Przygoda z FUNdamentami. Refleksje trenerskie Jana Ciepiała | Integralny Tenis Stołowy\nKażda przygoda zaczyna się w jakimś miejscu i czasie. Czasami trwa krótko, czasami długo, a bywa że kiełkuje jak Ziarno, które wyda plon dopiero w przyszłości… Moja przygoda z ,,Fundamentami’’ zaczęła się dużo wcześniej, niż aktywność na warsztatach.\nW dzieciństwie często i ,,gęsto’’ zwiedzałem ojczyznę uczestnicząc w turniejach rangi ogólnopolskiej młodzików, kadetów i juniorów. Z seniorami miałem okazję mierzyć się w lidze oraz na arenie ogólnopolskiej w ramach turniejów ,,kategorii B’’, które zaszczycała swą obecnością elita i ,,śmietanka’’ ówczesnych salonów polskiego tenisa stołowego na czele z Lucjanem Błaszczykiem. W trakcie tych turniejów a także licznych obozów obiło mi się o uszy wiele nazwisk trenerów. Renomą cieszyli się: Stefan Dryszel, Stanisław Wcisło, Marek Rzemek, Jarosław Kołodziejczyk, Adam Giersz, Longin Wróbel, Kornel Kubaczka oraz Jerzy Grycan. Niektórzy z nich prowadzili zgrupowania, w których miałem okazję uczestniczyć jako młodzik i kadet. W Gdańsku opiekował się mną Adam Giersz i Jarosław Kołodziejczyk a w Chybiu, Wiśle i Gorlicach miałem styczność z metodami szkoleniowymi Kornela Kubaczki oraz Stanisława Wcisły. Jednak osobą, która najbardziej rozpaliła moją zawładnięta tenisem stołowym wyobraźnią był Jerzy Grycan. Byłem zdumiony, że przebywa w Polsce ktoś, kto potrafi władać językiem chińskim i porwał się z ,,motyką na Azję’’ aby kształtować kunszt trenerski… Żałowałem wówczas, że nie miałem okazji uczestniczyć w prowadzonych przez Jerzego Grycana obozach i podpytać o tajniki chińskiego treningu.\n,,Wilka ciągnie do lasu’’\nOkazja do czerpania nauki nadarzyła się kilkanaście lat później, gdy zaznajomiłem się z lekturą: Integralny Tenis Stołowy. Przeczytałem ją ,,od deski do deski’’ a potem znowu i znowu i znowu…. Pochłonęła mnie, zainspirowała do modyfikacji systemu szkoleniowego ale przede wszystkim nauczyła pokory. Zrozumiałem jak bardzo się myliłem sądząc, że wiem wiele o strukturze szkolenia w tenisie stołowym. Istniały wręcz całe obszary/działy szkolenia (np. trening mentalny), o których nie miałem bladego pojęcia, a które dziś zaczynają pełnić rolę kluczową w profesjonalnych systemach szkoleniowych…. Czułem natomiast, że integralny model jest bliski moim przekonaniom i jeszcze zanim sięgnąłem po lekturę książki wcielałem w formułę treningu wiele pokrewnych idei. Innymi słowy w rejony integralne ciągnęło mnie już wcześniej… Uważam, że ,,silnik integralny’’ nie napędza tylko i wyłącznie karierę sportową ale zawiera w sobie Model Pewnej Drogi i… Pewnego Sposobu Myślenia… To Pomysł na trening i na życie.\n,,Nie od razu Kraków zbudowano’’\nJeśli pasażer zamierza dotrzeć pociągiem do stolicy, czeka go wiele przystanków na wielu peronach. Jeśli jest cierpliwy i uważny nie przegapi stacji i dotrze do celu podróży. Podróż to suma przystanków, podobnie jak film stanowi sekwencję scen a książka sumę rozdziałów. Co stanowi w takim razie o strukturze Fundamentów? Moim zdaniem suma kroków, które trzeba uczynić w odpowiedniej kolejności, aby nauczyć się szkolić w sposób optymalny. Kolejnym krokiem na drodze do integralnej przygody było uczestnictwo w warsztatach z cyklu Fundamenty 1, które odbyły się w okolicach Krakowa w 2012 roku. Dotarłem na warsztaty obładowany bagażem mglistych i mylnych przekonań o formule i jakości chińskiego systemu szkoleniowego. Sądziłem, że Azjaci zajmują się produkcją automatów/kulturystów, którym jedyną przewagę nad europejskimi tenisistami stołowymi daje zwiększona objętość jednostek treningowych. Jurek już podczas pierwszych warsztatów ,,odczarował’’ ten błędny pogląd, który tkwił we mnie zadrą. Zaimponowała mi organizacja warsztatów. Wszystko było dopięte na ostatni guzik i poparte praktyką. Tematy posegregowane, wyświetlone rzutnikiem a definicje klarowne oraz spójne. To prawdziwa sztuka omawiać trudne wątki w sposób precyzyjny, logiczny i Jasny w przeciwieństwie do wielu autorów książek, którzy leją wodę lub mydlą oczy niejasną terminologią. Sporą satysfakcję niósł wątek towarzyski. To fajna sprawa poznać nowych ludzi z ,,branży’’ ping-pongowej lub spotkać dawnych znajomych i uczestniczyć z nimi w,, giełdzie’’ informacji, wspomnień, anegdot…. Poczułem, że to miejsce dla mnie i od tej chwili staram się jak tylko mogę sympatyzować ze środowiskiem integralnym (choć nie zawsze się udaje) czy to w formie telekonferencji, czy w formie warsztatów albo powierzając podopiecznych na zgrupowania obozowe… Głównym celem szkoleń jest zdobywanie wiedzy trenerskiej i rozwój warsztatu szkoleniowego dlatego dokonam teraz antologii refleksji i spostrzeżeń dotyczących tych aspektów Fundamentów. Oto garść mych wniosków.\nDzięki warsztatom zrozumiałem, że szkolenie profesjonalne w tenisie stołowym musi być wtłoczone w ramy systemu. Trenować każdy może trochę lepiej lub trochę gorzej…. ale trening spełniający warunki Fundamentów musi być naukowy, długofalowy, wymierny (jest różnica gdy powiem dziecku – rusz się a gdy użyję precyzyjnej definicji i powiem – wykonaj krok bing-bu), skodyfikowany, zaplanowany. System to nie tylko nauka technik, sposobów pracy nóg lub dopasowywania stylu gry do preferencji zawodnika (czynniki zwycięskie). System to także kultura porozumiewania się zawarta w programie Otto Scharmera: U- lab oraz narzędzia służące do monitorowania programu szkoleniowego: AAR ( After Action Review). W Fundamentach nie klonuje się chińskiej formuły treningu ale modyfikuje ją do warunków panujących na polskim gruncie, rozwija, unowocześnia, wzbogaca nowymi treściami. To nie tylko nauka ale Sztuka i wspaniała zabawa!\nCo jest ważniejsze: komputer, czy programy, które nim zawiadują? Dzisiaj jest modne słowo ,,Mapy’’. W ramach Fundamentów 1 poznałem Hardware procesu szkoleniowego, na który składa się chińska technika gry w tenisa stołowego, a w ramach Fundamentów 2 oraz 0 uczyłem się jak kierować i zarządzać Hardware’m. Parafrazując pytanie o Hardware i Software powiem tak: dlaczego w literaturze tenisa stołowego spotkałem się w przypadku setek, jeśli nie tysięcy materiałów (książki, artykuły naukowe, filmy) z akcentem na Hardware lecz z pominięciem Software’u? W moim odczuciu Fundamenty wypełniają tę lukę. Nie wystarczy wiedza na temat techniki gry w tenisa stołowego. Trzeba poznać systemy, które zarządzają techniką. Systemy planowania treningu, mapy budowania motywacji, mapy komponowania treningu mentalnego, mapy tworzenia zrębów kultury klubowej. Fundamenty w moim odczuciu dbają zarówno o Hardware jak i Software ucząc jak te sfery uzupełniać.\nZ inicjatywy Jurka powstały nowatorskie idee. Zamysł Fundamentów, telekonferencji, inicjatywa budowania zrębów integralnej sieci sekcji tenisa stołowego wzorowanych na modelu ,,zielonych’’ organizacji. Dlatego odmieniam słowo przygoda przez wszystkie przypadki. Uczestniczenie w pionierskich przedsięwzięciach wzbudza ekscytację… Każda moneta posiada awers i rewers. Ciemną stronę przecierania nowatorskich szlaków trafnie zilustrował Charles Duhigg w książce zatytułowanej: ,, Siła Nawyku’’ na przykładzie zespołu muzycznego OutKast, który wypromował przebój ,,Hey Ya’’. Eksperci zajmujący się typowaniem hitów, spece z branży oraz program Hit Song Science: wszyscy byli zgodni, ,,Hey Ya’’ stanie się szlagierem. A tu klapa. Okazało się, że ludzie masowo przełączali te stacje, które akurat emitowały piosenkę. Wpadała w ucho ale była nowatorska. Oryginalna aranżacja i nowa perspektywa spowodowały, że obszary mózgu takie jak kora słuchowa i ciemieniowa buntowały się szukając rozpoznawalnych wzorców. Utwór był świetny ale nie brzmiał znajomo…. Trzeba było czasu aby ludzie przywykli. Dopiero wtedy stał się hitem…. W moim odczuciu podobnie sprawa ma się z Fundamentami. Jest to nowatorska propozycja modelu szkoleniowego, który łączy wiele płaszczyzn i oddziałuje z nowej perspektywy na proces szkoleniowy. Trzeba czasu aby szersze grono szkoleniowców i zawodników otwarło się na jego walory. Jeśli awers monety tonie w Blasku, to rewers tkwi w cieniu. Taki cień towarzyszył niemal każdemu reformatorowi, rewolucjoniście, odkrywcy lub innowatorowi. W Gobekli Tepe najstarszej kolebce cywilizacji, którą archeologowie dotychczas odkryli, prawdopodobnie właśnie to symbolizują drapieżniki oraz potwory strzegące Rzeźb. W legendach z kolei pojawiają się opisy smoków strzegących Skarbów. Przypuśćmy, że Rzeźby lub Skarby stanowią Symbol tego, co Wartościowe. Zastanawiające, że każdej strzeże potwór… Jeśli Fundamenty są Ziarnem, z którego ma rozkwitnąć Wartościowy Owoc, to pewnie nie obejdzie się bez cienia i przeszkód, które Czają się w nim?\nLudzie często porywają się na opisy gejsz, kurtyzan lub Syren nie mając pojęcia o czym mówią. Trudno zrozumieć pojęcia, które dojrzewały na egzotycznym gruncie i nie posiadają odpowiedników we współczesnej epoce, kulturze lub mentalności. Nie jestem pewien, czy spartański hoplita lub japoński ronin zgodziliby się z tym co prawią o nich dziś nauczyciele w szkołach. A kurtyzany to pewnie uśmiałyby się po pachy gdyby usłyszały, że były kobietami nieobyczajnymi. Nie porywam się na definiowanie Dharmy lecz powiem jak kojarzy mi się z Fundamentami. Niektórzy uważają, że Istotnym aspektem Pojęcia Dharma jest powiązanie jak największej ilości wymiarów z płaszczyzną praktyki. Jakiś czas temu odwiedził mnie domokrążca i próbował opchnąć kosztowny zestaw męskich perfum.\n– Laski na nie lecą – zapewnił.\n– Dorzuć jakąś laskę to kupię zestaw – odpowiedziałem…\nTo miałoby sens. Dla wielu ludzi taki sens ma praktyka w powiązaniu z wiedzą. Wielu natomiast wystarczy wiedza. Wylegują się w łóżku, obżerają i dumają – jutro Zmienię moje życie. Na początek pójdę pobiegać do parku lub wybiorę się na rower do lasu. Następnego dnia budzą się i mówią – wiem co zrobić aby Zmienić swoje życie, więc od jutra zacznę je Zmieniać…. W Fundamentach nie istnieje jutro ale Tu i Teraz. Jeśli mam jakiś pomysł, próbuję realizować go natychmiast. Szkoda czasu na ględzenie, czcze i jałowe dyskusje. Fundamenty zrzeszają ludzi czynu. Dla wielu Hindusów Dharma ma związek także ze szczerością. Zygmunt Freud zwykł mawiać – nie interesują mnie zapewnienia pacjentów ale ich czyny. To one określają człowieka. Co z tego, że ktoś mówi jak bardzo kocha córkę, jeśli nie spędza z nią czasu, nie pamięta o jej urodzinach, nie wspiera jej. Dharma polega na mówieniu o czymś, myśleniu i działaniu w tym kierunku jednocześnie. Trener Fundamentów to ktoś dysponujący wiedzą o tenisie stołowym, myślący poważnie o rozwoju warsztatu i działający w tym kierunku.\nPamiętam czasy ,,posuchy’’ na wiedzę o tenisie stołowym. Trudno było o cenną literaturę, merytoryczne warsztaty szkoleniowe. Ile miast zjeździłem w poszukiwaniu antykwariatów. Czasami trafiał się skarb w postaci wyblakłego magazynu ,,Ping-pong’’…. Czułem się jak w epoce PRL-u, gdy brakowało w sklepach towarów, choć był popyt. Pamiętam, że postanowiłem zamówić taryfę, gdy Mieczysław Pięta pożyczył mi reklamówkę z książkami i artykułami o tenisie stołowym. Obawiałem się, że w autobusie ktoś mi ją ukradnie. Tak było wiele lat temu a dziś wystarczy włączyć komputer aby uczestniczyć w telekonferencji podczas których skrzynka e-mailowa pęka w szwach od zalewu artykułów, książek, map zawierających cenne informacje. Wystarczy wykonać jeden telefon i można uczestniczyć w warsztatach wspólnie z profesjonalnymi szkoleniowcami z całej Polski. I właśnie za to jak niewiele trzeba by uczestniczyć w tak ciekawym i profesjonalnym przedsięwzięciu jakim są Fundamenty i jak wiele zyskałem na tym jestem wdzięczny Jurkowi i szkoleniowcom sympatyzującym z gronem integralnym.


W placówkach Medicover rozpoczęła się kampania reklamowa marki Theraflu, będącej własnością GSK Consumer Healthcare. Kampania ukierunkowana jest na promocję nowego leku, kapsułek Theraflu Total Grip, które pomagają zwalczać objawy przeziębienia i grypy.\nKampania ma charakter ogólnopolski. Koncept polega na emisji 30-sekundowego spotu w prywatnych przychodniach medycznych grupy Medicover, emitowanego z dużą częstotliwością, tj. 10 razy na godzinę. W trakcie trwania kampanii pokazywany spot ma osiągnąć blisko 3 mln kontaktów z potencjalnymi konsumentami.


GES IT - Recruitment Agency - Misja i wartości\nWierzymy, że rozwój każdej organizacji, jest uzależniony od talentów oraz ich wysiłku, pracujących w danej organizacji. My skupiamy się na poszukiwaniu najlepszych talentów w branży IT dla naszych Klientów-Partnerów dlatego produkty oraz firmy naszych Klientów-Partnerów mają najszybsze tempo wzrostu.\nDla nas, jest ważne z kim my współpracujemy, bo liczymy na Partnerskie relacje metodę wzajemnego rozwoju win-win.\nKandydaci to nasi partnerzy tak samo. Zapewniamy dla nich komfortowe procesy rekrutacyjne, które pomogą prawdziwie przeanalizować ich umiejętności i otrzymać informacje zwrotne zawsze na czas. Dbamy o candidate experience i są to nie puste słowa dla nas. Dążymy, aby każdy kandydat, był zawsze poinformowany na bieżąco, był zadowolony z procesu rekrutacyjnego oraz ofertami, które dostaje od nas.\nWyniki i rozwój\nSkupiamy się na korzyściach, które dostarczamy i rozwoju, który oferujemy naszym Partnerom, dzięki najlepszym ofertom pracy dla naszych kandydatów oraz najlepszych specjalistów dla naszych firm Partnerów.


Strona 8 z 583« Pierwsza«...45678910111213...203040...»Ostatnia »\nwkład kominkowy ZUZIA 16 lewy BS gilotyna (szyby łączone bez szprosa) + dolot\ninstrukcja otwierania drzwiczek\n5. Dzięki podnoszonym i opuszczanym drzwiczkom łatwo załadujemy\nżądaną ilość drewna a mechanizm umożliwiający boczne otwarcie\no przeciwciężar z linką stalową pracujący na łożyskowanym\n6. Szyba boczna dzielona – wkład kominkowy z dwoma szybami\nzobacz filmy o wkładach gilotyna z szybą boczną bez szprosa\nwkład kominkowy ZUZIA 16 prawy BS gilotyna (szyby łączone bez szprosa)\nwkład kominkowy ZUZIA 16 prawy BS gilotyna (szyby łączone bez szprosa) + dolot\nwkład kominkowy OLIWIA 18 lewy BS gilotyna (szyby łączone bez szprosa)\nZakres mocy grzewczej (kW) 9 – 23\nkratka wentylacyjna 17/17 FRESH miedziana\nzalety kratek Fresh\nKratka kominkowa to bardzo praktyczne zakończenie\notworu wentylacyjnego w systemach wentylacji grawitacyjnej\nKratka z linii FRESH powinna być zamontowana w obudowie kominka lub w otworze wentylacyjnym znajdującym się na końcu przewodu rozprowadzającego ciepłe powietrze. Dzięki nieruchomym żaluzjom, pozwala na nieprzerwany przepływ powietrza do pomieszczenia.\nKratki malowane są metodą proszkową, która charakteryzuje się trwałością koloru oraz odpornością termiczną. Dodatkowo farba\nzabezpiecza kratki przed uszkodzeniami mechanicznymi.\nkratka wentylacyjna 17/17 FRESH kremowa\nkratka wentylacyjna 17/17 FRESH grafitowa\nkratka wentylacyjna 17/17 FRESH czarno-złota\nkratka wentylacyjna 17/30 FRESH miedziana\nkratka wentylacyjna 17/30 FRESH kremowa


ASUS VivoBook S300CA – 13-calowy notebook z dotykową matrycą - pcmob.pl - testy, recenzje, aktualności IT\nby Arek Wingert · 3 kwietnia 2013\nASUS prezentuje kolejnego przedstawiciela rodziny VivoBooków – S300CA. Jest to laptop z 13-calowym, dotykowym ekranem, pozwalającym na płynną obsługę systemu Windows 8. Wytrzymała obudowa wykonana ze szczotkowanego aluminium nadaje urządzeniu elegancki design. VivoBook posiada procesor Intel® Core™ i5, 4GB pamięci RAM oraz 500 GB dysk HDD.Dzięki 13-calowej dotykowej matrycy, S300CA pozwala cieszyć się bogactwem wszystkich funkcji jakie oferuje Windows 8. Dotykowy ekran otwiera nowe możliwości pracy i rozrywki. Niewielkie wymiary (23 x 331 x 235 mm) oraz waga (1.76 kg) sprawiają, że ASUS S300CA doskonale nadaje się do zdalnej pracy i jest wygodnym urządzeniem mobilnym.\nTags: asusekran dotykowylaptops300cavivobook\nby Arek Wingert · Published 18 marca 2014\nNext story Już jutro poznamy reprezentantów Polski w Imagine Cup 2013!\nPrevious story Monitory dotykowe Acer T2 zdobyły nagrodę Red Dot Award


Ronson będzie budował kolejne mieszkania w Szczecinie | RegioDom\nRonson będzie budował kolejne mieszkania w Szczecinie\nGDP 11 października 2013, 11:37\nRonson będzie budował kolejne mieszkania w SzczecinieCechą charakterystyczną szczecińskiego projektu jest kaskadowa forma zabudowy, która w połączeniu z naturalnym nachyleniem terenu w kierunku południowym sprawia, że z każdego budynku roztacza się wyjątkowy widok na całą panoramę miasta. panoramika\nDo nabycia pozostały już tylko 22 lokale. Cenymieszkań rozpoczynają się od 4500 zł za metr kwadratowy brutto. Natomiast2-pokojowy lokal można nabyć już za 230 tysięcy złotych.\n- Klienci doceniają lokalizację, która gwarantujełatwy dostęp do centrum Szczecina, jak i do terenów rekreacyjnych - mówiAndrzej Gutowski z Ronson Development. - Każdy lokal w inwestycji zostałstarannie zaplanowany, mieszkania wyposażone są w duże drewniane okna,przestronne tarasy, balkony i ogródki.\nBędą budować dalej\n- Dzięki dużemu zainteresowaniu pierwszym etapeminwestycji, która została już oddana do użytku, postanowiliśmy, że przed końcem2013 r. do sprzedaży trafi drugi etap tego projektu. Znajdzie się w nim łącznie105 mieszkań - dodaje Andrzej Gutowski.\nPanoramika jest zlokalizowana w dzielnicy Warszewoprzy ul. Duńskiej i Krasińskiego w Szczecinie. Docelowo w ramach inwestycjipowstanie 499 mieszkań. W ofercie dostępne są mieszkania 2, 3 i 4-pokojowe opopularnych rozkładach i powierzchniach od 36 m do 94 m kw. Pierwszy etapinwestycji z 90 mieszkaniami został już oddany do użytku.\nCechą charakterystyczną szczecińskiego projektu jestkaskadowa forma zabudowy, która w połączeniu z naturalnym nachyleniem terenu wkierunku południowym sprawia, że z każdego budynku roztacza się wyjątkowy widokna całą panoramę miasta.\nLokalizacja projektu to kompromis dla aktywnych osóbpotrzebujących sprawnej komunikacji nie tylko z centrum miasta, ale również zrekreacyjną i sportową częścią Szczecina. W niedalekiej okolicy znajdują się m.in. Plac Rodła, Jasne Błonia, Las Arkoński i jezioro Głębokie. To lokalizacjaodsunięta od miejskiego zgiełku, a jednocześnie dobrze skomunikowana z każdączęścią miasta dzięki udoskonalanej infrastrukturze oraz rozwiniętemu systemowikomunikacji miejskiej.\nOd listopada 2007 roku spółka jestnotowana na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. AkcjonariuszamiRonsona są międzynarodowe spółki o ugruntowanej pozycji rynkowej U.Dori Group,Israel Theatres i GE Real Estate oraz krajowe fundusze emerytalne ING iAmplico.


Sprzedam dom : Szczecin Pogodno II , 165 m2, 1100000 PLN, 7 pokoi - Domiporta.pl\nDom 165,0 m2, 7 pokoi Szczecin, Pogodno II\n6 666,67 zł/m2 1 100 000 zł\nDom na sprzedaż Szczecin, Pogodno II - 165,0 m2\nWolnostojący dom na sprzedaż po generalnym remoncie w dzielnicy Pogodno II. Blisko komunikacji, sklepów. W okolicy bardzo dużo parkingów. Dom składa się z trzech kondygnacji: Przyziemie (osobne wejście z poziomu ogrodu - może stanowić samodzielne mieszkanie) - 3 pokoje + łazienka z pralnią i wanną z hydromasażem (lub 2 pokoje+osobna kuchnia+łazienka), wewnętrzne schody na wyższą kondygnację. Parter (wejście od frontu) - wiatrołap z szafą wnękową, hall, WC, osobna kuchnia (w pełni wyposażona) z wyjściem na taras, salon+jadalnia z wyjściem na taras Piętro - Trzy sypialnie (w tym jedna z tarasem), łazienka z prysznicem walk-in, pojemne szafy wnękowe, przestronny pawlacz. Całość wykończona materiałami najwyższej jakości - mahoniowe schody i szafy, parapety z trawertynu, odrestaurowane parkiety z naturalnego drewna, zewnętrzne schody granitowe. Wymienione wszystkie instalacje, nowe okna energooszczędne, budynek ocieplony, nowy piec gazowy dwubiegowy, przygotowana instalacja do montażu alarmu i monitoringu. Wszystkie pomieszczenia przestronne, o regularnych ustawnych kształtach, pełne światła, z widokiem na piękne stare drzewa otaczające nieruchomość. Działka o powierzchni 611 m2 składa się z części frontowej z reprezentacyjnym wejściem oraz bardziej prywatnego ogrodu na tyłach posesji. Polecam! Zapraszam na prezentację. ::LINK DO STRONY http://www.kingnieruchomosci.eu/oferta.aspx?id=5338207 ::KONTAKT DO AGENTA Małgorzata Maciejewska Licencja ###phone='16168 918202626'###phone, 500pokaż telefon malgosia@skontaktuj się Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Małgorzata Maciejewska (licencja nr: 16168) -------------------------- PROSIMY O PODAWANIE NUMERÓW TELEFONÓW DO KONTAKT - NIE ODPOWIADAMY NA ZAPYTANIA BEZ NUMERÓW TELEFONÓW ********************************************************************* SKUPUJEMY NIERUCHOMOŚCI ZA GOTÓWKĘ - jeśli masz obciążenie komornicze - postępowanie spadkowe - problemy z windykacją - gwarantujemy pomoc prawną -------------ZADZWOŃ 500pokaż telefon ------------------ ******************************************************************** *Powyższa oferta ma charakter jedynie informacyjny i została utworzona na podstawie oświadczeń właściciela nieruchomości, niniejsza oferta nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu art. 66 §1 kodeksu cywilnego oraz innych właściwych przepisów prawnych. Oferta wysłana z systemu Galactica Virgo\nNa sprzedaż dom jednorodzinny. Budynek wykonany w technologii tradycyjnej, nie podpiwniczony o powie...\n180 m2 0,2200 ha 5 5 444 zł/m2\nWyłącznie w naszym biurze! Na sprzedaż wolnostojący dom z garażem wybudowany w 2014r. Stare Czarnow...\n185 m2 0,1011 ha 4 6 211 zł/m2\nOFERTA NA WYŁĄCZNOŚĆ OFERTA SPRZEDAŻY NOWOCZESNEGO DOMU WOLNOSTOJĄCEGO, POŁOŻONEGO W MIEJSCOWOŚCI...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Dom Szczecin, Pogodno II Powierzchnia: 165,0 m2 Cena: 1 100 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr KNG-DS-9611\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Dom Szczecin, Pogodno II Powierzchnia: 165,0 m2 Cena: 1 100 000 PLN Proszę o kontakt


Poród martwego dziecka - Poronienie - strona 17 - Forum OvuFriend\nMi pielegniarki i polozne mowilly,zeby jak najszybciej zachodzic w ciaze..Ae zeby to po cc tak moza bylo..Zobaczymy,choc w sumie sama nie wiem czego chce..za duzo wszystkiego juz, chce dziecka,ale nie wiem czy to dobry pomysl, zwazywszy na relacje z partnerem ..Zbyt swieze rany i wszystko..\nDzisiaj mijaja 2 tygodnie od porodu i tydzien od pogrzebu ;(\nAntybiotyki mi sie skonczyly juz, wiec brac ich nie bede,pokarmu juz nie mam i tez nie bede brac tabletek,bo juz nie musze..Rana swedzi,wiec chyba sie goi ..\nFizycznie lepiej...pychicznie?bez zmian ..\nWspolczuje wszystkim mamusiom napewno bedzie lepiej,trzeba w to wierzyc !!!!\nMoj Anioleczek 07.01.2015 [*] 41-2 tc\nMi pielegniarki i polozne mowilly,zeby jak najszybciej zachodzic w ciaze..Ae zeby to po cc tak moza bylo..Zobaczymy,choc w sumie sama nie wiem czego chce..za duzo wszystkiego juz, chce dziecka,ale nie wiem czy to dobry pomysl, zwazywszy na relacje z partnerem ..Zbyt swieze rany i wszystko.. Dzisiaj mijaja 2 tygodnie od porodu i tydzien od pogrzebu ;( Antybiotyki mi sie skonczyly juz, wiec brac ich nie bede,pokarmu juz nie mam i tez nie bede brac tabletek,bo juz nie musze..Rana swedzi,wiec chyba sie goi .. Fizycznie lepiej...pychicznie?bez zmian .. Wspolczuje wszystkim mamusiom napewno bedzie lepiej,trzeba w to wierzyc !!!! Moj Anioleczek 07.01.2015 [*] 41-2 tc\nWiara w zabobony to na pewno forma wyjaśnienia tego co się stało. Mimo,że czasem nie wierzymy w takie rzeczy to i tak unikamy robienia ich (szczególnie jak otoczenia nam mówi,że to czy tamto przynosi pecha).\nja tez zaczelam wierzyc w zabobony i w sny,moze dzieje się tak dlatego,ze my kobiety szukamy ciagle odpowiedzi: Dlaczego tak się stało? Ja na początku pierszej ciąży zostałam poproszona o bycie matka chrzestna na początku odmowilam,ale później się zgodziłam....miałam tez sen bedac w ciąży krew na podpasce...\nJeżeli chodzi o starania to mi lekarz powiedział,by nie czekac,ze organizm sam wie i jak będzie gotowy to zajde w ciaze ,tylko,ze ja stracilam mojego Aniolka w 14tyg ciąży,a druga ciaza była biochemiczna,a u was to wygląda troszkę inaczej.\nodkad stracilam mojego Aniolka uzalalam się nad sobą, nad tym co mnie spotkalo,czytajac wasze historie bardzo się wzruszyłam kazda z nas spotkala tragedia .Wy czulyscie ruchy ,mialyscie wyprawki dla swoich okruszków....bardzo wam wspolczuje, będę się za was i siebie modlic\nczarna23 tule Ciebie mocno z całego serca\nja tez zaczelam wierzyc w zabobony i w sny,moze dzieje się tak dlatego,ze my kobiety szukamy ciagle odpowiedzi: Dlaczego tak się stało? Ja na początku pierszej ciąży zostałam poproszona o bycie matka chrzestna na początku odmowilam,ale później się zgodziłam....miałam tez sen bedac w ciąży krew na podpasce... Jeżeli chodzi o starania to mi lekarz powiedział,by nie czekac,ze organizm sam wie i jak będzie gotowy to zajde w ciaze ,tylko,ze ja stracilam mojego Aniolka w 14tyg ciąży,a druga ciaza była biochemiczna,a u was to wygląda troszkę inaczej. odkad stracilam mojego Aniolka uzalalam się nad sobą, nad tym co mnie spotkalo,czytajac wasze historie bardzo się wzruszyłam kazda z nas spotkala tragedia .Wy czulyscie ruchy ,mialyscie wyprawki dla swoich okruszków....bardzo wam wspolczuje, będę się za was i siebie modlic czarna23 tule Ciebie mocno z całego serca <3\nJa też po tym co się stało zaczęłam wierzyć w zabobony, teściowa gdy tylko coś kupiłam, mówiła : a po co ? , za wcześnie. A gdy kupiłam już wszystko, mała ode mnie odeszła. Pierwsza myśl w szpitalu : wykrakała.\nKilka dni przed porodem śniła mi się mała dziewczynka, widziałam tylko jej twarz, była to twarz mojej córki, tylko że w wieku ok 3 lat. W połowie ciąży śniło mi się, że byłam na pogrzebie u mojej koleżanki bliźniaczek, widziałam białe trumienki, taką jaką ma moja córka. Czyżby to los chciał mnie na to wszystko przygotować ?\nTo wszystko jest takie straszne. Staram się nie myśleć, lecz ciągle wracam myślami do dziecka. Na brzuchu została mi czarna kreska, w sercu, brzuchu niesamowita pustka, boje się każdego ruchu jelit, bo biorę to za ruchy mojej małej.\nCiągle pamiętam wieczór jak pojechałam do szpitala nie mówiąc nic nikomu, nie chciałam żeby pomyśleli, że jestem idiotką - przecież cała ciąża była idealna, a to, że mała nie rusza się od dwóch godzin to nic złego - może śpi. Ale ja czułam, że jest źle. Pojechałam na IP, tam mnie pocieszano że zaraz podłączą mnie pod KTG i będzie wszystko dobrze, trzy położne próbowały znaleźć tętno mojej małej, przybiegł lekarz, który zabrał mnie na USG. Nie musiał nic mówić, widziałam, że serce stoi.\nPrzyjęli mnie na oddział, było po 24. Dali zastrzyki na uspokojenie, kazali się wyspać, bo od 8 rano zaczną wywoływać poród. Leżałam na łóżku sama i nie wiedziałam, co mam robić, nikt jeszcze nie wiedział. Zadzwoniłam do kuzynki, przyjechała natychmiast, później pojechała po moich rodziców. Do męża bałam się zadzwonić, nie wiedziałam co mu powiedzieć. Ale musiałam - byłam u rodziców, pojechałam już na święta, a mąż został w domu. Zadzwoniłam do niego i mówię, że straciłam nasze dziecko, że ona nie żyje, nie usłyszałam od niego nic poza płaczem. O 4 rano był już przy mnie, nic nie mówił, nie był w stanie. Dostaliśmy osobną salę i leżeliśmy, nie mając ochoty na dalsze życie.\nOd 8 zaczął się horror. Położyli mnie na porodówce, dawali tabletki, kroplówki i tak przez 1,5 dnia, ból niemiłosierny. Dobrze, że bliscy mogli być przy mnie.\nSam poród trwał może 15 minut, położna zapytała czy chcę zobaczyć dziecko, oczywiście, że chciałam. Wzięłam małą na ręce, była taka piękna, taka podobna do męża, siedzieliśmy tak przytuleni w trójkę, pierwszy i ostatni raz.\nLekarz mnie badał, a ja go pytałam dlaczego moje dziecko nie płacze. Moja mała miała 54 cm i 2600 g. Była już dużą dziewczynką...\nMąż załatwił wszystkie formalności związane z pogrzebem, ja nie byłam w stanie wyjść z łóżka, dzień przed wigilią ją pochowaliśmy...\nStaram się nie pytać, ale DLACZEGO JA ? DLACZEGO SPOTKAŁO TO MOJE DZIECKO ? tak bardzo jej pragnęłam, tak mocno ją kocham...\nDlaczego Bóg nie zabiera dzieci kobietą, które ich nie chcą ? które piją, ćpają...\nJa też po tym co się stało zaczęłam wierzyć w zabobony, teściowa gdy tylko coś kupiłam, mówiła : a po co ? , za wcześnie. A gdy kupiłam już wszystko, mała ode mnie odeszła. Pierwsza myśl w szpitalu : wykrakała. Kilka dni przed porodem śniła mi się mała dziewczynka, widziałam tylko jej twarz, była to twarz mojej córki, tylko że w wieku ok 3 lat. W połowie ciąży śniło mi się, że byłam na pogrzebie u mojej koleżanki bliźniaczek, widziałam białe trumienki, taką jaką ma moja córka. Czyżby to los chciał mnie na to wszystko przygotować ? To wszystko jest takie straszne. Staram się nie myśleć, lecz ciągle wracam myślami do dziecka. Na brzuchu została mi czarna kreska, w sercu, brzuchu niesamowita pustka, boje się każdego ruchu jelit, bo biorę to za ruchy mojej małej. Ciągle pamiętam wieczór jak pojechałam do szpitala nie mówiąc nic nikomu, nie chciałam żeby pomyśleli, że jestem idiotką - przecież cała ciąża była idealna, a to, że mała nie rusza się od dwóch godzin to nic złego - może śpi. Ale ja czułam, że jest źle. Pojechałam na IP, tam mnie pocieszano że zaraz podłączą mnie pod KTG i będzie wszystko dobrze, trzy położne próbowały znaleźć tętno mojej małej, przybiegł lekarz, który zabrał mnie na USG. Nie musiał nic mówić, widziałam, że serce stoi. Przyjęli mnie na oddział, było po 24. Dali zastrzyki na uspokojenie, kazali się wyspać, bo od 8 rano zaczną wywoływać poród. Leżałam na łóżku sama i nie wiedziałam, co mam robić, nikt jeszcze nie wiedział. Zadzwoniłam do kuzynki, przyjechała natychmiast, później pojechała po moich rodziców. Do męża bałam się zadzwonić, nie wiedziałam co mu powiedzieć. Ale musiałam - byłam u rodziców, pojechałam już na święta, a mąż został w domu. Zadzwoniłam do niego i mówię, że straciłam nasze dziecko, że ona nie żyje, nie usłyszałam od niego nic poza płaczem. O 4 rano był już przy mnie, nic nie mówił, nie był w stanie. Dostaliśmy osobną salę i leżeliśmy, nie mając ochoty na dalsze życie. Od 8 zaczął się horror. Położyli mnie na porodówce, dawali tabletki, kroplówki i tak przez 1,5 dnia, ból niemiłosierny. Dobrze, że bliscy mogli być przy mnie. Sam poród trwał może 15 minut, położna zapytała czy chcę zobaczyć dziecko, oczywiście, że chciałam. Wzięłam małą na ręce, była taka piękna, taka podobna do męża, siedzieliśmy tak przytuleni w trójkę, pierwszy i ostatni raz. Lekarz mnie badał, a ja go pytałam dlaczego moje dziecko nie płacze. Moja mała miała 54 cm i 2600 g. Była już dużą dziewczynką... Mąż załatwił wszystkie formalności związane z pogrzebem, ja nie byłam w stanie wyjść z łóżka, dzień przed wigilią ją pochowaliśmy... Staram się nie pytać, ale DLACZEGO JA ? DLACZEGO SPOTKAŁO TO MOJE DZIECKO ? tak bardzo jej pragnęłam, tak mocno ją kocham... Dlaczego Bóg nie zabiera dzieci kobietą, które ich nie chcą ? które piją, ćpają...\nEch... takie okropne te historie aż w głowie się nie mieści czemu tak się dzieje ...\nEch... takie okropne te historie :( aż w głowie się nie mieści czemu tak się dzieje ... :(\nWysłany: 21 stycznia 2015, 13:49\nMamaNieMama kazda z nas zadaje sobie to pytanie dlaczego ja? wierze,ze w końcu dla nas zaświeci slonce . Czas uczy nas zyc z tym bolem,kiedys spotkamy nasze Aniolki Tule mocno kazda z Aniolkowych Mam :*\nMamaNieMama kazda z nas zadaje sobie to pytanie dlaczego ja? wierze,ze w końcu dla nas zaświeci slonce . Czas uczy nas zyc z tym bolem,kiedys spotkamy nasze Aniolki <3 Tule mocno kazda z Aniolkowych Mam :*\nDziękuje wszystkim, którzy trzymają kciuki za mnie i moją fasolkę.Czytam te Wasze wiadomości i łzy same lecą...to wszystko jest straszne. Co dotyczy zabobonów to sama nie wiem co myśleć...mnie teściowa w poprzedniej ciąży bombardowała nimi cały czas...Nawet po śmierci mojej córki usłyszałam "po takim dziecku się nie płacze bo będzie miało ciężko w niebie...A teraz czekam na wizytę u lekarza.Mam przyjść w przyszłym tygodniu,żeby sprawdzić czy bije serduszko...Nikt oprócz męża ,Was i lekarza nic nie wie...Nie wiem jak im powiedzieć...Boje się katowania znowu zabobonami,bo domyślam się,że teściowa mi powie,że nie mogę chodzić na cmentarz.A na to nie zgodzę się na pewno.Tam jest moja córka...muszę ją odwiedzać..i ufać,że Ola wstawia się tam na górze za mnie i za swoje rodzeństwo,które mam pod sercem.Z mężem zdecydowaliśmy nic nie kupować.Ja to w ogóle zastanawiam się czy jeśli wszystko będzie dobrze,i dzidziuś się urodzi zdrowy to czy wezmę ubranka,które były kupione dla Oli...\nWysłany: 21 stycznia 2015, 18:41\nJa myślę, ze każdy zabobon z czegoś się narodził, i coś w tym jest.\nAle wierzę tez bardzo w sny.\nOd początku mojej ostatniej ciąży oprócz modlitwy do Św Dominika, modliłam się też do naszego Papieża JPII.\nByłam gdzieś w 8tc i przyśniło mi się,że byłam w sklepie w kolejce, a przy ladzie obok kasjerki siedział Papież cały ubrany na biało. I myślałam sobie, że "jak to, Papież tutaj a ludzie zachowują się jakby nigdy nic?" No ale nie doszłam do niego, bo kolejka była długa a sen jakoś się skończył.\nNie wiem, co mógł oznaczać ten sen, ale cieszyłam się, ze mi się przyśnił Ojciec Święty, bo wzięłam to za dobry znak.\nPotem w 11tc na usg okazało się, że nasz synek ma wadę rozwojową na brzuszku. Strasznie się baliśmy, czekaliśmy na termin amniopunkcji. Codziennie modliłam się do Papieża, aby nasze dziecko było zdrowe. I znowu miałam sen- Papież, znowu na biało, leżał koło mnie na łóżku i ja go prosiłam, aby wyprosił zdrowie dla naszego synka u Boga. Nic nie odpowiedział, uśmiechnął się tylko tak smutno..\nPotem się okazało, ze to była wada letalna\nTydzień po śmierci naszego synka, miałam sen, że tuliłam niemowlę w beciku. I wiedziałam, czułam w tym śnie, ze to moje dziecko. Miało jasne włoski, ale twarzyczki nie widziałam dobrze, była rozmazana. Wyciągnęło lewą rączkę do mojej twarzy i mnie pogłaskało. Rączka miała 6 paluszków. Myślałam sobie, że dobrze, że lewa, to nie będzie mieć problemów z pisaniem w szkole a za chwilę zganiłam siebie samą, bo pomyślałam, że przecież dzieci z tą chorobą nie dożywają wieku szkolnego. Gdzieś miałam wychodzić i pomyślałam tylko, że potem sprawdzę prawą rączkę, która była schowana w beciku.\nPo miesiącu dostałam wyniki z sekcji. Aż usiadłam: nasz synek miał rozszczep podniebienia i 6 paluszków na lewej rączce.......\nWierzę, ze to On mi się wtedy przyśnił, że przyszedł mnie pocieszyć i pokazać, że z nim wszystko jest dobrze.\nBardzo chciałabym, aby jeszcze mi się przyśnił kiedyś, na razie niestety to się nie powtórzyło\nWiadomość wyedytowana przez autora: 22 stycznia 2015, 00:59\nJa myślę, ze każdy zabobon z czegoś się narodził, i coś w tym jest. Ale wierzę tez bardzo w sny. Od początku mojej ostatniej ciąży oprócz modlitwy do Św Dominika, modliłam się też do naszego Papieża JPII. Byłam gdzieś w 8tc i przyśniło mi się,że byłam w sklepie w kolejce, a przy ladzie obok kasjerki siedział Papież cały ubrany na biało. I myślałam sobie, że "jak to, Papież tutaj a ludzie zachowują się jakby nigdy nic?" No ale nie doszłam do niego, bo kolejka była długa a sen jakoś się skończył. Nie wiem, co mógł oznaczać ten sen, ale cieszyłam się, ze mi się przyśnił Ojciec Święty, bo wzięłam to za dobry znak. Potem w 11tc na usg okazało się, że nasz synek ma wadę rozwojową na brzuszku. Strasznie się baliśmy, czekaliśmy na termin amniopunkcji. Codziennie modliłam się do Papieża, aby nasze dziecko było zdrowe. I znowu miałam sen- Papież, znowu na biało, leżał koło mnie na łóżku i ja go prosiłam, aby wyprosił zdrowie dla naszego synka u Boga. Nic nie odpowiedział, uśmiechnął się tylko tak smutno.. :( Potem się okazało, ze to była wada letalna :( Tydzień po śmierci naszego synka, miałam sen, że tuliłam niemowlę w beciku. I wiedziałam, czułam w tym śnie, ze to moje dziecko. Miało jasne włoski, ale twarzyczki nie widziałam dobrze, była rozmazana. Wyciągnęło lewą rączkę do mojej twarzy i mnie pogłaskało. Rączka miała 6 paluszków. Myślałam sobie, że dobrze, że lewa, to nie będzie mieć problemów z pisaniem w szkole a za chwilę zganiłam siebie samą, bo pomyślałam, że przecież dzieci z tą chorobą nie dożywają wieku szkolnego. Gdzieś miałam wychodzić i pomyślałam tylko, że potem sprawdzę prawą rączkę, która była schowana w beciku. Po miesiącu dostałam wyniki z sekcji. Aż usiadłam: nasz synek miał rozszczep podniebienia i 6 paluszków na lewej rączce....... Wierzę, ze to On mi się wtedy przyśnił, że przyszedł mnie pocieszyć i pokazać, że z nim wszystko jest dobrze. Bardzo chciałabym, aby jeszcze mi się przyśnił kiedyś, na razie niestety to się nie powtórzyło :(\nWysłany: 22 stycznia 2015, 09:29\nCzas mija, a ja nie potrafię powstrzymać łez.\ndzis miałam rodzic...\nCzas mija, a ja nie potrafię powstrzymać łez. dzis miałam rodzic... Tak bardzo tęsknię...\nWysłany: 22 stycznia 2015, 09:56\nDziewczyny mam pytanie. Jak było z waszym powrotem do pracy ? U mnie ten dzień zbliża się wielkimi krokami i bardzo go się boje. Boje się ze mnie zwolnią, w ciąży od ok 12 tygodnia byłam na zwolnieniu lekarskim, na moje miejsce została zatrudniona inna dziewczyna, a ja mam umowę na czas okreslony\nWysłany: 22 stycznia 2015, 10:21\nDziewczyny ja jestem mamą trzech aniołków i Filipka. Czasem zagladam tu jeszcze do Was żeby Wam powiedzieć że wszystko co złe minie i niedługo zostaniecie mamami. Tylko że znowu się poryczalam czytając Wasze posty...Trzymam za Was kciuki.\nPs. Mi wszystko zaczęło się układać jak zaczęłam się modlić i nosić medalik św Dominika\nDziewczyny ja jestem mamą trzech aniołków i Filipka. Czasem zagladam tu jeszcze do Was żeby Wam powiedzieć że wszystko co złe minie i niedługo zostaniecie mamami. Tylko że znowu się poryczalam czytając Wasze posty...Trzymam za Was kciuki. Ps. Mi wszystko zaczęło się układać jak zaczęłam się modlić i nosić medalik św Dominika :)\nWysłany: 22 stycznia 2015, 12:20\nCo do snow, mi sie snilo nie raz dziecko, ale tarzy nie widzialam albo znowuz widzialam i to bylo moje dziecko.Tesciowa mawia,ze gdy widzisz we snie dziecko to nowina,ale gdy widzisz to dziecko, w sensie twarz,itp ..to klopoty nieporozumienia...Snilo mi sie,ze mialam coreczke,ktora miala miala wypadek samochodowy,ale przezyla.Potem jej szukalismy i znalezlismy w sierocincu,ktorym byl dom mojego wuja i matki chrzestnej,ale ich tam nie bylo.Okazalo sie,ze mam sliczna coreczke,tylko duza,w rozowym body,ciemna karnacja,ciemne wloski i oczka,no wlasnie oczka...Martwilam sie ,czy spodoba sie partnerowi,bo dosc dziwnie wygladala,choc dla mnie byla najpiekniejsza.Ale cos miala z oczkiem, siostra zakonna twierdzila,ze to po wypadku i juz nic nie da sie zrobic z tym oczkiem.Bylo zamkniete i duze i opuchniete...takie inne.Moj maluszek,gdy polozono mi go na piersi tez mial dziwne oczko..Tak jakby ze snu wziete wszystko.. ie wiem jaki sen mial moj partner,ale tez mowil,ze mial i tesciowa i babcia i wiele innyc ponoc osob..Czyli sny maja cos do siebie,tak jak i zabobony.Ja tez odmawialam bycia chrzestna az w koncu sie zgodzilam.Balam sie,ze Bozia pokara..bez slubu zyjemy, ja w ciazy, musialam zrobic bierzmowanie..zgodzilam sie,twierdzac,ze juz nie wierze w zabobony.Mysalam,ze robiac bierzmowanie to dobrze dla dziecka,kosciol,itp ..A jednak,Bozia pokarala jak to sie mawia..Tak bynajmniej sobie to tlumacze..Mowi sie,ze jednemu lub drugiemu szczescie si eodbiera.to wstyd,ale pomyslalam sobie..moj chrzesniak choruje,wiec z moim dzieciatkiembedzie ok..a jednak nie.\nNo wlasnie kazdy zabobon skads sie wzial.\nCzasem sobie mysle,choc wiem,ze to zle...dlaczego mnie to spotkalo?Dlaczego nie kogos innego, kolezanki urodzily zdrowe dzieci,dlaczego nas to spotkalo a nie ich ?Wiem, to zle tak myslec,ale nie moge sie z tym pogodzic..\nCzy jestem przez to zla?Ciesze sie,ze im sie udalo a zarazem tak bardzo zazdroszcze...Co my takiego zrobilismy?\nPonad 6 lat ze soba, tez nie jest super miedzy nami,ae trwamy..ale co takiego zrobilismy,ze i z dzieckiem nam sie nie udalo?W zwiazku ciezko?Nawet z innymi rzeczami...Dlaczego ...?Trzeba sie modlic o lepsze jutro, jeszcze nam sie uda i wierze w to ..Choc to bardzo trude,bo coraz bardziej tesknie za synkiem,coraz bardzi w srodku rozrywa mnie na wskros..serce boli,bo ja tylko chcialabym go jeszcze raz przytulic..Dzis popadal u nas troszke snieg, a mnie serce bolalo...bo chcialabym pokazac synkowi snieg, pierwszy raz by go zobaczyl,poprostu nie moge tego przezyc..Udaje,ze jest lepiej,ale nie jest..Na zewnatrz staram sie byc twarda,ale to na zewnatrz..Wszystko mi przypomina synka...nawet piosenka,ktora uwielbialam pod koniec ciazy i wiem,ze moj maluch tez ja lubil czy lubial ..To takie trudne..Dzis zdalam sobie sprawie,bo chyba zaczyna do mnie powoli docierac ,co sie stalo, ze nawet jesli zajde w ciaze to inne dziecko mi nie zastapi mojego Adrianka, tak dlugo wyczekiwanego, upragnionego i wymarzonego synka..Slicznego:(\nTo wszystko zbyt trudne jest, minely 2 tygodnie z malenkim hakiem ..A czuje sie jakby mina juz miesiac a ja nie moge zapomniec..Chcialabym zeby ten rok migiem przelecial...\nAle jak to sie mowic, nic nie dzieje sie bez powodu, dzieki temu bedziemy silniejsze niz inne kobiety, dzieki temu bardziej wyrozumiale, dzieki temu bardziej wdzieczne..Tak to sobie tlumacze, ze jednak musial byc powod.\nMam nadzieje,ze gdy moje dziecko umieralo to nic go nie bolalo,ze mial dobrze u mnie w brzuszku.Pamietam jak tanczylam i mowilam,ze kolysze go do snu ..a brzuch mialam olbrzymi..na taka mysl mam usmiech na twarzy a lez wiecej niz rzeka wody ...Nie moge sie z tym pogodzic,to fakt,dociera do mnie powoli,ze juz go ie bedzie ze mna..:(Okropne uczucie..\nWiem,ze z czasem bedzie latwiej, ale tak bardzo wspolczuje Wszystkim tutaj mamusiom, bo teraz wiem, co takie osoby czuja.To ze sobie z tym dalyscie w jakis sposob rade to tylko Was podziwiac,naprawde..\nMoje powiedzenie : " Po burzy zawsze slonko wychodzi". No i nam tez w koncu kiedys wyjdzie :)Ja w to wierze, z czasem bedzie tylko lepiej.\nTule Was z calego serducha i sciskam !\nAdrianek [*] 07.01.2015 - 41-2tc - Moj Aniolek\nCo do snow, mi sie snilo nie raz dziecko, ale tarzy nie widzialam albo znowuz widzialam i to bylo moje dziecko.Tesciowa mawia,ze gdy widzisz we snie dziecko to nowina,ale gdy widzisz to dziecko, w sensie twarz,itp ..to klopoty nieporozumienia...Snilo mi sie,ze mialam coreczke,ktora miala miala wypadek samochodowy,ale przezyla.Potem jej szukalismy i znalezlismy w sierocincu,ktorym byl dom mojego wuja i matki chrzestnej,ale ich tam nie bylo.Okazalo sie,ze mam sliczna coreczke,tylko duza,w rozowym body,ciemna karnacja,ciemne wloski i oczka,no wlasnie oczka...Martwilam sie ,czy spodoba sie partnerowi,bo dosc dziwnie wygladala,choc dla mnie byla najpiekniejsza.Ale cos miala z oczkiem, siostra zakonna twierdzila,ze to po wypadku i juz nic nie da sie zrobic z tym oczkiem.Bylo zamkniete i duze i opuchniete...takie inne.Moj maluszek,gdy polozono mi go na piersi tez mial dziwne oczko..Tak jakby ze snu wziete wszystko..:( ie wiem jaki sen mial moj partner,ale tez mowil,ze mial i tesciowa i babcia i wiele innyc ponoc osob..Czyli sny maja cos do siebie,tak jak i zabobony.Ja tez odmawialam bycia chrzestna az w koncu sie zgodzilam.Balam sie,ze Bozia pokara..bez slubu zyjemy, ja w ciazy, musialam zrobic bierzmowanie..zgodzilam sie,twierdzac,ze juz nie wierze w zabobony.Mysalam,ze robiac bierzmowanie to dobrze dla dziecka,kosciol,itp ..A jednak,Bozia pokarala jak to sie mawia..Tak bynajmniej sobie to tlumacze..Mowi sie,ze jednemu lub drugiemu szczescie si eodbiera.to wstyd,ale pomyslalam sobie..moj chrzesniak choruje,wiec z moim dzieciatkiembedzie ok..a jednak nie. No wlasnie kazdy zabobon skads sie wzial. Czasem sobie mysle,choc wiem,ze to zle...dlaczego mnie to spotkalo?Dlaczego nie kogos innego, kolezanki urodzily zdrowe dzieci,dlaczego nas to spotkalo a nie ich ?Wiem, to zle tak myslec,ale nie moge sie z tym pogodzic.. Czy jestem przez to zla?Ciesze sie,ze im sie udalo a zarazem tak bardzo zazdroszcze...Co my takiego zrobilismy? Ponad 6 lat ze soba, tez nie jest super miedzy nami,ae trwamy..ale co takiego zrobilismy,ze i z dzieckiem nam sie nie udalo?W zwiazku ciezko?Nawet z innymi rzeczami...Dlaczego ...?Trzeba sie modlic o lepsze jutro, jeszcze nam sie uda i wierze w to ..Choc to bardzo trude,bo coraz bardziej tesknie za synkiem,coraz bardzi w srodku rozrywa mnie na wskros..serce boli,bo ja tylko chcialabym go jeszcze raz przytulic..Dzis popadal u nas troszke snieg, a mnie serce bolalo...bo chcialabym pokazac synkowi snieg, pierwszy raz by go zobaczyl,poprostu nie moge tego przezyc..Udaje,ze jest lepiej,ale nie jest..Na zewnatrz staram sie byc twarda,ale to na zewnatrz..Wszystko mi przypomina synka...nawet piosenka,ktora uwielbialam pod koniec ciazy i wiem,ze moj maluch tez ja lubil czy lubial ..To takie trudne..Dzis zdalam sobie sprawie,bo chyba zaczyna do mnie powoli docierac ,co sie stalo, ze nawet jesli zajde w ciaze to inne dziecko mi nie zastapi mojego Adrianka, tak dlugo wyczekiwanego, upragnionego i wymarzonego synka..Slicznego:( To wszystko zbyt trudne jest, minely 2 tygodnie z malenkim hakiem ..A czuje sie jakby mina juz miesiac a ja nie moge zapomniec..Chcialabym zeby ten rok migiem przelecial... Ale jak to sie mowic, nic nie dzieje sie bez powodu, dzieki temu bedziemy silniejsze niz inne kobiety, dzieki temu bardziej wyrozumiale, dzieki temu bardziej wdzieczne..Tak to sobie tlumacze, ze jednak musial byc powod. Mam nadzieje,ze gdy moje dziecko umieralo to nic go nie bolalo,ze mial dobrze u mnie w brzuszku.Pamietam jak tanczylam i mowilam,ze kolysze go do snu ..a brzuch mialam olbrzymi..na taka mysl mam usmiech na twarzy a lez wiecej niz rzeka wody ...Nie moge sie z tym pogodzic,to fakt,dociera do mnie powoli,ze juz go ie bedzie ze mna..:(Okropne uczucie.. Wiem,ze z czasem bedzie latwiej, ale tak bardzo wspolczuje Wszystkim tutaj mamusiom, bo teraz wiem, co takie osoby czuja.To ze sobie z tym dalyscie w jakis sposob rade to tylko Was podziwiac,naprawde.. Moje powiedzenie : " Po burzy zawsze slonko wychodzi". No i nam tez w koncu kiedys wyjdzie :)Ja w to wierze, z czasem bedzie tylko lepiej. Tule Was z calego serducha i sciskam ! Adrianek [*] 07.01.2015 - 41-2tc - Moj Aniolek\nWysłany: 22 stycznia 2015, 12:32\nCzarna23 ja też wierzę, że dla nas znów kiedyś zaświeci słońce, choć wiem, że już nigdy nie będzie świeciło tak samo.\nWidzę, że chyba każda z nas Aniołkowych mam, ma takie same odczucia. Ja też ryczałam jak zobaczyłam pierwszy śnieg, ryczałam, że nie mogę pokazać go dla mojej córci.\nU mnie już 5 tygodni po porodzie, czy jest lepiej ? - nie jest\nZawsze byłam twardą, silną kobietą... Teraz ciągle płacze, jak spotykam kogoś po raz pierwszy od porodu, to płaczę, bo wiem, że muszę mu powiedzieć o śmierci mojego dziecka... Nie jestem sobą i nie wiem czy kiedyś do siebie wrócę.\nByłam zawsze pewna siebie, wszystko w życiu mi się udawało, szybko znalazłam wspaniałego faceta, miałam piękne wesele, znalazłam dobrą pracę...\nA teraz - boje się, że mąż mnie zostawi, wspiera mnie bardzo i wiem, że mocno kocha, ale ile można wytrzymać z ciągle płaczącą, obwiniającą się babą.\nDo pracy boję się wracać - tyle mnie nie było, tyle się zmieniło...\nTeraz po śmierci małej często mam sen, że jestem na cmentarzu przy grobie córki, widzę kogoś znajomego i chcę mu pokazać ten grób, że tu jest pochowane moje dziecko, bardzo często mi się śni, że idę do fryzjera, kosmetyczki, do sklepu i że wszyscy wiedzą, że straciłam dziecko i mnie przytulają, a ja rycze....\nMojemu mężowi, często się śni, że nasze dziecko ma już ok 2 lat i go woła... a on nie może do niej podejść\nWiadomość wyedytowana przez autora: 22 stycznia 2015, 12:56\nCzarna23 ja też wierzę, że dla nas znów kiedyś zaświeci słońce, choć wiem, że już nigdy nie będzie świeciło tak samo. Widzę, że chyba każda z nas Aniołkowych mam, ma takie same odczucia. Ja też ryczałam jak zobaczyłam pierwszy śnieg, ryczałam, że nie mogę pokazać go dla mojej córci. U mnie już 5 tygodni po porodzie, czy jest lepiej ? - nie jest Zawsze byłam twardą, silną kobietą... Teraz ciągle płacze, jak spotykam kogoś po raz pierwszy od porodu, to płaczę, bo wiem, że muszę mu powiedzieć o śmierci mojego dziecka... Nie jestem sobą i nie wiem czy kiedyś do siebie wrócę. Byłam zawsze pewna siebie, wszystko w życiu mi się udawało, szybko znalazłam wspaniałego faceta, miałam piękne wesele, znalazłam dobrą pracę... A teraz - boje się, że mąż mnie zostawi, wspiera mnie bardzo i wiem, że mocno kocha, ale ile można wytrzymać z ciągle płaczącą, obwiniającą się babą. Do pracy boję się wracać - tyle mnie nie było, tyle się zmieniło... Teraz po śmierci małej często mam sen, że jestem na cmentarzu przy grobie córki, widzę kogoś znajomego i chcę mu pokazać ten grób, że tu jest pochowane moje dziecko, bardzo często mi się śni, że idę do fryzjera, kosmetyczki, do sklepu i że wszyscy wiedzą, że straciłam dziecko i mnie przytulają, a ja rycze.... Mojemu mężowi, często się śni, że nasze dziecko ma już ok 2 lat i go woła... a on nie może do niej podejść\nCzarna, MamaNieMama, nie mozna przejsc obojetnie obok waszych wpisow. Czytam i placze\nOby los/ bog wynagrodzil wam wasze cierpienie.\nNiektorzy twierdza ze niewazne kiedy sie straci swoje dziecko, niewazne ktory to tydzien, a boli tak samo.\nNie zgadzam sie z tym. Moja ciaza skonczyla sie w 11 tygodniu. Nie znalam plci. Nie wybralam imienia. Moje dziecko nie mialo swoich ubranek, lozeczka, wanienki. Bylo jeszcze takim snem na jawie, marzeniem, ktore dopiero zaczelo sie spelniac.\nKiedy uslyszalam ze serce juz nie bije to byla najgorsza chwila w moim zyciu. Zatkalo mnie. Nie wierzylam, ze to sie dzieje naprawde.\nAle nie wyobrazam sobie bolu i zlosci na swiat jaka wy czulyscie.\nObyscie szybko przeszly na fioletowa strone. I obyscie nigdy nie wrocily juz na ten watek.\nCzarna, MamaNieMama, nie mozna przejsc obojetnie obok waszych wpisow. Czytam i placze :( Oby los/ bog wynagrodzil wam wasze cierpienie. Niektorzy twierdza ze niewazne kiedy sie straci swoje dziecko, niewazne ktory to tydzien, a boli tak samo. Nie zgadzam sie z tym. Moja ciaza skonczyla sie w 11 tygodniu. Nie znalam plci. Nie wybralam imienia. Moje dziecko nie mialo swoich ubranek, lozeczka, wanienki. Bylo jeszcze takim snem na jawie, marzeniem, ktore dopiero zaczelo sie spelniac. Kiedy uslyszalam ze serce juz nie bije to byla najgorsza chwila w moim zyciu. Zatkalo mnie. Nie wierzylam, ze to sie dzieje naprawde. Ale nie wyobrazam sobie bolu i zlosci na swiat jaka wy czulyscie. Obyscie szybko przeszly na fioletowa strone. I obyscie nigdy nie wrocily juz na ten watek. Caluje\nJa niestety nie miałam dokąd wracać moja szefowa musiała zamknąć działalność było mi żal mojej pracy no ale cóż wiem że było już bardzo ciężko. Do 23.12 miałam macierzyński i już na nim szukałam nowej pracy, później L4 (byłam przeziębiona) i od 8.01. jestem bezrobotną mam za sobą już kilka rozmów kwalifikacyjnych.\nMamaNieMama nie martw się pewnie będzie dobrze.\nA kiedy masz wrócić do pracy ?\n[QUOTE=MamaNieMama]Dziewczyny mam pytanie. Jak było z waszym powrotem do pracy ? U mnie ten dzień zbliża się wielkimi krokami i bardzo go się boje. Boje się ze mnie zwolnią, w ciąży od ok 12 tygodnia byłam na zwolnieniu lekarskim, na moje miejsce została zatrudniona inna dziewczyna, a ja mam umowę na czas okreslony[/QUOTE] Ja niestety nie miałam dokąd wracać moja szefowa musiała zamknąć działalność było mi żal mojej pracy no ale cóż wiem że było już bardzo ciężko. Do 23.12 miałam macierzyński i już na nim szukałam nowej pracy, później L4 (byłam przeziębiona) i od 8.01. jestem bezrobotną mam za sobą już kilka rozmów kwalifikacyjnych. MamaNieMama nie martw się pewnie będzie dobrze. A kiedy masz wrócić do pracy ?\nWysłany: 22 stycznia 2015, 19:44\nChociaż masz.prace MamaNieMama,ja.nie oracowalam..ucze sie,staram doksztalcac poki moge i mam rentę,wiec tez.korzystam,ale boje.się pójść do szkoly..dzis spotkalam koleżankę,która.chyba.myslalam,ze.dopiero początek ciazy..maly brzuch teraz..podeazla i Poglaskal.mnie po brzuchu, nie wiedzialam co powiedziec,padlo :co tam,co tam, dobrzew,dobrze,no i ucieklam mówiąc,ze.bardzo nam.sie spieszy,byliśmy.ogolnie na zakupach ..kolezanka obecnie w ciazy..strasznie mnie bola dzis plecy z boku,aż chodzić nie idzie..dobrze,ze.teraz.na.wieczor ból chwycili a nie w dzien..boć i tak w sumie co za roznica,jak calyni dniami leżę..codziennie mowie sobie wieczorem,jutro bedzie lepiej..pora wstac,ubrać sie,umalowac,hmm dla kogo przeciez..obiad,posprzątać,ale gdy rNsk.przychodzi ja nie.mam.sily i ochoty na nic..tak juz.od poltora tygodnia jadlam wyszlam ze szpitala..u mnie 2,5 tygodnia od śmierci a wlasciwie porodu maleństwa.minelo..a ja popadlam.w apatię..chcialabym poznać wyniki sekcji..chcialabym byc zdrowa,wstac i powiedzieć dzis czuje.sie.lepiej..chcialabym żeby ten koszmar się skonczyl,żeby minelo troche czasu i żeby choć odrobinę przestac myslec ..ale tak bedzie,,jeszcze troszkę..dla wszystkich nas slonce znów zaświeci! !!\nChociaż masz.prace MamaNieMama,ja.nie oracowalam..ucze sie,staram doksztalcac poki moge i mam rentę,wiec tez.korzystam,ale boje.się pójść do szkoly..dzis spotkalam koleżankę,która.chyba.myslalam,ze.dopiero początek ciazy..maly brzuch teraz..podeazla i Poglaskal.mnie po brzuchu, nie wiedzialam co powiedziec,padlo :co tam,co tam, dobrzew,dobrze,no i ucieklam mówiąc,ze.bardzo nam.sie spieszy,byliśmy.ogolnie na zakupach ..kolezanka obecnie w ciazy..strasznie mnie bola dzis plecy z boku,aż chodzić nie idzie..dobrze,ze.teraz.na.wieczor ból chwycili a nie w dzien..boć i tak w sumie co za roznica,jak calyni dniami leżę..codziennie mowie sobie wieczorem,jutro bedzie lepiej..pora wstac,ubrać sie,umalowac,hmm dla kogo przeciez..obiad,posprzątać,ale gdy rNsk.przychodzi ja nie.mam.sily i ochoty na nic..tak juz.od poltora tygodnia jadlam wyszlam ze szpitala..u mnie 2,5 tygodnia od śmierci a wlasciwie porodu maleństwa.minelo..a ja popadlam.w apatię..chcialabym poznać wyniki sekcji..chcialabym byc zdrowa,wstac i powiedzieć dzis czuje.sie.lepiej..chcialabym żeby ten koszmar się skonczyl,żeby minelo troche czasu i żeby choć odrobinę przestac myslec ..ale tak bedzie,,jeszcze troszkę..dla wszystkich nas slonce znów zaświeci! !! Caluje Was! 07.01.2015[*]\nPrzepraszam za bledy, moje.t9 plata figle.\nMamaNieMama - przytulam Cię mocno...\nJa wczoraj miałam termin porodu.. było bardzo ciężko przeżyć ten dzień, ale jakoś się udało. Przeryczałam cały wieczór, obejrzałam film "Return to zero" (nie wiem,jaki tytuł po polsku). O parze, która traci dziecko w 38tc. Boże, jak dobrze rozumiałam tą matkę, to co przeżywała... Polecam Wam wszystkim ten film, naprawdę.\nMamaNieMama, pytałaś o pracę. Ja wszystko bym dała, by móc iść do pracy. Straciłam pracę przed samą ciążą i od razu po wszystkim zaczęłam czegoś szukać, aby wyjść z domu. Niestety, szukam od października, chodzę na rozmowy, byłam już może na 7-8 ale dalej nic... siedzenie w domu nie pomaga, czas mija a mój smutek nie..\nMamaNieMama - przytulam Cię mocno... Ja wczoraj miałam termin porodu.. było bardzo ciężko przeżyć ten dzień, ale jakoś się udało. Przeryczałam cały wieczór, obejrzałam film "Return to zero" (nie wiem,jaki tytuł po polsku). O parze, która traci dziecko w 38tc. Boże, jak dobrze rozumiałam tą matkę, to co przeżywała... Polecam Wam wszystkim ten film, naprawdę. MamaNieMama, pytałaś o pracę. Ja wszystko bym dała, by móc iść do pracy. Straciłam pracę przed samą ciążą i od razu po wszystkim zaczęłam czegoś szukać, aby wyjść z domu. Niestety, szukam od października, chodzę na rozmowy, byłam już może na 7-8 ale dalej nic... siedzenie w domu nie pomaga, czas mija a mój smutek nie..\nCzarna23 - nie mam słów na pocieszenie... niestety...\nmogę Cię tylko przytulić wirtualne!\nBędzie kiedyś lepiej!\nCzarna23 - nie mam słów na pocieszenie... niestety... mogę Cię tylko przytulić wirtualne! Będzie kiedyś lepiej! Dla każdej z nas!


Miłocin - Sale i domy weselne, hotele i restauracje -\nJesteś tutaj: Wesela.info.pl > Lubelskie > Miłocin\nMiłocin Sale i domy weselne, hotele restauracje\nMiłocin 6, Miłocin, Lubelskie,\nSala weselna Miłocin – przyjęcie weselne w odpowiednim miejscu\nŚlub jest dniem, jaki zapamiętujemy na całe życie. Właśnie dlatego tak istotne jest prawidłowe przygotowanie całej imprezy z zadbaniem o najmniejsze detale, które później stanowią doskonałą całość. W zrealizowaniu wymarzonego ślubu oraz wesela bardzo ważny jest świetny pomysł, oraz jeszcze dobre lokum, które w rzeczywistości jest właściwie fundamentalną podstawą Coraz liczniejsza ilość par młodych decyduje się na wesela urządzane w konkretnym stylu, przez co cała oprawa, a dodatkowo miejsce oraz dekoracje i ozdoby wymagają znakomicie wkomponowywać się w temat przewodni uroczystości. Nasz portal wesele.info.pl pozwala dokładnie rozważyć wszelkie najlepsze hotele, restauracja, domy i sale weselne w miejscowości Miłocin oraz jego okolicach. Dzięki temu będziecie mogli dobrać salę ślubną w miejscowości Miłocin która najbardziej odpowiada Waszym wymaganiom.\nPrzygotowania do ożenku, są intensywnie pochłaniające i nie da się zataić, iż jeszcze i stresujące. Z owego powodu dobrze jest ustalić całość z dużym wyprzedzeniem żeby czas nie był wrogiem oraz byśmy nie musieli robić wszystkiego z zegarem w ręku. Każda para młoda posiada osobistą koncepcję tego, w jakim stylu winno zostać urządzone ich przyjęcie weselne Po pierwsze, najistotniejsze jest, by para miała dokładnie opisane wytyczne, co do charakteru całej uroczystości weselnej Dzięki temu znacznie prościej jest przygotowywać całe przyjęcie. Mnóstwo par weselnych decyduje się dzisiaj na wesela w trendzie rustykalnym bądź etno. Jeżeli chodzi o charakter etno, to dominują w nim aspekty kulturowe, zarówno gdy chodzi o ubiór, jak i ozdobę sali weselnej Decydując się na taki styl konieczna jest do tego wygodna sala weselna, która podkreśli tenże szczególnie barwny oraz wyjątkowy charakter. Jeśli chcecie odnaleźć salę weselną w miejscowości Miłocin która będzie idealnie współgrać z Waszą koncepcją koncepcji ,wystarczy, że poszukacie jej na naszym portalu XXXXX. To dobra metoda na szybkie a także efektywne szukanie możliwości najodpowiedniejszych lokali weselnych w miejscowości Miłocin i okolicach, dzięki czemu nie musicie sprawdzać nieskończonej części stron internetowych w wierze, iż inalnie dotrzecie w końcu na coś odpowiedniego.\nPoszukujecie sali bądź domu weselnego w miejscowości Miłocin ? Pomożemy Tobie!\nPoszukiwania restauracji, hotelu sali czy domu weselnego, w jakim można zaaranżować wesele, są nieraz czasochłonne i wyczerpujące. Spowodowane jest to tym, że wybór ten jest niezwykle ważny, gdyż nie da się ukryć, że lokal w któym odbywa się weselisko opisuje po części to, jak bardzo piękna jest na nim uroczystość. Dlatego, nie ma sensu przeszukiwać całego internetu w poszukiwaniu idealnej sali weselnej, gdy możesz skorzystać z naszego serwisu. Postaraliśmy się, by był on jak najbardziej automatyczny i funkcjonalny w obsłudze, dzięki czemu szukanie interesujących Was lokali jest szybkie oraz bezproblemowe. Spróbuj wykorzystać opcję szukaj, lub wejdź bezpośrednio na miasto, które Cię interesuje i odkryj Waszą wymarzoną salę ślubną w miejscowości Miłocin już dzisiaj!\nWeselne menu w domach weselnych w miejscowości Miłocin\nWspaniałe potrawy i napoje, są kwintesencją wyśmienitego przyjęcia weselnego dlatego dobór godziwego menu jest kluczowy. Stąd też tak istotne jest, aby odpowiednio dopasować menu do stylu naszego wesela, a także Waszych indywidualnych preferencji. Dzięki XXXX możesz w prosty sposób zestawić menu różnych lokali weselnych w miejscowości\nCzym kierować się podczas wyboru sali weselnej w miejscowości Miłocin\nWybór sali weselnej jest nadzwyczaj istotną decyzją, jaka w sporej mierze określa to, jak niezwykle szczęśliwe będzie Wasze wesele. Z tego powodu korzystnie jest dobierać takie lokale weselne, które całkowicie spełnią wszystkie wasze wymagania. Na wesela.info.pl znajdziecie wiele polecanych sal weselnych z w miejscowości Miłocin oraz okolic, dzięki czemu będziecie mogli dobrze zastanowić się nad tym najważniejszym wyborem.\nSale Weselne Miłocin - Ile trzeba zapłacić za jeden talerzyk\nStawka jest bardzo kluczową kwestią, gdy chodzi o wybór sali weselnej. Budżet wesela jest zazwyczaj całkiem sztywny, dlatego rozsądnie jest wybierać takie sale, które nie tylko podobają nam się pod względem wizualnym, ale dodatkowo są w naszym przedziale cenowym. Gdy chodzi o przedział cenowy, to Miłocin i jego okolice są bardzo zróżnicowanym miejscem. Cena za talerzyk waha się od 100 do 200 zł do nawet 300 zł, które należy zapłacić wytwornym hotelu. Dokładnie z tego względu, nasz portal wesele.info.pl jest tak bardzo przydatny, ponieważ pomaga Ci w poszukiwaniach wymarzonej sali weselnej w miejscowości Miłocin na podstawie ceny za talerzyk, inaczej opłaty za 1 parę\nJak duże są sale weselne w miejscowości Miłocin


Przedszkole Niezapominajka - Postawy rodziców\nPostawy rodziców a cechy dziecka\nZachowanie rodziców może wypaczyć charakter\nPostawa rodziców wobec dzieci może stwarzać warunki do szybkiego i pełnego rozwoju dziecka, jak i hamować jego umiejętności poznawcze oraz społeczne. Niewątpliwie stosunek matki i ojca do dziecka wpływa na kształtowanie się osobowości młodego człowieka. Ekstremalnie niewłaściwe postawy rodzicielskie mogą nawet bardzo silnie wypaczyć charakter dziecka i uczynić je psychopatycznym bądź skrajnie nieporadnym człowiekiem. Postawa rodzicielska to inaczej sposób, w jaki rodzice ustosunkowują się do tego, że są rodzicami, jak rozumieją swoją rolę jako matki i ojca, czy ustawiają się pozycji autorytetu i władcy, czy wręcz przeciwnie - obserwują tylko dziecko i uważają swoją rolę za służebną wobec dziecka i jego potrzeb. Czy traktują jej jako cel swoich marzeń, czy przeszkodę w realizacji swoich dążeń. Możemy wyróżnić osiem głównych postaw rodziców i na ich podstawie określić, jaki dany model postępowania ma wpływ na przyszły charakter dziecka.\n1. Postawa odtrącająca.\nDominującym elementem tej postawy jest poczucie, że dziecko to przede wszystkim obowiązek, a w domyśle także ciężar (zarówno pod względem emocjonalnym, organizacyjnym jak i finansowym). Rodzic taki nie specjalnie lubi przebywać ze swoim dzieckiem, stale krytykuje je i wytyka mu błędy, kieruje nim stosując rozkazy, surowe kary i konsekwencje niedociągnięć.\nJakie cechy i zachowania wywołuje to u dziecka? Taka postawa kształtuje u dziecka agresję (często rozładowywaną na innych), gniew, kłótliwość, stosowanie kłamstwa jako metody na przetrwanie, dziecko takiego rodzica bywa aspołeczne, nie chce się angażować w projekty grupowe, zdarzają się też zachowania nerwicowe.\nU dzieci rodziców odtrącających często dochodzi do zahamowania rozwoju uczuć wyższych. Jako nastolatki mają też trudności w przystosowaniu się do sytuacji, często są też bezradne i nie potrafią kreatywnie rozwiązywać problemów.;\n2. Postawa unikająca.\nTen typ reprezentują tzw. rodzice wyluzowani. Są oni pozornie liberalni, sprawiają wrażenie niedbałych wychowawczo, czasami wręcz obojętnych. Kontakt z dzieckiem jest luźny, relacje niewymagające, ograniczone do minimum. Rodzic mało interesuje się sprawami dziecka, pozostawia je bez pomocy, nie bierze udziału w jego zabawach, pracach domowych i przyjemnościach. Rodzice tacy zachowują dystans uczuciowy wobec dziecka, w relacjach brak spontaniczności i serdeczności.\nJakie cechy i zachowania wywołuje to u dziecka? Taka postawa rodziców powoduje, że dziecko staje się niezdolne do stałych uczuć, nie nawiązuje trwałych więzi uczuciowych, ale nie ma też umiejętności do dokonywania obiektywnych ocen, nastawione jest na bycie w wiecznej opozycji. Bywa nieufne, bojaźliwe i łatwo popada w konflikt ze szkołą i rodzicami. Często dziecku rodziców unikających brakuje wytrwałości w dążeniu do celu, szybko się zniechęca, ma także trudności z koncentracją i częste problemy w nauce.\n3. Postawa nadmiernie ochraniająca.\nTacy rodzice strasznie boją się o swoje dziecko. Chronią je od pierwszych dni życia - pierwsze kroki malucha są dla nich dramatem, bo ich celem i głównym zadaniem jest ustrzeżenie malucha przed samodzielnością, która w ich rozumieniu oznacza niebezpieczeństwa. Chronią je więc przed wysiłkiem, pracą i odpowiedzialnością. Ustawicznie pobłażają, usuwają z drogi wszystko, co niesie ze sobą jakiekolwiek ryzyko, tworzą cieplarniane warunki rozwoju.\nJakie cechy i zachowania wywołuje to u dziecka? Taka postawa powoduje w rezultacie, że dzieci wyrastają na osoby bierne, nastawione na branie, a nie dawanie, infantylne, bez inicjatywy. Zdarza się, że ta postawa rodziców powoduje zachowania odwrotne: dziecko robi się zarozumiałe, egoistyczne, awanturnicze, zuchwałe i samolubne. U dzieci takich rodziców niemal zawsze występuje opóźnienie dojrzałości emocjonalnej i społecznej.\n4. Postawa nadmiernie wymagająca.\nPrzy tej postawie rodzice stawiają dziecku wygórowane wymagania. Maluch od pierwszych lat życia funkcjonuje pod presją przesadnych wymagań rodziców i nie może im sprostać. Rodzice zaś krytykują go lub dopingują, zmuszając do wysiłku ponad możliwości. W ich rozumieniu, starają się "ciągnąć dziecko" w górę, motywować do lepszej pracy i szybszego rozwoju.\nJakie cechy i zachowania wywołuje to u dziecka? Powoduje to bunt i protest. Dziecko rodziców nadmiernie wymagających nie wierzy we własne siły, jest niepewne i lękliwe do tego stopnia, że czasami cierpi wręcz z powodu obsesji. Zdarza się także przewrażliwienie, uległość, nadpobudliwość, trudności z koncentracją. Dziecko ma poczucie traktowania z pozycji siły, bez poszanowania jego indywidualności.\n5. Postawa akceptacji dziecka.\nRodzice przyjmują potomka ze wszystkimi jego słabościami, śmiesznostkami, atutami - po prostu takie, jakie jest. mama i tata chwalą dziecko, gdy jest powód, a gdy jest potrzeba - upominają je, ale nie potępiają jego osoby. Poznają jego potrzeby i zaspokajają je.\nJakie cechy i zachowania wywołuje to u dziecka? W tych warunkach dziecko ma poczucie bezpieczeństwa i jego rozwój przebiega prawidłowo. Dziecko rośnie wesołe, przyjacielskie, współczujące, pogodne, miłe, otwarte, empatyczne, a dzięki poczuciu bezpieczeństwa - odważne. Postawa ta sprzyja również kształtowaniu się zdolności do nawiązywania trwałych więzi emocjonalnych.\n6. Postawa współdziałania z dzieckiem.\nDziecko uczestniczy w życiu rodzinnym, w pracach domowych i rozrywkach, które są dostosowane do jego potrzeb, możliwości i wieku. Zdarza się jednak, że rodzice tacy mają tendencję do "wydoroślania" malucha - wprowadzania go w takie sfery życia, które nie są jeszcze dla niego odpowiednie.\nJakie cechy i zachowania wywołuje to u dziecka? Współdziałanie zaspokaja potrzeby kontaktu z rodzicami. Powoduje to, że dziecko staje się ufne wobec rodziców, zwraca się do nich po radę i pomoc w momentach trudnych. Wierzy we własne siły. Dzięki tej postawie dziecko jest wytrwałe, zadowolone z własnej pracy, zdolne do współdziałania i podejmowania zobowiązań. Zdarza się, że dzieci takie, uczestniczące w świecie dorosłych, bywają zarozumiałe i przemądrzałe, nad wiek "przeintelektualizowane", przekonane o tym że "one już mogą, rozumieją".\n7. Postawa zapewnienia dziecku swobody.\nRodzice jak najczęściej, w miarę chęci i możliwości malucha, stwarzają okazję do zaspokojenia dziecięcej potrzeby aktywności i samodzielności. Rodzice tacy wiedzą, że mimo stopniowego fizycznego oddalania się dziecka od mamy i taty, więź emocjonalna staje się coraz silniejsza. Uznawanie swobody aktywności rozwija pomysłowość, oryginalność, dążenie do pokonywania przeszkód i łatwość w przystosowaniu do różnych sytuacji społecznych.\nJakie cechy i zachowania wywołuje to u dziecka? W tych warunkach dziecko jest zdolne do kontaktów zarówno z dorosłymi jak i z rówieśnikami, staje się uspołecznione i rozsądne, bo zna konsekwencje swoich zachowań. Ma dużą łatwość w dostosowywaniu się do różnych sytuacji, umie pokonywać przeszkody, jest pomysłowe. Często ma tendencję do przewodzenia grupie w sytuacjach kryzysowych, umie szukać samodzielnych rozwiązań w sytuacjach niestandardowych.\n8. Postawa uznająca równe prawa dziecka.\nRodzice unikają dyscypliny i rygoru, oczekują od dziecka dojrzałego zachowania i zawsze są gotowi mu pomóc. Przejawiają szacunek dla jego indywidualności. Umieją być przyjacielem dziecka, poważnie traktując jego wszystkie przeżycia, jak przeżycia innych dorosłych członków rodziny. Traktują syna lub córkę od pierwszych lat jak partnera do rozmowy i działania.\nJakie cechy i zachowania wywołuje to u dziecka? Postawa ta rozwija lojalność, solidarność z innymi członkami rodziny, sprzyja powstawaniu realistycznego obrazu samego siebie, pobudza do przejawiania własnej inicjatywy. Dziecko ma poczucie uznania i szacunku - czuje się ważne. Szybko staje się gotowe do podejmowania odpowiedzialnych zadań, doprowadza podjęte działania do końca.\nNa szczęście jest mama i tata...\nRzadko zdarza się, ze postawy obydwojga rodziców są jednakowe. W sytuacji, gdy jedno z rodziców przejawia którąś z negatywnych postaw (pierwsze cztery), dobrze by było, gdyby drugie niejako niwelowało jej cechy dominujące. I często się tak dzieje, że np. dziecko, którego jedno z rodziców przyjmuje postawę nadmiernie wymagającą ma drugie z rodziców o postawie nadopiekuńczej itd.\nNa podst. prac Leo Kannera, Anny Roe i Marii Ziemskiej


Dodane: 25-06-2018 01:40\nO typach i rodzajach ogrodzeniaSprawdź jak możesz szkolić z bhp we WrocławiuDentysta ZabrzeProdukty dla dzieci w Polskim interneciePILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz naprawić ekspres do kawyKredyt na mieszkanie - warto pomyśleć o wycenieZakres usług świadczonych w małym gabinecie ortopedycznymLeczenie dzieciKilka faktów o prawiePoradnik dla biznesu - co to jest SEOSłońce i jego energia. Jak ja wykorzystać?Jak Kupić Dobrą Kawę Od RękiTym razem ekologicznie - o POSO solarach - dla lansu czy faktycznej oszczędności?Building brighter future - electricityOgrzewanie - zimowy niezbędnikOptima EPRWirtualne, czy tradycyjne?Sposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniRenowacja i konserwacja skórOsuszacze do wynajęciaPozycjonowanie strony w wyszukiwarce googleJak czyścić dywan?Geodeta w centrum uwagi. Co robią i do czego są potrzebni geodeci?Zdrowa skóra i włosyGabinet stomatologiczny zabrzeMasz trampolinę? Lepiej spraw sobie saunę!Chciał Tylko bhp. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Ogrzewanie - zimowy niezbędnikSamodzielnie czy z biurem rachunkowym? O podatkach


Wieprzowina świeża | Sklep Swiezemieso.pl Kraków, Małopolska\nStrona główna / Mięso / Wieprzowina świeża\nBoczek ze skórą\n23,90 zł /kg\nĆwiartka wieprzowa tylnia\n6,90 zł /kg\nZakład mięsny „WAGA” to rodzinna firma, która od 28 lat dostarcza na polski rynek doskonałej jakości mięso wieprzowe, w skład której wchodzi między innymi mięso gulaszowe, łopatka bez kości, móżdżek wieprzowy, boczek rolowany bez skóry oraz boczek ze skórą, golonki przednie i tylne, podgardle, polędwica, schab, żeberka, udziec wieprzowy, słonina bez skóry, móżdżek czy nóżki wieprzowe. To produkty, których świeżość potwierdza właściwy zapach, soczystość, a także stosowny dla danej części mięsa kolor i odpowiednie właściwości odżywcze. Są cennym źródłem kwasów nienasyconych, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka, witamin z grupy B, a także odpowiedzialnego za produkcję czerwonych krwinek żelaza.\nMięso wieprzowe – znakomite do przygotowania w niejednej postaci\nMięso wieprzowe sprawdzi się w niejednej postaci, ponieważ można je nie tylko piec, ale również marynować, gotować, wędzić, dusić czy przeznaczyć na wieczornego grilla. Na przykład żeberka wieprzowe stanowią doskonałą podstawę do przygotowania aromatycznego kapuśniaka, grzybowej czy pomidorowej. Z kolei podgardle wieprzowe idealnie nadaje się na smalec, ale także do przygotowania pasztetów. Polędwicę warto przeznaczyć na duszone czy pieczone polędwiczki i podać z sosem koperkowym, kurkowym lub pieczarkowym, a dzięki schabowi podczas niedzielnego obiadu możemy raczyć podniebienia smakiem kotletów pokrytych chrupiącą skórką. Serca wieprzowe, podobnie jak łopatka, są znakomitym dodatkiem do gulaszu. Natomiast rolada z boczku rolowanego będzie interesującą alternatywą dla wędlin ze sklepowych półek i urozmaici śniadania oraz kolacje. Nie sposób też zapomnieć o cenionej w staropolskiej kuchni golonce, która przez wielu smakoszy wciąż uznawana jest za prawdziwy rarytas, dlatego warto przygotować ją nie tylko podczas Dni Golonki obchodzonych w okresie jesienno-zimowym, ale też w pozostałe miesiące roku.\nMięso pozyskane z małych hodowli\nDostępne w naszym sklepie internetowym oraz w Małopolskim Wagonie Smaków mięso wieprzowe to produkt pozyskany z niewielkich gospodarstw z małopolskich wsi, nie nastawionych na produkcję masową. Rolnicy, z którymi współpracujemy, stosują odpowiedni sposób żywienia, dzięki czemu ich zwierzęta rosną powoli, w naturalny sposób. Mięso nie posiada szkodliwych dla organizmu człowieka składników, gdyż podawanie świniom antybiotyków oraz hormonów jest wykluczone. To sprawia, że dostarczamy na Państwa stoły zdrowe, polskie produkty, a więc takie, jakie sami chcemy spożywać.


02 marca 2018, 13:02\nPodsumowujemy Zimowe Półkolonie Sportowe 2018. Wzięło w nich udział 90 dzieci\nW Zimowych Półkoloniach Sportowych 2018 z MOSiR-em wzięło udział 90 dzieci. - To strzał w dziesiątkę. Super, że jest taka forma spędzenia czasu w czasie ferii - mówił Dominik Żyła, tata jednego z uczestników naszych półkolonii.\nPodczas półkolonii dzieci miały możliwość bardzo aktywnie spędzić czas. Plan zajęć był wypełniony różnymi dyscyplinami sportu. Każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Były to nauka pływania i podstawy nurkowania na pływalni Foka, nauka jazdy na łyżwach na Telegrafie, ścianka wspinaczkowa w Mobius Studio, bilard w Kieleckim Centrum Kultury, kręgle w MK Bowling, a także zajęcia z badmintona. Dodatkową atrakcją były zajęcia w Hali Legionów z zawodnikami Dafi Społem oraz Kiełkiem z PGE VIVE, niektórzy mieli także możliwość obejrzeć mecz PGE VIVE w Lidze Mistrzów z Celje Pivovarna Lasko. Warto dodać, że dzieci miały też dwudaniowe obiady w restauracji Olimpijska.\n- Z kadrą wychowawców dołożyliśmy wszelkich starań, żeby ten czas na długo pozostał dzieciakom w pamięci. To były nasze pierwsze zimowe półkolonie, ale najwyraźniej wszyscy byli zadowoleni, bo dzieci pytały już nas o letnie półkolonie - powiedziała Olga Kowalińska z Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji.\n- Takie półkolonie to strzał w „dziesiątkę”. To jest ciekawa forma spędzenia wolnego czasu podczas ferii. Dzieci miały urozmaicone zajęcia ruchowe w hali, na basenie, na lodowisku. Te, które wcześniej korzystały z takich zajęć z rodzicami, mogły udoskonalić swoje umiejętności, a dla niektórych to była nowość. Dużą atrakcją była również możliwość treningu i rozmowy ze znanymi sportowcami i trenerami. Mój syn był pod wrażeniem zajęć z siatkarzami Dafi Społem Kielce i od razu chciał, żeby zapisać go na siatkówkę - powiedział Dominik Żyła, tata Leopolda, który brał udział w pierwszym turnusie Zimowych Półkolonii Sportowych 2018 z MOSiR-em.\nW czasie zimowych półkolonii nie mogło zabraknąć zimowej dyscypliny, czyli jazdy na łyżwach.\nUczestnicy półkolonii grali w bilard. Zajęcia odbywały się w Kieleckim Centrum Kultury.\nByła także możliwość skorzystania ze ścianki wspinaczkowej. Chętnych nie brakowało.\nDużym zainteresowaniem cieszyły się nauka pływania i podstawy nurkowania na pływalni Foka.\nByło również spotkanie z Kiełkiem, maskotką PGE VIVE Kielce.\nDużą atrakcją była możliwość spotkania z siatkarzami i trenerem Dariuszem Daszkiewiczem z Dafi Społem Kielce.


THULE stopy EVO 7106 + belki WingBar EVO + KIT dopasowujący - Golf Alltrack 2015->2020 5 drzwi kombi reling - Volkswagen - Wyszukiwarka bagażników - Bagażniki dachowe - Bagażniki samochodowe - Sklep internetowy Strefakierowcy.pl\nNumer katalogowy: zestaw_TH/710600_TH/6078_TH/7112\nIdentyfikator produktu: 0102440\nW skład zestawu za 1 118,00 PLN wchodzi:\nBagażnik dachowy Thule Evo Flush Rail 7106 z belkami Thule Evo\nBagażniki firmy Thule zawsze słynęły z doskonałego dopasowania i łatwego montażu. Jednak jak się okazuje montaż ten może być jeszcze łatwiejszy i bardziej intuicyjny czego dowodzi nowa linia bagażników opartych o stopy Thule Evo Flush Rail 7106. Bagażniki oparte o te stopy wraz z odpowiednim zestawem dopasowującym (dobór możesz przeprowadzić online) są odpowiednie do stosowania na samochodach wyposażonych w zintegrowane relingi dachowe.\nKształt nowych stóp został zmieniony, aby poprawić aerodynamikę i uatrakcyjnić ich wygląd. Dodatkową, istotną zmianą w funkcjonalności w porównaniu do stóp 753 jest dołączenie do zestawu klucza z ogranicznikiem siły mocowania. Dzięki zastosowaniu tego narzędzia masz pewność, że bagażnik będzie właściwie dokręcony i gwint przy montażu nie zostanie uszkodzony poprzez zbyt mocne skręcenie. Podczas dokręcania kluczyk w pewnym momencie wyda dźwięk kliknięcia, który potwierdzi, że osiągnięto właściwą siłę docisku.\nJeśli chodzi o belki to nowa linia WingBar Evo przejęła aerodynamiczny profil od poprzedniej wersji więc w przekroju przypomina skrzydło samolotu, dzięki temu bagażnik jest cichy i efektownie prezentuje się na samochodzie. Hałas jest czynnikiem, który nierozłącznie towarzyszy przewożeniu czegokolwiek na dachu pojazdu, dlatego producenci starają się go minimalizować. Aby zmniejszyć poziom hałasu należy zoptymalizować przepływ powietrza w okół belki dlatego w Thule WingBar Evo niższy hałas osiągnięto dzięki poprawieniu technologii WindDiffuser oraz TrailEdge. Te technologie odpowiadają za właściwe kierowanie powietrza i separują jego główną strugę od belki, dzięki temu minimalizowany jest poziom hałasu generowany przez opływające bagażnik powietrze.\nJednak najważniejszą zaletą belek Thule WingBar Evo jest to, że użytkownik nie musi już usuwać uszczelki rowka T podczas instalacji akcesoriów na bagażniku bazowym. . Wystarczy wsunąć adaptery do belek a gumowa uszczelka rozchyli się na tyle, aby adapter móc umieścić we właściwym miejscu - bez straty dla aerodynamiki. To niezwykle praktyczne rozwiązanie, które pozwala na znaczną oszczędność czasu podczas montażu uchwytów i boksów. Dzięki temu bagażniki Thule odrabiają pod względem łatwości instalacji dodatków dystans do największego konkurenta, tj. firmy Yakima, która podobne rozwiązanie wprowadziła już kilka lat temu.\nJak sama nazwa wskazuje, bagażnik Evo to ewolucja modelu a nie rewolucja, więc w nowej wersji produktu zastosowano inne sprawdzone rozwiązania. Przesuwna miara SmartSlide służy do łatwego odmierzenia położenia bagażnika tak, aby belki były ustawione symetrycznie względem środka auta a ponadto wypełnia ona wycięcie w dolnej części belki, które służy do regulacji tak, aby nie generowało ono dodatkowego hałasu. Dostęp do rowka T jest niezwykle prosty dzięki otwieranym zaślepkom belek SwingBlade. Sama belka jest bardzo wytrzymała dzięki odpowiedniej strukturze wewnątrz, która ją wzmacnia.\nZobacz produkty pasujące do: THULE stopy EVO 7106 + belki WingBar EVO + KIT dopasowujący


Prezenty świąteczne cz. 3 - dla dziecka | Zróbtosamki - Amina Księżopolska\nHome DIYBoże NarodzeniePrezenty świąteczne cz. 3 – dla dziecka\nBy amina Posted on Lis 23, 2012 25 stycznia, 2018\nTen pomysł już wykorzystałam rok temu, kiedy córka miała 2,5 roku. Kupiłam na allegro proste drewniane łóżeczko dla lalek i uszyłam do niego pościel. W znanej szwedzkiej sieci można kupić łóżeczko już z pościelą za ok. 50zł, ale mi wyszło połowę taniej 😉\nPrzez rok pościel się rozkompletowała, więc na zdjęciu jest dosztukowywana zbieranina 😉 ale bardzo prosto jest ją uszyć – trzy prostokąty pod wymiar łóżeczka… oczywiście można się pobawić w doszycie falbanek, aplikacji itp…\nDobrze jest też wybrać rozmiar taki, który pasuje do obecnie ukochanej zabawki i ma potencjał na misia czy lalkę większego wzrostu – np. 35-36cm, nasze ma chyba 40cm długości. Zdarzało się, że spali w nim wszyscy obecnie najukochańsi (i też się mieścili).\nCategories: Boże Narodzenie, prezentyTags: 2-3 latki, 4-6 latki, Boże Narodzenie, lalka, prezenty, szycie, zabawki\nPrevious Post Previous post:Prezenty świąteczne cz. 2 – ciasteczka\nNext Post Ozdoby świąteczne – filcowy bałwanek


GDN-TRF-WMI, czyli krótkie kółko by WizzAir\nWątek: GDN-TRF-WMI, czyli krótkie kółko by WizzAir\n17-12-2012, 17:47 #1\nPewnego wieczoru pilnie ucząc się przedmiotów, z których sprawdzian miał mnie na drugi dzień zaskoczyć, usłyszałem dźwięk sygnalizujący nową wiadomość e-mail wydobywający się z mojego telefonu.Tytuł mówi sam za siebie - newsletter jednego z branżowych portali. No tak, wojna cenowa Ryanair vs WizzAir nadal trwa – nic dziwnego. W końcu odwieczni rywale biją się o klientów na każdym możliwym kroku, co dla pasażera-miłośnika latania jest nie lada gratką. Nie wiele inaczej było też i tym razem. Nie czekając ani minuty dłużej rozpocząłem poszukiwania połączeń, które miały urozmaicić mi jeden z listopadowych weekendów. Chwilę później coś znalazłem. Szybki telefon do forumowego kolegi joystick, dogranie terminów i lecimy.\nData: 17 listopada, odcinek: GDN-TRF, godzina wylotu: 06:00, koszt: 4 zł.\nPo chwili namysłu, korzystając z karty zniżkowej Citibank Wizzair i konta Wizz Discount Club zabookowałem lot, jednocześnie zabierając się za szukanie jakiegoś powrotu.\nData: 18 listopada, odcinek: TRF-WMI, godzina wylotu: 08:50, koszt: 4zł.\nIdealnie. Gdańsk – Oslo Sandefjord Torp – Warszawa Modlin w dwa dni za 8 złotych. Można? Można!\nProblem dojazdu do stolicy trómiasta rozwiązujemy z pomocą PKP. Warto nadmienić, że te kilkaset kilometrów w drugiej klasie TLK kosztuje nas więcej, niż kilka tysięcy kilometrów w powietrzu.\nPołączenie kolejowe z okolic Lublina jest o tyle dobrze dograne, że do Gdańska przyjeżdżamy chwilę przed trzecią nad ranem. Szybkie spojrzenie na rozkład jazdy i okazuje się, że autobus na lotnisko odjeżdża za 20 minut.\nPodróż z dworca PKP pod terminal lotniska w Rębiechowie zajmuje trochę ponad godzinę. Na oba loty odprawiliśmy się wcześniej przez internet, więc o godzinie 4:30 stoimy już w krótkiej kolejce do security. Kontrola przebiega sprawnie i bez żadnego problemu przechodzimy do górnej części terminalu T2, z którego odbywają się odloty. O tej godzinie ruchu jeszcze praktycznie nie ma, wszak lotnisko zaczyna swoją pracę o 6 wypuszczając pierwsze samoloty euroLOTu do Warszawy i WizzAira - do Londynu oraz nasz, do Oslo.\nKorzystając z okazji i chwili wolnego czasu kręcimy się po terminalu, odwiedzając przy okazji otwarty kilka minut wcześniej sklep duty free.\nBoarding zaczyna się o godzinie 5:30. Już wcześniej zauważyliśmy rejestrację samolotu –\nHA-LPR. Dobrze, że trafiliśmy na starszą serię Airbusów dostarczonych do węgierskiego przewoźnika, ponieważ jest w nich więcej miejsca na nogi, a fotele mają regulowane oparcia. Z autopsji wiem, że w serii LW* osobom przy moim wzroście (a nie jest nadzwyczajny – bowiem tylko 180 cm) będzie nie zbyt wygodnie.\nNajpierw standardowo na pokład wchodzą pasażerowie ze statusem priority boarding, później reszta – no-priority. Za bramką standardowo zaczyna się bieg po miejsce. W rezultacie dzięki tylnemu wejściu, w samolocie jesteśmy jeszcze przed pasażerami, którzy teoretycznie powinni być w nim pierwsi. Zajmujemy miejsca – 7D, E i F (razem z Patrykiem leciała jeszcze jego dziewczyna), tuż przed silnikiem. Całość przebiega sprawnie i w rezultacie kilka minut później zamykają się drzwi. Następnie pushback, safety instruction, kołowanie i po chwili dwa IATy wkręcają się najpierw na 50, później na 80% mocy. Odrywamy się od pasa startowego z kierunku 11 i… budzimy się w chmurach, chwilę przed przyziemieniem na pasie 36 w Torp. Zmęczenie daje o sobie znać.\nJest godzina 7:40 a za oknem jest tak samo ciemno, jak było podczas startu z Gdańska. Dla kogoś, kto nigdy nie był na długości geograficznej większej niż posiada Przylądek Rozewie zjawisko to jest czymś nowym. Na ziemii jestem tuż przed 8:00. Podczas kołowania mijamy hangary norweskiej linii lotniczej Wideroe, operującej na Bombardierach Q400 NG – bliźniaczych do tych, którymi lata polski euroLOT.\nZ lotniska Torp do miasteczka Sandefjord jest około 10 kilometrów i można do niego dotrzeć na trzy sposoby – pociągiem, samochodem lub… pieszo. Biorąc pod uwagę fakt, że Norwegia do najtańszych nie należy (za wspomniany pociąg trzeba zapłacić 39 NOK, czyli około 20 złotych) wybieramy opcję trzecią.\nDroga wiedzie przez prowincjonalne wsie i drogi, pomiędzy którymi rozpościerają się przepiękne widoki typowego, norweskiego krajobrazu. Ból nóg daje o sobie znać, ale śliczne, małe chatki na tle zielonych łąk rekompensują wszelkie niedogodności.\nNiestety, w połowie drogi zaczyna padać deszcz i do końca naszej podróży po kraju fiordów nie raczy przestać.\nSandefjord to bardzo przyjazne, 40 tysięczne miasteczko leżące przy jednej z wielu norweskich zatok o nieregularnych kształtach, charakteryzujących wybrzeże tego kraju. Jako, że nie mamy zbyt wiele czasu na zwiedzanie, a ponadto naszych chęci nie pobudza wstrętna aura, kierujemy się w stronę portu. Ktoś zapyta – w jakim celu?\nChwilę po tym jak zabookowałem lotnicze bilety, Patryk przejrzał relacje z podróży do Torp wielu innych miłośników podróży i awiacji. W jednej z nich ktoś wpadł na pomysł, aby dzięki połączeniom promowym organizowanym przez jednego z norweskich armatorów – Colorline – zaliczyć za jednym zamachem również Szwecję, a dokładniej mniejsze od Sandefjord miasteczko Strömstad. Pomyśleliśmy, że jeżeli tak czy siak nie mamy żadnych perspektyw na spędzenie dnia (bo wylot dopiero nazajutrz o 8:50), to skorzystamy z okazji\ni zorganizujemy sobie czas w podobny sposób. Nie zastanawiając się dłużej Patryk wpisał w przeglądarce adres strony internetowej norweskiego przewoźnika i kupił bilety RT flex do wspomnianego wyżej Strömstad. Koszty wycieczki wzrosły o – bagatela - 3 Euro/per os. …\nPo chwili poszukiwań wchodzimy do prowizorycznego terminalu, w którym przed każdym rejsem trzeba się odprawić. Od przemiłej pani w okienku otrzymujemy boarding passy i kierujemy się do bramek. Bezproblemowe skanowanie karty i już po chwili jesteśmy w drodze na pokład promu, który przybijał do nabrzeża w tym samym czasie, kiedy my szukaliśmy wejścia do budynku Colorline.\nNa pierwszy rzut oka statek potężny, wyższy od niejednego budynku w okolicy. Wewnątrz sklep bezcłowy, drogeria, bar, restauracja – wszystko, czego wygodny norweg zapragnie. Niestety, cały biznes zaczyna się kręcić dopiero po tym, kiedy prom wypłynie na pełne morze (a dokładniej Duńską cieśninę Skagerrak) więc nie czekając dłużej znajdujemy sobie miejsce na jednym z wielu wygodnych foteli umieszczonych przy oknie i – nie wiem jak moi towarzysze - następne trzy godziny spędzamy w objęciach Morfeusza.\nŚmiało mogę przyznać, że pogoda w odległym o kilkaset kilometrów szwedzkim Strömstad różniła się od aury w Sandefjord… Po prostu trzy razy bardziej lało. Zważywszy na nasze przemoczone już ciuchy, nie czekając ani chwili dłużej postanawiamy wybrać się na poszukiwania najbliższego supermarketu.\nKu naszej uciesze, podchodząc po drodze do starszego małżeństwa i pytając o drogę w języku angielskim nie mamy żadnego problemu z dogadaniem się. Nie mniej też cieszymy się, że obiekt w którym znajdują się chodzące nam już od dłuższego czasu po głowie bułki był położony 15 minut pieszo od portu.\nWchodząc do sklepu jesteśmy jak najbardziej świadomi, że Szwecja do najtańszych nie należy, ale wychodząc i trzymając w ręku zestaw złożony z litrowego pudełka truskawkowej maślanki, dwóch bułek pokroju kajzerki i jakiegoś mizernego batonika za który zapłaciliśmy około 27 złotych każdy, naprawdę nie wiemy co myśleć. Głodować przecież nie będziemy, ale jeśli tutaj płacimy taką kwotę za tak nie wiele, to ile zażyczą sobie za cheesburgera w McDonald’s po zachodniej stronie granicy? Pozostawiamy to pytanie bez odpowiedzi…\nPo chwili szybkiego marszu jesteśmy znów w porcie, lecz na naszą niekorzyść prom w drogę powrotną odpływa dopiero za dwie i pół godziny.\nPrzemoczeni odbieramy od pani w okienku boarding pass, przechodzimy przez bramki i siadamy na plastikowych siedzeniach przy zamkniętym jeszcze wyjściu do promu. Po chwili z naszych zakupów zostaje duże „nic”, a ja – jak zwykle - korzystając z okazji układam się wygodnie jak tylko mogę i zaczynam znowu walczyć ze skutkami mojej nieprzespanej nocy.\nJako, że spać uwielbiam – a jednocześnie jest to najbardziej kreatywne zajęcie, które mi w tej chwili przychodzi do głowy – czynię to samo po wejściu na pokład promu. Budzi mnie huśtanie, któremu niestety poddawany jest statek podczas pokonywania kilkumetrowych fal podczas sztormu grasującemu tej nocy na morzu. Dziwnym trafem przybywa także ludzi w kolejce do toalet…\nDo nabrzeża portu w Sandefjord przybijamy planowo, chwilę po 21 poczym ruszamy w drogę powrotną na lotnisko…\nZostaje za nami kilometr, dwa, trzy – pytamy – ile jeszcze? Nasze nogi, a w szczególności stopy nie są w końcu z tytanu. Jest ciemno, ale raz kozie śmierć – zatrzymujemy się i przechodzimy na drugą stronę ulicy. Spróbuję dotrzeć do naszego punktu docelowego w najbardziej nieoczekiwany sposób – na stopa. Czasu mamy w końcu dużo, ewentualnie pójdziemy dalej pieszo.\nJesteśmy co raz bardziej podirytowani, coraz bardziej mokrzy ale po dłuższej chwili– jest! Ktoś się zatrzymał! Oddychamy z ulgą.\nDzięki jakiemuś facetowi mieszkającemu w okolicach lotniska jesteśmy po 10 minutach na stacji kolejowej, którą kilka godzin temu mijaliśmy idąc do Sandefjord. Szybkie spojrzenie na rozkład jazdy – pociąg będzie za około 30 minut – więc jednocześnie będzie też darmowy autobus dowożący pasażerów pod terminal.\nNiebawem siedamy już wygodnie przy jednym z wielu stołach ustawionych wzdłuż bramek kontroli bezpieczeństwa, a na krzesłach rozwieszamy nasze przemoczone rzeczy. Odpoczywając, po chwili nawiązujemy połączenie z darmowym lotniskowym WiFi – a jednocześnie ze światem.\nPrzed tabletami spędzamy następne, dobre kilka godzin. W pewnej chwili podchodzi do nas funkcjonariusz służby ochrony lotniska i w uprzejmy sposób informuje, że port lotniczy jest od godziny 00:30 do 4:00 zamknięte z powodu sprzątania. Przyjmujemy komunikat do wiadomości bez najmniejszego problemu, wszak byliśmy wcześniej na tą okoliczność przygotowani i mam ze sobą ciepłe śpiwór, mieszczące się jednocześnie w mały plecaki (warto wspomnieć, że WizzAir pobiera opłaty za bagaż większy niż 42x32x25 cm).\nChwilę przed godziną zamknięcia wychodzimy z terminalu i kierujemy się w stronę pobliskiego parkingu piętrowego, do którego dobudowana jest klatka schodowa. Wchodzimy na ostatnie piętro i chowamy się w śpiwór. Nie podlega wątpliwości, że ktoś powinien podczas budowy obiektu pomyśleć o kaloryferze, ale cóż – jakoś do tej 4:00 trzeba przeczekać. Zasypiamy w mgnieniu oka i wcześniej nastawiony budzik w telefonie budzi nas tuż przed godziną ponownego otwarcia terminalu. Czym prędze przenosimy się z powrotem na lotnisko i w ten sam sposób spędzamy resztę nocy – aż do 7:30.\nBudzi nas poranny zgiełk lotniska. Pierwsze odlatują samoloty KLM do Amsterdamu i Norwegian do Antalyi. Trzeci w kolejce jest nasz Wizz do Modlina. Upychamy śpiwory do plecaka i kierujemy się w stronę security, którą bez problemu przechodzimy. Nie długo później zaczyna się boarding. Dzisiejszy rejs obsługuje HA-LPN, który chwilę temu przyleciał z Katowic. Patrzę za okno i w duchu myślę sobie – świetnie! Na zewnątrz robi się już jasno, a na niebie nie ma żadnej chmury. Znowu standardowa procedura WizzAir i znowu siedzimy na miejscach D, E i F trzeciego rzędu. LF blisko 90%. Niestety, tym razem wylot się opóźnia. Okazuje się, że pracownicy lotniska źle przeliczyli pasażerów przy wejściu i muszą zacząć wszystko od nowa – przechodząc po samolocie, sprawdzając każdą kartę pokładową i odhaczając każdego pasażera po kolei. W rezultacie pushback z 40 minutowym opóźnieniem – cóż, zdarza się.\nKołowanie, standardowa instrukcja bezpieczeństwa, następnie przepustnica na 50 i 80%. Dwa silniki wyją charakterystycznym dźwiękiem. Start z woleja z kierunku 36\ni zgodnie z procedurą STAR wykonujemy zakręt nad Sandefjord. Drogę którą pokonaliśmy poprzedniego dnia mamy jak na dłoni. Nabieramy wysokości, a ja nie mogę napatrzeć się na charakterystyczne norweskie wybrzeże. Po chwili przebijamy cieńką, ale nieprzezroczystą warstwę chmur. Nasze wznoszenie kończymy na FL370.\nNad Morzem Bałtyckim, 1000 stóp wyżej od nas przelatuje Boeing 737-800 Ryanair, wykonujący rotację z Berlina Schönefeld do Sztokholmu Skavsta. Tuż przed wejściem\nw polską przestrzeń powietrzną odzywa się kapitan informując, że z powodu złej pogody\nna lotnisku w Modlinie możliwe jest lądowanie na Okęciu. Nie bardzo się tym przejmujemy,\nw końcu z centrum Warszawy dojazd do wielu miejsc polski jest o wiele lepszy, niż spod Nowego Dworu Mazowieckiego. Ostatecznie jednak po niecałych dwóch godzinach lotu rozpoczynamy zniżanie do lotniska Warszawa-Modlin. Jesteśmy w tym dniu pierwszym lotem, który tu ląduje. Chwilę po nas siada również Ryanair.\nZaciągnięcie hamulca postojowego w szeregu pozostałych samolotów kończy naszą weekendową podróż do kraju słynącego z łososia i przepięknych fiordów.\nPozostaje nam tylko przetransferować się na stację PKP w Modlinie, a stamtąd już prosto do domu.\nWamo and PolishAir42 like this.\n17-12-2012, 18:42 #2\nNo gratuluję - zwłaszcza zacięcia Listopad w Norwegii to najpiękniejszych miesięcy chyba nie należy, co zresztą Wam się sprawdziło. Biorąc pod uwagę, że większość wycieczki przespaliście, poddaję w dyskusję kwestię czy warto było?\n17-12-2012, 19:05 #3\nCzy warto był ryzykować zdrowie dla 40 zł?\n18-12-2012, 07:12 #4\nWchodzimy na ostatnie piętro i chowamy się w śpiwór. Nie podlega wątpliwości, że ktoś powinien podczas budowy obiektu pomyśleć o kaloryferze,\nZaczekaj, dziewczyna chlopaka spala z wami w klatce schodowej parkingu?\nNastepnym razem zrob tutaj zbiorke na hotel....odpale osobiscie tobie $20USD byscie sie nad laska nie znecali! Dzizas.\nPodziwiam, naprawde podziwiam!\nkarol_epwa, egon.olsen, przemo-19 and 2 others like this.\n18-12-2012, 08:11 #5\nKobiety też lubią noclegi w dziwnych miejscach. Moja była na niejednym lotnisku spała. Ba, nawet przez błędy organizacyjne (zbyt szybki wyjazd do miasta) przytrafiła się godzinna drzemka na przystanku autobusowym w Madrycie\n18-12-2012, 12:04 #6\nKobiety też lubią noclegi w dziwnych miejscach. Moja była na niejednym lotnisku spała.\nMoże dlatego "była"? Nie no, żartuję, ale spanie na parkingu w śpiworze to już lekka przesada. Sam spałem wiele razy na lotniskach, ale było ciepło i komfortowo w miarę, często siedzieliśmy w McD czy Burger Kingu, ale parkingu bym nie przeżył.\n18-12-2012, 12:22 #7\nPhi, spało się w namiocie przy -6 w parku w Pradze przed dalszym wyjazdem stopem do Paryża na Sylwestra ;-)\n18-12-2012, 19:19 #8\nPrzesadzacie...ale podziwiam ze sie wam chce...\n18-12-2012, 19:19 #9\nRelacja bardzo fajna. Gratuluję wypadu, bo wiem, że takie wypadu dają ogromną frajdę (czasami tęskno mi za takimi wypadami, ale teraz czas pozwala jedynie na loty w konkretnym celu), ale ten nocleg to przesada. Facet, to facet. Ale dziewczynie mogliście jakaś jedynkę w hostelu załatwić.\n18-12-2012, 21:46 #10\nFacet, to facet. Ale dziewczynie mogliście jakaś jedynkę w hostelu załatwić.\nA może ona jest większą twardzielką niż oni przecież narzekali, na brak kaloryfera :P\n18-12-2012, 21:50 #11\nPo prostu byli z brzegów, a ona w środku.\n18-12-2012, 23:37 #12\nStart z woleja z kierunku 36\ni zgodnie z procedurą STAR wykonujemy zakręt nad Sandefjord.\nNa STAR-a to chyba za wcześnie tuż po starcie. Jeśli już to SID.\nPodziwiam za wytrwałość, mi się nie chciało tak męczyć i jednak wybrałem pociąg.\n18-12-2012, 23:39 #13\nA Twoja europejska wycieczka jakiś czas temu miała niby niższy poziom hardkoru?\n18-12-2012, 23:51 #14\nHehe jak człowiek młody to jakoś przemęczy sam raz miałem nocke EMA lecac (RZE-EMA-BHD) ale terminal byl otwarty cala noc. Wczesniej tez miałem 'pół nocki' w Leeds czy wyjazd do Sztokholmu i łażenie po knajpach do 4 rano i odlot z Skavsta o 7 - a pozniej dojazd z Balic do Rzeszowa autem ... istna tragedia oczy zapałkami trzeba było podpierać\n4 lata temu robiłem objazd samochodem z dziewczyna i 2 znajomych (Rzeszow-Wieden-Wenecja-Savona-Cała wybrzeże Francji-Barcelona-Milau-Genewa-Wrocław-Rzeszów ) raz spaliśmy w aucie na postoju na wloskiej autostradzie, a w Hiszpani nocka na plaży bo Camping był zamknięty Generalnie super wspomnienia - ale raczej już bym tego nie powtórzył\nFajnie, że mamy takie czasy i młodzi mogą za pare zł zwiedzić kawał europy. Pozdro\n18-12-2012, 23:57 #15\nOstatnio edytowane przez PolishAir42 ; 18-12-2012 o 23:59\n19-12-2012, 00:02 #16\nAleż skąd, dlaczego miałbym żartować?\nPoniżej odpowiedź na Twój post, który raczyłeś zedytować:\nJednak cel wyprawy podobny - latanie dla latania - jedni ten cel realizują dzięki fotelom z masażem i Westinowi, inni natomiast dzięki skromnemu Wizzairowi i noclegom w śpiworach na parkingu.\nOstatnio edytowane przez Craviec ; 19-12-2012 o 00:05\n19-12-2012, 01:45 #17\nChodzi o ludzki standard a nie o wygodach. Czy warto jest latac dla samego latania by spac na betonie w parkingu? Zdrowa odpowiedz to nie przynajmniej przez to ze nie jest to zdrowe. Podziwiam bo to nie normalne zjawisko w swiecie cywilizowanym.\nTwoja analiza mojego wpisu jest bledna...napisalem to co napisalem bo to co ja robie jest nie do porownania...ale nie przez to ze jest standard wyzszy tylko przez to ze jest odpowiedni minimum utrzymywania standardu tak by zdrowie nie padlo. Niezalezy czy sie jedzie do Hiltona czy Hostelu, czy sie jedzie Wizzem czy Privatem chodzi o to ze to nie Indie bysmy sikali do rzeki a potem sie w niej myli lub zagrazali sobie zdrowiu nie przez to ze nie mielismy wyboru (jak to np. lawka w lotnisku na pare godzin) tylko przez to ze podjelismy naprawde nie za dobrze przemyslane decyzje. Spanie w miejscu gdzie jest to A) prawdopodobnie zabronione i B) nie ma dostepu nawet do toalety zaliczam wlasnie do przegiecia.\nZdaza sie tez ze chodze na kemping ze spiworem i marszuje pare(nascie) km przez las lub kanyon ale na boga jestem na to przygotowany i robie to w odpowiednim miejscu.\nOstatnio edytowane przez PolishAir42 ; 19-12-2012 o 02:01\n19-12-2012, 06:58 #18\nDla wszystkich zainteresowanych - moja dziewczyna ma się dobrze i wciąż ze mną jest\nPrzyznaje, wyprawa ta była lekkim przegięciem z naszej strony. Nie zaplanowałem pogody, chociaż nie powinna być ona zaskoczeniem o tej porze roku w Skandynawii. Jeśli chodzi o spanie w klatce schodowej na parkingu - nie byliśmy sami. Pierwsza klatka była całkowicie zajęta. Jesteśmy młodzi i wszystkiego trzeba spróbować.\nPolishAir42 and fulcrum like this.\n19-12-2012, 07:53 #19\nNajwazniejsze ze dziewczyna jest, reszta to pestka\n19-12-2012, 08:08 #20\nSwoją drogą jak pamiętam moje nocki na TRF to część budynku była dostępna. Takie 20x20 metrów przy wyjściu z arrivals, tam gdzie były komputery, brak sklepów i korytarz prowadzący do toalet. Można było się położyć na drewnianych siedzeniach, plecaki pod nimi - nie było tak źle :-)\nSwoją drogą spanie na lotniskach czasami ma niewiele mniejszy ciężar gatunkowy niż spanie w dormach gorszej jakości hosteli. Chociaż fakt że to można ominąć po prostu szukając opinii na ich temat. Na początku podróżniczej kariery jednak czasami się o tym zapominało