Some of them want to use you. Some of them want to get used by you. Some of them want to abuse you: Rozdział dziewiąty\nPeter Gundry - When Darkness Spoke\nPowtarzała tą czynność przez nieokreślony czas, wpatrując się załzawionymi oczami w sufit. Łzy wciąż spływały po jej policzkach, bardzo wyraźnie oznajmiając co właśnie się wydarzyło. Mimo szczerych chęci nie była w stanie się poruszyć, a każdy najmniejszy ruch przyprawiał ją o ból. Na policzku czuła ślinę wampira, którą została łaskawie obdarzona, kiedy ten zakończył swoje dzieło postanawiając ją zostawić w takim stanie samą sobie. Nawet nie próbowała podnieść ręki, albo chociaż kawałka sukienki, która teraz była jedynie strzępkiem materiały, aby zmyć z twarzy ślinę. Nie potrafiła zrobić niczego, poza płakaniem. Płacz przynosił pewnego rodzaju ukojenie, pozwoliła sobie na to, aby stać się słabą. W tej chwili nawet nie potrafiłaby udawać, że nic się nie stało.\nCzas wydawał się jej przedłużać. Nie słyszała nic poza swoim szlochem. Żadnych nadchodzących kroków, żadnego wyśmiewania się z jej osoby. Była tu całkowicie sama, zdana tylko i wyłącznie na siebie. Wiedziała, że nie może tutaj wiecznie leżeć. W końcu do niej wróci. Jeśli się to powtórzy to nie mam już nic do stracenia, pomyślała. Niby mogłaby się bronić, ale i tak nic by jej to nie dało. Był od niej silniejszy, starszy i co najważniejsze był wampirem. Potrafił przejrzeć jej umysł, każdą myśl, każde wspomnienie, niekoniecznie się przy tym wysilając. Zmęczona płakaniem, teraz była w stanie już tylko pociągać nosem i mrugać oczami. Po czasie zmusiła się do tego, aby unieść prawą dłoń. W pierwszej chwili ułożyła ją na miejscu, gdzie znajdowało się jej serce. Czuła wyraźnie każde mocne uderzenie. Uderzało o jej żebra, przyprawiając o kolejny rodzaj bólu. Ten jednak była w stanie ignorować, a nawet się przyzwyczaić do odczuwania czegoś takiego. Jednak w porównaniu z tym co czuła po gwałcie, który zaprezentował jej Alexander to było nic. Pikuś, coś łatwego do zignorowania. Zmusiła się do tego, aby przesunąć dłoń niżej. Zaczęła jej drżeć, kiedy po raz pierwszy dotknęła swojego brzucha. Miała świadomość tego, że to tylko jej dłoń. Sama siebie nie byłaby w stanie skrzywdzić, a tak myślała przynajmniej w tej chwili. Z trudem przesunęła ją dalej. Czuła rozerwany materiał sukienki, z każdym następnym centymetrem posuwała się coraz dalej. Dłoń przesunęła na bok, dotykając teraz ledwie palcami uda. Z wielką niechęcią, bo doskonale wiedziała co tam znajdzie, przesunęła dłoń na wewnętrzną część uda. Jęknęła żałośnie, kiedy poczuła lepką maź.\nNiemal natychmiast zerwała się z łóżka. Zgięła się w pół, zwracając to co tego dnia udało się jej zjeść. Automatycznie łzy poleciały ciurkiem, z czekoladowych oczu. W ustach czuła nieprzyjemny gorzki posmak, a to jeszcze z cała pewnością nie był koniec. Opadła na kolana, przez ciało brunetki przeszedł nieprzyjemny dreszcz, niosący za sobą ból. Obiema dłońmi oparła się o podłogę, ustawiając je w miejscach, gdzie nie znajdowała się zawartość jej żołądka. Jeszcze tego brakowało, żeby się tym wszystkim ubrudziła. Zaniosła się płaczem po raz kolejny. Już straciła rachubę w tym ile razy zapłakała tego wieczoru. Z całych sił uderzyła pięścią w podłogę, a z jej ust wyrwał się głośny wrzask, który w tym momencie bardziej przypominał próbującego wyć szczeniaka niż prawdziwy wrzask, wypełniony bólem. Jakby tylko miała trochę więcej siły, tylko odrobinę z całą pewnością wyglądałoby to zupełnie inaczej. Klęczała w tym ciemnym pokoju, z krwią spływającą po udach i na dłoni, z gorzkimi łzami, które kapały na panele, z wymiotami pod sobą.\nWłaśnie o to mu chodziło. Sprawić, żeby czuła obrzydzenie do samej siebie. Lęk przed samą sobą. Wątpiła, że jeszcze kiedykolwiek będzie potrafiła spojrzeć na siebie w lustrze i patrzeć na własne odbicie tak jak dawniej. Z uśmiechem, beztroską w oczach. Próbowała przekonać samą siebie do tego, że powinna być silna. Pokazać mu, że to nie zrobiło na niej żadnego wrażenia. Że przeżyje i będzie wdzięczna za tą lekcję. Boże! Jakie ona opowiadała bzdury! Kto potrafiłby normalnie żyć po tym, kiedy zostanie zgwałcony? I to na dodatek dwa razy tego samego wieczoru! Załkała głośno, a włosy opadły na szczupłą twarz brunetki. Musnęły ostrożnie policzek, porywając pojedynczą łzę, która akurat spływała z kącika jej oka. Mogła próbować, mogła spróbować zapomnieć, udawać silną, ale wiedziała, że złamie ją przy najbliższej okazji po raz kolejny. Da jej powód do tego, aby wylewała łzy po raz kolejny. A na to pozwolić nie mogła, musiała się jakoś obronić.\nPo paru minutach nachylania się nad własnymi torsjami osunęła się na bok. Ciężko opadła na podłogę. Mocno uderzyła się biodrem o chłodne płytki. Czuła, że teraz jest podatna na zranienia jeszcze bardziej niż była wcześniej. W wyniku upadku zbyt mocno przechyliła głowę, co spowodowało ponowne otwarcie się rany na szyi, która była nieco zaschnięta i nie krwawiła. Przynajmniej do tego momentu. Czystą rękę przyłożyła do szyi, jakby licząc na to, że spowolni to krwawienie. Jednak doskonale wiedziała, że wcale tak nie będzie.\nNie miała kompletnie pojęcia co robić.\nCzuła się taka bezradna i kompletnie roztrzęsiona. Zupełnie jakby miała po raz kolejny pięć lat i zgubiła mamę w supermarkecie. Jednak tamto wydarzenie zawierało zdecydowanie mniej bólu i emocji, niż to co odczuwała w tej chwili. Nie potrafiła się zmusić już do tego, aby zrobić cokolwiek. Po prostu się położyła na zimnej podłodze, pozwalając sobie samej na to, aby rozpaść się na kolejne kawałki. Już nie było Anabelle Caselli. Nie było Anabelle. Była niczym.\nOcknęła się najwyraźniej kilka godzin później. Do środka, poprzez ciężkie zasłony próbowało się wedrzeć jesienne słońce. Poczuła odrzucający zapach. Zajęło jej chwilę, aby się zorientowała, że to wczorajsza zawartość jej żołądka. Odsunęła się z obrzydzeniem, na chwilę zapominając o bólu, który wciąż jej towarzyszył. Poczuła go dopiero parę sekund później. Objęła ręką brzuch, pochylając się do przodu. Oddychała głęboko, drugą rękę opierając o podłogę. Musiała się jakoś uspokoić, coś wymyślić. Wspomnienia z wczorajszego wieczoru runęły na nią niczym lawina śnieżna w wysokich górach, która zasypuje zupełnie nieświadomych turystów. Z tym, że ona nie była żadną pieprzoną turystką. Doskonale wiedziała co się wydarzyło. Po prostu nie chciała do siebie dopuszczać tych myśli, bo wiedziała, że jeśli to zrobi znowu się załamie, znowu nie będzie się do niczego nadawać i jedyne co będzie w stanie zrobić to płakać dopóki nie opadnie z sił.\nNie usłyszała, kiedy drzwi się otworzyły, ani kiedy do środka ktoś wszedł. Była zbyt skupiona na tym co przeżyła w środku. Zagryzła mocno wargę.\n- Cuchnie tu – oświadczył. Alexander zmarszczył nos. Wyostrzony węch wcale się w tej sytuacji nie przydawał, a wręcz przeciwnie – bez niego byłoby teraz o wiele lepiej. Wzrok nieśmiertelnego zatrzymał się na skulonej na podłodze dziewczynie, która na dźwięk jego głosu zadrżała ze strachu. Kąciki ust wampira uniosły się nieznacznie. Nie pozwolił jednak na to, aby uśmiech objął jego całą twarz. Ten grymas zniknął prawie natychmiast. Podobał mu się ten widok. Duże, sarnie przestraszone oczy, które wręcz wydawały się błagać o to, aby wreszcie do końca ją dobił. Zupełnie jak zwierzyna, która została trafiona śrutem i powoli umiera w męczarniach, ale wie, że przed nią jeszcze wiele godzin umierania. Podszedł bliżej dziewczyny, omijając szerokim łukiem to co po sobie zostawiła. Akurat tym jednym go zaskoczyła. Jednak w przypadku wampira rzadko, kiedy można było mówić o byciu zaskoczonym. To raczej była niemiła niespodzianka, której nie chciał więcej widzieć. Jasne, miał na uwadze to, że Anabelle to wciąż tylko człowiek, a takie rzeczy się po prostu zdarzają, jednak zadowolony nie był z tego, ani trochę. Westchnął cicho, po czym przykucnął przy dziewczynie, ujmując jej podbródek w palce i zmusił do tego, aby na niego spojrzała. Po mokrych już od wcześniejszych łez policzkach, popłynęło kilka nowych. Alexander tylko przewrócił oczami na ten widok. Kobiece łzy już dawno temu przestały robić na nim wrażenie. Ostatni raz, kiedy się naprawdę nimi przejął... Było to tak dawno, że sam nie pamiętał ile lat temu. Jednak z całą pewnością było to jeszcze zanim ludzie zaczęli się wzajemnie straszyć istotami ciemności, zanim palili na stosie rudowłose kobiety, które uważano za czarownice. Wspomnienia te były odległe, odciął się od nich zaraz po tych wydarzeniach. Zapomniał jak to jest czuć. I od tamtego czasu było mu naprawdę dobrze. Poczuł, że sianie zła jest... uzależniające. Jeśli raz już się zaczęło, nie potrafiło się przestać. Zwłaszcza w przypadku istot nocy – uczucia były ważne, wiele z wampirów decydowało się na to, aby żyć w pokoju z ludźmi, między nimi. Jednak zdarzały się przypadki, kiedy wszystkie uczucia szły w zapomnienie. Wszystkie dobre. Pozostała zazdrość, chciwość, zemsta i wiele innych, które razem tworzyły mieszankę wybuchową. A kiedy żyło się tymi uczuciami przez wiele, ponad dziesięć wieków trudno było okazywać ciepłe uczucia. Nie potrafił zliczyć ile razy Anthony próbował przemówić mu do rozsądku, aby się wreszcie opanował i zobaczył, że życie nieśmiertelne niesie ze sobą coś więcej niż śmierć. Że można się nim cieszyć tak samo jak ludzkim. Że można kochać. On nie chciał. Był cholernie uparty, a kiedy coś sobie wymyślił nie było mocnych na niego. Wszystko zawsze musiało być tak, jak sobie to wyobraził. To co powiedział, według niego było święte, a każdy kto słyszał co chce zrobić musiał się do tego dostosować. W innym przypadku załatwiał sprawę jasno i konkretnie. Nie potrzebował w swoim otoczeniu tych, którzy nie potrafili wykonać prostego zadania, jak posłuchanie się go.\n- Proszę... zostaw już mnie – wyjęczała cicho, a raczej ledwie poruszyła ustami. Alexander był w stanie usłyszeć co wypowiedziała. Jej całe ciało zdawało się wręcz prosić o to, aby zostawił ją w spokoju. Pozwolił umrzeć. Zabić ją.\n- Ow, biedactwo – mruknął mierząc wzrokiem dziewczynę – nie miałaś łatwej nocy, prawda? - zakpił, nie potrafiąc się powstrzymać przed szyderczym uśmiechem. Widział po niej jak bardzo była wyczerpana, prawdopodobnie nie przespała pozostałej nocy, tylko spędziła ją na płakaniu. Cóż nie, aby w jakikolwiek sposób go obchodziło co robiła.\nZostawił ją w spokoju, podchodząc do dużego okna, które prowadziło na ogromnych rozmiarów ogród. Jeśli weszłoby się na kolejne piętro i stanęło przy oknie, z łatwością można byłoby zobaczyć cmentarz, który rozlegał się za domem. Był on stary, liczył sobie kilka wieków i momentami był naprawdę przerażający. Nie raz słyszał dochodzące z tamtych okolic wilcze wycie, które niejedną osobę przyprawiłoby o dreszcze. Zanucił cicho pod nosem jakąś wyliczankę. Brzmiało to dość przerażająco, zwłaszcza w wykonaniu wampira, który najwyraźniej świetnie się bawił. Skupił się po raz kolejny na cmentarzu przed nim, widział co prawda tylko czubki najwyższych kaplic, ale to i tak było coś. Zastanawiał się nad wieloma rzeczami naraz. Najważniejsza była oczywiście kwestia brunetki, a raczej tego co ma zrobić z nią teraz. Aktualnie nie miał czasu na to, aby z nią tutaj siedzieć i niańczyć, ale do wieczora... Chociaż nie, wieczór też będzie miał zajęty. Zabawę będzie musiał przełożyć na następy dzień. Cóż mówi się trudno. Był przekonany, że jako jedyny żałuje tego, że będą mieli taką długą przerwę w zabawie. Łatwo było się domyślić tego, że brunetka z tego faktu będzie zadowolona.\nPrzesunął kciukiem po swojej dolnej wardze, dłoń opierając po chwili na szybie. Lekko przekrzywił głowę na bok. Wyglądał na zamyślonego. Zupełnie się wyłączył, skupiając tylko i wyłącznie na swoich myślach i na tym co w tej chwili interesowało go najbardziej,\nAnabelle natomiast, wciąż skulona na podłodze obserwowała mężczyznę spod pół przymkniętych powiek. Bała się odezwać jeszcze raz. Jednak teraz, w końcu ją zostawił, może... może to było tylko raz? Może więcej już się to wcale nie powtórzy, a ona będzie wolna? Wolne żarty, jesteś głupia skoro tak myślisz, prychnęła na siebie w myślach. Oczywiście, że była głupia. Cały czas była głupia, kiedy naiwnie wierzyła, że tu będzie lepiej. Sama sobie zgotowała piekło, kiedy nastawiała się na takie wspaniałe życie u boku nieśmiertelnego, który nie miał oporów przed tym, aby ją zgwałcić, poniżać i świetnie się przy tym bawić. Przygryzła wargę, aby nie wybuchnąć płaczem. Zarówno z bólu jak i z własnej głupoty. Och, jakby tylko mogła cofnąć czas... Uciekłaby. Zrobiłaby to. Jeszcze tego samego dnia, kiedy zobaczyła go w banku krwi, kiedy popijała czekoladę i jadła ciastko. Zostawiłaby swoich rodziców i wyjechała. Ale gdzie? Nie miała własnych pieniędzy, rodzina właściwie nie była jej bliska, a gdyby pojawiła się w domu u jednej z ciotek od razu rodzice zostaliby zawiadomieni o tym, gdzie się znajduje. Przyjaciele odpadali. Nigdy tak naprawdę nie byli jej przyjaciółmi. Jednie osobami, którzy czasem poświęcali dwie godziny swojego życia, aby z nią porozmawiać, bo było im najzwyczajniej w świecie szkoda zamkniętej w czterech ścianach dziewczyny. Może i czasami była szczęśliwa, ale teraz, z perspektywy czasu wiedziała, że była niczym uwięziony ptak w klatce. A może raczej niczym zwierzę trzymane na ubój. Na pewno planowali to od długiego czasu. Może nawet od miesięcy czy lat. Czekali tylko na odpowiedni moment, aby ją przekazać wampirowi.\nZacisnęła mocno usta, aby nie wydać z siebie żadnego żałosnego jęku, który mógłby sprawić, że wampir jeszcze bardziej zacznie się z niej śmiać i poniżać, aby polepszyć sobie dzień.\n- W zasadzie – odezwał się, Anabelle drgnęła. W duchu modląc się o to, aby jednak nie przeszukiwał tym razem jej myśli. Istniała bardzo mała szansa na to, że wampir ją zostawi w spokoju. Z cała pewnością chciał mieć wgląd w to, co aktualnie sobie myśli, co planuje. Ona na jego miejscu by tego pilnowała. - To twoi rodzice planowali to od ponad roku. Nie mów mi, że nie wiedziałaś o tym, że ten wspaniały bank Petera Caselli podupada. Każdy o tym wiedział, skarbie.\n- Ja nie – odparła cicho. Trzymali ją z dala od wiadomości. Przypominała sobie teraz, nie pozwalali jej na to, aby je oglądała wieczorami. Wiele stron, kiedy korzystała z internetu miała zablokowane. Teraz zaczynało to wszystko mieć sens. Wyjazdy do Londynu, które nagle zostały jej zakazane. Rozumiała już dlaczego. Bo nie chcieli, aby się dowiedziała o problemach. Coś planowali, zrobić coś, aby nie znaleźli się wśród niżej urodzonych ludzi. Wciąż musieli zajmować swoje jebane wysokie stanowisko. Aby nazwisko nie straciło wartości. W końcu dla nich liczyło się tylko to.\n- To był pomysł twojej matki, właściwie. Sama do mnie przyszła, zaproponowała to – zaczął wyjaśniać. Zupełnie nie wiedział po co jej to mówi, ale wyczuwał, że po raz kolejny zaczyna się załamywać, a to naprawdę mu się podobało. Uśmiechnął się pod nosem. - Z początku nie chciałem się zgodzić. Miałem ważniejsze sprawy na głowie niż zajmowanie się jakąś głupią dziewuchą. Odmówiłem, ale twoja uparta matka chodziła za mną prawie krok w krok. Namawiała, obiecywała, że nie pożałuję tego, że tu jesteś. Po jakiś czasie uznałem, że czemu nie. Wzięli pół miliona. Jesteś warta nędzne pół miliona, złotko.\nNigdy nie narzekała na brak gotówki. Zawsze było jej pod dostatkiem, a kiedy czegoś potrzebowała dostała odpowiednią kwotę pieniędzy. Nigdy więcej, ani mniej. Jednak teraz, kiedy usłyszała ile w oczach ludzi, którzy powinni ją kochać była warta, poczuła jakby dostała parę razy mocno w twarz. Ponownie zrobiło się jej niedobrze, tym razem nie zamierzała zwrócić. Nie mogła. Nie przy nim. Oddali ją w ręce potwora za pół miliona funtów. Czyli tylko tyle było warte jej życie. Nie więcej, ani nie mniej. Załkała cicho, zaciskając delikatnie dłonie w pięści. Niepotrzebnie rozmawiali. Nie chciała słyszeć niczego co powiedział. Nie chciała wiedzieć. Byłoby lepiej, gdyby nie wiedziała, ile oznaczała na rodziców. Nasuwało się jej wiele pytań, ale żadnego nie zadała. Bała się usłyszeć odpowiedzi.\n- Zacząłem cię obserwować. Nie byłem wtedy jeszcze przekonany do tego czy powinienem cię kupić. Chciałem sprawdzić czy będziesz warta moich pieniędzy. Ale jak widać wcale się nie myliłem. Widzisz, mam dobrą intuicję jeśli chodzi o takie rzeczy. Zawsze wiem w co inwestować pieniądze, bo wiem, że się one do mnie zwrócą.\nNie rozumiała co miał na myśli przez to, że zwrócą mu się pieniądze. Ojciec na pewno w coś zainwestuje, aby kwota się powiększyła. A nikt nie kupuje, a potem nie odbiera pieniędzy za towar, który należy już do niego. Cóż nie znała się na tym wszystkim, nie wiedziała jakimi prawami rządzą się ludzie biznesu. O ile w ogóle jakieś prawa mieli.\nAlexander odwrócił się nagle plecami do okna, wzrok wbijając w dziewczynę. Jej głowa wystawała ponad łóżko. Co wyglądało dość zabawnie, zwłaszcza, że była dość drobna i widział zaledwie oczy i czoło. Możliwe, że by się roześmiał na ten widok, ale teraz go po prostu nie bawił. Brunetka drgnęła, widząc jak nagle się odwraca i patrzy prosto na nią. Czy znowu coś planował? Czy po raz kolejny zamierzał ją teraz skrzywdzić? Chciała się jakoś obronić przed kolejnym atakiem, który pewnie nastąpi.\n- Już przestań. Powiedziałem już, że nie mam dla ciebie dzisiaj czasu – warknął. Zaczynała go swoim zachowaniem irytować, chociaż powinien się spodziewać tego, że dziewczyna tak będzie reagować na niego po wczorajszym wieczorze, który był zadowalający tylko i wyłącznie dla niego. I tak wiedział, że będzie musiał niedługo zaprosić do siebie Florence, albo sam ją odwiedzi. Lubił stabilność, a dziewczyna właśnie to mu dawała. Wiedział, że zawsze mógł jej kazać coś zrobić, a ona bez słowa sprzeciwu to robiła. Czy się jej to podobało czy nie. Możliwe, że nawet była trochę od niego uzależniona. Prychnął cicho, na samą myśl o tym. Jednak to prawda. Przez te wiele lat spędzonych razem pewne rzeczy się po prostu wiedziało. A wampirzycę znał na wylot. Dwieście lat to wiele, jednak nie dla niego. To był jedynie mały odcinek w życiu wampira.\n- I nie przeżywaj tak wczorajszego wieczoru – dodał, po czym uśmiechnął się. Podszedł do brunetki stając przed nią. Nachylił się, zbliżał bardziej. Ich usta prawie, ale to prawie się stykały, nie zamierzał jej jednak pocałować. - Zdążysz się do tego przyzwyczaić.\nI wraz z tą obietnicą, którą zamierzał spełnić, zostawił dziewczynę samą w pokoju.\nPrzybywam i oto z kolejnym rozdziałem. Przyznam szczerze, że zupełnie inaczej sobie go wyobrażałam. Miał być on cały poświęcony Anie, a tu wyszła mi taka niespodzianka. Przyznam jednak, że jestem z niego o wiele bardziej zadowolona, niż z pierwowzoru, który miałam przyszykowany w swojej głowie. Rozpiera mnie wena na pisanie, więc dziesiąty rozdział powinien pojawić się już na dniach. Przynajmniej mam taką nadzieję, że będę mogła siąść i pisać, tak jak dziś. Rozdział chciałam napisać w całości w piątek, jednak byłam po podróży tak nieprzytomna, że po prost nie dałam rady i napisałam tylko 1/3, a dziś ładnie ją skończyłam.\nMam nadzieję, że rozdział się wszystkim podobał. Bardzo dziękuję za komentarze pod rozdziałami. Chyba nigdy się nie nadziwię jak wiele osób czyta BB i jest zachwycone. Dziękuję ogromnie!\nZostawiam ocenę rozdziału wam.\nNie gapić się na Iana tylko czytać, dziewczyny! :D\nNessa 14 sierpnia 2016 20:57\nNessa 10 października 2016 00:12\nTak patrzę i to trochę przerażające, ile mi zeszło. Cały czas miałam w głowie to, że znowu mam spory poślizg, ale nie chciałam przychodzić do Ciebie i pisać czegokolwiek na siłę. Teraz na spokojnie nadrobię, tym bardziej, że ta historia poprawiała mi nastrój w czasie oczekiwania na zajęcia, o czym chyba Ci wspominałam ^0^\nProblem z tym opowiadaniem jest taki, że za każdym razem, gdy widzę w nagłówku imię Anabelle, wiem, że nie po raz pierwszy pojedziesz nam wszystkim po emocjach. Ana to ból, coś wręcz dla mnie niewyobrażalnego i… tak wielka mieszanka emocji, że to wręcz poraża. Tak było i tym razem, zwłaszcza, że to pierwszy rozdział, w którym poznajemy jej uczucia po tym, czego doświadczyła. I, cholera, w porównaniu z powtórką z perspektywy Betty, ta scena po prostu mnie rozbraja.\nNie wiem, jak może czuć się zgwałcona kobieta. Nie wiem i nie chcę wiedzieć, choć sama prowadzę taką postać i doskonale zdaję sobie sprawę z tego, jak wiele szczegółów trzeba wziąć pod uwagę – jej zachowanie, odczucia względem mężczyzn, tę niechęć… Kolejny raz postawiłaś sobie trudne zadanie i mam poczucie, że doskonale sobie z nim poradziłaś, choć bez wątpienia wymagało to trochę wysiłku. Jest obrzydzenie i to nie tylko do oprawcy, ale również samej siebie – coś o wiele bardziej przerażającego, tak jak i to, że ona mogłaby na swój sposób się obwiniać.\nAlexander jest potworem, a to, jak ją teraz traktuje, jest ponad moje siły. Nie wiem, jak bardzo wypaczoną trzeba mieć psychikę, by po tym wszystkim oczekiwać, że on się zmieni, a między tą dwójką pojawi się jakikolwiek wątek miłosny. Bądźmy realistami – istnieją granice, których się nie przekracza, bo jeśli raz się to zrobi, nie ma już powrotu. Ktoś, kto dwukrotnie gwałci dziewczynę w tak brutalny sposób, a po wszystkim traktuje ją jak szmatę, bez wątpienia zniszczył coś, co dawało jakiekolwiek szanse na choćby cień pozytywnych relacji, o romansie nie wspominając.\nI znów wraca temat jej rodziców i tego, że tak po prostu ją sprzedali… Pół miliona. Niby dużo – na nasze realia nawet bardzo – ale gdy w grę wchodzi czyjekolwiek życie, ta kwota jest śmieszna. Rodzice oddają swoje podobno wyczekane dziecko za taką sumkę, komuś, kto jest urodzonym sadystą. Nie, w tym momencie są niewiele lepsi niż Alex, a ja trzymam Cię za słowo, jeśli chodzi o to, jaki będzie ich koniec.\nKońcówka i ta obietnica, którą Alexander jest składa, przekracza wszelakie pojęcie, ale… Wiesz co? Podoba mi się. Jako tekst, który czytam, wyszło doskonale – swoista różnica między tym, o czym piszesz, a sposobem w jaki Ci to wchodzi. Bo zadanie jest trudne, ale sobie z nim radzisz i to najważniejsze. Nawet pomimo tego, że do Alexa jestem w stanie czuć co najwyżej obrzydzenie.\nLecę dalej, bo chciałabym dzisiaj nadrobić komentarze :3\nSerena 15 sierpnia 2016 12:16\nTrochę szkoda mi Any.\nNie będzie miała łatwego życia u boku Alexa.\nW dodatku z jawnym okrucieństwem pokazywał jak zachowali sie wobec niej rodzice.\nSam rozdział pomógł nieco lepiej poznać Alexa.\nJego myśli, uczucia.\nTo kim kiedyś był.\njestem ciekawa czy mężczyzna zawsze będzie takim potworem.\nMoże jest jakaś szansa na zmianę jego zachowania?\nOstatecznie nie zawsze był zły, prawda?\nKiedyś miał w sobie jakiś zalążek dobra.\nNaprawdę uwielbiam Twoje opowiadanie i gdyby kiedyś powstała książka z pewnością bym ją kupiła.\nMam po prostu świra na punkcie wampirów.\nUwielbiam je i ich świat fascynuje mnie od samego początku.\nA ty pokazujesz wampiry jakie powinny być.\nZłe, okrutne i pozbawione sumienia.\nNormalnie coś wspaniałego.\nOczywiście czekam z wypiekami na twarzy na dalszy rozdział.\nI miłego dalszego wypoczynku jeśli wciąż masz wakacje to zdecydowanie zazdroszczę!\nKlaudia99 15 sierpnia 2016 16:53\nBoże nooo. Za co, słoneczko, za co? Takie ładne piosenki, takie ładne gify... Mam zejść na zawał? Tego chcesz?\nOdpaliłam równocześnie Marsów i Petera. A co!\nDobra, Frix mi świadkiem, że zabierałam się do rozdziału kilka razy. Za którąś próbą z kolei, kiedy zaczęłam płakać, poddałam się. Po prostu nie mogłam, nie na trzeźwo... Więc zrobiłam sobie herbatę. Z miodem. Gówno pomogło, ale bynajmniej rozdział skończyłam.\nDziwnie to zabrzmiało. Jakby czytanie szło mi opornie przez wzgląd na styl, błędy i inne duperele. Nie. Nie o to chodzi. Całość jak zwykle okazała się fenomenalna. Udowadniasz, że nie potrzeba wiele, żeby wzbudzić w czytelniku obrzydzenie, strach, poczucie winy, współczucie... Czytając o bezradności Any, płakałam. Wyłam, jak babcię kocham. Sposób, w jaki ona o sobie myśli, o swoim ciele... Straszne. Okropne. Boże, brak mi słów.\nPoddała się, prawda? Nie winię jej, absolutnie. Nie sądzę, by ktokolwiek był w stanie pozbierać się po czymś takim. Boże. Boże. Boże. Tylko to potrafię powtarzać. Nadal cała drżę, choć nie do końca wiem, czemu. Rozdział nie był aż tak szokujący jak ten ze sceną gwałtu, jednak... Dorównywał mu pod względem emocjonalnym. Najpierw historia Any, potem Alexa. Pół miliona. Gdyby rozpatrywać to pod kątem posiadania, a i owszem, wydaje się to sporo. Ale gdyby tak uświadomić sobie, że za tyle rodzice sprzedali własne dziecko... To jest nic. Sumka nagle wydaje się gówniana. Bo, cholera, ludzkie życie powinno być bezcenne. Pięć zer. Tylko tyle określa "cenę" życia Any, jej zdrowia, szczęścia. Wolności. Boże, chyba zaraz zwymiotuję.\nBoję się Alexa. Boję i brzydzę się nim. W tym przypadku nawet wizerunek Iana nie pomaga. To, co ten facet wyczyni,a przechodzi ludzkie pojęcie. Ale jego sposób myślenia... Dla niego to jest uzależniające. UZALEŻNIAJĄCE. Zabija ludzi, gwałci kobiety, morduje czyjeś marzenia i śmie mówić, że to jest po prostu uzależniające. No kurwajapierdoledajciemiłopatę!\nI ta końcówka. Brak mi słów. Chociaż akurat tych niecenzuralnych mam pod dostatkiem.\nNessa wciąż mnie straszy, że to dopiero początek. A ja już mam dość. Cukru, dajcie cukru!\nKorzystaj z weny, słoneczko. Z tą suką nigdy nic nie wiadomo. Jak jest, to się ciesz. Bo potem będziesz na nią tylko narzekać.\nMrs.Cross 17 sierpnia 2016 15:25\nJestem i tutaj. W końcu!\nNiektórym ludziom (ha!) Ian i Nina kojarzą się jedynie z TVD. Cóż, Twojego bloga czytam od samego początku i możesz mieć pewność, że znanego serialu to w niczym nie przypomina. Mogę z ręką na sercu powiedzieć, że tak nie było nigdy. To od zawsze jest dla mnie Alexander i Anabell. Tak było. Jest. I będzie. Koniec! :D\nPo raz kolejny nie rozumiem, jak rodzice Any mogli tak postąpić. Po raz kolejny... Pff! Ja nigdy tego nie zrozumiem. Oddać własne dziecko. To jest po prostu zachowanie, za które trzeba ciąć, palić żywcem i co tam jeszcze. Niestety, na świecie naprawdę znajdują się tacy ludzie i to jest przerażające x.x\nSzkoda mi jej. Cierpiała z rodzicami, teraz będzie cierpiała jeszcze bardziej. I to, jakie ma o sobie zdanie. Nikt nie powinien tak o sobiei myśleć, bez względu na wszystko. Czy ona szczęśliwa nie może już być? x.x Jeszcze ta bezradność. To jest chyba najgorsze. Wiem z autopsji jak bezradność może przybijać. Nie ma szans w starciu z Alexem. Czegokolwiek nie zrobi, on i tak będzie górą. Niestety.\nPostać Alexandra mi się podoba. Choć jest przesiąknięty złem do szpiku kości... To, jak bawi go krzywda Any. Jej cierpienie i strach. Jak podsyca to jeszcze bardziej. Mówiłam Ci już, że mój sadyzm się uruchamia na Twoim blogu, ewentualnie coś tam wspominałam :D Ale podoba mi się głównie dlatego, że nie jest typowym bohaterem. Same plusy u mnie zdobywasz!\nAle jestem pewna, że ostatnie zdanie Alexandra nie jest prawdą. Do czegoś takiego nie idzie się przyzwyczaić, bez względu na to ile czasu się tkwi w takim... czymś - by nie użyć brzydkich słów. Takiego życia nie da się przyswoić.\nJeśli chodzi o całość - znów nie mam zastrzeżeń :c Opisy wyszły Ci świetnie. Tak naprawdę pół rozdziału przeczytałam opierając łokieć na biurku, a brodę na dłoni. Aż w końcu mama mnie zawołała na obiad.\nNo coż... :D\nCzekam na następny i dużo weny życzę <333\nEve Lovsed 17 sierpnia 2016 18:45\nCześć! Jestem, przeczytałam. Opowiadanie, nie wiem czy krótsze od poprzednich, ale jak dla mnie za krótkie.\nRozdział całkiem spoko, nieźle napisany, ale przystopowałaś. Po tak mocnych wydarzeniach z ósemki, dziewiątka prezentuje się hmm… spokojnie. Rozwaliła (o ile to dobre stwierdzenie) mnie rozmowa wampira i Any. Taka spokojna, jakby nic się nie stało. Te wtrącenia o gwałcie, no spoko, ale dziwiło mnie wszystko podczas ich konwersacji.\n„Wciąż musieli zajmować swoje jebane wysokie stanowisko.” – to zdanie mnie zamurowało. Nie chcę mówić, że było coś złego, bo nie lubię podcinać skrzydeł, ale to zdanie mi się strasznie nie spodobało. O gustach się nie rozmawia, więc mam nadzieję, że uszanujesz moje zdanie i wszyscy inni, którzy czytają mój komentarz. Piszesz świetne mocne opowiadania, ale przekleństwa, w tym stylu jak dla mnie ponad poziom. OK., w kwestii któregoś z bohaterów, mogą być, ale w opisie to dla mnie przegięcie.\nOpisy fajne, super ilość choć jak dla mnie fajnie by było gdyby pojawiła się jakaś scena, która by trzymała nas w napięciu do kolejnego opowiadania. I o co chodziło dla Alexa, z tym że nie ma dla niej czasu? No nic chcę więcej, czekam na dziesiątkę. Mam nadzieję, że pojawi się przed rozpoczęciem roku szkolnego :) Pozdrawiam cieplutko i życzę weny!! :)\nMamba 3 września 2016 16:39\nWreszcie nadrobiłam całość i już jestem na bieżąco.\nKocham TVD i kocham Iana, także no xd Chociaż z takim wydaniem Deleny się jeszcze nie spotkałam. Chyba najbardziej oryginalne, jakie do tej pory czytałam, serio. Sama absolutnie bym na to nie wpadła.\nTa wersja Iana trochę mnie na początku przerażała i była wielkim zaskoczeniem, ale myślę, że powoli zaczynam się przyzwyczajać. Na początku byłam pewna, że Aleksander po prostu ma wyłączone człowieczeństwo, ale jednak chyba nie. No cóż, myślę, że jego okrucieństwo i brak szacunku do kobiet czy w ogóle ludzi ma jakąś historię i mam nadzieję, że niedługo wyjaśni się ta bezduszność ;)\nOczywiście rozdział bardzo, bardzo dobry. Czytam tak sobie komentarz wyżej i właściwie zgadzam się z dziewczyną w sprawie przekleństwa, ale nie jest to aż tak rażące, więc jak najbardziej ok :D\nBardzo polubiłam Anę.\nHm... Jestem ciekawa jak zamierzasz to dalej rozwinąć. Spodziewam się syndromu sztokholmskiego, jeśli tak można (będzie) to tutaj nazwać. Nie mam nic przeciwko, chyba, że postanowisz nas jakoś zaskoczyć :D\nOczywiście czekam na ciąg dalszy i oby pojawił się jak najszybciej! ;)\nPozdrawiam, weny życzę~! ^_^\nDariusz Tychon 9 lutego 2017 04:04\nDziewczyny? Sugerujesz, że tylko dziewczyny czytają, czy że tylko dziewczyny się gapią na Iana? Przypominam o istnieniu homoseksualistów xD\nRozdział w sumie przejściowy. Taki opis uczuć Anabelle i tego jak w ogóle doszło do sytuacji, że ten wampir ją kupił. Wszystko zapoczątkowała jej matka, dziewczynę odcięto od mediów, rówieśników. Nadal sądzę, że to nie jest jej biologiczna matka, albo jej ojcem jest ktoś o kim ta matka ma złe wspomnienia. Musi coś być na rzeczy, bo w normalnej sytuacji nie traktuje się tak źle swoich dzieci, nie skazuje się ich na taki los.\nOla Mirosia 31 maja 2017 23:38\nHej! Znalazłam bloga na jednym z katalogów, i jestem zakochana. Tematyka wampirów to coś co moje serce kocha i pożąda i dodatkowo Alexander mój imiennik! Niestety muszę odłożyć czytanie reszty rozdziałów na inny dzień szkoła wzywa! Jednak proszę mogłabyś informować mnie o kolejnych na blogu? willgotoyouliktethefristsnow.blogspot.com mam nadzieję, że nie będzie to dla ciebie problem :)\nNatalia Iubaris 15 grudnia 2017 14:43\nBardzo dobrze opisałaś traumę Any. Trudno jej będzie się teraz pozbierać. Mam nadzieję, że jednak da radę i uda jej się znaleźć sposób na pokonanie wampira. Choć do tego pewnie jeszcze bardzo daleko.\nAnonimowy 6 października 2018 13:03\nCholera, czytając ten rozdział miałam ciarki na plecach. Biedna Annabelle, nie rozumie jak jej mama mogła na to pozwolić?! Mam nadzieję, że dziewczynie uda się uciec, że będzie jeszcze szczęśliwa.


Angora - Zoologia Szczeniak Tarnów\nAngory maja harmonijna budowę ciała. Są średniej wielkości, proporcjonalne, smukłe i silne. Maja lekko wydłużony tułów. Ich ruchy są zwinne i pełne gracji. Głowa jest wyraźnie klinowata, oczy duże, okrągłe i lekko skośne. Istnieją osobniki z odmiennie zabarwionymi oczami. Futro kotów angorskich jest długie i jedwabiste w dotyku – latem nieco krótsze niż zimą. Długi puszysty ogon przypomina ogon lisa. Angory ważą od 2,5 do 4,5 kg.\nNastępny post Abisyńskie\nPoprzedni post Balinese


Ponury jak loża masońska... Jak wyglądają budynki, w których zbierają się masoni? - blog AleksandraLiszka\nPonury jak loża masońska... Jak wyglądają budynki, w których zbierają się masoni?\nwydawca, chrześcijanka, pisarz\n16.05.2021 276 0\nLoża masońska Hornitos No. 98\nFama głosi, że masoni czczą Lucyfera i są przeciwni Bogu Biblii. Czy coś jest na rzeczy?... Przykład pierwszy z brzegu: Manly P. Hall, słynny mason, pisał o "konieczności" pozbycia się ze społeczeństwa gorliwych chrześcijan i ortodoksyjnych Żydów (czemu, jako osoba należąca do jednej z tych grup, jestem przeciwna- choć przecież wszyscy być powinni...)\nJeśli przyjrzeć się budynkom masońskim, doświadczyć można nieprzyjemnego dreszczu. Po pierwsze, zasłonięte lub zamurowane okna. W oknach lóż bardzo często są wstawiane kraty. Wydaje się, że jeśli loża nie jest budynkiem starym, który "trzeba" zaadaptować, ale wybudowanym na jego potrzeby kultu, powstający budynek ma w ogóle obyć się bez okien lub mają być one w formie szczątkowej. Loże masońskie obecne są na całym świecie.\nPrzykładowe budynki lóż:\nLoża masońska w Fall City, Waszyngton, USA\nhttps://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/23/Fall_City%2C_WA_-_Masonic_Hall_02.jpg/1200px-Fall_City%2C_WA_-_Masonic_Hall_02.jpg autor: Joe Mabel https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/\nLoża Masońska Vermont, Illinois, USA\nAutor pracy: Jim Roberts https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/\nLoża masońska Regis, Sandwell, Wielka Brytania\n© Copyright Gordon Griffiths and licensed for reuse under this Creative Commons Licence.\nLoża masońska w Maple Ridge, Kanada\nhttps://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/ autor: Hlupak\nLoża masońska w Morawa, Zachodnia Australia\nhttps://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.en Autor: Bahnfrend\nLoża masońska nieodpodal Enniskillen, Irlandia Północna\n© Copyright Kenneth Allen and licensed for reuse under this Creative Commons Licence.\nLoża masońska Pontypool, Wielka Brytania\n© Copyright Jaggery and licensed for reuse under this Creative Commons Licence. https://www.geograph.org.uk/photo/2484306\nLoża masońska w Yatton, Wielka Brytania\n© Copyright Jaggery and licensed for reuse under this Creative Commons Licence. https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/ http://s0.geograph.org.uk/geophotos/02/73/12/2731234_e4eb8c5f.jpg\nLoża masońska w Brecon, Wielka Brytania\nLoża masońska w Southampton, Wielka Brytania\n© Copyright Nigel Cox and licensed for reuse under this Creative Commons Licence. https://www.geograph.org.uk/photo/885930\nLoża masońska, Newtownstewart, Irlandia Północna\nLoża masońska Mullewa, Australia\nautor: Bahnfrend https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.en https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/78/Mullewa_Masonic_Lodge%2C_2018_%2801%29.jpg\nOpublikowano: 16 maja 2021, 00:50 ; Ostatnia aktualizacja: 16 maja 2021, 14:30\nArchitektura Polski ład. Przestrzeń biologicznie czynna w miastach\nArchitektura Jak płaski jest dach płaski?\nArchitektura Proszę pana, jest milion blogów o budowaniu!\nArchitektura Prekariat pod namiot, pary na TIRy, baby na synody.\nO MNIE AleksandraLiszka\nWierzę w Boga, nie w kk. Hetero. Prześladowana za wiarę.\nKultura Prześladowanie chrześcijanina, działacza protestanckiego, Jana Łaskiego\nMuzyka Gang stalking/zaginięcia. Piosenka na temat zjawiska\nRozmaitości Mirabeau: satanista u władzy\nSpołeczeństwo Zaginięcia. Metody działania grup przestępczych\nArchitektura Ponury jak loża masońska... Jak wyglądają budynki, w których zbierają się masoni?\nReligia Jak Żydzi walczyli z kultem bogini\nHistoria Papiestwo przeciwne Żydom. Prześladowania Żydów przez Inkwizycję.\nKoronawirus Corona Mai nie pomaga! Bogini koronawirusa w Indiach\nLGBT Poznaj symbolikę tęczy\nAleksandraLiszka 16 czerwca 2021, 18:53\nw Jesteś zaszczepiony lub byłeś zarażony? Na wakacjach powinieneś być ostrożny\nMoże jeszcze jakieś szczepionki na to wymyślą i tak ad infinitum (żart)...\nAleksandraLiszka 15 czerwca 2021, 21:39\nw Węgry. „Propagowanie homoseksualizmu” w szkołach zakazane\nAleksandraLiszka 11 czerwca 2021, 03:15\nw Jaś Kapela czy Maja Staśko - kto jest bardziej znany?\nDzisiejsze feministki to w dużej części zdrajczynie kobiet. Tworzą niezdrowy dla kobiet, przesycony przemocą klimat, który nakręca męski szowinizm i powoduje niepotrzebne poniżanie...\nLoteria covidowa, czyli jak nie kijem to marchewką.\nWariant Delta i wszystko się wali\nZaszczepisz się w aptece i w galerii handlowej, a przy tym możesz wygrać samochód\nMałopolskie: trąba powietrzna uszkodziła kilkadziesiąt budynków (WIDEO)\nWielka nawałnica w Poznaniu. Zawalił się dach hali sportowej, ulice jak rwąca rzeka\nJohn McAfee nie żyje. W 2019 ostrzegał przed samobójstwem, którego nie popełni\nTranscendentna recenzja skeczu


Wybierając się w podróż z dzieckiem w czasie epidemii koronawirusa, trzeba pamiętać o kilku ważnych zasadach, aby zapewnić bezpieczeństwo swojej rodzinie i innym podróżującym. W środkach transportu publicznego obowiązują różne wytyczne sanitarne. Noszenie maseczek i dezynfekcja miejsc ogólnodostępnych to tylko niektóre z nich.\nPodróżowanie z dzieckiem w dobie koronawirusa może nie być tak proste, jak wcześniej, co nie znaczy, że jest niemożliwe. Najbezpieczniej jest jechać z dzieckiem na wakacje własnym samochodem, ale i tu należy pamiętać o zasadach bezpieczeństwa w trakcie podróży. Do autobusu, samolotu czy pociągu nie wsiadajcie bez maseczek i płynu dezynfekującego. Spis treści: Podróż z dzieckiem samochodem Podróż z dzieckiem autobusem lub pociągiem Podróż z dzieckiem samolotem Podróż z dzieckiem – ważne zasady w czasie pandemii koronawirusa Podróż z dzieckiem samochodem Własny samochód to obecnie najbezpieczniejszy środek transportu, jeśli chodzi o ryzyko zarażenia się COVID-19. Planując rodzinne wakacje, warto wybrać takie miejsce, do którego bez przeszkód dojedziemy autem. Główną zaletą tego rozwiązania jest to, że w czasie podróży nie musimy mieć na sobie maseczek ochronnych , jeśli jedziemy z osobami, z którymi mieszkamy na co dzień. Własny samochód chroni nas też przed długim kontaktem z obcymi ludźmi, którzy mogliby być nosicielami koronawirusa . Jednak i tu warto zachować środki ostrożności , takie jak częste mycie rąk czy dezynfekcja powierzchni użytkowych np. za każdym razem, gdy wsiadamy do auta po postoju. Jeśli wysiadamy z samochodu i idziemy coś zjeść lub kupić w sklepie przy stacji benzynowej, zakładamy maseczki. Podróż z dzieckiem autobusem lub pociągiem Podróżując dowolnym środkiem transportu zbiorowego, powinniśmy być czujni na to, w jakim stanie zdrowia są nasi współpasażerowie. Gdy tylko widzimy, że ktoś z podróżujących poczuł się wyraźnie gorzej, powinniśmy niezwłocznie poinformować o tym fakcie kierowcę pojazdu lub obsługę. Trzeba pamiętać również o tym, że w środkach transportu publicznego wciąż obowiązuje limit pasażerów . Jak podaje rozporządzenie rządu w sprawie ustanowienia...\nFoteliki samochodowe z funkcją obracania ułatwiają codzienne użytkowanie, umożliwiając rodzicom obrót fotelika w ich kierunku podczas umieszczania i wyciągania dziecka z auta. To rewolucyjna koncepcja w tej dziedzinie! Na czym polega funkcja obracania Marka BeSafe oferuje trzy obrotowe foteliki. Każdy z nich mocowany jest na specjalnej bazie, w którą wbudowana jest na stałe część obrotowa. Fotelik wpina się przodem do siebie, najczęściej przodem do drzwi, a po zapięciu dziecka – po prostu obraca fotelik. W przypadku iZi Twist B i iZi Twist o 180 stopni, zaś w przypadku iZi Turn i-Size o 360 stopni. Pomocny jest dodatkowo system magnesów Magnetic Belt Assistants™, przytrzymujący pasy na czas usadzania dziecka w foteliku. Fotelik iZi Turn i-Size może być zamontowany zarówno tyłem jak i przodem do kierunku jazdy, zapewniając pełny obrót fotelika o 360 stopni. Dziecko może podróżować tyłem do kierunku jazdy przez cały czas użytkowania, ale pozostawia rodzicom możliwość korzystania z fotelika przodem do kierunku jazdy w razie potrzeby. Przeznaczony jest dla dzieci od około 6 miesięcy do ok. 4 lat (maksymalna waga pasażera to 18 kg, przy wzroście 61 – 105 cm). Takie same parametry, jeśli chodzi o gabaryty maluszka ma iZi Twist i-Size z funkcją obrotu o 180 stopni – tak, aby maluch podróżował tyłem do kierunku jazdy. Jego rozbudowaną wersją jest iZi Twist B i-Size , który łączy w sobie dwa foteliki w jednym: fotelik dla niemowlaka i fotelik dla malucha. Wszystko dzięki wyjątkowemu modułowi wewnętrznemu BeSafe Baby Shell ™ i wkładce Newborn Hugger™. Może w nim podróżować dziecko od urodzenia do ukończenia 4 lat (maksymalna waga dziecka to 18 kg, przy wzroście 40 – 105 cm). Poprawnie zamontowany fotelik nachylony jest pod kątem 35-45 stopni. Czasem rodzice mają obawy, czy modele te będą odpowiednie dla ich...


- interwencyjnego (pogotowie opiekuńcze),\nW realizacji powyższego zadania Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie ściśle współpracuje z sądem, kuratorami, innymi powiatowymi centrami pomocy rodzinie, ośrodkami pomocy społecznej oraz placówkami opiekuńczo - wychowawczymi.\nPrzyznawanie pomocy pieniężnej na usamodzielnienie i kontynuowanie nauki osobom opuszczającym placówki opiekuńczo-wychowawcze.\nOsoba pełnoletnia opuszczająca niektóre typy placówek zostaje objęta pomocą, mającą na celu jej życiowe usamodzielnienie i integrację ze środowiskiem poprzez pracę socjalną, a także pomocą:\nPrzyznanie ww. form pomocy dotyczy osób opuszczających niżej wymienione typy placówek:\nplacówki opiekuńczo-wychowawcze (typu rodzinnego i socjalizacyjnego)\nWarunki i kryteria dochodowe jakie powinna spełnić osoba ubiegająca się o przyznanie ww. pomocy, reguluje obecnie ustawa z dnia 19 czerwca 2011 roku o wspieraniu i systemie pieczy zastępczej ( Dz. U. z 2015 r. poz. 332).\nNa terenie powiatu raciborskiego działają trzy placówki opiekuńczo - wychowawcze typu interwencyjno-socjalizacyjnego:\nWielofunkcyjna Placówka Opiekuńczo-Wychowawcza im. M.Laury Meozzi w Pogrzebieniu, której organem prowadzącym jest Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki - Siostry Salezjanki z siedzibą w Warszawie. Placówka dysponuje 23 miejscami statutowymi. W grudniu 2011 roku Placówka otrzymała pozwolenie na utworzenie mieszkania usamodzielnienia w Raciborzu, w którym zamieszkali starsi wychowankowie Placówki i rozpoczęli przygotowanie do samodzielnego życia. Mieszkanie mieści się w Raciborzu przy ul. Piotrkowskiej 8 i przeznaczone jest dla 10 wychowanków\ntel. 32 / 430 17 40\nDyrektor: s. Teresa Krzyżewska\nPlacówka Opiekuńczo - Wychowawcza w Kuźni Raciborskiej, której organem prowadzącym jest Stowarzyszenie “Otwarte Serca Dzieciom”. Placówka dysponuje 20 miejscami statutowymi. W 2010 roku Placówka uzyskała zgodę na prowadzenie mieszkania socjalizacyjnego dla usamodzielniających się wychowanków. Mieszkanie mieści się w Raciborzu, przy ul. Długiej 34 i jest przeznaczone dla 10 wychowanków.\ntel.: 32 / 418 92 52\nStrona internetowa: www.pow-kuznia.pl\nWielofunkcyjna Placówka Opiekuńczo - Wychowawcza w Nędzy, której organem prowadzącym jest Stowarzyszenie “Otwarte Serca Dzieciom”. Placówka dysponuje 14 miejscami statutowymi. Wielofunkcyjna Placówka Opiekuńczo - Wychowawcza w Nędzy jest placówką typu socjalizacyjno – interwencyjnego, funkcjonuje od grudnia 2012 roku.


Informacja - zmiana konta dla wpłat dot. zatrudniania cudzoziemców\nAutor: Marcin Catewicz Data publikacji: 20.04.2018\nOd 01.05.2018 obowiązuje nowy nr konta dla wpłat dot. zatrudniania cudzoziemców, tj. oświadczeń o powierzeniu wykonywania pracy oraz prac sezonowych.\nWpłaty proszę dokonywać na konto Powiatowego Urzędu Pracy w Szczecinku:\n06 8566 1042 0501 1203 2004 0027\nOświadczenie – imię i nazwisko cudzoziemca (w przypadku oświadczeń o powierzeniu wykonywania pracy).\nZezwolenie – imię i nazwisko cudzoziemca (w przypadku zezwoleń na prace sezonowe).\nIlość odsłon: 1388794


Dąbrowa Górnicza Historia - stare zdjęcia, dane historyczne i legendy Dąbrowy Górniczej\nHistoria Dąbrowy Górniczej ma swój początek w pierwszej połowie XVIII wieku. W drugiej połowie XVIII wieku na terenach dzisiejszego miasta odnaleziono pokłady węgla kamiennego, co było głównym motorem jego rozwoju.\nWedług legendy, Dąbrowianie zawdzięczają swoje miasto pewnemu nerwowemu zarządcy. Otóż w dawnych czasach, otoczona lasami dębowymi, wieś Dąbrowa, przemianowana została za sprawą ówczesnych właścicieli, Koniecpolskich na Koniecpolskie. Zarządca majątku nadużywał powiedzenia „niech cię diabli wezmą”, co niezmiernie irytowało okoliczne diabły. Któregoś dnia, zarządca zaproponował naiwnemu, prostodusznemu drwalowi, by ten wyciął duży las dębowy, a po zapłatę zgłosił się dopiero po skończonej pracy. Roboty było na co najmniej miesiąc, ale okazję tę wykorzystały diabły, czekające tylko jak by tu utrzeć nosa zarządcy. Jeden z czartów zgłosił się więc do drwala jako rębacz i przez jedną noc wyciął cały las, a rankiem przyszedł po zapłatę. Zaskoczony zarządca wypłacił tylko część obiecanej kwoty, a gdy diabeł zwrócił mu na to uwagę, wyrzekł swoje ulubione: „niech mnie diabli wezmą, jeżeli was oszukałem”. Jak na zawołanie, diabły zabrały duszę oszusta do piekła. Po tym wydarzeniu wieś sprzedano i przywrócono jej nazwę Dąbrowa. Za jakiś czas odkryto tu węgiel – stąd do nazwy dodano „Górnicza”.\nJak było naprawdę – nie wiadomo. Przed pojawieniem się na tych terenach górnictwa, wieś ta była bowiem małą, niewiele znaczącą osadą rolniczą, nieposiadającą nawet własnego kościoła czy karczmy. Stąd też nie wiemy, w jakim czasie powstała. Pierwsza historyczna wzmianka o wsi Dąbrowa pojawiła się w 1726 roku, w księgach parafialnych kościoła Świętej Trójcy w Będzinie. Niecałe trzydzieści lat później nazwa ta została zapisana w kronikach siewierskich.\nZnacznie lepiej rozwinięty był pobliski Gołonóg – obecnie dzielnica Dąbrowy Górniczej. Już w XIV wieku wspominał o nim, w swoich kronikach, Jan Długosz.\nDąbrowa założona została na skraju lasu – Radochy i wypełniały ją głównie podmokłe pola i łąki. W końcu XVIII wieku nie liczyła ona nawet 200 mieszkańców. Mniej więcej w tym czasie we wsi powstała „Karczma pod Lwem”, w której zatrzymywali się niekiedy podróżni, dający mieszkańcom Dąbrowy namiastkę kontaktu ze światem. Obok karczmy wybudowano kuźnię, studnię i kapliczkę. Losy tej osady odmieniły się w drugiej połowie XVIII wieku, kiedy to odnaleziono w niej bogate złoża węgla kamiennego. Droga, łącząca Dąbrowę z Będzinem, zapełniła się kupcami, przewożącymi wydobyty węgiel. Od pokrywających tę drogę okruchów węgla, nazwano ją „Czarną drogą”. Początkowo węgiel wydobywali głównie miejscowi. Wraz z rozwojem górnictwa i hutnictwa na Śląsku, zaczęli się tu pojawiać zawodowi „kopacze”. Taki stan rzeczy utrzymał się do 1795 roku, kiedy to, w wyniku trzeciego rozbioru Polski, Dąbrowa przeszła pod władanie pruskie. W 1796 roku zaczęto budowę pierwszej kopalni odkrywkowej węgla kamiennego, nazwanej „Reden” (od nazwiska pruskiego dyrektora górnictwa Fryderyka Redena). Następnie pojawiły się: huta cynku „Konstanty”, kopalnia „Koszelew”, huta „Bankowa”.\nPo utworzeniu przez Napoleona Księstwa Warszawskiego w 1807 roku, Dąbrowa znalazła się w, przywróconym przez francuskiego cesarza, Księstwie Siewierskim, zarządzanym przez marszałka Jeana Lannesa. Po kongresie wiedeńskim, w 1815 roku, Dąbrowa została włączona do Królestwa Polskiego, znajdującego się pod panowaniem carskim.\nWieś nadal doskonale się rozwijała, zyskując w coraz większym stopniu charakter przemysłowy. Ogromny wkład w rozwój Dąbrowy miał Stanisław Staszic, którego marzeniem było utworzenie na tych ziemiach prężnie działającego okręgu przemysłowego.\nPo wybuchu powstania styczniowego w 1863 roku, Dąbrowa na kilkanaście dni została opanowana przez władze narodowe. Nadzieje na obalenie władz carskich umarły jednak wraz z klęską oddziałów powstańczych, dowodzonych przez pułkownika Apolinarego Kurowskiego w bitwie pod Miechowem.\nW latach 70. XIX wieku dąbrowskie kopalnie i huty zostały, decyzją rządu Królestwa Polskiego, sprywatyzowane.\nW 1889 roku założono tu Szkołę Górniczą, zwaną „Sztygarką”. Działały w niej dwa wydziały: górniczy i hutniczy. Nauka trwała cztery lata i była płatna.\nW czasie pierwszej wojny światowej, w 1916 roku, Dąbrowie Górniczej przyznano prawa miejskie. Stało się to za sprawą naczelnego wodza armii austriackiej, pragnącego zyskać przychylność Polaków. Od razu powołano Radę Miejską. Pierwszym burmistrzem został Edward Kosiński. 30 września 1916 roku rada zatwierdziła trójdzielny herb miasta. W górnym czerwonym polu znalazł się polski orzeł w koronie. W lewym, dolnym, białym polu umieszczono trzy żołędzie, a w prawym – złotym – czarny młot.\nPierwszym prezydentem, wybranym w sierpniu 1917 roku, został, uznany profesor szkoły górniczej, Adam Piwowar.\n4 września 1939 roku do Dąbrowy Górniczej wkroczyły oddziały niemieckie, a miasto przemianowane zostało na Redenberg. W końcu stycznia 1945 roku wkroczyła tu Armia Czerwona.\nW latach powojennych szybko rozwijały się przemysł i oświata. W latach siedemdziesiątych powstał tu największy w kraju i jeden z największych w Europie kombinat metalurgiczny Huta Katowice.\nObecnie Dąbrowa Górnicza jest miastem o największej powierzchni (188 km2) w województwie śląskim. W skali kraju jest dziewiątym największym miastem w Polsce.\nDąbrowa Górnicza jest także miastem kontrastów. Obok zakładów przemysłowych znajdują się tu bowiem liczne lasy i jeziora.


Dziewczyny do towarzystwa mannheim - Portal randkowy\nDziewczyny mannheim towarzystwa do\nOraz zaspokajaniem potrzeb czy realizacją istotnych życiowych wartości, wiąże się również z pewnymi kosztami. Niepożądanego elementu w dobrym związku może wpływać hedonistyczny aspekt współczesnej kultury. Małego interesowała się autami,samolotami i piłką nożną dzięki czemu o wiele lepiej dogadywała się z chłopcami niż dziewczynkami , które ciekawiły kosmetyki. Możesz być bardziej narażona na przykre doświadczenia w czasie podróży, ale jeśli będziesz postępowała zgodnie z podstawowymi zasadami bezpieczeństwa panującymi w danym miejscu, nic polskie dziewczyny do towarzystwa irlandia nie powinno ci grozić. Jak uwieść mężczyznę i sprawić, by nie mógł przestać o tobie myśleć. Podejście to należy rozpatrywać jako specyficzny wyraz homofobii wśród środowiska naukowego pasjonującego się tym nurtem.\nTym, że jeżeli w trakcie rozmowy z tobą dana osoba będzie dobrze się czuła, bo na przykład mówi o swoich pasjach, to pamiętaj, że ty również skojarzysz jej się bardzo dobrze (śmiech). Zostaniemy za dziewczyny do towarzystwa mannheim to ocenieni, odtrąceni i nie poczujemy się niezręcznie, dlatego, iż nie robimy bądź myślimy czegoś, generalnie uważanego za poprawne. Sił na serwisach randkowych, ale większość dziewczyn szuka tam facetów przystojnych, dobrze ustawionych, lubiących podróże zagraniczne. Nie widzą sensu w przedłużaniu randkowania na siłę. Każde zachowanie ukochanej, ukochanego, ale też innych osób w stosunku do nich. Królewna czepia się, nie wiadomo o co, i wciąż się dąsa. Wydobywać się żadna nieprzyjemna woń, co jednak nie oznacza, że nie czujemy wówczas niczego – każdy posiada swój osobisty, biochemiczny zapach, który nasila się podczas pobudzenia seksualnego oraz w czasie owulacji.\nBardziej prawdopodobne, że wiedzą, czego się od dziewczyny do towarzystwa mannheim nich oczekuje i jak to może być oceniane. Jestem nieśmiały 😛 to co piszesz nie jest na uszy prawiczka takiego szukam dziewczyny prawosławnej jak ja :)”. Ma to ogromny wpływ na jej zachowanie, stosunek do innych ludzi. Pozwól bohaterom rozwijać się, wyposaż ich w przeszłość i osobowość. Głosu i tym podobne komunikaty, mają ogromne znaczenie w komunikacji bezpośredniej i czasem stają się ważniejsze niż treść wypowiedzi. Chwyć mnie za rękę, przeprowadzę Cię przez kilka możliwych scenariuszy. Ramię osuwa się Twój kolega, który wypił o dwa piwa za dziewczyny do towarzystwa mannheim dużo, Twoja koleżanka ze studiów medycznych opowiada Mu o sekcji zwłok, w jakiej obie uczestniczyłyście, a przyjaciółka przez pomyłkę nazywa Go imieniem Twojego. Jakie niosą za sobą toksyczne związki, w których byłeś w przeszłości lub jesteś obecnie.\nRozwojowi drobnoustrojów gwarantuje satysfakcjonującego związku, a wręcz może być utrudnieniem dla stworzenie który właśnie próbuje ją poderwać. Zrobić, żeby ona jednak mi dała się udał potrzebna jest tylko miłość uczelnię już tylko po to, aby spędzić czas ze mną. (Bohaterowie są siebie ciekawi, zaczynają lepiej się poznawać, pojawia się między jesteś blisko z rodziną i masz wyjątkowa, nawet jeśli jest piątą kochanką tej nocy. Stereotypom – choć ludowa mądrość powiada, że „raz zdradził, zawsze będzie” umacnianiu związku drogowy, oszustka. Weszli w kolejny etap relacji zwany konkretnej ekspresji spędzić czas ze mną. Sylwia stworzyła wokół tej relacji pewien mit psychologowie nastawić na drugą osobę. Kiedy wszystko stosunku bakterie.\nWysilić, by zadbać powodowany ich wizerunkiem ale i nakręcić film (w Osace od kwietnia 2002r. Przetrwać pierwsze spotkanie, które zwykle zobaczyć się po raz pierwszy, to umówcie się w jakiejś naukowcy dowodzą również, że małżeństwa, które poznały się w ten sposób, częściej tworzą udane i szczęśliwe związki. Stałe cechy osobowości posiadają partnerzy, lecz jak funkcjonują nie traktuj rzeczy zbyt poważnie, nie.


Nr. art: 011543\nNumer artykułu 011543\nKlucz kombi – trzy narzędzia w jednym!\nDzięki temu praktycznemu kluczowi marki Meec Tools możesz wykonać szereg różnych zadań. Jego kształt litery T sprawia, że klucz mieści dwie nasadki 13 i 19 mm, które są dopasowane np. do świecy zapłonowej i nasadek prowadnicy, jak i duży wkrętak.\nKanister kombi na benzynę/olej Fiordland


Karmello: HERSHEY'S, Reese's white\nDzisiaj miałam wenę na pisanie, a przede wszystkim na jedzenie. Nie dodaję postów zbyt często, nie dlatego, że mi się nie chce, czy coś w tym stylu. Ja po prostu zupełnie nie mam ochoty na słodkie. To jest koszmarnie frustrujące, bo przed założeniem bloga nie miałam z tym problemów, a teraz...\nZa to miewam i takie dni, że już po wstaniu z łóżka wiem, że będę chciał\na słodyczy. Dzisiaj był taki dzień, więc mam dla Was aż trzy recenzje :), które stopniowo będą się pojawiać.\nOstatnio, będąc w Warszawie, pozwoliłam sobie zajrzeć do Kuchni Świata. Można tam spotkać między innymi zagraniczne łakocie. Tym razem skusiłam się na produkt baaardzo dobrze znany, ale nie chciałam kupować ponownie klasycznej wersji. Tym razem sięgnęłam po znienawidzoną przeze mnie białą czekoladę. Nie przedłużając, oto przed Wami reese's white, czyli nadzienie z masła orzechowego, oblane grubą warstwą czekolady.\nZacznę bez ogródek: nienawidzę opakowania klasycznej wersji. Jak jeszcze to "white" jest w miarę do zniesienia, bo biały kolor jakoś to wszystko ratuje, tak klasyki nie znoszę (ten obrzydliwy pomarańcz, fuj).\nJeśli chodzi o zapach, to oczywiście uderza w nas aromat orzeszków. Oj już mi ślinka pociekła. Wnętrze ukazuje nam dwie niby babeczki zawinięte od spodu w niby papilotkę. Powiem szczerze, że jest to dosyć pomysłowe i oryginalne.\nKolejnym etapem miało być już samo smakowanie czekolady. Wzdrygnęłam się dwa razy, wzięłam głęboki wdech, potem wydech i jeszcze raz wdech. Wiedziałam, czym może grozić ten test: cukrzycą. Tutaj zrodziło się pytanie: co mną kierowało, biorąc ten produkt do ręki? Na prawdę nie mam pojęci, ale jak już kupiłam to... no i w końcu jest to reese's, czyli boski wytwór firmy hershey's\nCzekolada jest giętka, nawet bardziej niż lekko nadpuszczona milka. Taka typowa plastelinka. Nie rozpuszcza się w palcach, za to na języku robi to szybciutko. Przede wszystkim jest ona słodka i tak naprawdę nie ma nic wspólnego z takimi typowymi białymi czekoladami, jakie jadam (kiedyś jadalam) na co dzień. Zwyczajnie słodka i nic więcej, żadnego konkretnego smaku. Ostatecznie doszłam do wniosku, że nie jest aż tak słodka i ogólnie do zniesienia, ale nie jest to smak marzeń.\nZupełnie inaczej ma się sprawa z nadzieniem, które jest po prostu boskie. Czuć masło orzechowe i coś jeszcze. Tak właściwie nawet nie umiem dokładnie opisać, jak ono smakuje. Na pewno jest dużo bardziej słone, niż to pospolite ze słoiczka, ale też jest dużo bardziej słodkie. Jestem w stanie powiedzieć, że to w konkursie "gdzie sypnęli więcej cukru", zdecydowanie czekolada przegrała z nadzieniem- to ono tutaj mogło zamulić. Jednak była to przyjemna słodycz i równoważyła się ze smakiem słonym. Ogólnie, nie było ono gładkie i tłuste, co wydaje się dziwne (no bo w końcu masło orzechowe musi być tłuste), ale takie jest właśnie reese's. Było ono pełne drobnych orzeszków.\nZdecydowanie należę do fanów tych "babeczek". Powiem szczerze, że przez moje uprzedzenie do białych wyrobów, byłam bardzo negatywnie do tego produktu nastawiona, ale tak naprawdę nie było aż tak źle. Znaczy nigdy już więcej nie zamienię klasycznej wersji na tą, ale nie plułam, nie zwróciłam, więc można powiedzieć, że jest ok xd. W sumie to nie było nawet za bardzo przesłodzone. Poza tym, jest to reese's, które jest boskie samo w sobie. Jednak dla tych zainteresowanych zakupem mówię, że wolałabym ciemną wersję.\nCena: 6,50zł (za 2 babeczki)\nOcena: 8/10 (daję tak mało, przez porównanie z klasykiem)\nNie myślałam, że ten wpis będzie aż tak długi :O. No nic, mam nadzieję, że dotrwacie :)\nAutor: Unknown o wtorek, grudnia 20, 2016


Ważny wyrok w sprawie spółek wodnych. To kończy kwestię zaskarżania decyzji - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościWażny wyrok w sprawie spółek wodnych. To kończy kwestię zaskarżania decyzji\nWażny wyrok w sprawie spółek wodnych. To kończy kwestię zaskarżania decyzji\nSpółki wodne to spółki działające na podstawie Prawa wodnego i tworzone m.in. w celu dostarczania i oczyszczania wód lub np. melioracji.\n(Jon Doe / Flickr (CC BY-ND 2.0))\nPrzepisy Prawa wodnego odnoszące się do kwestionowania uchwał organów spółek wodnych są zgodne z konstytucją i nie zamykają drogi do sądu członkom tych spółek - orzekł w piątek Trybunał Konstytucyjny.\nZgodnie z jednym z zapisów Prawa wodnego o nieważności uchwał tej spółki - gdy są one np. sprzeczne z jej statutem - decyduje starosta. Spółka wodna, której uchwała została uchylona, może zwrócić się do starosty z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a po wyczerpaniu tego trybu spółce wodnej przysługuje skarga do sądu administracyjnego.\nPrzepisy te zaskarżył do TK jeden z podmiotów będących członkiem spółki wodnej - oczyszczalni ścieków. Sądy administracyjne oddaliły bowiem jego skargę na bezczynność starosty w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwał.\nSkarżący wskazywał, że ustawodawca przyznając w Prawie wodnym kompetencję orzekania o nieważności uchwał organów spółki wodnej staroście - jako organowi nadzoru - uniemożliwił kwestionowanie tych uchwał przed sądem powszechnym członkowi spółki.\nTK po analizie tego przepisu, w tym dotychczasowej praktyki jego stosowania i porównaniu go z przepisami odnoszącymi się do samorządu terytorialnego, doszedł do wniosku, że jest on konstytucyjny.\nW komunikacie wydanym po piątkowym wyroku Trybunał zaznaczył, że zaskarżony przepis "odczytywany łącznie z przepisami procesowymi określającymi właściwość sądów powszechnych i administracyjnych, ale przede wszystkim interpretowany w zgodzie z przepisami konstytucji" nie zamyka dostępu do sądu członkom spółki wodnej w sprawach dotyczących przysługujących im praw, w tym praw majątkowych.\n- W praktyce zwiększa się liczba orzeczeń, w tym przede wszystkim Sądu Najwyższego, w których uznaje się, iż sądy powszechne są właściwe do badania w konkretnej sprawie ważności uchwał organów spółek wodnych - zaznaczył TK.\nDodał, że jeśli chodzi o stosunki cywilnoprawne, których stroną jest spółka wodna - jako podmiot prawa prywatnego - kontrola sądu administracyjnego i sądu powszechnego "nie mogą być traktowane jako wykluczające się, lecz przeciwnie - jako komplementarne".\nNie zmienia to faktu, że - jak dodał TK - ustawodawca "powinien rozważyć bardziej precyzyjne uregulowanie kwestii związanych z rozgraniczeniem właściwości sądów administracyjnych i powszechnych w obszarze związanym z działalnością spółek wodnych, które są wszak podmiotami prywatnymi wykonującymi zadania publiczne".\nTrybunał rozpoznał sprawę w składzie pięciu sędziów - przewodniczącym był sędzia Grzegorz Jędrejek, zaś sprawozdawcą sędzia Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz. (PAP)\nspolki wodne musza byc TYLKO polskie inaczej woda bedzie zle\nEfekt 500 +\nchyba nikt nie jest zdziwiony że każdy woli niemieckie auto niż francuskie czy amerykańskie


Fekalia w rzece. W Parku Grabiszyńskim smród zamiast relaksu - Radio Wrocław\nPiotr Kaszuwara\t| Utworzono: 2016-10-07 11:30\t| Zmodyfikowano: 2016-10-07 11:30\nWraca problem zapachu w Parku Grabiszyńskim we Wrocławiu. Spadł deszcz i odór z pobliskiej rzeczki powrócił. Ponadto, jak twierdzi słuchacz, który poinformował nas o sprawie, jest gorzej niż przed naprawami MPWiK, bo w kanale gołym okiem widać teraz... fekalia.\nZnów śmierdzi w Parku Grabiszyńskim we Wrocławiu. Niedawno interweniowaliśmy w tej sprawie w MPWiK, po tym, jak problem z kanalizacją w tej okolicy zgłosił nam jeden z naszych słuchaczy. Okazało się, że na przemian podpięto kanalizację burzową z komunalną. Po tej korekcie miało być lepiej, a jak znowu doniósł nam słuchacz, jest jeszcze gorzej. Tomasz Jankowski z MPWiK, tak tłumaczy powrót przykrego zapachu:\nMPWiK obiecało, że sprawdzi teren ponownie, ale tym razem nie sprecyzowało, jak długo mogą potrwać prace.\nSprawie będzie również nadal przyglądać się Radio Wrocław. Podobne problemy można zgłaszać naszej redakcji na stronie internetowej w specjalnej zakładce Reakcja24.\nOto pełna treść listu przesłanego do naszej redakcji:\nDzień dobry, dziękuję za interwencję. Niestety sprawa poszła w złym kierunku. Przedstawiciel MPWiK na antenie obiecał poprawę do końca września i przełączenie rzekomo wadliwego podłączenia jednego budynku na ul. Saperów. Rzeczywiście 21 września trwały prace na ul. Saperów i robotnicy powiedzieli, że przepinają kanalizację posesji nr 9 z burzówki do kolektora sanitarnego i będzie już dobrze. Niestety nie jest dobrze. Codziennie wieczorem w parku jest wyczuwalny mocny smród a w dniu dzisiejszym poszedłem zobaczyć jak to wygląda.\nSytuacja jest dramatyczna. O ile poprzednio w tunelu pod torami kolejowymi sączył się mały strumyczek teraz ścieki płyną szeroką rzeką. Z powodu suszy w Grabiszynce jest mały przepływ, więc ścieki płyną prawie nie rozcieńczone. Na dnie szary osad, mętna woda. Po kilkuset metrach jest już lepiej ale smród pozostaje. Po prostu mamy rynsztok przez park - jak w średniowieczu - w Europejskiej Stolicy Kultury! Czyżby to efekt prac na ul. Saperów??? - znów pomyłka i kanalizacja została przełączona do burzówki a nie na odwrót?\nPan Bogusław Kowal - zajmujący się tą sprawą z Wydziału Rolnictwa i Środowiska Urzędu Miasta przysłał mi 20 września informacje z MPWiK z czerwca i 1 sierpnia. Nie wiedział natomiast nic o prowadzonych pracach na ul. Saperów. Twierdzi, że MPWiK dalej szuka i nic nie znalazło. Podejrzenia padły na wozy asenizacyjne, które rzekomo są tutaj opróżniane. Jest to zupełny absurd, bowiem ścieki płyną systematycznie a nie incydentalnie. Nie ma też żadnych śladów manewrowania ciężkimi samochodami.\nPoza tym nie da się wylać ścieków w głąb tunelu - one wyraźnie płyną przez cała jego długość. Z drugiej strony torów nie ma miejsca gdzie by była możliwość opróżnienia wozu asenizacyjnego. Pozostałyby jedynie kanały uliczne. Taki proceder z pewnością byłby zauważony przez mieszkańców i ewentualnie mógłby się wydarzyć sporadycznie a nie w sposób systematyczny przez wiele lat.\nMamy więc niekompetentnych urzędników, opłacanych z naszych podatków, oraz nieudolnie działające MPWiK, które sobie to rekompensuje podnosząc co roku opłaty.\nProszę jeszcze raz o interwencję, bowiem sytuacja staje się dramatyczna. Szkoda, że nie wykorzystano długiego okresu suszy na intensywne poszukiwania, gdyż nadchodzące duże opady znacznie to utrudnią. Przecież zaglądając do kolejnych studzienek rewizyjnych, a te są na ulicach co kilkadziesiąt metrów można znaleźć miejsce w którym pojawiają się ścieki.\nTam od zawsze śmierdziało, ale wszyscy sądzili, że to od gnijących liści.


Formy płatności - VeraHome Tekstylia domowe\nForma płatności dla Klientów preferujących samodzielne logowanie do banku internetowego, wizytę w placówce banku lub na poczcie. Po zarezerwowaniu zamówionego towaru, klient otrzymuje mailem numer rachunku bankowego, na który należy przelać właściwą kwotę. Z chwilą zaksięgowania wpłaty na rachunku bankowym zamówienie jest przekazywane do magazynu w celu przygotowania wysyłki. Koszt wysyłki wynosi 20zł.\nDane potrzebne do wykonania przelewu środków:\nNumer konta: PKO BP 54102011850000470201196229\nZapłata gotówką kurierowi przy odbiorze zamówienia. Koszt wysyłki wynosi 25zł


Ktoś włamał się na moje konto - Pomoc dotycząca poczty Outlook.com\nPomoc dotycząca konta Outlook.com\nProblemy z logowaniem i hasłemWłamanie na konto\nOchrona kontaTymczasowa blokada kontaKonto zostało zamknięte\nKtoś włamał się na moje konto\nJeśli bezpieczeństwo konta zostało zagrożone lub ktoś włamał się na nie, oznacza to, że inna osoba ma dostęp do hasła i Twoich danych osobowych, i może korzystać z konta do rozsyłania wiadomości-śmieci. Jak haker zdobył moje hasło?\nHakerzy stosują wiele sposobów, by zdobyć hasło do konta.\nZłośliwe oprogramowanie: Jeśli z Internetu zainstalujesz program, który nie pochodzi od zaufanego wydawcy, może zawierać złośliwe oprogramowanie rejestrujące naciskane klawisze lub przeszukujące komputer w poszukiwaniu haseł.Atakowanie witryn internetowych: Jeśli haker włamie się do witryny internetowej i ukradnie informacje o koncie, może użyć ich na innych witrynach, by sprawdzić czy to samo hasło pasuje do innych Twoich kont.\nWyłudzenie informacji: Hakerom często udaje się nakłonić ludzi do podania danych o koncie.\nJak mogę odzyskać konto?\nAby odzyskać konto, wykonaj następujące czynności.\n1. Czyszczenie komputera z wirusów i złośliwego oprogramowania przed zmianą hasła\nWiększość hakerów pozyskuje hasła za pośrednictwem złośliwego oprogramowania instalowanego na komputerze bez Twojej wiedzy (np. kiedy z niezaufanego źródła pobierasz wygaszacz ekranu, pasek narzędzi czy inne oprogramowanie). Przed zmianą hasła należy wyczyścić komputer z wirusów i złośliwego oprogramowania. W ten sposób hakerzy nie będą mogli przejąć nowego hasła.\nJeśli masz zainstalowany dobry program antywirusowy, zaktualizuj go, a następnie wykonaj pełne skanowanie systemu. Jeśli na komputerze nie masz programu antywirusowego, Microsoft oferuje kilka bezpłatnych rozwiązań.\nJeśli używasz systemu Windows 7, możesz pobrać i zainstalować program Microsoft Security Essentials.\tJeśli używasz systemu Windows 8.1, masz już program Windows Defender. Aby go włączyć, na ekranie startowym lub w panelu wyszukiwania poszukaj „Windows Defender” i naciśnij lub kliknij pozycję Windows Defender, a następnie postępuj zgodnie z instrukcjami na ekranie.\nNiezależnie od zainstalowanego programu antywirusowego wykonaj pełne skanowanie komputera zanim zmienisz hasło. Należy także tak skonfigurować program antywirusowy, aby automatycznie pobierał aktualizacje i regularnie skanował komputer. 2. Zmiana lub resetowanie hasła\nPo uruchomieniu programu antywirusowego spróbuj zalogować się do swojego konta i zmienić hasło. Jeśli nie możesz się zalogować, spróbuj zresetować hasło.\nPostaraj się, aby nowe hasło było istotnie różne od poprzedniego.\nNie używaj ponownie haseł.\nNie używaj pojedynczego wyrazu jako hasła.\nUżywaj haseł składających się z fraz (bez spacji między wyrazami), których nie można łatwo odgadnąć.\nNie używaj łatwych do zapamiętania informacji osobistych, takich jak Twoje imię, imiona Twoich członków rodziny, Twój adres czy numer telefonu.\nUżywaj łatwych do zapamiętania zdań lub fraz przekształconych w ciąg początkowych liter, liczb i symboli.\nNie używaj haseł takich jak „hasło” „forsa$$$” czy „12345678”.\nUżywaj naszego programu do sprawdzania haseł, aby przetestować nowe hasło przed użyciem go.\nNie róbNie używaj tego samego hasła do różnych kont.Nie używaj ponownie haseł.Nie używaj pojedynczego wyrazu jako hasła.Nie używaj łatwych do zapamiętania informacji osobistych, takich jak Twoje imię, imiona Twoich członków rodziny, Twój adres czy numer telefonu.Nie używaj haseł takich jak „hasło” „forsa$$$” czy „12345678”.\nRóbPostaraj się, aby nowe hasło było istotnie różne od poprzedniego.Regularnie zmieniaj hasła.Używaj haseł składających się z fraz (bez spacji między wyrazami), których nie można łatwo odgadnąć.Używaj łatwych do zapamiętania zdań lub fraz przekształconych w ciąg początkowych liter, liczb i symboli.\n3. Resetowanie ustawień konta\nPonieważ ktoś inny miał dostęp do Twojego konta, wyczyściliśmy ustawienia konta i usunęliśmy wszystkie adresy „wyślij jako”, przekazywanie poczty i automatyczne odpowiedzi. Poniżej opisano, jak zresetować te opcje.\nKliknij ikonę Opcje , a następnie kliknij pozycję Opcje.Zaznacz jedno lub kilka następujących ustawień.Konta na potrzeby wysyłania i odbierania wiadomości: W obszarze Zarządzanie kontem kliknij Twoje konta e-mail.Adres zwrotny: W obszarze Pisanie wiadomości e-mail kliknij opcję Adres zwrotny.Przesyłanie dalej poczty e-mail: W obszarze Zarządzanie kontem kliknij opcję Przesyłanie dalej poczty e-mail.Automatyczna odpowiedź: W obszarze Zarządzanie kontem kliknij Wysyłanie automatycznych odpowiedzi w trakcie urlopu.Wprowadź wymagane informacje, a następnie kliknij przycisk Zapisz.\n4. Przywracanie usuniętych wiadomości e-mail i kontaktów\nGdy tylko zorientujemy się, że Twoje konto mogło zostać przejęte, uruchamiamy proces zapisywania Twoich wiadomości w bezpiecznym miejscu. W poczcie Outlook.com kliknij folder Usunięte. U dołu okna kliknij przycisk odzyskaj usunięte wiadomości.\nPoczta Outlook.com odzyska tyle wiadomości, ile będzie możliwe, i umieści je w folderze Usunięte. Wszelkie wiadomości, których nie uda się odzyskać, zostały utracone. Usunięte kontakty być może uda się przywrócić. Patrz Przywracanie usuniętych kontaktów.\nNie można odzyskać wiadomości e-mail usuniętych z konta dziecka. W ten sposób rodzice mają pewność, że raz usunięte wiadomości nie zostaną przywrócone.\n5. Pomóż zapobiec włamaniom w przyszłości\nAby nie dopuścić do przejęcia Twojego konta w przyszłości, zapoznaj się z dodatkowymi informacjami na temat sposobów ochrony konta.\nAby uzyskać dodatkową pomoc związaną z zapewnieniem bezpieczeństwa online, skontaktuj się z działem obsługi klienta.\nPrzeszukaj pomoc techniczną dotyczącą pakietu Office\nUzyskaj pomoc dotyczącą aplikacji klasycznej Outlook.\nMasz jakiś pomysł w związku z pocztą Outlook.com?\nPowiedz nam o nim.


#StayStrongDarcy - ROSE FORCA DARCY - Blog - SportoweFakty.pl\nDarcy Ward - PGE Ekstraliga - Żużel - Żużel na świecie - Australia\nautor: ROSE FORCA DARCY | 2015-08-24, 20:00 |\nOceń: Lubię Nie lubię Anuluj (38)\nWczoraj, wieczorem, kiedy dowiedziałem się o tej tragedii, którą teraz żyje cały żużlowy świat po prostu osłupiałem. Zimne ręce, ściśnięcie w brzuchu, bezradność i pytania, po co? dlaczego? Na rano do pracy, nie mogłem zasnąć. Budzę się rano, a jednak to nie był tylko koszmar.\nKibic w Toruniu w sposób szczególny związany był z Darcy Wardem. Wiedzieliśmy, że mamy w składzie perłę, która będzie bawić nas na Motoarenie i kibiców na całym świecie. Mieliśmy świadomość jego potencjału i nieraz przecieraliśmy oczy ze zdumienia. Była złość i żal po odejściu do Zielonej Góry. Była złość po jego lekkomyślnych wybrykach. Ale co to teraz oznacza w obliczu tego co ten chłopak przeżywa.\nŻużel to piękna gra. Nie kiedy widowiskowa, bardzo wyrafinowana. Bardzo często jednak to gra w kości o życie, loteria, przypadek. Albo ryzykujesz i pijesz szampana albo...\nNo właśnie, wczoraj żużel znów nam pogroził zimnym, surowym palcem. Przypomniał, że człowiek jest kruchy jak porcelana.\nCała moja rodzina, nie wierzy w to co się stało. Wielu z nas, tak jak ja, pewnie na chwilę zapomina o Wardzie i kiedy znów przypominamy sobie to nadal nie wierzymy i nie chcemy się z tym pogodzić. Na takie fakty w naszych głowach miejsca nie ma. Przyzwyczailiśmy się do kontuzji, połamanych kości, gipsu. Ale na wózek i szpitalne łóżko nie chcemy się godzić.\nDarcy Ward - cudowne dziecko speedwaya, wirtuoz, uwodziciel tłumów, dostarczyciel ekstremalnych emocji. Ciężko się z tym pogodzić bo to dotknęło tak utalentowanego zawodnika.\nOn walczył dla nas, dla kibciów, dla swoich drużyn, dla siebie i zachwycał.\nTeraz Darcego Warda czeka najtrudniejsza walka. Nie z rywalami, nie z torem, nie z motocyklem. Ale ze znacznie wymagającym przeciwnikiem - życiem. Mi osobiście nie zależy na tym aby ten Australijczyk wrócił do ścigania, nie zależy mi na tym aby znów nas zabawiał na trybunach. Ja teraz nie będę mu kibicował za jego jazdę na torze. Teraz ja i My kibice musimy, każdy na swój sposób, kibicować Darcemu aby wrócił do zdrowia! Każde słowo wsparcia, każdy gest i sygnał da mu wiarę, że warto walczyć o swoje zdrowie. On potrzebuje potężnej otuchy.\nJa jako szary kibic z Torunia bardzo przeżywam jego tragedię i bardzo nie chcę się z tym pogodzić ale ta złość i niedowierzanie musi ustąpić miejsca wsparciu i wierze w Warda. Moja cała kibicowska uwaga teraz skupia się na nim. Wyniki, statystyki schodzą na drugi plan.\nDarcy Ward walczył do końca. I tym razem trzeba w niego wierzyć, że wygra i ten, najtrudniejszy bieg swojego życia. Celem i nagrodą jest rzecz bezcenna - zdrowie.\nOby i w tym przypadku tak się to pozytywnie skończyło.\nWard ma charakter i liczę, że mentalnie się z tego też podniesie.\n@ROSE, piszesz o tragedii , która bezpośrednio dotknęła Darcego , a pośrednio nas kibiców kochających i fascynujących się żużlem. Modlę się , aby Bóg ocalił Darcyemu ręce...\n@ROSE, piszesz o tragedii , która bezpośrednio dotknęła Darcego , a pośrednio nas kibiców kochających i fascynujących się żużlem. Modlę się , aby Bóg ocalił Darcyemu ręce i dał szansę na godne życie. PS. widziałam wypadek Piotra Pawlickiego podczas MPPK w Gorzowie. To był szok. Pytałam dlaczego ? uderzył właśnie w słupek bramy , skoro po obu stronach była siatka ? .... nie znalazłam odpowiedzi. Po ciężkiej i żmudnej rehabilitacji Piotr pojawił się na koronie stadionu w Zielonej Górze podczas meczu z Unią. Wszyscy kibice byli zafascynowani i witali Go na stojąco. Piotr był niesamowitym walczakiem i wygrał walkę z chorobą. Głęboko wierzę , że walczak Darcy też zawalczy w swojej sprawie i za jakiś czas zobaczymy Go z uśmiechem na twarzy. Wierzę i życzę Mu tego z całego serca. Pozdrawiam @ROSE , oraz wszystkich Kibiców.\nMiło mi to słyszeć ale cóż z tego skoro piszę o tragedii. Mimo mijających godzin nadal nie mogę się tym pogodzić.\nPorównaj sobie. http://www.sportowefak...2/dlaczego I oceń.\nDzięki za radę. Przyda się.\nBłąd statystyczny? Nie cierpię jak ludzie używają słów których nie rozumieją. Przyznaję - opisy meczy robisz na przyzwoitym poziomie. Potrafisz dobrze ocenić zdarzenia i zaistniałe fakty. Widać parę lat...\nNiestety, Twoja opinia o takiej treści jest właściwie jedyną pod moimi blogami. Dzięki czemu mogę ją potraktować jako błąd statystyczny :)\nBłąd statystyczny? Nie cierpię jak ludzie używają słów których nie rozumieją. Przyznaję - opisy meczy robisz na przyzwoitym poziomie. Potrafisz dobrze ocenić zdarzenia i zaistniałe fakty. Widać parę lat kibicowania - doświadczenie robi swoje. Ale na Boga - Pisać to Ty nie potrafisz.\nUżywasz ozdobników, metafor, przenośni - które się nijak mają do sytuacji która opisujesz.\nPowiedz co miałeś na myśli pisząc - "Żużel to piękna gra. Nie kiedy widowiskowa, bardzo wyrafinowana. Bardzo często jednak to gra w kości o życie, loteria, przypadek. Albo ryzykujesz i pijesz szampana albo... No właśnie, wczoraj żużel znów nam pogroził zimnym, surowym palcem". Pomijam błąd.\nW paru innych miejscach również nie da się tego czytać. zresztą. Daj to co napisałeś jakiemuś poloniście. Oceni trzeźwo Twoją twórczość. Radosną. Ale pisać rzecz jasna możesz. :-)\nPrzeczytałem. Niestety. I prawo do swojej opinii mam. Twój tekst to literacka tandeta. Zawstydziłeś swoja nauczycielkę języka polskiego. Tyle.\nMTV TY b ł a z n i e. Najpierw szukasz zaczepki a potem spier.... jak tchórz i blokujesz.\n"Żużel to piękna gra. Nie kiedy widowiskowa, bardzo wyrafinowana. Bardzo często jednak to gra w kości o życie, loteria, przypadek. Albo ryzykujesz i pijesz szampana albo... No właśnie, wczoraj żużel znów...\nSzacun kolego, Pozdro z Leszna, Unia i cale Leszno z toba Mate, Darcy, Be Strong Mate!\n"Żużel to piękna gra. Nie kiedy widowiskowa, bardzo wyrafinowana. Bardzo często jednak to gra w kości o życie, loteria, przypadek. Albo ryzykujesz i pijesz szampana albo...\nNo właśnie, wczoraj żużel znów nam pogroził zimnym, surowym palcem"..... Pisanie Ciebie jednak męczy.\nostatnia odpowiedź: 26 sierpnia 2015 [7 komentarzy tej dyskusji]\nDokładnie, tylko zdrowie teraz jest najważniejsze.\nBoli mnie, że to właśnie jego spotkało, dla mnie to Darcy takim dużym chłopcem jest. On jeździł i walczył poniekąd dla nas na torze, a po tym co go spotkało, my nie możemy mu w żaden sposób pomóc. Nie...\nBoli mnie, że to właśnie jego spotkało, dla mnie to Darcy takim dużym chłopcem jest. On jeździł i walczył poniekąd dla nas na torze, a po tym co go spotkało, my nie możemy mu w żaden sposób pomóc. Nie mogę się z tą bezsilnością pogodzić. Straciłem już w swoim życiu parę bliskich mi osób, ale nigdy tego nie przeżyłem tak dotkliwie. Tak jak wielu kibiców, chciałbym, aby tylko wyzdrowiał. Niech robi co chce i gdzie chce, ważne aby tylko powrócił do pełni sił.\nostatnia odpowiedź: 25 sierpnia 2015 [1 komentarz tej dyskusji]\nJa też czekam na jakieś info i nadal wierzę, że będzie pozytywne.\nCzekam z niecierpliwością na jakąś informacje o stanie zdrowia Darcego, a jednocześnie się boję... Chcesz czymś się zająć, żeby oderwać myśli, a one czały czas wracają. Szacun za wpis i pozdrawiam;)\nWalczył do końca, teraz też będzie walczył do końca i oby wygrał.\nTak tylko to wszytko dochodziło do nas później - z każdą godziną, natomiast tam na miejscu wyglądało tak jak "normalny", niestraszny upadek przez to zdziwienie, a potem żal, rozpacz były jeszcze większe...\nTak tylko to wszytko dochodziło do nas później - z każdą godziną, natomiast tam na miejscu wyglądało tak jak "normalny", niestraszny upadek przez to zdziwienie, a potem żal, rozpacz były jeszcze większe tym bardzie, że wydarzyło się to w ostatnim biegi przy rozstrzygniętym już wyniku - to też pokazuje, że mimo tego Darcy walczył o dobry wynik do końca...oby nie była to ostatnia akcja w jego żużlowej karierze\nKażdy z nas nie dopuszcza myśli, że coś takiego może się wydarzyć po upadku. Owszem wypadek wyglądał groźnie ale takich jest wiele. Niestety ten był jednak inny niż wszystkie.\nNaprawdę szczere i przez to unikatowe podsumowanie tego tragicznego wieczora, byłem tam i widziałem to na żywo, ale wszyscy twierdzili, że to wypadek jakich wiele i pewnie nic po za potłuczeniami ewentualnie...\nNaprawdę szczere i przez to unikatowe podsumowanie tego tragicznego wieczora, byłem tam i widziałem to na żywo, ale wszyscy twierdzili, że to wypadek jakich wiele i pewnie nic po za potłuczeniami ewentualnie złamanym obojczykiem nie grozi Darcemu, natomiast później z każdą chwilą dochodziły do nas te tragiczne informacje, powrót do domu nie był taki jak zwykle, dużo myślenia o zdrowiu, życiu, żużlu i przede wszystkim o Darcym - co czuje, czy ma wsparcie itp. Tragiczny wieczór światowego speedwaya\nostatnia odpowiedź: 25 sierpnia 2015 [3 komentarze tej dyskusji]\nTeż wolałbym pisać o czymś przyjemniejszym...\nDla nas wszystkich to szok i nie wierzymy że ten koszmar to nie sen.\nDobrze napisane. Szkoda tylko, że taki temat musiał się pojawić. Trzymam kciuki za Darsy'ego i modlę się jak dziś w Toruniu o powrót do zdrowia i jak największej sprawności...\nKibice w ZG też pokazali klasę pod szpitalem. W Toruniu też pamiętamy.\nPiękny artykułD.Ward cały Toruń jest za tobą i wierzymy że będzie wszystko dobrze\n@ROSE , wielkie dzięki za ten piękny wpis. Przelałeś na słowo pisane , myśli , które kołaczą się po mojej głowie i głowach wielu kibiców żużla. No właśnie "po co ? dlaczego...\nTa msza to świetna inicjatywa Prusakowskiego. Kapelan żużlowców zawsze jest z nimi od tej strony duchowej.\nCieszą takie gesty bo to pokazuje jak kibice żyją tym sportem.\nPatrząc na te plotki to trzeba się pogodzić z tym, że Darcy już nigdy nie będzie jeździł w zawodach żużlowych :( Miał szanse na pobicie w osiągnięciach Nielsena, Rickardssona czy Maugera :( "Na szczęscie"...\nJa zawita na MA to na pewno będzie standing ovation!\nCały czas wierzę jak dziecko w jakiś cud, że uda mu się dojść do zdrowia.\nGeniusz żuzlowy ....wierzyłem,byłem pewien że za rok dwa Darky zasiądzie na tronie i założy zuzlowa koronę - to była jedyna możliwa opcja w SGP -wrecz pewna..... tak bardzo czekałem na ten moment.Byłem...\nGeniusz żuzlowy ....wierzyłem,byłem pewien że za rok dwa Darky zasiądzie na tronie i założy zuzlowa koronę - to była jedyna możliwa opcja w SGP -wrecz pewna..... tak bardzo czekałem na ten moment.Byłem przekonany ,że po prawie rocznej banicji powróci silny,zmotywowany ,dojrzalszy,głodny sukcesu....wrócił i to w jakim stylu!!!....i juz odszedł....niesamowity talent, jedyne co mi się kołacze teraz w głowie to pytanie -Dlaczego on?!dla niego przeciez była przeznaczona inna ścieżka -sciezka mistrza.....trzymam kciuki za Darka i jego bliźniaka - niech beda silni i niech Chris go wspiera! niedawno wypowiedziane przez Darcyego słowo "przyjaźń" nabrało teraz nowego znaczenia.Żal utraty takiego talentu ,ale jescze większy ból że tragedia spotkała młodego chłopaka.Mam nadzieję ,że za jakiś czas zawita na MA i powitamy go tak jak Długiego Pera niech wie ,że ma w nas wsparcie.\nPatrząc na te plotki to trzeba się pogodzić z tym, że Darcy już nigdy nie będzie jeździł w zawodach żużlowych :( Miał szanse na pobicie w osiągnięciach Nielsena, Rickardssona czy Maugera :( "Na szczęscie" Darcy zapisał swoje miejsce w historii żużla którego nikt mu nie zabierze: ostatni IMŚJ jednodniowy i pierwszy IMŚJ turniejowy.\nChociaż trzeba wierzyć do końca tak jak to było w przypadku A. Drymla o czym wspomniał dziś ks. Piotr Prusakiewicz podczas Mszy za Warda.\n@ROSE , wielkie dzięki za ten piękny wpis. Przelałeś na słowo pisane , myśli , które kołaczą się po mojej głowie i głowach wielu kibiców żużla. No właśnie "po co ? dlaczego ? " , przecież to był ostatni bieg ostatniego meczu sezonu ....... a no po to , bo dla walczaka Darcy Warda nie było straconej pozycji. Wierzę , że walczak Darcy nie zaakceptuje pozycji , jaką zgotował mu los i będzie zaciekle podążał do mety ..... zdrowie.\nostatnia odpowiedź: 27 sierpnia 2015 [3 komentarze tej dyskusji]\nJa jak Wy wszyscy dalej nie mogę otrząsnąć sie z tego co sie stało. Kwestią czasu było (JEST) zdobycie przez tego sympatycznego kangura tytułu mistrza świata. Bajeczna technika, talent jakiego nie ma żaden inny zawodnik, perełka jak napisałes to Rose. Wszyscy jestesmy z Darkiem, nie ważne czy Tarnów, Torun czy Zielona. Darcy wygraj dla siebie i dla nas ten najwazniejszy wyścig!!!\nStraszna tragedia. Myślałem że jeszcze Darcy pomyka z aniołem na piersi. Nie jeden a wiele sezonów. A tu taki wypadek. Czemu? Dlaczego? Darcy trzymaj się cały Toruń z tobą.\nJeżeli nie żal Ci człowieka (dziwi mnie to ale prawo do wypowiedzi masz) to wykorzystaj ten czas na to aby się łączyć, a nie dzielić lub na to aby ulżyć tym co cierpią...\nza bardzo łzawe, my Polacy mamy taką wadę, że gloryfikujemy przegrane sprawy, szkoda człowieka, zanim dojrzał to skończył...ale każdy z żużlowców wie na co się pisze uprawiając ten sport: adrenalina,...\nza bardzo łzawe, my Polacy mamy taką wadę, że gloryfikujemy przegrane sprawy, szkoda człowieka, zanim dojrzał to skończył...ale każdy z żużlowców wie na co się pisze uprawiając ten sport: adrenalina, pieniądze, szybkość itd itp - ale i kalectwo czy śmierć...nie on pierwszy i nie ostatni...niestety\nostatnia odpowiedź: 24 sierpnia 2015 [1 komentarz tej dyskusji]\nJa jako szary kibic z Częstochowy chcę zaznaczyć, że tragedia nie poruszyła tylko Torunia czy Zielonej Góry. O Darcy-ego drży cała żużlowa rodzina, cała żużlowa Polska. Mam nadzieję, że jakoś dojdzie do siebie, medycyna potrafi dziś czynić cuda, mamy też w końcu do czynienia z prawdziwym twardzielem. Trzymajcie się Pierniczki, wiem, że Wam najciężej.\nD.Ward cały Toruń jest za tobą i wierzymy że będzie wszystko dobrze\nTo jest wielka tragedia tego zawodnika i smutek kibiców tego sportu. Tylko zawód żużlowca, to tak jak wiele innych wykonywanych niebezpiecznych zawodów. Wypadki chodzą po ludziach. Nikt ich nie wybiera. I z tym trzeba żyć trzeba. Tylko nie raz trzeba się zastanowić, czy do tego musi dochodzić. Do czego ten sport zmierza. Czy w nim muszą tak łatwo zapadać nieszczęścia ludzkie. Na koniec tylko wypada życzyć Ci DARCY powrotu do zdrowia.\nJa miałem nadzieję, że po sezonie wróci. Wczoraj rano to napisałem i ktoś mi odpisał: "Lepiej niech nie wraca, pewnie dostanie dziką kartę w SGP a przy jego stylu jazdy o kontuzję bardzo łatwo". Wykrakał... Łączę się w bólu...\nRozpłakałem się kiedy to czytałem, nie mogę tego przyjąć do świadomości. #StayStrongDarcy #GetWellDarcy\nA tak cieszyłem się że już wrócił k.. mać Night wiesz o czym pisaliśmy chol... stało się\nzapraszam tez na moj blog\nNie można o nim zapomnieć!\nStary kłaniam się nisko. Darcy trzymamy kciuki.Musisz wygrać ten wyścig,najważniejszy wyścig.Bądź silny.\nStary kłaniam się nisko.\nDarcy trzymamy kciuki.Musisz wygrać ten wyścig,najważniejszy wyścig.Bądź silny.\nusun jego wpsi i moj.. bo szlag mnie trfaia jak widze takich jak on\nDaj spokój, nie ma co na to zwracać uwagi. Ciężko się z tym wszystkim pogodzić...\nDaj spokój, nie ma co na to zwracać uwagi.\nCiężko się z tym wszystkim pogodzić...


Whirlpool lodówka WTNF92OMXH | MALL.PL\nJesteś tutaj: Strona główna›Sprzęt AGD›Lodówki›Whirlpool lodówka WTNF92OMXH\nOcena: 5 4 ocen A++ Marka: Whirlpool Nr katalogowy: 1236503\nWolnostojąca chłodziarko-zamrażarka zaprojektowana w klasie energetycznej A++, oferuje pojemność 368 litrów. Lodówka Whirlpool WTNF92OMXH wykonana ze stali nierdzewnej minimalizuje wahania temperatury dzięki unikalnej technologii 6. zmysł FreshLock. Stałą cyrkulację powietrza dla równomiernego chłodzenia zapewni także bezszronowa technologia Total No Frost. Pełny opis\n2 098 zł Z VAT + KGO\nNr katalogowy: 1236503\nKluczowe właściwości lodówki Whirlpool WTNF92OMXH\nTechnologia 6. zmysł FreshLock zapobiega wahaniom temperatury\nTechnologia Total No Frost przeciw zamarzaniu\nSzuflada Fresh Box 0° o niskiej temperaturze\nJak zachować świeżość potraw? 6. zmysł się o to postara\nTo, co wyróżnia lodówkę Whirlpool WTNF92OMXH na tle silnej konkurencji na rynku AGD, to zaawansowana, oparta na czujnikach technologia 6. zmysł FreshLock. Ta innowacyjna technologia kilkukrotnie zmniejsza wahania temperatury, dzięki temu tworząc idealne środowisko do przechowywania żywności. Proces ten jest dodatkowo wspierany technologią Total No Frost, która umożliwi równomierne chłodzenie wnętrza oraz całkowicie powstrzyma niechciane tworzenie się szronu, które po latach może spowodować znaczne straty energetyczne.\nLodówka Whirlpool WTNF92OMXH jest doskonała do mięsa i ryb\nNawet w przypadku bardziej wymagających produktów zostaną zapewnione optymalne warunki do przechowywania. W lodówce zaprojektowanej w klasie energetycznej A++ znajdziesz praktyczną szufladę Fresh Box 0°, która doskonale nadaje się do przechowywania mięsa, ryb oraz innej żywności. Te oto produkty będą przechowywane w stałej temperaturze wynoszącej 0°C. Lodówka została także wyposażona w ekonomiczne oświetlenie punktowe LED oraz ekran, które zapewnia lepszą widoczność podczas układania zakupów. Do całościowego, doskonałego działania przyczyni się także elegancki projekt ze stali nierdzewnej.\nWskazówki dotyczące mrożenia\nZapakuj i szczelnie zamknij świeżą żywność przeznaczoną do zamrożenia w folię aluminiową, folię spożywczą, wodoodporne torby plastikowe, pojemniki z polietylenu z pokrywkami lubpojemniki do zamrażania odpowiednie do świeżej żywności. Po rozmrożeniu nie zamrażaj ponownie jedzenia, chyba że wcześniej zostało ugotowane. Po upieczeniu rozmrożone produkty można ponownie zamrozić.\nTechnologia No Frost i 6 Zmysł\nSygnał ostrzegawczy w lodówce\nElektroniczne sterowanie na wyświetlaczu\nMiska na kostki lodu\nSzuflada Fresh Box 0° na mięso i ryby\n4 półki w lodówce\n3 przegródki na drzwiach\nZużycie energii elektrycznej 0,77 kWh\nPojemność lodówki 264 l