serwis komputerowy Świdnik, poszukuję! - Napisz coś o własnej firmie | Ocenimy produkt\nStrona główna > Elektronika w palcu > Komputery stacjonarne > serwis komputerowy Świdnik, poszukuję!\nNie znam się kompletnie na komputerach. Zawsze jak pojawi się jakaś awaria to korzystamy z pomocy informatyków, albowiem to dla mnie bezpieczniejsze rozwiązanie. Można w ten sposób zyskać naprawdę niezmiernie dużo. Wiem, że trzeba zapić, ale się opłaca.\nWiększa część napraw wykonuje sam zarówno Wam nie pomogę. Nie ulega wątpliwości nie zawsze się to udaje, ale na pewno pożądane byłoby próbować. Trzeba się na tym znać, albowiem można też sprzętowi zaszkodzić. Jeśli ktoś wiedzy nie ma to tylko serwis pozostaje.\nPropozycji odnajdziecie się niezwykle wiele, wobec tego każdy coś dopasuje. Są naprawy, jakich sam niewykonany. Wymiana części to łatwizna, lecz jak odnaleźć przyczynę takiej awarii? Mamy wszystko wymieniać aż trafimy? To byłoby dla nas nieopłacalne. Lepiej niech zrobi to za nas serwis.\nZanim wybierze się serwis komputerowy to trzeba sprawdzać, czym konkretnie się zajmują. To niesłychanie ważne, albowiem inaczej można nie uzyskać takich usług jak nam zależy. Każdy serwis naprawa komputery czy laptopy, ale już nie każdy zajmuje się odzyskiwaniem danych z dysków twardych i kart.


Powstanie S5 w okolicy Ostródy – rusza przetarg na koncepcję - Rynek Infrastruktury: Porty, Stocznie, Lotnisko, Porty lotnicze, Autostrada, Obwodnica, Energetyka, Ciepłownictwo, Linie kolejowe, PKP PLK, Telekomunikacja, Operatorzy\nGeneralna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Olsztynie ogłosiła przetarg na wykonanie koncepcji programowej oraz projektu budowlanego i wykonawczego dla budowa drogi ekspresowej S5 na odcinku Ornowo – Wirwajdy. To blisko 6-kilometrowy fragment stanowiący kontynuację obwodnicy Ostródy.\nTrasa zaczyna się na obwodnicy Ostródy, budowanej w ciągu drogi krajowej nr 16 i kończy w okolicy miejscowości Wirwajdy na przecięciu z istniejącą DK-16. W tym miejscu GDDKiA zaplanowała dwujezdniową drogę z dwoma pasami ruchu w każdym kierunku. Każda jezdnia ma mieć szerokość 7 m. Droga będzie wyposażona w pas awaryjny o szerokości 2,5 m. Jezdnie będą rozdzielone 5-metrowym pasem rozdzielającym.\nNa objętym przetargiem odcinku zaplanowano budowę węzła drogowego Ostróda Zachód na przecięciu z drogą krajową nr 15 oraz budowę skrzyżowania na końcu projektowanego odcinka drogi S5 w miejscu gdzie łączy się z drogą krajową nr 16.\nNa trasie powstaną 3 wiadukty i estakad. Zrealizowane będą także elementy związane z ochroną środowiska, w tym ekrany akustyczne i przejścia dla zwierząt.\nGDDKiA czeka na oferty do 10 kwietnia. Wybrany w przetargu wykonawca będzie także pełnił nadzór autorski w czasie realizacji robót objętych dokumentacją.\nW postępowaniu przyjęto cztery kryteria oceny ofert. Oceniane będą: cena – 60%, doświadczenie kierownika zespołu środowiskowego – 7%, udział audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego – 3%, doświadczenie zespołu projektowego – 30%.\nNa wykonanie koncepcji programowej będzie 12 miesięcy od daty zawarcia umowy, natomiast projektu budowlanego i projektu wykonawczego – 22 miesiące.\nBudowa drogi S5 na odcinku Ornowo – Wirwajdy jest kontynuacją realizowanej obecnie obwodnicy Ostródy w ciągu drogi krajowej nr 16. Docelowo obwodnica będzie częścią drogi ekspresowej S5 na odcinku Grudziądz – Ostróda.\nDroga będzie miała nawierzchnię asfaltową.


Kto zapoczątkował film? - Motion Picture\nKto zapoczątkował film?\nAdmin Maj 28, 2015\t1 Comment\nPowszechnie uznaje się, że początki kina łączone są nierozerwalnie z braćmi Lumiere, Augustem oraz Louisem, którzy to dokładnie 28 Grudnia 1895 roku zaprezentowali pierwszy pokaz filmowy.\nOkazuje się jednak, że prawda jest zgoła inna. Warto bowiem cofnąć się do roku 1878. To właśnie wtedy wynalazca, Eadweard Muybridge znalazł sposób, by maksymalnie skrócić czas naświetlania robionych zdjęć. Chodziło tutaj o rozstrzygnięcie zakładu o 25 000 dolarów, który dotyczył zagadki galopu konia. Dwaj mężczyźni, Leland Stanford oraz właściciel stadniny koni spierali się o to, czy podczas biegu koń odrywa wszystkie cztery kończyny od ziemi. Było to niemożliwe do sprawdzenia używając jedynie ludzkiego wzroku.\nAby to rzetelnie przeanalizować powstał nawet specjalny tor, którego podłoże wylano wapnem. Co więcej, wzdłuż niego ustawiono kilkadziesiąt aparatów fotograficznych, których migawki wyzwalano poprzez zrywanie poszczególnych nici, które naciągał koń podczas biegu. Tym sposobem wynalazca jako pierwszy uwiecznił ruch i chociaż ten wyrażony był początkowo na statecznych fotografiach to po ich połączeniu widać było wyraźnie poszczególne fazy biegu. Wtedy też okazało się, że rzeczywiście koń w czasie biegu odrywa wszystkie cztery kończyny od podłoża.\nTo zresztą ten sam wynalazca jako pierwszy pokusił się o stworzenie iluzji ruchu za pomocą stroboskopu oraz był prekursorem urządzenia o nazwie zoopraksiskop. Ten współdziałał z dyskiem, który wprawiony w ruch rzucał na ekran ruchomy obraz.\nJak więc możemy się przekonać to właśnie Eadweard Muybridge zapoczątkował kino animowane. Z czasem rozwinął ten sposób przedstawiania ruchu do tego stopnia, że animacje mogły trwać nawet kilkanaście minut a jego autorska technika była przedstawiana między innymi w Teatrze Optycznym w Paryżu, gdzie każdego dnia zbierał się tłum widzów.\nBracia Lumiere również stali się ważnymi wynalazcami światowej kinematografii jednak nie ma co ukrywać, że posługiwali się oni sprzętem wymyślonym przez swoich poprzedników, na przykład kinetoskopem, który był dziełem Edisona czy kinematografem wymyślonym przez Leona Guillaume Bouly’ego. Bracia wiele zawdzięczają swojej fortunie, dzięki której mogli finansować swoje pomysły. Ich poprzednicy bardzo często nie mieli po prostu środków na to, by opatentować stworzone pierwowzory. Braciom zawdzięczać można na pewno jednak to, iż udoskonalali sprzęty i sprawili, że produkcja filmów była tańsza a tym samym bardziej dostępna. Przykładem może być kinematograf, który w produkcji Edisona ważył 500 kilogramów natomiast ten unowocześniony przez braci Lumiere tylko 4 kilogramy.\nOne Reply to “Kto zapoczątkował film?”\nCzerwiec 18, 2015 o 9:10 am\nno właśnie, zawsze ci co są bogaci mają łatwiej i to oni są znani\nNext Next post: Jak wyglądały pierwsze filmy?


Kurczak z ryżem - MniamMniam.pl\nkurczak sosu kurczak pieczony gotowania marynata groszku piersi ryż imbirem grzyby pierś kurczaka Nóżki kurczak z ryżem marynaty MIĘSO z kurczaka zimne nóżki grzyby leśne z ryżem marynata do kurczaka kurczak w kurczak z ry\nKurczak z ryżem to danie, które pozwoli Ci zachwycić swoich bliskich i gości, gdy postanowisz zamienić własne mieszkanie i kuchnię, na kawałek azjatyckiej ziemi. Kuchnia z tamtego regionu to istne szaleństwo smaków i aromatów. Warto sprawdzić się na tej płaszczyźnie!\nPrzepis znajduje się w kategoriach: Mięso Kuchnie narodowe » Japońska Kuchnie narodowe Mięso » Kurczaki Przepisy Grzegorza, MniamMniam.pl\nSkładniki na kurczak z ryżem\n3 szklanki ryżu krótkoziarnistego\n0,5 szklanki świeżego zielonego groszku\n3 grzyby shitake (mogą być suszone)\nłyżka świeżo startego korzenia imbiru\nPrzygotowanie dania kurczak z ryżem\nGrzyby moczę przez 5 minut w ciepłej wodzie, po czym odsączam je, odcinam twarde nóżki, a kapelusze kroję w paski.\nRyż płuczę w zimnej wodzie i odsączam na sicie.\nMięso myję dokładnie, osuszam i kroję w kostkę.\nMieszam składniki marynaty i zanurzam w niej kawałki kurczaka. Marynuję przez kwadrans.\nW garnku zagotowuję ok. 4 szklanek wody i do wrzątku wsypuję do niej ryż. Gdy woda ponownie zacznie wrzeć dodaję grzyby i mięso wraz z marynatą, mieszam, zmniejszam ogień i duszę ok. 25 minut. 2-3 minuty przed końcem gotowania dodaję groszek.\nPodaję w małych miseczkach.


Wasilków. Wybuch gazu w samochodzie. Dwóch mężczyzn poparzonych. 3 pojazdy spalone | Gazeta Współczesna\n(ezio) 4 maja 2017, 17:44\nByło to w czwartek około godziny 16 przy ul. Żurawiej w Wasilkowie. Doszło tam do wybuchu gazu w samochodzie. Dwóch mężczyzn dokonywało naprawy pojazdu. 29 i 31-latek z oparzeniami trafili do szpitala.\nŁącznie spaliły się 3 pojazdy: jeden stojący w garażu i oraz dwa znajdujące się na zewnątrz.\nPożar w Rydlewie. Weszli w ogień, by ratować 18-letnią Asię....\nSam Naprawiam 14.05.2017 22:31:58\npróbowali i trochę osmalili boczki.


Turystyka – Interesujące strony\nZapraszamy do skorzystania z usług Willi Swoboda, w której oddajemy do dyspozycji wysokiej jakości noclegi. Zakopane to miejsce często odwiedzane przez turystów. Dokładamy starań, by zapewnić odwiedzającym pierwszorzędny wypoczynek w bardzo wygodnych okolicznościach. Do dyspozycji pozostawiamy pokoje 1-, 2-, 3- i 4-osobowe z prywatnymi łazienkami. Wszystkie możliwość skorzystania z ogrodowego domku SPA, aneksu kuchennego i… Czytaj dalej »\nKategoria: Turystyka Tagi: noclegi z wyżywieniem zakopane, noclegi zakopane, sauna zakopane, willa zakopane, zakopane jacuzzi\nMasz majątek, który zamierzasz ulokować w lokale nad morzem? Możesz to zrobić przy pomocy Kristensen-group. To firma z długoletnim stażem, która wie jak zbudować lokale. Sprzedaż odbywa się na dochodowych warunkach. Mieszkania urlopowe są osiągalnym luksusem, z którego chętnie korzystają rzesze urlopowiczów we Władysławowie. Wielu z nich nie chce wynajmować wiekowych, sfatygowanych chat. Urlopowicze liczą… Czytaj dalej »\nKategoria: Turystyka Tagi: Apartamenty nad morzem, Apartamenty nowe, Apartamenty sprzedaż, Apartamenty wakacyjne\nWczasy All Inclusive Rzeszów\nColumbus.travel.pl to miejsce na którym odnajdziesz nie tylko wczasy, jak również przygodę. Wśród szerokiej oferty tego biura podróży są wyjątkowo ciekawe warianty, pozwalające na uprzyjemnienie wyczekiwanych wakacji. To nie tylko wczasy last minute Rzeszów, ale także duży wybór dodatków i idei na wczasy all inclusive Rzeszów. Spotkasz tu nie tylko najbardziej oblegane kierunki, jak Hiszpania,… Czytaj dalej »\nKategoria: Turystyka Tagi: biura podróży Rzeszów, wczasy all inclusive Rzeszów, wczasy last minute Rzeszów, wycieczki objazdowe Rzeszów, wycieczki samolotowe Rzeszów


Siostry Kardashian promują książkę (FOTO) - Kozaczek.pl\nsobota 04-12-10, czytany: 16417 razy, autor: Noir\nkim kardashian khloe kardashian kourtney kardashian książka promocja zdjęcia fotki foto sexy seksowna pupa piersi biust makijaż\nIntymne zwierzenia o piersiach i tego typu istotnych sprawach.\nKim Kardashian / © PR Photos Rodzina Kardashianów wykorzystuje wszelkie możliwe sposoby na lans. Od seks-taśm, przez odważne sesje zdjęciowe, reality show, blogi, profile na portalach społecznościowych, aż po książki. Trzy seksowne siostry promują właśnie pozycję Kardashian Konfidential. W książce znalazło się miejsce na różne sekrety - między innymi wspomnienia z lat młodości powabnych celebrytek. Plotkarze będą mieć więc sporo tematów, a Kim, Kourtney i Khloe kilka dodatkowych dolarów na kontach. Polecane wideo\nSpełnia się KOSZMAR Kim Kardashian? Mirror pisze, że wyciekła DRUGA seks-taśma!\tI zdradza, co na niej jest.\tczytano: 6227 razy


Malowanie plastików - Strona 9 - Klub Fiata Multipla\n#81 Post autor: Aris » 22 wrz 2016, 07:56\nFiolet czy niebieski metalik do niebieskiej tapicerki i lakieru Blue Way VR? Czy bez udziwnień szary/czarny?\n#82 Post autor: Darraz » 22 wrz 2016, 09:38\nWłaścicielowi ma się podobać - jeżeli uwielbia różowy czy nawet s r a c z k o w a t y to nikomu nic do tego\n#83 Post autor: Lukasz30 » 22 wrz 2016, 14:08\nJa natomiast mam sugestię co do rozpuszczalników i innych ustrojstw którymi można zmywać te klejące plastiki.\nZ własnego doświadczenia - MLECZKO DO SZOROWANIA CIF - KONIECZNIE CYTRYNOWE, ja osobiście miałem podróbkę z Lidla. Wylewamy CIF na plastiki, rozprowadzamy gąbką do mycia naczyń, czekamy ok 20 minut, i wręcz samo schodzi!:)\n#84 Post autor: Aris » 30 paź 2016, 09:14\nHmmm miałem mleczko cytrynowe yplon i efekt był mizerny, więc akurat tę firmę odradzam. Lepiej się sprawił polecany już preparat do kominków w delikatniejszej formie ogólnej do tłuszczu. Biedronkowy Power Fist. Chociaż też po kilka razy musiałem spryskiwać i szorować szorstką gąbką.\nDo malowania użyłem lakieru strukturalnego do plastików firmy K2, trochę mi momentami zaczynał pluć większymi kropelkami więc w gotowości miałem papier ścierny od drobnej gramaturze.\nPomalowałem jeszcze stolik, zobaczę jak z trwałością lakieru.\nPorobiłem kilka fotek podczas roboty. Postaram się to jakoś poskładać i pozaznaczać miejsca zatrzasków dla potomnych.\nRejestracja: 30 paź 2016, 10:40\nMultipla: 1.6 16V 103KM 1999r HYBRID\n#85 Post autor: Wrzos » 30 paź 2016, 11:14\nJak sciagnac plastiki koledzy z kokpitu?\nKadet rant, Calibra, Tico, Bmw e36, Corsa C, Peugeot 307 SW, Vectra B, Seicento, Bmw e46, Golf 3, Alfa 147, Matiz, Golf 4, Delfinek\nPisze z mojego LG K8\n#86 Post autor: Aris » 30 paź 2016, 11:16\nSame plastiki bez elementów tapicerowanych są tutaj opisane. Tak na szybko posklejałem ze zdjeć zrobionych przy malowaniu.\n#87 Post autor: Wrzos » 31 paź 2016, 18:12\nsuper fotki i opis:-) i efekt końcowy również pozdrawiam\nRejestracja: 5 kwie 2017, 23:17\n#88 Post autor: PrawoJazdy » 5 kwie 2017, 23:26\nJa gumę usuwałem zmywaczem do paznokci z lidla.\nSchodzi w 10minut bez szorowania wacikami do demakijażu.\nCud malina zostaje łądny szary a jak podrapać mocniej to dochodzisz do czarnego.\n#89 Post autor: Rakus1 » 6 kwie 2017, 12:06\nLukasz30 pisze: Ja natomiast mam sugestię co do rozpuszczalników i innych ustrojstw którymi można zmywać te klejące plastiki.\nWow Cif Super sposób i mniej śmierdzący\nLatem będę działał\nRejestracja: 25 lip 2017, 17:28\nMultipla: 1.6 16v 103 1999\n#90 Post autor: MATE_Wwa » 25 lip 2017, 23:28\nWitam jako szczęśliwy posiadacz Multipli .\nKupiłem zaniedbana i koleje i oczy ostro podrapany kokpit dzięki powyższych info będzie lepiej pochwalę się efektami.


Absolwenci 2002 - Exact Systems Śląsk Wrocław\nStrona główna > Absolwenci 2002\nKACPER GORDON (wychowanek Polonii Warszawa) - uczeń SMS Junior w latach 2018 – 2021, po zdanej maturze zaczął kontynuować edukację w Dolnośląskiej Szkole Wyższej we Wrocławiu. Na polu sportowym podpisał zawodowy kontrakt z Ekstraklasowym Śląskiem Wrocław\nIII miejsce Mistrzostw Polski Juniorów Starszych - 2019 rok\nI miejsce w Mistrzostwach Europy Dywizji B - 2019 rok\nIII miejsce w 2 lidze seniorów (grupa D) - 2019 rok\nIII miejsce Mistrzostw Polski Juniorów - 2019 rok\nIII miejsce Młodzieżowy Puchar Polski - 2020 rok\nUczestnik młodzieżowej EUROLIGI – 2020 rok\nV miejsce Mistrzostw Polski Juniorów Starszych - 2020 rok\nmiejsce Mistrzostw Polski Juniorów - 2020 rok\nI miejsce w 2 lidze seniorów (grupa D) i tym samym awans do 1 ligi - 2020 rok\nMVP 2 ligi seniorów - najlepszy zawodnik 2 ligi grupy D - 2020 rok\nI miejsce Młodzieżowy Puchar Polski - 2021 rok\nII miejsce Mistrzostw Polski Juniorów Starszych - 2021 rok\nIII miejsce w Mistrzostwach Polski seniorów - 2021 rok\nIX miejsce w I lidze seniorów – 2021 rok\nDebiutował w meczu Ekstraklasy – 2021 rok\nKACPER MARCHEWKA (wychowanek Kasprowiczanki Ostrów Wielkopolski) - uczeń SMS Junior w latach 2018 – 2021, po zdanej maturze zaczął kontynuować edukację w Wyższej Szkole Bankowej we Wrocławiu. Na polu sportowym podpisał zawodowy kontrakt z Ekstraklasowym Śląskiem Wrocław\nI miejsce Mistrzostw Polski Juniorów - 2020 rok\nMVP turnieju Finałowego MPJ – 2020 rok\nANTON AZIMKA (wychowanek klubu z Grodna, Białoruś)- uczeń SMS Junior w latach 2018 – 2021, po zdanej maturze zaczął kontynuować edukację na Uniwersytecie Medycznym w Lublinie. Nie miał sprecyzowanych planów sportowych.\nII miejsce Mistrzostw Polski Juniorów - 2021 rok\nMICHAŁ MINDOWICZ (wychowanek WKS Śląsk Wrocław) uczeń SMS Junior w latach 2018 – 2021, po zdanej maturze zaczął kontynuować edukację w Wyższej Szkole Zawodowej w Nysie. Na polu sportowym podpisał zawodowy kontrakt z Igner Home BASKET NYSA w 2 lidze.\nMIKOŁAJ STYCZEŃ (wychowanek KK Oleśnica) uczeń SMS Junior w latach 2018 – 2021, po zdanej maturze zaczął kontynuować edukację na Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Na polu sportowym podpisał zawodowy kontrakt z KK Oleśnica w 2 lidze.\nMACIEJ GARWOL (wychowanek Pogoni Prudnik) uczeń SMS Junior w latach 2020 – 2021.Na polu sportowym podpisał zawodowy kontrakt z Igner Home BASKET NYSA w 2 lidze.


Sygnalizacja świetlna odpowiada za bezpieczeństwo ruchu\nSystemy dla bezpieczeństwa ruchu drogowego\nWspółczesne natężenie ruchu drogowego powoduje, że potrzebne są skuteczne metody jego organizacji. Dynamiczny rozwój motoryzacji spowodował, że znacznie wzrosła prędkość podróżowania. Samochody produkowane w dzisiejszych czasach z łatwością osiągają prędkości ponad 100 km/h, bez względu na klasę pojazdu. Dlatego tak ważne jest, aby ruch odbywał się płynnie i przede wszystkim bezpiecznie. W jaki sposób jest to możliwe?\nJednym z najskuteczniejszych sposobów na zapanowanie nad ruchem ulicznym szczególnie w miejscach newralgicznych jest zastosowanie sygnalizacji świetlnej. Za pomocą trzech barw kierowcy w jasny sposób otrzymują komunikaty: stój, przygotuj się, jedź. Sygnalizacja świetlna, którą zdecydowanie najczęściej spotkać można w dużych miastach, w największej mierze odpowiada za płynność ruchu i minimalizację tworzenia się zatorów drogowych – choć na pierwszy rzut oka może wydawać się inaczej. Współczesne systemy sygnalizacji świetlnej mogą być zintegrowane w jeden, spójny system. Dla kierowców oznacza to nie mniej, nie więcej niż to, że przy zachowaniu odpowiedniej średniej prędkości i stosowaniu się do przepisów o ruchu drogowym, mogą natrafić na zjawisko zielonej fali. W tym przypadku na większości skrzyżowań można natrafić na zielone światło. Aby sygnalizacja świetlna jak najlepiej spełniała swoją funkcję, ważne jest jej profesjonalne zaprojektowanie. Zajmują się tym specjalistyczne firmy.\nZdecydowanie zalicza się do nich MR INSTAL. Dzięki swojemu ogromnemu doświadczeniu firma od lat zapewnia wszystkim inwestorom łatwy dostęp do usług związanych z montażem sygnalizacji świetlnej, montażem światłowodów oraz instalacji teletechnicznych. Klienci zyskują możliwość obsługi kompleksowej. W jednym miejscu mogą załatwić sprawy związane z wyceną, projektem i realizacją zamówienia. Co jeszcze znajduje się w ofercie specjalistycznych firm, jeżeli chodzi o zakres zapewnienia bezpieczeństwa na drogach.\nW kwestii bezpieczeństwa na drogach nie można nie wspomnieć o istotnej roli oświetlenia ulicznego. Jego zadaniem jest zwiększenia bezpieczeństwa poprzez zwiększenie widoczności po zmroku. Dzięki oświetleniu ulicznemu znacznie wzrasta bezpieczeństwo pieszych. Miejscami szczególnie narażonymi na wszelkiego rodzaju nieprzyjemne zdarzanie drogowe, są przejścia dla pieszych. Dobrej jakości oświetlenie walnie przyczynia się do o wiele szybszego dostrzeżenia przechodnia.\nDzięki wykorzystaniu najnowszych technologii możliwe jest zaprojektowanie i stworzenie oświetlenia uliczne w oparciu o technikę LED. Światło wytworzone w ten sposób jest znacznie lepszej jakości niż dzieje się to w przypadku oświetlenia konwencjonalnego. Podobnie, jak w przypadku sygnalizacji świetlnej, oświetlenie uliczne musi być zaprojektowane z troską o najmniejszy szczegół.\nŁódź, Podchorążych 51 lok. 1\ntel. 601 161 359\nOpłacalny wynajem agregatów prądotwórczych, tylko od firmy TECH-MET\nAgregaty prądotwórcze to urządzenia, które dzisiaj są niezawodne w różnego rodzaju awaryjnych sytuacjach. Zaopatrują...\nZarówno w małych miastach, wsiach, czy dużych miejscowościach bardzo ważne są odpowiednie urbanistyczne systemy...\nWykorzystanie stali w przemyśle energetycznym\nPonieważ obiekty energetyczne narażone są na stałe oddziaływanie bardzo wysokich temperatur i ciśnienia, muszą być...


Prezentacje ceremonii herbacianej\nJapoński tradycyjny pawilon herbaciany\nw gmachu Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie\nPrezentacje ceremonii herbacianej\nSpotkanie herbaciane, czyli chakai (na Zachodzie nazywane również ceremonią herbaty) jest jedną z tradycyjnych japońskich rozrywek, a może czymś więcej niż rozrywką. Spotkanie takie odbywa się w pawilonie herbacianym, który prostotą naśladuje chatkę krytą strzechą. W takim miejscu i goście, i gospodarz, który częstuje gości herbatą oraz ciasteczkami, mogą odetchnąć spokojem, a także napawać się ciszą, którą przerywa jedynie śpiew kociołka na palenisku. Mogą przy tym podziwiać piękno oryginalnych sprzętów użytych do parzenia: ceramicznych czarek, żeliwnego kociołka, pokrytych laką naczynek na herbaciany proszek oraz elementów wystroju wnętrza, np. kaligrafii wybitnego mistrza buddyzmu zen zawieszonej w tokonoma. Do herbaty gospodarz podaje wykwintne, nie tylko smaczne, ale i cieszące oko ciasteczka, które doskonale współgrają z lekko gorzkim, intrygującym smakiem napoju.\nZielone herbaty liściaste od pewnego czasu są już doskonale znane w Polsce, jednak herbata podawana podczas ceremonii, to matcha - zielona herbata sproszkowana, otrzymywana z liści krzewów uprawianych z wielkim staraniem. Jest to herbata ekskluzywna, podawana tylko przy szczególnych okazjach, zgodnie ze ściśle określoną etykietą.\nTakie właśnie spotkanie z herbatą można przeżyć w pawilonie herbacianym Kaian, znajdującym się w Bibliotece UW, a wybudowanym przez japońskich cieśli, specjalistów od tradycyjnej architektury. Chakai w Kaian to niezwykła, jedyna w Polsce okazja do zetknięcia się z tradycyjną kulturą japońską w jej pełnej życia postaci.\nNasza oferta obejmuje prezentacje ceremonii herbacianej w wersji podstawowej Take i specjalnej - Sakura.\nStrona główna Sadō, czyli Droga Herbaty O pawilonie Zwiedzanie\nPrezentacje ceremonii herbaty Kursy ceremonii herbaty Archiwum Kontakt\n(C) Polska Fundacja Japonistyczna


Obok toruńskiej Castoramy powstaje galeria - Handel/dystrybucja\nData: 29-06-2011, 12:37\n29 czerwca mieszkańcy Torunia mogli zrobić pierwsze zakupy w Castoramie. Obiekt jest zlokalizowany w zachodniej części miasta przy Szosie Bydgoskiej 102 A. Do 2014 roku w sąsiedztwie marketu ma pojawić się Karawela - największe regionalne centrum handlowe w województwie kujawsko-pomorskim.\n- Nowa Castorama powstała w rozwijającej się strefie handlowej. Ta część miasta z pewnością będzie przyciągała coraz więcej klientów - mówi Krzysztof Tobolczyk, dyrektor toruńskiej Castoramy.\nWięcej czytaj na portalu propertynews.pl.


Budowa Deo Plaza Wyspa Spichrzów ruszy w pierwszym kwartale br. - Hotele\nBudowa Deo Plaza Wyspa Spichrzów ruszy w pierwszym kwartale br.\n04 sty 2016 10:00\nWyspa Spichrzów, wizualizacja\nBudowa hotelu na Wyspie Spichrzów, będącego częścią większej inwestycji pod nazwą Deo Plaza, ruszy w pierwszych miesiącach bieżącego roku i potrwa ponad dwa lata. Znanych jest coraz więcej szczegółów tego przedsięwzięcia - pisze trojmiasto.pl.\nInwestorem jest spółka Spichlerz Ognisty Wóz należąca do znanego producenta wędlin Zbigniewa Nowaka. Zabudowa powstaje na działce o powierzchni 7 tys. mkw. położonej wzdłuż nabrzeża Motławy. Operatorem hotelu będzie gdańska Grupa Dobry Hotel.\nCzterogwiazdkowy hotel posiadał będzie ponad 150 pokoi oraz 11 sal konferencyjnych nawet dla 900 osób. Budynek będzie ukryty za pięcioma zróżnicowanymi elewacjami, począwszy od spichlerza Deo, którego wnętrze zostanie przebudowane i również pełnić będzie funkcję hotelową.\nObiekt hotelowy będzie miał dziewięć kondygnacji, w tym dwie podziemne i zajmie ok. jednej trzeciej powierzchni działki. Na parterze znajdą się usługi. Budowa ma ruszyć w I kwartale 2016 r., a zakończenie prac planowane jest w połowie 2018 r.\nCała inwestycja będzie nosić nazwę Deo Plaza Wyspa Spichrzów. Projekt został zrealizowany przez pracownię KD Kozikowski Design.\nDeo Plaza Wyspa Spichrzów ALERT RSS hotele inwestycje ALERT RSS Grupa Dobry Hotel ALERT RSS


Cold Waters recenzje\nczytelników 48 GŁOSUJ\nOkręty podwodne jako narzędzia prowadzenia wojny morskiej stanowią w wielowiekowej historii wojskowości stosunkowe novum. Pierwszy udany atak przeprowadzony przez okręt podwodny historycy wiążą z rokiem 1864, kiedy to konfederacki okręt podwodny H.L. Hunley zatopił przy użyciu tzw. „miny wtykowej” slup USS „Housatonic”. Od tamtego czasu powody oręż przebył długą drogę. Okręty podwodne przeszły wiekową ewolucję, od konstrukcji de facto nadwodnych, z możliwością czasowego zanurzania się, do jednostek, które tygodniami, czy miesiącami mogą przebywać pod wodą. Tak samo ewoluował ich arsenał – począwszy od min i prostych torped, aż po rakiety balistyczne, pociski tomahawk, czy torpedy sterowane „po kablu”.\nGry komputerowe, a zwłaszcza symulatory, traktujące o wojnie podwodnej jawią się jako dość popularne, ale jednak w dość hermetycznych kręgach. Skupiając się na ostatnich 10 latach historii komputerowej marynistyki (a więc pomijając choćby serię Silent Service, tudzież pozycje takie jak Sub Command, 688(I) Hunter Killer czy Red Tide Rising, którego „spadkobiercą” jest recenzowany tytuł), nie można zapomnieć choćby o fenomenalnym Silent Hunter 3, bardzo dobrym Silent Hunter 4 i co najwyżej średnim Silent Hunter 5. Popularne „Silent Huntery” łączyła tematyka Drugiej Wojny Światowej, a więc okres szczególny dla rozwoju broni podwodnej. Śmiem twierdzić (acz liczę się z możliwością błędu), że w ostatnich dziesięciu latach nie pojawił się żaden głośny tytuł, jaki traktowałby o okrętach podwodnych w czasach współczesnych.\nCold Waters autorstwa (znanego w kręgach pasjonatów gier marynistycznych) studia Killerfish Games jest symulatorem amerykańskiego współczesnego okrętu podwodnego. Gra oferuje dwie kampanie, oparte na „historii alternatywnej”. Wcześniejsza, zaczyna się w roku 1968 r., a późniejsza (i w zamiarze twórców – główna) w 1984 r. W obu przypadkach „zimna wojna” przestała być zimna, a gracz weźmie udział w III Wojnie Światowej na akwenach, które zakwalifikować można jako północny Atlantyk. Zależnie od wyboru kampanii do dyspozycji gracza pozostawione zostaną inne klasy okrętów podwodnych. Wirtualnym podwodniakom przyjdzie stawić czoła – zależnie od okresu – całkowicie innym oponentom, którzy zwalczani będą z zupełnie innych typów broni. Dla przykładu – w latach 60-tych w arsenale gracza królować będą konwencjonalne torpedy, niewiele różniące się od tych z okresu II Wojny Światowej. Z drugiej jednak strony okręty przeciwnika w okresie tym dysponują znacznie mniejszą gamą środków przeznaczonych wykrywaniu i zwalczaniu okrętów podwodnych. W latach 80-tych gracz ma do dyspozycji nowsze okręty, jak i środki walki typowe dla czasów współczesnych. Sterowane kablem torpedy i wystrzeliwane spod wody pociski rakietowe stanowią typowy oręż gracza w kampanii „głównej”. Jednocześnie państwa Układu Warszawskiego poczyniły postępy technologiczne, a więc okręt gracza jest znacznie bardziej narażony na neutralizację. Dodać należy, że na przebieg gry znaczny wpływ na klasa wybranego okrętu. Każdy okręt opisywany jest przez znaczną ilość statystyk i każdy ma swoje mocne i słabe strony.\nZ punktu widzenia mechaniki gra jest symulatorem, ale nieco atypowym. Gracz ma do dyspozycji dwa ekrany główne – ekran z kamerą ustawioną przy okręcie, oraz mapę taktyczną. Z jednej strony możemy ste\nrować dość swobodnie okrętem za pomocą klawiatury, regulując prędkość, ułożenie steru, oraz wpływając na zanurzanie/wynurzanie się jednostki. Z ekranu taktycznego możemy zaś wyznaczać kurs dla okrętu, sterować uzbrojeniem, oraz instrumentami służącymi do wykrywania oponentów (jak choćby sonar pasywny/aktywny, radar czy peryskop). Jeśli ktoś liczył na szczegółowe odwzorowanie wnętrza okrętu, z możliwością „ręcznego” symulowania pracy urządzeń pokładowych, to się niestety zawiedzie. W zakresie oddania niuansów nowoczesnej wojny podwodnej – jest dobrze! Choć gra jest nieco uproszczonym symulatorem, to nie znalazłem (choć nie jestem w tej dziedzinie ekspertem) zastrzeżeń do strony merytorycznej. Oddano choćby takie smaczki jak te, że gwałtowne ruchy okrętem, który prowadzi torpedę „po kablu”, mogą doprowadzić do zerwania łączności z pociskiem i w efekcie – utraty nad nim kontroli.\nKampania składa się z szeregu misji, pomiędzy którymi przemieszczamy się na bardzo prostym ekranie mapy, tak więc, jeśli ktoś liczył na planowanie bojowych patroli morskich i wyznaczanie długich kursów – będzie rozczarowany. Co intrygujące, długość kampanii zależna jest od działań i skuteczności gracza. Pasmo zwycięstw doprowadzi do relatywnie szybkiego zakończenia konfliktu, a niepowodzenia będą wojnę przedłużać. Misje mają bardzo różnorodny charakter. Począwszy od zadań typowo patrolowych, poprzez zwalczanie żeglugi nawodnej (w tym i marynarki wojennej wroga), a skończywszy na walkach z innymi okrętami podwodnymi i udziale w operacjach specjalnych. Gra zapewnia bardzo emocjonującą (przynajmniej dla mnie, jako osoby zainteresowanej wojskowością) rozrywkę. Choć okręt podwodny jest śmiertelnie niebezpieczną bronią, to jest również jednostką bardzo kruchą. Każdy atak wymaga dokładnego planowania, chirurgicznej precyzji oraz przygotowania drogi ucieczki. Nietrafiona torpeda, przypadkowy hałas, wystający peryskop czy nieprzemyślana zmiana położenia może błyskawicznie ściągnąć na naszą głowę (albo raczej - „kiosk”) reakcje przeciwnika. Wroga marynarka wojenna ma szeroki asortyment środków, które błyskawicznie zamienią nasz okręt w podwodną trumnę. Samoloty przeznaczone do zwalczania okrętów podwodnych, śmigłowce pokładowe, broń okrętów nawodnych, czy nawet torpedy wrogich okrętów podwodnych potrafią skutecznie przerwać naszą obiecującą karierę. W czasach, kiedy analizowanie sytuacji taktycznej przez peryskop jawi się jako mało rozważne, należy zdać się na inne metody badania naszego położenia. Do ciekawszych należy choćby używanie sonaru, za pomocą którego porównujemy „wykresy” efektów akustycznych z naszej bazy danych z zarejestrowanymi kontaktami. I tak wykryty przez naszą załogę odgłos może okazać się radziecką fregatą raki etową, okrętem podwodnym, bądź… lokalną fauną morską. Wrażenia rodem z „Polowania na »Czerwony Październik«” gwarantowane. Wobec postępu technologii zwalczania okrętów podwodnych, metodologia prowadzenia działań wojennych zmieniła się znacząco względem tej, jaką możemy poznawać w symulatorach drugowojennych. Samouczki, wraz z instrukcją (której lektura jawi się jako obowiązkowa), nauczą nas podstaw wojennego rzemiosła. Nasz słownik przydatnych życiowo pojęć, którymi możemy zabawiać rodzinę przy kolacji, po kilku godzinach z grą poszerzy się o pojęcia takie jak „kawitacja”, również zaś dowiemy się czym są warstwy termalne w wodzie i jak wykorzystywać je do skutecznego polowania na wrogie okręty. Jednak system „tutoriali” stanowi dopiero pierwszy krok na drodze do zostania prawdziwym podwodnym asem. Drugim krokiem jest praktyka, praktyka i jeszcze raz praktyka. Pomimo pewnych uproszczeń w zakresie mechaniki Cold Waters to pozycja wymagająca i nawet na niższych poziomach trudności – stanowiąca wyzwanie dla gracza.\nW zakresie oprawy audiowizualnej – w mojej ocenie jest bardzo dobrze. Choć grafika nie jest najpiękniejszą, jaką widziałem, to stoi na bardzo przyzwoitym poziomie. Okręty, zarówno nawodne, jak i podwodne oddane są szczegółowo, a koneserzy wojen morskich rozróżnią na pierwszy rzut różne jednostki, które można podziwiać w rocznikach flot i innych pozycjach marinistycznych. Oprawa dźwiękowa w żaden sposób nie przeszkadza. Gra w czasie testów działała płynnie i stabilnie.\nReasumując – z czystym sumieniem polecam Cold Waters, choć mam świadomość, że nie jest to gra dla każdego. Urok wojny podwodnej, połączony z niekiedy godzinnymi podchodami na linii łowca – zwierzyna – polujący na łowcę u jednych (w tym i niżej podpisanego) wywołają wypieki na twarzy, a innych mogą całkowicie znużyć. Ja bawiłem się świetnie, więc ocenę 80% uważam, za sprawiedliwą – przy tym zastrzeżeniu, że jeżeli ktoś należy do osób, których ulubionymi filmami są „Das Boot” i „Polowanie na »Czerwony Październik«”, z pamięci cytują klasyczną pozycję C.Blaria „Hitlera Wojna U-bootów”, a poczucie estetyki poprawia im przeglądanie do poduszki „Jane's Fighting Ships”, to bez skrępowania może dodać 10-15% do oceny końcowej. Nowe symulatory okrętów podwodnych to rzadkość, więc trzeba cieszyć się z każdej nowej pozycji – zwłaszcza tak dobrej, jak ta recenzowana.\nBardzo dziękujemy serwisowi GOG.com za udostępnienie kodu recenzenckiego w celu umożliwienia powstania niniejszego tekstu - https://www.gog.com/game/cold_waters


Ten przekrętas jeszcze sędziuje?\nW Poznaniu to byl skandal, ze pozwolil na wykonanie stalego fragmentu gry w takich warunkach. Przeciez Buchalik pewnie nawet nie widzial pilki\nJesteśmy mocni ,nawet on nie przeszkodzi w zdobyciu 3 punktów !\nNalepa i Matras wolni, można rozważyć\nPo co nam tacy slabi kopacze?\nJak by nie zgłosili do ligo Marco Paixao i Rafała Wolskiego można by było takich zawodników rozważyć. A po co nam Matras który rozegrał w sumie w 7 meczach niewiele minut a Nalepa w 6 on coś więcej minutowe zagrał bo na początku jako podstawowy stoper wychodził. Nam na dzisiaj potrzeba skrzydłowego a zwłaszcza napastnika jak już jakieś transfery mielibyśmy przeprowadzać. Na środku obrony mamy: Głowę, Wasyla, Zorana, Frana jak sie wylecz i wrazie czego Maćka Sadloka. W środku pomocy jest jeszcze większe bogactwo: Kamil, Vullnet, Tibor, Poll, Nikolę, Tomka Cywkę no i Victora więc o te dwie pozycje środek pomocy i obrony jestem najbardziej spokojny. Brakuje skrzydeł choć przy taktyce 1-4-3-3 nie są aż tak istotne ale w tej taktyce też będą grać skrzydłowi w linii ataku czyli albo Mały z Bogusiem albo z Jesusem jest Martin ale chyba dla jego rozwoju lepsza będzie regularna gra w I lidze i tyle co do ataku jest Carlitos młodzi ale niedoświadczeni Denis i Marko no i Paweł którego prześladują kontuzję. Boki obrony też w miarę ok od biedy solidny bramkarz by się przydał choć Michał w formie też łapie bardzo solidnie. Na siłę nie ma co wzmacniać pozycji na których jest już mnóstwo zawodników jak robić transfery to z głową lepiej wykupić Asmira by nie zmarnował rundy wiosennej w rezerwach. Kadra jest szeroka i myślę że można by ja skurczyć kosztom Pereza czy Kostala a w ich miejsce sprowadzić skrzydłowego albo napastnika. A i w takim kształcicie daje realne szanse na wale o puchary i taki jest na pewno cel drużyny...!!!


Kredyty i finansowanie dla osób prywatnych - Ogłoszenia Finansowe - Pożyczki chwilówki, pożyczki prywatne, pożyczki społecznościowe-ogłoszenia, oferty, opinieOgłoszenia Finansowe - Pożyczki chwilówki, pożyczki prywatne, pożyczki społecznościowe-ogłoszenia, oferty, opinie - Szukam pożyczki - Lodz - Lodz - Kredyty i finansowanie dla osób prywatnych\nLocation: Lodz, Lodz\nCzy chcesz pilną pożyczkę? Teraz znaleźć rozwiązanie Twoich problemów finansowych. Jeśli potrzebujesz pomocy finansowej, nie wahaj się z nami skontaktować. Możemy udzielić ci pożyczki w innej formie na niskim poziomie. Mam znaczne środki finansowe, aby spełnić wszystkie Twoje problemy finansowe. Aby dowiedzieć się więcej na temat zasad finansowania, skontaktuj się z nami poprzez e-mail.\nTo ogłoszenie zostało wyświetlone 1076 razy


Ninja Gaiden • Zobacz wątek - Pośród drzew kwitnącej wiśni.\nTeraz jest N, 20 sty 2019, 00:53\nPośród drzew kwitnącej wiśni.\nTytuł: Re: Pośród drzew kwitnącej wiśni.\nNapisane: Śr, 14 lut 2018, 21:27\nNapisane: Cz, 15 lut 2018, 09:51\n//Nauka Hea no Jutsu -5pr\nWystrzeliła igły w drzewo. Była z siebie dumna, lecz nadal miała ten dziwny posmak w ustach. Chakra tak smakuje, czy po prostu jej się wydaje. Sama już nie wiedziała. Może jest po prostu taka dziwna. Dwie techniki za nią. Postanowiła jeszcze douczyć się z dwie, lub więcej zależy, jak będzie się czuć. Nie przesadzała z treningiem, lecz musi stać się silniejsza, przed tym jak pojawi się jej nauczyciel. Nie potrafiłaby spojrzeć mu w oczy, gdyby powiedziała że ledwo co się uczyła. Musi się rozwijać. Zastanawiała się, co mogłaby teraz się nauczyć. Nie mogła douczyć się genjutsu lub Suitonu, bo nie chciała prosić chłopaka o pomoc, a woda była dość daleko. Skupiła się więc na poznaniu jednej z kolejnych podstaw ninjutsu, czyli magicznego biczo-liny z włosów, zwanej też Hea no Jutsu. Miała ona na celu wykorzystanie chakry i swoich włosów, by złapać przeciwnika lub zaatakować. Było to dość pożyteczna technika i dość przydatna, więc zadecydowała, że na niej się skupi. Ciekawe, czy jej sensei też zna te jutsu. Pewnie tak. "Może powinna wstrzymać się i poczekać na mistrza, żeby jej pomógł? Nie. Nie będę zwlekać". Odpoczęła chwilę, patrząc się na Shinjego, który dość dobrze radził sobie z nauką. Wstała i ruszyła na środek polany. Zastanowiła się, co będzie jej celem. Myślała nad drzewem, lecz wydawało jej się, że będzie to dość trudny cel do złapania. Popatrzyła wyżej. Postanowiła zatrzymać się na gałęzi. Jest to prost cel i dość mały, więc powinien się nadawać. Nie zamierzała jej łapać, lecz skupić się na poprawnym wykonaniu techniki. Ważniejsze jest przygotowanie i wykonanie. Skupiła się i wzięła kilka oddechów. Musiała tylko wykorzystać chakrę, by jakimś sposobem rzucić swoimi włosami do przodu. Nie powinno to być skompilkowane. Rzut, cel, chakra i gotowe. Była to oczywiście. Pora teraz działać. Skupiła się i odprężyła się. Parę razy splunęła, by oczyścić gardło z tego dziwnego smaku. Odprężyła się i zaczęła próbować uwalniać chakrę ze swojego ciała i wolno przekierowywać ją do swoich włosów. Jutsu to nie wymagało pieczęci, więc nie powinno być jakichkolwiek komplikacji. Gdy kończyła magiczny przesył mocy, przeszła do kolejnego zadania. Miała jakimś sposobem użyć tej chakry, by jej włosy zrobiły się dłuższe. Nie rozumiała, jak to ma wyglądac, lecz po prostu o tym nie myślała. Gdy czuła, że jest gotowa, przesłała resztki energii i spróbowała użyć techniki i rzucić włosami w kierunku gałęzi.\nZa pomocą tej techniki możemy stworzyć coś na rodzaj wytrzymałego bicza z własnych włosów. Wszystko dzieje się za pomocą chakry, którą do nich wprowadzamy. Energia zostaje wpuszczona we włosy, możemy je w pewnym stopniu wydłużać wedle własnej woli. Maksymalnie na około pięć metrów. Jutsu może posłużyć do ataku, ale również do zaskoczenia przeciwnika i częściowym skrępowaniu go, bądź unieruchomieniu, dając sobie szansę na skończenie walki, gdy wróg zajmie się uwalnianiem.\nNapisane: Cz, 15 lut 2018, 12:56\nNapisane: Cz, 15 lut 2018, 14:13\n//Nauka Sei no Ude -9pr\nFujiko była zadowolona z efektu Hea no Jutsu. Udało jej się opanować kolejną przydatną technikę. Kozoke będzie zadowolony. Odczuwała już braki chakry, lecz zadecydowała, że nauczy się jeszcze jednej techniki. Była to technika z jej klanu. Skomplikowana w wykonaniu, lecz prosta w działaniu. Sei no Ude miało za zadanie zamknąć w krysztale przedmioty, rzeczy, zwierzęta lub coś innego w kryształowej skorupie. Pozwoli to na zatrzymanie jakiegoś ataku lub po prostu zamknięcie czegoś w dość twardej skorupie. Mogło by się to przydać, gdyby trzeba było jakąś delikatną rzecz przenieść w jakieś inne miejsce, nie narażając jej na zniszczenie. Zastanawiała się chwilę, przypominając sobie, jak wykonać tą technikę. Trzeba było złożyć połowę tygrysa, dwie pieczęcie specjalne jej klanu oraz klaśnięcie. Musiała w końcu wrócić do swoich ukochanego składnia rąk. Tygrysa już opanowała wcześniej, przy innych jutsu. Teraz miała zamiar skupić się na Jaszczurce, oraz Skorpionie. Przypominała sobie, gdy czytała na ten temat, oraz z kilku wytłumaczeń, Zaczęła trening, powoli składając sobie całe pieczęcie Jaszczurki i Skorpiona. Powoli i skrupulatnie sobie ćwiczyła, a gdy już opanowała je dość dobrze zaczęła próbować złożyć ich połówki. Wydawało jej się, że będzie to dość trudny etap, lecz okazało się, że nie. Po parunastu wygibasach w rękach, poczęła przechodzić do dalszej nauki. Musiała znaleźć sobie cel, na którym będzie mogła wykonać tą technikę. Zadecydowała, że będą to liście. Jest ich do groma i nigdzie nie znikną, więc nadają się idealnie, do oplecenia ich kryształową skorupką. Jeżeli wyjdzie jej to poprawnie, to parę liści pospada na ziemię, otoczone niebieskim kryształem. Skupiła się i poczęła próbować zbierać chakrę, po raz chyba czwarty. Było już trochę monotonne, lecz musiała to robić. Bez energii nie ma techniki. Powolne zbieranie, połączyła z przemyśleniami, jak powinna dokładnie wykonać tą technikę. Musiałaby skupić się i skrystalizować wodę wokoło przedmiotu i stworzyć pancerz, tak samo jak w pierwszej technice, którą dzisiaj trenowała. Wydawało jej się to najrozsądniejsze. Skupiła się i postarała się użyć swoich magicznych mocy krystalizacji. Spróbowała wykonać Sei no Ude. Skupiła się, złożyła odpowiednie pieczęcie, spróbowała uwolnić chakrę i wycelować techniką w liście i postarać się stworzyć kryształ.\nSei no Ude\nPieczęci: Połowa pieczęci Tygrysa, połowa SP1, połowa SP2, klaśnięcie dłońmi (4).\nKoszt Nauki: 9 Punkty Rozwoju.\nBardzo prosta technika. W krótkiej chwili użytkownik kryształu wykonuje kilka pieczęci jedną ręką, a po nich łączy dłonie wewnętrzną stroną. Zaraz po tym wykonuje proste machnięcia rękoma do tyłu po łuku, a przedmioty, robaki, shurikeny, wszystko co chcemy niewielkiej wielkości w zasięgu techniki łapiemy w niesamowicie twardy kryształ, który trzeba się nieźle natrudzić, żeby rozwalić. Technika ta oczywiście też jest bardzo przydatna w sytuacji, kiedy chcemy zamknąć w krysztale jakiś pojedynczy mały przedmiot, bo na przykład obawiamy się, iż może się stłuc, zabrudzić czy coś w tym stylu. Kryształ pęka podczas rozwalenia, bądź wraz ze śmiercią użytkownika.\n+[SP1]Specjalna Pieczęć numer 1 zwana Jaszczurką(jap. Tokage) - złączamy dłonie wewnętrznymi stronami, a następnie przeplatamy palce: mały, wskazujący, kciuk, zaś środkowy i serdeczny pozostają wyprostowane i skierowane w górę(do nieba).\n+[SP2]Specjalna Pieczęć numer 2 zwana Skorpionem(jap. Sasori) - złączamy dłonie wewnętrznymi stronami, a palce przeplatamy wszystkie oprócz wskazujących, które zakrzywiamy na coś w rodzaju haka i nie dotykamy jednego palca drugim. Pieczęć zwracamy od siebie(do przodu).\nNapisane: Cz, 15 lut 2018, 14:38\nNapisane: Cz, 15 lut 2018, 15:07\nPo zakończonym treningu postanowiłem nieco odpocząć, w końcu byłem już po paru treningach a dziewczyna dopiero zaczęła. Usiadłem sobie na trawie i przyglądałem się jak dziewczyna ciężko trenowała, była niesamowicie skoncentrowana więc nie chciałem jej przeszkadzać. Zamknąłem oczy i skupiłem się na powietrzu który był teraz rześki i koi me nerwy. Było mi błogo. Uspokoiłem sie, otworzyłem oczy i dostrzegłem, że dziewczyna zwolniła tempo treningu najwidoczniej miała już dość, jeszcze chwilę się przyglądałem aż w końcu przestała. Machnąłem jej ręka i z uśmiechem krzyknąłem.\n- Ciężka praca popłaca, niesamowite umiejętności muszę przyznać. Masz spore zaparcie do treningu muszę przyznać. Ciężko będzie mi cię przegonić. - zaśmiałem się i spojrzałem w niebo. Teraz nie pozostało mi nic innego jak cieszyć się pięknem tego dnia.\nNapisane: Cz, 15 lut 2018, 15:14\nFujiko była zmęczona. Zrobiła ewentualnie za dużo. Nauczyła się dzisiaj sporo, lecz padała z sił. Anulowała ostatnią technikę i ruszyła siąść pod drzewo. Chłopak też skończył swoje ćwiczenia. Byli oboje w nie najlepszym stanie. Fui czuła, że mogłaby jeszcze z dwa jutsu się jeszcze nauczyć, lecz jej ciało odmawiało posłuszeństwa. Rozglądała się, próbując się zrelaksować. Powinna dzisiaj jeszcze na jakąś misje pójść, lecz chyba jednak zamieni to na restauracje i sen. Sporo zrobiła i należy jej się odpowiednia przerwa. Nie mogła przesadzić, bo mogło jej to zagrozić. Chłopak zwrócił się do niej.\n- Jak już wpadnę w wir treningu, to ciężko mi jest z niego wyjść. Ty też zrobiłeś kawał dobrej roboty. Widziałam, jak ci szło. - powiedziała. - Ja osobiście padam z sił. Chyba wrócę do wioski coś zjem. To będzie dobry pomysł. A potem nie wiem co zrobię. Muszę się zastanowić. A ty? Co zamierzasz? - spytała, opierając się o drzewo i zamykając oczy.\nNapisane: Cz, 15 lut 2018, 15:34\nKunoichi skończyła swój trening i od razu podeszła do mnie, spojrzałem na nią była cała spocona. Pochwaliła mnie za moje treningi ale ja jednak nie byłem zadowolony z siebie. Wręcz byłem wściekły.\n- Mogłem więcej zrobic, ale cóż poradzić. Nie mój dzień, ty za to jak na swój wiek naprawdę sporo trenowała. Będzie z Ciebie silny shinobi. Dobrze, że jesteśmy po tej samej stronie. - zaśmiałem się, dziewczyna pomału chciała się zbierać by coś zjeść. Odpocząć ja jednak nie miałem zamiaru na tym poprzestawać dzień byl jeszcze dlugi, a więc wciąż mogłem trenować. Miałem zapas jedzenia i nie zamierzałem odpuścić.\n- Ja zostaję jeszcze trochę potrenuje, najwyżej w samotności. W sumie i tak nie miałbym gdzie się zakręcić. - nie chciałem jej mówić, że nie mam domu bo po co. Postanowiłem tą sprawę pominąć.\n- Dobrze cię było poznać, może spotkamy się kiedyś.... Jeszcze? - nie wiedziałem jak powiedzieć jej byśmy czesciej się spotykali niż tylko przypadkiem. Trochę było to głupio mówić do piętnastolatki, ale cóż. Nie miałem znajomych, a może warto by było mieć?\nNapisane: Cz, 15 lut 2018, 16:02\nFujiko wysłuchała słów chłopaka. Trochę się nad sobą użalał.\n- Przesadzasz. Pewnie będziesz nawet lepszy ode mnie. - powiedziała. Nie czuła się silną. Sama myślała, że jest trochę słabsza. Dostała natomiast od chłopaka dość miłe komplementy. Chłopak siedział zamyślony. Coś go trapiło, lecz Fujiko nie wiedziała co. Nie chciała pytać, bo wyszłoby to na dość niegrzeczne. Wstała i poczęła się zbierać.\n- No to ja ruszam do wioski. - poprawiła swoją opaskę na czole - I trochę się ogarnąć. - powiedziała to i zaczęła chwilę myśleć. Co powinna teraz zrobić.\n- Możemy się spotkać za 3-4 dni w tym lesie, przy jeziorze. Wiesz gdzie to jest? Tamtą ścieżką, a potem w lewo i dotrzesz na pewno. Lubie tamto miejsce. Czuje się w nim lepiej, niż gdziekolwiek. - spojrzała się ostatni raz na chłopaka- Jak mnie tam nie będzie, szukaj w wiosce gadatliwej geninki. Na pewno mnie odnajdziesz. - uśmiechnęła się - No to lecę. Żegnaj. - odparła, po czym ruszyła ścieżką do wyjścia z lasu, a potem do wioski.\nNapisane: Cz, 15 lut 2018, 20:56\nFujiko - 177,5 pf\nShinji - 222,5 pf\nNapisane: So, 17 lut 2018, 09:47\nWyruszyłem z wioski chcąc po prostu trochę odpocząć, ale przy okazji poznać pewnego uzdolnionego Gennina, znałem go tylko z raportów na temat ilości wziętych misji, uprzednio podczas egzaminu poznałem Fujiko Shinja. Teraz jednak postanowiłem poznać członka legendarnego i raczej wymarłego klanu, czyli Chimei. Z raportów wynikało, że jest raczej dość buntowniczy, ale jeżeli chodzi o misję to radzi sobie wręcz perfekcyjnie. Może pod dobrym okiem jakiegoś Sensei'a zwojował by świat? Tego niestety nie wiedziałem, ale byłem świadom, że będę tak musiał podjąć. Wyruszyłem w stronę lasu kwitnącej wiśni gdzie miałem nadzieję spotkam chłopaka. Myślałem po drodze na temat tej drużyny, a gdyby Kozoke wrobić na Sensei'a? Znałem go dość dobrze i wiedziałem, że ze znanych mi osób jemu pierwszemu bym dał takich Genninów, no prócz Kowaia, ale tego to bez porównania. Miałem na sobie swój stary sakkat, nic nie mogło wskazywać, że jestem Kage. W końcu idę do niego jako starszy shinobi, a nie jako stary Tsuchikage. Zapewne o takim myślał, a tu się zdziwi. Całą drogę byłem bardzo rozbawiony. Obok mojej nogi kroczył nieodzownie mój psiak Bunta. Gdy już znalazłem się w lesie wyruszyłem w stronę największych gęstwin jak by wiedząc, że właśnie tam zapewne trenuje "pajączek". Znałem ten klan, widziałem już na własne oczy ludzi z tymi zdolnościami, ale były one naprawdę imponujące. Pora była sprawdzić tego Genninka i może dać mu jakąś naukę? Radę? Zobaczymy! Gdy już się tam znalazłem dostrzegłem w oddali jakąś postać. Pomyślał, że to mógł być Chimei w końcu miał sześć par rąk. Podszedłem więc bliżej i z uśmiechem na twarzy zacząłem do niego dość głośno mówić.\n- Witaj, nie musisz się mnie obawiać. Nazywam się Douhito Izuro, a Ty pewnie jesteś Shinji? Dobrze trafiłem? Nie ukrywam, że trochę się naczytałem o Tobie w raportach.... - zaśmiałem się, ciekawe czy wiedział jak mam na imię i połapie fakty, że jestem Kage!\nNapisane: So, 17 lut 2018, 09:57\nDziewczyna ruszyła w stronę wioski, a ja tylko jej się przyglądałem. Zrozumiałem co miała mi do powiedzenia i przez chwilę nie wiedziałem co mam na to rzecz, czy chciałem się z nią spotkać? W sumie trochę zakręciła mi ta niewiasta w głowie, wydała się dość sympatyczna i zapewne mógłbym, ale czy będzie mi to pisane?\n- Chętnie się spotkam, ale nic nie obiecuję.... Żegnaj. - pomachałem jej ręką i zabrałem za małe ćwiczonka, zacząłem się nieco rozciągać aby wrócić do formy. Nie miałem zamiaru przecież ciągle leżeć na trawie! Spojrzałem na swe dłonie, były lekko obolałe, ale nie mogłem się poddać. Czas jednak płynął, a ja zamiast większego treningu tylko starałem się zmotywować. Z marnym skutkiem. Spojrzałem w niebo chcąc by spadła jakaś gwiazdka z nieba, potrzebowałem motywacji! Nagle usłyszałem jakieś kroki, odwróciłem się w tamtym kierunku i pojawił się jakiś blondyn, cały uśmiechnięty najwidoczniej miał dobry dzień. Miał stary poniszczony sakkat, pelerynkę i miał parę rąk! Miałem więc nad nim przewagę, ale nie wydawał się słaby. Powiedział bym się nie obawiał i skądś znał moje imię, przez chwilę zastanawiałem się skąd ja znam to imię, Douhito Izuro, aż w końcu przypomniałem sobie słowa Fujiko! To ten chory czubek Kage! Trochę się przeraziłem, a co jeżeli i mnie chce egzaminować, zabić, a potem zakopać?!\n- Ty jesteś, to znaczy jesteś Czcigodnym, Czcigodnym Tsuchikage! Fujiko mi o Tobie opowiadała, nie dzieli nas duża różnica wiekowa chyba. Myślałem, że jesteś.... Starszy. - to faktycznie było dziwne, Kage w tak młodym wieku? No niby to nie jest już taka młodość mając dwadzieścia cztery lata, ale czy był gotów na bycie cieniem?\n- Przepraszam, że tak osobiście Czcigodny-Dono! Miałem przed chwilą możliwość poznania tej niebieskowłosej kobiety i opowiadała na egzaminie w którym ją egzaminowałeś. Czemu ją tak poraniłeś? - byłem lekko zszokowany, że ktoś taki tu się znalazł. Zwłaszcza, że parę chwil temu tak naprawdę wciąż wymawiałem jego imię, czyżby gwiazdka z nieba spadła i się pomyliła? Chciałem motywacji do pracy, a nie do śmierci... Przyglądałem się temu co chciał ode mnie Izuro-kun.\nNapisane: So, 17 lut 2018, 10:09\nPajączek nie był najwidoczniej zbyt ufny co do mnie, raczej wolał się trzymać nieco dalej. Jak by czegoś się bał, tylko czego? Nie wiedziałem czemu, przecież byłem głową jego wioski, nie miałem przecież zamiaru go zabić, a więc dlaczego miałbym go skrzywdzić? Spojrzałem na jego dłonie, niby nie były gotowe do ataku, ale też nie były luźne jak by były gotowe na ewentualną obronę. Musiałem go trochę rozluźnić.\n- Widzę, że jesteś dość spięty. Nie musisz się obawiać, nie mam zamiaru cię sprawdzać jak Fujiko. Chciałem tylko cię poznać, w końcu Twoje wyczyny misyjne dochodzą do mych uszu, zdążyłeś już zrobić pięć misji w ciągu zaledwie tygodnia! To naprawdę spore osiągnięcie. Przy okazji masz niesamowite zdolności klanowe, miałęm możliwość poznania ich. Mój przyjaciel..... je miał. Teraz niestety nie żyje podczas jednej z wojen zmarł, nie znam się jednak za dużo na tym klanie więc ci nie pomogę. Z aktów wynika, że masz rodziny czy chciałbyś bym ci trochę pomógł? - nie sądziłem, że się zgodzi w końcu sam byłem w jego sytuacji i zdawałem sobie sprawę, że wychowywanie bez rodziny powoduje dumę, nie dawał sobie łatwo pomóc. Jak to mówią uparte dzieciaki myślące, że im jest ktoś wyżej tym bardziej mu trzeba było pomóc. Pewnie pomyślał przez chwilę, że będąc Kage zostałem pchnięty przez swoją rodzinę tylko byłem taki jak on, po prostu jej nie miałem i swoją ciężką pracą na rzecz wioski osiągnąłem to co osiągnąłem. Chłopak mówił do mnie dość otwarcie, nie przeszkadzało mi to, uśmiechnąłem się tylko.\n- Nie musisz przepraszać, jesteśmy w tym samym wieku. Sprawdzałem. Dzieli nas spora ilość doświadczenia, umiejętności, ale z czasem pewnie nadrobisz. Przyszedłem tutaj ci pomóc, nauczyć może jakiejś techniki w końcu z Sensei'em będzie ci łatwiej. Więc.... pozwól sobie pomóc chłopie. - zaśmiałem się po czym zdjąłem swój płaszcz, trochę mi ciążył i krępował ruchy, chciałem być gotów do treningu. Przy okazji sam też chciałęm co nieco zrobić.\n- Jeżeli pozwolisz ja też planuję trenować, przy Tobie więc pokażę ci co potrafię... - nie miałęm zamiaru się wywyższać. Po prostu chciałem porozmawiać i nie tracąc przy tym czas potrenować.\nNapisane: So, 17 lut 2018, 10:30\nNie znałem jego zdolności bojowych, ale nie wyglądał zbyt zachęcająco. Był dobrze zbudowany, podobnej wysokości co ja, ale napewno był sporo cięższy. Skoro był Kage to znał też parę niesamowitych technik, więc zadzierać z kimś takim nie było warto, przy okazji kto by chciał zabijać swojego cienia? Czy też po co głowa wiochy miałaby zabijać słabego Gennina. Może chciał tylko i wyłącznie porozmawiać? Zgodziłem się więc na to lekko rozluźniając się przy tym. Dostrzegł, że byłem trochę spięty, kto by nie był w końcu stoi przede mną silny shinobi które zapewne gładko mógłby mnie zabić. W końcu który normalny człowiek nie boi się śmierci? Musiałem przyznać blondyn był gadułą, ale chciało się jego słuchać. Może dlatego został przywódcą w tak młodym wieku. Zaczął mówić o tym co zrobiłem dla wioski, trochę się tym zestresowałem, ale w jego słowach wszystko brzmiało jak pochwała.\n- Dziękuję, z tego co wiem to Fujiko również ciężko pracowała.... - w sumie po co o niej mówiłem? Przecież przyszedł do mnie, a nie do niej. Czemu więc zawsze zganiałem pozytywy na kogoś innego, a nie na siebie... Przecież i ja ciężko pracowałem więc czemu nie przyjąć tych ciepłych słów? Niestety taki już byłem, nienawidziłem pochwał. Nie uśmiechałem się też, wciąż byłem ponury. Kage chciał trochę potrenować i trochę też mnie czegoś nauczyć. Czyżby jednak gwiazdka spadła i dała mi kogoś takiego do motywacji? W końcu kto lepiej zmotywuje jak człowiek w moim wieku który osiągnął tak wiele!\n- Zgadzam się, chętnie się czegoś nauczę, ale czego... nie znam za wiele technik, w sumie znam żadnych prócz technik klanowych, nie znam też jutsu mojej natury czakry jaką jest Fuuton. Mam sporo do nadrobienia, a założyłem się z Fujiko, że zdam szybciej Chunnin Exam od niej....! - zacisnąłem pięści, byłem zdeterminowany do ciężkiej pracy. Liczyłem, że Tsuchikage coś ciekawego dla mnie przygotuje. Chciałem być po prostu silniejszy! Oczekiwałem co ma dla mnie Kage....\nNapisane: So, 17 lut 2018, 12:36\n//Nauka techniki klanowej rangi Jounin - Hakujin Iguru\nChciałem by w mojej wiosce byli najsilniejsi shinobi chodzący na tym świecie stąd też moim głównym zadaniem było rozwój wszystkich obecnych shinobi. By tego dokonać musiałem trochę czasu poświęcić dla tych najlepszych, a takim niewątpliwie był pajączek. Miał coś co sprawiało, że warto by było go trenować, zaangażowanie. Widziałem jego ręce, były obolałe od ciężkiej pracy. Mimo wszystko nie zamierzał odpuszczać i tylko trenować by być najlepszym. Nie ukrywam spodobało mi się to więc postanowiłem wziąć go pod swe skrzydła przez jakiś czas.\n- Pora cię więc czegoś poduczyć byś dokonał tego co sobie wymarzyłeś. Wiedz jednak, że by zdać Chunnin Exam nie wystarczą tylko techniki, ale trzeba ci będzie sprytu. Nigdy nie lekceważ swojego przeciwnika choćby był najmniejszy, najsłodszy.... - miałem nadzieję, że to zrozumiał. To były podstawy, teraz pora było jednak uzupełnić jego techniki.\n- Pierwszą techniką którą pragnę cię nauczyć będzie Shunshin no Jutsu, powodzenia! - pora było go nauczyć czegoś co sprawia, że wręcz znikamy. Technika była dobra, ale miała swoje mankamenty. Szybko podbiegłem wręcz na metr przed pajączkiem i uśmiechnąłem się do niego. Było to dla niego bardzo szybkie.\n- To jest technika w której dodajesz czakrę do swych mięśni nóg i podbiegasz bardzo szybko do przodu, niestety wiedz o tym, że w linii prostej możesz się poruszać, więc łatwo domyślić się w którym kierunku będziesz zmierzał. Ciężko też zrobić odskok jakikolwiek, trzeba niebotycznych umiejętności. Spróbuj teraz ty.... - odszedłem do tyłu i przyglądałem mu się. Wiedziałem, że sobie poradzi w końcu był niesamowicie zdolnym człowiekiem, w aktach wszystko na to wskazywało. Kiedy skończy ja przystępuję do nauki techniki.\n- Teraz ja pokażę ci moją naukę, moje zdolności opierają się na glinie, mogę tworzyć dzieła, a potem je.... wysadzać! - zaśmiałem się i przeszedłem do swej nauki, pierwszym ruchem który chciałem wykonać było nagromadzenie odpowiedniej ilości gliny, w końcu to była moja podstawa. Otworzyłem więc kaburę i wyciągnąłem z niej sześć porcji. Po trzy wsadziłem do każdej z dłoni i rozpocząłem tworzenie dzieła. Pierwszym co robiłem było Suzume Kibaku no jutsu, proste małe ptaszki opierające się na ilości. Postanowiłem więc wytworzyć ich w sumie sześć aby nieco przypomnieć sobie jak zaczynać bawić się z gliną. Kiedy już uformowałem je wyrzuciłem w górę, a te szybko wzbiły się na maxymalną odległość, nastąpił szybki ruch chłopaka. BOOM, tak to tylko wyglądała. Siła nie była oszałamiająca, ale mimo wszystko i tak duży przeskok od tego jak kiedyś zaczynał. Spojrzałem na Chimeia by zobaczyć jak ten zapewne wpatruje się w niego. Wybuch raczej nie jest często spotykany. Uśmiechnąłem się do niego. Kolejne dzieło....! Glina, tworzenie i tym razem nieco większe ptaszki Taka Kibaku. Po jednym na rękę, a więc kolejne sześć porcji. Gdy już je skończyłem wypuściłem i te ruszyły w niebo, zrobiły parę gwałtownych ruchów, w dół i tym razem pędziły w chłopaczka. Ten pewnie był zajęty. Nad jego głową zrobiły beczkę i pofrunęły w górę. Nastąpił kolejny wybuch! Zaśmiałem się, nie sądziłem, że trening z kimś może być taki przyjemny, w końcu strach przed czymś takim i oglądanie z takiej bliskości powodował dziwne wyrazy twarzy co mnie trochę bawiło u pajączka. Miałem tylko nadzieję, że zrozumie, nie chciałem go zabić, a przestrzec przed zdolnościami. Straciłem już dwanaście porcji, miałem mimo wszystko jeszcze trochę. Teraz pora było na dalszą część. Mogłem spróbować z nieco większym, ale po co? Chciałem już przejść do tego co było najważniejsze. Hakujin Iguru tak nazywało się dzieło, wziąłem aż dwadzieścia pięć porcji gliny, wsadziłem ją do swojej lewej dłoni. Zacząłem formować odpowiednie kształty, robiłem to naprawdę dokładnie nie chcąc się pomylić w proporcjach. Kiedy już było gotowe wyrzuciłem zawartość związałem pieczęci psa i barana i przyglądałem się mojemu tworowi. Miałem nadzieję, że będzie to idealny ptak którego chciałem się nauczyć, technika ta niosłą za sobą spory potencjał bojowy, a więc to co chciałem osiągnąć!\nHakujin Iguru - Nauczana technika\nKoszt Nauki: 26 Punktów Rozwoju\nIlość Gliny: 25 porcji na 1 ptaka\nKolejna technika oparta o powiększające się ptaki w asortymencie technik klanu Douhito. O ile, jednak poprzednie były typowo transportowe to Hakujin Iguru ciężko jako taką sklasyfikować. O tym później. Dzięki tej technice z dużej ilości gliny tworzymy miniaturkę ptaka, którego trudno do jakiegokolwiek prawdziwego, naturalnego przyrównać. Ma bardzo aerodynamiczny kształt, spiczasty dziób, długie ostre pazury, a także wielkie skrzydła. Podobnie jak w poprzednich przypadkach ptaka powiększamy przy użyciu pieczęci psa i barana, a ten staje się naprawdę duży. Ze względów na spore rozmiary może on służyć, jako powietrzny transport, ale szczerze mówiąc nie nadaje się on do tego tak dobrze jak sokół z Torihayai no jutsu. Potrafi wzbić się na jedyne sto dwadzieścia metrów, a jego zwinność nie przystaje do tej poprzedniego ptaka. Do tego kosztuje więcej chakry oraz gliny niż wcześniej wspomniana technika. Hakujin Iguru nadrabia te wszystkie wady walorami ofensywnymi. Jego pazurami czy dziobem jest w stanie przebić przeciwnika niczym szaszłyk, natomiast braki w zwinności rekompensuje prędkością w linii prostej. Gdy ten ptak nurkuje to dochodzi do niebotycznych prędkości ataku. Warto dodać jeszcze jeden szczegół... w odróżnieniu od ptaków transportowych ten posiada poważne walory wybuchowe, które przystają do jego rozmiarów. Gdy zostanie detonowany nic w odległości dwudziestu metrów nie jest bezpieczne. Oczywiście tych daleko czeka jedynie chwilowe ogłuszenie, ale im bliżej tym szkody są większe. Od poparzeń przez urwane kończyny, aż po rozerwane na strzępy.\nIlość stworzonek możliwych do zrobienia jedną ręką w zależności od kontroli Kekkei Genkai\nNi Kaishi - 1 ptak\nSan Kaishi - 1 ptak\nYon Kaishi - 2 ptaki\nGo Kaishi - 3 ptaki\nPobór chakry w zależności od ilości:\nŚredni koszt rangi B - 1 ptak\nŚredni koszt rangi A - 4 ptaki\nŚredni koszt rangi S - 10 ptaków\nKoszt Nauki: 13 Punktów Rozwoju\nIlość Gliny: 1 porcja na 1 ptaszka\nPierwsza z technik, w których Douhito wytwarzają przy pomocy swego Kekkei Genkai ptaka. W przypadku Suzume Kibaku no jutsu są one niewielkie, ale za to dzięki umiejętnościom latania dają możliwość ataku z powietrza co już samo w sobie jest przyjemną perspektywą. Dużą zaletą poruszania się w powietrzu jest to, iż jest to zwyczajnie szybsze od biegania. Te ptaszki są wielkości jaskółki i mniej więcej takiej prędkości, zwrotności należy po nich się spodziewać. Kolejną zaletą jest system zdalnego naprowadzania, który sprawia, iż gdy takie stworzonko się na kogoś uweźmie to będzie zanim latać, aż do zniszczenia bądź odwołania. Co do siły eksplozji to jest ona nieco większa od tej pająków, więc robi się już groźnie, wybuch z bliska zdecydowanie zaboli, szczególnie tych mniej wytrzymałych przeciwników, którym może sprawić naprawdę solidne obrażenia. Do tego możemy wytworzyć ich całkiem sporo, bowiem z jednego pojemnika da rade zrobić 70 takich latających bomb. Co do wad to jest nią pobór chakry spory jak dla Genina oraz to, że wymaga pewnej kontroli swego Kekkei Genkai, więc ktoś o poziomie tego atrybutu niższym niż Ichi Kaishi nie będzie w stanie korzystać z tego jutsu.\nPobór chakry w zależności od ilości stworzonek:\nŚredni koszt rangi D - 4 ptaki\nŚredni koszt rangi C - 10 ptaków\nŚredni koszt rangi B - 25 ptaków\nŚredni koszt rangi A - 55 ptaków\nŚredni koszt rangi S - 115 ptaków\nIlość stworzonek, które możemy naraz jedną dłonią w zależności o kontroli Kekkei Genkai:\nIchi Kaishi - 2 ptaki\nNi Kaishi - 5 ptaki\nSan Kaishi - 7 ptaków\nYon Kaishi - 9 ptaków\nGo Kaishi - 11 ptaków\nKoszt Nauki: 21 Punktów Rozwoju\nIlość Gliny: 3 porcje na 1 ptaka\nJest to właściwie rozwinięcie techniki Suzumie Kibaku no jutsu. Tym razem, również tworzymy ptaka tylko, że znacznie lepszego. Jest on około trzykrotnie większy od jaskółki z poprzedniej techniki przez co ma wielkość mniej więcej kaczki, lecz posiadającej bardziej opływowe kształty, do tego "uzbrojona" jest w dwie pary skrzydeł, które dają całkiem imponujący napęd tej istocie. W efekcie czego ptak jest znacznie szybszy i zwrotniejszy niż poprzednie techniki, a nawet pod tym względem jest najlepszy na swej randze. Siła wybuchu, również jest znacznie lepsza, niż w wypadku poprzedniej ptasiej figurki, co nie może dziwić ze względu na różnice w randze. Gdy nawet jedna zostanie zdetonowana w najbliższej odległości od celu to wróg może znaleźć się w sporych tarapatach i wyjść z nich z całkiem poważnymi obrażeniami. Oberwanie większą ilością Taka Kibaku naraz przeważnie kończy się zgonem na miejscu.\nŚredni koszt rangi C - 4 ptaki\nŚredni koszt rangi B - 10 ptaków\nŚredni koszt rangi A - 25 ptaków\nŚredni koszt rangi S - 60 ptaków\nIchi Kaishi - 1 ptak\nNi Kaishi - 2 ptaki\nSan Kaishi - 3 ptaków\nYon Kaishi - 5 ptaków\nGo Kaishi - 8 ptaków\n[ Time : 0.302s | 37 Queries | GZIP : On ]


Strażnik Parku - Błażej Dzikowski - 0,00 zł - PDF, mobi, ePub - porównywarka cen książek elektronicznych - SwiatCzytnikow.pl\nAutor: Błażej Dzikowski\nWspółczesna historia o końcu dzieciństwa, wielkim mieście i tajemnicy zła.\nPogardzany przez rówieśników Gabriel postanawia zostać mścicielem. Za dnia uczy się w zwyczajnym liceum i przeżywa domowe smutki i radości z rodzicami i siostrzyczką, w nocy wkłada maskę dziwnego zwierzęcia, wymyka się na ulice i walczy z przestępczością.\nMa dwie supermoce: nic do stracenia i pistolet Glock 17.\nMówi się (o tej książce) jako o nowej wersji „Złego” Tyrmanda.\nŚwiadectwo socjologiczne, zapewne zarysowane na marginesie, jest tu niezwykłe. Jest się czego bać.\nDzikowski ma zmysł obserwacji, językowy słuch, potrafi żonglować młodzieżowym slangiem i anegdotami.\nStrażnik Parku to wartka, zgoła przygodowa, akcja z jednej strony i młodzieżowy wariant traktatu filozoficznego z drugiej. (…) Coś na kształt Taksówkarza, Karate Kid i Życzenia Śmierci w jednym, tyle że w wydaniu warszawskim jak się patrzy!\nGabriel kieruje się prywatną chęcią zemsty i obsesją piętnowania zła. Ten niezwykle często obecny w popkulturze typ bohatera-mściciela Dzikowski wykorzystuje jako punkt wyjścia do frapującej dyskusji o istocie zła i o jego pociągającej sile.\n„Strażnik parku” Błażeja Dzikowskiego jest dobrą, świetnie napisaną i grającą na uczuciach narracją o działalności samozwańczego osiemnastoletniego egzekutora, który zamiast po bożemu wypalać sobie spojówki w multiplajerowym Modern Warfare – lub czatować z ulubionymi koleżankami – woli nocami robić po swojemu roz…dolkę w realnym mieście. Jasne, że nie ramach hobby. Gabriel Róziewicz ma powód, misję i środki. W końcu jest superbohaterem.\nBłażej Dzikowski napisał pełną dowcipu i jednocześnie poruszającą opowieść o dojrzewaniu w świecie, który za nic ma dziecięce ideały. „Strażnik parku” to stylistycznie wyważona i trzymająca w napięciu historia o dobru i sprawiedliwości, które zawsze są towarem deficytowym. Z wartkiej fabuły wyłania się także kolejna diagnoza autora - Warszawa i jej mieszkańcy po 20 latach pogoni za dobrobytem.\nE-booki podobne do "Strażnik Parku"


Edukacja - HubHub\nMożliwości prawem, nie towarem! Chcemy dopowiadać to, czego nie dowiedzieliście się w tradycyjnej szkole, żebyśmy wszyscy ruszyli do przodu. Z przyjemnością odpowiemy na Twoje pytania. Przejrzyj harmonogram naszych wydarzeń i wybierz temat, który najlepiej odpowiada Twoim potrzebom. Co na przykład? Od sztucznej inteligencji, Big Data, machine learning po porady biznesowe i wiele więcej.\nWszystkie Warsaw - Postepu14 Warszawa - Nowogrodzka Square Bratislava - Twin C Bratislava - CBC Prague - Na Příkopě 14 Prague - Palác ARA Budapest - Kiraly 26 London - Farringdon Street\nWięcej niż eventy\nPoza standardowymi wydarzeniami, wkładamy dużo pracy i serca w dodatkowe projekty czy konferencje. Edukacja i rozwój to nasza pasja, do której podchodzimy z pozytywnym nastawieniem i nieszablonowym myśleniem.\nButterfly Effect to rodzaj uniwersytetu nowej ery, który rozwija talenty biznesowe i motywuje młodych ludzi do pozostania lub powrotu na Słowację, oraz zachęca do rozwoju profesjonalnego w tym kraju. Interdyscyplinarne zespoły pracują nad realnymi projektami pod nadzorem doświadczonych profesjonalistów z firm partnerskich – dzięki temu mają kontrolę nad błędami które popełniają i mogą wyciągać z nich wnioski.\nFutureNow to jeden z najważniejszych filarów edukacyjnej działalności HubHub.


Prokuratura postawiła zarzuty byłemu szefowi CBA. Grozi mu do 10 lat więzienia - wPrawo.pl\nPaweł Wojtunik/ fot. twitter\nProkuratura Regionalna w Krakowie postawiła dziś zarzuty byłemu szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego Pawłowi Wojtunikowi. Jak poinformował prok. Zbigniew Gabryś, zarzuty dotyczą m.in. niedopełnienia obowiązków, niszczenia dowodów i działania na szkodę interesu publicznego.\nProk. Gabryś poinformował, że Wojtunik „jest podejrzany o to, że w związku z pełnioną funkcją nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, związanego m.in. z rozpoznawaniem, zapobieganiem i wykrywaniem przestępstw przeciwko działalności instytucji państwowych, do czego zobowiązane było kierowane przez niego biuro. Powziąwszy informacje, wskazujące na uzasadnione podejrzenie popełnienia przez podległego mu funkcjonariusza – dyrektora delegatury CBA w Warszawie – przestępstwa przekroczenia uprawnień w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, wbrew prawnemu obowiązkowi – wynikającemu z przepisów prawa – nie złożył do właściwej prokuratury zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa” .\nProkurator wyjaśnił, że Wojtunik „w dniu 3 kwietnia 2012 r. podjął decyzję, w wyniku której zniszczono materiały mogące stanowić dowód w tym postępowaniu. Działając w ten sposób były szef CBA pomógł ówczesnemu dyrektorowi delegatury CBA w Warszawie w uniknięciu odpowiedzialności karnej. W ten sposób w okresie od października 2011 r. do 25 maja 2015 r. pan Paweł W. działał na szkodę interesu publicznego oraz CBA.”\nZarzucone podejrzanemu przestępstwa są zagrożone karą od roku do 10 lat pozbawienia wolności. „Postępowanie, w toku którego te zarzuty zostały ogłoszone, ma charakter niejawny i dlatego dalsze szczegóły z tego postępowania nie mogą być ujawniane” – stwierdził prokurator.\nKomisja ds. reprywatyzacji będzie wzywać HGW jako ... Dzisiejszy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w myśl którego grzywny za niestawiennictwo Hanny Gronkiewicz-Waltz przed komisją ds. reprywatyz...\nSędzia skazany za korupcję nie stawił się w areszc... 27 kwietnia 2017 r. sędzia z Kościerzyny Janusz K. został skazany na łączną karę 4 lat więzienia za cztery przestępstwa o charakterze korupcyjnym (łap...\nWyjaśnić śmierć prezydenta Kaczyńskiego. Donald Tu... Sprawa katastrofy smoleńskiej powraca. Prokuratura wciąż szuka winnych zaniechań przy organizacji wizyty pary prezydenckiej i 94 innych osób w Katyniu...\nbyły szef cbaCBAniedopełnienie obowiązkówniszczenie dowodówpaweł wojtunikprokuraturazarzuty\nNa pohybel,czarnym i czerwonym\nPaństwo teoretyczne jak mówił minister Sienkiewicz\nPaź 15, 2018 781\t0\nPaź 15, 2018 10 685\t0\nPaź 15, 2018 803\t0\nPaź 15, 2018 1 258\t0


OCZAMI MAMY: "Matka Amerykanka czyli… mało wymagamy" | Dobra Polska Szkoła\nOCZAMI MAMY: “Matka Amerykanka czyli… mało wymagamy”\nZrobiłam eksperyment. Narysowałam linię na kartce papieru i nazwałam ją linią matki. Na jej jednym końcu napisałam Chinka, a na drugim Amerykanka.\nZrobiłam też wielką kropkę na środku. Chinka jest symbolem matki, która wychowuje dzieci w wysokiej dyscyplinie. Amerykanka zaś symbolizuje matkę, która zawsze stara się dogodzić dzieciom.\n– Zaznacz, gdzie ty jesteś na linii? – zapytałam amerykańską koleżankę, która jest matką i ma doktorat z psychologii. Ta ostatnia wiadomość jest istotna.\n– Byłam matką, która dogadzała non stop. Teraz więcej wymagam. Nie mogłam dopuścić, żeby moja córka w 3 klasie nie umiała jeszcze czytać i kłótnią wymuszała każdą zachciankę – tłumaczy się koleżanka, którą znam od 10 lat.\nKoleżanka była (już nie jest) klasycznym przykładem matki Amerykanki, która uważała, że każde zajęcia muszą być “fun” czyli przyjemnością dla dziecka. Nie należy swojej pociechy stresować i wymagać najlepszych ocen w szkole. Trzeba chwalić każdy jej najmniejszy wysiłek. Zapewniać spotkania z koleżankami i tzw. sleepover czyli ich nocowanie w domu.\nRozmawiamy z koleżanką o tym jakimi jesteśmy matkami, bo przez metropolię nowojorską przechodzi fala dyskusji wokół fragmentów książki Amy Chua, wydrukowanej w The Wall Street Journal. A publikacja porównuje chińskie matki i amerykańskie. Generalizuje, że Chinki wymagają bardzo wiele od dzieci. Amerykańskie mamy są ich przeciwieństwem.\nKtóry model matki jest “lepszy”? Lepszy dla przyszłości dziecka. Wszystko zależy od przypadku.\nJednym dyscyplina służy, drugich może złamać. Zbytnie dogadzanie i rozpieszczanie też szkodzi.\nMoim zdaniem najlepiej dążyć do złotego środka, czyli dyscyplinę przeplatać zrozumieniem, dogadzaniem i wspieraniem. Nie, to nie jest takie łatwe.\nNie zapomnę pewnej reakcji Kimberly. W zeszłym tygodniu, po wyjściu ze szkoły, córka ma smutną minę.\n– Przepraszam ciebie – mówi.\n– Zrobiłam jeden błąd w dyktandzie. Pomyliłam witch (czarownicę) z which (który).\n– Czasem zdarza się błąd. Wiem, że umiałaś wszystkie słówka.\nKimberly powoli uśmiecha się. Serce bije mi radośnie. Wiem, że mojej córce, obu córkom, na wszystkim zależy.


Wydawnictwo Literackie w lipcu - Mechaniczna Kulturacja\nNikt nie zna całej prawdy o Susie, a kiedy jej córki odkrywają rąbek tajemnicy, musi odpowiedzieć na pytanie, które nękało ją przez prawie całe życie:\nJuż ponad 700 000 osób pokochało książki Kerry Fisher. Ebook The Secret Child był numerem 1 na liście bestsellerów Kobo i jednym z 10 najlepiej sprzedających się tytułów na czytniki w Amazonie w 2017 roku. Polski przekład pióra Doroty Dziewońskiej – Sekretne dziecko – właśnie trafia do księgarń. To może być bardzo miła wakacyjna lektura. Po wielkim sukcesie Posłusznej żony (wydana także w wersji audio z udziałem Magdaleny Schejbal) w ubiegłym roku Kerry Fisher zdobyła grono wiernych czytelniczek i czytelników także w Polsce.\nDzieła zebrane tom 8 – Gustaw Herling-Grudziński\n← Recenzja filmu „Anna”. Kiepska powtórka z rozrywki\nZapowiedź: Krwawa Róża – Nicholas Eames →


Wysokiej jakości specjały mięsne z lokalnych świń z Bawarii | Viessmann\nSchiller Werksverkauf Hof, Niemcy\nDla firmy E. Schiller Fleisch GmbH świeżość priorytetem numer jeden.\nFirma rodzinna produkuje i przetwarza wysokiej jakości specjały mięsne z lokalnych świń z Bawarii.\nHannes Leucht wspiera swoich rodziców, którzy rozpoczęli działalność w 1989 roku, jako asystent zarządzania. Zatrudniająca ponad 240 pracowników firma E. Schiller Fleisch GmbH gwarantuje najwyższy poziom jakości i higieny przy przetwarzaniu produktów mięsnych przy pomocy najnowocześniejszych technologii.\nWszystkie produkty są dostarczane i przetwarzane „Just in Time” bez przechowywania lub pośrednich transportów, aby zapewnić maksymalną świeżość.\nSklep fabryczny powstał w wyniku nadmiernych odpadów mięsa z handlu detalicznego artykułami spożywczymi\nDzisiejszy asortyment przemysłu spożywczego obejmuje głównie standaryzowane produkty mięsne, do których nie wykorzystuje się niektórych sekcji poszczególnych produktów mięsnych. Dlatego firma E. Schiller Fleisch GmbH otworzyła sklep fabryczny, który początkowo składał się tylko z małego okienka w hali produkcyjnej.\nNowy sklep fabryczny został znacznie zmodernizowany i wyposażony w urządzenia chłodnicze i zamrażarki firmy Viessmann\nPoczątkowe małe okno zostało teraz przekształcone w dedykowany sklep! Przy renowacji nowej siedziby firma E. Schiller Fleisch GmbH zaufała firmie Viessmann Kühlsysteme GmbH jako znanemu z wysokiej jakości partnerowi. Nowe komercyjne urządzenia chłodnicze firmy Viessmann zapewniają m.in. oszczędność energii rzędu około. 25% i zapewniają znacznie większe wykorzystanie przestrzeni, co oznacza, że w urządzeniach chłodniczych jest miejsce na większą różnorodność produktów. Około 19 metrów regałów wielopółkowych Tecto MD5 zostało zainstalowanych na ścianach bocznych sklepu, dodatkowo 4 wyspy mroźnicze Tecto FI2 PI w środkowej części, gdzie eksponowane są mrożone owoce morza i produkty mięsne.\nJak widać, nie zabrakło również zmian wizualnych: nasz sklep fabryczny został zdecydowanie zmodernizowany. Był to również ważny aspekt dla naszej decyzji zakupowej.\nHannes Leucht, Asystent ds. Zarządzania w E. Schiller Fleisch GmbH\nLokalność - jeden ważny czynnik\nDzięki rekomendacji firmy wykonującej instalacje chłodnicze Behrschmidt Kälte- und Klimatechnik GmbH, która znajduje się w pobliżu Hof, Leucht zyskał fundamentalne zaufanie do firmy Viessmann Kühlsysteme GmbH jeszcze przed rozpoczęciem całej współpracy.\nWszystkie etapy tego projektu, od konsultacji i projektu po sprzedaż i montaż, przebiegały bardzo dobrze. Viessmann jest naszym lokalnym partnerem do współpracy peer-to-peer\nBył bardzo zadowolony ze wspólnego planowania i współpracy projektowej i cieszy się na przyszłą współpracę z firmą Viessmann.


2018 - Strona 2 z 5 - Eko Resort\nDla kogo jest ta oferta? Dla wszystkich osób, które chcą w samotności przemyśleć kilka ważnych spraw, zregenerować siły, do-energetyzować ciało. Przeczytaj, zobacz czy Ci się spodoba, a jeżeli tak, to pakuj się i przyjeżdżaj na Łubinowe Wzgórze. Zakwaterowanie w Kamiennym […]\nWypoczywaj w budynku bez dzieci Kamienny domek powstał w 2017 roku i jest 5-ym budynkiem w naszym Eko Resorcie. Zbudowany z białego kamienia, materiału charakterystycznego dla rejonu – Kazimierz Dolny, Puławy, Nałęczów. Mieści zaledwie 5 pokoi, przygotowanych z ogromną dbałością […]


Rycerz Niepokalanej - Roczniki: Nasz katolicyzm\nRoczniki / 1935 / Rycerz Niepokalanej - Marzec / Nasz katolicyzm\n3 (159) 1935\nPrzysłowiową jest nasza powierzchowność. Umiemy wygłaszać doskonałe mowy programowe, pływamy klasycznie na wymuskanych grzbietach frazesów, dajemy się ponosić entuzjazmowi i szybujemy dzielnie pod obłokami - przez pięć minut.\nNa więcej nas już nie stać. Zniechęcamy się. Opuszczamy ręce.\nA tymczasem daleko więcej domaga się od nas sztuka życia, życia chrześcijańskiego i katolickiego.\n- Odmawiam codzień pacierz (rano czasem nie zdążę, bo się śpieszę; a niekiedy wieczorem jestem zmęczony śmiertelnie). Uczęszczam co rok do Sakramentów św., owszem, czasem i więcej razy w roku. Co niedzielę jestem na Mszy św., choć prawda, czasem zaśpię, albo jestem słaby. Wtedy słucham Mszy przez radjo. Poszczę w każdy piątek sumiennie, ba, nawet w suche dni i nakazane wigilje, jeśli tylko zauważę w kalendarzu.\nSpójrzmy więc, jak ten chełpiący się swą katolickością brat nasz postępuję w innych wypadkach, przejawach życia.\nJest rozmowa o karnawale. Opowiadają jedni drugim, jak się bawili, gdzie, z kim i... za co.\n- Długi był karnawał w tym roku. Bawiliśmy się świetnie. Co sobotą bal do białego dnia. Córki po dwie pary pantofelków zdarły na tańcach. Miały powodzenie. Chłopcy szaleli za niemi...\n- No, dobrze, ale skądże pozwalały wam na to finanse? Przecież dziś takie ciężkie czasy?\n- Głupstwo! Naiwnych zawsze jest jeszcze dosyć. Pożyczyli i było.\nOj, to przy twojej pensji ciężko będzie pooddawać te pożyczki...\n- Wcale się tem nie martwię. Ani mi się śni oddawać. Nie mam skąd i dobra! Dziś tak wszyscy robią.\nOto katolik! Hulaka, który pewnie szereg niedziel sam nie słuchał Mszy św., a wątpliwe, czy inni członkowie rodziny, roztańczeni do białego rana, byli w kościele po takiem zmęczeniu.\nI tak wychowuje dzieci! Zabawy, tańce, flirt - to najważniejsze ich zajęcia. A co z nich będzie w przyszłości ? Póki młode - rozbaw wionę, rozkapryszone lalki, szukające mocnych wrażeń na dancingach i zabawach, często wcale niewytwornych. A później? Rozgoryczone do całego świata, nieznośne, skwaszone, a przytem zepsute do szpiku kości, typowe "stare panny", utrapienie bliższego i dalszego otoczenia. Bo pracy żadnej nie znają. O cierpieniu, zaparciu się siebie, ofierze nie chcą słyszeć. Biedne, nieszczęśliwe, wykolejone istoty!\nA ten katolik, który wcale nie myśli o regulowaniu długów? Jest zwyczajnym złodziejem, jednym z najgorszych w tej branży, bo wyrafinowanym, podstępnie wyłudzającym od przyjaciół pożyczki, o których oddaniu wcale nie myśli.\nI to ma być katolik?!...\nMówi się o wierze, o religji, o duchowieństwie. Sypią się krytyczne uwagi na temat różnych zarządzeń Kościoła. Modna jest dziś sprawa rozwodów i t. zw. "ślubów cywilnych".\n- Tu Kościół musi ustąpić, bo jego stanowisko trąci średniowieczem. Dziś są całkiem inne warunki życia, niż ongiś. Dopiero kiedyś czytałem w dzienniku, że nawet katolicy domagają się rozwodów, bo ten nieżyciowy upór Kościoła i dla nich za ciężki...\nA nasz "katolik" słucha. Może się nawet uśmiecha. Może potakuje. Może dorzuca i swoje uwagi, że "co do tego mógłby Kościół katolicki ustąpić, bo nic na tem nie straci, a zyskałby uznanie bardzo wielu rozgoryczonych i zniechęconych dziś tem nieubłaganem stanowiskiem".\nZamiast śmiało i otwarcie powiedzieć, że nierozerwalność małżeństwa to prawo Boże, a nie ludzkie - on milczy. Zamiast bronić świętości sakramentu małżeństwa:- on się bezmyślnie uśmiecha. Zamiast zaprotestować przeciwko pogańskim poglądom na tę świętą instytucję - małżeństwo:- on dozwala nikczemnym językom bezcześcić ją, i wcale go nie wzrusza, że inni z sakramentu urządzają sobie zabawkę dla nieujarzmionej namiętności.\nOto katolik! Niestety, takich dziś wielu. Aż strach pomyśleć, że jakaś żydówka odważa się już publicznie wygłaszać w stolicy bezczelne ataki na "stanowisko kleru" w sprawie małżeńskiej i twierdzić, że to "kler winien temu, że tyle małżeństw jest nieszczęśliwych".\nA katolicy zaledwie zdobędą się na delikatną uwagę lub w ostateczności ktoś zacznie tupać, zamiast dać należytą odprawę. Bo mało kto jest uświadomiony dostatecznie w tych tak ważnych sprawach, mało kto potrafi zabrać głos i stanąć w obronie praw Bożych, stojących nawet na straży rozwoju i tężyzny fizycznej państwa.\nTonące w świetle lamp elektrycznych sale dancingowe, gęstym dymem papierosów wypełnione lokale rozrywkowe i szaleńczy krzyk dzikiej rumby - już poza nami. Minął karnawał ze swem wyuzdaniem i całą ohydą rozpętanych zmysłów.\nNadszedł post wielki, post święty - czas skupienia i refleksyj.\n"Odrzućmy przeto uczynki ciemności i przywdziejmy zbroję zbawienia!" Zacznijmy myśleć poważnie nad życiem, nad jego celem. Wyszliśmy od Boga i do Boga winniśmy zdążać.\nTymczasem tyle zachodów i wysiłków, aby się od Niego oddalić. Zapomnieliśmy o Nim. Zdaje nam się, że pacierz, spowiedź roczna i Msza niedzielna - to już wszystko. A to zaledwie cząstka.\nBóg jest właścicielem całego człowieka i wszystkich jego władz, a nie cząstki tylko. I cząstką On się nie zadowoli! Bo wszystko dla Swej uczynił chwały. Wszystko mamy od Niego.\nNie wolno nam więc poprzestawać na pozorach, zadowalać się stereotypowem: przecież jestem katolikiem praktykującym. Trzeba, aby całe życie nasze, wszystkie jego przejawy stwierdzały naszą katolickość czyli zgodne były z tem, w co wierzymy i co wyznajemy ustami.\nI metody zarobkowania i zabawy jako odpoczynek po pracy i praca społeczna i debaty polityczne i rozmowy przy stole i w drodze czy w towarzystwie.\nSłowem, wszystko ma promieniować wiarą, ma z wiary wypływać. Wiara ma przenikać nasze zamiary, słowa i czyny wszystkie.\nJeśliśmy zapomnieli o tem w wirze karnawałowych zabaw i pogańskiej bezmyślności, jaka w tym czasie zaraża wielu katolików, ocknijmy się corychlej.\nOdprawmy dobrze rekolekcje. Te kilka dni skupienia pozwoli nam wniknąć w tajniki sumienia i dostrzec, jak daleko posunął się w nas rozbrat między wiarą a życiem. Łaska Boża odzyskana w Sakramencie Pokuty i umocnienie zaczerpnięte w Komunji św. dopomoże nam do gruntownej zmiany życia.\nAbyśmy się stali prawdziwymi katolikami i rycerstwem Niepokalanej!\n Wyrażeniem tem nie obejmujemy tych pełnych poświęcenia, pracowitych, ofiarnych, pobożnych prawdziwie, pożytecznych dla bliźnich starszych panien, zasługujących często na miano prawdziwych apostołek. Dla nich mamy pełne uznanie.\n2,307,787 unikalne wizyty


Powrót do zwolnienia podmiotowego w VAT możliwy, ale po roku | Mistrz Branży - interaktywny portal dla piekarzy, cukierników, lodziarzy.\ndodano 2013-05-27 , Redakcja MW, materiał promocyjny\nRealizowanie sprzedaży w pewnym limicie zwalnia podatnika od płacenia podatku VAT. Nie każdy jednak musi skorzystać ze zwolnienia. Decyzję o zrzeczeniu się tego prawa warto przemyśleć – na możliwość ponownego wyboru zwolnienia trzeba czekać ponad rok.\nOd momentu rozpoczęcia działalności i dokonania pierwszej transakcji do chwili, kiedy opodatkowana sprzedaż osiągnie określoną wartość, przedsiębiorca nie musi płacić podatku VAT. Tą granicą jest kwota 150 000 zł dla sprzedaży w poprzednim roku podatkowym. Jeśli natomiast rozpoczęcie działalności będzie miało miejsce w trakcie roku podatkowego, limit będzie stanowić proporcja 150 000 zł w stosunku do okresu prowadzenia firmy dla sprzedaży przewidywanej w roku podatkowym.\nZe statusu podatnika VAT zwolnionego można jednak zrezygnować, a po rezygnacji znów do niego powrócić. Obydwie decyzje mogą okazać się dla podatnika korzystne. Sam powrót (a zatem ponowny wybór zwolnienia) opłaca się zwłaszcza, gdy przedsiębiorca większość transakcji przeprowadza z osobami niebędącymi czynnymi podatnikami VAT lub kiedy na potrzeby swojej działalności dokonuje nieznacznych zakupów.\nTrzeba czekać rok\nNiestety ze zmianą statusu podatnika na potrzeby VAT-u trzeba się wstrzymać – i to na długo. Przedsiębiorca, który zrezygnował ze zwolnienia z VAT-u może do niego powrócić nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym od zwolnienia odstąpił. Innymi słowy, jeśli rezygnacja z prawa nastąpiła np. w marcu b.r., ponowny wybór zwolnienia będzie możliwy dopiero od 1 stycznia 2015 r.\nNiezbędne zawiadomienie fiskusa\nW przypadku powrotu przedsiębiorcy do zwolnienia podmiotowego z VAT fiskus musi ponownie wypisać go z rejestru czynnych podatników VAT. Należy zatem złożyć w urzędzie aktualizujący druk VAT-R w okresie tygodnia, licząc od dnia, w którym nastąpi zmiana. Składający musi w nim m.in. wskazać, że na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o podatku od towarów i usług będzie korzystał ze zwolnienia oraz podać pełną datę, od której to nastąpi, odpowiednio w polach 30. i 38.\nautorzy: Katarzyna Miazek, Tax Care; Karolina Zawłocka, księgowa Tax Care


VI Festiwal Kolęd, Pastorałek i Pieśni Bożonarodzeniowych / 22 grudnia 2014 / Kultura / Zakopane / WATRA - Podhalański Serwis Informacyjny\nOrganizatorzy serdecznie zapraszają na VI Festiwal Kolęd, Pastorałek i Pieśni Bożonarodzeniowych wszystkich mieszkańców i gości, którzy pod Tarami spędzą świąteczny i noworoczny czas. Jak co roku umilą go niezwykłe koncerty z najpiękniejszymi góralskimi pastorałkami, a także tradycyjne polskie kolędy i współczesne kompozycje. W tych szczególnych chwilach z zadumą zatrzymujemy się przy żłóbku nowonarodzonej Bożej Dzieciny. Na nowo ożywa w nas wiara, nadzieja i miłość. Spędzamy ten czas z najbliższymi, a także pielęgnujemy nasze polskie i rodzinne tradycje.\nŚwięta Bożego Narodzenia są wyjątkowe w otoczeniu śnieżnego górskiego krajobrazu i przy dźwiękach przepięknych polskich kolęd, a zwłaszcza góralskich pastorałek. Dzięki organizowanemu od kilku lat Festiwalowi aż do 2 lutego rozbrzmiewają one co tydzień w zakopiańskich kościołach. W tym roku z kolędowym repertuarem wystąpią dla Państwa m.in.: zespół Zakopower, Trebunie-Tutki, Hania Rybka, Jana Karpiel Bułecka, Halina Jawor, Tatrzańska Orkiestra Klimatyczna, Podhalańskie Stowarzyszenie Śpiewacze „Turliki” oraz Tatrzański Chór Szumny. Zaplanowany został także specjalny kolędowy koncert dla najmłodszych połączony ze wspólnym śpiewaniem, które poprowadzi ludowa muzyka Harni wraz z dziećmi z Niepublicznego Przedszkola w Poroninie.\n„Nad Tatrami Gwiozda Betlejemsko”. Kolędy do słów Wiesława Nowaka i muzyki Andrzeja Zaryckiego w wykonaniu: Haliny Jawor, Anny Seman, Jana Karpiela Bułecki i Marii Nowak


Auto do Ślubu - Sixilimo Białystok - Sale Weselne Księżyno - Podlaskie - opinie,komentarze,recenzje - ModneWesele.com\nStrona główna Auta do ślubuAuto do Ślubu - Sixilimo Białystok\nAuto do Ślubu - Sixilimo Białystok\nPrzepiórcza 16-001 Księżyno\nAdres strony internetowej: http://www.sixilimo.pl\nTelefon kontaktowy: Pokaż numer telefonu 666 666 963695 186 996\nPara Młoda w dniu swojego ślubu zasługuje na najwyższy komfort i luksus. Przejazd w przepięknej sukni ślubnej dla Panny Młodej, oraz w gustownym i szykownym garniturze dla Pana Młodego powinien odbywać się w równie eleganckim aucie.\nW naszej ofercie znajdą Państwo następująca samochody ślubne: Excalibur, Rolls-Royce, Daimler, Lincoln, Porsche, Mercedes, Lexus, Jaguar, Audi, oraz kultowy Fiat 125p. Dla Pary Młodej wybór jednego sposród tych aut będzie nie lada frajdą.\nWynajęte auto poprowadzi profesjonalny kierowca, który umili Państwa czas rozmową oraz spokojną jazdą w przyjaznej atmosferze. W jednym z naszych aut podjedziecie Państwo do ślubu jeszcze jako Panna i Kawaler, a odjedziecie jako szczęśliwe małżeństwo. Oczywiście zadbamy również o wspaniały wystrój naszych aut, tak aby komponowały się one z Państwa elegancją i gustem.\nSala Weselna Corvetta\nInne kategorie z Księżyno


przez tahela 19 lis 2012, 01:54\nDave38, Jeśli jestes z kims kto do ciebie mowi idx sie powies jak Twój popierdolony ojciec i to alceptujesz to nie swiadczy to równiez zbyt dobrze o tobie,to chamstwo po [rostu, które akceptujesz , ktos kto sam nie jest chamem nie zakceptuje czegos takiego.\nprzez Saanna 19 lis 2012, 02:12\nBo ja wiem? Nie mam pojęcia. dla mnie tu jest pustka, nie wiem, czemu tak mam. Wiążę to z tym, ze ja sie czułam oszukana, rozczarowana jakimiś tam relacjami. Ze własnie nie mówiono mi wiele rzeczy szczerze, raczej milczano - i chyba to mialam za złe. Bo niby wszystko fajnie, a pozniej jakos wyszlo szydło z worka.\nA propos atrakcyjnosci- to aj siebie toleruje wzglednie fizycznie - i tu tez wiem, ze moge sie podobac, natomaist mentalnie - i toz awsze była moja bolączka - jestem nudna. Co prawda kiedys mialam dowody an to, ze (jak było lepiej), ze moge byc lubiana - w to zawsze watpilam, moglam sie komus podobac jako osoba - ale to bylo krotkie przeswiadczenie. OStatnio sporo dostaje informacji, ze jednak jest cos we mnie co odpycha. Jestes fajna, ale.... Słyszałam- tak myslalem, ze jestes kobieta mojego zycia, ale.... albo "no to jednak moj kumpel dobrze mi podpowiadał - zebym odpuscił - ze nie mógłby ze mna byc, nie wyobraza sobie ze mna zwiazku" itd. to jest przykre, bo nie wiem, gdzie jest pies pogrzebany. kiedys fajne mialam informacje, ze fajna kumpelka itd. ale jakos zawsze bałam sie miłosci. i teraz jet jak jest. sama tweirdze, ze jestem nudna, straciłam większość swoich zainteresowań, sama zauważyłam, ze nie jestem w nic zaangazowana, taki jamochłon, bez charakteru, miła, słodka. itd.\n-- 19 lis 2012, 01:26 --\ngeneralnie swiadoma jestem, ze w sprawie nie wiele da sie zrobic ;/, staram sie akceptowac to jak jest. ja chyba nigdy juz nie bede wiedziala jaka jestem. wiem, ze jestem bez charakteru chaca spelnic oczekiwania wszystkich\nprzez diatas 19 lis 2012, 02:28\nA to ciekawe bo mi też nie mówią o pewnych rzeczach, właściwie to o tym co jest we mnie dziwnego. Tak sobie myślę, że nie mówią, aby mnie nie ranić. Tak na zdrowy rozum to raczej dobrze robią bo jak by mi mówili to pewnie ja bym się obrażał a i im byłoby źle.\nBtw też pewnie się wydaje nudny tym co mnie znają ale jak mają być mnie ciekawi jak ja o sobie niewiele im mówię? To że unikam rozmów o mnie to myślę że to kwestia tego że kiedyś mało się mnie pytano co robię jak tam w szkole itd, u ciebie też tak było?\nprzez Saanna 19 lis 2012, 02:34\npewnie- ze mna nikt nie rozmawial, nikogo nie interesowalo co mysle, co czuje. a nawet jak podejmowałam rozmowy - to byl tekst- rany jakaś ty głupia, idż zmywaj - czy cos w tym stylu. po pierwszej terapii uwierzylam, ze moze byc inaczej, bo wtedy tez dostawalam pozytywne (1 raz w zyciu) informacje. ale wtedy bylam mocno przy emocjach, mialam z nimi kontakt - jako taki- ale mialam. Nie analizowalam tak wszystkiego i dosyc szybko rozkwitlam, zobaczylam, ze mge byc dusza towarzystwa, ale tez ze jak polubilam siebie, to stałam sie tez atrakcyjniejsza dla innych. no, ale wszystko sie rozpadlo, bo mam dosyc silne tendencje destrukcyjne i sobie to co zbudowalam- to poczucie wartosci - takie coraz silniejsze bylo- to z przerazenia - bo zmiana tez przeraza, niezle sie podkopalam. przyznam, ze tez sporo wysilku mnie to kosztowało :/\n-- 19 lis 2012, 01:39 --\ndodam, ze podkopala mnie druga terapia (poszlam z inego powodu niz za 1szym razem) - własnie wtedy brakowało szczerosci w grupie, nabawilam sie deprechy w trakcie terapii i mnie tak zostawiono. ja wole uslyszec co jak ktos odbiera - bo czuje sie wtedy bezpieczniej. nie chowa noza po kieszeniach, czy za plecami. a szczerosc na tamtej grupie kulała i to mocno.\nprzez diatas 19 lis 2012, 02:42\nTo straszne co ci twoja rodzina mówiła , marne to pociesznie ale niektórym z tego forum gorsze rzeczy mówili rodzice\nI jak tu być ciekawym skoro wszystko musimy w sobie dusić? To jest chore. Na terapii mówiła ci terapeutka jak sobie z tym poradzić, pamietasz to?\n-- 19 lis 2012, 02:46 --\nNa drugiej terapii czułaś się odrzucona? Mam rozumieć że nie dostawałaś komunikatów od grupy tak?\nprzez Saanna 19 lis 2012, 02:48\ndla mnie to nie strazne, uz mnie to nie rusza. pewnie tez jak ktos sie do mnie zachowuje nei fair to ja tego nawet nie widze, nie czuje. i tyle. z 1 szej terapii pamietam, aby zaakceptwac swe stany, ale trzeba miec najpierw kontakt z emocjami, ktorego ja nie mam . na drugiej bylo gadanie o d...ie Maryni, wiec.... niby to byla praca na relacjach, a tak naprawde informacji zwrotnych byla garstka, wyrazaniu zlosci nie wspomne. byl typ po prostu, ktory swoja osobą terroryzowal i wiele osób sie bało. grupa byla pod jego dyktando.. wyleciał do mnie raz z tekstem "twoje miejsce w grupie powinno byc na koncu". zajebisty gosc. :/\n-- 19 lis 2012, 01:57 --\ngeneralnie osoby prowadzace nie powinny byly tez prowadzic grupy - ze wzgledow formalnych,a le to inna sprawa. sporo rzeczy wyplynelo po grupie. poza mna tez jedna osoba nabawila sie lęków,t ez byla oszukana, ale to inna para kaloszy. (poniekad i przez to pogorszylo mi sie f-cjonowanie, nabawilam sie w trakcie depresji itd)\nprzez diatas 19 lis 2012, 03:01\nSanna w słowach często tego nie widać jak ktoś robi sobie z nas jaja, ja to widzę zawsze w oczach, te śmiejące się oczy to ich zdradza\nwięc widzę że generalnie na terapii indywidualnej klepią o akceptacji a na grupowej to różnie bywa, ale jest jakiś prowadzący, nikt nie naprostował tego odważnego typka co ci mówił gdzie twoje miejsce?\nprzez Saanna 19 lis 2012, 03:05\nnie, bo to bylo w mim interesie by mu cos powiedziec. cos tam mu powiedzialam, ale.... cięzka sprawa. strasznie go nie lubiłam. Gdybym go spotkała na ulicy, to pewnie wogole bym sie znim nie zaprzyjaznila (zreszta podobne odczucia mialmam nie tylko ja). No, ale niewazne, chodzi o to, ze teraz po prostu funkcjonuje na pol gwizdka, z wiecznym poczuciem winy i w ogole :/ - przynajmniej tak ktos powiedział z terapeutów- ze nei czucie emocji to czesto tez poczucie winy. Czuje sie bez charakteru i takie tam.\nprzez diatas 19 lis 2012, 03:19\nja jakbym takiego typa spotkał to bym go zignorował co by mu chyba trafiło do zakutego łba że nie mam zamiaru się z nim zadawać,\nno ale o co się obwiniasz niby? to terapeuci ci powiedzieli czy tylko puścili taką śpiewkę?\nja kiedyś też się obwinałem, może nadal trochę ale to mi się wydaje że dlatego że chciałbym aby pewne rzeczy były inne niż są, że kiedyś zrobiłem tak a nie inaczej, że nie walczyłem o siebie że pozwalałem sobą pomiatać, że poddałem sie swoim lękom, a to boli po latach, u mnie to raczej żal chociaż jedno i drugie raczej blisko siebie są\nprzez Saanna 19 lis 2012, 03:40\nwiesz ja to czułam- poczucie winy za wszystko - za to zrobie, za to czego nie zrobie. DOSŁOWNIE za wszystko, ze kogos urazilam, ze nie dbam o swoje samopoczucie itd. a o pocz. winy pozniej powiedzial mi jakis tam terapeuta. i ja sie z nim zgadzam. no, niby teraz przez głowe przejdzie poczucie winy, ale ... to przez głowe. meczy mnie ten stan. bardzo meczy. chce te emocje wywalic, ciezko mi, bo to trzymam w sobie.\nprzez diatas 19 lis 2012, 03:52\nA nie jest tak że było jakieś wydarzenie w twoim życiu za które bardzo się obwiniłaś? Ja takie wydarzenie pamiętam, chciałem coś brzydkiego zrobić swojemu bratu jak miałem 5 lat. Pamiętam nawet że chciałem kary ale nie dostałem bo mama mnie obroniła. Z czasem zrozumiałem(tak mi się wydaje) że cokolwiek się dzieje nie mogę się o nic obwianiać. Jak miałem może z 10 to nadepnąłem na małego psiaka przez co on zaczął skomleć i po chwili zamilkł na zawsze. Oj strasznie płakałem wtedy i mówiłem mamie że to moja wina. Ale to głupoty sobie wmówiłem - nie zrobiłem tego specjalnie było ciemno a on mi wszedł pod nogę i stało się. To i jeszcze parę innych wspomnień dało mi poważnie do myślenia jak bardzo się obwiniam za całe zło tego świata. Ale wiesz co. Ja sądzę że najważniejsza rzecz to dbać o siebie, kazdy ma obowiązek dbania o siebie w pierwszej kolejności. Poza tym jak tak sobie zaanalizuje swoje zachowanie odnośnie poczuacia winy to za każdym razem wychodzi na to że czuję je wtedy gdy działam przeciwko sobie. Jakiś dziwnym zbiegiem okoliczności jest to że jak mi się dzieje dobrze to to nie czuję się winny.\nprzez Saanna 19 lis 2012, 10:03\nhmmmm, mnie kiedys mówiono, ze być moze sie czułam winna za smierc matki, bo zyczylam jej smierci. nienawidzilam jej, a ona potem zmarła. i to było tłumacozne tez tym, ze jak sie bede złoscila, to cos zniszcze, popsuje, zostanę opuszczona. Ze za złośc czeka kara. bo faktycznie tak czesto było.Ja sie b. zloscilam na grupe, i mialam wrazenie,z e tej zlosci nie mozna pokazac, bo mozna oberwac- vide ten gosc. z miare normalnej dziewczyny, zaczelam f-conowac coraz gorzej, miec zmienne nastroje (a było w miare ok), bać się ludzi etc. miec natłok emocji. teraz siebie karze, za to, ze poszlam na druga terapie - ktora wiecej krzywdy mi wyrzadzila, a jak juz poszlam, to nie posluchalam sie siebie i zrobiłam coś wbrew sobie. ze na wlasne zyczenie sie pogubiłam; ze rozpadł sie mój związek.\n-- 19 lis 2012, 09:04 --\naha jak było mi dobrze, to czułam sie winna, ze ja mam dobrze, a nawet lepiej, a inni jecza. tak tez bylo na grupie. za duzo z siebie dałam, za mało wzięłam.\nprzez diatas 19 lis 2012, 18:59\nSaanna No to faktycznie masz to poczucie winy i to dośc ostre. Jeszcze tylko napisz, że żal ci psa przybłędę zostawić przed domem swojej posesji, a wtedy będzisz mi przypominać siebie sprzed kilku miesięcy\nJa to bym wtedy nazwał siebie człowiekiem zbyt bardzo wspułczującym innym, ale sobie to już wcale!\nprzez Saanna 19 lis 2012, 19:26\nnie no tak to nie, ale faktycznie ja to sie bałam sukcesów. bo mnie sie kojarzyło - jak bede miala dobrze,to sie inni odwróca. itd. balam sie tez, ze bede eksploatowana - tak tez czasem bywa. jak czułam sie siln i bylo mi dobrze, to wtedy było nie dobrze\n-- 19 lis 2012, 18:26 --\nchoć nie twierdze, ze tak było zawsze