Dzisiaj nie ma już kogoś takiego jak Elvis…. – EPLand\nHomeUncategorizedDzisiaj nie ma już kogoś takiego jak Elvis….\nDzisiaj nie ma już kogoś takiego jak Elvis….\nJak Elvis spopularyzował szczepionkę na Polio\nW niedzielę rano, 27 grudnia br, rozpoczęto ogólnopolską akcję szczepień przeciwko COVID-19. Pierwszą osobą, która przyjęła szczepionkę przeciwko koronawirusowi została naczelna pielęgniarka ze szpitala MSWiA w Warszawie, Alicja Jakubowska.\nZapoczątkowanemu dzisiaj programowi szczepień towarzyszą jednak nie tylko liczne nadzieje na rychłe zakończenie nękającej cały świat pandemii lecz również uzasadnione obawy. Wielu z nas wciąż zadaje sobie pytanie czy opracowana pospiesznie w ciągu kilku miesięcy (bo tego wymagała sytuacja na świecie) szczepionka jest w pełni bezpieczna i nie wywoła poważnych efektów ubocznych za kilka lub kilkanaście lat?\nO jej absolutnej skuteczności przekonują nas co prawda najwyższej klasy profesorowie lecz z drugiej strony wciąż bombardowani jesteśmy różnego typu fake newsami i wypowiedziami pseudo-fachowców próbujących podważyć słuszność prezentowanej przez nich teorii. Czy zatem słowa naukowców prezentowane w prasie, radiu czy telewizji wystarczą by przekonać rzesze młodych nie zdecydowanych ludzi do poddania się szczepieniu przeciwko CVID-19? A może podobnie jak sześćdziesiąt cztery lata temu potrzebny jest ktoś – autorytet – który pociągnie za sobą tłumy?\nElvis Presley przekonuje do szczepień\n(Photo by Seymour Wally/NY Daily News Archive via Getty Images)\nW latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku, amerykański wirusolog Jonas Salk wynalazł szczepionkę przeciwko Polio (znanej też jako chorobie Hainego-Medina) – wirusowej chorobie zakaźnej atakującej głównie dzieci w wieku poniżej piątego roku życia. Zakażenie tym wirusem niejednokrotnie nie dawało jakichkolwiek objawów lecz z czasem mogło doprowadzić do nieodwracalnego paraliżu a nawet śmierci w skutek porażenia mięśni oddechowych. Pojawienie się szczepionki dało więc nadzieję wielu młodym rodzicom zatroskanym o bezpieczeństwo i przyszlośc swoich pociech.\nNiestety, wraz z początkiem kampanii informacyjnej na temat szczepień przeciwko Polio zorganizowanej w 1954 roku przez Departament Zdrowia stanu Nowy Jork w mediach, zupełnie jak dzisiaj, rozgorzała zacięta dyskusja na temat jej bezpieczeństwa. Robert P. Goldman w swoim obszernym artykule zatytułowanym „Czy szczepionka na Polio jest bezpieczna?” opublikowanym na łamach St. Louis Post – Dispatch w styczniu 1954 roku pisał wprost – „Czy szczepionka przeciwko Polio, która będzie przez cały czas testowana na terenie USA jest bezpieczna? Z pewnością czytałeś już jakieś raporty z których jedne zapewniały że jest a inne sugerowały że nie jest„. I dalej w swoim artykule przytoczył wszelkie argumenty za i przeciw próbując jednocześnie dać odpowiedź na większość nurtujących ludzi pytań. Obok rzeczowych publikacji pojawiły się jednak i te, które wprost atakowały i podważały bezpieczeństwo szczepionki. Kiedy jeden z publicystów określił ją mianem „cichego zabójcy” Amerykanie w obawie o własne zdrowie zaczęli masowo wycofywać się z udziału w szczepieniach. Tą swoistą epidemię strachu dodatkowo spotęgował fakt, że jedna z dostarczonych partii szczepionek okazała się wadliwa i doprowadziła do paraliżu dwustu i śmierci dziesięciu małych dzieci. Produkt niezwłocznie wycofano co prawda z rynku lecz ten bolesny epizod wystarczająco przyczynił się do gwałtownego spadku zaufania do zalecanego programu szczepień. Udziału w nich zaczęli odmawiać także młodzi ludzie, którzy jak pisze serwis Politico, „żywili mylne przekonanie, że odporność na chorobę znaną jako ‚ostre nagminne porażenie dziecięce’ albo ‚paraliż dziecięcy’, powinny nabywać tylko niemowlęta i małe dzieci„.\nStojąc w obliczu poważnego kryzysu zaczęto więc gorączkowo szukać sposobu na ponowne wypromowanie programu szczepień i odbudowanie zaufania do przyjmowanej szczepionki. Powołana do życia w styczniu 1938 roku amerykańska fundacja March Of Dimes (Marsz Dziesięciocentówek), której głównym celem była walka o zdrowie matek i dzieci (w myśl przyświecającego jej hasła „Uważamy, że każde dziecko zasługuje na na jak najlepszy start. Niestety nie wszystkie dzieci go otrzymują. My to zmieniamy„) uznała, że może dokonać tego jedynie osoba publiczna – aktor lub piosenkarz, który zdoła pociągnąć za sobą niezdecydowanych nastolatków. W drugiej połowie lat pięćdziesiątych idealnym, o ile nie jedynym, kandydatem do tej roli wydawał się być Elvis Presley. „Pewnego dnia siedzieliśmy i rozmawialiśmy z moim szefem, który był komisarzem ds. zdrowia„, wspominała w jednym z wywiadów Ruth Taber z nowojorskiego departamentu zdrowia. „Zapytał mnie wtedy: ‚Wiesz jak możemy przekonać z powrotem tych nastolatków do wzięcia zastrzyku?’. ‚Cóż, musimy się do kogoś odwołać’, odpowiedziałam. Siedziałam więc teraz i zastanawiałam się kogo lubią nastolatki. Okazało się, że szaleją na punkcie Elvisa. Czytałam o jego fanklubach rozsianych po całych Stanach.[…] Jakie miałam wtedy nastawienie? ‚A cóż mam do stracenia’?„. Ruth chwyciła za słuchawkę i wybrała numer do biura menedżera wokalisty, Pułkownika Toma Parkera. „Nigdy w życiu nie mówiłam tak szybko. Bałam się, że się rozłączy„. Cała rozmowa nie trwała podobno dłużej niż dziesięć minut i wbrew początkowym obawom wcale nie zakończyła się fiaskiem. Parker postanowił bowiem wykorzystać zaproponowaną przez Taber akcję do poprawienia wizerunku Presleya w oczach społeczeństwa (warto w tym miejscu przypomnieć bowiem, że w 1956 roku za Presleyem szalały głównie rzesze nastolatków. Dorośli natomiast wytaczali przeciwko niemu najcięższe działa posądzając go o demoralizowanie młodzieży i wykonywanie lubieżnych ruchów na scenie).\nW 1956 roku kariera Elvisa nabrała gigantycznego rozpędu. Płyty z jego piosenkami rozchodziły się w setkach tysięcy egzemplarzy ustanawiając jednocześnie kolejne rekordy sprzedażowe. Kolejne utwory pięły się na szczyty światowych list przebojów a koncerty przyciągały tysiące młodych ludzi. On sam pojawił się natomiast po raz pierwszy na dużym ekranie (w westernie „Love Me Tender”) i wystąpił w kilku prestiżowych programach telewizyjnych. W tym, trzykrotnie w bijącym rekordy oglądalności „Ed Sullivan Show”.\nPierwszy występ Presleya u Eda Sullivana (obaj na zdjęciu po prawej), nakręcony 9 września 1956 roku, przyciągnął przed telewizory rekordową widownię – 60 710 000 osób. Kolejny, zrealizowano 28 października tego samego roku. To właśnie w połowie prób do tego programu Elvis znalazł czas na wstrzyknięcie sobie kontrowersyjnej szczepionki (on sam nie zrobił tego z powodów marketingowych lecz z poczucia obowiązku i chęci niesienia pomocy potrzebującym). Wydarzenie odbyło się pod czujnym okiem licznych aparatów fotograficznych i kamer. Następnego dnia zdjęcia dr Harolda Fuersta wykonującego zastrzyk słynnemu rock’n’ rollowemu gwiazdorowi (pod nadzorem ówczesnej szefowej wydziału zdrowia miasta Nowy Jork, Leony Baumgartner) obiegły całe Stany Zjednoczone. „Piosenkarz daje przykład nastolatkom” zachwycał się New York Times w tekście opublikowanym dzień po nagraniu. Sam Presley z kolei apelował do swoich słuchaczy w specjalnym spocie nagranym dla organizacji March Of Dimes:\n„Hej dzieciaki. Możemy porozmawiać? Mówi Elvis Presley. Jeśli myślicie, że Polio zostało pokonane to lepiej posłuchajcie. Walka wciąż trwa i nadal jest tak samo ciężka„.\nSymboliczny gest dokonany przez Elvisa pod koniec października 1956 roku przyniósł zaskakujące rezultaty. W ciągu kolejnych sześciu miesięcy odsetek osób zaszczepionych przeciwko Polio wzrósł z drastycznego poziomu 0,6% do imponujących 80%.\nElvis jako przykład i….\nTamten zapomniany przez lata gest, dzisiaj w dobie pandemii koronawirusa,urósł do rangi symbolu i wraca ze zdwojoną siłą. Media na całym świecie przypominają postać Elvisa i chwalą jego ówczesną postawę. Za przykład stawiają go nawet czołowi politycy. Także w Polsce. W niedawnym wywiadzie dla radia ZET Minister Zdrowia, Adam Niedzielski, przypomniał, że szczepiąc się publicznie przeciwko Polio Presley przyczynił się zarówno do popularyzacji szczepionki jak i uratowania milionów istnień na całym świecie.\nJednocześnie wielu ekspertów zadaje sobie pytanie, kto dzisiaj mógłby zastąpić Elvisa Presleya? Która ze współczesnych gwiazd – celebrytów, artystów, polityków czy sportowców ma tak silny autorytet wśród młodych ludzi by przekonać ich do zaszczepienia się przeciwko COVID-19.\nZdaniem politologa z MIT, Adama Berinskiego, dzisiaj nie ma już kogoś takiego jak Elvis. „Dzisiaj trzeba znaleźć znaleźć odpowiedniego Elvisa dla każdej grupy„.\nA kto Waszym zdaniem mógłby dzisiaj godnie zastąpić Presleya? Kto zdołałby Was skutecznie przekonać do zaszczepienia się przeciwko COVID-19?\n(Info: WP.PL/Onet.pl/YouTube/KVIA.COM. Specjalne podziękowania dla Piotra Donefnera za uzupełnienie artykułu i przekazanie cennych informacji)\nTags:choroba, covid-19, elvis, koronawirus, polio, presley, szczepienia, szczepionka, wirus\nW 86.rocznicę urodzin króla rock’n’rolla…\n„That’s The Way It Is” powraca do kin!\n„Nie można było powiedzieć Elvisowi, co ma robić” – Priscilla Presley o kłopotach zdrowotnych króla rock’n’rolla


Chore stawy – baza informacji » Choroba Bechterowa\n/ Chore stawy / Choroba Bechterowa\nadmin on 26 stycznia 2014 - 20:05 in Chore stawy\nChoroba Bechterowa, nazywana także zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa dotyczy przede wszystkim mężczyzn pomiędzy 20. a 30. rokiem życia. Czynnikiem odpowiedzialnym za rozwój tej choroby jest mutacja genetyczna. Choroba Bechterowa objawia się zmianami zwyrodnieniowymi występującymi głównie w stawach krzyżowo-biodrowych oraz w więzadłach międzykręgowych. Wraz z rozwojem choroby następuje zesztywnienie więzadeł oraz nadmierne skostnienie, przyczyniające się do znacznych trudności w poruszaniu nogami. Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa jest przewlekłą chorobą zapalną, która powoduje silny ból oraz sztywność. Charakteryzuje się zmiennym nasileniem. Może występować zarówno w łagodnej, jak i w bardzo ciężkiej postaci. Zaawansowana postać choroby prowadzi do znacznego ograniczenia ruchomości kręgosłupa. W efekcie następuje pochylenie sylwetki osoby chorej do przodu. Choroba Bechterowa może również zajmować inne stawy oraz różne narządy.\nJakie są przyczyny choroby Bechterowa?\nDokładne przyczyny choroby Bechterowa nie zostały poznane do dnia dzisiejszego. Schorzenie rozwija się najprawdopodbniej za sprawą kilku czynników: genetycznych, środowiskowych oraz immunologicznych. Ryzyko zachorowania wzrasta, jeśli w bliskiej rodzinie odnotowano przypadki tej choroby. Oznacza to, że istotny wpływ na jej rozwój ma podłoże genetyczne.\nChoroba Bechterowa występuje z różną częstotliwością, jeżeli chodzi o poszczególne rejony kuli ziemskiej. Znacznie częściej chorują na nią jednak mężczyźni. Początek choroby występuje z reguły wraz z końcem okresu dojrzewania, a także u młodych osób, pomiędzy 17. a 35. rokiem życia. Odnotowano również przypadki zachorowań u dzieci oraz osób starszych. W Europie Środkowej około 0,3-0,5% społeczeństwa choruje na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa.\nPierwsze objawy, które występują w przypadku choroby Bechterowa, rzadko kiedy łączone są ze schorzeniem zwyrodnieniowym. Na samym początku choroby pacjenci odczuwają przede wszystkim dość duże osłabienie, brak apetytu oraz ogólne złe samopoczucie. Wraz z rozwojem choroby pojawia się ból w okolicy krzyżowo-biodrowej. Nasila się on zwłaszcza podczas nocy, a także po długim zastaniu. W bardziej zaawansowanej postaci choroby ból przechodzi w obszar odcinka piersiowego i szyjnego. Na uwagę zasługuje fakt, że schorzenie to bardzo często prowadzi do nawracającego zapalenia tęczówki oraz błony naczyniowej oka. Choroba Bechterowa sprzyja również występowaniu chorób płuc, zapalenia prostaty i jelit, a także tak zwanej amyloidozy, czyli choroby polegającej na odkładaniu się białka w organizmie.\nCałkowite wyleczenie choroby nie jest niestety możliwe. Odnotowano jedynie pojedyncze przypadki, w których to choroba Bechterowa ustąpiła samoistnie. W ramach leczenia przyjmuje się natomiast środki, których zadaniem jest kontrolowanie objawów choroby oraz poprawienie komfortu życia pacjenta. Niektóre leki prawdopodobnie hamują rozwój choroby. Dzięki podjęciu odpowiedniego leczenia choroba Bechterowa może mieć łagodny przebieg.\nchore stawy choroba Bechterowa choroby stawów choroby zwyrodnieniowe chory kręgosłup zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa\n28 stycznia 2014 - 07:07\n23 stycznia 2014 - 14:19


Wyjątkowy komunijny zestaw w Empiku - [News uaktualniony] | GRYOnline.pl\nWiadomość pozostałe 27 kwietnia 2009, 15:06\nWyjątkowy czas dla wszystkich ośmiolatków – Komunia Święta – już nastał. Zazwyczaj jednak równie doniosłym, co sam sakrament (jeśli nie bardziej), momentem jest otrzymywanie prezentów. A jak dobrze poszukasz, to możesz sprawić dziecku naprawdę wyjątkowy podarunek.\nSieć sklepów Empik przygotowała na tę niezwykłą okazję równie niezwykły zestaw. Wszystkie ośmiolatki mogą otrzymać PlayStation 3 wraz z Pismem Świętym. Tego wesołego odkrycia dokonał niejaki Bartosz "sir" Burglin - użytkownik serwisu Wykop. Dla mniej zasobnych w gotówkę jest też dostępny tańszy komunijny zestaw – do Biblii dołączono PlayStation 2 (a może odwrotnie?). Dobrze, że konsole nie są sprzedawane wraz z grami dla dorosłych – w paczkach znajdują się dużo przyjaźniejsze dla psychiki dziecka Gran Turismo 5: Prologue czy Ratchet & Clank: Quest for Booty. Pogratulować zmysłu marketingowego!\nUAKTUALNIENIE Jak udało nam się ustalić w rozmowie z pracownikiem warszawskiego Empiku Junior Mega przy ulicy Marszałkowskiej 116/122, zestaw z Pismem Świętym był błędem jednego z salonów. Empik jako firma wycofała się z pomysłu i nigdzie taki zestaw nie będzie już dostępny.\nA za naszych czasów to dawano rowery…


Włochy zagrają z Urugwajem\nMaciej 30 czerwca 2013\t Brak komentarzy\nFot. SEBASTIAN BOROWSKI / Newspix\nPrzed nami wielkie emocje związane ze spotkaniem o trzecie miejsce w Pucharze Konfederacji, w którym spotkają się ze sobą przegrane drużyny z półfinałów. Oznacza to, że reprezentacja Włoch będzie miała okazję zmierzyć się z Urugwajem. Początek pojedynku zaplanowano na godzinę 21:00. Sędzią głównym meczu będzie Djamel Haimoudi.\nMimo, że będzie to pojedynek tylko o trzecie miejsce, to i tak zapowiadają się nam spore emocje. Zarówno Włosi, jak i Urugwajczycy będą chcieli udowodnić, że zasługują na miejsce na podium. Tym bardziej, że zarówno jedni, jak i drudzy nieznacznie ulegli swoim przeciwnikom w półfinałowych starciach. Reprezentacja Urugwaju przegrała 1:2 z Brazylijczykami, choć miała kilka szans na zwycięstwo. Najlepszej nie wykorzystał Diego Forlan, który nie potrafił pokonać rywala uderzeniem z rzutu karnego. Wszystko zemściło się po bramkach Freda i Paulinho, natomiast honorowego gola dla aktualnych Mistrzów Ameryki Południowej strzelił Edison Cavani. Mnóstwo emocji towarzyszyło nam również w półfinałowej walce Włochów z Hiszpanami. Piłkarze z Półwyspu Iberyjskiego byli uważani za zdecydowanych faworytów, jednak reprezentanci Włoch nie dali rozwinąć skrzydeł Mistrzom Świata. Ostatecznie sędzia Howard Webb musiał rozstrzygnąć losy spotkania dopiero w konkursie rzutów karnych, a te nieznacznie lepiej wykonywali Hiszpanie.\nWarto spojrzeć jeszcze jak obie drużyny radziły sobie w fazie grupowej. Włosi z dorobkiem sześciu punktów zajęli drugie miejsce w grupie A. Zawodnicy z Półwyspu Apenińskiego na początek Pucharu Konfederacji okazali się lepsi od Meksyku wygrywając 2:1 po bramkach Andrei Pirlo i Mario Balotelliego. Jeszcze więcej emocji towarzyszyło nam w drugim spotkaniu, w którym wicemistrzowie Europy okazali się minimalnie lepsi od reprezentacji Japonii. To zwycięstwo pozwoliło Włochom cieszyć się z awansu do półfinału, choć w ostatnim meczu przegrali 2:4 z gospodarzem turnieju, Brazylią.\nReprezentacja Urugwaju z jedną porażką zapewniła sobie awans z grupy B. Aktualni Mistrzowie Ameryki Południowej na inaugurację zmagań przegrali co prawda 1:2 z Hiszpanią, jednak w następnych pojedynkach wygrywali najpierw 2:1 z Nigerią, a następnie aż 8:0 z zespołem Tahiti. Najskuteczniejszym zawodnikiem drużyny jest Abel Hernandez, który czterokrotnie trafiał do bramki przeciwników.\nTrener Cesare Prandelli nie będzie mógł skorzystać z usług dwójki podopiecznych. Przeciwko Urugwajowi na pewno nie zagrają Mario Balotelli i Ignazio Abate. Do zdrowia powrócił natomiast Andrea Pirlo, którego powinniśmy znaleźć w wyjściowej jedenastce reprezentacji Włoch. Tymczasem w barwach Urugwaju będą mogli zagrać wszyscy zawodnicy. Przypomnijmy, że początek spotkania o trzecie miejsce zaplanowano dokładnie na godzinę 21:00. Sędzią głównym meczu będzie Djamel Haimoudi z\nOpublikowany w Bez kategorii, Newsy, ReprezentacjaOtagowane Balotelli, cavani, Forlan, mały finał Pirlo, puchar konfederacji, trzecie miejsce, urugwaj, włochy


I nagle ktoś przykuwa ich wzrok. To Kalina Jędrusik (Maria Dębska) - zjawiskowa aktorka i piosenkarka, która wnosi koloryt do bezbarwnej rzeczywistości. Kusi wdziękiem i seksapilem. Elektryzuje panów i oburza panie. Oto pierwsza seksbomba PRL-u, zwana polską Marilyn Monroe.\nKalina nie chce się wpisywać w ówczesny model kobiety. Żyje na własnych zasadach, co nie zawsze podoba się pruderyjnemu społeczeństwu i niektórym przedstawicielom władzy. Liczne skandale, życie w miłosnym trójkącie z mężem Stanisławem Dygatem (Leszek Lichota) i Luckiem (Krzysztof Zalewski), kontrowersyjne wypowiedzi i epatujące seksapilem stroje sprawiają, że Kalina zyskuje także miano naczelnej skandalistki PRL. A przecież największy skandal z jej udziałem dopiero się zacznie...\n"Bo we mnie jest seks" to ważny fragment z życia Kaliny Jędrusik, o której śmiało można powiedzieć, że jest największą ikoną polskiej popkultury. To historia wzlotów i upadków jej zawrotnej kariery. Wydarzeniom z życia Jędrusik towarzyszy atmosfera szalonej zabawy środowiska ówczesnej śmietanki towarzyskiej.\nmateriały dystrybutora: Next Films\nMaria Dębska, Leszek Lichota, Krzysztof Zalewski-Brejdygant, Bartłomiej Kotschedoff, Borys Szyc, Katarzyna Obidzińska, Paweł Tomaszewski, Katia Paliwoda, Rafał Rutkowski, Dariusz Basiński