Aparaty ortodontyczne cz. XVII - Strona 17 - Wizaz.pl\n2019-02-12, 05:57 #481\nDziewczyny przed założeniem robiłam piaskowanie i zdjęcie kamienia. Minęło ok 4 miesiące a ja mam i osad i kamień ( ale takiego jeszcze nigdy nie miałam ). Za 3 tygodnie idę na higienizacje tj. piaskowanie i zdjęcie kamienia.\nA kiedy wy po założeniu aparatu robiłyscie pierwsze piaskowanie??\nJa chodzę co 3 miesiące. Przy aparacie to norma niestety.\nA ja dziś kupiłam irygator całe lustro ochlapane a ja nie wyczyściłam zębów i zęby bolą bo zimną wodę wlałam. Po pierwszym razie odechciało mi się\nMiałaś zamknięta, czy otwarta buzię jak go używałas? Bo używa się go z zamknięta Wtedy nie ma opcji żeby wszystko było w wodzie... Po prostu dajesz po zębach i wypluwasz później. Plus na początku używaj najsłabszego trybu. Mnie na początku nawet po nim bolały zęby i leciała mi krew... Jednak max tydzień i wszystko mija, a moje dziasla są w o wiele lepszej kondycji. Nie ma co się zrazac.\n2019-02-12, 12:42 #482\n2019-02-12, 18:05 #483\nJa dziś byłam na wizycie i chyba orto miała takie samo wrażenie jak ja, że nie się nie rusza i dała mi wyciągi.\nPlan jest taki żeby dolną piątkę wyciągnąć trochę na zewnątrz. Mam wyciągi od dolnej piątki do górnej piątki i zastanawiam się co jeśli to górna piątka wyciągnie się na zewn? :mysli:\nOrto powiedziała, że mam zakładać je na noc. Myślałam, że to jedyna opcja bo nie będę umiała w tym jeść ani mówić ale okazuje się, że w mówieniu mi w ogóle nie przeszkadzają a nawet jakąś zupę udało mi się z nim zjeść.\nMyślicie, że mogę nosić je częściej?\n2019-02-12, 20:57 #484\nJa byłam wczoraj na wizycie\n2019-02-12, 21:14 #485\nZ zamkniętą hehe\nWłaśnie z tym najsłabszym trybem to nie da rady u mnie ....ustawiam na ostatni i niestety dla mnie za słabe :/ myślałam , że naprawdę będzie wymiatać. Nie wiem czy to był dobry zakup . A ty jakiego używasz???\n2019-02-13, 10:48 #486\nPracował ktoś z kompozytem po zdjęciu aparatu?\nMam wizytę u dentysty za miesiąc chciałabym coś zmienić w kwestii estetyki ,nie chce licówek czy to kompozytowych czy porcelanowych,myślałam coś z kompozytem właśnie popracować,macie jakieś doświadczenia w tej kwestii?\n2019-02-13, 11:10 #487\nHmmm, ogólnie pewnie zawsze najlepiej stosowac się do wytycznych lekarza, bo to jest zawsze podkladka, że się nic po swojemu nie robiło. Chyba dla spokoju sumienia bym napisała maila czy zadzwoniła, w zależności jaki masz kanał kontaktu z kliniką.\n2019-02-16, 15:08 #488\nPytanie do wszystkich z aparatami estetycznymi: jak to właściwie jest z tym przebarwianiem zamków? Barwiące płyny tak, np. kawa, ale kawowa, upieczona babka już jest ok? Koktajl jaglano-cynamonowy może zabarwić, ale cynamonowe ciasto? Nie czaję tego i boję się wszystkiego W Internecie są raczej szczątkowe informacje i trudno powiedzieć, na ile wynikające z doświadczenia, a na ile z niepotwierdzonych niczym przewidywań.\n2019-02-17, 13:44 #489\nNajmocniej same zamki przebarwia kawa i herbata - pozostałe pokarmy mogą ewentualnie przebarwiać ligatury.\n2019-02-17, 18:58 #490\nU mnie przebarwiają się tylko niektóre kolory: np. niebieski staje się zielonym, fioletowy - różowym, różowy - czerwonym, itp.\nNie przebarwiają mi się ligatury w kolorze srebrnym, czarnym.\n2019-02-17, 19:05 #491\nBardzo Wam dziękuję za odpowiedzi! Mam aparat samoligaturujący, ortodonta wspomniał właśnie o kawie i herbacie; wtedy zapytałam o marchew i stwierdził, że możliwe, że przebarwi zamki. Dlatego z rozpędu przestałam jeść paprykę, pić sok pomarańczowy, koktajle z cynamonem i kilka innych. Herbaty i kawy nie piję natomiast od wielu lat. To są dopiero początki z tym aparatem, więc jestem okropnie przewrażliwiona na jego punkcie\n2019-02-17, 20:14 #492\nOd miesiąca nie piję herbaty ani kawy i mam dużo mniejszą płytkę nazębną oraz bielsze zęby\n2019-02-18, 12:55 #493\n2019-02-19, 08:39 #494\nja wiem tyle, ze jest taka możliwość i kompozytem robią sferę estetyki uzębienia, widziałam ofertę zlikwidowania niewielkiej diastemy kompozytem, wiec co sie nie podoba zrobią...\nja juz nie jem barwników od ponad 2,5 roku przez barwniki rozumiem: kawa ,herbata ,przyprawy kolorowe, soki, zupy w których użyto kostek rosołowych koncentratów pomidorowych, ketchupu, musztardy... wiecej nie pamiętam edit: jeszcze czerwone wino.\nja wyciągi nosze całą dobę sciagam tylko do mycia i czasem do jedzenia, zalezy od miejsca wyciagu,\nprzyjedzeniu może sam odczepić sie wtedy wyciągam z czubka języka palcami.\nzdazylo sie przez mój czas aparatowania ze zjadlam ze 3 gumki hahaha\nja też 6 miesiecy ale to było za poźno, po prostu ja czekałam kiedy doktórka mi powie ze mam to zrobić a ona pewnie ze ja sama zdecyduję sie. w koncu nie dało sie pracować bo nic nie było widać, higieniazacja była na wizycie.\nnastepne higienizacje robilam co 4 miesiace cena higienizacji 200zl. i wizyta lek. 200zl.\n---------- Dopisano o 08:39 ---------- Poprzedni post napisano o 08:09 ----------\nw Rossman dzisiaj zakupiłam za 8,99 zl płyn do płukania jamy ustnej przeciw próchnicy 400 ml, firmy Elmex pomarańczowy, polecam zwłaszcza w tej cenie.\nEdytowane przez neonatus\nCzas edycji: 2019-02-19 o 08:44 Powód: czerwone wino.\n2019-02-19, 09:58 #495\nJa mam jakiś z allegro za 120 zł. Jednak nie poddawaj się, ból minie szybko. Ja bez irygator nie wyobrażam sobie Życia z aparatem\n2019-02-19, 12:28 #496\nodpadła mi z jednego zamka kolorowa gumka, wizyta dopiero w połowie marca. Przejmować się tym czy nie? drut mi nie wypadł ani nic.\n2019-02-19, 13:09 #497\n2019-02-19, 13:20 #498\nJejku. Niecały tydzień i żegnaj aparacie\nWczoraj, 01:23 #499\nJa w walentynki dowiedziałam się, że zdejmiemy w kwietniu, najlepszy prezent, jaki tylko mogłam dostać Podziel się wrażeniami po ściągnięciu, zawsze ciekawiło mnie uczucie, jak się żyje bez aparatu\nEdytowane przez ania2517\nCzas edycji: Wczoraj o 01:44\nWczoraj, 13:46 #500\nOj. O marchewce już nawet nie marzę...\nA pomidory? Wczoraj zjadłam pizzę bez ketchupu, była okropna, muszę z niej zrezygnować na kolejnych kilka lat. Aparat marnuje życie\nWczoraj, 14:26 #501\nJa jem wszystko i tak czytam z czego wy rezygnujecie i sobie myślę, że ja to tak na luzaku do tego podchodzę\nWczoraj, 15:16 #502\nNa pewno dam znać. To już pojutrze!!!\nJejkuuu, te poświęcenie naprawdę jest konieczne?\nWczoraj, 15:59 #503\nNiestety, bez ketchupu to nie to samo założyłam aparat estetyczny, jeśli zamki się przebarwią, to będą wyglądać okropnie. Masa wyrzeczeń, ale z drugiej strony, jeśli musiałabym mieć ten zwykły metalowy, to bym się chyba zapłakała już wolę nic nie jeść. Ale czasem mnie jakoś tak na narzekanie bierze\nData ostatniego posta: 2019-02-23 15:59:58


8,27 (987 ocen\ti\t51 opinii) Zobacz oceny\nLenalee | 2011-01-28\nJestem tą książką głęboko zachwycona. Jest ona zdecydowanie lepsza od pozostałych dwóch części i 4 naprawdę wysoko podniosła poprzeczkę. "Magia uderza" jest lekturą, której czytanie to czysta przyjemność i przede wszystkim... podczas czytania której nie myśli się o niczym innym, głęboko przeżywając historię. Fantastyczna bohaterka, Kate, która nie ma nic przeciwko temu, by skopać kilka tyłków; fantastyczni inni bohaterowie, zwracam szczególną uwagę na Currana, który tworzy z Kate niesamowity duet; niebanalna fabuła; dynamiczna i wartka akcja; ciekawe, magiczne, mitologiczne stworzenia; świetny pomysł z Północnymi Rozgrywkami, który bardzo urozmaicił tę historię; wiele zabawnych momentów, akcji, dialogów - humor na bardzo wysokim poziomie. Z ogromną niecierpliwością czekam na 4 tom, a tę książkę jak i całą serię zdecydowanie zaliczam do ulubionych.


PODOBNE DO: Zdrowie na własne życzenie. Tom 3 - ebook/epub - CYFROTEKA.PL\n00142 002796 22443406 na godz. na dobę w sumie\nZdrowie na własne życzenie. Tom 3 - ebook/epub\nTo już trzeci tom poczytnej serii „Zdrowie na własne życzenie”. Józef Słonecki, skromny autor niniejszej książki, sądził dotychczas naiwnie, że to, co w pierwszych dwóch tomach opisał, wystarczy, by nie mieć wątpliwości, jak należy się odżywiać. A jednak nie, okazuje się bowiem, że ludzie nie potrafią zapomnieć tego, co im dotychczas wtłoczono do głowy, więc zamiast jadać prosto, czyli zdrowo, kombinują niemiłosiernie, ze szkodą dla siebie i własnej rodziny. Cóż począć... Oto przez Tobą instruktaż odżywiania. Uwaga, to nie jest książka dla tych, którzy zjedli wszystkie rozumy, jak wyznawcy wegetarianizmu lub weganizmu. To książka, która łamie stereotypy i mity o odżywianiu lub suplementowaniu diety. Po prostu jest to lektura dla ludzi poszukujących, tych, którzy chcą dbać o zdrowie. Po lekturze tej książki już nigdy nie sięgniesz po niektóre produkty w supermarkecie. Czy jesteś na to gotowy?! Hipokrates: Mądry człowiek powinien wiedzieć, że zdrowie jest jego najcenniejszą wartością i powinien uczyć się, jak sam może leczyć swoje choroby.\nZdrowie na własne życzenie. Tom 4 - ebook/epub\nBioenergoterapeuta i autor tej książki, Józef Słonecki, po długiej praktyce i wielu obserwacjach, odkrył prawdę, powiedzielibyśmy, nader oczywistą: nie można wyleczyć żadnej choroby. Rodzaje lekarstw i metod nie mają znaczenia.\nWszystko inne to zwyczajna hochsztaplerka, pisze autor, mająca na celu wyłudzenie pieniędzy od naiwniaków oczekujących cudów...\nZdrowie na własne życzenie. Tom 1 - ebook/epub\nCo jest największym zagrożeniem Twojego zdrowia? Medycyna! To Ty sam napędzasz rynek medyczny, bo nie wiesz, jak być zdrowym! Jeśli przeczytasz tę książkę, już nigdy nie będziesz nieświadomie wspierać koncernów farmaceutycznych i co ważniejsze, może zdecydujesz się być po raz pierwszy w życiu... zdrowym!\nCzy dbasz o swoje zdrowie? Większość odpowiada oczywiście 'tak'. Padają różne odpowiedzi...\nJak się robi dzieci zdrowe i szczęśliwe - ebook/epub\nCzy niepłodność należy leczyć? Leczenie niepłodności, czyli kombinowanie, wespół rzecz jasna z medycyną, jakby tu naturę przechytrzyć i pomimo wszystko potomka jednak mieć, to skrajna nieodpowiedzialność rodzicielska. Poronienie, wcześniactwo, genetyczne wady rozwojowe, czy tak zwane choroby genetyczne i dziedziczne, to tylko niektóre zagrożenia związane z leczeniem niepłodności...\nNa pytanie, jak to zrobić, odpowie Wam ta książka. To kompendium wiedzy na temat tego, czym jest zdrowie, jak je utrzymywać, w jaki sposób zapobiegać schorzeniom takim jak otyłość czy cukrzyca, jak prawidłowo się odżywiać, jak zdrowo stracić zbędne kilogramy, a potem utrzymać wagę na odpowiednim poziomie. Książka opisuje także naturalne metody oczyszczania organizmu...\nCo jeść, aby dłużej żyć. Udowodnione naukowo sekrety długowieczności - ebook/epub\nZ tą książką odkryjesz sekrety długowieczności. Wystarczy jedynie pięć kroków, abyś mógł zdrowo się starzeć. Poznasz zasady zdrowego odżywiania się, postów przerywanych, skutecznych metod odchudzania i dbania o zdrowie. Opisane przez Autorów diety wywodzące się z niebieskich stref, gdzie ludzie żyją najdłużej, pomogą Ci pokonać choroby, oczyścić organizm i odzyskać odporność...\nCo jeść, aby dłużej żyć. Udowodnione naukowo sekrety długowieczności - ebook/pdf\nDbam o zdrowie. Higiena. Aktywność. Odżywianie - ebook/pdf\nNie jesteś sam w domu. Od drobnoustrojów po krocionogi, śpieszki i pszczoły miodne. Historia naturalna stworzeń z którymi dzielimy życie - ebook/epub\nProfesor biologii Rob Dunn i jego współpracownicy wykorzystali pojęcia i techniki synekologii, aby rozwikłać zagadki funkcjonowania powszechnie ignorowanego ekosystemu – ludzkiego domostwa. Ich badania wzbogacają nasze zrozumienie jego funkcji, a także pozwalają pojąć to, jak nasze interakcje z istotami żywymi zamieszkującymi środowisko domowe wpływają na nasze zdrowie i dobre samopoczucie...\nInsulinooporność. Zdrowa dieta i zdrowe życie - ebook/epub\nAż około 10 milionów osób w Polsce ma insulinooporność. Jeśli znajdujesz się w tej grupie albo ze względu na problemy z dodatkowymi kilogramami podejrzewasz u siebie insulinooporność, ta książka jest właśnie dla ciebie. Dominika Musiałowska – ekspert w zakresie insulinooporności, założycielka bloga i fundacji, regularnie organizująca kursy i szkolenia poświęcone tej problematyce...\nCo kupować, by jeść zdrowo. Shopping IQ - ebook/epub\nCodziennie na zakupach podejmujemy decyzje dotyczące odżywiania...\nDieta dla płodności - ebook/epub\nSposoby Francuzek na urodę - ebook/pdf\nAutorki dzielą się sztuczkami, chwytami i babskimi sposobami pozwalającymi utrzymać dobrą kondycję fizyczną, urodę i zdrowie. Proponują sprawdzone rozwiązania...\nBy zdrowym być - ebook/epub\nGłównym celem tej książki jest zwrócenie uwagi czytelnika-pacjenta na to, aby sam zaczął interesować się i troszczyć o własne zdrowie i o zdrowie swojej rodziny, bo nikt tego lepiej od nas nie zrobi, ani lekarz, ani aptekarz. Nie mniej ważnym celem jest zwrócenie uwagi lekarzy na to, że ich zadaniem powinna być troska o zdrowie pacjenta, a nie troska o choroby...


Malarstwo | artkontakt.pl - Part 3\nPojęcie malarstwo jest niesamowicie szerokie i co warte wyróżnienia, nie wiąże się to wcale z faktem, że to na dziś dzień, w czasach tak nowoczesnych jak nasze, pojawia się bardzo szeroki wachlarz różnorodnych przedstawień artystycznych. Oczywiście możliwości jest na chwilę obecną mnóstwo, ale nie oznacza to wcale, że malarstwo rozwinęło się niedawno. Wbrew pozorom, największy i najbardziej dynamiczny rozkwit malarstwa […]\nartkontakt.pl Malarstwo 0 1 min read\nTo, jakiego rodzaju wystawa organizowana jest w galerii sztuki, czy też o jakim typie obrazów czy malowideł mówimy, gdy w grę wchodzi nasza własna domowa galeria, zależne jest w szczególności od takich czynników jak klasyfikacja gatunków malarskich. A w wielkim uproszczeniu – wszystko zależy od rodzaju obrazu jaki wybierzemy do zobaczenia czy powieszenia w naszym salonie czy sypialni. Wśród coraz […]\nJak stworzyć portret, czyli nieco faktów o metodach malarskich\nWyróżnia się mnóstwo różnorodnych rodzajów przedstawień malarskich, które zakładają wyodrębnienie się konkretnego podziału dzieł artystycznych na wielorakie ich gatunki. Na podstawie tejże selekcji doszło natomiast do pojawienia się między innymi znanych od dawien dawna portretów. Bazują one zwłaszcza na metodach tworzenia wybranych przez wizję artysty. O czym mowa? Sprawdź poniżej. Jeżeli chodzi o konkretny podział portretów pod kątem obranej metody […]\nHistoria martwej natury\nSpecyficzne przedstawienia owoców i warzyw, kwiatów, drobiazgów na co dzień używanych, a także wielorakich detali typ akcesoria oraz przybory bazują przede wszystkim na gatunku malarskim zwanym martwą naturą. Jest to powszechnie znany styl malowania, który pojawił się w okresie średniowiecza i prawdopodobnie największe zainteresowanie nim zrodziło się w czasach renesansu. Warto nadmienić, że to wtedy właśnie pojawiły się sceny figuralne […]


§ Wjazd do innego miasta z dzieckiem w Polsce bez zgody męża – Forum Prawne\nWjazd do innego miasta z dzieckiem w Polsce bez zgody męża - Forum Prawne\nWjazd do innego miasta z dzieckiem w Polsce bez zgody męża\nWitam Był poruszany podobny wątek, ale moje sytuacja jest inna. Nie chce dłużej być z mężem chcę wyjechać z dzieckiem 7 miesięcznym do innego miasta i tam z dzieckiem zamieszkać. Nie jestem po rozwodzie i ...\nBył poruszany podobny wątek, ale moje sytuacja jest inna. Nie chce dłużej być z mężem chcę wyjechać z dzieckiem 7 miesięcznym do innego miasta i tam z dzieckiem zamieszkać. Nie jestem po rozwodzie i w tym problem. Czy mogą mi grozić jakieś konsekwencje prawne, że bez jego zgody wyjeżdżam i nie podam swojego miejsca pobytu?\nRE: Wjazd do innego miasta z dzieckiem w Polsce bez zgody męża\na na jakiej podstawie prawnej rościsz sobie większe prawa do dziecka niż jego ojciec a jeszcze twój mąż skoro Sąd Rodzinny nic jeszcze w tej sprawie nie postanowił?\nMacie takie same prawa do dziecka oraz informacji o nim, dopóki sąd nie postanowi inaczej. Tym samym ojciec może zgłosić zaginięcie czy porwanie dziecka. Zalecałbym podjęcie wszelkich czynności sądowniczych o ustalenie stałego pobytu dziecka w każdorazowym miejscu zamieszkania matki. Prawo do informacji i widzeń raczej pozostanie.


Kraków. Sędziowie Beata Morawiec, Maciej Czajka i Katarzyna Wierzbicka przeniesieni do innych wydziałów, wcześniej odmówili orzekania z powołanymi przez nową Krajową Radę Sądownictwa - TVN24\n28 września 2021, 18:39\nTVN24Przymusiński: przygotowaliśmy projekt uregulowania statusu sędziów powołanych przez nową KRS\nTroje krakowskich sędziów z grupy, która odmówiła orzekania z osobami powołanymi przez nową Krajową Radę Sądownictwa, zostało zdegradowanych w strukturach Sądu Okręgowego w Krakowie. Chodzi o Beatę Morawiec, Katarzynę Wierzbicką i Macieja Czajkę. Również we wtorek sędziowie z Sądu Apelacyjnego w Krakowie udzielili w swoim stanowisku wsparcia tym, którzy "odmawiają orzekania z osobami nominowanymi na skutek wadliwej procedury".\n11 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie odmówiło w ubiegłym tygodniu orzekania z sędziami nominowanymi przez nową Krajową Radę Sądownictwa. Poinformowali o tym w piśmie z 20 września tego roku. Ich zdaniem wydane w takim składzie orzeczenia naruszałyby zapisy Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, bo wydałby je organ niebędący "niezależnym i bezstronnym sądem".\nTroje sędziów przeniesionych do innych wydziałów\nTeraz troje z tych sędziów zostało zdegradowanych w strukturach sądu. Sędzia Morawiec została przeniesiona z Wydziału IV Odwoławczego, który rozpatruje apelacje od wyroków pierwszej instancji, do Wydziału III Karnego, w którym zapadają wyroki pierwszej instancji. Morawiec jest prezeską zarządu głównego Stowarzyszenia Sędziów "Themis", stanowczo krytykującego reformę systemu sprawiedliwości prowadzoną przez obecny rząd. W przeszłości była prezesem SO w Krakowie. W listopadzie 2017 roku została odwołana z tej funkcji przez ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobrę.\nDo Wydziału VI Karnego, orzekającego w pierwszej instancji, z innego wydziału odwoławczego trafiła także sędzia Katarzyna Wierzbicka, była wiceprezeska tego sądu, odwołana w przeszłości razem z sędzią Morawiec przez Ziobrę.\nWieloletni karnista sędzia Maciej Czajka z Wydziału III Karnego został przeniesiony do Wydziału I Cywilnego. Jest członkiem Stowarzyszenia Sędziów "Themis" i był pełnomocnikiem Morawiec, gdy nieuznawana przez Sąd Najwyższy jego Izba Dyscyplinarna zajmowała się sprawą uchylenia jej immunitetu.\nInni sędziowie odmawiają orzekania z nominowanymi przez nową KRS\nW połowie września podobne decyzje o wstrzymaniu się od orzekania z sędziami powołanymi przez nową KRS podejmowali inni sędziowie. Między innymi Waldemar Żurek, również sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie, wysłał pismo do prezes sądu. Prezes Dagmara Pawełczyk-Woicka poinformowała w odpowiedzi, że wniosek sędziego "nie zostanie uwzględniony". Napisała, że "odbierając nominację sędziowską, sędzia przyrzeka stać na straży porządku prawnego, przestrzegać obowiązujących ustaw i konstytucji", a "odmowa złożenia ślubowania jest jednoznaczna ze zrzeczeniem się stanowiska sędziowskiego".\nW połowie tego miesiąca także dwoje sędziów z Olsztyna złożyło do prezesa tamtejszego Sądu Okręgowego oświadczenie, że odmawiają orzekania w składzie z sędzią powołanym przy udziale nowej KRS.\nWsparcie od sędziów z Sądu Apelacyjnego w Krakowie\nRównież we wtorek, w przyjętym stanowisku sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie wyrazili między innymi wsparcie dla innych sędziów, którzy zdecydowali się odmówić orzekania.\n"Rozumiemy działania sędziów, którzy – dla zapewnienia bezpieczeństwa prawnego – odmawiają orzekania z osobami nominowanymi na skutek wadliwej procedury" - napisali. "W ostatnim czasie stosowne oświadczenia tej treści złożyło 12 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie. Pani Dagmara Pawełczyk-Woicka, sprawująca funkcję Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, podjęła w stosunku do w/w sędziów oczywiście bezprawne działania – wzywając ich do złożenia oświadczenia, czy zrzekają się stanowiska sędziowskiego, jednocześnie zapowiadając zainicjowanie wobec nich postępowania dyscyplinarnego" - czytamy.\nZOBACZ CAŁE STANOWISKO SĘDZIÓW SĄDU APELACYJNEGO W KRAKOWIE >>>\n"Pragniemy przypomnieć, że:\n- złożone przez sędziów oświadczenia mają na celu minimalizowanie strat powstałych na skutek bezprawnych działań władz politycznych; - sędziowie, kierując się swoją wiedzą i wskazaniami sumienia, byli uprawnieni do złożenia przedmiotowych oświadczeń; - podstawowym obowiązkiem prezesa sądu jest zapewnienie wypełniania przez sąd, którym kierują, funkcji w zakresie sprawowania wymiaru sprawiedliwości; stąd ochrona systemu prawnego wymaga od osób zarządzających sądami podjęcia wszelkich działań zapewniających sprawne rozpoznanie spraw; w rezultacie obowiązkiem prezesa sądu jest podjęcie działań organizacyjnych umożliwiających w/w sędziom orzekanie, bez narażania ich na konieczność podejmowania decyzji orzeczniczych tamujących rozpoznanie spraw; - kierowanie wobec w/w sędziów gróźb podjęcia działań represyjnych jest bezprawne, w szczególności w sytuacji stwierdzenia przez TSUE, iż art. 107 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, dopuszczający kierowanie przeciwko sędziom sankcji dyscyplinarnej za działalność orzeczniczą narusza prawo europejskie; - szykany i represje kierowane wobec sędziów są bezskuteczne; nie zmuszą sędziów do podporządkowania się bezprawiu, a jednocześnie nie rozwiążą rzeczywiście istniejących problemów zagrażających sprawowaniu przez sądy wymiaru sprawiedliwości; - nadinterpretowanie oświadczeń sędziów jako oświadczeń o zrzeczeniu się urzędu sędziego, uchybia godności funkcji Prezesa Sądu" - dodano.\nPod stanowiskiem podpisali się Paweł Rygiel, Marek Boniecki, Sławomir Jamróg, Józef Wąsik, Agata Pyjas-Luty, Grażyna Wiśniewska, Monika Kowalska, Anna Kowacz-Braun, Regina Kurek, Krzysztof Marcinkowski, Andrzej Solarz, Marek Długosz, Jan Kremer, Paweł Czepiel, Barbara Baran, Krystian Serzysko, Lucyna Juszczyk, Jacek Polański, Barbara Nita-Światłowska i Barbara Polańska-Seremet.


Hiszpania. Władze przestrzegają Maroko przed wykorzystywaniem dzieci w kryzysie migracyjnym w Ceucie - TVN24\n29 maja 2021, 19:17\nŚwiadome zaniechanie przez Maroko kontroli na granicy w Ceucie doprowadziło do masowego przekraczania granicy przez nieletnich – przekazały władze Hiszpanii. Rząd w Madrycie wezwał Rabat do odstąpienia od wykorzystywania dzieci w kryzysie migracyjnym.\nW sobotniej rozmowie z hiszpańską telewizją TVE szefowa resortu obrony Margarita Robles zapowiedziała, że Madryt nie pozostanie bierny w związku z prowokowaniem przez Maroko kryzysu migracyjnego. - Tego typu działań nie można tolerować (…), gdyż są szkodliwe zarówno z punktu widzenia prawa międzynarodowego, jak również kwestii humanitarnych - powiedziała Robles, nie precyzując, jak rząd Pedro Sancheza odpowie na dalsze prowokacje Rabatu.\nMadryt przestrzegł władze w Rabacie przed wykorzystywaniem w kryzysie migracyjnym nieletnich, którzy masowo przekraczali granice z Ceutą.\nOGLĄDAJ TVN2 W INTERNECIE W TVN24 GO >>>\nHiszpania. Szturm migrantów na Ceutę. Śledztwo w sprawie interwencji żołnierzy wobec małoletniego po nagraniu agencji ReuteraProkuratorzy z Ceuty badają zarzuty, czy żołnierze złamali prawo deportując dzieci, które przekroczyły granicę z Maroka podczas fali prób migracji w zeszłym tygodniu. CEUTA\nOdstąpienie przez Maroko od pilnowania granicy w Ceucie i napływ imigrantów to według władz w Rabacie "konsekwencje polityczne" przyjęcia w kwietniu na leczenie przez Hiszpanię Ibrahima Ghaliego, szefa organizacji Front Polisario, walczącej o secesję Sahary Zachodniej od Maroka. W czwartek przedstawiciele marokańskiej dyplomacji przestrzegli rząd Sancheza, że w sytuacji ewentualnej ucieczki Ghaliego z Hiszpanii Rabat podejmie działania odwetowe.\nMadryt odmawia udziału w manewrach\nTymczasem w sobotę źródła w hiszpańskim ministerstwie obrony poinformowały, że Madryt z powodu kwestii związanych z Saharą Zachodnią odmówił udziału w koordynowanych przez USA manewrach wojskowych Africa Lion 2021. Prowadzone będą one od 7 do 18 czerwca w Maroku, Tunezji i Senegalu.\nCzęść działań, jak ustalił dziennik "El Pais", w ramach ćwiczeń wojskowych miała odbywać się na terenie Sahary Zachodniej. Odmowa, oficjalnie motywowana przez Madryt brakiem środków finansowych, ma być według gazety próbą uniknięcia uznania okupacji przez Maroko tego afrykańskiego terytorium.\nŹródło zdjęcia głównego: REDUAN/EFE/EPA/PAP\nHiszpania. Szturm migrantów na Ceutę. Śledztwo w sprawie interwencji żołnierzy wobec małoletniego po nagraniu agencji Reutera


9 września 2020 - Portal Informacji - Ciekawostek - Porad\n9 września 2020 Marlena Artykuły, Ciekawostki\nChęci na odzież do fabryki będzie z każdym tygodniem większe. Chodzi nie tylko o to, że działa coraz więcej producentów, a jeszcze sklepów proponujących nam ubrania przeznaczone dla pracowników wielorakiego szczebla. Zwiększa się świadomość pracodawców, a także samych pracowników, którzy chcą się normalnie czuć znacznie swobodniej podczas wykonywania powierzonych zadań. Dlatego właśnie sporą rozpoznawalnością będą się cieszyły lokalizacje takie, jak sklep BHP hurtownia bhp. Asortyment jest duży, a jednocześnie w niskiej cenie.\nCo dziś umożliwiają sklepy BHP hurtownie bhp?\nNaturalnie do pewnego poziomu potrzeby konsumentów indywidualnych oraz inwestorów mogą być odmienne. Dużo zależy od tego w jakiej branży będziemy działali. Jeśli chodzi o propozycję top-shop.com.pl, to asortyment jest rzeczywiście bardzo duży. Gwarantowane mamy tu profesjonalne:\nDo tego można sobie wybrać robocze trzewiki czy półbuty, bądź ponadto sandały. Nie brakuje również zwykłych gumowców i akcesoriów obuwniczych. Oprócz tego, odwiedzając takie sklepy BHP hurtownie bhp w każdej sytuacji też mamy zapewnienie dostępu do odzieży ciepłej, która jest tworzona na miesiące jesienne i zimowe. Do kupna jest także szeroki asortyment ubrań na deszcz i dających sygnały. Jak widać będą to produkty dedykowane nawet do zawodów, które są wykonywane w warunkach ekstremalnych. Właśnie te ubrania znakomicie będą się sprawdzały w przypadku pracowników budowlanych, którzy powinni pracować na deszczu lub na mrozie, na przykład przy budowach budynków. Wtedy oznaczenia są obowiązkowe.\nBardzo szybkie zamówienia, dzięki sklepom BHP hurtowniom bhp\nNajważniejsze w przypadku takich zamówień będzie również działanie od razu. Składając zamówienie zawsze mamy obiecanie realizacji zamówienia od ręki. Oprócz tego dzięki takim sklepom BHP hurtowniom bhp posiadamy dostęp także do bardzo doświadczonych konsultantów, którzy pomogą nam zdecydować się na dokładny rozmiar ubrania ewentualnie kombinezonu zalecanych dla kobiet lub mężczyzn. Zastanawiasz się, jaką osłonę przeciwpyłową zakupić? A może myślisz od jakiegoś czasu, które gogle będą pasowały najlepiej? W takiej sytuacji na pewno należałoby zapytać specjalistów, którzy mają duże doświadczenie zawodowe i natychmiast dopasują nam idealnej wielkości spodnie do pracy lub koszulki, które będą sprawdzały się na terenie budowy w upał. Dużą uwagę, na przykład przykłada się do butów, które z reguły będzie osłaniać nasze stopy w ciężkich warunkach. Z takich produktów korzystają przede wszystkim budowlańcy oraz architekci, jednak również elektrycy wysokich napięć. Takie obuwie odpowiednio izoluje od niebezpiecznego podłoża.\nRzetelny dobór specjalnego sklepu oraz realizatora\nWychodzi na to, że w praktyce ogromnym problemem zwłaszcza w przypadku amatorów będzie wybór prawidłowych dodatków i ubrań do pracy. Największy problem może być zdecydowanie z zakupem tych produktów, które będą codziennie używane doświadczonym pracownikom. Dogadując się z dobrymi i sprawdzonymi w branży sklepami BHP hurtowniami bhp mamy spokój, że zamówienie będzie wykonane prędko, a my powinniśmy być także przekonani o tym, że jakość produktów będzie gwarantowana. Zwróćmy uwagę na to, że obuwie lub okrycia wierzchnie, bądź jeszcze osłony i maski zabezpieczające będą miały wszystkie oczekiwane obecnie certyfikaty jakości. Poza tym posiadają legalne atesty, które są sprawdzane na terenie Unii Europejskiej. Jak widzimy wybór sprawdzonego producenta oraz sklepu będzie bardzo istotne, jeżeli ubrania robocze mają być wykorzystywane przez kolejne miesiące, a chociażby lata.


Przedruk: 60 lat temu na lotnisku Orly – Ewa Maria and Friends\nPrzedruk: 60 lat temu na lotnisku Orly\nPosted on 16/01/2018 03/04/2019 by Ewa Maria\nMarek Hłasko, rys. Zbigniew Kresowaty\nUrodził się 14 stycznia 1934 roku. W niedzielę miałby urodziny. Ale czy to ważne. Ten temat się tu pojawi. Był rok 1966. Napisał powieść, kultową, której przez 22 lata w Polsce nie wydawano, a mimo to wszyscy piękni dwudziestoletni mówili cytatami z tej książki. Chyba, że to Hłasko pisał tak, jak oni mówili. Ten temat też się tu pojawi. W tekście, na samym dole, znajdziecie najlepszą poradę dla pisarzy, jaką w życiu słyszałam.\nTekst za I wydaniem polskim, wyd. Alfa, Warszawa 1988.\nPiękni dwudziestoletni. Sznurowadełka, paseczki, krawacik\nW roku tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym ósmym, w lutym, wysiadłem na lotnisku Orly z samolotu, który wystartował z Warszawy. Miałem przy sobie osiem dolarów; miałem dwadzieścia cztery lata; byłem autorem wydanego tomu opowiadań oraz dwóch książek, których wydać mi nie chciano. Byłem także laureatem Nagrody Wydawców, którą otrzymałem na kilka tygodni przed wyjazdem z Warszawy.\nI jeszcze jedno: zostałem uznany za człowieka skończonego i stwierdzone zostało ponad wszelką wątpliwość, że niczego już nigdy nie napiszę. Jak powiedziałem, miałem dwadzieścia cztery lata – ci, którzy pogrzebali mnie szybko z wprawą zawodowych grabarzy, byli ludźmi starszymi ode mnie o lat trzydzieści lub więcej. Adolf Rudnicki napisał kiedyś, że najmodniejszym kierunkiem w literaturze polskiej jest miażdżenie i niszczenie. Ten sam Adolf Rudnicki, kiedy wydrukowałem swoje pierwsze opowiadanie, zapytał mnie: „Czy pańscy koledzy mówią już, że pan się skończył? – „Dlaczego?” zapytałem. „Bo ja,” powiedział Rudnicki, „kiedy napisałem Szczury, moją pierwszą książkę, spotkałem Karola Irzykowskiego i Irzykowski spytał: „Czy pańscy koledzy mówią już, że pan się skończył?”\nWysiadając z samolotu na lotnisku w Orly myślałem, że najpóźniej za rok będę z\npowrotem w Warszawie. Dzisiaj wiem, że nie wrócę do Polski już nigdy; pisząc to jednak\nwiem także, że chciałbym się omylić. Przez wiele lat nie mówiłem po polsku; żona moja jest\nNiemką; wszyscy moi przyjaciele są Amerykanami lub Szwajcarami i z przerażeniem\nzauważyłem, że począłem myśleć w obcym języku i tłumaczyć to sobie na polski! Wiem, że\nto oznacza mój koniec; moi grabarze z Warszawy nie pomylili się. W tym zawodzie człowiek myli się najrzadziej.\nNie mówiłem nigdy nikomu o motywach, które skłoniły mnie do pozostania na\nZachodzie. Kiedy pytali mnie dziennikarze – odpowiadałem im najgłupiej jak tylko umiałem; wreszcie odczepili się ode mnie. Nie umiałem odpowiedzieć, dlaczego opuściłem mój kraj, ponieważ nie opuściłem go nigdy. Spróbuję jednak napisać o tym, dlaczego mieszkam w innym kraju, a właściwie w innych krajach: mieszkałem już w Anglii, Hiszpanii, w Niemczech, w Szwajcarii, Francji, Austrii, Danii, Izraelu i jeszcze paru innych.\nZacząłem pisać mając lat osiemnaście; winna jest moja matka, która dawała mi książki\ndo czytania – tak, że stało się to moim drugim nałogiem. Szkoły nie ukończyłem; częściowo\nna skutek komplikacji rodzinnych, częściowo na skutek idiotyzmu, stwierdzonego przez\nnauczycieli. Nie jestem pewien do dzisiaj, czy między fizyką, algebrą i matematyką i chemią zachodzi jakakolwiek różnica i nigdy się tego nie dowiem. Nie wiem, czy czterdzieści dziewięć da się w ogóle podzielić przez jakąś cyfrę; jęli się to w ogóle jakimś cudem uda, to na pewno nie mnie. Przez szkołę powszechną przepychałem się tylko dlatego, że nauczycielem matematyki był ten sam nauczyciel, który uczył języka polskiego. Kiedy w czasie wojny chodziłem do szkół sióstr zakonnych w Warszawie na Tamce, panował tam zwyczaj, że najgorszemu uczniowi przyczepiano olbrzymie ośle uszy z papieru; nosiłem je przez cały czas. Po wojnie, „jak wybuchła nowa Polska”, sytuacja moja polepszyła się nieco; nie potrzebowałem nosić oślich uszu – po prostu stałem sobie w kącie, odwrócony twarzą do ściany. W tych warunkach ciężko nauczyć się czegokolwiek; ale do ósmej klasy dawałem sobie jakoś radę, „jadąc” na wypracowaniach z polskiego.\nPotem zaczęła się katorga. Ze szkoły ogólnokształcącej wyrzucono mnie za głupotę:\nbyła to szkoła numer dwa imienia La Gauradii, potem – Marii Konopnickiej. Na wniosek\nkuratora posłano mnie do poradni – nie jestem pewien, czy dobrze zacytuję nazwę –\npsychotechnicznej czy coś takiego.\nKazano mi układać jakieś klocki, kazano mi do jakichś idiotycznych tekstów wpisywać brakujące słowa, zadawano mi szokujące pytania dotyczące moich rodziców i krewnych; wreszcie kazano mi się rozebrać do naga i uznano za niezdolnego do nauki w szkole typu humanistycznego; posłano mnie do szkoły handlowej we Wrocławiu – czy też do Spółdzielni Handlowej, wychodząc widocznie z założenia, że idioci niezbędni są w handlu;\nbyć może chodziło tu o dobro kupujących. Nie wiem. Kariera moja skończyła się po paru lekcjach matematyki. W tym czasie utworzono w Warszawie Szkołę Techniczno-Teatralną; pojechaliśmy tam z moim bratem Józefem – przez trzy miesiące mój brat odrabiał za mnie zadania z matematyki, chemii i algebry, jednak na skutek tak zwanej waśni rodowej zaprzestał; wyrzucono mnie znowu. Była to dobra szkoła; mieściła się w gmachu YMCA w Warszawie i mieliśmy basen. Dyrektorem szkoły był – o ile pamiętam – Żmigrodzki, imponujący brodacz, który mógłby grać kapitana statku z opowiadania Conrada „U kresu sił”. Tam też poznałem Basię Świdzińską, ślicznego, rubensowskiego aniołka, i zapałałem ku niej uczuciem. Bez wzajemności.\nWróciłem do Wrocławia, gdzie zacząłem pracować i chodzić jednocześnie do wieczorowej szkoły rzemieślniczej; już nie pamiętam, dlaczego mnie wyrzucono. Wtedy zacząłem grać w klubie sportowym jako środkowy napastnik. Nie byłem utalentowanym graczem, ale na boisku odznaczałem się zwierzęcym okrucieństwem. Jak w tym opowiadaniu Capka, przed każdym meczem sekretarz klubu wzywał mnie, mówiąc: „Hłasko – jeśli nie skosisz przynajmniej dwóch, zostaniecie usunięci z klubu dyscyplinarnie”. W tymże klubie sportowym nauczyłem się również grać w pokera; tamże poznałem Tadka Mazura, który był „bratankiem” jednego z pisarzy nie ulegającego w sposób przesadny wdziękom kobiecym. Tadek sam próbował pisać; przychodziłem do niego i w ten sposób poznałem jego „wuja” – był to pierwszy człowiek piszący, którego poznałem osobiście. Tam też poznałem „Kape” – innego kolegę, który był potem naszym lewym napastnikiem i który umiał kopać przeciwnika najpierw w piszczel, a padającego już – w twarz. Kape – to strzał prawą lub lewą stroną buta; oczywiście zewnętrzną. Kape potrafił tak kopnąć przeciwnika, że sędzia nie mógł tego zauważyć. Był przy tym bardzo grzeczny: zawsze podnosił skopanego i kłaniał się sędziemu. Widziałem potem podobnego gościa: był to bokser wagi lekkiej, Debisz z Łodzi. „Gentelman ringu”; potrafił w mgnieniu oka uderzyć jednocześnie poniżej pasa i doprawić łokciem w łuk brwiowy; po czym ze skruszoną miną kłaniał się sędziemu. Wygrywał dziewięćdziesiąt procent walk przez techniczne K.O.\nTadek, Kape i ja chodziliśmy co niedziela do Hali Stulecia we Wrocławiu, gdzie odbywały się mecze bokserskie. Nie dysponując jednak funduszami chodziliśmy przez dach, co nie wykluczało utraty życia. Gospodarzem hali był wtedy sędzia Mikuła – atletyczny grubas, który wyrzucał nas kopniakiem; potem jednak polubił nas wszystkich za fanatyzm i wpuszczał nas bez biletów. Naszym ideałem był wówczas Ryszard Waluga – chyba z IKS\nBył to dobry figber o silnym ciosie i świetnej technice; potem jednak kochaliśmy wszyscy Kaspereczka „Laleczkę”, naszego pierwszego powojennego Mistrza Europy. Chodząc na mecze poznałem – z daleka – dwóch innych pisarzy. Jednym był Staś Dygat, siedzący zawsze w pierwszym rzędzie z miną pełną dezaprobaty; a w czasie mistrzostw Polski w roku 1949 ujrzałem „Strasznego Józia” Prutkowskiego. Widziałem wtedy najpiękniejszą walkę mojego życia: Antkiewicz – Bazarnik w piórkowej. Ale ideałem naszym był „Tolek”. Żeby zobaczyć walkę Tolka z Czechosłowakiem Tormą jechaliśmy, weszliśmy na salę i bez biletów wróciliśmy do Wrocławia.\nMy wszyscy: Tadek, Tolek i ja żyliśmy z pokera, grając – jak to się mówiło – na RGO. Pomału interesy zaczęły się psuć: za hazard usunięto nas z klubu; Tadek poszedł do\nwięzienia, a ja z Kapem wzięliśmy się za bandytyzm. Pierwszą poważną pracę przeprowadziliśmy w szkole handlowej; o możliwościach tej imprezy poinformował nas inny kolega klubowy, „Kaczor”.\nKaczor wybił, niby to niechcący, okno w szatni szkolnej wychodzące na sąsiednią ulicę. Następnego dnia Kape czekał już tam, a ja wziąwszy teczkę wszedłem z innymi uczniami do szatni i ukryłem się za paltami. Byłem wtedy chłopcem małym, o szczerym spojrzeniu Słowianina, który kłamie. Lekcja się zaczęła; woźny zamknął szatnię na klucz, a wtedy ja wybierałem co cenniejsze sztuki z garderoby i podawałem je Kapemu; potem wyszedłem przez okno z garderoby i już po godzinie sprzedaliśmy wszystko na Placu Biskupa Nankiera, gdzie mieścił się czarny rynek. Dowiedzieliśmy się pewnego dnia, że w drugim ogólnokształcącym gimnazjum, przy ulicy Stalina, odbędzie się zabawa szkolna i że\nbędzie tam porucznik UB, który kochał się w jednej z uczennic. Wierzyliśmy głęboko, że\nporucznik zostawi pistolet w szatni, a ja już tam byłem. Broń przydała nam się parę razy,\npotem jednak Kape upił się i zgubił pistolet i rozwiązaliśmy spółkę.\nSkończyłem wtedy szesnaście lat i ustawowo, jako nie uczący się, musiałem zacząć pracować. Pracowałem jako pomocnik szofera w PPB; potem w firmie „Paged”, w bazie\nBystrzyca Kłodzka. Napisałem o tym książkę; wiele lat później Krzysztof Toeplitz, w swym\nartykule „Święci Młodziankowie”, napisał, że jest to opowieść o ludziach, jak to sobie wyobraża mały Mareczek. Pytano mnie wielokrotnie, czy rzeczywiście było tam tak, jak o\ntym napisałem. Nie, nie było tak. Było o wiele gorzej: wstawaliśmy rano o czwartej, a o\ndziesiątej wieczór kończyliśmy rozładunek na stacji; potem jechało się jeszcze czterdzieści\nkilometrów do domu, co przy samochodzie typu GMC z przyczepą, po górskich drogach,\nzabierało około dwóch godzin.\nPotem jeszcze gotowaliśmy sobie jeść, a potem dopiero kładliśmy się spać.\nNiedziel i świąt nie było; pod koniec miesiąca kierownik bazy w Bystrzycy Kłodzkiej\noświadczał nam, że wyrobiliśmy około czterdziestu, czasami około czterdziestu pięciu\nprocent normy. Pracowałem tam stosunkowo niedługo; odszedłem, gdyż groziło mi więzienie za sabotaż i jeden wypadek złamania kręgosłupa; zresztą ten też zdaje się umarł już w szpitalu, gdyż nie byliśmy w stanie odtransportować go natychmiast; nasze samochody przystosowane były do wozu kłonic, więc nie można go było położyć.\nZarabiałem wtedy około siedmiuset złotych miesięcznie.\nTadeusz Konwicki powiedział mi: to nie jest książka, to jest western. Miał rację. Nigdy nie mogłem zrozumieć, na czym polega nieszczęście literatury polskiej. Logicznie rzecz biorąc, mało który naród ma tak wiele szans na dobrą literaturę jak my, Polacy. Mamy wszystko: nieszczęścia, mordy polityczne, wieczną okupację, donosicielstwo, nędzę, rozpacz, pijaństwo – czegóż jeszcze trzeba na Boga? Żyjąc w Izraelu, mieszkałem z najgorszymi szumowinami, nigdy jednak nie spotkałem ludzi tak zrozpaczonych, zwierzęcych i nieszczęśliwych jak w Polsce. Genezą westernu jest obsesja sprawiedliwości: samotny człowiek, który musi niszczyć zło i przemoc. To nieważne, że robi się tysiące szmir, ale Jesse James, Earp i inni szybkoręcy są postaciami prawdziwymi. Taką postacią mógłby być komunista; człowiek który wprowadza ład i spokój w spalonym kraju i wśród ludzi zdeprawowanych nieszczęściami – gdyby o to chodziło commies. Wśród tysięcy śmieci, które przeczytałem o commies, nie spotkałem takiego człowieka. Tylko jeden Jerzy Andrzejewski pokazał komunistę: to Podgórski z Popiołu i Diamentu.\nPodgórski sądzi człowieka, który był kapo w więzieniu, ale ten pierwszy pojedynek\nprzegrywa. Jest jeszcze człowiekiem; w parę lat później stałby się prawdopodobnie majorem z arcydzieła Andrzeja Mandaliana. Lub sędzią Gletkinem z Koestera. Ale\nnajprawdopodobniej Rubaszowem którego sądzi Gletkin.\nJeśli o mnie chodzi, nie mam nic przeciw commies. Tak długo jak oni popełniają\nświństwa, a ja mogę o tym pisać – wszystko jest dla mnie O.K.\nJestem tylko świadkiem w procesie oskarżenia; sprawa jest dla mnie obojętna, byleby\nproces był ciekawy. To wszystko. Życie które mi dano, jest tylko opowieścią; ale jak ja ją\nopowiem, to już moja sprawa. Jedynie o to mi chodzi.\nPisząc to, zapytałem jednego ze swych przyjaciół, czy mam rację mówiąc, że my,\nPolacy, mamy wszystko co trzeba, żeby dobrze mówić. Powiedział, że nie; powiedział, że\nPolacy są zbyt zmęczeni i ogłupieni; i zbyt zrezygnowani. Nie rozumiem; czy chirurg ma\nprawo do zmęczenia, jeśli przywiozą mu kogoś, kogo trzeba operować. Nie wiem. Pamiętam, że stojąc kiedyś z Pawłem Hertzem w barze, skarżyłem się kiedyś na kłopoty, na brak pieniędzy, na trudności z redaktorami. Hertz spojrzał na mnie z niesmakiem.\nPowiedział: „O ile dobrze pana zrozumiałem, pan chce się zająć pisaniem. To nie jest\nzajęcie przyjemne ani dla pana, ani dla ludzi, którzy będą pana czytać. Czegóż pan oczekuje?”\nOdwrócił się wzruszywszy uprzednio ramionami; nasza rozmowa była zakończona.\nWięc odszedłem wtedy z lasu i wróciłem do Warszawy; zacząłem pracować w firmie\n„Metrobudowa”. Pracowałem jako ładowacz; po jakimś czasie zacząłem pracować w dziale\nzaopatrzenia. Była to świetna praca; po prostu chodziłem po mieście z zamówieniami na\nczęści samochodowe do rozmaitych firm i tam przybijano mi pieczątkę: CZĘŚCI BRAK.\nPotem szło się do tak zwanego sektora uspołecznionego – czyli do małych wytwórni\nrzemieślniczych. Jedyna różnica między sektorem państwowym a uspołecznionym polegała na tym, że w państwowym przybijali pieczątkę: CZĘŚCI BRAK, a w uspołecznionym – CZĘŚCI NIE MA. To wszystko. Wtedy robiło się tak zwany „protokół konieczności zakupu”, który podpisywali kierownik zaopatrzenia, kierownik rady zakładowej i sekretarz partii oraz kierowca unieruchomionego samochodu, jak również kierownik warsztatu. Potem ja brałem butelkę wódki i jechałem do znajomego magazyniera z innej firmy, który mi dawał brakującą część.\nNastępnie szedłem do sklepu komisowego na Chmielnej, gdzie część tę zastawiałem, mój wspólnik przychodził za godzinę i wykupywał; potem urządzaliśmy przyjęcie towarzyskie. Był to mój własny system: wtedy nauczyłem się myśleć dramatycznie.\nKtóregoś dnia przyszła jakaś starsza baba i wezwał mnie kierownik bazy.\nTa straszna baba była z Trybuny Ludu. Trybuna Ludu miała swoich tak zwanych „korespondentów terenowych”, którzy pisali o tym, że brakuje części zamiennych, że\nsamochody mają zbyt długie przestoje, ponieważ jest zbyt mało pomp benzynowych, które w dodatku nie są automatyczne, i o tego rodzaju sprawach. Pewnego dnia wezwano mnie do Trybuny Ludu. Dostałem nagrodę; była to powieść Anatola Rybakowa pt. Kierowcy. Tej nie zapomnę. Była to pierwsza socrealistyczna książka, jaką przeczytałem; muszę przyznać, że wpadłem w osłupienie. Tak głupio i ja potrafię, powiedziałem sobie. I zacząłem.\nZ „Metrobudowy” wyrzucono mnie. Nie mogłem znaleźć pracy; za dużo było kierowców, za mało wozów. Trybuna Ludu wsadziła mnie do Warszawskiej Spółdzielni Spożywców; kiedy zorientowałem się, że jestem konfidentem policji, było już za późno.\nPraca w WSS była bardzo ciężka; baza mieściła się przy ulicy Sokołowskiej – ja mieszkałem tuż przy Marymoncie. O czwartej rano musiałem już być „na bazie”, jak to się mówiło; wstawałem często o drugiej i maszerowałem przez Powązki. Szedłem śpiąc: można nawet i tak. Potem zaczynał się koszmar; silnik nie chciał zaskoczyć; trzeba się było kłaść pod karterem z zapaloną lampą benzynową, gdyż gorąca woda grzana dla nas przez nocnych\nkierowców pomagała tyleż, co wyskakującemu bez spadochronu odmawianie pacierza.\nWreszcie jechało się na „Zieleniak” – tam już czekali chłopi-badylarze, którzy jechali\nprzez noc; Warszawa musiała mieć o siódmej rano warzywa. Jechaliśmy zawsze w czterech: ja, mój pomocnik, konwojent i ładowacz. Konwojent płacił chłopu gotówką, warzywa dzielono na trzy kategorie.\nKategoria pierwsza była płatna najwyżej: konwojent wypisywał chłopu kwit na pierwszą i płacił za trzecią. Chłop nie miał wyboru; nasi konwojenci mieli z WSS umowę z\nkonwojentami MHD. Jeśli chłop nie chciał sprzedać – nie kupił nikt i musiał wracać do domu i wyrzucić warzywa. Zmowy tej nikt nie złamał: ani nasi z WSS, ani tamci z MHD; za to groziła, jak to nazywają gazety, „rozprawa nożowa”. Bardzo słuszna nazwa.\nW ten sposób dorabiało się nieco na bloku; kiedy wracaliśmy około godziny siódmej\nna bazę – czekała tam zawsze policja i sprawdzała, czy nie jesteśmy pijani; to już punkt\nzahaczenia. Zajęcie ich o tyle pozbawione było sensu, że kierowca WSS – jak powiadają\nchłopi – „nie mieli prawa” być trzeźwi. W tym celu zakupowano wódkę, którą wręczało się\npolicjantom czekającym „na bramie”. Tak robiliśmy my, kierowcy z Zieleniaka. Kierowcy z\nZąbkowskiej, czyli monopolowi, dawali sobie radę na swój sposób. Wódkę ciężko jest ukraść, w wypadku stłuczenia butelki należy pokazać szyjkę z zalakowaną główką i załączyć\nprotokół zniszczenia; ale na to szkoda było czasu. Nabywało się więc strzykawkę lekarską z igłą do zastrzyków domięśniowych; wyciągało z każdej butelki setkę wódki i uzupełniało wodą.\nPotem przeniesiono mnie z Zieleniaka na „rzeźnię”. Tam najciężej było kraść; ale\nkradło się i tam. Po wjeździe na wagę kierownik wpisywał wagę wozu, potem jechało się na\nhalę okrężną drogą. Ja stawałem i mówiłem do pomocnika: „Zdzisiek, spuszczaj wachę”.\nPomocnik kładł się pod wóz i otwierał kurek chłodnicy: w ten sposób wóz kładł się lżejszy o\ndwadzieścia kilo – tę różnicę inkasowaliśmy w mięsie. Potem, tuż za bramą rzeźni, nalewało się znów wody. Wreszcie ci z rzeźni się skapowali’ wtedy spuszczało się benzynę. Gdzie „odpalało” się mięso – dwadzieścia kilo – pozostanie moją tajemnicą.\nPrzekleństwem naszym, kierowców z WSS, była tak zwana „akcja ziemniaczana”.\nJechało się wtedy po kartofle na wieś; ale kartofli sprzedać nie było komu. My, warszawscy\nkierowcy, i tu znaleźli kolorowego ptaka. Jechało się „na akcję” w kilkanaście wozów; lepsze wozy ciągnęły słabsze; licznik wybijał kilometry, a potem benzynę sprzedawało się taksówkarzom prywatnym. Miałem wtedy osiemnaście lat; pisząc o tym dzisiaj, nie wstydzę się tego. Niech się wstydzą ci, którzy mnie do tego zmusili. Pracując po czternaście godzin dziennie, włącznie z niedzielami i świętami, zarabiałem około siedmiuset złotych miesięcznie. Nie miałem mieszkania, mieszkałem na korytarzu. Pierwsze ubranie sprawiłem sobie mając dwadzieścia dwa lata. Dzisiaj niepotrzebne mi nawet i ubranie, i tak nie mam dokąd iść.\nSiła commies polega na tandecie ich ideologii; robotnik niemiecki oblicza sobie, że z chwilą kiedy majątek Thyssenów czy Kruppów zostanie upaństwowiony – jego dochody wzrosną o tysiąc procent. Siała commies polega na fantastyczności zjawiska. Gdybym powiedział robotnikowi niemieckiemu, że pracując czterysta dwadzieścia godzin w miesiącu mogłem sobie kupić za to kiepską parę butów – wzruszyłby ramionami i odszedł. I teraz, gdybym powiedział swojemu pomocnikowi: „Zdzisiek – niemiecki kierowca może w ciągu roku kupić sobie samochód; za swoją miesięczną pracę cztery ubrania; może pojechać do Włoch na urlop” – dostałbym w zęby tak, jak nigdy jeszcze nie dostałem. Dziennikarze niemieccy zawsze mówili do mnie: „Niech pan nie zapomina o tym, że to oni pierwsi weszli na niebo”. Nie jestem inżynierem; ale wydaje mi się, że o sukcesie technicznym można mówić tylko wtedy, jeśli zna się koszty inwestycji. Jeśli kosztem tysięcy drzew wyprodukuje się tysiąc wykałaczek, to wtedy jest tylko zabawa. Kennedy czy Johnson musi się wykłócać z Kongresem o każdy grosz, który idzie na space-action; naród amerykański zna te cyfry z\nprasy i telewizji; przez lata śmieli się siedząc przy telewizorach i obserwując pociski\nspadające po trzech sekundach lotu.\nNie wiem, ilu ludzi zamęczono i zlikwidowano, zanim Gagarin ukazał światu swoją twarz; i nie wiem, ile było nieudanych prób. Dopóki nie dowiem się tego, nie będę umiał się cieszyć sukcesem moich kapryśnych braci.\nA wtedy, w roku tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym drugim, nie myślałem jeszcze o tym. Myślałem o zupełnie innych rzeczach tego dnia, kiedy stałem w Pałacu Mostowskich, a dyżurny milicjant powiedział do mnie:\nMistrzem mojej młodości nie był Hemingway ani Jerzy Andrzejewski. Był nim Tadeusz Barwiński, oficer Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. Jak powiedziałem, pracowałem w Warszawskiej Spółdzielni Spożywców jako kierowca skierowany tam przez kierownika wydziału korespondentów terenowych Trybuny Ludu. Był to rok tysiąc dziewięćset pięćdziesiąty drugi. W owych czasach, w każdym dużym przedsiębiorstwie, był tak zwany „Samodzielny Wydział Wojskowy”; kiedy indziej nazywało się to: „Samodzielny Wywiad Ochrony”; i jeszcze inaczej. Była to komórka Urzędu Bezpieczeństwa; referent – taki\nbył tytuł tego bezpieczniaka – miał swoich kapusi wśród pracowników odnośnego urzędu,\nktórzy dostarczali mu informacji o ludziach; a on już wiedział, co z tym robić dalej.\nPewnego dnia około godziny siódmej po południu kiedy – jak to się mówiło – „zjechałem” na bazę, dyspozytor powiedział do mnie:\nGdybym w owych czasach czytał Hemingawaya, odpowiedziałbym mu: To jedna z tych rzeczy, których się nigdy nie wie. Powiedziałem jednak tylko: „Bóg to jedyny wie”.\nPoszedłem. Siedział tam mały facet w okularach; drzwi były obite skórą; chodziło pewnie o to, aby w przesłuchaniu wywołać nastrój grozy. Wszystko jak w kiepskich filmach.\nKiedyś widziałem taki film, czy może czytałem książkę:\n– Czy wiesz, co to jest – zapytał Sean, biorąc ze stołu leżącą tam łyżeczkę do herbaty.\n– Srebro – powiedział Jack. – Kupiłeś to od Hary-Konia. To z tej roboty na 77 Street. Można tym mieszać herbatę. Dajesz bardzo kiepską herbatę, Sean. Czy taką pijają u was w\n– Nie tylko taką – rzekł Sean uśmiechnąwszy się krzywo. – Dostaniesz dobrą w takiej jednej, która nazywa się „Dirty Dick”. A co do łyżeczki, to można nią także wyłupać oko.\nTego krzyku Treppengelander już nie zapomni.\nStrzał z czterdziestki piątki szczeknął krótko, a ja strzeliłem jej prosto w brzuch, myśląc: Micky, tam przecież siedzi twoje dziecko. Ale nie mogłem inaczej; Chryste Panie – naprawdę nie mogłem inaczej. Pomyślałem o tym, jak Nick szedł na fotel, i o jego wystrzyżonej głowie, którą mu ostrzygli, aby lepiej przylegała elektroda. Gdyby nie Nick,\nmoże mógłbym inaczej. Ale nie mogłem; przechyliłem się na nią i widziałem konające\nI tak dalej i tak dalej. Wreszcie powiedział:\n– Wy zostaliście tutaj skierowani przez Trybunę Ludu?\n– Nie potrzebujecie więcej pisać – powiedział „Samodzielny”. – O wszystkim będziecie\nTeraz zaczyna się Mike Hammer. Może zresztą Lord Lister, czyli tajemniczy\nnieznajomy. We wszystkich tych książeczkach zawsze było: „czyli”. Lord Lister – czyli\ntajemniczy nieznajomy. Ken Manyard – czyli mściciel prerii. Jerzy Rolkicz – czyli szesnastoletni chłopiec wśród Tbugów. Ale najlepszy był Lister.\nMoja matka, która kazała mi czytać, wepchnęła mi kiedyś Żeromskiego: miałem wtedy\nduszę.” Poczułem się zwolniony na zawsze od obowiązku czytania Żeromskiego; wziąłem\npełne wydanie Mortkowicza i zaniosłem na ulicę Ciepłą, gdzie był warsztat naprawy lalek i\njednocześnie antykwariat; zamieniłem komplet Żeromskiego na Lorda Listera i o tym drugim który zawsze mówił: „Już nie pamiętam jak się nazywał ten szybkoręki”. Dostałem od matki pasem, który został jeszcze po moim dziadku, dziadek był komendantem Straży Pożarnej Miasta Stołecznego Warszawy, a wszyscy wiemy, że pasy strażackie są najszersze i mają najwięcej miedzianych sprzączek.\nMike wyjął pistolet.\n– Widziałem to na filmie z Pawłem Kadożnikowem. Paweł Kadożnikow był radzieckim wywiadowcą i musiał zabić niemieckiego szpiega. Wyciągnął pistolet i powiedział: „Mocą i prawem danym mi przez ojczyznę…”\nPowiedziałem. I tak bredziliśmy przez dwie godziny; a on wychodził i zostawiał pistolet na stole; wracał i znów wychodził: to było śledztwo psychologiczne. W końcu podpisałem protokół, że mam narzeczoną Wandę, i że pistolet typu TT jest mi znany tylko z\nfilmu; że byłem napastnikiem w klubie; i tak dalej, i tak dalej. Kiedy dzisiaj to piszę, samemu nie wydaje mi się to zbyt prawdopodobne. Ale wtedy, przy podpisywaniu protokołu, pomyślałem sobie: Poczekaj synu. Niech ja się przynajmniej dowiem, jak cię ochrzcili.\nProtokół musi być podpisany przez przesłuchiwanego i przez prowadzącego śledztwo.\nNazywał się Tadeusz Barwiński.\nAresztowano mnie w parę dni później za odmowę współpracy. Argumentacja oficera\npolicji – tym razem odbywało się to w Pałacu Mostowskich – była prosta: ponieważ pracuję w firmie powszechnie znanej ze złodziejstwa, muszę wiedzieć, co się tam dzieje; ponieważ\nodmawiając współpracy zapobiegam tym samym wykryciu faktów sabotażu gospodarczego, podlegam karze z artykułu i tak dalej i tak dalej. Wtedy właśnie zdjąłem paseczek, krawacik i sznurowadełka; Polacy lubią eufemizmy. Nic nie mogę na to poradzić; nie pytano mnie o radę przy urządzaniu Państwa Polskiego.\nW więzieniu zawsze jest wesoło, jeśli się do tego podejdzie w sposób właściwy. Wszyscy są zawsze niewinni; wszystko to jest omyłką, która się niedługo wyjaśni. W więzieniu w Palermo spotkałem człowieka, który zabił narzeczoną i jej matkę; spodziewał się\nzwolnienia za parę dni. W więzieniu w Monachium siedziałem z facetem, który dokonał\nsiedemnastu rabunków; spodziewał się zwolnienia za parę dni. W więzieniu w Jaffie\nzaprzyjaźniłem się z człowiekiem trudniącym się przemytnictwem narkotyków od czasu\npowstania państwa Izrael; spodziewał się zwolnienia za parę dni.\nW ogóle nie jest tak źle, jeśli tylko zaufa się szaleństwu. Mieszkając w Warszawie,\nbyłem stałym gościem komisariatu przy ulicy Bednarskiej za opilstwo i bójki towarzyskie. Po jakimś czasie miałem już tam przyjaciół wśród milicjantów i sypiałem nie „na deskach”, lecz w dyżurce, a rano odwozili mnie do domu. Był to najprzyjemniejszy komisariat w\nWarszawie, tam lądowali wszyscy wychodzący z „Kameralnej” i z „Krokodyla”.\nW roku tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym piątym odbywał się Festiwal Młodzieży; przyjechał wtedy teatr Bim-Bom ze Zbyszkiem Cybulskim. Spotkałem Romka Polańskiego\nprzed wejściem do teatru; Romek miał bilet, ale nie chciano go wpuścić, ponieważ\nnaładowało się mnóstwo publiki bez biletów i sala była przepełniona. Polański tak długo\nupierał się, żeby wejść i pokazywał przy tym swój bilecik, aż wreszcie zabrali go dwaj\npolicjanci z „jedynki”. Byli to jednak policjanci nowi i nie znali mnie. Polańskiego prowadzili między sobą, a ja szedłem za nimi. Romka zamknięto, a ja poszedłem do mojego sierżanta, który mnie zwykle pozbawiał paseczka.\nPolańskiego wypuścili; nabyliśmy litr wódki i razem z Romkiem, jego dziewczyną i\ntymi samymi policjantami, którzy go przed dziesięcioma minutami aresztowali, udaliśmy się w pobliskie gruzy celem konsumpcji.\nPotem nabyliśmy jeszcze dwie butelki; nie wiem dlaczego przyszła mi ochota, aby deklamować Apokalipsę. Milicjanci patrzyli na mnie, mówiąc od czasu do czasu:\n– Panie Mareczku – ostrożnie, ostrożnie…\nMiotały nimi sprzeczne uczucia: z jednej strony chcieli bawić się dalej, z drugiej – nie\nwiedzieli, czy Apokalipsa jest tekstem wrogim czy też nie. Ta sytuacja, że człowieka zupełnie niewinnego wypuszczają za poręczeniem alkoholika – wydaje mi się świeża, dlatego o tym piszę.\nJak powiedziałem: szaleństwo jest jedyną rzeczą, której można zaufać. We Włoszech\nzaaresztowano mnie za strzelaninę; chciałem w przystępie szaleństwa zabić jednego pana,\nktóry mi powiedział, że nie zabija się sześciu milionów ludzi bez powodu – rozmawialiśmy o Żydach. Na drugi dzień sędzia śledczy zapytał mnie:\n– Tak – powiedziałem. – I chciałem zobaczyć włoskiego sędziego, który skaże mnie za\nto, że chciałem obronić pamięć sześciu milionów zamęczonych ludzi.\nPopatrzył na mnie przeciągle; oddał mi moje rzeczy; znów popatrzył na mnie i oddał\nmi broń. Lektura faktów z życia Napoleona może się przydać nawet w sprawach bagatelnych.\nNie wiem, czy mój włoski sędzia nie był odpowiednikiem naszego Rzeckiego; wiem tylko, że zniszczył akta sprawy.\nW Pałacu Mostowskim nie siedziałem długo. Pomyślałem sobie: potrzymają cię do\nśledztwa, a potem dostaniesz swojego piątaka. To nieważne, że nikt nie będzie wiedział\ndlaczego: wymiar sprawiedliwości nie polega na pytaniu, kto jest winien a kto nie; chodzi o\nto, aby mieć winnego.\nNie czytałem wtedy jeszcze Koestlera, gdzie sędzia śledczy prowadzi długie, serdeczne rozmowy z gościem, którego chce zlikwidować. Nie czytałem jeszcze wtedy Orwella, gdzie Wielki Brat ma zeza widlastego; nie czytałem nawet Krywickiego. Książki warto pisać tylko wtedy, jeśli przekroczy się ostatnią granicę wstydu; pisanie jest rzeczą bardziej intymną od łóżka; przynajmniej dla mnie. Commies przekroczyli tą granicę: kiedy Jeżow likwidował Jagodę, powiedział zebranym członkom GPU, że znany jest mu fakt, iż Jagoda pracował dla Ochrany. Nikt nie zaprotestował; w czasie kiedy istniała Ochrana, Jagoda miał dwanaście lat. Pomiędzy tymi, tam z GPU byli na pewno ludzie, którzy walczyli przeciw Kołczakowi, Denikinowi i Piłsudskiemu. Kiedyś byli odważni; ale nikt nie wstał i nie\npowiedział, że dzieci mając do wyboru jazdę na hulajnodze albo rozmowy z urzędnikami –\nwolą jednak hulajnogę. Commies przekroczyli tę granicę: stworzyli świat fantastyczny, w\nktóry nie można uwierzyć. To ich siła.\nJa wtedy, w Pałacu Mostowskich, powiedziałem sobie: Balzak ci nie pomoże. Żeromski też nie; ale pomoże ci Lord Lister. W ten sposób zostałem konfidentem policji pracującym pod kryptonimem „Wanda”. Wanda to imię mojej dziewczyny; uważałem, że tak będzie zabawniej.\n– Przenieś mnie z Zieleniaka – powiedziałem.\n– Chcesz iść na rzeźnię?\n– Nie. Znam rzeźnię.\n– Na monopol?\n– Znam i monopol.\n– Poczekaj – powiedział. Przeniosę cię na opla-blitza 167. To taki wóz, że się go codziennie ściąga z miasta. A ja powiem chłopakom, że jesteś lewy.\nMój opel-blitz nie zawiódł mnie nigdy; już za bramą wysiadało mi sprzęgło; drugiego\ndnia – karburator. Pojechałem do warsztatu; majster wiedział o wszystkim – oddaliśmy\nkarburator do naprawy. Trwało miesiąc; potem było delko; potem sprzęgło; potem spalał trzy razy tyle benzyny, ile powinien – odstawialiśmy go do eksepertyzy. Ja chodziłem po „bazie” i nie wiedziałem nic.\nOd czasu do czasu zjawiało się u mnie dwóch facetów wyglądających jak łapsy z filmu. Już nigdy chyba nie dowiem się, czy ci w filmach wyglądają tak jak ci w życiu, czy też ci w życiu wyglądają jak ci z filmu.\nKiedy w Londynie chodziłem na body-bulding, widziałem treningi zawodowych średnich. Było tam dwóch managerów, którzy wyglądali tak jak ci z „The Champ” i ci z „The\nGolden Boy”. Nosili meloniki i kamizelki; palili cygara, od czasu do czasu jeden do drugiego mówił: Harry is over the bill. Potem pluł; potem to samo mówił drugi.\nCi moi dwaj mówili: „Oj, bo się pogniewamy”. Nigdy nie dodawali niczego więcej, a\npotem zaczęła się największa zabawa w moim życiu.\nTrzeba było przekroczyć tę granicę wstydu. Mój pomocnik zaprosił mnie kiedyś na imieniny do swojej siostry. Było nudno: w samym centrum zabawy ukradliśmy patefon,\nwynieśliśmy go na schody, a potem wróciliśmy i wraz z innymi gośćmi czyniliśmy\nbezskuteczne poszukiwania. Milicjanci przenieśli mnie z WSS do MHD i tam rozpocząłem\nswoją działalność pisarską uskrzydlony myślą, że jestem jedynym na świecie konfidentem a’rebours. O partyjnych pisałem, że są dwulicowi i że pragną powrotu ustroju kapitalistycznego; o ludziach, którzy mówili źle o Gospodarzu – pisałem, że są szczerymi\ndemokratami kochającymi Ziutka Słoneczko i tak dalej. Donosy pisałem regularnie;\ndzwoniłem w tym celu do komendy głównej i podając swój kryptonim prosiłem, aby połączyć mnie z porucznikiem Jankiem – to jeden z moich łapsów. Narobiłem im strasznego burdelu; nie połapali się nigdy. Nie moja wina: sami tego chcieli.\nW tym czasie zacząłem już pisać; kiedyś spotkałem Tadka Mazura, który przypadkowo znajdował się na wolności, i powiedziałem mu, że zacząłem pisać. Tadek powiedział, abym mu pokazał. Wziął i poszedł do swojej cioty; ta ciota powiedziała mu, abym spróbował napisać coś dłuższego. Nie miałem jednak gdzie; poprosiłem moją matkę, aby posprzątała kuchnię i w trzy noce napisałem dwustronicową powieść. Tę powieść przeczytał Bogdan Czeszko: napisał do mnie list. Napisał, że książka do niczego, ale że jego zdaniem powinienem próbować dalej; zwrócił mi uwagę na wiele rzeczy. Bogdan był mądrym i kochanym człowiekiem – przynajmniej dla mnie. List ten mam do dzisiaj. Bogdan zwracał mi uwagę, że niepotrzebnie nadużywam słów ordynarnych i bardzo mi to odradzał; potem poznałem Bogdana osobiście.\nWyglądał jak niedźwiedź; poruszał się jak silne zwierzę. Kiedy mówił, to z trudem\nudawało mu się wtrącić słowo. Pamiętam, jak kiedyś powiedział do kelnerki: „Niech pani da mi tej w d… j.. wody. Jestem sp.. jak k…”. To najkrótsze, co mu się udało powiedzieć, mnie gani. Nikt z nas, jeszcze jako młodych, nie potrafił pisać tak pięknym językiem jak ten miś; jego Tren mogę czytać, kończyć i zaczynać. Jest jedynym pisarzem młodego pokolenia, który od początku znalazł swój własny głos i pozostał sobie samemu wierny.\nTego nie potrafił ani Brycht, ani Nowakowski ani ja.\nW tym czasie przepisałem książkę Rybakowa pod tytułem Kierowcy, podpisałem ją pod swoim nazwiskiem, nazwałem „Baza Sokołowska” i zaniosłem do Związku Literatów. Po jakimś czasie Newerly – będący wówczas opiekunem Koła Młodych – zawezwał mnie na\nrozmowę. Newerly pomógł mi bardzo; pytał mnie o moje warunki, powiedział mi o usterkach „Bazy” i dał mi jedną radę – najmądrzejszą radę, jaką słyszałem od człowieka piszącego: „Jeśli pan chce coś napisać, niech pan o tym opowiada. Wszystkim. To nieważne, czy pana ludzie rozumieją, czy nie. Niech pan mówi; za każdym razem opowiadając, musi pan budować swoją historię od początku do końca; po jakimś czasie zrozumie pan, które elementy są ważne, a które nie. Chodzi o to, aby pan sam to umiał sobie opowiedzieć.” I tak zacząłem opowiadać; mówiłem o tym ludziom w Polsce, w Izraelu; mówiłem o tym poważnym Niemcom; i Arturowi Sandauerowi, który co chwila mi przerywał, mówiąc: „Do czego pan zmierza?”\nNie wiem: o to właśnie chodzi, że nie wiem. Wiem tylko, że będę biegł przez całą drogę; i że będę mówił przez cały czas.\nPrevious Post Reblog: Wyspy nieszczęśliwe (Barataria 48)\nNext Post Reblog z dyskusją. Pomnik polskich ofiar wojny w Berlinie\n1 thought on “Przedruk: 60 lat temu na lotnisku Orly”\nbursztyn 62\t 20/01/201821:10\t Reply\nLubię Hłasko i czytałam Go.Dzięki Ci Ewo,że udostępniłaś ten materiał, bo nie znałam dokładnie\naz tak dokładnie jego życiorysu, tym bardziej,pisanego przez niego samego, a w ogóle czytam biografie. Ostatnio Joanna Rawik.Przypominam sobie jego słowa z powieści ( nie pamietam tytułu) cyt” wyliże cie kochana moja, moja najdroższa-tak mówił do rozlanej butelki wódki”-tak był alkoholikiem o próbował przestać pić.Zastanawiam sie kiedy pisał., chyba w stanie upojenia alkoholowego.


Dekada Nysa na ostatniej prostej - Centra handlowe\nDekada Nysa na ostatniej prostej\nDodano: 15 cze 2020 08:30\nTrwają intensywne prace finalizujące budowę Dekady Nysa. Inwestor i deweloper obiektu – Dekada SA – zaplanował oddanie inwestycji na IV kw. bieżącego roku. Budowa zostanie ukończona zgodnie z planem, a uroczyste otwarcie obiektu odbędzie się w listopadzie tego roku.\n- Prace budowlane postępują zgodnie z przyjętym harmonogramem i aktualnie są już na bardzo zaawansowanym etapie. Na zewnątrz można zobaczyć już gotową elewację, wewnątrz obiektu zrealizowane zostały najważniejsze prace wykończeniowe, w 90% zostały już wydzielone lokale handlowe. Teraz koncentrujemy się na przebudowie ul. Wolności przy strefie dostaw oraz odtworzeniu XIX-wiecznego muru Gazowni Miejskiej, który zostanie wkomponowany w bryłę nowo powstającej galerii. Duży nacisk położyliśmy także na architekturę zieleni. W projekcie przewidzieliśmy zielone ściany i ciekawą aranżację części wspólnych w obiekcie. Zagospodarowujemy teren biorąc pod uwagę funkcjonalność i komfort użytkowania, ale także najwyższą estetykę – mówi Arkadiusz Gawron, Project Manager BOIG.


Weź dotację, wymień piec! - Wiadomości - Gmina Dobra\n#Szczepimysię - szczepienia przeciwko COVID-19 w Gminie Dobra\nGmina Dobra planuje pozyskać dofinansowanie na realizację zadań związanych z obniżeniem poziomu niskiej emisji (wymiana starych kotłów węglowych, pieców i urządzeń grzewczych na nowe piece ekologiczne spalające paliwa gazowe lub biomasę). W ramach naborów kwalifikowalne będą projekty dotyczące wymiana źródeł ciepła w indywidualnych gospodarstwach domowych. Dofinansowane mogą zostać inwestycje w źródła ciepła spalające biomasę lub wykorzystujące paliwa gazowe.\nDofinansowanie do nowych urządzeń grzewczych będzie ograniczone wartością kwotową: 350zł/ kW mocy grzewczej urządzenia, ale nie więcej niż 8 000,00 zł. W razie konieczności wymiany instalacji możliwe jest otrzymanie dodatkowo dofinansowania w wysokości 80 zł/m2 ogrzewanej powierzchni jednak nie więcej niż 6000,00 zł.\nWsparte projekty muszą skutkować redukcją CO2 co najmniej o 30% w odniesieniu do istniejących instalacji Dodatkowo wspierane urządzenia do ogrzewania powinny od początku okresu programowania charakteryzować się obowiązującym od końca 2020 r. minimalnym poziomem efektywności energetycznej i normami emisji zanieczyszczeń, które zostały określone w środkach wykonawczych do dyrektywy 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią.\nSzczegółowe wymogi dotyczące ekoprojektu\nf) emisje tlenków azotu, wyrażone jako ekwiwalent dwutlenku azotu, dotyczące sezonowego ogrzewania pomieszczeń nie mogą przekraczać 200 mg/m3 w przypadku kotłów na biomasę.\nWsparcie będzie uwarunkowane wykonaniem w budynku inwestycji zwiększających efektywność energetyczną i ograniczających zapotrzebowanie na energię, czyli przeprowadzenie procesu modernizacji energetycznej, jeśli taka potrzeba wyniknie z przeprowadzonego audytu energetycznego.\nW przypadku otrzymania dofinansowania właściciel nieruchomości, zobligowany będzie do likwidacji starego kotła i użytkowania wyłącznie dofinansowanego systemu ogrzewania.\nWarunkiem realizacji projektu jest otrzymanie przez Gminę Dobra dofinansowania ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014-2020.\nAby wziąć udział w projekcie prosimy o wypełnienie ankiety wstępnej deklaracji uczestnictwa w projekcie pn. „Wymiana źródeł ciepła w Gminie Dobra” w terminie do 30 listopada 2016 r. Wypełnioną ankietę można złożyć w Urzędzie Gminy Dobra – Zespół ds. Zamówień Publicznych i Inwestycji, przesłać pocztą elektroniczną na adres monika.skwarczek@gminadobra.pl lub pocztą tradycyjną na adres: Urząd Gminy Dobra, 34-642 Dobra 233\nZachęcamy do zapoznania się z broszurą informacyjna opracowaną przez Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego ( broszura w załączniku).\nTagi Wymień piec\nWymień piec - broszura informacyjna (rozmiar pliku: 2810.23 KB)\nAnkieta - Wymień piec (rozmiar pliku: 167.5 KB)\nWtorek, 19 stycznia, 15:08


Sklepowy złodziej wpadł w ręce policyjnego małżeństwa po służbie Oleśnica | nOlesnica.pl\nnOleśnica.pl 09/01/2019 10:11\nFunkcjonariusze będąc na zakupach w jednym z marketów na ternie Oleśnicy, zauważyli jak pewien klient kradnie towar i opuszcza sklep\nDo zdarzenia doszło w jednym z dyskontów handlowych na terenie Oleśnicy. Policyjne małżeństwo z wrocławskiej komendy miejskiej, będąc w czasie wolnym od służby, zauważyło mężczyznę pakującego pośpiesznie opakowania z kawą. Chwilę później, korzystając z dużego ruchu, opuścił on sklep nie płacąc za towar.\nFunkcjonariusze zareagowali natychmiast i już poza obiektem zatrzymali sprawcę kradzieży. Jak się okazało, 30-latek ukradł pięć opakowań markowej kawy o wartości ponad 250 złotych.\nKolejne czynności w tej sprawie, wykonywali będący w służbie, policjanci z powiatu oleśnickiego. Towar powrócił do dalszej sprzedaży, a mężczyzna za kradzież został ukarany w postępowaniu mandatowym.\nSpostrzegawczość oraz szybkie działanie policyjnej pary, doprowadziły do tego, że podejrzany 30-latek, poniósł odpowiedzialność za swój czyn.\nPrzypomnijmy, że za kradzież mienia o wartości do 500 złotych, w świetle obowiązujących przepisów, sprawcy grozić może wysoka grzywna, kara aresztu lub ograniczenia wolności do jednego miesiąca. Natomiast, gdy wartości skradzionych przedmiotów przekroczy wymienioną kwotę, sprawcy grozić może kara do 5 lat pozbawienia wolności.\nSklepowy złodziej wpadł w ręce policyjnego małżeństwa po służbie komentarze opinie


Oferta pracy – opiekun rodziny w powiecie kwidzyńskim – ZHP Chorągiew Gdańska\nOferta pracy – opiekun rodziny w powiecie kwidzyńskim\nZHP Chorągiew Gdańska ogłasza nabór na stanowisko: Opiekun/ka rodziny – wsparcie w rodzinie biologicznej w ramach projektu Rodzina to podstawa – rozwój usług społecznych w powiecie kwidzyńskim współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020. Oś Priorytetowa 6 Integracja, Działanie 6.2 Usługi społeczne, Poddziałanie 6.2.2. Rozwój Usług Społecznych\nPrzewidujemy zatrudnienie 2 osób w wymiarze ½ etatu.\nMiejsce pracy: powiat kwidzyński\nRekrutacja rodzin do projektu wymagających wsparcia usługami społecznymi – uczestników i uczestniczek projektu – rodzin\nWspółpraca z pracownikami socjalnymi z ośrodków pomocy społecznej w powiecie kwidzyńskim.\nProwadzenie prac związanych z procesem diagnoz rodziny i dziecka.\nWsparcie specjalistów w procesie opracowywanie diagnozy rodziny i dziecka.\nUdział w wypracowaniu Indywidualnych Planów Rozwoju (IPR) rodziny i dziecka.\nMonitoring realizacji IPR.\nWspółpraca ze specjalistami m.in. psycholog, pedagog, diabetyk itp.\nProwadzenie działań wspierających rodziny biologiczne, m.in. kontakt z rodzicami, specjalistami itp.\nWspółpraca z opiekunem rodziny Partnera projektu.\nOrganizacja grup wsparcia dla rodzin uczestniczących w projekcie.\nWspółorganizacja warsztatów podnoszących kompetencje opiekuńczo-wychowawcze rodziców, dobór tematów, osób prowadzących na podstawie IPR uczestników\nOrganizacja warsztatów socjoterapeutycznych.\nWsparcie w realizacji działań związanych z profilaktyką czasu wolnego m.in. przy organizacji spotkań okolicznościowych i wydarzeń.\nWspółpraca z opiekunami i specjalistami prowadzącymi dzienną placówkę.\nBieżący kontakt ze specjalistami zgodnie z zapotrzebowaniem UU.\nWsparcie UU w realizacji pozostałych działań projektowych.\nwykształcenie wyższe na dowolnym kierunku i udokumentuje co najmniej 3 -letni staż pracy z dziećmi lub rodziną lub\nwykształcenie średnie, a także udokumentuje co najmniej 5-letni staż pracy z dziećmi lub rodziną;\nNie figuruje w rejestrze sprawców przestępstw na tle seksualnym\nMinimum 1 rok doświadczenia pracy metodą projektową\nZainteresowane osoby prosimy przesłanie CV wraz z listem motywacyjnym oraz oświadczeniem o niekaralności do dnia 19 kwietnia 2018 r. do godz. 16.00 na adres mailowy: karolina.weiner@zhp.net.pl lub w wersji papierowej (pocztą lub osobiście): Komenda Chorągwi Gdańskiej, ul. Za murami 2-10, 80-823 Gdańsk.\nPrzewidywany termin zatrudnienia kwiecień 2018 r.\nProsimy o dopisanie klauzuli: Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w mojej ofercie pracy dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.1997 r. o Ochronie Danych Osobowych; tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 922 ze zm.). Jednocześnie oświadczam, że zostałem/am poinformowany/a o dobrowolności podania danych osobowych oraz prawie dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.


Laptop z jogurtem | Madison Garderobi blog\n2 grudnia 2020 1 grudnia 2020 Madison\nMiałam laptopa. Miałam dopóki moje dziecko nie wyniuchało, że może się nim bawić. W końcu sama mu pozwoliłam. Prosiłam jednak, żeby podczas zabawy nic przy nim nie jadło ani nie piło. Wystarczyło tylko, żebym zostawiła moje dziecko samo z laptopem i wyszła na chwile do toalety. Konrad siedział w kuchni i grał sobie w którąś ze śmiesznych gier. Bardzo mu się podobało więc nie chciałam mu przeszkadzać.\nW tym czasie moje dziecko wyjęło sobie z lodówki jogurt i postanowiło sobie zjeść. Mój mąż w tym czasie w salonie oglądał jakiś śmieszny film i niezbyt był zainteresowany tym co robił Kubuś. No cóż. Gdy wyszłam z łazienki, Kuba siedział przy stole i walił w klawiaturę. Powiedziałam mu, żeby tak nie robił bo popsuje laptopa i już więcej razy nie będzie się nim bawił. Jednak moje mądre dziecko już mnie wyprzedziło.\nPodeszłam do mojego laptopa i zobaczyłam, że monitor jest jakby wyłączony a na klawiaturze widać mokre ślady. Kubuś zaczął mi opowiadać, że jadł jogurt i pół wylało mu się na klawiaturę. Więc wziął nóż i zaczął spomiędzy literek wygrzebywać resztki jogurtu. Gdzieniegdzie zostało więc wziął laptopa pod kran i umył go. Wytarł potem ręcznikiem, żebym nic nie zauważyła. Teraz już mnie stać na nowego laptopa i jest to dla mnie wspomnienie śmiesznego wypadku. Jednak wtedy mój syn był biedny.


Młodość i doświadczenie – Damian Jeszke i Paweł Leończyk o pierwszych treningach w Sopocie – Sportowy Poznań\nMłodość i doświadczenie – Damian Jeszke i Paweł Leończyk o pierwszych treningach w Sopocie\n17/08/2018 Ela Skowron Siatkówka 0\nGdansk, 13.08.2018 EKSTRAKLASA EBL LIGA KOSZYKOWKA MEZCZYZN ENERGA BASKET LIGA TREFL SOPOT Trening --- MEN POLISH BASKETBALL LEAGUE TREFL SOPOT Trening --- NZ damian jeszke , pawel leonczyk , kw , FOT. GRZEGORZ RADTKE / 058sport.pl\nBiuro Prasowe Trefl Sopot tekst i zdjęcie i film\nW miniony poniedziałek koszykarze Trefla Sopot rozpoczęli okres przygotowawczy do sezonu 2018/2019 Energa Basket Ligi. Wśród nowych zawodników pojawili się już Paweł Leończyk oraz Damian Jeszke, a w kolejnym tygodniu do zespołu dołączą zawodnicy zagraniczni – Milan Milovanović oraz Vernon Taylor. – Jestem sporo starszy od wszystkich, ale to jest potrzebne w zespole. Jest potrzebna młodość, jest potrzebne doświadczenie. Myślę, że przez to możemy stworzyć fajną grupę – komentuje silny skrzydłowy żółto-czarnych Paweł Leończyk.\nPaweł Leończyk, mistrz Polski minionego sezonu, wraca do Sopotu po trzech latach przerwy. Koszykarz ma za sobą dwa pełne sezony w drużynie spod znaku Trefla, z którą w 2014 roku wywalczył brązowy medal. – Miło wspominam mój poprzedni pobyt w Sopocie, tamte dwa sezony. Zarówno sam Sopot, jaki i całe Trójmiasto darzę wielkim sentymentem, więc gdy tylko pojawiła się oferta z Trefla, to bardzo poważnie wziąłem ją pod uwagę. Stało się tak, że jestem tutaj z powrotem i naprawdę bardzo się z tego faktu cieszę – mówi Paweł Leończyk. – Nie mogłem się już doczekać przygotowań, powrotu do Sopotu i pierwszych treningów. Dobrze widzieć w klubie znajome twarze, które dalej tu pracują. Mam nadzieję, że ten sezon będzie dla nas udany – dodaje silny skrzydłowy.\nTrójmiasto dobrze wspomina także Damian Jeszke. – Region ten nie jest mi obcy, grywałem tu już kilka razy zarówno w młodzieżówkach, jak i ekstraklasie. Nie da się ukryć, że Trójmiasto, Sopot jest takim obszarem Polski, gdzie ludzie naprawdę żyją tą koszykówką i to się czuje. Poza względami sportowymi trudno też nie wspomnieć o położeniu i możliwościach, jakie sprawia kurort – jest blisko do morza, można się zrelaksować, tak naprawdę można robić wszystko, czego człowiek zapragnie – komentuje Jeszke, który poprzedni sezon zakończył z brązowym medalem Energa Basket Ligii.\nNedeljković: Jestem szczęśliwy, że byłem częścią jednego z najlepszych klubów na świecie\nPolska – Chorwacja w ERGO ARENIE. Ruszyła sprzedaż biletów


We wtorek uczniowie "Erasmusa" pojechali do Lublina i Kazimierza n. Wisłą szukali pomysłów w zaułkach lubelskiej starówki i w pięknych sztafażach Kazimierza Dolnego. Bacznie obserwowali sielskie krajobrazy, stare studnie, zagrody i domy z drewna.\n3 kwietnia, po krótkim odpoczynku w rodzinach polskich, uczniowie z Istituto Mossotti z ZSP nr 5 i III LO spotkali sie w pracowni komputerowej, by z p. Maciejem Kozikiem i p. Anną Marmur przenieść rysunki odręczne do programu AutoCAD (wspomagającego proces projektowania). Wykład p. Kozika pozwolił uczniom zapoznać sie z obsługą programu. Tymczasem w sali 05 pod kierunkiem p. Dagmary Kozik, druga część grupy opanowała technikę rysunku technicznego, sporządzając rzuty, przekroje i widoki budynków. Efektem końcowym była odręcznie narysowana, przez każdego z uczestników, koncepcja domku letniskowego nad zalewem zamojskim.\n31 marca w piątek uczestnicy projektu realizowali zajęcia programowe w ZSP nr 5. Pan Maciej Kozik przedstawił młodzieży środowisko programu do wykonywania dokumentacji projektowej AutoCad. Następnie uczniowie próbowali swoich sił w wykonaniu prostych rysunków za pomocą tego programu. Kolejne zadanie polegało na wykonaniu inwentaryzacji, czyli zwymiarowaniu pomieszczeń budynku na terenie Zespołu Szkół. Uczniowie wykonali szkice na papierze by następnie wykonać je w wersji elektronicznej.\nW czwartek 30.03 uczestnicy projektu wraz z opiekunami udali się w teren by poznać miejsca na Roztoczu charakterysyczne dla naszego regionu. Odwiedzili "Świąteczną olejarnię". Poznali historię domowych metod wytwarzania oleju a także współczesny proces produkcji. Mieli możność skosztować świeżo wytworzonego oleju rzepakowego. Następnie grupa zwiedziła Zwierzyniec, poznając jego historię, oraz zasoby przyrodnicze w Ośrodku Edukacyjno-Muzealnym.\nPrzedstawienie projektu władzom miasta\nW środę 29.03 uczniowie naszej szkoły wraz ze swoimi włoskimi partnerami udali się do Ratusza na spotkanie z Panem Prezydentem Andrzejem Wnukiem i Panem Wiceprezydentem Andrzejem Zastapiło. Przedstawili swoją koncepcję kempingu nad zamojskim zalewem. Pan Prezydent życzył powodzenia w realizacji projektu i wręczył przybyłym pamiątkowe upominki. Następnie uczniowie udali się do Wydziału Urbanistyki gdzie na przygotowanych planszach zaprezentowali zarys projektu. Tu także spotkali się z żywym zainteresowaniem przedstawioną koncepcją i otrzymali zapewnienie otrzymania fachowej merytorycznej pomocy.\nPowitanie gości włoskich w III LO\nSpotkanie w Novarze


Dietetyk Legnica – Dieta ciążowa, sportowa i inne. – Strona 2 – Nasz Dietetyk z Legnicy zaoferuje Państwu kompleksowe porady. Diety sportowe, dla kobiet w ciąży czy dla cukrzyków nie stanowią dla naszych specjalistów żadnego problemu.\nNasi dietetycy to zawodowcy po wielu latach nauki jak i doświadczenia. Każdy z naszych dietetyków ma co najmniej 3 lata praktyki oraz dziesiątki zadowolonych klientów. W naszym zespole znajdują się dietetycy wyspecjalizowani w dietach sportowych, ciążowych, dla kobiet karmiących piersią i wiele więcej. Jako pierwsi w Polsce specjalizujemy się w dietach bezglutenowych szybko zyskujących popularność. Zapraszamy Państwa do kontaktu w naszym oddziale w Legnicy. http://krolestwokobiet.pl/


Oferta dla firm - Novismo\nSprawdź co skutecznie rozwinie Twoją firmę\nPragmatyczne projekty badawczo-rozwojowe dla firm\nZespół Novismo po wstępnej analizie przyjmuje od Zamawiającego do rozwiązania trudne zadania produktowe lub procesowe w zakresie tworzenia innowacji. Na podstawie zebranych danych i konsultacji z zespołem zamawiającego, nowe rozwiązania tworzone są z wykorzystaniem metodyki Pragmatycznych Innowacji. Innowacje powstają w sposób metodyczny, w stosunkowo krótkim czasie, na bazie zastanych produktów czy\nWdrożenie TRIZ w przedsiębiorstwie to dwunastomiesięczny program szkoleniowo-konsultingowy. W jego trakcie szkolimy zespół, najczęściej od 15 do 30 pracowników, na kolejne (I – III) stopnie certyfikacji MA TRIZ. Po odbytym kursie zespół staje się całkowicie samodzielny w sprawnym rozwiązywaniu zadań produktowych i procesowych.\nStrategie dla własności intelektualnej\nWłasność intelektualna, innowacje, czy nowe opracowania często zabezpieczane są patentami. Stanowią one ochronę interesów wynalazcy dając czas oraz możliwość skorzystania z efektów wynikających z poniesionych kosztów na ich opracowanie. Ale czy jeśli rynek jest wyjątkowo interesujący, możliwe jest stworzenie rozwiązania alternatywnego? Jeśli tak jest, czy możliwa jest skuteczniejsza jego ochrona?


Królewskie rezydencje stoją otworem - Jedynka - polskieradio.pl\nKrólewskie rezydencje stoją otworem\nOstatnia aktualizacja: 07.11.2012 13:06\n- Mało kto zdaje sobie sprawę, że Łazienki Królewskie to nowoczesne muzeum, o którym Stanisław August marzył, by było otwarte i dostępne – przekonywała w audycji "Kultura w radiowej Jedynce” Małgorzata Radziwanowska.\nPałac na Wyspie w Łazienkach KrólewskichFoto: sxc.hu\nW radiowej Jedynce mówiła też o wystawie 25 płócien (wypożyczonych z Muzeum Narodowego w Warszawie) oraz 22 obrazów, które powróciły do Pałacu na Wyspie po konserwacji. Znajdują się wśród nich m.in. dzieła Bacciarelliego i inne najlepsze w Polsce obrazy z kolekcji Stanisława Augusta Poniatowskiego.\nMałgorzata Radziwanowska poinformowała, że w listopadzie został zainaugurowany projekt "Cztery Rezydencje Królewskie", polegający na bezpłatnym wstępie do: Łazienek, Zamku Królewskiego w Warszawie, Zamku Królewskiego na Wawelu i Pałacu w Wilanowie.\nPodkreśliła, że w ostatnim czasie doszło do wielu remontów i prac konserwatorskich w Łazienkach Królewskich. Trwają też roboty związane z rewitalizacją królewskiej kolekcji rzeźb i malarstwa.\n- Zależy nam na tym, żeby Łazienki Królewskie odzyskały blask XVIII wiecznej rezydencji królewskiej – dodała.\nGość Pierwszego Programu Polskiego Radia zauważyła, że w tym roku odnowiono aleję chińską, która znajduje się w całym sercu Łazienek i przecina się z promenadą królewską. Na tej trasie było wybudowanych kilka pawilonów na kształt chińskich pawilonów ogrodowych.\n- Aleja odzyskała blask, został z niej zerwany beton, jest teraz naturalna – zaznaczyła.\nRozmawiał Michał Montowski\nZobacz więcej na temat: malarstwo muzeum Stanisław August Poniatowski Augusta POLSKA Warszawa\nUkryty zabytek warszawskich Łazienek\nOstatnia aktualizacja: 06.09.2012 06:00\n- Teatr Stanisławowski to unikat na skalę światową. Jeden z nielicznych w Europie zachowanych XVIII wiecznych teatrów dworskich – ocenia Magdalena Raszewska z Akademii Teatralnej w Warszawie.\nStara Pomarańczarnia na terenie Łazienek Królewskich. fot.wikipedia/domena publiczna\n29'47 Po Teatrze Stanisławowskim oprowadza wieloletni dyrektor Łazienek Królewskich– prof. Marek Kwiatkowski.\nNie każdy wie gdzie on się znajduje. Wiele osób zapytanych o Teatr Stanisławowski w pierwszej kolejności wskazuje bardziej znany Teatr na Wodzie. Zabytek znajduje się w zachodniej części zespołu pałacowo-parkowego w warszawskich Łazienkach Królewskich. Mieści się w Starej Pomarańczarni oddalonej 200 metrów od Pałacu na Wodzie.\n- To jest cud, bo Warszawa w czasie II wojny światowej została zniszczona w 90 procentach a teatr wzniesiony z drewna ocalał - opowiada dyrektor Łazienek, prof. Marek Kwiatkowski - Tu nie było walk, teren był zamknięty i należał do Niemców. W momencie kiedy nadszedł rozkaz zburzenia pałacu, ten kto go wydał nie napisał o tym, że również chodzi o zniszczenie teatru i dzięki temu zabytek ocalał.\nTeatr Stanisławowski jest jednym z niewielu nadal istniejących, oryginalnych XVIII-wiecznych teatrów dworskich tego okresu. Wiele teatrów z tamtego okresu było budowanych z drewna i niestety większość z nich w XIX i XX wieku uległo zniszczeniu. Teatr w Łazienkach przetrwał tylko dzięki temu, że był mało eksploatowany.\nBudynek został wybudowany przez projektanta Dominika Merliniego na zlecenie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Otwarcie Teatru Stanisławowskiego nastąpiło 6 września 1788 roku. Tego samego dnia amatorzy z otoczenia króla zagrali na dla niego francuską sztukę na scenie Pomarańczarni.\nTeatr znajduje się we wschodnim skrzydle oryginalnego budynku o kształcie podkowy. W skrzydle zachodnim mieściły się mieszkania ogrodników i stancje dla gości. Łącznikiem tych dwóch skrzydeł stała się wielka sala, najnowocześniejsza i największa wówczas w Polsce oranżeria, w której zgromadzono bogaty zbiór roślin egzotycznych. Ze Starej Pomarańczarni prowadzi droga do Pałacu na Wodzie, tzw. Promenada Królewska.\nWidownia teatru zaprojektowana jest na planie kwadratu i może pomieścić 200 widzów. Dookoła widowni znajduje się 9 lóż, po trzy z każdej strony. Znajdują się w nich malowidła, które przedstawiają XVIII wiecznych widzów. Sufit widowni wieńczy wielki plafon Apollona w obłokach w otoczeniu wizerunków geniuszy: Sofoklesa, Moliera, Szekspira i Racine’a. Drewniane wnętrze teatru zapewnia mu bardzo dobrą akustykę.\nPosłuchaj dźwięku, w którym po Teatrze Stanisławowskim oprowadza wieloletni dyrektor Łazienek – prof. Marek Kwiatkowski.\nZobacz więcej na temat: Stanisław August Poniatowski Warszawa Europa mieszkanie dominika POLSKA\nNieznany obraz patrona historyków na aukcji\nOstatnia aktualizacja: 07.09.2012 10:55\nDzieło Fra Angelico z kolekcji prywatnej przedstawiający Tebaidę - pustelników i założycieli zakonów - trafi na aukcję w Marsylii ze zdumiewająco niską ceną wywoławczą 200-400 tys. euro.\nZwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie, 1450 r., konwent San Marco we FlorencjiFoto: domena publiczna/wikipedia\nZdaniem francuskiego dziennika "Le Figaro" jest to wielka rzadkość na rynku sztuki i z pewnością ostateczna cena będzie o wiele większa.\nFra Angelico (ok. 1400-1455) ze względu na to, że umiał połączyć cnotliwe życie ze sztuką, otrzymał przydomek Beato Angelico (błogosławiony anielski). Beatyfikowany przez Jana Pawła II w 1982 roku, jest patronem historyków sztuki.\nZobacz więcej na temat: chrześcijaństwo Egipt Fra Angelico Jan Paweł II malarstwo mod\nDzieła Dalego, Miro i Warhola trafiły na wyprzedaż\nOstatnia aktualizacja: 31.10.2012 11:19\nJapońskie Muzeum 43. Równoleżnika wyprzedaje całą kolekcję sztuki współczesnej. Wśród 400 obrazów znajdują się prace znanych artystów.\n69-letni Masaru Miyata przez ponad 10 lat kolekcjonował obrazy kupione w krajach 43. równoleżnika. Nabył m.in. prace Andy'ego Warhola, Salvadora Dalego i Joana Miro. W 1997 roku stworzył muzeum, w którym umieścił swoje zdobycze. Zła sytuacja finansowa i pogarszający się stan zdrowia zmusiły Miyatę do sprzedania kolekcji.\nOkazało się jednak, że nie znaleźli się chętni na przejęcie placówki funkcjonującej w niewielkiej miejscowości Kushiro na wyspie Hokkaido, położonej ponad 300 km od głównego miasta na wyspie - Sapporo. W związku z tym 69-latek postanowił wystawić prace na aukcji. Licytacja odbędzie się między 3 a 11 listopada w gmachu muzeum. Miyata ma nadzieję, że znajdzie się osoba, która kupi całą kolekcję i przeniesie ją do innego muzeum.\nNiezależnie od losów kolekcji muzeum zostanie zamknięte 20 grudnia. W ciągu pierwszych trzech lat istnienia odwiedziło je 15 tys. osób. Żeby utrzymać muzeum, w 2009 roku właściciel był zmuszony sprzedać portret Michaela Jacksona, autorstwa Andy'ego Warhola. Tuż po śmierci piosenkarza dzieło znalazło nabywcę za niespełna 20 mln jenów. Kilka miesięcy później na aukcji w Nowym Jorku ten sam obraz, ale od innego właściciela, sprzedano za prawie 100 mln jenów.\nZobacz więcej na temat: 11 listopada Andy Warhol IAR Japonia malarstwo Michael Jackson muzeum Salvador Dali


budownictwo | detalus.com.pl\nPrzeciekający dach to z pewnością nic przyjemnego. Dlatego też, kiedy zauważymy w naszym otoczeniu taką niedogodność to podejmijmy jak najszybsze kroki w celu jej likwidacji. Aby więc temu zaradzić potrzebny będzie kompleksowa naprawa dachu. Pamiętajmy jednak, że czasami nawet pozornie mała usterka, może okazać się początkiem większych kłopotów. Postawmy więc na kompleksowy przegląd naszego dachu […]\nDach stanowi bardzo ważny element każdej budowli, gdyż chroni ludzi i to, co znajduje się pod dachem. Dlatego potrzebni są dobrzy fachowcy, dla których postawienie nowego dachu, czy naprawa dachu starego, to chleb powszedni. Dekarstwo, naprawa dachów i dekarz Poznań. Właśnie dekarstwo jest taką dziedziną, która skupia dekarzy, czyli fachowców od dachu. Każdy z nich […]\nWiele produktów winylowych posiada certyfikaty spełniające specjalne wymagania określone przez organy regulacyjne lub inne normy. Podczas gdy niektóre nowe produkty winylowe mają zapach, niewielka ilość emitowanych lotnych związków organicznych szybko rozproszy się podczas normalnej wentylacji – w rzeczywistości testy wykazały, że początkowy zapach okładzin winylowych rozprasza się znacznie szybciej niż zapachy większości farb. Winyl jest […]\nPapa to jedno z najtańszych pokryć dachowych. Chętnie używana na dachach płaskich, nierzadko też na skośnych. Dach z papy to niska cena i dobra izolacja dachu nie tylko przed deszczem, ale tez i przed chłodem. Niestety trwałość papy nie jest duża. Jest bardzo podatna na wpływ warunków atmosferycznych, z czasem stan dachu się pogarsza, potrzebna […]\n„Betonowa dżungla”, – właśnie w ten sposób określamy dzisiaj coraz mocniej rozrastające się miasta. Wszędzie dookoła trwają ambitne prace budowlane, których wynikiem są przepiękne kamienice, wieżowce czy domki. Jaki jednak los czeka już gotowe budynki, które pamiętają jeszcze czasy komunizmu? Czy czeka je jedynie rozbiórka czy istnieje inna droga? Odpowiedź brzmi: nie. Stare budynki wcale […]\nWłaściwa hydroizolacja jest bardzo ważna w pomieszczeniach, w których poziom wilgoci jest bardzo wysoki. Zapobiega ona pojawianiu się szkodliwej dla zdrowia pleśni, która wygląda nieestetycznie. Najczęściej zalecana jest hydroizolacja łazienki, tarasu bądź balkonu. W przypadku łazienki do hydroizolacji doskonale sprawdza się folia w płynie. Tego typu produkt jest bardzo łatwy w aplikacji, odpowiednią ilość można […]\nDach stanowi jedną z najważniejszych rzeczy w budynku. Gdy jest dobry wówczas jest wsparciem dla całego budynku i daje schronienie mieszkańcom domu. Jak ważny jest dach wiedzą najbardziej ci, którzy byli mieszkańcami domy, który miał przeciekający dach. Taki nieszczelny dach, to koszmar. Gdy świeci słońce i nie pada deszcz w niczym nie przeszkadzają dziury na […]


Dom do wynajęcia (woj. małopolskie). Kraków, Zwierzyniec/Wola Justowska, 9 000 PLN, 200,00 m2 Kraków\nStrona główna Domy Kraków Zwierzyniec Dom do wynajęcia (woj. małopolskie). Kraków, Zwierzyniec/Wola Justowska, 9 000 PLN, 200,00 m2\nfot. Dom do wynajęcia (woj. małopolskie). Kraków, Zwierzyniec/Wola Justowska, 9 000 PLN, 200,00 m2 Kraków\nDom do wynajęcia (woj. małopolskie). Kraków, Zwierzyniec/Wola Justowska, 9 000 PLN, 200,00 m2\nWOLA JUSTOWSKA / ZAKAMYCZE OFERUJEMY DO WYNAJĘCIA LUKSUSOWY DOM, POŁOŻONY W PRESTIŻOWEJ WILLOWEJ DZIELNICY.WYBUDOWANY W OPARCIU O INDYWIDUALNY PROJEKT /BEZ GARAŻU Z MOŻLIWOŚCIĄ WIATY/Niepowtarzalna, gotowa do zamieszkania nieruchomośćposadowiona na ponad 5-arowej zagospodarowanej działce, zdużą ilością krzewów.Dom wolnostojący z 2008 roku, budowany "dla siebie" Wykończenie przemyślane w najmniejszych detalach! Starannie dobrane elementy wyposażenie kuchni, łazienek,jak i pozostałych pomieszczeń dają poczucie harmonii.Rozkład pomieszczeń: PARTER:-wiatrołap + hol z dużą ilością wbudowanych szaf+ kuchnia 20,5 m2połączona z niedużym pomieszczeniem o dowolnym przeznaczeniu /w planach oranżeria/+ salon z kominkiem 48 m2 i wyjściem na taras i do ogrodu /taras z zewnętrznym zadaszonym jacuzzi/ + wc z przejściem do pralni + pom. gospodarcze pod schodami z kotłownią PIETRO: - sypialniatzw. master-bedroom z garderobą i własną łazienką wyposażoną wwannę i prysznic.- łazienka z prysznicem obsługująca pozostałe sypialnie- sypialniaI z wyjściem na balkon- sypialnia II również z wyjściem na balkon PODDASZE : nieduży pokój /typu antresola/.Podłoga w salonie z wysokiej jakości drewna olejowanego, na górnym piętrze podłogi w parkiecie.Zabudowa kuchni w przytulnym stylu, z dużą dawką nowoczesności, z solidnym jakościowosprzętem AGD na wyposażeniu. Wszystkie pomieszczenia dobrze doświetlone, przestronne, nowoczesne rozwiązania dające przestrzeń i estetykę połączono z wygodą i ciepłym klimatem, całość dopełniaj designerskie meble.Ogrzewanie gazowe, piecem dwufunkcyjnym, na parterze w całości ogrzewanie podłogowe. Brama wjazdowa sterowana automatycznie, podjazd wybrukowany kostką.Przed domem znajduje się podjazd na co najmniej 3 samochody.Na wyposażeniu klimatyzacja oraz system alarmowy.Nieduży ogród urokliwie zagospodarowany, duża ilość iglaków.Z tarasu przejście do ogrodu zimowego z jacuzzi. Nad tarasem zamontowana automatyczna markiza.Dodatkowo z zewnątrz budynku wejście do pomieszczenia gospodarczego. LOKALIZACJANiewątpliwym atutem nieruchomości jest jej położenie. Cicha, spokojna okolica, wokół w przewadze nowa zabudowa. Dom położony przy bocznej drodze, o praktycznie niewielkim ruchu. W okolicy dużo zieleni. Szybki dostęp do lotniska oraz bezkolizyjny wyjazd na obwodnicę.Położenie domu powyżej niecki, w której położony jest Kraków powoduje szybkie przewietrzanie i czyste powietrze, dodatkowo duży obszar lasu Wolskiego czyni ten teren bardziej przyjaznym. TERMIN OBJĘCIA DOMU OD KOŃCA SIERPNIA !!!OPŁATY: 9000 ZŁ + MEDIA + KAUCJA DO USTALENIA ::DODATKOWE INFORMACJEPrąd: jest Gaz: jest Woda: jest Dojazd: asfaltowa/kostka Otoczenie: działki zabudowane Ogrzewanie: własne gazowe Kanalizacja: tak Alarm: TAK Drzwi antywłamaniowe: TAK Teren ogrodzony: TAK Okna: nowe drewniane Instalacje: nowe Tarasy: taras duży Zagosp. działki: zagospodarowana Ukształtowanie działki: płaska Rodzaj domu: wolnostojący Stan wybudowania: Pod klucz Typ elewacji: tynk szlachetny Podst. materiał budowlany: pustak ceramiczny Pokrycie dachu: dachówka ceramiczna Pozwolenie na użytkowanie: tak Powierzchnia użytkowa [m2]: 185 Stan budynku: do zamieszkania Podpiwniczenie: nie Garaż: brak Ogrodzenie działki: ogrodzona Rok budowy: 2010 Liczba pokoi: 4 Liczba sypialni: 3 Powierzchnia pokoi [m2]: 48/29/16/16 Typ kuchni: oddzielna Rodzaj kuchni: jasna z oknem Typ łazienki: razem z wc Liczba łazienek: 2 Powierzchnia łazienki [m2]: 8,5/3,8 Glazura łazienki: nowego typu Liczba WC: 1 Powierzchnia WC: 4,5 Glazura WC: nowego typu ::KONTAKT DO AGENTABogusława Kapera [tel] [email] odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Bartłomiej Krosta (licencja nr: 6585)--------------------------Od 1993 r. pośredniczymy w transakcjach na krakowskim rynku nieruchomości.Pomożemy Ci jak przyjacielowi.\nTylko u nas! Royal Space ma przyjemność zaprezentować dom wolnostojący w stanie deweloperskim o powierzchni całkowitej 246 m2. INWESTYCJA Kameralna inwestycja składa się z 5 domów wolnostojących. Każdy z nich posiada własny ogród, zagospodarowany w pełni różnorodną roślinnością. Dzięki niskiej zabudowie i przemyślanej koncepcji architektonicznej mieszkańcy mogą liczyć na pełną prywatność, przebywa... więcej »\nDom Kraków Dębniki, ul. Stępice\nOferujemy na sprzedaż dom wolnostojący, zlokalizowany w Dębnikach - Tyńcu, przy ul. Stępice. Nieruchomość o powierzchni całkowitej 180 m2 (użytkowej 157,19 m2) obecnie w stanie surowym, będzie doprowadzona do stanu deweloperskiego. Rozkład: PARTER: pokój 18,30 m2 pokój/gabinet 8,92 m2 pokój 17,43 m2 łazienka z WC 5,36m2 korytarz 12,55 m2 pralnia/kotłownia 3,67 m2 klatka schodowa 4,25 m2 ganek 2,38... więcej »\nKraków » ul. Bluszczowa\nNa sprzedaż przestronny 380 metrowy dom z ogrodem w doskonałej lokalizacji w okolicy Borek Fałęcki, Swoszowice, Kliny Borkowskie przy ul. Bluszczowej /dla rodziny/ inwestycyjnie LOKALIZACJA: Dom zlokalizowany jest w bardzo spokojnej okolicy, w pobliżu Parku Maćka i Doroty oraz Lasu Borkowskiego, zachęcających do aktywnego wypoczynku. Dojazd do centrum miasta zajmie nam ok. 20 minut, doskonałe połą... więcej »\nSprzedamy sympatyczny, zadbany dom, położony w cichej spokojnej uliczce na Prądniku Białym ( boczna od ul. Glogera). Parterowy, z użytkowym poddaszem. Na parterze: Ganek (wiatrołap), z niego wejście do sporego WC i przedpokoju. Z przedpokoju wejście do sypialni i kuchni. Kuchnia jest w formie aneksu, połączona ze zgrabnym pokojem dziennym. Z kuchni również wejście do łazienki. Na poddaszu: Przedpo... więcej »\nDom Kraków Wzgórza Krzesławickie, Wzgórza Krzesławickie, Grębałow...\n| Dom z pięknym ogrodem - Wzgórza Krzesławickie ! Mam przyjemność zaprezentować Państwu dom wolnostojący o powierzchni 280m2 z pięknym, zadbanym ogrodem w dzielnicy Wzgórza Krzesławickie . Nieruchomość usytuowana jest na działce powyżej 10 arów , plus udział w części wspólnej (droga wewnętrzna). Dom składa się z 3 pięter - dodatkowym atutem są dwa oddzielne wejścia co da... więcej »