Roguski – Ostoya\n2 Historia rodziny Roguskich\n5 Członkowie rodziny Roguski\n6 Spokrewnione linie Ostoi\n7 DNA Roguskich\nHistoria rodziny Roguskich\nRoguski - odwieczna szlachta, rodzina rycerska Ostoi wywodzaca sie z Wielkopolski, przeniosła sie na Mazowsze w XV wieku. Nazwisko pochodzi od okolicy szlacheckiej Roguszyn, znanej z zapisków z r. 1406, położonej między Pniewnikiem i Liwem, obejmującej wsie: Roguszyn Stary i Nowy (Dzierz(ż)ki) oraz Roguszyn Dęcie, Kąty, Leśniki i Wypychy. Czytaj wiecej\nZiemia Liwska. - To ziemia, której od wieków bronili moi przodkowie. To ziemia, która dawała im życie i pracę. Nie sposób nie zainteresować się jej historią. Dziękuję autorom, którzy zainteresowali się jej losami. W początkach XV wieku "(...)Litwa nie poprzestała na podboju swych zachodnich ziem pogranicznych i wkrótce zajęła ziemie z dawnymi grodami podlaskimi. W roku 1425 Książę Litewski Witold zajął od wieków znajdujący się na Mazowszu Tykocin wraz z okolicą. Po raz ostatni książęta mazowieccy władali tymi terenami w 1440 r., kiedy to po zabójstwie Zygmunta Kiejstutowicza władzę na 4 lata objął Książę Bolesław IV. Ostatecznie w 1443 ziemia drohicka odkupiona została przez Kazimierza Jagiellończyka za 6 tysięcy kop groszy praskich, z kolei w roku następnym Litwa zajęła powiat węgrowski wcinając się klinem w środkowe Mazowsze. Jeszcze w 1458 roku książęta mazowieccy Bolesław i Władysław bezskutecznie upominali się o zwrot powiatu węgrowskiego i powiatu goniądzkiego. Niezależnie od poparcia ze strony Korony ziem tych już nie odzyskano. Spory trwały aż do końca istnienia Księstwa Mazowieckiego. Jeszcze w latach 1513-1514, na sejmie wileńskim, wyznaczano komisje do poprawienia granic z Polską i Mazowszem, jednak od roku 1444 nie zostały one więcej zmienione. Przynależność państwowa miała istotny wpływ na ukształtowanie się osadnictwa tych terenów. Okres kolonizacji puszczańskich terenów wschodniego „Mazowsza Leśnego” i Podlasia to w zasadzie początek XV wieku. Ustabilizowanie stosunków z sąsiadami (zwłaszcza po pokonaniu państwa Krzyżackiego w Wielkiej Wojnie z Zakonem w latach 1409-1411) umożliwiło ponowne zasiedlenie opustoszałych ziem przygranicznych. Książęta mazowieccy akcję kolonizacyjną rozpoczęli już pod koniec XIV w. Osadnicy wywodzili się głównie z drobnego rycerstwa, choć niektóre rejony zasiedlano ludnością chłopską. Osadnicy sprowadzani na ziemie pograniczne pochodzili z głębi Mazowsza. Ks. Janusz I nie zamieszkałe puszcze nadawał rycerstwu z ziemi ciechanowskiej, zakroczymskiej, warszawskiej a nawet płockiej. Fala osadnicza posuwała się w miarę regularną linią od zachodu. W pierwszym etapie trwającym do początku XV w. zagospodarowano ziemie wokół nowo założonych miast – Ostrołęki, Łomży, Nowogrodu. Z tego okresu pochodzą erekcje pierwszych parafii na tych terenach. Ludność chłopska osadzana była głównie we wsiach przyległych do nowych miast, w nielicznych dobrach książęcych, późniejszych królewskich. Pozostałe ziemie zasiedlane były przez drobne rycerstwo. Największa część nadań dla szlachty pochodzi z drugiego okresu – po roku 1410. Wówczas ruszyła na te tereny główna fala osadnicza, szczególnie na wschodnie rubieże Księstwa Mazowieckiego. Książęta rozdawali swe ziemie pograniczne przeważnie w nadziałach 10 włókowych lub ich wielokrotnościach. Wiązało się to z feudalnym prawem rycerskim – otrzymujący nadanie byli zobowiązani do służby wojskowej na koniu o wartości czterech grzywien, w lekkim uzbrojeniu (tzw. półzbrojku) z kopią. Podstawą służby rycerskiej na Mazowszu było stawianie jednego konnego z 10 włók ziemi.(...)" Fragmenty Łukasz Lubicz-Łapiński "Szlachta podlaska pod panowaniem Wielkiego Księcia Litewskiego w XV-XVI w." „(…)1. Gród i zamek liwski Według Tomaszewskiego1, w miejscu, gdzie obecnie stoi zamek liwski, istniała w XII-XIII w. osada otoczona wałem. Również Guerąuin2 umieszcza tu w XII w. gród z obwałowaniem o konstrukcji drewniano-ziemnej. Natomiast Kowalczyk3 stwierdza, na podstawie informacji od prowadzącego badania, że „pod zamkiem liwskim odsłonięte pozostałości po moszczeniu podmokłego terenu pod planowaną budowę zamku" i że, jak dotąd, nie znamy siedziby kasztelami liwskiej do czasu wzniesienia na przełomie XIV/XV w. murowanego zamku w Liwie". Sześć kilometrów na południe od zamku liwskiego leży wieś Grodzisk. Na południe od niej znajduje się dobrze zachowane grodzisko4 z XI w. o wymiarach 250x200 m. Od wschodu i południa jest ograniczone starorzeczem Liwca, którego koryto odsunęło się z czasem na wschód. Wał od strony rzeki ma 10 m, od pozostałych stron - do 6 m wysokości5. Wał wewnętrzny jest w gorszym stanie ze względu na rolnicze użytkowanie grodziska. Wał zewnętrzny usypano na warstwie kulturowej z VII-VIII w. Gród był też broniony specjalną półką glinianą, usytuowaną między wałem zewnętrznym i fosą o szerokości 8 m. Fosa wewnętrzna miała szerokość 7 m i głębokość 2 m. Badania archeologiczne ujawniły oryginalny, nieznany dotychczas (1983 r.) sposób budowy wałów, ponadto ślady osadnictwa w pobliżu grodu z okresu od XI w. do początku XIII w. Z tym kompleksem osadniczym było związane cmentarzysko szkieletowe, z grobami w obudowie kamiennej (ta forma pochówku występuje tylko na Mazowszu)6. Aleksander Gieysztor pisze, że „panu [grodowemu] czerskiemu podporządkowano obszary aż po Liw, gdzie powstał [w XI w.] nader okazały gród (dziś Grodzisk)"7. Powierzchnia grodzisk mazowieckich mieści się na ogół między 0,13 i 0,8 ha. Grodziska duże - to około l,5 ha. W tej skali grodzisko leżące na południe od Liwu o powierzchni 5 ha, należy chyba ocenić jako bardzo, albo wyjątkowo duże. Na takim obszarze mogła zamieszkiwać lub chronić się znaczna liczba ludności, a gród mógł spełniać funkcje mazowieckiego ośrodka grodowego. Z uwagi na wielkość grodu, wchodziłby tu także w rachubę Grodzisk koło Mrozów, na południowy wschód od Kałuszyna, zajmujący również znaczną powierzchnię (ok. l,8 ha). Jednak odległość od Liwu oraz od Liwca jest zbyt duża - kilkadziesiąt kilometrów - aby uznać tę możliwość za bardziej prawdopodobną. Wspomnieć należy także grodzisko z XI-XII w. we wsi Wyłazy, na południowy wschód od Niwisk, o wymiarach 80 x 80 m, czyli ok. 0,64 ha, oraz we wsi Barchów k. Łochowa, o średnicy ok. 70 m9. Łącznie te cztery grody mogły być ogniwami systemu obronnego przed najazdami z północy, wschodu i południa, przychodzącymi od strony ziemi drohickiej, od połowy XI w. pogranicznej ziemi książąt ruskich, graniczącej z Mazowszem, czasem przyłączanej do władztwa mazowieckiego. Należy uzupełnić, że na południowy wschód od ziemi liwskiej, u źródeł Liwca i Krzny, znajdowało się również skupisko grodów z tego okresu: Krzesk, Grodzisk (gm. Zbuczyn), Krzymosze, Czołomyje i Klimy. Do tego zespołu zaliczono również Wyłazy w ziemi liwskiej10. Skupisko to leżało na pograniczu ziem drohickiej i łukowskiej, a zatem po dwu stronach granicy państwowej, która już we wczesnym średniowieczu mogła biec górnym Liwcem. Wróćmy jednak do liwskiego grodu. Pierwsza o nim pewna wiadomość pochodzi z 1355 r. z dokumentu księcia czerskiego Siemowita III, dotyczącego odnowienia hołdu lennego, złożonego przezeń na ręce Kazimierza Wielkiego. Wymieniono tam cztery grody księstwa: Czersk, Rawę, Gostynin i Liw. Był to obszar władztwa Siemowita in Trojdenowica w latach 1352-1355, czyli księstwa czerskiego, istniejącego obok księstwa warszawskiego Kazimierza Trojdenowica". Liw był zatem już wówczas, a zapewne i wcześniej - w pierwszej połowie XIV w. - liczącym się grodem książęcym, analogicznym do Czerska, Rawy i Gostynina. Decyzja o budowie zamku 6 km na północ od grodu liwskiego, w rejonie uczęszczanej przeprawy przez Liwiec i XIV-wiecznego ośrodka miejskiego, wynikała z nowych potrzeb rozwoju osadnictwa w tym rejonie w drugiej połowie XIV w. Prawdopodobnie poprzedziło ją stopniowe przemieszczanie się osadnictwa bliżej przeprawy i wyludnienie osad położonych w kompleksie grodziskim. Można tu się dopatrywać analogii do wczesnośredniowiecznego zespołu osadniczego Krzesk-Królowa Niwa, funkcjonującego od drugiej połowy VI w. do XIII w. włącznie. Badania archeologiczne (znacznie bogatsze niż w przypadku Grodziska podliwskiego) ujawniły ślady 26 osad przy-grodowych, przy czym okres rozkwitu przypadał na XI-XIII w.12 Według Kalagi ten zespół grodowy opuszczono w ciągu XIII w. w warunkach pokojowych, ze względu na wyeksploatowanie naturalnych zasobów środowiska, podnoszenie się wód gruntowych, a głównie na skutek rozpadu systemu organizacji grodowej i wykształcenia się organizmów miejskich. Z grodem liwskim mogło być podobnie. Pod koniec XIV w.13 lub w początkach XV w. przystąpiono do budowy w Liwie zamku. W latach dwudziestych XV w. prace prowadził murator (budowniczy) Nikłoś (Mikołaj), będący na służbie u księcia Janusza I, zarazem budowniczy zamku w Ciechanowie14. W 1429 r. nastąpiła przerwa w budowie spowodowana pożarem15, trwająca kilka lat, a ostatecznie prace zakończono prawdopodobnie przed 1450 r. Architektura, a zwłaszcza plan zamku przypomina zamek książęcy w Ciechanowie. Podstawa zamku była kwadratowa, o boku długości 33 m, z tym, że od strony miasta, w miejscu, gdzie obecnie stoi baszta, dobudowano bramę. Fundament i podmurówka miały ponad 2 m grubości i były zbudowane z otoczaków, zaś na nich wznosiły się mury z cegły gotyckiej o wysokości 4,7 m. Mury były zakończone blankowaniem, tzn. miały prostokątne wycięcia, służące do obrony. Żołnierze stali poniżej blankowania na chodniku, znajdującym się wewnątrz, wokół murów. Wewnątrz murów, od strony północnej i południowej, wymurowano dwa domy, zaś w narożniku południowo-wschodnim - spichlerz. W XVI w. zamek dwukrotnie rozbudowywano (prawdopodobnie za regentki Anny). Mury obronne podwyższono do wysokości 11,5 m, bramę przekształcono na basztę bramną. Do parterowego domu północnego dobudowano piętro. Mury zwieńczono murowanym gankiem straży. Druga rozbudowa nastąpiła już po 1526 r. Dojazd do zamku prowadził drogą nawodną przez bagna16. Zamek jest jedyną budowlą gotycką na wysoczyźnie siedleckiej.(…) ZAWADY (Zawady-Morzyno). Pow. - 12 wł. 1414-1425 wzmiankowani Paweł i Maciej. 1428 - Dorota córka Jakusza przekazuje swój dział mężowi Włościborowi. 1476 - Jan, Stanisław, jego brat Połubion, Mikołaj i syn Jakub oraz Paweł. 1484 - książę Konrad III sprzedał 17 łanów lasu i bagien zwanych Połomia i Rakowe (Rekowe?) Łąki. Na tym miejscu powstaje wieś Ostasze-Połomia, która później - według Szczechury - włączyła się do Zawad. 1558 - Paweł Zawadzki z żoną Krystyną, córką zm. Wojciecha z Połazia-Rąbieży. 1589 - Marcin i Łukasz, synowie Andrzeja. 1827 - 23 domy, 210 mieszkańców. 1879 - 840 mórg = 504 ha. 1974 - 55 domów.” Leszek Zalewski „Ziemia Liwska”, Wydawnictwo Naukowe Scholar ,„Choć księstwo mazowieckie do l 526 r. było odrębnym i niepodległym państwem, w kwestiach prawnych w dużej mierze wzorowało się na przepisach obowiązujących w dzielnicach wielkopolskiej i małopolskiej. Wynikało to zapewne ze wspólnego prawa zwyczajowego czasów Polski sprzed podziału dzielnicowego (1138 r.). Szlachectwo mazowieckie zatem dziedziczyło się po ojcu, zaś pochodzenie społeczne matki nie wpływało w żaden sposób na status jej dzieci. Osoba dowodząca swego szlachectwa przed sądem mazowieckim winna była przyprowadzić sześciu świadków - „mężów znaczniejszych i starszych", z czego dwóch musiało pochodzić z rodu (herbu) ojczystego, a czterech pozostałych z dwóch herbów obcych („Starodawnego Prawa Polskiego Pomniki", 1.1, s. 274). Na Mazowszu, w odróżnieniu od innych dzielnic, istniało silne zróżnicowanie społeczne i majątkowe w obrębie stanu szlacheckiego. Obok niewielkiej grupy możnych feudałów, posiadających rozległe włości, żyła szeroka rzesza drobnej szlachty, która uzyskała od książąt mazowieckich rozliczne przywileje prawne i nadania puszcz do karczunku (zwłaszcza w północnej i wschodniej części Mazowsza) w zamian za posługę wojenną. Te drobne rycerstwo najczęściej należące do rodów heraldycznych Bolestów, Pobogów, Lubiczów, Ślepowronów, Grabiów, Ślasów, Dąbrowów, Junoszów, Modzelów, Cholewów, Prusów, Kościeszów, Konopków. Jasionów, Bończów, Jeziorów, Lądów, Szeligów, Morów, Wściekliców, Ostojów, Pierzchałów, Cwalinów, Pomianów, Żebrów, Trzasków, Za grobów i Suchych Komnatów - miało w przyszłości dać początek około l.5OO rodom mazowieckim, o nazwiskach odmiejscowych (powstałych od gniazd rodowych). Tak więc szlachta w Czaplicach wzięła nazwisko Czaplicki, w Kołakach - Kołakowski, w Purzycach - Purzycki, w Romanach - Roman, w Trzaskach - Trzaska, w Kempistych - Kempisty, w Budnych - Budny, itd. To zróżnicowanie majątkowe jest widoczne już w dawnych prawach mazowieckich, które rozróżniają dwie kategorie szlachectwa. Co prawda, w najstarszym znanym statucie sochaczewskim z 1377 r., każdy szlachcic jest określony terminem miles, ale począwszy od statutu zakroczymskiego z 139O r. pojawia się rozróżnienie na nobilis i miles. Za zamordowanie, pobicie lub zranienie nobilisa, należącego do wyższej warstwy urzędniczo-możnowładczej, prawo przewidywało wyższe kary pieniężne. W 11 jednak połowie XV wieku, pod wpływem prądów myślowych płynących z Polski, to rozróżnienie w prawie powoli zanika i cała szlachta mazowiecka określana jest terminem nobili (Karol Dunin „Mazowieckie prawo", Warszawa 188O, S.72-79). Jednakże po inkorporacji Mazowsza do Korony Polskiej w l 526 r., kancelaria skarbowa sporządzając spisy podatkowe - dokonuje ponownego podziału miejscowej szlachty na dwie kategorie, choć oczywiście kategorie istniejące tylko i wyłącznie w świetle prawa podatkowego. Mianowicie na szlachtę posiadającą poddanych (zamożną) i szlachtę uprawiającą własnoręcznie swe zagony (ubogą). Ten zwyczaj jest obecny we wszystkich spisach podatkowych XVI wieku (AGAD, zespół Archiwum Skarbu Koronnego). W spisach podatkowych pogłównego z lat 1662-1676 na Mazowszu widzimy nie dwie, lecz już 6 kategorii szlacheckich. W obrębie posesjonatów (szlachty posiadającej ziemię na prawie dziedzictwa, zastawu lub dzierżawy) mamy 3 kategorie - magnifici (wąska grupa dygnitarzy, np. Krasińscy, Po-doscy), generosi (właściciele folwarków) i nobili (drobna szlachta najczęściej niemająca poddanych chłopów). Nieposesjonaci dzielą się na factori (zarządcy i ekonomowie w folwarkach zamożnej szlachty), famuli (służący na dworach zamożnej szlachty) i zupełny margines społeczny - inquilini (komornicy żyjący kątem w domach drobnej szlachty). Na przykład w 1676 r. warstwa nobili w ziemi ciechanowskiej stanowiła aż 85,5 l % stanu szlacheckiego, podczas gdy warstwa generosi jedynie 6,44%. Stan szlachecki tej ziemi liczył wówczas 4.784 „głowy" powyżej l O roku życia. Podobne wyniki można zaobserwować dla ziem różańskiej, łomżyńskiej, wiskiej, za kroczymskiej, nurskiej, czy liwskiej. W pozostałych ziemiach znacznie większy udział ma warstwa generosi (AGAD, zespół Archiwum Skarbu Koronnego, także Biblioteka Narodowa, mikrofilm I 856). Ten podział społeczny odnotowują także akta sądowe (ziemskie i grodzkie) mazowieckie oraz metryki parafialne, przy czym przed nazwiskami nieposesjonatów pojawia się tytuł nobilis. Stan taki trwał aż do końca I Rzeczypospolitej. Z tym, ze w okresie Sejmu Czteroletniego język polski zastąpił na stałe łacinę w aktach sądowych - przed nazwiskami szlachty ugruntowały się, znane już wcześniej, tytuły Jaśnie Wielmożny, Wielmożny, Urodzony, sporadycznie Szlachetny (AGAD, zespół akta ziemskie i grodzkie mazowieckie) W l 795 r. Mazowsze zostało podzielone pomiędzy Prusy (część północna aż po Warszawę) i Austrię (część południowa). Ustawodawcy zaborczy przywrócili dawną łacińską tytulaturę szlachty w aktach sądowych, hipotecznych i metrykalnych. W zaborze pruskim przed nazwiskami szlachty mazowieckiej, tak zamożnej, jak i ubogiej, pojawiło się „von". Utworzone w latach l 8O8-1810 Księstwo Warszawskie objęło swymi granicami całe Mazowsze. Na mocy Kodeksu Napoleona polski stał się językiem urzędowym. Sądy, hipoteki, notariaty oraz nowoutworzone urzędy stanu cywilnego i księgi ludności stałej powróciły do terminologii z czasów końca l Rzeczypospolitej. Z tą jednak uwagą, że nowe prawo podzieliło społeczeństwo na cztery kategorie w zależności od zamożności. Szlachta mazowiecka ze względu na swe zróżnicowanie majątkowe została po części zaliczona do każdej z kategorii. W praktyce jednakże szlachcic z nizin społecznych, zajmujący się np. żebractwem, czy zamieszkały w przykościelnym przytułku dla ubogich, miał w dokumentach przed swym nazwiskiem tytuł szlachetnego. Natomiast do grona wielmożnych zaliczano oficerów, kapitalistów, fabrykantów, kupców, bogatych mieszczan posiadających ziemskie nieruchomości, lekarzy, aptekarzy i artystów, choćby szlachtą wcale nie byli. Stąd często w tym okresie pojawiają się problemy z interpretacją dokumentów. Pewną pomocą, jest fakt, że w metrykaliach podawano zawody osób wymienionych w ich treści. Drobną szlachtę mazowiecką określano jako: dziedzice (lub zastawnicy lub dzierżawcy) części szlacheckich, dziedzice cząstkowi, szlachetni gospodarze, szlachta rolna itp. Utworzone w 18 15 r. Królestwo Polskie rządziło się zrazu prawami Księstwa Warszawskiego. W 1825 r. został uchwalony Kodeks Cywilny Królestwa Polskiego, stanowiący w istocie korektę Kodeksu Napoleona, a obowiązujący na ziemiach mazowieckich aż do 1946 r. Wiatach l 844-1 848, na wniosek namiestnika Paskiewicza oraz cara Mikołaja l, władze Królestwa Polskiego wydały polecenie, aby w dokumentach zaprzestano używania przed nazwiskami tytułów określających pochodzenie społeczne, zwłaszcza szlacheckie. Kwestią szlachectwa miała się zająć Heroldia Królestwa Polskiego, powołana w 1836 r. wedle rosyjskich wzorców, a mająca na celu przekształcenie buntowniczej polskiej szlachty w wiernopoddańczą rosyjską (Halina Chamerska „Drobna szlachta w Królestwie Polskim (1832-1864), Warszawa l 974, s. l O). Heroldia funkcjonowała na terenie Królestwa Polskiego aż do 1861 r. w latach 1861 -1868 Rada Stanu w Warszawie rozpatrywała sprawy zaległe. Od 187O r. instytucja ta działała ponownie w Sankt Petersburgu. Ostatnią pozytywną decyzję wydała w grudniu 1916 r. Była to dziwna instytucja oparta na drakońskiej ustawie „Prawo o szlachectwie" z 1836 r., częściowo zliberalizowanej w 1839 r. Wymagała ona, aby szlachta zamieszkała na terenie Królestwa Polskiego potwierdziła swe prawa, dowodząc przy pomocy wypisów z metryk parafialnych i ksiąg sądowych, że wywodzi się w prostej linii męskiej od przodka, który przed l 795 r. posiadał całą wieś, był urzędnikiem lub kawalerem orderu. Były to kryteria, których rzesze ubogiej drobnej szlachty mazowieckiej spełnić nie mogły. Pomimo to rzesze te podjęły nierówną walkę z Heroldią. Wedle niepełnych danych, Heroldia w latach 1839-1861 odrzuciła 847 podań z obszaru tylko guberni płockiej (obejmującej drobnoszlacheckie północne Mazowsze) (AGAD, Komisja Rządowa Spraw Wewnętrznych i Duchownych, sygn.7 l l 2 71 17]. Wiele osób nie rezygnowało za pierwszym nieudanym podejściem, lecz składało ponownie papiery ze zmienionym rodowodem, odpowiadającym wymogom ustawy. W ten oto sposób stworzono tysiące fałszywych genealogii, które potem trafiły na karty bardzo popularnych herbarzy Bonieckiego i Uruskiego. A skoro nie dbano o poprawność genealogii, tym bardziej lekceważono zasady heraldyki i przynależności poszczególnych rodów do właściwych herbów. Pamiątką po tamtych czasach zostały przechowywane po dziś dzień po domach drobnoszlacheckich północnego Mazowsza barwne i efektowne dyplomy z napisem „Heroldya Królestwa Polskiego" albo tylko szarobure i niepozorne „swiditielstwa" przysyłane po 187O r. z Sankt Petersburga. W okresie po l 84O r. kancelarie parafialne, hipoteczne, notarialne i sądowe w stosunku do osób wylegitymowanych mogły swobodnie określać je szlachtą. Nawet pojawiają się stwierdzenia, że stawił się do akt szlachcic wylegitymowany wraz z podaniem nazwy jego herbu, zatwierdzonego przed Heroldię. Tym, którzy toczyli batalie z Heroldią lub w ogóle nie podejmowali prób legitymacji - proboszczowie zapisywali jak dawniej pochodzenie społeczne przy okazji ich zawodów.”(…) Adam A. Pszczółkowski SZLACHECTWO NA MAZOWSZU, VERBUM NOBILE, pismo środowiska szlacheckiego, nr 17/2008.\nDlaczego zacząłem szukać Przodków ? - Ponieważ noszę w sobie ich dziedzictwo. 29 marca 2006 urodził się mój pierworodny, Maksymilian. Kiedy na niego patrzę widzę ogromne podobieństwo fizyczne i charakterologiczne do mojego Taty, Babci...Badania genetyczne dowiodły, że wszyscy nosimy w sobie część informacji genetycznych, które przyszły do nas z zamierzchłych czasów niesione przez pokolenia przodków. Czy nie warto poszukać źródeł tego kim jesteśmy, prześwietlić przez pryzmat historii Polski, Europy, świata ? Dowiemy się "skąd nasz ród", a to pozwoli nam mocniej opierać się wichrom czasu. Trwać. Bronić wartości drogich dla nas i dla Tych, co byli przed nami. - Ponieważ poszukuję punktów oparcia. Za kilka lat mój syn zacznie zastanawiać się nad sensem i własną drogą przez życie. Świadomość faktu, iż udokumentowane istnienie jego rodu to przynajmniej 600 lat stanie się dla niego drogowskazem. W sytuacji kiedy kultura mas dominuje nad kulturą "wysoką" Maksymilian będzie potrzebował oparcia. Świadomość wielowiekowych, sprawdzonych wartości ułatwi, jak ufam, wybór prawej drogi życiowej. - Ponieważ zależy mi na losie mojej Ojczyzny. Przywoływanie Przodków poprzez budowanie Drzewa Genealogicznego nie powinno służyć zaspokajaniu własnej próżności. Niczym w "Dziadach" A. Mickiewicza wołamy ich, aby pomogli nam bardziej uwierzyć we własne siły. Potrzebujemy ich jesli chcemy mozolnie wyrwać się z pęt "homo sovieticus" - wpływów systemu totalitarnego, który zniszczył polskie elity, a to co puste i balwochwalcze wyniósł na ołtarze. Dziś nie zaczęło się "dziś", ale przed wiekami. - Ponieważ to pasjonujące zajęcie. Poszukiwanie dokumentów, wiadomości o naszych ojcach dostarcza wielu wspaniałych wrażeń. Wymaga odwiedzania miejsc, ktorych pewnie nigdy byśmy nie poznali (kościoły, cmentarze, archiwa). Często sama podróż do nich to skarbiec nowych wiadmości, zabytków i doświadczeń. To detektywistyczna podróż w czasie. Nic nie dorówna emocjom kiedy wertując zasoby metrykalne odnajdujemy wpis z XVII dotyczący naszego protoplasty ! Jego przydomek szlachecki ! Odnalezione kolejne ogniwo łańcucha historii ! - Ponieważ mam okazję poznania wielu wspaniałych osób i ich losów. Badania historii rodziny zaprowadziły mnie do związku Szlachty Polskiej. Poznałem tam wiele ciekawych osób. Poznaje losy ich rodzin, splecione z historią kraju i Europy. Widzę, że są cząstką naszej historii. Mogą mnie wiele nauczyć. Nazwisko Roguski pochodzi od nazwy miejsca gdzie osiedlali się pierwsi wojowie sprowadzeni tu pod koniec XIV wieku prawdopodobnie z okolic Ostrołęki. Ponieważ założyli osadę w miejscu karczowanej Puszczy Koryckiej, od staropolskiej nazwy kniei ("rogusz") nadano osadzie nazwę Roguszyn. Stąd Roguscy z Roguszyna! Tyle, że gałąź Roguskich o przydomku Samel wolała panny Zawadzkie i przeniosła się do pobliskich Zawad.\nZapraszam do zapoznania z kilkoma osobami tworzącymi historię rodziny Roguskich "Samel". Mam nadzieję, że "podróż w czasie" wzbudzi w Odwiedzających stronę te same pozytywne wrażenia, które stały u poczatku jej budowania.\nCzłonkowie rodziny Roguski\nKazimierz Roguski - Akt zgonu\n- Oto co wiem dzisiaj na temat mojego prapraprapradziadka:\nUrodzony prawdopodobnie w 1766 roku, zmarł w dobie obowiązywania praw napoleońskich, stąd Akt Zgonu jest bardzo czytelny: 7 marca 1810, we wsi Zawady, w domu pod nr 4 Kazimierz Roguski zwany Strzysz (to prawdopodobnie bład księdza), małżonek Marianny, opatrzony Sakramentem Spowiedzi i Eucharystii spoczywa na cmentarzu w Liwie. Katolik, wiek 44 lata, nobilis, śmierć naturalna. Skąd wiem, że to moj pradziad ? W 1833 roku jego syn, Mikołaj wziął ślub z Barbarą zawadzką, a akcie czytamy, że był synem Kazimierza i Marianny, obojga już nieżyjących. Chronologia, miejsce i dokladność dat następowania ślubów i urodzin potwierdza, że to ten Kazimierz Roguski był jego ojcem.\nMikolaj - Akt narodzin, jedno z wielu dzieci Kazimierza i Marjanny Roguskich.\n- Oto co można przeczytałem w Drohiczynie w akcie urodzenia mojego praprapradziadka z 1796 roku:\nJa, Aleksander Pietraszewski wikariusz liwski kościoła Św. Leonarda odprawiłem obrzędy chrztu nad dzieckiem Mikołajem Roguskim synem GG.DD: Kazimierza Roguskiego i Marjanny z domu Zawadzkiej LL:CC (...) Odprawiłem tak jak nakazuje Kosciół Mszę Świętą za dziecko w obliczu niebezpieczeństwa rychłej śmierci.(...) Mikołaj w roku 1833, w wieku 37 lat, ożenił się z Barbarą Zawadzką. W 1834 roku urodził im się syn Franciszek Mikołaj Roguski - mój prapradziadek. (Data śmierci Mikołaja jest dotąd nieznana z powodu trudności w odczytaniu akt pisanych odręcznie cyrylicą).\nFranciszek Mikołaj - Akt narodzin.\n- Oto co można przeczytać w Liwie w akcie urodzenia mojego prapradziadka z 1834 roku:\nDziało się w miescie Liwie dnia szóstego grudnia tysiąc ośmset trzydziestego czwartego roku o godzinie pierwszej po poludniu. Stawił się Mikołaj Roguski lat trzydzieści ośm mający, szlachcic rolnik we wsi Zawady zamieszkały w przytomności Ignacego Roguskiego lat pięćdziesiąt sześć i Stanisława Witowskiego lat czterdzieści dziewięć mających obydwóch szlachty rolników ze wsi Zawad i okazał nam dziecię płci męskiej urodzone dnia dzisiejszego o godzinie szóstej rano z Jego małżonki Barbary z Zawadzkich lat siedmnaście mającej. Dziecięciu temu na chrzcie świętym odbytym w dniu dzisiejszym przez księdza Piotra Deszczyńskiego Misjonarza Węgrowskiego nadane zostały imiona Franciszek Mikołaj. Rodzicami chrzestnymi byli Józef Roguski z Maryanną Noyszewską. (...) Franciszek Mikołaj poślubi później młodziutką mieszkankę Węgrowa, Kornelię Piórkowską, jej grób został właśnie odnowiony na liwskim cmentarzu. Z tego związku przyjdzie na świat Franciszek Arkadiusz, zwany w rodzinie "Arcio". To ten poważny Jegomość z wąsem :-)\nFranciszek Arkadiusz - Akt narodzin.\n- Oto co można przeczytałem w parafii w Liwie w akcie urodzenia mojego pradziadka z 1866 roku:\nDziało się w mieście Liwie dnia osiemnastego września tysiąc ośmset sześćdziesiątego szóstego roku o godzinie szóstej wieczór. Stawił się Franciszek Roguski (Samel) szlachcic dziedzic częściowy na wsi Zawady tamże zamieszkały lat trzydzieści dwa mający wobecności Leonarda Sawickiego lat czterdzieści trzy i Tadeusza Rogalskiego lat trzydzieści mającego obydwaj rolników tu w Liwie zamieszkałych i okazał Nam dziecię płci męskiej oświadczając iż jest urodzone w Zawadach wczoraj o godzinie dziewiątej rano z jego małżonki Kornelii z Piórkowskich lat dwadzieścia pięć mającej. Dziecięciu temu na chrzcie świętym się przy nas odbytym nadane zostało imię Franciszek Arkadiusz i rodzicami tegoż chrzestnymi byli rzeczony Leonard Sawicki i Barbara Jaczewska – Akt ten ów i stawającemu i świadkom przeczytany został podpisany – x. Michał Bartnicki proboszcz parafii Liw (...) utrzymujący Akta Stanu Cywilnego. Franciszek Roguski Ojciec. Leonard Sawicki Tadeusz Rogalski.. Franciszek Arkadiusz poślubił Władysławę Zawadzką "Smazych" i z tego prawego łoża przyszedł później na świat mój dziadek Stanisław i jego zmarły wcześnie brat Szczepan. Franciszek Arkadiusz zmarł w Liwie w 1929 roku pozostawiając wdowę i 23 letniego syna Stanisława, któremu zostało w tym momencie 13 lat życia.\nStanislaw - Akt zgonu.\n- Oto co można przeczytałem w parafii w Liwie w akcie zgonu mojego dziadka zamordowanego przez Niemców w 1942 roku:\nDziało się w osadzie Liwie dnia dwudziestego dziewiątego stycznia tysiąc dziewięćset czterdziestego trzeciego roku. Stawili się Feliks Roguski, lat sześćdziesiąt rolnik z Zawad i Wojciech Księżopolski, lat czterdzieści mający, rolnik z Księżopola i oświadczyli Nam, iż dnia dwudziestego siódmego stycznia roku bieżącego o godzinie dwunastej zmarł w Męczynie Stanisław Roguski (Samel), rolnik lat trzydzieści sześć mający, urodzony i zamieszkały w Zawadach, syn Arkadiusza i Władysławy z Zawadzkich (Smazychów) małżonków Roguskich (Samel). Pozostawił po sobie owdowiałą żonę Janinę z Księżopolskich. Po naocznym przekonaniu o zejściu Stanisława Roguskiego (Samel) akt ten stawającym przeczytany, przez nas i przez nich podpisany został.(...)\nAkt śmierci dziadka nie mógł zawierać całej prawdy: dziadek spotkał się z kolegą z Męczyna u niego w domu, tam zostali zadenuncjowani do Gestapo przez Polkę, sąsiadkę jako konspirujący przeciw Niemcom. Gestapo natychmiast załadowało aresztowanych na ciężarowkę. Dziadkowi zabrano sporą kwotę pieniędzy (już przed wojną był zamożnym człowiekiem, sprowadzał meble i maszyny rolnicze, zatrudniał parobków do uprawy ziemii i hodowli koni, w czasie wojny był prawdopodobnie z racji częstych wojaży kurierem "podziemia"). Podczas transportu dziadek z kolegą zorientowali się, że wiozą ich do lasu na rozstrzelanie. Podobno rzucił się na eskortujących w ciężarówce SS manów, a jego kolega wyskoczył i uciekał w stronę lasu. Po krótkiej walce dziadek wyskoczył również próbując uciec w las jednak hitlerowiec nie został dostatecznie ogłuszony i kule z karabinu maszynowego były szybsze. Dziadek nie zdążył. Jego syn, a mój ojciec, który wtedy miał 6 lat wspomina jak Niemcy nie chcieli długo wydać ciała żonie Stanisława, Janinie z Ksiezopolskich, potem przywieźli i rzucili niedbale na wielkie łoże...Był ktoś, kto jako dziecko obserwował całe zdarzenie w Męczynie, potem wyjechał za granicę. Niedawno mój ojciec otrzymał od tej osoby rysunek przedstawiający śmierć Stanisława Roguskiego. Jego imię widnieje na tablicy w kościele w Liwie upamiętniającej ofiary II wojny światowej z tej parafii.\nWspółcześni Roguscy "Samel" mają się dobrze. Syn Maksymilian i córka Helena Maria już wiedzą, że warto pytać. Także o przodków.\nSpokrewnione linie Ostoi\nTest DNA (67 Markerów) sugeruje nieodległe, bo średniowieczne, pokrewieństwo z rodziną Błociszewskich.\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano 20:58, 14 paź 2012.\nTę stronę obejrzano 13 366 razy.


Gopr Praca - NaszeMiasto.pl\nGOPR rekrutuje ochotników\n9 grudnia o godzinie 19 w Stacji Centralnej GOPR w Jeleniej Górze odbędzie się spotkanie organizacyjne dla osób zainteresowanych wstąpieniem do Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego organizowane przez Grupę Karkonoską GOPR.\nWięcej na temat: gopr gopr rekrutacja grupa karkonoska gopr karkonoski gopr praca w gopr\nWspinaczka w Śnieżnych Kotłach. Ratownicy GOPR złapani na nielegalnej wspinaczce\nTrzech ratowników grupy karkonoskiej GOPR zostało ukaranych 500-złotowymi mandatami za nielegalną wspinaczkę w Śnieżnych Kotłach. To nie pierwszy przypadek, gdy ratownicy łamią zakazy i wchodzą do szczególnie chronionych obszarów Karkonoskiego Parku Narodowego.\nWięcej na temat: wspinaczka w śnieżnych kotłach grupa karkonoska gopr Karkonoski Park Narodowy nielegalna wspinaczka kotły\nPielgrzymka ratowników górskich na Jasnej Górze (zdjęcia)\nNa Jasnej Górze trwa 4. Pielgrzymka Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.\nWięcej na temat: częstochowa pielgrzymka gopr jasna góra\nJelenia Góra. Ratownicy GOPR poszukują w górach turystów\nTrwa akcja ratowników z Karkonoskiego GOPR-u, którzy w Górach Izerskich poszukują grupy zaginionych studentów Uniwersytetu Przyrodniczego z Wrocławia.\nWięcej na temat: gopr ratownicy akcja poszukiwania\nJelenia Góra: Wybory GOPR. Nowy zarząd grupy karkonoskiej\nJelenia Góra: Wybory GOPR. Burmistrz Kowar, Mirosław Górecki został prezesem grupy karkonoskiej GOPR. Wybrano go na 4-letnią kadencję. O fotel prezesa ubiegał się też Jacek Falkenberg. Górecki pokonał go zbierając poparcie 53 osób.\nWięcej na temat: Jelenia Góra Wybory GOPR gopr karknosze naczelnik gopr karkonosze prezes gopr karkonosze mirosław górecki\npraca w gopr


Prasa półkowa - Nowy Sącz | Pirus\nPrasa półkowa – Nowy Sącz\nWysoka jakość i precyzja to nasze priorytety\nZaawansowane działania w zakresie profesjonalnej obróbki drewna wymagają dostosowania odpowiednich narzędzi. Branża meblarska i stolarska zajmuje się produkcją mebli i elementów drewnianych i drewnopodobnych, których estetyka musi być na najwyższym poziomie. Wyposażając swój warsztat, przedsiębiorcy m.in. z miasta Nowy Sącz skupiają się na funkcjonalności, dlatego w ich warsztatach, miejsce znajduje również prasa półkowa. Jej konstrukcja została stworzona w taki sposób, by codzienna praca mogła być wykonywana w wymagających warunkach i w jak najszybszym tempie.\nPrasa półkowa sergiani gs\nPrasa półkowa sergiani gsa\nPrasa półkowa – niezawodnie i efektywnie\nWspółpracujemy z klientami z województwa podkarpackiego i małopolskiego. Lokalni przedsiębiorcy z branży meblarskiej i stolarskiej, szczególnie doceniają nasze zaangażowanie, które wkładamy w dobór sprzętu i profesjonalną obsługę. Dokładamy wszelkich starań, by prasa półkowa sprzedawana klientom z Nowego Sącza spełniała najwyższe standardy. Urządzenie ma na celu nadanie materiałowi szlachetnego wyglądu i zadbanie o finalną estetykę, dzięki czemu wykonane meble stają się oryginalnym wytworem o niepowtarzalnym stylu.\nNasza firma działa na rynku od lat dostarczając rozwiązania, które znajdują zastosowanie w małych warsztatach i dużych przedsiębiorstwach, których głównym celem jest profesjonalna obróbka materiałów drewnianych i drewnopodobnych. Klienci z Nowego Sącza wybierając prasę półkową z naszej oferty, zyskują nieprzeciętną jakość i precyzję. Współpracując z producentami, którzy są znani i cenieni w branży możemy zagwarantować, że jakość naszych produktów jest niezaprzeczalnie na najwyższym poziomie.\nPrasa półkowa wybierana przez przedsiębiorców z Nowego Sącza\nW naszej ofercie znajdziecie Państwo zarówno sprzęty o tradycyjnej konstrukcji, jak i te w pełni nowoczesne, które oprócz wydajności i efektywności gwarantują zautomatyzowanie niektórych działań. Jako eksperci w branży, klientom możemy polecić prasę półkową, która dba o to, by materiał był właściwie obrobiony. Naszym celem jest dostarczenie sprzętu, który sprosta wymaganiom profesjonalistów oraz majsterkowiczów, którzy obróbkę drewna traktują jako rzemieślniczą pasję.\n2021 © pirus.com.pl


Jaki dron wybrać na początek, na co zwrócić uwagę przy kupnie?\nStrona główna Kursy Podstawy elektroniki Jaki dron wybrać na początek, na co zwrócić uwagę przy kupnie?\nDron to statek powietrzny, który lata bez obecności załogi na pokładzie. Jest pilotowany przez operatora z powierzchni ziemi lub ma pewną autonomię. W drugiej wersji, lot maszyny i przebieg jej trasy są kontrolowane przez wbudowany komputer.\nWspółczesny dron - czym się charakteryzuje?\nMówiąc o dronach, mamy najczęściej na myśli wielosilnikowe zabawki o większej lub mniejszej masie. Dzięki kilku wirnikom - najczęściej czterem - urządzenie może zawisnąć w powietrzu jak helikopter i w tej pozycji trwać. Wbudowany układ elektroniczny na bieżąco kontroluje pracę wszystkich silników, aby dron nie zmieniał swojego położenia.\nOperator nie musi sterować każdym silnikiem z osobna, ponieważ byłoby to bardzo angażujące i trudne. Człowiek steruje maszyną żądając od niej jedynie zmiany wysokości lub przemieszczenia w określoną stronę. Te komendy realizuje niewielki komputer wbudowany na pokładzie drona, którego zadaniem jest odpowiednie wysterowanie każdego silnika.\nDrony są zasilane elektrycznie. Na ich pokładzie jest wbudowany akumulator, najczęściej litowo-jonowy (Li-Ion) lub litowo-polimerowy (Li-Poly). Jego pełne naładowanie pozwala nawet na kilkadziesiąt minut lotu, w zależności od maszyny oraz warunków atmosferycznych.\nWspółczesne drony mogą kręcić filmy lub robić zdjęcia przy użyciu cyfrowego aparatu fotograficznego. Można w ten sposób poznawać okolicę oraz nagrywać rodzinne uroczystości lub wspomnienia z wakacji.\nOprócz tworzenia obrazów, obsługa drona może być sama w sobie ciekawą rozrywką. Można się nauczyć wielu ciekawych umiejętności związanych z pilotowaniem tego niewielkiego statku powietrznego. Mimo swoich niewielkich gabarytów, precyzyjne sterowanie dronem wymaga wiedzy chociażby na temat wpływu wiatru i prądów konwekcyjnych na tor lotu, co jest niebanalnym zagadnieniem.\nRównież dla profesjonalistów\nDrony z doczepioną kamerą od kilku lat filmują uroczystości ślubne oraz tworzą panoramy miast. Przy użyciu drona można również prowadzić obserwację rozległego obszaru, aby wykryć włamywaczy. Jeżeli na dronie zostanie zamontowany analizator składu powietrza, mogą służyć do tropienia źródeł silnie zanieczyszczających atmosferę spalin, czyli na przykład pieców opalanych śmieciami lub po prostu niesprawnych.\nAle drony mogą również pełnić rolę kurierów. W dużych miastach są testowane rozwiązania polegające na przewożeniu przesyłek bezpośrednio do odbiorców przy użyciu tych bezzałogowych maszyn latających.\nOprócz zwykłych przesyłek, drony są coraz częściej wykorzystywane do przewożenia leków lub krwi pomiędzy szpitalami. W dużych aglomeracjach, w których korki są sporym utrudnieniem dla ruchu drogowego, takie rozwiązanie pozwala na skrócenie czasu transportu.\nJeżeli myślimy o zakupie maszyny pierwszy raz w życiu, warto wziąć pod uwagę kilka kwestii:\nczas lotu na pojedynczym ładowaniu\nJeżeli dron ma służyć wyłącznie do nauki jego obsługi i zabawy, na początek lepiej wybrać maszynę tańszą niż droższą. Drony półprofesjonalne i profesjonalne mają możliwości i funkcje, których osoba początkująca nie wykorzysta w pełni. Ewentualna kraksa z przeszkodą lub utrata drona będzie mniej odczuwalna w portfelu.\nDrony sportowe, tzw. FPV, są specjalizowane do wykonywania wszelkiego rodzaju akrobacji oraz osiągania wysokich szybkości lotu. Wyglądają podobnie jak zwykłe drony, ale ich siła tkwi w wyśrubowanych parametrach.\nJeżeli chcemy przy jego pomocy wykonywać nagrania lub zdjęcia dodatkową kamerą, musi mieć udźwig zdolny do jej podniesienia. Tak samo, gdy dron ma być nośnikiem innego osprzętu - nie może on przeszkadzać zarówno w czasie lotu, jak i podczas startu oraz lądowania.\nNiektóre drony są sterowane przy użyciu smartfona. Wystarczy do tego specjalna aplikacja, przy użyciu której jest również transmitowany obraz z naszego statku powietrznego.\nInne drony mają swój kontroler, podobny do tych które znamy ze zdalnie sterowanych modeli. Jedna dźwignia reguluje wysokość, a druga (mająca dwie osie swobody) pozwala na sterowanie w przód, w tył, w lewo i w prawo. W bardziej zaawansowanych kontrolerach, przeznaczonych do dronów półprofesjonalnych i profesjonalnych, można na bieżąco wyświetlać obraz w jakości HD.\nWiększość dronów jest wykonana z tworzywa sztucznego. Na rynku mamy wiele rodzajów tworzyw sztucznych, z których jedne są bardziej odporne na uderzenia, a inne mniej. Jeżeli producent drona wskaże konkretny materiał, można poszukać o nim większej liczby informacji.\nMaszyny z wyższej półki mają elementy wykonane z włókna węglowego. Jest lekkie i bardzo trwałe, dlatego chętnie używa się go w lotnictwie.\nWiadomo - im dłuższy, tym lepiej. Zabawa będzie mogła trwać dłużej, jeżeli akumulator jest bardziej pojemny. W niewielkich zabawkach ten czas jest rzędu kilku minut. Drony półprofesjonalne potrafią latać nieprzerwanie przez kilkanaście minut, nawet do pół godziny - zależnie od warunków. Profesjonalny sprzęt może działać na jednym ładowaniu jeszcze dłużej.\nOprócz czasu trwania lotu, warto również zwrócić uwagę na czas i sposób ładowania. Im krótszy, tym krócej będzie trwała przymusowa przerwa w locie. Ładowanie specjalizowaną ładowarką może być szybsze niż poprzez standardowy port mini USB czy micro USB, warto to sprawdzić.\nDrony o określonej masie i rozmiarach wymagają rejestracji, a te większe dodatkowych uprawnień do ich pilotowania. Dodatkowo, jeżeli dron posiada kamerkę lub inne urządzenie mogące rejestrować dane osobowe, również wymagana jest rejestracja.\nPrzepisy w tym zakresie się zmieniają, a ich aktualną wersję można znaleźć na stronie Urzędu Lotnictwa Cywilnego https://drony.ulc.gov.pl/\nJednak nie należy się zniechęcać - najmniejsze drony nie wymagają jakiejkolwiek rejestracji, a pilotowanie tych większych wymaga przejścia szkolenia on-line.\nNa pokładzie drona, oprócz kamery mogącej rejestrować obraz i dźwięk, da się zamontować również inne rzeczy. Jakie? Służby ratunkowe często korzystają z dronów wyposażonych w kamery termowizyjne, które ułatwiają odnajdywanie zagubionych turystów w górach. Ciepło emitowane przez ludzkie ciało jest dobrze widoczne w obrazie z takiej kamery. Przy użyciu kamer termowizyjnych można również znaleźć źródło pożaru oraz ocenić jego rozmiar:\nAle to nie wszystko. Do drona można przyczepić lampę, ułatwiającą wyśledzenie uciekinierów albo głośnik, przez który można wygłaszać komunikaty adresowane do dużego zgromadzenia.\nHobbyści zazwyczaj poprzestają na niewielkiej kamerze, którą można rejestrować obraz z pierwszych podniebnych podróży. Część wyposażenia, jak np. podświetlenie, można zamontować samodzielnie.\nZakup drona to niełatwa decyzja, ponieważ ich wybór na rynku jest naprawdę szeroki. Decydując się na określone urządzenie warto sprawdzić uwarunkowania prawne, pod które podlega, aby nie okazało się, że zabawa zostanie popsuta przez wizytę policji.\nTagi: Komunikacja RF Sterowniki Wyświetlacze\nTematyka materiału: Dron, transport, komunikacja, filmowanie


PolecamyTransfery 21.02.2020 15:35 Autor: Dawid Kaczmarek10\nLeo Messi może trafić do Los Angeles Galaxy - informuje "The Sun". Amerykanie kusza Argentyńczyka, który skrytykował ostatnio działania zarządu. Czy to sprawi, że zmieni barwy klubowe?\nAtmosfera wokół FC Barcelona jest ostatnio bardzo nerwowa. Najpierw sporo mówiło się o konflikcie Leo Messiego z dyrektorem sportowym Erikiem Abidalem. Ostatnio z kolei wyciekły informacje mówiące o tym, że Josep Bartomeu miał wynająć agencję, która w internecie szkalować miała między innymi Leo Messiego.\nTo wszystko sprawia, że media coraz głośniej mówią o możliwym transferze Argentyńczyka. Według “The Sun” z jego przedstawicielami skontaktował się Los Angeles Galaxy, który chętnie pozyskałby Leo Messiego.\nW klubie tym w przeszłości występowali m.in. David Beckham, Steven Gerrard, Ashley Cole i niedawno Zlatan Ibrahimović. Ten ostatni postanowił wrócić do Europy i związał się z AC Milan. Czy jego miejsce zajmie Leo Messi?\nW chwili obecnej trudno wyobrazić sobie odejście Argentyńczyka, ponieważ on sam zapewnia, że nie zamierza nigdzie odchodzić, dopóki będą chcieli go przedstawiciele klubu. Fakty są takie, że w Barcelonie nie dzieje się dobrze i być może cierpliwość zawodnika również się skończy i poszuka on nowych wyzwań.\nDo tej pory Leo Messi w Barcelonie rozegrał 714 meczów, zdobył 622 bramki i zaliczył 261 asyst.


Rusza sezon na referenda w samorządach - NewsBook\nStrona główna Wiadomości Polska Rusza sezon na referenda w samorządach\nRusza sezon na referenda w samorządach\nJak informuje Wspólnota w bieżącej kadencji samorządu, po przeprowadzonych referendach, z posadami pożegnali się burmistrzowie Chrzanowa, Trzebiatowa i Sulmierzyc. 12 czerwca odbędą się głosowania w Gniewie, Kielcach i Witnicy, a pod koniec miesiąca w gminie Wschowa.\nOd dawna mówiło się o referendum w sprawie odwołania burmistrz Gniewu Marii Taraszkiewicz-Gurzyńskiej. Powiadomienie o zamiarze wystąpienia z inicjatywą referendalną zostało złożone jeszcze w połowie listopada poprzedniego roku. Wówczas inicjatorzy zebrali blisko 1500 podpisów ale Komisarz Wyborczy w Gdańsku uznał, że prawie czterysta z nich jest nieprawidłowych i wniosek o przeprowadzenie referendum powinien zostać odrzucony. Inicjatorzy referendum złożyli odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który orzekł, że zabrano wystarczającą liczbę podpisów i referendum może się odbyć. Ostatecznie termin głosowania wyznaczono na 12 czerwca. Grupa mieszkańców domaga się odwołania burmistrz, ponieważ ich zdaniem w gminie brak wizji na przyszłość i nie rozwija się w sposób, w jaki powinna. Zarzucają też Marii Taraszkiewicz-Gurzyńskiej marnowanie szans na otrzymanie zewnętrznego dofinansowania, z funduszy UE czy np.k krajowego programu budowy dróg. Aby referendum było ważne, do urn będzie musiało pójść ok. 2,4 tys. osób. Gniew liczy niepełna 7 tys. mieszkańców.\nTutaj głosowanie w sprawie odwołanie prezydenta Wojciecha Lubawskiego odbędzie się również 12 czerwca. Przedstawiciele Kieleckiego Komitetu Referendalnego 30 marca dostarczyli listy z podpisami do Wojewódzkiego Komisarza Wyborczego. Aby referendum zotało ogłoszone musiało go poprzeć 10 proc. uprawnionych do głosowania. W Kielcach to 15 913 osób. Z komunikatu Komisarza Wyborczego wynika, że wyznaczoną granicę koniecznej liczby podpisów przekroczono minimalnie, o 92 osoby. Po sprawdzeniu złożonych podpisów okazało się bowiem, że za prawidłowe uznano 16 005 podpisy, nieważnych było 6208. Okazało się m.in. że aż 2103 złożyły osoby, które nie mają prawa wybierania, a przy 1859 podpisach podano błędny PESEL.\nKogo odwołali mieszkańcy\nW dotychczas przeprowadzonych referendach fotel stracił burmistrz Trzebiatowa Zdzisław Matusewicz. Organizatorzy plebiscytu zarzucali mu arogancję i niezdolność do porozumienia się z radnymi oraz to, że w radzie miasta nie udało się stworzyć trwałej koalicji. W Chrzanowie odwołano burmistrza Marka Niechwieja. Jemu z kolei zarzucano brak umiejętności zarządzania finansami i brak wizji rozwoju miasta i podkreślano, że ma zarzuty prokuratorskie w związku z podejrzeniem podania nieprawdy w oświadczeniu majątkowym. Zarzuty prokuratorskie ciążyły także na burmistrzu Sulmierzyc, który kilka tygodni temu został odwołany.\nDalej natomiast pracować będą obecna rada i władze Przeciszowa. Referendum w sprawie ich odwołania było nieważne ze względu na niską frekwencję. Do głosowania doszło z inicjatywy grupy przeciwników budowy kopalni węgla.\nKolejne referendum zaplanowane na czerwiec, to te w sprawie odwołania burmistrzów w Witnicy i burmistrza i rady we Wschowie w lubuskiem.\nNatomiast w Raciborzu inicjatorzy referendum odwoławczego zakończyli właśnie zbieranie podpisów pod wnioskiem.


Wypożyczalnia mebli czy też meble eventowe to oferty, które znajdują w normalnych okolicznościach swoich nabywców. Wprawdzie teraz, kiedy szaleje pandemia covid-19, zapotrzebowanie na wynajem mebli spadło praktycznie do zera, ale miejmy nadzieję, że\njuż niedługo ten stan rzeczy ulegnie zmianie. Potrzebujemy już wszyscy normalności, bo ileż można żyć niejako "na pół gwizdka". Nie pozostaje nam jednak nic innego, jak przetrwać to wszystko i to możliwie w jak najlepszej kondycji psychicznej i fizycznej.\nCzy w 2021 będziesz mógł wypożyczyć meble?Szokujące 11 Metod Aby wypożyczyć krzesła na imprezęJak wypożyczyć meble?Krótki poradnik jak pożyczć meble, który zmieni wszystkoDuża impreza? Zastanów się nad meblami do wynajęcia - kilka faktówKto powinien skorzystać z usług wypożyczalni namiotów i mebli?Jak wypożyczyć stół Od RękiProblemy przy organizacji imprez firmowych i jak im zaradzićNigdy Nie Rób Tych 6 Rzeczy Jeśli Chcesz zorganizować pokaz tańcaCzy Wiesz Jak pożyczć meble W 12 Dni?Jak wynająć hale?Czy w 2020 dasz radę zobaczyć pokaz tańca Warszawa?Meble na imprezęGdzie wynająć sofę?Czy można wynająć krzesła wieczorem?Imprezy i eventy - sprawy organizacji mebliO hokerach i krzesłach na wynajemWartość tego jak wynająć krzesła w 2020Jak wynająć krzesła?Jakie meble na eventEventowe meble krótko i na tematMeble na imprezęJak przyjemnie wypożyczyć stół?Eventowe meble krótko i na tematCzy sposób na to jak w 2020 zobaczyć pokaz tańca Warszawa jest łatwy?Jak wypożyczyć meble?Jak wypożyczyć meble?Ozdoby na weseleCzy jest nowe prawo jak wypożyczyć meble?Czy można zobaczyć taniec w Krakowie w sobotę?


Litwa zakończyła sezon | WildMen\nLitewskie ministerstwo środowiska poinformowało, że sezon polowań na wilki zakończono, ponieważ odstrzelono cały limit - 175 wilków!\nU naszych sąsiadów na wilki można polować od 15 października do 31 marca, ale tegoroczny sezon zakończył się wcześniej. Limit polowań ustalany są na podstawie danych z monitoringu populacji wilka i zaleceń naukowców, którzy czuwają nad utrzymaniem odpowiedniego poziomu populacji tego gatunku.\nWilk jest gatunkiem chronionym w Unii Europejskiej. Zgodnie ze zobowiązaniami międzynarodowymi również Litwa musi zapewniać właściwy stan ochrony – dlatego wyznaczany jest limit i termin polowania.\nW naszym kraju wilki biegają po ulicach największych miast, ale ministerstwo środowiska nie przeprowadza corocznego monitoringu. Nie wiemy ile wilków liczy nasza populacja, jaki jest przyrost i czy osiągnęliśmy właściwy stan ochrony. Drapieżniki terroryzują wioski, atakują pilarzy i zagryzają psy.


REGION - Region - Ukradli puszkę z pieniędzmi przeznaczonymi na leczenie chorego dziecka\n2020-11-25 14:23:18 Artykuł czytany 331 razy\nWysokomazowieccy policjanci zatrzymali podejrzanych o zuchwałą kradzież. Do zdarzenia doszło w budynku jednej ze stacji paliw. 29-latek i 24-latek ukradli puszkę z pieniędzmi przeznaczonymi na leczenie chorego dziecka. Mieszkańcy powiatu usłyszeli już zarzuty. Za to przestępstwo grozi kara do 8 lat pozbawienia wolności.\nW drugą niedzielę listopada, dyżurny wysokomazowieckiej komendy otrzymał zgłoszenie o kradzieży puszki z pieniędzmi. Z ustaleń mundurowych wynikało, że złodzieje z lady sklepowej jednej ze stacji paliw w powiecie zabrali zaplombowaną puszkę, w której znajdowały się datki o szacunkowej wartości około 1000 złotych. Pieniądze były przeznaczone na leczenie chorego dziecka. Całe zdarzenie zostało zarejestrowane przez kamery monitoringu. Funkcjonariusze natychmiast rozpoczęli poszukiwania podejrzanych. Zarówno dzielnicowi jak i kryminalni wysokomazowieckiej komendy znali wizerunek podejrzanych. Zatrzymanie ich było już tylko kwestią czasu.\nW poniedziałek, 23 listopada policjanci zatrzymali 24-letniego mieszkańca powiatu wysokomazowieckiego. W kolejnym dniu, 24 listopada w ręce mundurowych wpadł 29-latek. Obaj podejrzani zostali zatrzymani w miejscach zamieszkania. Mężczyźni trafili do policyjnego aresztu. Usłyszeli już zarzuty kradzieży szczególnie zuchwałej, za którą grozi kara pozbawienia wolności nawet do 8 lat.\nJak ustaliło Radio Podlasie, kradzież dotyczy pieniędzy zbieranych na leczenie chorego na SMA Michasia Boguckiego z gminy Nur.\nFoto: Podlaska Policja, Drużyna Michasia


Grupy kwalifikacyjne do siatkarskich ME. Polacy pewni udziału (sport.tvp.pl)\nEuropejska Konfederacja Piłki Siatkowej (CEV) ogłosiła grupy kwalifikacyjne do mistrzostw Europy siatkarzy i siatkarek w 2019 roku. O awans nie muszą się martwić nasze reprezentacje.\nŹródło: SPORT.TVP.PL/CEV.LU Autor: BP 12.10.2017 17:35\nReprezentanci Polski (fot. PAP)\nSiatkówka idzie drogą obraną przez inne najpopularniejsze dyscypliny. W 2016 roku po raz pierwszy w piłkarskim Euro wystąpiły 24 zespoły. EuroBasket 2017 organizowały cztery państwa. Mistrzostwa Europy w siatkówce mężczyzn w 2019 roku ugoszczą cztery kraje – Francja, Słowenia, Belgia i Holandia. Turniej siatkarek rozegrany zostanie z kolei w Polsce, Czechach, Węgrzech i Turcji.\nPrzy starej formule, słaby występ Polaków podczas niedawnego turnieju sprawiałby, że o udział w kolejnym nasi siatkarze musieliby rywalizować w eliminacjach. Zadanie ułatwiła jednak CEV. W czwartek organizacja podała skład grup kwalifikacyjnych.\nPoza czterema gospodarzami występu pewnych jest pozostałych osiem czołowych zespołów ostatnich mistrzostw w Polsce – Rosja, Niemcy, Serbia, Włochy, Bułgaria, Czechy, Polska i Turcja. O dalsze dwanaście miejsc powalczy 26 zespołów podzielonych na siedem grup. Awansują zwycięzcy oraz pięć najlepszych ekip z drugich miejsc.\nTurniej zostanie rozegrany w dniach 13-29 września 2019.\nPolki były pewne udziału w turnieju, bo nasz kraj zorganizuje tę imprezę wspólnie z Turcją, Węgrami i Czechami. W mistrzostwach wystąpią także Serbki, Holenderki, Azerki, Włoszki, Rosjanki, Białorusinki, Niemki i Bułgarki. W kwalifikacjach zagrają 24 zespoły w sześciu grupach – awans wywalczą po dwa najlepsze w każdej z nich.\nPolska ugości drużyny, rywalizujące w fazie grupowej (wraz z Czechami i Węgrami), 1/8 finału oraz ćwierćfinale. Decydujące o medalach spotkania zostaną rozegrane w Turcji.\nMistrzostwa Europy siatkarzy\tMistrzostwa Europy siatkarek\treprezentacja Polski siatkarzy\treprezentacja Polski siatkarek\nME siatkarzy: Rosja i Niemcy w półfinale\nMŚ mężczyzn, grupa A, 1. faza, 5. runda\n23:25 25:19 25:13 25:18\nMŚ mężczyzn, grupa C, 1. faza, 4. runda\n25:21 24:26 25:17 22:25 15:12\nMŚ mężczyzn, grupa D, 1. faza, 5. runda\n14:25 25:23 22:25 23:25\nMŚ mężczyzn, grupa B, 1. faza, 5. runda\n22:25 21:25 25:22 17:25\n26:24 20:25 30:32 25:20 15:13\nMŚ mężczyzn, grupa C, 1. faza, 5. runda\n25:12 25:18 25:13\n21:25 22:25 17:25\n19:25 25:22 25:23 23:25 12:15\nMŚ, grupa G, 2. faza, 1. runda\nMŚ, grupa H, 2. faza, 1. runda\nMŚ mężczyzn, grupa E, 2. faza, 1. runda\nMŚ mężczyzn, grupa F, 2. faza, 1. runda\nMŚ mężczyzn, grupa A, 1. faza\nMŚ mężczyzn, grupa B, 1. faza\nMŚ mężczyzn, grupa C, 1. faza\nMŚ mężczyzn, grupa D, 1. faza\nMŚ mężczyzn, grupa E, 2. faza\nMŚ mężczyzn, grupa F, 2. faza\nMŚ, grupa G, 2. faza\nMŚ, grupa H, 2. faza\nWojtaszek: ta kadra ma jaja i 14 chłopaków, którzy pójdą za sobą w ogień\nKubiak: chcemy kontynuować nasz zwycięski marsz


Miłośników stylu vintage, przedmiotów z duszą oraz miejsc z niesamowitą historią i klimatem zapraszamy na pierwsze w tym roku wydarzenie z cyku Stacja Księży Młyn – Targ staroci, rękodzieła i sztuki użytkowej. Impreza odbędzie się 30 maja przy Kocim Szlaku, a jej uczestnicy będą mogli upolować skarby z drugiej ręki, wziąć udział w tworzeniu kolażu o Księżym Młynie, zjeść w lokalnych restauracjach i spędzić aktywnie dzień w piknikowej atmosferze.\nOrganizatorem wydarzenia jest Fundacja Przędzalnia Sztuki, a partnerem sąsiadujący z Księżym Młynem kompleks biurowy - Textorial Park. Wszystkie atrakcje skupiać się będą na terenie rekreacyjnym osiedla Księży Młyn i w Amfiteatrze Textorial Park. W imieniu organizatora przedstawiamy program imprezy.\nTarg staroci, rękodzieła i sztuki użytkowej 30 maja, godz. 11:00 – 16:00 Koci Szlak\nSkarby z drugiej ręki w zasięgu ręki\nTargi adresowane są do wszystkich, którym w duszy gra vintage, i którym bliska jest idea dawania starym i nieużywanym przedmiotom drugiego życia. W trakcie imprezy będzie można kupić m.in. stare książki, płyty winylowe, szkło, drobne meble, biżuterię retro i ubrania. Udział dla zwiedzających i kupujących jest bezpłatny.\nPlenerowa strefa relaksu\nJednak to wydarzenie nie tylko dla tych, którzy liczą na zakupowe szaleństwo. Organizatorzy przewidzieli strefę wypoczynku, w której na leżakach i pod parasolami będzie można zjeść i zrelaksować się przy muzyce w klimatycznej przestrzeni Księżego Młyna. Dla gości swoje dania serować będą restauracje Three Chimneys, butik cukierniczy Maison a.s., restauracja Fatamorgana i Ciasno Jak W Ulu. Świetną kawę będzie można wypić w Coffeehood.\nPociąg performatywny – zero waste dla najmłodszych, start o 12:00\nNajmłodszych wraz z opiekunami zapraszamy z kolei na międzypokoleniowe warsztaty w amfiteatrze Textorial Park, które poprowadzą artystki z Księżego Młyna: Agnieszka Furtak i Anna Niewiadomska-Milczarek. W trakcie warsztatu uczestnicy stworzą wielkoformatowy kolaż z materiałów powszechnie uważanych za śmieci. Wydruki archiwalnych zdjęć przeplatać się będą z ekspresją malarską i słownymi komunikatami oraz niepotrzebnymi opakowaniami z papieru i plastiku, skrawków kolorowych folii i nakrętek od butelek. Ograniczać nas będzie tylko nasza własna wyobraźnia! Po zakończeniu części plastycznej wprawimy nasz pociąg w ruch i sprawdzimy, czy płaski kolaż może stać się przestrzenny. Pociąg performatywny wjedzie na Stację Księży Młyn, co stanie się niepowtarzalną okazją do wspólnej sesji zdjęciowej.\nBezpieczeństwo: Aby zapewnić uczestnikom komfort i bezpieczeństwo, na terenie targów będą dostępne płyny do dezynfekcji rąk. Jednocześnie chcielibyśmy przypomnieć o konieczności zachowania odpowiedniego dystansu.\nPartnerzy: Textorial Park, Centrum Turysty Księży Młyn CTKM, Ośrodek Kultury Górna


Bumerang Polski: Dlaczego Mieszko I przyjął chrzest?\nNie od dzisiaj wiadomo, że na powstanie silnego organizmu politycznego w naszej części Europy wpływ miał handel niewolnikami. Ten sektor polskiej gospodarki w IX-XI był jednym z głównych czynników bogacenia się możnych – w tym Piastów. Prowadzone wojny dostarczały nie tylko łupów, ale i jeńców sprzedawanych na wielu obszarach zachodniej Europy czy w iberyjskich państwach muzułmańskich. Historycy od lat nie wykluczają zatem, że ten moralnie wątpliwy biznes dał Mieszkowi kapitał na umocnienie swojej władzy w samym kraju i pozycji biznesowej w relacjach z odbiorcami. No ale jak to pogodzić z etyką chrześcijańską? Niektórzy badacze w tym kontekście mówią wprost – handel niewolnikami dał Mieszkowi pieniądze, ale sam chrzest groził, że Mieszko będzie zmuszony z niego zrezygnować. Oczywiście teoria to jedna strona medalu. W praktyce chrześcijańskie monarchie takie jak np. Czechy mimo przyjętego chrześcijaństwa dalej prowadziły ten handel – co też spotykało się z oburzeniem duchownych np. św. Wojciecha. W Polsce szacuje się, że proceder handlu niewolnikami funkcjonował jeszcze na przełomie XII i XIII wieku.\nSrebra na ziemiach polskich w owym okresie było dużo – co potwierdzają badania archeologiczne. Od lat 930-ych i 940-ych zmniejsza się bowiem napływ srebra do Szwecji, a zwiększa się właśnie do centrum nowego państwa, czyli Wielkopolski i na Pomorze – które przez niektórych badaczy także uważane jest za polityczne centrum państwa Mieszka. Napływały oczywiście przede wszystkim samanidzkie dirhemy, wybijanych przeważnie w Samarkandzie i Taszkiencie. Choć dirhemy te były wygodną formą przyjmowania trybutu od ludów ościennych, lepszym sposobem ich pozyskiwania było dobranie się do znacznie większej liczby niewolników, których można było sprzedawać za to srebro. Można tym samym powiedzieć, że Mieszko przyjął chrzest bo go na to było stać, ale poprzez scementowanie swojej władzy i wejście do rodziny europejskich państw chciał lepiej rządzić, żeby się następnie dobrać do złotodajnej drogi, jaką był Bałtyk - najłatwiejszy, najszybszy, najskuteczniejszy szlak handlowy interesujący Skandynawów, Słowian, Bałtów no i Arabów. Szlak, który znacznie ułatwiłby pozyskiwanie srebra, który było nie jako być albo nie być dla Mieszka i jego rodziny. Mieszko zdawał sobie sprawę z jeszcze jednego aspektu takiej polityki społeczno-gospodarczej – w nowym coraz bardziej chrześcijańskim świecie taka polityka nie mogła już długo działać. Bez względu bowiem na możliwości konkurencja nie spała.\nChrzest Mieszka – z jednej strony sfinansowany dzięki pozyskiwaniu arabskiego srebra i łupów prowadził do sytuacji, gdy konieczność walki z konkurentami kończyła się – bo jak tu przebić coś takiego, a z drugiej - o czym był mowa wyżej – dawał nowe możliwości pozyskiwanie bogactwa, dzięki dostępowi do nowych rynków. Warto zaznaczyć, że sposób funkcjonowania organizacji wodzowskich nie różnił się w pewnych gospodarczych aspektach od funkcjonowania wczesnych państw. Była to m.in. potrzeba gromadzenia atrakcyjnych przedmiotów nadających się do ostentacji bogactwa. To z kolei przysparzało politycznych sojuszników. I tu dochodzi do jeszcze jednego aspektu – wydaje się, że Mieszko przyjął chrzest ze względu na kompleksy związane z bogactwem Zachodu. Słowiański barbarzyńca miał bogactwo… ale brakowało mu tego splendoru jaki mieli chrześcijańscy władcy – uroczyste pochody, hołdy, powitania na zamkach i grodach. Brzmi fantazyjnie i mało historycznie? Może. Mieszko był jednak człowiekiem mającym swoje ambicje i pewne intelektualne horyzonty. Jednocześnie wychowany w swoistej kulturze „rozdawnictwa” i ostentacji mógł stwierdzić, że stać go na więcej.\nMieszko musiał pamiętać jednak nie tylko o swoim egoizmie. Jego państwo było jeszcze zlepkiem lokalnych wspólnot, plemion i księstewek, gdzie działały więzi terytorialne, rodowe oraz lokalne. Z tymi układami musiał się liczyć - starym elitom przeciwstawiając nowe. Temu służyło m.in. budowanie nowych grodów m.in. w Sandomierzu czy Płocku lub Gdańsku. Nowe ośrodki osadnicze powstawały za panowanie Mieszka w oddaleniu od pierwotnie istniejących tam osad. Proces ten służył oderwaniu lokalnych elit od wpływu na nowych rządzących. Mieszko musiał zburzyć starą plemienną strukturę, żeby stworzyć nową strukturę państwową – strukturę ludzi, którzy podobnie jak on chcieli nowej formy ostentacji bogactwa, pozycji, ceremoniału.\nChrzest jako wyraz próżności Mieszka I? Przyjmując taki wariant trzeba by oczywiście mówić o 966 roku nie jako chrzcie Polski, a jako chrzcie Mieszka – pewnie tez jego dworu, drużyny. Idąc tym tropem należałoby też zadać pytanie dlaczego Mieszko zdecydował się jednak na Rzym, a nie np. na znacznie bogatszy i rzucający na kolana Konstantynopol. W Powieści lat minionych autor przytacza historię jak to Włodzimierz Wielki zastanawiał się w pewnym momencie czy przyjąć chrześcijaństwom z Zachodu, ze Wschodu czy może Islam? Podobało mu się posiadanie wielu żon, ale wzdrygał się na myśl o abstynencji. Rzym wydawał mu się biedny, daleki i mało ciekawy… i tak na drodze selekcji padło na „prawosławny” chrzest z Konstantynopola. Mieszko swoją decyzję podjął z kolei głównie w oparciu o chęć posiadania dobrych relacji z zachodnimi sąsiadami. Spory doktrynalne - które de facto dopiero 100 lat po chrzcie doprowadzą do rozłamu na katolicyzm i prawosławie – nie interesowały Mieszka. Chrzest dla niego, ale także dla takich władców tych czasów jak Gorm z Danii, Olaf z Norwegii czy Stefan z Węgier, był narzędziem umożliwiającym zawieranie traktatów międzypaństwowych i prowadzenie lepszych transakcji handlowych.\nAdamczyk Dariusz, Silber und Macht. Fernhandel, Tribute und die piastische Herrschaftsbildung in nordosteuropäischer Perspektive, ca. 800-ca. 1100, Wiesbaden 2014.\nTenże, Między Kijowem a Gnieznem. Wybrane aspekty topografii i funkcji arabskiego srebra na ziemiach słowiańskich w X i na początku XI wieku, „Średniowiecze Polskie i Powszechne” 5 (2009), s. 66-79\nSamsonowicz Henryk, Dzień chrztu i co dalej…, Warszawa 2008.\nUrbańczyk Przemysław, Zanim Polska została Polską, Toruń 2015.\nTekst jest częścią dodatku tematycznego do Histmag.org, opracowanego we współpracy z Narodowym Bankiem Polskim, poświęconego 1050. rocznicy chrztu Polski. Inspiracją do publikacji stał się banknot NBP „1050. rocznica chrztu Polski” o nominale 20 zł. Więcej o banknocie czytaj tu.\nMarcin Sałański - historyk, doktorant w Zakładzie Historii Średniowiecznej Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Współpracował m.in. z portalem Historia i Media, Wydawnictwem Bellona i Muzeum Niepodległości w Warszawie.


Tutaj jesteś: Oferta » Ogrody zimowe\nZimowy ogród w Twoim domu!\nW ofercie posiadamy dwie wersje ogrodów zimowych. Projekt w systemie GRACJA-CLASSIC to klasyczna, elegancka konstrukcja, dopasowana kształtem do specyfiki bryły budynku głównego. Propozycja ta zostaje przygotowana zgodnie z oczekiwaniami klienta, z uwzględnieniem wszelkich osobistych preferencji. Idealne rozwiązanie dla domów jednorodzinnych, podnoszące komfort życia i zapewniające wyjątkową atmosferę wnętrza. Dzięki projektowi Gracja Classic masz niepowtarzalną okazję zyskać zwiększoną ilość światła dziennego w przestrzeni domowej. Promienie słoneczne poprawiają jakość naszego życia i codzienne samopoczucie. Ogród zimowy Gracja Classic to konstrukcja, która powstaje na bazie belek i słupów wykonanych z krajowego drewna klejonego, a także systemu uszczelek i profili aluminiowych. Ta prosta konstrukcja może zmienić twoje codzienne funkcjonowanie w trakcie chłodniejszych pór roku. Szklana zabudowa dostarcza odpowiedni poziom oświetlenia. Na twoje życzenie możemy wykonać ją ze szkła hartowanego, jak również wzbogacić konstrukcję ogrodu o zabezpieczenia – szyby hartowane czy antywłamaniowe. Dzięki temu możesz zachować pewność, że domownicy i goście bezpiecznie spędzają czas w przydomowej oranżerii. Oferujemy także różne rodzaje okien montowanych w konstrukcji ogrodu zimowego. Zależnie od potrzeb będą one otwierać się lub przesuwać w daną stronę, a wtedy możesz dostosować wietrzenie ogrodu do swoich wymagań. Wszystko to ustalimy z tobą na etapie konsultacji projektu ogrodu zimowego. Nasi specjaliści rozwieją wszystkie twoje wątpliwości i wykonają dla ciebie kompleksową usługę projektowania, budowania i montażu ogrodu czy oranżerii. Wszystko po to, by proces zakładania ogrodu przebiegł sprawnie i bezproblemowo – by nasi klienci mogli cieszyć się korzystaniem z ogrodu.\nZimowe ogrody Gracja Prestige\nGracja Prestige to projekt ogrodu zimowego z drewna, który cechuje się charakterystycznym, łukowatym kształtem. Konstrukcja wykonana jest z drewna klejonego – dzięki temu jest lekka, a jednocześnie wytrzymała i trwała. Kształt struktury i oszklenia powoduje, że w zimowym ogrodzie Gracja Prestige mamy dostęp do znacznej ilości światła słonecznego. Dzięki temu możesz poprawić sobie samopoczucie poprzez kontakt ze światłem dziennym. W łukach montujemy prowadnice, które sprawiają, że przesuwne szklenie pełni funkcję wejścia do ogrodu zimowego. Gracja Prestige sprawdzi się przy budynkach nowoczesnych, utrzymanych w minimalistycznym stylu. Projekt zimowych ogrodów Gracja Prestige doskonale zwiększa powierzchnię użytkową domu, podnosi standard życia i tworzy niepowtarzalną przestrzeń do wypoczynku i regeneracji. Wzbogaca wygląd i bryłę budynku, jednocześnie dając nowe możliwości spędzania czasu wolnego. W tego typu ogrodzie zimowym możemy cieszyć się kontaktem z roślinnością i oglądać świat na zewnątrz. Ogród zimowy to świetne miejsce na spotkania z przyjaciółmi czy przestrzeń do zabawy dla dzieci. Wykorzystanie ogrodu zimowego zależy jedynie od twojej inwencji – niektórzy decydują się nawet na wyjątkową, oszkloną kuchnię w oranżerii. Jednak największą zaletą ogrodu zimowego Gracja Prestige jest fakt, iż sprawdzi się on wszędzie tam, gdzie domownicy potrzebują osobistej oazy spokoju. Stylowy i wysmakowany wygląd konstrukcji stanie się ciekawym elementem całego budynku.\nSkorzystaj z naszej oferty i wybierz swój ogród zimowy.


Jak być konkurencyjnym na rynku? O skutecznej strategii benefitów - praca.olx.pl\nJak być konkurencyjnym na rynku? O skutecznej strategii benefitów\nBenefity to część oferty, na którą kandydaci zwracają uwagę. Część z nich jest tak popularna, że stała się już standardem. Karty sportowe, opieka medyczna czy też ubezpieczenie nie robią już na nikim wrażenia. Elastyczne godziny pracy, home office, dofinansowania szkoleń czy kursów nadal pojawiają się w ogłoszeniach. Jak firmy powinny opracowywać strategię świadczeń pozapłacowych, by przyciągnąć kandydatów?\nNa konkurencyjnym rynku pracy firmy szukają rozmaitych sposobów, aby przyciągnąć uwagę specjalistów z danej dziedziny i zatrzymać ich w organizacji. Świadczenia pozapłacowe są tym elementem oferty, który zdecydowanie może wesprzeć realizację takich celów.\nBenefity w 2021 r.\nNawet w okresie trwania pandemii firmy dostrzegały wartość w formie dodatków dla pracowników. Jak się okazuje, organizacje raczej nie rezygnowały z oferowania świadczeń pozapłacowych, ale po prostu zmieniały ich charakter. Według wyników badania dotyczącego stanu benefitów w bieżącym roku przeprowadzonego przez manaHR aż 81% firm nie zawiesiło świadczeń pozapłacowych. Tylko 11% organizacji biorących udział w badaniu zlikwidowało lub zawiesiło dodatki. Likwidowano głównie te benefity, które z racji pandemii i obowiązujących obostrzeń nie miały możliwości realizacji, jak np. dopłaty do zajęć sportowych – 84%, do biletów do kina/teatru – 26%, do rozwoju – 13%, do przejazdów do miejsca pracy – 3%.\nDodatki nowej generacji\nOtwarcie się na pracę zdalną oraz zatrudnianie osób z różnych lokalizacji przyczyniało się do zmiany percepcji systemów benefitowych. Firmy musiały znaleźć nowe rozwiązania, które pozwolą zaoferować dodatki dla pracowników, niezależnie od miejsca wykonywanej pracy. Owocowe czwartki, chillout roomy w biurze przestały spełniać swoją rolę. Pracodawcy zaczęli sięgać po rozwiązania dostosowane do pracy zdalnej, jak: dodatkowe środki na wyposażenie domowego biura, elastyczny czas pracy, workation czy też dofinansowanie posiłków poprzez różne vouchery.\nWięcej o benefitach, które były proponowane w 2021 r., można znaleźć TUTAJ.\nPrzede wszystkim nie warto decydować się na jakieś rozwiązanie, bo inne firmy tak robią, bo jesteśmy przekonani, że to jest trend i to się sprawdzi. Jeśli system dodatkowych świadczeń pozapłacowych jest skorelowany z kulturą, strukturą i celami firmy, to z pewnością będzie lepiej dopasowany do pracowników.\nPoprzez oferowane benefity firma wysyła pewien sygnał do kandydatów i pracowników, np. elastyczny czas pracy może być informacją, że organizacja dba o work-life balance, że szanuje elastyczność i indywidualne potrzeby pracownika. Z kolei możliwość pracy w trybie home office lub możliwość workation daje sygnał, że firma stawia na samodzielność pracownika, że ma do niego zaufanie. Rodzaj wybranych benefitów wiele mówi o środowisku pracy. Zanim więc firma zdecyduje się na wdrożenie systemu benefitowego, powinna przygotować strategię i poddać analizie kilka ważnych kwestii.\nStrategia systemu świadczeń\nAnaliza stanowi pierwszy i najważniejszy etap w projekcie wdrażania benefitów pracowniczych. Warto wiedzieć, po co się to robi i co firma chce przez to osiągnąć.\nPrzykładowo, czy celem organizacji jest poprawa wyników rekrutacji i wizerunku pracodawcy, a może jest nim zatrzymanie rotacji? Czy firmie bardziej zależy na zwiększeniu motywacji pracowników i efektywności pracy?\nKiedy już zdefiniujemy cele systemu, trzeba wiedzieć, z czego będzie on finansowany, a więc czy będą to środki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych czy środki obrotowe firmy. Trzeba również przemyśleć, czy dodatki będą pokrywane w całości czy może będą stanowić dofinasowanie, a jeśli tak, to w jakiej wysokości itd.\nNastępnie trzeba dobrze poznać grupę docelową, do której będą kierowane dane świadczenia. Można w tym celu wykorzystać narzędzie znane z marketingu i tworzyć persony. To może ułatwić poznanie i zrozumienie potrzeb danej grupy pracowniczej. Projektując system benefitów, warto zastanowić się nad tym, jak można go uelastycznić np. poprzez możliwość wymiany jednego benefitu na drugi. W ten sposób będzie on odpowiadać na potrzeby różnych grup.\nWreszcie trzeba poznać oczekiwania samych pracowników względem benefitów. Czy w ogóle interesuje ich taka forma wsparcia, bo może się okazać, że pracownicy nie chcą dodatkowych świadczeń, a wolą mieć wypłacane premie. A jeśli firma oferuje już jakieś dodatki, to koniecznie trzeba zweryfikować, jak obecne świadczenia są oceniane przez pracowników, tj. które z nich cieszą się zainteresowaniem, a które nie. Jak widać, kwestii do przemyślenia jest wiele i zdecydowanie warto poświęcić na nie czas.\nDopiero po głębokiej diagnostyce, opracowaniu strategii oraz przeprowadzeniu konsultacji z pracownikami i kadrą menedżerską można przystąpić do ostatecznego wyboru świadczeń i wdrożenia systemu. Wprowadzone rozwiązania warto monitorować, gdyż potrzeby pracowników ulegają zmianie, podobnie jak transformacji ulegają też trendy. Tym samym cele, na które początkowo miał odpowiadać system benefitowy, mogą się zmienić. Jeśli przykładowo naszym zamiarem było utrzymanie pracowników, to warto monitorować wskaźnik retencji i sprawdzać, czy system benefitowy pomaga realizować założony cel.\nRetencja pracowników oznacza zdolność organizacji do zatrzymania pracowników i można ją obliczać na podstawie wzoru:\naktualna liczba pracowników w firmie / liczba pracowników na początku pomiaru * 100.\nOczywiście sam miernik retencji nie wystarczy do uzyskania obiektywnej oceny sytuacji firmy. Uzyskanie wysokiego wyniku może z jednej strony świadczyć o tym, że firma ewoluuje i zatrudnia nowe osoby, z drugiej jednak, że po prostu utrzymuje się na stałym poziomie. W takiej sytuacji firma ani nie zatrudnia nowych osób, ani nie zwalnia obecnych.\nChcąc mieć lepszy obraz sytuacji, warto poszerzyć swoje analizy o badanie satysfakcji i efektywności. Utrzymanie pracowników może mieć różne podłoże. Najczęściej na retencję mają wpływ takie czynniki, jak: adekwatne i konkurencyjne wynagrodzenie, dobre warunki pracy, dobra atmosfera, kultura organizacji zbieżna z potrzebami i motywacją pracownika, jak i właśnie atrakcyjne z perspektywy pracowników benefity pozapłacowe.\nDobrze opracowany system benefitowy może decydować o konkurencyjności firmy na rynku pracy, dlatego warto poświęcić czas na zaplanowanie strategii i dopasowanie dodatków zarówno do celów firmy, jak i potrzeb pracowników.


Muc-Off ZESTAW DO PIELĘGNACJI MOTOCYKLI | For the Ride\nZamknij PIELĘGNACJA MOTOCYKLA\nZESTAW DO PIELĘGNACJI MOTOCYKLI\nNiezbędny zestaw do pielęgnacji motocykli, który zawiera ręcznie dobraną kolekcję produktów czyszczących Muc-Off o najwyższej wydajności, aby Twój motocykl wyglądał i działał jak najlepiej.\nNasz najnowszy zestaw do pielęgnacji, idealny do motocykli Triumph, został stworzony we współpracy z ekspertami w dziedzinie środków czyszczących i pielęgnacyjnych Muc-Off po to, aby pomóc Ci dbać o Twoją wymarzoną maszynę.\nTen ekskluzywny zestaw jest prezentowany w stylowym i wygodnym 15-litrowym wodoszczelnym worku z logo marki Triumph i zawiera środki czyszczące Muc-Off wpisujące się w trzystopniowy proces pielęgnacji motocykli „Czyszczenie, ochrona i smarowanie”.\nZobacz poniżej, co znajduje się w każdym zestawie.\nNANO TECH MOTORCYCLECLEANER\nNajnowocześniejszy, wiodący w branży środek do czyszczenia motocykli, który szybko i skutecznie usuwa brud na poziomie mikroskopowym, bez użycia niebezpiecznych kwasów, freonów i chemikaliów. W poręcznej 1-litrowej butelce z atomizerem.\nSzybko usuwa olej, smar i brud z metalu, plastiku, gumy i uszczelek. Rozpuszczalna w wodzie formuła pozwala na szybkie spłukanie nawet najtwardszych zabrudzeń, pozostawiając części motocykla w całkowitej czystości. Puszka aerozolowa o pojemności 500 ml.\nŚRODEK OCHRONNY MATT FINISH\nOpracowany specjalnie do matowych lakierów satynowych, matowych wykończeń i matowych grafik winylowych. Jest to najwyższej jakości formuła, która nie pozostawia smug na powierzchni. Ponadto jej warstwa ochronna redukuje przywieranie brudu. Opakowanie z aerozolem o pojemności 750 ml.\nUNIWERSALNY ŚRODEK OCHRONNY\nUniwersalny środek ochronny, zapobiegający korozji po myciu, który jest szybki i prosty w użyciu. Wypiera wilgoć, pozostawia nieklejącą się warstwę ochronną i zapobiega przywieraniu brudu między czyszczeniami. Opakowanie z aerozolem o pojemności 500 ml.\nSMAR ALL-WEATHER CHAIN LUBE\nDłuższe odstępy czasu między zastosowaniami, przy lepszej ochronie łańcucha. Wysokowydajna syntetyczna formuła tworzy trwałą powłokę ochronną, która chroni przed korozją i zużyciem metalu, a także barwnik UV, dzięki któremu można łatwo sprawdzić pokrycie. Opakowanie z aerozolem o pojemności 400 ml.\nLUKSUSOWA ŚCIERECZKA Z MIKROFIBRY Z PRZEZNACZENIEM DO MOTOCYKLI\nTechnologia „split-fibre” znacznie zwiększa chłonność powierzchni i zatrzymuje brud głęboko w meszku tkaniny, łatwo eliminując smugi oraz skazy i dodając motocyklowi Triumph przyciągający wzrok końcowy połysk.\nPOWIĘKSZAJĄCA SIĘ GĄBKA MIKROKOMÓRKOWA\nWysokiej jakości gąbka mikrokomórkowa o ergonomicznym kształcie zapewnia maksymalny komfort i czystość powierzchni. Gąbka jest pakowana próżniowo, a gdy jest używana, rozszerza się do łatwego w użyciu rozmiaru, przyjaznego dla motocykla i jego kół!\nJeśli chodzi o czyszczenie, konserwację i pielęgnację, dla wielu najlepszych kierowców, zawodników i zespołów wyborem numer jeden jest marka Muc-Off, która od ponad 25 lat pomaga właścicielom motocykli na całym świecie utrzymywać ich maszyny w topowej formie.\nAby zapewnić motocyklowi nienaganny wygląd i kondycję, Muc-Off stosuje trzystopniowy proces: „Czyszczenie”, „Ochrona” i „Smarowanie”. Wszystkie motoryzacyjne produkty Muc-Off należą do jednej z tych kategorii, dzięki czemu każdy może poświęcać mniej czasu na mycie i polerowanie, a więcej czasu na jazdę!\nMuc-Off posiada szeroką gamę produktów do konkretnych zastosowań, począwszy od środków czyszczących do tarcz, środków ochronnych, smarów do łańcuchów, odtłuszczaczy i past polerskich, jak również szczotki i ręczniki z mikrofibry, a to dopiero początek. Środki czyszczące Muc-Off są bezpieczne w użyciu na wszystkich częściach motocykla, a ponadto są przyjazne dla środowiska!\nZDOBĄDŹ ZESTAW DO PIELĘGNACJI MOTOCYKLI TRIUMPH\nZestaw do pielęgnacji motocykli Triumphjest już dostępny wyłącznie u dealerów Triumph. Tutaj możesz zlokalizować najbliższy punkt sprzedaży:


Grand China Buffet, Hattiesburg - recenzje restauracji - TripAdvisor\nHattiesburg — Japońska restauracje\nWyszukaj Stany Zjednoczone›Mississippi (MS)›Hattiesburg›Hattiesburg Restauracje›Grand China Buffet\nNr 164 wśród 204 Restauracje w lokalizacji Hattiesburg $$ - $$$\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 560 Weathersby Rd Ste 10, Hattiesburg, MS 39402-1163 +1 601-296-8062\nHattiesburg, MS Więcej Holiday Inn & Suites Hattiesburg\nHattiesburg, MS Mniej Wszystkie hotele (Hattiesburg)\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji Grand China Buffet Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... Grand China Buffet — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nHattiesburg, MS Wszystkie restauracje w: Hattiesburg (255)\nByłeś(-aś) w Grand China Buffet? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\n560 Weathersby Rd Ste 10, Hattiesburg, MS 39402-1163 Lokalizacja:\nOto pytania, które zadawali klienci, wraz z odpowiedziami przedstawicieli i innych klientów obiektu Grand China Buffet\n1 pytanie Zadaj pytanie Pytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Grand China Buffet.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Grand China Buffet Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 196 recenzje(-i) Hattiesburg Zoo\n16 recenzje(-i) African American Military History Museum\n22 recenzje(-i) Turtle Creek Mall\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 21 recenzje(-i) Del Sol Mexican Restaurant\n7 recenzje(-i) Yamato Japanese\n12 recenzje(-i) Sweet Pepper Deli


Skuteczne urządzenia klimatyzacyjne – Blog organizacyjny\nProfesjonaliści z tej branży nie narzekają na brak Klientów, zwłaszcza w tym momencie, kiedy do naszego kraju zbliżają się wysokie temperatury oraz najnormalniej w świecie okres letni. Prawdopodobnie każdy zgodzi się właśnie z tym konkretnym stwierdzeniem, że w obecnym okresie przyszłościowe rozwiązania z zakresu klimatyzacji, wentylacji albo chłodnictwa mają rzeczywiście duże znaczenie. Jak wybierać firmy, które działają właśnie w tym opisywanym właśnie temacie? Bardzo ważne jest między innymi to, aby zdecydować się na przedsiębiorstwa znane oraz stosunkowo długo działające na rynku.\nNależy zwrócić uwagę też na to, aby wybierać firmy, które są ogólnie lubiane pomiędzy Klientów. Nie da się ukryć, że fachowcy świadczą pod wieloma względami przyszłościowe oraz jak najbardziej uniwersalne usługi. Co to natomiast z dużą uwagą może być? Profesjonalne urządzenia klimatyzacyjne są w głównej mierze do kupienia – specjaliści oczywiście doradzają najlepsze możliwe rozwiązania powiązane właśnie z tym aspektem. Dobrej jakości profesjonaliści z tej branży posiadają urządzenia klimatyzacyjne jedynie od najlepszych producentów itd. Na co jeszcze można się zdecydować? To między innymi innowacyjne systemy wentylacji – bez wątpienia profesjonaliści nie tylko pomagają je dobierać, ale potem wszystko z dokładnością instalują na życzenie własnych Klientów. Trzeba również odnotować fakt, że profesjonaliści mają w swojej ofercie nawiewniki okienne, urządzenia chłodnicze itd. O ile nie wiecie, jakie rozwiązania będą dla Was zdecydowanie najlepsze, to warto jak najszybciej zwyczajnie korzystać z pomocy takich ekspertów.\nDodatkowe informacje: www.alkonsystem.pl.\nJak w mig zwiększyć swoją popularność w mediach społecznościowych?Previous post:\nRanking tabletek na skuteczne powiększenie penisa Next Post:


W sektorze ciepłowniczym strategia to za mało, potrzebna zmiana mentalności - Biznes i klimat\nW sektorze ciepłowniczym strategia to za mało, potrzebna zmiana mentalności\n08 czerwca 2022, 07:42\nNie doprowadzimy do wzrostu udziału OZE w sektorze ciepłowniczym bez zaangażowania władz samorządowych\nMinisterstwo Klimatu i Środowiska przekazało do konsultacji projekt Strategii dla ciepłownictwa do 2030 r. z perspektywą do 2040 r. Zakłada ona m.in. wzrost udziału OZE w całym sektorze do 28,4 proc. – Sama strategia nie wystarczy. Może wskazać kierunki, ale one są jasne od wielu lat. Jeśli nie nastąpi przełamanie mentalnościowe w zakresie zarządzania systemami ciepłowniczymi i klientów tych systemów, przełamanie samorządów, to nie ma szans na realizację tych celów – ocenia Jan Grześkowiak, były wieloletni prezes firm ciepłowniczych, innowator w zakresie energetyki rozproszonej.\nStrategia, zdaniem autorów, ma wskazywać sposoby realizacji postanowień dokumentów zarówno krajowych, jak i unijnych – m.in. Polityki energetycznej Polski do 2040 r., Krajowego planu na rzecz energii i klimatu, pakietu Fit for 55 czy dyrektywy RED II. Resort przypomina również o jednoczesnej konieczności zapewnienia bezpieczeństwa technicznego i ekonomicznego dostaw ciepła dla odbiorców. A za te dostawy w głównej mierze odpowiada samorząd lokalny.\nPrzypomnijmy, że Komisja Europejska, w ramach Europejskiego Zielonego Ładu, zakłada osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r. Pomóc ma w tym zmniejszenie emisji netto o co najmniej 55 proc. (w porównaniu z 1990 r.) do 2030 r. Strategia idzie w tym samym kierunku i zakłada na 2030 r. m.in. 85-proc. udział efektywnych systemów ciepłowniczych, wzrost udziału OZE w całym sektorze do 28,4 proc., spadek emisji CO2 o co najmniej 34 proc. (w porównaniu z wartością z 2019 r.) czy też osiągnięcie 1,5 mln nowych gospodarstw domowych podłączonych do sieci ciepłowniczej.\nW strategii podkreśla się, że osiągnięcie ambitnych celów będzie wymagało aktywnej roli i współpracy jednostek samorządu terytorialnego i przedsiębiorstw ciepłowniczych. Czy są na to gotowe? – Bez wzięcia się do pracy te cele są nierealne. Doświadczenia ostatnich 20 lat pokazały, że mimo iż było wiadomo, że idziemy w kierunku OZE, to ciepłownicy zrobili bardzo mało. Inwestycji, które wyprowadzą te systemy na 20–30 lat, jest niewiele – wskazuje Jan Grześkowiak. Krytycznie ocenia również zaangażowanie przedstawicieli władz samorządowych w tym zakresie. – Do tej pory mało interesowali się ciepłownictwem. Mieli święty spokój i nikt nie dopytywał o realizację strategii na następne lata. Który z burmistrzów, prezydentów dopytywał o to prezesów? Jak mieli wynik plus minus zero, to był święty spokój. Spółdzielnie mieszkaniowe również powinny się wreszcie obudzić. To one głównie kupują ciepło – podkreśla ekspert.\nObecnie w gminach trwa szkolenie doradców energetycznych. W ramach projektu „Ogólnopolski system wsparcia doradczego dla sektora publicznego, mieszkaniowego oraz przedsiębiorstw w zakresie efektywności energetycznej oraz OZE” przeszkolono ok. 1,6 tys. osób. To rozwiązanie tymczasowe. Strategia zakłada, że po 2025 r. przy każdej gminie powinno zostać utworzone samodzielne stanowisko eksperta ds. energetycznych – w tym celu zostanie znowelizowana ustawa o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 559 ze zm.).\nAutorzy strategii przekonują, że trudno jednoznacznie wskazać ostateczne koszty transformacji polskiego ciepłownictwa. Wynika to m.in. z faktu, że sektor rozdrobniony jest na prawie 400 koncesjonowanych podmiotów. Sam koszt inwestycji w źródła ciepła w tej dekadzie ma jednak wynieść 43,9–72 mld zł. I to przy zachowaniu obecnych cen. Szacunki Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie, uwzględniające koszty przesyłu i dystrybucji, wskazują na minimalny koszt ok. 54,9 mld, a maksymalny nawet na 102 mld zł. – Polacy w ciągu kilku lat zapłacą więcej za CO2, niż wyniósłby koszt inwestycji. Zapłacą i nic z tego nie będzie dla nich wynikać – zauważa Jan Grześkowiak. To wynik wzrostu cen uprawnień do emisji CO2. W 2017 r. za tonę płacono 5 euro, w 2022 r. stawka sięgnęła już 100 euro, a w 2050 r. może wynieść nawet 400 euro.


pomiar ciśnienia sprężania - Artykuły na temat 'pomiar ciśnienia sprężania' - Serwis Przedsiębiorcy MSP - działalność gospodarcza, prawo spółek, podatki i finanse, ZUS, prawo UE, leasing\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > pomiar ciśnienia sprężania\nTemat: pomiar ciśnienia sprężania\nPoniżej prezentujemy wszystkie istotne informacje dotyczące tematu pomiar ciśnienia sprężania. Przejrzyj nasze archiwum dotyczące pomiar ciśnienia sprężania.\nPróba olejowa pozwala całkiem precyzyjnie ocenić stan silnika, wskazując te jego elementy, które uległy zużyciu. Oto jak wykonać taką analizę. »\nStopień zużycia jednostki napędowej można ocenić bez jej demontażu. Warto zbadać przede wszystkim ciśnienie sprężania w poszczególnych cylindrach. Oto jak taką próbę wykonać i popranie zinterpretować jej wyniki. »\nBadanie kompresji silnika, czyli ciśnienia sprężania w poszczególnych jego cylindrach nie jest trudnym zadaniem. Umiejętność ta pozwala zdiagnozować kondycję jednostki napędowej i przewidzieć potencjalne jej usterki. »\n+ ciśnienie sprężania (2)


POLITYKA PRYWATNOŚCI - beardrust\nNiniejsza polityka prywatności opisuje zasady postępowania z danymi osobowymi oraz informuje o wykorzystywaniu plików cookies w ramach funkcjonowania bloga beardrust pod adresem www.beardrust.pl\nWłaścicielem bloga jest Bartosz Lubczyński posługujący się pseudonimem beardrust. Kontakt z autorem jest możliwy poprzez fanpage bloga w serwisie Facebook lub pod adresem mailowym bloga – beardrust@gmail.com. Właściciel bloga jest administratorem danych.\nAdministrator – właściciel bloga.\nBlog – blog dostępny pod adresem www.beardrust.pl, na platformie WordPress, domena w serwisie Zenbox.\nAdministratorem danych Użytkownika jest wyłącznie Administrator opisany §1.\nAdministrator gromadzi dane osobowe z należytą starannością oraz odpowiednio chroni je przed dostępem do nich przez osoby do tego nieupoważnione za pomocą narzędzi udostępnianych na platformie WordPress.\nDane w celach opisanych w §2 pkt 2 przetwarzane będą na podstawie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO) oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych\nUżytkownikowi przysługują uprawnienia wynikające z aktów prawnych wskazanych w §2, w tym w szczególności do:\nBlog korzysta z wewnętrznego systemu komentarzy WordPress Comments.\nUżytkownik zostawiając komentarz na blogu wyraża zgodę na przetwarzanie danych osobowych przez system komentarzy WordPress Comments zgodnie z jego polityką prywatności.\nNa blogu mogą być zamieszczane posty sponsorowane w postaci recenzji kosmetyków.\nPost sponsorowany zawiera reklamę produktu w postaci kosmetyków, recenzję oraz logo producenta/dystrybutora, które przekazało ją do recenzji.\nsklepów internetowych umożliwiających kupno zrecenzowanego kosmetyku;\nstrony sklepów/producentów/dystrybutorów, którzy przekazali kosmetyki do recenzji;


Śluza Dzierżno Kanału Gliwickiego - Śląskie. Informacja T...\nNa przełomie XVIII i XIX wieku Górny Śląsk przeżywał okres intensywnego rozwoju przemysłowego - nowe zakłady powstawały m.in. w Królewskiej Hucie, Zabrzu i Gliwicach. Władze pruskie podjęły więc decyzję o budowie Kanału Kłodnickiego, łączącego Gliwice z Odrą. Ukończona ostatecznie w latach 20. XIX wieku nowa droga wodna umożliwiła transport górnośląskich bogactw w szeroki świat. Po upływie stulecia Kanał Kłodnicki był już budowlą przestarzałą. Dlatego rząd niemiecki zdecydował o zastąpieniu go nowocześniejszym Kanałem Gliwickim.\nJego budowę rozpoczęto w 1934 roku, a ukończono oficjalnie w roku 1939. Pełną zdolność przepustową osiągnął dopiero w 1941. Na długości prawie 41 km zbudowano 6 podwójnych śluz komorowych, które dziś można śmiało zaliczyć do zabytków techniki. Jedną z najciekawszych jest śluza Dzierżno. Budowlę zlokalizowano pomiędzy zbiornikiem wodnym Dzierżno Małe i planowanym na lata późniejsze zbiornikiem Dzierżno Duże. Bardzo niekorzystne podłoże (płynne piaski) nastręczało budowniczym wielu problemów. W niezwykły sposób zapobiegano napływowi wody do głębokich wykopów, w których posadowione były fundamenty budowli - wykopy uszczelniane były… słoniną. Niestabilne podłoże było przyczyną katastrofy budowlanej, do jakiej doszło 15 lipca 1941 roku. Odbudowa śluzy zakończona została pod koniec tego roku.\nŚluza Dzierżno umożliwia pokonanie różnicy poziomów wody wynoszącej 10,2 m, co daje jej czwarte miejsce na liście najwyższych śluz w Polsce. Obiekt zaliczany jest do tzw. śluz szybowych. Dwie komory, o wymiarach 71 m długości i 12 m szerokości, oddzielone peronem, umożliwiają śluzowanie statków i zestawów złożonych z pchacza i barki. Zarówno pracujące do dziś maszyny, rozdzielnie, jak i urządzenia sterownicze pochodzą z lat budowy śluzy. Obiekt wyróżnia się także interesującą formą architektoniczną. Zwiedzanie wnętrza śluzy może odbywać się tylko po uzgodnieniu z Regionalnym Zarządem Gospodarki Wodnej w Gliwicach lub Dyrekcją Zlewni Rzeki Kłodnicy w Kędzierzynie-Koźlu.\nW pobliżu śluzy, pomiędzy kanałem a zbiornikiem Dzierżno Duże, zachowały się fragmenty dawnego młyna wodnego na rzece Kłodnicy, której koryto niegdyś tędy przebiegało. Zobaczyć tam można kamienne ciosy, na których osadzone było koło wodne oraz nikłe resztki fundamentów. Zainteresowaniem cieszy się również, licząca kilkaset osobników, kolonia kormoranów. Do śluzy dojechać można trasą nr 40 z Pyskowic w kierunku na Kędzierzyn-Koźle. Przed miejscowością Bycina skręcamy ostro w lewo, w wąską drogę przechodzącą dalej w ulicę Nad Kanałem.


24 maja dzieci z grupy "Pomarańczowe Tygryski" wraz z mamami obchodzą Dzień Mamy w Żuławskiej Kolei Ogrodowej\nPoraz kolejny odwiedziliśmy Dzierzgoński Ośrodek Kultury aby uczestniczyć w zajęciach plastycznych. Tym razem tematem przewodnim była łąka a prace plastyczne jakie wykonaliśmy to " Biedronka na łące".\n"Z KOPCIUSZKIEM W ROLI GŁÓWNEJ" - WARSZTATY Z RODZICAMI\nW ramach realizacji programu " Dzieciństwo bez próchnicy" i " Akademia Aquafresh" Tygryski wybrały sie na wycieczkę do gabinetu stomatologicznego, gdzie poznały pracę dentysty i wyposażenie gabinetu. Chętne dzieci odważyły się usiąść na fotel i pozwoliły na sprawdzenie swoich ząbków.\nZAJĘCIA BADWACZE "ZIELONE PĘDY"\nSłodki, słony, kwaśny czy gorzki? Takie samki miały do odgadnięcia Tygryski podczas zajęć.\nPierwsze dni w przedszkolu przygotowanie do leżakowania i pyszny obiad


Cro Cop nie zawalczy z Ralek Gracie na Dream 4 - Forum SFD - strona 4\nsłowa kluczowe: zawalczy , ralek , gracie , dream\nIlość wyświetleń tematu: 3641\nzgadza się,dlatego samo wyeliminowanie koksu a pozostawienie takiego reżimu treningowego jaki obecnie jest praktykowany doprowadzi do "kalectwa" wielu zawodników.\nEliminując jedno trzeba by było zmienić też drugie,zmieniając drugie zmienić też i trzecie itd\nPytanie teraz tylko kto będzie popierał idee czystego sportu? Dawne gwiazdy które budzą się z ręką w nocniku i zrujnowanym przez koksy organizmem i kto jeszcze? Publiczność która tak naprawde nie ma pojęcia o treningach zawodowców bo przychodzi zobaczyc tylko same zawody,sponsorzy którzy stracą jak zawodnicy nie będą dawać z siebie tyle ile dawali gdy się faszerowali? NIE... dlatego koks jest,był i będzie niestety...\nNapisał(a) 15 June 2008 1:30 AM\nQUEBLO chodziło mi o to ,że praca takiego chirurga też wyniszcza organizm bo oni by podołać trudom zawodu muszą pić niesamowite ilości kawy czy innych pobudzaczy. Rzecz w tym by nie chronić ludzi na siłę przed tym co może im zrobić PRACA, na którą sami się zdecydowali. Chyba zabijanie dzieci nienarodzonych nie jest tu wg mnie dobrym porównaniem, a czy ktoś chce się zabić to jego sprawa dopóki nie wymusza tego na innych.\nNapisał(a) 15 June 2008 1:48 AM\ndobrze,ale nie chronić ich przed ich wyborem nie znaczy dać im środek którym bedą sie mogli zabijać. Bo chyba zdajesz sobie sprawe z tego że legalizując środki dopingowe sportowcy masową zaczną brac co popadnie(bo nikt im tego zabranić nie będzie) byle by tyko być lepszym i nie będzie to już tylko "leciutka" kawka...\nNapisał(a) 15 June 2008 10:12 AM\nOd razu zakładasz, że wszyscy bezmyślnie się wyniszczą, na pewno będzie trochę takich, ale z postępem czasu świadomość ludzi urośnie. Moim zdaniem jak ktoś ma być zdrowy to musi sam tego chcieć. Wszyscy poza tym wiemy, że zdobycie dziś tych środków to kwestia czasu i ceny. Wspomniani przeze mnie chirurdzy, na pewno czasem też sięgają po coś mocniejszego niż kawka, ale rzadko... dlaczego? Świadomość.\nUFC 85 - wyniki\nSakuraba zawalczy ponownie w HERO''S


Publikacja "Kultura w dzielnicach" podsumowuje siedem edycji… - Lubelska.tv\nPublikacja "Kultura w dzielnicach" podsumowuje siedem…\nWydana przez Wydział Kultury Urzędu Miasta Lublin publikacja pt. „Kultura w dzielnicach. Projekty realizowane w Lublinie w ramach programu „Dzielnice Kultury” jest podsumowaniem siedmiu edycji programu „Dzielnice Kultury” realizowanych w latach 2013–2019.\nPublikację można pobrać na stronie poświęconej programowi "Dzielnice Kultury".\nDziękuję wszystkim tym, którzy zaangażowali się w tworzenie i realizację programu „Dzielnice Kultury” – mieszkańcom i mieszkankom, animatorkom i animatorom kultury za dzielenie się z nami swoimi umiejętnościami, pomysłami oraz cennym czasem. Książka którą wydajemy, jest symbolicznym wyróżnieniem i formą podziękowania dla wszystkich osób, instytucji i organizacji zaangażowanych w realizację programu – mówi Beata Stepaniuk-Kuśmierzak, Zastępca Prezydenta Miasta Lublin ds. Kultury, Sportu i Partycypacji.\n„Dzielnice Kultury” to interdyscyplinarny program, którego celem jest zwiększenie potencjału kulturalnego dwudziestu siedmiu dzielnic Lublina. Jego geneza sięga procesu rozpoczętego w ramach starań o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016, kiedy to zaobserwowano niespotykane dotychczas ożywienie kulturalne w naszym mieście. Wówczas znacznie wzrosła aktywność lubelskich instytucji kultury i organizacji pozarządowych. Zaangażowanie tych podmiotów w proces przygotowania aplikacji, włączenie kultury w główny nurt polityki miejskiej, a także rozwój i poprawa istniejącej oferty doprowadziły do wzrostu potrzeby uczestnictwa w wydarzeniach kulturalnych oraz zwiększenia aktywności mieszkańców w postaci nieformalnych inicjatyw oddolnych. Odpowiedzią na te zjawiska, a także na dysproporcje w dostępie do kultury spowodowane skupieniem większości instytucji i infrastruktury kulturalnej w centrum miasta, było opracowanie założeń programu „Dzielnice Kultury”.\nProgram daje możliwość powszechnego, nieskrępowanego uczestnictwa w kulturze zarówno w charakterze twórcy, jak i odbiorcy, dlatego do realizowania propozycji w jego ramach zostały zaproszone nie tylko organizacje pozarządowe, lecz także grupy nieformalne czy osoby fizyczne. Program „Dzielnice Kultury” stał się też jednym z kluczowych elementów Strategii Rozwoju Kultury Lublina na lata 2013–2020.\nProgram koordynowany jest przez Wydział Kultury Urzędu Miasta Lublin. Jego realizacją zajmowały się trzy miejskie instytucje kultury – operatorzy programu: Dzielnicowy Dom Kultury „Bronowice”, Dzielnicowy Dom Kultury „Węglin” i Warsztaty Kultury w Lublinie. Równolegle do działań operatorów realizowane są projekty dofinansowane przez Miasto Lublin w ramach otwartych konkursów ofert na realizację zadań z zakresu Kultury i sztuki oraz w trybie art.19a Ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, czyli tzw. „małe granty”.\nPierwsza, pilotażowa edycja „Dzielnic Kultury” odbyła się w 2013 roku. W ciągu siedmiu edycji programu zostało zrealizowanych ponad tysiąc projektów. Szczególne znaczenie miały edycje jubileuszowe, dedykowane następującym po sobie obchodom Wielkiego Jubileuszu 700-lecia Miasta Lublin, 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę oraz 450-lecia podpisania Unii Lubelskiej.\nProgram „Dzielnice Kultury” był realizowany głównie poprzez wzmocnienie działań z zakresu edukacji kulturalnej, a w szczególności poprzez organizację warsztatów umiejętności artystycznych, w ramach których mieszkańcy mieli okazję kształcić się w obszarach związanych z różnymi dziedzinami sztuki, m.in. teatrem, muzyką, plastyką czy tańcem. Na przestrzeni siedmiu lat program „Dzielnice Kultury” skutecznie uzupełniał propozycję infrastruktury kulturalnej znajdującej się w centrum Lublina i dawał możliwość utrzymania wzrastającego wśród lublinian zainteresowania kulturą.\nPublikacja „Kultura w dzielnicach. Projekty realizowane w Lublinie w ramach programu „Dzielnice Kultury” ma charakter archiwizujący wszystkie „dzielnicowe” projekty. Opatrzona zdjęciami dokumentującymi przebieg niektórych z nich, ma służyć za przewodnik po kulturalnej mapie Lublina skali mikro – najbliższego otoczenia mieszkańców, stanowi dokumentację wydarzeń realizowanych przez lublinian dla współmieszkańców. Składa się z dwudziestu czterech rozdziałów, z których każdy poświęcony jest odrębnej dzielnicy Lublina, z wyjątkiem dzielnic: Czechów Północny i Południowy, Czuby Północne i Południowe oraz Węglin Północny i Południowy, które ze względu na ich specyfikę zostały ujęte we wspólnych rozdziałach. Osobną część stanowią projekty realizowane w kilku dzielnicach miasta – tak zwane projekty poziome. W ramach każdej z dzielnic projekty sklasyfikowane są chronologicznie – według roku realizacji, to jest począwszy od najwcześniejszych, do tych, które miały miejsce w 2019 roku.\nW obrębie każdego roku projekty umieszczono w kolejności alfabetycznej, ze względu na nazwy i nazwiska ich projektodawców. Każdy rozdział poprzedzony jest wstępem zawierającym informacje dotyczące historii i demografii dzielnicy. Książka zawiera też indeks organizatorów, tj. osób, instytucji i organizacji, których projekty zostały ujęte w tym wydawnictwie. Do publikacji została dołączona również mapa Lublina z podziałem na dzielnice oraz zaznaczonymi na niej instytucjami kultury, dzięki czemu Czytelnik może\nz łatwością zlokalizować miejsca prowadzące działalność kulturalną w jego sąsiedztwie.\nZaproponowana uwadze czytelników książka jest symbolicznym wyróżnieniem dla wszystkich osób, instytucji i organizacji zaangażowanych w realizację programu, formą podziękowania, docenienia i uwiecznienia tego, co na przestrzeni ostatnich siedmiu lat dokonali. Ze względu na sytuację pandemiczną w Polsce i na świecie VIII edycja programu w części realizowanej przez operatorów programu nie mogła być realizowana w 2020 roku, ale mocno wierzymy, że program ruszy z nową siłą w roku przyszłym. Publikacja będzie dostępna m.in. we wszystkich filiach Miejskiej Biblioteki Publicznej im. H. Łopacińskiego w Lublinie oraz w wersji elektronicznej na stronie www.dzielnicekultury.lublin.eu.\nŁączna liczba projektów zrealizowanych w latach 2013-2019: 1087\nŁączna kwota dofinansowania Programu w latach 2013-2019: 9 105 000 zł