Jak spać żeby się wyspać? - Terapia Bezsenności\nJakość naszego snu w dużej mierze zależy od trybu naszego życia. Kluczowe znaczenie ma w tym przypadku długotrwały stres, jakiemu jesteśmy poddawani w codziennym życiu, i liczba obowiązków, jakie bierzemy na swoje barki.\nZapraszamy do obejrzenia wywiadu który był emitowany na platformie Canal+ w telewizji STUDIOMED TV z dr n. m. Małgorzatą Fornal – Pawłowską, psychologiem klinicznym oraz ekspertem terapiabezsennosci.pl\nBezsenność to choroba cywilizacyjna, będąca niejako znakiem naszych czasów. Życie w ciągłym biegu i towarzyszące mu nieustanne napięcie psychiczne sprawiają, że odpoczynek przychodzi nam z coraz większym trudem i prędzej czy później zaczynają nam doskwierać problemy ze snem. Mogą one objawiać się kłopotami z zasypianiem albo z utrzymaniem ciągłości snu. Z czasem nocny wypoczynek przestaje spełniać swoją rolę i nawet jeśli uda nam się przespać noc, rano budzimy się zmęczeni i senni. Do specjalistów zajmujących się leczeniem bezsenności zgłasza się coraz większa liczba młodych osób prowadzących zbyt szybki i zbyt wymagający tryb życia, pełen wyzwań i lęków, które nie stwarzają warunków sprzyjających efektywnemu wypoczynkowi. Szacuje się, że na chwilę obecną bezsenność – w mniejszym lub większym stopniu – dotyczy niemal połowy naszej populacji. I choć, bezsenność na dłuższą metę może mieć poważne konsekwencje, wielu ludzi takie problemy lekceważy.\nCo wpływa na nasz sen?\nWarto starać się zachowywać zdrowy balans pomiędzy pracą a odpoczynkiem, ograniczając w miarę możliwości bodźce wywołujące niepotrzebny stres i poświęcając więcej czasu na relaks. Zrezygnujmy z życia w ciągłym biegu i wprowadźmy do swojej rutyny więcej zdrowych nawyków związanych ze snem. Postawmy też na zdrowe odżywianie. Pamiętajmy, że dieta również stanowi jeden z ważnych czynników mających wpływ na jakość naszego snu, dlatego powinna być odpowiednio zbilansowana. Unikajmy produktów o wysokiej zawartości kofeiny na kilka godzina przed snem. Za dużo węglowodanów wieczorem (zwłaszcza słodyczy, białego pieczywa) również wpływa niekorzystnie na nasz nocny odpoczynek. Sięgajmy za to po owoce i warzywa oraz produkty pełnoziarniste, orzechy. Dokładajmy przy tym starań, aby jadać posiłki regularnie, jak również unikać przejadania się przed snem i chodzenia spać głodnym.\nJak ułatwić sobie zasypianie?\nLeczenie zaawansowanej bezsenności wymaga niekiedy gruntownej zmiany stylu życia, ale jeśli nasze problemy ze snem mają krótkotrwały charakter lub umiarkowane nasilenie, wystarczy wprowadzenie kilku modyfikacji do codziennej rutyny. Najważniejsza to oczywiście uregulowanie rytmu snu, czyli ustalenie stałych pór chodzenia spać i wstawania, które pozwolą naszemu biologicznemu zegarowi rozpoznawać czas aktywności i czas wypoczynku. Im dłużej będziemy przestrzegać takiego ustalonego harmonogramu, tym łatwiej naszemu organizmowi będzie się do nich dostosować i z czasem szybciej zaczniemy zapadać w sen, a liczba nocnych przebudzeń spadnie do zera. Inna kwestia, na którą powinniśmy zwrócić uwagę, to unikanie czynników pobudzających, stymulujących aktywność psychofizyczną, a co za tym idzie – utrudniających wieczorny relaks i nie pozwalających się wyciszyć przed snem. Na cenzurowanym są więc nie tylko używki, takie jak kawa czy tytoń, ale też emocjonujące filmy i gry komputerowe.\nPo jakie techniki relaksacyjne sięgać?\nWieczorami powinniśmy oddawać się wyłącznie zajęciom, które nas odprężają i zachęcają do snu. Ich wybór jest oczywiście kwestią indywidualną, zależną od naszych osobistych preferencji. Niektórzy lubią przed snem ćwiczyć jogę, inni – słuchać spokojnej, nastrojowej muzyki. Dobrym pomysłem jest też na przykład sięgnięcie po książkę, pamiętajmy jednak, aby nie robić tego w łóżku. Łóżko powinno nam się kojarzyć przede wszystkim ze snem, dlatego nie może służyć do zajęć rekreacyjnych takich jak czytanie książek. Inną polecaną techniką relaksacyjną wzmagającą senność jest ciepła kąpiel w wannie, którą dodatkowo możemy połączyć z różnego rodzaju rytuałami aromaterapeutycznymi, rozluźniającymi mięśnie i odprężającymi umysł. Zwróćmy jednak uwagę na porę takiego relaksu. Ponieważ ciepła woda intensywnie rozgrzewa ciało i poprawia krążenie krwi, nie należy brać kąpieli bezpośrednio przed udaniem się na spoczynek. O wiele lepsza pora na taki relaks to 1,5 – 2 godziny przed snem. Decydując się na ciepłą kąpiel odpowiednio wcześnie, zyskamy pewność, że w momencie, gdy położymy się do łóżka, temperatura naszego ciała obniży się na tyle, by ułatwić nam zaśnięcie.\nDobry i efektywny sen to doskonała kuracja dla ludzkiego organizmu. Jego niezaprzeczalną zaletą jest fakt, że działa wieloaspektowo, wspierając jednocześnie naszą kondycję fizyczną i psychiczną – dba więc o nas w sposób kompleksowy. Dzięki niemu lepiej działa nasza pamięć i koncentracja, łatwiej nam się skupić, jesteśmy bardziej kreatywni i osiągamy lepsze wyniki w pracy, poprawia nam się także przemiana materii. Poza tym sen pozytywnie wpływa również na pracę układu immunologicznego, a co za tym idzie – zwiększa naszą odporność i możliwości regeneracyjne. Dlatego jeśli chcemy dobrze się czuć i prawidłowo funkcjonować, powinniśmy koniecznie zadbać o to, by codziennie zapewniać sobie niezbędną dawkę snu.


Ognik szkarłatny - doskonały krzew na żywopłot - Ogród - Muratordom.pl\n| muratordom.pl » Ogród » Rośliny do ogrodu » Ognik szkarłatny - doskonały krzew na żywopłot\nOgnik szkarłatny - doskonały krzew na żywopłot\nOgnik szkarłatny to doskonały krzew na żywopłot! Jego ozdobą są ciemnozielone, błyszczące liście. Na początku lata ognik obsypany jest drobnymi, białymi kwiatami, a w sierpniu – pomarańczowymi lub żółtymi owocami, które długo pozostają na gałęziach. Dowiedz się, jakie jest zastosowanie ognika w ogrodzie i jakie wymagania ma ten krzew.\nTagi: jesienny ogród, krzewy ogrodowe, krzewy ozdobne\nZ ognika szkarłatnego możemy tworzyć żywopłoty\nOgnik szkarłatny (łac. Pyracantha coccinea) rośnie w południowo-wschodniej Europie, na Kaukazie i w Azji Mniejszej, gdzie jest rośliną zimozieloną. U nas, podczas mroźnych zim liście ognika często brązowieją i opadają. Wiosną jednak krzew szybko się zazielenia.\nOzdobą ognika są ciemnozielone, błyszczące liście. Na początku lata krzew obsypany jest drobnymi, białymi kwiatami, a w sierpniu – pomarańczowymi, czerwonymi lub żółtymi owocami, które długo pozostają na gałęziach.\nOgnik jest dość wrażliwy na mróz i w surowe zimy może przemarzać (po ścięciu odrasta wolno). Dlatego należy go sadzić w zacisznych miejscach. Ognik szkarłatny można też rozpiąć na ścianach domu lub ogrodzenia (najlepiej wschodnich lub zachodnich), które ochronią go przed przemarzaniem. Podwiązywany do kratki w miarę jak rośnie – przykryje ją szczelnie w ciągu 3-4 lat. Z ognika można też robić żywopłoty – krzew ten ma cierniste pędy, więc żywopłot będzie trudny do sforsowania.\njako pojedynczy okaz oraz do sadzenia w grupach\njako roślina obwódkowa\nna żywopłot formowany i na żywopłot nieformowany\njako roślina pojemnikowa\ndo ogródków skalnych\nnadaje sie na skarpy\nWymagania ognika szkarłatnego\nRodzaj gleby: żyzna, przepuszczalna, próchniczna\nOdczyn gleby: obojętny i lekko zasadowy\nWilgotność gleby: źle rośnie w glebie wilgotnej\nMrozoodporność: w surowe zimy może przemarzać\nŚwiatłolubność: w miejscach słonecznych jest gęsty, obficie kwitnie owocuje; w miejscach lekko zacienionych lepiej znosi zimę\nZalety ognika szkarłatnego\nognik dobrze znosi suszę i zanieczyszczenie powietrza;\nkwiaty ognika szkarłatengo są miododajne, roślina może więc zachorować na parch lub zarazę ogniową, dlatego lepiej sadzić odmiany, które są odporne na te choroby;\nco roku w marcu należy usuwać pędy suche, stare i niekształtne – utrzymamy przez to zwarty pokrój krzewu;\ngdy ognik przemarznie, trzeba wiosną wszystkie uszkodzone pędy przyciąć tuż przy ziemi;\nżywopłoty formowane z ognika tnie się dwukrotnie: w czerwcu – po kwitnieniu i w końcu sierpnia; żywopłoty nieformowane tnie się w marcu – usuwa się wtedy pędy suche i stare; pędy ognika rozpinanego na ścianie przycina się w marcu, a gdy obrośnie podporę – jak żywopłot formowany\nognik dobrze wygląda rosnący samotnie na trawniku oraz wzdłuż ogrodzeń i murów; ognik posadzony z bylinami – przez lato tworzy dla nich zielone tło; jesienią, gdy byliny zamierają, obsypany jaskrawymi owocami krzew staje się najważniejszą częścią rabaty.\nDrzewa i krzewy tworzą kanwę ogrodu. Dzielą jego przestrzeń, izolują, osłaniają od uciążliwego...


Wady postawy – konsekwencje złych nawyków - HIV i AIDS\n•\tplecy okrągłe (kifoza) – wada charakteryzująca się nadmiernym wygięciem w odcinku piersiowym oraz widocznym pochyleniem głowy; przyczynia się do upośledzenia funkcji oddechowych i powstania przykurczy mięśni klatki piersiowej oraz osłabienia mięśni grzbietu;\n•\tplecy płaskie – można zaobserwować płaską klatkę piersiową oraz opadnięte barki; nieleczone schorzenie skutkuje powstawaniem zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa;\n•\tplecy wklęsłe (lordoza) – czyli zwiększone wygięcie brzucha ku przodowi; wada powodująca m.in. dolegliwości bólowe w odcinku lędźwiowo-krzyżowym;\n•\tboczne skrzywienie (skolioza) – to odchylenie kręgosłupa od prawidłowej linii w jednym albo wielu miejscach; skolioza jest bardzo poważną wadą postawy, która w niektórych wypadkach wymaga zabiegu chirurgicznego, powoduje bowiem pogorszenie się sprawności i wydolności organizmu oraz zmiany w układzie oddechowym i krążeniowym, przez co stanowi realne zagrożenie dla zdrowia.\n1.\tCo godzinę należy rozprostować kości, by rozluźnić napięte mięśnie.\n2.\tPowinno się mniej więcej co 30 minut rozruszać szyję, obracając ją raz w prawo, raz w lewo.\n3.\tRaz dziennie połóżmy dłoń na czole, potylicy i skroniach (po kolei) i za każdym razem naciskajmy na nią głową przez 5 sek. Wykonajmy kilka krótkich sekwencji.\n4.\tJeżeli mamy warunki, warto raz na jakiś czas stanąć na jednej nodze, rozciągając w tym samym czasie drugą. Pomoże to przywrócić prawidłowe krążenie w kończynach dolnych. W efekcie zadbamy również o mięśnie kręgosłupa czy pośladków.\n5.\tBędąc w pracy nie unikajmy schodów. Wpłynie to pozytywnie nie tylko na naszą kondycję, ale i samopoczucie oraz ogólny stan organizmu.\n1.\tplecy okrągłe:\n•\tpolecane: spięcia łopatek, pompki na kolanach, pływanie stylem grzbietowym;\n•\tniezalecane: skłony w przód, stanie na rękach i jazda na rowerze z niską kierownicą;\n2.\tplecy płaskie:\n•\tpolecane: joga, zgięcia w przód w siadzie rozkrocznym, pływanie stylem klasycznym i delfinem;\n•\tniezalecane: zwisy, podciąganie się na drążku, ćwiczenia elongacyjne (wydłużenie kręgosłupa wzdłuż osi długiej);\n3.\tplecy wklęsłe:\n•\tpolecane: pływanie, narciarstwo czy jazda na rowerze;\n•\tniezalecane: gimnastyka artystyczna, akrobatyka, mostki czy kołyska, łyżwiarstwo;\n•\tpolecane: pływanie stylem klasycznym, nurkowanie, bear crawl (tj. chodzenie na czworakach naśladując ruch niedźwiedzia);\n•\tniezalecane: długie spacery, mostki, przewroty.\nhiv komar, statystyka aids, Światowy Dzień AIDS plakat, badania nad hiv, badanie na hiv gdańsk, poradnie hiv, koszty leczenia HIV, jak chronić się przed aids, zakażenie hiv u dentysty, hiv komary\n2021 Wady postawy – konsekwencje złych nawyków - HIV i AIDS


Wspólna walka z pandemią - Plan Działań S&D | Socialists & Democrats\nWspólna walka z pandemią - Plan Działań S&D\nNiniejszy Plan Działań został zainicjowany przez Grupę S&D w dniu 25 marca 2020 r. Kryzys związany z COVID-19 i jego wielorakie skutki dla naszych społeczeństw wciąż codziennie podlegają ewolucji. Grupa S&D stale monitoruje sytuację i jest gotowa odpowiedzieć na kryzys, wysuwając dodatkowe postulaty i propozycje polityczne w miarę rozwoju sytuacji w nadchodzących tygodniach i miesiącach.\nPLAN DZIAŁAŃ GRUPY S&D W SPRAWIE WALKI Z PANDEMIĄ COVID-19: 25 PROPOZYCJI POKONANIA KRYZYSU\nOgólnounijne inwestycje w badania naukowe i efektywne dzielenie się danymi w celu skutecznego leczenia i stworzenia potencjalnej szczepionki przeciwko COVID-19, która musi być dostępna dla wszystkich.\nOgólnounijne gromadzenie niezbędnego sprzętu medycznego, materiałów i środków, zapewnienie zestawów do testów szczególnie dotkniętym regionom, wydajne i elastyczne, wspólne udzielanie zamówień na zaopatrzenie medyczne, wzmocnienie agencji zdrowia publicznego (ECDC, EMA) poprzez uruchomienie wszystkich instrumentów zdrowia publicznego, dostępnych na poziomie europejskim.\nNatychmiastowe stworzenie koronaobligacji, gwarantowanych przez program zakupu przez Europejski Bank Centralny.\nUruchomienie europejskiego mechanizmu stabilności (EMS) wraz z określoną linią kredytową w celu uniknięcia różnic stóp procentowych krajowych obligacji publicznych, bez dodatkowych warunków makroekonomicznych.\nUruchomienie tymczasowego europejskiego systemu dochodu minimalnego w celu ochrony wszystkich rodzajów pracowników, osób prowadzących działalność na własny rachunek i małych przedsiębiorstw, w tym w szczególności pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek w przypadku niepewnych form zatrudnienia i rodzin o niskich dochodach.\nGwarancja kredytowa dla pierwszych właścicieli mieszkań, aby zapobiec niespłaceniu kredytu hipotecznego, wraz ze specjalnym systemem ochrony najemców przed eksmisją w przypadku szoku gospodarczego w czasie kryzysu.\nZapewnienie ciągłości dostaw i dystrybucji podstawowych towarów oraz niezbędnego sprzętu medycznego i ochronnego na jednolitym rynku.\nUmożliwienie wykorzystania pełnej elastyczności zasad ramowych dotyczących pomocy państwa, w tym uruchomienie art. 107 ust. 3 w celu „zaradzenia poważnym zaburzeniom” oraz wdrożenie proponowanych przez Komisję nowych tymczasowych ram prawnych, tak długo, jak będzie to konieczne na etapie naprawy gospodarczej.\nZapewnienie niezakłóconych dostaw żywności z sektorów rolnictwa, rybołówstwa i przedsiębiorstw spożywczych podczas bezpośredniego kryzysu zdrowotnego i po jego zakończeniu, poprzez zabezpieczenie ich dalszej produkcji i transportu, bez stosowania barier na jednolitym rynku.\nLepsza koordynacja i wymiana informacji pomiędzy państwami członkowskimi na temat zamykania granic i ograniczeń, w tym zielone pasy w celu ochrony łańcuchów dostaw.\nUruchomienie systemu ubezpieczeń na wypadek bezrobocia i tymczasowej europejskiej gwarancji zatrudnienia, aby walczyć z potencjalnie masowym bezrobociem, w zależności od tempa naprawy gospodarczej. Propozycjami tymi powinna kierować się kompleksowa europejska strategia naprawy socjalnej na szczeblu UE i krajowym, w ramach ścisłego dialogu z partnerami społecznymi, chroniąc prawa pracowników i zapewniając dobrobyt dla wszystkich.\nUruchomienie kompleksowej strategii przeciwdziałania ubóstwu oraz wzmocnienie systemów zabezpieczenia społecznego. Europejska naprawa socjalna powinna koncentrować na najsłabszych, w tym na dzieciach i gospodarstwach domowych rodziców samotnie wychowujących dzieci.\nZmniejszenie przepaści cyfrowej i inwestowanie w dostęp do Internetu wysokiej jakości, w szczególności w celu wspierania nauczania online i edukacji szkolnej w odległych obszarach, a także ułatwienia podatkowe dla jednostek i rodzin przy zakupie komputerów lub tabletów.\nZapewnienie środków zapobiegawczych dla uchodźców i osób ubiegających się o azyl, którzy znajdują się w hotspotach i ośrodkach detencyjnych.\nKomisja i państwa członkowskie powinny włączyć wszystkie kraje Bałkanów Zachodnich do unijnych platform i mechanizmów walki z COVID-19.\nUE musi zademonstrować międzynarodową solidarność. WHO uruchomił Fundusz Solidarności COVID-19. Przyjmujemy z zadowoleniem uruchomienie 25 milionów euro z Europejskiego Funduszu Rozwoju, które zostaną przekazane za pośrednictwem WHO.\nInwestowanie w publiczne systemy opieki zdrowotnej w Europie i ich wzmocnienie, zachęcanie państw członkowskich do zwiększenia zatrudnienia personelu medycznego poprzez zapewnienie krajowym systemom opieki zdrowotnej wystarczających środków na wynagrodzenia i sprzęt medyczny.\nZapewnienie odpowiednich zasobów UE dzięki ambitnym wieloletnim ramom finansowym na lata 2021–2027. Jest rzeczą oczywistą, że nawet 1,3% DNB, zaproponowane przez Parlament Europejski nie wystarczy, aby wyjść z kryzysu w obecnych okolicznościach.\nUzupełnienie natychmiastowych działań w ramach EBC i EMS poprzez utworzenie europejskiego departamentu skarbu, uprawnionego do emisji euroobligacji na stabilnych podstawach. Konieczne jest wsparcie ciągłych wysiłków państw członkowskich na rzecz umocnienia i ustabilizowania naprawy gospodarczej i socjalnej oraz zapewnienie środków na dalsze finansowanie długoterminowego, zrównoważonego rozwoju UE i Europejskiego Zielonego Ładu.\nReforma europejskich reguł fiskalnych, aby wzmocnić ich zdolność do podejmowania działań antycyklicznych i przekształcić je w zachętę do zaspokojenia znacznych potrzeb w zakresie inwestycji publicznych wynikających z Europejskiego Zielonego Ładu. Ostatecznym celem jest zapewnienie zrównoważonego rozwoju środowiskowego, gospodarczego i społecznego oraz równego podziału obciążeń i zysków wynikających z transformacji.\nPrzegląd i powiększenie zasobów własnych UE (art. 311 Traktatu) w celu zmniejszenia wkładów państw członkowskich, opartych na DNB oraz zwiększenie kwoty nowych dochodów, niezbędne do wdrożenia nowej europejskiej agendy politycznej i jej priorytetów.\nNowa roczna analiza zrównoważonego wzrostu, mająca na celu przeformułowanie obecnego europejskiego semestru w związku z zasadniczą zmianą gospodarczego i społecznego kontekstu od czasu jego uruchomienia w listopadzie 2019 roku. Powinna ona być wykorzystana jako dźwignia do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju ONZ.\nNowa europejska polityka przemysłowa, która ma sprawić, że będzie ona nie tylko bardziej konkurencyjna, ale także bardziej odporna na globalne wstrząsy, jako priorytet dla sektorów strategicznych. Powinna ona również doprowadzić do zwiększenia produkcji w Europie leków i składników farmaceutycznych, wyrobów, sprzętu i materiałów medycznych. Udział publiczny, a nawet nacjonalizacja korporacji o znaczeniu systemowym i strategicznym, musi być ostateczną opcją, jeśli grupy przemysłowe i korporacje w tych sektorach nie przetrwałyby inaczej kryzysu. W tym kontekście należy uruchomić nowy „Fundusz Sprawiedliwej Transformacji”, a jego zakres powinien umożliwić wspieranie rozwoju działalności przemysłowej w dziedzinie produktów i sprzętu medycznego.\nSilna i dobrze finansowana polityka regionalna i polityka spójności jako kluczowe narzędzia wspierania spójnej naprawy gospodarczej i socjalnej w całej UE. Powinno temu towarzyszyć uproszczenie procedur dostępu do funduszy.\nWzmocnienie odporności Europy poprzez wyciągnięcie wniosków z obecnego kryzysu w kwestii niewystarczającego planowania awaryjnego oraz zdolności do reagowania kryzysowego w dziedzinie ochrony zdrowia, gospodarki i spraw socjalnych. Komisja Europejska powinna w najbliższej przyszłości przedstawić Parlamentowi i Radzie propozycję szeroko zakrojonej i ambitnej europejskiej strategii w zakresie odporności, w tym w kwestii wpływu awaryjne warunki klimatyczne.\nGrupa S&D: Silniejsza Europejska Agencja Leków przybliża utworzenie Unii Zdrowia\nPorozumienie UE w sprawie unijnych certyfikatów cyfrowych Covid ułatwi podróżowanie przed latem\nGrupa S&D: Nasz pomysł na pieczęć bezpieczeństwa europejskiej turystyki Covid-19 pomoże całej branży turystycznej\n25 propozycji pokonania kryzysu


Kinowa już przejezdna – Mieszkaniec\nKinowa już przejezdna 12 stycznia 2017, 11:43\nZgodnie z planem, przed końcem roku, wyremontowany został południowy odcinek ul. Kinowej. Ulica została zwężona, a po jej obydwu stronach wybudowano miejsca postojowe. Jeszcze przed świętami arteria została udostępniona do ruchu i wróciły na nią autobusy. Przy ulicy wymieniono wiaty przystankowe i latarnie. Na nowym chodniku usytuowano płyty prowadzące i dotykowe ułatwiające poruszanie się osób niepełnosprawnych wzrokowo.


Nasz papierowy świat! : lutego 2015\nOpowieść drogą ucieczki (Tygrysi księżyc)\nKojarzycie historię młodego dilera snującego opowieść młodszej siostrze - Baśniarza?\nMoże zdążyliście też poznać losy chłopaka, który zgubił się w lesie i szybko stał się jego częścią, tracąc zupełnie kontakt z rzeczywistością - Dopóki śpiewa słowik?\nTym razem przychodzę do Was jednak z recenzją książki, która choć pod wieloma względami podobna do wymienionych dwóch pozycji, jest też zupełnie odeń inna. A poza tym jestem prawie pewna, że jej nie czytaliście.\nZatem...przenieśmy się na chwilę do Indii.\nFahrad to wychowany na ulicy złodziej, który nieoczekiwanie dostaje zadanie od boga Kryszny, aby uwolnić jego porwaną przez demona córkę. Chłopak ma miesiąc czasu na wykonanie misji - w przeciwnym wypadku księżniczka na zawsze wstąpi do królestwa zła. Nastolatek musi tylko dosiąść świętego tygrysa imieniem Nitish i uważać na depczącego mu po piętach Europejczyka... Ale moment, przecież to wszystko tylko baśń snuta przez przebywającą w haremie ósmą żonę radży, która, podobnie jak księżniczka, oczekuje śmierci? Może wszystko jest tu baśnią? A może nic?\nMoje uczucia względem twórczości Antonii Michaelis nie są najpozytywniejsze. Jakkolwiek Dopóki śpiewa słowik przeczytałam z krótkotrwałym zainteresowaniem, to niesamowicie popularny Baśniarz mocno mnie rozczarował. Właściwie to nie wiem, co skłoniło mnie do sięgnięcia po kolejną książkę autorki. Zwłaszcza, że uplasowała się ona dokładnie pośrodku między dwoma pozostałymi jej powieściami. Tygrysi księżyc jest oryginalną i klimatyczną, ale niestety całkiem przeciętną historią.\nTematyka Indii nigdy nie jest złym wyborem. Przedstawienie kraju, w którym bogowie o wielu rękach są celebrowani na równi z przechadzającymi się po ulicach krowami, okazało się najmocniejszą stroną książki! Jest tu ukazane wszystko: od życia biednych uliczników, po przepych i bogactwo najzamożniejszych radżów. Podróż do Indii, nawet jedynie dzięki barwnie napisanej powieści, jest świetnym doświadczeniem. Szkoda więc, że autorka nie wykorzystała w pełni swojego potencjału do zastosowania lepszej narracji... Zdaję sobie sprawę, że miała być to baśń, więc język siłą rzeczy musiał być jak najprostszy. Chodzi jednak o to, że wszystkie powieści Michaelis są do siebie tak podobne, iż zaczyna to być irytujące. Zbliżone do siebie fabuły to jedno, ale identyczny sposób opisywania wszystkiego to drugie. Pani Antonia próbuje być jednocześnie poetycka, baśniowa, ale i groteskowa oraz świetnie władająca czarnym humorem. Moim zdaniem średnio jej to wychodzi. W końcu nie każdy może być Zafonem - także pod względem budowania napięcia. Akcja pozostawia wiele do życzenia zarówno pod względem dynamiki, jak i przewidywalności. I znowu: tak, to miała być baśń. Ale miała być nią także Dopóki śpiewa słowik, a jednak kilka razy zdołała mnie porządnie zaskoczyć. Samo wykreowanie sympatycznego, ale jednocześnie nie najbystrzejszego głównego bohatera, nie jest kluczem do napisania dobrej powieści.\nNie jestem zadowolona z trzeciego spotkania z Antonią Michaelis. Nie był to czas całkiem stracony, ale lektura dłużyła mi się i na pewno mogłabym wykorzystać spędzane nad nią godziny lepiej... Mimo wszystko uważam jednak też, że fani Baśniarza pokochają i indyjską jego wersję. W końcu opowieść jest drogą ucieczki. Choćby i do Indii.\nAutor: Emilia Pisula o 16:12 3 komentarze:\nPiekło jest puste? (Dziecko Rosemary)\nSzekspir powiedział w jednej ze swoich sztuk, że piekło jest puste, a wszystkie diabły są tutaj. Zdanie to brzmi poetycko, tajemniczo i groźnie. Zapewne jest też prawdziwe - przynajmniej zawsze tak uważałam.\nJakieś wątpliwości? Może trochę.\nPo lekturze Dziecka Rosemary.\nRosemary i Guy Woodhouse zaczynają właśnie prowadzić wspólne życie. Wynajmują piękne mieszkanie i sceptycznie podchodzą do opinii, jakoby miałoby ono przynosić nieszczęście. Wszystko zmienia się w chwili, gdy kobiecie śni się, że została zgwałcona przez diabła, a niedługo potem okazuje się, iż jest w ciąży.\nOśmielę się założyć, że zdecydowana część z nas widziała film Romana Polańskiego, który jest ekranizacją dzieła Iry Levin. Film jest niezaprzeczalnie genialny i jestem to w stanie stwierdzić nawet jedynie po drugiej połowie, którą widziałam. Po papierowy oryginał sięgnęłam z chęcią zapoznania się z ową nieznaną dla mnie pierwszą połową historii Rosemary. Poza tym chciałam porównać fragment produkcji Polańskiego z całokształtem książki Levin. W końcu nie od dzisiaj mówi się "najpierw książka, potem film". Ze względu na znajomość zakończenia i ze względu na to, że film zwykle bywa gorszy. Ale nie tym razem, Drodzy Czytelnicy. Polański pozostaje Polańskim, a Ira Levin ze swoją książką może się schować...\nDlaczego? Przede wszystkim książka jest niesamowicie niedynamiczna. Nie mówię, że nie czyta się jej szybko - pochłonęłam ją w jedną dobę. Po prostu... właściwie nic się w niej nie dzieje. Nie oczekiwałam energicznej akcji - w końcu wiedziałam, że ekranizacja bogatsza była raczej w odpowiedni klimat, aniżeli wartki ciąg zdarzeń, ale na pewno z uśmiechem powitałabym jakiekolwiek istotne zdarzenia. A jeżeli już musi ich nie być, to nie zaszkodziłoby chociaż wprowadzić tę specyficzną atmosferę grozy, która była największym atutem produkcji filmowej! Tymczasem atmosfera zgrzyta (dopiero pod koniec jej poziom wyraźnie wzrósł) i brak jest interesująco prowadzonej narracji. Obserwujemy jedynie bohaterów, którzy zdecydowanie nie są mistrzami ekspresji i którzy sami do końca nie wiedzą, o co im chodzi. Trochę więcej zaczyna się dziać, gdy Rosemary dopadają pierwsze wątpliwości co do prawdomówności jej lekarzy, sąsiadów, męża. Rozwija się piekielny wątek (który jest bardzo oryginalny!), a włos troszeczkę jeży się na głowie. Nawet sceptyczny czytelnik staje się niepewny, jeśli chodzi o moce nadprzyrodzone. Wtedy, owszem, robi się ciekawie. Szkoda, że tak późno! Zwłaszcza, że nawet wtedy z pewnością nie był to szczyt możliwości autorki, a przecież to właśnie na ukazanie końcówki wyczekiwałam z taką niecierpliwością, zastanawiając się, czy dorówna ona finałowi Polańskiego. Odpowiedź brzmi: nie. W filmie końcówka jest dość chaotyczna, gwałtowna i zostawiająca odbiorcę z wielkim znakiem zapytania na twarzy i pytaniem "ale o co tu chodziło, cooo?". Natomiast ostatnie strony książki są równie niezrozumiałe (summa summarum właśnie o to chodzi w tej historii, że nikt do końca jej nie ogarnia), ale o wiele bardziej rozwlekłe i nudne. Nietrudno zgadnąć, co jest lepsze.\nMimo wszystko nie jestem wielce rozczarowana lekturą Dziecka Rosemary. Właściwie dzięki jej niewielkiej objętości nie zdążyłam się nawet nią znużyć! Widzę jednak namacalną różnicę między filmem a oryginałem i nijak ma się ona do kolejności, z jaką zapoznawałam się z oboma dziełami. Jeśli mam coś polecać, to tylko ekranizację Polańskiego. Jest to naprawdę fantastyczny i warty obejrzenia film. A książka? Tylko jako dopełnienie wrażeń wywołanych filmem!\nAutor: Emilia Pisula o 21:49 5 komentarzy:\nTajemnicze zniknięcia i głęboka nienawiść (Dziedzictwo)\nCzerwiec zeszłego roku kojarzy mi się kolejno z: 1) koncertem Florence + The Machine, 2) wyjazdem do Hiszpanii z zespołem i 3) lekturą Ech pamięci, które zupełnie spontanicznie pożyczyłam od nauczycielki. Doskonale pamiętam, jak pochłonęłam je w jeden spędzony na leżaku w pełnym słońcu weekend. Cóż to była za książka! Zdecydowanie jedna z lepszych, jakie przeczytałam w 2014 roku. Całe szczęście, że dorobek literacki pani Webb nie kończy się na tej jednej pozycji. Czy druga książka autorki ma szansę stać się jedną z lepszych w roku obecnym? Tak! Chociaż pogoda nie rozpieszcza nas jak w upalne czerwcowe dni, to słowa pisane przez Katherine Webb wzbudzają identyczne emocje!\nRok 1902. Caroline Fitzpatrick wbrew woli oschłej ciotki Bathildy zakochuje się w Corinie Massey i porzuca Nowy Jork, aby zacząć życie na ranczu pośród dzikich prerii hrabstwa Woodward. Nie czuje się tam jednak szczęśliwa. Popełnia czyn, który ma prześladować ją do samej śmierci.\nKilkadziesiąt lat później Erica Calcott próbuje przybliżyć sobie sylwetkę swojej prababki Caroline i jednocześnie rozwiązać zagadkę zaginięcia kuzyna Henry'ego 23 lata wcześniej. Czy jego zniknięcie i przeszłość Caroline w jakiś sposób się ze sobą łączą? A może pewne rzeczy nigdy nie wychodzą na jaw?\nSą książki, które czyta się bez zainteresowania; takie, które czyta się przyjemnie, ale bez większej fascynacji i wreszcie te, które pochłania się za jednym zamachem, nie bacząc na świat wokół. Ostatnia kategoria to prawdziwa rzadkość. Całe szczęście nazwisko Webb jest właściwie jej synonimem. Dziedzictwo, podobnie jak Echa pamięci, jest niesamowicie wciągające. Wszystko za sprawą mistrzowsko skonstruowanej wymyślnej fabuły oraz niezwykle dynamicznej akcji. Jakkolwiek język zdecydowanie nie należy do banalnych i wydawać by się mogło, że nuta poezji zawarta w nim może utrudniać płynne zapoznawanie się z losami Calcottów, to nic bardziej mylnego! 500-stronicową książkę pożera się w kilka godzin, a wyjątkowo barwne pióro autorki jest dodatkowym przepysznym daniem na uczcie literackiej, jaką jest Dziedzictwo.\nNarracja znowu prowadzona jest dwutorowo. Nie przepadam za taką formą, gdyż bardzo łatwo jest wypaść z rytmu, ale pani Webb świetnie sobie z nią radzi. Nie sposób wskazać, która z historii - Eriki czy Caroline - jest ciekawsza. W jednej i drugiej atmosfera jest napięta do granic możliwości, a w powietrzu wisi gorzka woń nienawiści wymieszanej z gorącą miłością. Jednak chociaż na brak emocji z całą pewnością nie można narzekać, to niechętnie muszę przyznać, że Echa pamięci obfitowały w jeszcze większą dozę namiętności. Czytelnik wraz z bohaterami unosił się do samego nieba w euforii i razem z nimi spadał na samo dno. Dziedzictwo zdominowało raczej współczucie dla postaci, które radzić muszą sobie z sytuacjami bez wyjścia i zmagać się z wypalającym uczuciem nienawiści; zalążkami szaleństwa. Oczywiście, są czyny, dla których nie ma usprawiedliwienia, ale Bóg mi świadkiem, że Katherine Webb potrafi tak omotać swojego odbiorcę, że ten jest w stanie pokochać nawet największe z wykreowanych suk! A choć fabuła Dziedzictwa może wydawać się nieco naciągana, to jestem przekonana, że niejeden taki scenariusz napisało życie. Szkoda tylko, że wielu jego aspektów nietrudno się jest domyślić. To jedyna wada debiutu pani Webb - i to wada niebagatelna, gdyż to właśnie element zaskoczenia był jedną z mocniejszych stron cudownych Ech pamięci. Na szczęście to chyba dowodzi tylko, jak fantastyczną pisarką jest pani Katherine - skoro wychwalam jej dzieło pod niebiosa, a połowę tajemnic bez trudu rozwiązałam.\nNie czytałam tak fenomenalnej książki od czasów ostatniego tomu Marii Antoniny! Poza tym upewniłam się tylko, że wszystko co wyjdzie spod pióra Katherine Webb jest pierwszorzędne. Oczywiście pani Webb wskakuje na moją listę ulubionych autorów, a jej dwie inne książki - The Unseen i The Misbegotten - na listę książek, na których wydanie mam gorącą nadzieję. Serdecznie polecam!\nAutor: Emilia Pisula o 00:36 5 komentarzy:\n"Wyjdziesz nieszczęśliwie za mąż. (...) Zostaniesz królową" (Józefina)\nMiesiąc temu skończyłam czytać jedną z lepszych serii mojego życia. Mogłabym policzyć na palcach jednej ręki, ile książek poruszyło mnie w podobnych stopniu, jak ona. Domyślacie się, o czym mówię? Oczywiście o Marii Antoninie pióra Juliet Grey! Musicie wiedzieć, że wciąż nie przestałam żyć jej historią. Otworzyła w moim sercu ranę, a uleczyć ją mogę jedynie lekturami powieści choć połowicznie jej dorównujących, w miarę możliwości zbliżonych tematyką.\nPoczątek ich poszukiwań?\nHistoria żony Napoleona Bonaparte. Józefina.\nRóża w wieku czternastu lat słyszy przepowiednię wróżki. Mówi ona, że dziewczyna wyjdzie nieszczęśliwie za mąż, zostanie wdową, a w końcu... królową. Wkrótce przeprowadza się do Paryża, aby zacząć życie mężatki i matki. Nad Francją szybko zaczyna wisieć widmo wojny domowej, którą niesie ze sobą rewolucja francuska. A gdzieś pośród wszechobecnego chaosu i śmierci kryje się nieznany jeszcze Róży Napoleon...\nJakkolwiek darzę historię szczerą sympatią, to temat epoki napoleońskiej nigdy mnie specjalnie nie interesował. Może właśnie dlatego nie czułam entuzjazmu otwierając Józefinę? Wtedy okazało się jednak, że Różę poznajemy w wieku lat czternastu, kiedy nikomu nie śniło się jeszcze nawet o rewolucji francuskiej. Nie mogę jednak powiedzieć, że autorce wyszło to na dobre. Czas akcji jest za bardzo rozwleczony, a przez to Józefina składa się z przeogromnej liczby słów i zadziwiająco małej liczby zdarzeń. Niezbyt dynamiczna akcja nie wzbudza w czytelniku zainteresowania i na pewno nie ułatwia szybkiego czytania. Myślę, że mogę powiedzieć, iż w pewien sposób nawet męczy. Pod koniec, kiedy wreszcie sprawy nabrały obrotów, myślałam już jedynie o tym, że chcę Józefinę skończyć. Jednak chociaż nie miałabym większych problemów z odłożeniem książki na bok, to wciąż chciałam poznać końcówkę. Szkoda tylko, że pomijając ów koniec, powieści bynajmniej nie czytałam dla osoby Róży. Złapałam się na tym, że przez znaczną część powieści (tę z rewolucją francuską w tle) czekałam jedynie na krótkie wzmianki o Marii Antoninie. A nawiązując do Królowej, muszę napisać, że nie ma najmniejszego porównania między wspomnianą poświęconą jej serią, a historii Róży... Maria Antonina jest po prostu literackim majstersztykiem, który jednocześnie kończy i zaczyna jakiś rozdział w życiu czytelnika. Józefina - wręcz przeciwnie. To zwykły dziennik niewyróżniającej się niczym kobiety o dość banalnym jak na owe czasy życiu. Jej kreacja pozostawia wiele do życzenia, a podobnie rzecz ma się z wszystkimi postaciami w książce. Warto wspomnieć, że było ich naprawdę dużo i przez to cały czas czułam się zagubiona, gdyż nie wiedziałam, o kim właściwie czytam. Charaktery bohaterów nie były odpowiednio zróżnicowane i przez to zlewali się oni w jedną całość... Naturalną konsekwencją tego jest więc to, że czytelnik bardziej skupia się na rozgrywających się w tle historycznych wydarzeniach, aniżeli na prywatnych rozterkach rodziny Beauharnais. Niestety ten aspekt Józefiny także mnie zawiódł. Pomijając nawet fakt, że rewolucja przedstawiana jest z perspektywy republikanów, których po lekturze Antoniny darzę niechęcią, to Sandra Gulland naprawdę nie przyłożyła się do swojej pracy! Nie wyjaśnia czytelnikowi dostatecznie przejrzyście sytuacji panującej wtedy we Francji; zdaje się zapominać, że ktoś zupełnie nieogarniający tematu nie wie tego wszystkiego co ona. Na szczęście nie należę do tej grupy, a o rewolucji wiem wszystko co najważniejsze, jednak bądźmy szczerzy: nie będzie tak ze wszystkimi. Poza tym według mnie nie został dostatecznie oddany horror, jakim była owa rewolucja. Ktoś, kto uważa inaczej, chyba nie czytał innych poświęconych jej książek! Nie mogę jednak powiedzieć, abym - ze względu na trwającą masakrę - zupełnie nie współczuła bohaterom. Moje uczucia były raczej ambiwalentne. To chyba kolejny dowód na to, że książka jest przeciętna. W końcu przy Marii Antoninie płakałam prawie jak na Titanicu.\nProblem jest taki, że chociaż Józefina okazała się dość słabą książką, a jej lektura zamiast emocji i uniesień przyniosła mi raczej tylko znużenie, to wciąż chcę poznać jej kontynuację. Zanim się do niej zbiorę może minąć trochę czasu, jednak nie mówię jej "nie". Jednak jeśli chodzi o Was, to niestety raczej odradzam... i po raz kolejny polecam Wam Marię Antoninę.\nNa tym właśnie polega kłopot z Francuzami. Nie potrafią śpiewać w dowolnym miejscu i o dowolnej porze.\nAutor: Emilia Pisula o 16:53 9 komentarzy:\nDobra passa przerwana (Prawie jak gwiazda rocka)\nJeszcze niedawno uważałam, że Quick jest jednym z nielicznych autorów, których każde dzieło potrafi do mnie trafić. Poradnik pozytywnego myślenia był wspaniały, Niezbędnik obserwatorów gwiazd bardzo dobry, a Wybacz mi, Leonardzie - fenomenalny. Parę dni temu z ciekawością otworzyłam ostatnią z wydanych w Polsce jego książek – Prawie jak gwiazda rocka. Jest równie dobra, jak poprzednie? A może wręcz odwrotnie? Sami zobaczcie!\nAmber Appleton mieszka w szkolnym autobusie wraz z lubiącą zajrzeć do kieliszka matką i swoim psem B3; przyjaźni się z czterema szkolnymi wyrzutkami; uczy angielskiego poprzez śpiewanie piosenek R&B; stale odwiedza pewien Dom Spokojnej Starości, gdzie toczy słowne bitwy z Sędziwą Joan. Najbardziej ze wszystkiego lubi się jednak modlić, gdyż to daje jej siłę do nieustannego optymizmu. Ale czy nie każdy uśmiech z czasem blednie?\nReligijność głównej bohaterki martwiła mnie nawet jeszcze długo przed lekturą powieści. Nie mam nic przeciwko głębokiej wierze, ale irytują mnie trochę ludzie (nieważne – w książkach czy w rzeczywistości), którzy każdy temat sprowadzają do osoby Jezusa. Moje obawy były niestety całkiem uzasadnione, gdyż szybko okazało się, że Amber faktycznie mówi o swoim idolu na każdej stronie. Co prawda z czasem przyzwyczaiłam się do tego, ale jednak nie ułatwiało mi to lekkiego i przyjemnego pochłaniania książki – podobnie zresztą jak to, że akcja nie należy do najdynamiczniejszych i przez znaczną część powieści po prostu wieje nudą. Wyjątek nastąpił jedynie podczas krótkiego przełomowego momentu w książce, kiedy Amber dopadły wątpliwości podobne do moich i dziewczyna sama zaczęła zadawać dobrze znane mi pytania. Nie mogę powiedzieć, że nie zbliżyłam się wtedy do niej. Na krótki okres czasu naprawdę wczułam się w jej historię! Szkoda tylko, że tak szybko wróciłam do pierwotnych odczuć. Według mnie Prawie jak gwiazda rocka jest po prostu za optymistyczna. Chociaż nie lubię pesymizmu, to nie przepadam też za wymuszonym optymizmem. A sposób myślenia Amber odebrałam właśnie jako sztuczny i nienaturalny. Może żadna z książek Quicka nie trzyma się ściśle szarej rzeczywistości, ale w pewien sposób wciąż jest prawdopodobna. Prawie jak gwiazda rocka - nie jest, w każdym razie w moim odczuciu. Denerwujący styl wypowiedzi głównej bohaterki oceniam już jednak całkiem obiektywnie – Quick zwyczajnie nadużywa udawanego, surrealistycznego slangu młodzieżowego. W dialogach przeważają słowa, których chyba nigdy nie słyszałam w normalnej rozmowie. Zwroty pokroju „ziom” czy „bez kitu” są tu na porządku dziennym. Kiepsko prowadzona narracja jest zdecydowanie najsłabszą stroną Prawie jak gwiazda rocka.\nChyba zdążyliście zorientować się, że porządnie się rozczarowałam historią Amber. Prawdę mówiąc żałuję, iż w ogóle ją zaczynałam – przecież mogłam zaprzestać na trzech znakomitych powieściach i nie psuć sobie opinii o autorze. Szkoda. Dobra passa w lekturze książek Quicka niestety została przerwana. Teraz pozostaje tylko czekać na wydanie innych książek pisarza i - za wzorem Amber - nie tracenie nadziei, że będą odrobinę bardziej porywające...\nAutor: Emilia Pisula o 23:05 6 komentarzy:\nZobowiązania silniejsze niż miłość (I wciąż ją kocham)\nJakiś czas temu zorientowałam się, że recenzja każdej kolejnej czytanej przeze mnie książki Nicholasa Sparksa jest coraz trudniejsza do napisania. Co tu dużo mówić, wszystkie jego dzieła są po prostu do siebie podobne. A warto wspomnieć, że za mną jest już całe osiem tytułów! Do tej pory nie myślałam jednak, że trudniejsze okaże się także... czytanie tych książek.\nCzyżby popularna I wciąż ją kocham okazała się słabsza od swoich 'sióstr'? A może po prostu Sparks mi się przejadł? Zapraszam na recenzję!\nPoznanie Savannah - miłej, łagodnej dziewczyny, która od razu podbiła serce Johna (z wzajemnością!), było najlepszą rzeczą w jego życiu. Lepszą nawet niż wstąpienie do wojska! Jednak nic nie może trwać wiecznie i wkrótce mężczyzna musi wracać do armii. Obiecuje, że miłość jest w stanie pokonać odległość. Savannah przyrzeka czekać, ale... jak długo?\nJak zwykle fabuła na pierwszych stronach wybucha i chwilowo oszałamia czytelnika. Nikogo to nie dziwi. Poza tym jest schematycznie: on chuligan, a ona pobożna i ambitna. Nikt nawet nie mruga. Miłość kwitnie oczywiście od pierwszego wejrzenia. Okej, tak musi być u Sparksa. Tylko dlaczego tym razem nie porwało mnie to tak, jak powinno? Nigdy nie twierdziłam, że romanse pana Nicholasa wyróżniają się czymś szczególnym, ale zawsze widziałam w nich to 'coś'. Natomiast teraz walczyłam jedynie z irytacją na Savannah, która cały czas czuła poczucie winy za wszelkie zło świata i nieustannie sprowadzała rozmowę na temat Boga. Po pierwsze, nie jestem specjalnie religijną osobą, więc możecie się domyślać, że nie wywoływało to u mnie najcieplejszych odczuć. A poza tym nie opuszczało mnie wrażenie, że gdzieś to już gdzieś widziałam. Wspominałam już, że wszystkie dzieła Sparksa są do siebie zbliżone, ale dawno nie spotkałam się z dwoma tak podobnymi książkami jak I wciąż ją kocham i Jesienna miłość! Z tym, że ta ostatnia mnie w pewnym stopniu poruszyła, natomiast historia Johna... tak, na pewno może pochwalić się świetną kreacją bohaterów i mistrzowsko dopracowanymi detalami, ale zdecydowanie nie odznacza się pod względem atrakcyjności dla czytelnika. Czyta się ją dość wolno i bez większego zainteresowania. Niestety.\nAni trochę nie cieszy mnie krytykowanie autora jednej z moich ulubionych książek, ale pocieszam się myślą, że w końcu musiała nadejść ta chwila. Faktem jest, że I wciąż ją kocham porządnie mnie rozczarowała, ale jednocześnie wciąż jest ładną, romantyczną powieścią. Na pewno spodoba się komuś, kto wcześniej ze Sparksem nie miał do czynienia. Natomiast komuś, kto - jak ja - jest sparksowym weteranem, polecam raczej ewentualną ponowną lekturę Pamiętnika - akurat tę książkę autora można czytać bez końca!\nAutor: Emilia Pisula o 19:48 5 komentarzy:\nTajemnicze zniknięcia i głęboka nienawiść (Dziedzi...\n"Wyjdziesz nieszczęśliwie za mąż. (...) Zostaniesz...\nZobowiązania silniejsze niż miłość (I wciąż ją koc...


Tczew - 1 sierpnia – 76. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego - Miasto\nZ uwagi na zagrożenie epidemiczne w tym roku wyjątkowo nie odbędą się miejskie uroczystości związane z upamiętnieniem rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. 1 sierpnia o godz. 12.00 kwiaty pod obeliskiem bitew II wojny światowej złożą przedstawiciele samorządu miasta i powiatu oraz przedstawiciel kombatantów.\nO godz. 17.00 na terenie miasta zostaną włączone syreny alarmowe, aby upamiętnić bohaterów powstania. Prezydent Tczewa Mirosław Pobłocki apeluje o uczczenie powstańców minutą ciszy.\nNastępny artykułŚwięto Policji – awanse przyznane


O dzieciństwie, Anime i Smoczych Kulach | O Kulturze Dla Kultury.\nKwiecień 13, 2012 · by Mehikoł\t· in Moim zdaniem, Telewizja.\t·\nObawiałem się, odważyłem się i wreszcie odrealniłem się. Obawiałem się, bo nie jestem zwolennikiem poprawiania i reedycji czegokolwiek, co zasiało pozytywne spustoszenie w mojej dziecięcej psychice (porównywalne do Spirit Bomb, czy kilku kamehameha na pełnej mocy). Obawiałem się też dla tego, że do tej samej rzeki nie wchodzi się dwa razy. Jakkolwiek nie miałbym w poważaniu takiego pseudo życiowego stwierdzenia, to jednak w wypadku rzeczy z naszej przeszłości, trafia w samo sedno. Obawiałem się, bo to co zapamiętałem, teraz mogłoby się okazać lekko mówiąc denne. A jeszcze w „ulepszonej” wersji? Katastrofa dla moich wspomnień, śmierć dziecku którym byłem. Jednak Odważyłem się, ponieważ mimo wszystko chciałem powrócić do przeszłości i skonfrontować moje obecne podejście z tym dziecięcym. I wcale się nie zawiodłem. Macie tak, że kiedyś w jakąś książkę, film, bajkę wciągaliście się do tego stopnia, że ta fascynacja mogłaby góry przenosić, a teraz nic już nie daje wam chociaż namiastki takiego stanu? Ja tak mam i myślałem, że to permanentne. Widać, nie doceniłem albo siły emocji z dzieciństwa, albo siły Dragon Balla Z. (ha, ha! patetycznie, a jak!)\nO czym mowa, o czym dyskusja\nOczywiście, nie porywałem się na niecałe 300 odcinków. Kiedyś próbowałem, nie dało się. Kto by chciał oglądać takie dłużyzny gdzie jedna walka potrafi trwać 10 odcinków. Kiedyś to sprawiało frajdę. Pamiętam idealny dzień z dzieciństwa: rano do szkoły, żeby pobawić się z innymi dzieciakami, potem poszwędać chwilę w drodze powrotnej, żeby wreszcie zasiąść koło godziny 15 przed telewizorem, włączyć rtl7 i obejrzeć dwa nowiusieńkie odcinki Dragon Balla. Po tym obowiązkowo na podwórko, i nie wracać do domu aż do dobranocki. No, może na chwile, żeby pograć na pegazusie.\nNa szczęście, ktoś mądry pomyślał o fanach, którzy po latach nie przetrawią tego na nowo. Dlatego z okazji dwudziestolecia powstania DB, wydano reedycję Zetki, czyli Dragon Ball Z Kai.\nSeria ma „zaledwie” 98 odcinków, bez zbędnych dłużyzn, scen czy wątków. Ale nie jest tak pięknie. 300 odcinków skondensować w 100? Miało to również inną cenę. Zrezygnowano z kilku sag, które nie miały miejsca w Mandze. A więc nie zobaczymy Maijn Buu (pamiętacie? taki różowy gruby potwór), sagi Garlic Jr i kilku innych. Nowa seria, jest też bardziej ocenzurowana niż stary dobry DBZ, ale do tego chyba wszyscy przywykliśmy (wersja rtelowska, francuska, miała krótsze odcinki, bo nie pokazywali brutalniejszych scen, i wycinali krew ;D). Mimo to, Kai jest, delikatnie mówiąc, zajeahoh! A! i nagrali nowe openingi z wystrzałową nutą Dragon Ball Soul.\nCo ciekawe, są 4 wersje intra. W każdej z nich Dragon Soul, śpiewane jest przez innego aktora, który podkłada głos postaciom. Tego głosu w filmiku, który pokazałem, szczerze nienawidzę. Ale piosenka i tak jest mega. Do tego, wraz z każdą nową sagą pojawiają się inne sceny.\nGeneralnie, tym co widzieli DBZ polecam Kai, idealne do obejrzenia po latach. Zielonym tez się spodoba, bo wszystko jest fajnie tłumaczone w retrospekcjach, więc można śmiało oglądać bez znajomości pierwszej serii. A na dniach, jeśli będę miał czas, skrobnę recenzję całego tworu.\nTagi: DBZ, Dragon Ball z Kai, kule, rtl7, smocze\n← O Gumie do żucia, sztuce i nudzących się widzach\nO kreatywności, dobrej zabawie i LipDub’ach →


Koncert: "Festiwal Muzyki Tanecznej Kielce 2020" odbędzie się 08.08.2020 w Kielce.\nKoncert: "Wakacyjna Trasa Dwójki - Żywiec 2020" odbędzie się 19.07.2020 w Żywiec.\nDiscoplex A4 2020 - Camasutra\nKoncert: "Discoplex A4 2020 - Camasutra" odbędzie się 09.02.2020 w Pietna.\nMuzyczna Wyspa Zawadzkie 2020 - Camasutra\nKoncert: "Muzyczna Wyspa Zawadzkie 2020 - Camasutra" odbędzie się 25.01.2020 w Zawadzkie.\nFace Club Budzyń - Camasutra\nKoncert: "Face Club Budzyń - Camasutra" odbędzie się 30.11.2019 w Budzyń.\nKoncert: "Chicago Club - Camasutra" odbędzie się 25.10.2019 w Broszki.\nKoncert: "Biesiady LEŚNA Iława - Camasutra" odbędzie się 23.08.2019 w Camasutra.


Wywiad tygodnia: Whitney Shea – Passionpiece\nW TAJEMNICZYM OGRODZIE NA KÓŁKACH…\nKtóż z nas nie pamięta historii Mary Lennox i tajemniczego ogrodu, którego wygląd mógł być dowolnie wykreowany przez dziecięcy umysł podczas czytania tej niezwykle zajmującej książki. Czasami mamy ochotę na to, by stworzyć tak magicznie zielony zakątek w naszym własnym domu, nawet jeżeli jest to tylko niewielkie mieszkanie.\nMuszę przyznać, że nie mam wielkiej ręki do kwiatów, choć ubiegłego lata udało mi się pięknie zagospodarować balkon, a begonie i pelargonie kwitły obficie jeszcze w listopadzie. Jeżeli chodzi jednak o rośliny pokojowe, to wybieram takie mało wymagające, które nie obrażą się na mnie nawet jeśli zapomnę je czasem podlać.\nOd zawsze podziwiałam osoby, które wydają się być urodzonymi ekspertami w kwestii kwiatów, a spod ich dłoni wyhodowane zostają istne cuda, cieszące oczy nie tylko domowników, ale i ich gości. Takie domowe aranżacje z pewnością nadają wnętrzu charakteru i przytulności.\nCzęsto bywa jednak tak, że sklepy oferują nam rośliny, które hodowane są masowo, bez większej troski i gdy tylko trafiają pod nasz dach ich czar pryska, co wiąże się z ich szybkim obumieraniem, mimo naszych wytężonych starań. Poza tym nie wszyscy sprzedawcy potrafią doradzić jakie kwiaty kupić i dlaczego.\nMam ogromną przyjemność przedstawić wam moją dzisiejszą rozmówczynię – Whitney Shea – kobietę pełną energii i pasji, która postanowiła wyjść naprzeciw oczekiwaniom swoich klientów, tworząc mobilny sklep na kółkach, w którym nie tylko sprzedaje piękne rośliny, ale i służy radą, gdy tylko zajdzie taka potrzeba.\nWhitney: Jestem młodą właścicielką małego biznesu. Wszystko zaczęło się od marzenia, które przeistoczyło się w kwitnącą działalność. Lubię pomagać innym w zazielenianiu ich przestrzeni.\nPassion Piece: Jesteś właścicielką i założycielką Green Space Plant Co. Co sprawiło, że zdecydowałaś się porzucić karierę nauczycielki na rzecz założenia swojego własnego biznesu?\nWhitney: Rok szkolny 2020/2021 był najcięższym rokiem mojego życia, zarówno jeżeli chodzi o moje życie osobiste, jak i to zawodowe. Wiedziałam, że rok wcześniej byłam gotowa na pewnego rodzaju nowe wyzwanie lub okazję. Tylko nie byłam jeszcze wtedy pewna, jak to wszystko miałoby wyglądać. Nauczanie jest z pewnością pracą, która zrodziła się z pasji, a po tamtym roku moja pasja obumarła. Moja miłość dla roślin i zieleni przemieniła się z hobby w bezpieczną przystań i sposób ucieczki. Odnalazłam wiele radości spędzając czas z moimi roślinami i pomagając innym. Z tego właśnie zrodziło się Green Space.\nPassion Piece: Kiedy zorientowałaś się, że masz rękę do kwiatów? Czy był ktoś, kto zachęcił cię do wkroczenia do świata roślin, a może było to twoje własne marzenie?\nWhitney: Lubię mówić, że ta moja ręka do kwiatów była po prostu moim nieodkrytym talentem. Mój dziadek, którego straciliśmy w lutym zeszłego roku, zawsze miał najbardziej niesamowity trawnik oraz rośliny. Wszystko, czego dotknął, zamieniało się w „złotą roślinę”, OLBRZYMIĄ i piękną. Jest to coś z czym dorastałam, ale nigdy nie próbowałam swoich sił w uprawianiu roślin, aż do niedawna. Kiedy tylko zaczęłam się nimi zajmować, odkryłam swój ukryty talent. To w połączeniu z moją pasją do nauczania i pomagania innym w tym jak się uczyć, stworzyło dla mnie nową niszę.\nPassion Piece: Jak się prezentuje twój biznes? Co Green Space Plant Co ma do zaoferowania swoim klientom?\nWhitney: Green Space oferuje swoim klientom wyjątkowe doświadczenie zakupowe. A to wszystko dlatego, że Green Space jest sklepem objazdowym i jesteśmy w stanie wyjść do ludzi. Dodatkowo, klienci spotykają przyjazną i znającą się na rzeczy twarz, która z miejsca ich wita i pomaga zrobić zakupy w oparciu o ich potrzeby i zainteresowania. A co najważniejsze, osoby dokonujące zakupów mogą bezpośrednio zadać mi każde pytanie dotyczące ich roślin i otrzymać prawie natychmiastową odpowiedź.\nPassion Piece: Gdzie szukasz okazów roślin, które sprzedajesz? Czy masz jakieś preferencje, jeżeli chodzi o konkretne gatunki?\nWhitney: Osobiście uprawiam kilka z moich roślin i korzystam także z dystrybutorów. Dla mnie ważną częścią mojej pracy jest upewnienie się, że rośliny są zdrowe i pięknie rosnące przed ich sprzedażą. Nie ma nic gorszego od przyniesienia do domu nowej rośliny, która pozornie ma się dobrze i nagle obumiera z powodu różnych chorób, a to wszystko poza twoją kontrolą. Mam swoje preferencje, uwielbiam filodendrony i rośliny ścielące się, ale staram się mieć na stanie różnorodne kwiaty i rośliny, które będą odpowiadały gustom i zainteresowaniom różnych ludzi.\nPassion Piece: Jak chciałabyś rozwinąć swój biznes? Czy mobilna przyczepa jest dobrym pomysłem na handel?\nWhitney: Następnym wielkim krokiem, jeżeli chodzi o rozwijanie naszego biznesu, jest stworzenie prawdziwie mobilnego sklepu. Czy to jest „dobra rzecz”? Jestem o to często pytana. Szczerze, myślę że się o tym w pełni nie przekonamy do momentu, w którym nie ruszymy z kopyta. Ten koncept jest nowy, innowacyjny i dość intrygujący dla klientów. To nadaje temu wszystkiemu jeszcze bardziej unikalnego zakupowego doświadczenia.\nPassion Piece: Dlaczego są tacy ludzie, którym uprawa roślin i kwiatów w domu kompletnie nie wychodzi? Czy są jakieś 3 najważniejsze triki, którymi mogłabyś się z nimi podzielić?\nWhitney: Kiedy słyszę „zabijam wszystko”, zawsze zadaję pytanie „zbyt mocno kochasz kwiaty, a może za mało”? To zdaje się być problemem w większości przypadków. Największym kluczem do sukcesu jest światło i woda. Wszystkie rośliny potrzebują światła, niektóre z nich potrzebują więcej, by przetrwać i kwitnąć. Jeżeli chodzi o wodę, to rośliny nie są ani ludźmi, ani zwierzętami, dlatego NIE MUSZĄ być codziennie podlewane. Mniej wody i więcej światła to typowe potrzeby większości roślin.\nWhitney: W moim wolnym czasie, lubię przebywać z mężem i naszym psem. Uczestniczyć w społecznych wydarzeniach oraz odwiedzać lokalne restauracje i browary.\nPassion Piece: Gdzie widzisz siebie i swój biznes w najbliższej przyszłości?\nWhitney: W najbliższej przyszłości, widzę że będziemy musieli powiększyć nasze szklarnie i dokupić ziemię pod nasze przyszłe przedsięwzięcia.\nWhitney: Każdy ma przestrzeń na coś zielonego.\nPassion Piece: Dziękuję bardzo za tą niezwykle inspirującą rozmowę i już nie mogę doczekać się nowych pięknych roślin, które pojawią się w twojej ofercie!\nPoprzedni wpisW poszukiwaniu sensu życia…\nNastępny wpisWywiad tygodnia: Jillian Pfennig


Bliżej nas, bliżej nowoczesności - PDF\nDownload "Bliżej nas, bliżej nowoczesności"\n1 Bliżej nas, bliżej nowoczesności\n2 O FIRMIE Rok założenia: 1987 Siedziba: Gliwice PHU Technomex Sp. z o.o. to: producent sprzętu do hydroterapii, kinezyterapii, fizykoterapii, dystrybutor sprzętu do fizykoterapii, rehabilitacji ortopedycznej, neurologicznej, dystrybutor sprzętu sportowego, dystrybutor sprzętu diagnostyczno pomiarowego.\n3 O FIRMIE Zalety: Wdrożony i utrzymywany system jakości zgodnie z ISO 9001 i kompleksowa obsługa serwisowa organizator warsztatów i szkoleń\n4 PRODUKCJA - HYDROTERAPIA Oferujemy szeroką gamę sprzętu do hydroterapii: wirówki do kąpieli kończyn, wanny do masażu podwodnego zarówno manualnego jak i automatycznego, wanny do kąpieli elektryczno wodnych. Każdy produkt może być dopasowany indywidualnie dzięki szerokiej gamie wyposażenia dodatkowego. Lewo: Magellan wanna do masażu podwodnego automatycznego Prawo: TASMAN wanna czterokomorowa\n5 PRODUKCJA - HYDROTERAPIA Lewo: Toledo, wanna do kąpieli elektryczno wodnych Prawo: Pizarro: wirówka kończyn dolnych\n6 PRODUKCJA - KINEZYTERAPIA W obrębie kinezyterapii oferujemy m.in..: stoły do masażu suchego, stół trakcyjny PLATINIUM rozwiązanie unikalne na skalę światową, systemy do terapii w podwieszeniu. Platinium stół trakcyjny 3D wraz z oprogramowaniem\n7 PRODUKCJA - KINEZYTERAPIA System do terapii w podwieszeniu LEVITAS wraz ze stołem OPAL\n8 PRODUKCJA - FIZYKOTERAPIA Urządzenie do krioterapii FROOZER\n9 DYSTRYBUCJA - FIZYKOTERAPIA Oferujemy m.in.: elektroterapię, ultradźwięki, lasery wysokoenergetyczne, przenośne, ze skanerem, ciepło- i zimnolecznictwo, falę uderzeniową, urządzenia do terapii mikrofalowej i krótkofalowej, magnetoterapię. Od lewej: fala uderzeniowa, ultradźwięki US 13, Urządzenie do elektroterapii Firing sprzężone z urządzeniem do terapii podciśnieniowej Black Box.\n10 DYSTRYBUCJA - FIZYKOTERAPIA U góry po lewej: Cyborg Mag magnetoterapia wraz z cewką i leżanką Lewo - środek: Laser Rainbow Drops\n11 Człowiek czy maszyna?\n12 Ocena ilościowa subiektywna ocena wzrokowa Których punktów jest więcej, białych lub czarnych? Saksofon czy twarz kobiety?\n13 DYSTRYBUCJA SYSTEMY DIAGNOSTYCZNO - POMIAROWE Urządfzenia diagnostyczno rehabilitacyjne to m.in.: platformy (stabilometryczne, balansowe, dynamograficzne) urządzenia wykorzystujące opór elastyczny urządzenia izokinetyczne systemy analizy ruchu Platforma GAMMA\n14 Przykład urządzeń z oporem rehabilitacyjnym urządzenie Leg Tensor wraz z oprogramowaniem\n15 BTS SMART DX Analiza ruchu BTS SMART rozdzielczość 500 Hz próbkowanie do 2000 Hz praca w każdych warunkach oświetleniowych łatwe tworzenie protokołów pomiarowych automatyczne śledzenie markerów (>100)\n16 Analiza ruchu z wykorzystaniem bezprzewodowych czujników inercyjnych System kompletnie bezprzewodowy, bez potrzeby kalibracji przestrzeni pomiarowej Przenośny, zasilany bateryjnie Możliwość rozbudowy 2 do 36 czujników Dokładność + /-1 stopnia w płaszczyźnie strzałkowej i czołowej oraz + /-2 w płaszczyźnie poprzecznej\n17 Noraxon MyoVideo System Analiza wideo 2D Import/export do/z pliku.avi Analiza 2D odległości/wysokości Pełna integracja z EMG i innymi czujnikami Noraxon Śledzenie markerów na jednym lub kilku stawach Szerokie możliwości analizy i przetwarzania danych wraz z funkcją tworzenia własnych raportów Przenośny system do użytku w każdym miejscu Eksport koordynatów x/y w celu dalszych obliczeń\n18 Noraxon MyoVideo System Analiza wideo 2D Zastosowanie: Analiza chodu Ocena funkcjonalna Analiza w sporcie Ocena poprawności wykonania ruchu Analiza postawy Bike Fitting Trening video biofeedback\n19 OCENA SEMG\n20 Na jakie pytania potrafi odpowiedzieć SEMG? 1. Czy mięsień jest aktywny? 2. Czy mięsień jest mniej lub bardziej aktywny? 3. Kiedy mięsień jest włączony/wyłączony? 4. Jak bardzo aktywny jest mięsień? 5. Jak bardzo mięsień się męczy? Badanie aktywności mięśniowej za pomocą SEMG jest bezbolesne i nieinwazyjne.\n21 Ocena izokinetyczna Koncepcja ćwiczeń izokinetycznych opiera się na następujących założeniach: prędkość kątowa poruszanego segmentu jest stała, opór wytwarzany przez urządzenie, jest zmienny w całym zakresie ruchu (ROM), wartość oporu zmienia się, gdyż dokładnie dostosowuje się do generowanego przez badaną osobę momentu siły.\n22 Diagnostyka i terapia kręgosłupa: TERGUMED LINE 5 stanowisk obiektywna ocena i trening pacjentów możliwość automatycznego określenia parametrów treningu jako wyniku oceny sprawdzona i stosowana konstrukcja\n23 DYSTRYBUCJA REHABILITACJA NEUROLOGICZNA Kończyna górna Pablo System\n24 Systemy do rehabilitacji kończyn seria Tutor\n26 Reedukacja chodu z wykorzystaniem systemu III generacji- END-EFFECTOR Dynamiczne odciążenie pacjenta Wertykalne przemieszczanie miednicy Ruch rotacyjny miednicy Możliwość wczesnego usprawniania Łatwy dostęp do pacjenta\n27 Nowa jakość reedukacji chodu w formie niestacjonarnej: Egzoszkielet rehabilitacyjny Co potrafi? Trening chodu w czterech trybach Praca z pacjentami z całkowitym przerwaniem rdzenia do C7 Wstawanie z /siadanie na krześle Trening z biofeedbackiem Chodzenie w dowolne miejsce zasilanie bateryjne\n29 Dziękuję za uwagę facebook.com/technomex\nNowy Ośrodek rehabilitacji w Warszawskim Szpitalu dla Dzieci przy ul. Kopernika\nWarszawa, 15 lipca 2011 r. Nowy Ośrodek rehabilitacji w Warszawskim Szpitalu dla Dzieci przy ul. Kopernika Od 15 lipca Warszawski Szpital dla Dzieci przy ul. Kopernika będzie dysponował najnowocześniejszym


Akcesoria do linii ssawnej\nStrona główna » SPRZĘT STRAŻACKI » LINIA SSAWNA » AKCESORIA DO LINII SSAWNEJ\nKosz smoka ssawnego - metalowy\nKosz do smoków ssawnych stalowy wykonany w całości z siatki z drutu stalowego ocynkowanego, przeznaczony głównie do zabezpieczenia linii ssawnej przed przedostaniem się zanieczyszczeń do motopomp i pomp pożarniczych. Kosz jest przystosowany do smoków…\nLinka do linii ssawnej 10m\nLinka do linii ssawnej służy do zabezpieczenia linii ssawnej przed wpadnięciem do zbiornika wodnego, a po przeprowadzonej akcji ułatwia wyciągnięcie z niego węży. Zakończona z jednej strony pętlą oraz stalowym zatrzaśnikiem, z drugiej strony posiada…\nLinka do linii ssawnej 20m\nPływak smoka ssawnego służy do utrzymania odpowiedniego poziomu zanurzenia wężowej linii ssawnej zakończonej smokiem ssawnym. Pływak posiada wbudowany zaczep metalowy do zamocowania zatrzaśnika i linki do smoka ssawnego. Bez zatrzaśnika.\nPływak z zatrzaśnikiem do smoka ssawnego\nPływak smoka ssawnego służy do utrzymania odpowiedniego poziomu zanurzenia wężowej linii ssawnej zakończonej smokiem ssawnym. Pływak posiada wbudowany zaczep metalowy oraz zatrzaśnik do zamocowania linki do smoka ssawnego. Dostępny również bez zatrzaśnika.…\nZatrzaśnik do pływaka.


Trzeba więc (...), byśmy kierowali ustawicznie nasze serca ku Bogu zbawiającemu w Chrystusie, aby odkryć w ten sposób, oświeceni nauką św. Jana od Krzyża, nasze ostateczne wezwanie do komunii z Bogiem, stanowiące najwyższą rację naszej godności. (Jan Paweł II, Magister in fide nr 3)\n- Jak reagujesz na wszelkie przejawy degradacji godności ludzkiej w mediach?\n- Czy sprzeciwiasz się wszystkim tym, którzy w życiu społecznym, w polityce krzewią zło degradujące człowieka?\n- A może tolerujesz grzech w swym osobistym, rodzinnym życiu?\n- Czas na postanowienie: Nie będę nigdy poniżał i plamił grzechem swej godności dziecka Bożego, a ceniąc modlitwę, praktyki ascetyczne i ewangeliczne wyrzeczenie, będę dążył do chrześcijańskiej doskonałości i zjednoczenia z Bogiem.\njan paweł II, Jan Paweł II, Jan Paweł 2, jan pawel ii


Zostali oskarżeni o zamordowanie nastolatka i skazani na 36 lat więzienia! Okazało się, że byli (...)!\nZostali oskarżeni o zamordowanie nastolatka i skazani na 36 lat więzienia! Okazało się, że byli (…)!\n27/11/2019 27/11/2019 kamP\tmężczyźni, USA, więzienie, wyrok\nPrzez niesprawiedliwy wyrok sądu i brak kompetencji oskarżycieli i prokuratora trzej niewinni mężczyźni spędzili w więzieniu w Maryland 36 lat! Podejrzani zostali oskarżeni o morderstwo nastolatka i skazani w pokazowym procesie. Po wielu latach okazało się, że to nie oni stali za brutalną zbrodnią!\nDo bestialskiej zbrodni doszło w 1983 roku w Baltimore (USA). Nastoletni chłopak został zamordowany w Święto Dziękczynienia, a jako winnych mordu uznano trzech Bogu ducha winnych mężczyzn, Alfreda Chestnuta, Ransoma Watkinsa i Andrew Stewarta. Prokurator oskarżył ich o zabicie 14-letniego Dewitta Ducketta. Mężczyźni po krótkim procesie zostali skazani na 80 lat bezwzględnego więzienia bez możliwości ubiegania się o wcześniejsze wypuszczenie wolność. Amerykanie, którzy zdawali sobie sprawę ze swojej niewinności byli zdruzgotani wyrokiem. Przysięgali na Boga, że nie mają nic wspólnego z morderstwem nastolatka, jednak nikt nie chciał im uwierzyć. Dopiero po 36 latach nastąpił nagły zwrot w sprawie.\nZOBACZ:Świdnica: to miała być ZBRODNIA DOSKONAŁA. Zabrakło kilku minut, aby plan się ziścił – jest akt oskarżenia\nKu zaskoczeniu trójki osadzonych pojawiła się informacja, że wkrótce zostaną zwolnieni. Stało się to, w poniedziałek 25 listopada. Okazało się, że w sprawie sprzed lat pojawiły się nowe dowody, które świadczyły o niesłusznym skazaniu osadzonych. Decyzja sędziego była wydawana pod presją dlatego rodziny poczuły ogromną ulgę kiedy dowiedziały się, że ich bliscy są niewinni i wracają do domu! Mężczyźni i ich rodziny czekały na tę decyzję kilkadziesiąt lat i jak mówią w końcu sprawiedliwości stało się zadość. Niesłusznie oskarżeni Amerykanie będą domagać się teraz gigantycznego odszkodowania od państwa.\nZOBACZ TAKŻE:BYŁY MĄŻ wysadził w POWIETRZE MIESZKANIE! Będziesz w SZOKU, gdy poznasz powód!\n← Kuba Wojewódzki pochwalił się ile zarabia na INSTAGRAMIE. Kwota zwala z nóg\nKasia SKRZYNECKA dziękuje FANOM za…! PĘKNIESZ ze ŚMIECHU! [VIDEO] →


Katarzyna Czubak 05.12.2012 09:00\nLuksusowe akcesoria mat.prasowe\nPąki kwiatów, gałązki, liście i trawa zamrożone w srebrze z tęsknoty za wiosną. Oto nowa kolekcja W.KRUK autorstwa Anny Orskiej. "Czarodziejski Ogród" to kolczyki, naszyjniki, pierścionki i bransoletki wykonane ze srebra oraz ozdobione kryształkami Swarovskiego.Całość kolekcji tworzy niepowtarzalny świąteczny klimat i stanowi dobrą propozycję na prezent dla bliskiej osoby.\nZ okazji Świąt, Pandora przygotowała wyjątkowe zestawy bransoletek w atrakcyjnych, zróżnicowanych cenach. W skład zestawów wchodzą srebrne bransoletki z charmsami, które można dowolnie dobrać tak, aby kompozycja była jedyna i niepowtarzalna. Dodatkowo, po raz pierwszy, Pandora przygotowała zestawy pierścionków z kolczykami oraz zestaw z pierścionkiem, kolczykami i naszyjnikiem.\nDamien Hirst, który wcześniej współpracował z takim markami jak Levi's i Converse, tym razem stworzył serię limitowanych plecaków dla bliźniaczek Olsen i ich marki The Row. Kolekcja 12 plecaków będzie dostępna na stronie "Just One Eye" a dochód z jej sprzedaży po części zasili konto Unicef.\n"Liberty-Bag" w nowej wiosennej kolekcji Victorii Beckham ma spełniać rolę kompaktowej torby, która jednak w tym wszystkim nie traci swoich oversize'owych właściwości. Węższa, z dość krótkimi uszami. Niestety wiosenne wersje "Liberty-Bag" dość sporo kosztują, bo aż prawie 1.000 euro\nKolekcja "Subtilite" to cieniutkie łańcuszki, które stanowią idealną całość z najnowszą gamą drobnych zawieszek 1 cm, które odzwierciedlają klasyczne dla Lilou wzory serca, medalika, gwiazdki i dwóch koniczynek. Nowy rozmiar zawieszek idealnie łączy się również ze sznurkami i perłami, dzięki czemu można tworzyć niepowtarzalne kompozycje.


Kilka spostrzeżeń po minionym wieczorze. Wszystkie opinie są subiektywne, bo tylko i wyłącznie moje. Nie wciągajcie w to reszty redakcji. Ale po kolei...\nPolsat ratuje boks w naszym kraju. Pokazują najciekawsze gale z całego świata, w końcu dzięki nim dochodzi do polsko-polskich konfrontacji, co niweluje sztuczne kreowanie kolejnych "mistrzów". Studio zawsze ciekawe, dużo fajnych rozmów... I tylko redaktor Andrzej Kostyra trochę zaniża poziom. Już kiedyś pisałem - nie chcę Go nadmiernie krytykować, bo to również dzięki niemu tak pokochałem boks, gdy raz na miesiąc leciałem do kiosku po nowy numer Boksera. Od komentatora oczekuję jednak czegoś więcej niż czytanie z kartki różnych "ciekawostek" w rodzaju jaki i gdzie ma tatuaż, szczególnie gdy na ringu dzieje się coś ważnego. Dobry komentator powinien reagować na to wszystko co dzieje się w trakcie walki, wydawać własną ocenę, a tego niestety mi brakuje u Pana Kostyry. Owszem, jego żartobliwe porównania są już klasyką, tylko że żart jest fajny opowiedziany tylko raz. Gdy słyszę o "Zderzeniu z czołgiem ze szkodą dla czołgu" po raz setny, trochę mnie już to irytuje. Kiedy Wałujew wygrał pierwszą rundę walki z Haye'em, redaktor tak się "zaczytał" w kolejnych ciekawostkach, że wyszło mu, iż Rosjanin wygrał chyba wszystkie rundy poza ostatnią, kiedy Haye zachwiał rywalem lewym sierpowym. A potem zdziwienie rezultatem. Wczoraj pomstowałem do niebios już po trzeciej rundzie, bo nie mogłem patrzeć na to co wyprawia w ringu Luis Pabon. Pan Andrzej coś tam napomknął raz, ale brakowało mi, by ktoś komentując walkę powiedział wprost - to skandal! Na szczęście w studiu zasiada pewien dziennikarz, który teoretycznie jest specjalistą od piłki nożnej, ale to właśnie on zauważa i odczytuje to co dzieje się w ringu jak prawdziwy spec. Początkowo był tylko w miarę dobry, kiedy zaczynał parę lat temu. Dziś Mateusz Borek jest dla mnie dziesięć razy bardziej rzetelny jako dziennikarz od boksu niż Kostyra. Komentator nie ma prawa czytać walki z kartki, on ma obowiązek czytać walkę z tego, co akurat dzieje się w ringu! Redaktorowi Kostyrze tego niestety brakuje. Zaznaczam jednak - mam do Niego słabość i darzę go sympatią, tylko odstaje w swojej roli od tego, co prezentuje reszta ekipy Polsatu. Nie mogę też ścierpieć zbędnego komentarza, podczas gdy Michael Buffer krzyczy swoje głośne "Let's Get Ready to Rumble". Wtedy należy zamilczeć! Każdy widzi rekordy, do tego większość młodych ludzi zna podstawy angielskiego. Lepiej czasem pomilczeć, żeby potem powiedzieć coś fajnego. Kostyra świetnie uzupełnia się z Andrzejem Gmitrukiem. Tu jest OK - jeden Andrzej poczyta ciekawostki z kartki, drugi Andrzej odczyta walkę i wzajemnie się uzupełnią. To działa. Natomiast sam Andrzej Kostyra - poproszę o ciut więcej.\nKliczko kontra Powietkin. Walka bardzo nudna, a to co zrobił Luis Pabon w piątej i szóstej rundzie, a w zasadzie to czego nie zrobił, a powinien zrobić, porównałbym bez wahania to "wyczynu" pani C.J. Ross, która punktowała remis w starciu Mayweathera z Alvarezem. Dla mnie już po trzeciej, maksymalnie czwartej rundzie Kliczko powinien zostać ukarany odjęciem punktu. Bez względu na to, czy to on uderzał swoim prawym, czy to Powietkin próbował wejść w półdystans, za każdym razem kończyło się to tak, że Kliczko zawieszał się na swoim rywalu, ściągał go i opierał swoje 110-kilogramowe, umięśnione ciało, odbierając przeciwnikowi kondycję. Każdy kto coś trenował związanego ze sportami walki wie doskonale, co to znaczy dźwigać ciężar rywala na zmęczeniu. W dodatku takiego olbrzyma. Czy mam jakiekolwiek zastrzeżenia do Kliczki? Absolutnie nie. To co zrobił było tylko wyznacznikiem jego ringowej inteligencji. Bo gdy na stole leżą 23 miliony dolarów wzwyż, robi się po prostu wszystko by zwyciężyć. Gdybym to ja walczył o taką stawkę, zrobiłbym po prostu wszystko, bez jakiegokolwiek zawahania. To nie wina Kliczki, że sędzia nie zwracał mu uwagi na faule. To nie konkurs fair play, tylko walka na szczycie królewskiej kategorii. Gdyby Władimir dostał w czwartej rundzie pierwsze ostrzeżenie, w szóstej drugie, to do końca wszystko wyglądałoby inaczej. I broń Boże nie sugeruję, że Powietkin by wygrał. Być może nawet szybko przegrałby przez nokaut. Wiem natomiast, że walka potoczyłaby się inaczej! I nie byłaby tak przeraźliwie nudna. A tak - bez żadnej reakcji, Kliczko po mistrzowsku wykorzystał każdy element przybliżający go do sukcesu, odprawił kolejne wielkie nazwisko i gdy zakończy karierę, na pewno będzie klasyfikowany w pierwszej dziesiątce wszech czasów, jeśli oczywiście mowa o samych mistrzach wagi ciężkiej. Tylko ludzie uznając jego niewątpliwą klasę i umiejętności, będą mu wypominali asekuracyjny boks. Cóż, kiedyś szedł na otwarte wymiany z Jeffersonem czy Sandersem, bił się niczym młody Mike Tyson, tylko co z tego, skoro trzy razy poległ? Coś za coś niestety...\nMateusz Masternak. Pytany o jego możliwości na podbój świata zawsze powtarzałem, że umiejętności są, psychika jest, determinacja i zaangażowanie tym bardziej. Powtarzałem też jednak, że chcę zobaczyć jak Mateusz zachowa się z rozciętym mocno łukiem, zapuchniętym okiem, będąc na deskach, czy nie radząc sobie w 2-3 rundach, bo przecież realnie na to wszystko patrząc, to jak dotąd nie przegrał jeszcze na ringach zawodowych ani jednej rundy. Co dziś wiem? Na pewno Mateusz nadal jest materiałem na przyszłego mistrza i zdania nie zmienię. Popełnia błędy, ale takie popełnia nawet Floyd Mayweather Jr. Udowodnił mi również, że ma jaja i pomimo fatalnego rozcięcia dzielnie walczył cios za cios. Po przegranej rundzie, kiedy był nieźle zamroczony, w kolejnej powrócił i wygrał 10:9. To wszystko działa w moich oczach na jego korzyść. Kilka razy rozmawiałem z nim o potencjalnej porażce. Wtedy uparcie powtarzał, że porażka na nim nie zrobi wrażenia, bo najwięksi, jak Ali czy Holyfield, powracali po nich jeszcze więksi i jeszcze silniejsi. Jeżeli "Master" wyciągnie wnioski razem z Andrzejem Gmitrukiem oraz Piotrkiem Wilczewskim, może być tylko lepiej. Ale tak jak zauważył Fiodor Łapin, pewne rzeczy, które przechodzą płazem ze słabszymi, z mocnymi rywalami będą karcone. Tylko walkami z takimi niewygodnymi przeciwnikami Polacy są w stanie iść w górę. Bez względu na to, czy minimalnie wygrają, czy minimalnie przegrają. "Wilkowi" taka porażka pomogła, "Cyganowi" również, mam więc nadzieję, że i Drozd uczynił wczoraj Masternaka lepszym bokserem. Trzeba tylko poczekać.\nZałożyciel i redaktor naczelny BOKSER.ORG\nData: 06-10-2013 14:43:27\nDodam że na miejscu Povetkna w klinczy biłby po nerkach Kliczkę,stawałbym u na stopie,łokciem starał się uderzać zabrakło takiego cwaniactwa.\nData: 06-10-2013 14:44:13\nCytat Kostyry "Lennox Lewis i Mike Tyson dziwują się''\nData: 06-10-2013 14:47:38\nJak to nie wina Kliczki, że walczył tak a nie inaczej, a kogo? Sędzia powinien karać za faule ale to Kliczko tworzy nudny, prosty boks na niskim poziomie, nikt inny.\nMając tak ogromną przewagę nad przeciwnikiem walczy dennie. To jest fakt i nie ma co odwracać kota ogonem szukając przyczyn wszędzie indziej tylko nie u winowajcy. Ali jakoś nie robił takiej wiochy, jego boks był wspanały. Tyson nie miał warunków, a był szczególny. Foremana też się do dziś wspomina. To są bokserzy wybitni, mistrzowie. Władek zupełnie nie pasuje do tego zacnego towarzystwa.\nData: 06-10-2013 14:49:00\nOn powinien przede wszystkim przyklęknąc kiedy Wład się na niego kładł a nie go dźwigać. Tak Haye robił. To nie byłoby wymuszenie bo nie mówimy o klinczach ale celowym gnieceniu przeciwnika w kierunku maty.\nData: 06-10-2013 14:49:54\nGdyby był jeszcze drugi komentator w tej walce np. Saleta to ten komentarz już wyglądałby inaczej, lepiej. Powinna być gradacja komentarzu na galach. Taki Kostyra sprawdzałby się na małych galach, gdzie nie walczy nikt wielki, wtedy ten jego komentarz mógłby "zaciekawić", rozśmieszyć. Na dużych galach, dużych walkach oczkuje się profesjonalizmu i umiejętności czytania boksu, a nie bajdurzenia Kostyry.\nData: 06-10-2013 14:51:28\n"umiejętności są, psychika jest, determinacja i zaangażowanie tym bardziej."\nZgadza się, ale wata w rękach też jest. Parę "czystych" ciosów udało się Mateuszowi wyprowadzić i żadne nie zrobiło na Drozdzie najmniejszego wrażenia.\nNiestety, wydaję mi się, że bez silnego uderzenia - Mateusz nigdy nie będzie w stanie nawiązać walki z TOP 10 w swojej kategorii wagowej. Porównując z Adamkiem - wagę niżej, "Master" jest gorszy w każdym aspekcie. W każdym.\nData: 06-10-2013 14:51:56\nWiara góry przenosi :) Materiał na mistrza? Na jakiej podstawie panie Redaktorze? Nawet forumowicze zauważali jego liczne błędy przed tym pojedynkiem.\nKwestia złych sparingów świadczy że, wydawałoby się, profesjonalny niemiecki team jest tak naprawdę beznadziejny.\nPamiętam jak Gmitruk wydawał z siebie ochy i achy nad saurelandem że taka prfeska itd.... Mam wrażenie że Gmitruk nie zadbał odpowednio o interesy swój i swojego zawdodnika, chociaż może przy negocjacjach nie miał argumentów.\nJak można dac zawodnikowi wagi Cruiser sparingpartnerów z wagi ciężkiej, aż się nie chce w to wierzyć.\nWkurwia mnie fakt że czy w piłce nożne czy w boskie i innych sportach Polak zawsze mądry po szkodzie.\nData: 06-10-2013 14:53:04\n"Udowodnił mi również, że ma jaja i pomimo fatalnego rozcięcia dzielnie walczył cios za cios."\nDokładnie , to na wielki plus dla Masternaka .\nMnie zastanawia kto dokładnie i na jakiej podstawie ewentualnie w jakim celu zadecydował że Masternak na tym etapie jest już gotów na podniesienie poprzeczki .\nData: 06-10-2013 14:55:11\nCooperek"Mając tak ogromną przewagę nad przeciwnikiem walczy dennie."-Tak walczy dennie bo jest dennym mistrzem świata w jeszcze bardziej dennych czasach dla tej kategorii wagowej.Gdyby miał walczyć z takimi atletami jak Bruno,Lewis Bowe ,Foreman czy nawet młody prime Briggs to nie pozwolili by mu na nieustanne klincze a jego prostota techniczna i braki w umiejętnościach zostały by najprawdopodobniej w jasny sposób obnażone.W dzisiejszych czasach trudno tak naprawdę o weryfikację jego faktycznych umiejętności bo nie istnieje nikt kto mógłby go poważnie przetestować.\nData: 06-10-2013 15:05:08\nPełna zgoda. Tylko Vitek mimo jednego pasa był prawdziwym czempionem. Wlad jak dostał wysokiego Sandersa z szybkimi łapami to padł. Jak dostał wyvuchowego Brewstera też padł.\nA ostatnia walka w wykonaniu mistrza była bardzo brzydka i niegodna jego\nData: 06-10-2013 15:07:18\nJa mam bardzo podobne zdanie do Łukasza Furmana. Jeszcze są we mnie emocje wczorajszej walki i bardziej zły jestem na Włada niż redaktor, ale gdy emocje opadną prawdopodobnie będę winnego wskazywał głównie sędziego. podoba mi się jeden komentarz jaki znalazłem na Youtube po walce Kliczki z Povetkinem, a brzmiał on mniej więcej tak: "mam po tej walce dwa pytania. Pierwsze: kto to był ten trzeci człowiek w ringu? a drugie pytanie: gdzie był sędzia?" Myślę, że ten komentarz trafnie kwituje wczorajszą walkę. Niestety ostatnio coraz częściej głównymi bohaterami walk są nie zawodnicy tylko sędziowie i to niestety nie przyczynia się do poprawy sytuacji w boksie. Z jednej strony narzekamy na układy w boksie, a z drugiej strony tolerujemy takie sytuacje jak wczoraj. Na szczęście jest tu bardzo dużo użytkowników, którzy mają oczy i własne rozumy.\nCo do Kostyry to również mam podobne zdanie o nim co redaktor. Na początku uwielbiałem Kostyrę, a teraz mnie irytuje, ale na pewno dla niedzielnego kibica taki komentator sprawdza się w prawie stu procentach.\nJa nadal wierzę w Mateusza i życzę mu jak najlepiej. Po wczorajszej walce powinien poprawić defensywę i walkę w półdystansie. Wierzę, że Master to bardzo inteligenty i ambitny zawodnik, tylko żeby był dobrze prowadzony, nie tylko przez dobór przeciwników ale i przez udoskonalanie swojego stylu. Może rzeczywiście Master potrzebuje zmiany trenera. Oczywiście nic nie mam do Gmitruka. To świetny trener, ale może czasem zmiany są potrzebne, gdy wyczerpuje się pewna formuła współpracy.\nData: 06-10-2013 15:08:34\nPamietam nawet ta Twoja rozmowe z Masternakiem,w ktorej wspominales ze min.nie walczyl jeszcze z powazna kontuzja jak np.rozbity luk brwiowy\nPodzielam w duzej mierze przemyslenia Furmiego\nLicze ze za pare dni nie nie zacznie sie szukanie na sile tanich wymowek majacych usprawiedliwic Mateusza\nData: 06-10-2013 15:09:46\nWczoraj jak oglądałem ten cyrk to pomyślałem sobie ile warte były by jego faule i klincze gdyby naprzeciw niego postawić Prime Hollyfielda?;)\nData: 06-10-2013 15:10:44\nMaster wróci silniejszy\nData: 06-10-2013 15:11:19\nKostyra jakos tam komentuje, czasem nie wie faktycznie co się dzieje ale najbardziej zaskoczył mnie swoimi gadkami o Waltzowej. Czystacja Polsat to miejsce do uprawiania propagandy politycznej i jeszcze braniu za to pieniędzy? Wiadomo że jest referendum a Kostyra "przypadkiem" pieprzy o jakichś biletach. Kostyra, trzymaj swoje sympatie polityczne głęboko w d..., bardzo proszę.\nData: 06-10-2013 15:12:15\nDobry artykuł, ale z tym Kliczkiem to polemizowałbym, bo dostaje taką kase nie za to, żeby obronić posiadane pasy, a za widowisko - niestety.\nCo do Masternaka - już widze jak "kibice" zrobią z niego journeymana. Mnie osobiście nie zawiódł i mam pewność, że odbuduje sie i będzie mistrzem świata.\nI nie gadajcie, że popełnia tak liczne błędy i tak dalej, oczywiście popełnia (nie jakoś specjalnie dużo), ale kto tego nie robi? Nie odstawał od Drozda, a według mnie na punkty prowadził. Jego postawa byla dobra, choć mogła być nieco lepsza i pamiętajmy o kontuzji - to na pewno nie ułatwiało mu zadania. Licze na rewanż...\nData: 06-10-2013 15:13:14\nPICZKO JEST SŁABY JAK BARSZCZ NIE WIDZIAŁEM ŻADNEGO BOKSERA, KTÓRY FAULOWAŁ W TAKI SPOSÓB. W RYJ SIĘ BOI DOSTAĆ I WALCZY JAK WALCZY.\nData: 06-10-2013 15:14:45\nLikers no własnie a najbardziej bawi mnie jakiego to wspaniałego boksera robi się z Sandersa tylko i wyłącznie po to żeby podnieść rangę braci! Co do Vitalija to twardy skurczybyk i wielki mistrz i byłby nim najprawdopodobniej w każdej epoce ale czy byłby dominatorem? W moim odczuciu nie.Będąc młody ,szybki jednym słowem prime nie potrafił wypunktować na dystans śalamazarnego,powolnego,klocowatego past prime Lewisa i pozwolił mu wciągnąć się w jego grę co przypłacił porażką.A co by było gdyby walczył z prime Briggsem albo Frankiem Bruno który to moim zdaniem dał trudniejszą walkę Lewisowi...\nData: 06-10-2013 15:15:53\nOdnosząc się do walki Kliczko vs Powietkin, bardzo duże rozczarowanie ze strony Władymira. Od wielkiego mistrza za jakiego jest uważany oczekuje się przede wszystkim czystej walki, walki bez fauli. Tymczasem co On Nam serwuje?! Walkę brzydką, nudną i z całą masą fauli i nieczystych zagrań! Władymir jest pięściarzem nudnym i tchórzliwym przy takich warunkach fizycznych jakie posiada! Jego "anty-boks" bo inaczej tego nazwać nie można jest bardzo skuteczny co pokazują Jego ostatnie lata dominacji w wadze ciężkiej, ale brzydki i nudny. Porównywanie Władymira do takich legend boksu zawodowego, legend wagi ciężkiej jak Muhammad Ali, Joe Frazier, George Foreman, Mike Tyson Lennox Lewis czy Evander Holyfield jest po prostu śmieszne i zupełnie nie na miejscu gdyż z żadnym z wyżej wymienionych pięściarzy młodszy Kliczko nie miałby szans! Władymir Kliczko nigdy nie będzie TOP 10 ciężkich w historii choćby nie wiadomo ile jeszcze boksował!\nOdnosząc się do walki Mateusza uważam, że do słusznego momentu przerwania walki był remis 95-95. Drozd był bardzo dobrze przygotowany i walczył bardzo dobrze. Mateusz jest młodym i perspektywicznym zawodnikiem ale z mnóstwem błędów które musi wyeliminować chcąc walczyć o MŚ w crusier. Głowa do góry Master i wracaj silniejszy!!!\nData: 06-10-2013 15:16:56\nOj Panu Andrzejowi się przykro zrobi czytając ten artykuł ;P Powiem szczerze nigdy nie przywiązywałem uwagi do opisanych tu mankamentów w sposobie jego komentowania, ale prawdę mówiąc coś w tym jest nie mogę nie przyznać racji.\nData: 06-10-2013 15:18:06\nPowietkin kiepsko taktycznie to rozwiązał. Wydaje mi się, że bokser mniejszy od Kliczki powinien walczyć z Kliczką z kontry. Bo jak widać atakowanie Kliczki nic nie da małym bokserom. A wszyscy mali walczą własnie na odwrót i atakują, dając się kontrować i klinczować Kliczce. Haye walczył z kontry i jakoś to wyglądał, tylko zabrakło podjęcia ryzyka. Solis z Vitem też walczył z kontry i pare ciosów mu włożył zanim upadł:). Wydaje mi się, że atakować Kliczkę powinni równi mu warunkami, bo wtedy to ma sens. Jak widać mały bokser nie dostanie do głowy Kliczki z doskoku, a w klinczu jest niestety za słaby fizycznie, żeby coś ugrać. Tylko dobrze wyszkolony technicznie, szybki i precyzyjny kontrbokser moze wypykać Kliczke, jeżeli mowa o małych bokserach. Obstawiam, że Holyfild w życiowej formie dałby rade to zrobić, bo robił to właśnie z Wałujewem i radził sobie znakomicie, choć Wałujew to nie Władimir, ale Holy to był już emeryt.\nU Powietkina zabrakło mi ciosów na korpus, jak już był w półdystansie. Oczywiście ten się od razu na nim wieszał, ale Powietkin nawet nie próbował zabrać troche kondycji Kliczce ciosami na nerki czy wątrobe, żeby mu troche ręce obniżyć na przyszłość. Uparł się na głowe i tyle.\nNo coż trzeba czekać, aż któryś z wielkoludów wyskoczy do Kliczki, może lepiej im pójdzie.\nData: 06-10-2013 15:20:13\nCo do postawy Powietkina. Pokazał wielkie serce i chęć zwycięstwa ale było to zdecydowanie za mało na faulującego Kliczke.\nCo do sędziego ringowego tego pojedynku to po porostu brak mi słow...\nData: 06-10-2013 15:24:23\nup300 "olyfild w życiowej formie dałby rade to zrobić, bo robił to właśnie z Wałujewem i radził sobie znakomicie,"-Holy znakomicie radził sobie walcząc z prime Bowe ,który przecież wszechstronnościa,umiejętnościami,szybkością i twardością przewyższał Włada o wieki...\nData: 06-10-2013 15:25:10\nGdyby Povietkin byl outsidefighterem jak Haye,to moglby walczyc na dystans\nAle on jest insidefighterem,swramerem wiec walczyl w swoim stylu,tylko slabiej niz umie\nHolyfield byl jednym z najbardziej wszechstronnych bokserow hevy ever\nChociaz zasadniczo byl insidefigterem,to umial tez walczyc na dystans z wiekszymi i silniejszymi jak Foreman czy Lennox\nData: 06-10-2013 15:25:17\nNie przesadzałbym z wazelinowaniem Polsatowi, czy to dzieki nim "dochodzi do polsko-polskich konfrontacji, co niweluje sztuczne kreowanie kolejnych "mistrzów""? A co pokazywali wcześniej (tzn przed Babilońskim)? Polsat Boxing gdzie obijano schorowanego Gołotę albo "asów" od Wasilewskiego, oczywiście nie należy również zapominać o wprowadzeniu PPV, tyle dobrego zrobili dla boksu.\nData: 06-10-2013 15:30:49\nNajlepsze jest to, że Władzia ma się za wielkiego wojownika, chyba nie zdaje sobie sprawy co sądzą o nim nie niemieccy kibice.\n"Surowo występ "Dr Stalowego Młota" ocenili fani zgromadzeni w moskiewskim kompleksie "Olimpijskij", kwitując zwycięstwo Ukraińca głośnym buczeniem.\n- Rzeczywiście słyszałem to - skomentował zachowanie publiczności Kliczko. - Nie przejąłem się tym jednak za bardzo, bo wiedziałem, że nie zrobiłem nic złego.\n- Powietkin cały czas pochylał się bardzo nisko i w takiej sytuacji nie mogłem pokazać swoich wszystkich atutów - usprawiedliwiał się po walce król wagi ciężkiej, który zafundował Powietkinowi pierwszą porażkę w zawodowej karierze."\nData: 06-10-2013 15:32:11\nandrewsky Povietkin jest swramerem i to nawet bardzo dobrym ale jest też typowym przykładem gościa z syndromem "amatorskiego mistrza".Styl jaki prezentuje jest bardzo dobry na dryblasów ale w "pro" brakuje mu siły ,eksplozywności itp...\nData: 06-10-2013 15:32:53\n"Powietkin cały czas pochylał się bardzo nisko i w takiej sytuacji nie mogłem pokazać swoich wszystkich atutów - usprawiedliwiał się po walce król wagi ciężkiej, który zafundował Powietkinowi pierwszą porażkę w zawodowej karierze."\nAno wrecz odwrotnie bo dzieki temu mogl wlasnie pokazac jedne ze swych najwiekszych atutow tj. wieszanie sie, klinczowanie oraz faulowanie.\nData: 06-10-2013 15:33:37\nWladymir Kliczko to jedna wielka cipa i cykor czego nie mozna powiedzieć o innych pięściarzach boksujących w tym profesionalnym sporcie Chyba nigdy w ringu nie widziałem takiego tchórza który robił wszystko by nie oberwać w łeb Zpewnego punktu widzenia było to przekomiczne\nZdarzało mi się pisać podobnie kilka razy wcześniej iż obydwaj bracia niszczą ten sport i robią sobie z niego swój prywatny biznes taki teatr dla niemieckiej publiki\nData: 06-10-2013 15:36:48\nTak sobie czytam te wczorajsze komentarze i patrze , a Blackdog mówi , że Povetkin dużo lepiej wypadł od Haye i był od niego dużo szybszy, beka.\nData: 06-10-2013 15:39:28\nZgadzam się prawie ze wszystkim w artykule, tylko nie można tak gloryfikować Doktora Żałosnego Młota ( może powinienem napisać zasranego młota?). Praktycznie wszyscy mistrzowie w historii boksu robili wszystko żeby wygrać. A czy któryś z nich był chociaż w 1/5 tak żałosny??? Kasa na stole nie raz leżała już dużo wyższa. A w latach 90-tych siła nabywcza pieniądza była o wiele większa , więc realnie kasy było dużo więcej. Czy w którymś z tych pojedynków mistrz był tak żałosny i obsrany że każda wymiana większa niż 2 ciosy kończyła się klinczem??\nTo co robił sędzia to oczywiście skandal. Tylko należy zapytać czemu to robił i kto go ma w kieszeni??\nWach fajnie powiedział w studiu że gdyby sędzia dawał ostrzeżenia i nie daj Boże zdyskwalifikował Żałosną Pieść to więcej by już nie sędziował. Nie miał by już pracy, nie dostałby ani jednej walki więcej i jego kariera sędziowska by się skończyła.\nData: 06-10-2013 15:39:42\nZgadzam sie.U Povietkina golym okiem widac brak dynamiki.Co w walce z takim zawodnikiem jak Kliczko bylo zgubne\nMysle ze nierostropnie zostala przerwana wspolpraca z Atlasem.Ktory pomimo ze jest trudnym czlowiekiem,to jest swietnym trenerem i obserwujac Saszke walczacego pod jego opieka bardziej mi sie to podobalo\nData: 06-10-2013 15:41:34\nBardzo dobry tekst ujmujácy dokladnie to samo co bolalo mnie wczoraj ogládajác gale.Pelen szacun dla Mateusza Borka,pokazal jaja rzetelnie opisujác walke+chcial zjednac panów Wacha i Kolodzieja..widac ze lezy mu dobro boksu..A co do pana Kostyra to mysle ze ktos powinien spisac jego teksty i wydac w formie ksiázkowej..:)))))\nData: 06-10-2013 15:56:04\nK** coś przycisnełem i poszedł post więc skończę\nwładymir moim zdaniem walcząc czysto wczorajsza walkę przegrał by przed czasem Bo najzwyczajniej jest gorszym pięściarzem od Saszy Praktycznie i teoretycznie mistrzem dawno by już nie był Właśnie dlaczego? powodów jest wiele od tego ze boksersko jest bardzo ograniczonym pięściarzem z jedną wielką szklaną wadą Ale to że jest jeszcze na szczycie to nie tylko jego zasługa a pieniedzy jakie wokół niego sie znajdują Federacje sędziowie telewizje mu na to pozwalają To jest jedna wielka zakłamana i skorumpowana machina jawnie piorąca brudne pieniądze, można bylo by to tak nazwać H* szkoda czasu na typa\nData: 06-10-2013 15:59:17\nDobry tekst ad walki kliczki, trudno sie nie zgodzić. Do tego można dodać, że władek oprócz zapasów, dorzucił jeszcze trochę judo. Z 2 razy tam przy rzutach pięknie nogę jeszcze dołożył. brązowy pas jak nic:D\nSzkoda że Sasza wcześniej nie sygnalizował ringowemu tych fauli, bo walczył u siebie i publika mogla to podchwycić. Wieksza presja na sedziego ze strony zawodnika i wkur... tłumu mogą trochę wpłynąć na zachowanie ringowego. Niemniej - nie od tego jest zawodnik a ten trzeci pAN w ringu, dlatego to nie wina Aleksandra.\nad. Mastera - brawa za walke do konca. Walczył mimo upierdliwej kontuzji przez większość walki, i w zasadzie najlepsze rundy dał już z kontuzjowanym łukiem, gdzie przeciwnik - mimo iż wydawało się że może będzie tracił siły - zachował je do ostatniej rundy.\nad. umiejętności Mateusza - szału za bardzo nie ma, ale cruizer to często taka "przejsciowa" waga, wiec i konkurencja w walce o pas na przestrzeni najbliższych 10 lat, może sie okazac nie najwyższych lotów. A Mateusz czas jeszcze ma no i w takich okolicznościach może nawet i materiałem na mistrza:)\nData: 06-10-2013 16:05:38\nHaha nieźle masz we łbie. Nie jestem fanem Władmira , ale mówiąc że jest gorszym bokserem od Povetkina który we wczorajszym pojedynku praktycznie jedną akcje miał, a trafił może 2 razy porządnie. Z tego co wiem klincze nie są zakazane. Oczywiście te łokcie to tragedia i Kliczko powinien dostać ze 3 ostrzeżenia , ale mówiąc że Povetkin by wygrał tą walke to troche beka. Chyba, że przez dyskwalifikacje.\nData: 06-10-2013 16:19:07\nbenwetz sam masz nieźle we łbie i za bardzo nie kumasz\nDobieranie przeciwników wystawiona graba wieszanie sie i odbieranie sił przeciwnikowi i te wczorajsze zagrania poniżej pewnego poziomu To wszystko na oczach sędziego! Skorumpowanego sedziego który mu na to powalał bo wiadomo od dawna ze to jest sprawdzony sposób na zwycięstwo\nRusz głowa i załóż że władek dostaje na początku walki pierwsze ostrzeżenie następnie drugie po czym grozi mu dyskfalifikacja i zostaje bezbronny a Sasza rozbija go w półdystansie Rozbija czy nie ale walka ma na pewno inny przebieg\nApropo w czym to władek poza warunkami i siłą jest lepszy od Ruska? bo nie wiem??\nData: 06-10-2013 16:20:15\nPovetkin najlepszy okres w karierze miał w 2007 był wtedy w najlepszej formie mi się wydaje. Wladimir udowodnił że jest wielkim mistrzem, dominatorem i nikt nie ma z nim szans, ale Alexander pokazał serce do walki, hart ducha, brawa za postawę Sasza.\nData: 06-10-2013 16:26:16\nOczywiście Sasza zrobił co mógł ale nie do końca Okropnie mnie wczoraj zawiódł on i jego organizatorzy Widział co się dzieje co robi władek i nic nie zmienia A mógł walić mocno po dołach nawet po jajach lub robić cokolwiek innego\nData: 06-10-2013 16:30:36\nPoza szczeką i szybkośćią ? We wszystkim innym jest podobny, ale słusznie zauważyłeś jest większy i silniejszy, a jak wiadomo dobry wysoki pięściarz wygrywa z dobrym niskim.\nData: 06-10-2013 16:44:30\nJeszcze jedno odnośnie stylu walki Povietkina we wczorajszej walce.\nMoim zdaniem dobrze do tego podszedł, bo tak trzeba walczyć z zawodnikiem o 10 cm wyższym i z 15 cm większym zasięgiem. walczył tak Bird z Vitkiem, walczyl tak Brewster z Władkiem.\nNie zgodzę się z tym co mówił wczoraj po walce Adamek (którego notabene bardzo szanuję i jestem fanem), że miał Sasza miał walczyć w dystansie, czy z doskoku, bazować na szybkości. Tak właśnie walczył Tomek we Wrocławiu (bo generalnie jest mistrzem tego stylu) i efekt tego każdy widział. Przy takich różnicach gabarytowych i z przeciwnikiem tej klasy to po prostu nie przechodzi.\nNiestety Klinczko wczoraj grubo przesadzał. Kilka ciosów i skok (dosłownie:D) na obniżonego w pozycji Saszę, którego miał od razu idealnie pod pachą - to jest faul. Im dalej w walkę tym mniej ciosów oddawał między skokami:) w końcowej fazie: 1 lewy prosty = 1 skok:)\nDodam tylko, że absolutnie nie twierdzę, że Povietkin wygrałby tę walkę gdyby sędzia bardziej reagował na faule. Władek miał wiele dobrych lewych prostych wczoraj, którymi czasem nawet kontrował i wyprzedzał Povietkina. Natomiast na pewno Sasza miałby swoje szanse, a w końcu to jest sport którym rządzą jakieś reguły w ringu, a nie bójka pod sklepem z jabolami.\nData: 06-10-2013 16:51:36\nCzy ja wiem , czy z Kliczką powinno się walczyć blisko ? Z 2 metrowym atletom który tylko czeka na to żeby się na kimś uwiesić i zamęczyć. No chyba, że samemu ma się ponad 2 metry i imponującą budowe. Haye miał dość dobrą taktyke, tylko nie ponawiał akcji i to go zgubiło.\nData: 06-10-2013 17:00:01\nKompletnie się z tobą zgadzam. Taktyka by czekać na to, co zrobi Władek jest po prostu śmieszna. Przecież RoboWład właśnie na to czeka, On tego chce. Na niego trzeba iść jak Chisora, ciągle do przodu i wchodzić do półdystansu. Povietkinovi zabrakło dynamiki lub po prostu uczciwego sędziego, który nie pozwalałby na ciągłe klincze.\nData: 06-10-2013 17:07:52\nWalka z gościem, którego zasięg jest podwójnie większy jest jak dorzucanie paliwa do ognia, tylko pogorszy sytuację. Walka z Hayem wyglądała w ten sposób, ponieważ Władek to cipka i bał się dostać prawego od Davida.\nData: 06-10-2013 17:15:03\nHaye miał dośc dobrą taktykę i bardzo dobrą obronę z której zresztą słynie. Niestety Sasza nie jest tak ruchliwy w dystansie i można powiedzieć nawet, że Haye jest pod tym względem jedynym takim zawodnikiem w HW. Niestety mały repertuar i absolutny brak aktywności w ofensywie sprawiły że też przegrał swą walkę sromotnie.\nZawsze piszę "niestety" bo sam już długo czekam aż ktoś przełamie braci.\nTej monotonii i parówkowym skrytożercą mówię kategorczne "NIE".:)\nData: 06-10-2013 18:59:33\nNiestety to o Kostyrze powiedziano bardzo dyplomatycznie. Jaki sympatyczny jest Pan Andrzej, tak w kwestii komentowania walk - poziom meszek.\nData: 06-10-2013 21:18:55\nod zawsze uwazam ze za klinczowanie takie jak w tej walce zawodnika powinno karac sie odjeciem punktu jak za faule\nData: 06-10-2013 21:20:37\nAutor komentarza: xmarkusx\nData: 06-10-2013 21:23:05\n1. Muskulatura nie przeszkadza! Panie Gmitruk Master wyglądał jakby go przegłodzono.\n2. Brakło agresji postawienia wszystkiego na jedną rundę. Po co było wołać z narożnika że Drozd traci siły? że jest dobrze na punkty? trzeba było powiedzieć parę ostrych słów jak Łapin w narożniku i zaryzykować!\n3. Co do samego Mastera bardzo słaba praca nóg i balans ciałem, zero odchyleń o walce w półdystansie nie wspomnę.\nData: 07-10-2013 15:39:47\n@Założyciel i redaktor naczelny BOKSER.ORG\nNie zgodzę się z opinią zawartą w tekście odnośnie komentatora walk bokserskich.\nWedług mnie komentator powinien „z karki czytać różne ciekawostki” o nie mówić o tym co dzieje się w ringu.\nTo jest komentator telewizyjny.\nTo co dzieje się w ringu widz widzi na własne oczy więc po co mu opowiadanie tego co widać na ekranie.\nOpinie na temat walki każdy ma swoją.\nDobry komentator mówi o tym co dotyczy spraw poza ringiem a nie mówienia jakby transmisja leciała w radiu lub jakby widz był ślepy.


35 lekarzy nie rozpoznało białaczki. Roczny chłopczyk zmarł - Open Magazyn.pl | Polonia, Informacje, Publicystyka, Styl, Kultura\n35 lekarzy nie rozpoznało białaczki. Roczny chłopczyk zmarł\nKilkunastomiesięczne dziecko zmarło po tym, jak w czasie 35 niezależnych konsultacji medycznych lekarze nie rozpoznali u niego objawów białaczki. Raport śledczych przygotowany w sprawie śmierci dziecka mówi o niezliczonych „alarmujących sygnałach”, które zostały zignorowane przez szpitalny personel.\nRyan Bhogal zmarł w szpitalu dziecięcym w Birmingham 11 września ubiegłego roku. Koroner Zafar Siddique wystosował do placówki oficjalne pismo z zapytaniem, jak to możliwe, że choroba dziecka nie została wykryta mimo tylu konsultacji ze specjalistami. Śledztwo wykazało bowiem, że medykom nie udało się zauważyć tak charakterystycznych objawów białaczki jak krwawiące dziąsła, guz na głowie malucha, liczne siniaki i wysypka na ciele oraz tendencja do tracenia równowagi i przewracania się.\n„Chorobę potwierdziłoby zwykłe badanie krwi. Krwawienie dziąseł u dziecka odnotowano na początku sierpnia, trwało ponad tydzień. Wtedy lekarzom powinna zaświecić się czerwona lampka” – mówi ekspert, dr Prashant Hiwarkar. „Dzieci, u których ostrą białaczkę zdiagnozuje się odpowiednio wcześnie, przy odpowiednim leczeniu mają szansę na przeżycie w granicach 40-60 procent” – dodaje.\nCytowany przez brytyjskie media koroner zauważa, że niepokojącym jest, że jednostki medyczne zajmujące się dzieckiem nie miały wzajemnego dostępu do danych pacjenta. „Gdyby szpital dostał dokumentację od lekarza rodzinnego, prawdopodobnie choroba zostałaby zidentyfikowana wcześniej” – wyjaśnia Siddique.\nRodzice dziecka są zrozpaczeni i zapowiadają walkę o sprawiedliwość. „Patrzyłem na śmierć mojego dziecka. Widok syna przypiętego do wielkiej maszyny rozrywał mi serce. Kiedy wychodziłem z oddziału, miałem oczy pełne łez. On był całym moim światem” – mówi ojciec chłopca, Kulvinder Bhogal.\nPasażer został uznany za potencjalnego terrorystę za słowo „modlitwa”... Juncker wybija Ukraińcom z głowy marzenia o UE