မိုက်မဆုံး လူမုန်း - Dr Mg Nyo [အပြာစာပေ]\nကျုပ်နာမည်လား …..? သိချင်တယ်ပေါ့ ….. ဟုတ်လား…..? ကျုပ်နာမည် မပြောခင် အခု ကျုပ်ရောက်နေတဲ့ နေရာ အရင်ပြောပြရမယ်။ အခု ကျုပ်အကြောင်းကို အခုလို အေးအေးဆေးဆေး နေရတဲ့ ထောင်ထဲ ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် ပြောပြရမယ်ဗျ။ ထောင်ထဲမှာက အပြင်လို မဟုတ်ဘူးလေ ။ ဘယ်မှ မသွားရ ၊ မလာရ ၊ မလုပ်ရ၊ ကိုယ်စားချင်တာ မစားရ ၊ မသောက်ရဆိုတော့ ကိုယ့်အကြောင်းကို ပြန်တွေးမိတယ်ဗျာ။\nကြာပါတယ်ဗျာ ခင်ဗျားတို့လဲ ကျုပ်အကြောင်း သိချင်နေလောက်ပြီ။ ကျုပ် အကြောင်းကတော့ ဒီလိုဗျ။ ကျုပ်နာမည်က လူမုန်း ။ နာမည်နဲ့ လိုက်အောင် လူတကာ အော့ကြောလန်လေ ။ လူဆိုး လူမိုက် တစ်ယောက်မို့ လူတကာက ရွံကြောက်ကြီး ဖြစ်နေတာပေါ့ ။\nကျုပ်တို့က ရွာအပြင်နေတာဗျ ။ ကျုပ်တို့ဆိုတာ ကျုပ်မိန်းမရယ် ကျုပ်ရဲ့ လိုက်ပွဲ ဖြစ်လာမယ့် ကျုပ်ခယ်မလေးရယ် ။ ကျုပ်ဆိုတဲ့ အကောင်က လူဆိုး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေတာ ယူထားတဲ့ မိန်းမကတော့ ရွာရဲ့ အချောဆုံး အလှဆုံး ကွမ်းတောင်ကိုင် ပန်းတောင်ကိုင် အကိတ်ကြီးကို ယူထားတာဗျ။\nကျုပ်က ချစ်တော့ ကြိုက်တော့ သူချစ်တာ မချစ်တာ မသိဘူး ဇွတ် အဓမ္မ ယူခဲ့တာလေ။ အခုတော့ ဟဲ ဟဲ ကျုပ်မိန်းမ ဖြစ်နေပြီလေဗျာ ။ ကျုပ် ခယ်မလေးကလည်း သူအစ်မ တူတယ် ။ အချော အလှ အကိတ်လေးပဲ။ ကျုပ်ကို ကြောက်တာနဲ့ ဘယ်သူမှ ခယ်မလေးကို မထိရဲဘူး ။\nဒါနဲ့ ကောင်းခန်းလေး မလာခင် ကျုပ်အကြောင်းကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ပြောပြရမယ်။ ဒါမှ ကျုပ် ဘယ်လောက်ထိ ရက်စက် ယုတ်မာတယ်ဆိုတာ သိမယ်လေ။ ဘုရားတရား သိဖို့နေနေသာသာ အရက်သောက်၊ ဖဲရိုက် လောင်းကစား လုပ်နေရတာနဲ့ မအားရပါဘူးဗျာ။\nစီးပွားရေး ဘာလုပ်လဲ ဟုတ်လား?။ ဂွင်ကောင်းရင် ဓားပြတိုက်တယ်။ ပေါ့သေးသေးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်က ခေါင်းဆောင်ဗျ ။ တပည့်ကို အများကြီး မထားဘူး ။ လေး ငါးယောက်လောက်ပဲ ။ ကျုပ်ကို လူတွေအမြင်တော့ လက်မရွံ သားသတ်သမားပေါ့ ။ ဆိုဆုံးမမည့်သူ ရှိဖို့နေနေသာသာ ကျုပ်ကလည်း တစ်ကောင်ကြွက်၊ ကျုပ်မိန်းမကလည်း ညီအစ်မ နှစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ ကျုပ်အတွက် လောကမှာ တွယ်တာစရာ မရှိပါဘူးဗျာ။\nတစ်ကောင်ကြွက် မျက်နှာမွဲဆိုတော့ ရွာက လူတွေက နှိမ်ချင်ကြတယ် ။ လူပျိုပေါက် အရွယ်ဆိုတော့ ရွာရဲ့ အလှပဂေးလေး ကွမ်းတောင်ကိုင် ပန်းတောင်ကိုင်ကို ရိုးရိုးသားသား သွားပိုးတာကနေ ဇာတ်လမ်းက စပြောရမယ်ဗျို့။ လူကို လူလို့ မသတ်မှတ်ပဲ ရွာက ကာလသား တသိုက်နဲ့ ထိုးကြ နပ်ကြရင်းနဲ့ ကျုပ် ထောင်ထဲ အထည့်ခံရတယ်လေ ။ နာကျည်းစရာ အကောင်းဆုံးအချိန်တွေ ပေါ့ဗျာ။\nကံမျက်နှာပေးတယ်ပဲ ပြောရမလား ကျုပ်ကို တူလို သားလို ခင်မင်တဲ့ ဓားပြ ခေါင်းဆောင်နဲ့ သိကျွမ်းရင်းနှီးခဲ့တယ် ။ ထောင်က ထွက်ပြီး သူနဲ့ ဆိုးတူကောင်းဖက် နေလာရင်း သူကွယ်လွန်တော့ သူ့ရဲ့ အရိုက်အရာကို ကျုပ်ကို ဆက်ခံစေပြီး ပညာအမွေ ပေးခဲ့တယ်။ တဖက်သားကို သနားညှာတာထောက်မှု ကင်းလာခဲ့တယ်လေ ။ အရင်က ပုံစံနှင့် ထောင်ထဲက ထွက်လာပြီး ဓားပြခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတဲ့ ပုံစံက မိုးနဲ့မြေလို ကွာခြားသွားပြီ။\nကျုပ် ခေါင်းဆောင်ပြီး ပထမဆုံး တိုက်ရတဲ့ ရွာကတော့ ရွာသာယာ တဲ့ ။ ကျုပ်အပါ လူလေးယောက်နဲ့ပဲ အလုပ် လုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူတို့က ရွာအစွန်းအဖျားမှာနေတော့ ကျုပ်တို့အတွက် အကြိုက်ပေါ့ဗျာ ။ လင်မယား နှစ်ယောက်တည်း ရှိတဲ့ အချိန်ပေါ့ ။ အချိန်အခါကောင်းကိုပဲ လေ့လာပြီး ပိုင်ပြီဆိုမှ အကွက်ချ တိုက်တတ်တာက ကျုပ်ဆရာရဲ့ မူဝါဒပဲလေ ။\n“ဗျို့ ……. ကိုလှဆောင် ကိုလှဆောင်”\n“ဟေ့ ……. အပြင်က ဘယ်သူတွေလဲ ဟ”\n”ငါပါဟ…. ရွာသူကြီး သာဒင် ပါ။ မင်း ခြံဝင်းထဲ သူခိုးကပ်လို့ကွ “\n”လာပါပြီ သူကြီး “\nရွာတွေရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း စည်းရိုးက ခနော်ခနဲ့ ရယ်ပါ ။ အိမ်မကြီး တံခါးခေါက်ပြီး လူရင်းပုံစံမျိုးနဲ့ ခပ်တည်တည် ခေါ်လိုက်တာပေါ့ဗျာ။\nတံခါးဖွင့်လိုက်ရင်ပဲ သူထင်သလို သူကြီး မဟုတ်ပဲ ကျုပ်တို့ကိုတွေ့တော့ လန့်သွားတယ်။ လန့်လဲ လန့်ချင်စရာပဲလေ ။ လက်ထဲမှာက သေနတ်တွေ ဓားတွေနဲ့ ။ လူတွေကို မမှတ်မိအောင် မျက်နှာတဝက်ဖုံးတဲ့ မျက်နှာဖုံးတွေ စွတ်ထားတယ်လေ။\n”တိတ်တိတ်နေစမ်း၊ ဟေ့ကောင် တံခါးတွေ အကုန် ပြန်ပိတ်ထားစမ်း”\n”ရှင်တို့ ရှင်တို့ ဘာလုပ်မလို့”\n”ဖျန်း… ဖျန်း…. အားးးး”\n”ကောင်မ တိတ်တိတ်နေစမ်း၊ ရုတ်ရုတ် ရုတ်ရုတ် လုပ်ရင် နှစ်ယောက်စလုံး ခေါင်းနဲ့ကိုယ် အိုးစားကွဲသွားမယ် သတိထားနေကျ”\nကျုပ်လူတွေကို အမိန့်ပေးရင်း လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်တယ်။ ကျုပ်တို့ပုံက လူမိုက်ရုပ်ပေါက်ကာ တကယ်လုပ်မည့် ပုံစံဖြစ်လို့ နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားရင်း ကြောက်လန့်နေကြတယ်။\nကျုပ်ကောင်တစ်ကောင်ကို သူ့တို့ လင်မယား နှစ်ယောက်လုံးအား ကြိုးတုတ်ခိုင်းပြီး စောင့်ကြည့်နေစေတယ်။ ကျန်နှစ်ကောင်က ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေ နေခိုက် ကျုပ်ကတော့ ပါလာတဲ့ ပုလင်းကို သောက်ရင်း ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့လေး ဖြစ်နေတာကို ဇိမ့်ခံပြီး အရသာခံ ကြည့်နေမိတယ် ။\nကြည့်မိမှ ကျုပ်စိတ်ကို ထကြွစေတော့တယ်ဗျို့။ အဖိုးကြီးက သေခါနီးမှ ရိက္ခာ ယူနေတာပါလား…..။ကလေးမလေးက ငယ်ငယ်ချောချော အတောင့်အဖြောင့်လေး…။ ရွာသူသာဆိုတယ်ဗျာ အသားလေးက ဖွေးဖြူနေတာပဲ ။ ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်းနဲ့ ကျုပ်ကောင်ကြီးက ထနေတာပေါ့ ။ ကျုပ်ဆရာက ပစ္စည်းရရင် ပြီးရော…။ အခုတော့ဗျာ ကျုပ်က လူကိုပါ ရချင်လာတော့တယ်။\n”နိုးဝမ်းရေ ကောင်မလေးကို ကြိုးဖြေပေးလိုက်ပါကွာ၊ သူ လွတ်လွတ်လပ်လပ်လေး လောက စည်းစိမ် ခံစားရအောင်လို့….. ပြီးရင်… ဟိုကောင် အပေါက်ကို မအော်နိုင်အောင် တစ်ခုခု ဆို့ထားလိုက်ကွာ”\n”တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်၊ ကျွန်မတို့မှာ ရှိတဲ့ အဖိုးတန် ပစ္စည်းတွေ အကုန် ယူသွားကြပါ၊ ကျွန်မတို့ကို လွှတ်ပေးကြပါရှင်၊ အီးဟီးဟီးဟီး”\n”ဟဲ ဟဲ မင်းလေးက သိပ်လှနေတော့ ဒီအတိုင်း ထားခဲ့ရမှာ နှမြောစရာကြီး”\n”ရှင် ….. ရှင်တို့ မယုတ်မာနဲ့နော်၊ လွှတ် လွှတ်၊ ကျွန်မကို လွှတ် အီးဟီးဟီးးးးး”\nနိုးဝမ်းဆိုတဲ့ ကျုပ်တပည့်က ကောင်မလေးအား လက်ပြန် တုတ်ထားသော ကြိုးကို ဖြည်ပေးလိုက်တယ်။ ကျုပ်က ကောင်မလေးရဲ့ ဆံပင်ကို စုကိုင်ပြီး သူတို့ ချစ်ပွဲဝင်တဲ့ အိပ်ယာပေါ် ပစ်တင်လိုက်တယ်။ ကောင်မလေးလည်း သူမရဲ့ ဆံပင်ကို ဆွဲထားသော ကျုပ်လက်ကို ကိုင်ရင်း မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့ကာ တရွတ်တိုက် ပါလာတယ်။\n“အစကတော့ သာသာယာယာလေး လုပ်ပေးမလို့ဘဲ၊ ဒါပေမယ့် မင်းက စောက်ကျော တင်းလွန်းတော့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ကိုင်ပေးရတာပေါ့”\n“လွှတ် လွှတ် ……. ခွေးမျိုးတွေ ငါ့ကိုလွှတ်”\n“အင့်…… ဝုန်းးးး အားးးးးး”\nကောင်မလေးလည်း အိပ်ယာပေါ် ခွေခွေလေး ပစ်ကျသွားပေမယ့် ချက်ခြင်း ဖင်ဒရွတ်တွန်းကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြန်တယ်။ ကျုပ်လဲ ခွက်ထဲရှိ လက်ကျန်အရက်ကို မော့ချလိုက်ပြီး\n“အဲ့ကောင်မကို ပတ်လက်လှန်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ကြိုးချည်ထားလိုက်စမ်း”\n“မလုပ်နဲ့၊ မလုပ်ပါနဲ့ အီးဟီးဟီးးး”\nကောင်မလေးက ကြောက်လန့်တကြား ရုန်းကန်နေသော်လည်း ကျုပ်ကောင်တွေဖြစ်တဲ့ နိုးဝမ်းနဲ့ နိုးတူး တို့ရဲ့ အားကို မတွန်းဖယ်နိုင်ဘူးလေ။ လက်နှစ်ဖက်ကို ကုတင်တိုင်နှစ်လုံးမှာ ကားယားချည် ခံလိုက်ရတယ် ။ ကျုပ်လည်း ခါးပတ်ဖြုတ်ရင်း ကောင်မလေးအနား တစ်လှမ်းခြင်း တိုးသွားလိုက်တော့တယ်။\nလက်က လှုပ်မရလို့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ကွေးလိုက် ဆန့်လိုက်ဖြင့် ရုံးကန်နေတော့ ဝတ်ထားတဲ့ ညဝတ်ဂါဝန် ဒူးဖုံးလောက်ဟာလေးက လှန်လှန်သွားတယ်။ အောက်ခံပင်တီ အနက်ရောင်လေးအောက်က ဖောင်းမို့နေတဲ့ စောက်ပတ် အက်ကွဲကြောင်းကြီးကို အထင်းသား မြင်နေရလို့ ကျုပ်တို့ တစ်ဖွဲ့လုံး လီးတောင်နေရတယ်။ ပေါင်တန် ဖွေးဖွေးကြီးတွေကလည်း အသည်းယားစရာပဲ။ အရက်နှင့်အတူ တံတွေးကို မျှောချနေကြရတယ်ဗျာ။\n“ရှင် …..ရှင် ……. အနားမကပ်နဲ့နော်”\nလက်နှစ်ဖက် ကြိုးချည်ခံထားရလို့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်သာ ရုန်းကန်နိုင်ရှာတယ်။ ခြေထောက်နှစ်ဖက် ရုန်းလိုက်တိုင်း ဂါဝန်လေးက လှန်သွားပြီး အောက်ခံပင်တီ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ စောက်ပတ် မို့မို့ဖောင်းဖောင်းကြီးက ကျုပ်တို့အတွက် သွားရည်ယိုစရာပဲ။ ကျုပ်ရဲ့ အဝတ်အစားများ ချွတ်နေတာကို ကြည့်ရင်း ကောင်မလေးတော့ ဆောက်တည်ရာ မဲ့နေတော့တယ်ဗျာ။\nကျုပ်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး အောက်ခံဘောင်းဘီသာ ကျန်တော့တယ်။ အောက်ခံ ဘောင်းဘီအောက်က ရုန်းကြွနေတဲ့ လီးဘုထစ်ကြီးက အသည်းယားစရာပဲ။ အိမ်ထောင်ကျပြီးသား ဖြစ်ပေမယ့် မုဒိန်းကျင့်ခံရတော့မယ်ဆိုတဲ့ အသိက ကောင်မလေးကို ခြောက်လှန့်နေသလိုပါပဲဗျာ။ ကျုပ်ဘဝမှာလဲ အလိုမတူပဲ သူများ သားမယား မုဒိန်းကျင့်တာ ဒါပထမဦးဆုံးပဲဗျ။ ငရဲမကြောက်ဘူးလား မမေးနဲ့ ကြောက်စရာဆိုတာ ဘာမှန်းကို မသိတော့တဲ့ ဘဝ ရောက်နေပြီလေ။\n“မလုပ်နဲ့၊ မလုပ်ပါနဲ့….အင့် …အားးးးး”\nရုန်းကန်နေသော ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ခြေကျင်းဝတ်မှ ဆွဲလိုက်ပြီး ကောင်မလေးအပေါ် တက်ခွလိုက်တော့တယ်။\n“ဖျန်းးး ဖျန်းးး ဖျန်းးး ဖျန်းးးး အားးးးး”\nပါးကို ဘယ်ပြန် ညာပြန် လွှဲရိုက်ပစ်လိုက်တော့ ကောင်မလေးခေါင်း ဘယ်ညာ ရမ်းခါသွားတယ်။\n“ဗျိ……… ဗျိ……… ဗျိ…….. ဗျိ…….”\nကောင်မလေးရဲ့ အင်္ကျီကို ရင်ဘက်မှ စုကိုင်ပြီး စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့ ဘရာအနက်ရောင် သေးသေးလေးအောက်မှ ရုန်းကြွနေတဲ့ နို့အုံ လုံးဝန်းဝန်းလေးက အသည်းယားစရာ။ ဘရာလေးကို အလယ်မှ ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆွဲစောင့်ပစ်လိုက်တယ်။\n“ဗျုတ် … ဗျုတ်….. ဗျုတ်…. အားးးးး”\nလက်ထဲ ပြုတ်ပါလာတဲ့ ဘရာကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ဟင်းရည်သောက် ပန်းကန်လုံးခန့် ကြီးမားသော နို့အုံကြီးနှစ်လုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားရပါးရ ဆုပ်ကိုင် ဖျစ်ညှစ်လိုက်တယ်။ လက်ထဲမှာ အိထွေးထွေးနဲ့ ကိုင်လို့ ကောင်းလိုက်တာဗျာ။\n“အားးးးး နာတယ် ……. အားးးးးးးးး”\nနို့ကြီးများက နူးညံ့ပြီး ကိုင်ရတာ အားရစရာပဲ။ စူထွက်နေသော နို့သီးခေါင်းလေးများကို တစ်ဖက်စီ ကုန်းစို့ပစ်လိုက်တယ်။\n“ပြွတ် ပြွတ်…….. ပြွတ် ပြွတ် …….”\n“အီးဟီးဟီး မလုပ်ပါနဲ့ ……. မလုပ်ပါနဲ့……. အီးဟီးဟီးးးးး”\nနို့စို့လို့ အားရတော့ အောက်ကို လျှောထိုင်လိုက်ပြီး ဂါဝန်ကို လှန်တင်လိုက်တော့တယ်။ ခြေထောက်နှစ်ဖက်နဲ့ ရုန်းကန်နေလို့ အောက်ခံပင်တီ အပေါ်ကနေ စောက်ပတ်ကြီးကို အားရပါးရ ဖျစ်ညှစ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့ ကောင်မလေးခင်မျာ အတော်လေး နာကျင်သွားပြီး မရုန်းရဲတော့ပဲ ငြိမ်ကျသွားတော့တယ်။ ကျုပ်လည်း အဲ့အချိန်ကျမှပဲ ကောင်မလေးရဲ့ ပင်တီလေးကို ဆွဲချွတ်ပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်တော့တယ်။ အမွှေးများ ကင်းရှင်းနေပြီး စောက်ပတ် ဖောင်းဖောင်းကြီးက အရည်တွေ ရွှဲရွှဲစိုနေတော့တယ်။\n“ငါ့ကောင်တွေ၊ ဒီမှာ ကြည့်ကြစမ်းဟေ့၊ သူကသာ မလုပ်ပါနဲ့ ပြောနေတာ၊ သူ့ စောက်ပတ်ကြီးက ခံချင်လွန်းလို့ စောက်ရည်တွေတောင် ထွက်နေပြီ ဟားဟားဟား”\n“မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး အီးဟီးဟီးဟီးးး”\n“ဟားးး ဟားးး ဟားးး”\nဝိုင်းပြီးကြည့်ကာ သဘောကျ ရယ်နေတဲ့ ကျုပ်ကောင်တွေ အသံက ဆူညံပေမယ့် အိမ်ခြေဝေးလို့သာ တော်သေးတယ်ဗျ။ ကျုပ်လည်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး အောက်ခံဘောင်းဘီကို ချွတ်ချလိုက်တော့တယ်။ ရှည်ပြီး အကျောပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့ လီးကြီးက မာန်ဖီနေသည့် မြွေကြီးအလား ပေါ်လာပါတော့တယ်။ ယောကျ်ားဖြစ်သူထက် ရှည်ပြီး တုတ်သော လီးကြီးကို မြင်လိုက်ရလို့ ကောင်မလေး မျက်လုံး ပြူးသွားပါလေတော့တယ်။\nကျုပ်ရဲ့ လီးတန်ကို ဂွင်းတိုက်သလို ရှေ့နောက် ပွတ်ဆွဲပြီး ကောင်မလေး ပေါင်ကြား ဒူးထောက် ထိုင်လိုက်တော့တယ်။ လက်က စောက်ပတ်ဆီ ရောက်သွားပြီး စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားကို ဖြဲလိုက်တော့ စောက်စေ့လေး ပြူထွက်လာတယ်။ စောက်စေ့လေးကို ကျုပ်လီးဒစ်ဖူးကြီးနဲ့ လေးငါးချက် ကော်ထိုး ပွတ်တိုက်ပေးလိုက်ပြီး ဒစ်ဖူးကြီးကို စောက်ခေါင်းအဝတေ့ကာ ဆောင့်ထိုးသွင်းလိုက်တော့တယ်။\nစောက်ခေါင်းကျည်းကျည်းလေးထဲ ကျုပ်ရဲ့ လီးတန်ကြီးက မဆန့်မပြဲ ကြပ်ကြပ်တည်းတည်း အတင်းတိုးဝင်သွားတော့တယ်။ လင်ရှိ မယားသာ ဆိုတယ် စောက်ပတ်လေးက အပျိုစင်လေးလိုပဲ စီးစီးပိုင်ပိုင် ရှိလှတယ်ဗျာ။\n“ပြွတ် ဇွပ် …….”\nကောင်မလေးရဲ့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ပုခုံးပေါ် ထမ်းတင်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်ရာ ကောင်မလေးရဲ့ ဒူးခေါင်းနှစ်လုံးမှာ သူမ မျက်နှာနား ကပ်သွားတော့တယ်။ ကောင်မလေးရဲ့ မျက်နှာဘေး အိပ်ယာပေါ် လက်ထောက်ပြီး အားပါးတရ ဆောင့်ဆောင့် လိုးသွင်းလိုက်တော့တယ်ဗျာ။\n“ပြွတ်စ် ဗြိ ဗြိ”\n“အားးးး အီးးးးးဟင့် ကျွတ်စ်…..”\n“အူးးးး ဟူးးး ဟူးးးဟူးးးးး”\nမိုးမျှော်သလို ဖြစ်နေတဲ့ စောက်ပတ်ထဲ လီးတန်ကြီးကို အားပြင်းပြင်းနဲ့ ဆောင့် ဆောင့် လိုးသွင်းလိုက်တိုင်း ဒစ်ဖူးကြီးက သားအိမ်ကို အရှိန်ဖြင့် အထိမိဆုံး ဝင်ဝင်ဆောင့်တယ်။ လီးတန်ကြီး စောက်ပတ်လေးထဲ ဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်း ကောင်မလေး အသံကုန် အော်ဟစ် ညီးညူနေတဲ့ မျက်နှာလေးကို ကြည့်ပြီး လိုးရတာက အရသာ ရှိလှလွန်းလို့ အားရပါးရ လိုးဆောင့်နေမိတယ်ဗျာ။\nဆယ်မိနစ်သာသာလောက် ဆောင့်လိုးပြီး တအားကောင်းလွန်းတာကြောင့် မထိန်းနိုင်တော့ပဲ စောက်ပတ်လေးထဲမှ လီးတန်ကြီးကို ထုတ်ကာ ကောင်မလေး မျက်နှာပေါ် ခွပြီး ဂွင်းတိုက်ပြီး လရည်တွေ ပန်းထုတ်လိုက်တော့တယ်။\n“အားးးး ရွီးးးးးး ဟားးးးးးးး”\n“ကောင်းလိုက်တဲ့ စောက်ပတ်ကွာ၊ ရှီးးးးးး ကဲ နိုးဝမ်းရေ ဒီတစ်ခါ မင်းအလှည့်”\n“ဟုတ်……ဆရာကြီး ငါ့ကောင်တွေ မင်းတို့လည်း အသင့်ပြင်ထားဟ”\n“စိတ်ချပါ ကိုကြီး ဟီးဟီးဟီး”\nကျုပ်ကောင်တွေရဲ့ ဘောင်းဘီတွေ ချွတ်လိုက်တော့ ကောင်မလေး လန့်သွားလောက်တယ်ဗျ။ တစ်ကောင်မှ လီးသေးတာ မပါဘူးလေ။ အားလုံးရဲ့ လီးတန်တွေက ကျုပ် လီးနဲ့ အရှည်ရော တုတ်တာပါ နီးနီးတူနေတာဗျ။ လီးတန်များကို ကြည့်နေတဲ့ ကောင်မလေးရဲ့ ခြေထောက်နှစ်ချောင်း လေထဲမြောက်သွားပြီး စောက်ပတ်လေးထဲ နိုးဝမ်း လီးတုတ်တုတ်ကြီး ဝင်ရောက်သွားလေတော့တယ်။\n“ပြွတ် ဖွတ် ဖွတ်”\nနိုးဝမ်းလဲ ပြီးသွားပြီး နားချိန်တောင်မရပဲ ကောင်မလေးရဲ့ စောက်ပတ်ထဲ ကျန်တဲ့ကောင်တွေလီးများ တစ်ချောင်းပြီး တစ်ချောင်း အဆက်မပြတ် လိုးသွင်းနေတော့တယ်။ ကျုပ်ကောင်တွေရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေက ပြင်းလွန်းတော့ ကောင်မလေးရဲ့ နို့အုံကြီးများ ရမ်းခါနေတာပဲ။\nကောင်မလးရဲ့ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ညီးသံ သဲ့သဲ့လေးက လိုးနေသူကို ရမ္မက်ထန်စေတယ်လေ။ ကောင်မလေး သိစိတ်က မုဒိန်းကျင့်ခံနေရတာကို မနှစ်မျို့ပေမယ့်လည်း စောက်ပတ်က ကာမအရသာကို ခံစားမိနေတော့ ဆောင့်ချက်တိုင်းကို ဖင်ကြီးက မသိမသာ ကော့ကော့ ခံပေးနေလေတော့တယ်။ နောက်ဆို သူလင်နဲ့ လိုးတိုင်း ကျုပ်တို့ရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေကို သတိရနေလောက်တယ်။\n“ပြွတ် ဖတ် ဖတ်”\n“အားးးး ရှီးးးးးး အူးးးးးး”\nလီးဝင် လီးထွက်သံတွေ အသားချင်းထိ ရိုက်ခပ်သံတွေက မြိုင်ဆိုင်နေသလို ကောင်မလေးရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာလည်း မျက်ရည်တွေနဲ့အတူ လရည်တွေ ပေပွနေတော့တယ်။ ပါးစပ်ထဲလည်း လရည်တွေ ဝင်ကုန်တယ် ထင်တယ်ဗျ။\nအံမယ် ကျုပ်ကောင် နိုးဝမ်းက တစ်ချီ ပြီးထားတာကို အားမရပဲ နိုးသရီး လိုးဆောင့်နေတုန်း ကောင်မလေး ပါးစပ်ထဲ သူ့လီးထည့်ပေးပြီး စုပ်ခိုင်းနေလေရဲ့။ ခံနေရတဲ့ ကောင်မလေးတော့ မသိဘူး ကျုပ်တောင် သူတို့ကို ကြည့်ပြီး လီးက ပြန်တောင်နေပြီ။ ကျုပ်ကောင်တွေလည်း စိတ်တိုင်းကျ လိုးဆော်ပြီးရော ကောင်မလေးလဲ မျော့မျော့လေးပဲ ကျန်တော့တယ်ဗျာ။\nကောင်မလေး မျော့မျော့လေးပဲ ကျန်တာကတကြောင်း၊ အချိန်မရတော့တာကတကြောင်း၊ သူ့ယောကျ်ား ဖြစ်သူရဲ့ မျက်နှာအိုမဲ့မဲ့လေးကို ထောက်ညှာတာက တကြောင်းမို့ ကျုပ်လဲ လီးတောင်နေပေမယ့် နောက်တစ်ချီ မလိုးဆော်ဖြစ်တော့ဘူး။ လင်ယောကျ်ားကြီး ရှေ့ထားပြီး သူ့မယားကို ဝိုင်းပြီး မုဒိန်းကျင့်ရတာ ကျုပ်ဖြင့် အဲ့အရသာကို အစွဲကြီး စွဲနေမိတော့တယ်ဗျာ……။\nဒီနောက်ပိုင်းတော့ ကျုပ်ကို ငမွဲဆိုပြီး နှိမ်ကြတဲ့ ရွာကို ပြန်ပြီး ကျုပ်မိဘတွေ ထားခဲ့တဲ့ အိမ်မှာ ပြန်နေလိုက်တယ်။ ထောင်ထွက်မို့ လူရာမသွင်းချင်ကြပေမယ့် နှိမ်ပေါက်တော့ လုပ်မရဘူးလေ ။ ကျုပ်က လူမိုက်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီလေ။\nရွာပြန်ရောက်ပြီး အခြေအနေအားလုံးကို လေ့လာပြီးနောက် ကျုပ်အလုပ်ချင်ဆုံး အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်လိုက်တော့တယ်။ ကြားဖူးလားတော့ မသိဘူး….။ “သူ့မယားလိုချင် သူ့လင် လှံနဲ့ထိုး” ဆိုတာလေ။ သူ့ကြောင့် ကျုပ်ထောင်ကျခဲ့တာပေါ့ဗျာ။\nသူ့ကို အရယူမယ်ဆိုပြီး ဆုံဖြတ်ချက်ချထားတယ်။ သူ့ရည်းစားဆိုတဲ့ မြို့က အကောင်ကို ပြန်မလာနိုင်အောင် ကျုပ်ကောင်တွေနဲ့ ဖမ်းပြီး ထိုးကြိတ် ကန်ကြောက် ခြိမ်းခြောက် လွတ်လိုက်တယ်။ နောက်ပိုင်းတော့ ကွမ်းတောင်ကိုင် မရွှေချောကို အတင်းအဓမ္မ ပေါင်းသင်း ယူခဲ့လိုက်တော့တယ်ဗျာ။ ဟဲ… ဟဲ…. အခုတော့ ကျုပ်မိန်းမ ဖြစ်နေပြီလေ။\nကျုပ်မိန်းမ နာမည်က ရွှေမှုံရတီ တဲ့ ။ သူညီမ နာမည်လေးက ငွေမှုံရတီ တဲ့ဗျာ ။ နာမည်လေးလှသလို လူလေးတွေကလည်း လှသဗျာ……။အတိုချုပ် ပြောရရင် ရွှေမှုံလေး အကြောင်းတော့ မပြောပြတော့ပါဘူးဗျာ။\nလာပါပြီ လာပါပြီ….. ဖြစ်ပုံက ဒီလိုဗျ ။ ကျုပ် ဂွင်လေးရှိတုန်း လှုပ်ရှားပြီး ပြန်လာတာ ။ ခရီးထွက်တာ တပတ်လောက် ရှိပြီးဆိုတော့ အငယ်ကောင်က ငတ်နေတာလေဗျာ ။ ကျုပ် အသက်က ၃၀ နှစ် ဝန်းကျင်ပဲ ရှိသေးတာ။ ငထန်တစ်ယောက်ဗျ ။ အပြင်မှာလဲ အခြေအနေ မကောင်းလို့ မစားခဲ့ဘူးလေ။\nနေ့လည်ခင်း အိမ်ပြန်ရောက်ရင်တော့ ကျုပ်မိန်းမကို အသေလိုးပစ်မယ်ဆိုပြီး အားခဲလာခဲ့တာ ။ ခယ်မလေးလား…..? ရှိလည်း ဂရုမစိုက်ပါဘူးဗျာ ။ သူ့အတွက်က တစ်ခန်း၊ ကျုပ်တို့ လင်မယားက တစ်ခန်းဆိုတော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ကို လိုးဆော်တာပဲ။\nအိမ်ပြန်ရောက်လို့ ကျုပ်မိန်းမကို ရှာကြည့်တာ မတွေ့တာနဲ့ ရေချိုးဖို့ ရင်လျာလေးဖြင့် ထွက်လာတဲ့ခယ်မလေးကို မေးကြည့်မိတယ်။\n“ငွေမှုံလေး ညည်းအစ်မ ဘယ်သွားလဲ”\n“ရွာထဲ အလှူရှိလို့ ဝိုင်းကူဖို့ သွားတယ် “\n“သြော်…..ဟုတ်လား.. သွားတာ ကြာပြီလား”\nကျုပ်လဲ အားခဲလာပေမယ့် မိန်းမက မရှိတော့ ရှိတဲ့ အရက်လေး သောက်ပြီး ဇိမ်နဲ့ ဆေးပေါ့လိပ်လေး ဖွာရင်း စည်းစိမ်ခံနေတယ် ဆိုပါတော့ဗျာ။ ပုလင်းထဲက အရက်လည်း တဝက်ကျော်ကျော် ကုန်သလောက်ရှိတဲ့ အချိန်မှာတော့ ရေချိုးပြီး ပြန်လာတဲ့ ခယ်မလေးက ဖင်လေး လှုပ်လီလှုပ်ရဲ့နဲ့ အခန်းထဲ ဝင်သွားတာတွေ့တော့ ကျုပ်လီးတံက အစာကို တွေ့လိုက်ရလို့ ခေါင်းထောင်ကြည့်နေသလိုပဲ ထောင်ထလာပြန်တယ်လေ။\nကျုပ် သူ့အစ်မကို ယူခဲ့တုန်းက ခယ်မလေးက ငယ်သေးတယ်ဗျ ။ အခုတော့ဗျာ အပျိုပေါက်လေး ဖြစ်လာပြီး ရင်ထွားထွား တင်ကားကားလေးနဲ့ ရှိသင့်တဲ့ အရပ်အမောင်းလေးနဲ့ လိုက်ဖက်လှတယ်လေ။ ဖြူဝင်းလှတဲ့ အသားအရည်လေးနဲ့ မြင်ရသူအဖို့ ရင်ခုန်စေတော့တာပဲဗျာ။\nကျုပ်လဲ မထူးပါဘူးဆိုပြီး မရှိ ရှိတာလေးကို ဆွဲစားလိုက်တော့မယ်ပေါ့။ အဲ့ဒါနဲ့ပဲ တစ်ထည်တည်းသော ပုဆိုးကို ခပ်တိုတို ဝတ်ပြီး ခယ်မလေး အခန်းလေးထဲကို လိုက်ဝင်လိုက်တော့တယ်ဗျာ။\nအခန်းထဲရောက်ရင်ပဲ ထမိန်လေးကို ရင်လျာပြီး သီချင်းလေးညီးရင်း သနပ်ခါးသွေးနေတဲ့ ခယ်မလေး နောက်ပိုင်းအလှက ကျုပ်ကို နှာထန်စေတော့တယ်ဗျို့။ မှန်ထဲကနေ ကျုပ်ကို မြင်လိုက်တော့ ခယ်မလေး လန့်သွားပုံရတယ် ။ ကိုယ်လေးတစ်ချက် တွန့်သွားတာ တွေ့လိုက်ရတယ်လေ။ ပြီးတော့ နောက်လှည့်ကြည့်ကာ ကြောက်လန့်ဟန်လေးနဲ့\n“ရှင်… ရှင် ငွေမှုံ အခန်းထဲ ဘာဝင်လုပ်တာလဲ အခုထွက်သွားနော်”\n“ဟဲ… ဟဲ… ညည်းလေးကို ပျော်အောင် ပြုစုပေးမလို့ပါကွာ…..”\n“ခွေးကြီး ….. မယုတ်မာနဲ့နော် အော်လိုက်မယ်”\n“အော်လေ…… သေအောင်သာ အော် ဘယ်သူကြားမှာမို့လဲ”\nပြောလဲပြော ကျုပ်လဲ တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့ကို တိုးတိုးသွားလိုက်တော့တယ်။ သူကလည်း ကြောက်ပြီး နောက်ကို တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ကာဆုတ်ကာနဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ထရံနား ကပ်သွားတော့တယ်လေ။ သူလဲ ပြေးစရာ မလိုတော့သလို ကျုပ်လဲ လိုက်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။\n“ဟဲ….. ဟဲ….. ငွေမှုံလေးရယ်…. မင်းလေး ကိုကြီးအလိုကို အသာအယာ လိုက်လျောလိုက်စမ်းပါကွာ….. အသားအနာမခံချင်စမ်းပါနဲ့လား……”\n“မလုပ်ပါနဲ့ ကိုကြီးရယ် မသင့်တော်ပါဘူး ငွေမှုံ တောင်းပန်ပါတယ်နော်”\n“လာပါကွယ် အတူတူ ပျော်ရအောင်ပါကွာ လာ အချိန်တွေ နှမြောစရာ”\n“ရှင်…… ရှင်……. အနားမကပ်နဲ့နော်”\nကျုပ်က သူလက်မောင်းလေးကိုဆွဲတော့ သူကလည်း ရုန်းတယ်ဗျာ။ ကြာတော့ ကျုပ်လည်း လုပ်ချင်စိတ်ကများပြီး စိတ်က သိပ်မရှည်တော့တာနဲ့ သူမရဲ့ ပါးကို နှစ်ချက် ဆင့်ရိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ် တွန်းလှဲပစ်လိုက်တော့တယ်။\nကျုပ်ရဲ့ ခယ်မလေး ကြမ်းပြင်ပေါ် ခွေခွေလေး လဲကျသွားချိန်မှာတော့ ကျုပ်လည်း အချိန်ဆွဲမနေတော့ပဲ သူမရဲ့ တစ်ထည်တည်းသော လုံချည်လေးကို အတင်း ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်တော့တယ်။ ခယ်မလေးကလည်း ပြန်ဆွဲယူပေမယ့် ကျုပ်လက်ထဲပါလာပြီး အခန်းထောင့်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်တယ်။ အခုတော့ ခယ်မလေးလည်း မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း ကိုယ့်လုံးတီးလေး ဖြစ်သွားတော့တယ်ဗျာ။\n၁၈ နှစ် ပြည့်ပြီးခါစ အပျိုစင်လေးဖြစ်တဲ့ ခယ်မလေးရဲ့ နို့ဝန်းလေးတွေက လုံးဝန်းနေပြီး အသီးရဲရဲလေးတွေက စို့ချင်စရာလေး။ မွှေးညင်းနုနုလေးတွေနဲ့ ဝန်းရံထားတဲ့ မို့ဖောင်းဖောင်း စောက်ပက်လေးရဲ့ နှုတ်ခမ်းသားများ စိကပ်ကပ်လေးနဲ့ အတော် ကြည့်လို့ ကောင်းလှတယ်ဗျာ။\nတံတွေးကို မျိုချလိုက်ပြီး ပေါင်တွင်းသားကို အသာလေး ပွတ်သပ်ပေးလိုက်တယ်။ သူမ အနေနဲ့ ရုန်းထွက်လည်း မလွတ်နိုင်မယ့် အတူတူ ပြုသမျှ နုရတော့မယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံလေးနဲ့ ငြိမ်ခံနေတော့တယ်ဗျာ။\n“အ….. အ ….. အဟင့်”\nခယ်မလေးရဲ့ ပေါင်တွင်းသားကို ဖွဖွရွရွလေး ပွတ်သတ်ပေးလိုက်ပြီး အပျိုစင်လေးအား ကာမအရသာကို အစွဲကြီး စွဲသွားအောင် စိတ်ကူးနဲ့ ရှယ်နူးနပ်ပေးလိုက်တော့တယ်။ ပေါင်းတွင်းသားက ကြက်သီးမွှေးညှင်းများ ထလာပြီး ယောက်ျားတစ်ယောက် အထိအတွေ့ကို မခံစားဖူးသေးတဲ့ အပျိုလေးပီပီ စောက်ပတ်လေးထဲ အရည်များ စိမ့်ထွက်လာနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လက်က ပေါင်ဂွစုံကို ရောက်သွားပြီး စိနေသော စောက်ပတ် အကွဲကြောင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်တော့တယ်။\nစောက်ပတ် အတွင်းသားက နူးညံ့လွန်းတော့ ကိုင်ရတာ အရမ်းကောင်းတယ်ဗျာ။ ကျုပ်ရဲ့ ခယ်မလေးလည်း ပေါင်ကို မသိမသာလေး ကားပေးလာတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။\n“အ…… ဟားးး ….. အဟင့်”\nကျုပ်လည်း ခယ်မလေးရဲ့ ပေါင်ကြား ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ပေါင်တွင်းသားများကို လျှာနဲ့ ယက်ပေးလိုက်တော့တယ်။ အကြောစိမ်းများ သမ်းနေသော ပေါင်တွင်းသာ ဖွေးဖွေးနုနုကို ယက်ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ကျုပ်ရဲ့ ခယ်မလေး ဖင်ရှုံ့သွားတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ စောက်ပတ်လေးထဲ လီးတံကြီးနဲ့ ထိုးခံရတော့မည် အထင်နှင့် အံကြိတ်ထားနေပေမယ့် မထင်မှတ်ထားပဲ ကျုပ်ရဲ့ အပြုအမူကြောင့် ခေါင်းထောင် ကြည့်မိနေတာ တွေ့ရတယ်ဗျာ။\nကျုပ်လည်း စူပွ စူပွ ဖြစ်နေတဲ့ ခယ်မလေးရဲ့ ဖင်ပေါက်လေးကို လျှာနဲ့ ကလိကာ ယက်ပေးလိုက်တော့ ညည်းသံလေးများ ထွက်လာတော့တယ်။\n“ရှလွပ်…… ဖလူးးးး.. … အီးးးးးး”\n“အားးး……..ရှီးးးး.. … ကျွတ်စ်……..”\nခယ်မလေးရဲ့ ခါးလေး ကော့တက်လာပြီး ကြမ်းပြင်နဲ့ဖင် မထိနိုင်တော့ဘူး။ ခယ်မလေးရဲ့ ဖင်ဝလေးက တံတွေးတွေ စိုရွှဲနေပေမယ့် လက်ညှိုးလေး ထိုးသွင်းတာ ကြပ်လွန်းလို့ လက်တစ်ဆစ် ဝင်အောင် မနည်း ထိုးသွင်းရတယ်။ လက်တစ်ဆစ် ဝင်သွားတော့ ဖင်ပေါက်ထဲ ထုတ်လိုက်၊ သွင်းလိုက်၊ လှည့်မွှေလိုက် လုပ်ပေးပြီး စိကပ်နေသော စောက်ပတ်လေးကို ယက်ပေးနေမိတော့တယ်။\n“ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်…..\n“အားးးး…. အဟင့်…… အီးးးး”\nကျုပ်ရဲ့ ခယ်မလေးတော့ ခါလေး ကော့တက်နေပြီး လက်သီးများ ဆုပ်ရင်း တွန့်တွန့်လူးကာ အကောင်းကြီး ကောင်းနေတော့တယ်ဗျာ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိမထားနိုင်တော့ပဲ ငွေမှုံလေးတစ်ယောက်ကတော့ ကျုပ်ရဲ့ စုပ်ယက်ပေးမှုအပေါ် မှိန်းမောသွားလေတော့တယ်။\nကျုပ်လည်း ဖင်ဝလေးထဲ မွှေပေးနေတဲ့ လက်ညှိုးကို တဖြေးဖြေးခြင်း ဖိသွင်းလိုက်ရာ လက်ညှိုး အရင်းအထိ ဝင်သွားပြီး စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားများကို ယက်လိုက်၊ စောက်စေ့လေးကို ဖိစုပ်လိုက်၊ စောက်ပတ် အတွင်းသားနုနုထဲ လျှာဖြင့် ထိုးမွှေလိုက် လုပ်ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ\n“ရှလွပ် ……..အ အ အ အ”\n”ထွက်ကုန်ပြီ ထွက်ကုန်ပြီ “\n“အားးးးး ရှီးးးးးး အားးးးးး အင်းဟင်းဟင်းးးးးး”\nအပျိုရိုင်းလေး ကာမအရသာကို ခံစားရင်း တစ်ချီ ပြီးသွားလေတော့တယ်။ အပျိုစင်လေး ဖြစ်တာကြောင့် ပထမဆုံး အချီမှာပဲ စောက်ပတ်ထဲက အရည်တွေ အများကြီး ပန်းထွက်ကုန်ပြီး နုံးချိသွားကာ ရင်လေး ဖုတ်လှိုက်ဖုတ်လှိုက်နဲ့ အမောဖြေနေတော့တယ်။\nကျုပ်လည်း ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်ပြီး အမောဖြေနေတဲ့ ခယ်မလေးအပေါ် တက်ခွပြီး သူ့ပါးစပ်လေးထဲ ကျုပ်လီးတံကို ထိုးသွင်းပေးမယ့် သူက ခေါင်းခါခါ လည်ခါခါ လုပ်နေတာနဲ့ ကျုပ်လည်း သူ့ပါးစပ်ကို လက်နဲ့ ဖျစ်ညစ်ပြီး အတင်းထိုးထည့်လိုက်ရတော့တယ်။ အပျိုလေးဖြစ်ပြီး လီးမစုပ်ဘူးသေးတော့ ပျို့တက်လာတယ်ဗျို့။\nကျုပ်ကလည်း ခရီးကအပြန် ရေမချိုးရသေးတော့ လချီးနံ တလှိုင်လှိုင်နဲ့ လီးတံကို ပါးစပ်ထဲ လိုးသွင်းနေတော့တယ်လေ။ မစုပ်တတ် စုပ်တတ်နဲ့ ခယ်မလေး လီးစုပ်ပေးနေတာက အရသာတစ်မျိုးပဲ ။ ပြောမပြတတ်အောင်ပါပဲဗျာ။\n“အု အူးးးး ဝူးးးးး”\nအာခေါင်ထောက်နေအောင် ခယ်မလေးရဲ့ ပါးစပ်ကို လိုးသွင်းရတာ ကောင်းလိုက်တာဗျာ။ အခုတော့ ကျင့်သား ရလာပုံပါပဲ။ ပါးစောင်းလေး ခွက်ဝင်အောင် စုပ်ပေးနေတာများ လီးတံကြီးက အကြော တပြိုင်းပြိုင်း ထလာပြီး ပါးစပ်ထဲ ပြည့်သိပ်နေတာပဲ။ ပြီးချင်းသလိုလိုတောင် ဖြစ်လာတာနဲ့ ခယ်မလေးကို လီးစုပ်နေတာ ရပ်ခိုင်းလိုက်တော့တယ်။\n“ဟိုးးး တော်ပြီ ရပ်တော့ ငါပြီးသွားလိမ့်မယ်၊ အခု မပြီးချင်သေးဘူးဟ၊ နင့် အပျိုစင် စောက်ပတ်လေးကို ဟော့ဒီ လီးတံနဲ့ လိုးချင်သေးတယ်”\n“တော်ပါတော့ ကိုကြီးမုန်းရယ် ငွေမှုံလေးကို သနားပါဦး၊ ပြီးတော့ မမ ပြန်လာလို့ တွေ့သွားရင် မကောင်းပါဘူးနော်”\n“နင့် အစ်မ လာတော့လည်း ဘာစောက်ဂရုစိုက်စရာ လိုလို့လဲ၊ ကဲ ကြာပါတယ်ဟာ … ဘာမှ စောက်ပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့ နားငြီးတယ် “\nကျုပ်လဲ ပြောပြောဆိုဆို ခယ်မလေး ပေါင်းကြား ဒူးထောက် ထိုင်လိုက်တော့တယ်။ အပျိုစင် နုနုထွဋ်ထွဋ် စောက်ပတ်လေးအား အပျိုရည်ဖျက်မည့် ဧရာမလီးတံကြီးကို ကိုင်ကာ စိကပ်နေသည့် စောက်ပတ် အကွဲလေးကို အထက်အောက် ပွတ်တိုက်ပေးနေရင်း လိုးသွင်းဖို့ အရှိန်ယူနေလိုက်တယ်။\nဒစ်ဖူးက တစ်ချက် တစ်ချက် စောက်စိရဲရဲလေးကို ပွတ်တိုက်သွားတော့ ခယ်မလေးမှာ ခါးလေး ကော့ကော့သွားတယ်။ စောက်ပတ်လေးမှာ နူးညံ့ ချောမွတ်လှပြီး လိုးချင်စရာကြီး ဖြစ်နေလေတော့ အချိန်ဆိုင်းမနေတော့ပဲ ဒစ်ကို စောက်ပတ်အဝမှာ တေ့ပြီး တဖြည်းဖြည်း ဖိသွင်းလိုက်ရာ\nစောက်ပတ် အပေါက်မှာ ကျဥ်းပြီး ဒစ်မှာ ကြီးလွန်းတော့ ချော်ထွက်နေကာ မဝင်ဆန့်နိုင်ပဲ ဖြစ်နေတယ်။ ခယ်မလေးလည်း ဘယ်အချိန် လီးကြီး ဝင်လာမလည်းလို့ ရင်တမမဖြင့် လက်သီးဆုပ်ကာ ခြေဖျားများ ကုပ်နေရှာတော့တယ်။ ကျုပ်လည်း ဒစ်ကြီးကို တံတွေးဆွတ်လိုက်ပြီး စောက်ပတ်လေးကိုလည်း တံတွေးဆွတ်ကာ လီးတံကြီးကို ကျကျနန ကိုင်ပြီး တေ့သွင်းလိုက်တော့တယ်။\n“ဇွိ ဇွိ ဗျိ………အ……..”\nဒစ်မြုပ်ရုံ ဝင်သွားလေတော့တယ်။ ဒစ်အရင်းထိ မဝင်သေးဘဲ ချော်မထွက်ရုံသာ ရှိလေတော့ ခါးကို ဆတ်ကနဲ ဖိတွန်းလိုက်တယ်။\n“ဇိ ဇိ ဇိ……. အားးးးးးးး”\nလီးဒစ်ကြီး သုံးပုံတစ်ပုံခန့် နူးညံ့သော စောက်ပတ်ထဲ တစ်ထစ်ထစ် တရစ်ရစ် ဝင်သွားလေတော့တယ်။ လီးဒစ်ဖူးက စောက်ပတ်ထဲမှ အပျိုမှေးလေးကို ထောက်နေမိတော့တယ်။\nကျုပ်လည်း ဆက်မသွင်းသေးပဲ ဝင်သလောက်လေးကို မှန်မှန်လေး လိုးပေးလိုက်တယ်။ ဖြည်းဖြည်း မှန်မှန်လေး လိုးဆောင့်ရင်း ခယ်မလေးရဲ့ အပျိုစင် နို့လုံးဝန်းဝန်းလေးတွေကို ဆုပ်ကိုင်ပေးနေမိတယ်။ပါးစပ်ကလည်း ပန်းနုရောင်သမ်းနေတဲ့ နို့သီးလေးကို စုပ်ယူစို့ပေးရင်း အလိုးခံချင်း အရသာကို စွဲလန်းစေဖို့ နူးနပ်ပေးနေတော့တယ်။ စောက်ပတ်လေးထဲ လီးအညှောင့်ခံနေရသလို နို့လေးတွေကိုလဲ အစို့ခံနေရတော့ ခံရသူ ခယ်မလေးအဖို့ ကာမစည်းစိမ် တွေ့နေတော့တယ်။\nလီးတံကို ဒစ်မြုပ်ရုံ အပြင်ထုတ်လိုက်ပြီး အားပြင်းပြင်းနဲ့ တစ်ချက်တည်း ဆောင့်သွင်းလိုက်တယ်။\n“အင့် ဗလစ် တစ် တစ်…. ဗျစ် …ဗျစ် … ဒုတ်”\n“အားးး သေပါပြီတော့ ….. နာတယ် …… နာတယ် ……. အီးးးဟီးးးဟီးးးး”\nတစ်ချက်တည်းနဲ့. လီးတံကို အဆုံးထိ ဝင်သွားအောင် ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်တယ်။ ဒစ်ဖူးကြီးက စောက်ပတ် အတွင်းသား နုနုများကို ပွတ်တိုက်ရင်း အပျိုမှေးပါးလေးအား ရက်စက်စွာ ထိုးခွဲပစ်လိုက်တော့တယ်။\nအပျိုမှေးပါးကို လိုးခွဲရုံမက သားအိမ်ကို ဝင်ဆောင့်လိုက်လို့ အပျိုစင် ပါကင်လေးဖြစ်တဲ့ ခယ်မလေးတော့ တော်တော်လေး နာကျင်သွားပုံရတယ်။ လက်က ကျုပ်ရင်ဘက်ကို တွန်းထုတ်နေပြီး ပါးစပ်ကလည်း မချိမဆန့် ဇွတ်အော်နေတော့တယ်လေ။\nကျုပ်လည်း အရှိန်မပြတ်အောင် လီးကို ဒစ်မြုပ်ရုံ ပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး ဆယ့်လေးငါးချက် ဆောင့်ထည့်လိုက်တယ်။\n“အင့် .. အီးးးး”\n“ဗျွတ် ဗျွတ် ဗျစ် ဗျစ် … အားးးးးး အင့်… ဗျိ ဗျိ ဗွတ် ဗွတ်”\n“အီးးးးး ဟီးးးး ဟီးးးးး နာတယ် နာတယ်”\n“အင့်….. ဇွိ ဇွိ ဗျစ် ဗျစ် …”\n“အူးးးး ဟူးးးး ဟူးးးးး”\n“အပျိုအမှေးပါး စုတ်ပြဲသွားလို့ပါကွယ် ငြိမ်ငြိမ်လေး နေနော်၊ အစမို့ပါ တဖြည်းဖြည်း ကောင်းလာလိမ့်မယ် သိလား ငွေမှုံလေးရဲ့….”\n“မသိဘူး… အဟင့် … အရမ်းနာတာပဲ သိတယ်”\nလီးတံကြီးမှာ ခယ်မလေး စောက်ပတ်က ထွက်လာတဲ့ သွေးတွေ ပေပွနေပြီး အရည်ပြား အဖတ်လေး ကပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ စောက်ပတ်လေးမှာ ကြပ်သိပ်ပြီး အရိုးနုလေး ဝါးရသလို လိုးရတာ အရမ်းကောင်းလွန်းလှတယ်ဗျာ။\nစောက်ပတ်လေးက ကျဉ်းလွန်းပြီး လီးတံက တုတ်တုတ် ရှည်ရှည်မို့ စောက်ပတ်က ညစ်အားကောင်းတာကြောင့် လီးထိပ်ကို သရေပင် စီးထားသလို ကျင်တက်နေအောင် ကောင်းလှတယ်။ ကျုပ်ရဲ့ လိုးဆောင့်ချက် ပြင်းပြင်းအောက်မှာ ခယ်မလေးလည်း ကိုယ်လုံးလေး ယိမ်းထိုးနေတော့တယ်။\nနာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ် ညည်းတွားနေတဲ့ ခယ်မလေးရဲ့ အသံစူးစူးလေးက ကျုပ်ကို ရမ္မက်စိတ် ထန်စေသည့်အပြင် လိုးဆောင့်မှုကို မနားချင်ပဲ လိုးပြီးရင်း လိုးချင်စေတော့တယ်။ ခေါင်း ဘယ်ညာ ရမ်းကာ ရှုံ့မဲ့နေသော ခယ်မလေးရဲ့ မျက်နှာအား ကြည့်ရင်း လိုးဆောင့်ရတာ အရမ်းကို အရသာ ရှိလှတယ်ဗျာ။\nခယ်မလေးလည်း နာကျင်မှု့နဲ့အတူ ကြပ်သိပ်စွာ ဝင်လာတဲ့ လီးတံကို ညစ်ရင်းညစ်ရင်း ဆောင့်ချက်နဲ့အညီ ပင့်ပင့်ပြီး ခံနေပုံက အလိုးခံချင်း အရသာကို စွဲလန်းစေတော့တယ်ထင်ပ။ ကျုပ်များ မဆောင့်ပဲ နေရင် သူက ပင့်ပင့်ခံရင်း လီးတံ ကျွတ်ထွက်သွားမှာ စိုးရိမ်စိတ်လေးဖြင့် ကာမအရသာကို အရူးအမူး စွဲလန်းနေပုံပါပဲဗျာ။\nကျုပ်သိလိုက်တာကတော့ ဒီကောင်မလေးကို ကျုပ် ဘယ်အချိန်လိုးလိုး ရနေပြီ ဆိုတာပါပဲဗျာ။\n“ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်”\n“ဗျိ ဗျိ ဗျစ် ဗျစ် အီးးးး”\n“အ အ အ အ အားးးးး ရွီးးးးးး ဟားးးးးးးး”\nကျုပ်ရဲ့ လိုးဆောင့်ချက်ကို ဟန်ချက်ညီညီ အလိုးခံရင်း ခယ်မလေး ပြီးချင်လာပုံရတယ်။ အသားချင်း ထိခတ်သံတွေ မြိုင်ဆိုင်နေသလို ခယ်မလေးရဲ့ ကောင်းလွန်းလို့ ညီးသံသဲ့သဲ့လေးနဲ့အတူ ကိုယ်လေး တွန့်တွန့်လူး ခါနေပြီး ခယ်မလေး စောက်ရည်တွေ ပန်းထွက်ကုန်တယ်။ ကျုပ်လည်း အပျိုစင် ခယ်မလေးရဲ့ စောက်ပတ်လေးကို လိုးဆော်ရတာ စီးစီးပိုင်ပိုင် ရှိလှပြီး အရမ်းကောင်းလွန်းတာကြောင့် သုတ်မထိန်းနိုင်ပဲ ခယ်မလေးနဲ့ ပြိုင်တူလိုလို လရည်ပျစ်ပျစ်တွေကို သားအိမ်လေးထဲ ဒလဟော ပန်းထုတ်လိုက်တယ်တော့ဗျာ။\n“အီးးးး ဟီးးးး ဟီးးးး ဟီးးးးးး”\n“အမလေးးး အဟင့် ထွက်ပြန်ပြီ ရှင့်…. အ…. အ…. ဆောင့် နာနာလေးဆောင့် အရမ်းကောင်းတာပဲ”\n“အေးပါကွာ ……ကိုကြီးလည်း ပြီးတော့မယ်…. ရော့…. အင့် …… ကဲကွာ…. အ…. အ…. လိုးရတာ စီးစီးပိုင်ပိုင် ရှိလိုက်တာကွာ……”\nကျုပ်လည်း လရည်တွေ အကုန် ပန်းထုတ်ပြီး လီးတံကို ချွတ်လိုက်တော့ ခယ်မလေး စောက်ခေါင်း အဝလေးက အရင်လို စိမနေတော့ပဲ ပွစိပွစိ ဖြစ်နေပြီး ကျုပ်လရည်တွေနဲ့ အတူ စောက်ရည်တွေပါ စီးကျလာတာကို တွေ့ရတယ်။ ခယ်မလေး မောဟိုက် နွမ်းနယ်နေသလို ကျုပ်လည်း ပါကင်လေးကို လိုးဆော်ရတာကြောင့် အရမ်းပင်ပန်းနေတော့တယ်။\nခယ်မလေးလည်း အပျိုစင်ပန်းလေးကို ခဲအိုရဲ့ ဆွတ်ခူး စားသုံးခြင်း ခံရလေတော့ ဝမ်းနည်းစွာ ငိုရှိုက်နေလေတော့တယ်။ နှစ်ယောက်သား အမောဖြေနေတုန်းမှာပဲ ကျုပ်မိန်းမ ရွှေမှုံ နာကျင်ဟန်လေးနဲ့ ရောက်ရှိလာပါတော့တယ်။\n“ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်နေတာလဲ လူယုတ်မာကြီးရဲ့ အစ်မကို အဓမ္မ ယူရုံမက ညီမကိုပါ ခြေတော်တင်တယ်ပေါ့လေ”\n“စောက်ကောင်မ စောက်စကား မရှည်နဲ့ နှစ်ယောက်စလုံး မသာပေါ်သွားချင်တာလား”\n“လာ ညီမ‌လေး ဒီအိမ်မှာ မနေဘူး ထွက်သွားမယ်”\n“အေး ထွက်လဲ ထွက်ကြည့် အသေပဲမှတ် ကြားလား”\n“မမရယ် တော်ပါတော့ လူကြားလို့ မကောင်းပါဘူး အဟင့် …..”\n“ကောင်မ ရှည်ဝေးဝေး ပြောမနေနဲ့ အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ်ပြီး ငါလီး လာစုပ်စမ်း….”\nရွှေမှုံလဲ လင်တော်မောင်ကို ကြောက်ရသူပီပီ တစ်ရှက်က နှစ်ရှက် မဖြစ်ရလေအောင် လင်တော်မောင်ရဲ့ အလိုကျ အဝတ်အစားများ တစ်ခုမကျန် အကုန်ချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး ညီမလေးကို လိုးထားလို့ ပေပွနေတဲ့ သွေးစတွေ စောက်ရည်တွေလူးနေတဲ့ လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး ဒစ်ဖူးလေးကို လျှာဖျားလေးနဲ့ ယက်ပြီး ပြွတ်ကနည်း မြည်အောင် ငုံစုပ်ပစ်လိုက်တော့တယ်။\n“အု….. အု….. ဝု…..”\nလရည်ထွက်ထားလို့ ပျော့ကျနေတဲ့ လီးတံက ရွှေမှုံလေး စုပ်ယူလိုက်တာနဲ့ တပြိုင်တည်း တဖန် ထောင်ထလာပြန်တယ်။ သရေတွေ ရွှဲရွှဲစိုနေတဲ့ လီးတံကြီးက အကြောတွေ ထောင်ထလာပြီး ရွှေမှုံလေးရဲ့ အာငွေ့နွေးနွေးကြောင့် သံချောင်းကြီးအလား မာထန်လာပြန်ပါတော့တယ်။\nမိုးထိုးကာ တောင်မက်လာတဲ့ ကျုပ်ရဲ့ လီးတံကြီးကို လက်ဖဝါး နုနုဖြင့် ကိုင်ကာ အရည်ပြားကို ဆွဲချလိုက်ပြီး အရည် စိုလဲ့နေသည့် ဒစ်ထိပ်ရှိ အကွဲကြောင်းအား လျှာဖြင့် ကလိကာ နှုတ်ခမ်းဖြင့် ငုံစုပ်လိုက်ပြန်တယ်။\n“ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်”\n“အိုးးး ဟိုးးးး ရွီးးးး”\nဒစ်ဖူးကို လျှာဖြင့် ဝိုက်လိုက်၊ လီးတံကို ငုံကာ ပါးစပ်ဖြင့် ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ် ငုံစုပ်လေး လုပ်ပေးနေပြီး လင်တော်မောင်အကြိုက် ရှယ်ကို စုပ်ပေးနေတော့တယ်။\nကျုပ်လည်း လီးစုပ်တာ ရပ်ခိုင်းပြီး ညီအစ်မ နှစ်ယောက်စလုံးကို လေးဘက်‌ထောက် ကုန်းခိုင်းပြီး နောက်ကနေ လက်ဝါးနဲ့ ဖင်လုံးလေးတွေကို ခပ်စပ်စပ် ရိုက်ချလိုက်တယ်။\nညီအစ်မ နှစ်ယောက်လုံး ဖင်လေး နောက်ပစ်ပြီး လေးဘက်ကုန်းပေးထားတော့ သူ့တို့ စောက်ပတ်လေးတွေက ပြူပြူလေး စူထွက်နေတယ် ။ ကျုပ်လည်း အကြီးမရဲ့ အနောက်ကနေ ဒူးထောက် နေရာယူလိုက်ပြီး ပြူထွက်နေတဲ့ စောက်ပတ်လေးကို လီးတေ့ပြီး ခါးကို ကိုင်ကာ ဒေါ့ကီစတိုင် လိုးဆော်ပစ်လိုက်တယ် ။ အချက်တစ်ရာလောက် လိုးဆော်ပြီး အငယ်မလေး တစ်လှည့် လိုးဆော်ပေးမိပြန်တယ်။ ကျုပ်အကြိုက်ဆုံးပုံစံနဲ့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်လုံးကို တပြိုင်းတည်း လိုးဆော်ရတာ ကျုပ်အတွက်တော့ အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်လို့ အကောင်းကြီးကောင်းကာ ကာမသုခ အရသာကို အပြည့်အဝ စံစား ခံစားနေမိတယ် ။\n“ဖတ် ဖတ် ပြွတ်စ် ပြွတ်စ်”\n“ရှီးးးးးးးး အဟင့်…….အ …..အ…..”\nအသားချင်း ထိခတ်သံတွေ ၊ လီးဝင် လီးထွက်သံတွေ၊ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ကောင်းလွန်းလှလို့ ထွက်လာတဲ့ ညီးသံလေးတွေက မြိုင်ဆိုင်နေပြီး ဂီတရသ တစ်ခုကို နားဆင်နေရသလို့ နားဝင်ချိုလှတယ် ။ အစောက အငယ်မနဲ့ တစ်ချီ ကောင်းကောင်းပြီးထားပေမယ့်လည်း ညီအစ်မ နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ အပေးအယူမျှမျှ ညှစ်အား ကောင်းကောင်းနဲ့ စောက်ပတ်တွေကို လိုးသွင်းနေရတော့ အရသာက ပြောမပြတတ်အောင် ကောင်းလွန်နေလေတော့ ကျုပ်လည်း မထိန်းနိုင်ပဲတော့ ပြီးချင်လာပြန်တော့တယ်။\nအဲဒါနဲ့ပဲ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်လုံးကို ဒူးထောက် ထိုင်ခိုင်းပြီး ဟထားတဲ့ ပါးစပ်လေးတွေပေါ် လီးတံကြီးကို လက်နဲ့ကိုင်ထုရင်း လရည်တွေကို ပန်းချလိုက်တော့တယ်။ ပန်းထုတ်ပြီးစ လီးတံကို နှစ်ယောက်သား တစ်လှည့်စီ လုပြီး စုပ်နေလိုက်တာများ တကယ် အရသာရှိလှတယ်ဗျာ။ နောက်ပိုင်းတော့ အငယ်မလေးကိုလည်း သူ့အစ်မလိုပဲ အပေါက်စုံ ခံနိုင်အောင် လေ့ကျင့် လိုးဆော်ပေးနေရင်း မယားအဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုက်တော့တယ်။\nအဲ့နေ့ကစလို့ ကျုပ်လဲ မယားနှစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။ တစ်ယောက်တစ်ခန်း မအိပ်ကျတော့ပဲ ကျုပ်ကို အလယ်ကထားပြီး ဘယ်ညာ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ နေရာယူ အိပ်ကျလေတော့တယ်ဗျာ။\nအခုဆို ကျုပ်လည်း မကြာမီ ရောက်လာတော့မယ့် လွတ်ရက်ကို လက်ချိုး ရေတွက်လို့ မျှော်လင့်စောင့်စားနေမယ့် မယားများဆီ အရောက်လှမ်းဖို့ အားမွေးရင်း စောင့်မျှော်နေလေတော့သတည်း………..။\nဖတ်ရှုကြိမ် စုစုပေါင်း : 4,911\n← ပါကင်ဖောက်ခံလိုက်ရတဲ့ အပျိုမလေးနှစ်ယောက်


ဘဝအပျေါ သံဝဂေစိတျဖွဈပျေါခွငျး - Latest Myanmar News\nသောကဖွဈလာလို့ မထိနျးနိုငျတဲ့အခါ ငိုခဲ့ရတဲ့အခါတှကေလညျးအမြားကွီး။ ကိုယျဆငျးရဲမှု စိတျဆငျးရဲမှုဆိုတာတှလေညျး ကွုံတှရေ့ပါတယျ။\nစိတျပငျပနျးမှုတှဆေိုတာလညျး မြားစှာကွုံတှရေ့လို့ ဘဝခရီးဟာ လြှောကျလမျးကွသူတိုငျး ဘယျသူမှ မသကျသာဘူးလို့ ဒီလိုပွောရမှာ။\nရဟန်တာပုဂ်ဂိုလျတှလေညျး ဘဝခရီးကို ဖွတျသနျးကွရတဲ့အခါမှာသကျသာမှုရသလားဆိုတော့ ဘယျသကျသာမှု ရမလဲ။\nအရှငျသာရိပုတ်တရာကိုယျတျောမွတျကွီးဆို ဗိုကျနာရတယျ ဒါထငျရှားတာလေးတဈခု။ အရှငျမဟာ မောဂ်ဂလာနျ ကိုယျတျောမွတျကွီးလညျးရောဂါဝဒေနာတှေ ခံစားရတယျ။\nနောကျဆုံးကွတော့ လုပျကွံသတျဖွတျခွငျး ခံလိုကျရတယျဆိုတဲ့ အခုခတျေအနေ နဲ့ပွောမယျဆိုရငျ ရိုးရိုး ပရိနိဗ်ဗာနျစံရတာ မဟုတျဘူး။ လုပျကွံသတျဖွတျလို့ ပရိနိဗ်ဗာနျစံသှားရတယျလို့\nဒါ ဘဝရဲ့အခကျအခဲတှပေဲ။သာမနျအားဖွငျ့ မစဉျးစားပဲနလေို့ရှိရငျ ဘဝမှာအခကျအခဲ မရှိဘူး။ပြျောစရာကွီးလို့ မွငျကောငျး မွငျလိမျ့မယျ။ ပြျောစရာမဟုတျဘူး။\nဘယျလောကျပြျောစရာကောငျးတဲ့ ဘဝပဲဖွဈဖွဈ အခကျအခဲတဈမျြိုးမြိုးတော့ ကွုံတှမှေ့ာပဲ သခြောပါတယျ။\nမွတျစှာဘုရားရှငျ ကိုယျတျောမွတျကိုယျတိုငျပဲဘဝခရီးကွီးကို လြှောကျလှမျးတဲ့အခါမှာ စိတျဆငျးရဲမှုတှအေကွိမျကွိမျကွုံတှရေ့တယျ။ ဘုရားဟာ ဘယျလောကျပဲ တနျခိုးတျောအနန်တနဲ့ ပွညျ့စုံတဲ့သူတဈယောကျပဲ ဖွဈစေ\nဘဝခရီးကိုသှားတဲ့အခါမှာ အမွဲတမျးဖွောငျ့တနျးနတေဲ့ ဘဝခရီးကို လြှောကျလှမျးရတာ မဟုတျဘူး။\nတဈခါတဈရံ လူစားတဲ့အစာမဟုတျတဲ့ မွငျးစာတှေ စားနရေတဲ့အခါမြိုးတှေ ကွုံတှရေ့တယျ။ တဈခါတဈရံ လုံးဝစားစရာမရှိတဲ့အဖွဈနဲ့ ကွုံတှရေ့တယျ။ တဈခါတဈရံဆနျ့ကငျြဘကျပုဂ်ဂိုလျတှရေဲ့ ဆနျ့ကငျြ့မှုတှနေဲ့တှကွေုံ့ရတယျ။\nစိတျဆငျးရဲဖှယျ အနအေထားတှနေဲ့ ကွုံတှရေ့တာတှေ ရှိတယျ။ မွတျစှာဘုရားရှငျ ကိုယျတျောမွတျရဲ့ဘဝမှာ စှပျစှဲမှုကွီး (၂)ကွိမျခံရတယျ။ အငျမတနျမှ ကွီးမားတဲ့ စှပျစှဲမှုကွီး အခုခတျေလိုဆို ဖွရှေငျးဖို့ အငျမတနျခကျခဲတဲ့ စှပျစှဲမှုကွီး (၂)ကွိမျခံရတယျ။ လုပျကွံသတျဖွတျမှုက (၃)ကွိမျခံခဲ့ရတယျ။\nဘဝဆိုတာ ဘုရားတောငျမှ ရှောငျလို့မရတာပါလားလို့ ဘုနျးကွီးတို့ တရားနာပရိတျသတျတှေ ဘဝပျေါမှာ သံဝဂေဖွဈဖို့ပါ။\nဘယျသူ့ဘဝပဲဖွဈဖွဈ အဆငျပွနေတေယျဆိုတာ တဈခဏမြှသာဖွဈပါတယျ။ နောကျဆုံးမှာ အခကျအခဲတှနေဲ့ရငျဆိုငျသှားရတဲ့ဘဝတှခေညျြးပဲ။ ဘဝဟာ ကနြေပျစရာ မကောငျးတဲ့အနအေထားတှေ ရှိသလို ကနေပျစရာ ကောငျးတာလညျး မရှိဘူးတော့ မဟုတျပါဘူး။ ရှိပါတယျ။ ဘဝဟာ အဆိုးခညျြးပဲတော့ မဟုတျဘူး။ အကောငျးလညျးရှိတယျ။ အကောငျးရှိလို့ လူတှကေ ဘဝမှာပြျောရှငျနကွေတယျပေါ့။\nအဲ့ဒီကောငျးတဲ့အကှကျကလေးတှေ သာယာဖှယျ ကနြေပျဖှယျ လကျခံဖှယျ အခကျြကလေးတှေ စာပကေမျြးဂနျမှာ ဘာပွောသလဲဆိုတော့’အသာဒ’လို့ချေါတယျ။ အဲ့ဒီကနြေပျစရာလေးတှကေို ကွညျ့ပွီးတော့ လူတှဟော ဘဝကိုလကျခံပွီးတော့ ကနြေပျနကွေတာ။\nဒါဖွငျ့ဘဝဟာကနြေပျစရာခညျြးပဲလားဆိုတော့ မဟုတျဘူး။ အပွဈအနာအဆာတှကေလညျး အမြားကွီး အခကျအခဲတှကေလညျး အမြားကွီး ဆိုတာရှိတယျ။\nဘဝကို ငွီးငှသှေ့ားကွတယျပေါ့။ပြျောနတေဲ့ပုဂ်ဂိုလျဟာ ကနြေပျစရာလေးတှေးပွီး ပြျောနတော။ငွီးငှသှေ့ားတဲ့ ပုဂ်ဂိုလျတှကေလညျး ဘဝရဲ့အစဈအမှနျကိုရှု့မွငျသုံးသပျပွီးတော့ ဘဝကလှတျအောငျကွိုးစားသှားကွတာ။\nမကွိုးစားတဲ့ပုဂ်ဂိုလျတှကေဘာနဲ့ဥပမာတူသလဲဆိုရငျ ကနြေပျစရာကောငျးတာလေး ကွညျ့ပွီးတော့ထိုကနြေပျစရာကောငျးတဲ့အခကျြရဲ့ နောကျကှယျမှာရှိတဲ့ အငျမတနျမှ ကွောကျစရာကောငျးတာတှေ မမွငျတာ။\nဥပမာမယျ- သငျတုနျးဓါးပျေါမှာ ပြားရညျတဈစကျပြားရညျရဲ့အခြိုကိုသာတှေးပွီး သငျတုနျးဓါးက မိမိရဲ့လြှာကိုဖွတျမယျဆိုတာမမွငျတဲ့သဘောပဲပေါ့။\nသငျတုနျးဓါးပျေါက ပြားရညျလေးတဈစကျကိုမကျမကျမောမော လြှာနဲ့လြှကျလိုကျမယျဆိုရငျ ခြိုလို့မှမပွီးခငျ လြှာပွတျသှားမယျ။ဘဝဆိုတာ အဲ့ဒီအတိုငျးပဲလို့ ဆိုလိုတာ။\nဘဝမှာ ကနြေပျစရာဆိုတာ ဘာကိုပွောတာလဲဆိုတော့ ဘဝကိုအကွောငျးပွုပွီးတော့ သုခသောမနဿလို့ချေါတဲ့ ကိုယျခမျြးသာမှု စိတျခမျြးသာမှုတှဟော ဘဝနဲ့ပတျသကျပွီး ရနိုငျတာတှေ ရှိတယျပေါ့။ ယနေ့.. တရားခဈြခငျသူတျောစငျတို့ စဉျးစားကွညျ့ပေါ့။ မိမိတို့ဘဝမှာ အဆငျပွနေတောတှေ ရှိတယျ။\nမိသားစုနဲ့ ပြျောပြျောရှငျရှငျ နကွေတယျ။ စီးပှားဥစ်စာတှေ အဆငျပွနေတေယျ။ ကနျြးမာရေးလညျး ပွလေညျတယျ။\nဒီလိုမိသားစု အဆငျပွနေပွေီဆိုရငျ စိတျခမျြးသာမှုကိုမရဘူးမဟုတျဘူး ရကွတယျ။ အဲ့ဒီလိုရတာဟာ ဘဝအတှကျ ကနြေပျစရာလေးတဈခုပဲ။\nနောကျတဈခုပွောမယျဆိုရငျ ဘဝကိုအရငျးတညျပွီးတော့ ကုသိုလျကောငျးမှုတှေ လုပျခှငျ့ရတာလညျး ဘဝနဲ့ပတျသကျပွီး ကနြေပျစရာလို့ ဒီလိုပွောရမယျ။\nဒါဖွငျ့မကနြေပျစရာ စိတျပကျြစရာက ဘာတှလေဲဆိုတော့ဟောဒီဘဝကွီးဟာ မတညျမွဲဘူး။ နုပြိုနရောက အိုမငျး ရငျ့ရျောပွီးတော့ သှားတယျ။ ကနျြးမာနရောက မကနျြးမမာဖွဈလာတယျ။\nအသကျရှငျရာကနေ နောကျဆုံးဘဝတဈခု စှနျ့ခှာသှားရတယျ။ မိမိမွတျနိုးတဲ့ ပစ်စညျးဥစ်စာ မိမိခဈြခငျတဲ့ပုဂ်ဂိုလျတှေ ခှဲခှာပွီးတော့ သှားရတယျဆိုတာ။\nဘဝရဲ့အဆိုးတရားပဲဖွဈပါတယျ။ အဲ့ဒီတော့ ဒီလိုအဆိုးတရားတှေ ကွညျ့ပွီးတော့ ဒါမြိုးတှေ နောကျထပျမလိုခငျြတော့ဘူး… ဆိုလို့ရှိရငျဘဝကိုတှယျတာတဲ့ တဏှာကိုဖယျရှားပွဈဖို့ လိုအပျတယျပေါ့။\nဘဝကထှကျမွောကျမှုဆိုတာ ဘဝကိုတှယျတာမှုကို ဖယျရှားမှ မဖယျရှားနိုငျပဲနဲ့ ခမျြးသာလေးတဈခုကို မကျမောပွီးတော့ ဘဝမှာ ပြျောနကွေမယျဆိုရငျကတော့ သံသရာဝဋျက လှတျဖို့မရှိတော့ဘူး ဒီလိုဆိုတာပေါ့နျော။\nဒါကွောငျ့မို့လို့ တဈခဏပဲဖွဈဖွဈ အမှတျတမဲ့မနကွေပဲနဲ့..ဘဝရဲ့အပွဈတှကေို ရှု့မွငျ သုံးသပျကွညျ့ဖို့ လိုအပျတယျပေါ့။အဲ့ဒီလို ဘဝရဲ့အပွဈကို ရှု့မွငျသုံးသပျတဲ့အခါမှ\nဘဝအပျေါမှာ သံဝဂေစိတျဖွဈပှားပွီးတော့ သံသရာက လှတျကွောငျးဆိုတဲ့ ကိုယျကငျြ့တရားတှေ တိုးတကျပှာမြားလာမှာ ဖွဈတယျပေါ့။\nအေးဒါကွောငျ့မို့လို့ ဘဝဆိုတာကိုတော့ မွတျစှာဘုရား ကျိုယျတျောမွတျက ဘယျတော့မှ မခြီးမှမျးဘူး။ ဘယျလောကျတိုတောငျးတဲ့ အခြိနျပိုငျးလေးရတဲ့ ဘဝဖွဈဖွဈ ရှညျလြားတဲ့ဘဝမြိုးပဲဖွဈဖွဈ ဘယျဘဝကိုမှ မွတျစှာဘုရားက မခြီးမှမျးဘူး။ ဘုရားက ဥပမာပေးထားတာ အလှနျထငျရှားတယျ။\nလူတှရေဲ့ မစငျအညဈအကွေးဟာ နညျးနညျးလေးလညျး အနံ့ဆိုးတာပဲ။ အမြားကွီးမှ အနံ့ဆိုးတာ မဟုတျဘူး။ ဘဝဟာလညျးပဲ တဈခဏလေးရတဲ့ ဘဝဟာလညျးပဲ ဒုက်ခဖွဈတာပဲ။\nဒီလိုဆိုတာပေါ့နျော။ အေးဒါကွောငျ့မို့လို့ ဘဝအပျေါမှာ သံဝဂေစိတျနဲ့ ရှု့မွငျသုံးသပျတပျဖို့ လိုအပျတယျပေါ့။ ဒီလို အန်တရာယျတှမြေားနတေဲ့ ဘဝခရီးကို လြှောကျလှမျးနကွေရတဲ့အခါမှာ\nထိုဘဝကနေ ကောငျးမွတျတဲ့အရာတှေ မရယူနိုငျဘူးဆိုရငျ ဘဝဟာအရှုံးနဲ့ပဲ ပိသှားမယျ။ ဒါကွောငျ့မို့ အဲ့ဒီလို မဖွဈကွရအောငျ ကိုယျ့ဘဝကိုယျ ဆငျခွငျသုံးသပျပွီး\nအလေးအနကျထား ကွညျ့ကွရမှာဖွဈတယျ။ ဒီလိုကွညျ့နိုငျတာလညျးပဲ ဘုရားပှငျ့တဲ့အခါ မွတျစှာဘုရားရဲ့ အဆုံးအမတရားတှကေို ကွားနာကွရမှသာ ကွညျ့နိုငျတာကိုး။\nအနို့မို့ဆိုရငျ….ဒီလိုစိတျဓာတျမြိုးပျေါဖို့ဆိုတာ ဝေးစှပဲ။ဘဝအပျေါမှာရှု့မွငျသုံးသပျတပျဖို့ဆိုတာကလညျး ဝေးလစှေပဲ။\nဒါကွောငျ့မို့ အသိဉာဏျရှိတဲ့ဘဝမှာ ဘဝရဲ့အပွဈအနာဆာတှကေို ကွညျ့တတျ မွငျတတျဖို့ လိုအပျတယျ။ ဟုတျပွီ… မရှောငျသာလို့ ဘဝခရီးသှားကွရတယျ ဆိုလို့ရှိရငျ\nဘဝရဲ့ဒုက်ခသုတျခ အခကျအခဲတှေ နညျးနိုငျသမြှ နညျးအောငျ ဘာလုပျကွရမလဲဆိုတော့ ခရီးသှားတဲ့အခါမှာ ရိက်ခာဆိုတာ ယူသှားကွရတယျပေါ့။\nလိုအပျတဲ့နရောမှာ အသုံးပွုဖို့။ လိုအပျတဲ့နရော လိုသလို အသုံးခဖြို့ လမျးစရိတျတို့ ရိက်ခာတို့ဆိုတာ ပါကွရမယျ။ လမျးစရိတျတှေ ရိက်ခာတှေ ပါသှားပွီဆိုရငျအခကျအခဲတှဟော နညျးသှားလိမျ့မယျပေါ့။\nအေးဒါကွောငျ့မို့လို့ ဘဝရိက်ခာဆိုတာ ဘာလဲလို့မွတျစှာဘုရားက ဟောတဲ့အခါမှာ ဘဝရိက်ခာဆိုတာ ကုသိုလျပဲဖွဈတယျပေါ့။ဒါနကောငျးမှု လုပျတယျ။\nသီလ ဆောကျတညျတယျ။သမထ ဝိပဿနာ ဘာဝနာ ကမ်မဋ်ဌာနျးကို အားထုတျတယျ ဆိုတာဟာ ရိက်ခာစုဆောငျးခွငျးပငျဖွဈတယျပေါ့။\nကိုယျသှားတဲ့ဘဝမှာ ဒါနကောငျးမှုလုပျသှားလို့ ဒါနကုသိုလျဆိုတဲ့ ရိက်ခာပါလို့ရှိရငျ ဘယျဘဝရောကျရောကျ စားရမယျ့မယျ့ သောကျရမယျ့မယျ့ ဆငျးဆငျးရဲရဲနရေမယျ့ ဘမြိုးမဖွဈဘူး။ အိုတာတော့ အိုမယျ။\nနာတာတော့ နာမယျ။ သတောတော့ သမေယျ။ မအို မနာ မသခေငျမှာ ခမျြးသာ သုခတှေ ရနိုငျသေးတယျ။ ဒီလို ဆိုတာပေါ့နျော။\nဘဝခရီးမှာ အခကျအခဲတှေ သကျသာသှားအောငျ အကယျ၍ ဒါနဆိုတဲ့ ကုသိုလျရိက်ခာ မပါဘူးဆိုရငျ ပငျပနျးလှတဲ့ဘဝမှာ ထပျဆငျ့ပွီးတော့ စားစရာကမပွလေညျး\nသောကျစရာကမပွလေညျ နစေရာကမရှိ ဝတျစရာကမရှိ ဆငျးရဲဒုက်ခအတိနဲ့ အသကျမှေးရတယျ။\nဘဝမှာလညျးပဲ မကွာခငျ အိုမငျး ရငျ့ရျော ဝဒေနာတှဖွေဈ.. နောကျဆုံး သဖေို့ဝငျရတဲ့အနအေထားမြိုးထိ ရောကျသှားနိုငျတယျပေါ့။\nဒါက အလေးအနကျ ဆငျခွငျစဉျးစားဖို့။ တို့တော့ ဒီလို မဖွဈပါဘူးလို့တော့ မအောငျ့မလေ့နေဲ့..။ ရိက်ခာမပါသူတိုငျးဟာ ဒီတိုငျး ဖွဈကိုဖွဈမှာ။\nဒါကွောငျ့မို့ ဒါနကုသိုလျဆိုတဲ့ ရိက်ခာကိုလညျး ပါအောငျ ယူကွရတယျ။ အေးသီလဆိုတဲ့ ရိက်ခာမပါဘူးဆိုရငျ ဘာဖွဈမလဲဆိုတော့ လူ့ဘဝရောကျလာပွီ မကွာခငျပဲ သသှေားကွ။\nရောဂါဝဒေနာတှမြေားတယျ။ ဟော… “ပါဏာတိပါတ”ဆိုတဲ့ ကိုယျကငျြ့သီလ ရှောငျကွဉျမှုကို ယိုယှငျးလာတဲ့ ပုဂ်ဂိုလျဟာ ဘဝမှာပွညျ့စုံတဲ့ဘဝ မရတဲ့အပွငျမှာ\nလူဖွဈရသျောလညျး ရောဂါဝဒေနာတှေ ထူပွောလို့ နောကျဆုံးမှာအသကျရှညျရှညျမနရေပဲနဲ့ ဒုက်ခတှေ ဘလပှနေဲ့ ငယျငယျနဲ့ သဆေုံးသှားကွတာတှေ ပွညျ့လို့ပဲ။ အဲ့ဒါ ပါဏာတိပါတမလုံလို့။\nအေး ပါဏာတိပါတတော့လုံပွီ.. ”အဒိန်နာဒါန”တော့\nမလုံးဘူးဆိုရငျ ဒီသီလရိက်ခာမပါရငျ ရှိလာတဲ့ပစ်စညျးလေး တျောကွာ မီးလောငျတဲ့အထဲပါသှားပွနျပွီ။ ရမွေောတဲ့အထဲ ပါသှားပွနျပွီ။ တျောကွာ အသိမျးခံလိုကျရပွီ။\nသူခိုးဓါမွထဲ ပါသှားပွနျပွီ။ အိမျမှာ သားဆိုး သမီးဆိုးတှကေနပွေီးတော့ မူးယဈဆေးဝါးသုံးပွီး ဖွုနျးပဈလိုကျပွနျပွီ။\nစိတျဆငျးရဲစရာတှနေဲ့ခညျြး ကွုံတယျ။ အဒိန်နဒါနာမလုံဘူး။ ကိုယျ့ရဲ့ပစ်စညျးဟာ တဈနညျးမဟုတျတဈနညျး ပကျြစီးဆုံးရှုံးရမှုနဲ့ ကွုံတယျ။\nကာမသေုမိစ်ဆာစာရ မလုံဘူးဆိုရငျ..အေး.. အသကျတော့ရှညျပါရဲ့ ပစ်စညျးဥစ်စာလညျးပေါပါရဲ့ .. အရပျထဲမှာ လူတဈကာက ရှံ့ရတဲ့ လူမုနျးသူမုနျး ခံရတဲ့ပုဂ်ဂိုလျမြိုးဖွဈတယျ။\nလူမုနျးသူမုနျးခံရတဲ့ ပုဂ်ဂိုလျတဈယောကျဟာလညျးပဲ ဘယျတော့မှ စိတျခမျြးသာမှုရမှာ မဟုတျဘူး။ အမြားနဲ့ဆကျဆံနိုငျတဲ့ အနအေထားမြိုးမရှိဘူး။\nအမြားရဲ့ခဉျြဖကျဖွဈပွီး ဘယျသူကမှ အဖကျမလုပျတဲ့ သူမြိုးဖွဈရငျလညျး တဈသကျလုံး စိတျဆငျးရဲပွီးနကွေမှာပဲပေါ့။ နောကျတဈခု အားလုံးတော့ ပွညျ့စုံပါရဲ့… မတရားစှတျစှဲခံရတယျ၊\nမတရားဖမျးစညျးခံရတယျ ဆိုတာ မုသာဝါဒမလုံလို့။ မိမိကျိုယျတိုငျက မမှနျမကနျပွောခဲ့တဲ့ အတှကျကွောငျ့ ကျိုယျ့ကိုလညျး မမှနျကနျတဲ့ အကွောငျးအရာတှနေဲ့ အကွိမျကွိမျ စှပျစှဲပွောဆိုခံရတတျတယျ။\nဘဝဒုက်ခတှေ ပိုမြားတာပေါ့။ အေးမုသာဝါဒတော့ လုံပွီ။\n“သုရာမရေယ” မလုံဘူးဆိုရငျ မှေးလာကတညျးက ကပျြမပွညျ့တဲ့သူတှေ ဖွဈလာတယျ။ အရူးအနှံးတှေ ဖွဈလာတယျ။ စာသငျလို့မရဘူး။ အသိဉာဏျအားနညျးတယျ။IQ မမှီဘူးဆိုတာဟာ ဒီလိုပုဂ်ဂိုလျမြိုးတှဖွေဈလာတယျ။\nအဲ့ဒီလိုဆိုရငျ လူ့ဘဝရတာအလကားပဲ။ ဒါကွောငျ့မို့လို့… သီလဆိုတဲ့ရိက်ခာမပါပဲ ခရီးသှားမယျဆိုရငျ ဤအခကျအခဲတှေ ကွုံနဦေးမှာပဲ။ ဒါကွောငျ့မို့လို့ သီလရိက်ခာဆိုတာလညျး\nကိုယျသန်တာနျမှာ ရှိရမယျ့ ဘဝရိက်ခာတဈခုပဲ။ သီလဆိုတဲ့ ကုသိုလျဟာ ဘဝမှာ ကောငျးတဲ့ရိက်ခာတဈခုဖွဈတယျ။အသကျရှညျတယျ ပစ်စညျးဥစ်စာတှပေေါမြားတယျ လူခဈြလူခငျပေါတယျ။ အစှပျအစှဲ အလိမျအညာမခံရဘူး။\nအသိဉာဏျ ကွှယျဝတယျဆိုတော့ ဟော… တဈဘဝပွီးတဈဘဝ ပိုပွီးတော့ မွငျ့တဲ့အဆငျ့ကို ရောကျရှိသှားနိုငျပါတယျတဲ့။ ဒီလိုပွောတာနျော။ သာမနျလေးမနနေဲ့…။ အလေးအနကျ ဆငျခွငျစဉျးစားဖို့ လိုတယျပေါ့။\nသမထဝိပဿနာဆိုတဲ့ ဘာဝနာကုသိုလျဆိုတာလညျး ဘဝခရီးသှားတဲ့အခါမှာ ပါရမယျ့ရိက်ခာတဈမြိုးပဲ။ အဲ့ဒါမပါလို့ရှိရငျ သာသနာတျောနဲ့ တှသေ့ျောလညျး တရားထူးတရားမွတျရနိုငျဖို့ရနျ ခကျခဲတယျပေါ့။\nသူတျောစငျတှနေဲ့တော့ တှပေ့ါရဲ့ တရားဓမ်မနဲ့ပတျသကျပွီး ဘာမှနားမလညျဘူး။ နားမလညျပဲနဲ့ ဘဝတဈခု အဆုံးသတျသှားပွနျတယျ။ တှရေ့တဲ့အခါက အငျမတနျမှ နညျးတယျ။ မတှရေ့တာကအမြားကွီး။\nဒီလိုနဲ့ သံသရာထဲမှာ ဘယျတော့မှ မလှတျနိုငျတဲ့ ဆငျးရဲဒုက်ခတှကေို ခံစားပွီး ရိက်ခာမပါဘူးဆိုရငျ အခုလို အခကျအခဲတေ ကွုံတှခေံ့စားရလိမျ့မယျ။\nဒါဖွငျ့.. မွတျစှာဘုရားက ဘဝရိက်ခာဆိုတာ ဒါနကုသိုလျ သီလကုသိုလျ ဘာဝနာကုသိုလျမိမိတို့သန်တာနျမှာ ရနိုငျသလောကျ စုဆောငျးပွီး ဘဝခရီးကို သှားတဲ့ပုဂ်ဂိုလျတှကေတြော့ အငျမတနျမှခမျြးသာတယျ။\nကိုယျ့ကိုယျကို ပွနျစဉျးစားကွ.. ငါရော ရိက်ခာတှေ ရှိပွီလားလို့??\nတနမေ့ဟုတျတနေ့ အရှယျရလာတာနဲ့ တဈပွိုငျနကျ ဘုနျးကွီးတို့ဘဝဟာ သဈရှကျဝါဖွဈလာကွပွီ။ ကွှမေယျမကွာခငျ ။လပွေလေေး မ..တို့လိုကျနဲ့ တို့.. လိုကျတာနဲ့.. ဘုတျကနဲဆို ကွှကွေတော့မှာ။\nအဲ့ဒီလို ရငျ့ရျောလာတဲ့ အရှကျဖွဈလာတဲ့အပွငျ သမေငျးတမနျတှကေလညျး အိမျတံခါးလာခေါကျနပွေီ။ ဘယျကနခေေါကျလဲ ခေါငျးကိုလညျးခေါကျတာပဲ။\nပါးစပျလညျး လာခေါကျတာပဲ။ ခေါကျလိုကျတာနဲ့ သှားတဈခြောငျး ပွုတျထှကျသှားတယျ။ ခေါငျးတဈခကျြ ခေါကျလိုကျရငျ ဆံပငျတှဖွေူသှားတယျ။\nအဲ့ဒီလို သမေငျးရဲ့တမနျတှကေလညျး တံခါးလာခေါကျနကွေပွီ။ သဖေို့လမျးဆုံး လမျးဝ ရောကျနကွေပွီ။ အဲ့ဒီအခြိနျမှာ ရိက်ခာရှိပွီလား ကိုယျ့မှာ စဉျးစားရမှာ။\nကုသိုလျဆိုတဲ့ ရိက်ခာတှကေိုယျမှာ ပါပွီလား????\nမပါသေးဘူးဆိုရငျ ရိက်ခာဆိုတာ အရကွေီးတယျ။\n(“ဘဝရိက်ခာ”တရားတျောမှ ကောကျနှုတျခကျြ ရေးသားခကျြ)\nသောကဖြစ်လာလို့ မထိန်းနိုင်တဲ့အခါ ငိုခဲ့ရတဲ့အခါတွေကလည်းအများကြီး။ ကိုယ်ဆင်းရဲမှု စိတ်ဆင်းရဲမှုဆိုတာတွေလည်း ကြုံတွေ့ရပါတယ်။\nစိတ်ပင်ပန်းမှုတွေဆိုတာလည်း များစွာကြုံတွေ့ရလို့ ဘဝခရီးဟာ လျှောက်လမ်းကြသူတိုင်း ဘယ်သူမှ မသက်သာဘူးလို့ ဒီလိုပြောရမှာ။\nရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တွေလည်း ဘဝခရီးကို ဖြတ်သန်းကြရတဲ့အခါမှာသက်သာမှုရသလားဆိုတော့ ဘယ်သက်သာမှု ရမလဲ။\nအရှင်သာရိပုတ္တရာကိုယ်တော်မြတ်ကြီးဆို ဗိုက်နာရတယ် ဒါထင်ရှားတာလေးတစ်ခု။ အရှင်မဟာ မောဂ္ဂလာန် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးလည်းရောဂါဝေဒနာတွေ ခံစားရတယ်။\nနောက်ဆုံးကြတော့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတယ်ဆိုတဲ့ အခုခေတ်အနေ နဲ့ပြောမယ်ဆိုရင် ရိုးရိုး ပရိနိဗ္ဗာန်စံရတာ မဟုတ်ဘူး။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်လို့ ပရိနိဗ္ဗာန်စံသွားရတယ်လို့\nဒါ ဘဝရဲ့အခက်အခဲတွေပဲ။သာမန်အားဖြင့် မစဉ်းစားပဲနေလို့ရှိရင် ဘဝမှာအခက်အခဲ မရှိဘူး။ပျော်စရာကြီးလို့ မြင်ကောင်း မြင်လိမ့်မယ်။ ပျော်စရာမဟုတ်ဘူး။\nဘယ်လောက်ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ဘဝပဲဖြစ်ဖြစ် အခက်အခဲတစ်မျိုးမျိုးတော့ ကြုံတွေ့မှာပဲ သေချာပါတယ်။\nမြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကိုယ်တိုင်ပဲဘဝခရီးကြီးကို လျှောက်လှမ်းတဲ့အခါမှာ စိတ်ဆင်းရဲမှုတွေအကြိမ်ကြိမ်ကြုံတွေ့ရတယ်။ ဘုရားဟာ ဘယ်လောက်ပဲ တန်ခိုးတော်အနန္တနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်စေ\nဘဝခရီးကိုသွားတဲ့အခါမှာ အမြဲတမ်းဖြောင့်တန်းနေတဲ့ ဘဝခရီးကို လျှောက်လှမ်းရတာ မဟုတ်ဘူး။\nတစ်ခါတစ်ရံ လူစားတဲ့အစာမဟုတ်တဲ့ မြင်းစာတွေ စားနေရတဲ့အခါမျိုးတွေ ကြုံတွေ့ရတယ်။ တစ်ခါတစ်ရံ လုံးဝစားစရာမရှိတဲ့အဖြစ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရတယ်။ တစ်ခါတစ်ရံဆန့်ကျင်ဘက်ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ ဆန့်ကျင့်မှုတွေနဲ့တွေ့ကြုံရတယ်။\nစိတ်ဆင်းရဲဖွယ် အနေအထားတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတာတွေ ရှိတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ရဲ့ဘဝမှာ စွပ်စွဲမှုကြီး (၂)ကြိမ်ခံရတယ်။ အင်မတန်မှ ကြီးမားတဲ့ စွပ်စွဲမှုကြီး အခုခေတ်လိုဆို ဖြေရှင်းဖို့ အင်မတန်ခက်ခဲတဲ့ စွပ်စွဲမှုကြီး (၂)ကြိမ်ခံရတယ်။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုက (၃)ကြိမ်ခံခဲ့ရတယ်။\nဘဝဆိုတာ ဘုရားတောင်မှ ရှောင်လို့မရတာပါလားလို့ ဘုန်းကြီးတို့ တရားနာပရိတ်သတ်တွေ ဘဝပေါ်မှာ သံဝေဂဖြစ်ဖို့ပါ။\nဘယ်သူ့ဘဝပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေနေတယ်ဆိုတာ တစ်ခဏမျှသာဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ အခက်အခဲတွေနဲ့ရင်ဆိုင်သွားရတဲ့ဘဝတွေချည်းပဲ။ ဘဝဟာ ကျေနပ်စရာ မကောင်းတဲ့အနေအထားတွေ ရှိသလို ကေနပ်စရာ ကောင်းတာလည်း မရှိဘူးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ရှိပါတယ်။ ဘဝဟာ အဆိုးချည်းပဲတော့ မဟုတ်ဘူး။ အကောင်းလည်းရှိတယ်။ အကောင်းရှိလို့ လူတွေက ဘဝမှာပျော်ရွှင်နေကြတယ်ပေါ့။\nအဲ့ဒီကောင်းတဲ့အကွက်ကလေးတွေ သာယာဖွယ် ကျေနပ်ဖွယ် လက်ခံဖွယ် အချက်ကလေးတွေ စာပေကျမ်းဂန်မှာ ဘာပြောသလဲဆိုတော့’အသာဒ’လို့ခေါ်တယ်။ အဲ့ဒီကျေနပ်စရာလေးတွေကို ကြည့်ပြီးတော့ လူတွေဟာ ဘဝကိုလက်ခံပြီးတော့ ကျေနပ်နေကြတာ။\nဒါဖြင့်ဘဝဟာကျေနပ်စရာချည်းပဲလားဆိုတော့ မဟုတ်ဘူး။ အပြစ်အနာအဆာတွေကလည်း အများကြီး အခက်အခဲတွေကလည်း အများကြီး ဆိုတာရှိတယ်။\nဘဝကို ငြီးငွေ့သွားကြတယ်ပေါ့။ပျော်နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ကျေနပ်စရာလေးတွေးပြီး ပျော်နေတာ။ငြီးငွေ့သွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကလည်း ဘဝရဲ့အစစ်အမှန်ကိုရှု့မြင်သုံးသပ်ပြီးတော့ ဘဝကလွတ်အောင်ကြိုးစားသွားကြတာ။\nမကြိုးစားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကဘာနဲ့ဥပမာတူသလဲဆိုရင် ကျေနပ်စရာကောင်းတာလေး ကြည့်ပြီးတော့ထိုကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့အချက်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာရှိတဲ့ အင်မတန်မှ ကြောက်စရာကောင်းတာတွေ မမြင်တာ။\nဥပမာမယ်- သင်တုန်းဓါးပေါ်မှာ ပျားရည်တစ်စက်ပျားရည်ရဲ့အချိုကိုသာတွေးပြီး သင်တုန်းဓါးက မိမိရဲ့လျှာကိုဖြတ်မယ်ဆိုတာမမြင်တဲ့သဘောပဲပေါ့။\nသင်တုန်းဓါးပေါ်က ပျားရည်လေးတစ်စက်ကိုမက်မက်မောမော လျှာနဲ့လျှက်လိုက်မယ်ဆိုရင် ချိုလို့မှမပြီးခင် လျှာပြတ်သွားမယ်။ဘဝဆိုတာ အဲ့ဒီအတိုင်းပဲလို့ ဆိုလိုတာ။\nဘဝမှာ ကျေနပ်စရာဆိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲဆိုတော့ ဘဝကိုအကြောင်းပြုပြီးတော့ သုခသောမနဿလို့ခေါ်တဲ့ ကိုယ်ချမ်းသာမှု စိတ်ချမ်းသာမှုတွေဟာ ဘဝနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရနိုင်တာတွေ ရှိတယ်ပေါ့။ ယနေ့.. တရားချစ်ခင်သူတော်စင်တို့ စဉ်းစားကြည့်ပေါ့။ မိမိတို့ဘဝမှာ အဆင်ပြေနေတာတွေ ရှိတယ်။\nမိသားစုနဲ့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေကြတယ်။ စီးပွားဥစ္စာတွေ အဆင်ပြေနေတယ်။ ကျန်းမာရေးလည်း ပြေလည်တယ်။\nဒီလိုမိသားစု အဆင်ပြေနေပြီဆိုရင် စိတ်ချမ်းသာမှုကိုမရဘူးမဟုတ်ဘူး ရကြတယ်။ အဲ့ဒီလိုရတာဟာ ဘဝအတွက် ကျေနပ်စရာလေးတစ်ခုပဲ။\nနောက်တစ်ခုပြောမယ်ဆိုရင် ဘဝကိုအရင်းတည်ပြီးတော့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ လုပ်ခွင့်ရတာလည်း ဘဝနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျေနပ်စရာလို့ ဒီလိုပြောရမယ်။\nဒါဖြင့်မကျေနပ်စရာ စိတ်ပျက်စရာက ဘာတွေလဲဆိုတော့ဟောဒီဘဝကြီးဟာ မတည်မြဲဘူး။ နုပျိုနေရာက အိုမင်း ရင့်ရော်ပြီးတော့ သွားတယ်။ ကျန်းမာနေရာက မကျန်းမမာဖြစ်လာတယ်။\nအသက်ရှင်ရာကနေ နောက်ဆုံးဘဝတစ်ခု စွန့်ခွာသွားရတယ်။ မိမိမြတ်နိုးတဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာ မိမိချစ်ခင်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ခွဲခွာပြီးတော့ သွားရတယ်ဆိုတာ။\nဘဝရဲ့အဆိုးတရားပဲဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီတော့ ဒီလိုအဆိုးတရားတွေ ကြည့်ပြီးတော့ ဒါမျိုးတွေ နောက်ထပ်မလိုချင်တော့ဘူး… ဆိုလို့ရှိရင်ဘဝကိုတွယ်တာတဲ့ တဏှာကိုဖယ်ရှားပြစ်ဖို့ လိုအပ်တယ်ပေါ့။\nဘဝကထွက်မြောက်မှုဆိုတာ ဘဝကိုတွယ်တာမှုကို ဖယ်ရှားမှ မဖယ်ရှားနိုင်ပဲနဲ့ ချမ်းသာလေးတစ်ခုကို မက်မောပြီးတော့ ဘဝမှာ ပျော်နေကြမယ်ဆိုရင်ကတော့ သံသရာဝဋ်က လွတ်ဖို့မရှိတော့ဘူး ဒီလိုဆိုတာပေါ့နော်။\nဒါကြောင့်မို့လို့ တစ်ခဏပဲဖြစ်ဖြစ် အမှတ်တမဲ့မနေကြပဲနဲ့..ဘဝရဲ့အပြစ်တွေကို ရှု့မြင် သုံးသပ်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်တယ်ပေါ့။အဲ့ဒီလို ဘဝရဲ့အပြစ်ကို ရှု့မြင်သုံးသပ်တဲ့အခါမှ\nဘဝအပေါ်မှာ သံဝေဂစိတ်ဖြစ်ပွားပြီးတော့ သံသရာက လွတ်ကြောင်းဆိုတဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားတွေ တိုးတက်ပွာများလာမှာ ဖြစ်တယ်ပေါ့။\nအေးဒါကြောင့်မို့လို့ ဘဝဆိုတာကိုတော့ မြတ်စွာဘုရား ကိုယ်တော်မြတ်က ဘယ်တော့မှ မချီးမွှမ်းဘူး။ ဘယ်လောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်ပိုင်းလေးရတဲ့ ဘဝဖြစ်ဖြစ် ရှည်လျားတဲ့ဘဝမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်ဘဝကိုမှ မြတ်စွာဘုရားက မချီးမွှမ်းဘူး။ ဘုရားက ဥပမာပေးထားတာ အလွန်ထင်ရှားတယ်။\nလူတွေရဲ့ မစင်အညစ်အကြေးဟာ နည်းနည်းလေးလည်း အနံ့ဆိုးတာပဲ။ အများကြီးမှ အနံ့ဆိုးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဘဝဟာလည်းပဲ တစ်ခဏလေးရတဲ့ ဘဝဟာလည်းပဲ ဒုက္ခဖြစ်တာပဲ။\nဒီလိုဆိုတာပေါ့နော်။ အေးဒါကြောင့်မို့လို့ ဘဝအပေါ်မှာ သံဝေဂစိတ်နဲ့ ရှု့မြင်သုံးသပ်တပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်ပေါ့။ ဒီလို အန္တရာယ်တွေများနေတဲ့ ဘဝခရီးကို လျှောက်လှမ်းနေကြရတဲ့အခါမှာ\nထိုဘဝကနေ ကောင်းမြတ်တဲ့အရာတွေ မရယူနိုင်ဘူးဆိုရင် ဘဝဟာအရှုံးနဲ့ပဲ ပိသွားမယ်။ ဒါကြောင့်မို့ အဲ့ဒီလို မဖြစ်ကြရအောင် ကိုယ့်ဘဝကိုယ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီး\nအလေးအနက်ထား ကြည့်ကြရမှာဖြစ်တယ်။ ဒီလိုကြည့်နိုင်တာလည်းပဲ ဘုရားပွင့်တဲ့အခါ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဆုံးအမတရားတွေကို ကြားနာကြရမှသာ ကြည့်နိုင်တာကိုး။\nအနို့မို့ဆိုရင်….ဒီလိုစိတ်ဓာတ်မျိုးပေါ်ဖို့ဆိုတာ ဝေးစွပဲ။ဘဝအပေါ်မှာရှု့မြင်သုံးသပ်တပ်ဖို့ဆိုတာကလည်း ဝေးလေစွပဲ။\nဒါကြောင့်မို့ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ဘဝမှာ ဘဝရဲ့အပြစ်အနာဆာတွေကို ကြည့်တတ် မြင်တတ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဟုတ်ပြီ… မရှောင်သာလို့ ဘဝခရီးသွားကြရတယ် ဆိုလို့ရှိရင်\nဘဝရဲ့ဒုက္ခသုတ်ခ အခက်အခဲတွေ နည်းနိုင်သမျှ နည်းအောင် ဘာလုပ်ကြရမလဲဆိုတော့ ခရီးသွားတဲ့အခါမှာ ရိက္ခာဆိုတာ ယူသွားကြရတယ်ပေါ့။\nလိုအပ်တဲ့နေရာမှာ အသုံးပြုဖို့။ လိုအပ်တဲ့နေရာ လိုသလို အသုံးချဖို့ လမ်းစရိတ်တို့ ရိက္ခာတို့ဆိုတာ ပါကြရမယ်။ လမ်းစရိတ်တွေ ရိက္ခာတွေ ပါသွားပြီဆိုရင်အခက်အခဲတွေဟာ နည်းသွားလိမ့်မယ်ပေါ့။\nအေးဒါကြောင့်မို့လို့ ဘဝရိက္ခာဆိုတာ ဘာလဲလို့မြတ်စွာဘုရားက ဟောတဲ့အခါမှာ ဘဝရိက္ခာဆိုတာ ကုသိုလ်ပဲဖြစ်တယ်ပေါ့။ဒါနကောင်းမှု လုပ်တယ်။\nသီလ ဆောက်တည်တယ်။သမထ ဝိပဿနာ ဘာဝနာ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အားထုတ်တယ် ဆိုတာဟာ ရိက္ခာစုဆောင်းခြင်းပင်ဖြစ်တယ်ပေါ့။\nကိုယ်သွားတဲ့ဘဝမှာ ဒါနကောင်းမှုလုပ်သွားလို့ ဒါနကုသိုလ်ဆိုတဲ့ ရိက္ခာပါလို့ရှိရင် ဘယ်ဘဝရောက်ရောက် စားရမယ့်မယ့် သောက်ရမယ့်မယ့် ဆင်းဆင်းရဲရဲနေရမယ့် ဘမျိုးမဖြစ်ဘူး။ အိုတာတော့ အိုမယ်။\nနာတာတော့ နာမယ်။ သေတာတော့ သေမယ်။ မအို မနာ မသေခင်မှာ ချမ်းသာ သုခတွေ ရနိုင်သေးတယ်။ ဒီလို ဆိုတာပေါ့နော်။\nဘဝခရီးမှာ အခက်အခဲတွေ သက်သာသွားအောင် အကယ်၍ ဒါနဆိုတဲ့ ကုသိုလ်ရိက္ခာ မပါဘူးဆိုရင် ပင်ပန်းလှတဲ့ဘဝမှာ ထပ်ဆင့်ပြီးတော့ စားစရာကမပြေလည်း\nသောက်စရာကမပြေလည် နေစရာကမရှိ ဝတ်စရာကမရှိ ဆင်းရဲဒုက္ခအတိနဲ့ အသက်မွေးရတယ်။\nဘဝမှာလည်းပဲ မကြာခင် အိုမင်း ရင့်ရော် ဝေဒနာတွေဖြစ်.. နောက်ဆုံး သေဖို့ဝင်ရတဲ့အနေအထားမျိုးထိ ရောက်သွားနိုင်တယ်ပေါ့။\nဒါက အလေးအနက် ဆင်ခြင်စဉ်းစားဖို့။ တို့တော့ ဒီလို မဖြစ်ပါဘူးလို့တော့ မအောင့်မေ့လေနဲ့..။ ရိက္ခာမပါသူတိုင်းဟာ ဒီတိုင်း ဖြစ်ကိုဖြစ်မှာ။\nဒါကြောင့်မို့ ဒါနကုသိုလ်ဆိုတဲ့ ရိက္ခာကိုလည်း ပါအောင် ယူကြရတယ်။ အေးသီလဆိုတဲ့ ရိက္ခာမပါဘူးဆိုရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတော့ လူ့ဘဝရောက်လာပြီ မကြာခင်ပဲ သေသွားကြ။\nရောဂါဝေဒနာတွေများတယ်။ ဟော… “ပါဏာတိပါတ”ဆိုတဲ့ ကိုယ်ကျင့်သီလ ရှောင်ကြဉ်မှုကို ယိုယွင်းလာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ဘဝမှာပြည့်စုံတဲ့ဘဝ မရတဲ့အပြင်မှာ\nလူဖြစ်ရသော်လည်း ရောဂါဝေဒနာတွေ ထူပြောလို့ နောက်ဆုံးမှာအသက်ရှည်ရှည်မနေရပဲနဲ့ ဒုက္ခတွေ ဘလပွေနဲ့ ငယ်ငယ်နဲ့ သေဆုံးသွားကြတာတွေ ပြည့်လို့ပဲ။ အဲ့ဒါ ပါဏာတိပါတမလုံလို့။\nအေး ပါဏာတိပါတတော့လုံပြီ.. ”အဒိန္နာဒါန”တော့\nမလုံးဘူးဆိုရင် ဒီသီလရိက္ခာမပါရင် ရှိလာတဲ့ပစ္စည်းလေး တော်ကြာ မီးလောင်တဲ့အထဲပါသွားပြန်ပြီ။ ရေမြောတဲ့အထဲ ပါသွားပြန်ပြီ။ တော်ကြာ အသိမ်းခံလိုက်ရပြီ။\nသူခိုးဓါမြထဲ ပါသွားပြန်ပြီ။ အိမ်မှာ သားဆိုး သမီးဆိုးတွေကနေပြီးတော့ မူးယစ်ဆေးဝါးသုံးပြီး ဖြုန်းပစ်လိုက်ပြန်ပြီ။\nစိတ်ဆင်းရဲစရာတွေနဲ့ချည်း ကြုံတယ်။ အဒိန္နဒါနာမလုံဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ပစ္စည်းဟာ တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမှုနဲ့ ကြုံတယ်။\nကာမေသုမိစ္ဆာစာရ မလုံဘူးဆိုရင်..အေး.. အသက်တော့ရှည်ပါရဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာလည်းပေါပါရဲ့ .. အရပ်ထဲမှာ လူတစ်ကာက ရွံ့ရတဲ့ လူမုန်းသူမုန်း ခံရတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဖြစ်တယ်။\nလူမုန်းသူမုန်းခံရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဟာလည်းပဲ ဘယ်တော့မှ စိတ်ချမ်းသာမှုရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အများနဲ့ဆက်ဆံနိုင်တဲ့ အနေအထားမျိုးမရှိဘူး။\nအများရဲ့ချဉ်ဖက်ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူကမှ အဖက်မလုပ်တဲ့ သူမျိုးဖြစ်ရင်လည်း တစ်သက်လုံး စိတ်ဆင်းရဲပြီးနေကြမှာပဲပေါ့။ နောက်တစ်ခု အားလုံးတော့ ပြည့်စုံပါရဲ့… မတရားစွတ်စွဲခံရတယ်၊\nမတရားဖမ်းစည်းခံရတယ် ဆိုတာ မုသာဝါဒမလုံလို့။ မိမိကိုယ်တိုင်က မမှန်မကန်ပြောခဲ့တဲ့ အတွက်ကြောင့် ကိုယ့်ကိုလည်း မမှန်ကန်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် စွပ်စွဲပြောဆိုခံရတတ်တယ်။\nဘဝဒုက္ခတွေ ပိုများတာပေါ့။ အေးမုသာဝါဒတော့ လုံပြီ။\n“သုရာမေရယ” မလုံဘူးဆိုရင် မွေးလာကတည်းက ကျပ်မပြည့်တဲ့သူတွေ ဖြစ်လာတယ်။ အရူးအနှံးတွေ ဖြစ်လာတယ်။ စာသင်လို့မရဘူး။ အသိဉာဏ်အားနည်းတယ်။IQ မမှီဘူးဆိုတာဟာ ဒီလိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေဖြစ်လာတယ်။\nအဲ့ဒီလိုဆိုရင် လူ့ဘဝရတာအလကားပဲ။ ဒါကြောင့်မို့လို့… သီလဆိုတဲ့ရိက္ခာမပါပဲ ခရီးသွားမယ်ဆိုရင် ဤအခက်အခဲတွေ ကြုံနေဦးမှာပဲ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သီလရိက္ခာဆိုတာလည်း\nကိုယ်သန္တာန်မှာ ရှိရမယ့် ဘဝရိက္ခာတစ်ခုပဲ။ သီလဆိုတဲ့ ကုသိုလ်ဟာ ဘဝမှာ ကောင်းတဲ့ရိက္ခာတစ်ခုဖြစ်တယ်။အသက်ရှည်တယ် ပစ္စည်းဥစ္စာတွေပေါများတယ် လူချစ်လူခင်ပေါတယ်။ အစွပ်အစွဲ အလိမ်အညာမခံရဘူး။\nအသိဉာဏ် ကြွယ်ဝတယ်ဆိုတော့ ဟော… တစ်ဘဝပြီးတစ်ဘဝ ပိုပြီးတော့ မြင့်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားနိုင်ပါတယ်တဲ့။ ဒီလိုပြောတာနော်။ သာမန်လေးမနေနဲ့…။ အလေးအနက် ဆင်ခြင်စဉ်းစားဖို့ လိုတယ်ပေါ့။\nသမထဝိပဿနာဆိုတဲ့ ဘာဝနာကုသိုလ်ဆိုတာလည်း ဘဝခရီးသွားတဲ့အခါမှာ ပါရမယ့်ရိက္ခာတစ်မျိုးပဲ။ အဲ့ဒါမပါလို့ရှိရင် သာသနာတော်နဲ့ တွေ့သော်လည်း တရားထူးတရားမြတ်ရနိုင်ဖို့ရန် ခက်ခဲတယ်ပေါ့။\nသူတော်စင်တွေနဲ့တော့ တွေ့ပါရဲ့ တရားဓမ္မနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှနားမလည်ဘူး။ နားမလည်ပဲနဲ့ ဘဝတစ်ခု အဆုံးသတ်သွားပြန်တယ်။ တွေ့ရတဲ့အခါက အင်မတန်မှ နည်းတယ်။ မတွေ့ရတာကအများကြီး။\nဒီလိုနဲ့ သံသရာထဲမှာ ဘယ်တော့မှ မလွတ်နိုင်တဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို ခံစားပြီး ရိက္ခာမပါဘူးဆိုရင် အခုလို အခက်အခဲတေ ကြုံတွေ့ခံစားရလိမ့်မယ်။\nဒါဖြင့်.. မြတ်စွာဘုရားက ဘဝရိက္ခာဆိုတာ ဒါနကုသိုလ် သီလကုသိုလ် ဘာဝနာကုသိုလ်မိမိတို့သန္တာန်မှာ ရနိုင်သလောက် စုဆောင်းပြီး ဘဝခရီးကို သွားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကျတော့ အင်မတန်မှချမ်းသာတယ်။\nကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်စဉ်းစားကြ.. ငါရော ရိက္ခာတွေ ရှိပြီလားလို့??\nတနေ့မဟုတ်တနေ့ အရွယ်ရလာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဘုန်းကြီးတို့ဘဝဟာ သစ်ရွက်ဝါဖြစ်လာကြပြီ။ ကြွေမယ်မကြာခင် ။လေပြေလေး မ..တို့လိုက်နဲ့ တို့.. လိုက်တာနဲ့.. ဘုတ်ကနဲဆို ကြွေကြတော့မှာ။\nအဲ့ဒီလို ရင့်ရော်လာတဲ့ အရွက်ဖြစ်လာတဲ့အပြင် သေမင်းတမန်တွေကလည်း အိမ်တံခါးလာခေါက်နေပြီ။ ဘယ်ကနေခေါက်လဲ ခေါင်းကိုလည်းခေါက်တာပဲ။\nပါးစပ်လည်း လာခေါက်တာပဲ။ ခေါက်လိုက်တာနဲ့ သွားတစ်ချောင်း ပြုတ်ထွက်သွားတယ်။ ခေါင်းတစ်ချက် ခေါက်လိုက်ရင် ဆံပင်တွေဖြူသွားတယ်။\nအဲ့ဒီလို သေမင်းရဲ့တမန်တွေကလည်း တံခါးလာခေါက်နေကြပြီ။ သေဖို့လမ်းဆုံး လမ်းဝ ရောက်နေကြပြီ။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ရိက္ခာရှိပြီလား ကိုယ့်မှာ စဉ်းစားရမှာ။\nကုသိုလ်ဆိုတဲ့ ရိက္ခာတွေကိုယ်မှာ ပါပြီလား????\nမပါသေးဘူးဆိုရင် ရိက္ခာဆိုတာ အရေကြီးတယ်။\n(“ဘဝရိက္ခာ”တရားတော်မှ ကောက်နှုတ်ချက် ရေးသားချက်)


အမှတ်တရ ပုဂံပြည် အပိုင်း – ၄ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » အမှတ်တရ ပုဂံပြည် အပိုင်း – ၄\nအမှတ်တရ ပုဂံပြည် အပိုင်း – ၄\nPosted by we R one on Jan 25, 2012 in Creative Writing, Local Guides, Photography, Travel |4comments\nညနေ ၄ နာ၇ီ ကားပေါ်ကို အေ၇ာက် ပြန်ခေါ်ထားပေမဲ့ တစ်နာ၇ီခွဲ အချိန်အတွင်း မောမောနဲ အိပ်ပျော်သူ က အိပ်ပျော်နဲ မို့ ၄ နာ၇ီကျော်မှာ ကားစထွက်ဖြစ်ပါတယ်..။ ရာသီဥတု က နေမထွက်ပဲ အေးစိမ့်နေတာမို့ အနွေးထည် ကိုယ်စီနဲ ဖလန်းလန်း ထ ၇င်း ဘောစီ တို့ တည်းခိုး ၇ာ ဟိုတယ်ကို သွားခေါ်ပြီး ပုဂံမှ ထုထည် အကြီးမားဆုံးဖြစ်တဲ့ ဓမ္မရံ ကြီး. ဘု၇ားဆီသို့ ခ၇ီဆက်ခဲ့ကြပါတယ်..။\nဓမ္မရံ ကြီး.ဘုရားကို အလောင်းစည်သူမင်းရဲ့ သားတော် အငယ် ဖြစ်တဲ့ ပုဂံသမိုင်းမှာ ဒေါသကြီးသော အဖသတ်မင်း အဖြစ်နာမည် ဆိုးနဲ ကျော်ကြားတဲ့ နရသူမင်း ခေါ် ကုလာကျ မင်းက တည်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်.. ။ နရသူမင်းဟာ ခမည်းတော် အလောင်းစည်သူ မင်းကို ရွှေဂူကြီး ဘု၇ား အတွင်းသို့ ခေါ်သွင်းကာ ခေါင်းအုံးနဲ ဖိသတ်ခဲ့ပါတယ်..။ဒါ့ အပြင့် ဖခင်ပြီး၇င် ထီးနန်းတက်မယ် အစ်ကို ဖြစ်သူ မင်း၇ှင်စော ကို ဘိသိတ်သွန်းမင်္ဂလာ တင်မြှေက့်ပြီး ည မှာပဲ အဆိပ်ခတ်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ပြီး ပုဂံထီးနန်းကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပါတယ်.။\nနရသူမင်းဟာ ဖခင်နဲ အစ်ကို ဖြစ်သူ ကို သတ်မိတဲ့ အတွက် နောင်တ၇ပြီ. ဖခင်နဲ အစ်ကို အတွက် ၇ည်စူးပြီး ဓမ္မရံ ကြီး ဘုရားကို တည်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်.။ ဓမ္မရံ ကြီး ကို ၃ နှစ်အတွင် အပြီးတည်ဆောက်၇န်၇ည်၇ွယ်ထားခဲ့ ပြီး အုတ်တစ်ချပ်နဲ တစ်ချပ်ကြား ကို အပ်ထိုးလို့ မပေါက်အောင် တည်ထားခဲ့ပါတယ်.။ တည်ထားနေစဉ်အတွင်း အုတ်တစ်ချပ်နဲ တစ်ချပ်ကြား အပ်ထိုးလို့ ပေါက်ခဲ့မယ် ဆို၇င် ပထမဆုံး သတိပေးတဲ့အနေနဲ ပန်၇ံဆ၇ာ ကို လက်ချောင်းတွေ ကို ဖြတ်ပြီး အဝါကတ်ပြ ပါတယ်.. ။ နောက်တစ်ကြိမ် အပ်ထိုးလို့ ၇ခဲ့မယ် ဆို၇င်တော့ အဲဒီပန်၇ံဆ၇ာ ကို နှစ်ဝါတစ်နီနဲ သတ်ပစ်ပါတယ်..။ ၇က်စက်ချက်..\nနရသူမင်းဟာ ၃ နှစ်နဲ အပြီးတည်ဆောက်၇န် ၇ည်၇ွယ်ထားပေမဲ့ ကုလားတွေ၇ဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံ၇ပြီး ဘုရားတည်ဆောက်မပြီးခင် တစ်နှစ် အလိုမှာ နတ်၇ွာစံသွားလို့ ဘု၇ားတည်ဆောက်ကြတဲ့ အလုပ်သမား ပန်၇ံဆ၇ာတွေ ကို ဘု၇ားကို ဆက်လက် မတည်ဆောက်တော့ပဲ နဲ ဒီအတိုင်း ပစ်ထားခဲ့လို့ ဓမ္မရံ ကြီး ဘု၇ားဟာ အီဂျစ်က ပိ၇မစ် ပုံစံနဲ တူနေပါတယ် လို့ Guide က ပြောပါတယ်.။ဓမ္မရံ ကြီး ဘု၇ားကို အာနန္ဒာဘု၇ား ပုံစံ ပန္နက် တည်ဆောက်ပုံအတိုင်းယူခဲ့တယ်လို့ သိ၇ပါတယ်..။ ဒါပေမဲ့ အာနန္ဒာဘု၇ား အောက်ခြေလို နက်နက်တူးထားမဟုတ်ပဲ ၄ ပေကျော်ကျော်သာ ၇ှိတယ်လို့ သိ၇ပါတယ်.။ ဥာဏ်တော် အမြင့် ပေ ၁ဝဝ ကျော်မြင့်ပြီး ထုထည်ကြီးမားတဲ့ ဓမ္မရံ ကြီးဘု၇ား အဆောက်အအုံမျိုးလို ဒီနေ့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ၇ှိရဲလား ဆိုတာတော့ မပြောတတ်ပါ.။ သံမပါပဲ အုတ်များနှင့်သာ စီးထားခဲ့တာ ၊ အုတ်တစ်ချပ်နဲ တစ်ချပ်ကြား အပ်ထိုးလို့အ၇အောင် တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ရှေ့ မြန်မာ ဗိသုကာ လက်၇ာက တော့ တကယ့်ကို အံသြစ၇ာပါပဲ.။ ဖောင်ဒေ၇ှင်း ၄ ပေကျော်သာ၇ှိပေမဲ့ ငလျှင်ဒဏ် အကြီးအကျယ်ခံရတာတောင် ပြိုကျပျက်စီးခြင်းမ၇ှိဘူး လို့ သိ၇ပါတယ်.။\nပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်က ကြားလိုက်၇တဲ့ အောက်ကြည့်မြင်တိုင်လမ်းက ၈ ထပ်တိုက် အဆေက်အဦး ဆောက်တာ ၄ နှစ်ကျော်ပဲ ၇ှိသေးတယ် မြေကျွံပြီးပြိုကျလို့ နေထိုင်တဲ့ လူတွေ ကို ညတွင်းချင်းဘေးလွတ်၇ာကို ရွှေ့ပြောင်းပေးလိုက်၇တာ ဖတ်လိုက်၇တယ်.။ လွန်းခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၉ဝဝ လောက်က အောက်ခြေ ၄ ပေကျော်သာ ၇ှိတဲ့ အဆောက်အဦး တစ်ခုနဲ လွန်ခဲ့တဲ့ ၄ နှစ်ကျော်က မှ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ အဆောက်အဦး၇ဲ့ အ၇ည်အသွေးက ကွာပါ့..။ အခြား အဆောက်အဦးမပြောနဲ အင်ဂျင်နီယာတွေ သင်တဲ့ GTC ကျောင်းတောင်ပြိုကျပါတယ်ဆိုမှ…:P\nတစ်ခု စဉ်စားမိတာ က ဒီလောက်ကောင်းမွန်တဲ့ေ၇ှ့မြန်မာ များရဲ့ ဗိသုကာ လက်၇ာတွေ က ဘယ်ေ၇ာက်ကုန် ပြီးဆိုတာပဲ.. လက်ဆင့်ပဲ မကမ်းခဲ့လို့ လား မသိဘူး ။ေ၇ှ့မြန်မာ များရဲ့ ဗိသုကာ အတတ်ပညာ တွေ တိမ်ကော ပျောက်ကွယ်ကုန်တာ တော့ တကယ် နှမျောစ၇ာပါ. ဒီနေ့ခေတ်မှာ နည်းပညာတွေ အမျိုးမျိုး တိုးတက်ပြောင်လဲလာပေမဲ့ေ၇ှ့မြန်မာ များရဲ့ ဗိသုကာလက်၇ာတွေကိုတော့ မမှီသေးဘူးလို့တင်တယ်…။\nဘု၇ားလည်းဖူး လိပ်ဥလည်း တူးခဲ့ ကြပြီမို့ စူဠမဏီစေတီ တော်သို့ ခရီးဆက်ခဲ့ကြလေတော့သည်.။\nထုထည် အကြီးမားဆုံးဖြစ်တဲ့ ဓမ္မရံ ကြီး. ဘု၇ား\nအဝေးက လှမ်းမြင်၇တဲ့ ဓမ္မရံ ကြီးဘုရား\nအမှတ်တရ ပုဂံပြည်မှာ ပိုပြီးအမှတ်ရစရာ ရင်ခုန်စရာလေးတွေကော ထဲ့မရေးဘူးလား ဟင်..။ ဟီဟိ\nx စတာနော x\nဘဒူရဲကွ၊ နာတို့အကြောင်း ရေးခိုင်းတာ။ ပရိုက်ဗိတ်ဆီလေကွာ…။ ဘယ်လိုကောင်လဲ သိဘူး၊ ဒင်းတို့ရှိလို့ နာတို့မှာ ထီးကွယ်ရ မိုးကာခြုံရနဲ့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ကို ရှိဘူး…\nပျက်စီးခဲ့ရ၊ တို့ရဲ့ပထမ မြန်မာနိုင်ငံတော်။\nwe R one ရေ အခုမှဘဲ အပိုင်း ၁ ကနေ ၄ အထိဆက်တိုက်ဖတ်လိုက်ရတယ်


အင်ျဂလိပျစာလလေ့ာသူမြား မဖွဈမနကွေညျ့သငျ့တဲ့ Green Book ဇာတျကား\nဒီနမှေ့ာတော့ လူဖွူ လူမညျးခှဲခွားဆကျဆံခဲ့တဲ့ 1962 နှဈမြားဆီက ဖွဈရပျမှနျ true storyဇာတျလမျးလေးဖွဈတဲ့ Green Book ဆိုတဲ့ဇာတျကားလေးအကွောငျးအနညျးငယျပွောပွခငျြပါတယျ ...ဒီဇာတျကားကို 2018 November မှာ Universal Pictures ကထှကျရှိခဲ့တာဖွဈပွီး..... သမိုငျးဇာတျကွောငျးနောကျခံဇာတျကား အမြိုးအစားလို့သတျမှတျခဲ့ကွပါတယျ....ဇာတျကားပွသခြိနျ 130 မိနဈရှိပါတယျ.....\n91 ကွိမျမွောကျ Academy Awards မှာ Best Picture,Best Original Screenplayဆိုတဲ့ဆုတှနေဲ့အတူ Best Supporting Actor ဆိုတဲ့အကောငျးဆုံးဇာတျပို့ဆုကို လူမညျးမငျးသား Mahershala Ali. ဒုတိယအကွိမျထပျမံရရှိခဲ့တာလညျးဖွဈပါတယျ....ဒါ့အပွငျ အခွားဆုပေါငျး 50 နဲ့ ဆနျကာတငျ 89 ဆုစာရငျးဝငျခဲ့ပါသေးတယျ....\nအီတလီအမရေီကနျလူမြိုး သာမာနျလူတနျးစားကပေါကျဖှားလာတဲ့ Tony တိုနီဟာ New York City ရဲ့ဘရှနျဆိုတဲ့မွို့မှာကွုံရာကြ ဘနျးအလုပျနဲ့အဆငျပွသေလိုဘဝကိုရုနျးကနျပွီးနထေိုငျလာခဲ့တယျ..သူ့မှာ ဒရောလဈဆိုတဲ့ဇနီးသညျတဈယောကျနဲ့သားတဈယောကျ သမီးတဈယောကျလညျးရှိတဲ့အပွငျ အဖေ..ယောကျဖ..ခယျမစတဲ့ ဆှမြေိုးတသိုကျဟာလညျးသူနဲ့အတူနထေိုငျကွတယျ....\nသူဟာအီတလီစဈပွနျတဈယောကျလညျးဖွဈခဲ့တော့ ဘဝရဲ့အခကျအခဲနဲ့အနုအကွမျးမြိုးစုံကိုရငျဆိုငျနိုငျသူလညျးဖွဈတယျ....Copacabana night club မှာအလုပျလုပျနရေငျးအဆောကျအဦးပွငျဆငျဖို့အတှကျအလုပျက ခတ်ေတနားခဲ့ရတယျ....ဒါပမေဲ့ Afrecan American Pianist လူမညျးစန်ဒယား ဂီတပညာရှငျ Dr Don Shirley ဆိုသူနဲ့ အလုပျကိစ်စဆှေးနှေးဖို့ Interview ဖွခှေငျ့ရခဲ့တယျ.....\nလူမညျးဂီတပညာရှငျ Don နဲ့ လူဖွူ Tony တို့ဟာစတှတှေ့ခွေ့ငျးဆောကျနဲ့ထှငျးဆိုသလို အပေါကျအလမျးမတညျ့ပါဘူး...Don ကTony ရဲ့ထိုငျခုံထကျမွငျ့တဲ့ ပလငျလိုခုံအမွငျ့မှာထိုငျပွီး .တောတှငျးဘုရငျလို ရှရေောငျတလကျလကျနဲ့အဝတျအစားတှကေိုဝတျစားထားတယျဆိုပဲ....အခနျးထဲမှာလညျး ပရိဘောဂပစ်စညျးအစုံအလငျနဲ့ဆငျစှယျအဆောငျမြား ပနျးအိုးကွီးမြားကိုလညျးတှခေဲ့ရလို့ သူတျောတျောစိတျပကျြမိပါတယျတဲ့....\nDon ကစပွီးစညျးကမျးခကျြတခြို့နဲ့ သူ့ရဲ့ခရီးစဉျတှစေပွောပါတယျ...Tony ကအခြို့ကိစ်စတှနေဲ့ သူမကွိုကျတဲ့အခကျြအလကျတှကွေောငျ့ Don ဆီမှာသူရမဲ့ငှပေမာဏကိုထပျတိုးတောငျးပွီးအိမျကိုပွနျလာခဲ့တယျ..အိမျမရောကျခငျ ခြာလီရဲ့အပေါငျဆိုငျမှာ သူ့နာရီလေးကို ဒျေါလာ ၅၀ နဲ့ဝငျပေါငျပွီးငှရေေးကွေးရေးပွသနာကို ဖွရှေငျးလိုကျတယျ.....\nမနကျရောကျတော့ Don ကဖုနျးဆကျပါတယျ..သူ့မိနျးမဒရောလဈနဲ့ပွောခငျြပါတယျဆိုပွီး..."ခငျဗြားအမြိုးသားကိုကြှနျတျောနဲ့အတူ ၈ ပါတျလောကျခရီးသှားခှငျ့ပွုနိုငျမလားခငျဗြာ" လို့ခှငျ့တောငျးလိုကျတော့....ဒရောလဈကလညျး ခရဈစမတျအကွိုနကေို့အရောကျပွနျခဲ့ဖို့မှာကွားပွီးခှငျ့ပွုလိုကျရတယျ.. Tony ဟာDonနဲ့အတူ အမရေီကနျတောငျဘကျစှနျးမွို့တှနေဲ့အနောကျအလယျပိုငျးမွို့တှဖွေဈတဲ့ အိုဟိုငျးအိုးစကလို့ ဘာမငျဂမျအထိ ရှဈပါတျကွာအောငျ ကားမောငျးပွီးလိုကျပို့ခဲ့ရတာပေါ့...\nဒီလိုခရီးမှာ လူမညျးတှမေသှားရတဲ့ကနျ့သတျနယျမွတှေကေိုရှောငျရှားပွီး သှားနိုငျဖို့. အစိမျးရောငျ Green Book ကိုခရီးသှားလမျးညှနျအဖွဈယူဆောငျလာခဲ့ရပါတယျ....Don ကကားနောကျခနျးမှာထိုငျပွီး ကားမှနျမြားကိုပိတျကာ အပေါ့အလေးစှနျ့တဲ့ကိစ်စကိုတောငျမလုပျပဲ ငွိမျသကျစှာလိုကျပါလာတာကို တှရေ့သလို Tony ကလညျးစကားကတမြားမြား စီးကရကျတဖှာဖှာနဲ့ ကားမောငျးပို့ခဲ့တာကိုတှရေ့ပါတယျ.....\nTony က, ဟနျပနျအမူအရာတှနေဲ့ လကျတှဘောတှမွှေောကျပွီးစကားပွောရငျးကားမောငျးတာကို Don က,မကွိုကျပဲကားကိုသာဂရုစိုကျမောငျးဖို့ပွောခဲ့တယျ.... Tony ကတီရှပျလိုပေါ့ပါးတဲ့အင်ျကြီကိုဝတျတတျပွီး Don ကတော့ Coat အင်ျကြီကိုသာအမွဲဝတျဆငျတတျပါတယျ...\nဒီနရောမှာ Don နဲ့ Tony ဟာလုံးဝမတူတဲ့ နထေိုငျမှုစံနဈ အယူအဆအတှေးအချေါတှကေ တလှဲပဲဖဈနခေဲ့တာတှရေ့မယျ...လှတျလပျပွီးပေါ့ပါးတဲ့လူနဲ့ အရာရာထိနျးခြုပျပွီးနတေဲ့လူတဈယောကျတို့ဘယျလို ရှဆေ့ကျကွမှာလဲ?\nSPOILER ALERT ........ဆကျဖတျခငျြဖတျလို့ရပါတယျနျော....\nDon ဟာအခွားလူမညျးမြားနဲ့မတူပဲ ကွီးကယျြခနျးနားပွီး တထီးတနနျးဖွဈခငျြသူတဈယောကျပါ..ဒါကွောငျ့...အတ်တလနျတာက စတိုငျးဝေးတံဆိတျပါတဲ့ စန်ဒယားအမြိုးအစားကိုသာတီးပွီး ဗီသိုဗငျ...ခြို ပငျ စတဲ့မဟာဂန်ဓဝငျတေးသှားမြားကိုပဲတီးခဲ့ပါတယျ...အထကျတနျးလှာ လူကုံထနျလူဖွူ တှကေသူ့လကျသံကိုနားထောငျခငျြလှနျးလို့ ဘယျလောကျပဲဖျောဖျောရှရှေနေဲ့ခရီးဦးကွို ပွုကွပမေဲ့ခှဲခွားတတျတဲ့သူတို့အကငျြ့ကအရိုးစှဲနခေဲ့တယျ... Don ဟာနာကငျြနပေမေဲ့မွိုသိပျပွီး တဈမွို့ပွီးတဈမွို့ ဖြျောဖွရေေးလုပျနလြှေကျပါပဲ.....ဒါကိုမခံမရပျနိုငျပဲ အမွဲခပြေခဲ့သူကတော့ Tony ပဲဖွဈတယျ....\nDon ဟာညဈပတျနတေဲ့လူမညျးတညျးခိုဆောငျတှမှောပဲ အိပျစကျရပွီး...လူဖွူတှနေဲ့လညျး သနျ့စငျခနျးကိုအတူမသုံးရသလို အတူစားသောကျခှငျ့လညျးမရပါဘူး...လူဖွူတှနေားသောတဆငျဖို့ Don ဘယျလောကျပဲရငျးနှီးခဲ့ရပမေဲ့ သူပွနျရလိုကျတာကတော့ ကိုယျထိလကျရောကျတှပွေုမူကွတဲ့အတှကျ နာကငျြခဲ့ရတာပဲဖွဈတယျ...သူ့အနုပညာအတှကျ အရာရာကိုသညျးခံခဲ့ပမေဲ့ တခါတရံမှာတော့ မာနနဲ့ပညာကိုထိပါးလာရငျတော့ ဘယျလိုဆုံးဖွတျသငျ့သလဲဆိုတာ Tony ကအလငျးပွလိုကျတယျ....\nသူတို့ဟာ လမျးခရီးမှာ အခကျခဲပေါငျးစုံကိုအတူရငျဆိုငျဖွရှေငျးရငျး တဈယောကျနဲ့တဈယောကျနားလညျလာကွတာကို ဒါရိုကျတာက လှလှပပလေးရိုကျပွသှားတယျ....အမရေီကနျရဲ့လှပတဲ့တောတောငျရမွေရှေု့ခငျးနဲ့ဆိုးသှမျးတဲ့ စရိုကျတှကေိုလညျးတှရေ့ပါမယျ....\nTony ရဲ့အယူအဆကတခါတလမှော မှနျသလိုရှိပမေဲ့ တခါတလမှောလညျး Don ရဲ့အယူအဆတှကေမှနျနတေတျပါတယျ...ဥပမာအနနေဲ့ Tony ကိုစကားပွောတဲ့အခါ လယေူလသေိမျး အသံရဲ့အနိမျ့အမွငျ့ စကားလုံးရှေးခယျြမှု...ဒါတှကေိုလိုသလိုရှေးခယျြသုံးစှဲဖို့ လိုမညျဖွဈကွောငျး Don ကပွောခဲ့ပါတယျ....Tony အနဖွေငျ့ဒီထကျပိုလုပျနိုငျကွောငျးကို Don ကသိနလေို့ အကွံပေးခဲ့တာလို့ထငျမွငျမိပါတယျ....\nမိမိဖကျကစ ,လိုကျရမှာကွောကျပွီး အထီးကနျြဖွဈနတေဲ့ Don ကိုTony ကသူ့အဈကိုနဲ့ပွနျဆကျသှယျခိုငျးခဲ့တယျ...အနိုငျ့ကငျြ့တတျတဲ့ လူဖွူတှကွေောငျ့ Tony ဟာအမွဲတမျး.Don ကိုနညျးအမြိုးမြိုးနဲ့ကူညီဖွရှေငျးပေးခဲ့ပွီး သူမပါပဲဘယျကိုမသှားဖို့တားမွဈထားတယျ...Tony ကသူုမိနျးမဒရောလဈဆီကို စာရေးတဲ့အခါ အဖှဲ့အနှဲ့မတတျတဲ့အပွငျစာလုံးပေါငျးတှမေမှနျလို့ Don ကပွနျပွီးကူညီပေးခဲ့တယျ.....\nDon ရဲ့တူရိယာပစ်စညျးအခြို့နဲ့ စန်ဒယားပညာတို့ကို တနညျးအားဖွငျ့ Tony ကအရမျးစိတျဝငျစားပွီး အထငျလညျးကွီးပါတယျ...ဒါကွောငျ့လူမညျးတှရှေိတဲ့အမရေီကနျမွောကျပိုငျးကိုချေါသှားပွီး စန်ဒယားတီးစခေဲ့တယျ...အဲ့ဒီမှာ Don ကပနျခြို ဂီတအမြိုးအစားနဲ့ Winter wind ဆောငျးလပွေဆေိုတဲ့သီခငျြးကိုတီးခဲ့ပွီး လူမညျးတေးဂီတအဖှဲ့နဲ့ Blue song သီခငျြးကိုလညျးထပျမံတီးပွခဲ့ပွနျတယျ....လူမညျးတှအေားလုံးလကျခုပျလကျဝါးတီးပွီး ပြျောရှငျနကွေတဲ့အထဲမှာ လူဖွူ Tony ကပိုလို့ပြျောနတောကို Don တှလေို့ကျရတယျ....\nလူဖွူ Tony ကကားမောငျးပွီး နောကျခနျးမှာအကအြနထိုငျလိုကျနတေဲ့ လူမညျး Don ကိုလူတှကေလကျမခံပမေဲ့ Tony ဂရုမစိုကျခဲ့ပါဘူး...Don ရဲ့အမရေီကနျတောငျဖကျစှနျးနဲ့အနောကျအလယျပိုငျးဒသေ ၉ နရောရဲ့ဖြျောဖွမှေုအပွီး နယူးရော့ရဲ့ ခရဈစမတျအကွိုနကေို့အမှီရောကျအောငျ သူတို့ဘယျလိုပွနျလာခဲ့ကွသလဲဆိုတာ.... ဇာတျကားကို ကွညျ့ရှု့လိုကျပါ.... မတ်ေတာတရားတှပှေားမြားနိုငျပါစေ....\nအင်္ဂလိပ်စာလေ့လာသူများ မဖြစ်မနေကြည့်သင့်တဲ့ Green Book ဇာတ်ကား\nဒီနေ့မှာတော့ လူဖြူ လူမည်းခွဲခြားဆက်ဆံခဲ့တဲ့ 1962 နှစ်များဆီက ဖြစ်ရပ်မှန် true storyဇာတ်လမ်းလေးဖြစ်တဲ့ Green Book ဆိုတဲ့ဇာတ်ကားလေးအကြောင်းအနည်းငယ်ပြောပြချင်ပါတယ် ...ဒီဇာတ်ကားကို 2018 November မှာ Universal Pictures ကထွက်ရှိခဲ့တာဖြစ်ပြီး..... သမိုင်းဇာတ်ကြောင်းနောက်ခံဇာတ်ကား အမျိုးအစားလို့သတ်မှတ်ခဲ့ကြပါတယ်....ဇာတ်ကားပြသချိန် 130 မိနစ်ရှိပါတယ်.....\n91 ကြိမ်မြောက် Academy Awards မှာ Best Picture,Best Original Screenplayဆိုတဲ့ဆုတွေနဲ့အတူ Best Supporting Actor ဆိုတဲ့အကောင်းဆုံးဇာတ်ပို့ဆုကို လူမည်းမင်းသား Mahershala Ali. ဒုတိယအကြိမ်ထပ်မံရရှိခဲ့တာလည်းဖြစ်ပါတယ်....ဒါ့အပြင် အခြားဆုပေါင်း 50 နဲ့ ဆန်ကာတင် 89 ဆုစာရင်းဝင်ခဲ့ပါသေးတယ်....\nအီတလီအမေရီကန်လူမျိုး သာမာန်လူတန်းစားကပေါက်ဖွားလာတဲ့ Tony တိုနီဟာ New York City ရဲ့ဘရွန်ဆိုတဲ့မြို့မှာကြုံရာကျ ဘန်းအလုပ်နဲ့အဆင်ပြေသလိုဘဝကိုရုန်းကန်ပြီးနေထိုင်လာခဲ့တယ်..သူ့မှာ ဒရောလစ်ဆိုတဲ့ဇနီးသည်တစ်ယောက်နဲ့သားတစ်ယောက် သမီးတစ်ယောက်လည်းရှိတဲ့အပြင် အဖေ..ယောက်ဖ..ခယ်မစတဲ့ ဆွေမျိုးတသိုက်ဟာလည်းသူနဲ့အတူနေထိုင်ကြတယ်....\nသူဟာအီတလီစစ်ပြန်တစ်ယောက်လည်းဖြစ်ခဲ့တော့ ဘဝရဲ့အခက်အခဲနဲ့အနုအကြမ်းမျိုးစုံကိုရင်ဆိုင်နိုင်သူလည်းဖြစ်တယ်....Copacabana night club မှာအလုပ်လုပ်နေရင်းအဆောက်အဦးပြင်ဆင်ဖို့အတွက်အလုပ်က ခေတ္တနားခဲ့ရတယ်....ဒါပေမဲ့ Afrecan American Pianist လူမည်းစန္ဒယား ဂီတပညာရှင် Dr Don Shirley ဆိုသူနဲ့ အလုပ်ကိစ္စဆွေးနွေးဖို့ Interview ဖြေခွင့်ရခဲ့တယ်.....\nလူမည်းဂီတပညာရှင် Don နဲ့ လူဖြူ Tony တို့ဟာစတွေ့တွေ့ခြင်းဆောက်နဲ့ထွင်းဆိုသလို အပေါက်အလမ်းမတည့်ပါဘူး...Don ကTony ရဲ့ထိုင်ခုံထက်မြင့်တဲ့ ပလင်လိုခုံအမြင့်မှာထိုင်ပြီး .တောတွင်းဘုရင်လို ရွှေရောင်တလက်လက်နဲ့အဝတ်အစားတွေကိုဝတ်စားထားတယ်ဆိုပဲ....အခန်းထဲမှာလည်း ပရိဘောဂပစ္စည်းအစုံအလင်နဲ့ဆင်စွယ်အဆောင်များ ပန်းအိုးကြီးများကိုလည်းတွေ့ခဲ့ရလို့ သူတော်တော်စိတ်ပျက်မိပါတယ်တဲ့....\nDon ကစပြီးစည်းကမ်းချက်တချို့နဲ့ သူ့ရဲ့ခရီးစဉ်တွေစပြောပါတယ်...Tony ကအချို့ကိစ္စတွေနဲ့ သူမကြိုက်တဲ့အချက်အလက်တွေကြောင့် Don ဆီမှာသူရမဲ့ငွေပမာဏကိုထပ်တိုးတောင်းပြီးအိမ်ကိုပြန်လာခဲ့တယ်..အိမ်မရောက်ခင် ချာလီရဲ့အပေါင်ဆိုင်မှာ သူ့နာရီလေးကို ဒေါ်လာ ၅၀ နဲ့ဝင်ပေါင်ပြီးငွေရေးကြေးရေးပြသနာကို ဖြေရှင်းလိုက်တယ်.....\nမနက်ရောက်တော့ Don ကဖုန်းဆက်ပါတယ်..သူ့မိန်းမဒရောလစ်နဲ့ပြောချင်ပါတယ်ဆိုပြီး..."ခင်ဗျားအမျိုးသားကိုကျွန်တော်နဲ့အတူ ၈ ပါတ်လောက်ခရီးသွားခွင့်ပြုနိုင်မလားခင်ဗျာ" လို့ခွင့်တောင်းလိုက်တော့....ဒရောလစ်ကလည်း ခရစ်စမတ်အကြိုနေ့ကိုအရောက်ပြန်ခဲ့ဖို့မှာကြားပြီးခွင့်ပြုလိုက်ရတယ်.. Tony ဟာDonနဲ့အတူ အမေရီကန်တောင်ဘက်စွန်းမြို့တွေနဲ့အနောက်အလယ်ပိုင်းမြို့တွေဖြစ်တဲ့ အိုဟိုင်းအိုးစကလို့ ဘာမင်ဂမ်အထိ ရှစ်ပါတ်ကြာအောင် ကားမောင်းပြီးလိုက်ပို့ခဲ့ရတာပေါ့...\nဒီလိုခရီးမှာ လူမည်းေတွမသွားရတဲ့ကန့်သတ်နယ်မြေတွေကိုရှောင်ရှားပြီး သွားနိုင်ဖို့. အစိမ်းရောင် Green Book ကိုခရီးသွားလမ်းညွှန်အဖြစ်ယူဆောင်လာခဲ့ရပါတယ်....Don ကကားနောက်ခန်းမှာထိုင်ပြီး ကားမှန်များကိုပိတ်ကာ အပေါ့အလေးစွန့်တဲ့ကိစ္စကိုတောင်မလုပ်ပဲ ငြိမ်သက်စွာလိုက်ပါလာတာကို တွေ့ရသလို Tony ကလည်းစကားကတများများ စီးကရက်တဖွာဖွာနဲ့ ကားမောင်းပို့ခဲ့တာကိုတွေ့ရပါတယ်.....\nTony က, ဟန်ပန်အမူအရာတွေနဲ့ လက်တွေဘာတွေမြှောက်ပြီးစကားပြောရင်းကားမောင်းတာကို Don က,မကြိုက်ပဲကားကိုသာဂရုစိုက်မောင်းဖို့ပြောခဲ့တယ်.... Tony ကတီရှပ်လိုပေါ့ပါးတဲ့အင်္ကျီကိုဝတ်တတ်ပြီး Don ကတော့ Coat အင်္ကျီကိုသာအမြဲဝတ်ဆင်တတ်ပါတယ်...\nဒီနေရာမှာ Don နဲ့ Tony ဟာလုံးဝမတူတဲ့ နေထိုင်မှုစံနစ် အယူအဆအတွေးအခေါ်တွေက တလွဲပဲဖစ်နေခဲ့တာတွေ့ရမယ်...လွတ်လပ်ပြီးပေါ့ပါးတဲ့လူနဲ့ အရာရာထိန်းချုပ်ပြီးနေတဲ့လူတစ်ယောက်တို့ဘယ်လို ရှေ့ဆက်ကြမှာလဲ?\nSPOILER ALERT ........ဆက်ဖတ်ချင်ဖတ်လို့ရပါတယ်နော်....\nDon ဟာအခြားလူမည်းများနဲ့မတူပဲ ကြီးကျယ်ခန်းနားပြီး တထီးတနန်းဖြစ်ချင်သူတစ်ယောက်ပါ..ဒါကြောင့်...အတ္တလန်တာက စတိုင်းဝေးတံဆိတ်ပါတဲ့ စန္ဒယားအမျိုးအစားကိုသာတီးပြီး ဗီသိုဗင်...ချို ပင် စတဲ့မဟာဂန္ဓဝင်တေးသွားများကိုပဲတီးခဲ့ပါတယ်...အထက်တန်းလွှာ လူကုံထန်လူဖြူ တွေကသူ့လက်သံကိုနားထောင်ချင်လွန်းလို့ ဘယ်လောက်ပဲဖော်ဖော်ရွေရွေနဲ့ခရီးဦးကြို ပြုကြပေမဲ့ခွဲခြားတတ်တဲ့သူတို့အကျင့်ကအရိုးစွဲနေခဲ့တယ်... Don ဟာနာကျင်နေပေမဲ့မြိုသ်ိပ်ပြီး တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့ ဖျော်ဖြေရေးလုပ်နေလျှက်ပါပဲ.....ဒါကိုမခံမရပ်နိုင်ပဲ အမြဲချေပခဲ့သူကတော့ Tony ပဲဖြစ်တယ်....\nDon ဟာညစ်ပတ်နေတဲ့လူမည်းတည်းခိုဆောင်တွေမှာပဲ အိပ်စက်ရပြီး...လူဖြူတွေနဲ့လည်း သန့်စင်ခန်းကိုအတူမသုံးရသလို အတူစားသောက်ခွင့်လည်းမရပါဘူး...လူဖြူတွေနားသောတဆင်ဖို့ Don ဘယ်လောက်ပဲရင်းနှီးခဲ့ရပေမဲ့ သူပြန်ရလိုက်တာကတော့ ကိုယ်ထိလက်ရောက်တွေပြုမူကြတဲ့အတွက် နာကျင်ခဲ့ရတာပဲဖြစ်တယ်...သူ့ အနုပညာအတွက် အရာရာကိုသည်းခံခဲ့ပေမဲ့ တခါတရံမှာတော့ မာနနဲ့ပညာကိုထိပါးလာရင်တော့ ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်သင့်သလဲဆိုတာ Tony ကအလင်းပြလိုက်တယ်....\nသူတို့ဟာ လမ်းခရီးမှာ အခက်ခဲပေါင်းစုံကိုအတူရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရင်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်နားလည်လာကြတာကို ဒါရိုက်တာက လှလှပပလေးရိုက်ပြသွားတယ်....အမေရီကန်ရဲ့လှပတဲ့တောတောင်ရေမြေရှု့ခင်းနဲ့ဆိုးသွမ်းတဲ့ စရိုက်တွေကိုလည်းတွေ့ရပါမယ်....\nTony ရဲ့အယူအဆကတခါတလေမှာ မှန်သလိုရှိပေမဲ့ တခါတလေမှာလည်း Don ရဲ့အယူအဆတွေကမှန်နေတတ်ပါတယ်...ဥပမာအနေနဲ့ Tony ကိုစကားပြောတဲ့အခါ လေယူလေသိမ်း အသံရဲ့အနိမ့်အမြင့် စကားလုံးရွေးချယ်မှု...ဒါတွေကိုလိုသလိုရွေးချယ်သုံးစွဲဖို့ လိုမည်ဖြစ်ကြောင်း Don ကပြောခဲ့ပါတယ်....Tony အနေဖြင့်ဒီထက်ပိုလုပ်နိုင်ကြောင်းကို Don ကသိနေလို့ အကြံပေးခဲ့တာလို့ထင်မြင်မိပါတယ်....\nမိမိဖက်ကစ ,လိုက်ရမှာကြောက်ပြီး အထီးကျန်ဖြစ်နေတဲ့ Don ကိုTony ကသူ့ အစ်ကိုနဲ့ပြန်ဆက်သွယ်ခိုင်းခဲ့တယ်...အနိုင့်ကျင့်တတ်တဲ့ လူဖြူတွေကြောင့် Tony ဟာအမြဲတမ်း.Don ကိုနည်းအမျိုးမျိုးနဲ့ကူညီဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီး သူမပါပဲဘယ်ကိုမသွားဖို့တားမြစ်ထားတယ်...Tony ကသူုမိန်းမဒရောလစ်ဆီကို စာရေးတဲ့အခါ အဖွဲ့အနွဲ့မတတ်တဲ့အပြင်စာလုံးပေါင်းတွေမမှန်လို့ Don ကပြန်ပြီးကူညီပေးခဲ့တယ်.....\nDon ရဲ့တူရိယာပစ္စည်းအချို့နဲ့ စန္ဒယားပညာတို့ကို တနည်းအားဖြင့် Tony ကအရမ်းစိတ်ဝင်စားပြီး အထင်လည်းကြီးပါတယ်...ဒါကြောင့်လူမည်းေတွရှိတဲ့အမေရီကန်မြောက်ပိုင်းကိုေခ်ါသွားပြီး စန္ဒယားတီးစေခဲ့တယ်...အဲ့ဒီမှာ Don ကပန်ချို ဂီတအမျိုးအစားနဲ့ Winter wind ဆောင်းလေပြေဆိုတဲ့သီချင်းကိုတီးခဲ့ပြီး လူမည်းေတးဂီတအဖွဲ့နဲ့ Blue song သီချင်းကိုလည်းထပ်မံတီးပြခဲ့ပြန်တယ်....လူမည်းတွေအားလုံးလက်ခုပ်လက်ဝါးတီးပြီး ပျော်ရွှင်နေကြတဲ့အထဲမှာ လူဖြူ Tony ကပိုလို့ပျော်နေတာကို Don တွေ့လိုက်ရတယ်....\nလူဖြူ Tony ကကားမောင်းပြီး နောက်ခန်းမှာအကျအနထိုင်လိုက်နေတဲ့ လူမည်း Don ကိုလူတွေကလက်မခံပေမဲ့ Tony ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါဘူး...Don ရဲ့အမေရီကန်တောင်ဖက်စွန်းနဲ့အနောက်အလယ်ပိုင်းဒေသ ၉ နေရာရဲ့ဖျော်ဖြေမှုအပြီး နယူးရော့ရဲ့ ခရစ်စမတ်အကြိုနေ့ကိုအမှီရောက်အောင် သူတို့ဘယ်လိုပြန်လာခဲ့ကြသလဲဆိုတာ.... ဇာတ်ကားကို ကြည့်ရှု့လိုက်ပါ.... မေတ္တာတရားတွေပွားများနိုင်ပါစေ....\nအရေးကွီးတဲ့ Note တှကေိုဘယျလိုမှတျသားသငျ့သလဲ


ပဲ့တင်သံတခုရဲ့ ရောင်ပြန်: 2009\nမင်းကို ချစ်နေမိတယ် ထင်ရဲ့ကွယ်.....။\nပျံသန်းခွင့် မင်းကို ပေးလိုက်မယ်\nPosted by ရောင်ပြန် at 4:38 PM6ပဲ့တင်သံ\nPosted by ရောင်ပြန် at 3:30 PM2ပဲ့တင်သံ\nဆုံမှတ်တခု သတ်မှတ်ချင်နေတဲ့ ငါ.....\nငါ တကယ် ရူးခဲ့တာလေ...........။\nPosted by ရောင်ပြန် at 2:39 PM4ပဲ့တင်သံ\nPosted by ရောင်ပြန် at 3:18 PM 16 ပဲ့တင်သံ\nPosted by ရောင်ပြန် at 10:34 AM6ပဲ့တင်သံ\nနောက်တ Tag ပြန်ပြီ.. အကိုတော် ကိုဂစ်တာကြီးက တက်ဂ်ထားတာ လေ.. လေးလလောက် ရှိတော့ မယ်.. မေ့နေတာ.. မေ့နေတာ.. (သတိအရမ်း ကောင်းတယ်လေ).. အကိုတော်က ပြန်ပြောမှ ဘုရားရေ သောက်တော်ရေပေါ့... :P :P\nအကိုတော်ကတော့ စိတ်ဆိုးလေရဲ့.. အဲလေ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပါလေရဲ့.. သူ့ကို မခင်ဘူးပေါ့.. ဒါနဲ့ မနည်းတောင်း ပန်(စကောပန်) လိုက်ပါတယ်.. ဟုတ်တယ်လေ.. မဲ့နေရင် လှမှမလှပဲ.. :P :P :P... တချိန်ကဒုက္ခ ခုတော့ဟာသတွေကတော့ အများသားပဲ (ပြောချင် လွန်းလို့ စကားစတာ.) .. ဒါပေမယ့် အမှတ်အရဆုံးကိုပဲ ပြောမယ်နော်.. ဟီးဟီး (လေရှည်တာလေ).. ဒီလို.. ဒီလို...\nရောင်ပြန်က အအိပ်မက်တယ်သိလား.... ကျောင်းစာနဲ့ပတ်သက်ရင်ပိုဆိုး.. အိပ်ဆေးစားမိသလိုပဲ.. စာအုပ်နဲ့ မျက်နှာနဲ့အပ်ရင် အိပ်ပျော်ပြီသာမှတ်..။ ဆယ်တန်းရောက်မှ ရောဂါက ပိုဆိုးလာတယ်ပြောရမယ်... (အဲဒီထဲမှာ ၀တ္ထု စာအုပ်တို့ မပါဘူးနော်. :).. )။ ဆယ့်နှစ်ရာသီ အိပ်ငိုက်နေတာပဲ..။ ညဆို7နာရီမထိုးသေးဘူး.. ငိုက်ပြီလေ.. (ဆိုးတယ်နော်).. ညမှမဟုတ်ပါဘူး.. ဘယ် အချိန်ဖြစ်ဖြစ်.. စာအုပ်ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ငိုက်တာပဲ...\nကျောင်းက နယ်မှာနေတာလေ.. (မွန်ပြည်နယ်ပေါ့).. ရှုခင်းတွေက အရမ်း လှ.. တောင်ခြေနားဆိုတော့.. သစ်ပင်တွေကများ.. အရိပ်ကလည်းအရမ်း ကောင်းတာ.. အမေ့ကို ခြံထဲမှာစာဖတ်မယ်လို့ပြောပြီး ခြံထဲက ယာယီနားဖို့ လုပ်ထားတဲ့ တဲလည်းရောက်ရော.. ငိုက်တော့တာပဲ.. လေလေးကလည်း တဖြူးဖြူးနဲ့ ဆိုတော့လေ.. စာအုပ်ခေါင်းအုံးပြီး တခေါခေါနဲ့.. (သွားရည် တော့ မယိုဘူးနော်.. ကြိုပြောထားတာ) မေမေစိတ်ပူလို့ လိုက်လာရင် (သူ့ သမီးအကြောင်း သိတာကိုး).. ဆူခံထိပြီမှတ်...\nညဆိုလည်း ဒီလိုပဲ.. သင်္ချာတွက်ရင် စာရွက်နဲ့မတွက်ဘူး.. ကျောက်သင်ပုန်း နဲ့တွက်တာ.. (ကိုယ်က အကြံနဲ့လေ).. စာရွက်နဲ့တွက်လို့ မေမေက အသံမ ကြားရရင် လာလာချောင်းနေမှာစိုးလို့.. ကျောက်သင်ပုန်းကို တတောက် တောက်နဲ့ မြည်အောင်ခေါက်ရင်း ထိုင်ရက်ငိုက်နေတာ.. (မသိရင်တော့ စာ လုပ်နေတာပေါ့).. ဒါပေမယ့် မေကလည်း ဆရာမဟောင်းဆိုတော့ လည် တယ်လေ... တရေးနိုးရင် လာလာချောင်းတာ.. (အဲလောက်ထိ ယုံတာ.. အဟိ).. တောက်ခနဲဆို ခေါင်းက ပူထွက်သွားတာပဲ.. ကြည့်လိုက်တော့ မေမေ.. မိပြန်ပြီပေါ့.. မေမေကလည်း တတ်နိုင်သမျှတော့ ဖြည့်ဆည်းပေး ရှာပါတယ်.. lemon tea ယူမလား.. အချဉ်ထုတ်ယူမလား.. သံပုရာသီးယူ မလား.. အကုန်ဝယ်ပေးတယ်.. လက်ဖက်သုပ်ရောပဲ.. (မအိပ်ငိုက်ရင်ပြီး ရော)\nခက်တာက ကိုယ်ကလည်း ရာဇ၀င်နဲ့လေ.. သံပုရာသီးစားလို့ ချဉ်ပြီးယောင် လို့ မျက်စိမှိတ်မိရင် ပြန်မဖွင့်ချင်တော့ဘူး.. တခြားဟာတွေလည်း ထိုနည်း လည်းကောင်းပဲ.. အစာကုန်တာနဲ့ ငိုက်တာပဲ.. မျက်နှာသစ်တာလည်း အခါ ခါ.. ဒီနေ့ ၀အောင်အိပ်မယ်လေ.. မနက်ဖြန်ကစပြီး ကြိုးစားတော့ မယ်ပေါ့... အဲလိုနဲ့ ... မနက်ဖြန်တွေများပြီး စာမေးခါနီး.. စာမေးပွဲဖြေခါနီးမှ ကပ်လုပ် တာ.. (ဒီနေရာမှာ တပွဲတိုးဥာဏ်က မကောင်းပေမယ့် အကူအညီတော့ ဖြစ်သား)...\nကျောင်းမှာ Night Study လုပ်တော့လည်း ဒီတိုင်းပဲ.. သူငယ်ချင်းတွေစုပြီး.. တယောက်တလှည့်... ခိုးအိပ်တာလေ.. (ခုံအောက်မှာ)..ကျန်တဲ့သူက ဆရာ တွေလာမလာ ကင်းစောင့်ရတာပေါ့... ဒါတောင် သူငယ်ချင်းတွေစုပြီး အချဉ် သီးတွေ... အချဉ်ထုပ်တွေသယ်လာပြီး ... ရိက္ခာအပြည့်အစုံနဲ့... အိပ်ကြ တာ.. အဟဲ... ဆရာတွေ အားထားတဲ့ မျက်နှာမှ မထောက်နော်.... ဒါပေ မယ့် ဘယ်တတ်နိုင်မလဲလေ.. သူက ငိုက်တာကိုး...\nညဆို 11 နာရီ... 12 နာရီလောက်မှ အိပ်... မနက်ဆို...4နာရီထရပြီ... ကျောင်းက ဘုန်းကြီးကျောင်းနဲ့ ကပ်ရက်ဆိုတော့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ... အဲဒီချိန် ဆို မီးစက်နှိုးပြီ.. မျက်နှာသစ်.. သွားတိုက်.. စာကြည့်ကြရတာ... ဆရာတွေ လည်း ဒုက္ခခံရတာပါပဲ.. အရမ်းသနားဖို့ကောင်းတယ်... လစာလည်းပိုပြီး မရဘူး.. ကျောင်းသားတွေနဲ့ တူတူ ကျောင်းမှာ လာနေရတယ်.. တပည့်တွေ အိပ်မှ အိပ်ရတယ်... ကျောင်းသားတွေ ထရင် ထရတယ်... နားမလည်တဲ့ စာတွေဆို.. ရုံးခန်းကိုသွားပြီး.. ဘာသာရပ်ဆိုင်ရာအလိုက် ဆရာတွေ သွား ခေါ်ရှင်းပြခိုင်းရုံပဲ... တခါတလေမှသွားခေါ်ရတာပါ... အများသောအားဖြင့် ကျောင်းဝင်းထဲမှာ round လှည့်နေတတ်တာ.. လှမ်းခေါ်လိုက်ရုံပဲ.. ပျော်ဖို့ လည်း ကောင်းပါတယ်.... ညဆယ်နာရီဆို.. ကျောင်းသား မိဘတွေက.. အလှည့်ကျ လာကျွေးတဲ့ မုန့်တွေလည်း စားရသေးတယ်.... ( ပြောရင်းနဲ့ သတိရလာပြီ.. :(...)\nသူတို့လည်း တပည့်တွေကို ပြန်သနားနေကြတာလေ.... ဆူလည်း မဆူရက် ပေမယ့်.. သူတို့မျက်နှာကို တမင်ပြင်ပြီး.. ဆူကြတာလေ.. တပည့်တွေ ကတော့ မျက်နှာငယ်နဲ့ပေါ့.. (ငိုက်ချင်ဦးဟဲ့).... ဆရာအဆူခံပြီး.. ဒုက္ခခံပြီး ခိုးအိပ်လိုက်.... အတင်းမျက်လုံးဖြဲပြီး စာကျက်လိုက်နဲ့.. စာမေးပွဲလည်းပြီး ရော.. မျက်လုံးက ညညဆို အိပ်မပျော်ဘူး.. (အကျင့်မကောင်းလိုက်တာ များ.. ကြည့်ပါဦး).. ခုချိန်ပြန်ပြောတော့ ရယ်စရာဖြစ်ရော.... ဆရာတွေနဲ့ တွေ့ရင်.. သူငယ်ချင်းအချင်းချင်းတွေ့ရင် အဲဒီတုန်းက အကြောင်းတွေ ပြန် ပြောပြီး ရယ်ကြ.... အဲဒီတုန်းက သူငိုက်တာက ဘယ်လို.. ငါခိုးအိပ်တာက ဘယ်လို.. ဆရာတွေက ဘယ်လိုပြောပြီးဆူတာနဲ့.. ပြန်ပြောပြီးရယ်ကြရော၊ ပြန်ပြောတိုင်းလည်း... ဆရာတွေ... သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အဲဒီအချိန်ကို သတိရ တယ်.. ဒုက္ခများပေမယ့်.. တကယ့်... မိသားစုလိုပဲ အရမ်းနွေးထွေးကြတာ... ဆရာ.. ဆရာမတွေက အဖေ အမေပေါ့ (တခါတလေ သူငယ်ချင်းလိုပဲ)... သူငယ်ချင်းတွေကတော့ မောင်နှမတွေလေ...\nကဲ... ကိုဂစ်တာကြီးရေ... ကျေပြီနော်... :) ဒီလို ပြန်နေတော့... :P :P :P\nPosted by ရောင်ပြန် at 4:34 PM6ပဲ့တင်သံ\nPosted by ရောင်ပြန် at 11:41 AM 10 ပဲ့တင်သံ\nတချိန်က လွတ်လပ်မှုတွေကို သတိရမိတိုင်း\nတချိန်က နွေးထွေးမှုတွေက အတွေးထဲနေရာယူတိုင်း\nငါ့ကို အဓိပ္ပါယ်အပြည့်နဲ့ ရှင်သန်စေတယ်.....\nငါ့ကို မျှော်လင့်ချက်နဲ့ အားပြည့်စေတယ်လေ...........\nPosted by ရောင်ပြန် at 3:04 PM2ပဲ့တင်သံ\nPosted by ရောင်ပြန် at 1:48 PM 8 ပဲ့တင်သံ\nဇူလိုင်လ ၁ရက်နေ့မှာ ကျရောက်တဲ့....\nမတောင့်မတ မကြောင့်မကြနဲ့ အေးချမ်းပျော်ရွှင်တဲ့ ဘ၀လေးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေလို့........\nကည်နူးဖွယ် မွေးနေ့ရက်မြတ်လေး ဖြစ်ပါစေ ညီမလေးရေ... :)\nရောင်ပြန်ရဲ့ မွေးနေ့ကို ဆုတောင်းခွင့်မရတဲ့ လူတွေ ကမ္ဘာပေါ်မှာ သန်းပေါင်းရာနဲ့ချီပြီး ရှိပါလိမ့်မယ်။\nအဲဒီတော့ ဆုတောင်းခွင့်ရတဲ့ လူတွေထဲမှာ ကျနော်ပါရတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်ပါတယ်။\nအထူးအထွေ မပြောတတ်တော့ပါဘူး။၁ရက်နေ့မှာ မွေးသလို လာမဲ့နှစ်မှာ အမြဲ နံပတ် ၁ ဖြစ်နိုင်ပါစေ။\nဒီနေ့ ၁၉ နှစ်တင်းတင်းပြည့်ပြီး နောက်ရက်တွေကျရင် အသက်နှစ်ဆယ်ထဲဝင်တဲ့ အပျိုမလေး ဖြစ်ပြီပေါ့နော်... ညီမလေး ဘ၀သာယာလှပ ပါစေ ရည်မှန်းချက် ရည်ရွယ်ချက်တွေ အောင်မြင်ပါစေ ဆုတောင်းပေးပါတယ်း) ကဗျာလေးရေးပေးချင်ပေမယ့် ခေါင်းက စဉ်းစားလို့မထွက်ဘူးညီမလေးရေရိုးရိုးလေးပဲ ဆုတောင်းပေးလိုက်တယ်နော် ခွင့်လွှတ်ပါ\nဖေဖေနဲ့ မေမေ သို့\nလောကထဲ လူလားမြောက်လာသူ သမီး\nရှိခိုးကန်တော့ပါရစေ မေမေ ..\nလောကထဲ ရပ်တည်နိုင်သူ သမီး\nဖေဖေ့ကို ရှိခိုးကန်တော့ပါရစေ ဖေဖေ...\nကျေးဇူးရှင် ဖေဖေ နဲ့မေမေ\nဘ၀ရဲ့ အနှစ်သာရတွေ ပျောက်ဆုံးသွားမှာမို့\nအခွင့်ရှိသမျှ အနားမှာနေခွင့်ပေးပါ အမေ။\nညီမလေး ရောင်ပြန်အတွက်... အမှတ်တရ\n1.7.2009 တွင်ကျရောက်သော ငါ့ညီမရဲ့ ၁၉ နှစ်မြောက်မွေးနေ့မှသည် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ပျော်ရွှင်သောဘ၀တွေကို အောင်မြင်စွာဖြတ်သန်းနိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ် ညီမရေ... ပျော်ရွှင်သော မွေးနေ့မင်္ဂလာဖြစ်ပါစေဗျာ.......။\nညီမလေး ရောင်ပြန် အတွက်\nညီမငယ်လေး ရောင်ပြန် မင်္ဂလာပါကွယ်။ အကို့ကိုမှတ်မိပါစ။ အကိုက ဖြိုးဝေတိုးပါ။ ညီမငယ်က ဇွန် ၁ မှာ ၁၉ပြည့်တာဆိုတော့ အကိုထက် ၁နှစ်နဲ့ ၅၅ရက်တိတိငယ်ပါတယ်ကွယ်။\nညီမငယ်လေးမွေးနေ့မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ လူသားတယောက်ရဲ့ ကျင်ဝတ်တွေနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ ငါ့ဂုဏ်မချီတတ်တဲ့ အမျိုးသမီးကောင်းတယောက်ဖြစ်ပါစေကွယ်။ နောင်လာမယ့် အနာဂတ်တိုင်းမှာ စိတ်ချမ်းသာမှုပြည်စုံတဲ့ အရိုးရှင်းဆုံးဘဝလေးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်\nလူဘဝဆိုတာ တိုလွန်းလှပါတယ် ညီမငယ်။ အရာရာတိုင်းဟာ မမြဲဘူးလို့လဲ ဘုရားရှင်ကဟောခဲ့ပါရဲ့။ တခါသာတွေ့တွေ့ဆုံရတဲ့ ဟောဒီလူဘဝဆိုတာလည်း ထမင်းနဲပွဲတခုလိုပါပဲ။ ဝင်လာလိုက် ထွက်လာကြပါပဲ။ အဲဒီလိုဝင်ကြထွက်ကြရင်း ခင်ကျမင်ကျတာလဲထုံးစံပါပဲ။ အဲဒီနေရာမှာ တခုပြောလိုတာက သူငါရယ်လို့ မခွဲခြားဘူး လူတိုင်းကို သင့်သင့်မြတ်မြတ်စောင့်ထိန်းစေချင်တယ်။\nလူဘဝဆိုတာ ရှင်တနေ့မွေးတနေ့ ဆိုတာ ညီမငယ်အသိပါ။ သေတဲ့အချိန်ဘာမှမပါသွားဘူးလေ။ ဘယ်လောက်ပဲစည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ ဂုဏ်ဝါတွေရှိနေပါစေ မသယ်သွားနိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ညီမငယ်ရဲ့ အမည်ကို သမိုင်းထွင်အောင်တော့ ရေးခဲ့လို့ရတယ်။ ပထမမိမိအတွက်၊ ဒုတိယမိသားစု၊ တတိယဆွေမျိုး၊ စတုတ္ထတိုင်းပြည်၊ ပဉ္စမ ကမ္ဘာ ဆိုပြီး ညီမငယ်ပြည့်စုံကြွယ်ဝလာတဲ့အခါ တတ်နိုင်သလောက် သူငါ၊ အယုတ်အလတ်၊ အဆင့်အတန်းမခွဲခြားဘဲ ကူညီစေချင်တယ်။ အဲဒီတော့ ညီမငယ်မှာ “ငါ့” ဆိုတာတွေဘေးဖယ်ပြီး အတ္တစိတ်ကင်းကွာနေသင့်တယ်။ နောက်ပြီးအတ္တစိတ်ကိုမရှိအောင်ထားရင် လောဘမီးက ငြိမ်းအေးသွားမှာပါကွယ်။\nဘဝဆိုတာကိုဆက်ပြောရမယ်ညီမငယ်။ ဘဝဆိုတာ အဆိုးနဲ့ အကောင်း ဒွန်တွဲနေတယ်။ အဲဒါတွန်းလှန်နိုင်မှာမဟုတ်ပဲ။ အကောင်းကိုရင်ဆိုင်ချင်သလို အဆိုးကိုလဲ ရင်ဆိုင်ရဲရမယ်။ ညီမငယ်အနေနဲ့ လဲကျမှာကို ကြောက်နေမှာပဲ။ ဒါပေမယ တခုသတိထားစေချင်တာက ညီမငယ်ခဏခဏလဲကျဖန်များလာရင် နောင်ကျရင်ဘယ်လိုထရမလဲဆိုတာ သိလာပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီတော့ အဆိုးဆိုတဲ့ အကြောင်းတရားများတွေ့ရင် ရှောင်ဝှိုက်မသွားပါနဲ့။ ပညာနဲ့ယှဉ်ပြီးရင်ဆိုင်ပါ။ နောက်ပြီးဘဝဆိုတာ တဘဝထဲမှာတောင်မတည်မြဲဘူး။ ဒီနေ့ကောင်းနေပေမယ့် နောက်နေ့ဆိုးချင်ဆိုလိမ့်မယ်။ ဗုံလုံတလှည့် ငါးပျံတလှည့်ပဲ။ အဲဒီတော့ နောက်နေ့ဘာဖြစ်မလဲမသိတဲ့ဘဝမှာ မုန်တိုင်းတခုများထန်လာရင် အဆင့်သင့်ဖြစ်အောင်တွေ့အကြုံများများယူသင့်တယ်။ ဘယ်လိုလုပ်သင့်သလဲဆိုရင်တော့ ညီမငယ် ဘယ်လိုမျိုးပြဿနာပဲဖြစ်ဖြစ် မရှောင်လွှဲပါနဲ့၊ အဲဒီကနေအတွေ့အကြံရယူပါကွယ်။ မသိတဲ့ကိစ္စတွေကို လေ့လာပါ၊ မစူးစမ်းပါနဲ့။ စာတွေ့ အတွေ့အကြုံတွေကိုလိုက်လံမှတ်သားထားပါ။ နောက်ထပ်လဲအများကြီးရှိပါတယ်။ ညီမငယ်တွေ့ကြုံလာမှာပါ။\nညီမငယ် ဆက်ပြောနေရင်စာအရမ်းရှည်မှာဆိုးတယ်။ အဲဒီတော့ အောက်က ကဗျာလေးနှစ်ပိုဒ်ထဲမှာ အကိုပြောချင်တဲ့ အကြောင်းတွေအကုန်ပါပါတယ်။ ညီမငယ် အဲဒီအတိုင်းကျင်သုံးနိုင်မယ်လို့မျှော်လင့်မိတယ်။\nအကိုပြောချင်တာတွေအကုန်ပါလို့ အသစ်ရေးရင် မကာမိမှာဆိုးလို့ ညီမငယ်အတွက် အသစ်မရေးပေးမိတာကို စိတ်မညိုပါနဲ့လို့လဲတောင်းပန်ပါတယ်ကွယ်။\nငိုလိုက် ရီလိုက် ပြုံးလိုက် ပျော်လိုက်\nအရာရာကို အသိနဲ့ တသိ ယှဉ်ကပ်ပြီး\nမကြာ အကျွန်တို့ သေရဦးမည်\nထိုမှ တဖန် သင်လျှံလာသော်၊\nပထမနေရာ ထားသင့်လျှက်ခါ လှူဒါန်းရာ၏။\nပညာလျှံစေ သင့်ရာတွေးသော် ဒုတိယနော်၊\nထိုတင်မက ဝမ်းမီးချုပ်ရေး စားဝတ်ဆေးပေး\nညီမငယ် အဲဒီကဗျာနှစ်ပိုဒ်နဲ့အညီ ကျင့်သုံးနိုင်ပါစေလို့ နောက်ဆုံးအနေဆုတောင်းပေးပါတယ်။ “မိမိသာလျှင်မိမိ”ဆိုတဲ့စကားကိုလက်ဆောင်ပါးရင်း စကားအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်အကျိုးရှိစွာ တနေရာမှာ အသုံးချမိခဲ့ရင်လည်း အကိုကိုသတိရမိပါလို့ကွယ်။\nJuly 1, 2009 5:30 PM\nJuly 1, 2009 6:48 PM\nJuly 1, 2009 7:17 PM\nJuly 2, 2009 4:49 AM\nJuly 2, 2009 12:10 PM\nJuly 2, 2009 6:24 PM\nJuly 3, 2009 3:54 PM\nJuly 3, 2009 6:56 PM\nJuly 4, 2009 12:20 AM\nJuly 5, 2009 9:13 PM\nJuly 6, 2009 5:54 AM\nဖော်ပြဖို့ ကျန်သွားခဲ့တယ်ဆိုရင် ကွန့်မန့်နဲ့ဖြစ်ဖြစ် စီဘောက်မှာဖြစ်ဖြစ် မေးလ်ကနေဖြစ်ဖြစ် သတိပေးနိုင်ပါတယ်ရှင်.. ကျေးဇူးပါ...\nPosted by ရောင်ပြန် at 10:35 AM4ပဲ့တင်သံ


မိုဘိုင်းတယ်လီဖုန်းကစားတဲ့ | Elite မိုဘိုင်း | £5အခမဲ့အပိုဆုရယူနိုင်သော |\nနေအိမ် » မိုဘိုင်းတယ်လီဖုန်းကစားတဲ့ | Elite မိုဘိုင်း | £5အခမဲ့အပိုဆုရယူနိုင်သော\nအွန်လိုင်းကစားတဲ့အသေးအဖွဲအခွင့်အလမ်းတစ်ခု session တစ်ခုဖြစ်ပြီးဂိမ်းအခြေခံအားဖြင့်သော slot ကအပေါ်သို့အပေါ်မှီခိုဘောလုံးကိုအပေါ်နိုင်ပါဘူး. အွန်လိုင်းစပိုက်ဆံအဆစ်အတွက်ကစားအရှိဆုံးကျော်ကြားဂိမ်းများနှင့်ပြည်မှ-based လောင်းကစားရုံအကြားတစ်ဦးပိုပြီးခမ်းနားတယ်လို့ဆိုနိုင်ပါတယ်ဖြစ်ပါသည်. ဒီဂိမ်းခံစားအကျော်ကြားဆုံးလောင်းကစားရုံကိုမှ Coronation ကာစီနိုသည်. အဆိုပါမှ Coronation ကာစီနိုသူတို့သည်အလွန်ဘေးကင်းလုံခြုံဖြစ်ခြင်းနှင့်အတူလိုအပ်သမျှဖောက်သည်ထောက်ခံမှုက၎င်း၏ကစားသမားကိုကမ်းလှမ်း, လုံလုံခြုံခြုံနဲ့ယုံကြည်စိတ်ချရသော website ကို.\nပျော်စရာ Option ကိုအဘို့အလေ့အကျင့် slot နှင့် Play စနှင့်အတူစားပွဲတင်အားကစားပြိုင်ပွဲ, ရီးရဲလ်ငွေနှင့်အတူသိုက်နှင့် Play\nအဆိုပါကစားသမားမရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့နံပါတ်သို့မဟုတ်ထူးဆန်းတူပေါင်းစပ်အပေါ်အာမခံထားရန်လိုအပ်ပါတယ်, ပင်သို့မဟုတ်အနီရောင်နှင့်မှောင်မိုက်တစ်ခုသို့မဟုတ်ကံကောင်းအရေအတွက်. ဘောလုံးကိုသူတို့အာမခံသို့မဟုတ်ပတ်လည်အခြားလမ်းအနိုင်ရကစားသမား၏ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်ကျရောက်သောဖြစ်ရပ်အတွက်. အွန်လိုင်းကာစီနိုလာနှင့်ပူးပေါင်းရန်အထောက်အပံ့အဖြစ်, အွန်လိုင်းလောင်းကစားရုံအများစု, ထိုအတူကစားသမားကမ်းလှမ်း မိုဘိုင်းတယ်လီဖုန်းကစားတဲ့ ဆုလာဘ်. ဒီကစားတဲ့၏ဂိမ်းကစားဖူးဘူးသို့မဟုတ်မကြာသေးမီကအချို့သောအချိန်များအတွက်မကစားဘူးသောသူတို့ကစားသမားများအတွက်အမှန်တကယ်အသုံးဝင်သည်. အဆိုပါမိုဘိုင်းကစားတဲ့အနေနဲ့ကြီးမားတဲ့ထုံးစံ၌လုပ်နိုင်, ဘယ်လိုဂိမ်းအမှန်တကယ်လုပ်ငန်းဆောင်တာကိုမြင်ရဖို့ကစားသမားကူညီ. ကျနော်တို့အွန်လိုင်းလောင်းကစားရုံရက်နေ့တွင်မိုဘိုင်းကစားတဲ့မှဝင်ရောက်ခွင့်ရရန်ခြေလှမ်းဆနျးစစျအောက်တွင်.\nဟလို, ထိုအောက်တွင်ဇယားထဲကနေပိုက်ဆံ၏လောတဝင်ငွေမှဗြိတိန်၏ထိပ်တန်းငွေဂိမ်းမိုဘိုင်းဖုန်းကစားတဲ့ကျွန်တော်တို့ရဲ့စာရင်းထဲက Check.\nမိုဘိုင်းတယ်လီဖုန်းကစားတဲ့ဖို့ Access ကိုရယူခြင်း\nမှ Coronation ကာစီနိုကနေ Access ကိုရယူပါ\nပြဇာတ်အခမဲ့ကစားတဲ့မှဝင်ရောက်ခွင့်ရဖို့ပထမဦးဆုံးခြေလှမ်း 24 သငျသညျအာမခံနိုင်ကြောင်းကိုသင်၏ဆုံးဖြတ်ချက်များ၏ site ကိုကောက်နေသည်×7 client ကိုအကျိုးအတွက်အကာအကွယ်ရနိုင်, ထိုအတောအတွင်းအတွက်လုံခြုံနှင့်ယုံကြည်စိတ်ချ.\nအကာစီနိုနှင့်အတူတစ်အပ်နှံ Store က Make\nနောက်တစ်နေ့အဆင့်ကစားတဲ့ကစား tab ကို click နှိပ်ပြီးလုံးဝထူးခြားသောကြောင်း account တစ်ခုနှင့် password စေရန်ဖြစ်ပါသည်. ထိုနောက်မှအောက်ပါအဆင့်လောင်းကစားရုံနှင့်အတူတစ်သိုက်စတိုးဆိုင်အောင်သည်. အဆိုပါနိဒါန်းသိုက်ကိုကစားရန်အရေးကြီးပါသည် မိုဘိုင်းတယ်လီဖုန်းကစားတဲ့ သင့်ဆုလာဘ်ဆုတ်ခွာဖို့လိုအပ်ကြောင်းချွတ်အခွင့်အလမ်းအပေါ်အဆုံးမှာ.\nအဆိုပါကစားသမားကိုကစားရန်မည်သို့အပေါ်လမ်းညွှန်စာအုပ်ဖတ်နိုင် မိုဘိုင်းတယ်လီဖုန်းကစားတဲ့ ကစားသမားဂိမ်းသစ်များပါလျှင်. ဒီဂိမ်းဟာအခြေခံမူအတော်လေးအခြေခံပညာများမှာ.\nအ get မိုဘိုင်းတယ်လီဖုန်းကစားတဲ့ ဆုလာဘ်!\nပူးပေါင်း & တိုင်းနယူးအဖွဲ့ဝင်များအတွက်အခမဲ့လှည့်ဖျားရယူနိုင်သော! ဆိုင်းအပ် & ညာဘက်အခုတော့ Play!


“ရိုဟင်ဂျာ/ဘင်္ဂါလီမဟုတ်ဘူး ကျနော်တို့ ကမန်တွေပါ” ကျောက်နီမော်ရွာသားနှင့် RFA Interview - News @ M-Media\n“ရိုဟင်ဂျာ/ဘင်္ဂါလီမဟုတ်ဘူး ကျနော်တို့ ကမန်တွေပါ” ကျောက်နီမော်ရွာသားနှင့် RFA Interview\nin Interview — October 31, 2012\n“ရိုဟင်ဂျာ/ဘင်္ဂလီမဟုတ်ဘူး ကျနော်တို့ ကမန်တွေပါ” ကျောက်နီမော်ရွာသားနှင့် RFA အင်တာဗျူး (30,10.2012) by M-Media\nRFA – ဟုတ်ကဲ့ ခင်ဗျ အခု ဘယ်ကပြောနေတာပါလဲခင်ဗျာ?\nဖြေ – အင်း… ကျွန်တော်အခု ကျောက်နီမော်ကျေးရွာအလယ်ပိုင်းပြောနေတာပါခင်ဗျာ။\nRFA- ဟုတ်ကဲ့ အဲ့ဒီမှာဘယ်လိုဖြစ်သလဲ ကျွန်တော့် နည်းနည်း ရှင်းပြပါလားခင်ဗျာ?\nဖြေ – ဒီနေ့ ၃၀.၁၀.၂၀၁၂ရက်နေ့မှာပေ\nါ့နော် ရခိုင်ကျေးရွာတွေ ပါတ်ပါတ်လည်ဝိုင်းနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဒီ အစ္စလာမ်တိုင်းရင်းသားတွေနေထိုင်တဲ့ ဒီ ကျေးရွာကို ရခိုင်တိုင်းရင်းသားတွေက ၀ိုင်းပြီးတော့ မီးရှို့မယ်ဆိုပြီးတော့ ပါတ်ပါတ်လည်မှာ ၀ိုင်းရံထားတဲ့အနေအထားရှိပါတယ်ခင်ဗျ။\nRFA – ဘာကြောင့်သူတို့က ဒီလိုဝိုင်းရံထားတာလဲခင်ဗျ?ဘာကြောင့်မီးရှို့ချင်တာလဲ?\nဖြေ- သူတို့တွေရဲ့ပြောကြားချက်အရ ကျွန်တော်တို့တစ်တွေကို သူတို့ရခိုင်ပြည်နယ်မှာ ဒီမွတ်စလင်တွေ မရှိရဘူးဆိုတဲ့ သူတို့တွေရဲ့ ဟို မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်လို့ ပြောရမလား၊ ဘယ်လိုပြောရမလဲတော့ မသိဘူးခင်ဗျ။ သူတို့တွေက အခု လက်ရှိအနေအထားမှာလည်း ဒီက ဟို ရမ်းဗြဲကျွန်းမှာဆိုလို့ရှိရင်လည်း ရမ်းဗြဲမြို့နယ်အတွင်းမှာဘဲဖြစ်ဖြစ် ဒီ.. ရခိုင်မွတ်စလင်ကျေးရွာတွေဆိုလို့ရှိရင် မရှိသလောက်ဖြစ်သွားပါပြီခင်ဗျ။ သူတို့မီးတိုက်ဖျက်ဆီးတာတို့ အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်တွေကို လုပ်ဆောင်နေတယ်ခင်ဗျ။\nRFA- ခင်ဗျားတို့ရွာကို ပတ်ပတ်လည်ဝိုင်းထားတယ်ဆိုတာ ဘယ်ကနေ၀ိုင်းထားတာလဲ?\nဖြေ- ကျွန်တော်တို့ရွာက ပင်လယ်ပြင်ကို ကျောခိုင်းပြီးတော့ ဒီ တောင်ခြေမှာရှိနေတဲ့ ကျေးရွာလေးပါခင်ဗျာ။ ကျောက်နီမော်ကျေးရွာရဲ့ပတ်ပတ်လည်မှာဆိုလို့ရှိရင်ခင်ဗျာ ဒီပတ်ဝန်းကျင် ကျေးရွာအားလုံးဟာ ရခိုင်ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေနေထိုင်တဲ့ ကျေးရွာတွေဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့် အဲ့ဒီပတ်ပတ်လည်ကျေးရွာတွေကနေ လူစုပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရွာရဲ့ဝင်ပေါက်ထွက်ပေါက်တွေအားလုံးမှာ သူတို့ အပြင်ဘက်ကနေပြီးတော့ ၀ိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားပါတယ်ခင်ဗျ။\nRFA- အဲ့ဒီတော့ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားတဲ့ရခိုင်တိုင်းရင်းသားအင်အားက ဘယ်လောက်လောက်ရှိလဲခင်ဗျ?\nဖြေ- ရွာအစွန်အဖျားမှာရှိနေတဲ့လူတွေပြောပြချက်အရဆိုရင် အင်အားသုံးထောင်လောက်ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်ခင်ဗျ။\nRFA- ဘေးပတ်ပတ်လည်ရွာတွေက ဒီ ကျောက်နီမော်ရွာနဲ့ အရင်က ဒီလို ရွာနီးချင်းတွေပဲ ခင်ဗျားတို့ အတူတူနေခဲ့ကြတာပဲမဟုတ်ဘူးလား?\nဖြေ- ဟုတ်ပါတယ်ခင်ဗျ အရင်တုန်းကအတူတကွ ချစ်ချစ်ခင်ခင်ပဲနေခဲ့ကြတာပါခင်ဗျ။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကိုင်းကျွန်းမှီ ကျွန်းကိုင်းမှီ ဆိုသလိုပေါ့ဗျာ ဒေသခံ မွတ်စလင်တွေက ရေလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်တယ် သူတို့ကနေပြီးတော့ ဟို ဆန်ရေစပါးစိုက်ပျိုးတယ် အဲ့ဒီအပေါ်မှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကိုင်းကျွန်းမှီ ကျွန်းကိုင်းမှီဆိုသလို နေထိုင်လာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာ တစ်ထောင်နီးပါးလောက် ရှိပါပြီခင်ဗျ။\nကျောက်နီမော်ကျေးရွာဟာ သဘာဝဘေး အန္တရာယ်အလျောက် အလိုလျောက် မီးလောင်ကျွမ်းခဲ့တာ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခံခဲ့ရပါတယ်။ အဲ့ဒီအကြိမ်တွေမှာဆိုလို့ရှိရင်လည်း ၉၈ခုနှစ်တစ်ကြိမ်ပါ၊ ၂၀၁၁ ခုနှစ်က တစ်ကြိမ်ပါ မီးလောင်ကျွမ်းခြင်းခံခဲ့ရပါတယ်။ အဲ့ဒီအကြိမ်တွေမှာဆိုလို့ရှိရင်လည်းခင်ဗျာ ကျွန်တော်တို့ ဒီ ဒေသခံရခိုင်ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အနီးအနားကျေးရွာတွေကပဲ အကူအညီပေးပြီးတော့ မီးငြိမ်းသတ်တဲ့ သာဓကတွေလည်း ရှိခဲ့ပါတယ်ခင်ဗျ။\nRFA- ဟုတ်ကဲ့ ခင်ဗျားတို့ ဒီ မွတ်စလင်တွေကရော ပြန်ပြီး အဲ့ဒီ ဘေးကကျေးရွာတွေကို ဘာတွေ ကူညီဖူးလဲခင်ဗျ?\nဖြေ- ဘေးကကျေးရွာတွေဆိုလို့ရှိရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ ဟို ဘယ်ဘုရားပွဲ၊ ဘယ်ဘုန်းကြီးပျံပွဲပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာရှိနေတဲ့ ဒေသခံမွတ်စလင်တွေက ဥပမာ ရခိုင်ရိုးရာကျင်ပွဲချတာမျိုးမှာဘဲဖြစ်ဖြစ် ဗုဒ္ဓပူဇနိယပွဲတွေမှာဘဲဖြစ်ဖြစ် သာသာနာရေးဖိတ်ကြားချက်အရ သွားရောက်ပြီးတော့ အလှူငွေထည့်ဝင်တာမျိုးတို့ ရွှေမောင်းငွေမောင်းချီးမြှင့်တာမျိုးတို့ အပြန်အလှန်ဆက်နွှယ်မှုတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်ခင်ဗျ။\nRFA- ဟုတ်ကဲ့ အဲ့ဒါဆိုရင် အခုကျခါမှ ခင်ဗျားတို့ ဒီ မွတ်စလင်နဲ့ဗုဒ္ဓဘာသာတွေကြား အခုလိုပဋိပက္ခတွေဖြစ်လာရတယ်ဆိုတာ ဘာကြောင့်လဲခင်ဗျ?\nဖြေ- ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုတွေ ကြိုးကိုင်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ အားပေးကူညီမှုတွေရဲ့ မီးစလို့ ထင်ပါတယ်ခင်ဗျ။ ကျောက်နီမော်ကျေးရွာမှာဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ မသီတာထွေး အမှုအခင်းကိစ္စနဲ့ပါတ်သက်ပြီးတော့လည်း ဆက်နွယ်မှုရှိမယ်လို့ ထင်ပါတယ်ခင်ဗျ။\nRFA- အစိုးရသက်ဆိုင်ရာအာဏာပိုင်တွေက ဘာများဆောင်ရွက်ပေးနေတာ ရှိပါသလဲ ခင်ဗျ?\nဖြေ- ခလ၇ ၃၄၆ နဲ့ ခလရ ၅၆၂ က တာဝန်ရှိ ကျွန်တော်တို့ ဟို အကြီးအကဲတွေ၊ မြန်မာ့တပ်မတော်မှ တာဝန်ရှိရဲဘော်တွေဟာဆိုလို့ရှိရင် ကျွန်တော်တို့ကျေးရွာကို ၀ိုင်းဝန်းပြီးတော့ အကာအကွယ်ပေးထားတဲ့ အနေအထားမှာ ရှိပါတယ်ခင်ဗျ။ ပစ်တာခတ်တာ မနက်ပိုင်းကတော့ သေနတ်သံ လေးငါးချက်လောက်တော့ ကြားမိပါတယ်ခင်ဗျ။ မနက်က သေဆုံးသူ ၁ဦးရှိတယ်၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသူ ၂ဦးရှိတယ် ဆိုတဲ့ သတင်းတော့ ရပါတယ်ခင်ဗျ။\nRFA- ခင်ဗျားတို့ရွာသားတွေကို အစဉ်အလာအားဖြင့် ဘယ်လိုခေါ်ကြလဲဗျ။ ခင်ဗျားတို့က ရိုဟင်ဂျာတွေလား?\nဖြေ- ကျွန်တော်တို့ရိုဟင်ဂျာမဟုတ်ဘူးခင်ဗျ။ ကျွန်တော်တို့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၈၀၀ ကျော် ၉၀၀ လောက်ကတည်းကပဲ အင်း AD ၈၀၀ လောက်ကတည်းပဲ အခြေချပြီး နေထိုင်လာခဲ့ကြတာ။ ၁၉၈၂ ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံ အက်ဥပဒေအရလည်း ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ လက်ရှိဒီမှာနေထိုင်တဲ့တွေသူ အားလုံးဟာ နိုင်ငံသားစီစစ်ရေး ကတ်ပြား ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့သူတွေချည်းဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျ။\nRFA- ဟုတ်ကဲ့ အဲ့တော့ ခင်ဗျားတို့ ရိုဟင်ဂျာမဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ကို နောက် ဘင်္ဂါလီလို့ခေါ်တာရော ဟုတ်လား?\nဖြေ- ကျွန်တော်တို့ ဘင်္ဂါလီမဟုတ်ဘူးခင်ဗျ။ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံသားစီစစ်ရေးကတ်ပြားမှာကိုယ်တိုင်ကိုယ်က လူမျိုး ကမန်၊ ကိုးကွယ်သည့်ဘာသာ အစ္စလာမ်ဆိုတာ အတိအလင်း သူတို့ နိုင်ငံတော်က ဖော်ပြထားပြီးသား ရှိပါတယ်ခင်ဗျ။ ကျွန်တော်တို့က ကမန်တိုင်းရင်းသားတွေပါခင်ဗျ။ အဓိကကျွန်တော်တို့လိုချင်တာကတော့ ငြိမ်းချမ်းရေးပါပဲခင်ဗျ။ ကျွန်တော်တို့က အားလုံးငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်းဖြစ်သွားဖို့ပဲ လိုချင်ပါတယ်ခင်ဗျ။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကိစ္စကိုမှ ကျွန်တော်တို့ အကြမ်းဖက်မှု ဆောင်ရွက်မှု လုပ်ငန်းကို စိတ်မ၀င်စားပါဘူးခင်ဗျ။-\nTags: interview, kyout ne maw


JUNE&MAY: March 2013\nသားနဲ့သမီးမွေးထားတာ အခုနဲနဲ အရွယ်လေးတွေရောက်လာတော့ မတူတဲ့စရိုက်လေးတွေကိုယ်စီရှိတာ\nသတိထားမိတယ်။အရင်ဆုံးအစားသောက်မှာတင် ကွဲလွဲမှု့စတာပဲ။သားက ပေါင်မုန့်၊ချိစ်၊sausage တို့ဆို\nအသေကြိုက် ပေမယ့် သမီးလေးကတော့ အဲဒါတွေမြင်ရင် နိုးပဲ။သူကကျတော့ ခေါက်ဆွဲသမား။ဆီချက်၊\nခေါက်ဆွဲကြော်၊ကော်ရည်၊ကြာဇံကြော် ကြိုက်တယ်။သား ကျတော့ အဲဒါတွေ လုံးဝ မကြိုက်ဘူး။အဲ့တော့\nမနက်စာ လုပ်ရတာ တော်တော်ခက်တယ်။၂ မျိုးလုပ်ရတယ်။အတူတူကြိုက်တာ တစ်ခုကတော့ ပဲပြုတ်\nထမင်းကြော်ပဲ။အက်ဝင်က အသီးအရွက်တွေကို ထမင်းနဲ့ကျွေးရင် မစားဘူး။သူ့ကို ထမင်းစာပြီးမှ အသီး\nသပ်သပ် ကျွေးရတယ်။၀မ်းမချုပ်အောင်လို့။မေလင်းလင်းကျတော့ ထမင်းနဲ့အသီးအရွက်ရောကျွေးရင်\nစားတယ်။အက်ဝင်က ရေအေး၊အအေး ကြိုက်တယ်။မေလင်းလင်းက အအေးမကြိုက်ဘူး။အက်ဝင်က\nအသီးဆိုရင် စတော်ဘယ်ရီ၊ဘလူးဘယ်ရီသီး၊ကြက်မောက်သီးကြိုက်တယ်။မေလင်းလင်းက ငှက်ပျောသီး၊\nဖရဲသီး ကြိုက်တယ်။ဟိုတစ်ယောက်ကြိုက်တာ ဒီတစ်ယောက်က မကြိုက်ပြန်ဘူး။\nလူရည်လည်တာကျတော့ မေလင်းလင်းက ပိုလည်တယ်။ချက်ဆို နားခွက်မီးတောက်တယ်။အက်ဝင်က\nတော့ အရိပ်ပြရင် အကောင်မမြင်ဘူး။တစ်ရက် အမေလုပ်သူက မားမား နေမကောင်းဘူး ပြောလိုက်တာနဲ့\nကိုကိုး Quiet နော်။Don't noisy....မာမား နေမကောင်းဘူးတဲ့။အမေလုပ်သူက အိပ်ယာခင်း ခင်းနေလို့\nမွှေ့ယာတွေ မနေရင် သူက မာမား ရလား ရလား တဲ့။(သူ မပေးနိုင်တာကြနေတာပဲ)။သူတစ်ခုခု လုပ်လိုက်\nလို့ အမေလုပ်သူ နာသွားရင် သူက မကြာခဏ လာပြိး မာမား နာသေးလားဟင်တဲ့။ဟိုတစ်ယောက်က\nတော့ အေးဆေးပဲ။သူ့ကို ဦးတည်ပြီး မပြောရင် ဘာမှမသိသလိုပါပဲ။\nတစ်ရက်တော့ အက်ဝင့်ကို စချင်တာနဲ့ (အိမ်ကလူ ခရီးသွားနေတုန်း) သားရယ် မာမား ပါပါးကို လွမ်းလိုက်\nတာဆိုပီး ငိုချင်ယောင်ဆောင်ပြလိုက်တော့ အခန်ပြင်ထွက်ပြီး သူ့ပါပါးကိုရှာတယ်။မတွေ့တော့ တံခါးဝမှာ\nရပ်ပြီး မာမား don't sad...just happy...Daddy will come back soon ဆိုပြီး အမေလုပ်သူကို နှစ်သိမ့်ရှာ\nပါတယ်။သူကတော့ စိတ်မကောက်တတ်ဘူး။ဒါပမယ့် ၀မ်းနည်းတတ်တယ်။အခုလည်း ဒီအပတ်နောက်ဆုံး\nကြာသပတေးနေ့ ကျောင်းတတ်ပြီး ပြန်လာ ကတည်းက မှန်ရှေ့ရပ်ပြီး မာမား Where is Edwin's tooth?\n(သူ့ရှေ့သွားက ၂နှစ်ခွဲလောက်က နှုတ်ထားတာလေ) အပေါ် ရှေ့သွားနှုတ်ထားတဲ့နေရာ အလွတ်ကလေး\nကိုပြမေးတယ်။နှုတ်ထားတာကြာပြီ သူသတိထားမိပုံမပေါ်ဘူး။အခုမှ ကျောင်းက သူငယ်ချင်းတွေက\nစသလားမသိဘူး။where edwin dropped my tooth ? တဲ့။နှုတ်ပလိုက်ပြီလေ သားရဲ့ ဒေါက်တာက\nသားရဲ့သွားပိုးစားလို့ နှုတ်ပလိုက်တာလေ လို့ ဖြေ လိုက်တယ်။ဒါလဲ တစ်နေကုန်သွားနေရာပြပြီး မေးတယ်။\nမေးနေတာ ဘေးကနေကြားရဖန်များလာတော့ နောက်တစ်ခါလဲမေးရော မေလင်းလင်းက ကိုကိုးသွား\nပိုးစားလို့ နှုတ်ပလိုက်ပြီလေ တဲ့(အမေ ကိုယ်စား ၀င်ဖြေပေးတာ)။\nPosted by JuneOne at 1:20 AM 8 comments Links to this post\nအခု အိမ်က ကလေးတွေ ကျောင်းတစ်ပတ်ပိတ်တော့ ဘယ်သွားရမလဲ ဘယ်ကို ပို့ပေးရမလဲ စဉ်းစားရတာ\nအလုပ်တစ်ခု။ဆန်တိုစာဆိုတာလဲ ခြေရာချင်းထပ်ခဲ့ပြီ။အနီးနားက playground တွေကလဲ မိုးရွာလိုက်\nနေပူလိုက်ဆိုတော့ လျှောတွေက မခြောက်။အိမ်မှာပဲနေဆိုတော့လဲ အချိန်ကုန် ကွန်ပြူတာ ကြည့်လိုက်၊\nဖုံးဆော့လိုက် နဲ့ သူတို့ကိုကြည့်ရတာ စိတ်ဆင်းရဲတယ်။စဉ်းစားမိတယ် ငါတို့ငယ်ငယ်တုန်းကဆို\nကျောင်းပိတ်ရက်ဆို မိဘတွေက ဆော့ဖို့ အထူးတလည် စီစဉ်ပေးပါဘူး။ကိုယ့်ဘာ့သာ ကြုံတာဆော့တာ\nမှတ်မိသေးတယ်။မိုးရွာတဲ့ရက်တွေဆို အိမ်ထဲမှာ ဖျာလိပ်ထောင်ပီး ဖျာတွေ၊တံခါးတွေ ကြားမှာ တူတူပုန်း\nတမ်းဆော့တယ်။စာအုပ်လှန်ပြီး ဂဏန်းတွေ အလိုက် အရုပ်လေးတွေ မှာ ကိုယ်၊လက်၊ခြေထောက် တပ်\nတယ်။သူတစ်လှည့် ကိုယ်တစ်လှည့်ပေါ့။ပြီးရင် သေနတ်တပ်...ကျည်ဆန်တပ်ပီး တစ်ဖက်လူရဲ့ အရုပ်ကို\nဒါမှမဟုတ် ဇယ်တောက် တမ်းဆော့တယ်။နဲနဲကြီးလာတော့ တောက်ခုံတောင် တောက်လိုက်သေးတာ။\n၈ တန်း၊ကိုးတန်း ရောက်တော့ မိုးရွာပြီဆို ၀တ္ထု စာအုပ် တစ်အုပ်နဲ့ နှပ်တော့တာပေါ့။ကျောင်းတတ်ရင်လဲ\nဆော့သေးတာ။ကျောင်းက သစ်သားခုံတွေမှာ အိမ်ကယူလာတဲ့ ဖယောင်းတိုင်ကိုပွတ်၊ပြီးရင် အဲ့အပေါ်မှာ\nစာရွက်က်ို လေးထောင့်(သို့)အ၀ိုင်း ဖြဲပြီး ကပ်၊စာရွက်ပေါ်ကနေ ကော်ပေတံ နဲ့ ဖိပွတ်ပေးရင် စာရွက်က\nခုံမှာကပ်သွားရော။အဲတော့မှ ကျောင်းရှေ့မှာ ပွင့်နေတဲ့ ဒန်းပွင့်လေးတွေ ခူး စောနက စာရွက်ပေါ် အရည်\nညှစ်ချလိုက်တယ်(ထန်းလျှက်ရည် အတုပေါ့)၊ပြီးရင် ဖယောင်းတိုင်ကို ဓားနဲ့ ခြစ်ပြီး အုန်းသီး မှုန့်အတုလုပ်\nလိုက်ပြီး ဖြူးလိုက်တယ်။အားလုံးပြီးရင် ကောပေတံလေးနဲ့ စာရွက်ကလေးကို ထိုးထိုးကော်ပြီး မုန့်ရောင်း\nတစ်ဗန်း၊နှစ်ဗန်း လင်ဗန်းပြားလဲ ဆော့ပါ့။ ခေါင်းပုတ်တမ်းလဲဆေားတယ်။အဲ ဒိုးဆက် ဆက်တမ်း၊မိုနိုပိုလီ\nမကျန်စေရဘူး။Edwin playgroup တတ်တုန်းက ကျောင်းက အောက်က ဒိုးဆက်လို ဘောက်စ်လေးရ\nလာလို့ အခု သူတို့မောင်နှမ ကို ဒိုးဆက် ဆက်နည်းသင်ပေးထားတာ မောင်နှမ ၂ယောက် သဘောတွေ\nကျနေတာ။အားရင်း မာမား fruit ဒိုးဆက်ဆော့မယ်ချည်းပဲ။အမေလုပ်သူ မအားသေးရင် ညီမလုပ်သူကို\nမေလင်းလင်း ကိုကိုး fruit ဒိုးဆက် ဆော့ပေးမယ်နော် ဆိုပီး ညီမလုပ်သူကို အတင်းခေါ် ဆော့တာပဲ။\nတို့ငယ်ငယ်က နွေဖက်ဆို အိမ်အောက်မှာ (နယ်မှာနေတော့ အိမ်တွေက အောက်က ဘုတ်တိုင်နဲ့ဆောက်)\nဆင်းပြီးဆော့တယ်။မုန့်ရောင်းတမ်း၊ထမင်း၊ဟင်းချက်တမ်းပေါ့။အဲ သရက်ပင်က သစ်ရွက်တွေ ခူးလို့မှီရင်\nရှင်ပြုတမ်းဆော့မယ်ဆိုပြီး ခေါင်းပေါင်းတို့၊စလွယ်တို့ ကို သစ်ရွက်နဲ့လုပ်ဆော့သေးတာ။သော်တာဆွေလို\nလင်မယားလုပ်တမ်းတော့ မဆော့ခဲ့ပေါင်။ဆရာသော်တာဆွေက သူ့ပါးက ပါးချိုင့်ဟာ သူငယ်ငယ်က\nလင်မယားလုပ်တမ်းဆော့တုန်းက ရန်ဖြစ်ပြီး ရလာတာတဲ့(ဖတ်ဖူးတာ)။ဒီအောက်က ပုံလေးကတော့\nဒီမှာ မေလင်းလင်းကို အဲလိုမျိုး သူ့ပါးပါး လုပ်ပေးတာ။ကြည့်ရတာ သူလဲ အဲ့လို ဆော့ပုံပဲ။အုန်းလက်အရွက်\nအုန်းလက်အခွံခြောက်တွေ အပင်ပေါ်က ကျရင်လဲ တစ်ယောက်တစ်လှည့် ဆွဲကြေး၊စီးကြေးဆော့ကြတယ်\nဟိုတလောက အိမ်နားက ကစားကွင်းမှာ အုန်းလက်ကြွေတွေ့လို့ သူတို့ပါပါးက ဒီလိုဆော့ရတယ်ဆိုပီး\nအောက်က မေလင်းလင်း ကိုင်ထားတဲ့ ပု ဏ္ဏရိတ်ပန်းရဲ့ အသီးလေးတွေဆိုလဲ ငယ်ငယ်က ပန်းသီးဆိုပီး\nခူးစားတယ်။အပွင့်လေးတွေကို ရိုးတံ အဆုံးကနေစုပ်ကြည့်လိုက်ရင် ချိုလို့ တစ်ပွင့်စီ ဖြုတ်စုပ်တယ်။\nအိုး ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ တော်တော် ဆော့စ၇ာများတာပဲ။ထုပ်စီးထိုးတာ၊ရုပ်ရှင်ဖွဲ့တာ၊စိန်ပြေးတာ၊\n၀ိုင်းကြီးပတ်ပတ် ဒူဝေေ၀ ဆော့တာ။ဖန်ခုန်တာ၊သရေကြိုးခုန်၊သရေးကွင်းပစ်...အစုံအစုံ တကယ့်\nreal world မှာကစားခဲ့တာပဲ...အခုတော့ ကိုယ်ကလဲ အွန်လိုင်းဆိုတဲ့ Virtual world မှာပျော်၊သူတို့\nလဲ ဖုန်းတွေ၊ကွန်ပြူတာတွေနဲ့ ဆော့။အိမ်နားက ကစားကွင်းသွား။ဒါပဲရှိတယ်။ကိုယ်တို့လို ဆော့ရအောင်\nကလဲ အမေလုပ်သူ သင်ပေးမှပဲ သူတို့ဆော့ရတော့မယ်။အမေလုပ်သူကလဲ လူကြီးဖြစ်သွားပြီဆိုတော့\nသင်ပေးဖို့ရာ ပျင်းသွားပြီ။အော် ဘ၀ ဘ၀...တစ်ဘ၀ နဲ့ တစ်ဘ၀ အတော်ကွာခြားပါလား....\nPosted by JuneOne at 12:35 AM3comments Links to this post


အိမ်ပြင်မထွက် အသက်ရှည်စေ | NPE\nCOVID-19 ကူးစက်ခံရသူ လူငယ်တစ်ဦး၏ နေ့စဉ်မှတ်တမ်း\nကမ္ဘာနှင့် တစ်ဝန်းတွင် COVID-19 ရောဂါ ပျံ့နှံ့ လျက်ရှိသည်။\nလူငယ်များသည် COVID-19 ကူးစက်ခံရမည်ကို အလွန်အမင်းထိတ်လန့်မှု မရှိကြချေ။ အချက်အလက်များ အရ ကူးစက်ခံရသူများတွင် ၂၉ ရာခိုင်နှုန်းသည် အသက် ၂၀ - ၄၀ အရွယ်လူငယ်များဖြစ်ကြပြီး ကြပ်မတ်ကုသ ဆောင် (ICU) တွင် ကုသနေသော လူနာများ၏ လေးရာခိုင်နှုန်းသည် လူငယ်များဖြစ်ကြသည်။ အရေးကြီး သောအချက်မှာ ထိုအသက်အရွယ်အပိုင်းသည် တက်ကြွ လှုပ်ရှားသော အရွယ်ပိုင်းဖြစ်သဖြင့် ကူးစက်ခံရလွယ်ပြီး ကူးစက်ခံရလျှင်လည်း ရောဂါကိုအလွယ်တကူ ပျံ့နှံ့နိုင် စေခြင်း ဖြစ်သည်။\nCOVID-19 ကူးစက်ခံရသူ အသက် ၂၂ နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးက အသက်နှင့်ရင်း၍ ရရှိခဲ့သော အတွေ့ အကြုံကို ဤသို့ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။\nပထမနေ့။ ချောင်းခြောက် စဆိုးလာပါတယ်၊ လည်ချောင်းလည်းနာလာပါတယ်။ သတိထားမိတာက တစ်ကိုယ်လုံးနုံးခွေပြီး မလှုပ်မရှားချင် ဖြစ်လာတာပါပဲ။\nဒုတိယနေ့။ ခေါင်းကိုက်လာပါတယ်။ ချောင်းဆိုး တိုင်း ခေါင်းကိုတက်ဆောင့်သလို ခံစားရပါတယ်။ မလှုပ် နိုင်အောင် နုံးခွေပြီး တစ်ချိန်လုံး အိပ်ရာထဲမှာ လှဲနေ ရပါတယ်။\nတတိယနေ့။ ချမ်းတုန်ပြီး အဖျားတက်လာပါတယ်။ ခေါင်းကိုက်တာလည်း ပိုဆိုးလာပါတယ်။ လူလည်း အလွန်နုံးနေပါတယ်။ ဆေးခန်းသွားပြပါတယ်။ ဆရာဝန် က ပိုးသတ်ဆေး၊ အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးနဲ့ အားဆေး တွေ ပေးလိုက်ပါတယ်။ အိမ်ထဲမှာပဲနေဖို့နဲ့ ရေများများ သောက်ဖို့မှာလိုက်ပါတယ်။\nစတုတ္ထနေ့။ အဖျားကျလာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အသက်ရှူကျပ်ပြီး မောလာပါတယ်။ ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ အလေးတစ်ခုခုနဲ့ ဖိထားသလို ခံစားရပါတယ်။ ဖေ့စ်ဘွတ် ထဲမှာပါတဲ့အတိုင်း အသက်အောင့်ပြီး တစ်မှတစ်ဆယ် ရေတွက်ကြည့်မိပါတယ်။ ကောင်းစွာရေတွက်နိုင်ပါတယ်။ COVID-19 စစ်ကြည့်ရင် ကောင်းမယ်လို့ တွေးမိပါတယ်။ အိမ်ထဲမှာပဲနေပြီး ရေများများဆက်သောက်ပါတယ်။\nပဉ္စမနေ့။ ပြခဲ့တဲ့ဆရာဝန်ဆီ ထပ်သွားပါတယ်။ COVID-19 စစ်ပေးဖို့ ပြောပြပါတယ်။ ဓာတ်မှန်လည်း ရိုက်ကြည့်ပါတယ်။ ဓာတ်မှန်မှာတော့ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဘာမှ မတွေ့ရပါဘူး။ ဆရာဝန်က အိမ်ထဲမှာပဲဆက်နေဖို့ ပြောပါ တယ်။ အဖြေရဖို့ ငါးရက်၊ ခြောက်ရက်ကြာမယ်လို့ ပြောပါ တယ်။\nဆဋ္ဌမနေ့။ ပိုးသတ်ဆေးနဲ့ အကိုက်အခဲပျောက်ဆေး တွေ ဆက်သောက်နေရပါတယ်။ ချောင်းဆိုးပြီး အသက်ရှူမဝ ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ အဖျားလည်း မကျသေးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သိပ်ပြီး နုံးခွေမနေတော့ပါဘူး။\nသတ္တမနေ့။ နည်းနည်း သက်သာလာပါတယ်။ လူလည်း နည်းနည်းတော့ လန်းလာပါတယ်။\nနဝမနေ့။ ချောင်းကတော့ ဆိုးနေတုန်းပါပဲ။ လူကတော့ နေကောင်းလာသလိုပါပဲ။\nဒသမနေ့။ COVID-19 စစ်ထားတဲ့ အဖြေထွက်လာပါ တယ်။ ရောဂါပိုးရှိတယ်ဆိုတဲ့ အဖြေဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နေကောင်းလာလို့ ဝမ်းသာမိပါတယ်။ ဆရာဝန်က ကံကောင်းတယ်လို့ပြောပါတယ်။ နောက်ထပ် လေးပတ် လောက် အိမ်ထဲမှာပဲနေဖို့ အကြံပေးပါတယ်။\nဖေ့စ်ဘွတ်ထဲက သတင်းအချက်အလက်တွေကို အမှန်တွေလို့ တထစ်ချမယုံကြပါနဲ့။ စဖျားပြီး သုံးရက် အတွင်း ခံစားရတာအတော်ဆိုးပါတယ်။ စိုးရိမ်စိတ်၊ ကြောက်စိတ်နဲ့ အားငယ်စိတ်တွေရဲ့ ဖိစီးမှုတွေဟာ အတော် ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ နှာစေး၊ ချောင်းဆိုးတွေနဲ့ လုံးဝမတူပါဘူး။\nဘယ်ကဘယ်လို ကူးစက်ခံခဲ့ရတယ်ဆိုတာ စဉ်းစား ကြည့်မိပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဟူး၊ ကြာသပတေး၊ သောကြာ၊ စနေ လေးရက်စလုံး သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ စားသောက်ဆိုင်တွေနဲ့ ကလပ်တွေမှာ ဆုံဖြစ်ပါတယ်။ အရင်ကလည်း ဆုံနေကြ ပါပဲ။ တနင်္ဂနွေနေ့မှာစပြီး နေမကောင်းဖြစ်ပါတယ်။\nCOVID-19 ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာသိပေမယ့် ကိုယ့်ကို တော့ မကူးနိုင်ဘူးလို့ ထင်မိပါတယ်။ လူစုလူဝေးကို ရှောင်သင့်တယ်ဆိုတာနဲ့ အိမ်ထဲမှာပဲနေသင့်တယ်ဆိုတဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကိုလည်း ဂရုမစိုက်မိပါဘူး။ အခုတော့ လူစု လူဝေးကို ရှောင်သင့်တယ်ဆိုတာနဲ့ အိမ်ထဲမှာပဲနေသင့်တယ် ဆိုတာ အခုအချိန်မှာ အရေးကြီးမှန်း အသက်ကိုရင်းပြီး သိလိုက်ရပါပြီ။\nစိတ်မကောင်းဖြစ်မိတာက မိမိထံမှ ဘယ်နှယောက် ရောဂါကူးစက်ခံရသွားသလဲဆိုတာကို တွေးမိနေတာပါပဲ။\nရှေးဦးစွာ ထိတ်လန့်ခြင်းမဖြစ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ကပ်‌ရောဂါများအားလုံးသည် လူသားများ၏ မြင့်မားသော အသိဉာဏ်နှင့် ညီညွတ်သောအင်အားအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်ကုန်ကြသည်ချည်းဖြစ်သည်။\nဘုရားရှိခိုး ပုတီးစိပ် မေတ္တာပို့ အမျှဝေခြင်းသည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ စိတ်ဓာတ်အင်အားကို ပြည့်ဝနေစေသည်။\nအိမ်တွင်းသန့်ရှင်းရေးကို နေ့စဉ်ပြုလုပ်နိုင်သည်။ မီးဖိုခန်း၊ ထမင်းစားပွဲ၊ ရေချိုးခန်း၊ အိမ်သာ၊ ဖိနပ်စင်တို့၏ သန့်ရှင်းရေးသည် ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးလာသည်။\nအွန်လိုင်းမှတစ်ဆင့် နေ့စဉ်သတင်းအချက်များ ရယူနိုင်သည်။ ဆွေမျိုးများ၊ မိတ်ဆွေများနှင့်ဖလှယ်နိုင် သည်။ အွန်လိုင်းမှ ဂိမ်းများသည် အချိန်ဖြုန်းရာတွင် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။ အွန်လိုင်းတွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးမှ ကစားသမားများနှင့် စစ်တုရင်ကစား နိုင်သည်။\nနေ့စဉ်ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်နိုင်သည်။ နေရာကျဉ်းပြီး ထိရောက်မှုရှိသော လေ့ကျင့်ခန်းမှာ စင်္ကြံလျှောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အလျား ၁၀ ပေခန့် နေရာ ရှိလျှင် ခြေလှမ်းများကို အာရုံစိုက်၍ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်ခြင်းသည် အိမ်တွင်းတွင် ပြုလုပ်နိုင်သော လေ့ကျင့်ခန်း ဖြစ်သည်။\nကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ကြားနေရသော ကူးစက်ခံရမှု ကိန်းဂဏန်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ COVID -19 သည် ရုတ်ခြည်းဆိုသလို အချိန်မရွေး မိမိ အနားသို့ ရောက်လာနိုင်သည်။ ကျန်းမာနေသော မည်သူ မဆို အိမ်တွင်းအောင်း မနေလိုကြချေ။ သို့ရာတွင် မိမိ ဘယ်အချိန်က ကူးစက်ခံလိုက်ရမှန်း မသိလိုက်ခြင်းနှင့် မိမိသည် ရောဂါဖြန့်ဖြူးနေသော သူတစ်‌ယောက် ဖြစ်နေ မှန်းမသိခြင်းသည် လူစုလူဝေးများနှင့် ထိတွေ့ခြင်းမှ စတင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်တွင်းမှာပဲ နေထိုင်ခြင်းသည် ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးသော ကာကွယ်ရေးနည်းလမ်း တစ်ခုဖြစ်လာသည်။ မိမိကိုယ်တိုင်ကူးစက်မခံရအောင် လည်းကောင်း၊ မိမိသည် ရောဂါဖြန့်ဖြူးသူတစ်ယောက် ဖြစ်မလာရန်လည်းကောင်း ပြုလုပ်ရမည့် တာဝန်တစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။\nယခုအချိန်တွင် အိမ်ပြင်မထွက်ခြင်းသည် အသက် ရှည်စေခြင်း နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တင်ပြ လိုက်ပါသည်။ ။\n1. 22 Year-Old Who Tested Positive for Coronavirus. https://newswav.com\n2. Stay Home, Save Lives. https://www.stayhomesavelives.us.com


4DAYS/3NIGHTS HANOI-HALONG (AT HOTEL) | Explore Global Travel\n4DAYS/3NIGHTS HANOI-HALONG (AT HOTEL)\niq option make money Day 1 Yangon- HaNoi ( -/-/- )\nVN 956 RGN-HAN 19:10-21:25 or EK388 1235-1505PM\nဗီယက်နမ်နိုင်ငံ ဟန်နွိုင်းမြို့ ရှိ Noi Bai အပြည်ပြည် ဆိုင်ရာလေဆိပ်တွင် Asia Tour Vietnam ၏ ဧည့်လမ်းညွှန်မှ စောင့်ကြိုနေမှာဖြစ်ပါတယ်ခင်များ ။ လူကြီးမင်းတို့ကို လေဆိပ်မှ ဟော်တယ်သို့ပို့ဆောင် ပေးမည် ဖြစ်ပြီး ဟန်နွိုင်းဟော်တယ်တွင် တစ်ညတာအိပ်စက်နားခိုမည်ဖြစ်ပါသည်ခင်များ ။\niq option com DAY 2: ဟန်နွိုင်း -ဟာလောင်ဘေး ဟော်တယ်ညအိပ်ခရီးစဉ် (B, L, D)\nဘူဖေးမနက်စာကို ဟော်တယ်တွင်သုံးဆောင်ပြီးနောက် ယူနက်စကိုအသိအမှတ်ပြု ဟာလောင်ပင်လယ်အော်သို့ လေးနာရီခန့် (160km driving one way – 4hrs drive) သွားရမှာဖြစ်ပါတယ်ခင်များ ။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဗီယက်နမ်ကြွေထည် ပစ္စည်းများ ဒေသထွက်နာမည်ကြီး ကော်ဖီ နှင့် အခြားလက်ဆောင်ပစ္စည်းများ ၀ယ်ယူနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်ခင်များ ။အချိန်ရလျှင် ဟာလောင် ပင်လယ်အော် အနီးရှိ မွေးမြူရေးပုလဲ မွေးမြူပုံ အဆင့်ဆင့်နှင့် ပုလဲလက်ဝတ်ရတနာပစည်း များကိုဝင်ရောက်လေ့လာနိုင်မည်ဖြစ်ပါတယ်ခင်များ။ ဟာလောင်ဘေးသို့ နေ့လည် (၁၂း၀၀)ခန့််တွင် ရောက်ရှိမှာဖြစ်ပြီး ဟာလောင်သင်္ဘော ခရီးစဉ် စတင်မှာဖြစ်ပါတယ်ခင်များ။ နေ့လည်စာကို သင်္ဘောပေါ်တွင် စားသုံးရင် ဟာလောင်ဘေတစ်လျှောက် သင်္ဘောဖြင့် လေးနာရီကြာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုမည်ဖြစ်ပါတယ်ခင်များ ။ ခမ်းနားလှပတဲ့ ဟာလောင်ဘေးအလှကို ခံစားရင်း အမှတ်တရဓါတ်ပုံ များရိုက်ကူးမှာဖြစ်ပါတယ်ခင်များ ။ ထို့နောက် Thein Cung Grotto လှိုင်ဂူသို့ သွားရောက်လည်ပတ်မှာဖြစ်ပြီး ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လှပတဲ့ Dog Islet, Sails Islet, Dinh Huong Islet and Ga Choi Stone စသော ကျွန်းငယ်များကို လည်တွေ့မြင်နိုင်ပါ တယ်ခင်များ ။ ညစာကို ဟာလောင်မြို့တွင် စားသုံးမှာ ဖြစ်ပြီး ဟာလောင်ညဈေးကို သွားရောက်လည်ပတ်နိုင်မည်ဖြစ်ပါတယ်ခင်များ ။ (ဗီယက်နမ် ထုတ်အ၀တ်အထည်များ လက်ဆောင်ပစည်းများ ယွန်းထည်လက်ယာများ ရိုးရာအစားအသောက်များကို စားသုံးရင် ဟာလောင်ဟော်တယ်တွင် ညအိပ်တည်းခိုမည်ဖြစ်ပါသည်ခင်များ ။ (ကာရာအိုကေများ ယမကာဘားများ စသောနေရာများကို မိမိတို့ အစီအစဉ်ဖြင့် သွားရောက်နိုင်မည်ဖြစ်ပါသည်။)\nbinary options successful traders Day3: ဟာလောင်ဘေ – ဟန်နွိုင်း ( B/ L / D )\nမနက်စာ စားသုံးပြီးနောက် ဟန်နွိုင်မြို့သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာမည်ဖြစ် ပါသည် ။ လမ်းခရီး တွင် Dong Trieu Ceramics Village ကို သွားရောက်လည်ပတ် မည်ဖြစ်ပါသည်။ ထိုရွာတွင် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ ကြွေထည်ပြုလုပ်ပုံ မြေအိုးပြုလုပ်ပုံ ပန်းချီပုံဖော်မှု စသော လက်မှုအနုပညာများကို လေ့လာနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်ခင်များ ။ နေ့လည်စာစားသုံးပြီးနောက် Vincom Mega Mall မှာဈေးဝယ်ယူရင်း ဗီယက်နမ်နိုင်ငံရဲ့ ထင်ရှာတဲ့ Old Quarter မှာ ဈေးဝယ်ယူမှာဖြစ်ပါတယ်ခင်များ ။ ထို့နောက် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံရဲ့ နာမည်ကျော် ရေပေါ်ရုပ်သေပြဇာတ် ကိုကြည့်ရှုခံစားမည်ဖြစ်ပါသည်။ ညစာစားသုံးပြီးနောက် ဟန်နွိုင်းဟော်တယ်တွင်ညအိပ်တည်းခိုမည်ဖြစ်ပါသည်။\nbinary option bot2Day4ဟန်နွိုင်းမြို့တွင်းလည်ပတ်ခြင်းနှင့် လေဆိပ်သို့ (B / L / – )\n(VN 957 HAN – RGN 16:40-18:10 or EK389 2245-0020PM)\nမနက်စာသုံးဆောင်ပြီးနောက် Ba Dinh Square (ရင်ပြင်) Hochiminh Mausoleum (ဟိုချီမင်ဂူဗိမာန် )One Pillar Pagoda (closed on every Monday, Friday, October and November) ဗီယက်နမ် နိုင်ငံ၏ ပထမဆုံး တက္ကသိုလ်ဖြစ်သည့် (Temple of Literature )သာယာလှပတဲ့ Hoan Kiem Lake နှင့် The Hue Bridge and Ngoc Son ဘုရားကျောင်းတော် သို့သွားရောက်လည်ပတ်မည် ဖြစ်ပါသည်ခင်များ ။ ထို့နောက် ဟင်းအမျိုးပေါင်း ၂၀၀ ကျော်ရှိသည့် ဗီယက်နမ်၏ နာမည်ကြီး Sen Tay Ho ဘူဖေးစားသောက်ဆိုင်တွင် နေ့လည်စာစား သုံးမည်ဖြစ် ပါတယ်ခင်များ။.ထို့နောက် Noi Bai အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ် မှ ရန်ကုန်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာမည်ဖြစ်ပါသည်ခင်များ ) ………….\n• Meals: 1Breakfast + 1 Buffet Lunch\n• The distance: Hanoi Capital – Noi Bai Airport : 35km – 45 minutes for transfer.\n• The ends of program!\nPrevious4DAYS/3 NIGHTS HANOI – HALONG ON CRUISE- NINH BINH TRUONG AN\nNext4DAYS/3NIGHTS HANOI- NINH BINH – HALONG (AT HOTEL)\nHandel mit binären Optionen Tel : (95-1)295510, 299389, 291921, 204152, 9010378, 9010379, 9010380, 9010381, 9010382