ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်တဲ့ ကလေးကျန်းမာရေးနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ခေတ်မမီတော့တဲ့ အယူအဆအမှား (6) ခု - Lifestyle Myanmar\nHome Family ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်တဲ့ ကလေးကျန်းမာရေးနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ခေတ်မမီတော့တဲ့ အယူအဆအမှား (6) ခု\nကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်တဲ့ ကလေးကျန်းမာရေးနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ခေတ်မမီတော့တဲ့ အယူအဆအမှား (6) ခု\nကျွန်တော်တို့ရဲ့မိခင်တွေ၊ အဖွားတွေဟာ ဘဝရဲ့မတူညီတဲ့နယ်ပယ်အသီးသီးနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး အသုံးဝင်တဲ့အကြံပေးချက်တွေကို အမြော်အမြင်ရှိရှိ တကယ်မျှဝေနိုင်တယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုပေါ် မှီခိုအားမကိုးခင်မှာ အထူးသဖြင့် ကလေးတွေနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ပြောလာလျှင် အကောင်းအဆိုးကို ချိန်ဆဖို့ လိုပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် မိခင်တွေ၊ အဖွားတွေဆီက လက်ဆင့်ကမ်း ယုံကြည်နေကြဆဲဖြစ်တဲ့ ကလေးကျန်းမာရေးနှင့် ပတ်သတ်ပြီး ခေတ်မမှီတော့တဲ့ အယူအဆ အမှားလေးတွေကို မျှဝေပေးချင်ပါတယ်။\n၁။ အဖျားလျှော့ချဖို့ ကလေးကို အနှီးနဲ့ထုပ်ထားတာ\nရှေးလူကြီးတချို့က ဖျားနေတဲ့ကလေးတစ်ယောက်ကို အဖျားကျဖို့ အနှီးနဲ့ ကျစ်နေအောင်ထုပ်တတ်ကြပါတယ်။ အရေပြားက ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အပူချိန်ကို သူ့ဘာသာသူ ပိုပြီးထိရောက်စွာ ထိန်းချုပ်ထားတာကြောင့် ဒီလိုပြုလုပ်ဖို့ အကြံမပြုပါဘူး။ သင့်ကလေးပေါ်မှာ အဝတ်တွေ သိပ်အများကြီး ဝတ်ပေးထားလျှင် အပူချိန်က ပိုမြင့်လာတာ (သို့)မကျတာ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။\nကလေးရဲ့ နဖူးပေါ်မှာ ရေဖတ်အဝတ် အေးအေးလေး တင်ပေးပါ။\nသင့်ကလေးကို အရည်များများ တိုက်ပါ။\nသင့်ကလေးဟာ သူတို့ရဲ့အရေပြားကတဆင့် အလွယ်တကူ အပူကျနိုင်တာကြောင့် အဝတ်အစား အထပ်ထပ်ဝတ်ပေးထားတာကို ဖယ်ရှားပါ။\n၂။ ကလေးနေမကောင်းလျှင် ရေမချိုးပေးတာ\nကလေးတွေ နေမကောင်းနေစဉ် ရေချိုးပေးတာဟာ အအေးပတ်ပြီး ပိုဆိုးစေတယ်လို့ လူတွေက ထင်ကြပါတယ်။ ဖျားနေတဲ့ကလေးကို ရေချိုးပေးလို့ရပါတယ်။ (သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်က 99 ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်ထက် ပိုမမြင့်ဘူးဆိုရင်၊ သူတို့ဟာ အရေပြားရောဂါ ခံစားနေရတာမဟုတ်ရင် ) ကလေးကို ရေချိုးပေးလို့ ရတယ်လို့ ဆရာဝန်များက ဆိုပါတယ်။ မြန်မြန်ချိုးပေးဖို့တော့ လိုပါတယ်။ ရာသီဥတုကအေးတယ်ဆိုရင် ရေနွေးစပ်ပြီး ချိုးပေးလို့ရပါတယ်။\n၃။ ကလေးရဲ့ဆံပင် ပိုထူအောင် ခေါင်းရိတ်ပေးတာ\nလသားကလေးငယ်ကို ဆံပင်ပါးပြီး ကျဲနေရင် မိဘတွေက ကလေးဆံပင် ထူပြီးသန်လာအောင် ခေါင်းရိတ်ပေးရမယ်လို့ ယုံကြည်ကြပါတယ်။\nဒါကအယူအဆအမှားဖြစ်ပါတယ်။ ဆံပင်ရိတ်တာက ကလေးဖြစ်ဖြစ်၊ အရွယ်ရောက်ပြီးသူဖြစ်ဖြစ် ပိုပြီးထူလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆံပင်မွှေးညှင်းပေါက်လေးတွေဟာ အရေပြားရဲ့ မျက်နှာပြင်အောက်မှာ လက်မအတော်များများ တည်ရှိတာကြောင့် ခေါင်းရိတ်မယ်ဆိုရင် ကလေးရဲ့ဦးရေပြားက ပါးတဲ့အတွက် ထိရှလွယ်တာ၊ ပိုးဝင်လွယ်တာ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဆံပင်က ကလေးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းက အပူချိန်ကို မဆုံးရှုံးအောင် ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ပေးပါတယ်။ ဆံပင်ရိတ်ပြီး စတင်ပေါက်လာတဲ့အခါ ကြည့်လိုက်ရင် ပိုထူတယ်ထင်ရတာကြောင့် ဆံပင်ရိတ်တာနဲ့ မရိတ်တာအကြား ခြားနားမှုကြောင့်ဖြစ်တယ်လို့ အရေပြားအထူးကုဆရာဝန်များက ပြောပါတယ်။ သို့သော် ဒါက အမြင်အာရုံ သက်ရောက်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကလေး ၃-၄လမတိုင်ခင် ဆံပင်မရိတ်ဖို့ ဆရာဝန်များက ဆိုပါတယ်။\n၄။ ကလေးကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အိမ်သာသုံးတတ်ဖို့ သင်ပေးတာ\nသင့်ရဲ့ကလေးသေးသေးလေးကို အခုအိမ်သာ မသုံးစေချင်သေးဘူးဆိုရင် မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက မတူညီကြသလိုပဲ ကလေးတွေအားလုံးက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရှိန်အဟုန်မှာ ဖွံ့ဖြိုးကြတာကြောင့် သင့်ကလေးက အဆင်သင့်မဖြစ်သေးရင် သူတို့ကို ဖိအားမပေးပါနဲ့။ တချို့ကလေးတွေက ၁နှစ်မှာ အိမ်သာအိုး potty စသုံးကြပြီး တချို့က ၂နှစ်မှာ စသုံးတာကြောင့် မတူကြပါဘူး။\n၅။ အပူလောင်ရင် ထောပတ်နဲ့ ကုသတာ\nဒါက တကယ့်အဖြစ်များတဲ့ အယူအဆမှားတစ်ခုပါ။ ဘာ့ကြောင့် ဒါကို ယုံကြည်ကြတာလဲ?\nအပူလောင်တဲ့အခါ ဒဏ်ရာပေါ်ကို ထောပတ်လိမ်းတာက ဒဏ်ရာကို ပိုဆိုးသွားစေပါတယ် ။အရေပြား ဒဏ်ရာကိုကုသဖို့ ထောပတ်လိမ်းတာကို ဆေးဖက်ဆိုင်ရာက ခွင့်မပြုထားပါဘူး။ ထိုသို့ပြုလုပ်လျှင် အရေပြားကို ပျက်စီးစေနိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nအပူလောင်တဲ့အရေပြားကို ရေအေးအောက်မှာ ထားပါ (ရေခဲလို အရမ်းအေးလွန်းတာ မဖြစ်ရပါဘူး)\nအပူလောင်ဒဏ်ရာအတွက် ointment (ဆီမွှေး)လိမ်းပေးပါ။\nပြီးနောက် ဆရာဝန်ဆီကိုသွားပြဖို့ အကြံပြုပါတယ်။\n၆။ ကလေးက ဘယ်သန်ဆိုရင် ပြန်ပြီးလေ့ကျင့်ပေးတာ\nအရင်တုန်းက မိသားစုတွေဟာ သူတို့ကလေးကို ဘယ်ဘက်လက်နဲ့ စာရေးတာတို့ပြုလုပ်ခဲ့ရင် များသောအားဖြင့် ညာဘက်လက်နဲ့ ရေးတတ်အောင် ပြန်ပြီး သင်ပေးတတ်ကြပါတယ်။ ဒါက တကယ်လိုအပ်တာလား?\nကလေးတစ်ယောက်ဟာ လူ့လောကထဲရောက်လာတဲ့အခါ သူတို့မှာ dominant hand ဆိုတာ ရှိပြီးသားပါ။ ကျွန်တော်တို့က သဘာဝကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ ကျွန်ုပ်တို့ negative အကျိုးဆက်တွေကို ရင်ဆိုင်ရပါလိမ့်မယ်။ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် သင်ယူနိုင်စွမ်းကို လျှော့ကျစေနိုင်ပါတယ်။ ကလေးရဲ့ သဘာဝ tendency( ယိမ်းယိုင်မှု)နှင့် သွားဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။\nကြှနျုပျတို့ ယုံကွညျနဆေဲဖွဈတဲ့ ကလေးကနျြးမာရေးနှငျ့ပတျသတျပွီး ခတျေမမီတော့တဲ့ အယူအဆအမှား (6) ခု\nကြှနျတျောတို့ရဲ့မိခငျတှေ၊ အဖှားတှဟော ဘဝရဲ့မတူညီတဲ့နယျပယျအသီးသီးနဲ့ ပတျသတျပွီး အသုံးဝငျတဲ့အကွံပေးခကျြတှကေို အမွျောအမွငျရှိရှိ တကယျမြှဝနေိုငျတယျဆိုတာ သခြောပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ သူတို့ရဲ့ ကြှမျးကငျြမှုပျေါ မှီခိုအားမကိုးခငျမှာ အထူးသဖွငျ့ ကလေးတှနေဲ့ ပတျသတျပွီး ပွောလာလြှငျ အကောငျးအဆိုးကို ခြိနျဆဖို့ လိုပါတယျ။ ဒါ့ကွောငျ့ မိခငျတှေ၊ အဖှားတှဆေီက လကျဆငျ့ကမျး ယုံကွညျနကွေဆဲဖွဈတဲ့ ကလေးကနျြးမာရေးနှငျ့ ပတျသတျပွီး ခတျေမမှီတော့တဲ့ အယူအဆ အမှားလေးတှကေို မြှဝပေေးခငျြပါတယျ။\n၁။ အဖြားလြှော့ခဖြို့ ကလေးကို အနှီးနဲ့ထုပျထားတာ\nရှေးလူကွီးတခြို့က ဖြားနတေဲ့ကလေးတဈယောကျကို အဖြားကဖြို့ အနှီးနဲ့ ကဈြနအေောငျထုပျတတျကွပါတယျ။ အရပွေားက ခန်ဓာကိုယျရဲ့ အပူခြိနျကို သူ့ဘာသာသူ ပိုပွီးထိရောကျစှာ ထိနျးခြုပျထားတာကွောငျ့ ဒီလိုပွုလုပျဖို့ အကွံမပွုပါဘူး။ သငျ့ကလေးပျေါမှာ အဝတျတှေ သိပျအမြားကွီး ဝတျပေးထားလြှငျ အပူခြိနျက ပိုမွငျ့လာတာ (သို့)မကတြာ ဖွဈလာပါလိမျ့မယျ။\nကလေးရဲ့ နဖူးပျေါမှာ ရဖေတျအဝတျ အေးအေးလေး တငျပေးပါ။\nသငျ့ကလေးဟာ သူတို့ရဲ့အရပွေားကတဆငျ့ အလှယျတကူ အပူကနြိုငျတာကွောငျ့ အဝတျအစား အထပျထပျဝတျပေးထားတာကို ဖယျရှားပါ။\n၂။ ကလေးနမေကောငျးလြှငျ ရမေခြိုးပေးတာ\nကလေးတှေ နမေကောငျးနစေဉျ ရခြေိုးပေးတာဟာ အအေးပတျပွီး ပိုဆိုးစတေယျလို့ လူတှကေ ထငျကွပါတယျ။ ဖြားနတေဲ့ကလေးကို ရခြေိုးပေးလို့ရပါတယျ။ (သူတို့ရဲ့ခန်ဓာကိုယျအပူခြိနျက 99 ဒီဂရီဖာရငျဟိုကျထကျ ပိုမမွငျ့ဘူးဆိုရငျ၊ သူတို့ဟာ အရပွေားရောဂါ ခံစားနရေတာမဟုတျရငျ ) ကလေးကို ရခြေိုးပေးလို့ ရတယျလို့ ဆရာဝနျမြားက ဆိုပါတယျ။ မွနျမွနျခြိုးပေးဖို့တော့ လိုပါတယျ။ ရာသီဥတုကအေးတယျဆိုရငျ ရနှေေးစပျပွီး ခြိုးပေးလို့ရပါတယျ။\n၃။ ကလေးရဲ့ဆံပငျ ပိုထူအောငျ ခေါငျးရိတျပေးတာ\nလသားကလေးငယျကို ဆံပငျပါးပွီး ကြဲနရေငျ မိဘတှကေ ကလေးဆံပငျ ထူပွီးသနျလာအောငျ ခေါငျးရိတျပေးရမယျလို့ ယုံကွညျကွပါတယျ။\nဒါကအယူအဆအမှားဖွဈပါတယျ။ ဆံပငျရိတျတာက ကလေးဖွဈဖွဈ၊ အရှယျရောကျပွီးသူဖွဈဖွဈ ပိုပွီးထူလာမှာ မဟုတျပါဘူး။ ဆံပငျမှေးညှငျးပေါကျလေးတှဟော အရပွေားရဲ့ မကျြနှာပွငျအောကျမှာ လကျမအတျောမြားမြား တညျရှိတာကွောငျ့ ခေါငျးရိတျမယျဆိုရငျ ကလေးရဲ့ဦးရပွေားက ပါးတဲ့အတှကျ ထိရှလှယျတာ၊ ပိုးဝငျလှယျတာ ဖွဈတတျပါတယျ။ ဆံပငျက ကလေးရဲ့ခန်ဓာကိုယျအတှငျးပိုငျးက အပူခြိနျကို မဆုံးရှုံးအောငျ ထိနျးသိမျးကာကှယျပေးပါတယျ။ ဆံပငျရိတျပွီး စတငျပေါကျလာတဲ့အခါ ကွညျ့လိုကျရငျ ပိုထူတယျထငျရတာကွောငျ့ ဆံပငျရိတျတာနဲ့ မရိတျတာအကွား ခွားနားမှုကွောငျ့ဖွဈတယျလို့ အရပွေားအထူးကုဆရာဝနျမြားက ပွောပါတယျ။ သို့သျော ဒါက အမွငျအာရုံ သကျရောကျမှုတဈခုသာ ဖွဈပါတယျ။ ကလေး ၃-၄လမတိုငျခငျ ဆံပငျမရိတျဖို့ ဆရာဝနျမြားက ဆိုပါတယျ။\n၄။ ကလေးကို တတျနိုငျသမြှ အမွနျဆုံး အိမျသာသုံးတတျဖို့ သငျပေးတာ\nသငျ့ရဲ့ကလေးသေးသေးလေးကို အခုအိမျသာ မသုံးစခေငျြသေးဘူးဆိုရငျ မစိုးရိမျပါနဲ့။ ကြှနျတျောတို့အားလုံးက မတူညီကွသလိုပဲ ကလေးတှအေားလုံးက သူတို့ရဲ့ ကိုယျပိုငျအရှိနျအဟုနျမှာ ဖှံ့ဖွိုးကွတာကွောငျ့ သငျ့ကလေးက အဆငျသငျ့မဖွဈသေးရငျ သူတို့ကို ဖိအားမပေးပါနဲ့။ တခြို့ကလေးတှကေ ၁နှဈမှာ အိမျသာအိုး potty စသုံးကွပွီး တခြို့က ၂နှဈမှာ စသုံးတာကွောငျ့ မတူကွပါဘူး။\n၅။ အပူလောငျရငျ ထောပတျနဲ့ ကုသတာ\nဒါက တကယျ့အဖွဈမြားတဲ့ အယူအဆမှားတဈခုပါ။ ဘာ့ကွောငျ့ ဒါကို ယုံကွညျကွတာလဲ?\nအပူလောငျတဲ့အခါ ဒဏျရာပျေါကို ထောပတျလိမျးတာက ဒဏျရာကို ပိုဆိုးသှားစပေါတယျ ။အရပွေား ဒဏျရာကိုကုသဖို့ ထောပတျလိမျးတာကို ဆေးဖကျဆိုငျရာက ခှငျ့မပွုထားပါဘူး။ ထိုသို့ပွုလုပျလြှငျ အရပွေားကို ပကျြစီးစနေိုငျတယျလို့ ဆိုပါတယျ။\nအပူလောငျတဲ့အရပွေားကို ရအေေးအောကျမှာ ထားပါ (ရခေဲလို အရမျးအေးလှနျးတာ မဖွဈရပါဘူး)\nအပူလောငျဒဏျရာအတှကျ ointment (ဆီမှေး)လိမျးပေးပါ။\nပွီးနောကျ ဆရာဝနျဆီကိုသှားပွဖို့ အကွံပွုပါတယျ။\n၆။ ကလေးက ဘယျသနျဆိုရငျ ပွနျပွီးလကေ့ငျြ့ပေးတာ\nအရငျတုနျးက မိသားစုတှဟော သူတို့ကလေးကို ဘယျဘကျလကျနဲ့ စာရေးတာတို့ပွုလုပျခဲ့ရငျ မြားသောအားဖွငျ့ ညာဘကျလကျနဲ့ ရေးတတျအောငျ ပွနျပွီး သငျပေးတတျကွပါတယျ။ ဒါက တကယျလိုအပျတာလား?\nကလေးတဈယောကျဟာ လူ့လောကထဲရောကျလာတဲ့အခါ သူတို့မှာ dominant hand ဆိုတာ ရှိပွီးသားပါ။ ကြှနျတျောတို့က သဘာဝကို ဆနျ့ကငျြဖို့ ကွိုးစားတဲ့အခါ ကြှနျုပျတို့ negative အကြိုးဆကျတှကေို ရငျဆိုငျရပါလိမျ့မယျ။ ကလေးတဈယောကျရဲ့ အာရုံစူးစိုကျမှုနှငျ့ သငျယူနိုငျစှမျးကို လြှော့ကစြနေိုငျပါတယျ။ ကလေးရဲ့ သဘာဝ tendency( ယိမျးယိုငျမှု)နှငျ့ သှားဖို့ အရေးကွီးပါတယျ။\nPrevious articleဘာစားစား၊ ဘာလုပ်လုပ် လေတိုက်တိုင်း ဝနေတဲ့သူတွေ ဝိတ်မတက်အောင် ထိန်းသိမ်းနည်း\nNext articleပျိုမေတွေအတွက် စွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ရင်သားအစုံကို ပိုင်ဆိုင်စေမဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်း


January 2022 – Grab Love Story\nby admin January 29, 2022 January 29, 2022 0\nခုတင်ပေါ်ဒူးလေးထောင်ထိုင်နေတဲ့သူမ ထမီလေးကိုအသာမတင်ပီးအမွှေးရေးရေးနဲ့ခြေသလုံးလေးတေကိုပွတ်သပ်ဆုပ် နယ်ပီးအနမ်းလေးပေးလိုက်တယ်။ အပြင်ပန်း အသားညိုတယ်ထင်ရပေမဲ့ထမီဘဲအမြဲဝတ်တဲ့ ချစ်သူလေးရဲ့အတွင်းသားလေးကဝင်းမွတ်နေတာဘဲ့ပေါင်သားလေးကိုအသာလေးလျာထိပ်နဲ့ပွတ်စွဲပေးပီး အတွင်းသားနုနုလေးကို စုတ်စွဲလိုက်တယ် သူဆီကအသက်ရူုသံလေးကြားနေရတာ နုညံ့သောအသားစိုင်နှစ်ခုအထိတွေ့ လက်တွေက အတွင်းခံပန်းရောင် ဖောင်းဖောင်းလေးဆီ အကွဲကျောင်းလေးအတိုင်းစုန်ဆန်စွဲလိုက်တယ် သူမပေါင်မှာအနီကွက်လေးတေအစီရီ သူလူးလွန့်လာနေပြီ အတွင်းခံလေးလဲစိုထိုင်းနေပြီ။ ချစ်သူ့ထမီလေးကိုအသာယာလေးဆွဲချွတ်လိုက်တယ် အိုး နေမထိထားတဲ့ပေါင်တံသွယ်လေးတွေက သေွးကြောစိမ်းလေးတွေတောင်မြင်နေရတယ့်။ အောက်ပိုင်းဗလာကျင်းသွားတဲ့သူမလေးကိုတက်မက်စွာကြည့်နေမိတယ်။ ပန်းနုရောင်ပင်တီပေါ်ကဘဲအဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးငုံပီးအကွဲကြားလေးကိုလျာဖျားလေးနဲ့နာနာလေးထိုးလိုက်တယ် ။သူမအံသြစွာကြည့်ရင်း ကျနော့်ခေါင်းကိုကိုင်ဆံပင်တေကိုဖွတယ်။ …\nအပိုင်း(၁) ထွန်းခင်သည်ငယ်ငယ်ကတည်း ကဆံပင်ကိုစွဲလန်းစိတ်ရှိသူတယောက်ဖြစ်သည်. ဘယ်လောက်တောင်စွဲလန်းလည်းဆိုရင် အိမ်နီးနားမှာရှိတဲ့ ဆံပင်ရှည် မိန်းကလေးတွေ ခေါင်းလျှော်ရေချိုးနေတာ တွေ့ရင်သူ့မှာ ဆံပင်ရှည်တွေကို ခိုးခိုးကြည့်ပြီး စိတ်မှန်းဖြင့် ဂွင်းထုရတာကို နှစ်သက်နေမိကာ ကြာလာတော့အားမရတော့ဘူး ဖြစ်နေတော့သည်. ထိုအခါအိမ်နီးနားမှာရှိတဲ့ ဆံပင်ရှည် မိန်းကလေးတွေ အိမ်ကိုအလည်သွားပီး သူတို့ဆံပင်အကျွက်တွေကို သူတို့မသိအောင်လိုက်ရှာယူပြီး အိမ်ရောက်ရင်ဆံပင်ရှည်အကျွတ်တွေကို နမ်းပီးဂွင်းထု ရတာပိုကြိုက်လာတယ်. …\nသူ့ကို မုန်းလို့ မေ့လို့ မရဘူးကွာ\nနောက်တနေ့ မနက်မှာ နိုးနေပေမယ့် အိပ်ရာထဲက သူ မထွက်ချင်လို့ ဆက်အိပ်နေတဲ့အချိန် ဖုန်း လာလို့ ကုတင်ဘေး ကပ်ရက် စားပွဲပေါ်က ဖုန်းကို လှမ်းကောက်ကိုင်လိုက်တယ် ။ “ ထင်အောင်ကျော်လားဟင် …” “ ဟုတ်ကဲ့…မမ ” ဒေါ်ရွေဖြူသန့် ..ခေါ်တာ ….။ “ …\nပြုံး၍ကြည့်နေသော မူမူ၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကိုသူ၏လက်နှစ်ဖက်က ဆုတ်ကိုင်လိုက်မိသည် ပြီးတော့မူမူ၏ကိုယ်လုံးလေးကိုသူ့ဖက်သို့ဆွဲယူလိုက်ရာက မူမူ၏ပါးဖေါင်းဖေါင်းလေး နှစ်ဖက်ကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်နမ်းလိုက်သည်။သူ၏အနမ်းကို ကြေနပ်စွာဖြင့်ခံယူနေသော မူမူက သူမ၏မျက်နှာလေးကို မော့၍ပေးထားရုံသာမကကြည်နူးစွာဖြင့်ပင်သူမ၏မျက်လုံးလေးများကို မှေး၍ချထားပေးသေးသည်။ မူမူ၏ပါးပြင်လေးနှစ်ဖက်ကို နမ်းပြီးလိုက်ကာမှကျော်စွာ၏ကိုယ်တွင်းမှသွေးသား များက လွုပ်လွုပ်ရွရွဖြစ်လာကြသည်။ကျော်စွာ၏လက်နှစ်ဖက်က မူမူ၏ကိုယ်လုံးလေး ကိုကျောမှသိုင်း၍ဖက်လိုက်မိသည်။ပြီးသည်နှင့်မူမူ၏မျက်နှာလေးကိုတပ်မက်စွာ ကြည့်နေရင်းကပင် သူ၏မျက်နှာက ငုံ့၍ ဆင်းသွားပြီးလျှင်ထူထူလေးလုံးနေသော မူမူ၏နွုတ်ခမ်းလေးတွေကို ဖိကပ်ကာစုပ်နမ်းလိုက်တော့သည်။ …\nby admin January 23, 2022 January 23, 2022 0\nသူငယ်ချင်း ၃ယောက်..သူဇာ.. နှင်းအိ..အောင်ကြီး.. တက္ကသိုလ် ပထမနှစ် စာမေးပွဲဖြေပြီးလို့ ၃ယောက်သား ပျော်ပျော်ပါးပါး ချောင်းသာကို ခရီးထွက်ကြတာပေါ့ ချောင်းသာရောက်တော့ တည်းခိုခန်းတခုမှာသူဇာနဲ့ နှင်းအိက တခန်း..အောင်ကြီးက တယောက်ထဲ တခန်းပေါ့ ညက အိပ်ရေးပျက်လာကြတာတော့ တည်းခိုခန်းရောက်တာနဲ့ တရေးတမော အိပ်နှင့်လိုက်ကြတာပေါ့.. နေပူတာလည်း ပါတာပေါ့.. ညနေကျမှ ပျော်ပျော်ပါးပါး …\nကျမနာမည်ကစုလှိုင် အိမ်ထောင်ရှင်မတစ်ယောက်ပေါ့ ကျမ အမျိုးသားကတော့ ကိုနိုင်အောင်ပါ။ ကျမနှစ်ယောက်စလုံး ကုမ္ပဏီတစ်ခုထဲမှာပဲ အတူတူလုပ်ကြပါတယ်။ လင်မယားနှစ် ယောက်စလုံးက ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတွေဖြစ်တဲ့အတွက် အိမ် ထောင်သက်တမ်းလေးနှစ်အတွင်းမှာ ကလေးမယူဖြစ်ကြသေး ပါဘူး။ ကိုနိုင်အောင်ကတော့ အသက်၃၄ နှစ်ရှိပြီး ကျမကသူ့ ထက်အသက်လေးနှစ်ငယ်ပါတယ်။ ကျမတို့မင်္ဂလာဆောင်ပြီးတော့ ငွေကြေးကြွယ်ဝချမ်းသာသော ယောင်္ကျားဖြစ်သူ ကိုနိုင်အောင်ရဲ့မိဘတွေကနယ်မှာခေါ်ထား သော်လည်း …\nကျနော့်နာမည်ကဇေရဲပါ ခင်တဲ့သူတွေက ကိုဇေလို့ခေါ်ကြသလို ကိုရဲလို့လဲခေါ်ကြတယ် ကျနော်ကအလုပ်တော့မယ်မယ်ရရမရှိပေမယ့်အိမ်ကမိသားစုကုန်စုံဆိုင်လေးမှာမိဘတွေကိုကူပြီးဘဝကိုဖြတ်သန်းနေသူတစ်ယောက်ပေါ့ အားတဲ့အချိန်တွေမှာတော့အချစ်တက္ကသိုလ်ကြီးကိုဝင်ပြီးဟိုဖတ်ဒီကြည့်နဲ့ အလုပ်ဝိုင်းလုပ်လိုက်နဲ့တစ်နေ့တစ်နေ့အချိန်တွေကုန်နေတာပေါ့ ကျနော်ကအရင်ကတည်းကဆံပင်ရှည်ကောင်မလေးတွေဆိုအရမ်းသဘောကျတာ အဲလိုဆံပင်ရှည်မလေးတွေကိုသာပိုင်ဆိုင်ရရင်ချစ်ရရင်ဆိုပြီးတစ်နေ့တစ်နေ့ စိတ်ကူးရင်းနေရတာပေါ့ ပြီးတော့တက္ကသိုလ်ထဲကသူတို့ ချစ်သူတွေ မိန်းမတွေကို ပုံတွေမျှပေးတာတွေကိုလဲ အရမ်းသဘောကျတာ အဲလိုနဲ့တစ်နေ့တော့ဆံပင်ရှည်မလေးတစ်ယောက်ရဲ့ပုံကို ကျောင်းထဲက ညီကိုတစ်ယောက်က တင်လိုက်တော့အဲတာကို အရမ်းသဘောကျပြီး ပုံလေးတွေထပ်တင်ပေးဖို့ ကို သွားတောင်ပြောခဲ့သေးတာအဲ့ဒီမှာပဲ ကျနော့်ဘဝထဲကို နှင်းဆိုတဲ့ကောင်မလေး …\nကျမလိုမိန်းကလေးတယောက်မှာ အတူနေတဲ့ယောကျာ်းနှစ်ယောက်ရှိတယ်ဆို ယုံမလားဟင်… ထူးခြားတဲ့ကျမဘဝကဒီလိုစခဲ့ပါတယ်လူတိုင်းကိလေသာတဏှာနဲ့မကင်းပါဖူး.. ကျမလဲလူတယောက်ပဲမို့အပြစ်ရှိတယ်လို့မခံစားရပါဖူး.. ကျမ အသက် ၁၉နှစ်အရွယ်မှာ ကိုကိုနဲ့စတွေ့ခဲ့တယ် ကိုကိုက ကျမထက်၆နှစ်ကြီးတယ်လေ.. ဒီအရွယ်ထိ ပိပိပြားပြားနေလာခဲ့တဲ့ကျမ ကိုကိုရဲ့စူးရဲတဲ့အကြည့်တွေမခံနိုင်ပါဖူး.. တိုတိုပြောရရင်ချစ်သူတွေဖြစ်သွားကြတယ် နှစ်သစ် နေ့လေးမှာပေါ့..။ ကျမကအဖြေပေးတာနဲ့ကိုကိုက ကျမကိုမျက်နှာအနှံ့အနမ်းတွေပေးလိုက်တာ ကျမမှာ ရင်ထဲမောပြီးနေရောဘဲလေ.. ကိုကိုကတဆင့်တက်ပြီး ကျမအင်္ကျီအောက်ထဲလက်ရှိုထည့်တယ် နို့ကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်စကိုင်ပါတော့တယ်..အထိအတွေ့ကြောင့်သာယာတာရောကြောက်တာကောပေါင်းပြီးလှုပ်တောင်မလှုပ်နိုင်ပါဖူး လူတွေလဲရှိတယ်ကိုကိုဆိုတော့ …\nကျမနာမည်က ဖြိုးသူဇာ လူမျိုးပေါင်းစုံနေတဲ့ တနသ်ာရီတိုင့်းရဲ့ ရွာလေးတစ်ရွာမှာနေတယ် အဖေဖြစ်သူက ငယ်ငယ်ထဲက ဆုံးသွားတယ် အမေ နဲ့ အမေ့ရဲ့ ညီမဖြစ်သူ အဒေါ်တို့နဲ့နေတယ် အမေက အရက်သမား မိန်းမဆိုးပေါ့ အဒေါ်ဖြစ်သူက ဖဲသမား လေ ကျမကို ရွာက ရပ်မိရပ်ဖတွေက ကျောင်းထားပေးလို့ ကျောင်းဆိုတာ နေခဲ့ရတဲ့ဘဂပေါ့…ဇာတ်လမ်းအစ …\nကျနော့်မိန်းမနာမည်အေးအေးသင်း၊အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်လောက်၃၄၂၄၃၆ဆိုဒ်ဘော်ဒီလှတဲ့အပျို ချောခယ်မနာမည်ကအေးအေးနှင်း၊သင်းသင်းနှင့်နှင်းနှင်းပေါ့။အရှက်ကုန်ဆိုသလောက်ကျနော်တို့လင်မယားကဲခဲ့တာပြောပြမယ်၊၊မင်္ဂလာဦးညမှာကိုသင်းသင်းကိုကျနော်လိုးတာ၊ခလေးတွေအိပ်ပေမယ့်ခယ်မကမအိပ်သေးဘူး၊သူ့အသံမကြားရတော့အိပ်ပြီဆိုပြီးတွယ်တာ၊၊နယ်မှာဆိုတော့လင်မယားခန်းအတွက်သင်းသင်းနှင့်နှင်းနှင်းတို့အိပ်တဲ့အခန်းကိုယူလိုက်ရတယ်ဝါးထရံကာလေးတွေနဲ့ပေါ့မိဘတွေနှင့်ခလေးတွေကအောက်ထပ်မှာအိပ်ကြပြီးကျနော်တို့ကအပေါ်ထပ်ခိုးလေးပေါ်မှာနှင်းနှင်းကတော့ကျနော်တို့အခန်းဘေးကအပြင်မှာခြင်ထောင်ပြီးအိပ်နေတယ်သူကတော့အိပ်ရာပြောင်းလို့မအိပ်နိုင်သေးဘူးကလေးတွေအသံတိတ်သွားမှကျနော်လည်းသင်းသင်းကိုနမ်းပြီးအဝတ်အစားတွေချွတ်လိုက်ကြတယ်၊၊မီးမှောင်နေပေမယ့်ပူမှာစိုးလို့ခေါင်းရင်းကပြူတင်းတံခါးဖွင့်ထားတာလရောင်လေးကအခန်းထဲဝင်နေတာလေ၊၊အဝတ်အစားတွေချွတ်တော့ကျနော့်မိန်းမကိုယ်လုံးလေးကပေါ်လာတယ်၊၊လရောင်လေးနှင့်အရမ်းမိုက်တယ်ဗျ၊၊နို့လေးကလုံးပြီးမာနေတာပဲ၊၊အပေါ်ကခွပြီးနို့စို့ပစ်လိုက်တယ်၊၊” ယားတယ် ကိုကျော်”တဲ့အေးလေသူမှနို့စို့မခံဘူးတာ၊၊သမီးရည်းစားဘဝကကျနော်လည်းလူမလစ်လို့နို့မစို့ခဲ့ရဘူးလေ၊၊နို့လေးကိုအင်္ကျီအောက်ကပဲလက်နှိုကိပြီးပဲကိုင်ခဲ့ရတာကိုး၊၊ကျနော်လည်းအားပါးရစို့တော့သင်းသင်းကအသံလေးတွေထွက်လာတယ်၊ဒီတော့ကျနော်လည်းအောက်ဆင်ပြီးအဖုတ်ကိုယက်ပစ်လိုက်တယ်၊”မရွံဘူးလား…ကိုကျော်”လို့အသံတိုးလေးနှင့်ပြောတော့“မရွံပါဘူးကိုယ့်မိန်းမဟာပဲရွံပါဘူးသင်းသင်းလည်းရွံလို့မရဘူးနှော်” “အင်းပါ..ကိုကျော်တောင်လုပ်ပေးတာ မရွံပါဘူး”ကျနော်လည်းအကွဲကြောင်းတလျောက်ယက်ပေးတာသင်းသင်းကအသံတွေထွက်နေတယ်၊၊အိမ်မှာအဖေအမေတွေနိုးသွားမှာစိုးလို့သာသိပ်အသံမထွက်တာလေ၊၊ကျနော်မိန်းရပြီဆိုတော့ကာမစည်းစိမ်အပြည့်အဝခံချင်တယ်လေ၊၊ကိုယ်ယက်ပေးမှသင်းသင်းကိုနောက်ဆိုစိတ်တိုင်းကျခိုင်းလို့ရမှာမို့ကျနော်ကအပျိုစင်အဖုတ်ကိုအားရပါးရယက်ပေးနေတာ၊၊အဖုတ်ကိုဖြဲပြီးလျှာကိုမွှေပစ်လိုက်တော့ “အင်း ဟင်းအင်းဟင်းနှင့်မြည်တယ်၊၊လျှာနှင့်ယက်တော့လည်းအသံက”ပလပ်..ပလပ်အသံတောင်ထွက်တယ်၊၊ထွက်မှာပေါ့သင်းသင်းကလည်းအရည်တွေထွက်နေတာကိုး၊ကျနော်ကကာမစိတ်နည်းနည်းထန်တယ်၊၊လူပျိုဘဝမှာတောင်ဂွင်းထုရင်အနည်းဆုံးသုံကြိမ်လောက်ထုနိုင်တယ်၊၊လေးကြိမ်မြှောက်ထုတဲ့အချိန်မှာပုံမှန်သွားလာနိုင်ပေမယ့်လှေကားအဆင်းမှာမလွယ်ဘူး၊အတက်မှာတက်နိုင်ပေမယ့်အဆင်းမှာဒူးခွေပြီးလဲချင်သလိုဖြစ်တာကြောင့်လေးကြိမ်မထုတော့ဘူး၊သုတ်ထွက်လည်းထိန်းထားနိုင်တယ်လေ၊၊ကျနော်ကသင်းသင်းအစေ့ကိုလျှာဖျားနှင့်ထိုးဆွပေးတာသင်းသင်းတစ်ယောက်”အီး ဟီး”ဆိုပြီးတုန်တုန်သွားတယ်၊၊အစေ့ကိုနှစ်မိနစ်လောက်စုပ်ပေးတာသင်းသင်းတစ်ယောက်တုန်ပြီးအဖုတ်ထဲကအဖြူနှစ်ကလေးတွေထွက်ပြီးသူမပြီးသွားတယ်။ပြီးတော့ဘာမှမလုပ်ရဘဲ၊၊အသက်ရှူသံတွေထွက်ပြီးမောနေတယ်ဗျို့။ ကျနော်လည်းသင်းသင်းပြီးသွားတော့ရပ်လိုက်ပြီးသင်းသင်းဘေးပက်လက်လှန်လိုက်တယ်”သင်းသင်းကိုကျော်လီးကိုစုပ်ပေးဦ”ဆိုပြီးလီးအရေပြားကိုလှန်လိုက်တယ်၊၊သင်းသင်းလည်းအိပ်ရာကထလာပြီးတပြွတ်ပြွတ်နှင့်စုပ်တယ်၊၊ဘယ်အရသာရှိပါ့မလဲ၊၊တောင်တော့တောင်နေတာပေါ့လီးနှင့်လျှာနှင့်တွေ့တာမတောင်ပဲနေပါ့လား၊အင်းရန်ကုန်ရောက်မှသင်ပေးရမယ်၊၊သုံးမိနစ်လောက်ပဲစုပ်ပြီးအာညောင်းတယ်ဆိုပြီးရပ်လိုက်တယ်၊၊ အဲဒါကြောင့်နှင်းနှင်းကိုလိုးဖို့ကြံရတော့တာပေါ့ကုတင်မရှိတော့မွေ့ယာမှာပဲပက်လက်လှန်ပြီးလှေကြီးထိုးပြီးဆွဲရတယ်၊၊အစေ့နှင့်အဖုတ်ကိုလီးနှင့်ကလော်ပြီးသုံးမိနစ်လောက်အထဲကိုမထည့်ပဲလုပ်လိုက်တယ်၊၊သင်းသင်းဆီကအသံလေးထွက်လာမှအဖုတ်ထဲလီးစသွင်းတာ၊အပျိုဆိုတော့တန်းပြီးသွင်းပစ်လို့ရတယ်အရမ်းနာသွားမယ်၊၊ဒီတော့အဖျားလောက်ပဲသွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်နှင့်သုံးမိနစ်လေးမိနစ်လောက်အချိန်ဆွဲပြီးလိုးပေးပြီးသင်းသင်းအသံလေးခပ်စိပ်စိပ်ထွက်လာမှာဆက်ကနဲထိုးသွင်းပစ်လိုက်တာ”အာ့….ကိုကျော်”ဆိုပြီးအသံကျယ်ကျယ်ထွက်သွားတယ်၊၊အပြင်မှာနှင်းနှင်းတောင်အိပ်နေရင်း္ဂလန့်နိုးသွားလောက်တယ်။ပြီးတော့ကျနော့်ရင်ဘတ်ကိုတွန်းသေးတယ်၊၊ကျနော်လည်းခဏတော့ရပ်ပစ်လိုက်ပြီးနို့ပြန်စို့ရတာပေါ့၊၊သင်းသင်းဆီကအသံထွက်လာတော့ထပ်ပြီးအဆုံးထိသွင်းပစ်ရတာပေါ့၊၊ဒီတော့လည်းသင်းသင်းကတဟီးဟီးအသံထွက်လာတာပေါ့၊၊ကျနော်ကအားနှင့်မဆောင့်ရတော့အားမရဘူးဗျ၊၊ဆယ်မိနစ်လောက်တွယ်ထည့်လိုက်ပြီးရပ်လိုက်တယ်၊၊ပြီးတေားသင်းသင်းကိုကုန်းခိုင်းပြီးနောက်ကနေလိုးတော့”နာတယ် ကိုကျော်ဆိုတော့တဖြေးဖြေးကြိတ်လိုးလေးလိုးရတာပေါ့နောက်ထပ်ဆယ်မိနစ်လောက်လိုးပြီးတော့ကျနော်လည်းပြီးချင်လာတာလေ၊၊ကျနော်အဆုံးထိထည့်ပြီးပန်းထုတ်ပစ်လိုက်တာပေါ့ဗျာ၊၊လူလည်းနည်းနည်းတော့ဟိုက်သွားတာပေါ့ဗျာ။”သင်းသင်းကောင်းရဲ့လား””အင်း”ကျနော်တို့နှစ်ယောက်အဝတ်အစားထဝတ်ပြီးဖက်ကာအိပ်လိုက်ကြတာပေါ့။ နောက်တစ်ရက်မိုးလင်းတော့စင်းသင်းတို့အဖေအမေကိုကန်တော့ပြီးရန်ကုန်ကိုလာလိုက်တယ်၊၊ရန်ကုန်မှာကျတော့စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်လိုးရတော့အရမ်းကောင်းတာပေါ့သင်းသင်းလည်းလီးစုပ်တတ်လာသလိုဖင်တောင်ချလို့ရလာတယ်၊၊ချစ်စခင်စကြင်နာစပဲလေအပီအပြင်ဆော်လို့ရလာတာ့ပေါ့ဗျာ။ကျနော်လည်းအလုပ်ကငွေရနေတော့ပျော်ပျော်ရွှင်ပါပဲ၊၊တစ်လနောက်တော့သင်းသင်းအဖေကားတိုက်ခံရပြီးဒူးခေါင်းရိုးကျိုးတယ်၊၊ကျန်တဲ့နေရာကျိုးပေမယ့်ကျောက်ပတ်တီးစည်းလိုက်တာကောင်းသွားပေမယ့်၊ဒူးခေါင်းရိုးကျိုးတာကျတော့မကောင်းတော့ပဲချိုင်းထောက်ကြီးနှင့်နေရတာဘာအလုပ်မှမလုပ်နိုင်တော့ဘူးခလေးတွေကလူလားမမြောက်သေးတော့အားလုံးကျနော့်တာဝန်ဖြစ်လာတယ်၊၊ငွေရတဲ့ကာလမို့လို့သင်းသင်းတို့မိသားစုကိုထောက်ပံ့ထားနိုင်တယ်လေ၊၊သင်းသင်းကသူ့အဖေအမေမိသားစုကိုထောက်ပံ့ထားတဲ့ကျနော်ကိုရွှေပေါ်မြတင်ဆိုသလိုပဲ၊၊ကျနော်ဘယ်လိုလုပ်လုပ်ခွင့်ပြုတာပဲ၊၊ကျနော်လည်းလိုးရင်းဆော်ရင်းသင်းသင်းကကိုယ်ဝန်ရလာတယ်၊၊အစောပိုင်းခြောက်လအထိကျနော်လုပ်ဖြစ်တယ်၊၊နောက်တော့မလုပ်ရဲတာနှင့်လီးစုပ်ခိုင်းရတာပေါ့၊၊ဒါပေမယ့်သိပ်အားမရတော့ဘူး။သင်းသင်းကဈေးဝယ်ဘာဝယ်တာလမ်းလျောက်တော့ဝယ်နိုင်သေးတယ်၊၊ကျနော်ကရှစ်နာရီလောက်ရုံးသွားရလို့သူနှင့်မလိုက်ဖြစ်ဘူး၊သင်းသင်းပဲမနက်စောစောထတမင်းကြော်ပဲပြုတ်ဝယ်ကော်ဖီဖျော်ပြီးဈေးသွားလေ့ရှိတာပေါ့၊၊ခြောက်လလောက်ကြာတော့သင်းသင်းကိုစောင့်ရှောက်ရအောင်နှင်းနှင်းကိုကျနော်တို့ဆီလွှတ်လိုက်တယ်၊၊ကျနော်လည်းနှင်းနှင်းရောက်လာ့သင်းသင်းပြောတာနှင့်အခန်းတွေကန့်ရတာပေါ့နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင်လည်းတစ်လုံးထပ်ဝယ်ရတာပေါ့၊၊နှင်းနှင်းကသူ့အမအိမ်မှာနေရပြီးတိုက်ခန်းဆိုပြီးလုံခြုံတာကြောင့်လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေတယ်၊၊သူ့အမဈေးသွားတဲ့အချိန်သူကထမင်းကြော်ကော်ဖီဖျော်ပြီးကျနော်ကိုလည်းကျွေး သူလည်းစားပေါ့၊၊သူကညအိပ်ရင်ဘရာရောပင်တီပါချွတ်အိပ်လေ့ရှိတယ်။သူ့အခန်းဘက်ကပြူတင်းပေါက်မရှိတော့ပူတယ်လေ၊၊အဝတ်ပါးလေးဝတ်ပြီးတော့ပေါ့မနက်ကမှဘရာဝတ်ပြီးအိပ်ခန်းထဲကထွက်လာပြီးမျက်နှာသစ်သွားတိုက်ပြီထမင်းကြော်တာ။ကြာလာတော့ကျနော်နှင့်ပိုပြီးရင်းနှီးလာသလိုကျနော်လည်သွားရည်တမျှားများကျနေမိတယ။် ကျနော်လည်းအချစ်ကတစ်ယောက်တည်းနှင့်မလုံလောက်တော့ဘူးအချစ်များများလိုချင်လာတယ်၊ဒီတော့ခယ်မချောချောလှလှကိုလိုးချင်လာတယ်၊၊ဆိုရိုးစကားတောင်ရှိသေး၊ခဲအိုဆိုတာခယ်မပေါင်တစ်ခြမ်းကိုပိုင်တယ်ဆိုတာ၊ကျနော်ကတစ်ကိုယ်လုံးရအောင်ကြံမယ်ကျနော်လည်းနေမြင့်လေအရူးထလေဆိုသလိုသင်းသင်းကိုယ်ဝန်ရင့်လေတဏှာပိုးထလေပေါ့ဗျာ။ဘာလို့လည်းဆိုရင်တရက်တရက်လီးစုပ်ခံရတာနှင့်အာသာမပြေဘူး၊တညတလေတံခါးလေးစေ့ရုံစေ့ထားပြီးအားမရတဲ့ညဆိုရင်မိန်းမကိုကုန်းခိုင်းပြီးဖင်ကိုဖြေးဖြေးလေးလိုးသေးတယ်၊၊ကိုယ်ဝန်ရှစ်လလောက်အထိသင်းသင်းကိုစည်းရုံးပြီးလိုးတယ်၊၊သင်းသင်းကလည်းကိုယ်ဝန်ရှိပေမယ့်၊ကျနော့်တောင်းဆိုချက်ကိုလိုက်လျောရတယ်၊၊သူကလည်းကျနော်အမြန်ပြီးအောင်အသံလေးတွေထွက်ပြီးအော်ရတာပေါ့လေ၊၊ကျနော်လည်းတမင်တကာနှင်းနှင်းသိအောင်အီးအားအီးအားပေါ့၊နှင်းနှင်းကသိတယ်မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတာ၊၊တခါတလေမိန်းမမရှိတုန်းလေးတဏှာစကားတွေပြောပြောနေတော့နှင်းနှင်းကတံခါးပိတ်အိပ်တာဗျ၊ဂျက်ထိုးထားတော့ဝင်မရဘူးပေါ့၊၊တနေ့မှာမနက်အစောကြီးနှင်းနှင်းဝမ်းသွားတယ်။သုံးလေး ကြိမ်သွားတော့ဆေးသောက်ပြီးဆက်အိပ်တယ်၊နှင်းနှင်းတံခါးပိတ်ဖို့မေ့သွားတာပေါ့၊၊သူ့အမသင်းသင်းဈေးသွားတယ်လေ၊ကျနော်လည်းအိပ်ရာကထပြီးထမင်းကြော်ကြော်ပေးမယ့်သူမရှိတော့နှင်းနှင်းအခန်းကိုကြည့်တဲ့အခါတခါးစေ့ထားရုံသာတွေ့တော့ကျနော်ဝင်သွားလိုက်တယ်၊ဒီအကွက်ကကျနော်ကျားချောင်းချောင်းနေတာလေနှင်းနှင်းကိုလီးကြိုက်သွားအောင်လိုးလိုက်ဖို့ဆုံးဖြတ်ထားတာကိုး၊၊ပင်ပန်းလို့လားမသိဘူးပက်လက်ကလေးခြေပစ်လက်ပစ်အိပ်ပျော်နေတယ်၊။လုံချည်ကမကျွတ်ပေမယ့်ဖြေလျော့နေတာပေါ့၊၊အင်္ကျီပါးပါးအောက်မှာစီကာ့လောက်နို့လုံးလုံးကျစ်ကျစ်လေးေတွ့ရတော့စို့ချင်လိုက်တာ၊၊ကျနော်ဆုံးဖြတ်ချက်ကနို့စို့ဖို့မဟုတ်ဘူးလေ၊နောက်ဆိုအဖုတ်ရရင်နို့ကကြိုက်သလောက်စို့လို့ရတယ်မဟုတ်လားဒီတော့အဖုတ်ကိုလုပ်ဖို့ထမီလေးဖြေပြီးအပေါ်ကအောက်ကိုလျောချလိုက်တာပေါ့၊အိပ်ရေးပျက်လို့လားမသိဘူးမနိုးဘူးဗျ၊၊ကျနော်နှင်းနှင်းအဖုတ်ကိုကြည့်တော့သိပ်လှတယ်။အမွှေးကလည်းနုနုလေး၊အဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကသိပ်လှတယ်၊၊ကျနော်လျှာနှင့်အကွဲကြောင်းတစ်လျောက်ယက်ပေးလိုက်တယ်ဗျ။မနိုးသေးဘူး၊ဆယ်ချက်လောက်ယက်ပေးလိုက်တာအဖုတ်မှာကျနော့်သွားရေတွေနှင့်ချွဲလာတယ်။။ကျနော်အားမရဘူးခြေနှစ်ချောင်းထောင်းလိုက်တော့အင်းအင်းဆိုပြီးတချက်လှုပ်သွားတယ်မနိုးသေးဘူး၊လျှာနှင့်ကုန်းပြီးအကွဲကြောင်းထဲမွှေလိုက်တော့နှင်းနှင်းလန့်နိုးလာပြီး“ဟာ….ကိုကျော်ဘာလုပ်တာလဲ”“ဖယ်မမသိရင်အားလုံးပြသနာပဲ”ဆိုပြီးရုန်းထွက်ဖို့လုပ်တယ်၊ဝမ်းသွားထားတော့သိပ်မလှုပ်နိုင်ဘူး၊ကျနော်ကလည်းသိတယ်၊ဒါကြောင့်သူ့ရင်ဘတ်ကိုခွမျက်နှာကိုနှင်းနှင်းခြေဖက်ကိုမျက်မှာမူထိုင်လိုက်တယ်၊၊ကျနော့်ကိုယ်လုံးဖိထားတော့နှင်းနှင်းမလှုပ်နိုင်တော့ဘူး၊၊လူကသာမလှုပ်နိုင်မယ့်လက်ကကျနော့ကျောကိုလက်နှစ်ဘက်နှင့်ရိုက်ပြီး”ကိုကျော် မလုပ်ပါနဲ့သမီးကိုလွှတ်ပါ””မမသိသွားလိမ့်မယ်”ကျနော်ကမလွှတ်တဲ့အပြင်ဖင်ကိုဆွဲမကာဖင်အောက်ခွခေါင်းအုံးသွင်းလိုက်တယ်၊၊ဖင်ကြီးပေါ်ကိုမြောက်တက်လာတယ်၊၊ကျနော်အားရပါးရယက်ပေးလိုက်တယ်၊ငိုနေတဲ့အသံတိတ်သွားတ်၊၊အရည်တွေလည်းထွက်လာတယ်၊၊သူမရုန်းနိုင်တော့ပါဘူး၊အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားဖြဲပြီးအစေ့ကိုစုပ်ပစ်လိုက်တယ်၊၊ငါးမီနစ်ေလာက်ယက်ပေးလိုက်တာနှင်းနှင်းတစ်ယောက်တဆက်ဆက်တုန်ပြီးပြီးသွားတယ်၊၊ကျနော်နေရာပြောင်းပြီးပေါင်ကြားဒူးထောက်လိုက်တော့ မလုပ်ပါနဲ့ကိုကျော်မမသိရင်မိုးမီးလောင်ပါ့မယ်၊၊”“ငါရှင်းနိုင်တယ်နှင်း”ဆိုပြီးအဖုတ်ထဲလီးသွင်းလိုက်တယ်၊၊ပြီးတော့အင်္ကျီကိုအပေါ်တွန်းတင်တင်ပြီးနို့သီးခေါင်းသေးသေးလေးတွေကိုစို့ရင်းလီးဒစ်ဖျားလေးနဲ့အဆုံးအထိမသွင်းဘဲအရည်လိုက်လာအေင်တဖြေးဖြေးနဲ့ငါးမီနစ်လောက်အသားကျအောင်လိုးနေလိုက်တယ်၊၊နှင်းနှင်းလဲမရုန်းကန်နိုင်တော့ဘဲမျက်စိပဲမှိတ်ထားရတာပေါ့လေ။ဘယ်လောက်ပဲငြင်းဆန်ဆန်လီးနှင့်အဖုတ်တွေ့ရင်အဖုတ်ကသူ့အလုပ်ကိုသူသိတာပေါ့၊၊မကြာပါဘူးနှင်းနှင်းတယောက်ညည်းသံတိုးတိုးလေးထွက်လာတယ်လေ၊ဒီတော့ကျနော်အချိန်မဖြုန်းတော့ဘူးအမှေးပါးဟိုင်မင်ကိုထိုးခွဲလိုက်တော့နှင်းနှင်းမျက်လုံးလေးပွင့်လာပြီး”အားးးနာလိုက်တာကိုကျော်ရယ်”တဲ့၊”ခဏလေးပါနှင်းနှင်းမကြာခင်ကောင်းသွားမှာပါ”“မမလာလို့မိသွားရင်ကျမပြသနာတက်ပါ့မယ်”“သင်းသင်းလာဖို့အဝေးကြီးပါ”ကျနော်လည်းအေးအေးဆေးလုပ်လို့ရပြီလေဒီတော့လည်းနှင်းနှင်းကောင်းအောင်နို့စို့ရင်းလိုးလိုက်တယ်၊ပထမတော့ဖြေးဖြေးနောက်တော့အားလည်းသုံးရတာပေါ့၊၊နှင်းနှင်းကကျနော့်ခါးကိုခြေထောက်နှစ်ဘက်နှင့်တောင်ချိတ်လိုက်သေးတယ်၊၊ပါးစပ်ကလည်းတအင်းအင်းတဟင်းဟင်းညည့်းလို့ဒါတောင်သူဝမ်းသွားထားလို့အာလျော့နေတာ၊၊သူသာနေကောင်းရင်အရမ်းကောင်မှာအချိန်အေးအေးဆေးဆေးရလို့သုတ်ထိန်းလိုးတာတောင်ကျပ်ထုပ်နေလို့မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက်မှာနှင်းနှင်းရောကျနော်ရောပြီးသွားတယ်။ပြီးသွားတော့ရပ်လိုက်တဲ့အခါမှာ”ကိုကျော်ကျမ ဗိုက်ကြီးသွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”“ဗိုက်ကြီးသွားရင် နင့်ကိုငါယူမယ်”“ဘယ်လိုဖြစ်မှာလဲ ကိုကျော်”“ငါ့တာဝန်ထားစမ်းပါ၊ညနေငါဆေးဝယ်လာခဲ့မယ်”ဆိုပြီးအခန်းအပြင်ထွက်လိုက်တယ်၊သတိရလို့သနပ်ခါးတုံးကိုယူပြီးတခါးဂျက်ထိုးတဲ့ဂွင်းကိုထုပစ်လိုက်တယ်၊၊နောက်နေ့အေးအေးဆေးဆေးဝင်လို့ရအောင်လေ။ကျနော်လည်းရေမိုးချိုးပြီးရုံးကိုလစ်လာလိုက်တယ်၊နှင်းးနှင်းကတော့အိပ်ရာကမထနိုင်တော့ဘူးအိပ်ပြီးကျန်ခဲ့တော့တယ်ညနေပြန်ရောက်တော့ သင်းသင်းမရိပ်မိအောင်နှင်းနှင်းကိုဆေးဝယ်ပေးလိုက်တယ်၊၊နောက်တနေ့နံနက်သင်းသင်းဈေးသွားချိန်ရောက်တော့နှင်းနှင်းကထမင်းကြော်လေးထကြော်တော့ကျနော်နှင်းနှင်းနောက်ကနေဖက်ပြီးမွှေးမွှေးပေးလိုက်တယ်နှင်းနှင်းက“ကိုကျော်ရယ်….ကျမတို့မသင့်တော်ပါဘူး”“ဘာလို့မသင့်တော်ရမှာလည်းနှင်းနှင်း”“ကိုကျော်တစိမ်းမဟုတ်ဘူးလေ..မမယောက်ျားဆိုတော့”“အော်နှင်းနှင်းကလဲ ခယ်မနှင့်ခဲအိုဆိုတာဒီလိုပဲ၊ကိုကျော်ကနှင်းနှင်းကိုချစ်နေတာလေ၊”“မမသိသွားရင်မခက်ဘူးလား”“သိသွားတော့လည်းကိုကျော်နှစ်ယောက်ပေါင်းမှာပေါ့”“ကိုကျော်ကလည်း မနှင်းကရပါ့မလား”“ရအောင်ကြံမှာပေါ့”“ကျမရှက်တယ်ကိုကျော်၊အမယောက်ျားနှင့်ဖြစ်တာ”“အော် …


UN Petition Online Link\nအရေးပေါ် UN ကို စာပို့ ရန်\nတရုတ် အိုလံပစ် လက်မှတ်ဌာနသို့ စာပို့ အသိပေးရန်\nမြန်မာပြည်တွင်း အရေးပေါ်ကူညီင်္မှု့ ရယူရန်အတွက် ရန်ကုန်အခြေစိုက် ကုလသမဂ္ဂ အရေးပေါ်ဖုန်း\n၀၁ - ၅၅၄၅၉၇\n၀၁ - ၅၅၄၆၂၅\nကို ဆက်သွယ် အကြောင်းကြားနိုင်ပါကြောင်း။\nပြန်ကြား ချက် (5)\nဗီဒီယို မှတ်တမ်း (2)\nThe statement by Myanmar opposition leader Aung Sa...\nဘုန်းတော်ကြီးတွေကို ဖြိုခွင်းတဲ့မြင်ကွင်း ကိုထိုက်ထံမှ တဆင့်ခံကူးယူ ရရှိပါသည်\nCNN မှမြက်မြင်သက်သေတစ်ဦးအား မေးမြန်းရာ\nပြည်သူကို ရန်သူလို ရိုက်နှက်သောမြင်ကွင်း\nဂျပန်သတင်းထောက် ပစ်သတ်ခံရပုံနဲ့ ပတ်သက်၍\n၂၇ ရက်နေ့ မှ မော်ကွန်းတင် မြင်ကွင်းတစ်ခု\n၂၆ ရက်နေ့ မှ မြင်ကွင်းတစ်ခု\nပဲခူး၊ကြခတ်ဝိုင်းဆရာတော်၏ နအဖ အရာရှိတို့ အား လမ်းမှန်ချပေးပုံ\n၂၆ ရက်နေ့ မှ ပိတ်မိနေသောလူအုပ်ကြီး ထံမှ\nMyanmar Heaven & Hell\nJim Carrey Plea For Daw Aung Sun Suu Kyi Free\nJim Carrey's New Plea Directly to China, Russia, and Gen. Than Shwe\nThe statement by Myanmar opposition leader Aung San Suu Kyi\n"I welcome the appointment on 8 October of Minister Aung Kyi as minister for relations. Our first meeting on 25 October was constructive and I look forward to further regular discussions. I expect that this phase of preliminary consultations will conclude soon so thatameaningful and timebound dialogue with the SPDC leadership can start as early as possible. "In the interest of the nation, I stand ready to cooperate with the government in order to make this process of dialogueasuccess and welcome the necessary good offices role of the United Nations to help facilitate our efforts in this regard. "In full awareness of the essential role of political parties in democratic societies, in deep appreciation of the sacrifices of the members of my party and in my position as General Secretary, I will be guided by the policies and wishes of the National League for Democracy. However, in this time of vital need for democratic solidarity and national unity, it is my duty to give constant and serious considerations to the interests and opinions of as broadarange of political organizations and forces as possible, in particular those of our ethnic nationality races. "To that end, I am committed to pursue the path of dialogue constructively and invite the government and all relevant parties to join me in this spirit. "I believe that stability, prosperity and democracy for my country, living at peace with itself and with full respect for human rights, offers the best prospect for my country to fully contribute to the development and stability of the region in close partnership with its neighbors and fellow ASEAN members, and to playapositive role asarespected member of the international community."\nစာရေးသူ - မင်းလူယောင် ရေးချိန် - 1:47 PM0မှတ်ချက် - စာအမျိုးအစား - သတင်းမှတ်တမ်း\nကျော်ဆန်းတို့ အရှက်မရှိ ရေးသားတာမပြောနဲ့ ဥပမာပေးကလည်း ညံ့လိုက်တာလွန်ရော။ ရှက်စရာကောင်းလောက်အောင် အရည်အချင်းညံ့ဖျင်းတဲ့ လူ့ ငနွားတွေ အုပ်ချုပ်ရေး ရာထူးရာခံတွေယူပြီး တိုင်းပြည် အကျိုးသယ်ပိုးနေတာဆိုတော့ သွားရောပေါ့။ ဒီတိုင်းပြည်မှမပျက်ရင် ဘယ် တိုင်းပြည် ပျက်လိမ့်မလဲ။\nနအဖရဲ့ စိတ်ဓါတ်နဲ့ သဘောထားက ဘယ်လောက်တကိုယ်ကောင်းစိတ်များပြီး အသိစိတ်ဓါတ်နည်းပါးလွန်းတယ်ဆိုတာ ထပ်လောင်းပြောပြဖို့ မလိုပါဘူး။ ၇ ရက်နေ့ ထုတ်သတင်းစာမှာပါလာတဲ့ အကြောင်းအရာပြောဆိုတာတွေကို ဖတ်ကြည့်ရင် သူတို့ ပုံစံက “ဘယ်သူသေသေ ငတေမာပြီးရော” စရိုက်နဲ့ ငါတို့ လုပ်ချင်တာလုပ်မယ်ဆိုတာကိုသာ ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ခြိမ်းခြောက်သလို ပြောဆိုနေတာပါ။မိမိ တို့ အာဏာကိုစွန့် ခွာရမယ်ဆို ဘယ်နိုင်ငံက ဘယ်လို ပြစ်တင်မှု့ တွေလုပ်ပစေ၊ ကုလသမဂ္ဂနဲ့ အခြားအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့ အစည်းကတောင်းဆိုမှု့ တွေ လုပ်ပါစေ ဂရုစိုက်လိမ့်မည်မပာုတ် ဆိုတာနဲ့ ။ လုံခြုံရေးကောင်စီ ကဆုံးဖြတ်ချက်တွေ လာပါစေဦး မိမိတို့ အာဏာကိုထိပါးမယ်ဆိုရင် ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ဆိုတဲ့ စစ်ကြေညာတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောသွားလိုက်သေးတယ်။ “ပြည်သူတွေက ပြည်သူတွေက” လို့ တသွင်သွင်သုံးသွားတာ နေရာတကာမှာပဲ။ သူတို့ တွေထည့်ထည့်ပြောတဲ့ ပြည်သူတွေဆိုတာ ဏကန်းတစ်လုံးမှ မသိလိုက်ရတဲ့အဖြစ်။ ဘာဥပဒေတွေပါပြီး၊ ဘာတွေရေးဆွဲ မယ်၊ ငါတို့ ဘယ်လို ပုံနဲ့ အုပ်ချုပ်ခံရမလဲဆိုတာ ဘယ်ပြည်သူမှ မသိလိုက်ရတဲ့အဖြစ်။ သူတို့ လူနဲ့ ညီလာခံလုပ်၊ သူတို့ လူနဲ့ မူကြမ်းတွေဆွဲ၊ ပြည်သူကို ဖိအားပေး ဆန္ဒပြုခိုင်း၊ အသင့်ရေးပေးထားတဲ့ စာပုဒ်တွေကို ဖတ်ပြ၊ သူတို့ လုပ်ထားတဲ့ ဆောင်ပုဒ်တွေ ရွတ်ပြီး အားပေးခိုင်း။ တကယ်တမ်း ဘယ်ပြည်သူကမှလည်း စစ်အစိုးရကို အော်ကြောလန်အနေနဲ့ အဖက်တောင်မလုပ်ချင်ဘူး။ အားပေးဖို့ နေနေသာသာ။ ခုလို ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆန္ဒပြပွဲ တွေကို ရက်ရက်စက်စက် ရပာန်းရော၊ မယ်သီလရှင်ရော၊ လူရော ကြီးကြီး ငယ်ငယ်မရွေး ရိုက်နက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက် ပိုလို့ တောင် ရွံ့ ရှာမုန်းတီးသေးတယ်။ ဒါတွေကြတော့ စကားယောင်လို့ တောင်ထည့်မပြောပါလား။ ဒီလူမျိုး ဒီဘာသာတရားကိုးကွယ်သူအချင်းချင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ လူလုံးမလှ၊ အသိပညာ မလောက်မငနဲ့လူတန်းစေ့ တန်းတူမနေနိုင်အောင် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခံထားရတဲ့ ပြည်သူတွေက တည်ဆဲ အစိုး ရကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထောက်ခံပါတယ်တဲ့။ အရှက်မရှိ အောက်တန်းစားတွေရဲ့ ပါးစပ် ထွက်ချင်ရာ ထွက်တာပဲ။ ဓါတ်ပုံတွေ ဗီဒီယိုတွေက ပြက်ကွက်တွေ ကလိမ်လို့ မရဘူး။ တရားဥပဒေတဲ့ ကင်မရာကိုင်ထားတဲ့လူတစ်ယောက်ကို အနီးကပ်ပြစ်သတ်တာတွေ တရားဥပဒေလား။ သေဆုံးသူတွေရဲ့ အမည်နာမ နဲ့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ သေဆုံးတယ်။ ဘယ်နေရာမှာဖြစ်တယ်ဆိုတာတောင် နိုင်ငံ့အစိုးရနေနဲ့ ဖြေရှင်းမှု့ တွေ တရားဝင်လုပ်မပေးရဲ တဲ့ စိတ်ဓါတ်ကို ကြည့်ပါဦး။ လူကိုလူလိုမဆက်ဆန်ပဲ ခွေးသေ၊ဝက်သေ ပြစ်စလက်ခတ် လုပ်တာတွေ။ သူတို့ သတ်လို့ သေသွားတဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ စါပနကိုပဲ ပာားတိုက်တဲ့ စစ်အစိုးရရဲ့ လူ့ သဘောက်တွေက ရှိသေးတယ်။အသုဘတောင်ချခွင့်မပေးတာတွေ။ ဒီလိုလူမဆန်တဲ့ အဆင့်မရှိ လက်နက်ကိုင် အာဏာရှင်တစုက ဒီမိုကရေစီလမ်းစဉ်တွေ ချမှတ်ပြီး ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတော်တည်ထောင်မယ်ဆို တာ ရုတ္တိမဲ့ “ငါ့မြင်းငါစိုင်း စဉ့်ကိုင်း ရောက်ရောက်”အပေါက်မျိုး။ ယုံချင်ယုံ မယုံလည်းဂရိုက်မစိုက်ဘူး ဆိုတဲ့ နအဖက ကမ္ဘာကိုတောင် သူ က စိန်ခေါ် နေသေးတယ်။ တကမ္ဘာလုံးကို သိမ်းပိုက်မဲ့ လက်နက်နိုင်ငံ အင်ပါယာ က စစ်ကြေညာတဲ့ပုံမျိုးနဲ့ ။အပြုသဘောဆောင်တဲ့ လုပ်ဆောင်မှု့ တွေ အားပေးမှု့ တွေ ပေးကြပါလို့ တဆာဆာသာ အော်နေ။ အပြု သဘောဆောင်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ နအဖအနေနဲ့ ဘာတစ်ခု မှမလုပ်သေးဘူး။ “မျောက်ပြဆန်တောင်း” တာကိုပဲ အယောင်သဘောလုပ်ပြပြီး နိုင်ငံတကာကို တော့ Sanctions တွေပိတ်ပေးဖို့ အရှက်မရှိ့တောင်းတယ်။ တိုင်းပြည်ဆင်းရဲတာ စစ်အစိုးရ ဦးနောက်မဲ့လို့ ။\nတိုင်းပြည်ဆင်းရဲတာ စစ်အစိုးရ ကိုယ်ကျိုးအတွက် အသုံးချလို့။\nတိုင်းပြည်ဆင်းရဲတာ စစ်အစိုးရ အာဏာမက်လို့ ။\nတိုင်းပြည်ဆင်းရဲတာ စစ်အစိုးရ လူမဆန်လို့ ။\nပိတ်ဆို့ ထားတာတွေသာ ဖယ်လိုက်ရင် သကောင့်သား အာဏာရူးတို့ စိန်စီတဲ့ မင်္ဂလာပွဲ တွေ၊ အရူးထ ပြည်တော်ထောင်တာတွေ၊ ရှင်ဘုရင်ရူးတဲ့ ပွဲ တော်မင်္ဂလာတွေ ကို နေရာအနှံ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းလို မျက်နှာပြောင်နဲ့ လုပ်နေမှာ မြေကြီးလက်ခတ်ရင်မှ လွဲအုံးမယ်။\nပြည်သူပြည်သားဆိုတာ “ဖုတ်လေတဲ့ ငပိ ရှိတယ်” လို့ တောင် မထင်ဘူး။ ၄၅ နှစ်ပြောပြော ၁၉ နှစ်ပဲဆိုဆို ဘယ်မှာလဲ ပြည်သူတွေ လူနေမှု့ အဆင့်အတန်းတွေ၊ ပညာအရည်အချင်းတွေ၊ တိုးတက်မှု့ ။ ကျော်ဆန်းတို့ အရှက်မရှိ ရေးသားတာမပြောနဲ့ ဥပမာပေးကလည်း ညံ့လိုက်တာလွန်ရော။\nရှက်စရာကောင်းလောက်အောင် အရည်အချင်းညံ့ဖျင်းတဲ့ လူ့ ငနွားတွေ အုပ်ချုပ်ရေး ရာထူးရာခံတွေယူပြီး တိုင်းပြည် အကျိုးသယ်ပိုးနေတာဆိုတော့ သွားရောပေါ့။ ဒီတိုင်းပြည်မှမပျက်ရင် ဘယ် တိုင်းပြည် ပျက်လိမ့်မလဲ။ ဒေါ်စု၊ ဂမ်ဘာရီ နဲ့သုံးဦး တွေ့ ဆုံဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးတဲ့။ ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလည်း။ ဒါမရိုးသားဘူးဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။ စစ်အစိုးရသာ စိတ်ထားမှန်နဲ့ ဒီမိုကရေစီတည်ဆောက်လိုရင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ ဆွေးနွေးမှု့ ဆိုတာ အခြေခံကြတဲ့ အပြုသဘောလုပ်ရပ် ပဲ။ ကုလသမဂ္ဂ ကိုယ်စားလှယ် ကြားခံအနေနဲ့ ရှိတဲ့ ဆွေးနွေးမှု့ စားပွဲဝိုင်းပာာ ဘယ်လောက်စစ်မှန်တဲ့ ရိုးသားမှု့ ရှိတဲ့ ရလဒ်ကောင်းတွေ ပေါ်ထွက်နိုင်မလဲဆိုတာ ပြည်သူပြည်သားတိုင်း မျှော်လင့်တောင့်တနေတဲ့ ထွက်ပေါက်တခု။ ပြည်သူတွေရဲ သမာဓိ စိတ်ဓါတ်တေ၊ွ အမှန်တရားအပေါ်ရပ်တည်လို တဲ့စိတ်ဓါတ်တွေ၊ အဆင့်တန်းမှီတဲ့ လူ့ အရည်အသွေးတွေကို ချိုးဖဲ့ဖျက်ဆီးလို့ မှ အားမရဘူး အနာဂတ်ဆိုတာကို စိတ်မကူးရဲ အောင်ကို ဖျက်လို့ ဖျက်ဆီးလုပ်တဲ့ မိစ္ဆာကောင်တွေ။ ဂမ်ဘာရီ ပြောတဲ့စကားတွေကို တော့အပြည့်အစုံမဖော်ပြရဲဘူး။ ဖော်ပြထားတဲ့ ပာာတွေကလည်းသူတို့ ကို ပဲ အသနားခံလေပြေလာထိုးသယောင်ယောင် ဇောင်းပေးရေးထားတယ်။ Sanctions တွေကို ယုတ်သိမ်းပေးဖို့ ဂမ်ဘာရီ ကပဲ US တို့ ၊ EU တို့ ကို ပြောပေးလိမ့်ဆိုတဲ့ အရှက်မဲ့ရေးသားချက်က “လိပ်ဖြစ်ရင်တောင် ကိုယ့်ခေါင်းကိုဖြတ် သတ်သေမိမယ်” ။ကုလသမဂ္ဂကိုလ်စားလှယ်ဖြစ်တဲ့ ဂမ်ဘာရီကို လူရာမသွင်း အတွေ့ မခံတော့တဲ့ ဗိုလ်သန်းရွှေတို့ ရဲ့ အဆင့်မဲ့ “ငါတကော” စိတ်ဓါတ်ကတော့ ရွံ့ စရာပဲ။ အသက်ကြီးလေ အချိန်မစီးလေ။ ဒီလိုလူ မအားရအောင် ဘယ်သွားအလေလိုက်နေလဲ။ နိုင်ငံ့ ဘဏ္ဍာတွေထိုင်းဖြုန်းတဲ့ အလုပ်အပြင် ဘာလူသူလေးစားလောက်တဲ့ အလုပ် သန်းရွှေဆီမှာ ရှိ့ လို့ တုန်း။\nစစ်အစိုးရရဲ့ အဓိက စော်ကားမှု့ က ပြည်သူကို ငတုံးငအလို့ပြောတာဘဲ။\nကုလသမဂ္ဂကို စိန်ခေါ်တဲ့ အပေါက်နဲ့ လူစွာလုပ်တဲ့ အာဏာရူးတွေ ကြည့်ချင်ပါသေးတယ် တကယ်တမ်းဖြစ်လာခဲ့ရင် သူတို့ တွေပြောနေတဲ့ အင်အားပြည့်ဝတဲ့တပ်မတော်ကြီး သူတို့ ကို ဘယ်လောက်အတိုင်းအတာထိ ကာကွယ်ပေးလိမ့်မလဲ။ သူတို့ ပြောတာတွေကို ယုံကြည်ထောက်ခံပါတယ်ဆိုတဲ့ ပြည်သူ့ ဝန်ထမ်းတွေ သူတို့ ကို ဘာပြန်လုပ်မလဲဆိုတာ။ ကြည့်ချင်ပါသေးတယ်။\nစာရေးသူ - မင်းလူယောင် ရေးချိန် - 11:06 AM 1 မှတ်ချက် - စာအမျိုးအစား - ဆောင်းပါး\nပခုက္ကူမှာ သံဃာတော်တွေ မေတ္တာပို့ ဆန္ဒပြပြန်ပြီ (၃၁-၁၀-၂၀၀၇)\nပခုက္ကူမြို့တွင် ယနေ့တွင် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းတိုက် ၃ တိုက်မှ သံဃာတော် ၇၃ ပါးက မေတ္တာပို့ ချီတက် ဆန္ဒပြမှု ပြုလုပ်လိုက်ပြန်သည်။စစ်အစိုးရ ဦးစီးသော ကြံ့ခိုင်ဖွံ့ဖြိုးရေးများ၏ ဟန်ပြညီလာခံ ထောက်ခံပွဲများကို တန်ပြန်ဆန့်ကျင် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။“အတိအကျ ပြောရရင် ၇၃ ပါးတိတိ၊ ၈ နာရီခွဲလောက်မှာ လမ်းမှာတွေ့တယ်။ တချို့ ကိုယ်တော်တွေက ဆွမ်းခံကြွနေလို့ မသိလိုက်ဘူး။ အနောက်တိုက်ကနေ စလာတယ်။ ဗောဓိမဏ္ဍိုင်တိုက်ကျောင်းရယ်၊ မြတိုက်ကျောင်းရယ် ကပေါ့နော်” ဟု ပခုက္ကူ ဒေသခံက ဆိုသည်။\nသတင်းစုံကြည့်လိုပါက - မဇ္ဈိမ (၃၁-၁၀-၂၀၀၇)\nအမျိုးသားညီလာခံကို ထောက်ခံပြီး သံဃာတော်များဆန္ဒပြမှုကို ဆန့် ကျင်တဲ့ပွဲကို ပခုက္ကူအာဏာပိုင်တွေက အတင်းအဓမ္မကျင်းပခဲ့တဲ့အတွက် ဒါကို တန်ပြန်ဆန့် ကျင်တဲ့အနေနဲ့ သံဃာတော်များက အခုလို မေတ္တာပို့ ကြွချီတာဖြစ်ပါတယ်။ ညီလာခံထောက်ခံပွဲကို လုပ်ခွင့်မေးရင် သံဃာထုကိုလည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် စီတန်း မေတ္တာပို့ ခွင့်ပြုရမယ်လို့ အာဏာပိုင်တွေကို သံဃာတော်များက ကြိုတင်အကြောင်းကြားခဲ့တယ်လို့ ဒေသခံတွေကပြောပါတယ်။\nသတင်းစုံကြည့်လိုပါက - ဒီဗွီဘီ ၊ ၃၁ ၊ အောက်တိုဘာ ၊ ၂၀၀၇\nစာရေးသူ - မင်းလူယောင် ရေးချိန် - 9:16 AM 1 မှတ်ချက် - စာအမျိုးအစား - သတင်းမှတ်တမ်း\nသူတို့ အတွက် ဆရာဘေ့ ကဗျာ (၂)\nခုတလော ဆရာဘေရဲ့ အထုပ္ပတ္တိကို လေ့လာမိတော့ ဒီကဗျာကို ဖတ်မိလို့ တင်ချင်စိတ်ပေါ်လာတာနဲ့ စာဖတ်သူအတွက်တင်လိုက်ပါတယ်။ အချုပ်တန်းဆရာဘေ ရာဇဝင်မြောက်လှတဲ့ နောက်ကဗျာတစ်ပုဒ်ပါ။ ဗြိတိန် အိန္ဒိယဘုရင်ခံချုပ်ဖြစ်တဲ့ လော့ဒ်လောရင်း(စ်) ဆိုသူ ကပ္ပလီကျွန်းကို တိုင်းခန်းလှည့်လည်စဉ်က မြန်မာဘုရင်လို ထီးဖြူနှစ်လက်မိုးကာ ပြသာဒ်တင်ယာဉ်ပေါင်းချုပ်စီးပြီး မင်းခမ်းမင်းနားနဲ့ ထွက်တဲ့အခါ စိတ်မနှံ့ တဲ့အကျဉ်းသားတစ်ဦး ဝင်လုံးပြီးဓါးနဲ့ နှစ်ချက်ထိုးခံရတာကို ဖွဲ့ ဆိုထားတာပါ။ ဒီ့မတိုင်မှီက စင်ကာပူကျွန်းမှာလည်းဒီလိုတိုင်းခန်းလှည့်တာကို အလိုတော်ရိသတင်းစာတွေမှာ မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင် ဖော်ပြထားတဲ့အတွက် ဆရာဘေက မြင်ပြင်းကပ်နေခဲ့တာ။\nဒီကဗျာကို သာလွန်မင်းတရားရူးနေတဲ့ ဗိုလ်သန်းရွှေ နဲ့ မင်းစိတ်ဝင်နေသူရော၊ဝင်လိုသူ စစ်အစိုးရအရာရှိ၊အရာခံ၊ဆွေမျိုးသားချင်း အားလုံးကို ရည်ညွှန်းပါတယ်။ အဲ့လိုအဖြစ်မျိုးမကြုံခင် မင်းရူးစိတ်တွေ ဖြောက်ဖျက်နိုင်ပါစေ။\nထီးဖြူရုံပြဿဒ်နှင့်၊ မအပ်သည့်အရာ၊ (လော့ဒ်)လပ်ဆိုသည့်မိစ္ဆာ\nပိတ်ရှာပြီဇီဝိ၊ ဘုန်းမတန့် ဘုန်းတန့် ကြံတယ်၊ ဆုံးရုပ်နံ သွားတဲ့ဝီစိ၊\nမင်းတုတု ခွေးသေသေ၊ သွေးတွေယိုဘိ၊ လပ်ရန်ကို ဆဒ္ဒန်ဖိ၊ နတ်ဖန်သည့်ဘုန်းတော်၊\nလှေကားဆက် အပေါ်ပေါ်မှာ ထီးဖြူတော် နှစ်လက်ကြောင့်\nအသက်ထွက်လွယ်စေ၊ ဓားနှစ်ချက်မွှေ၊ လေးလက်ဖြင့် လေးချက်မွှေမယ်\nစာရေးသူ - မင်းလူယောင် ရေးချိန် - 11:53 AM0မှတ်ချက် - စာအမျိုးအစား - ကဗျာ\nသိပ်အများကြီးမပြောလိုပါ။ အချုပ်တန်းဆရာဘေ ကဗျာကိုသာ ကျေးဇူးပြု၍ ပုံနဲ့ ယှဉ်ဖတ်ပါ။\nမိပစ်လို့ ဖရှောင်သွေသည၊် ဂွကောင်တွေခွေးဖြစ်ပေါ့ဗျိုး။\nကုလားမြင်(တရုတ်) သူ့ အမေရိုးတော့မလို၊ ခုမြေလျှိုးပုန်းရှောင်။\nမိုက်မနော်ပြုမဟေးတို့ ရယ်က၊ သူ့ ပထွေးတော့ ထွက်၍မဟောင်၊\nပြောရောဟဲ့ရာဇဝင်ပြောင်အောင်၊ စာဇင်တောင်ဒူးချလို့ ၊\nပလူုးရပြေးကြို့ အခါခါ၊ ခွေးသို့ ပမာ၊\nတွေးမိတိုင်း အရိုးနာသည်၊ အမျိုးပါဆဲချင်ပေါ့လေး။\nဓါတ်ပုံကို ဒေါက်တာလွန်းဆွေ ဆီမှ ယူပါတယ်။\nစာရေးသူ - မင်းလူယောင် ရေးချိန် - 11:36 AM0မှတ်ချက် - စာအမျိုးအစား - ကဗျာ, ဓါတ်ပုံမှတ်တမ်း\nလက်တလောရာထူးတိုးပေးခံရတဲ့ ဝန်ကြီးဦးအောင်ကြည်ရဲ့ ဒေါ်စုတွေ့ ဆုံဆွေးနွေးပွဲကို(၂၅.၁၀.၀၇) ရုပ်မြင်သံကြားမှာ ထုတ်လွှင့်တင်ဆက်တာတွေ၊ ခါတော်မှီ ရတနာမြေ လိုဘလော့်အသည်းအသန် ထလုပ်ပြီး စီးပွားရေးပိတ်ဆို့ မှု့ တွေကို မတုန်လှုပ်ကြောင်း တင်ပြတာတွေ၊ နဲ့ ကိုနစ်နေမန်း ဘလော့်မှာဖတ်လိုက်ရတဲ့ တေဇသား ထက်တေဇရဲ့ Email စာဖော်ပြချက် အစရှိတာတွေကို ဖတ်လိုက်ရလို့ ခုတလော နိုင်ငံတကာဖိအားပေးမှု့ တွေ၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ မြန်မာပြည်အရေးဆန္ဒပြလှုပ်ဆော်မှု့ တွေ၊ တရုတ် ၂၀၀၈ အိုလံပစ်အားသပိတ်မှောက်ရန် တိုက်တွန်းမှု့ အားလုံးပာာ ထိရောက်မှု့ ရှိတယ်လို့ ဆိုရမှာပါ။\nနအဖခေါင်ချူပ်သန်းရွှေတောင်းဆိုတာတွေကို ဒေါ်စုက လိုက်လျောတယ်လို့ တရားဝင်ကော၊ ကောလပာာလအနေနဲ့ သတင်းထွက်ပေါ်ခြင်းမရှိပဲ ပြည်တွင်းရုပ်မြင်သံကြားမှာဆွေးနွေးမှု့ အစလို့ ပြသရတယ်ဆိုကတည်းက မာန်ဝင့်လွန်းတဲ့ဗိုလ်ချူပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ အဖို့ မာနကိုမနည်းမျိုထားရတဲ့ပုံပဲ။ လှည့်ကွက်ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဒါကိုကသူတို့ ကြောက်လို့ လုပ်ရတယ်ဆိုတာကို ထင်ထင်ရှားရှားပြတာပဲ။ တေဇနေနဲ့ ကြည့်ရင်လည်း တော်တော်ထိခိုက်နစ်နာပါတယ်။\n၂၅ ရက်နေ့ ဒေါ်စုနဲ့ ဝန်ကြီးဦးအောင်ကြည် ပထမအကြိမ် တွေ့ ဆုံမှု့ \nလေကြောင်းလိုင်းစတင်တာမကြာသေးပါဘူး။ ဒီ့အတွက် ရင်းနှီးထားတဲ့ငွေကြေးပမာဏကလည်း နည်းမှာမပာုတ်ပါဘူုး။ အထူးသဖြင့် စင်ကာပူနဲ့ ပြေးဆွဲတဲ့ ပြည်ပလေကြောင်းလည်းပိတ်လိုက်ရတာပာာ သူရဲ့ မူလအစီစဉ် ရှေ့ တောင်အာရှပြေးဆွဲရေးကို လိုက်ကာချအဆုံးသတ်လိုက်ရတဲ့အတွက် မခံချိမခံသာဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်။\nပြည်တွင်းလေကြောင်းလိုင်းက လက်ရှိကုန်ကျငွေကို ပြန်ကာဖို့ မျော်လင့်ချက်မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့“အိမ်ရှေ့ ပူအိမ်နောက်မချမ်းသာ ” ဆိုသလို သားထက်တေဇလည်း မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး လူငယ်သဘာဝ လေလုံးထွားလေးနဲ့ တုန့် ပြန်လိုက်တာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဆယ်ကျော်သက်ဘာဝ “ဆင်ပိန်ရင်ကျွဲလောက်ကျန်သေးတယ်” ဆိုတာမျိုး အတိုက်အခံလုပ်တဲ့လူတွေ သိစေချင်တဲ့သဘောဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။\nပြည်တွင်းလေကြောင်းလိုင်းက လက်ရှိကုန်ကျငွေကို ပြန်ကာဖို့ မျော်လင့်ချက်မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့“အိမ်ရှေ့ ပူအိမ်နောက်မချမ်းသာ ” ဆိုသလို သားထက်တေဇလည်း မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး လူငယ်သဘာဝ လေလုံးထွားလေးနဲ့ တုန့် ပြန်လိုက်တာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဆယ်ကျော်သက်ဘာဝ “ဆင်ပိန်ရင်ကျွဲလောက်ကျန်သေးတယ်” ဆိုတာမျိုး အတိုက်အခံလုပ်တဲ့လူတွေ သိစေချင်တဲ့သဘောဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ဂန်ဘာရီရဲ့ မြန်မာ့အရေး နယ်လှည့်ခရီးစဉ်ပာာ စစ်အစိုးရတွက် နေမထိထိုင်မသာ စိတ်ခြောက်ခြားစရာဆိုတာသေချာပါတယ်။ အိန္ဒိယနဲ့ တရုတ်တို့ ရဲ့ ထောက်ခံမှု့ နဲ့ ပူးပေါင်းပါဝင်မှု့ ကျေနပ်လောက်စရာအတိုင်းအတာထိ ရခဲ့တယ်လို့ မစ္စတာဂမ်ဘာရီရဲ့ ကြေညာချက်မျိုးပာာစစ်အစိုးရအတွက် ဆက်တိုက်ဆိုသလို အမင်္ဂလာသတင်းအဖြစ်နဲ့ ကြားနေရပါပြီ။ တရုတ်အနေနဲ့ သူ့ ရဲ့ ၂၀၀၈ အိုလံပစ်ဂိမ်းကို အပျက်ဆီးမခံနိုင်တာကို သာကြည့် ဘေကျင်းမြို့ လေထုညစ်ညမ်းမှု့ အတွက်အားတင်ခွန်စိုက် အချိန်မှီ ဆက်ရုံအလုပ်ရုံတွေ ရွှေ့ ပြောင်း၊ကာဗွန်လျှော့ချမှု့ တွေဆထက်တပိုးလုပ်ဆောင်နေတာက သက်သေခံနေတာပဲ။ ၂၀၀၈ အိုလံပစ်ဂိမ်းပာာ တရုတ်ရဲ့အညှာကိုအထိဆုံးနဲ့ မြန်မာအရေးကြောင့်တရုတ်တို့ ပျက်ဆီးမှာကို ခံနိုင်မှာမပာုတ်ဘူးလို့ တရားသေထင်မြင်ယူဆလို့ ရပါတယ်။ တရုတ်ဘက်က ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု့ အတွက်ထောက်ခံမှု့ အပြည့်အဝရရင် စစ်အစိုးရနေနဲ့ ထိရောက်တဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု့ ကို မလွှဲမသေဆောင်ရွက်ရပါလိမ့်မယ်။\nပြီးခဲ့တဲ့လအတွင်းက အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံအချို့ ရဲ့ “အိမ်တွင်းရေးသာဖြစ်တယ်လို့ ” အမည်တပ်လက်ရှောင်တာရဲ့ ရင်းမြစ်က အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများအကြား မြန်မာပြည်ထွက်သံယံဇာတ ကနေရရှိမဲ့ အကျိုးအမြတ်ကိုအလေးထားလွန်းလို့ ဖြစ်ပါတယ်၊။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်အထင် ယခုဂန်ဘာရီခရီးစဉ်က နိုင်ငံတကာကနေ ထိုနိုင်ငံတွေရဲ့ မြန်မာ့အရေးနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး သဘောထားအား မေးခွန်းထုတ်နေတာကို သာသိထင်ရှားစေတယ်လို့ ယူဆပါတယ်။ ဒီခရီးစဉ်မှာ မေးခွန်းတွေရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ နိုင်ငံတကာရဲ့ အမြင်မကြည်လင်မှု့ ကနေတဆင့် နစ်နာစရာတွေဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာ ထိုအိမ်နီးချင်းတွေသိဖို့ လည်းပါလိမ့်မှာလို့ ယူဆမိပါတယ်။ သူရဲ့ ရှင်းလင်းတင်ပြပုံ ထိရောက်မှု့ ပေါ်မှုတည်ပြီး မြန်မာပြည်နိုင်ငံရေးပြောင်းလဲမှု အပေါ်ဖိအားပေး နိူးဆော်မှု့ တွေရဲ့ အရှိန်ပာုန်ကိုစောင့်ကြည့်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။\nစစ်အစိုးရရဲ့ ခံတွင်းတွေ့ နေတဲ့ သံယံဇာတထွက်ရောင်းချမှု့ ပာာအိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေရဲ့ သဘောထားပေါ်တည်နေတဲ့အတွက် ဝယ်သူမျာက်နှာကြည့်ပြီး အထောက်အလျောက် ပြောင်းလဲမှု့ တွေလုပ်ရမယ်ဆိုတာ စစ်အစိုးရကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ တကယ်လို့ ဆိုတဲ့ ပြည်ပရောင်းဝယ်မှု့ ဈေးကွက်မရှိတော့ရင် စစ်အစိုးရအတွင်းမှာကို ဖြေသိမ့်နှစ်သိမ့်စရာ၊ မက်လုံးတွေပေးနိုင်တော့မှာမပာုတ်တဲ့အတွက် “ငါ့အတွက်မကျန်တော့ဘူး” ဆိုတဲ့သဘောထားကနေ ပဋိပက္ခတွေပေါ်ပေါက်လာမှာပါ။ ဒါကို စစ်အစိုးရလိုလားလိမ့်မယ်မပာုတ်ဘူး။ ပြည်တွင်းလက်ဝါးကြီးအုပ်စီးပွားရေးတွေ၊ ပရောဂျက် ကွန်ထရက်ယူတာ အစရှိတာတွေအာလုံးပာာ တပ်တွင်းအရာရှိအရာခံတွေနဲ့ ၄င်းတို့ရဲ့ မိတ်ဖက်သင်္ဂပာတွေအတွက် အလုအယက်စားကွက်ဖြစ်နေတော့ စစ်အစိုးရအတွက် သစ္စာခံကြေးအတွက် ပြည်ပစားကွက်တွေလိုပါတယ်။ ဒီတော့ ထုံးစံအတိုင်း “မျောက်ပြဆန်တောင်း” လုပ်ရပ်တွေနဲ့ စစ်အစိုးရတို့ က ပြည်ကစားကွက်ကာကွယ်မှု့ တွေလုပ်ရပါအုံးမယ်။\nဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ ကျုပ်တို့ အားလုံးအတွက်တော့ ထိရောက်နေတဲ့ မြန်မာ့အရေးလှုပ်ရှားမှု့ ကိုဆထက်တပိုးတိုးလို့ သာလုပ်ဆောင်ဖို့ သာရှိပါတယ်။ စစ်အစိုးရနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စီးပွားရေးသပိတ်မှောက်မှု့ တွေ၊ တရုတ်ကို အိုလံပစ်အားကြောင်းပြပြီး ဖိအားပေးတောင်းဆိုမှု့တွေ၊ စစ်အစိုးရရဲ့ ပြည်တွင်းနေရာအနှံ့ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ မတရားမှု့ ကိုနိုင်ငံတကာနဲ့ ပြည်တွင်းပြည်ပမြန်မာတွေ သိအောင်သတင်းဖြန့် ဖြူးတာတွေကို လုပ်ဆောင်နေတဲ့ မြန်မာမျိုးချစ်တွေ၊ မြန်မာ့အရေးလူပ်ရှားသူ အားလုံးကို ဂုဏ်ပြုအသိအမှတ်ပြုပါတယ်။ ပိုမိုအားထုတ်လုပ်ဆောင်ကြပါလို့ လဲ တိုက်တွန်းပရစေ။\nစာရေးသူ - မင်းလူယောင် ရေးချိန် - 11:23 AM0မှတ်ချက် - စာအမျိုးအစား - ဆန္ဒပြုချက်\nတော်တော်ကိုကောင်းတဲ့ ကဗျာတပုဒ်ပါ။ သီရိလင်္ကာရောက်မြန်မာကျောင်းသားရပာန်းတော်များ ဘလော့်ထံမှကူးယူဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။ မဖြစ်မနေ သွားရောက်ဖတ်ရှု့ သင့်တဲ့ ဘလော့်ပါ။ http://lanka-msma.blogspot.com/2007/10/blog-post_24.html\nကြခတ်ရုံထဲက သားသတ်သမား တောမီးလောင်တော့ တောကြောင်တွေ လက်ခမောင်းခတ်သတဲ့ ပြည် ၀မ်းမီးလောင်တော့ “ဘုန်းကြောင်”တွေ စားပေါက်ထွင်သတဲ့ သူမို့လို့ ပြည်သူ့ဆွမ်းစားပြီး ပြည်သူကမွေးတဲ့ သားတွေကို သတ်ရမယ်တဲ့ သိတတ်ရင် ကိုယ့်ဝမ်းမှာ ဘယ်သူ့ဆွမ်းကပိုများသလဲ ငုံ့ကြည့်သင့်တယ်၊ သခင်အလိုကျအောင် ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ဟောင်နိူင်မှ ခွေးစစ်မှာလား ယမမင်းဗျူဟာတွေနဲ့ ပွဲလန့်တုန်းဖျာခင်း အာဏာရှင်အကြိုက် ဈေးကွက်ထွင်လိုက်တာလား။ ကြခတ်ဝါးရုံလေးတစ်ရုံ စိုပြေရေးအတွက် သူမို့လို့ ဇာတ်တူသား စားကောင်းသတဲ့ ပုဆိန်နဲ့ခုတ် လွှနဲ့ဖြတ်ရမတဲ့ ငါးစိမ်းသယ်သြ၀ါဒတွေနဲ့ အရူးတွေကို သူမို့လို့ သားသတ်လိုင်စင် ထုတ်ပေးရက်တယ်။ အိုကြီးအိုမ ဒီအရွယ်ကြီးကျမှ သတ်တာဖြတ်တာဝါသနာပါတုန်းလား သင့်ကြောင့် နွားတွေ ချိုတရမ်းရမ်းနဲ့ သင့်ကြောင့် အရူးတွေ သေနတ်တကားကားနဲ့ သင့်ကြောင့် မိတကွဲ ဖတကွဲကလေးတွေနဲ့ ငမိုးရိပ်ချောင်းမှာ မျှောခံရတဲ့ အလောင်းတွေနဲ့ အသက်တစ်ချောင်း ဆုံးရှုံးရတိုင်း သင့်မှာ တာဝန်ရှိတယ် ပြည်သူ့မျက်ရည်တစ်စက်ကျတိုင်း သင့်ရဲ့ပယောဂပါတယ် သင့်ကြောင့် ကျိုးတ၀က် ကန်းတပိုင်း တစာစာ အော်နေရတဲ့ နာကျင်သံတွေကို ဘယ်လိုသမိုင်းနဲ့ သင်ဆေးကြောမလဲ။ သာသနာမှာ သင့်ကို အားကျအတုယူဖို့ထက် သင့်ကိုစက်ဆုပ်ရွံရှာဖို့ မှတ်တမ်းတွေ ချန်ထားခဲ့လိမ့်မယ်။ သမိုင်းမှာ သင့်ကို သားသတ်သမားသြ၀ါဒပိုင်ရှင်လို့ နောင်မျိုးဆက်တွေ သမုတ်ကြတော့မယ် သင်ဆိုခဲ့သော စကားအတိုင်း တစ်နေ့ အရူးတွေက သင့်ကို တရားခံရှာတော့မယ်။ “လေဆန်သို့ လွှတ်ပစ်သောပြာမှုန့်သည် ပစ်သူထံသို့ ပြန်ကျရောက်၏” ဒေသနာတော် လာသည့်အတိုင်း အပြစ်နှင့်ညီမျှသော ဆုလာဘ်ကိုသာ သင်ပိုင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ် တစ်ကိုယ်ရေ အထီးကျန်မှုကလွဲပြီး ကမ္ဘာလောကကြီးထံမှ သင်ဘာမှ ထပ်ပြီးမရနိူင်တော့ပါ ။ ။ နေမွန်းသင်\nစာရေးသူ - မင်းလူယောင် ရေးချိန် - 4:55 PM0မှတ်ချက် - စာအမျိုးအစား - ကဗျာ\nနအဖ သာသနာရေးဝန်ကြီးလို့ ခေါ်တွင်သော သူရမြင့်မောင်ရဲ့ သံဃနာယကထံသို့ ၁၄ ရက်ထုတ်သတင်းစာပါ လျှောက်ထားချက်များမှာ အခြေအမြစ်မရှိ မိန်းမလိုမိန်းမရဆန်သော စွပ်စွဲချက်များဖြစ်ပြီး ပြည်သူတို့ သက်ဝင်ယုံကြည်သောသာသနာနဲ့ သံဃာကို စော်ကားရာရောက်သဖြင့် ပြင်းထန်စွာရှုံ့ ချပါတယ်။\n“ထောင်ထွက်” များပာု အမည်တပ်ခေါ်ဆိုသည်မှာ မိုက်ရိုင်းစော်ကားသော တရားမဲ့မိစ္တာကောင်တွေရဲ့ လုပ်ရပ်ပါ။ ၈၈ ကာလအတွင်း စစ်အစိုးရ မတရားဖမ်းဆီး နိုပ်စက်၍ ထောင်ချခဲ့သည်ကို ထောင်ထွက်အမည်တပ် ခြင်းမှာ သက်သက်မဲ့ အမည်ပျက်အဖြစ်သိက္ခာချစော်ကားလိုက်တာပဲ။ ၁၉၉၀ မှာကံဆောင်လို့စစ်အစိုးရဖမ်းဆီးပြီးမတရားလူဝတ်လဲခံရတဲ့သံဃာတော်တွေပာာ ပြည်သူလူထုအတွက် ရဟန်းစစ်၊ရဟန်းမှန် သံဃာတော်တွေပါပဲ။ မည်ကဲ့သို့ အမည်နာမ မျိုးစုံခေါ်စေဦး သံဃာဟာ သံဃာဖြစ်တဲ့အတွက်ထောင်ထွက်ဆိုသောစကားကို လက်မခံနိုင်ပါ။ထောင်ထွက်ဆိုသောစကားကြောင့် ပြည်သူလူထူရဲ့ စိတ်ထဲ ကြည်ညိုယုံကြည်မှု့ လျော့ပါးသွားလိမ့်မည်မဟုတ်ပဲ စော်ကားရက်လေ ဆိုသောနာကျည်းမှု့ များသာပို၍သာတိုးလာပါမယ်။မဖွယ်မရာကိစ္စများ ဆိုပြီးလုပ်ကြံလျောက်တင်တာတွေ ကိုလည်း “ယိုသူမရှက် မြင်သူရှက်” ဆိုသလို အံ့သြမဆုံးပါဘူး။ ဒီလျောက်ကြားလွာကို တင်လျောက်ဖို့ များစွာဝန်လေးပြီး၊ရှက်ရွံ့ စွာလျောက်ထားရသည်ဆိုသော သူရမြင့်မောင် သူဖွင့်ဆိုထားသော “ရိုးသားသော၊လူမှုဗာဟီရကိစ္စများနဲ့ အကျွမ်းတဝင်မရှိသော သံဃာများ” ကို မေးမြန်းမှု့ မရှိ၊ ဝန်လေးမှု့ မရှိ၊ ရှက်ရွံ့ မှု့ အလျင်းမရှိပဲ ရိုက်နက်ကန်ကြောက်သောလုပ်ရပ်များမှာ ပြတ္တားတလမ်း၊သံတလမ်း၊ ရှေ့ စကား နောက်မညီသောကြောင့် ယုံကြည်ဖွယ်ရာတစုံတရာ မရှိပါ။ သက်သေခိုင်လုံသော ဗီဒီယိုပြကွက်များလည်း ကြည့်ရပြီးဖြစ်သဖြင့် “သံဃာအချို့ ကို မလွှဲမရှောင်သာ ခေါ်ယူမေးမြန်းခဲ့ပါတယ်ဘုရား” သူရမြင့်မောင်စကားမှာ ယုတ်ညံ့သော ဆင်ခြေတစ်ခုသာဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ပြည်သူလူထုတစ်ရပ်လုံး သိနည်းလည်ပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ပီပီ သာသနာကို ကြည်ညိုအလေးနက်ထားတယ်ဆိုတဲ့ နအဖတို့ ပုခက္ကူမှာ သံဃာတော်တွေ မေတ္တာပို့ လမ်းလျောက်တာကို ဘာကြောင့်အကြမ်းဖက်ဖြိုခွင်းပါသလဲ။ ထိမ်းထိမ်းသိမ်းသိမ်းဆောင်ရွက်ပါတယ်ဆိုသော ဝေါပာာရမှာ ကြိုးကွင်းစွပ်ဖမ်းဆီးခြင်း၊ သနတ်၊ဝါးရင်းတုတ်ဖြင့်ရိုက်နှက်ခြင်း၊ ဖိနပ်ဖြင့်ကန်ခြင်းစတာတွေ ပါဝင်သလားဆိုတာ ရှင်းပြပါဦး။ သာသနာနဲ့ တိုင်းပြည်ဖျက်ဘေးရန်ကိုကာကွယ်ဖို့ ဆိုသော သူရမြင့်မောင်တို့ နအဖ တို့ စွပ်စွဲလူသားမဆန်တိုက်ခိုက်ခံရသော ရဟန်းတော်တွေရဲ့ တောင်းဆိုမှု့ ကိုကြည့်ပါ -\n(၁)တာဝန်ရှိသူများဝန်ချတောင်းပန်ရန်(ပခုက္ကူရိုက်နှက်ဖမ်းဆီးမှု့ အတွက်) (၂)ပြည်သူ့ စားဝတ်နေရေးပြေလည်ရေး (၃)ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အပါအဝင် နိုင်ငံရေးအကျည်းသားများ လွတ်မြောက်ရေး (၄)အမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေး\nကဲ ဘယ်အချက်က နိုင်ငံတော်နဲ့ သာသနာကို ထိပါးလို့ ဒီလိုလူမဆန်တဲ့လုပ်ရပ်တွေ လုပ်ရတာတုန်း။ “တပည့်တော်တို့ အနေနဲ့ သာသနာတော်နဲ့ နိုင်ငံတော်အတွက်တာဝန်အရမလွဲမရှာင်သာ ဆောင်ရွက်ရသည်များကို ဆရာတော်ကြီးများအနေဖြင့် စာနာ၊နားလည်၊ခွင့်လွတ်ပါရန် လျောက်ထားအပ်ပါသည်” ဆိုသော သူရမြင့်မောင်နဲ့ နအဖ တိုင်းဖျက်၊ပြည်ဖျက်၊သာသနာဖျက် မိစ္တာဂိုဏ်းတခုလုံးကို ငရဲ နဲ့ ပြည်သူလူထုက ခွင့်လွတ်လိမ့်မည်မပာုတ်ပါလို့ ။\nစာရေးသူ - မင်းလူယောင် ရေးချိန် - 1:05 PM0မှတ်ချက် - စာအမျိုးအစား - ကြေညာချက်\nကိုဇာဂနာ ပြန်လွတ်လာပြီး မကြာခင်ပဲ အင်တာဗျူးရဲတဲ့သတ္တိကို လေးစားပါတယ်။ ပာာသရွှန်းတဲ့ ကိုဇာဂနာ့အင်တာဗျူးဖတ်ရတာအားရှိတယ်ဗျာ။ ဒီလိုလူမျိုးတွေရှိသ၍တော့ ဒို့ နိုင်ငံလွတ်လမ်းရှိတယ်လို့ ကျုပ်တော့လေးလေးနက်နက်ကို ယုံတယ်။ ကိုကျော်သူတို့ ဇနီးမောင်နှံအပါအဝင်ပေါ့ဗျာ။ ကိုယ်ကျိုးစွန့် တဲ့သတ္တိကတော့ပြောမနေနဲ့ ။ ကျုပ်တို့ လို သာမန်လူတန်းစားတောင် ကိုယ့်စားခွက်သေးသေးလေး ပျောက်မှာတွေးကြောက်နေတဲ့အချိန် ဒီလိုနိုင်ငံကြော် အနုပညာရှင်တွေရဲ့ စွန့် စားအနစ်နာခံမှု့ ကတော့ အာဇာနည်စိတ်ဓါတ်ပါပဲ။ ဒုတိယံမိ လေးစားပါတယ်။\n“သံဃံသရဏံ ဂန်းစာမိ” ကတော့ထိတယ်ဗျို့ ။ ဘုရားရှိခိုးတိုင်း မှတ်မိနေမှာ သေချာပေါက်ပဲ။ နောက်ဘုရားရှိခိုးတိုင်း ဆက်မတွေးမိအောင်မနည်းလုပ်နေရတယ်။\nနောက်ပာာသတခုဖတ်လိုက်ရတာ - နအဖ ခေါင်းဆောင်ကြီးက ဗုဒ္ဓဂေါတမမြတ်စွာဘုရားကို ဘယ်တော့များ ရေနဲ့ လျှပ်စစ်မီး လုံလောက်အောင်ရမလဲ မေးတော့ ဘုရားကတော့ ငါ့တသက်တော့ဖြစ်နိုင်တော့မှာမပာုတ်ဘူးလို့ ပြောပြီးငိုသတဲ့။ ဘုရ်ှနဲ့ ပာူကျင်းတောင်းတို့ အလှည့်တုန်းက သူတို့ ကငိုရတယ်။ နအဖ ရဲ့ သန်းရွှေအလှည့်တော့ ဘုရားတောင်ငိုရတဲ့အဖြစ်။ ပြောင်မြောက်ပါပေတယ် ကိုဇာဂနာ ရေ။ နောင်များလည်း ဒီလိုအလုံးတွေ ထပ်လုပ်ပါအုံး။ ခုလည်းကြည့်ပါဦး ဧရာဝတီမြစ်ဖျားနဲ့မြစ်စုံ မှာတာတမံဆည်တွေဆောက်ပြီး ရေအားလျှပ်စစ်ထုပ်မလို့ တဲ့။ လျှပ်စစ်ရတော့မှာမို့ လို့ ပျော်မနေနဲ့ တရုတ်အတွက်ပါ။ တနိုင်ငံလုံး တိုင်းရင်းသားမျိုးဆုံ မှီတင်းနေထိုင်တဲ့ နိုင်ငံရဲ့ အသက်သွေးကြော ဧရာဝတီ ကိုတောင်ရင်းပြီး ဒို့ များ စစ်အာဏာရှင်တွေရဲ့ ကိုးကွယ်ရာဘာသာအသစ် တရုတ်ပြည်ကြီး ထိန်ထိန်ညီးဖို့ နဲ့ အာဏာရှင်တို့ အိပ်ကပ်ဖောင်းဖို့ အတွက် စတေးရအုံးမယ်။ အော် .. တို့ များ နအဖကာလမှာ မြစ်ကြီးဧရာဝတီတောင် ချောင်းလေးဧရာဝတီ အဖြစ်ရောက်တော့မှာပါလား။ တတ်လည်း တတ်နိုင်တဲ့ လူပေတွေပဲ။\nစာရေးသူ - မင်းလူယောင် ရေးချိန် - 10:40 AM0မှတ်ချက် - စာအမျိုးအစား - ဆောင်းပါး\nစစ်အစိုးရကတော့ လမ်းပြမြေပုံကြီးကိုပဲ တွင်တွင်အော်ပြီး ဘယ်သူ့ မှဘာမထီတဲ့ စရိုက်နဲ့ ထင်ရာစိုင်းနေပြန်ပြီ။\nဒီလိုထင်ရာဆိုင်းလို့ ဒါတွေ ဖြစ်လာတာ ကို ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှု့ ကို မရှိဘူး။ ထပ်လုပ်ဖို့ လည်းဝန်မလေးဘူး။ တွေးမဲ့ ပုံလည်းမရှိဘူး။ ပြည်သူတွေကို ဂရုကိုမစိုက်ဘူး။ မိမိတို့ အာဏာတည်မြဲရေးသာ တနေ့ တနေ့ လိမ်လိုက်၊ ညာလိုက်၊ ဖမ်းလိုက်၊ ဆီးလိုက်နဲ့ ။ စစခြင်းကတည်းက တခြားနည်းနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ ရရဲ့ သားနဲ့ ။ အစကတည်းက ဓါတ်ဆီဈေးကို ထင်ရာဆိုင်းပြီး အသိမပေးပဲ အဆမတန် မြင့်တင်လိုက်လို့ ဒါတွေအကုန်ဆက်ဖြစ်ကုန်တာပဲ။ ဆီဈေးပာာအခရာပါ။ ကုန်ထုပ်လုပ်ငန်း၊ ပို့ ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး၊ အပြင် ကိုယ်ထူကိုယ်ထ လျှပ်စစ်ဓါတ်ထုပ်ယူမှု့ အစရှိတာတွေအားလုံးပာာ စက်သုံးဆီကို အခြေခံတာအထူးပြောစရာမလိုပါဘူး။ လူတိုင်းအသိ။ စီးပွားရေး မှာ ဒီလိုအခြေခံကြတဲ့ စက်သုံးဆီကို ဘာမှ ကြော်ညာမှု့ မရှိပဲ ဆီဆိုင်မှာ ဆိုင်းဘုတ်တင်ပြီးဈေးမြှင့်တင်တာ တကယ်ကိုအံ့သြလို့ မဆုံးဘူး။ ငါတို့ တင်တယ် မင်းတို့ လိုက်တင်လိုက်ပြီးရောလုပ်လို့ မရပါဘူး။ ကုန်လုပ်ငန်းတော်တော်များများ ရော ပို့ ဆောင်ဆက်သွယ်ရေးတော်တော်များများကပါ ကြိုတင်ပေးချေစနစ်နဲ့ ကုန်ဝယ်ယူတာတို့ ၊ ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်တာတို့ လုပ်ကြရပါတယ်။ ဒီလို ရုတ်တရက် ဈေးအဆမတန်မြင့်သွားတာ သူ့ တိုင်မင်နဲ့ လည်ပတ်နေသမျှအားလုံးကို ရိုက်ဖြတ်တာနဲ အတူတူပါပဲ။ ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်အစ လမ်းဘေးဈေးသည်အဆုံး အကုန်ထိခိုက်ဒုက္ခရောက်။ ထအော်တဲ့လူရှိမှ တိုင်းပြည်ရဲ့ ဘတ်ချက်သက်သာအောင်ဘာညာကွိကွ လာလုပ်ပြနေတာ။ ဘယ်သူမှမပြောရင် မသိဘာသာလုပ်နေအုံးမယ်။ ဖြေရှင်းပေးဖို့ ပြောတဲ့လူကို ရိုက်တယ်ဖမ်းတယ်၊ ပခုက္ကူ သံဃာတွေက ငြိမ်းချမ်းတဲ့နည်းနဲ့ ဖြေရှင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုတယ်။ မရဘူး ရပာန်းလည်း လားထား ရိုက်တယ်။ ကြိုးကွင်းစွပ်ပြီးတောင်ဖမ်းတယ်။ သံဃာထုက တောင်းပန်ဖို့ ၊စီးပွားကျပ်တည်းတာ ဖြေရှင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုတယ်။ ဘာမှမဖြစ်သယောင် မသိချင်ယောင်တောင်ဆောင်နေသေးတယ်။ လူတွေအားလုံးမျှော်လင့်တာက သံဃာတွေကိုတောင်းပန်လိုက်၊ ကုန်ဈေးနှုန်းတက်တာကိုလည်း အထောက်လျှောက်ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းပေးလိုက်ပြီးနေပြီ။ ဒါကိုမပာုတ်ဘူး ပေပြီးနေတယ်။ နောက်တော့ ဘုန်းတော်ကြီးတွေကံဆောင်တယ်။ နောက်ဆက်တွဲ လူတွေ ပါလာတယ် အဲ့ဒီ့အထိ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းပဲ။ ဒီမှာလည်း ပြည်သူတွေမျှော်လင့်တာ ဖြေရှင်းလိုက်ပါ။ ဒါတိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်တဲ့လူတွေရဲ့ တာဝန်ပဲ။ မပာုတ်ဘူး။ လူသတ်ပွဲ၊ လူဖမ်းပွဲက စပါလေရော။ ထင်ရာဆိုင်းပြီး ဥပဒေမဲ့ လူသားမဆန် တဲ့စရိုက်ကစပြီ။ လူတွေတင်မကဘူး ရပာန်းတွေပါ အကြမ်းဖက် ရိုက်နက်၊ ပစ်ခတ်သတ်ဖျက်ခဲ့တာ နာကျည်းစရာတွေ၊ ယုံကြည်မှု့ မဲ့တာတွေ အားလုံး တဖန် မီးမွှေးသလို လုပ်ပစ်လိုက်တယ်။ ကုလသမဂ္ဂ ကိုယ်စားလှယ်လာတော့လည်း ပာုတ်ပြီပေါ့ ဆွေနွေးညှိနှိုင်း အဖြေရှာမယ်ပေါ့။ ပြည်သူတွေ မျှော်လင့်တာပေါ့လေ။ မပာုတ်ပြန်ဘူး။ သကောင့်သားညဏ်ကြီးရှင်က ဗိုလ်အောင်ကြည်ကို ထည့် က ပြီး လှည့်လုံးလေးနဲ့ အချိုသတ်ဖို့ ကြိုးစားပြန်ရော။ ဂမ်ဘာရီ လေယာဉ်ပေါ်ဖင်မချရသေးဘူး အောက်က ထရပ်ကားနဲ့ လူဖမ်းပွဲကျင်းပနေပြီ။ ပိာုက ဘယ်လိုလုပ်လက်ခံမလဲ။ နားလည် ပါးရိုက်လုပ်တာတွေ။ နိုင်ငံရေးအကျင်းသားတွေ အခုလွတ်ပေး၊ ဆွေးနွေးဖို့ စတော့လို့ ပြောတော့ ငါတို့ က ဘယ်သူမှာမလိုဘူး၊ လမ်းပြမြေပုံနဲ့ သွားမယ်၊ လမ်းပေါ်ရှိသမျှအကုန် မျိုးဖြုတ်မယ်ဆိုပြီး သတင်းစာတင်ပြီး ထင်ရာဆိုင်းဇာတ်က ဆက်ကပြန်ပြီ။ ပါပါ မပါပါ မေးမနေဘူး ထင်တာ အကုန်ထောင်တည်းထည့်။ ညမှာ ဘီလူးသရဲ ဝင်ဆီးသလို ဝင်ဆီး၊ မတွေ့ တွေ့ တဲ့လူကို ဖမ်း။နိုင်ငံခြားမှာ ဆန္ဒပြတဲ့ လူလားဆိုပြီး လေဆိပ်မှာတောင်ဖမ်းသေးတယ်။ တဆိတ်ဗျာ- စစ်အစိုးရရဲ့ တရားဥပဒေတဲ့ - ဆန္ဒပြတဲ့ ရပာန်းတော်ကို ရေကပ်လို့ ဖမ်းတယ်၊ ပြည်ပမှာ လုပ်ခဲ့သလားဆိုပြီး ကျောင်းသားငယ်တွေကို လေဆိပ်မှာ ဖမ်းတယ်၊ ထေရဝါဒဗုဒ္ဓသာသနာ တည်တံ့ပါစေလို့ အော်တဲ့လူကိုဖမ်းတယ်၊ လုပ်ပါဦး - ဘယ်ဥပဒေကျမ်းမှာ ရေးထားတဲ့ ဥပဒေပုဒ်မတွေလည်း။ ဖမ်းတဲ့ပုံကလည်း ဘာစာရွက်စာတမ်းမပါဘူး ခဏမေးချင်လို့ ပါတဲ့။ အဆိုးဆုံးက ဆန္ဒပြသူကိုဖမ်းမရလို့ မိဖ၊ဆွေမျိုးတော်တဲ့လူကို ဖမ်းတယ် တဲ့ ကြားလို့ မှကောင်းကြသေးရဲ့ လား?? တသက်နဲ့ တကိုယ် အပြင်မှာတကယ်ရှိလိမ့်မယ်တောင်မထင်ဘူး။ ဘယ်တိုင်းပြည် ဘယ်အစိုးရ ဘယ်တရားဥပဒေမှာ ကျုပ်တို့ တွေ့ ဘူးလဲ?? မာဖီးယား လို ဒုစရိုက်ဂိုဏ်းသာ လုပ်မဲ့ အဆင့်မျိုး။ (မာဖီးယားလို့ ပြောလို့ ရှရှားကကောင်တွေ အရူးဘုံမြောက်လုပ်မိမှာဆိုးသေး - သူတို့ က စစ်သွေးကြွတွေရယ်) ပြီးရင် တပတ်၊ဆယ်ရက် ဘာသတင်းမှမပေးဘူး အချုပ်တည်းခေါ်ထည့်ထားတယ်။ ဒါတရားဥပဒေလား?? ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေမှာဘုန်းကြီး လူမရွေး တွေ့သမျှရိုက်နက်ဖမ်းဆီးတာကို ခဏခေါ်ယူတာပါတဲ့။ မပာုတ်လို့ ပြန်လည်သွားခွင့်ပေးလိုက်တာပါတဲ့။ သတင်းထဲမှာ?? ကြုံဖူးပေါင်ဗျာ.. ဖမ်းဆီး နှိပ်စက်ပြီး မပာုတ်တဲ့အခါမှ မေးပြီး၊ နာရီပိုင်းအတွင်း လွှတ်လိုက်သယောင်သတင်းဖြန့် လိုက်သေးတယ်။ နောက်ဆိုးတာတခုက - နိုင်ငံတော်ကိုပုန်ကန်တဲ့ပုဒ်မတဲ့ သေဒဏ်ပေးလို့ ရတယ်ဆိုပြီး သတင်းစာထဲမှာ ခြိမ်းခြောက်စာ ထည့်ထားတယ်။ လုပ်တာက လမ်းပေါ်တက်မေတ္တာပို့ လို့ ၊ပြသနာဖြေရှင်းဖို့ တောင်းဆိုတာ။ ပြစ်ဒဏ်ကသေဒဏ်တောင်ပေးချင်နေလေရဲ့ ။ လူသတ်အစိုးရ။ ဒီလို ဥပဒေမဲ့ လုပ်ရက်နဲ့ဘယ်လိုဘယ်နည်းနဲ့ ဒီမိုကရေစီကို သွားမှာတုန်း။ မယုံတဲ့လူအပြစ်မပုံလေနဲ့ ။ ယုံအောင်လည်းဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး လုပ်လည်းလုပ်မနေဘူး။ ဒီမိုကရေဆီနိုင်ငံမှာ အစိုးရပာာ ဘယ်အလုပ်မဆို ပါလီမန်မှာ အတိုက်အခံပါတီဝင်တွေနဲ့ ညင်းခုံဆွေးနွေး မဲဆန္ဒပေးပြီး အများသဘောတူ မှ အကောင်အထည်ဖေါ်လို့ ရတာ။ ဝေဖန်ထောက်ပြတာတို့ Debate လုပ်ပြီးအဖြေရှာတာတို့ ဆိုတာ အကောင်းဆုံးရလဒ်ကို ရှာဖွေတဲ့နည်းလမ်းကောင်းပဲ။ ဒီလိုစနစ်ရှိတဲ့ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံကို စစ်အစိုးရလို တယူသန်၊ ထိုင်ရာဆိုင်းတွေက လူတွေဘာမှမသိရတဲ့ ဖွဲ့ စည်းပုံ ဥပဒေတွေဆွဲ၊ ကြိုက်တာမကြိုက်တာထားအုံး ဘာမှန်းတောင်မသိတဲ့ ပာာကြီးကို အတင်းကွင်းထဲဝင် ထောက်ခံခိုင်းနဲ့ ဘယ်လိုပုံနဲ့ သွားမှာလည်း။ လမ်းကြောင်းကိုက ဒီမိုကရေစီလမ်းစဉ်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်တဲ့ သနတ်ပြ အဓ္ဓမဝါဒီနဲ့ ချီတက်နေတာ ဘာလိုလုပ်ပြီး စစ်မှန်ပြီး စည်းကမ်းရှိတဲ့ ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံတော်ကြီးပေါ်ပေါက်လာမလဲ။ စစ်အစိုး ရ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ညာ တာခံနေရတဲ့ ကျုပ်တို့ လို မြန်မာလူမျိုးဘဝက အတော်ကိုဆိုးပါတယ်။ စစ်အစိုးရသာ တကယ်ဒီမိုကရေစီတည်ထောင်လိုတယ်၊ အမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးကို လိုလားတယ်ဆို ရင် ကုလသမဂ္ဂက အကြံပေးတင်ပြတဲ့ နည်းနဲ့ လမ်းကြောင်းဖြောင့်နေမှာပဲ။ သုံးပွင့်ဆိုင် တွေ့ ဆုံဆွေးနွေးပြီးအဖြေရှာလိုက်။ ဗြိတိန်ဝန်ကြီးချုပ်က စီးပွားရေးတိုးတက်အောင် ကူညီပါ့မယ်လို့ ပြောနေပြီ။ ကဲ.. ဘာလို့ ငြင်းနေရတာတုန်း။ သူတို့ သွားမယ်လို့ တဆာဆာအော်နေတဲ့ နေရာကို ကားနဲ့ ပို့ ပေးမယ်.. လို့ ပြောနေတာတောင် ဘာ့ကြောင့် လက်မခံနိုင်ရတုန်း။ မျောက်ပြပြီး ဆန်တောင်းမယ် - ရသော်ရှိ မရသော်ရှိ ပြီးရင် ဒါပဲဆိုပြီး အချိုးမျိုး။ အဲ့ဒါက သက်သေပြနေတာ - အာဏာရူးလွန်း လို့ ဆိုတာ။ ကုတ်ကပ်ပြီးမရမကနေမယ်၊ မျက်နာဗြောင်တိုက်ပြီးအဓ္ဓမလုပ်မယ်၊ ဖားယားပြီး ကပ်ပါးလုပ်မယ်။ အခုတော့ တရုတ်က တိဘက်ဘုန်းတော်ကြီးကိစ္စနဲ့ အမေရိကန်ကို မကြေမချမ်း ဖြစ်လေတော့။ ဒူးမနာသား နအဖက အမေရိကန်က့ ဗုံးတွေတောင်ပေးပြီးဘုန်းကြီးတွေကို မြောက်ပေးလို့ တိုင်းပြည်မငြိမ်မသက်ဖြစ်ရတယ်ဆိုပြီး သခင်အားရကျွန်ပါးဝ လုပ်ပြနေလေရဲ့ ။ဒီလိုနေရာမှာတော့ ကလိန်ကကျစ်ညဏ်က ဘာရွှင်လဲမမေးနဲ့ ။ အာဏာသာ ဒီ့လောက်ရူးတာ မပာုတ်ရင် ဒီလို အမှားမျိုး၊ လူမဆန်တာတွေ၊ ထင်ရာဆိုင်းလုပ်ရပ်တွေကို ဆက်တိုက်လုပ်ရက်၊ လုပ်ရဲ မှာမပာုတ်ဘူး။ အပေါ်က တင်ပြခဲ့တဲ့ ထဲမှာ ပြည်သူတွေမျှော်လင့်သလို လုပ်နိုင်ရဲ့ သားနဲ့ အခွင့်အရေးမျိုး ရခဲ့ရဲ့ သားနဲ့ မလုပ်ပဲ ဒီလိုအဖြစ်ကိုရောက်အောင်လုပ်တာ စစ်အစိုးရပဲ။ ဘယ်သူယုံလဲ သူတို့ ပြောတဲ့ တိုင်းပြည်စီးပွားတိုးတက်ရေးတို့ ၊ တိုင်းရင်းသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးတို့ ၊ အမျိုးဂုဏ်ဇာတိဂုဏ်မြင့်မားရေးတို့ ၊ စစ်မှန်တဲ့ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတော်သစ်တည်ဆောက်ရေးတို့ ။ ပာို ရှေးပဝေပဏီကတည်းက ဒါမျိုးတွေ သတင်းစာထဲ တီဗီထည်း တချိန်လုံးအော်နေ တကယ်တမ်း ကောင်းကောင်းစား ကောင်းကောင်းနေ ပြီး လူ့ စွာ လုပ်နိုင်တဲ့ သဌေးဆိုတဲ့ ကောင်တွေ၊ဆရာကြီးဆိုတဲ့လူတွေ ကြည့်လိုက် သာမာန်ပြည်သူတွေ ပါသလားလို့ ။ အများကြီးမတွေးပါနဲ့မီးမှန်မှန်လာတာ ဘယ်လိုနေရာမျိုးတွေမှာလည်း လမ်းကောင်းကောင်းရှိတာဘယ်လိုနေရာမျိုးတွေမှာလည်း?? သူတို့ ရဲ အရိုးစွဲပေါလစီက တခုပဲရှိတယ် - အဲ့ဒါ - မိမိတို့ အာဏာတည်မြဲရေး! မိမိတို့ အာဏာတည်မြဲရေး! မိမိတို့ အာဏာတည်မြဲရေး!\nစာရေးသူ - မင်းလူယောင် ရေးချိန် - 3:10 PM0မှတ်ချက် - စာအမျိုးအစား - ဆောင်းပါး\nလေ့လာဖတ်ရူ့ ဖြစ်သော ဘလော့များ\nသီရိလင်္ကာရောက် မြန်မာသံဃာတော်များ ကိုထိုက် နစ်နေမန်း ဘားမားတူဒေး ခင်မင်းဇော် လင်းလက်ကြယ်စင် ကိုလျှာရှည် ရွှေဘိုသား MMedwatch သူမ၏ကဗျာဆရာ ကိုဇာဂနာ မောင်ဒိုင်း မေငြိမ်း ဆုံဆည်းရာ ဒေါက်တာလွဏ်းဆွေ\nလွတ်လပ်သော သတင်း ဌာနများ\nUN မှမြန်မာ့ရေးရာ ဆွေးနွေးမှု့ မျာ့း မြန်မာနှင့်ပတ်သက်သမျှသတင်းစုံ ဒီမိုကရက်တစ် မြန်မာ့အသံ BBC မြန်မာပိုင်း မဇ္ဈိမ ခေတ်ပြိုင် ဧရာဝတီ ယနေ့ မြန်မာ\nနွားအောက်ဖား (နအာဖ) သာကီနွား စွေစောင်း အလင်းပျောက်မြန်မာ\nမြန်မာတိုမ်း မြန့် မာ့ အလင်း\n"We cannot forget the images on our television screens of monks and ordinary citizens in Burma protesting; nor the death and human rights abuses we know are still taking place"\nနအဖ ရဲ့ လက်ပါးစေများပာာ သူတို့ လှည့်ကွက်တွေကို မယုံလို့ တုံ့ ပြန်ရင်းပဲ ဒေါ်လာစားများ၊ ပြည်ပြေးများလို့စွပ်စွဲပြီး ရိုင်းစိုင်းစွာတုန့် ပြန်ပါတယ်။ ပြည်ပ၌နေထိုင်လျက်သော မြန်မာပြည်မှ အသိပညာရှင် အတတ်ပညာရှင် မြောက်မြားစွာဟာ မြန်မာနိုင်ငံသားများ ဖြစ်ကြပြီး စစ်အစိုးရနဲ့လက်ပါးစေတို့ ရဲ့ဝါဒီဖြန့်အဆင့်မဲ့စားသားများ ကို လက်မခံ၊ နားမဝင်ကြပါ။ သို့ ပါ၍ မည်းမည်းမြင်တိုင်း ကိုက်ရန် အကြောင်းပြ မသင့်လျှော်ကြောင်း စေတနာဖြင့် အသိပေးလိုက်ပါတယ်။\nUN Envoy Mr Gambari အရေးပေါ်လာရောက် ပြီးနောက် မျှော်လင့်သလို တိုးတက်မှု့ ရှိနိုင်မလား။\nလက်ရှိတော်လှန်ရေးအပြီး မည်ကဲ့သို့ ဖြေရှင်းနည်းမျိုးဖြင့် စစ်အာဏာရှင်စနစ်ကို အပြီးသတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယူဆပါသလဲ။\nနအဖ တည်ဆောက်မည်ဆိုသော စည်းကမ်းရှိသော ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံ ကိုဘယ်လိုထင်မြင်ပါသလဲ။\nရဟန်းမြတ် ကိုယ်တော်တို့မေတ္တာပို့ချီတက်စဉ်\nကာကွယ်ရေးတက္ကသိုလ် အပတ်စဉ် ၇ နှစ်ပတ်လည်စာစောင် Link(၁) Link(၂)\nFrom Ditactorship To Democracy Link (1) (2)\nUS & UN Sanctions Against Regime Officers List\nပြည်သူ့ ရန်သူများစာရင်း ၁\nရပာန်းတွေဆန္ဒပြတာကို ဖြိုခွင်းတဲ့ မြင်ကွင်း\nMr. Lee Kuan Yee ရဲ့ Dumb အစိုးရ\nရွှေခမောက် သတင်းစဉ် ၆-၁၀-၀၇\nနအဖ က Mr. Ibrahim Gambari ကို ပေးတဲ့ ဖြေရှင်းချက်\nဒေဝဒတ်လက်သစ် နဲ့ နအဖ အရာရှိ ဗီဒီယို ဖိုင်\nဒေဝဒတ်လက်သစ် နဲ့ နအဖ အရာရှိ အသံဖိုင်\nCNN မှ မြက်မြင်သက်သေ အင်တာဗျူး\nလက်ရှိ ဖမ်းဆီးခံ စာရင်း\nတပ်မတော်ဆိုတာ ပစ်ရင်မှန်အောင် ပစ်တယ်\nBBC NEWS မှ ၂၆ ရက်နေ့ သတင်းတင်ဆက်မှု့ \nSky News မှလှုပ်ရှားမှု့ ပြကွက်\nပြည်သူ့ မျိုးချစ်တပ်မတော် ဖွဲ့ စည်းခြင်း ၁\nပြည်သူ့ မျိုးချစ်တပ်မတော် ဖွဲ့ စည်းခြင်း ၂\nThe New York Times News Front Page 24th September 2007\nThe New York Times News Body 24th September 2007\nပြည်သူ့ လွတ်တော်ကိုယ်စားလည်များမှ ထုတ်ပြန်ကြေညာချက်\nDOWNLOAD HERE FOR VIDEO TO PLAY\nEvery civilized nation also hasaresponsibility to stand up for the people suffering under dictatorship\n..ဂျပန်ပြည်မှာလို တိုင်းပြည်လွှတ်တော်က ဘာမှအာဏာမရှိတဲ့ စစ်အာဏာရှင်စနစ် မဖြစ်ရအောင် စစ်တပ်ကို တိုင်းပြည်လွှတ်တော်က အုပ်စိုးနိုင်ခွင့် ရှိရမယ်..\ndesign by : မင်းလူယောင်


မျိုးမြင့်ချို: November 2012\nဦးပိုင်လူများ မမြင်ချင် (ငြိမ်းချမ်းအေး)\nငြိမ်းချမ်းရေးပဲ့တင်သံ အပိုင်း-၃ဝ (မျိုးမြင့်ချို)...\nပြည်သူတွေကိုကာကွယ်ပါ(ဇော်ဝင်း ၈၈ ကျောင်းသားဟောင်း)...\nအာဆီယံ (သို့မဟုတ်)တရုတ်နှင့် အမေရိကန်တို့၏သတ်ကွင်း...\nငြိမ်းချမ်းရေးပဲ့တင်သံ အပိုင်း-၂၉ (မျိုးမြင့်ချို)...\nအိုဘားမားခရီးစဉ်မှ ဆင်ခြင်စရာများ [ပ/ဒု] (ငြိမ်းချ...\nအာဆီယံ (သို့မဟုတ်) တရုတ်နှင့် အမေရိကန်တို့၏သတ်ကွင်...\nဖက်ဒရယ်စနစ်ပေါ် ၈၈ တို့သဘောထား (ကိုမြအေးဆွေးနွေးချက...\nရုရှားဆိုရှယ်ဒီမိုကရက်တစ် အလုပ်သမားပါတီ၏ လုပ်ငန်းစ...\nငြိမ်းချမ်းရေးပဲ့တင်သံ အပိုင်း(၂၇) မျိုးမြင့်ချို\nငြိမ်းချမ်းရေးပဲ့တင်သံ အပိုင်း-၂၆ (မျိုးမြင့်ချို)...\nကန်ထဲမှာ စားဖား ဘယ်နှကောင်မွေးထားသလဲ (နောင်ကျော်)\nပုဇွန့်ခေါင်းနန်းကျပေါက်ကောင်အဆက်ပါ။ တွေးမိတဲ့ နော...\nပုဇွန့်ခေါင်း နန်းကျပေါက်ကောင် (မျိုးမြင့်ချို)\nသူမိုက်၊ သူညံ့၊ သူတတ်နှင့် သူတိုင်တို့အကြောင်း (မျ...\nအင်တာနက်ပေါ်စဉ်ကျသွားတဲ့ ဝိဉာဉ်ကြိုစင်ပေါ်က အမင်န်ဒါ...\nခေတ်မောင်းအတွဲ- ၆၊ အယ်ဒီ့တာ့အာဘော်\nat 8:38 PM Posted by myo0comments\nလက်ပန်းတောင်းတောင် ကြေးနီတူးဖော်ရေးစီမံကိန်း ဆန့်ကျင် ဆန္ဒပြနေတဲ့ဒေသခံတွေရဲ့သပိတ်စခန်းတွေကို ဗိုလ်သိန်းစိန်ရဲ့ စစ်တပိုင်း အစိုးရကအကြမ်းဖက်ဖြိုခွဲတဲ့သတင်း ဒီနေ့ပဲ ဖတ်ရ တယ်။ ဒီအချိန်ဟာ နိုင်ငံရေးကျွမ်းကျင်သူပညာရှင်တွေ၊ ဗမာ့နိုင်ငံရေးစစ်တမ်းထုတ် ကောင်းကောင်းဝေ ဖန်ထောက်ပြ သင့်တဲ့အချိန်ဖြစ်တယ်။ ဒီမိုကရေစီတိုက်ပွဲလမ်းကြောင်းမှား လုံးလုံးလွန်မသွားခင် လမ်းကြောင်းမှန်အပေါ်ပြန်တက် လာအောင် ဆွေးနွေးအဖြေရှာရမယ့်ကာလဖြစ်တယ်။ ဒီစာစုမှာတော့ ပညာရှင်၊ ကျွမ်းကျင်သူတယောက်ရဲ့အမြင်မဟုတ်ဘဲ သာမန်ပြည်သူလူထုထဲက တိုင်းပြည်အရေးစိတ်ဝင်စားတဲ့သူတယောက်အနေနဲ့ စာရေးသူရဲ့ လက်ရှိနိုင်ငံရေးအပေါ်သုံးသပ်ချက် အမြင် အကျဉ်းကို တင်ပြချင်တယ်။\nနိုင်ငံတကာမှာ အစိုးရသစ်တွေတက်လာရင် သူတို့ရဲ့ခြေလှမ်း၊ မူဝါဒနဲ့ရွေးကောက်ပွဲကတိ (ဝါ) ပြည်သူအပေါ်ပေးထားခဲ့တဲ့ကတိတွေကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မှု စတဲ့ အစိုးရသစ်ရဲ့လုပ်ဆောင်ပုံတွေကို စောင့်ကြည့်လေ့လာ အကဲဖြတ်ကြတဲ့ ကနဦးပျားရည်ဆမ်းကာလ (Honeymoon Period) ဆိုတာ ရှိလေ့ရှိတယ်။ ဒီကာလတိုလေးအတွင်းမှာ အစိုးရ၊ အတိုက်အခံ၊ ပြည်သူစတဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့နိုင်ငံရေးမှာ အရေးပါတဲ့ အုပ်စုအချင်းချင်း အများအားဖြင့်ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်လေ့ရှိကြတယ်။ ဒီကာလနောက်ပိုင်းမှာတော့ အစိုးရသစ်ရဲ့အမှား၊ အားနည်းချက်၊ ပျော့ကွက်တွေကို နိုင်ငံရေးအုပ်စုအသီးသီးနဲ့ လေ့လာသူပညာရှင်တွေက ဝိုင်းဝန်းထောက်ပြကြတယ်။ အစိုးရသစ် ကိုယ်တိုင်လည်း မိမိရဲ့မူဝါဒ၊ လမ်းစဉ်တွေ တိုင်းပြည်အပေါ်အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပြန်လည်ဝေဖန်ဆန်းစစ်ကြရတယ်။\n၂၀၀၈ စစ်ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ သံမဏိကြိုးခတ်တုန့်နှောင်ပြီး စစ်အာဏာရှင်၏အသွင်ပြောင်း၊ အရေခွံလဲ၊ စစ်အုပ်စုအကျိုးစီးပွား၊ လုံခြုံမှုအတွက်သက်သက် စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်ထင်တိုင်းကြဲလုပ်ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲအပါအဝင် လက်ရှိဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ နိုင်ငံရေးတိုးတက်မှုလို့ဆိုကြတဲ့ ဗမာ့နိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲမှာ အစကတည်းက ပျားရည်ဆမ်းကာလဆိုတာ မရှိသင့်ဘူး။ အခု ဗိုလ်သိန်းစိန် အစိုးရကို ပြည်တွင်း/ပြည်ပကထောက်ခံပေးမှုတွေဟာ ထိုက်တန်တာထက်တောင် ပိုနေပါပြီ။ အပြောင်းအလဲဆိုတာ “နေ့ချင်း၊ ညချင်း မဖြစ်ဘူး..၊ အချိန်ယူရတယ်”ဆိုတာမျိုးကို နားလည်သည်းခံစောင့်ကြည့်ပေးရတာက မှန်ကန်တဲ့ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုလမ်းကြောင်းကိုသွားနေတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာသာ ဖြစ်သင့်တယ်။ တိုင်းပြည် ရှေ့လားရာအုတ်မြစ်ဖြစ်တဲ့အခြေခံဥပဒေကကို အခြေမခိုင်၊ မူမမှန်ဘဲ စစ်အုပ်စုအလိုကျသက်သက် တခြား နိုင်ငံရေးအုပ်စုအသီးသီးနဲ့ပြည်သူက အလိုတော်ဖြည့်၊ အသုံးချခံသက်သက်ဖြစ်နေရတဲ့ အခြေအနေမျိုးကို ခုအချိန်မှာ ရပ်တန်းကရပ်ဖို့နည်းလမ်းသစ်ရှာသင့်ပြီ။ ထောက်ခြောက်တွေအပြည့်နဲ့ဆူးခင်းလမ်းကို ပန်းမွေ့ယာ၊ ရွှေကော်ဇော်ခင်းအလား အရာရာအကောင်းမြင် စိတ်ကူးယဉ် လေထဲတိုက်အိမ်ဆောက်၊ မစားရဝခမန်းပြောနေ၊ တွေးနေ၊ လုပ်နေရတဲ့ ဓားမိုးကာ ရေစီးကြမ်းတဲ့ ဒီမိုကရေစီအတုအိမ်မက်ကနေ နိုးထဖို့သင့်ပြီ။ ကြင်စဦးမောင်နှံရဲ့ချစ်ကြည်မဝ၊ အပြစ်မမြင်၊ နှစ်ကိုယ်တူချစ်သမျှ ဇာတ်လမ်းခင်း၊ ပျားရည်ဆမ်းခရီးထွက်နေတာကို ခုအချိန်မှာရပ်ပြီး ပြည်သူ့သွေး၊ ချွေး၊ မျက်ရည်တွေပြည့်နှက်နေတဲ့ ညှီစို့စို့၊ ခါးသက်သက် အမှန်တရားကိုမျက်မှောက်ပြု၊ တိုင်းပြည်ရဲ့ပကတိဖြစ်ရပ်မှန်အပေါ်အခြေတည်တဲ့ ဒီမိုကရေစီလမ်းကြောင်းမှန်ကို ရှေးရှုသင့်ပါပြီ။\nလက်ရှိဗမာ့နိုင်ငံရေးမှာ ခေတ်အစားဆုံးဖြစ်နေတဲ့ “နောက်ပြန်လှည့်မှာစိုးလို့ သတိကြီးစွာထား၊ လုပ်နေရပါတယ်/လုပ်နေရတာပါ” ဆိုတဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့အတွေးအခေါ်ကို ဖုတ်ကြည်းသင်္ဂြီိုဟ် မြေမြှုပ်သင့်ပြီ။ စစ်အုပ်စုသွားရာလမ်းဟာ အစကတည်းက ရှေ့တက်မယ့်ခြေလှမ်း လှမ်း၊ ဒီမိုကရေစီပန်းတိုင်အရောက် ရှေးရှုသွားနေတာမဟုတ်ပါ။ စစ်အာဏာရှင် ဗိုလ်နေဝင်းနည်း ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒနှမ်းဖြူး တော်လှန်ရေးကောင်စီ ကနေ မဆလအမည်ပြောင်း၊ စစ်ဘောင်းဘီချွတ်၊ ခါးကြားကသေနတ်ကို တောင်ရှည်ကြားဖွက်၊ လိုရင်ထုတ်သုံးတဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်း တသွေ မတိမ်းလျှောက်မယ့် အခု ဗိုလ်သိန်းစိန်အစိုးရရဲ့ဒီမိုကရေစီ သကာရည်ကျဲကျဲလောင်း စစ်အာဏာရှင်အပင်း ထိုးကျွေးပြီး ဘောင်းဘီချွတ်-တောင်ရှည်ပြောင်းဝတ်တဲ့ လူထုအော်ကျောလန်ဒီမိုကရေစီလမ်းဟာ အစကတည်းက ရှေ့ကိုသွားနေတာမဟုတ်တဲ့အတွက် ခုလည်း နောက်ပြည်လှည့်သွားမှာကြောက်စရာမလိုပါ။ ဒါကြောင့် စစ်လွှတ်တော်နိုင်ငံရေးဇောင်းပေးနေသူများ စစ်လွှတ်တော်ပြင်ပ လူထူအကျိုးပြု နိုင်ငံရေးလမ်းစဉ်နဲ့အလုပ်တွေကိုလည်း အခုထက်ပိုမိုအလေးပေးဖို့မဖြစ်မနေ လိုအပ်နေပါပြီ။ နှာစေး၊ ချောင်းဆိုး၊ အသံဝင်၊ ကိုယ်ခံအားနည်း၊ ဒူးခေါင်းတွေ ယိမ်းယိုင်၊ နားအူပြီး ဆွံ့အနားမကြား၊ မျက်စိတိမ်သလ္လာဖုံး (၉၆)ပါးရောဂါစုံတဲ့ ခေတ်သစ်နိုင်ငံရေးရောဂါဆိုးကပ်ကြီးသင့်မှု အမြန်ဆုံးကုစားဖို့စတင်ကြိုးစားသင့်ပါပြီ။\nဂျာမန် အတွေးခေါ်ပညာရှင် ဟေဂယ် (၁၇၇၀-၁၈၃၁) က “ကမ္ဘာ့ရာဇဝင်မှာ သမိုင်းဝင်အဖြစ်အပျက်ကြီးတွေနဲ့ ထင်ရှားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ နှစ်ကြိမ်နှစ်ခါ ပေါ်ပေါက်လေ့ရှိတယ်” လို့ပြောဖူးခဲ့တယ်။ ဒါကို သူ့နောက်မှာပေါ်ထွန်းခဲ့တဲ့ အခြား ဂျာမန်အတွေးအခေါ်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သူ ကား(လ)မာ့က် (၁၈၁၈-၁၈၈၃) က “ပထမအကြိမ်ကတော့ ကြေကွဲစရာပေါ့.. ဒုတိယအကြိမ်အတွက်တော့ လက်သင့်မခံနိုင်၊ မဖြစ်သင့်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့အခြေအနေပဲဖြစ်တယ်”လို့ ထပ်ဖြည့်ပြောခဲ့တယ်။\nဗမာ့နိုင်ငံရေးမှာ စစ်အာဏာရှင်လှည့်ကွက်၊ မျက်လှည့်ပြပွဲ၊ ဗမာ့သမိုင်းဝင်အဖြစ်အပျက်ဆိုးတွေ အကြိမ်ကြိမ်ပေါ်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ တခါအပြင် နှစ်ခါအတွက် အကြောင်းပြချက်ကောင်းတွေ ရှာတွေ့နိုင်သေးပေမယ့် အကြိမ်ကြိမ်အခါခါအဖြစ်ခံ၊ အလှည့်စားခံနေရတာကတော့ လှည့်စားသူ အာဏာရှင်အပြစ်ရယ်လို့တောင် မဆိုနိုင်တော့ပါဘူး။\nဗိုလ်နေဝင်းက “ဆိုရှယ်လစ်” ဆိုင်းသံလေးတီးပေးတော့ ဗမာ့နိုင်ငံရေးသမားကြီးတွေ “ဂွေး”တက်အောင် ကခဲ့ကြတယ်။ ပြည်သူတွေလည်း နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်ကြီးတွေကြည့်ပြီး ဟုတ်နိုးနိုးနဲ့ “ဆင်ဟဝါခွေးမျှော်”တဲ့ ဇာတ်လမ်းခင်းခဲ့ကြရတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအစိုးရခင်းတဲ့ ဗမာ့ဆိုရှယ်လစ်ခေတ်ပြောင်းတော်လှန်ရေးကြီးကို “ခွေးကတက်”ကနေပဲလိုက်ရ.. လိုက်ရဆိုတဲ့ သူတောင်းစားနိုင်ငံရေးလမ်းစဉ် ခေတ်ထခဲ့ပြီး အတွေ့ကြုံရင့်၊ သိက္ခာရှိ၊ လွတ်လပ်ရေးသမိုင်းမှာ အရေးပါအရာရောက်ခဲ့တဲ့နိုင်ငံရေးသမားကြီးတချို့ နိုင်ငံရေးသေ၊ ခွေးလုံးလုံး ဖြစ်ခဲ့ကြရတယ်။\nခုလည်း ဗိုလ်သိန်းစိန်က “ဒီမိုကရေစီ” ဗျောသံပေးတော့ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်တွေ မနေနိုင်၊ မထိုင်နိုင် ဝင်ကနေကြတယ်။ မဟောသဓ သားတရားစီရင်ခန်းလို မိခင်ရင်းမလို့၊ ဘီလူးမနဲ့ယှဉ် ပြည်သူဆိုတဲ့ “သား”ကို အနာခံပြီးမလုချင်လို့ အခြေအနေအချိန်အခါအလျောက် အလိုက်သင့်ပြုမူဆောင်ရွက်နေရတာတချို့အတွက် နားလည်နိုင်ပေမယ့် “ဂွေး” တက်အောင်အထိတော့လိုက်မကကြဘို့ လူထုခေါင်းဆောင် ဆိုသူများနဲ့ပြည်သူလူထု အလုပ်အကျွေးပြု၊ ပြည်သူ့ဘက်တော်သား ဒီမိုကရေစီတက်ကြွလှုပ်ရှားသူ နိုင်ငံရေးသမားအပေါင်းကို မေတ္တာရပ်ခံ ချင်တယ်။\nကမ္ဘာ့သမိုင်းမှာ ဘယ်အာဏာရှင်မျိုးမှ အာဏာကိုလွယ်လင့်တကူစွန့်လွှတ်တယ်ဆိုတာ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ မင်းစည်းစိမ်ဆိုတာ လောကီစည်း စိမ်ထဲမှာ အကြီးတကာ့အကြီးဆုံးစည်းစိမ်ဖြစ်တဲ့အတွက် တည်မြဲနိုင်ဖို့အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့ကြတာချည်းပဲဆိုတာကို ပဒေသရာဇ်နဲ့အာဏာရှင် သမိုင်းအဆက်ဆက်က သက်သေပြုတယ်။ ဒီလိုအနေအထားမှာ အင်အားကြီးတဲ့စစ်တပ်လို အုပ်စုကြီးတခုလုံးရဲ့အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ် ပေးတဲ့စစ်အာဏာရှင်စနစ်ဟာ သူ့အလိုအလျောက် အမြစ်ပြတ်ပျောက်ကွယ်သွားဖို့အင်မတန်ခက်ခဲလှပါတယ်။ တိုင်းပြည်အကျိုးအတွက် စစ်အုပ်စုဟာ “သိက္ခာရှိရှိနောက်ဆုတ်ပေးနေပါပြီ (Graceful Retreat)” ဆိုတဲ့အယူအဆဟာ စိတ်ကူးယဉ်၊ ရူးသွပ်မှုသက်သက်ထက် မပိုပါ။ ခုအချိန်မှာ ဒီအချက်ကို အလေးအနက်ထားစဉ်းစားသင့်ပါပြီ။\nခေတ်သစ်အာဏာရှင်တွေဟာ နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝန်းနဲ့ မဖြစ်မနေဆက်ဆံလာရတော့ တရားဝင်ရပ်တည်နိုင်မှု Legitimacy အတွက် မဖြစ်မနေပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ လုပ်ပြရလေ့ရှိပါတယ်။ Legitimacy လုံးလုံးမရှိဘဲ အာဏာရှင်အစိုးရတွေဟာ ရေရှည်ရပ်တည်ဖို့ ခက်ခဲလှ တယ်။ ဒီလိုအနေအထားမှာ ၂၀၀၇ ရွှေဝါရောင်တော်လှန်ရေးကို ဘီလူးဆိုင်းခင်း၊ ကြမ်းကြုပ်ရက်စက်၊ အကြမ်းဖက်နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့စစ်အစိုးရရဲ့ (အစကတည်းကလည်းမရှိခဲ့တဲ့) Legitimacy ဟာ သုညအမှတ်အောက်ကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ စစ်အာဏာရှင်စနစ် ရေရှည်တည်မြဲ နိုင်ဖို့နဲ့စစ်အုပ်စုလုံခြုံရေး၊ အကျိုးစီးပွားအတွက် အခုမြင်တွေ့နေရတဲ့ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေလို့ဆိုကြတဲ့ ၂၀၀၈ စစ်ဖွဲ့စည်းပုံ၊ ရွေးကောက်ပွဲ (အတု)၊ အရပ်သား (အမည်ခံတဲ့)အစိုးရသစ်ဆိုတာတွေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ဒီလို အတုအယောင်အပြောင်းအလဲတွေနဲ့အသွင်ပြောင်းတဲ့ ဒီမိုကရေစီဖြစ်စဉ်တွေဟာ ကမ္ဘာမှာလည်းဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိတယ်။ ဒီလိုနဲ့တရားဝင် (တယ်လို့ဆိုနိုင်တဲ့) အာဏာရှင်အစိုးရတွေ ပေါ်လာလေ့ရှိ ကြတယ်။\nLiberalisation နှင့် Democratisation မတူ\nနိုင်ငံရေး သဘော၊ သီအိုရီတွေမှာ မတရားတဲ့ဥပဒေတွေဖြေလျှော့ပေးတာ၊ ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုကိုလျှော့ချတာ၊ ပြင်းထန်တဲ့ဖိနှိပ်မှုတွေ ဖြေလျော့သွားတာ စတဲ့ ပိုမိုလွတ်လပ်တဲ့အခြေအနေမျိုးဖန်တီးပေးတဲ့ Liberalisation ဖြစ်စဉ်နဲ့ဒီမိုကရေစီစနစ်ပြောင်းလဲဖြစ်တည်မှု Democratisation ဖြစ်စဉ်တွေဟာ သဘောထား၊ လက္ခဏာနဲ့ရည်မှန်းချက်တွေ လုံးလုံးမတူညီပါဘူး။ လက်ရှိဗမာ့နိုင်ငံရေးထင်ယောင်မှားမှု (Political Illusion) တခုက ဒီ ဖြစ်စဉ်နှစ်ခုကို ရောထွေးမြင်၊ လိုသလိုကောက်ချက်ချ အကောင်းမြင် လွန် နေခြင်း ဖြစ်တယ်။ Liberalisation ဟာ အာဏာရှင်အစိုးရတွေ အထက်မှာဆိုခဲ့တဲ့ရေရှည်ရပ်တည်နိုင်မယ့် တရားဝင်အာဏာရှင်ဖြစ်ဖို့အတွက် ဖိနှိပ်မှုတွေလျှော့ချ၊ ပြုပြင်ပြောင်း လဲမှု တချို့လုပ်ခြင်းသက်သက်သာဖြစ်ပြီး အာဏာလုံးလုံးလွှတ်ကာ တိုင်းပြည်မှာ ဒီမိုကရေစီအဆောက်အအုံအခြေတည်စေပြီး ပြည်သူ့အာဏာဗဟိုပြု၊ ပြည်သူ့ဆန္ဒသဘောလုံးလုံး ဖြစ်တဲ့ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို သွားနေခြင်း မဟုတ်ပါ။\nဒီမိုကရေစီစနစ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲနေမှုဆိုတာကို အခြေခံသဘောအားဖြင့် အာဏာရှင်အစိုးရလုံးလုံးပြုတ်ကျမှသာတွေ့နိုင်ပါမယ်။ “A Transition to Democracy = A Chang of Regime” ကသာ တကယ့်ပြည်သူလူထုအများစုအကျိုးရှိမယ့် ဒီမိုကရေစီအပြောင်းအလဲကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ ဒီလိုမဟုတ်ဘဲ အာဏာရှင်သက်ဆိုးရှည်ရေးသက်သက် ဟန်ပြ (Window Dressing) ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု၊ တနည်းအားဖြင့် “ငါ့အာဏာ၊ ငါ့အကျိုးစီးပွားကိုတော့မထိနဲ့ အထိုက်အလျောက်လွတ်လပ်ခွင့်နဲ့အခွင့်အရေးကို လူရွေးပြီးတော့ပေးမယ်”ဆိုတဲ့ “ဒီမိုကရေစီ ကွက်ကြားမိုး”ရွာနေခြင်းဟာ တိုင်းပြည်နဲ့လူထုအများစုကို ပိုပြီးထိခိုက်နစ်နာစေပါတယ်။ ဒီလို အပေါ်ရံအပြောင်းအလဲမျိုးကို အာဏာရှင် တိုင်းပြည်တိုင်းမှာ သြဇာရှိ၊ ပညာတတ်၊ ချမ်းသာတဲ့ရေပေါ်ဆီ လူမလိုင်အသိုင်းအဝန်း အလိ(elite)တွေက အားတက်သရော ထောက်ခံလေ့ ရှိကြတယ်။ တိုင်းပြည်ရဲ့အများစု နင်းပြားပြည်သူလူထုကတော့ ဒုံရင်း.. ဒုံရင်းဆိုတာထက်ပိုဆိုးတဲ့အခြေအနေမျိုးတွေကို ခံစားရတယ်။ ဒီအချက်ကို လူထုခေါင်းဆောင်တွေ၊ နိုင်ငံရေးသမားတွေ၊ ပညာတတ်လူလတ်တန်းစားတွေသိမြင်ခံစားပေးနိုင်ဖို့ အင်မတန်အရေးကြီးလှ ပါတယ်။\nဒီမိုကရေစီစနစ်ရဲ့ အဓိကအကျဆုံးအချက်က တိုင်းပြည်မှာရှိတဲ့လူထုလူတန်းစားအသီးသီးအတွက် တူညီတဲ့အခွင့်အရေး၊ ရပိုင်ခွင့်၊ လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေဖန်တီးပေးနိုင်ဖို့ ဖြစ်တယ်။ တဦး၊ တယောက်၊ တစု၊ တဖွဲ့၊ လူတန်းစား တရပ်အတွက် အခွင့်အရေးတွေ ဖန်တီး၊ ပြုပြင် ပြောင်းလဲမှုတွေလုပ်နေရင် Liberalisation လို့ဆိုကောင်းဆိုနိုင်ပေမယ့် Democratisation တော့မဟုတ်ပါ။\nဆိုတော့ “လူတစု ကောင်းစားရေး”သာ ကြံစည်၊ လုပ်ဆောင်နေဆဲဖြစ်တဲ့ လက်ရှိဗမာ့နိုင်ငံရေးမှာ “လူအများကောင်းစားရေး”အတွက် Democratisation စစ်စစ်ဖြစ်ဖို့တိုင်းပြည်ရဲ့အုပ်စုအသီးသီးက မဖြစ်မနေတွန်းအား (Forces)တွေပေးဖို့လိုနေပါပြီ။\nဒီလို ဖြစ်လာဖို့အတွက် နိုင်ငံရေးသမားဆိုသူတွေက နိုင်ငံရေးအလုပ်စစ်စစ်ကိုလုပ်ဖို့လိုတယ်။ တိုင်းပြည်ရဲ့ပင်မရောဂါ နိုင်ငံရေးပြဿနာကို မဖြေရှင်းဘဲ အဆွယ်အပွားရောဂါနဲ့ သူရဲ့လက္ခဏာတွေကိုသာဖြေရှင်းဖို့ကြိုးစားနေရင် တိုင်းပြည်အတွက်အမှန်တကယ်လိုအပ်တဲ့ အဖြေမှန်ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။ တိုင်းပြည်မှာ ဆင်းရဲတာ၊ စာမတတ်တာ၊ ရောဂါဘယထူပြောတာ စတဲ့ လူမှု၊ ကျန်းမာ၊ စီးပွား ပြဿနာအားလုံးဟာ နိုင်ငံရေးဆိုတဲ့ရေသောက်မြစ်ပြဿနာကြီး အမြစ်ပြတ်မဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ ဘယ်တော့မှပြေပျောက်မှာ မဟုတ်ပါ။\nငြိမ်းချမ်းရေးနိုဘယ်ဆုရ စီးပွားရေးပညာရှင် မိုဟာမက်ယူနွတ်စ်ရဲ့ လူမှုစီးပွားရေးလုပ်ငန်း (Social Business) သီအိုရီမှာ “charity dollar has one life;asocial business dollar has endless lives!” ဆိုတဲ့ “လူမှုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှာသုံးတဲ့ပိုက်ဆံဟာ တခါသုံးမဟုတ်၊ ရာသက်ပန် အကျိုးရှိခံစားရစေတယ်”ဆိုတဲ့သဘောတခုရှိတယ်။ ဆိုလိုချင်တာက ဆင်းရဲသားတယောက်ကို ပိုက်ဆံတကျပ်ပေးလိုက်ရင် သူတကျပ်ပဲ ရမယ်..၊ အဲ့ပိုက်ဆံတကျပ်ကို လူမှုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှာအသုံးပြုပြီး ဆင်းရဲသားကိုအကျိုးခံစားခွင့်ပေးရင် သူ့အနေနဲ့ရေရှည်အကျိုးခံစားခွင့် ရသွားစေတဲ့သဘောဖြစ်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှက တောင်းရမ်းစားသောက်နေရတဲ့လူတန်းစားတွေ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်အကိုင်နဲ့ အမှီအခို ကင်းကင်းရပ်တည်လာနိုင်ကြတယ်။\n“နိုင်ငံရေးလုပ်တယ်”ဆိုတာလည်း ဒီသဘောပဲဖြစ်တယ်။ တိုင်းပြည်ရဲ့ပြဿနာတိုင်းအတွက်၊ တိုင်းပြည်မှာရှိတဲ့အတိဒုက္ခရောက်နေတဲ့ လူအများစုအတွက် တခါသုံးအကူအညီတွေပေး၊ ဖြေရှင်းမှုတွေလုပ်မယ့်အစား လူအများစုရေရှည်အမြဲတမ်းအကျိုးစီးပွားဖြစ်၊ အမှီအခိုကင်း ရပ်တည်နိုင်ဖို့အတွက် တိုင်းပြည်မှာ စနစ်ကောင်း၊ အုပ်ချုပ်မှုကောင်း၊ ဥပဒေကောင်းတွေပေါ်ဖို့ စနစ်နဲ့အဖွဲ့အစည်းဆိုးကြီးကို တော်လှန်ပြောင်း လဲနိုင်ဖို့ “နိုင်ငံရေးဆိုတာ”လုပ်ရခြင်းဖြစ်တယ်။ ဒီသဘောမှာ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့အဓိကအလုပ်ဟာ အရေးပေါ်ရင် ကူညီပေးရတာ မျိုးဖြစ်တဲ့လူမှုရေးလုပ်ငန်းမဟုတ်ဘဲ စနစ်ကိုတော်လှန် (သို့)ထိန်းကျောင်းပြုပြင်ရတဲ့ နိုင်ငံရေးအလုပ်ဖြစ်တယ်။\nဆိုတော့ကာ နိုင်ငံရေးသမားနဲ့အဖွဲ့အစည်းတွေ လူမှု၊ စီးပွား၊ကျန်မာရေး တခဏတာဖြေရှင်းပေးတဲ့ ဆေးမြီးတိုလုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ချည်းပဲ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်မနေဘဲ တိုင်းပြည်ရဲ့ပင်မရေသောက်မြစ်ရောဂါ ဒီမိုကရေစီခေါင်းပါးမှု၊ တနည်းအားဖြင့် စစ်အာဏာရှင်စနစ် ဆက်လက် သက်ဆိုးရှည်နေမှုကို အားစိုက်ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ နိုင်ငံရေးလမ်းစဉ်၊ မူဝါဒရှာကြံချမှတ်ပြီး နိုင်ငံရေးအလုပ်တွေအခုထက်ပိုမိုလုပ်ဖို့ အားသွန်ခွန် စိုက်လုပ်ဖို့အရေးတကြီးလိုအပ်နေပါပြီ။ ခု နိုင်ငံရေးအင်အားစု အများစုလျှောက်လမ်းနေတဲ့ စစ်လွှတ်တော်နိုင်ငံရေးတခုတည်းနဲ့တော့ သိပ်အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ တိုင်းပြည်ရဲ့မဖြေရှင်းနိုင်သေးတဲ့၊ ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့လမ်းစရှာမရဖြစ်နေသေးတဲ့ တိုင်းရင်းသားပြဿနာ၊ အလုပ်သမား၊ လယ်သမား၊ အခြေခံလူတန်းစားတွေရဲ့ပြဿနာတွေက သက်သေပြုနေပါတယ်။\nDemocratisation စစ်စစ်ဖြစ်ဖို့အတွက် လူထုခေါင်းဆောင်ဆိုသူများ၊ လူထုကိုယ်စားပြုအဖွဲ့အစည်းခေါင်းဆောင်များက လူထုရှေ့က မားမားရပ်၊ အပြောနဲ့မဟုတ် လက်တွေ့ဦးဆောင်ပြဖို့လည်းလိုပါတယ်။ အပြောင်းအလဲတချို့ကြောင့် ယုံထင်၊ကြောင်ထင်ဖြစ် အတွေးအခေါ် ဝေဝါးနေတဲ့ပြည်သူလူထုကို မျက်စိဖွင့်၊ တာဝန်ယူ၊ တာဝန်ခံ၊ အမှန်ကိုချပြ၊ ရေ့ကခေါ်ဆောင်လမ်းပြပြီး ယခုထက်ပို ဦးဆောင်ဖို့လိုပါတယ်။ ပြည်သူတွေ အာဏာရှင်ကနှိပ်စက်လို့အတိဒုက္ခရောက်မှ ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းစေ့စပ်ရတဲ့အလုပ်ဟာ လူထုခေါင်းဆောင်ဆိုသူများနဲ့ လူထုကိုယ် စားပြုအဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့အလုပ်မဟုတ်ပါ။ ပြည်သူတွေနဲ့အတူရပ်တည်ပြီး ပြည်သူ့ပြဿနာတွေကို ရှေ့က ထုတ်ဖော်ဟစ်ကြွေး၊ မတရားမှု မှန်သမျှကိုတာဝန်ယူမှုရှိရှိ ဦးဆောင်ဆန့်ကျင်ပြမှသာ လူထုခေါင်းဆောင်၊ လူထုကိုယ်စားပြုအဖွဲ့အစည်း ဖြစ်နိုင်ပါမယ်။\nလူထုက လူထုအလုပ် လုပ်\nကမ္ဘာ့သမိုင်းရဲ့ Democratisation ဖြစ်စဉ်တိုင်းမှာ လူထုအလုပ်မပါဘဲ၊ လူထုလှုပ်ရှားမှုမဖြစ်ဘဲ အောင်မြင်ပြီးမြောက်ဆုံးခန်းတိုင်ရောက်သွား တယ်ဆိုတာမရှိပါ။ လူထုဟာ မိမိတို့ဘဝလွတ်မြောက်ရေးအတွက် မိမိတို့ဘာသာပဲကြိုးစားလုပ်ကိုင်သွားရတာပါ။ ဗမာ့လူထုအနေနဲ့လည်း ဒီလို လူထုလူပ်ရှားမှုတာဝန်တွေကို စစ်အာဏာရှင်ခေတ်အဆက်ဆက်ဘယ်တုန်းကမှ မပျက်ကွက်ခဲ့ဖူးပါဘူး။ လက်ရှိအခြေအနေမှာလည်း လူထအတန်းစားအသီးသီးရဲ့ အာဏာရှင်ရဲ့မတရားဖိနှိပ်မှုတွေကို ပြန်လည်တွန်းလှန်တုန့်ပြန်အံ့တုတဲ့ဆန္ဒပြပွဲတွေ၊ သပိတ်တွေ၊ လှုပ်ရှားမှုတွေ နိုင်ငံ အနှံ့အပြားမှာဖြစ်ပေါ်လျက်ပါပဲ။ ဆိုတော့ အမြဲတမ်းတာဝန်ကျေတဲ့လူထုကတော့ ဇွဲမလျှော့၊ စိတ်မပျက်ဘဲ၊ “ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ထူမှ သာ ငါတို့ထနိုင်မှာပဲ”ဆိုတဲ့စိတ်ဓာတ်နဲ့ လူထုလုပ်ရမယ့်အလုပ်တွေကို ဆက်လုပ်ဖို့ပါပဲ။\nဗွီ. အိုင်. လီနင် (၁၈၇၀-၁၉၂၄) က “မော်စကိုအုံကြွမှု၏သင်ခန်းစာများ”စာအုပ်မှာ “တော်လှန်ရေးအောင်မြင်ဖို့အတွက် ခေတ်နည်းပညာကို အသုံးချပြီး အလုပ်သမားတပ်ဖွဲ့တွေကို ခေတ်မီလက်နက်၊ ဗုံး၊ သေနတ်တွေတပ်ဆင်ပေးရမယ်”လို့ဆိုခဲ့တယ်။ အခု (၂၁)ရာစုခေတ်သစ် အာဏာရှင်ဖိနှိပ်မှုတော်လှန်ရေးတွေမှာလည်း ခေတ်နည်းပညာ၊ ဆက်သွယ်ရေးတိုးတက်ပြောင်းလဲမှုတွေကိုအသုံးချပြီး အလုပ်သမား၊ လယ်သမား၊ အဖိနှိပ်ခံပြည်သူလူထုရဲ့လွတ်မြောက်ရေးတိုက်ပွဲတွေကို အားဖြည့်ပေးရပါမယ်။ ဒီနေရာမှာ စာနယ်ဇင်းမီဒီယာရဲ့ကဏ္ဍက အင်မတန်အရေးကြီးပါတယ်။ ခေတ်မီလက်နက်အပြည့်အစုံနဲ့ အာဏာရှင်ဒေါက်တိုင်အင်အားကြီး စစ်တပ်နဲ့လုံခြုံရေးအဖွဲ့အစည်းတွေကို လက်နက်နဲ့ပြန်လည်တိုက်လို့ကတော့ ဘယ်လိုမှ အရာမရောက်နိုင်ပါ။ ဒါကြောင့် လူထုကြား လှုပ်ရှားမှုတွေပြန့်ပွားအောင်၊ အာဏာရှင်ရဲ့ လုပ်ရပ်ဆိုးတွေ တိုင်းသိ၊ ပြည်သိ၊ ကမ္ဘာသိအောင် ခေတ်မီဆက်သွယ်ရေးနည်းပညာရပ်တွေကိုအသုံးချပြီး လှုံ့ဆော်၊ ဖြန့်ဝေ၊ တင်ပြတဲ့ မီဒီယာဆိုတဲ့လက်နက်နဲ့တိုက်မှသာ အာဏာရှင်တွေ၊ သူတို့ရဲ့လက်ပါးစေ “ဘယ်သူသေသေ ငတေမာ”ရင်ပြီးရောလူတန်းစား စီးပွား သောင်းကျမ်း၊ ရမ်းကားတဲ့လက်တဆုပ်စာခရိုနီတွေအထိနာမှာ ဖြစ်တယ်။ လူထုသပိတ်တိုက်ပွဲသတင်းတွေတင်မကဘဲ အာဏာရှင်တွေနဲ့ အပေါင်းအပါတွေရဲ့အကျင့်ပျက်၊ ခြစား၊ ကိုယ်ကျိုးရှာထင်ရာဆိုင်းနေတဲ့အကြောင်းအရာ၊ အဖြစ်အပျက်တွေကို စုံစမ်း၊ တူးဖော်၊ ရှာဖွေ၊ တင်ပြ တဲ့ “investigative journalism” စာနယ်ဇင်းအလုပ်တွေလည်း အများအပြားလုပ်နိုင်လာဖို့လိုပါတယ်။\nအထက်မှာတင်ပြခဲ့တဲ့ တိုင်းပြည် လူထု၊ လူတန်းစားအသီးသီးဖြစ်တဲ့လူထုခေါင်းဆောင်၊ လူထုအဖွဲ့အစည်း၊ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်၊ နိုင်ငံရေး အဖွဲ့အစည်း၊ သာမန်ပြည်သူနဲ့သတင်းမီဒီယာတွေ ကိုယ့်တာဝန်၊ ကိုယ်ကျေ၊ တက်ညီလက်ညီ ဝိုင်းဝန်းဖိအားပေး (Force) လုပ်နိုင်မှသာ တိုင်းပြည်မှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်အမြစ်တွယ်ခဲ့တဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့အဓိကပြဿနာ စစ်အာဏာရှင်စနစ် အလုံးစုံပျက်သုဉ်းပြီး ဒီမိုကရေစီအသီးအပွင့်တွေ လူအများစုအားလုံးတန်းတူခံစားနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။\nလူမှုတရားမျှတမှုအခြေပြု တင်းပြည့်၊ ကျပ်ပြည့်ဒီမိုကရေစီစစ်စစ် တိုင်းပြည်မှာရှင်သန်စေဖို့အတွက် အထက်မှာဆိုခဲ့တဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့ အစုအဖွဲ့အသီးသီးမှာ အာဏာရှင်လက်ဝေခံ၊ အာဏာရှင်စစ်အုပ်စုအကျိုးပြု “ဦးပိုင်လူများ”မမြင်ချင်ပါ။ “ဦးပိုင်လူများ”အမြန်ဆုံးကျဆုံးပါစေ။\nလက်ပန်းတောင်းတောင်လူထုကို ဦးညွတ်၊ အလေးပြုလျက်\n(လစဉ်ထုတ် ခေတ်မောင်း အွန်လိုင်းစာစောင် ၊ အတွဲ (၁) ၊ အမှတ် (၇) မှ)\n(ဘလော့များ၊ ဖိုရမ်များတွင် ပြန်လည်ဖော်ပြလိုပါက "ခေတ်မောင်း စာစောင် ၊ အတွဲ (၁) ၊ အမှတ် (၇) မှ"ဟုထည့်သွငးပေးပါရန်\nat 8:56 AM Posted by myo0comments\nသမ္မတသိန်းစိန်ကိုယ်တော်တိုင် အမိန့်မပေးဘူး/ပေးတယ်ဆိုသူတွေကို မေးကြည့်ပြောကြည့်ပါရစေ။ သူဘာလဲ အရင်ကြည့်ကြစို့။ သူလည်းကာ/လုံအဖွဲ့ဝင်။ သူ့သဘောထားမပါပဲ ကာ/လုံအလုပ်မလုပ်သလို ကာ/လုံအလုပ်လုပ်တာ လည်း သူတို့ တစ်စုလုံးတစ်စုံလုံးဆိုင်ရာ အကျိုးစီးပွားအထိုင်ပေါ်ကနေလုပ်ကြတာ။ ဖြစ်တဲ့ကိစ္စပေါ်လိုက်ပြီး၊ တယောက်တလှည့် အလှည့်ကျအလံရှူးလုပ်တဲ့နည်းဟာ ခုချိန်ထိအသုံးတည့်တုန်း။ တစ်စုံလုံးအကျိုးစီးပွားက ၁၉၅၈ ကတည်းကသန္ဓေတည်ခဲ့ပြီး၊ ခုချိန်မှာ ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့၊ လွှတ်တော်နဲ့၊ ရွေးကောက်ပွဲနဲ့၊ မှတ်ပုံတင်ပါတီတွေနဲ့အထိုင်ကျ နေပြီဖြစ်တဲ့ စစ်တပိုင်းအစိုးရပါ။ အရောင်တင်ပေးသူတွေနဲ့မို့ ပိုတောင်တောက်ပနေတယ်ထင်ရမယ်။ သူတို့ တလျှောက်လုံးမှာ တစ်စုံလုံးဆိုင်ရာအကျိုးစီးပွားကို ဘယ်တယောက်ကမှ ဖေါက်ပြီးထိပါးခဲ့တာမရှိဘူး။ ဟင်္သာကိုးသောင်းဇာတ်ကို သူတို့ကပိုနောကြေပါတယ်။ တစ်ဦးချင်းအကျိုးစီးပွားက ကိုယ်ပိုင်နဲ့ပုဂ္ဂလိကကိစ္စမျှသာ ဖြစ်ပြီး တစ်စုံးလုံးဆိုင်ရာအကျိုးစီးပွားက ဇာတ်တူခြင်းဖြစ်တယ်။ အဲ့ဒီအသား ဘယ်တော့မှသူတို့မစားခဲ့ဖူးဘူး။ စစ်အုပ်စုနဲ့ စစ်အုပ်စုအကျိုးစီးပွားတိုရဲ့ခေါင်းကိုင်ဖခင်ကြီး ဗိုလ်နေဝင်းဇာတ်သိမ်းမလှခဲ့တာ၊ အကိုင်ခံလိုက်ရတာ၊ ဗိုလ်တင်ဦးလေယဉ်ပျက်ကျရတာ၊ ဗိုလ်ခင်ညွန့်အကိုင်ခံလိုက်ရတာ၊ ဦးတင်ဦး၊ ဘိုနီ၊ မျက်မှန်တင်ဦး၊ ဗိုလ်အောင်ရွှေနဲ့ဆိုရှယ်လစ်တပ်မှူးကြီးများ ပြောရရင်အများသား။ အားလုံးတယောက်နဲ့တယောက် တဂိုဏ်းနဲ့တဂိုဏ်းအပျောက် ရှင်းတာ ဖြုတ်ထုတ်ရှင်းတာ စစ်အုပ်စုအကျိုးစီးပွားကြီးကို သွားထိပါးမိလို့ တနည်းပြောရရင် လူထုဘက်ကိုလိုက်မိလို့ လူထုဘက်ကိုမျက်နှာမူမိလို့မဟုတ်ဘူးတာလူတိုင်းသိတယ်။ အချင်းချင်း စားမာန်ခုတ်ရင်း စားခွက်လုရင်း ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားတွေ ထိပ်တိုက်တိုးမိကြပြီး အပွန်းအရှတွေဖြစ်ကုန်တာပါ။ ဇာတ်တူခြင်းဆိုတဲ့ အုပ်စုကြီးအကျိုးစီးပွားအသားကိုမစားတော့ အချင်းချင်းသာပြန်ဖဲ့ကြရွဲ့ကြတယ် ဟင်္သာတွေမပျက်တဲ့အပြင် ကိုးသောင်းတော်ကျော်နေပြီ။ ဘယ်သူမှ တစ်စုံလုံးဆိုင်ရာ စစ်အုပ်စုအကျိုးစီးပွားကို ထိပါးတာမရှိခဲ့ဖူးဘူး။ ခုလည်းမရှိသေးဘူး။ နောင်လည်း ရှိမယ်လို့ ဘယ်သူမှအာမ မခံနိုင်ဘူး။ စစ်အုပ်စုအကျိုးစီးပွားဟာ ဘီအီးဒီစီ၊ ဒီအက်စ်အိုင်စတာတွေကနေ စလာလိုက်တာ ခုဦးပိုင်အထိပဲ။ ဦးပိုင်ဟာ စစ်တပ်လက်ဝါးကြီးအုပ် နိုင်ငံတော်အမည်ခံ လက်ဝါးကြီးအုပ်စီးပွားရေးပဲ။ သမ္မတကြီးလည်း အုပ်စုဝင်တယောက်ပဲ ဂိုဏ်းတဂိုဏ်းရဲ့ဂိုဏ်းဝင်ပဲ ဂိုဏ်းသားပဲ။ သူလည်းမထိပါးဘူး။ ထိပါးလို့လည်း မရဘူး။ မရအောင်လည်း အစီအမံနဲ့အုံနဲ့ကျင်းနဲ့ စနစ်တကျတည်ဆောက်ထား အခြေခံရှိနေပြီးသား။ အဲ့ဒါကြီး သွားထိပါးရလောက်အောင် ဦးသိန်းစိန်အဲ့သလောက် မအ ဘူး။ အ ရင် လူတချို့အတွက် သမ္မကြီးလို့ခေါ်စရာတောင် ရှိမယ်မဟုတ်ဘူး။ ကချင်ပြည်နယ်က ပြည်တွင်းစစ်မီး တောက်မြဲလောင်မြဲဖြစ်တာ ကာချုပ်မင်းအောင်လှိုင်တယောက်တည်းကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ ငါ..ကာချုပ်ဆိုပြီး ထင်ရာလုပ်လို့မရဘူး။ ကာ/လုံမူအတိုင်း သူလည်းလိုက်နာတာ။ သူ့မှာ ပိုဆိုးတာက နေဝင်းတို့ စောမောင်တို့ သန်းရွှေတို့လို တပ်ကိုတစ်စုံလုံးချုပ်ကိုင်လို့မရဘူး။ ခေတ်မတူဘူး။ နေဝင်းထက်စာရင် သန်းရွှေကမှလုပ်ချင်ရာလုပ်လို့ရခဲ့သေးတယ်။ နေဝင်းကသူ့လောက်မလွတ်လပ်ဖူး။ နေဝင်းက ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေး နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေးထဲက သူ့ဆရာတချို့၊ ထောက်ရမယ့်မျက်နှာတချို့၊ ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင်တချို့ သူ့ခေတ်မှာရှိနေသေးတော့ ထိန်းပြီးလုပ်ခဲ့ရတယ်။ စစခြင်းပွဲမကြမ်းဝံ့ခဲ့ဘူး။ နောက်မှအပြတ်ကိုင်တာ။ သန်းရွှေက ဝင်လာကတည်းက ဓါးထမ်းပြီးဝင်လာတာ။ မင်းအောင်လှိုင်က သူတို့လိုအခွင့်အရေး အခွင့်အလမ်းနဲ့အခြေအနေမရခဲ့ဘူး။ မရှိခဲ့ဘူး။ တပ်ကိုင်ရတာ ဘာမှမကြာသေးဘူး။ ဝင်ဟေ့ဆိုလို့သာဝင်လာရတယ် သူ့ဇာတ်ရုပ်သူဘာမှန်း ချက်ခြင်းမသိသေးဘူး။ ခုမှ လူရည်လည်ဖို့ စလုပ်ရတုန်း။ ဒါကတစ်ချက်။ နောက်တစ်ချက်က တိုင်းမှူးတွေသူ့လူ မဖြစ်သေးဘူး။ ဖြစ်အောင်လုပ်ဖို့လည်း မလွယ်သေးဘူး။ သူ အာဏာသိမ်းဖို့ဆိုတာ တပ်ကို သူ့လက်သူ့ခြေဖြစ်အောင်လုပ်နိုင်မှရမှာ။ ခု မရသေးတာအမြင်ပဲ။ နောက်တစ်ချက်က ကာချုပ်ဆိုပေမယ့် စီနီယာတွေသြဇာကလွတ်အောင် သူ့လက်သူ့ခြေဖြစ်အောင် တပ်ကိုမလုပ်ရသေး မလုပ်နိုင်သေးဘူး။ တိုင်းမှူးတွေအကုန် သူ့လူတွေမဖြစ်သေးဘူး။ ဖြစ်အောင်လည်း လုပ်မရသေးဘူး။ ကာချုပ်ကအာဏာသိမ်းချင်ရင် အနည်းဆုံးတိုင်းမှူးတွေ သူ့လူဖြစ်အောင် စစ်တိုင်းအားလုံးကသေနတ်တွေအကုန်ကို အမိန့်ပေးနိုင်လောက်အောင် တပ်အပေါ်သြဇာကြီးမှ ရှိမှရတယ်။ မင်းအောင်လှိုင်သြဇာ အဲ့သလောက်မကြီးသေးဘူး။ ကြီးခွင့်မပေးသေးဘူး။ ကြီးခွင့်ပေးလာမယ်၊ ရသွားမယ်ဆိုရင်တော့တမျိုးဖြစ်မယ်။ နေဝင်းအာဏာမသိမ်းခင်ကတည်းက တပ်ကိုတလက်ကိုင်တပ် သူ့တပ်ဖြစ်အောင်လုပ်ထားတာ။ နောက်ပိုင်း သူ့စိတ်တိုင်းကျဖြစ်တော့မှ သူစိတ်ချတဲ့လူတွေလက်ထဲအပ်ပေးတာ။ သန်းရွှေခင်ညွန့်ဂိုဏ်းက စောမောင်ကိုဖယ်ပြီးဝင်ချလာချိန်မှာ စောမောင်ကတပ်အပေါ်တည်ဆောက်ပြီးသား။ ဒါကြောင့် လက်ကျန်စောမောင်ဂိုဏ်းသားတချို့ကို ယာယီသုံးရသေးတယ်။ နောက်တော့ တပ်အပေါ်သူ့သြဇာညောင်းပြီဆိုမှ နံပတ်ဝမ်းနေရာထိုင်ပြီး အာဏာရှင်ကြီးလုပ်ရတာ။ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံသန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းလာတာ။ ခု ကာချုပ်က အဲသလိုလုပ်လို့မရနိုင်သေးဘူး။ နောက်ပြီး သမ္မတကြီးအမိန့်ကိုမနာခံပဲ ထင်ရာလုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်စုလုံးတစ်စုံလုံးရဲ့အကျိုးစီးပွားကို သမ္မတကြီးနည်းတူ သူလည်းဖော်ဆောင်ပေးနေတာ။ ကာကွယ်နေရတာ။ ခုနေ မင်းအောင်လှိုင်က သူ့တပ်တွေကို (ကချင်ပြည်နယ်မှာတိုက်နေတာတွေရပ်)လို့ အမိန့်ပေးကြည့်ပါလား။ တိုက်ပွဲတွေမရပ်ခင်မှာတင် မင်းအောင်လှိုင် အရင်ရပ်သွားလိမ့်မယ်။ ဦးသိန်းစိန်က တိုက်ပွဲတွေရပ်လို့ အမိန့်ပေးကြည့်ပါလား သူပဲ အရင်ရပ်သွားမှာပဲ။ပြောရရင် ခုချိန်မှာ တစ်စုံလုံးဆိုင်ရာအကျိုးစီးပွားကို အတိအလင်းအကာအကွယ်ပေးထားတာက ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်း အုပ်ချုပ်ပုံအခြေခံဥပဒေပဲ။ အဲ့ဒါနဲ့ အခိုင်အမာအကာအကွယ်ယူပြီး အခိုင်အဖြီးဖြစ်အောင်လုပ်နေတာလည်း လူတိုင်း သိနေတာပဲ။ အဲ့ဒါ သူတို့အသက်ဗူးပဲ။ အဲ့ဒါ ဟင်္သသာတွေအသိုက်ပဲ။ အဲ့ဒီမှာ ဟင်္သာတွေပေါက်တာပဲ။ အဲ့ဒါ သူတို့ရဲ့ ဇာတ်တူခြင်းအဆောက်အဦကြီးပဲ။ အဲ့ဒါကြီး အဲ့ဒီဥပဒေကြီးစိုးမိုးတာကို(တရားဥပဒေစိုမိုးရေး)လို့ပြောရင် နိုင်ငံရေးအဆံချောင်တာပဲ။ ပြောမယ်ဆို လူတိုင်းမှာ ပြောစရာတွေများမှာပါ။ အခြားသူတွေလည်း မိမိအမြင်ကိုပြောကြစေချင်ပါတယ်။ သမ္မတကြီးကိုယုံသူတွေလည်း ဆက်ယုံကြပါစေ။ မယုံသူတွေလည်းမယုံကြပါစေ။ စစ်အုပ်စု၊ စစ်အာဏာ၊ စစ်ဗျူရိုကရေစီယန္တယားနဲ့ စစ်အကျိူးစီးပွားကြီးကိုဖျက်ဖို့ဆန့်ကျင်တွန်းလှန်သူတွေလည်း ဆန့်ကျင်တွန်းလှန်ကြစေပေါ့။ တခါတလေ စကားများမယ်။ တခါတလေ အငြင်းအခုန် သည်းသန်ပြင်းထန်မယ်။ တခါတလေရန်ဖြစ်မယ်။ တခါတလေမှာရန်ဖြစ်ရုံလောက်ပဲ ရန်သူမဖြစ်ကြကြေးပေါ့။ တခါတလေမှာမှာတော့ ရန်ဖြစ်ပြီးနောက် ရန်သူပါဆက်ဖြစ်ကြတာပေါ့။ ဘာဖြစ်လဲ ရန်သူဖြစ်တာ မိတ်ဆွေဖြစ်တာ။ အထူးအဆန်းမှတ်လို့။ ခေတ်က ရန်သူ့ရဲ့ရန်သူဆိုတိုင်း မိတ်ဆွေဖြစ်ကြတဲ့၊ မိတ်ဆွေဖြစ်ရတဲ့၊ မိတ်ဆွေဖြစ်ကြရတဲ့ခေတ်မှ မဟုတ်တော့တာ။ တစ်ခုပဲ ကြားနေသလိုလို ရွှေပြည်အေးလိုလိုမျက်နှာဖုံးစွပ်ပြီး လူသတ်သမားတွေ ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို သူတော်ကောင်းတွေနဲ့ကယ်တင်ရှင်တွေ၊ ဒီမိုကရေစီဖခင်ကြီးတွေလို ရာဇဘိသေကခံမပေးကြရင်ပြီးတာပါပဲ။ မျိုးမြင့်ချို\nငြိမ်းချမ်းရေးပဲ့တင်သံ အပိုင်း-၃ဝ (မျိုးမြင့်ချို)\nat 4:51 AM Posted by myo 1 comments\nနိုဝင်ဘာ ၂၉ ရက် ၂ဝ၁၂ နေ့ကအာရ်အက်ဖ်အေမှထုတ်လွှင့်ပြီး\nသောတရှင်များခင်ဗျား…အနာဂတ်စစ်အာဏာအထိုင်ချစချိန်ဖြစ်တဲ့ (၁၉၉၂)ကနေ(၉၅)အထိကာလမှာ စစ်အစိုးနဲ့အပစ်ရပ်ခဲ့တာ စုစုပေါင်း (၇)ဖွဲ့ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ ဦးဂေဘရယ်ပျံဦးဆောင်တဲ့ KNG လို့ဆိုတဲ့ ကယန်းအမျိုးသားကာကွယ်ရေးအဖွဲ့လည်းပါပါတယ်။ အဲ့ဒီအဖွဲ့ဟာ KNLP လို့ခေါ်တဲ့ ကယန်းပြည်သစ်ပါတီကနေ ခွဲထွက်လာတဲ့အဖွဲ့ဖြစ်ပါတယ်။ စစ်အစိုးရနဲ့အပစ်ရပ်ဖို့ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပေးသူက ဦးစံအောင်လို့ဆိုပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့သီတင်းပတ်တွေက ကျနော်တင်ပြခဲ့တဲ့အဖွဲ့အစည်းတွေနည်းတူ ဒီအဖွဲ့လည်းမိခင်အဖွဲ့အစည်းကနေ ခွဲထွက်လာတာမှန်ပေမယ့် သူ့ကျတော့ မတရားသင်းကနေ ဖျက်ပေးတယ်လို့မတွေ့မိခဲ့ပါဘူး။ ဖော်ဖေါ်ဝါရီ ၂၇ ရက် ၁၉၉၂ ခုနှစ်က အပစ်ရပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကယားပြည်နယ်အထူးဒေသ(၁)အဖြစ်နဲ့ ဖယ်ခုံမြို့နယ် မိုးဗြဲဒေသမှာရုံးစိုက်ပြီး စီးပွားရေးလုပ်နေခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ ဋ္ဌာနေပြည်သူ့စစ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားတာတွေ့ရပါတယ်။\n၁ဝ ခုမြောက်အပစ်ရပ်ခဲ့တာကတော့ ကချင်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ဖြစ်ပြီး KIO အဖြစ် ပိုထင်ရှားလူသိများပါတယ်။ ကေအိုင်အိုမှာ ကချင်လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် ကေအိုင်အေရယ်လို့ တပ်အနေနဲ့လည်းရှိပါတယ်။ ဒီအဖွဲ့ရဲ့နောက်ခံကို အကျဉ်းချုပ်အဖြစ်တင်ပြရရင် ဦးနုဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ်ရှိနေစဉ်က ဗုဒ္ဓဘာသာကိုနိုင်ငံတော်ဘာသာအဖြစ် ပြုလုပ်ရေးရည်မှန်းချက်နဲ့\nအစီအစဉ်လုပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲ့ဒီ အစီအစဉ်ကို အခြားဘာသာဝင်တွေမပြောနဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ရဟန်းတချို့နဲ့ လူအချို့ကတောင်မနှစ်မြို့လို့ အခြေအတင်အငြင်းအခုံတွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲဒီကိစ္စကိုအကြောင်းပြုပြီး ဇော်စိုင်း၊ ဇော်တူး၊ ဇော်ဒန်ဆိုတဲ့ညီအကိုတတွေကဦးဆောင်ပြီး ကချင်လူငယ်တချို့နဲ့အတူ (၁၉၆၁)ခုနှစ်မှာ ကချင်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့အဖြစ်နဲ့ စတင်သန္ဓေတည်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ကာလတခုကြာတဲ့အထိ ဗကပနဲ့မဟာမိတ်တွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းမှာ ခေါင်းဆောင်မှုအပြောင်းအလဲတွေအစဉ်အဆက်ရှိပေမယ့် လူမျိုးစုတော်လှန်ရေးအဖွဲ့တွေထဲမှာတော့ အင်အားတောင့်တင်းတဲ့ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းတခုလည်းဖြစ်ပါတယ်။ (၁၉၉၃)ခုနှစ်က စပြီး စစ်အုပ်စုနဲ့ (၅)ကြိမ်တိုင်တိုင်ဆွေးနွေးပြီး တဲ့နောက် (၉၄)ခုနှစ်ရောက်မှ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးလုပ်ခဲ့တာလည်းဖြစ်ပါတယ်။\nသောတရှင်များခင်ဗျား..ကေအိုင်အို/ကေအိုင်အေလို့ဆိုတဲ့ အဲ့ဒီအဖွဲ့မှာ တခြားအပစ်ရပ်အဖွဲ့တွေနဲ့မတူတဲ့ သီးခြားအခြေအနေတချို့ရှိပါတယ်။ အဲဒီအဖွဲ့ဟာ တောခိုပြီးနောက်ပိုင်း မတရားသင်းအဖြစ် အသတ်မှတ်ခံရပေမယ့် ခု အပစ်ရပ်တဲ့အချိန်ထိအောင် မတရားသင်းအဖြစ်ကနေ တရားဝင်ဖျက်ပေးခံရတာတော့ မတွေ့ရပါဘူး။ ဘယ်တုန်းကမှ မတရားသင်းမဖြစ်ဖူးသူတွေကိုတောင် မတရားသင်းကနေထုတ်ပေးနေရတဲ့အချိန်မျိုးမှာ သူ့တို့ကိုကျတော့အပစ်ရပ်ပြီးတာတောင် မတရားသင်းထဲ ဆက်ထည့်ထားတာကလည်း တွေးစရာဖြစ်နေပါတယ်။ အဲ့ဒီအဖွဲ့ရဲ့ နောက်ထူးခြားချက်တခုက စစ်အုပ်စုဟာ ဒီတဖွဲ့နဲ့ကလွဲလို့ အခြားဘယ်အဖွဲ့အစည်းနဲ့မှ စာချုပ်စာတမ်းနဲ့အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး မလုပ်ခဲ့တာပဲဖြစ်ပါတယ်။ အခြားအဖွဲ့တွေနဲ့တော့ Gentleman Agreement လို့ဆိုတဲ့ နှုတ်ကတိနဲ့သာ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးလုပ်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ တခါ အပစ်ရပ်ပြီးမကြာခင်မှာပဲ တပ်နေရာချထားရေးတွေနဲ့ပတ်သက်လို့ စစ်အစိုးရနဲ့စစ်ရေးတင်းမာမှုတွေအထိ ပြန်ဖြစ်ခဲ့ရရုံမက ခုချိန်ထိလည်း သူသေကိုယ်သေတိုက်နေရတဲ့အဖွဲ့လည်း ဖြစ်နေပြန်ပါတယ်။ ခုအနေအထားကနေကြည့်ပြောရင် အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးပျက်သွားပြီလို့ ပြောဖို့ခက်သလို မပျက်သေးဘူးလို့လည်းပြောဖို့မလွယ်ပါဘူး။\nပကတိအနေအထားအပေါ်ကနေကြည့်ရမယ်ဆိုရင် အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးကျိုးပေါက်သွားပြီလို့တော့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ အပစ်ရပ်ပြီးကတည်း ပြန်ပြန်တိုက်နေခဲ့ရတာဟာ ခု ဦးသိန်းစိန်ရဲ့ကြံ့ဖွံ့အစိုးရထိတိုင်အောင်ပါပဲ။ တဘက်မှာလည်း ခုခံစစ်ကိုတိုက်နေရင်း တဘက်မှာလည်း နိုင်ငံရေးအရဆွေးနွေးဖို့တောင်းဆိုနေရတဲ့ အနေအထားပါပဲ။ အပစ်ရပ်စဉ်ကရထားခဲ့တဲ့ကတိအတိုင်း နိုင်ငံရေးအရဆွေးနွေးကြမယ်ဆိုတဲ့အဆင့်ကို ခုထိမရောက်သေးတာကတော့ သေချာလှပါတယ်။ လူတွေပြောလေ့ရှိကြတဲ့ “စစ်လည်းမတိုက် ငြိမ်းချမ်းရေးလည်းမရ”ဆိုတဲ့ အခြေအနေလို့တောင် ပြောဖို့ခက်ပါတယ်။ ဖြစ်နေတဲ့အဖြစ်က ငြိမ်းချမ်းရေးမပြောနဲ့ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးတောင် တည်တည်တန့်တန့်မရှိသေးတဲ့ အနေအထားဖြစ်နေလို့ပါပဲ။\nသောတရှင်များခင်ဗျား..စစ်အစိုးရနဲ့ (၁၁)ဖွဲ့မြောက်အပစ်ရပ်ခဲ့တာကတော့ (ကလလတ)လို့ဆိုတဲ့ ကရင်နီပြည်နယ်လူမျိုးပေါင်းစုံလွတ်မြောက်ရေးတပ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအဖွဲ့ကတော့ သူ့မိခင်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်တဲ့ KNPP လို့ဆိုတဲ့ ကရင်နီအမျိုးသားတိုးတက်ရေးပါတီကနေ နိုင်ငံရေး သဘောတရားရေးကွဲကြပြဲကြရာကနေ (၁၉၇၈)နှစ်ထဲမှာ ခွဲထွက်လာခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ (၈ဝ) ခုနှစ်ထဲရောက်တော့ ကလလတအဖြစ်ဖွဲ့စည်းပြီး ဗကပဆီကလက်နက်နဲ့ တခြားအကူအညီတွေယူခဲ့ဖူးပါတယ်။ တခါ (၁၉၈၉)ထဲမှာ ဗကပပြိုကွဲခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ကယန်းပြည်သစ်ပါတီ၊ ရလလဖတို့နဲ့ပေါင်းပြီး လူမျိုးပေါင်းစုံပြည်သူ့ဒီမိုကရေစီတပ်ပေါင်းစုအနေနဲ့ ဆက်လုပ်နေခဲ့ပါတယ်။ (၉၄)ခုနှစ်ထဲကျတော့မှ စစ်အစိုးရနဲ့ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးလုပ်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ့နောက်တော့ ကယားပြည်နယ်အထူးဒေသ(၂)အနေနဲ့ ဟွေဆိုင်းမှာအခြေစိုက်ပါတယ်။ (၂၀၀၉) ထဲရောက်တော့ စစ်အစိုးရရဲ့ဖိအားပေးတာကို တောင့်မခံနိုင်တော့အဆုံး နယ်ခြားစောင့်တပ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ ပြောရရင် ဒီအဖွဲ့ဟာ တောထဲရှိနေစဉ်ကာကတည်းက မတရားသင်းအဖြစ် အသတ်မှတ်ခံချင်ခံခဲ့ရနိုင်ပါတယ်။ တရားဝင်ထုတ်ဖော်ကြေညာတာကတော့ မကြားမိခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သတ်မှတ်ခံရသည်ဖြစ်စေ မခံရသည်ဖြစ်စေ အပစ်ရပ်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာ မတရားသင်းအဖြစ်ကနေ ပယ်ဖျက်ပေးတာတော့မရှိခဲ့ပါဘူး။\nသောတရှင်များခင်ဗျား…KNLP လို့ဆိုတဲ့ ကယန်းပြည်သစ်ပါတီကတော့ (၁၂) ဖွဲ့မြောက်အပစ်ရပ်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအဖွဲ့ကို (၁၉၆၄) ခုနှစ်မှာ ရွာသူကြီးဗိုလ်ပျံကဦးဆောင်ပြီး ကယန်းတပ်မတော်လို့ စထူထောင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီးသိတ်မကြာခင်မှာပဲ စစ်တပ်နဲ့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲတချို့မှာအရေးနိမ့်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက် အဖွဲ့ရဲ့ခေါင်းဆောင်အများစု လက်နက်ချသွားခဲ့ပါတယ်။ (၁၉၇ဝ)ခုနှစ်အနှောင်းပိုင်းကာလတွေရောက်တော့မှ ငိန်းကယန်းထန် ခေါ် ဦးရွှေအေးရဲ့ခေါင်းဆောင်မှုနဲ့ ကယန်းပြည်သစ်ပါတီကို ဖွဲ့စည်းခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအဖွဲလည်း ဗကပနဲ့ဆက်သွယ်ပြီး လက်နက်နဲ့တခြားအကူအညီတွေယူခဲ့ဖူးပါတယ်။ (၁၉၉၄) ခုနှစ်ထဲမှာ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးလုပ်ခဲ့ပြီး ကယားပြည်နယ် အထူးဒေသ (၃)အနေနဲ့ လွိုင်ကော်မှာရုံးစိုက်ပြီး ဋ္ဌာနချုပ်ကိုတော့ ပြင်ဆောင်မှာထားပါတယ်။ ဒီကယန်းပြည်သစ်ပါတီဟာလည်း သက်တမ်းရှည်ပြီး ဖွဲ့စည်းစည်အချိန်တွေထဲက မတရားသင်းအဖြစ်ရှိနေခဲ့တဲ့ အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပါတယ်။ သူလည်းပဲ ပြည်သူ့စစ်အဖြစ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းဖို့ စစ်အစိုးရရဲ့ဖိအားပေးတာတွေခံခဲ့ရပါတယ်။ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးလုပ်ချိန်မှာ သူ့ကိုလည်း မတရားသင်းအဖြစ်ကနေပယ်ဖျက်ပေးတာတော့ မတွေ့ခဲ့ပါဘူး။\nသေတရှင်များခင်ဗျား လာမယ့်အပတ်တွေမှာ ဖော်ပြဖို့ကျန်နေသေးတဲ့အဖွဲ့တချို့အကြောင်းဆက်လက် တင်ပြပေးပါ့မယ်။\nat 4:16 AM Posted by myo0comments\nကမ္ဘာ့အလုပ်သမားလှုပ်ရှားမှု အတွေ့အကြုံသင်ခန်းစာများ (၃) မြို့တော်ခန်းမထက်က အလံတော်(မောင်လှဝင်း-မြင်းခြံ) [၁၇၈၉ ခုနှစ်က ပြင်သစ်တော်လှန်ရေးဟာ ဓနရှင်တော် လှန်ရေးပဲ။ ဒီတော်လှန်ရေးလည်းဖြစ်ပွားလာရော ပြင်သစ်တော်လှန်ရေးရဲ့အတွေ့အကြုံဟာ ဥရောပသမိုင်းတခုလုံးအပေါ်မှာလွှမ်းမိုးသွားခဲ့တယ်။ ပြင်သစ်ပြည်က (၁၈၄၈)ခုနှစ်တော် လှန်ရေးများဟာလည်း ဆိုရှယ်လစ်တော်လှန်ရေးမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သူက ဆိုရှယ် လစ်တော်လှန်ရေးအတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့တယ်။ (၁၈၄၈)ခုနှစ်မှာဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ဇွန်လ ပဲရစ် အရေးအခင်းမှာ ရီပတ်ဘလစ်ကင်(သမ္မတဂိုဏ်းသား) ဓနရှင်လူတန်းစားကအလုပ်သမားတွေ ကိုပစ်သတ်ခဲ့တဲ့ဖြစ်ရပ်ကနေညွှန်ပြလိုက်တဲ့အချက်ကတော့ ပစ္စည်းမဲ့လူတန်းစားတခုတည်း သာလျှင် ဆိုရှယ်လစ်လက္ခဏာရှိကြောင်း နောက်ဆုံးအခိုင်အမာပြုသက်သေပြလိုက် တာဖြစ်တယ်။ အဲဒီအချိန် အဲဒီကာလအထိဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ သမိုင်းစဉ်အဆက်ဆက်တော် လှန်ရေးများအားလုံးရဲ့အဆုံးသတ်ရလဒ်ဟာ (နိဂုံးချုပ်ချက်ဟာ)“အုပ်စိုးသူလူတန်းစားတရပ်ရဲ့နေရာမှာ အခြားအုပ်စိုးသူလူတန်း စားတရပ်ကအစားထိုးတဲ့ဖြစ်စဉ်ပဲ”ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအစားထိုး လိုက်တဲ့လူတန်းစားဟာ အုပ်စိုးခံပြည်သူလူထုနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့လူနည်းစုကလေးမျှသာဖြစ်ခဲ့တယ်။ ပစ္စည်းမဲ့လူတန်းစားရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေ ကတော့ တော်လှန်ရေးဆင်နွှဲရာမှာ အများတကာ့အများစု ပြည်သူလူထုရဲ့အကျိူးစီးပွားအတွက် အများတကာ့အများစုကြီးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသိရှိပြီး အမှီခိုကင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေဖြစ်လာတယ်။ ပဲရစ်ဘုံအဖွဲ့ကာလမှာကျတော့ ပြင်သစ်ပစ္စည်းမဲ့လူတန်းစားရဲ့သမိုင်းမှာ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် အဖြစ်နဲ့ နိုင်ငံရေးအာဏာကို (၂) လတိုင်တိုင်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အိန်ဂယ်က “အဲဒီ ပစ္စည်းမဲ့အာဏာဟာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ သိလိုကြပါသလား၊ ပဲရစ်ဘုံအဖွဲ့ကိုသာကြည့်လိုက်ကြပါတော့” လို့ ညွှန်ပြခဲ့တယ်]\nပြင်သစ်ပြည်လူတန်းစားတိုက်ပွဲများထဲမှ မာ့က်စ်နှင့်အိန်ဂယ်တို့က ယင်းသို့အလွန်တရာတန်ဖိုးရှိသည့်နိဂုံးချုပ်ချက်များနှင့် သဘောတရားများဆွဲထုတ်ယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ယင်းကဲ့သို့ နိဂုံးချုပ်ချက်များနှင့်သဘောတရားများ ဆွဲထုတ်ယူနိုင်လောက်အောင် လည်း ပြင်သစ်ပြည်လူတန်းစားတိုက်ပွဲများသည် သမိုင်းအရအရေးပါမှုရှိပြီး ကြွယ်ဝလှသည့်အတွေ့အကြုံများရှိခဲ့ပါသည်။ လူသားတို့သည် မိမိတို့သမိုင်းကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင်ရေးခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုသမိုင်းကို သူတို့ဆန္ဒအတိုင်းသူတို့စိတ် တိုင်းကျ ရေးနိုင်ခဲ့ကြသည်မဟုတ်ပါ။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ထားသည့် အခြေအနေအောက်မှာရေးနိုင်ခဲ့ကြသည်လည်းမဟုတ်။ အတိတ်ကာလကလက်လွှဲပေးလိုက်ပြီး မျက်မှောက်ကာလမှာ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တွေ့ကြုံနေရသည့်အခြေအနေများအောက်မှာသာ ယင်းသမိုင်းကိုရေးခဲ့ကြရခြင်းဖြစ်သည်။ ကွယ်လွန်သွား ပြီဖြစ်သည့်မျိုးဆက်အားလုံးတို့၏ အစဉ်အလာတွေက သက်ရှိ(လက်ရှိ)နေထိုင်သူများ၏ဦးနှောက်ထဲမှာ ခြောက်အိပ်မက်တခုလို အနှောင့်အယှက်ပြုနေတဲ့ အတွေ့အကြုံအဖြစ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတခုပမာဖိထားပါသည်။ယင်းအတွက် လက်ရှိလူသားများသည် မိမိကိုယ်ကိုတော်လှန်ပြောင်းလဲရာမှာနှင့် အရာကိစ္စတွေကိုတော်လှန်ပြောင်းလဲကြရာတွင် (သို့မဟုတ်)အရင်ဘယ်တုန်းကမှ မတည်ရှိဖူးသေးသောအရာများကိုဖန်တီးကြရာတွင်…အတိအကျပြောရလျှင် အကျပ်အတည်းတွေနှင့်ရင်ဆိုင် ရသည့်ကာလ၊ တော်လှန်ရေးအရေးတကြီးအပူတပြင်းဖြစ်လာသည့်ကာလများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်စိတ်များပေါ်လာတတ်ပြီး အတိတ်တုန်းက လှုပ်ရှားပြုမူဆောင်ရွက်ရာတွင်ထားရှိခဲ့ကြသည့်စိတ်ဓာတ်များကို ပြန်လည်၍ထုတ်ယူသုံးစွဲကြရပါသည်။ အတိတ်ကာလ လူသားတို့ထံမှ နာမည်များ…တိုက်ပွဲများ…ကြွေးကြော်သံများ…လုပ်နည်းလုပ်ဟန်နှင့်ထုံးတမ်းစဉ်လာများ …အစရှိသည်တို့ကို ကမ္ဘာ့သမိုင်းမြင်ကွင်းသစ်မှာအသုံးပြုဖို့အတွက် ချေးငှားထုတ်ယူတာမျိုးတွေဖြစ်တတ်သည်။\nအတွေ့အကြုံတွေကို လူသားတို့အသုံးချလေ့ရှိသည့်နည်းနာများထဲက အကြောင်းရင်းဥပမာတရပ်ဖြစ်ပါသည်။ လက်ရှိတော်လှန်ရေးများသည် လည်း ဤသဘောအတိုင်း အတိတ်တော်လှန်ရေးအတွေ့အကြုံများကို အသုံးချကြရပါသည်။ (၁၈)ရာစုတုန်းကလိုမျိုး ဓနရှင်တော်လှန်ရေးများသည် မုန်တိုင်းတိုက်သည့်နှယ်အရှိန်လျင်မြန်စွာနှင့် အောင်ပွဲများတခုပြီးတခု ရရှိခဲ့သည်။ အကျိုးဆက်တွေမှာလည်း ပို၍ပို၍ မြင့်မားလာခဲ့သည်။ လူတွေရော၊ အရာကိစ္စတွေပါတောက်ပပြီး အရောင်လက်နေခဲ့ကြသည်။ စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုတွေနှင့်ပြည့်လျှမ်းနေခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် ဤအခြင်းအရာများသည် သက်တမ်းတိုခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးအဆင့်အထိအောင်ပွဲအရှိန်တက်ခဲ့ပြီး မကြာမီမှာပဲ တနည်းအားဖြင့် မုန်တိုင်းရိုက်ခတ်မှုကာလ၏အကျိုးဆက်များ၊ ရလဒ်များကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်းနိဂုံးမချုပ်ရသေးမီမှာပဲ လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် ပြန်လည်နိမ့်ကျသွားခဲ့ရပြန်သည်။ ကာလရှည်နိမ့်ကျမှုဟု ဆိုရပါလိမ့်မည်။ ဓနရှင်လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းမှ နိမ့်ကျမှုဟုလည်းဆိုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် (၁၉)ရာစုနှစ် တော်လှန်ရေးမျိုးကဲ့သို့သောပစ္စည်းမဲ့တော်လှန်ရေးများသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုဝေဖန်သုံးသပ်မှုများ လုပ်ရတော့သည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အရေးကိစ္စတွေ၊(တဦးချင်းကိုယ်ကျိုးစီးပွားထိပ် တင်မှုတွေ) ရိုက်ချိုးဖို့ကိုယ့်ဘာသာကြိုးစားရတော့သည်။ အသစ်ပြန်စနိုင်ဖို့အတွက် နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနားလည်အောင် ပြန်လည်သုံးသပ်ရသည်။\nပစ္စည်းမဲ့တို့က ရန်သူကိုဖြိုချတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည့်အတွေ့အကြုံတွင် သူတို့တိုက်ခိုက်ပစ်လိုက်သည့်ရန်သူများသည် မြေကြီးပေါ်မှာအားယူကာ အသစ်ပြန်လည်ရှင်သန်ပေါက်ဖွားလာခြင်းကို တွေ့မြင်ရသည်။ သူတို့ရှေ့မှာ ကြီးမားသည့်အလုံးအထည်ဖြစ်လာသည်။(ဒါဟာ မာ့က်စ်နဲ့အိန်ဂယ်တို့ရဲ့သုံးသပ်ချက်ပါ။ မျက်မှောက် (၂၁)ရာစုအခြင်းအရာများကလည်း ဒီသုံးသပ်ချက် မှန်ကန်နေကြောင်းတွေ့ရှိရပါတယ်။ စာရေးသူ) အားကောင်းမောင်းသန် ပြန်ဖြစ်လာသည်။ ထိုကြောင့် သူတို့၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးပမ်းတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည့်ကာလက မိမိတို့၏ချို့ယွင်းချက်၊ အားနည်းချက်၊ မပြည့်စုံမှုများကို ပစ္စည်းမဲ့လူတန်းစားသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအညှာတာကင်းမဲ့စွာ ရက်ရက်စက်စက်သရော်သည်။ လှောင်ပြောင်သည်။ အမြဲတမ်း နောက်ဆုတ်တပ်လန်နေရတဲ့အဖြစ်မျိုး ခဏခဏမကြုံစေရန်အတွက် နောက်ပြန်ဆုတ်လို့မရတော့သည့်အနေအထား မရောက်မီအချိန်အတွင်းမှာကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဝေဖန်ရေးလုပ်ရခြင်းဖြစ်သည်။\nရှေ့တိုက်ပွဲများအတွက် နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ရှင်းလင်းအောင်သုံးသပ်ခြင်းသည် ပစ္စည်းမဲ့လူတန်းစားနှင့်အဖိနှိပ်ခံပြည်သူများအတွက် လိုအပ်ချက်တခုဖြစ်ကြောင်းထင်ရှားပါသည်။ ထိုစဉ်က ပြင်သစ်တော်လှန်ရေးအတွင်းဝယ် အလွန်လှပသောကြွေးကြော်တပ်လှန့်သံကလေးတခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ တော်လှန်ရေးတိုက်ပွဲအတွင်း ပါဝင်လာစေဖို့လှုံ့ဆော်သံဖြစ်သလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုဝေဖန်ရေးအတွက်လှုံ့ဆော်သည်လည်းဖြစ်နိုင်သည်။\n“အခြေအနေတွေကိုယ်တိုင်က သင်တို့ကို ဖိတ်ခေါ်နေပါတယ်။\nကမ္ဘာ့အလုပ်သမားလှုပ်ရှားမှု အတွေ့အကြုံ သင်ခန်းစားများ – အပိုင်း(၂)\n(၁၄)ရာစုနှစ်နှင့် (၁၅)ရာစုနှစ်က ဥရောပတိုက်၏သမိုင်းရုပ်ပုံကားချပ်ကိုကြည့်လျှင် ထုတ်လုပ်ရေးအတတ်ပညာတိုးတက်မြင့်မားလာမှု၊ ကုန်စည်ထုတ်လုပ်ရေးမြင့်မားလာမှုနှင့် ပြည်ပရောင်းဝယ်ဖောက်ကားရေးထွန်းကားလာမှုတို့ကို တွေ့မြင်ရလိမ့်မည်၊ ၄င်းဖြစ်ထွန်းမှုများသည် အီတလီ၊ ပြင်သစ်၊ ဂျာမနီတိုင်းပြည်များ၏မြို့တချို့တွင် စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ အထူးသဖြင့် ပင်လယ်ဆိပ်ကမ်းမြို့များ၌ဖြစ်၏။\n၄င်းနေရာများတွင် အရင်းရှင်စနစ်ခေတ်ဦးကာလမှသည် အရင်းရှင်စနစ်ခေတ်ကောင်းဆီသို့ တစတစတက်လှမ်းလာနေသောဖြစ်စဉ်ကိုတွေ့ရှိရသည်၊ အရင်းရှင်စနစ်ဖြစ်ထွန်းလာမှုတွင် အကြမ်းအားဖြင့် အခြေခံအချက်(၂) ချက်ရှိသည်၊\n(၁) လူနည်းစုဓနရှင်များ၏လက်တွင်းသို့ အရင်းအနှီးများစုပုံရောက်ရှိလာခြင်း၊\nထိုခေတ်ကာလက ဥရောပတိုက်၏သမိုင်းဖြစ်စဉ်များကိုလေ့လာကြည့်လျှင် အထက်ပါအချက် (၂) ချက်၏ဘောင်အတွင်း အကျုံးဝင်နေသည်ကိုတွေ့ရသည်။\n(၁၄၇၅)ခုနှစ်တွင် ရိုင်ဖယ်သေနတ်ကို စတင်တီထွင်ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်၊ ဤအချက်သည်လည်း ဥရောပတိုက်သားများအနေဖြင့် နယ်မြေသစ်တိုးချဲ့ဝင်ရောက်ရန်။ ဈေးကွက်သစ်ရှာဖွေရန်နှင့် ကိုလိုနီနယ်ပယ်များလုယက်ရန်တို့အတွက် အခွင့်သာမှုဖြစ်စေခဲ့ပြန်သည်။\n(၁) လူနည်းစုဓနရှင်များ.လက်တွင်းသို့ အရင်းအနှီးများ စုပုံရောက်ရှိလာခြင်း၊\nဓနရှင်လူတန်းစားဖြစ်တည်ရေးတွင်လည်း လိုအပ်သည့်အခြေခံအချက် ၂ ချက်ရှိသည်။ ထုတ်လုပ်ရေးပရိဘောဂများထူထောင်ခြင်းနှင့် ဖလှယ်ရေးနည်းလမ်းများရှာဖွေခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ဓနရှင်လူတန်းစားသည် ထုတ်လုပ်ရေးကိရိယာကို အဆက်မပြတ်တော်လှန်ပြောင်းလဲနေရ လေသည်။ တချိန်တည်းတွင် ထုတ်လုပ်ရေးဆက်ဆံမှုကိုလည်း အဆက်မပြတ်တော်လှန်ပြောင်းလဲနေရပြန်သည်၊ ထိုသို့မလုပ်လျှင် သူ မတည်တံ့နိုင်ပါ။\nပဒေသရာဇ်ခေတ်လက်မှုတပိုင်းစက်မှုလုပ်ငန်းကို ခေတ်သစ်စက်မှုလုပ်ငန်းကအစားထိုးဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ရသည်၊ လက်မှုပညာသည်လေးများ၏ အလုပ်ရုံများအား စက်မှုအရင်းရှင်ကြီးများ၏စက်ရုံကြီးများအဖြစ် ပြောင်းပစ်ခဲ့ရသည်။ ၄င်းနောက်တွင် သူ(အရင်းရှင်)သည် စက်မှုလုပ်ငန်းအထွက်ပစ္စည်းကိုရောင်းချဖို့ (ဖလှယ်ဖို့)အတွက် ဈေးကွက်ကိုအဆက်မပြတ်တိုးချဲ့ရန်လည်းလိုအပ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ဓနရှင်လူတန်းစားတို့ ကမ္ဘာအနှံ့ခြေဆန့်ပြေးလွှားကြရခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ကမ္ဘာအနှံ့ခြေဆန့်ရခြင်းတွင် နောက်ထပ်အကြောင်းအချက်များလည်း ရှိသေးသည်။ သူ့စက်ရုံများတွင် ပြည်တွင်းကထွက်ရှိသောကုန်ကြမ်းများကိုသုံးစွဲရုံနှင့်လုံလောက်မှုမရှိတော့၊ အဝေးဆုံးနယ်ပယ်မှ သယ်ဆောင်လာရသောကုန်ကြမ်းများကိုသုံးစွဲရသည့်အခြေအနေသို့ဆိုက်ရောက်လာသည်။ သူ ထုတ်လုပ်လိုက်သော အထွက်ပစ္စည်းများကိုလည်း မိမိပြည်တွင်းမှာသာမက ကမ္ဘာအနှံအပြားကသုံးစွဲလာကြအောင် ပို့ဆောင်ဖြန့်ချိတာလည်းလုပ်လာရသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဓနရှင်လူတန်းစားသည် ဖလှယ်ရေးနည်းလမ်းသစ်များရှာဖွေလာရသည်။\nကုန်စည်ရောင်းဝယ်ရေး(ဖလှယ်ရေး) နည်းလမ်းများတိုးပွားများပြားလာသည်နှင့်အမျှ ထုတ်လုပ်ရေးပရိဘောဂထူထောင်မှုသည်လည်း ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ သည့်နောက်တွင် အသေးစားထုတ်လုပ်ရေးကလေးများမှာ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဘေးသို့လွင့်ထွက်သွားသည်။ အရင်းရှင်ပိုင်စက်မှုလုပ်ငန်းက ရောင်းဝယ်ဖလှယ်ရေးလုပ်ငန်းများတွင်အချက်အချာဖြစ်လာပြီး ဤနည်းဖြင့် လူနည်းစုဓနရှင်လူတန်းစား၏လက်တွင်းသို့ အရင်းအနှီးများစုပြုံရောက်ရှိလာသည်။\nကိုလိုနီနယ်မြေများ လုယက်ခြင်း။ ကိုလိုနီနိုင်ငံများနှင့်ကုန်စည်ဖလှယ်ခြင်းတို့သည်လည်း အရင်းအနှီးပိုမိုတိုးများလာစေသောအကြောင်းအချက်တခုဖြစ်သည်၊ ဤအချက်က ပြည်ပရောင်းဝယ်မှုထွန်းကားလာစေသည်၊ အကြီးမားဆုံးအမြတ်အစွန်းရရှိစေသော အကြောင်းရင်းလည်းဖြစ်သည်၊။ (၁၁)ရာစုတုန်းက ဘာသာရေးအတွက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသောခရူးးဆိတ်စစ်ပွဲကြောင့် ဥရောပတိုက်နှင့်အရှေ့တိုင်းနိုင်ငံများ၏ ဆက်သွယ်မှုပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။ ခရူးဆိတ်စစ်ပွဲဆိုသည်မှာ အာရှမိုင်းနားနှင့်ဘိုင်ဇန်တိုင်နိုင်ငံတို့ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ပြီး တူရကီလက်ထဲမှ အထွဋ်အမြတ်နယ်မြေ (Holy Land) ကို သိမ်းပိုက်အောင်နိုင်ဖို့အတွက် ဥရောပတိုက်၏အာဏာာပိုင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဒုတိယမြောက်အာဗင် (Urban) က (၁ဝ၉၅)ခုနှစ်မှာ စစ်သားစုဆောင်းကာ စတင်တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည့်စစ်ပွဲဖြစ်၏၊ ရဟန်းမင်းအဆက်ဆက် ဘုရင်အဆက်ဆက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သောစစ်ပွဲဖြစ်သည်။ (၁၂ဝ၃)ခုနှစ်တွင် စတုတ္ထခရူးဆိတ်တပ်မတော်က ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ကိုသိမ်းပိုက်ရရှိလိုက်သည်၊ ယင်းနောက် ဗင်းနစ်ရေတပ်သည် အရှေ့နိုင်ငံများသို့ဇိမ်ခံပစ္စည်းအသုံးအဆောင်များ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားမှုလုပ်လာသည်။ မာကိုပိုလိုလက်ထက် (၁၂၅၄)မှ (၁၃၂၄)ခုနှစ်အထိ အရှေ့အနောက် ပင်လယ်ရေကြောင်းခရီး စတင်လမ်းပွင့်ကာကူးသန်း သွားလာနိုင်ခဲ့ကြသည်။ (၁၄၉၈)ခုနှစ်ကစတင်ပြီး ဥရောပတိုက်သားများသည် ဂွတ်ဟုတ်အငူ ( Cape of Good Hope) ကိုကွေ့ပတ်ကာ အရှေ့တိုင်းသို့ ပိုမိုခရီးတို အောင်သွားနိုင်သောလမ်းခရီးကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ၄င်းသည်လည်း အရင်းရှင်စနစ်အတွက် ဈေးကွက်တိုးချဲ့ဖို့အတွက်လည်းကောင်း၊ ကိုလိုနီနယ်သစ်ရှာပြီးလုယက်ဖို့အတွက်လည်းကောင်း၊ ၄င်းအပြင်ဤနည်းဖြင့် အရင်းရှင်စနစ်ကိုကြီးထွားစေဖို့အတွက်လည်းကောင်း အခွင့်ကောင်းတခုဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပေါ်တူဂီတို့ သည် (၁၄၁၈)ခုနှစ်ကစပြီး အာဖရိကတိုက်အနောက်ဘက်ကမ်းခြေဒေသများသို့ သွားလာလှည့်ပတ်နေခဲ့ကြပါပြီ၊ သူတို့အတွက် ကိုလိုနီနယ်သစ်ရှာဖွေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စပိန်နှင့်ပေါ်တူဂီတို့သည် ရေကြောင်းသိပ္ပံကျောင်းများ ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြသည်၊ ပေါ်တူဂီမှမင်းသားဟင်နရီ (Prince Henry) သည် (၁၄၂၁)ခုနှစ်မှသည် (၁၄၆ဝ)ခုနှစ်အထိ အာဖရိကတိုက် အနောက်ဘက်ကမ်းခြေသို့ စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့များ နှစ်စဉ်စေလွှတ်ခဲ့သည်။\n(၁၄၇၅)ခုနှစ်တွင် ရိုင်ဖယ်သေနတ်ကိုစတင်တီထွင်ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်၊ ဤအချက်သည်လည်း ဥရောပတိုက်သားများ အနေဖြင့် နယ်မြေသစ်တိုးချ့ဝင်ရောက်ရန်။ ဈေးကွက်သစ်ရှာဖွေရန်နှင့်ကိုလိုနီနယ်ပယ်များလုယက်ရန်တို့အတွက် အခွင့်သာမှုဖြစ်စေခဲ့ပြန်သည်။ (၁၄၉၇)ခုနှစ် တွင် ဗာစကိုဒဂါးမား (Vasco da Gama) က ဂွတ်ဟုတ်အငူကိုကွေ့ပတ်ပြီး အိန္ဒိယပြည်သို့ စတင်ရောက်ရှိသွားနိုင်ခဲ့သည်။ (၁၅၂၁)တွင် စပိန်ဘုရင်၏စေလွှတ်ချက်အရ မက်ဂျယ်လန် (Magillan) သည် အတ္တလန္တိတ်နှင့်ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာကိုကျော်ဖြတ်သည့်လမ်းကြောင်းမှတဆင့် အရှေ့အိန္ဒိယက္မန်းစုသို့ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြန်သည်။\nထိုအချိန်က ဥရောပတိုက်သည် အမျိုးသားဘုရင်စနစ် (National Monarchy) ထွန်းကားနေသည့်အချိန်ဖြစ်၏။ ဘူး (Bourg) မြို့များ၌ ဓနရှင်လူတန်းစား၏တစိတ်တပိုင်းဖြစ်တည်လာခြင်းက ဘုရင်၏သြဇာအာဏာကြီးထွားရေးကို အထောက်အကူပြုပေးခဲ့သည်။ ဥရောပတိုက်တွင် ယခင်က ပဒေသရာဇ်နယ်စားပယ်စားတွေက ဘုရင်ထက်ပိုမို၍ သြဇာအာဏာလွှမ်းမိုးထားနိုင်သော အနေအထားတွင်ရှိခဲ့သည်။ သို့အတွက် ဘုရင်နှင့်နယ်စားပယ်စားတွေအကြား အကျိုးစီးပွားအရနှင့်အုပ်ချုပ်ရေးအရ ထိပ်တိုက်ပဋ္ဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ယင်းအခြေအနေတွင် ဘုရင်သည် ဓနရှင်လူတန်းစားသစ်၏ လူအားရောငွေကြေးထောက်ပံ့မှုအားကိုပါအသုံးပြုပြီး မြေရှင်ပဒေသရာဇ်လူတန်းစားတို့၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှုတို့ကို တွန်းလှန်ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရင်၏သြဇာအာဏာကြီးထွားလာပြီး အင်္ဂလန်၊ ပြင်သစ်၊ စပိန်စသောနိုင်ငံတို့တွင် အမျိုးသားဘုရင်စနစ် (National Monarchy) စတင်ထွန်းကားလာသည်။\nအရှေ့တိုင်းသို့သွားသောရေကြောင်းခရီးလမ်းပွင့်သွားသည့်အခါ…. ဥရောပတိုက်သားများသည် ယခင်က အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာတလွှား ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးကိုချုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသောအာရပ်နှင့်အရှေ့အိန္ဒိယသားတို့ကိုဖိနှိမ်ဖယ်ရှားပြီး အရှေ့တိုင်းဆိုင်ရာကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ငန်းကို လုယက်ခဲ့ကြသည်။ ဤဖြစ်စဉ်မှာ လွယ်ကူချောမွေ့စွာဖြစ်လာခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပါ။ အာရပ်ရေတပ်ကို တိုက်ပွဲများတိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးအနိုင်ယူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\nပေါ်တူဂီတို့သည် အိန္ဒိယအနောက်ဘက်ကမ်းခြေမှ ဂိုအာ (Goaသ)မြို့တွင်အခြေစိုက်ပြီး အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာအနောက်ခြမ်းကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ခဲ့ ကြသည်၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ငန်းကိုလက်ဝါးကြီးအုပ်ရေးရည်ရွယ်ပြီး (၁၅၁၁)ခုနှစ်တွင် မလက္ကာကိုသိမ်းယူခဲ့ကြသည်၊ ထို့ကြောင့် စူလတန်နှင့်ပေါ်တူဂီတို့သည်(၁၅၂၆)ခုနှစ်အထိ တိုက်ပွဲများတိုက်လာခဲ့ကြရသည်။ ပေါ်တူဂီတို့သည် (၁၅၁၄)ခုနှစ် တွင် တရုတ်နိုင်ငံတောင်ဘက်ကမ်းခြေသို့ စတင်ရောက်ရှိလာကြသည်။ သို့ရာတွင် တရုတ်တို့က ပေါ်တူဂီတို့အကြောင်းကိုသိထားပြီးသား။ ထို့ကြောင့် တရုတ်က ပေါ်တူဂီတို့ကိုလက်မခံခဲ့ကြ။ ဤသို့ဖြစ်သည့်တိုင်ပေါ်တူဂီတို့သည် (၁၅၅၇)ခုနှစ်တွင် တရုတ်နိုင်ငံတောင်ပိုင်းရှိ မကာအိုကို အခြေစိုက်နေထိုင်ခွင့်ရအောင်ကြိုးပမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဤအခြေအနေများနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ကားလ်မာ့က်စ်က “ဓနရှင်လူတန်းစားရဲ့ ဈေးပေါတဲ့ကုန်စည်တွေဟာ တရုတ်တံတိုင်းကြီးတွေအားလုံးကို ဖြိုခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တဲ့ အမြောက်ကြီးတွေဖြစ်ခဲ့ကြတယ်” ဟု မှတ်ချက်ချခဲ့သည်၊ ပေါ်တူဂီတို့သည် ဂျပန်နှင့်လည်း ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ခဲ့ကြသည်၊ ပေါ်တူဂီတို့သည် မြန်မာပြည်ကိုပင်လျှင်အလွတ်မပေးခဲ့ပါ၊ ပေါ်တူဂီဒီဘရစ်တို ( de Brito) သည် (၁၅၉၉)ခုတွင် သံလျှင်ကိုသိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း (၁၆၁၃)ခုနှစ်တွင် အနောက်ဘက်လွန်မင်း က သံလျှင်ကိုပြန်လည်သိမ်းယူပြီး ဒီဘရစ်တိုကို ကွပ်မျက်ပစ်ခဲ့သည်။\nဥရောပတိုက်သားများ အရှေ့တိုင်းသို့သွားရောက်ပြီး ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ကြသည့်အခါ ဤလုပ်ငန်းသည် ကုန်သည်တဦးချင်း၏ ဓနအင်အားနှင့်မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့သည့်မနိုင်ဝန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စုပေါင်းအရင်းအနှီးနှင့်ကုမ္ပဏီများ စတင်ထူထောင်လာကြရ တော့သည်။\n(၁၂)ရာစုကတည်းက ဥရောပမြို့ကြီးများတွင် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆိုတာမျိုးရှိနေခဲ့ပြီ။ (၁၂)ရာစုမှသည် (၁၅)ရာစုအတွင်း အီတလီပြည်ကိုဗဟိုပြုပြီး ဘဏ်စနစ်ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။ ဤအချက်က ကိုလိုနီဈေးကွက်သစ်ဆိုင်ရာ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးကို များစွာအထောက်အကူပြုပေးခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် အင်္ဂလိပ်အရှေ့အိန္ဒိယ ကုမ္ပဏီ၊ ဒတ်ခ်ျအရှေ့အိန္ဒိယကုမ္ပဏီနှင့်ပြင်သစ် အရှေ့အိန္ဒိယကုမ္ပဏီ…..စသည်တို့ ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ဤသုိ့သောကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ငန်းများကို သက်ဆိုင်ရာနိုင်ငံ၏ဘုရင်များက အပြိုင်အဆိုင်အားပေးအားမြှောက်ပြုခဲ့ကြသည်။ ချုပ်ကြည့်လျှင် အရှေ့တိုင်းဆိုင်ရာကုန်သွယ်မှု၊ လုယက်မှု၊ သွေးစုပ်မှုတို့မှရရှိလာသောအမြတ်အစွန်းများသည် ဥရောပတိုက် အရင်းရှင်စနစ်ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေခဲ့သည်။ အထောက်အကူပြုပေးသည့်အတိုင်းအတာ ပမာဏသည်လည်း ကြီးမားသည်ဟုဆိုနိုင်သည်၊ ဥပမာ — (၁၇၆ဝ)ခုနှစ်က အင်္ဂလန်၏ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုစုစုပေါင်း ပေါင်ငွေ ၆-သန်း။ ၇ သန်းသာ ရှိနေသေးသည့်အချိန်တွင် အိန္ဒိယပြည်မှအင်္ဂလန်သို့ “ပဏ္ဏာ”အဖြစ်ဆက်သရသည့်အခွန်တော်ငွေသည်ပင်လျှင် တနှစ်လျှင် ပေါင် ၂-သန်း အရေအတွက်ရှိခဲ့သည်။\nဥရောပဓနရှင်လူတန်းစား၏ တခြားသောကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ငန်းတခုမှာ “ကျွန်ကုန်ကူးခြင်း” ဖြစ်သည်၊ ဥရောပတိုက်သားတို့သည် အမေရိကတိုက်တွင်ကိုလိုနီထူထောင်ပြီး သီးနှံများစိုက်ပျိုးလာကြသည့်အခါ လုပ်အားမလုံလောက်မှုဖြစ်ခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် အာဖရိကတိုက် အနောက်ဘက်ကမ်းခြေမှတိုင်းရင်းသားတို့ကို အမေရိကသို့ ကျွန်အဖြစ်တင်ပို့ရောင်းချကြသည်။ ဥရောပတိုက်သားတို့ အမေရိကတိုက်ကိုတွေ့ရှိလိုက်ခြင်းသည် ရွှေကြောကြီးတွေ့ရှိလိုက်သည့်နှယ်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ (တကယ့်ရွှေများကိုလည်း ရရှိခဲ့ကြပါသေးသည်။) သို့ရာတွင် တခြား သောလူ့အဖွဲ့အစည်းတခုမှာကား နာလန်ပြန်မထူနိုင်တော့သည်အထိ ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ (အမေရိကတိုက်မှ ဒေသခံတိုင်းရင်းသားများ) တခြားသောလူ့အဖွဲ့အစည်းတခုသည်လည်း ကျွန်ပြုခံလိုက်ရသည်။ (အာဖရိကတိုက်မှ ဒေသခံတိုင်းရင်းသားများ)အမေရိကတိုက် (ကမ္ဘာသစ်)ကို (၁၄၉၂)ခုနှစ်မှာ ကိုလံဘတ်(Columbus)ွ က စပိန်နယ်သစ်ရှာဖွေသူများနှင့်အတူရောက်ရှိသွားခဲ့ကြပြီး ကမ္ဘာသစ်ကိုသိမ်းပိုက်နိုင်အောင်ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ (၁၄၅၁)ခုနှစ်မှသည် (၁၅၂၆)ခုအတွင်းဟု အကြမ်းအားဖြင့်သတ်မှတ်နိုင်သည်။ အမေရိကတိုက်သို့ ရှေးဦး ရောက်ရှိသွားခဲ့သူ အမေရိဂိုဗက်စ်ပုချီ (Amerigo Vespucci) က သူ ရောက်ရှိသွားခဲ့သောကမ္ဘာသစ်အကြောင်း စာဖြင့်ရေးသားဖြန့်ချိခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူ့ကိုအစွဲပြုပြီး ယင်းကမ္ဘာသစ်ကို ‘အမေရိက’ ဟု အမည်ပေးခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။ (၁၅၁၉-၂၁)ခုနှစ်များတွင် စပိန်စွန့်စားသူ (Corte’s) က မက္ကဆီကိုအားသိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ ပီဇာရိုိ (Pizarro) က (၁၅၃၁-၃၅) ခုနှစ်များတွင် ပီရူးကိုသိမ်းပိုက်သည်။ ယင်းဒေသများကို ဗဟိုပြုပြီး ရေကြောင်းနှင့်ကုန်းကြောင်းတို့မှချီတက်ပြီး တောင်အမေရိကတလွှား နယ်မြေအများအပြားကို ထပ်မံသိမ်းယူခဲ့ကြပြန်သည်။ (၁၆)ရာစုသို့ရောက်ရှိသည့်အခါတွင် (ဘရာဇီးလ်ကို ပေါ်တူဂီတို့သိမ်းပိုက်ထားခြင်းမှအပ) လက်တင်အမေရိကတခုလုံးကို စပိန်တို့သိမ်းပိုက်ပြီးဖြစ်သွားသည်။ (ရင်းမြစ်ကျကျလေ့လာလျှင် အလွန်အဆင့်အတန်းမြင့်မား ခဲ့ကြောင်းသိရှိလာရသော) အင်ဒီးယန်းယဉ်ကျေးမှုသည် ခရစ်ယာန်ယဉ်ကျေးမှုသစ်အောက်တွင် တနည်းပြောရလျှင် လူဖြူနှင့်စပိန်ကပြားတို့၏ဓနရှင်ယဉ်ကျေးမှုသစ်အောက်တွင် တိမ်ကောပပျောက်သွားသည့်အဖြစ်သို့ ဆိုက်ရောက်ခဲ့ရသည်။ (၁၅၄၁)ခုနှစ်တဝိုက်က အင်ဒီးယန်းတို့ကို စပိန်တို့ကသတ်ဖြတ်ချေမှုန်းခဲ့သည်မှာအရေအတွက် (၁၂)သန်းမှ (၁၅)သန်းအထိ ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် (၁၅၂၁)ခုနှစ်မှ (၁၅၆ဝ)ခုနှစ်အထိ ကမ္ဘာသစ်မှ ရွှေ (၁၅၇,ဝဝဝ)ကီလို။ ရွှေဖြူ (၄,၆၇ဝ,ဝဝဝ)ကီလို ရရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ကိုလံဘတ် ပထမဦးဆုံးစတင်ခြေချခဲ့ရာနေရာဖြစ်သော ‘မောတီ’၌ ဒေသခံ ဟာရာဝက်အင်ဒီးယန်းလူမျိုး သန်းဝက်လောက်သည် မျိုးဆက် (၂ )က်အတွင်း မျိုးပြုတ်အောင်အသတ်ခံခဲ့ကြရသည်။ မက္ကဆီကိုတွင် (၁၅၂ဝ)ခုနှစ်က အင်ဒီးယန်း လူဦးရေသန်း(၂ဝ)ရှိခဲ့ရာက (၁၆ဝ၇)ခုနှစ်တွင် (၂)သန်းလောက်သာကျန်တော့သည့်အခြေ ဆိုက်ရောက်သွားခဲ့ရသည်၊ ထို့ကြောင့် ကားလ်မာ့က်စ်က “ဥရောပတိုက်တွင် အခစားအလုပ်သမားများကို ဇာပဝါပါးဖုံးပြီးကျွန်ပြုခဲ့သည်၊ ကမ္ဘာသစ်ကကျွန်ပြုခြင်းတွင်မူ ကျွန်ပြုမှုကို အောက်ခြေပဏ္ဏက် စိုက်ပြီး ဗြောင်ကျကျပြုလုပ်ခဲ့ကြလေသည်” ဟု ဝေဖန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒေသခံတိုင်းရင်းသားများနေထိုင်ခဲ့သော နေရာဒေသများတွင် ဒေသခံများအစား ကျွန်တို့ဖြင့်အစားထိုးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အာဖရိကတိုက်သားများအား ကျွန်အဖြစ်ကုန်ကူးခြင်းနှင့် စပ်လျဉ်းသောစာရင်းဇယားများကို လေ့လာကြည့်ရှုမည်ဆိုပါက….\nအမေရိကတိုက်သို့ ကျွန်အဖြစ်အပို့ခံကြရသော အာဖရိကတိုက်သားများအရေအတွက်သည်….\n၁၆ ရာစုနှစ်တွင် ၉ဝဝ,ဝဝဝ။\n၁၇ ရာစုနှစ်တွင် ၂,၇၅ဝ,ဝဝဝ။\n၁၈ ရာစုနှစ်တွင် ၇,ဝဝဝ,ဝဝဝ။\nအနှစ် ၄ဝဝ အတွင်း အာဖရိကတိုက်သား သန်း (၁ဝဝ)ခန့် ကျွန်ပြုခံရသည့်အဖြစ်အောက်တွင် နည်းမျိုးစုံဖြင့်သေကြေသွားခဲ့ရသည်။ ၄င်းအပြင် (၁၅)ရာစုအနှောင်းပိုင်းမှသည် (၁၆)ရာစု အနှောင်းပိုင်းကာလအတွင်း ပေါ်တူဂီတို့သည် အာဖရိကတိုက်မှနေ၍ ရွှေ (၂၇ဝ,ဝဝဝ) ကီလိုဂရမ်ကို ရယူသွားနိုင်ခဲ့ကြသည်။\n(ဒီစာတမ်းကိုအပိုင်း ဆယ်ပိုင်းခွဲထားတာတွေ့ရပါတယ်။ စာမျက်နှာအနေနဲ့ ၆ဝ လောက်ရှိပါတယ်။ အကုန်လုံးတချိန်တည်းတင်မရတာရယ်၊ ဖတ်သူအနေနဲ့ နားနားဖတ် ပြန်ပြန်တွေးဖို့အချိန်လိုမယ်လို့ယူဆတာရယ်ကြောင့် တစ်ကြိမ်တင် ၂ မျက်နှာနှုန်းနဲ့ အကြိမ် ၃ဝ ခွဲတင်မယ်တွေးမိ ပါတယ်။ လူ့သမိုင်းမှာရှောင်လို့မရတဲ့ရုန်းကန်ရင်ဆိုင်ရမှုတွေအကြောင်း လေ့လာတယ်ဆိုတာကိစ္စကောင်းဖြစ်သလို၊ ကိုယ်တိုင်“ဆိုင်”ရမယ့် အခါမှာလည်း အတွေးအခေါ်အရ၊ လုပ်ဟန်နည်းနာအရ၊ လက်တွေ့အရပြင်ဖို့အထောက်အမဖြစ်ဖို့ရည်ရွယ်ပါတယ်။ (မျိုးမြင့်ချို)