NATEC 3 m Kabel HDMI - DVI-D - ceny i opinie w Media Expert\nkupił/aKabel HDMI - DVI-D NATEC 3 m\nPolecam kabel bezpośredniego przejścia HDMI-DVI, rozwiązanie o wiele lepsze niż stosowanie przejściówek. Nareszcie działa wszystko tak jak powinno!!! Polecam!\nDziała bez zarzutów, ma idealna długość, mogę swobodnie korzystać bez konieczności wchodzenia z kanapy do laptopa :)\nCo tu oceniać, działa, tani.\nCzarny i zgrabny, idealnie wpasował się w otoczenie przez co jest niewidoczny dla pospolitego obserwatora. Za jego pośrednictwem nasze monotonne i szare życie nabrało koloru\nKabel w pełni sprawny na pewno długo mi posłuży. Polecony przez bardzo miłą obsługę sklepu MediaExpert.\nWykonanie solidne, kabel spisuje się dobrze. Cena również niewygórowana.\nObojętnie jak podłączysz działa w dwie strony. Nie było żadnych problemów z montażem.\nBardzo dobry kabel. Wysokiej jakości.\nKabel spełnia swoje przeznaczenie...


Narzędzia – JĘZYK ANGIELSKI\nin : Narzędzia\nWordwall to platforma z której korzystamy od niedawna na lekcjach, przede wszystkim w starszych klasach, choć sprawdzi się również w pracy z najmłodszymi. Jest to prawdziwa kopalnia różnorodnych i wciągających zadań dla uczniów. Co ważne można z niej korzystać nie tylko za pomocą komputera/smartfona, ale również szybko pobierać z niej karty pracy do wydrukowania. Do działania nie wymaga rejestracji, a …\nQuiver to kolejny z serwisów z którego czasami korzystamy na lekcjach, przeznaczony dla młodszych uczniów. Zawiera on zbiór interaktywnych malowanek, które można „ożywiać” za pomocą smartfona lub tableta. Strona jest częściowo płatna, jednak zawiera również sporo darmowych kolorowanek, które można wykorzystać do zabawy. Zasada działania 1. Pobierz wybraną malowankę, oznaczoną jako darmową, z jednej z czterech różnych kategorii – ogólnej, …\nLyricsTraining to świetna strona umożliwiająca naukę języka angielskiego przy wykorzystaniu teledysków muzycznych znajdujących się w serwisie YouTube. Wszystko za darmo i bez potrzeby zakładania swojego konta. Korzystaliśmy z niej czasami na lekcjach, można ją wykorzystać do nauki również w domu. Zasada działania platformy LyricsTraining jest bardzo prosta. 1. Wchodzimy na stronę https://lyricstraining.com/ 2. W polu „Search” u góry wpisujemy dowolny …\nCo to jest? Quizlet to platforma umożliwiająca naukę i utrwalenie słownictwa w bardzo atrakcyjnej oraz nowoczesnej formie. Platforma jest w pełni bezpieczna i w wersji podstawowej zupełnie darmowa. Wystarczy komputer, tablet lub telefon oraz dostęp do Internetu. Co najważniejsze, daje ona możliwość powtórki wybranego słownictwa, które przerabiamy aktualnie na lekcjach, w każdym z rozdziałów. Najwygodniejszą formą pracy na platformie jest …\nin : Klasa II, Klasa III, Narzędzia\nPlatforma Gold Sparks Fun Zone pozwala na utrwalanie i powtarzanie materiału, który przerabiamy na lekcjach w szkole. Znajdziemy na niej zbiór słówek, wierszyków, piosenek oraz gier związanych z każdym z sześciu rozdziałów z podręcznika. Strona została stworzona przede wszystkim z myślą o korzystaniu z niej na komputerach oraz laptopach (na telefonach i tabletach może być problem z działaniem). Do jej …\nZabezpieczony: Skills revision „The Survivor” – listening. Słuchanie.\nKlasa III – Rozdział 5\nKlasa I – Rozdział 5


Musica Sacra Barocca-F.X.Richter-Requiem - Ślepa Mańka - NEon24.pl\nKULTURA I SZTUKA 09.12.2018 02:31 0 komentarzy\nPrzedstawiam dzisiaj nieznanego w Polsce czeskiego kompozytora Franza Xaviera Richtera i jego znakomite moim zdaniem Requiem. Zachęcam do wysłuchania będąc pewną że nie będzie to czas stracony.\nPrzedstawiam dzisiaj kolejnego czeskiego kompozytora epoki baroku, w Polsce nieznanego i jego utwór „Requiem”.\nJak zawsze podaję za wikipedią jego życiorys.\nFranz Xaver Richter (ur. 1 grudnia 1709 w Holeszowie na Morawach, zm. 12 września 1789 w Strasburgu) – morawski kompozytor, zaliczany do szkoły mannheimskiej.\nW latach 1722–1727 przebywał w jezuickim seminarium w Uherské Hradiště a następnie podróżował po Włoszech i do roku 1736 kontynuował studia muzyczne w Wiedniu. W latach 1740–1747 Richter sprawował funkcję zastępcy kapelmistrza u księcia-opata Anzelma Reichlin von Meldegg w Kempten. Zajmował się też kompozycją, opublikował w Paryżu sześć symfonii.\nOd roku 1747 został członkiem nadwornej kapeli księcia elektora Karola IV Teodora Wittelsbacha w roli kompozytora, skrzypka i śpiewaka (bas). W roku 1769 został następcą Josepha Garniera na stanowisku kapelmistrza Katedry Najświętszej Marii Panny w Strasburgu. We Francji używał pisowni nazwiska François-Xavier Richter.\nW liście Wolfganga Amadeusa Mozarta do ojca z 2 listopada 1778 jest opisany jako alkoholik.\nDzieła Richtera łączą stylistykę baroku ze stylem galant. Zaliczane są do szkoły mannheimskiej i reprezentują styl przedklasyczny utworów symfonicznych.\nDo grona uczniów Richtera należeli m.in. Carl Stamitz, František Xaver Pokorný, Joseph Martin Kraus i Ferdinand Fränzel.\nMam nadzieję, że muzyka Franciszka Xaviera Richtera przypadnie Państwu do gustu i nie będą uważali czasu za stracony. Zachęcam-warto posłuchać.\nGłębokie państwo/NATO będzie walczyło do ostatniego banderowca i być może polskiego żołnierza z rosyjką armią zmuszoną do obrony ludności Donbasu. czytaj więcej\nSkubany ten Wołodia jednak jest . Wypuścił swojego "Putinatora" ku utrapieniu strategosa, więc wypadało by rzucić do walki z "putinatorem" straszne oczy Antka Macierewicza. Tylko czy Antek się na to zgodzi? czytaj więcej\nDeep state od republikanów chętnie przyłączy sie do demokratów w walce przeciwko Trumpowi. Na tę chwilę głównym zmartwieniem deep state jest to, by Trump nie założył własnej partii. czytaj więcej


Healthcare Archives - Hill+Knowlton Strategies - blog\nPatient empowerment – czyli jacy są dzisiejsi pacjenci?\nCoraz bardziej zdeterminowany, głośno i otwarcie mówiący o swojej sytuacji oraz niezaspokojonych potrzebach – to dzisiejszy pacjent, który świadomie na łamach mediów opowiada historię swojej choroby, mówi o zmaganiach z nią oraz motywuje do walki.\nW pewnym sensie wszyscy jesteśmy pacjentami. Bez względu na wykonywany zawód, status społeczny czy wiek problemy zdrowotne wydają się najbardziej demokratycznymi. Dotyczą każdego, bez wyjątku.\nChoroby celebrytów – czy coming out pomaga społeczeństwu?\nJedni mówią, że to „absolutny heroizm”, inni – że cynicznie obliczone działanie marketingowe. Jedno jest pewne, jak pokazują statystyki, chorobowy coming out gwiazd wpływa na zdrowotne zachowania społeczeństwa, które chce się częściej badać, często dmuchając na zimne.\nJak wynika z raportu „Healthcare and Life Sciences Predictions 2020: A bold future?”, przygotowanego przez firmę doradczą Deloitte, branża medyczna i farmaceutyczna zmienia się i rozwija w dynamicznym tempie. Ewolucji ulegają również oczekiwania pacjentów.\nNie od dziś wiadomo, że dzieci posiadają bardzo rozwinięte umiejętności negocjacyjne i dyplomatyczne w zakresie robienia zakupów. Zwłaszcza swoich zakupów. 96% Polaków potwierdza, że dzieci mają wpływ na decyzje zakupowe rodziców.\nCzy jesteś gotowy na lodówkę, która poinformuje Cię, że jesz za dużo lodów, a przecież masz cukrzycę? Albo na koszulę, która powie Ci, że masz gorączkę... lub biustonosz, który poinformuje Cię, że czas najwyższy na wykonanie mammografii?


Czy da się naprawić mojego Peugeota? | Ręka w górę!\nCzy da się naprawić mojego Peugeota?\nHej. Od dość dawna jeżdżę Peugeotem 206 i mam już go coraz bardziej dosyć, bo coś niedobrego dzieje się z jego zawieszeniem. Nie wiem co mam robić – da się to naprawić czy lepiej od razu wyrzucic takiego rzęcha na złom?\nSpokojnie, pewnie, że się da. Podejrzewam, że rozwiązaniem problemu będzie regeneracja tylnej belki Peugeot 206 jest wygodnym autem i pozbycie się go byłoby błędem. Regenerację belki można wykonac w dobrze wyposazonym warsztacie. Zresztą najpierw powinnas odwiedzić dobry warsztat samochodowy, gdzie doradzą ci, czy lepiej zdecydowac się na regenerację, czy też wymiane belki.\nA co jeżeli ta tylna belka będzie nadawać się tylko do wymiany? Ile może kosztowac mnie nowa belka? Mam nadzieję, ze jej wartość nie przekroczy wartości całego samochodu.\nNie jestem zorientowany, ile kosztują nowe, nieużywane belki, natomiast mam jakieś rozeznanie w kwestii belek używanych, które przeszły regeneracje i które z powodzeniem mogą być montowane w autach i użytkowane. W internecie znajdziesz sklepy, które sprzedają takie belki po regeneracji.\nA myślisz, że bezpieczne jest kupowanie takich używanych belek, tym bardziej przez internet?\nJest to bezpieczne, jeśli zachowasz odpowiednie środki ostrozności, jak to zwykle podczas robienia zakupów w sieci. Najlepiej kupić tylne belki od sprawdzonego sklepu lub firmy, który wszystkie swoje dane udostepnia w sieci. Warto skontaktowac się z takim sprzedawca telefonicznie i porozmawiac z nim na temat swojego problemu – w ten sposób można się przekonać, czy ma on duża wiedze na temat sprzedawanych przedmiotów i czy można mu zaufac. Podczas kontaktu warto też zapytac sprzedawcę o paragon lub fakturę oraz dokument gwarancyjny. Jeśli wystawienie tych dokumentów nie będzie dla niego żadnym problemem, to wszystko wskazuje na to, ze jest to solidny i uczciwy sprzedawca.\nRozumiem, bardzo mi pomogłeś. Jest duża szansa, że dzięki temu mój Peugeot jeszcze trochę pojeździ po polskich drogach.


SPORTOWETEMPO.PL - Kazachstan już w elicie, Polska o nią powalczy\nKazachstan już w elicie, Polska o nią powalczy2015-04-23 22:10:00\nPolscy hokeiści przegrali drugi mecz na Mistrzostwach Świata Dywizji 1A. Trzeba jednak podkreślić, że ulegli najlepszemu zespołowi krakowskiego czempionatu.\nKazachstan już dzisiaj zapewnił sobie awans do elity, natomiast "Biało-czerwoni" mają na to ogromną szansę. Muszą jednak w sobotniej, ostatniej potyczce mistrzostw wygrać z Węgrami za trzy punkty, a więc bez dogrywki. W czwartek ceny biletów zostały obniżone do 50 procent i od razu okazało się, że na spotkaniu z Madziarami Kraków Arena wypełni się do ostatniego miejsca.\nDo połowy meczu Polacy spisywali się bardzo dobrze. I wówczas na ławkę kar powędrował Rafał Dutka, co zakończyło się stratą bramki. Stosunkowo szybko padło wyrównanie i to w momencie, kiedy Kazachowie grali w podwójnym osłabieniu. Wydawało się, że to pozwoli na spokojną grę, a tymczasem rywale potrzebowali zaledwie 83 sekundy, aby ponownie objąć prowadzenie.\nW połowie trzeciej tercji piękna, indywidualna akcja Marcina Kolusza ponownie dała wyrównanie. Po chwili jednak Grzegorz Pasiut otrzymał karę mniejszą i choć osłabienie przetrzymaliśmy, to oblężenie polskiej bramki trwało nadal i zakończyło się utratą gola (Rafał Radziszewski odkrył bliższy słupek). Na trzy sekundy przed końcową syreną Aleksiej Litwinienko wybił krążęk za bandę i osłabił swój zespół. Do boksu zjechał Radziszewski i "Biało-czerwoni" próbowali jeszcze doprowadzić do dogrywki. Nie udało się...\nKazachstan - Polska 3-2 (0-0, 2-1, 1-1)\n1-0 Roman Sawczenko - Kevin Dallman - Wadim Krasnosłobodcew 29:34 (w przewadze)\n1-1 Bartłomiej Pociecha - Sebastian Kowalówka - Aron Chmielewski 35:33 (w podwójnej przewadze)\n2-1 Roman Starczenko - Konstantin Rudienko 36:56\n2-2 Marcin Kolusz - Mateusz Bryk - Mateusz Rompkowski 48:20\n3-2 Roman Starczenko - Konstantin Sawenkow 55:26\nKAZACHSTAN: Poliektow - Dallman, Siemionow; Poliszuk, Starczenko, Rudienko - Sawczenko, Litwinienko (2); Żajłajow, Puszkariow, Spiridonow (2) - Lakiza, Metalnikow; Sawienkow, Rymariew, Krasnosłobodcew - Trjasunow, Lipin; Woroncow (2), Chudjakow, Panszin. Trener: Andriej Nazarow.\nPOLSKA: Radziszewski - Pociecha, Dutka (4); Kowalówka, Pasiut (2), Chmielewski - Bryk, Rompkowski; Malasiński, Zapała, Kolusz - Wajda, Kotlorz; Galant, Dziubiński, Laszkiewicz - Wanacki, Kruczek (2); Bagiński, Kalinowski, Urbanowicz. Trener: Jacek Płachta.\nStrzały: 27-23. Kary: 6 - 10 (w tym 2 techniczne). Widzów 8500.\nUkraina - Węgry 2-4 (0-0, 2-1, 0-3)\n1-0 Roman Blagy 24:36 (w przewadze)\n2-0 Artem Gnidenko 34:19\n2-1 Andrew Sarauer 36:44\n2-2 Daniel Koger 51:26 (w przewadze)\n2-3 Andrew Sarauer 56:05\n2-4 Istvan Sofron 57:15 (w osłabieniu)\nJaponia - Włochy 3-2 (0-1, 1-0, 2-1)\n0-1 Luca Frigo 19:34\n1-1 Mei Ushu 38:48\n1-2 Joachim Ramoser 47:24\n2-2 Shinya Yanadori 55:56\n3-2 Yushiroh Hirano 57:06\n1. Kazachstan 4 12 20-6\n2. Węgry 4 9 12-10\n3. POLSKA 4 6 8-7\n4. Włochy 4 5 7-9\n5. Japonia 4 3 7-15\n6. Ukraina 4 1 7-14\nDo elity awansował Kazachstan, a o drugie premiowane miejsce zagrają Węgrzy i Polacy. O utrzymaniu zadecyduje mecz Japonii z Ukrainą.


The 100 PL: 2x02- Inclement Weather.\nBellamy: Zostali zabrani.\nRaven: Musisz iść ich znaleźć.\nAbby: Przeszukajcie ten cholerny las.\nKane: Zostali ukrzyżowani.\nJasper: Jesteśmy tu gośćmi, nie więźniami.\nClarke: Okłamują nas.\nZachęcam również do obejrzenia krótkiej zapowiedzi 2 sezonu The 100, którą znajdziecie TUTAJ.\nAutor: your dark side o 21:18\nkisses03 25 października 2014 20:58\npo co Lincoln z Octavią poszli do tej wioski? :/\nczasem The 100 jest dla mnie zbyt straszne, wydaje mi się że ten odcinek właśnie taki będzie :P\nkto został ukrzyżowany? :O\nAnonimowy 2 listopada 2014 13:16\nPoszli po odtrutke..


Czym jest darmowa pożyczka na Freezl? - Mielec | korso.pl | portal miejski - wiadomości, informacje, firmy\n29.10.2018, 10:44 (aktualizacja 01.12.2018, 10:18)\nWiele osób posiada mylne przekonanie, że decydując się na chwilówkę, należy mieć na uwadze bardzo wysokie koszty związane z jej udzieleniem. Nic bardziej mylnego! Chwilówki od firm udzielających takich zobowiązań mogą być w zupełności darmowe. Nie ma tutaj żadnego oszustwa, wszystko jest zgodne z prawem oraz regulaminem, jakim dysponuje każda z firm.\nPożyczki na Freezl.pl – za darmo\nKażdy z nowych klientów, który zdecyduje się na korzystanie z usług Freezl.pl, ma możliwość skorzystania z darmowych pożyczek. Może wykorzystać co 5 pożyczkę na Freezl za darmo. Cały proces jest niezwykle prosty i przyjazny dla wnioskodawcy. Warunkiem koniecznym jest zaciąganie pożyczki na Freezl.pl co 30 dni, a z pożyczonych pieniędzy korzystać minimum 14 dni. Pożyczone pieniądze należy następnie oddać w wyznaczonym terminie. Dzięki takiemu działaniu każda co piąta pożyczka zaciągana na Freezl.pl będzie zupełnie za darmo – wnioskodawca będzie musiał oddać dokładnie tyle, ile pożyczył. Co 5 pożyczka na Freezl.pl za darmo ma wyłącznie jedno wymaganie – piąta, darmowa pożyczka nie może być większa niż poprzednio zaciągnięta. Oznacza to, że jeżeli nasza czwarta pożyczka zaciągnięta na Freezl.pl wynosiła 4000 złotych, piąta darmowa nie może być wyższa od tej kwoty.\nTo nie jedyne udogodnienie, z jakiego mogą skorzystać wnioskodawcy. Na Freezl.pl dostępny jest również specjalny program lojalnościowy. Użytkownicy otrzymują za każdą poleconą osobę, która skorzysta z usług firmy, zniżkę w wysokości 40 złotych na kolejną pożyczkę, o którą będą wnioskować.\nJak zaciągnąć pierwszą pożyczkę?\nWnioskowanie o pierwszą pożyczkę na Freezl.pl jest niezwykle proste, a cały proces nie zajmuje więcej niż kilkanaście minut. Co najważniejsze możemy tego dokonać już za pośrednictwem naszego smartfona lub komputera, bez wychodzenia z domu. Na stronie głównej mamy do dyspozycji dwa suwaki. Pierwszym ustawiamy kwotę, o jaką chcemy wnioskować. Do wyboru mamy przedział od 100 złotych aż do 5000 złotych. Drugim suwakiem ustawiamy termin spłaty – w tym wypadku dysponujemy możliwością spłacenia zobowiązania w przeciągu 1 dnia aż do 65 dni. Niezwykle pomocny jest kalkulator, który na podstawie ustawień suwaka informuje nas o wszystkich kosztach jakie będziemy musieli ponieść – łącznie z dniem spłaty. Następnym krokiem jest już wyłącznie uzupełnienie formularza z wnioskiem i oczekiwanie na jego rozpatrzenie. Cały proces, wraz z decyzją jest niezwykle szybki, głównie za sprawą minimalnych formalności, jakie należy spełnić. Decyzja oraz środki finansowe na naszym koncie to czas około kilkudziesięciu minut.\nChwilówka jest rozwiązaniem dla każdego, kto ukończył 18 lat – posiada dowód osobisty oraz swoje konto w banku. Dowód jest wymagany podczas uzupełniania wniosku, natomiast rachunek bankowy do przelania środków pieniężnych na konto. W przeciwieństwie do banków, na Freezl.pl formalności zostały sprowadzone do minimum. To dzięki temu, każdy ma możliwość złożenia wniosku i otrzymania środków pieniężnych, co nie zawsze jest regułą w przypadku wniosku złożonego w banku.


Wczesne leczenie gancyklowirem w celu zapobiegania chorobie wywołanej cytomegalią po allogenicznym przeszczepie szpiku kostnego ad 5 – Logopeda Castillo Morales\nWczesne leczenie gancyklowirem w celu zapobiegania chorobie wywołanej cytomegalią po allogenicznym przeszczepie szpiku kostnego ad 5\nNie było żadnych predyktorów choroby żołądkowo-jelitowej CMV. Odzyskiwanie wirusa z gardła lub moczu nie było czynnikiem prognostycznym późniejszej choroby, chociaż odzyskanie wirusa z moczu zbliżyło się do znaczenia jako predyktor wszystkich chorób CMV, według analizy jednowymiarowej (P = 0,07). Toksyczność gancyklowiru\nPacjenci w grupie otrzymującej gancyklowir otrzymywali badany lek przez medianę 32 dni (zakres od 4 do 72) i pacjentów w grupie placebo przez 27 dni (zakres od 0 do 78). Podczas badania 24 pacjentów otrzymujących gancyklowir (65 procent) i 25 otrzymujących placebo (71 procent) miało możliwe działania niepożądane. Gdy zdarzenia niepożądane pogrupowano zgodnie z układem narządowym, większość takich zdarzeń była bardziej powszechna w grupie placebo, z wyjątkiem wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (11 biorców gancyklowiru i 5 przyjmujących placebo), układu sercowo-naczyniowego (7 biorców gancyklowiru i 4 otrzymujących placebo) i układ krwiotwórczy (patrz poniżej). Bóle głowy były zgłaszane jako dominujący objaw przez pięciu biorców gancyklowiru i dwóch biorców placebo. Drżenie wystąpiło u dwóch pacjentów, zarówno biorców gancyklowiru; oni również otrzymali cyklosporynę. Zdarzenie podobne do napadu wystąpiło u jednego pacjenta po ośmiu dawkach gancyklowiru podczas nawrotu półpaśca w nerwie czaszkowym. Elektroencefalografia nie wykazała aktywności napadów, ale obrazowanie rezonansu magnetycznego sugerowało zapalenie mózgu. Pacjentów leczono acyklowirem w postaci półpasiec z możliwym zapaleniem mózgu, z całkowitym klinicznym ustąpieniem.\nDwudziestu sześciu biorców gancyklowiru (70 procent) wymagało jednej lub więcej zmian w dawkowaniu w porównaniu z 30 osobami otrzymującymi placebo (86 procent). Zmiany w dawkowaniu w grupie placebo były spowodowane rozwojem choroby CMV u 14 pacjentów, leczeniem acyklowiru w leczeniu opryszczki zwykłej lub ospy wietrznej-półpaśca u 7 pacjentów, wycofaniem lub wczesnym wypisaniem u 7 pacjentów, zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy, .130 .mol na litr) u 4 pacjentów, nawrót białaczki u 3 pacjentów, błąd dozowania u 3 pacjentów oraz neutropenia i nieprzestrzeganie u pacjenta. Najczęstszą przyczyną zmiany dawki gancyklowiru była neutropenia, której lek zatrzymano u 11 pacjentów. Mniej powszechne powody to wycofanie lub wczesne wypisanie u siedmiu pacjentów, błąd dawkowania u czterech pacjentów, dysfunkcja nerek u trzech pacjentów, nawrót białaczki u trzech pacjentów i małopłytkowość, splątanie umysłowe, potrzeba acyklowiru i choroba CMV u jednego pacjenta.\nTabela 4. Tabela 4. Wpływ leczenia gancyklowirem na bezwzględną liczbę neutrofilów * Neutropenia była częstsza wśród osób otrzymujących gancyklowir niż wśród osób otrzymujących placebo (tabela 4). Piętnastka miał bezwzględną liczbę neutrofilów poniżej 1,0X109 na litr przez dwa kolejne dni, w porównaniu z siedmioma osobami otrzymującymi placebo (P = 0,12); tę niewielką liczbę uzyskano po medianie wynoszącej 35 dni leczenia w grupie gancyklowiru i 54 dni w grupie placebo. Jedenaście osób otrzymujących gancyklowir miało liczbę poniżej 0,75 X109 na litr, w porównaniu z trzema otrzymującymi placebo (P = 0,052), a sześciu biorców gancyklowiru miało zliczenia poniżej 0,5 X109 na litr, w porównaniu z jednym biorcą placebo (P = 0,11)\n[przypisy: solcoseryl opinie, latkowski twitter, caloricontrol opinie ]\nTags: caloricontrol opinie, latkowski twitter, solcoseryl opinie


Cukrzyca powoduje zapobieganie - 10/07/2020\nCukrzyca powoduje zapobieganie\nCukrzyca jest chorobą, której towarzyszy wzrost cukru we krwi z powodu absolutnej lub względnej niewydolności hormonu insuliny.\nSpecjalne komórki trzustki zwane komórkami β wytwarzają insulinę. Pod wpływem jakichkolwiek czynników wewnętrznych lub zewnętrznych funkcjonowanie tych komórek zostaje zakłócone i pojawia się niedobór insuliny, to znaczy cukrzyca.\nWinne są geny\nCzynniki przyczyniające się do rozwoju cukrzycy\nŚrodki zapobiegawcze w przypadku cukrzycy typu 1\nJak zapobiegać cukrzycy u dzieci\nJak nie dostać cukrzycy typu XNUMX\nJak uniknąć powikłań cukrzycy\nGłównym czynnikiem rozwoju cukrzycy jest czynnik genetyczny – w większości przypadków choroba ta jest dziedziczna.\nRozwój cukrzycy typu I opiera się na predyspozycjach genetycznych wzdłuż recesywnej ścieżki. Ponadto często ten proces jest autoimmunologiczny (to znaczy układ odpornościowy uszkadza komórki β, w wyniku czego tracą zdolność do wytwarzania insuliny). Zidentyfikowane antygeny predysponujące do cukrzycy. Przy pewnej ich kombinacji ryzyko rozwoju choroby gwałtownie wzrasta. Ten typ cukrzycy jest często łączony z niektórymi innymi procesami autoimmunologicznymi (autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, toksyczny wola, reumatoidalne zapalenie stawów).\nCukrzyca typu II jest również dziedziczona, ale już na ścieżce dominującej. W takim przypadku produkcja insuliny nie zatrzymuje się, ale gwałtownie spada lub organizm traci zdolność do rozpoznania.\nPrzy genetycznej predyspozycji do cukrzycy typu I głównym czynnikiem wywołującym jest infekcja wirusowa (świnka, różyczka, Coxsackie, wirus cytomegalii, enterowirus). Inne czynniki ryzyka obejmują:\nwywiad rodzinny (jeśli wśród bliskich krewnych zdarzają się przypadki tej choroby, wówczas prawdopodobieństwo zarażenia się nią jest wyższe, ale wciąż bardzo dalekie od 100%);\nprzynależność do rasy kaukaskiej (ryzyko zachorowania na przedstawicieli tej rasy jest znacznie wyższe niż wśród Azjatów, Latynosów lub Czarnych);\nobecność we krwi przeciwciał przeciwko komórkom β.\nIstnieje wiele innych czynników predysponujących do cukrzycy typu II. Jednak obecność nawet wszystkich z nich nie gwarantuje rozwoju choroby. Niemniej jednak, im więcej tych czynników ma dana osoba, tym większe prawdopodobieństwo zachorowania.\nZespół metaboliczny (zespół oporności na insulinę) i otyłość. Ponieważ tkanka tłuszczowa jest miejscem powstawania czynnika hamującego syntezę insuliny, cukrzyca u osób z nadwagą jest bardziej niż prawdopodobna.\nCiężka miażdżyca. Ryzyko rozwoju choroby wzrasta, jeśli poziom „dobrego” cholesterolu (HDL) we krwi żylnej jest mniejszy niż 35 mg / dl, a poziom trójglicerydów jest większy niż 250 mg / dl.\nHistoria nadciśnienia tętniczego i chorób naczyniowych (udar, zawał serca).\nHistoria cukrzycy pojawiła się po raz pierwszy podczas ciąży lub narodzin dziecka o masie ciała większej niż 3,5 kg.\nPrzyjmowanie niektórych leków (hormonów steroidowych, diuretyków tiazydowych).\nDzieci cierpią głównie na cukrzycę typu I. Czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia poważnej choroby u dziecka, obejmują:\nmasa ciała noworodka powyżej 4,5 kg;\nPacjent z cukrzycą powinien być monitorowany przez endokrynologa. W celu rozpoznania powikłań cukrzycy konieczna jest konsultacja z neurologiem, kardiologiem, okulistą i chirurgiem naczyniowym. Aby wyjaśnić pytanie, jakie jest ryzyko zachorowania na cukrzycę u nienarodzonego dziecka, planując ciążę, rodzice, którzy mają przypadki tej choroby w swoich rodzinach, powinni odwiedzić genetyka.\nDzisiaj na świecie jest ponad 150 milionów ludzi cierpiących na tak poważną chorobę jak cukrzyca. Każdego dnia liczba diabetyków na naszej planecie rośnie w ogromnym tempie. Co dziwne, cukrzyca jest jedną z najstarszych chorób, ale nauczyli się ją diagnozować dopiero w 1922 roku. W tym artykule opowiemy o typach i przyczynach cukrzycy, jak ją leczyć i jak zastosować środki zapobiegawcze.\nCzęsto w czasopismach i telewizji mówią o cukrzycy jako strasznym zjawisku, które niszczy całe życie. Tak, cukrzyca powoduje zmianę stylu życia, ale jeśli stale go monitorujesz, nie możesz w ogóle mieć problemów z tą dolegliwością.\nAby w pełni ujawnić temat cukrzycy, konieczne jest zrozumienie przyczyn, dla których cukrzyca występuje w ludzkim ciele.\nCukrzyca dzieli się na 2 typy: cukrzycę pierwszego typu i cukrzycę drugiego typu. Są to dwie zupełnie różne choroby, ale w pierwszym i drugim przypadku przyczyną choroby jest wysoki poziom cukru we krwi.\nCukier (glukoza) jest pożywnym materiałem, który dostarcza nam energii, a insulina jest hormonem wytwarzanym przez trzustkę, który pomaga glukozie dostać się do komórek naszego ciała. Spróbujemy wyjaśnić na przykładzie: podczas normalnego funkcjonowania organizmu, po jedzeniu, insulina pomaga glukozie dostać się do komórek naszego ciała: do komórek mózgowych, komórek nerwowych, komórek mięśniowych itp. W cukrzycy insulina w ogóle się nie produkuje lub komórki na nią nie reagują i dlatego glukoza nie może dostać się do komórki. W wyniku tego poziom cukru we krwi wzrasta, a ciało ludzkie jest odwodnione, tłuszcz ulega rozkładowi itp.\nJeśli nie kontrolujesz poziomu cukru we krwi i nie leczysz cukrzycy, może to doprowadzić osobę do stanu śpiączki cukrzycowej. Oprócz śpiączki cukrzyca prowadzi również do innych negatywnych konsekwencji, cukier niszczy naczynia krwionośne, co może prowadzić do ślepoty, niewydolności nerek, udaru mózgu i zawału serca, a także amputacji nóg.\nTeraz rozważymy w szczególności przyczyny cukrzycy w pierwszym i drugim typie.\nW cukrzycy typu 1 insulina trzustkowa zmniejsza się lub przestaje być wytwarzana. Zasadniczo przyczyną cukrzycy typu XNUMX są predyspozycje genetyczne. Jednocześnie sama cukrzyca nie jest genetycznie przekazywana osobie, ale jest predyspozycją do niej.\nPowodem, dla którego się dowiedzieliśmy, jest dziedziczność, ale jak choroba może się objawiać? Dziedziczność cukrzycy może być w ciele, ale pod wpływem bakterii i wirusów, operacji itp. „Ukryte zagrożenie” może wejść w aktywną fazę. W tym przypadku u osób predysponowanych do cukrzycy infekcje wirusowe mogą wywołać tworzenie przeciwciał, które niszczą komórki tworzące insulinę, co prowadzi do wystąpienia choroby.\nOsoba z dziedziczną predyspozycją do cukrzycy może nie zostać cukrzycą przez całe życie, jeśli kontroluje siebie i prowadzi zdrowy tryb życia: prawidłowe odżywianie, aktywność fizyczna, nadzór medyczny itp. Zazwyczaj cukrzyca typu XNUMX występuje u dzieci i młodzieży.\nW wyniku badań lekarze doszli do wniosku, że przyczyny dziedziczności cukrzycy u 5% zależą od matki, 10% od ojca, a jeśli oboje rodzice mają cukrzycę, prawdopodobieństwo przeniesienia predyspozycji do cukrzycy wzrasta do prawie 70% .\nJeśli w przypadku cukrzycy pierwszego rodzaju insulina nie jest wytwarzana przez organizm, wówczas w cukrzycy drugiego rodzaju insuliny jest wystarczająca ilość w organizmie, ale glukoza nie dostaje się do komórek.\nPrzyczyną cukrzycy typu 2 jest zmniejszenie wrażliwości komórek na insulinę. Proces ten należy winić za tłuszcz wytwarzany przez hormon adiponektyny, który zmniejsza wrażliwość receptorów insulinowych, prowadząc do cukrzycy. Okazuje się, że jest glukoza, jest insulina, ale komórki nie otrzymują glukozy. W tym przypadku nadmiar insuliny wywołuje jeszcze większą otyłość, a zwiększona zawartość cukru prowadzi do zniszczenia naczyń krwionośnych w naszym ciele i, jak już powiedzieliśmy, jest to obarczone ślepotą i innymi negatywnymi konsekwencjami wymienionymi powyżej.\nNajczęstszą przyczyną cukrzycy typu 2 jest otyłość. W otyłości trzustka i wątroba są owinięte tłuszczem, w wyniku czego komórki tracą wrażliwość na insulinę i nie dopuszczają glukozy.\nW dzisiejszych czasach bardzo trudno jest znaleźć osobę, która dobrze się odżywia. Ponieważ: nadużywamy szkodliwych produktów, w naszej diecie brakuje błonnika i białka, spożywamy dużą ilość słodyczy – wszystko to prowadzi do rozwoju cukrzycy. Przejadanie się jest obarczone pojawieniem się nadwagi, a następnie otyłości.\nSiedzący tryb życia przyczynia się do pojawienia się nadwagi i nie tylko prowadzi do otyłości, ale także negatywnie wpływa na poziom glukozy we krwi. Bezczynność jest nieodłączną cechą pracowników biurowych, właścicieli samochodów, którzy poruszają się wyłącznie samochodem, osób starszych itp.\nNiedawno lekarze nie przypisywali stresujących sytuacji głównym przyczynom cukrzycy, ale szybki rozwój osób, których stres spowodował cukrzycę, przeniósł stres na listę głównych przyczyn cukrzycy typu 2.\nCo jest typowe, jeśli wcześniej przeważała cukrzyca pierwszego, teraz cukrzyca drugiego typu występuje w dużych ilościach. Według statystyk tylko 17% całkowitej liczby pacjentów z cukrzycą ma pierwszy typ choroby, podczas gdy aż 83% pacjentów cierpi na drugi typ.\nCiągłe uczucie głodu, nawet po jedzeniu;\nJak widać, niektóre objawy są podobne w pierwszym i drugim przypadku, ale istnieją różnice. Cukrzyca typu 30 objawia się przed 40 rokiem życia, począwszy od młodego wieku, a cukrzyca typu XNUMX jest nieodłączna u osób powyżej XNUMX. roku życia.\nCukrzyca musi być leczona bezbłędnie, w przeciwnym razie jest obarczona bardzo poważnymi konsekwencjami, które wymieniono powyżej. Im wcześniej cukrzyca zostanie zdiagnozowana, tym bardziej prawdopodobne jest, że można całkowicie uniknąć negatywnych konsekwencji i przeżyć normalne i satysfakcjonujące życie. Jak leczyć cukrzycę?\nTen typ cukrzycy nazywany jest również insulinozależnym. W cukrzycy typu 1 komórki trzustki wytwarzające insulinę są niszczone, a zatem wydzielanie tego hormonu gwałtownie spada, co przyczynia się do jego niedoboru. W rezultacie ciało nie może wchłonąć cukru z krwi, a komórki odczuwają tak zwany głód energii, podczas gdy poziom cukru we krwi wzrasta. Najczęściej przy tego typu cukrzycy trzustka całkowicie traci zdolność do wytwarzania insuliny. W związku z tym, jeśli organizm nie może samodzielnie wytwarzać insuliny, musimy w tym pomóc, wstrzykując insulinę do organizmu. Zastrzyki z insuliny są bardzo proste i wcale nie są niebezpieczne, w tym celu nie trzeba iść do pokoju manipulacji – zastrzyki można wykonać samodzielnie.\nW celu wstrzyknięcia insuliny pacjent z cukrzycą potrzebuje wstrzykiwacza. Wystarczy zdjąć nasadkę i wykonać zastrzyk w brzuch – procedura jest całkowicie bezbolesna. Zawsze możesz nosić to urządzenie samodzielnie, ale w połączeniu z urządzeniem mierzącym poziom cukru we krwi.\nInsumed - Oznaki cukrzycy u psa i skuteczne leczenie\nOprócz pióra strzykawki znajduje się pompa insulinowa, której igła musi stale znajdować się w ciele. Urządzenie stale monitoruje poziom cukru we krwi, a gdy tylko wzrośnie, urządzenie wstrzykuje insulinę do organizmu, osiągając w ten sposób równowagę zawartości cukru. W rezultacie osoba żyje zwykłym życiem, a cukrzyca nie objawia się, z wyjątkiem noszenia tego urządzenia. Ta opcja jest znacznie wygodniejsza i praktyczna niż poprzednia.\nDrugi rodzaj cukrzycy nazywany jest insulinoniezależnym. Cukrzycy typu 2 towarzyszy wysoki poziom cukru we krwi, który nie dostaje się do komórek organizmu. Jak leczyć cukrzycę typu XNUMX?\nUtrata masy ciała pomoże zmniejszyć ilość tłuszczu w żołądku, co z kolei zwiększy wrażliwość komórek na insulinę i zacznie ułatwiać normalne przenikanie glukozy do komórek naszego ciała. Dlatego pierwszą rzeczą związaną z cukrzycą typu XNUMX jest zrzucenie wagi, a może być może całkowicie pozbędziesz się problemów z wysokim poziomem cukru we krwi.\nRegularne ćwiczenia mogą pomóc obniżyć poziom cukru we krwi. Ponadto aktywność fizyczna pomoże schudnąć.\nNie jest konieczne codzienne bieganie lub chodzenie na siłownię, wystarczy wykonywać umiarkowaną aktywność fizyczną co najmniej 30 minut 3 razy w tygodniu. Codzienne spacery będą bardzo pomocne. Nawet jeśli pracujesz nad osobistą fabułą kilka dni w tygodniu, pozytywnie wpłynie to na twoje samopoczucie.\nJednym z najważniejszych warunków skutecznego leczenia cukrzycy jest prawidłowe odżywianie. Pierwszym blokiem prawidłowego odżywiania są pokarmy, które należy wykluczyć z diety:\nSłodycze (wyroby cukiernicze, czekolada, słodycze, lody, dżemy itp.);\nPikantne, słone i wędzone jedzenie;\nPosiłek powinien być zrównoważony i przemyślany:\nZawartość kalorii w żywności powinna odpowiadać potrzebom pacjenta;\nBiałka, tłuszcze i węglowodany muszą być zrównoważone;\nKonieczne jest podzielenie dziennego spożycia żywności przez 5-6 razy;\nZaleca się, aby posiłek był instalowany w tym samym czasie.\nCo powinno dominować w diecie:\nCzarny chleb lub chleb razowy;\nZupy na słabym bulionie mięsnym, rybnym lub warzywnym (1-2 razy w tygodniu);\nMięso i drób wyłącznie duszone lub gotowane;\nRyby (tylko niskotłuszczowe) w formie gotowanej lub pieczonej;\nSłodkie i kwaśne owoce.\nW przypadku cukrzycy drugiego rodzaju konieczne jest stosowanie tabletek podzielonych na 3 grupy:\nPigułki, które zmniejszają wchłanianie glukozy z jelit;\nPigułki, które pomagają glukozie dostać się do komórek na inne sposoby bez insuliny;\nPigułki, które tymczasowo zwiększają stężenie insuliny.\nW cukrzycy takie zioła mogą pomóc złagodzić trzustkę:\nPrawidłowy metabolizm jest wspierany przez:\nOsobno warto zauważyć taką roślinę, jak karczoch jerozolimski, którego bulwy zawierają dużą ilość inuliny, co pomaga obniżyć poziom cukru we krwi.\nJeśli należysz do tak zwanej grupy ryzyka lub po prostu chcesz uchronić się przed cukrzycą. Następnie podamy kilka zaleceń zapobiegawczych w tym zakresie.\nPierwszym krokiem w zapobieganiu cukrzycy jest kontrolowanie poziomu cukru. Możesz to zrobić, kupując w tym celu specjalne urządzenie osobiste – glukometr. Możesz zabrać go ze sobą i sprawdzić poziom cukru w dowolnym momencie.\nOprócz poziomu cukru we krwi, kontroluj swoją wagę, jeśli bez żadnego konkretnego powodu zacząłeś przybierać na wadze, lub jeśli zauważysz objawy charakterystyczne dla cukrzycy, skonsultuj się z lekarzem.\nZwróć szczególną uwagę na odżywianie. Jedz żywność, która może wywoływać otyłość, a także żywność zawierającą szkodliwe składniki, tak rzadko, jak to możliwe. Jedz 5-6 razy dziennie, ostatni posiłek powinien wynosić 3 godziny przed snem. W diecie powinny dominować pokarmy bogate w złożone węglowodany, co pomoże spowolnić uwalnianie glukozy do krwi. Dieta powinna być zrównoważona, aby nie obciążać trzustki. Nie nadużywaj słodyczy, szczególnie jeśli masz skłonność do cukrzycy. Jeśli poziom cukru we krwi jest „niegrzeczny”, to za pomocą glukometru możesz obliczyć produkt lub grupę produktów, które zwiększają poziom cukru, aby wykluczyć je w przyszłości.\nChodzenie, wychowanie fizyczne i sport powinny być twoimi przyjaciółmi. Ćwiczenia od lekkiego do umiarkowanego są doskonałym sposobem zapobiegania cukrzycy. Najważniejsze, aby nie prowadzić siedzącego trybu życia – jest to klucz do otyłości.\nStres jest towarzyszem wielu chorób, w tym cukrzycy. Zachowaj spokój i nie pozwól, by stres cię pokonał, a także naucz się relaksować. Kontroluj siebie i nie denerwuj się drobiazgami. Jeśli nagle się denerwujesz, pij środki uspokajające.\nZadbaj o swoje zdrowie z wyprzedzeniem, a nie wtedy, gdy choroba już Cię ogarnęła.\ncukrzyca typu 1 występuje z powodu niewystarczającej produkcji insuliny trzustkowej,\ncukrzyca typu 2 występuje częściej. Charakteryzuje się tym, że insulina jest wytwarzana nie tylko w niezbędnej, ale także w większej objętości, jednak nie znajduje zastosowania, ponieważ komórki tkankowe jej nie wchłaniają.\nPrzyczyny cukrzycy to:\nczęste stresy nerwowe,\ninne choroby: choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze.\nInsumed - Czy cukrzyca jest warta kefiru\nZe względu na to, że przyczyny pierwszego i drugiego rodzaju choroby są różne, środki zapobiegawcze są nieco inne.\nCukrzycy typu 1 nie można zapobiec, ale przestrzeganie niektórych zaleceń może pomóc w opóźnieniu i zahamowaniu rozwoju choroby. Zapobieganie cukrzycy jest szczególnie konieczne dla osób zagrożonych. Są to ci, którzy mają dziedziczne predyspozycje, to znaczy są blisko spokrewnieni z osobą z cukrzycą typu XNUMX.\nprawidłowe odżywianie. Konieczne jest monitorowanie ilości sztucznych dodatków stosowanych w żywności, aby zmniejszyć spożycie konserw w puszkach bogatych w tłuszcze i węglowodany. Dieta powinna być zróżnicowana, zbilansowana, a także zawierać owoce i warzywa.\nzapobieganie chorobom zakaźnym i wirusowym, które są jednymi z przyczyn cukrzycy.\nodmowa spożycia alkoholu i tytoniu. Wiadomo, że szkody wyrządzone przez te produkty są ogromne dla każdego organizmu, dlatego odmowa spożywania alkoholu, a także palenie tytoniu, może znacznie zmniejszyć ryzyko cukrzycy.\nZapobieganie tej chorobie u dzieci należy rozpocząć od urodzenia. Ponieważ sztuczne mieszanki zawierają dużą ilość białka mleka krowiego (które może niekorzystnie wpływać na trzustkę), dziecko potrzebuje karmienia piersią przez okres do półtora roku. Wzmocni to odporność dziecka i ochroni je przed chorobami o charakterze zakaźnym. Drugim środkiem zapobiegania cukrzycy jest zapobieganie chorobom wirusowym (grypie, różyczce itp.).\nKobiety częściej chorują na cukrzycę, jednak profilaktykę cukrzycy u mężczyzn należy również rozpocząć i rozpocząć jak najwcześniej.\nGrupa ryzyka cukrzycy typu 2 obejmuje osoby w wieku powyżej 45 lat, a także osoby spokrewnione z cukrzycą. W takich przypadkach badanie w celu ustalenia poziomu cukru we krwi jest obowiązkowe co najmniej 1 raz w ciągu 1-2 lat. Terminowe sprawdzenie poziomu glukozy pozwoli Ci zidentyfikować chorobę we wczesnych stadiach i rozpocząć leczenie na czas. Konsekwencje cukrzycy mogą wystąpić w następujących powikłaniach:\nuszkodzenie układu sercowo-naczyniowego,\nPonieważ otyłość jest główną przyczyną dziedzicznej cukrzycy po dziedziczności, zapobieganie cukrzycy typu 2 powinno rozpocząć się od dostosowań żywieniowych. Znanym sposobem pomiaru nadwagi jest obliczenie BMI (wskaźnika masy ciała). Jeśli ten wskaźnik przekracza dopuszczalne normy, należy przestrzegać następujących zaleceń dotyczących utraty wagi:\nniedopuszczalny post i pasja do ścisłej diety,\njedz lepiej kilka razy dziennie, ale w małych porcjach i o określonych porach,\njeśli nie masz ochoty jeść,\nurozmaicić menu, włączyć do diety świeże warzywa i owoce, wyeliminować tłuste i konserwowane potrawy.\nĆwiczenia, codzienna umiarkowana aktywność fizyczna należą również do środków zapobiegawczych w walce z cukrzycą. Podczas uprawiania sportu aktywowany jest metabolizm, komórki krwi są aktualizowane, ich skład poprawia się. Pamiętaj jednak, że sport i poziom obciążenia należy wybrać na podstawie ogólnej kondycji fizycznej, lepiej skonsultować się z lekarzem.\nZapobieganie cukrzycy to także zachowanie pozytywnego ducha emocjonalnego. Ciągły stres, depresja, wyczerpanie nerwowe mogą prowadzić do rozwoju choroby. Warto unikać sytuacji, które Cię denerwują, znajdź opcje wyjścia z depresji.\nDo grupy ryzyka należą kobiety, których waga wzrosła o ponad 17 kg podczas ciąży, a także te, u których urodziło się dziecko o wadze 4,5 kg i więcej. Zapobieganie cukrzycy u kobiet powinno rozpocząć się natychmiast po porodzie, ponieważ cukrzyca rozwija się stopniowo i może wystąpić za kilka lat. Środki zapobiegawcze dla kobiet obejmują odzyskiwanie masy ciała, ćwiczenia i utrzymanie zdrowego stylu życia.\nCukrzyca jest chorobą przewlekłą, której powikłanie może powodować inne nieodwracalne konsekwencje:\nuszkodzenie naczyń różnych narządów,\nuszkodzenie siatkówki, które może prowadzić do zmniejszenia i utraty wzroku,\nniewydolność nerek, która może być spowodowana uszkodzonymi naczyniami nerkowymi,\nencefalopatia (uszkodzenie naczyń mózgu).\nZe względu na dość poważne konsekwencje od pacjentów wymaga się pilnego zapobiegania powikłaniom cukrzycy.\nstałe regularne monitorowanie poziomu glukozy we krwi. Jeśli dopuszczalne wskazanie zostanie przekroczone, rozpoczyna się proces uszkodzenia naczyń;\nosoby z cukrzycą powinny przestrzegać diety;\ndiabetycy muszą porzucić alkohol i palić, co może pogorszyć stan i prowadzić do nieodwracalnych powikłań.\nBiorąc pod uwagę, że rośnie liczba pacjentów z cukrzycą, dla każdej osoby pożądane jest zapobieganie.


Rok rekordu dywidend: spółki giełdowe wypłacą akcjonariuszom co najmniej 18,6 mld zł - Biznes i prawo gospodarcze - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plBiznesRok rekordu dywidend: spółki giełdowe wypłacą akcjonariuszom co najmniej 18,6 mld zł\n04.07.2011, 08:47; Aktualizacja: 04.07.2011, 08:51\nKrajowe spółki giełdowe wypłacą z zysku akcjonariuszom co najmniej 18,6 miliarda złotych. Ta rekordowa kwota w historii warszawskiej giełdy jest efektem dobrej koniunktury gospodarczej oraz złego stanu finansów publicznych - donosi "Rzeczpospolita".\nNa dywidendy przeznaczono blisko dwie trzecie zysków wypracowanych przez firmy giełdowe. W ubiegłym roku ich łączny zysk sięgnął 35 mld zł i był o przeszło 1/3 wyższy niż rok wcześniej. Dodatkowo spółki nie inwestowały i nie płaciły dywidend, tylko odkładały gotówkę. W sumie na ich kontach w końcu ubiegłego roku uzbierało się prawie 90 mld zł.\nW tym roku zyskiem podzieli się prawie co trzecia z notowanych spółek. I choć na tle zachodnich giełd, gdzie dywidendy płaci 80-90 proc. firm, to niewiele, to jednak odsetek ten w Polsce systematycznie rośnie. "Fakt, że coraz więcej firm płaci dywidendy, świadczy o tym, że nie obawiają się one o swoją przyszłość, jak to miało miejsce w kryzysowym roku 2009" - mówi Tomasz Bardziłowski z Credit Suisse.\nTrudna sytuacja finansów publicznych\nDuże znaczenie dla rekordowych dywidend ma też trudna sytuacja finansów publicznych. Skarb Państwa - największy akcjonariusz na naszej giełdzie - wymusił rekordowe wypłaty z zysku PKO BP, KGHM i Enei. Spółki giełdowe mogą wpłacić do budżetu co najmniej 4,4 mld zł, czyli niemal blisko dwa razy więcej niż przed dwoma laty.\nDodatkowo minister skarbu Aleksander Grad powiedział gazecie, że nie wyklucza pobrania zaliczkowej dywidendy od kontrolowanych przez siebie firm z tytułu sprzedaży akcji Polkomtelu. Z racji tego do kasy państwa może trafić jeszcze ponad 5 mld zł.\nTagi:przegląd prasy, giełda, spółki, dywidendy\nPKO BP wypłaci 2,48 mld zł dywidendy? Tak chce MSP\nRożyński: Rząd ratuje budżet kosztem parkietu\nTo będzie dobry tydzień dla złotego? Polska waluta może nadal zyskiwać


Lokal usługowy na wynajem, Toruń Inowrocław, 17 500 PLN, 810 m2, domy-1478 | Domy.pl\nKomercyjne na wynajem: Toruń, Inowrocław\nPowierzchnia: 810 m² Cena: 17 500 PLN\nData dodania: 30-05-2014 Data aktualizacji: 07-06-2016\nAtrakcyjny obiekt z witrynami położony w Inowrocławiu bezpośrednio przy drodze krajowej o powierzchni budynków 810mkw na działce 3500mkw do wynajęcia w cenie 17 500 zł netto miesięcznie.\nNa obiekt składa się lokal o nowoczesnym wyglądzie po całkowitej przebudowie z przeszkleniami ścian i wysokim standardzie wykończenia od strony ulicy o powierzchni 375m2, powierzchni usługowo-magazynowej o powierzchni 355m2 z wydzieloną przestrzenią socjalną oraz części biurowej o powierzchni 80m2..\nWysokość lokalu z witrynami 2,95m, natomiast wysokość pomieszczeń usługowo-magazynowych wynosi 4,20m.\nDo lokalu przynależy 30 miejsc parkingowych z bezpośrednim wjazdem z drogi krajowej!!!\nwoda, prąd-siła, kanalizacja, gaz.\nOgrzewanie główne nowoczesnym piecem gazowym oraz dodatkowe na alternatywne źródło opału.\nMożliwość zaadoptowania części usługowo magazynowej pod handlową, ponieważ budynki tworzą jednolitą bryłę oraz wynajęcia dodatkowych 75m2 uzyskując niemal 900m2 powierzchni handlowej!!!\nSegmentowe duże bramy wjazdowe do dostaw towarów lub wjazdu aut.\nObiekt może mieć przeznaczenie zarówno handlowe jak i usługowe. Doskonale nadaje się jako sklep meblowy, AGD-RTV, warsztat o dowolnym profilu bądź inną działalność.\nLokalizacja obiektu stanowi samoistną reklamę i nie wymaga wysokich nakładów finansowych na kampanię reklamową jak to ma miejsce w przypadku gorszych lokalizacji.\nOFERTA GODNA POLECENIA Z DUŻYMI MOŻLIWOŚCIAMI ROZWOJOWYMI INWESTORA!!!\nLiczba wyświetleń ogłoszenia: 28 Komercyjne na wynajem: Toruń Inowrocław\nInteresuje mnie oferta numer 1478 - Komercyjne na wynajem, Toruń, Inowrocław, powierzchnia: 810 m², cena: 17 500 PLN. Proszę o kontakt.


Poznań - "Pamięci Wielkopolan, którzy nie wrócili z gór". Atrakcje turystyczne Poznania. Ciekawe miejsca Poznania\nStrona główna ciekawe miejsca zabytki: miejsca pamięci i pomniki "Pamięci Wielkopolan, którzy nie wrócili z gór"\n"Pamięci Wielkopolan, którzy nie wrócili z gór"\nNa Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu znajduje się głaz pamiątkowy poświęcony Wielkopolanom, którzy nie wrócili z gór. W 1994 roku został sprowadzony z Tatr do Poznania z inicjatywy Oddziału Poznańskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Pochodzi on z tatrzańskiej Doliny Suchej Wody. Trzytonowy granit zdobią słowa: "Pamięci zmarłym, żywym ku przestrodze". Przed głazem umieszczono płyty z nazwiskami ofiar gór. Na razie jest ich dziewięć. I oby jak najdłużej tak pozostało.\nPoznań - Pomnik Wojciecha Szczęsnego Kaczmarka...Odległość: 0,01km\nPoznań - Pamięci Hipolita CegielskiegoOdległość: 0,01km


wakacje z Planet Escape – Blog Podróżniczy Planet Escape\nwakacje z Planet Escape\nAlfabet gruziński, czyli dlaczego warto jechać do Gruzji # 1\nJeszcze chwila, jeszcze parę tygodni, a zacznie się sezon na Gruzję! Teraz jeszcze śnieg zalega na górskich przełęczach, jeszcze działają wyciągi narciarskie, ale już powolutku do życia budzą się rośliny w batumskim ogrodzie botanicznym, Morze Czarne coraz częściej odbija błękit nieba, a pędy winorośli w winem płynącej Kachetii zaczynają się nieśmiało zielenić. Może więc warto […]\nAch, co to był za rok! Choć pod względem podróżowania niełatwy – wciąż zmieniające się regulacje i obostrzenia potrafią wyprowadzić z równowagi nawet najcierpliwszych – to jednak zaskakująco udany. Podczas naszych podróży skupiliśmy się w dużej mierze na Europie, która z oczywistych przyczyn była najłatwiej dostępna, i odwiedziliśmy greckie wyspy Santorini, Paros, Mykonos i Ios, […]\nNa wakacje do Kostaryki zmierzają wszyscy ci, którzy choć przez chwilę chcą doświadczyć przebywania w ziemskim odpowiedniku rajskiego ogrodu Eden. Ta wyżynno-górska kraina rozpościerająca się pomiędzy Oceanem Spokojnym a Morzem Karaibskim to lasy pełne bujnej roślinności, zróżnicowany świat zwierząt i aktywne wulkany, które spostrzegawczy podróżnik z pewnością dostrzeże na horyzoncie. Występuje tu ponad 500 tysięcy […]\nTurystyka staje się coraz łatwiejsza, a podróżowanie coraz trudniejsze. Dziś odkrycie świątyni, gdzie Ajnowie praktykują animistyczne rytuały, może być równie trudne, jak na początku XX wieku dotarcie do wioski tego ludu przez ośnieżone lasy Hokkaido. Jeśli szukamy autentycznych wrażeń i nie wystarczy nam rzut oka na gablotkę w muzeum, stoimy przed prawdziwym wyzwaniem. Dlatego przygotowaliśmy […]\nRok 2020 zagościł u nas na dobre. Wielu z nas wiąże z nim spore nadzieje i plany. Jest to również czas realizacji noworocznych postanowień. I tutaj, wśród najpopularniejszych fraz znajdziemy tę, która interesuje nas najbardziej – więcej podróżować! Przygotowaliśmy dla Was ranking najbardziej pociągających miejscówek, które polecamy z pełnym przekonaniem. Znalazły się wśród nich zakątki […]\nReportaż z podróży do Chin\nW Chinach na każdym kroku słyszymy wyliczanki: 14 dynastii (choć zależy jak liczyć), 4 stolice starożytnego świata (Xi’An, Rzym, Ateny i Kair), 6 starożytnych stolic Chin, 4 wielkie wynalazki dynastii Tang (papier, proch, prasa drukarska i kompas)… Chińczycy lubią wyliczanki, a z każdej wynika, że są najlepsi. Czy Chiny mogą być najlepszym miejscem na wakacje? […]\nWycieczka do Wietnamu – 8 rzeczy, których musisz doświadczyć!\nMyślę o Wietnamie i widzę szeroki uśmiech malujący się na twarzy kobiety sprzedającej zupę pho na ulicy. Czuję aromat ziół i przypraw. Rodzinne ciepło i wyjątkową gościnność naszego gospodarza z pensjonatu w Hoi An. Słyszę odgłosy świerszczy buszujących w polu ryżowym, klaksony motocykli i strzelający lód w mojej słodkiej kawie po wietnamsku. Moje zmysły pracują […]\nPodróż do Indii – 15 rzeczy, które warto wiedzieć\nNiemal każdy podróżnik marzy o tym, żeby odwiedzić Indie. Kraj ten zachwyca bogactwem kultur i majestatyczną architekturą, oszałamia kolorami, zgiełkiem i różnorodnością. Jeśli chcecie w tego doświadczyć w czasie wakacji, koniecznie musicie się tam wybrać. Nie jest to jednak łatwy region do podróżowania – odmienność kulturowa, która tak fascynuje i przyciąga turystów, sprawia, że przed […]\nNajdziwniejsze i najciekawsze muzea świata\nCzy wizyta w muzeum może być ekscytująca? Może kojarzy się ze szkolnymi latami, spacerem po wielkich, muzealnych gmachach, oglądaniem eksponatów w gablotach i odczytywaniu historii z tabliczek? Podczas wakacji w egzotycznych miejscach muzea znajdują się daleko na liście naszych „must see”, a perspektywa spędzania czasu na rajskiej plaży lub przedzierania się przez tropikalne dżungle wydaje […]


Marcin Gortat grzmi: To skandal. Ten człowiek nigdy nie powinien pracować z młodzieżą\nAleksander Bernard 06.09.2021 21:27\n- Aż trudno sobie wyobrazić to, że PZKosz przez tyle lat nie kontrolował własnej szkoły. To jest skandal. Uważam, że wobec związku powinny zostać wyciągnięte konsekwencje - powiedział Marcin Gortat w rozmowie z WP Sportowe Fakty.\n26 sierpnia na łamach WP Sportowych Faktów pojawił się wstrząsający reportaż ze świata koszykówki. Byłe zawodniczki znanego w środowisku Romana Skrzecza, oskarżają go o molestowanie oraz znęcanie psychiczne. Klub UKS Trójka Żyrardów zawiesił współpracę z trenerem Skrzeczem tuż po publikacji reportażu. Zawodniczki powtarzały w szatni, że szanują go jako trenera, natomiast jako człowiek jest skur****nem.\nMarcin Gortat reaguje na reportaż o molestowaniu koszykarek. "Minister nie zamiecie sprawy pod dywan"\nMarcin Gortat rozmawiał z WP Sportowymi Faktami na temat wstrząsającego reportażu o molestowaniach i znęcaniu psychicznym w Szkole Mistrzostwa Sportowego PZK w Łomiankach. Były zawodnik klubów NBA przyznał, że o całej sprawie wiedział od dłuższego czasu. "Wiem, że dziewczynom zależało, aby cała sprawa ujrzała światło dzienne. O całej sprawie słyszałem od dawna, można wręcz powiedzieć, że od paru lat. Oferowałem pomoc, ale wtedy bały się wyjść z tym do mediów i zeznawać. Tak to niestety działa, że później trenerzy czy związek w ramach odwetu nie powołują zawodniczek i dochodzi do gnębienia" - powiedział.\nMedia: Orlen podjął decyzję ws. umowy z Alfą Romeo. Ważna informacja dla Kubicy\nByły środkowy zdradził, że rozmawiał z Piotrem Glińskim, Ministrem Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu. "Minister był ostatnio na campie. Dostałem od niego zapewnienie, że sprawa nie zostanie zamieciona pod dywan. Osobiście uważam, że jest to wielki skandal, to nie mieści się w głowie. Aż trudno sobie wyobrazić, że PZKosz od tylu lat nie kontrolował własnej szkoły. Uważam, że wobec nich powinny zostać wyciągnięte konsekwencje" - zaznaczył Gortat.\nMarcin Gortat liczy na to, że Roman Skrzecz straci wszystkie możliwe licencje. "Ten człowiek nigdy nie powinien już pracować z młodzieżą, powinny być odebrane mu wszystkie możliwe licencje. Nie tak wyobrażam sobie pedagoga, który odpowiada za wychowanie młodzieży. Pewnych granic nie można przekraczać, a tam zostały one przekroczone. Chciałbym go zapytać, jakby się czuł, gdyby nauczyciel takim językiem zwracał się do jego córki. Czy uznałby to za normalne? Jeśli dziewczyny będą potrzebowały pomocy, to jestem gotowy to zrobić" - skwitował.\nŚwiątek nagle krzyknęła "przestań!" na cały kort. "Chyba wiadomo do kogo"\nVital Heynen bardzo mocno krytykowany. "Ujmuje wartości"\nTak wyglądają relacje na linii Sousa - Lewandowski. "Działa w obie strony" [SEKCJA PIŁKARSKA]


Ford B-Max wypada z rynku, zastąpi go crossover - SE.pl\nSuperAuto nowości superauto nowości Ford B-Max wypada z rynku, zastąpi go crossover\n28.07.2017, godz. 14:35\nFord B-Max miał konkurować z Skodą Roomster, Nissanem Note czy Kią Vengą. Co ciekawe, tylko ta ostatnia jeszcze walczy o klientów. Pozostali zostali usunięci z gamy z racji spadającego zainteresowania. Konsumenci wolą crossovery, tak więc Ford idzie za głosem kierowców i przygotowuje się do produkcji modelu EcoSport w Rumunii. Będzie to wymagało inwestycji wielkości 200 milionów euro oraz zatrudnienia kolejnych pracowników. Wcześniej auta przyjeżdżały do klientów z Indii.\nPisaliśmy o: nowy Ford Fiesta: wszystkiego więcej\nEcoSport nie jest całkowitą nowością, bowiem znamy go od 2012 roku, a kilkanaście miesięcy temu doczekał się faceliftingu. Auto zostało przygotowane na rynki rozwijające się, oferowane było również w niektórych krajach Europy, np. w Niemczech. Jego rozstaw osi to 2,52 metra, długość 4,24 metra, a w bagażniku zmieścimy 322 litry pakunków. Ceny za zachodnią granicą zaczynają się od około 75 tysięcy złotych.\nPod maską Forda EcoSport znajdziemy silniki zasilane benzyną o pojemności 1.0 oraz 1.5. Konkurencja to między innymi Opel Mokka, Renault Captur czy Nissan Juke. Nie wiadomo, czy auto pojawi się w Polsce, choć można przyjąć, że brak modelu w takim segmencie byłby dla Forda strzałem w kolano.\ntagi: crossover ford ford b-max Ford bmax ford crossover FORD ECOSPORT nowy ford SUV


Poradnik prawny Z życia wzięte\nBudowlane ABC / Poradnik prawny / Z życia wzięte\nZobacz z życia wzięte w innych działach\nwszystkie Budowlane ABC Reportaże Budowa krok po kroku Remonty i modernizacje Działka Domy energooszczędne i pasywne Poradnik prawny Domy pod klucz Kosztorysy domów Filmy\nChcę poruszyć problem odpowiedzialności za dzieło wspólne architekta i wykonawcy, jakim jest dom jednorodzinny.\nOpisuję problem, który od kilku miesięcy nie daje mi spokoju. Budujemy dom, wchodząc właśnie w fazę wykańczania. Projekt gotowy wybraliśmy po wielu przymiarkach i, jak chyba wszyscy, postanowiliśmy wprowadzić w nim swoje zmiany.\nTen reportaż miał być opowieścią o oszustach i ludzkim nieszczęściu. Jednak bardzo szybko okazało się, że będzie o czymś jeszcze. Urzędniczy brak wyobraźni, nowomowa oraz zwyczajna nieżyczliwość okazały się tematem równie fascynującym, co działalność pary kombinatorów fałszujących najpierw projekty domów ...\nPod koniec 2005 roku państwo Anna i Jan Jarzębinowscy zaciągnęli kredyt „na całe życie”, aby kupić dom oraz działkę w miejscowości leżącej w pobliżu Bydgoszczy. Byli szczęśliwi i nawet nie podejrzewali, że zaczyna się dla nich jeden z najbardziej nerwowych okresów w życiu. W błogiej nieświadomości pozostawali ...\nMówi się, że budowlańcom nie wolno płacić zaliczek. OK – wziąłem to sobie głęboko do serca przed budową. Teraz, rok po wprowadzeniu, stwierdzam, że w ogóle nie powinno się im płacić, zanim się domu nie przetestuje w praktyce.\nmadmans1: No i za waszą radą zwróciłem się do elektryka. Przyjechał pomierzył i podłączył. Instalację mam 5 przewodową. Podłączył dokładnie tak jak na moim...\nABC Budowy Poradnik prawny Zobacz wszystkie\n1 stycznia 2018 r. weszła w życie podpisana 14 listopada 2017 r. przez ministra infrastruktury ... więcej\nWezwanie skierowane do wykonawcy nie przyniosło rezultatu. Pomimo upływu wyznaczonego ... więcej\nCo zrobić jeśli wykonawcy, któremu powierzyliśmy wykonanie robót daleko do profesjonalizmu? ... więcej


Brzydko pachniemy. Niestety | Smród twój wróg - strona 1 - Polityka.pl\nCzy na przykład nauczycielka ma prawo dąsać się na brzydkie wonie - można by się zastanawiać. Co do śmieciarza i zmywacza zwłok - już pewnie nie, bo widziały gały, co brały, a to, co brały - nieżywe.\nKilka moich koleżanek ze studiów zrezygnowało z posady w szkole, nie mogąc poradzić sobie ze skondensowaną wonią potu i sików, która w stołówce przebijała zupę kapuśniakową, a w gimnastycznej pruła nozdrza.\n- Zdarza mi się wejść na salę gimnastyczną - mówi Krystyna, nauczycielka spod Radomia - w której wcześniej ćwiczyła grupa nastolatków. Wiadomo, wiek dojrzewania plus wysiłek fizyczny to mieszanka piorunująca. Ale to normalne. Zdarzają się jednak dzieci, których rodzice opalają mieszkania dziwnymi rzeczami. Wtedy te dzieci mają nimi przesiąknięte ubrania i zeszyty. Często jest to nieprzyjemny zapach, ale cóż począć, skoro ci ludzie nie mają pieniędzy na opał.\nOgólnie rzecz biorąc, sytuacja w szkołach poprawia się jednak z powodu wstępującego niżu. Mniej niżu, mniej pachnie w przestronnych, jeszcze dla wyżu zbudowanych szkołach, ale też dlatego, że nikt już jednak nie hoduje kur w łazienkach, jako pomieszczeniach uznanych za fanaberyjne. - Małe dzieci, które uczę, raczej nie śmierdzą - mówi Krystyna.\nBrzydko pachną dzieci z rodzin biednych i zaniedbanych. Nauczycielki ze szkół w łódzkich enklawach biedy opowiadały badaczkom z Uniwersytetu Łódzkiego, że w szkołach w piwnicy trzymają pralkę automatyczną, żeby prać ubrania tych dzieci, w tajemnicy, rzecz jasna, przed pozostałymi, pachnącymi bardziej standardowo, bo ich własny zapach gruntownie wyklucza je z klasowej społeczności.\nSzkoły jednak, sale szpitalne, tramwaje w upały i tym podobne miejsca o licznie zgromadzonych pachach i pachwinach zalatują potem i czymś stęchłym nadal. Dla pracowników jedynym wówczas sposobem przetrwania w woniach en bloc lub wydzielanych przez pojedynczych obywateli jest: przyzwyczaić się. Jak w anegdocie z brodą. Nauczycielka Henia pisze do jego matki: Henio śmierdzi. Mama Henia odpowiada nauczycielce: szkoła nie ogród, Henio nie kwiat. Uczyć, nie wąchać!\nZ książki Ewy Czerniawskiej i Joanny Marii Czerniawskiej-Far „Psychologia węchu" dowiadujemy się jednak, że do smrodu lub, przeciwnie, do zapachu niebiańskiego przywyknąć nie można. Choć wydaje nam się, że zapachu nie czujemy, nasz mózg dalej rejestruje jego obecność. Pot spod pach, choć po wianku pacjentek lekarz już nań nie reaguje, smród z zeszytów od dziwnego opału, smród z pojemnika, choć śmieciarz też go już nie czuje, są nadal odbierane w postaci setek lotnych substancji przez nasz mózg.\nJak powiada Stanisław Kuśnierz ze wsi Miłosławice: zwierzę ma swój zapach i trzeba utrzymywać je w czystości, żeby nie śmierdziało. Pewien Szwajcar, który nas odwiedził, był zachwycony tym zapachem natury. Turyści podziwiają i karmią nasze zwierzęta. Gorszy od obornika jest przecież smród z oczyszczalni.\nSą różne rodzaje smrodu\nSmród nie jest pojedynczym smrodem. Składa się z setek drobnych smrodków. Zapach też. W skład zapachu kawy wchodzi 800 zapaszków, zapach banana ma ich w sobie 350. Składników tych, rzecz jasna, nie czujemy, bo zapachy są w mózgu kodowane w całości. Człowiek potrafi rozpoznać kilka tysięcy z pół miliona zapachów przewijających się dokoła nas. Nie potrafi zidentyfikować składników zapachu, jeśli są więcej niż dwa.\nWszystkie składniki zapachu w postaci jednej lotnej kompozycji wpadają nam do nozdrzy, osiadają na nabłonku i rozpuszczają się w śluzie, który go pokrywa - piszą autorki wspomnianej pracy. Później przekształcają się w sygnały odbierane przez białka receptorowe komórek węchowych i idą do mózgu.\nNie lekceważmy tego, że gdzieś pachnie, gdzieś śmierdzi. Lub że ktoś. Za badanie węchu naukowcy Buck i Axel, twórcy chemicznej teorii węchu, zdobyli przed pięcioma laty Nagrodę Nobla. Węch jest ważny.\nAnaliza wrażeń węchowych ma miejsce w tych samych ośrodkach mózgu, które odpowiedzialne są za emocje. Co więcej, emocje te powstają automatycznie, podświadomie. Przychodzi baba do lekarza. Czuć ją niemyciem tygodniowym. I lekarz wścieka się. Automatycznie, bo tak każe mu jego mózg, choćby był stuprocentowym Judymem. Czuje on to, co inni w takich przypadkach (jak ustalili badacze węchu) - obrzydzenie i złość, nawet jeśli po tym pojawi się poprawna zawodowo myśl, że może pacjentka nie ma łazienki, za słaba, żeby się umyć, przysięgałem przed Hipokratesem etc.


Miłość w czasach epidemii - Ewa Rokoszyńska — Ridero\nBezpłatny fragment - Miłość w czasach epidemii\nKup za 19.6\nTrzeba mieć w życiu kogoś, komu nie brak ani chęci ani odwagi, aby zawsze pomagać Ci być sobą…\nOskarowi, Orianie i Ksaweremu\nPunktualnie o piętnastej zawibrował wyciszony telefon. Nie musiała patrzeć na wyświetlacz, żeby wiedzieć, kto dzwoni. Był niezawodny, jak zwykle. Odpowiedzialny jak nikt. Do bólu przewidywalny, ale ona potrzebowała właśnie tej jego przewidywalności. Pozwalała jej oswajać rzeczywistość po ostatnich latach wielkiej niestabilności. Ceniła tę przewidywalność nawet ponad wszystkie emocje dające pozytywny niepokój, które, zgodnie z hasłem: „Tyle w nas życia, ile emocji”, miała napisane własną ręką na wewnętrznej stronie kieszonkowego kalendarza. Ale też może wraz z doświadczeniem życiowym robi się tak, że ludzie przestają lubić niespodzianki. Ona już nie lubiła.\nDla Péreza-Reverte życie jest statkiem płynącym w podróż, z której nie ma powrotu. Na kolejnych etapach podróży płyną razem osoby, którym pozwolono wejść na pokład w różnych portach. I różnych okolicznościach. Niektórzy zostają na dłużej, dla innych jest miejsce jedynie na krótki, epizodyczny rejs. Ale bez względu na długość podróży każdy z pasażerów, wysiadając w swoim docelowym porcie, pozostawia za sobą wpis w pokładowej księdze życia. Wieczny ślad, że na to jedyne, najważniejsze życie jakoś wpłynął. Dlatego Inga tak bardzo pragnęła, aby dzwoniący płynął statkiem jej życia jak najdłużej. Nawet do jego ostatniego portu.\n— Jestem na dole. Czekać czy wejść? — odezwał się męski głos.\n— Cześć, Miki. Wejdź, proszę.\nObiecał, że zawiezie ją na lotnisko w Balicach i pomoże ogarnąć wielką walizkę. Jak na niespełna tygodniowy wyjazd to kolekcja rzeczy zbędnych i prawie niepotrzebnych była w niej imponująca. W oczekiwaniu na przyjaciela przez ostatnią godzinę Inga sto razy sprawdzała, czy wszystkie inne niezbędności znajdują się na swoich miejscach w bagażu. Pomimo radości z wyjazdu stan podenerwowania wciąż nie chciał minąć. Gdzieś wewnątrz czuła, że robi coś bardzo potrzebnego sobie, ale jednocześnie sama nakładała na siebie presję jakiejś niestosowności tej eskapady. Może to wszystko działo się za szybko? Za szybko od wydarzeń z ostatnich kilku miesięcy, które wywróciły jej życie do góry nogami.\n— Wiesz, że nie podoba mi się pomysł z tym waszym wyjazdem. Ale to twoje życie, a ja mam cię wspierać we wszystkich wyborach, nawet tych głupich — powiedział w drzwiach.\nW jego głosie słychać było jakieś rozczarowanie, które na pewno jej teraz nie pomagało. Wcześniej, z trudno skrywanym niepokojem, przyjął informację o planowanym wypadzie do Ligurii w diabelsko, według niego, babskim składzie. Jej współtowarzyszki znał raczej powierzchownie, bardziej z widzenia niż ze słyszenia. Najbardziej delikatnie mówiąc, a był przecież oazą subtelności, nie miał o nich najlepszego zdania. A już na pewno o mocno nieostrych granicach ich odpowiedzialności. Suma nierozsądności całej czwórki miała potencjał katalizatora wydarzeń, które mogły Ingę znowu rozbić na tysiące emocjonalnych kawałków. Choć ufał jej rozsądkowi, to nie ufał jej wciąż złamanemu sercu, które przecież mogło być łatwą pożywką dla dużo bardziej niebezpiecznej relacji niż ta ich. Wiedział, że jest silniejsza, ale jeszcze nie silna, rozsądniejsza, ale wciąż niezbyt rozsądna. Dostrzegał powrót pogody jej ducha i dziecięcej radości. Ale świadomy był bardziej niż ona sama, jak jeszcze długa droga przed nią, żeby zbudować się na nowo.\n— Wiem, dlatego musisz mi pozwolić żyć tak, jak ja chcę, na moich warunkach. A w to wpisane są także błędy i porażki. Nie możesz mi matkować przez resztę życia — skonstatowała jego uwagę.\nCeniąc jego pomoc, nie chciała być dla niego ciężarem. Wiedziała, ile dawał jej siebie, swojego czasu i swojej uwagi. Wiedziała też, że ostatnie miesiące przeżyła w jako takim stanie przede wszystkim dzięki niemu i jego wsparciu. Była mu po prostu wdzięczna, ale wiedziała też, że nie potrafi tej wdzięczności wyrazić tak, jakby chciała.\nRozmowa w drodze na lotnisko nieszczególnie się kleiła. Cicho grało samochodowe radio, tonując bezwiednie napięcie pomiędzy nimi. Czuła się jakoś niezręcznie, wyjeżdżając bez niego, ale przecież wiedział, że nie mogła z nim.\n— Będziesz tęsknił za mną choć trochę? — spróbowała rozładować atmosferę. — Wiesz, że chciałabym lecieć z tobą. Albo najlepiej, żebyś leciał z nami.\nOd razu zdała sobie sprawę z niestosowności ostatniego zdania. Miki, ze względu na jej koleżanki, w żadnym razie nie chciałby jechać z nimi. Więc znowu wyszła z niej ta nieracjonalność, że chciałaby móc wszystko połączyć w rozsądnie wyglądającą całość. Ale zapominała, że jej także nigdy nie udaje się mieć ciastka, które wcześniej zjadła.\nSwoim zwyczajem nie odpowiedział od razu. Znając jej semantyczną uważność, prawie zawsze ważył słowa, nie chcąc sprawiać przykrości. Te dłuższe chwile ciszy w rozmowie trochę jej przeszkadzały na początku, ale z czasem przywykła do nich, a nawet je polubiła. Czuła, że wynikają z troski Mikiego o jej emocje, z jego poczucia odpowiedzialności za nią.\n— Tęsknota jest walutą głupców. To uczucie, choć dzieje się tu i teraz, tak naprawdę jest warunkowane przeszłością. A na przeszłość nie mamy wpływu, ona już nie należy do nas — odpowiedział filozoficznie — więc będę czekał, Inguś, i wolałbym nie tęsknić za tobą. Ale pewnie będę.\nPodjeżdżając pod terminal lotniska, oboje wiedzieli, że nie będzie mógł jej odprowadzić. Choć bardzo chciała, to nie mogła go nikomu pokazać w tym obszarze, w której był jej tajemnicą. Łączył stare życie, to, co było w nim dobre, z tym nowym, które miało być lepsze. Był przeszłością, ale też teraźniejszością. A mając emocjonalny bilet, płynął statkiem jej życia w przyszłość. W styczniowym mroku, siedząc w samochodzie, pocałowali się zwyczajnie, na pożegnanie. Zamykając za sobą drzwi, zapamiętała, że w radio Nohavica śpiewał Minulost.\nZimowy wyjazd na krótki odpoczynek bardzo Indze odpowiadał. Potrzebowała go, a koleżanki, z którymi leciała do Włoch, ze względu na wspólne wcześniejsze doświadczenia dawały poczucie bezpieczeństwa. A także komfortu, że nikim innym, niż jest, być nie musi i niczego innego, niż chce, nie musi robić. Potrzebowała się zresetować, odbić mentalnie od wydarzeń ostatnich kilku lat, które sprawiły, że, co prawda, wciąż emocjonalnie pokiereszowana, ale na szczęście znowu była już sobą i zależała tylko od siebie. Czas odcięcia od poprzedniego życia był jej potrzebny jak most na drugi brzeg. Choć mógł także okazać się rozczarowanym molem Joyce’a, kończącym się nagle pośrodku toni. Dużo zależało już od niej, ale długo jeszcze nie wszystko miało być w jej rękach. Wiedząc o tym, koncentrowała się bardziej na zbieraniu w całość pojedynczych chwil radości niż kreowaniu długoterminowych planów. Gdzieś w środku wciąż bała się, że wszystko nowe zbudowane jest jeszcze na słabych fundamentach i może w każdej chwili runąć.\nPowoli uwalniała się od ludzi i rzeczy, które zabijały w niej to dziecko. Dziecko, które bardzo w sobie lubiła. Pamiętała też, że powrót do miejsca, w którym teraz jest, kosztował ją emocjonalnie więcej niż finansowo Brada Pitta rozstanie z Angeliną Jolie. A przynajmniej tak to czuła — była wewnątrz wciąż poobijana, ale już bez nowych ran. Stare powoli zabliźniał czas, który przez najbliższy tydzień dodatkowo wzmacniany miał być włoską aurą, spokojem, emocjonalną wolnością i dopuszczalną, jak na jej mocno ograniczone możliwości, dawką wina. Nikomu nie pozwalała już posypywać swoich ran solą przeszłości, jak działo się przez ostatnie lata. I jak postanowiła pewnego listopadowego dnia, kilka miesięcy wcześniej — nikomu już nie pozwoli.\nCzuła, że drzwi tamtego życia jeszcze się do końca za nią nie zatrzasnęły, a i na szerokie otwarcie prowadzących do nowego nie była jeszcze gotowa. Nie wiedziała też, czy kiedykolwiek będzie. Zbyt dużo spotkało ją rozczarowań. Szczególnie gdy tylko przemykał jej przez głowę cień myśli lub, co gorsza, kiedy nawet sama do siebie czasami szeptała:\n— Jestem teraz szczęśliwa.\nZawsze wtedy coś się musiało zepsuć, musiała wydarzyć się epicka katastrofa jej uczuć, nadziei i planów. Kumulacja nieszczęść imienia biblijnego Hioba. Niezawinionych i niespodziewanych. Nieoczekiwanych i nieogarnionych. Nie do zniesienia i nie do przewidzenia. Dlatego wszystko, co dobre, teraz tak ją cieszyło, a jeżeli nawet pojawiało się coś gorszego, to przyjmowała to z pokorą.\nW jej wcześniejszym życiu emocjonalny ból i uczuciowe katastrofy pojawiały się zawsze znienacka. Ale też zawsze zadawane przez jej facetów, tych niewielu, których nazywała mężczyznami jej życia. Tych, którzy najpierw wielkim porywem serca, kiedy tylko chcieli, dawali jej więcej, niż pragnęła. A później krótkim lub dłuższym występkiem zła zabierali jej to wszystko, czym wcześniej ją obdarzyli, zostawiając ból i poczucie niezrozumienia sensu jej dotychczasowego życia. Inga miała poczucie déjà vu, powtarzających się paroksyzmów uczuciowej beznadziei. Wszystko to zawierające się w nieodgadnieniu słowa „dlaczego”, które zadawała sobie miliony razy i na tysiące sposobów: „Dlaczego? Dlaczego? Dlaczego?”.\nDlatego postanowiła raz na zawsze zamknąć te wszystkie rozdziały jej prywatnej Sztuki Niekochania lub raczej Sztuki Bycia Niekochaniem (co po jej wcześniejszym przekonaniu o prawdziwej miłości było nie lada sztuką) i zapragnęła zacząć żyć wreszcie inaczej. Na początek nauczyć się nazywać to, czego naprawdę nie chce. Nie do końca wiedziała jeszcze jak, ale na ile mogła, była przekonana, że już na pewno na swoich warunkach. Pawła, ojca jej dzieci, oraz jedynego, ale byłego już męża, jak sam twierdził, stać było na wszystko, bo za wszystko mógł zapłacić. A ona dokładnie odwrotnie — chciała wszystkiego tego, co ktoś mógł dać jej bezwarunkowo. Więc pierwszym niewarunkiem (jak nazywała założenia zrębów swojej mniej spontanicznej niż do tej pory emocjonalności) jej przyszłości miało być niewymuszanie. Sebastian, jej jeszcze niedawny partner, dawał to, co było dla niej wtedy ważne i potrzebne. Czas i wyłączność. Ale dawał też wiele rzeczy, których tak naprawdę nie chciała, żądając w zamian tego, co od Ingi dostawał, tylko w swoim zaślepieniu nie potrafił lub nie chciał dostrzec. Drugi niewarunek dotyczył więc funkcjonalnej zgodności pragnienia dawania i dostawania. Od Mikiego chciała mało, bo bała się, że zauważy jej potrzebę dzielenia z nim wszystkiego. Ale bezwarunkowo chciała wziąć to, co jej dawał. Trzeci niewarunek jawił się jako powściągliwość w okazywaniu. Włoski zimowy wypad miał także temu służyć, aby trochę abstrakcyjne niewarunki zmieniły się w praktyczne warunki, a cała ich lista miała dopiero powstać w jej głowie. W tej chwili i na ten najbliższy chociaż czas pewna była jedynie pierwszego: „W życiu chodzi jednak o gonienie króliczka. Natomiast staraj się nie myśleć, że jesteś szczęśliwa. To stan, do którego masz beznadziejnie dążyć, ale nigdy w jego beznadziei nie chciej go tak naprawdę osiągnąć. Nie chciej szczęścia, chciej tylko mieć siłę, żeby dążyć do bycia szczęśliwą. Dla swojego dobra” — pomyślała, wchodząc już bez Mikiego do hali odlotów.\nLiguryjska pogoda w styczniu, a więc niedługo po bezśnieżnym w Polsce Bożym Narodzeniu, zapowiadała się nader zachęcająco. Szczególnie w perspektywie zapowiadanej na miejscu nadmorskiej wczesnej wiosny. Dlatego bez większego zastanowienia cztery przyjaciółki zarezerwowały hotel i bilety na samolot do Genui oraz spakowały walizki. Rozkoszując się perspektywą wielowymiarowej zmiany klimatu i otoczenia, ruszyły na spotkanie nowego dnia, a w zasadzie dni kilku. Miały nadzieję, że słonecznych i różnych od jesiennej pluchy zimowego czasu w Polsce. Laura, jako najbardziej obowiązkowa i akuratna, ale w pakiecie także najmniej wyluzowana z nich, pierwsza czekała na lotnisku na resztę.\n— Kiedyś nie zdążycie na wasze pogrzeby — powiedziała z przekąsem na powitanie Ingi, uśmiechając się jednak. — Akurat ty nie powinnaś być tak lekkoduszna jak tamte foczki — dodała, szukając jakby sprzymierzeńca dla zachowawczości jej własnej natury.\nInga przyjęła jej uwagę promiennym uśmiechem, rozglądając się za resztą towarzystwa. Przeczuwała, że to marudzenie będzie im towarzyszyć przez cały pobyt, ale wiedziała też, że wynika ono z dobroci i troski, tylko że gderliwie okazywanej. I kompletnego braku dystansu do otaczającej rzeczywistości. Jeżeli ktoś brał świat jeden do jednego, to właśnie Laura.\nCztery kobiety, cztery osobowości, tak różne jak strony świata. Długoletnie kumpele wciąż jeszcze z niedowierzaniem przyjmowały udział Ingi w przedsięwzięciu. Z trudem, ale już wierzyły w to, że wróciła. Że po kilku długich latach niepokojącego dla nich stanu uśpienia mogły znów razem dzielić swoje babskie życie i sprawy. I mogły pomóc jej samej, ostro dopingując ją w stawianiu grubej kreski między tym, co stare, a zrębami nowego życia. A przy okazji same przetrawić to, co w ich umysłach i sercach trwało niespokojne, niespełnione lub zapomniane. O ile dla samych siebie nie należały raczej do dunbarowskiego pierwszego rdzenia społecznego, któremu poświęca się prawie połowę własnego czasu, o tyle na pewno mieściły się w drugim kręgu, składającym się z kolejnych dziesięciu, prawie najważniejszych osób w życiu. Tej ważności gradowanej próbą wspólnych doświadczeń i zaufaniem z nich płynącym.\nCztery charaktery, cztery różne historie, ale jeden (jak zgodnie uznawały) naprawdę beznadziejny przypadek. Ona. Inga. Były przyjaciółkami z różnych okresów jej życia. Poznawały się w różnym czasie, lecz zdolność ich wzajemnej asymilacji czy intencjonalnej adaptacji powodowała, że wszystkie stały się dla siebie na tyle bliskie, żeby stać się godnymi powierzenia sobie nawzajem historii swojego życia. Tych uczuć, pragnień czy obaw, których za żadne skarby nie można powierzyć nikomu innemu. Tego wszystkiego, co z reguły skrzętnie przed światem bywa skrywane. Przed całym światem i, jak często się zdarza, także przed samym sobą. Bo dopiero w relacji z kimś zaufanym, kto daje poczucie bezpieczeństwa, najbardziej dojmujące myśli mogą znaleźć źródło swojego świadomego ujścia. Mogą nabrać znośnego kształtu oswojonego poczuciem akceptacji. Najlepiej bezwarunkowej.\n— No cześć, mordy! — Z oddali hali odlotów dobiegł je głos Pauliny. Najweselszej, bezkompromisowej i, jak mówiła sama o sobie, wybierającej z bombonierki tylko najlepsze czekoladki. W tym przypadku czekoladki nie tylko były symbolem tego, co dobre, ale oznaczały także ulubiony kolor skóry jej męskiego ideału. Paulina była także fanatyczką szybkich i najprostszych rozwiązań. Inga podziwiała ją, ale zarazem czuła się jej biegunowo odległa. Bo wiedziała, że w życiu każdego człowieka są przecież procesy, przedmioty czy kwestie, w odniesieniu do których nie dopuszcza się do siebie ani myśli, ani sytuacji, ani możliwości, ani rozwiązań. Każdy znajduje się czasem w położeniu, gdzie ani tak, ani tak. Stępiony instynkt samozachowawczy nie pozwala wybrać tego, co ważne i co daje tę pierwotną radość. Z perspektywy ostatnich lat teraz już widziała jednak, że czasami lepiej być jak Paulina — zamknąć oczy, wcisnąć gaz życia do dechy i gnać do przodu, nie oglądając się za siebie.\nMartę jako jedyną odprowadzał mąż — Tomek. Tworzyli jak na współczesne standardy, czy może raczej na dopadającą rzeczywistość, całkiem udany związek. Często, gdy przesiadywały we czwórkę u nich w ogrodzie, on organizował im drinki, czuwał nad grillem bądź po prostu przygotowywał i dostarczał jedzenie. Nie bał się okazywać uczuć, którymi darzył żonę, i, co nader istotne, chyba szczerze lubił jej przyjaciółki. Z wzajemnością.\n— Oddaję w wasze ręce mój skarb i proszę o zwrot w stanie nienaruszonym. — Uśmiechnął się na powitanie. Marta zbyła tę uwagę i nie bacząc na jego obecność, albo właśnie dlatego, wyjęła z torebki małą butelkę coli.\n— Nie przejdziemy z tym przez kontrolę bezpieczeństwa, więc za podróż i najlepsze, co się nam może tam przytrafić. — Upiła solidny łyk i podała Paulinie. Ta, zaznajomiona z alkoholowo-podróżnymi zwyczajami koleżanki, bez mrugnięcia okiem wypiła swoją część i oddała Laurze.\n— Pijcie, tym bardziej że nie wiadomo, jakie tam czeka na nas cholerstwo. Jakiś syfiasty wirus z Chin, z pewnością dojdzie do nas, o ile już w naszej nieświadomości tego nie zrobił. Zacznijmy więc odkażać się już tutaj.\nZ Marty wyszła w pełnej krasie, choć w żartobliwej formie, cała hipochondryczna acz przezorna natura.\nPodróż starych znajomych zaczynała się więc według utartych schematów. Takich, które pozwalały szybko wejść w swoje role i czuć się dobrze w swoim towarzystwie. Taka okresowa przewidywalność na ich dobry czas. Inga wiedziała jednak, że jeżeli takich prawidłowości w życiu jest za dużo, to zdarza się utonąć w nich oraz w niezrozumieniu, często przy tym i w oddaleniu, w powtarzalności, w przyzwyczajeniach czy wreszcie w nieuchronnie pojawiającej się rutynie, przechodzącej w nudę. Zastanawiała się przy tym, czy może dotyczyć to także miłości? Chyba właśnie schematyczność była największym wrogiem w jej staraniach o miłość i jej smutna powtarzalność ze słów Pawlikowskiej Jasnorzewskiej:\n„Gdy się miało szczęście, które się nie trafia:\nTo — to jest bardzo mało”.\nI to właśnie chciała przemyśleć i przegadać przez te kilka dni. Sama ze sobą, ale też z przyjaciółkami. Żeby to poczuć w sobie i zobaczyć w drugim. Żeby odnaleźć w najgłębszych pokładach własnego Ja. Z dystansem do codzienności i do tego wszystkiego, co jest przyczyną wszczynanych właśnie poszukiwań. Facciamolo!\nPo starcie odrobina alkoholu krążącego w żyłach Ingi i monotonny szum silników samolotu sprawiły, że zapadła w półsen. Zamknęła oczy, starając się nie słyszeć szczebiotania koleżanek, siedzących w rzędzie przed nią. Osiągała taki stan wewnętrznej akceptacji, w którym mogła zacząć przygotowania do niezbędnych zmian, bezwzględnie potrzebnych w jej życiu. I oczekiwanych. Nauczona doświadczeniem nie chciała już więcej pójść na żywioł. Potrzebowała mieć plan. A skoro poza dziećmi jedyną trwałą i stabilną częścią jej obecnego życia był Miki, to przynajmniej część tego planu postanowiła oprzeć na nim.\nDlatego od kilku miesięcy, czyli jak to sobie trzecioosobowo nazywała „w nowym życiu Ingi”, wszystkie uczucia, które potrzebowała gdzieś ulokować, lądowały w osobie jej długoletniego przyjaciela. Oczywiście zarówno sama wielokrotnie, jak i w różnych okolicznościach próbowała już odpowiedzieć sobie na pytania: Czy jest możliwa przyjaźń między kobietą a mężczyzną, jeżeli oboje są heteroseksualni? Czy możliwe jest, aby wyłączyli swoją seksualność do tego stopnia, żeby któreś z nich, po jakimś czasie, nie zachciało zapragnąć czegoś więcej? Czy bardziej prawdopodobna jest możliwość posunięcia się o krok dalej, poza emocjonalną sferę troski, oddania i bezpieczeństwa, w naturalnym kierunku uśpionych potrzeb i utajonych oczekiwań pomiędzy dwojgiem ludzi? Czuła, że zawsze to kwestia indywidualna, w której liczba zmiennych takiego procesu nie pozwala na przewidzenie jego końca. Jednak naturalna potrzeba bliskości i intymności najczęściej sprawia, że przyjaźń przeradza się u kogoś w miłość. Świetnie, jeżeli słońce w tym samym czasie zaświeci dla obojga i okoliczności są sprzyjające, jednak najczęściej to początek burzy z gwałtownym wiatrem i błyskawicami. Albo cichej i niewidocznej dla tych drugich oczu rezygnacji.\nIngę i Mikiego, obiektywnie i zdroworozsądkowo nie mogła wiązać żadna relacja z gatunku tych intymnych. Subiektywnie wiedziała, że to właśnie ta, od zawsze bezpieczna, bliskość, dobro i zrozumienie musiały jej wystarczyć. Te dobre emocje były tym, czego potrzebowała, aby jej poranione uczucia znalazły się w stabilniejszej formie i bezpiecznym miejscu. Miki, nie wiedziała dlaczego, ale imię Mikołaj wywoływało u niej zawsze dziecięce skojarzenia, wydawał się do tego stworzony. Jako BFF (Best Friend Forever) był jej oddany tak jak ona jemu we wszystkich sprawach ich osobnego przecież życia. Lubili się szczerze i bez szczególnego powodu. I pilnowali, aby żadne z nich nie spieprzyło sobie reszty swoich dni, co, odkąd pamięta, głównie oznaczało pilnowanie jej.\nZadeklarował opiekę nad nią, choć w ostatnich latach albo sporo przeoczył, albo jej zdolność pokazywania i odgrywania własnego szczęścia warta była filmowego Oscara. Nie zauważył pierwszych symptomów jej zapadania się w sobie, nie widział, jak bardzo kurczy się w swojej odwadze, swobodzie i naturalności. Był wciąż obok, ale Inga nie chciała nadwyrężać ich relacji swoimi problemami. Tym bardziej że długo była przekonana, że poradzi sobie ze wszystkim sama. Dopiero gdy do pozostawania w emocjonalnej całości przestał jej wystarczać uczuciowy klej kropelka w postaci płaczu w samotności, a później zaczęły się oddalać wszystkie ważne dla niej rzeczy — zrozumiał.\n— Jak mocno jesteś w tym, skoro znikasz tak bardzo, że prawie cię już nie ma? –zapytał wprost o jej związek z Sebastianem, widząc jej rozpacz.\nWiedział sporo o tamtej relacji, choć Inga akurat prawie nigdy nie epatowała go szczegółami swoich emocji i uczuć. Nie chciała, żeby w Mikim włączyła się głupia chęć rywalizacji o jej uczucia, tym bardziej że były to dwa różne światy, niemające wspólnej orbity.\n— Chyba zbyt mocno, choć na własne życzenie. Ale nie mam siły znów żebrać o jego zainteresowanie i uczucia, ani nie mam siły już płakać. Nie mam siły walczyć. I nie mam siły już żyć zwyczajnie — odpowiedziała wtedy cicho.\nBez wahania ruszył na ratunek. Choć mieli swoje własne życia i byli dla siebie, ale obok siebie, to zawsze w trudnej chwili Miki pojawiał się z plastrem ratunkowego miodu i słodyczy na jej troski i smutek. Jak przystało na BFF, w swej prostolinijności, skromności i takiej zwykłej ludzkiej mądrości był dla niej najlepszym i najwierniejszym kumplem. To właśnie jego życie dawało jej nadzieję i wiarę, że trzeba mieć w sobie pragnienie normalności. I trzeba czekać, ile trzeba, na ten moment, a potem trwać bez oczekiwań, ciesząc się tym wszystkim, co otrzymane.\nSama przed sobą uciekała z myślą, że tak naprawdę to chyba gdzieś wewnątrz kocha Mikiego. Że jest on tym mężczyzną, z którym mogłaby być prawdziwie szczęśliwa. Wiedziała jednak, że nigdy to się nie stanie, a sam powód tego niestawania łagodził jej rozczarowanie. Miki miał szczęśliwą rodzinę, która była jego azylem i skąd czerpał pokłady swojego spokoju. Przy tym zaspokajał emocjonalne potrzeby Ingi, a ona zaspokajała jego potrzebę bycia potrzebnym. Mówił Indze o tym i o wszystkich ważnych rzeczach w swoim życiu szczerze i bez skrępowania, sprytnie podnosząc jej poczucie własnej wartości. Bo przecież dzięki temu także ona czuła się potrzebna. Jemu. A wszystko to z tej i dla tej skrywanej miłości do niego.\n— Co mogę dla ciebie zrobić? — pytała, chcąc oddać mu choć odrobinę tej dobroci, którą dostawała.\n— Po prostu bądź. I bądź szczęśliwa, jak tylko potrafisz najbardziej — odpowiadał, jakby nie myślał o sobie i swoich potrzebach. Ale tak naprawdę żywił się jej szczęściem.\nPilnowała się bardzo mocno, żeby nie zauważył jej uczucia, tego ponad dojrzałe oddanie, wdzięczności za każdą chwilę i każdy promień okazywanego jej zainteresowania i troski. To dzięki niemu w jej życiu pojawiła się nadzieja na lepsze jutro. Czuła, że nadejdzie znów dobry czas, inny niż ten, kiedy będąc jeszcze wciąż nastolatką, z miłością i odwagą zakładała rodzinę, czy później, kiedy próbując odbić się od zatracenia, kochając, zatracała się coraz więcej. Resztkami sił, ale gdzieś w głębi duszy wierzyła, że to wszystko najlepsze jeszcze przed nią. Szczególnie teraz, kiedy jako przywilej bardzo wczesnego macierzyństwa dzieci dorastały. A ona za sobą miała już te miłości, które wzięły najlepsze, co mogła z siebie dać, i zostawiły dziurę wielkości krateru w jej tak bardzo żywym jeszcze sercu. Postanowiła, że od teraz już tak nie będzie.\nGdyby rozejrzeć się wokół, można by spostrzec, że świat swoim determinizmem bycia szczęśliwym wytwarza ciągłą presję kontroli życia. Także czasu, nawyków czy zachowań, nawet tych z pozoru spontanicznych. Kontroli każdego kroku — tak, żeby był użyteczny oraz prowadził w kierunku wyznaczonego azymutu spełnienia. Do kolejnego miejsca, w którym czeka to niby upragnione. Rysuje ciągłe linie, wyznaczając kierunek drogi, współrzędne celów, pragnień i myśli. Zmusza do walki, nie zawsze o swoje marzenia, czasem wytwarza złudzenia. Jednakże są chwile, kiedy każdy powinien popuścić lejce tej kontroli i przestać żyć pod presją świata. Chwile, gdy powinno dać się nieść nurtowi życia. Co prawda, maksyma mówi, że tylko martwe ryby płyną z prądem, ale jak w każdej generalizacji także w niej nie powinno się tracić z pola widzenia subtelności. Cieni, kolorów i szarości bycia. Bo także, bez szczególnej walki z przeciwnościami i trudnymi wyzwaniami, bardzo często ląduje się w tym samym miejscu, które osiągnęłoby się, walcząc z całym światem.\nChoć stoicyzm pierwotnie nie leżał w naturze Ingi, właśnie zaczynał się dla niej czas, gdy chciała płynąć z prądem. Wybór Włoch, Ligurii i Portofino, podobnie jak pomysł całego wyjazdu, był autorstwa Pauliny. Była tam przejazdem wiele lat temu i obiecała sobie, że kiedyś wróci. Nawet bez zostawiania fontannowej monety w intencji powrotu, jedynie lokalnym zwyczajem ciśnięciem jej do wód miejskiej mariny. Pamiętała, że jako dzieciak wrzucała jeszcze liry, a nie euro, a może nawet centisimy, niegdysiejsze włoskie odpowiedniki polskich groszy. Paulina nie była tych centisimów pewna, ale chęć jej powrotu nie była determinowana potrzebą odnalezienia tych monet, tylko raczej samej siebie sprzed lat.\n— I wrzucając je wtedy za namową rodziców — mówiła z rozrzewnieniem po wylądowaniu — chciałam tutaj wrócić przede wszystkim z jednego powodu. Strasznie podobały mi się akwaria z homarami i innymi morskimi potworami, wystawione przed portowe restauracje.\nPamiętała, że było w nich coś nierealnie egzotycznego w porównaniu z Polską jej dzieciństwa. Były tak niesamowite, że właśnie wtedy postanowiła wrócić dla tego jednego śladu w pamięci. I żeby tego wszystkiego móc choć spróbować. Pewnie wtedy rodziców zwyczajnie nie było stać na takie luksusy, które zresztą i teraz musiały być nietanie.\n— No to czujemy się zaproszone i godne tego widoku, gdy wtranżalasz kraba albo homara — zaśmiała się Inga, wiedząc, że owoce morza i Paulina nie tylko nie chodziły ze sobą w parze, ale wręcz patrzyły na siebie z ewidentną odrazą.\n— Ja zapraszam was na wino i co tam chcecie, ale nie będę jadła tego świństwa. Mój stosunek do morskich insektów to teraz przykład, jak szczęśliwie jest wyrosnąć z dziecięcych marzeń — skończyła temat owoców morza. Za to wciąż podekscytowana mówiła o możliwych lub ewentualnych, zapamiętanych wcześniej lub przypomnianych na potrzeby wypadu atrakcjach okolicy. Gdzieś mimochodem Inga pomyślała, że warto także wyrosnąć z niektórych bardziej dorosłych marzeń, które często bezwiednie stają się później jedynie złudzeniami.\nWybrany hotel był jednym z większych w Portofino, co i tak oznaczało jedynie nie więcej niż pięćdziesiąt pokoi. Jak na współczesne turystyczne standardy maleństwo, ale to bardziej zasługa lokalizacji niż świadomej decyzji właścicieli. Był lekko nadgryziony zębem czasu, z bardziej przypudrowanym nosem fasady niż pełnym make-upem elewacji, okien i balkonów. Rezerwacji dokonały za pomocą popularnego portalu, który w styczniu oferował czteroosobowy apartament za ułamek jego wakacyjnej wartości. Mimo posezonowego okresu hotel nie był pusty, tętnił na swój włosko-styczniowy sposób życiem i to w bardzo dosłownym tego słowa znaczeniu. Małe grupki ludzi przemieszczały się po lobby i kilku ogólnie dostępnych miejscach, z barem i restauracją na czele, którym nieodmiennie towarzyszyła jakaś włoska odmiana disco-polo. Nieco bardziej rzewna niż jej podlaska koleżanka, ale przy tym zdecydowanie przyjemniej wpadająca w ucho. Restauracja i bar, jak się wkrótce okazało, każdego wieczora przygotowane były na umilanie czasu gościom alkoholem, muzyką i tańcem. Zaskoczeniem na początku pobytu było to, że na korytarzach można było spotkać mówiących po polsku, czego akurat dziewczyny się nie spodziewały. Ale też nie ucieszyły się specjalnie. Nie spędziło im to jednak snu z powiek, jedynie postanowiły wzmóc ostrożność, bo w ich doświadczeniach czasem bywało tak, że na obczyźnie Polak Polakowi Polakiem.\nWielu zaskoczonych gości musiało pewnie przełknąć gorzką pigułkę braku magii i romantyzmu hotelu, który był do bólu pragmatyczny i funkcjonalny. I tak jakoś nie wpasował się też do wyobrażenia Ingi o ich liguryjskim lokum. Jednakże była to tylko mała niedogodność, szczególnie w perspektywie planów, w których hotel spełniał funkcję jedynie miejsca do spania. Bo poza hotelem, akurat tu, gdzie się znalazły, magii nie brakowało. Gwarantował to urok Portofino, które z rybackiej wioski stało się wcieleniem włoskiego stylu i enklawą swojskości wśród morza turystycznej tandety. Dzięki Bogu uroda tego miejsca, przepych przyrody objawianej z każdym krokiem i spojrzeniem, tajemniczość i tęsknota zatopiona w skalistych klifach, radość wydobywająca się z kolorowych kamieniczek i bajecznych zatoczek pozwoliły temu miasteczku wciąż pozostać wyjątkowym. Absolutnie poza sezonem, ale to właśnie teraz to wyciszone miejsce było stworzone jakby dla Ingi i jej emocjonalnych potrzeb.


Obuwie i odzież – nadrzędne priorytety alpinistów – Tullet\nNowoczesna technika wspinania rodziła się półtora wieku temu na ścianie zazwyczaj, nachylonych pod kątem 60- 70 stopni. Kłopot wejścia w górę po stromej skale dawni wspinacze rozwiązywali sposobem prostym oraz efektywnym, naśladując na ogół bezwiednie, wkraczanie po wspartej o ścianie drabinie. Ta naturalna technologia ruchu stała się następnie kanonem i bezwzględną zasadą edukowania wspinaczki.\nW idealnym podręczniku alpinizmu można na przykład zobaczyć zdjęcie francuskiego mistrza skały, jaki demonstruje należyty sposób przejścia skalnej ścianki właśnie na drabinie. Szło tu wtedy o to, by wspinacz przemieszczał ciało trudami mięśni nóg, przy minimalnym wkładzie pracy kończyn górnych i obręczy barkowej.\nZa perfekcyjna pozycję ciała w ścianie oceniono szablonową postawę stojącą a wartością techniki było tzw. chodzenie po skale jak po chodniku. W współczesnych czasach wspinacze wolą ściany co najmie pionowe. A wspinaczka stała się bardziej siłowa i wymaga większych umiejętności akrobatycznych – to potwierdza portal http://www.alpinistyka.pl/. W klasycznym przechwycie, przemieszczanie łączyło się po największej części z zmiana położenia. Do bazowych technik ruchu możemy zaliczyć : chwyt, chwyt skalny, stopień. Chwyt jest to miejsce dotyku ścian dłonią. Chwyt skalny jest ta cząstką przestrzeni ściany, która służą bądź może służyć jako punkt podparcia dla ręki wspinacza. Znamionują go cztery parametry: kształt, wielkość, nachylenie powierzchni pracującej, ustawienie. Wspinacz zwykle łapie chwyt nad głową żeby wykonać tak zwane ściągniecie.\nNiekiedy jednakże wygodniej bywa chwyt pchnąć, ustawiając rękę w pozycji wyporu lub ewentualnie rozporu. Układ palców i dłonie na chwycie i kierunek skonfigurowania przedramienia względem powierzchni ściany, pozwalają wyróżnić cztery bazowe rodzaje sposobów chwytania: chwyt prosty, ścisk, klinowanie, chwyt pionowy. Sposób wykorzystania chwytu zależy od jego położenia względem ciała wspinacza i kierunku ustawienia oraz nachylenia przestrzeni chwytu, czyli witryny w jakie ten funkcjonuje. Stopień to miejsce dotknięcia ściany stopą. Wspinacze na kolosalnych płaskich stopniach ustawiają stopy czubkiem do ściany, lekko rozchylone na zewnątrz.


Transfery. Poznaliśmy przyszłość Alexisa Sancheza? Wymowne zdjęcie z treningu Piłka nożna - Sport.pl\nTransfery. Poznaliśmy przyszłość Alexisa Sancheza? Wymowne zdjęcie z treningu\nWM 04.08.2017 09:44\nNapastnik Arsenalu Londyn, Alexis Sanchez, otwarcie mówił, że chce grać w zespole, który będzie regularnie występował w Lidze Mistrzów. Piłkarza łączono m.in. z Bayernem Monachium czy PSG, jednak trener Kanonierów, Arsene Wenger, twierdzi, że Chilijczyk nigdzie nie odejdzie. Może to potwierdzić zdjęcie Sancheza z treningu.\nZdjęcie przedstawia Sancheza całującego herb Arsenalu na koszulce. Zdaniem brytyjskich mediów było to potwierdzenie tego, że piłkarz zostanie w Londynie na kolejny sezon.\nGłos w tej sprawie zabrał trener Kanonierów, Arsene Wenger. - Moja decyzja jest jasna: Alexis zostanie z nami i wypełni do końca swój kontrakt. Będzie tutaj przez kolejny sezon, a być może uda nam się zrobić tak, by pozostał na dłużej – powiedział Francuz.\nWedług Wengera Sanchez zostanie w Arsenalu przynajmniej jeszcze jeden rok. Ta informacja na pewno nie zadowoliła czołowych klubów Europy. O napastnika walczyły m.in. Bayern Monachium, Manchester City czy PSG.\nAlexis Sanchez gra w Arsenalu od 2014 roku i jest kluczowym zawodnikiem drużyny. W minionym sezonie zagrał w 51 spotkaniach, zdobywając 30 bramek i notując 19 asyst.\nLiga Europy. Dramat Lecha i Arki. Obie drużyny żegnają się z rozgrywkami. "Nie można odpaść z kimś tak beznadziejnym"\nSanchez mówił, że chce grać w Lidze Mistrzów, a stawiał zaporowe żądania finansowe, strugając największego piłkarza na świecie. Teraz wie jak to smakuje- zostać z kolegami, u których straciło się szacunek.\nJakbyście czasem odświeżali sobie podstawową wiedzę o prawach sterujących współczesną piłką, wiedzielibyście już od dawna, jaka jest przyszłość Sancheza. Kontrakt w Arsenalu ma do końca czerwca 2018 roku, czyli bez zgody klubu nie odejdzie. A Wenger od kilku miesięcy mówi jasno i wyraźnie, że puszczać Sancheza (ani zresztą Oezila) nie zamierza.\nTo chyba raczej przetarcie spoconych ust\nA tam, całował herb... Nos wycierał i tyle ;)


Teoria Inteligencji Wielorakich – Inteligencja językowa | KOM\nInteligencja językowa, inaczej nazywana werbalną czy lingwistyczna to przede wszystkim umiejętność jasnego wyrażania myśli za pomocą słów.\nCharakterystyczne dla niej jest zainteresowanie osoby światem słowa mówionego i pisanego, zamiłowanie do literatury, bogate słownictwo, pisanie różnego rodzaju tekstów. To również wrażliwość na rymy, znaczenie słów oraz ich dźwięki.\nDzieci obdarzone tą inteligencją maja duża łatwość w posługiwaniu się językiem, wyrażaniu swoich myśli za pomocą słów zarówno w języku mówionym jak i pisanym. Dużo szybciej uczą się języków obcych. Dziecko odbiera i rozumie świat przez słowo. Lubi literaturę, zabawę słowami, chętnie uczestniczy w debatach. Słowo traktuje również w celach rozrywkowych – lubi słowne zabawy.\nJak można ją rozwijać?\nInteligencję językową rozwija czytanie dzieciom, od najmłodszych lat.\nDodatkowo poprzez żarty, zagadki, krzyżówki, śpiewanie, recytowanie, rozmowy.\nW dalszej kolejności – pisanie opowiadań, wierszy, pamiętników czy wystąpienia w przedstawieniach.\nWiosenne Programy Poznawcze