်သဘောထားကိုမကြိုက်လို့ ၊အကျင့်စာရိတ္တကိုမကြိုက်လို့ဆိုပြီး\nလမ်းခွဲရခြင်း ရည်းစားတွေများရခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်နိုင်မှာပါ\nအကောင်းဆုံးပေါ့ ။ ။\nလ်ိင်အင်္ဂါကို စိတ်တိုင်းကျရလိုသူတွေအတွတ် ကျွန်တော်တို့အမျိုးသားအချို့တို့သည် လိင်အင်္ဂါသေးနေလို့ စိတ်ပျတ်နေကြတဲ့သူတွေရှိပါတယ်။ တစ်ချို့သူငယ...\nhttps://www.facebook.com/groups/1150014105080954/ အမျိုးသား အင်္ဂါအတွက် စိတ်ချယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ သုံးစွဲပြီးတဲ့နောက်မှာ မယုံနိုင်စရာ ရလဒ်...\nအပိုင်း (၁) “အား .. .ကျွတ် . ကျွတ် … ” .. “နာလိုက်တာ .. ” … ညီးတွားသံ သဲ့သဲ့ဖြင့် ဆေးရုံကုတင်ထက်မှ မိန်းကလေး တစ်ယောက် သတိရလာသည်။ အနားမှာ ...\nအိမ်ထောင်ရေး မသာယာတာ ဒီအချက်များကြောင့် ၁။ တစ်ယောက်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို တစ်ယောက်က မပြင်ပေးနိုင်ဘူး လူတိုင်းမှာ အားနည်းချက် ကိုယ်စီ ရိ...\nလိင်စိတ်ညှိုးနေရင် ဘာလုပ်မလဲ(18+အမျိုးသားများသာ) တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လိင်ဆက်ဆံလိုစိတ် ပျောက်ဆုံးနေတာဟာ တကယ်ကို ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်ပါတယ်။ြ...\nမိန်းမကို အလိုလိုက်နိူင်တဲ့ယောင်္ကျား ပျော်ရွှင်မှုကို ရသွားတယ် မိန်းမကို ပိုက်ဆံပေးသုံးနိူင်တဲ့ယောင်္ကျား ကြီးပွားချမ်းသာမှုကို ရသွားတယ် မိ...\nစိတ်သွားတိုင်း လိုက်မစွမ်းနိုင်သော ယောက်ျားကောင်းများအတွက် MAN POWER အမျိုးသားစွမ်းအားဖြည့် ဈေးနုန်း ၁၃၀၀၀၀ ၁သိန်း၃သောင်း Made in U.S.A...\nလူပျိုစစ်ခြင်း/မစစ်ခြင်း နှင့် အပျိုစစ်ခြင်း/မစစ်ခြင်း စကားချီး :::::: ၏အကြောင်းအရာကိုရေးသားရာတွင် ဆေးပညာနှင့်ဆိုင်သော အယူအဆများအပြင် က...\nဒီသတင်းလေးကတော့ ကြာခဲ့ပါပြီ..၊ ၂၀၀၇ ခုနှစ်လောက်ကတည်းက အင်တာနက်ပေါ်မှာ ဟိုးလေးတစ်ကျော် ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပုံလေးတွေပေါ့...၊ ခုချိန်ဆိုရင် သူတို့လည...\nမင်္ဂလာပါ. Powered by Blogger.\n- Copyright © အိမ်ထောင်ရေးသုခ - Blogger Templates - Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan -


Apple Accessories – ICT.com.mm\nMagBak Wallet MagSafe Compatible (Nappa Black)K149,000 K132,000-12%\nSpigen 40W Dual USB C Wall Charger (PE2013UJ)K103,000 K92,000-11%\nUGREEN Wireless First Charging 10W/7.5W/5W (Black) ED032-60470K34,300 K14,000-60%\nMagBak for iPhone 12 Pro (6.1”) +2MagSticks MagSafe Compatible (Black)K180,000 K165,000-9%\nလတ်တလောအခြေအနေတွင် နေ့စဥ်ငွေစျေးနှုန်းအပြောင်းအလဲရှိပါသဖြင့် ရောင်းစျေးအနည်းငယ်အပြောင်းအလဲရှိနိုင်ပါသည်။ USB C Charger, Input 100-240V~, 50/60Hz, 1.20A MAX USB-C Output Single Port Use 30W Max for each port(Port 1/Port2: 5.0V 3.0A, 9.0V 3.0A, 12.0V 2.52A)...\nလတ်တလောအခြေအနေတွင် နေ့စဥ်ငွေစျေးနှုန်းအပြောင်းအလဲရှိပါသဖြင့် ရောင်းစျေးအနည်းငယ်အပြောင်းအလဲရှိနိုင်ပါသည်။ ULTRA THIN. Only 0.02 inches thin. No bulk. One of the thinnest iPhone 12 Pro cases on the market that helps you maintain the original beauty of...\nOtterBox Commuter Series Case for iPhone 12 & iPhone 12 Pro 6.1inches (Black)\nလတ်တလောအခြေအနေတွင် နေ့စဥ်ငွေစျေးနှုန်းအပြောင်းအလဲရှိပါသဖြင့် ရောင်းစျေးအနည်းငယ်အပြောင်းအလဲရှိနိုင်ပါသည်။ Compatible with iPhone 12 & iPhone 12 Pro Lasting antimicrobial technology helps protect case exterior against many common bacteria. It does not protect you or the screen...


Free Thinker: စင်ကာပူရောက် မြန်မာကလေးများအား မြန်မာစာသင်ပေးရေးကိစ္စ\nစင်ကာပူရောက် မြန်မာကလေးများအား မြန်မာစာသင်ပေးရေးကိစ္စ\nအလျင်တစ်ခါပြောခဲ့သလိုပဲ စင်ကာပူရောက် မြန်မာကလေးငယ်တွေကို မြန်မာစာသင်ပေးမဲ့ အစီအစဉ်လေး စကြည့်ပါမယ်။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းတော့ မတတ်နိုင်ပါ။ အခြားမိတ်ဆွေများရဲ့ အကူအညီလည်း လိုပါတယ်။ ကျွန်တော် စဉ်းစားမိတာ ပြောကြည့်ပါမယ်။\n၂။ သင်ပေးမဲ့ ဆရာ/ဆရာမတွေ\n၃။ သင်ထောက်ကူပစ္စည်း (ပြဌာန်းစာအုပ်၊ လေ့ကျင့်ခန်းစာအုပ်၊ ကစားစရာပစ္စည်း၊ white board စသည်)\n၄။ စာသင်လိုတဲ့ ကလေးငယ်တွေ\nကျွန်တော်အလျင်တုံးက အခမဲ့သင်တန်းတွေ သင်ပေးဖူးပါတယ်။ အလကားဆိုတော့ အလကားလိုပဲ သဘောထားပါတယ်။ သာလာယံဇရပ်လို လာချင်လာတယ်။ မလာချင်မလာဘူး။ သင်တန်းဖွင့်မယ်ဆိုတော့ စာရင်းပေးတာ အယောက် ၃၀။ တကယ်လာတာ ၂၀။ ၂ ပတ်လောက်လဲကြာရော ၁၀ ယောက်။ သင်တန်းဆင်းတော့ ၅ ယောက်ပဲကျန်တယ်။ ဒါ တကယ့် အဖြစ်အပျက်။ ပင်နင်ဆူလာမှာ piping သင်တန်းပေးတုံးက အတွေ့အကြုံပါ။ ကျောင်းဆရာဘ၀တုံးကလည်း ရွာက ကလေးတွေကို ဆယ်တန်း ရူပဗေဒ၊ သင်္ချာ စတာတွေ သင်ပေးခဲ့တယ်။ အလားတူပဲ။ ကလေးတွေက လာချင်လာတယ်။ မလာချင် မလာဘူး။\nဒီတော့ အခု မြန်မာစာသင်တန်းကို အခမဲ့မလုပ်ပါဘူး။ သင်တန်းကြေးပေးရပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီသင်တန်းကြေးကို ဘယ်သူမှ ယူမှာမဟုတ်ဘဲ မြန်မာနိုင်ငံက နွမ်းပါးတဲ့ကျောင်းတွေကို စာအုပ်စာတမ်း၊ ကျောက်သင်ပုန်း စသဖြင့် လိုအပ်တာတွေ ၀ယ်ယူ လှူဒါန်းပါမယ်။ ပိုက်ဆံတိုက်ရိုက်လှူတာမဟုတ်ဘဲ ကျောင်းမှာလိုတဲ့ပစ္စည်းကို ကိုယ့်ဘာသာဝယ်ပြီး လှူမှာဖြစ်ပါတယ်။\nဆိုတော့ အဲဒါတွေကို ဆွေးနွေးဘို့ ရပ်ဝေးရပ်နီးမှ စိတ်ဝင်စားသူမိတ်ဆွေများကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။\nနေ့ရက်။ ။ ၁၂ ဖေဖော်ဝါရီ၊ ၂၀၁၇\nအချိန်။ ။ ညနေ ၅ နာရီ\nနေရာ။ ။ Blk 663D, Jurong West St. 65, #15-233, S(644663)\nContact: U Aye Nyein - 97303027, email: aye475@gmail.com\nစင်ကာပူရောက် မြန်မာကလေးများအား မြန်မာစာသင်ပေးရေးကိစ္စ စည်းဝေးပွဲမှတ်တမ်း\n၂။ ဒေါ်မိုးသူဇာ @ Ivory လှမြင့်\nဦးစွာ ဦးအေးငြိမ်းက စည်းဝေးပွဲခေါ်ရခြင်း အကြောင်းရင်းကို အောက်ပါအတိုင်း ရှင်းပြပါသည်။\nစင်ကာပူတွင်ရောက်ရှိနေထိုင်လျက်ရှိသည့် မြန်မာကလေးငယ်များအနေနှင့် မြန်မာစာ သင်ကြားရေးတွင် အခက်အခဲဖြစ်လျက်ရှိသည်ကို ကူညီရန် ဤအစီအစဉ်ကို အကောင် အထည်ဖော်ရကြောင်း၊ ဤသို့ အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် တစ်ဦးကောင်း တစ်ယောက်ကောင်းနှင့်လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်။ အများပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်လိုကြောင်း။ ထို့ ကြောင့် လုပ်ကိုင်မည့်အစီအစဉ်ကို အသေးစိတ်ဆွေးနွေးလိုသောကြောင့် စိတ်ပါဝင်စား သူများကို ဖိတ်ခေါ်ကာ ဆွေးနွေးပွဲကျင်းပရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း။ သို့သော် အားတက်သရော လာရောက်ကြသည်ကို မတွေ့ရခြင်းအပေါ် များစွာစိတ်ပျက်မိကြောင်း။\nယခုကဲ့သို့ မြန်မာစာ သင်ကြားပေးရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်\nအားလုံးဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးချက်အရ သင်ကြားရသည့်ရည်ရွယ်ချက်ကို အောက်ပါအတိုင်း သတ်မှတ်ပါသည်။\nသင်တန်းဖွင့်လှစ်ပြီး မြန်မာကလေးငယ်များအား မြန်မာစာ သင်ပေးရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ မြန်မာလူမျိုးဖြစ်သည့် နောက်မျိုးဆက် ကလေးငယ်များအား အမိ မြန်မာစာကို သေချာဂဏစွာ တတ်မြောက်စေရန် နှင့် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးစံများ ကိုပါ သိရှိနားလည်လာစေရန်\nသင်ကြားပေးရခြင်း အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ မြန်မာစာကို သေသေချာချာ စနစ်တကျ တတ်မြောက်စေလိုခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အတန်းစာမေးပွဲ ဖြေဆိုအောင်မြင်ရုံမျှ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာသူများကို လက်သင့်မခံပါ။\n(အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့ကြောင့် အခြားသူများကိုပါ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မည်စိုး၍ ဖြစ်ပါ သည်။)\n(မြန်မာစာကို သေချာကျနစွာ တတ်မြောက်သွားလျှင် စာမေးပွဲဆိုသည်မှာ ခဲယဉ်းလှတော့ သည့်အရာမဟုတ်ဟု ယူဆပါသည်။)\nရောက်လာမည့် ကလေးငယ်များတွင် -\n၁။ ယခုမှ အစိမ်းသက်သက် စတင်သင်ကြားရမည့်အုပ်စု\n၂။ မြန်မာပြည်တွင် လေးငါးတန်းတက်ခဲ့ဖူးပြီး အခြေခံ အတော်အတန် ရထားသည့်အုပ်စု ဟု နှစ်မျိုးခွဲနိုင်သဖြင့် -\nသင်တန်းသား လက်ခံသည့်အခါ -\n၁။ အခြေခံ* နှင့်\n၂။ အလယ်ဆင့်** ဟု အုပ်စုနှစ်ခုခွဲပြီး လက်ခံပါမည်။\n* အခြေခံအဆင့်တွင် အသက် ၅ နှစ်မှ ၈ နှစ်ထိ လက်ခံပါမည်။\n** အလယ်ဆင့်တွင် အသက် ၈ နှစ်နှင့်အထက် လက်ခံပါမည်။\nဆွေးနွေးစဉ်က အသက်အုပ်စု မပါဝင်ပါ။ ပိုမိုသင့်တော် သည့် အသက် အပိုင်းအခြား တစ်ခုကိုပြင်ဆင် ရန် အကြံပြုနိုင်\nစာသင်ရန်အတွက် (၁) ဆရာမဒေါ်ခိုင်ခိုင်အောင်မှ ပင်နင်ဆူလာရှိ သူ့ရုံးခန်းကို သုံးနိုင်ပါ သည်ဟု ကမ်းလှမ်းထားကြောင်း၊ (၂) နောက် တစ်နေရာမှာ မိတ်ဆွေတစ်ဦး၏ အကူ အညီဖြင့် တိုးပါးရိုးဘုန်းကြီး ကျောင်းတွင်လည်း ရနိုင်ကြောင်း ပြောပြရာ -\nထို နှစ်နေရာအနက် အလယ်ကျသည့် ပင်နင်ဆူလာဆိုလျှင် အများအတွက် သွားရေး လာရေး ပိုအဆင်ပြေမည်ဟုတိုင်ပင်ကာ ပင်နင် ဆူလာတွင် စာသင်ခန်းဖွင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ကြပါသည်။\nသင်ကြားမည့် ဆရာဆရာမများ ဖိတ်ခေါ်ခြင်း\nØ စာသင်ကြားပေးမည့် ဆရာဆရာမများ ရွေးချယ်ရာတွင် အတွေ့အကြုံရှိပြီး အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် သင်ကြားပေးနိုင်သူများကိုသာ ဦးစားပေး ရွေးချယ်ရန်\nØ မည်သည့်အတန်း (အခြေခံ၊ အလယ်ဆင့်) ကို သင်ကြားပေးနိုင်မည်၊ မည်သည့်ရက်များ တွင် သင်နိုင်မည် စသည်တို့ကို မေးမြန်းစာရင်းယူရန်။\nØ သင်ကြားနေသည့် ဆရာ/မ မအားပါက အစားဝင်သင်ရန် အရန် ဆရာ/မကိုပါ စီစဉ်ထား ရန်။\nဦးအေးငြိမ်းက ဖေ့စ်ဘုတ်မှ ကြေငြာပြီး ဖိတ်ခေါ်ပါမည်။\n၁၃ - ၂ - ၁၇\nစိတ်ပါဝင်စားသူ များ ပါဝင်နိုင် သော်လည်း သင်ကြားမှု အတွေ့အကြုံ ရှိသူကို ဦးစား ပေးပါမည်။\nသမားရိုးကျအတိုင်း စာအုပ်ထဲမှစာချည်း သင်နေခြင်းထက်\nü သင်ခန်းစာပါသည့် ဗီဒီယိုများဖွင့်ပြခြင်း\nü မြန်မာစာတန်းထိုး ဗီဒီယိုများဖွင့်ပြလျှက် ဖတ်ခိုင်းခြင်း\nü ပုံပြောခိုင်းခြင်း၊ ဇာတ်နိပါတ်ပုံဝတ္ထုများ ဖတ်ပြခြင်း\nü စာဖတ်ပြီး အပြန်အလှန် ပြောပြစေခြင်း\nü စာသင်ခြင်းကို အထောက်အကူပြုမည့် ဂိမ်းများ ဆော့ကစားစေခြင်း\n- စသည့်နည်းများဖြင့် သင်ကြားပါမည်။\nမိမိတွင်ရှိသည့် သင်ထောက်ကူ ပစ္စည်းများလည်း ပေးပို့နိုင်ပါသည်။\nလစဉ် စင်ကာပူဒေါ်လာ ၂၀ ကောက်ပါမည်။\nအသုံးစရိတ်နှုတ်ပြီး ပိုငွေကို မြန်မာပြည်မှ ချို့တဲ့သောကျောင်းများအား စာအုပ်နှင့် စာရေးကိရိယာ စသည် ၀ယ်ယူလှူဒါန်းပါမည်။\nသင်တန်းချိန် - ၁ နာရီခွဲ (တစ်ပတ် - တစ်ချိန်)\nအခြေခံ - စနေနေ့ နေ့ခင်းပိုင်း\nအလယ်ဆင့် - တနင်္ဂနွေ ညနေပိုင်း\nသင်တန်းတစ်ခုလျှင် တစ်နှစ် ဖြစ်ပါသည်။\nအခြေခံတစ်နှစ်ပြီးလျှင် အလယ်ဆင့် တစ်နှစ် သင်ပါမည်။\nအလယ်ဆင့်တစ်နှစ်ပြီးလျှင် အခြေအနေကို ဆန်းစစ်သုံးသပ်ပြီး အဆင့်မြင့် တစ်နှစ် သင်ပါမည်။\nစုစုပေါင်း သင်တန်းကာလ ၃ နှစ် ဖြစ်ပါသည်။\n၁။ ပထမဆုံးနေ့တွင် ကလေးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမဖြစ်စေရန် မိဘများနေပေးရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။\n၂။ လစဉ်ကြေးအပြင် သင်တန်းအတွက် အခြားပစ္စည်းပစ္စယများဝယ်လို၍ ဖြစ်စေ၊ ဤသင်တန်းမှရသော ရံပုံငွေဖြင့် မြန်မာပြည်မှနွမ်းပါးသောကျောင်းများ လှူရာတွင် ပိုမို ပါဝင်လှူဒါန်းလို၍ဖြစ်စေ ထပ်မံလှူဒါန်းမည်ဆိုပါက လှူဒါန်းနိုင်ပါသည်။\n၃။ ကလေးများ စာဖတ်နိုင်စေရန်၊ စာဖတ်ဝိုင်းကလေးများလုပ်ပေးရန် ကာတွန်း၊ ပုံပြင် စသော စာအုပ်များ ၀ယ်ယူစုဆောင်းကာ စာကြည့်တိုက်ကလေးတစ်ခု ပြုလုပ်မည်ဟု ရည်မှန်းပါသည်။\nမြန်မာစာသင်ကြားပေးလိုသည့် ဆရာဆရာမများ ဖိတ်ခေါ်ခြင်း\nစင်ကာပူရောက် မြန်မာကလေးများအား မြန်မာစာသင်ပေးရေးအတွက် မြန်မာစာသင်ကြားပေးလိုသည့် ဆရာဆရာမများအား ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါသည်။\nအရည်အချင်းများမှာ အောက်ပါတို့ ဖြစ်သင့်ပါသည်။\n၁။ စာသင်သည့်အတွေ့အကြုံရှိသူ (အထူးသဖြင့် ကလေးများကို စာသင်ပေးဖူးသူ)\n၂။ မြန်မာစာကို ကောင်းစွာတတ်ကျွမ်းသူ\n၃။ ကလေးများကို တတ်မြောက်စေလိုသော စေတနာနှင့် အမှန်တကယ်စာသင်ပေးလိုစိတ်ရှိသူ\n၄။ (အရေးကြီးကိစ္စပေါ်လာ၍ တစ်ခါတလေ ပျက်ကွက်သည်မှအပ) သင်တန်းချိန် ပုံမှန်လာနိုင်သူ\nမှတ်ချက်။ ။ ယခုသင်တန်းမှာ အခမဲ့ (နီးနီး) သင်ပေးသော သင်တန်းဖြစ်၍ ဉာဏ်ပူဇော်ခ ချီးမြှင့်မည် မဟုတ်ပါ။ သင်တန်းတစ်ပတ်ပြီးမှ မေတ္တာလက်ဆောင် ပေးပါမည်။\nစိတ်ပါဝင်စားသူများ message box တွင် နာမည်နှင့် ဖုံးနံပါတ်ထားခဲ့ပါ။ သို့မဟုတ် ကျွန်တော့်ဖုံးနံပါတ် 9730 3027 သို့ နာမည်ပို့ပေးပါ။\nသင်တန်းတစ်ခုအတွက် ဆရာ/မ သုံးဦးလက်ခံမည်ဟု ရည်မှန်းထားပါသည်။\nထိုသုံးဦး အလှည့်ကျ ၀င်သင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သင်တန်းသေချာပြီဆိုလျှင် အားလုံးနှင့်ညှိ၍ အချိန်ဇယားဆွဲပေးပါမည်။\nကလေးများကို မြန်မာစာသင်ကြားပေးဘို့ စိတ်ဝင်စားတဲ့သူ အခုဆို (၁၀) ယောက်ရှိပါပြီ။\nအခုလို စိတ်ဝင်တစားဆက်သွယ်လာကြတဲ့အတွက် ၀မ်းလည်းသာ၊ ကျေးဇူးလည်းတင်ပါတယ်။\nသူတို့အားလုံးကို လာမဲ့စနေနေ့ (18/02/17) ညနေ ၅ နာရီမှာခေါ်ပြီး သင်ကြားမဲ့ပုံစံတွေ ညှိနှိုင်းပါမယ်။\nတပါတည်း သူတို့ကို သင်ဘို့စာရွက်စာတမ်းတွေ ပေးလိုက်ပြီး လေ့လာ၊ လေ့ကျင့်ခိုင်းလိုက်ပါမယ်။\nကနေ့ညနေ စာသင်ခန်းကိုသွားကြည့်တော့ အခန်းက (၁၅) ယောက်လောက်ပဲ ဆန့်ပါလိမ့်မယ်။\nစာသင်ချိန်က ညနေ ၅ နာရီခွဲကနေ ၇ နာရီထိ၊ ဒါမှမဟုတ် ညနေ ၆ နာရီကနေ ၇ နာရီခွဲထိ။ (သင်မဲ့ဆရာဆရာမများနဲ့ ညှိပြီး အတည်ပြုပါမယ်။)\nမတ်လ ပထမစနေနေ့ (၄ မတ်လ၊ ၂၀၁၇) ကစပြီး သင်တန်းစဖွင့်မယ်လို့ ရည်မှန်းပါတယ်။\nအဲဒါကြောင့် အခုကစပြီး ကျောင်းသားလက်ခံပါတော့မယ်။\nlink ပေးထားတဲ့ပုံစံကိုဖြည့်ပြီး aye475@gmail.com ကိုဖြစ်ဖြစ် ဒီ ဖေ့စ်ဘုတ် messenger ကပဲဖြစ်ဖြစ် ပေးနိုင်ပါတယ်။ မလာတဲ့သူတွေရှိနိုင်တဲ့အတွက် (၂၀) ထိလက်ခံပါမယ်။ အရင်လာသူအရင်နေရာပေးတဲ့စနစ် ဖြစ်ပါတယ်။\nမိမိတို့သားသမီးများကို မြန်မာစာသင်ပေးဘို့ စာရင်းပေးကြတာ အခြေခံသင်တန်းအတွက် စာရင်းပြည့်သွားပြီမို့ နောက်ထပ် လက်မခံတော့ပါဘူး။ စာရင်းပေးတဲ့အထဲမှာ မမြတ်နိုးခင်၊ မရည်မွန်အောင်၊ မသန့်သီရိဝင်းတို့က အသက် (၄) နှစ်ပဲရှိသေးလို့ လက်မခံပါဘူး။ စာသင်ဘို့ရာ သိပ်ငယ်ပါသေးတယ်။ အမှန်ဆို (၅) နှစ်တောင် သိပ် မသင့်တော်ပါသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို အတန်းထဲမှာ အတင်းစာမလုပ်ခိုင်းသေးပဲ တခြားသူတွေရေးတာ ဆိုတာ ဖတ်တာတွေ နားထောင်ရင်း ယဉ်ပါးသွားပြီး အခြေခံ ရအောင် လက်ခံထားတာပါ။\nအဲလေ၊ တကယ်လို့ အခြေခံအဆင့်မှာ တစ်တန်းစာ (၁၅) ယောက်ထပ်ပြည့်ရင် နောက်တစ်တန်းထပ်ဖွင့်ပေးပါမယ်။\nအလယ်ဆင့် ((၄) တန်းနှင့်အထက်) ကတော့ တစ်ယောက်ပဲလာပါသေးတယ်။ သင်တန်းတစ်ခုစာ အနည်းဆုံး (၅) ယောက်မှ မပြည့်ရင် အလယ်ဆင့်အတွက် မဖွင့်ပါဘူး။\n(အင်း၊ သင်ယူချင်တဲ့ကျောင်းသားထက် သင်ပေးချင်တဲ့ဆရာကပိုများနေပြီဗျို့။)\nစင်ကာပူရောက် မြန်မာကလေးငယ်များအား မြန်မာစာသင်ပေးဘို့ စာရင်းပေးထားသူများ သင်ကြားရေးနှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် ဆွေးနွေးစရာရှိပါသဖြင့် အောက်ပါအတိုင်း ကြွရောက်ကြဘို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်။\nနေ့ရက်။ ။ ၁၈ ဖေဖော်ဝါရီ၊ ၂၀၁၇\nနေရာ။ ။ Blk 663D, Jurong West St. 65\nတော်တော်များများကို တယ်လီဖုန်း message များလည်း ပို့ထားပြီးဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျား။\nသင်တန်းအသေးစိတ်ကို စည်းဝေးပွဲပြီးရင် ထုတ်ပြန်ပေးပါမယ်။\nစင်ကာပူရောက် မြန်မာကလေးငယ်များအတွက် မြန်မာစာသင်တန်း\nကနေ့ညနေ သင်မဲ့ဆရာမများနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးလို့ စာသင်တာကို အောက်ပါအတိုင်း စတင်ပါမယ်။\nသင်တန်းစမည့်ရက်။ ။ မတ်လ ၄ ရက်၊ ၂၀၁၇ (စနေနေ့)\nသင်တန်းချိန်။ ။ ညနေ ၆ နာရီမှ ၇း၃၀ နာရီ\nသင်တန်းနေရာ။ ။ #05-21A\nဘာတွေယူလာရမလဲ။ ။ ပညာလိုချင်တဲ့စိတ်ပဲယူလာပါ။ တခြားဘာမှယူလာစရာမလိုပါ။ စာအုပ်၊ စက္ကူနဲ့စာရေးကိရိယာ အားလုံး ပံ့ပိုးပေးပါမယ်။\nမှတ်ချက်။ ။ ပြောစရာတွေရှိလို့ ပထမဆုံးနေ့မှာတော့ မိဘတစ်ယောက်ယောက် လာဘို့လိုပါတယ်။ နောက်ပြီး ကျောင်းလခ ၂၀ လည်း ယူလာစေချင်ပါတယ်။\nစုစုပေါင်း သင်တန်းအပ်သူ အစိတ်ရှိပါတယ်။ အားလုံးဝိုင်းဆွေးနွေးကြတော့ ၄ နှစ်ကလေးတွေလည်း လာပါစေ။ သူတို့ကိုတော့ တခြားသူတွေ ဆိုတာ၊ သင်တာပဲနားထောင်ခိုင်းမယ်။ သင်တာကြားတာ သိပ်မလုပ်သေးဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။ အဲဒီအတွက် (၄) နှစ်သားကလေးတွေလည်း လာကြစေလိုပါတယ်။\nကလေး (၂၃) ယောက်ဆိုတော့ နှစ်ခန်းခွဲလိုက်ပါတယ်။ သင်ပေးမဲ့ဆရာမတစ်ယောက်၊ ဘေးက၀ိုင်းကူပေးမှာ အနည်းဆုံး နှစ်ယောက် ရှိပါမယ်။ ဘေးက ၀ိုင်းကူပေးမယ်ဆိုတာ ကလေးတွေစာရေးရင် အဆွဲတွေမှန်လား၊ စာဆိုရင် “တ”\nနဲ့ “သ” နဲ့ ကွဲသလား။ “စ” နဲ့ “ဆ” နဲ့ ကွဲသလား စသဖြင့် လိုက်ကြည့် ပြင်ပေးမှာကို ဆိုလိုပါတယ်။\nဒီကနေ့ဆွေးနွေးပွဲကို စိတ်ဝင်တစားလာကြတဲ့သူအားလုံးကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ် ခင်ဗျား။\n၁။ သူငယ်တန်း ပြဌာန်းစာအုပ် - အုပ် (၃၀)\n၂။ လေ့ကျင့်ခန်း စာရွက်များ တစ်ယောက် (၅) ရွက်နဲ့ အစုံ (၃၀)\n၃။ ခဲတံ၊ ချွန်စက်၊ ခဲဖျက်အစုံ ၃၀\n၄။ Whiteboard Marker, duster\n၅။ အိတ် (၂၀) to put the books, exercise sheets, pencil, eresers etc. Keep at Training Ctr.\n၇။ စာကြောင်းတွေ ထွင်ရေးမယ်။\n၈။ ပုံပြင်တွေ စုမယ်။\n၉။ ကလေးကဗျာတွေ စုမယ်။\nစင်ကာပူရောက် မြန်မာကလေးငယ်များအား မြန်မာစာသင်ပေးရေးအတွက် စည်းဝေးပွဲမှတ်တမ်း\nရှေးဦးစွာ ဦးအေးငြိမ်းက မြန်မာစာသင်ကြားခြင်းအကြောင်း ရှင်းပြ ပါသည်။\nကလေးဟူသည်မှာ ပီဘိအဖြူထည်ဖြစ်သဖြင့် ဆိုးသမျှအရောင် သူတို့မှာ ထင်သွားမှာဖြစ်သဖြင့် မိမိဆိုးသည့်အရောင်သည် မှန်မှန် ကန်ကန်ဖြစ်နေရန် အရေးကြီးကြောင်း။ ထို့ကြောင့် ကလေးများကို သင်ကြားရာတွင် လုံးဝအမှားခံလို့မဖြစ်ကြောင်း။\nထိုကဲ့သို့ မမှားစေရန်အတွက် ကလေးများကိုမြန်မာစာသင်ရာတွင် မိမိကိုယ်တိုင်က မြန်မာစာကို မှန်မှန်ကန်ကန်တတ်နေဘို့လိုကြောင်း။ တစ်နည်းအားဖြင့် မိမိသိထားသည်များသည် အမှန်ဖြစ်တာ သေချာဘို့ လိုကြောင်း။ ထိုကဲ့သို့ မိမိသိထားသည် များ မှန်မမှန်ကို ဆရာကြီး များရေးထားသည့် စာအုပ်များနှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးကြည့်ရန် လိုကြောင်း။ ထိုစာအုပ်များကိုလည်း အီးမေးဖြင့် ပို့ပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း။\nစာသင်နေသည်နှင့်အမျှ မိမိ၏ မြန်မာစာအဆင့်အတန်းကိုလည်း မြှင့်တင်နေဘို့လိုကြောင်း။ ထိုကဲ့သို့မြှင့်တင်နေရန်မှာ မြန်မာစာ နှင့်ပတ်သက်၍ စဉ်ဆက်မပြတ် လေ့လာနေဘို့လိုကြောင်း။ ကျွန်ုပ်တွင် မြန်မာစာနှင့်ပတ်သက်သည့် စာအုပ်အတော်များများ စုဆောင်း ထားသည်ဖြစ်ရာ ထိုစာအုပ်များကို အီးမေးဖြင့်ပို့ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ပို့ပေးသည့် စာအုပ်များကို သေချာစွာလေ့လာကြစေလိုကြောင်း။\nကလေးများကို အရေးသင်ပေးရာတွင် စာလုံးဆွဲပုံများမှန်ကန်ရန် အရေးကြီးကြောင်း။ သူငယ်တန်းမြန်မာဖတ်စာတွင် စာလုံးဆွဲပုံများ ပါသဖြင့် သေချာစွာလေ့လာပြီး မိမိရေးဆွဲနေသည်များ မှန်မမှန် စစ်ဆေးစေလိုကြောင်း။\nမြန်မာစာသည် လုံးကောက်အဓိပ္ပာယ်ထွက်သည့်စာလုံးများဖြစ်ပြီး အဖြတ်အတောက်မှားပါက အဓိပ္ပာယ်ပါမှားသွားမည်ဖြစ်သည့်အတွက် အဖြတ်အတောက်များကိုလည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက သေသေချာချာ သင်ပေးကြစေလိုကြောင်း။\nထို့ပြင် အသံထွက်ကိုလည်း တစ်လုံးချင်း ပီပီသသထွက်ရန် လေ့ကျင့်ပေးစေလိုကြောင်း။ “တ” နှင့် “သ” ။ “စ” နှင့် “ဆ” ။ “ပ” နှင့် “ဖ” “ဘ” စသည်။ အသံထွက်မှားလျှင် အရေးအသားလည်း မှားတတ် ကြောင်း။\nမူလတန်းကလေးငယ်များကို သင်ကြားရာတွင် သိထားရမည့် ဆရာ/ဆရာမများအတွက် လမ်းညွှန်ချက်ကိုလည်း ဖတ်ကြည့်ကြ စေလိုကြောင်း။ (ထိုလမ်းညွှန်ချက်မှာ မူသုံးမျိုးလောက်ရှိရာ အားလုံးကို အီးမေးဖြင့် ပို့ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း)\nကလေးများကို စသင်ရာတွင် အရေးကိုမသင်ဘဲ ကဗျာများ ရွတ်ဆို သင်ကြားရန်၊ ကဗျာများကို ၀ှိုက်ဘုတ်တွင် လက်ဖြင့်ရေး၍သော် လည်းကောင်း ပရိုဂျက်တာဖြင့်ထိုး၍သော်လည်းကောင်း သင်နိုင် ကြောင်း။ (သို့သော် လက်ဖြင့် ၀ှိုက်ဘုတ်တွင်ရေးတာက ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိကြောင်း) ကလေးကဗျာများအတွက် ဆရာကြီး မင်းသုဝဏ်၏ မောင်ခွေးဘို့ကဗျာများနှင့် ခေတ်ပေါ်ကဗျာစာအုပ်များ ကို ပို့ပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း။\nအရေးကိုမူ သင်ခန်းစာတစ်ခုပြီးမှ ထိုသင်ခန်းစာနှင့်သက်ဆိုင်သည့် စကားလုံး၊ စာကြောင်းများကိုလေ့ကျင့်ပေးစေလိုကြောင်း။ ထိုသို့ လေ့ကျင့်ရာတွင် စာအုပ်ထဲတွင်ပါသည်မျှသာမကပဲ မိမိစိတ်ကူးနှင့် စာကြောင်းများကို တီထွင်ရေးသားစေလိုကြောင်း။\nစသင်ရာတွင် ၀ လုံးကိုချည်း သုံးလေးမျက်နှာဝိုင်းစေခြင်းမှာ လွန်စွာ မှားယွင်းသော လုပ်ရပ်ဖြစ်သဖြင့် ကကြီး၊ ခခွေးစသော အခြား စာလုံးများနှင့်ပါ ရောသင်ရန်လိုကြောင်း။\nအစိုးရပြဌာန်းစာအုပ်ကို အခြေခံမည်ဖြစ်သည့်တိုင် ဆရာကချည်း သင်ပေးနေခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ ကလေးများကိုပါ ပါဝင်စေရန် လိုကြောင်း။ ထိုအထဲတွင် ရုပ်ပုံများပြပြီး ရေးခိုင်းခြင်း၊ စာလုံးတွဲသည့် ဂိမ်းများ ကစားစေခြင်း၊ ပုံပြောပြခြင်း၊ ကဗျာများ စုပေါင်းရွတ်ခြင်း၊ ဗီဒီယိုသင်ခန်းစာများ ပြ သင်ခြင်း စသည်တို့ ပါဝင်ကြောင်း၊ သင်ရိုး အသေးစိတ်ရေးပြီးလျှင် အီးမေးဖြင့် ပို့ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း။\nတစ်ယောက် တပေါက် စိတ်ကူး တည့်ရာ ရေးနေ ခြင်းထက် ဦးအေး ငြိမ်းရေးပေးပါက အားလုံး တပြေးညီ ဖြစ်သွားမည်ဟု တစ်ယောက်က အကြံပြုပါသည်။\nထို့ကြောင့် ကျွန်တော့်သားကို စာသင်ပေးစဉ်က ကျွန်တော် လေ့ကျင့်ခိုင်းသည့် စာကြောင်းများကို အီးမေးပို့ပေးပါမည်။\nမိမိပတ်ဝန်းကျင်မှ ပစ္စည်းများကိုကြည့်ပြီး အရေးခိုင်းခြင်း၊ မိမိမြင်တွေ့ ရသည်များကို ပြန်ပြောခိုင်းခြင်း စသည်တို့လည်း လုပ်ခိုင်းစေနိုင် ပါသည်ဟု ဒေါ်မော်မော်လွင်မှ ဖြည့်စွက်ဆွေးနွေးပါသည်။\nအမှားအနည်းဆုံးကလေးများကို ကာတွန်း sticker လေးများ ပေးခြင်း ဖြင့် ပိုမို စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစေနိုင်ကြောင်း တစ်ယောက်က အကြံ ပေးရာ အားလုံးသဘောတူကြပါသည်။\nလောလောဆယ် သင်တန်းကြေးကို တစ်လ (၂၀) သတ်မှတ်ထားရာ နောင်တွင် (၅၀) ထိ တိုးမြှင့်သတ်မှတ်ရန် ဆွေးနွေးပါသည်။\nအခန်းမှာ အခမဲ့ဖြစ်သဖြင့် သောက်ရေခ၊ မီးခ စသည်တို့အတွက် မိဘ များကို စေတနာရှိသမျှထည့်ဝင်ရန် ပြောကြရေး အားလုံးသဘောတူပါ သည်။\nလောလောဆယ် စာအုပ်များပုံနှိပ်ခြင်း၊ ချုပ်ခြင်း၊ စာရေးကိရိယာများ ၀ယ်ယူခြင်း စသည်တို့အတွက်သုံးစွဲရန် တက်ရောက်လာသူများမှ တစ်ယောက်တစ်ဆယ် ထည့်ဝင်ပါသည်။\nကျောင်းသားကိုင်စာအုပ်များချုပ်ရန် (အုပ် - ၃၀)\nလေ့ကျင့်ခန်းစာရွက် (၄) ကြောင်းမျဉ်းများထုတ်ရန်။ တစ်ဦး - (၅) ရွက် နှင့် ကျောင်းသား (၃၀) စာ။\nခဲတံ၊ ချွန်စက်၊ ခဲဖျက်၊ whiteboard marker, duster များဝယ်ရန်\nLesson Plan ရေးပို့ရန်\nတန်းခွဲ (၁) - သင်ကြားမည့်သူ - ဒေါ်ကြူကြူမေ\nအကူ - မအေးမြတ်သူ၊ ဒေါ်သန်းသန်းဝင်း\nတန်းခွဲ (၂) - သင်ကြားမည့်သူ - ဒေါ်စမ်းစမ်းဝေ\nအကူ - မနှင်းလဲ့လဲ့သာ၊ မခင်စန္ဒာနွယ်\nအခြားသူများလည်း လိုလျှင်လိုသလို လာကူပေးပါမည်။ သင်ကြားမည့်သူ မအားလပ်ပါက ကြိုတင်အကြောင်း ကြားကာအခြားသူ တစ်ယောက်က ၀င်သင်ပေးပါမည်။\nပျော်ရွှင်စွာနှုတ်ဆက်ကြရင်း စည်းဝေးပွဲကို ရုပ်သိမ်းပါသည်။\n၁၉ ဖေဖော်ဝါရီလ၊ ၂၀၁၇\nစင်ကာပူရောက်ကလေးများအတွက် မြန်မာစာသင်တန်းတွင် လူပြည့်သွားပါပြီး။ နောက်ထပ်ရောက်လာသူများကို အရံအနေနှင့်သာ လက်ခံပါမည်။ လက်ရှိတက်နေသူများထဲမှ အကြောင်းကြောင်းကြောင့် ဆက်မတက်၊ သို့မဟုတ် ထုတ်ပယ်လိုက်ပြီး နေရာလပ်သွားမှ ရပါမည်။ အခန်းနေရာအခက်အခဲကြောင့် လူဦးရေကန့်သတ်ထားရခြင်းအပေါ် နားလည်ကြလိမ့်မည်ဟု ယူဆပါကြောင်း။\n(ကျောင်းသားနဲ့ဆရာမတွေအတွက် စာအုပ်ရိုက်ဘို့ ဆိုင်သွားစုံစမ်းတာ အောင်မယ်လေးဗျာ၊ တစ်အုပ်ကို ၅၀ ကျမယ် ဆိုပါလား။ နင်ရို့တော့ ပိုက်ဆံမပေးဘူး။ ငါ့ဘာသာငါ ရိုက်မကွာလို့ ကိုယ့်ဘာသာ ရုံးကစက်မှာထုတ်၊ ကိုယ့်ဘာသာ စာအုပ်ချုပ်လိုက်တယ်။ PM ကို ဒီလိုဒီအကြောင်းပဲ ရှင်းပြပြီး နင်ရို့ဘို့ ငါ ပက်တီကက်ရ်ှပေးပါမယ်ကွာဆိုတော့ မလိုပါဘူးကွာ၊ စာအုပ်ထုပ်သာဝယ်လာခဲ့ပါ တဲ့။ အာ၊ ဘယ်တရားမတုံးကွဲ့၊ ဒါ ရုံးကစက်ပဲ။ ငါ ပိုက်ဆံ ၂၀၀ ပေးပါမယ်ဆိုပြီး သူတို့ရှေ့မှာ ပေါ်တင်ရိုက်တာပါ။\nကျောင်းသားကိုင် အုပ် ၃၀၊ ဆရာကိုင် စာအုပ်တစ်မျိုးကို ၅ အုပ်နဲ့ ၃ မျိုး ဆိုတော့ ၁၅ အုပ်။ စုစုပေါင်း ၄၅ အုပ်ပေါ့။ လေ့ကျင့်ခန်းအတွက် ၄ ကြောင်းမျဉ်းကိုတော့ အိမ်က ရီဆိုက်ကယ်တွေယူသွားပြီး ထုတ်လိုက်တယ်။)(အစကတော့ တစ်အုပ် ၁၀ လောက်ပေးမလားလို့။ သူက ပိုက်ဆံပေးစရာမလိုပါဘူးကွာဆိုတာနဲ့ အားလုံးအတွက် ၂၀၀ လုပ်လိုက်တာ။ တန်ပါတယ် နော။ ပိုက်ဆံပေးထားတော့ အားမနာရတော့ဘူးပေါ့။)\n၂၅ ဖော်ဖော်ဝါရီ၊ ၂၀၁၇\nလာမဲ့စနေ (4/3/2017)၊ ညနေ (၆) နာရီမှာ ကလေးများအတွက် မြန်မာစာသင်တန်း စ ပါမယ်။ သင်ကြားဘို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဆရာမနဲ့ သင်တန်းအကူတွေက အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါတယ်။\nတန်းခွဲ (၁) - သင်ကြားမည့်သူ - ဒေါ်ကြူကြူမေ။ သင်တန်းအကူ - မအေးမြတ်သူ၊ ဒေါ်သန်းသန်းဝင်း\nတန်းခွဲ (၂) - သင်ကြားမည့်သူ - ဒေါ်စမ်းစမ်းဝေ။ သင်တန်းအကူ - မနှင်းလဲ့လဲ့သာ၊ မခင်စန္ဒာနွယ်\nစာသင်ခန်း။ #05-21A, Peninsula Plaza\nသင်တန်းကို ညနေ ၆ နာရီမှာ စတင်မှာဖြစ်တဲ့အတွက် အခန်းကို ၅ နာရီခွဲထက် နောက်မကျစေပဲ အရောက်လာခဲ့ကြဘို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်။\nသင်မဲ့စာရင်းထဲမှာမပါပေမဲ့ တခြားသူတွေကိုလည်း လာစေချင်ပါတယ်။ လိုတဲ့အကြံဉာဏ်တွေ ပေးမယ်။ လိုတာတွေ ကူလုပ်ပေးမယ်ပေါ့။\n၂။ မိဘတွေကို သင်တန်းစည်းကမ်းတွေ ရှင်းပြရပါမယ်။\n၃။ ကျောင်းသားတွေနဲ့ ဆရာမတွေ မိတ်ဆက်ပေးပါမယ်။\n၄။ ဘယ်လိုသင်မယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း မိတ်ဆက်ပါမယ်။\nကျောင်းသားစာရင်းကို ပထမဆုံးနေ့ ကျောင်းအပ်တဲ့စာရင်းကို အတည်ယူပါမယ်။ အကြောင်းကြောင့်ပျက်ကွက်တဲ့သူတွေကို နောက်အချိန်တွေမှာ လက်မခံတော့ပါဘူး။ လူပြည့်သွားလို့ အရံလက်ခံထားတဲ့သူတွေကို မလာတဲ့သူတွေနေရာမှာ အစားထိုး သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့အိမ်ကနေ ပင်နင်ဆူလာကို ၁ နာရီနဲ့ ၁၅ မိနစ်လောက် သွားရပါတယ်။ ပင်နင်ဆူလာကို ၅ နာရီခွဲရောက်ဘို့ ၄ နာရီလောက် အိမ်ကထွက်ပါမယ်။ အဲဒါကြောင့် စာအုပ်သယ်မဲ့သူတွေ ကျွန်တော့်အိမ် (#15-233, Blk 663D, Jurong West St. 65) ကို ညနေ ၄ နာရီလောက် အရောက်လာကြဘို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်။\nကျွန်တော် သင်တန်းစည်းကမ်းတွေရေးပြီး ကျောင်းခေါ်ချိန်စာရင်းနဲ့အတူ ပို့ပေးလိုက်ပါမယ်။ ကျောင်းသားစာရင်း အတည်ဖြစ်သွားရင် ကျောင်းသားကဒ်လေးတွေလုပ်ပေးဘို့ စိတ်ကူးထားပါတယ်။\n၁ မတ်၊ ၂၀၁၇\nစင်ကာပူရောက်ကလေးငယ်များအတွက် မြန်မာစာသင်တန်းကို အောက်ပါအစီအစဉ်အတိုင်း စတင်ပါမယ်။\nနေ့ရက်။ ။ 4/3/17\nအချိန်။ ။ 6:00 pm\nနေရာ။ ။ #05-21A, Peninsula Plaza\nအခြေခံသင်တန်းတက်ရန် စာရင်းပေးထားသူများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါတယ်။ (ပုံ ပူးတွဲ)\nအလယ်ဆင့်သင်မဲ့ သူက နှစ်ယောက်တည်း (မောင်ဘုန်းမင်းမြတ်၊ မမြမြင့်မိုရ်ဇော်) ရှိလို့ လောလောဆယ် မသင်ဖြစ်သေး ပါဘူး။ အနည်းဆုံး (၅) ယောက်လောက်ရမှ စမယ် မှန်းထားပါတယ်။\nအတန်းတက်မဲ့သူစာရင်းကို ပထမဆုံးနေ့ (4/3/17) နေ့လာတဲ့သူစာရင်းကိုပဲ အတည်ယူပါမယ်။\nလာဘို့ပျက်ကွက်သူတွေနေရာမှာ အရန်သတ်မှတ်ထားတဲ့သူတွေနဲ့ အစားထိုးပါမယ်။\nသင်တန်းကို ၆ နာရီမှာ စနိုင်အောင် ၅း၄၅ ထက် နောက်မကျစေဘဲ လာကြဘို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်။\nပထမဆုံးနေ့ဖြစ်လို့ ကျောင်းသားလက်ခံတာ၊ စည်းကမ်းချက်တွေ ပြောပြတာ။ မိတ်ဆက်တာ စတာတွေ လုပ်ရမှာမို့ အချိန်ယူရပါလိမ့်မယ်။\nPosted by အေးငြိမ်း at 4:13 PM


သူသာတကယ်ချစ်ရင် ဒါတွေကိုတုံ့ဆိုင်းမနေပဲ သင့်အတွက်လုပ်ပေးမှာပါ.. | ဒီပကျော်(နည်းပညာ)\nသူသာတကယ်ချစ်ရင် ဒါတွေကိုတုံ့ဆိုင်းမနေပဲ သင့်အတွက်လုပ်ပေးမှာပါ..\nအချစ်နဲ့ပတ်သတ်ပြီး ဘာဖြစ်ပါတယ် ၊ ညာဖြစ်ပါတယ်လို့တော့ အဓိပ္ပာယ်တွေ မဖွင့်ဆိုပြတော့ပါဘူး။ တကယ်တမ်း အချစ်ဆိုတဲ့ အရာကအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်မရအောင် ရှုပ်ထွေးလွန်းပါတယ်။ သေချာတာတစ်ခုကတော့ လူတစ်ယောက်ဟာ အချစ်ဆိုတာအရာကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းခံစားမိပြီဆိုရင် ဒါတွေကိုလုပ်ဖို့ သူ့အတွက် ဝန်မလေးတော့ဘူး။ မတွန့်ဆုတ်တော့ဘူး။ တကယ်ချစ်လာပြီဆို သူ့အလိုလိုပြောင်းလဲလာတာလေးတွေ ရှိပါတယ်..\nနားထောင်တာနဲ့ ကြားရုံလေးကြားခြင်းမှာ ကွခြားချက်တွေအများကြီးရှိပါတယ်။ မင်းကိုမချစ်တဲ့လူက မင်းပြောတာကို ကြားနေတယ်ဆိုရုံလောက်သာ နားထောင်ပေးနေမှာဖြစ်ပါတယ်။ မင်းပြောနေတဲ့စကားတွေကို အလေးထား အာရုံစိုက်နားမထောင်နေပါဘူး။ တကယ်ချစ်တဲ့လူဟာ သင်ပြောတဲ့စကားကို အမြဲတမ်းသေချာနားထောင်ပေးပါတယ်။ ပြောတာကိုနားထောင်ပြီး အကြံဥာဏ်တွေပေးနိုင်တဲ့ လူမျိုးမှသာ သင့်အပေါ်တကယ်ချစ်တဲ့လူပီသပါတယ်။\nရည်းစားစုံတွဲတွေမှ မဟုတ်ဘူး။ လူနှစ်ဦး နှစ်ယောက် ဆက်ဆံရေးမှာ စိတ်အခန့်မသင့်စရာ၊စကား ကတောက်ကဆများရတာလေးတွေရှိပါတယ်။ ချစ်တဲ့လူနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါ ရန်ဖြစ်ရတာတွေပိုများတာပေါ့။ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အမူကျင့်ကြောင့် တစ်ယောက်က စိတ်ဆိုးပြီဆိုရင် တကယ်ချစ်တဲ့လူက ပြန်ချော့ဖို့လည်း ဝန်မလေးပါဘူး။ လူဆိုတာ ကိုယ်ချစ်တဲ့လူကြောင့်သာ စိတ်ဆိုးစိတ်ကောက်ဖြစ်ရတာပါ။ ကိုယ့်ကိုသူချစ်လို့ စိတ်ဆိုးတယ်ဆိုတာ သိနေရင် ဘာဖြစ်လို့ပြန်မတောင်းပန်နိုင်ရမှာလဲ ? သူ့ကို စိတ်ဆိုးတဲ့အတိုင်းပစ်ထားတော့မှာလား ? တကယ်ချစ်တဲ့လူကတော့ မြန်မြန်ပြေလည်သွားအောင်ပဲ ညှိယူကြပါတယ်။ အချိန်ကြာသွားရင် နှစ်ယောက်ကြား အဖုထစ်တွေဖြစ်သွားမှာ မလိုလားဘူးလေ။\nတစ်ချို့ က တကယ်ချစ်လာရင် ပါးစပ်ကတဖွဖွမပြောပါဘူး။ အလုပ်နဲ့ပဲ သက်သေပြလိုက်ကြတယ်။ ချစ်ကြောင်းတဖွဖွပြောတယ်ဆိုတာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလောက်ပဲ အရေးပါတာပါ။ တစ်ခုခုဆို မင်းအတွက် သူအနစ်နာခံလိုက်တာတို့၊ သူ့အတွက် ဘာအကျိုးမှမရှိမှန်းသိပေမယ့် မင်းအတွက်ကောင်းမယ်ထင်လို့ သူ့လုပ်စရာတွေကို အချိန်ပြောင်းဖို့ အစီစဉ်တစ်ခုချလိုက်တာတို့ပေါ့။ သူ့အနစ်နာခံလိုက်လို့ မင်းပျော်သွားတာမြင်ရင် သူလည်း စိတ်ချမ်းသာတယ်။ ဘာမှတော့မဟုတ်ပေမယ့် ချစ်တဲ့စိတ်ကြောင့်သာ အရာရာဖန်တီးနိုင်တာပါ။\nတကယ်ချစ်တတ်လာပြီဆိုရင် မင်းအနားမှာပဲအမြဲရှိချင်ပြီး ဆုံးရှုံးရမှာကိုလည်း စိုးရိမ်လာတယ်။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းလက်ကို သူတွဲထားပြီး ရင်ဆိုင်သွားဖို့အသင့်ပါပဲ။ မင်းအတွက်ဆို သူတို့ဘာမဆို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်။\nသင်ဘာလုပ်နေလဲ.. ဘယ်သူနဲ့ရှိနေလဲဆိုတာ အမြဲတမ်းအဆက်သွယ်မပြတ်အောင် နေပါတယ်။ ဖုန်းခဏခဏဆက်ပြီး ဘယ်သွားရင်သွားတယ်။ ဂရုစိုက်သွား၊ အိမ်စောစောပြန်လို့ ပြောနေခြင်းဟာ သူမင်းကိုစိတ်ပူလို့ပါ။ လမ်းမှာတစ်ခုတစ်စုံဖြစ်ရင်လည်း သူချက်ချင်းသိနိုင်အောင်ပေါ့။ ဒါကြောင့် သူကဖုန်းခဏ ခဏဆက်နေတာပဲဆိုပြီး စိတ်မညစ်နဲ့နော်။ တကယ်ချစ်ရင် အပြစ်လို့ကိုမြင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။\nသူတကယ်ချစ်ရင် မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ခင်အောင်နေ ၊ မိသားစုဝင်တွေနဲ့ လိုက်တွေ့ဖို့ထိပါ သူဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်။ မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းတွေက ဘယ်လို၊ မိသားစုနဲ့လည်း မင်းရဲ့နေထိုင်မှုက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ သူသိချင်ပါတယ်။ သူ့အတွက် မင်းနဲ့ပတ်သတ်တဲ့အရာအားလုံးဟာ စိတ်ဝင်စားစရာချည်းပါပဲ။ နောက်ပြီး သူဟာ သင့်ဘဝရဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ပါဝင်နိုင်အောင် ကြိုးစားနေခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။\nPrevious Postကိုယ့်အချစ်ရေးက ထင်ထားသလို ဖြစ်မလာတဲ့အခါNext Postရှုပ်ထွေးလွန်းတဲ့ အချစ်မှာ အတ္တကို ရှေ့တန်းတင်မိရင်


New Generation of Metropolitan: ကမာ့္ဘ့မီထရို Highlights\nမ္ဘာ့မီထရို highlights များကို တစုတစည်းတည်း ဖတ်ရှုနိုင်အောင် တင်ပြ ပေးထား ပါတယ်။ အာရှတိုက်မှာ ရှိတဲ့ မီထရိုပိုလီတန်များ ကနေ စတင်ဖော်ပြ ပေးသွားပါမယ်။ ယခုအချိန်မှာ ကမ္ဘာ့မြို့ကြီးပေါင်း ၁၅၀ ကျော်မှာ မီထရိုများ ရှိနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ တည်ဆောက်နေဆဲ မြို့များလည်း ရှိပါတယ်။\nအန်ကာရာ မီထရို(တူရကီ)။ ၁၉၉၇ ခုနှစ်က စတင်ဖွင့် လှစ်ခဲ့ပြီး ဘူတာရုံ ၁၂ ခုပါရှိသည်။မြေအောက် လမ်းပိုင်း ၆.၅ ကီလီုမီတာ၊ မြေပေါ် ၄.၉ ကီလိုမီတာနှင့် မိုးပျံတံတားဖြင့် ၃.၂ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားသည်။\nဘာကူ မီထရို (အဇာဘိုင်ဂျန်)။ လူဦး ရေ ၁.၇ သန်းကျော်ရှိသော ယခင်ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စုဝင် ဟောင်း အဇာဘိုင်ဂျန်၏ မြို့တော် ဖြစ်သည်။ လိုင်း ၂ လိုင်းပါ မီထရိုကွန်ယက် စီမံကိန်းကို ၁၉၆၀ နှစ်များကတည်းက စတင်ခဲ့သည်။ ပထမဆုံးလိုင်းကို ၁၉၆၇ တွင် စတင် ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆက်လက် တိုးချဲ့လာ ခဲ့ရာ ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် ရထားလမ်း အရှည် ၃၀.၅ ကီလိုမီတာ အထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ လိုင်းအမှတ် ၂ ကိုမူ ဘဏ္ဍာရေး အခက်အခဲ များကြောင့် မဖောက်လုပ်နိုင်သေး ပေ။\nဘေဂျင်းမီထရို (တရုတ်)။ တရုတ် ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မြို့တော် Subway ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများကို ၁၉၆၅ ခုနှစ်က စတင်ခဲ့သည်။ မြို့တော် အနောက်ပိုင်းတွင် လိုင်းအမှတ်(၁)နှင့် မြို့တော် တောင်ပိုင်းတွင် လိုင်းအမှတ်(၂)တို့ ပါဝင်သည်။ ၁၉၈၇ တွင် ၁၆ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားသော အ၀ိုင်းပတ် လိုင်းကို ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၀ တွင် လိုင်းအမှတ်(၁)ကို ဆက်လက် တိုးချဲ့ ဖောက်လုပ်ခဲ့ပြီး ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။ လိုင်းအမှတ် ၁၃ ဟုခေါ်သော City rail လိုင်းကို ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင်ပင် စတင်ခဲ့ပြီး ဘူတာရုံပေါင်း ၁၆ ခုပါရှိသည်။\nဘာဆာ မီထရို (တူရကီ)။ အစ္စတန်ဘူ မြို့တော်၏ တောင်ဘက် ၁၅၀ ကီလိုမီတာ အကွာနှင့် အန်ကာရာ မြို့တော်၏ အနောက်ဘက် ကီလိုမီတာ ၄၀၀ အကွာတွင် တည်ရှိပြီး လူဦရေ ၁.၃ သန်း နေထိုင်သည်။ Bursaray ဟုခေါ်သော Light metro system ကို အသုံးပြု လျက်ရှိပြီး ကီလိုမီတာ ၅၀ အထိ တိုးတက် ဖောက်လုပ်သွားရန် စီမံချက် ရှိသည်။ ယခု ပြေးဆွဲ နေသော လိုင်း ၂ လိုင်းရှိပြီး စုစုပေါင်း အရှည် ၁၇.၅ ကီလိုမီတာ ရှိကာ ဘူတာပေါင်း ၁၇ ခုပါရှိသည်။ ၎င်းတို့အထဲမှ ၃ ခုမှာ မြေအောက် ဘူတာများ ဖြစ်ကြသည်။\nဘူဆန် မီထရို (ကိုးရီးယား)။ တောင်ကိုးရီးယား နိုင်ငံ၏ ဒုတိယ အကြီးဆုံး မြို့တော်နှင့် အရေးပါသော ဆိပ်ကမ်းမြို့တော် ဖြစ်သည်။ မီထရို စီမံကိန်းကို ၁၉၇၉ ခုနှစ်တွင် ရေးဆွဲ ပြီးစီးခဲ့ပြီး လိုင်း(၁)၏ စီမံကိန်း လုပ်ငန်းများကို ၁၉၈၁ တွင် စတင်ခဲ့သည်။ တောင်၊မြောက်လိုင်း(ခေါ်) လိုင်း(၁)ကို အဆင့်ဆင့် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ၁၉၉၄ တွင် အပြီးသတ် နိုင်ခဲ့သည်။ ၃၂.၅ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားပြီး ဘူတာရုံ ၃၄ ခုပါဝင်သည်။ လိုင်းအမှတ်(၂)ကို ၁၉၉၁ တွင် စတင် ဖောက်လုပ်ခဲ့ပြီး ၂၂ ကီလိုမီတာရှည်က ဘူတာရုံ ၂၁ ခုပါဝင်သည်။ ၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင် လိုင်း(၃)ကို စတင် ဖောက်လုပ်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးသည်။ လက်ရှိ ဘူဆန် မီထရိုသည် ၉၀ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားပြီး ၉၁ ဘူတာ ပါဝင်သည်။\nချင်နိုင်း မီထရို (အိန္ဒိယ)။ အိန္ဒိယနိုင်ငံ တောင်ပိုင်း တမီးလ်နာဒူး ပြည်နယ် မြို့တော် ချင်နိုင်း (ယခင်“မဒရပ်စ်”) သည် လူဦးရေ ၅ သန်းကျော် နေထိုင်သော မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ မြို့တော်၏ MRT စနစ် ပထမ အဆင့်ကို ၁၉၉၇ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၁၉ ရက်က ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ လမ်းအရှည် ၉ ကီလိုမီတာ ရှိပြီး မြေပေါ်လမ်းပိုင်းတွင် ဘူတာ ၈ ခုပါရှိပြီး ကျန် လမ်းပိုင်းများမှာ မိုးပျံလမ်းများ (elevated) ဖြစ်သည်။ ချင်နိုင်းမြို့တွင်း ရထားလမ်း ကွန်ယက်များကို အဓိက လိုင်း ၃ လိုင်းဖြင့် ၀န်ဆောင်မှုပေးလျက်ရှိသည်။\nချုံကွင်း (Chongqing) မီထရို။ တရုတ်ပြည် အလယ်ပိုင်း ယန့်ဇီ မြစ်ကမ်းတွင် တည်ရှိပြီး လူဦးရေ ၄.၄ သန်းကျော် နေထိုင်သော မြို့ကြီး တစ်မြို့ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး မိုနိုရထားလိုင်း (Monorail) ကို ၂၀၀၅ ခုနှစ် ဇွန်လ၌ ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ၁၃.၅ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားကာ ဘူတာ ၁၃ ခုပါရှိသည်။ လိုင်းအမှတ် ၂ ကို ဆက်လက် တိုးချဲ့ လျက်ရှိပြီး ပြီးဆုံးချိန်တွင် ၁၉.၁၅ ကီလိုမီတာနှင့် ဘူတာပေါင်း ၁၈ ခုထိ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ရထားတွဲများကို Hitachi နှင့် Changchun ကုမ္ပဏီ တို့ ပူးပေါင်းတည်ဆောက်သည်။\nဒေဂူး မီထရို (ကိုးရီးယား) ။ ကိုးရီးယား ကျွန်းဆွယ်၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး လူဦးရေ ၂.၅ သန်းကျော် နေထိုင်သည်။ ၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် ဒေဂူးမြို့ Subway ကို စတင် ဆောက်လုပ်ခဲ့ပြီး ကွန်ယက်တွင် လိုင်း ၆ လိုင်းပါရှိကာ အဆင့် ၃ ဆင့်ဖြင့် တည်ဆောက်မည် ဖြစ်သည်။ ဆောက်လုပ်ရေး အဆင့် ၁ တွင် လိုင်း ၃ လိုင်းပါဝင်ပြီး ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးရန် ရည်မှန်းထားသည်။ ယခုလက်ရှိတွင် လိုင်း အမှတ် ၁ နှင့် ၂ ကို စတင် ပြေးဆွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ လိုင်းအမှတ် ၁ သည် ၂၆ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားကာ ဘူတာရုံ ၃၀ ပါဝင်ပြီး၊ လိုင်း ၂ သည် ၂၈ ကီလိုမီတာရှည်ကာ ၂၆ ဘူတာ ပါရှိသည်။ လိုင်းအမှတ် ၃ မှာ တည်ဆောက်ဆဲဖြစ်ပြီး ၂၁.၅ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားမည် ဖြစ်သည်။\nဒေလီ မီထရို (အိန္ဒိယ)။ ဒေလီ မီထရိုတွင် လိုင်းသုံးလိုင်း ပါဝင်ပြီး ၅၆ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားကာ ဘူတာ ၅၀ ပါရှိသည်။ ၂၀၀၄ ခုနှစ် မတ်လတွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သော လိုင်း ၁ သည် ၂၁.၃ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားပြီး ဘူတာ ပေါင်း ၁၈ ခုပါဝင်သည်။ လိုင်းတစ်ခုလုံး elevated ဖြစ်သည်။ လိုင်း ၂ သည် မြေအောက် ရထားလိုင်း ဖြစ်ပြီး ၁၂ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားကာ TBM စက်များ အသုံးပြု၍ ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။ လိုင်း ၃ တွင် မြေပေါ်၊ မြေပြင်နှင့် မြေအောက် အပိုင်းများ ပေါင်းစပ် ပါဝင်ကာ ၂၀၀၆ ခုနှစ် နှစ်လယ်ပိုင်းတွင် ဖောက်လုပ် ပြီးစီးခဲ့သည်။ ၃၃.၅ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားသည်။\nဖူကူအိုကာ မီထရို (ဂျပန်)။ ကျူရှုးကျွန်း၏ မြောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး လူဦးရေ ၁.၂ သန်း နေထိုင်သည်။ ၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် Subway system ကို အကောင်အထည် ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ် ခဲ့သည့်။ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများကို ၁၉၇၅ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သည်။ ဖူကူအိုကာ subway ကွန်ယက်တွင် လိုင်းနှစ်လိုင်း ပါဝင်ပြီး ၁၇.၈ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားကာ ဘူတာ ၁၉ ခုပါဝင်သည်။ ကိုင်ဇူကာနှင့် မိုင်နိုဟားမား နှစ်ဘူတာမှ လွဲ၍ ကျန်ဘူတာ များသည် မြေအောက် ဘူတာများ ဖြစ်ကြသည်။ ၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် တတိယ မြောက်လိုင်းကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။\nဂွမ်ကျိုး (Guangzhou) မီထရို။ ဂွမ်ဒေါင်း ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်ပြီး လူဦးရေ ၇ သန်းကျော် နေထိုင်သည်။ Subway network စီမံကိန်းကို ၁၉၈၉ တွင် စတင်ခဲ့ပြီး ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများကိုတော့ ၁၉၉၃ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သည်။ Line 1 ကို ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် ဖောက်လုပ် ပြီးစီးခဲ့ပြီး ၁၈.၅ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားကာ ဘူတာ ၁၆ ခုပါဝင်သည်။ Line2ကို ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် စတင် ပြေးဆွဲခဲ့ပြီး ၂၃.၃ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားကာ ဘူတာ ၂၀ ပါရှိသည်။ ဘူတာ နှစ်ခုမှာ elevated ဖြစ်ပြီး တစ်ခုမှာ မြေပြင်ဘူတာ ဖြစ်သည်။ ရထားများ၏ ပျမ်းမျှ အမြန်နှုန်းမှာ တစ်နာရီလျှင် ၃၆ ကီလိုမီတာ ဖြစ်သည်။\nဂွမ်ဂျူး မီထရို (ကိုးရီးယား)။ လူဦးရေ ၁.၃၆ သန်း နေထိုင်သော မြို့ဖြစ်ပြီး ကိုးရီးယား ကျွန်းဆွယ်၏ အနောက်တောင် အစွန်းတွင် တည်ရှိသည်။ ဂွမ်ဂျူး subway ၏ ပထမဆုံး လိုင်းကို ၂၀၀၄ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ လက်ရှိလိုင်း၏ အရှည်မှာ ၁၁.၉ ကီလိုမီတာ ရှိပြီး ဘူတာ ၁၄ ခုပါရှိသည်။ အဆိုပါလိုင်းကို ဆက်လက် ဖောက်လုပ်လျက်ရှိပြီး ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးမည်ဟု သိရသည်။ မြို့၏ အရှေ့ဘက်မှ အနောက်ဘက်သို့ ဆက်သွယ်ထားပြီး စုစုပေါင်း အရှည် ၂၀.၁ ကီလိုမီတာ ရှိလာမည် ဖြစ်ကာ ဘူတာပေါင်း ၁၉ ခုထိရှိလာမည် ဖြစ်သည်။\nဟိုင်ဖာ မီထရို (အစ္စရေး)။ အစ္စရေးနိုင်ငံ၏ မြောက်ဘက် မြေထဲပင်လယ် ကမ်းခြေတွင် တည်ရှိပြီး လူဦးရေ ၄ သိန်းကျော် နေထိုင်သော မြို့ဖြစ်သည်။ မြို့တည်နေရာ အနေအထားအရ ကမ်းခြေတလျှောက်နှင့် ကာမယ်လ် တောင်တို့ကြား စီးပွားရေးဇုံ၊ ပင်လယ်ကမ်းခြေ အပန်းဖြေ နေရာများနှင့် လူနေရပ်ကွက်များအကြား ထိရောက် ကောင်းမွန်သော သယ်ယူ ပို့ဆောင်ရေး တစ်ခု လိုအပ်သည့် အတွက် Subway ကွန်ယက်တစ်ခု တည်ဆောက် ရခြင်း ဖြစ်သည်။ လိုင်းတစ်လိုင်း တည်းသာရှိသည့် ဟိုင်ဖာမီထရိုသည် Paris Square မှစတင်၍ ကာမယ်လ် တောင်ပေါ်ရှိ Gan Ha’em ဘူတာတွင် အဆုံးသတ်ပြီး ၁.၇၅ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားသည်။ ၁၉၅၉ ခုနှစ်ကတည်းက ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ဘူတာ ၆ ခုပါရှိသည်။\nဟီရိုရှီးမား မီထရို (ဂျပန်)။ ရော်ဘာ တာရာ အသုံးပြု ထားသော Monorail စနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရထားလိုင်း အရှည် စုစုပေါင်း ၁၈.၄ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားပြီး မြို့လယ်ပိုင်း ၁.၉ ကီလိုမီတာမှာ မြေအောက် ရထားလမ်းပိုင်း ဖြစ်သည်။ ဘူတာရုံပေါင်း ၂၁ ခုပါဝင်ပြီး သုံးခုမှာ မြေအောက် ဘူတာများ ဖြစ်ကာ ကျန် ၁၈ ခုမှာ မြေပေါ်ဘူတာများ ဖြစ်သည်။\nဟောင်ကောင် မီထရို (တရုတ်)။ ဟောင်ကောင် MRT ၏ အခြေခံ ကွန်ယက် ဒီဇိုင်းကို ၁၉၇၀ နှစ်များ အစောပိုင်း ကတည်းက ရေးဆွဲခဲ့ပြီး ၁၉၇၄ ခုနှစ်ကျမှ ဖောက်လုပ်မှုများ စတင်ခဲ့သည်။ လိုင်း ၃ လိုင်း ပါဝင်သည်။ ၁၉၉၀ ခုနှစ်တွင် လေဆိပ်အသစ် ဆောက်လုပ်သော အခါ MRT ကိုလည်း လေဆိပ်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် ထပ်မံ တိုးချဲ့ခဲ့သည်။ ဟောင်ကောင် မြို့လယ်မှ လေဆိပ်အထိ ပြေးဆွဲပေးသော Airport Express သည် ၂၃ မိနစ်သာ ကြာမြင့်ပြီး ၁၀ မိနစ်လျှင် တစ်စီးနှုန်းဖြင့် ပြေးဆွဲပေးလျက် ရှိသည်။ Kwun Tong လိုင်းကို တိုးချဲ့ထားသည့် Quarry Bay မှ North Point အထိအပိုင်းကို ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၂ ခုနှစ် အထိ စာရင်းများအရ မီထရို ရထားလမ်း အရှည် ၈၂.၂ ကီလိုမီတာ ရှိပြီး ဘူတာပေါင်း ၅၀ ရှိသည်။ ဘူတာ ၃၄ ခုမှာ မြေအောက် ဘူတာများ ဖြစ်ကြသည်။\nKWUN TONG LINE: 12.5 km\nIzmir မီထရို (တူရကီ)။ တူရကီနိုင်ငံ အနောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသော လူဦးရေ ၁.၈ သန်းကျော် နေထိုင်သော နိုင်ငံ၏ တတိယ အကြီးဆုံး မြို့ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး မီထရိုလိုင်းသည် ၁၁.၅ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားပြီး ဘူတာရုံ ၁၀ ခု ပါဝင်သည်။ ရထားလိုင်းကို ၂၀၀၀ ခုနှစ် မေလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် စမ်းသပ် ပြေးဆွဲခဲ့ပြီး၊ ပုံမှန် ခရီးသည် ပို့ဆောင်ရေး ဝန်ဆောင်မှုကို အဆိုပါနှစ် သြဂုတ်လ ၂၅ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့သည်။ ရထားလိုင်း၏ ၄.၄ ကီလိုမီတာမှာ မြေအောက် လမ်းကြောင်း ဖြစ်ပြီး ၂.၃ ကီလိုမီတာ အရှည်မှာ elevated လိုင်းဖြစ်သည်။ ခရီးစဉ် အစအဆုံး ကြာချိန် ၁၆ မိနစ်သာ ရှိသည်။ ပလက်ဖောင်းများ၏ အလျားမှာ ၁၂၅ မီတာ ရှိပြီး ၇၅၀ ဒီစီ ဗို့အားသုံး တွဲသုံးတွဲ ပါ ရထားများဖြင့် ပြေးဆွဲသည်။\nအင်ချုံ(ကိုးရီးယား)။ ဆိုးလ်မြို့ အနောက်ဘက် ကီလိုမီတာ ၃၀ အကွာတွင် တည်ရှိပြီး လူဦးရေ ၂.၅ သန်း နေထိုင်သော မြို့ဖြစ်သည်။ ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ဆိုးလ်၊ ဘူဆန်၊ ဒေဂူး မီထရို တို့ပြီးနောက် ကိုးရီးယား၏ စတုတ္ထမြောက် မီထရို ဖြစ်လာခဲ့သည်။\nAnonymous July 19, 2007 at 4:02 AM\nA very knowledgeable blog on metros. My congratulations to you! I have been to quiteafew metros and have visited Paris RATP one of the best metros. Reputed to be so convenient that if you stand at any point in Paris you would not be more than 500m fromaMetropolitain. Now, I like RER the high speedrail underground more than others because it is much faster than the Metropolitain. It needs to be build deeper because it is using the same rolling stock as those above ground and runs on AC overhead lines.\nLondon's tube is also one of the oldest and I like to ride on it but the rates have gone up quitealot. It is one of the best ways to reach Heathrow. (watch out for the muggers at night).\nWupertaal's overhead monorail is supposed to be the first monorail in the world. It is built over the Wuper river at the time when most cities are building trams. wuper isavery dirty river. As this city is located in the Wuper river valley there is no surface roads available so the monorail came about.\nSingapore's MRT is quite good especially after the northern portion was completed to make it intoacircle but I would sayabit slow compared to other metros.\nIn Rangoon, we nearly got an electric rapid transit with OECF funds but was sabotaged byacouple of interest groups who wants funding for other projects and the OECF study was abondoned about the time of the final report. Anyway, even if we managed this small project what do you think the status will be with black outs and brownouts at this point in time.\nKeep up with your studies and I hope some day - some day, we will have some kind of better transport in Rangoon.\napayataylay August 22, 2008 at 12:40 AM\nကျနော်.. မော်စကို ကိုရောက်ပြီး ပထမဦးဆုံး မီထရို စီးဖူးခဲ့စဉ်ကတည်းက မက်ခဲ့တဲ့ ကျနော့်ရဲ့အိမ်မက်အကြောင်းကို ပြောပြချင်ပါတယ်...ဒီလိုပါ..မြန်မာနိုင်ငံမှာ မော်စကို ကလို system ကျတဲ့ underground subway ကွန်ယက် တည်ဆောက်ဖို့ ပါ...အဲ့ဒီတုန်းက..ကျနော်ထင်တာက ရန်ကုန်ဟာ မြို့ ကွက်ကျပြီးသား ဖြစ်လို့ မြို့ ထဲမှာ မီထရို ဆောက်ဖို့ တော့မလွယ်လောက်ဘူး..အဲဒီတော့..နိုင်ငံရဲ့ အလယ်..(နေပြည်တော် ပေါ့ဗျာ) ကိုဗဟိုပြုပြီး ပြည်နယ် နှင့် တိုင်း မြို့ တော်တွေကို ဖောက်ထားတဲ့ လမ်းတွေနဲ့ အဲဒီလမ်းတွေကို ဆက်ထားတဲ့ အ၀ိုင်းပက်လမ်း ၁ ခုပါတဲ့ ကွန်ယက်ကြီး စိတ်ကူးနဲ့ ဆောက်ထားတယ်...မြန်နှုန်းမြင့် လျှပ်စစ်ရထားတွေနဲ့ ..မြန်မာတစ်ပြည်လုံးကို မော်စကိုတစ်မြို့ စာချုံ့ ပစ်လိုက်မယ်ပေါ့ဗျာ..တကယ်ပါဗျာ ..မြန်မာပြည်က တိုင်းရင်းသား ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေ အားလုံး ငွေ ၂၀ ကျပ်လောက်နဲ့ လိုရာခရီးကို အမြန်ဆုံးရောက်နိုင်ဖို့ ကျနော်တို့ အားလုံးကြိုးစားကြရမယ်..အားလုံးကိုလည်း လက်တွဲဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်\nzarchiethantun December 30, 2009 at 5:49 PM\nthanks for ur dream for Our Lovely Myanmar......


Embassy of the Republic of the Union of Myanmar , London | Daily News Brief on Rakhine State Affairs 16/03/2018\nDaily News Brief on Rakhine State Affairs 16/03/2018\n(နေပြည်တော်၊ ၁၆-၃-၂၀၁၈ ရက်)\nNo one should be allowed to politicize the repatriation process\nOpinion, The Global New Light of Myanmar\nNaypyitaw, March 16\nWe have recently receivedalist of 8,032 people from Bangladesh during the Myanmar-Bangladesh Home Ministers' Meeting held in Dhaka on 16 February.\nWe would like to remind the international media that our country was in successful democratic transition because of the help of the international media. That's why in the future, we would like to request the international media to support our democratisation process and the development of our country.\nပြန်လည်ခေါ်ယူရေးလုပ်ငန်းစဉ်နှင့်ပတ်သက်၍ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ နိုင်ငံရေးအမြတ်ထုတ်ခွင့် မပြုသင့်\nOpinion, The Global New Light of Myanmar, မတ်လ ၁၆\nမြန်မာနိုင်ငံအနေဖြင့် ရခိုင်ပြည်နယ်မှ နေရပ်စွန့်ခွာသူများအား လူ့အခွင့်အရေး ကာကွယ်ရေး၊ သည်းခံ စိတ်ထားရှိရေးနှင့် ၎င်းတို့အတွက် လုံခြုံမှုရှိရေးတို့ကို ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်လျက် ပြန်လည်စိစစ် စတင်လက်ခံရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပါသည်။\nမိမိတို့အနေဖြင့် နေရပ်စွန့်ခွာသူ ၃၇၄ ဦးအား အတည်ပြုစစ်ဆေးပြီးဖြစ်ကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့အား ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်ဘက်မှ အဆင်ပြေသည့်အချိန်တွင် ချက်ချင်းလွှဲပြောင်းရေး ဆောင်ရွက်နိုင်ကြောင်း အသိပေးအကြောင်းကြားထားပြီးဖြစ်သည်။\nမိမိတို့အနေဖြင့် ဟိန္ဒူဘာသာဝင် ၅၀၈ ဦး၊ မူဆလင်ဘာသာဝင် ၇၅၀ ဦးတို့ပါဝင်သည့် နေရပ်စွန့်ခွာသူ ၁၂၅၀ ဦး၏ အမည်စာရင်းအား နေပြည်တော်တွင် ဇန်နဝါရီလ ၁၅-၁၆ ရက်က ကျင်းပခဲ့သည့် ပထမအကြိမ် ပူးတွဲလုပ်ငန်းအဖွဲ့အစည်းအဝေးတွင် ပေးပို့ခဲ့ပါသည်။\nဖေဖော်ဝါရီ ၁၆ ရက်က ဒါကာမြို့တွင် ကျင်းပခဲ့သည့် မြန်မာ-ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးများ အစည်းအဝေးတွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်ဘက်မှ ပေးအပ်သည့် လူပေါင်း ၈ဝ၃၂ ဦး၏ အမည် စာရင်းကို မိမိတို့ရရှိခဲ့ပါသည်။\nစိစစ်ရေးလုပ်ငန်းများကို လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးမှ တာဝန်ရှိသူများက ဆောင်ရွက်လျက်ရှိပါ သည်။ သို့ရာတွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်ဘက်မှ လက်ခံရရှိသော ဖြည့်စွက်ရမည့် စာရွက်(Form)များမှာ ပထမအကြိမ် ပူးတွဲလုပ်ငန်းအဖွဲ့အစည်းအဝေးတွင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူညီထားသည့် စိစစ်ရေး (Form) များ မဟုတ်သည်ကို တွေ့ရှိရသည်။\nမိမိတို့ အံ့သြတုန်လှုပ်ခဲ့ရသည်မှာ မတ်လ ၇ ရက်နေ့က ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်အဆင့်မြင့် အစိုးရအဖွဲ့ဝင် ဝန်ကြီးတစ်ဦးက ပြန်လည်ခေါ်ယူရေးနဲ့ပတ်သက်၍ မိမိတို့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေကို အပျက်မြင် ရှုထောင့်က သုံးသပ်ဝေဖန်ပြီး နိ်ုင်ငံတကာ မီဒီယာတွေကို ပြောကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။\nနေရပ်စွန့်ခွာထွက်ပြေးသူများသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ပြန်လာရန် ငြင်းဆိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့အနေဖြင့် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းခံရခြင်း၊ ARSA နဲ့ ၎င်းတို့အားထောက်ခံသူများ၏ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ လုံခြုံရေးအား စိုးရိမ်မှုရှိနေပါသည်။ ARSA အဖွဲ့အနေဖြင့် မိမိတို့၏ ပြန်လည်လက်ခံရေးလုပ်ငန်းစဉ် စတင်ဆောင်ရွက်စဉ်ကပင် မြေမြှုပ်မိုင်းထောင်ခြင်းစသည့် ဖောက်ခွဲရေးလုပ်ငန်းများလုပ်ဆောင်၍ နှောက်ယှက်လျက်ရှိပါသည်။\nUEHRD အနေဖြင့်လည်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာမည့်သူများအတွက် စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းများ ပေါ်ထွန်းလာစေရန် ဖန်တီးပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားသည့် အကူအညီများ ထိရောက်စွာ ပေးအပ်သွားမည်ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းအပြင် ပြန်လည်နေရာချထားရေး၊ စီးပွားဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် ရေရှည်တည်တံ့ ခိုင်မြဲသော ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်နိုင်ရေးတို့ကို ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းလျက်ရှိပါသည်။\nလုံခြုံရေးအပိုင်းအနေဖြင့် ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာမည့်သူများ၏ လုံခြုံရေးအတွက် နိုင်ငံအတွင်း၌ လုံခြုံစိတ်ချရသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ရရှိရေးအတွက် အာမခံချက်ပေးနိုင်ပါကြောင်း၊ မိမိတို့ နိုင်ငံအနေဖြင့် နိုင်ငံတကာမီဒီယာများ၏ ပံ့ပိုးမှုကြောင့် ဒီမိုကရေစီအသွင်ကူးပြောင်းရာတွင် အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့ပြီး၊ အနာဂတ်တွင် မိမိတို့၏ ဒီမိုကရေစီလမ်းကြောင်း ရှေ့ဆက်လျှောက်လှမ်းနိုင်ရန်နှင့် မိမိတို့ နိုင်ငံဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရေးအတွက် နိုင်ငံတကာမီဒီယာများအနေဖြင့် ကူညီပေးနိုင်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံလိုပါသည်။\nမီဒီယာများအနေဖြင့် သတင်းများအား မျှမျှတတအမြင်ဖြင့် ရေးသားဖော်ပြပေးစေလိုကြောင်း၊ ယင်းသည် ယခုသတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် မိမိတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များဖြစ်ပါသည်။


သံလွင်အိပ်မက်: Discussion on "Are we burmese youth not clever enough?"\nDiscussion on "Are we burmese youth not clever enough?"\n"Are we burmese youth not clever enough?"မြန်မာလူငယ်တွေ ညံ့ကြပါသလား ဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး အမြင်ဖလှယ်ကြရအောင်Let's discuss together and share your opinions in this blog.Feel free to express your view in the comments.We'd be using that for our upcoming issue 10, April 2007.Best Regards,Editorial TeamThanlwin Ainmat\nAre we burmese youths not clever enough? The answer is yes. Maybe not too many people accept that. Yes, we might great IQ. I studied in four country, Burma, UK, SG and JPN. Most of burmese students are more better in the class than the students from other countries. Is that mean we are clever. I assume NO! Because we did not show anything that we did something for our country. What I mean in here is that if the young burmese people are good enough, they could change the country to one of the developest country in the world. But now our country is in the list of poorest countries. Our country has been have one generation of the young burmese people who are more than good enough. The generation that include General Aung San. Those young people can get the independent. But the generation after that is more worst and worst. So the answer of that question is we, burmese youth are not clever enough. Please scope for the young people from whole country.CNL\n1/17/2007 10:47:00 AM\nFirst of all, do you mean if we are clever or intelligent? I guess it all depends on individual. Burmese youths are like youths from other countries. Depending on the opportunities given to them, they flourish or waste away. I think in general, most Burmese youths, who are hardworking and honest, tend to stay above average in terms of IQ levels. I was told once that Burmese people in America stay within top 90-95% of American population (proud indeed). Before I left home, I taught different levels of students (from primary to high school , from very poor to very rich) and I found that most kids were very intelligent (They, especially poor kids, havealot of survival skills that you might not find anywhere else). This is not to say that they are cleverer than most people in the world though. I should say they need the right directions to be clever and to express their ingenuity.\n1/17/2007 11:10:00 AM\nTo be honest, I think the youth of Burma is struggling to be keep abreast with the youth in developed countries. Although we can argue that there are many outstanding Burmese youths all over the world. They have paid great sacrifices to achieve that status. They have to work longer hours, study harder and have less enjoyments in life to keep up with their counterparts.They of course are clever. However they are disadvantaged since they were in the womb.We can see there are many kids who are malnourished in Burma and the same applies with mothers. We, who escaped the sinking boat, are the cream of the society and the same poverty level do not usually apply for us. However, sadly the majority of the future generation may have been affected by malnutrition. This may render them to have weakness in their physical and mental health,cleverness, education and creativity.Secondly, our education system has been destroyed by poor support and inability to recruit talented teachers who will be the best people to trust our future and future generation. Our children do not only lack material support but are also deprived from intelligent and smart role model teachers and much needed stimulation of their creativity and intellectual development.Although we have dubbed colonial education as slave education, the education system after independence has not created as many prominent figures or intellectuals as the colonial education. We can probably suspect that something (may be the the essence of education in clolnial times) has gone back to the UK with the British rulers after independence.Thirdly, there are no opportunities for the youth to show their cleverness and nurture their creativity in our country. Clever people are the ones who will see the inefficiencies of their superiors and so more likely to be critical and asaconsequence everybody knows what criticism will bring to them. Therefore, clever people and cleverness is slowly wiped out from important institutions which are critical for everybody's welfare.There seems to beavicious cycle which is maintainging itself producing people who are dumb and getting worse and worse. People in the country are now dumb enough not to see the reality and gravity of that situation.I would like to argue that although the youth in Burma has great potential and very strong desire to progress, they do not really have opportunity to develop their intellectual potential and may be one step or many many steps (at least for some people) left behind compared to their counterparts in developed countries.There are ups and downs for every country in history and we hope that same situation will not go on forever. However, the most important first step to pull out our country from the gutter will be to acknowledge that we are not clever enough yet\n1/20/2007 06:02:00 PM\nWell…Likely to say that Burmese youth are clever enough in average. But what kind of situation do they need to be clever? I am just trying to make sense that cleverness refers to mental adroitness or to practical ingenuity and skill. Naturally Burmese people are fast learners and have potential that I guess. But based on our education system, our learning and thinking skill is framed and limited somehow. On the other hand we still know how to behave depending in our situation. Does it count on? Although we can argue that Burmese youth have potential and yet they don’t have enough chance to show their ability and eagerness in building country and economic state. Since when people used to follow the books and rules they lost their creativity and mind-set. Anyway this mental ability is based on individual. The art of being wise or clever is the art of knowing what to overlook. It is regardless of ethnic group. I just want to highlight from my point of view. NNH\nmay i allow myself to ask the editorial board to differentiate between being clever and intelligent. so that will beagood point for those who want to pose their comments in the right way because to be clever does not necessarily mean that one is to be intelligent. it is easy to be clever but not to be intelligent. i will write more later.\n2/08/2007 12:01:00 PM\nသံလွင်အိပ်မက် ဘလောက်ကို လာပြီးဝင်ရောက်ဆွေးနွေး ဖတ်ရှုတဲ့သူအားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့တလောက မြန်မာပြည်ပြန်တုန်းက အကြောင်းလေးနဲ့ပတ်သတ်ပြီး ဒီခေါင်းစဉ်လေးကို စဉ်းစားမိတာပါ။ မြန်မာပြည်က လူကြီးပိုင်းအများစုက ခုခေတ်လူငယ်တွေ ညံ့ကြတယ်၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင် အချိန်ဖြုန်းနေတာပဲ၊ ဘာအလုပ်မှလည်းမယ်မယ်ရရမလုပ်ချင်ကြဘူးလို့ ပြောသံတွေကိုကျွန်တော်တို့ ကြားရတော့ စိတ်ထဲမှာ ကျွန်တော်တို့လူငယ်တွေ တကယ်ပဲညံကြသလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းလေးဝင်လာတယ်။ အဲဒါနဲ့ ကျွန်တော့်တို့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့တိုင်ပင်ပြီး ဒီတစ်ခေါက် သံလွင်အိပ်မက် ဘလောက်မှာ ဆွေးနွေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ဆုံးဖြတ်အပြီးမှာ ပြဿနာတစ်ခုရှိလာပါတယ်၊ အင်္ဂလိပ်လို ဘယ်လိုဘာသာပြန်ရမလဲဆိုတာပါ။ ကျွန်တော်တို့က မြန်မာလူငယ်တွေ ဥာဏ်ကောင်းတယ်(ဥာဏ်မကောင်းဘူး)ဆိုတာမျိုးကိုမသုံးချင်ပါဘူး။ မြန်မာလူငယ်တွေညံ့ကြသလားဆိုတာကို အဓိကဆွေးနွေးချင်တာပါ။Intelligent ကို ကျွန်တော်တို့က ဥာဏ်ကောင်းသောဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်နဲ့ အသုံးများခဲ့ပါတယ် clever ကိုတော့ တော်သော၊ လိမ်မာသောစတဲ့ အဓိပ္ပါယ်နဲ့ ရင်းနှီးခဲ့ပါတယ်။ Cambridge Advanced Learner's Dictionary မှာတော့ အဲဒီစကားလုံးနှစ်လုံးရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို အောက်ပါအတိုင်း ဖွင့်ဆိုထားပါတယ်။intelligent Show phoneticsadjective showing intelligence, or able to learn and understand things easily:a highly intelligent young manan intelligent remarkHelen hadafew intelligent things to say on the subject.clever Show phoneticsadjectivehaving or showing the ability to learn and understand things quickly and easily:Judy has never been very clever, but she tries hard.Fiona is very clever at physics.Charlie hasaclever idea/plan for getting us out of our present difficulties.အဓိပ္ပါယ်ကတော့ ခပ်ဆင်ဆင်ပေမယ့် Intelligent က ပိုတော်နေတဲ့သဘောကိုတွေ့ရပါတယ်၊ နောက်ပြီး အစားထိုးပြန်ကြည့်တော့ Are we Burmese Youth not clever enough? ၊ နဲ့ Are we Burmese Youth not intelligent enough? ဆိုတာကိုရတယ်။ Are we Burmese Youth not clever enough က မြန်မာလူငယ်တွေညံ့ကြသလားဆိုတာကို ပိုမိုထိရောက်စေတဲ့သဘောလို့ရတာနဲ့ အဲဒီလိုပဲ တင်လိုက်ပါတယ်။ နားလည်မှုလွဲခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ သံလွင်အဖွဲ့သားများရဲ့ ဘာသာစကားအားနည်းမှုဖြစ်ကြောင်းတောင်းပန်ပါတယ်။ တဆက်တည်း ကျွန်တော်ရဲ့ ဒီခေါင်းစဉ်လေးနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ အမြင်လေးကိုတင်ပြလိုက်ပါတယ်။ 'ဒီခေတ်လူငယ်တွေ တော်တော်ညံ့ကြတာပဲ..' အဲဒီစကားကို ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကြားနေရတယ်။ လူငယ်.. လို့ဆိုလိုက်တာနဲ့ တက်ကြွတဲ့ အသွင်ကို ကျွန်တော်ကတော့ လှမ်းမြင်လိုက်တာပါပဲ.. လူငယ်မျိုးဆက်က ခေတ်တိုင်းမှာတက်ကြွနေတယ်.. လမ်းကြောင်းတွေရှာဖွေနေတယ်.. ကိုယ့်မိသားစုနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာယာစေချင်တယ်..တိုင်းပြည်ကိုသူများနိုင်ငံတွေလို တိုးတက်စေချင်တယ်..မျိုးဆက်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခုဆက်နေတယ်.. ကိုအောင်ဆန်းတို့ခေတ်ကနေ ဒီနေ့ထိ မျိုးဆက်တွေ ဆက်နေတယ်...ကိုအောင်ဆန်းတို့တွေက လွတ်လပ်ရေးကို ရယူခဲ့တဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်.. နောက်တော့ လွတ်လပ်ရေးရလူငယ်မျိုးဆက်ကတော့ ပြည်တွင်းစစ်တွေကြားမှာစတေး သွားကြတယ်.. အဲဒီနောက် ၁၉၆၂ ရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်.. ကျွန်တော်တို့တွေ မှီတဲ့ ၁၉၈၈ မျိုးဆက် အခု ၂၀၀၀ ခုနှစ်ရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်.. လူငယ်တွေရဲ့ဖြောင့်မတ်ခြင်း ရဲရင့်ခြင်း၊ မျှတလိုခြင်းတွေဟာအခုထက်ထိရှိနေပါတယ်.. နောင်လည်းပဲရှိနေပါဦးမယ်။ 'ခုခေတ်လူငယ်တွေ အင်္ဂလိပ်စာကို သူငယ်တန်းက စပြီးသင်တာတောင် ညံ့ကြတယ်.. အယင်တုန်းက ၅ တန်းမှ စသင်တာ'ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ခေတ်မှာသူငယ်တန်းက စပြီးအင်္ဂလိပ်စာကို သင်ခဲ့ရပါတယ်.. ဒါပေမယ့် ဆယ်တန်းအောင်တောင်မှ အင်္ဂလိပ်စာ အပြောနဲ့ အရေးမှာ တော်တော်ကြီးအားနည်းကြပါတယ်။ ရှေးက ၀တ္ထုတွေကို ဖတ်ကြည့်တဲ့အခါမှာ သူတို့ရဲ့ သင်ကြားမှု ပညာရေးစနစ်ကို တစ်ပိုင်းတစ်စ တွေရပါတယ်။ ကျောင်းချိန်တွင်းမှာ အင်္ဂလိပ်လိုမပြောဘဲ မြန်မာလိုပြောမိရင် ခေါင်းမှာ ဂျိုကာ ဦးထုတ်အရှည်ကြီး ဆောင်းပေးတာတို့၊ သော့ခလောက် အကြီးကြီးကို ကိုင်ခိုင်းတာတို့နဲ့ ဒဏ်ပေးတယ်တဲ့ နောက် အဲဒီသူက မြန်မာစကားပြောတဲ့သူနောက်တစ်ယောက်ကို မိအောင်းဖမ်းရသတဲ့။ မမိရင်တော့ အဲဒီပစ္စည်းကို တနေ့လုံးစောက်ရှောက်ထားရတယ်တဲ့။ နောက်တော့ ရှက်လို့ ထိန်းရင်းထိန်းရင်းက ထမင်းစားရေသောက်ပါ ပြောကျင့်ရသွားရောတဲ.. ကျွန်တော်တို့ခုခေတ်လူငယ်တွေမှာ ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မျိုးရှိခဲ့ပါသလား.. မရှိခဲ့ပါဘူး.. ကျောင်းသုံးစာအုပ်ထဲက စာတွေကို ကျွန်တော်တို့ ဆရာဆရာမတွေက ရှေ့ကအော်ပြ ကျွန်တော်တို့တွေက အော်ဆိုခဲ့ကြတာပါ.. အရေးမှာလည်း ဆရာဆရာမတွေက နမူနာ စာစီစာကုံး၊စာတွေကို ရေးပေးအော်ပေးရင်းကနေ အဲဒီအက်ဆေးတွေကိုပဲ ကျောင်းသားအများစုက ကျက်ဖြေခဲ့ကြတာပါ.. တချို့ ဆရာဆရာမတွေကဆို ကျောင်းသားက ကိုယ်တိုင်ရေးတာကို မကြိုက်ဘူး။ သူတို့ ရေးပေးတဲ့ဟာအတိုင်း ဤသည်မရွေးတူမှ ကြိုက်ကြတယ်။ အဲဒီတော့ .. လူငယ်တွေတကယ်ညံ့ကြတာလား.. ပညာရေးစနစ်လွဲချော်နေတာလား...'လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်ပြီးအချိန်ဖြုန်းနေကြတယ်' ဟုတ်ပါတယ်.. လူငယ်ယောင်္ကျားလေးအများစုဟာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်ကြပါတယ်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်တာဟာ အချိန်ဖြုန်းခြင်း မိန်းကလေးများအကြောင်းပြောခြင်း ထက် လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေလိုခြင်း ကိုယ်ပြောချင်ရာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပြောလိုခြင်း က ပိုပါလိမ့်မယ်။ အယင်က လူငယ်စာဖတ်အသင်းတို့ စာအုပ်တိုက်တို့ ရှိပါတယ်။ ကိုအောင်ဆန်းတို့ ကိုကြီးနုတို့ က တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားသမဂ္ဂ၊ နဂါးနီ စာအုပ်တိုက်တွေမှာ လွတ်လပ်စွာပြောမယ်၊ ဆိုမယ်၊ ဆွေးနွေးမယ်၊ ငြင်းခုန်မယ်။ အဲ.. သူတို့တွေလည်း မိန်းကလေးများအကြောင်းတော့ တခါတလေပြောကြလိမ့်မယ်။ သိန်းဖေမြင့်ရဲ့သပိတ်မှောက်ကျောင်းသား၊ ဇ၀နရဲ့ ကောလိပ်ဂျင်၊ တို့ကျောင်းသားစတဲ့ ၀တ္ထုတွေမှာ သူတို့ခေတ်က လူငယ်တွေရဲ့ပျော်စရာ ဘ၀လေးများကို မြင်ရပါတယ်.. ကျွန်တော်တို့မှာ အဲဒီလို စာကြည့်တိုက်မျိုး၊ စာအုပ်တိုက်မျိုး၊ သမဂ္ဂမျိုး၊ အနုပညာ အဖွဲ့အစည်းမျိုး၊ လေ့လာရေးခရီးမျိုးရှိခဲ့ပါသလား... မရှိပါဘူး။ ကျောင်းသားအယောက်နှစ်ဆယ်သုံးဆယ်လောက်စုပြီး နွေရာသီလေ့လာရေးခရီးထွက်ဖို့စီစဉ်ပေးတဲ့ မော်ကွန်းထိန်းတစ်ယောက်ဟာ ရာထူးကျပြီး နောက်ကို ကျောင်းသားများကို မစုစည်းဖို့သတိပေးခြင်းခံရသတဲ့။ လွတ်လပ်စွာပြောဆိုနိုင်မယ့် နေရာလေး.. လက်ဖက်ရည်ဆိုင်..ကို ယခုခေတ် လူငယ်တွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြတယ်.. ဒါတောင် ကဗျာအကြောင်း၊ ဖတ်ဖူးတဲ့ သမိုင်းဝတ္ထုများအကြောင်း၊ အရင်ခေတ်တွေက စနစ်တွေအကြောင်းကိုတိုးတိုးသာပြောနိုင်ပြီး မီးပျက်တဲ့အကြောင်း၊ စာခိုးချလို့ရတဲ့အကြောင်း၊ ဘယ်ဆရာမကို ဘယ်လို လာဘ်ပေးလို့ရကြောင်း ကောင်မလေးတွေအကြောင်း စတဲ့ အရာတွေကိုမတိုးမကျယ်ပြောရင်း ကျွန်တော်တို့တွေက ဘောလုံပွဲတွေအကြောင်း၊ နှစ်လုံးသုံးလုံး (လူတိုင်းနားလည်သောအရာ)တွေကို ဟစ်အော်နေတာဟာ.. ကျွန်တော်တို့တွေ ညံ့နေတာလား အချိန်ဖြုန်းနေတာလား .... စနစ်တစ်ခုရဲ့လွဲမှားမှုလေလား....တိုင်းတပါး ရေမြေခြားကို ရောက်နေတဲ့ မြန်မာလူငယ်တွေဟာ အလုပ်ကြိုးစားကြတယ်။ စာကြိုးစားကြတယ်။ အောင်မြင်မှုတွေ ရကြတယ်။ အချိန်ကို တန်ဖိုးထားတတ်ကြတယ်။ မြန်မာပြည်တွင်းမှာရှိတဲ့ လူငယ်တွေက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်တယ်။ အချိန်ဖြုန်းတယ်။ ညံ့ကြတယ်ဆိုရင် မြန်မာလူငယ်ချင်းတူတူ ဘာကြောင့်အဲလိုကွာခြားနေရတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့တွေ စဉ်းစားဖို့လိုပြီ။ လူငယ်တွေကို ညံ့တယ်လို့ အပြစ်တင်နေမဲ့အစား ညံ့ရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေပြီး ပြုပြင်ကြရပါမယ်။ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ကပြောတယ် လူငယ်တွေ တကယ်စိတ်ဆန္ဒရှိလို့ တကယ်ကြိုးစားရင် အောင်မြင်ရမှာပေါ့တဲ့။ ဒါပေမယ့် အခြေအနေ တစ်ခုကို ထိုးဖောက်နိုင်တဲ့ လူတွေက လူနည်းစုပါ။ လူအများစုကတော့ ပုံစံသွင်းခံထားရတဲ့ စနစ်ဆိုးကြီးထဲမှာ နစ်မျောနေတာပါ.. ဒီခုလက်ရှိလူငယ်တွေကို စနစ်ကောင်းတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုမှာ နှစ်အနည်းငယ်ထားကြည့်ရင်တော့ ဒီလူငယ်တွေဟာ မညံ့ကြဘူးဆိုတဲ့ အဖြေ ကို ရရှိမှာပါ...ကျွန်တော်ရဲ့ ထင်မြင်ချက်သာဖြစ်ပါတယ်၊ အားလုံးကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ နောက်လည်း ဆွေးနွေးချင်ပါသေးတယ်။ မတူညီတဲ့ ဆွေးနွေးချက်တွေကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။\n2/09/2007 03:52:00 AM\nကျနော် ဒီတော့ပစ်ကို တွေ့တုန်းက ဘာရေးရင် ကောင်းမလဲ မသိခဲ့ဘူး၊ ဘယ်ညံ့မလဲ၊ သင်ပေးရင် အကုန်တတ်တာပဲ လို့တော့ ချက်ချင်းတွေးမိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီရက်ပိုင်း အတွေးနည်းနည်း ဝင်လာတယ်၊ မြန်မာလူငယ်နဲ့ ပတ်သက်လို့ပေါ့နော်။၁) မညံ့ပါ၊ လုံးဝမညံ့ပါ။ယေဘုယျ အားဖြင့် ပြောရရင် မြန်မာတွေ ထူးချွန်ပါတယ်။ ပေတံ ဆိုတဲ့ စံညွှန်း အပေါ်မူတည် ပါတယ်၊ အနောက် နိုင်ငံက ရွယ်တူ လူငယ်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ မိုးနဲ့မြေ ကွာပါလိမ့်မယ်၊ စိတ်မဆိုး ကြပါနဲ့၊ ယေဘုယျ ကိုပြောတာပါ၊ အိမ်က (အရမ်း)တတ်နိုင်ပြီး အမြော်အမြင် လည်းရှိတဲ့ မိသားစု မှာကြီးပြင်းတဲ့ လူငယ်ဆိုရင်တော့ ဘယ်နိုင်ငံနဲ့ မဆို ယှဉ်နိုင်ပါတယ်၊ ပညာ အရည်အချင်း၊ အလုပ်အကိုင် အတွေ့အကြုံ၊ အထွေထွေ ဗဟုသုတ၊ ဘာသာစကား၊ ပြဿနာကို တကိုယ်တည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း၊ တီထွင်ကြံဆ နိုင်စွမ်း၊ ငွေကြေး စီမံခန့်ခွဲနိုင်စွမ်း၊ စတဲ့ ဒိုင်မန်းရှင်း တွေကနေ နှိုင်းယှဉ်တာကို ဆိုလိုပါတယ်၊ ကိုယ်အားသာတာ တခုတည်းကို ရွေးပြီး ယှဉ်လို့မရပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အထက်မှာ ရေးခဲ့သလို အချက်နှစ်ချက် တပြိုင်နက်တည်း ပြည့်စုံတဲ့ မိသားစု မြန်မာနိုင်ငံမှာ မများပါဘူး၊ ရှိတယ်ပဲဆိုအုန်း၊ မြေတောင်မြောက်ပေးတိုင်း ထင်သလိုဖြစ်ထွန်းမလာတဲ့ ဥပမာတွေလည်း ဒုနဲ့ဒေးကိုး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျနော် အဲဒီလို သူများနဲ့ တခုခု ယှဉ်လိုက်တိုင်း မသာရင်နေမယ်၊ ညံ့မနေတဲ့ မြန်မာလူငယ် တယောက်မှ မတွေ့ဖူးသေးပါဘူး၊ ကျနော်ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီလို ဖိုးကံကောင်းမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါကို ညံ့တယ်လို့ မသတ်မှတ်သင့်ဘူး၊ ဘာလို့လည်း ဆိုတော့ ပေတံ နည်းတူ တာထွက်မှတ် ကိုလည်း ကြည့်ရပါမယ်၊ ကျနော်တို့ မြန်မာလူငယ်တွေ တာထွက်မှတ်က လူများတွေထက် အများကြီး နောက်ကျကျန်နေတယ်၊ ဒါကို သွားယှဉ်တော့ ဘယ်တရားမလဲ။ ကျောင်းမှာ ဘယ်လိုသင်တာ၊ အိမ်က ဘယ်လိုဆုံးမတာ စတာတွေထက် ကိုငယ် ရေးထားသလိုပဲ ပုံမှန်ဖွံ့ဖြိုးမှု ပေးနိုင်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် လုံးဝ မရှိဘူး၊ အားလုံးသိတဲ့အတိုင်း စာတွေ့နဲ့လက်တွေ့ဟာ တခါတလေတော့ ဆီနဲ့ရေလိုပဲ၊ စီမံခန့်ခွဲမှု နည်းပညာကို စာအုပ်နဲ့ အကျအန သင်ပေးပြီး လက်တွေ့ကျကျ အသုံးချနိုင်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် မရှိရင် သင်ခဲ့သမျှ အလဟဿ ဖြစ်စေသလို လွတ်လပ်ရေး၊ သွေးစည်းညီညွှတ်ရေး၊ မြန်မာ့သမိုင်း၊ ကမ္ဘာ့သမိုင်း စတာတွေကို စာအုပ်ထဲမှာပဲ တွေ့ရပြီး လက်တွေ့ဘဝမှာ ဘာကြီးမှန်းမသိနိုင်တော့ ဘာအတွက်သင်နေရသလဲ ဆိုတာဖြစ်လာတယ်။၂) ကြောက်သည်၊ အလွန်ကြောက်သည်။ဒါကမှ တကယ့်ပြဿနာလို့ ကျနော်ထင်ပါတယ်၊ အသက်၂၀ ဝန်းကျင် မြန်မာပြည်က ပူပူနွေးနွေးထွက်လာတဲ့ လူငယ်တွေကိုကြည့်လိုက်ရင် သူတို့မှာ အကြောက်တရားတွေ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တစုံတခုကို တောင့်တမျှော်လင့်နေတဲ့ မျက်စိအစုံကို ထင်ထင်ရှားရှားတွေ့နိုင်ပါတယ်။ အသက်ကိုထည့်ပြောရခြင်းက အဲဒီအသက်အရွယ် အမေရိကနဲ့ ဥရောပက လူငယ်တွေဆိုရင် ကိုယ့်အိုးကိုယ့်အိမ် ထူထောင်နိုင်စွမ်းရှိနေကြပြီ (ကလေးမွေးနိုင်တာကိုမဆိုလိုပါ)။ အနောက်တိုင်းက ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ဟော့ရမ်းဆိုးသွမ်းတာတွေကို ကျနော်မဆွေးနွေးလိုပါ၊ ခုပြောနေတာတွေဟာ တော်မတော်၊ ထက်မထက်၊ ပါးမပါး ဆိုတာကိုပဲပြောနေပါတယ်။ အဲဒီလို သူများတွေ ကိုယ်ပိုင်အတွေးခေါ် အယူအဆနဲ့ ဘဝရှေ့ရေးကို အစီအစဉ်ဆွဲနေကြတဲ့ အရွယ်မှာ မြန်မာလူငယ်တွေဟာ စာတွေ့နဲ့လက်တွေ့ကိုပဲ ကျောင်းဝင်းပြင်ပက လက်လှမ်းမှီသလောက် သတင်းအချက်အလက်တွေနဲ့ ဟိုတလှည့်ဒီတလှည့်ယှဉ်ကြည့်ပြီး လွဲမှားနေတဲ့ အရာတွေကိုပြန်လည်ပြင်ဆင်ရင်း အချိန်ကုန် နေကြရတယ်။ သူတို့တွေ မြန်မာပြည်မှာ နေတဲ့ကာလတလျှောက်လုံး တကယ်တမ်းအရိုးစွဲပြီး တတ်သွားတဲ့ ပညာရပ်ကတော့ ကြောက်ခြင်းပါပဲ၊ စာကောင်းကောင်းသင်ချင်ရင်၊ အလုပ်ကောင်းကောင်းလုပ်ချင်ရင်၊ မိဘကိုလုပ်ကိုင်ကျွေးမွေးချင်ရင်၊ ကိုယ့်ယုံကြည်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ချင်ရင်၊ ယုတ်စွအဆုံး ဥပဒေဘောင်ထဲမှာ ဘာပဲလုပ်ချင်ချင် ဦးဆုံးလုပ်ရမှာက ကြောက်ခြင်းပညာရပ်ကို ဆည်းပူးပါ။ ဒီဟာမလုပ်ခင် ဟိုဟာမလုပ်ပါနဲ့၊ ဟိုအထိမတွေးပါနဲ့၊ ဟိုလိုလုပ်လို့ရသလားမမေးပါနဲ့၊ ဟိုဟာကိုမှားနေတယ်လို့မထင်ပါနဲ့ စသဖြင့် တင်ကြိုလိုက်နာရမယ့် ဘောင်တွေကရှိပြီးသား၊ ဆိုတော့၊ ဘယ်မလဲ လွတ်လပ်စွာ တွေးခေါ်မှု၊ ဘယ်မလဲ တီထွင်ကြံဆမှု၊ ဘယ်မလဲ ကမ္ဘာနှင့်ရင်ဘောင်တန်းနိုင်မှု၊ ဒါတွေမရှိတော့ဘယ်ပညာရပ်က ထူးချွန်တဲ့အဆင့်ထိ ရောက်မလဲ။ ဟုတ်ပြီ၊ ကျနော် သိတာတွေလည်း မများဘူး၊ တကယ်ပဲ အဲသလိုဘောင်ထဲကနေ ကမ္ဘာ့အဆင့်မှီ အခြေအနေ တရပ်ရပ်ဆီကို ထင်ရှားကျော်ကြားစွာနဲ့ ရောက်သွားတဲ့လူပုဂ္ဂိုလ် သို့မဟုတ် ပညာရပ် သို့မဟုတ် ကိစ္စအကြောင်းအရာ တခုခုရှိကောင်းရှိမယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှငြင်းလို့မရတာက အဲဒီလို အဖြစ်အပျက် လက်ချိုးရေလို့ရပါတယ်၊ လူဦးရေ သန်း၅၀ရှိတဲ့ နိုင်ငံအနေနဲ့ ရှက်ဖွယ်လိလိပါပဲ။ နိုဘယ်လ်ဆုလို နိုင်ငံတကာ အသိအမှတ်ပြုတဲ့ဆုမျိုးကို သူများတွေဆို ရချင်လွန်လွန်းလို့ကြိုးစားလိုက်ကြတာ၊ ကျနော်တို့နိုင်ငံမှာဘယ်လိုလုပ်နေကြသလဲ အားလုံးအသိပေါ့။၃) အားငယ်သည်၊ သို့သော်လူမသိစေလိုပါ။ဒါကတော့ နံပါတ်၂ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ရောဂါပါ၊ မြန်မာလူငယ်တွေ အားငယ်နေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လူများသိမှာ ရှက်ကြကြောက်ကြတဲ့ လူ့ဗီဇအရ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့တဲ့ အပြုံးတုတွေနဲ့ ဖုံးကွယ်တတ်ကြတယ်။ ဘာလို့ အားငယ်ကြသလဲ၊ သူများတွေနဲ့ တာထွက်တဲ့ အချိန်ချင်း အရမ်းကွာနေတယ်၊ ပြေးလမ်းကလဲချိုင့်ခွက်အပြည့်နဲ့၊ အရေးကြီးဆုံးက ဘာအတွက် ပြေးနေရမှန်း မသိတဲ့ အသိဥာဏ်နဲ့ ပြေးနေတော့ အားမငယ်ပဲ မနေနိုင်ဘူး။ ပန်းတိုင်ဆိုတာ ပြိုင်ပွဲတိုင်းမှာ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ အရာတခုပါ၊ ပြည်တွင်းကလူငယ်တွေ ပညာသင်ကြတယ်၊ ကျောင်းပြီးရင် ဘာလုပ်မလဲ၊ မိသားစု သုံးဖို့လောက်ပါ့မလား၊ နိုင်ငံခြား ထွက်မယ်ဆိုတော့ ဘယ်နိုင်ငံထွက်နိုင်သလဲ၊ ဘယ်အလုပ်မျိုးသွားလုပ်နိုင်မလဲ၊ ကိုယ့်မှာသူများနဲ့ ယှဉ်စရာဘာရှိသလဲ၊ နိုင်ငံခြားမှာ အဆင်မပြေရင် မြန်မာနိုင်ငံပြန်ပြီး အရင်းအနှီးနည်းနည်းနဲ့ လုပ်စရာလုပ်ငန်းကိုင်ငန်း ဒါမှမဟုတ် အရင်းအနှီး ရှိသလား၊ စသည် စသည် မေးခွန်းတွေကို ရေရေရာရာ ဖြေနိုင်တဲ့ လူငယ်မျိုး ဘယ်နှယောက်ရှိသလဲ။ သူတို့ ဘာအတွက် ပြေးနေသလဲ၊ ဘယ်ကိုဦးတည်ပြီး ပြေးနေသလဲ၊ ဘာဆိုဘာမှ မသိဘူး၊ လူအုပ်ကြီး ပြေးတဲ့အတိုင်းလိုက်ပြေးနေတော့ ပြေးတဲ့အခါ အားစိုက်ကောင်း စိုက်မယ်၊ စိတ်မပါရင် ဖြည်းဖြည်းလျှောက်မယ်၊ အဆင်မပြေတာ များလာရင် လမ်းပေါ်မှာပဲမှောက်ချလိုက်မယ်။ ဘာထူးသေးလဲ၊ ဘယ်ကိုသွားနေမှန်း မသိတဲ့အတူတူ ဒီမှာပဲလက်ဖက်ရည် ထိုင်သောက်နေတာ မကောင်းလား၊ ခိုးဆိုးလုယက် လုပ်နေတာမဟုတ်ဘူး၊ သူတို့အပေါ်တာဝန်မကျေတဲ့ နိုင်ငံတော်ကတောင် ကျေးဇူးတင်ပြီး ဆုတံဆိပ်အပ်နှင်းဖို့သင့်တယ်။ နောက်ပြီး အားငယ်တာလူမသိစေလိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကို နည်းနည်းပြောချင်တယ်၊ အားငယ်တာရှက်စရာ မဟုတ်ရပါ၊ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အားငယ်တတ်တယ်၊ ဥပမာ မိသားစုထဲက အရေးပါသူတယောက် မတော်တဆဖြစ်ပြီး ဆုံးပါးသွားတာမျိုးပေါ့။ အဲဒီလို အခြေအနေမှာ လူတွေဟာအားငယ်တာကို လူသိမှာမကြောက်ကြဘူး၊ သူများတွေနဲ့ရင်ဖွင့်တယ်၊ ငိုသင့်ငိုပစ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် မြန်မာလူငယ်တွေ အားငယ်ခြင်းက အဲဒီလို အကြောင်းရင်း မဟုတ်ဘူး၊ မြန်မာနိုင်ငံ ဆိုတဲ့ ကိုယ့်နဲ့ ထပ်ကြပ်မကွာလိုက်နေတဲ့ အရိပ်ကြောင့်၊ မင်းဆီမင်းသွေးတက်ပြီး မြန်မာမှမြန်မာလို့ ပြောနေတဲ့လူများ ဒေါသအထွက်မစောပါနဲ့၊ ဒီကိစ္စကို သေချာစဉ်းစားပါ။ မြန်မာ = ( မလွတ်လပ်မှု + လာဘ်စားမှု + ဘိန်းကုန်ကူးမှု + စစ်အာဏာရှင် + အကျယ်ချုပ် + နယ်စပ်ဒုက္ခသည် + သတင်းစာနှစ်စောင် + မီးပျက်ရေမမှန် + မြို့တော်ပြောင်းရွှေ့ + ၁၉၆၂ မှသည် ၂၀၀၇ ဆီသို့အခေါ်အဝေါ်ပြောင်းလဲခြင်း + အာဆီယံဘေးချိတ် + တရုတ်ရုရှားသာမှီခိုရာ + အီရန်နျူလက်နက်ကိုထောက်ခံ + etc.. ) ဆိုတဲ့ အီကွေးရှင်းကို လူတိုင်းသိနေတာ ဘယ်သူငြင်းမလဲ၊ ဒီအချက်တွေထဲက ဘယ်အချက်တွေဟာ ပိုပိုသာသာ သွားပုတ်လေလွင့် လျှောက်ရေးထားသလဲ၊ ဘယ်ဟာတွေကို အသည်းထဲ အူထဲကနေ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနဲ့ ပြောလို့ရသလဲ (လာဘ်စားတာကိုတော့ တိုက်ဖျက်တာတွေ့တယ်၊ ရေရှည်ကြည့်မှအကျိုးရှိမရှိသိမယ်)၊ မြန်မာနိုင်ငံသူ နိုင်ငံသား တယောက်အနေနဲ့ သူများမေးတာကို ဘယ်လိုဖြေရင်သင့်တော်မလဲ။ ရှင်းပါတယ်၊ ဘယ်သူမှဒီအကြောင်းမပြောတာ အကောင်းဆုံးပေါ့၊ ဖြေရှင်းစရာမလိုဘူး၊ ရှက်စရာလည်း မလိုတော့ဘူး၊ အပြုံးတုတွေနဲ့ပဲ ဆက်ပြီးအသက်ရှင်ကြတာပေါ့။အနှစ်ချုပ်ပြောရရင် မြန်မာလူငယ်တွေ တခြားလူငယ်တွေနည်းတူ ဥာဏ်ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် ရှင်သန်ဖွံ့ဖြိုး ဖို့ရာ သင့်တင့်လျောက်ပတ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မရှိဘူး။ အဲဒါကြောင့် ကောင်းတဲ့ဥာဏ် သည်လည်း ထိုင်းသွားနိုင်တယ်။ မြန်မာလူငယ်တွေ ကြောက်တယ်၊ ဘာကိုကြောက်သလဲလို့ မေးရင် ပထမဆုံးဖြေမှာက အဖမ်းခံရမှာကိုကြောက်တယ်၊ ဘာလို့ဖမ်းမလဲမေးရင် နိုင်ငံရေးလုပ်ရင်ဖမ်းတယ်လို့ ချက်ချင်းဖြေလိမ့်မယ် (စိတယ်၊ ကုပ်တယ်၊ ဆွဲစိတယ် စသဖြင့် ဗန်းစကားတောင်ဖြစ်နေပြီ)၊ ဒါဆိုနိုင်ငံရေး မလုပ်နဲ့ပေါ့။ အဖြေထွက်လာပါပြီ၊ ကျောင်းမှာသင်တဲ့ ဘာသာရပ်တိုင်း နိုင်ငံရေးနဲ့ မကင်းပါဘူး၊ ဘယ်ပညာရပ်မဆို တနေ့မှာ အဲ့ဒီပညာနဲ့ လုပ်ကိုင်စားသောက်နိုင်ဖို့ သင်ယူနေတာချည်းပဲ၊ အဲ့ဒီအထိ တွေးလိုက်တာနဲ့နိုင်ငံရေး ထည့်မစဉ်းစားလို့ကို မရဘူး၊ ဒီလို အမြင်မရှိသ၍ ပန်းတိုင်မရှိတဲ့ပြိုင်ပွဲ ဝင်နွှဲနေတဲ့ လူတယောက်ထက် ဘာမှမပိုတော့ဘူး၊ ပြေးစမ်း၊ မောပြီးဆက်မပြေးနိုင်တဲ့အထိ။ မြန်မာလူငယ်များ ဘာ့အတွက်ပြေးနေရတာကို သိနိုင်တဲ့တနေ့ အမြန်ရောက်ပါစေ၊ မြန်မာလူငယ်များ ကိုယ့်သမိုင်းကိုယ်သိပြီး ကိုယ်သမိုင်းကိုယ်ရေးနိုင်ကြပါစေ။ (မြန်မာလူကြီးများလည်း ထိုးနည်း၎င်းပါပဲ၊ လူငယ်များထက်ပိုပြီး စူးရှထက်မြက်တဲ့ ဥာဏ်ပညာ အမြော်မမြင် ရှိကြပါစေ၊ ကောင်းမှုတွေပဲ ပြုနိုင်ကြပါစေ)\n2/14/2007 04:26:00 AM\nမြန်မာတွေ ညံ့ကြပါသလား။ ဒီမေးခွန်းကို တည့်တည့် ဖြေရမယ် ဆိုရင်တော့ 'မြန်မာလူငယ်တွေ ညံ့ကြပါတယ်'လို့ပဲ ဖြေရပါမယ်။ 'မြန်မာ'ဆိုတဲ့နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံကိုယ်စားပြုအကြောင်းကို ပြောရမှာဆိုတော့ ကမ္ဘာနဲ့ယှဉ်ပြီး ပြောရပါတော့မယ်။ ကမ္ဘာနဲ့ ယှဉ်ပြီး ကြည့်မယ်ဆိုရင် မြန်မာ လူငယ်တွေဟာ တော်တော် ညံ့ကြပါတယ်။ တွေးခေါ်မှုအပိုင်းမှာ၊ တီထွင်ကြံဆနိုင်မှု အပိုင်းမှာ၊ နည်းပညာပိုင်းမှာ၊ ဦးဆောင်မှုအပိုင်းမှာ စတဲ့ တော်တော်များများ အပိုင်းတွေမှာ အတော်လေးညံ့ကြပါတယ်။ ညံ့တယ်လို့ ဆိုပေမဲ့ မြန်မာလူငယ်တွေက မဖျင်းကြပါဘူး။ ညံ့တယ်ဆိုတာက တော်အောင်လုပ်လို့ရတဲ့ အခြေနေမှာ ရှိပါသေးတယ်။ ညံ့တယ်ဆိုတာက (၁)မကြိုးစားလို့ ညံ့တာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ (၂) အခြေအနေမပေးလို့ (အခွင့်လမ်း မရှိလို့)၊ (၃) လုံလောက်တဲ့ ပံ့ပိုးနိုင်မှုအားမရှိလို့ ဆိုတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ (၁) မကြိုးစားလို့ ညံ့တာလား။ မြန်မာလူငယ်တွေ မကြိုးစားကြဘူးလား။ ကြိုးစားကြပါတယ်။ မြန်မာလူငယ်တွေ အရမ်းကိုကြိုးစားကြပါတယ်။ ကျောင်းကပေးတဲ့ ပညာနဲ့ မကျေနပ်နိုင်လို့ အကုန်ကျခံပြီး အပြင်က ရသမျှသင်တန်းတွေကို အငန်းမရ လိုက်ခွတက်နေတဲ့ လူငယ်တွေ အများကြီးပါပဲ။ အကုန်ကျမခံနိုင်လို့ တက်ချင်ပေမယ့် တက်ခွင့်မရဘဲ သွားရည်သာယိုပြီး ကြည့်နေရတဲ့သူတွေလည်း တစ်ပုံကြီးပါပဲ။ အရှေ့ကမ္ဘာ၊ အနောက်ကမ္ဘာ၊ သူ့နိုင်ငံ၊ ကိုယ့်နိုင်ငံဆိုပြီး စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး၊ ယဉ်ကျေးမှု စတာတွေဘက်မှာ အပြိုင်အဆိုင်ချဲနေကြတဲ့ ဒီခေတ်ကြီးထဲ ကိုယ်က ငုတ်တုတ်ထိုင်ပြီး အငှေါင်လိုက် ကြည့်နေရလောက်အောင်ကို မြန်မာလူငယ်တွေက မတုံး၊ မအ ကြသေးပါဘူး။ မြန်မာလူငယ်တွေက မကြိုးစားတာမဟုတ်ဘူး။ ထိုက်ထိုက်တန်တန် ကြိုးစားနိုင်ခွင့် မရှိသေးတာ။ (၂) မြန်မာလူငယ်တွေ ညံ့ကြပါတယ်။ အခြေနေမပေးလို့ (အခွင့်လမ်းမရှိလို့)ပါ။ အခြေနေလို့ ဆိုတဲ့နေရာမှာ မြင်သာရုံလောက်ပဲမဟုတ်ဘဲ၊ အရေအတွက် လုံလောက်မှုရှိပြီး အရည်အချင်း ပြည့်ဝတဲ့ အခြေနေမျိုးကို ဆိုလိုတာပါ။ ဆိုလိုတာက ထိရောက်မှု ပေးနိုင်တဲ့ အခြေနေ ရှိဖို့ပါ။ ဥပမာ ကျောင်းရှိရုံပဲ လုံလောက်တာမဟုတ်ဘူး၊ အရည်အချင်းပြည့်ဝတဲ့ ဆရာ/ဆရာမတွေရှိဖို့၊ လုံလောက်တဲ့ ကျောင်းသုံး အထောက်ကူပစ္စည်းတွေ ရှိဖို့လည်းလိုအပ်ပါတယ်။ သူများနိုင်ငံမှာ မူလတန်းကျောင်းတောင် အနည်းဆုံး စာကြည့်တိုက်ရှိပါတယ်။ ဒါက အရေအသွေးရှိတဲ့ အခြေနေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြောချင်တာပါ။ ခက်တာက မြန်မာနိုင်ငံမှာ အခြေနေ(အခွင့်လမ်း) ဆိုတာကိုတောင် အထုတ်အထည်လိုက် ချပြနိုင်လောက်အောင်ကို များများစားစား မရှိသေးပါဘူး။ (ဒါက တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းတာနဲ့ ကြည့်ပြီး ပြောတာပါ။ မြို့ကြီးတစ်မြို့ရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာကိုပဲ ကွက်ကြည့်ပြီး ပြောရင်တော့တစ်မျိုးပေါ့)။ ဘာလို့ အခြေနေတွေ မရှိရတာလဲ။ ဒါကတော့ ရှင်းပါတယ်။ တာဝန်ရှိသူတွေက အခြေနေ(အခွင့်လမ်း)တွေကို ဖန်းတီးပေးမှု အားနည်းနေတာပါ။ တံခါးတစ်ချပ်လုံးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ဖို့ မပြောချင်ပါဘူး။ တော်ရုံသင့်ရုံလေး လှပ်ပေးထားတယ် ဆိုရင်ပဲ မြန်မာလူငယ်တွေအတွက် အတော်လေး လုံလောက်နေပါပြီ။ (၃) မြန်မာလူငယ်တွေ ညံ့ကြပါတယ်။ လုံလောက်တဲ့ ပံ့ပိုးနိုင်မှုအား မရှိလို့ပါ။ ရှိတဲ့ အခြေနေလေးထဲကိုတောင် ၀င်ဆံ့နိုင်အား အများပိုင်းလူငယ်တွေမှာ မရှိကြပါဘူး။ မိသားစု အခြေခံလိုအပ်မှု (စားရေး၊ ၀တ်ရေး၊ နေရေး)အတွက်ကိုတောင် မနည်းရုန်းကန်နေရတဲ့ မြန်မာ့စီးပွားရေးရဲ့ ခြေနေထဲမှာ လူငယ်တွေ ပညာရေးကို သိပ်မျက်နှာသာမပေးနိုင်ပါဘူး။ စီးပွားရေး အဆင့်မရှိသ၍၊ စီးပွားရေး မတောင့်တင်းသ၍ စားဝတ်နေရေး အကြပ်တည်းထဲမှာ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ လူနေမှုအဆင့်တန်းက ဒုံရင်းဒုံရင်းနဲ့ နိမ့်နေအုံးမှာပဲ။ စားဝတ်နေရေး အကြပ်တည်းနဲ့ လူနေမှုအဆင့်တန်းနိမ့်နေသေးသ၍ လူငယ်တွေ ပညာရေးဘက် အရေးပေးနိုင်မှု အားနည်းနေအုံးမှာပဲ။ ပညာရေးဘက် အရေးပေးနိုင်မှု အားနည်းနေသ၍ မြန်မာလူငယ်တွေ ညံ့နေအုံးမှာပါပဲ။ ပညာရေးနဲ့ စီးပွားရေးက အပြန်အလှန် ဆက်စပ်မှု ရှိပါတယ်။ ပညာရေးက စီးပွားရေးကို အထောက်အကူပြုသလို၊ စီးပွားရေးကလည်း ပညာရေးကို အထောက်အကူပြုပါတယ်။ အနားသတ်အနေနဲ့ မြန်မာလူငယ်တွေ ညံ့ကြတယ်။ ဒီညံ့တာကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အဖြေက အရည်သွေးပြည့်ဝတဲ့ အခွင့်လမ်းတွေကို ဖွင့်ပေးပြီး ဒီအခွင့်လမ်းထဲကို ၀င်ဆံ့နိုင်အောင် နိုင်ငံ့စီးပွားရေးကို တစ်ပြိုင်နက် မြှင့်တင်ပေးမလား။ ဒါမှမဟုတ် နောက်အဖြေတစ်ခုက အရည်အသွေး ပြည့်ဝတဲ့ အခြေအနေ(အခွင့်အလမ်း) တွေကို တာဝန်ရှိသူတွေက အကုန်ကျခံ ပံ့ပိုးပြီး လူငယ်တွေရှေ့ ဖောဖောသီသီနဲ့ ချပေးမလား။ ဒီအဖြေက ပိုပြီးကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ဒါကလည်း နိုင်ငံတော်အနေနဲ့ မရှိမဖြစ်ရင်းနှီးသင့်တဲ့ အရာပါ။ ပညာရေးနဲ့ စီးပွားရေးယှဉ်ရင် ပညာရေးက ရှေ့ကလာတာပါ။ ပြီးတော့ စီးပွားရေးနဲ့ ပညာရေးအတူသွားတယ်ဆိုပေမဲ့ ပညာရေးက စီးပွားရေးကို လက်တွဲခေါ်တဲ့သူပါ။ ဒီပညာအရင်းအနှီးက နောင်အနာဂတ် စီးပွားရေးကို အထောက်အကူပြုပြီး၊ အဲဒီနောင်အနာဂတ် စီးပွားရေးကပဲ နောင်ထပ်ဆင့်ပညာရေးကို ပြန်တာဝန်ယူသွားမှာပါ။ အဲဒီလိုဆိုရင် “သံလွင်”သာမက မြန်မာပြည်သူပြည်သားအပေါင်း “မြန်မာလူငယ်တွေ သိပ်တော်ကြပါကလား” ဆိုတာကို အိပ်မက်မက်နိုင်ကြတော့မှာပါ။\n2/16/2007 09:53:00 PM\nI am justayoung guy. 25. I wanna have some comment on this posting: It is posted by CNL or Anonymous, at 1/17/2007 10:47:46 AM.He or she said:"Our country has been have one generation of the young burmese people who are more than good enough. The generation that include General Aung San. Those young people can get the independent. But the generation after that is more worst and worst." I wanna say:Who are the worst? Who really screw us? General Aung San is the best Myanmar. We still can't recover from the loss of General Aung San. Not his generation. Not his generation. The generation of "30Comerade" include NeWin. NeWin and his people screw us. There are many inefficient politicians like U Nu. They makes us poor. 1940s and 1950s were the most important time in our history. Those young people really screw us. After that SawMaung, KhinNyint, ThanShwe and his generals did the same thing again. Backstabbing? May be this is one of the dark sides of Myanmar Culture. Nothing to do with Myanmar young people. We arealot better, clever, smataer than all those political exile living in UK, US, Japan, Aus. Those guys can't even topple the government. This is an easy job, you know.MSS (MyanmarSecretSociety)\n2/18/2007 07:04:00 AM\nMy answer to this question is, sadly, no. Compare to most countries on earth, our youth and our education are in bad condition. Well, I know that there are some clever Burmese students in the best schools such as Duke, MIT, Harvard,Oxford and so on. But if we talk about the average Burmese youth, the fact is painful to accept. Firstly, The Lack of Education resourses: most of population are in rural places, there are only some very basic village community schools supporting the education. And many other ethic groups in the rural area just don't haveachance to learn Burmese at all. Let's talk about the government school. I myself have gone through this, and it was just horrible. The only thing I learned at school was to memorize and obey. There is no critial or creative thinking involved. Most students just don't have the incentive to study. After all, if what is the point of studying if you can't findadecent job relating to what you learn. Even the medical schools in Myanmar are suchamess.(i have attended the first year). Well, I certainly believe that Burmese youth's IQ are no less than any other group. But we will havealong way to go for our youth (the whole nation) to keep up with others.\nSai OK, Sean\nIn my humble pinion, we are wayalittle bit kind of impulsive to react on this topic.ThanLwin's brothers do give the clear meaning of the topic in both English and Burmese and I don't see the reason why we need to re-define it.I can understand all you guys' good intentions but the point is we are totally out of tune with the underlying subjects.I think the topic is as simple as its' spelling but if we hit with the right notes, it could be very interesting and constructive.It is common understanding that we, human beings, were all born differently with different background, cities, states and countries. Different IQs, EQs. Some born genius where else some were born as dumb as me. Regardless of where we born, what nationaltities we are.So like I used to mentioned earlier, it won't be fair to judge our fellow youths based just on our surrounding withashort yardsticks.And will you agree how bright or sparkledagems stone, if we do not nurture, we do not know how to grind, sharpen, Can we bring out its best colours, values? Why Myanma jades and rubies worth millions more abroad than they were in Myanmar? They are raw. They do not have supporting facilities to make them shine. They are covered with mud. Though all over the world, they are deemed scarce minerals but we seems to take it for granted that we think they are apelenty. We do not nurture them. Go! where you want to go! so they are shine elsewhere that appreciates them. Think about it and you will get what I am trying to say!And outflows of our talented people or rather our youths? A myth orafact? yes they are timid, they are overly obedient but are they not clever? Na...So my argument or rather understanding is we are normal and on par with anyone else in the world. No less clever nor overly clever in general.I will talk more with the conditions that you guys discussed if times allow.Well.. I might be wrong..and correct me if in the case.But I hope no more argument on definition whether clever or intelligent, please. I think it Ko ThanLwins are clear enough. Be focus. Be constrcutive and yet positive.\n3/05/2007 12:42:00 AM\nActually, It is just reply for the comment of MSS. First of all I like to say welcome for the comment on my opnion. But I will still stick with my opnion. The generation that include general Aung San are more clever enough than the recent generation of burmese youth people. Because they are so brave and they can make it happen. However, Nay win and his fellowship screw up the country we should accept that they are still clever enough than the new generation. Because the new generation of today cannot get anything back from them and let them to make decion about the future of the country. Most of the burmese youth generation of today are selfish and not brave enough to give their life for the country. And they scare to ask to control the future of the country and their life from the hand of those old generation. Don't forget about one thing that those people of the generations of General Aung San who fought for the independant from the British and made the future of their country are only around 20 years old. And it is not so easy.CNL!\n3/25/2007 07:39:00 AM\nI am alsoayoung burmese person.CNL!\n3/25/2007 07:41:00 AM\nMost of burmese are living withing limitation.Who can deny the future of burma is depend upon youth.That's why, all the burmese inside or outside need to struggle for the country as much as they can in their part .\n4/11/2007 09:06:00 PM\nDiscussion on "Are we burmese youth not clever eno...\nIssue9released on 16 Jan