MYŚLĘ ŻE - Moje dziecko jest najlepsze. - GREEN CANOE\nMam wrażenie ostatnio, że to zmora naszych czasów: najładniejsze, najmądrzejsze, najbardziej utalentowane, słodziutkie, kochaniutkie, ekspresyjne, twórcze, zdolne i generalnie NAJLEPSZE – moje dziecko. Dziecko często pojedyncze, wyczekane, wyniuniane, rozkochane – nie do tknięcia. Długo już się noszę do napisania tego wpisu – bo za każdym razem, gdy musiałam jeść w restauracji w asyście rodziny przy stoliku obok z „rozkosznym ” dwulatkiem biegającym po całej sali i wpadającym co chwila na stoliki innych gości, albo krzyczącym w niebogłosy ( dla rodziców ów krzyk to śmiech), albo rąbiącym sztućcami o blat stolika. Za każdym razem gdy spałam w hotelu, w którym były również inne rodziny – z dziećmi biegającymi z indiańskimi okrzykami po hotelowych korytarzach nawet o północy, za każdym razem, gdy musiałam znosić czyjeś krzykliwe, jęczące, rozkapryszone lub rozhisteryzowane dzieci -w sytuacjach, w których nie powinnam tego znosić, obiecywałam sobie, że NAPISZĘ W KOŃCU TEN POST. I wyobraźcie sobie, że kilka miesięcy temu po którymś z tekstów recenzujących pewien rodzinny hotel, właściwie sami czytelnicy mnie o to poprosili, okazuje się bowiem że nie ja jedyna mam podobne przemyślenia. Dziś będzie dłużej – ale temat jest na tyle ważny, że nie można go okroić. GREEN CANOE czyta wielu ludzi, a wakacje tak blisko – może jednak warto przed tym właśnie czasem, napisać to wprost:\nRODZICU!, w restauracji, w hotelu, na placu zabaw, w sklepie, na ulicy…słowem w miejscu publicznym – NIE JESTEŚ ze swoim dzieckiem SAM. I naprawdę – NIE JESTEŚCIE NAJWAŻNIEJSI.\nPo1. obok Ciebie i Twojego dziecka przebywają inni ludzie, którzy przyszli w konkretne miejsce: zjeść, przespać się, wysłuchać muzyki, pobawić się z własnym dzieckiem – i chcą to zrobić w spokoju. Po2. NIKT, ani NIC nie zwalnia Cię z odpowiedzialności za Twoją pociechę. Nie możesz sobie puścić dziecka samopas po restauracji i klaskać w dłonie zadowolony gdy Twój synek sprawnie biega po sali doprowadzając kelnerów o stany przedzawałowe, albo „ślicznie” wybija rytm łyżką o talerz. Bo wyobraź sobie, że większości gościom restauracyjnym to najzwyczajniej w świecie przeszkadza. Nie możesz pić wina ( albo wódki) w pokoju hotelowym z sąsiadami z którymi przyjechałeś, gdy tymczasem Wasze dzieci krzycząc na cały obiekt biegają po korytarzach – doprowadzając obsługę jak i resztę gości do morderczych myśli. Nie możesz również siedzieć w kinie na seansie z płaczącym od 20 minut wniebogłosy maluchem – bo Ty i tak niby słyszysz ( gwarantuję Ci, że inni nie słyszą, a sam płacz ich bardzo rozprasza) Pomijając już kwestie wychowania – które w opisanych (autentycznych zaznaczam) przypadkach raczej z brakiem wychowania mi się kojarzą, najbardziej jednak szokuje mnie najczęstsza reakcja dorosłych, gdy w końcu kilka osób zazwyczaj, doprowadzonych do skrajnego wyczerpania zwraca uwagę – napotykając co? …święte OBURZENIE. Jak ktoś śmie w ogóle zwracać im uwagę, przecież ich Karolek, Maxiu, Zuzia, Tomuś, Dareczek, Julianka itd…- to najsłodsze dzieci pod słońcem!, co to komu przeszkadza że sobie trochę pokrzyczą????A tak w ogóle to oni tu PŁACĄ!!!!! Za ten obiad, za ten hotel, za to kino – i im się należy. Są takimi samymi gośćmi jak wszyscy inni…Znacie to?\nJestem mamą. Kochamy nasze dziecko tak bardzo, jak tylko kochają rodzice – czy jest najlepsze? OCZYWIŚCIE:) Dla nas, nasz syn jest najcudowniejszy pod słońcem. Od najmłodszych lat zabieraliśmy go do restauracji. A tam jednak – krok po kroku czyliśmy kulturalnego zachowania się w niej – tłumacząc dlaczego nie możemy w tego typu miejscach rozmawiać zbyt głośno, dlaczego się w niej nie biega, i jak należy traktować wszystkich wokół. Nauczyliśmy również nasze dziecko, by ZAWSZE, ale to ZAWSZE:) pochwaliło jedzenie obsłudze – jeśli mu naprawdę smakowało. Tymże sposobem Leo jest ulubieńcem w znanych nam knajpkach, gdyż całkiem naturalnym stało się dla niego szczere pochwalenie nowego dania w menu, a nawet zmian wystroju wnętrza. Wieloma latami pracowaliśmy na ten sukces. Na to, że czuje się w restauracjach swobodnie i jest w nich po prostu grzeczny. Taka sama sytuacja ma się z hotelami – od najmłodszych lat tłumaczyliśmy mu raz po raz, czemu nie może tam biegać, krzyczeć, a nawet zbyt głośno się śmiać. Myślicie że było łatwo? Ależ skąd! Na samym początku – jako kilkumiesięczny bobas Leoś po prostu się bardzo szybko nudził – więc jedliśmy z Pawłem na zmianę by go zabawiać, i tym samym nie być uciążliwym dla gości obok. Później zaczęły się czasy brania ze sobą zabawek na stół, książeczek, itd. Gdy już mówił – bawiliśmy się w „Magdę Gesler”:):) – Leoś był po prostu krytykiem kulinarnym. Opisywał smak potraw, które sam wybierał, oceniał je w aspektach smaku, podania, pomysłu. Zresztą to akurat do dziś robimy:) Staraliśmy zrobić wszystko, by uwagę naszego dziecka skupić na naszym stoliku, na naszych osobach i potrawie – tak by z nudów np. właśnie nie chciał biegać po restauracji. I jest jeszcze coś – dzięki temu, że z restauracyjnych posiłków udało nam się właśnie zrobić dla niego cos ciekawego, fascynującego – na tyle zna się już na różnych potrawach i ma takiego nosa:), że zazwyczaj zamawia z naszej trójki najlepsze potrawy, czego raz po raz doświadczaliśmy ostatnio w Toskanii. Nie piszę Wam o tym, żeby się przechwalać – choć rzeczywiście jestem dumna z naszego synka, ale dlatego by udowodnić że można. Że jeśli nie poddasz się jako rodzić, nie będziesz traktował restauracji, hotelu, galerii handlowej, placu zabaw – jako miejsca w którym magicznie, nagle można zrzucić odpowiedzialność za własne dziecko i przestać się nim zajmować i interesować by samemu „mieć chwile wytchnienia”, – to możesz pokazać swojej pociesze to miejsce w takim aspekcie i z takiej strony, że po1. będzie się tam czuł bardzo naturalnie, po drugie nie będzie się tam nudził. No i co dla dzieci na pewno jest przykre – nie spotka się z brakiem akceptacji innych gości. Bo jak myślicie – jak czuje się dziecko, gdy nagle z 2 czy 3 stolików obok wstaje kilkoro ludzi i idzie do rodzica z kipiąca pokrywką w głosie na skargę, albo wręcz – sami zatrzymują to dziecko odprowadzając je do stolika rodziców. To nie są miłe sytuacje. Zawsze będę zresztą w nich broniła dzieci – bo to nie ich wina, to jest wina dorosłych. Tych, którzy w ramach wychowywania powinni również je uczyć kultury osobistej i umiejętności funkcjonowania w takich właśnie miejscach. I OPIEKOWAĆ SIĘ NIMI – również poza domem. Nie ważne czy są rodzicami, czy dziadkami mającymi wnuki pod swoja pieczą.\nCzy zwracałam uwagę rodzicom, których dzieci się nieodpowiednio zachowywały w restauracjach czy w hotelu? – Ależ oczywiście, nie raz. I to zarówno zawodowo, jak i w sytuacjach prywatnych. Zbyt ciężko pracujemy z Pawłem i zbyt bardzo szanujemy swój wolny czas, gdy go już w końcu mamy, by znosić zachowania innych ludzi zabierające nam radość z wypoczynku. Nie mam najmniejszego problemu, by pójść w restauracji do rodziców rozkrzyczanego dziecka i poprosić by byli ciszej, albo oczekiwać od obsługi by to załatwiła – bo tak naprawdę to ona powinna reagować od razu. Mistrzem w tego typu sytuacjach jest Paweł – mówi bardzo krótko, rzeczowo, nie wchodzi w żadne dyskusje. Po prostu informuje dorosłych jak wpływają na nas ich rozwrzeszczane dzieci. I co zrobi, gdy ta sytuacja w trybie natychmiastowym się nie zmieni. A potem dziękuje za wysłuchanie. Jeżeli po godzinie 21 malutkie dziecko biega samo po hotelu, a obydwoje z rodziców są pod wpływem alkoholu – to jest to już sytuacja zakrawająca o rozwiązanie prawne. I bywało, że dopiero gdy obsługa uświadamiała rodzicom co mogłaby zrobić za takie niedopilnowanie – dopiero zabierano dzieci z obiektu do pokoju. Przecież takie dziecko, niepilnowane może pójść dosłownie wszędzie…\nPrzypuszczam, że większość z moich czytelników doświadczyła przynajmniej raz w swoim życiu koszmarnego wyjazdu urlopowego właśnie dzięki rodzince z „najlepszym” dzieckiem czy dziećmi obok w pokoju, lub jedliście w asyście płaczu dziecięcego, krzyku lub bieganiny. Przypuszczam również, że pojawią się tu głosy, iż dzieciństwo jest po to, by dziecko się wyszalało i wybiegało, a restauracje są dla wszystkich – i po co robić widły z igły, pewnie jestem podłą babą bez serca…Jeżeli nawet, nie zrobi to mnie wrażenia. Bo MAMY PRAWO DO TEGO by jeść w spokoju, by wypoczywać w spokoju i nie być zmuszanym do akceptowania zachowani u innych dzieci – które np. w przypadku naszych pociech byłyby nie do pomyślenia. Bo gdybyśmy chcieli pójść zjeść na placu zabaw albo do knajpki gdzie jako dodatek do menu – byłby wrzask i tupot, to zapewne byśmy to zrobili, w końcu są miejsca dostosowane albo wręcz kierowane do rodziców z dziećmi. Z dużym miejscem na zabawę dla maluchów – i idąc tam wiesz, że będą inne mamy, inni tatusiowie i chmara bawiących się dzieci. Ale jeśli wybieramy świetną restaurację, dedykowaną smakoszom, i generalnie DOROSŁYM, gdzie nawet nie uświadczysz stoliczka z kredkami dla dzieci….to oczekujemy, że zjemy w spokoju a inni rodzice będą REAGOWALI, gdyby ich dziecko nagle zaczęło być za głośno. Byłam kiedyś świadkiem takiej sytuacji, w Gdyni – obok mojego stolika ( byłam z Leosiem) siedział starszy, bardzo elegancki pan, a dalej młode małżeństwo z dziećmi – turyści. I te dzieci …no cóż. To nie było nic miłego. W końcu nawet mój 6letni synek spytał: ” mamusiu, dlaczego Ci rodzicie nie reagują? przecież te dzieci są bardzo niegrzeczne i tak krzyczą, że ja już nic nie słyszę” Starszy pan, słysząc to, wstał od swojego stolika, podszedł do małżeństwa i zadał pytanie ” Bardzo Państwa przepraszam, jak Państwo myślą ile ja mam lat? Zdumiona matka odburknęła – Ale o co chodzi.? ” Chodzi o to, szanowna pani że mam 73 lata. W piaskownicy ostatnio byłem zapewne jakieś 70 lat temu, na placu zabaw również. Co oznacza, że nie chcę tam chodzić. Dziś przyszedłem do restauracji, by zjeść, patrząc na plażę ale przez zachowanie Państwa rodziny nie jestem w stanie skupić myśli, tak Państwa dzieci krzyczą i biegają. Sam mam wnuki, ale nie do pomyślenia byłoby gdyby tak przeszkadzały innym ludziom, moja synowa je tak wychowuje by drugi człowiek był dla nich zawsze ważny. ” Weź Pan idź pan stąd”! krzyknął przerywając mu ojciec. Na co już włączyłam się ja – „Proszę państwa, ja z synkiem również przyczyniamy się do prośby uciszenia Państwa dzieci, nie jestem w stanie jeść, nawet moje dziecko jest poruszone tym, jak Państwa synowie się głośno zachowują. Przeszkadza nam to”\n„To se idź gdzieś indziej” – usłyszałam od głowy rodziny – zapis fonetyczny oryginalny. Ta sytuacja skończyła się w ten sposób, że podeszła do stolika właścicielka restauracyjki, która zazwyczaj jest na miejscu. Poprosiła bardzo grzecznie tych ludzi, by albo uciszyli dzieci i zaczęli się nimi zajmować, albo będzie zmuszona ich wyprosić. Oburzeni wyszli.\nCo chyba dla mnie najgorsze w tej sytuacji – Ci ludzie wyszli w poczuciu krzywdy, złorzecząc na całe trójmiasto. Nie przeprosili nas oczywiście, a do swoich dzieci wychodząc wykrzyczeli, że nad morzem to chyba mieszkają /i cytuję:/ „same debile” .\nI z tymże cytatem zostawiam Was dziś. Z tematem do przemyśleń. Ja – restauracyjny nadmorski „debil”. Ale za to z najlepszym dzieckiem na całym świecie:)\nIlona\t22 maja 2017 (18:22)\nDzień Dobry, chciałabym podziękować za ten wpis „…. moje dziecko jest najlepsze”, gdyż uważam, że ten temat jest bardzo ważny w dzisiejszych czasach, gdy w wielu kręgach społeczeństwa niektóre ważne wartości i podstawowe zasady dobrego zachowania zanikły lub przestały mieć znaczenie. Bardzo często zdarza mi się z przerażeniem obserwować inne rodziny, które są tak zapatrzone w siebie, że nie zauważają, że obok nich SĄ i ISTNIEJĄ inni ludzie, którzy na dodatek muszą znosić ich okropne zachowanie.Najsmutniejsze jest to, że tacy ludzie są przekonani, że to oni mają rację i że się normalnie zachowują, a my się ich „czepiamy”- to dla mnie jest najgorsze.\nA przecież od kogo nasze dziecko ma się uczyć życia i postępowania wobec innych i samego siebie (np. szacunek) jak nie od swoich najbliższych, to my jesteśmy wzorem dla dzieci-szczególnie nie w tym co mówimy, ale jak się zachowujemy ( za słowem zawsze musi iść czyn). Nie chcę by mój wpis był pesymistyczny, bo uwielbiam się śmiać i żartować – z siebie samej też, cieszę się życiem, staram się je smakować na różne sposoby i je doceniać.\nI dziękuję Pani również za to, że napisała to Pani sama będąc Mamą, gdyż swoim przykładem pokazuje Pani, że można dziecko nauczyć dobrego zachowania się w miejscach publicznych i że jest to naturalne i zwyczajne, a nie jakaś narzucona sztywno dyscyplina. Pozdrawiam.\nBarbara\t18 maja 2017 (19:16)\nI jeszcze jedna myśl- tak, zgadzam się, że nie można wszystkich dzieci jednakowo oceniać, tak, to od ich indywidualnych cech charakteru, nie tylko podejmowanych prób wychowania, zależy jakimi później będą ludźmi, tak, są dzieci, które jest trudniej ukierunkować niż pozostałe. Ale widzę w otoczeniu różne rodziny i jeśli chodzi o liczebność dzieci- to od jednego do pięcioro w domu i WIEM, że można i należy wymagać od nich, już w pierwszych latach życia, właściwego zachowania w miejscach publicznych, które nie uprzykrza innym osobom pobytu w ich towarzystwie. I Rodzice są za to odpowiedzialni. I widzę takich Rodziców, którzy lepiej, gorzej, ale przynajmniej starają się wychowywać swoje dzieci. Ja zawsze czułam całkowitą odpowiedzialność za zachowanie dziecka i jeśli zachowało się niewłaściwie , natychmiast reagowałam a sama zastanawiałam się gdzie JA popełniłam błąd lub czego jeszcze nie wyjaśniłam swojemu potomkowi.\nBarbara\t18 maja 2017 (18:31)\nJestem absolutnie tego samego zdania, mamy jedne myśli – nie tylko w tym poście, pozostałe są również zgodne z moim podejściem do spraw tego świata. Brutalnie pisząc, wypowiem się na temat stosunku rodziców do swoich pociech tak : te dzieci nie są wychowywane, te dzieci są przez swoich rodziców hodowane, niestety….\nJa mam również syna jedynaka. Ostatnio zapytał mnie :”mamo, ostatnio usłyszałem , że niektóre osoby są zdziwione, że jestem jedynakiem, czy to dobrze?” – „Młody, doskonale”\nPoczułam jakiś rodzaj sukcesu życiowego ( nie mylić z bezkrytyczną dumą ;) )- syn nie jest doskonały, o nie :) ale nie popadajmy w skrajności :)\nPrzecież za pracę nad swoimi dziećmi, dobrą pracę, która daje im wartości ponadczasowe i „ponadmodowe”, popartą autentycznym zaangażowaniem w ich „bycie człowiekiem” i zaprawione zdrową dozą czułości też i nam należy się odrobina balsamu na serce :)\nNie zgadzam się na hałaśliwe, bezkompromisowe zachowanie cudzych pociech w miejscach publicznych – obowiązuje je, tak jak wszystkich, bez względu na wiek, zachowanie oddające szacunek dla otaczających ludzi, przedmiotów, zwierząt, słowem wszystkiego, co nas otacza – bo to też nasze dobro. Przyjemnie by nam było wszystkim, gdyby niektórzy Rodzice spróbowali się choć trochę nad tym zastanowić…..\nRODZICE chcą mieć trochę spokoju, pozostawiając dzieci ich samowolnemu, niekoniecznie akceptowanemu przez otoczenie zachowaniu, ale MY też go pragniemy, tego spokoju, korzystając ze wspólnych z nimi miejsc pobytu! I nie będę przenosiła się z miejsca na miejsce, bo ktoś nie rozumie słowa KULTURA.\nPodsumowując : wolę być „nadmorskim debilem” , aby każdy, kto mnie spotka i moją rodzinę miał później miłe o nas wspomnienia, niż istotą o małym rozumku, która nawet wniosków z sytuacji i ludzkich słów nie potrafi właściwie wyciągnąć (bo ich nie widzi).\nChwała RODZICOM, którzy bez względu na to, z którego pokolenia pochodzą i ile lat mają ich dzieci zachowują zwyczaj dobrego wychowania nowego pokolenia.\nŻyczę spokojnych restauracji, cichych hoteli i pięknie kwitnącego ogrodu tego roku :)\nKarolina\t14 maja 2017 (23:05)\nUmarłam…boski wpis..jakże prawdziwy ..ściskam Cię Joasiu…Dziękuję <3 :)\nEdyta\t11 maja 2017 (13:35)\nZgadzam się z Pani wpisem. Uważam, że w swojej akceptacji, przymykaniu oczu odchodzimy bardzo często od tego, co w naszym życiu istotne i ważne- dobrego wychowania. Zapomina się czasem, że zwykłe dziękuję, prosze, przepraszam przenosi góry. Naszym codziennym zachowaniem wystawiamy sobie świadectwo o znajomości zwykłego bon ton. To taki nasz „trud codzienny, nasze ciągłe budowanie” jak pisał Gałczyński, nasza mądrość sapientii, która określa i wytycza granice potrzebne do utrzymania porządku nie tylko dla naszych dzieci, ale i dla nas. Bo nie okłamujmy się „nie wszyscy starsi ludzie są mądrzy tą sapientią. Można być leciwym matołem, przepraszam, można- spotykamy leciwych matołów.”- pisał ks. Jan Kaczkowski a co się dziwić dzieciom, skoro przykład idzie z góry? :) Pozdrawiam ze słonecznego nareszcie Wrocławia\nEdyta\t7 maja 2017 (21:22)\nA ja mam mieszane uczucia po przeczytaniu tego tekstu. Dlaczego? Na jednej z grup właśnie toczyła się dyskusja o tym, że rodzice dzieci z problemami adhd, autyzmu itp. są postrzegani jako źle wychowujący swoje pociechy… Przecież wchodząc do lokalu nie będą ogłaszać, że dziecko będzie się zachowywać uciążliwie. A chyba zgodzimy się, że te rodziny mają takie samo prawo do korzystania z tej publicznej przestrzeni ? Osobiście wiem jak trudno czasem radzić sobie z życiem, i dzisiaj staram się postrzegać tych rodziców jako nie radzących sobie w pewnych sytuacjach. Wtedy jest mi łatwiej zrozumieć ich postępowanie… A gdy atmosfera robi się nie do wytrzymania, wychodzę. Nie walczę, bo szkoda mi energii.\nWłaśnie jestem po lekturze Twojego najnowszego wpisu o tym jak łatwo kogoś zranić pochopnym ? komentarzem …\nGreen Canoe\t7 maja 2017 (21:34)\nEdyta, a to już temat na szerszą dyskusję. Nie wrzucam wszystkich sytuacji do jednego worka – bo tak się nie da. Ale nadal podpisuję się pod stwierdzeniem, że jako rodzic bierzesz pełną odpowiedzialność za swoje dziecko – bez znaczenia czy ma stwierdzoną jakąś chorobę czy nie. NIE REAGUJĄCY rodzić w sytuacjach, gdy powinien reagować – to zazwyczaj nie rodzic nie radzący sobie w sytuacji, ale rodzic leniwy, roszczeniowy i bez kultury osobistej. I naprawdę uważasz, że to inni ludzie powinni wychodzić z restauracji – gdy czyjeś dzieci obok skandalicznie się zachowują? Ja mam inne zdanie.\nIga\t26 kwietnia 2017 (18:48)\nDroga Asiu, jestem nauczycielką i obserwuję to zjawisko, o którym piszesz, z jeszcze innej perspektywy-właśnie wychowawcy, polonisty, ale i oczywiście rodzica, mamy 13-latki. Jestem przekonana, że ten brak ogłady-używajac eufemizmu dla określenia, co tu owijać w bawełnę, prostactwa -bardzo często wiąże się z brakiem wrażliwości, empatii i galopującą, w moim odczuciu, skłonnością do bylejakości i powierzchowności w pielęgnowaniu najważniejszych wartości. Blichtr zewnętrzności- jakże często hołduje mu dzisiaj wielu ludzi. Kto ma wskazać tym rozwrzeszczanym dzieciom dobry kierunek, któremu na imię ogłada, kultura osobista, jeśli nie wyniosły takiego sznytu z domu rodzinnego. Staram się zawsze tłumaczyć moim dzieciakom-gimnazjalistom, że szacunek, zrozumienie i dobro wobec każdego człowieka to absolutna podstawa każdej międzyludzkiej relacji. Jak wielu rodzicom moich wychowanków przydałyby się takie wskazówki w ich dorosłym, wydawałoby się odpowiedzialnym już życiu. Podobnie jak Ty, Asiu, szukam w świecie spokoju i ciszy, by móc beztrosko cieszyć się urodą natury. Nie tracę wiary w człowieka, bo wiem, że są dzìęki Bogu tacy, dla których istnieje właściwy porzadek rzeczy w każdym aspekcie życia. Życzę Ci, Asiu, odwagi w mówieniu prawdy. Pozdrawiam, Iga\nangel\t25 kwietnia 2017 (21:43)\nZgadzam się w zupełności z Pani tekstem (od tak dawna czytam Pani bloga, że mam ochotę napisać „z Tobą”, ale nie wiem czy tego by sobie Pani życzyła.\nDodam, że pracuję z dziećmi i w pracy bardzo często mam do czynienia z postawą „moje dziecko jest najlepsze”, przekładające się często na :”naprawdę? A w domu jest taaki grzeczny”.\nGreen Canoe\t25 kwietnia 2017 (23:37)\nAleż oczywiście – proszę, mów na TY. :)\nNatasza\t25 kwietnia 2017 (15:04)\nPrzeczytałam Pani wpis i nie ze wszystkim co Pani napisała się zgadzam. Sama mam doje dzieci, w zbliżonym wieku, obecnie niemal dorosłe. Patrząc wstecz, widocznie nie potrafiłam tak pięknie ich wychować, jak Pani swojego synka. Inna sprawa, że nigdy nie uważałam swoich dzieci za naj…, były, są i będą moje bez względu na to co zrobiły, czy zrobią. Rzeczywiście zdarzyło mi się wstydzić za zachowanie syna, który pomimo próśb, a nawet gróźb zachowywała się niegrzecznie. Pani dziecko ma, powiedzmy sobie szczerze bardzo komfortowe warunki, nawet nie w sensie materialnym ale miłości, akceptacji rodziców i stwarzanych możliwości poznawania miejsc i ludzi. Moje dzieci często miały do czynienia z innym rodzajem rówieśników, w inny sposób naj…, właśnie takich grzecznych, mądrych, widzących i znających się, którzy wielokrotnie okazywali się prowodyrami wykluczania innych dzieci, niepasujących, niegrzecznych … To jest świat ogromnej niesprawiedliwości w zagarnianej przestrzeni i nierównych szans wielu dzieci. Oczywiście fantastyczne byłoby by ludzie potrafili się szanować, kochać, nie aneksować przestrzeni innych, co robią na wiele sposobów. Mało tego nie życząc sobie pewnych zachowań u innych ludzi sami to robią. Oceniać bez całości kontekstu, patrząc przez pryzmat własnego życia jest oczywiste ale czasami mocno krzywdzące.\nMój syn, już prawi dorosły mężczyzna, który kład się w sklepie i krzyczał, uciekał i bardzo emocjonalnie reagował, dzisiaj jest mądrym nastolatkiem, który częstokroć udziela się jako wolontariusz. Z kolei moja córka, zawsze grzeczna, mądra, która nadal taka jest, pozostaje tak naprawdę w dużym stopniu nastawioną na siebie egoistką.\nGreen Canoe\t25 kwietnia 2017 (15:58)\nPani Nataszo, odnoszę wrażenie że nie do końca odebrała Pani prawidłowo moją wypowiedź. Ja nie odnoszę się w niej do DZIECI – ani ich nie oceniam. Ale do rodziców – do tego, że nie reagują, gdy ich dzieci zachowują się nieodpowiednio. Co do świata dzieci – tak, ma Pani rację, to rzeczywiście świat wykluczania się, tworzenia podgrup ale również tworzenia wieloletnich przyjaźni – ZAWSZE tak było, nawet wtedy gdy, ja byłam dzieckiem. I właśnie w zależności od tego co nasze dzieci wyniosą z domu – jak same ze sobą będą się czuły, jakie poczucie wartości własnej będą miały w sercu – lepiej bądź gorzej poradzą sobie z rówieśnikami, a potem w życiu. Tu nie ma większej filozofii – rodzic, który wspiera swoje dziecko, daje mu siłę psychiczną,miłość, wsparcie, zaufanie i który je WYCHOWUJE _ uczy jak żyć – wychowa mądrego człowieka. Mój Leoś także kładł się w sklepie :) równo 2 razy, bo dzięki mojej reakcji na takie zachowanie uznał że mu się to wcale nie opłaca. I mnóstwo innych dzieci ma takie czy inne „krzykliwe” zachowania. Pytanie co my z tym zrobimy? jak zareagujemy? Gdy dziecko kładzie się w sklepie na podłodze i wrzeszczy że chce samochodzik, albo gdy zaczyna biegać właśnie w restauracji – co my z tym zrobimy?\nPrzykro mi się czytało Pani wypowiedź o swojej córce….Myślę, że jej również byłoby przykro, gdyby to przeczytała. Naprawdę tak Pani o niej myśli?\nMagdalena\t25 kwietnia 2017 (10:48)\nNa samym początku czytania myślałam że będzie ogólnie w stylu „nie lubię by w restauracjach były dzieci”,ale doczytałam i całe szczęście. W lutym byłam z córką w Spa, dziecko lat 6. W drugi dzień naszego pobytu przybyli „sąsiedzi hotelowi” z dzieckiem lat około 2. Od 6 rano dziecko jeździło po podłodze jeździkiem. Jeździkiem jeździło też w restauracji(!), śniadania i obiady były jak na placu budowy. Obsługa musiała uważać z gorącymi posiłkami bo maluch wjeżdżał pod nogi. A rodzice? Raczyli się posiłkami i rozmową. Któregoś dnia niewytrzymali i kazali wynieść jeździk z restauracji.Jestem mamą małych żywiołów i dlatego kiedy dzieci były małe a zjadły i zaczynały się nudzić wychodzilismy, bo z drugiej strony co to za przyjemność dla dzieci malutkich siedzieć wieczność aż rodzice skończą się delektować daniem, deserem kawą,\nGreen Canoe\t25 kwietnia 2017 (16:01)\nTo ewidentny błąd obsługi. Już w 1ym dniu rodzice powinni zostać poinformowani, że zabawki tego typu nie mogą być używane w restauracji. Irytuję się za każdym razem, gdy obsługa na swoich innych gości zrzuca załatwianie takich „niemiłych” rozmów.\nAgnieszka\t24 kwietnia 2017 (18:37)\nTrafione w punkt…\nKiedy byłam dzieckiem, moja mama była dla mnie całym światem. Kiedy powiedziała mi, że papierków się nie wyrzuca na chodnik, tylko chowa do kieszeni i zabiera do domu, już nigdy w życiu nie wyrzuciłam niczego w miejscach nieprzystosowanych do tego. Tłumaczyła mi wszystko, dlaczego nie biega i nie krzyczy się po kościele, dlaczego nie trzyma się butów na siedzeniach w pociągu, dlaczego w sklepie mam być zawsze blisko niej. Byliśmy już wtedy z bratem uważani, za tzw. grzeczne dzieci. Byłam szczęśliwa i miałam fajne dzieciństwo, pełne zabawy, zwierząt i wspólnych chwil z rodziną.\nMama dała mi podstawy do budowania swojego obrazu i tego jak postrzegam świat i ludzi.\nGdybym jeszcze miała zostać matką, byłoby to tzw. późne rodzicielstwo, jednak jestem przekonana, że przekazałbym swojemu dziecku to, czego mnie nauczyła mama – szacunku do innych ludzi, zwierząt i natury. Bo podstawowe pytanie przy wychowywaniu dziecka brzmi: czy takiego człowieka chciałabym spotkać kiedyś na swojej drodze?\nGreen Canoe\t24 kwietnia 2017 (19:22)\nAga, ależ ładnie to ujęłaś:)\nAgnieszka\t24 kwietnia 2017 (11:39)\nZgadzam się z każdym słowem. Bezstresowe wychowanie obserwuję też w pewnym sklepie sportowym na literę D. Wiele razy w popłochu usuwałam się z alejki, po której na hulajnogach lub rowerkach pędziły bez nadzoru słodkie maluchy. Pozdrawiam\nMagda\t24 kwietnia 2017 (11:12)\nZ jednej strony się zgadzam – sama mam niemowlaka (10 miesięcy) w domu, a ponieważ nie zawsze jestem pewna czy moje dziecko, które niewiele jeszcze rozumie, nie będzie przeszkadzało komuś w miejscu publicznym, wielokrotnie rezygnowałam z wyjść czy rozrywek. Żyjemy w świecie wspierającym kult jednostki, nastawionym na „ja”. Ale z drugiej strony czy nie za szybko oceniamy innych? To, że ktoś siedzi z butelką w ręku nie oznacza, że jest pod wpływem alkoholu, bo podpiwki, kwasy chlebowe (które uwielbiam) i piwa bezalkoholowe są sprzedawane w podobnych butelkach a ja osobiście uwielbiam pić sok wiśniowy mojej mamy w kieliszka do wina bo mam słabość do eleganckiego szkła. Spotkałam się z sytuacją gdy hałasujące, na pierwszy rzut oko niewychowane dziecko, rozrabiało w restauracji okazało się upośledzone a bieganie po restauracji było „najmniejszym złem” do którego dziecko jest zdolne. Nie mówiąc już o historii przeczytanej kiedyś w jednej książce, która opowiadała o trójce dzieci hałasujących w metrze i niereagującym ojcu. Jak się okazało, po zwróceniu uwagi ojcu, wracali właśnie ze szpitala gdzie umarła ich matka. Takie właśnie historię powstrzymują mnie przed zwracaniem uwagi obcym ludziom – nie mam pojęcia o ich życiu więc jakie mam prawo ich oceniać?\nGreen Canoe\t24 kwietnia 2017 (11:41)\nMagda – tu nie chodzi o ocenę, ale o to czy godzimy się, by ktoś naruszał nasze poczucie komfortu – zwłaszcza, że tak jak napisałam – mówimy o restauracjach, o hotelach, publicznych miejscach nie dedykowanych dzieciom. Przytoczone przez Ciebie przykłady, to sytuacje rzeczywiście wyjątkowe…większość przypadków jednak tego typu jak hałasujące i biegające w restauracji dziecko – to najzwyklejszy brak kultury jego rodzica. I będę nieugięta w swoich poglądach.\nmaterpuerorum\t24 kwietnia 2017 (10:33)\nUff, na podobny temat „gotuję się ” od soboty. Byłam z siedmioletnim synem na koncercie dla dzieci; ZNAKOMICI wykonawcy, grający na najwyższym poziomie – nie na pół gwizdka, „bo to tylko dzieci” – zatem włożyli w tę prezentację mnóstwo pracy, skupienia, wysiłku. Bardzo dobrze dobrany repertuar, świetne prowadzenie, itd…..niestety, koncert opanowany przez kilkoro wrzeszczących (sic!), rozhisteryzowanych dzieci. Rodzice zdobyli się, w ramach reagowania, na pozwolenie im na bieganie wokół widowni, co spowodowało tylko pogłębienie chaosu. Inne dzieci swobodnie rozmawiały sobie z kolegami siedzącymi cztery krzesełka dalej…Oczywiście nie muszę mówić, czego można się o sobie dowiedzieć, kiedy próbuje się zasugerować wyjście z sali w celu uspokojenia dziecka… Wkurza mnie to, że coraz częściej doświadczam tego, iż to, że myślę o innych, liczę się z innymi, jest odbierane jako moja słabość – ludzie chętnie skorzystają, następnie mnie stratują.\nGreen Canoe\t24 kwietnia 2017 (15:53)\nBardzo Wam współczuję…\nEdyta\t24 kwietnia 2017 (10:05)\nAsiu , to tak zwane bezstresowe wychowanie, rodzicom tak jest wygodniej a dzieci im na głowę wchodzą. Zwrócisz uwagę to wielka obraza jakim prawem ! Mam bliską koleżankę , której przytrafiło się maleństwo po latach , wpatrzeni w synka jak w obrazek . Już nie porozmawiasz bo wrzeszczy na okrągło bo on najważniejszy musi być w centrum. Jestem załamana wychowaniem tego dziecka no ale najcudowniejsze . Jestem mamą dwóch dorosłych córek nigdy moje dzieci nie tupały w sklepie , nie kładły się na podłogę i krzyczały , jak rozmawiali dorośli dzieci nie wcinały się w rozmowę bo ono wie lepiej . Pamiętam , że u mnie w domu jak przychodzili znajomi rodziców my siedzieliśmy w pokoju do stołu mieliśmy zakaz podchodzenia i wcale nie uważam ,że to było złe a po latach stwierdzam, że właściwe różne temat są poruszane przy stole a czy dziecko musi się przysłuchać.\nGreen Canoe\t24 kwietnia 2017 (10:40)\nPóźni rodzice tkzw. – to chyba w ogóle jest oddzielny temat:) Szczerze mówiąc nie dziwię się, że wariują na punkcje swoich pociech, ale masz rację – potraf to być uciążliwe czasami dla otoczenia:)\nPatrycja\t24 kwietnia 2017 (07:57)\nAle uśmiałam się z ostatniego zdania:) Nie mam jeszcze dzieci więc nie wiem czy mam prawo wypowiadać się na taki temat…Jednak zgadzam się w 100% i powiem Ci, że tym postem pokazałaś mi że mogę zwrócić uwagę następnym razem kiedy pojawi się taka sytuacja. Mi nie raz będąc na mszy przeszkadza płacz, piski, czy bieganie po kościele dzieci, a rodzic zamiast upilnować czy wyjść na zewnątrz wytłumaczyć dziecku że tak się nie robi udaje że nic się nie stało i że tak ma być. Nieraz nie można skupić myśli…i nerwy biorą. Dziecko powinno być nauczone już od małego jak w pewnym miejscach powinno się zachować ale jak piszesz na to potrzeba dużo pracy i wkładu rodziców!\nPrzesyłam uściski i pozdrowienia dla mamy fajnego synka:)\nGreen Canoe\t24 kwietnia 2017 (10:43)\nPatrycja jestem przekonana, że problem tkwi w nas – dorosłych, a nie w dzieciach. Jeśli od najmłodszych lat wychowuje się dzieci bez zasad, nie uczy się ich kultury osobistej, tego co wypada a co nie – to skąd one mają niby to wiedzieć. Pozdrawiam ciepło!\nAga\t23 kwietnia 2017 (20:52)\nOjojoj… Właśnie pomyślałam o naszym ostatnim wyjściu do restauracji… rodzice i trzy małe dziewczynki. Gdy zobaczyłam lądującą na podłodze miseczkę z sałatką i niezadowolone miny innych gości, pomyślałam „Boże, jak źle jeszcze może być”.\nNie należymy do rodziców zostawiających dzieci samopas, nie wychowujemy dzieci „bezstresowo”, wręcz przeciwnie, z dziećmi spędzamy dużo czasu, rozmawiamy, bawimy się, staramy się uwrażliwiać na innych ludzi, uczyć empatii i szeroko pojętej kultury osobistej. Zasady mamy jasno ustalone, omówione z maluchami, zaakceptowane. A tu taki klops! Kiedy jesteśmy w nowym miejscu i pojawiają się atrakcje wówczas euforyczna radość jest nie do opanowania. Kończy się przewróconą szklanką, zrzuconą miseczką lub inną przygodą powodującą zamieszanie wokół całego stolika. Powtarzamy, tłumaczymy, staramy się…. ale wciąż jeszcze jesteśmy w okresie oczekiwania na rezultaty naszych działań. Dlatego, jeśli zobaczycie rodziców z trzema dziewczynkami i spadającą sałatkę, to pewnie będziemy my :):):):):) Za wszelkie niedogodności bardzo przepraszamy, ale następnym razem będzie lepiej (przynajmniej troszkę :)\nGreen Canoe\t23 kwietnia 2017 (23:00)\nAga – REAGUJECIE:) i to jest najważniejsze. Myślę, że nikt kto kocha dzieciaki, nie ma żalu do samych sytuacji, które się zdarzają – tylko do dorosłych nie reagujących na te sytuacji. Mój Leo kiedyś na stolik wyłożył całe spaghetti:):):) Jednym ruchem talerza:)\nanita\t23 kwietnia 2017 (19:15)\nDziękuje za ten post. Jestem nauczycielką. Mogłabym wiele napisać o trudnych zachowaniach dzieci i ich rodziców. Ale chce napisać o uroczystościach szkolnych. Wymagają wiele przygotowań, prób, wysiłku, stresu itd. W końcu nadchodzi ten ważny dzień. Przychodzą rodzice, dziadkowie i młodsze rodzeństwo. Dzieci na scenie, ale to nie oni są w centrum uwagi. Pod sceną zaczynają się występy małych gości. Naprawdę wielokrotnie cały trud i zaangażowanie ze strony uczniów szło na marne.Dorośli goście nie widzieli i nie słyszeli tego , co przeszkadzało występującym.\nważki\t23 kwietnia 2017 (17:00)\nW pierwszym odruchu po prostu przytaknęłam tekstowi, zgadzając się z nim w 100 % i poszłam dalej, nie mając nic do dodania. A jednak temat tak mnie poruszył, że w końcu coś tutaj napiszę, zamiast cicho czytać.\nPoruszyła pani problem bardzo mi bliski. Sama nie mam jeszcze dzieci, ale zawsze ubolewałam nad poziomem wychowania. Podczas jednego wypadu do restauracji ze znajomymi odkryłam nawet, że mam wręcz etykietkę osoby, która dzieci nie lubi! Odważyłam się wtedy wyrazić zdumienie, że nikt nie powstrzymuje biegających tam i oczywiście krzyczących dzieci. Znajoma spytała mnie wtedy właśnie, czemu nie lubię dzieci. A przecież nic do nich nie miałam :) Biegały, to oczywiste, skoro było im wolno, zachowywały się jak to dzieci. Ale dlaczego było im wolno? Pomijając już fakt, że ich krzyki zwyczajnie mogły innym przeszkadzać, było to przecież niebezpieczne. Niejednokrotnie wpadały na kelnerów noszących gorące potrawy. Gdyby doszło do wypadku, właśnie ich obarczono by winą.\nA jednak, to już niemal norma, bo osoby z dziećmi często są obecnie traktowane jak tzw. święte krowy. Nie wolno im zwrócić uwagi, bo wyjdziesz na nielubiącego dzieci gbura, „debila” jak w Pani historii… Wszystko można skwitować też tym, że dzieci po prostu takie już są, jedne bardziej żywiołowe, inne po prostu spokojne. A to nie prawda, bo jedne i drugie mogą być dobrze lub źle wychowane.\nJednak tak sobie myślę, że ostatecznie to głębsza sprawa, niż brak metod wychowawczych, czy lenistwo rodziców, ich egoizm. Owszem, to dodatkowy czynnik, podobnie jak moda na (raczej źle rozumiane) bezstresowe wychowanie, którym, jak wytrychem wszystko można wytłumaczyć. To wszystko wydaje mi się być związane z ogólnym zastraszająco niskim poziomem kultury po prostu. Tutaj posiadanie dzieci jest jak papierek lakmusowy, idealnie pokazujący poziom kultury osobistej rodziców. Przecież kulturalny człowiek, nawet w chwili słabości (którym bym się nie dziwiła, bo wychowanie to ciężka praca), nie odpowiedziałby na zwrócenie uwagi właśnie w przypisany przez Panią sposób. Ktoś, kto nie potrafi odnaleźć się w publicznej przestrzeni (restauracja, teatr, cokolwiek), nie nauczy tego swojego dziecka i choć sam ze swoim nieobyciem może się w tłumie ukryć, to po zachowaniu latorośli wszystko będzie widoczne. Niestety, trudno się dziwić, mało gdzie promuje się dziś kulturalne zachowania, ludzie nie mają skąd czerpać wzorców. Kiedyś mniej popularne było uczęszczanie do takich miejsc, dziś jest to rozrywka bardziej dostępna dla mas, ale ogłady nie ma. I tworzy nam się nowa norma, bo niestety, po stronie większości stoi świat, szczególnie kiedy można wybrać łatwiejszą drogę i patrzeć tylko na czubek własnego nosa.\nMam nadzieję, że długość zostanie mi wybaczona ;) Pozdrawiam i gratuluję syna :)\nGreen Canoe\t23 kwietnia 2017 (23:03)\nPodpisuję się pod każdym Twoim słowem:)Sama lepiej bym tego nie ujęła – dziękuję.\nAnna\t23 kwietnia 2017 (14:37)\nwszystko co napisałaś jest prawdą. Mam wrażenie, że dla niektórych najważniejsze jest wygodnictwo i nie zawracanie sobie głowy drugim człowiekiem. I to nie tylko obcym, ale i własnym dzieckiem. Niech sobie maluch pobiega, pokrzyczy, pogra na telefonie, byleby mieć święty spokój i móc zająć się tylko sobą.\nNie wiem, kiedy wyrosło społeczeństwo egoistów.\nBezstresowe wychowanie? Coś takiego w ogóle nie istnieje. Przecież przez całe życie musimy się do czegoś dostosowywać, coś przeżywać, pokonywać trudności dnia codziennego. Ze stresem się żyje i już.\nDzisiaj wielu ludzi usprawiedliwia brak czasu dla dzieci, dłuższą pracą… A może należałoby z czegoś zrezygnować, zmienić, zwolnić tempo? Wiem, że to nie jest proste, ale jak najbardziej wykonalne. Kiedyś pracowało się 8 godzin, ale potem na zdobyciu ( nie mylić z kupowaniem), traciło się mnóstwo energii.\nDzieci tak szybko rosną i nim się obejrzymy, pójdą swoją drogą, a cofnąć czasu się nie da. Zmarnujemy jedyną okazję na zabawę i naukę z naszym maluszkiem. Z własnego doświadczenie wiem, że im więcej od siebie damy, tym więcej otrzymamy. I nie ma mowy o jakimkolwiek poświęceniu. Zresztą nienawidzę tego słowa. Ewentualnie można poświęcić się pracy, ale nigdy rodzinie.\nPozdrawiam Cię Asiu gorąco oraz wszystkie czytelniczki:)\nGreen Canoe\t23 kwietnia 2017 (23:04)\nAniu – dziękuję bardzo:)\nMałgosia\t23 kwietnia 2017 (14:30)\nAsiu, podzielam Twoje zdanie!\nUważam, że niektòrzy rodzice coś źle zrozumieli z tym modnym, nomen omen,bezstresowym wychowywaniem..\nWczoraj znajoma opowiadała mi o restauracji, gdzie dzieciom jest wstęp wzbroniony.Ilość gości wzrosła dwukrotnie! To o czymś świadczy…\nGreen Canoe\t23 kwietnia 2017 (23:06)\nMałgosiu – bywałam w wielu miejscach przeznaczonych TYLKO da dorosłych, od restauracji począwszy a skończywszy na hotelu. Komfort pobytu bardzo duży – zwłaszcza gdy podróżuje się w sprawach zawodowych. Gdybym poruszała się z dzieckiem, pewnie szukałabym innego rodzaju usług. Pozdrowienia serdeczne dla Ciebie!\nsabba\t23 kwietnia 2017 (13:14)\nprawde przyznaje ale niejako twierdze, ze jesli szuka sie spokoju, ciszy i odprezenia na placu zabaw, to jednak adres jest zly. nie mowie tu o skrajnosciach ale na placu zabaw, mozna krzyczec, mozna sie glosno smiac, mozna walic patykiem o kamyk.\nGreen Canoe\t23 kwietnia 2017 (23:07)\nno właśnie nikt tu o placu zabaw nie pisze:)\nDorota\t23 kwietnia 2017 (12:29)\nNa plazy bardziej denerwuja mnie mlodzi z piwkiem i przeklestwami niz dzieci. Albo jak ktos siedzi obok i pali papierosek za papieroskiem. Dzieci mnie w sumie na plazy nie denerwuja jak szaleja. Oby sie nie darly i piaskiem nie sypaly. W zeszlym roku przy basenie usiadla kolo nas rodzina z trojka dzieci. Dzieci jak dzieci, skakaly do wody, piszczaly, cieszyly sie wakacjami. Nie zeby bylo to przyjemne dla ucha, ale dalo sie zniesc. Najgorsza byla jednak mamuska w kapeluszu i okularkach, taka typowa dama. Siedziala 10 metrow od nich, przy moim lezaku i caly czas klaskala, dopingowala, komentowala kazdy ich ruch. Dosadnie mowiac darla ryja, udajac ze sie z nimi bawi. Koszmar totalny!\nEmi\t22 kwietnia 2017 (22:49)\nOdważny wpis. Tak, odważny, bo trzeba mieć odwagę, by napisać prawdę o obecnym wychowaniu dzieci. Już od jakiegoś czasu zauważyłam, że coś jest nie tak. Nigdy dzieci mi nie przeszkadzały i nigdy też nie miała wrażenia, że przestrzeń jest anektowane przez nie. Ostatnio coś się zmieniło.\nTwój wpis uświadomił mi dlaczego. To nie dzieci są problemem, ale sposób w jaki się je wychowuje. Bardzo irytują mnie, oprócz wszystkiego co opisałaś, jeszcze matki, które ciągle się wydzierają się na swoje pociechy. Zamiast podejść i wziąć za rękę, czy na spokojnie wytłumaczyć, to krzyczą przez całą przestrzeń sklepu/restauracji/chodnika do dziecięcia, które i tak nic sobie z tych napomnień nie robi.\nBardzo trafnie wszystko ujęłaś :) pozdrawiam\nTak mi przyszło jeszcze do głowy, że to nawet nie jest już bezstresowe wychowywanie, ale puszczenie samopas, bo tak jest wygodniej, więcej czasu dla siebie i swojego kieszonkowego przyjaciela smartfona.\nBarbara\t22 kwietnia 2017 (21:17)\nZgadzam się w pełni z Twoimi spostrzeżeniami, Joasiu, a także z wpisami innych. Mam wrażenie,że teraz dzieci się hoduje a nie -wychowuje. Rodzice zapewniają dziecku najlepsze ubrania, gadżety i zabawki, a nie mają czasu,żeby z nim pobyć, porozmawiać, posłuchać co ma do powiedzenia.\nDo tych wszystkich wymienionych miejsc typu restauracja, plaża czy kino dodam wizyty w czyimś domu – gdzie pozwala się dzieciom otwierać szafki czy skakać po łóżkach gospodarzy domu; kościół – gdzie nie jestem w stanie skupić się na nabożeństwie, bo dzieci urządzają sobie wyścigi i wrzaski, a rodzice w zachwycie nad maluchem nie widzą niestosowności takiego zachowania. I nikt nikomu nie może zwrócić grzecznie uwagi, bo następuje obraza na księdza, kościół czy wręcz samego Boga …\nEsia\t22 kwietnia 2017 (20:37)\nDroga Asiu -wpis bardzo ważny i potrzebny.Przykro niestety ilu mamy takich w naszym kraju.Uważam ,że to wyłączna wina rodziców ,dzieci same z siebie nie nauczone kultury i zachowań,zachowują się właśnie tak jak opisałaś.Wpadając na nasz stolik czy wręcz na nas ,nie znają słowa -przepraszam.Mają w domu pewno wszystkie dostępne ”zabawiacze” od tabletow po furę zabawek ,oby tylko nie przeszkadzać rodzicom.Nie ma rozmów ,nie ma dyskusji i nauki jak należy zachowywać się wśród innych ludzi i nie być dokuczliwym.Latem Agata Młynarska opisała zachowanie ludzi nad morzem.Wylało się na nią wiadro pomyj i wyzwisk ,tylko dlatego ,że śmiała napisać prawdę i to jeszcze w miarę delikatnie.Napisala o nie pilnowanych maluchach,bardzo głośnej muzyce ,tatusiów i mamusie z butelkami piwa w ręku itp.Strach pomyśleć jak i na kogo te dzieci wychowają kiedyś swoje dzieci.Czy to jest jakiś wymóg przesadny,że skoro ja i moje dzieci nie zakłócamy nikomu spokoju i spodziewam się tego samego? Czasem mi zwyczajnie wstyd ,że to jest nie jakimś pojedynczym incydentem ,tylko wręcz sposobem życia i bycia wielu ludzi.Może po Twoim wpisie choć jakaś część beztroskich rodziców przemyśli ten problem i zechce coś zmienić ,poprawić póki jeszcze czas coś swoje dzieci nauczyć dobrego i potrzebnego przecież.\nGreen Canoe\t23 kwietnia 2017 (08:43)\nBrak rozmów być może wynika z braku czasu. Duzo pracujemy, rzadko jesteśmy w domu jako rodzicie – no i wszystko toczy się tak szybko, że naprawdę czasami brak sił wieczorami na rozmowy. Nawet ja sama po prostu jestem tak zmęczona czasami że nie daje rady – zastepuje mnie wtedy mąż:) Czyta synkowi, rozmawiają sobie. Ale żeby być obiektywną…myślę, e naprawdę to nie są czasy które pomagają spajać rodzinę.\nWiola\t22 kwietnia 2017 (20:15)\nZgadzam się ze wszystkim, jak większość osób tu komentujących… Problem w tym, że tak jak ktoś zauważył, wpis dedykowany nie do tej grupy, do której być powinien. Twoi czytelni Asiu, to raczej ludzie kulturalni, podobnie myślący, jak Ty. Wszyscy tu przytakną i zjednoczą sie w bólu… Ci, którzy zachowują sie jak osoby przytoczone w poście pewnie tu nie zaglądają… Wakacje 2 lata temu chodziłam często wnerwiona, bo strofowałam w kółko swoje dzieci, żeby zachowywały się ciszej w restauracji czy na plaży… Syzyfowa praca;) ale nie wyobrażam sobie, bym sobie mogla spokojnie siedzieć i nie zwracać im uwagi, gdy hałasują czy zachowują się niekulturalnie. Najgorsze jest właśnie to, że czasem strach zwrócić komuś grzecznie uwagę, żeby nie zostać zwyzywanym… Czego wymagać od dzieci, skoro dorośli dają im taki przykład… Pozdrawiam :)\nGreen Canoe\t23 kwietnia 2017 (08:41)\nWiolu – po 1 dziękuję za taki komplement w imieniu moich czytelników. Ale masz racje, myślę tak samo jak Ty – że są bardzo kulturalni i z dużą klasą. Jednak kwestia wychowywania dzieci, nawet u ludzi kulturalnych zawsze była bardzo różna – to w końcu nasze największe skarby:) Może ten tekst jednak da komuś do myślenia.\nAlicja\t22 kwietnia 2017 (18:47)\nŚwietny post trafiony 100%. Mam niemiłe a wręcz przykre doświadczenia z tak beztrosko wychowywanymi dziećmi a co gorsze i z rodzicami którzy na moje uwagi reagowali podobnie jak ich dzieci czyli złośliwie .Aż się boję pomyśleć co z tych dzieci wyrośnie.Pozdrawiam.\nIla\t22 kwietnia 2017 (17:53)\nAsiu, masz racje, podpisuje sie dwoma rekami. To samo jest na plazy, mnostwo zrobionych mam i znudzonych, wariujacych dzieci.\nGreen Canoe\t22 kwietnia 2017 (18:36)\nna plazy nie bywam od wielu lat – właśnie dlatego, że jest tam potwornie głośno zazwyczaj. Ilu – pozdrowienia wielkie!\nMira\t22 kwietnia 2017 (17:42)\nMila Pani …Wetknela pani kij w mrowisko …dzieci traktuje sie jak cos co mamy w kolejnych etapach zycia ,jak np:dom ,samochod ,meble itd.no bo wypada miec ! a kiedy dzieci juz sa i zaczynaja biegac ,rodzice odkrywaja ,ze na kilka lat trzeba sie wylaczyc ,bo dziecko ,to dziecko i wyrosnie …Moja,mocno dorosla corka ,kiedy mowie ,ze kiedys dzieci wychowywalo sie ,byly grzeczne i posluszne powiedziala ,ze tak ,byly ,bo to byl terror ze strony doroslych ! Moze i byl ..ale dzieci wiedzialy co moga a co nie ,a jak byly nieposluszne to mialy kare …adekwatna do ich wieku ,np:zakaz ogladania telewizji ,czy wyjscie na poworko .Pamietam ,ze nagorsze bylo jak wzywali matke do szkoly …ten wstyd,i strach co powie mama ,a potem jej placz ,ze tak ja zawiodlam…dzisiaj matki ida do szkoly z kakretnym planem zbesztania nauczycielki niewazne czy synus zawinil ,”bo to takie dobre dziecko ” dzieci to wszystko widza i rosna w sile i bezczelnosc !Sytuacja z restauracji w/w typowa nietylko dla restauracji …tak jest w kosciele ,w sklepach ,poczekalniach …a najdziwniejsze ,ze ludzie boja sie zwrocic uwage ,bo zostana zbesztani ….\nGreen Canoe\t22 kwietnia 2017 (19:21)\nWiem Miro co się w szkołach dzieje – bo to widzę. Brak szacunku dziecka dla dorosłych wynosi się z domu…jak wiele innych cech. Nie wiem czy wychowanie to terror. Nie zgodziłabym się chyba jednak z takim stwierdzeniem – ale brak wychowania, brak zasad, brak dobrego przykłady jest już chyba gorsze niż „terror” :)\nMatylda\t22 kwietnia 2017 (16:56)\nTo ja pisalam pod tamtym wpisem o zachowaniu dzieci…\nCoz moge napisac – AMEN, nic dodac, nic ujac.\nJa tez zawsze reaguje i nieraz zostalam obrzucona wyzwiskami, zawsze w Polsce.\nTutaj, jesli w miejscu publicznym ktos sie tak zachowuje to zawsze jest to polska rodzina lub „czarna” czy „marokanska” i to jest bardzo bardzo smutne :(\nUwazam, ze mam prawo zwracac uwage, bo od 13 lat staram sie, zeby moje dziecko potrafilo sie zachowac wszedzie i we wszystkich okolicznosciach. Tyle, ze jego lepiej nie pytac czy smakowalo jakies danie jesli sie nie jest pewnym swojego kunsztu, bo zawsze powie prawde ;)\nGreen Canoe\t22 kwietnia 2017 (19:39)\nMatylda – no właśnie teraz pracuję z Leonem nad kwestią „jak nie mówić komuś przykrych rzeczy” :) Albo jak nieprzyjemny fakt zobaczyć w innym świetle. Oj ciężka to nauka:)\nMatylda\t22 kwietnia 2017 (19:50)\nJa ucze Michala, ze czasem sa sytuacje, ze musisz powiedziec komus cos przykrego, skrytykowac, ale wtedy oceniaj sam czyn, nie czlowieka, nie obrazaj, mow o konkretach i faktach… Nie mow „jestes glupi” tylko „to, co powiedziales, zrobiles jest glupie” itd.\nU nas temat sie zaczal jak w szkole pojawily sie pierwsze projekty robione w grupach – no i jak powiedziec komus, ze cos zle robi albo nie robi nic itd.\nOstatniego lata w Polsce kelnerka zabierajac jego talerz po salatce, na ktorego brzegu zostaly kostki sera zapytala czy mu smakowala – byla bardzo smaczna, tylko ten ser to nie byla prawdziwa feta ;)\nLorka\t22 kwietnia 2017 (16:53)\nNiestety notorycznie doświadczamy.. bo jak nie w restauracji, to na plaży, albo właśnie w hotelu..ale i dorośli nie są lepsi.. notoryczna sytuacja z ostatnich wakacji.. my ze spiącym niemowlęciem w wózku.. czekamy na posiłek.. staje obok pańcia i drze gębe nad naszym wózkiem, przez całą salę do męża w stylu „Jureeeeeek, nie ma tego czy siamtego” nie raz miałam ochotę wstać i powiedzieć”obudzisz.. to potem się zajmujesz ,żebym mogła spokojnie zjeść posiłek”:) Ludziom brak ogłady.. i dzieciom i dorosłym, i kobietom i mężczyznom…\nGreen Canoe\t22 kwietnia 2017 (19:41)\nA może to kwestia, że nasz świat po prostu zaczyna być coraz bardziej egoistyczny? Że właśnie ludzie są sami dla siebie najważniejsi – ktoś obok i jego potrzeby się nie liczą?…\nIzabela\t23 kwietnia 2017 (00:36)\nPrawda, nawet w tv ostatnio o tym była mowa, że ten egoizm przychodzi do nas z „zachodu” a do nich z Hameryki. Tam liczy się tylko: JA i moje potrzeby. Jak JA sam będę szczęśliwy, to może wtedy podzielę się tym szczęściem z innymi. Mieszkając poza Polską i jeżdżąc po świecie, zgadzam się z tym stwierdzeniem. Najbardziej jest to dla mnie widoczne tam gdzie nie ma tzw. „kultu rodziny” (UK, USA, Kanada…)\nAnia z Osobiedlamnie\t22 kwietnia 2017 (16:39)\nNie jest łatwo teraz wychowywać dzieci, właśnie z powodu tego wszechobecnego „luzu”, który mamy poczuć my, rodzice. Luz – owszem. Ale zasady muszą być! I to od nich trzeba zacząć, a nie na odwrót. Nasze dzieci mają 8 i 5 lat, są „żywe”, spontaniczne, „najlepsze”:-), ale staramy się uczyć je zachowania, jak sprzed lat, jak za naszych czasów:-) Wiele osób dziwi mi się, nieraz czuję się jak wyrodna matka, kiedy zwracam uwagę, poprawiam, pozwalam na mniej, ale ja mam nadzieję, że efekty w końcu się pojawią. Za milionowym pierwszym razem :-)\nAniu – widzę że działamy podobnie:)\nEwa\t22 kwietnia 2017 (15:40)\nBrawo.Nic dodać nic ująć.Pozdrawiam i życzę odwagi w starciu z obsesyjnie zakochanymi mamusiami.Mama dorosłego syna.\nGreen Canoe\t22 kwietnia 2017 (19:43)\nanna\t22 kwietnia 2017 (14:51)\nGreen Canoe\t22 kwietnia 2017 (19:44)\nAniu – coś Ci się chyba stało z klawiaturą? po każdym słowie masz kropki. Być może związane jest to z faktem, że jako rodzicie mamy coraz mnie czasu dla dzieci?\nBasia\t22 kwietnia 2017 (13:46)\nA co zrobić jak takich cudownych dorosłych i ich cudowne dziecko ma się jako sąsiedztwo w mieszkaniu nad sobą? Uciec ale dokąd?\nKrysia\t22 kwietnia 2017 (12:29)\nPani Joanno! Od dawna podczytuję Pani bloga, kibicując i zachwycając się tym, co i jak Pani pisze.\nDzisiejszy jednak wpis skłonił mnie, aby przyklasnąć mocno temu, co już od dłuższego czasu po prostu mnie przeraża – sposób podejścia, niestety coraz większej grupy rodziców, do sposobu wychowania swoich dzieci.Taką postawę, jaką prezentuje Pani, trzeba głośno, na cztery świata strony rozpowszechniać, bo absurdy rodem z Mrożka staną się normą.\nŻyczliwych i po prostu wychowanych ludzi wokół życzę.\nGreen Canoe\t22 kwietnia 2017 (19:45)\nKrysiu – biorę te życzenia z uśmiechem na twarzy i dziękuję!\nJoanna\t22 kwietnia 2017 (12:18)\nZgadzam się Z Tobą Asiu w każdym szczególe. Ludzie w coraz większym stopniu żyją nie licząc się z drugim człowiekiem. Zastanawiam się co zrobić, aby z w/w przemyśleniami dotrzeć do tych głośnych ludzi….\nŚwiat przez ludzi jest taki GŁOŚNY.\nGreen Canoe\t22 kwietnia 2017 (19:46)\nwłaśnie dlatego od lat nie jeżdżę na żadne plaże w sezonie. Tłum, hałas, mierna muzyka z radia i krzyczące dzieci – wykańczają mnie w 5 sekund.\nKasia Motyka Kocikowa Dolina\t22 kwietnia 2017 (12:01)\nFantastyczny i trafiony w sedno wpis. Przyszedł taki czas, kiedy rodzice dzieci po prostu ,,mają” i… tyle. Pracując w miejscu publicznym, obserwuję tego typu sytuacje nagminnie. Ileż razy mam ochotę zwyczajnie potrząsnąć bezmyślną, śliczną mamusią… nie wiem jednak, czy cokolwiek by zauważyła podczas głośnej rozmowy przez smartfona… kolejna zmora miejsc, gdzie przebywają inni ludzie :)\nGreen Canoe\t22 kwietnia 2017 (12:13)\nNieunikniona tak naprawdę – telefony/smartfony to nieodłączna część naszego życia…czy tego chcemy czy nie. I coraz częściej uczestniczymy dzięki nim w zyciu innych – czy tego chcemy czy nie:)\nMarysia\t22 kwietnia 2017 (11:22)\nAsiu, nie zgadzam się z Tobą, oczywiście moje dzieci są najlepsze na świecie. :)\nA jeśli chodzi o Twój wpis – smutne takie zachowania, problem w tym, że osoby, które powinny wziąć to sobie do serca pewnie nie przyjmą, że to do nich a odzywać się będą ci, którzy też mieli słabe akcje i tak się będziemy nawzajem poklepywać: tak, tak, oni tacy niewychowani itp. a my tacy świetni… Chociaż może się mylę.\nA zresztą: z moją dzieciarnią też różnie bywa, ale pracujemy nad tym.\nGreen Canoe\t22 kwietnia 2017 (12:12)\nmoże nie przyjmą, a może …może jednak? J na to bardzo liczę, bo ilość „beztrosko i bezstresowo” wychowywanych dzieci w moim otoczeniu w ostatnich latach zakrawa na jakąś epidemię:) Nie sądzę, że jesteśmy wszyscy świetni – myślę za to że chyba każdy rodzić miała na swoim koncie jakąś wpadkę:) – najgorsze jak dla mnie jest niereagowanie. Pozdrowienia najserdeczniejsze!!


Lucky - Pies Na Medal : Czas zacząć wakacje!\nWakacje rozpoczęły się już ponad tydzień temu. Nadeszła, więc pora aby je zaplanować. Wcześniej nie miałam na to zbyt zbyt dużo czasu, więc muszę się za to zabrać teraz.\nRok temu bardzo ułatwił mi "pracę" projekt 62, w którym braliśmy udział. Był już jakiś pomysł. Wystarczyło wpisać tylko swoje postanowienia. Czemu w tym roku czegoś takiego nie ma? Wszystko dotyczy chodzenia i nauki sztuczek, a ja jednak wakacje wole spędzić trochę inaczej niż na chodzeniu w kółko po pobliskim lesie lub uczeniu psa sztuczek, które i tak nam się nie przydadzą.\nChcę tych 2 miesięcy nie stracić. W zeszłym roku byłam bardzo usatysfakcjonowana naszą pracą przez te kilkanaście dni. Naprawiliśmy/poprawiliśmy bardzo dużo rzeczy. W tym roku mam nadzieję, że będzie podobnie. Chcę dokończyć rzeczy, których w tamtym roku nie zdążyłam zrealizować w 100%.\nSpacery z ludźmi z psiego świata i ich psami\nW tamtym roku także z tym walczyliśmy. Nastąpiła wielka poprawa, ale nadal chcę czegoś więcej. Wtedy moją metodą było wrzucanie psa do każdego wodnego zbiornika- czy tego chciał czy nie. Miało pomóc... Wyszło tak sobie. W tym roku bierzemy się za drugą metodę- tylko pozytywy. Będzie chciał to wejdzie. Trochę też popracujemy z wchodzeniem do wody za smakami.\nOd miesiąca na każdy spacer i trening zabieram naszą owce. Staram się robić w miarę krótkie sesje. Jest postęp! Rok temu zabawka istniała co 10 spacer przez pół minuty. Teraz istnieje już przez około 3-4 minuty na prawie każdym spacerze. Jest super. Trzeba to utrwalić.\nNasz pierwszy wspólny typowo psi wyjazd. Wybrałam Mad Mix. Zobaczymy jak będzie- czy Lucky będzie umiał się zachować, czy będzie miał mózg, czy ja wytrzymam z nim te kilka dni 24/7.\nTaaak! W tym roku Lucky jedzie z nami do Ustki. Może kilka osób pamięta- był już z nami 2 lata temu. Niestety narobił szkód i w zeszłym roku wstrzymaliśmy się z jego zabraniem. Tym razem mama postanowiła mnie zaszantażować... Nie chciałam jechać znów nad morze no, ale skoro ma jechać pies to chyba nie mam wyboru. Stresuję się niesamowicie tym wyjazdem. Oby Lucky w tym roku w zachowaniu się poprawił i jeździł z nami już na każde wakacje.\nByło seminarium na ten temat, więc trzeba zdobytą wiedzę wykorzystać zanim się wszystkiego zapomni.\nTrochę nam się ostatnio pogorszyło (chociaż nigdy nie było dobre). Będziemy nad tym pracować całe życie.\nCzas podnieść tyłek z kanapy i zacząć coś robić. Przez ostatnie miesiące nie miałam ochoty biegać a treningi były tylko po to, aby Lucky miał jakąś "atrakcję" przynajmniej raz w tygodniu. Teraz ma zacząć mi się chcieć i mam być zmotywowana! Plac na lipiec już wygrany w charytatywnej licytacji.\nKocham ludzi z psiego świata. Spacery z pupilami to coś niesamowitego. Zawsze niby mi się nie che, ale jak już dotrę na miejsce to nie mam ochoty wracać. Masa przygód, kolejne poznane osoby, w jakiś stopniu mały kroczek ku lepszemu zachowaniu psa,.. Kocham to.\nPrzydałoby się wreszcie przyzwyczaić psa do klatki. Jak na razie jest wielka panika podczas zostawania w niej. Nwm czy uda mi się to zrobić,dlatego stawiam ten podpunkt pod znakiem zapytania.\nLeń znów wygrywa, jestem wiecznie zmęczona przez nic nierobienie, nie wierzę w psa, często mam zaległości w psim świecie, nie prowadzę regularnie bloga i fp,...\nJest co poprawiać w samej sobie.\nSądzę, że tyle rzeczy na te wakacje wystarczy. Będę chciała nauczyć Lucky'ego jakiejś sztuczki to nauczę, będę czuła potrzebę wyjścia na rower to wyjdę,... Nie chciałam umieszczać tych rzeczy na naszej liście, bo nie są one bardzo ważne i czy je zrobię, czy też nie zależy głównie od ilości czasu, pogody i chęci.\nAutor: Lucky Pies o 06:28\nOla Mikler 5 lipca 2016 07:36\nFajne macie plany, powodzenia żeby wszystko się udało :).\nNattnes 5 lipca 2016 11:05\nŻyczę żeby wszystkie plany się udały ! :)\nmarcelina migała 5 lipca 2016 13:04\nPsiolubni 5 lipca 2016 15:42\nUwielbiam tą rudą mordkę! :)\nOlga Skała 6 lipca 2016 00:28\nPowodzenia! Mam nadzieję, że Lucky będzie aniołkiem nad morzem! ;))\nWiktoria 6 lipca 2016 01:20\nPowodzenia i udanych wakacji! :)\nAnonimowy 6 lipca 2016 06:25\nSporo tych planów :). Życzę udanych wakacji.\nMaddie x 7 lipca 2016 03:54\ntrzymam kciuki, oby plany się udały! Śliczne zdjęcia. Co do przywołania, u mnie też były z tym straszne problemy. Pracowałam nad tym z dwoma psami, zupełnie inne charaktery i wiek, więc zainspirowałaś mnie do nowego posta :). Jakbyś chciała, to zajrzyj za jakiś czas :').


planowanie - TripTips\nSpanie w górach lub innych przestrzeniach natury to magiczne doświadczenie. Aby mieć pewność, że Twoja przygoda będzie tak przyjemna, jak tylko to możliwe, poznaj kluczowe kroki do udanego biwaku! 1. Bezpieczeństwo przede wszystkim! Podobnie jak na campingu, istnieje wiele zasad bezpieczeństwa i praw związanych z biwakowaniem. Kilka dni przed wyjazdem zalecamy następujące czynności: Sprawdź prognozę pogody dla miejsca docelowego.\nPlanujesz podróż własnym autem, ale nie wiesz ile czasu jedzie się z Polski do Chorwacji? Poznaj nasze wskazówki, z których dowiesz się na czym można oszczędzić, ile czasu zaplanować na samą jazdę. Co ominąć, a gdzie zostać na dłużej. Planowanie drogi Na samym początku warto zacząć od zaplanowania trasy. Którędy jechać, co ominąć i gdzie zrobić przystanki. W naszym


Barbell Workouts w Niku Poznań - Zapisz się na zajęcia już teraz!\nStrona główna > Barbell Workouts\nZajęcia takie, jak barbell workouts stanowią połączenie treningu wydolnościowego z treningiem wzmacniającym. Pozwalają na spalanie tkanki tłuszczowej w bardzo skuteczny sposób.\nWarto również podkreślić, że działanie barbell w zakresie spalania tłuszczu utrzymuje się nawet do 12 godzin od przeprowadzenia treningu. Twoje ciało cały czas pracuje i poprawia swój wygląd. Jak widać, tego typu trening jest bardzo przydatny, intensywny i przede wszystkim niezwykle skuteczny, a takie rozwiązania są jak najbardziej polecane.\n7 Essential Barbell Exercises To Get Stronger, czyli…\n7 niezbędnych ćwiczeń ze sztangą, aby stać się silniejszym!\nW sztangach bez żadnych problemów można zmieniać obciążenia, trenowanie poszczególnych grup mięśniowych, co pozwala trenować zgodnie z indywidualnymi umiejętnościami i siłą uczestnika. Dlatego w Niku powinieneś poznać m.in. 7 niezbędnych ćwiczeń ze sztangą, aby stać się silniejszym.\nDzięki temu, że w prężny sposób działa barbell w poznaniu, można bez żadnych problemów zbudować wysportowaną sylwetkę, bez nadmiernego rozbudowywania mięśni. Można cieszyć się idealnym wyglądem, bez najmniejszych problemów. Zdecydowanie warto postawić na barbell workouts. Na pewno się tego nie pożałuje, ponieważ ćwiczenia wykonywane są w bardzo skuteczny sposób i przyczyniają się do osiągnięcia zaskakujących rezultatów.\nNa czym polega Barbell?\nUczestnicy klasy Barbell, w czasie trwania zajęć, wykonują powtórzenia dla każdej poszczególnej części ciała. Istnieje możliwość trenowania ze stosunkowo małym obciążeniem.\nTo nic innego jak trening, podczas którego ćwiczymy całe ciało w ciągu jednych zajęć. Proste, intensywne i skuteczne ćwiczenia, oparte na podstawowych ruchach mające na celu wzmacnianie, kształtowanie naszej sylwetki.


Bezpłatny dostęp do Internetu jest zapewniony. Powierzchnia podwórka wynosi 300 m2. Basen należy do obiektu. Dom ma własny parking, którego dostępność trzeba wcześniej potwierdzić. Od obiektu można dojść do Restauracja, Kafejka internetowa bez korzystania z samochodu. Punkty usługowe, oddalone ponad 1 kilometr to: Sklep samoobsługowy, Apteka, Pierwsza pomoc, Bankomat, Klub nocny, Centrum.\nPlan kwatery - Apartament A-3083-i - Apartamenty Stara Novalja (Pag) - 3083\nPokój dzienny - Apartament A-3083-i - Apartamenty Stara Novalja (Pag) - 3083\nKuchnia - Apartament A-3083-i - Apartamenty Stara Novalja (Pag) - 3083\nSypialnia - Apartament A-3083-i - Apartamenty Stara Novalja (Pag) - 3083\nŁazienka - Apartament A-3083-i - Apartamenty Stara Novalja (Pag) - 3083\nBalkon - Apartament A-3083-i - Apartamenty Stara Novalja (Pag) - 3083\nBalkon - widok - Apartament A-3083-i - Apartamenty Stara Novalja (Pag) - 3083\nPrzedpokój - Apartament A-3083-i - Apartamenty Stara Novalja (Pag) - 3083\nApartament A-3083-i (2+2)\nPozycja: II piętro\tPowierzchnia: 30 m2 + 6 m2 (Balkon)\tIlość łóżek: 2 + 2\tKategoryzacja: ***\nApartament może przyjąć 4 gości. Łóżka znajdują się w sypialniach, których jest 1, oraz w pokoju dziennym, na powierzchni 30m2. Goście mogą cieszyć się wiodkiem na morze z własnego balkonu. Możliwość przygotowywania posiłków poprzez korzystanie ze wspólnego grilla. W trakcie swojego pobytu goście mogą korzystać ze wspólnego basenu. Do kwatery można przyjechać ze zwierzęciem domowym, a usługa jest wliczona w cenę wynajęcia kwatery.


Piechociński o opłakanych skutkach zabaw z cenami prądu\nCeny energii w 2019 roku miały być zamrożone i wynosić tyle samo, co w czerwcu 2018 roku. W środę minister energetyki Krzysztof Tchórzewski wrócił z Brukseli i przyznał, że za głęboko wszedł w uprawnienia Urzędu Regulacji Energetyki i "robi krok do tyłu". - Dzisiaj wiemy, że w ustawie są ewidentne babole i okazało się, że będzie to kosztowało nie 9, a 16 mld zł - mówił w programie "Money. To się liczy" Janusz Piechociński, wicepremier i minister gospodarki w rządzie PO-PSL. - Najbardziej dramatyczne jest to, że dochodzimy do chaosu, spowodowanego niezobowiązującymi deklaracjami polityków - dodał i powiedział, że już teraz odczuwamy tego skutki.\nJanusz Piechociński o zarobkach w NBP\nWysokość pensji prezesa i wiceprezesa NBP mają być ustalane na tej samej podstawie, jak w przypadku kierowniczych stanowisk w państwie - głosi nowa ustawa przyjęta przez Sejm. Jakie niesie ryzyka? - To, co wydarzyło się wokół współpracowniczek Adama Glapińskiego, pokazało, że po długim okresie postu i bycia poza władzą, ta ekipa polityczna przyjęła formułę "teraz my". I to widać, gdzie tylko się da - mówił w programie "Money. To się liczy" Janusz Piechociński, wicepremier i minister gospodarki w rządzie PO-PSL. - Świetni eksperci w banku centralnym nie powinni zarabiać mniej niż w prywatnych bankach. Jeśli tak nie będzie, to sektor prywatny będzie ich wysysał - dodał.\nPiechociński wystawił ocenę nowemu programowi PiS\n- Ważny element z serii "plusów" w polityce społecznej, ale nadinterpretowany - mówił w programie "Money. To się liczy" były wicepremier i minister gospodarki w rządzie PO-PSL Janusz Piechociński. Czemu takich programów nie wprowadzał jego rząd? Bo po światowym kryzysie nie było takiej możliwości finansowej - przekonywał.\nHorała o taśmach Kaczyńskiego. "Bańka mydlana"\n- Nie widzę, żeby poseł Jarosław Kaczyński mocno angażował się w biznes. Do pewnego stopnia tak, ale bez przesady - mówił w programie "Money. To się liczy" Marcin Horała, poseł PiS i szef sejmowej komisji ds. VAT. - Jeśli będą publikowane kolejne taśmy z nagranymi rozmowami Jarosława Kaczyńskiego, to będziemy się do nich odnosić. Natomiast biorąc pod uwagę, jak zapowiadano tę pierwszą taśmę, to wyszło na to, że jest to tylko bańka mydlana, która zrobiła "pyk". I w sumie to nawet jest fajnie, bo bańki mydlane to ładna rzecz - dodał.\n"Jarosław Kaczyński zaskoczył swoich odbiorców"\n- Myślę, że nieruchomości w dzisiejszych czasach chciałby mieć każdy. Szczególnie takie, które zapewniają imponujące dochody - mówił w programie "Money. To się liczy" biznesmen Rafał Bauer. Odniósł się w ten sposób do projektu wieżowca, który miał powstać na działce przy ulicy Srebrnej i o którym Jarosław Kaczyński rozmawiał na nagranej rozmowie z austriackim biznesmenem Gerardem Birgfellnerem. Przyznał, że taki budynek przynosiłby pieniądze przez dziesięciolecia.\nDonald Tusk będzie zeznawał w sprawie luki VAT\n"Nowy Lepper" zapowiada wojnę z zagranicznymi sklepami\n- Jeżdżąc po Warszawie nie widzę miejsca dla rolników i ich produktów. Cały handel opanowały cztery zagraniczne sieci handlowe – mówi w programie "Money. To się Liczy" Michał Kołodziejczak, lider AGROUnii. Jak dodaje, muszą walczyć z kapitałem zagranicznym dla dobra polskiego rolnika. – Sklepy rodzinne zostały wyeliminowane i to jest błąd – dodaje lider AGROUnii.\nLider rolników: nikt nie wierzy już politykom\n- Polacy mają dość polityki i partyjniactwa – powiedział w programie "Money. To się Liczy" Michał Kołodziejczak, lider AGROUnii.Dodał, że rolnicy dawno już przestali ufać deklaracjom polityków i mówią "sprawdzam".Zapewnił, że nie zamierza zakładać żadnej partii, a wszystkie informacje, jakoby było inaczej, mają na celu dyskredytowanie go. W ocenie Kołodziejczaka zapowiedź, że działacz chce zająć się polityką, powoduje, że traci zaufanie rolników.\nPoseł proponuje odstrzał żurawi. Myśliwi są zdziwieni. "Przybywa ptaków, ale gęsi, czy kaczek"\n- Żuraw jest gatunkiem chronionym i nikomu na ten moment nie przychodzi do głowy, żeby do żurawi strzelać - mówił w programie "Money. To się liczy" Marek Pudełko z zarządu głównego Polskiego Związku Łowieckiego, odnosząc się do pomysłu posła PiS w sprawie wpisania żurawi na listę zwierząt łownych. Jak mówił Marek Pudełko, trzeba rozważyć dwie wartości: straty w rolnictwie i ochronę gatunkową. Zwrócił uwagę, że populacje niektórych gatunków ptaków rosną, ale są to raczej gęsi czy kaczki. Podał przykład Holandii, gdzie, jak powiedział, doszło do "masowego zagazowywania" gęsi.\nZwiązek Łowiecki przyznaje, że większość polowań na dziki została uniemożliwiona\n- Większość polowań na dziki jest uniemożliwiana, szczególnie pod Warszawą - przyznał w programie "Money. To się liczy" Marek Pudełko z zarządu głównego Polskiego Związku Łowieckiego, komentując protesty przeciwko decyzji o masowym odstrzale dzików. - Dzieje się źle, jeżeli takie kampanie się organizowane, zwalczanie afrykańskiego pomoru świń jest działaniem z urzędu. (...) Dzika świnia jest i rezerwuarem tej choroby i wektorem jej przenoszenia się. Niemniej nie dzieje się nic nadzwyczajnego, odstrzał dzików jest realizowany od lat, z różnym nasileniem. Dodatkowym odstrzałem jest odstrzał sanitarny - dodał.\nSztandarowy program PiS zostanie. "Jak opozycje idzie po głosy, nie może mówić, że zabierze 500+"\nPrawnik i ekonomista Robert Gwiazdowski, który chce zaangażować się w politykę, deklaruje, że "nie ruszyłby" programu 500+. - Jeżeli opozycja idzie dziś po głosy wyborców, to nie może im powiedzieć, że zabierze 500+; w momencie, gdy program 500+ był wprowadzany, to mówiłem, że wolałbym dokonać obniżenia kosztów pracy. Skoro nie dokonaliśmy obniżenia kosztów pracy, a na drugiej szali mamy 500+, to wolę 500+. To 500+ w większości przypadków jest oddaniem ludziom tego, co wcześniej zapłacili. Rząd tego nie wyczarował, to nie PiS nie wyczarował - mówił Gwiazdowski w programie "Money. To się liczy".\n"Nie chcę być premierem". Robert Gwiazdowski o swojej aktywności w polityce\n- Mam głowę pełną pomysłów, ale nie nadaję się do zarządzania Nie chcę być premierem - mówił w programie "Money. To się liczy" Robert Gwiazdowski, szef Rady Nadzorczej Związku Przedsiębiorców i Pracodawców, który chce aktywnie zaangażować się w politykę. W programie obiecuje m.in. likwidację podatku PIT i zmianę podatku CIT. - Będzie podatek od przychodu korporacji. Jeśli ktoś chce prowadzić w Polsce działalność gospodarczą (...), chce wykorzystywać zasoby, niech zapłaci 1,5 proc. do przychodów uzyskiwanych dzięki temu. Jak nie może zapłacić 1,5 proc., to niech w ogóle nie rozpoczyna działalności gospodarczej - mówił. Proponuje także podatek od wynagrodzeń. - Nazywałby się jak za Gierka podatkiem od funduszu wynagrodzeń. (...) To byłby podatek płacony przez przedsiębiorcę od tego, że zatrudnił pracowników. Jak zatrudnił Iksińskiego i Igrekowskiego, każdemu zapłacił po 100, razem 200 i od tego płaci 27 proc. i dziękuję - wyjaśniał.\nGwiazdowski o Polskiej Grupie Zbrojeniowej. "Mówią, że nie ma dobrej produkcji"\nRobert Gwiazdowski, szef Rady Nadzorczej Związku Przedsiębiorców i Pracodawców, ocenił w programie "Money. To się liczy", że zatrzymania związanych z MON i Polską Grupą Zbrojeniową są szkodliwe dla bezpieczeństwa Polski i dla rozwoju polskich sił zbrojnych. - W Polsce mamy nie tylko państwowego producenta uzbrojenia, ale i prywatnego. I tak się składa, że ten prywatny eksportuje więcej niż ten państwowy. Skoro eksportuje, to znaczy, że więcej robi dobrego uzbrojenia, bo wydatki na uzbrojenie są uzasadnione tylko na wypadek wojny, więc muszą być optymalne - dodał. Na pytanie, czy PGZ ma dobrą produkcję, odparł: "nie znam się na uzbrojeniu, ale ci, którzy się znają, mówią, że nie".\nRobert Gwiazdowski o zatrzymaniu Bartłomieja M.: To konsekwencje upolitycznienia gospodarki\n- Tak jak zawód sędziego powinien być ukoronowaniem ścieżki zawodowej prawnika, tak do polityki powinno iść się na koniec drogi życiowej. A nie zawsze tak jest - mówił w poniedziałkowym "Money. To Się Liczy" prawnik i ekonomista Robert Gwiazdowski. Odnosił się w ten sposób do zatrzymania przez CBA Bartłomieja M.\npoprzednie 1 ... 3 4 5 6 7 ... 48następne


Kaczyński dalej jedzie walcem i się śmieje - Ex Cathedra\nKaczyński dalej jedzie walcem i się śmieje\nDecember 2016 w Forum ogólne\nWalec, według założeń projektantów i konstruktorów jest maszyną powolną, lecz niezmiernie skuteczną. Zazwyczaj zamienia bezkształtną masę w uporządkowaną strukturę. Likwiduje niedoskonałości i chaos materii. Po prostu organizuje coś zgodnie z zamierzeniami projektodawcy – czy to bezkształtny asfalt w prostą i gładką drogę, czy to kęs metalu w prostą blachę, lub fikuśną szynę.\nPałający nienawiścią i źle mu życzący ludzie nazywają już Kaczyńskiego dyktatorem. A ci, którzy jak tamci nie są kompletnymi idiotami, mówią, że prowadzi on do władzy autorytarnej.\nWystarczy jednak zastanowić się trochę, by zadać sobie pytanie, co i jak on ma robić, gdy chce zrealizować najważniejszy projekt w swoim życiu. Gdyby poszedł na łatwiznę i miał w sobie nieco azjatyckiej dzikości, to zrealizowałby metodę Recepa Erdogana z sierpnia tego roku w Turcji. Rozpędziłby opozycję. Najgorszych by pozamykał. Zlikwidowałby szkodliwe instytucje. Wziąłby media za mordę. Skutecznie i natychmiast przeprowadziłby dekomunizację i deubekizację. A złodziei i innych przestępców powsadzał do więzienia i pozbawił ukradzionego majątku.\nCzy świat by mu wtedy coś zrobił? Nic, kompletnie nic. Wrzask oczywiście byłby okrutny. Zapewne wyrzuconoby Polskę z wielu międzynarodowych instytucji. ONZ i Unia Europejska, te ostoje faryzeuszy i hipokrytów, zakrztusiłyby się swoim oburzeniem i utworzyłyby tysiąc petycji. A Kaczyński zostałby postawiony w jednym szeregu z Pol Potem i Idi Aminem (ale już zapewne nie, z Fidelem Castro i Putinem).\nKaczyński dobrze to sobie przemyślał i zamiast budować nowoczesną i jakże potrzebną Berezę Kartuską, wybrał metodę walca drogowego.\nWsiadł więc za kierownicę walca drogowego i jedzie. A będąc człowiekiem z dużym poczuciem humoru i nieco złośliwym, wiedział, że będzie rozpalał oponentów w ich wściekłości do białej gorączki i zmuszał do kretyńskich ataków, głupich wypowiedzi i generalnie, do ośmieszania się. I dobrze – niech naród widzi, z kim miał dotychczas od czynienia.\nOpozycja, która przegrała wybory i jej miłośnicy, sami podłożyli się pod walec Kaczyńskiego już na samym początku. Zamiast siedzieć cicho i spokojnie czekać na rozwój wypadków, wymyślili sobie kompletnie kretyński, w długiej perspektywie plan. Otóż wykoncypowali, że utworzą z Trybunału Konstytucyjnego bastion oporu przeciwko nowej władzy, który pozwoli im torpedować wszelkie poczynania „dobrej zmiany”, w rezultacie doprowadzając do upadku władzy PiSu.\nJak to im często się zdarzało, w swej wątpliwej, mimo profesorskich tytułów mądrości, nie docenili Kaczyńskiego, a walca nie zauważyli. W rezultacie nastąpił ponad roczny okres grilowania Rzeplińskiego, który niemalże jak inspektor Clouseau z Różowej Pantery, potykał się co krok, robiąc z siebie bufona i kretyna. A wraz z nim liczna ferajna z Platformy i Nowoczesnej, plus fircyk z kolczykami i kitą – wódz KODu.\nPowolny walec pokazał społeczeństwu, przynajmniej tym, co chcieli widzieć i słuchać, bezmiar głupoty i hipokryzji obozu III RP. Ich problemy z odrywaniem się od koryta. Ich nieuczciwość i przerażającą butę. I ich pogardę dla zwykłych ludzi.\nRównież w rezultacie tego tematu, tzn. tematu TK, ludzie ponownie uświadomili sobie epokowy błąd okrągłego stołu – gruba krecha i nie rozliczenie i dekomunizacja wymiaru sprawiedliwości oraz skostniałych środowisk uniwersyteckich.\nKonflikt spowodował, że dotychczas dobrze ukryci i starannie okopani postkomuniści, szuje i szubrawcy w aparacie trzeciej władzy, nieopatrznie ujawnili się. Butnie podnieśli głowy. Mając nadzieję nie wiadomo na co, bo chyba nie na zwycięstwo, zaczęli się zbierać, protestować, pisać deklaracje i oświadczenia, wystawiając się w ten sposób na strzał. Ułatwili pracę władzy. Zaczęli wystawiać głowy, jak bąble w asfalcie, które walec uruchomiony przez prezesa, będzie musiał wcisnąć we właściwe miejsce w nowym systemie państwa obywatelskiego. Państwa bez świętych krów, klik i sitw. Oraz lipnych korporacji dbających wyłącznie o swoje przywileje.\nTak, wrzask największy i okrutny jest, gdy beneficjentom komuny i III RP odbiera się przywileje. Powiem więcej, gros tej roboty, prowadzącej do „dobrej zmiany” to odbieranie niezasłużonych przywilejów. Kaście sądowniczej immunitetu i majątkowej anonimowości, ubekom i oprawcom komuny absurdalnie wysokich emerytur, prokuratorom przywileju bezkarnego robienia co chcą, pijawkom z organizacji pozarządowych możliwości bezwstydnego dojenia państwa (tak, tak pani komediantko Janda). A w przyszłości również odebranie tym udzielnym książętom – Adamowiczom, Gronkiewicz-Waltz, Karnowskim i Jaśkiewiczom ich autonomicznego obszaru działania.\nDla zwykłego obywatela\nJadący wolno walec powoli przywraca godność zwykłym obywatelom, którzy prze ćwierć wieku byli zepchnięci do lasu, by nie przeszkadzali Kulczykom, Nowakom, czy Rostowskim. Dostali więc pieniądze, by wyrwać ich z nędzy i by powrócili do najważniejszego zadania człowieka – do rodzenia dzieci. I nie dopuszczenia, by spełniła się wola Klubu Rzymskiego z 1972 roku, gdzie w raporcie „Granice wzrostu” postulowano populację Polski na poziomie 15 milionów. Jak mniemam, a czego otwarcie nie wyrażono – 15 mln niewolników.\nZlikwidowano postulat lewaków i neoliberałów – „Praca aż do śmierci” i powrócono do przyzwoitego wieku emerytalnego. Starcom dano za darmo podstawowe leki, choć tu jeszcze trzeba dużo dorzucić. Wyceniono najtańszą pracę i określono najniższe zarobki.\nWszystko to, w miarę skromnych możliwości.\nI zlikwidowano najpotworniejszy paradygmat, że szkoły mają kształcić tanią siłę roboczą dla zachodnich państw – niewolniczą, niedouczoną i bez aspiracji. Powracamy do edukacji uczącej młodych myśleć i dającej prawdziwą, niezafałszowaną miazmatami lewactwa, wiedzę. I mam nadzieję, że znowu zaczniemy wychowywać porządnych i przyzwoitych młodych ludzi, wpajając im co to dobroć, uczciwość, prawda i rzetelność.\nWalec Kaczyńskiego jedzie wolno i droga przed nim jeszcze daleka. Przez minione ćwierćwiecze nawarstwiło się tyle błędów, fatalnych rozwiązań, strukturalnych potworności. Tyle pogardy okazywano własnemu narodowi. Ba! Bezczelnie ludzi okradano. W krótkim błysku, w przypływie chwilowego poczucia winy, prezydent Wałęsa na moment przestał myśleć o sobie i przestał słuchać swoich ubeków i chciał sprawiedliwie podzielić wspólny majątek narodowy pomiędzy wszystkich obywateli, którzy przecież tytularnie byli jego właścicielami. Ale szybko mu przeszło i nic z tego nie wyszło. Biedni biednymi pozostali, a cwaniacy i złodzieje bogacili się ponad miarę.\nTo wszystko Kaczyński chce odkręcić. Taką ciągle mam nadzieję. Bo oczywiście, jak zwykle, przylepiły się do nowej władzy hieny i ścierwojady, które chcą dorwać się do własnego, jak największego kawałka krajowego tortu. Bacznie na to patrzymy i pilnujemy, żeby władza natychmiast wypalała takie wrzody gorącym żelazem.\nJest jeszcze jedno istotne zjawisko, powiedziałbym, natury biologicznej. Lemingi, w swoim gatunkowym instynkcie, mają samobójcze skłonności autodestrukcyjne. Rzucają się więc gromadnie pod wolno napierający walec. Widocznie przejęli wiarę od islamskich fanatyków, że krzywda, jaką walec im wyrządzi, uczyni z nich męczenników. Starają się, jak mogą. Gromadzą się, wykrzykują, nadstawiają kolejne części ciała, by przynajmniej spuścić im lanie.\nLecz Kaczyński ze swoim walcem jest człowiekiem dobrodusznym. Nie chce użyć nawet gazu łzawiącego, a co dopiero białych pałek, które pamiętamy z działań ZOMO, albo gumowych kul użytych niedawno przez siepaczy premier Kopacz przeciwko górnikom. W swojej desperacji i rozpaczy lemingi z KODu sami się kładą na ulicy, by choć symbolicznie poczuć się ofiarą. Jak to miało miejsce pod gmachem Sejmu. Tak to jest z tymi biedakami, gdy biegną, lub raczej spacerują w pogoni za chwałą.\nZatrzymać walec w ruchu jest niezmiernie trudno. To potężna maszyna. Większość narodu patrzy na ten powolny ruch z sympatią i nadzieją. I słusznie. Na końcu jest ich dobrobyt i bezpieczeństwo.\nWściekli natomiast są ci, co już starannie wypielęgnowali swój ogródek, poustawiali tam gliniane krasnale i bujają się rozkosznie na hamaku. Fakt, krasnale były kradzione, ogródek przejęty za bezcen, a za możliwość pobujania się trzeba było przetrzepać skórę paru nachalnym opozycjonistom. A teraz przez ich umiłowane ogródki wytyczono nową drogę dla narodu. Nie oddamy! Nigdy! Ubierzemy futerko z norek lub puchową kurteczkę i pójdziemy walczyć.\nWielu twierdzi, że walec porusza się za wolno. To głównie gorące prawicowe głowy. Natomiast lewacka, neoliberalna opozycja, która przez osiem lat przyzwyczaiła się do dreptania tip-topami, twierdzi, że walec pędzi, jak Formuła 1. A tacy dziennikarze, jak Łukasz Warzecha, czy Andrzej Stankiewicz twierdzą, że walec jedzie zygzakiem. Ale oni już tak mają, jako cierpiący na zawroty głowy.\nMam wielką nadzieję, że walec Kaczyńskiego należy do tych boskich instrumentów, które niewzruszone i dostojne, bez względu na warunki i otoczenie, przewalają się przez świat, zmieniając raz na zawsze rzeczywistość.\nMinie więc epoka hipokryzji i zakłamania. Politycznej poprawności i łajdackiego rabowania. Fałszywych proroków, kiepskich komediantów i dętych bufonów. Zapanuje wreszcie normalność. Wyprostowana walcowaniem.\nPs. Walec Kaczyńskiego nie ma absolutnie nic wspólnego z niesławną Hanną Gronkiewicz-Waltz.\nTak Kaczyński zmienia rzeczywistość, 9.0 out of 10 based on 162 ratings\nnajlepszy jest Ps.:)\nGrześ opieprza Petru (na ile może) i mówi, że nie podpisze się pod wnioskiem o rozwiązanie Sejmu. Przeprasza za niektóre zachowania swoich członów. Oho, chyba dociera do łba coraz mocniej.\nW PR24 zapraszają ciekawych gości, już z tydzień temu słyszałem że Szetyna chciał się wycofać z tego wszystkiego ale wtedy zaczął się cyrk z okupacją i część jego ludzi popłynęła z prądem. I bardzo dobrze Grzesiu, bardzo dobrze się stało.\nBrudziński coś mówi o odwołaniu się do suwerena poprzez wielki marsz poparcia. Ja wiem, że maj jest miesiącem lepszym, ale nastroje są teraz optymalne. Za pół roku może tak kolorowo nie być. Ludzi na ulicę nie wygoni lojalność a wkurw. Ta opozycja może rozjuszyć ludzi jeszcze bardziej, to fakt, ale jakoś to tak jest z władzą, że to ona bardziej irytuje (nawet jeżeli jest OK). Bym nie czekał.\nCoś podobno jest szykowanego na 7.I. Ale jak na dużą demonstrację proPiS, to coś za mało się o tym mówi.\nDużo czy szybko ? Trudna decyzja.\nNie rozumiem tej daty 7 I 2017, skoro terroryści wyjdą na ulicę 11-go. Powinniśmy wyjść albo w tym samym dniu, albo po 11-tym.\nTaka idylla, że aż strach. Spisane moje marzenia.\nSchetyna nie chce rozwiązania sejmu, bo sondaże są bardzo niekorzystne dla PO. Podobnie PSL. N. by chciała, bo kieszenie puste. Niezgoda rujnuje opozycję, co daj Boże.\na moze 11.01. objawi sie wreszcie Lider Opozycji;)\nKaczor - geniusz. Wysłał Lidera Opozycji z kochanką- wiceprzewodniczacą na Maderę\nA mógł w cholerę.\nCóż, Kaczor się czai i szykuje im wylot w inną stronę...Taka mi brzdąka w głowie nadzieja...\nnie, on wezwał na dywanik przywódcę opozycji a reszta to juz efekt jego wyłaniania sie z odmętów szaleństwa opozycji (podejrzewam że za zdjęciami Rycha z Blondyna stoi pieknie uzębiony Grześ)\nwspolczuje jednak dzieciom Ryszarda.\njesli takowe posiada.\nDzieci na pewno posiada ta pani Messerschmidt, 2004, 2007 i 2010. I to wygląda na dramat.\nJa to bym sprawę partyjną zalatwił w hoteliku sejmowym. Ale nie oni. Musieli polecieć od razu na Maderę.\nMeserszmit to nazywają tą Szorjing. Czy tą blondi też tak przezywają?\nPewnie żona jakiegoś nowego nomenklaturowca. Takie są generalnie przy kasie, zadbane, siedzą w domu, rodzą dzieci, niańki te dzieci chowają, a przed 40tką cizie idą w tany.\nfotelik fotelikowi nierowny. niektorzy lubia totalne odloty a kolega od razu zazdraszcza;)\nno prosze: pan Petru gdzies polecial i sytuacja sie jeszcze bardziej odmienila, ze tak sparafrazuje klasyka:)\nŁadnie się podłożyli.\nkopyrajt baj romeck!!!!!!\nretłited baj alcor ;)\nTak zaćwierkałem sobie (mam ale się nie zaciągam/zaciumajdam)\nKiedy szef i wiceszefowa #Ciamajdan.u lecą razem na Maderę.\nChciałem sprzedać tamże. Oczywiście z info o kopirajcie. Ale znalazłem wpis Kolegi.\nOjtam, przejęzyczył się. Okupacja, kopulacja. Brzmi podobnie.\nKopulejting, dobry materiał na videomema - scena ze Spisu cudzołożnic z tłumaczeniem terminów naukowych.\n"Polska nie zwycięży inną bronią jak tylko modlitwą różańcową" - tak uczyli nas\nzarówno Sługa Boży August kardynał Hlond jak i Sługa Boży Stefan kardynał Wyszyński!\nZapraszamy 08.01 na Pokutny Marsz Różańcowy pod Sejm\n11.01 Pierwsze w 2017 roku posiedzenie sejmu i w związku z planami nieprzyjaciół\nBoga i naszej Ojczyzny odbędzie się w tym samym czasie\nw Warszawie Czuwanie i modlitwa różańcowa przed Najświętszym Sakramentem\nSzojring to Szlezwik-Holsztajn.\nLider opozycji nigdzie nie latał. Poleciał aspirant, a wrócił frajer.\nKażdy opozycjonista nosi w plecaku buławę lidera.\nOwszem, jeżeli TEN pozwoli\nTo nie jest żaden demiurg tylko sowiecki strach na wróble i gryzonie polne.\nGdyby TenTowarzysz duzo mogl, to by owego 16 grudnia by przed telewizorem relacjonujacym na kanale WSI24 wydarzenia przed Sejmem popijal koniaczek, a nie jak palant sam marzl i robil za statyste.\n.... w papuciach i wygodnym fotelu ...\nOni jednak trzymali ten kraj za pysk przez 25 lat\nBo mieli kwity, ale kwity powoli się kończą. A w marcu być może będzie już po większej połowie kwitów.\nBo mieli zaimplantowane wyobrażenia o sobie w naszych mózgach, ale powoli budzimy się ze snu.\nBo stara, szkolona kadra sie wykrusza. A mlodzi? No cusz: alimenciarz i rzygolak - to przeciez golym okiem widac jacy sã.\nA to przede wszystkim, powoli dociera do nas że trudno zabić świstkiem papieru. Nawet Bourne potrzebował grubej gazety zwiniętej w rulon żeby dać w zęby, o zabiciu nie ma mowy.\nNie Przemko, Cień Mordoru zaszczepił w nas strach niewolnika jak u małego słonika przekonanie o wytrzymałości słupa.\nWyzwolil nas śmiech. Gdy wróg stał się śmieszny przestał być groźny.\nJadąc qizem pokolenie 35+ jest do zaorania\nCałe szczęście, że jestem 35- :)\nJa piszę o sobie rocznik 71 ;)


Strona Główna » Najnowsze artykuły z wiadomościami » Najświeższe wiadomości międzynarodowe » Arabia Saudyjska Najświeższe wiadomości » WTM London przedstawia Saudyjczyka jako Premier Partner na 2021 r.\nNajświeższe wiadomości międzynarodowe • Najświeższe wiadomości podróżnicze • Podróż biznesowa • Wiadomości rządowe • Branża hotelarska • Hotele i ośrodki wypoczynkowe • Inwestycje • Luksusowe wiadomości • Spotkanie z wiadomościami branżowymi • Spotkania • Nowości • Ludzie • Przebudowa • Resorts • Odpowiedzialny • Arabia Saudyjska Najświeższe wiadomości • Zakupy • Turystyka • Aktualizacja celu podróży • Wiadomości z podróży • Trendy teraz • Wiadomości z Wielkiej Brytanii\nFahd Hamidaddin, dyrektor generalny Saudyjskiego Urzędu Turystyki (STA).\nArabia Saudyjska przyspiesza globalne dążenie do osiągnięcia 100 milionów odwiedzających rocznie do 2030 roku.\nArabia Saudyjska po raz pierwszy otworzyła swoje drzwi i serca dla międzynarodowych turystów we wrześniu 2019 roku.\nPartnerstwo na wysokim szczeblu z WTM London zapewni Arabii pozycję kluczowego gracza na świecie.\nSaudi's Vision 2030 to plan społeczno-gospodarczej przyszłości Królestwa Arabii Saudyjskiej.\nArabia, autentyczna ojczyzna Arabii została ogłoszona jako Premier Partner WTM London 2021, ponieważ kraj ten przyspiesza globalne dążenie do osiągnięcia 100 milionów odwiedzających rocznie do 2030 roku.\nAmbitny cel jest częścią saudyjskiej wizji 2030, planu społeczno-gospodarczej przyszłości Arabii Saudyjskiej, mającego na celu dywersyfikację gospodarki kraju i stworzenie dobrze prosperującego przemysłu turystycznego.\nPartnerstwo na wysokim szczeblu z WTM Londyn zapewni Arabii pozycję kluczowego gracza globalnego i wiodącej destynacji turystycznej na rynku międzynarodowym.\nFahd Hamidaddin, dyrektor generalny Saudi Tourism Authority (STA), Powiedział:\n„Dzięki naszej największej jak dotąd delegacji partnerów, projektów i przedstawicieli destynacji nasza obecność na tegorocznych targach WTM w Londynie ma duże znaczenie dla pozycjonowania Arabii Saudyjskiej jako jednego z najnowszych miejsc wypoczynku na świecie wśród głównych międzynarodowych graczy branżowych. Oferta turystyczna Arabii Saudyjskiej jest wyjątkowa, różnorodna i nieodkryta. Z niecierpliwością czekamy na przyjęcie gości WTM London z gościnnością, z której jesteśmy znani.\n„Jesteśmy zaangażowani w dalsze tworzenie Arabia rozszerzając naszą międzynarodową obecność i budując relacje z zaufanymi partnerami, którzy będą mieli kluczowe znaczenie w zwiększaniu konwersji na naszych kluczowych rynkach źródłowych”.\nDelegacja saudyjska w WTM Londyn będzie promować i zwiększać świadomość o bogatej kulturze, dziedzictwie i możliwościach turystyki przygodowej w miejscu docelowym. W pawilonie goście i goście WTM London będą mieli okazję poznać ofertę destynacji Arabii Saudyjskiej podczas interaktywnej podróży przez pustynne krajobrazy i zielone doliny, starożytne stanowiska archeologiczne i cuda Morza Czerwonego.


Co Kerensky powiedział o Leninie? – Komunizm.eu\nCo Kerensky powiedział o Leninie?\nKerensky, pisał Lenin podczas rewolucji, był „gadułą”, „idiotą” i „obiektywnie” agentem rosyjskiego burżuazyjnego imperializmu. Ocena Lenina przez Kerensky’ego była nie mniej serdeczna.\nCo łączy Lenina i Kerensky’ego?\nPodobnie jak Kereński, Lenin był prawnikiem; ale największą ironią losu było to, że obaj mężczyźni urodzili się w tym samym miejscu – Simbirsku (obecnie Uljanowsk), sennym prowincjonalnym miasteczku nad środkową Wołgą, a ojciec Kereńskiego był dyrektorem gimnazjum, które ukończył młody Lenin.\nGdzie urodził się Aleksander Kerensky? Aleksander Kerensky urodził się 4 maja (22 kwietnia) 1881 roku w rosyjskim prowincjonalnym mieście Simbirsk (obecnie Uljanowsk), w tym samym miejscu, w którym 11 lat wcześniej urodził się Lenin. Jego ojciec był nauczycielem i dyrektorem miejscowego gimnazjum, w którym uczył się Lenin.\nDlaczego daty urodzenia Lenina i Kerensky’ego różnią się o 13 dni?\nDaty urodzin Lenina i Kereńskiego różnią się dokładnie o 13 dni z powodu różnicy między starym i nowym stylem kalendarza. Dwaj synowie Kerensky’ego z pierwszej żony, Oleg i Gleb, zostali inżynierami i mieszkali w Wielkiej Brytanii. Oleg Kerensky został odznaczony CBE za zaprojektowanie wielu brytyjskich mostów drogowych i konstrukcji.\nCo robił Kerensky podczas rewolucji rosyjskiej? Znany był ze swoich poruszających i emocjonalnych przemówień, zaangażowania na rzecz rządu koalicyjnego i dalszego udziału Rosji w wojnie. Intuicja Kereńskiego co do właściwego kierunku działania w pierwszych dniach rewolucji była nieporównywalna z innymi czołowymi postaciami politycznymi tamtych czasów.\nKto był ojcem Aleksandra Kerensky’ego?\nOjciec Kereńskiego był nauczycielem Włodzimierza Uljanowa (Lenina), a rodziny Kereńskich i Uljanowów przyjaźniły się. W 1889 r., kiedy Kerensky miał osiem lat, rodzina przeniosła się do Taszkientu, gdzie jego ojciec został mianowany głównym inspektorem szkół publicznych (superintendentem). Alexander ukończył szkołę z wyróżnieniem w 1899 roku.\nNa co zmarł Aleksander Kerensky?\nAleksander Kerensky, który przewodził pierwszej fazie rosyjskiej rewolucji w 1917 roku do czasu obalenia go w bolszewickim zamachu stanu, zmarł wczoraj w Szpitalu św. Łukasza na miażdżycową chorobę serca. Miał 89 lat.\nGdzie urodził się i wychował Aleksander Kerensky?\nWczesne życie i działalność Aleksander Kerensky urodził się w Simbirsku (obecnie Uljanowsk) nad Wołgą 4 maja 1881 r. i był najstarszym synem w rodzinie. Jego ojciec, Fiodor Michajłowicz Kerensky, był nauczycielem i dyrektorem miejscowego gimnazjum, a później awansował na inspektora szkół publicznych.\nIle dzieci miał Aleksander Kerensky?\nAleksander i Olga mieli następnie dwóch synów. Rok 1905 był rokiem, który zmienił wszystko dla młodego Kerensky’ego. Niedziela 22 stycznia stała się znana jako Krwawa Niedziela – jedna ze zbyt wielu Krwawych Niedziel w historii ludzkości. Społeczeństwo rosyjskie ogarnęły niepokoje spowodowane niepopularnością rządu i niepowodzeniami w toczącej się wojnie rosyjsko-japońskiej.\nJacy byli Lenin i Aleksander Kerensky?\nAleksander Kerensky. Obaj urodzili się w Simbirsku, nadwołżańskim mieście położonym 600 mil na wschód od Moskwy. Obaj mieli ojców, którzy pracowali w szkolnictwie: Lenin jako inspektor szkolny, Kerensky jako dyrektor szkoły (starszy Kerensky dostarczył nawet Leninowi pisemną rekomendację, która pomogła mu dostać się na Uniwersytet Kazański).\nDlaczego Kerensky nie poparł Białego Ruchu w Rosji?\nW Rosji szalała wojna domowa między frakcjami Czerwonych i Białych, ale Kereński nie mógł udzielić pełnego poparcia żadnej ze stron. Występując przeciwko bolszewikom, Kerensky nie ufał Białemu Ruchowi, ponieważ uważał, że jego przywódcy są zbyt blisko generała Korniłow, jego wieloletniego wroga.\nCo stało się z Kereńskim po rewolucji październikowej?\n7 listopada jego rząd został obalony przez bolszewików pod wodzą Lenina w rewolucji październikowej. Resztę życia spędził na emigracji, w Paryżu i Nowym Jorku, pracował w Instytucie Hoovera. Aleksander Kerensky urodził się w Simbirsku (obecnie Uljanowsk) nad Wołgą 4 maja 1881 r. i był najstarszym synem w rodzinie.\nJaka była reakcja Kerensky’ego na rewolucję bolszewicką?\nPo objęciu władzy Kerensky zareagował zdecydowanie i natychmiast na niepokoje w Piotrogrodzie. Nakazał aresztować przywódców i organizatorów bolszewickich, a innych, w tym Lenina, zesłał na wygnanie. Antybolszewicka retoryka i propaganda zaczęła emanować od Kerensky’ego i jego kolegów ministrów.\nJak Kerensky próbował zapobiec zbliżającemu się powstaniu?\nNa początku października 1917 roku Kerensky podjął działania mające na celu zdławienie zbliżającego się powstania, nakazując naloty na budynki bolszewików, niszcząc ich prasę drukarską i aresztując ich przywódców. Atak ten przyspieszył utworzenie bolszewickiego Wojskowego Komitetu Rewolucyjnego (Milrevkom) i obalenie Rządu Tymczasowego 26 października.\nKto był ojcem Kerensky’ego?\nJego ojciec, Fiodor, był nauczycielem i administratorem szkolnym, który mógł znać Ilję Uljanowa, ojca Włodzimierza Lenina. W 1900 r. Kerensky przeniósł się do stolicy, aby studiować historię i prawo na Uniwersytecie Petersburskim. Podczas studiów Kerensky znalazł się pod wpływem reformatorów politycznych, zarówno liberalnych, jak i socjalistycznych.\nJak opisałby Pan księcia Kereńskiego?\nKereński był łatwo rozpoznawalny na spotkaniu dzięki swojemu wzrostowi (5 stóp 10 cali), wyprostowanej postawie, przeszywającym niebieskim oczom, głębokim zmarszczkom na twarzy i starannie przyciętym białym włosom. Kerensky ożenił się dwukrotnie. Jego pierwsze małżeństwo, zawarte w 1904 roku z Olgą Baranowską, zakończyło się rozwodem w 1939 roku.\nDlaczego Kerensky został premierem Rosji?\n2 lipca 1917 roku pierwsza koalicja rozpadła się w kwestii autonomii Ukrainy. Po lipcowych zamieszkach w Piotrogrodzie i zdławieniu bolszewików, Kereński zastąpił księcia Lwowa na stanowisku premiera Rosji.\nJaka była rola Kerensky’ego w rewolucji październikowej?\nPrzez osiem miesięcy, od lutego do października 1917 r., Kerensky był najważniejszym przywódcą narodowym Rosji, pełniąc funkcje ministra sprawiedliwości, ministra wojny i premiera w Rządzie Tymczasowym. Rewolucja Październikowa odsunęła Kereńskiego od władzy, a on sam przeżył resztę życia na wygnaniu.\nCo zrobił Gary Cooper, aby pozbyć się komunizmu?\nCo stało się z komunizmem po rewolucji 1848 roku?\nCo Karol Marks i Lenin mówili o kapitalizmie?\nOdpowiedź szczegółowa: Na co zgodził się Lenin na konferencji berlińskiej?