Kawiarki Pedrini - najlepsze ceny, opinie i recenzje\nStylowa kawiarka w dobrej cenie? Jeśli szukasz idealnego urządzenia do swojego domu sprawdź koniecznie propozycje kawiarek marki Pedrini! Świetnie wyglądające kawiarki sprawią, że parzenie kawy będzie dla Ciebie ucztą dla zmysłów. Pedrini oferuje bardzo dobrą jakość w przystępnej cenie, dzięki czemu aromatyczna kawa jest tylko na wyciągnięcie Twojej ręki.\nKawiarka Pedrini - którą wybrać?\nWybór odpowiedniej kawiarki nie należy do najprostszych. Jeśli więc zależy Ci na jakości i dobrej kawie, a nie lubisz przepłacać to Pedrini może okzać się dla Ciebie strzałem w 10, z którego będziesz w pełni zadowolony.\nRozkoszowanie się smakiem świeżo parzonej kawy nie wymaga drogich inwestycji w skomplikowane ekspresy.\nJeśli szukasz odpowiedniej kawiarki zwróić uwagę na kilka aspektów. Dobierz odpowiednią pojemność urządzania, zwróć uwagę na współprace z kuchnią indukcyjną (jeśli posiadasz taką w swojej kuchnii) oraz materiał, którego wykonana jest kawiarka. Zdecydowanie warto wybrać pomiędzy stalowymi kawiarkami, a tymi, które wykonane są z aluminium.\nOpinie o kawiarkach Perdini\nPedrini to producent kawiarek, który łączy w sobie dobrą jakość i dobrą cenę. Na pewno nie są to urządzenia z najwyższej półki, ale ich stosunek jakości do ceny potrafi zachwycić. Spotykają się one na ogół z dobrymi opiniami klientów, co sprawia, że są godne polecenia dla osób, które rozpoczynają swoją przygodę z parzeniem kawy. Szukasz swojej pierwszej kawiarki? Pedrini to na pewno marka dla Ciebie!


Radca prawny Legnica | Kancelaria prawna Słupsk i kancelaria adwokacka Poznań\nHome / Adwokat Ostróda / Polityka / Radca prawny Legnica\nIstnieje wiele trudnych zagadnień. Nie ze wszystkimi jesteśmy sobie w stanie sami poradzić.\nDobry radca prawny pomoże zarówno w sprawach osobistych, takich jak: rozwody, odszkodowania, alimenty, jak i w sprawach związanych z firmą, na przykład zakładanie czy likwidacja spółek. Warto wybrać prawnika specjalizującego się w danej dziedzinie, która nas interesuje, na przykład w prawie rodzinnym, medycznym czy obsługach dla firm. Jeśli interesuje nas dobry radca prawny Legnica to miasto, które posiada kilku niezłych prawników. Koniecznie sprawdźmy opinię o nich w internecie oraz popytajmy znajomych, czy mogliby nam kogoś polecić. Jeśli prawnicy z naszego niewielkiego miasteczka nas nie satysfakcjonują, warto udać się do miasta wojewódzkiego. Tam z pewnością znajdziemy prawnika godnego uwagi.\nJeśli chodzi o trudne kwestie, szczególnie te związane z pieniędzmi, Nie warto działać na ślepo, bez prawnego rozeznania. Dobry prawnik pomoże nam odzyskać pieniądze z odszkodowania, czy wyegzekwować alimenty dla naszych dzieci.\n29 czerwca 2017Rzecznik patentowy Wrocław, Kancelaria prawna Bytom, Radca prawny Słupsk Posted in Polityka, Adwokat Ostróda, Sprzeciw do nakazu zapłaty\n29 czerwca 2017Rzecznik patentowy Łódź, Skarga na komornika, Abonament tele polska Posted in Usługi publiczne, Adwokat Ostróda, Sprzeciw do nakazu zapłaty\n29 czerwca 2017Sąd Rejonowy Sieradz, Radca prawny Gorzów, Windykacja masowa Posted in Urbanistyka, Adwokat Ostróda, Sprzeciw do nakazu zapłaty\n19 października 2017Kancelaria adwokacka Wrocław Posted in Polityka, Potykacze, Sprzeciw do nakazu zapłaty\n9 kwietnia 2017Notariusz Warszawa Posted in Polityka, Fonoskopia\nSlowa kluczowe: GAP Fakturowy BMW, Wiedzopedia, usuwanie graffiti toruń, glutamina katowice, Tynk silikonowy Lakma, rozstępy biceps, biceps 34cm, docieplenie granulatem Radom, osb stopfire, pantomograf Gliwice, Szybkoschnąca Lakierobejca do wnętrz zastosowanie\n« Previous Article Ośrodek szkolenia kierowców Lublin\nNext Article » Rzeczoznawca majątkowy Poznań\nKancelaria prawna Słupsk i kancelaria adwokacka Poznań - http://kancelaria-prawna-slupsk.eu/ - separator koalescencyjne z bypassem - Miska stojąca WC Catalano Zero 45 1VP4500 - Vetrex Radom okna - przenośniki rolkowe Primacon


Zatrzymali tych od poczty - Gazeta Chojnowska w ramach portalu E-Informator.pl\nZatrzymali tych od poczty\nPo dwóch miesiącach dochodzenia policja ujęła sprawców napadu na pocztę przy ul. Sikorskiego w Chojnowie.\nPrzypomnijmy - 21 lutego, tuż przed godz. 14, do urzędu pocztowego wszedł młody człowiek. Na poczcie nie było petentów. Przez krótką chwilę rozglądał się. Zajęta rutynową pracą urzędniczka nie zwróciła na niego uwagi. Głowę podniosła, kiedy poczuła przenikliwe spojrzenie.\n- To jest k… napad! Dawaj pieniądze!\nBandyta silnym kopnięciem wybił szybę oddzielającą pracownika od petentów, wskoczył za ladę, złapał niewielką kwotę pieniędzy i uciekł. Pracownik, który wybiegł z sąsiedniego pomieszczenia, widział już tylko plecy uciekającego.\nSprawcami tego napadu okazali się dwudziestokilkuletni mieszkańcy podchojnowskiej wsi. W toku postępowania ustalono i udowodniono mężczyznom kilka inny, podobnych napadów na terenie województwa. Obecnie zatrzymani przebywają w areszcie oczekując na wyrok, który według Kodeksu Karnego, za tego rodzaju przestępstwo może opiewać nawet na 12 lat pozbawienia wolności.\nDragi w mące\nMajowy weekend, podczas którego większość mieszkańców Chojnowa wypoczywała, funkcjonariusze chojnowskiej policji spędzili na żmudnych procedurach dotyczących zatrzymania pary dealerów.\n30 kwietnia policja wtargnęła do mieszkania w jednym z chojnowskich bloków zaskakując lokatorów niespodziewających się zupełnie takiej wizyty. Lokal i jego domownicy byli obserwowani od kilku miesięcy, od dawna funkcjonariusze wiedzieli, że wychodzą stąd narkotyki, czekali jednak na dogodny moment ujęcie dealerów. Wybrana chwila okazała się trafiona – zatrzymani byli zdezorientowani, a przygotowane do sprzedaży działki nie były zbyt pomysłowo ukryte. Wartość zabezpieczonych narkotyków w postaci tabletek, traw i proszku oszacowano na około 100 tys. zł. Przetrzymywane były w różnych miejscach, w tym także wśród artykułów spożywczych w kuchni. W mieszkaniu razem z dorosłymi przebywała także dwójka małych dzieci, które miały swobodny dostęp do narkotyków. Na szczęście proceder w odpowiednim momencie ukrucono, nie dopuszczając tym samym do ewentualnej tragedii.\nKobieta i mężczyzna rozprowadzający narkotyki będą teraz mieli dużo czasu na przemyślenia – grozi im do 5 lat więzienia.\nKilka dni temu dyżurny komisariatu przyjął zgłoszenie od mieszkańca Legnicy, którego pobito i okradziono. Okazało się, że zgłaszający, wypoczywając w Rokitach na ośrodku, późnym wieczorem wyszedł z domku i został napadnięty. Pobito go, zabrano kluczyki od samochodu i skradziono auto. Wkrótce, rozbity samochód odnaleziono na trasie Zimna Woda – Lisiec. Kolejne czynności ujawniały informacje, które zaczęły nasuwać funkcjonariuszom wątpliwości. Wiele szczegółów sugerowało, że nie było żadnego napadu. Przypuszczenia policjantów w niedługim czasie się potwierdziły. Okazało się, że mężczyzna, który imprezował z kolegami na łonie natury, wsiadł do samochodu w stanie nietrzeźwym i spowodował wypadek. W obawie przed konsekwencjami karnymi i gniewem żony wymyślił kryminalną opowieść licząc, że uda mu się uniknąć problemów. Ale się nie udało – będzie odpowiadał za jazdę po pijanemu, spowodowanie kolizji i fałszywe zawiadomienie.


Fundacja eFkropka walczy z dyskryminacją ludzi psychicznie chorych. W planach: hostel, restauracja, warsztaty, portal\nFundacja eFkropka walczy z dyskryminacją ludzi psychicznie chorych (fot. Sarahnaut / http://bit.ly/1yx0ks6 / CC BY / http://bit.ly/185Tr7p)\nKatarzyna Szczerbowska 24.01.2015 00:01\nNiektórzy chorzy nie znajdują zrozumienia bliskich, rodzina nie chce ich widzieć u siebie. Naszym marzeniem jest stworzenie hostelu, w którym mogłyby zatrzymywać się osoby, które po wyjściu ze szpitala psychiatrycznego nie mają dokąd pójść - mówi dr Joanna Krzyżanowska-Zbucka z fundacji eFkropka. Wolontariuszami w fundacji są ludzie po epizodach psychotycznych, ze zdiagnozowaną schizofrenią, chorobą dwubiegunową afektywną lub depresją.\nMonika ukrywa swoją chorobę. Nie wie o niej jej pracodawca, nie wiedzą znajomi. Na szczęście nie ma na czole napisu "schizofrenia". Może się wtopić w tłum. Marzy o rodzinie, skończeniu studiów, mieszka z kotem. O fundacji eFkropka dowiedziała się z internetu. Jest tu nazywana "ekspertem przez doświadczenie".\n- Uważam, że fundacja robi kawał naprawdę dobrej roboty - mówi. - Dzięki zaangażowaniu różnych osób: specjalistów, ekspertów przez doświadczenie, czyli nas (ang. experts by experience), oraz wolontariuszy, tworzy projekty, które dużo wnoszą w życie uczestników programu. Przynosi to wymierne efekty, np. w postaci udziału w praktykach zawodowych. Stanowimy też dla siebie grupę wsparcia. Takie kontakty są nieocenione. Borykamy się z podobnymi problemami, więc możemy bez skrępowania mówić o nich, wymieniać się doświadczeniami.\nSkąd nazwa eFkropka? Od litery F zaczyna się kod, którym lekarze opisują choroby psychiczne. Na przykład F20.0 to schizofrenia paranoidalna, F20.1 schizofrenia hebefreniczna, a F20.2 - schizofrenia katatoniczna.\nPoradzić sobie z lękiem\nAnia ma 35 lat. Zaczęła chorować 20 lat temu. Wszystko zaczęło się od zaburzeń odżywiania - anoreksji. - Jednym z dominujących czynników w tej chorobie jest lęk - wyjaśnia. - Ciągły niepokój związany był nie tylko ze sprawami odżywiania. Pojawiał się w sytuacjach społecznych, zadaniowych, właściwie towarzyszył mi niemal przez cały czas. Zaburzenia odżywiania to tylko taki sposób "kanalizacji" napięcia i problemów. Przez 17 lat żyłam w stałym lęku i napięciu, które coraz bardziej eskalowały. W końcu trafiłam do dobrego psychiatry, który dobrał mi odpowiednie leki z grupy przeciwdepresyjnych-przeciwlękowych. Mogę powoli próbować wrócić do aktywności społecznej i zawodowej.\nAnia była ciekawa, jakie działania na rzecz osób chorujących psychicznie są prowadzone w Warszawie. Szukała informacji o nich w internecie i znalazła fundację eFkropka. Została wolontariuszem. Zrobiła dla fundacji nową stronę internetową, opartą na systemie zarządzania treścią (CMS Drupal). Było to dla niej spore osiągnięcie, bo wszystkiego nauczyła się sama. Prowadzi też profil fundacji na Facebooku, gdzie stara się zbierać różne istotne informacje dla osób po kryzysie - od tych, które pojawiają się w prasie, po ofertę organizacji pozarządowych. Poza tym chodzi na konferencje poświęcone zdrowiu psychicznemu. W tej chwili razem z zarządem fundacji pracuje m.in. nad wnioskiem grantowym, który zakłada uruchomienie portalu internetowego skupionego na sprawach zdrowia psychicznego i radzenia sobie z kryzysami. O systemie leczenia ludzi chorych psychicznie, lekach, objawach chorób, rodzajach terapii wie więcej niż niejeden psychiatra.\nCzęsto osoby chore psychicznie po postawieniu diagnozy zostają same z receptą na lekarstwa (fot. Joe Skinner Photography / http://bit.ly/15CJo8W / CC BY / http://bit.ly/OJZNiI)\nDlaczego zdecydowała się na przyłączenie do fundacji? - Bliska mi była idea przeciwstawiania się dyskryminacji osób chorujących psychicznie. Mimo że choruję "tylko" na zaburzenia lękowe, widziałam, że ludzie czasami reagują niechętnie na tę moją "inność", a z drugiej strony bardzo powoli zaczynałam proces coming outu, bo według mnie to jest proces, zaczyna się od małych kroków - tłumaczy. - Poza tym wydawało mi się, że mogę też coś wnieść w działania fundacji. Osoby chore psychicznie po pobycie w szpitalu, postawieniu diagnozy zostają same z receptą na lekarstwa.\n- Można usłyszeć, że pomocna byłaby psychoterapia, ale najłatwiej jest udać się do prywatnego gabinetu, gdzie zapłacimy raz w tygodniu około 100 zł za sesję, bo dostępna terapia refundowana przez NFZ to kropla w morzu potrzeb - mówi Ania. - Tymczasem choroba stawia nas, chorych, wobec bardzo trudnego doświadczenia: przestajemy (czasowo) umieć rzeczy, które umieliśmy. Na przykład porozumiewać się z bliskimi z dobrym skutkiem. Bliscy są zwykle przerażeni zmianą. Rodzice panikują, przyjaciele nas nie rozumieją. Co gorsza, my sami siebie nie rozumiemy. Potrzeba czasu, wiedzy, pomocy innych i bezpiecznych warunków do funkcjonowania, by nauczyć się żyć z chorobą, radzić sobie z ograniczeniami i odzyskać wiarę w to, że nasze życie może być normalne. Dlatego tak ważne jest, by powstała sieć wsparcia środowiskowego, by osoba opuszczająca gabinet albo szpital wiedziała, że może liczyć na dalszą pomoc .\nChorzy wydają się pasywni, ponieważ większość energii życiowej pochłania radzenie sobie z tym, co dzieje się wewnątrz nich. - Jeśli odczuwam lęk przed przebywaniem wśród ludzi, to muszę najpierw poradzić sobie z lękiem, a dopiero później podjąć jakieś działania - wyjaśnia Ania. - Zdarza się, że odwołuję spotkanie, bo zwyczajnie muszę zadbać o siebie. Osoby po kryzysie psychicznym udzielają sobie nawzajem dużego wsparcia - jeśli tylko mają stworzone warunki do spotykania się i wspólnego działania. System psychiatrycznej opieki zdrowotnej jest taki, że niestety często chora osoba nie czuje się partnerem lekarza czy terapeuty. To zmniejsza poczucie, że można coś zmienić w tym obszarze.\nChce pozostać anonimowa w artykule. Wymyśliłam jej imię. - Chciałam wystąpić pod nazwiskiem, ale pewnie będę szukać pracy. A pierwsze, co się robi, to się googluje kandydata - wyjaśnia. - Chyba na razie zdecyduję się na opcję mało odważną, czyli bez nazwiska, z samym imieniem. Jak już znajdę robotę i jakoś się w niej utrzymam, to będę bardziej odważna - dodaje.\nPraca, która stawia na nogi\nKatarzyna Parzuchowska jest dziennikarką, redaktor naczelną portalu dla kobiet i rodziców Familie.pl. Ma 26 lat i dwuletnie doświadczenie w chorowaniu. Zdiagnozowano u niej schizofrenię.\n- Jestem w fundacji eFkropka od października - mówi. - Bardzo chciałam w jakiś sposób pomóc osobom, które są chore tak jak ja. Obecnie cieszę się cudownym czasem remisji i myślę, że warto jak najowocniej wykorzystywać ten okres, także na pomoc dla innych, a my, chorzy, rozumiemy się w szczególny sposób.\nParzuchowska pomagała Ani w pisaniu projektu portalu internetowego dla osób po kryzysie psychicznym. - Największym problemem osób chorych psychicznie w Polsce jest kłopot w trafieniu na dobrego lekarza, który zaproponuje pacjentowi właściwe leczenie. Niestety podejście większości lekarzy, jakich spotkałam, było przestarzałe. Traktowali moją chorobę jak wyrok i zniechęcali mnie do wszelkiej aktywności. Nie zgodziłam się jednak na życie na rencie i miesiąc po wizycie w szpitalu pobiegłam do pracy. Było ciężko i lekarze odradzali mi takie podejście, ale wiem, że to właśnie praca postawiła mnie na nogi. Wypisywanie zaświadczeń i skazywanie chorych na życie na rencie to duży problem, zwłaszcza że chorują ludzie młodzi, którzy całe życie mają dopiero przed sobą, tylko z dość nietypową chorobą .\nW fundacji najbardziej podoba jej się aktywizacja zawodowa podopiecznych. - To wspaniałe, że daje się ludziom szansę na bezpieczny start bez konieczności ukrywania przed światem i pracodawcą, że jest się chorym - mówi.\nChorzy wydają się pasywni, ponieważ większość energii życiowej pochłania radzenie sobie z tym, co dzieje się wewnątrz nich (fot. fedewild / http://bit.ly/1uylTcp / CC BY / http://bit.ly/1dsePQq)\nFundację eFkropka założyły osoby zawodowo zajmujące się leczeniem i pracą terapeutyczną na rzecz ludzi z doświadczeniem choroby psychicznej. - Po prostu pewnego dnia z Martą Niedźwiedzką i Jerzym Kłoskowskim, z którymi pracowałam w przychodni, doszliśmy do wniosku, że warto coś takiego zrobić - mówi Joanna Krzyżanowska-Zbucka, która jest kierownikiem jednego z oddziałów Instytutu Psychiatrii i Neurologii przy ul. Sobieskiego w Warszawie.\nMarzeniem pani doktor jest stworzenie hostelu spełniającego rolę tymczasowego domu dla chorych. - W Warszawie są tylko dwa mieszkania terapeutyczne - mówi. - Niektórzy chorzy nie znajdują zrozumienia wśród bliskich, rodzina nie chce ich widzieć u siebie. Innym częstym problemem jest to, że choroba infantylizuje relacje w rodzinie. Osoba chora staje się zależna od innych, bo rodzinie trudno zrezygnować z funkcji opiekuna i kontrolera. W hostelu terapeutycznym osoby z doświadczeniem choroby psychicznej byłyby wspierane w odzyskiwaniu zachwianej po psychozie równowagi, poprawie samooceny, zwiększeniu poczucia wpływu na własne życie. Chcielibyśmy, żeby w tym hostelu odbywała się terapia grupowa dla wszystkich pacjentów, terapia indywidualna i rodzinna.\nPrzy hostelu działałaby restauracja, a dochody z niej byłyby jednym ze źródeł finansowania tego domu. - Dążenie do realizacji tego marzenia zaczęliśmy od staży kulinarnych - mówi pani Krzyżanowska-Zbucka. Pomogła nam w tym Agnieszka Kręglicka. Od trzech lat osoby związane z fundacją uczą się gotować w jej restauracjach.\nHostel i restauracja to tylko pierwsze cele. Fundacja chce zmienić myślenie ludzi o chorobach psychicznych i o chorujących, a także myślenie samych pacjentów o sobie. Wiele osób ukrywa chorobę w pracy, przed przyjaciółmi. Boi się odrzucenia, nie chce litości, nie chce budzić lęku w swoim otoczeniu.\n- Każdy aspekt działalności fundacji jest ważny, bo różne są nasze potrzeby - mówi Monika. - Ja akurat zaangażowałam się w projekt warsztatów antydyskryminacyjnych, bo wydaje mi się, że choroba psychiczna to jedno z "ludzkich doświadczeń", na takie określenie trafiłam kiedyś w internecie.\nO tym wymiarze działalności fundacji pani Krzyżanowska-Zbucka mówi: - Chcemy przeprowadzić warsztaty przeciwdziałające dyskryminacji osób chorujących psychicznie. Projekt jest współtworzony przez osoby z doświadczeniem choroby psychicznej, które nazywamy "ekspertami przez doświadczenie" lub "edukatorami". Przygotowujemy je dla urzędników, bo ich osoby chorujące psychicznie najczęściej proszą o pomoc, dla policjantów, którzy stykają się z chorymi w najbardziej dramatycznych sytuacjach, dla nauczycieli, studentów, księży .\n- Podstawowym założeniem tego projektu jest to, że będzie on współtworzony przez osoby po kryzysie, przy wsparciu profesjonalistów - dodaje Ania. - Czyli nie jest tak, że ktoś przygotuje program, schemat, a my go tylko zrealizujemy. Spotykamy się mniej więcej co dwa tygodnie i omawiamy różne zagadnienia, które chcielibyśmy poruszyć na szkoleniu. Ostatnio gościliśmy profesora Jacka Wciórkę*, który mówił o różnych tego typu programach. Mamy w planach zaproszenie grupy osób chorujących psychicznie z Krakowa, które mają już duże doświadczenie w prowadzeniu tego typu spotkań.\nCo jeszcze robi fundacja? - Nasi wolontariusze biorą udział w konferencjach poświęconych zdrowiu psychicznemu - opowiada pani doktor. - Na spotkaniach rozmawiamy o zmianach przepisów, o nowych sposobach terapii. Cały czas zastanawiamy się, co jeszcze zrobić, żeby poprawić sytuację osób chorujących psychicznie.\nOpowiadanie zupełnie obcym ludziom o swoich doświadczeniach to duże wyzwanie dla chorych na schizofrenię (fot. Mizrak / http://bit.ly/1BhO12U / CC BY / http://bit.ly/1BhO12U)\nWszystkim wydaje się, że chorzy są pasywni, fundacja udowadnia, że tak nie jest. Ale czy to nie jest smutne, że to chorzy ludzie biorą sobie wszystko na głowę? - Uważam, że to właściwa droga - mówi Parzuchowska. - Niestety takie są realia naszego państwa. I tak robimy za mało. Wystarczy popatrzeć na niewidomych, którzy wywalczyli sobie świetną pozycję w społeczeństwie i mnóstwo usprawnień. Tak samo niepełnosprawni. Przed nami długa droga, by osiągnąć ten sam poziom aprobaty społecznej i pożegnać się ze stygmatem.\n"Z otwartą przyłbicą"\nNajważniejsze wydarzenie w fundacji z perspektywy działających w niej wolontariuszy? - To chyba przed nami - mówi Ania. - Jeśli uda się zdobyć środki na uruchomienie portalu i zacząć nad nim pracę. To będzie nie lada wyzwanie, bo mamy dość ambitne plany. Znaczącym krokiem będzie też realizacja warsztatów antydyskryminacyjnych, które są innym dużym projektem, do którego fundacja się przymierza. Wyjście przed zupełnie obcych ludzi i opowiadanie o swoich doświadczeniach to duże wyzwanie, ale myślę, że może być też pomocne w uwolnienia się od strachu, "że inni się dowiedzą" .\nPodejmowanie działań na forum publicznym pomoże też przełamać stereotypowy sposób postrzegania osób po kryzysie, a także zmniejszy autostygmatyzację, czyli proces uwewnętrzniania tych negatywnych przekonań związanych z chorobą.\n- Jeśli występuję na forum publicznym i z "otwartą przyłbicą" mówię o chorobie, to udowadniam swoją odwagę, sprawność i wartość, i to, że nie jestem niebezpiecznym wariatem, co często pokutuje np. w relacjach medialnych - mówi Ania. - Chyba podobnie było z innymi grupami narażonymi na dyskryminację, np. ze środowiskiem LGBT. Za tych ludzi też nikt nic nie zrobił, musieli sami zorganizować kampanie medialne, poradnictwo itp. Oczywiście potrzebujemy wsparcia - choćby mediów, urzędów i innych instytucji, ale to my powinniśmy odgrywać w tym procesie główną rolę. Byłoby cudownie, gdyby choroby psychiczne były traktowane tak jak inne schorzenia i powiedzenie "choruję na zaburzenia lękowe" lub "zmagam się ze schizofrenią" było tak łatwe jak powiedzenie, że ma się chorobę wieńcową czy cukrzycę.\n*Jacek Wciórka . Polski psychiatra, profesor medycyny, pracownik Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. Członek zarządu Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, członek Polskiej Akademii Nauk. Promotor i recenzent wielu prac doktorskich i habilitacyjnych.\nKatarzyna Szczerbowska . Lubi przyglądać się ludziom, poznawać różne pomysły na życie. Dziennikarstwo jest dla niej pracą i pasją, bo daje okazję do niezwykłych spotkań. Jej marzeniem jest wejście na Mt. Everest.


Wypożyczalnia samochodów i jej oferta – Reklama w biznesie\nKażda z osób mających zamiar skorzystać z usług, jakie ma do zaoferowania fachowo działająca wypożyczalnia aut Poznań, która przedtem nie korzystała z tego rodzaju opcji rozwiązania, zazwyczaj przed podjęciem ostatecznej wyborów szuka odpowiedzi na kilka nurtujących ją pytań i zagadnień związanych z tym faktem. Zdecydowana spora większość o ile nie wszystkie z działających w dniu dzisiejszym wypożyczalni samochodów funkcjonuje na jednakowych albo bardzo podobnych zasadach, w których w jasny i wyraźny sposób były zawarte wytyczne obejmujące możliwość wynajęcia samochodu osobowego oferowanego przez współczesne wypożyczalnie.\nJednym z najlepiej niebagatelnych czynników umożliwiających wynajem samochodów Poznań jest bez wątpienia potrzeba posiadania adekwatnego rodzaju dokumentów, które będą niezbędne do wypożyczenia interesującego nas samochody. W gronie tych dokumentów będzie znajdowało się bez wątpienia aktualne prawo jazdy, które jest z całą pewnością bardzo istotnym z dokumentów, który będzie brany pod uwagę przez wypożyczalnię samochodów. Brak tego rodzaju dokumenty uniemożliwi nam wynajem samochodu do naszych typowo indywidualnych wymagań. Następnym z dokumentów, który będzie od nas wymagała każda fachowo działając wypożyczalnia samochodów będzie bez wątpienia nasz dokument tożsamości, bez którego posiadania też nie będziemy mogli dokonać wynajmu pojazdy samochodowe. W przypadku preferencje czy tez potrzeby wynajęcia droższego i bardziej luksusowego samochody, wypożyczalnia aut ma możliwość wymagać od nas zabezpieczenia w postaci karty kredytowej.\nWarto sprawdzić: wypożyczalnia samochodów poznań.\nKto naprawi auta francuskie?\nFeromony na kobiety


diamenty - Stan Wiedzy\nHistorycy uznali rok 536 za “najgorszy rok w historii”. Kataklizmy, wojny, głód i plagi\nPleśń na chlebie – czy jest szkodliwa? Czym grozi zjedzenie pleśni?\nIndie, wyciek tlenu w szpitalu. 22 pacjentów nie żyje\n5 lipca 2020 14 listopada 2020 Stan Wiedzy\tastrofizyka, diamenty, kosmos, Neptun, odkrycie, Uran\nChcecie być bogaci i marzą wam się diamenty? W takim razie Neptun i Uran to idealne miejsca dla was. Jak donoszą naukowe źródła, pada tam DESZCZ DIAMENTÓW\nastrofizyka astronomia badania naukowe bakterie biologia Chiny choroby choroby odzwierzęce Ciekawostki COVID-19 ekologia eksploracja kosmosu Elon Musk epidemia historia II wojna światowa jedzenie katastrofa Kim Dzong Un komunizm Korea Północna Koronawirus kosmici kosmos medycyna NASA nauka Niemcy owady pandemia polityka Rosja szczepionka na COVID-19 szczepionki sztuczna inteligencja technologia teorie spiskowe UFO USA WHO wirus wojna zdrowie zwierzęta śmierć


Ustka nad morzem, spedz wakacje nad morzem, Wynajmij pensjonat, kwatere. Hotele Ustka czekają. Zapraszamy na wczasy nad morze\n» Wędkarstwo Morskie Ustka\nSerwis www.wyprawymorskie.pl proponuje Państwu wyprawy morskie. Pragniesz przeżyć niezapomniane chwilę nad morzem? Polecamy: wędkarstwo morskie, rejsy czarterowe, o zachodzie słońca, wyprawy nurkowe, wędkarskie.\n» Uzdrowisko Ustka. Uzdrowisko - www.uzdrowisko.ustka.pl - Uzdrowisko\nUzdrowisko Ustka. Uzdrowisko, www.uzdrowisko.ustka.pl - zabiegi uzdrowiskowo - rehabilitacyjne w Ustce.


Rewolucja radości potrzebuje nowych bohaterów! - Good Life Academy, Saska Kępa ul. Paryska 6/8, Warszawa - od: 27 maja 2016 do: 29 maja 2016 - było\nCO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 13 466 wyświetleń od 26 marca 2016\nod: 27 maja 2016, piątek\ndo: 29 maja 2016, niedziela\n27 - 29.5 Warszawa – kurs odbędzie się w Good Life Academy, Paryska 6 23-25.9 Kraków – kurs organizowany wspólnie z Prapełnią, Dietla 97/9\n„Kolejny rok mojego rozwoju rozpoczęłam prowadząc sesję dla 400 osób, ze sceny, podczas Festiwalu „Szczęście na głowie”. Niesamowite doświadczenie energii śmiechu i dowód na rozwijanie pewności siebie poprzez regularną jogę śmiechu. (…)Krótko mówiąc, joga śmiechu zapukała do mych drzwi, ja otworzyłam i… się dzieje! Dzieją się niesamowite rzeczy, poznaję cudowne osoby, a większość tych zdarzeń łączy coś więcej. Mam wrażenie, że przyciągam swoim zamiłowaniem do śmiechu coraz to nowe wydarzenia, które sprawiają, że życie się kręci, w pozytywnym znaczeniu”. Katarzyna Szafarczyk (Gdańsk)\nOd ponad dwóch lat prowadzę systematycznie co tydzień jogę śmiechu. Zauważyłam duże zmiany w sobie i swoich uczestnikach. Stają się silniejsi wewnętrznie, bardziej uśmiechnięci na co dzień i łatwiej radzą sobie ze stresem czy trudnymi życiowymi problemami. (…) A ja czuję się młodsza o minimum 10 lat, bardziej sprawna fizycznie, zdrowsza i zadziwiająco bardziej odporna psychicznie. Ala Kummer (Białystok)\nDługo biłem się z myślami, czy to wypada, czy to aby na pewno dobry pomysł dla osoby ze środowiska korporacyjnego, która na co dzień pracuje w finansach. Po konsultacjach z rodziną i przyjaciółmi podjąłem decyzję, która zmieniła moje życie.(…) Parę miesięcy po swoich pierwszych zajęciach postanowiłem wyjechać z Polski i przeprowadzić się do Londynu. Miałem wiele rozmów kwalifikacyjnych do rożnych biur, podczas których podkreślałem, że oprócz doświadczenia księgowego jestem również trenerem jogi śmiechu. Ludzie zawsze byli tym zaciekawieni i był to mój tzw. konik podczas wielu rozmów o pracę. Mój obecny szef, kiedy usłyszał o jodze śmiechu, stwierdził, że musimy przeprowadzić zajęcia dla naszego całego biura przy Oxford Street. Tym sposobem, po paru miesiącach pobytu w Londynie, mam już na koncie pracę w dziale finansowym i szkolenia z jogi śmiechu dla całego zespołu w moim biurze! Dzięki temu dałem się lepiej poznać swoim kolegom w pracy. Poprawiło to nasze relacje. Dostałem wspaniałe opinie odnośnie swoich zajęć i propozycję poleceń mojej osoby do innych organizacji, gdzie joga śmiechu byłaby wspaniałym dopełnieniem. Tomek Gniadek (Londyn)\nWysłuchałam, co nam Piotr opowiadał o śmiechu, oddechu, o sobie. Słuchałam i uśmiech we mnie narastał; a potem, podczas samych zajęć, zmienił się w śmiech prosto z brzucha, dziki rechot, wstrząsający flakami, pardon, trzęsący trzewiami, ogarniający najpierw ciało, mięsień po mięśniu, kość po kości, komórka po komórce, a wreszcie obejmujący umysł, oczyszczając go z myśli i ciężarów. Życie wokół trwało, czas się nie zatrzymał, ludzie szli chodnikiem jak wcześniej, samochody trąbiły, a we mnie przez cudowne pół godziny był tylko śmiech, śmiech absolutny. (…) Ludzie przychodzą na świat z talentami, każdy ze swoim, mnie dopiero spotkanie z metodą dr. Katarii uświadomiło, że moja skłonność do śmiechu to też talent, który mogę wykorzystać, by inni mogli śmiać się więcej. Taki mój mały wkład w krążącą po świecie śmiechową energię. A żeby to osiągnąć, nie muszę opowiadać dowcipów (bo w tej akurat dziedzinie jestem chyba najmniej utalentowanym człowiekiem pod Słońcem). Lucyna Woźnicka (Wrocław)\nPomyślałem, czego może mnie nauczyć gość, który śmieje się cicho, jednostajnie i w tym śmiechu nie ma niczego szczególnego, co by mnie porwało? Początkowo więc przyjąłem postawę jak wobec filmu w kinie, za który z góry zapłaciłem; na zasadzie: skoro już tu jestem, to może popatrzę. Obserwowałem Piotra i myślałem – szaleniec, ale nie ortodoks. Zaskoczyła mnie jego uważność na grupę. Skłoniło mnie to do skorygowania własnego zachowania. Od początku zajęć chciałem zademonstrować swój niebywały talent w zakresie skali śmiechu i wszelkich możliwych jego modulacji. Z biegiem zajęć gwiazdorzenie ustępowało miejsca przypatrywaniu się własnym reakcjom, powoli zagłębiałem się w siebie. Z kolejnymi ćwiczeniami kierunek prowadzonej przeze mnie uwagi zmieniał się z ekstra- na introwertyczny. Szczególnie zadziałało na mnie ćwiczenie śmiechu przed lustrem, bo zobaczyłem, że jest mi potrzebny nie tylko gromki i ekstatyczny śmiech, ale też ten spokojny, cichy i jednostajny, w którym tylko na pozór nie ma niczego porywającego. Dzięki Piotrek. (…)Obecnie wraz z moją partnerką Dorotą współtworzymy projekt „Praktyka Śmiechu”, który przybliża innym naszą koncepcję zdrowego i świadomego życia. Andrzej Motyka (Wrocław)\nCzy joga śmiechu działa? Tak! Jestem o tym w pełni przekonana. Rezultaty widzę po sobie, jak i po uczestnikach moich sesji.Nie zawsze mam ochotę na śmiech, nie zawsze mam ochotę udawać, że wszystko jest w porządku. Zawsze jednak mam ochotę śmiać się tak bez powodu ze wspaniałymi ludźmi, jakich spotykam. Diana Marshall (Wrocław / Australia) Warsztaty utwierdziły mnie w przekonaniu, że joga śmiechu jest sposobem na życie, który podnosi poczucie dobrostanu, poziom energii i daje pewność siebie, potrzebną do realizacji swoich celów i marzeń. Uzmysłowiły mi też, że to przede wszystkim ruch społeczny – najprostsza, bo wolna od wszelkiej ideologii, droga do zaprowadzenia, jakkolwiek górnolotnie to zabrzmi, pokoju na świecie, który przecież zaczyna się w ludzkich sercach. Barbara Rózycka (Karczew) Już 300 osób skorzystało z naszej propozycji i pomaga nam szerzyć w Polsce rewolucję radości, rekomendacje niektórych z nich zamieściliśmy powyżej. W społeczeństwie informacyjnym, w jakim żyjemy głównym źródłem bogactwa jest informacja, stąd mówi się o gospodarce opartej na wiedzy czyli fachowym know-how. Psychologia pozytywna, najszybciej rozwijający się nurt psychologii, wyraźnie pokazuje, że zdolność do przeżywania radości w różnorodnych sytuacjach i optymistycznego reagowania na życie jest jedna z kompetencji, które można się nauczyć. I to właśnie chcemy Wam zaproponować – możliwości stania się ekspertem od nowoczesnego know-how radości. Czemu warto zostać instruktorem jogi śmiechu? 1. Stres jest głównym sprawcą chorób i kosztów dla firm (zwolnienia, wypalenie zawodowe). Branża redukcji stresu to jedna z najszybciej rozwijających się branż na świecie. Joga śmiechu to uznana już w 70 krajach metoda redukcji stresu tak psychicznego, jak fizycznego i emocjonalnego. 2. W USA człowiek zmienia pracę średnio 7 razy w życiu, w Europie 5 razy, ale tendencja w przyszłości będzie rosnąca. Ciągle trzeba uczyć się nowych rzeczy, dostosowywać do zmieniającego się świata, a umiejętność uczenia się nowych rzeczy i elastyczność są najbardziej poszukiwanymi wartościami przez ludzi kreatywnych i pracodawców. W jodze śmiechu, poprzez sprzyjający kreatywności klimat zabawy wychodzimy z automatycznych schematów umysłu i uczymy się reagować ze śmiechem na wyzwania, a ze spokojem na zmiany. 3. Joga śmiechu to narzędzie uniwersalne jak rzadko które. Używamy je z powodzeniem w pracy z różnorodnymi grupami, zarówno dziećmi w wieku szkoły podstawowej, jak i z zapracowanymi menadżerami korporacji, ze zdrowymi, chorymi, jak i z seniorami. Europa się starzeje, a Polska wraz z nią, żyjemy coraz dłużej, coraz więcej osób będzie pracować w opiece i animacji zajęć. Joga śmiechu dla seniorów to świetny sposób aby pozwolić seniorom cieszyć się życiem i zdrowiem. 4. Nic tak nie łączy ludzi jak śmiech, a joga śmiechu to najlepszy przepis na integrację czy to na festiwalu, imprezie czy w miejscu pracy. Prowadzimy wspólne sesje dla nauczycieli, uczniów i rodziców. Dla menadżerów, księgowych i ludzi z call center. Dla Polaków, Ukraińców i Rosjan. Kwestia czasu aż poprowadzimy dla wszystkich partii w Sejmie. 5. Joga śmiechu to ścieżka samorozwoju. Jak poważnie weźmiesz się za praktykę śmiechu, co mocno Ci ułatwimy, zaobserwujesz zmiany takie jak większa pogoda ducha, większy dystans wobec wyzwań, lepszy kontakt z sercem i lepsza asertywność. Aż po lepsze zestrojenie ze światem.\nIle to trwa? Kurs instruktorski trwa od piątku godziny 19 do niedzieli godzina 17 i obejmuje 18 godzin szkoleniowych. Piątek wieczór to okazja zapoznania się z pełnym 2 godzinnym warsztatem jogi śmiechu – można dobrze poznać metodę i doświadczyć błogości spokoju i radości płynącej z praktyki. Żadne filmy i relacje nie są w stanie oddać wartości osobistego doświadczenia misterium budzenia śmiechu i radości. Sobota poświęcona jest na poznanie jogi śmiechu w całości, zarówno jej filozofii i podbudowy naukowej, jak i metodologii, która zapewnia odpowiednią dynamikę zajęć. Wszyscy uczestnicy kursu mają też okazje poprowadzić fragment sesji i zebrać wspierające uwagi od grupy i prowadzących. Wieczorem z kolei zapewniamy ciekawe gry integracyjne dobrze uzupełniające jogę śmiechu oraz okazję do poznania absolwentów poprzednich edycji kursu i ich doświadczeń z jogą śmiechu. Drugi dzień kursu – niedziela – jest zogniskowany wokół różnorodnych zastosowań jogi śmiechu, które oddzielnie omawiamy opierając się na naszym bogatym doświadczeniu – poznasz jogę śmiechu dla biznesu, dla seniorów, dla dzieci i szkół, a także prezentujemy dalsze propozycje naszej fundacji kontynuacji ścieżki kształcenia i zbierania doświadczeń. Niedzielny program rozpoczynamy od sesji poświęconej indywiduanej praktyce jogi śmiechu. Doświadczenie Piotra jest takie, że najlepiej się naucza, tego co się samemu sprawdziło na sobie. Dlatego Misja naszej fundacji kładzie nacisk na praktykowanie i w drugiej kolejności na uczenie know-how radości. Przedstawiamy różnorodne pomysły na indywidualną praktykę jogi śmiechu oraz relaksacji tak by pomoć Wam obudzić w sobie ducha radości i optymizmu.\nKurs to nie koniec wspólnej przygody! Ważne jest, że w cenie kursu zawiera się również nasze wsparcie po nie tylko chętnie odpowiadamy na maile i telefony, proponujemy liderom bezpłatne sesje jogi śmiechu przez Skype i udział w różnych wydarzeniach naszej Fundacji, a także atrakcyjne zniżki na inne warsztaty i wyjazdy do Indii i w piękne miejsca w Polsce i na świecie, które organizujemy. Dodatkowo proponujemy liderom współpracę w naszym projekcie „Igrzyska Radości” oraz praktyki w zakresie sesji jogi śmiechu dla biznesu lub seniorów. Ponadto rozbudowujemy dalsze szkolenia ukierunkowane na potrzeby absolwentów kursów. Program Szkolenia: Warsztat w piątek 19.00-21.00 – Błogość śmiechu płynącego z serca. Warsztat jogi śmiechu.\nKurs Liderski Jogi Śmiechu Sobota: 10.00-10.30 – Powitanie i śmiechowa rozgrzewka. 10.30-11.00 – Krąg. Przedstawienie się i poznanie intencji lub oczekiwań związanych z kursem. 11.00-12.00 – Serce jogi śmiechu: prezentacja filozofii jogi śmiechu połączona z ćwiczeniami praktycznymi. 12.00-13.30 – Metodologia jogi śmiechu, wprowadzenie i praktyka – sesja współprowadzona przez uczestników. 13.30-14.30 – Przerwa obiadowa. 14.30- 15.10 – Relaksacja w jodze śmiechu – krótkie wprowadzenie i doświadczenie praktyczne. 15.10- 16.10 Jak opowiadać o jodze śmiechu w najbardziej przekonujący sposób? – teoria i praktyka 16.10- 17.00 Jak otworzyć klub śmiechu? Wskazówki, zasady, marketing i media. 17.00 – 17.30 Sesja jogi śmiechu z ćwiczeniami prowadzonymi przez uczestników i medytacja śmiechu. 17.30– 18. 00– Przerwa. 18-ok 20.00– Wieczór liderek i liderów jogi śmiechu będący okazją do integracji, prezentacji talentów, wymiany pomysłów, rozmowy,poznania naszych dodatkowych narzędzi (m.in. gry ćwiczące kreatywność i śmiech), spotkania z absolwent(k)amipoprzednich edycji kursów, obejrzenia pokazu zdjęć i filmów z jogi śmiechu w Indiach i na świecie. Niedziela: 9.30- 10.00 – Przywitany krąg, ćwiczenia oddechowe i medytacyjne. 10.00– 10.45 – Jak śmiać się w pojedynkę? Pokazanie sposobów samodzielnej praktyki śmiechu i relaksacji, omówienie doświadczeń. 10.45 – 11.45 Joga śmiechu dla biznesu – zasady działania, doświadczenia praktyczne, marketing, does and does nots czyli co warto robić, a czego na pewno nie. 11.45 – 12.30 Fundacja Jogini Śmiechu -idea, projekty, pomysły na follow-up czyli sieciowanie i zaproszenie do współpracy i zaawansowanych programów. 12.30– 13.30 Joga śmiechu z seniorami – filozofia, techniki i praktyka. 13.30-14.30 – Obiad. 14.30-14.50– Relaksacja. 14.50-15.30 – Joga śmiechu z dziećmi w wieku szkolnym – teoria, techniki i praktyka. 15.30 – 16.20 Joga śmiechu i kreatywność. Sesja współprowadzona przez uczestników i możliwość tworzenia nowych ćwiczeń w grupie. 16.20-16:50 – Ceremonia wręczenia certyfikatów, zdjęcia grupowe i celebracja.16.50- 17.00 – Ankiety ewaluacyjne.\nInformacje praktyczne: – Nie wymagamy wcześniejszego doświadczenia trenerskiego, praktyki jogi ani dużej sprawności fizycznej. Do udziału w kursie wystarczy szczera motywacja i brak poważniejszych przeciwwskazań zdrowotnych. (W wypadku przewlekłych i poważnych chorób – szczególnie serca czy układu oddechowego – prosimy o skonsultowanie z lekarzem decyzji o udziale. Duża ostrożność jest wskazana w wypadku skłonności do padaczki lub przepuklin.) – Zalecamy lekkie posiłki ze względu na sporą ilość ruchu i zaopatrzenie się w wodę. Zapewniamy możliwość wspólnych wegetariańskich smacznych posiłków w przystępnej cenie. (Posiłki nie są wliczone w cenę kursu.) – W czasie treningu i przerw i integracji prosimy o powstrzymanie się od picia alkoholu. – Zalecamy luźny i wygodny strój.\nW ramach opłaty za kurs przy spełnieniu warunku aktywnego udziału w całości szkolenia zapewniamy: – Dyplom Instruktora Jogi Śmiechu sygnowany przez Piotra Bielskiego i Fundację Jogini Śmiechu dla uczestniczek i uczestników, którzy wykażą się zaangażowaniem i aktywnym udziałem w treningu. – Dyplom Lidera Jogi Śmiechu sygnowany przez Dr Katarię i Laughter Yoga University dla uczestniczek i uczestników, którzy wykażą się zaangażowaniem i aktywnym udziałem w treningu. – Podręcznik Instruktora Jogi Śmiechu (ok. 100 str.) w wersji polskiej – wydruk oraz e-book. – książkę Piotra Bielskiego „Joga śmiechu. Droga do radości” – Pakiet materiałów w wersji cyfrowej: pomoce, filmy z jogą śmiechu i zdjęcia z kursu z możliwością wykorzystania. – Indywidualny kontakt ze prowadzącym i wsparcie także po zakończeniu treningu. – Dostęp do specjalistycznego forum internetowego praktyków jogi śmiechu w Polsce. – Możliwość udziału w nowym programie partnerskim Fundacji Jogini Śmiechu dla liderów jogi śmiechu. – Koszulkę jogina lub joginki śmiechu na początek nowej śmiechowej drogi – Wyjątkową atmosferę i wielkie „świetnie, świetnie, hej!” – „pakiet startowy” -optymalny zbiór informacji, materiałów, pomocy i zdjęć przydatnych na początku drogi instruktorskiej – profesjonalne zdjęcia z kursu\nInwestycja w radość: 930 zł – uczestnicy wcześniejszych warsztatów Piotra Bielskiego do 15.2 990 zł – przy wpłacie zaliczki 200 zł do 15.2. 1050 zł – cena regularna po 15.2 Istnieje możliwość wystawienia faktur za udział w szkoleniu – prosimy o wspomnienie o tej potrzebie przy zgłoszeniu i podanie danych firmy. Zniżki: 50 zł – uwzględniona powyżej zniżka dla uczestników i uczestniczek szystkich warsztatów jogi śmiechu prowadzonych przez Piotra Bielskiego 100 zł – za każdą osobę, którą namówisz do udziału w kursie dostaniesz 100 zł zniżki. Można łączyć zniżki. Warunkiem rezerwacji miejsca jest wpłata 200 zł zaliczki na konto organizatora kursu. Zaliczka jest co do zasady bezzwrotna, lecz w razie niemożności uczestnictwa można przekazać bezpłatnie miejsce innej osobie. Istnieje możliwość wystawienia rachunku za kurs, ale należy zgłosić taką potrzebę z wyprzedzeniem. W wypadku przejściowych niełatwości finansowych podpartych silną motywacją można z nami rozmawiać o rozłożeniu płatności na raty.\nZgłoszenia: info@joginsmiechu.pl i tel 607473322 (pon-pt 10-18). Zapraszamy z serdecznym śmiechem! foto: Marta Głowacka


Typy Dnia - 18.01.2021 (poniedziałek) | Forum Bukmacherskie\nRozpoczęty Styczeń 17, 2021\nDyscyplina: Piłka nożna - Rumunia Liga 1\nSpotkanie: Astra - U. Craiova\nDzisiaj Europa, ale dzikie rumuńskie południe. Gospodarze na 12 miejscu w 16-zespołowej tabeli, z bilansem 21:24 po 16 meczach, goście 19:9 w tyle samo spotkaniach. Astra w 8 meczach domowych 11:12 , a Craiova 11:3 na wyjazdach. Do tego H2H w meczach w 2019 było dwukrotnie 1:0, Wczesniej Universitatea wygrała 3:0 i znowu 1:0. Dlatego sądzę, że licha forma strzelecka obu ekip zostanie utrzymana i przy dobrej obronie gości wpadną max 2 gole w tym spotkaniu, ale delikatnie spróbuję, tez under 1,5 .\nSpotkanie: Arsenal - Newcastle\nTyp: Spotkanie bez remisu Newcastle\nProbujemy Newcastle. Przy tym calym wieszaniu psow na Newcastle ktos chyba zapomina ze maja 19 punktow a nie 3. A lepsza prase ma Sheffield. W tym remisy z City, Liverpoolem, Tottenhamem, naprawde polowe meczow nie przegrywaja z topowymi druzynami, najlepiej sie czuja jak uda im sie zaskoczyc na poczatku rywala i bronia prowadzenia.\nOstatnia porazka z Sheffield byla skutkiem nie tyle slabej formy, co moja hipoteza jest taka, ze bylo cos tam dogadane - rok temu pomoglo im Sheffield, dzis oni beda sie starali pomoc. D otego sedzia pinowal wyniku, wyrzucajac zawodnika Newcastle i ssadzil karnego, raczej slusznego, ale kartka pomogla bardziej\nArsenal bardzo slaby mimo tej serii. Nie poradzil sobie z Newcastle w regulamiowym czasie, remis z Crystl (poprzeczka gosci) i wygrane z totalnymi ogorkami, nie liczac Sheffield United. I nie dlatego, ze Sheffield sa ogorkami, ale dlatego ze oprocz nich grali ze wszystkimi slabeuszami ostatnio. Ich trener potrafi zalozyc tylko ladny plaszcz i chodzic, udajac ze mysli.\nObstawiam, ze Newcastle zaskoczy dzis Arsenal, wczoraj wszyscy faworyci wygrali swoje mecze, dzis czas niespodzianek, goscie nie zamuruja bramki jak wszyscy mysla, raz ze nie maja kim a dwa ze skonczy to sie zle. Newcastle powinno od razu zdecydowanie zaatakowac i strzelic ierwszego gola. A co bedzie potem - oby obronili prowadzenie\nDyscyplina: Piłka nożna, Mistrzostwa Narodów Afryki\nSpotkanie: Rwanda - Uganda\nTyp: Rwanda poniżej 0,5 gola\nRwanda od 6 meczów nie potrafi strzelić przeciwnikom bramki. Od pierwszych minut bronią się całą drużyną, nie wypracowując praktycznie strzeleckich okazji. Tym bardziej ciężko będzie im strzelić w meczu z Ugandą, która traci ostatni naprawdę mało bramek. Przez 7 ostatnich meczów stracili tylko jedną. Co prawda nie grali z afrykańskimi potęgami, ale Rwanda też do nich nie należy.\nSpotkanie Arsenal Newcastle\nTyp Newcastle strzeli gola\nPodobnie jak kolega Rondani idę pod prąd. Arsenal bez straty gola od 4 spotkań w tym 120 minut pucharowego meczu z Newcastle. Goście tylko 1 strzelony gol w 6 ostatnich meczach. W h2h Newcastle nie zdobyl bramki od 4 spotkań z Arsenalem. Liczę na przelamanie tych serii i przynajmniej jednego gola gości.\nTyp: Arsenal handi 0:1\nNa dzisiaj biorę Arsenal do poprawki, ostatnio liczyłem na ich ligową serię w pucharze i to z tym samym rywalem co dzisiaj i trochę się przejechałem. Myślę jednak że podopieczni Artety wyciągnęli wnioski z potyczki pucharowej i dziś rozbiją Newcastle. Arsenal wciąż nie porzucił marzeń o wywalczeniu kwalifikacji do europejskich pucharów, a do tego potrzeba kolejnych 3 punktów. Z kolei przewaga Newcastle nad strefą spadkową staje się coraz mniejsza i widmo spadku może pomału pojawiać się w oczach graczy "srok" (chociaż 7 punktów to nadal spora przewaga nad Fulham). Kanonierzy przez pewien czas prezentowali się tak fatalnie pojawiały się nawet głosy, aby zwolnić Mikela Artetę. Hiszpan dokonał jednak zmian personalnych i taktycznych, dzięki czemu nastąpiła natychmiastowa poprawa wyników i Arsenal wygrał trzy mecze z rzędu w Premier League. Ponadto wyeliminowali dzisiejszych gości w 1/32 finału Pucharu Anglii ( 2:0 po dogrywce). W miniony czwartek podzielili się punktami z Crystal Palace (0:0). Podopieczni Steva Bruce ostatni raz zwyciężyli 12 grudnia 2020 roku, gdy pokonali na własnym obiekcie WBA 2:1. Od tej pory "Sroki" wychodziły na boisko w Premier League sześć razy i zdobyły ledwie 2 na 18 możliwych punktów. W ubiegłym sezonie dwa razy górą byli "Kanonierzy" którzy u siebie pokonali Newcastle 4:0, a w delegacji 2:0. Jeżeli chodzi o absencje to Mikel Arteta nie może skorzystać z kontuzjowanego Pablo Mariego i jest to jedyne potwierdzone osłabienie. Natomiast w ekipie Steva Bruca za czerwoną kartkę pauzuje Ryan Fraser, a nie w pełni sił są Allan Saint-Maximin oraz Federico Fernandez, więc ta dwója prawdopodobnie nie pomoże swoim kolegom. Decyzja odnośnie ewentualnego występu Paula Dummetta i Jamaala Lascellesa zostanie podjęta w dniu meczu.


Na skraju miasta: stycznia 2016\nAutor: Beata Tokarz o 04:12 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nO dokarmianiu ptaków już pisałam w niemal analogicznym okresie w ub. r. Swój apel jednak powtórzę - dokarmiajmy ptaki! Powtarzania nigdy dość.\nNie wyobrażam sobie zimowego ogrodu bez ptaków - tych skrzydlatych wariatów, którzy pojawiają się w porze śniadania i wydzierają sobie nasionka, przeganiają, częstują, podskubują... telewizja się chowa, nawet się nie umywa. Kolorowe skrzydlate towarzystwo z żółtymi, czerwonymi czy rudymi brzuszkami podbija moje serce co roku od nowa.\nPodtrzymuję też zdanie, że ptaki dokarmiać trzeba. Teorie, że kiedyś nie dokarmiano, a ptaki sobie radziły, więc teraz tez niech sobie radzą, należy między półki włożyć. Ptaki sobie nie poradzą przez nas, bo zajmujemy coraz bardziej ich terytoria, drenujemy je, wyjaławiamy trawnikami i tujami, betonami i ulicami. One potrzebują naszego wsparcia i już.\nJeśli ten argument równowagi w przyrodzie Was nie przekonuje, może przekona Was argument ekonomiczny. Wprawdzie zimą ptaki stołują się na nasz rachunek, jednak latem to one nas będą wyręczać z oprysków na szkodniki, bo wyzbierają wszelkie robactwo, komary, ślimaki itp. Jeśli teraz je przyzwyczaimy, ze w naszym ogrodzie zawsze jest coś do jedzenia, to latem, gdy zastana pusty karmnik zaczną się rozglądać dookoła i zauważą ślimaczka albo tłustą gąsienicę i skubną ją. Czyż nie piękna wdzięczność?\nZatem nie marudzimy, tylko zastawiamy sute stoły dla ptasiego towarzystwa.\nPo najniższej linii oporu można kupić gotowe kule czy zestawy tłuszczowe z nasionami. Wiesza się i luz. Głodne ptaki skuszą się i na to, ale zauważyłam, ze jakoś z czasem, gdy maja inny wybór te kule nie cieszą się już takim zainteresowaniem. Dlaczego? Któż to wie. Podejrzewam jednak, że powodem jest tłuszcz, z jakiego wykonane są te kule. A mianowicie ich bazą jest łój wołowy, twardszy od tradycyjnego smalcu, a przez to łatwiejszy w obróbce technicznej.\nMałym ptaszkom jednak w mrozy trudno wydłubać z nich nasionka. Jeśli mają pod dziobem coś łatwiejszego, to pójdą na łatwiznę - proste.\nMoże więc warto minimalnie się natrudzić i przyszykować naszym gościom na prawdę łakomy kąsek?\nWystarczy smalec wieprzowy, który jest delikatniejszy i bardziej miękki niż łój wołowy. Wsypujemy do miseczki nasiona, jakie mamy pod ręką: ja miałam nasiona słonecznika, łupanego i w łupinkach, dynie łupaną, siemię lniane i orzechy włoskie.\nWszystko razem wymieszałam, nałożyłam na dekielki od słoików, w których wcześnie zrobiłam gwoździem dziurki na sznureczek.\nDo tego czerwona wstążeczka, by dodać koloru, przywiązałam do wianuszka z gałązek derenia i już.\nTakie proste elementy można też powiesić na gałązkach krzewów czyt drzew.\nPamiętajmy jednak, by powiesić w takim miejscu, by utrudnić, a wręcz uniemożliwić polowanie kotom. Bo takich gości też mam. Wylegują się pod świerkiem 'Conica' i... czekają:). Na razie się nie udało im - cokolwiek zamierzyły:)\nSmalcowe ozdoby można zrobić też z foremek do ciastek. Miękką masą wypełniamy foremki, robimy jakimś patyczkiem dziurkę, przez która potem przeciągniemy wstążkę i wkładamy do lodówki, by stężało. Po kilku godzinach można już wieszać na zewnątrz. Piękne i pożyteczne. Moje gwiazdki i choinki jeszcze twardnieją w lodówce:)\nNo i karmniki! Jak ktoś ma i ma na niego miejsce - to jak najbardziej. Pamiętajmy jednak jedną, ale NAJWAŻNIEJSZĄ ZASADĘ - jak zaczynamy dokarmiać, trzeba to robić systematycznie - przyzwyczajone ptaszki czasem resztą sił swych zmarzniętych ciałek po wyczerpującej walce z zamieciami, wiatrami i śniegiem dotrą do naszego karmnika i... nic nie znajdą do jedzenia, mogą umrzeć, bo nie będą miały już sił szukać dalej. Nie róbmy im takich niespodzianek.\nI jeszcze jedna ważna rzecz - woda! Wystawiajmy ptaszkom wodę na spodeczkach, w pojemniczkach, by mogły się napić. Kałuże teraz są zamarznięte, a przecież ptaszek nie wielbłąd, napić się też musi.\nA gdy tylko przyjdzie wiosna posadźcie jak najwięcej roślin, które są naturalnym pożywieniem ptaków. O tym szerzej już pisałam, ale nigdy nie zawadzi przypomnieć. Dla zachęty dodam, że ostatnio w moim ogrodzie zadomowiła się parka kosów. U mnie podskubują owoce rajskiej jabłonki 'Oli', a u sąsiada ogniki. Aż miło patrzeć:)\nZresztą kolorowe koraliki pięknie wyglądają w zimowych ogrodach. Dlaczego się pozbawiać takich widoków?\nAutor: Beata Tokarz o 08:53 4 komentarze: Linki do tego posta\nAutor: Beata Tokarz o 12:34 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nNa niemal wszystkich blogach ogrodniczych, które śledzę, co roku o tej samej porze, czyli na przełomie grudnia i stycznia, pojawiają się wpisy o tym, co było modne, a co będzie modne. Czas to bowiem dogodny, bo już można podsumować ubiegły sezon, a planując prace, projektując ogrody (zima to najlepszy na to czas), przeglądając katalogi, szukając inspiracji łatwiej po prostu wychwycić coś, co może stanie się modne. I pojawiają się listy ogrodowych "must have AD 2016"\nZwykle podobne, bo najczęściej opisujące już zachodzące w naszych ogrodach zmiany, albo wyszukiwane nowinki z angielskich programów czy wystaw, które nie do końca się sprawdzą u nas, chociażby ze względu na klimat.\nPoza tym, moim skromnym zdaniem, nie ma czegoś takiego jak jednoroczna moda w ogrodach. Są oczywiście trendy, ale one się pojawiają, rozwijają, zmieniają na przestrzeni kilku lat. Co najmniej kilku. Przynajmniej tak wynika z moich obserwacji i doświadczenia na polskim ogrodniczym poletku.\nTo wszystko jednak nie oznacza, że jakieś wróżenie z fusów nie można się pobawić.\nOto moje typy, co będzie się w tym roku rozwijało w naszych ogrodach, coraz częściej się pojawiało, a czemu raczej przyszłości świetlanej w polskich ogrodach nie wróżę.\n1. Znikają ogrody - lotniska (trawnik otoczony tujami).\nStare będą coraz bardziej nudzić i drażnić właścicieli, więc będą zmieniane, a wśród nowych projektów taki układ będzie się już pojawiał się sporadycznie. Nie mówię, że tuje znikną bezpowrotnie, bo tak się nie stanie. Nadal, stety lub niestety (dla mnie), będą królować jako "zielone płoty", ale zacznie się pojawiać więcej roślin w ogrodzie, a takie opłotowanie będzie już mniej spotykane. Głównie też z tego względu, ze ogródki są coraz mniejsze, szczególnie te w miastach, więc po prostu będzie szkoda przestrzeni na takie nasadzenia.\nPrzyznaję, że ten trend podoba mi się najbardziej. Ale i kolejny bliski jest mojemu sercu.\n2. Warzywniki i sady\nCoraz więcej ludzi chce mieć własny ogródek warzywny czy sad, a chociażby kilka krzewów malin czy borówki, truskawki, by dziecko mogło sobie poskubać podczas zabawy. A i dorosły skorzysta. Oczywiście wiele osób kojarzy warzywniki z czasochłonną pracą, ale i wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tej pracy:) Myślą, że posieją i im wyrośnie:) Taka zabawa w ogrodnictwo jednak jest pierwszym krokiem do załapania bakcyla. I o to właśnie chodzi:) O zabawę! Krzewy i drzewka owocowe sadzi się między ozdobnymi i świetnie sobie radzą.\nAby ułatwić sobie pracę, warzywniki robi się coraz częściej na podwyższonych rabatkach - ładnie wygląda, łatwiej ogarnąć pielęgnacyjnie cały teren, a i rośliny lepiej rosną, bo zwykle całe skrzynie wypełnia się dobrą ziemią.\nTaki powrót do średniowiecza, kiedy to ogrody wirydarzowe głównie miały być piękne i użyteczne. No to wracajmy do średniowiecza! Takie powroty ja lubię:\n3. Mała architektura i detale\n- cały czas brakuje w Polsce ciekawej, nietuzinkowej małej architektury. Można zamówić z zagranicy albo u rodzimego rzemieślnika, ale ceny wtedy do najniższych nie należą. A jeśli chodzi i materiały? Pewnie cały czas kostka betonowa albo granitowa. Betonowych kształtów jest tak wiele, że można dobrać coś ładnego. Coraz odważniej sięgamy po większe gabarytowo płytki. Już nie drobinki 10 x 10 cm, albo jeszcze mniejsze, ale o spore płyty, nawet metrowe. Niestety cały czas pojawiają się opaski z kostki granitowej. Swoich klientów udaj mi się przekonać do innych rozwiązań, mniej inwazyjnych estetycznie. Oby takie rozwiązania (np. ogrodnicze taśmy dylatacyjne czy obrzeża z tworzywa sztucznego, a nawet bez obrzeża) pojawiały się coraz częściej.\nWiele mówi się o kortenie w ogrodach.\nOwszem pojawia się, ale jakoś niespecjalnie często. O wiele bardziej popularny jest w przestrzeni publicznej. Jednak ta "zardzewiała blacha" nie do końca wszystkich przekonuje. Wolimy błyszczące. Chociaż przyznaję, ubiegłorocznych targach ogrodniczych w Berlinie korten bezapelacyjnie rządził. Błyszczących dodatków było jak kot napłakał.\nBardziej niż kortenu spodziewałabym się w ogrodach elementów shabby chic, czyli rustykalnych, starych lub postarzanych, ale i bardzo spersonalizowanych elementów.\nDrewno, chociaż wspominane z rzewnym głosem, jednak ustępuje nieco kamieniowi i betonowi, no i kompozytowi. Z prostej przyczyny - egzotyczne drewno nadal jest bardzo drogie, a rodzime kojarzy się z konserwacją i szybka koniecznością wymiany, bo jest mniej wytrzymałe. O modnym na Zachodzie surowym drewnie nawet nie mamy co marzyć.\n4. Zielone ściany - piękne "zjawisko" i bardzo pożyteczne w dobie ogólnego zasmrodzenia miast i niewielkich przestrzeni na zieleń w mieście. Jednak nie wszędzie takie zielone ściany się sprawdzają. Bardzo kosztowna jest ich pielęgnacja i utrzymanie. Kłopotliwa pielęgnacja zimą, kiedy rośliny w małych pojemnikach na mrozie raczej komfortowych warunków do życia nie mają. To jest modne, chwytliwe, ale czasem zastanawiam się, czy nie jest to wywalanie pieniędzy w błoto. Bardziej przekonują mnie ogrody na dachach no i ... PNĄCZA.\nTańsze, łatwiejsze w uprawie, piękne i też zielone:) A czy zielone ściany pojawią się w ogrodach prywatnych? Pewnie na dużych tarasach, balkonach, ale to nasze polskie przeświadczenie, że przecież wszystko zielone na ścianie spowoduje, że będziemy mieli wilgoć w domu, raczej na powodzenie tej idei na razie przynajmniej nie przyzwoli.\n5. Teraz nie trend, ale zastana i cały czas kwicząca rzeczywistość - wszechobecna włóknina. Tego zjawiska nie rozumiem. Chyba jakiś producent miał tak skuteczną kampanię reklamową albo taką siłę przekonywania, że Polacy wbili sobie do głów, że bez agro- cze geowłókniny oni sobie w ogródkach nie poradzą. I rozściełają te szmaty wszędzie, nawet na rabatach kwietnych. To zresztą temat na obszerniejszy wpis, bo walczę z matami i włókninami od samego początku funkcjonowania na rynku. Na razie udaje mi się przekonać do tego, by nie zakładać, a raczej nawet zrywać tam, gdzie już była, ale to kropla w morzu przykrytym włókniną. I trend ten ma się niestety cały czas bardzo dobrze.\n6. Rośliny? Chciałabym coraz więcej bylin w ogrodach. Do traw już się przekonaliśmy i rzeczywiście jest ich wysyp. Zarówno w szkółkach, jak i ogrodach. Teraz więcej bylin by się przydało. Może wreszcie dojdziemy do angielskich rabat... Już takowe się pojawiają, i oby było ich jak najwięcej.\nNiektórzy blogerzy ogrodniczy stawiają na werbenę patagońską. Rzeczywiście jest częstym gościem w ogrodach pokazywanych w zagranicznych programach. U nas nie zimuje raczej, czasem się rozsieje, ale niemrawo. O ile jeszcze w Zachodniej Polsce jakieś szanse na jej utrzymanie przez zimę na drugi sezon są, to już na wschodnich rubieżach będzie ciężko. Chyba, ze zabawa z nasionkami w rozsadnikach itp. itd.\nJa bym postawiła chyba szybciej na szałwię, rudbekię, jeżówki - kwiaty, które znamy z dzieciństwa. No i hortensje bukietowe - niekłopotliwe, piękne i mrozoodporne.\nJak tak patrzę na ten mój wpis, to bardziej są to moje pobożne życzenia i to, co w moim mniemaniu jest ciekawe i dobre dla ogrodów. Do tego próbuję namawiać klientów. Zatem nie traktujcie powyższego wpisu jako obligującego, ale jako podpowiedź, poradę. Sami posprawdzajcie, poeksperymentujcie i... napiszcie, z czym się zgadzacie, a z czym nie.\nAutor: Beata Tokarz o 15:31 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nZa oknem piękna biała zima. Cieszmy się z tego śniegu, cieszmy, póki go mamy, bo jest wielkim sprzymierzeńcem ogrodnika. Przede wszystkim opatula nasze rośliny. Pod śniegową kołderką jest im zdecydowanie cieplej i bezpieczniej niż bez niej. Poza tym śnieg to jedna z postaci wody, a tej w ub. r. było bardzo mało. Niech się ziemia napije.\nAle czapy śniegowe trzeba też obserwować. Szczególnie na roślinach zimozielonych i iglakach. Gruba warstwa śniegu, która namaka w słoneczku, potem znów się przymrożą w nocy, staje się bardzo ciężka i może wypaczyć pokrój rośliny, a nawet połamać jej gałęzie. Jeśli nie chcemy mieć miotły z naszego jałowca kolumnowego czy cisu, to trzeba będzie zrobić sobie rundkę po ogrodzie i strzepać śnieg.\nCo do mrozów, to jakoś tak ostatnio największe mrozy są w okresach bezśnieżnych, jak było w okolicach Nowego Roku. Jeśli jeszcze nie okryliśmy roślin wrażliwych i młodych, czyli posadzonych niedawno (bo tylko takie opatulamy, to czas najwyższy to zrobić. Może jeszcze mrozy ich nie uszkodziły. Wszystkich roślin nie damy rady okryć i zabezpieczyć. Zresztą mijałoby się to z celem. W końcu ogród powinien wyglądać dobrze i cieszyć oko przez cały rok. O ile słomiane chochoły mogą wyglądać malowniczo, to już agrowłóknina nie do końca jest tym, co najlepiej wygląda zimą w ogródku. Wprawdzie pojawiły się już na rynku ozdobne okrycia o kształcie bożonarodzeniowego drzewka, bałwanka czy zwierzątek różnych, ale, dla mnie, to nie jest to, co lubię zimą w widoku za oknem.\nOto kilka rad dotyczących okrywania:\n- nie używamy folii, foliowych worków ani papierowych do okrywania roślin. pierwsze nie przepuszczają powietrza i bardziej zaszkodzimy roślinom, niż je wesprzemy w walce z zimnem. Papierowe zaś się po prostu namoczą i szybko staną ciężkie, o ile nie porwane. Szkoda zatem naszej pracy. Jeśli już koniecznie chcemy okryć roślinę, użyjmy białej agrowłókniny.\n- większości roślinom (m. in. różom oprócz szczepionych) wystarczy kopczykowanie korą, trocinami czy ziemią, a najlepiej kompostem, czy stroiszem z gałęzi iglaków. Zimozielone (rododendrony, laurowiśnie) kupujemy i sadzimy przecież po to, by nasz ogród zdobiły zimą zielonymi liśćmi. Jeśli będziemy je ciągle zakrywać, to jaki ma sens kupowanie ich? Stąd rada: kupujmy mniejsze rośliny, które łatwiej i szybciej zaaklimatyzują się w naszych ogrodach i będą o wiele bardziej wytrzymałe na anomalie pogodowe i chłody. A najlepiej po prostu unikajmy egzotycznych roślin, które mogą przemarzać. Pozbędziemy się pracy, stresu, a zyskamy nietuzinkowy ogród, bo niestety, ale jeszcze mało doceniamy rodzime rośliny w ogrodach.\n- gdy robi się cieplej, a robi się czasem nawet do 7-10 stopni na plusie, wtedy odkrywamy nasze ubranka roślinom, by się nie zagotowały, a wieczorkiem przed nocnymi chłodami znów okrywamy. Taka zabawa w ciuciubabkę. Warto pamiętać, że roślinom mniej szkodzi samo zimno, co mroźne wysuszające wiatry. Dlatego tak ważne było podlewanie jesienią roślin zimozielonych, by się wystarczająco dużo napiły, a teraz nie cierpiały z powodu braku wody. Z przemarzniętej ziemi jej bowiem nie pobiorą. A liście czy igły na słoneczku oddają mimo wszystko wilgoć z rośliny.\nJeszcze słów kilka o trawniku i śniegu. Mówiłam, że fajnie gdy leży w naszym ogrodzie, ale trawnik nie powinien być miejscem gdzie zsypujemy odgarniany śnieg z podjazdów czy ścieżek. Lepiej zrobić stertę na rabacie. Bylinom, których "góry" i tak są martwe, śnieg nie zaszkodzi, a ziemia łatwiej wchłonie wodę. Zalegający śnieg na trawniku może go uszkodzić, trawa może podgnić i wiosną zamiast ładnej murawy będziemy mieli trawnik w brzydkie łaty. No i starajmy się nie chodzić po zmrożonym trawniku, by nie łamać i nie niszczyć źdźbeł.\nNie zapominamy też o naszych donicach na tarasach i balkonach. Rośliny w donicach nie mają lekkiego życia, bo ich korzenie są w o wiele mniejszej przestrzeni niż te same rosnące w ziemi. Dlatego nawet te rośliny, które normalnie w ogrodzie dadzą sobie bez najmniejszych kłopotów nawet z dużymi mrozami, na balkonie mogą ucierpieć. Opatulmy zatem donice, najlepiej sprawdza się styropian. Można włożyć doniczkę do jakiegoś kartonu czy pudła i wypełnić pokruszonym styropianem. Warto też podłożyć pod doniczkę jakąś izolację, kawałek deski czy styropianu. Jeśli mamy duże donice, to chociaż obłóżmy je czymś ciepłym - słomiana matą czy jutowym workiem wypełnionym gazetami. No chyba że wychodzimy z założenia, że rośliny dadzą sobie rade, albo nie i martwic się tym nie zamierzamy. Rozumiem doskonale takie podejście:)\nAle - ważna rzecz dotycząca zimozielonych roślin w donicach, m. in. bukszpanów, iglaków. Oczywiście, o ile nam na nich zależy. Oprócz opatulenia trzeba pamietać o podlewaniu w słoneczne ciepłe dni. Bo, jak wspomniałam już wyżej, liście czy igły odparowują wodę, a w donicy jest jej bardzo mało. I często, jeśli taka roślina nie przetrwa zimy, to nie dlatego że zmarzła, ale dlatego, ze uschła. Pamiętajmy więc o tym.\nAutor: Beata Tokarz o 14:05 Brak komentarzy: Linki do tego posta


Ciekawostka...Comodo zapytało czy aplikacja cad jest aplikacją zaufaną i... drukarki wróciły. Jest to możliwe, żeby program nie widział drukarek (w sieci biurowej) bo blokuje je antywirus? Dodam tylko, że są widoczne z poziomu notatnika czy worda. I drugie pytanie jeżeli tak, jest to możliwe, to dla...\nTemat: Znikające drukarki, znikające miejsce na ssd.\nZrobione. Czyli tak jak podejrzewałem to program (AutoCad) się wysypał w jakiś magiczny sposób ale pomoc techniczna u nich to tragedia, zero odbierania telefonów, na fb nie odpisują, na maile nie odpowiadają. Nic, będę walczył dalej. Tak zupełnie przy okazji jakiego antywirusa polecasz? :) Dzięki og...\n18 Maj 2020, 14:08\nWitam, Problemy są następujące: - dysk C (ssd) zaczął zapełniać się niewiadomo dlaczego, bez żądnej ingerencji - zniknęły mi w AutoCadzie przy opcji wydruku dostępne drukarki, z pozycji Worda czy Notatnika są widoczne, z pozycji Cada drukarek nie widać, podejrzewam że to być może jakieś dziadostwo s...\n18 Maj 2020, 10:35