Teraz to się nie da? - Gazeta Ubezpieczeniowa – Portal\nStrona główna Technologia Teraz to się nie da?\nOstatnio mogliśmy przeczytać o tym, że dobrych momentów na wdrożenie programu ubezpieczeniowego nie ma. Obecnie można powiedzieć, że nie ma nawet dobrych momentów na obsługę już obowiązującego ubezpieczenia. Przecież wielu pracowników wykonuje swoje obowiązki zdalnie, a pozostali mają unikać wzajemnych kontaktów.\nJednak wdrożenie i obsługa programu ubezpieczeniowego może odbywać się całkowicie zdalnie – wystarczy chcieć.\nZacznijmy od początku, czyli negocjowania warunków programu ubezpieczeniowego oraz ustalenia planu wdrożenia. Tutaj jest najłatwiej. Wyznaczone osoby na linii klient – ubezpieczyciel – dostawca rozwiązań informatycznych mogą pracować za pomocą e-maili, organizując telekonferencje celem podsumowania prac i wyjaśnienia ewentualnych rozbieżności. Całkowicie przy okazji eliminujemy wiele spotkań, które „nie do końca” wnoszą nam coś pożytecznego i można je zastąpić e-mailem (obyśmy nie poszli w kierunku telekonferencji, którą można zastąpić e-mailem). O ewentualne integracje systemów nie mamy co się obawiać – gwarantuję, że zespół programistyczny odetchnie z ulgą, że nie musi bezpośrednio spotykać się z przedstawicielami klienta.\nDrugi etap, czyli wdrożenie – tu zaczynają się schody. Osoby obsługujące ubezpieczenie po stronie naszych klientów rozsiane po oddziałach w całej Polsce. Dodatkowo poza centralą poziom wiedzy „informatycznej” jak i zaopatrzenia w sprzęt może pozostawiać wiele do życzenia. Jednak nie ma co się zrażać – na dziś szkolenia u klienta nie są zalecane.\nJeżeli podstawowe programy biurowe do wideokonferencji pozostają poza zasięgiem (jak np. MS Teams, Zoom), internet podsuwa nam inne narzędzia. Chociażby darmowa strona https://whereby.com jako najprostsze z możliwych rozwiązań – podsyłamy e-mailem link do stworzonego pokoju bez konieczności instalowania czegokolwiek (co swoją drogą może być na komputerze klienta zablokowane). Osoba obsługująca, nawet jeżeli jest to stereotypowa „Zocha”, nie powinna mieć żadnych problemów z dołączeniem do meetingu.\nMożemy udostępnić nasz ekran i przeprowadzić zdalne szkolenie albo poprosić o udostępnienie ekranu w drugą stronę, aby móc wyjaśnić ewentualne wątpliwości związane z działaniem systemu. Ktoś zwróci uwagę, że potrzeba jeszcze głośników i mikrofonu – fakt, taki przypadek też już obsłużyłem, dodając do powyższego klasyczną rozmowę telefoniczną.\nSkoro osoby obsługujące mamy już przeszkolone, przejdźmy dalej. Jak obsłużyć przystąpienia i zmiany w sytuacji, w której kontakt fizyczny jest niewskazany? Oczywiście tak jak pozostałe czynności w ostatnim czasie – przenosimy się do internetu. Wystarczy nam system, który pozwoli na wypełnienie deklaracji przez pracownika oraz członków jego rodziny online. Warto, żeby mógł on być dostosowywany do potrzeb pracodawcy – z pozoru małe sprawy, jak zbieranie numeru SAP czy przypisanie pracownika do konkretnego oddziału, mogą znacząco usprawnić proces obsługi. Rzecz jasna stan epidemii nie zawiesza przepisów dotyczących ochrony danych osobowych – pamiętajmy, że ich przetwarzanie musi się odbywać odpowiedzialnie i zapewniać maksymalny poziom bezpieczeństwa.\nNajtrudniejsza rzecz przed nami, czyli wymóg przekazywania podpisanych dokumentów. Warto zauważyć, że w aktualnej, dosyć ekstremalnej, sytuacji ubezpieczyciele zaczęli mieć bardziej elastyczne podejście w tej kwestii. Pierwszy promyk nadziei stanowi możliwość przesunięcia terminu dostarczenia podpisanego oryginału deklaracji o trzy miesiące, dając tym samym pracownikowi szansę, by przekazał dokumenty do pracodawcy chociażby pocztą.\nDrugi trend to możliwość świadczenia ochrony na podstawie skanu podpisanej deklaracji – co już eliminuje konieczność kontaktu face to face na linii pracownik – pracodawca (a także wycieczkę na pocztę). Miejmy tylko nadzieję, że trend ten zostanie utrzymany i dojdziemy do sytuacji, w której do ubezpieczenia na życie albo opieki zdrowotnej będzie można przystąpić bez konieczności drukowania deklaracji.\nW tym momencie wypada jednak wspomnieć, że zostaje tu jeszcze pole do popisu dla pracodawców, którzy nawet gdy ubezpieczyciel bądź operator medyczny nie wymaga podpisanej deklaracji, nakładają na pracownika obowiązek dostarczenia zgody na potrącanie składki z wynagrodzenia. W przeciwnym razie nigdy nie uda nam się całkowicie wyeliminować obiegu papierowej dokumentacji.\nI jeszcze dodatkowo decyzja pracodawcy, że warto dać szansę swoim pracownikom na zmianę ubezpieczenia w tej nowej, nie wiadomo jak długo jeszcze trwającej, sytuacji. Zejście z pewnych utartych szlaków i pójście do przodu w praktyce wcale nie musi być trudne czy skomplikowane. Na pewno będzie inaczej niż dotychczas.\nmenedżer Zespołu Analityków Biznesowych\nPoprzedni artykułAllianz w kampanii promuje zdalny zakup ubezpieczeń\nNastępny artykułPrzełom w problemach z integracją?


Prace magisterskie, pisanie prac magisterskich\nSerwis pomoże rozwiązać Twoje problemy z pisaniem prac. Oferujemy różnego typu opracowania związane z pisanie prac, w kategorii wzorów: prace magisterskie, prace licencjackie oraz inne możliwe opracowania z dziedzin nauk ekonomicznych i statystycznych.\nSerwisie pisanie prac, oferuje profesjonalną pomoc skracając czas potrzebny na pisanie pracy do maksymalnego minimum. Zgodnie z potrzebami i wymaganiami w pisaniu prac magisterskich oraz prac licencjackich, wszystkie teksty opatrzone są rzetelnymi przypisami, są w pełni oryginalne i pisane wyłącznie na indywidualne zamówienie.\nPoprawa i korekta prac\nSerwis jest własnością firmy Dorota Wrona, świadczącej usługi edukacyjne z różnych dziedzin nauki.\nOpracowania przygotowywane są jednorazowo z danej dziedziny i nie podlegają dalszej odsprzedaży.\nOpracowanie wykonane w ramach pomoc przy pisaniu prac można wykorzystać wyłącznie nie naruszając przepisów Art. 272 KK.\nWszelkie materiały, jakie otrzymuje od nas zleceniodawca mają charakter informacyjny i stanowić mogą jedynie pomoc w przygotowaniu własnej pracy naukowej. Serwis pisanie prac nie tworzy prac magisterskich, licencjackich, dyplomowych, jako dokument służący do przedstawienia go na uczelniach wyższych.\nZleceniodawca składa zamówienie na pomoc w pisaniu prac, pisaniu pracy magisterskiej, pisaniu pracy licencjackiej, wysyłając formularz bądź e-maila lub telefonicznie.\nRozpoczęcie pomocy przy pomocy w pisaniu pracy poprzedza wpłata zaliczki na ustalony etap związany z pomocą w pisaniu prac.\nSzczegóły techniczne opracowania dotyczącego pomocy w pisaniu prac, zleceniodawca otrzymuje wraz z ofertą.\nMateriały wysyłane są drogą elektroniczną (na indywidualne życzenie również wysyłam na płycie CD - za dodatkową opłatą).\nZleceniodawca po otrzymaniu całości ma czas na ewentualne wyjaśnienia (związane z pomocą w pisaniu prac, pisaniu pracy magisterskiej, pisaniu pracy licencjackiej), drobne korekty, uwagi, które przysyła w formie pisemnej.\nSerwisowi Pisanie prac przysługuje okres od 7 do 12 dni na dokonanie korekt.\nZa wszelkie zmiany wytycznych w pisaniu pracy nanoszone w trakcie realizowanego opracowania odpowiada zleceniodawca i ponosi ich koszty.\nOtrzymanie całości tekstu przez zleceniodawcę uważa się za moment zrealizowania zamówienia, bez prawnej możliwości wycofania się zamawiającego z pomocy przy pisaniu prac.\nZłożenie zamówienia pomocy w pisaniu prac jest równoznaczne z akceptacją ustaleń.\nSerwis Pisanie prac nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie opracowań naukowych w sposób naruszający przepisy prawa.\nOpracowanie autorstwa serwisu Pisanie prac nie może być wykorzystane lub przedstawione przez zleceniodawcę jako własna praca. Serwis Pisanie prac nie ponosi odpowiedzialności za niewłaściwe wykorzystanie opracowań związanych z pomocą w pisaniu prac.\nWszystkie materiały są przygotowywane jednorazowo, nie prowadzi się dalszej sprzedaży ani nie udostępniamy wcześniej wykonanych opracowań, związanych z pomocą w pisaniu prac.\nWszystko po to, aby zapewnić jak największy komfort współpracy oraz zadowolenie z usługi w pomocy w pisaniu prac.\nKażda oferta cenowa związana z pomocą w pisaniu prac, przygotowywana jest indywidualnie dla każdego zleceniodawcy w zależności od następujących czynników:\n- poziomu trudności (problematyki)\n- dostępności materiałów\n- ilości stron\nPrzygotowanie oferty pomocy w pisaniu prac jest bezpłatne i nie zobowiązuje do podjęcia współpracy z serwisem.\nprofesjonalna pomoc przy pisaniu prac magisterskich\nTel.: (081) 534 73 55\nJak pisać prace magisterskie, pomoc\nWspółpraca przy pisaniu pracy magisterskiej - poradnik\n© 2010. Pisanie prac. Prace magisterskie. All Rights Reserved. pozycjonowanie stron www


Przez ponad ćwierć wieku zdobyliśmy bogate doświadczenie w zakresie sztuki ciesielskiej, nieustannie się rozwijając, co jest doskonale widoczne w wysokim poziomie realizowanych przez nas zamówień. Każda z tych usług jest na najwyższym poziomie. Profile stalowe stylizowanych kształtach pozwalają stworzyć wspaniały azyl dla roślin i miejsce relaksu.\nNa rynku szczególnie wyróżniają się stalowe okładziny ścienne i dachowe wykonywane z naszych blach trapezowych i falistych. Dodatkowym kosztem jest obrabianie glifów przy drzwiach. Aktualnie dostępne są na rynku nowoczesne zawiasy, które dają możliwość precyzyjnej regulacji położenia skrzydła drzwi w stosunku do ościeżnicy. Okna-drzwi-bramy garażowe-rolety-ogrodzenia.\nJeżeli chcesz podzielić się z\nJeżeli chcesz podzielić się z innymi swoimi doświadczeniami, ostrzec lub zachęcić do korzystania z usług danej firmy, prosimy dodaj opinię na jej temat na naszym portalu. Do najpopularniejszych prac montażowych należy wykonanie więźby, pokrycia i poszycia dachowego. Złóż zapytanie, a specjaliści od montażu drzwi sami prześlą wyceny. Chcesz znaleźć dostawcę tanich dachów.\njak pozycjonowac stronybiznes onlinepozycjonowanie stron w googlefirmareklama internetowapozycjonowanie szczecinpozycjonowaniedrain unblockerprofesjonalne pozycjonowanie stronadres firmytanie pozycjonowaniepozycjonowanie stron gdanskpozycjonowanie stron internetowych wroclawboiler servicepozycjonowanie stron googlepozycjonowanie stron torunboiler repairplumbers near mepozycjonowanie torunWarszawa


Piaseczny i Wyrostek gwiazdami festiwalu - Jelonka.com\nPiaseczny i Wyrostek gwiazdami festiwalu\nCzwartek, 28 czerwca 2018, 15:32\nAktualizacja: Piątek, 29 czerwca 2018, 12:03\nOrganizowany w tym roku w dniach 30 czerwca i 1 lipca Art & Glass Festiwal to dwudniowy polsko–czeski jarmark sztuki i szkła organizowany przez Jeleniogórskie Centrum Kultury we współpracy z Muzeum Karkonoskim i Biurem Wystaw Artystycznych w Jeleniej Górze.\nImpreza odbywa się co roku na Placu Ratuszowym w Jeleniej Górze na przełomie czerwca i lipca. W programie dominują pokazy rzemiosła artystycznego, warsztaty i prezentacje artystyczne oraz pokazy, warsztaty i stanowiska handlowe związane ze szkłem.\nW programie przewidziano pokazy obróbki szkła nad palnikiem, wypału ceramiki, wytwarzania biżuterii, wykonywania mozaiki szklanej, wydmuchiwania szkła przy przenośnych piecach szklarskich, produkcji koralików, kowalstwa artystycznego, wytopu metali, wykonywania odlewów metalurgicznych i wiele innych pokazów rzemieślniczych i artystycznych.\nW tym roku na jeleniogórskim rynku pojawi się ponad siedemdziesiąt stanowisk polskich i czeskich rzemieślników i artystów. Wydarzeniom na jeleniogórskim rynku towarzyszyć będą liczne warsztaty dla dzieci i dorosłych oraz koncerty estradowe.\nZwieńczeniem kolejnych dni będą koncerty gwiazd polskiej estrady - w sobotę Marcina Wyrostka i zespołu Tango Corazon, a w niedzielę Andrzeja Piasecznego. Sobotnią atrakcją dla aktywniejszych uczestników festiwalu będzie wieczorno-nocna „Milonga pod gwiazdami”, którą przy akompaniamencie zespołu CUARTETO BANDO & Saul Villao Crespo i wsparciu argentyńskiego tancerza Facundo Peñalva poprowadzi zespół jeleniogórskich tancerzy z grupy „TANGO KARKONOSZE”. Amatorzy tanga argentyńskiego mile widziani i zapraszani do wspólnej milongi.\n~Dziki kraj 28-06-2018 17:25\nZamiast odstawiać kaszanę na ciasnym placu ratuszowym z fatalną akustyką przenieść imprezy na lotnisko tam gdzie jest normalny dojazd i miejsce do parkowania.Myśleć urzędasy\n~ccc 28-06-2018 23:48\n~Dziki kraj (17:25)\nNie wszyscy poruszają się samochodami. Wystarczy., że dojadę autobusem do JG, mam jeszcz szukać jak dojechać autobusem czerwonym na lotnisko, a co z powrotem do domu ?\n~qwerty 29-06-2018 9:52\nPlac Ratuszowy - jak każdy rynek w każdym innym mieście - jest właśnie od tego, aby organizować na nim imprezy kulturalne, festyny i jarmarki. Przez większość roku i tak jest praktycznie wymarły, więc dobrze, że od czasu do czasu mamy na nim koncert, spektakl, czy wystawę. W okolicy jest dużo kawiarni i restauracji, do których uczestnicy zabawy z chęcią udadzą się w tak zwanym międzyczasie.


PUZZLE MULTIMEDIALNE 104 ELEMENTY KUBUŚ PUCHATEK | WSZYSTKIE PRODUKTY EDUKACYJNE \_ PUZZLE \_ TRADYCYJNE | JP MAX Zabawki Kraków - klocki lego duplo, star wars, baby born, fisher price, pędzące żółwie\nJesteś tu: Start PUZZLE MULTIMEDIALNE 104 ELEMENTY KUBUŚ PUCHATEK\nPUZZLE MULTIMEDIALNE 104 ELEMENTY KUBUŚ PUCHATEK\nPuzzle z kolekcji Clementoni Super Color to najciekawsze sceny z filmów i bajek Disney'a! Przyjemność układania kryje się w każdym elemencie! Już dziś możesz stać się posiadaczem niepowtarzalnego obrazu, którego stwórcą staniesz się właśnie Ty! Warto również wspomnieć, że wszelkiego rodzaju układanki oraz puzzle polepszają sprawność manualną oraz wzrokową. Zestaw zawiera proste puzzle składające ze 104 elementów. Obrazki przedstawiają sceny z filmu pod tytułem : "Kubuś Puchatek ". Dodatkowo w zestawie znajduje się multimedialny dodatek w postaci hasła oraz kart . Wystarczy że wejdziesz na stronę www.clementoni.com i ściągniesz za darmo specjalny program który zapewni świetną zabawę! Aby móc korzystać z zabaw zamieszczonych na stronie musisz wpisać znajdujące się w pudełku hasło. Inne kryteria jakie musisz spełnić to komputer z dostępem do internetu oraz kamerka internetowa. Puzzle i gra multimedialna przeznaczona dla dzieci od 6 roku życia.\nWymiary układanki po złożeniu: 48,5 cm x 33,5 cm.\nPuzzle 104 elementy, hasło i karty multimedialne


Teutoński Instytut Historyczny, Gotfryd Slavik de Ruth, 27.01.2019 r. o 00:25\nBitwa morska pod Blido 1213 r.\nBitwa pod Blido – bitwa morska stoczona, w dniu 5 września 1213 roku w Cieśninie Mew. Oddzielającą Domenę Królewską, od gminy Kanion w Nowej Teutonii. Pomiędzy siłami hrabstwa Slavii, a ich przeciwnikami z Republiki Naservii. Było to centralne stracie wojny Slavii z Naservią w latach 1211-1213. Wygrana Republiki zapewniła im swobodę w handlu z Archipelagiem Benden , i ugruntowała pozycję lokalnego lidera w handlu. Konsekwencją był też bunt, w Srebrnym Rogu i zmiana na stanowisku Hrabiego Slavii.\nPo upadku Slavii i jej podział miedzy sąsiadów; nastąpiły trudne czasy dla jej mieszkańców. Wielu slavian uciekło do Naservii, gdzie mogli znaleźć schronienie i na nowo myśleć o odzyskaniu ojczyzny. Republika w tamtym czasie, była tyglem wielokulturowym, gdzie mogli się wykazać wszyscy mające przydatne umiejętności. Jako państwo czerpiące zyski z handlu, musiało mieć silną flotę. Dbającą o ochronę jej szklaków i kupców; prowadziło to do licznych wojen. Z których Republika wychodziła zwycięsko; zważywszy że lata 1152-1237 to istna Złota Era w jej historii. Normanowie po podboju Slavii, przez kilka lat skupili się na utrwalaniu swojej władzy. Dopiero po tym czasie, mogli na nowo zająć się ich głównym zajęciem; czyli napadami łupieżczymi na swoich sąsiadów. Tak polityka musiała prowadzić, do ciągłych konfliktów. Po serii napadów w latach 1206-1210 na Południu i Południowym- Wschodzie; ich oczy zwróciły się w kierunku na Archipelag Benden i Surmali co musiało doprowadzić do wojny z Republiką Naservii.\nKsiążę Roblus IV panujący w Republice w latach 1197-1212, był sprawnym i doświadczonym władcą. Udało mu się przez lata, utrzymywać dobre stosunki z Normanami i zwracać ich uwagę w innym kierunku. Kiedy szpiedzy, donieśli mu o planach wrogów- postanowił ich ubiec i nakazał atak Flocie na port w Srebrnym Rogu. Atak był zaskoczeniem i udało im się zniszczyć wiele okrętów normanów.\nDla hrabiego Helmera „Łysego” panującego w Hr. Slavii w latach 1209-1213 był to znak że wrogowie wiedzą o ich planach. Wojna na morzu dopiero nabierała tempa, obie strony były jednak na nią przygotowane i pewne sukcesów. Pierwszy okres to pasmo sukcesów Normanów i liczne łupy; co ciekawe spora cześć z nich trafiała do Trzyczaszkowa. Doprowadziło do w konsekwencji, do zerwania sojuszu Naservii i Trzeszczkowa w 1212 roku.\nW tym samym roku zmarł ks. Roblus IV i rada senatu zdecydowała o wyborze nowego monarchy. Został nim jego syn Tobus panujący w latach 1212-1237; on to zapanował atak, na powracające z rabunków okręty normanów. Jako miejsce idealne, do tego wybrał wody Cieśniny Mew w Nowej Teutonii. To tamtędy musi powracać ich flota by dotrzeć do Slavii.\nPo stronie przeciwnej stanęli Naservianczycy, pod wodzą Grafa Alberta z Mirii i Slavianie dowodzeni przez Okrzesława z Grodka , wsparci w ostatniej chwili przez posiłki z Vargandii pod wodzą Setnika Trzebomysła. Na przeciw im stanął powracający, z wyprawy łupieżczej na ziemie Surmali – hrabia Helmer „Łysy” wspierany przez flotę najemną z Trzyczaszkowa.\nBitwa została stoczona najprawdopodobniej, w pobliżu osady antycznej Blido. W najwęższym miejscu cieśniny Mew, na północ-wschodnim krańcu wyspy Vargandii. Jednak wiele przemawia za tym, że miejsce bitwy znajdowało się w Zatoce Uśpionych. Bardziej u wyjścia z tej cieśniny niż w niej samej…\nPołączona flota sojuszników, była ponad trzykrotnie liczniejsza od normańskiej , ale jej okręty były znacznie mniejsze od okrętów Helmera , głownie Skeid- wśród których najokazalszym był Drakkar- (Długi Wąż – 68 wioślarzy, 200 wojowników). Sprzymierzeni wybrali Cieśninę Mew, gdzie falowanie nie jest tak uciążliwe, dla małych jednostek typu Sneki i gdzie zasadzka była nie do uniknięcia.\nHrabia Helmer z dala dostrzegł, flotę przeciwników blokującą przejście przez Cieśninę . Mógł wprawdzie ustawić swe okręty w klin, uderzyć w dowolny punkt blokady, przerwać ją i podążać dalej ku Slavii, ale byłoby to jednoznaczne z ucieczką, na co nie mógł sobie pozwolić. Jeszcze prze tym okręty Trzyczaszkowian, zawróciły na otwarte morze. Postanowił więc przyjąć bitwę, ze stojącymi nieruchomo w jednej linii okrętami koalicji. Dla zabezpieczenia się przed abordażem, kazał powiązać linami dzioby i rufy swoich, ustawionych w jedną linię, okrętów. Popełnił tym samym błąd: jego flota utraciła mobilność, a po opuszczeniu żagli zmieniła się w nieruchomą twierdzę, którą zwrotne i szybkie sneki przeciwników mogły atakować ze wszystkich stron.\nFlota Normanów nie była w stanie sprostać, przeważającym siłom sojuszniczym. Napastnicy przecinali liny wiążące normańskie okręty i po kolei eliminowali przeciwników. Jednym z najdłużej broniących się okrętów był Długi Wąż, ale i on w końcu musiał ulec.\nChcąc uniknąć niewoli, hrabia rzucił się do wody i udało mu się dopłynąć, do najbliższej swojej jednostki. Ta pospiesznie podniosła żagiel i uciekła z pola walki; był to okręt Jarla Thergena z Weno. Oprócz nich z pola walki, uszły jeszcze trzy okręty. Co ciekawe po bitwie w niewoli, znalazło się kilkunastu normanów; ci nie walczyli do końca jak ich towarzysze. Graf Albert z Mirii, po burzliwej naradzie – głownie z Slavanami, zdecydował odesłać ich do domu po tym jak się wykupią z niewoli.\nWygrana zapewniła swobodę handlu, dla Republiki i całkowicie złamała piractwo, Normanów na tym kierunku. Książę Tobus narzucił, swoje warunki ugody z Hrabstwem Slavii. I zyskał oficjalne, uznanie wyspy Rarogonii za domenę Republiki. Kupcy dostali przywileje celne, w Srebrnym Rogu i założyli swoją Gildę w tym mieście. Co ciekawe jej pierwszym mistrzem był Okrzesław z Grodka. Tak nie korzystne warunki ugody, oraz pamięć o powrocie z wyprawy, w cieniu porażki- doprowadziło do wybuchu buntu, w Srebrnym Rogu. Na jego czele stanął Thergen z Weno; on to doprowadził do pojmania hrabiego i jego utopienia w rzece. Ciało jego poćwiartowano i nakarmiono mim kruki. Nowy Hrabia, zakończył wojnę z Republiką; i uzyskawszy spore pożyczki od nich- tłumił bunty nie posłusznych mu wodzów. Okazał się być sprawnym administratorem i wodzem, powoli asymilował Slavian z Normanami.\n7 716,00 lt\nLubią ten artykuł: Andrzej Fryderyk, Severin von Verwaltung, Filip I Gryf, Joanna Izabela, Fryderyk von Hohenzollern, Marceli z Ossolińskich Bordoński, Józef Sowiński, Laurẽt Gedeon I, Remigiusz Lwowski von Hochenhaüser, Sorcha Raven, Albert Felimi-Liderski, Michelangelo Piccolomini, Adam Jerzy Piastowski, Daniel Szekeres.\nTen artykuł lubią: Andrzej Fryderyk, Severin von Verwaltung, Filip I Gryf, Joanna Izabela, Fryderyk von Hohenzollern, Marceli z Ossolińskich Bordoński, Józef Sowiński, Laurẽt Gedeon I, Remigiusz Lwowski von Hochenhaüser, Sorcha Raven, Albert Felimi-Liderski, Michelangelo Piccolomini, Adam Jerzy Piastowski, Daniel Szekeres.\n27.01.2019 r. o 10:02:14\nFajny artykuł...lubię przeczytać takie histori.\n27.01.2019 r. o 21:14:38\n28.01.2019 r. o 15:14:42\nCóż nie może być, za idealnie. Cieszą mnie jednak, pozytywne komentarze. I fakt że ktoś, to czyta hehe


Eksponat tygodnia – cukiernice skrzyneczkowe – Muzeum Ziemiaństwa w Dąbrowie\nEksponat tygodnia – cukiernice skrzyneczkowe\nEksponat tygodnia – cukiernice skrzynkowe, Fabryka Wyrobów Srebrnych i Platerowanych Józef Fraget.\nPrezentujemy dzisiaj Państwu dwie cukiernice skrzynkowe, które znajdują się w naszych zbiorach. Pochodzą z warszawskiej Fabryki Wyrobów Srebrnych i Platerowanych Józef Fraget.\nPierwsza z nich została wykonana w latach 1851 – 1859, ma kształt prostopadłościanu z wyoblonymi narożami i czterema nóżkami w kształcie niewielkich kul. Jej wymiary to: 9,5 cm wysokości, 14 cm szerokości i 11 cm głębokości. Korpus ozdobiono motywem roślinnym, podobnie jak wieko.\nCukiernica posiada punce wskazujące na wytwórcę: w owalu WARSZAWA / FRAGET / PLAQUE oraz oznaczenia „N” i „2”. Litera „N” oznacza, że wykonano ją ze stopu miedzi, niklu oraz cynku, jest to tzw. „nowe srebro” (neusilber). Nie zawierało ono srebra, jednak wyglądem je przypominało.\nDrugi eksponat został wykonany w latach 1896 – 1914, podobnie jak pierwszy ma kształt prostopadłościanu z wyoblonymi narożami i nóżkami w kształcie kul. Jego wymiary to: 10,5 cm wysokości, 14 cm szerokości i 12 cm głębokości. Korpus oraz wieko zdobiony jest grawerowanym motywem roślinnym.\nPosiada punce: w owalu „FRAGET W WARSZAWIE”, dwugłowy orzeł, litera „N” (nowe srebro) oraz skrzyżowane młotki.\nW Polsce cukiernice zaczęły być używane na dworach magnackich w połowie XVIII w., miało to związek z pojawieniem się kawy oraz herbaty.\nCukier był towarem drogim, uznawanym za lekarstwo, z tego też powodu przechowywano go w apteczkach. Początkowo używano trzcinowego nazywanego „kanarem”, ponieważ był sprowadzany z Wysp Kanaryjskich. Na ziemiach polskich dopiero w latach 40. XIX w. zaczęto wytwarzać go z buraka. Sprzedawany był w głowach (stożkowe bryły o wadze od 2 do 16 kg), które rozłupywano na mniejsze części.\nW dworach często był podawany na stoły w cukiernicach zamykanych na kluczyk.\nE. Kowecka, „W salonie i w kuchni. Opowieść o kulturze materialnej pałaców dworów polskich w XIX w.”, Poznań 2008.\nhttps://www.wiatrak.nl/…/historia-cukru-od-zbawienia-do-zag… [dostęp 06.07.2020]


Jak zbudować unikalną wartość w oczach Klienta? Część I - Bankier.pl\n8 najciekawszych pomysłów na biznes listopada...\nJak zbudować unikalną wartość w oczach Klienta? Część I\nPrzypomnij sobie sytuacje, gdy firmy i sprzedawcy różnej maści próbowali Cię nakłonić do kupienia ich produktów. Zasypywali Cię różnymi informacjami i teoretycznymi „korzyściami”, w które nie wierzyłeś lub które nie miały dla Ciebie żadnego znaczenia. Jak często pomyślałeś sobie wtedy: „Dobra, i co z tego”? Jeżeli takie pytanie pojawia się w głowie zniecierpliwionego klienta, przyczyna może być tylko jedna. Firma lub handlowiec nie zadbali o odpowiednie valueproposition, czyli propozycję wartości.\nValue propositionodpowiada na jednocześnie proste i trudne pytanie: „Dlaczego miałbym od Ciebie to kupić?”. Im odpowiedź na to pytanie jest bardziej jednoznaczna i przekonująca, tym silniejsza jest propozycja wartości. David Norton i Robert Kaplan w swojej książce pt. StrategyMaps zauważają, że najskuteczniejsze strategie są właśnie oparte na jednoznacznej, wyróżniającej propozycji wartości.\nW poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, dlaczego klient miałby wybrać właśnie ich ofertę, działy sprzedaży i działy marketingu znajdują wyjątkowo mało porywające odpowiedzi, np.:\n„To najbardziej zaawansowany i solidny system na rynku” („Dobra, i co z tego?”)\n„Jesteśmy zdobywcą wielu nagród branżowych” („Dobra, i co z tego?”)\n„Oferujemy meble najbardziej uznanych producentów na świecie” („Dobra, i co z tego?”)\nczy wreszcie (o dziwo) propozycja bardzo znanej międzynarodowej firmy doradczej:\n„Nasza propozycja wartości opiera się na jedynym w swoim rodzaju połączeniu usług doradczych w zakresie strategii, finansów i działań operacyjnych, wynikającym z niezależnej oceny oraz znakomitej wiedzy na temat branży.” („Dobra, i co z tego?” + „Ale o co im chodzi?”)\nPorównajmy te sformułowania ze słynną „wzorcową” propozycją wartości sformułowaną przez FedEx: „W ciągu doby. Na czas. Na pewno”.\nGdy szukasz powodu, dla którego klienci mieliby kupić właśnie od Ciebie i od Twojej firmy, powinieneś pamiętać, że efektywna valuepropositionpowinna być krótka i jednoznaczna. Nie możesz udzielić przekonującej odpowiedzi na powyższe pytanie, tłumacząc Klientowi, że Twój produkt jest jednocześnie najtańszy, najlepszy, najbezpieczniejszy, w pełni dostosowany do potrzeb użytkownika i najładniejszy. W kolejnychdwóch artykułach przedstawimy listę najważniejszych czynników, na których można zbudować solidną propozycję wartości.\n» Błyskotliwy marketing ekologów\n» Internetowe sposoby na promocję firmy\n» Czy wiesz, jak wybrać agencję PR?\nTematy: firma marketing klient strategia Dla Firm Dla firmy Dobra Połączenia System Wiek\nNajlepsze konta firmowe – listopad 2017 [Ranking Bankier.pl]


Za Eduardem Krcmarem pracowita zima. Myślał, co zrobić, by ustrzec się wpadek - Sport WP SportoweFakty\nZa Eduardem Krcmarem pracowita zima. Myślał, co zrobić, by ustrzec się wpadek\nW ubiegłorocznym sezonie Eduard Krcmar był silnym ogniwem klubu z Gniezna. Trzeba jednak przyznać, że Czechowi zdarzały się wpadki. Czasem miewał nawet problemy ze znalezieniem optymalnych ustawień na domowy tor. Zawodnik wie, że musi się poprawić.\nMateusz Domański 01 Kwietnia 2018, 19:30\nPrzewaga psychologiczna Startu przed inauguracją. Jurica Pavlic czarnym koniem? (wywiad)\n- Przez całą zimę myślałem, co zrobić, by w tym sezonie nie zdarzały się słabsze wyścigi, jak w poprzednim. Miałem za słabe mecze chociażby na torze w Gnieźnie. Muszę się dobrze dopasować. Póki co jest o to trudno, bo nawierzchnia będzie inna. Mam nadzieję, że później znajdziemy poprawne ustawienia. Chcę być dobry ogniwem zespołu. Zobaczymy, jak to będzie. Mam nadzieję, że już nie będę miał takich wpadek, jak w ubiegłym sezonie. - powiedział nam reprezentant Czech.\nEduard Krcmar ma już za sobą premierowe jazdy po zimowej przerwie. Obcokrajowiec Car Gwarant Startu Gniezno jest po nich nastawiony bardzo optymistycznie. - Pierwsze jazdy oceniam bardzo dobrze. Myślę, że jestem świetnie przygotowany. Sądzę, że sprzęt też mam bardzo dobry. Zobaczymy, jak to będzie podczas poniedziałkowego meczu z leszczynianami. Mam nadzieję, że wszystko przebiegnie zgodnie z planem - dodał.\nJeżeli chodzi o sprzęt, to czeski żużlowiec zamierza korzystać ze sprawdzonych jednostek, choć nie zabraknie też nowości w jego zapleczu. - Tylko silniki mam z tamtego roku, poza tym będę robił jedną nową jednostkę. Zawsze musi być coś nowego - wytłumaczył Krcmar.\nJeżeli pogoda okaże się łaskawa, to w Lany Poniedziałek żużlowcy Car Gwarant Startu odbędą pierwszy trening punktowany przed tegorocznym sezonem. Podopieczni Rafaela Wojciechowskiego i Piotra Szymki mają zmierzyć się z Fogo Unią Leszno. Niestety, prognozy nie napawają optymizmem. - Nie wiadomo, czy uda się pojechać. Też sprawdzałem prognozy pogody i pokazują, że ma padać w sobotę, niedzielę, a nawet w poniedziałek. Na razie pogoda nie jest zbyt dobra dla naszego sportu - podsumował zawodnik drużyny z pierwszej stolicy Polski.\nZOBACZ WIDEO: Gorące ambasadorki One Sport, czyli SEC Girls\nCzy Eduard Krcmar wywalczy miejsce w składzie Car Gwarant Startu Gniezno?\nDerby w najsilniejszych składach. Ruszyła sprzedaż biletów na Super Mecz w Gnieźnie\nMalowany 02-04 11:01 0 0\nale to wasz klubik spod ukrainy poki co organizuje zbiorke bo jeden z waszych beztalenci nie wie jak sie z ogniem obchodzic buhahahaha stop wyludzaczom odszkodowan!!!!\nмυrgraвιa Spokojnie ,klubik zorganizował zbiórkę kamyków na zakup nowych:)\nkrynston 02-04 09:08 0 0\nJuż ci napisałem. Ja wiem jaką retorykę włączysz. Do 15.04 czekam tylko na wynik meczu.\nAMON Luz 15 kwietnia wszytko będzie jasne :)\nAMON 01-04 23:34 0 0\nLuz 15 kwietnia wszytko będzie jasne :)\nkrynston Eche, jasne. A po pierwszym meczu finału to jakiś inny Amon pisał o torze-jaki to był fatalny i co robił komisarz. I pół sezonu teksty o zabieraniu komisarza do Lublina na 3 dni przed meczem. Weź skończ te swoje durnoty gadać.\n[ 15 komentarzy w tej dyskusji ] Odpowiedz Zgłoś Zablokuj\nGniezno Polska Nice 1.LŻ Żużel Eduard Krcmar Car Gwarant Start Gniezno


1000 plus na wakacje. Co dalej z bonem turystycznym? Jest stanowisko rządu - Biznes\nfot. Shutterstock/RossHelen (ilustracyjne)\nRząd nadal nie zdecydował, w jakiej formie wesprze branżę turystyczną. Rzecznik rządu Piotr Müller w rozmowie z Polskim Radiem nie zaprzeczył, że forma wsparcia może się zmienić.\nBranża turystyczna, która ucierpiała w związku z kryzysem wywołanym pandemią koronawirusa będzie mogła liczyć na rządowe wsparcie.\nZgodnie z pierwotnym założeniem, rząd miał rozdać obywatelom tzw. bony turystyczne, które Polacy mogliby wykorzystać w krajowych hotelach i innych miejscach turystycznych. Wątpliwości co do takiej formy wsparcia jednak przybywa.\nRzecznik rządu: wsparcie dla turystyki będzie. Co z pracownikami?\nRzecznik rządu pytany w Polskim Radiu o propozycję bonu turystycznego w wysokości 1000 zł, odparł, że trwają analizy dotyczące sposobu pomocy sektorowi turystycznemu.\nW ciągu najbliższych kilku dni, może w przyszłym tygodniu taka informacja się pojawi\n- zadeklarował Müller\nNie zaprzeczył, ale też nie potwierdził, czy pomoc dla sektora turystycznego będzie oznaczać przekazanie bonów turystycznych obywatelom. - Jeszcze decyzja nie została podjęta, ale kwestii bonu turystycznego nie wykluczamy - to nie jest opcja, która została przez rząd wycofana - dodał rzecznik rządu.\nAnalizujemy, w jaki sposób ta pomoc do branży związanej z turystyką powinna trafić, jaka byłaby najbardziej optymalna, kto powinien być wprost beneficjentem. Ale jedno jest pewne: dodatkowe wsparcie na pewno będzie\n- zapewnił Piotr Müller\nRząd wyda na nowy program 7 miliardów złotych, jednak liczba pracowników, którzy skorzystają z bonów jest ściśle ograniczona. Zgodnie z pierwotnymi założeniami, beneficjentami bonów miałyby zostać osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę. To nie wszystkie ograniczenia – będzie też próg dochodowy. Pieniędzy nie dostaną ci, których zarobki są wyższe niż kwota przeciętnej pensji tj. 5200 złotych.\nZgodnie z rządowymi zapowiedziami, bon będzie mógł być przeznaczony na opłacenie noclegu w krajowych obiektach: hotelach, hostelach, ośrodkach wypoczynkowych. Bon sfinansuje też bilety do miejsc o charakterze turystycznym tj. parki rozrywki czy ogrody zoologiczne.\nBeneficjenci zapłacą bonem także za atrakcje turystyczne i opłacą przewodnika. Lista miejsc, w których można będzie wykorzystać bon nie jest jeszcze zamknięta. Branża outdoorowa zaapelowała do rządu o uwzględnienie jej w projekcie, zatem niewykluczone, że bon wykorzystamy także np. w sklepach sportowych.\nbon turystyczny koronawirus wakacje turystyka


Czerwcowy miesięcznik "Sądeczanin" ze wspomnieniem tamtych dni | Sądeczanin, miesięcznik | Sądeczanin.info\nCzerwcowy miesięcznik "Sądeczanin" ze wspomnieniem tamtych dni\nCzerwcowe wydanie miesięcznika „Sądeczanin” to - jak zwykle - sto stron jak zwykle ciekawych materiałów. „Sądeczanin” to jedyny taki miesięcznik regionalny. Od dziesięciu już lat jest forum najciekawszych idei, miejscem prezentacji, wydarzeń, ludzi i ich poglądów.\nTrudno przeszacować skalę tego sukcesu. Bo nareszcie, po latach bezowocnych starań o przebudowę drogi łączącej Nowy Sącz z autostradą, po oczekiwaniu na przywrócenie bezpośrednich połączeń kolejowych choćby z Krakowem, po fachowych raportach, stwierdzających, że jesteśmy regionem „niepotrzebnym”, czy „zapomnianym”, stało się coś przełomowego.\nI nie tylko dlatego, że powrót polskiej armii na Sądecczyznę potwierdziła wicepremier Beata Szydło wraz z ministrem obrony narodowej Mariuszem Błaszczakiem. Przede wszystkim dlatego, że sami na ten sukces zapracowaliśmy.\nIdea przywrócenia Sądecczyźnie jednostki wojskowej mogła się wydawać nierealna. Nowy Sącz tracił przecież na znaczeniu z każdym dziesięcioleciem. Byłe miasto wojewódzkie, były klub Ekstraklasy, były, była, byłe… Wśród indywidualnych, zwłaszcza biznesowych sukcesów, brakowało sukcesu zbiorowego. Wydawało się, że jedynym powodem do dumy może być już tylko oglądanie się w królewską przeszłość i wspominanie czasów minionej chluby. A jednak nie tylko.\nPomysł dał Zygmunt Berdychowski, przewodniczący Rady Programowej Forum Ekonomicznego, prezes Społeczno-Kulturalnego Towarzystwa „Sądeczanin”, człowiek, który wielokroć już przysłużył się swej ziemi nadzwyczajnie. Ale sam pomysł by nie wystarczył; trzeba było też ogromnej wiary, żelaznej konsekwencji i współdziałania. Bo właśnie wspólna praca przyniosła największe efekty.\nRadni jak jeden mąż podejmowali uchwały poparcia, „tak” powiedzieli wójtowie, burmistrzowie i prezydenci. Zjednoczeni, zebraliśmy 30 tysięcy podpisów pod apelem o powrót podhalańczyków. Sądecczyzna wreszcie przemówiła jednym głosem!\nTemu, jak udało się przywrócić Nowemu Sączowi jednostkę wojskową, poświęciliśmy nadzwyczajny dodatek naszego miesięcznika. Możecie go Państwo otrzymać podczas wydarzeń organizowanych przez Fundację Sądecką, SKT Sądeczanin i zaprzyjaźnione stowarzyszenia. Najwięcej miejsca w czerwcowym wydaniu miesięcznika „Sądeczanin” poświęcamy zaś wspomnieniu innego zbiorowego przeżycia. Przed 20 laty wielu z nas było uczestnikami papieskiej mszy na starosądeckich błoniach. Wydarzyło się to dokładnie 16 czerwca…\nMam nadzieję, że dzięki naszym rozmowom, a zwłaszcza zdjęciom, uda się Państwu powrócić do tamtych chwil. Za udostępnienie przebogatego archiwum dziękuję przede wszystkim Sylwestrowi Adamczykowi, a kilkanaście zamieszczonych przez nas zdjęć to ledwie przedsmak jego wielkiego albumu, który niebawem się ukaże.\nW czerwcowym "Sądeczaninie" mamy też dla Państwa ostry - jak zwykle - felieton Witolda Kalińskiego, świetne materiały Sławomira Wróblewskiego, Jakuba Marcina Bulzaka, Łukasza Połomskiego, Grzegorza Szczeciny, Grzegorza Malinowskiego, Jagienki Michalik, Igi Michalec, Rafała Gajewskiego, Ewy Stachury i Anny Totoń. Jest sport, gospodarka i - oczywiście - duża dawka kultury.\nLato i wakacje kojarzą nam się często z wypoczynkiem nad wodą, a mieszkańcom Sądecczyzny szczególnie z pobytem nad Jeziorem Rożnowskim. Chcecie aktywnie spędzić czas, smacznie zjeść? W numerze czerwcowym zamieszczamy również naszą autorską mapkę miejsc godnych polecenia. Mapkę można wyciągnąć, złożyć i zabrać ze sobą na wycieczkę.\nZachęcam do lektury i zapraszam do współtworzenia „Sądeczanina” - jedynego regionalnego miesięcznika, który nieprzerwanie ukazuje się już ponad 10 lat.\n"Dzięki niemu przeżyliśmy wspaniałą młodość". Wierni żegnali ks. Mariana Stępnia XXX Sesja Rady Miasta Nowego Sącza [NA ŻYWO] Jezioro Rożnowskie też ma swojego potwora! Widzieliście już takiego amura? Wojna z prezydentem o sądecką podstawówkę. Kto kłamie, kto mówi prawdę [WIDEO] Sądecka Dwójka to szkoła marzeń i kuźnia „Małopolskich Talentów” [WIDEO] Przez ten most jeżdżą autobusy pełne ludzi! Sądecka katastrofa wisi na podporze


Borelioza z Lyme – Wojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Szczecinie\nBorelioza z Lyme - charakterystyka i profilaktyka\nChoroba nazywana również krętkowicą kleszczową, łac. borreliosis, jest chorobą wielonarządową\nwywoływaną przez krętki z rodzaju Borrelia.\nNosicielami krętków są zakażone kleszcze z rodzaju Ixodes.\nRyzyko zakażenia ludzi patogenami przenoszonymi przez kleszcze zależy od regionu geograficznego oraz częstości występowania patogenów w rezerwuarze zwierzęcym i w kleszczach. Największą liczebność kleszczy stwierdza się na terenach leśnych, otwartych łąkach, nad brzegami rzek i jezior, na działkach i miejskich parkach. Są one aktywne przez cały rok nawet zimą.\nDo ekspozycji na kleszcze dochodzi przeważnie w okresie wiosenno-letnim, natomiast wzrost zachorowań obserwuje się w okresie jesienno-zimowym.\n! Zakażenie Borrelia burgdorferi sensu lato nie powoduje trwałej odporności !\nWg raportu PZH w Polsce od 1 stycznia do 31 grudnia 2018 roku odnotowano 20 139 zachorowań na boreliozę (współczynnik zapadalności 52,41 na 100 tys. mieszkańców), w analogicznym okresie 2017 roku odnotowano 21 514 zachorowań współczynnik zapadalności 55,99 na 100 tys. mieszkańców), a w 2016 roku odnotowano 21 200 zachorowań (współczynnik zapadalności 55,17 na 100 tys. mieszkańców).\nW pierwszym półroczu 2019 roku w Polsce odnotowano 6 664 zachorowań na boreliozę (współczynnik zapadalności 17,35 na 100 tys. mieszkańców), w tym 92 przypadki neuroboreliozy (zapadalność – 0,24 na 100 tysięcy mieszkańców). W analogicznym okresie ubiegłego roku w Polsce zanotowano 7349 zachorowań na boreliozę (współczynnik zapadalności 19,13 na 100 tys. mieszkańców).\nW woj. zachodniopomorskim w I półroczu 2019 r. zgłoszono 237 zachorowań na boreliozę (współczynnik zapadalności 13,93 na 100 tys. mieszkańców).\nJest to o 96 zachorowań mniej, niż w analogicznym okresie w 2018 r., kiedy to odnotowano 333 zachorowania (współczynnik zapadalności 19,52 na 100 tys. mieszkańców).\nZgodnie z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych\nw przebiegu klinicznym boreliozy z Lyme rozróżnia się dwa stadia:\nStadium I – borelioza wczesna:\n1. wczesna (ostra) zlokalizowana infekcja:\nrumień wędrujący (Erythema migrans – EM)\nBorrelial lymphocytoma (dawniej chłoniak limfatyczny skóry – Lymphadenosis benigna cutis (LBC))\n2. wczesna rozsiana infekcja:\nneuroborelioza przebiegająca najczęściej pod postacią: zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, mózgu, rdzenia, korzeni nerwowych, zapalenia nerwów obwodowych\nboreliozowe ostre zapalenie stawów – Lyme arthritis (LA)\nostre zapalenie mięśnia sercowego – Lyme carditis (LC)\nStadium II – borelioza późna:\nneuroborelioza manifestująca się jako zapalenie mózgu i rdzenia (Encephalomyelitis), zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu (Meningoencephalitis), neuropatie obwodowe i inne\nboreliozowe ostre zapalenie stawów - Lyme arthritis (LA)\nprzewlekłe zanikowe zapalenie skóry kończyn (Acrodermatitis chronica actrophicans - ACA),\nPodstawą rozpoznania choroby jest wystąpienie charakterystycznych objawów klinicznych oraz potwierdzenie ich badaniami serologicznymi (wyjątkiem jest wystąpienie rumienia wędrującego (EM) - pojawienie się tego symptomu nie wymaga diagnostyki laboratoryjnej i jest wskazaniem do natychmiastowej antybiotykoterapii). Diagnostyka serologiczna boreliozy powinna być dwuetapowa. Swoiste przeciwciała IgM i IgG, powinny być wykryte zarówno metodą immunoenzymatyczną (test ELISA), jak i techniką Western blot.\nProdukcja przeciwciał IgM rozpoczyna się w około 3-4 tygodniu od zakażenia, ze szczytem w 6-8 tygodniu. Przeciwciała te mogą utrzymywać się nawet do 10 lat po skutecznym leczeniu. Natomiast produkcja przeciwciał IgG rozpoczyna się w 4-6 tygodniu od zakażenia, osiągając maksymalne stężenie w 4-6 miesiącu. Ich wysokie miano utrzymuje się najczęściej przez wiele lat po przebytej infekcji.\nProfilaktyka Chorób Odkleszczowych wg Polskiego Towarzystwa Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych (PTEiLCZ)\npolega na ochronie ciała przed kleszczami podczas przebywania w rejonach ich występowania , stosowaniu środków odstraszających kleszcze -repelentów, oraz odpowiednio wczesne mechaniczne ich usuwanie. Nie ma szczepionki chroniącej przed zachorowaniem na boreliozę. Profilaktyczne stosowanie antybiotyków po ukłuciu przez kleszcza nie jest zalecane w rutynowym postępowaniu jednak w indywidualnych, wyjątkowych przypadkach wielokrotnych pokłuć przez kleszcze, podczas pobytu w rejonie endemicznym występowania choroby, lekarz może zlecić podanie antybiotyku.\nZapobieganie występowaniu chorób odkleszczowych:\ndokładne osłanianie kończyn górnych i dolnych np. poprzez zakładanie odzieży chroniącej przed kleszczem – koszulki z długimi rękawami i obcisłymi mankietami; pełne obuwie, z wysokimi cholewkami, wystającymi nad poziom trawy; spodnie z długimi i wąskimi nogawkami. Zaleca się także wpuszczenie nogawek spodni w skarpety.\nspryskiwanie odzieży i nieosłoniętych części ciała (zgodnie z zaleceniami producenta) repelentami – preparaty zawierające środki odstraszające kleszcze np. zawierające DEET (N,N-dietylo-3-metylbenzamid), a także stosowanie odpowiedniej odzieży ochronnej impregnowanej repelentami, zwłaszcza podczas pracy w rejonach leśnych i w polu;\ndokładne oglądanie odzieży i całego ciała po powrocie do domu, w celu ewentualnego znalezienia i usunięcia kleszczy;\nusuwanie w prawidłowy sposób zauważonych na ciele kleszczy (nie należy do tego celu stosować tzw. domowych sposobów: używać tłuszczów, lakieru do paznokci, nie należy przypalać kleszcza i itp.);\nodkażenie miejsca po usunięciu kleszcza\nSzybkie dostrzeżenie i usunięcie kleszcza znacznie zmniejsza ryzyko przeniesienia się czynników zakaźnych i zachorowania.\nRazem: 143 385


Dziewięć minut - Beth Flynn | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nWydawnictwo: Wydawnictwo Papierówka Cykl: Dziewięć minut (tom 1) literatura obyczajowa, romans\nDziewięć minut (tom 1)\n51 opinii 176 ocen 0 dyskusji\nPoza czasem Beth Flynn\nBetter Than This Beth Flynn\nTethered Souls Beth Flynn\nThe Iron Tiara Beth Flynn\nZaczynając czytać, przyznam szczerze wiało straszną nudą.\nBrutalność w książce mnie nie przerażała, bo za dużo już przeczytałam w życiu, żeby takie sceny robiły na mnie wrażenie ( tak, jestem albo mało empatyczna, albo mam "pociąg psychopatyczny " 😀).\nW każdym razie koniec książki mnie zaskoczył i na pewno przeczytam drugą część, bo moja ciekawość przejęła nade mną kontrolę 😉\nW każdym razie koniec książki mnie zaskoczył i na pewno przeczytam drugą część, bo moja ciekawość przejęła nade mną...\nWow! Co za emocje słowo daję!\nChciałam przeczytać coś innego i nowego, i kurde właśnie to dostałam w tej książce :-)\nPolecam każdemu kto chce przeczytać coś innego od tego co znajduję się na rynku. Chcę więcej takich książek które czyta się, lekko i przyjemnie i sama historia jest "inna".\nJak dla mnie rewelacja! Polecam :-)\nKsiążka ciekawa, inna- zdecydowanie!\nAle nie wiem, mam mieszane uczucia co do syndromów sztokholmskich, tych obrzydliwych opisów, brutalności i zakochanego starszego chłopa w 15-latce. Na pewno zostaje w głowie i super otwiera wyobraźnie :)\nNiezwykle cenię sobie te polskie wydawnictwa, które wśród setek tysięcy zagranicznych książek są w stanie wyłowić istne perełki, które są tak inne, tak nietypowe mimo, iż teoretycznie mieszczą się w obszernej kategorii romansów obyczajowych. Do takich zaliczam stosunkowo młode Wydawnictwo Papierówka. To właśnie dzięki ich zaangażowaniu, polscy czytelnicy dostali szansę na poznanie jednej z najbardziej intrygujących historii z motywem MC. Jeśli jesteście fanami książek z wątkami klubów/gangów motocyklowych, a nie znacie jeszcze nazwiska Beth Flynn, to ja się pytam (bardzo spokojnie), na jakiej wy u licha planecie żyliście do tej pory? Dla jednych „Dziewięć minut” to pięćset czterdzieści sekund, dla innych (w tym dla mnie) tytuł powieści rozpoczynającej pewną fantastyczną książkową podróż.\n'NIE ZNASZ DNIA ANI GODZINY' - to jedno sformułowanie w niezwykle adekwatny sposób obrazuję to, co spotkało Ginny Lemon - główną bohaterkę historii przedstawionej w „Dziewięciu minutach”. Nic nie zapowiadało, że powrót z biblioteki pewnego majowego dnia roku 1975 zmieni nieodwracalnie życie piętnastoletniej wtedy dziewczyny. Bo nikt nie jest w stanie przewidzieć wszystkiego, a na pewno nie... własnego porwania w efekcie którego stajesz się urodzinowym prezentem dla przywódcy gangu motocyklowego. Jego imię siało postrach na terytorium całej Florydy, budziło lęk i wywoływało nie dające się opanować przerażenie. Jak to się więc stało, że dla niej był wyrozumiały i opiekuńczy? Dlaczego ona tak łatwo przystosowała się do życia, które dla niej stworzył, nowego otoczenia w którym przyszło jej egzystować, a nawet imienia które jej nadał.\nCzasem dzieją się rzeczy, których nie jesteśmy w stanie wyjaśnić. Ktoś obcy, kogo teoretycznie powinieneś się bać, staję się osobą od której dostajesz coś, czego nie dawała ci własna rodzina? Bo myślimy, że wiemy wszystko, aby nagle uświadomić sobie w jak głębokim błędzie tkwiliśmy. A może kłamstwie w które wierzyliśmy?\nPierwsza modelka rozpoczynająca każdy pokaz mody może albo zagwarantować jego ogromny sukces, albo już na wstępie pogrążyć całą kolekcję. Z książkowym prologiem jest dokładnie tak samo. Wstęp do historii jest niezwykle istotny, bo albo zaintryguje on czytelnika na tyle mocno, że od razu przejdzie do pierwszego rozdziału, albo sprawi, że będziemy się zastanawiać czy reszta powieści, jest równie słaba, co początek.\nJeśli zapytacie mnie jaką modelką jest prolog „Dziewięciu minut” to powiem wam, że taką o której marzą wszyscy projektanci.\nBo żeby zacząć książkę od więziennej egzekucji jednej z najważniejszych męskich postaci całej książki trzeba mieć przysłowiowe jaja. Beth Flynn pokazała, że je ma. Napisać historię jednocześnie tak skomplikowaną w fabule, przesyconą zaskakującymi zwrotami akcji, pełną nieprzewidywalności, a w dodatku urozmaiconą retrospekcjami dającymi czytelnikowi niezwykłą szansę na poznanie wielu ukrytych prawd – no cóż trzeba mieć talent, talent i jeszcze raz talent.\nWiedziałam tak samo dobrze jak on, że w pełni zasłużył na swój los, a mimo to czułam się rozdarta. Myślałam, że jeśli przekonam samą siebie o słuszności wyroku, ta sytuacja będzie dla mnie łatwiejsza. Nie była. Wydawało mi się, że jego egzekucja mnie nie zrani, ale tylko się oszukiwałam. Fakt, że od piętnastu lat z nim nie żyłam, wcale nie oznaczał, że przestałam go kochać.\nNiezwykle cenię sobie te polskie wydawnictwa, które wśród setek tysięcy zagranicznych książek są w stanie wyłowić istne perełki, które są tak inne, tak nietypowe mimo, iż teoretycznie mieszczą się w obszernej kategorii romansów obyczajowych. Do takich zaliczam stosunkowo młode Wydawnictwo Papierówka. To właśnie dzięki ich zaangażowaniu, polscy czytelnicy dostali szansę na...\nBardzo ciekawe rozpoczęcie serii. Od razu biorę się za drugi tom i jestem bardzo ciekawa jak się rozwiną poszczególne wątki.\n"Dziewięć minut" 1 tom serii Dziewięć minut - Beth Flynn\n15 maja 1975 roku, w pewnym miasteczku w południowej Florydzie, spod sklepu zostaje uprowadzona 15-letnia Ginny. Dziewczyna ma być prezentem dla szefa gangu motocyklowego Armia Szatana. Ginny musi zapomnieć o dotychczasowym życiu, rodzinie (która swoją drogą idealna nie była). Musi dostosować się do obowiązujących w gangu zasad a przede wszystkim musi być posłuszna.\nGinny vel. Kit(takie imię otrzymuje od Grizza) akceptuje i dostosowuje się do życia ze swoją "nową" rodziną. Podejście Grizza, bezlitosnego przywódcy, szefa gangu, przed którym drży połowa stanu, a który dla dziewczyny potrafi być czuły i delikatny sprawia, że po raz pierwszy w życiu dziewczyna czuje, że jest przez kogoś kochana. Sama też zakochuje się w swoim porywaczu. Tylko czy to faktycznie jest miłość, a może po prostu cierpi na syndrom sztokholmski?\nHistoria zaczyna się od prologu, w który tak naprawdę dowiadujemy się jak ten tom się zakończy, czytamy o egzekucji Grizza. Następnie autorka zabiera nas w podróż i oczami Ginny opowiada jak do tego wszystkiego doszło. Jak wyglądało jej życie z Grizzem, jak rozwijała się ich relacja, czego była świadkiem i jak to się stało, że Grizz w ogóle został aresztowany. Po drodze serwując mnóstwo istotnych informacji, zwrotów akcji i tajemnic.\nKiedy pojawiła się informacja, że ta książka zostanie wydana, nawet nie miałam jej w planach. Przeczytałam opis i coś mi nie pasowało. Kupiłam ją jednak, ale nie nastawiałam się na nią jakoś szczególnie, i wiecie co, nie żałuję że ją kupiłam.\nTa książka wyszła daleko poza moje oczekiwania.\nJest niesamowita! To jedna z tych nieodkładalnych, jak już zaczniesz czytać to nie sposób się oderwać. Mnie chwyciła za serducho już na pierwszej stronie i nie puściła do samego końca. Przygotujcie się na sporo wrażeń 😊\nNie będę się rozdrabniać i pisać szczegółowo moich odczuć, osoby które mnie znają, wiedzą że ja bez powodu nie rozpływam się w zachwytach, jak coś mi się podoba czy nie podoba pisze o tym, a ta książka zdecydowanie zasługuje na rozgłos, więc nie mogłabym jej nie polecić.\nDługo jej nie zapomne.\nNiebanalna, intrygująca, kontrowersyjna, uzależniająca.\nPozycja must read‼\n15 maja 1975 roku, w pewnym miasteczku w południowej Florydzie, spod sklepu zostaje uprowadzona 15-letnia Ginny. Dziewczyna ma być prezentem dla szefa gangu motocyklowego Armia Szatana. Ginny musi zapomnieć o dotychczasowym życiu, rodzinie (która swoją drogą idealna nie była). Musi dostosować się do...\nNo takiej książki jeszcze nie czytałam. Bardzo podoba mi się to, że jest to retrospekcja. Na początku, chciałam ją odłożyć po sytuacji z Gruntem i pałką ale przetrwałam ten żałosny moment i potem dalej było lepiej. Na zakończeniu wiaodmo nie obyło się u mnie bez łez.\nKsiążkę dostałam w prezencie z zaklejonym opisem i wyzwaniem czytelniczym żeby nigdzie o niej nie czytać, pierwsze rozdziały to miałam ochotę zamordować Grizza. Jest to historia porwanej 15 letniej Ginny, która dodatkowo została podarowana jako prezent groźnemu szefowi gangu motocyklowego Grizzowi. Powinnam nienawidzić Grizza bo jest on dojrzałym mężczyzną, który podporządkowuje sobie nastolatkę ale im dalej opowieści ja go naprawd pokochałam. Polecam i czekam na kolejne tomy.\nKsiążkę dostałam w prezencie z zaklejonym opisem i wyzwaniem czytelniczym żeby nigdzie o niej nie czytać, pierwsze rozdziały to miałam ochotę zamordować Grizza. Jest to historia porwanej 15 letniej Ginny, która dodatkowo została podarowana jako prezent groźnemu szefowi gangu motocyklowego Grizzowi. Powinnam nienawidzić Grizza bo jest on dojrzałym mężczyzną, który...\nTą książkę poleciła mi @nieczytamwpapierze więc postanowiłam ją przeczytać 😁 To co znalazłam wewnątrz książki bardzo mnie zaskoczyło.\nGinny Lemon później zwana Kit to 15 latka. Młoda dziewczyna, która zostaje porwana.\nGrizzy jest szefem albo jak kto woli przywódca gangu motocyklowego. To brutalny facet, który potrafi podnieść rękę na kobietę.\n"Dziewięć minut" to kontrowersyjna historia a to za sprawą bohaterki która w chwili porwania jest młodziutka. Jednak ta młoda dziewczyna wydaje się bardzo dojrzała. Książka opowiada jej życie w gangu u boku samego szefa. Czytając dowiadujemy się krok po kroku jakie prowadzi życie, co czuje ale też dlaczego wylądowała w takiej sytuacji. Muszę powiedzieć, że Grizzy obchodził się z nią dobrze, pomimo, że dla innych był brutalem. Troszkę spodziewałam się brutalniejszych scen. W tej książce magia polega na relacji bohaterów. Nie powinna pojawić się miłość a jednak pojawia się.\nCzułam masę emocji czytając tą książkę.\nI szczerze Wam powiem, że ta książka nie powinna się podobać ze względu na temat prowania i życia z porywaczem. Jednak podoba się, nie wiem czemu ale wciągnęła mnie w swój świat i byłam oczarowana. A końcówka książki zaskoczyła mnie do takiego stopnia, że już teraz chciałabym zagłębić się w dalsze losy Kit.\n"Dziewięć minut" to...\nDawno żadna książka to nie poruszyła moich emocji. Zakończenie sprawiło, że już teraz chciałabym przeczytać kolejne tomy.\nDodaj cytat z książki Dziewięć minut


Przepis na Sałatka z pieczonych buraków, różnych liści i sera pleśniowego - MniamMniam.com\n15 minut + 2 godziny pieczenia buraków\nsałatka orzechami rukola balsamicznego buraki śniadanie\nSałatka z pieczonych buraków, różnych liści i sera pleśniowego smakuje wyśmienicie! Już wyjaśniam dlaczego: słodycz buraków, soczyste liście sałat, a do tego intensywny smak sera pleśniowego - to połączenie sprawdzi się na śniadanie, kolację, także jako entree przed obiadem. Sałatka prosta w przygotowaniu i warta uwagi.\nSkładniki na sałatka z pieczonych buraków, różnych liści i sera pleśniowego\n4 buraki średniej wielkości (około 3/4 kg)\n4 garście liści różnych sałat (rukola, roszponka, radicchio, lodowa)\n20 dag sera pleśniowego typy roquefort\ngarść łuskanych orzechów laskowych\nPrzygotowanie dania sałatka z pieczonych buraków, różnych liści i sera pleśniowego\nUpieczone buraki wystudź, obierz i pokrój na kostkę o boku 1 cm.\nObraną cebulę pokrój na cienki piórka. Ser rozdrobnij za pomocą widelca.\nDo misy przełóż listki sałat, dodaj buraki i cebulę, wlej sos, wymieszaj. Porcje sałatki wykładaj na talerze, posyp serem i orzechami.\nPrzepis znajduje się w kategoriach: Przepisy Grzegorza, MniamMniam.pl Fit - lekko, zdrowo :) » Sałatki i surówki Fit - lekko, zdrowo :) Sałatki i surówki Sałatki i surówki » Sałatki Przepisy według głównych składników » Buraki Przepisy według głównych składników Jak upiec warzywa Jak upiec warzywa » Jak upiec buraki


Marta Turkot: „A to Polska właśnie” - rzecz o fotografii ojczystej\nBułhak traktował swój projekt „fotografii ojczystej” jako misję. Miała to być przede wszystkim służba Polsce, dopiero potem realizacja własnych estetycznych zainteresowań\nZdjęcie wykonane w 1939 roku w Wilnie przedstawia przejście brukowaną ulicą pomiędzy kamienicami. Uzyskanie ciekawej kompozycji nie wymagało w tym wypadku, nic ponad spostrzegawczość. Perspektywa prowadzi wzrok przez łuk przejścia, dalej ulicą, aż do wzniesienia widocznego na horyzoncie, ponad dachami domów. Oświetlone popołudniowym słońcem budynki wygrzewają leniwie swoje mury, nie podejrzewając jeszcze co czeka je lada dzień. We wrześniu tego roku radzieckie, a potem niemieckie wojska, wkroczą do ostrobramskiego miasta, mącąc kruchy, trwający dopiero dwadzieścia lat spokój. Mieszkania opustoszeją w pośpiechu, senną uliczkę obudzi o poranku huk bombardowań. Nie doczeka „wyzwolenia”.\nZaklęty w czasie kawałek minionego, nieznanego nam dziś świata został jednak uratowany, i to w podwójny sposób. Samo zdjęcie zachowało się spośród większości przedwojennych zbiorów fotograficznych, które spłonęły w czasie II wojny. Dzięki fotografii przedwojenna ulica zostanie ocalona - przetrwa w ludzkiej pamięci.\nEstetycznie, oraz pod względem treści, zdjęcie zaliczane jest do nurtu „fotografii ojczystej”. Ta dość obco brzmiąca nazwa oznacza jednak prąd znany wszystkim z praktyki. Rozwijany był w Polsce jeszcze przed drugą wojną światową. Za okres jego świetności uznaje się pierwszą dekadę po wojnie.\nAutorem wspomnianego wyżej zdjęcia jest Jan Bułhak (1876-1950), twórca programu „fotografii ojczystej”. Wybitny polski fotograf tworzący w pierwszej połowie minionego wieku, uważany jest za ojca krajowej fotografii i obwołany jej legendą. Tworzył w estetyce piktorialnej, naśladującej fotografią malarstwo. W ciągu siedemdziesięciu sześciu lat życia wykonał zdjęcia składające się na niemal 160 albumów. Większość przedwojennych prac artysty – ukazujących między innymi Warszawę, Kraków, Zamość, Kazimierz, Wilno i miasteczka Wileńszczyzny - została spalona podczas II wojny światowej. Szczególnie mocno Bułhak przeżył spalenie Wilna i swoich zbiorów dokumentujących jego przedwojenną architekturę. Żył tam bowiem od 1919 roku, organizując kulturalne życie miasta. Po wojnie rozpoczął upamiętnianie zniszczeń wojennych wielu miejsc nowej Polski. Życie Bułhaka, oprócz ciągłego fotografowania, wypełniało wiele zajęć, jak opracowywanie technik fotograficznych, popularyzacja sztuki robienia zdjęć, publicystyka, nauczanie, działalność w środowiskach fotograficznych. Wszędzie tam - w swej twórczości teoretycznej i artystycznej - dążył do pełnej realizacji założeń projektu „fotografii ojczystej”. Tezy swego programu formułował w przemówieniach i prelekcjach, zebranych i wydanych w rok po jego śmierci w książce o tym samym tytule.\nProjekt „ojczystej fotografii” zawierał, z pozoru proste, przesłanie o tym, by rozpocząć fotograficzne upamiętnianie rodzimego krajobrazu. W odniesieniu do przedmiotu i treści zalecano upamiętnianie dziedzictwa kulturowego i architektonicznego regionów kraju, ich bogactwa historycznego oraz naturalnego. Fotografować należało więc nie tylko zabytki i pomniki, ale również budynki użyteczności publicznej, ulice wraz z domami, infrastrukturę miast. Ponadto, należało poświęcać uwagę lokalnym krajobrazom, parkom, wyróżniającym się drzewom, czy regionalnym zbiornikom wodnym. Innym tematem zdjęć miało być codzienne życie mieszkańców miast i wsi. Obejmowało ono po pierwsze, życie prywatne obywateli – fotograf miał rejestrować formy wypoczynku, zwyczaje i obrzędy. Nie mniej ważna miała być praca ludzka. Amator sztuki małoobrazkowej miał uwieczniać narzędzia i efekty pracy, oraz ludzi w ich codziennych czynnościach. Zdjęcia wykonywane zgodnie z programem „ojczystej fotografii” miały zatem spełniać funkcję dokumentacyjną oraz informacyjną.\nW projekcie Bułhaka istniało wiele kontrastów dotyczących szczególnie treści zdjęć. Wędrujący po kraju fotograf miał pokazywać z jednej strony, to, co zwykłe, pospolite dla danej okolicy, z drugiej, to, co niesztampowe, specyficzne, miejsca dotychczas nieodkryte przed przeciętnym turystą. Sytuacje ukazujące zwyczajne, a więc „prawdziwe” życie ludzi, lub dla odmiany, to co jest dziwem i cudem. Wszystkie te sprzeczności można jednak podsumować ogólniejszym przesłaniem, uwieczniania tego, co charakteryzuje dany region, co przedstawia go jako piękny i wart poznania.\nNa polu tematyki, jak i formy, Bułhak swoim programem świadomie rywalizował z dominującą jeszcze przed wojną, modą na abstrakcjonizm i surrealizm. Nie interesowało go przedstawianie wyimaginowanych kształtów, urojonych konstelacji i surrealistycznych zestawień. Przeciwstawiał się również modzie na egzaltowany, wyodrębniony z kontekstu artyzm. Zarzucał temu trendowi przedkładanie wyrafinowanego stylu i efektu estetycznego nad realność przedmiotu dzieła. Temat zdjęcia był ważny o tyle, o ile wywoływał w oglądającym odczucia estetyczne. Zamiast artystycznych portretów powabnych postaci, czy obrazków wystudiowanych przedmiotów, Bułhak preferował pokazywanie domów, ulic, budynków, okolicznej przyrody oraz ludzi w ich codziennych zajęciach.\nMimo to, artysta podkreślał, że zdjęcia wykonywane w estetyce „fotografii ojczystej” obok realistycznego ujmowania obiektów, oraz reporterskiej chęci oddania prawdy otaczającej rzeczywistości, powinny cechować się walorami estetycznymi. „Fotografia ojczysta” miała łączyć w sobie te dwa porządki. Będąc narzędziami popularyzacji kultury i dziedzictwa regionów, zdjęcia należało rozumieć z jednej strony, jako dokumenty epoki, niosące w sobie różnorodne informacje, z drugiej strony, miały być miłe dla oka i przyciągające finezją. Artyście bardzo zależało, by fotografia była wykorzystywana w reportażach krajoznawczych, przewodnikach turystycznych, informatorach reklamujących regiony, jednocześnie nie zatracając piękna przynależnego sztuce.\nW niedługim czasie okazało się, że tego typu zdjęcia są cennym źródłem i świadectwem dziejów najnowszych kraju. W 1945 roku Bułhak, wraz z synem rozpoczął dokumentowanie zniszczeń wojennych wielu miast Polski. Z tego okresu pochodzą smutne obrazy ruin Wilna, a także samej stolicy. W rok po wojnie odbyła się wystawa pod tytułem „Warszawa oskarża”, na której większość prac stanowiły przejmujące obrazy autorstwa Bułhaka. Zatem powojenne prace wykonane w estetyce „fotografii ojczystej”, zyskały wówczas nie tylko, jak dotąd, rys reporterski, artystyczny i historyczny, ale także moralny.\nEtyczny wydźwięk powojennego rzemiosła „fotografii ojczystej”, był widoczny na wielu poziomach. Ukazywane ruiny i zgliszcza wzbudzały uczucia niezawinionego nieszczęścia, pogardy dla wroga lub zawiści. Miały również oskarżać okupantów i wywoływać w nich poczucie winy. Z biegiem miesięcy jednak, zdjęcia „ojczyste” zaczęły powodować społeczną radość i ulgę, budzić nadzieje. Bułhak oraz rzesze zachęconych jego apelami fotografów-amatorów, przystąpiły do dokumentacji odbudowy nowej Polski. W 1946 roku artysta wyruszył w podróż po kraju dokumentując powojenne zniszczenia i proces odbudowy, szczególnie na „Ziemiach Odzyskanych”. Przedstawiano więc prace przy wznoszeniu zdewastowanych budynków, naprawy zniszczonych trakcji kolejowych, a także samych uczestników tej odnowy. Bohaterami zdjęć stali się dzielni budowniczowie i przemysłowcy podnoszący kraj z wojennych ruin.\nProgram „fotografii ojczystej” oscylował wokół dwóch tendencji. Po pierwsze, Bułhak walczył o to, by wykształcił się w Polsce zawód fotografa ojczystego, którego pracę można będzie wykorzystać „dla dobra kultury”. Po drugie, był zatroskany o rzesze amatorów, które bez żadnego przygotowania technicznego, wiedzy i poczucia doniosłości swego hobby, bezmyślnie fotografują to, co akurat przyjdzie im do głowy. Ich pasja nie zostaje odpowiednio pogłębiona, a pożytek dla ogółu nie zostaje osiągnięty. Zmysł geniuszu wileńskiego twórcy polegał na postulowaniu współpracy między obiema grupami fotografów. Sam włożył wiele wysiłku w tworzenie przestrzeni tego współdziałania. Stąd tworzony jeszcze przed wojną Fotoklub Wileński, a potem Fotoklub Polski. Skupiały one najwybitniejszych artystów dziedziny, którzy wspólnie wspomagali radą szeregi amatorów. W 1931 roku Bułhak zdecydował się wydać podręcznik fotografii artystycznej pt. Fotografika. Zależało mu na tym, by umiejętność robienia zdjęć weszła do kanonu wiedzy powszechnej, a edukacja fotograficzna na stałe zagościła w szkołach różnych stopni. Dlatego nieustannie ponawiał apele o to, by zakładać fotograficzne szkoły wyższe, kółka przy szkołach podstawowych i gimnazjach, towarzystwa fotograficzne na terenie całego kraju. Miały one być odpowiedzialne za propagowanie wiedzy i technik fotografowania.\nBułhak traktował swój projekt „fotografii ojczystej” jako misję. Miała to być przede wszystkim służba Polsce, dopiero potem realizacja własnych estetycznych zainteresowań. Przydatność dokumentów zdjęciowych zmieniającego się oblicza kraju, nie ulega wątpliwości. Obudowana patriotyczną narracją, miała dodawać zawodowi fotografa ojczystego wzniosłości i prestiżu. Wszystko to zrodziło, utrzymywane w początkach PRL-u przekonanie, że zawód ten powinien być zwolniony z powszechnych obciążeń finansowych i chroniony przez państwo.\nPrzygoda projektu „fotografii ojczystej” z obowiązującym po wojnie socrealizmem, wiąże się z ogólnym zagadnieniem mariażu sztuki i państwa. W tym przypadku ów mariaż okazał się dla obu stron bardzo owocny. Bułhak z entuzjazmem przyjął wytyczne społeczne nowej władzy w Polsce. Dotychczas „fotografia ojczysta” była projektem niszowym, jego założenia i postulaty nie zyskiwały uwagi szerszego audytorium. Fotografia była postrzegana w opinii ogółu jedynie jako rzemiosło lub hobby. Kilka ośrodków specjalistycznych oraz szereg amatorów uważano za wystarczający stan dla potrzeb ilustrowanej dokumentacji, czy realizacji osobistych pasji. Nie widziano potrzeby powszechnej edukacji w tym zakresie, szkoleń dla amatorów, czy budowy fachowych szkół fotograficznych.\nWraz z nastaniem władzy ludowej sytuacja uległa diametralnej zmianie - postulaty realnego socjalizmu okazały się niemal zbieżne z wytycznymi estetyki bułhakowskiej. Oba programy oparte były na założeniu, by sztuka oddawała w sposób realistyczny rzeczywistość. Oba były zainteresowane ukazywaniem powojennych zniszczeń i ruin oraz ich odbudowy. Wspólna była chęć ukazania Polski jako pięknego, unowocześniającego się kraju, gdzie ludzie własnymi rękoma osiągają dobrobyt. Obie estetyki podzielały zachwyt dla wartości pracy, a także lubowały się w pokazywaniu zwykłego człowieka w jego codziennym otoczeniu. Ponadto, Bułhak gorliwie zabiegał o centralizację fotografii, jej instytucjonalizację i poddanie pod opiekę państwa. Władzom komunistycznym, dążącym do upaństwowienia niemal każdej dziedziny życia, zdecydowanie przypadło to do gustu.\nInstytucjonalizacja krajowej działalności fotograficznej przyniosła dynamiczny rozwój „fotografii ojczystej”. Za pomocą aktów prawnych określono jej status jako równorzędny wobec innych sztuk plastycznych, dzięki czemu projekt uzyskał spore dofinansowanie. W ten sposób fotografia krajoznawcza wydobyta została z niszy rzemiosła i hobby. Utworzono Referat Fotografiki w Ministerstwie Kultury i Sztuki, a także powołano do życia Polski Związek Fotografików zrzeszający licencjonowanych fotografów z obszaru całego kraju. Ich zadaniem była planowa dokumentacja kolejnych regionów ojczyzny.\nPrzekonanie o tym, że państwo powinno być mecenasem kultury, było po wojnie rozpowszechnione w całej Europie, w bloku komunistycznym zaś szczególnie - nie dopuszczano konkurencji w tym zakresie. „Fotografię ojczystą” zaliczono w poczet działalności przynoszących obiektywną wartość kulturalną społeczeństwu. Stąd szerokie wsparcie finansowe i organizacyjne ze strony państwa.\nPostulaty, o które Bułhak zabiegał przed wojną, zostały spełnione u progu Polski Ludowej. Władza ze swojej strony wykorzystywała sztukę „fotografii ojczystej” do celów propagandowych - była zainteresowana za jej pomocą, jak i przy udziale sztuki w ogóle, osiągnięciem legitymizacji swojej obecności na nowo opanowanych terenach. Jednak nie oznaczało to jedynie wzajemnej wymiany korzyści. Bułhakowi nie chodziło tylko o wykorzystanie nowych warunków do rozwoju swego projektu. Szczerze popierał socjalizm, zgadzał się z wytycznymi władzy w odniesieniu do sztuki, widząc w nich szansę dla swojej „fotografii ojczystej” i chętnie sam propagował nowy ustrój.\nOddziaływanie projektu Bułhaka na sztukę fotograficzną, w jej wydaniu profesjonalnym i hobbystycznym, było widoczne jeszcze za życia twórcy. Przez lata swej działalności, stworzył sieć środowisk artystycznych, najpierw w Wilnie, potem rozciągających się na całą Polskę. Skupiał wokół siebie najwybitniejsze talenty swoich czasów – Anatola Węcławskiego, Bolesława Gardulskiego, Zofię Chomętowską. Można mówić o szkole bułhakowskiej, do której zaliczają się nie tylko sławni mistrzowie fachu, ale także liczni uczniowie oraz mianujący się uczniami Bułhaka. Ci ostatni, często nie znając osobiście swego mistrza, czerpali z wydanych przez niego podręczników i opracowań. Przykładem takiego ucznia był Józef Dańda, żyjący w latach 1895-1974, działający na Śląsku miłośnik rodzinnego regionu, który dokonał jego szerokiej dokumentacji, trzymając się ściśle zaleceń programu „fotografii ojczystej”.\nPropagowany w dwudziestoleciu międzywojennym projekt „fotografii ojczystej”, przyjęty jako program organizacyjny dla nowej sztuki w powojennej Polsce, przetrwał do dziś realizowany raczej dla amatorskich lub komercyjnych celów. Postulaty zawarte w programie, od początku miały na celu rozpowszechnianie wiedzy mieszkańców o ich ojczystej ziemi, popularyzację historii i kultury regionów, rozwój turystyki w kraju. W przeszłości, tak jak i dziś, fotografia krajoznawcza odnosi duże znacznie społeczne, historyczne, dokumentacyjne, informacyjne, estetyczne i moralne. Nadal też znajduje zastosowanie w turystyce, edukacji, dokumentacji archiwalnej. Trudno zbadać, czy pospolite praktyki współczesnych turystów i pasje niedoszłych artystów, są pokłosiem propagowanego przed półwieczem programu upowszechnienia fotografii i wliczenia w kanon sztuki fotograficznej tematyki krajoznawczej.\n„Fotografia ojczysta” to zrodzona z lokalnego patriotyzmu lub pasji poznawania nowych miejsc, sztuka zaklinania w obrazkach chwil, wieków i epok. Dla wielu, zdjęcia przedwojennych miast i różnych okolic Polski, stanowią jedyną pamiątkę ich dawnego życia, świadectwo minionego świata. Świata architektury, ubioru, obyczaju, krajobrazu - wszystkiego tego, co nadawało smak dawnemu życiu mieszczan, chłopów, ziemian, a potem obywatelom Ludowej Polski. Opowieści, reporterskie noty, dzienniki, a nawet filmy, to innego typu ślady dawnych miejsc. Zdjęcie jest prostym i krótkim przekazem, jednocześnie głęboko zapada w pamięć. Pamięć – być może o nią, w rzeczywistości, tak usilnie walczył Bułhak.


Doradca prezydenta na bakier z historią – Adam Białous – Bibula – pismo niezalezne\nNa nominację Aleksandra Sosny jako społecznego doradcy prezydenta Polski w sprawach związanych z prawosławiem pada cień, mówiąc oględnie, jego kontrowersyjnego sposobu widzenia historii Polski. Zwłaszcza dotyczącej relacji z Rosją.\nPo raz pierwszy oburzenie i protesty wielu mieszkańców Białegostoku wywołało tłumaczenie przez Aleksandra Sosnę artykułu pt. „Polski obóz internowania” (autorem oryginalnego tekstu jest Rosjanin Siergiej Tiuljakow), które ukazało się w 2006 roku w „Biuletynie Informacyjnym” – piśmie Bractwa Prawosławnego św. św. Cyryla i Metodego (obecnie Aleksander Sosna jest sekretarzem tego stowarzyszenia). W tłumaczeniu opublikowanym jeszcze przed nominacją Sosny na wiceprezydenta Białegostoku czytamy m.in.:\n„Polska ciągle pamięta wszystkie swoje żale i pretensje do wschodniego potężnego sąsiada – Imperium Rosyjskiego. Pamięta wszystko, trzy rozbiory Polski, inicjatorem których nie była Rosja, tylko Austro-Węgry i stare katyńskie wydarzenia. A naszych niedocenionych ofiar – 600 tysięcy radzieckich żołnierzy, poległych za wyzwolenie Polski (…) Polacy nie pamiętają”.\nOburzający jest fakt, że autor tłumaczenia nie umieścił do tego artykułu żadnego komentarza historycznego, chociaż jest historykiem. Głośna była również sprawa współautorstwa Aleksandra Sosny dwóch książek – „Kopuły nad Wisłą” oraz „Stulecie w kamieniu i metalu”. W każdej z nich można znaleźć stwierdzenia jawnie zakłamujące historię Polski. Twierdzi się np., że Powstanie Styczniowe było „bezsensowną konfrontacją z Rosją”, że Augustów to ziemia białoruska. Sosna jest też tłumaczem na język polski m.in. kuriozalnej książki „Rosyjska Warszawa”. Z tekstu można się dowiedzieć np., że dzięki Rosji w okresie zaborów Warszawa została odbudowana, udział Rosji w rozbiorach Polski był zasadny i zrozumiały, a rusyfikacja stanowiła jedynie „próbę wyegzekwowania od Polaków szacunku dla państwa i znajomości państwowego języka imperium”.\nJak się okazuje, podobnie skrajną wizję historii Polski Aleksander Sosna prezentuje w odniesieniu do jej powojennego okresu dziejów. Już od ponad roku organizacje kombatanckie przy wsparciu różnych instytucji, m.in.: IPN, NSZZ „Solidarność” czy Kurii Metropolitalnej, bezskutecznie zabiegają u władz Białegostoku o to, by te zmieniły wymowę największego w tym mieście monumentu, który PZPR w latach 70. postawiła „poległym w walce o Polskę Ludową”. Aktualne stanowisko wydane przez wiceprezydenta miasta Aleksandra Sosnę sprzeciwia się temu pomysłowi „ucywilizowania” pomnika poprzez m.in. umieszczenie na nim słów: „Bóg. Honor. Ojczyzna”, oraz nałożenie na głowę orła korony. W odpowiedzi na wniosek przesłany w tej sprawie do urzędu miejskiego przez Związek Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego Aleksander Sosna nie zgadza się na zamianę wymowy pomnika i uzasadnia: „Pomnik powstał w latach istnienia Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, dlatego też wyraża ducha tamtej epoki i jest jej materialnym świadectwem, co przemawia za jego historyczną wartością” – czytamy w kuriozalnej odpowiedzi wiceprezydenta.\nAleksander Sosna od 2006 roku jest zastępcą prezydenta Białegostoku Tadeusza Truskolaskiego związanego z PO. W poniedziałek w Warszawie otrzymał nominację na doradcę Bronisława Komorowskiego w sprawach mniejszości prawosławnej. Wiceprezydent Białegostoku funkcję doradcy prezydenta Polski będzie pełnił społecznie, dlatego może ją łączyć z pracą w białostockim magistracie. Aleksander Sosna od 2006 roku jest zastępcą prezydenta Białegostoku Tadeusza Truskolaskiego. Wiceprezydent we władzach miasta reprezentuje środowiska białoruskie i prawosławne w radzie miejskiej skupione w klubie Forum Mniejszości Podlasia. Ten klub ściśle współpracuje politycznie z klubem radnych PO. Tak blisko, że działacze Forum startowali w ostatnich wyborach samorządowych z list PO do Rady Miejskiej Białegostoku oraz do Sejmiku Województwa Podlaskiego. Forum Mniejszości Podlasia w wyborach na prezydenta miasta poparło również kandydata PO Tadeusza Truskolaskiego.\nNajnowszym owocem tej współpracy PO i mniejszości białoruskiej czy prawosławnej – środowisko to samo różnie się określa, w zależności od sytuacji – jest powołanie Aleksandra Sosny na doradcę prezydenta RP Bronisława Komorowskiego w sprawach mniejszości prawosławnej. Utworzenie takiej funkcji doradczej i takiej jej obsady personalnej zaproponował prezydentowi RP poseł PO Robert Tyszkiewicz, jeden z liderów podlaskich struktur tej partii. Wiceprezydent Białegostoku funkcję doradcy prezydenta Polski będzie pełnił społecznie, dlatego może ją łączyć z pracą w białostockim magistracie.\nZa: Nasz Dziennik, Piątek, 17 grudnia, Nr 294 (3920) | http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20101217&typ=po&id=po07.txt\no godzinie 10:53 pm\nTAGI: komorowski, social engineering


Walka z wirusem po polsku – czyli utytułowani mądrale | trybunalscy.pl\nInny utytułowany „mądrala” stwierdził, że noszenie maseczek jest niewskazane, a nawet niebezpieczne, bo „ściąga się wszystkie zarazki z ulicy”. Najwyższy czas, by o tym poinformować lekarzy, pielęgniarki i ratowników zajmujących się zarażonymi. A poważnie: co do zarażonych, kichających i kaszlących – to jeśli nawet im maseczka nie pomoże, to przynajmniej ograniczy emisje wirusa przez nich.\nTrzecim „utytułowanym mądralą” (lekarzem, profesorem nauk medycznych) okazała się Trzecia Osoba w Państwie. Senat wprawdzie przegłosował bez poprawek „antywirusową ustawę” uchwaloną przez Sejm, ale Trzecia Osoba najwyraźniej uznała, że jej przepisy i praktyki ostrożnościowe nie obowiązują. Pan Marszałek wrócił z Włoch. Bezpośrednio z lotniska pojechał do Senatu. Spotkał się tam z wieloma osobami – m.in. ze strażnikami, senatorami, urzędnikami i dziennikarzami. Nie potrafił odpowiedzieć, dlaczego nie poddał się zwykłej obowiązkowej procedurze kontrolnej stosowanej wobec wszystkich, którzy wracają z Włoch. Po długich nagabywaniach stwierdził, że ma nadzieję, że próbki pobrane (nie wiadomo kiedy) nie wykażą obecności wirusa…


Spotkanie premiera z prezes UOKiK ws. Energi najprawdopodobniej w przyszłym tygodniu - Energetyka\nSpotkanie premiera z prezes UOKiK ws. Energi najprawdopodobniej w przyszłym tygodniu\nRzeczniczka UOKiK poinformowała we wtorek PAP, że prezes Urzędu jest na zwolnieniu lekarskim do końca tego tygodnia i dlatego do spotkania z premierem powinno dojść raczej w przyszłym tygodniu. Zapewniła, że UOKiK jest w kontakcie z kancelarią premiera i trwają ustalenia w tej sprawie.\nWięcej o prywatyzacji Energi czytaj w serwisie wnp.pl (kliknij)\nArtur, 15.12.2010 07:43\nPopapraniec - lis\nRudy a tylko spróbuj. Jak tak można! Pani Prezes wie co robi, a taki rudy to myśli tylko "jak szybko się nachapać". Jak ją (...)\neXpert, 14.12.2010 20:54\nPrezent od premiera na gwiazdkę\nPani prezes UOKiK dostanie na prezent odwołanie.


folie geomembrany - Najlepsze strony - Katalog Gery.pl\nJesteśmy renomowaną firmą, która zajmuje się sprzedażą geosyntetyków. Są one stosowane w budownictwie drogowym, kolejowym oraz hydrotechnicznym. Polecamy przede wszystkim geowłókniny, maty bentonitowe, maty antyerozyjne, geomembrany, geokraty, geokompozyty, folie budowlane czy chociażby agrosyntetyki. Więcej o FRAM GEO na stronie internetowej. W razie pytań, oczywiście chętnie na wszystkie odpowiemy.


WOKÓŁ ENTUZJAZMU d. c. opowieści\nDrabiną do nieba 10 V 2015 (10) \nArcbp Hoser mówi, że zdradziliśmy Jana Pawła II. Kto zdradził, ten zdradził. My nie. Zachowując nieśmiałość i ograniczone możliwości podążaliśmy tym samym tropem, jakim szedł ksiądz Karol Wojtyła, artysta, aktor, poeta, dramaturg, biskup. kardynał, papież.\nPróbowaliśmy się organizować. Obok pierwszoplanowej Eucharystii (z radością oddając się reformie posoborowej, na pierwszym planie widocznej w liturgii) i obok intensywnego nauczania religii (katechezy nie tylko w parafii, ale także w domach prywatnych np. w Grabowcu w parafii Nieżywięć, w Cierzpicach w parafii Gniew, w akademikach w parafii św. Mikołaja Bydgoszcz-Fordon, czasem miałem 34 godzin tygodniowo) zawsze organizowaliśmy coś ekstra dla młodzieży (wieczornice, teatrzyki, wyjazdy, wakacje). Osobiście najbardziej próbowałem skrzyknąć paru ludzi dorosłych - nauczycieli, lekarzy, pielęgniarki, rodziców, wikariusza - z którymi opracowywałem obozy namiotowe, wyjeżdżając potem z młodzieżą do lasu w Bory Tucholskie, nad jezioro, na polanę, gdzie ustawialiśmy 15 - 20 namiotów (najwięcej było 27). Pomagali nam klerycy, studenci. Sam opłacałem te wyjazdy, nie pobierając od dzieci i młodzieży żadnych pieniędzy. Temat pieniędzy nie istniał. Jakoś się udawało. Jeden proboszcz nas wspierał w Fordonie: ks. mgr Stanisław Grunt, obecnie infułat i senior wśród kapłanów).\nPo co to wszystko? Celem spowodowanie entuzjazmu u młodych dla Jezusa. To był nasz raban (którego jeszcze tak nie nazywaliśmy, do którego zachęca obecny papież Franciszek). Dawni (tamtejsi) wczasowicze albo ich dzieci (przede wszystkim ich dzieci) do dzisiaj przyjeżdżają raz w roku w przedostatnią niedzielę lipca na mszę polową o godz. 17.00 w miejscu naszych obozowisk, przy których stoi murowana kapliczka. Przybywa ok. 150 - 200 osób na msze polowe, z którymi siedzimy potem przy ognisku, jedząc, pijąc, entuzjazmując się śmiechami, gawędą, śpiewami z gitarą aż do wieczora.\nDużo czasu poświęcam naszym parafialnym przygotowaniom do małżeństwa i prowadzenia rodziny. Nie brakuje nam zapału i entuzjazmu. Poza wakacjami i feriami w każdy piątek o godz. 18.45 czekamy na uśmiechnięte pary: ja w większej sali dla wielu osób (gdzie mogę wyświetlać filmy, które zawsze pokazuję, nie tylko) i w małym pokoiku pojedyńczą parę przyjmuje jedna osoba z parafialnego poradnictwa rodzinnego pani mgr Paulina Jóżwiak albo mgr inż. Łukasz Urbański. W/w instruktorzy nauczyciele NPR stwierdzają, że po latach coraz lepsze są pary, chętniej słuchają i rozmawiają. Dawniej nie mając instruktora nauczyciela pożyczałem pana Jana Barczyńskiego z Tczewa, który życzliwie i cierpliwie rozmawiał, i dzisiaj podobnie przyjeżdża na nasze biwaki dla gimnazjalistów i jako ojciec rodziny wrzuca im świeże myśli i wskazania.\nW każdych okolicznościach chcemy „cierpliwie i łagodnie przewodzić duszpastersko” - mówi papież Franciszek. - „W przeciwieństwie do fałszywych pasterzy, Jezus przedstawia się jako jedyny i prawdziwy pasterz ludu”. „Zły pasterz myśli o sobie samym i wyzyskuje owce; dobry pasterz myśli o owcach i daje samego siebie. W odróżnieniu od najemnika, Chrystus-Pasterz jest przewodnikiem opiekuńczym, który uczestniczy w życiu swojej owczarni, nie szuka innego interesu, nie ma innych ambicji niż prowadzić, pielęgnować, chronić swoje owce. A to wszystko za najwyższą cenę, za ofiarę własnego życia” – wyjaśniał Ojciec Święty (KAI).


Hair Witch Project | beauty and lifestyle blog: Lovely Eye Liner Long Lasting - od miłości do...zawodu.\nLovely Eye Liner Long Lasting - od miłości do...zawodu.\nDziś przychodzę do Was z pierwszą recenzją kosmetyku kolorowego :)\nWcześniej, jak wiecie, ten temat nie był wybitnym obiektem mojego zainteresowania...Kobieta jednak zmienną jest, więc przykładając większą wagę do makijażu jestem teraz w stanie powiedzieć Wam co nieco o niektórych przedstawicielach kolorówki :)\nDziś na pierwszy rzut oka jeden z podstawowych kosmetyków w moim codziennym makijażu - eyeliner :) Używam ich w wielu kolorach, szczególnie tych, które kontrastują z kolorem mojej tęczówki. Dobrze jednak wygląda także delikatna czarna kreska, która optycznie powiększa oko.\nDzisiejszy bohater był pierwszym, na którym uczyłam się sztuki malowania kreski idealnej :) Zapraszam zatem:\nLovely, Eye Liner Long Lasting\nLiner znajdziemy w każdym Rossmannie, w szafie Lovely. Cena ok. 6 zł za 4 ml.\nKosmetyk znajdujemy niewielkiej buteleczce z zakrętką, do której przymocowany mamy nasz pędzelek. Pędzelek jest średniej długości, dość giętki i elastyczny. Sam tusz do kresek ma głęboką barwę, jest odpowiedniej gęstości a po nałożeniu szybko wysycha.\nNa tym kończą się niestety plusy.\nJak wspomniałam na samym początku - to był mój pierwszy liner, który kupiłam kilka lat temu i uczyłam się nim malować kreski. Oczywiście był to inny egzemplarz niż ten przedstawiany na zdjęciach ;) Szkopuł w tym, że ten kosmetyk, którym malowałam się kilka lat temu był wręcz idealny - poza wspomnianymi plusami płynącymi z pędzelka i konsystencji tuszu dochodziła jeszcze niesamowita trwałość i krycie. Byłam nim zachwycona. Po skończeniu jednak któregoś z rzędu opakowania zrezygnowałam z malowania kresek na ok. rok (w tym okresie najpierw przedłużałam rzęsy metodą 1:1 a potem próbowałam je odratować odżywkami). Po jakimś czasie powróciłam, ale próbowałam przygody z innymi producentami. Będąc jednak któregoś razu w Rosmannie przypomniałam sobie o Lovely i zakupiłam mojego niegdysiejszego ulubieńca.\nJakie było moje zdziwienie, gdy okazało się, że mam do czynienia z innym kosmetykiem...A nie jestem już całkiem początkującą w malowaniu kresek.\nEyeliner po nałożeniu na powiekę szybko wyschnął. Po wyschnięciu zabrałam się do malowania rzęs tuszem. Wyobraźcie sobie moje zdziwienie, gdy wyschnięty wcześniej na cacy liner zaczyna się odrywać i odchodzić płatami, zostawiając blade "placki" :/\nNiestety zdarzało się to za każdym razem, choć próbowałam różnych konfiguracji. Po pomalowaniu rzęs tuszem liner muszę uzupełniać i całość wygląda bardzo nienaturalnie...\nPodsumowując - kosmetyk zostawiłam do dzisiejszych zdjęć (wybaczcie trochę już "sfatygowane" opakowanie) i właśnie za chwilkę wyląduje w koszu. Nie planuję powrotu do eyelinerów Lovely.\nUżywacie eyelinerów od Lovely? Jesteście zadowolone, czy zawiedzione tak, jak ja?\nEtykiety: Makijaż , Recenzje\nbeauty 24 marca 2016 12:32\nNo ja tych eye-linerów z Lovely też nie lubię ;/\nNaturalne metody 24 marca 2016 12:44\nOcena bardzo słaba,szkoda ,że taki kiepski;((\nRzetelne Recenzje 24 marca 2016 12:46\nmiałam ten eyeliner i byłam zadowolona :)\nUnknown 24 marca 2016 14:37\nJa kiedyś też ;)\nblondelook 24 marca 2016 12:51\nNie miałam i już mieć nie będę.\nNie miałam i będę omijać z daleka. Dobrze, że nie był drogi\nUnknown 24 marca 2016 14:38\nTeż sobie to powtarzam ;)\nMartyna G. 24 marca 2016 14:27\nA wiele osób chwali sobie eyelinery Lovely :)\nMoże ja mam jakąś "inną" powiekę ;)\nAnonimowy 24 marca 2016 14:57\nJa używam tylko takich w żelu :)\nUnknown 24 marca 2016 16:37\nDo tych jeszcze nie podchodziłam ;)\nBambi 24 marca 2016 14:59\nNie przepadam za lovely i zawsze się dziwiłam jak widziałam tak wiele pozytywnych opinii o ich produktach, zwłaszcza tuszach i eyelinera.\nUnknown 24 marca 2016 16:38\nNo cóż...ja nie miałam z nimi wyjątkowo dużo do czynienia, ale do linerów się zraziłam :)\nAleksandra Anna 24 marca 2016 15:28\nrzadko kiedy sięgam ostatnio po linery, a jak już to w pisaku, tego nie miałam nigdy i się zapewne nie skuszę :)\nHushaaabye 24 marca 2016 16:04\nA kolor wydaje się być taki piękny i głęboki... a może spróbuj sobie słynnego eyelinera Loreala ? :)\nUnknown 24 marca 2016 16:39\nZobaczymy ;) Na razie znalazłam jedną odpowiadającą mi firmę, ale czarny dopiero do mnie przyjdzie ;) Jak będzie dobrze to się pochwalę :D\nMary Jane Holland 24 marca 2016 17:22\nNie lubie tych z Lovely, ale w ppdobnej cenie jest eyeliner z Wibo ktory moge polecic :D\nUnknown 24 marca 2016 19:47\nPozastanawiam się :D\nIwona 24 marca 2016 17:46\nMam matową wersję w kolorze szarym i bardzo go lubię :)\nHmm...szary kolor mnie kusi, ale Lovely odpycha :D\nKarolina 24 marca 2016 17:57\nSzkoda, że się nie sprawdza.\nDaj mi koniecznie znać co stało się Twoim stopom po tych skarpetkach, że aż tak długo się męczysz.\nNatalia 24 marca 2016 18:21\nNie używam eye linerów - nie umiem robić kresek :'(\nDa się nauczyć, naprawdę :) Musisz tylko potrenować :)\nAnonimowy 24 marca 2016 19:28\nO wygląda ciekawie ja mam z Kobo, jednak słabo mi wychodzą kreski :/\nSzmaragd 24 marca 2016 19:30\nSzkoda ze nie załączyłaś zdjęć :-D az ciekawa jestem tych plackow heh :-D. Będę sie go wystrzegac ;-)\nUnknown 24 marca 2016 19:48\nTo było zamierzone :P Nie będę się chwalić odpadającymi powiekami xD\nDo Połowy Pełna 24 marca 2016 19:52\nSzkoda, że jednak okazał się taki :(\nBeautyfieldss 24 marca 2016 20:04\nOooo ja mam i uwielbiam... Szkoda, że Ci nie podpasował\nwww.marzenabartosz.pl 24 marca 2016 20:17\nczyli można go sklasyfikować jako bubel ;/\nUnknown 24 marca 2016 21:44\nTak troszeczkę bardzo ;D\ndevildisorders 24 marca 2016 20:24\nNigdy nie miałam, współczuje ci takiego rozczarowania.\nUnknown 24 marca 2016 21:16\nNawet nie celuję w takie linery... Z moją wprawą pewno zostałabym bez oka... Ale ostatnio kupiłam takie maleństwo w żelu, jak na razie trwa gorący romans <3 U siebie napisałam o nim więcej :)\nUnknown 24 marca 2016 21:45\nŻelowe podobno są trudniejsze ;) Ja jeszcze ich nie próbowałam :)\nMalvina 24 marca 2016 21:35\nw sumie ja żadnych eyelinerów nie używam...\nRobertaka 25 marca 2016 02:10\nJa polecam mojego ulubieńca - Eveline Cosmetics Celebrity, ma wygodny cieniutki pędzelek, jest trwały, dobrze kryje i cena nie odstrasza. :) robertakaaa.blogspot.com\nUnknown 25 marca 2016 09:07\nSłyszałam o nim :) Mam z Eveline taki purpurowy kolor, jest w miarę OK. Może rzeczywiście warto zakupić ten czarny :)\nDziękuję za przypomnienie :)\nKathy Leonia 25 marca 2016 08:48\na kolor taki mocny głęboki....\nNo niestety...Co z tego jak odpada :/\nNihil Novi Blog 25 marca 2016 11:55\nJa używam tylko i wyłącznie żelowych linerów, z pędzelkowymi mi jakoś nie po drodze. Ostatnio najchętniej używam kredki z Avon, którą dodatkowo poprawiam skośnym pędzelkiem, w tej chwili to mój hit ;)\nUnknown 25 marca 2016 15:32\nNie miałam go,l ale może to i dobrze :D Ja bym go pewnie od razu wyrzuciła do kosza :D\nMarta Kosmetycznie 25 marca 2016 18:10\nUwielbiam eyelinery, muszą być trwałe bo inaczej od razy je wywalam. Po tego przyjemniaczka raczej nie sięgne :-)\nCiekawska Magdalena 25 marca 2016 18:45\nhmm kiedys miałam i byłam zadowolona eh ale to tak jak z kosmetykami wibo raz super, a raz nie\nUnknown 25 marca 2016 19:27\nMiałam i bardzo nie lubiłam..nie daje krycia, smuży dziwnie i daje prześwity, wolno schnie i się odbija.\nKolorowa Radość 25 marca 2016 20:11\nchyba go kiedyś miałam, ale pamiętam, że było bez szału :)\nUnknown 25 marca 2016 21:02\nuuu to szkoda, ale czasami jakoś tak jest, że najpierw nam pasuje, a potem nie :) ja mam duży problem ze znalezieniem idealnego eyelinera :)\nUnknown 27 marca 2016 22:01\nJa miałam swego czasu liner z Wibo, a z tego co sie orientuje to jest ta sama marka. Poza tym o eyelinerach kolorowych z Lovely słyszałam same superlatywy! Szkoda, ze ten sie nie sprawdził :(\nInga 27 marca 2016 22:50\ni właśnie dlatego ja boję się tanich kosmetyków ;(


[Audi A4 B5] Ku przestrodze tj co może się stac jak się nie dogląda hamulców\nWątek: [Audi A4 B5] Ku przestrodze tj co może się stac jak się nie dogląda hamulców (Przeczytany 15644 razy)\nOznaczenia Silnika: 1.8 ADR\n« dnia: Wrzesień 15, 2008, 00:25:20 »\nWitamMam niestety kolejny problem z moją furmanką (może sie nie umiem pogodzić z tym, że to auto ma 11 lat). Przechodziła przegląd gdzieś w marcu i wszystko było OK, a po tym jak 3 tyg zaczęła mrugać kontrolka hamulców kupiłem nowy plyn x2, żeby przepłukać jednym i drugim zalać. Ale po wjeździe na kanał okazało się, że cieknie z lewego tylnego zacisku. Po sprawdzeniu okazało się, że tłoczek jest zardzewiały i nieszczelny. Moja psychika musiała się pogodzić z zakupem nowego zacisku...http://www.allegro.pl/show_item.php?item=429787744kupiłem też klocki http://www.allegro.pl/show_item.php?item=429776381ale ....Przy zakładaniu klocka na prawy tylny zacisk okazało się, że tam to wszystko jest tak zapieczone i zardzewiałe, że nic nie hamowało :shocked: Teraz czeka mnie zakup drugiego zacisku...Jedno mnie zastanawiac bo nic nie czułem żeby hamulce się pogorszyły to raz chociaż były symptomy tego, że coś jest nie tak (tarcze z tyłu są w takim stanie...PRAWY TYŁ:LEWY TYŁ:po założeniu nowego zaciskuPRZÓDCo to za dziwny papier czy foli przy klocku na zacisku to ma tam być bo jeżdżę z tym jak sierota?Za mechaniora robi kuzyn mojej kobity i chłopak się stara bo otwiera sam zakład mechaniczny, ale wiem, że im więcej sam doczytam i się dowiem tym lepiej. Także pomóżcie.Czy mam tarcze tylne zostawić z myślą, że się dotrą (może szkoda nowych klocków?), przetoczyć, wymienić Jeśli chodzi o przetaczanie to jaka ma być minimalna grubość tarcz, żeby nie przesadzićCzy z przodu też jest coś nie tak, auto stoi już 2 tyg niejeżdżone i widzę, że na tarczach też pojawia się rdza... jestem już chyba przewrażliwiony szczególnie jak patrze na starsze auta, którym tarcze świecą się jak psu jajka na wielkanoc.jeśli miałbym kupować tarcze to myślałem o ATE (tak samo jak klocki, które kupiłem)http://www.allegro.pl/item432041040_tarcze_hamulcowe_ate_tyl_a4_a4_avant.htmlCzy po ewentualnej wymianie należy coś jeszcze robić dodatkowego, jakieś dodatkowe czynności, kalibracje, zmiana ustawień, testy ??Generalnie dotychczas autem tylko jeździłem i czuje, że jest zaniedbane także chciałbym się za nie wziąć, żeby nie wychodziły takie kwiatki..bo jak sobie pomyśle, że tył mi nie hamował, a człowiek latał 180km/h i wiecej to az ciarki przechodzą.Sorry za zaśmiecanie forum, ale nie moge wyjść z podziwu jak to mogło się tak zapuścić :wallbash:Pozdrawiam\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 15, 2010, 22:25:28 wysłana przez RKT »\nZasada turbo: Im szybciej jedziesz tym szybciej jedziesz michal_g84\nOznaczenia Silnika: 2.4 165KM ARJ\nOdp: Ku przestrodze tj co może się stac jak się nie dogląda hamulców\n« Odpowiedź #1 dnia: Wrzesień 15, 2008, 00:40:43 »\nJa niemogę takich klocków jeszcze nie widziałem naklejka ta co tak odstaje to tylko taka informacyjna że to klocki ATE, po hamowaniu takimi klockami po Twoich tarczach to bym się nie zastanawiał i je też wymienił. Swoją drogą to autko musiało stac bardzo długo bo raczej wątpie żeby przy codziennej eksploatacji tak pordzewiało wszystko, przecież to nie Polonez .Jeśli na przednich tarczach pojawia Ci się rdza to się nie martw to jest zwykły nalot każda tarcza tak ma np. po deszczu jak troche samochód postoi, powstaje to w wyniku utleniania sie czegośtam, kilka hamowań i nalot znika\n« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2008, 00:42:47 wysłana przez michal_g84 »\nhttp://motoryzacja.topka.pl/?we=dudzio <-KLIK!http://audi.toplista.pl/?we=a4clubeu <-KLIK!http://sportcars.toplista.pl/?we=dudzio <-KLIK!http://auto.topka.pl/?we=dudzio <-KLIK!\n« Odpowiedź #2 dnia: Wrzesień 15, 2008, 00:41:31 »\nDzizes Tarcze powinny być gładkie przede wszystkim z przodu.z tyłu mogą i zazwyczaj mają delikatne wgłębienia,ale rdzy tam nie powinno być wcale.To świadczy o niesprawności układu.Jak patrze na Twoje tarcze to nasuwa mi się tylko jedno pytanie:czy ty w ogóle miałeś hamulce?Co do papieru. Nie powinno go tam być.Być może ktoś podłożył go bo latały mu klocki w jarzmie,przez co powstawał metaliczny dźwięk na wybojach.Po 2. Nie baw się w żadne przetaczanie.Tarcze nie są aż tak drogie,by na nich oszczędzać! Przecież chodzi o Twoje bezpieczeństwo i ludzi,których wieziesz. Kup nowe tarcze(na tył do sprzedania ma KAziu_Wichura).DO tego nowe klocki-na każdą z tarcz.Jeżeli autko nie jeździ na tarczy pojawia się delikatny osad rdzy-normalne.Dodatkowych ustawień nie robisz.Musisz tylko pamiętać,że wymieniając tarcze ZAWSZE musisz założyć nowe klocki.Poza tym przez pierwsze kilometry powinieneś dotrzeć tarcze i nowe klocki,czyli nie hamować z prędkości 180,tylko jeździć spokojnie.\n« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2008, 00:43:16 wysłana przez cayenne »\nPłeć: Spoty Ślaskie - Katowice 3 stawy Zielony Parking p\nOznaczenia Silnika: AFN\n« Odpowiedź #3 dnia: Wrzesień 15, 2008, 01:05:53 »\nFilm Ring nie oddaje tego co czuje patrząc na to co pokazałeś.Zaciski tarcze i klocki wyglądają jakby jakiś archeolog wykopał je z epoki bronzu.Wymień to wszystko na nowe jeśli Ci życie miłe.\nPłeć: Model: Audi A4 B6\nOznaczenia Silnika: AWX 1,9 TDI 196KM\n« Odpowiedź #4 dnia: Wrzesień 15, 2008, 10:23:28 »\nJa bym to zrobił tak: zaciski zdemontować wyczyścić dokładnie pomalować wymienić uszczelki, jarzma też wyczyścić i pomalować. Wymienić wszystkie tarcze i klocki na nowe i wymienić też przewody elastyczne. Z hamulcami nie ma żartów to chyba najważniejsza część w aucie.A tem papier na klocku to prawdopodobnie taśma dwustronna która jest na nowych klockach.\nNowa MOC 196km i 405NM Przemo\n« Odpowiedź #5 dnia: Wrzesień 15, 2008, 12:52:42 »\nCzołem.Jak przedmówcy napisali hamulce to podstawa bezpieczeństwa wiec nie ma co kasy żałować.Jeśli bedziesz zmieniał zaciski to pamiętaj że układ hamulcowy trzeba odpowietrzyć i to w odpowiedniej kolejności jak sie nie mylę to zaczynasz od zacisku który ma najdłużesze przewody ale pewnie to już wiesz.Jeśli się mylę to proszę mnie poprawić bo nie chcę nikogo wprowadzać w bład. A niestety doświadczenia w tej materii jeszcze nie mam.Powodzenia !\n« Odpowiedź #6 dnia: Wrzesień 15, 2008, 15:10:25 »\nnieźle :shocking:uważam że nie miałeś hamulców wymień to jak najprędzej, hamulce to podstawatak jak pisał michał_84 - autko musiało dłłługo stać niejezdzone\n« Odpowiedź #7 dnia: Wrzesień 15, 2008, 15:24:54 »\nDziwi mnie troche że podczas jazdy nie odczułeś tego, kończońcy sie klocek piszczy starsznie, auto powinno ściagać przy hamowaniu.Jak koledzy pisali wyżej to zaciski do rozbiórki i złożenia na nowo, całość rozebrać wyczyścić i zabezpieczyć, tarcze sprawdzić czy nie ma mikropęknieć, ale do tyłu nie są drogie więc bezpieczniej wymienić.Choć jak patrze na fotke to w zacisku jedek klocek jest odwrotnie założony, jeśli tak było to ten kto to zakładał był mistrzem. Na sam koniec nie przepraszaj bo nie zaśmiecasz forum, od tego jesteśmy by pomagać i czasami poprosić o pomoc Zapisane\nPłeć: Niebieska Ruda SL\nOznaczenia Silnika: 1.9 TDI 110 AFN\n« Odpowiedź #8 dnia: Wrzesień 15, 2008, 15:31:35 »\nte autko jest chyba po powodzi stulecia wymieniaj tak jak Jarol pisal :bec: napisz jak ten zacisk sie bedzie sprawowac :thumbsup:\n« Odpowiedź #9 dnia: Wrzesień 15, 2008, 17:37:17 »\nTak, tak, to Audi, to nie jest Polonez z 82roku, az wstyd to pokazywać. Nie wiem jakim cudem to auto hamowało, ale hamowało, w każdym razie lepiej niż teścia Octavia 1.6 z 2002r :bigyellowgrin:Generalnie tak jak pisałem, tył lewy ciutek hamował bo wyciekał, tył prawy w ogóle bo był tak zapieczony... Dzisiaj ostatnie poszukiwania i zamawiam nowe części, aż się boję, żeby po założeniu, nikt mi tego nie zajumał (co najmniej jak jakiś alusów ) Czy jest możliwość sprawdzenia w Opolu czy sie faktycznie ma te 125KM? Jakaś hamownia ?EDITto co mnie zawsze zastanawiało to tłusty nalot na przednich felgach, tył był zawsze czyściutki...widać całe obciążenie szło na przód..\n« Ostatnia zmiana: Wrzesień 15, 2008, 17:47:29 wysłana przez wampir »\nZasada turbo: Im szybciej jedziesz tym szybciej jedziesz Drukuj


Nie będzie mandatów za brak papierowego dowodu rejestracyjnego - Transport manager\nNie będzie mandatów za brak papierowego dowodu rejestracyjnego\nTaka zmiana przepisów z pewnością zyskałaby pozytywną ocenę wśród kierowców, ponieważ brak dokumentów wynika często z różnych sytuacji życiowych, jak pośpiech, stres czy roztargnienie, a to nie powinny być powody do karania.\nObecnie – zgodnie z art. 95 kodeksu wykroczeń – jeśli osoba prowadząca pojazd na drodze publicznej nie posiada przy sobie wymaganych dokumentów, podlega karze grzywny do 250 zł lub karze nagany. Z reguły policjanci przyznają po 50 zł kary za brak dowodu rejestracyjnego czy polisy OC.\nPo zmianach nadal będą grozić kary za brak wymaganych dokumentów (np. prawa jazdy), ale nie będą się do nich zaliczać te dwa wspomniane. I to zarówno w sytuacji, gdy będziemy jechać swoim pojazdem, jak i małżonka czy należącym do firmy lub kolegi.\nA co z badaniami okresowymi na stacjach diagnostycznych? Jeśli samochodem poruszać się będziemy tylko po kraju, też nie ma problemu – wynik badania policjant sprawdzi w systemie informatycznym. Jeśli jednak planujemy jechać autem za granicę, sprawa się komplikuje.


Bambusowa czapeczka 3-12 Z USZAMI Beż boogiebaby\n» Bambusowa czapeczka 3-12 Z USZAMI Beż\nBambusowa czapeczka 3-12 Z USZAMI Beż\nKod produktu: 72EE-55887\nBambusowa czapeczka dla niemowlaka w kolorze beżowym. Czapeczka jest uszyta z przyjemnej dzianiny bambusowej o jednolitym kolorze. Dzianina jest bardzo przyjemna, elastyczna i gładka w dotyku. Czapeczka jest w całości zaprojektowana i uszyta w Polsce.\nUżytkowanie: 100 % bambus\nUżytkowanie: prać w pralce w 30 stopniach wirowanie 800 obrotów