Dr. Tint Swe's Writings: August 2016\nဒီပင်္ကရာဘုရားရှင်လက်ထက်မှာ ရမ္မာဝတီပြည်သူပြည်သားတွေဟာ ဘုရားရှင်နဲ့တကွ သံဃာတော်တွေကြွလာရာလမ်းကို သုတ်သင်ရှင်းလင်း ပြင်ဆင်ကြတယ်။ သုမေဓာရသေ့နဲ့ သုမိတ္တာအမျိူးသမီးတို့လည်း ပါဝင်ခဲ့ကြတယ်။ သုမိတ္တာက ကြာပန်းရှစ်ခိုင်ကု ယူလာပြီး၊ ငါးခိုင်ကို သုမေဓာရသေ့ကိုလှူတယ်။ ရသေ့မြတ်ကတော့ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်မှာ ဘုရားရှင်နဲ့ ရဟန်းတော်တွေကို နင်းလျှောက်စေပြီး ဘုရားဆုပန်လိုက်တယ်။ သုမိတ္တာက ကြာသုံးခိုင်ကိုလှူပြီး၊ ရှင်ရသေ့နဲ့ ဘဝဆက်တိုင်းပေါင်းဆုံပါရစေသားလို့ ဆုပန်တယ်။ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားက ဗျာဒိတ်စကား မိန့်ကြားတော်မူတယ်။ သူတို့နှစ်ဦးဟာ ဘဝပေါင်းများစွာအဆုံးမှာ သိဒတ္ထမင်းသားနဲ့ ယသော်ဓယာဒေဝီရယ်လို့ ဖြစ်လာကြတယ်။\nလူထုစိန်ဝင်းက တအမှန်သတ်ပုံကို တစ်အကြံအဖန်လုပ်ဘဲ ဝပ်တွားပူဇော်တဲ့ကဗျာရေးခဲ့ပါတယ်။\nOut of the EQ and IQ အီးကျူ-အိုင်ကျူ ဘောင်အပြင်ကနေပြောခြင်း\nအရင်တခါ IQ နဲ့ EQ အကြောင်းတင်တော့ ကိုယ့်အမြင် ကိုယ့်ယူဆချက်တွေရေးလာကြတယ်။ IQ နဲ့ EQ ဝေါဟာရ အသုံးဟာ တီထွင်ကြတဲ့ ပညာရှင်တွေရဲ့ မူပိုင်စကားဖြစ်ပြီး မူပိုင်စံတွေရှိပါတယ်။ လူတွေရဲ့ဉာဏ်ရည်ကို သိပ္ပံနည်းကျ ပြောတာတွေဖြစ်တယ်။ အဲဒီစာထဲမှာ ကျွန်တော့်အမြင်အာဘော် ထည့်မထားပါ။ တချို့က ကျွန်တော့်ကို IQ ဖက်က ရေးသလိုထင်ကြတယ်။ တချို့က သူတို့သန်တာကြိုက်တာကို ရေးလာကြတယ်။ ကျွန်တော်ရေးတာက လူတိုင်းကိုယ်စီမှာ IQ ရော EQ ပါရှိနေတာပါ။ ကြိုက်တာတခုတည်းရွေးရှိတာ မဟုတ်ပါ။\nIQ နဲ့ EQ အကြောင်းပြောကြရင် သူ့မူဘောင်နဲ့ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်အောက်ကနေသာ ပြောရမှာပါ။ ကနေ့မြန်မာ့ နိုင်ငံရေးမှာ ဒီမိုကရေစီဖြစ်ဖြစ်၊ လူ့အခွင့်အရေးဖြစ်ဖြစ်၊ ငြိမ်းချမ်းရေးဖြစ်ဖြစ်၊ ပြည်ထောင်စုမူဖြစ်ဖြစ်ပြောရင် ၂ဝဝ၈ ဖွဲ့စည်းပုံကို ကျော်ပြောလို့သာရသလောက်ပေမဲ့ လုပ်လို့ မရသေးသလိုပါပဲ။\nIQ, EQ ခွဲပြောတာ ဟုတ်ပါ့မလား။ လူတွေရဲ့ဉာဏ်ရည်ကိုပြောရင်တော့ IQ နဲ့ EQ ကနေကျော် ပြောရပါတော့မယ်။ လူတဦးရဲ့ဉာဏ်ရည်နဲ့ အောင်မြင်မှုကို နှိုင်းယှဉ်ပြောကြတယ်။ ဘာကတော်လို့၊ ဘာကကောင်းလို့ဖြစ်တယ်။\nCEO လို စီးပွါးရေးလုပ်ငန်းတွေမှာ ဦးဆောင်တွေကိုတမျိုး၊ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်တွေကိုတမျိုး တွက်ရပါမယ်။ နိုင်ငံရေးမှာ ဉာဏ်နဲ့မဆိုင်ဘူးပြောရမလား။ တခြားအချက်အလက်တွေကြောင့် ထိပ်ရောက်တာမျိုးရှိတယ်။ ဂျာမဏီမှာ ဟစ်တလာဟာ လိုအပ်ချက်အရ အောက်နားကနေ ထိပ်ရောက်လာတာ။ ဦးနုဟာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းလုပ်ကြံခံရလို့ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်တယ်။ အဲတာကြောင့် ရာဇပလ္လင် ဖင်ကပ်ပါလာတာလို့ ပြောခဲ့ကြတယ်။ (သူ့အရည်အချင်းနဲ့သူလည်း ရှိပါတယ်။) မြောက်ကိုရီးယားခေါင်းဆောင်ကတော့ မိဘအရှိန်အဝါနဲ့သာ နေရာရလာတာပါ။ FIFA ဥက္ကဋ္ဌဟောင်းကိုလည်းကြည့်ပါ။ အဲတာတွေက IQ, EQ နဲ့ ဆိုင်ပါ့မလား။\nEQ ကိုလည်း တယောက်တမျိုးရေးကြတယ်။ ကျွန်တော်လည်း တမျိုးရေးမယ်။ Emotional Intelligence (EQ) မှာ Emotional quotient (EQ) စိတ်လှုပ်ရှားမှုမပါရင်တော့ EQ မဟုတ်တော့ပါ။\nသိပ္ပံနည်းနဲ့ တိုင်းတာနိုင်တာတွေရှိသလို ကံဇာတာ၊ စန်း၊ လာဘ်ဆိုတာလည်း ရှိပါသေးတယ်။ စိတ်ရင်းစေတနာလည်း ရှိတယ်။\nEQ and IQ အီးကျူ အိုင်ကျူ\nကျွန်တော့်ပို့စ်တခု = Brain size ဦးနှောက်ကြီးသလား\nကွန်မင့် (၁) = Kyaw Kyaw - ဥာဏ်အရည်အသွေးကို ဦးဏှောက်လေးတာ ပေါ့တာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လို့ရပါလားဆရာ။\nကွန်မင့် (၂) = Chan Naing - Is weight of brain really important?\nတိုက်ဆိုင်မှုပေါ့။ စောစောကပဲ၊ စင်္ကာပူမှာ ဇီကာဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်တဲ့သတင်းတင်လိုက်တယ်။ ဇီကာကူးစက်ခံနေရတဲ့ ကိုယ်ဝန်ကနေ ဦးနှောက်သေးတဲ့ကလေး မွေးတတ်တယ်။ ဦးနှောက်သေးရင် ဉာဏ်ရည်မမီဘူး။ လူစဉ်မမီဘူး။ မွေးရာပါဦးနှောက်ရောဂါတွေထဲမှာ ဦးနှောက်ထဲကအရည် ရှိသင့်တာထက်များနေရင် ခေါင်းကြီးနေမယ်။ အဲတာကနေလည်း ဉာဏ်ရည်မမီ၊ လူစဉ်မမီဖြစ်နိုင်တယ်။\nဉာဏ်ရည်အကြောင်းရေးပါမယ်။ IQ ကို ၁၈၈၃ ခုနှစ်မှာ Francis Galton ရေးသားတဲ့ Inquiries into Human Faculty and Its Development ကနေစတင်ခဲ့တယ်။ IQ (Intelligence quotient) ဆိုတာ စံသတ်မှတ်ထားတဲ့အတိုင်း စစ်ဆေးတဲ့အခါ ရရှိတဲ့အမှတ်တွေကိုခေါ်တယ်။ ဉာဏ်ကောင်းတာကိုဖေါ်ပြတယ်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရင်ဆိုင်စရာ (ချဲလင့်) တွေကို ဘယ်လိုကျော်လွှားနိုင်သလည်းဆိုတဲ့ အရည်အသွေး ဖြစ်တယ်။\nEQ (Emotional Intelligence) သို့မဟုတ် (Emotional quotient) ဆိုတာ တစုံတခုကို အဲတာဘာလည်းဆိုတာ ဖေါ်ပြတတ်မှု၊ အဲတာကို သုံးသပ်တတ်မှုနဲ့ ထိန်းသိမ်းတတ်မှုအရည်အသွေးတွေဖြစ်ပြီး၊ အဲသည်အတိုင်း ထုတ်ဖေါ်မယ်။ ခေါင်းဆောင်နေရာကို ထိုက်ထိုက်တန်တန်ရရှိသူတွေဟာ EQ မြင့်ကြတယ်။ EQ ကို ၁၉၈၅ တုန်းက Wayne Payne ရဲ့ ပါရဂူဘွဲ့ယူစာတမ်း A Study of Emotion: Developing Emotional Intelligence ကနေစတင်ပြီး လူသိများလာတယ်။\nEQ မြင့်သူတွေဟာ လုပ်ငန်းမှာအောင်မြင်သူတွေဖြစ်ကြတယ်။ ခေါင်းဆောင်မှုကောင်းသူဖြစ်တယ်။ အထက်ကိုလည်း သိတယ်။ အသင်းသားအဖွဲ့ဝင်တွေအကြောင်းကိုလည်းသိတယ်။ EQ ဆိုတာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့အတူ ဆင်ခြင်မှုနဲ့ တွေးခေါ်မှုကို တိုးတက်စေအောင် သက်ရောက်စေတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်တယ်။ EQ မြင့်သူဆိုတာ သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ကြတယ်။ သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း တွေးခေါ်မှု၊ သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို နားလည်နိုင်စွမ်းနဲ့ သူများတွေရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို သိရှိနိုင်စွမ်းဖြစ်တယ်။ တနည်းအားဖြင့် သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ထိန်ထားနိုင်ပြီး သူများတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေး ထူထောင်နိုင်စွမ်းလည်းဖြစ်တယ်။\nIQ ဆိုတာ သင်ယူနိုင်စွမ်း၊ နားလည်နိုင်စွမ်း၊ ရလာတဲ့သတင်းအချက်အလက်တွေကို အသုံးချနိုင်စွမ်းတွေကို တိုင်းတာတာ ဖြစ်တယ်။ ယုတ္တိကျကျတွေးတောဆင်ခြင်နိုင်ခြင်းဖြစ်တယ်။ ဂဏန်းသင်္ချာမှာလည်း ခြုံငုံသိနိုင်ခြင်းဖြစ်တယ်။ IQ မြင့်သူဟာ စိတ္တဇဆန်ဆန် (ဆုပ်ကိုင်မရတာမျိုး) တွေးတတ်တယ်။ ယေဘုယျချတတ်ပြီး၊ ဆက်စပ်တွေးတောနိုင်သူဖြစ်တယ်။\nIQ နဲ့ EQ ဘယ်ဟာ ပိုအရေးပါသလည်း\nအယူအဆ မတူတာတွေရှိတယ်။ IQ ကောင်းရင် ကျောင်းမှာ အမှတ်ကောင်းကောင်းရမယ်။ EQ ကောင်းမှသာ ဘဝမှာ အမှတ်ကောင်းတယ်တဲ့။ IQ ကောင်းမှာသာ EQ လည်း ကောင်းနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ သုတေသနပြုမှုတခု အဆိုအရ IQ ဟာ အလုပ်မှာစွမ်းဆောင်ရည် ၁၄% ကျော်ရတယ်။ EQ က ၁% ထက်နည်းတယ်။\nEQ မြင့်သူတွေဟာ ယေဘုယျပြောရရင် အသင်းလိုက်လုပ်ဆောင်မှုမှာ ပိုတော်ကြတယ်။ ဝန်ဆောင်မှုပိုကြတယ်။ အစပျိုးလုပ်ဆောင်မှုရှိတယ်။ အဲတာကြောင့် စီးပွါးရေးလုပ်ငန်းကြီးတွေမှာ အဲတာမျိုးကိုလိုချင်ကြတယ်။\nEQ တိုင်းတာနည်းက ဓမ္မဓိဌာန်ကျတယ်။ Mayer-Salovey-Caruso Emotional Intelligence Test ကိုသုံးတယ်။ Emotion-based problem-solving questions စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ဆက်စပ်နေတဲ့ ပြဿနာအဖြေရှာနည်းတွေ မေးတယ်။ ရမှတ်က စမ်းသပ်ခံသူရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ဆက်နေတဲ့ ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းဖြစ်တယ်။ Goleman's model မော်ဒယ်ကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ပြည့်စုံခြင်း (ခိုင်မာခြင်း) ကိုတိုင်းတယ်။ ဒီမော်ဒယ်မှာ Emotional Competency Inventory နဲ့ Emotional Intelligence Appraisal နည်း ၂ ခုရှိတယ်။\nIQ tests နည်းကို ပညာရေးနဲ့ စိတ်ပညာနယ်ပယ်တွေမှာသုံးတယ်။ IQ testing ကိုလည်း ပိုပြီးဓမ္မဓိဌာန်ကျအောင် လုပ်လာတယ်။ Stanford-Binet test နည်းဟာ ပဌမဆုံးဖြစ်တယ်။ စမ်းသပ်ခံသူရဲ့ Mental age စိတ်သက်ကို သိမယ်။ စိတ်သက်ကို သူ့အသက်နဲ့စားပြီး ၁ဝဝ နဲ့မြှောက်တယ်။ အမေရိကန်စိတ်ပညာရှင် David Wechsler ကနေ IQ tests သုံးခုတီထွင်ထားတယ်။ ကျောင်းမဝင်ခင်ကလေးတွေနဲ့ မူလတန်းကလေးတွေအတွက်၊ ကလေးအကြီးတွေအတွက်နဲ့ လူကြီးတွေအတွက်။ Woodcock-Johnson Test of Cognitive Abilities နည်းလည်းရှိတယ်။\nEQ နည်းရော IQ နည်းမှာပါ အငြင်းပွါးစရာတွေ မလွတ်ပါ။\nမေးခွန်းတွေမကြာခဏလာတယ်။ မွေးလာမယ့်ကလေးဉာဏ်ကောင်းချင်တဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေ၊ ကလေးမိဘတွေက မေးကြတယ်။ ဉာဏ်ကောင်းဆေးရှိလားတဲ့။ အဲလိုဆေးမရှိပါ။ ကြော်ငြာရင် မယုံပါနဲ့။ ရှိတယ်လို့ယုံရင် ဉာဏ်နည်းလို့။\nEQ နဲ့ IQ ကို ကောင်းအောင်လုပ်နိုင်သလား\nစိတ်လှုပ်ရှားမှုအရည်အသွေးကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ပျိုးထောင်ပေးနိုင်တယ်။ သူသိတာကိုမျှဝေစေခြင်း၊ သူများအကြောင်းကို တွေးတောစေခြင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သူများနေရာမှာ ဝင်ကြည့်ပြီးစဉ်းစားခိုင်းခြင်း၊ သူ့အတွက် ဝန်းကျင်ကျယ်ပေးထားခြင်းနဲ့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရာမှာ ယေဘုယျချတတ်စေခြင်း။ EQ မြင့်စေဘို့ရာ ကစားစရာတွေ၊ (ဂိမ်း) တွေသုံးနိုင်တယ်။ နိမ့်နေတဲ့ကလေးကို SEL (Social and Emotional Learning) သင်တန်းတက်စေရင် တိုးတက်လာမယ်။ လူကြီးတွေအတွက်လည်းရှိတယ်။\nIQ ကတော့ ပိုပြီး မျိုးဗီဇနဲ့ဆိုင်တယ်။ ပိုကောင်းအောင်လည်း နည်းနာတွေရှိပါတယ်။ Brain-food and mental ability exercises လေ့ကျင့်မှုခေါ်တဲ့ Puzzles ပဟေဠိ၊ Lateral thinking ပြဿနာကိုဘေးတိုက်စဉ်းစားနည်း၊ Think outside the box ကန့်သတ်ထားတဲ့ အဝန်းအဝိုင်းအပြင်ထွက် စဉ်းစားနည်း။\nဒီစာကိုဖတ်ပြီး အဲတာဘာလည်းဆိုတာ ဖေါ်ပြတတ်မှု၊ အဲတာကို သုံးသပ်တတ်မှုနဲ့ ထိန်းသိမ်းတတ်မှုအရည်အသွေးတွေနဲ့ ကွန်မင့်တွေ လာမယ်ထင်တယ်။ ခေါင်းစဉ်နဲ့တင် ကောက်ရေးချသူလည်းပါမယ်။ ဆက်စပ်စဉ်းစားပြီး ရေးသူလည်းပါမယ်။ ရှိထားတဲ့အရည်အသွေး ပိုကောင်းအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်ကို စူးစမ်းနေသူလည်းပါမယ်။\nA bowl of polished rice ဆန်ဖြူတခွက်\nမနက်က ဆရာဝန်ဂျာနယ်လစ်တွေရဲ့ အင်နယ်လ်ဒီအစိုးရအပေါ် ရိသဲ့သဲ့ ခနဲ့တဲ့တဲ့လုပ်ကြတဲ့အကြောင်းလေးရေးတော့ ကွန်မင့်တခုက ပြောပြလိုက်ပါဆရာလို့ ရေးပါတယ်။ အဲတာနဲ့ ဟောရင်းသာ ပျံတော်မူရမည်၊ ဆန်ဖြူဖြူတခွက်မှ ထွက်ပုံမရလို့ ပြန်ရေးလိုက်ပါတယ်။\nနိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲတိုင်းမှာ ဟိုဖက်သည်ဖက်ရှိစမြဲပါ။ ကျွန်တော်ဆိုတဲ့ ဂျာနယ်လစ်မဟုတ်တဲ့ဆရာဝန်ကလည်း ၁၉၉ဝ ကတည်းက အုပ်ချုပ်နေသူတွေကို အကောင်းမပြောခဲ့ပါ။ ဒီတခါက သူတို့အလှည့်။ ကျွန်တော်က နှစ်အစိတ်နဲ့ ဆန်ဖြူတခွက်ရလို့ တစခန်းရပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ သူတို့ခေတ် ဘယ်လောက်ကြာမလဲ။ ကြာပါစေသတည်း။\nကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ ဦးနှောက်အရွယ်အစားက အချိုးကျကျ ရှိတတ်တယ်။ တချို့အကောင်တွေမှာ ဦးနှောက်ရယ်လို့ သတ်သတ် မှတ်မှတ်မရှိပဲ ဦးနှောက်အလုပ်ကိုလုပ်တဲ့အင်္ဂါလို့သာရှိတယ်။ တချို့အကောင်ငယ်တွေမှာ ဦးနှောက်အင်္ဂါ မပါကြဘူး။ Echinoderms (starfish, sea urchins, sand dollars) အကောင်တွေမှာ ဦးနှောက်အင်္ဂါ မပါကြဘူး။ ကြယ်ငါးတွေမှာ အာရုံခံစရာသာပါပြီး ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်မပါဘူး။ အူနေသန်ကောင်အပြားတွေမှာ အာရုံကြောတွေတော့ပါတယ်။ ပုရွက်ဆိတ်တွေမှာတော့ ဦးနှောက်ပါတယ်။ သူ့အရွယ်နဲ့စာရင် ကြီးတယ်။ လူတွေထက် အနံ့ခံအား ပိုကောင်းတယ်။\nဝါရှင်တန်တက္ကသိုလ်သုတေသနအရ Green lizard အစိမ်းရောင်ပုတ်သင်ဟာ ဦးနှောက်အသေးဆုံးရှိတဲ့ အကောင်လို့ သိရတယ်။ Green anole ပုတ်သင်က အရောင်ပြောင်းတယ်။ အညိုရောင်လဲဖြစ်နိုင်တယ်။\nဦးနှောက်-ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစားတိုင်းတာနည်းရှိတယ်။ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးတိုင်း ဦးနှောက်ကြီးတယ်ဆိုတာ ယေဘုယျသာ မှန်တယ်။ ဥပမာ ဆင်ဆိုရင် ဦးနှောက်အရွယ်က ကိုယ်အရွယ်အစားနဲ့ မမျှဘူး။ အသိဥာဏ်ကတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒေါ်လဖင်တွေမှာ ဦးနှောက်-ကိုယ်အလေးချိန်အချိုးအစားမှာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်လို့ ဆင်တွေလိုပဲ ဥာဏ်ကောင်းတယ်။ ပုတ်သင်တွေ၊ တချို့လိပ်တွေလည်းအဲလိုပဲ။\nငှက်တွေထဲမှာ Parrots ကြက်တူရွေး၊ Crows ကျီးကန်းနဲ့ Magpies ငှက်ကျား၊ Jays ဖွတ်ကုလား၊ Ravens ကျီးနက်ကြီးငှက်တွေက ဥာဏ်ကောင်းကြတယ်။\nOctopuses ရေဘဝဲ၊ Jumping spiders ပင့်ကူတွေကလည်း ဥာဏ်ကောင်းတယ်။ Sharks ငါးမန်းတွေဟာ ငါးတွေထဲမှာ ဥာဏ်အကောင်းဆုံးဖြစ်တယ်။ Whales ဝေလငါးတွေက ဆင်တွေလို ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးနဲ့စာရင် ဦးနှောက်သေးတယ်။ သက်ရှိသတ္တဝါမှန်သမျှထဲမှာ နို့တိုက်သတ္တဝါတွေကဦးနှောက်ဥာဏ်အကောင်းဆုံးဖြစ်တယ်။ Sperm whale အမျိုးအစား ဝေလငါးမှာ ဦးနှောက်က7kg (17.5 pounds) လေးတယ်။ Blue whale အမျိုးအစားဝေလငါးမှာ ဦးနှောက်က5kg (12.5 pounds) လေးတယ်။\nဦးနှောက်အရွယ်အစားကြီးတာထက် နူရုန်း အရေအတွက်ကပိုပြီးအရေးပါတယ်။ သစ်သီးယင်ကောင်ကတော့ တိရစ္ဆာန်တွေထဲမှာ အငယ်ဆုံးဦးနှောက်ရှိတယ်။ နူရုံးခေါ်တဲ့ အရုံကြောဆဲလ်တွေ စုစုပေါင်း ၂ သိန်းခွဲသာရှိတယ်။ ရေဘဝဲ ဦးနှောက်ထဲမှာ နူရုန်းအကြီးစားပေါင်း သန်း ၅ဝဝ ပါတယ်။ လူ့ဦးနှောက်မှာ နူရုန်းအသေးစားပေါင်း ၁ဝဝ ဘီလီယန်ပါတယ်။\nဆင်ဦးနှောက်က 4.78 kg (10.5 pounds) လေးတယ်။ ကိုယ်အလေးချိန်ရဲ့ ဝ့၁% သာရှိတယ်။ Gorilla gorilla beringei ဂေါ်ရီလာတွေဦးနှောက်က 430 g (0.95 pounds) လေးတယ်။ Chimpanzee ချင်ပန်ဇီတွေဦးနှောက်က 350 g (0.77 pounds) လေးတယ်။ Mouse lemur (Microcebus murinus) ကြွက်အမျိုးဦးနှောက်က2g (0.004 pounds) သာလေးတယ်။ Walrus (Odobenus rosmarus) အစွယ်ပါပင်လယ်ဖျံဦးနှောက်က 1.1 kg (2.4 pounds) လေးတယ်။ အိမ်မွေးကြောင်ဟာ 30 grams (0.06 pounds) လေးရင် ဦးနှောက်က တောကြောင်ထက် 23.9 % ပိုပေါ့တယ်။ ခွေးဦးနှောက်ဟာ Wolf မြေခွေးဦးနှောက်ထက် 29 % ပိုပေါ့တယ်။ ဒေါ်လဖင်တကောင်ဟာ 120 kg (280 pounds) လေးရင် သူ့ဦးနှောက်ဟာ 1.7 kg (4 pounds) လေးတယ်။ ချင်ပန်ဇီတကောင်ထက် ၃ ဆပိုတယ်။\nလူ့ဦးနှောက်ဟာ 2.7 pounds (1.2 kg) လေးတယ်။ 1.1 - 1.4 kg ဆိုရင်ပုံမှန်ဖြစ်တယ်။ ကိုယ်အလေးချိန်ရဲ့ ၂% ရှိတယ်။ ယောက်ျားတွေဦးနှောက်က မိန်းမတွေထက် 100 grams (0.3 pounds) ပိုလေးတယ်။\n•3= အလေးချိန် = (၃)ပေါင်။\n•4to6= အောက်စီဂျင်မရဘဲ ရှင်နိုင်သည့်အချိန် = (၄-၆)မိနစ်။\n• 8 to 10 = သွေးကုန်သဖြင့်သတိမလစ်မီ ရရှိသည့်အချိန် = (၈-၁ဝ)စက္ကန့်။\n• 10 to 23 = နိုးနေသည့်အချိန်၌ အသုံးပြုသောလျပ်စစ်စွမ်းအင် (၁ဝ-၂၃)ဝပ်။\n• 20 = လှည့်ပတ်နေသောသွေး နှင့် အောက်စီဂျင်၏ ဦးနှောက်သို့ လာသောရာခိုင်နှုန်း = (၂ဝ)\n• 100,000 = ဦးနှောက်ထဲရှိသည့် သွေးကြောများအား ဆန့်တန်းလျင် ရှည်သည့်မိုင်ပေါင်း = (၁ဝဝဝဝဝ)မိုင်။\n• 1,000 to 10,000 = (နူရုန်း) တခုတွင်ရှိသည့် (ဆင်နက်ပ်စစ်)ပေါင်း = ၁ဝဝဝ - ၁ဝဝဝဝ။\n• 100 billion = (နူရုန်း) စုစုပေါင်း = ၁ဝဝ ဘီလီယန်။\n(ဆင်နက်ပ်စစ်) = ဦးနှောက်နှင့်အာရုံကြောများ အလုပ်လုပ်ရာတွင် ဤနေရာ၌ ကူးလူးဆက်ဆံရသည်။\n(နူရုန်း) = ဦးနှောက်နှင့် အာရုံကြောများ၏ အသေးဆုံးယူနစ် (ကလပ်စည်း)။\nယောက်ျားဦးနှောက်နဲ့ မိန်းမဦးနှောက် မတူခြားနားတယ်။ ယောက်ျားဦးနှောက်မှာ ရှေ့ဖက်ကနေ နောက်ဆက်ဆီသွားလမ်းရှိပြီး ဘယ်နဲ့ညာ ကြားဖြတ်တာတွေရှိတယ်။ မိန်းမဦးနှောက်မှာ ဘယ်နဲ့ညာ ကန့်လန့်ဖြတ်သွားလမ်းတွေ ရှိတယ်။ ဒါကိုကြည့်ရင် ယောက်ျားတွေက လေ့လာသင်ယူမှုမှာ အားကောင်းကြပြီး၊ တခုတည်းသောကြွမ်းကျင်မှုကိုလုပ်ဆောင်နိုင်ကြတယ်။ ဥပမာစက်ဘီးစီးတာ၊ ခရီးလှည့်လည်တာမျိုး။\nမိန်းမတွေကတော့ တာဝန်အများကိုလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိကြတယ်။ အမျိုးသမီးတွေက အာရုံစူးစိုက်မှု၊ စကားလုံးဝေါဟာရ၊ လူမှုရေးရာတွေမှာ ပိုသာကြတယ်။ အမျိုးသမီးတွေက သုံးဖက်မြင်ရှုတာမျိုးနဲ့ အာရုံခံ + ကြွက်သာလှုပ်ရှားမှု မြန်နှုန်းမှာ ပိုသာကြတယ်။ ပင်ဆယ်လ်ဗေးနီးယား ပညာရှင်တွေက တွေ့ရှိလာတာဖြစ်ပါတယ်။\nBlood Type Incompatibility သွေးအုပ်စုနှင့် ကလေးအသားဝါခြင်း\nအသက် ၃ဝ/မ၊ ၁၂ လပိုင်းမှာအိမ်ထောင်ပြုပါတယ်။ ကိုယ်ဝန်နဲ့ပါဆရာ။ DD က13.10.2016 ပါ။ သွေးအမျိုးအစားက O+ ပါ။ အမျိုးသားရဲ့သွေးအမျိုးအစားက A ပါ။ OG က ကလေးကိုအသားဝါတတ်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။ သွေးအမျိုးအစားကြောင့်လား။ ဘာကြောင့်လဲသိချင်ပါတယ်။ ကလေးအသားဝါရင် စိုးရိမ်ရလားသိချင်လို့ပါ။ ကျေးဇူးပြု၍ဖြေကြားပေးပါဆရာ။ တခါမှမမေးဖူးလို့အမှားပါရင်ခွင့်လွှတ်ပါဆရာ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nသွေးအုပ်စုဆိုတာ A-B-O နဲ့ Rh ဆိုပြီး ၂ မျိုးခွဲရတယ်။ အဆင်မသင့်ရင် မွေးလာတဲ့ကလေးမှာ အသားဝါတတ်တယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေတုံးမှာ မိခင်ဆီက သွေးနီဥတွေဟာ အချင်းကနေတဆင့် ကလေးဆီရောက်နိုင်တယ်။ အဲလိုဖြစ်ရင် မိခင်မှာ အင်တီဘော်ဒီဆိုတာ ထွက်လာမယ်။ အဲတာကနေ ကလေးကိုတိုက်ခိုက်သလိုဖြစ်မယ်။ Jaundice အသားဝါစေမယ်။ ကလေးမွေးကာနီးမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးကာလဖြစ်တယ်။ auto-immune response လို့ခေါ်တယ်။ သွေးထဲမှာ ဘီလီရူဘင်များနေတာကို Hyperbilirubinemia လို့ခေါ်တယ်။\nA-B-O incompatibility ခေါ်မတည့်ခြင်းဟာ ဒီလိုအခြေအနေတွေမှာဖြစ်နိုင်တယ်။\n၁။ မိခင်သွေး O နဲ့ ကလေးသွေး B, A, or AB\n၂။ မိခင်သွေး A နဲ့ ကလေးသွေး B or AB\n၃။ မိခင်သွေး B နဲ့ ကလေးသွေး A or AB\nRh incompatibility ဆိုတာကတော့\nမိခင်သွေး Rh-negative နဲ့ ကလေးသွေး Rh-positive ဆိုရင်ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီလိုမသင့်တာက နောက်ကိုယ်ဝန်တွေမှာ ပိုဆိုးတယ်။ ဆောရီး။\nအဲလိုမဖြစ်အောင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရင် သွေးစစ်ရမယ်။ Rh incompatibility ဖြစ်နေရင် ကိုယ်ဝန် ၂၈ ပတ်မှာ Rh-immune globulin ကုသမှုခံယူရမယ်။ ကုသမှုမလုပ်ရင် ကလေးအသားဝါတာများပြီး ဦးနှောက်ကိုထိခိုက်နိုင်တယ်။ ဆောရီး။\nမွေးလာတဲ့ကလေးကို Hydration ဆေးရည်သွင်းတာနဲ့ Phototherapy အလင်းရောင်ပေးကုတာ လုပ်ပေးရတယ်။ Biliblankets နည်းလည်းရှိတယ်။ ကလေးအသားဝါစေမဲ့ Bilirubin ဘီလီရူဘင်ကိုရှင်းပေးတာဖြစ်တယ်။\nလေ့လာမှုတခုမှာ ကလေး ၁၈့၅% မှာ အသားဝါကြတယ်။ O Positive ကလေးတွေမှာ ၃၈% ဖြစ်တယ်။ ၆၂% က တခြားသွေးအုပ်စုကလေးတွေမှာဖြစ်ကြတယ်။\nမိဘသွေးအုပ်စု = သားသမီး\n(အေ) + (အေ) = (အေ) နှင့် (အို)\n(အေ) + (ဘီ) = (အေ)၊ (ဘီ)၊ (အေဘီ) နှင့် (အို)\n(အေ) + (အေဘီ) = (အေ)၊ (ဘီ) နှင့် (အေဘီ)\n(အေဘီ) + (အေဘီ) = (အေ)၊ (ဘီ) နှင့် (အေဘီ)\n(ဘီ) + (ဘီ) = (ဘီ) နှင့် (အို)\n(ဘီ) + (အေဘီ) = (အေ)၊ (ဘီ) နှင့် (အေဘီ)\n(အို) + (အို) = (အို)\n(အေ) + (အို) = (အေ) နှင့် (အို)\n(ဘီ) + (အို) = (ဘီ) နှင့် (အို)\n(အေဘီ) + (အို) = (အေ) နှင့် (ဘီ)\n(Rh +) + (Rh -) = (Rh +) နှင့် (Rh -)\n(Rh -) + (Rh -) = (Rh -)\n(Rh +) + (Rh +) = (Rh +) နှင့် (Rh -)\nဆရာရှင့် ရိုသေစွာမေးမြန်းလိုပါသည်။ ကျွန်မညီမက သားအိမ်ဘေးမှာရေအိတ်တည်လို့ (၅.၅ စင်တီမီတာ) မှန်ပြောင်းနဲ့ခွဲထားတာ ၇ လပိုင်း ၁၄ ရက်နေ့ကပါ။ သူဆေးရုံကဆင်းပြီး ၂ ပတ်လောက်အကြာမှာ ဗိုက်ပြန်အောင့်တာနဲ့ ultrasound ရိုက်ခိုင်းပြီး ပြန်ကြည့်တော့ ပြည်ဖတ်တွေတွေ့တာနဲ့ ၈ လပိုင်း ၁ ရက်နေ့မှာ ပြန်ခွဲပါတယ်။ ဒီတစ်ခါ မှန်ပြောင်းနဲ့ခွဲတာ မဟုတ်ပါ။ အခုတခါ ဗိုက်နဲနဲပြန်အောင့်နေတာနဲ့ ဆေးခန်းပြပြီး ultrasound ပြန်ရိုက်ကြည့်ခိုင်းတော့ ရေအိတ် ၁ဝ စင်တီမီတာ ထပ်တွေ့ပါတယ် သူ့ BOC မှာ ကင်ဆာမတွေ့ပါဆရာ။ ကျွန်မတို့အနေနဲ့ သူ့ကိုထပ်မခွဲစေလိုပါ။ သူ့မှာခံနိုင်ရည်အား မပြည့်ဝသေးလို့ပါဆရာ။ သူကအပျိုပါရှင့်။ အသက် ၂၃ နှစ်ပါ။ ရေအိတ်စဖြစ်တာ ၁ နှစ်ကျော်လောက် ရှိပါပြီဆရာ။ ကျေးဇူးပြု၍ ဖြေကြားပေးစေလိုပါသည်။ ကျေးဇူးအထူးတင်ပါသည်။\nအသက်နဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို အရင်ဆုံးရေးဘို့ မေးနည်းစည်းကမ်းမှာပါတယ်။ နောက်မှရေးတော တခါထပ်ဖတ်ရတယ်။\nအာလ်ထွာဆောင်းအဖြေ (ပုံ မဟုတ်) မှာ ဘာရေးထားလဲ။ သားအိမ်လား၊ မျိုးဥအိမ်လား။\nဆရာရှင့် ကျွန်မ ရေအိတ်ဘယ်မှာဖြစ်တာလဲသိပ်နားမလည်လို့ ပုံပို့ပေးလိုက်ပါသည်ရှင့်။ ကျေးဇူးပြု၍ ဖြေကြားပေးပါရှင့်။ တအိမ်သားလုံးလဲ စိတ်ပူနေလို့ပါရှင့်။\nရေအိတ်မဟုတ်ပါ။ သားအိမ်ပြွန်မှာ အရည်အောင်းတဲ့ရောဂါဖြစ်တယ်။ သားအိမ်ပြွန်ပိတ်နေမယ်။ ကလေးရဘို့ခက်မယ်။ နှစ်ဖက်လုံးဖြစ်တာက ပိုများတယ်။ သားအိမ်ပြွန်ထိပ်မှာ လက်ချောင်းလေးတွေလိုရှိလို့ အဲတာတွေကရောင်ရာကနေ ပိတ်စေတာဖြစ်တယ်။ ထွက်နေတဲ့အရည်တွေ စီးလျှောက်တာမလုပ်နိုင်ပဲ အရည်အိတ်ဖြစ်လာမယ်။ တွယ်ကပ်မှုတွေလည်း ဖြစ်တယ်။\nဘာလို့ဖြစ်သလည်း။ (PID) ခေါ် တင်ပါးဆုံတွင်းအင်္ဂါတွေရောင်ရာကနေဖြစ်တယ်။ လိင်ကတဆင့်ကူးစက်တဲ့ ကလီမီးဒီးယားနဲ့ ဂနိုးရီးယားပိုးတွေကနေဆက်ဖြစ်တာများတယ်။ တီဘီပိုးကနေ ဖြစ်တာက အလွန်ရှားတယ်။ တချို့မှာ ပြွန်ပိတ်မနေပါ။ ဘာလို့ဖြစ်သလည်း၊ အရင်က ဗိုက်ထဲမှာကလေးဆုံးဘူးတာ၊ အင်ဒိုမီထရီယိုးဆစ် ခေါ် သားအိမ်ရောဂါ၊ ဗိုက်ခွဲဘူတာ၊ စတာတွေကို စဉ်းစာနိုင်တယ်။ ခွဲစိတ်ကုသမှု၊ ကင်ဆာရောဂါတွေကနေလည်း အခုရောဂါကိုဆက်ဖြစ်စေနိုင်တယ်။\nခံစားရမှာတွေက မတူကြပါ။ အများစုမှာ ဗိုက်အောက်ပိုင်း မကြာမကြာနာမယ်။ ကလေးမရလို့ စစ်ဆေးရင်းသာ တွေ့တဲ့သူလည်း ရှိတယ်။ သားအိမ်ပြင်ပသန္ဓေတည်တာဖြစ်စေနိုင်တယ်။ Tuboovarian abscess (TOA) သားအိမ်ပြွန် ပြည်တည်နာလည်း တွဲရှိနေနိုင်တယ်။\nHydrosalpinx ကို အာလ်ထွာဆောင်းနဲ့သိမယ်။ လိုအပ်ရင် hysterosalpingogram (HSG) လုပ်ရမယ်။ လိုအပ်ရင် Laparoscopy ဗိုက်ထဲကရိယာထည့်ကြည့်မယ်။\nကာကွယ်ဘို့က တင်ပါးဆုံတွင်းအင်္ဂါတွေကို မရောင်စေဘို့ပဲ။\nကုသဘို့မှာ အနာသက်သာဆေးတွေသောက်ရတယ်။ Salpingostomy ခွဲစိတ်ရမယ်။ Adhesiolysis တွယ်ကပ်နေတာတွေကို ရှင်းပေးရတယ်။ ကံတော့မကောင်းပါ၊ ကလေးရဘို့ခက်ပြီ။ IVF နည်းနဲ့တော့ ကလေးရနိုင်ပါတယ်။\nBaby movements ဗိုက်ထဲကကလေးလှုပ်ခြင်း\nမင်္ဂလာပါဆရာ သမီးမေးပါရစေ။ သမီးအသက် ၂၁ နှစ်ပါ။ သမီးရဲ့ကိုယ်ဝန်က ၈ လထဲမှာပါဆရာ။ ကလေးလှုပ်တာ သိချင်ပါတယ်။ ဆရာ အိုဂျီကပြောပါတယ် ကလေးလှုပ်တဲ့အရေအတွက်ကို မှတ်ထားခိုင်းပါတယ်။ တခါလှုပ်ရင် ၃ ကြိမ်၊ တနေ့ ၁၂ ကြိမ်လှုပ်ရမယ်တဲ့။ ဒါပေမယ့် ၂၉ရက်နေ့ထိ ကလေးကသိပ်မလှုပ်ဘူးဆရာ။ သေချာစောင့်ကြည့်ပါတယ်။ မလှုပ်ဘူးရှင့်။ မနက်တခါ ညအိပ်ရာဝင်တခါလောက်ပဲလှုပ်တာ ၅ ရက်ရှိပါပြီ။ အဲ့ဒါ စိုးရိမ်ရတယ်ပြောပါတယ်။ ဘာတွေ စိုးရိမ်ရလဲ သိချင်ပါတယ်ဆရာ။ ကလေးအလှုပ်နည်းတာ ဘာကြောင့်လည်း သိချင်ပါတယ်ရှင့်။ ပြီးတော့ ကလေး နှလုံးခုန်သံစမ်းတာအရင်တပတ်က ၁၄၈ ရှိပါတယ်။ ဒီတပတ်စမ်းတာ ၁၄၄ ပဲရှိတယ်။ ပုံမှန်အဲ့လောက်ပဲလားဆရာ။ အရမ်း စိုးရိမ်လို့ ပြန်လည်ဖြေပေးပါနော်ဆရာ။\nမေးခွန်းထဲက � ၈၂ ခုကို ဖျက်ပြီးဖတ်ရတယ်။ တစ် ၅ ခုကို ဖယ်လိုက်ပါတယ်။\nကိုယ်ဝန် ၅ ပါတ်ရှိရင် အထဲကကလေး နှလုံးစခုန်နေပြီ။ ခုန်ကာစမှာ အမေလို တမိနစ်မှာ ၈ဝ-၈၅ ခုန်ရာကနေ တရက်မှာ ၃ ခါတိုးနှုန်းနဲ့ မြန်မြန်လာတယ်။ ၉ ပါတ်ရှိရင် ၁၇၅ အထိရှိလာတယ်။ ဒိနောက် ပြန်နှေး လာတယ်။ ပုံမှန် Fetal heart rate ဗိုက်ထဲကလေး နှလုံးခုန်နှုန်း တမိနစ်မှာ ၁၂ဝ-၁၈ဝ ရှိတယ်။ မွေးစကနေ ၆ လကလေး = ၁၃ဝ၊ တနှစ်သား = ၁၂ဝ၊ ၃-၆ နှစ်သား = ၁ဝဝ၊ ၈ နှစ်သား = ၉ဝ၊ ၁၂ နှစ်သား = ၈၅၊ လူကြီး = ၆ဝ-၁ဝဝ။\nကိုယ်ဝန်ဆိုတာ ဆန်းကြယ်တယ်။ မတူကြပါ။ တယောက်တည်းမှာတောင် အရင်ကိုယ်ဝန် နောက်ကိုယ်ဝန် မတူတတ်ပါ။ သူများတွေဖြစ်တာ ကိုယ့်မှာမဖြစ်တာနဲ့တော့ အစိုးရိမ်မကြီးပါနဲ့။\nကိုယ်ဝန် ၁၆ ပတ်ကနေ ၁၉ ပတ်မှာ မသိသာကလေးလှုပ်တာသိလာမယ်။ သားဦးကိုယ်ဝန်က နောက်ကျမှသိတာ များတယ်။\nကိုယ်ဝန် ၂ဝ ပတ်ကနေ ၂၃ ပတ်မှာ ကလေးလှုပ်တာသန်လာပြီ။ ကန်တတ်ပြီ။ ကလေးကြို့ထိုးတယ်လို့ တချို့ပြောတယ်။\nကိုယ်ဝန် ၂၄ ကနေ ၂၈ ပတ်မှာ ရေမြွာရည်က 750ml (26fl oz) ရှိလာလို့ ကလေးမှာနေရာချောင်လာတယ်။ လှုတ်တာ ပိုများလာမယ်။ သတိထားတတ်ရင် ကလေးကိုယ်လှုတ်တာနဲ့ ခြေကန်တာခွဲခြားသိမယ်။\nကိုယ်ဝန် ၂၉ ကနေ ၃၁ ပတ် လှုပ်ရှာမှု ငြင်သာမယ်။ သတ်သတ်မှတ်မှတ် သိသာလာမယ်။ ကန်ချက်ပြင်းမယ်။ ဗိုက်နာချင်သလိုဖြစ်လာမယ်။\nကိုယ်ဝန် ၃၂ ကနေ ၃၅ ပတ်မှာ ကလေးကလှုပ်တာအများဆုံးဖြစ်လာပြီ။ ဒီရက်တွေနောက်မှာတော့ ကလေးလှုပ်တာ နည်းလာမယ်။ လှုပ်ပုံလှုပ်နည်းပြောင်းလာမယ်။ ငြင်သာပြီး တာရှည်တယ်။ သူလှုပ်ရှားချိန်က ဘယ်အချိန်မျိုးလို့ မှတ်ထားလို့ရလာမယ်။\nကိုယ်ဝန် ၃၆ ကနေ မွေးတော့မဲ့ ၄ဝ ပတ်အထိ အရင်လောက်မလှုပ်တော့ပါ။ ကန်တာလည်း နည်းလာပြီ။ တချက်တချက်သာ ကန်မယ်။ လက်ကနေလက်သီးထိုးသလိုဖြစ်မယ်။ မိခင်လောင်းနာနိုင်တယ်။\nPhoto shows Bronze figure ofapregnant naked woman by Danny Osborne, Merrion Square အိုင်ယာလန်နိုင်ငံ၊ ဒပ်ဘလင်မြို့၊ မာရီယွန် စကွဲယားပန်းခြံထဲက အဝတ်အစားမပါ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကြေးရုပ်တု\nMy Writings စာတွေကို ဘာလို့ ဘယ်လိုရေးသလဲ\nMy Writings စာတွေကို ဘယ်လိုရေးသလဲ\nကျွန်တော်က စာတွေရေးဖြစ်တာ မကြာသေးပါ။ ဆေးစာတွေကို ဘာသာပြန်ရင်းကနေ စရေးဖြစ်လာတာပါ။ နောက်မှာ ကိုယ်လုပ်ခဲ့တဲ့နိုင်ငံရေးတွေ ရေးဖြစ်လာတယ်။ စိတ်ထဲပေါ်တာ ပါလာပြန်ရော။ ဘဝဇာတ်ကြောင်း တိုတိုတိတိ မေးလာတာရှိတဲ့အခါရေးပြန်ပါတယ်။\nခုဆိုရင် ပုဒ်ရေထောင်ကျော်လာတော့ တချို့က ကျွန်တော့်ကို စာရေးဆရာထင်လာကြပြန်ရော။ တန်းမဝင်ပါ။ ဖြစ်ချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဖြစ်အောင်လုပ်တဲ့ ကြိုးပမ်းမှုလဲ မလုပ်ပါ။ ကာရန်သင့်တာလေးတွေနဲ့ ခပ်တိုတိုရေးတော့ ကဗျာလို့ နာမည်တပ်မရ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပ်နှိမ့်ချတာမဟုတ်၊ အသားလိုလို့ အရိုးတောင်းတာ မလုပ်ပါ။\nရသဆိုတာ စာရဲ့ပေတံလို့သဘောထားကြတယ်။ ကျွန်တော်က အဲလို ရသပေါ်အောင် ရေးနိုင်ဘို့မကြိုးစားပါ။ ကြိုးစားရင် အတန်အသင့်တော့ ဖြစ်မလားမပြောတတ်။ ကိုယ်ရေးတဲ့စာကို ဖတ်လိုက်သူမှာ တခုခုရစေချင်တယ်။ အဲဒီတခုခုဟာ အတုံးလိုက်အတစ်လိုက် ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အချက်အလက် အမှန်တော့ဖြစ်တယ်။ အချက်အလက် မှန်ချင်မှမှန်မှာ မဟုတ်တဲ့ ဝတ္ထုတွေလို စိတ်ကူးကောင်းကောင်းနဲ့ ဖွဲ့နွဲ့ပြီး မရေးချင်ပါ။ ဝတ္ထုတွေကို မကြိုက်တာလဲ မဟုတ်ပါ။ သိပ်ကိုစိတ်ကူးယဉ်လွန်းတာမျိုးကိုလဲ အကြိုက်စာရင်းထဲမှာ မထည့်ချင်ပါ။ နာမည်ကြီးလို့ဆိုပြီးလည်း လိုက်မကြိုက်နိုင်ပါ။\nရသမဟုတ်ရင် သုတလို့သတ်မှတ်ကြတယ်။ သုတရေးတာကို ဆောင်းပါးလို့ ခေါ်ကြတယ်။ ကျွန်တော့်စာတွေကို ဆောင်းပါးလို့၊ အာတီကယ်လို့၊ အက်ဆေးလို့ မပြောပါ။ စာများလို့သာ ခေါင်းစဉ်တပ်ထားပါတယ်။\nစာရေးဆရာ၊ ကဗျာဆရာ၊ ဂီတသမား၊ အနုပညာသမားတွေဟာ သူ့နယ်ပယ်မှာသူတို့ တစိုက်မတ်မတ်ရှိကြရတယ်။ စားလဲသည်စိတ်၊ အိပ်လဲသည်စိတ်။ အဲလိုဖြစ်မှလဲ နက်နဲတာမျိုးကို ထုတ်ကုန်အဖြစ်ထွက်နိုင်မဲ့သဘောလို့ ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နက်နဲလွန်းတာမျိုးကြရင် သူတို့လိုလူမျိုးမဟုတ်သူတွေက နားမလည်ကြတော့ဘူး။ သူတို့ အချင်းချင်းသာ ငြင်းခုန်နေကြတာမျိုး မဖတ်ချင်ပါ။ အဲလိုကောင်းလွန်းတာ (အောက်ခြေလွတ်တာ) မျိုးကို မကြိုက်ပါ။ တန်ဘိုးတော့ ရှိမှာပေါ့။ ကျွန်တော်က အားမကျပါ။\nနိုင်ငံရေးမှာတော့ တချို့ သဘောတရားတွေဆိုရင် သမိုင်းတန်ဘိုးထက်မပိုတော့တာတွေ ရှိပါတယ်။ ခေတ်အလိုအရ တန်ဘိုးကျလာတဲ့သဘောဖြစ်တယ်။ ဝါဒဖြန့် အရေးအသားမျိုးကို လက်မခံပါ။ လက်တွေ့မျက်မြင်ကို ရေးချင်တယ်။ ဘဝသရုပ်ဖေါ်စာမျိုးကို အားပေးကြတယ်။ ဆင်းရဲသူတွေအကြောင်းရေးတာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက စားစရာမရှိအောင်ဆင်းရဲနေကြတာလဲ မဟုတ်ပါ။ ဒီမိုကရေစီမှာ သိပ်ဟောင်းတာကိုလဲ အများစုကမကြိုက်ကြပါ။ လူတိုင်းကလဲ ဆန်းချင်နေကြတာလည်း မဟုတ်ပါ။\nစာကိုအလေးအနက်ဖတ်သူ နည်းရင် ဝါဒဖြန့်တာကို အလွယ်နဲ့ယုံကြတော့တယ်။ ပြုပြင်ရေးလို ရေးသူတွေ၊ ဖတ်သူတွေ များစေချင်တယ်။ အချက်အလက်ပါတဲ့ အမှန်တွေကို လူအများဖတ်ချင်လာအောင်ရေးတာမျိုး ကြိုက်တယ်။\nClassic songs မရိုးနိုင်တဲ့ သီချင်းများ\nမုံရွာ TOP ကျောင်းမှာ သီချင်းဆိုပြိုင်ပွဲပို့စ်တွေ တွေ့ပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့ ပြည်ပနိုင်ငံရေးလုပ်ကြသူတွေ တခါက ဖိလစ်ပိုင်ကိုသွားကြရတယ်။ ကွန်ဖရင့်အိမ်ရှင်က ဖိလစ်ပိုင် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဟောင်း Raul Manglapus (ရာအူးလ် မင်္ဂလာပတ်စ်) ဖြစ်တယ်။ သူက တေးဂီတမှာလည်းဆရာကြီး။ ညစာမစားခင်မှာ ကိုယ်ပိုင် (အော်ခက်စထွာ) တီးဝိုင်းနဲ့ ဧည့်ခံတယ်။ ဧည့်သည်တွေထဲက တနိုင်ငံတယောက်ကျ သီချင်းဆိုဘို့ ဖိတ်ခေါ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာ့အရေးအတွက်သွားကြသူတွေက ၁ဝ-၁၅ ယောက်လောက်ရှိမယ်။ မြန်မာပြည် အလှည့်မခေါ်ခင် တယောက်ပြီးတယောက် ထွက်သွားကြရော။ ထွက်မကောင်းလို့ ဝန်ကြီးချုပ် ဒေါက်တာစိန်ဝင်းရယ်၊ ကျွန်တော်ရယ်။ ပအိုဝ်အဖွဲ့က ဦးခွန်ဥက္ကာရယ်။ သုံးယောက်သာကျန်တယ်။ မြန်မာ့အဆိုတော်ကို ဖိတ်ခေါ်တော့ တယောက်ကိုတယောက် လက်တို့ကြတယ်။ တယောက်မှ သီချင်းဆိုတတ်သူကမပါ။ နောက်ဆုံးမှာ ခွန်ဥက္ကာက ကျွန်တော်တို့ စင်ပြိုင်အစိုးရကို ကယ်လိုက်ပါတယ်။ သူကပဲ စင်ပေါ်တက်ပြီး ပအိုဝ်ရိုးရာသီချင်းတပုဒ် (ဆိုလို) လုပ်ပါတယ်။ အခုထိ ကျေးဇူးတင်တယ်။\n• နဂါးနီ၊ ရွှေညာဆီသွားမယ်၊\n• စိမ်းမြလျှံခြယ်၊ အောင်ပင်လယ်၊\n• မင်္ဂလာနံနက်ခင်း၊ မြန်မာ့စိတ်ရင်း မြန်မာ့ရှုခင်း၊\n• အောင်ခြင်းရှစ်ပါး၊ မင်္ဂလာဆယ်နှစ်ပါး။\n• ပြည်ထောင်စုသားများ ကျန်းမာချမ်းသာကြစေသား။\nသုမောင် သီဆိုတဲ့ နဂါးနီ https://www.youtube.com/watch?v=OB3tsn-Uu9k\nနံနက် ဝဝ နာရီ၊ ၅၃ မိနစ်။\nဆရာ့့ MW ပါဆရာ။ အောက်ခြေဝန်ထမ်းတွေအပေါ်ထားတဲ့ ဆရာ့စိတ်ထားအတွက် မျက်ရည်ဝဲတဲ့အထိ ခံစား ကျေးဇူးတင်တာပါဆရာ။ မြန်မာပြည်က MW တွေ အလုပ်တွေက လူနဲ့မမျှပါဆရာ။ ရှိသမျှ project တွေအကုန်လုံး MW တွေလုပ်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သားဖွါးဆရာမတွေမှာ စာရင်းဇယားနဲ့ပဲ အချိန်ကုန်နေပါတယ်။ ဗဟုသုလည်းနည်းနေပါပြီ အွန်လိုင်းကနေပဲကြည့်နေရတာပါဆရာ။ သင်ကြားပေးပါဆရာ။\nဆရာ အခုအခြေအနေတွေကို သိပ်မသိဘူး။ ပညာလိုချင်ရင်တော့ပြော။ ဆရာစာတွေ အများကြီးရေးထားတယ်။ ဆရာ ဒေလီမှာဖွင့်ခဲ့တဲ့ ယမုန်နာဆေးခန်းလေးမှာ လာကူညီကြမယ့်ဆရာမတွေကို စာသင်ပေးဘို့ ဆေးစာတွေကို ဘာသာပြန်ရာကနေ ဆေးပညာစာတွေရေးတယ်။ ကြာတော့ ခေါင်းစဉ်တွေကစုံလာတယ်။ မေးလာတာကိုဖြေရင်းနဲ့ အမေးအဖြေပါဖြစ်လာတယ်။ ကြာတော့ သဗ္ဗပေါင်းစုံ အကုန်ရေးဖြစ်လာတယ်။\nMidwife သားဖွါးဆရာမရဲ့အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်က သားဖွါးပညာရပ်ကို ဆေးပညာနည်းကျ သင်ယူတတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်ပါတယ်။ သားဖွါးဆရာမတွေဟာ မွေးဖွားခြင်းဆိုင်ရာကျန်းမာရေးအတွက် ကာကွယ်ရေးနဲ့ ကုသရေးမှာ ရှေ့တန်းက နေကြရတယ်။ စိတ်ချရအောင်နဲ့ ကုန်ကျစရိတ်နဲ့မျှစေတာကို လုပ်ပေးကြရတယ်။\nကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်၊ မွေးဖွါးချိန်နဲ့ မွေးဖွါးပြီးကာလသုံးပါအတွက် အတတ်ပညာကို သင်ယူထားသူ ဖြစ်တယ်။ တချို့ နေရာတွေမှာ သားဖွါးခြင်းနဲ့တိုက်ရိုက်မဆိုင်တာကိုပါ လုပ်ရတယ်။ ဒါပေမယ့် မျိုးပွါးခြင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပဏာမ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုကိုသာ လုပ်စေတယ်။ ဥပမာ မီးယပ်ပိုင်းစမ်းသပ်ခြင်း၊ မိသားစုစီမံကိန်းနဲ့ သွေးဆုံးခြင်းကို ပြုစုပေးခြင်းတွေဖြစ်တယ်။ မဖွံ့ဖြိုးသေးတဲ့ တိုင်းပြည်တွေမှာတော့ လူထုကျန်းမာရေးလုပ်သားတွေ လုပ်ရတာတွေကိုပါ လိုအပ်ရင်လုပ်စေတယ်။ အခုလက်ရှိမြန်မာပြည်ကလိုပေါ့။ အဲလိုလုပ်တာမှာ ကောင်းတာရော အားနည်းတာပါ ရှိတတ်တယ်။\nမြန်မာပြည်မှာ အရင်ကတော့ သားဖွါးဆရာမကို တနှစ်ခွဲသင်တန်းပေးတယ်။ ဒိနောက်မှာ အလွတ်သင်ကျောင်းတွေက သင်တန်းကာလ အမျိုးမျိုးလုပ်လာတယ်။ အစိုးရခန့်သားဖွါးဆရာမတွေကို ကျေးလက်ကျန်းမာရေးဌာနအောက်မှာဖြစ်ဖြစ် တိုက်နယ် ကျန်းမာရေးဌာနအောက်မှာဖြစ်ဖြစ် တာဝန်ပေးတယ်။ သူတို့အပိုင်နယ်ဆိုတာ ရွာ ၄-၅ ရွာရှိတတ်တယ်။ သားဖွါးကိရိယာ တစုံထက်ပိုပြီး ထောက်ပံ့ပေးတာ မရှိပါ။\nသားဖွါးဆရာမတွေလုပ်ကြရတဲ့ ကျန်းမာရေးစီမံချက်တွေက အများကြီးရှိတယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နဲ့ ကလေးကာကွယ်ဆေး ထိုးလုပ်ငန်းကတော့ သူတို့ရဲ့ ပင်မအလုပ်နဲ့ဆက်စပ်နေတယ်။ ရောဂါတိုက်ဖျက်ရေးလုပ်ငန်းတွေက သွယ်ဝှိုက်ပြီးသာ ဆိုင်တယ်။ ကူးစက်ရောဂါ နှိမ်နင်းရေးထဲမှာ ရောဂါတွေကပေါင်းစုံတယ်။ တန်းစီရေးရင် စာအတော်ရှည်သွားမယ်။ ဝမ်းရောဂါ၊ တီဘီ၊ ငှက်ဖျား၊ အိတ်ခ်ျအိုင်ဗွီ။ စာရေးရတာက စာလုံးလေး ၂ လုံး ၃ လုံး၊ ရောဂါတွေက အကြီးစားတွေ။ လုပ်စရာတွေဆိုတာက တရက်တည်းပြီးမဟုတ်။ တလလည်းမဟုတ်။ တသက်စာအလုပ်။\nသားဖွါးဆရာမတွေကို စီမံကိန်းအလုပ်တွေနဲ့ မနိုင်ဝန်ကိုထမ်းရတာကို လေ့လာဆန်းစစ်မှုလုပ်ရင် အကျိုးတွေနဲ့ အဆိုးတွေ တွေ့ပါမယ်။ သားဖွါးဆရာမတိုင်းကနေ မွေးလူနာတွေကို အကောင်းဆုံးလုပ်ပေးနိုင်စေချင်တယ်။ တောသူကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေက မြို့သူတွေလိုခွဲမမွေးချင်ကြဘူး။ တောက သားဖွါးဆရာမတွေကလည်း မြို့ကအိုဂျီတွေလို ခွဲဘို့မလိုသူတွေကို ခွဲတာမျိုးမလုပ်တတ်သူတွေဖြစ်ကြတယ်။\nသားဖွါးဆရာမတွေကိုပေးထားတဲ့ မလွဲမသွေလိုတဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေ မစုံဘူးလို့ပြောကြတယ်။ တခါသုံးလက်အိတ် အလုံအလောက် ရှိကြရဲ့လား။ တောမှာ HIV နဲ့ ဘီပိုးမစစ်ကြတာများတော့ ပိုးရှိနေတဲ့လူနာဆီကနေ သားဖွါးဆရာမတွေ ကူးစက်ခံရမှာ သေချာတယ်။ ဘီပိုးကာကွယ်ဆေးတော့ ထိုးထားကြ။ စီပိုးကလည်း သွေးကနေကူးတာ။ ကာကွယ်ဆေး မပေါ်သေးဘူး။ ကံတရားသာ အားကိုးကြ။ HIV အရေးပေါ်ကာကွယ်နည်းလည်း လက်လှမ်းမီအောင် လုပ်ထားကြ။ အဲတာတွေက ကိုယ့်အိတ်စိုက်ပဲ။ သူများတွေက အာလ်ထွာဆောင်း သရီး-ဒီ၊ ဖိုး-ဒီတွေနဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင် စောင့်ရှောက်ပေးနေချိန်မှာ ဆရာမဆို့မှာ ပုံထဲကလို ထရမ်းပက်နဲ့ လုပ်ပေးနေကြရတယ်။ ဆောရီး။ ဆရာလည်း ဆောရီးပဲ တတ်နိုင်တယ် ဆရာမတို့ရေ။\nတမြန်နှစ်က ဒီစာကိုတင်တာထဲမှာ ဒီလိုရေးတာပါခဲ့တယ်။\n• Health Assistant = ကျန်းမာရေးမှူး။ မြို့နယ်တခုမှာ ၂-၃-၄ ယောက်ရှိတယ်။ RHC ကျေးလက်ကျန်းမာရေးဌာန တခုကို ဦးစီးရတယ်။ သင်တန်း ၃-၄ နှစ် တက်ထားရသူဖြစ်တယ်။\n• PHS I and II = Public health supervisor grade = လူထုကျန်းမာရေးကြီးကြပ်အဆင့် ၁-၂\n• Lady Health Visitor အမျိုးသမီးကျန်းမာရေးလှည့်လည်ကြည့်ရှုပေးသူ။ သူနာပြု-သားဖွားဆရာမကနေ ရာထူးတိုးတယ်။ RHC တခုမှာ တယောက်ရှိတယ်။ သူ့အောက်မှာ သားဖွါးဆရာမ ၄-၅ ယောက်ရှိမယ်။\n• Midwife = သားဖွါးဆရာမ၊\n• Township Health Nurse မြို့နယ် ကျန်းမာရေးသူနာပြု (အသစ်ဖြစ်တယ်)\n• TBA = Traditional Birth Attendant အရပ်လက်သည်၊ (့့ သင်တန်းဆင်း)\n• CHW = Community Health Worker ကျန်းမာရေးလုပ်သား၊ (၂၁ ရက်သင်တန်းဆင်း)\n• AMW (Auxillaiary Midwives) အရံသားဖွါးဆရာမ၊ (တလသင်တန်းဆင်း)\nSalai HungKee Htang = PHS ဆိုတာကို ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးကြီးကြပ်လို့ ပြန်ပါတယ်ဆရာ။ LHV ကို အမျိုးသမီး ကျန်းမာရေးဆရာမလို့ ခေါ်ပါတယ်။ THN ကို ထူးထူးဆန်းဆန်း မြို့နယ်သူနာပြု (၁) လို့ခေါ်သလို TBA ဆိုတာက သင်တန်းဆင်းမဟုတ်ပါဘူး။ TTBA = Trained Traditional Birth Attendance ကျမှသာ သင်တန်းဆင်း အရပ်လက်သည်ပါ။ CHW ကို လကလ လို့ အတိုကောက်ခေါ်သလို လူထုကျန်းမာရေးလုပ်သားလို့ ခေါ်ကြတာ များပါတယ်။ ဆရာ့လို ဖော်လိုဝါအများကြီးရှိတဲ့သူရဲ့ စာတစ်စောင်မှာ အမှားတွေများနေတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးထင်လို့ပါ။ စိတ်မရှိပါနှင့်ဗျ လို့ အခုပဲဖတ်ရတယ်။\nTint Swe နောက်အခေါ်တွေတော့ မသိပါ။ အရင်ကတော့ ဆရာ့စာထဲမှာပါတဲ့အတိုင်းခေါ်တယ်။ အမှန်က HA, LHV, CHW, TBA အင်္ဂလိပ်စာလုံးအတိုကောက်နဲ့သာ ပြောလေ့ရှိတယ်။ ဖြီးဖြန်းတာတော့ ဟုတ်ပါ။ အဲဒီတုန်းက TTBA လို့ မခေါ်ခဲ့ပါ။ Visitor ကို တိုက်ရိုက်ဘာသာပြန်ခဲ့တယ်။ ဘယ်သူကမှ အတွန့်မတက်ခဲ့ပါ။ ဖြီးဖြန်းတာတော့ ဟုတ်ပါ။ Attendance တော့ မဟုတ်လောက်။ Attendant ဖြစ်ပါမယ်။\nကျွန်တော့စာတွေမှာ မြန်မာပြည်ကဓါတ်ပုံတွေကိုသာ သုံးချင်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဆင်ပြေတာမရလို့ရော ခွင့်ပြုချက်လိုတာ ရှိနိုင်လို့ပါ ဂူဂယ်အင်မေ့ခ်ျကပုံတွေကိုသာ သုံးရတယ်။ သိပ်ကြိုက်တာတော့ မဟုတ်ပါ။\nဓါတ်ပုံ = ၂၄-၈-၂ဝ၁၂ နေ့က ယမုန်နာဆေးခန်းမှာ မွေးလူနာတယောက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲမွေးပေးကြစဉ်က\nစစ်တွေဆိုတာ မြို့ မဟုတ်။ တစ်တွေဆိုတာ နံပါတ်ဝမ်း မဟုတ်။\nစာအုပ်သစ်တွေ ဘုတ်အုပ်သစ်တွေမှာ စလုံးတွေကများလှတယ်။\nစလုံးဆိုတာ စင်္ကာပူမဟုတ်။ စသတ်ဟုတ်။\nအဖြစ်ကတော့ တကျွန်းပြန်ကရေးလည်း စသတ်နေလိုက်တာ ဂျွမ်းကိုပြန်လို့။\nကျွန်းဆိုတာ ကျောက်ပြင်မဟုတ်၊ ကိုကိုးကျွန်ဟုတ်။\nအမြစ်ကနေလှန်ပြလို့ ပုတ်သင်ဥပေါ်၊ ဘောင်းတော်ညိတ်၊ စိတ်တော်သိသူကများလှတယ်။ ဘောင်းတော်ညိတ်ဆိုတာ ဘုရားထူး အဘခေါ်သူဟုတ်။\nမော်ဒန်စာရေးဆရာ၊ ကဗျာဆရာ၊ ထုတ်ဝေသူတွေရဲ့စာအုပ်တွေကို မော်ဒန်ကာတွန်းနဲ့ မလဲချင်တာဟုတ်။\nမှတ်ချက်။ အဲလိုမြန်မာစာအုပ်တွေက (ကန်တော့ပါ) ပုဂံဘုရားတွေလို လက်ညှိုးထိုးမလွဲ များလှပေမဲ့ ပုံတင်ရမှာ အားနာလို့။\nမိုးစာငှက်သည် ပျံလွှား၊ ဇီဝဇိုးငှက်တို့နှင့်အတူ အိပိုဒီးဒီးမျိုးရင်းတွင် ပါဝင်၍ ပါဏဗေဒအမည်မှာ ဆစ်ပဆီအာရတ် ပါးဗတ် အင်ဖူးမေးတပ်ဖြစ်သည်။ အလျား ၅ လက်မရှိ၍ တကိုယ်လုံးတွင် ကျပ်ခိုးရောင်ထနေသည့် အညိုရောင်လွှမ်းနေသည်။\nမိုးစွေငှက်သည် မိုးစာငှက်နှင့် အသွင်အပြင်ချင်း တူသော်လည်း ကိုယ်အနေအထားတည်ဆောက်ထားပုံချင်းမှာ အလွန် ကွဲပြားသည့်ပြင် မျိုးစဉ်နှင့် မျိုးရင်းချင်းလည်း မတူကြချေ။ မိုးစွေငှက်သည် ပက်ဆာရီဖောမီး မျိုးစဉ်နှင့် ဟီရန်ဒီဒီဒီး မျိုးရင်းတွင်ပါဝင်၍ ပါဏဗေဒအမည်မှာ ဟီရန်ဒို ရတ်စတစ်ကား ဂရက်တူရာလစ်ဖြစ်သည်။ မိုးစွေငှက်သည် ပျံသန်းနေစဉ် တောင်ပံကို တခါတခါ အနည်းငယ် ပိတ်၍ပိတ်၍ ပျံတတ်သော်လည်း မိုးစာငှက်ကား မည်သည့်အခါမျှ တောင်ပံကို မပိတ်ချေ။\nပါဏဗေဒကို နောင်မှာ ဇီဝဗေဒလို့ခေါ်လာတယ်။\nလက်မကို လက္မလို့ရေးတာလည်း မမှားပါ။\nMusic သီချင်း ဂီတ\nသီချင်းများရေးဖွဲ့ရာမှ တစတစနှင့် ဂီတလောက၌ ကဏ္ဍသစ်တရပ်ဖြစ်သော အော်ပရာခေါ် ဂီတဇာတ်ကို ၁၇ ရာစုနှစ်တွင် ဣတလီနိုင်ငံကပင်စ၍ ထွင်လိုက်ပြန်သည်။့့ (မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ (၁၃)၊ စာမျက်နှာ (၁၁၉)\nကြာရင် (ဂီတ) ကနေ (ဂီတစ်) များဖြစ်လာလေမလာ့း့\nမြမန်းဂီရိ တီး - စောင်းဦးမြင့်မောင်၊ ဆို - ရီရီသန် https://www.youtube.com/watch?v=TXlQ25QAn2k\nမြမန်းဂီရိ ယိုးဒယား Mya Man Giri (Thailand tune) https://www.youtube.com/watch?v=HPwszPRGzj8\nDeer hunter သုဝဏ္ဏသာမဇာတ်တော်ကား ဤသို့တည်း\nရှေးလွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်အနီး၌နေသော ဒဂါမခေါ် ရွာတရွာတွင် တံငါသည်ကြီးတဦးရှိသည်။ ထိုရွာ၏တဖက်ကမ်းတွင်လည်း တံငါသည်ကြီးတဦးရှိလေရာ ထိုသူနှစ်ဦးတို့သည် မိတ်ဆွေဖြစ်ကြသည့်အလျောက် မိမိတို့၏သားနှင့်သမီးတို့ကို လက်ထပ်ထိမ်းမြားရန် ကတိထားကြလေသည်။ တယောက်သောအမျိုးသားအိမ်၌ ဒုကူလသတို့သားကို ဖွားမြင်၍ တယောက်သောအမျိုးသားအိမ်၌ ပါရီကာသတို့သမီးကို ဖွားမြင်သည်။ ထိုသူတို့ အရွယ်ရောက်သောအခါ ကတိရှိသည့်အတိုင်း ထိမ်းမြားပေးကြသည်။ သို့ရာတွင့့်\n(မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ (၁၃)၊ စာမျက်နှာ (၁၅၈)\nရုပ်ပြစာအုပ်တွေမှာ သတ်ပုံတွေကို လိုသလိုပြင်ထားကြလို့ စာအုပ်နမူနာပုံတင်ရမှာ အားနာလို့ မတင်တော့ပါ။\nTamarind fruits မန်ကျည်းသီး သုံးဆောင်ပါဦး\nကျွန်တော့်ပို့စ်တခု = Tamarind tree ရွာထိပ်က မန်ကျည်းပင်\nကွန်မင့် (၁) = Phyu Phyu Tin Aung ကိုယ်ပျောက်နေတာ သူများပျောက်တယ် ထင်တတ်ကြတယ် ဟီးဟီး။ ဆရာ ကျမ်းမာနေဖို့ဘဲလိုပါတယ်၊ အန်တီရောပေါ့။\nကွန်မင့် (၂) = Win Thura Aung ကျွန်တော်ကတော့ ဆရာကို See first လုပ်ထားတော့ ဆရာကြီးရဲ့ Post တွေ နေ့တိုင်း တွေ့ရပါတယ်။ တနေ့တနေ့ အနည်းဆုံး Post သုံးခုလောက်တော့ တွေ့ရပါတယ်။\nအဲတာနဲ့ ကိုယ်တနေ့မှာ ပို့်စ်ဘယ်နှစ်ခုရေးဖြစ်လဲ ကြည့်တယ်။ ကနေ့ ၂၇-၈-၂ဝ၁၆ မှာ အခုထိတင်ပြီးတာ\n1. Osteoporosis အရိုးပွရောဂါ (သို့) အမေ့ရောဂါ\n2. The exiles တက္ကသီလာ ပြည်ပမှာ\n3. Pregnancy and Antihistamines ကိုယ်ဝန်နှင့် အအေးမိပျောက်ဆေး\n4. Fake Goods အမှား အလကားမဝေပါနဲ့\n5. Hyperprolactinaemia နို့ထွက်ဟော်မုန်းများခြင်း\n6. English ဗိုလ်လိုပြောကြခြင်း\n7. Tamarind tree ရွာထိပ်က မန်ကျည်းပင်\n(၇) ခုရှိပြီ။ နေ့တဝက်ကျော်လောက်တော့ရှိပြီ။\n၂၆-၈-၂ဝ၁၆ မနေ့ကတော့ -\n1. Miscarriage Prevention ကိုယ်ဝန်မပျက်အောင်\n2. Substandard စာရေးညံ့သူ\n3. UN headquarters နယူးယော့ဖြစ်သွားသော နေပြည်တော်\n4. တစ်မိုး မဟုတ်တဲ့ တင်မိုး\n5. Computer Eye Strain ကွန်ပြူတာနဲ့ မျက်စိ\n6. September စက်တင်္ဘာလ\n7. Urinary Tract infection in women အမျိုးသမီး ဆီးအောင့်ခြင်း\n8. Speaking skills စကားပြောနည်း ဆယ်မျိုး\n10. FB language ဖေ့စ်ဘွတ်စာ\n11. Venus de Milo ဗီးနပ်စ်ရုပ်တုကို လက်မတပ်ပါနဲ့\n12. I miss Yamuna Clinic ကလေးမွေးမပေးရတာ နှစ်နှစ်ကြာပြီ\n13. အဖြစ်ရှိ တစ်မရှိတဲ့ ဒေါက်တာသန်းထွန်း\n14. Unity is bleeding အရေ့း့ ကြီးပြီ ညီနောင်အပေါင်းတို့\n15. Bureaucrat နရသီဟပတေ့လက်ထက်က ဗျူရိုကရက်\n16. B Vitamins ဗမာဗီတာမင်\n17. Blocked Fallopian Tubes သားအိမ်ပြွန်ပိတ်ခြင်း\n18. Ferrovit ဖါရိုဗစ်\n19. Semen Analysis သုက်ရည်ရဲ့ အရည်အသွေး\n20. Cervical length သားအိမ်လည်ပင်းအရှည်\n21. Pen name ကလောင်နာမည်\n22. Abdominal Pain နာတယ်ဆိုတာ မကောင်းပါ\nမနေ့က (၂၂) ခုရှိခဲ့တယ်။\nမန်ကျည်းပင်အိုကြီးမှာ အသီးမတုံးသေးပါ။ အချိုသီးရော၊ အချဉ်သီးရော။ Smile!\nTint Swe မောနင်း။\nDrZaw Min အားဖတားနွန်း။\nTint Swe ဆေးကျောင်းမှာ ဗိုလ်လိုပြောခဲ့ရတာဆိုလို့ (ရက်တာ) ကို အဲဒီတခွန်းတည်းသာရှိလို့ အမှတ်တရ ပြောကြည့်တာ။\nအင်္ဂလန်မှာနေသူနဲ့ ယူအက်စ်အေမှာနေသူ ဆေးမန်းသူငယ်ချင်းတွေ ဟယ်လို-ဟိုင်း လုပ်ကြတာပါ။\nကျွန်တော်တို့က (မဆလ) ခေတ်မှာ လူဖြစ်ရတာ။ ပညာတွင်းက နက်လှတယ်။ အင်္ဂလိပ်စာဆိုရင် အဝီစိတွင်းလောက်။ ဆေးစာအုပ်တွေက ဘာသာပြန်တာမရှိ။ စကားကြတော့ အင်္ဂလိပ်လိုတလုံးနှစ်လုံးပြောမိရင် ဗိုလ်ရူးအပြောခံရတယ်။ စာကြတော့ ဗမာလိုမရှိတာကို အင်္ဂလိပ်လိုမသင်ရ။\nအဲဒီခေတ်က ဗမာနဲ့ မြန်မာ ဝိဝါဒကွဲစေတဲ့ပြဿနာသစ် မရှိသေးပါ။ အခုတော့ အင်္ဂလိပ်စာက မပေါက်မြောက် မြန်မာစာကတော့ ချောက်ထဲရောက်။\nရက်တာ = ပါမောက္ခချုပ် ဒေါက်တာမောင်မောင်ကြီး\n၁။ ဆရာရေ ၈၈ မှာတောခိုလာတဲ့လူတွေအများစုက နိုင်ငံပြင်ပကိုရောက်လာရင် ဘာဖြစ်လို့ သဘောထားတွေ ပြောင်းကုန်တာလဲမသိဘူးဆရာ။ တကယ်ဆိုရင် သူတို့လဲအာဏာရှင်ကိုဖြုတ်ချဖို့က လိုရင်းဆိုရင် သူတို့တွေလုပ်ခဲ့တဲ့ တော်လှန်ရေးနဲ့ လက်ရှိလုပ်နေတဲ့ စိတ်ခံစားမှုကဘာဆိုလိုလဲဆိုတာ နားမလည်နိုင်အောင်ပဲဆရာရေ။\n၂။ ကျွန်တော့်အမြင်ကတော့ ဟီးရိုးလုပ်ချင်တာ၊ အများနဲ့မတူပဲဆန့်ကျင်ခဲ့ရင် ထင်ပေါ်မယ်ထင်တာလို့ပဲ မြင်ပါတယ်ဆရာ။\nအတော်မေးသင့်တဲ့ မေးခွန်းပါ။ မေးတဲ့သူကိုယ်တိုင်က ကိုယ်ပိုင်လေ့လာမှုသဘောလုပ်ပြီးမှ ကောက်ချက်ထွက်လာမျိုး။ ကာလအပိုင်းအခြား အနည်းဆုံးနှစ်ခုကို ကြည့်ရတာမျိုး။ စာတမ်းလိုမရေးချင်ပါ။ လူနာမည် အသင်းအပင်း နာမည်တွေ မတပ်လိုပါ။\nကျွန်တော်တို့က ဝါအရပြောရင် အကြီးဆုံးမဟုတ်ပါ။ ကျောင်းသားတွေနောက်မှရောက်တဲ့ (နောက်ရောက်တဲ့သူ နောက်ကတန်းစီရတဲ့ခေတ်က) ၁၉၉ဝ အုပ်စုကဖြစ်ပါတယ်။ ဒိနောက်မှ ရောက်လာတဲ့အုပ်စုတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ၁၉၉၆ အုပ်စု၊ ၂ဝဝ၇ အုပ်စု၊ စသဖြင့်။ နောက်ဆုံးမှာ နိုင်ငံရေးနဲ့ လားလားမှမဆိုင်ဘဲရောက်လာသူတွေကနေ ပြည်ပကို ကြီးစိုးလာတယ်။ ဒီမိုကရေစီအရေးဓါတ်ပုံထဲမှာတော့ ရှေ့ဆုံးတန်းကနေကြတယ်။ သူတို့ကိုးကွယ်တဲ့ ဘာသာရေး ခေါင်းစဉ်အောက်ရောက်ရင် နိုင်ငံရေးကိုခါးခါးသီးသီးရန်တွေ့ပြီး၊ နိုင်ငံရေးမှာနေရာပေးရင် ထိပ်ဆုံးကရချင်သူတွေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံခဲ့ရတယ်။\nနိုင်ငံရေးအုပ်စုထဲမှာကလည်းအမျိုးမျိုး။ အခြေခံအသက်မွေးမှုမတူတာ၊ ပညာရေးနဲ့ လေ့လာမှု မတူတာ၊ ရည်ရွယ်ရင်း မတူတာ၊ အဲတော့ အခြေအနေကို သုံးသပ်မှုမတူတာတွေရှိပါတယ်။ ဟီးရိုးလုပ်ချင်သူဆိုတာ တကယ်ပါတယ်။ အာဏာရှင်ကို အော်ကြီးဟစ်ကျယ် ဆန့်ကျင်ပြတဲ့သူတချို့ အာဏာရှင်ကအရေးမလုပ်တော့ ဘေးကလူတွေကို လိုက်တုတ်တယ်။\nငယ်ရွယ်သူတွေ (ကျောင်းသားအုပ်စု) ထဲမှာ အတွေ့အကြုံများလာတော့ တိုးတက်လာသိမြင်လာကြသူတွေရှိတယ်။ ချီးကျူးတယ်။ အဲ့့ မငယ်သူတွေထဲမှာ ကြီးမိုက်ဆိုတာ တကယ်ရှိတယ်။ ဗီဇ (ဥာဉ်) ကို မပြင်နိုင်ကြပါ။ နှုတ်အာ ကြမ်းတဲ့သူတွေက အသက် ဘယ်လောက်ရရ ကြမ်းနေကြတာပဲ။ တချို့ကလည်း နေရာတကာမှာ ဗိုလ်သာ လုပ်ချင်ကြတယ်။ တတိယနိုင်ငံ သွားရေးအတွက် ပြည်ပထွက်လာကြသူတွေကိုဆွဲစားပြီး ဆရာကြီးလုပ်တယ်။ အစာခံရသူတွေကလည်း ပျော်လို့။ အဲဒီကာလမှာ ကျွန်တော့်ဘဝက ကျနေပြီ။ နိုင်ငံတကာကလည်း အကူအညီမပေးတော့။ ဇာတ်သိမ်းမလှတဲ့ (ကျွန်တော့်) ပြည်ပနိုင်ငံရေး။\nထောင်ကျသူတွေထဲမှာ ထောင်ချခံရတာကို ဆုတံဆိပ်လိုသဘောထားကြသူတွေရှိတယ်။ ပြည်ပထွက်ကြသူတွေထဲမှာ တချို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ တက္ကသီလာမှာ အဋ္ဌာရသပညာတွေ သင်ပြီးပြန်လာသလို အထင်ရောက်ကြတယ်။ အကုန်လုံးမဟုတ်တော့ တလှေလုံး မပုပ်ပါ။\nUN headquarters နယူးယော့ဖြစ်သွားသော နေပြည်တော်\nယူနက်စကို ရောက်နေပြီတဲ့။ ငလျင်ဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားရတဲ့ ပုဂံကရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်တွေကို စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းနိုင်အောင် ကူညီဘို့တဲ့။\nယူအင် အတွင်းရေးမှူးချုပ်လည်းလာမယ်တဲ့။ လက်နက်ကိုင်ဒဏ်အမျိုးမျိုးကြောင့်ပျက်စီးသွားတဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် အားပေးမလို့တဲ့။\nယူအင် အတွင်းရေးမှူးချုပ်ဟောင်းလည်းလာမယ်တဲ့။ နိုင်ငံရေးဒဏ်နဲ့ ဘာသာရေးဒဏ်တွေကြောင့် ယိုယွင်းနေရတဲ့ ရခိုင်ဒေသအတွက် အကြံပြုဘို့တဲ့။\nနယူးယော့မှာရှိတဲ့ ယူအင်ဌာနချုပ်ဟာ မီးခြစ်ပုံးနဲ့ သဏ္ဌာန်တူတယ်လို့ ငယ်ငယ်က ကျောင်းဖတ်စာထဲမှာ သင်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအဆောက်အဦကြီးသာ ငလျင်ဒဏ်ထိရင်တော့ မြန်မာပြည်က စစ်ထောက်လှမ်းရေးချုပ်ဟောင်းကို လွှတ်လိုက်စေချင်တယ်။\nShwe Nwe Yoe ဆရာအချိန်ရတဲ့အခါ စကားပြောနည်းဆယ်နည်း၏ အဓိပ္ပါယ်လေးကိုရှင်းပြပေးပါလား။ လေးစားစွာဖြင်-\nကျွန်တော်တို့ ဆယ်တန်း မြန်မာစာပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်မှာပါတယ်။\nမြစ်ကူးရာတွင် မြစ်ညာကတင်ပြီးကူးမှ ရေစီးအတိုင်းလိုက်၍ အလိုက်သင့်လိုရာ ဆိပ်ကမ်းရောက်မည်ဖြစ်၏။ စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း လိုရင်းရောက်အောင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး ပြောထားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။\nစပါးရိတ်သောအခါ ကောက်ပင်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ပြီးမှ တံစဉ်နှင့် ပြန်ရိတ်ရ၏။ စကားပြော ဆိုရာတွင်လည်း တဖက်လူ၏ စကားကိုမိမိရရဆုပ်ကိုင်မိမှ ချက်ကောင်းယူပြီး ပိုင်အောင်ပြောဆိုနည်းကို ဆိုလိုသည်။\nရေစီးသည့်နေရာမှာ ဖောင်ဆန်သည့်အခါ ဖြည်းညှင်းစွာထိုးဝါးနှင့် ထောက်ထောက်ပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဆန်တက်ရ၏။ စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း လိုရာရောက်အောင် စိတ်ရှည်လက်ရှည် သာယာညှင်းပျောင်းစွာ ပြောဆိုနည်းကို ဆိုလိုသည်။\nအိုးနှင့်ဆန်ကို တန်အောင်ချက်လျှင်နူးနပ်စွာ စားသုံးရ၏။ စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း မိမိပြောမည့် စကားသည် မိမိပြောမည့်လူနှင့်တန်သောစကားမျိုးပြောမှမိမိဆိုလိုရင်းကိုထိုသူသဘောပေါက်အောင်ပြောနိုင် မည်ဖြစ်၏။\nဆီကိုရအောင် ပွတ်သည့်အခါ အထပ်ထပ်အခါခါ ပွတ်ရ၏။ စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း မိမိပြောလိုသော စကားအောင်မြင်အောင် အထပ်ထပ်အခါခါ ပြောရန်လိုအပ်သည်ကို ဆိုလိုသည်။\nဆင်ဝှေ့သည့်ရန်ကို ရှောင်သည့်အခါ ကွေ့ပတ်ဝေ့ဝိုက်၍ရှောင်ရ၏။ တည့်တည့်ပြေး၍မရ၊ စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း မိမိဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့် အနေအထားရှိလျှင် ကွေ့ပတ်ပြောရန်လိုအပ်သည်ကို ဆိုလိုသည်။\nတောင်သူများ ယာခုတ်သည့်အခါ ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းသစ်ပင်ငယ်များကို အရင်ခုတ်ပြီးမှ သစ်ပင်ကြီးများကို ခုတ်လှဲသည်။ စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း ကိစ္စငယ်များကို အရင်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးမှ ကိစ္စကြီးကို ဖြေရှင်းပြောဆိုရန် ကိုဆိုလိုသည်။\nကြက်တို့သည် ဆုတ်၍ အရှိန်ယူပြီးမှ ပြန်ခွပ်ပစ်တတ်သည်။ စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း တဖက်သား၏ စကားကို အလိုက်သင့် လျှော့ပေးပြီးမှ ပိုင်ကွက်တွေ့သည့်အခါ ပြန်ဖိပြီး ပြောပစ်လိုက်သော နည်းကိုဆိုလိုသည်။\nရေစစ်ကရားသည် ရေသွားသောအခါတွင် တသွင်သွင်သွားသကဲ့သို့ ပိတ်၍လည်းရ၏။ မိမိပြောသော စကားသည် ရပ်၍လည်းရ၏။ အဆက်မပြတ်ပြော၍လည်းရသော စကားမျိုးဖြစ်ရမည်ဖြစ်သည်။\nမောင်းနင်းသည့်အခါ စည်းဝါးကိုက်ထောင်းနေသကဲ့သို့၊ စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း တဖက်လူပြောသည့်စကားကို ချက်ကျကျ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ပြန်ပြောတတ်ရန်ဖြစ်သည်။\nI miss Yamuna Clinic ကလေးမွေးမပေးရတာ နှစ်နှစ်ကြာပြီ\nJanese Even Ngalaeng: At Yamuna Clinic with most respected Dr. Tint Swe.... He's the best Doctor ever... I miss u Saryar\nTint Swe ကျွန်တော့်အကြီးဆုံးမြေးထက်ငယ်တဲ့ ယမုန်နာဆေးခန်းက အငယ်ဆုံးဆရာမလေး အီဗင်ကတင်ထားတာကို အခုပဲတွေ့တယ်။ သူကအားကိုးရတယ်။ ခွဲစိတ်လူနာကိုပါကူညီနိုင်တဲ့အထိ တတ်မြောက်ခဲ့သူဖြစ်တယ်။\nJanese Even Ngalaeng ဆရာ့ကို ဒေလီကမွေးလူနာတွေက သတိရနေကြတယ်။ 😊😊 We miss u\nကလေးမွေးမပေးရတာ နှစ်နှစ်ကြာပြီ။ ဒေလီမှာနေစဉ်ကတော့ တနှစ်မှာ ကလေး (၅ဝ) ယောက်ကို ကျွန်တော့်လက်နဲ့ မွေးပေးခဲ့ရတယ်။\nဒေလီမှာကျန်ရစ်ကြတဲ့ မြန်မာပြည်ကဒုက္ခသည်တွေ ကျန်းမာကြပါစေ။\nVenus de Milo ဗီးနပ်စ်ရုပ်တုကို လက်မတပ်ပါနဲ့\nနာမည်ကျော် ရှေးဟောင်းဂရိလက်ရာ ဗီးနပ်ရုပ်တုကို Aphrodite of Milos လို့လည်းခေါ်တယ်။ ရောမ (ရိုမန်) လိုက (ဗီးနပ်စ်) ဖြစ်တယ်။ အလှနဲ့ အချစ် ဂရိနတ်ဘုရား (အဖရိုဒိုက်စ်) ပုံကို ထုလုပ်ထားတာလို့ ယူဆကြတယ်။ (မာဘယ်လ်) ကျောက်နဲ့ လုပ်ထားတယ်။ ၆ ပေ ၈ လက္မမြင့်တယ်။ ၈-၄-၁၈၂ဝ နေ့မှာ စတွေ့ကတည်းက လက်နှစ်ဖက်ကမစုံတော့ပါ။ ပျောက်နေတဲ့လက်နှစ်ဖက်ကို ပညာရှင်တွေအမျိုးမျိုးကြိုးစားပြီး ရှာကြပေမယ့် မတွေ့သေးပါ။\nပုဂံနားက ဘုရားစေတီပုထိုးတွေနဲ့ အဆောင်အအုံတွေသက်တမ်းက နှစ်တထောင် (တစ်ထောင် မဟုတ်) ဝန်းကျင်သာ ကြာသေးတယ်။ ဗီးနပ်စ်ရုပ်တုကို ဘီစီ ၁၃ဝ နဲ့ ၁ဝဝ လောက်ကထုလုပ်ခဲ့တာလို့မှန်းဆရတယ်။ ပန်းပုပညာရှင်တွေက ဒီလောက်လက်ရာကောင်းလှတဲ့ ရုပ်တုက လက်နှစ်ဖက်ကို အသစ်တပ်ဆင်ပေးဘို့ တခါမှ မကြိုးစားကြပါ။\nကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ ရှေးဟောင်းလက်ရာတွေကို မွမ်းမံနေကြတာကို ကျွန်တော်တော့ နားမလည်ပါ။ ပြိုပျက်နေတာကို နောက်ထပ်မပျက်စီးအောင်လုပ်တာက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းလို့ ထင်မိတယ်။\nစစ်ကိုင်းကောင်းမှုတော်ဘုရားကိုရွှေချတာလည်း ကျွန်တော်က တယောက်တည်းသာရှိရှိ သဘောမတူပါ။ သာလွန်မင်းတရားကြီးတည်ခဲ့သလိုသာရှိစေချင်တယ်။ ၁၂-၇-၂ဝ၁၆ နေ့ကသတင်းထွက်တယ်။ ပုဂံအာနန္ဒာဘုရားကြီးကို ကျပ်သိန်း ၁ဝဝဝ ကျော်ကုန်ကျခံ၍ ရွှေထီးတော်နှင့် လုံးတော်ပြည့် ရွှေသင်္ကန်း ကပ်လှူမည်တဲ့။ ရှေးဟောင်းလက်ရာကောင်းတွေကို မူရင်းအတိုင်းထားချင်ပါတယ်။ အာနန္ဒာဘုရားကို ကျန်စစ်သားလက်ထက်ကအတိုင်းသာ ဖြစ်ချင်စိတ်ကို ဖျောက်မရသေးပါ။\nB Vitamins ဗမာဗီတာမင်\nတောင်သူသား၊ စိုက်စားစရာမြေမရှိ၊ တောမှာမွေးပေသိ၊ မြို့တွေမှာနေရတာ ဇာတာသက်ထက်လျှော့တာ ၅ နှစ်တိတိ၊ မွေးရပ်မှာမနေရတာ နှစ်အစိတ်ရှိ။\nဧရိယာစတုရန်းမိုင် ၃့၈ သန်းရှိတဲ့တိုင်းပြည်ကြီးမှာ စိုက်ပျိုးစရာ တလက္မမ မပိုင်ရှိ။ ဒါပေသိ ပူစရာမရှိ၊ အသိမိတ်ဆွေတွေက ပေါများပါဘိ။\nအခင်းမရှိ၊ ဈေးနှုန်းမသိ၊ ခြေထောက်မရှိတဲ့ အသီးအရွက်တွေဟာ အိမ်တိုင်ယာရောက် ပေါက်ချလာ၊ ညစာ-နေ့စာ-သိမ်းထားစရာ၊ ကျေးဇူးတင်တယ်ဗျာ။\nချဉ်ပေါင်လည်းပါ၊ မြင်းခွါနဲ့ ခွေးတောက်ရွက်၊ ခေါင်းရွက်သည်ဆီကမဟုတ်၊ အမေရိကမှာလုပ်တဲ့ ဗမာဗီတာမင်သုံးထုပ်။\nWaste picker အမှိုက်ကောက်သူ\nကျွန်တော်က မြန်မာစာကို တတ်သလောက်လေးနဲ့ ရေးနေတာများပြီ။ ရေးနိုင်တာက လူမှုရေးကွန်ရက်မှာပါ။\nရေးတာကလည်း လမ်းဘေးအမှိုက်လိုက်ကောက်သလို။ အလေအလွင့်ပဲ လိုက်ကောက်နိုင်တယ်။ ကောက်ရင်တော့ (ရီဆိုက်ကယ်) လုပ်လို့ရတာကိုသာ ရွေးကောက်ပါတယ်။\nစာရေးဆရာတွေ၊ မြန်မာစာပညာရှိကြီးတွေကသာ ပိုက်ဆံနဲ့ရောင်းရတဲ့စာတွေ ရေးကြပါတယ်။\nကျွန်တော်ရေးတဲ့စာကို စာအုပ်တိုက်တွေ၊ ဂျာနယ်တွေ၊ မဂ္ဂဇင်းတွေက ထုတ်ပေးရဲကြမယ်လည်း မထင်ပါ။ သူတို့ကို အပြစ်မပြောပါ။ သူတို့ခင်ဗျာ ရေဆန်လှော်ရတာက ပိုပင်ပန်းလို့ပါ။ ဆရာဝန်ဆိုတာ လူနာကို (ခီမို) ပေးရတိုင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ကြရပါတယ်။\nIndian Trumpet ကြောင်လျှာသီး\nငယ်သူငယ်ချင်းတယောက်က ဒီနေ့တော့ Furen International School က video interview ရှိတာနဲ့ မစီးဖြစ်တာကြာပြီ ဖြစ်တဲ့ နက်ကတိုင်လေးစီးဖြစ်တယ် စသဖြင့်ရေးတာတွေ့တယ်။ ခေါင်းစဉ်က ကြောင်လျှာသီးနဲ့တဲ့။\nဟိုတလောက ကျွန်တော် အင်္ဂလိပ်စာသင်ကူနေတဲ့ကျောင်းမှာ ဖတ်စရာတခုမှာ လက်ငင်းဖြစ်နေတဲ့ သတင်းတပုဒ်ကို ဖတ်ခိုင်းတယ်။ အမေရိကန်သမတလောင်း ဒေါ်နယ်ထရမ့်။ Trump ထရမ့်လို့ ရေးတော့ ကျောင်းသားတယောက်က သူ့ဖုန်းထဲက အင်္ဂလိပ်-မြန်မာအဘိဓာန်ထဲမှာလိုက်ရှာတယ်။ စာလုံးနဲ့အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်တာ Trumpet ပေါ်လာပြီး ဗမာလို ကြောင်လျှာသီးတဲ့။ ကျောင်းသားက ဘယ်လိုမှဆက်စပ်မရ၊ ဒုက္ခရောက်နေလို့ ရှင်းပြရတယ်။\nကြောင်လျှာပင်ကို Indian Trumpet လို့ခေါ်ကြတာများတယ်။ Broken Bones နဲ့ Damocles Tree လို့လည်းခေါ်တယ်။ ရုက္ခဗေဒလို Oroxylum Indicum ခေါ်တယ်။ ဟင်ဒီလို Muhudie လို့ခေါ်တယ်။ ကြောင်လျှာသီးကို Oroxylum pod လို့ ခေါ်တယ်။\nSpelling prisoners နိုင်-ပုံ\nပုဂံငလျင်သတင်းကိုတင်ကြတာမှာ သတ်ပုံအမှားတွေ ရွေးထုတ်လိုက်သလိုထွက်ထွက်လာတယ်။ စူဠာမဏိကိုရေးကြတာ စူဌာမဏိ၊ စူဋ္ဌာမဏိ၊ စုဋာမဏိ၊ စုံနေတာပဲ။\nဌာ နဲ့ ဋ္ဌာ လည်းမတူပါ။ ဋာစာလုံးမြင်တိုင်း ပဋာစာရီပဲထင်မိတယ်။ ဘုရားဘွဲ့တော်တွေကိုတော့ မှန်မှန်ကန်ကန် ရေးသင့်ကြပါတယ်။\nအသံထွက်ကော မှန်အောင်မထွက်ကြလို့ စာလုံးပေါင်းမှားရေးတာဖြစ်မယ်။ (စူလာမနိ) သံထွက်ပါတယ်။ တခြား သတ်ပုံတွေဆိုရင် (စူထာမနိ)၊ (စူတာမနိ) ဖြစ်ကုန်မယ်။\n(ဒဏ်) ကိုလည်း (ဒါဏ်) လို့ရေးနေကြတာ မှားတယ်။\nစစ်အစိုးရဒဏ်ခံကြရတဲ့ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသား (နိုင်-ကျဉ်း) စာရင်းပြုစုသလို ထောင်ချခံရတဲ့ မြန်မာစာသတ်ပုံတွေပါ ပြုစုရင်ကောင်းမယ်။ (နိုင်-ပုံ) လို့ခေါ်မယ်။\nပြည်ပထွက်ပြေးရတဲ့ သတ်ပုံတွေကိုလည်း မမေ့ကြပါနဲ့။ Smile!\nTwisted language ဒဏ်ကြောင့် ပဲရွဲ့နေတဲ့မြန်မာစကား\nTint Swe ဒဏ်\nShi Di ဆရာ ဘာပြောချင်တာလဲရှင့်\nTint Swe ပဌမဆုံးပုံမှာ ငလျင်ဒါဏ်ခံလို့ရေးတာ သတ်ပုံမှားနေတယ်။ ဒဏ်လို့သာရေးရတယ်။ ဆရာက အမှားတွေကို ဘယ်တော့မှ နမူနာပြစရာအဖြစ် ယူမသုံးပါ။ ဆိုးသွမ်းတဲ့သူ၊ လူမကြည်ညိုသူတွေပုံတွေကိုလည်း မသုံးပါ။ ဆေးအတုတွေကိုလည်း ပုံမတင်ပါ။ တင်ရင် ဘယ်မှာဝယ်ရမလဲကလာပြီ။ အမှားတွေတင်ရင် အမှန်ပဲထင်ကြသူက အလွန့်အလွန်များတယ်။ လူတွေကို ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်ခဲ့သူပုံကို ခဏခဏတင်နေကြတာ ကိုးကွယ်ရာကျတယ်။ ဆဲရေး တိုင်းထွာသူပုံတွေကို တင်နေကြတာလည်းအဲလိုပဲ။ အဲလိုလုပ်တာ သူတို့ကို ပရိုမိုးရှင်းလုပ်ပေးရာကျတယ်။\nLa Min ဆရာ့ကို ဆီးဖတ်လုပ်ထားတာဆရာ\nTint Swe ဆရာကတော့ ဆီးဖတ်စ် လို့ရေးစေချင်တယ်။ ဖတ် ဆိုရင် အဖတ်လို့ထင်နိုင်တယ်။ နှမ်းဖတ်ခဲမှတ်လို့ ထပ်ဖတ်ရတယ်။ Smile!\nအဲလိုရေးတာကို ဗိုလ်ဆန်တာလို့ မခေါ်သင့်ပါ။ မြန်မာပြည်ကြီး အခုတော့ နွားခြေရာကွက်ထဲကထွက်လာရပြီမို့ သူများ အရီမခံရအောင်၊ နားလည်စေအောင် အင်္ဂလိပ်လို ပြောမှ ရေးမှရတာမျိုးကို မှန်ကန်ပီသအောင် ပြောရ ရေးရမယ်။ ခက်နေတာက မြန်မာစကားကို ပဲ့ရွဲ့စောင်းအောင်ပြောနေကြတယ်။\nဇော်ဂျီ (ဂန္ထလောက၊ မေ၊ ၁၉၃၆)\nဒါက သတ်ပုံမှန်နဲ့ ဆရာဇော်ဂျီရဲ့ကဗျာဖြစ်ပါတယ်။ နောက်လူတွေက သတ်ပုံကိုသူတို့လိုသလိုပြင်ပြီး ရေးတင်ကြတယ်။ ရိုက်နှိပ်ထုတ်ဝေ ရောင်းချနေကြတယ်။ အဲလိုမလုပ်အပ်ပါ။\nSave the Bagan လို့ရေးနေကြတာတွေ့တယ်။ ကျွန်တော်တော့ အတော်စဉ်းစားနေရတုံးပဲ။ Save Bagan လို့သာ ရေးသင့်တယ်ထင်ပါတယ်။\nSave Berlin ဆိုတာရှိတယ်။ ဘာလင်မြို့ကြီးရဲ့ မြို့ပြအခြေအနေတွေကို တင်ပြတဲ့ (ပရောဂျက်) တခုဖြစ်တယ်။ မြို့တော် ဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက်ရည်ရွယ်ပြီး၊ မလိုလားအပ်တဲ ပြုပြင်မှုလုပ်တာတွေကို ထောက်ပြမယ်။ ဘာလင်မြို့ကြီးအနာဂတ်ကို ဆောက်လုပ်ရေးသမားတွေနဲ့ အစိုးရလက်ထဲ ဝကွက်အပ်မထားလိုသူတွေကနေ ဆော်သြကြတာပါ။ နှစ်စဉ်လုပ်ပါတယ်။\nMg Ponnya ငလျှင် ချောက် ၆့၈ ပုဂံ ၆့၉ အပျက်အစီးဘယ်လောက်များတယ် အတိအကျ မသိရသေး ဓာတ်ပုံ ခရက်ဒစ် ပုဂံဘုရား\nNay LA ၂၅-၈-၂ဝ၁၆ ငလျင်ပြင်းအား ၆့၈ ရှိ ငလျင်လှုပ် ထီးလိုမင်းလိုစေတီတော်အပါအဝင် ပုဂံဘုရားအချို့ ပျက်စီး\nKyaw Ngwe ၁၃-၄-၂ဝ၁၆ ရေစကြိုမှာ ည ၈ နာရီ ၂၆ မိနစ်ခန့်က ငလျင်လှုပ်သွား၊ ရစ်ချတာ ၆ ကျော်မည်ထင်မိ၊\nKo Naing Htun Maung ဟာ တော်တော့ကိုပြင်းထန်တယ် ငလျင်လှုပ်တယ်ဟ\nSein Win ၁၉၇၄ ပုဂံငလျှင်ဟာ ၇့၂ ထင်တယ် ဘုရားတွေပြိုတယ်။ ခုလည်း ဘယ်ကို ဗဟိုပြုသလဲ။\nTint Swe ၁၉၇၄ ပုဂံမှာ ငလျှင်လှုပ်တုန်းက ကျွန်တော် မုံရွာမြို့ ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီးမှာ ဆေးကျောင်းသားကနေ ဆရာဝန် စဖြစ်တဲ့ပဌမနှစ်ပါ။ ၅ တန်းကနေ ၁ဝ တန်းအထိစာသင်ခဲ့တဲ့ စတိတ်တူးကျောင်းကနေထွက်တဲ့လမ်းနဲ့ အလုံလမ်းဒေါင့်က ဆေးရုံကပေးတဲ့ ခြေတံမတိုမရှည် အိမ်လေးမှာ နေရပါတယ်။ ဆေးပညာအသိနဲ့ အတွေ့အကြုံကလည်း ဟိုမရောက် သည်မရောက်။\nဘုရားစေတီ၊ တိုက်တာအဆောက်အဦတွေနဲ့ လူသူလေးပါး ငလျင်ဘေးကလွတ်ကင်းချမ်းသာကြပါစေ။\nကျွန်တော်က သတ်ပုံမှားတာလေးတွေ ရေးပါတယ်။ ကနေ့တော့ ပုဂံငလျင်အပျက်အစီးသတင်းတွေမှာ ဗျည်းရေးတာပါ မှားနေကြတာတွေ့တယ်။ (ဌ) နဲ့ (ဠ) လွဲနေတယ်။ စူဠာမဏိလို့ရေးရတယ်။ စူဠာမုဏိလို့ရေးတာလည်း တွေ့ပါတယ်။\nဓါတ်ပုံ = ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း ဆရာဝန်တယောက်က မြန်မာပြည်ကနေ တကူးတကဝယ်လာပြီး၊ အိမ်အရောက် လာပေးတဲ့ လက်ဆောင် တီရှပ်။ ကျွန်တော်က အပြင်ထွက်ရင် တီရှပ်ဝတ်လေ့မရှိတာလေး ဟိုတနေ့ကတင် ရေးထားတယ်။ မနေ့ကတော့ အင်္ဂလိပ်စာသင်ကူနေတဲ့ကျောင်းကိုဝတ်သွားတာ ကျောင်းသူတယောက်က က၊ ခ၊ မေ့တတ်လို့ ရိုက်ထားမယ်တဲ့။\nPhoto by Grace T Deih Cing\nPremaston ကိုယ်ဝန်မပျက်၊ ကလေးစောမမွေးစေတဲ့ဆေး\n၁။ ဆရာရှင့် အသက်က ၃ဝ၊ အမျိုးသမီးပါ။ ရှေ့မှာလဲ တခါမေးပြီးပါပြီ။ အခုထပ်မေးချင်တာက သမီးက ကလေးရဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။ အခု ဒီလ ၈ လပိုင်းအတွက် ရာသီမလာသေးပါ။ ဆီးစစ်ကြည့်တော့လဲ negative ပါ ၇ လပိုင်း တုန်းကတော့ Premaston ဟော်မုန်းဆေးသောက်ထားပါတယ်။ အဲ့ဒါသောက်ထားလို့မလာတာလား သိချင်လို့ပါ\nဆရာ့ထံမှ အကြံပေးချက်လေးလိုချင်လို့ပါ။ ဆရာဝန်ပြန်ပြသင့်လားဆိုတာလေး ဖြေကြားပေးပါဆရာ။\n၂။ ဆရာ Premaston ရဲ့ Side Effect လေးတွေ သိချင်လို့ပါ။ သမီးကို တနေ့3လုံ3းWeeks သောက်ခိုင်းလို့ပါ။ လောလောဆယ်တော့ ဆံပင်တွေ အရမ်းကျွတ်နေလို့ပါ။ မြင်မကောင်းအောင်ကျွတ်တာပါဆရာ။\nအသက် မသိပါ။ ရာသီ မသိပါ။ အိမ်ထောင်ရေး-ကိုယ်ဝန်-ကလေး မသိပါ။\n၃။ မင်္ဂလာပါဆရာ။ ကိုယ်ဝန်က ၉ လထဲရောက်ပါပြီ။ OG က ကလေးစောမမွေးအောင် ကိုယ်ဝန်ရင့်မှသောက်တဲ့ ခိုင်ဆေး ၁၅ ရက် သောက်ခိုင်းပါတယ်။ ကလေးတခုခုဖြစ်မှာစိုးရိမ်လို့ ဆေးသောက်သင့် မသောက်သင့် ညွှန်ကြားပါဦးရှင့်။\nအသက် မသိပါ။ ဆေးအမည် မသိပါ။\nအသက်က ၂၈ ပါရှင့်။ ဆေးအမည်က Premaston ပါရှင့်။ ကိုယ်ဝန်က ၃၅ ပတ်ပါဆရာ။\nPremaston ဆေးထဲမှာ Allylestrenol5mg ပါတယ်။ Progestogen ပရိုဂျက်စတိုဂျင်ဟော်မုန်းဆေးဖြစ်တယ်။ ကိုယ်ဝန်မပျက်အောင်၊ ကလေးစောမမွေးအောင်ပေးတယ်။ ယောက်ျား ဆီးကျိတ်ကြီးတာအတွက်လည်းပေးတယ်။ ကိုယ်ဝန်ပျက်မှာကို ကာကွယ်ဆေးဘို့5mg တနေ့ ၃ ကြိမ်၊ ၅-၇ ရက်။ ကလေးစောမွေးမှာအတွက်လည်း ပေးတယ်။5mg တနေ့ ၃ ကြိမ်၊ ၅-၇ ရက်။ အများဆုံး 40 mg ပေးတယ်။ ယောက်ျားဆီးကျိတ်ကြီးတာကိုလည်း ပေးတယ်။ မကြာခဏ ကိုယ်ဝန်ပျက်သူကို ကိုယ်ဝန်သေချာကတည်းက 5-10 mg / day တလအနည်းဆုံးပေးတယ်။\nMissed abortion ကိုယ်ဝန်ပျက်ခြင်း တမျိုးနဲ့ Recurrent miscarriage ကိုယ်ဝန် ခဏခဏပျက်ရခြင်းမှာသုံးနိုင်တယ်။\n၂၆-၁-၁၉၆၂ နေ့က သတ်ပုံ\nတခြားလူများနှင့် ထွေးရောယှက်တင် ဆက်ဆံပေါင်းသင်းနေထိုင်ကြပြီး၊ ထိုတခြားသူတို့မှာ (က) ကရင်၊ (၂) ကုလား၊ (၃) ကန်တူး၊ (၄) ကမ်းယ့၊ (၅) ဂျွမ်း၊ (၆) ချင်း၊ (၇) စကြဝ်၊ (ဂ) တောင်သူ၊ (၉) ပျူ၊ (၁ဝ) မွန်၊ (၁၁) လဝ၊ (၁၂) သဝ်၊ (၁၃) သက်၊ (၁၄) ရှမ်း စသူတို့ဖြစ်ကြသည်။့့\n့ ယခုတင်ပြသည့်စာတမ်းမှာ ထိုစာတမ်း၏ တစိတ်ပိုင်းကို ဖွင့်ဆိုဖြည့်စွက်သောစာတမ်းဖြစ်သည်။\nPhoto from Phyo Nyein Ko\nတင်ပြသူ ဦးထင်ဖတ် (မောင်ထင်)\nယခုခေတ်၌မူ သာမန်ရွှေလမ်းငွေလမ်းဖောက်ခြင်းထက်လွန်ကဲ၍ သတင်းစာ ရေဒီယို တယ်လီဗစ်ရှင် စသော ဆက်သွယ်ရေးပစ္စည်းများဖြင့် ဆက်သွယ်လျက်ရှိကြလေရာ နိုင်ငံတနိုင်ငံ၏ အတွေးအခေါ်၊ အကြံအစည်၊ အပြောအဆို၊ အပြုအမူ၊ အလုပ်အကိုင်တို့သည် အခြားနိုင်ငံ တနိုင်ငံသို့ ကူးစက်နိုင်သည်။့့\nဆရာမောင်ထင်ဟာ ငဘ၊ ဗမာ့အောင်ဆန်း၊ အာရှနှင့်အောင်ဆန်း၊ မြို့မကျောင်း၊ ကိုဒေါင်း၊ အတွေးပဒေသာ၊ လွတ်လပ်ခြင်း၊ မြန်မာဆယ့်နှစ်လအကြောင်း၊ မဟတ္တမဂန္ဒီတိုက်ပွဲအစ၊ အညတြရဲဘော်၊ လူလားမြောက်သောအရွယ်၊ ပိန္နဲသီး၊ ချက်ကော၏ လူ့ပုတ်သင်၊ မိုပါဆွန်၏ စိန်ပန်းကုံး၊ ရှမ်းပြည်နယ်၏ ခေတ်ပြောင်း၊ အားဆေးစားမလို့လား၊ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ လွတ်လပ်ခြင်း၊ စတဲ့ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့စာတွေ အမြောက်အများရေးသားခဲ့ပါတယ်။\nမောင်ထင်ရဲ့ သရော်စာတပုဒ်ကို အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း၊ အတွဲ ၇၊ အမှတ် ၁၊ ၁၉၃၈ မှာ ဖော်ပြပုံနှိပ်ခဲ့ပါသည်။ အယ်ဒီတာဦးညိုမြနဲ့ အပြန်အလှန်သရော်စာရေးကြတာပါ။\nဟောင်ခြင်းသည် ဒို့စကားဟူ၍ အောင်နက်သည် သုံးကြိမ်တိတိ အူပြီးသော် ဦးသာဝ၏လည်မြိုကို ဟပ်လေ၏။့့\nScar (3) အမာရွတ် (၃)\n၁။ ဆရာရှင့် လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ကျော်လောက်က ဆိုင်ကယ်မှောက်တာ မျက်နှာထိသွားပါတယ်ရှင်။ စိတ်လောပြီး အနာသိပ်မကျက်ခင် hiruscar လိမ်းမိပါတယ်ရှင်။ လိမ်းနေစဉ်မှာ ပျောက်ချင်ဇောနဲ့ ကြိတ်မှန်ရွက်လိမ်းမိပါတယ်ရှင့်။ အမာရွတ်ကမဲသွားတယ်ရှင့်။ နောက်ပိုင်းသနပ်ခါးကိုနေ့ပိုင်းလိမ်း ညပိုင်းအမရွတ်ပျောက်ဆေးလိမ်းပါတယ်ရှင်။ ပျောက်နိုင်ပါလား။ သမီးအမာရွတ်အရှင်းကြီး (ပုံပို့လိုက်ပါတယ်ရှင့်) ပျောက်နိုင်ပါလား ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲရှင့်။\n၂။ ဆရာရေ သမီးအသက်က ၁၈ နှစ်ပါ။ သမီးမှာ ငယ်ငယ်လေးထဲက ခြင်ကိုက်လို့ကုတ်ရာကနေ အနာတွေ ဖြစ်လာပါတယ်။ ခုချိန်ထိလည်း မပျောက်သေးပါဘူး။ ပျောက်သွားလည်းခဏပါပဲ။ ပြီးရင်ပြန်ဖြစ်လာရော။ ခြေထောက်နဲ့ လက်တွေမှာပဲ ဖြစ်တာပါ။ အရေပြား အထူးကုတွေနဲ့လည်းပြပါတယ်။ ဒါပေမယ့်ခဏပဲဆရာ ပြီးရင်ပြန်ပြန်ဖြစ်လာရော ခုခေတ် မိန်းကလေးတွေလို အတိုအပြတ်တွေ ဝတ်ချင်လို့တော့မဟုတ်ပါဘူး လူကြားထဲသွားရင် confidence မရှိဘူးဆရာရယ်။ လမ်းညွန်ပါဦး။ သမီးကခု့့ တတ်နေပါတယ်။ ခု အသားဖြူဆေးထိုးလို့ရတယ်ဆိုတဲ့pageတခုမှာ ဆရာပြောပြထားတာတွေ့လို့ အဲ့ဒါကရောဆရာ သမီးထိုးလို့ရလား ဒါမှမဟုတ် အမာရွှတ်ပျောက်အောင် ထိုးလို့ရတာမျိုးရော ရှိလားဟင်။ ကူညီပါဆရာရယ်။ သမီးက့့ တိုင်း၊့့ မြို့နယ်ကပါ။\nပဌမမေးခွန်းပါလို အရပ်ဆေးနည်းတွေကနေ အမာရွတ်ဆိုးသွားတတ်တာကို စာ (၁) နဲ့ (၂) မှာရေးထားတယ်။ ပလပ်စတစ်ခွဲစိတ်နည်းနဲ့သာ လုပ်ရပါမယ်။ (ပို့စ်မှာသုံးတာက မေးတဲ့သူပို့တာ မဟုတ်ပါ။)\nဒုတိယမေးခွန်းပါ အသားဖြူဆေးကို ဆရာက တားမြစ်တာပါ။ မညွှန်ပါ။ မသင့်ပါ။ အမာရွတ်တိုင်းက ကြာလေလေ ကောင်းလေလေဖြစ်မယ်။ ဒီအရွယ်မှာ ပျောက်တာပိုမြန်တယ်။ အားကောင်းတယ်း ဆေးလိုမျိုး မလိုအပ်တာတွေကို ရှောင်သင့်တယ်။\n- Non-ablative lasers လေဆာနည်းကို Hypertrophic scars and Keloids အမာရွတ်က အသီးလို ဖြစ်နေတာအတွက် သုံးတယ်။\n- Ablative lasers လေဆာနည်းကို Atrophic and acne scars ဝက်ခြံ-အမာရွတ်၊ ရှုံ့တွနေတာမျိုး အတွက် သုံးတယ်။\n- Silicone scar treatments အမာရွတ်ဖြစ်မလာစေအောင်နဲ့ ဖြစ်ပြီးသားကို ပုံပန်းဆိုးတာ သက်သာစေအောင်သုံးတယ်။ Semiocclusive silicone based ointments တွေကိုသုံးတယ်။\n- Pressure dressings နည်းကို Burn and hypertrophic scars မီးလောင်-အမာရွတ် နဲ့ အသီး ဖြစ်နေတာမျိုးအတွက် သုံးတယ်။\n- Excision of keloid scars ကို လုပ်ပေးရင် ၄၅% ပြန်ဖြစ်တယ်။\n- Burn မီးလောက်-အမာရွတ်အတွက် Skin graft အရေပြား အစားထိုးတာလုပ်နိုင်တယ်။\nJuvéderm ဆိုတာ ထိုးဆေးဖြစ်တယ်။ လူ့ကိုယ်မှာ ရှိနေတဲ့ Hyaluronic acid ဓါတ်ဖြစ်တယ်။ FDA ကနေ ၂ဝဝ၆ မှာ အသိအမှတ်ပြုပေးထားတယ်။ အဓိကသုံးတာက Smile lines ခေါ်တဲ့ ပြုံးရယ်ရတာများလွန်းလို့ဖြစ်ရတဲ့ အရေးအကြောင်း အတွက်ဖြစ်တယ်။ အနေနဲ့ နှုတ်ခမ်းပိုလှစေအောင်နဲ့ အမာရွတ်ကြောင့် ခွက်နေတာမျိုးကို ပြန်ဖြည့်လာစေအောင် အတွက်လဲ သုံးတယ်။ ဆေးကို ၆-၉ လနေရင် ကိုယ်ခန္ခာကနေ စုပ်ယူသွားမယ်။ ထပ်ထိုးရမယ်။ ဆေးထိုးတဲ့နေရာ နီရဲနေမယ်။ နာမယ်။ ဖေါင်းနေမယ်။ ၇ ရက်နေရင် ပျောက်သွားမယ်။ တီဗွီနဲ့ ရုပ်ရှင်မင်းသမီး (လီဆာ ရင်နာ) ပြောတာက သိပ်သုံးတာများရင် မှားမယ်တဲ့။\nအလားတူထိုးဆေးတွေက Beloter, Perlane injections and Restylane တွေ ဖြစ်တယ်။ Restylane ထိုးဆေးကလဲ Hyaluronic acid filler မျိုးဖြစ်တယ်။ ပိုလှစေအောင် မျက်နှာကအရေးအကြောင်းတွေ သက်သာစေဘို့ သုံးတယ်။ Sad mouth corners မျက်နှာမဲ့နေသလိုဖြစ်ရတဲ့ အရေးအကြောင်းကို သက်သာစေမယ်။ ၆ လ အထိခံတယ်။\n• Scar အမာရွတ် (၁) http://dts-medicaleducation.blogspot.com/2010/10/scar.html\n• Scar (2) အမာရွတ် (၂) http://doctortintswe.blogspot.com/2014/11/scar-2_21.html\n• Scar (3) အမာရွတ် (၃) http://doctortintswe.blogspot.com/2015/03/scar-2.html\nမြန်မာစာသတ်ပုံတွေကို ထောက်ပြပေးလို့ ကျေးဇူးပါဆရာ။ ဆရာကျမ်းမာပါစေ။ ကျမရေးတာ သတ်ပုံမှန်လားတော့ မသိဘူး။\n(ကျမ္မာ) လို့အရင်ကရေးသားခဲ့ကြတာ အမှန်ရှိခဲ့တယ်။ အခုတော့ ကျန်းမာလို့သာရေးကြတယ်။ မှားလို့ပြောင်းတာ မဟုတ်ပါ။ ခေတ်ကာလအရ ပြောင်းတာမျိုး။ ပိုပြီးလွယ်ကူအောင်ရေးလာကြတာမျိုးသဘောဖြစ်ပါတယ်။ ဥပမာ ဆြာ၊ သ္ခင်၊ ယ္ခင်၊ ဥူး၊ စတာတွေလိုပါပဲ။\n(ကလေး) ရော (ခလေး) ပါ အရင်ကတည်းက ရေးခဲ့တာရှိတယ်။ သူငယ်တန်းဖတ်စာမှာ (ကလေး) လို့လုပ်ခဲ့ပြီးသာဖြစ်လို့ (ကလေး) ကသာ သင့်မှန်ပါတယ်။\nလွယ်နေပြီးသား (တ) ကို (တစ်) လုပ်တာ မမှန်သင့်ပါ။\nမခက်လှတဲ့ (ပြီ) ကို (ပီ) နဲ့ (ပြီး) ကို (ပီး) လုပ်တာ မှားတယ်။\nမြန်မာစာမှာ တပြေးညီ ဘယ်တုံးကမှမဖြစ်ခဲ့ပါ။ သည်လိုပဲ ဆွေးနွေးငြင်းခုံကြရတယ်။ အဲတာကောင်းတယ်။ မကောင်းတာကတော့ အထက်ညွှန်ကြားချက်အတိုင်းမဟုတ်ရင် စာမေးပွဲအမှတ်မပေးတာတို့၊ ထုတ်ဝေခွင့်မရတာတို့၊ တလုံးဘယ်လောက်ဆိုပြီး ဒဏ်ငွေတပ်တာတို့။\nအဲတာ အမိန့်ရထန်းရည်ဆိုင်မြန်မာစာ။ အမိန့်ရထားရင် ရောချင်တာရောရောင်းလို့ရတယ်။\nဓါတ်ပုံ = ရဲလင်းအောင် (သတင်းအမရ)\nDress code အဝတ်အစားကပိုကရိုနဲ့\nKhin Thida Wai Wai အကြောင်းအရာက အဓိကပါ။ စာလုံးပေါင်းကကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျန်းမာရေးဗဟုသုတတွေ အများကြီးရပါတယ်။ ကျေးဇူးပါ။\nအဲလိုသဘောထားပေးတာ ကျွန်တော့်အတွက် နားလည်မှုပေးတာလို့ သဘောပေါက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လွယ်လွယ်နဲ့ ခွင့်မလွှတ်စေချင်ပါ။ ယဉ်ကျေးစွာနဲ့ ပြုပြင်ပေးကြစေချင်တယ်။\nကိုယ်ရေးတဲ့စာမှာ သဒ္ဒါမှာ၊ သတ်ပုံလွဲနေရင် အဝတ်အစားကပိုကရိုနဲ့ လူကြားထဲ ထွက်မိသလို မနေတတ်ဖြစ်ပါတယ်။ စကားလုံးလေးတလုံးရေးရေး၊ ဝါကျတကြောင်းရေးရေး မှန်အောင်ကြိုးစားသင့်တယ်။\nကျွန်တော် စာရေးတိုင်းမှားတယ်။ လူမှုရေးကွန်ရက်နဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘလော့မှာဖြစ်လို့ ပေါ့ဆတာလည်းပါတယ်။ ပြန်စစ်ပါတယ်။ ပြင်သေးသူတွေကပြင်ပေးလာတိုင်း ချက်ချင်းပြင်လိုက်တယ်။ ကြယ်သီးပေါက်မှားတပ်ထားတာကို သူများပြောမှသာ သိသလိုပေါ့။ ကျွန်တော့်မှာ ပြင်ရတာ (၅) နေရာရှိတယ်။ ပြင်တာပဲ။\nသူများတိုင်းပြည်အမျိုးမျိုးမှာနေရတော့ အသိတခုရတယ်။ မြက်ရိတ်တာ စနစ်တကျတတ်ထားမှ အာကာသယာဉ်ကို တည်ဆောက်နိုင်တယ်။ မြက်ရှင်းပြီးရောလုပ်ရင် လယ်တောယာတော ကန်သင်းအပြင်ကို ထွက်ရမှာမဟုတ်ပါ။\nနည်းပညာဆိုတာအရေးပါသလို စည်းစနစ်ကျတာလည်းလိုတယ်။ ဝိုင်းကြဝန်းကြစို့။\nလိင်ကတဆင့်ကူးစက်တဲ့ ဂိုနိုးရီးယားရောဂါကို ပါးစပ်ဆေး ဆေးရည်သုံးတာနဲ့ ကာကွယ်နိုင်မယ်လို့ ကနေထွက် ဆေးသုတေသနသတင်းကဆိုလိုက်ပါတယ်။\nPolicy Books ပေါ်လစီသတ်ပုံ\nကွန်မင့်တခုကို ဖုန်းကနေ အင်္ဂလိပ်လိုရိုက်ထားပြီး ပုံနဲ့တွဲပို့ပါတယ်။ ပုံထဲမှာ တထောင့်တညပုံပြင်များစာအုပ် လေးတွဲပုံကို တွေ့ပါတယ်။ အဖုံးတိုင်းက သတ်ပုံအမှားကိုလည်း တန်းမြင်ပါတယ်။\nရုပ်ရှင်တွေမှာသာ မဟုတ်ပါ၊ မြန်မာစာနဲ့ စာအုပ်တွေလည်း ပေါ်လစီထုတ်တွေ များလွန်လွန်းနေတယ်။ အဲတာမျိုးကို ပေါ်လစီသတ်ပုံလို့ ခေါ်တယ်။ အရင်က အမိန်နဲ့ခိုင်းတယ်။ အခုက လုပ်ပိုင်ခွင့်နဲ့ခိုင်းတယ်။ အတူတူပါပဲ။\nLooking back ခြသေ့င်္လည်ပြန်ကြည့်ခြင်း\nNay Ta Yar = ဆရာ ဆရာ့ဘော်ဒါကြီး ဒေါက်တာစိန်ဝင်း ပြည်တော်ဝင်မယ်ဟု ကြားတယ်ဆရာ။ ဆရာကော ပြည်တော် ပြန်မဝင်ခြင်သေးဘူးလားဆရာ။\nချင်၊ ခြင်၊ ချဉ်\nTint Swe ဝင်ချင်သလားမေးရင် ဝင်ချင်တယ်။ ခြင်ကိုက်မှာလည်း မကြောက်ပါ။ ကျွန်တော့်ကို အသေရရ အရှင်ရရ ဖမ်းချင်သူတွေကတော့ တစခန်းသိမ်းသွားပြီထင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချဉ်နေသူတွေ ရှိမှန်းတော့သိတယ်။ Smile!\nဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ စဉ်းစားနေရတယ်။ သွားချင်လာချင်ပေမဲ့ လိုချင်တာမရသေးလို့ စောင့်နေရတယ်။ ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်နေတာတွေကို လာကြည့်ချင်တာလို့တော့ မပြောပါ။ Smile!\nခြင်ပုန်း၊ ခြင်ကောင်ရန်ကနေကာကွယ်ဘို့ရာ ခြင်ထောင်နဲ့အိပ်ပါမယ်။ နေ့ခင်းမှာ ခြင်ယပ်သုံးမှာပေါ့ဗျာ။ ဟောက်ဆာဂျင် လုပ်ခဲ့တဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ စိမ့်အောင်အေးတဲ့ မေမြို့ဆောင်းကို သတိရနေတာအခါခါ။ ပုလဲက အိမ်ဟောင်းလေးမှာ အခြင်ရနယ် ပျက်နေပြီတဲ့။ No smile!\nဝယ်ချင်တာတွေကို ခြင်တွယ်ဝယ်ပါမယ်။ ခွက်ခြင်ရောင်းတာတော့ မသောက်တော့ပါ။ လာလည်ရတဲ့အခါ အကြောအခြင်ပြေမှာ အမှန်ပါ။ Smile!\nမြန်မာပြည်ကအစားအစာတွေကို စားချင်တယ်။ ချဉ်ပေါင်၊ အချဉ်ဖတ်၊ ငါးချဉ်တွေပါစားချင်တာ။ လေချဉ်တက်ရင် ဒိန်ချဉ်ပဲသောက်မယ်။ စိတ်ချဉ်ပေါက်ပြီး၊ ချဉ်စုတ်စုတ်အရည်တွေတော့ ငယ်ငယ်ကလို မသောက်တော့ပါ။ Smile!\nအိပ်ချင်မူးတူးလည်း မြန်မာပြည်ကိုပဲ သတိရနေတယ်။ ၁၉၉ဝ ဒီဇင်္ဘာ ၂၁ ရက်နေ့က မြန်မာပြည်ကြီးကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ခြသေ့င်္လည်ပြန်ကြည့်ပြီး ကျောခိုင်းခဲ့ရတယ်။\nProportional Representation System အချိုးကျကိုယ်စားပြုစနစ်\n၁။ Henry Aung Bhuu ဆရာရေ ကော်လံ တခု နှစ်ခုလောက်ကို ပုံတပုံလောက်ရိုက်ပြီးတင်ပါလား။ ပုံများသွားပေမယ့် ဖတ်လို့အဆင်ပြေလောက်မယ် ။ အခုဖတ်ရတာ အားမရသလို ဖြစ်နေလို့ပါ။ ဆရာ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာချမ်းသာ ရှိပါစေ။\n၂။ Maung Ko Naing နောက်ဆုံးအပိုဒ် ဖတ်လို့မရပါဆရာ။\n၃။ Thidar Lwin စာလုံးတွေတော့ဖတ်မရပါ။ ဒါပေမဲ့့\n၄။ Maung Lay ဖတ်ချင်လိုက်တာ\nကမ္ဘောဒီးယားမှာ နိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲတွေရဲ့ အစပိုင်းလို့သတ်မှတ်နိုင်တဲ့ ရွေးကောက်ပွဲကို ၂ဝဝ၃ မှာ ကျင်းပတော့ နိုင်ငံတကာ ရွေးကောက်ပွဲလေ့လာသူများအဖွဲ့တခုနဲ့အတူ လိုက်ပါခဲ့ရဘူးပါတယ်။ ရွေးကောက်ပွဲမတိုင်ခင် မဲဆွယ် စည်းရုံးတာတွေ၊ မဲစာရင်း ထုတ်ပြန်တာတွေ၊ မဲဆန္ဒရှင်တွေ၊ တခြား ရွေးကောက်ပွဲလေ့လာစောင့်ကြည့်သူတွေနဲ့ ရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင် အဆင့်ဆင့်ကို လိုက်လံတွေ့ဆုံ စကားပြော မေးမြန်းခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမဲပေးတဲ့ရက်မှာ တောနယ်တွေက မဲရုံတွေကို တခုပြီးတခု သွားကြည့်ခဲ့တယ်။ မဲရေတွက်တော့ မဲရုံတရုံကို ကိုယ်ဖါသာရွေးပြီး လေ့လာ စောင့်ကြည့်ကြပါတယ်။\nအမတ်လောင်းတွေထဲက နိုင်တဲ့သူဆိုတာ ချက်ချင်းဆိုသလိုသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံရေးပါတီ ကိုယ်စားပြုတဲ့ ပီအာစနစ် ရှိနေလို့ မဲအများဆုံးရသူတိုင်းက အမတ်မဖြစ်သေးဘူး။ ပီအာစနစ်အရ တွက်တာချက်တာတွေလုပ်ရသေးတယ်။ အဲဒီ ရွေးကောက်ပွဲရလဒ်အရ (CPP) နဲ့ (FUNCINPEC) တွေ ဖွဲ့စည်းပုံအရ တခုမှ ၃ ပုံ ၂ ပုံမရလို့ ညွန့်ပေါင်းအစိုးရ ဖွဲ့လိုက်ရပါတယ်။\nPR ပီအာစနစ်ကို ကြိုက်သူတွေအပြော\nပါတီငယ်လေးတွေနဲ့ တသီးပုဂ္ဂလအတွက် တပမ်းသာစေမယ်။ နိုင်ငံရေးပါတီကြီးတွေကနေကြီးစိုးမှု နည်းစေမယ်။ မဲပေးသူများစေမယ်။ ကမ္ဘာမှာ ပီအာကျင့်သုံးတဲ့နိုင်ငံတွေက များတယ်။ နိုင်ငံရေးပါတီတွေဟာ ရွေးကောက်ပွဲမှာ ရခဲ့တဲ့မဲ အရေအတွက်ကို အချိုးချပြီး လွှတ်တော်မှာ ကိုယ်စားလှယ်ရကြမယ်။ ပါတီတွေများလို့ အိုင်ဒီယာတွေ များစေမယ်။ ရွေးချယ်စရာတွေလဲ များတယ်။ ပါတီငယ်လေးတွေတိုင်းကနေ ကိုယ်စားလှယ် အနည်းဆုံး ၁ ယောက်တော့ရမယ်။ မဲဆန္ဒနယ်မြေကြီးမှသာ လုပ်လို့ မဲမသမာမှုနည်းစေမယ်။ လွှတ်တော်မှာ ပါတီတခုခုကနေ ကြီးစိုးတာ နည်းမယ်။\nPR ပီအာစနစ်ကို မကြိုက်တဲ့ဘက်က ထောက်ပြတာတွေ\nကမ္ဘောဒီးယားမှာ အဲဒီကတည်းက Hun Sen ဟွန်ဆန်း ကသာ အခုထိဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်နေပါတယ်။ မြန်မာပြည်မှာ တပါတီထဲကနေလုပ်လုပ် မဲပေးသူ အမြဲတန်းများပါတယ်။ ဆန္ဒခံယူပွဲမှာဆို ၁ဝ၂% တောင်ရှိသေးတယ်။ ကျင့်သုံးနိုင်ငံတွေ များတယ်ဆိုပေမဲ့ ယူကေ၊ ယူအက်စ်၊ အိန္ဒိယ၊ ကနေဒါ၊ ပြင်သစ်တို့ကတော့ ပီအာစနစ် မကျင့်သုံး။ PR ကျင့်သုံးရင် အစွန်းရောက်ပါတီတွေက ကြီးစိုးစေနိုင်တယ်။ ဥပမာ သြတြီးယား ၂ဝဝဝ ရွေးကောက်ပွဲ၊ နိုင်ငံရေးမတည်ငြိမ်မှုဖြစ်စရာ အလားအလာများတယ်။ ညွန့်ပေါင်းအစိုးရဆိုတာ အားနည်းတယ်။ ဥပမာ အီတလီမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၄ဝ အတွင်းမှာ ပါလီမာန်ကို (၇) ကြိမ် ဖျက်သိမ်းခဲ့ရတယ်။\nအမတ်လောင်းဟာ သူမဲဆွယ်စည်းရုံးတဲ့နယ်မြေကို အမှန်တကယ် ကိုယ်စားပြုနိုင်တယ်။ ဒေသအတွက် ပိုကောင်းတယ်။ နိုင်ငံရေးပါတီတွေက အခယာကျတယ်။ တနည်းအားဖြင့် မဲအနည်း-အများ၊ အနိုင်-အရှုံးက သာမညဖြစ်တယ်။ မဲဆန္ဒနယ်မြေ သတ်မှတ်မှုက ရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်လက်ထဲမှာသာရှိမယ်။ မြန်မာပြည်က လက်ရှိ ရွေးကောက်ပွဲ ကော်မရှင်ဆိုတာ သိတဲ့အတိုင်းဘဲ။ ပေါ်လစီချတာမှာ ခက်မယ်။ ဥပမာ နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၊ ကျန်းမာရေး အထောက်အပံ့ပေါ်လစီ။ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်ကို နိုင်ငံရေးပါတီကနေသာ ဆုံးဖြတ်တာများတယ်။ ပါတီခေါင်းဆောင်တွေက ရှိသင့်တာထက် ပိုပြီး အရေးပါလာစေမယ်။ ပါတီတွင်း အားပြိုင်မှုတွေဖြစ်စေမယ်။ တချို့နိုင်ငံတွေမှာ အဲတာမျိုးနည်းအောင် အစီအမံထပ်ထည့်ထားတတ်တယ်။ ဆွစ်ဇာလန်မှာ မဲပေးသူတွေကနေ ပါတီကခန့်သူကို အစားထိုးနိုင်တယ်။ အဲဒီလူသစ်ဟာ တခြားပါတီကလဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်နိုင်တယ်။\nPR ကနေဒါ ဥပမာ\nClosed Party List အပိတ်ပါတီစနစ်မှာ မဲပေးသူတွေကနေ ပါတီကိုသာပေးခွင့်ရတယ်။ အမတ်ကိုမပေးရပါ။ ဥပမာ ၁ဝ၆ နေရာရှိတဲ့ အွန်တေးရိုမှာဆိုပါစို့။ မဲစုစုပါင်းရဲ့ ၂၅% ရတဲ့ လစ်ဘရယ်ပါတီက ၂၆့၅ နေရာရမယ်။ ဝ့၉% ရတဲ့ ကွန်မြူနစ်ပါတီက ဝ့၉၅၄ နေရာရမယ်။\nOpen Party List အဖွင့်ပါတီစာရင်းမှာ မဲစာရင်အရှည်ကြီးထဲမှာ ပါတီတိုင်းက အမတ်လောင်းတွေကို ရေးပေးတားယ်။ စာမျက်နှာ ၁ဝ-၁၅ အထိရှိတယ်။ မဲပေးသူပေါင်း ၁ သန်းရှိတယ်ဆိုပါစို့။ ကွန်ဆာဗေးတစ် ပါတီက ၂၅ဝဝဝဝ ရတယ်ဆိုရင် ၂၆့၅ နေရာရမယ်။ အပိတ်ပါတီစနစ်နဲ့မတူတာက မဲအများဆုံးရတဲ့သူတွေကသာ အမတ်ဖြစ်မယ်။ မဲရတိုင်း အမတ်မဖြစ်နိုင်ပါ။\nMixed Member Proportional Representation အရောစနစ်မှာတော့ ပိုရှင်းတယ်။ နယူးဇီလန်မှာသုံးတယ်။ မဲပေးသူတွေက မဲ ၂ ခုစီပေးရမယ်။ အမတ်လောင်းအတွက်တမဲနဲ့ ပါတီအတွက်တမဲ။ မဲအများဆုံးရတဲ့ အမတ်လောင်းက အမတ်ဖြစ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ပါတီတွေအတွက်ချန်ထားပေးရတာရှိလို့ နိုင်တိုင်းလဲ အမတ် မဖြစ်နိုင်ပါ။\nSingle Transferable Vote တခါတည်းသောလွှဲပေးနိုင်တဲ့မဲပေးစနစ်ဆိုတာကို သြစတြေးလျားမှာသုံးတယ်။ Hare-Clark system လို့ခေါ်သေးတယ်။ မဲပေးသူတွေကနေ အမတ်လောင်းတွေကို အစဉ်လိုက်မဲပေးရတယ်။\nGame of cards ဖဲကစားနည်းသစ်\nPR ကို အမျိုးသားလွှတ်တော်မှာ အဆိုတင်သူ = လက်ရှိ ရွေးကောက်ပွဲစနစ်ဟာ ၁၉၃၅ နှစ်၊ ၉၁ ဌာန အုပ်ချုပ်ရေး ကတည်းက နိုင်သူအကုန်ယူစနစ် ဖြစ်နေတယ်။\nကျွန်တော် = ၁၉၉ဝ မှာ အကုန်နိုင်သူက အရှုံးပေးခဲ့ရတယ်။ အခုလက်ရှိကတော့ အကုန်ယူချင်သူက အနိုင်ယူနေတာ ဖြစ်တယ်။\nPR အကြောင်းကို တခြားလူတွေမပြောနဲ့ နိုင်ငံရေးထဲကလူတွေ၊ အမတ်တွေ၊ ဝန်ကြီးတွေ၊ သမတ အထိ နားလည်တဲ့သူ အတော်ကိုနည်းတယ်။ ပီအာစနစ်ကျင့်သုံးတဲ့နိုင်ငံတွေမှာတောင်မှ သူတို့နိုင်ငံကစနစ်ကိုသာ နားလည်ချင် နားလည်ကြမယ်။ လေ့လာမှုဆိုတာလဲ ဘယ်ခေါင်းစဉ်မှာမဆို မကုန်နိုင်ဘူး။ သိတယ်ဆိုပြီးရေးနေ၊ ပြောနေသူတွေလဲ ကျွန်တော် အပါအဝင် အကုန်သိကြတာမဟုတ်ဘူး။ မြန်မာပြည်မှာ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ပြောမရသေးလူး။ ၂ဝဝ၈ ဖွဲ့စည်းပုံလိုဘဲ ၁၄ နှစ်ကြာရေးကြတယ်။ ဒါတောင် လူဘယ်လောက်က ဖတ်ပြီးပြီလဲ။ အဆိုး-အကောင်းဆိုတာ ထောက်ပြလို့ရတာတွေချည်းပါ။ ပညာရှင်လိုငြင်းချင်သူတွေကလဲ ငြင်းကြပေါ့။ဒါကြောင့် RFA မှာပြောတုံးကလို လေ့လာစရာတွေများတယ်။ မြန်မာပြည်မှာ ဘယ်လိုဆိုတာ ထွက်မလာသေးလို့ သိပ်မပြောချင်သေးဘူး။ နိုင်ငံရေးလိုကြည့်ချင်တယ်။ ဘာကြောင့် ဒီဟာကြီးလုပ်ချင်လာကြသလဲ။ ဘာ့ကြောင့် သည်အချိန်ကြမှ လုပ်ချင်လာရသလဲ။ သည့်နောက်က စေ့ဆော်ချက် (အကွက်) ကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။\n၂ဝ၁၂ ကြားဖြတ်ပြီးမှ ပီအာ အသံစထွက်တာဖြစ်တယ်။ NLD လွှတ်တော်ထဲရောက်လာလို့ မဟုတ်လား။ NLD ကို ကန့်သတ်ချင်လို့မဟုတ်လား။ ၂ဝဝ၈ ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ ဒေါ်စုကို ကန့်သတ်ထားပြီးပြီ။ အခု ပါတီကို ကန့်သတ်ချင်နေတာ မဟုတ်လား။ ဖွဲ့စည်းပုံပြင်ရေးနဲ့ လူတွေအလုပ်များနေချိန်၊ ဘာသာရေးအစွန်းရောက်အယူအဆအပေါ် ရန်ဖြစ်နေကြချိန်၊ ၂ဝ၁၅ နီးလာချိန်၊ လက်ရှိအစိုးရရဲ့ ဟန်းနီးမွန်းကာလ ကုန်ဆုံးချိန်မှာ ဒါလာတင်တာ မဟုတ်လား။ ပီအာ မဟုတ်လဲ တခြားဟာ ရှာတင်မှာဘဲ။ သူတို့လုပ်လို့ ပီအာမှာကောင်းတာလေးတွေရှိတာတောင်မှ လူကြိုက်နည်းတော့မယ်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် ဖဲကစားသလိုဘဲ။ ဖဲကစားနည်းကျွမ်းကျင်သူနဲ့ ဖဲလိမ်တတ်သူသာ နိုင်တယ်။ ဒီကောင်တွေက တကယ့်ကြေးစားဖဲသမားနဲ့တူတယ်။ ရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်က ဖဲဒိုင်။ မြန်မာပြည်ဟာ မသာအိမ်မဟုတ်ပါ။\nPR and Army Chief ပီအာ နဲ့ ကာချုပ်\nရွေးကောက်ပွဲလုပ်မယ်။ မဲတွေကို တပြည်လုံးအတွက် ရေတွက်မယ်။ မဲဆန္ဒနယ် တခုခုကနိုင်ပေမဲ့ အမတ် မဖြစ်နိုင်သေးဘူး။ ရှုံးလဲ အမတ်ဖြစ်နိုင်တယ်။ တပြည်လုံးက စုစုပေါင်းမဲကို % တွက်မယ်။ ပါတီတွေကရတဲ့ မဲ % အလိုက် အမတ်အရေအတွက်ရကြမယ်။ ၁ဝ% ရသူက အမတ် ၁ဝ% ရမယ်။ ပါတီကနေ သူကြိုက်တဲ့သူကို အမတ်စာရင်းပေးမယ်။ မဲဆန္ဒနယ်တွေမှာ နိုင်တဲ့အမတ်လောင်းအရေအတွက် နည်းပေမဲ့ ပီအာစနစ် အရ အမတ်ပိုရနိုင်တယ်။ ၁၉၉ဝ ရွေးကောက်ပွဲမှာ ပီအာစနစ် သာရှိခဲ့ရင် တစည မှာ အမတ်ဦးရေ ဒုတိယအများဆုံးရမယ်။ အဲဒီတုံးက ပီအာ မဟုတ်လို့ တစည က စတုတ္ထနေရာသာရတယ်။ ပါတီတွေမှာ သြဇာကြီးမယ်။ တနည်းအားဖြင့် မဲစုစုပေါင်းရဲ့ ၂၅% ရတဲ့ပါတီဟာ ကာချုပ်လိုပဲ အမတ် ၂၅% ခန့်နိုင်တယ်။\nPhyo Nyein Ko ကျနော် သခင်ဘသောင်းရဲ့ တစ်မလုပ်ပဲ တနဲ့ရေးတဲ့ photo comment တွေကို တောကပြိတ္တာ ဆိုတဲ့ ဆရာပိုစ့်မှာရှိပါတယ်ဆရာ။\nသခင်ဘသောင်းဟာ လူလေးစားခြင်းခံရတဲ့ စာရေးဆရာတဦးလည်းဖြစ်တဲ့အပြင် ပဌမဆုံးသခင်အမည်ခံသူဖြစ်ပါတယ်။ သခင်ဘသောင်းရေးသားခဲ့တဲ့ ထင်ရှားတဲ့စာအုပ်တွေကတော့ ပန်းသာမစာဥ၊ တထောင့်တည၊ ဗုဒ္ဓ၏စကြာဝဠာတရား၊ ဆရာဝန်ပါပဲ၊ တိုင်းပြည့်ရန်သူ၊ ခြေလေးချောင်းတော်လှန်ရေး၊ အမေလေး၊ သူခိုးအာမတ်၊ ကမ္ဘာ့ရာဇဝင်ချုပ်၊ ကမ္ဘာပတ်လည်ရက်ရှစ်ဆယ်။\nသခင်ဘသောင်းရေးသားခဲ့တဲ့ ထင်ရှားတဲ့စာအုပ်တွေကို ပြန်ပြီးထုတ်ဝေကြတယ်။ အွန်လိုင်းမှာလည်းတင်ပေးကြတယ်။ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သခင်ဘသောင်းရေးခဲ့တဲ့သတ်ပုံတွေကို စစ်အစိုးရခေတ်မှာ ပြောင်းထားတဲ့အတိုင်းသာ ထုတ်ဝေရေးသားနေကြတယ်။ တထောင့်တညကနေ တစ်ထောင့်တစ်ည ဖြစ်နေတယ်။ အဲတာ မှားတယ်။\nသခင်ဘသောင်းရေးသားခဲ့တဲ့ ဘာသာပြန်သူတဦး၏ အတွေ့အကြုံနှင့် ထင်မြင်ချက်များမှာ သည်လိုသတ်ပုံတွေသာ ပါတယ်။ တ တွေက တစ်မဟုတ်ကြပါ။ ဓါတ်ပုံရိုက်ပို့ပေးထားတာတွေရှိပါတယ်။ မတင်တော့ပါ။\nကိုယ်ပိုင်စာကို ကိုယ်ကြိုက်တဲ့သတ်ပုံတွေရေးတာ မပြောလိုလှပါ။ မူရင်းဆရာတော်ကြီးတွေ၊ စာရေးဆရာကြီးတွေ၊ ကဗျာဆရာကြီးတွေရေးသားထားခဲ့တာတွေကို ကိုယ်လိုသလိုလိုက်ပြီး သတ်ပုံပြောင်းတာဟာ စော်ကားရကျပါတယ်။ နောက်စာဖတ်ကြသူတွေကိုလည်း လမ်းလွဲရောက်အောင် အမှားတွေသင်ပေးရာကျပါတယ်။ မလုပ်ကောင်းပါ။\n၁။ သမီးသူငယ်ချင်းက အသက် ၃၁နှစ်ပါ။အိမ်ထောင်မပြုရသေးပါဘူး။ ရာသီပုံမှန်မလာတာကစပြီးစစ်ကြည့်မိတော့ CIN 1 သားအိမ်ခေါင်းကင်ဆာအဆင့် ၁ လို့ ဆရ...\nOut of the EQ and IQ အီးကျူ-အိုင်ကျူ ဘောင်အပြင်ကနေ...\nBlood Type Incompatibility သွေးအုပ်စုနှင့် ကလေးအသာ...\nI miss Yamuna Clinic ကလေးမွေးမပေးရတာ နှစ်နှစ်ကြာပြ...\nProportional Representation System အချိုးကျကိုယ်စာ...\nImps တောကပြိတ္တာ မဖြစ်ပါစေနဲ့\nThe Exile Movement ပြည်ပမှာ ခေါင်းချသူများ\nTio Va တီယိုချောင်း\nInstitute of Medicine, Mandalay စန္ဒကိန္နရီ\nBuffalo spelling ကျွဲ ကို ဤ မဖတ်တဲ့ခေတ်\nChili plant ငရုတ်ပင်\nBaby Boy or Girl ကလေးမွေးရင် ယောက်ျားလေးရချင်သလား\nDregea volubilis leaves ခွေးတောက်ရွက်\nMiss Brain မပျော့စိခင်မြာ နှစ်ခါနာ\nFacebook brings the Food\n10 Common symptoms in infants and toddlers ကလေးတွေ...\nFever in Children ကလေးတွေဖျားရင်\nPredator Cycle (ပရီဒေတာ) သံသရာ\nYou make me smile ပြုံးမိတာလေးတွေ\nMosquito fogging ခြင်ဆေးမှုတ်ခြင်း\nWriters and Physicians ဆရာဝန်နဲ့ စာရေးဆရာ\nRescue raft စုန်တခါဆန်တချက်ကယ်နဲ့ ပျက်ရတဲ့သတ်ပုံ\nSpouse ကြင်ယာ နဲ့ ကြင်ရာ\nFriendship Day သူငယ်ချင်းနေ့\nRollercoaster ရိုလာကို့စ်တာ နိုင်ငံရေး\nChili grinder machine စပ် နဲ့ စက်\nTalking Puppy ပါပီခေတ်သတ်ပုံ\nAlteration ဘဝပြောင်းသွားသော သတ်ပုံ\nWind colic in babies ကလေးနဲ့ လေဆေး\nMade in Burma မိတ်အင်ဘားမား အစားအစာ\nNo kidding မြန်မာစာကို မဖွယ်မရာရာလုပ်သူများ\nSongs မှန်ကန်ပီသ ဆိုကြတဲ့ခေတ်\nGood Books စာကောင်းဟူသည် ကြွေစက္ကူနဲ့\nLiterature မြန်မာစာ၊ ပါဠိ၊ အင်္ဂလိပ်စာ\nAquatabs water purification tablets ရေသန့်ဆေးပြား\nInternational Youth Day နိုင်ငံတကာလူငယ်များနေ့\nChristel House Academy (CHA) ကျောင်းမှာ မနှစ်က\nSagaing Division Chief Minister\nSingapore မွေးနေ့အတူ စင်္ကာပူ\nWax pencil on White\nShirt Button အင်္ကျီကြယ်သီး


MR MRT: မြတ်သော အမွေ\nမိဘဆီက အမွေရတဲ့သူဟာ ချမ်းသာတယ်။ ဒါကို လူတိုင်း လွယ်လွယ်သိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီချမ်းသာက မမြတ်သေးဘူး။ ပိုမြတ်တဲ့အမွေ ရှိသေးတယ်။ မိဘကြောင့်၊ ပစ္စည်းအမွေရလို့ ချမ်းသာတယ်ဆိုတာ အမြင့်ဆုံးတန်းဖိုး မဟုတ်သေးဘူး။ တကယ်စစ်မှန်တဲ့ ချမ်းသာကို မိဘတွေက လုပ်မပေးနိုင်ဘူး။ ဆွေမျိုးတွေကလည်း လုပ်မပေးနိုင်ဘူး။ စစ်မှန်တဲ့ ချမ်းသာကို ကောင်းမြတ်တဲ့ ကိုယ့်စိတ်ကပဲ ပေးနိုင်တာ။\nန တံ မာတာ ပိတာ ကယိရာ၊ အညေ ဝါပိစ ဉာတကာ။\nအလှူ့ဒါယကာ ဦးကျော်ဝင်းတို့ အလှူ့ဒါယိကာမ ဒေါ်သန်းလှိုင်တို့က သားရတနာ မောင်ဝဏ္ဏထွန်းကို သာသနာ့အမွေ ပေးဖို့ဆိုပြီး ရှင်ပြုပေးကြတယ်။ ရှင်ပြုပေးရုံ သင်္ကန်းဝတ်ပေးရုံနဲ့ မြတ်သောအမွေ ပေးလိုက်နိုင်ပြီ၊ သားရတနာလေး ချမ်းသာပြီလို့ မထင်လိုက်နဲ့။ သူတော်ကောင်းစိတ် ပေးနိုင်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်။\nဘုရားရှင်ရဲ့ အမွေတော် သင်္ကန်းရဲ့ အစွမ်းကြောင့် ကိုရင်လေးကို ရိုသေလေးစားကြရတယ်ဆိုတာ အပေါ်ယံပဲ။ သင်္ကန်းကြောင့်။ မြင့်မြတ်တဲ့ သင်္ကန်းကြောင့် ရှင်ရဟန်း အစစ်အမှန် မဟုတ်တဲ့သူကိုတောင် အရိုအသေ ပေးရတာပဲ။ နှုတ်ကြမ်းလျှာကြမ်း ကိုယ်ကြမ်းလက်ကြမ်း စိတ်ကြမ်း၊ အကြမ်းစားကြီးတွေကိုတောင်မှ . . . သင်္ကန်းဝတ်ထားရင် ရိုသေကြရတယ်။ ဒါပေမယ့် အပေါ်ယံပဲ။ မြတ်မြတ်နိုးနိုး တန်ဖိုးထားရတဲ့ စိတ်ဓာတ်က ပိုအရေးကြီးတယ်။\nဆိုပါစို့ ကူညီတတ်တဲ့စိတ်။ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူကို သနားတတ်တဲ့စိတ်။ အဆင်ပြေတဲ့သူကို တွေ့ရရင် ဝမ်းသာတဲ့စိတ်။ အကူအညီလိုလို့ ကူညီပြီဆိုရင် လူတိုင်းကို ကူညီနိုင်တဲ့စိတ်၊ သနားစရာ တွေ့ပြီဆိုရင် လူမျိုးမရွေး ဘာသာမရွေး သနားတတ်တဲ့စိတ်၊ ကြီးပွားချမ်းသာပြီဆိုရင် ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် . . . ချမ်းသာသူတိုင်းအတွက် ဝမ်းသာနိုင်တဲ့စိတ်။ စာနာတတ်တဲ့စိတ်၊ လေးစားတတ်တဲ့စိတ်၊ ကျယ်ပြန့်တဲ့စိတ်၊ ပွင့်လင်းတဲ့စိတ်၊ ခိုင်မာတဲ့စိတ်၊ မျှတတဲ့စိတ် အစရှိတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့စိတ် မွေးမြူတတ်အောင် ဆုံးမပေးနိုင်မှ မြတ်သောအမွေ ပေးရာရောက်ပါတယ်။ အဲ့ဒီလိုစိတ်က စစ်မှန်တဲ့ ချမ်းသာကို ပေးနိုင်တာပါ။ မြတ်သောအမွေ ဖြစ်ပါတယ်။\nPosted by Ashin Acara. at 9:46 AM


ကျွန်တော်နှင့် အရှုံးများ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Drama, Essays.. » ကျွန်တော်နှင့် အရှုံးများ\nPosted by ရင် နင့် အောင် on Aug 24, 2012 in Drama, Essays.. | 16 comments\nကျွန်တော်ဟာ ငယ်ငယ်က ကျားကစားခြင်းကို ၀ါသနာကြီးခဲ့ဖူးသည်။ ကျားကစားခြင်းအလေ့အထကို ကျွန်တော့် အဘိုးဆီက ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အဘိုးသည် ကျွန်တော့်ကို ကျားကစားနည်းသင်ပေးပါသည်။ ကျွန်တော် ခြောက်နှစ်သားလောက်ကတည်းက ကျားကစားရသည်ကို ၀ါသနာပါခဲ့ပါသည်။ အဘိုးကို အနိုင်ရဖို့ ကျွန်တော် အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် မနိုင်ခဲ့ပါ။ အဘိုးက ကျား သုံးကောင်ကျ အသာစီးပေးကစားသည်ကိုပင် ကျွန်တော် မနိုင်ခဲ့ပါ။ ရှုံးခဲ့ပါသည်။ ထို အရှုံးကို ကျွန်တော် လက်မခံချင်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်ရှုံးခါနီးတိုင်းတွင် ကျားကုန်ပြောင်းဆော့ပါသည်။ (ကျားကုန်ဆိုသည်မှာ အရင်ကုန်တဲ့သူ နိုင်ပါသည်။) တစ်ခါ တစ်ခါကျတော့လည်း အဘိုးဘက်က ကျားကို ကျွန်တော် ခိုးပါသည်။ အဘိုးက မျက်စိမကောင်းပါ။ မြင်သည့်အခါ မြင်သော်လည်း မမြင်သည်က များပါသည်။\nထိုသို့ဖြင့် အဘိုးနဲ့ ကျွန်တော် ကျားကစားရင်း နောက်ပိုင်းတွင်တော့ ကျွန်တော် လက်ရည်တက်လာပါသည်။ အဘိုးသည် ကျားသုံးကောင်ကျမှ နှစ်ကောင်၊ တစ်ကောင်၊ နောက်ဆုံး တစ်တန်းတည်း အတူတူ ကစားလာရသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ ကျွန်တော် နိုင်၍ တစ်ခါတစ်ခါ အဘိုးနိုင်သည်ဖြင့် ကျွန်တော် လက်ရည်တက်လာပါသည်။ ထိုအခါ ကျွန်တော် တစ်ပွဲပွဲ ရှုံးလျှင် ထိုအရှုံးကို လက်ခံနိုင်လာသည်။ ဘာကြောင့် လက်ခံနိုင်ပါသလဲဟု အခုအခါ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ကျွန်တော် ပြန်နိုင်နိုင်ချေ ရှိပြီဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်လာပါသည်။ ယုံကြည်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်သည် အရှုံးကို ပကတိ လက်ခံနိုင်လာပါသည်။\nကျွန်တော် ဆယ်တန်းကျောင်းသားဘ၀တွင် စာကို သူများထက် ပိုလုပ်သည့် လူစာရင်းထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော်တို့ တက်ခဲ့ကြသော ကျူရှင်တွင် ကျွန်တော်သည် အမြဲလိုလို ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ စာရင်းထဲတွင် ရှိခဲ့ပါသည်။ ကျူရှင်မှ ကောင်မလေးနှစ်ယောက်နှင့် ကျွန်တော်သည် အပြိုင်အဆိုင် ဆုစာရင်းတွင် နေရာယူနေကြဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ထိုကောင်မလေးနှစ်ယောက်ကသာ ကျွန်တော့်ကို ပြိုင်ဆိုင်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတွင် စိုးစဉ်းမျှ သူတို့ကို လိုက်ပြိုင်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။\nတကယ်တမ်း ဆယ်တန်းစာမေးပွဲကြီးကို ဖြေပြီး အောင်စာရင်းထွက်လာချိန်မှာတော့ ထိုကောင်မလေးထဲက တစ်ယောက်သည် လေးဘာသာ ဂုဏ်ထူးပါပြီး ကျန်တဲ့ ကောင်မလေးနှင့် ကျွန်တော်သည် တစ်ဘာသာ ဂုဏ်ထူးနှင့်သာ အောင်ခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ ကျူရှင်တွင် ကျွန်တော်၏ အစ်ကိုဝမ်းကွဲတစ်ယောက်လည်း ရှိပါသည်။ သူသည် ကျွန်တော့်လို ပ၊ဒု၊တ တွင် မပါရှိခဲ့သော်လည်း စာမေးပွဲကြီးအောင်စာရင်းထွက်တော့ သူသည်လည်း လေးဘာသာဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်ခဲ့ပါသည်။\nဒီကိစ္စတွင် ကျွန်တော် ရှုံးခဲ့ပါသလား။ ကျွန်တော် မရှုံးခဲ့ပါ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်တော် သူတို့ကောင်မလေးနှစ်ယောက်နှင့်ကော ကျွန်တော့် အစ်ကိုဝမ်းကွဲနှင့်ပါ မပြိုင်ဆိုင်ခဲ့၍ ဖြစ်ပါသည်။\nကျွန်တော် ဆယ်တန်းစာမေးပွဲပြီးသောအခါ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ဘောလုံးကန်သည့် ပလေးစတေရှင် ဂိမ်းကို သင်ပေးပါသည်။ ကျွန်တော် မဆော့တတ်ပါ။ သူရှူးသမျှ ကျွန်တော် ဂိုးပေးရတာချည်း။ နောက်ပိုင်းတွင် နောက်ထပ် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပါ ဂိမ်းဆော့ကြပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် အားတိုင်း ဂိမ်းဆော့ဖြစ်ကြသည်။ သင်ပေးတဲ့ သူငယ်ချင်းကသာ အမြဲလိုလို နိုင်ခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော် မကျေနပ်ပါ။ နိုင်ချင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အားတိုင်းလိုလို ဂိမ်းဆော့ပြီး သူ့ကို နိုင်ဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တကယ်ပဲ ကျွန်တော် ဂိမ်းကို ကောင်းမွန်စွာ ဆော့တတ်လာခဲ့ပါသည်။ နောက်ပိုင်းတွင်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ကျွန်တော့်ကို ငါးပွဲတွင် တစ်ပွဲလောက်သာ နိုင်လာကြတော့သည်။\nထိုသို့ ကျွန်တော်ကချည်း နိုင်လာသော အခါတွင် ကျွန်တော် သူတို့နှင့် မဆော့ချင်တော့။ ပျင်းဖို့ကောင်းလာပါသည်။ အရှုံးကို လက်မခံစဉ်က ကျွန်တော်လိုချင်သည့် အနိုင်သည် အခုအခါ ဘာမှမဟုတ်ပြန်တော့။ အခုအခါ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါသည်။ အချို့သော အရှုံးများသည် ကိုယ့်အတွက် မလိုအပ်သော၊ အရေးမကြီးသော အရှုံးများဖြစ်ကြပါသည်။ အချိန်အကုန်ခံ၍ အနိုင်ရဖို့ ကြိုးစားနေရန်မလိုပါ။\nကျွန်တော်တို့ တက္ကသိုလ်တက်ကြတော့ ငယ်ငယ်တုန်းကလို မလိမ္မာကြတော့။ လူငယ်ပီပီ လူကြီးမသိအောင် ခိုးလုပ်ဖို့ ကြိုးစားလာကြသည်။ ကျွန်တော်တို့ အများဆုံးလုပ်ဖြစ်ခဲ့တာက ဖဲရိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျောင်းလစ်ပြီး ဖဲရိုက်ကြပါသည်။ ကျွန်တော့်ကို သူငယ်ချင်းတွေက ဖဲရိုက်နည်းသင်ပေးကြပါသည်။ ဖဲနှစ်ချပ်ကို ထပ်၍ ပွတ်ကြည့်ရသော အရသာကို ကျွန်တော်တဖြည်းဖြည်း နှစ်သက်စွဲလန်းလာခဲ့ပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဖဲရိုက်ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ အစက ငါးဆယ်ကြေး၊ တစ်ရာကြေးကနေ ထောင်နှင့် သောင်းနှင့် အထိဖြစ်လာပါတော့သည်။\nဖဲသည် ကံတရားနှင့်လည်း ဆိုင်ပါသည်။ ရှုံးသည့်အခါ ရှုံးမည်သာ။ ထိုအရှုံးကို လက်မခံနိုင်ပါက ထပ်ရိုက်၍ ပိုရှုံးသွားတာမျိုးလည်း ရှိသလို ထပ်ရိုက်၍ ပြန်နိုင်လာသည်လည်း ရှိနေပါသည်။ မသေချာပါ။ လောင်းကစားတို့မည်သည် မသေချာမှုများကတော့ အနည်းနှင့် အများရှိနေတတ်ပါသည်။ တစ်ခါ တစ်ခါ ကျွန်တော်နိုင်ပါသည်။ သောင်းနှင့် ချီ၍ နိုင်သော်လည်း ထိုငွေသည် ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမျှ အဖတ်မတင်ဘဲ လျှောက်သုံးစွဲရင်းသာ ကုန်သွားပါသည်။ ကိုယ်ရှုံးသောအခါတွင်တော့ ပိုက်ဆံသုံးစရာမရှိ ဒုက္ခရောက်ရပါသည်။ အချို့သော အနိုင်များသည် ဘာမျှ အဖတ်မတင်သော်လည်း ရှုံးလျှင်တော့ ဒုက္ခမျိုးစုံကို ရင်ဆိုင်ရတတ်ပါသည်။\nအလုပ်ထဲသို့ ရောက်သောအခါတွင် ကျွန်တော် အများကြီး လူကြီးဆန်ဖို့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲ နေထိုင်ခဲ့ပါသည်။ စီမံခန့်ခွဲမှုပညာများကို လေ့လာရင်း အလုပ်ကို ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကျွန်တော့် ကြိုးစားမှုကြောင့် ကျွန်တော်သည် ရာထူးကြီးသော နေရာသို့ သူများထက် လျှင်မြန်စွာ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါသည်။ ထိုအဖြစ်ကြောင့် ကျွန်တော့်ကို မနာလိုသူများ၊ မလိုမုန်းထားသူများ ရှိလာပါသည်။ ကျွန်တော်သည် ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်လုပ်၍ နေထိုင်သော်လည်း သူတို့သည် ကျွန်တော့်အပေါ် မကောင်မြင်စွာ ပြောဆို ဆက်ဆံမှုတွေ များလာပါသည်။ သို့သော် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်က အဆင်ပြေအောင် နေထိုင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါသည်။\nသို့သော် လူသည် လူပဲ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် ထိုသို့ကောင်းစွာနေထိုင် လုပ်ကိုင်နေသည့်ကြားက ကျွန်တော် အလုပ်ထဲတွင် အမှားအယွင်းတစ်ခုကို လုပ်မိသွားခဲ့ပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်သောအခါ ကျွန်တော့်အမှားကို ကျွန်တော်တာဝန်ယူရင်း အလုပ်က ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရပါသည်။ ကျွန်တော် ရှုံးသွားပါသလား။ ထိုကိစ္စဖြစ်ဖြစ်ချင်းတော့ ကျွန်တော် မခံစားနိုင်ခဲ့ပါ။ ကျွန်တော်လုပ်ခဲ့၊ ကြိုးစားခဲ့သမျှ သဲထဲ ရေသွန်ဖြစ်ခဲ့ပြီဟု ကျွန်တော် အရှုံးထဲတွင် ပက်လက်မျှောခဲ့ရပါသည်။\nထို့နောက်တွင်တော့ ကျွန်တော် တခြားအလုပ်တွေ ပြောင်းလဲ လုပ်ကိုင်ခဲ့ပါသည်။ လူဆိုသည်မှာ အချို့နေရာတွင် ခေါင်းဆောင်၊ အချို့နေရာတွင် နောက်လိုက် လုပ်နေရသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ကျွန်တော် သိတတ်လာခဲ့သည်။ အရှုံးများတွင် ပက်လက်မျှောနေရာမှ ပြန်လည် ရပ်တည်ကြည့်သည့်အခါ ကျွန်တော် မရှုံးဘဲ နေခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရပါသည်။ အရင်အလုပ်တွင် ကျွန်တော်ကြိုးစားခဲ့သော ကျွန်တော့်ရဲ့ သမိုင်း၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွေ့အကြုံတို့သည် နောက်အလုပ်များတွင် များစွာ အထောက်ကူပြုခဲ့ပါသည်။\nအချို့သော အရှုံးများသည် ရှုံးချင်ယောင်ဆောင်နေသော အနိုင်များဖြစ်ပါသည်။ သင်မြင်အောင် ကြည့်တတ်ဖို့သာ လိုပါသည်။\nဖတ်လို့ကောင်းသလို ကိုယ့်အကြောင်းနဲ့ကိုယ်လည်း အတွေးနက်သွားတယ်ဗျာ ! ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ ကျွန်တော့ဘဝ မှာလည်း ရှုံးချင်ယောင်ဆောင်နေသော အနိုင်များ ရှိခဲ့လို့ပါပဲ ။\nရိုးသားကြိုးစားလျှင် တစ်ချိန်မှာ ထိုအကျိုးကို မုချခံစားရမည်ဖြစ်သည်\nအရှုံးတွေထဲမှာ အနိုင်တွေရှိနေသလို … အနိုင်တွေထဲမှာလည်း အရှုံးတွေရှိနေကြတယ်။\n“အချို့သော အရှုံးများသည် ရှုံးချင်ယောင်ဆောင်နေသော အနိုင်များဖြစ်ပါသည်။ ” အမှန်ဆုံး စကား လေး ပါ။ ဘ၀ ဆိုတဲ့ တိုက်ပွဲ ကို မှန်ကန်တဲ့ နည်း လမ်း တွေ နဲ့ ဆင် နွှဲ နေတဲ့ သူတွေ မှာ အရှုံး ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့ လဲ ဆိုတော့ တစ်ချိန် မှာ အရှုံး လို့ ကိုယ် သတ်မှတ် ခဲ့ တဲ့ အရာ ဟာ နောင် တချိန်ချိန် မှာ သင်ခန်း စာ အဖြစ်ပြောင်း လဲသွားတတ် လို့ ပါပဲ။\nမြင်အောင် ကြည့်ဖို့ မှန် ရှာနေပါသည်။\nမှန်နဲ့ ကြည့်မှ မြင်ရတာ ရုပ်ဝတ္ထုပါ …\nစိတ်နဲ့ မြင်အောင်ကြိုးစားပါဗျ …\nအမြဲတမ်းကြိုးစားနေသူတွေ အတွက်ကတော့ အရှုံးဆိုတာ တဒင်္ဂ ဆင်းရဲမှုတစ်ခုပါ …\n“အမြဲတမ်းကြိုးစားနေသူတွေ အတွက်ကတော့ အရှုံးဆိုတာ တဒင်္ဂ ဆင်းရဲမှုတစ်ခုပါ …” အဲဒါလေးလဲ မှတ်ထားဦးမယ်ဗျာ ! နောက်တချိန် ကြုံရမဲ့ အရှုံးတွေအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ဖို့နဲ့ ရှေဆက်ဖို့ အင်အား ဖြစ်စေဖို့ အတွက်လေ !\nကျန်သွားတယ် — Cheer !!!!!\nဘယ်အရာကိုမျှ အရှုံးလို့မယူဆပါဘူး။ အဲဒီရဲ့တခြားတဖက်မှာ ကိုယ့်အတွက် တစ်စုံတစ်ခုကိုအမြဲတွေ့ရှိနေလို့ပါပဲ။\nရှုံးနေတဲ့ အချိန်တုန်းကတော့ အဲဒီအရှုံးတွေက တော်တော်ခါးသီးတာ\nကိုယ့်ကို ခင်လို့ ပြုံးပြတာတောင် ငါ့ကို လှောင်ရယ်နေတာလို့ ထင်တဲ့ ကာလ\nကြာလာတော့မှသာ အဲဒီအကြောင်း ပြောနိုင်တာ တွေးနိုင်တာ ရယ်နိုင်တာ\nအခုတော့ လဲ အတိတ်က အရှုံးတွေက ကိုယ်အောင်မြင်စွာဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တဲ့ မှတ်တိုင်လေးတွေပေါ့\n(ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ အဲဒီမှတ်တိုင်မျိုး ထပ်မလိုချင်တော့ တာ အမှန်..)\nဒါပေမဲ့တရားပြည့်ဝတဲ့သူတွေကတော့ နိုင်ပေမဲ့မပြုံးပါဘူး။ ရှုံးပေမဲ့မမှိုင်ပါဘူး။ ဒေါသမထွက်ပါဘူး။ ဒါကြောင့်တရားသိလျှက်အကျင့်ခက်တဲ့။\nအရှုံးတွေကြားထဲမှာ ဒါဟာအရှုံးမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို တွေးတောလက်ခံနိုင်ဖို့ တော်တော်ခါးသီးပါမည်။\nခင်ဗျား စာတွေ တကယ်နှစ်သက်တယ်ဗျာ\nဒီမှာ လာတင်ပေးလို့လဲ ကျေးဇူးပါ\nအားလပ်တဲ့ အချိန်များရှိရင် ပြန်စာလေး ပေးပါအုံး\nဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် မသိတာလေးမေး ဆွေးနွေး ပညာယူချင်တာပါ\nမန်းဂဇက်က စာအုပ်တိုက် မဟုတ်ပါဘူးဗျာ\nစာမူပို့ပီး မရွေးရင် ပြန်စာမပေးတာမျိုး မရှိပါဘူး\nနောက်ပီး စာအုပ်တွေလဲ လ်ိမ်မရောင်းပါဘူး နော်… နော် …. နော်\nဟို နာမည်ကြီး ဂျာနယ် အိုင်တီ ဆြာလို သွေးမကြီးနဲ့ နော် … နော် … နော်\nစာရေးဆြာ ရင့်နင့်အောင်၏ ကွန်းမင့်အား ရည်စား အဖြေပေးတာထက် မျှော်လင့်နေသူ ..\nအဟား။ ခင်ဗျား ဘယ်သူ့ကို ဆိုလိုမှန်း ကျုပ်သိတယ်။ ကျုပ် အချိန်ရတာနဲ့ ဖတ်ပါတယ်။ ကွန်မန့်သာ မပေးဖြစ်ခဲ့လို့။ ပေးပါ့မယ်ခင်ဗျာ။\n“ အချို့သော အရှုံးများသည် ရှုံးချင်ယောင်ဆောင်နေသော အနိုင်များဖြစ်ပါသည် ”\nအဲဒါ မှန်ပါတယ် ။ သင်္ခန်းစာ ယူတတ်တဲ့ ငယ်သူတွေ အတွက် အမှန်ပဲ ။\nတစ်ခုပဲရှိတယ် ၆၀ နားနီးမှ ရှုံးလိုက်ရင်တော့ ။\nနောက်တစ်ခါ ပြန်နိုင်ဘို့ အချိန် မကျန်တော့ဘူး ။\nနောက် ဘဝ ကျမှပဲ ပြန်နိုင်ဘို့ ကြိုးစားတော့ ။\nအရမ်းဖတ်လို့ ကောင်းတဲ့ အရေးအသားပါပဲ………… ဖတ်ပြီးသွားတဲ့ အခါ အတွေးတစ်ခု ကျန်သွားတယ်…\nငါရော အဲလို အရှုံးထဲ က အနိုင်ရတာလား….. ဒါမှမဟုတ် အနိုင်ရသလို ရှုံးသွားခဲ့ဖူးလား ဆိုတာမျိုး စဉ်းစားမိတယ်……..


ကာရစ်ဘီယံ - ဝီကီပီးဒီးယား\nကာရစ်ဘီယံ (အင်္ဂလိပ်: Caribbean; /ˌkærɪˈbiːən/ (သို့) /kəˈrɪbiən/; စပိန်: Caribe; ဒတ်ချ်: Caraïben (ကူညီ·ချက်လက်); ပြင်သစ်: Caraïbe သို့မဟုတ် Antilles) သည် ကာရစ်ဘီယံ ပင်လယ်၊ ကာရစ်ဘီယံပင်လယ်တွင်းရှိ ကျွန်းများနှင့် ဝန်းရံလျက်ရှိသော ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းဒေသများ ပါဝင်သည့် ဒေသတစ်ခုဖြစ်သည်။ မက္ကဆီကိုပင်လယ်ကွေ့နှင့် မြောက်အမေရိက ကုန်းမြေမကြီးတို့၏ အရှေ့တောင်ဘက်၊ ဗဟိုအမေရိက၏ အရှေ့ဘက်နှင့်၊ တောင်အမေရိက၏ မြောက်ဘက်တို့တွင် တည်ရှိသည်။\nCayman Islands (ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း)\nPuerto Rico (အမေရိကန် ဓနသဟာယ)\nU.S. Virgin Islands (အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု)\nBritish Virgin Islands (ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း)\nSaint Martin (ပြင်သစ်)\nSint Maarten (နယ်သာလန် ဘုရင့်နိုင်ငံ)\nတမ်းပလိတ်:နိုင်ငံ စာရင်းအင်း Saba (ဘီအီးအက်စ်ကျွန်းများ၊ နယ်သာလန်နိုင်ငံ)\nတမ်းပလိတ်:နိုင်ငံ စာရင်းအင်း Sint Eustatius (ဘီအီးအက်စ်ကျွန်းများ၊ နယ်သာလန်နိုင်ငံ)\nSaint Barthélemy (ပြင်သစ်အန်တီလီးစ်ကျွန်းစု၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံ)\nGuadeloupe (ပြင်သစ်အန်တီလီးစ်ကျွန်းစု၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံ)\nMartinique (ပြင်သစ်အန်တီလီးစ်ကျွန်းစု၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံ)\nAruba (နယ်သာလန် ဘုရင့်နိုင်ငံ)\nCuraçao (နယ်သာလန် ဘုရင့်နိုင်ငံ)\nတမ်းပလိတ်:နိုင်ငံ စာရင်းအင်း Bonaire (ဘီအီးအက်စ်ကျွန်းများ၊ နယ်သာလန်နိုင်ငံ)\n↑ Country Comparison :: Population Archived 27 September 2011 at the Wayback Machine.. CIA. The World Factbook\n↑ McWhorter၊ John H. (2005)။ Defining Creole။ Oxford University Press US။ p. 379။ ISBN 0-19-516670-1။\n↑ "North America" Archived 21 October 2006 at the Wayback Machine. Atlas of Canada\n↑ The World: Geographic Overview Archived5January 2010 at the Wayback Machine., The World Factbook, Central Intelligence Agency; "North America is commonly understood to include the island of Greenland, the isles of the Caribbean, and to extend south all the way to the Isthmus of Panama."\nဤ ပထဝီဝင် နှင့်သက်ဆိုင်သော ဆောင်းပါးမှာ ဆောင်းပါးတို တစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ဖြည့်စွက်ရေးသားခြင်းဖြင့် မြန်မာဝီကီပီးဒီးယားကို ကူညီပါ။\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=ကာရစ်ဘီယံ&oldid=726189" မှ ရယူရန်\nဤစာမျက်နှာကို ၁၉ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၂၁၊ ၁၉:၀၈ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


That's so good, right?: သတိရဖို့အမှတ်တရလေးတွေ\nအိမ်ခေါင်မိုးပေါ်မိုးစက်ကျသံတစ်ဖျောက်ဖျောက်ပြူတင်းတံခါးထဖွင့်လိုက်ရင်ကောင်းမလားဘာကြောင့်အိပ်မရတာလဲ? အခုလိုညမျိုးမှာကျွန်တော်တစ်ယောက်ယောက်ကိုများလိုအပ်နေခဲ့ပါသလား? ဟင့်အင်း မဖြစ်နိုင်ပါ?\nမျက်နှာ ရင်ဘတ်ပြီးတော့နှလုံးသားဆီသို့ မိုးတွေေ၀၀ါးနေသော်လည်းလမ်းမတစ်လျှောက်လုံးကိုကောင်းမွန်ပြတ်သားစွာ\nမြင်နေရသည်။ အနက်ရောင်လမ်းတစ်လမ်း လှေကားထစ်များအပေါ်မှာကုန်းမြင့်တစ်ခုကော်ဖီဆိုင် ဖက်ရှင်ဆိုင် snack bar, အခွေငှားဆိုင်များ beer ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဆိုင်တစ်ခုခုကထွန်းထားဟန်တူသောမီးပြာပြာသည် လမ်းမပေါ်တွင်အရိပ် ထင်နေသည်။ တစ်ချက်တစ်ချက်တွင်ပျံ့လွင့်လာသော သီချင်းသံသဲ့သဲ့ကိုလည်းကြားနေရသည်။\nလူသူကင်းမဲ့နေသောလမ်းပေါ်တွင်ကျွန်တော်ကိုလက်ပြနေသောလူတစ်ယောက်ကိုမြင်လိုက်ရသလိုဖြစ်သွားသည်။မျက် လုံးများကိုပွတ်သပ်ပြီးသေသေချာချာပြန်ကြည့်မှထင်မိထင်ရာ ထင်လိုက်မိမှန်းသေချာသွားခဲ့ပါသည်။\nကျွန်တော်ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ဝေးကွာခြင်းလမ်းမှာကျွန်တော်ဆောက်တည်ရာမဲ့နေဆဲပဲအခုလိုမိုးသည်းညတွေမှာလေသံလေးနဲ့အနားနားကပ်ပြီးမေးလာမယ့် ချစ်လားဆိုတဲ့စကားသံလေးကိုမျှော်လင့်မိနေတုန်းပဲ ကျွန်တော်လက်ဖ၀ါးတွေပေါ်ကအုပ်ပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားတတ်တဲ့လက်တစ်စုံရဲ့နွေးထွေးမှုကိုမိုက်မိုက်မဲမဲတမ်းတမိနေဆဲပဲ။\nခင်ဗျားနှင့်သိကျွမ်းရသောအဖြစ်ကိုကံကောင်းသည်ဟုလက်ခံထားမိခြင်းသည်ကျွန်တော်၏မှားယွင်းမှုတစ်ခုသာဖြစ်ပါလိမ့် မည်။ကျွန်တော်ကတစ်ဆိတ်စိတ်ကူးယဉ်တတ်လွန်းသည်မဟုတ်လား။ထိုအိမ်တွင်နေရသောအခန်းသည်ဧည့်ခန်းနှင့်ကပ် ရပ်ဖြစ်ကာအပြင်ထွက်ရပ်စရာဝရန်တာသည်လည်းအခန်းနှင့်တစ်ဆက်တည်းဖြစ်သည်။၀ရန်တာသည်အပြင်သို့သတ်သတ်ထုတ်ထားသောအမျိုးအစားဖြစ်သောကြောင့်အပြင်ထွက်ရပ်လျှင်ဘေးခန်းနှစ်ခန်းရှိဝရန်တာနှစ်ခုကိုလည်းလွတ်လပ်စွာမြင်နေရပါသည်။\nအဲ့ဒီနေ့ကဖွင့်ခဲ့သည့်သီချင်းနာမည်ကိုတော့ေ၀၀ါးလျက်ရှိပြီ။ထိုစဉ်ကအလွန်ခေတ်စားခဲ့သောဟစ်ဟော့အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၏ အလွမ်းနေ့ရက်ဟူသောသီချင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။(ကျွန်တော်ထိုသီချင်းကိုအလွန်အမင်းနှစ်သက်ခဲ့ဖူးသည်) ကျွန်တော့် တို့အခန်းကသုံးထပ်တွင်ဖြစ်သောကြောင့်လမ်းပေါ်ရှိမြင်ကွင်းများကိုငေးကြည့်နေရင်းကကျွန်တော့်မျက်လုံးညာဘက် ထောင့်ထဲသို့အနီရောင်အရိပ်တစ်ခုဝင်လာခဲ့သည်။\nဘာကြောင့်ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ရတာလဲဆိုတာထိုစဉ်ကကျွန်တော်မသိနိုင်ခဲ့ပါ။အခန်းထဲပြန်ရောက်ပြီးခုတင်ပေါ်ပစ်လှဲချလိုက်ချိန် တွင်ကျွန်တော့်သွေးထဲတွင်လည်ပတ်နေသောရှက်စိတ်မဟုတ်သည့်တစ်ခြားခံစားချက်တစ်မျိုးကိုသတိထားမိလိုက်ချိန်တွင်ကျွန်တော်အလွန်တရာထိတ်လန့်သွားခဲ့ပါသည်။ဘုရားဘုရား ဘာဖြစ်ရပါလိမ့် ယောကျာ်းချင်းကို..။ နောက်မှ တစ်စုံတစ်ခု ကိုတွေးမိသွားကာစိတ်သက်သာရာရလာသည်။ကျွန်တော်ထံတွင်မရှိသည့်သူရဲ့ပြေပြစ်သည့်ခန္ခာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံကိုသဘောကျမိခြင်းမဖြစ်နိုင်ဘူးလား။\nတစ်ယောက်တည်းဘ၀တွင်ကျွန်တော်ခုချိန်တိုင်နေသားမကျနိုင်ခဲ့ပါ။ဒါပေမယ့်တကယ်တမ်းခင်ဗျားနှင့်နေခဲ့ရသောအချိန်သည်လည်း ကျွန်တော့်ဘ၀ရဲ့ဆယ်ခုနှစ်ပုံကိုမှနှစ်ပုံသောကာလတိုလေးပဲမဟုတ်လား မည်သို့ပင်ဖြစ်စေခင်ဗျားနှင့် နေခဲ့ ရသောကာလတိုလေးသည်ပင်ကျွန်တော်ဘယ်တော့မှမေ့ပျောက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်သည့်ကျွန်တော့်ဘ၀၏အရေးကြီးသောအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်လာပါသည်။\nအထူးသဖြင့်အခုလိုမိုးသည်းသည်းရွာနေချိန်များသည်ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုပိုမိုသတိရစေရန်တွန်းအားပေးချိန်များဖြစ်၏။ ကျွန်တော့်ကိုတင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဖက်ထားတတ်သောခင်ဗျားခန္ခာကိုယ်အနွေးဓာတ်ကိုရူးရူးမိုက်မိုက်တမ်းတမိတတ်ဆဲဖြစ် သည်။\nတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်အပြန်အလှန်လိုအပ်ကြပါလျက်ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ဘာကြောင့်များဝေးကွာခဲ့ရတာပါလဲ။အကြောင်းရင်းများစွာထဲတွင်ကျွန်တော်၏တွေဝေတတ်မှု ပတ်ဝန်းကျင်ကိုဂရုစိုက်လွန်းမှုတွေထိပ်ဆုံးကပါဝင်နေပါလိမ့် မည်။\nခုချိန်တွင်တော့သူပြောခဲ့ဖူးသည့်ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုတာဝိုင်းဝေဖန်ကြဖို့အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ကြဖို့သာစိတ်ကူးရှိကာခံစားစရာရှိရင်တော့ကိုယ်ဟာကိုယ်ခံစားရမှာဟူသောစကားကိုအတော်ကြီးနားလည်လျက်ရှိပြီ..တကယ်တမ်းကျွန်တော်ရင်ဆိုင်နေရသောပြသနာကိုနားလည်ပေးနိုင်မည့်သူရှားလှပါသည်။ခင်ဗျားကျွန်တော့်ကိုဘယ်လောက်ချစ်ခဲ့သည်ဆိုတာကိုကျွန်တော့်၏ဘာသာစကားမကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်ပြောပြသလောက်နားမလည်ခဲ့သော်လည်းခင်ဗျားမျက်လုံးအကြည့်တွေထဲမှာ ခင်ဗျားအပြု အမူတွေထဲမှာကျွန်တော်ခံစားနားလည်နိုင်ခဲ့ပါသည်။ဒါပေမယ့်လည်းအချစ်ဆိုတာတစ်ခုတည်းနဲ့ရှေ့ဆက်ရမယ့်ဘ၀တစ် လျှောက်လုံးပြီးပြည့်စုံနိုင်ခဲ့တာမှမဟုတ်တာပဲ။\nကျောင်းမှာလဲယောကျာ်းလေးသူငယ်ချင်းတွေနဲ့လက်ပွန်းတတီးနေတာဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပဲသူ့နဲ့ကျမှဘာကြောင့်ဒီလိုတွေဖြစ်ခဲ့ရသလဲ မဝေခွဲနိုင်ပါ။ဆယ်ကျော်သက်မှာဖြစ်နေကျအတိုင်းကိုယ်ထက်အသက်ကြီးသောအစ်မကြီးတွေကိုမြင် လျင်ရင်ခုန် သလိုခံစားချက်သည်လည်းရှိမြဲ။\nရေရေရာရာအကြောင်းလည်းမရှိပဲဘာမှန်းမသိသည့်ခံစားချက်များဖြင့်ကျွန်တော်စိတ်တွေဂယောင်ချောက်ချားဖြစ်နေခဲ့ သည်။ကျောင်းသို့ရောက်လျင်သူငယ်ချင်းများကလှော်ပေးနေကာကျွန်တော်လည်းသဘောကျသည့်ကောင်မလေးတစ် ယောက်နှင့်နီးစပ်ရန်ကြိုးစားနေပြီးအိမ်ပြန်ရောက်သောအခါအိမ်နီးချင်းမျိုးတူယောကျာ်းတစ်ယောက်အတွက်တစ်မျိုးတစ်မည်ခံစားရခြင်းသည်တကယ်တော့ဂွတီးဂွကျနိုင်လှပါသည်။\nသူငယ်ချင်းဖြစ်ပါရစေလို့ပြောခဲ့သလား ဒါမှမဟုတ်အိမ်လာလည်ပါရစေလို့ခွင့်တောင်း ခဲ့တာလားမရေရာတော့။ စကားဝိုင်း တစ်ခုလုံးကိုတော့သူကပဲဦးဆောင်သွားခဲ့တာသေချာပါသည်။သူအဒေါ်ကကျွန်တော်တို့နိုင်ငံတွင်လုပ်ငန်းတစ်ခုရှိသော ကြောင့်ဒီမှာနေတာများကြောင်းတစ်ယောက်တည်းနေရမှာအဆင်မပြေသဖြင့်သူ့ကိုခေါ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့်ထို အဒေါ် ကမကြာခဏခရီးသွားတတ်သဖြင့်သူတစ်ယောက်တည်းပျင်းပျင်းနေရကြောင်းစသည်တို့ပါဝင်တာကိုတော့ရယ်ချင်စိတ်တစ်ဝက်နှင့်မှတ်မိနေပါသေးသည်။\n(ခင်ဗျားကသိပ်စကားများတာပဲ) ဟုကျွန်တော်တွေးနေစဉ်မှာပင်သူကလည်းမင်းက တော်တော်စကားနည်းတာပဲဟုပြော သွားခဲ့သည်ကိုကျွန်တော်အမှတ်ထင်ထင်ရှိနေခဲ့ပါသည်။\nထိုနေ့ညနေကအဖွားဆီမှာခွင့်တောင်းလျက်ကျွန်တော်ကိုကန်ဘောင်ဆီသို့လမ်းလျှောက်ရန်လာခေါ်ခဲ့သည်။သူဘာကိုရည်ရွယ်ခဲ့သလဲဆိုတာဘာကိုမှကျွန်တော်နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပါ။(နားလည်ခဲ့သောအချိန်သည်အရမ်းကိုနောက်ကျသွားပြီးသောအချိန်တွင်ဖြစ်ပါသည်) ကန်ဘောင်ပေါ်သို့လမ်းလျှောက်ထွက်ခဲ့ချိန်သည်မိုးရွာပြီးကာစဖြစ်သောကြောင့်ပတ်ဝန်း ကျင် တစ်ခုလုံးလင်းဝင်းစိမ်းစိုနေခဲ့ပါသည်။\nသူကပလက်ဖောင်းပေါ်တွင်လျှောက်သော်လည်းကျွန်တော်ကသူ့ဘေးတွင်ကပ်လျှောက်ရမှာဝန်လေးသလိုဖြစ်လျက်တမင်ပင်လမ်းပေါ်မှဆင်းလျှောက်လာခဲ့သည်။တကယ်တော့ထိုသို့ဝေးကွာအောင်နေခဲ့ခြင်းကပင်စောစီးစွာအသားချင်းထိရဖို့အ ကြောင်းဖန်တီးလာခြင်းဖြစ်ပါသည်။လမ်းကွေ့တစ်ခုတွင်ဟွန်းမတီးပဲအရှိန်ပြင်းစွာချိုးကွေ့လာသောကားတစ်စင်းကိုသူမြင် သောအခါကျွန်တော်လက်များကိုဆွဲယူလျက်ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ဆွဲခေါ်ခဲ့သည်။တကယ်တမ်းကတော့ကားဖြတ်သွားရာ နေရာသည်ကျွန်တော်ရှိနေခဲ့သောနေရာနှင့်တော်တော်လှမ်းပါသည်။ထိုကားခပ်ဝေးဝေးသို့ရောက် သွားသည့်တိုင် ကျွန်တော် လက်ကိုဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ မိုးရွာထားသောအပြင်ရာသီဥတုအရှိန်ဖြင့်ကျွန်တော့်လက်ဖ၀ါးများ အေးစက်နေခဲ့သည်ကိုသတိထားမိသွားခဲ့ဟန်ဖြင့်ချမ်းနေသလားဟုမေးခဲ့တော့ကျွန်တော်ကခေါင်းကိုသာခါယမ်းပြခဲ့သည်။တကယ်တမ်းလည်းကျွန်တော်ချမ်းမနေခဲ့ပါ။\nထိုစဉ်ကကျွန်တော်ရင်ထဲမှာပြင်းထန်နေခဲ့တဲ့တစ်ခုတည်းသောခံစားချက်ကတော့အိပ်ယာပေါ်မှာပစ်လှဲပြီးမျက်လုံးများကိုစုံမှိတ်ထားချင်နေတဲ့စိတ်တစ်ခုပါပဲ။တကယ်တမ်းအိမ်ပြန်ရောက်သောအခါတွင်လည်းအိပ်ယာပေါ်သို့လှဲချကာ မျက်လုံးများ စုံမှိတ်လိုက်ချိန်တွင်သူ့မျက်နှာကစိတ်အာရုံထဲတွင်ထူးဆန်းစွာပေါ်လာခဲ့သည်။\nနောက်ပိုင်းရက်များတွင်တော့ကျွန်တော်ကျောင်းကပြန်ရောက်သည့်အချိန်များတွင်ကျွန်တော်တို့အခန်းဘက်သို့သူမကြာခဏရောက်လာတတ်သည်။ကျွန်တော့်အဘွားသည်အင်္ဂလိပ်ခေတ်ကိုဖြတ်သန်းခဲ့သူဖြစ်သောကြောင့်အင်္ဂလိပ်စကားကို အလွန်ကျွမ်းကျင်ပါသည်။သူလာလည်တိုင်းအဘွားနှင့်နှစ်ယောက်စကားလက်ဆုံကျကြလျင်ကျွန်တော်ကတော့အပြင် မထွက်ပဲကိုယ်အခန်းထဲတွင်ကိုယ်တံခါးပိတ်ခါစာကျက်နေခဲ့မိသည်။\nထိုစဉ်မှာပဲသူကကျွန်တော်ပုခုံးများကိုဆွဲလှုပ်ကာ 'ကောင်လေး ထထ' ဟုပြောလာခဲ့သည်။ ကျွန်တော်လဲဆက်လက် ဟန် မဆောင်နိုင်တော့ပဲပက်လက်လှန်လိုက်လျင်သူနှင့်အလွန်နီးကပ်စွာမျက်နှာချင်းဆိုင်မိသွားခဲ့တော့ကျွန်တော်လန့်သွားပါသည်။အနီးကပ်မြင်ရသောသူ့မျက်နှာ၏သန့်စင်ချောမွေ့မှုတွင်ကျွန်တော်ရှက်သွားပြီးကိုယ့်ပါးတစ်ဖက်ကိုလက်ဖြင့်ကွယ်ထားမိလိုက်သည်။(ထိုစဉ်ကကျွန်တော့်မျက်နှာတွင်ဝက်ခြံတစ်ခုနှစ်ခုထွက်နေသည်)သူကတော့ထိတ်လန့်သွားသောကျွန်တော်မျက်လုံးများကိုမြင်တော့သဘောကျသလိုနှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ရယ်လိုက်သည်။သူ့လောက်ကြည့်ကောင်းသောပြုံးရယ်ဟန်မျိုးကိုကျွန်တော်မတွေ့ဖူးခဲ့ပါ။အရင်ကလည်းယောကျာ်းလေးချင်းဘယ်သူရယ်ရယ် သူ့ကို ကြည့်သလိုငေးစိုက်မကြည့်ခဲ့ဖူး တာလဲပါပါလိမ့်မည်။အညိုရောင်မျက်လုံးများကစေ့ပိတ်သွားလျက်နူတ်ခမ်းထောင့်စွန်းရှိအချိုင့်ကလေးတစ်ဖက်ကရေးရေးပေါ်လွင်သွားလျက်ညင်သာစွာအပြုံးတွင်ကျွန်တော်တဒင်္ဂမင်သက်သွားခဲ့ပါသည်။\nသူကျွန်တော်ကိုစပြောလာသော်စကားသည်ဘာလို့ပုန်းနေတာလဲဟူသောမေးခွန်းဖြစ်သည်။ထိုမေးခွန်းကိုမေးစဉ်က ကလေး တစ်ယောက်ကိုကျီစယ်သလိုဖြစ်နေသောသူ့မျက်လုံးများကိုကျွန်တော်သဘောမကျပါ။ထို့ကြောင့် 'မပုန်းပါဘူး' ဟုမျက်နှာတည်တည်ဖြင့်ဖြေခဲ့သည်။သူကတော့ထိုသို့ဖြေသည်ကိုပင်သဘောကျသွားသလိုဟက်ဟက်ပက်ပက်ထပ်ပြုံးပြန်ပါသည်။ကျွန်တော်ရင်ထဲတွင်ဘယ်နှစ်ကြိမ်မှန်းမသိမွန်းကျပ်သည့်ခံစားမှုရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်ပါသည်။ပြီးတော့သူ့အိမ်သူယာလိုသဘောထားပုံဖြင့်ကျွန်တော့်ဘေးခုတင်နေရာလွတ်ပေါ်သို့လှဲချခဲ့သည်။ကျွန်တော်ဘယ်လိုမှမနေတတ်တော့ပဲအိမ်ရှေ့ဝရန်တာသိုထွက်ရပ်ခဲ့မိတော့သည်။ကျွန်တော်အပြင်ဝရန်တာတွင်ရပ်ပြီးမိနစ်အနည်းငယ်ကြာတော့ကက်ဆက်ခလုတ်ဖွင့်သံကြားပြီးကျွန်တော့်ဘေးတွင်သူလာရပ်ကာပုခုံးတစ်ဖက်ကိုဖွဖွဆုပ်ကိုင်ရင်း ဘာလို့ကိုယ့်ကိုစကားမပြောတာလဲဟု တိုးတိုးကလေးမေးလာသည်။ထိုစဉ်ကကျွန်တော့်ရင်ထဲတွင်ခံစားနေရသောတင်းကျပ်မှုသည်ရင်တစ်ခုလုံးပွင့်ထွက်သွားတော့မည်ဟုထင်ရလောက်အောင်နစ်မွန်းလျက်ရှိသည်။\nသူဖွင့်ထားခဲ့သောကက်ဆက်မှသီချင်းသံသည်လွန်ခဲ့သောရက်ဆီကကျွန်တော်ပိတ်ထားခဲ့သောသီချင်းသံသာဖြစ်၏။(ချစ်ခဲ့ကြတဲ့နေ့ရက်တွေလွမ်ခဲ့ရတဲ့အခိုက်အတန့်ဟာတောင့်တခဲ့တဲ့အကြင်နာများနောက်ထပ်မရနိုင်တော့တို့နှစ်ယောက်တကယ်ကိုဝေးကြပြီကွာ သိပ်ချစ်ရက်နဲ့ခွဲခွာ) သက်ပြင်းကိုဖွဖွရှိုက်ထုတ်မိတော့သူကျွန်တော့်ကိုနားမလည်နိုင်သလိုကြည့်ခဲ့သည်။\nမှတ်မှတ်ရရထိုနေ့ကသူပြန်သွားပြီးနှစ်ရက်ခန့်ဝရန်တာသို့ထွက်သည်လဲမမြင်ရ..ကျွန်တော်ဆီလဲရောက်မလာခဲ့ပါ။နှစ်ရက် မြောက်နေ့မှာကျွန်တော်ဆီသို့သူဖုန်းဆက်လာကာသူ့အခန်းကိုလာခဲ့ဖို့ပြောပါသည်။ကျွန်တော်သွားသင့်မသွားသင့်စဉ်းစားနေပြီးမှသွားချင်စိတ်ကအနိုင်ရသွားကာသူ့အခန်းသို့ကူးသွားမိပါသည်။သူအခန်းသည်အဆင်သင့်တံခါးဖွင့်ထားပြီးအိမ်ရှေ့ခန်းမှာမှောင်မည်းလျက်ရှိသည်။ကျွန်တော်နှင့်ဘေးချင်းကပ်ရပ်တစ်ခန်းသာမီးလင်းနေသောကြောင့်အိမ်ထဲသို့ဆက်မ၀င် သေးပဲလှမ်းအသံပြုလိုက်တော့မှသူက၀င်ခဲ့ဖို့ခေါ်သောအသံထွက်လာသည်။အခန်းထဲရှိခုတင်ပေါ်တွင်ခေါင်းအုံးများကိုဆင့်ကာလှဲနေသောသူ့ကိုတွေ့ရသည်။ 'နေမကောင်းဘူးလား' ဟုကျွန်တော်အမေးကို ခေါင်းငြိမ့်အဖြေပေးခဲ့သောအခါ ကျွန်တော် ရင်ထဲတွင်သူ့ကိုပထမဆုံးအကြိမ်သနားစိတ်ဝင်လာခဲ့ပါသည်။ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင်သူ့ကိုပြုစုမည့်သူရှိမှာ မဟုတ်။ဆွေမျိုးသားချင်းလဲမရှိသည့်သူစိမ်းများအလည်တွင်သူဘယ်လောက်အားငယ်နေမလဲ။သူကျွန်တော်နှင့်သိကျွမ်း ချင်သည့်ဆန္ဒကိုလည်းနားလည်မိလာပါသည်။\nသူကစကားပြောရင်မျက်နှာကိုမြင်နေရတော့ပိုကောင်းတာပေါ့ဟုပြောခဲ့သည်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်သူနှင့်စကားပြောရတာအဆင် ပြေနေပြီဖြစ်သောကြောင့်ထိုညကအကြာကြီးဖုန်းပြောဖြစ်ခဲ့သည်။မှတ်မှတ်ရရ Sleepless in Seattle ဇာတ်ကား အကြောင်းစကားရောက်သွားချိန်တွင်သူကစကာ'မနက်ဖြန်ကျောင်းသွားရဦးမှာအိပ်တော့'ဟုဆိုကာဖုန်းချသွားပါသည်။ဖုန်းချကာနီးတွင်သူပြောသွားသောစကားလေးကိုကျွန်တော်ကောင်းစွာအမှတ်ရဆဲဖြစ်သည်။\nတကယ်တမ်းသွားဖွင့်မိတော့လည်းခင်ဗျားမျက်နှာလေးကိုမြင်ယောင်လာကာမျက်လုံးများေ၀၀ါးလာတာကလွဲလို့ဘာမှထူးခြားမလာခဲ့ပါ။တစ်ယောက်တည်းတိတ်ဆိတ်နေရခြင်းကိုသည်းမခံနိုင်တော့သည့်အဆုံးတွင်မိုးကာအကျီကိုကောက်စွပ် လျက်အပြင်ထွက်လာခဲ့မိသည်။ခုနကသည်းထန်နေသောမိုးသည်အခုတော့သူမဟုတ်သလိုပင်တစ်ဖွဲဖွဲသာကျတော့၏။ကျွန်တော်သည်ညဥ့်သိပ်မနက်သေးသဖြင့်လူတွေရှိမည်ဆိုတာသေချာသောအင်းစိန်လမ်းမဘက်သို့မလျှောက်ဖြစ်ပဲကန် ဘောင်ရှိရာလမ်းဖြစ်သောပြည်လမ်းဘက်သို့လျှောက်လာခဲ့မိသည်။ဒီလမ်းသည်ကျွန်တော်တို့မကြာခဏအတူလျှောက်ခဲ့ သောလမ်းဖြစ်ပြီးသူ့အရိပ်အယောင်များလွင့်ပျံ့ကျန်နေဆဲလမ်းတစ်လမ်းလဲဖြစ်ပါသည်။တစ်ခါကသူ့ကျွန်တော်ကိုဆွဲတင်ခဲ့ ဖူးသောပလက်ဖောင်းနေရာလေးကိုလှမ်းမြင်ရသောအခါရင်ထဲကလှိုက်လှိုက်လှဲလှဲနာကျင်လာခဲ့ပါသည်။\nထို့နောက်ပိုင်းကာလများတွင်တော့သူနှင့်ဆက်ဆံရသည်မှာအဆင်ပြေသွားခဲ့ပါသည်။သူ့ကိုမြင်သည့်အခါခင်မင်စိတ်ကလွဲလို့ကျွန်တော်ရင်ထဲမှာမည်သည့်ခံစားချက်မှရှိမနေတော့။(ဟုထင်ခဲ့သည်)အရင်လိုလဲရှက်သလိုရွံ့သလိုဖြစ်မနေတော့။သူသည်ကျွန်တော်နှင့်လူမျိုးကွဲဖြစ်သဖြင့်အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေသည်မှအပသာမန်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်သာဖြစ်၏။တစ်ခါတစ်ရံတော့သူကကျွန်တော်ကျောင်းသို့စက်ဘီးဖြင့်လာကြိုတတ်သည်။ရုပ်ရည်ကထူးထူးခြားခြားပေါ်လွင်နေသောသူ့ကို ကျောင်းရှိမိန်းကလေးသူငယ်ချင်းများကဘယ်သူလဲဟုမေးလာလျင်ဂုဏ်ယူသလိုလေသံဖြင့် 'ငါ့အစ်ကိုကွ' ဟုဖြေတတ် နေပြီ..။အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါတွင်စာကျက်ချိန်လိုသေးပါကတစ်ခါတစ်ရံသူနှင့်လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ထွက်ထိုင်ဖြစ်တတ်သည်။တကယ်ဆိုအားလုံးထိုအဆင့်မှာရပ်တန့်နေခဲ့မည်ဆိုလျင်အရာရာပိုအဆင်ပြေနိုင်ပါလိမ့်မည်။လောကသဘာဝသူနှင့်ခွဲခွာရသောအချိန်တွင်လည်းကျွန်တော်တို့ဖြူစင်ပေါ့ပါးစွာနူတ်ဆက်နိုင်ပါလိမ့်မည်။\nအခုတော့ အမှားဆိုသည်မှာပြင်ရန်ခက်မှန်းသိရက်ကျွန်တော်ကရှေ့ဆက်တိုးခဲ့မိပါသည်။ ထိုနေ့ကကျွန်တော်သည် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်၏မွေးနေ့ပါတီမှအယ်လ်ကိုဟောများသောကော့တေးသောက်လာခဲ့သည်။ဒီကြားထဲကိုယ်ပေါ်သို့အနည်းငယ်မှောက်ကျခဲ့သေးသောကြောင့်ကျွန်တော့်အ၀တ်အစားများဆီကအနံ့ပြင်းပြင်းထွက်နေပါသည်။\nသူခုတင်ဘေးတွင်ထိုင်လျက်အဆင်သင့်တွေ့ရသောအခွေတစ်ခွေကိုစက်ထဲကောက်ထည့်မိစဉ်မှာပဲခေါင်းပေါ်မှရေများကိုမျက်နှာသုတ်ပ၀ါတစ်ထည်ဖြင့်သုတ်လျက်သူဝင်လာခဲ့သည်။ကျွန်တော်ကိုမြင်တော့အံ့သြသယောင်ရှိသွားသော်လဲပုံမှန် မဟုတ်သောကျွန်တော့်အမူအယာကိုချက်ချင်းပင်သဘောပေါက်သွားကာ မူးလာတယ်ပေါ့ဟုပြောသည်။\nကျွန်တော်ကမှုန်ကုတ်ကုတ်ဖြင့်ခေါင်းငြိမ့်ပြလျင်သူကသဘောကျသလိုရယ်၍ကျွန်တော့်မေးဖျားကိုဆွဲညှစ်ပါသည်။ပြီးတော့ခုတင်ပေါ်သို့ခုန်တက်ကာကျွန်တော်နှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်မိအောင်ခပ်စောင်းစောင်းလှဲလိုက်ချိန်တွင်သူ့ခန္ခာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါင်လည်သာသာမျက်နှာသုတ်ပုဝါလေးမှလွဲ၍ဘာအ၀တ်အစားမှရှိမနေမှန်းကျွန်တော်သတိထားမိသွားသည်။ပေါင်ကို တစ်စောင်းထောင်ကာကျွန်တော်ဘက်သို့လှဲနေသောကြောင့်အသာလေးချည်ထားသောမျက်နှာသုတ်ပုဝါသည်ပေါင်ရင်းတွင်ပြေလျော့လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။\nမီးရောင်အောက်တွင်ရေစို၍လက်နေသောပေါင်တံများ၏ကျစ်လျစ်မှုကိုတီဗွီဖန်သားပြင်သို့အာရုံပြောင်းယူလိုက်ရသည်။သို့သော်လည်းခဏနေတော့သူကကျွန်တော့်ဘေးရှိစားပွဲပေါ်မှသောက်ရေဘူးကိုသူ့ဆီလှမ်းဖို့ပြောချိန်တွင်သူ့ထံသို့အာရုံ ရောက်သွားခဲ့ပြန်ပါသည်။ရေဘူးကိုယူကာထိုင်ရာမှမထပဲမော့ချလိုက်တော့ဖိတ်တစ်ဝက်စင်တစ်ဝက်ရေများသည်သူ့ခန္ခာကိုယ်တစ်လျှောက်စီးကျလာသည်။မီးအရောင်တွင်ဟပ်နေသောသူ့ဝမ်းဗိုက်ရှိပြေပြစ်သောကြွက်သားများသည်စိုလက်လျက်ရှိသည်။နုတ်ခမ်းများဆီကစီးကျလာသောရေစီးကြောင်းကလေးသည်ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင်အနည်းငယ်အိုင်ထွန်းနေပြီးမှ အောက်သို့ဆက်စီးသွားပြန်သည်။ဤသည်ကိုသူလည်းသတိပြုမိသွားလျက်မျက်နှာသုတ်ပုဝါကိုဖယ်ရှားလိုက်ချိန်တွင်တော့ကျွန်တော်ထူပူသွားကာပြူတင်းပေါက်ဖက်သို့မျက်နှာလှည့်လိုက်မိသည်။\nကျွန်တော်ကိုအ၀တ်အစားများအားလုံးလဲအပြီးခုတင်ပေါ်တွင်တင်ရန်လာပွေ့ချီသည့်အချိန်တွင်သူ့ကိုမလွတ်တန်းပွေ့ဖက်ထားမိခဲ့သည်။သာမန်အချိန်တွင်ဆိုလျင်သူ့ဗလဖြင့်ကျွန်တော့် ခန္ခာကိုယ်ကိုအသာလေးပွေ့ချီနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချိန်ကသူကိုယ်တိုင်မူးနေခဲ့တော့နှစ်ယောက်စလုံးခုတင်ပေါ်သို့ပစ်ကျသွားခဲ့ပါသည်။သူမျက်နှာနှင့်အနီးကပ်တွေ့ထိမိ ချိန်တွင်ကျွန်တော်ကိုယ်တစ်ခုလုံးကသူ့အပေါ်တွင်လုံးလုံးလျားလျားတင်လျက်ရှိသောကြောင့်ကျွန်တော့်ခေါင်းကိုထူမတ်ရန်ကြိုးစားသော်လည်းမအောင်မြင်ပါ။\nသူ့လက်များသည်ကျွန်တော့်လက်နှစ်ဖက်ကိုတင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားလျက်ရှိ၏။ခဏကြာတော့ကျွန်တော့် ခန္ခာ ကိုယ်ကိုသူ့ပေါ်မှညင်သာစွာဖယ်ချလျက်ကျွန်တော့်ခေါင်းကိုသူ့လက်မောင်းတစ်ဖက်ပေါ်တင်ပေးခဲ့သည်။ကျွန်တော့်၏ လက်တစ်ဖက်သည်အ၀တ်မဲ့နေသောသူအပေါ်ပိုင်း ခန္ခာကိုယ်ပေါ်တွင်ကန့်လန့်ဖြတ်တင်လျက်ရှိသည်။\nမနက်လင်း၍ကျွန်တော်နိုးလာသောအချိန်တွင်သူကျွန်တော့်ဘေးတွင်ရှိမနေတော့ပါ။ ရေချိုးခန်းထဲမှာလား ဒါမှမဟုတ်.......အိုး...ဒါတွေကအရေးမကြီးပါဘူး.။\nနာရီမှန်ကွဲရှသွားသောဒဏ်ရာသည်အတန်ငယ်များသဖြင့်နာကျင်နေသည်မှန်သော်လည်းရင်ထဲကနာကျင်မှုကိုဖြင့်မကျော်လွှားနိုင်ပါ။သူကအခြေအနေကိုရိပ်စားမိစွာစကားတစ်ခွန်းမှမဆိုပဲအရက်ပျံဖြင့်ဆေးကာပတ်တီးစီးပေးသည်။ဒဏ်ရာကိုအရက်ပျံဖြင့်ဆေးတော့တွန့်ကနဲဖြစ်သွားသော်လည်းမျက်နှာကြောမလျော့သောကျွန်တော့်ကိုသူရယ်ချင်ဟန်ရှိသော်လည်းမ ရယ်ခဲ့ပါ။ပြီးတော့ကျွန်တော့်ရှေ့မှာဒူးထောက်ထိုင်ချလျက်ကိုယ်ဘာလုပ်ပေးရမလဲဟုမေးပါသည်။ကျွန်တော်ပြန်မဖြေဖြစ်ပဲအိမ်သို့ထ ပြန်လာခဲ့သည်။\nကျွန်တော်ကအမြဲတမ်းဒီလိုပါပဲ။ကိုယ်ဘာဖြစ်ချင်တာလဲနှင့်ဘာဖြစ်သင့်တာလဲဟူသော အစွန်းနှစ်ဘက်စီမှာ ဘာကိုမှ မဝေ ခွဲတတ်ခဲ့တာ...။ကျွမ်းကျင်သောသူနူတ်ခမ်းများ၏အတွေ့အထိကိုသာယာမိကြောင်းဝန်ခံဖို့ကျွန်တော်မရှက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ နှင့်ကျွန်တော်ဘယ်လိုဆက်သွယ်ပတ်သက်မှုမျိုးကိုဖော်ဆောင်နေခဲ့သလဲဆိုတာကိုတော့ကိုယ်ဘာသာပင်ယုံကြည်လက်ခံရန်ခဲယဉ်းလျက်ရှိနေခဲ့သည်။သူနှင့်တွေ့၍သူ့၏ဇွတ်တရွတ်အပြုအမူများတွင်ကျဆုံးရလေတိုင်းကျွန်တော်၏သိစိတ်ကရုန်းထွက်ငြင်းဆန်ရန်တွန်းအားပေးခဲ့သော်လည်းလက်တွေ့တွင်ဖြစ်မလာခဲ့။ခဏခဏပြောခဲ့သလိုပင်ကျွန်တော်ကိုက တွေဝေ လွန်းလှပါသည်။\nကျွန်တော်အားနည်းသောအင်္ဂလိပ်နှင့်သင်္ချာဖြေသည့်နှစ်ရက်ညနေပိုင်းတွင်ဖြေနိုင်လားဟုဖုန်းဆက်မေးသေးသော်လည်းနောက်ပိုင်းရက်များတွင်လုံးဝဖုန်းမလာတော့ပါ။ထိုရာသီအချိန်သည်မိုးရာသီအကုန်ဆောင်းရာသီလည်းမ၀င်သေးသော ကြောင့်ပူလောင်အိုက်စပ်သောညသန်းကောင်တွင်ကျွန်တော်လန့်နိုးလာခဲ့သည်။နိုးနိုးချင်းမှာအာခေါင်များခြောက်သွေ့လျက်ရေငတ်သလိုဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့်ရေထသောက်ရင်းသူအခန်းလေးမီးမှိတ်ထားသည်ကိုသတိထားမိသွားလျင်ရင်ထဲ တွင်လှိုက်ကနဲနာကျင်လာတော့သည်။\nထိုညကဘယ်လိုမှအိပ်မပျော်ခဲ့တော့ပဲသီချင်းတစ်ပုဒ်ကိုထပ်တလဲလဲဖွင့်ကာမိုးလင်းခဲ့ရပါသည်။မျက်ရည်မကျခဲ့တာသေချာသော်လည်းလွမ်းဆွတ်တမ်းတရခြင်း၏ပင်ပန်းနာကျင်စရာအရသာကိုတော့ကောင်းကောင်းသိသွားခဲ့၏။သူအသေအချာ ပြန်လာမှာကိုသိလျက်နဲ့ပင်ဤမျှပြင်းပြင်းထန်ထန်ခံစားခဲ့ရသောကျွန်တော်သည်တစ်သက်တာဝေးကွာရမည့်လမ်းကိုဘာကြောင့်ရွေးချယ်မိခဲ့ပါသလဲ။ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်မေးတိုင်းလည်းတိကျသေချာသောအဖြေကိုမရခဲ့ပါ။ထိုစဉ်ကတော့တစ်လပြည့် ပြီးဒုတိယရက်တွင်သူပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။တစ်လပြည့်ပြည့်ချင်းရက်ကသူပြန်ရောက်လောက်ပြီအထင်နှင့်ကျူရှင်မ၀င်ပဲစောပြန်ခဲ့သော်လည်းရောက်မလာသောကြောင့်နောက်တစ်ရက်တွင်တော့မလာလောက်သေးဘူးအထင်နှင့်ကျွန်တော်အိမ် ပြန်နောက်ကျခဲ့သည်။အနည်းငယ်ညနေစောင်းချိန်ကျောင်းမှာလည်းပင်ပန်းခဲ့သောကြောင့်နွမ်းညစ်နေသောစိတ်တို့ သည် မီးလင်းနေသောသူ့အခန်းလေးကိုမြင်သည်နှင့်ပျော်ရွှင်ပေါ့ပါးသွားခဲ့လျင်ကိုယ့်စိတ်ကိုပင်နားမလည်နိုင်ခဲ့။အိမ်သို့အရင်မ၀င် ဖြစ်သေးပဲသူအိမ်သို့သာပြေးတက်သွားခဲ့သည်။ကျွန်တော်ကိုမြင်စဉ်ကတောက်ပမှုဖြင့်လင်းလက်သွားသောသူ့မျက်လုံးများကိုကျွန်တော်ဘယ်တော့မှမေ့နိုင်တော့မှာမဟုတ်။\nကန်ဘောင်ပေါ်သို့ရောက်သွားချိန်သည်အနည်းငယ်ညနက်စပြုနေပြီဖြစ်သောကြောင့်လူရှင်းတိတ်ဆိတ်လျက်ရှိပြီ..။ကျွန်တော်ကကန်လမ်းထိပ်ရှိလှေကားကျယ်ကြီးမှတက်လာခဲ့သောကြောင့်ရေစက်ဘေးရှိသူနှင့်ကျွန်တော်အမြဲထိုင်နေကျခုံတန်းလေးသည်ထိုင်သူမဲ့နေသည်ကိုတွေ့ရ၏။အရင်လိုလုထိုင်စရာမလိုတော့သည့်တိုင်ခပ်သုတ်သုတ်လျှောက်သွားကာထိုင်ချလိုက်မိသည်။ထောင့်တစ်ဖက်စွန်းတွင်ထိုင်လိုက်သောကြောင့်လက်တစ်ဖက်ကိုထိုင်ခုံလက်တန်းပေါ်သို့တင်ထားလိုက်ရ သည်။အရင်လိုမှီတွယ်စရာရင်ခွင်တစ်ခုလည်းကျွန်တော်ဘေးတွင်ရှိမနေပါ။တစ်ခါကကျွန်တော်နှင့်သူဒီခုံပေါ်မှာထိုင်နေရင်းကျွန်တော့်လက်ကိုဆုပ်ကိုင်ထားချင်သောသူနှင့်စကားများခဲ့ဖူးသည်။အခုတော့ဆုပ်ကိုင်မည့်သူမရှိတော့သောကျွန်တော် လက်တစ်ဖက်သည်ထိုင်ခုံလက်တန်းပေါ်တွင်မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာလှဲလျောင်းလျက်ရှိသည်။မိုးကရုတ်တရက်သည်းလာပြန်သည်။သူသာရှိမည်ဆိုလျင်ကျွန်တော်ကိုပြန်ကြရအောင်ဟုပြောမှာသေချာသလောက်ရှိသည်။အနည်းငယ်အအေးခံရုံဖြင့်ဖျားတတ်သောကျွန်တော့်ကိုကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ထက်ပင်သူကစိုးရိမ်တတ်ပါသည်။တစ်ခါတစ်ရံတွင်တော့သူ့ကိုစချင်သောကြောင့်ပေကတ်ခါထိုင်နေလိုက်သည်။ထိုအခါမျိုးတွင်သူကအိမ်ပြန်ရန်အမျိုးမျိုးချော့မော့ဆွဲဆောင်တတ်သည်။သူထပ်တလဲလဲသုံးတတ်သည့်နည်းကတော့ကျွန်တော်သိပ်ကြိုက်သည့်သူ့လက်ရာsaladလုပ်ပေးမည်ဟူသောနည်းပါပဲ။ချက်ချင်းပင်သူစိုးရိမ်တကြီးပြန်ဖို့အခေါ်ကိုညစ်ကျယ်ကျယ်ဆန့်ကျင်လျက်ရှိသောဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်ကလေးသာသာကောင်လေးဘ၀ကိုတမ်းတမိသွားပြန်သည်။သူပေးခဲ့သောပျော်စရာကာလတွေသူမရှိတော့သည့်အခါလွမ်းဆွတ်နာကျင်စရာများအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟုကျွန်တော်ဘယ်တွေးမိခဲ့ပါ့မလဲ။\nမိုးစက်များအနည်းငယ်ကျဲပါးသွားတော့ကန်ရေပြင်သည်တည်ငြိမ်သလောက်ဖြစ်လာပြန်၏။အနက်ရောင်ကန်ရေပြင်တွင်သူ့မျက်နှာလေးကိုပြန်လည်ပုံဖော်ကြည့်မိရင်းနူတ်ဖျားမှတစ်စုံတစ်ရာကိုရွေရွတ်မိချိန်တွင်ကျွန်တော်ရင်ထဲတွင်တစ်ဆစ်ဆစ် နာကျင်လာခဲ့ပြန်သည်။သူကကျွန်တော့်ကိုသူတို့ဘာသာစကားတွင်ချစ်တယ်ဟုပြောသောအသံထွက်ကလေးဖြင့်နာမ်စားသုံးခေါ်ဝေါ်တတ်သည်။သူမရှိတော့သည်နောက်ပိုင်းကာလရှည်ကြီးထဲမှာ ဒီနာမည်ကလေးနဲ့ပြန်ထူးခွင့်မရှိတော့တာ ကာလမည်မျှကြာခဲ့ပြီလဲ..ဗျာ။\nတစ်ယောက်တည်းအေးစက်နေသည့်ကော်ဖီတစ်ခွက်ကိုသောက်ရချိန်တိုင်းတွင်ကျွန်တော်အတွက်ကော်ဖီဖျော်ပေးခဲ့သောမွေးညင်းစိမ်းလေးများယှက်သန်းနေသောတစ်ချိန်ကလက်ကလေးတစ်စုံကိုမြင်ယောင်မိပါသည်။ကျွန်တော်ကမှန်ပြူတင်းပေါက်မှမြင်ရသောအပြင်ဘက်မြင်ကွင်းများကိုငေးနေခဲ့သည်။သာယာကြည်လင်သောနွေနံနက်ခင်းတစ်ခုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သင်္ကြန်ပြီးလျင်အောင်စာရင်းထွက်မည်ကိုကြိုစိတ်ဆင်းရဲနေသောကျွန်တော်ကိုသူရယ်မောခဲ့သည်။ကျွန်တော်ကစိတ်ကောင်းလဲမရှိဘူးဟုတီးတိုးရေရွတ်မိတော့သဘောကျသလိုပြုံးလျက်ကျွန်တော့်ပါးကိုဆွဲလိမ်ရန်ကြိုးစားလျင်သူ့လက်တစ်ဖက်ကိုပုတ်ချပစ်ခဲ့သည်။လမ်းသွားရင်းတစ်စုံတစ်ရာနှင့်တိုက်ခိုက်မိသည့်အခါသို့မဟုတ်မနက်စောစောပေါင်မုန့်မီးကင်ရာတွင်အဆင်မပြေသည့်အခါစသည့်အသေးအဖွဲများကိုပင်စိတ်ဆတ်ဒေါသထွက်လွယ်သောသူသည်ကျွန်တော်နှင့်ပတ်သက်လျင်တော့အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင်စိတ်ရှည်၏။သို့သော်လည်းသူနှင့်ကျွန်တော်ပဍိပက္ခ ဖြစ်ရသည့်အချိန်ကနည်းလျက် အရာအတော်များများတွင်အကြိုက်ချင်းတူပါသည်။\nရုပ်ရှင်ကြိုက်တာ သီချင်းဖွင့်ပြီးအိပ်တတ်တာ မိုးရာသီကိုနှစ်သက်တာစသဖြင့်ပြော ရမည်ဆိုလျင်ဆုံးလိမ့်မည်မထင်ပါ။ ကျွန်တော်ကြိုက်သောအရာများကိုသူအမြဲလိုက်ကြိုက်ရန်ကြိုးစားတတ်သော်လည်းကြက်သွန်ဖြူနံ့ကိုတော့အလွန်မုန်း သည်။ထို့ကြောင့်ကျွန်တော်သည်ကြက်သွန်ဖြူကိုအကြိုက်ကြီးမဟုတ်သော်လည်းမကြာခဏစားပြီးသူ့ကိုသွားနမ်းတတ် သည်။ပထမဆုံးတစ်ခေါက်ကတော့သူအိမ်မှပြန်သွားပြီးထမင်းစားပြီးမှနောက်တစ်ခေါက်ပြန်လာသောကျွန်တော့်ကိုဘာဖြစ်လို့လဲဟုမေးခဲ့သည်။\nတစ်ခါတစ်ရံတွင်တော့သူသည်ကျွန်တော်ကိုစက်ဘီးပေါ်တွင်တင်လျက်ကျွန်တော်သွားချင်သည့်နေရာများသို့လိုက်ပို့တတ်သည်။ကျွန်တော်ကစက်ဘီးစီးသင်ချင်သည်ဟုဆို၍ ကျွန်တော်တို့အိမ်ရှေ့လမ်းမသည်လူရှုပ်သောကြောင့် RC-2 ၀င်းထဲသို့ သွားသင်ပေးခဲ့သည်။အနောက်မှသူထိန်းပေးနေစဉ်ကအဆင်ပြေခဲ့သော်လည်းကျွန်တော်တစ်ယောက် တည်းတင်လွှတ် လိုက်သည်နှင့်ပုံပျက်ပန်းပျက်ပစ်လဲခဲ့ပါသည်။\nဤမျှအသေးစိတ်ကြင်နာတတ်သောသူ့ကိုကျွန်တော်အချိန်များစွာသတိရနေခဲ့ခြင်းသည်ကျွန်တော့်အပြစ်မှမဟုတ်ပဲ။အစစအရာရာအဆင်ပြေချောမွေ့လျက်ရှိသောရှိသောကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ဘ၀ထဲသို့တစ်သက်စာဝေးကွာစေဖို့ပြသနာဝင် ရောက်လာခဲ့ပုံသည်သိမ်မွေ့လွန်းလှ၏။ကျောင်းပိတ်ရက်တစ်ရက်တွင်သူမပါပဲသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အိမ်သို့သွားလည်ရာမှစပါသည်။ထိုနေ့ကကျွန်တော်နှင့်ထိုသူငယ်ချင်းသည်ရုပ်ရှင်တစ်ကား(Philadelphiaထင်သည်)အတူထိုင်ကြည့်နေရာကယောကျာင်္းနှစ်ယောက်ပွေ့ဖက်ချစ်ကြိုက်ခန်းပါလာသောအခါ စောက်ရမ်းရွံဖို့ကောင်းတယ် ဟုရွေရွတ်ကာထ ပိတ်ပစ် ခဲ့သည်။ကျွန်တော်ကိုမရည်ရွယ်မှန်းသိသော်လည်းရင်ထဲတွင်အောင့်ကနဲဖြစ်သွားသည်အထိနာကျင်သွားခဲ့ပါသည်။ဘုရားဘုရား ကျွန်တော်နှင့်သူ့အကြောင်းကိုများသိ သွားပါကဒီကောင်ဘာပြောမှာပါလိမ့်။ ထိုနောက်တော့ကျွန်တော်သူ့ကို နူတ် ဆက်ပြီးချက်ချင်းထပြန်လာမိသည်။အိမ်ကိုပြန်ရောက်တော့လည်းထိုစကားသည်သာနားထဲတွင်အထပ်ထပ်ကြားယောက်လျက်သူ့ဆီကိုသွားချင်စိတ်ကိုထိန်းချုပ်ထားခဲ့ပါသည်။\nပြီးတော့မနေ့ကတစ်နေ့လုံးမတွေ့ရဘူးနော်ဟုကျွန်တော်မျက်လုံးများထဲသို့စိုက်ကြည့်ကာပြောသည်။တစ်စုံတစ်ရာမတုံ့ပြန်မိ သူ့ကိုလဲပြန်လည်မပွေ့ဖက်မိပေမယ့်သူ့အကြည့်များကြောင့်ရင်ထဲတွင်နွမ်းနယ်သွားခဲ့ပါသည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်နှင့် ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့်ပင်သူ့နိုင်ငံသို့ရုတ်တရက်ပြန်စရာအကြောင်းပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ကံတရားအလှည့်အပြောင်းသည်အလွန်မြန်ဆန်လှသောကြောင့်ကျွန်တော်တို့ပြင်ဆင်ခွင့်နည်းနည်းမှမရခဲ့။\n'ကိုယ်ပြန်ရတော့မယ်' အနည်းငယ်အဖျားခတ်တုန်ရင်ချင်နေသောသူ့အသံလေးကိုကျွန်တော်အမြဲတမ်းကြားယောင် နေခဲ့ပါသည်။ရင်ထဲတွင်ရုတ်တရက်နာကျင်လာသော်လည်းမကြာခင်မေ့ပျောက်သွားမှာပါဟုကိုယ့်ကိုယ်ကိုလိမ်လည်လျက်ဘာမှမခံစားရသလိုဆက်နေခဲ့သည်။သူနှင့်လိုက်ခဲ့ရန်ခေါ်သောအခါကျွန်တော်ငြင်းခဲ့သည်။ 'ဟင့်အင်း' ရှေ့ဆက်ဖို့မဖြစ်နိုင် တော့တဲ့ဇာတ်ကိုဒီမှာတင်ရပ်ကြမယ်။အချိန်တွေကြာရင်ကျွန်တော်တို့ဝေးကွာခြင်းမှာအသားကျသွားမှာပါ။\nရင်ထဲတွင်ဘာမှမခံစားရသလိုဟန်ဆောင်လျက်စကားတွေအများကြီးပြောနေခဲ့သော်လည်းသူ့မျက်ဝန်းများဆီမှကြေကွဲရိပ်တို့ကိုကျွန်တော်ဘယ်တော့မှမေ့နိုင်တော့မည်မထင်ပါ။နောက်ဆုံးတော့ကျွန်တော့်မေးဖျားကိုဆွဲယူမော့စေကာကျွန်တော် မျက်ဝန်းများဆီသို့စိုက်ကြည့်လျက် ကိုယ့်ကိုမမေ့ပါနဲ့နော်ဟုမှာခဲ့သည်။\nခံစားခဲ့ရတာကတော့ထပ်တူထပ်မျှပါပဲဆိုတာကျွန်တော်ယုံကြည်လျက်ရှိ၏။ ဤအကြောင်းကိုပြန်တွေးမိတိုင်း မနေ့တနေ့ ကလိုနာကျင်ဆဲဖြစ်ပါသည်။\nလျှောက်လာသောခြေလှမ်းတိုင်းသည်လည်းကောင်း တက်လာသောလှေကားထစ်တိုင်းသည်လည်းကောင်း နောက်ဆုံး သော့ကိုလှည့်ဖွင့်နေသည့်အချိန်သည်လည်းကောင်းကျွန်တော်အတွက်အဓိပ္ပါယ်မဲ့လျက်ရှိ၏။တံခါးကိုဖွင့်ပြီးအထဲကိုဝင်ချိန်တွင်လည်းချိုသာသောအနမ်းတစ်စုံဖြင့်ကျွန်တော့်ကိုကြိုဆိုမည့်သူမရှိပါ။နံရံကပ်မီးခလုတ်ကိုနှိပ်ချလိုက်ပြီးမှကျွန်တော့် လက်များရေစိုနေသည်ကိုရုတ်တရက်သတိရသွားသည်။\nကျွန်တော်အတွက်ကတော့အလွမ်းတွေကလွဲဘယ်အရာမှအသစ်ပြန်မဖြစ်နိုင်တော့သလိုပင်။ခြေရင်းပြူတင်းပေါက်ကိုမဖွင့်မိအောင်သတိထားလျက်ဝရန်တာဆီသို့လျှောက်သွားလိုက်သည်။မိုးပေါ်ကိုမော့ကြည့်မိတော့မိုးသားများအတန်ငယ်လွင့်ပါးလျက်ပြိုးပြောက်သောကြယ်ကလေးများကိုပင်ဟိုတစ်ပွင့်ဒီတစ်စမြင်နေရပြီ။ဤကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုထဲ၏အောက်တွင်သူနှင့်ကျွန်တော်အတူရှိနေသေးကြောင်းတွေးမိသွားသောအခါရင်ထဲတွင်နွေးထွေးသွားပါသည်။ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့တစ်နေရာခင်ဗျားရှိနေသေးတယ်ဆိုတဲ့အသိနဲ့မနက်ဖြန်တွေကိုကျွန်တော်လိုချင်ခဲ့တာ။သတိတရတမ်းတနေခဲ့သည်ဖြစ်စေအမှတ်တမဲ့မေ့လျော့ထားခဲ့သည်ဖြစ်စေပေါ့။ တွေ့ခွင့်တွေဘယ်လိုမကြုံပေမယ့် ဆုံနိုင်ခွင့်တွေဘယ်လိုဝေးပေမယ့် ဒီအသိလေးတစ်ခုနဲ့ တစ်ယောက်တည်း နေတတ် အောင်ကြိုးစားနေခဲ့တာပါ။\nစာကြွင်း။ ။ ဟိုးအရင် ကျွန်တော်စာတွေမရေးခင်တုန်းက အင်တာနက်စသုံးကာစက ခင်မင်ခဲ့သော ဖတ်ခဲ့ရသော ညီလေး ဝေဟန်ပိုင်ရဲ့စာမူတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီကာလတွေတုန်းက တော်တော်လေးလှုပ်ခတ်သွားရသော စာမူတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပါ တယ်။ သူရေခဲ့သော မူရင်းစာမူအတိုင်းတော့မဟုတ်ဘူး ကျွန်တော်နည်းနည်းလေးဖြည့်စွက်ထားခဲ့တယ်လို့ အခုချိန်မှာ ပြန်စဉ်းစားမိရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဖတ်ရတာအဆင်မပြေရင် ကျွန်တော့်တာဝန်သာဖြစ်ပါတယ်။အခုတလော ကျွန်တော် စာတွေ မရေးဖြစ်တော့ တခြားသူများရေးသည့်အထဲက ဖတ်လို့ကောင်းတာ သင့်တော်တာလေးတွေကို ပြန်လည် ဝေမျှခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။\nSitt Mhan said...\nငိုတောင် ငိုရတယ်ဗျာ ...............\nအရမ်းဖတ်လို့ကောင်းတဲ့ဝတ္ထုလေးပါဘဲ.....ဒါတကယ့်အဖြစ်အပျက်လား၊စိတ်ကူးယဉ်ပြီးရေးထားတာလား...ဒီလိုမျိုး Romantic ဆန်တဲ့ Love Story လေးတွေများများတင်ပေးပါနော်....