ကိုယျခဈြနတေဲ့သူဆီက ကိုယျ့ကို အသိအမှတျပွုတယျ ဆိုတဲ့ လုပျဆောငျမှုတဈခုခုကို ရတဲ့အခါ ပြျောသှားတတျတာ သဘာဝပဲလား...\nမငျးရော ကိုယျ့ရဲ့ခဈြခွငျးတှအေပျေါ အသိအမှတျပွုခဲ့ပါရဲ့လား... မသခြောဘူး...\nဘဝမှာ သခြောခဲ့တယျလို့ ယူဆခဲ့မိတဲ့ ခဈြခွငျးထဲမှာ မငျးက အဦးဆုံးပဲ... နထှေကျတဲ့အရပျကို မကျြနှာမူပွီး မငျးရှိတဲ့အရပျဆီကို မြှျောတှေးမိတဲ့အခါ မငျးက နီးနီးလေးကပျရပျနပေမေဲ့ ကိုယျတို့ စိတျခငျြး ဝေးနတေုနျးပဲ...\n“အခဈြဆိုတာ မပါဘဲ ကြှနျတျောတို့ ဒီအတိုငျး ပြျောရှငျနတောပဲ" ကိုယျ့ရဲ့ရှမှေ့ာ ရပျနတေဲ့ မငျးက အခြိနျတိုငျး ဒီစကားကိုပဲ ပွောခဲ့တာ.. ကိုယျ့ကို ခဈြတယျလို့ ဖှငျ့မပွောခဲ့တာ.. ကိုယျ့အခဈြတှကေိုတော့ ခဈြမှနျး သိနပေမေဲ့ မသိခငျြယောငျဆောငျတတျခဲ့တာ... ကိုယျ့ကို ရုပျပိုငျးဆိုငျရာ ကွငျနာမှုပေးခဲ့ပမေဲ့ စိတျပိုငျးဆိုငျရာ နာကငျြမှုတှေ ထပျတလဲလဲ ပေးခဲ့တာ.. သံသရာလညျနသေလိုပါပဲ...\n“ဘဝမှာ ထပျခဈြဖို့ ထပျအသညျးကှဲဖို့ ကြှနျတေျာ့မှာ နာကငျြစရာ အသညျးနှလုံးမရှိတော့ဘူး.. ဒါတှေ “မ” လဲ အသိပဲလေ” ခဈြခွငျးကို ကွောကျရှံ့နတေဲ့ ကောငျလေး.. ဘဝမှာ ပြျောရှငျစရာတှကေို ဖယျပွီး တဈကိုယျတညျး အထီးကနျြနခေငျြတဲ့ ကောငျလေးကိုမှ ကိုယျက ခဈြမိခဲ့တာ....\nသီခငျြးတှေ ခဈြတဲ့... ဂီတသံစဉျတှကေို မွတျနိုးတဲ့... ဘဝမှာ အောငျမွငျမှုကို မလိုလားတဲ့,, ကိုယျ့စိတျနှလုံးအတိုငျး သော့ခတျပွီး သီးခွားနခေငျြတဲ့ သူ့မှာ ပြျောစရာဆိုတာ ကိုယျတဈယောကျတညျးပဲ ရှိခဲ့တာတဲ့... “ပွောရငျ ယုံနိုငျမှာ မဟုတျပမေဲ့ ကြှနျတျောက မ ဘေးမှာ ရှိရငျ ပြျောတယျ”\nခဈြခွငျးဟာ ပေးဆပျခွငျးသပျသပျရယျလား.. ကိုယျ့မှာ ဝခှေဲမရသေးခငျ အခြိနျလေးမှာတငျ ကိုယျလညျး သူ့ဘေးမှာရှိရငျ ပြျောရှငျခဲ့တယျ.. ပြျောရှငျနဆေဲ.. ပြျောရှငျအောငျ ကွံဆောငျနဆေဲပဲ..\nနားမလညျနိုငျတဲ့ သူငယျခငျြးတှကွေားမှာ ကိုယျ့အဖွဈဟာ မုနျးတီးခငျြစရာ.. သူတို့ထှကျသမြှ ဒေါသတှေ ကိုယျ့အပျေါပဲ ပုံခပြါစတေော့ရယျလို့.. ဒီလို ကိုယျ့ဘကျက စတေးရမှုတှေ မြားလာပမေဲ့ သူကတော့ မထုံတကျတေး.. အသိအမှတျပွုဖို့ ဝေးနဆေဲ....\n“မိုးရှာရငျ ပြျောဖို့ကောငျးတယျ.. မိုးရထေဲ မကျြရညျတှေ မိုးနဲ့ရောသှားတာ ဘယျသူသိနိုငျမှာလဲနျော” သူထှကျလာနပွေီလို့ ပွောတဲ့အခြိနျကတညျးက ဒီနရောမှာ ရပျစောငျ့နခေဲ့တာ.. သူ ပွောတဲ့အခြိနျထကျ ကိုယျစောငျ့နရေတဲ့အခြိနျက ပိုကွာနသေလိုပဲ...\nကောငျးကငျကွီးက မှုနျမှိုငျး.. မိုးစကျတှေ တအုနျးအုနျး တဒိုငျးဒိုငျး ရှာနတေဲ့ကွားက ကိုယျ့ရဲ့ထီးအနီရောငျလေးကို သူရှာတှနေို့ငျပါ့မလား.. “ဘယျနရောပဲရောကျနနေေ ကြှနျတျောက “မ” ကို တှအေ့ောငျ ရှာနိုငျတယျ” တဲ့ အဲ့ဒီနကေ့ ကိုယျ့ကို သူမတှခေ့ငျ သူ့ကို ကိုယျအရငျတှခေဲ့တာ ကိုယျတို့ ကံဆိုးကွတာပဲ....\nအဝါရောငျထီးအောကျကနေ သူ လကျကိုခေါငျးပျေါတငျပွီး ပွေးထှကျလာတဲ့အခြိနျမှာ ထီးအဝါရောငျအောကျမှာ ကြှနျမ အသအေခြာမှတျမိနတေဲ့ အဲ့ဒီမိနျးကလေးရဲ့မကျြနှာကို တှလေို့ကျရတာ...\n“ဘာမှမဆိုငျဘူး... ဒီအတိုငျး သူငယျခငျြးလေ.. “မ” လိုပဲ တဲ့” ကြှနျမတို့က နှိုငျးယှဉျစရာ ပွယုဂျတှေ ဖွဈသှားပါရောလား...\nမိုးရထေဲမှာ အကွီးအကယျြ ရနျဖွဈနတေဲ့သူ နှဈယောကျကို ဘေးပတျဝနျးကငျြက သတိမထားမိတဲ့အတှကျ မိုးရကေို ကြေးဇူးတငျမိတယျ.. “မိုးရထေဲ မကျြရညျတှရေောတော့ ကိုယျရော သူရော စိုရှဲကုနျတာပေါ့” ထီးအနီရောငျကို သူ့လကျထဲ ထညျ့ပေးပွီး မိုးရထေဲ ဒီအတိုငျး လမျးလြှောကျပွနျလာတဲ့ ကြှနျမ အနောကျမှာ သူလိုကျလာသလား မလိုကျလာဘူးလား သိခငျြစရာ မရှိတော့တာ...\nတဈပတျလောကျ အိပျယာထဲ အဖြားနဲ့လဲနတေဲ့ အခြိနျထဲ ဘယျသူနဲ့မှ အဆကျအသှယျမလုပျဘဲ ဖွတျတောကျခဲ့တာ.. သူချေါတဲ့ဖုနျးတှကေို မကိုငျတာ.. ဖုနျးကို စကျပိတျထားတာနဲ့.. အိမျကို သူ အရဲစှနျ့ရောကျလာတာတောငျ ထှကျမတှခေဲ့တာ.. အလုပျကိုသှားဖို့တောငျ မနညျး အားယူခဲ့ရတာ...\nအိပျမကျဆိုးတှထေဲ ထီးအဝါရောငျနဲ့ သူတို့နှဈယောကျရဲ့ အပွုံးတှကေိုပဲ မွငျယောငျနခေဲ့တာ...\n“မ သာ ကြှနျတေျာ့ကို စှနျ့ခှာသှားရငျ ကြှနျတျော ရူးသှားလိမျ့မယျ” သူ ပွောတော့ ကိုယျ့မှာ နာကငျြလှနျးလို့ ပွုံးပွဖို့တောငျ အားမရှိခဲ့.. နောကျဒီလိုမဖွဈစရေပါဘူးတဲ့.. ဘာတှကေို ကတိပေးပွီး ဘယျလိုတှေ ကိုယျ့ဘေးနား သူပိုတိုးကပျခဲ့တာတှကေို မသိစိတျက ပြျောရှငျခဲ့ပမေဲ့ သိစိတျက သူ ကိုယျ့ကို တဈခြိနျခြိနျမှာ ပဈခှာထားခဲ့ဦးမှာ ဆိုတာ သိနခေဲ့တာ...\nExtrovert ဆိုတဲ့ ပှငျ့ပှငျ့လငျးလငျးသမားနဲ့ Introvert အတှငျးစိတျမှာ ပြျောရှငျတဲ့သူရဲ့ အခဈြဇာတျလမျးတဲ့.. ဝဘျဆိုကျတဈခုမှာ ဖတျမိတဲ့အခြိနျမှာ ကိုယျဟာ ကိုယျတို့အဖွဈကို ပိုသဘောပေါကျသှားတော့တာပဲ..\nဒီအတိုငျးလေးနမေယျဆိုရငျ ကိုယျတို့ အမွဲလကျတှဲနနေိုငျမှာပဲ.. ဒါမှမဟုတျ ကိုယျ့ဘကျက ဖွဈဖွဈ ရှတေ့ဈလှမျးဆကျတိုးရငျ သူ့ဘကျက ကြိနျးသေ နောကျကို တဈလှမျးမက နောကျဆုတျသှားမယျ ဆိုတာ သိနခေဲ့တာ... သူ့ရဲ့ စိတ်တဇကို မဖွဖြေောကျနိုငျသရှေ့ ကိုယျ့ဘကျက ပေးဆပျရခွငျးသပျသပျသာ သူ့အတှကျ ရှိနပေေးရမှာ...\nကိုယျက လောဘကွီးပါရဲ့,, မငျးအတှကျ သပျသပျလို့ ကိုယျ့ဘကျက သခြောတဲ့ နှလုံးသားစညျးခကျြတှေ အတှကျ မငျးဘကျက အဆငျသငျ့ဖွဈမနတော ဝမျးနညျးလှခညျြရဲ့ကှယျ...\nအခုတော့ လမျးဆုံမဉျြးရဲ့ အလယျဘကျမှာ ကိုယျရပျနတေယျ... ဒီဘကျမှာ မငျးရှိနသေလို.. ဟိုဘကျမှာ ကိုယျ့အတှကျ အနာဂတျဆိုတာ ရှိနသေငျ့တယျ မဟုတျလား....\nငါတို့နှဈယောကျရဲ့ကွား တမျးတစရာ အဖွဈအပကျြတခြို့\n(၀၃-၀၅-၂၀၂၀၊ ၁၆း၃၀ ညနေ)\nရှက်လွန်းလို့ ယမကာခွက်ထဲ ထိုးစိုက်ဆင်းသွားတဲ့ ရေခဲတုံးလေးခမျာ.. ပြန်ကိုပေါ်မလာရှာတော့ဘူး.. ရေခဲစက်လေးတွေ သီးထနေတဲ့ ဖန်ခွက်ငယ်လေးကတော့ သူ့အရှေ့က မိန်းမငယ်လေးရဲ့ မျက်နှာချေအနီရောင်ဆိုးဆေးတွေ အောက်က မို့မို့ဖောင်းဖောင်း ပါးအို့နီနီလေးကိုသာ စိတ်မှန်းနဲ့ ငေးမောကြည့်နေမိတယ်…\nချိုချိုလွင်လွင် အလိုက်သင့်ရီမောရင်း ခါးနောက်ကို ရောက်ရောက်လာတတ်တဲ့ လက်ကြမ်းကြမ်းကြီးတွေကို ခါးလေးတွန့်ပီးသာ ရုန်းကန်နေရ.. တရံတခါကျတော့လဲ အတင်းတိုက်တွန်းနေတဲ့ မဟာပုရိသ၀ါဒီတွေကြားထဲ ပန်းပွင့်လေးတွေ ယိမ်းတိုက်သလို ယိမ်းနွဲ့လှုပ်ရှား တေးသံသာတွေ သီကျူးပြရ… ဒီလိုနဲ့ပဲ မိန်းခလေးငယ်လေးရဲ့ ဘဝမှာ ဆေးဆိုးပန်းရိုက်အနာဂတ်တွေသာ ကြီးစိုးလာနေတော့တာ ထင်ပါရဲ့..\nခွေးအအူသံတွေနဲ့ တောကြောင်တွေ လက်ခမောင်းခတ်နေတဲ့ ခေတ်ဆိုးခေတ်ပျက်ကြီးမှာမှ နှင်းဆီရိုင်းလေးတွေ ဖူးပွင့်ခွင့်ရနေတာ ကံဆိုးလှချည့်ကွယ်.. မိုးလင်းက နေဝင် ကြယ်မမြင် လမမြင် ဒီလိုနေရာမျိုးမှာမှ ဆူးကင်းတဲ့… နွမ်းလျနေတဲ့ နှင်းဆီပွင့်ဖတ်လေးတွေကို ဈေးကြီးအရက်နဲ့ မျောချချင်သူတွေ အများသားဆိုတော့လဲ တဖက်တလမ်းက ၀မ်းသာမိရတယ်...\nတိုတောင်းလှတဲ့ ဘဝ အချိန်ခဏလေးတဲ့ .. ဟုတ်ရဲ့လား… သူများပြောတိုင်း ယောင်ခေါင်းညိတ်မိတဲ့ ပုတ်သင်ညိုလေးတွေလို ဒီမိန်းခလေးရဲ့ ကောက်တလှည့် ဖြောင့်တလှည့် ဦးခေါင်းလေးမှာ စီးကရက်မီးခိုးငွေ့တွေ ညစဉ်ညတိုင်း ဝေနေတုန်း.. ကြွေနေတုန်းပါပဲလေ..\nစတိတ်ခ်ျစင်ပေါ်က တေးဂီတသံတွေနဲ့ အလိုက်သင့်ကခုန်နေပေမဲ့ မိန်းခလေးရဲ့ စိတ်အတွေးက မြို့စွန် ရွာနားက သူမရဲ့အိမ်အိုလေးဆီ မကြာခဏ ရောက်နေခဲ့တယ်.. ဒီအချိန်ဆို အမေ အိပ်မောကျနေမလား…. အမေ၊ ညီမလေးနဲ့ သူမရဲ့ အိပ်မက်တွေ အတွက် လုံခြုံရာအိမ်ကလေးတဆောင်လောက် ရချင်ယုံပါပဲ ..\nထူးထွေဆန်းပြားမှုမရှိတဲ့ လိုအင်တွေအတွက် သူမကတော့ အိပ်မက်တွေကို ချခင်းပြီး ဘ၀နဲ့ရင်းကာ ကံကြမ္မာအလိုကျ ကခဲ့ရ ဆိုခဲ့ရ ငိုခဲ့ရပြီ..\n“အမေ အမေ ကြားရလား.. ဖုန်းလိုင်းက သိပ်မကြည်ဘူး အမေ..”\nဖုန်းလိုင်းမကောင်းလို့ အသံတွေကို ပြတ်တောင်းတောင်း ကြားနေရပေမဲ့ နူးညံ့တဲ့ အမေ့အသံဟာ သူမကို တဒင်္ဂအတွက်တော့ အားအင်တွေ ရစေတယ်..\n‘အမေ အဆင်ပြေရဲ့လား.. နေကောင်းရဲ့လား.. ညီမလေးတွေရော… ဒီမှာအဆင်ပြေတယ် အမေရဲ့.. မနက်ဖြန်လောက်ဆို သမီး အိမ်ကို ငွေလွှဲပေးလိုက်မယ်နော်..’\nတယ်လီဖုန်းခွက်ကို စင်ပေါ် ပြန်တင်ပေးလိုက်ပြီး ဒေါက်ဖိနပ်သံနဲ့ တခွပ်ခွပ်နဲ့ ပြန်လှည့်ထွက်သွားတဲ့ ပန်းရိုင်းအနီရောင်လေးကို တယ်လီဖုန်းလေးက အလိုက်သင့်ငေးမောလျက်သား ကျန်နေရစ်ခဲ့တယ်…\nကံကြမ္မာ ဇာတ်ဆရာ အလိုကျ ပန်းရိုင်းကလေးတွေဘ၀ သရုပ်ပြခဲ့ရ…\nပြည့်စုံ (11း11 am, September 13, 2017)\nat 9:48 PM Labels: ရင်ဖွင့်ရာ အတွေးပုံရိပ်\nရေများတဲ့နေရာမှာ မိုးကြီးတဲ့ အရပ်မှာမှ\nမပါပြန်တော့လည်း ဘဝဟာ ပေါ့ရွှတ်ရွှတ်\nဟိုတစ်စ ဒီတစ်စနဲ့ ရှင်သန်အောင် ကြိုးစားခဲ့ရ....\nလမ်းချင်းတူတုန်း လူချင်းဆုံအောင် ကြိုးစား\nအချစ်တွေကို ဒီလိုနဲ့ပဲ မျှားကြည့်ရအောင်.....\nat 10:03 PM Labels: ကဗျာ၊ သတိရခြင်းများ\nသီပေါမြို့ကို အလည်တစ်ခေါက် ကိုယ်ရောက်ခဲ့တယ်…\nနံဘေးမှာ ရစ်ခွေစီးဆင်းနေတဲ့ ဒုဌ၀တီမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်မှာတော့ သီပေါမြို့လေးဆီ ကိုယ်တို့ ရောက်ခဲ့တယ်..\nသီပေါမြို့ရဲ့ အထင်ကရ ဘုရားတွေဆီ အဖူးမြော်ရောက်ခဲ့တယ်.. ကိုးသိန်းကိုးသန်းရှင် ဆုတောင်းပြည့်ဘုရား၊ သမိုင်းဝင် ဘော်ကြိုဘုရားကြီး၊ နောက် လွယ်မုတ်တောင်မှာရှိတဲ့ စော်ဘွားကြီး ဆာစ၀်ချယ်ရဲ့ ဂူသချိုင်္င်းအပြင် ကိုရင်လေးရေတံခွန်၊ နောက် အဖ ကိုးမြို့ရှင်နဲ့ အမေ ပုလဲယဉ်မယ်တော်တို့ရဲ့ အကြီးဆုံး နတ်နန်းဆီကိုလည်း ရောက်ခဲ့တယ်..\nနောက်ဆုံးအနေနဲ့ ကိုယ်တို့ ရောက်ခဲ့တဲ့ နေရာကတော့ သီပေါမြို့ရဲ့ နောက်ဆုံးစော်ဘွားမျိုးဆက် နေထိုင်ခဲ့တဲ့ သီပေါဟော်နန်းပါပဲ..\nဒီဟော်နန်းမှာ သီပေါမြို့ရဲ့ နောက်ဆုံး စော်ဘွား စ၀်ကြာဆိုင်နဲ့ ဇနီး သြစတြီးယားသူ မဟာဒေ၀ီ စ၀်သုစန္ဒီတို့ နေထိုင်ခဲ့ကြတယ်..\nဟော်နန်းက ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတယ်.. မိုးမှုန်မှုန်လေးတွေ တဖွဲဖွဲရွာနေတဲ့ကြားက ဟော်နန်းဆီ ရောက်ဖို့ ကိုယ်တို့တွေ ချဉ်းကပ်လာကြတဲ့အခါ ပိတ်ထားတဲ့ သံပန်းတံခါးကြီးပဲ ရှိပါတယ်.. အရင်တုန်းကဆို ဒီနေရာတ၀ိုက်ဟာ အိမ်ဝင်းထဲကို ၀င်ခွင့်မပြောနဲ့ .. ဖြတ်သန်းသွားလို့ မရခဲ့ဘူး.. အစောင့်အကြပ်တွေ အထပ်ထပ်နဲ့ စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူတချို့ ရှိခဲ့ဖူးပါလိမ့်မယ်…\nအခုတော့ ဒီနေရာမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုတွေ ရှိနေပေမဲ့ အထွတ်အမြတ် နေရာတစ်ခုကဲ့သို့ ယခုအထိ အရိုအသေပေး စောင့်ရှောက်နေတဲ့သူတွေ ရှိနေတုန်းပါပဲ။။\nဒီနေရာဟာ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တွေထဲကလိုပဲ ပုံပြင်ဆန်လွန်းတယ်.. စစ်အုပ်ချုပ်ရေး လူတန်းစားတွေကြောင့်ပဲ ဒီအိမ်တော်ရဲ့ သမိုင်းဟာ ပိုပြီး ပီပြင် ထင်ရှားလာတယ်လို့ ဆိုရမလားပဲ…\nအခုအခါမှာတော့ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားတွေနဲ့ ကိုယ်တို့လို ဌာနေခရီးသွားတွေ ၀င်ရောက်လည်ပတ်ခွင့် ရခဲ့.. ကြည့်ရှု လေ့လာခွင့်ရနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်..\nလိုက်ပို့ပေးတဲ့ သီပေါမြို့ခံ ဆရာမရဲ့ အဖေနဲ့အမေကတော့ ဒီနေရာဟာ မဖြစ်မနေ သွားရောက် လည်ပတ်သင့်တဲ့နေရာလို့ ပြောပြီး သူတို့ပဲ ဦးဆောင်ကာ ကိုယ်တွေကို ခေါ်လာတာ ဖြစ်တယ်..\nဧက တော်တော်များများ ကျယ်ဝန်းတဲ့ ခြံဝန်းကြီးထဲမှာ ထီးထီးကြီး ရပ်တည်နေတဲ့ ဟော်နန်းဟာ အခုအချိန်အထိတောင် ခိုင်ခိုင်မာမာ ရှိနေတုန်းပါပဲ။။\nသံပန်းတံခါးမှာ သော့ခလောက်အကြီးကြီး တစ်ခု ခတ်ထားတယ်.. အတွင်းထဲကို လှမ်းအော်ခေါ်နိုင်ပေမဲ့ ဒေါ်ဒေါ်က ကားပေါ်မှာ ပါလာတဲ့ ကလေးငယ်လေးကို သံပန်းနဲ့ အုတ်တံတိုင်းကြားက နေရာလေးကနေ ကပ်ပြီး ခြံဝင်းထဲကို ၀င်ခိုင်းလိုက်ပြီး အထဲက လူတွေကို ဟော်နန်းထဲကို ၀င်ရောက်လေ့လာခွင့်ရချင်နေတဲ့ လူတွေ အိမ်ဝန်းပြင်မှာ ရပ်နေတယ်လို့ အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်ပါတယ်..\nခဏနေတော့ အိမ်ဝန်းထဲကနေ အမျိုးသမီးကြီးတစ်ယောက် ထွက်လာတယ်.. သူမက ရှမ်းဘာသာ စကားနဲ့ စကားလှမ်းပြောပြီးနောက်မှာမှ သော့ခလောက်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်တယ်.. တကယ်တော့ ကျွန်မတို့ ရောက်တဲ့အချိန်ကလည်း ညနေ ၄ နာရီဝန်းကျင်လောက်ဆိုတော့ ဟော်နန်းပိတ်ချိန် ဖြစ်နေပြီ.. ဒါပေမဲ့ ဒေသခံဒေါ်ဒေါ်ရဲ့ ကောင်းမှုကြောင့် ကျွန်မတို့ ဟော်နန်းထဲ ၀င်ခွင့် ရလိုက်တယ်..\nအမျိုးသမီးကြီးက ကျွန်မတို့ကို ဘယ်ကနေ လာတဲ့ ဧည့်သည်တွေလည်းလို့ မေးတယ်.. ကျွန်မတို့ရဲ့ အလုပ်အကိုင်တွေနဲ့ နေရင်းအရပ်တွေကို ပြောပြပြီးနောက်မှာတော့ ခြံဝန်းထဲကို လှည့်လည် ကြည့်ရှုပါဦးလို့ အရင် ပြောပါတယ်..\nခြံဝန်းကြီးထဲမှာ ကိုယ်ပိုင်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းဆောင် ရှိတယ်..ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး ပြင်ဆင်မွမ်းမံနေဆဲ လို့ ပြောတဲ့ ဘုရားကျောင်းဆောင် နံဘေးမှာ ရိုးရာနတ်စင်တွေကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရတယ်..\nသီပေါစော်ဘွားက သူ့ရဲ့ မဟာဒေ၀ီ သြစတြီးယားနိုင်ငံသူအတွက် ဆောက်လုပ်ပေးထားတဲ့ တင်းနစ်ကွင်း၊ ရေကူးကန်.. ဒါတွေဆီလည်း ရောက်ခဲ့တယ်.. ထိုခေတ်အခါဆီကတော့ ဒီတင်းနစ်ကွင်း တွေ၊ ရေကူးကန်တွေဟာ ခေတ်စားခဲ့မှာပါပဲ.. ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အရာအားလုံးဟာ တိတ်ဆိတ်လို့ ခြောက်ကပ်လို့….\nမိုးလေးက တဖွဲဖွဲရွာနေတုန်းဆိုတော့ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး မှိုင်းလို့ပြာလို့မှုန်လို့… ပတ်ပတ်လည် ၀န်းရံထားတဲ့ ရှမ်းတောင်တန်းတွေရဲ့ အလယ်မှာ ဟိုယခင် အခေတ်အခါက ချစ်ခြင်းမေတ္တာတစ်ခုရဲ့ ပြယုဂ်ကို ဖမ်းယူပြီး ရင်ထဲမှာ ကြည်နူးမိတယ်..\nခေတ်အခါ စည်ပင်စဉ်က ဒီနေရာဝန်းကျင်တစ်ဝိုက်မှာ ပျော်ရွှင်စွာ ကြည်နူး ပျော်မြူးနေကြမယ့် ချစ်ခင်သူတွေရှိလိမ့်မယ်ဆိုတာကို တွေးမိပြီး ကိုယ့်ရင်ဟာလည်း အတိုင်းအဆမရှိ ၀မ်းနည်းလာမိတယ်…\nဟော်နန်းထဲကို အ၀င်မှာတော့ ဓာတ်ပုံတွေ၊ အသုံးအဆောင်တွေနဲ့ စာအုပ်တွေကို အစီအရီ ခင်းကျင်းပြသထားတယ်.. ဟော်နန်းကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားတဲ့ သီပေါစော်ဘွားအနွယ် အမျိုးသမီးကြီးက ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတဲ့ သီပေါဟော်နန်းအကြောင်း၊ နောက် သီပေါစော်ဘွားနဲ့ သူ့ရဲ့ မဟာဒေ၀ီ အကြောင်းတွေကို ဓာတ်ပုံတွေ စာအုပ်တွေကနေ တစ်ဆင့် ရှင်းပြနေတယ်..\nသူမရဲ့ အသံက ချိုအေးတယ်.. နားထောင်ကောင်းရုံသပ်သပ်ထက် ဓာတ်ပုံတွေထဲက ရုပ်ပုံလွှာတွေကြောင့် ဒီအမှန်တရားဟာ ဒဏ္ဍာရီမဟုတ်မှန်း ပိုသိလာတဲ့အခါမှာ ကိုယ့်မျက်လုံးထဲမှာ ပုံရိပ်တွေထင်လာတယ်…\nအချိန်တန်လို့ နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်ကြချိန်မှာတော့ ခြံဝန်းတံခါးဝမှာ ရပ်တန့်ထားခဲ့တဲ့ ကိုယ်တို့ရဲ့ ကားဆီ မှုန်ဖွဖွ ရွာသွန်းနေဆဲ မိုးစက်များအကြားမှာ လမ်းလျှောက်လာရင်း အိမ်တော်ဝင်းကြီးဆီ လည်ပြန်ငေးရီမိတဲ့အခါ မှာတော့..လက်ပြနှုတ်ဆက်နေသယောင် ဟော်နန်းကြီးဟာ ပြာမှိုင်းမှုန်ရီနေတဲ့ မိုးရေစက်များကြား ထီးထီးတည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်..\n(04-12-2014 < 4:12 pm)\nဘယ်သူက ထင်မှာလဲ၊ တောင်ပူစာ ခြုံကြားမှာ မြို့နန်းတည်ရလိမ့်မယ်လို့ ရှေးဆယ်စုနှစ်တွေဆီက အိပ်မက်ပင် မက်ဖူးမယ် မထင်။ သို့ပေမဲ့ အခုတော့ ခြုံကြားက ဘုံဖျားတွေ ပေါ်လာပြီး နတ်နန်းတွေ အစီအရီပေါက်သလို မြို့တော်သစ် တစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာတယ် ပြောရမှာပါပဲ။\nမြို့အလျားက ကျယ်ဝန်းတယ်၊ လေယာဉ်ပေါ်ကနေ မြေပြင်ကို မြင်ရသလောက် မြို့နယ်ခွဲလေးတွေကို စိပ်ပိုင်းထားတာ ညီညာတယ်၊ ၀န်ထမ်းတွေကို နေရာချပေးထားတဲ့ အကွက်တွေမှာ သွပ်မိုးရောင် ပြောင်ပြောင်လက်လက်တွေ မြင်ရတယ်၊ တချို့နေရာတွေကတော့ လွင်တီးခေါင်နီးနီးပါပဲ။\nနေပြည်တော် နိုင်ငံတကာ လေဆိပ်ကြီးဆီ ရောက်ဖို့ လေယာဉ်ပြေးလမ်းက အနည်းငယ်ရှည်တယ်၊ လေယာဉ်ဘီးလုံးတွေ ရပ်တန့်သွားပြီး ခဏနေတော့ လေဆိပ်နားနေဆောင်ဆီ ပို့ဆောင်ပေးမယ့် ကားတွေ ရောက်လာတယ်၊ ရန်ကုန်လေဆိပ်နဲ့ တခြားစီပဲ၊ ကွင်းဘေးမှာ လေယာဉ် နှစ်စီး ရပ်ထားတာ တွေ့တယ်။ နိုင်ငံတကာ လေဆိပ်ကြီးဆီမှာ လေယာဉ်တွေ မရှိတော့ လေဆိပ်က ထီးတည်းရပ်နေတာ သူ့အစား ကိုယ့်မှာ အားတွေနာလို့။။။\nဒီလိုနဲ့ လေဆိပ်ကို ရောက်တယ်၊ ကိုယ့်မှာက လက်ဆွဲအိတ်ငယ်ပဲ ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရွေ့လျားခါးပတ်ပြားတွေကတော့ အထုပ် ပါပါ မပါပါ လည်နေတယ်၊ လက်ဆွဲသေတ္တာ နှစ်လုံး သုံးလုံးလောက် ထွက်လာတယ် တွေ့တယ်။။\nလေဆိပ်အပြင်ကို ရောက်အောင် တော်တော်လေး လမ်းလျှောက်ရတယ်၊ တွေ့ရသလောက်လဲ လေယာဉ်မှာ ပါတဲ့ ဧည့်သည်လောက်နဲ့ ၀န်ထမ်းတွေပဲ လေဆိပ်ထဲမှာ ရှိနေတယ်၊ လေဆိပ်တစ်ခုလုံးကလဲ တိတ်ဆိတ်လို့… အဲကွန်းအအေးဓါတ်ကြောင့်လား မသိဘူး စိမ့်နေအောင် အေးနေတယ်။ အပြင်မှာတော့ ကျောကော့အောင် ပူလှတော့မယ်။။\nအပြင်မှာ လူနည်းနည်း ကျဲကျဲ ရပ်နေတယ်၊ ကိုယ့်နာမည်ကို ရေးထားတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကိုမြင်တော့ လာကြိုတဲ့ ကားသမားကို ပြုံးပြလိုက်တယ်။ တက္ကစီခက တစ်နေ့လုံး အသုံးပြုမယ်ဆို ကျပ်ငါးသောင်း ပေးရမယ်လို့ ပြောတယ်၊ ကားသမားကတော့ အမြဲငှားနေကျမို့ ခရီးစဉ်လိုက်ပဲ ပိုက်ဆံကို ပိုင်းယူပါ့မယ်လို့ ပြောတယ်၊ ရပါတယ် ဘယ်လိုယူယူပေါ့. ကိုယ်သွားမယ့် ခရီး သွားလမ်းသာပြီး လာလမ်း ဖြောင့်ဖို့ပဲလို့ သဘောရတယ်။\nလေဆိပ်က လယ်ဝေးမှာ၊ မြို့ကြီးက နေပြည်တော် ကြပ်ကုန်းမှာ.. ကီလို ၁၀၀ လောက် မောင်းတာတောင် မိနစ် သုံးဆယ်လောက် မောင်းလိုက်ရတယ်။ ပေးပျော်ပါတယ် ၂၅၀၀၀။\nမြို့ကို ပထမဆုံး အမြင်မှာတင် အပူရောင်ဟပ်တယ်…\nတံလျှပ်တွေ တဖွေးဖွေး ထနေတဲ့ လမ်းမကျယ်ကြီးတွေမှာ ကားတစ်စီးမှ မတွေ့ရဘူး၊ လမ်းဘေးတလျှောက် ပန်းပင်တွေ ရှိတယ်၊ အမှိုက်တွေတော့ မရှိဘူး၊ လေးလမ်းသွား လမ်းမကြီးတွေကို နှစ်ပိုင်းစီ ပိုင်းထားတယ်၊ အတွင်းလိုင်း နှစ်လုံးဆီကို အပေါ်ကနေ ကတ္တရာ ပါးပါး ပုတ်ထားတာ တွေ့တယ်၊ အဲ့ဒီကတ္တရာပုတ်ထားတဲ့ လမ်းတွေကို လမ်းလယ်ခေါင်မှာ အကာလေးတွေ လုပ်ပေးထားတယ်။\nဘာကြောင့်လဲ မေးတော့ .. ဆိုင်ကယ်နဲ့ ကုန်ကားကြီးတွေက ဘေးနှစ်လိုင်း ကွန်ကရစ်လမ်းပေါ်ကပဲ မောင်းရတယ်လို့ တက္ကစီသမားက ပြန်ဖြေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လစ်ရင် လစ်သလို ကတ္တရာဖြူးထားတဲ့ လမ်းပေါ် တက်မောင်းကြတာပဲ။ သူသူကိုယ်ကိုယ် လမ်းကောင်းကပဲ မောင်းချင်ကြတာကိုး အစ်မတဲ့။\nဟုတ်မှာပဲ… ပြောရင်းနဲ့ ဆိုင်ကယ်တစ်စီး ကတ္တရာလမ်းပေါ် တိတ်တိတ်လေး ခိုးတက်လာတာ မြင်ရတယ်။ ခဏနေရင်တော့ သူ လမ်းဘေးဆင်းရမှာပဲ၊ အရှေ့မှာ ဆပ်ပလိုင်းချက်တွေ ရှိတယ်တဲ့။\nနေပူကြောင်တောင်ကြီးမှာ မော်တော်ပီကယ် သုံးယောက် ဆိုင်ကယ်လေးတွေရပ်ပြီး နေပူဆာလှုံနေကြတယ်၊ ဘေးနားမှာလည်း ဦးထုပ်မဆောင်းလို့ ဆိုပြီး ဖမ်းထားတဲ့ ဆိုင်ကယ် သုံးလေးစီး တွေ့ရတယ်။\nလမ်းဘေးဝဲယာမှာ ဟိုတယ်တွေ အများကြီးတွေ့တယ်၊ လူနေအိမ်တွေ မရှိဘဲ ဟိုတယ်ကြီးငယ် ဆောက်လက်စတွေ အများကြီးတွေ့တယ်။\nတည်းမယ့် ဟိုတယ်ကို ရောက်တယ်၊ ဟိုတယ်ဝင်းက အကျယ်ကြီးပဲ၊ ဟိုတယ်အိမ်လေးတွေကလည်း တမျှော်တခေါ် ဝေးလို့၊ ရီဆက်ရှင်းက ကောင်မလေးက check out ပြန်ထွက်ရမယ့်အချိန်ကို သေသေချာချာ ရှင်းပြနေသေးတယ်။\nခဏနေတော့ ဂေါ့ဖ်ကွင်းတွေမှာ မောင်းတဲ့ ကားသေးသေးလေး ရောက်လာပြီး ကိုယ့်ကိုတင်ပြီး တောင်ကုန်းလေးတွေလို လျှောက်လမ်းလေး လုပ်ထားတဲ့ ဟိုတယ်ဝင်းထဲက အိမ်တစ်လုံးဆီ ခေါ်သွားတယ်၊ ဟိုတယ်ဝင်းထဲမှာ ရေကူးကန်ရှိတယ်၊ နောက် ကျန်းမာရေးစင်တာ တစ်ခုတွေ့တယ်။ သစ်ပင်အုပ်အုပ်လေးတွေ တွေ့တယ်၊ ပွဲတစ်ခုရှိလို့လား မသိဘူး၊ စင်တွေနဲ့ ခုံတွေ ပြင်နေတာလဲ တွေ့တယ်။\nနေပြည်တော်မှာ အင်တာနက်ကော်နက်ရှင် သိပ်ကောင်းတာပဲလို့ ညွှန်းကြတယ်၊ အဟုတ်ပဲ wi fi က ဆစ်ဂနယ်တုံး အကုန်မိနေတယ်၊ နှမြောစရာ ကောင်းတာက ကိုယ်က ခဏလေး လာတယ်ဆိုတော့ ကွန်ပျူတာလည်း မသယ်ခဲ့သလို၊ အင်တာနက်သုံးလို့ရတဲ့ ဖုန်းကလည်း ဘတ္တရီသွင်းမယ့်ကြိုး မေ့ခဲ့တယ်၊ ကောင်းလေစွ ကောင်းလေစွ။။\nရခဲလှတဲ့ အင်တာနက်နဲ့ကြုံတုန်းတောင် မဒေါင်းနိုင်တော့တာ… ဒီဘ၀ ကျွတ်ဖို့ခဲလှတာ ဆန်းမယ် မထင်တော့။။။\nခဏနေတော့ လုပ်စရာရှိတာ၊ ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဖို့ အပြင်ကို ပြန်ထွက်ရတယ်၊ ဒါလည်း ခဏလေးနဲ့ပြီးသွားတယ်၊ နေပြည်တော်မှာ နေ့စာ ညစာ ဘယ်လိုစားရမလဲ မေးတော့ ကားသမားက လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ကို ညွှန်းတယ်၊ ရွှေပလ္လင်တဲ့။\nလက်ဖက်ရည်ဆိုင်က အထဲမှာ လူတွေစည်တယ်၊ စားလို့ကောင်းတယ်၊ ဈေးနှုန်းသင့်တယ်၊ အကြိုက်ဆုံးက လက်ဘက်ရည်ပဲ။\nလက်ဘက်ရည်သောက်တယ်၊ မုန့်စားတယ်၊ နေ့လယ်စာ ပါဆယ်ဆွဲခဲ့တယ်၊ ရတဲ့ ပါဒီယမ်က ဟိုတယ်စာ စားဖို့ လောက်မယ် မထင်ဘူးလေ။ လက်ဘက်ရည် သောက်နေတုန်း ရန်ကုန်က သူငယ်ချင်းဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး ဟားဟားဟီးဟီး ရီဖြစ်တယ်။ လက်ဘက်ရည် ကောင်းကောင်း သောက်ရလို့လား မသိဘူး လူက အရသာပြည့်နေတယ်။\nနေ့လယ်ခင်း ဘာမှလုပ်စရာမရှိတော့ဘူး၊ ဘယ်ကို သွားလည်ရမလဲ မေးတော့၊ နယ်ခံ ကားသမားက အားပေးတယ်၊ ဟိုတယ်မှာပဲ နားနေပါ အစ်မရယ်။ နေက သိပ်ပြင်းလွန်းတယ်တဲ့။\nဒါနဲ့ ဟိုတယ်မှာ တစ်နေကုန် အိပ်တယ်၊ အဲကွန်းအေးအေးနဲ့ တီဗီကို ဖွင့်ပြီး ချန်နယ်လ်တွေ အကုန်လျှောက်နှိပ်တယ်၊ တရေးတမော အခါခါ အိပ်တယ်။ တစ်နေ့လုံး ဟိုတယ်ခန်းထဲမှာ ပျင်းရိစွာနဲ့ အိပ်ပျော်သွားတယ်။\nမနက်လင်းတော့ ဟိုတယ်က နံနက်စာ ကျွေးတယ်၊ စားကောင်းပါတယ်၊ ဧည့်သည်ထက် ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းတွေက ပိုများနေတော့ ၀န်ဆောင်မှုက တအားကောင်းနေတယ်။ ကိုယ်က ခေါင်း ဘယ်ညာ သိပ်မလှည့်ရဲဘူး၊ ၀န်ထမ်းတွေက အနားကို ရောက်လာပြီး လိုတာ လုပ်ပေးဖို့ ပြင်နေတယ်။ ရပြီ ရပြီ။ ကိုယ်တွေက ဦးညွှတ် ခရီးဦးကြိုပြုတဲ့ ၀န်ဆောင်မှုနဲ့ သိပ်အသားမကျသေးတော့ သူတို့ ဦးညွှတ်ပြီး အရိုအသေပေးတိုင်း ကိုယ့်မှာ ခါးတွေ ဘာတွေကုန်းပြီး အားတုန့်အားနာတွေ ဖြစ်လို့။ ကိုယ်က တစ်ပြန် ကျေးဇူးတွေ ပြန်တင်နေမိသေးတယ်။\nပွဲကလည်း မြန်လိုက်တာ၊ ၉ နာရီစတဲ့ ပွဲက ၁၀ နာရီမှာ ပြီးတယ်၊ စားတယ် သောက်တယ်၊ လိုအပ်သည်များ မှာစားကြပြန်တယ်၊ ကိုယ်တွေက တစ်ခါတည်း လေဆိပ်တန်းဆင်းရမယ် ဆိုပြီး ဟိုတယ်ကနေ အထုပ်တွေ ယူခဲ့ပြီ၊ လေယာဉ်အချိန်က ညနေ ၄ နာရီ၊ ကျန် ကြားထဲက နာရီတွေ အတွက် ငုတ်တုတ်မေ့ကြစို့။\nဒီလိုနဲ့ နေပြည်တော် လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် ကားလျှောက်မောင်းကြတယ်၊ တနင်္လာနေ့ မို့လို့လား မသိဘူး၊ တစ်ခုသော ပန်းအ၀ိုင်းပတ်နေရာမှာ ကားနည်းနည်း ပိတ်နေတယ်၊ အံ့တွေကို သြလို့။ ရန်ကုန်အတိုင်းပါပဲလား။ ခဏနေတော့ ရှင်းသွားတယ်၊ ကားတစ်စီးက ကန့်လန့်ကြီး ပျက်နေလို့ပါတဲ့။ ကားသမားက ပြောတော့ ကိုယ်တွေမှာ အူတွေကို နာလို့ ရီလိုက်ရတာ ဖတ်ဖတ်မော။\nသပြေကုန်းဈေးကို သွားတယ်၊ ကိတ်မုန့်နဲ့ မျှစ်ချဉ် နည်းနည်းပါးပါး ၀ယ်တယ်၊ နောက်တော့ YKKO ဆိုင်မှာ သွားထိုင်ကြတယ်၊ စားတယ် သောက်တယ်၊ ညောင်းအောင် ထိုင်တာတောင် တစ်နာရီထက် ပိုမထိုင်ချင်ဘူး၊ ဒါနဲ့ ဘယ်နေရာကို ထပ်သွားဖို့ရှိသေးလဲ ကားသမားကို ထပ်မေးတယ်။ လေဆိပ်ကိုသာ သွားနေတဲ့။ လေဆိပ်မှာ အဲကွန်းရှိတော့ အေးပြီး နေလို့ကောင်းတယ်တဲ့။ ဟုတ်မှာပဲ အလာတုန်းက ကိုယ်သိသွားခဲ့တာဆိုတော့ လေဆိပ်ဆီ ချီတက်ကြတယ်။\nနေ့လယ် ၁၂ နာရီ ၀န်းကျင်လောက် လေဆိပ်ကို ရောက်တယ်၊ Departure ဂိတ်ကြီးက ကြီးကျယ်ခမ်းနားလိုက်တာ၊ လူကသာ မရှိတာ၊ လေဆိပ်တစ်ခုလုံးက ပြောင်လို့ တောက်လို့။ ရှင်းလို့ သန့်လို့။ မြန်မာ့လေကြောင်းလိုင်းကို သွားမေးတော့ ၂ နာရီမှ check in ကောင်တာ ဖွင့်မယ်တဲ့။ ဟုတ်ပြီလေ စောင့်ကြဦးစို့။\nနေရာအနှံ့ ရဲတွေချည်းပဲ၊ ဒုသမ္မတ ခရီးစဉ်ရှိလို့တဲ့၊ ခဏနေရင် ရဲကြီးကြီး နှစ်ယောက်က ရဲငပိန်လေးတွေကို တန်းစီခိုင်းလိုက် သြ၀ါဒခြွေလိုက်၊ ခဏနေတော့ ကိုယ်တို့ဘေးနားက ထိုင်ခုံတွေပေါ် ရဲတွေ ရောက်လာပြီး ခါးကြားက ဖုန်းကိုယ်စီထုတ်ကာ ပွတ်နေကြတော့တယ်။\n၁ နာရီဝန်းကျင်ရှိလာတော့ ထိုင်ရတာ ဖင်ပူလာတယ်၊ ရေလဲ သောက်ချင်တယ်၊ ကော်ဖီလေးများ သောက်ရရင် ဘယ်လောက် ကောင်းမလဲ၊ လေဆိပ်အကြီးကြီးထဲမှာ မေခလာ ကော်ဖီဆိုင်လေးကို သွားတွေ့တယ်၊ ကားအစုတ်လေးနဲ့ ဒက်ကရေးရှင်း ခင်းထားပြီး ကောင်မလေးတစ်ယောက် ထိုင်နေတယ်။\nကောင်မလေးက ရှိုးတိုးရှန့်တန့် ပုံလေးနဲ့ ကိုယ့်ကို မတ်တပ်ထရပ်ရင်း ပြုံးပြတယ်။ ကိုယ်လဲ ထပ်မေးတာပေါ့။\n“ရှိတော့ ရှိတယ် အစ်မ” [တွန့်ဆုတ်ဆုတ်နဲ့ ဖြေပုံက]\n“မအေးလို့လား ညီမလေး၊ မအေးလည်း ရတယ်”\nကိုယ့်အသံလည်း နည်းနည်းတုန်သွားတယ်၊ နောက်တော့ ကိုယ့်စိတ်ကို ပြန်ဖြည်လိုက်တယ်၊ သဲကန္တာရထဲမှာ ဆိုပါစို့၊ ရေတစ်စက်လောက် သောက်စရာမရှိလို့ သေသွားမယ်ဆိုရင် သေနိုင်တာပဲ။ ငါ့မှာလည်း ၀ယ်ဖို့ ပိုက်ဆံ ရှိသေးတာပဲ။\nအပြင်မှာဆို တစ်ဘူးကို နှစ်ရာပေးရတယ်၊ တကယ်တော့ သူ့ရဲ့ အရင်းက တစ်ရာလောက်ပဲ ရှိတာပါ၊ ဘာလို့ဆိုတော့ ကိုယ့်အစ်ကို အသုဘတုန်းက ရေဘူးကမ်းတော့ သိနေတယ်၊ တစ်ဘူးမှ ၁၀၀ တောင် မပြည့်ဘူးရယ်။\nတစ်ထောင့်နှစ်ရာကျပ် ပေးလိုက်ရတယ်၊ ရေကလည်း ချိုလိုက်တာ ဈေးကြီးလို့လား မသိဘူး။ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ၊ သူ့နေရာနဲ့သူပေါ့။\nလေဆိပ်က တအားကြီးတယ်၊ တအားလည်း သပ်ရပ်တယ်၊ တအား သန့်ရှင်းတယ်၊ သန့်ရှင်းမှာပေါ့၊ သန့်ရှင်းရေး အလုပ်သမလေးတွေက ဘာမှမရှိတဲ့ နေရာတွေမှာတောင် အထပ်ထပ် ပွတ်တိုက်နေကြတယ်၊ ကောင်မလေး နှစ်ယောက်က လေဆိပ်တစ်ခုလုံးကို မတ်တပ်ရပ်တိုက်တဲ့ အ၀တ်နဲ့ ညီညီညာညာ လိုက်ပွတ်နေကြတယ်။\nလေဆိပ်ဝင်းတစ်ခုလုံးကို အဲကွန်းတွေ အေးနေအောင် လွှတ်ထားတာရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ကို တွက်မိတယ်။ ဒါဟာ ဘယ်သူ့ဘဏ္ဍာတွေကိုများ သုံးနေတာလဲ။ လိုအပ်တဲ့ နေရာရော ဟုတ်ရဲ့လား။\n၂း၃၀ နာရီ။ ကောင်တာမှာ check in ၀င်တယ်။ ပြီးတော့ X-ray ဖြတ်တယ်။ ကောင်လေးတစ်ယောက်၊ ကောင်မလေး နှစ်ယောက် ထိုင်နေတယ်၊ ကိုယ့်ရဲ့ တစ်ထောင့်နှစ်ရာတန် ရေသန့်ဘူးလေးကို ကိုင်ပြီး လွှင့်မပစ်ရက်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။\nလွှင့်ပစ်လိုက်ရမလားဟင်လို့ မေးတော့ ကောင်လေးက ခေါင်းကုတ်တယ်၊ ကောင်မလေး တစ်ယောက်က ယူသွား အစ်မတဲ့။ ပျော်လိုက်တာ ဆိုတာ။\nဂိတ်ပေါက်ဝ အားလုံးပေါင်း ၁၁ ခု ရှိတယ်၊ လေယာဉ်က တစ်စင်းပဲ ဆိုက်မှာကွယ်။ အဲ့တော့ ကိုယ်တွေကို ဂိတ် ၁၀ မှာ သွားစောင့်ခိုင်းတယ်။ ဂိတ်နံပါတ် ၁၀ က အောက်ကို စက်လှေခါးနဲ့ ဆင်းရတယ်၊ စက်လှေခါးကြီးက စီးမယ့်လူ မရှိလည်း သူ့တာဝန်ကို သူကျေအောင် အထက် အောက်လည်နေလေရဲ့။\nနောက်ထပ် ၁ နာရီ ၄၅ မိနစ်တိတိ အဲ့ဒီလေဆိပ်မှာ ထိုင်စောင့်ပြီး သကာလ လေယာဉ်ရောက် လာတယ်၊ ရောက်လာတယ် ဆိုတာက လေယာဉ်ပေါ်မှာ ခရီးသည် ပါမလာလို့လေ။\nဒီလောက် သစ်လွင်တဲ့ မြန်မာ့လေကြောင်း လေယာဉ်ကို မစီးဖူးဘူး။ မဆိုးဘူး ဒါပေမဲ့ တိမ်ထူလို့လား မသိဘူး၊ လေယာဉ်က နည်းနည်းခါနေတယ်၊ အမြင့်ပေ ၂၀၀၀၀ ကျော်တော့ တော်တော်ငြိမ်သွားတယ်၊ အန္တရာယ်ကင်း အချက်ပေးသံ ပေါ်လာတော့ လေယာဉ်မယ်လေးက မုန့်နဲ့ ကော်ဖီလိုက်တိုက်တယ်။\nဘ၀မှာ သောက်ဖူးတဲ့ ကော်ဖီတွေထဲ ဒီကော်ဖီက အရသာရှိလိုက်တာ၊ တစ်ခွက်ထဲနဲ့ မ၀ဘူး။\nတိမ်တွေက လှလိုက်တာ၊ ကိုယ်က တိမ်တွေ အပေါ်ကို ရောက်နေတယ်၊ တိမ်တွေကလည်း အောက်မှာ ငုတ်တုတ်လေးတွေ ထိုင်လို့၊ လှချက်။\nရန်ကုန်လေဆိပ် ဆိုက်ဆိုက်ချင်း လေယာဉ်ပေါ်က အဆင်းမှာပဲ အပူရှိန်အဟပ်ခံလိုက်ရတယ်။ အေးစိမ့်နေတဲ့ နေပြည်တော်လေဆိပ်ရဲ့ အအေးဓါတ်ကြောင့် ရန်ကုန်လေဆိပ်မှာ အပူရှပ်သွားတယ်။\nအပူ အအေး မညီမျှမှုက ဘယ်လောက်ပြင်းသလဲဆို နေပြည်တော်ရွှေမြို့တော်ကြီးကနေ ရန်ကုန်မြို့တော်ကြီးဆီ ပြန်ရောက်ပြီး နာရီပိုင်းမကြာဘူး အဖျားတွေ တက်ပြီး ရှော့ရသွားတာ၊ အကြောဆေး ထိုးလိုက်ရတဲ့အပြင် နှစ်ရက်လောက် အိမ်မှာ အနားယူလိုက်ရတယ်။\nဘာဖြစ်လို့ ဖျားသွားတာလဲ လို့ မိသားစုက နားမလည်သလို မေးတော့ ကိုယ်လည်း နားမလည်ပေမဲ့ မကြုံစဖူးတွေ မမြင်စဖူးတွေ တွေ့ကြုံဆုံလိုက်ရလို့ လန့်ဖျား ဖျားသွားတယ် ထင်တယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်တယ်။\nနို့ ကိုယ့်မယ် မာမာချာချာကြီးက ဖျားယူလိုက်ရတာကိုး။\n3း16 pm< 1 April 2014>\nနံနက်ခင်းကို ပုံဖော်နိုင်သည့် တေးသံအများစုကြားမှာ သူမကို အိပ်ရာကနေ နိုးထဖို့ နှိုးဆော်သည့် အသံဟာ နှိုးစက်သံ ဖြစ်နေခြင်းကိုက သူမရဲ့ အသက်ဝင် ရှင်သန်မှုကို တနည်းတဖုံအားဖြင့် အသိပေးနေသလိုပင်။\nနံနက်ခင်း ၆ နာရီဆို သူမအတွက် နွေးထွေးတဲ့အိပ်ရာကနေ ထွက်ခွာဖို့ အချက်ပေးသံ မြည်လာမည်။ ရေမိုးချိုး သနပ်ခါးလိမ်းပြီးသည်အထိ သူမရဲ့ စိတ်အစဉ်က အေးငြိမ်းနေတုန်းပင်။\nမေတ္တာသုတ်တော်ကို ရွတ်ဆိုပွားများခြင်းဟာ ၃၁ ဘုံသား သတ္တ၀ါအများကို မေတ္တာပို့လိုခြင်းထက် မာန်မာနအစွဲကြီးလှတဲ့ ကိုယ့်စိတ်ကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ငြိမ်းအေးအောင် တနည်းတဖုံအားဖြင့် အားကိုးအားထားပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။\nနံနက် ၇ နာရီဟာ သူမအတွက် အိမ်ကနေ စတင်ထွက်ခွာပြီး အလုပ်ခွင်ကို ဦးတည်သွားနေသည့် လမ်းကြောင်းပေါ် ရှေးရှူနေခဲ့ပြီ။\nကတ္တရာပါးပါး ခင်းထားသည့် လမ်းကလေးကနေ အုတ်နီခဲကျိုးများ မညီမညာ ခင်းကျင်းထားသည့် လမ်းကွေ့ချိုးလေး တခုဆီ ခြေလှမ်းတွေကို ဖဲ့ဆင်းလိုက်သည်။ ခြေလှမ်း ၂၀ နီးပါးသာ လှမ်းလျှောက်ရန် လိုအပ်သည့် ဒီလမ်းချိုးကွေ့လေးဟာ သူမအတွက်တော့ နှစ်သက်စရာပင်။\nအုတ်နီခဲကျိုးများကြားမှာ ရှင်သန်ပေါက်ရောက်နေသည့် မြက်ပင် ခယိုးခယိုင်လေးများဆီက နူးညံ့စွတ်စိုမှု အထိအတွေ့ကို ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ ခံစားရသည်။ အေးမြလတ်ဆတ်သည့် လေညင်းရဲ့ရနံ့က သူမရဲ့ မျက်နှာကို တိုးထိသွားပြီးသည့်နောက် အဲ့ဒီ လမ်းချိုးလေးအတိုင်း ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်။\nဆောင်းဦးနံနက်ခင်း အများစုဟာ အေးမြငြိမ်းချမ်းခြင်းနဲ့ စိမ်းလန်းစွတ်စိုမှုကို အပြည့်အ၀ ခံစားစေသည်ဆိုရင် ငြင်းစရာ မရှိလောက်အောင်ကို သူမက ထောက်ခံချင်သည်။\nညဉ့်ဦးပိုင်းဆီက ကျဆင်းထားသည့် မြူမှုန်များနှင့် နှင်းငွေ့များ၏ အေးမြမှုကို တညလုံး ငြိမ်စုပ်ထားကြသည့် သစ်ပင်များဆီမှ သန့်ရှင်းသည့် ရနံ့ကို သူမ သတိထားမိသည်။\nလမ်းတောက်လျှောက် အိမ်များဆီမှ မနက်ခင်းတိုင်း ကြားရတတ်သည့် ပရိတ်တရားသံ၊ မေတ္တာပို့ အမျှပေးဝေသံနှင့်အတူ ဖန်ခွက်တချို့ ခလုတ်တိုက်သံများကို နားစွင့်နေရင်း ခဏနေရင်တော့ သူမရဲ့ နောက်နားဆီကနေ သတင်းစာပို့သမားကြီး၏ စက်ဘီးဘဲလ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။\nဒီလမ်းလေးကို လွန်သွားပြီးရင် နောက်ထပ် ကတ္တရာ မရှိတော့သလောက် ပါးရှားသွားသည့် လူအများ ဖြတ်သန်းသွားရာ ရပ်ကွက် အလယ်ခေါင်တည့်တည့် လမ်းမကြီးပေါ် သူမ ရောက်တော့မည်။\nသူမရဲ့ အိမ်ကနေ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်ကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် အချိန် ၁၅ မိနစ်စာ လမ်းလျှောက်ဖို့ လိုအပ်သည်။ သူမအတွက်ကတော့ ဒီလမ်းတွေဟာ အမြဲ ရင်းရင်းနှီးနှီး ရှိနေကျပင်။\nလမ်းမကြီးတလျှောက် ရပ်ကွက်ဟိုဘက်ထိပ်ဆီက မနက်ခင်းဈေးလေးသို့ ဦးတည်သွားနေကြသည့် အိမ်ရှင်မ အများစုကို တွေ့ရပြီး သူတို့နှင့် ဦးတည်ဘက်ချင်း မတူသည့် ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်ဆီကို လှမ်းလျှောက်သွားနေသည့် လုပ်ငန်းခွင် ၀င်မည့် သူ အများစု၏ ဒီဇိုင်းအစုံစုံကိုလည်း အမြဲတစေ ပုံမှန်တွေ့ရသည်။\nအတွေးနဲ့တင် ကြည်နူးနေသည့် နံနက်ခင်း အာရုံဝင်စားမှုများကို လက်စသတ်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းကို အရှိန်စမြှင့်လိုက်သည်။ လမ်းသွယ်လေးဆီကနေ လမ်းမကြီးဆီ ခြေလှမ်းကို စတင်လိုက်သည်နှင့် ဥဒဟို သွားလာနေသည့် ကားမျိုးစုံ၏ အိပ်ဇောပိုက်တွေဆီက ထွက်လာသည့် မီးခိုးနံ့များနှင့်အတူ ရှင်သန်လိုမှု ဇောအဟုန်၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံစားရတော့မည်။\nခရီးသည်တင် ဘီအမ်ကားတစင်း အဝေးဆီကနေ ဒုန်းစိုင်း မောင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အဲ့ဒီ ဘီအမ်ကား မှတ်တိုင်ကို မ၀င်မှီကတင် ကားပေါ်ကနေ စပယ်ယာတယောက် လေထဲကနေ ၀ဲပျံလာပြီး ကားအောက်ကို ခုန်ချလိုက်သည်။\n" လိုက်မလား လိုက်မလား ဆူးလေကို ဆူးလေကို ... သွက်သွက်လေးတက် သွက်သွက်လေးတက်နော် အလည်ကို တိုး.. နောက်ကားပါတယ် ဆရာရေ မောင်း....."\nကားပေါ်ကို လှမ်းတက်လိုက်သည့် ခြေလှမ်းများ အထိုင်မကျခင်မှာတင် တုန့်ခနဲ အရှိန်မြှင့် မောင်းထွက်လိုက်သည့် ကားပေါ် အားကိုးတကြီး ကိုင်တွယ်စရာ ထိုင်ခုံနောက်မှီတန်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင်တော့ ဆောင်းဦးနံနက်ခင်း အတွေးများ ကတ္တရာလမ်းမကြီးပေါ် ကစဉ့်ကလျား ခုန်ပေါက် ကျန်ရစ်ခဲ့လေတော့သည်..။\n၄း၄၆ pm, ၂၁-၁၀-၂၀၁၃


Posted by ကလိုစေးထူး at 8:31 PM\nu right! i'm also 10 times donated blood when i was in Myanmar.But i always went and join with some association and my University. So they gave to me an egg and some juice, some food.But I never ate.\nAnyway! after u donate (may be3times,) u know and change ur mind! That's great!\nWe donated for necessary human, we don't care any other advantages.\nThis is we call simple donation which is no hope.\nMar 24, 2008, 8:59:00 PM\nအရမ်းကောင်းတဲ့ အက်ဆေးတစ်ပုဒ်ပဲ ...တကယ်လိုအပ်နေတဲ့ မတက်နိုင်တဲ့ သူတွေအတွက် သွေးတိုတာ အင်မတန်ခက်ခဲတယ်လို့ထင်ပါတယ်။ မဖွံဖြိုးသေးတဲ့ နယ်မြို့ လေးတွေဆိုပိုဆိုးပေါ့ စေတနာသန့် သန့် လှူခဲ့တဲ့ ကောင်ကလေးရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုလဲလေးစားပါတယ်ဗျာ။\n*` သန့်စင်သောစိတ်ထားပြီး သင့်သွေးဖြင့် အသက်ကယ်ပါ*\nMar 24, 2008, 9:25:00 PM\nvery good story!!! BRO\nMar 24, 2008, 11:16:00 PM\nကိုစေးထူးရဲ့ ပို့စ်ကို ဖတ်ပြီး ကျနော်လည်း သွေးလှူတာနဲ့ ပတ်သက်လို့ ပို့စ်တခုရေးချင်စိတ်ပေါက်လာပြီး ရေးလိုက်ပါတယ်။ ခေါင်းစဉ်ကို အတူတူဘဲ ပေးလိုက်တယ်။\nMar 25, 2008, 3:23:00 AM\nကောင်းလိုက်တာဗျာ ... ကျွန်တော်လည်း သွေးလှူ ခဲ့ ဖူးတယ် ... သုံးကြိမ်ထဲပါ ...ဘာမှ မယူခဲ့ပါဘူး ... :D\nMar 25, 2008, 7:38:00 AM\nမြတ်နိုးလဲ လှူဘူးတယ်။ သွေးအား အရမ်းကောင်းတယ်တဲ့ အမှန်က မြတ်နိုးက မလှုရမှာဆိုးလို့ ဘုရားစာတွေရွတ်တာ လေ..။\n၅ကြိမ်လောက် လှူဘူးတယ်။ ဘာမှ မယူခဲ့ပါဘူး။ ခုလဲ အခွင့်ကြုံရင် လှူချင်သေးတယ်။\nMar 25, 2008, 7:55:00 AM\nကိုစေးထူးရေ...လှူဖို့အခွင့်အရေးရတာရယ်၊ လှူဖို့စေတနာထက်သန်တာရယ်၊ အလှူပစ္စည်းက အသက်ကယ်နိုင်တဲ့သွေးဖြစ်နေတာရယ်ကြောင့် ဒီထက်မြတ်တဲ့အလှူရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။\nMar 25, 2008, 8:45:00 AM\nMar 25, 2008, 2:55:00 PM\nvery nice short story, ko Sayhtoo. :-)\nMar 25, 2008, 8:38:00 PM\nအကောင်းနဲ့ အဆိုး ဒွန်တွဲသွားတဲ့ စိတ်လေးကို မြင်သာအောင် ရေးထားတာ ထိမိတယ်ဗျာ ။ အရမ်းကောင်းတယ်။\nMar 25, 2008, 10:17:00 PM\nထက်လည်း သွေးလှူချင်တယ်.. လှူနိုင်အောင်လည်း ကြိုးစားမယ်.. ဒါပေမယ့် သိတယ်မလား ခန္ဓာကိုယ်ကလေ လှူမယ့်သူက သွေးပြန်ပေးချင်တဲ့ ကိုယ်မျိုး... အားပြည့်အောင် လုပ်ပြီးရင် သွေးလှူမယ်..\nMar 27, 2008, 6:09:00 AM


အိပ်မက်ချယ်ရီ: 09/01/2009 - 10/01/2009\nမှောက်မှားလို့ ဖောက်ပြားအောင်လဲ သူဆွဲဆောင်\nလှပတဲ့ ဘဝတွေကို အဆိပ်ငွေ့ချ\nရေးသားသူ- ညီမလေး Time 9:56 AM0comments\nပိုက်ဆံ ... ပိုက်ဆံ ... လောကကြီးမှာ ဒင်းကနေရာ တော်တော်ယူတယ် ။ သူရှိရင်ပဲ ပြည့်စုံပြီလို့ ယူဆကြတဲ့သူတွေလဲ အများမှအများကြီး......။ သူ့ကိုရဖို့ အတွက်ဆို ဘယ်သူသေသေ ငတေမာရင်ပြီးရော ဆိုသူတွေဟာလဲ ရေတွက်လို့တောင် မကုန်နိူင်ဘူး ။ ကိုယ်လဲ ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံရရင် ပိုက်ဆံဟာ မရှိတာထက် ရှိတာဟာ ကောင်းတယ် လို့တော့ ထင်တဲ့ သူတွေထဲမှာ ပါပါတယ် ။ ဒါပေမဲ့ ဒင်းကလွဲပြီး တခြား ဘာကိုမှမမြင်ရလောက်အောင်ထိတော့ ဒင်းကို အရေးပါတယ်လို့ ကိုယ်မထင်မိဘူး ။ ထင်လဲမထင်ချင်သလို အရေးလဲမပေးချင်ဘူး ။ ဒင်းက မျက်နှာသာပေးရင် ရောင့်တက် တတ်လွန်းပါ ။ အဲ့တော့ ဒင်းကို မရှိမရှားလောက်ထက် ပိုပြီး မခင်တွယ်မိဘူး ။ မခင်လဲမခင်တွယ်လိုဘူး ။ ခပ်ခွာခွာ ခပ်ကင်းကင်းလေးပဲ နေချင်တယ် ။ အဲ့ဒါက ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ရင်းအမှန် ။ အင်း....လိုက်နာရခက်တဲ့ အကောင်အထည် ဖော်ရခက်တဲ့ အခါတွေ အရမ်းများတဲ့ စိတ်ရင်းအမှန်လေး ဆိုရင်တော့ ပိုမှန်မယ်ထင်တယ် ။\nဒါပေမဲ့ ခက်သားလားနော် ။ ဒင်းက အင်မတန် ပေါက်ပေါက် ရောက်ရောက်ကလည်းရှိ ၊ ဒင်းမျက်နှာလေးကြောင့် အရာတော်တော်များများက ရှောရှောရှုရှုပြီးသွားကြတယ် ၊ အဆင်ပြေသွားကြတယ် ဆိုတော့လဲ ဒင်းက သက်မဲ့ဆိုပေမဲ့ ကိုယ်တို့ သက်ရှိ လူသားတွေကို ကိုင်လှုပ်နိူင်စွမ်းသပေါ့။ ဒင်းက နေရာလည်း သိပ်ချဲ့လာတတ်သပေါ့ ။ ပြီးတော့ ဒင်းက လူ့တွေကို ကိုင်လှုပ်နိူင်စွမ်းတယ် ဆိုတော့ ခပ်ကြွကြွ နဲ့ နဲနဲလေးမှ အငြိမ်နေတဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူးရယ် ။ အတော်မွှေတဲ့အကောင် ။ ဒင်းကြောင့် လူတွေမှာ တတ်လိုက်ရတဲ့ ပြသာနာတွေ ၊ ပွေလိုက်ရတဲ့ ရတတ်တွေ ၊ ကြီးလိုက်တဲ့ ဒုက္ခတွေ ဆိုတာ မနည်းမနောပါပဲ ။ ဒင်းဝင်လာပြီ ဆိုရင်တော့ မိဘနဲ့သားသမီး ဆိုတာတွေလည်းပျောက်ကုန်တယ် ။ မောင်နှမဆိုတာလဲ မရှိတော့ဘူး ။ အဲ့လောက် အရင်းအနှီးဆုံး သွေးသားကြီးတွေကိုတောင် ဒင်းက တစစီ ဗြန်းဗြန်းကွဲသွားအောင် လုပ်စွမ်းနိူင်တာနော် ။ ပေါ့သေးသေးတော့ မထင်နဲ့ ဆရာ ။ သက်မဲ့ဆိုပေမဲ့ အရာအားလုံးကို ပရမ်းပဒါ ဖြစ်နိူင်စွမ်းတာဟာ ဒင်းရဲ့ မကောင်းသော အာသာချက်ပဲ ။ အဲ့ဒီအားသာချက်ဟာ ကိုယ်တို့တွေ အားလုံး ကျပ်ကျပ်သတိထားရမဲ့ အားသာချက် ဆိုရင်လည်း မမှားဘူး လို့ ကိုယ်တော့ မြင်မိတယ် ။\nအဲ့လိုပဲ.. ဒင်းကလွဲပြီး ကျန်တာ ဖွဲ၊ ဆန်ကွဲလို့ ထင်ကြတာ ၊ ဒင်းမှဒင်းဖြစ်နေကြတာ ၊ ဒင်းအတွက်ဆို ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လာထား ဆိုတဲ့ အတွေးတွေနဲ့ လှုပ်ရှားနေကြတာတွေ ကတော့ ဦးနှောက်ရှိပြီး သတ္တလောကမှာ အသိဉာဏ် အရှိဆုံးပါပဲဆိုတဲ့ ကြီးကျယ် မြင့်မြတ် လှသော ကိုယ်တို့ မဟာလူသားများရဲ့ အားနည်းချက်ပေါ့ ။ ကိုယ်တို့လူသားတွေမှာ အဲ့ဒီအားနည်းချက်ရှိလို့ လဲ တခါတခါ ဒင်းပြုသမျှ နုရတဲ့ဘဝမှာ နေနေကြရတာပေါ့လေ ။ ပြောမဲ့သာပြောတာပါ ဒင်းပြုသမျှကို နုချင်သူကလည်း ခပ်များများရယ် ။ ဒါကြောင့် တခါတခါ ကိုယ်သိပ်စိတ်ကုန်တယ် ။ ဒင်းကြောင့် ခေါ်ချင်ပြောချင်ကြတယ် ။ ဒင်းကြောင့် နေရာပေးချင်ကြတယ် ။ စိတ်ရင်း အစစ်တွေက ဒင်းအောက်မှာ ပြားပြားဝပ်ကုန်ကြတယ် ။ ဒင်းကြောင့် နေရာရနေတဲ့ ဘဝကြီးလောက် စက်ဆုပ်စရာကောင်းတာ မရှိဘူးလို့ ကိုယ်တော့ ထင်တာပဲ ။ ဟုတ်တယ်လေ..စဉ်းစားကြည့်ပါအုန်း .. မပြုံးချင်ဘဲ ပြုံးပြကြ ၊ မခေါ်ချင်ပါဘဲလဲ ဒင်းမျက်နှာလေးကြောင့် အောင့်အီးပြီး ခေါ်ကြပြောကြနဲ့ မြင်ရရုံနဲ့တောင် အော်ဂလီဆန်တယ် ။ ဘယ်မလဲ စစ်မှန်တဲ့ ရင်ဘတ်တွေက ....ဘယ်မလဲ စစ်မှန်တဲ့ မေတ္တာတွေက ..... အားလုံးဟာ အတုတွေချည်းပဲ ။ အဲ့ဒီ အတုတွေကိုကော ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးနဲ့ ယုံကြည်စွာ ခံစားရမလဲ ။ အဲ့လိုဘဝမျိုးကို မှာနေရလောက်အောင် ဒင်းကို အမောင့်များများမပိုင်တဲ့ ကိုယ်တောင် မခံစားရဲဘူး .....ယုံလဲမယုံရဲဘူး ။ အဲ့လို မကောင်းတဲ့ အားသာချက်ကို ပိုင်တဲ့ ဒင်းနဲ့ မကောင်းတဲ့ အားနည်းချက်ကို လက်ဝယ်ရှိနေတဲ့ လူတွေကိုလည်း ကိုယ်မုန်းတယ် ။အဲ့ဒါကြောင့် ကိုယ်အမုန်းဆုံး အရာ ကိုပြပါဆိုရင် တော့ သူတို့ နှစ်ကောင်ပဲ..\nရေးသားသူ- ညီမလေး Time 2:50 PM 1 comments\nအကြောင်းအရာ။ ။ ကြုံဖူးတဲ့ အဖြစ်တွေရယ်\nကုသိုလ်လေးရယ်မှ အိုတခါ ။\nရေးသားသူ- ညီမလေး Time 6:54 AM 1 comments\nအစရယ် သိမ်းဖို့ခက်ချေပြီ ။\nတ၀ဲဝဲလည်၍ ဆင်းလေပြီ ။\nစာကြွင်း ။ ။ ဒီကဗျာလေးကို တခုခုလိုနေသလားလို့ ရေးထားပြီး တော်တော်နဲ့မတင်ဖြစ်ဘူး ။\nဘယ်လိုမှ ထပ်ပြင်ထပ်ပေါင်းဖို့ စဉ်းစားလို့မရတာနဲ့ ဒီတခုခု လိုနေသလိုလိုလေး အတိုင်းပဲ တင်လိုက်ပါတယ်။\nရေးသားသူ- ညီမလေး Time 7:17 PM2comments\nခုတလော မေးလ်တွေထဲမှာ မြန်မာမိန်းမငယ်လေးတွေရဲ့ မလုံ့တလုံပုံတွေ ပလူကိုပျံနေတာပဲ ။ သာမာန်အရပ်သူတွေလည်း ပါသလို ၊ အနူပညာရှင်တွေလည်း ပါပ ။ အင်း..... ဗိုလ်ချုပ်ပြောသလိုပဲ တို့ဗမာတွေဟာ သိပ်တလွဲဆံပင်ကောင်းချင်ကြတယ်နော် ။ မဟုတ်တဲ့ နေရာမှာ သူများအတုကို ခိုးရမယ်များဆို ဖြစ်ကြပ ။ သူတို့ကိုကြည့်ပြီး ပထမဆုံး တခုလောက် မေးကြည့် ချင်စမ်းပါဘိတယ် ။ သူတို့များရဲ့ မိဘတွေက အဲ့လို ဝတ်နေစားနေတာကို လိုလိုလားလား ပဲလား ဆိုတာကိုပါ ။\nခေတ်မှီတာနဲ့ ခေတ်ဆန်တာက တခြားစီပါလေ ။ ခုဟာက ခေတ်မှီတာလဲ မဟုတ်သလို ခေတ်ဆန်တာလဲ မဟုတ်ဘူးတော့ဘူးရယ် ။ ခေတ်လွန်နေတယ် ဆိုတဲ့ အဆင့်ကိုတောင်ကျော်နေလို့ ကိုယ်တော့ ခေတ်ပျက်နေတယ် လို့သာပြောလိုက်ချင်တော့တာပဲ ။ မြင်မကောင်း ရှု့မကောင်းအောင်ကို ဝတ်နေစားနေကြတာ ။ မရှက်ကြဘူးလား မသိပါဘူးနော် ။ ဒါမှမဟုတ် အဲ့လိုပြစားမှကို ရကြတော့မဲ့ ဘဝတွေ မို့လို့လားလို့ ခပ်ရိုင်းရိုင်းသာ မေးလိုက်ချင်တော့တယ် ။ ဟီရိသြတ္တပ္ပတရား ထွန်းကားတဲ့ မြန်မာပြည်ကြီးမှာ နေထိုင်နေကြတယ် ဆိုတာလေးလောက်တော့ သတိရပါအုန်း အမိတို့ရယ် ။ ပြီးတော့ နင်တို့ဟာ နင်တို့ ထင်တိုင်းကျဲတာက ပြသာနာမရှိဘူး နိူင်ငံနဲ့ ချီပြီး သိက္ခာကျတယ်ဟဲ့ လို့သာ ခေါင်းကို ခပ်နာနာလေး ခေါက်ပစ်လိုက်ချင်တယ် ။ တကယ်ပါပဲ ။\nအဲ့လိုပြောလို့ ရင်ဖုံးအကျီ င်္နဲ့ ထိုင်မသိမ်းနဲ့ နေရမယ့်လို့ ကိုယ်ဆိုလိုတာမဟုတ်ပါဘူး ။ သူ့နေရာနဲ့ သူပေါ့။ ခုဟာက လိုတာထက်ကို ပိုတို ၊ ပိုဖော်နေကြသကိုး ။ ကိုယ့်နိူင်ငံရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယဉ်မှု ကို အလေးထားပြီး ခေတ်မှီမှီ စမတ်ကျကျ နဲ့ ကျက်သရေရှိရှိလေး ဝတ်လို့စားလို့ ရတဲ့ နည်းတွေမှ အများကြီးပါလေ ။ မြန်မာဆန်တဲ့ ဝတ်စာဆင်ယင်မှုကလည်း ကြိုက်တဲ့ နိူင်ငံနဲ့ ရင်ပေါင်တန်း မသာဘူးဆိုရင်တောင် အောက်တော့မကျဘူးလို့ ကိုယ်ရဲရဲပြောရဲပါတယ် ။ ဘာကိစ္စနဲ့များ လိုတာထက်ပိုပြီး အမေကျော် ဒွေးတော်လွမ်းနေကြပါလိမ့် နော် ။ဟင်း....... ရင်မောစရာကြီးပါပဲ။\nနိူင်ငံခြားကိုရောက်နေတဲ့ တချို့မြန်မာမိန်းကလေးတွေဆိုလဲ အဲ့လိုပဲ ။ ဒီကနိူင်ငံခြားသူတွေထက် ဒင်းတို့က ကဲနေကြတယ် ။ ရောမရောက်လို့ ရောမလိုကျင့်တယ်ဆိုရင်လည်း တခြားကောင်းတဲ့ အတုခိုးသင့်တဲ့ ဟာတွေကျ ဘာလို့များ လိုက်မကျင့်သလဲနော် ။ စဉ်းစားစရာပါပဲ ။ ပိုဆိုးတာက သူတို့က မဟုတ်တဲ့ နေရာဆို ရောမကလူတွေထက် အကဲဆတ်နေကြတာပဲ ။ ဘယ့်နှယ့်ဟာတွေမှန်းကို မသိဘူး ။ အခွင့်အရေးလေးများ ရရင် အဲ့ဒီဟာမလေးတွေကို တခါလောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် အင်တာဗျူး ကြည့်ချင်သား ။ ကိုယ့်တိုင်းပြည်က ယဉ်ကျေးမှုကို မသိလို့ အဲ့လို ဝတ်စားနေကြတာလား ??? သိရက်နဲ့ တမင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ထင်တိုင်းကျဲနေကြတာလား ??? ဒါမှမဟုတ် အဲ့လိုဝတ်စားရတာကိုပဲ အဟုတ်ကြီးထင်ပြီး အလှကြီးလှ နေတယ်လို့များ မှတ်ယူ နေကြသလား ??? ရှက်ကြောက်ခြင်း ဆိုတာကိုကော ဘာမှန်းသိကြရဲ့လား.... စသဖြင့်ပေါ့ ။ သူတို့ ဘယ်လိုဖြေကြမလဲတော့ ကိုယ်မသိဘူး ။ တခြားသူတွေ ဘယ်လိုသဘောထားမလဲ ဆိုတာလဲ ကိုယ်မမှန်းတတ်ဘူး ။ ကိုယ်ကတော့ သူတို့ကို ကြည့်ပြီး အော်ဂလီဆန်တယ် ။ ပြီးတော့ အဲ့လိုဟာတွေနဲ့ တတိုင်းပြည်ထဲလို့ပြောရမှာလဲ ရှက်တယ် ။\nကိုယ်ထင်တယ် ...အဲ့လို ဖော်ဖော်လော်လော်တွေက ကိုယ်တို့ဆီမှာ ခုမှ ခေတ်စားခါစ လားလို့ ။ ဒိထက်ပိုပြီးများ တွင်ကျယ်လာရင် ၊ အဲ့လိုဝတ်တာစားတာကို မဆန်းပါဘူးလို့များ ထင်လာကြရင် ............ ဟူးးးးးးး မတွေးရဲစရာပဲ......။\nရေးသားသူ- ညီမလေး Time 5:25 PM0comments\nအမေ.....ဒီနေ့ အမေ့ရဲ့ ၅၆နှစ်မြောက် မွေးနေ့နော် ။ အမေ့မွေးနေ့ ဒီနေ့ မှာလဲ အဖေ့မွေးနေ့တုန်းကလို အမေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ခံစားချက် တွေကို ရေးချကြည့်ချင်မိတယ် အမေ ။ အမေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေ ဘယ်လောက်ထိ မှတ်မိနေလဲ ၊ ဘာတွေရှိခဲ့လဲ ၊ ဘာတွေ ခံစားခဲ့ရလဲ ၊ ခုကော ဘာတွေ ခံစား နေရလဲပေါ့.. ကောက်ကြောင်းတခု ဆွဲကြည့်မိတယ်အမေ ။\nအမေ သိသလား ? အမေ့ အကြောင်း စဉ်းစားမိလိုက်တာနဲ့ အဦးဆုံး ဘာပေါ်လာတယ် ထင်သလဲဟင် ? သမီးတို့ မူလတန်း ကျောင်းသူဘဝ ကနေ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူကြီးတွေ ဖြစ်တဲ့ထိ အမေမပါရင် မပြီးတဲ့ ၊ အနားမှာလည်း အမြဲရှိနေပေးခဲ့တဲ့ သမီးတို့ရဲ့ စာကျက်ချိန်တွေပဲ အမေ...။ အတန်းပညာကို ကောင်းစွာ မသင်ကြားခဲ့ရတဲ့ အမေက သမီးတွေရဲ့ ပညာရေး အတွက်များဆို တတ်နိုင်တဲ့ဘက်က အမြဲ အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်ပေးဖို့ အဆင်သင့် ရှိနေခဲ့တယ် ၊ လုပ်လည်းလုပ်ပေးခဲ့တယ်နော် ။ အမေက စာမေးပွဲဖြေရမဲ့ သမီးတို့ထက် အမြဲ ဝီရိယ ပိုကောင်းခဲ့တယ်နော် ။ မနက် ၄နာရီ ၊ ၄နာရီခွဲလောက်ဆို အမေ့အခန်းကနေ "ခင်ခင့် ၊ မိန်မိန်း ထတော့ ငါ့သမီးတွေ ၊ စာကျက်ရအောင် ထတော့ " ဆိုတာမျိုး " ဟဲ့ ကောင်မလေးတွေ မထကြသေးဘူးလား .. အော်..ထကြတော့လေ .. စာမေးပွဲ ဒီလောက်နီးနေတာကို ထကြတော့ " ဆိုတာမျိုးဟာ သမီးတို့ရဲ့ မနက်ခင်း နှိုးဆက်သံတွေအဖြစ် ရှိနေခဲ့ဖူးတယ်နော်.. အမေ ။ ပြီးတော့ သမီးတို့ထပြီဆိုတာနဲ့ တပြိုင်နက် သမီးတို့ရဲ့ ဘုမသိဘမသိ ကြောက်တယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကြီးကြောင့် အမေလည်း လိုက်ထပေးရတယ်နော် ။\nမှတ်မိနေပါသေးတယ် အမေ ၊ မျက်စိထဲလည်း ခုထိ မြင်ယောင်နေပါသေးတယ် ။ သမီးတွေ ခြင်ကိုက်မှာ စိုးလို့ ခြင်ဆေးခွေ ထွန်းပေးခဲ့တာတွေ ၊ ဘာကိုမှန်းမသိ ကြောက်တဲ့ သမီးတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ မျက်စိနဲ့ အနီးဆုံးရှိမဲ့ နေရာကို ရွေးပြီး ထိုင်စောင့်ပေးခဲ့တာတွေ ၊ ရုတ်တရက် မီးများပျက်ပြီဆို ကြောက်တတ်တဲ့ သမီးတို့အတွက် ပါးစပ်ကလည်း အသံပေးရင်း ပြေးဟယ်လွားဟယ်နဲ့ ဖယောင်းတိုင်ထွန်း ဘာထွန်းနဲ့ သမီးတို့ထက် အလုပ်ပိုများခဲ့တဲ့ အမေ့ရဲ့ပုံရိပ်တွေ ၊ တခါတခါကျလည်း သမီးတို့နဲ့ မနီးမဝေး ပက်လက်ကုလားထိုင်လေးပေါ်မှာ သမီးတို့ရဲ့ စာကျက်သံတွေကို နားစွင့်ရင်း မျက်စိလေးကိုမှိတ်လို့ အသာလေး မှေးပြီး စောင့်နေပေးတဲ့ အမေ့ရဲ့ ပုံရိပ်တွေကိုပေါ့ ...။ အဲ့လို မျက်စိလေးမှိတ်ပြီး မှေးနေတဲ့ အမေဟာ သမီးတို့ရဲ့ စာကျက်သံများတိတ်သွားလို့ကတော့ ချက်ချင်းပဲ " ခင်ခင့် ၊ မိန်မိန်း " ဆိုပြီး ထထပြီးလည်း သတိပေးတတ်သေးတာနော် ။ အရာအားလုံးကို ပြတ်ပြတ်ထင်ထင်ကြီးကို မှတ်မိနေပါသေးပါတယ် အမေ... ။ တခါတခါ မနက်အစောကြီး စာထကျက်ဖြစ်ရင် အမေ့ကိုသိပ်လွမ်း ၊ သိပ်သတိရတာပဲ အမေရယ် ... ခုတော့ တနယ်ဆီဝေးနေတယ် ဆိုတော့ မနက်ဆို ကြင်နာမှုမပါတဲ့ သံပတ်ပေး နှိုးစက်ကလွဲလို့ ကြင်နာစွာ နှိုးပေးမဲ့လူလည်းမရှိဘူးအမေ ၊ စိတ်ခြောက်ခြားလို့ ကြောက်နေရင်လည်း အမေ့လို အနားမှာနေပေးမဲ့သူမရှိတော့ ဘုရားစာရွတ်ပြီး စောင်ခေါင်းမြီးခြုံနေဖို့ပဲရှိတယ်အမေ.. ။ မီးမပျက်တဲ့ အရပ်ဒေသ ဆိုတော့ မီးပျက်မှာမစိုးရိမ်ရပေမဲ့ ဖယောင်းတိုင်မီး မှိန်မှိန်အောက်မှာ အမေ့ဘေးနားကပ်ပြီး စာကျက်ရတဲ့ ငယ်ငယ်တုန်းကဘဝလေးလောက်လဲ ရင်ခုန်ဖို့ မကောင်းဘူးအမေ...။ သမီးတို့ရဲ့ စာကျက်ချိန်တွေဟာ အမေမရှိရင် မပြီးပြည့်စုံဘူးဆိုတာ အမေနဲ့ ဝေးနေတဲ့အချိန်မှာ အသေအချာကြီး သိလိုက်ရတယ်အမေ..။ ဖြစ်နှိုင်ရင် အမေ့ ရင်ငွေ့ကိုခံပြီး အမေ့ဘေးမှာ စာကျက်ချင်သေးတယ်အမေရယ် ...။ အဲ့ခါကျရင်လဲ သမီးတို့ငယ်ငယ်တုန်းကလို အနားမှာစောင့်ပေးရမယ်နော် ..အမေ..နော် ။\nအမေဟာလေ သမီးတို့ကျောင်းစာနဲ့ ပတ်သက်ရင် ဂိုက်ဆိုလည်း ဂိုက်မို့လို့၊ ကျူရှင်ဆိုလဲ ကျူရှင်မို့လို့ အားလုံးကို သမီးတို့စိတ်ကြိုက် .. ။ စာကျက်ကူပေးဖို့ ဆရာမခေါ်ချင်တယ် ဆိုရင်လည်း မငြီးမငြူ ဆရာမတွေဆီ ဆိုက္ကားနဲ့တဖုံ စက်ဘီးနဲ့ တမျိုး သွားပြောပေးရတာ.. ။ ဒါတင်ဘယ်ကမလဲနော် သူ့သမီးတွေ ကျောင်းမှာ မျက်နှာမငယ်ရအောင် ပွဲတခုခု လုပ်ပြီဆိုရင် ကျောင်းက ဆရာ၊ဆရာမတွေ အတွက် ချိုင့်ကြီး ချိုင့်ငယ်နဲ့ ပို့ရတာလဲ အမော ။ အမေ.. အမေဟာ သမီးတို့ မသိနိုင်တဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ နေရာတွေအထိ သမီးတို့ကို လိုက်ပါ စောင့်ရှောက်ပေးနေခဲ့တယ်နော် ...။ အမေသာ အဲ့လောက် အားသွန်ခွန်စိုက် ရှိမနေခဲ့ရင် သမီးတို့တွေ ခုလို ဘွဲ့ရ ပညာတတ်တွေ မဖြစ်နိုင်ဘူးအမေ ... ဒါတွေ အားလုံးဟာ အမေ့ရဲ့ ကျေးဇူးတွေချည်းအမေ..။ အမေကို သမီးဒီနေရာကနေ ကျေးဇူးတင်စွာ ၊ ရိုသေစွာ နဲ့ လက်ဆယ်ဖြာထိပ်မှာမိုးလို့ ရှိခိုးကန်တော့ပါရစေအမေ.. ။ အမေဟာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ပညာရေးပါရမီ နုံနဲ့ခဲ့လို့ တချို့သော ဆွေမျိုးတွေ နှိမ်ချတာကို ခါးသီးစွာ ခံစားခဲ့ရတယ်နော်..။ အမေဟာ အတန်းပညာမှာ ညံ့ချင်ညံ့မယ်အမေ ။ဒါပေမဲ့ အမေ့ရဲ့ ဘဝပညာဟာ မညံ့ပါဘူး ။ အမေဟာ စည်းစနစ်ကျတယ် ၊ ချွေတာစုဆောင်းတတ်တယ် ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်တခုအတွက် လုပ်ရဲရင်ခံရဲတယ်ဆိုတဲ့ သတ္တိအပြည့်ရှိတယ် ၊ အသုံးအဖြုန်းကိုလဲ ကောင်းကောင်းကြီးခွဲခြားနိုင်တယ် ၊ နိမ့်ကျတဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို ကြည့်ရှု့စောင့်ရှောက်တယ် ၊ သားသမီးတွေအပေါ်မှာလဲ မိခင်တယောက်ရဲ့ မေတ္တာစေတနာတွေကို မခြွင်းမချန်ပေးတယ် ၊ အဲ့ဒီမေတ္တာတွေနဲ့ သမီးတို့ကို နွေးထွေးစေခဲ့တယ် ။ သမီးတို့အတွက်တော့ အမေဟာ သူရဲကောင်းပဲ အမေ .. သူရဲကောင်းပဲ ..\nအမေက ဟင်းချက်လည်းသိပ်ကောင်းတာနော် ။ အမေ့ရဲ့ဆိတ်ဝမ်းတွင်းသားဟင်းရည်၊ မုန့်တီသုပ်၊ကြာဇံဟင်းခါး၊လက်ဖက်နှပ်၊ ဝက်သားတုတ်ထိုး၊ ပိန်းဥမုန့်.. ပြောရရင် ကုန်တောင်မကုန်နိုင်ပါဘူး ။ သမီးတို့တွေ စားချင်တယ်များဆိုရင် အမေ့မှာ မမောနိုင်မပန်းနိုင် ချွေးတလုံးလုံးနဲ့ ပြုံးပြုံးပြုံးပြုံးနဲ့ ချက်ပေးရှာတာ ။သစ်သီးဆိုလဲ သစ်သီးမို့ ဘယ်သမီးက ဘာကြိုက်တတ်တယ် ဘာမကြိုက်ဘူးဆိုတာလဲ အမေ မမေ့ဘူးရယ် ။ ဒါတောင် သမီးတို့တွေက အမေက ဘယ်သမီးကို ပိုချစ်ပါတယ် သူ့သားကျဘယ်လိုဆိုပြီး ခဏခဏ ဂျီကျတတ်ကြသေးတာနော် ။ အဲ့ဒီအတွက် ခွင့်လွတ်ပါအမေရယ် ။ အမေရဲ့ အချစ်ကို အပြည့်အဝခံယူချင်ကြတဲ့ သမီးတွေကို အမေနားလည်ပေးပါနော် ။ အမေဟာ အဖေ့လောက် ချစ်တာတွေကိုမှ ထုတ်မပြဘဲကိုး ။ ပြီးတော့ အဖေ့လောက်လဲ နီးနီးကပ်ကပ်မှ မနေဘဲကိုးလေ ။ ထုတ်မပြတတ်ဘူးဆိုပေမဲ့လည်း မသိမသာနဲ့ သမီးတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်အားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့တယ်ဆိုတာ သမီးတို့အားလုံးသိပါတယ်အမေ ။ ခံစားလို့လည်းရပါတယ် ။ ခုချိန်ထိ အမေဟာ သမီးတို့တွေ လုပ်ချင်တာကို သမီးတို့တွေ ပူဆာတာကို ငြင်းပစ်တာမျိုး မလိုက်လျောခဲ့တာမျိုးမရှိခဲ့ဘူးနော် ။ သင်္ကြန်ဆိုလဲ မဏ္ဍပ်ဆောက်ပေးရတာနဲ့ ၊ ခရီးတွေလဲ ခဏခဏထွက်ပေးတယ် ပို့ပေးတယ်နော် ။ ခရီးထွက်တယ်ဆိုလို့ သတိရတာလဲ ရှိသေးတယ်အမေ ။ အမေနဲ့ ခရီးထွက်ရင် အမေက ချိုင့်ကြီးချိုင့်ငယ်နဲ့ စားစရာတွေ အမြဲသယ်ယူစေတာ အမေကိုယ်တိုင်လဲ စီစဉ်ပေးတာပဲ ။ အဲ့လိုမျိုးသယ်တော့ပြုတော့မယ်များဆို ကိုယ်တိုင်သယ်ရတာလဲမဟုတ်ပါဘဲနဲ့ သမီးတို့တွေက စူလို့ပုတ်လို့ ရှိုးပဲ့တယ်လို့ ထင်ပြီး အမေ့ကိုပြောကြသေးတာနော် ။ ဒါပေမဲ့ လမ်းမှာ စားကြသောက်ကြတော့လဲ သမီးတို့တွေပါပဲ..ဟဲဟဲ..အဲ့ဒီအချိန်တွေကို တွေးမိတိုင်း ရယ်လဲရယ်မိတယ် ။ လွမ်းလဲလွမ်းတယ် အမေရယ် ။ အဲ့လို ချိုင့်တွေပလုံးတွေနဲ့ သမီးတို့ မိသားစု တပြူံတမကြီး ခရီးတခါလောက် ထပ်သွားချင်သေးတယ် အမေရယ် ...အဲ့ဒီအခွင့်အရေးမျိုး နောက်တခါလောက် ပေးပါလို့လဲ ဘုရားရှေ့မှာ ဆုတောင်းမိတယ် အမေ ...\nနောက်ပြီး အမေ့ရဲ့ သိပ်ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အချက်တချက်ရှိသေးတယ်အမေ ။ အမေက မုံရွာသူ တရုတ်မဆိုပေမဲ့ အနေအထိုင် အပြင်အဆင် သိပ်ရိုးစင်းတာ ။ အမေက သနပ်ခါးကလွဲရင် ပါးပေါ်မှာ ဘာမှတင်လိုတဲ့ မိန်းမမဟုတ်ဘူး ။ အပြင်အဆင်ကြတော့လဲ ကျစ်ဆံမြီး ၂ဘက်ကျစ်ပြီး အဲ့ဒါကို လိမ်ပြီးထုံးလိုက်တယ် ဒါပဲ ။ အဲ့ဒီကျစ်ဆံမြီးဆံထုံးက အမေ့ရဲ့ သင်္ကေတပဲ ။ အမေ့ရဲ့ သမီးတွေကိုလဲ ဆံပင်ရှည်လာရင် အမေက ကျစ်ဆံမြီးကျစ်ကျစ်ပေးတာ ။အမေ့ကျစ်ပေးတဲ့ ကျစ်ဆံမြီးက တင်းတင်းရင်းရင်းနဲ့ သိပ်ပြီးသပ်ရပ်တာကော ။ အမေ့ရဲ့ အပြင်အဆင်ဟာ သမီးတို့တွေ အပေါ် ဘယ်လောက်လွမ်းမိုးသလဲဆိုရင် သမီးတို့တွေ အားလုံး သနပ်ခါးကြိုက်တယ် ။ ကျစ်ဆံမြီးကို ချစ်ကြတယ် ။ အမေ့ ရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံကြလဲ ကြည့်ပါအုန်း ဘယ်လောက် ကောင်းတာတွေဝယ်ပေးပေး အပေါ်ဆုံးမှာရှိနေတဲ့ လေးငါးထည်ကို ဒါဒါပဲထပ်နေအောင်ဝတ်တာ ။ ဒီကြားထဲ အင်္ကျီကို ထမီကြားထဲကိုထိုးပြီးဝတ်လို့ ပြောလိုက်ရတာလဲ အမော ။ စမတ်ကျကျ ဝတ်စမ်းပါ အမေရယ်လို့ ပြောရင် အမေက အော်... အကျင့်ပါနေလို့ပါ သမီးရယ်တဲ့ ။ ဒါပဲ ။ အဲ့ဒါ အမေ့ရဲ့ လက်သုံးစကား။ သမီးတွေကဘယ်လောက်ပြောပြော အမေကတော့ ပြောတုန်းခဏပါပဲ ။ အဲ့ဒါကြောင့် သနပ်ခါးဘဲကြား ကျစ်ဆံမြီးဆံထုံးနဲ့ အမေ့ကိုဆို အမြဲ စမတ်ကျပြီး သန့်ပြန့်မွှေးကြိုင်နေအောင်နေတတ်တဲ့ အဖေက တခါတခါ တောသူမလို့ ချစ်စနိုးနဲ့ စစပြီးခေါ်တာ ။ အမေ့ အပြင်အဆင် အနေအထိုင်ကရိုးပေမဲ့ အမေက တကယ့်မိန်းမချော ။ အမေများ ပြင်ဆင်ဖြီးလိမ်းထားပြီရင် သိပ်ကြည့်လို့ကောင်းတာ .. ကျက်သရေ သိပ်ရှိတာ ။ ပြီးတော့ အမေက ဂုဏ်တုဂုဏ်ပြိုင်တွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး ၊ ပကာသနတွေဘာတွေလဲ မစဉ်းစားဘူး ကိုယ်အဆင်ပြေသလို အေးအေးသာသာ နေတတ်တဲ့ မိန်းမမျိုး ။ ဘယ်လောက်တောင် ရိုးစင်းလိုက်သလဲနော် ။ ဒါပေမဲ့ အမေက မဟုတ်ရင်တော့ မခံဘူး ။ ဇာတ်ဇာတ်ကြဲ သတ္တိကလဲ အပြည့်ပဲ ။ ပြသာနာတခုခုဖြစ်လို့ ရုံးတွေဂတ်တွေ သွားရလဲ အမေကရှေ့တန်းက .. သူမှန်လို့ကတော့ လာခဲ့ပဲ ။ အမေ့ကို "မြို့မက တရုတ်မကြီး" လို့ပြောလိုက်တာနဲ့ စွာဂုဏ် နဲ့ ရိုးဂုဏ်နဲ့ပေါင်းပြီး ဟိုးအထက်အရာရှိကအစ ချောင်ကြိုချောင်ကြားက ဆိုက္ကားသမား၊ ဈေးသည်အဆုံး အမေ့ကို သိတယ် ။ ငယ်ငယ်တုန်းက အမေအဲ့လို စွာတာ ရိုးတာကြီးကို ရှက်စရာလို့ထင်ခဲ့မိသေးတယ် ။ နောက်တော့ တဖြည်းဖြည်း အမေတို့ အဖေတို့ရဲ့ ရိုးစင်းမှု ၊ တပါးသူအပေါ်ကြင်နာသနားတတ်မှု့တွေကို ဂုဏ်ယူတတ်လာတယ် အမေ.. အမေရဲ့ သမီးဖြစ်ရတာကို ကျေနပ်တတ်လာတယ် အမေ ။ ဆိုင်ကြောင့် လူပေါင်းစုံနဲ့ ဆက်ဆံရတဲ့ အတွက် အမေစွာမှ ရတယ်ဆိုတာကို နားလည်လာတယ်အမေ ။\nအမေဟာ ခုနောက်ပိုင်း စာတွေသိပ်ဖတ်လာတယ်နော် ။ တရားပွဲတွေ သွားတယ် ။ အခွင့်သင့်သလို တရားစခန်းတွေဝင်လာတယ် ။ သမီးဖြင့် သိပ်ဝမ်းသာမိတာပဲ ။ အမေ့ကို တရားတွေနဲ့ သိပ်အေးချမ်းနေစေချင်တာ ။ သမီးတို့အတွက် ရုန်းကန်ခဲ့ရလို့ အမေလုပ်သင့်တာတွေကို အချိန်နှောင်းမှ လုပ်ရတယ်နော် အမေ ။ သမီးတို့ကြောင့် ပူနေတာတွေကို အေးစေချင်ပြီအမေ .. သမီးတို့အတွက် မောခဲ့ရတာတွေ ရှိရင် အဲ့ဒီအမောတွေကို ပြေစေချင်ပြီ အမေရယ် .. သမီးတို့ကြောင့် အမေ့ဘဝအတွက် ပြင်ဆင်မှု့တွေ မလုံမလောက်ခဲ့ရင်လို့ တွေးမိရင် နှလုံးသွေးတွေ ရပ်တန့်သွားမလောက် ခံစားရတယ် အမေ ။ အဲ့ဒါကြောင့် သမီး အမေ့ကို ဒိထက်ပိုပြီး ဘုရား ၊ တရားလုပ်ဖို့ အမြဲပဲ တိုက်တွန်းမိတာပါ ။ အမေ့ကို တရားရိပ်အောက်မှာ ဘာအပူအပင်မှမရှိဘဲ အေးချမ်းစွာ နေစေချင်တာ ရင်ထဲကလာတဲ့ သစ္စာစကားပါအမေ ။ အမေတရားစာအုပ်လေးများ ဖတ်နေတာ မြင်ရရင် ရင်ထဲမှာ တကယ်ကြည်နှုးမိတယ် ... အမေနဲ့အဖေများ တူစုံတွဲလို့ တရားစခန်းသွားတယ် ဆိုရင် ပြောမပြတတ်အောင်ကို ဝမ်းသာမိတယ် ။ အဲ့လို အခြေအနေမျိုးတွေ ရှိအောင်လဲ သမီးမှာ ကြံရဖန်ရတာလဲ အမော .. အကျပ်ကိုင်တာမဟုတ်ပါဘူး အမေရယ် ... အမေတို့ကို တရက်၊ တမနက်၊တစက္ကန့်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် တရားအေးရိပ်မှာ ပျော်မွေ့နေစေချင်လွန်းလို့ပါ ။\nသမီးလေ အမေအကြောင်းကိုရေးဖို့ စစဉ်းစားတုန်းက ဘာတွေရေးရမှန်း မသိဘူးအမေ .. ဒါပေမဲ့ ရေးမိတော့လဲ မကုန်နိုင်တော့ဘူး အမေ ... ဟိုအကြောင်းလေးလဲ ရေးချင် ဒီအကြောင်းလေးလဲ ရေးချင်နဲ့ တန်းစီပြီး အများကြီးပေါ်လာတယ် .. အဲ့တော့ မှ ဖာသိဖာသာနဲ့ နေတတ်တယ်ဆိုတဲ့အမေ့ မေတ္တာရိပ်ရဲ့ လွမ်းမိုးမှု့ကို ခံစားလာရတယ်။ အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံပါရစေအမေ ။ အဖေ့ကို အမေ့ထက်ပိုချစ်တယ်လို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ထင်မှတ်ခဲ့မိတဲ့ သမီးဟာ တကယ်တော့ အဖေထက် အမေ့ရဲ့ လွမ်းမိုးမှု့တွေက ပိုကြီးနေတယ်ဆိုတာကို သိသိသာသာကြီး ခံစားလိုက်ရတယ် အမေ ။ အမေ့ပုံရိပ်တွေက ပုံဖော်လို့မကုန်နိုင်ဘူးအမေ ။ အမေ့မေတ္တာတွေကလဲ စာစီကုံးလို့ မမှီနိုင်ဘူးအမေရယ် ။ အဖေ့ကို သိပ်ချစ်တဲ့အမေ ၊ သမီးတို့တွေရဲ့ ဘဝတွေကို အဖေနဲ့အတူ လက်တွဲညီစွာ အနှစ်၃၀ကျော် အပြုံးမပျက် ထမ်းပိုးပေးခဲ့တဲ့ အမေ ၊ သားသမီးတွေကို လိုလေသေးမရှိအောင် နောက်ကွယ်ကနေ ဖြည့်ဆည်းဖြည့်စွပ်ပေးနိုင်စွမ်းလွန်းတဲ့ အမေ ... အဲ့ဒီမေတ္တာတော် အနန္တနဲ့ အမေကို စိတ်ပင်ပန်းအောင် ၊ စိတ်ထိခိုက်အောင် ပြောခဲ့လုပ်ခဲ့ မိတာများရှိရင် ဒီနေရာကနေ ရိုးကျိုးစွာ ဝန်ချတောင်းပန်ပါတယ် အမေ ...ပြီးတော့ အမေ့ဆီကနေ ဆုတဆုလဲတောင်းပါရစေအမေ.. အမေ့ဘဝကို ဒိထက်ပိုပြီး အေးချမ်းအောင် လုပ်ပေးနိူင်စွမ်းတဲ့ သမီးဖြစ်ပါရစေလို့ပေါ့ အမေ.... အမေ့ရဲ့မွေးနေ့မှာ အမေ့မေတ္တာတွေကို စာစီကြည့်တယ်အမေ ... စာမစီနိုင်မှန်းသိပေမဲ့ အမှတ်တရပေါ့အမေရယ် . ..\nအမေ့မာန်ထုနဲ့ အနာဂတ်ခရီးကို ချီတတ်နေတယ်အမေ။\nအမေ့ရောင်ဝါစွမ်းနဲ့ ဘဝခရီးမှာ အမှောင်တွေကင်းခဲ့တယ်အမေ။\nသမီးစေတနာနဲ့ အမေ့ဘဝလည်း အမှောင်ကင်းပါစေအမေ။\nအမေ... ဒီမွေးနေ့မှသည် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် အေးချမ်းသောဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ပါစေ။\nသမီးတို့နဲ့ အတူ သက်ထက်ဆုံး ပျောင်ရွှင်စွာ နေနိူင်ပါစေ အမေ.....။\nစာကြွင်း။ ။ အမေ့မွေးနေ့က ၈လပိုင်း၁၉ရက်နေ့က(မြန်မာလို)ပါ။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဒီစာကို အဲ့ဒီနေ့မှာ အဆုံးမသတ်နိူင်ခဲ့ဘူး အမေ။ မနေ့က အမေ့ကို ဒေါသနဲ့ စကားပြောမိလို့ အမေ့ကို တောင်းပန်ရင်း ဒီစာကို အဆုံးသတ်အောင် ရေးခဲ့တယ် အမေ ။ အချိန်မှီ အမေ့ဆီမပို့နိူင်တဲ့ မွေးနေ့လက်ဆောင်အတွက် အမေ သမီးကို ခွင့်လွတ်နော် ..\nရေးသားသူ- ညီမလေး Time 6:57 AM2comments\nအကြောင်းအရာ။ ။ အမေနဲ့ပါတ်သက်သမျှ\nရေးသားသူ- ညီမလေး Time 6:55 AM3comments\nတခါတခါကျလဲ ဘဝတွေက မောတယ် ။ ဆန္ဒ တခုအတွက် မလုပ်ချင်တာတွေ လုပ်နေရ ၊ သည်းမခံချင်ပါဘဲနဲ့ သည်းခံနေရ ၊ မပေးချင်ပါဘဲနဲ့လည်း ပေးနေရနဲ့ .. အချိန် ၊ လွတ်လပ်မှု့ ၊ ခံစားမှု့ အားလုံးပေါ့ ။ အဲဒီဒုက္ခတွေနဲ့ အဝေးဆုံးကို လွင့်ထွက်သွားချင်ပေမဲ့ အတ္တ ရေသောက်မြစ်က ဆန္ဒ ဆိုတဲ့ အတားအဆီးတွေကို အမြစ်တွယ်နေစေခဲ့ပြီ ။ ပြောမဲ့သာပြောတာပါလေ ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ထားတဲ့ အတ္တ နဲ့ ဆန္ဒကြား ချောင်ပိတ်မိနေတာ ဆိုတော့လည်း သနားစရာတော့ မကောင်းပြန်ဘူး ။\nဟူး.........အဲ့ဒီဆန္ဒဆိုတာကကော သတ်မှတ်ထားတဲ့ လယ်ဗယ်ကိုရောက်ရင် ရပ်တန့်သွားမှာတဲ့လား ။ ဟင်း........မထင်ပါဘူး ။ သူကတော့ ရှေ့ဆက်အုန်းမှာပါပဲ ။ သေချာတဲ့ အဖြေ ကိုလည်း သိပါလျှက်နဲ့ ၊ အေးချမ်းတဲ့ ဘဝလမ်းကို ရွေးချယ်ခွင့်လည်း အပြည့်အဝ ရှိပါလျှက်နဲ့ မီးထဲကိုမှ တိုးချင်တဲ့ ပိုးဖလံမျိုးဆိုတော့လည်း ပူအုန်းပေါ့ကွယ် ။ အပူခံလိုက်အုန်းပေါ့....။ သိလျှက်နဲ့ မိုက်နေတဲ့ သိမိုက်က ချွတ်ဖို့ခက်သလို ကျွတ်ဖို့လည်း ခက်တယ် ။ အော်...ဒုက္ခ ... ဒုက္ခ.......\nရေးသားသူ- ညီမလေး Time 8:33 PM0comments


Nyi Mu Yar: အီးဇီးလင့်ခ် ကဒ်သစ်လဲခြင်း\nat Saturday, January 10, 2009 Labels: MM , Singapore Posted by nyimuyar\nခုလို ရှင်းပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် . မြန်မာလိုလေး ရေးပြပေးတော့ ဖတ်ရတာ ပိုအဆင်ပြေပြီး ခေါင်းထဲ တခါတည်း တန်းရောက်သွားတာပေါ့ .\nဒီ ပို့စ် မဖတ်ခင် တစွန်းတစ လောက် သိထားရာကနေ ခုလို အပြည့်အစုံ သိခွင့်ရတဲ့အတွက် ကိုညီမူရာ ရဲ့ အားထုတ်ရေးသားပေးထားတဲ့ စေတနာများအား လေးနက်စွာ ရယူသွားကြောင်း ။ နောက်များ ပို့စ်တွေကိုလည်း ဗဟုသုတရဖွယ် စောင့်စားနေပါမည့် အကြောင်း ။\n10 January 2009 at 21:51\nကဒ်ထဲမှာလက်ကျန်က ၅ ဒေါ်လာအောက် နည်းနေပြီဆို ကား စီးတဲ့အခါ ကားပေါ်က စက်က စီမ်းဝါရောင်အချက်ပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အနည်းဆုံး ၃ ဒေါ်လာရှိမှ ကား၊ရထား စီးသင့် တယ်လို့လည်း လက်ကမ်းစာရွက်မှာ အကြံပေးထားပါတယ်။...\nကဒ်ထဲမှာ စဘော်ငွေ တပြားမှ ချန်ထားဖို့ ့မလိုအပ်ပါဘူး။\nဒါဆို သုည ပြတဲ့ထိတော့ သုံးလို့ရပြီး အနှုတ်ပြတဲ့ထိ သုံးလို့ မရတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပါလား\nဟုတ်ပါတယ် အနုတ်ပြလို ့မရပါဘူး ဒါကြောင့် ဘာပဲစီးစီး အနည်းဆုံး ၃ ဒေါ်လာရှိမှ စီးပါတဲ့ဗျား။ ၅ ဒေါ်လာအောက် ကျတာနဲ့ ချက်ခြင်း ပိုက်ဆံဖြည့်ပါလို ့လည်း အကြံပေးထားပါတယ်\nသေသေချာချာ ရေးပေးသွားတာလေးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nကျေးဇူးပါ bro! ခုထိ လဲရသေးဘူး.. card ကို


ကုလသမဂ္ဂမှာ မြန်မာနိုင်ငံ ကိုယ်စားပြုမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ကိစ္စ Credential ကော်မတီက ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ပေမယ့် တကယ့်လက်တွေ့ ရလဒ်ကိုတော့ ကြိုဆိုတဲ့အကြောင်း ကြားကာလ အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရ NUG တာဝန်ရှိသူတဦးက ဗွီအိုအေကိုပြောပါတယ်။ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး နောက်ထပ် ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိပါသလဲ၊ NUG လူ့အခွင့်အရေးဝန်ကြီး ဦးအောင်မျိုးမင်းကို ကိုဝင်းမင်းက ဆက်သွယ်မေးမြန်းထားပါတယ်။\n“လက်ရှိကတော့ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ ဦးကျော်မိုးထွန်းကိုပဲ ဆက်လက်ပြီးတော့ တာဝန်ခန့်အပ်ဖို့ သူတို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့သဘောပဲဖြစ်ပါတယ်။ Credential Committee ကနေ ထုတ်ပြန်လိုက်တာဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့လုပ်ထုံးလုပ်နည်းက ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေညီလာခံကို ဆက်လက်တင်ပြအတည်ပြုမှာဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီတော့ ကျနော်တို့တောင်းဆိုသလို NUG ကို အသိအမှတ်ပြုဖို့အဆင့်ထိ မရသေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီလောက်အခြေအနေနဲ့ ဆက်ပြီးတော့ ရှိခြင်းကိုယ်တိုင်က ကြိုဆိုပါတယ်၊ သဘောကျပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ နိုင်ငံတကာအလယ်မှာ ပြည်သူတွေရဲ့အသံနဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ခံစားချက်၊ နောက်တခါ မြန်မာပြည်သူတွေအပေါ်မှာ တကယ်ထိရောက်ကောင်းမွန်တဲ့ အရေးဆို ပြောဆိုတင်ပြချက်တွေ ပြုလုပ်ဖို့က အဓိကဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့်မို့လို့ ဒီ တရုတ်သံအမတ်နဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အာဆီယံ သံအမတ်တွေနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် မြန်မာ့အရေးကို ဆွေးနွေးတာ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတာ၊ အရေးယူလုပ်ဆောင်မှုတွေဖြစ်တဲ့အခါမှာ ပိုပြီးတော့ တရားဝင်လမ်းကြောင်းအရ ပိုပြီးတော့ သံခင်းတမန်ခင်းအရ ပြောနိုင်ဖို့အတွက် အင်အားသက်ရောက်တယ်။ ဒါပေမယ့် NUG ကို တရားဝင်အစိုးရအဖြစ်၊ တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုတဲ့ အဆင့်အထိတော့ မရောက်သေးဘူး၊ ဒါကတော့ ကျနော် ဆက်ပြီး ကြိုးစားရမှာ။ ဒိထက်ပိုပြီး ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ဖို့တော့ လိုအပ်ပါသေးတယ်။\nကိုဝင်းမင်း။. ။ ဟုတ်ကဲ့၊ အဲဒီတော့ အခု ဒီ လက်ရှိ Credential Committee လို့ ခေါ်တဲ့ ကုလအရည်အချင်းစစ် ကော်မတီဆုံးဖြတ်ချက်ရဲ့ အဓိက ထူးခြားတာဆို ဘာကို ထောက်ပြမလဲ။\nဦးအောင်မျိုးမင်း။. ။ စစ်ကောင်စီက စစ်အစိုးရအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုဖို့အတွက် ကြိုးစားမှု မအောင်မြင်သေးတာသေချာတယ်။ သာမန်အနေအထားအရဆိုလို့ရှိရင်တော့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ကိစ္စတွေမှာ အမြဲတမ်း ဟိုဘက် ဒီဘက်ပေါ့နော်။ ဒီမိုကရေစီနဲ့ တခြားသော စစ်ကောင်စီဘက်ကိုယိမ်းတဲ့ နိုင်ငံတွေကြားထဲမှာရှိလို့ရှိရင် တခါတည်း ဆုံးဖြတ်ချက်က ကျလေ့မရှိပါဘူး။ သိပ်ပြီးတော့ ပြင်းထန်တဲ့ဟာမျိုးတွေ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အထူးသဖြင့် ကျနော်တို့သတိထားပြီးတော့ စောင့်ကြည့်ရတာတော့ တရုတ်နဲ့ရုရှားလိုနိုင်ငံတွေပေါ့။ ဒါပေမယ့် အခါအခုမှာတော့ Credential Committee ထဲမှာကိုယ်တိုင်က တရုတ်နဲ့ရုရှားကပါနေတယ်။ သူတို့ကနေ သဘောတူထားတဲ့အနေအထားမျိုးဖြစ်တယ်။ အဲဒီတော့ ကုလသမဂ္ဂရဲ့အထွေထွေညီလာခံမှာ ဆက်လက် တင်ရင် သိပ်ပြီးတော့ အငြင်းအခုန်ပုံစံမျိုး မရှိတော့ဘဲနဲ့ အစောကြီးကတည်းက သဘောတူထားတဲ့ပုံစံဖြစ်နေတာကတော့ ထူးခြားချက်လေး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။\nကိုဝင်းမင်း။. ။ ဟုတ်ကဲ့၊ ဦးအောင်မျိုးမင်း။ ဘာကြောင့် အခုလို တရုတ်နဲ့ရုရှားက ထူးထူးခြားခြားသဘောတူတယ်လို့ထင်လဲ။\nဦးအောင်မျိုးမင်း။ ။ ဒီအချိန်မှာ တရုတ်နဲ့ရုရှားက လက်ရှိမှာဖြစ်ပျက်နေတဲ့ စစ်ကောင်စီရဲ့ကျူးလွန်နေတဲ့ရာဇဝတ်မှုတွေကို ငြင်းဆိုလို့မရတာ၊ အကာအကွယ်ပေးလို့မရတာ အထင်အရှားပါပဲ။ ဟိုးအရင်ကတည်းက ကုလသမဂ္ဂရဲ့ လုံခြုံရေးကောင်စီမှာ ဆွေးနွေးတဲ့အချက်တွေမှာရော ပြီးခဲ့တဲ့အထွေထွေညီလာခံမှာ ချမှတ်ခဲ့တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေမှာကော၊ လယ်ပြင်မှာဆင်သွားသလို ထင်ရှားနေတယ်။ နိုင်ငံတကာကနေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ရာဇဝတ်မှုအဆင့်ထိကို ရောက်ရှိနေပြီဆိုတာကို ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်အပါအဝင် ကျန်တဲ့နိုင်ငံတွေရဲ့ ပြောဆိုချက်တွေ၊ အထူးသဖြင့် တခါမှတောင် ဒီလိုမျိုးမပြောဖူးတဲ့ အာဆီယံမှာကအစ ဒေသတွင်းလုံခြုံရေးကို ထိခိုက်လာပြီဆိုတာကို ပြောလာတဲ့အတွက် နောက်တခု- ဒီတခါမှာ ပိုအားကောင်းတာကတော့ ဦးကျော်မိုးထွန်းက NUG ဘက်ကို ရပ်တည်ပြီးတော့ ပြည်သူလူထုနဲ့တသားတည်း ရပ်တည်ခဲ့တဲ့ဟာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ သူတို့က ဒါကို သိပ်ပြီးတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မလုပ်ဆောင်လိုတဲ့ ဆန္ဒမျိုးရှိတယ်။ တက္ဘာလုံးနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့မယ့် အနေအထားမျိုးဖြစ်နိုင်တဲ့ဟာကို စိုးရိမ်တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့အနေနဲ့က နိုင်ငံတကာမှာတော့ လျှော့ပေးလိုက်မယ်၊ ဒါပေမယ့် နိုင်ငံအချင်းချင်းကြားမှာ ဟိုမှာ စစ်ကောင်စီနဲ့ သူတို့နဲ့ ကြားထဲမှာ အကျိုးတူလုပ်ဆောင်တဲ့ ကိစ္စပိုင်းမှာတော့ ဆက်သွားနေတဲ့အရာတွေ ရှိတယ်။\nကိုဝင်းမင်း။. ။ ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ ဦးအောင်မျိးမင်းခင်ဗျား။\nကုလသမဂ်ဂမှာ မွနျမာကိုယျစားပွုမှုဆိုငျရာ ထှကျပျေါရလဒျ NUG ကွိုဆို\nကုလသမဂ်ဂမှာ မွနျမာနိုငျငံ ကိုယျစားပွုမှုနဲ့ပတျသကျပွီး ဆုံးဖွတျခကျြခဖြို့ကိစ်စ Credential ကျောမတီက ရှဆေို့ငျးလိုကျပမေယျ့ တကယျ့လကျတှေ့ ရလဒျကိုတော့ ကွိုဆိုတဲ့အကွောငျး ကွားကာလ အမြိုးသားညီညှတျရေးအစိုးရ NUG တာဝနျရှိသူတဦးက ဗှီအိုအကေိုပွောပါတယျ။ ဒါနဲ့ပတျသကျပွီး နောကျထပျ ဘာတှေ ဆကျဖွဈလာနိုငျခွရှေိပါသလဲ၊ NUG လူ့အခှငျ့အရေးဝနျကွီး ဦးအောငျမြိုးမငျးကို ကိုဝငျးမငျးက ဆကျသှယျမေးမွနျးထားပါတယျ။\n“လကျရှိကတော့ တာဝနျထမျးဆောငျနတေဲ့ ဦးကြျောမိုးထှနျးကိုပဲ ဆကျလကျပွီးတော့ တာဝနျခနျ့အပျဖို့ သူတို့ ဆုံးဖွတျလိုကျတဲ့သဘောပဲဖွဈပါတယျ။ Credential Committee ကနေ ထုတျပွနျလိုကျတာဖွဈတယျ။ ဒါပမေယျ့ သူ့ရဲ့လုပျထုံးလုပျနညျးက ကုလသမဂ်ဂအထှထှေညေီလာခံကို ဆကျလကျတငျပွအတညျပွုမှာဖွဈပါတယျ။ အဲဒီတော့ ကနြျောတို့တောငျးဆိုသလို NUG ကို အသိအမှတျပွုဖို့အဆငျ့ထိ မရသေးဘူး။ ဒါပမေယျ့ ဒီလောကျအခွအေနနေဲ့ ဆကျပွီးတော့ ရှိခွငျးကိုယျတိုငျက ကွိုဆိုပါတယျ၊ သဘောကပြါတယျ။ ဘာကွောငျ့လဲဆိုတော့ နိုငျငံတကာအလယျမှာ ပွညျသူတှရေဲ့အသံနဲ့ ပွညျသူတှရေဲ့ခံစားခကျြ၊ နောကျတခါ မွနျမာပွညျသူတှအေပျေါမှာ တကယျထိရောကျကောငျးမှနျတဲ့ အရေးဆို ပွောဆိုတငျပွခကျြတှေ ပွုလုပျဖို့က အဓိကဖွဈတဲ့အတှကျကွောငျ့မို့လို့ ဒီ တရုတျသံအမတျနဲ့ပဲဖွဈဖွဈ၊ အာဆီယံ သံအမတျတှနေဲ့ပဲဖွဈဖွဈ မွနျမာ့အရေးကို ဆှေးနှေးတာ၊ ဆုံးဖွတျခကျြခတြာ၊ အရေးယူလုပျဆောငျမှုတှဖွေဈတဲ့အခါမှာ ပိုပွီးတော့ တရားဝငျလမျးကွောငျးအရ ပိုပွီးတော့ သံခငျးတမနျခငျးအရ ပွောနိုငျဖို့အတှကျ အငျအားသကျရောကျတယျ။ ဒါပမေယျ့ NUG ကို တရားဝငျအစိုးရအဖွဈ၊ တရားဝငျအသိအမှတျပွုတဲ့ အဆငျ့အထိတော့ မရောကျသေးဘူး၊ ဒါကတော့ ကနြျော ဆကျပွီး ကွိုးစားရမှာ။ ဒိထကျပိုပွီး ကွိုးစားလုပျဆောငျဖို့တော့ လိုအပျပါသေးတယျ။\nကိုဝငျးမငျး။. ။ ဟုတျကဲ့၊ အဲဒီတော့ အခု ဒီ လကျရှိ Credential Committee လို့ ချေါတဲ့ ကုလအရညျအခငျြးစဈ ကျောမတီဆုံးဖွတျခကျြရဲ့ အဓိက ထူးခွားတာဆို ဘာကို ထောကျပွမလဲ။\nဦးအောငျမြိုးမငျး။. ။ စဈကောငျစီက စဈအစိုးရအဖွဈ အသိအမှတျပွုဖို့အတှကျ ကွိုးစားမှု မအောငျမွငျသေးတာသခြောတယျ။ သာမနျအနအေထားအရဆိုလို့ရှိရငျတော့ မွနျမာနိုငျငံရဲ့ကိစ်စတှမှော အမွဲတမျး ဟိုဘကျ ဒီဘကျပေါ့နျော။ ဒီမိုကရစေီနဲ့ တခွားသော စဈကောငျစီဘကျကိုယိမျးတဲ့ နိုငျငံတှကွေားထဲမှာရှိလို့ရှိရငျ တခါတညျး ဆုံးဖွတျခကျြက ကလြမေ့ရှိပါဘူး။ သိပျပွီးတော့ ပွငျးထနျတဲ့ဟာမြိုးတှေ မဖွဈနိုငျဘူး။ အထူးသဖွငျ့ ကနြျောတို့သတိထားပွီးတော့ စောငျ့ကွညျ့ရတာတော့ တရုတျနဲ့ရုရှားလိုနိုငျငံတှပေေါ့။ ဒါပမေယျ့ အခါအခုမှာတော့ Credential Committee ထဲမှာကိုယျတိုငျက တရုတျနဲ့ရုရှားကပါနတေယျ။ သူတို့ကနေ သဘောတူထားတဲ့အနအေထားမြိုးဖွဈတယျ။ အဲဒီတော့ ကုလသမဂ်ဂရဲ့အထှထှေညေီလာခံမှာ ဆကျလကျ တငျရငျ သိပျပွီးတော့ အငွငျးအခုနျပုံစံမြိုး မရှိတော့ဘဲနဲ့ အစောကွီးကတညျးက သဘောတူထားတဲ့ပုံစံဖွဈနတောကတော့ ထူးခွားခကျြလေး ဖွဈပါလိမျ့မယျ။\nကိုဝငျးမငျး။. ။ ဟုတျကဲ့၊ ဦးအောငျမြိုးမငျး။ ဘာကွောငျ့ အခုလို တရုတျနဲ့ရုရှားက ထူးထူးခွားခွားသဘောတူတယျလို့ထငျလဲ။\nဦးအောငျမြိုးမငျး။ ။ ဒီအခြိနျမှာ တရုတျနဲ့ရုရှားက လကျရှိမှာဖွဈပကျြနတေဲ့ စဈကောငျစီရဲ့ကြူးလှနျနတေဲ့ရာဇဝတျမှုတှကေို ငွငျးဆိုလို့မရတာ၊ အကာအကှယျပေးလို့မရတာ အထငျအရှားပါပဲ။ ဟိုးအရငျကတညျးက ကုလသမဂ်ဂရဲ့ လုံခွုံရေးကောငျစီမှာ ဆှေးနှေးတဲ့အခကျြတှမှောရော ပွီးခဲ့တဲ့အထှထှေညေီလာခံမှာ ခမြှတျခဲ့တဲ့ ဆုံးဖွတျခကျြတှမှောကော၊ လယျပွငျမှာဆငျသှားသလို ထငျရှားနတေယျ။ နိုငျငံတကာကနေ သတျမှတျထားတဲ့ ရာဇဝတျမှုအဆငျ့ထိကို ရောကျရှိနပွေီဆိုတာကို ကုလသမဂ်ဂ အထှထှေအေတှငျးရေးမှူးခြုပျအပါအဝငျ ကနျြတဲ့နိုငျငံတှရေဲ့ ပွောဆိုခကျြတှေ၊ အထူးသဖွငျ့ တခါမှတောငျ ဒီလိုမြိုးမပွောဖူးတဲ့ အာဆီယံမှာကအစ ဒသေတှငျးလုံခွုံရေးကို ထိခိုကျလာပွီဆိုတာကို ပွောလာတဲ့အတှကျ နောကျတခု- ဒီတခါမှာ ပိုအားကောငျးတာကတော့ ဦးကြျောမိုးထှနျးက NUG ဘကျကို ရပျတညျပွီးတော့ ပွညျသူလူထုနဲ့တသားတညျး ရပျတညျခဲ့တဲ့ဟာ ဖွဈပါတယျ။ အဲဒါကွောငျ့မို့လို့ သူတို့က ဒါကို သိပျပွီးတော့ ပွငျးပွငျးထနျထနျ မလုပျဆောငျလိုတဲ့ ဆန်ဒမြိုးရှိတယျ။ တက်ဘာလုံးနဲ့ ထိပျတိုကျတှမေ့ယျ့ အနအေထားမြိုးဖွဈနိုငျတဲ့ဟာကို စိုးရိမျတာဖွဈပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ သူတို့အနနေဲ့က နိုငျငံတကာမှာတော့ လြှော့ပေးလိုကျမယျ၊ ဒါပမေယျ့ နိုငျငံအခငျြးခငျြးကွားမှာ ဟိုမှာ စဈကောငျစီနဲ့ သူတို့နဲ့ ကွားထဲမှာ အကြိုးတူလုပျဆောငျတဲ့ ကိစ်စပိုငျးမှာတော့ ဆကျသှားနတေဲ့အရာတှေ ရှိတယျ။\nကိုဝငျးမငျး။. ။ ဟုတျကဲ့၊ ကြေးဇူးအမြားကွီးတငျပါတယျ။ ဦးအောငျမြိးမငျးခငျဗြား။\n#MyanmarMilitaryCoup #UNCredential #voaburmese #ကုလသမဂ်ဂ #စဈအာဏာသိမျးမှု #ဗှီအိုအမွေနျမာပိုငျး #NUG#အောငျမြိုးမငျး#ကြျောမိုးထှနျး


Old Age and Osteoporosis - My Doctor " );( document.contains ) || document.write( "" );( window.DOMRect ) || document.write( "" );( window.URL && window.URL.prototype && window.URLSearchParams ) || document.write( "" );( window.FormData && window.FormData.prototype.keys ) || document.write( "" );( Element.prototype.matches && Element.prototype.closest ) || document.write( "" );( "objectFit" in document.documentElement.style ) || document.write( "" );\n” ဒေါ်ပုတစ်ယောက် ချော်လဲပြီး ပေါင်ရိုးကျိုးသွားလို့တဲ့…. ဆေးရုံတက်နေရတယ်….သတင်းသွားမေးပြီး ကြည့်ပေးလိုက်ပါဦး သမီးရယ်…”\nဒေါ်ပုဆိုတာ အိမ်နားက အသက် 70 ကျော်အဘွားပါ…\nအိမ်နီးနားချင်းဆိုတော့ အမေတို့နဲ့လည်းခင်နေ…ကိုယ်တိုင်လည်း အဘွားဒေါ်ပုနေမကောင်းရင် တစ်ခါတစ်ခါသွားကြည့်ပေးဖူးပါတယ်…\nချော်လဲပြီး ပေါင်ရိုးကျိုးတာ စတီးရိုးထည့်လိုက်ရတယ်လေ….\nအဲ့အန်တီကတော့ အသက် 50 ကျော် 60 နီးနီးအရွယ်…\nဘာလို့ ဒီလိုအသက်အရွယ်ရလာတဲ့ အမျိုးသမီးတွေမှာ ပေါင်ရိုးကျိုး၊အရိုးကျိုးတာတွေ အဖြစ်များရတာပါလဲ?\nချော်လဲလို့လား? ချော်လဲလို့ဆိုတာက အကြောင်းရင်းတစ်ခုလို့တော့ ပြောလို့ရပေမယ့်… အဓိကအကြောင်းရင်းကတော့ အရိုးပွခြင်းပါ။\nလူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ လူကြီးတစ်ယောက် ချော်လဲတဲ့နေရာ၊ချော်လဲပုံ၊ ချော်လဲတဲ့အရှိန်ချင်းတူရင်တောင် လူငယ်ဖြစ်သူဆိုအရိုးကျိုးတဲ့အထိ မဖြစ်ဘဲ…ဘာကြောင့် လူကြီးက အရိုးကျိုးရတာလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်း အတွက်အဖြေက အရိုးပွခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။\n‘အရိုးပွတယ်’ဆိုတာ သွေးဆုံးပြီး အသက်အရွယ်ရလာတဲ့ အမျိုးသမီး တွေမှာ အတွေ့များတဲ့ ကျန်းမာရေးပြသနာတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊အမျိုးသားတွေမှာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nနားလည်လွယ်အောင်ပြောရမယ်ဆိုရင်ပုံမှန်ဖွဲ့စည်းပုံအရ အရိုးမှာ ထူပြီးမာကျောတဲ့အပြင်နံရံနဲ့ရေမြှုပ်လိုမျိုးအပေါက်ငယ်လေး တွေပါတဲ့ အတွင်းပိုင်းရှိပါတယ်။\nအရိုးပွတယ်ဆိုတာက အရိုးရဲ့အပြင်နံရံဟာ ပါးလာပြီး အတွင်းဘက် ရေမြှုပ်သားလိုအပေါက်ငယ်လေးတွေ ကြီးကြီးလာတာပါ။ထိုအခါမှာ အရိုးရဲ့ သိပ်သည်းဆနည်းလာပြီး အရိုးကျိုးလွယ်လာပါတယ်။ (အရိုးပွတဲ့လူကြီးများမှာ အထူးသဖြင့် ပေါင်ရိုးဟာအကျိုးလွယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်နဲ့ကျောရိုးဆစ်များဟာလည်း\n– ကယ်လ်စီယမ်ပါတဲ့ အစားအစာတွေစားမယ်၊\nကယ်လ်စီယမ်ပါတဲ့အစားအစာဆိုတာ နို့နဲ့နို့ထွက်ပစ္စည်းများ၊ စိမ်းရင့်ရောင်အရွက်များ စတာတွေပါ။နောက်ပြီး ကယ်လ်စီယမ် အားဖြည့်ဆေးတွေလည်း သောက်နိုင်ပါတယ်။\nဗီတာမင်ဒီကတော့ နေရောင်ခြည်မှတစ်ဆင့်ရရှိတဲ့ဗီတာမင်ပါ။ ကြက်ဥ၊နှံစားပြောင်း၊နို့၊ငါး စတာတွေမှလည်းရရှိနိုင်ပါတယ်။\nလေ့ကျင့်ခန်းအနေနဲ့ကတော့ ခပ်သွက်သွက်လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ပြေးခြင်း စတာလေးတွေ ပုံမှန်လုပ်သင့်ပါတယ်။\nကံကောင်းတဲ့အချက်က အရိုးပွနေပြီဆိုရင်တောင် ကုသဖို့ အရမ်းနောက်မကျသေးပါဘူး။\nစနစ်တကျသောက်မယ်ဆိုရင် အရိုးတွေပြန်လည်သန်စွမ်းလာနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။


ဟဒီးဆ်: ဧကန်မုချ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ရစူလ်တမန်တော် တားမြစ်ထားသော အရာသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ် တားမြစ်ထားသောအရာနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ - တမန်တော်မြတ်(ﷺ)၏ ဟဒီးဆ်ဩဝါဒတော် ဘာသာပြန် စွယ်စုံကျမ်း\nဟဒီးဆ်: ဧကန်မုချ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ရစူလ်တမန်တော် တားမြစ်ထားသော အရာသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ် တားမြစ်ထားသောအရာနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။\nမိက္ကဒါမ်ဗင်န် မအ်ဒီကရိဗ်က ဆင့်ပြန်သည်။အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ရစူလ်တမန်တော်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)မိန့်ကြားတော်မူသည်။ ကောင်းစွာမှတ်သားကြလေကုန်၊ ငါကိုယ်တော်၏ ဟဒီးဆ်တော်တစ်ပုဒ်သည် လူတစ်ဦးထံသို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ထိုသူသည် မိမိ၏သလွန်ပေါ်တွင် မှီလျက် အသင်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ကြားတွင် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ကျမ်းတော်မြတ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုကျမ်းထဲတွင် ဟလာလ်ဟုတွေ့ရသောအရာကို ဟလာလ်ဟုမှတ်ယူမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုကျမ်းထဲတွင် ဟရာမ်ဟုတွေ့ရသောအရာကို ဟရာမ်ဟု မှတ်ယူမည်ဟု ပြောကြားလိမ့်မည်။ ဧကန်မုချ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ရစူလ်တမန်တော် တားမြစ်ထားသောအရာသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ် တားမြစ်ထားသောအရာနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။\nအလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ရစူလ်တမန်တော်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)သည် မိမိ၏ဟဒီးဆ်သြဝါဒတော်များကို အလေးအမြတ်မထားသည့် လူတစ်စုနှင့် ပတ်သက်၍ အသိပေးမိန့်ကြားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အနက် အချို့သည် တမန်တော်မြတ်၏ ဟဒီးဆ်တော်ကို သာသနာ့ အထာက်ထားအဖြစ်လက်ခံကျင့်သုံးခြင်း မရှိသလို ဦးထိပ်ထားခြင်းလည်းမရှိကြပေ။ ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးတစ်ယောက်ထံ တမန်တော်မြတ်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)၏ ဟဒီးဆ်တော်များအနက်မှ ဟဒီးဆ်တော် တစ်ပုဒ် ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ၎င်းသည် မိမိ၏ ခုတင်ပေါ်တွင်မှီလျက်ရှိနေကာ ထိုဩဝါဒတော်အား ငြင်းပယ်လိုက်မည်။ ၎င်းက အသင်တို့နှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြားတွင် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်ရှိနေပြီး ထိုကျမ်းထဲတွင် ဟလာလ်ဟု တွေ့ရသော အရာကို ကျွန်ုပ်တို့ဟလာလ်ဟု မှတ်ယူမည်။ ထိုကျမ်းထဲ၌ ဟရာမ်ဟု တွေ့ရသောအရာကို ကျွန်ုပ်တို့ဟရာမ်ဟု မှတ်ယူမည် ဟုပြောကြားလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် မိမိထံရောက်ရှိလာသော ဟဒီးဆ်တော်များကို ထောက်ခံခြင်း မရှိသလို လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်းလည်းမရှိပေ။ သူသည် မိမိထင်မြင်ချက်ဖြင့် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ် တစ်ခုတည်းကိုသာ သာသနာ၏ ပင်မအထောက်ထားအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ကုရ်အာန်ကျမ်းမြတ်အတိုင်း လိုက်နာကျင့်သုံးပါက တမန်တော်မြတ်၏ ဟဒီးဆ်တော်များကိုလည်း မုချလိုက်နာကျင့်သုံးရမည်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တမန်တော်မြတ်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)၏အမိန့်ကိုနာခံရန် ကုရ်အာန်ကျမ်းမြတ်က အမိန့်ပေးထားသည်။ ကျွန်တော်တို့ထံ ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်ကို ပို့ချခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်များကပင် ကျွန်တော်တို့ထံ ဟဒီးဆ်တော်များကို ပို့ချခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တမန်တော်မြတ်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)က အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်တားမြစ်ထားသောအရာနှင့် အရှင်မြတ်၏ရစူလ်တမန်တော် တားမြစ်ထားသောအရာသည် အတူတူပင်ဖြစ်သည်ဟု မိန့်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ တမန်တော်မြတ်၏ တားမြစ်ချက်သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ တားမြစ်ချက် အနက်မှပင်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်တော်မြတ်သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ထံတော်မှတဆင့် ပြန်လည်ပို့ချသူပင်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်မြတ်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)သည် မိမိစိတ်အလိုဆန္ဒအရ စကားပြောဆိုလေ့မရှိပေ။\nတမန်တော်မြတ်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)၏ ဟဒီးဆ်တော်များ၊ ကိုယ်တော်မြတ်၏ အမိန့်တော်များနှင့် တားမြစ်ချက်များကို ဂုဏ်ပေးလေးစားကာ လိုက်နာကျင့်သုံးရမည်။\nဟဒီးဆ်တော်များကို ဂုဏ်ပေးလေးစားခြင်းသည် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်ကိုဂုဏ်ပေးလေးစားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။\nအလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ ရစူလ်တမန်တော်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်) တားမြစ်ထားသောအရာသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ တားမြစ်ချက်တွင်ပါဝင်သည်။\nတမန်တော်မြတ်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)အား ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်တော်မူသော အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အား ဆန့်ကျင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။\nဟဒီးဆ်ကို ကျောခိုင်း၍ ကုရ်အာန်ကျမ်းမြတ်ဖြင့်သာ လုံလောက်ကြောင်း ပြောဆိုသူသည် ကုရ်အာန်ကျမ်းမြတ်နှင့် ဟဒီးဆ် နှစ်မျိုးစလုံးကို ကျောခိုင်းသူ ကုရ်အာန်ကျမ်းမြတ်အား နောက်လိုက်ပါသည်ဟု လိမ်လည်ကြွေးကြော်သူသာဖြစ်သည်။\nအကီဒဟ် ယုံကြည်ချက်။ . ရစူလ်တမန်တော်များအပေါ် အီမာန်သက်ဝင်ယုံကြည်ခြင်း။ . နဗီဖြစ်ခြင်း။ .\nအကီဒဟ် ယုံကြည်ချက်။ . နောက်ဆုံးနေ့အပေါ် အီမာန်သက်ဝင်ယုံကြည်ခြင်း။ . ဗရ်ဇတ်ခ် ကြားစခန်း၌ ရှင်သန်ခြင်း။ .\nအသင်တို့သည် အာယသ်တော်တစ်ခုမျှပင်ဖြစ်စေ ငါကိုယ်တော်ထံမှ ကြားသိခဲ့ရသည်တို့ကို ပို့ချကြပါ။ အစ္စရာအီလ်မျိုးနွယ်ထံမှ ကြားသိရသည်တို့ကိုလည်း ဆင့်ပြန်ပြောကြလေကုန် (ထိုသို့ပြောကြားခြင်းသည်) အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာမရှိပေ။ ထို့ပြင် အကြင်သူသည် ငါကိုယ်တော့်အပေါ် သိလျက်နှင့်တမင်လိမ်လည်ပြောဆိုခဲ့လျှင် ၎င်းသည် သူနေထိုင်ရမည့်နေရာအား ငရဲမီးတွင် သတ်မှတ်လိုက်ပါ။


မြန်မာTamwe, YANGON ရှိ Nandar Beauty & Body Spa | Drecome\nNandar Beauty & Body Spa | Tamwe, YANGON.\nMassage Sauna | Spa | Hair Saloon | Light Plastic Surgery Epilation | Beauty Others\nအနီးအနား Kyauk Myaung Zay မှတ်တိုင်5မိနစ် လမ်းလျှောက်လျှင် ကြာချိန်\nSpa ကောင်းကောင်း တခုမှာ အနားယူချင် ပါသလား? ဒါဆိုရင်တော့ Nanda Beauty and Body Spa နဲ့ မိတ်ဆက် ပေးပါရစေ။ Nandar Spa ကတော့ ပျုိမေ တို့အတွက် အကောင်းဆုံး Spa တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ဆိုင်ကတော့ အမှတ်-၂၇၊ ကျောက်မြောင်း၊ တာမွေ မြို့နယ် မှာ တည်ရှိပြီး ဆိုင်ဖွင့်ချိန် ကိုတော့ နေ့စဉ် မနက် ၉ နာရီ မှ ည ၉ နာရီ အထိ ဖွင့်လှစ် ပေးထားပြီး လပြည့်နေ့ တစ်ရက်တော့ ဆိုင်ပိတ်ပါသည်။\nဆုိုင် အပြင်အဆင် က ခေတ်မှီ လှပ ပြီး၊ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သော ပတ်ဝန်းကျင်၊ နွေးထွေး ပြီး သက်တောင့် သက်သာ ရှိသော နေရာ ထိုင်ခင်း များ နှင့် ဆိုင်ရှိ ဆက်တင် အားလုံးကို ခေတ်မှီ လှပစွာ ပြင်ဆင် ပေး ထားပါသည်။\nNandar Beauty and Body Spa မှာ ရရှိနိုင်တဲ့ ဝန်ဆောင်မှု တွေကတော့ မျက်နှာ အသားအရည်ကို ချွေးပေါက်ထဲ အထိ သန့်စင်ပေးခြင်း နှင့် သွေးလည်ပတ်မှု ကောင်းစေရန် နှိပ်နယ် ပေးခြင်း၊ဆားဝက်ခြံ အဆီဖု များ ဖယ်ရှားပေးခြင်း၊ မျက်နှာ အသားရည် လိုအပ်ချက်အရ Mask ကပ်ပေးခြင်း၊ scrub၊ moistarizer၊ mask and shower with steam၊ body massage and oil massage တို့ကို စေတနာ အပြည့်ဖြင့် ဝန်ဆောင်မှု ပေးထားပါတယ်။ ဒါအပြင် Nandar Spa မှာဆိုရင် နာမည်ကျော် Decleor beauty product ကိုသုံးပေးထားလို့ ပျိုမေ တို့အတွက် အသားအရည် ဖြူဝင်း ချောမွေ့ ပြီး နတ်သမီး လေးလို လှပကာ၊ စ်ိတ်ကျေနှပ် မှု ကိုရရှိစေမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nNandar Spa မှာ ဆိုရင် အတွေ့ကြုံရင့်ကျက်သော ဝန်ထမ်းများ ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု၊ စိတ်ရှည် သည်းခံမှု၊ ပွင့်လင်း ဖော်ရွေပြီး စိတ်သဘောထား ပြည့်ဝစွာဖြင့် စနစ်တကျ ဝန်ဆောင်မှု တို့ကတော့ ပျိုမေ တိုင်း နှစ်သက် သဘောကျပြီး ထပ်ကာ ထပ်ကာ သွားချင်နေမဲ့ နေရာလေး ဖြစ်ပါတယ်။\nအခုဆိုရင် Nandar Spa ကို လာရောက် အားပေးသော မိတ်ဟောင်း၊ မိတ်သစ်များ ကို ကျေးဇူးတုံ့ပြန်သော အနေဖြင့် စက်တင်ဘာလကုန်အထိ အထူး Discount ၃၀ % ထိလျော့ချ ပေးထားလို့ နောက်တခါ မရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ကို ရယူရင်း Nandar Spa ကို ကြွရောက်ခဲ့ ဖို့ ဖိတ်ခေါ် လိုက်ပါတယ်။\nNo.35, Ground floor, Dahma Dana Street, Kyauk Myaung , Tarmwe Township.\nNo 13, ZaLi La Street, Kyauk Myaung, Tarmwe Township, Yangon\nNo 30, Ground floor, Zatila Street, Tarmwe Township,Yangon


co.cc မှာ byethost.com နဲ့ setting ချချင်တယ် — MYSTERY ZILLION\nco.cc မှာ byethost.com နဲ့ setting ချချင်တယ်\nNovember 2008 edited February 2009 in Blog\nကျွန်တော့မှာ byethost.com နဲ့ အကောင့်တစ်ခုလုပ်ထားတယ်။\nြ့ပီးတော့ co.cc မှာ domain တစ်ခု ယူလိုက်ပြီးတော့ setting ချတာ မရဘူးဖြစ်နေတယ်\nကျွန်တော် www.000webhost.com(ဟုတ်လားမသိဘူး) ကနေလုပ်ချင်ဘူး။\nbyethost.com ကမလွယ်လောက်ဘူးထင်တယ် ကျွန်တော်လည်းလုပ်ကြည့်ဖူးတယ် ဒါပေမယ့် အဆင်မပြေဘူး co.cc ကဘာဖြစ်လို့ လဲပြောကြည့်လေ ဖြေပေးပါ့မယ်\nကိုblackthorn က hosting ကို www.000webhost.com နေရာမှာ byethost.com ကို သုံးချင်တာလေ။ co.cc ကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး။\nကျွန်တော်စိတ်ထင် hosting အတွက်က သိပ်မကွာဘူးထင်တယ်။ byethost ကလည်း www.000webhost.com အတိုင်းပဲ ဖြစ်မှာပါ။ သဘောတရားတွေကတော့ အတူတူပဲလေ။ စမ်းကြည့်လိုက်ပေါ့။ ကျွန်တော်ကတော့ မသုံးဖူဘူး။\nbyethost.com မှာ အကောင့်တစ်ခုဆောက်ပြီးပြီဆိုတော့ ဘလော့ကော ဆောက်ပြီးပြီလား။ ဆောက်ပြီးပြီလို့ ယူဆလိုက်မယ်နော်။ တစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပေါ့ ဥပမာ၊ blackhorn.iblogger.org ဆိုတာလိုမျိုးပေါ့။ အဲဒီလိပ်စာ အတိုင်းရိုက်ရင် (ကိုယ်ဆောက်ထားတဲ့ အတိုင်းပေါ့ဗျာ) ဘလော့လဲတက်နေပြီလို့ ယူဆလိုက်မယ်။\nco.cc web site ကိုသွား။ကိုယ်ယူထားတဲ့ အကောင့်နဲ့၀င်လိုက် URL Forwarding ဆိုတဲ့ လင့်ကိုနှိပ်လိုက် ။ နောက် Redirect To : ဆိုတဲ့ နေရာမယ် ကိုယ့်ရဲ့ byethost မှာဆောက်ထားတဲ့ ဘလော့လိပ်စာကိုထည့် ဘာညာသာရကာ နေကြာကွာစိ ဖြည့်ခိုင်းတာလေးတွေဖြည့်။ ပြီးသိမ်းလိုက်ရင် ရပြီဗျာ။\nနောက် IE ကနေ blackhorn.co.cc (ကိုယ်ယူထားတဲ့ နာမည်ပေါ့ဗျာ) ရိုက်လိုက်ရင် byethost မှာဆောက်ထာတဲ့ လိပ်စာက ဘလော့ကို မြင်ရမယ်ဖြစ်ပါကြောင်း။\nအဲ မသိလို့ တစ်ခု မေးမယ်နော်။ ဖရီးခြင်း အတူတူဆို byethost.com နဲ့ 000webhost.com က ဘာကွာလဲ။ ဘယ်ဟာက ပိုကောင်းလဲ.....\nမဟုတ်ဘူးခင်ဗျ သူအပေါ်မှာ co.cc ကမှားနေတယ်လို့ပြောလို့ မေးတာပါ ကျွန်တော်ကတော့ ooowebhost.com ကကောင်းတယ်ထင်တယ် ဟို byethost ့က register ပေးမလုပ်လို့မသိခဲ့ရပါဘူးဗျား နောက်တစ်ခုလည်းကောင်းသေးတယ်ဗျ\nအဲဒါက freehostia.com ပဲဖြစ်ပါတယ်\nဒါဆို freehostia.com နဲ့ 000webhost ကရော ဘာကွာလဲ......\nကိုyeman ပြောတာမှန်တယ် ကိုGipsyရေ\nကျွန်တော်byethost.com ထဲကို SQL database ဆောက်ချင်တာပါအစ်ကို။\nကျွန်တော်က Redirect to မလုပ်ချင်ဘူးအစ်ကို။\nအစ်ကို gipsy.co.cc ကိုဘယ်လိုဆောက်သလဲဆိုတာ အသေးစိတ်လေးသိချင်ပါတယ်။\nဟုတ်အစ်ကိုရေ ကျွန်တော့် လိပ်စာက www.gipsy3.co.cc ဖြစ်ပါတယ် (ပိုက်ပိုက်မတက်နိုင်လို့ ဖရီးပဲသုံးတာပါ)\nပြီးတော့ ကျွန်တော် ပြောင်းတာကို မောင်နေ့မီးအိမ်မှ သင်ပေးတာပါ နောက်တော့ ကျွန်တော့် ဟာ ကျွန်တော် ပြန်လုပ်နေတော့ ရသွားပါတယ် အစ်ကို အသေးစိတ်ဖတ်ချင်ရင်တော့ ဒီမှာ သွားဖတ်လို့ရပါတယ်\nဘာကြောင့် မစမ်းလဲဆိုရင်ကျွန်တော် blogspot ကိုမကြိုက်လို့ပါ။\nwordpress နဲ့ joomla ကိုပဲကြိုက်လို့ပါ။\nဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ကျေးဇူးတင်ပါတယ် gispy ရေ\nပေးထားတဲ့ link လေးကလဲ တကယ်အသုံး၀င်ပါတယ်။\nဖြေပေးကြသော mz က ဘော်ဘော် များကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်\nအစ်ကိုရေ ဘာမှ မလုပ်ရသေးဘူး\nWebsite datthanakoko.co.cc has been successfully installed on server.\n- If you need help, please check our forums and and FAQ List.\nDo not waste your time with 000webhost.com, if you are going to upload any illegal website here! All content is manually reviewed by humans, so if we will detect anything illegal, your account will be terminated. So don't waste your time in promoting your scams, hacking websites, or anything else malicious - your account will be terminated in5minutes after we will receive first abuse report or anything abusive will be detected by our staff. We also report all illegal activity to the local and international authorities.\ndefault.php 8KB Jan 23 2009 12:07:03 AM\njust-d-test.html 0KB Jan 24 2009 09:58:53 PM\nအဲဒီမှာတင်ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ မသိတော့ဘူး..ဘလော့လည်းမဆောက်တက်တော့ သူများဟာပဲ ယူသုံးမယ်...ဘာတွေဘယ်လိုဆက်လုပ်ရမလဲ...လူပိန်းနားလည်တဲ့နည်းလေးနဲ့ ရှင်းပြပေးပါလား\nအကိုရေ မ၈်လာပါ..mmwroldpress .pdf အထဲကအတိုင်းလုပ်ကြည့်တာ..wordpress2.5.1 installation wizard က path မှာ / ထားတာကိုလက်မခံဘူး..ဘယ်လို့လုပ်ရမလဲ:((:((\nwordpress သုံးမှာဆိုရင် upload တင်လိုက်လေ......ftp အတွက် firefox add-on ဖြစ်တဲ့ fireftp ကိုသုံး.........ftp ကိုသုံးပြီး......public_html ဆိုတဲ့ folder ထဲကို wordpress ထဲက file တွေကို upload တင်လိုက်ပါ ။ file တွေအကုန် upload တင်ပြီးသွားရင် အစ်ကို blog address ကို browser ကနေပြန်ခေါ်လိုက် ၊ အဲဒီမှာ wordpress ကို intall လုပ်ဖို့ပြောလိမ့်မယ် ။ အဲဒီကနေ အဆင့်ဆင့်လုပ်သွားလိုက်ရင်ရပါပြီ။\nFTP ဒေါင်းပြီးတော့ install လုပ်တယ်..ftp က ဆက်သွယ်လို့မရဘူး no connect ဖြစ်နေလို့ပါ..\nကျွန်တော်ဆီမှာလည်းတစ်ခါတစ်လေဖြစ်တယ်....ဒါပေမဲ့ခဏပဲဖြစ်တာပါ.....connectပြန်လုပ်လို့ရပါတယ် ။တစ်ခါတစ်လေတစ်ခြားကွန်ပြူတာတစ်လုံးကနေconnectလုပ်ရင်ရတတ်တယ်။ကွန်နက်ရှင်ကြောင့်လို့တော့ထင်တာပဲ..........အဲဒါကိုကျွန်တော်လည်းသေချာမသိဘူး ။ ftp user name၊ password တွေရောမှန်ရဲ့လား ပြန်စစ်ကြည့်ပါအုံး ။ ftp password ကမသုံးတာကြာ ရင် auto change တယ်ထင်တယ် ။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ password အလိုလိုပြောင်းသွားတာနှစ်ခါရှိပြီ ။ hosting site မှာပြန်ကြည့်ရင် password ကအသစ်ဖြစ်နေတတ်တယ် ။ကျွန်တော်ပြောတဲ့အချက်


Posted by မြရွက်ဝေ at 11:25 AM\nsis..lat ya kg ei..\nme me dilo wan order..!\ncan i?perhaps the blue blue pajamas style?or the curtain :P\nps:mama..reali..isagood wifey naw..\nknows everything from cooking to sewing..how lucky is ur 8thugyi :P\nခန်းဆီး (၁) စုံ၊\nချည်သားပါးပါးလေး အိမ်နေရင်းဝတ် (၁)ထည်၊\nခေါင်းအုံးစွပ် (၁) စုံ၊ ခေါင်းအုံးက အခု (၁)လုံးပဲရှိတာ။ ကိုဇနိလာရင် (၁)လုံးတိုးရအောင်လို့။ ဟဲ ဟဲ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်တာပါ။\nမြန်မြန်လေးလဲ ချုပ်ပေးနော်။ :P\nမဇနိက ရင်ဖုံးလည်း ချုပ်တတ်တယ်။ :P\nတို့အတွက် ၁ထည် ဂါဝန်လေး လေ.. အခု အိုက်တော့ အတော်ပဲ\nအစ်မရေ ကျုပ်ကို ကပ္ပိယ ၀တ်စုံလေးတစ်စုံလောက်ဗျာ အခုဟာက ညစ်နေပြီဗျ ။ ဆွမ်းခံထွက်ရင် ရှက်စရာကြီး ။ အဟေးဟေး မပြင်မဆင် ရယ်ဒီ ၀တ်လို့ရအောင်ပြောတာနော ။ ပိတ်စဖိုးလည်း အစ်မပဲစိုက်ဗျာ ။ လက်ခကတော့ ရွာဦးကျောင်း အလှူရှိရင် အစ်မတို့အတွက် သာဓုပိုခေါ်ပေးမယ် ။ အဟေးဟေး\nကျွန်တော့်ဖို့ သုံးရာသီလုံး ဝတ်လို့ရတဲ့ တစ်စုံတည်းသော ဝတ်စုံချုပ်ပေးပါ\nပြီးရင် ကိုယ်စားလှယ်ယူပြီး ပြန်ဖြန့်မလို့\nညီမလေးချူပ်ထားတဲ.အကျီတွေ ကြည်.ပြီးတော.ထုံးစံအတိုင်းပေါက်တတ်ကရတွေ တွေးတော.တာပေါ.\nဗိုက်ကလေးပူမှ ဝတ်လို.ရမယ် ဆိုတာရယ်။\nထမင်းစားပွဲ လုပ်တာ ဖင်ထိုင်ခုံလေးဖြစ်သွားတယ် ဆိုတဲ.လက်သမားဆရာရယ်။\nမင်းလူဝတ်ထုထဲ ကလှထုံလို ပုဆိုး သွားချူပ်တာ အတိုင်းမပါသွားလို.ပြန်လာတယ် ဆိုတာရယ်။\nမောင်ကောင်းထက်ဝထုတဲက အပ်ချူပ်ဆရာတွေရယ်။ လာချူပ်သူကို ဘာချူပ်ချင်တာလဲ ကျွန်တော်တို.ဆိုင်က လူတွေ အားလုံးအကောင်းဆုံးချူပ်တတ်ပါတယ်။ လာအပ်သူက ဆရာနဲ.မှ ချုပိချင်တာဆိုတော။ ဟာ အစ အကောင်းစားကြီး ပုဆိုးချူပ်မလို.လား ကျွန်တော်က ပုဆိုးဘဲ ချူပ်တတ်တာ ဆိုတု.ရယ်စရာတွေ. အစုံပေါ.။\nညီမလက်ရာလေးကောင်းတယ်။အစ်မ ကတော.ထုူံ့းစံအတိုင်း အိမ်ထောင်မှူနိုင်တယ်ဆိုတော. စကဒ်က အနားပြေသွားလို.ပြန်ချူပ်တာတောင်ချူပ်ရာတွေ ပေါ်ါနေလို.။ အဟက်။\nအီးစက်ချုပ်လက်ခံသည်ဆိုတော့ ကျနော်လည်း အပ်ချင်တယ့်  ipod အတွက်လဲ အင်္ကျီတစ်ထည် ကျနော်လည်း လိုချင်လိုက်တာ ခဏခဏ ပြုတ်ကျနေလို့း)\nအင်္ကျီလေးတွေ ချုပ်ထားတာ လှတယ်ညီမလေးရေ.. အမ ၁၀ တန်းအောင်တုန်းက ချုပ်လိုက်သေးတယ်.. သူများကို ချုပ်ပေးတာ ပြန်လျော်ပေးရတာနဲ့ မကာလို့ အမေက သမီးရယ် နင်သူများအပ်ထည်တွေ လက်ခံပြီး မချုပ်ပါနဲ့တော့တဲ့.. လျော်ရတာများလွန်းလို့ပါလို့ တားယူရတဲ့အထိပဲ.. အဟီးး ခဏခဏ မှားညှပ်မိလို့လေ.. အဲဒါပိုက်ဆံယူပြီး ချုပ်ပေးတာ မဟုတ်ဘူး အလကားချုပ်ပေးပြီး ကိုယ်က ပြန်ပြန်လျော်ပေးရတာ.. အဲဒီလောက်အထိတော်တာ.. အခုတော့ အကုန်မေ့ကုန်ပါပြီ။ အိမ်နေရင်း အင်္ကျီလေးတွေတော့ အပ်ချင်သား။ အိမ်နားနီးရင်ကောင်းမယ်နော်.. :)\nညီမDilo---> အိမ်ရှင်မပီသလာလား မလာလားတော့ မပြောတတ်ဘူး။ သယ်ရင်းတွေ တစ်ယောက်မှက အမဒီလို ချက်ပြုတ်နေတာ ဘယ်သူမှ ယုံကြဘူးဂျ။ ဘယ်ယုံမှာလဲ ကိုယ်လဲသူတို့နဲ့နေတုန်း ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဘဲ စားနေတာ များတာကိုး။ :D\nမဇနိ--->အော်ဒါတွေအများကြီးပါလား! မမနိကမှ ပိုတောင်ချုပ်တတ်သေးတယ်။ ကိုနိက လဲ မနိလက်ရာမှ ဝတ်ချင်မှာ မြေကြီးလက်ပုတ်မလွဲပဲ သေချာတယ်ဗျို့။\nမမြတ်နိုး---> ကိုယ်တိုင်းပြောဦးလေ။ မော်ဒယ်တွေရဲ့ အတိုင်းနဲ့ အတူတူဘဲထင်တယ်။\nကိုရင်ညိမ်း---> ကပ္ပိယ ၀တ်စုံအတွက် ချည်ဖြူစ ရှာမရလို့ လိုက်ကာစနဲ့ ချုပ်ပေးလိုက်မယ်နော်။:D\nမခင်ဦးမေ---> မမက အိမ်ထောင်မှု နိုင်မနိုင်တော့ သေချာမသိဘူး မမရဲ့ KMSL ကိုနိုင်တာတော့ သေချာတယ်။ အဲဒါနဲ့တင် အရမ်းတော်နေပြီ။ :D\nမောင်မျိုး---> ipodကိုယ်တိုင်းပြောလေ။ ပိန်လား ဝလား?\nမnu-san---> ညီမလို စည်းကမ်းချက်တွေ ထုတ်ထားလိုက်ပေါ့။ မဟုတ်ရင် ချုပ်လဲချုပ် လျော်လဲလျော်ဆိုတော့ မကိုက်ပါဘူး။ တိုကျိုလာလည်ရင် ဝင်လည်လေ။ အဲဒီအခါကျ ချုပ်ပေးမယ်။\nမီလဲ လာအပ်မှပဲ .. :-)\nမီဆို ခန်းဆီးတောင် မချုပ်တတ်သေးဘူး .. ။


နိုင်ငံရေး နဲ့ ဝေးဝေးနေသူ (ဝါ) ကိုယ်လုပ်မှကိုယ်စားရသူ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Facebook » နိုင်ငံရေး နဲ့ ဝေးဝေးနေသူ (ဝါ) ကိုယ်လုပ်မှကိုယ်စားရသူ\nPosted by အိမ်လွမ်းသူ on Jul 25, 2014 in Facebook | 14 comments\nနိုင်ငံရေး နဲ့ ဝေးဝေးနေသူ (ဝါ) ကိုယ်လုပ်မှကိုယ်စားရတာပါလို့ အမြဲပြော သော သူငယ်ချင်းသို့…………\nမင်းမရှိမဲ့ ရှိမဲ့နဲ့ ဝယ်ထားတဲ့ မြေကွက်လေးပေါ်မှာ မင်းရဲ့ စီးပွါးရေးလေးကို လုပ်နေတုန်း\nနိုင်ငံတော်က မင်းမြေကွက်လေးဟာ နိုင်ငံတော် စီမံကိန်းမြေနေရာထဲမှာ ပါနေတယ်ဆိုပြီး လျော်ကြေးမဖြစ်စလောက်ပေး သိမ်းပြီးနောက် ခရိုနီကြီးတွေလက်အပ် ဟိုတယ်ကြီး ဟီးနေအောင်ဆောက်နေတာကို မင်း ဝမ်းပန်းတနဲ့ ကြည့်နေရတဲ့ အချိန်။\nအိမ်ရဲ့ စီးပွါးရေး အတွတ် တဖက်တလမ်း အကူအညီရဖို့ အထည်ချုပ်မှာလုပ်နေတဲ့ မင်းရဲ့ အချစ်ဆုံးညီမလေး ရတဲ့ လစာ လေးငါးသောင်းမလောက်လို့ အခုအချိန်ခတ်စားနေတဲ့ ဟောင်ကောင်မှာ အိမ်ဖော်သွားလုပ်ဖို့ မင်းကိုပူစာ တဲ့ အချိန်။\nမင်းသားလေး နေမကောင်းလို့ စားရိတ်မျှပေး ကျမ်းမာရေး ဆိုတဲ့ ဆေးရုံးကိုသွားပြတုံး မင်းသားလေး ရောဂါပျောက်ဖို့ သိမ်းတစ်ရာလောက် ကုန်မယ်လို့ပြောတဲ့ အထူးကုဆရာဝန်ကြီးရဲ့ အပြောမှာ မင်းပါးစပ် အဟောင်းသားနဲ့ ကြည့်နေရတဲ့ အချိန်။\nနောက်ဆုံးကြံရာမရ အိမ်လေးရောင်းပြီး taxi လေးဝယ် ကားမောင်းတတ်ရင်တော့ ထမင်းမငတ်ပါဘူးလို့တွေးနေတုံး မင်းရဲ့ Master ဘွဲ့ရ သူငယ်ချင်း taxi သမားက မင်းအိမ်ရှေမှာကားရပ်ပြီး သူ့မျက်နှာမှာထွတ်နေတဲ့ ဇောချွေးကို သဘက်နဲ့သုပ်ရင်း ပြောလိုက်တဲ့ စကားက ” ဒီနေ့ခေတ်လူတွေလဲ လုပ်စရာ မရှိတော့ဘူးလားမသိပါဘူး ပေါလိုက်တဲ့ taxi တွေရှင်လောင်းလှည့်နေသလားမှတ်ရတယ် ဒီနေ့တော့ owner ကြေးတောင်မရဘူးတဲ့” ဆိုတဲ စကားကိုကြားလိုက်ရတဲ့ အချိန်။\nသူငယ်ချင်း မင်းအရင်က ပြောပြောနေတဲ့ ဝေးဝေးနေချင်ခဲ့တဲ့ နိုင်ငံရေးလက်မဲကြီးက မင်းအနားမှာလာရပ်ပြီး မင်းကို နားရင်း စပ်စပ်ကလေး အုပ်သွားပြီဆိုတာပဲ။ ဒို့သာမန် ပြည်သူဆိုတာကလဲ ကိုယ့် အကျိုးစီးပွါးကို တိုက်ရိုက် မပတ်သက်မချင်း နိုင်ငံရေးဟာ ကိုယ်နဲ့မဆိုင်ဘူးလို့ ထင်ကြတာများပါတယ်။\nအဲဒီတော့ သူငယ်ချင်း မင်းလဲ နိုင်ငံရေးရဲ့ နားရင်းအုပ်တာကို ခံပြီးပြီ မင်းရဲ့ သားသမီးတွေကိုကော မင်းလို နိုင်ငံရေးရဲ့ နားရင်းအုပ်တာကို ခံခိုင်းမလား ဒါမှမဟုတ် အဲဒိနားရင်းအုပ်မယ့် လက်ကို မင်းတို့လဲနေတဲ့ အချိန် မင်းပခုံးကိုပုတ် မင်းရဲ့လက်ကို ဆွဲထူမယ့် လက်ဖြစ်စေချင်သလားမင်းစဉ်းစားပါ ။ အဲဒီလိုဖြစ် ဖို့တော့မင်းကိုယ်တိုင်က စရလိမ့်မယ် သူငယ်ချင်း။ မင်း ရှေမှာ မတရားတာမြင်ရင် ကိုယ်နဲ့မဆိုင်သလို မနေပဲ မင်းကိုယ်တိုင် ဝင်မကူညီရင်တောင် မင်းဟာဒါ မတရားဘူးလို့ ဖွင့်ပြောနှိုင်ရမယ် အဲဒီလို တစ်ရောက်တစ်စပြောရင်းနဲ့ အာဏာပိုင်အဖွဲ့ အစည်းတွေဟာ မတရားတာကို ဗြောင်ကြကြမလုပ်ရဲတော့မှာပေါ့။\nလွတ်လပ်တဲ့ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတွေ မှာ အစိုးရက သူပြည်သူတွေကို အလေးထားနေရတယ်ဆိုတာ အဲဒီပြည်သူတွေဆီမှာ သူတို့ကို ပြန်တော်လှန်နှိုင်တဲ့ ဘာခတ်မှီလက်နှက်မှရှိနေလို့မဟုတ်ဘူး သူတို့ကြောက်တာ သူတို့ကို compliant တက်မယ့်ပြည်သူတွေရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ ပြည်သူလူထုရဲ့ မထောက်ခံမှူ့ကိုပဲ။ အဲဒိတိုင်းပြည်က လူတွေဟာ သူတို့အစိုးရတွေကို သူတို့လိုအပ်ချက်တွေကို မလုပ်လုပ်အောင် သူတို့ရဲ့ ပါးစပ်တွေရယ် သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒမဲ တွေနဲ့ပဲ control လုပ်ကြတယ်။\nDemocratic Society တစ်ခုမှာ လူတွေ နေစဉ်လုပ်နေတဲ့ အလုပ်တိုင်းဟာ နိုင်ငံရေးနဲ့ တိုက်ရိုက်သော် လည်းကောင်း သွယ်ဝိုက်၍ သော်လည်းကောင်း တစ်နည်းမဟုတ် တစ်နည်းပတ်သက်နေကြတာ ကြီးပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ သူတို့ဟာ သူတို့လိုချင်တဲ့ Society တစ်ခုကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးနေကြလို့ပဲ။ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် စကားနဲ့ ပြောရရင် ပြည်သူတွေဟာသူတို့နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ အစိုးရကို ရကြတယ်လို့ ဆိုရိုးစကားရှိတယ်လေ။ ” The People Get The Government They Deserve “.\nP.S …ဒီစာကို နိုင်ငံရေးနဲ့ ဝေးဝေးနေချင်ပြီး ကိုယ်လုပ်မှကိုစားရတာပါလို့ အမြဲတမ်းပြောတဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ရင်နှီးတဲ့ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းလုပ်နေတဲ့ သူငယ်ချင်း နိုင်ငံရေးရဲ့ နားရင်အုပ်ခြင်းကို ခံနေရတဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်တော်ရဲ့ Facebook Friend ဖြစ်တဲ့ ကို Ba Thet Aung ရဲ့ နိုင်ငံရေးရဲ့ နားရင်းအုပ်ခြင်းကို ခံရတဲ့ တယ်ဆိုတယ် အကြောင်းလေးကို တိုက်ဆိုင်ဖတ်မိရင်း ရေးဖြစ်သွားတာပါ။ ကို Ba Thet Aung ကိုလဲ အကို့ရဲ့ ပြောင်မြောက်တဲ့ အသုံးအနှုံးလေးကို ယူသုံးရတဲ့ အတွက် ဒီနေရာကပဲ credit ပေးပါရစေ။\nတကယ်တော့ ဒီပို့လေး ကို ကျွန်တော့ Facebook မှာ ကျွန်တော်သူငယ်ချင်း အတွက်ရေးထားတာလေးကို ဒီမှာပြန် share တာပါ.\nသင်သည်နိုင်ငံရေးနှင့် ကင်းအောင်နေချင်လို့ နိုင်ငံရေးဆိုကြီး ဝင်လာမှာစိုးလို့ အိမ်ရှေ့တံခါးအား သော့အထပ်ထပ်ပိတ် ထားတိုင်း လုံလောက်ပြီဟုမထင်ပါနဲ့ အိမ်တစ်ခုအတွက်နိုင်ငံရေးသည် အိမ်ရှေ့ပေါက်ကဝင်လာခြင်း မဟုတ်ရေးချမဟုတ်ပါ သင်၏ စားဖိုဆောင်ကနေ နိုင်ငံရေးသည် ပေါက်ဖွားလာခြင်းပင် ဖြစ်ပါလိမ့်မည်သာတည်း။\nအရီး တစ်ဖက် ကရဲ့ မိခင်ကြီး။\nနိုင်ငံရေးစကားမပြောပါနဲ့ တဲ့။ ဟိုဘက်ဒီဘက် အားလုံး လူတန်းစေ့ နေနိုင်သတဲ့။\nဒါပေမဲ့ သူချစ် တဲ့ သား သမီး တွေ အားလုံးနီးပါး သူ့ အဝေးမှာ ရှိပြီး သူ့မြေး တွေ တစ်ချို့ မြန်မာ လို မပြောနိုင်တော့ တာ ဘာကြောင့် လဲ ဆိုတာ သူ သတိမပြု ခဲ့ဘူး။\nကိုယ့်မြေ ကိုယ့်ရေ ကို ပစ်ပြီး အသစ် ဘဝ လို ပြန်စ ရတဲ့ တစ်ခြား မှာ ဘယ်သူက နေချင်ပါ့မလဲ ကွယ်။\n(credit to ကိုထိုက်)\nဟယ် ဖစ်ရလေ။ ခန့်ခန့် ရယ်။\nနာ့ လေးးလေးး ခန့် ကို ဘူအန်တာတုန်းးကွ ဟေ???\nသစ်သီးးးသုပ် မကျွေးး ပဲနေတော့ မယ်။\nစု ကို ဝေဖန်တာက ဘယ်သူ မဆို လုပ်နိုင်တဲ့ အလုပ်လေ။\nသူ့ ကို ဝေဖန်တဲ့ သူက ဘယ်လောက်တောင် နိုင်ငံ အတွက် ကြိုးးးစားးပေးး နိုင်လည်းး ဆို တဲ့ စံ နဲ့ ဆိုကွကို သိတာ အကောင်းးး ဆုံးးးးး\nခင်ညားး စိတ်မဆိုးးတတ်တာ အရေထူတာ ကိုတော့ ချစ်ခင်တယ်ဗျ။\nငြိမ်းးးချမ်းးးရေး လာ ယူ တာ ပြီးးမှ ရန်ဆက်ဖြစ်ကြမယ်။\nဒီ ရွာထဲ ဒီလောက် စိတ်နု တဲ့ သူတွေ ရှိပါဘူး။\nသူငြင်း ကိုယ်ဗျင်း တွေ များပါတယ်။ အထင်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကို ဝေဖန်တာ ကတော့ တကယ်ဘဲ တိုင်းပြည် နဲ့ ဆင်းရဲသား လူထု ကို ကောင်းစေချင်လို့ ဝေဖန်တာ ကတော့ ဝေဖန်ပါလေ့။\nဒီလိုမဟုတ်ဘဲ တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာကို ကိုယ့်အတွက် သုံးနေသူ တွေ က သူတို့ စည်းစိမ်မပျက်ဖို့ ဝေဖန် တာ ဒါမှမဟုတ် နေရာ လိုချင်လွန်းလို့ တော်သူ ကို ဖယ်ဖို့ အပုတ်ချ ဝေဖန် တာ မျိုး ဆိုရင်တော့ အဲဒီ ဝေဖန် မှု ကို ပြန်ဝေဖန် ရပါမယ်။\nဒီအတိုင်း ငြိမ်ကြည့် နေရင် ကြားနေ ဆိုတာ မတရား သူ ဘက်ကို ရပ်ပေးလိုက်သလိုမို့ပါ။\nအချက် တစ်ခုကို ဘဲ ကြည့်လို့ ရတယ်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် အာဏာရ ရ/ မရ ရ သူ့ မှာ ဘာမှ ဆုံးရှုံး သွားစရာ မရှိဘူး။\nကမ္ဘာက လေးစေးမှုရပြီး သား၊ တိုင်းပြည်ထဲ က လူများစု ချစ်ပြီး သား။\nဘာ စည်းစိမ် မှလဲ မရှိတော့ အာဏာလွတ်လဲ စည်းစိမ် ပျက်မှာ ကို ကြောက်စရာ မလို။\nဒီ အချက် နဲ့ ဘဲ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ရဲ့ စိတ် က အေးချမ်းနေပြီ။\nသူ ကိုယ်ပိုင် ဘဝ မှာငြိမ်းချမ်း မှု ရပြီး သား။\nသူ လုပ်နေတာ ပြည်သူတွေ အတွက်ဘဲရှိတယ်။ တကဲ့ ကို သူ့ရဲ့ ရိုးသားတဲ့ ချစ်ခြင်း မေတ္တာ ကို မြင်ရပါတယ်။\nတစ်ဖက် ကတော့ လား။\nအားလုံး ဆန့်ကျင်ဘက် လေ။\nသူတို့ စိတ် တွေ ပူလောင် နေတယ်။ ဒီ အာဏာ မှ မရှိတော့ ရင် စည်းစိမ် တွေ လွတ်တော့ မယ်။\nသူတို့ လုပ်နေတာ သူတို့ ကိုယ် သူတို့ကာကွယ်ဖို့။\nဒီလို လူတွေ ကို သက်ဆိုးရှည် စေချင်ရင်တော့ ၂၀၁၅ မှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် အာဏာ မရ အောင် ကန့်လန့် တိုက် နေပေတော့။\nတစ်ခြားနည်း မရှိပါ ကိုခန့် ရယ်။\nရေရှည် ကြည့်ပြီး လူ မွေး ချင် တာလဲ ကောင်းပါရဲ့။\nကောင်းတဲ့လူ မွေး ဖို့ ကောင်းတဲ့ သူ ကို မိခင် အရင် တော်လိုက် ကြပါဦး။\nမဟုတ် ရင်တော့ ဘီလူး လေး တွေ ဘဲ ထွက် လာလိမ့်မယ်။\nမယုံရင် စောင့်ကြည့်။ ဒီနှစ် မှာ မှ ညီညီညာညာ ဇာတ် မကနိုင်ရင် ဘီလူး ဆိုင်း ကို သာ နား ထောင် မြဲ နား ထောင် ကြပေ ရော့။\nအစွယ် ဖုံး ထား သူ တွေ ကတော့ ကျိတ် ကြိုက် နေမှာ ပေါ့။\nokey diamond like\nတကယ့်ဒေါင်ဒေါင်မြည်တွေကို ရွာကရ ထာလို့\nကျတော်မှားသွားလား ဒါဆို ခေါင်ကိုတချက်ခေါက် “တိန်”ကနဲ။\nပုဂ္ဂိုလ်ရေး အထိ ဝေဖန်ရမယ်လို့ ကျတော်မြင်ပါတယ်။\n(မှားသွားရင် တချက် “တိန်” ပေးပါ :mrgreen:)\nအသည်းနုနု အချစ်နုနုနဲ့ ချစ်ပြလို့မရဘူလို့လဲမြင်ပါတယ်။\n(မှာသွားရင် တချက်ထပ် “တိန်” ပေးပါခင်ဗျာ :mrgreen” )\nဒီအတွက် ဆရာ လိုအပ်တယ်လို့ထင်ပါတယ်။\nစိတ်မနု ဘူး ဆိုလို့ပါ။\nဒီမယ် ကိုခန့် ရဲ့\nကျွန်မ စတိတ်ကျောင်း မှာတုန်း က နဲနဲ သောင်းကျန်းပြီး ဘရုတ်ထဲ ပါတယ်။\nအဲဒီချိန်က ထမိန် ဒရွတ် ဆွဲ ဝတ် တဲ့ခေတ်။\nကျောင်းမှာ စည်းကမ်းထုတ်ထားတာ က ရှပ်အကျီင်္ မဝတ်ရ၊ ထမီအရှည် မဝတ်ရ။\nနောက် စစ်လွယ်အိတ် ဆိုပြီး ရှိသေးတယ်။ အဲဒါကိုတော့ မပိတ်ပါဘူး။\nကျောင်းသွားရင် ထမိန်ရှည်ရှည်၊ ရင်စိ ရင်ဖုံး အပေါ်မှာ ရှပ် အဖြူ (အဖေ့ အကျီင်္ တစ်ထည်ခိုးထားရတာ) နဲ့ စစ်လွယ်အိတ် စလွယ်သိုင်း လို့။\nအဲဒါ ကျောင်းထဲဝင်ချိန် စောရင် ဂျူတီစောင့် ဆရာမ မရှိသေးရင် ဒီ အတိုင်း ကျောင်းထဲဝင် မဟုတ်ရင်တော့ အပြင်မှာဘဲ ထမီ ပြန်တို ရှပ် ပြန်ချွတ် ပေါ့။\nအဲဒါ ကို မိရင် ခြေသလုံး ကို ကြိမ်နဲ့ ဆော်တဲ့ ဆရာမ ရှိတယ်။\nကြောက်ပါဘူး။ နာမှ မနာဘဲ။\nဝတ်တာဘဲ။ မိရင် ခပ်ပြုံးပြုံးဘဲ အရိုက်ခံ လိုက်တာဘဲ။\nနောက်တော့ ဆရာမ က မရိုက်တော့ဘူး။\nဘာလုပ်လဲ ဆိုတော့ ထမင်းစားဆင်းချိန် သူ့အခန်း ကိုလာခိုင်းပြီး လက်ချာ အမြဲ ရိုက်တော့တာဘဲ။\nကိုယ့်မှာ မဆော့ရတော့ ဘဲ သူ့ လက်ချာ ကြားမှာ နစ် နေရတော့ တဲ့ နောက်ပိုင်း ဘယ်တော့ မှ ထမီအရှည် နဲ့ ကျောင်းမသွားတော့ပါ။ ;-)))\nကျွန်မ ဆရာမ နည်းယူပြီး ခေါင်း တော့ မခေါက်ဘူး။\nလက်ချာ အရှည်ကြီး ပေးရမလားလို့ စဉ်းစားနေတာ။\nအင်းးအရီးကဆရာမတွေကို စိတ်ထဲထားနေတုံးထင်တယ်။ :mgreen:\nအမှန်က ခေါက်လဲခေါက် (လက်ဆတော့လျော့ပေါ့ )\n@ ခန့် ခန့်\nအရီး အရီး ဆိုပြီး\nမအ. အောင် ထိုင်ကြည့်နေတယ်\nကိုယ်လုပ်မှ ကိုယ်စားရတာ.. နိုင်ငံရေးနဲ့ ဝေးဝေးနေတယ်ဆိုတဲ့…လူတော်တော်များများ\nရပ်ကွက်ထဲမှာ.. ရှိပါ့ ။\nတော်တော်များများက… ဒီလို.. ဖေ့ဘုတ်က စာမျိုး..အင်တာနက်က စာတွေမျိုးကို.. ဖတ်နိုင်ဖို့ ဝေးစွ….\nသူ့ တို့ ဘာသာသူတို့ တောင်…ထမင်းနပ်မှန်အောင် မနည်းရုန်းကန်နေရတာ.. ။


မြန်မာပြည် တောင်ဖျားမှသည် မြောက်ဖျားအထိ၊ အရှေ့ဖျားမှသည် အနောက်ဖျားအထိ နေရာစုံ ဒေသစုံ တမူထူးခြားသည့် သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် အလှအပများ။ မတူသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်၊ မတူသော ဘာသာစကား၊ မတူသော ဓလေ့ထုံးစံတို့ဖြင့် ရှင်သန်နေကြသည့် တိုင်းရင်းသားပေါင်းစုံတို့၏ ယဉ်ကျေးမှု ဘ၀များ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ် သဘာဝများနှင့် တန်ဖိုးထား လေးစားဖွယ် ယဉ်ကျေးမှုများ။ ဝေးလံခေါင်ဖျား ဒေသက လူမှုရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး အကြောင်းခြင်းရာများ။ လူမသိ သူမသိ စိတ်ဝင်းစားဖွယ် ဖြစ်ရပ်များ။ မြို့ကြီးပြကြီးနှင့် ဝေးကွာကမ်းလှမ်းသော ကျေးလက်ဒေသ ပြည်သူလူထု၏ နေ့စဉ်ဘ၀နှင့် သူတို့ ရှင်သန်ရာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ရောစပ် တင်ပြထားသည့် ခရီးသွား သတင်းနှင့် ပညာပေး အစီအစဉ်။\nတို့ပြည်၊ တို့မြေ အစီအစဉ်မှ အပြောင်းအလဲ နှင့် သူတို့\n691 April 2, 2016\nတို့ပြည်၊ တို့မြေအစီအစဉ်မှ မြန်အောင်သို့….\n856 March 26, 2016\nတို့ပြည်၊ တို့မြေ အစီအစဉ်မှ ကျိုင်းတုံနယ်သို့……………\n1237 March 19, 2016\nတို့ပြည် တို့မြေ အစီအစဉ်မှ သုံးနိုင်ငံဆုံတဲ့ ရွှေတြိဂံသို့……\n1100 March 12, 2016\nတို့ပြည်တို့မြေ – “၀” အထူးဒေသတခွင်\n1454 March 5, 2016\nရှမ်းပြည်နယ်မြောက်ပိုင်းက “၀”ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ ပန်ဆန်းမြို့ကို တို့ပြည်တို့မြေ အဖွဲ့သားတွေ ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။ တရုတ်ပြည်နဲ့ နယ်စပ်ချင်းထိစပ်နေတဲ့ “၀” အထူးဒေသတွင်းက လူမှုဘ၀ပုံရိပ်တွေကို စုစည်းတင်ဆက်ပေးထားပါတယ်။ “သမိုင်းတလျှောက်ပေါ့ အင်္ဂလိပ်ခေတ်၊ ဂျပန်ခေတ်၊ ဦးနု၊ ဦးနေ၀င်ခေတ် အကုန်လုံး ဒီဘက်ကို ဂရုမစိုက်ဘူး၊ လမ်းလဲ မတည်ဆောက်ဘူး၊ ကျောင်းလဲ မထောင်ဘူး၊ ဆေးရုံလည်း မထောင်ဘူး၊ ဒါကြောင့်မို့ အတော်ခေတ်နောက်ကျခဲ့တယ်ပေါ့” (ဦးထွန်းကြည် – ၀ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ ကျန်းမာရေး ဒု-၀န်ကြီး) နှစ်ပေါင်း(၂၀)ကျော်ကျော် ကြာခဲ့ပေမယ့် ပန်ဆန်းမြို့မှာ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီရဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ကျန်နေပါသေးတယ်။ ပန်ဆန်းမြို့မှာပဲ ၀န်ထမ်းအင်အား ၄၆ ယောက်နဲ့ Wa State TV ရုပ်မြင့်သံကြားသတင်းဌာနကနေေးသတွင်း တစ်နေ့ကိုလေးကြိမ် ထုတ်လွှင့်ပေးနေပါတယ်။ ဒီဒေသတွင်မှာပဲ ဆုံဖူး ရေအားလျှပ်စစ် စီမံကိန်းကနေ …Read more »\nတို့ပြည်တို့မြေ ရှမ်းပြည် မြောက်ပိုင်းဆီသို့\n734 March 4, 2016\nပလောင်ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသထဲက မီးသင့်မြေကနေ ပြန်လည်ရုန်းကန်နေတဲ့ နမ့်ဆန်မြို့နဲ့ ရှမ်းပြည် မြောက်ပိုင်းဆီက မြောင်ဇီးလူမျိုးများအကြောင်း၊ ဘိန်းစားနောင်တ တခဏ၊ လားရှိုးမြို့ခံများနှင့် စကားပြောခြင်း၊ နမ့်ဆန်မြို့က မီးသတ်သူ၊ လောက်ကိုင် ခရီးသွားများနှင့် စကားပြောခြင်း စတဲ့ ဒေသတ၀ိုက် လူမှုဘ၀ပုံရိပ်တွေကို တင်ဆက်ထားတဲ့ တို့ပြည်တို့မြေ အစီအစဉ် ဖြစ်ပါတယ်။ “ကိုယ့်တိုင်းရင်းသားလူမျိုးစုငယ်လေးတွေတောင် မသိပဲနဲ့ တရုတ်တွေလို့ တော်တော်လေး အမြင်လွဲခံရတာတွေ ရှိပါတယ်၊ ဒါက ကျနော်တို့ မြောင်ဇီးတွေရဲ့ မျက်နှာဆုံးရှုံးမှုပါ…” DVB TV – 27.02.2016\nတို့ပြည် တို့မြေ (ရှမ်းပြည် မြောက်ပိုင်း)\n761 February 28, 2016\nတို့ပြေ တို့မြေ (ရှမ်းပြည် မြောက်ပိုင်း)\nတို့ပြည် တို့မြေ ချင်းပြည်နယ် ပလက်ဝသို့\n1172 February 22, 2016\nတို့ပြည် တို့မြေ ချင်းပြည်နယ် ပလက်ဝသို့……….\nတို့ပြည်၊ တို့မြေ ချင်းပြည်နယ်ပလက်ဝမြို့သို့\n688 February 21, 2016


ဇဝန - Burma Reader\nပြည်မြို့ ကြိုးတန်းရပ်၌ အဖ ဆန်ကုန်သည် ဦးဖိုးမင်း၊ အမိ ဒေါ်မြ တို့က ၁၂၇၃ ခု နတ်တော် လပြည့်ကျော် ၅ ရက် (၁၉၁၁ ခု ဒီဇင်ဘာလ ၁ဝ ရက်) တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ဖွားမြင် ခဲ့သည်။ မွေးချင်း ၁၄ ယောက်တွင် ၁ဝ ယောက်မြောက်သား ဖြစ်သည်။ အမည် ရင်းမှာ ဦးသိန်း ဖြစ်၏။\nဇဝန ခေါ် ဦးသိန်း\nပြည်မြို့ ကျောင်းကြီးရပ် ဦးဘအို မြန်မာစာသင် ကျောင်းတွင် စတုတ္ထတန်းထိ သင်ယူ ခဲ့သည်။ ၁၉၂ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ပြည်မြို့ အမျိုးသား အထက်တန်း ကျောင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ ခဲ့သည်။ (၁၃) နှစ်သား အရွယ် (၈) တန်းမှ စ၍ ဘားမားဘွိုင် မဂ္ဂဇင်းတွင် ဇာနည်ဘွား ဝတ္ထုကို စ ရေးခဲ့သည်။ အမျိုးသား ကျောင်းတွင် ခြောက်နှစ် နေပြီး ဆယ်တန်း အောင်စာရင်း စောင့်နေစဉ် လန်ဒန်အတ် မဂ္ဂဇင်း၌ ဇနဝ ကလောင် အမည်ဖြင့် ဝတ္ထုတပုဒ် ပါခဲ့သည်။ ၁၉၂၇ တွင် ၁ဝ တန်း အောင်မြင်ခဲ့ပြီး၊ ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်သို့ ရောက်ရှိ ခဲ့သည်။ ၁၉၃ဝ ပြည့်တွင် ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်မှ ထွက်ခဲ့သည်။\nဆရာ ဇဝနသည် ဆရာကြီး သခင် ကိုယ်တော်မှိုင်းနှင့် ပီမိုးနင်း တို့၏ စာပေများကို နှစ်သက်၍ အတုယူ ရေးသား ခဲ့သည်။ ကာတွန်း ဟိန်စွန်းနှင့် တွဲ၍ လာမယ် လာမယ် မကြည်ရဲ့ သီချင်းကို သရုပ်ဖော်သည့် ကာတွန်း ရုပ်ရှင်ကို တီထွင် ခဲ့သည်။ လန်ဒန်အတ် ရုပ်ရှင် ကုမ္ပဏီတွင် မြနှင်းဆီ ဇာတ်ကား အတွက် ဇာတ်ညွန်း ရေးခဲ့သည်။\n၁၉၃၅ တွင် မြန်မာ နေ့စဉ် သတင်းစာတွင် လက်ထောက် အယ်ဒီတာ အဖြစ် အမှု ထမ်းခဲ့သည်။ ၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင် မြန်မာ့ အလင်း သတင်းစာတွင် ဘာသာပြန်နှင့် လက်ထောက် အယ်ဒီတာ အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင် ခဲ့သည်။ ကြီးပွားရေး မဂ္ဂဇင်း အထူး စာစောင်တွင် သိကြားမင်း ဦးမာဃ စာပြောင် ရေးခဲ့သည်။ ၁၉၃၈ ခု မေလ ၂၆ ရက်နေ့တွင် မထားအိ (ဝါ) ထားနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ရာ သားသမီး ခြောက်ဦး ထွန်းကား ခဲ့သည်။ ၁၉၃၉ ခုနှစ် သူရိယ မဂ္ဂဇင်းတွင် အယ်ဒီတာ အဖြစ် တာဝန်ယူ လုပ်ကိုင် ခဲ့သည်။\n၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် စာရေး ဆရာ အသင်း အယ်ဒီတာ အဖြစ် ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။ ဂျာနယ်ကျော် ဦးချစ်မောင်နှင့် တွဲ၍ စာရေး ဆရာ စာစောင် အမှတ် (၂) တွင် ဦးသိန်း (ဇဝန) အမည်ဖြင့် တွဲဖက် အယ်ဒီတာ တာဝန် ထမ်းခဲ့သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ အတွက် သင်္ကန်းဝတ် ဟာသ ဝတ္ထု တပုဒ် ရေးပေး ခဲ့သည်။ ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် ဇဝန ဂျာနယ် စတင် ထုတ်ဝေ ခဲ့သည်။ ဘုရင်ခံ ဆာဒေါ်မန် စမစ် ပြန်လာခြင်းကို သရော်၍ ဘုရင်ခံ ဝတ္ထု ရေးခဲ့သည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင် ဦးညိုမြနှင့် တွဲ၍ အိုးဝေ နေ့စဉ် သတင်းစာ ထုတ်ဝေ ခဲ့သည်။ ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် ဆရာမှာ တီဘီ ရောဂါ ဖြစ်၍ မကျန်းမာ သောကြောင့် စာရေးသားမှု ခေတ္တ ရပ်နား ခဲ့ရသည်။ ၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် မြဝတီ မဂ္ဂဇင်းနှင့် ကလေး ဂျာနယ် မဂ္ဂဇင်း တို့တွင် အယ်ဒီတာ အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင် ခဲ့သည်။\n၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင် စာရေး ဆရာ ဦးသိန်းဖေမြင့် နှင့်အတူ ဂျပန်ပြည်တွင် ကျင်းပသော အာရှ - အာဖရိက စာရေး ဆရာ ညီလာခံ တက်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် ကိုင်ရိုတွင် ကျင်းပသော အာရှ -အာဖရိက စာရေး ဆရာများ ဒုတိယ ညီလာခံသို့ တက်ရောက် ခဲ့သည်။ ၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ပြည်လုံးကျွတ်သတင်းထောက် သင်တန်း ပို့ချချက်၊ သတင်းစာ ပညာနှင့် ကိုယ်တွေ့ သတင်းစာ ပညာ ကောက်နုတ်ချက် ဆောင်းပါး၊ ကမ္ဘာအေး သတင်းထောက် ညီလာခံ တို့တွင် ဟောပြောခဲ့သည်။\n၁၉၆၄ တွင် ကြေးမုံ သတင်းစာ အယ်ဒီတာချုပ် အဖြစ် တာဝန်ပေးခြင်း ခံရသည်။ ယင်းနှစ်မှာပင် ဂျပန်၊ ရုရှား၊ ယူဂိုစလပ်၊ ဟန်ဂေရီပြည် တို့သို့ လေ့လာရေး ခရီး သွားခဲ့သည်။ ၁၉ရဝ တွင် ဩစတြေးလျပြည်သို့ လေ့လာရေး ရောက်ခဲ့သည်။\n'ဝိဇယဂျာနယ်' တွဲဖက် ထုတ်ဝေသူနှင့် 'ပုဂံ လက်သီး စာစောင်' တွဲဖက် အယ်ဒီတာ (၁၉၂၇)၊ လက်ဒန်အတ် ရုပ်ရှင် ကုမ္ပဏီ အတွက် 'မြနှင်းဆီ' ရုပ်ရှင် ဇာတ်ညွှန်းတွင် ဘိုကလေး ဦးသက်ရှည်နှင့် တွဲဖက် ရေးသူ (၁၉၂၉)၊ ဗြိတိသျှ ဘားမာ ရုပ်ရှင် ကုမ္ပဏီတွင် လခစား ဇာတ်ညွှန်းရေး ဆရာ (၁၉၃ဝ)၊ မြန်မာ့ နေ့စဉ် သတင်းစာ တွဲဖက် အယ်ဒီတာ (၁၉၃၅)၊ မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာ ဘာသာပြန်နှင့် လက်ထောက် အယ်ဒီတာ (၁၉၃၆ - ၃၉)၊ သူရိယ မဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာ (၁၉၃၉ - ၄၁)၊ စာရေးဆရာ အသင်း အတွင်းရေးမှူးနှင့် စာရေးဆရာ မဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာ (၁၉၃၉ - ၄၁)၊ ၁၉၄၆ တွင် ဇဝန ဂျာနယ်၊ ၁၉၄၇ တွင် ဇဝန သတင်းစာ ကိုယ်တိုင် တည်းဖြတ် ထုတ်ဝေ ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဂျာနယ်ကျော်၊ ဒီးဒုတ် ဂျာနယ်နှင့် အိုးဝေ သတင်းစာ တို့တွင် အယ်ဒီတာ အဖြစ် လုပ်ကိုင် ခဲ့သည်။ မြဝတီ မဂ္ဂဇင်းနှင့် ကလေးဂျာနယ် တို့၏ တာဝန်ခံ အယ်ဒီတာ (၁၉၅၆ - ၅၈)၊ သောကြာ စာစောင်နှင့် ကြေးမုံ သတင်းစာ တည်ထောင်ရာ တွင် ပါဝင် ခဲ့ပြီး ၁၉၇၂ တွင် ကြေးမုံ သတင်းစာ အယ်ဒီတာချုပ် အဖြစ်မှ အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။\n၁၉၅၂ - ၅၃၊ ၁၉၅၈၊ ၁၉၆ဝ - ၆၁ တို့တွင် စာရေးဆရာ အသင်း ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။ ၁၉၅၂ ဗီယင်နာ၌ ကျင်းပသည့် အာရှ - အာဖရိက စာရေး ဆရာများ အရေးပေါ် ညီလာခံ၊ ၁၉၆၂ ကိုင်ရိုတွင် ကျင်းပသော အာရှ - အာဖရိက စာရေး ဆရာများ ဒုတိယ ညီလာခံ၊ ၁၉၆၄ တွင် ဂျပန်၊ ရုရှား၊ ယူဂိုဆလပ်၊ ဟန်ဂေရီ နိုင်ငံများသို့ လေ့လာရေး၊ ၁၉ရဝ ပြည့်တွင် ဩစတြေးလျ နိုင်ငံသို့ လေ့လာရေး ခရီးများ သွားရောက် ခဲ့သည်။\n၁၉၂၄-ခုနှစ်၌ 'ဘားမားဘွိုင်း မဂ္ဂဇင်း' တွင် 'ဇာနည်ဘွား' ဝတ္ထုကို ရေး၍ စာပေ လောက တွင်းသို့ စတင် ဝင်ရောက် ခဲ့သည်။ ၁၉၂၇ တွင် 'လန်ဒန်အတ် မဂ္ဂဇင်း' ၌ 'ဇဝန' ကလောင် အမည် သုံး၍ ဝတ္ထု ရေးခဲ့သည်။ အချစ်၊ အလွမ်း၊ စုံထောက်၊ ဟာသ၊ အသော့အထေ့ စာပြောင်များ (သရော်စာများ) ရေးရာတွင် ထင်ရှားသည်။ ကယ်ရီကေးချား(ကာတွန်း) ရေးဆွဲရာ တွင်လည်း ပြောင်မြောက် လှသည်။ ဓာတ်ပုံ ပညာ (၁၉၃ဝ)၊ ကော်လိပ် ကျောင်းသား (၁၉၃၅ - ၃၇)၊ ကောလိပ်ကြမ်းပိုး (၁၉၃၈)၊ ကောလိပ်ဂျင် (?)၊ တို့ကျောင်းသား (၁၉၃၉)၊ ဤရူပ (၁၉၄ဝ)၊ ရွှေဝါဆန် (၁၉၄၅)၊ မြို့လုံးပတ်လည် (၁၉၄၅)၊ ဦးလေးပြောမယ် (၁၉၄၅)၊ ဆာယိုးနယား (၁၉၄၆)၊ ဒိုးဝမ်းကီး (၁၉၄၈)၊ အပါ ပုံပြောမယ် [ဇဝန ပုံပြင်] (၁၉၄၉)၊ ဆိုးပေ (?)၊ အရှေ့ဆီက လေနီကြမ်း [ဘာသာပြန်] (၁၉၅၂)၊ ဟာသ စင်တော်ကြီး (၁၉၇၃)၊ ဘယ်ကျော် (၁၉၇၇)၊ ပန်းဝတ်ရည် ကလေး ကဗျာများ (၁၉၇၉)၊ ဇဝန၏ ဇဝန (၁၉၈၃) တို့မှာ ထင်ရှားသည်။ ပရော်ဖက်ဆာ ဇဝနောစကီး၊ မောင်သိန်း (ပြည်)၊ ရတနာသိန်း၊ ဦးသိန်း (ဇဝန)တို့သည် ကလောင်ခွဲများ ဖြစ်ကြသည်။\n၁၉၈၃ ခု မတ်လ ၈ ရက် အင်္ဂါနေ့ နံနက် ၁ဝ နာရီ ၂ဝ မိနစ်တွင် ရန်ကုန် ဆေးရုံကြီး၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ View More ...\nဇဝန ၏ စာအုပ်များ


ဖူးဖူး – Hlataw.com\nမျက်လုံးကို စုံမှိတ်ခါ အကို့ အယက်ကို ခံပစ်နေသည် ..။ အကိုတိုးကြီး သည် တကယ် အယက်တော် သည် . .။ နောက်ကျရင် . .အကို့ကို … ဘာဂျာတိုးကြီး … လို့ စပြီးနောက်ပြီး .. ခေါ်ဦးမည် . .။ … အို . .အို့ . .ဟ…… မိုနာ ထွန့်ထွန့်လူး သွားရ သည် . .။ကိုတိုးကြီး ရဲ့ လျာကြီးရဲ့ ထိပ်က မိုနာ့ .. စောက်ပတ်အတွင်း ထဲကို အတင်းတိုးဝင်ပြီး မွှေနှောက် လာလို့ပါ . .။ … ကောင်းလားဟင်..မိုနာ . …. … အင်း..အင်း..ကောင်းတယ် . .သိပ်..သိပ်ကောင်းတယ် . …. အရမ်းကောင်းနေတုံး ဗြုံးကနဲ အကို ရပ်လိုက်သည် ..။ … ဟင်..ဘာ…ဘာလို့ရပ်လိုက်တာလဲ . …. ကောင်းနေဆဲ ရပ်လိုက်လို့ ဖီလင်ပျယ်သွားသည် ..။ ကိုတိုးကြီး သည် ဆိုဖါကြီးပေါ်က ဆင်းလိုက်သည်.. ။ ပက်လက်လေးလှဲနေတဲ့မိုနာ့ဘေးနားမှာ လာရပ်လိုက်ပြီး.. ကိုတိုးကြီး သည် ခါးက လုံချည်ကို ကွင်းလုံးပုံ ..ချွတ်ချပစ်လိုက် သည် . .။ ဟယ်တော့ . .မိုနာ..တုန်လှုပ်သွားသည် .. ။ ကိုတိုးကြီး ရဲ့ လီးတန်မဲမဲကြီးကို အနီးကပ် တွေ့မြင်လိုက်ရလို့ဘဲ . .။ ဒါ …ပထမဆုံး..အကို့ လီးကို တွေ့ဘူးရတာပါ . .။ တအိမ်ထဲ နိးနီးစပ်စပ် နေကြတော့ . .အကိုလီးတောင်တာကိုတော့ ခဏခဏ မြင်ဘူးခဲ့ သည် .. ။ လုံချည်ဝတ်ထားရက် လုံချည် အောက်က ထောင်ထတာကိုဘဲ .. မြင်ဘူးတာပါ . .။ … အကြီးကြီးဘဲ အကို . …. ကိုတိုးကြီး က သူ့ လီးတုတ်တုတ်ကြီး ကို မိုနာ့ မျက်နှာနား တိုးကပ်ပေးလိုက် သည် ..။ မိုနာသည် အပြာဇာတ်ကားတွေကို နယ်စပ်မှာနေကထဲက ကြည့်ဘူးသူ ဖြစ် သည် . .။ အကို ဘာလို့ သူ့ လီးကြီးသူမပါးစပ်နား .. တိုးကပ်ပေးသလဲ.. ဆိုတာ.သဘောပေါက်ပါသည်. .။ အကို သည် မိုနာ့ ကို လီးစုတ်စေချင်လို့ ဆိုတာ သိသည် . .။ … တခါမှ စုတ်ဖူးဘူး . …. … စမ်းစုတ်ကြည့်မိုနာ . .အကို့ကို ကောင်းအောင် လုပ်ပေးချင်တယ်မှုတ်လားဟင် . …. မိုနာ ခေါင်းလေးညှိမ့်သည် ..။ … အင်း . …. မိုနာသည် ကိုတိုးကြီး ရဲ့ လီးကြီးကို လက်ကလေးနဲ့ မရဲတရဲ ဆုတ်ကိုင်လိုက်သည် . .။ ပြီးတော့ ပါးစပ် နဲ့ ဖမ်းငုံလိုက် သည် . .။ ပူနွေးနေတဲ့ လီးကြီးရဲ့ ဒစ်လုံးကားကားကြီး ကို အသာ .. စုတ်ကြည့်လိုက် သည် . .။ … အိုး . .အင်း . .စုတ်..စုတ်. …. လီးကြီးထိပ် က လျံကျနေတဲ့ အရေကြည်တွေ က ငံကျိကျိ ..နဲ့ . ..။ ကိုတိုးကြီး က သူလိုချင်တဲ့ ပုံစံကို ပြောပြ သည် . .။\nအရေတွေ စိုစိုရွှဲနေတဲ့ စောက်ပတ်ထဲ ဗျိကနဲ စွပ်မိသွား သည် ..။ အင်း . .နဲတဲ့ လီးကြီးမဟုတ်ဘူး ..။ ဒေါ်အယ်နာ..စွဲနေရပြီ . .။ ဆက်ပြီး ထိန်းပြီး ဖိချသည် . .။ တင်းကနဲ.. ထိထိမိမိကြီး လီးကြီးတဆုံးဝင်သွားသည် ..။ … အီး…ရှီး . .. … ဒေါ်အယ်နာ ..ဖင်ကို အသာပြန်ကြွပြီး အသာထိန်းကာ ပြန်ထိုင်ချသည် . .။ … အင်း . .ဟင်း. . ကောင်းလိုက်တာ ကွာ . …. လီးကြီး သည် စောက်ပတ်ထဲ အပြည့်အသိပ်ကြီး ကျပ်ကျပ်ကြီး ဖြစ်နေသည် . .။ ကိုတိုးကြီး လဲ ဒေါ်အယ်နာကို အောက်ကနေစပြီး ပင့်ပေးလာသည် . .။သူမ ဖင်ကြီးတွေ ကို ဆုတ်ကိုင်ပြီး မလိုက် ဆွဲ ဖိလိုက် လုပ်ပေးသည် .. ။စောက်ပတ် နဲ့လီး ၀င်ထွက် ပွတ်တိုက်မှု က နှစ်ဦးစလုံးကို ကောင်းလွန်းစေတဲ့ ကာမအရသာတွေ ပေးနေပြီ ။ … ဘွတ် …ဘွပ်..ဘွတ်..ဘွပ် …..ဗျိ. . …. အရှိန်ရလာသည် ..။ ဒေါ်အယ်နာ တအား ဆောင့်နေပြီ ..။ အောက်ကလဲ ကိုတိုးကြီး က ပင့်လိုးပေးနေသည် .. ။ သည် အချိန်မှာ…ရေငတ်လို့ နိုးလာတဲ့ ဖူးဖူး သည် မီးဖိုထဲ ရေဆင်းသောက်တုံး မြေအောက်ခန်းထဲက တအင်းအင်း ..အသံတွေ နဲ့ ဖွတ်ဖပ် ဘွတ်ဘပ် လိင်ဆက်ဆံတဲ့ အသံတွေ ကြားလိုက်ရတာကြောင့် ကိုတိုးကြီး နဲ့ မိုနာတို့တော့ လိုးနေကြပြီ ဆိုပြီး … ချောင်းကြည့်လို တာကြောင့် လှေခါးက ခြေဖေါ့နင်းကာ …ဆင်းသွားလေ သည် ..။ သည် အချိန်မှာ လိုးနေကြသူ ဒေါ်အယ်နာ နဲ့ ကိုတိုးကြီးတို့မှာ ကာမ ဇောကပ်နေကြတဲ့ သူတွေမို့ .. ဖူးဖူး ဆင်းလာတာကို လုံးဝ သတိမထားမိဘဲ . .သူတို့ ပန်းတိုင်ကို ရောက်ရှိဖို့ကိုဘဲ အာရုံထားနေကြသည် . .။ ဖူဖူးမှာ အမှောင်ထဲ မျက်စိ ကျင့်သားမရသေးလို့ ကုတင်ပေါ် လိုးနေကြတဲ့ သူတွေသာ ဘယ်သူဆိုတာ ပထမ သတိမထားမိသေးပါဘူး ..။ သူမ ထင်တာက မိုနာ နဲ့ကိုတိုးကြီး ဘဲ လို့ထင်နေသည် . .။ လိုးနေကြသူတွေ လဲတဖြေးဖြေးနဲ့ အရှိန်မြင့်လာကြသည် ..။ ကိုတိုးကြီး လဲ အောက်က နေရတာ အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာ သည် .. ။ … အန်တီ. .ကျနော် အပေါ်က လိုးပေးတော့မယ် . …. လို့ ပြောလိုက်သည် .. ။ ချောင်းနေသော ဖူးဖူး လဲ ကိုတိုးကြီး စကားသံကြားလိုက်ရမှ မိုနာ မဟုတ်ဘဲ ဒေါ်အယ်နာ ဖြစ်နေတာကို သိလိုက်ပြီး အလွန်ဘဲ အံ့ သြသွားရလေ သည် .. ။ ကိုတိုးကြီး လဲဒေါ်အယ်နာ နဲ့ ပထမဆုံး စလိုးတုံးက ပြီးစလွယ်ဘဲ လှေကြီးထိုးပုံစံနဲ့ဘဲ အပြီး ..လိုးခဲ့ပေမဲ့..အခု ဒေါ်အယ်နာ ကို ဖင်ထောင်ခိုင်းပြီး လိုးချင်တာကြောင့် .. … အန်တီ..ဖင်ကုန်းပေးပါလား . …. လို့ ပြောလိုက်သည် ..။


Posted by ဇနိ at 1:12 AM\nမြရွက်ဝေ July 22, 2008 at 4:04 AM\nဟား---ဟား--- ကိုဇနိကတော့ လုပ်ချလိုက်ပြန်ပြီ။ ကျန်နေတာတွေရှိသေးတယ် ကိုဇနိရေ! ခုကိုးရီးယားကားတွေ ခေတ်စားလာတော့ ကိုယ့်ရည်းစားကို "အိုပါ့"လို့ ခေါ်တဲ့သူတွေလဲ သူငယ်ချင်းထဲမှာ ရှိတယ်ရှင့်။ ကိုတွေ မောင်တွေက ဟုတ်ပြီ၊ မိန်းကလေးကို ဘယ်လိုပြန်ခေါ်တာလဲဆိုတာ ကျန်သေးတယ်လေ။\nစကားပြောရင် ယောင်တာတော့ အတော့ကို မလွယ်ဘူး။ ဟီး ကျမတော့ အမေ့ကို တခါမှ မယောင်ဘူးလို့ တော်သေးတယ်။ :P\nကိုရင်ညိန်း July 22, 2008 at 4:36 AM\nကျွန်တော် ကောင်မလေး ရရင်တော့ တရုတ်လိုပဲခေါ်ခိုင်းတော့ မယ် `သာကော´ လို့\nဒါမှမဟုတ် မြန်မာမှု့ပြုပြီး ` သာခေါင် (ဂေါင်)´\nပေါ့ အဟေးဟေး အဲလိုဆိုရင်တော့ ဘာများဖြစ်မလဲ မသိဘူးနော :P\nမဇနိ July 22, 2008 at 5:02 AM\nကိုဇနိကတော့ အထုခံချင်နေပြီထင်တယ်နော်။ ဒီက မအားလို့ ဘလော့ဂ်ကို မလာနိုင်တာ အခွင့်ကောင်းယူပြီး စာတွေရေးနေတယ်။ ဟင်း ဟင်း။ တွေ့ကြသေးတာပေါ့နော်။\nတားမြစ် ထားသော... July 22, 2008 at 8:52 AM\nအော်.. တတ်နိုင်ကြပါပေ့။ ချစ်သူရှိသူတွေများ သုတေသန စာတမ်းတွေတောင် လုပ်နေရပြီ။ အားငယ်တယ်။ တစ်ကယ်ပဲ။း(\nကိုးကားစရာတော့ရတာ ပေါ့လေ။ ဒါနဲ့ ကိုဇနိကရော မဇနိကို ဘယ်လိုခေါ်လဲဗျ။ ကောင်လေးတွေရဲ့ အခေါ်အဝေါ်ကနေ ရလာတတ်တဲ့ အခြေအနေတွေလည်း ဝေမျှအုံးဗျ။\nတားမြစ် ထားသော... July 22, 2008 at 9:05 AM\nဟာမေ့သွားတယ် ဒါကျတော့ မဇနိရဲ့ စာတမ်းဖြစ်ရမှာနော်။ မဇနိရေ အားရင် ကိုဇနိလိုပဲ အခေါ်အဝေါ်လေးတွေနဲ့ စာတမ်းလေး ဝေမျှအုံးနော်။ လေ့လာသူတွေကတော့ သိချင်လှပေါ့။း)\nမောင်ဖြူ July 22, 2008 at 9:28 AM\nခိုင်လုံသောသတင်းရပ်ကွက်မှ လက်ထောက်ချသတင်းပို့ချက်အရ သိရှိရသည်မှာ၊ ကိုဇနိ၏သုတေသနစာတမ်းမှ သုတေသနပြုခံသူငယ်ချင်းစာရင်းထဲတွင်၊ ကိုဇနိကိုယ်တိုင် နေရာအတော်များများတွင်ပါဝင်နေပြီး၊ သူ၏ကိုယ်တွေ့များမှာ စာတမ်း၏ ၅၀%ပါဝင်ကြောင်းသတင်းရရှိပါသည်။ :P အဟီး အတည်နောက်တာနော်။ :D\ntmn July 22, 2008 at 11:58 AM\nကိုဇနိကတော့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဘယ်လိုယူလိုက်တယ်မသိ ... ပို့စ်တစ်ခုဖြစ်အောင် ဖန်တီးတတ်ပဗျာ...\nအင်း... ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံလေးနဲ့ ဖြည့်စွက်ရေးလိုက်တာလားဗျ..အဟဲ... :P(စတာနော)\nငပိန် July 22, 2008 at 12:14 PM\nအိပ်ရင် ထထရောင်တာရော မပါပါ့လား..ဇနိရော..မေ့ကျန်ခဲ့တာဆိုလည်း..တခြားခေါင်းစဉ်နဲ့ ထက်ရေးအုံး...\nRepublic July 22, 2008 at 1:43 PM\nသုတေသန ဇယားကိုတော့ ကဘောကျသွားပီ ..ကိုဇနိ ရေ ၊၊ တိုက်ဆိုင်ခဲ့သလိုလို ..ဘာလိုလို ..ညာလိုလို ..နေကြာကွာစိ ..ဟီး ၊၊\nhhh July 22, 2008 at 1:52 PM\n"နံပတ် ၁၀ ကမှားနေပါတယ်... ကြောက်ရတာဘယ်သူလဲဆိုတာ.. :P "\nmathetzin July 22, 2008 at 1:52 PM\nဂျစ်တူး - gyit_tu July 22, 2008 at 3:25 PM\nကိုဇနိရေ .. ရယ်ရတယ် အဟား ။ ကိုဇနိက မဇနိကိုကျတော့ ဘယ်လိုခေါ်လဲဟင်း)\nkhin oo may July 22, 2008 at 3:25 PM\nnu-san July 22, 2008 at 3:32 PM\nကိုဇနိရေ.. စာအရေးအသားကောင်းလွန်းလို့ တဟားဟားနဲ့ကို အော်ရီနေရတယ်.. :D\nအဟီး.. အမလည်း အရင်ကဆို အိမ်နဲ့ဖုန်းပြောရင် ယောင်ပြီးပြောမိလို့ မနည်းဘရိတ်အုပ်နေရတယ်.. :D\nကဲ.. မဇနိရေ.. အားရင် အခေါ်အဝေါ်ကိစ္စလေးတွေ ရေးပါဦးနော်... :)\nMay Moe July 22, 2008 at 6:27 PM\nနံပတ် ၆ နဲ့တူသလိုလိုပဲ ဟီးဟီး ရှူး သွားမပြောနဲ့နော် :P ဟဲဟဲ နိုင်တယ်ရှုံးတယ် မဟုတ်ပါဘူး ညီတူညီမျပေါ့ နော့\nမေအောင် July 22, 2008 at 6:48 PM\nလက်ဖက်သုပ် ကျွေးရမယ်နော မယ်နိ။\n- July 22, 2008 at 7:44 PM\nသုတေသနပြုချက်တွေအရ လွဲမှားမှု မရှိပါဘူး။ တစ်နေ့တာ ကျွန်တော့်အကြိုက်ဆုံးပို့စ်တစ်ခု ပါပဲ။ ဆက်အားပေးနေပါတယ် အစ်ကိုရေ..\nပန်းခရမ်းပြာ July 23, 2008 at 5:11 AM\nသုတေသန ဇယား(၁) ကိုတော့ ကြိုက် သွားပီ ..ကိုဇနိ ရေ ၊၊ မဇနိရေးမဲ့ ဇယား(၂) ကိုစောင့်မျှော်နေတယ်။\nAnonymous July 24, 2008 at 3:10 AM\nvery funny... interesting... good\nနိုင်းနဒီ July 24, 2008 at 7:03 PM\nအဟိ. သူတေသနကလည်းနော်. ဒင်းတို့အတွက်ချည်းပဲလားမသိဘူး. :P\nPinkgold July 24, 2008 at 7:47 PM\nတော်တော် သုတေသန လုပ်ထားတာပဲ\nမီးတို့က ကံဆိုးတယ်.. ရည်းစားကို ရှိသေးဘူး.. ခေါ်ချင်ပါတယ်ဆိုတောင် ခေါ်လို့မရဘူး အိအိ\nမောင်မျိုး July 29, 2008 at 8:43 AM\nတော်တော် လေ့လာထားတာပဲ ကျေးဇူး ကိုဇနိး) ဟိဟိ အစ်ကိုလည်း မွမ်းမွမ်းမွမ်းလားဗျ ဟီးးးဟီးးး