ကိုယ်ရေးရာဇဝင်အကျဉ်း | Dr Chit Nge (Philosophy) Ph.D, London\nဆရာကြီး ဒေါက်တာချစ်ငယ်(ဒဿန)အား အဖ- ဦးချစ်၊ အမိ- ဒေါ်ကြော့တို့မှ မန္တလေးတိုင်း အမရပူရမြို့နယ်၊ ဒုဋ္ဌဝတီမြစ်အနီး၊ လိပ်ဆံခွန်ကျေးရွာ၌ မွေးဖွားခဲ့ပါသည်။ ဆရာ၏ အမည်အရင်းမှာ ဦးအေးကို ဖြစ်ပါသည်။\nဆရာသည် ငယ်စဉ်ကပင် ဥာဏ်ကောင်းသူပီပီ နှစ်စဉ် စာမေးပွဲများကို ထူးချွန်စွာ အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့ပြီး (၁၉၅၇) ခုနှစ်တွင် မန္တလေးမြို့၊ ပွဲကုန်း အလွတ်ပညာသင်ကျောင်းမှ ဆယ်တန်းစာမေးပွဲကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။ (၁၉၆၁) ခုနှစ်တွင် ဒဿနိကဗေဒ ဘာသာရပ်ဖြင့် ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ကို မန္တလေးတက္ကသိုလ်မှ ရရှိခဲ့သည်။ ဘွဲ့ရပြီးနောက် ဒဿနိကဗေဒ နည်းပြဆရာအဖြစ် မကွေးကောလိပ်၊ မြစ်ကြီးနားကောလိပ်၊ မန္တလေးတက္ကသိုလ် စသည်တို့တွင် စာပေများ သင်ကြားပို့ချခဲ့သည်။ ထိုသို့ တက္ကသိုလ်လောကတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း နေတစ်ဆူ၊ လတစ်ဆူပမာ ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့သော အမရပူရမြို့ မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ဦးဝိမလ၏ သော့ကိုင်တပည့်ရင်းဖြစ်သူ ဆရာမြတ်ကြီး ဦးရေဝတထံတွင် အန္တဝါသိက တပည့်ခံ၍ မြတ်ဗုဒ္ဓ အလိုတော်ကျ နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်း ဝိပဿနာတရားများကို လက်တွေ့ကျင့်ကြံ အားထုတ်ခဲ့သည်။\nဆရာသည် သာသနာ့ဘောင်တွင် (၁၅)နှစ်၊ (၁၅)ဝါတိုင် သာသနာ့တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ရင်း ဆရာတော်သည် အသျှင်နန္ဒဝံသ (မဟာဝိဇ္ဇာ) ဘွဲ့အမည်ဖြင့် စာပေများကို စတင်ရေးသားခဲ့သည်။ ဆရာမြတ်ထံတွင် ပါရမီဖြည့်ဆည်းရင်း (၁၉၆၇) ခုနှစ်တွင် မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့ကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။\nဆရာသည် (၁၉၈၀) ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဗုဒ္ဓဂယာသို့ ရောက်ရှိစဉ် Japanese Temple မှကျင်းပသည့် International Buddhists Conference (I.B.C) တွင် နိုင်ငံတော်ကို ဂုဏ်ပြု၍ စာတမ်းနှစ်စောင် တင်ခဲ့သည်။ ထိုစာတမ်း နှစ်စောင်မှာ\n1) Contributions of Buddhists towards the World Thought and Cultural နှင့်\n2) Buddhism inaChanging World စသည်တို့ ဖြစ်သည်။\n၎င်းအပြင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ All India Radio မှ အသံလွှင့်ရန် လျှောက်ထားသောကြောင့် တရားခြောက်ပုဒ် ဟောပေးခဲ့ရသည်။\nဆရာသည် တက္ကသိုလ်ဘုန်းဆင့် (မဟာဝိဇ္ဇာ)၊ တက္ကသိုလ်ဘုန်းတင့် (မဟာဝိဇ္ဇာ)၊ ဘုန်းဂလိုရီ (မန်း-တက္ကသိုလ်) နှင့် ချစ်ငယ်(ဒဿန) စသည့် ကလောင်များဖြင့် တရားဓမ္မစာအုပ်များ၊ ဘာသာရေးဆောင်းပါးများ၊ သိပ္ပံနှင့် ဒဿနဆိုင်ရာ စာပေများကို ရေးသားပြုစု ထုတ်ဝေလျှက်ရှိသည်။\n(၁၉၉၅) ခုနှစ်တွင် ဧည့်ပါမောက္ခအဖြစ် အမေရိကန်နိုင်ငံသို့ ခေတ္တသွားရောက်ခဲ့ပြီး၊ (၂၀၀၂) ခုနှစ်တွင် ” လွတ်မြောက်မှုဆိုင်ရာ ဒဿနအမြင် ” စာအုပ်ဖြင့် ဗုဒ္ဓစာပေဆိုကို ရရှိခဲ့သည်။ မြန်မာ့အလင်းသတင်းစာ နှင့် The New Light of Myanmar သတင်းစာတို့တွင် (၁၀) ရက်ခန့် နိဗ္ဗာန်ဆောင်းပါးများကို မြန်မာ၊ အင်္ဂလိပ် နှစ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားဖော်ပြခဲ့သည်။ (၂၀၀၅) ခုနှစ်တွင် စာပေ၊ စာနယ်ဇင်းသမားများနှင့် စာဖတ်ပရိသတ်များကို ဖိတ်ကြားကာ ” နိဗ္ဗာန်အကြောင်း ” ရှင်းလင်းဖွင့်ဆိုခြင်း အခမ်းအနားတရပ်က International Business Center တွင် ကျင်းပခဲ့သည်။\nဆရာသည် သိပ္ပံဘာသာရပ်တွင် Theoretical Physis နှင့် Cosmology တို့ကို အထူးအလေးပေးလေ့လာခဲ့ရာ (၂၀၀၆) ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ (၄) ရက်တွင် Philosophy in Religious Sciences ဘာသာရပ်ဖြင့် ပညာရေးဒေါက်တာဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့ပါသည်။\nဆရာသည် သာသနာအတွက် ဘဝပေးထားသူပီပီ ဘာသာသာသနာ ပြန့်ပွားရေးကို ဦးတည်ကာ စာရေးသားခြင်း၊ တရားဆွေးနွေးခြင်း၊ တရားဟောပြော ပြသခြင်းမျာကို ဆောင်ရွက်လျှက်ရှိရာ ဆရာ၏ဆောင်ရွက်ချက်များကို မှတ်တမ်းတင် ထုတ်လွှင့်နိုင်ရန် မြန်မာ့အသံ နှင့် ရုပ်မြင်သံကြား MRTV-4 နှင့် MRTV-3 တို့မှ တာဝန်ရှိသူများက ပုဂံမြို့သို့ လာရောက်ရိုက်ကူးခဲ့ပြီး MRTV-3 မှ ” အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် တရားဟောကြားခြင်း ” အစီအစဉ် ကဏ္ဍသစ်နှင့် MRTV-4 မှ ” နိဗ္ဗာန်ဆီသို့ အမေးအဖြေ ” ကဏ္ဍသစ် အပိုင်း(၅၅) ပိုင်းတို့ကို (၂၀၀၇) ခုနှစ်မှစ၍ တစ်နှစ်ကြာခန့် ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့သည်။ ထို့ပြင် (၂၀၀၉) ခုနှစ်တွင် မြဝတီရုပ်မြင်သံကြား မှလည်း ” မေးပြန်းစူးစမ်း ” ကဏ္ဍတွင် ” ဗုဒ္ဓစာပေဆုရ ဆရာကြီး ဒေါက်တာချစ်ငယ်(ဒဿန) နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း ” အင်တာဗျူးကို ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့သည်။\nဆရာသည် ဆရာမြတ်ကြီး၏ အဆုံးအမဖြင့် ဝိပဿနာတရား ကျင့်ကြံအားထုတ် တတ်မြောက်ပြီးနောက် လောကီ သိပ္ပံဒဿနပညာရပ်များကို စိတ်ပါဝင်စားခဲ့လေသည်။ သိပ္ပံပညာအကြောင်း ရေးသားရာ၌ ဗုဒ္ဓဘာသာ လက်တွေ့ကျင့်ကြံ ဖြစ်စေရန် ရည်သန်ခဲ့သည်။ သိပ္ပံသည် လက်တွေ့နှင့် ယှဉ်ကြောင်း ကမ္ဘာက လက်ခံလေသည်။ ” အကယ်၍ ဗုဒ္ဓဝါဒကိုသာ လက်တွေ့ ကျင့်ကြံကြပါက ကမ္ဘာက လက်မခံနိုင်စရာ အကြောင်း မရှိချေ ” ထိုခံယူချက်ဖြင့် မြတ်ဗုဒ္ဓသာသနာ ပြန့်ပွားစိမ့်သောငှာ လက်တွေ့နှင့် သိပ္ပံ၊ လက်တွေ့ကျင့်ကြံမှုနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာများကို အထူးအလေးပေး၍ ရေးသားခဲ့လေသည်။\nယခုအခါ ဆရာကြီး ဒေါက်တာချစ်ငယ်(ဒဿန)သည် စာပေရေးသားခြင်း၊ တရားဆွေးနွေးခြင်းနှင့် တရားဟောပြောပြသခြင်းများကို တစိုက်မတ်မတ် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်လျှက်ရှိပြီး၊ ဗုဒ္ဓဘာသာကို ကိုယ်ပိုင်ဒဿန အမြင်ဖြင့် သိပ္ပံပညာထက် သာလွန်မြင့်မြတ်ကြောင်းကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်လည်း “ THE REAL FREEDOM ” “ NIBBANA ” “ A GLIMPSE FOR TRUTH TO THE WORLD ” စသည်တို့ အပါအဝင် စာအုပ်ပေါင်း (၄၀) အုပ်ခန့် ထုတ်ဝေဖြန့်ချီပြီး ဖြစ်ပါသည်။ ထိုပြင့် ” အချိန်၏ဒဿန ”, ” နိဗ္ဗာန် ”, ” ဆောင်းပါးပဒေသာ ”, ”အလွှာတစ်ခုကို ထိုးဖောက်ခြင်း ” စသည့် စာအုပ်များသည် အရောင်းရဆုံး စာအုပ်စာရင်းဝင် စာအုပ်များဖြစ်ပါသည်။ ဤသည်ကား ဆရာကြီး ဒေါက်တာချစ်ငယ်(ဒဿန)၏ ကိုယ်ရေးရာဇဝင် မှတ်တမ်းမှ တစ်စိတ် တစ်ဒေသကို ဖော်ညွှန်းပြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\n2 Responses to ကိုယ်ရေးရာဇဝင်အကျဉ်း\nAsaBurman, we are honoured to have you, and as Buddist we are grateful for your works. You are the second Theoretical Physicist that I know. The first one is Ajahn Brahm from Perth. Good on you sir, and may you be happy and healthy.\nThank you very much for your comment. I had forwarded your message to Dr Chit Nge and he was very glad to receive your comment.


11 / 07 / 2021 11 / 07 / 2021 ဂျက်ယက်စ် 279 Views စာ0မှတ်ချက် 71747 The Keepers '' ကျေးရွာ, နဂါး, ဂျေး, Lego, Lego Ninjago, Ninjago, nya, ကြော်ငြာအတို, အဆိုပါကျွန်း, YouTube ကို\nအဆိုပါ Lego Ninjago vlog စီးရီးသည်ဇာတ်လမ်းတွဲလေးခုနှင့်အတူပြီးဆုံးသွားသော်လည်းဖြစ်သည် Lego နည်းပညာအသစ်သည်အနာဂတ်တွင်ပြန်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟုလှောင်ပြောင်သလား။\nအဆိုပါ Lego လှုပ်ရှားမှုအစစ်အမှန်များကိုကာတွန်းရုပ်ပုံအသေးစားများနှင့်ရောစပ်ထားသောအုပ်စု၏နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုသည်ရွေ့လျားမှုသို့မဟုတ် CGI အုတ်များကိုရပ်တန့်ရန်အသုံးပြုသူများအတွက်အတွေ့အကြုံသစ်ဖြစ်သည် Ninja Vlogs တွေရဲ့စီးရီးတွေဟာအခုထက်အနည်းငယ်ပိုပြီးသွားပါပြီ ကန ဦး သတင်းထုတ်ပြန်ချက် စတုတ္ထဇာတ်လမ်းတွဲနှင့်အတူအကြံပြုခဲ့သည်။ ထုံးစံအတိုင်းမင်းကိုကြည့်ရှုရန်သွေးဆောင်ဖြားယောင်းသည်။\nဤဗီဒီယိုများနှင့်အကျွမ်းတဝင်မရှိသူများအတွက်သူတို့သည်နောက်ဆုံးနှင့်နောက်ဆုံးလှိုင်းတံပိုး မှနေ၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောကျွန်းကိုစူးစမ်းနေသည့်ညနှင့်ဂျေးတို့၏ပုံပြင်ကိုပြောပြကြသည်။ ငြိမ်မော်ဒယ်များမှသည်ရိုင်းနဂါးများအထိ Lego Group မှဤသည်သရုပ်ပြခဲ့သည် နည်းပညာအသစ် လေး Ninja ကို vlogs ၏ပုံစံ၌တည်၏။\nနောက်ဆုံးဇာတ်လမ်းတွဲအတွက်ဖော်ပြချက်က၎င်းသည်အကြံပြုသည် Lego Group သည်ဤကာတွန်းပုံစံအသစ်ကိုထပ်မံလိုက်ရန်ရည်ရွယ်သည်၊\nဒီစိတ်ကူးကိုအနာဂတ်ရာသီများအထိတိုးချဲ့တာကိုကျွန်တော်တို့မြင်နိုင်ပါပြီ Ninjago သို့မဟုတ်အခြားအကြောင်းအရာများပင်။ ကျနော်တို့စောင့်ကြည့်ရပါလိမ့်မယ်ဒါပေမယ့်အဲဒါကနေအထိဖြစ်နိုင်တဲ့ဗီဒီယိုများနှင့်အတူအချို့သောစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ဖြစ်နိုင်ခြေများအတွက်စေသည် Star Wars သို့ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်.\nသင်နှင့်အတူ Ninja Vlog များကိုထပ်မံဖန်တီးနိုင်သည် အသစ်အစုံ ဒါပေမယ့်နောက်ဆုံးဇာတ်လမ်းတွဲအထူးအာရုံစိုက် 71747 The Keepers '' ကျေးရွာအရာကျွန်တော်တစ် ဦး အတွက်ကိုယျ့ကိုယျကိုစူးစမ်း အပြည့်အဝပြန်လည်သုံးသပ်.\n← နောက်ဆုံးပေါ် LEGOLAND အပန်းဖြေစခန်းသည်ဆောက်လုပ်သူများအားကြိုဆိုသည်\nLEGO Games developer TT Games ကိုရောင်းချရန်မလိုတော့ပါ →


မြင့်မားသောအမြန်နှုန်းဖျ groove စည်ချည်ခင် Cone Winder / အကွေ့အကောက်များသောစက် / Bobbin Winder စက် - တရုတ်အမြင့်မြန်နှုန်းဖျ groove စည်ချည်ခင် Cone Winder / အကွေ့အကောက်များသောစက် / Bobbin Winder စက်ပေးသွင်း,စက်ရုံ -FEIHU\nသင်ဒီမှာပါ : နေအိမ် >ကုန်ပစ္စည်း >ချည်ခင်အကွေ့အကောက်များသော machine >စက်အကွေ့အကောက်များသော soft gooved စည်ကြိုး\nမြင့်မားသောအမြန်နှုန်းဖျ groove စည်ချည်ခင် Cone Winder / အကွေ့အကောက်များသောစက် / Bobbin Winder စက်\nမြင့်မားသောအမြန်နှုန်းနေရာမှာလည်းအကွေ့အကောက်များသောစက်, ကတိုက်ရိုက် Cone မှကန်တော့ချွန်သုံးပြီးပြန်ရစ်သို့မဟုတ်ကြိုးပြန်ရစ်ဆေးဆိုးပြီးနောက်ကြိုးအတှကျအဓိကအားင်, Fiber မျှင်များကဲ့သို့အကွေ့အကောက်များသောများအတွက်ဝတ်စုံ, ချည်မျှင်, FDY, polyester မျှင်နှင့်စသည်တို့ကို, ထိုသို့ Conical Cone သို့မဟုတ် Tube bobbins အတူတက်ယူနိုင်ပါသည်. ဒါဟာအမြင့်စွမ်းရည်၏အင်္ဂါရပ်ရှိပြီးကောင်းစွာယူ-up, ချောပုံသဏ္ဍာန်, လာမယ့်အပြောင်းအလဲနဲ့အလုပျအတှကျအလုပျသမားမြား၏ပြင်းထန်မှုသက်သာစေနိုင်ကြောင်းနိုင်ပါတယ်.\nစက်အကွေ့အကောက်များသော Cone ချည်ခင်စေရန် soft ဆေးဆိုး Cone\nမြင့်မားသောအမြန်နှုန်းဖျဆေးဆိုး Cone စေရန် Cone စက်အကွေ့အကောက်များသော—— ဒါဟာဝါဂွမ်းချည်အဘို့သင့်လျော်သည်, သိုးမွှေးကြိုး, polyester ကြိုး,စသည်တို့ကို. ၎င်း၏ function ကိုယူ-up, .High မြန်နှုန်းကြိုးကန်တော့ချွန်ဆေးဆိုး၏ပြင်ဆင်မှုအဘို့အပြီးပြည့်စုံသောကြိုးကန်တော့ချွန်လေရန်ဖြစ်ပါသည်: 300-800မီတာ / မိနစ်. လည်း, တစ်ဦးချင်းစီထိန်းချုပ်မှုနှင့်အတူ panel ကများနှင့်မီတာ counter.We အမြဲသုတေသနနှင့်တိုးတက်ကောင်းမွန်ရေးကျွန်တော်တို့ရဲ့စက်နှင့်ယခုကြိုးပေါ်မှာအမျိုးသားရေးမူပိုင်ခွင့်ရှိနေကြသည် အကွေ့အကောက်များသောစက်(ကျွန်တော်တို့ရဲ့စက်ပေါ် sticked အဆိုပါမူပိုင်တံဆိပ်).\nတစ်ခုချင်းစီဗိုင်းလိပ်တံဆန့်ကျင်ခက်-Edge ၏စနစ်များရှိပြီးအီလက်ထရောနစ် Anti-ထပ်.\nBobbin ပုံစံ: 5"(170မီလီမီတာ) နိုင် ဖြစ် စိတ်ကြိုက်\nစီမန်ကိန်း single-ခြမ်း, နိုင် ဖြစ် 84/108ဗိုင်းလိပ်တံ\nစွမ်းအား ပေးသွင်း 380V ကို / 220V 50/60Hz သုံး အဆင့် / လူပျို အဆင့်\nမောင်းနှင်မှု တိုင်း ဗိုင်းလိပ်တံ နှုန်း စက်\nစွမ်းအား Comsumption 0.09KW / ဗိုင်းလိပ်တံ\nဖယ်ပစ်သည် အထုပ် ပြွန် Bobbin (0°) / Cone 4°20, 5°57, 9°15\nချည်ခင် တင်းမာမှု နှင့် လဆန်း စက်ကိရိယာ တိုင်း ဗိုင်းလိပ်တံ ရှိပါတယ် တစ်ဦး ကြိုး တင်းမာမှု နှင့် လဆန်း စက်ကိရိယာ\nအော်တို ရပ် စက်ကိရိယာ တစ်ခုချင်းစီကို ဗိုင်းလိပ်တံ install အော်တို ရပ် စက်ကိရိယာ\nသန့်ရှင်းရေး စက်ကိရိယာ တိုင်း ဗိုင်းလိပ်တံ ရှိပါတယ် တစ်ဦး စက်နှင့်ဆိုင်သော ဓါး ကြိုး သန့်ရှင်းရေး\nအီလက်ထရောနစ် ချည်ခင် သန့်ရှင်းရေး optional installed\nလေ Splicer optional installed\nမှုတ်တံ သန့်ရှင်းရေး optional installed\nအလင်းရောင် စံနစ် optional installed\nရှုထောင့် L ကို 2230 x W က 1100&nx ကsp;x H ကို 1600 မီလီမီတာ\nလွန်ခဲ့သော : မြင့်မားသောအမြန်နှုန်းဖျ groove စည်ချည်ခင် Cone Winder / အကွေ့အကောက်များသောစက် / Bobbin Winder စက်\nနောက်တစ်ခု : မြင့်မားသောအမြန်နှုန်းဖျ Cone Winder / အကွေ့အကောက်များသောစက် / Bobbin Winder စက်


We She Me: သူစိမ်းလိုပဲ ဆက်ဆံပါတယ်\n| FLAGS: We\nမဇနိ - 8/11/08, 11:03 PM\nခေါင်းစဉ်ကိုကြည့်ပြီး ဘယ်လိုပါလိမ့်လို့ ဆက်ဖတ်လိုက်တယ်။ ပို့စ်လည်းဆုံးရော ကောင်းလိုက်တဲ့ သဘောထားလေးတွေဗျာ။ အတုယူရမယ်လို့ တွေးမိလိုက်တယ်။\nဟုတ်တယ်နော် သူစိမ်းကို လေးလေးစားစား ဆက်ဆံသလို ဘယ်ချိန်ဖြစ်ဖြစ် အဲလိုဆက်ဆံတာ ကောင်းတယ်။\nတယောက်ကိုတယောက် လေးစားမှုက အရေးကြီးတယ်နော်။\nဒါနဲ့ အမအကြောင်း အသစ်တွေတွေ့ရင် ပို့စ်တင်ပြီး လက်တို့ပါအုံးဗျ။\npandora - 8/12/08, 12:40 AM\nဟုတ်တယ်။ ကိုယ်တို့လည်း အဲဒီလိုဆန်ဆန်ပဲ။ သဘောတူတယ်။\nAung Kyaw - 8/12/08, 9:59 AM\nHello, I would like to invite you to join the Myanmar Wikipedia community.\nYu Wa Yi - 8/12/08, 11:31 AM\nကော်မန့် ကို တစ်မျက်နှာထဲမှာပေးလို့ ရတဲ့ကျွန်မလိုနောက်တစ်ဘလော့အဖြစ်လာလာ\nသူစိမ်းလိုပဲနေပါတယ် ဆိုတော့မှ ကော်မန့် ဝင်ရေးမိသွားတယ်။ အိမ်ကတစ်ယောက်ကလေ ကျွန်မကို အီးမေးလ်ရေးတိုင်း Thank you. နဲ့ အဆုံးသပ်လေ့\nရှိလို့ ကျွန်မတို့ သူစိမ်းဆန်ပုံကတော့ရှားတယ်လို့ ထင်နေတာ။ သြော်..ခုတော့ ကိုအန်ဒီ\nတို့ လည်းရှိပါသေးလားလို့ ။\nnu-san - 8/12/08, 1:50 PM\nAndy ပြောတော့လည်း ဟုတ်သလိုလိုရှိသားပဲ.. အမတော့ အဲဒီလို တခါမှ မတွေးမိဖူးဘူး။ ကို-- ကတော့ အမက တခါတလေ သူ့ကျေးဇူးကြောင့် အခုလိုနေရတာတို့ ဘာတို့ ပြောရင် မကြိုက်ချင်လှဘူး.. တစိမ်းဆန်သလိုပဲတဲ့လေ.. အခုလိုမျိုး လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိခွင့်ရတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် Andy နဲ့ ကလေးတို့ မေမေရေ.. :D\nKo Paw - 8/12/08, 1:56 PM\nလင်မယားဆက်ဆံရေးသာမက လူမှုပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးမှာ အတုယူမှတ်သားရမယ့်အချက်ပါ။\nAnonymous - 8/12/08, 2:08 PM\nသူငယ်ချင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်အတော်ဖြစ်ခဲ့ရတာမို့ ဒီအဆိုကို အပြည့်အ၀အားပေးသွားပါတယ်။ ဆက်ဆံရေးမှာ Respect each other က ရေရှည်ခိုင်မြဲရေးအတွက် တကယ်ပဲ အရေးကြီးပါတယ်။\nkhine - 8/12/08, 3:43 PM\nAnonymous - 8/12/08, 4:00 PM\nAnonymous - 8/12/08, 4:07 PM\nI don't like this relation style.But I do agree to have respect bet each other.\nI think we have tobfrank bet: couples.It's important to know each other's feeling.\nAnonymous - 8/12/08, 6:07 PM\nအကြိုက်ဆုံးထဲ ထည့်ထားလိုက်ပါတယ်း) ဘာလို့လဲဆိုတော့ မပန်ကလည်း အဲလိုနည်း လိုက်နာတယ်ဆိုပဲ ။ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကိုအန်ဒီရော မပန်ရောက အိုကေမှာ စိုပြေနေကြတော့ ... ဒီနည်းနာလေးကို မှတ်တော့ မှတ်ထားလိုက်မယ် ။\nအိုကေမှာ စိုပြေနေကြတဲ့ မခင်မင်းဇော် ၊ မမေငြိမ်း ၊ မကေတို့ကိုလည်း လာ ကွန်မန့်ခိုင်းဦးမယ် ။ သူတို့ဆီကလည်း စနည်းနာလိုက်ဦးမယ် အဟိ ။\nလက်ခံကျင့်သုံးမယ် ဘာမယ် ဆိုတာကတော့ အဲလိုအခြေအနေရောက်လာမှ အားလုံးကို ပြန်သုံးသပ်ပြီး ၊ ကိုယ်လက်ခံနိုင်တာကို ယူမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာပေါ့လေး)\nBut I agree with the underlying notion that we need to respect each other all the time and always try to find out the likes and dislikes of each other coz human beings are always changing over time and the experiences that we encounter. Our personalities never stay still.\nAndy Myint - 8/12/08, 10:02 PM\nအစ်မအကြောင်းကတော့ ရေးရင် ကုန်မှာ မဟုတ်ဘူး မဇနိရေ.. အဲဒါကြောင့် မရေးတော့ဘူး ... တိန်!\nမပန်တို့က ဘိုဆန်ဆန်များရောလား စိတ်ကူးကြည့်မိတယ်။\nI have already joined, Ko Aung Kyaw and am looking for good post. :)\nဟီးဟီး ... Thank you တဲ့လား မ Yu Wa Yi.\nဒီလို ကျေးဇူး သိတတ်တာလည်း သူစိမ်းတွေကိုမှလေ မနုစံ.. ကိုယ်နဲ့ အနီးဆုံး မိဘတွေ ဇနီးယောက်ျားတွေကိုတော့ ကျေးဇူးတင်ရ ကောင်းမှန်း မသိကြဘူး။ အေးပေါ့ အဲဒီလိုကြီး ပြောလာတော့ ကျွန်တော်ဆိုလည်း နေတတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကို--ကြီးလိုပဲ ပြန်ပြောမှာပဲ။ နှစ်ယောက်စလုံး မှန်တယ်.. ဟဲဟဲ။\nဟုတ်တယ် ကိုပေါ.. ကျွန်တော် အဲဒီလိုလည်း ဆိုလိုချင်တာ။\nဟုတ်တယ် ကျွန်တော် ပြောချင်တဲ့ သူစိမ်းလို ဆက်ဆံတယ်ဆိုတာ Respect each other ကို ဆိုလိုတာပါ စာဖတ်သူ။\nအားပေးတဲ့ ကျေးဇူးပါ မခိုင်။\nဟုတ်ပါတယ် စာဖတ်သူ။ အမြဲတမ်း ကိစ္စတိုင်းအတွက်တော့ မမှန်နိုင်ဘူးပေါ့။\nဟုတ်တယ် ကိုညီရေ။ ကျွန်တော်က စာဖတ်သူတွေကို Message ပေးချင်တာ ဆိုတော့ ဒီဟာကို ဖိရေးမှ ဖြစ်မှလေ။ အဲဒါကြောင့် ဒီအဆိုကို ပျက်စေမယ့်ဟာတွေကို တမင်တကာ ချန်ခဲ့တာ။ လင်နဲ့ မယား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ခင်ခင်မင်မင် ရှိရပါမယ်။ ဒါကတော့ လူတိုင်းသိနေတာမို့ Highlight လုပ်ချင်တာလေးကို စောင်းပေးပြီး ရေးလိုက်လို့ပါ။ အဓိက ပြောချင်တာတော့ အမြဲတမ်း Respect each other ဖြစ်နေစေချင်လို့ပါ။\nအိမ်ထောင်သားမွေးမှ မဟုတ်ပါဘူး တီတီဂျစ်။ ကိုယ့်မောင်နှမတွေ၊ မိသားစုတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေကြားမှာပါ ခင်မင် လေးစားမှုကို အမြဲတမ်း ထိန်းထားနိုင်အောင်ပါ။ အပေါ်မှာ ကိုညီကို ရှင်းပြသလိုမျိုး ဒီတစ်ချက်တည်းတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့ကွယ်။ တခြားအချက်လေးတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ ဂျစ်က Underlying noting ဆိုတာကို သိတယ်ဆိုတော့ ထပ် မရှင်းတော့ပါဘူး။\nဝေတိုး - 8/13/08, 2:51 AM\nတူတယ်ဗျို့။ respect ကို "လေးစား"လို့ ယူတဲ့လူတွေက respect each other ကိုအချင်းချင်းဘာလေးစားစရာလိုလဲပြောတယ်။ အလေးထား လို့နားလည်တဲ့ကျမတို့က အချင်းချင်းပေမယ့် respect နဲ့ဆက်ဆံတာတော့ ကြိုက်ကြတယ်။ကိုAndy ဥပမာပေးတဲ့ ထမင်းဖိတ်ကျွေးတာ၊ ဖော့ဝေဖန်တာ၊ အချိန်လေးစားတာ၊ တွေတကယ်က any relationshipကြားမှာတကယ်အရေးပါတာလက်တွေ့ပဲ။ ၁၀ခါမှာ ၁၀ခါလုံး သူဖိတ်လို့လာရတဲ့ တဖွဲ့လုံး ကိုယ်ဝယ်သွားတာနဲ့ ကိုယ့်ဘာသာချက်စားပြန်ရတဲ့ ဘော်ဘော်၊ asylum မခံ odd job မလုပ်ရင် ဒီမှာကျမတို့လမ်ဘေးရောက်မှာလို့ face to face သူပြောထွက်တာကိုယ်ကစိတ်မဆိုးရပဲ သူပြောသလိုမလုပ်လို့သူကဦးအောင်စိတ်ကောက်တဲ့အမဝမ်းကွဲ၊ မနက်၁၀နာရီလာမယ်ပြောပြီးည၁၂နာရီမှပေါက်ချလာတတ်တဲ့ အသိ တွေ ဒီPost ကိုဖတ်ဖြစ်အောင်ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့။\nbOASTER - 8/14/08, 12:00 AM\nပီတိ - 8/14/08, 10:27 AM\nမှတ်သားစရာပါပဲ။ ကိုယ်တိုင်ကျင့်သုံးလိုက်နာဖို့ကောင်းတဲ့ အချက်လေးပါ။ မျှဝေပေးတာ ကျေးဇူးပါ ကိုအန်ဒီ…\nမေငြိမ်း - 8/14/08, 7:21 PM\nကိုယ်တိုင် အဲလိုသဘောထားတာကို ကြိုက်ပေမဲ့ အမြဲမလိုက်နာဖြစ်.. မေ့မေ့သွားတယ်ဟီးးး။ သူနဲ့ကိုယ် သိပ်ပြေလည်တယ်ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ပေါ့.. တခါတခါ ဆိုးမိတယ်။ ခု ဒီpost လေး ဖတ်ရတော့ သတိထားဖို့ သတိရသွားတယ်.. ကျေးဇူးတင်တယ်ဗျို့ ...\nAndy Myint - 8/14/08, 9:59 PM\nဟုတ်တယ် မဝေတိုးရေ.. သူစိမ်းလို့သာ သဘောပြန်ထားလိုက်ပေါ့\nThanks, bOASTER. I think I know who you are :-)\nအားပေးတာ ကျေးဇူး ကိုပီတိ\nဒီလိုနေဖို့ မလိုတော့လည်း ပိုလို့ကောင်းတာပေါ့ မမေငြိမ်းရယ်...\nNu Thwe - 8/29/08, 5:42 AM\nခုမှ ဖတ်မိတယ်။ သိပ်မှန်တာပဲ ကိုအင်ဒီ။ အရမ်းရင်းနှီးသွားတဲ့ လူတွေကြား အားနာမှု မရှိတော့ပဲ သည်းခံမှုကို အပိုင်တွက်တာ (taking it for granted) က တော်တော်လေး ပြဿနာ ပေးနိုင်ပါတယ်။ တဖက်သား အတော် ခံစားရစေတဲ့ အပြုအမူပါ။ ဆင်ခြင်ရမယ့်အထဲ ကျမလည်း ပါပါတယ်း) တွေးတတ်ရေးတတ်တဲ့ ကိုအင်ဒီကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nAndy Myint - 8/29/08, 9:24 AM\nမှန်တယ် ညီမနုသွဲ့။ ခင်မင်မှုကို မသိလိုက်ဘဲ Exploit မလုပ်ဖို့ သတိထားရတယ်နော်။\nMhaw Sayar - 9/8/08, 5:36 PM\nဒီပို့စ်ကတော့ အကြိုက်ဆုံးတွေထဲက တစ်ခုပါပဲဗျာ. :)\nAndy Myint - 9/8/08, 9:47 PM\nswezin - 11/25/08, 11:21 PM\nvery thoughtful! Thanks for sharing this.\nzaw - 2/8/11, 12:52 AM\ncourtesy and respect is most important in family..\nအိမ့်ချမ်းမြေ့ - 4/1/11, 11:58 AM\nKay - 8/7/11, 10:38 PM\nAnonymous - 11/2/12, 2:58 AM\nအင်တာနက်ထဲ စာတွေလိုက်ရှာဖတ်ရင်း အလည်ရောက်ခဲ့ပါတယ်..\nပျော်ရွှင်ဖွယ် မိသားစုဘဝလေးမှာ အေးချမ်းသာယာခြင်းများစွာနဲ့\nဒီ Blog လေးအပါဝင် လေးစားအားကျစရာကောင်းတဲ့ Blog Post များစွာ..\nမတူညီနိုင်သောဘဝနှစ်ခုကနေ တူညီနားလည်မှုတွေနဲ့ဘဝတစ်ခုအဖြစ် တည်ဆောက်နိုင်တဲ့ စံပြမိသားစု ဘဝလေး ထာဝရသက်ဆုံးတိုင်ခိုင်မြဲပါစေ\nလို့ဆုတောင်းပေးရင်း အားပေးခဲ့ပါတယ် ရှင်\nKay Kay - 12/11/13, 7:19 PM\nအစ်ကို့ Post လေးကို သဘောကျလို့ Share ခွင့် ပေးပါနော်...\nAnonymous - 4/5/14, 7:32 PM\nကောင်းလိုက်တာ ကိုAndy ရေ ရေးတဲ့ပိုစ့်လေးတွေအားလုံးအရမ်းကောင်းပြီး အရမ်းကြိုက်ပါတယ် သူစိမ်းလိုလေးကို ကူးထားပြီး ချစ်သူကိုပြရဦးမယ် ကျွန်မကျင့်သုံးသလိုသူပါကျင့်အောင်ပါ


Travel World: June 2012\nမောင်တောမြို့နယ် မဲဆန္ဒရှင်များမှ နိုင်ငံသားမဟုတ်သော\nWritten by မင်းသွိး Tuesday, 20 March 2012 10:09 PDF Print E-mail\n၂၀၁၂ခုနှစ်၊ မတ်လ၊ ၄ရက်နေ့၌ မောင်တောမြို့နယ် မဲဆန္ဒရှင်ပြည်သူများမှ\nနိုင်ငံသားမဟုတ်သော လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် (၃)ဦးအား\nလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ်မှ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပေးရန် ပြည်ထောင်စု\nရခိုင်ပြည်နယ်၊ မောင်တောမြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ်မှ\nလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်ကြသော ဦးအောင်ဇော်ဝင်း (ခ) ဇော်ကီးအာမတ်၊\n၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲတွင် အနိုင်ရခဲ့သူများဖြစ်ကြပြီး\nကုလားလူမျိုးများဖြစ်ကြောင်းသိရှိရသည်။ မောင်တောမြိ့နယ်မှ ဦးမောင်အုန်းက\n"ဒီလွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် (၃)ဦးဟာ နိုင်ငံသားတွေမဟုတ်ကြဘူး၊\nဧည့်နိုင်ငံသားဘဲဖြစ်တယ် အဲဒါကြောင့် ၂၀၀၈ အခြေခံဥပဒေနဲ့\nမကိုက်ညီတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ရွေးကောက်ပွဲကင်မရှင်ကို\nဥပဒေလေ့လာနေသူတစ်ဦးဖြစ်သော ကိုကျော်ထွီးမှလည်း အခုလိုပြောကြားသွားပါတယ်\n"နိုင်ငံတကာ စံချိန်စံညွှန်းနဲ့ဆိုရင် ဧည့်နိုင်ငံသားဟာ ရွေးကောက်ပွဲမှာ\n၀င်အရွေးခံတာကိုမပြောနဲ့ မဲပေးပိုင်ခွင့်တောင်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့်\nမြန်မာနိုင်ငံမှာတော့ ဧည့်နိုင်ငံသားတွေဟာ မဲလည်းပေးလို့ရတယ်၊\nတချို့ဆိုရင် မဲဆန္ဒနယ်တွေမှာ ၀င်အရွေးခံလို့တောင်ရကြတယ်"\nပြည်ထောင်စုရွေးကောက်ပွဲကင်မရှင်သို့ တင်လိုက်သော စာတွင်\nမောင်တောမြို့နယ်မှ မဲဆန္ဒရှင် စုစုပေါင်း ၂၅၇၄၄၁ ထဲမှ ၄၁၃၉ဦး\nရက်စွဲ။ ။ ၂၀၁၂ ခုနှစ်၊မတ်လ(၁၄)ရက်\nအကြောင်းအရာ။ ။ ပြည်ထောင်စုသမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်\nဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံ ဥပဒေပုဒ်မ\n၃၉၆(က) (၄)ပါ ပြဌာန်းချက်များနှင့် ငြိစွန်းသည် လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်များ\nအား တာဝန်များမှ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းပေးပါရန် ပုဒ်မ ၃၉၆ (ခ)ပါ ပြဌာန်းချက်\nမောင်တောမြို့နယ် မဲဆန္ဒရှင် စုစုပေါင်း (၂၅၇၄၄၁)၏\n၁%ရာခိုင်နှုန်းကျော်ဖြစ်သော ပူးတွဲစာရင်း၌ လက်မှတ်ရေးထိုးထားသည့်\nပုဂ္ဂိုလ်များက အောက်ပါအတိုင်း လေးစားစွာ တင်ပြလျှောက်ထားအပ်ပါသည်။\nဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေပုဒ်မ-၁၂၀(ခ)၊ ပုဒ်မ-၁၅၂(ခ)နှင့် ပုဒ်မ-၁၆၉\n(က)တို့တွင် သက်ဆိုင်ရာ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အရည်အချင်းနှင့် ပတ်သက်၍\n''နိုင်ငံသားမိဘ နှစ်ပါး မှ မွေးဖွါးသော နိုင်ငံသားဖြစ်သူ'' ဖြစ်ရမည်ဟု\nပြဌာန်းထားပါသည်။ သို့ရာတွင် ပြည်သူ့လွှတ်တော် ရွေးကောက်ပွဲ ဥပဒေပုဒ်မ -\n၁၀ (င)၊ အမျိုးသားလွှတ်တော်ရွေးကောက်ပွဲ ဥပဒေပုဒ်မ-၁၀(င)၊ တိုင်းဒေသကြီး\nမိဘတစ်ပါးပါးမှ ဖြစ်စေ နှစ်ပါးစလုံးမှ ဖြစ်စေ မွေးဖွါးသည့် နိုင်ငံသား''\nရွေးကောက်ပွဲတွင် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံပိုင်ခွင့် မရှိစေရဟု\nကန့်သတ်ထားပါသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရွေးကောက်ပွဲကျင်းပချိန်တွင်\nရွေးကောက်ခံသူသည်နှင့် ၎င်း၏မိဘနှစ်ပါးစလုံး သည် တနည်းနည်းဖြင့်\n၂။ ၁၉၈၂ ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံသားဥပဒေ ပုဒ်မ-၃တွင်\nအောက်ပါအတိုင်းပြဌာန်းထားပါသည်။ ''နိုင်ငံတော် တွင်ပါဝင်သော\nနယ်မြေတစ်ခုခု၌ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၁၈၅-ခုနှစ် ခရစ်သက္ကရာဇ် ၁၈၂၃ ခုနှစ်\nမတိုင်မီကာလမှစ၍ ပင်ရင်းနိုင်ငံအဖြစ် အမြဲနေထိုင်ခဲ့သော ကချင်၊ကယား၊ကရင်၊\nချင်း၊ဗမာ၊ မွန်၊ရခိုင်၊ရှမ်းစသည့် တိုင်းရင်းသားများနှင့်\nပြည်ထောင်စုဆိုရှယ်လစ်သမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် ၀န်ကြီးအဖွဲ့ မှ\n(၂၀-၉-၁၉၈၃)ရက်စွဲပါ အမိန့်ကြော်ငြာစာ ၁၃/၈၃အရ ထုတ်ပြန်ထားသည့်\nမြန်မာနိုင်ငံသားဥပဒေဆိုင်ရာ လုပ်ထုံး လုပ်နည်း (နိုင်ငံသားဆိုင်ရာ\nလုပ်ထုံးလုပ်နည်း)အပိုဒ်(၄)တွင် ''၁၈၂၄ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလိပ်မြန်မာ\nသတ်မှတ်ခြင်း ဖြစ်သည် '' ဟုထပ်ဆင့် ရှင်းလင်းထားပါသည်။ ထိုဥပဒေပုဒ်မ - ၅\nအရတိုင်းရင်းသားတိုင်းသည် လည်းကောင်း၊ တိုင်းရင်းသား မိဘနှစ်ပါးမှ\nမွေးဖွါးသူတိုင်းသည် လည်းကောင်း မွေးရာပါ နိုင်ငံသားများဖြစ်ကြပါသည်။\n၃။ ၁၉၈၂ ခုနှစ်၊ မြန်မာနိုင်ငံသား ဥပဒေပုဒ်မ-၃တွင် ဖော်ပြထားသည့်\nတိုင်းရင်းသားများနှင့် မျိုးနွယ်စု မဟုတ်သော လူမျိုးများသည် လူမျိုးအရ\nမြန်မာနိုင်ငံသားများမဟုတ်ပါ။ ထိုအခြားလူမျိုးများအနေဖြင့် ၁၉၄၇ ခုနှစ်\nဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံအခြေခံဥပဒေ ပုဒ်မ-၁၁(ဃ)အရ ၁၉၄၈ ခုနှစ်၊\nပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံသား ပြစ်မှုအက်ဥပဒေ၊ ၁၉၄၈\n၄။ အထက်ပါ တင်ပြချက်များအရ ရခိုင်ပြည်နယ်အတွင်း နေထိုင်လျက်ရှိကြသော\n''ဘင်္ဂလီ''လူမျိုးများ သည် လူမျိုးအရ နိုင်ငံသားများမဟုတ်ကြောင်း\nထင်ရှားနေပါသည်။ ထို ဘင်္ဂလီလူမျိုးများအနေဖြင့် နိုင်ငံသားအဖြစ် ရယူလိုပါက\n၅။ ထို ဘင်္ဂလီတချို့က ၎င်းတို့သည် နှစ်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍\nရခိုင်ပြည်နယ်အတွင်း နေထိုင်လာကြသော ''ရိုဟင်ဂျာ''လူမျိုး\nမြန်မာနိုင်ငံအတွင်း၌လည်း ကောင်း သမိုင်းလိမ်ဖြင့်\n၀ါဒဖြန့်ချိတင်ပြနေကြပါသည်။ ထိုကိစ္စကို လူကြီးမင်းတို့က မျက်စိကြီး\nနားကြီးဖြစ်၍ ပိုမိုသိရှိ ကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် အကျယ်ချဲ့၍\nတင်ပြခြင်း မပြုလိုတော့ပါ။ သို့သော် ထိုသမိုင်းလိမ်ကိစ္စသည် ရခိုင်တိုင်း\nရင်းသားများနှင့်သာ သက်ဆိုင်သော ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ မြန်မာနိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံး၏\nအချုပ်အခြာအာဏာကို ထိပါးနေ သည့် ကိစ္စတရပ်ဖြစ်ကြောင်း လေးနက်စွာ\n၆။ ''ရိုဟင်ဂျာ''လူမျိုးဆိုသည်ကို ၁၉၈၂ ခုနှစ်၊ မြန်မာနိုင်ငံသား\nဥပဒေပုဒ်မ-၄ အရ တိုင်းရင်းသားမျိုးနွယ် စုဖြစ်သည်ဟု\nကြေငြာဆုံးဖြတ်ထားခြင်း မရှိပါ။ ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံတော်၊\nနိုင်ငံတော် အေးချမ်းသာယာရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးကောင်စီ အစိုးရကလည်း\nမြန်မာနိုင်ငံအတွင်း၌ ''ရိုဟင်ဂျာ''ဟု ခေါ်သော တိုင်းရင်းသားမရှိကြောင်း\nကမ္ဘာသိ အတိအလင်း ကြေငြာခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါသည်။\n၇။ သို့ပါလျှက် ဘင်္ဂလီလူမျိုးများဖြစ်ကြသည့် ရခိုင်ပြည်နယ်\nမောင်တောမြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ်မှ ပြည်သူ့ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်\nပြည်သူ့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် ဦးရွှေမောင်တို့က ''ကျွန်တော်တို့\nထုတ်ပေးနိုင်သည့် နိုင်ငံသား စိစစ်ရေးကဒ်(ပန်းရောင်)ကို\nထုတ်ပေးသင့်ကြောင်း ပြည်သူ့လွှတ်တော် နိုင်ငံသားများ၏ မူလအခွင့်အရေး၊\nဒီမိုကရေစီ ရေးနှင့် လူ့အခွင့်အရေးကော်မတီ ဒုဥက္ကဌထံသို့\n(၁၁-၂-၂၀၁၂)ရက်စွဲပါ စာဖြင့် တင်ပြတောင်းဆို ဖော်ပြသည်ဟု သိရှိ ရပါသည်။\n၈။ ရခိုင်ပြည်နယ်မောင်တော မဲဆန္ဒနယ်မှ-\n(၁) ပြည်သူ့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် ဦးအောင်ဇော်ဝင်း\n(ခ) ဇော်ကီးအာမတ်သည် ယခုအခါ နိုင်ငံသား စီစစ်ရေးကဒ်ပြား အမှတ်\n၁၂/ပဘတ(နိုင်)၀၂၉၉၅၁ ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း ၎င်း၏ မိဘများဖြစ်သော\nဘင်္ဂလီလူမျိုး(ဘ)ဦးနူရ်အာလမ်(၁၁/မတန(ယ)၀၉၂၂၂၆)နှင့် (အမိ) ဒေါ်ခေါ်တီဇာ\nမွေးဖွါးခဲ့သူ ဖြစ်ပါသည်။၎င်းသည်တရားဥပဒေနှင့်အညီ မဟုတ်ဘဲ ရန်ကုန်မြို့၊\nဒဂုံမြို့နယ်၊ ယောမင်းကြီးလမ်း၊ အိမ်အမှတ် (၆)၊ အခန်း\nရရှိထားသူများ ဖြစ်သဖြင့်နိုင်ငံသားမဟုတ်သူများ ဖြစ်ကြပါသည်။\nအမျိုးသားလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်ဦးဌေးဝင်း(ခ)ဇာယာဒ်ရော်မန် သည် ယခင်က\nဟာဘီကျေးရွာတွင် (၃-၄-၁၉၆၂)ခုတွင် မွေးဖွါးသူဖြစ်ပါသည်။\n၎င်း၏ယခင်အမျိုးသားမှတ်ပုံတင်အမှတ်မှာ (MDW ၂၄၇၄၇၇)ဖြစ်ပါသည်။ ယခုအခါ\n၁၁/မတန(ယ)များကို ကိုင်ဆောင်ခွင့်ရသော်လည်း နိုင်ငံသားများ မဟုတ်ပါ။\nသို့ရာတွင် တနည်းနည်းဖြင့် အမှတ်(၂၆)၊ ၆ ရပ်ကွက်၊ ဗိုလ်တထောင်မြို့နယ်၊\nရန်ကုန်မြို့၌ နေထိုင်ခွင့် ရရှိနေပါသည်။\nရခိုင်ပြည်နယ်လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် ဦးအောင်မျိုးမင်း(ခ)ဇာဟိန်းဂိရ် သည်\nဘင်္ဂလီလူမျိုး (အဖ)ဦးရော်ရှီးအာမတ် (AK၀၁၅၆၁၈)နှင့် (အမိ)ဒေါ်ဒူဘာဟာရ် (AK\nမွေးဖွါးသူဖြစ်ပါသည်။ ၎င်း၏ ယခင်အမျိုးသားမှတ်ပုံတင်ကဒ်ပြားအမှတ်မှာ (AK\n195265)ဖြစ်ပါသည်။ ယခုအခါ ၁၁/မတန(ယ)ကို ကိုင်ဆောင်ခွင့်ရသော်လည်း\n၉။ ၁၉၄၉-ခုနှစ် ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံအတွင်း နေထိုင်သူများ\nမှတ်ပုံတင်ရေး အက်ဥပဒေနှင့် ၁၉၅၁ ခုနှစ်\nနည်းဥပဒေတို့အရ ယခင်က ထုတ်ပေးခဲ့သော အမျိုးသားမှတ်ပုံတင်ကဒ်ပြားသည်\n''မည်သူ မည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း''သက်သေခံအတွက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ သား\nထို့အပြင်ဧည့်နိုင်ငံသားအဖြစ်သို့ပင် မရောက် ရှိသေးပါ။\nရရှိထားသူများ လည်း မဟုတ်ကြပါ။ ထိုပုဂ္ဂိုလ် သုံးဦး၏\nလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရပ်တည်နေမှုသည် အထက် အပိုဒ်(၁)တွင် တင်ပြခဲ့သော\nဥပဒေများနှင့် ငြိစွန်းနေသူများသာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။\n၁၀။ မြန်မာနိုင်ငံသားဖြစ်မှုသည် နိုင်ငံတော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာနှင့်\nဆက်စပ်နေသဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဦး ၏ အကျိုးအတွက်သော် လည်းကောင်း၊\nအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခု၏ အကျိုးအတွက်သော် လည်းကောင်း၊ အလွဲအသုံးပြု ခြင်းသည်\nပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော်၏ အမျိုးဘာသာ၊ သာသနာနှင့်စပ်လျဉ်း၍\nအလွန်အန္တရာယ်များသော ဆောင်ရွက်ချက် တရပ်ဖြစ်ပါသည်။ ယခုပင်လျှင်\nနိုင်ငံတော်၏ တရားဝင်ရပ်တည်ချက်ကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး မရှိသော\nလူမျိုးတစ်မျိုးကို ဖန်တီးလျက် ပြည်သူ့လွှတ်တော်သို့ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း\n၁၁။ ယခုအခါ မည်သည့် (လ၀က)ဌာနကမှ မိမိတို့ကိုယ်ကို\n''ရိုဟင်ဂျာ''လူမျိုးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြလျှောက် ထားသူကို (ယ)ဖြစ်စေ\n(ဧည့်)ဖြစ်စေ (နိုင်)ဖြစ်စေလျှောက်ထားသော လျှောက်လွှာတွင်\n(ဘင်္ဂလီ)လူမျိုးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသူများက မိမိတို့သည်\n(ဘင်္ဂလီ)လူမျိုးမဟုတ်ဘဲ (ရိုဟင်ဂျာ) လူမျိုးဖြစ်သည်ဟု တင်ပြလာခြင်းမှာ\nပုဒ်မ-၃၉၆ (က) (ခ)ပါနိုင်ငံတော်၏ ကျေးဇူးသစ္စာတော်ကို\nဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေပုဒ်မ-၃၉၆ (က)(၄) နှင့်အညီ\nလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တာဝန်များ မှပြန်လည်ရုတ်သိမ်းပေးပါရန်၊ ပုဒ်မ-၃၉၆(ခ)\nWritten by ဦးအောင်ကိုကို Thursday, 28 June 2012 00:00 PDF Print E-mail\nUNHCRရခိုင်ပြည်နယ်အတွင်းမှာ ဒီသီတင်းပတ်တွေအတွင်း တွေ့မြင်ကြားသိနေရတဲ့\nအရေးအခင်းကတော့ တကယ်ဘဲ ရင်နာစရာကောင်းလွန်းလှပါတယ်။\nခွဲခြားသုံးသပ်ကြပါတယ်။ အခုဖြစ်ပွားလာခဲ့တဲ့ ပြဿနာတွေရဲ့အကြောင်းရင်းကို\nသတင်းမီဒီယာတွေကတော့ ကျောက်နီမော် ပြဿနာကြောင့်လို့ ဖော်ပြ၊\nထုတ်လွှင့်ပြသနေခဲ့ကြပါတယ်။ ကျွန်တော့်အမြင်ကတော့ ဒါဟာ\nကျွန်တော်ကတော့ ကျောက်နီမော်ပြဿနာဆိုတာ လတ်တလောအကြောင်းရင်းလို့ပဲ\nသုံးသပ်ပါတယ်။ ဆိုလိုချင်တာကတော့ ကျောက်နီမော်ပြဿနာ မဖြစ်ခဲ့ရင်လည်း\nဒီအရေးအခင်းက ဖြစ်လာမှာပဲလို့ သုံးသပ်ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ လည်းဆိုတော့\nအကြောင်းရင်းခံတွေက ရှိနေပြီးသားဖြစ်နေလို့ပါ။ မီးစာ\n(လောင်စာ)လည်းရှိနေတယ်၊ လောင်စာဆီလည်း ရှိနေတယ်၊ မီးတောက်ဖို့အတွက်\nမီးစတစ်စပဲ လိုတော့တာပါ။ ကျောက်နီမော်ပြဿနာဆိုတာ မီးစလေးတစ်စပါပဲ။\nတောင်ကုတ်ပြဿနာဆိုတာလည်း မီးထတောက်ဖို့ စတင်နေခဲ့တဲ့ အခြေအနေပါ။\nအဲဒီမီးစကို လေပင့်ပေးလိုက်တာက (ကုလား - မူစလင်)ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရ ပြဿနာပါ။\nပထမဆုံးတင်ပြချင်တဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ နိုင်ငံသားဖြစ်မှု၊\nတိုင်းရင်းသားဖြစ်မှုဆိုတဲ့ ပြဿနာပါပဲ။ ပညာရှင်တွေရဲ့တင်ပြချက်တွေ\nရှိနေပြီးဖြစ်တော့ ဒီနေရာမှာ သမိုင်းကြောင်းကို မတင်ပြလိုတော့ပါဘူး။\nနိုင်ငံသားမဖြစ်သင့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို နိုင်ငံသားမဖြစ်ကြောင်း၊\nနိုင်ငံတော်အစိုးရ အဆက်ဆက်ကပါ ပြတ်ပြတ်သားသား\nလူ့အခွင့်အရေးနဲ့နိုင်ငံသားအခွင့်အရေး မတူဘူးဆိုတာကို သတိပြုကြရပါမယ်။\nအစဉ်အဆက် နိုင်ငံရေးပါတီတွေက မဲရလိုမှုတစ်ခုတည်းနဲ့\nမပေးသင့်တဲ့အခွင့်အရေးကို ပေးခဲ့တာ၊ ကိုယ်ကျိုးရှာအကျင့်ပျက် ၀န်ထမ်းတွေ\n(ကျွန်တော်ကတော့ အကျင့်ယုတ်ဝန်ထမ်းတွေလို့ ပြောချင်ပါတယ်) ရဲ့ ငွေကြေး၊\nဥစ္စာပစ္စည်းရလိုမှုတစ်ခုတည်းနဲ့ မလုပ်သင့်တာတွေကို လုပ်ခဲ့ကြ၊\nလုပ်နေကြတာတွေဟာလည်း အကြောင်းရင်းတစ်ခုပါပဲ။ အဲဒါတွေကြောင့်ပဲ နောက်ဆုံး\nအခုအချိန်မှာ လွှတ်တော်ထဲအထိဝင်ပြီး မတန်မရာတွေတောင်းဆိုရဲကြတာပါ။\nဒီပြဿနာကို အခုအချိန်မှာ ကျေလည်အောင်ရှင်းလင်းဖို့အချိန်ကျပြီလို့\nသိပ်မကြာသေးတဲ့ကာလ (၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ)ထဲမှာ ဘင်္ဂလီတွေ\nအဲဒီခေါ်တောတွေဟာ ဘူးသီးတောင်၊ မောင်တော ဒေသမှာ အဓိကလှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို\nပြုလုပ်ခဲ့ကြပါသေးတယ်။ ဒါကတော့ ရှင်းရှင်းလေးပါ။ ဒီနေရာ၊ ဒီဒေသကို\nသူတို့အပိုင်သိမ်းထားနိုင်ပြီလို့ ကြေငြာလိုက်တာပါပဲ။ ဒီလှုပ်ရှားမှုကို\nလူတွေသိပ်မသိလိုက်ပေမယ့် သိပ်မကြာခင် သူတို့တွေဒီထက်ပိုပြီး\nလှုပ်ရှားလာတော့မယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့မိပါတယ်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ\nARAKAN အမည်ကို သူတို့ကအလွဲသုံးစားလုပ်၊\nအခုရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက\nအရေးအခင်းကို ရခိုင်တိုင်းရင်းသားများနှင့် ကျွန်တော်တို့\nဒီကိစ္စကို ဗမာအပါအ၀င် တိုင်းရင်းသားအားလုံးက\nပြင်းပြင်းထန်ထန်ကန့်ကွက်ရပါမယ်။ ကုလားဆိုတဲ့ ဝေါဟာရတစ်ခုကို သူတို့တွေက\nပြင်းပြင်းထန်ထန်ကန့်ကွက်သလို ကျွန်တော်တို့ကလည်း ခေါ်တောတွေက\nဒီလိုမူဆလင်တိုင်းရင်းသားလို့ပြောတာကို ကန့်ကွက်ရပါမယ်။ လွှတ်တော်ထဲမှာအထိ\nအရေးဆိုကြဖို့ ကိုယ်စားလှယ်များကို တောင်းဆိုတင်ပြလိုပါတယ်။ ဒီ\nခေါ်တောတွေဟာ တိုင်းရင်းသားမဟုတ်ကြောင်း၊ နိုင်ငံသားမဟုတ်ကြောင်း\nပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ကြေငြာပေးဖို့ အားလုံးက\n၀ိုင်းဝန်အရေးဆိုကြဖို့ကိုပါ တင်ပြတောင်းဆိုပါတယ်။ နောက်တစ်ခုက\nရိုဟင်ဂျာပြဿနာပါ။ နိုင်ငံသားပြဿနာနဲ့ ဒီရိုဟင်ဂျာပြဿနာဟာ ဆက်စပ်နေပါတယ်။\nမီးရှို့ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရတယ်။ တိုင်းရင်းသားတွေအသက်၊ အိုးအိမ်၊ စည်းစိမ်\nပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တကယ် ဒုက္ခတွေ့ကြုံခံစားရတာက\nတိုင်းရင်းသားတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ မောင်းတောမြို့မှာ ခေါ်တောတွေရဲ့\nအိုးအိမ်စည်းစိမ် ဆုံးရှုံးခဲ့တာမရှိခဲ့ပါ။ ဒါပေမယ့်\nခေါ်တောတွေပါပဲ။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှအစိုးရက လက်မခံနိုင်လို့\nဒါနဲ့တစ်ဆက်တည်း ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံက ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း\nဒုက္ခသည်အမည်ခံ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့\nပတ်သက်လှုပ်ရှားနေကြတယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း သူတို့နိုင်ငံမှာ\nလက်မခံနိုင်ပါလို့ ထုတ်ပြန်တာကို ကြားသိရပါတယ်။\nဒီအချိန်မှာပဲ မြန်မာနိုင်ငံမှာရှိတဲ့ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းအားလုံးက\nတစ်ညီတည်း၊ တစ်သံတည်း ထွက်လာတာကတော့ ရိုဟင်ဂျာဆိုတာ ဒီနိုင်ငံမှာမရှိဘူး\nဆိုတဲ့အသံပါ။ လောလောဆယ် ဒီရိုဟင်ဂျာလှုပ်ရှားမှုတွေ၊ RSO လက်နက်ကိုင်\nလှုပ်ရှားမှုတွေမှာ အကာအကွယ်ပေး၊ ကူညီပေးနေတာက UNHCR နှင့် လက်အောက်ခံ INGO\nတစ်ချို့ပါပဲ။ UN အဖွဲ့အစည်းတွေ၊ INGO တွေ\nအတူတူလုပ်ကိုင်နေတဲ့ ၀န်ထမ်းအချင်းချင်း ရိပ်မိသိရှိပြီး နီးစပ်ရာ၊\nဒါတွေက လက်ဆုပ်လက်ကိုင်နှင့် သက်သေထုတ်ပြတိုင်ကြားဖို့ခက်ခဲတဲ့\nအခြေအနေမျိုးပါပဲ။ သတင်းတွေဟာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးလို့လဲ မငြင်းနိုင်တဲ့\nအခြေအနေပါ။ ၂၀၁၀ ခုနှစ်အတွင်း မောင်းတောမြို့ ခမောင်းဆိပ်မှာ\nဖမ်းဆီးအရေးယူခဲ့တဲ့ အကြမ်းဖက်လှုပ်ရှားမှု အမှုတစ်ခုမှာ မောင်းတော UNHCR\n၀န်ထမ်းတချို့ ပါဝင်ပတ်သက်နေပါတယ်။ အခုလတ်တလောစစ်ဆေးအရေးယူမှုတွေမှာလည်း\nUNHCR ရုံးမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ ၀န်ထမ်းတွေ၊ မိတ်ဖက် INGO တွေက\n၀န်ထမ်းတွေ ပါဝင်နေတယ် ဆိုတာလည်း ကြားသိနေရပါတယ်။\n(၈-၆-၂၀၁၂)ရက်နေ့၊ မောင်းတောမြို့အရေးအခင်းပြီးတာနဲ့ တစ်ဆက်တည်း\nဖြစ်ပေါ်လာတာက စစ်တွေအရေးအခင်းပါ။ မောင်းတောမြို့မှာ တိုင်းရင်းသားတွေ\nဒုက္ခတွေ့ကြုံနေတဲ့အချိန်မှာ UNHCR ရုံးက ဘာမှအရေးယူဆောင်ရွက်လာတာကို\nမတွေ့ရတဲ့အပြင် ယာယီခိုလှုံဖို့တောင်းခံတဲ့ တိုင်းရင်းသားတွေကိုလည်း\nလောက်လောက်လဲလဲ နေရာပေးကူညီတာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ သို့သော် တခြား ခေါ်တော\nတွေကိုတော့ သီးသန့်နေရာပေးထားခဲ့တာကို တွေ့ရပါတယ်။\nမူစလင်အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ ဆက်သွယ်နေတယ်လို့ သံသယရှိလို့\nယခုလောလောဆယ် စစ်ဆေးခံနေရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဖြစ်နေပါတယ်)\nစစ်တွေမြို့အရေးအခင်းမှာကျတော့ သူတို့ခေါ်တောတွေ ခံနေရတယ်လို့\nသတင်းတွေထွက်လာတာနဲ့ UN အတွင်းရေးမှူးချုပ်ရဲ့ အထူးကိုယ်စားလှယ်ဟာ\nစစ်တွေမြို့ကို အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပါတော့တယ်။ ဒါဟာစဉ်းစားစရာကောင်းတဲ့\nအချက်ပါပဲ။ နိုင်ငံတော်ကမည်သူဖိတ်ခေါ်တယ်လို့ သတင်းထုတ်ပြန်ပါစေ\nဒီနေရာမှာ မောင်းတောမြို့ UNHCR ရုံးရဲ့\nလုပ်ငန်းတစ်ချို့နဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ တင်ပြချင်ပါတယ်။ ဒုက္ခသည်အမည်ခံ\nခေါ်တောတွေကို စားဝတ်နေရေး အကူအညီပေးနေတာပါ။ UNHCR ရဲ့လုပ်ငန်းတွေကို\nအကောင်အထည်ဖေါ်ဖို့အတွက် INGO တွေကို Partner အဖြစ်နဲ့\nပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြပါတယ်။ ဒီလုပ်ငန်းတွေထဲမှာ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေး၊\nဒေသဖွံ့ဖြိုးရေးကိစ္စရပ်တွေအပြင် UNHCR ရဲ့ လုပ်ငန်းတွေထဲမှာ\nနိုင်ငံရေးနဲ့ဆိုင်တာတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ နောက်တစ်ခုက Imigration\nနဲ့ဆိုင်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေပါ။ အဲဒီအထဲက သိသာထင်ရှားတဲ့တစ်ခုကို\nဖေါ်ပြချင်ပါတယ်။ တရားမ၀င်နိုင်ငံဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်မှု (လ၀က မှု/၁၃(၁) လို့\nသိကြပါတယ်) တွေကို ဖမ်းမိအရေးယူတဲ့အခါမျိုးမှာ\nတရားခံကိုရုံးတင်စစ်ဆေးတဲ့ခါ တရားခံဘက်က ခုခံချေပဖို့အတွက် ရှေ့နေကို\nUNHCR က ငှားရမ်းပေးပြီး၊ ကုန်ကျစရိတ်ကိုပါ ကျခံပေးပါတယ်။ ဒါဟာ\nဘာသဘောပါလဲ။ ဒီလိုပြစ်မှုမျိုးကို UNHCR က ကူညီထောက်ပံ့ပေးထားတယ်ဆိုတာ\nနိုင်ငံဖြတ်ကျော်မှုကျူးလွန်တာကို UNHCR က ထောက်ခံထားတဲ့ သဘောပါသလား၊\nဆက်လက်ကျူးလွန်ကြဖို့ အားပေးနေတဲ့သဘောလား၊ စဉ်းစားစရာအလွန် ကောင်းပါတယ်။\nကျွန်တော်နားလည်ထားတာက UN ဖြစ်ဖြစ်၊ တခြား Agencies ဖြစ်ဖြစ်၊ INGO\nတွေပဲဖြစ်ဖြစ် နိုင်ငံတော်အစိုးရနဲ့ တရားဝင် MOU (နားလည်မှုသဘောတူညီချက်)\nရှိမှ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ခွင့်ရှိပါတယ်။ နိုင်ငံတော်က UNHCR ကို\nဒီလောက်ထိတော့ ဆောင်ရွက်ဖို့ သဘောတူထားလိမ့်မယ် မထင်မိပါဘူး။ ဒီ MOU\nတွေကို ပြန်လည်သုံးသပ်ဖို့လည်း တောင်းဆိုပါတယ်။\nUNHCR ရဲ့လုပ်ငန်းတွေဟာ တစ်ဖက်ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံမှာလည်း ရှိနေပါတယ်။\nဒီလုပ်ငန်းတွေဟာ ဆက်စပ်နေတော့ UNHCR ရဲ့ Speed Boat တွေက နတ်မြတ်တလျောက်\nအစုန်အဆန်သွားလာနေကြပါတယ်။ အဲဒီလိုပဲ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ကြတဲ့\n၀န်ထမ်းတွေကလည်း ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနဲ့ ရခိုင်ပြည်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းမရှိ\nကူးသန်းနိုင်နေကြပါတယ်။ ဒီ့အပြင်ကူးသန်းနေကြတဲ့ UN ၀န်ထမ်းတွေဟာ\nခေါ်တောတွေဖြစ်နေပါသေးတယ်။ ဒါတွေကိုထောက်ချင့်ခြင်းအားဖြင့် တဖက်က\nအယ်လ်ကိုင်ဒါ၊ တာလီဘန်၊ အာရ်အက်စ်အို၊ ဂျမားလ်အစ္စလာမီယာ စတဲ့\nအခွင့်အလမ်းအင်မတန် များပါတယ်။ နောက်ပြီး ဘူးသီးတောင်၊ မောင်းတောလို\nဒေသမျိုးမှာ Internet ဆက်သွယ်ရေးဆိုတာ နေရာတိုင်းမှာ မရှိပါ။ UNHCR\nတစ်ခုတည်းမှာပဲ (၂၄) နာရီ အကန့်အသတ်မရှိ သုံးစွဲခွင့်ရရှိထားပါတယ်။\nဒီတော့ ဒီဝန်ထမ်းတွေအတွက် တစ်ကမ္ဘာလုံးနဲ့ အချိန်မရွေးဆက်သွယ်ခွင့်\nရရှိသွားပါတော့တယ်။ သူတို့အနေနဲ့ သတင်းတစ်ခုကိုထုတ်ပြန်ဖို့\nအလွန်လွယ်ကူနေသလို ပြင်ပကလည်း သတင်းတစ်ခုကိုလက်ခံဖို့\nအလွန်လွယ်ကူနေပါတော့တယ်။ ဒီခေါ်တောတွေအတွက် ရရှိထားတဲ့အခြေအနေတွေက\nအကြမ်းဖက်ကွန်ယက်ထဲမှာ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ဖို့ အခွင့်အလမ်းကောင်း\nရရှိထားတာပါပဲ။ ဒီခေါ်တောတွေအတွက်လည်း ဒီလိုအခွင့်အလမ်းကို အမိအရ\nရယူဖို့ကြိုးစားကြတာပါပဲ။ ဒီတော့ ဒုက္ခသည်အမည်ခံတွေဆီကို\nအသွားအပြန်လုပ်နေကြတဲ့ UNHCR ၀န်ထမ်းတွေပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာ\n၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ နောက်ပိုင်းကတည်းက UNHCR ရုံးအပါအ၀င်၊ INGO ရုံးဌာနတွေမှာ\n၀န်ထမ်းခန့်ထားမှုတွေကို လေ့လာကြည့်တဲ့အခါ ခေါ်တောကုလားလူမျိုးတွေကိုသာ\nပိုမိုဦးစားပေးခန့်ထားပြီး ဒေသခံတိုင်းရင်းသားဝန်ထမ်းတွေ တဖြည်းဖြည်း\nတိုင်းရင်းသားတွေကိုခန့်ထားတယ်ဆိုတာလည်း များသောအားဖြင့် Technical\nလိုအပ်တဲ့ရာထူးမျိုးတွေမှာပါ။ နောက်ဆုံး တိုင်းရင်းသားတစ်ယောက်ကို\nမခန့်လျင်မဖြစ်တဲ့ အခြေအနေမျိုးမှသာလျင် ခန့်ထားခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nခေါ်တောဝန်ထမ်းတွေကို ဘာဖြစ်လို့တိုးခန့််လာတာလဲ။ တိုင်းရင်းသားဝန်ထမ်းတွေ\nခေါ်တောတွေက UN နှင့် INGO တွေကို အကာအကွယ်ယူဖို့အသုံးချနေပြီး UN နှင့်\nINGO တွေမှာ တာဝန်ခံဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်နိုင်ငံခြားသားတွေ\nမသိလို့အလိမ်ခံနေကြတာလား၊ သိသိနဲ့ ကိုယ်တိုင်ပါဝင်သတ်သက်နေတာလား\nနောက်ပြီးသူတို့အခေါ် Vulnerable People, Beneficiary စသည်ဖြင့်\nခေါ်ဝေါ်နေကြတဲ့ အကျိုးခံစားခွင့် ရရှိထားသူတွေဟာလည်း ခေါ်တောတွေချည်းပါပဲ။\nတိုင်းရင်းသားထဲက ဘယ်လောက်ပင် ဆင်းရဲနေပလေ့စေ၊ ဘယ်လောက်ပင် ကျန်းမာရေး၊\nပညာရေး အခက်အခဲအမျိုးမျိုးတွေ့နေရပါစေ အကြောင်းတစ်ခုမဟုတ် တစ်ခုနှင့်\nပယ်ပစ်ခဲ့တာပါပဲ။ မျက်မြင်အထောက်အထားအဖြစ်နဲ့ ဘူးသီးတောင်၊ မောင်းတောဒေသက\nစာသင်ကျောင်းအဆောက်အအုံတွေ၊ အဲဒီစာသင်ကျောင်းတွေမှာ ရရှိထားတဲ့\nသင်ထောက်ကူပစ္စည်း၊ ပရိဘောဂ အသုံးအဆောင်တွေ ဘယ်လိုရရှိထားတယ်ဆိုတာ\nကြည့်တာနဲ့ သိနိုင်ပါတယ်။ ဆေးရုံ၊ ဆေးခန်းတွေမှာ ကုသဖို့အတွက်\nထောက်အပံ့ရနေတာ ဘယ်သူတွေပါလဲ။ အာဟာရချို့တဲ့မှုအတွက် အထောက်အပံ့ရရှိနေတာ\nဘယ်သူတွေပါလဲ။ နောက်တစ်ခုက ဘူးသီးတောင်၊ မောင်းတောဒေသမှာ အနီးစပ်ဆုံး\n(၁၅-၆-၂၀၁၂)နေ့မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ရေကြီးမှုကိုအကြောင်းပြပြီး\nဒီနေ့အထိအကျိုးခံစားခွင့်ရရှိနေတာတွေပါပဲ။ သဘာဝဘေးဆိုတာ လူမျိုး၊ ဘာသာ၊\nဆင်းရဲ၊ ချမ်းသာခွဲခြားမှုမရှိပဲ ထိခိုက်ခံစားခဲ့ရတာပါ။ ဒါပေမယ့်\nရရှိခဲ့ပါတယ်။ စားနပ်ရိက္ခာ၊ သောက်ရေ၊ သုံးရေနှင့်\nသန့်ရှင်းရေးအစီအစဉ်တွေမှာ ရေတွင်း၊ ရေကန်၊ အိမ်သာ စတာတွေ အထောက်အပံ့ကို\nအခုအချိန်ထိ ခေါ်တောရွာတွေပဲ ရရှိခံစားနေတာပါပဲ။\nစီမံချက်ဧရိယာတစ်ခုအတွင်းမှာ တိုင်းရင်းသားရွာတစ်ရွာ ပါဝင်နေရင်တောင်မှ\nအိမ်ခြေ(၅၀)မပြည့်လို့ ခံစားခွင့်မပေးနိုင်ပါ ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့\nချန်ထားခဲ့တာပါပဲ။ (လူနည်းစုဖြစ်လို့၊ လူများစုဖြစ်လို့ဆိုပြီး\nပြောတဲ့ဆရာမကြီး ကျပ်ကျပ်သတိထားသင့်ပါတယ်) ရင်နာစရာအကောင်းဆုံးက\nအကြီးဆုံးနိုင်ငံရေးပါတီကြီးက ရေကြီးမှုအတွက် အကူအညီအဖြစ်\nရိက္ခာထောက်ပံ့ရေးအစီအစဉ်မှာတောင် ခေါ်တောရွာ၊ ခေါ်တောရပ်ကွက်တွေကိုပဲ\nထောက်ပံ့ပေးခဲ့တာပါဗျာ။ (မဲရဖို့ လိုနေတယ်မဟုတ်လား) အဲဒီတော့\nခွဲခြားဆက်ဆံမှု (discrimination) ပြုနေတာ ဘယ်သူတွေပါလဲ။ နောက်ထပ်သူတို့\nကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ပြောနေတဲ့ လူ့အခွင့်အရေး (Human Right)\nကိုချိုးဖေါက်နေကြတာ ဘယ်သူတွေပါလဲ။ ဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့်ကို\nတမင်သတ်သတ်ချိုးဖောက်နေတာ ဘယ်သူတွေပါလဲ။ ဒါတွေဟာ\nတင်ပြဖို့တောင်မလိုတော့အောင် ထင်ရှားနေပြီးသားပါ။ မဖြစ်ပါနိုင်ဘူးလို့\nထင်တဲ့သူ၊ မယုံတဲ့သူတွေ ကျွန်တော်တို့ ဘူးသီးတောင်၊ မောင်းတောဒေသကို\nလာခဲ့ကြပါ။ ကိုယ်တိုင်လေ့လာဆန်းစစ်ပြီးမှ သုံးသပ် ဆုံးဖြတ်ကြပါ။\nကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် စရိတ်ငြိမ်း အစအဆုံးအားလုံးကို တာဝန်ယူပြီး\nလိုက်ပြချင်ပါတယ်။ ဒီဒေသကို မလာနိုင်ရင်လဲ ခင်ဗျားတို့ နီးစပ်ရာဒေသကို\nကြည့်ပါ။ ၂၀၀၈ ခုနှစ် က နာဂစ်မုန်တိုင်းကို အမှတ်ရနေကြအုံးမှာပါ။\nနောက်ပြီး ၂၀၁၀ ဂီရိမုန်တိုင်း၊ အခု အဲဒီဒေသက ပြည်သူတွေကို\nထောက်ပံ့ကူညီပေးနေတဲ့ UN အဖွဲ့အစည်း အရေအတွက် ဘယ်နှစ်ခုရှိပါသေးသလဲ။\nအရေအတွက်တူညီခဲ့ရင်တောင် (Budget) ရံပုံငွေပမာဏနဲ့ လူဦးရေအချိုး\nဘယ်လောက်ရှိပါသေးသလဲ။ ရှင်းရှင်းလေးပါပဲ - ဒါတောင် သိပ်မကြာသေးပါဘူး။\nဒါပေမယ့် ဘူးသီးတောင်၊ မောင်းတောဒေသမှာ UN အဖွဲ့အစည်းတွေ၊ INGO တွေ\n၀င်ရောက်လှုပ်ရှားနေတာ နှစ်ပေါင်း (၂၀)တောင် ပြည့်ပါတော့မယ် ခင်ဗျား။\nဘူးသီးတောင် - မောင်းတော ဒေသဟာ နာဂစ်လည်း မဖြစ်ဖူးဘူး၊ ဂီရိလည်း\nမ၀င်းဖူးဘူး၊ ဆူနာမီဆို ယောင်လို့တောင်\nအခုလည်း ဒီအရေးအခင်းအတွက် ကူညီထောက်ပံ့ပေးကြဖို့ အစိုးရကဖိတ်ခေါ်ထားတာကို\nကြားသိလိုက်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်ပြောရဲပါတယ် - တကယ်တမ်း UN နဲ့ INGO တွေက\nအကူအညီပေးလာခဲ့ မယ်ဆိုရင်လည်း နစ်နာဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့\nတိုင်းရင်းသားတွေအတွက်ကို အစီရင်ခံစာမှာဖေါ်ပြနိုင်အောင် ပေးတယ်ဆိုရုံလေး\nနောက်ထပ်နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော်မက ထပ်ပေးနေဦးမှာပါ။ ဒါက UN, INGO\nစတာတွေမှာ ခေါ်တောတွေချည်းကြီးစိုးနေပြီး တိုင်းရင်းသားတွေ\nခွဲခြားဆက်ဆံခံနေရတဲ့ အခြေအနေကို ကြုံကြိုက်တုန်း တင်ပြခဲ့တာတွေပါ။\nအခုအရေးအခင်းမှာ ခေါ်တောတွေဆီက လက်နက်တွေရရှိထားတယ်ဆိုတာနဲ့ပတ်သက်လို့\nတရားဝင်ထုတ်ပြန်ကြေငြာတာ မတွေ့ရသေးပေမယ့် ယနေ့အထိ သိရှိထားရသမျှတွေအရတော့\nအမှန်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ခေါ်တောတွေ ဘင်္ဂလား - မြန်မာ နယ်စပ်မှာ UN\nကိုအကြောင်းပြပြီး လှုပ်ရှားနေကြတယ်ဆိုတာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေပါတယ်။\nUNHCR ၀င်းထဲမှာ တစ်ညနေခဲ့ကြတဲ့ တိုင်းရင်းသားဒုက္ခသည်တွေကလည်း\nတိတိကျကျဖေါ်ထုတ်ပြောလာခဲ့တာပါ။ (ဒေသခံတိုင်းရင်းသားတွေဟာ ခေါ်တောစကားကို\nနောက်ဆုံးဖမ်းဆီးအရေးယူမှုခံရသူတွေထဲမှာ မောင်းတောမြို့ UNHCR\nရုံးဝင်းထဲမှာ ၀န်ထမ်းမဟုတ်ဘဲ ၀င်ရောက်ခိုလှုံနေသူတွေကိုပါ\nဖမ်းမိခဲ့ပါတယ်။ ဒေသခံတွေပြောတဲ့နာမည်နဲ့ ခေါ်တောတွေ အမှန်တကယ်ပဲ\nဖမ်းဆီးတဲ့အထဲ ပါဝင်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် UN ရဲ့ တာဝန်ခံအကြီးအကဲတောင်\nသက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့အစည်းတွေက ထိထိမိမိ စုံစမ်းစစ်ဆေးသင့်ပါတယ်။\nတစ်ခါ UN အထူးကိုယ်စားလှယ်ကြီးရဲ့ထုတ်ပြန်ချက်တွေမှာ\nကျွန်တော်တို့ရခိုင်ဒေသက ထွက်ပြေးခိုလှုံလာတဲ့ Rohingya (ရိုဟင်ဂျာ)\nတွေကို ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံက လက်ခံပေးဖို့ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး Rohingya\nရိုဟင်ဂျာဆိုတာကို မရှိပါဘူး၊ လက်မခံနိုင်ပါဘူးလို့ တရားဝင်ထုတ်ပြန်၊\nတင်ပြထားကြပါလျက် အခုလိုထုတ်ပြန်ကြေငြာချက်တွေမှာ ရိုဟင်ဂျာလို့\nသုံးနှုန်းသွားခဲ့တော့ UNHCR ဆိုတာ ဒုက္ခသည်အမည်ခံအကြမ်းဖက်သမားတွေကို\nအကာအကွယ်ပေးနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းလို့ဘဲ သုံးသပ်ရပါလိမ့်မယ်။ High\nCommissioner for Refugees မဟုတ်တော့ပါ။ High Commissioner for RSO\n(Rohingya) သို့မဟုတ် High Commissioner for Rebels လို့ပဲ\nအားလုံးဟာ သေသေချာချာ အကွက်ချစီမံထားတဲ့ အခင်းအကျင်းတစ်ခု၊ အရေးအခင်းကို\nတနည်းနည်းနဲ့ မဖြစ်ဖြစ်အောင်ဖန်တီးကြိုးစားလာခဲ့ကြတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။\nတကယ့်အကြောင်းရင်းကတော့ ရခိုင်ဒေသကို ခေါ်တောတွေက\nစစ်ဆင်လာတာဖြစ်တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားနေပါတယ်။ ဒါဟာ\nရခိုင်ဒေသတစ်ခုတည်းနဲ့ဆိုင်တဲ့ပြဿနာ ဟုတ်ပါသလား ခင်ဗျား။\nနိုင်ငံတော်အစိုးရနဲ့ လွှတ်တော်အဆင့်ဆင့်က ဒီပြဿနာကိုဘယ်လိုကိုင်တွယ်\nဖြေရှင်းကြမလဲ။ နည်းလမ်းရှာဖို့လိုပါပြီ။ လတ်တလောမီိးငြိမ်းသွားရင်တောင်\nနောက်ထပ်မီးတောက် မလောင်ရအောင် လောင်စာကို သေချာရှင်းလင်းဖို့လိုပါပြီ။\nမီးရှို့မယ့် လက်တွေကို ဖြတ်ပစ်လိုက်ဖို့ လိုနေပါပြီ။\nကျွန်တော်တို့နိုင်ငံသားမဟုတ်ပါဘူး။ တိုင်းရင်းသားတွေမဟုတ်မှန်း လ.၀.က\n၀န်ကြီးကလည်း ခေါ်တောလား၊ တိုင်းရင်းသားလားဆိုတာ ခွဲခြားမရဘူးဆိုရင်\nရခိုင်တွေသာသိတယ်၊ ရခိုင်တွေကိုမေးပါလို့ ဆိုထားပါတယ်။\nကျူးကျော်လာတဲ့ခေါ်တောတွေဟာ တိုင်းရင်းသား (လုံးဝ) မဟုတ်၊\nခေါ်တောတွေဟာ နိုင်ငံမဲ့ဒုက္ခသည်တစ်ဖြစ်လဲ အကြမ်းဖက်သမားတွေပါပဲ။\nသူတို့တွေနဲ့ နေထိုင်ပုံစရိုက်၊ အသွင်သဏ္ဍန်၊ ကိုးကွယ်သည့်ဘာသာ၊\nဧည့်သည်အဖြစ်နဲ့မှ လက်မခံတာကြီးကို ကျွန်တော်တို့ မြန်မာပြည်ကြီးက\nနိုင်ငံသားမှတ်ပုံတင်တွေထုတ်ပေးပြီး၊ တိုင်းရင်းသားအဖြစ် လွှတ်တော်ထဲ\nအ၀င်ခံကြမလို့လား။ နိုင်ငံတကာလှည့်လည်ပြီး ဧည့်သည်ဟာအိမ်ရှင်တွေကို\nအနှောင့်အယှက်မပေးရလို့ သြ၀ါဒပေးနေတဲ့ ဆရာမကြီးကိုလည်း\nတစ်ခုလောက်တင်ပြချင်ပါတယ်။ အခု ကျွန်တော်တို့က\nခေါ်တောတွေကို ဘယ်လိုသြ၀ါဒပေးဦးမှာလဲ ဆိုတာပါ။\nကုလသမဂ္ဂနဲ့ နိုင်ငံတကာက ဒီခေါ်တောတွေကို သနားလှပါတယ်၊\nအကောင်းဆုံးဖြေရှင်းဖို့နည်းလမ်းတစ်ခုရှိနေပါတယ်။ UNHCR တို့၊ INGO\nတို့ကနေ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လှူဒါန်းမယ့်ရံပုံငွေတွေအစား\nမိတ်ဆွေတို့နိုင်ငံမှာ ခေါ်တောတွေကို နေရာပေးပြီး ထားပေးလိုက်ကြပါ။\nအလှူရှင်နိုင်ငံတွေအနေနဲ့ ခေါ်တောပြဿနာကို အဲဒီလို အချိုးကျ\nခေါ်ယူဖြေရှင်းလိုက်ကြရင် အဆင်ပြေသွားပါလိမ့်မယ်။ မိတ်ဆွေတို့လည်း\nနိုင်ငံမဲ့ဘ၀က အဆုံးသတ်သွားပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါအကောင်းဆုံးပါပဲ။\nSending about the manner of Immiration from Heho\nUS ၂ ဦးနဲ့ ခရီးစဉ်ထွက်ခဲ့စဉ်က\n-Heho လေယာဉ်ကွင်းမှာ C in လုပ်တော့ လ ၀ က ကောင်တာမှာ pp ပြတုံးထုဘို့\nတန်းစီစောင့်တော့-နိုင်ငံခြားသားများတန်းစီနေတဲ့ ရှေ့က ဖြတ်ဝင်နေကြသော\nလေယာဉ်ကွင်းအမှုထမ်း များကိုတန်းစီဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ဒီတော့-\nသူတို့ ကိုကောင်တာဘေးကနေ ခေါ်ပြီး တန်းစီနေသူ များကိုမှမရှက် အရင်ဆောင်ရွက်ပေး\nနေကြသော လ ၀ က အရာရှိ အမျိုးသား နဲ့ အမျိုးသမီး ကို နိုင်ငံခြားသူကြီးက\nလ ၀ က ၂ ဦးလုံးက မရှက်တတ်ဘူးဗျ စပ်ဖြီးဖြီးပဲကြည့်နေကြတယ်။\nဒီလို တိုင်းပြည်ကိုအရှက်ခွဲနေသောအမှုထမ်းတွေရဲ့ အပြုအမူ တွေကို ဘယ်လို\nပြု ပြင် စေရမလဲ\n> On Sunday,\n> July 1, 2012, Nyi Nyi ® <nyinyi@gmail.com> wrote:\n>> 2012/6/30 Emerald Twentyfive <emerald.twentyfive@gmail.com>\n>>> မိသားစုနဲ့ ထပ်တူဝမ်းနဲကြောင်းပြောပါရစေ\n>>> တန်ဘိုးမဖြတ်နှိုင်တဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကြီးပါဘဲ\n>>> သားလေးကောင်းရာသုဂတိရောက်စေဘို့ ဆုတောင်းပေးပါမယ်\n>>> On 6/30/12, Mandalay Tour Guides Society\n>>> <mandalaytourguidessociety@gmail.com> wrote:\n>>> > ဧည့်လမ်းညွှန်ညီအကိုမောင်နှများ သို့\n>>> > မန္တလေး အခြေစိုက် ဂျပန်ဘာသာစကားပြောဧည့်လမ်းညွှန် ကိုထွဋ်ကျော်၏သား ဖြစ်သူ\n>>> > မောင်သန့်ဇင်လင်း(၁၆)နှစ် သည် ဘ၀တပါးပြောင်းသွားပါသဖြင့်\n>>> > ကြွင်းကျန်ရစ်သော ရုပ်ကလပ်ကို(၁.၇.၂၀၁၂) ရက်နေ့\n>>> > နံနက်(၁၀)နာရီအချိန်တွင်၊အခန်း(၁၇) ၆၈လမ်း၊၃၀X၃၁\n>>> > လမ်းကြားနေအိမ်မှကြာနီကန်သုဿန် သို့ ပို့ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။\n>>> > ဧည့်လမ်းညွှန်ညီအကိုမောင်နှမများအနေဖြင့် လိုက်ပါပို့ဆောင်နိုင်ပါရန်\n>>> > ကျန်ရစ်သူမိသားသုကိုယ်စားဖိတ်ကြားအပ်ပါသည်။\n>>> > ပြန်ကြားရေးကော်မတီ\n>>> > MTGA( Mandalay )\nRe: VOA and guide duty\nThanksalot all friends\nOn Jun 30, 2012 10:54 PM, "Nyi Nyi ®" <nyinyi@gmail.com> wrote:\nGuest pays direct, Ko Nyi. Optionally you can prepay before the entry.\nOn Sat, Jun 30, 2012 at 2:08 PM, Ko Nyi Nyi <nyi123@gmail.com> wrote:\nGuest pay 30 $ visa fee direct at VOA counter (or) guide has to pay before he/ she landed.? pls\nOn Jun 30, 2012 9:11 AM, "Tun Tun Naing" <ttn229@gmail.com> wrote:\nBro as far as i know,\n1) take entrance pass ( near public toilet )\n2) enter air port arrival compount\n3) privide doc to duty immigitation (1. CV of guest with passport size photo , 2. approval of MHTT 3,pproval of immigation ) pls visa fees 30USD/pax - here as usual must be very very new and clean note & take small note they don't hv change.\n4) wait your guest arrival.\n2012/6/29 Ko Nyi Nyi <nyi123@gmail.com>\nVisa On Arrival ( Tourist Visa ) နှင်.လာသော ဧည်.သည် ကိုသွားကြိုရာတွင်\nဧည်.လမ်းညွှန်မှ လေဆိပ် တွင် လုပ်ဆောင်ရမည်. step များကို share\nပေးစေလိုပါသည် ။ up date လေးတွေသိချင်လို.ပါ ။\nRe: ရခိုင်မှတ်တမ်း(၁ - ၈ ) ( ဒေါက်တာသူရိန်လှိုင်ဝင်း ) www.academicmedicines.blogspot.com\nHello! Dr.Thu Rein Hlaing Win,\nThank you very much for sharing your experience to us.\nOn 6/29/12, chawchaw mirror <chawchawmirror@gmail.com> wrote:\n> အခမဲ့ ဆေးဝါးကုသပေးနေကြသော ဒေါက်တာသူရိန်လှိုင်ဝင်း နှင့် ဆရာဝန်အဖွဲ့ အား\n> လေးစားစွာ ဂုဏ်ပြုပါသည်။\n> ယနေ့ ၂၂.၆.၂၀၁၂ ရက်နေ့နံနက် ၉နာရီခန့်တွင် စစ်တွေမြို့သို့ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။\n> ကျနော်တို့ လူငယ်ဆရာဝန် ၁၅ဦးအပြင် အုပ်ချုပ်တဲ့\n> ဆရာဝန်တစ်ယောက်၊ မြန်မာနိုင်ငံဆရာဝန်အသင်း ဥက္ကဌ၊ GP society\n> ဥက္ကဌတို့ပါဝင်ပါတယ်။ စစ်တွေမြို့တွင် အခြေအနေများအတော်လေးကို\n> ပြန်လည်တည်ငြိမ်နေပါပြီ။ ဆိုင်တွေလည်း\n> ပြန်ဖွင့်နေပါပြီ။မိုးဖွဲဖွဲရွာနေတာကြောင့်လားတောမသိပါဘူး လမ်းသွားလမ်းလာတော့\n> ရှင်းနေပါသေးတယ်။ စစ်တွေမှာ curfew လည်း\n> ဆက်ထုတ်ထားဆဲပါ။ပြည်နယ်ဝန်ကြီးချုပ်နဲ့ ၀င်တွေ့ခဲ့ရပြီး ၀န်ကြီးချုပ်က\n> ၂ဖက်လုံးရဲ့အထိမခံနိုင်တဲ့အခြေအနေကြောင့် အသေအချာကိုင်တွယ်နေရတယ်လို့ဆိုပါတယ်။\n> စဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ ၀န်ထမ်းအင်အားနည်းပါးနေတာကြောင့်အကိုင်အတွယ်နှေးခဲ့ပြီး\n> အခုအခါမှာတော့ အတော်လေး\n> လုပ်ငန်းလည်ပတ်နေပြီလို့ဆိုပါတယ်။ ရှေ့လျှောက်လည်းရေရှည်စီမံကိန်းများနဲ့\n> လည်ပတ်နိုင်အောင်အသေးစိတ်အစီစဉ်များဆွဲနေတယ်ဆိုပါတယ်။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးမှာ\n> အိမ်ပြန်ဆောက်ပေးနိုင်တဲ့အထိကူညီပေးမယ်လို့ဆိုပါတယ်။ ကျန်းမာရေးဌာနက\n> တွေ့ဆုံတဲ့အခါမှာ အခုလောလောဆယ်မှာ\n> ရောဂါများကိုထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်လို့ဆိုပါတယ်။ အများထင်နေသလို ၀မ်းရောဂါတွေ၊\n> အသည်းရောင် အသားဝါရောဂါတွေ\n> ဒီနေ့မသွားဖြစ်သေးတဲ့အတွက် အသေအချာတော့\n> မသိသေးပါဘူး။)ကျန်းမာရေးကူးစက်ရောဂါအဖွဲ့တွေ၊ ပြည်နယ်ကျန်းမာရေးအဖွဲ့တွေ၊\n> မြန်မာနိုင်ငံဆရာဝန်များအဖွဲ့ဝင်တွေ၊ UN အဖွဲ့တွေ\n> ပူးပေါင်းပြီးလုပ်ဆောင်နေကြပါတယ်။ ဘင်္ဂလီလူနာများကို တပ်မတော်ဆေးရုံများသို့\n> ပို့ဆောင်ကုသပြီး ရခိုင်လူနာများကိုတော့\n> အရပ်ဘက်ဆေးရုံများသို့ပို့ဆောင်ကုသတယ်လို့သိရပါတယ်။ ဆေးကုသသွားတဲ့နေရာမှာတော့\n> ဘင်္ဂလီဘက်ရော ၂ဖက်လုံးကုသမှုပေးရမှာဖြစ်ပါတယ်။ မနက်ဖြန်မှဒုက္ခသည်စခန်းများကို\n> စတင်သွားရောက်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ မနက်ဖြန်ကျမှပဲ\n> စခန်းများမှ အခြေအနေများကို ဆက်လက်ပို့ပေးလိုက်ပါမယ်။\n> မနေ့ကတော့ curfew ရှိတာကို မေ့နေတဲ့အတွက် စားရေးသောက်ရေးဒုက္ခတွေ့သွားပါတယ်။\n> ၂၃.၆.၂၀၁၂ ဒီနေ့ကတော့ ဒုက္ခသည်စခန်းတွေကို\n> စသွားရပြီဖြစ်ပါတယ်။ မနက် ၈နာရီခန့်တွင် ပြည်နယ်ကျန်းမာရေးဦးစီးမှုရုံးမှာ\n> တွေ့ဆုံပြီး တာဝန်ခွဲဝေပါတယ်။ စစ်တွေမြို့မှာ\n> ဒုက္ခသည်စခန်းအကြီးအနေနဲ့ ၁၁ခုရှိပါတယ်။ အသေးလေးတွေကတော့အများအပြားရှိပါတယ်။\n> ဒုက္ခသည်စခန်း ၁၁ခုမှာ သဲချောင်းနဲ့\n> သက်ကယ်ပြင်အရပ်တွေမှာရှိတဲ့ ဒုက္ခသည်စခန်းတွေကတော့ဘင်္ဂလီလူမျိုးဒုက္ခသည်တွေကို\n> ထားတာဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့ဒုက္ခသည်စခန်းတွေမှာတော့\n> ရခိုင်လူမျိုးတွေကို ထားတာဖြစ်ပါတယ်။ ဘင်္ဂလီလူမျိုးတွေကို\n> ထားတဲ့စခန်းက၂ခုပဲရှိတဲ့အတွက် အဲဒီစခန်းတွေမှာတော့ လူတော်တော်များပါတယ်။\n> ဆရာဝန် ၁၅ယောက်ကို စခန်းကြီးတွေဖြစ်တဲ့ သဲချောင်းနဲ့ သက်ကယ်ပြင်စခန်းတွေကို\n> ၃ယောက်စီချပြီး ကျန်တဲ့စခန်း၉ခုကိုတော့\n> ၁ယောက်စီတာဝန်ခွဲပေးလိုက်ပါတယ်။ တာဝန်ခွဲဝေပြီးတော့ထွက်ခွာတဲ့အချိန်မှာတော့\n> အတော်လေးကို ခန့်ခန့်ငြားငြားပဲ\n> တုတ်တုတ်လို့ခေါ်တဲ့ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်များနဲ့သွားရပါတော့တယ်။\n> ကျနော်တို့ကိုသွားလာရေးအခက်အခဲမရှိအောင် ကားစီစဉ်ပေးမယ်။\n> ကတိပေးတဲ့ ၀န်ကြီးချုပ်စကားကို ယုံမိတဲ့အတွက်\n> ထမင်းစားရင်ကိုယ့်ပိုက်ဆံနဲ့ကိုယ်စား၊ ပာိုနားဒီနားနီးရင် လမ်းလျှောက်၊ ဝေးရင်\n> တုတ်တုတ်ငှားပြီး သွားရပါတော့တယ်။\n> (ကိုယ့်ပိုက်ဆံနဲ့ကိုယ်ဆိုပေမယ့်ဆရာဝန်အသင်းက ကျခံရတာပါ။ ပြည်နယ်အစိုးရကတော့\n> ကျနော်တို့ကို ကျွေးဖို့၊\n> သွားလာရေးစီစဉ်ပေးဖို့ မေ့နေပုံရပါတယ်။ ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းတယ်နော်။)၂၂.၆.၂၀၁၂\n> ရက်နေ့ကစပြီးတော့ စစ်တွေမြို့ထဲက ဘင်္ဂလီတွေကို မြို့ပြင်\n> ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းတွေဆီကို ပို့ဆောင်ထားလိုက်ပါတယ်။\n> အဲဒါကြောင့်ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းတွေ၊ မြို့ထဲတွေမှာ လူမျိုးတွေရောနေတာမျိုးမရှိဘဲ\n> မြို့ထဲမှာ ဘင်္ဂလီတွေကို မတွေ့ရတော့ပါ။ မြို့ပြင်\n> ဒုက္ခသည်စခန်းမှာပဲစုထားလိုက်ပါတယ်။ အဲလိုလုပ်ထားလိုက်လို့လည်း ဆက်ပြီး\n> ကျနော်တာဝန်ကျတဲ့နေရာတွေကတော့ရွာမြောက်ကျောင်း ဒုက္ခသည်စခန်းနဲ့ ဂြားဘက်\n> ဒုက္ခသည်စခန်းထဲကိုဝင်လိုက်တာနဲ့ အ၀င်ဝလမ်းမှာ\n> ဒီလိုအဖြစ်အပျက်တွေကြောင့် အပြစ်မရှိတဲ့သူတို့လေးတွေ ဒုက္ခရောက်နေရတာကိုတွေ့ရတာ\n> အတော်လေးကို စိတ်မကောင်းဖြစ်စရာကောင်းပါတယ်။ သောက်သုံးရေ၊\n> သုံးရေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အတော်လေးကို တိုးတက်နေပေမယ့် အိမ်သာကိစ္စကတော့သိပ်ပြီး\n> အားရစရာမကောင်းသေးပါဘူး။ ကလေးတွေမှာ အများဆုံးတွေ့ရတာကတော့\n> အများထင်နေသလိုမျိုး ၀မ်းရောဂါတွေ၊\n> အသည်းရောင်ရောဂါတွေ အဖြစ်များနေတာမျိုးတော့ မတွေ့ရပါဘူး။အခြားစခန်းတွေမှာလည်း\n> ဒီလိုပါပဲ။ ကုသတဲ့နေရာမှာ ဒုက္ခအရောက်ဆုံးကတော့\n> ရခိုင်လူမျိုးတွေရဲ့ စကားဝဲတာကြောင့်ပါ။ သူတို့ပြောနေတာ ဗမာစကားပေမယ့်အရမ်းကို\n> ၀ဲနေတဲ့အတွက်ကြောင့် ဘယ်လိုမှကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပါတယ်။\n> အသေအချာပြောရင်တောင် နားလည်ရခက်နေတော့\n> အမြန်ပြောရင်နိုင်ငံခြားသားစကားပြောနေတာကို ထိုင်ကြည့်ရသလိုဖြစ်နေပါတယ်။\n> ပြည်သူတွေကို လုံခြုံရေးအတွက် အပြည့်အစုံ\n> အာမခံချက်တွေမပေးနိုင်တာတွေကြောင့် အများစုက\n> ဒုက္ခသည်စခန်းတွေမှာပဲသောင်တင်နေပါတယ်။ UN အဖွဲ့တွေကို\n> ပေးမ၀င်နိုင်တာကြောင့်လည်း ဒီလိုမျိုး၊\n> နှောင့်နှေးမှုတွေ၊ လိုအပ်ချက်တွေ ပိုများနေရပါတယ်။ UN\n> တွေကိုပေးမ၀င်နိုင်တာကတော့ ပိာုတစ်ခါလိုမျိုး ဘင်္ဂလီလူမျိုးတွေအတွက်\n> ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့သူတွေကို ဒုက္ခသည်စခန်းဖွင့်ထားပေးပြီးအသေအချာကုသမှုပေးနေရတာကို\n> စိတ်ထဲမှာသိပ်တော့မကျေနပ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့်လည်း\n> ရန်သူ၊ မိတ်ဆွေ မခွဲခြားရဘူးဆိုတဲ့\n> ကျင့်ဝတ်တွေ၊လူသားချင်းစာနာထောက်ထားပါဆိုတဲ့ အော်သံပာစ်သံတွေကြောင့်\n> ဖြစ်ချင်တဲ့စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံးလျော့ထားပြီး\n> ဖြစ်သင့်တာကိုပဲဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပေးနေရပါတယ်။ ဘင်္ဂလီတွေကို ဘာမှတောင်မလုပ်ရသေးဘဲ\n> လူ့အခွင့်ရေး အော်နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များ စစ်တွေမြို့ကို\n> လာကြည့်စေချင်ပါတယ်။လူ့အခွင့်ရေးအပြည့်နဲ့ လူသားဆန်စွာကူညီပေးနေပါတယ်။\n> ဘင်္ဂလီလူမျိုးတွေကို ဆေးဝါးကုသပေးတဲ့အတွက်\n> ရခိုင်တိုင်းရင်းသားတွေကတော့မကျေနပ်ကြပါဘူး။ ကျနော်ကတော့ ကြားထဲက\n> ကျနော်တို့ရဲ့ ကျင့်ဝတ်တွေကို ရခိုင်လူမျိုးတွေ\n> နားလည်ပေးနိုင်ပါစေလို့ပဲဆုတောင်းရပါတယ်။ ဒီနေ့တော့ တော်တော်လေးကို\n> ကျနော်ကူညီပေးချင်တဲ့သူတွေကို ကူညီပေးလိုက်ရတဲ့အတွက် ကျေနပ်ပါတယ်။မနက်ဖြန်မှပဲ\n> အတွေ့အကြုံတွေ ဆက်ပါဦးမယ်။\n> ရခိုင်မှတ်တမ်း (၃)\n> ၂၄.၆.၂၀၁၂။ ဒုက္ခသည်စခန်းတွေကို အကုန်လုံးရောက်ဖြစ်အောင်လှည့်ပြီးသွားရတဲ့\n> အစီအစဉ်ကြောင့် ဒီနေ့တော့ ကျနော်\n> ဘင်္ဂလီဒုက္ခသည်စခန်းတွေဖြစ်တဲ့ သဲချောင်းစခန်းနဲ့ သက္ကပြင်စခန်းတွေကိုသွားရပါတယ်။\n> ဒီနေ့သွားတော့ ကားကောင်းကောင်းနဲ့သွားရတဲ့\n> အတွက် ကျနော့်စိတ်ထဲမှာ ပြည်နယ်အစိုးရကို မဆိုးပါဘူး၊\n> ကားစီစဉ်ပေးသားပဲဆိုပြီးအမှတ်ပေးပြီး မနေ့က ရေးထားတာတွေကိုတောင်\n> လမ်းတစ်ဝက်ရောက်တော့မှကားပေါ်မှာလိုက်လာတဲ့ ဆရာကြီးတွေ ကားခစစ်နေတာတွေ့ရတော့မှာ\n> သောက်တလွဲအစိုးရပဲဆိုပြီး အမှတ်တွေထပ်နှုတ်လိုက်ပါတယ်။\n> နောက်နေ့တွေလည်းဆရာဝန်အသင်းက စိုက်ထုတ်ပြီးတော့ပဲ ဆေးကုထွက်ရဦးမှာပါ။\n> လာကူညီတာကို ဘာမှ မစီစဉ်ပေးတဲ့ ပြည်နယ်အစိုးရကိုလည်း အတော်လေးကိုအံသြပါတယ်။\n> စစ်တွေမြို့ပြင်ကို ထွက်လိုက်ပြီး စစ်တပ်ဂိတ်ကို ကျော်တာနဲ့\n> မျက်စိမှိတ်ပြီး လက်ညှိုးထိုးလိုက် ထိုးမလွဲ ဘင်္ဂလီတွေရှိပါတယ်။ဒီလောက်များတဲ့\n> ဘင်္ဂလီတွေဘယ်လိုမျိုးများ ရောက်နေတာလဲဆိုတာကို ကျနော်\n> တော်တော်လေး အံသြမိပါတယ်။ ၅၀-၅၀ ရှိတယ်ဆိုတဲ့\n> စစ်တွေမှာတောင်ဒီလောက်များနေတယ်ဆိုရင် ဘူးသီးတောင် မောင်းတောမြို့တွေလို\n> ၁၀-၉၀လောက်ရှိနေတဲ့ နေရာတွေဆိုရင် ဘယ်လိုများနေမလဲ\n> မသိဘူးဗျာ။စစ်တွေဒုက္ခသည်စခန်းသွားရာ လမ်းတလျှောက်ကို စစ်တပ်က ထိန်းချုပ်ထားပြီး\n> လမ်းတလျှောက်မှာ စစ်တပ်ကင်းတွေ အများအပြားကို\n> တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။စစ်တွေမြို့ပြင်ကိုထွက်တာနဲ့ မီဒီယာတွေ၊ INGO\n> တွေကိုသွားခွင့်မပြုတော့ပါဘူး။ အခြေအနေက\n> တည်ငြိမ်နေပေမယ့်လုံခြုံရေးအတွက်တပ်သား၂ယောက်ကို လက်နက်အပြည့်အစုံနဲ့\n> ဒုက္ခသည်စခန်းမှာတော့ မိသားစုလိုက်နေလို့ရတဲ့\n> တဲဖြူဖြူတွေအများကြီးကိုတွေ့ရပါတယ်။ တဲဖြူဖြူတွေရဲ့ တံဆိပ်မှာတော့\n> ရိုက်နှိပ်ထားတာတွေ့ရပါတယ်(သူတို့ဘာသာတူခြင်းတော့ အရမ်းရိုင်းပင်းတယ်နော်။\n> အတုယူသင့်ပါတယ်။) သူတို့\n> ဒုက္ခသည်စခန်းတွေကတော့ အတော်လေးကို လူများပါတယ်။\n> ရခိုင်လူမျိုးဒုက္ခသည်တွေကစစ်တွေမြို့ထဲမှာ အဆင်ပြေတဲ့ နေရာမှာ\n> ဒုက္ခသည်စခန်းဖွင့်ပြီး နေလို့ရလို့\n> စခန်းတစ်ခုမှာ လူနာသောင်းချီနေတာမျိုးမရှိပေမယ့်\n> ဘင်္ဂလီစခန်းကတော့၂ခုပဲရှိတဲ့အတွက် လူဦးရေ သောင်းချီပြီးရှိပါတယ်။\n> ဒုက္ခသည်စခန်းရှိတဲ့နေရာမှာ စစ်တပ်က\n> တပ်ရင်းတစ်ခုချထားပါတယ်။သူတို့စခန်းတွေကတော့ နဂိုတည်းကလည်း\n> လူမျိုးတွေဆိုတော့ အတော်လေးကို ညစ်ပတ်စုတ်ပြတ်နေပါတယ်။\n> အဲလိုဆိုတော့ကူးစက်ရောဂါတွေလည်း ဖြစ်ဖို့ ပိုပြီးအခွင့်အလမ်းများနေပါတယ်။\n> အခုချိန်ထိတော့ အသေအချာကိုင်တွယ်နိုင်သေးတဲ့အတွက်ကြောင့်ရောဂါကြီးကြီးမားမား\n> (၀မ်းရောဂါ၊ အသည်းရောင်ရောဂါ) တွေဖြစ်တာတော့\n> မတွေ့သေးပါဘူး။ သွားတုန်းကတော့ ဒီကောင်တွေကို\n> ငါမကုပေးချင်ဘူးလိုစိတ်ကူးမိပေမယ့် သူတို့ရဲ့ အခြေအနေတွေကို တွေ့ရတော့လည်း\n> လူသားချင်းစာနာထောက်ထားပြီး အသေအချာကုပေးမိပါတယ်။ စိတ်သက်သာရာရတာကကျနော်တို့\n> ရခိုင်လူမျိုးတွေက သူတို့ထက်တော့\n> အများကြီးသာတဲ့အခြေအနေမှာရှိပါတယ်။ ဆေးရုံနဲ့နီးတယ်၊\n> အလှူရှင်တွေရဲ့အထောက်အပံ့တွေရနိုင်တယ်၊ ဆေးပစ္စည်းလုံလုံလောက်လောက်နဲ့\n> ဆရာဝန်တွေအများကြီးနဲ့ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးပါတယ်။ဘင်္ဂလီတွေဘက်ကတော့\n> အကူအညီတွေမရလောက်ဘူးထင်ပါတယ်။ INGO တွေကို ပေးမ၀င်ဘဲ\n> အစိုးရကသာ အားလုံးကို အသေအချာထိန်းချုပ်နေတာတွေ့ရပါတယ်။ ကျနော်တို့လည်းကုရတာက\n> သူတို့လူမျိုးအများကြီးကြားထဲမှာ ထိုင်ပြီးကုသရတာဆိုတော့\n> နည်းနည်းတော့ မျက်ခုံးလှုပ်ရပါတယ်။ တစ်ခုခုများဖြစ်ခဲ့ရင် ဘဲအုပ်ကတစ်ထောင်\n> နှစ်ထောင် မဗေဒါက တစ်ပင်တည်းဖြစ်မယ့် အပေါက်ပါ။\n> တပ်သား၂ယောက်ပေးလိုက်ပေမယ့် အပြင်မှာစောင့်နေကြတာပါ။\n> ကျနော်တို့နဲ့နီးနီးနားနားကတော့ အရန်မီးသတ်တွေပါ။ အစတုန်းကတော့ အနားမှာ\n> အရန်မီးသတ်တွေထားပေးမယ်ဆိုတော့ မဆိုးဘူးထင်နေတာ ပာိုရောက်တော့ကြည့်လိုက်တော့\n> အရန်မီးသတ်တွေဆိုတာကလည်း သူတို့လူမျိုးတွေဖြစ်နေပါတယ်။\n> သူတို့လူမျိုးတွေထားပေးထားတာက စကားပြန်လုပ်ဖို့ပါ။\n> ကျနော်ကြည့်ခဲ့တဲ့လူနာအတော်များများက ဗမာစကားကို မပြောတတ်ပါဘူး။\n> တစ်လုံးတစ်လေလောက်ပဲတတ်တာပါ။ ဗမာစကားမတတ်ဘဲ\n> ဒီနေရာထိအောင်ကိုဘယ်လိုများရောက်ခဲ့လဲလို့ ထပ်ပြီး အံသြရပါတယ်။\n> ပာုတ်တာတွေရောမပာုတ်တာတွေပါ ပြောကြပါတယ်။ ရခိုင်တွေကပဲ\n> သူတို့အိမ်တွေကိုမီးရှို့တဲ့အကြောင်း၊ သူတို့ ဒုက္ခရောက်ရတဲ့အကြောင်းတွေကို\n> ငိုသံတွေနဲ့ပြောကြပြန်ပါတယ်။ ကျနော်လည်း သူတို့အထဲမှာဆိုတော့ဘာမှချိုသည်၊\n> ခါးသည်ပြောခွင့်မကြုံခဲ့ပါဘူး (ကြောက်ရတယ်လေ၊\n> တော်ကြာကိုယ့်လုပ်သွားမှ ကိုယ်အရင်ခံရမှာအရင်၊ စစ်တပ်က\n> ပစ်တာကနောက်မှလေ။)သူတို့ကိုလည်း မကုပေးလို့တော့မရပါဘူး။ ကျနော်တို့မှ\n> ကုပေးမယ့်လူလုံးဝမရှိပါဘူး။ အဲဒီတော့လည်း လူသားချင်းစာနာပြီးကုသပေးရပါတယ်။\n> ကျနော်တို့နဲ့အတူပါလာတဲ့ တပ်သားတွေကိုမေးကြည့်တာတော့\n> သူတို့ဆီကို ပစ်မိန့်ရောက်လာတဲ့အချိန်ကနောက်ကျတယ်လို့သိရပါတယ်။သူတို့ကတော့\n> ပစ်မိန့်ရတာနဲ့ ပထမတော့ အောက်ခြေတွေကိုပဲပစ်ပြီး\n> နောက်ပိုင်းဆက်တက်တဲ့အချိန်တွေမှာတော့ လူတွေကိုပဲချိန်ပြီးပစ်တယ်လို့ဆိုပါတယ်။\n> သေနတ်မှန်ပြီးလူထိသွားပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းတော့ သူတို့တွေဘက်က\n> ကျနော်တို့နဲ့ ပါလာတဲ့တပ်သားကြီးတွေကတော့ သူတို့ကို ဘယ်သူမှ\n> လက်မခံရင်ပင်လယ်ထဲသာမောင်းချလိုက်တာအကောင်းဆုံးလို့ ပြောနေကြပါတယ်။ အဲတော့\n> မပစ်ဘဲမနေပါဘူး။ ရေရှည်မှာ\n> ဒီလောက်များတဲ့သူတွေကို ဘယ်လိုများစီစဉ်မလဲဆိုတာကိုတော့\n> အခုထိကျနော်လည်းစဉ်းစားလို့မရသေးပါဘူး။ လူကြီးပိုင်းတွေတော့\n> ဘယ်လိုများလုပ်ကြမလဲမသိပါဘူး။ သူတို့နဲ့ ရခိုင်လူမျိုးများကိုပူးတွဲပြီးတော့\n> ဘယ်လိုမှနေထိုင်လို့ မရနိုင်ပါ။\n> ရခိုင်တိုင်းရင်းသားဒုက္ခသည်တွေအနေနဲ့လည်း သူတို့ရှိနေသမျှ\n> လုံခြုံမှုကိုမခံစားနိုင်တဲ့အတွက် ကိုယ့်နေရပ်ကို မပြန်ရဲ ဖြစ်နေပါတယ်။\n> အဲလိုကိုယ့်နေရပ်ကို မပြန်နိုင်ဘဲ\n> စခန်းမှာသောင်တင်နေလေ၊ကူးစက်ရောဂါတွေဖြစ်ဖို့ကတော့ ပိုပြီးအခွင့်အလမ်းများလာလေ\n> အခုတော့စစ်တွေမြို့ထဲကို ဘင်္ဂလီလူမျိုးတွေမ၀င်ရဘူးဆိုပြီး\n> လုပ်ထားပါတယ်။စစ်တွေမြို့ထဲက ဗလီတွေကိုလည်း ဖျက်သိမ်းလိုက်ပါတယ်။\n> ဒုက္ခသည်စခန်းတွေမှာတော့ ကျနော်တို့ကို ရန်မူမယ့်\n> အရိပ်အယောင်တွေတော့မတွေ့ရပါဘူး။ ကျနော်တို့မှမကုရင်လည်း\n> ဒါပေမယ့်လည်းပြောလို့တော့မရဘူးဗျာ။ သူတို့တွေသာထလုပ်လိုက်ရင်လည်း\n> အရင်ဆုံးသွားရမှာပဲ (သေရွာကိုပြောပါတယ်)။ မျက်ခုံးခပ်လှုပ်လှုပ်နဲ့ပဲဆက်ပြီး\n> ဆေးခန်းထိုင်ပြီး ဆက်လက်ကုသပေးနေရဦးမှာပါပဲ။ ဒါပာာ\n> ကျနော်တို့လူမျိုးတွေရဲ့ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားတတ်တဲ့ဓလေ့တစ်ခုပဲပေါ့ဗျာ။\n> ကုလားတွေကို ကုပေးနေတယ်ဆိုပြီး ကျနော်တို့ကိုတော့\n> ၂၅.၆.၂၀၁၂။ ။ အရင်နေ့တွေကုသခဲ့တာတ်ာတော်များတော့ဒီနေ့တော့စစ်တွေမြို့ထဲမှာ\n> လူနာလျော့နည်းသွားပါတယ်။ ဒုက္ခသည်စခန်းတွေမှာ\n> အိမ်မီးမလောင်ဘဲ ကြောက်လို့လာခိုလှုံနေကြတဲ့ ပြည်သူတွေကတော့စစ်တွေမြို့ထဲမှာ\n> ဘင်္ဂလီတွေလည်း မရှိတော့ဘူးဆိုတော့\n> အိမ်တွေကိုပြန်တဲ့သူပြန်နေကြပါပြီ။ ကျနော်တို့\n> ဒီနေ့တော့ဘင်္ဂလီဒုက္ခသည်စခန်းတွေကို မသွားလိုက်ရပါဘူး။ အရင်နေ့တွေတုန်းကတော့\n> ကျနော်တို့မြန်မာနိုင်ငံဆရာဝန်အသင်းကပဲ သွားစရိတ်၊ စားစရိတ်နဲ့လုံခြုံရေးအတွက်\n> တပ်သား၂ယောက်ကိုမုန့်ဖိုးပေးပြီး ခေါ်သွားရပါတယ်။\n> အရမ်းထိန်းချုပ်ထားပြီးအကူအညီတွေနည်းနေတဲ့အတွက်ကြောင့် ဘင်္ဂလီတွေဘက်ကလည်း\n> ဗုံးတစ်လုံးလိုဖြစ်နေတာပါ။ ကျနော်တို့ကို\n> သတ္တိမရှိတဲ့လူတွေလို့လည်းထင်ရင်လည်းထင်ပါတော့။ ကျနော်တို့နေရာကနေပြီးတော့\n> ဒီိလိုလုပ်ဖို့ဝန်မလေးနိုင်ပါဘူး။ မောင်းတောမှာမှတစ်ယောက်ချင်းသတ်သွားတာပါ။\n> လူတစ်သောင်းနှစ်သောင်းကြားထဲမှာ ကုနေရတာပါ။\n> လက်နက်ကိုင်၂ယောက်ကလည်းတကယ်တမ်းဖြစ်လာရင် ဘယ်လိုများခံနိုင်မှာလဲ။ ဒါတောင်\n> ကျနော်တို့တောင်းဆိုတာက ဒီလက်နက်ကိုင်လေး၂ယောက်တည်းပါ။ကျနော်တို့အများကြီးကို\n> risk ယူပြီးသွားနေရတာပါ။ အဲဒါကိုပဲ ကျနော်တို့ကို\n> လက်နက်ကိုင်မထောက်ပံ့ဘူးလို့ဆိုပါတယ်။ လမ်းမှာစစ်တပ်ချထားတာမှန်ပါတယ်။စစ်တပ်က\n> စခန်းမှာရှိတယ်ဆိုတာလည်းမှန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း\n> တကယ်သာအရေးအကြောင်းဆိုရင် ကျနော်တို့ကအရင်ဆုံးပါ။စစ်တပ်နဲ့နီးတယ်ဆိုတာကလည်း\n> သဲချောင်းစခန်းသာနီးနေပေမယ့် သက္ကပြင်အရပ်ကတော့\n> ဝေးပါတယ်။ စစ်တပ်ဆီကိုရောက်ဖို့ဆိုရင်\n> ကျနော်တို့ကကုလား၃သောင်းလောက်ကိုအရင်ဖြတ်ပြီးမှ ရောက်နိုင်ပါတယ်။ ကျနော်တို့\n> ဒီရောက်ကတည်းက ကျနော်တို့ကိုလုပ်ပေးတာဆိုလို့ နေစရာစီစဉ်ပေးတာတစ်ခုပဲရှိပါတယ်။\n> လိုက်လုပ်ပေးနေရတာပါ။ ကျနော်တို့ဘာမှ မတောင်းဆိုခဲ့ပါဘူး။ကျနော်တို့အဖွဲ့ရဲ့\n> စရိတ်ကတစ်နေ့ကို ဘာမှအပိုမသုံးဘဲတောင်\n> ၁၅၀၀၀၀လောက်ရှိပါတယ်။ အဲဒီကုန်ကျစရိတ်ကို\n> ဆရာဝန်အသင်းကစရိတ်စိုက်ထုတ်ကျခံနေတာပါ။ အဲလောက်လုပ်ပေးနေတာတောင်မှ ကျနော်တို့\n> ယူပေးနေတာကို မငဲ့ဘဲ\n> ကျနော်တို့အုပ်စုထဲမှာလည်း အတော်လေးကို\n> စိတ်ပျက်စရာတွေဖြစ်လာပါတယ်။ ဆရာဝန်အသင်းဆိုတာပာာအစိုးရအဖွဲ့အစည်းမပာုတ်ပါဘူး။\n> ကျနော်တို့အနေနဲ့လည်းအစိုးရရဲ့အကူအညီမရဘဲ ရေရှည်အကူအညီပေးနိုင်ဖို့က\n> ဘယ်လိုပဲအခက်အခဲတွေရှိနေပေမယ့်လည်း ကျနော်တို့\n> ကျနော်တို့ ဘင်္ဂလီတွေကိုဒီလိုမျိုး ကုသပေးနေတယ်ဆိုတာကလည်း သူတို့တွေကိုအရမ်းကို\n> သနားပြီးကူညီချင်နေလွန်းလို့မပာုတ်ပါဘူး။ လူ့အခွင့်ရေးအော်ပြီး\n> ကျနော်တို့နိုင်ငံကို သိက္ခာချချင်နေတဲ့သူတွေ\n> ဘာမှမပြောနိုင်အောင်လူသားချင်းစာနာတဲ့ အကူအညီတွေပေးနေတာပါ။ တနည်းပြောရရင်\n> ကျနော်တို့နိုင်ငံရဲ့ Imageကိုမထိခိုက်ဘဲ သူတို့ပြသာနာကိုဖြေရှင်းနိုင်အောင်\n> ကျနော်လည်း ကျနော့်မှတ်တမ်းထဲမှာ\n> အားလုံးပဲနားလည်ပေးကြပါ။ ကျနော်တို့လည်း\n> ပထမတော့၂ပတ်နေပြီးအကူအညီပေးဖို့စီစဉ်ထားပေမယ့် ပြည်နည်အစိုးရရဲ့အကူအညီ၊\n> ကျန်းမာရေးဦးစီးဌာနရဲ့ အကူအညီတွေမရတဲ့အတွက်ရေရှည်မလုပ်နိုင်လောက်တော့ပါဘူး။\n> ၂၆.၆.၂၀၁၂။ ။မနေ့က ကျနော်တို့ သဲချောင်း၊ သက္ကပြင်အရပ်တွေကိုမသွားဖြစ်လို့\n> ပြည်နယ်အစိုးရကို လုံခြုံရေးထပ်တောင်းကြည့်ပါတယ်။\n> ပာိုဘက်မှာက ကျနော်တို့မသွားရင် သွားကုတဲ့ဆရာဝန်မရှိပါ။ဒါပေမယ့်ဒီနေ့လည်း\n> ကျနော်တို့ကို လုံခြုံရေးမပေးနိုင်ပါလို့\n> အကြောင်းပြန်ပါတယ်။ အဲဒီအခါဆရာကြီးများက ကျနော်တို့ရဲ့သဘောထားကိုမေးပါတယ်။\n> နောက်ဆုံးမှာ ကျနော်တို့ အသေအချာဆွေးနွေးပြီး\n> သဲချောင်းကိုကျနော်တို့လက်နက်ကိုင်မခေါ်ဘဲသွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။\n> ထို့နောက်တာဝန်ခွဲဝေပြီး သဲချောင်းကို\n> ဆရာဝန်စုစုပေါင်း၅ယောက်ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျနော်ကတော့ ဒီနေ့အဖို့\n> ပညာအောင်မြေဒုက္ခသည်စခန်းကို တာဝန်ကျပါတယ်။\n> ပညာအောင်မြေဒုက္ခသည်စခန်းကဒုက္ခသည်အများစုကတော့ မီးရှို့ခံရတဲ့\n> ဒုက္ခသည်အများစုက ကုန်းတန်းရပ်ကွက်ကပါ။\n> အိမ်တော်တော်များများက မီးရှို့ခံထားရပါတယ်။ ဘင်္ဂလီတွေကဓါတ်ဆီပုလင်းတွေမှာ\n> မီးစာထည့်ပြီး အိမ်တွေထဲကို\n> လိုက်ပစ်ထည့်တာလို့ဆိုပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်မို့\n> ရခိုင်တိုင်းရင်းသားတွေကတစ်နေရာကိုလိုက်ရင် သူတို့က နောက်တစ်နေရာကိုပြေးပြီး\n> အဲလိုမျိုးနဲ့ လိုက်လို့မမှီဖြစ်သွားတာလို့ဆိုပါတယ်။\n> နောက်တစ်နည်းကသူတို့ဘင်္ဂလီတွေကိုယ်တိုင်နေတဲ့အိမ်တွေကို မီးရှို့သွားတာပါ။\n> သူတို့နေတဲ့အိမ်တွေကတော့ တဲလေးတွေဆိုတော့ အဆုံးရှုံးခံပြီးရခိုင်အိမ်တွေကို\n> လောင်အောင်လုပ်တာပါ။ အခုတော့ ရပ်ကွက်တိုင်းမှာ\n> ညဘက်ကင်းအဖွဲ့ထားပြီး ရပ်ကွက်ထဲက ယောက်ျားသားတွေ\n> တလှည့်စီကင်းစောင့်ကြတယ်လို့ဆိုပါတယ်။အ်ိမ်တွေပြန် မဆောက်ပေးနိုင်သေးဘဲ\n> အဆက်မပြတ်ရွာသွန်းနေတဲ့အတွက်ကြောင့် အိမ်ထောင်စုတွေအတော်လေးကိုဒုက္ခရောက်ပါတယ်။\n> ခိုလှုံစရာ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းတွေရှိနေသေးတာပဲ\n> ပညာအောင်မြေကျောင်းမှာတော့ခိုလှုံနေတဲ့သူသိပ်မများပါ။ ဒါပေမယ့်လည်း\n> အိမ်ခြေမဲ့ဖြစ်နေပါတယ်။ သူတို့အတွက်အိမ်မြန်မြန်ပြန်ဆောက်ပေးလိုက်ရင်တော့\n> ခိုလှုံနေရတဲ့ဒုက္ခကကင်းဝေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ အခြားဒုက္ခသည်စခန်းတွေမှာလည်း\n> ဒုက္ခသည်ဦးရေလျော့လာပြီဖြစ်ပါတယ်။ စစ်တွေမြို့မှာ\n> သတင်းတွေကတော့အမျိုးမျိုးကြားရပေမယ့် အများစုကတော့ ကောလပာာလတွေဖြစ်နေပါတယ်။\n> တချို့နေရာတွေမှာတော့ဘင်္ဂလီလူမျိုးတွေရှိနေသေးပါတယ်။ ပ်ိတ်မိနေတာလားတော့မသိပါ။\n> ကျနော်သွားတဲ့လမ်းတစ်လျောက်မှာလည်း အချို့ရပ်ကွက်တွေကို သံဆူးကြိုးတားထားပြီး\n> အထဲမှာဘင်္ဂလီလူမျိုးတချို့ကို တွေ့ရပါတယ်။ သူတို့ကိုလည်း သဲချောင်းနဲ့\n> ကျောင်းတွေလည်း ပြန်ဖွင့်နေပါပြီ ဒါပေမယ့်လည်း\n> ကျောင်းသားတွေကတော့ပြန်မတက်သေးဘူးလို့ပြောပါတယ်။ ဒုက္ခသည်စခန်းတွေမှာလည်း\n> တပ်ချထားလို့သာဘာမှမဖြစ်သေးတာဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်လို့ ဒီအခြေအနေကို\n> မရှင်းလင်းသေးဘဲတပ်ကိုပြန်ရုပ်သွားရင်တော့ မလွဲမသွေထပ်ပြီးပြဿနာဖြစ်မှာပါ။\n> လူမျိုး၊ ဘာသာ၊ ဓလေ့ထုံးစံ၊ စာပေစကားဘယ်လိုမှမတူတဲ့\n> ဆန့်ကျင်ဘက် နှစ်ဘက်ကို\n> အဲလိုမျိုးလုပ်ပြီး နိုင်ငံသားလက်မှတ်မရှိတဲ့သူတွေ၊\n> သန်းခေါင်စာရင်းမရှိတဲ့သူတွေကို နေထိုင်ခွင့်မထုတ်ပေးဘဲ\n> ထွက်ခွာစေသင့်ပါတယ်။မောင်းတောကလာတဲ့ သူနာပြုအမရဲ့စကားအရတော့ မောင်းတောမှာ\n> ဘင်္ဂလီအများအပြားကိုစစ်တပ်က ဖမ်းပြီးထိန်းချုပ်ထားတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ ဒီနေ့တော့\n> မြို့တွင်းလည်းဖြစ်ပြန်၊ လူနာကလည်း\n> သိပ်မများတဲ့အတွက်ကြောင့်မပင်မပန်းသက်တောင့်သက်သာပဲ ကုသပေးပြီး\n> ၂၇.၆.၂၀၁၂။ ။ ဒီနေ့မှာ ကြက်ခြေနီအကြီးအကဲကို\n> ကျနော်မနေ့ကသတင်းအကြောင်းမေးမြန်းကြည့်ပါတယ်။ သူပြန်ပြောတာကတော့\n> ပြန်သိမ်းလိုက်တာမှန်ကန်ပေမယ့် သတင်းတွေကြားနေသလိုတော့မပာုတ်ဘဲ\n> အထက်ကပြန်ရုပ်သိမ်းရန်အမိန့်ထုတ်တာကြောင့်လို့ ဆိုပါတယ်။ အဲဒီတော့\n> မနေ့ကကျနော်တင်ပေးလိုက်တဲ့သတင်းကို ကောလပာာလတစ်ခုအဖြစ်ပဲ\n> ယူဆလိုက်ပါ။အခုတလောစစ်တွေမှာအတော်လေးကို မိုးကောင်းနေပါတယ်။\n> မိုးရွာတိုင်းလည်း ရေအတော်ပါပါတယ်။ကျနော်တို့တည်းတဲ့ဆေးရုံဝန်းကျင်မှာတောင်\n> ရေတွေပြည့်လျှံနေပါတယ်။ဒုက္ခသည်တွေအတွက်တော့ ပိုပြီး ဆိုးလောက်ပါတယ်။\n> တွေးမိပါသေးတယ်။မနက်ပိုင်းအစည်းအဝေးမှာ Regional health officer\n> ဘူးသီးတောင်ဘက်မှာ ရေကြီးနေတဲ့အကြောင်း၊ဒူးဆစ်လောက်ထိမြုပ်နေတယ်လို့ဆိုပါတယ်။\n> ဘူးသီးတောင်ဆေးရုံထဲကိုရေတွေဝင်နေတဲ့အတွက်ကြောင့် လူနာတွေကို\n> ရွေ့ပြောင်းထားရတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ဆေးရုံပစ္စည်းတွေထဲက မီးစက်၊\n> ဒီထက်နောက်တစ်ပေလောက်ဆက်တက်ရင် ဓါတ်မှန်စက်ပျက်စီးနိုင်တယ်လို့\n> ဆိုပါတယ်။ဘူးသီးတောင်အတွက်တော့ အတော်လေးကို စိတ်မကောင်းစရာကောင်းပါတယ်။\n> ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကြုံပြီးလို့ မပြီးသေးခင်မှာဘဲ နောက်ထပ်\n> သဘာဝဘေးတစ်ခုနဲ့ထပ်ကြုံရပြန်ပါတယ်။ ဘူးသီးတောင်က ပြည်သူတွေအတွက်\n> မနက်ပိုင်းတာဝန်ခွဲဝေအပြီးမှာ ကျနော်က\n> ဘင်္ဂလီစခန်းဖြစ်တဲ့သဲချောင်းကိုတာဝန်ပြန်ကျပါတယ်။ ကျနော်တို့အသင်းမှ ဆရာဝန်\n> ၅ဦး၊ တိုင်းရင်းဆေးဆရာ၃ဦး၊\n> ကြက်ခြေနီ၎ဦးနဲ့အတူ သဲချောင်းစခန်းကို\n> စောစောထွက်ခွာလာခဲ့ပါတယ်။သဲချောင်းစခန်းကို မနက် ၉နာရီခန့်မှာရောက်ပြီး\n> ထုံးစံအတိုင်းပဲ သဲချောင်းစခန်းကတော့\n> အတော်လေးကိုလူနာများပါတယ်။ယာယီဆေးရုံဆောက်ထားပြီးဖြစ်တဲ့အတွက် အရင်ထက်တော့\n> အဆင်ပြေလာပါတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့\n> ဗိုလ်မှူးရဲ့ကောင်းမှုပါ။ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ပထမတော့\n> အပြင်မှာပဲလူနာတွေကစောင့်ပြီး စည်းကမ်းတကျဝင်နေကြပေမယ့်\n> နောက်ပိုင်းမှာတော့ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ\n> တစ်ခုသတိပြုမိတာကတော့ ဆေးခန်းလာပြတဲ့လူနာအများစုပာာ\n> အမျိုးသမီးတွေ၊ကလေးသူငယ်တွေနဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေများပါတယ်။\n> အသည်းအသန်ဖြစ်နေမှသာလာပြတတ်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့\n> စဉ်းစားဥာဏ်ကင်းမဲ့တဲ့လုပ်ရပ်ကြောင့် ကလေးငယ်တွေ၊\n> သက်ကြီးရွယ်အိုတွေနဲ့အမျိုးသမီးတွေထိခိုက်ရပါတယ်။ စားစရာ၊ သောက်စရာ၊\n> နေထိုင်ရပါတယ်။ လာပြတဲ့လူနာတွေထဲမှာ\n> ဖြစ်နေပါတယ်။ သူတို့ရဲ့နေပုံထိုင်ပုံတွေ၊\n> ပိုဆိုးဖို့ပဲရှိပါတယ်။ကျန်တာကတော့ ဖျားနာတာတွေပဲများပါတယ်။\n> ၀မ်းရောဂါလူနာတွေကို ကျနော်တို့ဘက်က\n> ဓါတ်ဆားထုပ်များပေးပါတယ်။ အဲဒီဓါတ်ဆားထုတ်တွေကို\n> သူတို့ကအားရှိတယ်ဆိုပြီးအပြင်မှာ တစ်ထုပ်၅၀၀လောက်ထိဈေးပေါက်နေတယ်လို့ဆိုပါတယ်။\n> ဓါတ်ဆားထုတ်တောင်းတဲ့သူတွေလည်း ပါနေတတ်ပါတယ်။\n> ကျနော်တို့မှာလည်းတဲထဲမှာလူတွေက၀ိုင်းအုံပြီး ၀ိုင်းပြနေတာဆိုတော့\n> ၀မ်းလျှောတယ်ဆိုရင် ဓါတ်ဆားရည်ပေးလိုက်ရတာများပါတယ်။လူတွေဝိုင်းအုံနေတော့\n> ကျနော်တို့အဖြစ်ကိုမကြည့်ရက်လို့နဲ့တူပါတယ်။ အပြင်မှာစောင့်နေတဲ့\n> စနစ်တကျဖြစ်အောင်မောင်းပါတော့တယ်။အဲဒီတော့မှပဲ ကျနော်တို့လည်း\n> အသက်၀၀ရှူနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း\n> စစ်သားတွေလစ်တာနဲ့ သူတို့ကတော့\n> ကြိမ်းမောင်းသံတွေ၊ ကလေးငိုသံတွေ၊\n> စစ်သားတွေရဲ့ ကြိမ်းမောင်းသံတွေ၊ နံရံတွေကို\n> တုတ်နဲ့ရိုက်သံတွေကိုကြားရတာလန့်တောင်လန့်ပါတယ်။ သူတို့လုပ်ပုံနဲ့ငါတို့ပါ\n> သေကုန်တော့မှာပဲလို့တောင်တွေးမိပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်းကျနော်တို့စစ်သားတွေ\n> စစ်သားတွေအတော်လေးကို စည်းကမ်းရှိနေသလို အတော်လေးလည်း\n> ကူညီပေးပါတယ်။သူတို့သာမကူညီရင် ကျနော်တို့ အသက်ရှူလို့မ၀ဘဲတောင် သေနိုင်ပါတယ်။\n> ကျနော်တို့အနားမှာ စကားပြန်တစ်ယောက်လည်း\n> အတော်လေးကိုပြောရဆိုရခက်ပါတယ်။ ကုသတဲ့နေရာမှာ ကျနော်တို့ဆရာဝန်\n> ၄ယောက်ကကုတင်၃ခုနဲ့ကုပါတယ်။ ကြက်ခြေနီအဖွဲ့က ကုတင်တစ်ခုနဲ့\n> ဒဏ်ရာရလူနာတွေကိုဆေးထည့်၊ ပတ်တီးစည်းတာတွေလုပ်ပေးပါတယ်။\n> သူတို့ဘက်မှာလည်းဖြစ်သွားတဲ့အရေးအခင်းမှာ ထိခိုက်မှုတွေများပါတယ်။\n> ကြက်ခြေနီတွေတောင် လက်မလည်ဖြစ်နေပါတယ်။\n> ကျနော်တို့သဲချောင်းမှာမနက်၉နာရီကနေပြီးဆက်တိုက်ကုတာ ညနေ၃နာရီထိရောက်ပါတယ်။\n> ကျနော်တို့လည်း ရပ်နားလိုက်ရပါတယ်။\n> အကြာကြီးစောင့်ပြီး မကုလိုက်ရတဲ့သူတွေအများအပြားကျန်ခဲ့ပါသေးတယ်။\n> မနေ့ကညကရခိုင်တိုင်းရင်းသားတွေအသတ်ခံထားရတဲ့ခွေကို ကြည့်ထားတဲ့အတွက်\n> အမှန်အတိုင်းပြောရရင် သူတို့ကို ကုပေးချင်စိတ်တောင်မရှိပါဘူး။ဒါပေမယ့်လည်း\n> တာဝန်ပေးထားတဲ့အတွက်သွားရတဲ့အခါမှာ သူတို့အခြေအနေတွေကို\n> တွေ့နေရတော့လည်း ကုသပေးပါတယ်။ ဒါတောင်\n> ကောင်းပေ့ဆိုတဲ့ဆေး၊ဈေးကြီးတယ်ဆိုတဲ့ဆေးတွေကိုပဲ ရွေးပေးမိပါတယ်။)\n> နောက်ပိုင်းတော့လည်း အဲဒီစိတ်တွေကို\n> ပြန်ဖျောက်ပြီးဆရာဝန်စိတ်ဓါတ်အပြည့်ပြန်သွင်းပြီး ကုသပေးခဲ့ပါတယ်။ သဲချောင်းကနေ\n> ညနေ၃နာရီကျော်မှပြန်ခဲ့ပြီး ၄နာရီမှပဲမနက်စာထမင်းစားရပါတယ်။\n> ဒါတောာင်ပြည်နယ်ရုံးက ကျနော်တို့ကို ဒီနေ့လူကြီးတွေလာမှာမို့လို့\n> ပြလို့ကောင်းအောင်ဆိုပြီး စောင့်စေချင်ပါသေးတယ်။\n> ကျနော်တို့ကတော့မစောင့်တော့ဘဲပြန်လာပါတယ်။ ကျနော်တို့ မှန်တာလုပ်နေတာ\n> ကျေးဇူးတင်ရပါတယ်။စစ်တွေမြို့ကနေထွက်ပြီး သံလမ်းကိုကျော်တာနဲ့\n> ဘင်္ဂလီလူမျိုးတွေကိုသာလမ်းတစ်လျှောက်ရော၊စခန်းမှာပါမြင်တွေ့ရပါတယ်။ စကားလည်း\n> ပြောမရ၊ သူတို့ပြောတာလည်း နားမလည်နဲ့\n> ကိုယ့်နိုင်ငံထဲမှာပဲ သူများတိုင်းပြည်ရောက်နေသလိုခံစားရပါတယ်။သဲချောင်းကတော့\n> လုံခြုံရေးတော်တော်ကောင်းနေပါပြီ။ သက္ကပြင်အရပ်ကတော့\n> ကျနော်တို့မသွားနိုင်ပါဘူး။ပြည်နယ်အစိုးရကလည်း လုံခြုံရေးတခါတည်းထည့်ပေးဖို့\n> မသွားဖြစ်တာပါ။စစ်တွေမြို့ထဲမှာတော့ ဘင်္ဂလီရပ်ကွက် ၂ခု၊ လူဦးရေ\n> ထောင်ဂဏန်းနဲ့ချီပြီးကျန်နေသေးတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ သူတို့ရပ်ကွက်တွေကိုတော့\n> လမ်းပေါ်မှာမတွေ့ရဘဲအ်ိမ်တံခါးတွေကိုပိတ်ထားတာပဲတွေ့ရပါတယ်။ သူတို့ကိုလည်း\n> အနောက်စံပြကိုသွားတဲ့အဖွဲ့ပါ။ အနောက်စံပြကလည်း\n> ဘင်္ဂလီစခန်းတစ်ခုပါပဲ။အဲဒီမှာသွားကုနေတုန်း အမွှာပူးကိုယ်ဝန်သည်က\n> ကလေးစမွေးပါတယ်။ ပထမကလေးကို\n> မွေးလိုက်ရတာမခက်ပေမယ့် ဒုတိယတစ်ယောက်မှာတော့\n> ကလေးကကန့်လန့်ဖြတ်ခံနေတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ ပစ္စည်းကိရိယာဘယ်လိုမှမစုံလင်တဲ့အတွက်\n> ပထမကလေးမွေးပြီး ချက်ကြိုးကို သွေးမထွက်အောင်\n> ကျန်တဲ့အဖွဲ့တွေကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပါပဲ။\n> ကျနော်တို့ရဲ့ ကုသရေးခရီးစဉ်ကို ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေကြောင့် ၃၀.၆.၂၀၁၂\n> (စနေနေ့)မှာအဆုံးသတ်မှာဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ထပ်စေတနာ့ဝန်ထမ်းနောက်တစ်ဖွဲ့လည်း\n> ထပ်လွှတ်နိုင်တော့မယ်မထင်ပါ။ ကျနော်တို့အသင်းလည်း\n> နိုင်သလောက်၊အားရှိသလောက်ဝင်ကူပေးပြီးပါပြီ။ အမှန်တော့ ပြည်နယ်အစိုးရကသာ\n> ကျနော်တို့ကလုပ်အားစိုက်ထုတ်ပြီးဒီထက်ကြာကြာကူညီပေးနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမယ့်လည်း\n> ကျနော်တို့ ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေအရ\n> မနေ့က မသေချာသေးတဲ့သတင်းကို တင်ပေးလိုက်မိတဲ့အတွက်အများကြီးတောင်းပန်ပါတယ်။\n> နောက်နေ့တွေမှပဲ အတွေ့အကြုံတွေဆက်တင်ပေးပါမယ်။\n> ၂၈.၆.၂၀၁၂။ ။ မနေ့ထဲကလာမယ်လို့ဆိုတဲ့ လူကြီးတွေကဒီနေ့မှပဲလာမယ်လို့ဆိုပါတယ်။\n> တာမသေချာတဲ့အတွက် စောင့်ရပါတယ်။\n> စောင့်ရင်းစောင့်ရင်းနဲ့နေ့လည်ထမင်းစားချိန်ရောက်သွားလို့ ထမင်းစားပြီးမှပဲ\n> ကိုယ်တာဝန်ကျတဲ့နေရာကိုသွားရပါတယ်။ ဒီနေ့ကတော့ ကျနော်မြို့ထဲကိတာဝန်ကျပါတယ်။\n> ဒုက္ခသည်စခန်းမှာပါ။ ရွှေစေတီကိုသွားတဲ့လမ်းမှာဓည၀တီကိုဖြတ်သန်းသွားရပါတယ်။\n> လမ်းကတော့ ကြမ်းလွန်းလို့\n> ကျောက်ခဲစားသွားရင်တောင် အစာကျေလောက်ပါတယ်။\n> ဓည၀တီဆိုတာကတော့မီးအကြီးအကျယ်ရှို့ခံထားရတဲ့ ရပ်ကွက်တစ်ခုပါ။\n> လမ်းဘေးဝဲယာတစ်လျောက်မှာ မီးလောင်ခံထားရပြီး\n> ကြည့်ရတာ အတော်လေးကိုဝမ်းနည်းစရာကောင်းပါတယ်ဗျာ။\n> ထူးခြားတာတစ်ခုကတော့ကံကောင်းထောက်မစွာ မီးလောင်ခြင်းမခံထားရတဲ့အိမ်တွေရဲ့\n> ရခိုင်အိမ် ဆိုတဲ့စာတွေကိုရေးထားတာတွေ့ရပါတယ်။\n> ဘင်္ဂလီတွေကပဲရှို့ဖို့အတွက်အမှတ်အသားပြုထားတာလား၊ ဒါမှမပာုတ် ရခိုင်တွေကပဲ\n> အခြေအနေကတော်တော်လေးကိုတိုးတက်လာပြီဖြစ်ပါတယ်။ ကူးစက်ရောဂါတွေ၊\n> အများအားဖြင့်လာပြကြတာကတော့သာမန်ဖျားနာတာတွေလောက်ပါပဲ။ အခုအချိန်မှာတော့\n> တစ်ခုပဲစိုးရိမ်မိတာက ဘင်္ဂလီတွေပာာ\n> တဖြည်းဖြည်းနဲ့သေမထူး၊ နေမထူးဖြစ်လာပါပြီ။\n> စားနပ်ရိက္ခာတွေ၊ဆေးဝါးတွေပြတ်လတ်နေပြီး မိုးအဆက်မပြတ်ရွာသွန်းနေတဲ့အတွက်\n> ခက်နေပါတယ်။ အဲဒီအတွက်သေမထူးနေမထူး\n> ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဆိုပြီးလုပ်ကုန်မှာစိုးရပါတယ်။ ဆေးကုသနေရင်း\n> ထုံးစံအတိုင်းပဲသုတ်သုတ်လာသုတ်သုတ်ပြန်နဲ့ပဲ ကျနော်တို့ဆေးခန်းကိုတောင်\n> ၀င်မကြည့်သွားပါဘူး။ ဒါတောင် ကျနော့်ဆေးခန်းထဲကဆရာမတွေကလူနာကျဲနေလို့ဆိုပြီး\n> သူတို့လာကြည့်တဲ့အချိန်က ညနေပဲဖြစ်နေပြီဗျာ။\n> တစ်နေကုန်ကြည့်လာတာလူနာကုန်ပြီပေါ့။ အဲဒါကို ဘာညာစရာရှိလဲဗျာ။ မမှန်ကန်တာ၊\n> မကောင်းတာဘာမှမလုပ်ထားဘူး။ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း\n> အရှိအရှိအတိုင်းပဲပေါ့။ အဲလိုမျိုး\n> သူတို့တွေပြန်ထွက်သွားပြီးတော့ခဏနေတော့မှ သတင်းထောက်တွေလား၊ UN\n> တစ်နေကုန် ကြည့်ထားရတဲ့လူနာတွေကိုတော့ မမြင်ဘဲ\n> ဆေးခန်းပိတ်တော့မယ့်အချိန်မှရောက်လာပြီး လူနာက\n> ဒါပဲလားဆိုတော့ဘာပြန်ပြောရမလဲတောင်မသိပါဘူး။ ဒါပေမယ့်လည်း\n> ကျနော်ကမှမြို့တွင်းမို့ပြဿနာသိပ်မရှိပါ။ ကျနော်တို့အဖွဲ့ထဲမြို့ပြင်ဖြစ်တဲ့\n> သဲချောင်းနဲ့သက်ကယ်ပြင်ကိုသွားရတဲ့သူတွေအတွက်ပိုပြီးတောင် ကသီပါသေးတယ်။\n> ကံကောင်းသွားပါတယ်။ ပထမဒီနေ့တာဝန်ခွဲဝေထားတာက\n> သဲချောင်း၅ယောက်၊အနောက်စံပြ၅ယောက်ဆိုပြီးခွဲဝေတာပါ။ သဲချောင်းကိုသွားတဲ့အဖွဲ့က\n> စောင့်နေရပေမယ့် အနောက်စံပြကိုသွားတဲ့အဖွဲ့ကတော့\n> မစောင့်လိုက်ရပါဘူး။ကျနော်တို့စောင့်နေတုန်းမှာပဲ အနောက်စံပြကအဖွဲ့\n> အနောက်စံပြမှာ အာပာာရချောင်းဝေနေတုန်း\n> သူတို့လူမျိုးအချင်းချင်းအဝေမတည့်ဖြစ်ပြီး ထိုးကြိတ်ရန်ဖြစ်ကြပါတော့တယ်။\n> သူတို့အဖွဲ့လည်း စောစောစီးစီးပဲသိမ်းပြီးပြန်လာပြီး\n> သူတို့တွေအတွက်တော့ အလုံအလောက်မရလို့\n> ဒီလိုမျိုးတွေကဖြစ်မှာပါပဲ။သဲချောင်းမှာတော့ စစ်တပ်ကဝေတဲ့အတွက်\n> ပြဿနာမရှိပေမယ့် အနောက်စံပြမှာတော့ စစ်တပ်က\n> နောက်ပိုင်းဒီထက်ပိုဆိုးတာတွေသာဆက်ဖြစ်လာဖို့ရှိပါတယ်။ အခုတောင်အခြေအနေတွေက\n> လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်ဖြစ်နေပါတယ်။ မနေ့ညကလည်း\n> ဒီလောက်ပဲပြောပါရစေ။ စဉ်းစားကြည့်နိုင်ပါတယ်။\n> အဆိုးအရွားကြီးတွေမဖြစ်လာတာပါ။ဒီပြဿနာကိုမဖြေရှင်းဘဲ Curfew ကိုရုပ်သိမ်းရင်၊\n> ၀င်လာကြည့်တဲ့အချိန်မှာရခိုင်တိုင်းရင်းသားတွေက အိနြေ္ဒမပျက်ရှိနေပေမယ့်\n> ကျနော်ထင်တာတော့ သူတို့ထုံးစံအတိုင်းပဲ မူယာမာယာများပြတယ်ထင်တာပဲ။\n> အဲတော့ပိာုကလူတွေဘယ်လိုမှတ်ချက်ချသွားမလဲဆိုတာတော့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ်။\n> ၂၉.၆.၂၀၁၂။ ။ စစ်တွေမှာရှိနေတဲ့အချိန်လေးတွေမှာ\n> ဒီနေ့ကိုလည်း ဆက်ရေးဖြစ်တာပါ။ လမ်းခရီးအတွေ့အကြုံကတော့ တာဝန်ကျတာက\n> မနေ့ကစခန်းပဲဖြစ်တဲ့အတွက် သိပ်ပြောစရာမရှိပါဘူး။ မနက်ဖြန်ပြန်တော့မှာဆိုတော့\n> ဒီနေ့မှာ စောစောပဲသွားပြီး စောစောပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ သောကြာနေ့ဖြစ်နေတဲ့အတွက်လည်း\n> သဲချောင်း၊ အနောက်စံပြစခန်းတွေကနေ နောက်ကျမှမပြန်ချင်တာကြောင့်\n> အစောကြီးသွားကြရပါတယ်။ မြို့တွင်းမှာ မြို့ခံဆရာဝန်တွေက ဒုက္ခသည်စခန်းတွေမှာ\n> နေ့တိုင်းကုသမှုပေးတဲ့အတွက် ကျနော်တို့ရဲ့လူအင်အားအများစုကို နောက်ပိုင်းမှာ\n> ဘင်္ဂလီစခန်းတွေကို ပို့ထားရပါတယ်။ အဲဒီစခန်းတွေက\n> ဆရာဝန်စိတ်ဓါတ်မရှိဘူးဆိုပြီး အပြစ်တင်စရာမရှိပါ။\n> ကျနော်တို့အွန်လိုင်းကနေတဆင့် မြင်ခဲ့ရသူတွေတောင် အံတကြိတ်ကြိတ်နဲ့\n> ဒေါသထွက်ခဲ့တာပါ။ သူတို့က သူတို့မျက်စိအောက်တင်\n> ဘယ်လောက်ပဲဆရာဝန်စိတ်ရှိရှိ ကြိတ်မှိတ်ပြီး\n> ကုသပေးနိုင်မယ်မထင်ပါ။ ကောင်းကျိုးထက်ဆိုးကျိုးပိုပြီးများဖို့သာရှိပါတယ်။\n> ဒါကြောင့်မို့ကျနော်တို့ရှိနေတဲ့အချိန်တွေမှာတော့ သူတို့ကိုကုသမှုပေးပါတယ်။\n> လူလူချင်းစာနာထာက်ထားပြီး မြန်မာလူမျိုးတွေရဲ့\n> ညှာတာထောက်ထားတတ်တဲ့စိတ်ဓါတ်ကိုပြသနေကြတာပါ။ အားလုံးကတော့\n> လက်ချောင်းတွေတောင် အတိုအရှည်မညီတာပဲလေ။\n> အကောင်းမမြင်တဲ့သူရှိသေးတာ၊ ကျနော့်လိုပမွှားကိုတော့ အကောင်းမမြင်နိုင်တာ\n> မဆန်းပါဘူးလေ။ အရင်တုန်းကတော့ ဝေဖန်တာတွေကိုလုံးဝခံနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပါဘူး။\n> ပြောတဲ့စကားတိုင်းကို ပြန်ရှင်းရမှကျေနပ်ပါတယ်။ အခုတော့ တော်တော်လေး\n> အလေ့အကျင့်ဖြစ်လာပါပြီ။ ရှေ့လျောက်လည်း ဒီထက်ပိုပြီး\n> ကျနော်ကတော့ မြင်တာနဲ့ငှက်ဖျားလို့ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆရာမတွေက\n> သူ့မှာကုလားခုတ်ထားတဲ့ဒဏ်ရာရှိတယ်ဆိုလို့ ပိုးဆိပ်များတက်နေသလားဆိုပြီး\n> လှန်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ ဒဏ်ရာပိုးဆိပ်တက်နေတာမပာုတ်ပါဘူး။ ဒဏ်ရာကတော်တော်လေးကို\n> ကြီးပါတယ်။ လည်ပင်းအလည်နားကနေပြီး ဘယ်ဘက်ချိုင်းကြားအထိရှိပါတယ်။\n> ညာသန်တစ်ယောက်က အနောက်ကနေပြီး လွှဲခုတ်လိုက်ပုံရပါတယ်။ အရိုး၂ချောင်း (Scapula\n> and Clavicle) ပြတ်သွားတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ ကံကောင်းလွန်းလို့သာ\n> အဆုတ်ကိုမထိခိုက်သွားတာဖြစ်ပါတယ်။ အဆုတ်ကိုသာ ထိခိုက်သွားရင်တော့\n> ဒီလူကြိမ်းသေအသက်ဆုံးရှုံးမှာသေချာပါတယ်။ ပြောတာတော့\n> နာဇီရွာမီးရှို့ခံရတဲ့အချိန်မှာ ကုလား၂ယောက်က သူ့ကိုခုတ်သွားတာလို့ဆိုပါတယ်။\n> အခုတော့ သေချာခွဲစိတ်ပြီး ပြုပြင်ထားပြီးပါပြီ။ ချုပ်ရိုးလည်းကောင်းပါတယ်။\n> ပိုးလည်းမ၀င်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သိပ်မကြာသေးတဲ့အတွက် လက်တော့မလှုပ်နိုင်သေးပါဘူး။\n> သဲချောင်းနဲ့ သက္ကပြင်တွေမှာတော့ လူနာတွေများတာရော၊\n> ကြက်ခြေနီတွေအနာဆေးထည့်တာကို တခြားတစ်နေရာမှာလုပ်တာရောကြောင့် ဘင်္ဂလီတွေဘက်က\n> အထိအခိုက်တွေကိုတော့ ကျနော်လည်း မကြည့်ခဲ့မိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျနော်နဲ့ပါလာတဲ့\n> ကြက်ခြေနီရဲ့ ပြောစကားအရတော့ သေနတ်မှန်တဲ့ဒဏ်ရာတွေရှိတယ်လို့ဆိုပါတယ်။\n> ခပ်စောစောတည်းက ကုသခဲ့တာကြောင့် ခပ်စောစောပဲ လူနာကုန်သွားပါတယ်။\n> ဒါတောင်သိပ်မရှိဘူးထင်နေတာ စာရင်းစာအုပ်ပြန်ကြည့်တော့ အယောက်၈၀ကျော်ပါတယ်။\n> ဒီနေ့တော့ တခြားစခန်းတွေကလည်း စောစောစီးစီးသိမ်းလာကြပါတယ်။\n> အားလုံးချောချောမောမောပါပဲ။ စစ်တွေမြို့ထဲမှာတော့ ကုလားအိမ်တွေကို\n> ဖျက်သိမ်းနေတာတွေ့ရပါတယ်။ သူတို့ကိုမြို့ထဲကထွက်ခွာစေရာမှာ\n> အကုန်လုံးယူဆောင်သွားခွင့်ပြုပါတယ်။ သူတို့အိမ်တွေကိုတော့\n> ဖျက်သိမ်းလိုက်ပါတယ်။ အတော်လေးတော့ မြို့ပြင်ထုတ်ပြီးသွားပါပြီ။ ဒါတောင်\n> တချို့ဘင်္ဂလီတွေကသူတို့မှာ မှတ်ပုံတင်ရှိတယ်၊ သန်းခေါင်စာရင်းရှိတယ်။\n> သူတို့မထွက်ခွာနိုင်ဘူးဆိုပြီး ပေကပ်နေနေပါသေးတယ်။ စစ်တွေမြို့ထဲမှာတော့\n> အင်အားတောင့်တဲ့ ဘင်္ဂလီရပ်ကွက်က အောင်မင်္ဂလာရပ်ကွက်ဖြစ်ပါတယ်။ အခုချိန်ထိလည်း\n> မထွက်ခွာကြသေးပါဘူး။ ဘယ်လိုဆက်လုပ်မလဲတော့မသိပါဘူး။ ရွှေ့တော့ရွှေ့မယ်ထင်တာပါပဲ။\n> လွယ်လွယ်နဲ့တော့ ပြီးသွားမယ်မထင်ပါဘူး။\n> ကျနော့်မှတ်တမ်းတွေကို ဖတ်တဲ့သူတွေထဲမှာ\n> ဒီနေ့ကျနော့်Facebookမှာတင်ထားတဲ့ မှတ်တမ်းမှာ\n> သိတော့တာ။ သူတို့ပြောတာကို ပြန်ပြောရရင် အစိုးရပာာ သူတို့ဘင်္ဂလီလူမျိုးတွေကို\n> သေစေချင်နေတာပါတဲ့၊ သူတို့ဘင်္ဂလီတွေရဲ့အိမ်တွေကို မီးရှို့၊\n> သူတို့လူမျိုးတွေကို လူမျိုးတုန်းသတ်ဖြတ်နေတာပါတဲ့။ ကျနော်ပာာလည်း\n> လူမျိုးရေးဝါဒီတစ်ယောက်ပါတဲ့။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ကျနော်က\n> သူတို့ဘင်္ဂလီလူမျိုးတွေနဲ့ ရခိုင်လူမျိုးတွေကို တန်းတူအခွင့်အရေးပေးပြီး\n> မဆက်ဆံလို့ပါတဲ့။ ဘင်္ဂလီတွေကလည်း လူသားတွေဖြစ်ရက်နဲ့ဘာလို့\n> တန်းတူအခွင့်ရေးပေးပြီး မဆက်ဆံရတာလည်းဆိုပြီး အပြစ်ဝိုင်းတင်ထားတာပါ(ရခိုင်မှ\n> တ်တမ်း(၇)မှာဖတ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။)။ ဒါမြန်မာနိုင်ငံပါဗျာ။\n> မြန်မာနိုင်ငံနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ တိုင်းရင်းသားတွေနဲ့သာသက်ဆိုင်တဲ့မြေပါ။\n> သူတို့ပာာ လူမျိုးခြားတွေပါ။ လူမျိုးခြားဖြစ်နေရုံနဲ့တော့ အပြစ်မရှိပါဘူး။\n> ဒါပေမယ့်လည်း အဲဒီလူမျိုးခြားတွေက ကျနော်တို့လူမျိုးတွေကိုရက်ရက်စက်စက်သတ်ဖြတ်၊\n> အိမ်တွေကိုမီးရှို့တဲ့နောက်မှာတော့ အပြစ်ရှိသွားပါပြီ။ အပြစ်ရှိရင်တော့\n> အပြစ်ဒဏ်ကိုခံရတော့မှာပဲလေ။ လူမျိုးခြားပာာ လူမျိုးခြားလိုပဲဆက်ဆံခံရမှာပဲလေ။\n> ကျနော်တခြားနိုင်ငံသွားရင်လည်း ကျနော်ပာာ အဲဒီနိုင်ငံမှာ\n> လူမျိုးခြားဖြစ်တဲ့အတွက် ကျနော့်ကို လူမျိုးခြားလိုပဲဆက်ဆံမှာပါပဲ။\n> သူတို့လူမျိုးနဲ့ တန်းတူအခွင့်အရေးတော့ပေးမှာမပာုတ်ပါဘူး။ အခုလည်းအဲလိုပါပဲ။\n> သူတို့ပာာ လူမျိုးခြားတွေဖြစ်နေတဲ့အတွက် လူမျိုးခြားလိုတော့ ဆက်ဆံခံရမှာပဲလေ။\n> ဒါတောင်မှ ကျနော်တို့ဆေးဝါးတွေ၊ အစားအသောက်တွေ၊\n> သူတို့မြေပေါ်မှာသာ ကျနော်တို့လူမျိုးတွေ ဒီလိုမျိုးလုပ်ခဲ့ရင်\n> သူတို့ဘယ်လိုဆက်ဆံမယ်ထင်ပါသလဲ။ အထောက်အပံ့နည်းတာကတော့\n> ကျနော့်စိတ်ထင်ဒီလိုဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျနော်တို့နိုင်ငံမှာဖြစ်တဲ့အတွက်\n> ကျနော်တို့တိုင်းရင်းသားတွေက အကူအညီတွေလှူဒါန်းတဲ့အခါမှာ\n> ရခိုင်လူမျိုးတွေကိုသာ လှူဒါန်းကြပါတယ်။ ဘယ်သူမှဘင်္ဂလီတွေအတွက်တော့\n> မလှူကြပါဘူး(ဘင်္ဂလီတွေကလွဲလို့ပေါ့လေ)။ အဲဒီတော့လည်း သူတို့အတွက်\n> အထောက်အပံ့နည်းမှာပေါ့ဗျာ။ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ။ ကျနော်ပာာလည်း\n> သူတို့လူမျိုးတွေကို ရခိုင်လူမျိုးတွေနဲ့တန်းတူမထားခဲ့တဲ့အတွက်\n> လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုဝါဒီသမားပါတဲ့။ ကျနော်လူမျိုးရေးဝါဒီပာုတ်မပာုတ်ကတော့\n> သူတို့လိုမျိုး ကိုယ့်ကိုပညာသင်ပေး၊ ဆေးကုပေးတဲ့ဆရာဝန်ကိုပြန်သတ်နိုင်တဲ့\n> လူတွေကြားထဲမှာ ပတ်ပတ်လည်အ၀ိုင်းခံပြီး ဆေးကုသပေးနေတဲ့ ကျနော်တို့ရဲ့ပုံတွေကို\n> ပြန်ကြည့်ပြီး မှတ်ချက်ချပေးကြပါ။ ကျနော်ကိုယ်တိုင်တော့\n> ပြန်ပြီးမရှင်းပြချင်တော့ပါ။ ကျနော်ပာာ လူသားတစ်ယောက်၊\n> မြန်မာနိုင်ငံသားတစ်ယောက်ပါ။ ကိုယ့်တိုင်းရင်းသားတွေကို သတ်ဖြတ်မီးရှို့ခဲ့တဲ့\n> သူတို့တွေကို သေလောက်အောင်မုန်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအမုန်းတွေကို မျိုသိပ်ပြီး\n> လူလူချင်းစာနာမှုနဲ့ကုသမှုတွေပေးနေခဲ့ပါတယ်။ ကျနော့်စိတ်ထဲမှာ လူနာကုသချိန်မှာ\n> သူတို့လူမျိုးတွေကို မကောင်းတဲ့စိတ်နဲ့ ဆေးအမှားများပေးခဲ့မိရင် ကျနော့်ကိုယ်\n> ကျနော်သတ်သေပါ့မယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ရှင်းပြရအရာမထင်ပါဘူးလေ။\n> ကျနော်တို့ကသူတို့ဘင်္ဂလီလူမျိုးတွေကို လက်မခံပေးတော့ ကျနော့်ကို Uncivilized\n> person (ယဉ်ကျေးမှုမရှိတဲ့သူ)ဆိုပြီးမှတ်ချက်ပေးသွားပါတော့တယ်။\n> ရှေ့လျှောက်ချိုသည်ခါးသည် ပြန်လဲ မပြောချင်တော့ပါဘူး။\n> ကျနော့်လုပ်ရပ်တွေမှန်လားမှားလားဆိုတာကို သိလာကြပါလိမ့်မယ်။\n> စာလည်းတော်တော်ရှည်သွားပါပြီ။ ဒီနေ့မှတ်တမ်းကတော့ နောက်ဆုံးမှတ်တမ်းပါပဲ။\n> ကျနော်တို့ရဲ့ စစ်တွေခရီးစဉ်ကို ဒီနေ့ပဲအဆုံးသတ်လိုက်ပါပြီ။ မနက်ဖြန်\n> နေ့လည်၁နာရီလေယာဉ်နဲ့ ရန်ကုန်ကိုပြန်ကြတော့မှာဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျား။\n> ကျနော့်မှတ်တမ်းတွေကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ဖတ်ပေးခဲ့ကြတဲ့၊ကျနော့်ကိုအားပေးခဲ့ကြတဲ့\n> သူများအားလုံးကို ကျေးဇူးအများကြီးကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nPosted by Travel at 6:34 AM0comments\nFree Conference Seminar: Your Role asaSAP Functional/Technical Consultant onaproject - MM WM FICO HR/HCM BIBW ABAP with ASAP methodology\nDo you know what you will be doing onaproject once you land onaSAP functional/technical job - You are probably thinking about getting into SAP world or you are getting trained currently and will eventually get into the job soon, here is an opportunity to know whataSAP functional/technical consultant do onanormal basis ataclient onahigh level. Also Know about ASAP methodology during this session.\nThere isafree seminar that you can listen in and getagood idea on your possible roles onaproject asaSAP Functional/technical consultant. Here it fromaproject manager so you know the best information. Register in advance and reserve your seats - 9:30 PM - 10:30 PM EDT ( Eastern time, please convert to your correct timezone )\nConference Meeting Details: Click below or copy paste to your browser:\nMon, Jul 2, 2012 9:30 PM - 10:30 PM EDT\nMon, Jul 9, 2012 9:30 PM - 10:30 PM EDT\nMon, Jul 16, 2012 9:30 PM - 10:30 PM EDT\nMon, Jul 23, 2012 9:30 PM - 10:30 PM EDT\nMon, Jul 30, 2012 9:30 PM - 10:30 PM EDT\n| 101ERP.com |Phone: 1-866-965-4447 | Email: sap@101erp.com | Office: 100 W Big Beaver Road Suite 200 Troy MI 48084 |\nPosted by Travel at 2:56 AM0comments\nPosted by Travel at 12:38 AM0comments\nRe: Please reply !!\nOn Fri, Jun 29, 2012 at 6:31 PM, kyaWmyaT"hwin <kyawmyathwin@gmail.com> wrote:\nI heard that One of the travel agent (well know ) is organizing to punish for FDI hotels on current issue,,, room rate &unable to accept the booking ...... something like this and they contacted each other and telling that to keep secret......Any news ???I m from Asia Paradise Travel.\nOn Fri, Jun 29, 2012 at 2:16 PM, Bo Saw <saww.myanmar@googlemail.com> wrote:\nSeem3similar names ;\nFamous hotels are\n2.Royal City hotel\n3.Royal hotel may be apart of them\nOn Jun 29, 11:54 am, thu thu <mayth...@googlemail.com> wrote:\n> I would like to know Royal Hotel mandalay address. very urgent for me.\n> Ma Thu\n> Green Holiday Travels & Tours\nPosted by Travel at 10:27 PM0comments


စိတ်ရောဂါဝန်ဆောင်မှုခွေး — Steemit\nဒါဟာ "သင်ကိုယ်သင်ဂရုစိုက်နိုငျကွောငျးသငျသညျစိတျခစြေ။ " စိတ်ကျန်းမာရေးပြဿနာများကိုအတူလူများတို့အားပြုစုစောင့်ရှောက်မှုပေးသောခွေးအများအပြားအမျိုးအစားဖနောင့်မဟာမိတ်များကိုဖော်ပြထားတယ်အဖွဲ့အစည်းအဖြစ်ထွက်ပေါ်လာပြီ ပထမဦးဆုံးအခွန်အားကျရောက်သည်အဘယ်မှာရှိတော်မူသောစိတ်ရောဂါဝန်ဆောင်မှုခွေးဖြစ်ပါသည်။ ဤရွေ့ကား, တစ်ဦးချင်းစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမသန်စွမ်းလူများအတွက်အပြင်းအထန်လေ့ကျင့်သင်ကြားခွေးဖြစ်ကြ၏။ အဆိုပါစိတ်ရောဂါ Service ကိုခွေးလူ့အဖွဲ့အစည်းသည်ဤခွေးနှင့်မည်သို့လေ့ကျင့်သင်ကြားနေတဲ့ခွေးကိုမရလောက်ကျယ်ပြန့်သတင်းအချက်အလက်ရှိပါတယ်။ ဖနောင့်မဟာမိတ်များကြောင့်အသုံးအနှုန်းနှင့်အတူဆက်စပ်အမည်းစက်များ "စိတ်ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုခွေး" သူတို့ခေါ်ဆို "စိတ်ရောဂါ။ " ထိုအခါမသန်စွမ်းလူတွေကိုနှစ်သိမ့်ခြင်းနှင့်လှုံ့ဆော်မှုများကိုအရာစိတ်ခံစားမှုထောက်ခံမှုခွေးရှိပါတယ်။\nသူတို့ကလေယာဉ်ပေါ်ခေါ်ဆောင်သွားနှင့်တိရိစ္ဆာန်များများသောအားဖြင့်သင့်လျော်သောစာရွက်စာတမ်းများနှင့်အတူခွင့်မပြုတဲ့အိမ်ရာအခြေအနေများတွင်အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ပါသည်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့လူများ၏ကြီးမားသောအုပ်စုတစ်စုကိုကူညီပေးသောကုထုံးခွေးရှိပါတယ်။ ဥပမာ, Ensminger ရဲ့ခွေး Chloe တစ်ကုထုံးခွေးဖြစ်ပြီး, သူဆန္ဒအလျောက်လူနာနှစျသိမျ့ဆေးရုံများမှသူမ၏ကြာပါသည်။ Lieberman ရဲ့မကြာသေးခင်ကလူနာတစ်ဦးကယင်းစိတ်ရောဂါခွေး certified ရရှိထားပြီး get ကူညီရန်စာတစ်စောင်ရေးသားခဲ့သည်ဘယ်သူကိုအဘို့, အဘယ်သူ၏ခင်ပွန်းတစ်ဦးလေးနက်, တိုးတက်သောဆေးဘက်ဆိုင်ရာရောဂါရှိပြီးအမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်, သူသူ့ကိုစောင့်ရှောက်တာကိုကန့်သတ်မှဆန့်ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ သူမ၏စံ poodle "ဟုသူမကသူမ၏ခင်ပွန်းများကိုအသုံးပြုခဲ့ကြောင်း, သူမခင်ပွန်းမရှိဘဲအိမ်တော်ထဲကအခါစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကူအညီအထောက်အပံ့များပေး," Lieberman ကဆိုသည်။ သူမ၏နေအိမ် foreclosure အတွက်ထားကြောင့်နောက်ထပ်လူနာသည်လည်းအမျိုးသမီး, စိတ်ဖိစီးမှုလျှက်ရှိသည်။\nသူမလည်းသူမအမေရိကန်ဒေါ်လာသန်းပေါင်းများစွာကိုပိုင်ဆိုင်မှုများ၏အလားအလာဆုံးရှုံးမှုနှင့် ပတ်သက်. တစ်ဦးတရားစွဲဆိုမှုနှင့် countersuit အတွက်ပါဝင်ပတ်သက်ရဲ့ Lieberman ကဆိုသည်။ သူမ၏ကလေးများတိုင်းပြည်အနှံ့အသက်ရှင်သောကြောင့်ထိုမိန်းမသည်တွေအများကြီးသွားလာရှိပါတယ်, နှင့်သူမ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြည်နယ်တစ်ခါတစ်ရံသူမအိပ်ရာထဲကမရနိုငျသောထိုကဲ့သို့သောဖြစ်ပါတယ်။ ဤကိစ္စတွင်ခုနှစ်, Lieberman ကလေးငယ်တစ်စောင်ဖို့ကုထုံးခွေးနှိုင်းယှဉ်: နွေးထွေးမှု၏ခံစားချက်များကို evoking နှင့်စောင့်ရှောက်ခေါ်ဆောင်သွားခံရခြင်း။ "ဒါဟာအမှုအရာလျော့နည်းစိတ်ထိခိုက်သောအခါသူမ၏သတိပေး" ဟုသူမကဆိုသည်။ "ဒါဟာအတိတ်ကာလတစ်လည်စည်းပါပဲ။ " ဟာနန်ဒက်ဇ် 1996 ခုနှစ်တွင်အမျိုးသားအစောင့်တပ်ဖွဲ့ပူးပေါင်းနှင့်သူ 2004 ကနေ 2006 ခုနှစျမှအီရတ်မှတပ်ဖြန့်ခဲ့သည်စက်တင်ဘာလ 11, 2001 ရက်တွင်မြေပြင်သုညမှာပထမဦးဆုံးဖြေဆိုသူတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ အီရတ်ရှိနေစဉ်, ဟာနန်ဒက်ဇ်ကသူ၏လမ်းလျှောက်ဖို့စွမ်းရည်နှင့်တစ်ဦးစိတ်ထိခိုက်ဦးနှောက်ဒဏ်ရာကန့်သတ်မယ့်ကျောရိုးဒဏ်ရာခံစားခဲ့ရသည်။ အတွင်းပိုင်းသူလည်းပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ သူကအကြမ်းမဖက်နှင့်တုန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုမင်းသည်အိပ်မက်ဆိုး, မသက်မသာအတွေးများနှင့်အိပ်မက်ရှိခဲ့ပါတယ်။ "အားလုံးကတော့အနာမြင်နိုင်နေကြတယ်" ဟုသူကပြောသည်။ "ဒါကကျနော်ကလူကရှင်းပြပုံကိုဖွင့်။ " ဟာနန်ဒက်ဇ်, ECAD အကူအညီခွေးလေ့နှင့်မွေးဖွားခဲ့ရတယ်ကြောင်းအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏အစိတ်အပိုင်း HEAL Project မှတဆင့် 2010 ခုနှစ်ဝန်ဆောင်မှုခွေးကိုလက်ခံရရှိခဲ့သည်။ စီမံကိန်းဝန်ဆောင်မှုခွေးနှင့်အတူ PTSD နှင့်အတူစုံတက်စစ်ပြန် HEAL ။ ဟာနန်ဒက်ဇ်နေဆဲ HEAL စီမံကိန်းနှင့်အတူစေတနာ့ဝန်ထမ်း။ "တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေပါလျှင်သူသိတယ်, ငါကထွက်တွက်ဆလို့မရပါဘူး," ဟာနန်ဒက်ဇ်ခွန်အားကဆိုသည်။ "ဒီခွေးကိုပို Spider-Man သဘောမျိုးရှိပါတယ်။ " ဟာနန်ဒက်ဇ်နေဆဲ PTSD များအတွက်ဆေးဝါးကြာပါသည်။ ရှင်ပေါလု Aragon တစ်ဦး 29 နှစ်အရွယ်အငြိမ်းစားဝါရင့်လည်း PTSD ရှိပါတယ်, ဒါပေမယ့်\nCongratulations! This post has been upvoted from the communal account, @minnowsupport, by goldbloger5 from the Minnow Support Project. It'sawitness project run by aggroed, ausbitbank, teamsteem, theprophet0, someguy123, neoxian, followbtcnews, and netuoso. The goal is to help Steemit grow by supporting Minnows. Please find us at the Peace, Abundance, and Liberty Network (PALnet) Discord Channel. It'sacompletely public and open space to all members of the Steemit community who voluntarily choose to be there.


ကမ်ဘာမွကွေီး၏ ခကျြ (သို့) ပညာရှငျမြား အဖွရှော၍မရနိုငျသော အံ့ဖှယျ အီစတာကြှနျး – Nyi Ma Lay\nကမ်ဘာမွကွေီး၏ ခကျြ (သို့) ပညာရှငျမြား အဖွရှော၍မရနိုငျသော အံ့ဖှယျ အီစတာကြှနျး\nချီလီနိုင်ငံ ရဲ့ Concepcion မြို့ရဲ့တောင်ဘ က်ပိုင်းမှာ ရှိပြီး ချီလီနိုင်ငံ နှင့် တီဟီတီ ရဲ့ အလယ်ေ လာက် မှာ ရှိတဲ့ တြိဂံ ပုံသဏ္ဍာန် ရှိ မီးတောင် ကျွန်းလေးပါ။ ထိုနေရာလေး သည် ကမ္ဘာပ်ါတွင် အခြားနေရာများ နှင့် အလွန် ကွာဝေး ကာ အလွန်ပင် အထီးကျန် ဆန်လှသော နေရာတစ် ခုဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ထို ကျွန်းလေးပေါ်တွင် ရှေးပဝေသဏီ က အသိရ ခက်သော မျိုးနွယ်စု တစ်စု သည် တန် ၉၀ ကျော်လေးသော ကျောက်သား ကြီးများကို ထူးဆန်းသော ပုံပန်းသဏ္ဍန်ရှိသော ရုပ်ထုကြီးများ ထုဆစ်ကာနှောင်းလူသား တို့ အတွက် ပဟေဋ္ဌိများကို ထားရှိခဲ့ကြလေသည်။\nကမ်ဘာမွကွေီး၏ ခကျြ (သို့) ပညာရှငျမြား အဖွရှော၍မရနိုငျသော အံ့ဖှယျ အီစတာကြှနျး[/caption\nအီစတာကျွန်း ၏ အဓိက ထူးခြားချက် မှာ ၈၈၇ ခုသော ဧရာမ မီးတောင် ချော် ရုပ်ထု ခေါ် မွိုင် တွေပါပဲ။ ထို မွိုင် များသည် ၁၂ ပေမှ ၁၅ ပေအထိ အမြင့်ရှိကာ ပျမ်းမျ အလေး ချိန်သည် တန် ၂၀ ခန့် အထိရှိကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။ ဤကျွန်းလေး ကို ရှေးယခင်က ‘Te Pito o te Henua’ လို့ခေါ်ဆိုခဲ့ ပြီး ကမ္ဘာကြီး ရဲ့ ချက် လို့ အမည် တွင်ခဲ့တာ က လည်း ပိုမို ထူးခြား ဆန်းကြယ် စေတဲ့ အချက် တစ်ချက် ပါ။\nကျွန်း အနှံ့အပြား မှာ ပလက်ေ ဖာင်းတွေ ထုဆစ် ခဲ့ကြပြီး ထိုအပေါ်မှာ မွိုင် တွေဟာ ပင်လယ်ဘက် ကို မျက်နှာမူပြီး ရပ်တည် နေခဲ့ကြ တာပါ။ မွိုင် အများစု ကို အဝါရောင် မီးတောင် ကျောက်သား နဲ့ ထုဆစ် ခဲ့ကြပြီး လက်ရာကလည်း အင်မတန် ညက်ညော ပြေပြစ်တာ ကို တွေ့ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\n[caption id="attachment_3185" align="alignnone" width="720"]\nထူးခြားတာက တော့ ဘေးအန္တ ရာယ် တစ်ခုခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ကျွန်းပေါ်မှာ မပြီးပြတ် သေးသော ထုဆစ် လက်စ မွိုင် ရုပ်ထုတွေ ကိုလည်း တွေ့မြင်နေရ တာပါ။ ကျောက်တုံး အစအနတွေ ကို ကြည့်ခြင်း အားဖြင့် ကျွန်းသူ ကျွန်းသားတွေ ဟာ ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုခုကြောင့် ထုဆစ် လက်စ မွိုင် တွေကို စွန့်ပြစ် ထွက်ပြေး ခဲ့ ကြတယ် လို့ ယူဆစရာ ရှိနေခဲ့ ပါတယ်။\nဒါ့အပြင် အီစတာကျွန်း ပေါ်က Rongorongo အမည် ရသော အရေးအသား ဟာလည်း သမုဒ္ဒရာ ဒေသပိုင်း မှာ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရှေးဟောင်းစာ အရေးအသား ဖြစ်ပြီး ယခု ထက်ထိ ဘာသာပြန် ပုံဖော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးတာ ကလည်း အီစတာကျွန်း ကို ပိုမို ထူးဆန်း လေးနက် စေခဲ့တာပါ။\nဒီတော့ အီစတာကျွန်း မှာ ဘယ်လူမျိုးစုတွေ ကြီးစိုး နေထိုင် ခဲ့လဲ….\nကမ္ဘာ့ လူမှု ဂေဟစနစ် နှင့် အဝေးကွာ အထီးအကျန်ဆုံး ဖြစ်သော အီစတာကျွန်း ကို အေဒီ ၇၀၀ မှ ၁၁၀၀ ကြား ကာလများ တွင် ပိုလီနီးရှန်း မျိုးနွယ်စု မှ မတော်တဆ ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့ပြီး လက်မှုပညာ အလွန် ခေတ်မှီ ထွန်းကားခဲ့ဟန် ရှိသည် ကို မွိုင် ရုပ်ထုများ ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သိရှိနိုင် ပါသည်။ အစပိုင်း တွင် လူဦးရေ ၁၅၀၀၀ ခန့်ရှိသည် ဟု ခန့်မှန်း ရပြီး နောက်ပိုင်း တွင် ပိုလီနီးရှန်း ကြွက်များ Outbreak ဖြစ်လာခြင်း, လူဦးရေ အဆမတန် ထူထပ်လာခြင်း နှင့် သဘာဝ အရင်း အမြစ်များ နှင့် သစ်တောများ ပြုန်းတီးလာခြင်း တို့ကြောင့် အေဒီ ၁၇၂၂ ခုနှစ် တွင် လူဦးရေသည် ၂၀၀၀ မှ ၃၀၀၀ ကြား အထိ ကျဆင်း လာခဲ့သည် ဟု သိရှိ ရသည်။\nအေဒီ ၁၈၆၀ မှ စတင် ၍ ရောဂါဘယ များ ဆိုးရွား လာခြင်း နှင့် ကျွန်ပြု ခိုင်းစေ ခံရမှု တို့ကြောင့် အေဒီ ၁၈၇၇ ခုနှစ် တွင် ကျွန်းသူ ကျွန်းသား ဦးရေ ၁၁၁ ယောက်သာ ကျန်ရှိ သည် အထိ လူဦးရေ လျော့ကျ ခဲ့ရ ပါသည်။ လေ့လာသူ အများစုသည် ကျွန်းသူ ကျွန်းသားတို့ ၏ ရာဇဝင် သမိုင်းကြောင်း ကို ဤမျ အထိ ခြေရာခံ လေ့လာ နိုင်ခဲ့ကြ သော်လည်း ယင်း ကျောက်ရုပ်ထုကြီးများ ကို မည် သည့် ရည်ရွယ်ချက် နှင့် ထုဆစ် ခဲ့ ကြပါ သနည်း…..\nထုဆစ်ခဲ့ ကြသော ပညာရှင်များ သည် အဘယ်ကြောင့် သဲလွန်စ မကျန်ပဲ ပျောက်ကွယ် သွားကြ သနည်း… ဆိုသည့် မေးခွန်းများ ၏ အဖြေ ကို ရှာဖွေ လေ့လာ နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိ ခဲ့ပါ။\nထို့အပြင် ရေဒီယို ကာဗွန်နည်း အရ ကျောက်ရုပ်ထုများ ကို စမ်းသပ် စစ်ဆေးရာ တွင် ကျွန်းသူ ကျွန်းသားတို့ ၏ ကျောက်ဆစ် ထုဆစ်ခြင်း မှာ အေဒီ ၁၆၅၀ ခုနှစ် တွင် လုံးဝ ရပ်ဆိုင်း သွားခဲ့ကြောင်း အံ့ဖွယ် တွေ့ရှိခဲ့ရ ပါသည်။ ဤ အချက် ကို ကြည့်ခြင်း အားဖြင့် ကျွန်းသူ ကျွန်းသားတို့ ၏ ကျောက်ဆစ် ထွင်းထုခြင်း အတတ် မှာ လွန်စွာ ခေတ်လွန် နေကြောင်း ကို သိရှိရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ဤ ကြီးမားသော ကျောက်ဆစ် ရုပ်ကြီးများ ကို မည်သည့် နည်းဖြင့် ထွင်းထု ၍ တစ်နေ ရာ မှ တစ်နေရာ ရွေ့ပြောင်းကာ ကျွန်းအနှံ့ စိုက်ထူ ခဲ့သနည်း ဟူသော မေးခွန်း မှာ ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခု အဖြစ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့မည် ဖြစ်ပါတော့ သည်။\nလွန်ခဲ့သော မကြာမီ နှစ်များ အတွင်း အသစ် ရှာဖွေ တွေ့ရှိမှုများ ကလည်း အီစတာ ကျွန်းပေါ် မှ သံသယ မေးခွန်းများ ကို ထပ်ဆင့် တိုးပွား စေမည် ဖြစ်ပါသည်။ အသစ် ရှာဖွေ တွေ့ရှိမှုများ အရ အီစတာကျွန်း ပေါ်မှ မွိုင် ရုပ်ထုကြီးများ သည် မြေပြင် ပေါ်တွင် ထိုးထွက် နေသော ရုပ်ထု အစိတ်အပိုင်း မျသာ ဖြစ်ပြီး တူးဖော် လိုက်ပါ က အောက်ဘက် ပိုင်းတွင် ဧရာမ ကိုယ်ထည် တစ်ခုပါ ထွက်ပေါ်လာကြောင်း အံ့ဖွယ် တွေ့ ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ‘Art within Art’ ဆိုသည့် အတိုင်း ထို ကိုယ်ထည်ပိုင်း ၏ ကျောဘက်တွင် မူ အသေး စိတ် ထွင်းထု ထားသော ကျောက်ဆစ် ကနုတ်များ ကို ထင်ရှားစွာ ရှာဖွေတွေ့ ရှိခဲ့ရပါ သည်။\nထို့ကြောင့် အီစတာကျွန်း ကို လေ့လာနေသူ ပညာရှင်များ အဖို့ ယခင် မေးခွန်း ၏ အဖြေများ ကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိခြင်း မရှိသေးပဲ အသစ် အသစ်သော ပဟေဠိများ သာ ဆက်လက် ရှာဖွေ တွေ့ ရှိ ခဲ့ပါကြောင်း နှင့်…….မွိုင် ခေါ် ဧရာမ ကျောက်ဆစ် ရုပ်ထုကြီးတွေ ကို ဘယ်လို သယ်ဆောင် ထွင်းထု ပြီး အဘယ် အကြောင်း ကြောင့် ကိုယ်ထည်တွေ ဟာ မြေကြီးအောက် ရောက် ခဲ့ရ ပါ သလဲ\nပိုလီနီးရှန်း လူမျိုးစု တွေရဲ့ ဗိသုကာ လက်ရာ ဟာ အေဒီ ၁၅၀၀ မတိုင်မီ နှစ်များ ကတည်း က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အဲ့ဒီ လောက် ခေတ်လွန် နေခဲ့ရ တာလဲ ….\nသုံးထပ် တိုက်လောက် အမြင့်ရှိနေ တဲ့ မွိုင် တွေက ကျွန်းသူ ကျွန်းသားတွေ ရဲ့ လက်ရာ မဟုတ်ပဲ အခြား ဂြိုလ် ကမ္ဘာက လာတဲ့ ဂြိုလ်သားတွေ ရဲ့ လက်ရာ လေလား ….\nလူ အများ တွေးထင် နေကြ သလို အီစတာကျွန်း ဟာ ကမ္ဘာ့ မြေကြီးတစ်ခု ရဲ့ ရေပေါ် တင်ကျန် ခဲ့တဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု သက်သက် လား ….\nဆိုတဲ့ ပဟေဠိများ ၏ အဖြေ ကား အီစတာကျွန်း ပတ်ပတ်လည် တွင် ပင်လယ်ဘက် သို့ မျက်နှာ မူလျက်ရှိသော မွိုင် ရုပ်ထုကြီးများ မှ လွဲ၍ အခြားသူများ အဖို့ အံ့ဖွယ် ပုစ္ဆာ တစ်ပုဒ် အဖြစ် ကျန်ရှိ နေဦးမည် ဖြစ်ပါ ကြောင်း…….\nPrevious post သငျ့ ရဲ့ ဦးနှောကျဉာဏျရညျ IQ ကိုမွှငျ့တငျပေးမယျ့ အလှယျကူဆုံး နညျးလမျးလေး (၅) ခု\nNext post သငျ အသကျ ၃၀ ရောကျရငျ ဒါတှေ ဆကျမလုပျဖို့ လိုပါတယျ….


. “ထင်စေ……. ကောင်း ၏ ……….. မကောင်း၏………………” | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » . “ထင်စေ……. ကောင်း ၏ ……….. မကောင်း၏………………”\n. “ထင်စေ……. ကောင်း ၏ ……….. မကောင်း၏………………”\nPosted by ကိုပေါက်(မန္တလေး) on Jan 28, 2014 in Creative Writing, My Dear Diary | 24 comments\nကို ပေါက် လက်ဆောင် အ တွေး ပါး ပါးေ လး\n“ထင်စေ……. ကောင်း ၏ ……….. မကောင်း၏………………”\nဟို တစ် ရက် က ပျင်း တာ နဲ့ တီ ဗွီ ထိုင် ကြည့် နေ မိ ပါ တယ်။\nကျ နော် ကြည့် နေ တဲ့ အချိန် က မင်း သ မီး ငယ် လေး တစ် ယောက် ကို အင် တာ ဗျုး နေ တဲ့ အ စီ အ စဉ် လာ နေ တာ ပါ။\nသူ့ ဘ ၀ ရဲ့ အ မှတ် တ ရ လေး တွေ ကို ပြန် ပြော ပြ နေ တာ ပေါ့။\nသူပြော နေ တဲ့ အထဲ မှာ ရုပ် ရှင် ရိုက် သွား နေ ကြ ရင်း သူ့ နာ ရီ လေး ပျောက် သွား တဲ့အ ကြောင်း ပါ လာ ပါ တယ်။\nအဲ ဒီ အ ကြောင်း လေး ကို ကြား လိုက် ရ တော့ လွန် ခဲ့ တဲ့ သုံး နှစ် လောက် က ကျွန် တော် တို့ဘု ရား ဖူး သွား ရင်း ကြုံ ခဲ့ တာ လေး ကို သ တိ ရ သွား ပါတယ်။\nအဲ ဒီ နှစ် က ကျ နော် သူငယ် ချင်း“အောင်ဝင်း “ က သူ ကိုးကွယ် တဲ့ ဘုန်း တော် ကြီး ကျောင်း မှာ ဖွင့် တဲ့ တ ရား စခန်း က ယော ဂီ များ ရဲ့အ စား အ သောက်တာ ၀န် ကို သင်္ကြန် လေး ရက် အတွက် သူ တာ ၀န်ယူ လိုက် ပါ တယ်။\nအဲ တော့ ချက် ဘို့  ပြုတ် ဘို့ တာ ၀န် ကို သူ တို့ ရပ် ကွက် ထဲ မှာနေ တဲ့\nဒေါ် ရှမ်း မ ဒေါ်စိန် မြိုင် ဒေါ် တင် ငွေ ဒေါ်တူး တူး နဲ့ ဒေါ် အေး ဆိုတဲ့\nအ ဒေါ် ကြီး ငါး ယောက်ကို အ ကူ အညီ တောင်း တော့ သူ တို့ တ တွေ က\nလဲ လို လို လား လား ဘဲ ကူ ညီ ပေး မယ် လို့ ပြော ကြပါတယ်။\nအခု လာ ကူ တဲ့ ငါး ယောက် ထဲ မှာ ဒေါ်အေး ဆို တဲ့ အ ဒေါ် ကြီးက လွဲ ရင် ကျန် တဲ့ လေး ယောက် က တော့ သူ ဟာ နဲ့ သူ နေ နိုင် စား နိုင် တဲ့ လူ တွေ ပါ။\nသူ တို့ အိမ် သား တွေ က ရှာ နိုင် ရှိ တာ ရယ် သား သ မီး တွေက လဲ\nသူ့ တို့ အ လုပ် တွေ နဲ့ သူ တို့ အဆင် ပြေ နေ တော့ မိ ဘကို လဲ တတ် နိုင် သ လောက် ထောက် ပံ့ ကြ တယ် လေ။\nဒီ တော့ လူ တန်း စေ့ နေ နိုင် တယ် ကြ ပါ တယ်။\nဘုန်း ကြီး ကျောင်း ကိုလာ ပြီး ကူ လုပ် တယ် ဆို တာ လဲ ပိုက် ဆံ ရ လို့ လာ လုပ် တာမ ဟုတ် ကြ ပါဘူး။\nကု သိုလ် ယူ ချင် တာ ရယ် ကို ယ် ကုိး ကွယ် တဲ့ ဘုန်း ဘုန်း ကျောင်း မှာ အ ခက် အ ခဲ ဖြစ် မှာ စိုး တာ ရယ်\nလူ မူ့ ရေး လုပ် ရ တာ ၀ါ သ နာ ပါ တာ ရယ် ကြောင့် လာ ကူ ညီ ပြီး လုပ် ကိုင် ပေး ကြ တာ ပါ။\nဒါပေ မယ့် ဒေါ် အေး ဆို တဲ့ အဒေါ် ကြီး ကေ တာ့ နည်း နည်းေ လး နွမ်း ပါးချို့ တဲ့ ပါ တယ်။\nအိမ်ထောင် ဖက် ဆုံး ပါးသွား တဲ့ မု ဆိုး မ တ စ် ယောက် ဖြစ် နေ တာရယ်\nသား သမီး ရှိ ပေ မယ့် လည်းသူ တို့ ကိုယ် တိုင် လဲ သိပ် မ သောင် သာ တော့\nအမေ ကို သိပ်မ ထောက်ပံ့ နိုင် ဘူး ဆို ပါ တော့။\nဒီ တော့ လဲ ဒေါ် အေး ခ မျာ ကိုယ့် ၀မ်း စာ ကိုယ့် ဘာ သာ ကိုယ် ရုန်း ရ ကန် ရ ရှာပါ တယ်။\nသူ က ကျောင်း ကို ဝေ ယျာ ၀ စ္စ လာ လုပ် ရင် သူ့ အ လုပ် ပျက် ပါ တယ်။\nဒါ ကို သိ နေ တဲ့ အ လှူ့ ရှင် တွေက ဒေါ် အေး လာ ပြီး လုပ်ကိုင် ပေး တယ်\nဆိုရင် သူ အဆင် မပြေ မှန်း သိ နေကြ တော့ လဲ သူ့ ကို ဈေး ဖုိး မုန့် ဖိုး သ ဘော မျိုး နဲ့ပိုက် ဆံ ပေး လေ့  ရှိ ကြ ပါ တယ်။\nအဲ့ လို့ သူ့ ကို ပိုက် ဆံ ပေး ရင် တော့ သူ ယူ ပါတယ်။\nဘယ် လောက် ပေး ပါ ဘယ် ရွှေ့ ပေး ပါ လို့  တောင်း တာမျုိုး တော့ မ ရှိ တတ် သလို မ ပေး ဘူး ဆို ရင် လဲ သူ က မ တောင်း ပါ ဘူး။\nပို လျံ နေ တဲ့ ဆွမ်းကျန် ဟင်းကျန် တွေ ပေး ရင် လဲ ယူ ပါတယ်။\nကျန် တဲ့ လေး ယောက် က တော့ ဆွမ်း ကျန် ဟင်း ကျန် လဲ မယူ\nငွေ ပေး လဲ မယူ ကြ ပါဘူး။\nဒါ ပေ မယ့် အ ၀တ် အ ထည် လို လက် ဆောင် ပ စ္စည်း သဘော မျုိး ပေး ရင် တော့ ယူ ကြ ပါတယ်။\nအ လုပ် လုပ် ကြ ပြီ ဆို ရင် တော့ အိုး ဆေး ခွက် ဆေး ပုဂံ ဆေး ဆို တဲ့\nအောက် ခြေ သိမ်း အ လု ပ် ကြမ်း တွေ ကို ဒေါ် အေး ဘဲ ဒိုင် ခံ လုပ် တယ်\nဆို ပြန် တော့ ဒီ လို ချက် ကြ ပြုတ် ကြ ရင် ဒေါ် အေး မ ပါ လို့ က လဲ\nမ ဖြစ် ပြန်ပါ ဘူး။\nဒီ တော့ လဲ ဒေါ် အေး မ ပါ ပါ အောင် ခေါ် ရ တတ် ပါ တယ်။\nဒီ သင်္ကြန် တ ရား စ ခန်း အ တွက် လုပ် တဲ့ အ ခါ မှာ သူ တို့ က တက် ညီ လက် ညီ စေ တ နာ ပါ ပါ နဲ့ ၀ိုင်း ၀န်းချက် ပြုတ် ပေး ကြ တော့သူ့ အ လှူ က လဲ အောင် အောင် မြင် မြင် ဖြစ် သွား တယ် ဆို ပါ တော့။\nဒီ တော့ လဲ အောင် ၀င်း တို့ လင် မ ယား က က ကူ ညီ ပေး တဲ့ သူ တွေ ကို ကျေး ဇူးတုန့် ပြန် ချင် လာ ပါတယ်။\nသူ တို့ ကို လက် ဆောင် ပစ္စည်း တွေ ၀ယ် ပေး မယ် လို့ ပြော တဲ့ အ ခါ မှာ\nကူ လုပ် ပေး တဲ့ အ ဒေါ် ကြီး တွေက လက်ဆောင် တွေ ဘာ တွေ မပေးပါ နဲ့ ဖြစ် နို်င်ရင်ဘု ရား ဖူး လိုက် ပို့ ပေး စေချင် ပါ တယ် လို့ တောင်း ဆို တာ နဲ့\nပုဂံ ညောင်ဦး ပုပွါး ဘက် ကို ဘု ရား ဖူး သွား ကြ ဘို့ စီ စဉ် လိုက် ပါ တယ်။\nအဲ တော့ သူ တို့ က လဲ အ တော် လေး ကို ၀မ်း သာ ကြ ပါ တယ်။\nသူ တို့ အ နေ နဲ့ ရောက် နိုင် ခဲ တဲ့ နေ ရာ ကို သွား ကြ ရ မှာ ကိုး။\nအောင်ဝင်း တို့ လင် မ ယား က\n“ဘု ရား ဖူး လိုက် ပို့ မယ် ဒေါ် အေး လဲ လိုက် ခဲ့ နော် “လို့ ပြော တဲ့ အ ခါ\nဒေါ် အေး ခ ဗျာ ပျော် လွန်း လို့ ၀မ်း သာ လုံး ဆို့ နေ ပါတယ်။\nမ ဟာ ရန် ကုန် ဆို တဲ့ မြို့ ကြီး မှာ နှစ် ပေါင်း များ စွာ နေ လာ တာ မှန် ပေ မယ့်\nေ ရွှ တိ ဂုံ ဘု ရား ကို သူ ရောက် ဘူး တဲ့ အကြိမ် က လက် ချိုး ရေ လို့ တောင် ရ နိုင် ပါ တယ်။\nအ ခု လို စား ရိတ် ငြိမ်း လိုက် ရ မယ် ဆို တော့ မ ပျော် ဘဲ ဘယ် နေ ပါ့  မ လဲ။\nဒေါ် အေး တင် မ က သူ့  သား သ မီး တွေ က ပါ သူ့ အ မေ အ တွက် ပျော် ကြ တာ ပါ။\nသူ တို့ အ နေ အ ထား နဲ့ ဆို ရင် သူ တို့ အ မေ ကို ဒီ တစ် သက် လို က် ပို့ မ ပေး နိုင် တဲ့ဘုရား ဖူး ခ ရီး ဖြစ် နေ တာ ကိုး။\nဒီ တော့ ၀မ်း သာ ကြ တာ ပေါ့။\nဒါ ပေ မယ့် တ ကယ် သွား မယ် လဲ လုပ် ရော ဒေါ် အေး မှာ\nအ ၀တ် အ စား ကောင်း ကောင်း လဲ မ ရှိ။\nစောင် ခြင် ထောင် ခေါင်း အုံး လဲ မရှိ။\nခ ရီး ဆောင် အိတ်လဲ မ ရှိ ဆို ပြန် တော့ အောင် ၀င်း တို့ ကဘဲ လို အပ် သမျှ ကို\nစီ စဉ် ပေး လို က် ရ ပြန်ပါ တယ်။\nဒါ နဲ့ ဘဲကျ နော် ရယ် အောင် ၀င်း နဲ့ မ လေး တို့ လင် မယား ရယ်\nဘုန်း ကြီး ကျောင်းက “စား တော် ကဲ” အ ဒေါ် ကြီး ငါး ယောက် ရယ်\nခရီး အတူ ထွက် ခဲ့ ကြ ပါ တယ်။\nဘု ရား ကို ရောက် တဲ့ နေ့ မှာ သူ တို့ တစ် တွေ လှူ ချင် တာ လှူ ရ အောင် ဆို ပြီးတစ် ယောက် ကို ငွေ ၅၀၀၀ စီ ထုတ် ပေး ပါ တယ်။\nပိုက် ဆံ လဲ ပေး ပြီး ရော ဒေါ် အေး တစ် ယောက် ပျောက် သွား ပါ တယ်။\nခ ဏ နေ တော့ ဒေါ် အေး မျက် နှာ တ ပြုံး ပြုံး နဲ့ ပြန် လာ ပါ တယ်။\nထူး ခြားေ န ပါ တယ် ဆို ပြီး ကြည့် လိုက် တော့\nသူ့ လက် မှာ ဘု ရား ပွဲ ဈေး တန်း မှာ ရောင်း တဲ့ ရွှေ ရည် စ်ိမ် လက် ကောက် အ ပြည့် နဲ့။\n“ဒေါ် အေး ဘု ရား လှူ ဘို့ ပေး လိုက် တဲ့ ပိုက် ဆံ နဲ့ ဘာ တွေ လျောက် ၀ယ် လာ တာ လဲ”\nလို့ အောင်ဝင်း က မေး လိုက် တော့\n“ကျုပ် ဒီ လက် ကောက် လေး တွေ ၀တ် ချင် နေ တာ ကြာ ပေါ့။\nပိုက် ဆံ မ ရှိ လို့  ငြိမ် နေ တာ။\nအ ခု ဆ ရာ လေး က ပိုက် ဆံ ပေး လိုက် တော့ ကျုပ် လို ချင် တာ နဲ့\nအံ ကိုက် ဖြစ်သွား တာေ လ။\n၀တ် ချင် လွန်း လို့  ၀ယ် လာ တာ ပါ တော်။\nကျုပ် ၅၀၀ တောင် လှူ ခဲ့ ပါ တယ် ဆ ရာ လေး ရဲ့” လို့\nမျက် နှာ ငယ် လေး နဲ့ ပြော တာ ကို သိပ် သ ဘော မ တွေ့ ပေ မယ့်\nနည်း နည်း သ နား သွား တယ် ထင် ပါ တယ် အောင် ၀င်း က ဘာ မှ ထပ် မ ပြော တော့ ပါဘူး။\nအဲ ဒီ နေ့ တစ် နေ့ လုံး ဒေါ် အေး က လက် ကောက် တွေ နဲ့ အ လုပ်တွေ ရှုပ်ပြ နေ ပါ တယ်။\nလက် ကို မြောက် လိုက် ချ လိုက်။\nလက် ကို လှူပ် လိုက်။\nလက် ကောက် က တ ချွင် ချွင် အ သံ ထွက် လာ တာ ကို နား ထောင် လိုက် လုပ် နေ တာ ပါ။\nသူ့ ကြည့် ရ တာ အ တော် ကို ကျေ နပ်နေ တဲ့ မျက် နှာ ပေး နဲ့ ပါ။\nသူ အဲ လို လုပ် နေ တာ ကို မြင် တော့ ကျန် တဲ့ လူ တွေက ၀ိုင်း ပြီး ရီ ကြ ပါ တယ်။.\nသူ က တော့ သ ဘော တွေ ကျ လို့ ။\nထ မင်း စား ဘို့ တောင် မ နည်း ခေါ် ယူ ရ ပါ တယ်။\nထ မင်း စား တဲ့ အ ခါ လက် လှူပ် လို့ လက် ကောက် က အ သံ ထွက် လာ ရင် ပြုံး ပြုံး ကြီး လုပ် နေ ပြန် ပါ တယ်။\nသူ့ ကြည့် ပြီး ကျ နော် တို့ မှာ ဆူ ရ အ ခက် ရီ ရ အ ခက် ပါ ဘဲ။\nကျ နော် တို့ အဖွဲ့ က တည်း ခို ခန်း တွေ မှာ မ တည်း ပါ ဘူး။\nအ ရင် က တည်း က သိ ကျွမ်း တဲ့ ဘုန်း ကြီး ကျောင်း မှာ ဘဲ တည်း ပါ တယ်။\nအဲ တော့ ကိုယ့် အ ခန်း ကိုယ့် နေ ရာ ရယ် လို့  မဟုတ် ဘဲ ဘုန်း ဘုန်း က ပေး တဲ့\nနေ ရာ မှာ အား လုံး စု ပြီး နေ ကြ ရ တာ ပါ။\nစား ဘို့ သောက် ဘို့ အ တွက် က လဲ အ ကုန် စီ စဉ် သွား ကြ တာ ပါ။\nကား ပေါ် မှာ ဆန် ဆီ ဆား ရယ် ၊ အ ကြော် အ လှော် အ ခြောက် အ ခြမ်း တွေ ရယ် သယ် လာ ကြ ပါတယ်။\nတည်း တဲ့ ကျောင်း မှာ ဘဲ ထ မင်း ချက် ဆ ရာ တော် ကို လဲ ဆွမ်း ကပ် ပေါ့။\nဘု ရား ဖူး သွား ကြ တာ အ လွန် ကို ပျော် စ ရာ ကောင်း ပါတယ်။\nပြန် ခါ နီး တစ် ရက် အ လို ပု ပ္ပါး ရောက် တဲ့ အချိန် မှာ “ဒေါ်တင် ငွေ” ဆို တဲ့\nအ ဒေါ် ကြီး က သူ့ လက် ပါတ် နာ ရီ ပျောက် နေ တယ် ဆို ပြီး မျက် စေ့ ပျက် မျက် နှာ ပျက်နဲ့ လာ ပြော ပါ တော့ တယ်။\nမ နေ့ ည နေ က ရေ ချိုး ခါ နီး ချွတ် ထား မိ တာ ပြန် မ ၀တ် မိ ဘူး ပေါ့။\nဒီ နာ ရီ က လဲ သူ့  နာ ရီ မဟုတ် သူ့ သ မီး ရဲ့ နာ ရီ ကို ခ ဏ ယူ ၀တ် လာ ပေါ့။\nသူ့ သ မီး ကလဲ မွေး နေ့ လက် ဆောင် ရ ထားတာ လေး မို့ ပျောက် သွား တယ် ဆို ရင်\nသား အ မိ စ ကား များ ရ တော့ မှာ သေ ချာ တယ် လို့ ပြော တော့ အား လုံးစိတ် ညစ် ရ ပါ တယ်။\nခက် တာ က ဒီ ကျောင်း မှာ က ကျနော် တို့ နဲ့ သူ တို့ အ ဖွဲ့ ဘဲ ရှိ တော့ သူ များ လာ ယူ တယ် ဆို တာ လဲ မ ဖြစ်နိုင် ဘူး ပေါ့။\nအ ချင်း ချင်း ထဲ က ဘဲ ယူ ထား တာ ဖြစ် မယ် လို့ ဘဲ တွက် ရ တော့ တာ ပေါ့။\nအဲ တော့ ဘယ် သူ ယူ တာ ဖြစ် နိုင် သလဲ ဆို တာ ကို စဉ်း စား ရ တော့ တာ ပေါ့၊\nနာ ရီ ပျောက် တယ် ဆို ပြီး အား လုံး က ပြော ကြ ဆို ကြ မေး ကြ မြန်း ကြ လုပ် နေတဲ့ အချိန် မှာ\nဒေါ် အေး က သူ နဲ့ မ ဆိုင် သ လို ငူ ငူ ကြီး ထိုင် နေ ပါ တယ်။\nနောက် ပြီး တော့ ကျန် တဲ့ သူ တွေ က သူ တို့ အိတ်တွေ ထဲ များ မှား ထည့်ထားလားဆို ပြီး ရှာ ကြ တဲ့ အ ချိန် မှာ လည်း\nဒေါ် အေး က၀င် ရှာေ ပး တာ တွေ ဘာ တွေ မ လုပ် ဘဲ ထိုင် နေ ပါတယ်။\nမ နေ နိုင်တဲ့ တစ် ယောက် က\n“ဒေါ် အေး ရှင့် အိတ် ထဲ လဲ ကြည့် လိုက် ပါ အုံး “ ဆို တော့ မှ စိတ် မ ပါ လက် မ ပါ နဲ့ အ ဖြစ် လောက် ဘဲ ရှာ ပါ တယ်။\nနောက် တော့ အား လုံး လဲ စိတ် ရှင်း သွား အောင် အိတ် တွေ ကို\nဖွင့်ရှာ လိုက် တာ ကောင်း မယ် လို့ ဆို ပြန် တော့ လည်းဒေါ် အေး က\nသူ နဲ့ မ ဆိုင် သလို ဘာ မှ ၀င် မ ပြော ပါဘူး။\nအဲ လို ဖြစ်လာ တော့ မှ မ လေး က\n“ကဲ ဒေါ် တင် ငွေ ကျ မ တို့ အား လုံး အ ပြင် ထွက် ပေး မယ် အိတ် တွေ\nအား လုံး ဖွင့် ပြီး ခင် ဗျား ကိုယ် တိုင် ရှာ ပေ တော့ “ လို့ ဆို လိုက် တဲ့ အ ခါ မှာ တော့\nဒေါ် တင် ငွေ လဲ ရှာ ဘို့ လုပ် ပါ တော့ တယ်။\nအဲ ဒီ အ ချိန် မှာ တော့ ဒေါ် အေး က မျက် စေ့ မျက် နှာ တွေ ပျက် နေ တော့ သူ ဘဲ ဖြစ်ရ မယ်ဆို တဲ့\nအား လုံး ရဲ့ ထင် မြင် ချက် က သူ ဆီ မှာ ဘဲ ရောက် သွား ကြ ပါ တယ်။\nကျ နော် အ ပါ အ ၀င် အား လုံး ရဲ့ စိတ် ထဲ မှာ\n“နာ ရီ ယူ ထား တာ ဒေါ် အေး ဘဲ “ လို့ တ ထစ် ချ တွက် ထား ကြ ပါ တယ်။\nတ ကယ် တမ်း အိတ် တွေ ကို ရှာ ကြည့် တော့ ဘယ် အိတ် ထဲ မှာ မှ မ တွေ့ ပါ ဘူး။\nဒီ တော့ မှ ရေ ချိုး တဲ့ နေ ရာ မှာ များ ချွတ် ထား ခဲ့ သ လား တွေ ဘာ တွေဖြစ် ကုန် ပါ တယ်။\nအဲ ဒီ နောက် မှာ တော့ သ နား စ ရာ ကောင်း တာ ဒေါ် အေး ပါ ဘဲ။\nဘယ် သူ နဲ့ မှ လဲ သိပ် စ ကား မ ပြော တော့ ဘဲ ခပ် ကွယ် ကွယ် လေး နေ ရှာ ပါတယ်။\nအ စား အ သောက် ဆို ရင် လဲ ဇွတ် ခေါ် မှာ စား ပါ တော့ တယ်။\nဒီ တော့ ကျ နော် တို့ လဲ သိပ် စိတ် မ ကောင်း ဘူး ပေါ့။\nနောက် နေ့ ပြန်ဘို့ ပြန် ကြ ဆင် ကြ သိမ်း ဆည်း နေ ကြ တဲ့ အ ချိန် မှာ\nကျ နော် သူ ငယ် ချင်း လင် မ ယားဆီ ကို လာ ပြီး\n“ သ မီး တို့ ရယ် ဒေါ် ကြီး တုိ့ ဆင်း ရဲ ပေ မယ့် သူ များ ပ စ္စည်း ကို စိတ် နဲ့ တောင် မ ပြစ် မှား ပါ ဘူး ကွယ်”\nလို့ မျက် ရည် စမ်း စမ်း နဲ့ လာ ပြော တော့ ပို တောင် မှ စိတ် မ ကောင်း ဖြစ်ရ ပါ တယ်။\nသ နား သာ သ နား ပေ မယ့် ဒီ နာ ရီ ကို သူ ယူ ထား တာ ဘဲ ဖြစ် မယ် လို့ စိတ် ထဲ မှာ စွဲ နေ ကြ ပါ တယ်။\nဒါ နဲ့ ဘဲ ကျ နော် တုိ့ ရန် ကုန် ကို ပြန် လာ လိုက် ကြ ပါ တယ်။\nမိ တ္ထီ လာ ရောက် တော့ ဆိုင် မှာ ဘဲ ထ မင်း စား ကြ တာ ပေါ့။\nထ မင်း စား ပြီး ချိန် မှာ ကျနော့် သူ ငယ် ချင်း က အ စာ ကြေ ဆေး ဘူး ယူ မယ် ဆို ပြီး ကား ရပ် ထား တဲ့ ဆီ ကို သွား ပါ တယ်။\nသူ ပြန်လာ တဲ့ အ ချိန် မှာ တော့ အ တော် ကို ပျော် ရွှင် နေ တဲ့ မျက် နှာ နဲ့ ပါ။\nကျ နော် တို့ နား လဲ ရောက်ရော\n“ဒေါ် တင် ငွေ ဒါ ခင် ဗျား နာ ရီ လား “ ဆို ပြီး နာ ရီ တစ် လုံးထုတ် ပေး ပါ တယ်။\nဒေါ် တင် ငွေ လဲ “ဟုတ် တာ ပေါ့ ဆ ရာ လေး ရယ်” ဆို ပြီးအား ရ ၀မ်း သာ နဲ့ လှမ်း ယူ ပါ တယ်။\n“ နာ ရီ ရှာ တုံး က ကျုပ် တို့ အိတ် တွေ ရော မ ရှာ ဘူး “လား ဗျ လို့ မေး တော့\n“ ဆ ရာ လေး တို့ အိတ် တော့ မ ရှာ မိ ဘူး “ လို့ ပြော ပါတယ်။\nဒီ တော့ မှာ ဒေါ် အေး ခင် ဗျာ မှာ လဲ ပြုံး နိုင် ရှာ ပါ တယ်။\nနုတ် က ဖွင့် မ ပြော ပေ မယ့် စိတ် ထဲ က နေ စွပ် စွဲ မိ တဲ့ ကျ နော် တို့\nတစ် တွေ လဲ စိတ်ထဲ က နေ ဘဲ ခွင့် လွှတ် ဘို့ ဒေါ် အေး ကို\nတောင်း ပန်ကြ ရ ပါ တယ်။\nကား ပေါ် ရော က် လို့ လူ စုံ ပြီ ဆို မှ\n“ မှတ် မိ ပြီ ဆ ရာ လေး ရေ\nရေ ချိုး ခါ နီး တုံး က ကျုပ် ကိုယ် တိုင် လက် ဆွဲ အိတ် ရဲ့ ဘေး ဇစ် ထဲ ကို ထည့် လိုက် တာ။\nကျုပ် အိတ် နဲ့ မလေး အိတ် က ကပ် ရက် ဖြစ် နေ တယ် ဆို တာ အ ခု မှ စဉ်း စား မိ တယ်။\nကျုပ် ကိုယ် တိုင် မှား ပြီး ထည့် လိုက် မိ တာ ပါ တော်” လို့ ပြော ပါ တယ်။\nအဲ ဒီ တော့ မှ ဘဲ ကျ နော် တို့ ရဲ့ အ ပြန် ခ ရီး လေး က ရယ် ရယ် မော မော ပြုံး ပြုံးရွှင် ရွှင် နဲ့ သာ သာ ယာ ယာ လေး ဖြစ်သွား ပါ တယ်။\nကား ပေါ် မှာ ထိုင် လိုက် နေ ရင်း ကျ နော့်  စိတ် ထဲ မှာ တော့ အ တွေး တွေ\nယောက် ယက် ခပ် လို့ နေ ပါ တယ်။\nတ ကယ် လို့ များ ဒေါ် တင် ငွေက လဲ က သူ တို့ ကို ခေါ် လာ တဲ့  မ လေး ရဲ့\nအိတ် ထဲ ကို မဟုတ် ဘဲဒေါ် အေး ရဲ့ အိတ် ထဲ ကို မှား ထည့် မိ မယ်ဆိုရင်\nနောက် ပြီး သူ ကိုယ် တိုင် လဲ အဲ လို မှားထည့် တယ် ဆို တာ ကကို လုံး ၀ သ တိ မ ရ ဘူး\nပြန် တွေ့ တာ က လဲ ဒေါ် အေး အိတ် ထဲ က ဘဲ တွေ့ မယ် ဆို ရင်\nဒေါ် တင် ငွေ ကိုယ် တိုင် က လဲ သူ ကိုယ် တိုင် မှား ထည့် တာ ကို သ တိရ လိုက် ပေ မယ့်\n“ အ ခု နေ မှ ၀န် ခံ လိုက် ရင် အား လုံး က ငါ့  ကို ၀ိုင်း ပြီး အ ပြစ် တင် တော့ မှာ ဘဲ”\nလို့ ဆို တဲ့ အ တွေး ၀င် သွား လို့ သူ ထည့် မိ တာ ပါ လို့  ၀န် မ ခံ ဘဲ နေ လိုက် မယ် ဆို ရင် ကျ နော် တို့ အား လုံး ရဲ့ စိတ် ထဲ မှာ\n“ဒေါ် အေး က သူ ခိုး ထား တာ ကို အား လုံး သိ တော့ မှ\nလူ လစ် တုန်း မလေး ရဲ့ အိတ် ထဲ ကို ပြောင်း ပြီး ထည့် လိုက်တာနေ မှာ “\nလို့ ထင် ကြ မှ အ မှန် ပါ ဘဲ။\nအ ခြေ အ နေ အ ကြောင်း အ ရာ တွေ အား လုံး ကို သုံး သပ် လိုက် ရင်\n“ဒေါ် အေး ခိုး ထား တာ ဘဲ” လို့ ကောက် ချက် ချ လို့ ရ နေ တာ ကိုး။\nဒေါ် အေး က သူ မ ခိုး ပါ ဘူး လို့ ကျိန် တွယ်\nပြော ရင် တောင် ကျ နော် တို့ အား လုံး က ယုံ ကြည် ကြ မယ် မ ထင် ပါဘူး။\nအဲ လို များ ထင် မိ တယ် ဆို ရင် နှစ် ဦး နှစ် ဖက် စ လုံး မှာ အ ထင် မှား အ မြင် မှားနေ တဲ့\nသံ သ ယ စိ တ် တွေ နဲ့ အ ကု သိုလ် ဖြစ် ကြ ရ မှာ အ မှန် ပါ ဘဲ။\nအ များ အား ဖြင့် ကျ နော် တို့ အား လုံး က ပ စ္စည်း တစ် ခု ခု ပျောက် ခဲ့ တာ မျုိး နဲ့ ကြုံ ရင်\n“ မ ရှိ ခိုး နိုး မ လှ စုန်း ယိုး “ ဆို တဲ့ စ ကား ပုံ လေး က အတိုင်း\nမ ရှိ တဲ့ သူ က တော့ခိုး မှာ ဘဲ ဆို တဲ့ အ တွေး ကို\nအ ခြေ ခံ ပြီး အ လွယ် တ ကူ ဆုံးဖြတ် တတ် ကြ တယ်လေ။\nအဲ လို သာ ဆို ရင် တော့ နှစ် ဦး နှစ်ဖက် မိတ် လဲ ပျက် ကြ မယ်။\nစိတ် ဆင်း ရဲ စ ရာ ဖြစ် ကျန် ခဲ့ မှာ တော့ အ မှန် ပါ ဘဲ။\nအဲ ဒီ အ ဖြစ် အ ပျက် လေး ကို ကြုံ မိ တဲ့ အချိန် က စ ပြီး\nကိ စ္စ တစ် ခု ရယ် လို့ ကြုံ လာ တိုင်း\nကိုယ် စိ တ် ထဲ ထင် တာ နဲ့ ရမ်း မ ဆုံး ဖြတ် မိ ဘို့\nဒါ ဘဲ ဖြစ် နိုင် တယ် ဆို တဲ့ ကြို တင် ကောက် ချက် နဲ့ မ ဆုံး ဖြတ် မိ ဘို့\nလော က ကြီး ရဲ့ အ ပေါ် ယံ သတ် မှတ် ချက် တွေ နဲ့ မ ဆုံး ဖြတ် မိ ဘို့\nကိုယ့် ကို ကိုယ် ပြန် သ တိ ပေး နေ ရ တာ အ မှန် ပါ ဘဲ။\nက်ုယ့်ဟာကိုယ် ဂရုစိုက်သိမ်းဆည်းသင့်တာပါ ။\nငွေကိုင်ရနဲ့ရုံးလုပ်ငန်းတွေမှာ သော့ခတ်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်နဲ့တကွ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို\nအ မှန် တော့  ကိုယ့် တာ ၀န် ကို ယူ ရင် အ ခြား သူ အ ပေါ် မှာ သက် ရောက် မူ့ မ ရှိ နိုင် တာ အမှန် ပါ ဘဲ\nမရှိခိုးနိုးဆိုတာက ကိုယ်တိုင်ကြုံဖူးလို့ နားလည်ပါရဲ့ … ငယ်တုန်းက ကျော်တို့က မိဘက ၀န်ထမ်းဆိုတော့ အလွန်ချို့တဲ့တာကလား ..ဆိုတော့ မျက်လုံးတွေရဲ့အကြည့်ကို အတော်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာ… ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပစ္စည်းတခုခုပျောက်မှာကို သေအောင်စိုးရိမ်ခဲ့ရတာ.. ပျောက်ရင် ကိုယ်တွေဘက်လှည့်လာတာဆိုတော့…ယုတ်စွအဆုံး ချမ်းသာတဲ့ အဒေါ်အရင်းတောင် သူ့အခွေဆိုင်မှာ လုပ်ခ တပြားမှမရပဲ ..ကူလုပ်တုန်းကတောင် ငွေနဲ့ပတ်သတ်လို့ အထင်သေးပြီး သေချာတကိုယ်လုံးစစ်ဆေးတာခံခဲ့ရတယ် ။ ဆောရိုးတို့ ရုပ်ပေါက်တာများ ပြောပါတယ်…\nလော က ကြီး ရဲ့ ပုံ သေ သတ် မှတ် ချက် ပါ ဘဲ\nအ မြဲမှန် ကျင့် သုံး နေြ က သည်လေ\nမ ရှိ ခိုး နိုး တဲ့\nမှ န် သည်\n“ကိ စ္စ တစ် ခု ရယ် လို့ ကြုံ လာ တိုင်း\nကိုယ့် ကို ကိုယ် ပြန် သ တိ ပေး နေ ရ တာ အ မှန် ပါ ဘဲ။”\nဒီ ပိုစ် လေးရေး ဖြစ် အောင် ဖြစ် ပြော ပြ တဲ့ သူ ကို လဲ ကျ နော် က ကျေး ဇူး တင် ရ ပါမယ်\nကိုယ်မလုပ်တဲ့ ကိစ္စတွေအတွက် သက်သေအစုံအလင်နဲ့ကို တရားခံဖြစ်သွားတတ်သလို\nတကယ်အပြစ်ရှိတဲ့သူက သက်သေမစုံလင်လို့ အပြစ်ဒဏ် မရတာတွေလည်း အများကြီးပေါ့။\nမှန် တယ် ဇာ ကြီး ရေ\nတရား ရုံး ရောက်သွား ရင် သ က် သေ မပြ နိုင် လို့ ခံ လိုက် ရ တာ တွေ အ များ ကြီး ပါ\nွှအများမှန်လျှင် ဤ ကို ကျွဲဖတ် နေသမျှ စစ်မှန်သော တရားမျှတမှုများ ကျဆုံးနေမြဲ ကျဆုံးဦးမည်ဟု ကျွန်တော်ထင်ပါသည်။ (ကျွန်တော့် အမြင်ဖြင့် ရမ်းတုတ်ခြင်းသာ)\nမှန် သည် ကို ပိုင် လေး ရေ လူ တိုင်း ကြိုက် တာ သည် အ မှန် တ ရား မဟုတ် ဆို တာ ကို သ ဘော ပေါက်ဘို့ လို သည်\nလော က ကြီး ရဲ့ အ ပေါ် ယံ သတ် မှတ် ချက် တွေ နဲ့ မ ဆုံး ဖြတ် မိ ဘို့…….\nအလင်း ဆက် ရေ အ တွေး ဆို တာ ဖျပ်ကနဲပေါ် လာ တုန်း ချ ရေး မိ တာ လေး တွေ ပါ\nမြန်မာ့ဆိုရိုးတခု – (မရှိ – ခိုးနိုး ၊ မလှ – စုန်းယိုး ) ဆိုတာ\nအပြင်လောကမှာတော့ တကယ်ပဲ မှန်နေတာပါ ကိုပေါက်ရေ..။\nဆင်းရဲ နိမ့်ကျ သူတွေ ၊ အထူး သဖြင့် အိမ်ဖေါ်လို အောက်ခြေလုပ်သားတွေဆိုရင်\nကိစ္စတစ်ခုခုပေါ်တဲ့အခါ ပိုပြီး အထင်ခံရ မသင်္ကာဖြစ် ခံရတတ်ပါတယ်။\nအဲဒါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိမ်ငယ်စိတ်မွေးတာမဟုတ်ပဲ\nကျ နော် နဲ့ ကို ပါ နေ ပုံ ခြင်း တူ သည် ဗျာ\nမှတ်လို့ သွားတယ် ဗျာ\nမှတ်ချက် မပေးတတ်လို့ ပါ\nဒီ လို လေးပြော ပြီး မ မန်း ဘဲ နေ လို့ ရ မယ် ထင် သလား ကွ\nနောက် တစ် ခေါက် ပြန် ဖတ် ပြိး မန်း ပါ\nဥစ္စာပျောက် ငရဲရောက်တဲ့ ကိုပေါက်ရယ်။\nပျောက်မိပြီဆိုရင် ဥစ္စာရှင်လည်း မကောင်း ဘေးလူလည်းမကောင်းဖြစ်တော့တာပါပဲ။\nအဲ တော့ သေ ချာ သိမ်း တဲ့ အ လေ့ အ ကျင့် လုပ်ဘို့ လို အပ် ပါ သည်\nဆင်းရဲတဲ့သူ ချို့တဲ့သူဆိုရင် လူတွေရဲ့ အထင်သေးခြင်းကိုခံရတယ်…သို့ပေမယ့်…ဆင်းရဲတဲ့သူတိုင်းလည်း ကိုယ်ကျင့်တရား မဆင်းရဲကြသလို ချမ်းသာတဲ့သူတိုင်းလည်း ကိုယ်ကျင့်တရား မချမ်းသာကြပါဘူး…လူချမ်းသာပြီး ကိုယ်ကျင့်တရား ပျက်ပြားနေတဲ့သူတွေကိုတော့ အထင်မသေးရဲပဲ အထင်ကြီးကြတယ့်သူတွေက လောကမှာအများကြီးပါပဲဗျာ…\nဒါ ကြောင့် မို့  လဲ\nလို့ ရေး ထား တာ ပါ\nဟုတ်တယ်…ဒါက လူ့သဘာဝတစ်ခုပဲ …\n“ မ ရှိ ခိုးနိုး မ လှ စုန်းယိုး “ ထင်တတ်ကြသလို\n“ လွယ်ရင် သူကြွယ်တောင် မယုံရ “ ဆိုသလို\n“ ကိုယ်ကကျူး ကိုယ့်ဒူးတောင် မယုံနိုင် “\n“ ဘ နဖူး သိုက်တူး “ မယ့် လူတွေနဲ့ အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံဆိုတော့လည်း\nကံမကောင်း အကြောင်းမလှ စွပ်စွဲခံရဖြင့်\nကိုယ့်လိပ်ပြာနဲ့ ကိုယ့်သိက္ခာကို သစ္စာပြုလို့ သူတော်ကောင်းနတ်တွေ တိုင်တည်ရတော့မှာပဲပေါ့ …\nရှိ ပါ သေး သည်\nကိုယ် ကောင်း ရ င် ခေါင်း ဘယ် တော့ မှ မ ရွေ့ တဲ့\nကျ နော် က တော့ ဒီ စကား လေး ကို ယုံ ကြည် ကျင့် သုံး ပါ သည်