Izabella Frączyk, Siostra mojej siostry — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nKup i pobierz za 30,40 zł ($ 7,68)\nCopyright © Izabella Frączyk, 2015\n© Dina Belenko Photography/Getty Images;\nTego lata pogoda nie rozpieszczała mieszkańców Bieszczad.\nCiągłe kilkudniowe opady, przerywane co najwyżej jedną dobą bez deszczu, skutecznie zniechęcały turystów, nie tylko do pieszych wycieczek, ale i do przyjazdu w ogóle. Choć na niebie jakby nieco pojaśniało; ciężkie ołowiane chmury odrobinę rozeszły się na boki, dając ludziom nadzieję na chwilę światła.\nHanka wyjrzała przez małe okienko wydawcze, rozprostowała ścierpnięte od bezruchu ciało i wyszła na zewnątrz. Maleńka budka z goframi i hot dogami nie była najwygodniejszym miejscem pod słońcem, tymczasem dziewczyna od samego rana siedziała skulona wewnątrz. Na małym zydelku, z książką w ręce.\n– No i pięknie… Kolejny dzień bez utargu! – mruknęła pod nosem i roztarła zziębnięte dłonie.\nW pamięci wykonała codzienne podsumowanie, doliczając do rachunku strat kolejne. Była głodna, więc zamknęła budkę i dla rozgrzewki pobiegła do pobliskiego sklepiku.\nLeciwa sklepikarka powitała ją serdecznie.\n– I jak tam, moje dziecko? Naszykować ci kajzerkę?\n– Tak, dziękuję. Dwie poproszę. Ech, dla mnie samej nawet nie opłaca się włączyć maszynki do gofrów… Prądu szkoda.\n– Aż tak źle? – zatroskała się staruszka.\n– Strasznie źle, pani Mario. Przeklęta pogoda. Tak parszywa, że psa by nie wygnał, a co dopiero dziecko po gofra! O turystach już nawet nie marzę, bo pewnie do końca sezonu nie zobaczę ani jednego.\n– Może nie będzie tak źle… – Pani Maria położyła na ladzie dwie bułki z żółtym serem i szynką.\n– Ile płacę? – Hanka odruchowo wsadziła rękę do kieszeni.\nWyszperała jakieś drobne.\n– Nic, kochana. Dziś na koszt firmy. – Starsza pani uśmiechnęła się chytrze i przeszła do rzeczy. – A ty nadal te makijaże robisz?\n– A skąd! Nie mam komu. Ostatnio nikt się w tej dziurze nie żeni…\n– A mojej synowej na ślub to byś nie wyszykowała?\n– Czemu nie? – wymamrotała Hanka niemrawo.\nMrzonki o studiach na kosmetologii już dawno wrzuciła do przegródki z napisem „niedoścignione i niemożliwe”, chociaż cieszyła się uznaniem tak w kwestii dobierania i wyczucia koloru, jak i umiejętności w zakresie make-upu i stylizacji. Niestety, na prowincji mało kto korzystał z takich usług, a o przeprowadzce do większego miasta Hanka mogła jedynie pomarzyć. Tkwiła po uszy w długach, zatem na przedstawioną jej właśnie propozycję zgodziła się z radością. A pomyśleć, że jeszcze niedawno budka z goframi jawiła się jej niczym dar niebios! Umowę najmu podpisała bez zastanowienia; w sezonie miała nadzieję zarobić na koszty i do tego odłożyć co nieco na później, tymczasem wszystko poszło nie tak. Winna była, oczywiście, fatalna deszczowa aura, która skutecznie krzyżowała dalekosiężne plany. Zamiast więc radości z niewielkiego dochodu, każdego dnia odbywało się rytualne szacowanie rozmiarów niepowodzenia. Dalsza edukacja stawała się coraz mniej realna.\nHanka miała na karku już blisko trzydziestkę, lecz czuła się tak, jakby dopiero zaczynała życie. Mimo że solidny jego kawałek miała już za sobą. Urodziła się w Warszawie, ale niedługo później jej matka porzuciła stołeczne życie i zaszyła się w bieszczadzkiej głuszy. Poczęcie Hanki nastąpiło w wyniku romansu z żonatym mężczyzną, który obiecywał złote góry, dopóki nie okazało się, że na drodze do wspólnego szczęścia pojawił się kłopot, czyli ciąża. Na wieść o niej delikwent nawet nie próbował kłamać, że jest wolny – jak niepyszny położył uszy po sobie i grzecznie powrócił na łono rodziny, choć w zamian za milczenie wypłacał kochance godziwe alimenty. Niestety, gdy Hanka była już w liceum, jej ojciec uległ poważnemu wypadkowi i jako osoba niezdolna do pracy przestał płacić wystarczająco. A matka, która miała siebie za kobietę honorową, odpuściła. Co z tego, że źle pojmowana duma nie pozwalała i jej, i dziecku egzystować na przyzwoitym poziomie? Jako plastyczka z wykształcenia imała się rozmaitych prac rękodzielniczych, ucząc jednocześnie plastyki w miejscowej szkole, dopóki nie opuściła tego padołu. Ponieważ Hanka odziedziczyła po rodzicielce artystyczne zdolności, siłą rzeczy odziedziczyła także jej posadę. Na brak stosownych uprawnień dyrektor podstawówki przymknął oko – zażądał jedynie odbycia dwóch kursów doszkalających i zezwolił dziewczynie na nauczycielską karierę.\nPonieważ Hanka została sama jak palec, oddawała się nowemu zajęciu z zapałem. Z czasem wszystko jakoś się poukładało, gdy raptem miejscowość lotem błyskawicy obiegła hiobowa wieść: planowano zamknąć szkołę. Na nic zdały się rodzicielskie protesty i petycje, niż demograficzny zrobił swoje. Część ciała pedagogicznego znalazła pracę w okolicznych placówkach, ale na panią od plastyki zapotrzebowania nie zgłoszono. Szansa na potencjalny etat jawiła się ładnych kilkadziesiąt kilometrów od domu. Tyle że opcję tę od razu zdyskwalifikowały koszty dojazdu i Hanka została bez zajęcia. Próbowała wprawdzie sprzedać niewielki domek po matce, ale chętni jakoś nie stali w kolejce. Mogła pomyśleć o jego wynajmie na czas wakacji, ale to nie załatwiało sprawy, bo przecież i sama musiała gdzieś mieszkać.\nMarzenia o przeprowadzce rozwiały się jak sen złoty.\nBudynki po dawnej szkole podstawowej zaadaptowano na hotel, w którym Hanka zaczepiła się w recepcji, ale szczęście nie trwało zbyt długo – starzy właściciele wkrótce sprzedali interes i wyjechali za granicę, a nowi pozbyli się personelu, zatrudniając licznych członków rodziny. Trzeba było schować dumę do kieszeni i zarejestrować się na bezrobociu. O zasiłku Hanka mogła zapomnieć, ale przynajmniej przysługiwało jej ubezpieczenie zdrowotne. I pracowała, oczywiście na czarno. Opiekowała się dziećmi, próbowała sprzątać czy pomagać w obejściu, lecz groszowe wynagrodzenie nie wystarczało na życie. Niedawna propozycja objęcia i poprowadzenia punktu gastronomicznego nad pobliskim zalewem miała być szansą na odbicie się od finansowego dna.\n– Oczywiście, pani Mario – poprawiła się natychmiast. – Dla pani cena promocyjna.\n– To znaczy: ile? – Sklepikarka okazała się dociekliwa.\n– Sto złotych.\n– Tak drogo?\n– To połowa tego co w Krośnie… – Policzki dziewczyny zalał ciemny rumieniec. Sklepowa uniosła lewą brew. – No dobrze. Jeśli dla pani, wezmę pięćdziesiąt.\n– Jak po pięćdziesiąt, to wszystkie cztery odstrzelimy się jak stróż w Boże Ciało. W sumie dwieście. Pasuje?\nZachwycona Hanka omal nie uściskała kobiety. Obietnica zastrzyku gotówki sprawiła, że przez chwilę przestała martwić się o jutro.\nW podskokach pobiegła w stronę budki. Odruchowo rozejrzała się wokół, ale nie dostrzegła żywej duszy. Liczne stragany z tandetnymi pamiątkami stały zamknięte na głucho. Miejsce, zazwyczaj tętniące życiem, wyglądało na kompletnie wymarłe, nie licząc obecności pojedynczego sprzedawcy, który najwyraźniej utracił nadzieję na jakikolwiek utarg tego dnia, bo właśnie zakładał kłódkę.\nHanka postanowiła zrobić to samo. Lunęło ponownie, zatem szczelnie owinęła się przeciwdeszczowym płaszczem i rozpostarła nad głową parasol. Człapiąc stopami obutymi w wysokie, nieco za duże gumiaki, nie zważała na błoto i głębokie kałuże. Deszcz zacinał od strony zalewu, porywisty wiatr tarmosił bezlitośnie. Był tak silny, że aż zapierał dech. Skulona z zimna dziewczyna skupiła się na walce z oporem powietrza, więc nie zauważyła samochodu, który zahamował tuż obok niej. Zdezelowana terenówka z impetem zaryła w kałużę, przy okazji rozbryzgując brązowe błoto.\n– Niech pani wsiada! – dobiegł głos z wnętrza auta. – Podrzucę panią!\n– Dziękuję, nie trzeba. Mieszkam niedaleko.\n– Nalegam! Przecież wieje, jakby się kto powiesił! – Mężczyzna nacisnął klamkę od strony pasażera i uchylił drzwiczki. – No już, bo się do auta naleje!\n– Dziękuję. – Zasapana Hanka wpakowała się do szoferki.\n– Ja panią znam… Pani pracowała w hotelu! – wykrzyknął z entuzjazmem facet, jakby rozpoznał w Hance co najmniej Julię Roberts.\n– Zgadza się. Ale to już od dawna nieprawda.\n– Wiem, znam sprawę. Zajmowałem się tam instalacjami. Robiłem projekty.\n– Nie przypominam sobie pana…\n– A ja cię kojarzę. Jestem Marcin.\nDłoń wyciągnęła się w stronę Hanki, opadł kaptur wojskowej bluzy.\n– Hanka – wyszeptała speszona dziewczyna.\nTo, co ujrzała pod rzeczonym kapturem, spodobało się jej bardzo.\nSrebrnoszare oczy miały metaliczny poblask, a kanciasta opalona twarz nasuwała skojarzenia z kowbojem albo ogorzałym żeglarzem.\nMarcin wrzucił bieg, z niemałym trudem wyprowadzając auto z rozmytego błocka na normalną asfaltową drogę.\n– Przy poczcie. Niedaleko biblioteki.\nPo chwili uaz przystanął pod maleńkim domkiem.\n– Kurczę, cholerny ziąb! – Marcin zatarł zziębnięte ręce.\n– A może wpadniesz na kawę? Albo na herbatę z imbirem? Nie mam nic innego na rozgrzewkę. – Hanka nagle poczuła, że wypada jakoś zrewanżować się za podwiezienie. W duchu westchnęła zadowolona, że rano pościeliła łóżko i posprzątała kuchnię.\n– Chętnie. Tyle że nie chciałbym się narzucać…\n– Nic z tych rzeczy. Wyłączaj silnik i chodź. Luksusów nie oferuję, ale zaraz napalę w piecu. I może znajdę jakąś nalewkę.\n– Przecież prowadzę.\n– Tylko kapkę, do kawy – uśmiechnęła się Hanka. – Poza tym policjanci też ludzie i dzisiaj raczej nie będzie im się chciało nikogo łapać. Zwłaszcza na takim zadupiu.\n– Racja. Wobec tego kieliszeczek dla kurażu. – Marcin błysnął w uśmiechu równymi białymi zębami i bez pytania zabrał się do rozpalania w kuchennym piecu.\nZ wprawą rozniecił ogień i dołożył drewna. Hanka obserwowała go ukradkiem znad czajnika. Z uznaniem otaksowała szerokie bary i wąskie biodra. Nie uszły jej uwagi również zgrabne pośladki.\n– Jak ci idą interesy? – zapytała.\n– Doskonale, nie narzekam. Firma już dawno nie miała tak dobrego okresu – odparł, dyskretnie rozglądając się na boki.\nGdyby wnętrze należało do kogoś innego, zostałoby ocenione jako bardzo skromne czy wręcz biedne, ale plastyczne talenty właścicielki zostały wykorzystane do skutecznego zamaskowania permanentnych finansowych niedoborów. Dzięki kilku prostym dekoratorskim trikom, przy minimum nakładów, Hance udało się stworzyć lokum przytulne i sympatyczne.\nStała zatem z dumnie uniesioną głową, bacznie śledząc pełen aprobaty wzrok gościa.\n– Jakim cudem? Siedzisz w tej budzie sam jak palec, wokół leje jak z cebra, klientów jak na pustyni, a ty się cieszysz? – Pokręciła głową z niedowierzaniem. – Nie wiem jak ty, ale ja przez tę pieprzoną aurę mam same długi. Nie wiem, jak dopnę budżet na koniec lata. Już teraz myślę, co jeszcze zastawić.\n– Nie, nie. To nie tak.\n– Źle mnie zrozumiałaś. Ja nie pracuję w tej budzie. Przyjechałem na wakacje. W sumie to na ryby. Wiesz, poukładać myśli, pozbierać siły. Ale pogoda taka, że odechciało mi się łowienia…\n– To co robiłeś dziś nad zalewem? Kradłeś! – weszła mu w słowo.\n– Nie jestem złodziejem! – Marcin roześmiał się serdecznie. – Wynajmuję tu domek od ludzi, właścicieli straganu. W domu chwilowo wszyscy chorzy, więc poproszono mnie, żebym podjechał i zabrał parę rzeczy. A jak już byłem na miejscu, uznałem, że wypada trochę przewietrzyć te baranie skóry, żeby nie zatęchły. Jasne?\nZ wdzięcznością przyjął kubek wypełniony gorącym płynem.\n– To czym się zajmujesz?\n– Już ci mówiłem. Mam firmę specjalizującą się we wszelkiego rodzaju instalacjach.\n– Aha. Hotelowych?\n– Też. Aczkolwiek interesują mnie i nieco większe przedsięwzięcia. Ten tutaj przybytek był raczej wyjątkiem, i tylko dlatego, że znam właścicieli. Często bywałem tu na wakacjach. Po prostu lubię to miejsce, mogłem zatem, niejako przy okazji, doglądnąć tego czy owego. Takie zboczenie zawodowe.\n– Jakoś cię nie zapamiętałam… – udała wdzięczny uśmiech Hanka, zdziwiona w głębi duszy własną sklerozą. Taki przystojniak, w dodatku sympatyczny, zdecydowanie był tego wart.\n– Zawsze miałem oko do ładnych kobiet. Pamięć też niczego sobie – wypalił Marcin i natychmiast zwymyślał się w duchu od głupków.\nWobec tej nieco wycofanej dziewczyny zachowywał się jak kompletny idiota. Nie, nie poraziła go urodą, wziąwszy pod uwagę przylizane wilgotne kosmyki, brak makijażu i bezkształtny dres, ale dostrzegł, że po gruntownej obróbce upiększającej Hanka stanie się kobietą więcej niż atrakcyjną.\nNie był typem wdzięczącego się bawidamka, ale od kwadransa tracił kontrolę nad własnymi słowami.\n– Muszę już lecieć – powiedział. – Dziękuję za poczęstunek. Już mi cieplej.\n– A ja za podwiezienie. Wiesz, chyba zrezygnuję z wynajmu tej budy. Zero dochodu, czynsz niemały…\n– A jakie prognozy na sierpień?\n– Nie wiem. Nie mam Internetu. – Speszona opuściła wzrok.\n– Nic się nie martw. Mam dojście do profesjonalnych prognoz wojskowych, sprawdzę i przy okazji dam ci znać. Tymczasem do zobaczenia. Nawiasem mówiąc, z czego ta boska nalewka?\n– Z pigwy. Rośnie przy drodze.\n– Sama robiłaś?\n– A zatem masz talent. Pycha!\nMarcin zawinął się na pięcie i wyszedł. Szarpany podmuchami wiatru dopadł zdezelowanej terenówki.\nDziewczyna, z nosem przyklejonym do szyby, śledziła oddalające się światła. Nie minęła jeszcze dziewiętnasta, a na zewnątrz było już prawie całkiem ciemno. Jakże marzyła o słońcu! Nawet nie chodziło o zarobek, z którego brakiem niemal się pogodziła, ale jako stworzenie ciepłolubne nie mogła dłużej znieść wilgoci i zimna. Ciemności działały na nią dołująco. Gdzieś kiedyś wyczytała, że w takim stanie ducha człowiekowi dobrze robi solarium, ale niestety w okolicy nie było podobnych atrakcji, a na bilet do Jasła po prostu nie miała kasy.\nPrzez niespodziewaną wizytę zapomniała odnieść książki do biblioteki i na wieczór została bez lektury. Wykonała kilka codziennych prostych ćwiczeń, wzięła szybki prysznic i położyła się do łóżka. Zasłuchana w niczym niezmącony szum deszczu, liczyła na szybkie odpłynięcie w niebyt, ale nic z tego. Gdy po raz trzeci wstała do toalety, zła na siebie, że nie może zasnąć, wybiła północ. Przez zasnute chmurami niebo nie widziała księżyca, ale mogła iść o zakład, że właśnie jest pełnia, która działała na nią od zawsze. Dawniej w podobne noce macała ciało w obawie, że wyrosną jej wilkołacze włosy i kły, ale teraz była zwyczajnie wściekła, że nie może po ludzku się wyspać. Kolejny dzień zapowiada się równie beznadziejnie i przygnębiająco jak miniony – pomyślała zirytowana. A dołożywszy do tego niewyspanie, nie zapowiada się w ogóle.\nPoza tym Hankę męczyło zdumienie, że nie potrafi pozbyć się spod powiek obrazu nowego znajomego. To jego postać, nie licząc księżyca, stanowiła kolejny – główny – powód bezsenności.\nHanka nie była typem latawicy uganiającej się za przedstawicielami płci przeciwnej. W liceum plastycznym szeroko pojęta sztuka pochłaniała ją bez reszty, więc siłą rzeczy nie interesowali jej koledzy ze szkolnej ławy. Właściwie swoje pierwsze doświadczenia odnotowała podczas krótkiego zatrudnienia w miejscowym hotelu, gdy próbował ją uwieść syn właścicieli. Niestety, nie był w jej typie, choć z czasem zapewne zyskałby względy obiektu westchnień, na horyzoncie bowiem nie było ani nikogo lepszego, ani najmniejszych widoków na poprawę tej sytuacji. I niemal mu się udało, lecz do przybytku zawitał niespodziewanie pewien czarujący Węgier, badający lokalne złoża ropy naftowej. Przystojny brunet, z którym stosunkowo ciężko było się dogadać, natychmiast urzekł Hankę niewymuszonym wdziękiem i sympatycznym stylem bycia. Przy nim czuła się adorowana niczym gwiazda filmowa. Jak każda młoda dziewczyna z małej miejscowości liczyła, że ukochany Imre zabierze ją dalej w świat.\nKu rozpaczy syna właścicieli romans kwitł w najlepsze, a węgierski kochanek Hanki odnosił w swojej branży spektakularne sukcesy. Roponośne złoże, które właśnie odkrył, miało wszystkim przynieść fortunę, zapewniając przy okazji młodym przyzwoity start we wspólne życie. Zakochana dziewczyna zapisała się na korespondencyjny kurs węgierskiego i katowała wszystkich wokół łamaną mową, której poza nią samą nie rozumiał nikt. Szczęście nie trwało jednak długo – jak wkrótce wyszło na jaw, owo cudowne złoże okazało się puste, a przystojnego Węgra wyrzucono z pracy z dnia na dzień. Również z dnia na dzień przestał odwiedzać Hankę i zerwał wszelkie kontakty. Płomienna miłość przeszła do historii. Dziewczyna mocno przeżyła stratę, ale – choć pogrążona w rozpaczy – rzuciła się na ojczysty język byłego kochanka z pazurami, pewna, że jeśli jeszcze kiedyś się spotkają, nowa umiejętność pozwoli wygarnąć mu między oczy wszystko, co o nim myśli. Wściekłość Hanki graniczyła wtedy z furią, a rozsądnie ukierunkowana furia, jak wiadomo, przynosi wymierne efekty. Talent do języków sprawił, że po pół roku nauki dziewczyna swobodnie dogadałaby się w Budapeszcie. Specjalnie na potrzeby ostatecznej rozmowy nauczyła się nawet wszelkich najgorszych przekleństw, ale nie miała okazji ich użyć, bo wraz z wypowiedzeniem kontraktu Węgier znikł jak kamfora. Prywatne śledztwo, mające na celu odnalezienie wiarołomnego drania, spełzło na niczym, w hotelowych rejestrach bowiem widniały wyłącznie dane firmy, która po odkryciu pustego złoża i, co za tym idzie, międzynarodowej kompromitacji gorliwie odżegnała się od wszelkich konszachtów z uroczym pracownikiem.\nZałamana i zraniona Hanka przechlipała kilkanaście wieczorów. Później finalnie podszlifowała węgierski, ale kompletnie oklapła i opadła z sił, gdy w końcu zdała sobie sprawę, że jej zabiegi są beznadziejne. W bieszczadzkiej wsi nowa umiejętność okazała się psu na budę. Mimo to, niejako z rozpędu i przez wzgląd na bliskość wschodniej granicy, dziewczyna wzięła się za rosyjski. Niemałą przeszkodą był wprawdzie alfabet, ale gdy Hanka opanowała go wreszcie, pokochała mowę Puszkina i tyle. Marzyła, żeby w przyszłości pracować jako tłumacz, choć miała świadomość, że takie rozwiązanie to lata wysiłku i co najmniej kilka dłuższych pobytów za granicą. A na to, niestety, nie miała funduszy. Na wykorzystanie nowo nabytych umiejętności w jakikolwiek inny sposób również nie było szans, więc Hanka tkwiła sobie na intelektualnej mieliźnie, rojąc, by jakoś – jakimś cudem, dramatycznym zrządzeniem losu – wyruszyć w daleki w świat. Ten nieszczęsny wakacyjny biznes w postaci hot dogów, zapiekanek i gofrów miał pomóc, porażka nie wchodziła w grę… Wszystko zostało wyliczone, oszacowane i skalkulowane na dziesiątą stronę. Gdyby istniał choć cień ryzyka, dziewczyna nie zainwestowałaby resztek oszczędności. Tyle że nikt nie spodziewał się tak fatalnej aury tego lata. Szaty z rozpaczy rwali dosłownie wszyscy – i zwykli ludzie, którzy spokojnie żyli dotąd z wynajmu kwater, i lokalni przedsiębiorcy. Pierwsi po prostu nie zarabiali, drudzy dokładali do interesu. W związku z paskudną pogodą ucierpieli wszyscy. Stateczki wycieczkowe wożące turystów po wodach zalewu od kilku tygodni stały bezczynnie, przycumowane przy największym pomoście. Większość sklepików z duperelami, które mogłyby zainteresować znudzonych turystów, stała zamknięta na głucho. Cztery miejscowe restauracje pozwalniały sezonowych pracowników i otwierały podwoje wyłącznie w niedziele. Nie wiodło się również sąsiadom – wiosną niefartownie zainwestowali wszystkie oszczędności w dmuchane zamki do skakania, która to inwestycja leżała sobie spokojnie w garażu w oczekiwaniu na słońce. Aga, najlepsza koleżanka Hanki, była zrozpaczona. Gdyby nie jej skromna pensja bibliotekarki, zapewne oboje z mężem pomarliby z głodu.\n– Mówię ci, jestem kompletnie załamana! – poskarżyła się kiedyś. – Paweł chodzi przybity, aż serce mi się kraje, jak na niego patrzę. Miało być tak pięknie, a wyszło jak zwykle. Ten jego nowy dmuchany interes tylko kurzy się w kącie! On sam szuka jakiejś roboty w budowlance. W końcu to jego fach, ale sama wiesz…\n– Wiem, wiem. Pogoda – Hanka weszła jej w słowo.\n– Przy takiej wilgoci nikt nie robi remontów! Cała branża leży i kwiczy.\n– U mnie też totalna masakra. To nie do wiary, że głupi deszcz może popsuć aż tyle!\n– Ależ może! Może nawet jeszcze więcej. Za chwilę pogniją plony, ceny znów skoczą. A że trzeba nadrobić straty, wszystko podrożeje. Jak podrożeje, to ludzie mniej kupią. Pomijając fakt, że jeśli nie zarobią, nie będą mieli za co.\n– Dobrze, że chociaż książki czytają…\n– Ech… – westchnęła Agnieszka. – Przy obecnych cenach książek biblioteka to wprawdzie dobre wyjście, ale tylko jeśli jest kasa na nowości. Sama wiesz. Przychodzisz i chcesz czegoś, czego jeszcze nie przeczytałaś, a tu albo musisz poczekać na przetarg, albo na kogoś, kto sprzeda mi tytuł w cenie makulatury.\n– Wszystko jest nie tak. Nasza miejscowość umiera. Dzieci się nie rodzą, a te, które już pojawiły się na świecie, przy pierwszej okazji wyjadą w te pędy. Pracy nie ma, tylko w sezonie. I właśnie na to liczyłam…\nHanka zapakowała szczelnie w foliową siatkę dwa premierowe tytuły, otrzymane po znajomości, i dla pewności upchnęła je pod pachą, pod przeciwdeszczowym płaszczem. Od wczoraj na niebie nic się nie zmieniło, więc darowała sobie wyjście do pracy. Otwieranie straganu w takich okolicznościach przyrody byłoby pustym przebiegiem i okłamywaniem samej siebie. Nawet gdyby zdarzył się cud i z nieba spadłby jednak jakiś amator gofrów i hot dogów, zanim Hanka rozmroziłaby składniki i uruchomiła sprzęt, zniechęcony klient zapewne by sobie poszedł. Błędne koło.\nKichnęła głośno i głębiej nasunęła kaptur na oczy. Wymacała w kieszeni klucze od domu.\n– Cześć! Widzę, że sobie dzisiaj odpuściłaś. – Marcin tryskał humorem i energią. – Nie zastałem cię nad zalewem, więc przyjechałem tutaj.\n– Witaj – odparła zaskoczona Hanka i zaklęła w duchu.\nGdyby choć trochę spodziewała się tej wizyty, wytuszowałaby rzęsy i użyła błyszczyka. Tylko ociupinę. Żeby poprawić smętny wizerunek, a jednocześnie nie sprawić wrażenia, że się wyszykowała dla dopiero co poznanego faceta.\n– Niestety, nie mam zbyt dobrych wieści.\n– Co się stało? – Hanka zaniepokoiła się nie na żarty.\n– Nic się nie stało. Wpuścisz mnie czy będziemy moknąć tutaj? – Marcin uśmiechnął się czarująco.\n– Proszę. – Dziewczyna gestem zaprosiła go do środka. – Herbaty, kawy?\n– Dziękuję, nie. Za chwilę wyjeżdżam. Czas wracać do domu. Wpadłem przed wyjazdem, żeby przekazać ci prognozę na najbliższy czas. Obiecałem.\n– Na co się zanosi?\n– W tym rejonie Polski będzie tragicznie. Mówiłem ci, że mam znajomości w wojsku, prawda? Chłopcy się przyłożyli i przewidzieli z dużym prawdopodobieństwem, że ten cholerny niż utrzyma się tutaj jeszcze przez co najmniej cztery tygodnie.\n– No właśnie. Miejscowi mówią, że jak już się deszczowe chmury usadzają nad tymi górami, to na długi czas.\n– Wiem – mruknęła zrezygnowana. – Zatem nie mam chyba innego wyjścia, jak zrezygnować z biznesu. I tak muszę zapłacić za lipiec, a nie wiem z czego. Chyba sprzedam komputer…\n– A nie wolałabyś laptopa?\n– Dziwne pytanie. – Spojrzała na Marcina jak na wariata. – Każdy by wolał.\n– To umówmy się, że jak opchniesz swojego peceta i popłacisz długi, ja przyślę ci notebooka.\n– Że jak? – Hanka wytrzeszczyła oczy. – Że co mi przyślesz?\n– Spokojnie, kobieto. W firmie co dwa lata wymieniamy cały sprzęt komputerowy. Zazwyczaj jest problem, co zrobić ze starym.\n– Dwa lata to dla ciebie stary? – Hanka zamrugała.\nSprawiała wrażenie, że nie wszystko do niej dociera.\n– Dla mnie nie, ale dla mojej księgowej i owszem. Po upływie dwóch lat kończą się gwarancje, leasingi i możliwość wliczania wydatków w koszty. Dalsze użytkowanie się nie opłaca. To jak? Przysłać ci jeden? Dla mnie to nie problem.\n– Jak najbardziej. Jeśli choć trochę mogę ci pomóc, czemu nie?\n– Ale ja nie mam pieniędzy…\n– A ja nie umiem robić nalewki z pigwy! – odparował lekko zirytowany Marcin. – Masz może jakąś zbędną buteleczkę na stanie?\n– No to dawaj i będziemy kwita – parsknął śmiechem.\n– Bierzesz dwie butelki i orzechówkę! – Hanka dobiła targu.\n– Załatwione. Zapisz mi swój adres.


Trymowanie psa Jarosław | Animaly\nTrymowanie psa Jarosław\nPrzeglądaj wizytówki firm z kategorii trymowanie psa znajdujących się w mieście Jarosław. Znajdziesz tutaj opinie o firmach oraz w łatwy sposób umówisz wizytę w dogodnej dla siebie lokalizacji. Znajdź firmę, która w największym stopniu spełnia Twoje wymagania.\nPoznaj firmy z kategorii trymowanie psa w mieście Jarosław\nTrymowanie psa Jarosław jest jednym spośród wielu zabiegów pielęgnacyjnych jakie możesz wykonać w salonach groomerskich w Jarosławiu. Zabieg dedykowany jest psom szorstkowłosym, a jego częstotliwość powinna być ustalana przez groomera. Trymowanie sierści u psa w Jarosławiu ma na celu zmniejszenie wzrostu podszerstka i poprawienie szorstkości. Usługa ta wykonywana jest w wielu salonach groomerskich w Jarosławiu. Trymowanie należy do całkowicie bezbolesnych zabiegów. Pamiętaj, że przed trymowaniem nie powinieneś kąpać swojego pupila. Kąpiel musi być poprzedzona trymowaniem sierści psa. Warto umówić się na zabieg trymowania sierści u groomera w Jarosławiu, ponieważ wtedy masz pewność, że Twój pupil jest w profesjonalnych rękach. Usuwanie sierści to również bardzo czasochłonny proces dlatego oddanie tego zadania psiemu fryzjerowi spowoduje oszczędność Twojego czasu.


Wkręceni - wszystko na temat Wkręceni w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : Wkręceni (3)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia Wkręceni. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku Wkręceni) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem Wkręceni posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania Wkręceni jesteśmy w stanie zaprezentować Ci Wkręceni materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Piątek 15.11.2013 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Czwartek 15.01.2015. W naszym serwisie znajdziesz również 2 galerii opisanych słowem Wkręceni. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania Wkręceni ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu Wkręceni.


We śnie pić koniak z mężem - Jak mogę zakodować alkoholu w Ufie\nWe śnie pić koniak z mężem\nKoniak Ararat 25 tak, że rama i ultradźwięków alkoholizm\nPicia matki i dziecka zdjęcia markery przewlekłego alkoholizmu, zacząć pić i przestać pić pigułkę herbata z kompozycji alkoholizmu. Realny czas etapy kodowania ramek alkoholową Alain samochód jak przestać pić książki audio do pobrania za darmo, Leczenie alkoholizmu skutecznie w Nowosybirsku konspiracja do osób nie pijących alkohol.\nThe Diamond Arm MCPFE cena spadnie w Kazachstanie\nIżewsk laserowe leczenie alkoholizmu Leczenie uzależnienia od alkoholu Władywostoku, alkoholizm w Rosji i na Ukrainie statystyki hipnoza leczenie uzależnienia od alkoholu. Kodującą alkoholu o wszystkim kodowanie w Riazaniu, ile alkoholu, niebezpieczne niż nadużywanie alkoholu i narkotyków Soda do leczenia alkoholizmu.\nKoniak Hennessy od „kuchni” leczenia alkoholizmu u Kansk we śnie pić koniak z mężem\nMąż antydepresanty pitnej Anapa uzależnienie od alkoholu, alkoholizm bezpieczne kodowanie Kodowanie alkoholizmu w Talinka. Złe nawyki-palenia alkoholizm narkomania alkoholizm i odbudowa, centra kodowania dla adresu alkoholizmu jest to możliwe, aby przestać pić na własną rękę.\nAkademia Koniaku - zaproszenie Sąd mąż alkoholik\nTożsamość żony alkoholu przewlekłego alkoholizmu mięśnia sercowego, Modlitwa o żonę mężowi o alkoholu rite, że jej mąż przestał pić. Zorex zoreks lekarstwo na kaca Rosjanie i alkoholizm, jakie są skutki alkoholizmu i narkomanii alkoholizm leczenie klinika profesora.\nCypis - Jutra może nie być Chiński leczenie alkoholizmu we śnie pić koniak z mężem\nNapoje matki do 6 miesięcy jeśli mąż jest alkoholikiem depresja, Leczenie alkoholizmu w Penza Petrov nie pić alkoholu przed kodowaniem. Zapobieganie alkoholu za granicą medycyna ludowa. leczenie alkoholizmu, Kodowanie alkoholizmu w Ufa Tula wybawienie od strony alkoholizmu.\nPhil Collins - Another Day In Paradise (Official Music Video) Jak przestać pić alkoholu\nSłuchać piosenki nigdy nie poddam się pić środki do zwalczania alkoholizmu, kodowanie z alkoholizmu czy przeciw leczenia alkoholizmu, Novosibirsk. Prezentacja na temat, który jest alkoholizm Leczenie alkoholizmu Togliatti, zastępowane przez dyskusji MCPFE fizyczne problemy z alkoholizmem.\nKoniak Wzrok Barmana zakodowane w Biełgorod z alkoholizmem\nZ tego co mężowie piją zbyt dużo ciemiernik alkoholizm gdzie kupić, ile jest anonimowe leczenie alkoholizmu w Uljanowsk pobierać filmy z alkoholizmem. Leczenie uzależnienia od alkoholu w Iżewsk wtryskowego z alkoholizmem, Jeżeli dana osoba nie chce rzucić picie Testy leczenia alkoholizmu.\nJak pić whisky alkoholizm, wypadki we śnie pić koniak z mężem\nTradycyjne metody leczenia alkoholików Leczenie alkoholizmu cen Ufa, Metody leczenia alkoholizmu bez wiedzy pomagają zatrzymać męża do picia. Co jest fizyczne uzależnienie od alkoholu alkoholik po leczeniu, Leczenie alkoholizmu w Ufie, Parkhomenko Pytanie alkoholowy narkologii.\nOBTV-01 Jak pić whisky? fridas.tk rozstanie z mężem alkoholikiem\nLeczenie alkoholizmu Charków mąż może pić Jego jinxed, Samica alkoholizm i sposoby leczenia Modlitwa, że mąż nie pił i wrócił do domu. Alkobarer remedium na alkoholizm kupić w Recenzje aptecznych technika laserowa w leczeniu alkoholizmu, Kodowanie z Odessa Cena alkoholu Woroneż cena MCPFE.\nHow to Pour and Serve a Shot of Cognac co zrobić więc rzucić picie\nLeczenie alkoholizmu Aktobe kodować Petersburg z alkoholizmem, syndrom abstynencji w alkoholizm niż leczyć alkohol zabiegowy w Dniepropietrowsku. Sergey Novikov A. Leczenie alkoholizmu gdzie się udać jeśli jej mąż napojów, Leczenie siła alkoholików Sposób stosowania MPOLE.\nKodowanie z alkoholem Norilsk\nOznacza zatrucie alkoholizmu\nPowodem pić alkohol\nJak się rozwieść z mężem alkoholikiem, jeśli ma dziecko\nForum damska o alkoholizmie\nAlka Seltzer lub zoreks\nZabawna scena z alkoholizmem\nJak być traktowane przez samicę alkoholizmu\nMąż pije i dziecko prosi\nCo stanie się z ciałem, jeśli przestać pić pigułkę\nDlaczego zaprzeczyć nogi w przyczyn alkoholizmu\nJak przestać pić Indap\nKodowanie alkoholową Odessa\nTH kowali piłem z czaszki ojca\nZespół odstawienia wycofanie Woroneż\nMCPFE kropla kupić tanio\nAlkoholik kodowania Internecie\nSzkolenie dla profilaktyki alkoholizmu\nWytwarzanie alkoholu Evalar\nJak przestać pić pigułkę.\nAnonimowy leczenie alkoholizmu w Krasnodarze\nAlkoholik przestał pić\nLama tybetański mnich ziołowe leczenie alkoholizmu\nKto pozbył alkoholizmu\nDlaczego przestać pić\nStawów z odstawieniem alkoholu\nMCPFE spada w aptekach i Moskwie\nMyślę, że mam alkoholizmu\nCo nowego w leczeniu alkoholizmu\nLeczenie alkoholizmu w szpitalu w Moskwie anonimowo


Eksploratorzy • Zobacz wątek - Kazimierz - kościół Wniebowzięcia NMP\nTeraz jest 14 sie 2020, o 05:23\nKazimierz - kościół Wniebowzięcia NMP\nTytuł: Kazimierz - kościół Wniebowzięcia NMP\nNapisane: 12 sty 2011, o 15:38\nKościół pw. Wniebowzięcia NMP w Kazimierzu.\nJednoznacznych informacji o historii kościoła nie udało mi się znaleźć\nWg wikipedii kościół pochodzi z XIV w. przebudowany w 1755r., jednocześnie informacja, że został wybudowany w roku 1775 na miejscu spalonego w 1428 roku, pochodzącego z XII w. kościoła.\nZ kolei na stronie wioski http://wieskazimierz.republika.pl/index.html czytamy, że najstarsza wzmianka pojawia się w 1223 roku, miało miejsce zawalenie się kopuły kościoła w roku 1555, w latach 1540-1625 był w rękach ewangelistów, w 1641 wybudowano drewnianą wieżę, a murowaną - tą obecną w 1828 roku.\nNie posiadam żadnych źródeł, z którymi mógłbym porównać te informacje.\nWidok od strony drogi i bramy głównej:\nnad wejściem bocznym herb cystersów z Lubiąża z datą 1799:\nwidok do środka:\ni od strony cmentarza:\nTytuł: Re: Kazimierz - kościół\nNapisane: 26 lis 2011, o 17:09\nPokrywajace sie w zasadzie z podanymi wyzej ze strony wioski informacjami i ja mam. Podkreslic chce, ze najstarsza informacja z 1223 roku dotyczy kosciola wlasnie. Sama miejscowosc wzmiankowana byla juz wczesniej (Por.: http://obc.opole.pl/dlibra/doccontent?id=1071&from=FBC -wirtualna str.67) W latach trzydziestych kosciol musial jednak tez przechodzic jakas gruntowna renowacje. No bo co mialyby znaczyc te wiadomosci (tym razem w jezyku polskim!!)???:\nDzis moge precyzyjnie podac zrodlo: "Świat Katolicki : kronika ilustrowana z życia kościelnego : dodatek tygodniowy Posłańca Niedzielnego dla diecezji wrocławskiej, 1934"\nwirtualne strony 24 i 94.\nhttp://www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article ... /509456174\nTytuł: Re: Kazimierz - kościół Wniebowzięcia NMP\nNapisane: 17 kwi 2016, o 19:01\nKościół przeszedł jakiś czas temu remont.\nna środku cystersik\nNapisane: 12 maja 2019, o 19:14\nWokół kościoła nie ma już żadnych drzew\nStare nagrobki, niestety, zamiast zostać zgromadzone w jednym miejscu jako lapidarium, służą za krawężniki na cmentarzu


Katalog filmów - słowa kluczowe: kobieca nagość, wagina - FDB\nFirmowa Gwiazdka, Z innego świata, The Possession Experiment, Gimme Danger, Fale, Nieznajoma dziewczyna, Kolekcja sukienek, The Bye Bye Man, Ikona, Przygody Finna, Underworld: Wojny krwi, Sully, Kubo i dwie struny, Lion. Droga do domu, Diabelski młyn\nKatalog filmów - słowa kluczowe: kobieca nagość, wagina\nFilmy - 25\nW dobie ekonomicznego kryzysu, życie mężatki Virginie (Christelle Benoit) i romantyczki Alice (Helene Zimmer) wywraca się do góry nogami, gdy spotykają wyzwoloną, przepełnioną różnymi pragnieniami Cécile (Déborah Révy).\nOpowieść o młodym człowieku (Mark Wahlberg), który w latach 70tych zostaję gwiazdą przemysłu pornograficznego w Kalifornii. Wzbudza on zachwyt i podziw współautorów i ekipy technicznej, ale jego nagła kariera rodzi także niechęć i zawiść.\nŻyciem Julia (Gael García Bernal) i Tenocha (Diego Luna), jak wszystkich siedemnastolatków, rządzą hormony, przyjaźń i pragnienie osiągnięcia dorosłości. Pewnego świątecznego popołudnia poznają piękną, 28-letnią Hiszpankę, Luisę (Maribel Verdú), którą kokietują z klasą i wdziękiem typowymi dla młodzieży w ich wieku. W żartach zapraszają ją w podróż na wyimaginowaną plażę, zwaną Boca del Cielo (Usta Niebios). Luisa grzecznie ich ignoruje, potem rozchodzą się każde w swoją stronę i wydaje się, że cała sprawa odchodzi w niepamięć. Jednakże Luisa dostaje bardzo złe wiadomości. W obliczu potrzeby zmian w swoim życiu, odnajduje chłopców i przyjmuje ich zaproszenie. Cała trójka wyrusza w podróż, która zmieni na zawsze ich życie, prowokując konflikt pomiędzy niewinnością, seksualnością a przyjaźnią.\nFilm zrealizowany przez Piera Paolo Pasoliniego. Jest to historia grupy młodych ludzi, uprowadzonych na polecenie faszystowskich dygnitarzy. Niewinni i niczego nieświadomi stają się częścią chorych i perwersyjnych zabaw o podłożu seksualnym.\nPewne małżeństwo w tragicznych okolicznościach traci kilkuletniego synka. Zrozpaczona i załamana matka przechodzi bardzo poważne załamanie nerwowe. Chcąc jej pomóc mąż, znany psychiatra rozpoczyna z nią leczenie. Pragnąc przełamać wszelkie lęki żony, oboje wybierają się do małego domku w lesie, który jest jej najgorszym koszmarem. Na miejscu okazuje się, że to wcale nie były urojenia, a zło jest jak najbardziej realne.\nPo wojnie atomowej świat podzielono na trzy strefy. W jednej z nich zwanej Oceanią, zapanowała władza totalitarna, całkowicie kontrolująca życie swoich mieszkańców. Pewnego dnia Winston Smith zakochuje się w Juli, popełniając tym samym przestępstwo. Ściana\nHistoria wypalonego muzyka rockowego, który zamyka się w sobie i pogrąża w szaleństwie, okraszona muzyką zespołu Pink Floyd. Walka żywiołów\nSeparację Bernarda i Joan boleśnie odczuwają ich dzieci, dwójka nastoletnich synów, Walt i Frank.\nbasen (4) bicie (4) bielizna (5) broń (5) brutalność (4) bóg (3) ból (4) chłopiec (6) ciąża (7) cudzołóstwo (5) erekcja (6) erotyka (7) fellatio (5) fotograf (6) gej (4) gejowski pocałunek (5) homoseksualizm (5) hotel (4) kokaina (4) kontrowersja (4) kot (3) kościół (3) kościół katolicki (5) kradzież (4) krew (8) kwiat (5) lata 80. (4) lekarz (5) list (3) lustro (3) masturbacja (14) małżeństwo (6) miłość (7) morderstwo (7) męska nagość (14) naga pierś (11) nagość (13) narkotyk (5) nastolatek (5) obelga względem homoseksualisty (6) oddawanie moczu (4) okrucieństwo (5) orgazm (7) orgia (5) penis (9) perwersja (5) pieniądz (6) pierś (4) pijaństwo (4) piosenka (4) piosenkarz (4) pisarz (3) piękna kobieta (6) pocałunek (5) podróż (3) pogrzeb (4) pożądanie (8) prostytutka (8) przedawkowanie narkotyku (3) przemoc (10) przyjaciel (6) przyjaźń (7) przyjemność (4) przyjęcie (4) psychiatra (3) płacz (8) relacja brat-siostra (4) relacja chłopak-dziewczyna (6) relacja matka-syn (6) relacja mąż-żona (7) relacja mężczyzna-kobieta (6) relacja ojciec-syn (5) relacja rodzinna (5) retrospekcja (4) rozwód (3) sadyzm (4) samobójstwo (5) seks (21) seks oralny (9) smutek (5) spoliczkowanie (6) strach (4) surrealizm (6) sutek (5) szaleństwo (5) szpital (7) sędzia (4) taniec (4) topless (4) walka (5) włochy (4) włosy łonowe (6) zwłoki (4) złodziej (4) ślub (6) śmierć (9) śpiewanie (5) świeca (4) Przeszukaj katalog\ndowolny typ filmu\nR. P. Afryki


Biurokracja: Przedsiębiorcy tracą 3,5 godziny dziennie na interpretację niejasnych przepisów | Zarządzanie | pulshr.pl\nBiurokracja: Przedsiębiorcy tracą 3,5 godziny dziennie na interpretację niejasnych przepisów\n• Nadmierny biurokratyzm państwa i urzędników utrudnia przedsiębiorcom prowadzenie biznesu.\n• Największym problemem jest przeregulowanie, a do tego niska jakość i duża zmienność obowiązującego prawa.\n• Pomóc może realizacja Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju wicepremiera Mateusza Morawieckiego.\n•24 mar 2016 10:14\nPrzedsiębiorcy skarżą się na nadmierny biurokratyzm (fot.shutterstock)\n- Zadaniem numer jeden do zrealizowania jest obecnie poprawa systemu stanowienia prawa. U nas najczęściej bywa tak, że jeśli pojawia się jakiś problem, to najprostszym sposobem dla polityków jest po prostu zmiana danego przepisu, często bez patrzenia na konsekwencje i na to, że jest to niespójne z innymi obowiązującymi przepisami – mówi dr Andrzej Malinowski, prezydent Pracodawców RP. – Niezwykle ważne w tym systemie stanowienia prawa są dwie rzeczy: dobrze rozwinięty system konsultacji społecznych oraz właściwa ocena skutków danej regulacji.\n– Złożyliśmy taką deklarację, sam osobiście w imieniu całej organizacji, ale także jako człowiek odpowiedzialny za kwestie polityki gospodarczej i rynku pracy w ramach Rady Dialogu Społecznego zobowiązałem się, że będziemy bardzo silnie wspierać premiera Morawieckiego i współpracować z nim. Te deklaracje już są w tej chwili realizowane, rozpoczęły się prace nad konstytucją przedsiębiorcy, które koordynuje minister Mariusz Haładyj w Ministerstwie Rozwoju. Nasi eksperci są w każdej chwili do dyspozycji – mówi prezydent Pracodawców RP.\nDo artykułu: Biurokracja: Przedsiębiorcy tracą 3,5 godziny dziennie na interpretację niejasnych przepisów


W sobotę, 14 kwietnia, pociąg retro na trasie z Chabówki przez Suchą Beskidzką do Żywca pozwoli przenieść się do kolejowej rzeczywistości XX wieku. Pociąg pokona jedną z najpiękniejszych tras kolejowych w Polsce z Suchej Beskidzkiej do Żywca, by powrócić tym samym szlakiem do Skansenu Taboru Kolejowego w Chabówce. Na imprezę zaprasza Stowarzyszenie Kolej Beskidzka.\nBy uatrakcyjnić pobyt składu retro, po przyjeździe do Żywca (ok. godz. 13:30), pociąg wykona dodatkowy kurs na trasie Żywiec – Węgierska Górka – Żywiec, dedykowany szczególnie mieszkańcom Żywiecczyzny. Odjazd ze stacji Żywiec planowany jest na godzinę 13:49, a przyjazd na 15:02. Bilet na trasie Żywiec – Węgierska Górka – Żywiec (tam i powrót) w cenie 20 zł będzie dostępny u obsługi pociągu.\nProjekt „Małopolskie Szlaki Turystyki Kolejowej” ma na celu promocję atrakcji turystycznych oraz dziedzictwa historii kolei w Małopolsce i obejmuje przejazdy historycznym taborem kolejowym ze Skansenu Taboru Kolejowego w Chabówce wraz z atrakcjami na pokładzie pociągów oraz podczas postojów na poszczególnych stacjach i przystankach. Projekt realizujemy w oparciu o zasoby Skansenu Taboru Kolejowego w Chabówce oraz najpiękniejsze trasy kolejowe Małopolski, ze szczególnym uwzględnieniem odcinka dawnej Galicyjskiej Kolei Transwersalnej przebiegającym na terenie Województwa Małopolskiego.\nNowosądeckie Stowarzyszenie Miłośników KoleiPociąg retroStowarzyszenie Kolej Beskidzka\n« Uchwycone w sieci\nI znów zrobiło się zielono »


Łatwiej na suchym czy mokrym? - Forum fanów Formuły 1\nŁatwiej na suchym czy mokrym?\nPost autor: Adam » wt 24 lip, 2007 19:17\nPostanowiłem dodać taki temat,ponieważ jestem ciekaw co o tym myślicie.Otóż pytanie brzmi czy łatwiej jest wyprzedzać na suchym czy mokrym torze:) Żeby było łatwiej podam następujący przykład:)\nCzy np łatwiej było Massie wyprzedzać na Silverstone gdzie tor był suchy czy łatwiej miał Hamilton wyprzedzając rywali na torze mokrym?\nPost autor: hideto » wt 24 lip, 2007 19:18\nłatwiej wyprzedzać na torze mokrym bo na 22 kierowców może z 4 sobie dobrze w takich warunkach radzi a reszta fruwa po poboczach :P\nPost autor: Sakon Yamamoto » wt 24 lip, 2007 19:41\nh, zakladajac ze jestes w tej czworce.\nPost autor: sailplaner » wt 24 lip, 2007 19:45\n"ABC Formuły 1" - czy nie tam powinien trafić ten wątek :?:\nEDIT: :? hmmm... jak to pisałem to nie był :P :lol:\nRejestracja: ndz 25 maja, 2008 20:56\nPost autor: Piotrpl555 » pn 26 maja, 2008 10:31\nŁatwiej jest jeździć na suchej nawierzchni.Na mokrej bolid się ślizga(np.wczorajszy wyscig w Monaco)i trudno jechać szybko.Też nie można za szybko zmienić opny na normalne bo zaraz jesteś na poboczu .Z jeżdżeniem na mokrej nawierzchni nie ma problemów Robert Kubica .\nOstatnio zmieniony pn 26 maja, 2008 11:16 przez Piotrpl555, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: MacAbra » śr 28 maja, 2008 15:36\nNa suchej nawierzchni na pewno łatwiej sie jezdzi ale jeśli chodzi o wyprzedzanie to chyba na mokrej więcej się dzieje :P no i więcej zależy od kierowcy, nie liczy się tylko świetny bolid :D w czasie deszczu wyscigi są o wiele ciekawsze, dlatego myślę że na mokrym torze kierowcy mogą więcej zdzialać w kwestii wyprzedzania\nPost autor: Przem » śr 28 maja, 2008 16:23\nPost autor: Chipita » śr 28 maja, 2008 16:32\nPrzem pisze: bo na mokrym łatwiej jest wpaść w poślizg.\nPrzecież o to chodzi tak naprawdę. Łatwiej na mokrym jest wyprzedzić, bo łatwiej o błąd tego co jedzie przed tobą, on popełnia błąd, ty to wykorzystujesz. Na suchym możecie jechać i jechać bezbłędnie i jeśli nie będziesz dużo szybszy od niego to go nie wyprzedzisz.\nPost autor: Przem » śr 28 maja, 2008 18:57


Łupież pstry – leczenie. Wszystko co musisz wiedzieć – Łupież pstry\nŁupież pstry – leczenie. Wszystko co musisz wiedzieć\nJeżeli dokucza nam łupież pstry, leczenie prawdopodobnie będzie musiało zostać przeprowadzone. Warto wiedzieć, że leczenie łupieżu pstrego wymaga cierpliwości. Możemy zastosować zarówno metody domowe jak i specjalistyczne leczenie. Jakie substancje czynne są najczęściej wykorzystywane podczas procesu terapii łupieżu pstrego?\nŁupież pstry – leczenie tradycyjne\nW wielu przypadkach, gdy problemem jest łupież pstry, leczenie powinno odbywać się pod okiem doświadczonego lekarza specjalisty. Najlepiej byłoby udać się do wykwalifikowanego dermatologa.\nW poniższej tabeli wskazano oraz scharakteryzowano preparaty, które są najczęściej przepisywane pacjentom cierpiącym na łupież pstry:\nMiejscowe preparaty przeciwgrzybicze w postaci maści Leczenie miejscowe zewnętrzne jest zazwyczaj leczeniem pierwszego rzutu. Jeżeli cierpimy na łupież pstry, leczenie miejscowe będzie się odbywać w oparciu o maści zawierające w swoim składzie takie substancje czynne jak: ketokonazol, klotrimazol oraz mikonazol. Substancje te zapobiegają niekontrolowanemu mnożeniu się grzybów odpowiedzialnych za rozwój łupieżu pstrego (malassezja furfur)\nMiejscowe preparaty w postaci płynów Preparaty do stosowania miejscowego w postaci płynów również są często przepisywane przez lekarzy. Oprócz substancji wymienionych powyżej, często znajdziemy w nich kwas salicylowy, który reguluje pracę gruczołów łojowych\nSzampony Jeżeli dotknął nas łupież pstry, leczenie szamponem specjalistycznym również może okazać się wskazane. Łupież bardzo często atakuje bowiem skórę naszej głowy. Szampony także mogą zawierać substancje o potencjale grzybobójczym\nLeki doustne Niestety, terapie miejscowe nie zawsze przynoszą pożądany skutek. Jeśli naszym problemem jest zaawansowany łupież pstry, leczenie doustne może okazać się nieodzowne. Najczęściej stosowane są leki zawierające w swoim składzie ketokonazol, itrakonazol oraz flukonazol\nJeżeli więc dokucza nam łupież pstry, leczenie może przybierać różną formę. Najczęściej stosowane są preparaty miejscowe, choć czasami niezbędne może okazać się leczenie doustne. Nierzadko obie formy terapii, zarówno doustna jak i miejscowa są stosowane równolegle\nŁupież pstry – leczenie wspomagające.\nJak już wspomniano powyżej, jeśli naszym problemem jest łupież pstry, leczenie powinno być prowadzone pod okiem dermatologa. Aby pokonać problem łupieżu pstrego, dobrze byłoby również zastosować dobrej jakości dermokosmetyki. Jeśli naszym problemem jest łupież pstry, jak leczyć go przy pomocy takich kosmetyków? Najważniejsze jest to, aby posiadały one składy oparte na jak największej ilości składników naturalnego pochodzenia. Warto byłoby więc poszukiwać w nich ekstraktów oraz wyciągów roślinnych. Wówczas kosmetyki będą charakteryzowały się nie tylko wysoką skutecznością, ale i dużym bezpieczeństwem stosowania. Co więcej, dermokosmetykom o naturalnych składach nie sposób odmówić dość dużej wydajności. Jednym ze składników, których powinniśmy poszukiwać w kosmetykach dedykowanych skórze z problemem łupieżu pstrego jest także selen. Udowodniono bowiem jego niezwykle korzystne działanie na eliminację łupieżu. Jeżeli cierpimy na łupież pstry, czym leczyć go naturalnie?\nPrzede wszystkim wyposażmy się w takie kosmetyki jak:\nWyżej wymienione produkty wspomogą leczenie konwencjonalne oraz zadbają o skórę po jego zakończeniu. Aby stosowanie dermokosmetyków mogło przynieść pożądane przez nas rezultaty, koniecznie musimy zadbać o regularność.\n„Tylko systematycznie stosowane dermokosmetyki z selenem są w stanie wspomóc walkę z łupieżem pstrym” – mówi Karolina Formela, kosmetolog\n1. Gdzie kupić dobre, naturalne kosmetyki, dzięki którym możliwe będzie leczenie łupieżu pstrego?\nPoszukując dermokosmetyków o naturalnych składach, dobrze byłoby odwiedzić sklep z ekologicznymi kosmetykami. Możemy pytać o nie także w niektórych aptekach oraz drogeriach.\n2. Leczenie łupieżu pstrego – jak długo trwa?\nTerapia łupieżu pstrego przy pomocy leków może trwać zarówno kilka tygodni jak i kilka miesięcy. Wiele zależy od stopnia zaawansowania schorzenia. W ramach profilaktyki, także po ustąpieniu objawów warto stosować naturalne kosmetyki.\n3. Leczenie łupieżu pstrego – jak długo stosować naturalne dermokosmetyki?\nDermokosmetyki o naturalnych składach na łupież pstry muszą być stosowane regularnie. Najlepiej używać ich zgodnie z zaleceniami producenta zawartymi na opakowaniach produktów. Najczęściej konieczne jest codzienne ich stosowanie.\nBaran W., Batycka A., Baran E., Leczenie zakażeń grzybiczych skóry gładkiej, skóry owłosionej głowy, paznokci i błon śluzowych, 2008\nChoczaj-Kukuła A., Kwaśniewska J., Aktualne możliwości stosowania leków przeciwgrzybiczych w niektórych chorobach skóry, 2004\nGaitanis G., Velegraki A., Mayser P., Bassukas I.D., Skin diseases associated with Malassezia yeasts: Facts and controversies, Clinics in Dermatology, 2013\nPrevious PostŁupież pstry – dieta skuteczna w leczeniu\nNext PostŁupież pstry – informacje ogólne


FIGHTIME.PL - Koniec przygody Silvy z UFC\nKoniec przygody Silvy z UFC\n45-letni Anderson Silva został zwolniony z kontraktu z UFC. Brazylijczyk przegrał trzy ostatnie pojedynki.\nPrzez wiele lat uznawany był za najlepszego zawodnika MMA bez podziału na kategorie wagowe. Zachwycał, odnosił kolejne zwycięstwa, dominował w UFC. Bez wątpienia Anderson Silva jest legendą mieszanych sztuk walki, ale na jego wizerunku pojawiło się kilka rys.\nBrazylijczyk premierową walkę stoczył na Campo Grand w czerwcu 1997 roku. Dla wielu osób może być to odległe wspomnienie. Po stoczeniu pięciu pojedynków w Brazylii, stawił się w Japonii na gali Shooto: The Top 2. Silva pokonał wygrał z Testsuji Kato, a w kolejnym starciu otrzymał szansę zdobycia mistrzostwa w wadze średniej. Na dystansie trzech rund zaprezentował się lepiej niż Hayato Sakurai. Był sierpień 2001 roku. Potem rywalizował w organizacji Pride, zaprezentował się na galach Conquista Fight 1, Gladiartor FC: Day 2. Z kolei w 2004 roku Brazylijczyk w Londynie świętował kolejnym mistrzowski pas. Tym razem zdominował wagę średnią organizacji Cage Rage. 28 czerwca 2006 roku Silva rozpoczął swoją przygodę z UFC. W debiucie "Spider" ekspresowo uporał się z Chrisem Lebenem. Po 49 sekundach i ciosie kolanem Amerykanin nie był zdolny do dalszej rywalizacji. Cztery miesiące później Silva został mistrzem UFC. Pokonał Rich Franklina.\nAnderson Silva stał się pierwszoplanową postacią organizacji. Rozpalał zbiorową wyobraźnię swoimi efektownymi nokautami. Aż 26 zwycięstw zanotował przed czasem. Brazylijczyk śrubował rekord kolejnych obron - w lipcu 2012 roku zanotował dziesiątą wygraną. Pas stracił w lipcu 2013 na rzecz Chrisa Weidmana.\nObraz wręcz idealny - wspaniały zawodnik, wielki mistrz. Tego, co osiągnął Anderson Silva nikt mu nie zabierze. Zapisał piękną kartę w historii UFC, a także całego MMA. Na wizerunku pojawiły się jednak rysy. W 2015 roku, po walce z Nickiem Diazem, w organizmie Brazylijczyka wykryto niedozwolone substancje. Podobnie u Amerykanina. Brazylijczyka zawieszono na rok i otrzymał karę finansową. Powtórka nastąpiła w 2017 roku przed galą UFC Fight Night 122. "Spider" miał zmierzyć się z Kelvinem Gastelumem, ale test przed wydarzeniem wykazał obecność syntetycznego testosteronu oraz diuretyku. Skończyło się na zawieszeniu na rok.\nAnderson Silva wrócił do rywalizacji w lutym 2019 roku. Podczas gali UFC 234 przegrał z Israelem Adesanyą. W Rio de Janeiro mocne kopnięcie Jareda Cannoniera doprowadziło do kontuzji kolana brazylijskiego gwiazdora. Kolejna przegrana na koncie Silvy. Ostatni raz byłego mistrza wagi średniej mogliśmy zobaczyć w Las Vegas. 31 października br. Silva doznał trzeciej porażki z rzędu. W czwartej rundzie Uriah Hall zakończył rywalizację. W efekcie UFC postanowiło zwolnić "Spidera", choć w kontrakcie miał jeszcze jedno starcie.\nPewna epoka dobiegła końca. Silva nie przypomina już zawodnika sprzed lat. Ma 45 lat, ale niewykluczone, że jeszcze go zobaczymy w rywalizacji MMA.\nFot. Anderson "The Spider" Silva Facebook\nKarta UFC 183 wypełnia się News\ntagi: Anderson Silva


dysk sieciowy - na forum Gazeta.pl\nForum dysk sieciowy\nmam mała sieć wifi net z kablówki router Dlink DI 624 2 laptopy + sasiad drukarka po printserwerze chciałbym dołaczyc dysk po wi fi sieciowy - brak miejsca na laptopach oraz jest to wygodniej - 1 wspólna pamiec dla wszystkkich w sieci jak to zrobić? kuić jakis dysk sieciowy po wifi/macie jakies propozycje - tani prosty dobry/ ? podaczyc - no wlasnie - jak to zrobić, co by hulalo.. a i czy mozna ustawic tak, by bez obecnoci kompa ustawic na noc sciaganie czegos z netu? dzieki za...\njak zrobic dysk sieciowy z normalnego dysku ?(5)\nhej kupilem niedawno dysk 1,5 TB.no i wpadlem na pomysl ze mozna by z niego zrobic dysk sieciowy.mam router w domu i tutaj pytanie-czy jest a jezeli tak to jak sie nazywa taka przejsciowka/konwerter z pomoca ktorej moga dysk podpiac do routera?\nBezpłatny dysk sieciowy(18)\nZnacie jakiś bezpłatny dysk sieciowy, z którego można by korzystać bez instalowania jakichś programów na własnym komputerze, tylko przez przeglądarkę. Ubuntu One, Google Drive, Dropbox - wszystkie te systemy wymagają ode mnie, żebym instalował jakieś programy, poza tym mają one obowiązkowo jakieś funkcje synchronizacji z lokalnymi katalogami, a ja tego nie potrzebuję, wystarczy mi prosta funkcjonalność upload i download. Jura\njaki zewnetrzny dysk sieciowy(4)\nhej.coz moj laptop sie zestarzal i ma duzo za malo miejca na dysku.nawet moj zewnetrzny jest juz dawno za ciasy a wypalanie plyt mija sie celem bo wiecznie ktora sie zapodziewa.wiec postanowilem kupic cos w rozmiarze 1-2 TB.ma toto by podpiete do routera belkin i sluzyc tylko mnie wiec nie musi byc widziany w sieci zewnetrzej <ale jak bedzie plakal nie bede>pytam wiec co kto moze polecic.zalezy oczywiscie na jak najlepszym transferze danych.cena dla mnie ma drugorzedne ...\ndysk sieciowy - sharing do ps3(6)\nmam coś takiego - airlive wmu-6500fs - +1TB - Linyx /samba.../ - PS3 - sony Bravia z DLNA jak moge oglądac multimedia na tv za pomocą/bez posrednictwa PS3 na TV SONY Bravia z DLNA ?\nAutor: Gość portalu: mirecki\nMam problem. Zmapowałam trzy dyski sieciowe, ale chciałabym je usunąć z programu, zarówno ikony, jak i dyski. utrudnieniem jest fakt, że one są bez ścieżek dostępu, czyli niepotrzebne, a nie potrafię ich usunąć. Jak to mam zrobić, skoro żaden klawisz usuwający pliki nie działa i hasło "usuń" w praym przycisku też? Proszę o pomoc...\npytanie o siec (sic!) z routerem i laczem Neo (9)\nWitam! Wiem, ze bylo milion razy, ale szukam, probuje i nie udaje mi sie podlaczyc. Polaczenie: 2 komputery podlaczone do ADSL routera, ktory udostepnia Neostrade, systemy XP: HE i PRO, na obydwu: Kerio Firewall i Avast. A chodzi o to, zeby na dwoch komputerach bylo widac ich dyski, aby mozna bylo korzystac nawzajem z zasobow. Do jednego z komputerow jest podlaczone (przez USB) urzadzenie wielofunkcyjne (drukarka, skaner...etc), chodzi rowniez o udestepnienie tego wlasnie urzadzeni...\nAutor: Gość portalu: psi


Little and big news: 70-lecie Gdańskiego Towarzystwa Fotograficznego\nWspólne pamiątkowe zdjęcie zostało zrobione w Domu Uphagena 27 kwietnia 2017 podczas wernisażem wystawy z okazji 70-lecia działalności Gdańskiego Towarzystwa Fotograficznego.\nUczestnicy jubileuszowego spotkania dowiedzieli się, że wspólne zdjęcie członków GTF będzie opublikowane w pamiątkowym katalogu wystawowym – albumie fotograficznym wydanym z okazji jubileuszu.\nJak powiedział obecny prezes GTF Adam Dereszkiewicz, album będzie zawierał wszystkie prace prezentowane na wystawie, indeks autorów oraz krótką notkę historyczną o GTF autorstwa Piotra Rogalskiego.\nAlbum będzie można nabyć w limitowanym nakładzie w pierwszych tygodniach maja 2017, w obecnej siedzibie GTF przy Al. Wojska Polskiego 8/10 w Gdańsku, gdzie w czwartki o godz. 18:00 odbywają się spotkania.\nDyrektor Domu Uphagena Ewa Barylewska-Szymańska (na powyższym zdjęciu), witając fotografów w progach swego muzeum powiedziała, iż fotografia to wielka sztuka, za które to słowa została wychwalona niemal pod niebiosa. Z przyjemnością organizuje ona u siebie tak doniosłą wystawę 84 prac, wśród których jest też ta najstarsza, pochodząca z 1930 roku.\nWspółpraca GTF z Muzeum Historycznym Miasta Gdańska, któremu podlega Dom Uphagena, zaowocowała prezentacjami wielu interesujących projektów, m.in. realizowanego przez wiele lat cyklu „Gdańsk Odchodzący” czy też wspólnej wystawy „Architektura i urbanistyka Wolnego Miasta Gdańska”. Wystawy te prezentowane są w różnych miastach Polski, jak i w innych ościennych państwach.\nObecny prezes GTF Adam Dereszkiewicz tylko wspomniał o zawiłych losach GTF i różnych jego siedzibach. Po nim głos publicznie zabrała Urszula Kuffel, przypominając, że w drugiej połowie lat siedemdziesiątych za siedzibę GTF służyło Osiedle Młodych w Gdańsku Żabiance. Opiekowały się nim też dwie inne pracownice osiedlowego klubu Wanda Kłębokowska przebywająca obecnie w Indiach oraz Grażyna Zachwitowicz, mieszkająca w Hiszpanii.\nEkspozycja jubileuszowa obejmuje 84 prace fotograficzne, zarówno archiwalne, jak i wykonane przez aktualnych członków stowarzyszenia – pasjonatów fotografii. Wszystkie eksponowane zdjęcia archiwalne, to oryginalne odbitki, z których znaczna część była w swoim czasie wielokrotnie pokazywana na międzynarodowych wystawach i konkursach fotograficznych, zdobywając tam liczne nagrody oraz wyróżnienia.\nZdjęcia współczesne świadczą o tym, że członkowie towarzystwa, realizując się w wielu różnych tematykach fotograficznych, również starają się utrzymywać wysoki poziom estetyczny swoich prac, biorąc za dobry wzór dokonania i realizacje swoich poprzedników. Kuratorami wystawy są Wojciech Jung i Adam Fleks.\nNa jubileuszowej wystawie są też prace Macieja Kostuna (na powyższym zdjęciu), byłego prezesa GTF, a obecnie członka honorowego GTF i byłego wieloletniego fotoreportera Dziennika Bałtyckiego. To od niego się dowiedziałem, że w okresie minionych 70 lat, GTF skatalogowało około 2,5 tys. zdjęć, wręczyło ponad 750 legitymacji członkowskich. Miłośników miało pewnie kilka razy więcej, w tym również i mnie osobiście.\nObecny prezes GTF Adam Dereszkiewicz jako pierwszy wpisał się do wystawionej podczas jubileuszowej wystawy księgi pamiątkowej.\nPodczas oglądania 84 prac fotograficznych wystawionych na jubileuszowej wystawie, spotkałem moich dobrych znajomych, od prawej Jacka Kołakowskiego, prezesa Stowarzyszenia Pomorskie Towarzystwo Fotograficzne oraz Stefana Kraszewskiego, byłego fotoreportera Centralnej Agencji Fotograficznej. To spotkanie ze Stefanem cenię sobie szczególnie, bo to z nim przeżyliśmy wspólnie historyczne chwile, kiedy w przełomowych latach osiemdziesiątych XX wieku tylko nas dwóch – jego jako fotoreportera Centralnej Agencji Fotograficznej (CAF) i mnie jako korespondenta gdańskiego oddziału Polskiej Agencji Prasowej (PAP), dopuszczano m. in. do posiedzeń Komisji Krajowej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Solidarność. Tylko my dwaj informowaliśmy świat, on obrazem, a ja tekstem, o tym co się dzieje i co się „święci” w... kolebce.\nEtykiety: 70-lecie Gdańskiego Towarzystwa Fotograficznego


Kilka pytań o separację - Strona 20 - Kryzys małżeński :: Forum Pomocy SYCHAR :: Uzdrowienie Małżeństwa\nPost autor: Lawendowa » 13 lut 2020, 23:54\nRuto, warto zadbać teraz o to byś miała wokół siebie osoby do których możesz w każdej chwili zadzwonić, pójść. Takie, które empatycznie wysłuchają, ale i potrafią realnie popatrzeć z boku na sytuację i przede wszystkim wiedzą czym jest uzależnienie.\nJa ze swojej strony obiecuję modlitwę.\nPodzielę się jeszcze moim doświadczeniem - bardzo często wtedy, gdy wybieram się na rekolekcje, zdarzają się takie sytuacje i przeszkody, że zaczynam się zastanawiać czy w ogóle uda mi się pojechać, ale to mija. To tak wygląda, jakby zły chciał mi w tym przeszkodzić.\nPost autor: nałóg » 14 lut 2020, 8:45\nRuto, wydaje mi się że interwencja policji i wykonanie przez nich testu na obecność narkotyków zdecydowanie wpłynęło by na sąd w kwestii przyjęcia jako faktu uzależnienia męża. Wiem....... jeszcze musiałabyś przełamać lęk przed taką konfrontacją . Chyba żebyś skorzystała z pomocy policji gdy uważasz że mąż prowadzi samochód pod wpływem narkotyków czy alkoholu.PD\nPost autor: Ewuryca » 14 lut 2020, 10:30\nJak dla mnie wzywanie policji na męża to pójście na otwartą wojnę i to raczej bez powrotu. Sama Ruta pisała w innym wątku aby dla dobra dziecka nie włączać policji w konflikt a wręcz wycofać się jeśli jest taka potrzeba. Mój mąż stracił prawko za jazdę po pijanemu, to była dla niego wielką trauma i myślę że gdybym to ja była osobą która na niego zadzwoniła to znienawidził by mnie do końca życia. Zastanawia mnie również czy syn Ruty nie jest za bardzo zaangażowany w ocenianie ojca. Jego postawa przypomina mi postawę Ruty, analiza jak się ojciec zachowuje, tego jak powinien się zachowywać i tego że ktoś ma być z nim obok aby to zachowanie zmienił. Nie wiem, może się myle, ale jak dla mnie brzmi to niepokojąco kiedy czytałam ostatnie dwa wątki.\nPost autor: Ruta » 14 lut 2020, 10:39\n14 lut 2020, 8:45\nChyba nie mam wyjścia i muszę się nauczyć działać w ten sposób. W sensie prosząc o pomoc policję. Zadzwoniłam do dzielnicowego, żeby zapytać na jaką pomoc mogę liczyć, ale jest na urlopie. Martwię się, że policja mnie zignoruje, jeśli poproszę o pomoc. Oraz obawiam się agresji męża. Gdy bierze staje się agresywny i zwyczajnie się go obawiam. Trochę zaczynam się z tym swoim strachem konfrontować i widzę jak bardzo wpływa na to co robię i jak to sama przed sobą ukrywam. Wchodzę od razu w stare mechanizmy przystosowania, udając że nie ma problemu i za wszelką cenę staram się nie rozdrażnić męża. Wiem przy tym doskonale, że wezwanie policji na pewno wywoła jego agresję i głównie dlatego tego nie robię. Także dlatego, że obawiam się odium, kobiety która wezwała policję na swojego męża. Ale z tym już chyba będę umiała sobie poradzić. Niech sobie każdy myśli co chce. Nikt nie każe mężowi przychodzić do dziecka w takim stanie. Szukam teraz osoby, która będzie ze mną przy następnym kontakcie. Sama jestem za słaba jeszcze, żeby mieć pewność że w ostatniej chwili się nie wycofam, no i będę się czuła bezpieczniej.\nPost autor: Małgorzata Małgosia » 14 lut 2020, 11:57\n14 lut 2020, 10:39\nruto, a co sądzisz o tym, żeby najpierw męża ostrzec wprost: jeżeli przyjdziesz w takim stanie i nie będziesz chciał się zbadać, od razu wzywam policję.\nZanim faktycznie wezwiesz, żeby poznał jasną granicę.\nPost autor: Ruta » 14 lut 2020, 22:29\nMałgosiu, rzecz w tym, że wiele razy mówiłam i... mówiłam. Mąż mi nie wierzy. Natomiast oddzwonił do mnie ze swojego urlopu dzielnicowy, który okazał się panią dzielnicową. Bardzo mądrą i wspierającą. Rozmowa z nią bardzo mi pomogła.\nUświadomiłam sobie po rozmowie, że nie wzywam przecież czegoś w rodzaju brygady eksterminacyjnej, tylko policję, aby dostać pomoc. A jeśli mąż poniesie konsekwencje prawne, to na skutek swoich działań. Nikt nikogo nie kara za to, że ktoś wezwał policję, tylko za to że narusza prawo. Oraz, że mam prawo wzywać policję za każdym razem kiedy mąż przyjdzie do dziecka odurzony, on wie, że to nie w porządku. Próbowałam innych sposobów, żeby do męża dotarło, żeby tak nie robił, ale nic z tego do niego nie dotarło.\nNa pewno to, co się dzieje ze mną odkąd mąż jest znowu w ciągu pokazuje, jak bardzo jeszcze jestem współuzależniona. Jak łatwo wchodzę w znane sobie mechanizmy uciekania od problemu, podejmowania prób przeczekania, unikania konfrontacji. Jak łatwo wpadam w panikę i uczucie bezradności i zaczynam działać tak, żeby tylko nie sprowokować męża. Jak bardzo jeszcze jestem niestabilna emocjonalnie. Ale robię też postępy, bo potrafię już swoje postępowanie ocenić, zauważyć i się nad nim zastanowić i szukać w sobie odpowiedzi, co NAPRAWDĘ się dzieje. Słucham też uważniej dziecka i jeśli zgłasza obawy, to reaguję na nie, zamiast zalagadzać i mówić, że na pewno wszystko jest dobrze, a tata był zmęczony i dlatego się dziwnie i nieprzyjemnie zachowywał.\nDziś miałam moment, w którym nagle zaczęłam myśleć, a może mi się to wszystko wydaje, może jestem przewrażliwiona, może widzę rzeczy, których nie ma. Może dziecko przesadza i oczekuje od taty za dużo. Może on nie bierze, tylko jest zmęczony i drażliwy bo mu się nie układa, jest przepracowany, wkurzam go, kowalska daje do wiwatu, może przyjeżdża przysnąć w domu, bo z kowalska nie może i woli przeczekać w domu, może dziecko go denerwuje, bo się jednak odzwyczaił... Zadzwoniłam do koleżanki, która widziała męża i poprosiłam, aby mi opisała jego stan jak widzi, bez analizowania przyczyny, po prostu opis, jak wyglądał, co robił, co mówił, jak reagował, jak się zwracał do innych osób. Nie to nie był opis człowieka zmęczonego, tylko odurzonego i kombinującego jak to ukryć i co zrobić, żeby wszyscy się odczepili.\nPrzełamałam dziś dużą barierę jaką mam w sobie, bo po raz pierwszy rozmawiałam o uzależnieniu męża poza przestrzenią terapeutyczną lub gronem najbliższych zaufanych osób. Po raz pierwszy też zwróciłam się o pomoc, gdy poczułam się zagrożona. Myślę, że dorosłam do obrony, także przez wezwanie policji. Kiedy słuchałam księdza Dziewieckiego, który mówił o wzywaniu policji wydawało mi się to radykalne, myślałam, że skoro nie obawiam się o życie, to muszę sobie jakoś radzić sama i wzywanie policji to przesada. Teraz myślę, że mam prawo się bronić wszelkimi dostępnymi metodami. Tu liczy się skuteczność.\nWidzę też skuteczność mojej terapii w zakresie jak teraz postrzegam męża. Jeszcze niedawno mnóstwo energii w podobnej sytuacji poświęciłbym na zastanawianie się, czemu on w taki sposób postępuje, co ja zrobiłam nie tak, czy jest zły, gdzie się podziało to jego dobro które w nim widzę, co jest w nim prawdziwe, a co nie. Teraz wiem: mój mąż jest chory, nie potrafi inaczej i to co robi w stanie odurzenia płynie z uzależnienia i ze stanu odurzenia. Teraz już rozumiem lepiej, co to znaczy oddzielać człowieka od jego nałogu.\nWidzę też ogrom pracy nad rozumieniem sakramentu małżeństwa jaki wykonałam i nad umacnianiem w sobie jego wartości dla mnie. I cieszą mnie owoce tej pracy. Ani razu w całej tej sytuacji nie pomyślałam aby dać sobie spokój, rozwieść się, odwrócić, czy wewnętrznie zwolnić się z podjętej odpowiedzialności. Nasze małżeństwo trwa niezależnie od tego jak postępuje mój mąż i moje zobowiązanie do wierności sakramentowi oraz do miłości, uczciwości i wierności wobec męża także. Tak czuję i czuję jak mnie to w tym ogromnym kryzysie wzmacnia. To wiele zmienia, bo nie czuję już wobec męża złości za to co się dzieje, nie czuję potrzeby uczynienia go winnym, ale czuję głównie współczucie. A z drugiej strony w końcu naprawdę czuję, że mam prawo się bronić i nie pozwalać na to, by nałóg męża ciągnął mnie i nasze dziecko w dół, wyczerpywał moje siły czy sprawiał, że żyję w strachu, a tym bardziej by zabijało to radość w naszym synku.\nNadal obawiam się konfrontacji, wezwania policji, reakcji męża, nawet gdy o tym piszę, czuję jak bardzo ten strach jest obecny w moim ciele. Zaczynam od razu czuć rodzaj bólu głowy, taki ucisk, a moje serce bije szybciej. Od paru dni prawie nie oddycham i nie śpię. Mam bardzo zły zwyczaj zajadania stresu i od paru dni także to robię, jem nie będąc głodna, szczególnie wieczorem i w nocy. W trudnych okresach, gdy mąż z jednego ciągu wpadał w kolejny, przybywało mi w krótkim czasie nawet po 10 kilo. Nie chcę już więcej być w takim stanie. Nie chcę strachu, nie chcę stresu, nie chcę paniki. Więc mimo, że się boję, wiem, że jeśli się nie przełamię, nic nie zmienię. Skoro udało mi się doprowadzić do tego, że mąż już nie zabiera dziecka z domu w stanie odurzenia, co kiedyś wydawało mi się niemożliwe, tak bardzo niemozwliwe, że powierzalam mu dziecko a potem umierałam ze strachu, a potem ze zgrozą słuchałam od synka, co mąż wyrabiał - skoro wypracowałam, że tego już w naszym życiu nie ma - to mam także szansę zmienić sytuację tak, aby mąż nie przychodził do domu ani do dziecka w stanie odurzenia. Albo inaczej: aby przychodził tylko wtedy, gdy jest absolutnie trzeźwy. Chyba strach przed tym, że taka sytuacja może trwać latami, jeśli otwarcie się jej nie sprzeciwię, jest we mnie silniejszy niż strach przed konfrontacją. Wiem, że ryzykuję, że mąż może mnie uderzyć zanim przyjedzie policja i zrobić wiele innych rzeczy, a w mojej głowie jest wiele strasznych scenariuszy, co może się stać, ale jeśli nie zaryzykuję, pozostanę z dzieckiem w tym w czym jesteśmy teraz. Przemodlę dziś jeszcze raz to wszystko. Modlitwa jest moją opoką, Bóg moją tarczą, Maryja moim ukojeniem. Dam radę.\nPost autor: Ruta » 14 lut 2020, 23:09\n13 lut 2020, 23:54\nLawendowa, bardzo dziękuję za modlitwę. Z tymi rekolekcjami... dobrze, że wspomniałaś, od razu zadzwoniłam po wsparcie awaryjne. Uświadomiłam sobie, że przeciez jeśli wezwę policję, to mama męża, która chciała spędzić czas z wnukiem, na pewno odmówi. Ale mam już plan awaryjny.\nCo do osób z otoczenia i wsparcia, ogólnie bywa różnie. Po pierwsze moja witryna zewnętrzna ma ogromny napis: daję radę. Rzadko się zwierzam i rzadko przyznaje do bezradności, nawet w modlitwie wolę się czasem wykłócać, i dopiero gdy się już naszarpię, to siadam i mówię, okej, jestem bezradna. Potrzebuję Twojej pomocy. Może też i dlatego tak mi dobrze w Nowennie Pompejańskiej, w której od pierwszego słowa czuję się otoczona troską i miłością, nie muszę mówić o mojej bezradności, tak jak nie trzeba o niej mówić kochającej matce. Po drugie trudno mi wprowadzać kogokolwiek w problemy męża. Nieliczne osoby które były blisko nas i są teraz blisko mnie wiedzą, ale albo wierzą w magiczną moc rozwodu i że w końcu ojcu się kontakty znudzą - więc uważają mnie za głupią, która robi sobie problemy, albo mają dość proste rozwiązania typu no to go nie wpuść, wezwij policję (ma to sens, ale wymaga abym do tego dorosła). Widzę, że trudno jest uzyskać empatyczne wsparcie, zwykle większość osób wyskakuje z radą, zrób tak i tak i obraża się, gdy "nie chcesz słuchać". Siłę ze wsparcia i zrozumienia ze strony innych osób czerpię głównie tu na forum i na mojej grupie.\nPost autor: Małgorzata Małgosia » 15 lut 2020, 9:15\nDasz radę, bo nie jesteś w tym wszystkim sama. Wspaniale, że Bóg daje Ci taką ogromną odwagę, doskonale rozumiem Twoje rozterki, czy nie przesadzasz i Twój strach przed mężem kiedy dowie się, że jedzie policja.\nMam przeczucie, bo taki obraz Twojego męża wyłania się z tego co piszesz, że on ucieknie, nie będzie agresywny fizycznie. Słownie pewnie tak.\nZobacz: sama napisałaś, że wielokrotnie mówiłaś mężowi, że wezwiesz policję, a on Ci nie wierzył. Dlaczego?\nChodzi o konsekwencję. Spójność. Nie rzucanie słów na wiatr. Jeśli stawiasz granicę mówiąc co zrobisz, następnym razem już nie mówisz tego samego, tylko robisz to co zapowiedziałaś.\nO to chodzi. A nie o powtarzanie pustej groźby przy każdej sytuacji.\nCieszę się, że możesz zaufać dzielnicowej.\nPrzychodzi mi do głowy, że ta postawa "niewiary" męża w Twoje słowa jest podobna do tego co ja odkrywam o sobie, tylko jakby z "drugiej" strony.\nWierzyłam słowom męża wbrew jego zachowaniu. Tzn. jego słowa i czyny nie były spójne. Wolałam uczepić się tego (słów, które okazały się puste) co pozwalało mi podtrzymywać iluzję wielkiej miłości.\nSmutne to, ale dziękuję Bogu, że daje mi siłę do otwierania oczu na prawdę o mnie i o moim małżeństwie.\nPost autor: nałóg » 15 lut 2020, 13:34\nRuta, piszesz o tym że często czujesz się bezradna ...... bezradna? A może jesteś często bezsilna? Czujesz różnicę w tych dwóch określeniach? Jesteś bezsilna wobec tego czy mąż może teraz siedzi przed ekranem z pornosem.... popijąc alkohol..... czy może paląc „zioło” lub wciągając kokę lub inne świństwo lub tego nie robi...... lecz nie jesteś bezradna.Możesz pomodlić się w jego intencji, możesz tu zwentylować swoje przykre, powodowane lękiem i niepewnością emocje.Wyrazem Twojej „ radności” jest tel i rozmowa z dzielnicową,praca nad sobą w grupie terapeutycznej.Dalej powiesz że jesteś BEZRADNA? Czy jednak tylko bezsilna ?Bezradny człowiek jest tylko wobec własnych urodzin i własnej śmierci.PD\nPost autor: nałóg » 15 lut 2020, 13:35\nPost autor: Ruta » 16 lut 2020, 0:31\n15 lut 2020, 13:35\nNałóg bardzo Ci dziękuję. Myślę dużo o spójności, szukam jej, to czasem trudne, bo wymaga zobaczenia siebie w wielu aspektach. Będę musiała pomyśleć o tej mojej "bezradności". Na pewno jestem o wiele bardziej "radna" niż kiedyś. Uczę się reagować, szukać pomocy i nie rezygnować. Uczę się też wierzyć sobie i ufać swojej ocenie - choć zdając sobie sprawę z moich problemów, zwykle szukam na razie potwierdzenia u osób, które uważam za bardziej obiektywne, posiadające większą wiedzę niż ja - i które mogą czasem ocenić, czy widzę prawidłowo.\nDziękuję za wsparcie wszystkim Wam, bardzo mi pomagają i słowa otuchy i uwagi krytyczne także\nZa mną bardzo trudny dzień. Po raz pierwszy wezwałam policję w związku ze stanem męża. Interwencja ograniczyła się do poproszenia męża o to, żeby sobie poszedł, ale dla mnie to i tak bardzo dużo. Jednak ponieważ nie mam wciąż żadnych dowodów na uzależnienie męża, a tym bardziej na stan w jakim po dziecko przyszedl, więc zapewne moja odmowa wydania dziecka w sądzie nie będzie na moją korzyść. Wiem, że nie mogę całkowicie ignorować sprawy w sądzie, ale staram się reagować na to, co się dzieje i działać tak, aby dziecko było bezpieczne, także gdy mąż jest w ciągu. Bez kierowania się tym, jak wypadnie to w sądzie. Nie mam żadnych dowodów na to, że mąż jest odurzony podczas kontaktów, oprócz tego, że widzę, że jest odurzony. Dopóki jakiś organ typu policja, czy sąd nie zdecyduje się stanu męża zweryfikować, takich dowodów mieć nie będę - a jak widzę, są na to niewielkie szanse.\nOstatni czas z dzisiejszymi wydarzeniami jako jakąś tam kumulacją bardzo mnie wyczerpał emocjonalnie. Nie czuję satysfakcji, ale ulgę i zadowolenie z tego, że uczę się skutecznie bronić siebie i dziecko już tak. Udało mi się też zorganizować wszystko tak, aby dziecko nie było przy policji i awanturze jaka się wywiązała. Oraz aby nie narazić się na fizyczną przemoc. I jestem zdecydowana prosić o pomoc za każdym razem, gdy mąż będzie odurzony. O czym go uprzedziłam. W zasadzie mogę powiedzieć więc, że realizuję swój plan terapii także w zakresie, w jakim jej celem jest doprowadzenie do tego, że odurzony mąż nie będzie obecny ani w życiu moim ani dziecka. Trzeźwy oczywiście zawsze będzie mile widziany.\nNa pewno moją nagrodą za to, że zaczęłam nas mądrze bronić jest coraz większe zaufanie mojego dziecka do mnie. Czasem myślę, że synek jeszcze czasem mnie sprawdza i testuje. W weekend byliśmy w większym gronie w restauracji. Do rachunki podano dzieciom cukierki, dorosłym po kieliszku nalewki. I widziałam jak mały odetchnął z ulgą, gdy odsunęłam kieliszek. Swoją drogą abstynencja była najlepszą decyzją jaką mogłam podjąć, mając uzależnionego męża. Choć czasem korzyści są dość nieoczekiwane: dziś uaktywniła się rodzina męża wypierająca jego nałóg, usłyszałam szantaże, że go oskarżam, a sama piję na umór i na pewno sama jestem uzależniona, na pewno widuję się z mężczyznami, oni znajdą dowody i mi odbiorą dziecko. Powodzenia w poszukiwaniach. Bycie w porządku to wspaniale uczucie.\nOd dłuższego czasu synek nie miał ani jednego incydentu z niekontrolowaną agresją, spokojniej śpi i nie siusia z nerwów. Więc nawet gdy dopada mnie poczucie winy, że może jestem zbyt radykalna, to jednak potem myślę, że jednak idę dobrą drogą.\nNa pewno znalazłam się znów w punkcie, gdy będzie mi bardzo trudno modlić się za mojego męża, uczucia jakie wobec niego żywię nie są w tej chwili pozytywne. Ale wiem już, że to mija.\nMyślę też, że gdy ten ciąg męża się skończy, to jeśli zacznie się kolejny, będę już te kilka doświadczeń mądrzejsza i może nawet nie wejdę już tak bardzo w stare koleiny reakcji. Tak jakby trochę jestem już na nowych torach.\nPost autor: Ruta » 16 lut 2020, 0:59\n15 lut 2020, 9:15\nDziękuję Ci Małgosiu, otucha jest mi bardzo potrzebna, a słowa które potrafisz znaleźć są zawsze takie ciepłe i wspierające.\nMyślę o tym otwieraniu oczu, poruszyło mnie to, że napisałaś o prawdzie nie tylko o małżeństwie, ale również prawdzie o sobie. Z moją terapeutką jestem umówiona na dłuższą rozmowę o tym, kim jestem i jak mogę opisać siebie. Bo gdy mnie o to zapytała, poczułam kompletną pustkę. Umowilyśmy się na miesiąc na zastanowienie. I na razie nadal jestem w pustce.\nPrzyglądając się małżeństwu "odkrywam" różne rzeczy, które się działy. Tak jak piszesz na pewnym poziomie realne były dla mnie słowa męża i uczucia, nie fakty. Więc przyjrzenie się temu co się działo - ale i temu gdzie ja w tym byłam i szukanie prawdy o sobie - jest pełniejszą drogą do prawdy.\nPodziwiam, jak potrafisz mierzyć się z trudnymi odkryciami, nie uciekając przed nimi, choć są smutne. Wiem, jak to boli. Myślę, że ważne jest także, by codziennie odnaleźć chociaż trochę radości, Bóg nie chce dla nas smutku. Jutro na mszy przyjmę intencję o taką codzienną Bożą radość życia dla Ciebie. Mocno cię ściskam.\nPost autor: Al la » 16 lut 2020, 2:12\nRuta, robisz dużą pracę nad sobą, chociaż opisujesz trudne rzeczy, lubię czytać Twoje wpisy.\n16 lut 2020, 0:59\nZ moją terapeutką jestem umówiona na dłuższą rozmowę o tym, kim jestem i jak mogę opisać siebie. Bo gdy mnie o to zapytała, poczułam kompletną pustkę. Umowilyśmy się na miesiąc na zastanowienie. I na razie nadal jestem w pustce.\nJa, gdy stanęłam w obliczu kryzysu, patrzyłam na siebie oczami męża, rodziny, znajomych, nie potrafiłam kompletnie określić siebie, swoich potrzeb, sensu życia.\nPoprzez psychoterapię, własny rozwój, warsztaty 12-krokowe, rekolekcje, wspólnotę, odkrycie własnych pasji, zaczęłam odzyskiwać swoją tożsamość.\nOdkrywanie prawdy o sobie to jest proces, nie od razu, powolutku.\nNie ma innej drogi, Ty ją już zaczęłaś.\nAlbo rozwój, albo powrót do przeszłości.\nI najważniejsze, że wchodzisz na tę drogę razem z Bogiem.\nNa początku, będąc już w Sycharze, gdy poznałam modlitwę za małżeństwo, była dla mnie nie do wypowiedzenia.\nOdrzucałam samą myśl, że mogłabym się tak modlić.\nJednak Bóg zmienia serca najbardziej kamienne, mi pokazał, że mój mąż też jest Jego dzieckiem i kocha go tak samo, jak mnie.\nWlał mi miłość do męża "mimo wszystko", mimo tego, co się zadziało między nami, miłość bezinteresowną.\nKocham mojego męża, bo mamy sakrament, wspólne dzieci.\nŁączy nas, małżonków, przymierze z Bogiem i jest ono nierozerwalne.\nRz 8, 26 - Podobnie także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami.\nPost autor: Ruta » 16 lut 2020, 19:59\nOberwało mi się dzisiaj bardzo mocno od bliskich osób i jest mi bardzo przykro. Zastanawiam się, czy słusznie, czy też jednak nie. Poszło między innymi o to, że jestem miła dla mojego męża... Miała być miła rozmowa, okazało się, że chodziło o interwencję pod tytułem "co ty wyrabiasz".\nTo prawda, że jestem miła. Jeśli tylko mąż przychodzi trzeźwy i nie nastawiony wobec mnie wrogo, spędzamy wtedy razem czas - nie ma takich chwil wiele, ale się zdarzają. Zapraszam także męża na święta, na ważne rodzinne okazja, także na jego urodziny, które organizuję. Bardzo rzadko, ale się zdarza, że siadamy razem do stołu, śmiejemy się. Spędziliśmy raz miłe chwile w naszym kościele. Osoba z rodziny, która nas widziała, określiła, że wyglądaliśmy "jakbyśmy szykowali się do ślubu, a nie do rozwodu". Zostałam oskarżona, że jeśli zachowuję się wobec męża w ten sposób, nikt mi nie wierzy, że ten sam mąż mnie wyzywa, bywa agresywny i że jeśli ma takie zachowania, powinnam go traktować zawsze na dystans, bo tak jestem "niewiarygodna".\nPróbowałam wyjaśnić, że problemem mojego małżeństwa nie jest brak więzi, tylko nałóg męża. I że różnice w jego zachowaniu - a więc i w moich reakcjach i postawie - wynikają z tego, w jakim mąż jest stanie. I że to, że mąż czasem jest trzeźwy a czasem nie, jest typowe. Zostałam zapytana, czy wobec tego jak mąż znowu wytrzeźwieje, nadal będę wobec niego uprzejma - i oczywiście że tak, tak właśnie czuję.\nUsłyszałam, że jestem głupia, nikt mi nie wierzy i wiele osób podejrzewa, że chcę się na mężu mścić, skoro tak postępuję - co wydaje mi się nielogiczne, bo gdzie tu zemsta? Ja z tą "zemstą" nadal mam problem i nie rozumiem idei zemsty na mężu, ani w czym miałoby się to przejawiać. To znaczy rozumiem, że zraniona kobieta może starać się jak najwięcej ugrać w sądzie finansowo, niszczyć męża na różne sposoby, zatruwać mu życie i zajmować się robieniem mu złośliwości - ale ja tak nie postępuję. Nie ma we mnie chęci zemsty. Trzymam się od męża i od jego życia odkąd się wyprowadził z domu, na ogromny dystans, nie interesuję się tym co robi, nie szukam informacji.\nJeśli mąż jest trzeźwy zachęcam go, by jak najwięcej czasu spędzał z naszym synkiem i ułatwiam to, na ile tylko mogę. Niezależnie od postawy męża staram się być uprzejma. Jeśli jest agresywny lub mnie wyzywa, nie odpowiadam agresją lub wyzwiskami. Bronię się izolując, nie atakując. Równocześnie staram się doprowadzić do sytuacji w której mąż nie będzie się widywał z dzieckiem nietrzeźwy. Ale to nie stanie się z dnia na dzień, bo bardzo długo nie stawiałam tu granicy. Teraz ją postawiłam i muszę nauczyć się konsekwentnie jej pilnować, aż mąż przekona się że jest ona nieprzekraczalna.\nUsłyszałam też, że skoro mąż jest uzależniony powinnam doprowadzić do terapii przymusowej męża. A jak tego nie robię, to dowód że jestem przerażliwiona i mi się wydaje, nie mam dowodów że mąż jest odurzony, przecież nie było testu. Przecież ktoś by go złapał jak prowadzi w takim stanie. Więc pewnie go oskarżam z zemsty... oraz bezrozumne chce zniszczyć jego relacje z dzieckiem. Ja już chyba nie mam siły tłumaczyć co robię aby syn w tym wszystkim zachował dobre zdanie o ojcu, aby czuł się kochany i szanował swojego tatę. Mały bardzo go kocha i nie jest źle nastawiony do taty, ani przeze mnie ani przez nikogo innego, bo nie pozwalam źle mówić o mężu ani w mojej obecności ani tym bardziej w obecności dziecka.\nRzecz w tym, że w zasadzie przymusowej terapii nie ma. W stanie skrajnego zagrożenia życia osoby uzależnionej lub gdy z powodu nałogu stanowi bezpośrednie (potwierdzone) zagrożenie dla innych, sąd może orzec coś na kształt, ale wtedy pobyt przymusowy trwa dwa tygodnie a i tak pacjent może wyjść, po dwóch tygodniach podpisuje zgodę lub wychodzi. Pomijam, że dobrowolne podjecie terapii tworzy znacznie większą szansę jej powodzenia. Aczkolwiek na wszelki wypadek starałam się dowiedzieć jak najwięcej o procedurach na wypadek co można zrobić gdy nałóg powoduje bezpośrednie zagrożenie dla życia osoby uzależnionej i nie potrafi ona już przerwać ciągu mimo wyniszczenia, bo dwie moje znajome zostały wdowami, bezradnie patrząc dzień po dniu jak ich mężowie się wyniszczają. Ale obecnie mąż nie jest w stanie uzasadniającym przymusową terapię. Potrafi przerwać ciąg by się zregenerować.\nKoniec końców usłyszałam, że nikt mi nie pomoże (nie prosiłam o pomoc) dopóki nie odetnę się od męża i nie ograniczę relacji z nim do chłodnych kontaktów w sprawach dziecka. A jak tak nie robię to nikt nie chce słuchać, że jest mi źle bo mam tak na własne życzenie. Nie żalilam się i nie mówiłam że jest mi źle. Zapytana o kontakty męża z synkiem powiedziałam prawdę bo rozmawiałam z bliskimi osobami z mojej rodziny. Powiedziałam, że jest ciężko, bo mąż znowu zaczął przychodzić odurzony i byłam gotowa na tym zakończyć - no ale właśnie wtedy się zaczęło - że się mszczę, że jestem za miła, że próbuję budować relacje z mężem i sobie wyobrażam i wszystko co napisałam powyżej. Oraz że sama powinnam iść na terapię. Powiedziałam, że jestem na terapii. Rozmowa zakończyła się w bardzo niemiłej atmosferze i miałam łzy w oczach. Teraz jest mi ciężko.\nNie będę kłamać, że jest dobrze, ale chyba aby uniknąć takich sytuacji będę mówić, że nie chcę o tym rozmawiać i będę zmieniać temat...\nPost autor: nałóg » 16 lut 2020, 21:49\nTe ostatnie zdania to też mowa o granicach.Tym razem Twoich i masz prawo do ich postawienia nawet gdyby byli to b. bliscy krewni.Z przymusowym leczeniem jest tak jak piszesz.... tylko w przypadku zagrożenia życia.Dla ludzi nie znających schematów uzależnień nie do pojęcia jest postawa : kocham człowieka a odrzucam jego uzależnienia.Ruta bądź sobą i tak 3 maj.PD


Księga straszliwej niegrzeczności - napisał Wilczuś z wielkiej złości - Ian Whybrow - opinia o książce (49649) - Lubimyczytać.pl\nIan Whybrow /\nKsięga straszliwej niegrzeczności - napisał Wilczuś z wielkiej złości /\nKsięga straszliwej niegrzeczności - napisał Wilczuś z wielkiej złości\nTłumaczenie:\tErnest Bryll\nCykl: Mały Wilczek (tom 1) | Seria: Mały Wilczek\nWydawnictwo: Philip Wilson\n7,45 (110 ocen\ti\t12 opinii) Zobacz oceny\nLittle Wolf's Book of Badness\nPierwsza część opowieści o dorastania Wilczusia, który stał się nowym bohaterem literatury dziecięcej na miarę Kubusia Puchatka czy Misia Paddingtona. Jeżeli twoje dziecko nie chce lub nie lubi czytać, koniecznie musi poznać tę książkę. Para autor-ilustrator stworzyła typ nowego bohatera, dostosowanego do wyobraźni i potrzeb dziecka końca XX wieku. Opowiedziana w przewrotny sposób historia...\nPierwsza część opowieści o dorastania Wilczusia, który stał się nowym bohaterem literatury dziecięcej na miarę Kubusia Puchatka czy Misia Paddingtona. Jeżeli twoje dziecko nie chce lub nie lubi czytać, koniecznie musi poznać tę książkę. Para autor-ilustrator stworzyła typ nowego bohatera, dostosowanego do wyobraźni i potrzeb dziecka końca XX wieku. Opowiedziana w przewrotny sposób historia stawia przewrotne tezy i w ten sposób uczy dzieci wrażliwości. Pozbawiona zbędnego dydaktyzmu, zabarwiona specyficznym humorem, z łatwością trafia do dziecięcych wyobrażeń. Doskonałe spolszczenie Ernesta Brylla i dowcipne ilustracje Tony'ego Rossa to kolejny atut tej książki. Mały czytelnik musi odbyć długą samotną podróż do Stryjca-Złyjca, zapisać się do Szkoły Złości i Chytrości oraz przyswoić sobie dziesięć przykazań-dokazań Złego Wilka. Co wynikło z tej wyprawy, czytelnik dowie się z dowcipnych listów Wilczka do rodziców.\nźródło opisu: http://www.philipwilson.pl/\nźródło okładki: http://www.philipwilson.pl/\nMagda Olszynska | 2015-12-15\nŚwietna książka dla dzieci oraz starszych. Napisana z humorem i bardzo przyjemnie się ją czyta.\nLiga Sprawiedliwości: Epidemia\nPierwszy tom 'Ligi Sprawiedliwości' w Odrodzeniu nie zachwycił, a recenzje czytelników nie były przychylne. Pomimo tego postanowiłem dać szansę nowej...


Katastrofa ukraińskiego samolotu. Pierwsze aresztowania w Iranie - Polsat News\nKatastrofa ukraińskiego samolotu. Pierwsze aresztowania w Iranie\n14.01.2020, 10:52 Świat\nPAP/EPA/UKRAINE PRESIDENTIAL PRESS SERVICE HANDOUT\nW na pokładzie samolotu zginęło 176 osób\nW Iranie aresztowano nieujawnioną liczbę osób podejrzanych o udział w zestrzeleniu ukraińskiego samolotu - informuje agencja AFP. W środę irańskie siły powietrzne zestrzeliły maszynę lecącą do Kijowa. Na pokładzie było 176 osób. Wszystkie zginęły.\nBoeing 737-800 ukraińskich linii Ukrainian International Airlines (UIA) został zestrzelony chwilę po starcie z lotniska Tehran-Imam Khomeini.\n"Ci Kanadyjczycy byliby teraz w domach ze swoimi rodzinami"\nW poniedziałek rząd Kanady poinformował, że wysłani do Iranu kanadyjscy śledczy będą odgrywać "aktywną rolę" w ustalaniu wszystkich okoliczności tragedii. Mają mieć m. in. zapewniony dostęp do rejestratorów lotu ukraińskiego boeinga, czyli tzw. czarnych skrzynek.\nJustin Trudeau oświadczył w wywiadzie, że gdyby nie ostatnia eskalacja napięcia na Bliskim Wschodzie, spowodowana zabiciem 3 stycznia w ataku rakietowym amerykańskiego drona wpływowego irańskiego generała Kasema Sulejmaniego, "ci Kanadyjczycy byliby teraz w domach ze swoimi rodzinami".\nNa pokładzie zestrzelonego samolotu było 57 Kanadyjczyków.\nZatrzymano 30 protestujących\n- Około 30 osób zostało aresztowanych za udział w nielegalnych zgromadzeniach (...) - poinformował rzecznik Golamhosejn Esmajli. I dodał, że irańskie władze "są tolerancyjne wobec legalnych wieców".\npgo/luq/ AFP, PAP\nARESZTOWANIAIRANKATASTROFA SAMOLOTUSAMOLOTŚWIATUKRAIŃSKI SAMOLOTZESTRZELENIE SAMOLOTU


Marcowe premiery światowych hitów na kanale AMC\nDodane: 20-03-2017 08:11 ( 20 mar 2017 08:11:42 )\n20 marca (poniedziałek) o 3:00 (powtórka tego samego dnia o 21:00) kanał AMC wyemituje premierowy odcinek 2. sezonu „Krainy bezprawia” („Into the Badlands”), serialu sztuk walki rozgrywającego się w postapokaliptycznej przyszłości. W następnym tygodniu na antenie zagości także kolejna odsłona przygód Hapa i Leonarda – „Hap i Leonard: Mucho Mojo”, czarna komedia oparta na prozie Joego Lansdale’a. Na pierwszy odcinek kanał AMC zaprasza 30 marca (czwartek) o 21:00.\nW 2. sezonie „Krainy bezprawia” („Into the Badlands”) bohaterowie zostają rozdzieleni – Sunny (Daniel Wu) oraz M.K. (Aramis Knight) przebywają w niewoli w dwóch różnych miejscach. Podczas gdy M.K. nie ustaje w próbach okiełznania swojej mocy, Sunny jest zdeterminowany, by odszukać swoją rodzinę, nawet jeśli miałby ponieść śmierć próbując tego dokonać. W swoich dążeniach Siepacz oraz chłopiec są wspomagani przez tajemniczych sojuszników, których motywacja budzi poważne zastrzeżenia. W tym samym czasie Wdowa (Emily Beecham) stara się umocnić swoją przewagę nad innymi baronami, jednak na polu rozgrywek o władzę pojawia się przerażająca i tajemnicza siła przygotowująca się do zemsty na nich wszystkich. Sojusze zostają zerwane, przyjaciele zdradzeni, a przed końcem sezonu Sunny oraz M.K. zmierzą się z druzgocącymi konsekwencjami swoich czynów, które na zawsze odmienią ich losy.\nSerial „Kraina bezprawia” odniósł ogromny sukces – produkcja znalazła się na liście najpopularniejszych debiutujących seriali w historii telewizji kablowej w USA.\nNa 2. sezon serii składa się dziesięć jednogodzinnych odcinków. Do obsady kolejnej części „Krainy bezprawia” dołączył m.in. Nick Frost (Wysyp żywych trupów, Hot Fuzz – Ostre Psy), który wcieli się w bohatera o imieniu Bajie. Wśród aktorów z 1. sezonu pojawią się m.in.: Daniel Wu (Tai Chi Zero) jako Sunny, Aramis Knight (Mroczny rycerz powstaje) jako M.K.; Oliver Stark (Luther) jako Ryder; Emily Beecham (Ave, Cezar!) jako Wdowa; Orla Brady (Fringe: Na granicy światów) jako Lydia; Sarah Bolger (Dynastia Tudorów) jako Jade; Ally Ioannides (Parenthood) jako Tilda oraz Madeleine Mantock (Na skraju jutra) jako Veil.\nW następnym tygodniu na antenie AMC zagości także kolejna odsłona przygód Hapa (James Purefoy) i Leonarda (Michael Kenneth Williams) – „Hap i Leonard: Mucho Mojo”. Scenariusz do serii powstał w oparciu o „Mucho Mojo” – drugą książkę z serii o Hapie i Leonardzie autorstwa Joego Lansdale’a. Biorąc pod uwagę fakt, że mojo oznacza niewytłumaczalną siłę natury, która popycha ludzi do działania\nw nieoczekiwany sposób, możemy spodziewać się, że Hap i Leonard powrócą z jeszcze większą dawką absurdu i zaskakujących zwrotów akcji. Tym razem bohaterowie zostają uwikłani w historię tajemniczego morderstwa. Opowieść bierze swój początek od szkieletu, zaginionych prochów Trudy oraz potyczek z dilerem narkotyków z sąsiedztwa.\nNa kolejną odsłonę serii składa się sześć jednogodzinnych odcinków. Oprócz Jamesa Purefoya (The Following) i Michaela Kennetha Williamsa (Zakazane imperium) znaleźli się w nim m.in.: Brian Dennehy (Death of a Salesman, Rambo: Pierwsza krew), Irma P. Hall (Wszystko zostaje\nw rodzinie, Soul Food), Dohn Norwood (Do końca, Hell on Wheels), Tiffany Mack (Timeless, iZombie) i Cranston Johnson (Atlanta, Find a Way).\nPremiera serialu w czwartek 30 marca o godz. 21.00. Kolejne odcinki w każdy czwartek o 21.00.\nWywiad z Jasonem Rekulakiem\nPatricia Briggs „Zamęt nocy” - recenzja\n„Bestie i ludzie” - recenzja


Remont mieszkania Osie | 173 fachowców | Najlepsi w 2021\nRemont mieszkania w Osiu\nWykonawcy usługi Remont mieszkania w Osiu\nFirma Handlowo Usługowa Klonowski Mateusz, Osie\nMati Mateusz Mielewczyk, Osie\nMM. ŁZ świadczy usługi od 2012 roku\nWitam jestem Mateusz, wraz z kuzynem wykonujemy remonty łazienek jak i całych mieszkań, cechuje nas jakoś, terminowość i profesjonalizm wykonywanych przez nas usług.\nFHU BARTŁOMIEJ ZIUZIAKOWSKI, Osie\nFirma budowlana Roman Zakrzewski, Osie\nRoman Zakrzewski świadczy usługi od 2000 roku\nPRACE WYKOŃCZENIOWE, REMONTY,, Osie\nKris bud, Osie\nKrzysztof Wójcik-Bud Professional, Osie\nGla-Mix Twój Glazurnik, Osie\nŁukasz Miksza świadczy usługi od 2015 roku\nWitam Serdecznie, zajmuje się kompleksowa realizacja lazienek tych nowych jak i tych do remontu. A takze bialy montaz, prace hydrauliczne, elektryczne itp. Serdecznie zapraszam do wspolpracy.\nPAT-BUD usługi remontowo-budowlane., Osie\nPatryk Osowski świadczy usługi od 2018 roku\nPrzem-bud przemysław żyła, Osie\nMarek Dziczek świadczy usługi od 2000 roku\nwitam serdecznie, jestesmy firma zajmujaca się, kompleksowymi wykonczeniami wnętrz\nMarcin Fritz świadczy usługi od 2019 roku\nF.H.U.P. Gabi, Osie\nZdzisław Komor świadczy usługi od 2003 roku\nWykonujemy roboty budowlane od A do Z.\npiotr przybylski świadczy usługi od 2008 roku\nGiarre Sp. z o.o., Osie\nBartłomiej Madej świadczy usługi od 2012 roku\nPosiadam bardzo duże doświadczenie w remontach i budowach domów, mieszkań. Pracuję na nowoczesnych materiałach budowlanych. Chętnie udzielę więcej informacji pod wskazanym numerem telefonu.\nLeszek Zawadzinski świadczy usługi od 2008 roku\nWitam. Nasza Firma ma kilkunastoletnie doświadczenie w branży remontowej. Darmowe pomiary i wycena.\nDPM K&J, Osie\nTomasz Lewandowki, Osie\nJoanna Lewandowska świadczy usługi od 2009 roku\nwykonuje uslugi remontowe zabudowa karton gips remonty lazienek kladzenie plytek i terakoty\nAgMil Usługi Remontowo - Budowlane, Osie\nAdam Krawczuk świadczy usługi od 2005 roku\n„Jeśli coś ma być szybko i tanio ,to nie będzie dobrze zrobione. Jeśli coś ma być dobrze zrobione, to nie będzie tanio i szybko.”\nPatryk Berendt świadczy usługi od 2004 roku\nIndywidualne podejście do klienta, uczciwość i doradztwo\nRemont mieszkania Osie: Powiązane usługi\nRemont mieszkania: ostatnie zapytania w Osiu\nIle kosztuje remont mieszkania w Osiu?\nKoszt remontu mieszkania w Osiu zależy od wielu czynników. Należą do nich m.in. liczba pomieszczeń poddanych renowacji, zakres prac, jakość użytych materiałów budowlanych, czy ceny nowego wyposażenia. Dlatego właśnie, aby udzielić odpowiedzi na pytanie o koszt remontu mieszkania należy najpierw przygotować plan prac do wykonania. Na tej podstawie można już wstępnie oszacować potrzebny budżet.\nJak zaplanować remont mieszkania w Osiu?\nJeśli mamy mieszkanie do remontu w Osiu, to warto na początek zrobić sobie plan prac. Przydaje się nie tylko przy ustalaniu kosztów, ale także stworzeniu harmonogramu robót. Dzięki temu znacznie łatwiej będzie przejść przez remont mieszkania, mieć kontrolę nad postępem prac oraz trzymać w ryzach budżet.\nOd czego zacząć remont mieszkania w Osiu?\nRemonty mieszkań w Osiu rozpoczynają się od najtrudniejszych prac, czyli takich, które są czasochłonne i wiążą się z dużym bałaganem. Należą do nich np. wymiana instalacji sanitarnej lub wyburzenie ściany. Gdy największe roboty mamy już za sobą, przychodzi moment na pomniejsze prace. Najczęściej remont mieszkania zakończy się na malowaniu ścian i montażu nowych mebli.\nKiedy robić remont mieszkania w Osiu?\nNajczęściej wybieranym momentem na remonty mieszkań w Osiu jest okres od początku wiosny do połowy jesieni. Ciepło za oknem sprzyja postępowi niektórych prac wykończeniowych. Wiele osób też bierze wolne w wakacje, by doglądać prac. Zwłaszcza, gdy w grę wchodzi kapitalny remont mieszkania.\nGdzie zgłosić remont mieszkania w Osiu?\nStandardowe prace związane z remontem mieszkania w Osiu, których celem jest odnowienie lub przearanżowanie wnętrza nie wymagają zgłoszenia. Inaczej jest, gdy w grę wchodzi ingerencja w część wspólną budynku, np. wiercenie w elewacji ściany bloku. W takich przypadkach niezbędne będzie zgłoszenie lub nawet uzyskanie zgody na budowę, a także poinformowanie spółdzielni bądź wspólnoty mieszkaniowej.


Uprowadzona 2 – Z dala od polityki\nPierwsza część Uprowadzonej nieoczekiwanie okazała się przebojem. I to sporym przebojem. Przyniosła producentom imponujące zyski i pchnęła karierę Liama Neesona w zupełnie nowym kierunku. Ceniony aktor dramatyczny nagle stał się gwiazdą kina akcji, występującą w kolejnych, niemal identycznych filmach takich jak Pasażer, Nocny pościg czy chociażby Uprowadzona 2.\nAkcja tej ostatniej produkcji toczy się wkrótce po wydarzeniach z części pierwszej. Wtedy w Paryżu nastoletnia Kim (Maggie Grace – Huragan, Uprowadzona 3) została porwana przez grupkę albańskich handlarzy żywym towarem. Bryan Mills (Liam Neeson – W kręgu podejrzeń, Wdowy), jej ojciec, a zarazem emerytowany człowiek od zadań specjalnych, bez większych trudności odbił ją, a bandziorów zamordował. W części drugiej ojciec jednego z zabitych porywaczy poprzysięga mu zemstę. Swój okrutny plan wprowadza w życie, kiedy Bryan przebywa wraz z rodziną na wakacjach w Stambule.\nUprowadzona 2 bazuje właściwie na tym samym schemacie. Mills po raz kolejny wypowiada wojnę bandytom próbującym zabić jego bliskich i niczym jednoosobowa armia dziesiątkuje ich szeregi. Działa w podobny sposób, szybki, konkretny, brutalny. Jedyną prawdziwą nowością filmu jest odgrywający w nim ważną rolę czytnik GPS – gadżet niezbyt często wykorzystywany w kinie akcji.\nBez wątpienia drugi odcinek historii Bryana Millsa jest produkcją nakręconą sprawnie i fachowo. Widać włożone w nią pieniądze i pewną rękę reżysera. Niestety, historia jest wtórna i niezbyt logiczna, wiele scen jest boleśnie naciąganych. W dodatku emocji w Uprowadzonej 2 znacznie mniej niż w części pierwszej. Karty zostały już rozdane i od początku wiadomo, co dalej się wydarzy.\n– Szukasz miasta, w którym bezkarnie można rzucać granatami\n– Myślisz, że jak ktoś nie umie jeździć samochodem, to nie umie\n– Nie lubisz filmów będących na bakier z logiką\nUprowadzona 2, Taken 2, 2012, reż. Olivier Megaton, wyst. Liam Neeson, Maggie Grace, Famke Janssen, Leland Orser, Jon Gries, D.B. Sweeney, Luke Grimes, Rade Šerbedžija, Kevork Malikyan\n5 listopada, 2020 zdalaodpolityki2012, D.B. Sweeney, Famke Janssen, FILM, Jon Gries, Kevork Malikyan, Leland Orser, Liam Neeson, Luke Grimes, Maggie Grace, Michał Zacharzewski, Olivier Megaton, Rade Šerbedžija, recenzja, seria Uprowadzona, Taken 2, TOPMENU, Uprowadzona 2\nJedna uwaga do wpisu “Uprowadzona 2”\nPingback: Mężowie i żony – Z dala od polityki\nPoprzedni Poprzedni wpis: Mroczne nieba\nDalej Następny wpis: Artemis Fowl


[Sprzedam] Kocioł VIESSMANN Vitocrossal 300 + Vitocell B-100 300L - Sprzedam / Kupię / Oddam / Zamienię / Przyjmę - Forum budowlane - BudujemyDom.pl\n2 kwietnia 2019 w Sprzedam / Kupię / Oddam / Zamienię / Przyjmę\nNa sprzedaż nieużywany gazowy, kondensacyjny kocioł Vitocrossal 300 CU3 o mocy 35 kW z izolacją cieplną oraz podgrzewacz wody Vitocell B-100 o pojemności 300L.\nKocioł wyposażony w modulowany palnik gazowy MatriX do pracy z pobieraniem powietrza do spalania z kotłowni lub z zewnątrz. Sprawność znormalizowana do 98% (Hs)/109% (Hi)\nOba elementy nigdy nie były montowane, przechowywane w kontenerze w oryginalnym opakowaniu. Cena zestawu 20000 zł do negocjacji.\nNowa obniżona cena za cały zestaw to 16000 zł.


Aktualności i wydarzenia Archives - ARLITY\nBy ARLITY Aktualności i wydarzenia\n25 Sty: Spotkajmy się w Warszawie lub Berlinie\nRozszerzona Rzeczywistość to nadal dość abstrakcyjne pojęcie dla osób, które nie miały okazji zetknąć się z nią osobiście i poznać jej możliwości. Wiemy o tym, dlatego pojawiamy się na wielu wydarzeniach dedykowanych m. in. branży marketingowej oraz sprzedaży e-commerce, aby klienci mogli sprawdzić działanie technologii ARLITY i wypróbować narzędzia AR, jakie oferujemy. Nic nie przem...\n24 Paź: Rozszerzona Rzeczywistość: narzędzia dla e-commerce na Targach eHandlu\nTargi eHandlu to doskonałe miejsce by zaprezentować narzędzia dla e-commerce. Gromadzi wyjątkową publiczność, na co dzień zajmującą się sprzedażą internetową. ARLITY uczestniczyło w tym wydarzeniu w podwójnej roli – jako wystawca i prelegent podczas sesji merytorycznych prezentacji. Wypróbuj zanim kupisz! - narzędzia dla e-commerce Do charakteru wydarzenia doskonale ...\nTargi eHandlu to doskonałe miejsce by zaprezentować narzędzia dla e-commerce. Gromadzi wyjątkową publiczność, na co dzień zajmującą się sprzedażą internetową….\n20 Wrz: ARLITY na konferencji Marketing MIX\nNarzędzia ARLITY znajdują zastosowania w wielu branżach. Marketing jest tym obszarem, w którym Rozszerzona Rzeczywistość może być wykorzystana na co najmniej kilka sposobów. Gdzie lepiej opowiedzieć o tym marketerom, jak nie podczas Marketing Mix? Magia w technologii AR O magii tej technologii i możliwościach, jakie daje branży marketingowej Bartosz Kot...\nNarzędzia ARLITY znajdują zastosowania w wielu branżach. Marketing jest tym obszarem, w którym Rozszerzona Rzeczywistość może być wykorzystana na co…