Beowulf [Nieznany] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00085 004971 18973155 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Nieznany Liczba stron: 102\nISBN: 978-83-62173-00-6 Data wydania:\nNieznany Beowulf oprac. prozą Joanna Sarwa Armoryka Sandomierz 2009\nBIBLIOTEKA TRADYCJI EUROPEJSKIEJ, Nr 1 Redaktor serii: Joanna Sarwa Redaktor tomu: Władysław Kot Projekt okładki i opracowanie graficzne: Juliusz Susak Na pierwszej stronie okładki: Heinrich Füssli (1741-1825), fragment obrazu The Rhine Daughters warning Hagen (Kunsthalle Zürich) (licencja public domain), źródło: Internet – http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Fuessli-Rheintöchter.JPG Drzewa genealogiczne w opracowaniu Macieja Kazuli zaczerpnięto z przekładu Beowulfa w przekładzie Mirosława Kropidłowskiego, Wydawnictwo i Księgarnia Internetowa „Armoryka”, Sandomierz 2006, s. 121-122 Copyright © 2009 by Wydawnictwo „Armoryka” Wydawnictwo ARMORYKA ul. Krucza 16 27—600 Sandomierz tel (0—15) 833 21 41 e—mail: wydawnictwo.armoryka@interia.pl http://www.armoryka.strefa.pl/ ISBN 978—83—62173—00—6 Konwersja:\nPrzedmowa Beowulf – jeden z najstarszych poematów heroicznych literatury staroangielskiej opowiada historię księcia Géatów, który wsławił się jako zwycięzca olbrzyma Grendela gnębiącego duńskiego króla Hróðgára i jego wasalów. Imię bohatera znaczy to tyle co „pszczeli wilk”, albo „wilk na pszczoły” czyli „niedźwiedź”. Ma ono symbolizować nadnaturalną siłę i odwagę. Imię przeciwnika Beowulfa – Grendela oznacza „zgrzytającego zębami”. Część badaczy imię to wywodzi od grand (piasek, dno morskie), co oczywiście nawiązywałoby do miejsca zamieszkania olbrzyma. Czas powstania poematu najczęściej określa się jako wiek VII lub VIII. Beowulf Manuskrypt powstał najprawdopodobniej na przełomie X i XI wieku. Składają się na niego dwie części: pierwsza (która nie zawiera treści poematu) powstała prawdopodobnie w XII wieku, druga zaś (tzw. Nowell Codex) zawiera treść poematu, a prócz tego Cuda Wschodu, żywot św. Krzysztofa, poemat o Judycie oraz fikcyjny List Aleksandra Wielkiego do Arystotelesa. Połączenia dokonał Robert Cotton. Beowulf został spisany w dialekcie zachodniosaskim. W rękopisach zazwyczaj spotykamy się nie z tekstem oryginalnym, lecz transkrypcją na tenże właśnie dialekt. Od 1563 tekst poematu znajdował się w Bibliotece Cottona, gdzie w 1731 uległ pożarowi. Na szczęście ogień tylko uszkodził manuskrypt, nie niszcząc go całkowicie. Odnalazł go w 1786 r. Grímur Jónsson Thorkelin i opublikował w 1815 r. wraz z łacińską transkrypcją. Pięć lat potem ukazał się pierwszy przekład na język nowożytny – duński. Tłumaczem był Mikołaj Frederik Severin Grundtvig, historyk, pisarz i poeta. W 1833 r. ukazało się drugie wydanie na język nowożytny – angielski. Pierwszego pełnego polskiego przekładu dokonał – w 2006 roku – Mirosław Kropidłowski. Beowulf stanowi aż jedną dziesiątą część ocalałych tekstów kultury anglosaskiej. Do najbardziej znaczących można zaliczyć także: Exodus, Christ, Żeglarz, Wędrowiec, Sen o drzewie, Walka o Dwór Finna, Bitwa pod Maldon, Genesis i Widsith.\nCzęść pierwsza GRENDEL I. O śmierci i pogrzebie Scylda – założyciela dynastii Scyldingskiej Zaprawdę, posłuchajcie, o czynach i sławie królów duńskich znanych ze swej szlachetności i odwagi! Posłuchajcie o dzielności dawnych bohaterów! Pewnego dnia przed wiekami opuszczony przez najbliższych chłopiec – syn Skefa, Scyld Scéfing, pojawił się w samotnej łodzi na brzegu Danii. Kiedy dorósł, stał się mężczyzną tak silnym i walecznym, że nie da się opisać strachu, jaki budził wśród swych wrogów. Szybko zawładnął wszystkimi ludami zamieszkującymi nadmorską krainę. Mieszkańcy jej z pokorą składali mu daniny a on był im dobrym królem. Miłosierny Bóg, który ulitował się nad ludem udręczonym bezkrólewiem i chaosem, zesłał mu wkrótce dziedzica i obdarzył synem, aby jego poddani zaznali wreszcie ulgi, a potem sprawił, że sława Béowulfa1 rozeszła się po całym Scedenigge2. Młodzieniec od swych najmłodszych lat wzbudzał powszechną miłość rozdawanymi przez siebie upominkami, mieszkając w domu swego ojca. Podarki i dziecięcy urok muszą jednak ustąpić, gdy młodzieniec zmężnieje i przyjdzie mu walczyć. Potrzeba wtedy odwagi i wsparcia szlachetnych mężów. Władca każdego narodu musi pamiętać, że powodzenie jego zależy od szlachetności i prawości jego czynów. Gdy przyszła godzina odejścia Scylda Scéfinga, nieustraszony ten wojownik wyruszył na spotkanie Pana Chwały. Przed śmiercią rozkazał, by jego umiłowani towarzysze zanieśli go na brzeg morza. Tak też uczynili i spoczął dzielny wódz, który tak długo i sprawiedliwie władał, na pokładzie królewskiego okrętu ze zgiętym dziobem. Ten, który rozdał tak wiele pierścieni3, spoczął u stóp masztu, na pokładzie pokrytym śniegiem. Wierni wojownicy obficie zaopatrzyli swego nieustraszonego pana na jego ostatnią drogę: na łodzi znalazły się przywiezione z daleka nieprzebrane skarby: klejnoty, miecze, zbroje, kolczugi i wszelkie wspaniałości, które zdobył na wrogach. Nikt nigdy nie widział tak bogatego w wojenny rynsztunek statku! I nikt nigdy nie widział tylu bogatych klejnotów w jednym miejscu! Wyprawa ta nie była gorsza od skarbu, którym dawno temu wyposażyli go ci, którzy we wczesnej młodości pożegnali go samotnego w łodzi i pozwolili, by zabrały go fale. Smutek wypełnił serca wojów, gdy złoty sztandar podnieśli nad swym szlachetnym wodzem i oddali go morzu. I nikt nigdy nie widział już nieustraszonego Scylda Scéfinga i jego wspaniałego okrętu! II. O potomkach Scylda i o tym, jak Hróðgár zbudował pałac Heorot Po śmierci Scylda tron objął jego syn – Béowulf Scylding, który – podobnie jak ojciec – zyskał miłość poddanych, rządząc sprawiedliwie i miłosiernie. Urodził mu się później dzielny i bezwzględny Healfdene, który do końca życia rządził ludem Dene4. Dobry Bóg obdarzył go czworgiem dzieci. Byli to: Heorogár, Hróðgár, odważny Hálga i córka Ýrse, która wyszła za mąż za jednego z dzielnych Scylfingów.5 Lud podziwiał i wspierał dzielnego Hróðgára, któremu wojny przyniosły skarby nieprzebrane.6 Miał on wojsko złożone z najlepszych, najwaleczniejszych i najszlachetniejszych mężów, jakich nosiła ziemia. Postanowił więc wznieść pałac godny bohaterstwa swych wojowników a zarazem ukazać bogactwo swego skarbca. Pragnął w ogromnej sali dzielić między wasalów dobro, którymi Bóg w swym miłosierdziu raczył go obdarzyć. Aby zbudować ten wspaniały pałac, budowniczowie przybyli ze wszystkich stron świata i wszystkich krain, gdzie sięgała sława i władza znakomitego wodza. Nigdy tak szybko nie ukończono ludzkiej siedziby. Dom, którą z radością w sercu zbudował mu lud, był tak wspaniały, że w żadnym inny pałacu nie było sali tak wielkiej, jak ta, w której szczodry Hróðgár przyjmował kwiat swego rycerstwa. A darzył swoich ludzi wszystkim z taką szczodrością, że powiadano, że nie daje on jedynie ziemi albo życia. Hróðgár nadał swemu pałacowi nazwę Heorot. Tak ziściły się jego marzenia, a swemu zadowoleniu dawał niejednokrotnie wyraz podczas wspaniałych uczt, podczas których obdarowywał gości klejnotami niespotykanej urody. Ta wspaniała budowla budziła podziw jeszcze wiele lat, świadcząc o potędze swego gospodarza aż do czasu, gdy pewnego dnia strawiła ją nienasycona pożoga. Było to jednak wiele, wiele lat później, gdy wielka nienawiść wybuchła między teściem i zięciem, rodząc okrutną wojnę.7 III. O tym, jak Grendel gnębił napaściami Heorot Radosny gwar wypełniał komnaty pałacu Heorot. Każdego dnia dźwięk harfy i śpiew barda umilał czas ucztującym. Najczęściej śpiewał on historię o narodzinach wszystkich ras, kiedy to Bóg miłościwy stworzył ziemię jako słodką równinę a morza, słońce i księżyc, jako te, które światłem miały umilać człowiecze wędrowanie. Tak miłe dźwięki koiły uszy licznych gości pałacu. I żyli Duńczycy w spokoju i radości, ciesząc się pięknym pałacem swego wspaniałego króla aż do dnia, w którym zniszczyć ich postanowił straszliwy wróg. Śpiew o tym, że Pan wszelkiego stworzenia zioła i kwiaty dał polom za ozdobę a w swej nieograniczonej miłości oddech życia swemu stworzeniu, docierał do uszu złego potwora zamieszkującego bagna. Miły pomruk pałacowych biesiad każdego dnia przyprawiał go o straszną wściekłość, gdy siedział w ciemnościach tak ponurych, że każdemu innemu stworzeniu stanęłoby serce. Straszliwa bestia upodobała sobie jaskinie i stawy. Od najdawniejszych czasów Grendel niósł ludziom strach i przerażenie, stanowiąc widomy znak kary, jaką Bóg nałożył na Kainowe plemię. U zarania ludzkiej bytności na ziemi, Kain skierował ostrze swego noża przeciw bratu, przyprawiając go o śmierć. Pan wszechpotężny ukarał surowo mordercę Abla: wypędził Kaina i odsunął od ludzi. To od niego pochodzą wszystkie złe istoty, które zgrzeszyły buntem przeciw Stwórcy: olbrzymy, elfy i wszelkie potwory, a także giganci, którzy przez bardzo długi czas sprzeciwiali się Panu. A Pan – choć miłosierny – ukarał ich surowo!8 Pewnej nocy Grendel zakradł się do pałacu, by sprawdzić, co robią ludzie, którzy tak go drażnią. Zmorzeni snem po uczcie wasale spokojnie leżeli w wielkiej sali, bez obawy oddając się odpoczynkowi. Mieli bowiem zwyczaj spać w tej samej sali, gzie ucztowano9. Na ten widok, potwora ogarnęła wściekłość tak wielka, że bez chwili wahania porwał trzydziestu wojów i uniósł ich do swej przerażającej kryjówki. Kiedy nadszedł świt, dwór odkrył okrutną napaść Grendela. Skargi, płacz i przekleństwa wypełniły wspaniałe komnaty. W sercu nieustraszonego króla zamieszkał smutek i upokorzenie, zuchwała napaść olbrzyma dotknęła go bowiem do żywego. Tak w szczęśliwej dotąd Danii nastała rozpacz. Dziki potwór już bowiem każdej nocy dokonywał napaści a krwawe ślady jego okrutnej żądzy dawały o sobie znać każdego kolejnego poranka. Jego zuchwałość rosła w siłę: napadał, niszczył i grabił, sycąc się własnym okrucieństwem. Niełatwo było znaleźć wojownika, co spałby spokojnie w łożu, które bezpiecznym być nie mogło. W owym czasie, kiedy wściekłość Grendela znana była dobrze wszystkim mieszkańcom krainy, wielu próbowało się ratować ucieczką w miejsca odludne i niedostępne. Olbrzym bezkarnie prześladował poddanych Hróðgára przez dwanaście długich lat. Strach wypędził z pałacu jego szczęśliwych niegdyś mieszkańców i opustoszała wspaniała siedziba10. Upokorzony Hróðgár z bólem serca cierpiał zniewagę, patrząc na smutek swych poddanych. Miejsce radosnych pieśni wypełniły gorzkie zawodzenia przekazujące z ust do ust wieść o wojnie między Grendelem a Hróðgárem. Grendel nie zaprzestawał prześladowań. Nie chciał on zawrzeć pokoju i nawet obietnica bogatego haraczu nie przekonała go, aby przestał zabijać duński lud.11 Przeklęta bestia węszyła nieustannie za starymi i młodymi, by zabijać ich bez litości. Czaiła się w mroku by napadać na ludzi i wracała do swojego legowiska w odwiecznych bagnach. A nikt nie wiedział, gdzie mieszka Grendel i jego odrażający ród. Okrutne stworzenie przynosiło mieszkańcom duńskiej ziemi wiele zła i zniszczeń. Dziki potwór próbował zawładnąć pałacem Heorot. O! Nie przychodził on tam, by pokłonić się do stóp króla w sali wielkiej jak wioska! Nie dziękował też władcy zgodnie z boskimi nakazami, ale coraz dalej wysuwał swoje podstępne i krwiożercze szpony. Dwanaście lat musiał król znosić to wielkie nieszczęście. Nieustannie trwały próby uratowania kraju od bezbożnego ciemiężcy. Hróðgár wielokrotnie spotykał się potajemnie ze swoimi najodważniejszymi ludźmi, by znaleźć sposób na pokonanie bestii. Jego wasale składali nawet ofiary pogańskim bogom, zanosząc do nich błagania w ich świątyniach. Niestety! Nieznający Jedynego Boga dobrowolnie oddawali swe dusze władzom piekielnym! Nie wiedzieli o dobrym Bogu, który wszystko stworzył, Panu potężniejszym od wszystkiego, co żyje. Nieszczęśnicy! Nigdy nie oddawali chwały prawowitemu Władcy świata! Przeklęci są ci, którzy w dniu utrapienia zawierzą się diabelskim płomieniom. Nie znajdą ratunku, ani nawet nadziei a wolność stracą bezpowrotnie! Szczęśliwi ci, którzy w Dniu Ostatecznym przed Bogiem stają i są przyjęci na łono Ojca! Hróðgár trapił się bardzo bezprawiem na duńskiej ziemi. Nie potrafił jednak uwolnić swego ludu od nieustannych ataków bestii. I tak znosić trzeba było smutek nieustanny na widok rzezi, jaką czynił bagienny potwór i z niepokojem oczekiwać każdej kolejnej nocy, którą upodobała sobie bestia na porę krwawych łowów! IV. O tym, jak Béowulf przybył do Danii, by służyć swoją pomocą Hróðgárowi Wieść o gorzkim losie duńskiego ludu dotarła do dzielnego Géata,12 który był wasalem Hygeláca.13 Nie było wtedy na ziemi męża silniejszego od niego. Nakazał on przygotować łódź, by wyruszyć przez morze na ratunek królowi. Starszyzna się nie sprzeciwiała, bo chociaż był w ich oczach bezcenny, to przepowiednia, która poznali, zachęcała do wyprawy. Geat wybrał sobie piętnastu towarzyszy: najlepszych, najmężniejszych i najbardziej prawych wojowników, jakich mógł znaleźć. Wsiedli na łódź, co niby łabędź zgrabnie ich w podróż miała zabrać. Lekko jak łanie na pokład skoczyli a rozszalałe fale nawet na moment nie wzbudziły w nich niepokoju. Wojownicy ułożyli wewnątrz łodzi rynsztunek, którego żaden z rycerzy powstydzić by się nie śmiał i popychani przez wiatr ruszyli ku przygodzie. Podróż minęła im spokojnie. Kiedy statek dotarł do celu i morscy wędrowcy dostrzegli wybrzeże, podwodne skały i wysokie góry, bezpiecznie przybili do brzegu. Tak zakończyła się ich podróż poprzez cieśninę.14 Wyskoczyli pośpiesznie Wederowie15 z łodzi. Zacumowali. Szczęknęły kolczugi a przybysze z radością w sercu dziękowali Bogu za szczęśliwe wędrowanie. Zobaczył ich z wysokiej skały strażnik, co bacznie spoglądał na wybrzeże. Nie sposób było nie zauważyć grupy zbrojnych, co z łodzi wysiedli dźwięcząc kolczugami i odbijając promienie słońca w tarczach błyszczących jak złoto. Czym prędzej wsiadł na konia i pogalopował w stronę przybyszów, by dowiedzieć się skąd ich los prowadził. – Mówcie, kim jesteście i po co tu przybyliście? – wykrzyknął, mocno ściskając w dłoni włócznię. I dodał z podziwem: – Od lat wielu strzegę wybrzeża przed obcymi okrętami, ale jeszcze nikt nigdy tak odważnie na tym brzegu nie stanął jak wy, choć nie wiecie, jak zostaniecie przyjęci! Widzę, wśród was męża znakomitego, wojownika, jakiego nigdy nie widziałem i jeśli nie kłamie jego dostojny wygląd i zdobna broń, to nie jest on zwykłym wasalem! Teraz powiedzcie, skąd pochodzicie i zapewnijcie, że nie jesteście szpiegami, którzy chcą zło przynieść duńskiej ziemi! Słuchajcie, ludzie morza! Szczerze wam radzę szybki powrót tam, skąd przybyliście! Odpowiedział mu najwyższy rangą: – Jesteśmy nieustraszonymi Géatami – wiernymi wasalami sławnego Hygeláca! Ja jestem synem księcia Ecgþéow! Ojciec mój wspaniały w późnej starości spokojnie odszedł z tego świata we własnym pałacu, zostawiając po sobie dobrą i pełną miłości pamięć u wszystkich, którzy go poznali. Z dobrymi zamiarami przybywamy! Chcemy spotkać się z królem twojego ludu – Hróðgárem, synem Healfdena! Prowadź nas do pana, którego dzielności sława dotarła i do nas! A nie ociągaj się, ważna bowiem misja wiedzie nas ku sławie! Jeśli prawdą jest, że lud Scyldingów okrutna bestia w nocy wściekle atakuje, cierpienia zadając i śmierć, pragnę Hróðgárowi w wielkiej przyjaźni zaofiarować pomoc. Chcemy zwyciężyć tego, co bezkarnie szydzi z królewskiej godności. Jeśli los pozwoli, znajdziemy sposób na jego boleści i przywrócimy spokój du szy. Inaczej cierpieć będzie musiał ciągłe zniewagi bagiennego złoczyńcy, a lud nocne rzezie! – Dobrze – rzecze strażnik – ostrożny wojownik patrzy na czyny a nie tylko na słowa! Widzę, że wierni jesteście naszemu panu, więc idźcie! Będę wam przewodnikiem! Nakażę, by moi ludzie strzegli waszego okrętu. Każę go dobrze pokryć smołą i dbać o niego aż do dnia, w którym wrócić zechcecie do kraju Wederów. Pamiętajcie, że dzielnemu wojownikowi szczęście pomaga, a podczas ciężkiej bitwy ratuje życie. Tak wyruszyli. Ich statek pozostał zaś przy brzegu. Szli wojownicy. Na ich głowach hełmy błyszczały jak złoto. Widniały na nich dziki ukute w metalu i hartowane w ogniu, które miały strzec pilnie życia dzielnych mężów16. Szybko dotarli na miejsce, gdzie ujrzeli ogromną budowlę o złocistych ozdobach17 – jej sława doszła do wielu narodów, ale rzeczywistość przewyższała wszelkie o niej opowieści. Strażnik wskazał na królewską siedzibę, po czym, zawróciwszy konia, tak im powiedział: – Moja droga skończona. Wracam. Niechaj Bóg potężny udzieli wam swej łaski i sprawi, iż szczęśliwie dokonacie swojego dzieła! Jadę na wybrzeże by strzec je dalej od wrogów Danii. V. O tym jak Béowulf spotkał się z królem Hróðgárem Mocne kroki uderzają o bruk. Oto idą urodziwi mężowie. Wspaniale lśnią zbroje i skrzypią dźwięcznie żelazne kolczugi. Geatowie, podziw powszechny budząc wspaniałością postawy i rynsztunku, wchodzą do pałacu. Zmęczeni długą podróżą rozsiadają się w ogromnej sali, a swoje tarcze – wielkie i solidne – składają pod ścianą. – A skądże to przybywacie? – zapytał na widok złożonych włóczni i maczug z jesionu obitych żelazem Wulfgár, książę Wendl18, posłaniec i herold króla Hróðgára. – Skąd przynosicie te przepiękne tarcze, te srebrzyste zbroje, złocone hełmy i stos włóczni? Nie widziałem tu dotąd tak postawnych mężów jak wy! Doszły mnie słuchy, że przybywacie do mego pana z zacną misją a nie z powodu wygnania? Tak na to rzecze książę: – Nazywam się Béowulf! Wyłożę mój zamiar twojemu panu – synowi Healfdena, szlachetnemu Hróðgárowi, jeśli twój wspaniały król łaskawie nam na to pozwoli! – Przekażę twe życzenie wodzowi duńskiemu, dzielnemu panu, szczodremu i godnemu czci, szlachetnemu Scyldingowi i niezwłocznie przyniosę ci jego odpowiedź – odpowiedział Wulfgár i udał się z pośpiechem do komnaty, gdzie między szlachetnymi wasalami przebywał stary Hróðgár. Zatrzymał się przy jego ramieniu i skłoniwszy się przed monarchą, który darzył swego wasala szczerą przyjaźnią, rzekł: – Umiłowany mój panie! Z odległej ziemi przybyli tu morzem dzielni Géatowie. Godnie wyglądają a uzbrojeni są przepysznie. Dowodzi nimi Béowulf i prosi, aby mógł pokłonić się przed twym tronem. Zgódź się, o panie, albowiem mężowie ci wyglądem budzić mogą jedynie podziw i szacunek a ten, co rządzi nimi i tutaj ich przywiódł, na dobrego przywódcę wygląda! Zamyślił się siwowłosy Hróðgár i tak odrzekł: – Poznałem Béowulfa, gdy jeszcze był dzieckiem. Jest synem Ecgþéowa i wnukiem Géata Hréðela, który dał mu za żonę swą jedyną córkę…19 A więc jego syn przybył odważnie aż tutaj, szukając przyjaciela? Ludzie morza mówili, że młodzian ten ma w swojej pięści siłę trzydziestu wojowników! Jestem przekonany, że to Bóg w swej wielkiej dobroci natchnął tego szlachetnego męża, by przybył do duńskiej ziemi, by uwolnić nas od bezprawia Grendela. Odważnemu dam za wielką waleczność wspaniałe skarby. Czym prędzej biegnij do nich i proś, by przyszli a niechaj się wszyscy stawią tutaj przy mym tronie! Powiedz też, że lud nasz z radością ich ugości! Wulfgár wyszedł, zanosząc tę odpowiedź szlachetnym przybyszom: – Mój pan zna doskonale wasz szlachetny lud! Kazał mi wam powiedzieć, iż z radością was przyjmie, odważni panowie, wędrowcy morza! Pójdźcie za mną, założywszy kolczugi i hełmy. Tutaj poczekają zaś wojenne tarcze i żelazne topory.20 Podniósł się Béowulf i jego szlachetni wojowie. Tylko nieliczni zostali, pilnując broni, reszta zaś śmiało poszła za swym wodzem. Nie widział jeszcze Heorot takich bohaterów! Znakomici panowie kroczyli śmiało aż stanęli przed królem. Kolczuga Béowulfa kunsztownie przez zręcznego kowala zrobiona jaśniała jak słońce podczas upalnego dnia. On sam zwrócił się głosem śmiałym, choć pełnym szacunku: – Pozdrawiam cię, Hróðgárze! Jestem krewnym i wasalem Hygeláca i już w młodości dokonałem wielu chwalebnych czynów. Doszła mnie wieść, iż twój lud nęka bezlitosny potwór – Grendel. Sława twojej sali, wielkiej jak wioska, szerzy się wśród ludów morza. Wielu mówi o pięknym pałacu, który wieczorem nagle pustoszeje ze strachu przez nocną napaścią Grendela. Najstarsi i najmędrsi Geatowie zaproponowali mi, o znamienity Hróðgárze, abym pośpieszył ci z pomocą. Oni dobrze znają moją straszną siłę, bo widzieli, jak z okrutnej bitwy, w której tymi oto rękami zabiłem pięć morskich potworów z rasy olbrzymów, przyniosłem ich krew na moich pięściach. To kara za krzywdę wyrządzoną Wederom! Zaprawdę, zasłużyły sobie na to złośliwe potwory! Teraz pragnę zmierzyć się z Grendelem i skończyć z ciemiężcą, który krajowi twemu niesie śmierć i sromotę! O jedną tylko łaskę cię proszę, panie duńskiego ludu, abyś pozwolił nam, przybyłym z tak daleka, uwolnić Heorot od napaści bagiennego zwierza! Słyszałem, że okrutny wróg w szalonej pysze atakuje nieuzbrojony. Ja również będę walczył w taki sposób. Mój pan Hygelác, dumny będzie z mojej odwagi i z tego, że walczyć będę bez pomocy miecza, a nawet bez tarczy. Zmierzę się z bestią jedynie siłą mej ręki – jak równy z równym w śmiertelnym pojedynku! Będzie się musiał z wolą Boża pogodzić ten, który wówczas zginie! Jeśli Grendelowi uda się mnie zwyciężyć w tym wspaniałym domu, będzie mógł bez lęku pożreć moich Géatów, jak to wcześniej uczynił z tyloma wojownikami. Jeśli padnę w walce, nie będziecie nawet musieli okryć mojej głowy i grzebać moich zwłok, bo potwór pobiegnie samotnie schować moje okrwawione strzępy do swojej jaskini, gdzie je pochłonie. Tak więc nie będziecie musieli czuwać nazbyt długo przy moich szczątkach. Jeśli życie postradam w walce, poślijcie Hygelácowi kolczugę z oczek, która mi pierś okrywa. Moja wyśmienita zbroja jest bowiem spadkiem po Hréðelu, a dziełem Wélanda.21 Niechaj zatem przeznaczenie zdecyduje! VI. O serdecznym powitaniu Béowulfa przez Hróðgára Na te słowa tak się ozwie Hróðgár: – Widzę, Béowulfie, że chcesz spłacić dług przeszłości. Wiele lat temu na ziemi wilfindzkiej ojciec twój zadał śmierć Heaþoláfowi, tworząc zarzewie kłótni22. Géatowie nie chcieli później go przyjąć z obawy przed wojną. Przemierzając bezmiar wód, szukał ludu duńskiego, szlachetnych Scyldingów. Byłem wtedy jeszcze bardzo młody. Zaczynałem dopiero władać wielkimi włościami i twierdzą bohaterów, bo mój starszy brat Heorogár, który przewyższał mnie we wszystkim, nie żył już wtedy. Wówczas złotem opłaciłem cenę kłótni. Wysłałem morzem groźnym Wylfingom starożytne skarby i złożyli mi przysięgę.23 Teraz czuję ból w sercu, gdy myślę o tym, co Grendel wyprawia w Heorot swoim wrogim gniewem i przewrotnymi atakami. W sali czeka moje zdziesiątkowane wojsko, oddane przez los wściekłości potwora. Tylko Bóg mógłby zniszczyć wściekłego mordercę! Wielokrotnie się zdarzało, że w czasie uczty, przy winie, podnosząc w górę kielichy, moi ludzie przysięgali, iż będą czekali w przepysznym pałacu i stawią czoła Grendelowi z ostrymi mieczami w dłoniach. A gdy nadchodził świt, o poranku znajdowaliśmy ślady krwi na kamieniach i ławach! W ten sposób coraz to traciłem moich wasali… Tak oto mija dwanaście lat tej udręki! Usiądź jednak teraz, aby pić z nami! Opowiadaj, abyśmy w radości posłuchali o twoich wielkich, bohaterskich czynach! Wówczas uczyniono miejsce Géatom i zajęli oni ławę, zdolną pomieścić tak przesławnych mężów. Coraz to donoszono dzbany i napełniano kielichy jasnym piwem. Znów rozbrzmiewał w Heorot śpiew barda i zapanowała radość w wielkim zgromadzeniu duńskich panów i Wederów. VII. O czynie którego dokonał Béowulf – według słów Hunferða Nie podobało się to Hunferðowi, synowi Ecgláfa, który zasiadał obok Hróðgára. Zirytowała go chwała, jaka otaczano Béowulfa a jego zuchwały zamiar przyprawił o wściekłość. Nie dopuszczał bowiem do siebie myśli, aby jakiś człowiek cieszył się w świecie sławą, która byłaby większa niźli jego. Rozpoczął więc sprzeczkę, tymi słowy zwracając się do gościa: – Czyś ty jest Béowulfem, co chciał się w wodach zmierzyć z Brecą w owym pojedynku, w którym obaj, zuchwale przemierzaliście morze i w głębokich nurtach dla błahostki narażaliście życie, kierowani głupotą i niczym więcej? Podobno daremne były rozsądne rady: nie chcieliście zrezygnować z szaleństwa. Rzuciliście się w morze, by płynąć bez ustanku przez siedem długich zimowych dni. Zwyciężyłeś, bo miałeś więcej siły. Przybyłeś pewnego ranka do brzegów zamieszkałych przez wojowniczych Heaþo–Raémów24 i powróciłeś stamtąd do swej drogiej ojczyzny. Ale Breca – syn Bastana udowodnił także, że prawdą było, co utrzymywał wcześniej!25 Myślę, że teraz, jeśli zostaniesz w pałacu, czeka cię klęska sromotna za sprawą Grenedela i nie pomogą tu nic zwycięstwa, które odniosłeś wcześniej w swych straszliwych starciach. VIII. O czynie, którego dokonał Béowulf – według słów jego samego Odpowiedział mu Béowulf, syn Ecgþéow'a: – To piwo, Hunferð, sprawiło, żeś zbyt wiele powiedział o Breca, zbytnio go wysławiając. Ja dokonałem o wiele większych czynów i nikt na morzu nie może się ze mną równać. Gdy obaj byliśmy bardzo młodzi, przysięgliśmy na honor dokonać wielkich czynów, ryzykując życiem w odmętach morza. Tak też zrobiliśmy, spełniając złożoną obietnicę26. Rzuciliśmy się w morze, ściskając w dłoniach obnażone miecze, które miały nas bronić przed wielorybami. Breca na falach nie potrafił zdobyć nade mną żadnej przewagi, a ja nie dopuszczałem, aby pozostawał w tyle. Pięć dni w ten sposób pływaliśmy w wodach. Potem rozdzielił nas przypływ i odpływ morza, wściekłość fal rozjuszonych i sztorm lodowaty, przyniesiony przez północny wiatr. Od tego wszystkiego uwolniła mnie ręcznie upleciona, bardzo wytrzymała kolczuga, która okrywała moją wyziębioną pierś. Wtedy straszliwy potwór chwycił mnie w swe szpony i wciągnął w głębinę aż na dno morza. Los jednak szczęśliwy pozwolił, bym bestię mieczem uraczył i żelaznym grotem dosięgnął, śmierć jej haniebną zadając. Niejeden potwór nękał mnie w czasie wędrówki przez morze ale zawsze dawałem napastnikom bolesną odpowiedź moim wyśmienitym mieczem. Nie zdążyły więc bestie wyprawić sobie uczty na dnie odmętów. O świcie wszystkie potwory ranione żelazem legły na plaży, miecz mój bowiem udaremnił ich niecne plany, by pożerać pływaków wędrujących wśród fal. Zajaśniało wnet słońce, wieszcząc spokój wody. Tak ujrzałem skały smagane wiatrem na nieznanym mi brzegu. Udało mi się cudem śmierci uniknąć w odmętach, dziewięć zabiwszy bestii. Nie wiem, czy kiedykolwiek pod niebem doszło do sroższego boju, bo nikt chyba by tego trudu nie zdzierżył. Tak uszedłem cało od zębów potworów, choć siły niemal zupełnie straciłem. Morze zaniosło mnie do ziemi, którą zamieszkiwał lapoński lud.27 – O tobie – tu z szyderstwem w głosie zwrócił się do Hunferða – nie słyszałem, by takie historie opowiadano, jak o mnie. Ani ty ani Breca nie dokonaliście orężem podobnego wyczynu. O! Byłbym zapomniał! Przecież tyś zabił swoich własnych braci.28 I za to w piekle będziesz skomleć, gdy twój czas przyjdzie! Powiadam ci, synu Ecgláfa, gdyby tak wielka była twoja odwaga i moc, jak sam o sobie mówisz, Grendel niewiele szkód by sprawił w Heorot. Widocznie przekonał się, że nie wart postrachu słaby miecz i płonne słowa chwały Scyldingów. Stąd życie wasze traktuje jak haracz, mordując i niszcząc bez litości i przebaczenia. Krew Scyldingów miła mu bardzo a powodów do lęku przed wami nie widać. Ja mu pokażę w walce krzepkość Géatów, ich siłę i odwagę! Do wspaniałego pałacu niechaj, kto chce, powróci bez lęku jutro w południe! IX. Królowa Wealhþéow Rozradował się niezmiernie srebrnowłosy Hróðgár. Serce mu wypełniły radość i nadzieja, gdy usłyszał dumne słowa Béowulfa. Rozległ się w pałacu śmiech spokojny i wesoły, a w dźwięcznym zgiełku usta otworzyła także Wealhþéow – żona Hróðgára. Mimo swoich lat, urodą i świetnością niejedną przerastała młódkę. Bogato klejnotami ustrojona pani pozdrowiła wojowników i wzniósłszy kielich, do króla duńskiego przepiła, życząc zadowolenia ze wspaniałej uczty. Umiłowany przez lud władca radośnie kielich przyjął z rąk swej nadobnej małżonki. Potem królowa ku wszystkim gościom postąpiwszy, zaniosła go młodym i starym. Potem królowa dłonią, której palce ognie rzucały od drogich w pierścieniach kamieni, przed Béowulfem stanęła, pozdrowiła obcego księcia i wdzięczność swą wyraziła jemu i Bogu, że bohatera zesłać raczył dla ludu duńskiego udręczonego przez bestię. Przyjął kielich nieustraszony Wedera z rąk Wealhþéow i zachęcony jasnym spojrzeniem królowej, przemówił do niej w te słowa: – Mocne postanowienie, by uwolnić twój lud od cierpień przez perfidnego olbrzyma zadawanych, skłoniło mnie, bym wsiadł na statek i czym prędzej przybył na ziemię sercu twemu bliską. Wyruszyłem więc z kwiatem mego rycerstwa, aby skończyć z nieszczęściem twojego ludu, albo zginąć przez potwora pożarty. Ślubuje, iż zro bię wszystko, co jest w mej mocy albo zginę w tym oto wspaniałym pałacu! Zaskoczyły i rozradowały zarazem królową te słowa śmiałe i z sercem otuchą napełnionym ponownie swe miejsce przy królu zajęła. X. O tym, jak Hróðgár zawierzył Béowulfowi pałac Heorot Tak znów w Heorot zakrólowało wesele i zabawa. Ucztowano i śmiano się aż do wieczora, kiedy to należało udać się na spoczynek. Nie wiadomo było, kiedy potwór przybędzie, by dać upust swej krwiożerczej żądzy: zaraz, gdy zpadnie zmrok, czy później, gdy księżyc na dobre rozgości się na niebie. Podnieśli się biesiadnicy. Pożegnał Béowulfa nieustraszony Hróðgár, życząc mu szczęścia: – Książę, mój drogi, oto powierzam ci mój pałac z ufnością, z jaką niemowlę oddaje się mamce. Jeszcze nigdy nikomu domu mego nie oddałem. Teraz tyś jest moim ramieniem, które dom mój obronić może. Strzeż więc go gorliwie i niech chwała twoja ziści się tej nocy. A jeśli życia w tej walce nie stracisz, ja dam ci wszystko, czego tylko zażądasz. Po tych słowach Hróðgár opuścił salę i wraz ze swymi ludźmi oddalił się z nadzieją na radośniejszy niż zwykle poranek. Dzień pełen wrażeń znużył króla i pragnął on odpocząć obok szlachetnej swojej małżonki. Mówili ludzie: – To Bóg zesłał naszemu panu obrońcę! On z pewnością pokona złoczyńcę Grendela. Zaiste bezcenna była pomoc Béowulfa, której królowi Duńczyków udzielić zamierzał. Dumny Béowulf, który pokładał nadzieję w swojej niespotykanej sile, ściągnął ze swej piersi żelazną kolczugę i wraz z hełmem i przepysznie zdobionym mieczem wręczył giermkowi z nakazem, by pilnie dbał o jego rynsztunek.29 – Czyżbym był mniej mężny niż Grendel, albo słabszy niż on? Mógłbym walczyć mieczem, ale czyż z orężem stanę przeciw wrogowi, który broni jest pozbawiony? Przecież on, choć umie tarcze rozbijać i tylu morderstw się dopuścił, to przecież nie stanie dzisiejszej nocy przeciw mnie z czymś innym jak tylko pazury i łapy ogromne. A o zwycięstwie niech zdecyduje Bóg – Stworzyciel świata, on bowiem wie, komu się ono należy. Po tych słowach, ufny w swe siły, spoczął sławny Béowulf na przygotowanym dla niego posłaniu a wojownicy jego w ślad za nim szukać zaczęli sobie w wielkiej sali miejsca najwygodniejszego na spędzenie nocy. Nie mieli oni tyle wiary, co ich przywódca. Znali dobrze bowiem historię wielu walecznych rycerzy, którzy w sali tej śmierć znaleźli po radosnych ucztach, jakie w Heorot król zwykł wyprawiać. Nie byli więc pewni, czy wrócą z innymi do swojej ojczyzny. Czas jednak pokazał, że wiele łaski znaleźli u Boga, który im w walce pobłogosławił i sprawił, że pokonali okrutnego złoczyńcę. Albowiem Bóg zawsze wspiera ludzi przeciw złym istotom. XI. O kolejnej napaści Grendela Wyruszył potwór z bagien ród swój wywodzący i poczłapał ku pałacowi. Przemknął się w miejsce, gdzie osobliwym snem zmorzeni, spali Wederowie, ufność złożywszy w Panu.30 Tylko jeden czuwał – Béowulf, którego nozdrza czuły już woń potwornego wroga. Żarliwie pragnął on starcia z budzącym postrach olbrzymem. Wyszedł z bagnistej pomroki przeklęty bluźnierca, by napaść Heorot i tam schwytać kolejną zdobycz. Skradał się pewnie, zmierzając do pałacu, co dachem złotym świecił w czerni nocy. Nie pierwszy raz gościł w sławetnej sali wielkiego Hróðgára. Nigdy jednak tak możnych i silnych panów w niej nie spotkał. Wyposzczona bestia dotarła wreszcie do ludzkiej siedziby a ledwie tknęła rygle, te spadły niczym wrzeciona. Bezkarnie wkroczyła do pałacu nad pałacami. Z drwiną ognistą w czerwonych ślepiach stąpał potwór po kosztownych posadzkach a wściekłość sił mu dodawała. W pałacu ujrzał wielu wojowników, którzy spoczywali w wielkiej sali. Na widok oddziału, co kwieciem rycerstwa nazwać można, radość piekielna zalała mu serce. Złośliwy potwór od razu zapragnął jeszcze przed świtem zabrać im życie i wyprawić sobie ucztę, jakiej świat dotąd nie widział. Nie wiedział, że nie było mu pisane kogokolwiek pożreć po tej nocy. Béowulf, który bez strachu przyglądał się Grendelowi, ujrzał nagle, jak ten w mgnieniu oka schwycił jednego ze śpiących, poszarpał go zębami i wychłeptał gorącą krew, która lała się ze strzępów ludzkiego ciała jak woda. Wkrótce całego połknął, ani rękami ani nogami nie wzgardziwszy. Potem zbliżyła się Béowulfa, co leżał spokojnie na posłaniu. Ledwo go dotknął pazurem, nieustraszony książę skoczył na równe nogi, gotowy do walki. O, gdy znalazł się w morderczym uścisku, szybko się potwór przekonał, że silniejszego człeka trudno spotkać w całym świecie. Bestia w popłochu chciała się rzucić do ucieczki a nagłe pragnienie pogrążenia w bagnie aż do owej chwili było mu obce jak światło! Krewny Hygeláca wspomniał na przysięgę, którą wyrzekł za dnia. Ścisnąwszy mocno łapę potworowi, wyrwał mu palce. Olbrzym jak węgorz wił się w uścisku, lecz nieustraszony książę nie dawał za wygraną. Grendel usiłował uciec, by czym prędzej ukryć się w bagnie przed wzrokiem swego prześladowcy. O, przeklęta była myśl, by tej nocy na Heorot napaść! Hałas, który w najodważniejszym trwogę by wzbudził, sprawił, że zadrżała prześwietna siedziba wielkiego Hróðgára! Struchlały serca Duńczyków na głos bitewnej wrzawy, gdy oko w oko stanęli przeciw sobie dziecię ciemności i najdzielniejszy ludzki wojownik. Gdyby nie żelazne belki trzymające ściany, sala rozpadłaby się w proch. Pojedynek był tak zaciekły, że ławy i sprzęty, stojące wokoło zostały zniszczone doszczętnie. Nikomu nigdy na myśl by nawet nie przyszło, że tak zniszczyć można Hrodgarowy pałac, nie spaliwszy go wcześniej rozszalałym pożarem. Mury rozbrzmiały wyciem tak strasznym, że nie było na duńskiej ziemi nikogo, komu by serce nie zamarło na dźwięk tak przerażającego krzyku. To potwór zanosił pieśń piekielną, bluźniąc Bogu, co wsparł człowieka, który w żelaznym dzierżył go ucisku. Nie darmo mówiono, ze nie ma wśród ludzi sil niejszego niż szlachetny Béowulf! A książę Wederów wiedział, że musi potwora pozbawić życia. Nie byłoby bowiem bezpiecznie dla żadnego człeka na duńskiej ziemi, gdyby choć cień życia w nim pozostał. A oto wojowie Béowulfa stanęli naokoło, próbując odwrócić uwagę olbrzyma od nieustraszonego ich wodza. Błysk mieczy i groźne okrzyki nie potrafiły jednak odwrócić oczu ni szponów potwora od postaci tego, który jako pierwszy wydał olbrzymowi walkę na śmierć i życie. Odważni rycerze nie mogli jednak zranić bestii z bagien, albowiem rzucała ona magiczne zaklęcia na ich miecze i wszelką broń, tak iż stawała się nieużyteczna wobec tej potwornej istoty. Zdecydował Pan Niebiosów, że tego dnia nadejdzie kres przeklętego królowania stwora, co samym swym istnieniem złorzeczył światu. Zrozumiał potwór, że nie zdoła wyrwać się z rąk człowieka. Béowulf bowiem chwycił go tak mocno, iż wyrwał mu łapę z barku, który teraz białością kości świecił jak pochodnia. O, walka to była zaiste na śmierć i życie! Ból niezmierny rozrywał wnętrzności śmiertelnie zranionego olbrzyma. Oto uciekł on na bagna, gdzie w ciemnościach smutnych ukryć się próbował w cuchnącej norze. Wiedział, że to ostatnie jego chwile. Tak to nieustraszony przybysz uratował duński lud od gnębiącego go potwora. Serce Béowulfa wypełniło się dumą i radością, spełnił bowiem obietnicę daną Scyldingom, gnębionym przez okrutnego oprawcę. Aby cały świat przekonał się o wyswobodzeniu Duńczyków spod jarzma złoczyńcy, na wysokim dachu zawieszono łapę Grendela razem z ramieniem i barkiem. XII. O wyprawie nad jezioro Wczesnym rankiem na wieść o nocnych wydarzeniach pałac otoczył tłum nieprzebrany. Każdy chciał zobaczyć ślady krwawej walki i chlubnego zwycięstwa niepokonanego przybysza. Nie było takiego, który by łzę choć jedną po potworze uronił. Wielu natomiast śladami jego posoki doszło aż do bagien, gdzie zdechł morderca najgodniejszych duńskich rycerzy. Wody jeziora krwią nabiegły. Skrzepy pływały po powierzchni, stanowiąc dowód ostatnich chwil tego, co innym litości zwykł skąpić. Bez światła nadziei ducha wyzionął i piekło zabrało jego czarną duszę. Wracali wesoło starzy i młodzi, radując się wielce ze śmierci potwora i zwycięstwa dzielnego Béowulfa. Radość wojowników wydawała się nie mieć końca. Dreptały żwawo konie, rozbrzmiewał gwar przejętych nocnymi wydarzeniami głosów. Wracali wojownicy znad jeziora, gdzie olbrzymie cielsko gniło, smród wydając nieopisany. Tak sławiono powszechnie męstwo Béowulfa a wydarzenia w pałacu Heorot umocniły sławę księcia jako najdzielniejszego, najodważniejszego i najsilniejszego ze szlachetnych mężów, jacy w owym czasie stąpali po ziemi. Zachwyty i uwielbienie, jakie przypadły w udziale obcemu, nie raniły jednak dumy dostojnego Hróðgára. Nie darmo uważano go za sprawiedliwego i mądrego króla! Bieżał oddział odważnych i szlachetnych mężów. Od czasu do czasu cwałem pędził, ścigając się na koniach, których zwinność i uroda szły w parze z wielkością ich panów. Od czasu do czasu jeden z wasali, człek obdarzony darem wymowy przez Pana Niebios i znajomością legend wielu bohaterskich, nucił pieśń o wielkim czynie Béowulfa, a tak zręcznie to robił, że za każdym razem słowa zgrabnie zmieniając, tę samą historię barwnie przedstawiał. Idącym w orszaku pieśniarz umilał podróż także historią syna Wæla – Siegmunda31. Śpiewał o nieznanych czynach bohaterskich, o długiej podróży, o nienawiściach i walkach szlachetnego wojownika. Nikt dotychczas nie znał tej historii oprócz Fitela, któremu historię tę sam wuj – Siegmund – opowiadał. Połączyła ich wspólnota miecza w wielu walkach przeciwko olbrzymom. Siegmund wsławił się między innymi zabiciem smoka. A było to tak32: wielka i przerażająca bestia strzegła skarbu, siejąc grozę i postrach wśród wszystkich, którzy choćby usłyszeli o jego przerażającym istnieniu. Siegmund – mąż szlachetny i odważny nie wziął ze sobą Fitela, lecz wybrał się do pieczary smoka samotnie. Tam, w plugawym domostwie potwora, z niespotykaną odwagą przebił gada na wylot, tak, że cielsko jego do ściany jaskini przyszpilił a potwór sam od własnego ognia się przypiekł. Tak zginął z rąk Siegmunda smok straszny dla każdego należącego do ludzkiej rasy. Mąż, którego ducha nie złamały groźne ryki piekielnej poczwary, po jej śmierci zawładnął skarbem nieprzebranym. Klejnoty, złoto i wszelkie dobra, które zachwycić musiały serce i oczy człowiecze, kazał załadować na okręt, by zaświadczyć o swym zwycięstwie. Sława Siegmunda sięgała daleko w czasach, gdy swoją śmiałość, życie i odwagę stracił Heremód. Na nim Eoten33 dokonali zdrady, oddając go wkrótce wrogom. Był on bowiem smutnym ciężarem dla swego ludu. Często płakali z powodu jego niecnego zachowania mądrzy mężowie, którzy wcześniej mieli nadzieję, że uwolni on swój lud z nieszczęść i cierpienia. Bardzo chcieli, by książę rządził królestwem odziedziczonym po swym ojcu, ludem, skarbem, pałacem i dzielnymi wojami, ziemią Scyldingów.34 O! Béowulf – krewny Hygeláca darzony był miłością przez wszystkich – nie jak Heremod, co źle panował! XIII. O tym, jak Hróðgár dowiedział się o walce Béowulfa z Grendelem Jechali więc mężowie, od czasu do czasu popędziwszy konie. Słońce coraz wyżej na niebie jaśniało, gdy wojowie Hróðgára pędzili galopem do wspaniałego pałacu, by ujrzeć to, co zakrawało na cud. Także i król, ledwie wstawszy z posłania, przybył ze swoją świtą i królowa z fraucymerem. Gdy tylko Hróðgár zobaczył łapę Grendela na dachu wiszącą, zakrzyknął gromkim głosem: – Podziękujcie Panu miłosiernemu, że ulitował się nad duńskim ludem! Oto bowiem cierpieć musiałem obelgi i nieprawość od Grendela aż po dzień, w którym Bóg cud uczynił dla mnie i moich ludzi! A tak niedawno jeszcze nawet nie śniłem o tym, że cierpienia moich wojowników zakończą się tak szybko. Sala, słynna do niedawna ze wspaniałości, znana się stała z powodu krwi, która plamiła tam ściany i posadzki! Potwór porywał z niej moich wasali, którzy utracili nadzieję na wyzwolenie od bestii! Oto jednak zjawił się mąż, który z Bożą pomocą dokonał dzieła niemożliwego dla żadnego z nas! Niech będzie błogosławione łono, które wydało na ten świat tak wielkiego męża!35 Od teraz, Béowulfie, przysięgam ci miłość godną syna! Uszanuj tę więź i zawsze jej strzeż! Obiecuję nie poskąpić ci żadnej rzeczy, którą posiadam, a której zapragniesz. Zdarzyło mi się niejeden raz nagradzać klejnotami tych, co nie mogą się mierzyć nawet z częścią twych dokonań! Sława twoich czynów przejdzie do historii! Niech miłościwy Stworzyciel darzy cię wszelkim dobrem! Odpowiedział mu skromnie Béowulf: – O, panie! Chciałem dokonać tego bohaterskiego czynu i zdzierżyć niespotykaną siłę potwora, aby uradować wasze serce zwycięstwem! Chciałem szybko zadać śmierć potworowi, ale Bóg, który wszelką mądrość posiadł, na to nie dozwolił. Mimo siły mej pięści, z którą się nikt równać nie może na ziemi, złoczyńca ten zdołał mi się wyrwać, tracąc jednak łapę, która z ramieniem i barkiem w mojej została dłoni. W ten oto sposób zyskał jedynie mękę konania dłuższą niż pierwej mu Bóg zaplanował, moją osobą go karząc. Niedługo jednak potwór ten pożyje, co wiele zła uczynił mieszkańcom Danii! Zamilkł po tych słowach mężny wojownik a wszyscy – starzy i młodzi, szlachetni panowie i ich urodziwe panie wielbili jego niezwykły czyn, wpatrując się radośnie w krwawy strzęp olbrzymiej łapy, dającej na szczycie dachu świadectwo o prawdzie słów znakomitego Geata. A szczątki te nawet po śmierci ich właściciela budzić mogły zrozumiały strach: mówiono, że szpony bestii były twardsze niż stal najszlachetniejsza i żaden miecz nie był w stanie odciąć tej przeklętej kończyny. XIV. O radosnej uczcie w pałacu Heorot na cześć Béowulfa Oto znów radość zapanowała w Heorot! Król rozkazał, by przyozdobić pałac, który aż przez dwanaście długich lat zdobiły jedynie krwawe znaki po nocnych rzeziach dokonywanych przez Grendela. Zatętnił znów życiem wspaniały Heorot! Zgiełk wielkiej ciżby rozradował królewskie uszy! Kobierce spuszczono z okien i tak bogato ustrojono pałac, iż wszyscy, którzy mu się przyglądali, musieli się zadziwić! A wielkich doznał on zniszczeń podczas wielu lat napaści krwawego potwora. Szczególnie zaś podczas ostatniej przerażającej nocy. Olbrzym, co na bagnach się skrywał, jedynie dach oszczędził. Rozerwał żelazne klamry spinające pałac i wyłamał drzwi, co ludzkiej sile by się nigdy nie poddały. Teraz jednak, ulec musiały bestii, co z sali uciekała żwawo, chcąc ukryć się w jamie na moczarach. Oto pojawił się w sali Heorotu syn Healfdena! Królowi towarzyszyli wasale, a nikt nigdy nie słyszał, by wojownicy tak posłuszni byli swemu panu, jak ci Hróðgárowi. Sławni mężowie zajęli swe miejsca, beztrosko jak przed laty racząc się winem. Hróðgár i krewniak jego Hróþulf36 wzajem do się pijąc, raz po raz wznosili kielichy. I cieszyło się królewskie serce, widząc wokół zgodę wszystkich, którzy ucztowali w Heorot. Wiele czasu musiało upłynąć, nim lud Scyldingów zakosztował zdrady. A oto słudzy Hróðgára przynieśli sztandar złotem haftowany, proporzec, kolczugę i hełm, które wspaniałością wzbudziły powszechny podziw. Król osobiście wręczył je Béowulfowi, dziękując mu za czyn, który wyzwolił wielu z jego ludzi. Béowulf wzniósł wtedy kielich na cześć hojnego gospodarza, bo żaden z dających nie powstydziłby się tak wspaniałego prezentu i żaden z obdarowanych nie mógłby się poczuć bardziej doceniony takim szczodrym darem, a niejeden z wielkich pozazdrościć mógłby mu takiego wyróżnienia! Każdy bowiem z czterech darów lśnił szczerym złotem. Hełm umocniony był ukutą z żelaza taśmą, co bronić miała przed uderzeniem wroga, gdyby mu przyszła chęć rozłupać czerep wroga na pół. Ale nie poprzestał na tym najhojniejszy z hojnych: osiem wspaniałych rumaków kazał wprowadzić do sali. Uzda każdego była uczyniona ze złotych blaszek a jeden z rumaków uprząż miał wysadzaną drogimi kamieniami! Było to siodło króla, którego monarcha używał, gdy z wrogiem mierzyć mu się przyszło a nigdy, w żadnej bitwie, odwagi mu by bić wroga nie brakło. Szlachetny Hróðgár Béowulfowi oddał rumaki i oręż: – Dobrze z nich korzystaj – rzecze. – I pamiętaj, że znakiem są mojej przyjaźni wobec ciebie! Nie zapomniał wielki władca Scyldingów o towarzyszach księcia, co z nim wespół przybyli, by uwolnić pałac duński od udręki. Nie przyniosły mu wstydu dary, jakimi swą wdzięczność wobec nich wyraził. Wspaniały to był zaiste skarb, jakim wielki pan wynagrodził dobro mu uczynione. Złotem również i śmierć zabitego rycerza wymierzył, za ofiarę jego oddając towarzyszom kosztowną zapłatę. XV. O tym, jak bard opowiedział historię Finna Tak więc ucztowano i bawiono się, a czas umilał im bard, który opowiedział na nowo o nagłym ataku ludu Finna, jak Hnæf Scyldinga, duński bohater,37 życie stracił na ziemi fryzyjskiej. Tak brzmiała jego pieśń: „Hildeburh już nigdy nie mogła ufać Eotenom: syn i brat jej śmierć ponieśli od włóczni, żadnej winy nie zaciągnąwszy. Cierpiała bardzo na myśl o tak bolesnej stracie. Wielki był jej żal! Gorzki to był poranek, gdy córka Hóca38 zobaczyła zwłoki dwóch ukochanych mężczyzn! W końcu Hengest stracił tak wielu swoich wojowników, że nie mógł już atakować wojsk, ani też nie udawało mu się uratować ludzi, których miał żywych. Zaofiarowali mu pokój: Finn zaoferował salę w swoim królestwie, mieszkanie i poczesne miejsce i takie same prawa jak Eotenowie. Gdyby składali swoje podarunki, syn Folcwalda39 darzyłby szacunkiem duńskich panów i obdarowywałby pierścieniami wojsko Hengesta tak samo hojnie, jak lud fryzyjski. Zawarto więc pokój. Finn przysiągł wtedy, że wszyscy jego ludzie będą traktowani uczciwie i że nikt nigdy nie złamie tego paktu słowem ani czynem. Nie powie też czy to złośliwie, czy żartem, że wspierali tego, który króla im zabił, choć stracili siły, gdy stracili wodza. Finn obiecał też, że nawet gdyby przypadkiem jakiś Frýsna40 wspomniałby szyderczo o śmiertelnej nienawiści z przeszłości, to broń wtedy przywoła go do porządku. Wzniesiono stos i przyniesiono złoto. Na swoim ostatnim posłaniu spoczął Hnæf – najlepszy ze Scyldingów.41 Kolczuga krwią zalana ukazywała pozłacaną postać dzika, co bronić miał w walce. Hildeburh rozkazała by przy Hnæf'ie Scyldingu położono także ciało jej syna. Objęła za szyję królowa zwłoki swego pierworodnego zanosząc się od płaczu! Podpalono stos! Do nieba samego wzniósł się ogień! Czaszki pękały, otwierały się rany i w pożodze krew na nowo zaczynała płynąć! Trawił żarłoczny ogień jednako ciała mężów walczących tak z jednej jak z drugiej strony! Gdy stos ugaszono, Fryzowie w pomniejszonej już liczbie, wrócili do swoich domów. Trudna była dla Hengesta najbliższa zima42, którą spędził z Finnem! Tęsknota za ojczyzną wypełniała mu serce ale nie mógł wyprawić się przez morze, gdy zima skuła lodem srogie fale. Gdy skończyły się mrozy i na nowo zakwitły pola zapragnął wojownik43 powrócić ze swego wygnania. Więcej jednak myśli niż powrotowi poświęcał planom zemsty. Chciał przerazić swym gniewem Eotenów. Nie zmienił swych planów nawet po tym, jak syn Húnláfinga położył mu na piersi sławny miecz, Piorun w wojnie.44 Eotenowie znali świetnie ostrze tej broni! I przyszedł wtedy czas, że Finn poniósł śmierć – zabity został w swoim własnym domu, gdy Gúðláf i Ósláf dotarli tam przez morze, mając w pamięci minioną napaść. O, nie zdołał powstrzymać wtedy Hengest gniewu w swojej piersi. Zakrwawiły się posadzki pałacu, Finn i jego wojsko zostali pokonani a królowa schwytana. Skarby zaś zapakowano na łodzie i podobnie jak władczynię zabrano do ziemi duńskiej.” XVI. O tym, jak Wealhþéow obdarowała Béowulfa prezentami Gdy bard zakończył swą pieśń i umilkły słodkie dźwięki instrumentu, salę wypełniły okrzyki dumy i radości z powodu ostatecznego zwycięstwa Duńczyków. Słudzy znów zaczęli roznosić dzbany z winem a szlachetna Wealhþéow, która tyle miała na sobie kosztowności, że tylko słońce mogłoby jej dorównać blaskiem, podeszła do Hróðgára i Hróþulfa (Hróþulf pozostawał bardzo blisko króla, który darzył go wielkim szacunkiem, mimo iż zabił w walce jego braci) i rzekła te słowa: – Przyjmij ten kielich, mój panie, najmężniejszy z wodzów stąpających po ziemi! Nie zapomnij o wdzięczności wobec tych dzielnych Géatów. Nie skąp im słów miłych, ani bogatego podarunku, bo zaprawdę zasłużyli sobie na to po tysiąckroć! Słyszeliśmy wszyscy, jak synem nazwałeś bohaterskiego naszego wybawiciela. Już jest uratowany Heorot, więc wykorzystaj dobrze czas, w którym się życiem możesz radować, byś pozostawił po sobie następcom lud i królestwo. Ja wiem, że z pewnością twój drogi bratanek – Hróþulf da naszym synom pomoc i ochronę, jeśli wcześniej niż do niego, o mężu mój miły, śmierć do ciebie przyjdzie. Wierzę, iż hojny wówczas będzie dla nich. Oddaję mu więc szacunek, bo wielkim go darzę poważaniem. Po tych słowach podeszła pani dostojna do ławy, którą jej synowie zajmowali: Hréðríc i Hróðmund, mając za towarzystwo osobę Béowulfa. – Weź ten oto kielich – zwróciła się Wealhþéow z miłym uśmiechem do księcia Geatów – i napij się, dzielny nasz wybawicielu! Po czym wręczyła mu dwie złote bransolety, kolczugę i naszyjnik, tak piękny, iż nikt nigdy na świecie piękniejszego nie widział. Z tym naszyjnikiem poszedł Géata Hygelác, wnuk Swertinga, na swoją ostatnią bitwę: u stóp swojej chorągwi drapieżnie bronił zdobytego łupu. Poszukiwał dla siebie śmierci, zanosząc wojnę z szaloną arogancją ludowi fryzyjskiemu. Z tym pięknym klejnotem na szyi udał się przez morze w miejsce, gdzie paść mu przyszło. Francnowie zabrali ciało króla, jego bitewny rynsztunek i drogocenny naszyjnik po okrutnej rzezi, gdy Geaci leżeli powaleni na ziemi. 45 Ten wspaniały dar wzbudził u ucztujących wielki podziw. Zaiste godny był on czynu, jakiego dokonał odważny Béowulf! W obecności wielu dzielnych i wspaniałych mężów Wealhþéow takimi słowami zwróciła się do walecznego księcia: – Niech twe serce, Béowulfie, rozraduje się dzisiaj wielce! A ta piękna kolczuga i drogocenny klejnot niech olśniewają, jak sława twa i dzielność na to zasługują! Proszę, byś dla moich dzieci był miłościwym mistrzem! Będę umiała cię wynagrodzić! Twój ostatni czyn zapewnił ci wielką sławę aż po krańce ziemi. Starzy i młodzi będą głosić twoją chwałę, bo nie ma oprócz ciebie nikogo, komu słuszniej się ona należy niż tobie! Niechaj szczęście ci towarzyszy aż do ostatniej chwili twego życia a wszelkie skarby nich znajdą się u twoich stóp! Bądź moim synom dobrym opiekunem, o dzielny Béowulfie! Te słowa powiedziawszy, popatrzyła na salę, w której zgromadzili się wierni królowi wojownicy – a byli oni mężni i gotowi do czynu na najmniejszy choćby znak swojego pana i jego małżonki – i powróciła na swój tron. XVII. O wielkiej radości Duńczyków z powodu odzyskania pałacu Heorot Wino, co radość niesie smutnemu człowiekowi, rozgrzewało krew mężom, co w wielkiej sali Heorotu czcili pamięć chlubnych wydarzeń ostatniej doby. Serca ich nie mącił żaden niepokój i nikt z wesołego towarzystwa nie domyślał się nawet, jaki straszny los wisi nad ich głowami. Gdy nastała noc i król Hróðgár udał się do swej komnaty na spoczynek jak za dawnych lat, kiedy Grendel nie płoszył jeszcze nocnych gości Heorotu, grupa duńskich panów pozostała w sali, by, odsunąwszy ławy i stoły, przygotować sobie posłanie. Wśród nich jeden szykując się do snu, nie przeczuwał nawet swej rychłej śmierci. Każdy z wojów miał przy sobie oręż. Gdy się pokładli, widać było dobrze błyszczące tarcze, hełmy i kolczugi leżące na ławach opodal rycerzy, by tylko sięgnąć mogli po nie, gdyby zaszła taka potrzeba. Podobnie włócznie – czekały tylko, by silna ręka cisnęła je w pierś wroga, gdyby się taki nadarzył i zaatakował ich sprawiedliwego władcę. Bo zaprawdę mężnego serca był to lud!\nPrzypisy 1 Nie należy mylić tego Béowulfa z bohaterem poematu. 2 Scedenigge – Skania. Skania określa tutaj tereny duńskie obejmujące wówczas aktualną prowincję szwedzką, która właśnie posiada taką nazwę i wyspy Seeland, Laaland, Fionia, itd., lecz nie Półwysep Jutlandzki. 3 „Rozdawca pierścieni” – określenie to jest często stosowane do królów germańskich, którzy jako podarunki często rozdawali pierścienie bądź bransolety. 4 Dene – Duńczycy. 5 Scylfingowie to Szwedzi. 6 Nie wspomina się tutaj o panowaniu Herogara, który władał przed Hróðgárem. 7 Mowa tu o walkach pomiędzy Hróðgárem a Ingeldem. 8 Owa kara, o której tu mowa to potop powszechny. 9 W sali, w której ucztowano spali jedynie wojowie, natomiast król i dostojnicy na spoczynek udawali się do własnych, oddzielnych pomieszczeń sypialnych. 10 Należy zaznaczyć, że w sali, za dnia, nadal odbywały się uczty, jedynie zaprzestano w niej nocować. 11 Mimo iż zgodnie z obowiązującym prawem to Grendel był zobowiązany zapłacić okup za tych, których pozabijał. 12 Géaci – lud, który zamieszkiwał południową Szwecję. 13 Dopiero w tym miejscu pojawia się Béowulf, bohater poematu. 14 Kattegat – cieśnina pomiędzy Szwecją i Danią. 15 Wederowie (Wedera) – Géaci. 16 Dzik był zwierzęciem magicznym poświęconym bogu Freyowi. 17 Heorot. 18 Wendl to północny kraniec Półwyspu Jutlandzkiego. 19 Skoro Hréðel był ojcem i poprzednikiem Hygelác'a, zatem Béowulf jest jego kuzynem. 20 Ceremoniał dworu germańskiego zabraniał stawiania się wobec króla uzbrojonym. 21 Wéland – germański bóg kowal i złotnik. 22 Wylfingowie prawdopodobnie zamieszkiwali okolice ujścia rzeki Odry. 23 Być może chodzi o to, że Ecgþéow złożył przysięgę dochowania zawartego pokoju, lecz jest także prawdopodobne, że chodziło o przysięgę przyjaźni i wierności. 24 Raumowie mieszkali na zachód od dzisiejszego Oslo (Raumariki, dzisiaj Romerige). 25 To znaczy, że nie był gorszy od Béowulfa. 26 Zatem, według Béowulfa, nie chodziło tu bynajmniej o rywalizację lecz o dokonanie wspólnie bohaterskiego czynu. 27 Lapończycy zamieszkiwali całą północną część Skandynawii. Béowulf mógł więc dotrzeć do północnego wybrzeża Norwegii lub, być może, nawet do obecnej Finlandii. 28 Oskarżenie o popełnienie jednego z największych z przestępstw. 29 Pamiętamy, że Béowulf postanowił walczyć z Grendelem gołymi rękami. 30 Nie jest rzeczą normalną, iż Géaci spali w takim momencie, być może przyczyną owego niezwykłego snu było rzucenie na nich jakiegoś magicznego uroku przez Grendela. 31 Syn Welsa: Siegmund (Sigemunde). Prawdopodobnie bard w swojej pieśni porównywał wyczyn Béowulf z czynami owego sławnego bohatera. 32 Przygodę ze smokiem przypisuje się we wszystkich pozostałych źródłach nie Siegmundowi, lecz jego synowi, który w Skandynawii nosił imię Sigurd, a u Niemców Sigfrid. 33 Jutowie. 34 Heremód jest prototypem złego króla. Jest on przedstawiony jako przeciwieństwo Béowulfa. Jego historia jest dosyć pogmatwana. Zdaje się, że Duńczycy na początku pokładali w nim wielkie nadzieje, ale wkrótce okazał się złym władcą, więc lud zbuntował się przeciw niemu, tak iż musiał się schronić między Jutami. Wrogi lud, któremu przekazali go Jutowie, to prawdopodobnie demony, ale być może chodzi o to, że go po prostu zabili. 35 Pamiętamy, że matka Béowulfa była córką Hréðela i siostrą Hygeláca, króla Géatów. 36 Hróþulf był kuzynem Hróðgára. 37 Tekst oryginalny nazywa Hnæfa i tych, co do niego należeli, pół– bądź ćwierć–Duńczykami. 38 Córka Hoka – Hildeburh. 39 Syn Folkalda – Fin. 40 Fryzyjczyk. 41 Hnæf – martwy król. 42 Po zawarciu pokoju Fryzowie się rozproszyli bowiem poniósłszy straty w walce z Duńczykami mięli mniej przyjaciół. 43 Wojownik – Hengest. 44 Syn Hunlafa zapewne był Duńczykiem i podarowanie miecza to nic innego, jak zachęta do zemsty. 45 Jest to jedyne miejsce w poemacie, które jest potwierdzone historycznie. Grzegorz z Tours mówi w swojej Historia Francorum o ekspedycji króla Chochilaicusa (Hygelác, dawniej nordyckie Hugilaikaz) przeciw ziemiom Franków około roku 520. Hygelác złupił najpierw wybrzeże fryzyjskie na zachód od Zuider See, wpływając zaraz potem w głąb lądu rzeką Rin (Ren?) aż do regionu zamieszkałego przez Chatuariów (?), który był częścią królestwa Merowingów. Kiedy jego łodzie zaczęły już drogę powrotną, załadowane bogatymi łupami, Hygelác, który znajdował się jeszcze na lądzie, został zaatakowany przez wielkie wojsko Franków i Fryzów, które zadało mu śmierć.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Beowulf-ebookRO/p12777i33728" target="_blank" title="Beowulf [Nieznany] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Beowulf [Nieznany] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Miłość czy polityka? | Płyń POD PRĄD\nMiłość czy polityka?\nOstatnia aktualizacja: 26 marca 2014\nWeekendowe swawole ministra Bertrend Guéraud w rezydencji pod Paryżem przerwie wizyta przyjaciela, który zaburzy spokój głównego bohatera. Co wyniknie z nieoczekiwanej propozycji i jaką cenę przyjdzie zapłacić za życie ponad stan? „Miłość i polityka”, to najnowsza premiera w Teatrze Małym, która przeniesie widzów w świat wielkich intryg, gdzie walka o władzę miesza się z miłosnymi uniesieniami. Tak będzie w czwartek, 27 marca w Międzynarodowy Dzień Teatru.\nPierre Sauvil to dramatopisarz, który początkowo zajmował się pisaniem dla radia i telewizji. Ostatecznie zdecydował się poświecić sztuce teatralnej tworząc lekkie, pełne humoru historie „z życia wzięte”. W swoich fabułach często przekracza granice absurdu ukazując problemy współczesnego świata w krzywym zwierciadle.\n„Miłość i polityka” w Teatrze Małym – premiera spektaklu w Manufakturze\nMiejsce: Teatr Mały w Manufakturze, wejście od strony ul. Drewnowskiej\nTermin: 27 marca 2014, godzina 19:15\nBilety: 45 PLN – normalny; 35 PLN – ulgowy\nTematy: Bertrend Guéraud, Francja, Miłość i polityka, Paryż, Teatr Narodowy


Strona główna » Inteligentny dom » Technologia Zigbee » Pilot włącznik dotykowy 3 kanałowy ZigBee Tuya\nNumer katalogowy: ZLS3S\nKod producenta: ZLS3S\nStan magazynowy: 6586 szt.\nKod EAN: 5903794120457\nInteligentny dotykowy pilot 3-kanałowy ZigBee 3.0\nWysokiej jakości pilot umożliwia realizacje sterowania scenariuszami, załączanie urządzeń inteligentnych połączonych w aplikacji Tuya. Jedno pole dotykowe może realizować aż 3 różne funkcje.\nW połączeniu z włącznikiem światła ZigBee może realizować funkcję przełącznika schodowego.\nWysokiej jakości panel dotykowy wykonany jest z hartowanego szkła z ramką z matowego aluminium. Pole dotykowe podświetlone jest delikatnym niebieskim światłem.\nZnikomy pobór prądu pozwala na bardzo długi czas pracy.Na jednym zestawie baterii urządzenie może działać nawet do 2 lat, a zawarte w zestawie 2 baterie typu CR2032 są łatwo dostępne i tanie.\nBramkę oferujemy w osobnej ofercie nr: 9054486387\nDla pola dotykowego można przypisać kilka funkcji - jednym przyciskiem można sterować różnymi procesami, np:\npojedyncze wciśnięcie - włącz/wyłącz światło\ndwukrotne wciśnięcie - otwórz / zamknij rolety\ndłuższe przytrzymanie - otwórz bramę\nKomfortowe rozwiązanie dopasowane do potrzeb.\nPilot może być umieszczony w dowolnym miejscu, za jego pomocą można sterować innymi urządzeniami lub oswietleniem z miejsc, w których wcześniej nie przewidziano włącznika lub konieczne jest zrealizowanie włączania "krzyżowego".\nIlość kanałów: 1,2 lub 3 (w zależności od wersji)\nZasilanie: 2x bateria CR2032 (baterie w zestawie)\nWymiary: 8,6 x 8,6x 0,8cm\nAplikacja: Tuya lub Smart Life (do pracy wymagana jest centralka ZigBee - dostępna w naszej ofercie nr 9054486387)\npilot - panel\npanel montażowy - taśma 3M


Gitary akustyczne Dreadnought Godin\nTradycja gitar Dreadnought sięga do 1916 roku i nawiązuje do legendarnych gitar firmy C. F. Martin & Company. Od tego czasu gitary akustyczne tego typu stały się jednymi z najbardziej ulubionych na całym świecie. Jeśli szukasz uniwersalnego instrumentu, to Dreadnought jest dla Ciebie idealnym wyborem. W kategorii Gitary akustyczne Dreadnought Godin można znaleźć instrumenty muzyczne oraz inne produkty od popularnego producenta Godin. Jeśli potrzebujesz pomoc w wyborze, prosimy o kontakt.


Maciej Soprych - Oficyna FK\nCzłonek ACCA, dyrektor finansowy i członek zarządu w spółkach kapitałowych, absolwent Szkoły Głównej Handlowej.\nUmowa barterowa nie jest rozliczana jak darowizna\n12 września 2017Czytaj więcej »\nJak rozliczyć zakup drzwi wejściowych do biura, których wartość przekracza 3.500 zł?\nPytanie: Spółka z o.o. zakupiła nowoczesne drzwi wewnętrzne, będące drzwiami wejściowymi do jej nowego biura. Cena zakupu drzwi przekroczyła 3.500 zł netto. Jaką stawką należy je amortyzować?\n31 sierpnia 2017Czytaj więcej »\nKiedy przedsiębiorca musi zwrócić ulgę na zakup kasy\nJeżeli podatnik zaprzestał używania kasy rejestrującej przed upływem trzyletniego okresu jej użytkowania, to jest zobowiązany do zwrotu otrzymanej kwoty ulgi z tytułu poniesionych wydatków na jej zakup. Przypomniał o tym dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 11 stycznia 2017 r. (nr 3063-ILPP2-2.4512.188.2016.1.MŁ).\nUczestnictwo w TFI oznacza obowiązek w zakresie dokumentacji cen transferowych\nPomiędzy spółkami tworzącymi PGK a funduszami inwestycyjnymi zamkniętymi, w których spółki te są uczestnikami, będą zachodziły powiązania podlegające obowiązkowi dokumentacyjnemu.\n13 marca 2017Czytaj więcej »\nDowiedz się, czy uczestnictwo w TFI oznacza obowiązek stosowania dodatkowej dokumentacji\nNowe przepisy o cenach transferowych już sprawiają kłopoty. Przykładowo księgowi nie wiedzą, czy pomiędzy spółkami tworzącymi PGK a funduszami inwestycyjnymi zamkniętymi, w których spółki te są uczestnikami, będą zachodziły powiązania podlegające obowiązkowi dokumentacyjnemu od 1 stycznia 2017 r.\n28 lutego 2017Czytaj więcej »\nWartość znanych reklamacji należy przeksięgować na konto „Straty”\nPytanie: Pytanie: W kwietniu firma sprzedała 30 sztuk towaru klientowi z UE, który zapłacił za niego w całości. W październiku zareklamował 7 sztuk. Reklamacja została uznana i została wystawiona faktura korygująca. Reklamowany towar nie wrócił do firmy tylko został u klienta, gdyż koszt wysyłki przewyższał wartość zwracanego towaru. Firma posiada korespondencję mailową, w której kontrahent zgadza się, by reklamowany towar został u niego i to on dokona zniszczenia. Dotychczasowa ewidencja: 1) Faktura sprzedaży: Wn (201) „Rozrachunki z odbiorcami” 18.949,95 zł Ma (730) „Sprzedaż towarów” 18.949,95 zł 2) WZ wydanie z magazynu: Wn (731) „Wartość sprzedanych towarów w cenach zakupu” 12.870,00 zł Ma (330) „Magazyn towary” 12.870,00 zł 3) Faktura korygująca: Wn (201) „Rozrachunki z odbiorcami” 263,55 zł Ma (730) „Sprzedaż towarów” 263,55 zł Czy postąpiliśmy prawidłowo i czy musimy sporządz ać jakąś dodatkową dokumentację?\n31 grudnia 2016Czytaj więcej »\nOdzież sportowa. Czy wydatki zaliczysz do kosztów\nPytanie: Czy trener odliczy od przychodu wydatki na zakup odzieży sportowej używanej w trakcie zajęć?\n5 grudnia 2016Czytaj więcej »\nNa potrzeby określenia obowiązku dokumentacyjnego trzeba zsumować wszystkie transakcje wewnątrz grupy\nTransakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, mające istotny wpływ na wysokość dochodu, to takie, których łączna wartość przekracza w roku podatkowym równowartość 50 000 euro, lub więcej w zależności od poziomu przychodów lub kosztów księgowych.\nCzy zwolnienie z CIT oznacza brak obowiązków dotyczących cen transferowych\nCzy transakcja pomiędzy podmiotami powiązanymi, która nie skutkuje powstaniem przychodu i kosztu podatkowego, powinna być objęta obowiązkiem dokumentacyjnym? Poznaj najnowszy wyrok NSA.\n31 sierpnia 2016Czytaj więcej »\nZwolnienie z CIT nie oznacza braku obowiązków dotyczących cen transferowych\nSpółki Skarbu Państwa muszą tworzyć dokumentację na potrzeby cen transferowych – tak orzekł NSA.


Roślinna : Roślinny zdrowy majonez\nbezglutenowe, przepisy podstawowe, roślinny majonez, tofu\nPogoda rozpieszcza nas pierwszymi promykami wiosennego słońca, święta za pasem, najwyższa pora więc zabrać się za pyszne i roślinne wielkanocne potrawy. Na pierwszy rzut pójdzie majonez, który stanowi bazę do większości dań. Już wcześniej podawałam podobny przepis przy okazji makaronowej sałatki ze świeżymi pomidorami i awokado, ale na wszelki wypadek powtórzę go tutaj wraz ze zdjęciami. Ten majonez robi się błyskawicznie. Ma delikatną i kremową konsystencję, która doskonale komponuje się z innymi wielkanocnymi daniami. Musisz jednak wiedzieć, że smakiem nie przypomina on zwykłego majonezu, ale moim zdaniem wcale nie stanowi to jego wady. Wręcz przeciwnie. Wszystkie składowe przepisu nadają mu niecodziennego charakteru.\nBez względu na to, czy jesteś weganem czy też nie, zawsze warto być otwartym na zdrowsze odpowiedniki i poszukiwać nowych doznań smakowych. Mogę zapewnić, że ten majonez to interesująca alternatywa na świąteczny stół, do której z pewnością będziesz często wracać.\n¼ szkl. migdałów lub nerkowców\n½ szkl. mleko sojowego\nZa pomocą blendera miksuj wszystkie składniki na gładką masę bez grudek. Przełóż do słoiczka i przechowuj w lodówce. Zużyj w ciągu 1 tygodnia.\nZ podanej ilości składników uzyskasz 1 szklankę majonezu.\nNa skróty: bezglutenowe, przepisy podstawowe, roślinny majonez, tofu\nJoanna Okładło 17 marca 2015 19:56\nDomowy majonez musi być wyśmienity. Same plusy, a szczególnie istotny jest ten, że ma mniej kalorii ;)\nMariola Kurek 17 marca 2015 20:53\nsuper pomysł :) a czy w smaku przypomina choć trochę robiony z jajek?\nKamila Kwietnicka 18 marca 2015 09:14\nTak, bardzo przypomina, ale oczywiście nie smakuje DOKŁADNIE tak samo. Mnie osobiście ten bardzo odpowiada, nie widzę większej różnicy i nie tęsknię za tym tradycyjnym :) proponuję, abyś sama spróbowała :)\nKopalnia Węgla 20 marca 2015 23:16\nBardzo fajny przepis, przede wszystkim dlatego, że nie zawiera oleju / oliwy. Z pewnością smakuje doskonale :) A gdzie zaopatrujesz się w płatki drożdżowe?\nKamila Kwietnicka 21 marca 2015 08:25\nJa kupuję płatki drożdżowe tutaj: http://vegevege.pl/product.php?id_product=6819, ale myślę, że bez problemu znajdziesz je też w sklepach ze zdrową żywnością. Pozdrawiam :)\nAleksandra Czajor 23 sierpnia 2015 17:46\nWczoraj nie byłam nim zachwycona, ale jak dziś wzięłam sobie na kromkę to zaczęłam się zastanawiać skąd pamiętam ten smak i eureka. Dziś czyli na drugi dzień smakuje jak tradycyjny majonez. Super!


Odmowa odbioru lokalu od dewelopera ożarów mazowiecki prawnik babice\nCzy można odmówić odbioru lokalu od dewelopera?\nW takiej sytuacji rodzi się pytanie, czy właściciel nieruchomości może odmówić odbioru lokalu, jeśli występują w nim liczne wady. Na wstępie należy zaznaczyć, że zagadnienie to nie jest zero jedynkowe i należy mieć na względzie wiele czynników.\nCo do zasady występowanie wad w lokalu nie daje jego właścicielowi uprawnienia do odmowy podpisania protokołu odbioru, tj. nie daje uprawnienia do odmowy odbioru nieruchomości.\nOdbiór lokalu ma schematyczny przebieg i w większości przypadków wygląda podobnie. Przedstawiciel dewelopera w wyznaczonym dniu spotykają się na terenie odbieranego lokalu w celu omówienia stanu nieruchomości. Stan nieruchomości oraz jej parametry powinny odpowiadać parametrom wskazanym w umowie. Podczas odbioru istotne jest, aby właściciel nieruchomości w sposób skrupulatny zapoznał się ze stanem nieruchomości i ewentualne uwagi naniósł do protokołu odbioru. Tutaj nie ulegajmy presji ze strony dewelopera, gdyż czynność ta może mieć dalsze konsekwencje w przyszłości i musimy mieć absolutną pewność, że oddawany lokal spełnia nasze wszelkie oczekiwania. Oczywiście lokal musi być wybudowany zgodnie z założeniami projektowymi. prawnik bemowo\nW przypadku wystąpienia jakichkolwiek zauważonych wad, powinny one bezwzględnie zostać ujęte w treści protokołu odbioru. W tym miejscu należy wskazać, że przedstawiciel dewelopera nie może nas ograniczyć, co do ilości bądź jakości zgłaszanych uwag nawet jeśli będą one całkowicie niezasadne.\nOd chwili zgłoszenia uwag deweloper jest zobowiązany w terminie 14 dni do ustosunkowania się co do zgłoszonych zastrzeżeń i wskazać, które uznaje, a które w jego ocenie są niezasadne. Odmowa uznania zgłoszonych przez właściciela nieruchomości wad wymaga ze strony dewelopera uzasadnienia uznania wad oraz wskazania przyczyn odmowy. Ponadto deweloper zobowiązany jest do usunięcia wskazanych wad uznanych za zasadne w terminie 30 dni od dnia ich zgłoszenia. W ściśle określonych przypadkach termin ten może ulec przedłużeniu.Jednocześnie w tym miejscu należy zaznaczyć, że dodatkowo właścicielowi nieruchomości przysługuje rękojmia za wady lokalu, a na deweloperze spoczywa wiele obowiązków.\nPodpisanie protokołu odbioru lokalu, który ma wady, nie pozbawia nabywcy praw z tytułu rękojmi, nie grozi utratą uprawnień i nie zwalnia dewelopera z odpowiedzialności za wady.odbiór mieszkania bemowo problem z odbiorem mieszkania wady mieszkania spór z deweloperem dobry prawnik bemowo\nWady uniemożliwiające odbiór lokalu\nW naszej ocenie zdarzają się sytuacje, kiedy nabywca nie powinien wyrazić zgody na odbiór nieruchomości. Zastrzegamy przy tym, że do każdego przypadku należy podchodzić indywidualnie.\nOkolicznościami takimi mogą być, np. tak istotne wady lokalu, że deweloper nie będzie w stanie ich usunąć. Wadami takimi mogą być np. brak okna, mniejsza ilość pomieszczeń (kupiliśmy mieszkanie 3 pokojowe, a wydawane nam jest mieszkanie 2 pokojowe), brak tarasu/ balkonu itd.\nKolejnymi okolicznościami uprawniającymi do niewyrażenia zgody na odbiór są sytuacje, gdy odbierany lokal może zagrażać naszemu bezpieczeństwu, np. stwierdziliśmy, że w sposób nieprawidłowy jest wykonana instalacja elektryczna, czy instalacja gazowa.\nJednakże odmowa odbioru musi być spowodowana wystąpieniem wad poważnych obiektywnie istotnych.\nSposób odbioru lokalu\nJeżeli nabywca z istotnych przyczyn odmawia dokonania odbioru lokalu, powinien on sporządzić dodatkowy protokół, w którym potwierdzi on swoje stawiennictwo podczas czynności odbioru lokalu, potwierdzi występowanie wad oraz wskaże, że odmawia on odbioru z przyczyn wskazanych w protokole.\nCo się dzieje w sytuacji, gdy właściciel lokalu odmówi odbioru lokalu?\nJeżeli deweloper nie wykonał swojego zobowiązania bo przedmiot umowy różni się od tego na co się umawialiśmy, pozostaje on w zwłoce. Można zatem wezwać dewelopera w terminach wskazanych w umowie deweloperskiej do wykonania zobowiązania, a po upływie tych terminów od umowy odstąpić.\nJeżeli wady da się usunąć, to dobrą praktyką jest umówienie się z deweloperem na kolejny termin odbioru, po usunięciu przez niego tych wad.\nJeśli potrzebujesz profesjonalnego wsparcia w zakresie nieruchomości - skontaktuj się z nami!


Kariera - CAPTRON\nPRACA I KARIERA W FIRMIE CAPTRON\nJako dynamiczna i zorientowana na rozwój firma, CAPTRON nieustannie poszukuje zaangażowanych pracowników, którzy zamierzają z nami decydować o przyszłość technologii czujników.\nZa tymi wszystkimi produktami i rozwiązaniami firmy CAPTRON kryje się pasja i wiedza wielu ludzi. Dlatego też zadowolenie naszych pracowników ma dla nas ogromne znaczenie. Nasza firma docenia ich zaangażowanie. Ponad 160 pracowników w trzech lokalizacjach w Niemczech, Chinach i Ameryce Północnej zapewnia wyjątkową jakość marki CAPTRON.\nNiezależnie od tego, czy jesteś doświadczonym pracownikiem, młodym profesjonalistą, czy też osobą pracującą w dziedzinie niezwiązanej z wykształceniem – u nas wiele drzwi stoi przed Tobą otworem.\nPoszukujemy osób, które entuzjastycznie podchodzą do naszych produktów, nie boją się odpowiedzialności i potrafią pracować w zespole. Wspieramy i promujemy talenty. Dołącz do naszego zespołu. Czekamy na Twoje zgłoszenie!\nZacznij teraz z firmą CAPTRON\nNowoczesny, międzynarodowy i koleżeński\nInspiruj ludzi produktami i rozwiązaniami\nPraktyczne wskazówki podsumowane dla Ciebie\nWszystkie informacje na temat procedury


Koncert dostępny będzie przez 7 dni od premiery na stronie www.fabrykakoncertow.com.pl, jedynej takiej sali koncertoweh on-line na świecie - z technologią dźwięku przestrzennego.\nDzięki temu bez wychodzenia z domu możecie zobaczyć i usłyszeć koncert w taki sposób, jakbyście słuchali go na żywo. Target Sound jako pierwsza firma na świecie zakupiła system do realizacji dźwięku przestrzennego live na koncertach z dźwiękiem przestrzennym.\nMateusz Moś- skrzypce, wokal\nMateusz Kolakowski - instrument klawiszowy\nMaciek Magnuski- bas/moog\nMateusz Michalik - realizacja dźwięku\nKasia Moś to polska piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów piosenek i aktywistka społeczna. Finalistka trzeciej edycji programu Must Be the Music. Tylko muzyka (2014). Reprezentantka Polski z utworem „Flashlight” w 62. Konkursie Piosenki Eurowizji (2017). W 2015 roku wydała debiutancką płytę „Inspination”, obecnie pracuje nad nowym materiałem.\nAUKSO Orkiestra Kameralna Miasta Tychy to istniejąca od 1998 roku orkiestra kameralna. Założycielem, dyrygentem i dyrektorem AUKSO jest skrzypek Marek Moś, a muzykami studenci i absolwenci Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Oprócz wykonywania repertuaru klasycznego i romantycznego orkiestra uczestniczy w realizacji nagrań współczesnych.


Pomoc w identyfikacji glona - Forum akwarystyczne Akwaforum\nRejestracja: 26 sty 2017 13:24\nPost autor: Dante » 09 mar 2020 14:01\nW moim akwarium rozpoczął się powrót glona. Tylko nie wiem jakiego.\nPodłoże to H.e.l.p Advanced Soil Plants.\nOświetlenie 45lm/l -> 12h świecenia.\nMam wrażenie, że glon pojawił się w chwili gdy dołożyłem nawożenie, z uwagi na marniejące rośliny. Praktycznie nie nawoziłem od założenia akwarium.\nNawożę EASY LIFE FOSFO, NITRO, PROFITO (dawki według producenta)\nSiO2 - 0,2\nZdaję sobie sprawę, że N03 jest małe, ale glon pojawił się w chwili gdy zacząłem dawać nawozy.\nPost autor: mark_farina » 09 mar 2020 14:26\nPo wygladzie tej Rotali moge ci powiedziec ze brakuje jej NO3 bo puszcza juz boczne korzenie, a to jest pierwszy objaw u tego gatunku wg moich obserwacji. Brakuje jej potasu bo zamiast isc w góre plozy sie jak kot na dywanie i ogolnie jest taka krzywa hehe.\nW substracie przy szybie juz widac ze sie cos niedobrego szykuje i lada moment glony moga byc nie tylko twoim zmartwieniem.\nProponuje ci zrobic jakies testy na magnez/wapn oraz potas. Ta wiedza pozwoli ci odblokowac rosliny i wprowadzic korekty nawozenia. Tera podejrzewam ze co nie wlejesz poleci w paszcze glona.\nPost autor: Dante » 10 mar 2020 12:04\nKtoś mi też napisał, że Rotala jak ma dużo światła to idzie po ziemi.\nSprawdzę testami poziom magnezu / wapnia i potasu.\nKilka innych roślin też puszcza korzenie do wody.\nPost autor: mark_farina » 10 mar 2020 14:27\nDante pisze: Rotala jak ma dużo światła to idzie po ziemi.\nOwszem tak moze byc i jest to naturalna sprawa, tak samo jak wyciaganie sie roslin w góre po swiatlo. Niemniej jednak jesli mamy nie wystarczajacy potas w wodzie to czesto rosliny maja tendencje do plozenia sie i to nawet przy slabym swietle.\nPost autor: Dante » 18 mar 2020 18:27\nUdało mi się zrobić testy\nGlon się rozwija... rośliny rosną... i w sumie nie wiem co korygować...\nPost autor: Trex » 18 mar 2020 19:46\nFosfor do korekty, reszta jest ok\nPost autor: mark_farina » 18 mar 2020 21:00\nNO3 na okolo 10-15\nPO4 na max 1\nK lekko w dol do 20-25max\nMg tak na 10.\nPost autor: Trex » 19 mar 2020 6:49\nmark_farinaPotas i Magnez jakby zostały na teraźniejszych poziomach to źle?? Pytam, bo wydawało mi się że jest ok.\nPost autor: mark_farina » 19 mar 2020 9:30\nOpisuje sytuacje na podstawie danych kolegi: oczywiscie bedzie roslo ale z mojego doswiadczenia wiem, ze potas i azot to pierwiastki w synergii i najlepiej jak sa w podobnych proporcjach, natomiast azot najlepiej jak jest w okolicach 10-15, jesli spada ponizej 5mg to zaczyna ''jakby'' blokowac wapn (podobne akcje jak z blokada magnezu przez potas, nie umiem tego wyjasnic ale wykreca rosliny). Wiec jesli zmniejszymy lekko magnez, ktorego jest moim zdanie za duzo to mozemy zmniejszyc potas i zblizyc go do azotu. Magnez jest i tak wysoko i jesli nie przewalimy fosforu ponad 1mg to mozna trzymac mikro/zelazo na wysokim poziomie, jesli podbijemy fosfor to automatycznie mikro mozemy trzymac na mniejszym poziomie. Kolejna sprawa bo malo osob wie ze blokada wapnia (potas w nadmiarze blokuje magnez, a magnez przyblokuje wapn) powoduje blokade mikro i wystarczy zmniejszyc potas lub zrobic podmiane i znowu zacznie smigac. Zlota zasada o ktorej malo kto wie\nWiem ze zanudzam, ale inaczej tego nie da rady opisac...\nPost autor: Trex » 19 mar 2020 9:59\nCzyli rozumiem że szerzony na wielu forach roślinnych stosunek N : P : K 10-1-20 to o kant d... rozbić?\nPost autor: mark_farina » 19 mar 2020 10:48\nNiekoniecznie, sa to wg mnie pewne stosunki od których warto zaczac stabilizacje zbiornika. Ja kiedys lata temu równiez powtarzalem jak wariat NPK 10:1:20 i tylko to, no ale to sie niestety ma nijak do realiów, bo jakzdy ma rózne proporcje Ca/Mg KH/GH i te proporcje juz nie maja racji bytu niestety.\nPrzedstawie to na przykladzie, ktory zobrazuje dlaczego to nie ma sensu:\nCa - 100mg\nTo przypadek gdzie mamy zachowany stosunek Mg:Ca 1:4 ale juz NPK 10:1:20 nie, bo w takim ''betonie'' potas musialby byc conajmniej 50 lub wiecej. I dla takiej wody nasz slynny NPK nie dziala.\nCa - 25mg\nMg - 10mg\nTu mamy z kolei równosc miedzy Mg = K i bedzie niestety dziurawic mocno rosliny, bedzie slabo roslo, pojawia sie tez inne problemy. Stosunek NPK ma sie wtedy 10:1:10 i znowu jest zle.\nNo to teraz inaczej:\nK - 20mg\nMamy zachowane NPK 10:1:10 jest pieknie ale moze byc lepiej bo NO3 = K w przyrodzie i nazywamy to synergizmem. Daw pierwiastki dzialaja lepiej jesli sa w tych samych proporcjach. Podniesmienie NO3 do 15mg zblizy NO3 do K i mozecie mi uwierzyc na slowo efekty tych zmian beda widoczne golym okiem. To tak apropos NO3 i K.\nTym samym jesli mamy wode miekka przykladowo Ca 20mg to tego magnezu jest z automatu mniej i potasu mniej i azotu mniej.\nJesli mamy wode twardsza powiedzmy Ca 50mg to magnezu musi byc wiecej i potasu musi byc wiecej i NO3 mozemy miec wiecej i bedzie smigalo jak ta lala. Z tego chyba sie mówi obiegowo ze w miekkiej wodzie przyswajalnosc pierwiastkó jest lepsza? No niewiem, ale uwazam ze mozna mniejsze stezenia utrzymywac, natomiast w twardej wodzie trzeba automatycznie wiecej lac do wody.\nWszystko co mamy w akwa zaczynamy od naszego stosunku Ca:Mg i jak go ustawimy, a mamy pole do popisu 1:4, 1:3 lub 1:2. Ja mam u siebie cos pomiedzy 1:3 a 1:2 przy Ca 25mg. To do tego wlasnie stoosunku Ca:Mg dostosowujemy K, natomiast do K staramy sie dobrac NO3 i PO4 ale uprzedzam to jest przypadek dla wody miekkiej, bo robiac przyklad wody twardej z Ca 100mg, Mg 25mg azot musialby byc wysoko, az ryby by padly, wiec dlatego jest malo zbiorników typowo roslinnych na wodzie betonowej, owszem mozna prowadzic ale jest to wyzwanie. Zastanawialem sie kiedys czemu w malawi niema roslin?\nWszystkie baniaki HT to woda miekka/kwasna z uwagi na luksus posiadania niskich stezen pierwiastków itd. I tam ten slynny NPK moze sie sprawdzac, ale nie wszedzie jest ta informacja, ze slynne NPK dziala dla miekkiej wody, a Jasio z Suwalk ma w wodzie 130mg Ca i mu baniak staje, a glon szaleje jak COVID-19 po kraju\nNo lepiej tego nie opisze\nPost autor: Trex » 19 mar 2020 11:50\nmark_farina Wszystko się zgadza w Twoich przykładach, wiadomo że jak są niezachowane odpowiednie stosunki to będzie ciężko o piękne rośliny, sam to przerabiałem. Przecież w całej tej zabawie chodzi o to, aby z rozjechanych parametrów doprowadzić do niemal idealnych, aby były zachowane wszystkie stosunki itp.\nJednak w tym temacie chodzi o konkretne parametry które podał Dante a mianowicie:\nCzyli do książkowego 10:1:20 brakuje korekty Po4 do 1 ( dlatego to zaproponowałem)\nStosuje się stosunek Mg:K 1:2 - więc jest jak najbardziej zachowany\nMg:Ca Jak sam piszesz jest tu pole do popisu 1:4, 1:3 lub 1:2, więc tutaj też bym się nie czepiał bo jest prawie 1:2\nI po tej mojej kalkulacji wyszło mi tylko aby podbić fosfor trochę, dlatego tak zaproponowałem.\nWiadomo jednak że każde akwarium jest inne i ktoś na podstawie swoich obserwacji tak jak Ty, może dojść do wniosku że lepiej w jego akwarium sprawdzają się inne stosunki pierwiastków np. 10:1:10, więc to do autora postu będzie decyzja, którą droga pójdzie\nP.S. W sumie gdybym to ja pytał w tym poście o to co korygować, to poszedł bym za radą mark_farina, gdyż nie od dzisiaj wiadomo że jest na tym forum ogrodnikiem Number One Pomagał mi w wyprowadzeniu zbiornika na prostą i nigdy się na tych radach nie przejechałem. Więc warto posłuchać\nPost autor: mark_farina » 19 mar 2020 13:50\nTrex, dziekuje za slowa uznania chociaz nie przesadzajmy, tez sie znasz i masz wyniki, tak jak wiele innych osob na forum\nUwazam ze bardzo dobrze z tym fosforem doradziles, ja tylko chcialem dodac ze warto przy okazji pokusic sie o kolejna rzecz, a mianowicie skorygowac jeszcze NO3 i K przez obnizenie lekko Mg i to wszystko. Takie zboczenie, bo jak robic juz to na porzadnie i na calego hehe. Jak sie nie sprawdzi to szukamy nowych ustawien NO3 i K lub wracamy do starych, ale suma sumarum tam glon szaleje i warto pokombinowac z róznymi ustawieniami.\nPost autor: Dante » 21 mar 2020 15:43\nPostaram się zastosować do rad.\nPrzy okazji, jak zacząłem dodawać nawowy mogło to wpłynąć na ryby?\nCo kilka dni jedna zdycha... w sumie bez objawów.. po prostu wieczorem pływa a rano leży na dnie.\nRyby, które miałem od października 2019...


lipiec 2012 | Rozwiązanie umowy o pracę\nZmiana świadectwa pracy na korzyść pracodawcy\nKalina Jarosławska24 lipca 20122 komentarze\nW poprzednim poście pisałam o tym, jak wygrane odwołanie do sądu pracy wpływa na treści świadectwa pracy. Chodziło o sytuacje, w których pracownikowi zależy na tym, aby świadectwo zostało odpowiednio zmienione – czyli, w skrócie, tak, aby wiadomo było, że rozwiązanie umowy o pracę przez pracodawcę było niesłuszne. Przyjrzyjmy się teraz kwestii modyfikacji świadectwa pracy, […]\nJak wygrane odwołanie do sądu pracy wpływa na treść świadectwa pracy?\nKalina Jarosławska20 lipca 2012Komentarze (1)\nZastanawiałeś/-łaś się kiedyś – jako pracodawca bądź pracownik – jak wygrane odwołanie wpływa na treść świadectwa pracy? Dowiesz się tego w dzisiejszym poście 🙂 Jeżeli pracownik odwołuje się od rozwiązania umowy o pracę i wygrywa sprawę w sądzie, zależy mu na tym, aby odpowiednia informacja na ten temat znalazła się w świadectwie pracy. Ma to […]\nOd wypowiedzenia zmieniającego również można się odwołać\nKalina Jarosławska09 lipca 2012Komentarze (0)\nOd ostatniego wpisu minęły już 2 tygodnie… Nie, niestety przerwa nie była spowodowana urlopem, wręcz przeciwnie. W mojej pracy bywa tak, że zadań jest akurat tyle, żeby spokojnie wykonać wszystkie obowiązki i jeszcze skrobnąć coś na blogu, zaś innym razem nie wiadomo w co ręce włożyć – właśnie ostatnio mnie to spotkało 🙂 Ale do […]


[ 1754 posty(ów) ] Idź do strony Poprzednia 1 ... 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70 ... 88 Następna\n#1321 Wysłany: 08 Kwi 2020 09:01\nCzy wie ktoś jak ma się sprawa z anulacją biletów Lufthansy w taryfie light? Mam lot na początku maja.\n#1322 Wysłany: 08 Kwi 2020 10:03\nPowyższe powinno być przypięte u góry wątku. Dla tych, którzy uważają, że chargeback to lewo- i prawoskrętna witamina C naraz.\nPowyższy obrazek postarałem się zweryfikować u źródła. I nie znalazłem na stronie internetowej organizacji VISA żadnej informacji, żeby w związku z koronawirusem zmieniono reguły chargebacku. Nie chcę przez to napisać, że przedstawiciel Santandera bezczelnie kłamie ...\n#1323 Wysłany: 08 Kwi 2020 10:14\nMoże się tym nie chwalą na stronie ?\nTylko po prostu to robią. Nie zwracają i już. Sytuacja jest taka, że każdy próbuje ratować swój tyłek za wszelką cenę.\n#1324 Wysłany: 08 Kwi 2020 10:21\nByć może też nie mają obecnie możliwości weryfikacji tych transakcji\nJest jeszcze Mastercard\nNikt ponadto nie pisał, że chargeback jest lekiem na całe zło i jego nadużywanie jest ok.\n#1325 Wysłany: 08 Kwi 2020 10:22\nW przypadku niewykonania usługi nie nazywa się to "ratować tyłek" tylko "ukraść pieniądze klienta".\nhttps://emspay.nl/en/support/cancellati ... rona-virus\nAlthough no special rules have entered into force, the (credit) card companies will apply the (chargeback) rules as much as possible to the advantage of the cardholder (consumer) in this type of situation. This applies not only in the event of cancellations, but also if ordered products cannot be delivered or cannot be delivered on time.\nEMS to firma z grupy FirstData, jednego z największych na świecie dostawców rozwiązań kartowych. Można ich uznać za wiarygodne źródło informacji.\nWięc teraz zaczynam się skłaniać do opinii, że jednak przedstawiciel Santandera łże. Albo że obrazek z wykopu jest fejkowy.\n#1326 Wysłany: 08 Kwi 2020 10:29\nZ pisma od Santandera nie wynika jaka to była usługa (anulowane loty czy coś zupełnie innego). Oprócz jednego wpisu na forum odnośnie Revoluta nie ma żadnych innych informacji, że chargeback nie będzie stosowany w przypadkach związanych z koronawirusem.\n#1327 Wysłany: 08 Kwi 2020 10:36\nAle 'pismo od Santandera' powołuje się na "zmienione z powodu COVID regulacje", co jak na razie nie ma potwierdzenia w faktach.\n#1328 Wysłany: 08 Kwi 2020 10:44\nZnaczy że leniwemu pracownikowi Santandera nie chciało się wszczynać mozolnej procedury, więc powołując się na jakieś wewnętrzne zalecenia brzydko mówiąc spuścił klienta. Przecież w tym piśmie nie ma słowa o stanowisku sprzedawcy. Ja bym nie odpuszczała, odwołanie, arbiter bankowy... no chyba że chodzi o 25 zł;-)\n#1329 Wysłany: 08 Kwi 2020 10:49\npopieram, choć na forum zdarzają się miszczowie wszynający chargeback o 2 USD :/\n#1330 Wysłany: 08 Kwi 2020 10:51\nZresztą Visa również potwierdza to co napisaliście:\n#1331 Wysłany: 08 Kwi 2020 10:53\nPosmo jest z 30.03.2020r a czas procedowania chargeback to minimum 30 dni\nZapewne ktoś nadgorliwy wystąpił o zwrot bez koniecznej reklamacji\n#1332 Wysłany: 08 Kwi 2020 10:57\nO ile pamiętam sprzed kilku lat, to reklamacja nie jest warunkiem do chargebacka.\n#1333 Wysłany: 08 Kwi 2020 11:43\nZadzwoń na infolinię Lufthansy. Ja się wczoraj całkiem łatwo dodzwoniłem. Dowiedziałem się, że Lufthansa realizuje zwroty na kartę za loty, które zostały odwołane przez nich (=czyli nie wtedy, jeżeli Ty anulujesz, jak lot jeszcze nie został skasowany), tylko trwa to obecnie 2 miesiące od anulowania lotu. Taryfa nie ma tu nic do rzeczy - niezależnie od taryfy przy anulowaniu lotu przez nich mają obowiązek pełnego zwrotu kasy.\nJeżeli jeszcze nie anulowali lotu, to ja bym po prostu teraz nic nie robił i czekał, aż sami anulują. Jeżeli Ty anulujesz pierwszy, to nie mają obowiązku zwrotu, możesz co najwyżej skorzystać z przyznanej przez nich teraz możliwości przebukowania na późniejszy termin.\n#1334 Wysłany: 08 Kwi 2020 12:38\nA na jakie numery myślisz żeby próbować? Ja próbowałam na ten polski 22 116 81 21 i tam się przełączałam na infolinię po ang, na której i tak nikt nie odbierał. Później odsyłali też na numer UK ale tam zrywało połączenie po paru sygnałach\nDzwoniłam na ten sam polski numer co Ty, ale to chyba strata czasu (podają informację, żeby dzwonić na brytyjski). Brytyjski numer to +44 20 3794 7674. Kilka razy (ze 3 tygodnie temu) zdarzyło mi się, że ktoś go odebrał, ale udawał, że nie słyszy lub mówił po hindusku. Potem tylko zrywane połączenie lub informacja, że numer nie istnieje.\nPowodzenia, jak coś się uda to dam znać\n#1335 Wysłany: 08 Kwi 2020 14:51\n@zuzanna_89 @lilandriel Lufthansa : +49 69 86799799 - po niemiecku i angielsku\ntak, jak @meczko pisze - niezaleznie od taryfy dla biletow anulowanych automatycznie zwrot 100% na karte lub oferta zmiany rezerwacji. Po rozmowie z konsultantem dostaniesz potwierdzenie anulacji lub nowy biilet. Status swoich lotu/lotow znajdziesz po zalogowaniu sie na stronie lufthansa.com w sekcji "moje rezerwacje".\n#1336 Wysłany: 08 Kwi 2020 17:41\ndzięki, ale w moim przypadku loty rezerwowane są za pośrednictwem Gotogate - podejrzewam, że w takim wypadku nie ma co próbować dochodzić tego od poszczególnych linii?\n#1337 Wysłany: 08 Kwi 2020 19:04\n@lilandriel Niestety zmiany przez gotogate tylko. Przykro mi bo widziałem wpisy innych, że portal nie odpowiada.\n#1338 Wysłany: 08 Kwi 2020 21:11\nMam bilet Ryanair Wro-Alicante T/P 7 maja/14 maja 2020 kupiony głównie za voucher z programu Bonusowe Podróże (300zł rabat pokryty voucherem i ok. 30zł dopłlaty kartą). Kalendarz lotów FR do Alicante rozpoczyna się 10 maja. Czyli powrotny lot jest już w siatce lotów. Chciałbym przesunąć wylot , najlepiej na 2021r. (kalendarz wskazuje loty do 03.2021). Bądź ewentualnie w ostateczności uzyskać nowy voucher ale na wartość zakupu z wartością vouchera włącznie (ok330zł).\nCzt Rynair będzie czynił problemy z przesunięciem? (czy nie przepadnie mi te 300zl rabatu). Czy w razie zwrotu w formie nowego vouchera będzie on na 330zł? Ktoś to ćwiczył już?\n#1339 Wysłany: 08 Kwi 2020 21:20\nJak dopłacisz różnicy, to nie będą mieć żadnego problemu z przesunięciem na 2021.\nCo do vouchera, jak ktoś go dostanie (a nie tylko słowo ze dostanie go) to wtedy będę wierzyć w jego istnieniu.\n#1340 Wysłany: 09 Kwi 2020 00:38\nJa mam problem z przesunięciem lotu majowego (Ryanair) na listopad (zakup z voucherem).\nWygląda na to, że ryan sprawdza ważność vouchera i nie pozwala na bezproblemową zmianę terminu lotu po jego ważności - wyskakuje błąd płatności, przy płatności paypal wyskakuje kwota 300zł + różnica ceny lotów.\nOpisałem to właśnie przed chwilą w wątku dot. karty Ryanair https://www.fly4free.pl/forum/karta-ryanair-a-wymiana-punktow-na-bilety,181,8463&p=1327874#p1327874\nDruga sprawa to czat twierdzi, że loty z maja można przekładać bez opłaty tylko do końca sierpnia 2020.\nKomuś się udało może przełożyć na później?\nUżytkownicy przeglądający to forum: CommonCrawl [Bot], e-prezes, elwirka, Google Adsense [Bot], Mamedov, Woy oraz 16 gości


Szablony w PrestaShop - Sklepy PrestaShop - blog informacyjny\nHome » Porady » Szablony w PrestaShop\nby admin|Published Marzec 9, 2017\nKażdy, kto nosi się z zamiarem założenia własnego sklepu internetowego, dużą wagę przykłada jego wizualnej strony. Nie może ten fakt dziwić. Odbiorca w pierwszej kolejności odbiera bodźce wzrokowe. To szata graficzna i sposób ułożenia elementów na samym początku rzucają się w oczy i trafiają do świadomości klienta, dopiero w następnej kolejności jest to treść. W przypadku sklepu internetowego bardzo ważna jest zatem kompozycja stron. To powoduje, że prestashop jest jednym z najczęściej wybieranych skryptów. Dlaczego?\nNajprostszą metodą na stworzenie wysoce atrakcyjnego, a zarazem funkcjonalnego wyglądu swojego sklepu jest skorzystanie z gotowych szablonów. Sklep prestashop wyróżnia się od konkurencyjnych skryptów naprawdę bogatą bazą szablonów gotowych i sprawdzonych pod kątem marketingowej skuteczności. Do wyboru użytkownika zostało oddane aż dwa tysiące propozycji, które można wykorzystać jako kompozycję swojego sklepu.\nPresta shop cechuje duży profesjonalizm przy projektowaniu swoich szablonów, które oddawane są w ręce użytkowników. W dużym stopniu przykładają one uwagę do estetyki i atrakcyjności wizualnej. Bazują na nowoczesnych grafikach i pomysłowych połączeniach kolorów. Wszystkie szablony odznaczają się wysokim stopniem marketingowej skuteczności i siłą perswazji, która buduje zaufanie poczuciem profesjonalizmu i nakłania do skorzystania z usług.\nSklep prestashop to nie tylko możliwość wykorzystania gotowego, atrakcyjnego i skutecznego marketingowo szablonu, ale także możliwość dokonania na nim pewnych edycji wedle własnych upodobań i potrzeb. Możliwość modyfikacji gotowych kompozycji wizualnych wpływa na wysoki stopień personalizacji. Dzięki tej funkcji każdy użytkownik otrzymuje możliwość uzyskania oryginalnej kompozycji, układu strony i wizualnej estetyki.\nTo, co przyciąga użytkowników do skorzystania z tego skryptu, to fakt, że prestashop cennik posiada bardzo przyjazny dla kieszeni użytkownika. Dostęp do najbardziej profesjonalnych i przyjaznych szablonów można uzyskać w przedziale cenowym między 150-210 zł. W przypadku prestashop cena jest zatem dużym atutem.\nNext post Pomoc w PrestaShop


Zapach w kabinie - ZiomkiTrucks.eu\nZapach w kabinie Zobacz następny temat\nWysłany: Wto 10:46, 19 Sty 2016\nChciałbym abyście Państwo podzielili się ze mną doświadczeniem i sposobami jak utrzymać ładny zapach w kabinie ciężarówki. Jeżdżę w spedycji która rozwodzi artykuły spożywcze do dużych marketów w Niemczech typu Biedronka. Mój problem polega na tym ze zmieniam się z różnymi kierowcami którzy nie dbają o poradę w kabinie. Juz kilka razy zrobiłem o to ostrą awanturę ponieważ cenię sobie porządek i teraz jest w miarę ok ale problem jest ze środę papierosów bo oni palą a ja nie i bardzo mi to przeszkadza. Czy macie jakieś sposoby aby pomimo tego że pali się w aucie to można pozostawić w nim ładny zapach? Na pewno są jakieś środki ja używam tylko jakiś zachowania ale one nie dają sobie z tym rady. Dla mnie nie palącego to uciazliwe. Proszę o pomoc jeśli ktoś ma jakieś sposoby na mój problem. Z góry dziękuję i pozdrawiam. Szerokiej drogi.\nWysłany: Wto 18:21, 19 Sty 2016\nWiadomo, że osoba nie paląca od razu wyczuje czy było palone, czy nie. Możesz próbować wietrzyć w kabinie. Częściej prać firanki, dywaniki, tapicerkę ,bo te elementy najbardziej chłoną dym papierosowy. Spróbuj produktów zapachowych "anty tabac" , ale wątpię żeby pomogło. Powieś kilka zapachów (choinek) wunder bauma waniliowych, ale jest duże prawdopodobieństwo, że zapachy się wymieszają i będzie gorzej.\nW firmie, w której pracuję osoby palące, mogą palić tylko na dworze. Mają zakaz "kopcenia" w kabinie i jest spokój.\nOstatnio zmieniony przez Łukaszbp dnia Wto 18:22, 19 Sty 2016, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 19:41, 19 Sty 2016\nDużo bym za to dał żeby tak było i w firmie której ja pracuje ale niestety tak nie jest i to jest ból jak mam cały dzień po takim śmierdzielu siedzieć.\nWysłany: Śro 20:50, 20 Sty 2016\nKupujesz w biedrze ten odświeżacz na baterię, który ustawia się co ile ma psikać i zawsze coś. Póki jest spray i baterie to odświeża. Zawsze coś.\nWysłany: Nie 10:40, 31 Sty 2016\nJa mam zwykłą dynie anty tabakową i wunder bauma i daje radę, z tym że ja palę tylko podczas jazdy i nie mam popielniczki w kabinie pety za okno (szczególnie lubię to robić u wroga, a co! )\nWysłany: Wto 19:00, 16 Lut 2016\nWysłany: Śro 12:13, 13 Gru 2017\nJeśli nie będziesz prać wszystkiego co jest z materiału w kabinie, to zawsze będziesz czuć ten zapach jako osoba niepaląca. Proponowałbym pogadać z szefem, żeby wprowadzić zakaz palenia w kabinie


Białe plamy szybko nie znikną z mapy polskiego internetu. Na sieci trudno zarobić - (komentarze, ) - Telekomunikacja - telefony komórkowe, prawo telekomunikacyjne, telefony stacjonarne - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plBiznesTelekomunikacjaBiałe plamy szybko nie znikną z mapy polskiego internetu. Na sieci trudno zarobić\nBiałe plamy szybko nie znikną z mapy polskiego internetu. Na sieci trudno zarobić\nautor: Sylwia Czubkowska26.06.2017, 07:49; Aktualizacja: 26.06.2017, 08:51\nNagła wolta Netii zaskoczyła resort cyfryzacji i Centrum Projektów Polska Cyfrowa odpowiedzialne za wydatkowanie środków unijnych na cyfryzacjęźródło: ShutterStock\nPo wycofaniu się Netii z programu budowy szerokopasmowej sieci prawdopodobnie będą zmiany w konkursach dla wykonawców.\nDo 2020 r. ma być gotowa szerokopasmowa sieć, która obejmie całą Unię i – co ważne – dotrze nawet do małych miejscowości oraz takich rejonów, w których operatorom nie opłaca się inwestować w drogie stałe łącza. By to się udało, w Programie Operacyjnym Polska Cyfrowa, czyli dotacjach na cyfryzację, ogromną część stanowi pierwsza oś, czyli fundusze specjalnie zarezerwowane jako wsparcie dla firm telekomunikacyjnych. Z łącznej puli 10 mld zł na samą budowę sieci mają być przeznaczone aż 4 mld zł. Wszystko po to, by częściowo pomóc telekomom w inwestycjach, by opłaciło im się kłaść sieci nawet w komercyjnie nieatrakcyjnych lokalizacjach.\nPrezes Netii: Sam internet to już nie atrakcja. Damy widzowi możliwość angażowania się w przekaz [WYWIAD] »\nTakich białych plam zidentyfikowano 79. Centrum Projektów Polska Cyfrowa zaczęło szukać chętnych, by tam budować, i po dwóch konkursach sytuacja wydawała się opanowana. Niespodziewanie przed weekendem Netia, która wygrała konkursy aż na 16 z 18 obszarów, ogłosiła, że rezygnuje z dotacji, bo mimo wsparcia nie opłaca się jej tam jednak inwestować.\nPlay kusi kapitał z zagranicy\nkiedy będzie mądry rząd?(2017-06-29 19:55) Zgłoś naruszenie 06\nPolska powinna rozwijac sieci kablowe i światłowy bo jest to ebzpieczniejsza technologia dla zdrowia niz wifi ! Inne kraje mądrzeją , nie pozbywaja sie łacznosci kablowej ( telefony stacjonarne, interner przez łacza kablowe w kazdym domu ) Tylko w Polsce panuje głupawka wifi a to zabija naród, coraz więcej chorych , ile kasy idzie przez to na służbe zdrowia potem...to za duże koszty i normalne kraje to wiedzą. Orange zamiast promowac telefony stacjonarne ( poprzez tanie opłaty za połaczenia czy tani abonament ,) to promuje komórki szkodliwe. Minist4rstow cyfryzacjio to samo,,,wifi wszedzie nawet w uzdrowiskach i osroedkach wypoczynkowych , w szpitalach szkolach i na budynkach mieszkalnych anteny stacji abzowych ( mimo protestów mieszkańców sąsiadujących z tym )...to jest zabijanie Polaków. Tyle że wolniej. W Polsce liczy sie tylko interes koncernów , głownie zagranicznych i dla nich kasa a nie zdrowie Polaków i budżet państwa,\nskosie(2017-07-06 01:22) Zgłoś naruszenie 11\nNie wiem co Tobie zrylo mozg, ale nie martw sie, bardziej juz nic Tobie nie zaszkodzi\nObserwator(2017-07-02 11:55) Zgłoś naruszenie 40\n10 milionów Polaków pali nałogowo papierosy i pije alkohol to powoduje nowotwory a nie internet Wi-fi każde urządzenie emituje fale elektromagnetyczne i jakoś żyjemy.\nKex(2017-06-26 13:37) Zgłoś naruszenie 22\nW mojej wsi, podpoznanskiej Rokietnicy (5,5 tys mieszkancow) INEA pociagnela swiatlowod. i rozprowadzila go w jednej przelowtoej ulicy. Wszystko na temat.