William Harwar Parker – Wikipedia, wolna encyklopedia\nLata służby 1841-1861 (USN)\nWilliam Harwar Parker (ur. 1826, zm. 1896) – amerykański oficer marynarki wojennej USA oraz marynarki CSA. Napisana przez niego autobiografia „Wspomnienia oficera marynarki wojennej 1841-1865” (Recollections of a Naval Officer 1841-1865) oferuje unikatowy ogląd na pozycję marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych w XIX wieku, u skraju „Ery Żagla”.\nUrodzony w Nowym Jorku, w rodzinie o tradycjach żeglarskich (ojciec, dziadek i brat służyli w marynarce). W wieku 15 lat został midszypmenem marynarki wojennej USA; we wspomnieniach pisał, iż na pierwszy statek szedł z ojcem za rękę.\n15 października 1841 roku został oficjalnie wpisany w rejestr załogi hulku USS „North Carolina”, a zaokrętowany niecałe dwa tygodnie później, 27 października.\nRejsy midszypmena[edytuj | edytuj kod]\nW kwietniu 1842 roku Parker został przeniesiony na USS „Columbus”, który 29 sierpnia wypłynął w kierunku Gibraltaru, gdzie trafił jesienią i spędził zimę. Wiosną 1843 Columbus pożeglował do portu Mahón, zahaczając o Tulon. W czerwcu tego roku statek powrócił do Gibraltaru, skąd wypłynął do Madery, a następnie do wysp Zielonego Przylądka. U początku lipca „Columbus” pożeglował do Rio de Janeiro.\nSpędziwszy dwa miesiące w Rio, statek pożeglował do Buenos Aires; tamże Parker poznał osobiście Juana Manuela de Rosas, którego później opisywał jako „okrutnego, bezwzględnego dyktatora”.\nW lutym 1844 „Columbus” powrócił do Rio, by w marcu udać się w rejs do portu macierzystego w Nowym Jorku, gdzie Parker dostał trzymiesięczną przepustkę. Po upływie tego czasu, we wrześniu 1844 został zaokrętowany na fregatę USS „Potomac”, zakotwiczoną w Filadelfii.\n"Potomac” pożeglował do Norfolk w listopadzie tego samego roku, a następnie do Port-au-Prince na Haiti, by w grudniu ruszyć do Port Royal, i Hawany. Parker wspominał bardzo silne wiatry, które nieomal zepchnęły okręt na mieliznę przy opływaniu zamku Morro.\nPo spędzeniu zimy na Kubie „Potomac” pożeglował z powrotem do USA, gdzie zakotwiczył w porcie Pensacola. Stany Zjednoczone szykowały się już w tym czasie do wojny z Meksykiem – po obu stronach granicy trwała mobilizacja. Parker wspomina przygotowywanie się 7. regimentu piechoty na Florydzie do nadchodzącej inwazji Meksyku.\nW lutym 1845 „Potomac” pożeglował do Vera Cruz, gdzie przez całe lato załoga ćwiczyła umiejętności artyleryjskie przy brzegu przyszłego wroga. Pod koniec sierpnia statek pożeglował do Norfolk, zahaczając o Pensacolę, celem dokonania gruntownych napraw strukturalnych. Załoga została przeniesiona na inne jednostki.\nPodczas rejsów jako midszypmen Parker dwukrotnie zapadł na żółtą febrę – w 1846 i 1847. Jego przypuszczenia - fakt, że choroba nie przenosi się z człowieka na człowieka, a wywoływana jest przez inny, nieznany wówczas element (komary) – o pięćdziesiąt lat ubiegły ostateczne potwierdzenie dokonane przez lekarza naczelnego armii USA Waltera Reeda.\nUSS „Cumberland”, statek flagowy szwadronu w skład którego wchodził USS „Potomac”\nW lutym 1846 roku Parker złożył podanie o przydzielenie do załogi „Potomaku”. gdzie faktycznie trafił pod komendę kpt. Johna Aulicka. Parker służył jako adiutant kapitana; po latach wspominał w pamiętnikach surowość przełożonego.\n"Potomac” pożeglował do Meksyku w marcu 1846 roku, gdzie zakotwiczył przy Isla de Sacrificios, w pobliżu Vera Cruz. Jednostka została przydzielona do większej eskadry blokującej kmdra Davida Connera. W maju tego samego roku „Potomac” został przeniesiony do Brazos Santiagos, gdzie transportował oddziały na brzeg Point Isabel. Tutaj Parker obserwował bitwę pod Palo Alto, obsługując baterie działowe, wspierające szturm oddziałów Winfielda Scotta.\nPo bitwie pod Palo Alto „Potomac” powrócił do Vera Cruz, blokując port, zacumowawszy przy Green Island. Wówczas Parker po raz pierwszy zakosztował otwartej walki - oddelegowany do uzupełnienia zapasów słodkiej wody w rzece Antigua, jego oddział został zaatakowany przez mały kontyngent armii meksykańskiej. Dzięki pomocy marines udało im się odeprzeć przeciwnika i ujść bez strat. Zdarzenie to nie miało znaczenia strategicznego, ani taktycznego, jednakże od tej pory marynarka USA zaczęła sprowadzać wodę z Teksasu, miast uzupełniać ją na ziemi meksykańskiej.\nU schyłku 1846 roku „Potomac” stał się częścią dużej morskiej siły, mającej dokonać inwazji na Vera Cruz. Początkowo flota zebrała się 12 mil na południowy wschód od miasta. Parker miał okazję obserwować niefortunny wypadek jakiemu uległ okręt flagowy USS „Cumberland”, który wpadł na mieliznę i musiał zostać całkowicie zastąpiony przez USS „Raritan”. Parker w swoich pamiętnikach wspomina, iż jeden z dowódców szwadronów, Matthew Perry obwiniał odpowiedzialnością za ten wypadek kmdra Davida Connera. Conner nie został jednakże zniesiony ze stanowiska.\n24 lutego 1847, krótko po bitwie pod Buena Vista, marynarka wojenne USA rozpoczęła wyładowywanie 4 regimentu piechoty. Lwia część inwazji odbyła się 9 marca, podczas których Parker miał możliwość spotkania i porozmawiania z porucznikiem Ulyssesem Grantem oraz kapitanem Josephem Egglestonem Johnstonem.\nOblężenie Vera Cruz rozpoczęło się 22 marca 1847. Dzień wcześniej dowódcą eskadry, w której znajdował się „Potomac” został kmdr Matthew Perry. 23 marca Perry rozkazał kontyngentowi swoich oddziałów rozstawienie na brzegu baterii artyleryjskich. Parker został przydzielony do oddziału, dowodzonego przez kpt. Alexandra Slidella Mackenzie'ego. Oficerem łącznikowym między okrętem a brzegiem był 40-to letni kapitan, Robert E. Lee.\nPodczas bombardowania Vera Cruz Parker został niegroźnie ranny przez pocisk, który trafił w kolano; wówczas miał możność po raz pierwszy doświadczyć pola walki, kiedy bombardier stojący zaledwie parę kroków obok został dekapitowany przez kulę przeciwnika oraz aktów heroizmu, dokonanych przez współtowarzysza midszypmena Charlesa Fauntleroya, przyszłego konfederata.\nPo tygodniowym zaledwie oblężeniu Vera Cruz poddało się, zaś „Potomac”. a na nim Parker pożeglował do pobliskiej fortecy. U zarania czerwca 1847 okręt pożeglował, wraz z eskadrą kmdra Perry’ego, dowodzącego USS „Spitfire”, aby zdobyć Alvarado. Po przybyciu na miejsce okazało się jednak, że miasto poddało się por. Charlesowi Hunterowi – Perry wdał się przez to w spór z porucznikiem, oskarżając o działania na własną rękę. Jak się później okazało, Perry liczył na zdobycie i złupienie miasta, celem zabrania całych zapasów i inwentarza.\nKolejnym miejscem w jakie trafiła eskadra Perry’ego był Tuspan, skąd planowany była wyprawa, która przeszła do historii jako Tabasco Expedition. 16 czerwca 1847 Parker został dołączony do ekspedycji oraz przeniesiony na USS Raritan. Jako ochotnik zaciągnął się do formacji morskich pionierów, mających zdobyć Tabasco. Historia lubi się powtarzać - obiekt ataku zdążył poddać się załogom dwóch parowców. Parker powrócił na pokład „Raritana”. który pożeglował do Norfolk w stanie Wirginia.\n"Raritan” przybił do portu w Norfolk w końcu lipca 1847 roku. Dla Parkera wojna się skończyła, chociaż konflikt dobrnął do definitywnego krańca we wrześniu 1847 roku, po upadku Meksyku.\nAkademia marynarki wojennej i służba w Afryce[edytuj | edytuj kod]\nU.S. Naval Academy w latach 1850-ych; Parker spędził tu niecały rok dziesięć lat wcześniej\nW sierpniu 1847 Parker został odłączony od załogi „Raritana” i urlopowany, dzięki czemu miał czas odwiedzić swojego ojca w Bostonie, zanim rozpoczął nauki na United States Naval Academy we wrześniu. Szkoła liczyła sobie zaledwie kilka lat, zaś studenci byli „wyrywani” z załóg różnych statków; Parker znalazł się w klasie o przyspieszony toku nauki, z terminem ukończenia zaplanowanym na rok następny.\nSuperintendentem wówczas był kmdr George Upshur, zaś głównym instruktorem, przyszły kontradmirał, por. John Dahlgren. Podczas kilku miesięcy spędzonych w Akademii Harwar miał okazję oglądać dwa pojedynki, z których jeden odbył się na tradycyjnym polu pojedynkowym w Bladensburgu, zaś drugi w murach uczelni. Praktyki owe były zabronione i wszyscy zaangażowani zostali dyscyplinarnie usunięci z akademii bezpośrednim rozkazem prezydenta Jamesa Polka; Zachary Taylor cofnął wyrok poprzednika trzy lata później.\n1 lipca 1848 roku Parker ukończył Akademię Marynarki Wojennej i mianowany został Dyplomowanym Midszypmenem. W sierpniu 1848 dostał rozkaz zaokrętowania na USS „Constitution”, jednakże na własną prośbę przeniesiono go na slup wojenny USS „Yorktown”, mający odbywać służbę przeciwdziałającą handlu niewolnikami w Afryce. W swoim pamiętniku Parker wspomina, iż podróż ta obfitowała w sztormy tak silne, że przyprawiały go o chorobę morską.\nW grudniu 1848 „Yorktown” dotarł na Maderę, skąd pożeglował do Zielonego Przylądka, a następnie Porto Praya. Kilku oficerów zeszło na ląd, w efekcie czego Parker został mianowany pełniącym obowiązki nawigatora.\nSlup wojenny „Dale”. podobny w wyglądzie do „Yorktowna”\n"Yorktown” pożeglował do Bandżulu, na brzegu rzeki Gambii, gdzie odbył remont. W lutym 1849 pożeglował do Liberii, gdzie załoga miała okazję obserwować ekspedycję pacyfikacyjną na mieszkających w dżungli tubylców. Tamże Parker poznał osobiście prezydenta Liberii Josepha Jenkinsa Robertsa, który podróżował jako gość honorowy na pokładzie „Yorktowna”.\n"Yorktown” zacumował u brzegów Monrovii w listopadzie 1849, by u początku następnego roku pożeglować do Wybrzeża Palmowego i dalej do Zatoki Gwinejskiej, a w lipcu 1850 powrócić do Porto Praya. Po drodze statek przybił do portu Funchal 1 lipca, gdzie załoga świętowała Dzień Niepodległości. 1 sierpnia statek pożeglował w kierunku wysp Kanaryjskich. Parker odnotował, iż morale załogi było bardzo wysokie u krańca rejsu - w ciągu całego okresu służby zmarły tylko dwie osoby, obie zapadłszy na chorobę, którą określił „afrykańską gorączką”.\n6 września 1850 roku, dwa dni po wypłynięciu z Palmas w kierunku Bonavisty, statek wpadł na rafę w pobliżu wyspy Mayo. Mimo starań po dwóch dniach okręt przewrócił się do góry stępką. Załodze udało się ujść z katastrofy i wyładować większą część zapasów i sprzętu. Paradoksalnie wydarzenie to podniosło jeszcze morale załogi, zaś Parker wspomina, iż marynarze nie zajmowali się niczym innym jak „relaksowaniem i wyścigami na barana”. 8 października przybył USS „Dale”, który zabrawszy rozbitków, przeładował ich na pokład USS „Portsmouth”, płynącego do Norfolk.\nLata 1850-te[edytuj | edytuj kod]\nWashington Navy Yard w połowie XIX wieku\nW lecie 1851 roku Parker został urlopowany na trzy miesiące, po czym zaokrętował się na USS „Washington”, który odbywał przybrzeżną służbę patrolową. Do końca lata Parker żeglował w pobliżu Nantucket, patrolując okolice Block Island oraz tak zwanej „ziemi niczyjej”. Rejs zakończył się w październiku 1851 zaś Parker został przydzielony do zadań administracyjnych w Washington Navy Yard.\nWiosną 1852 Parkerowi zaordynowano, aby udał się do Bostonu, gdzie miał zaokrętować się na jednym z pierwszych w marynarce Stanów Zjednoczonych okrętów parowych USS „Princeton”. Meldując się na pokładzie i profetycznie niejako przewidując jego „posępną przyszłość” poprosił o przeniesienie na okręt żaglowy. Jak się później okazało, „Princeton” nie był fartownym okrętem - parę miesięcy później podczas rejsu wybuchło działo zabijając kilku będących w podróży wysokich dygnitarzy.\nW lipcu 1852 zaokrętował się na USS „Cyane”, okręcie dowodzonym przez George’a Hollinsa. W czasie, gdy jednostka szykowała się do wyjścia w morze, Parker mieszkał w Bostnie, gdzie miał okazję poznać jedną z bardziej znanych mistyczek Margaret Fox. Fox próbowała nakłonić go do rezygnacji z kariery w marynarce na rzecz wróżbiarstwa.\nW sierpniu 1852 „Cyane” pożeglował do Hawany, gdzie, jak relacjonował Parker, omal nie wpłynął na mieliznę za sprawą niekompetentnego nawigatora. Ten ostatni został ostatecznie zwolniony ze stanowiska po strandowaniu w pobliżu Bahia Honda. W rezultacie Parker otrzymał tę funkcję, a parę dni później mianowano go p.o. porucznika. Podczas tego rejsu poznał także Williama R. Kinga, wiceprezydenta USA, który podróżował na pokładzie „USS Fulton”.\n"Cyane” pożeglował dalej do Key West, gdzie został poddany dekontaminacji z powodu plagi szczurów. Po spędzeniu zimy statek pożeglował do San Juan de Nicaragua, na wybrzeżu Moskitów, wiosną 1853 roku. Tamże przez 70 dni patrolował wody, chroniąc amerykańskie parowce przed atakami piratów oraz nieprzychylnych autochtonów; San Juan zostało zbombardowane i zniszczone w 1854 roku, po tym jak lokalne władze porwały ambasadora USA i przetrzymywały go jako zakładnika.\nU skraju lata „Cyane” pożeglował do Pensacoli i dalej do Portsmouth. Jednostka otrzymała polecenie służby patrolowej, mającej na celu ochronę kutrów rybackich, zaś dowództwo nad nią przejął komodor W. B. Shubrick. Na jesieni 1853 „Cyane” popłynął w rejs do zatoki Św. Wawrzyńca, przez zatokę Fundy oraz cieśniny Canso, by powrócić do New Hampshire później tego roku. W październiku Parker został przeniesiony do Akademii Marynarki Wojennej, gdzie pełnić miał rolę instruktora.\nWilliam pracował jako wykładowca od 1853 do 1857. Początkowo był profesorem-asystentem katedry matematyki, jednak w 1855 został profesorem nawigacji i astronomii. W grudniu 1853 pojął za żonę Margaret Griffin, która pozostała jego żoną do śmierci, mimo, iż nie mieli dzieci.\nW lecie 1855 Parker uczestniczył w rejsie treningowym dla przyszłych midszypmenów, na pokładzie „USS Preble”, odwiedzając Cape Cod, Portland i Boston. We wrześniu tego samego roku został awansowany na porucznika.\nNa jesieni 1857 roku został przeniesiony na USS „Merrimack”, pod kapitanem Robertem Hitchcockiem. 17 października 1857 roku „Merrimack” ruszył w rejs do Brazylii, wioząc rozkaz objęcia nowego stanowiska dla ambasadora Richarda Kiddera Meade’a. W grudniu 1857 okręt przybił do portu w Rio de Janeiro, a następnie ruszył do dookoła przylądka Horn i dalej na Pacyfik.\nW lutym 1858 „Merrimack” zacumował w Talcahuano w Chile, skąd pożeglował do wysp Chincha. Pod koniec miesiąca załoga zeszła na ląd w Callao, zaś Parker skorzystał z okazji i udał się w podróż do Limy, gdzie był świadkiem, jak to określił „jakiegoś rodzaju rewolucji”. prowadzonej przez Lizarda Montera Floresa.\nW marcu tego roku okręt pożeglował do Panamy; Parker trafnie określił, iż kiedyś zostanie tam zbudowany kanał łączący Pacyfik z Atlantykiem. We wrześniu „Merrimack” dotarł na wyspy Sandwicha (dziś Hawaje), gdzie cumował w Honolulu do października, by powrócić do Ameryki Centralnej w grudniu 1858. Podczas stacjonowania w El Realejo Parker miał możność poznać prezydenta Nikaragui. Powrót do portu macierzystego w Norfolk potrwała jeszcze rok, a w międzyczasie załoga miała okazję dowiedzieć się o poczynaniach abolicjonisty Johna Browna. Parker trafnie przewidział dalsze wypadki w ojczyźnie.\nW grudniu 1859 roku „Merrimack” przybił do portu w Norfolk, zaś załoga została rozpuszczona. Podczas tego rejsu Parker napisał podręcznik marynarki wojennej i przetłumaczył inny z języka francuskiego.\nSłużba w marynarce wojennej Konfederacji[edytuj | edytuj kod]\nPo secesji Południa w 1861 roku bracia Parkerowie wybrali odmienne ścieżki. Foxhall pozostał na służbie US Navy, zaś William „udał się na południe”. przystając najpierw do Marynarki Stanu Wirginia, zaś w czerwcu tego roku do Marynarki Konfederacji. Dowodził kanonierką CSS „Beaufort”, biorąc udział w bitwie wokół wyspy Roanoke 7 i 8 lutego 1862 roku oraz pod Hampton Roads 8 i 9 marca. Dowodził także bateriami w Drewry’s Bluff podczas ataku sił Unii.\nPo wieli miesiącach służby lądowej porucznik Parker został przeniesiony do Charleston, gdzie został oficerem wykonawczym przy budowie parowca CSS „Palmetto State”, jak również brał udział w ataku na blokadę unijną w styczniu 1863. W październiku został superintendentem Marynarki Konfederacji na pokładzie kanonierki CSS „Patrick Henry” na rzece James. Dowodził także parowcem CSS „Richmond”.\nPo wojnie Parker został kapitanem parowca pocztowego, a następnie pracował jako rektor Maryland Agricultural College. Założył korpus kadetów marynarki wojennej, jednakże został zwolniony z grona kadry w 1882 po tym, jak zaproponował zmianę nazwy.\nW późniejszych latach popadł w alkoholizm, co nie przeszkodziło w mianowaniu go ambasadorem w Korei w czerwcu 1886. Ledwie rok później został zwolniony ze stanowiska, przez poprzednika, George’a Claytona Foulka.\nPowrócił do Waszyngtonu, gdzie cieszył się urokami emerytury i pisarstwem. Zmarł nagle w wieku 70 lat, 30 grudnia 1896 roku.\nRejestr służby wojskowej[edytuj | edytuj kod]\nPrzez ponad 24 lata Parker służył w trzech różnych formacjach morskich - US Navy, Marynarce Stanu Wirginia i Marynarce Konfederacji - odbywszy służbę na wielu różnych jednostkach. Największą z nich był 74-ro działowy okręt wojenny USS „North Carolina”, zaś najmniejszym, mierząca 85 stóp (ok. 25 m) kanonierka CSS „Beaufort”.\nNajwyższą rangą permanentną jaką udało mu się zdobyć był porucznik. Jednakże istnieją fotografie z okresu, gdy dowodził „Beaufortem”. iż nosił odznaczenia kapitana, zaś kiedy pracował w Konfederackiej Akademii Marynarki Wojennej, zwracano się do niego per „komandorze”. Zatem, z przyczyn praktycznych, można złożyć, że został awansowany na komandora.\nData Ranga Siły zbrojne Jednostka Klasa Port/Miejsce stacjonowania Wiek\n19 października 1841 Midszypmen USN wpisanie w rejestr załogi --- --- 15\n27 października 1841 Midszypmen USN USS „North Carolina” okręt liniowy Nowy Jork ---\nkwiecień 1842 Midszypmen USN USS „Columbus” okręt liniowy Mahon, Tulon, Gibraltar ---\nczerwiec 1843 --- --- --- --- Madera, Cabo Verde 16\n29 czerwca 1843 --- --- --- --- Rio de Janeiro ---\nluty 1844 --- --- --- --- Buenos Aires, Rio de Janeiro 17\nwrzesień 1844 Midszypmen USN USS „Potomac” fregata Nowy Jork ---\nlistopad 1844 --- --- --- --- Norfolk, Port-au-Prince, Port Royal 18\nluty 1845 --- --- --- --- Pensacola, Vera Cruz ---\n20 grudnia 1845 --- --- --- --- Norfolk 19\nmaj 1846 --- --- --- --- Vera Cruz, Point Isabel ---\n24 lutego 1847 --- --- --- --- Vera Cruz, Alvarado 20\n16 czerwca 1847 Midszypmen USN USS „Raritan” fregata Tabasco ---\n1 lipca 1847 --- --- --- --- Hawana, Norfolk ---\nwrześnia 1847 Midszypmen USN United States Naval Academy student Annapolis ---\nsierpiań 1848 Dyplomowany Midszypmen USN USS „Yorktown” slup wojenny Madera, Cabo Verde 21\nstyczeń 1849 Dyplomowany Midszypmen (p.o. Nawigatora) --- --- --- Porto Praya, Bandżul 22\nlistopad 1849 --- --- --- --- Liberia, Monrovia 23\nstyczeń 1850 --- --- --- --- Wybrzeże Palmowe, Akra, Elmina ---\nluty 1850 --- --- --- --- Whydah ---\nczerwiec 1850 --- --- --- --- Funchal ---\nsierpień 1850 --- --- --- --- Wybrzeże Palmowe, Bonavista, (rozbitek) ---\nlipiec 1851 Dyplomowany Midszypmen USN USS „Washington” bryg Nantucket, Block Island 24\npaździernik 1851 Dyplomowany Midszypmen USN Washington Navy Yard pozycja administracyjna Waszyngton 25\nlipiec 1852 Dyplomowany Midszypmen USN USS „Cyane” slup wojenny Hawana, Pensacola ---\nsierpień 1852 Dyplomowany Midszypmen (p.o. Porucznika) --- --- --- Hawana, Key West ---\nkwiecień 1853 --- --- --- --- San Juan de Nicaragua 26\nsierpień 1853 --- --- --- --- Portsmouth, Eastport, St. John ---\nwrzesień 1853 --- --- --- --- Zatoka Fundy, Zatoka Św. Wawrzyńca ---\npaździernik 1853 Dyplomowany Midszypmen USN United States Naval Academy instruktor Annapolis 27\nczerwiec 1855 Dyplomowany Midszypmen USN USS „Preble” slup wojenny Eastport Portland, Cape Cod, Boston 28\nwrzesień 1855 Porucznik USN United States Naval Academy instruktor Annapolis ---\nwrzesień 1857 Porucznik USN USS „Merrimack” fregata Rio de Janeiro, Talcahuano, Chincha Islands, Callao,\nWyspy Sandwicha, Panama, El Realejo, Valparaíso 30\ngrudzień 1859 Porucznik USN United States Naval Academy instruktor Annapolis 32\nMapy rejsów[edytuj | edytuj kod]\nRejs okrętu USS „Columbus” do Europy i Ameryki Południowej (1842-1843)\nRejs okrętu USS „Columbus” do Ameryki Południowej\n„Recollections of a Naval Officer”. William Harwar Parker (wydane w 1883)\n„Recollections of a Naval Officer, 1841–1865 by William H. Parker”. Craig Symonds. (Annapolis, MD: Naval Institute Press, 1985).\nISNI: 0000 0000 6348 0700\nOpen Library: OL1237096A\nTę stronę ostatnio edytowano 29 kwi 2019, 12:37.


ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 7 kwietnia 2005 r. w sprawie trybu i zakresu prowadzenia kontroli badań klinicznych - Tekst pierwotny - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nNa podstawie art. 37ae ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:\nKontrolę badań klinicznych, zwaną dalej „kontrolą”, przeprowadza się na podstawie upoważnienia wydanego przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”. Upoważnienie zawiera w szczególności:\nZakres kontroli obejmuje czynności mające na celu sprawdzenie w szczególności:\n5) uzyskania opinii komisji bioetycznej, o której mowa w art. 37l i 37x ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne;\n1. Po zakończeniu kontroli przeprowadzający kontrolę wystawia zaświadczenie o przeprowadzeniu kontroli oraz – w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia jej zakończenia – sporządza raport z kontroli i niezwłocznie przekazuje go Prezesowi Urzędu.\n9) wnioski z przeprowadzonej kontroli, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości lub uchybień – szczegółowy ich opis oraz zalecenia pokontrolne;\nTraci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu i zakresu prowadzenia inspekcji badań klinicznych w zakresie zgodności tych badań z wymaganiami Dobrej Praktyki Klinicznej (Dz. U. Nr 219, poz. 1844).


Trumny - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: trumny\n,, Śmierć nie jest kresem naszego istnienia. Żyjemy w naszych dzieciach i następnych pokoleniach. Albowiem to dalej my, a nasze ciała to tylko zwiędłe liście na drzewie życia,, Albert Einstein Zakład Kompleksowe Usługi Pogrzebowe Damian Peryga mieśc...\nJak wygląda fabryka trumien?\nTrumny ze zwierzątkami\nTrumny to nie tylko ciężkie, dębowe i"ponure" skrzynki. Trumny mogą być także malutkie, zgrabne i z... chomiczkiem. Ok, mową oczywiście o trumienkach dla naszych zwierzaków (które odeszły już do krainy wiecznych łowów). Ale także trumny dla ludzi mog...\nTrumna na dworcu czyli mam pociąg do Zakopanego\nPisałem o tym "zjawisku" już dwa lata temu. Teraz przypomnieli mi o tym znajomi, którzy wrócili z sylwestrowej zabawy w Zakopanem. Otóż na tamtejszym dworcu PKP znajdują się... trumny! A dokładniej - ławki w kształcie trumien. Skąd się wzięły? Może w...\nTrumienka w prezencie\nZerkamna szklany ekrani co widzę? W reklamie pewnej telewizji, jak wół, pojawia sie kształt trumny! Szybko sprawdzam na ich stronie internetowej - to samo! Trumienka Z KOKARDKĄ! I ten tekst: W prezencie! :) To chyba prezent dla Tramenów:) Zobaczcie t...\nOglądacie sobie gazetę, przeglądacie stronę internetową i nagle widzicie coś, co nie pasuje do reszty. Na przykład trumny ;) Zapraszam na pierwszy odcinek wpadek funeralnych. Na początek weźmiemy sobie strony internetowe i kolorowe bannery reklamowe,...\nZnane gwiazdy na profilach na Facebooku i Twitterze umieściły swoje zdjęcia, na których leżą w trumnach!!! Jest to część akcji "Kup życie", która ma na celu zebranie pieniędzy dla osób chorych na AIDS. Dopóki określona suma pieniędzy nie wpłynie na k...\nKilka dni temu światło dzienne ujrzał kolejny, funeralno-rozbierany kalendarz Lindnera, na rok 2011. Tym czasem we Włoszech pojawił się inny, konkurencyjny kalendarz, również z rozebranymi paniami i szeroko otwartymi trumnami. Który jest lepszy? Poró...\nTrumna Coca Coli i inne takie\nWydawać by się mogło, że w kwestii pogrzebu mamy niewielkie pole do popisu, a jednak... Okazuje się, że zwyczaje pogrzebowe na świecie mogą zadziwić A tu cały artykuł z Joemonster http://www.joemonster.org/art/13282/8_niecodziennych_zwyczajow_pogrze...\nLubię obserwować absurdy, które zdarzają się czasem przy internetowych kampaniach reklamowych. Poniżej mamy piękny przykład, który upolował juz jakis czas temu. Piękny, różowy bannerek (nie zamknięty krzyżykiem) , a pod nim... trumny z krypty ;) To s...\nSlogan firmy produkującej trumny\nZnalazłem pasjonującą firmę. Z początku myślałem, że to żart, ale nic na to nie wskazuje. Po wejściu na jej stronę internetową klikam na link o firmie i czytam: Firma „Mesto” zajmuje się produkcją trumien. Została założona w 1986 roku p...\nNajlepsze blogi: trumny


Kreatyna - apteka FIT\nDużo trenujesz i dążysz do zwiększenia beztłuszczowej masy ciała? Skorzystaj z dobroczynnych właściwości, jakie posiada kreatyna. Apteka FIT to miejsce, w którym znajdziesz ten preparat w formie łatwych do przyjmowania kapsułek umieszczonych w wygodnym opakowaniu. Wysokomikronizowana kreatyna jest łatwo przyswajalnym doskonałym nośnikiem energii, który zwiększa wydolność podczas wykonywania ćwiczeń. Już jedna kapsułka dostarcza organizmowi 1250 mg wysokiej jakości składnika, dzięki któremu Twoje treningi staną się bardziej efektywne.\nTo substancja, która naturalnie występuje w komórkach mięśniowych. Jej suplementacja to popularny wśród sportowców sposób na osiągnięcie lepszych wyników podczas ciężkich ćwiczeń o wysokiej intensywności. Pozwala na zwiększenie masy mięśniowej znacznie lepiej niż jedynie w przypadku stosowania wysokobiałkowej diety. W postaci naturalnej kreatyna przechowywana jest mięśniach w formie fosfokreatyny. Przyjmowanie kreatyny pozwala także na szybszą regenerację organizmu po wysiłku fizycznym.\nPreparat jest jedną z najtańszych i najbezpieczniejszych form wspomagania organizmu, badaną już od ponad 200 lat. Jeśli szukasz ekonomicznego opakowania w dobrej cenie — zapraszamy do kontaktu z naszą apteką.


Masterplan - Masterplan | recenzje ArtRock.pl\nwydawnictwo: AFM Records 2003\n1.Spirit never die-5:26\n3.Kind hearted light-4:25\n8.Into the light-4:36\n9.Crawling from hell-4:12\n11.When love comes close-4:08\nCałkowity czas: 52:29\nJorn Lande-voc / Roland Grapow-git / Uli Kush-dr / Jan S.Eckert-bas / Axel Mackenrott-key\nNa wstępie pragnę uspokoić wszystkich, którzy z zaniepokojeniem przyjęli pojawienie się na łamach arcyzacnego Caladana niniejszej recenzji. Nie kochani – nie będziemy teraz pisać o przedstawicielach tzw.”normalnego” metalu. Krążek ten tylko pozornie nie ma nic wspólnego z progresywnym graniem.................ale po kolei.\nMasterplan to nowe wcielenie norweskiego „boga” mikrofonu Jorna Lande, który wespół z muzykami związanymi z powermetalowym Helloween (Roland Grapow, Uli Kush) i Iron Savior (Jan S.Eckert) stworzył zespół stanowiący kolejny krok w jego przebogatej i fascynującej karierze. Przypomnijmy.\nDebiut artystyczny Jorna sięga 1992 roku, kiedy to z niemniej słynnym gitarzystą Ronni Le Tekro zakłada Vagabond, z którym nagrał dwa krążki oferujące muzykę ocierającą się o pop-rockowe konwencje. Prawdziwym starterem kariery pana Lande okazało się jednak zaproszenie do współpracy przez ex-muzyków Whitesnake Micky Moody’ego i Bernie Marsdena, którzy szybko skojarzyli wokal Jorna ze swoim byłym szefem Davidem Coverdale. Pod szyldem The Snakes nagrali oni album koncertowy oraz kultowy już dzisiaj „Once Bitten...”. Niepokorna i wiecznie potargana dusza Jorna nie pozwoliła jednak na zbyt długie zagrzanie miejsca u boku Whitesnake’owych wyżeraczy. Jak się okazało ów brak stabilności muzycznej jest chyba jego największym problemem. Później była sympho-blackmetalowa formacja norweskich ziomków Mundanus Imperium oraz melodyjne, hard rockowe wcielenie amerykańskiego Millenium. Kolejnym ważnym krokiem, kto wie czy nie równie przełomowym jak The Snake, była współpraca z Tore Ostby (Conception) i Johnem Macaluso pod nazwą Ark. Ark legitymuje się dwoma wyśmienitymi albumami i tutaj właśnie należy dopatrywać się początku romansu pana Lande z progresywną muzą. Krążą plotki, iż niesforny Jorn opuścił Tore i spółkę dla Masterplan, jednakże oficjalne strony internetowe milczą jak zaklęte. Opisując karierę Jorna należy koniecznie wspomnieć o świetnym progresywno hardrockowym projekcie stworzonym z Finnem Zierlerem Beyond Twilight (płyta „The Devil’s Hall of Fame” była moją The best of 2001:-) oraz o wydawnictwach solowych „Starfire” i „Worldchanger” realizowanych pod nazwą Jorn. Aby postawić kropkę nad „i” wymienić trzeba także brawurowo wyśpiewaną rolę inkwizytora w rock operze Nikolo Kotzeva Nostradamus..................ufff. Wróćmy jednak do Masterplan.\nMimo, że Masterplan powstał na kanwie Helloween nie odnajdziemy tu zbyt wiele naleciałości niemieckich powermetalowców. Od pierwszych taktów albumu zostajemy bombardowani wielce energetyczną dawką ekspresji i melodii. Płytę Masterplan możemy wyraźnie podzielić na dwie grupy utworów. Przebojowe i proste hardrockery w postaci „Spirit never die”,”Kind hearted light”,„Sail on” i sztandarowego „Enlighten me” (pod koniec 2002 roku ukazała się Epka o tym tytule) sąsiadują z utworami będącymi niejako reminiscencją bogatej kariery Jorna. Ukoronowaniem tej drugiej, ambitniejszej grupy utworów jest nieomalże epicki „Soulburn”. Nie mogę się oprzeć wrażeniu, iż utwór ten jest oczkiem puszczonym w kierunku utworu „Hellfire” Beyond Twilight. Demoniczna atmosfera, quasi chóralne orkiestracje klawiszowe czy też wreszcie podobny sposób śpiewania Jorna (tutaj zamiast zaśpiewanej dobitnie sentencji „Hellfire” słyszymy „Faithfinder”:-) karzą jak najbardziej kojarzyć „Soulburn” z Zierlerowskim okresem kariery pana Lande. Podobnie, aczkolwiek już nie tak wyraźnie, jest z „Crystal night”, „Bleeding eyes” i „Crawling from hell”. Ostatni z wymienionych jest chyba najbardziej dynamicznym kawałkiem albumu. Jak przystało na Jorna na Masterplan odnajdziemy również i balladę, chociaż w tym przypadku należy użyć sformułowania „ballada hard rockowa”. Zamykający album „When love comes close” rozpoczyna się niczym Zeppelinowskie „Schody do nieba” aby po chwili przeistoczyć się w dobitnego i klasycznego hardrockera. I tutaj właśnie Jorn przypomniał sobie za co kocha go lwia część fanów. Wypisz wymaluj David Coverdale z najlepszego swojego okresu!!! Miód na uszy starych hard rockowców:-)\nWersja limitowana albumu Masterplan (której to jestem szczęśliwym posiadaczem) zawiera bonusowy CD wypełniony multimediami. Znajdziemy tu teledysk hitu „Enlighten me” (jak wspaniale stanąć oko w oko ze swoim idolem:-), znakomity wywiad z włóczącymi się po hamburskim porcie muzykami oraz dość atrakcyjne screensaver’y i wallpaper’y.\nNa koniec słówko wyjaśnienia końcowej noty płyty Masterplan (w zasadzie jej braku). Zdaję sobie sprawę, iż odbiór tego materiału może być skrajnie różny. Dla ludzi wychowanych na starej szkole metalu oraz oczywiście dla fanów Jorna (melduje się:-) jest to wydawnictwo wręcz obowiązkowe. Dla progmaniaków, u których nie bije hard rockowe serducho muzyka Masterplan objawi się jako tzw. „pitu pitu”:-( Cóż, nie chcąc mącić w głowach ósemką lub dziewiątką stawiam niezbyt sprytnie gwiazdkę.\n........ciekawe na jak długo niesforny Jorn Lande pozostanie związany z Masterplan.......


HOUSE OF BEER i WEŹŻE KRAFTA: urodziny i narodziny\nJerryBrewery / 12 lipca 2016\nDruga odsłona imprezowego weekendu przywiodła mnie w sobotę do dwóch krakowskich multitapów, Weźże Krafta i House Of Beer.\n6. URODZINY HOUSE OF BEER\nOkazja do odwiedzenia tego drugiego była nielicha: HoB kończy sześć lat! To drugi najstarszy wielokran w Krakowie (po Omercie, która powstała kilka miesięcy wcześniej), dla wielu z nas kultowy. To właśnie do House Of Beer chodziło się po egzaminach na studiach po czeskie Pilsy, by świętować kolejne zaliczenia. Nikt nie miał wtedy pojęcia, że sześć lat później rewolucja piwna będzie święcić triumfy, a geekowie do knajpy nie będą chodzili na Lagery, a na AIPA, Gose czy inne Barley Wine.\nMnie osobiście cieszy, że HoB przez ten czas nic nie stracił ze swojej świetności. Obserwując inne miasta mam wrażenie, że te najstarsze multitapy przeżywają okres stagnacji, a często tracą klientelę na rzecz nowych miejsc. Tymczasem House Of Beer to nadal mekka fanów dobrego piwa, szczególnie zagranicznych. Za sukcesem na pewno stoi świetna lokalizacja, klimatyczny wystrój, piękna piwnica, wreszcie – telewizory. O przeglądzie piw lanych i butelkowych nawet nie wspominam.\nJak na święto przystało, w sobotni wieczór na św. Tomasza 35 pojawiło się mnóstwo osób z piwnego świata, w tym – na występach gościnnych – Łukasz i Kurak z 4Hops oraz Kuba Rosiek, niegdyś kraftopodawca w HoB i Tap House, dziś jeden z piwowarów Pracowni Piwa. Co chwile zbijaliśmy piątki z mordeczkami spotykanymi w krakowskich wielokranach, a w przerwach między rozmowami, słuchaliśmy koncertu ziomeczków z Simple Pleasures. Duch garażowego rocka jak najbardziej mi pasował i jako spec od muzyki (hue hue) propsuję i polecam.\nNiestety z tych i owych powodów musiałem z HoBa uciesz jeszcze przed północą, więc ominęła mnie kolejna impreza z cyklu tych śmiertelnych. Co nie zmienia faktu, że całej ekipie House Of Beer życzę przynajmniej 60 lat na straży piwnej rewolucji!\nBEFOREK PRZY DOLNYCH MŁYNÓW\nZanim udałem się do miejscówki-jubilatki, wpadłem do Weźże Krafta na kontrolę jakości. Muszę wytknąć jeden „minus” – ogródek jest stanowczo za mały. Meldując się na miejscu o 18:30 nie miałem gdzie usiąść! Na szczęście zastałem na miejscu Natalię i Marcina, moich krakowskich ziomeczków, wraz ze świtą. Dosiadłem się więc, by na spokojnie zdegustować dwie petardy, o których za chwilę.\nPo drodze z WK do HoB zahaczyłem jeszcze o MashRoom, także położony w kompleksie przy Dolnych Młynów 10. To miejsce, oprócz oryginalnego designu sufitu (wykonanego z… kubeczków), polewają drinki – z kegów! Na kranach sezonowo będą gościły po cztery napitki. Ja zaordynowałem sobie Jack75, czyli miks whisky (wiadomo jakiego), wina Prosecco oraz soku pomarańczowego. Totalny cichy zabójca – alkoholu nie czuć ani trochę, dominuje zaś kokos i cytrusy. Bomba!\nPIWA – RECENZJE\nPrzyszła pora na szybki przegląd wypitych przeze mnie tego wieczoru trunków. Nie było ich przesadnie dużo – chyba z sześć. Poniżej kilka słów o tych, których jeszcze nie opisywałem.\nDe Molen/Laugar Brewery – Txapela & Klompen\nZacząłem od hitowej kooperacji holendersko-hiszpańskiej, której efektem jest – cytuję – imperialny Saison leżakowany z solą w beczce po Bourbonie. Brzmi kosmicznie, ale w praktyce jest świetnie! Wyobraźcie sobie klasycznego Barley Wine z dodatkowymi nutami kokosa i przypraw (goździk, gałka muszkatołowa, imbir). Potężny smak, pięknie ułożony, wybitnie deserowy. Soli nie czuję, ale jakoś nie cierpię z tego powodu. [8,5]\nAmager – The Dark Overlord\nPiwo z cyklu „z tyłu Jennifer Lopez, z przodu nietoperz”. Zapach – mistrz świata! Czekolada, migdały, kawa, pralina, odrobina lukrecji. Smak – totalny zamulacz. Pierwszy akord jest jeszcze spoko, bo łączy lukrecję z czekoladą, ale im dalej w las, tym gorzej. Ogólne wrażenie to lurowata czekolada w płynie ze sporą dawką cukru. Zawiodłem się. [5,5]\nArtezan – Wyszło Kwaśne\nNie powalił mnie także najnowszy wywar Artezana, choć to rzecz z cyklu: dobre piwo, ale coś mi w nim nie pasuje. Zapach niby okej, bo i Amarillo wnosi sławetne cytrusowo-żywiczne nuty i jagódki swoje robią. Smak także przepisowo kwaśny, z odrobiną goryczki. No wiec o co mi chodzi? Chyba o tę kwaskowość, która bliższa jest goryczkowemu grejpfrutowi niż li tylko kwaśnej cytrynie. Ale to tylko moje widzimisię. \nNie mam z kolei żadnych pytań w stosunku do Gose z Piwnego Podziemia. To napój, który mógłbym pić jak soczek, hektolitrami. Świetnie zbalansowana kwaśność, słoność i owocowość. Dodatki owoców obecne są przede wszystkim w aromacie, smak jest zaś bliższy klasycznym wcieleniom Gose. Kapitalnie gasi pragnienie, a i bez tego jest godne wszelkiej chwały. \n12 lipca 2016 w Piwo, Wydarzenia. Etykiety:Amager, artezan, de molen, gose, house of beer, imperial saison, imperial stout, laugar brewery, MashRoom, piwne podziemie, piwo, recenzje, sour ale, Weźże Krafta, wydarzenia\n← MULTITAP CRAWL: dwie premiery i desery\nFAJRANT, NOTRE-DAME i MUODAFOCKA: selekcjoner Jerry →


Kominki - Elbląg Warszawa Londyn Dublin - Truso TV zawsze tam gdzie Ty\nKominek w salonie to niedrogi sposób na dodatkowe ogrzewanie wnętrza, jednak dla wielu pozostają do rozstrzygnięcia trudne kwestie techniczne. Jest to wspaniałe miejsce, w którym wszyscy domownicy skupiają się podczas rozmów. Jaki kominek zatem wybrać? W naszej ofercie znajdziesz mnóstwo produktów, m.in. biokominki, kominki elektryczne, piece typu koza oraz kaflowe, a także wszelkie akcesoria kominkowe.\nPrzede wszystkim musisz określić swoje preferencje, ilość wolnego czasu, upodobania, a także wyobrażenie o domowym ognisku. Następnie należy rozważyć kwestie czysto techniczne, np. rodzaj głównego źródła ciepła, zapotrzebowanie cieplne budynku, typ i położenie komina, kształt pomieszczeń oraz rodzaj wentylacji. Warto tutaj zwrócić uwagę na rodzaj wentylacji. Nie należy montować kominka w pomieszczeniach, w których jej nie ma - inaczej mogą powstać poważne problemy z odbiorem kominka przez kominiarza.\nKominki otwarte i z wkładem.\nW tej grupie produktów mamy do wyboru instalacje otwarte oraz tradycyjne kominki z zamykanym wkładem. Instalacje otwarte często są jedynie elementem dekoracyjnym wnętrza, ponieważ nie mają zbyt dużego potencjału grzewczego, a ich otwarty przewód kominkowy powoduje niemałe straty ciepła. Do budowy tego typu kominka używa się cegły cementowo-glinianej, ceramicznej lub piaskowca, a samo palenisko wykonuje się z cegły ceramicznej oraz szamotowej.\nZamknięte wkłady kominkowe mogą stanowić wsparcie dla ogrzewania budynku. Wiele modeli współpracuje z powietrznym systemem ogrzewania lub wodną instalacją ogrzewania centralnego. Jest to zatem doskonałe źródło ciepła. Dużą zaletą tego rozwiązania jest szeroko dostępne drewno jako paliwo, a ponadto często można je kupić w atrakcyjnej cenie. Są one również bezpieczniejsze w użytkowaniu niż kominki otwarte.\nKominki wolnostojące - kozy.\nSą one świetną alternatywą dla dużych kominków. Kozy mają małe rozmiary, a ich instalacja nie wymaga przebudowy całego pomieszczenia, a także czasochłonnych remontów. Dostępne są w wielu rozmiarach oraz wzorach.\nSprawdź najlepsze kominki i wybierz idealny produkt do Twojego wnętrza.


Dlaczego nie dojdzie do walki Jones-Silva – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC\nPrezes UFC Dana White na konferencji prasowej po UFC 148 gdybał o walce pomiędzy mistrzami wagi średniej i półciężkiej UFC: Andersonem Silva i Jonem Jonesem. A co na to sami zawodnicy?\nJones napisał o Silvie:\n„Anderson Silva odwalił kawał dobrej roboty na UFC 148. Na konferencji prasowej powiedział, że nie ma interesu w walce ze mną. Ja czuję do niego to samo. Wielki szacunek.”\nW wywiadzie dla ESPN rozwinął wypowiedź:\n„To nie tak, że nie chcemy czy boimy się ze sobą walczyć. Prawda jest taka, że obydwaj mamy dużo do stracenia, obydwaj żywimy do siebie szacunek i obydwaj pracujemy na swoją wielkość. Nie chcę umniejszać jego wielkości i nie chcę, żeby on umniejszał moją.\nJesteśmy w dwóch różnych kategoriach wagowych. Obydwaj mamy umowy sponsorskie i sprawy dla nas bardzo ważne. Wielką częścią takiej umowy jest bycie mistrzem, który wygrywa. Walka między nami oznaczałaby, że któryś przestałby być mistrzem.\nSzanuję Andersona bardzo i nie chcę być gościem, który go pokona. Ja też nie chcę być pokonany przez niego. W tej walce każdy z nas by przegrał.”\nPodsumowując, do walki nie dojdzie, bo:\n1. Jones nie postrzega tego jako walkę, w której ktoś coś wygrywa.\n2. Silva nie musi udowadniać swojej wielkości.\n3. Walka na długo zamroziłaby walki o pasy wagi średniej i półciężkiej (pamiętajmy, że w tym sporcie zdarzają się kontuzje, poza tym zawodnicy mają swoje walki we własnych dywizjach wagowych – a chyba nie chcemy czekać na kolejny pojedynek o pas tak, jak czekaliśmy na Sonnen-Silva, czy Jones-Evans)\n4. Żaden z zawodników nie chce tej walki.\nTags: Anderson Silva, Jon Jones, mma, MMA News, UFC\n4 thoughts on “Dlaczego nie dojdzie do walki Jones-Silva”\nvenom111(Cytuj)">czwartek, 12 lipca, 2012 o 12:00 venom111(Cytuj)\nTa walka podowinna sie odbyc. Obydwaj sa na szczytach wszystkich rankingow p4p . Anderson jest duzym srednim i nawet walczyl juz 2 razy w lhw . Raz nawet z former championem ktorego osmieszył. A więc ta walka ma duzo większy sens niz walka silvy z st.pierrem poniewaz george poprostu nie jest srednim i nigdy nie byl choc i tak mysle ze mialby naprawde duze szanse wygrac . Naturalna koleją rzeczy jest walka jonesa z silva o szczyt p4p i taka jest prawda\nPac(Cytuj)">czwartek, 12 lipca, 2012 o 13:05 Pac(Cytuj)\nDodam swój wpis napisany na stronie Rocks – ” Ja szczerze mówiąc dziwie się wszystkim którzy by chcieli tej walki. O ile pamiętam to samo się mówiło o walce Silvy z GSP. Nonsens ! Dlaczego gośc który jest w wadze półciężkiej chciałby zrzucać prawie 10kg albo Silva chciał nabierać 10kg i pracować nad formą przy masie którą nabył a z tego co wiem nawet zaqwodowcowi nie jest z tym łatwo. Silva jest takim gościem że jemu się nie chce i wcale mu się nie dziwie. Są nowi zawodnicy w ich kategoriach wagowych choćby ze Strikeforce i tego się trzymajmy np. taki Hector… Obyśmy się doczekali walki o pas ;]” Tyle\nricko(Cytuj)">czwartek, 12 lipca, 2012 o 13:21 ricko(Cytuj)\nco tu tłumaczyć oboje sie siebie boją:D i nie chca tej walki a przy wygranej wiecej zyskalby silva bo jest mniejszy… lecz moim zdaniem jones by wygral\nk(Cytuj)">piątek, 13 lipca, 2012 o 11:41 k(Cytuj)\nJJ by go poskładał.Ma dłuższy zasięg i jest szybszy i ma ogromną motywację i pewność siebie.Poddał technicznie Machida z czarnym pasem BJJ.Andersona też by mógł albo i nawet go znokautować.Dlatego tej walki nigdy niee bd.Myślę że następny dla Andersona powinien być Chris Weidmann,potem ewentualnie Lombard.


Co oznacza brązowe plamienie w 4 tygodniu ciąży? | WP abcZdrowie\nWitam jestem w 4 tygodniu ciąży od paru dni zaczęłam plamic brązowym kolorze byłam u lekarza który powiedział mi tylko że to ciąża wczesna i zagrożona. Czy takie plamienia to normalne i ile może trwać to moja pierwsza ciąża i strasznie się boje\nO czym świadczy brązowe plamienie w 7. tygodniu ciąży? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski\nCzy plamienia w pierwszej ciąży są niebezpieczne? – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska\nJak długo można plamić w ciąży? – odpowiada Lek. Aneta Zwierzchowska\nCzy brązowe plamienia na początku ciąży są normalne? – odpowiada Lek. Kalina Wysocka-Dubielecka\nCo oznaczają nawracające plamienia w 7 tygodniu ciąży? – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska\n10 zaskakujących sposobów, żeby zajść w ciążę • Plamienie implantacyjne - implantacja zarodka, przyczyny, objawy • Moje dziecko jest z miłości - nie z in vitro! • Czy w ciąży można uprawiać seks lub karmić piersią? • Okres w ciąży - plamienia niezagrażające ciąży, zagrożenia, poronienia • Czy jestem w ciąży? Wykonanie testu ciążowego i pierwsze objawy ciąży • Poroniła w 8 tygodniu. Swoją historią podzieliła się w sieci i zjednoczyła wiele kobiet • Czy to ciąża? Sprawdź! • Czy jestem w ciąży - objawy, test • Obserwacja śluzu\nLek. Piotr Wajda - Ginekolog, Krosno • Lek. Halina Czugała-Truszkowska - Ginekolog, Lublin • Lek. Beata Olszak-Sokołowska - Ginekolog dziecięcy, Gdańsk • Dr n. med. Małgorzata Haberek - Ginekolog, Lublin


impractical diary: września 2011\nwe, ashes and wine\nSzanowni Państwo, czas zacząć bić brawa. Niech zabrzmią fanfary! Bo oto, w chwale i blasku, na scenę wkracza on - kolor bordowy. Niegdyś zapomniany i odrzucony, dziś święci swój powrót w obecnym sezonie jesienno-zimowym. Teraz, przez kilka miesięcy, wszędzie będzie się panoszył, ale pozwólmy mu na to. Przecież nie jest on stałym bywalcem salonów.\nPrzez Tomasza Jacykowa uznany za trudny kolor. Postarzający. Przeze mnie nabyty przez przypadek i nie z premedytacją, gdyż bluzkę tę mam już drugi rok. Torebka natomiast jest nabytkiem nowym, w dodatku włoskim.\nblouse: second hand, skirt: DIY (przerobiona z sukienki), bag: SISLEY, shoes: Quazi\nPS. Podoba się Wam mój nowy nagłówek? Jego autorką jest Anetta H., której bardzo dziękuję. Serdecznie zachęcam do skorzystania z jej pomocy, ponieważ tworzy niesamowite rzeczy. Jeżeli jesteście zainteresowani, to zgłoście się pod ten adres: alhena12@yahoo.com\nAutor: Miryo o 15:47 24 komentarze:\nDzisiaj prezentuję Wam chmurne czoło i gniewne miny. A wszystko to spowodowane jest dniem jutrzejszym. Dniem mej udręki i nieprzespanych nocy. Sama myśl o nim, powoduje na mej twarzy takie grymasy.\nW tej właśnie chwili i z tego oto miejsca chciałam ostrzec wrocławskich kierowców (przechodniów w sumie również). Otóż dnia jutrzejszego ja, Miryo, po raz pierwszy zasiądę za kierownicą wspaniałego pojazdu, kolokwialnie zwanego L-ką i wyjadę na wrocławskie ulice. Tak więc strzeżcie się kierowcy, a zobaczywszy mnie za kierownicą, uciekajcie jak najdalej. Amen.\nT-shirt: Gina Tricot, vest: New Look, shorts: from the market, shoes: Aldo\nAutor: Miryo o 14:29 23 komentarze:\nOdrzucając wszelkie oferty last minute, wsiedliśmy w samochód i wyruszyliśmy przed siebie. Kierunek: Chorwacja. Tam, oprócz przejrzystej wody i pięknych widoków, czekała na nas przygoda.\nRovinj - miasteczko, w którym mieszkaliśmy. Uliczki wyglądały jak wyjęte z pocztówek.\nTrafiliśmy na ostatni dzień festiwalu, który zakończył się pokazem sztucznych ogni. Takich pięknych fajerwerków jeszcze nigdy nie widziałam. Było magicznie.\nMój luby, zamiast zajmować się takim wdzięcznym obiektem fotografii, jakim jestem ja, wolał fotografować kraby. Teraz mam mnóstwo zdjęć tych stworzonek, a swoich chyba z dziesięć ;)\nBale - do tej małej miejscowości trafiliśmy przez przypadek wracając do naszego apartamentu po wycieczce krajoznawczej. Muszę przyznać, że jest to jedno z najpiękniejszych miasteczek, jakie odwiedziliśmy w Chorwacji...\n... cisza, spokój, piękne widoki i mało turystów, czego chcieć więcej?\nBardzo chciałam zobaczyć amfiteatr w Puli, ale jak na złość, w środku była rozłożona scena. Mogliśmy więc podziwiać rusztowania i sprzęt nagłaśniający.\nBardzo spodobała mi się fontanna przedstawiająca mapę Puli. Chociaż był straszny upał, to jednak nie próbowałam pić z niej wody. W torebce miałam swoją, zamrożoną ;)\nNa koniec naszej wycieczki postanowiliśmy odwiedzić jeszcze wyspy Krk, które są połączone ze stałym lądem mostem Krckim o długości 1430m. Miasteczko Krk to jedyna miejscowość w Chorwacji, która nie przypadła mi do gustu. Wszędzie strasznie śmierdziało, a w uliczkach można było natrafić na pozostałości po kociej/psiej toalecie.\nAutor: Miryo o 13:59 10 komentarzy:


Podpisanie porozumienia pomiędzy Województwem Pomorskim, PKM i PKP PLK w sprawie „bajpasa kartuskiego" - zKaszub.info\nzKaszub.info > Wiadomości > Powiat kartuski > Podpisanie porozumienia pomiędzy Województwem Pomorskim, PKM i PKP PLK w sprawie „bajpasa kartuskiego”\nNoworodki – 23 lipca 2021 roku 23 lipca 2021\nNoworodki – 20 lipca 2021 roku 20 lipca 2021\nNoworodki – 16 lipca 2021 roku 16 lipca 2021\nPorozumienie o współpracy w sprawie tzw. bajpasa kartuskiego zawarły Samorząd Województwa Pomorskiego, Pomorska Kolej Metropolitalna oraz PKP PLK we wtorek 13 sierpnia 2019 r. w Warszawie. Zakłada ono, że do końca 2021 r. zostanie przygotowana trasa objazdowa dla pociągów pasażerskich na czas modernizacji Magistrali Węglowej z Gdyni do Kościerzyny. Dzięki bajpasowi pociągi do Kartuz i Kościerzyny będą mogły cały czas kursować. Modernizacja odcinka Gdańsk Kokoszki – Stara Piła – Glincz, to reaktywacja dawnej linii kolejowej z Gdańska przez Starą Piłę do Kartuz.\nUmowę w Warszawie podpisali marszałkowie Mieczysław Struk i Ryszard Świlski, prezes PKM Grzegorz Mocarski oraz przedstawiciele PKP PLK: prezes zarządu PKP PLK Ireneusz Merchel, dyrektor Regionu Północnego PKP PLK Andrzej Osipów i wicedyrektor Jarosław Wałaszewski. Na spotkaniu w Warszawie był również Stanisław Lamczyk, poseł na sejm RP.\nBajpas kartuski to kolejowa trasa objazdowa z Gdańska do Kartuz przez Gdańsk Kokoszki i Starą Piłę, w śladzie dawnych linii kolejowych nr 234 (Gdańsk Kiełpinek – Kokoszki – Stara Piła) i 229 (Stara Piła – Glincz). Trasa ma powstać w związku z przygotowywaną przez PKP PLK elektryfikacją i budową drugiego toru na linii 201 linii Gdynia – Kościerzyna – Maksymilianowo. Z powodu tej inwestycji ruch kolejowy do Kartuz i w kierunku Kościerzyny może zostać nawet całkowicie wstrzymany i zastąpiony komunikacją zastępczą. – Aby zminimalizować związane z tym utrudnienia dla pasażerów połączeń kolejowych pomiędzy Kaszubami, a Trójmiastem powstał pomysł reaktywacji dawnej linii kolejowej z Gdańska przez Starą Piłę do Kartuz – mówi Mieczysław Struk, marszałek województwa pomorskiego. – Chcemy wykorzystać tę trasę jako objazd na czas modernizacji linii 201 – podkreśla Struk. Dzięki powstaniu bajpasa kartuskiego i przy odpowiednim prowadzeniu przez PKP PLK prac na linii 201, mieszkańcy powiatów kartuskiego i kościerskiego będą mieli cały czas zapewnione połączenia kolejowe z Gdańskiem.\nSamorząd Województwa Pomorskiego stale rozwija sieć i jakość połączeń kolejowych.\n– To nie przypadek, że Pomorzanie korzystają z kolei najczęściej w skali kraju – zaznacza Struk. – W ciągu roku statystyczny mieszkaniec województwa pomorskiego jechał pociągiem ponad 24 razy. To w Polsce ewenement. Stawiamy na transport kolejowy, dlatego bardzo cieszy nas ta decyzja PKP PLK o wsparciu naszych działań – dodaje.\nNie jest to jednak inwestycja tylko na czas remontu. samorząd województwa pomorskiego wyraził w porozumieniu gotowość dalszego utrzymania przewozów pasażerskich na odbudowanych liniach kolejowych 234 i 229.\n– Gwarantujemy po wybudowaniu tej linii regularne kursowanie pociągów – mówi Ryszard Świslki, wicemarszałek województwa pomorskiego. – Dzięki niemu Pomorzanie zyskają stałe, dodatkowe połączenie kolejowe z metropolią trójmiejską, uzupełniające istniejącą linię PKM – zaznacza Świlski.\nPodpisywane przez Województwo Pomorskie i obie kolejowe spółki (PKM SA i PKP PLK SA) porozumienie zakłada wspólne przygotowanie do końca 2021 r. trasy objazdowej dla pociągów pasażerskich w ciągu linii kolejowych nr 229 i 234 oraz uruchomienie go na czas trwania modernizacji i elektryfikacji linii 201.\n– Do końca roku będą opracowane koncepcje, a następnie wspólnie z PKP PLK zostanie wybrany docelowy wariant inwestycji, który będzie realizowany w latach 2020-2022 – informuje Grzegorz Mocarski, prezes zarządu PKM. – Harmonogram wewnętrzny będzie uzależniony od terminów i zaawansowania prac przy modernizacji linii 201, a także elektryfikacji linii PKM – wyjaśnia prezes PKM.\nPrace przy bajpasie kartuskim będą się składać z dwóch części: modernizacji ok. 15 km istniejącej linii Gdańsk Kokoszki – Stara Piła – Żukowo – Glincz (należącej do PKP PLK i przez nie realizowanej) oraz rozbudowy stacji Gdańsk Kiełpinek wraz z budową niespełna 1,5 km toru na odcinku PKM Gdańsk Kiełpinek – Gdańsk Kokoszki (realizowanej przez należącą do samorządu województwa pomorskiego spółkę PKM przy współpracy z miastem Gdańsk).\nPKM zmienia komunikację w Trójmieście i na Pomorzu


Polityka prywatności | Dom Maklerski BZ WBK\nDom Maklerski BZ WBK jest wyodrębnioną organizacyjnie jednostką Banku Zachodniego WBK S.A. (Bank) z siedzibą we Wrocławiu. Bank jest właścicielem serwisów internetowych w domenie dmbzwbk.pl, serwisu transakcyjnego pod adresem www.inwestoronline.pl (zwanych dalej łącznie Serwisem) oraz adresu poczty elektronicznej dm.inwestor@bzwbk.pl.\nBank dba o poszanowanie prywatności użytkowników Serwisu, w szczególności stosuje zasady określone w Ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm., dalej Ustawa o ochronie danych osobowych).\nPrzechowujemy zapytania HTTP kierowane do naszego serwera, w związku z czym znane nam są publiczne adresy IP, z których użytkownicy przeglądają treści informacyjne Serwisu. Przeglądane zasoby identyfikowane są poprzez adresy URL. Identyfikujemy również informacje w zakresie: czasu nadejścia zapytania i wysłania odpowiedzi, nazwy stacji użytkownika - identyfikacja realizowana przez protokół HTTP, informacji o błędach, które nastąpiły przy realizacji transakcji HTTP, źródle odwiedzin, tj. adresie URL strony poprzednio odwiedzanej przez użytkownika, o ile przejście do Serwisu nastąpiło przez odnośnik oraz rodzaju i wersji przeglądarki użytkownika.\nPonadto w Serwisie publikujemy formularze kontaktowe pobierające dane osobowe niezbędne do obsługi pytań, uwag i zgłoszeń użytkowników Serwisu. Za pośrednictwem tych formularzy gromadzone są tylko te dane, które służą do świadczenia żądanej usługi. Tak zebrane dane przetwarzane są zgodnie z Ustawą o ochronie danych osobowych.\nDane stosujemy przede wszystkim dla celów statystycznych, a w szczególności w celu sprawdzenia, jak często odwiedzane są poszczególne strony serwisów. Dane te wykorzystywane są do ulepszania zawartości i funkcji serwisów. Wykorzystywane są one również do tego, aby zapamiętywać sposób korzystania przez użytkowników z serwisów i ułatwić ich przeglądanie. Dzięki temu możemy lepiej dopasować prezentowane treści do potrzeb użytkowników.\nW Serwisie korzystamy z plików cookie. Są to małe rozmiarowo pliki danych umieszczane na komputerze lub innym urządzeniu przez przeglądarkę. W plikach przechowywane są różne informacje o użytkowniku i jego preferencjach.\nW celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o stosowanych w Serwisie plikach cookie oraz o usunięciu istniejących plików cookie, w tym o wyłączeniu opcji instalowania cookie prosimy o zapoznanie się z Informacją o plikach cookie w serwisach dmbzwbk.pl\nDane pobierane w formularzach kontaktowych chronione są za pomocą szyfrowania z użyciem protokołu TLS 1.2. Zgodnie z Ustawąo ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101 poz. 926 ze zm.) chronimy zebrane dane przed wglądem osób trzecich.\nPytania i uwagi dotyczące polityki prywatności, jak również modyfikacji lub usunięcia danych prosimy kierować na adres: dm.inwestor@bzwbk.pl.


Soboń: Jesteśmy na pełną transparentność rozmów o Turowie - BiznesAlert.pl\n1 lipca 2021, 13:30 Alert\nJesteśmy gotowi na pełną transparentność w zakresie monitorowania potencjalnych skutków wpływu na środowisko kopalni w Turowie – mówił w czwartek w Polskim Radio wiceminister aktywów państwowych Artur Soboń. Dodał, że zamknięcie całego kompleksu w Turowie oznaczałoby ponad 13 mld zł strat.\nSoboń pytany w czwartek w Polskim Radiu 24 o negocjacje z Czechami ws. Turowa wskazał, że rozmowy trwają i nie są łatwe. – Gotowi jesteśmy zarówno na wspólne projekty inwestycyjne, na własne inwestycje w ramach Polskiej Grupy Energetycznej, ale także jesteśmy gotowi na pełną transparentność w zakresie monitorowania potencjalnych skutków wpływu na środowisko kopalni w Turowie – powiedział wiceszef MAP. Dodał, że to wszystko jest przedmiotem czeskiej propozycji umowy międzyrządowej. Przypomniał, że w czwartek w przyszłym tygodniu rozmowy zostaną wznowione. Jak powiedział Soboń, w rozmowach strona czeska ma przewagę. – Ta przewaga jest duża. Strona czeska dzisiaj sobie z tego zdaje sprawę, (…) wraca także do takich kwestii, które wcześniej podnoszone nie były – wskazał.\nSoboń zwrócił uwagę, że Turów to gigantyczny majątek, który powinien pracować jeszcze długie lata – w szczególności nowy blok, który został oddany w tym roku. – Gdyby komukolwiek w Polsce przyszło zamykać cały kompleks w Turowie, i wydobywczy, i wytwarzania to jest ponad 13 mld zł strat – zaznaczył. Dodał, że „to jest przede wszystkim bezpieczeństwo energetyczne państwa”. – Można bagatelizować każdy pojedynczy blok w polskim systemie energetycznym, ale pamiętajmy o zbiegu sytuacji, które miały miejsce, czyli awarii w Bełchatowie i postanowieniach TSUE, i wyobraźmy sobie, że wówczas Turów by nie działał – mówił. Według niego to nie byłoby zagrożenie dla polskiego systemu energetycznego, „tylko dla całego europejskiego systemu energetycznego”.\nenergetyka górnictwo Ministerstwo Aktywów Państwowych Polska Polska Grupa Energetyczna węgiel węgiel brunatny


W Elblagu funkcjonuje nowa organizacja komunikacji zbiorowej (fot. Anna Dembińska, arch. portEl.pl)\nNowy układ linii komunikacji miejskiej ma uwzględniać przede wszystkim tramwaje jako główny system transportowy miasta – należy zwrócić uwagę, że trasy linii tramwajowych nie uległy zmianie. W założeniu linie autobusowe powinny pełnić rolę uzupełniającą i pomocniczą. W związku z tym niezbędne było zastosowanie połączeń uwzględniających przesiadki pomiędzy poszczególnymi liniami. Przypomnijmy, że w obecnym cenniku biletów komunikacji miejskiej dostępne są bilety przesiadkowe w cenie 1 grosza (za pośrednictwem Elbląskiej Karty Miejskiej), natomiast podstawowy bilet dostępny u prowadzących pojazdy, tj. bilet godzinny, umożliwia dowolną liczbę przesiadek od momentu zakupu. Warto zwrócić również uwagę na bilety okresowe (miesięczne,30 – dniowe, 10-dniowe) , które dla regularnych podróży są zdecydowanie najbardziej korzystnym rozwiązaniem.\nJednocześnie prosimy o dokładne zapoznanie się z trasami nowych linii i ich rozkładami jazdy w celu znalezienia nowych i alternatywnych połączeń. Pomocne w tym mogą być materiały informacyjne dostępne m.in. w\nCentrum Obsługi Klienta przy ul. Czerwonego Krzyża 2 (tel: 55 239 37 92) oraz w siedzibie ZKM w Elblągu, przy ul. Browarnej 90 (tel: 55 235 55 00 lub 55 230 79 00) oraz na stronie internetowej www.zkm.elblag.com.pl. Ponadto nowy rozkład jazdy oraz wyszukiwarka połączeń dostępne są również dla użytkowników telefonów i urządzeń mobilnych za pośrednictwem Google Maps oraz aplikacji myBus online (myBus online dodatkowo umożliwia sprawdzenie rzeczywistej pozycji pojazdu na mapie).\nPrzy okazji mam szybkie pytanie do ZKMu - Czy zwracacie uwagę na niepoprawnie ustawione tablice kierunkowe autobusów? Niestety obecnie autobusy mogą być mocno mylące, np: odjeżdżające z dworca w dwóch różnych kierunkach. A jak się zwróci uwagę kierowcy, że ma niepoprawnie ustawiony kierunek na tablicy, to następuje wielka obraza majestatu.\n"pozostawienie dotychczasowego układu linii oraz ich rozkładu jazdy nie było możliwe głównie z przyczyn niezależnych od elbląskiego samorządu"- a od kogo? Od Ducha Świętego?\nBełkot. Skoro nie ma kasy na komunikację, to znaczy że samorząd jest nieudolny.\njeżdzę na dębicę z zawady i co mam ja i moja matka przesiadać się ????? żartujecie chyba. Chcemy przywrócenia linii 11 z odrodzenia na dębicę nową i starą. a także połączeń : z zawady linia prowadząca do adamowa. Są tam też zakłady pracy. w helenowie i adamowie. kazimierzowie.\nOdnośnie kierowców - jedzie taki żółw w stronę Rubna - na trasie gdzie ograniczenie jest 90,on zawija z prędkością 30 w porywach do 40 km na godzinę. Tamując ruch - policja ogarnijcie temat.\n@działkowicz radosny - Pierwszy raz słyszę o zarządzie komunikacji publicznej od którego nic nie zależy.\nprzyznajecie sobie nagrody, a o ludzi nie dbacie. łobuzeria. nie mam miasta w tym kraju gdzie jest tak nieudolny samorząd z carem. dymisja. powinni podać się do dymisji.\ntylko w elblągu nic od samorządu nie zależy. Co baranów z nas chcecie robić.\nod tygodnia jestem wielokrotnie nma dworcu, autobusy przyjezdzają puste i odjeżdzają puste, czy to rano, czy po 10,czy po południu w tramwajach zaś sardynkowo\ndo roboty samorząd czy kto tam wie. za coś kasę dostajecie, bo na pewno nie na gadanie bzdrur.\nnależy zwrócić uwagę, że trasy linii tramwajowych nie uległy zmianie. GENIUSZE, K***WA GENIUSZE\nZ Zawady na Debice akurat jest autobus bezposredni, 22.


Długodystansowy pojazd wodny napędzany energią słoneczną ''Solar-Energa'' - Publikacja - MOST Wiedzy\nKoło Studentów Techniki Okrętowej Politechniki Gdańskiej KORAB prowadzi prace nad jednostką pływającą napędzaną energią słoneczną. Pojazd ten ma spełnić wymogi regulaminowe i wystartować w regatach ''Frisian Nuon Solar Challenge 2006''. Regaty te składają się z sześciu etapów o łącznej długości 210km. Trasa wyścigu prowadzi w większości kanałami. Jedyną energią przeznaczoną do napędu jednostki podczas trwania wszystkich etapów jest energia słoneczna, która może być magazynowana w akumulatorach.\nKOŁO STUDENTÓW KORAB\nIII Ogólnopolska Konferencja ''Problemy naukowo techniczne w wyczynowym sporcie żeglarskim'', PTS Pogoria, 07-16.04.2006 strony 113 - 116\nLeśniewski W., Niklas K.: Długodystansowy pojazd wodny napędzany energią słoneczną ''Solar-Energa''// III Ogólnopolska Konferencja ''Problemy naukowo techniczne w wyczynowym sporcie żeglarskim'', PTS Pogoria, 07-16.04.2006/ Warszawa: Politechnika Warszawska, 2006, s.113-116


Meble kuchenne - Katalog Stron - profesjonalny spis stron\nMiejscem gdzie przebywamy bardzo dużo czasu w swoim domu bywa na pewno kuchnia. Istotnym elementem jest prawidłowe zaplanowanie wyglądu a także położenia sprzętu oraz mebli. Musimy się w takim razie zastanowić, czy projektowanie kuchni zrobimy samodzielnie, czy damy zarobić specjalistom. Ci bardzo dobrze będą wiedzieć w jaki sposób zabrać się za – na przykład - meble kuchenne. Trzeba jednak wiedzieć że jest to metoda kosztowna. Tańszym sposobem jest przeczytanie materiałów na naszej stronie www. Zapraszamy!\nSłowa kluczowe: projektowanie kuchni, kuchnie, meble kuchenne, meble kuchenne katalog, listwa przyblatowa\nŚliczny budynek wolnostojący i jego podwórko, to wizytówka każdego posiadacza mieszkania. To w jaki sposób jest on udokorowany, niemało mówi o lokatorach i ich upodobaniach. Nasza firma zwraca swoją propozycję dla wszystkich osób,...\nCiężko wyszperać lepszą propozycję w branży popartą Certyfikatem Wiarygodności. Zobowiązanie kompleksowej obsługi, jaką proponujemy to klasa i jakość najwyższych lotów. Stanowimy drużynę mistrzów w swoim – najlepszym na świecie, f...


Statek płynący po łąkach | Małe miasteczka Dee\n19th Listopad 2015 20th Listopad 2015 / Dee\nOpowiem wam o dziewczynie i jej oblubieńcach, aczkolwiek z miłosną, romantyczną historią nie będzie to miało wiele wspólnego. Był wiek siódmy, czasy ciemne dla Europy, jak to je nazwali, niesprawiedliwie, potomni. We wschodniej Anglii rządził chrześcijański król Anna. Pragnąc szerzyć nową wiarę na angielskich ziemiach, a przy okazji powiększać swoje posiadłości, dogadał się z panem na Ely, że odda mu rękę swej córki. Tak się też stało i Anna stał się prawowitym właścicielem wyspy Ely. Tymczasem Etheldreda, bo tak miała na imię jego córka, złożyła przed Bogiem śluby czystości i jej małżeństwo nigdy nie zostało skonsumowane. Etheldreda pozostała dziewicą, a jej mąż zmarł z rozpaczy ( tzn. może nie z rozpaczy, ale szybko umarł). Ethelredę oddano, więc innemu możnemu, przyszłemu królowi Northumbrii, który wtedy miał raptem 15 lat. Zgodził się on przedślubnie by jego narzeczona dochowała swoich ślubów czystości. W podzięce Bogu Etheldreda ufundowała klasztor i świątynię w Ely. Dwanaście lat później małżonek-król pragnący prawowitego potomka, zdanie zmienił, ale królewska córa była nieugięta. Uciekła i schowała się przed nim w klasztorze w Coldingham pod imieniem Ebby. Zmarła od zarazy, choć w księdze napisano, że zmarła za karę, bo wyrósł jej guz na szyi, w miejscu, gdzie, jako młoda dziewczyna w próżności swej nosiła naszyjnik. Podobno 17 lat po jej śmierci odnaleziono jej ciało w stanie niezmienionym. Wyglądała jakby spała, w szatach pięknie ułożonych a guz się zagoił. Naszyjnik, przyczynę jej marności sprzedano za grube pieniądze na potrzeby klasztoru. Jak już mówiłam mało w tej historii romantyzmu czy miłosnych uniesień, pozostała jednak piękna budowla. Katedra w Ely. Niestety niedługo później ona także ucierpiała od najazdu groźnych wikingów. Obecny wygląd pochodzi z 11 wieku, kiedy to, po odseparowaniu diecezji od katedry w Lincoln, przeznaczono pieniądze na jej rozbudowanie. W 1349 roku wybudowano jedyną w swoim rodzaju, największą w Anglii (długa na 30 m, szeroka na 14m) kaplicę Naszej Pani (Lady Chapel). Wyposażono ją w mnóstwo posągów świętych, malowideł ściennych i witraży by robiła zachwycające wrażenie na wiernych. Przy jej budowie naruszono fundamenty wieży i runęła w dół. Odbudowano ją piękniejszą i bardziej imponującą w kształcie ośmioboku, jej ciężar to 200 ton ołowiu, drewna i szkła. Sufit oktagonu przyciąga i magnetyzuje wzrok i w zależności od pogody i pory dnia mieni się różnymim kolorami. Można się w niego wpatrywać aż do bólu karku.\nKatedra jest długa na ok 172m, by wejść na wieżę od strony zachodniej trzeba pokonać 288 stopni, bo wysokość tej wieży to 66m. Katedra płynie wśród drzew i łąk, na których pasą się konie i kucyki. Nie bez powodu nazwano ją statkiem wśród paprotek.\nCzasy króla Henryka VIII nie były przychylne dla katolickich świątyń, katedrę zamieniono wtedy na świątynię anglikańską, klasztor zamknięto, mnichów wygnano, skarby skonfiskowano. Kaplicę Pani zniszczono ze szczególnym okrucieństwem, do dzisiaj można oglądać pozbawione głów posągi. Przy okazji zniszczono wtedy sarkofag rzymski w którym pochowana była założycielka świątyni. Witraże w oknach pochodzą z czasów wiktoriańskich, kiedy to odrestaurowano świątynię.\nWejście do świątyni zazwyczaj jest płatne, od 8 do 15 funtów, w zależności, czy się chce wejść na wieżę lub do muzeum witraży. Jeśli się przyjdzie przed 9 rano, lub po godzinie 5 po południu, lub jeśli się chce wejść na mszę to wstęp może być gratis. Musze się pochwalić, że właśnie w tej katedrze odbyła się moja ceremonia wręczenia dyplomów po ukończeniu studiów. Z walącym sercem, ubrana w granatową togę, szłam na środek do dziekana po odbiór dyplomu, patrzący z boku mój mąż i moje dzieci umierali z dumy. Niezapomniane to było przeżycie. Niestety jedyne zdjęcie jakie mam podczas odbierania dyplomu jest całkowicie niewyrazne, tylko moje blond włosy widać z daleka.\nKościoły i katedry, Obrazki z życia w UK, Wielka Brytania\nEtheldreda, katedra w Ely, oktagon\n← „L jak los”\nŁ jak Łatwość życia →\n12 uwag do wpisu “Statek płynący po łąkach”\n19th Listopad 2015 o 13:16\n19th Listopad 2015 o 13:27\nNie wiem czym, ale dziękuję Aniu za to, że mnie odwiedzasz.\n19th Listopad 2015 o 14:30\nPiękne miejsce, no i gratulacje! 🙂\n19th Listopad 2015 o 21:15\nNie, żebym miała jakieś zastrzeżenia do urody Auli Leopoldina, w której ja odbierałam swój dyplom, jednak i tak zazdraszczam. Generalnie piękna świątynia, piękne zdjęcia… i piękna historia (nie)miłosna.\n20th Listopad 2015 o 09:22\nNigdy nie byłam w auli Leopoldina, ale wygooglowałam i nie masz czego zazdraszczać! Cudowna jest, a do katedry zawsze przecież możesz wpaść. Pozdrawiam serdecznie\n20th Listopad 2015 o 19:13\nWiesz, ja zazdraszczam Ci tej katedry trochę na zasadzie: zawsze lepiej tam, gdzie nas nie ma. Bo w Auli faktycznie czuje się dostojeństwo. A tak zdolna nie jestem, żeby kończyć studia na tylu kierunkach i uczelniach, żeby odbierać dyplom w każdym pięknym miejscu, w którym rozdają dyplomy to ja nie jestem 😉\n22nd Listopad 2015 o 21:35\n7th Grudzień 2015 o 11:18\n„Moja wielka słabość, która nie wynika z potrzeb religijnych, a raczej z miłości do architektury.”\nAleż owa architektura nie jest przypadkowa, lecz odzwierciedla i zakotwicza w widzialnej rzeczywistości „potrzeby religijne”, budując kanał z profanum do sacrum. Jeżeli zatem występuje potrzeba obcowania, ba – nawet „miłość”, do takiej architektury to można przypuszczać, że ma to głębsze podłoże, choć może nieuświadomione 😉 Serdecznie pozdrawiam.\n7th Grudzień 2015 o 12:30\nMyślę, że tak, nawet uświadomione, bo ja jestem bardzo uspirytualniona, choć niewierząca. Kiedyś wierzyłam, ale wygasło, teraz mogłabym siebie bardziej nazwać wyznawcą natury i piękna.\n7th Grudzień 2015 o 14:16\n„Kiedyś wierzyłam, ale wygasło, teraz mogłabym siebie bardziej nazwać wyznawcą natury i piękna”\nMogę napisać, że też przez taki etap w życiu przechodziłem. Przejść pomogła właśnie m.in. architektura i nieco lektur – jeśli chodzi o „Anglików”: na czele z G. K. Chestertonem. Pozdrawiam serdecznie.\n7th Grudzień 2015 o 14:29\nChętnie poczytam, choć mnie juz raczej nie przejdzie, bo to bardzo świadoma decyzja. Widzisz religię samą w sobie uważam za piękny idealizm, ale to, co z niej robią ludzie już piękne nie jest.\n28th Styczeń 2016 o 07:03\nRozkosz 🙂 ! Wygląda niesamowicie, rozpływam się!


Usługi (96) Motoryzacja (3) Praca (268) Dom i mieszkanie (2) Giełda (24) Przewozy osób, paczki, przeprowadzki (86) Inne Ogłoszenia (12) Towarzyskie (10)\nAdam Świerszcz 17 stycznia 2019\nOd 2019 roku wzrasta podatek drogowy. fot. Redakcja\nWedług holenderskiego rządu i władz prowincji, do końca 2019 roku ma zostać zebrane około 5,9 miliarda euro z podatku drogowego. To o 200 milionów więcej niż w zeszłym roku. Podwyżka jest spowodowana między innymi rosnącą liczbą samochodów.\nWiększe dochody w prowincjach\nPodatek drogowy rozdziela się między częścią Królestwa a prowincjami. Większość dochodów, bo aż 4,3 miliarda euro, ma się znaleźć w budżecie centralnym. To o 3,5 procent więcej niż w ubiegłym roku. Prowincje natomiast otrzymają 1,6 miliarda euro pod koniec bieżącego roku, notując 2,5 procentowy wzrost.\nStopa procentowa podatku drogowego wzrasta w prowincjach Flevoland, Fryzja, Groningen oraz Zelandia. W tej ostatniej podatek zostaje podwyższony o 8,3 procent w porównaniu do poprzedniego roku. Ma to na celu naprawę budżetu po niepowodzeniach finansowych w ostatnich latach.\nPosiadacze samochodów w pozostałych prowincjach zapłacą większy podatek tylko ze względu na wzrost stawki krajowej.\nDochody z podatku drogowego dla prowincji w 2019 roku (zmiany w procentach w stosunku do 2018 roku):\nRozwój dochodów, 2019\nHolandia Północna 2.4\nHolandia Południowa 1.5\nW Zelandii właściciel samochodu z silnikiem diesla o kategorii wagowej 1651 kg-1750 kg za okres trzech miesięcy zapłaci w tym roku około 497 euro. Za auto o tych samych parametrach w prowincji Fryzja przyjdzie zapłacić 474 euro. Posiadacze wyłącznie elektrycznych aut są zwolnieni z podatku drogowego.\nNa wysokość podatku drogowego mają wpływ:\n— miejsce zamieszkania — w zależności od prowincji podatek może mieć różną stopę procentową;\n— rodzaj paliwa — auta z silnikiem diesla są obłożone wyższym podatkiem;\n— waga samochodu — większa waga zmienia przelicznik podatkowy.\nHolenderski Urząd Skarbowy umieścił na swojej stronie kalkulator, dzięki któremu można obliczyć wysokość podatku drogowego w konkretnych prowincjach.\nUsługi 182 Motoryzacja 3 Praca 268\n»Oferta pożyczki gwarantowanej\nOferta pożyczki gwarantowanejWitam Czy potrzebujesz pożyczki na jednącel osobisty lub dla Twojej ...\n»OFERUJEMY KAZDY RODZAJ POZYCZKI OD 5000 DO 850.000\n1 Koronawirus w Niderlandach: nowy rekord zakażeń. Ponad 1,7 tys. zdiagnozowanych jednego dnia\n2 Jak popełnić faux pas w Niderlandach w bardzo prosty sposób?\n3 Polak zaginął w Niderlandach. Bliscy szukają 22-letniego Bartosza


Wakacyjny cykl Wirtualnej Polski – JedziemyWPolskę – SATinfo24.pl\n13 lipca 2021 Grzegorz Stapiński\tBrak komentarzy\t#JedziemyWPolskę, Wirtualna Polska\n– Chcemy być jak najbliżej Polaków i nie tylko pokazywać różne oblicza ich wakacyjnego odpoczynku, ale też stać się częścią tego, czego doświadczają. Dlatego nie relacjonujemy tych wakacji „zza biurka”, tylko jedziemy w kilkanaście różnych miejsc, by sprawdzić i przekonać się, jak to wygląda. Pokażemy zarówno beztroski wypoczynek w kurortach nad Bałtykiem, jak i np. wakacje osób, które ten czas muszą przeznaczyć na rekonwalescencję po pandemii czy pracę zarobkową – bo to jedyny moment, kiedy mogą „odkuć się” po ostatnim roku – mówi Aneta Bańkowska, wydawczyni strony głównej WP i koordynatorka akcji.\nTVP Nauka wystartuje we wrześniu 2022 roku? →


Najtaniej SPRAWA WIELKIEJ WAGI CAŁA PRAWDA O TŁUSZCZU Sylvia Tara dostepne Księgarnia emulus.pl WIELKA Wyprzedaż Książki Gry Puzzle Zabawki Mój tytuł\n» SPRAWA WIELKIEJ WAGI CAŁA PRAWDA O TŁUSZCZU Sylvia Tara\nWIZJE STAR WARS Praca Zbiorowa Outlet\nTANIA KSIĄŻKA - Rabat do 80%(718)\nKsiążki dla dzieci(209)\nKsiążki dla młodzieży(33)\nsport i zdrowie(2)\nrodzina i dziecko(3)\nhobby i rozrywka(0)\nCo nas nie zabije Lagercrantz + Nieśmiertelni Severski\nCena w innych sklepach: 89,98 zł\nSPRAWA WIELKIEJ WAGI CAŁA PRAWDA O TŁUSZCZU Sylvia Tara\nKod produktu: 9788380156104_wyst\nTłuszcz to nasza obsesja, przekleństwo, obiekt zbiorowej histerii i – według biochemiczki Sylvii Tary – najmniej poznany narząd element organizmu.\nNie przepadasz za tłuszczem? Twoje ciało wręcz przeciwnie. Co więcej, dysponuje ono wieloma środkami samoobrony przed jego utratą. Tłuszcz potrafi regenerować się dzięki wykorzystaniu komórek macierzystych, podkręcać apetyt, gdy poczuje zagrożenie, i posługiwać się bakteriami, wirusami i mechanizmami genetycznymi, aby się rozrastać. Jaki jest więc klucz do zrzucenia dziesięciu kilogramów? Zamiast walczyć z tkanką tłuszczową, musisz z nią współpracować. Sylvia Tara wyjaśnia, w jaki sposób tłuszcz oddziałuje na nasze łaknienie i siłę woli, jak broni się przed atakami i dlaczego tak szybko odrasta. Łącząc najnowszą wiedzę naukową z perspektywą historyczną, obnaża prawdziwą naturę tłuszczu, narządu wydzielania wewnętrznego, który – w odpowiedniej ilości – jest jednym z filarów naszego zdrowia. Tłuszcz uruchamia procesy dojrzewania płciowego, umożliwia funkcjonowanie układu rozrodczego i odpornościowego, a nawet wpływa na wielkość mózgu.\nChoć w samych Stanach Zjednoczonych w walkę z tłuszczem inwestuje się 60 miliardów dolarów rocznie, nasze wysiłki często opierają się na fałszywych przesłankach i idą w złym kierunku. Sylvia Tara umiejętnie przedstawia skomplikowane wpływy czynników genetycznych, hormonów, sposobu odżywiania, aktywności fizycznej i naszej historii na wagę ciała. Sprawa wielkiej wagi kieruje czytelnika na prostą drogę do ostatecznego zwycięstwa nad „oponką”.\nAutor Sylvia Tara


Mężczyźni a deklaracje\n25/12/2016 Zostaw komentarz\nTo ten typ tematu, o którym można pisać referaty, doktoraty i wypracowania również. Dorównuje mu nawet rozprawka na temat tego „czemu kobiety każą się domyślać” i „o co jej tym razem chodzi”. Cóż, to pytanie my kobiety zadajemy sobie, od wieków. Dociekamy dlaczego my chcemy a oni nie. Dlaczego skoro my kochamy, zależy nam, czujemy miłość i chcemy być razem tworząc coś specjalnego, myślimy o deklaracjach a oni…wolą poczekać lub nas zbywać. Nasze rozważania zaprząta też pytanie, dlaczego są faceci, którzy dali by się pokroić za „tak” swojej wybranki, ale…nasz chłop do nich nie należy.\nPowodów takiego zachowania może być masa. Kluczowy to chyba jednak brak pewności co do wyboru wybranki. Kiedy jesteśmy pewni, takie decyzje nas raczej nie przerażają (no chyba, że jesteś rozwódką :P ). Brak pewności może wiązać się z tym, że on nie jest pewny uczucia do Ciebie, tego czy ono jest wystarczające by podjąć taka decyzję, czy jesteś dobra kandydatką na żonę. Pamiętajmy, że nie każda idealna dziewczyna, będzie też idealną żoną. Myśląc o żonie, mężczyzna zwykle analizuje umiejętności ogarniania domowych obowiązków, gotowania, sprzątania, zaradności. Analizuje też jaką byłabyś matką. Tutaj nie wystarczy już tylko ładna buzia i super seks.\nKolejną kwestią na pewno jest brak dojrzałości partnera. Tzn on się wcale nie zastanawia nad powyższymi rzeczami bo uważa, że to nic nieznaczące pierdoły, „dobrze mu tak jak jest” i „on ma jeszcze czas”. O ile chodzi o 20-23latka, to spoko. Faktycznie taki chłop ma pstro w głowie i lepiej nie planować z nim wczesnego ślubu (wiem co mówię), ale jeśli ma lat 30-35…cóż, to oznacza, że pewnie jego czas może nigdy nie nadejść i dopiero kończąc 40, zda sobie sprawę z tego, że zraził do siebie już wszystkie laski z okolicy i pozostaje mu odświeżać kontakty ze swoimi miłościami z przedszkola.\nNastępny punkt to czekanie na „idealny moment” i jak to z takimi bywa…zwykle można na nie czekać do usranej śmierci :P Nie ma idealnych momentów na ważne decyzje. Przynajmniej w moim odczuciu. Nie ma takich na oświadczyny, ślub, dzieci i inne decydujące momenty. To są rewolucje i niezależnie od danej chwili, takimi pozostaną. Usprawiedliwianie się w ten sposób sorry, ale jest bez sensu.\nStrach przez deklaracjami. On boi się, że gdy klamka zapadnie- skończy się jego życie. Głupie- ale faceci tak właśnie mają. Wydaje im się , że z chwilą zaręczyn a potem ślubu, ich życie zamieni się w pasmo udręki i wegetacje. Kompletnie nie zdają sobie sprawy z tego, że wiele o tego jak ono będzie wyglądało, zależy też ich działanie i podejście do tematu. Małżeństwo to przecież nie jest życie na łasce i nie łasce swojej wybranki a wspólne wybory i działania każdego dnia. Ten punkt często łączy się z niedojrzałością, bo tylko facet nierozgarnięty, będzie się bał czegoś takiego.\nKasa. Jasnym jest, że jeśli nie wiesz o co chodzi, to zwykle chodzi o pieniądze. Jeśli natomiast chodzi o fundusze, które stoją na przeszkodzie w deklaracjach, to już zdecydowanie źle. Dlaczego? Bo ładny pierścionek, choćby z cyrkonią można kupić i za 200 czy 300zł a na to każdy głupi może odłożyć. Wierzcie mi lub nie, zakochana kobieta a) nawet się nie zorientuje b) będzie jej wszystko jedno bo chodzi o fakt c) ucieszy się, że w związku z tańszym kamieniem, może go po prostu dostać większego. Koniec tematu.\nOczywiście za i przeciw może być i jest, sporo więcej. Najważniejsze jednak by być w stanie je rozszyfrować i wiedzieć czy w ogóle są one rozwiązywalne. Jeśli nie, może się okazać, że nigdy się nich nie doczekasz a gdy są one dla Ciebie ważne- warto wiedzieć o tym wcześniej by nie tracić czasu na czekanie na coś, co być może nigdy się nie wydarzy…


Strona główna / Misje / Kambodża / Kambodża: Kościół wspomina ofiary terroru Czerwonych Khmerów i własnych męczenników\nKościół katolicki w Kambodży pamięta o ofiarach i cierpieniach milionów ludzi w okresie krwawych rządów Czerwonych Khmerów, ale także o swoich męczennikach, którzy oddali życie za wiarę wtedy i w innych okresach dziejów naszego narodu. Zapewnił o tym w orędziu, przesłanym do watykańskiej agencji misyjnej Fides, wikariusz apostolski stolicy kraju – Phnom Penh bp Olivier Schmitthaeusler MEP.\n>>> Kambodża: 294 chrzty w noc paschalną\nOkazją do wystosowania tego przesłania był przypadający 20 maja Dzień Pamięci Rzezi, dokonanych przez Czerwonych Khmerów i ich reżim, na którego czele stał Pol Pot w latach 1975-79. Biskup zwrócił uwagę, że mieszkańcy Kambodży nazywają to wspomnienie Dniem Gniewu, dodając, że często w tym czasie w różnych miejscach kraju ubrani na czarno studenci odtwarzają i przedstawiają wydarzenia sprzed ponad 40 lat, zwłaszcza zbrodnie, popełniane w osławionych „obozach masakr”. Kościół jednak woli przypominać i czcić ten dzień jako Dzień Pamięci Męczenników i Pojednania aniżeli podkreślać takie uczucia jak gniew i zemsta – zapewnił duchowny. Zaznaczył, że w tym roku mija 45. rocznica sakry pierwszego rodzimego biskupa kambodżańskiego. Był nim Joseph Chhmar Salas, którego potajemnie wyświęcił bp Yves Ramousse 14 kwietnia 1975, gdy trwały bombardowania stołecznego kościoła Matki Bożej. W 3 dni później do miasta weszli Czerwoni Khmerzy i niemal wszyscy mieszkańcy albo uciekli, albo zostali ewakuowani.\nRównież nowo konsekrowany biskup musiał uchodzić do miasta Tangkauk na północnym wschodzie kraju i tam zmarł w 1977. „Widnieje on na pierwszy miejscu na liście 14 męczenników, których proces beatyfikacji rozpoczął się 15 maja 2015 roku” – oświadczył pochodzący ze Strasburga hierarcha. Oznajmił ponadto, że w tym roku katolicy kambodżańscy świętują jeszcze jedną ważną okrągłą rocznicę: 30-lecie zmartwychwstania Kościoła w tym kraju. 14 kwietnia 1990 prał. Émile Destombes (późniejszy wikariusz Phnom Penh) odprawił ponownie mszę św. wielkanocną w jednym ze stołecznych kin, gdyż kościoły były zniszczone.\n>>> Kambodża. Kościół leczony z cierpienia\n– Była to chwila historyczna o wielkiej wartości duchowej i symbolicznej, świadcząca o tym, że w mrokach ponurych lat tamtego reżymu światło wiary nie zgasło a płomień paschału rozgrzał i rozświetlił tamten ciemny pokój – wspominał biskup. Według kambodżańskiego Ośrodka Dokumentacji w okresie rządów Czerwonych Khmerów, którzy w swej ideologii odwoływali się do najbardziej skrajnych nauk maoizmu, w latach 1975-79 w kraju zginęło około 2 mln ludzi: wskutek egzekucji, z głodu lub chorób. Obozy zagłady pokryły cały kraj, potwierdzono istnienie ponad 20 tys. masowych grobów, zawierających ponad 1,38 mln ciał. Największy obóz koncentracyjny znajdował się w Choeung Ek na przedmieściach Phnom Penh; dziś stoi tam pomnik tych wszystkich, którzy zginęli i przeżyli tamte straszne czasy. Ma on także przypominać o tym, co się wydarzyło, następnym pokoleniom. Biorąc pod uwagę fakt, iż w chwili objęcia władzy przez Czerwonych Khmerów w Kambodży mieszkało ok. 7,8 mln ludzi, zagłada prawie 2 mln mieszkańców oznacza ludobójstwo w rozmiarach bezprecedensowych w dziejach ludzkości.


Światowy Dzień Roweru 2021: przejażdżka z Mapami Google - mobiRANK.pl\nW czwartek 3 czerwca 2021 roku obchodzimy Światowy Dzień Roweru – z tej okazji Google postanowił przyjrzeć się trendom związanym z jeżdżeniem na dwóch kółkach. Jakich informacji dostarczyły dane z Map Google?\nRanking państw najczęściej korzystających z tras rowerowych\nNajpopularniejsze miasta na świecie pod względem wykorzystania tras rowerowych to Tokio, Amsterdam, Londyn, Paryż i Monachium. Warszawa zajęła wysokie 16. miejsce (11. w regionie EMEA). Do zestawienia trafiły również:\nKraków (54. na świecie i 30. miejsce w regionie),\nKatowice (59. na świecie i 34. w regionie)\nPoznań (66. na świecie i 36. w regionie).\nDo wyznaczania tras rowerowych polscy cykliści używali Map o 13% częściej niż rok temu.\nTagi: Google, Google Maps, Mapy, Mapy Google, rekreacja, relaks, rower, sport


Beata Orbik zaprezentowała "Slajd" - Głos Kultury\nWczoraj do sprzedaży trafiła debiutancka solowa ep-ka warszawskiej wokalistki, uczestniczki programu “The Voice of Poland 2014” Beaty Orbik.\nKiedy w 2014-tym roku Beata Orbik stanęła na scenie ATM, aby spróbować swoich sił w programie “The Voice of Poland”, efekt przerósł jej najśmielsze oczekiwania. Każdy z jurorów odwrócił się w fotelu, pragnąc mieć ją w swojej drużynie.\nProgram pozwolił jej przekuć pasję w codzienność – i tak od trzech lat Beata, absolwentka Autorskiej Szkoły Muzyki Rozrywkowej i Jazzu im. Krzysztofa Komedy w Warszawie, współpracuje z Marią Sadowską na jej koncertach, jednocześnie tworząc własną muzykę, ucząc się tańca oraz pieczołowicie rozwijając własną karierę.\nMuzykę Beaty można określić krótko – „pop”. Pod tym terminem jednak, w jej przypadku, kryją się wpływy ze świata R&B, hip-hopu, muzyki elektronicznej, czy nawet dancehall. Trzy utwory, które trafiły na to wydawnictwo, łączą w sobie: pulsujący rytm, rozhulane syntezatory i nowoczesne podejście do pisania\nŹródło oraz fot.: Cantaramusic\nCrimson Rockets z debiutancką płytą\nTagi: ATMBeata OrbikcantaramusicEPmuzykamuzyka polskaOrbikpopSlajdthe voice of polandwokalistka\nNastępny artykuł Nowa superprodukcja Audioteki – “451 stopni Fahrenheita”\nPoprzedni artykuł “Sweet country” – obsypany nagrodami western z Samem Neillem i Bryanem Brownem w czerwcu w kinach