„Pożyteczna idiotka Putina” też ma swoje zdanie - Sputnik Polska\n07:20 17.05.2018 (zaktualizowano 18:22 22.07.2020) Krótki link\nGoście odwiedzili Moskwę, byli na Kremlu i w siedzibie Międzynarodowej Agencji Informacyjnej "Rossija segodnia". Uczestniczyli także w akcji Nieśmiertelny Pułk. W Sankt Petersburgu polscy dziennikarze spotkali się ze studentami uniwersytetu, zwiedzili Cmentarz Piskariowski, Ermitaż, a także obejrzeli operę w Teatrze Maryjskim.\n— Rozmawiamy w Petersburgu — o dziwo, kończy się wyjazd dziennikarski, wycieczka polskich dziennikarzy do Rosji i chciałbym Panią zapytać od razu wprost: czy Pani jest „agentką Kremla"?\nJa jestem z całą pewnością, o czym pisała „Gazeta Wyborcza" i wiele innych poważnych mediów w Polsce — „pożyteczną idiotką Putina".\nKażda osoba, każdy dziennikarz, każdy publicysta, każdy polityk, który uważa, że Polska powinna mieć normalne, produktywne, racjonalne stosunki z Rosją, jest oskarżany o bycie „pożyteczną idiotką Putina", „pożytecznym idiotą", albo „szpiegiem rosyjskim", albo „zdrajcą narodu", co jest kompletnie absurdalne.\nJak „Gazeta Wyborcza" poświęciła mi bardzo duży felieton na drugiej stronie, w którym napisała, że jestem albo kosmitką, albo zdrajcą, bo przecież nie można myśleć, tak jak ja myślę, czyli albo biorę pieniądze od Kremla, albo zamieniłam się na umysły z kimś, to uznam, że już nie mam nic do stracenia.\n— Pani Agnieszko, była Pani w Moskwie i akurat tak się zdażyło, że w tym momencie — to było 9 maja — osobiście polscy dziennikarze mogliście przejść po ulicach Moskwy i zobaczyć, co to jest „Nieśmiertelny Pułk". Jakie wrażenia?\nZarówno „Nieśmiertelny Pułk", jak i te wstążeczki, które też są nowym pomysłem, dowodzą, że naprawdę można budować taką nową, świecką tradycję patriotyczną. Można budować jakieś współistnienie obywatelskie. Nowe tradycje kompletnie bez agresji.\nU nas w Polsce niestety bardzo się zbliżamy do tej granicy. Może jeszcze to nie są faszyści, ale powiedzmy tacy quasi-faszyści. „Biała Europa", „nie lubimy Arabów", „nie lubimy Żydów", „nie lubimy Ruskich", „nie lubimy Niemców". Ciągle kogoś nie lubimy. I ciągle ta patriotyczna prawica tutaj flirtuje z faszyzmem.\nU nas w Polsce jest takie powiedzenie: „ten nóż jest tak tępy, jak radziecki generał". I była taka kpina z oficerów, dowódców Wojska Polskiego, radzieckiego czy ludowego.\n— W Petersburgu spędziliście bardzo dużo czasu. Odwiedziliście różne urzędy, spotkaliście się z rosyjskimi dziennikarzami. Zwiedziliście turystycznie dużo miejsc w Petersburgu, np. Ermitaż, „Aurorę". Co Pani powie o tym?\n— „Aurora" jest oczywiście znakomita i uważam, że każdy człowiek lewicy, którym oczywiście jestem, powinien być na Aurorze.\n— Wystrzał z „Aurory" — w takim sensie, że gdyby nie było Wielkiej Rewolucji Październikowej, to tak naprawdę nie byłoby lewicy w Europie. W takim sensie, że fakt istnienia Związku Radzieckiego, przy wszystkich problemach historycznych, które można wypominać Związkowi Radzieckiemu, spowodował, że lewica w Europie miała dźwignię.\n— To jest krążownik „Aurora". Tatuaż wykonany przez rosyjskiego tatuażystę. Jest zaznaczony wystrzał, ponieważ jest to tatuaż ku czci wystrzału „Aurory", który był sygnałem do przejęcia władzy w Rosji.\nCzy da się coś z tym zrobić? Mówię tutaj o polskim rządzie, który nie chce nic zmieniać, nie chce poprawy stosunków polsko-rosyjskich, wszystko jest zamrożone na poziomie „zero"…\nAurora, Nieśmiertelny Pułk, społeczeństwo, patriotyzm, polityka, faszyzm, współpraca, dziennikarz, rusofobia, Fundacja im. Aleksandra Gorczakowa, MSZ Rosji, Rząd RP, Ermitaż, ABW, Leonid Draczewski, Agnieszka Wołk-Łaniewska, Leonid Swiridow, Sankt-Petersburg, Rosja, Warszawa, Moskwa, Polska


Roni Size wystąpi w Gdańsku\n31 października w Centrum Stocznia Gdańsk zagra Roni Size. Obok legendy wystąpi Dread MC.\nRoni Size jest pionierem łączenia jazzujących elementów i ciemnego jungle. Trwający do dziś ciąg klubowych singli (z "Jazz Note", "Timestretch" czy "It's A Jazz Thing" na czele), wyznaczał standardy muzyki, którą w pewnym momencie nazwano drum'n'bass.\nBilety w cenie 25 złotych dostępne są w sieci Ticketpro.pl, salonach EMPiK, sieci Media Markt i Saturn.\nRoni Size wystąpi\nDołącz do dyskusji: Roni Size wystąpi w Gdańsku


Zdjęcie wielkości budynku. Samsung uchwycił kota aparatem 200 MP w smartfonie | Fotoblogia.pl\nSamsung jeszcze nie zdążył wprowadzić 200-megapikselowej matryca smartfonów do swoich urządzeń konsumenckich, ale producent już zaczął zachwalać jej możliwości, drukując wykonane nią zdjęcie o powierzchni 616 metrów kwadratowych.\nSamsung ISOCELL HP1 o 200-megapikselowej rozdzielczości został zaprezentowany we wrześniu ubiegłego roku i jest pierwszym aparatem w branży, który osiągnął taką rozdzielczość. Zastosowano w nim piksele o wielkości 0,64 µm oraz nową technologię ich łączenia, nazwaną ChameleonCell. Producent wyjaśnił, że zaletą 200-megapikseli jest nie tylko to, że zdjęcia są większe, ale także to, że można zachować szczegóły nawet po ich cyfrowym powiększeniu lub przycięciu.\nFirma twierdzi, że zdjęcia wykonane w maksymalnym rozmiarze mają efektywną rozdzielczość 16 384 × 12 288 pikseli i mogą być rejestrowane z szybkością do 7,5 klatki na sekundę. Przy skompresowanej rozdzielczości 50 megapikseli sensor może wykonywać zdjęcia z prędkością do 30 klatek na sekundę, a przy rozdzielczości 12,5 megapiksela – do 120 klatek na sekundę.\nKot wielkości budynku\nMimo że czujnik nie został jeszcze zastosowany w smartfonie, firma postanowiła podjąć wyzwanie i stworzyć zdjęcie, które można wydrukować w rozmiarze 28 m szerokości i 22 m wysokości, czyli mniej więcej półtora raza większym niż boisko do koszykówki.\n"Zawsze zastanawiałem się, jak duże możliwości można osiągnąć, jeśli chodzi o wydrukowanie obrazu o rozdzielczości 200 MP" – mówi Minhyuk Lee, inżynier z zespołu Sensor Solutions Team w System LSI Business firmy Samsung. "Wyzwanie, choć ekscytujące, było również wymagające, ponieważ po raz pierwszy pokazaliśmy jakość czujnika obrazu, który nie został jeszcze zastosowany w smartfonach".\nSamsung udostępnił czujnik będący jeszcze w fazie rozwoju fotografowi Hyunjoong Kimowi, który musiał go użyć, gdy był jeszcze zamontowany na płytce testowej. Firma twierdzi, że robienie zdjęć było trudne, ponieważ moduł nie jest jeszcze w pełni zoptymalizowany. Dodatkowym utrudnieniem była decyzja o sfotografowaniu poruszającego się obiektu – kota.\n"Wybór kota jako naszego obiektu był trudną decyzją. Mieliśmy do pokonania wiele przeszkód, takich jak uchwycenie tak aktywnego obiektu za pomocą płyty testowej. Zespół doszedł jednak do wniosku, że obiektem powinno być coś, co pokaże wysoki poziom szczegółów, a jednocześnie będzie popularnym obiektem fotograficznym" – wyjaśnia Lee.\nZdjęcie zawisło na budynku\nPo wykonaniu zdjęcia zostało ono wydrukowane na 12 oddzielnych kawałkach tkaniny o długości 2,3 metra, które następnie zszyto. Wydruk finalnie został przetransportowany na ciężarówce i zainstalowany na ścianie budynku za pomocą dźwigu. "Kiedy obraz został rozwinięty i zaprezentowany, uderzył mnie jego ogrom, nie tylko ze względu na jego rzeczywiste rozmiary. W momencie, gdy zobaczyłem 200 milionów pikseli przedstawiających oszałamiające szczegóły oczu i futra kota, byłem przytłoczony całym wysiłkiem, jaki włożono w opracowanie tego ostatecznego produktu" – mówi fotograf Hyunjoong Kim, a zarazem kierownik projektu, który przygotował zdjęcie.\n"Nie mogłem uwierzyć własnym oczom, gdy zobaczyłem surowy obraz powiększony do 100 proc. Byłem naprawdę zaskoczony poziomem szczegółowości. W tym momencie wiedziałem, że wszelkie uprzedzenia, jakie miałem wcześniej w stosunku do fotografii smartfonowej, okazały się błędne" – podsumował.\nSamsungFotografia zwierzątKotyInspiracjeCiekawostkiSmartfony fotograficzne\nKamerka GoPro odbiła pocisk snajperski i uratowała życie dziennikarzowi Mac Pro za 20 tys. zł pokonany przez trzy razy tańszego peceta w photoshopowym teście 12 000 zwierząt sfotografowanych w projekcie „Photo Ark" Sprawdź, czy twoje zdjęcia na Instagramie nie zostały ukryte Kolekcja sprzętu Johna S. Payne’a jest warta około 150 tysięcy dolarów NASA na Halloween: zdjęcie Słońca, które wygląda jak halloweenowa dynia W torbie olimpijskiego fotografa Getty Images będzie sprzęt warty ponad 100 000 złotych Nudzisz się podczas izolacji? Kodak ma dla ciebie puzzle z 51 300 elementami Urocza opowieść fotograficzna o jeżu, który wybrał się na biwak. Zobacz to przesłodkie stworzenie! Fotografowie ślubni, strzeżcie się rozwodników! Czworongi w służbie. Patron wykrywa miny niczym najlepszy detektor Jelonek czubaty. Wyjątkowy leśny "wampir"


Do domu/Polska/Przyjechała do lekarza z chorym dzieckiem. Doktor zaczął rzucać w chłopczyka wulgaryzmami\nMówił straszne słowa typu: „wy… za szklane drzwi z tym małym skur… z mutacją. Ty myślisz, że szczepionka mnie uchroni? Takie małe skur… są najgorsze”. Padło jeszcze wiele innych przykrych słów – przekazała kobieta w swoim liście.\n– Po cichu mówiła do mnie: „Przepraszamy za doktora. Jesteśmy zmuszone, by z nim pracować”. Ja zapytałam, czy on zawsze taki, a pielęgniarka odpowiedziała, że jest dużo skarg na niego. Ze zdziwieniem zapytałam, czemu on tu jeszcze pracuje – wspomina kobieta.


MELSZTYN - zamek w Melsztynie, gmina Zakliczyn - Melsztyn oddany gminie Zakliczyn\nMelsztyn oddany gminie Zakliczyn\nBurmistrz Miasta i Gminy Zakliczyn Kazimierz Korman pismem z dn. 30 stycznia 2008 r. zwrócił się do Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych z wnioskiem o przekazanie w użytkowanie gminie Zakliczyn działki nr 173/2 położonej w miejscowości Melsztyn wraz z obiektami zabytkowymi, czyli ruinami zamku melsztyńskiego.\nW odpowiedzi na wniosek, 15 kwietnia 2008 r. pomiędzy Skarbem Państwa Lasami Państwowymi – Nadleśnictwem Brzesko a Gminą Zakliczyn została zawarta umowa użytkowania działki o pow. 1,16 ha, w tym 0,21 ha pozostałości ruin zamku melsztyńskiego. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Przekazanie gruntu w użytkowanie nastąpiło protokolarnie 21 kwietnia 2008 r.\nZgodnie z umową z tytułu użytkowania gmina Zakliczyn ponosiła będzie symboliczną opłatę roczną w wysokości 16 zł plus VAT. Bez uzyskania zgody „oddającego w użytkowanie” gmina nie będzie mogła prowadzić na w/w gruncie działalności inwestycyjnej.\nGmina Zakliczyn planuje zagospodarować przejęty obszar nie zmieniając jego dotychczasowego charakteru. Będąc użytkownikiem postara się zapobiec dalszej degradacji terenu i istniejących na tym terenie ruin zamku. W najbliższym czasie w Melsztynie (od 6 maja) zostaną przeprowadzone niezbędne prace porządkowe i zabezpieczające przez pracowników interwencyjnych z Urzędu Miejskiego. Prace te będą mieć na celu przygotowanie terenu pod zaplanowane na 18 maja uroczystości. W rocznicę narodzin Papieża Jana Pawła II na melsztyńskim wzgórzu wieczorem zostanie odprawiona msza święta, a następnie odbędzie się przegląd Piosenki Religijnej „W siódmym niebie”.\nGminie nie udało się uzyskać prawa własności działki z ruinami zamku, bo niestety ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach nie przewiduje bezpłatnego przekazania mienia Skarbu Państwa. Jednak dzięki zawartej umowie użytkowania gmina będzie teraz mogła starać się o pozyskanie funduszy krajowych, jak i unijnych. Istnieje możliwość wnioskowania o dotację z budżetu Województwa Małopolskiego. Marszałek Województwa Małopolskiego przyznaje bowiem dotacje na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków, położonych na obszarze województwa. Istnieje też szansa pozyskania funduszy z programów unijnych, jak: PROW 2007-2013 Oś 3, działanie: Odnowa i rozwój wsi (beneficjent nie musi być właścicielem nieruchomości, wystarczy, że ma prawo dysponowania).\nMamy nadzieję, że pozyskamy środki, które pozwolą nam „uratować” ruiny średniowiecznego zamku. Jednak zanim zostaną podjęte prace w celu zabezpieczenia ruin zamku, w najbliższym czasie konieczne jest sporządzenie fachowej ekspertyzy, która określi w jaki sposób zabezpieczyć mury zamku przed dalszą degradacją. Gmina planuje zlecić przeprowadzenie ekspertyzy wykorzystując środki własne. W dalszej kolejności będą podejmowane starania o pozyskanie funduszy ze źródeł zewnętrznych.\nOptymistycznie reasumując, zawarta umowa umożliwia gminie Zakliczyn podjęcie starań aby w przyszłości wzgórze melsztyńskie było miejscem promującym gminę, bezpiecznym i zachęcającym do zwiedzania. Mamy nadzieję, że poprzez rozpoczęte działania osiągniemy zamierzony cel.\nBiuro Informacyjno – Doradcze Urzędu Miejskiego w Zakliczynie


Znaleziono 10 pozycji o tematyce: Pisarze\nBiblioteka Główna Głód [Książka mówiona]\nMaurice Maeterlinck ; przekład Franciszek Mirandola; czyta Adrian Chimiak.\n[Kraków] : Heraclon International - Storybox.pl ; Zysk i S-ka, .\n1 płyta audio (CD-MP3) (5 godz. 59 min) :\nWstrząsające studium o głodzie i samotności. Główny bohater - literat, którego imienia czytelnik nie poznaje - przemierza ulice, parki, cmentarze i rozmaite zaułki dziewiętnastowiecznej Christianii. Nie może znaleźć stałej pracy, zalega z czynszem. Nie je od kilku dni, ledwo trzyma się na nogach. Jego cierpienia dodatkowo potęguje wrodzona duma i wstyd. Uwaga Hamsuna koncentruje się przede wszystkim na odczuciu głodu, braku nadziei i wynikających z nich konsekwencji zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Fascynujący monolog wewnętrzny z opisami marzeń, urojeń i obsesji doskonale obrazuje odmienny stan świadomości człowieka, którego każdy dzień sprowadza się do wegetacji na granicy życia i śmierci. Głód jest jedną z najwybitniejszych powieści w dorobku laureata Nagrody Nobla Knuta Hamsuna. Ten prekursor modernistycznej powieści psychologicznej zawarł w niej wątki autobiograficzne, nawiązując do swoich niełatwych dziennikarskich początków w stolicy Norwegii. Głód jest zapowiedzią literatury nadchodzącego XX wieku.\nKnut Hamsun, właściwie Knud Pedersen, na książce pseudonim tłumacza, nazwa właściwa: Franciszek Pik.


Misją FIS jest służenie lotnikom...\nStrona główna » Misją FIS jest służenie lotnikom...\nNa temat działalności Służby Informacji Powietrznej, jej rozwoju i planów na przyszłość, z Romanem Affek, kierownikiem FIS w polskim FIR rozmawia Marcin Ziółek.\nRoman Affek (53 lata, żonaty, dwóch synów). W Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej od października 1981r. Piastował stanowiska w Zarządzie Ruchu Lotniczego i Lotnisk Komunikacyjnych (ZRLiLK), PP Portach Lotniczych (PPL), Agencji Ruchu Lotniczego (ARL). Koordynator PAŻP oraz Szef Zmiany w Centralnym Ośrodku Koordynacji Ruchu Lotniczego (COKRL). Od 1998r. kierownik Działu Koordynacji, a następnie Działu Informacji Powietrznej w PAŻP. Hobby: rysunek i żeglarstwo.\nMarcin Ziółek: Proszę powiedzieć kiedy powstała i jaka była idea powołania do życia Służby Informacji Powietrznej?\nRoman Affek: Służba Informacji Powietrznej (FIS) została powołana w oparciu o ustawę Prawo Lotnicze z 2003r., której uchwalenie spowodowało, iż polska przestrzeń powietrzna została dostosowana do modelu i przepisów stosowanych w Europie Zachodniej. Czyli jeśli chodzi o regulacje prawne i dostęp użytkowników do przestrzeni powietrznej, to w końcu odeszliśmy od modelu „rosyjskiego”. Ważne jest do czego ta przestrzeń służy, że jest to dobro narodowe, do którego każdy powinien mieć dostęp na równych prawach. Główną zmianą związaną z jej powołaniem było zmniejszenie restrykcyjności wykonywania lotów w przestrzeni innej niż kontrolowana, bo we wcześniejszym systemie na każdy przelot trzeba było uzyskać zgodę rejonowego lub centralnego ośrodka koordynacji ruchu lotniczego.\nFIS zostało stworzone na mocy wspomnianej Ustawy Prawo Lotnicze z 2003r. i rozporządzeń, które z niej wynikały. Generalnie zachodziła pilna potrzeba powołania w niekontrolowanej przestrzeni klasy G, obszarowej służby informacji powietrznej, która by zapewniała także służbę alarmową.\nMZ: A kto zatem przed 2003r. pełnił takie funkcje?\nRA: Zajmowało się tym 10 ośrodków wojskowych, które pracowały na rzecz kierowania i dowodzenia lotnictwem wojskowym. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych w Ośrodku Szkolenia Lotniczego, który szkolił kontrolerów ruchu lotniczego, zorganizowaliśmy w Agencji Ruchu Lotniczego kursy radarowej służby informacji powietrznej dla personelu wojskowego. FIS miała zapewniać wojskowa służba ruchu lotniczego wyposażona w lokalne stacje radiolokacyjne. Wg ówczesnej koncepcji FIS sprawowana była na dedykowanej każdemu sektorowi częstotliwości roboczej przez radiostacje zakupione przez Agencję. Ale to się nie udało z wielu powodów formalnych i organizacyjnych. I tak można powiedzieć, że 60 % naszej kadry się właśnie stamtąd wywodzi. Miałem tę niesamowitą przyjemność, że mogłem dobrać personel względem merytorycznym i praktycznym ze struktur wojskowych. Były to osoby z różnym doświadczeniem i lotniczym i nawigacyjnym.\nKorzystaliśmy również z cywilnych pracowników Agencji Ruchu Lotniczego ARL (poprzedniczki PAŻP) zawiadowców lotnisk, kontrolerów ruchu lotniczego ACC/APP/TWR. Przed 2003 r. w FIR Warszawa nie było praktycznie służby, która spełniałaby zadania FIS.\nMZ: Czyli piloci general aviation zgłaszali się do służb wojskowych?\nRA: Ale praktycznie tylko ci, którzy mieli wiedzę i doświadczenia wywodzące się z lotnictwa wojskowego, bo dzięki temu... wiedzieli jak wywołać odpowiedni ośrodek. Ośrodki te miały swoje wojskowe znaki wywoławcze, i własne częstotliwości. Generalnie były one znane polskim lotnikom. Gorzej było z gośćmi z zagranicy. Nawet, jeśli te częstotliwości byłyby im udostępnione, to służba i tak nie byłaby zapewniana, bo w większości oficerowie tam pracujący nie mieli uprawnień do prowadzenia korespondencji po angielsku, nawet jeśli angielski znali.\nMZ: Ile osób jest w tej chwili zatrudnionych w FIS i jakie trzeba posiadać kwalifikacje i spełniać wymagania, żeby móc przyłączyć się do tego zespołu?\nRA: W FIS pracuje po ok. 15 osób w każdym ośrodku, a w stolicy, gdzie są obsługiwane sektory Warszawa i Olsztyn 30 osób. Ogółem z administracją FIS tworzy 78 osób. Aby pracować w FIS trzeba przejść długotrwałe szkolenie zakończone państwowym egzaminem na licencję informatora Służby Informacji Powietrznej. Niezbędne jest także orzeczenie lotniczo-lekarskie klasy trzeciej.\nMZ: W trakcie tworzenia polskiej komórki, które zagraniczne organizacje tego typu były dla Pana wzorem?\nRA: Przyglądaliśmy się rozwiązaniom stosowanym w Holandii, Niemczech, Szwecji i Wielkiej Brytanii. Organizacyjnie chyba najbliżej nam do Anglików.\nMZ: Czy polskie środowisko lotnicze często korzysta z usług FIS?\nRA: Z naszego punktu widzenia bardzo często. Niech świadczą o tym stale rosnące statystyki, które w zeszłym roku zamknęliśmy liczbą około 150000 obsłużonych operacji lotniczych w skali całego kraju. Nasza „popularność” jest odwrotnie proporcjonalna do panujących warunków atmosferycznych. Im pogoda bardziej się psuje, tym chętniej lotnicy się do nas zgłaszają. Podobnie, im intensywniejszy ruch w powietrzu, tym informacja o ruchu bardziej pożądana. Od informatora wymagamy doskonałej znajomości rejonu, w którym sprawuje służbę, sprawnego posługiwania się informacjami meteorologicznymi, a także znajomości zajętości przestrzeni powietrznej. Życie pokazuje, że ostrzeżenie w porę przed zjawiskami meteorologicznymi lub aktywnymi strefami na trasie lotu bardzo się lotnikom przydaje.\nMZ: Czy często występuje problem wlatywania w aktywne lub zastrzeżone strefy?\nRA: Jest to dosyć powszechne. Czasami lista AUP prezentuje tyle struktur, że ważna informacja może po prostu umknąć (choćby dlatego, że lotnik nie doczyta AUP do końca, a często aktywność danej strefy danego dnia występuje dwu- lub trzykrotnie). Nie posądzałbym pilotów o złą wolę, czy zaniechanie przy przygotowaniu się do lotu, bo każdy chce to zrobić jak najlepiej. Jednak dobrze by było, żeby korzystali oni także z pomocy interaktywnych www.amc.pata.pl oraz www.aim.pansa.pl, gdzie można także złożyć plan lotu on-line. Na marginesie dodam, że w Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej prowadzone są prace nad projektem zintegrowanego briefingu, który dostępny będzie pilotom na każdym komputerze podłączonym do internetu. Prezentowana tam będzie m.in. mapa z aktualną (na bazie bieżących koordynacji, a nie na podstawie statycznej listy planowanego wykorzystania przestrzeni – AUP) zajętością przestrzeni powietrznej, co poprawi elastyczność jej wykorzystania i pozwoli zredukować liczbę wtargnięć. Będzie to serwis do pełnego użytku operacyjnego.\nRównież pomocne we współpracy pomiędzy FIS, a lotnikami może być korzystanie z informacji z naszej strony internetowej www.fis.pansa.pl, gdzie zamieszczona jest m.in. Mapa FIS, którą można pobrać na swój komputer za darmo. Jest ona odzwierciedleniem tego, co informator widzi na swoim wskaźniku radarowym, czyli jakie ma np. na nim pozaznaczane miejscowości. Dobrze, żeby piloci mieli świadomość, że nie będą identyfikowani w okolicy Ciechanowa w oparciu o Opinogórę, Gąsin czy Regimin, tylko o... Ciechanów.\nInstruktorom wysyłającym swoich podopiecznych w pierwsze loty samodzielne sugeruję planować ich trasy tak, aby przebiegały w rejonach naszego najlepszego pokrycia radiowego i radarowego. Mapy tych rejonów również można znaleźć na wspomnianej stronie FIS.\nMZ: Jak przedstawia się zasięg radiostacji FIS-u? Czy na mapie Polski dużo jeszcze jest białych plam?\nRA: Staramy się eliminować dziury w łączności radiowej i w związku z tym otwieramy dwie nowe lokalizacje radiostacji w Busku Zdroju i Gołyminie, które niebawem wraz z najbliższą poprawką AIRAC pojawią się w AIP Polska. Do tej drugiej miejscowości radiostację przenieśliśmy z odległego o 25 km Pułtuska. To jest niewielka odległość, ale ten ruch zapewnia lepszą ekspozycję anteny, która teraz umiejscowiona jest wyżej i w bardziej przyjaznym środowisku do rozchodzenia się fal radiowych. W Pułtusku dookoła był las, który tłumił sygnał.\nOgólnie FIS dysponuje dosyć ubogim polem radiolokacyjnym z dosyć dobrym pokryciem radiowym. Natomiast warto wiedzieć, że pod koniec 2011r. Polska Agencja Żeglugi Powietrznej planuje zastąpić obecnie wykorzystywany amerykański system kontroli ruchu lotniczego AMS2000+ systemem PEGASUS21 zakupionym od hiszpańskiej INDRY. W przyszłości, dzięki PEGASUSOWI21, uzyskamy możliwość prezentacji także wojskowych danych radarowych, więc z mapy zasięgów radarowych FIS powinno zniknąć kilka białych plam.\nMZ: W jakim kierunku planuje się rozwijać FIS? Jakich nowości piloci mogą się spodziewać w najbliższej i odległej przyszłości?\nRA: Po pierwsze wymieniamy nasze radary, tak żebyśmy mieli dostęp do informacji transmitowanych ze statków powietrznych w modzie S. Aktualnie dostępne mamy tylko informacje z trybów A (czyli squawk) i C (wysokość wg ciśnienia standard). Nowy sprzęt tego typu w pierwszej kolejności będzie montowany we Wrocławiu i Poznaniu.\nJednocześnie doskonalimy system PEGASUS21, który jest montowany w centrum w Warszawie i we wszystkich ośrodkach kontroli zbliżania i FIS, a także – co bardzo istotne – na wieżach portów regionalnych. System ten będzie umożliwiał wymianę informacji o ruchu lotniczym, wykonywanie niewerbalnej koordynacji z poszczególnymi organami służb ATS przy pomocy narzędzi elektronicznych. Każdy ruch i każda czynność będą rejestrowane i widoczne dla wszystkich pracowników służb ruchu lotniczego w Polsce, od wieży w Szczecinie, po tę w Rzeszowie.\nZakupiony zastał dla potrzeb Centrum Zarządzania Ruchem Lotniczym w Warszawie nowy system VCS (Voice Communication System), który służbom ruchu lotniczego pozwala sterować dedykowanymi im radiostacjami oraz łączami telefonicznymi. Posiada między innymi funkcję Say Again, co oznacza, że gdy będzie jakaś niezrozumiała korespondencja, to zanim informator poprosi pilota o powtórzenie, sam będzie mógł ją sobie szybko ponownie odsłuchać. Umożliwiał on będzie także transmitowanie w eter rozmowy telefonicznej. Teoretycznie może to być przydatne, gdy na pokładzie statku powietrznego dojdzie np. do awarii, zaś pracownikom FIS uda się dotrzeć do mechanika lotniczego lub instruktora i dzięki tej funkcji wyemitować na częstotliwości radiowej jego wskazówki telefoniczne wprost do potrzebującego pomocy pilota.\nMZ: Z jakimi największymi problemami boryka się dzisiaj FIS?\nRA: Największym naszym zmartwieniem są wtargnięcia statków powietrznych do przestrzeni kontrolowanej, a także do stref zarezerwowanych. Bardzo wielu incydentom tego typu udaje nam się zapobiec poprzez podanie w porę odpowiedniej komendy pilotowi. Niestety, nie zawsze jest to możliwe.\nKolejną naszą bolączką jest nie zamykanie przez pilotów planów lotu, bo w takim przypadku musimy poprzez osoby trzecie sprawdzić, co się stało z danym statkiem powietrznym. Z drugiej strony kolejną rzeczą jest niezrozumiała niechęć do składania planów lotu. Po starcie lotnik przez radio zwykle długo i sumiennie podaje wszystkie punkty, które mógłby wcześniej przedstawić składając plan lotu, a wtedy z powietrza pozostałoby mu tylko się zgłosić i powiedzieć, że wykonuje lot zgodnie ze złożonym planem. Najistotniejsze dla FIS jest skrócenie czasu wymiany informacji pozyskiwanych przez FIS od pilotów.\nMZ: Tak jak Pan powiedział - w lotnictwie ogólnym istnieje problem z zamykaniem planu lotu - czy ma Pan pomysł jak można by było rozwiązać tę kwestię? Na briefingu i na FIS-ie rzadko kiedy udaje się go zamknąć. Przez radio przed lądowaniem też coraz rzadziej.\nRA: Rzeczywiście np. w stolicy są problemy z briefingiem warszawskim, tam pracuje niewielka obsada, a ruch lotniczy na Okęciu jest bardzo duży. Dlatego polecam telefon na briefing w Poznaniu, gdzie bez problemu, w miłej atmosferze, można z całej Polski złożyć plan lotu i przekazać informację o jego zamknięciu. Plan lotu można także zamknąć przez radio. Jednak najlepszym rozwiązaniem, gdy nie lądujemy na którymś z dużych lotnisk komunikacyjnych, jest telefon po lądowaniu najlepiej do tego organu PAŻP, z którym ostatnio utrzymywana była łączność. Czyli np. do właściwego sektora FIS.\nMZ: Powszechnie wiadomo, że w przypadku, gdy po wylądowaniu pilot nie zamknie planu lotu, zostaną uruchomione służby ratunkowe? Kiedy FIS je uruchamia i ile razy zrobił to do tej pory i ile razy niepotrzebnie (na szczęście!)?\nRA: W większości przypadków są to niepotrzebne działania, ale w sezonie lotniczym zdarzają się często. Przeważnie ogranicza się to jednak do sprawdzających telefonów, czy to do lotnika czy na lotnisko docelowe i uzyskania potwierdzenia, że samolot wylądował. Problem jest z tzw. przygodnymi miejscami do lądowania, gdzie nie ma się do kogo dodzwonić, gdy lotnik też nie odbiera swojego telefonu komórkowego. Wtedy jest uruchamiana cała procedura, a przeważnie wygląda to tak, że jakieś lokalne służby (np. policja) sprawdzają miejsce lądowania i szukają danego statku powietrznego. Sporadycznie do potwierdzonych zdarzeń są uruchamiane środki lotnicze, które wysyła Ośrodek Poszukiwania i Ratownictwa Lotniczego ARCC. Praktycznie nie ma miesiąca, żeby nie było kilku przypadków związanych z brakiem zamknięcia planu lotu.\nAby zapobiegać tego rodzaju sytuacjom Polska Agencja Żeglugi Powietrznej planuje wyprodukować i, we współpracy z zarządzającymi lotniskami, powiesić na lotniskach tablice przypominające o konieczności zamknięcia planu lotu wraz telefonami do sektorów FIS.\nMZ: Czy są to zwykle początkujący piloci, czy też zdarza się to i doświadczonym lotnikom?\nRA: Tutaj nie ma reguły. Zachowania pilotów nie są związane z ich poziomem doświadczenia lotniczego. W codziennej praktyce mamy do czynienia z kompletnymi amatorami, którzy wykonują jeden ze swoich pierwszych samodzielnych lotów, ale także z profesjonalistami. „Słabsze dni” zdarzają się wszystkim wliczając w to również... służby ruchu lotniczego.\nMZ: Mówi się, że komunikacja radiowa w Polsce na częstotliwościach FIS-u jest "przegadana". Szczególnie dotyczy to rejonu Krakowa. Czy mógłby się Pan do tego ustosunkować? Co robi PAŻP, aby poprawić profesjonalizm komunikacji, czyli w domyśle, aby używać więcej proceduralnej frazeologii lotniczej?\nRA: Chcemy się doskonalić, ale musimy to ubrać w pewien uporządkowany proces. Szukając dobrych wzorców doszliśmy do wniosku, że problem zaczyna się od tego, że nie ma w Polsce aktualnego, oficjalnego podręcznika frazeologii lotniczej. Jedna z naszych koleżanek z warszawskiego FIS wykonała ogromną pracę przygotowując projekt nowego wydania (poprzednie pochodzi z 1990 r.) polskiego podręcznika do frazeologii lotniczej. Pod koniec tych prac, pod jej kierownictwem powołany został w PAŻP zespół konsultacyjny, w którego skład wchodzili kontrolerzy ruchu lotniczego, informatorzy FIS, instruktorzy z ośrodka szkolenia PAŻP, a praktycznie każda z tych osób miała też inne doświadczenie lotnicze – byli to więc także piloci liniowi, piloci general aviation, szybowcowi. Wszystko po to, by wypracować najlepsze rozwiązania, wnoszące najnowsze, lecz sprawdzone rozwiązania frazeologiczne, nastawione na jednoznaczność komunikatu, ale i zwięzłość formy. Projekt podręcznika ma już za sobą fazę konsultacji społecznych. Obecnie jest w gestii Urzędu Lotnictwa Cywilnego.\nWszyscy z niecierpliwością czekamy na jego publikację. Będzie ona właściwym bodźcem (bo będziemy mogli się oprzeć o najnowsze i jednocześnie oficjalne już rozwiązania) do rozpoczęcia szkoleń odświeżających dla informatorów FIS z frazeologii lotniczej, a to - jak jestem przekonany - przełoży się na bardziej efektywną komunikację radiową.\nMZ: Czy informator jest świadomy, że w czasie prowadzenia przez niego korespondencji zgłasza się do niego inny samolot?\nRA: Zazwyczaj tak. Jeśli korespondencje się nakładają zwykle słychać to w głośniku na stanowisku FIS. Widać też, która radiostacja odebrała komunikat od pilota. Jeśli korespondencja jest niezrozumiała z uwagi na nałożenie się transmisji, to można pojedynczo po kolei wybrać właściwą radiostację i wezwać do powtórzenia. Oczywiście wszystko to wydłuża w czasie korespondencję i uzyskanie informacji.\nMZ: PAŻP opłaca prognozę pogody przygotowywaną przez IMGW dla wszystkich pilotów. Jak na przestrzeni lat układa się ta współpraca?\nRA: To prawda, płacimy i mamy dostęp do grupy produktów meteorologicznych dedykowanych specjalnie dla nas. Od Instytutu otrzymujemy między innymi informacje radarowe odświeżane co 10 minut. Mamy dostęp do zobrazowana zbiorczego oraz do każdego z pojedynczych radarów pogodowych IMGW. Dzięki temu możemy wybrać pojedyncze źródło tych danych i szczegółowo zobaczyć jak wygląda sytuacja z konkretnego radaru. Dostajemy mapy wiatrowe, temperatury w przedziałach wysokości. Ponadto otrzymujemy od IMGW prognozę QNH regionalnego. Zachmurzenie i niebezpieczne dla lotnictwa zjawiska meteorologiczne prezentowane są przez program Meteo Flight opracowany przez katowicki odział IMGW oraz specjalistów z PAŻP bazujący na danych, które kupujemy w IMGW. Wyświetlany jest on obecnie na oddzielnym ekranie oraz na ekranach radarów wdrażanego obecnie systemu kontroli ruchu lotniczego PEGASUS21, na którym pacę operacyjną planujemy rozpocząć w grudniu br. Jest to bardzo ciekawy produkt, który pokazuje szczegółowo strukturę chmur i dynamikę występujących zjawisk meteorologicznych bezpośrednio na wskaźniku radarowym służb ruchu lotniczego. Po wdrożeniu będzie on pozwalał informatorowi FIS, jak i kontrolerowi ruchu lotniczego na jednym ekranie zobaczyć pozycję i przemieszczanie się wypiętrzonych chmur, ale i... statków powietrznych.\nMZ: Proszę przybliżyć zasady działania innego nowego systemu - Pandora. Jak on może wpłynąć na poprawę bezpieczeństwa latania?\nRA: Pandora, czyli kolejny monitor na stanowisku informatorów FIS i kontrolerów ruchu lotniczego. W olbrzymim uproszczeniu jest to taka podręczna ściągawka, w której znajdują się informacje aktualne i sprawdzone, dostępne bez zwłoki dla kontrolera lub informatora. Zawiera ona dane z zakresu zjawisk meteorologicznych, lotnisk, map lotniczych, statków powietrznych, linii lotniczych, punktów i pomocy nawigacyjnych oraz postępowania w sytuacjach niebezpiecznych. Prezentowane są w niej informacje dotyczące wschodów i zachodów słońca w różnych rejonach Polski. Prace doskonalące nad Pandorą są jeszcze prowadzone. Jest ona wspólnym dziełem Informatyków z Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej oraz wszystkich osób, które zgłosiły się do nich z pomysłem, co w systemie tym przydałoby się jeszcze służbom ruchu lotniczego. Planujemy uruchomienie tego systemu razem z Pegasusem21.\nMZ: Gdyby miał Pan w budżecie dzisiaj 2 mln Euro, na jaką nową funkcjonalność FIS by je Pan przeznaczył?\nRA: Na pewno bym zainwestował jeszcze w dodatkowe radiostacje, bo ich w tej chwili jeszcze trochę brakuje. Dodatkowo zastosowałbym jeszcze coupling, czyli retransmisję korespondencji z powietrza pomiędzy naziemnymi radiostacjami (np. korespondencja z powietrza okolic Świdnika przesłana i retransmitowana jest przez radiostację w Łodzi w sektorze FIS Okęcie). W tej chwili tego rozwiązania technicznego nie ma na FIS i często piloci oddaleni od siebie nadają w jednym czasie, myśląc, że w danej chwili nikt inny nie nadaje. Radzimy sobie z tym problemem, chociaż w sezonie letnim bywa to trudne, szczególnie w sektorach o dużym natężeniu ruchu lotniczego i stosunkowo bliskiej lokalizacji radiostacji korespondencyjnych na ziemi – tak jest w sektorach krakowskim i gdańskim.\nMZ: I nasze pytanie firmowe, jakiej muzyki Pan słucha?\nRA: Z uwagi na mój „wiek” to muzyki klasycznej, a w szczególności lubię muzykę barokową, a w sprzyjających okolicznościach przyrody - szanty.\nMZ: Dziękuję za rozmowę i życzę sukcesów!\nRA: Dziękując za rozmowę chciałem podkreślić, że misją FIS jest służenie lotnikom pomocą podczas lotu. Staramy się ewoluować, dostosowując się do zmieniających się realiów lotniczych w naszym kraju. Aby zmiany te szły w dobrą stronę, a zapewniany przez nas serwis był na najwyższym poziomie, potrzebujemy informacji zwrotnej od naszych klientów, a więc pilotów. Chcę zatem zachęcić wszystkich do zgłaszania uwag na temat jakości naszej pracy na adres fis.poland@pansa.pl\n19/3/12@2135HRS Anonim pisze:\nDzięki FIS! Gdyby nie Wy to pewnie już nie byłbym pilotem.(żywym lub martwym)\n20/3/12@0545HRS Anonim pisze:\n19/3/12@1509HRS Anonim pisze:\nMam pytanie odnośnie współpracy pilot - FIS:\nprzy pierwszym zgłoszeniu się do organu FIS dostaję informację o aktualnym ciśnieniu QNH, np. 1015 hPa. W czasie lotu słychać korespondencję z innymi maszynami i w którymś momencie pojawia się informacja skierowana do któregoś z pilotów witającym się z FIS, iż ciśnienie regionalne wynosi np. 1018 hPa. Czy słysząc taką korespondencję ja również powinienem przestawić wysokościomierz na nowo zasłyszane ciśnienie regionalne?\n19/3/12@1930HRS fisior warszawski pisze:\nJeżeli zajdzie potrzeba żebyś zmienił swoje ustawienie ciśnienia na wysokościomierzu z QNH pod TMA na QNH regionalne, lub odwrotnie - usłyszysz stosowną instrukcję od FIS skierowaną do Ciebie.\nNatomiast jeżeli np. lecisz na QNH Okęcia, bo lecisz gdzieś pod TMA, a słyszysz z komunikacji z innymi pilotami, że FIS podaje nowe "QNH Okęcia", to oczywiście zrób update swojego nastawienia.\nWarto pamiętać także, że w jednym sektorze FIS zawierają się przynajmniej dwa sektory QNH regionalnego (Warszawa, Olsztyn). Zatem gdy lecisz na QNH regionalnym np. 1020 i słyszysz w radio, że inny pilot dostaje "QNH regionalne 1022" to niekoniecznie zmieniaj swoje ustawienie wysokościomierza, bo bardzo możliwe, że dotyczy to wartości w innym sektorze QNH niż ten, w którym lecisz.\nNa koniec najważniejsza uwaga: jeżeli masz jakieś niejasności związane z tym czy lecisz na właściwym QNH, zawsze pytaj przez radio zamiast samemu kombinować. Dobrze jest też wiedzieć jak przebiegają granice sektorów QNH żeby wiedzieć gdzie i kiedy spodziewać się informacji od FIS o nowej nastawie QNH i - jakby co (zwłaszcza w dużym ruchu) - przypomnieć się przez radio w tej sprawie.\n20/3/12@0821HRS Anonim pisze:\nI jeszcze drugie pytanie: czy przy przechodzeniu pomiędzy sektorami (np. lecąc na południe przechodzę z FIS Warszawa na FIS Kraków) powinno się witać z nowym sektorem podając pełną informację o swoim locie, czy też organy FIS przekazują sobie te informacje pomiędzy sobą (typ samolotu, cel podróży, zadeklarowana wysokość lotu, sqawk) i wystarczy w tym przypadku zwykłe przywitanie się z osobą po drugiej stronie radio.\n21/3/12@2026HRS fisior warszawski pisze:\nTo prawda, asystenci informatorów FIS przekazują informacje o danym locie do następnego zainteresowanego nim sektora. I zazwyczaj to działa. Przestaje czasem działać w dni o dużym natężeniu ruchu, kiedy jest też dużo koordynacji wlotów z TWR, APP, ACC a to są sprawy, które mają wyższy priorytet.\nZatem tak jak mówisz, FIS Kraków powinien mieć wszystkie dane na temat Twojego lotu od FIS Warszawa. I teoretycznie powinno wystarczyć podanie samego callsignu + pozycja i wysokość (bo w czasie koordynacji nigdy do końca nie wiadomo w którym miejscu skutecznie zgłosisz się na łączność z nowym sektorem FIS i jaka będzie wtedy Twoja wysokość).\nNatomiast myślę sobie, że taką rzecz jak to w którą stronę lecisz mogliby chcieć znać inni piloci, dla których na łączności jesteś "nowy". Zatem może dobrze do tego by było dorzucić jeszcze lotnisko docelowe, lub jakiś znaczący punkt zwrotny.\n21/3/12@2154HRS Anonim pisze:\nDziękuję za cenne wskazówki, przydadzą się przed rozpoczęciem sezonu!\n18/8/11@2332HRS Anonim pisze:\nTakiego natloku korespondencji jak dzis po poludniu na FIS Warszawa, to chyba jeszcze nie slyszalem...\n17/8/11@1406HRS RS pisze:\nNa przestrzeni trzydziestu lat mojej obecności w powietrzu, obserwuję stały wzrost jakości usług oferowanych przez FIS. Oby tak dalej...:-)\n11/8/11@0818HRS Anonim pisze:\nUszanowanie podziękowanie dla FIS-ców,za informacje,pomoc dla "szuwarowo-bagiennych" lotników.\n6/8/11@0736HRS Anonim pisze:\nZawsze mogę liczyć na FIS, szczególnie pod względem info meteo - tak trzymajcie!!!\n5/8/11@1626HRS Briefing Poznań pisze:\nW imieniu ekipy z Briefingu EPPO dziękujemy za miłe słowa :) Zapraszamy do współpracy lotników z całej Polski !!\n5/8/11@1509HRS Anonim pisze:\nsupper wywiad a FIS mega roboto jak na taka grupe ludzi\nbyle FIS sie dalej rozwijal i to na dobree :)\n5/8/11@1536HRS Anonim pisze:\nDzięki FIS. Nie raz wyciągaliście mnie z biedy.\n5/8/11@1004HRS Anonim pisze:\nFajnie żę FIS sie rozwija i bedzie coraz lepiej...\n5/8/11@0041HRS RPt pisze:\nDziękuję za wszystko kawał dobrej roboty.\n4/8/11@2152HRS Anonim pisze:\nSkoro razem z administracja jest 78 osób na cała Polskę to szacun. Kupa dobrej roboty bez zbędnego przekldania papierów. Pocieszajace ze jeszcze gdzieś jest w tym kraju w miarę normalnie. Do miłego.\n4/8/11@1732HRS Anonim pisze:\nw sumie nieglupio ten pan gada, nie brzmi na urzędasa.


Radwańska: fizycznie w ogóle nie byłam przygotowana do Wimbledonu | Aktualności | Tenisklub\nRadwańska: fizycznie w ogóle nie byłam przygotowana do Wimbledonu\n10.07.2017 22:50, Antoni Cichy, źródło: własne, foto: AFP\nAgnieszka Radwańska zakończyła Wimbledon na czwartej rundzie. Po ostatnich perypetiach to dobry rezultat. - Nie wyobrażam sobie, jakbym się czuła, gdybym miała grać codziennie. W tej chwili to byłby dla mnie jakiś absurd - przyznała po ostatnim meczu.\nKrakowianka przegrała 2:6, 4:6 ze Swietłaną Kuzniecową. Mimo wygranych trzech pierwszych piłek spotkania źle weszła w meczu. - Na pewno początek szybko uciekł. Te pierwsze cztery gemy... nagle ich nie było. Trudno wrócić, jak się ma dwa przełamania w plecy. Owszem, drugi set był wyrównany, pojawiły się szanse. Szkoda tego ostatniego gema... - oceniła pojedynek z Kuzniecową. W gemie, o którym wspomniała, dwukrotnie stanęła przed szansą, żeby odłamać i wyrównać na 5:5. Nie wykorzystała jednak obu break pointów.\nPorażka w dwóch setach nie powinna wypaczyć obrazu. Polka prezentowała się całkiem dobrze, ale to Rosjanka rozgrywała znakomite zawody. - To nie tak, że źle grałam. Najgorszy był zdecydowanie ten pierwszy mecz z Janković. Zero pewności siebie, kompletnie nie czułam piłki, niewybiegana, niewytrenowana. Dlatego też tyle mnie kosztowało tamto spotkania, bo walczyłam właściwie sama z sobą. Dzisiaj grało mi się dobrze - mówiła Radwańska.\nKrakowianka doceniała dyspozycję przeciwniczki. Kto oglądał mecz, ten widział, że przypominała maszynę. - Grała bardzo dobrze, solidnie. Generalnie, nie tylko na tym turnieju, gra dobrze. W ostatnich dwóch sezonach widać, że jest pewna siebie na każdej nawierzchni. Ze stylem, który prezentuje, radzi sobie tutaj bardzo dobrze. To na pewno jeden z jej najlepszych sezonów - powiedziała najlepsza polska tenisistka.\nFinalistka Wimbledonu z 2012 roku przyjechała do Londynu z tylko jednym meczem na trawie. Plany były inne, ale pokrzyżował je wirus. - Wiadomo, że fizycznie w ogóle nie byłam przygotowana do tego turnieju, a gra na trawie kosztuje trzy razy więcej sił niż na ziemi czy twardej nawierzchni. Mecze czuć w nogach. Nie wyobrażam sobie, jakbym się czuła, gdybym miała grać codziennie. W tej chwili to byłby dla mnie jakiś absurd. Fizycznie zabrakło i to sporo, a z taką przeciwniczką to ma bardzo duże znaczenie - przyznała Polka.\nWimbledon: nieudany comeback Nadala


Poważne problemy z Vistą, wpływają na użytkowników innych systemów... - Page 2 - Dyskusje o grafice - Max3D.pl\ndirty: wiesz, w sumie ja tez pod tym wzgledem strasznie nie nazekam. XP dziala stabilnie, wirow nie mam bo zabezpieczyc sie umiem itp. Gdyby tylko oni nie probowali monopolizowac rynku tak ze nie mam wyboru tylko musze uzywac ich systemu nie zaleznie czy mi sie podoba czy nie.\nPrzecie wiadomo, ze M$ placi wszystkim uzytkownikom lapowki, zeby uzywali Windozy. Bo kto o zdrowych zmyslach uzywalby za darmo tak beznadziejnego systemu, na ktorym nie da sie ZUPELNIE pracowac??!?\nja potestowałem viste 2 dni i mi przeszła ochota na nią na razie ;) ma pare fajnych rozwiązań ale sa problemy ze sterownikami, niektóre programy z Xp nie chcą działać lub działają źle, działa ona troche wolniej od xp-ka, na sempronie 3000+ 512 DDR testowałem i nie żarła 750 mb jak to gdzieś wyczytałem tylko ok 280 nawet aero glass na zintegrowaniej karcie GF 6100 dobrze działało, ale troche topornie to szło, opcje jakieś poukrywane i jakby mniej jak tak dalej pójdzie to w systemie będzie tylko start->zamknij :) i za dużo chcą ograniczeń narzucić, chyba po to aby już za wszystko ludzi z kasy kroić(za skróty na pulpicie, resterty systemu :))\na jeśli już to nie psioczcie na Bila bo on sie wycofał (może po tym jak viste uruchomił :)) teraz jest Steve Ballmer :) zreszta 1 osoba systemu nie zrobiła :)\na ja lubie Billa troche przypomina mi gostka z programu Piękna i Geniusz:P\nJa śledzę "Vistę" od paru lat, tzn wczesniej pod nazwą "Longhorn", no i cóż mogę powiedzieć... Rzeczywiście, jest to nie wydajny system za bardzo a tym bardziej aktualna wersja. Vista to jeden wielki komercyjny "Shi*" Nie powiem ale powinni napsiać rewolucyjny system który umili pracę każdemu użytkownikowi oraz pokarze że nowsza wersja to lepsza wersja... a tu co ?? System ma same bugi, jedyną jego zaletą to to że ładnie wygląda, lecz strasznie dużo zabiera zasobów kompa więc przesiadka na niego bedzie możliwa dopiero gdy użytkownicy wejdą w nowe pokolenie komputerów i każdy na stanie bedzie miał przynajmniej 2 gb ramu. Wyjdzie 25 wersji Visty w tym 25 nie warte kupowania... Szczeże powiem że z chęcią bym sie rpzesiadł na vistę, lecz gdy widze wszystkie notki, system jeszcze oficjalnie nie wyszedł a już na internecie jest lista Bugów. To jest po prostu paranoja, w Microsofcie poprsotu chcieli zorbić coś by sprobować wykluczyc piractwo oraz by to wsyztsko się ładnie świeciło... ale co dalej ?? co z aspektami mobliności systemu, co z zaawansowanymi opcjami, co z wydajnością, co z ulepszony interfejsem (chodzi mi o to że od 10 lat jest jeden i ten sam pasek start... rozumiem że to jest dobre, ale pewnie można wymyśleć coś wygodniejszego i lepszego) Jednym słowem Vista ma swoje plusy, lecz przy tej garści minusów nie jest systemem za dobrym, tym bardziej że raczej "uniemila" prace użytkownika z komputerem...\nJest pewna wersja Longhorna, która ładnie wygląda oraz jest dość wydajna, i ma dość dużo nie schowanych opcji, oraz jest na jądrze XP nie zmodyfikowanym w takim stopniu. Microsoft pewnego czasu udostępniał wsyztskie alfy i bety longhornów... ja pare mam :))\nJeśli o mnie chodzi, na Viste nie zamierzam przechodzić. Pare dni temu coś mnie podkusiło aby potestować wersje RC1. Ujmę, to tak. Fajna "gierka" na pare godzin. Z maxem miałem nie małe kłopoty w viewportcie, ale to może wina niedopracowanego directa. Te wszystkie mechanizmy antypirackie które są wręcz wbudowane w system, w przypadku niektórych użytkowników jedynie zamulają system.\nAha, no i jeden gł. powód dla czego jesteśmy na NIE >> VISTA MA KŁOPOTY Z MAXEM !! w viewportach pokazują się błędy i artefakty i to już od nie jednego słyszałem... xD\nPo prostu - trzeba sie było pakować w maxa? :)\nTak jak windows nie jest jedynym słusznym rozwiązaniem jako OS, tak samo max jako pakiet do 3d. :)\nZresztą trochę dziwne - inni producenci softu tworzą wersje pod Linuxy i chyba tego nie żałują, a Autodesk nagle stratny będzie.\nRozmawiałem już jakiś czas temu osobiscie z przedstawicielem autodesku i też zachaczyliśmy o ten temat, jak mozna zauważyć wszystko w maxie ma wspomaganie directX ktory jest windowsowski to dzięki niemu mamy przyspieszenia w maxie 9 przy wielkiej ilosci poligonów\na jak chodzi o system to kiedyś przczytałem takie żałosne zdanie:\nEuropa to kontynent kory kocha linuxa a wszyscy używają windowsa\nPrzemyślcie sobie to Linuxowi manacy ;)\n3Jane -> pomijam fakt, że programy chodzą pod windą. Chodzi o samo psioczenie na nowy system. Założenie "nowa winda jest gorsza od poprzedniej i ma więcej błędów" jest nazbyt popularne.\nNie znam się, ale myśle, że zamiast directxa, w Linuxie na opengl by to jednak chulało.\nLeru: no, to wiem. Ludzi, którzy wiedzą lepiej, mimo że sami się nie znają, jest masa, już Stańczyk to udowodnił. Ale nie każda uwaga negatywna o Windowsie jest bezpłodnym narzekaniem. A ja uważam, że warto być na bieżąco ze zmianami i wiedzieć co się dzieje, stąd link.\nShalivan: ci "wszyscy" którzy używają Windowsa to raczej tacy szarzy użytkownicy desktopowi, najbardziej widoczni dla zwykłego człowieka. Serwery stawia się jednak raczej na odmianach Linuxa i innych unixopochodnych. (Które do tego były w zasadzie stworzone, a "okienka" to raczej upiększenia niż sedno systemu.)\nNatomiast myślę, że od kiedy powstało Ubuntu - stawiające na dostępność dla przeciętnego użytkownika, łatwość w instalacji i użyciu tudzież wsparcie społeczności - Linux może powoli zacząć stanowić poważniejszą konkurencję w stosunku do Windowsa, jeśli chodzi o "zwykłego użytkownika". Zwłaszcza u nas. Czytałam ostatnio, że to w Polsce najczęściej używają Firefoxa. (Tu ze wstydem przyznam, że źródła, a zatem także dokładniejszych liczb nie podam, bo nie pamiętam :( ale myślę, że o czymś to świadczy).\nOgólnie: nie chciałam wywoływać kolejnej wojny pt. "który system jest lepszy", bo to bez sensu. Najlepszy system jest ten, który działa dla danej osoby. Ale, jak już mówiłam, niektóre rzeczy po prostu warto wiedzieć. (Choćby po to, żeby zaprotestować na czas, co już miało miejsce w przypadku wcześniej wspomnianego nieściągalnego firewalla). I już kończę marudzić :)\njestem cool... :))\nDopiero co (jeszcze nie do końca) załatali win xp a tu wpuszczają nowy produkt żeby szlak trafił win viste oni chcą nas tam przekierować ..... (nie będzie directa 10 na xp tylko na viste...) skopać im tyłki ..\nno właśnie chodzi o to że więcej zachodu przy tym i max nie był by już taki wydajny\nTeż wolał bym maxa na linie ale to nie moja wina że linuxy to szajs dla maniaków :DD\nach no z tymi serwerami to sie zgodze ale linux dla grafika oO niebałdzo :o\n(oczywiscie nie mowie że niemozeliwe blender i maya też fajna sprawa ale to już zależy od upodobań)\nJakbyście tak bardzo Windowsa nienawidzili to na linuchu jest alternatywa w postaci Mayki czy XSI. Nikt Wam nie każe się maxa trzymać :P\nJa używam Windowsa, lubię go i nie sprawia mi większych problemów :)\nPóki rynek się nie zmieni to wszyscy robiący w grach raczej mogą pomarzyć o odstawieniu Windowsa na bok (produkt trzeba testować itd itp.). A swoją drogą jak tu wszyscy jesteśmy to jeśli kogoś stać na legalne oprogramowanie to akurat cena nowego sprzętu jest nawet nie 1/5 jego ceny (jeśli nie to tak czy tak będzie piracił więc nie ma na co narzekać). Inna rzecz że nie miałbym nic przeciwko temu żeby okazało się że MS strzelił sobie w stopę i wszyscy zaczynają przesiadać się na Linuxa, naprawdę. To że może i stać mnie na wydanie X czy Y na jakiś system nie znaczy że nie wolałbym uczciwie przepić tą kasę i pracować na darmowym.\nJestem w kropce bo powinienem kupić nową maszynę już pół roku temu a teraz niewiele z tego co jest na rynku nadaje się do współpracy z Vistą którą będę musiał zainstalować (tak, gry).\nRK-> chyba odrobine przesadzasz. sprzet aktualnie istniejacy na rynku idealnie sie nadaje do visty. problemem moze byc jedynie grafika, chociaz i tu nie jest tragicznie (jesli jestes sklonny wydac ~1,8k pln na karte graficzna obslugujaca dx10.jak nie to poczekaj do wiosny na tansze wersje nowych gf'ow)\nPóki rynek się nie zmieni to wszyscy robiący w grach raczej mogą pomarzyć o odstawieniu Windowsa na bok (produkt trzeba testować itd itp.).\nNic nie mów. Bardzo fajnie działają drivery do GeForce serii 8. Można je swobodnie potraktować jako public betę :/\nDirty- właśnie o te dodatkowe 2 K chodzi. Testów tak naprawdę nie ma wiele, trzeba wierzyć na słowo i słono bulić bo shadery trzeba obejrzeć zanim grafika pójdzie do klienta. W imię czego ? :) (proszę bez cytatu z Psów :D ).\nempeck- no Ty zdaje się masz komfortowo w razie czego- dobrze pamiętam że siedzisz na XSI ?\nna gry? :P :)\nVista mi ne straszna na razie i tak mnie ne bedzie stac na upgrate mojej cefrowej Berty wiec zanim wprowadze w nia ulepszenia juz wyjdzie z 5 mln. poprawek i dwa razy tyle cracow i innych lamaczy M$ serc.\na jesli chodzi o wyglad mi wystarcza to co mam w XP.\nPS.Co do Linuksa ja bardzo szanuje ten soft ale po wrazeniach z Mandrake 9.0 i jego instalacji [stracilem wszyskie dane i prawie dysk 80Gb[kiedys to byl dozy dysk]] skutecznie mnie zniechecilo, choc przyznam, ze nie na zawsze.\nNo a tak wogle to bardzo lubie sie powymądrzac :).\nsame plusy, tanie, przyjemnie się pracuje, natywny export do engine.\nStraszną kampanię antymicrosoftowską tu zrobiliście ;)\nWidziałem Vistę (betę ) w akcji - wg mnie mimo początkowych problemów z sterownikami i paroma duperelami to i tak najlepszy OS Microsoftu.\nNie ukrywajmy ale przecież M$ miał duży udział w rozwoju rynku IT i systemów OS na ich początku - pierwsze intuicyjne systemy z przyzwoitą oprawą graficzną.\nNarzekacie tak strasznie na M$ to skończcie tego używać :] Zanim zaczeliście myśleć o jakiejkoliwek grafice już mieliście Windowsa on board (większość) a teraz marudzenie że nie ma maxa na linuxa i się nie przesiądę.\nNie jestem jakimś fanem M$ ale ciągłe narzekanie na problemy wydaje mi się conajmniej niepotrzebne.\npierwsze intuicyjne systemy z przyzwoitą oprawą graficzną.\nchveti... pierwszy był apple... kiedy apple testował myszki i GUI świat był na etapie MSDOS'a i dyskietek 5.2" :]\nmarudzisz, miałeś wtedy apple'a? :)\ncheveti: rotfl :D\nchveti: nie ale wszystko szło ku dobrej drodze, żeby to właśnie apple zawładnął światem. potem wpadł ms i wszystko popsuł :]


Czapka do morsowania MORSUJĘ\nCzapka do morsowania MORSUJĘ Nie morsujesz? Nie jesteś superbohaterem! Morsowanie obiegło Europę. Z wielkim hukiem przywitało też na polskie ziemie, zarażając wiele osób miłością do mroźnych kąpieli. Odpowiednia czapka do morskowania to podstawa – doskonale wie to każdy fan wzmacniania odporności z wykorzystaniem darów natury. Pamiętaj, że tam, gdzie zainteresowania, tam muszą być personalizowane upominki. Czapka do morsowania to doskonały dowód na to, że nawet tradycyjne, klasyczne przedmioty dzięki personalizacji mogą nabrać osobistego charakteru. Oryginalna czapka do morsowania uszyta na wzór czapki rybackiej ma już swoje unikatowe hasło, nad którym pracowało wielu doświadczonych morsów. Wykorzystaj ten napis bądź spersonalizuj go według własnego pomysłu. Wyhaftujemy Twój wzór z przyjemnością! Ciepła czapka do morsowania to gwarancja komfortu, wygody i poczucia wyróżnienia. Daj odczuć bliskiej osobie, że szanujesz i podziwiasz jego mroźną pasję. Czapka do morsowania MORSUJĘ to świetny pomysł na personalizowany prezent dla morsa.   Informacje: - rozmiar uniwersalny: jest to tzw. czapka rybacka, zakrywająca tylko górną część uszu, - delikatna przędza, - ciepła czapka z włóczki, nadająca się także na chłodniejsze wiosenne i jesienne dni, - skład:  95,5% akryl, 4% poliester, 0,5% elastan, - kolor: butelkowa zieleń, - metoda wykonania personalizacji: haft maszynowy.\nCZAPKA_005 dostępny Zapytaj o produkt\nNie morsujesz? Nie jesteś superbohaterem! Morsowanie obiegło Europę. Z wielkim hukiem przywitało też na polskie ziemie, zarażając wiele osób miłością do mroźnych kąpieli. Odpowiednia czapka do morskowania to podstawa – doskonale wie to każdy fan wzmacniania odporności z wykorzystaniem darów natury. Pamiętaj, że tam, gdzie zainteresowania, tam muszą być personalizowane upominki. Czapka do morsowania to doskonały dowód na to, że nawet tradycyjne, klasyczne przedmioty dzięki personalizacji mogą nabrać osobistego charakteru.\nOryginalna czapka do morsowania uszyta na wzór czapki rybackiej ma już swoje unikatowe hasło, nad którym pracowało wielu doświadczonych morsów. Wykorzystaj ten napis bądź spersonalizuj go według własnego pomysłu. Wyhaftujemy Twój wzór z przyjemnością! Ciepła czapka do morsowania to gwarancja komfortu, wygody i poczucia wyróżnienia. Daj odczuć bliskiej osobie, że szanujesz i podziwiasz jego mroźną pasję.\nCzapka do morsowania MORSUJĘ to świetny pomysł na personalizowany prezent dla morsa.\nPrezent na Dzień Kobiet miętówki TWARDA SZTUKA 39,9 zł\nCzapki Mors Praktyczne Prezenty dla brata Prezenty dla chłopaka Prezenty dla przyjaciela Prezenty dla sąsiada Prezenty dla singla Prezenty dla wujka Prezenty na Święta dla brata\ntak jak na zdjęciu-czapka tez spowodowała uśmiech na twarzy :-)\nIdealna czapka dla każdego morsa.\nświetny praezent piękny kolor i wspaniała jakość


Rowery wodne czyli alternatywna | Sport i Technika\nAktywność fizyczna jest niezwykle ważna w życiu człowieka. To właśnie dzięki niej możemy utrzymać swój organizm w odpowiedniej formie, dotlenić mózg i zwiększyć nasze możliwości fizyczne. Dla osób lubujących się w jeździe rowerowej chcielibyśmy przedstawić bardziej urozmaiconą jazdę, mianowicie jazdę na wodzie. Oczywiście chodzi tutaj o rower wodny, które przynoszą wiele wspaniałych emocji i wrażeń. Jazda na tradycyjnym rowerze po rozpalonych ulicach zatłoczonych miast, czy też nawet po ścieżkach leśnych nie przynosi tak wiele frajdy jak jazda na rowerze wodnym. Nie dziwne więc, że firmy wynajmujące takie pojazdy na jeziorach cieszą się ogromną popularnością. Zwykle osób chętnych do skorzystania z tego urozmaicenia jest znacznie więcej niż rowerów, a co za tym idzie, nie każdy ma na tyle szczęścia by w danym dniu popływać na tej maszynie. Warto jest więc zastanowić się nad zakupem takiego roweru, który wbrew pozorom wcale nie jest drogim sprzętem. Za kilkaset złotych kupisz już dwu osobowy rower wodny, który posłuży Ci bardzo długie lata.\nDlaczego warto jest jeździć na rowerach wodnych? Jazda na takiej maszynie jest podobna do jazdy na tradycyjnym rowerze jednak odbywa się w zupełnie innym otoczeniu natury, lepszym klimacie i piękniejszymi widokami. Wiele osób decyduje się na rowery wodne będąc na wakacjach. Te niesamowite doznania jakie niesie jazda po głębokich wodach są wręcz nie do opisania, a wysiłek jaki trzeba włożyć w przebrnięcie swojej trasy jest z całą pewnością opłacalny. W związku z tym, że rowery wodne dostępne są w jedno lub wieloosobowych opcjach, zawsze można urozmaicić swoją przejażdżkę zabierając ze sobą kogoś do\nTakie wspólne wyprawy przy odrobinie wysiłku z pewnością przyniosą wiele ciekawych wrażeń, a spędzony razem czas upłynie na radosnych chwilach i ciekawych widokach. Dlatego warto jest korzystać z takich atrakcji, które jakby nie patrzył wpływają także korzystnie na nasze zdrowie i urodę. Podobnie jak pływanie, jazda na rowerach wodnych jest zdrowa, ciekawa i fascynująca.


Brudziński: Skala nieprawidłowości w escape roomach jest duża - RMF 24\nBrudziński: Skala nieprawidłowości w escape roomach jest duża\nNiedziela, 6 stycznia 2019 (21:19)\nJoachim Brudziński /Bartłomiej Zborowski /PAP\nPaństwo w tej sprawie musi być niezwykle skuteczne (...). Kontrole trwają od piątku wieczorem, a już do południa było ich ok. 200; dzisiaj już o tej godzinie pewnie będzie ich ok. 300 - powiedział Brudziński, zaznaczając, że przeprowadzone kontrole ujawniły nieprawidłowości.\nDopiero po tej tragedii okazało się, że nie ma żadnego centralnego rejestru tego typu działalności. To funkcjonariusze policji, straży pożarnej te miejsca zlokalizowali (...) Rzeczywiście skala nieprawidłowości jest bardzo duża, tylko w tym konkretnym obszarze tej rozrywki jaką są escape roomy - ocenił Brudziński, zwracając przy tym uwagę, że rodzajów miejsc, gdzie przebywają i bawią się dzieci, jest o wiele więcej.\nWyciągnijmy z tej koszalińskiej tragedii wnioski. My jako rodzice, (również) jako państwo polskie w wymiarze instytucjonalnym - apelował.\nZwrócił też uwagę, że problem polega na tym, że niektórzy przedsiębiorcy decydując się na prowadzenie tzw. escape roomów dla uniknięcia różnego rodzaju kosztów - niezbędnych dla bezpieczeństwa - rejestrują je jako zwykłą działalność gospodarczą. Jako działalność intelektualną, jako miejsce zabaw, a co za tym idzie nie są przestrzegane przepisy, które już dzisiaj obowiązują, i gdyby były przestrzegane, to do tej tragedii w Koszalinie by nie doszło - ocenił.\nSzef MSWiA zapowiedział też zmianę przepisów. Takich miejsc (jak escape roomy - PAP) może być bardzo wiele, więc chcemy te przepisy sprowadzić do takich rozwiązań, aby każdy, kto decyduje się na prowadzenie działalności gospodarczej - i w trakcie tej działalności będą z różnego rodzaju pomieszczeń, z różnego rodzaju zajęć korzystały przede wszystkim dzieci - musi spełniać określone wymogi. Określone wymogi ochrony przeciwpożarowej, nadzoru budowlanego - wyjaśnił. Zapowiedział też, że MSWiA zmieni rozporządzenie w odniesieniu do zabezpieczenia przeciwpożarowego.\nChciałbym wyrazić te słowa płynące z serca i zapewnić rodziny ofiar, chociaż tutaj życia nikt już nikomu nie jest w stanie przywrócić, że dołożymy wszelkich starań i państwo wyjaśni wszelkie okoliczności towarzyszące tej tragedii. I zrobimy wszystko, żeby obudzić sumienia tych, którzy decydując się na prowadzenie tego typu działalności gospodarczej, stawiają zysk ponad bezpieczeństwo powierzonych im dzieci (...). W tej sprawie będziemy absolutnie konsekwentni - zapewnił Brudziński.\nTagi:Joachim Brudziński, Escape Room


Czytelnicze zacisze: Maria Ukniewska "Strachy"\nMówi się, że najlepiej najpierw przeczytać książkę, a dopiero potem zdecydować się na obejrzenie filmu czy serialu zrobionego na jej podstawie. I często tak właśnie robię. Czasem jednak okazuje się, że gdybym nie obejrzała jakiegoś filmu, nie wiedziałabym nawet o istnieniu powieści, która zainspirowała twórców do jego nakręcenia. Tak było właśnie w tym przypadku. Od lat znany jest mi film Strachy nakręcony w 1938 r. ze wspaniałymi kreacjami Eugeniusza Bodo, Hanny Karwowskiej i Jadwigi Andrzejewskiej. Z urywków znam też serial z 1979 r. pod tym samym tytułem, w którym w role głównych bohaterów wcielili się Krzysztof Chamiec, Izabela Trojanowska i Barbara Gołaska (może kiedyś uda mi się nadrobić zaległości i obejrzę go w całości, choćby po to, by porównać go z filmem i książką).\nStrachy to bardzo głośna w okresie międzywojennym książka, opublikowana po raz pierwszy w 1938 r. Jest to pisarski debiut Marii Ukniewskiej (1907-1962). Autorka w młodości była tancerką rewiową. Swoje spostrzeżenia i wrażenia pochodzące z tamtego okresu postanowiła (już po zrezygnowaniu z bycia girlsą) przelać na papier. Tak właśnie powstała ta powieść.\nGłówną bohaterką swego dzieła uczyniła pochodzącą z biednej rodziny Teresę Sikorzankę. Poznajemy ją w chwili, gdy ma szesnaście lat i od kilku miesięcy pracuje w podrzędnym teatrzyku jako girlsa. Zatrudniła się w nim na przekór rodzinie, która uważała, że powinna zostać fryzjerką. Pomimo braku poparcia jej wyborów życiowych, dziewczyna przez miesiące utrzymuje za swoje pieniądze bezrobotną i porzuconą przez męża matkę oraz swoje młodsze rodzeństwo. Podkochuje się w gwieździe owego teatrzyku - starszym od niej o kilkanaście lat Zbigniewie Modeckim. Wkrótce nawiązuje z nim romans, ale zaraz potem właściciele teatru bankrutują i występujące na scenie osoby muszą szukać nowej pracy. Teresa trafia do innego miasta, gdzie wraz z koleżankami zostaje zatrudniona w innym teatrzyku. Tam też poznaje swoją rówieśnicę - Linkę. Okazuje się, że ta znajomość będzie mieć ogromny wpływ na obie dziewczyny i ich przyszłość.\nKsiążka opowiada o mrocznym obliczu dwudziestolecia. Możemy poznać świat teatrzyków i rewii od kulis. I nie jest on tak kolorowy, jakim wydawać się mógł publiczności zgromadzonej na występach. Widzimy więc ciężką pracę, rywalizację, upokorzenia i wielogodzinne próby, a potem stresujące występy. Czas w teatrze mierzy się tym, co idzie na scenie. Zegar nie mówi nic. Nie ma minut, nie ma godzin, są numery i finały. Nieraz przedstawienie zleci nie wiadomo kiedy. A czasem wlecze się i wlecze, zwłaszcza druga część rewii.  Taką cenę płacą girlsy za próbę wyrwania się z biednego środowiska. Upadanie teatrów dosłownie z dnia na dzień sprawia, że pracujący w nich ludzie nie czują się bezpiecznie. Nie są im też obce przygodne znajomości, wczesna inicjacja seksualna, prostytucja, aborcje, samobójstwa, alkohol i depresja, z którą wiążą się tytułowe strachy. Girlsy szybko stają się dorosłe. Główna bohaterka do teatrzyku trafiła w wieku piętnastu lat i już po roku w niczym prawie nie przypomina nastolatki. Dzieciństwo oddaliło się od niej z zatrważającą szybkością. Stała się raptem dorosła. Za każdy popełniony błąd ona tylko będzie cierpieć.  W książce dużo jest wątków obyczajowych, autorka nie skupia się tylko na scenie i kulisach. Poza wspomnianymi przeze mnie zagadnieniami, możemy natknąć się też na problem biedy i śmierci, której zapobiec mógłby kontakt z lekarzem, uniemożliwiony przez brak wystarczającej ilości pieniędzy.\nNa początku napisałam o tym, że powieść przeczytałam dopiero po obejrzeniu filmu na jej podstawie. Stało się więc to, co się stać musiało. Modecki miał dla mnie twarz Bodo, Sikorzanka Karwowskiej. Podobnie stało się z innymi postaciami występującymi i w filmie i w książce (bo nie wszystkie się ze sobą pokrywają). Czytając wiedziałam też mniej więcej, co się stanie. Niektóre dialogi były dosłownie identyczne jak te w filmie. To wszystko nie przeszkadzało mi, byłam ciekawa różnic pomiędzy książką a obrazem kinowym i na wiele ich natrafiłam.\nPowieść czytało mi się bardzo szybko, nie mogłam się od niej oderwać. Jeśli chodzi o stronę językową to charakterystyczne dla narracji Ukniewskiej jest wplatanie od czasu do czasu wyrażeń dźwiękonaśladowczych oraz dzielenie wyrazów na sylaby i używanie przy tym wykrzykników (głównie w dialogach). Króciutka przygrywka - i orkiestra milknie. Wysuwają się jedna za drugą, szurają stopami raz! dwa! - bez muzyki - łudząco przypominając ruszanie pociągu. Pa!-ta!-taj!-pa!-ta!-taj! patataj! patataj! patatajpatatajpatatajpatatajpatataj... - wybijają czeczotki raz prawą nogą, raz lewą, coraz prędzej i prędzej, ale nie jest to jeszcze pełny bieg. I nie jest jeszcze najtrudniejsze pas. - Te-raz! Rraz! - syknął profesor zza kulis.  Sposób pisania autorki bardzo przypadł mi do gustu.\nCzytając powieść miałam też świadomość, że choć sami bohaterowie i konkretne wydarzenia są fikcją, to książka ma w sobie ogromny ładunek gorzkiej prawdy o ówczesnym życiu codziennym pewnej grupy ludzi. Jak już pisałam, publikacja ukazała się w roku 1938, a jej akcja toczy się na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych, została napisana przez byłą girlsę, dlatego jest ona moim zdaniem bardzo wartościowa, szczególnie dla osób, które chcą bliżej poznać tamtą epokę i to niekoniecznie tylko od tych jasnych stron.\n1. Fragment piosenki Strach z filmu Strachy (1938) wykonanej przez Eugeniusza Bodo\n2. s. 149\n3. s. 131\nMaria Ukniewska, "Strachy", Czytelnik, Warszawa 1975.\nNie byłabym sobą, gdybym nie podrzuciła tutaj filmiku z youtube. Jest to piosenka, której fragment zacytowałam na początku.\nKto chce, może też obejrzeć cały film. Jest dostępny na youtube. Tutaj link do pierwszej części:\n1. Tydzień bez nowości - listopad\n2. Lata dwudzieste, lata trzydzieste...\nAutor: Dorota Partyka o 22:10\nAzumi 25 listopada 2012 08:45\nBardzo zainteresowała mnie Twoja recenzja. Intryguje mnie okres dwudziestolecia międzywojennego w Polsce. Wobec tego z chęcią przeczytam książkę, a następnie sięgnę po film. Dziękuję, że napisałaś o "Strachach";)\nDorota (Elviska) 26 listopada 2012 09:06\nCieszę się, że zainteresowała Cię moja recenzja. :)\nMagda K-ska 25 listopada 2012 10:20\nŚwietna recenzja. Pogratulować:) Jak już Ci mówiłam oglądałam serial z Trojanowską, ale po film też muszę sięgnąć i po książkę oczywiście. Tym bardziej, że uwielbiam filmy z tego okresu, choć gustuję raczej w komediach:)\nDorota (Elviska) 26 listopada 2012 09:09\nSerial znam tylko z fragmentów a i z tych za wiele nie pamiętam.\nJeśli mam być szczera, to ja też gustuję raczej w komediach, a "Strachy" obejrzałam dla Bodo. :) I film mi się spodobał.\nmalutka_ska 25 listopada 2012 12:29\nNie widziałam filmu, więc z wielką przyjemnością zacznę od książki. :))\nSpore_Ka 25 listopada 2012 23:07\nOj, Elvisko, wciąż kusisz do wydania pieniędzy na kolejne książki, a tymczasem finansów wcale nie przybywa! Chyba pora znaleźć sobie bibliotekę...\nKsiążka pokazująca lata międzywojenne w szarych barwach? Świetnie! Zazwyczaj w kulturze popularnej pokazuje się je kolorowo-rewiowo, a to przecież lata Wielkiego Kryzysu. Fakt, że autorka oparła powieść na własnych doświadczeniach, jeszcze dodaje jej wartości.\nJa też wolę najpierw czytać, a potem oglądać :) Choć nie zawsze udaje mi się utrzymać właściwą kolejność. Zazwyczaj w takim porównaniu książka wypada lepiej, chociaż trafiają się wyjątki ;) A jakie Ty masz na ten temat zdanie?\nDorota (Elviska) 26 listopada 2012 09:17\nZacznę od finansów. Akurat "Strachy" nie uszczuplą za bardzo budżetu, "chodzą" na Allegro po kilka złotych, ja kupiłam chyba za 5 zł (plus niestety przesyłka, ale i tak tanio wyszło). :)\nJa też wolę najpierw czytać, a później oglądać. I potem rzeczywiście zazwyczaj książka wypada lepiej, film wydaje się być okrojony, a wygląd niektórych postaci nie taki. :) Ze "Strachami" było inaczej, bo gdyby nie film, nie wiedziałabym o książce. Jeśli miałabym porównywać, to film trzyma klimat, szczególnie zakończenie trzymało mnie w napięciu, ale niektóre momenty są trochę ułagodzone. Wiele wątków, wydarzeń też pominięto. Chciałabym jeszcze kiedyś obejrzeć serial pod tym samym tytułem.\nkasia.eire 15 grudnia 2012 14:11\nPamiętam, jak czytałam Strachy po raz pierwszy, w liceum to było, rano wstawałam o 6, żeby przed wyjściem do szkoły, przy herbacie, jeszcze godzinę poczytać. Uwielbiam i mam to samo wydanie na półce z najukochańszymi książkami\nDorota (Elviska) 16 grudnia 2012 18:41\nMoje czytanie "Strachów" wyglądało podobnie, bardzo mnie ta powieść wciągnęła. Dziękuję za komentarz. :)\nAnonimowy 23 listopada 2014 15:02\njestem wielką zwolenniczką czytania książek .Strachy czytałam zanim obejrzałam filmy i muszę przyznać że książki są pełniejsze,bogatsze,zawierają więcej treści,myśli postaci ,no jednym słowem mówiąc są lepsze.Ale i tu są wyjątki -serial "Duma i uprzedzenie" jest lepszy od książki ,pisarka ma bardzo ubogi styl pisarski,nie opisuje wewnętrznych rozterek bohaterek,no jednym słowem rozczarowała mnie.


Sąd: MPK wiedziało o autobusach bez ABS-u – Serwis KOMIS\nSąd: MPK wiedziało o autobusach bez ABS-u\nKielce: Sąd: MPK wiedziało o autobusach bez ABS-u\nMarcin Sztandera, Gazeta Wyborcza, 6.06.2008\ndodane 8.06.2008, godz. 17:59 przez djdark\nKieleckie MPK wiedziało, że używane autobusy MAN, kupione od radomskiej firmy, nie miały ABS-u - uznał sąd. Spółka nie dostanie więc odszkodowania i musi jeszcze zapłacić koszty sądowe.\nChodzi o dziewięć używanych MAN-ów kupionych we wrześniu 2006 roku od radomskiej firmy Alga. Sprawa trafiła do sadu w Radomiu, bo podczas eksploatacji okazało się, że w pięciu autobusach nie ma ABS-u. MPK zażądało wtedy rekompensaty od Algi, a działające w spółce związki zawodowe powiadomiły prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przy zakupie. Prokuratura swoje postępowanie umorzyła, choć stwierdzono, że brakuje ABS-u. Przy okazji okazało się, że niewykryta osoba sfałszowała podpisy przedstawiciela Algi na dokumentacji przetargowej.\nNatomiast sąd w Radomiu pozew oddalił. "Nie można mówić o zatajeniu wad przez sprzedającego, skoro autobusy były szczegółowo oglądane przez kupującego. A oferta złożona przez Algę wyraźnie wskazywała, że pięć autobusów ma system ABS, a w pięciu przypadkach takiego wskazania nie było" - czytamy w uzasadnieniu wyroku. Sąd nie dał wiary twierdzeniom byłych członków zarządu MPK oraz m.in. pracownikom obsługi, że podczas oglądania samochodów nie zauważyli i nie byli świadomi braku ABS-u. Uznał za to wyjaśnienia przedstawiciela Algi, że autobusy były bardzo dokładnie oglądane. "Poza tym dla każdego mechanika taka rzecz jak istnienie ABS jest w naturalny sposób dostrzegalna" - stwierdził sąd.\n- Trudno się nie zgodzić z taką argumentacją. Dlatego nie będziemy się odwoływać. Tym bardziej że już teraz trzeba zapłacić 3 tys. zł kosztów sądowych - stwierdził Marek Wołoch, prezes MPK. - Odwołanie jest konieczne, przetarg przeprowadzono prawidłowo. Przecież gdyby w dokumentacji był zaznaczony brak ABS-u, komisja odrzuciłaby tę ofertę ze względów formalnych. A takiej informacji nie było - mówi z kolei były prezes Grzegorz Słoń.\n- Dla mnie cały ten przetarg to skandal. Firma, która była w bardzo złej kondycji, straciła pieniądze na zakup niepełnowartościowych autobusów. Ktoś powinien za to odpowiedzieć - uważa Bogdan Latosiński, szef zakładowej "Solidarności".\nKontrowersyjne MAN-y nie jeżdżą od 1 stycznia, bo nie spełniają wymagań Zarządu Transportu Miejskiego.


Atrakcje - Gościniec Echo - domki do wynajęcia na Mazurach\nAtrakcje\tadmin\t2016-07-01T13:04:33+02:00\nZaledwie 8 km od Kętrzyna, w gierłoskim lesie znajduje się dawna kwatera Adolfa Hitlera. Porośnięte lasem pozostałości po bunkrach to jedna z największych atrakcji okolicy. Na terenie „Wilczego Szańca” znajdowało się około 80 obiektów o konstrukcji trwałej [...]\nŚwięta Lipka - to sławne Sanktuarium Maryjne, którego kustoszami od początku powstania aż do dzisiaj są Ojcowie Jezuici, już od średniowiecza przyciągające pielgrzymów nie tylko z Prus i Warmii, ale nawet z dalekich stron Polski. Jest to także obiekt zabytkowy [...]\nNiezwykle klimatyczne miejsce, przyciągające co roku rzeszę odwiedzających – tak w skrócie można opisać osadę „Galindia” znajdującą się na trasie Mikołajki – Ruciane-Nida. Ziemie te już w V wieku był zamieszkiwane przez plemiona Galindów [...]\nFerma jeleniowatych Stacji Badawczej Instytutu Parazytologii PAN w Kosewie Górnym Stacja oferuje spacer wśród oswojonych jeleni, danieli oraz mufonów pasących się na pastwiskach nad jednym z najczystszych jezior w Polsce jeziorem Kuc. Wśród atrakcji pracownicy [...]\nMiasteczko westernowe Mrongoville położone jest w najbliższym powiatowym mieście Piecek, Mrągowie słynącym z Pikniku Country. Aby dojechać do Mrongoville z Piecek należy przejeżdżając prze miasto kierować się na Giżycko i z lewej strony drogi szukać [...]\nKrutyń to miejscowość zaledwie 6 km od Piecek, w połowie długości trasy kajakowej, miejsce na zakupienie mazurskich pamiątek i przysmaków, siedziba mazurskiego Parku Krajobrazowego oraz Muzeum Przyrodniczego i przystań flisaków [...]\n20 km na wschód od Piecek znajduje się „mekka” żeglarzy i amatorów sportów wodnych. Położenie tego niewielkiego miasteczka nad atrakcyjnymi jeziorami wykształciło z niego żeglarską stolicę polski. Budowane przez wiele lat zaplecze sprzętowe pozwala turystom [...]\nZmierzając z Piecek w kierunku Pisza natkniemy się na interesującą enklawę Puszczy Piskiej jaką jest Park dzikich zwierząt w Kadzidłowie. To tutaj na terenie kilkudziesięciu hektarów poznawać można nie tylko rodzime zwierzęta ale również takie [...]\nMuzeum mieści się przy ul. Zwycięstwa 48. Przez lata działało jako prywatne Muzeum Sztuki Ludowej Pani Walentyny Dermackiej z Sapiehów i jej córki Marii Dermackiej. Jego największą część stanowi kolekcja kilku tysięcy glinianych figurek tworzonych [...]\nCałoroczna organizacja wypraw wędkarskich na Mazurach wraz z noclegiem w drewnianych domkach.\nTelefon domki: 695 983 887 (Mariola)\nTelefon wyprawy: 607 416 424 (Bogdan)\nCopyright 2022 Gościniec Echo - domki do wynajęcia na Mazurach | All Rights Reserved


16 sty 2019, 20:13\nPolecam jeszcze homilię biskupa Rysia na ten smutny czas. Wierzmy w Człowieka, tak jak Bóg w nas wierzy!\n12 sty 2019, 11:13\n12 sty 2019, 11:12\nTemat: Podzięka i prośba o modlitwę\nRe: Podzięka i prośba o modlitwę\n... ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać ...\nhttp://zywiec.naszemiasto.pl/artykul/ol ... id,tm.html\nNiestety, znowu trudności. Trzeba uzbroić się w cierpliwość.\n08 sty 2019, 13:37\nhttp://zywiec.naszemiasto.pl/artykul/sz ... id,tm.html\nTak było w weekend, dziś radio bielsko mówi o powtórce z rozrywki. Mogą być kłopoty z dojazdem.\n27 gru 2018, 13:21\nA ręcznik będzie złoty?\n25 gru 2018, 23:00\nSarna, wysłałam Ci prywatną wiadomość.\nZŁamałam 2 kości w prawej ręce. Gips. Ktoś w tamtym roku tańczył z gipsem, prawda? Jedyny problem z dojazdem, nie dam rady prowadzić samochodu, a z moich okolic (Żywiecczyzna) to się chyba nikt nie wybiera.\n19 gru 2018, 15:31\nTemat: Latająca biblioteka\nRe: Latająca biblioteka\nOgnisko Rychwałdzkie też ma zbiory nie tylko książek, ale i audio, i wideo. Wiele pozycji mamy z dedykacjami i autografami autorów, jako pokłosie naszego uczestnictwa w przeróżnych konferencjach, rekolekcjach, warsztatach. Czasami są kłopoty ze ściągnięciem niektórych pozycji od zaczytanych, zasłuch...\nTemat: Błogosławieni w Bielsku\nBłogosławieni w Bielsku\nOgnisko Rychwałd będzie silnie reprezentowane. A może inne ogniska też zasilą i będzie nas widać w tej kilkutysięcznej grupie. Możemy przygarnąć chętnych, tylko się zapiszcie.\nMam nadzieję, że pieniądze doszły, bo złote paznokcie już są zrobione!


O przestępstwa korupcyjne i oszustwa oskarżyła Prokuratura Apelacyjna w Lublinie trzech wrocławskich adwokatów: Wojciecha K., Zbysława Ś. oraz Pawła W. Do przestępstw miało dochodzić w latach 1998-2002. Dziesięć zarzutów prokurator postawił Wojciechowi K., byłemu dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu oraz byłemu członkowi Naczelnej Rady Adwokackiej; sześć zarzutów ciąży na Zbysławie Ś. a cztery zarzuty ma Paweł W. Według aktu oskarżenia, adwokaci za pieniądze, powołując się na wpływy wśród prokuratorów i w wymiarze sprawiedliwości, podejmowali się załatwienia korzystnych orzeczeń osobom podejrzanym, sądzonym lub skazanym.\nAkt oskarżenia skierowany został w środę do Sądu Rejonowego Wrocław-Śródmieście - poinformował prokurator Andrzej Jeżyński z Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie.\nJak ustaliła prokuratura, obiecywali oni m.in. załatwienie uchylenia aresztu, przedterminowe zwolnienie z więzienia lub przerwę w wykonywaniu kary. Mieli brać za to od 1 tys. do 40 tys. zł. Nie działali wspólnie. Na przykład Wojciechowi K. zarzucono, że proponował pięć tys. zł prokuratorowi za uchylenie aresztu. Paweł W. miał poinstruować żonę skazanego mężczyzny, jak uzyskać dokumenty medyczne, które pomogą załatwić mężowi przerwę w odbywaniu kary więzienia; potem posłużył się fałszywym zaświadczeniem stwierdzającym ciążę kobiety. Zbysław K. ma zarzut wręczenia pięciu tys. zł prokuratorowi za to, żeby polecił go jako obrońcę jednemu z oskarżonych.\nW niektórych przypadkach - ustaliła prokuratura - oskarżeni nie podejmowali żadnych działań, aby wywiązać się ze składanych obietnic. "Te czyny zostały zakwalifikowane jako oszustwa" - powiedział Jeżyński.\nZa zarzucane adwokatom przestępstwa grozi do 10 lat więzienia.\nJest to kolejny akt oskarżenia przygotowany przez lubelską prokuraturę apelacyjną, która od 2006 r. zajmuje się korupcyjnymi zdarzeniami w dolnośląskim wymiarze sprawiedliwości. Wcześniej oskarżyła już dwóch prokuratorów. Śledztwo nie jest jeszcze zakończone. (PAP)


WAŁBRZYCH - MIASTO Z CHARAKTEREM - Historia\n=> Historia Przemysłu\n=> Pochodzenie nazwy miasta\nHistoryczny rodowód miasta wywodzi się z czasów wczesnośredniowiecznych, prawdopodobnie z końca XII w. W okresie tym istniała już leśna osada słowiańska, która z biegiem lat przekształciła się w mały gródek warowny, wioskę, a w końcu w miasto. Pierwsza w pełni wiarygodna informacja o Wałbrzychu pochodzi z 1305 r. Z tego bowiem okresu zachował się dokument określający wysokość świadczeń parafii śląskich na rzecz biskupstwa wrocławskiego, wśród których został wymieniony także Wałbrzych. Status miasta Wałbrzych uzyskał w latach 1400–1426. Z roku 1426 pochodzi historyczna wzmianka o Wałbrzychu jako mieście liczącym ok. 200 mieszkańców.\nDzieje Wałbrzycha od 1278 r. związane były z losami księstwa świdnickiego, a od 1326 r. z księstwem świdnicko-jaworskim i zamkiem Nowy Dwór, wzniesionym ok. 1290 r. w Podgórzu na Górze Zamkowej przez Bolka I, księcia świdnickiego. W 1392 r. księstwo świdnicko-jaworskie przeszło pod panowanie czeskie.\nMiasto wielokrotnie zmieniało właściciela. Przez ponad 250 lat Wałbrzych i okoliczne wsie znajdowały się w posiadaniu rodu Czetryców, czego istniejącym śladem jest zespół pałacowy budowany w latach 1604–1628, tzw. Pałac Czetryców, obecna siedziba Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej.\nPo II wojnie światowej, która – podobnie jak I wojna – nie spowodowała większego zniszczenia miasta, nastąpił jego wzrost przestrzenny przy zachowaniu ukształtowanego wcześniej charakteru przemysłowego. Granice administracyjne rosły dzięki dołączeniu kolejnych pobliskich gmin, jak i budowie nowych osiedli mieszkaniowych. Efektem tych zmian jest obecna powierzchnia miasta, wynosząca prawie 85 km˛.


Rok Grotowskiego w Polsce |\nFilmy o Jerzym Grotowskim\nRok Grotowskiego w Polsce\nŻycie Grotowskiego mierzeniem się z przeciwnościami\nNapisane Wielbiciele twórczości i pracy Grotowskiego powiadają, że jego życie to zmaganie się do końca z przeciwnościami, z pracą. Przypomina to nieco walkę biblijnego Jakuba z aniołem, co niestety jest prawdą dla bliskich Grotowskiego, którzy nie zaznali nigdy ciepła rodzinnego wytwarzanego przez tego człowieka. To, co Grotowski robił przez całe swoje życie to przekraczanie granic, mocowanie się z tajemnicą. Człowiek ten chciał przeniknąć prawdę i postać rzeczy samej w sobie. Znamienna jest końcówka życia Grotowskiego, kiedy prowadził swój ośrodek we Włoszech, w Pontedery, gdzie również zmarł. W tym czasie prowadził on rozmowę już nie ze sztuką, ale z życiem. Chciał zrozumieć to, co sztuka może ze sobą przynieść, a nie same dzieła, czy ludzi tworzących sztukę. Był to prawdziwy człowiek renesansu, jeden z największych, jeśli nie największy, reformator polskiego i światowego teatru dwudziestego wieku. Człowiek ten zafascynowany był ruchem scenicznym, tym co można z człowieka wykrzesać za pomocą śpiewu, występowania na scenie.\nZgrzyty w teatrze Grotowskiego\nNapisane Praca Jerzego Grotowskiego była pracą okupiona łzami aktorów, była to praca bez kompromisów, a co za tym idzie, nie obyło się bez zgrzytów i kłótni, a nawet wojen na deskach teatru. Tak było między innymi między tym wybitnym reżyserem a Ewą Lubowiecką. Był to konflikt, w którym, jak się wydaje, Grotowski przegrał, bo aktorka odeszła z jego teatru przestając rozumieć, o co właściwie reżyserowi chodzi, jaką ma wizję i co robi ze swoimi aktorami, a sprawą porozumienia między aktorem a reżyserem jest właśnie znaleźć ową wspólną ideę i myśl przewodnią przedstawienia. Mimo że mawia się, że aktor jest jedynie marionetką w rękach reżysera. Między Grotowskim a aktorami zresztą zdarzały się takie sytuacje, kiedy reżyser przestawał nagle płacić aktorom za hotel przez nich wynajmowany, albo przestał uwzględniać ich w obsadzie kolejnego przedstawienia bez porozumienia z nimi. Na pewno nie wpływa to nigdy pozytywnie na morale współpracowników. Dlatego tez nie można powiedzieć o Grotowskim, że współpraca z nim to czysty miód.\nZasłona milczenia nad twórczością Grotowskiego\nNapisane Jerzy Grotowski to człowiek otoczony aurą tajemniczości. Liczni wielbiciele tego człowieka, spadkobiercy jego talentu chronili niestety przez lata metodę, jaką stosował mistrz. Nie rozpowszechniali jego twórczości, nie nauczali tego, czego sami się od niego nauczyli. Dopiero obchody roku Grotowskiego otworzyły nieco te zamknięte, jak dotąd, drzwi. Trudno jest jednak dziwić się takiej zamkniętej postawie uczniów Grotowskiego. Wszak jeśli odnajdziemy jakiekolwiek informacje prasowe albo publikacje poświęcone Grotowskiemu, odkryjemy, że pełna jest ona przekłamań, sfałszowanych nawet faktów. Zdarzają się na przykład w literaturze oskarżenia o manipulację, sekciarstwo, albo hochsztaplerkę. Szybko więc stało się tak, ze sztuka Grotowskiego stała się sztuką dla wybranych. Milczenie przerywa dopiero książka Dariusza Kosińskiego „Grotowski. Przewodnik”, która opowiada o kolejnych etapach twórczości Grotowskiego. Nie ma tam ocen, wyłania się wiec dość obiektywny obraz twórczości artysty.\nWybitni Polacy prywatnie\nNapisane Jerzy Grotowski to wybitny polski reżyser, który urodził się 1 sierpnia 1933 roku w Rzeszowie, a zmarł 14 stycznia 1999 roku w Pontederze. Był on wybitnym teoretykiem teatru znajdującym posłuch wśród swoich studentów. Wykładał w Polsce swoja nowatorską metodę aktorską. Uznaje się Jerzego Grotowskiego za wybitnego reformatora polskiej sceny teatralnej w dwudziestym wieku. Obecnie znajdują się w naszym kraju jego liczne pomniki, w tym ten znajdujący się w Opolu na Wzgórzu Uniwersyteckim. Hucznie obchodzi się rocznice urodzin i śmierci człowieka, który w tak zacny sposób przysłużył się polskiej scenie teatralnej. Bliscy mawiają o nim, że w głowie miał tylko teatr i później długo, długo nic. Wzbudza to pewien podziw wobec tego nieżyjącego już wybitnego Polaka, ale także wzbudza pewną refleksję nad tym, w jaki sposób żyje się z ludźmi wybitnymi, z artystami – gdzie jest rola kobiety, jak wyglądają relacje między dziećmi a takim ojcem, co z życiem codziennym. Na takie pytania dopiero współczesność szuka odpowiedzi.\nWpływ choroby na życie Grotowskiego\nNapisane Jerzy Grotowski nie mógł pochwalić się mocnym zdrowiem. Wręcz przeciwnie, problemy zdrowotne towarzyszyły mu przez całe życie, paradoksalnie jednak, można powiedzieć, że liczne choroby wpłynęły na życie twórcze najwybitniejszego polskiego reżysera teatralnego. To właśnie przez chorobę nerek, był zmuszony do wyjazdu do Moskwy. W trakcie swego pobytu uczestniczył w studiach reżyserskich w GITIS, pod opieką dwóch wybitnych twórców rosyjskiego teatru Nikołaja Gorczakowa oraz Jurija Zawadowskiego. Niestety problemy z nerkami, to nie jedyne choroby, z którymi Grotowski zmagał się przez całe życie. Z czasem zachorował na białaczkę, a pod koniec życia borykał się z nieuleczalną chorobą serca. Sam o swoich chorobach nie mówił, obawiał się bowiem, że mogłyby one stać na przeszkodzie w zdobyciu pieniędzy na swoje przedsięwzięcia. Groźba śmierci, sprawiła jednak, że Grotowski starał się wykorzystać każdy dany mu przez Boga dzień jak najlepiej, prawdopodobnie to skłoniło go do ogromnej aktywności.\nNapisane Grotowski za swoją twórczość artystyczną nie raz został uhonorowany tytułami. Jego nowa technika aktorska wpłynęła bardzo na rozwój polskiej sztuki teatralnej. Już w 1971 roku został mianowany profesorem na uczelni artystycznej we Francuskiej Marsylii. Rok później w kraju został uhonorowany Nagrodą Pierwszego stopnia za działalność twórczą w Teatrze Laboratorium na polu inscenizacji i badań nad sztuką aktorską. Z kolei jeszcze w tym samym roku został doceniony za oceanem gdzie w Muzeum Narodowym USA dostał dyplom za wybitny wkład w rozwój teatru światowego. W Stanach Zjednoczonych powstał nawet ośrodek w którym ludzie pracowali nad upowszechnieniem artystycznych idei i odkryć Grotowskiego. W Pittsburghu został uhonorowany tytułem doktora honoris causa. Oprócz tej uczelni tytuł doktora honoris causa otrzymał także na dwóch innych uczelniach we Wrocławiu i w Chicago. Aż w końcu na trzy lata przed końcem wieku został profesorem w jakże niezwykle prestiżowej uczelni College de France we Francji.\nNapisane Rozgłos Grotowskiego nastąpił w latach sześćdziesiątych. Wyrażano o nim ekstremalne opinie jednoznacznie dobre albo złe. Teatr Laboratorium kojarzył się z wielką tajemnicą. Jego spektakle najczęściej powstawały przy użyciu presji na aktorach. Nie miał wyobraźni teatralnej najczęściej wymuszał na aktorach ich twórczą energię. Jerzy Grotowski był osobą która szukała człowieka. Który chciał zrozumieć istotę jego funkcjonowania za pomocą teatru. Zawsze szukał jakiegoś kodu, który chciał poznać. Chciał w ogóle wyeliminować widzów, nie tolerował żadnych ograniczeń. Tworzył sztukę dla sztuki. Dla niego liczył się najbardziej widz i aktor był najważniejszy. Grotowski podczas każdego wystąpienia podkreślał ze akcja nie jest spektaklem Grotowski był bardzo zafascynowany Ewangelią. Grotowski wprowadzał na scenę grupę aktorów, którzy pełnili funkcje antycznego chóru, ale także narzucał tę rolę całej widowni. Wczasach Grotowskiego teatry były niewielkie i mogli do nich wejść tylko nieliczni.\nNapisane Istotę teatru według Grotowskiego stanowił aktor oraz widz. Teatr w jego pojęciu nie łączy w sobie innych sztuk artystycznych, takich jak muzyka, literatura czy plastyka. Człowiek w tradycyjnym teatrze jest tylko jednym z elementów, zaś w teatrze. Grotowskiego, stanowi centrum całego wydarzenia. Z każdym następnym spektaklem Grotowski rezygnował z kolejnych składników inscenizacji. Celem Grotowskiego było uczynienia widza aktywnym uczestnikiem teatru, z czasem ograniczył on swój teatr do jednej dużej powierzchni, bez podziału na scenę i widownię. Z czasem też Grotowski starał się dojść do ukrytych pokładów człowieczeństwa znajdujących się w każdym z nas. Aktor w czasie spektaklu ma za zadanie dotrzeć do kolejnych warstw swojej psychiki. Uosobieniem takiego aktora był Ferdynand Cieślak. Grotowski w swej twórczości odwoływał się też do Teatru źródeł, czyli Teatru tworzonego przez prymitywne ludy na całym świecie. Obecnie istnieje wielu kontynuatorów myśli Grotowskiego, którzy również szukają inspiracji w teatrze źródeł.\nTeatr według Grotowskiego\nNapisane Jerzy Grotowski uważał, że teatr może zachować swoją odrębność tylko wtedy, gdy będzie miał ascetyczną formę. To znaczy, gdy powróci do źródeł swego powstania. Tylko w ten sposób, będzie mógł wyjść obroną rękę, zachować swoją unikalną formę, w świecie, w którym panuje unifikacja i pęd za nowoczesnością. Teatr nie powinien sięgać po rozbudowaną scenografię czy nowoczesne efekty. Powinien zrezygnować z muzyki, kostiumów. Według niego, wszystkie te czynniki przeszkadzały w budowaniu więzi między aktorami, a widzami. Widz, przecież, stanowi podstawę teatru, to dla niego istnieje, a zakłócanie tej więzi poprzez zbędne efekciarstwo nie jest dobrym pomysłem. Obecnie wielu twórców teatralnych dąży do upodobnienia sztuki teatralnej do filmowej. Grotowski jednoznacznie się temu sprzeciwiał. Teatr powinien mieć swoje granice, nigdy nie będzie mógł równać się ze swym rozmachem obrazu z kinem. Dlatego też teatr nie powinien dążyć do konkurowania z filmem tanim efekciarstwem, w teatrze najważniejsza jest bowiem treść nie zaś obraz. Sztuka teatralna powinna być jak najbardziej ascetyczna.\nTeatr Przedstawień Grotowskiego\nNapisane Pod koniec lat pięćdziesiątych polski reżyser jeszcze wtedy nikomu nie znany obejmuje pieczę nad Teatrem 13 Rzędów w Opolu. Wkrótce jednak jego nazwa została zmieniona na Teatr Laboratorium 13 Rzędów. W tymże teatrze Grotowski wystawiał wiele pięknych sztuk takich jak Dziady Mickiewicza czy Kordiana Słowackiego. Krytycy szybko zareagowali na nowy talent, dając mu nowe pole do popisu. Dyrektor nie zastanawiając się długo przeniósł się do większego miasta jakim był Wrocław, nazwa została skrócona do Teatru Laboratorium. Jednak tak na prawdę teatr już nie pełnił funkcji prawdziwego teatru a stał się ośrodkiem badań nad metodami gry aktorskiej. Wynikiem jego prac było wystawienie manifestu w 65 roku o nazwie „Ku teatrowi ubogiemu”, w którym to wygłasza swoje tezy na temat teatru. Dla niego najważniejsza była więź pomiędzy aktorem i widzem, nie potrzebne były te wszystkie świecidełka. Swoją koncepcje realizował w swoich kolejnych dziełach artystycznych w których to eliminował wszystko oprócz gry aktorskiej.\nBlogroll\tpowiększanie piersi w domu hurom hq www.mocsokow.pl/wyciskarki-pionowe/160-hurom-hq.html psycholog ząbki kamerzysta na wesele śląsk Ostatnie wpisy\tŻycie Grotowskiego mierzeniem się z przeciwnościami\nTeatr 13 Rzędów i Laboratorium\nSzkoła aktorska początkiem kariery\nŚcieżka zawodowa Grotowskiego\nŚcieżka twórczości Grotowskiego\nDesigned by Elegant Themes Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce internetowej. Aby zaakceptowac pliki cookies z tej storny oraz ukryć ten komunikat kliknijX AkceptujęO cookies


Memoriał Ireny Szewińskiej był jednym z ostatnich sprawdzianów dla lekkoatletów przed igrzyskami olimpijskimi w Tokio. Wydarzeniem zmagań w Bydgoszczy był fenomenalny bieg na 400 metrów w wykonaniu 18-letniej Christine Mbomy, która uzyskała siódmy czas w historii. Z bardzo dobrej strony zaprezentowali się także nasi młociarze i młociarki.\nMemoriał Ireny Szewińskiej miał niespodziewaną bohaterkę - Christine Mboma z Namibii\n18-latka w biegu na 400 metrów uzyskała fantastyczny czas 48.54 s., który jest siódmym wynikiem w historii\nZ bardzo dobrej strony pokazali się młociarze i młociarki. Zwycięstwa Pawła Fajdka i Anity Włodarczyk\nMemoriał Ireny Szewińskiej w tym roku miał swoją trzecią edycję. Dla lekkoatletów to była jedna z ostatnich okazji do sprawdzenia formy przed igrzyskami olimpijskimi w Tokio. Polacy przed startem imprezy mają powody do zadowolenia.\nJednak show skradła fantastyczna 18-letnia Christine Mboma z Namibii. Młoda zawodniczka w finale rozegrała swój własny bieg. Zostawiła rywalki daleko w tyle, a na mecie nad drugą Justyną Święty-Ersetic miała ok. 30 metrów przewagi.\nMemoriał Ireny Szewińskiej: genialny bieg 18-latki\nNamibijka pobiegła w rewelacyjnym czasie 48.54 s., co daje jej nie tylko najlepszy wynik w tym sezonie, ale także siódmy najlepszy wynik w historii. Do tego tym wynikiem pobiła rekord świata juniorek. Dla porównania rekord Polski, który od 1976 należy do Szewińskiej, wynosi 49,28 s.\nWynik 18-letniej Mbomy zrobił wielkie wrażenie na Święty-Ersetic, która wbiegła na metę druga z wynikiem 51.91 s. - Jestem w ogromnym szoku. Taki wynik, w takich warunkach? Wow, brak słów... - powiedziała Polka przed kamerami TVP Sport.\nW cieniu wyczyny Mbomy rekord Memoriały w rzucie motem ustanowił Paweł Fajdek. Polak w swojej najlepszej próbie uzyskał 82,77 m. Granicę 80. metrów osiągnął jeszcze drugi Wojciech Nowicki. Podium uzupełnił 82,77 m.\nFajdek po zawodach był zadowolony ze swojej obecnej formy. Czterokrotny mistrz świata potwierdził, że przygotowania pod okiem mistrza olimpijskiego Szymona Ziołkowskiego idą w dobrym kierunku.\n- Nie wiem, czy jestem najbardziej regularny w karierze, bo miałem w tym roku i słabsze konkursy. Były lata, gdy miałem piękne serie zwycięstw. Na pewno jednak czuję się dobrze przygotowany. Dziś oddałem trzy bardzo dobre rzuty na początku konkursu. Pierwszy na 76,56 to taka próba, która na pewno da w Tokio awans do finału. A wiecie doskonale, że jak już do niego wchodziłem, to zawsze radziłem sobie bardzo dobrze - mówił w rozmowie z dziennikarzami.\nPolacy w dobrej formie na miesiąc przed igrzyskami\nNie tylko panowie błyszczeli w rzucie młotem. Do wysokiej formy wraca Anita Włodarczyk, która wygrała konkurs z wynikiem 77,93 m. To trzeci wynik w tegorocznych tabelach światowcy, a także najlepszy wynik dwukrotnej mistrzyni olimpijskiej od trzech lat.\nWidać, że forma 35-latki przed igrzyskami w Tokio stale rośnie. Tuż za nią uplanowała się Malwina Kopron, która w najlepszej próbie uzyskała 75,41 m. Zdaniem Włodarczyk wynik 77 metrów powinien dać w Tokio miejsce na podium. - Mam duże doświadczenie, jeśli chodzi o igrzyska i mam nadzieję, że zachowam przedolimpijski spokój, a do Tokio wyjadę zdrowa i pełna werwy do walki - powiedziała.\nZ bardzo dobrej strony zaprezentował się także Piotr Lisek w skoku o tyczce. Polak z wynikiem 5,82 m zajął trzecie miejsce. Wyprzedzili go Amerykanin Chris Nilsen, który skoczył 5,92 m, a także Filipińczyk Ernest Obiena z wynikiem 5,87 m.\nMiejsca na podium zajęła także Klaudia Siciarz w biegu na 100 m przez płotki. Do tego drugie miejsce w tej samej konkurencji zajął Damian Czykier. Nieco słabiej spisali się za to kulomioci. Michał Haratyk z wynikiem 20,42 m zajął szóste miejsce, a Jakub Szyszkowski (19,23 m) był ósmy. Wygrał mistrz świata z Londynu Tom Walsh (21,46 m). Dopiero piąte miejsce w biegu na 800 metrów zajął Adam Kszczot, który kilka dni temu poinformował, że nie wystartuje na igrzyskach w Tokio.


Apartament's Józefina, Szklarska Poręba, opinie\nKomfortowe noclegi w Apartament’s Józefina pozwolą na jeszcze przyjemniejsze spędzenie tu czasu.\nDysponujemy apartamentami jedno i dwupokojowymi z pełnym węzłem sanitarnym.\nSzczególnie zachwycające jest położenie obiektu w najwyżej usytuowanej części Szklarskiej Poręby (na wysokości 886 m n.p.m.). W pobliżu znajduje się również wodospad Kamieńczyka, szlak na Szrenicę, Polanę Jakuszycką\nDo dyspozycji można wybrać pobyt w apartamencie od 23 m kw do 52 m kw, są to apartamenty jedno lub dwupokojowe, posiadające aneksy kuchenne, łazienkę z toaletą\nNiezależnie od pory roku, miejscowością, którą trzeba zobaczyć jest Szklarska Poręba.\nOpłata za sprzątanie (za pobyt): 160 zł, opłata miejscowa (za dobę za osobę): 2.5 zł, opłata za zwierzę (za pobyt): 100 zł, kaucja zwrotna (za pobyt): 100 zł, parking 1 auto (za dobę): 20 zł.\nJest podstawą potwierdzenia rezerwacji. Wynosi 40% wartości rezerwacji i jest płatny z góry. Pozostałą kwotę zapłacisz 7 dni przed przyjazdem do obiektu.\nNie posiadamy recepcji. Realizujemy bony turystyczne Konieczny kontakt przed przyjazdem Gościa z Właścicielem Przekazanie kluczy do apartamentu ustalamy indywidualnie. Godzina wymeldowania 10:00, zameldowania 16:00. Zdanie apartamentu - Klient zobowiązany jest pozostawić umyte naczynia oraz zabrać wszystkie śmieci i wyrzucić do kontenerów przed zdaniem kluczy - klucz do Śmietnika w komplecie kluczy. Pozostawienie odpadów komunalnych w lokalu jest odpłatne. Przyjmujemy ze zwierzętami - obowiązują opłaty\nPrzystanek 1700 m\nDworzec 1700 m\nStok 2500 m