Archiwum Ringelbluma. Konspiracyjne Archiwum Getta Warszawy. Tom 20, Prasa getta warszawskiego: ugru [Opracowanie zbiorowe] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nISBN: 978-83-235-1935-5 Data wydania: 2017-10-18\nW s t ę p Niniejszy tom zawiera materiały prasowe powstałe w Warszawie, w okresie prawie trzech lat, pomiędzy 1940 a 1943 r. Składa się na niego siedem czasopism: „A kol in der midbar” (Głos wołający na pustyni)1, „HaMedina” (Kraj), „Magen Dawid” (Tarcza Dawida), „Szwiw” (Iskra), „Undzer Hofnung” (Nasza Nadzieja), „Żagiew”, „Biuletyn Informacyjny Żagiew”; zawierają one ponad 150 bardziej lub mniej obszernych tekstów (w tym także utworów poetyckich). Dołączono także jeden dokument o charakterze ulotki – odezwę Komendanta Głównego Organizacji Żagiew. Większość tytułów wyglądem bardziej przypomina maszynopisy, ulotki i broszury aniżeli czasopisma. Jak większość prasy getta warszawskiego, były to materiały odbi- jane na powielaczu. Charakter maszynopisu mają „A kol in der midbar” oraz wszystkie wydawnictwa organizacji Żagiew. Formę pośrednią między maszynopisem a „praw- dziwą” prasą reprezentuje bejtarowska „Magen Dawid”, która ma wprawdzie główne cechy maszynopisu, ale czynione przez redakcję uwagi, a przede wszystkim ilustra- cje, zacierają to wrażenie. Inne bejtarowskie pismo, „HaMedina”, jest broszurą (jako jedyne spośród tutaj omawianych zostało ono wydrukowane, a nie powielone). Trudno tu jednak stwierdzić coś kategorycznie, skoro zachował się tylko jeden, i to specjalny, żałobny numer tego czasopisma. Z kolei najbardziej „prasowy” charakter mają „Szwiw” oraz „Undzer Hofnung”. Przekłada się to zarazem na ich objętość, przez co należy rozumieć nie tyle ilość mate- riału, co objętość poszczególnych zachowanych numerów. Podobnie jak pisma rewi- zjonistyczne, liczą one po mniej więcej 30 stron. Charakteryzują się typową dla prasy różnorodnością rubryk i poruszanych tematów. Zwłaszcza w przeważającym stopniu hebrajskojęzyczne czasopismo „Szwiw” oprócz ilustracji oraz rubryk typowo praso- wych ma strony tytułowe, teksty od redakcji oraz spis treści. Omawiany tu materiał liczy w sumie prawie 300 stron oryginału. Stan jego zacho- wania jest różny. Od bardzo dobrego, jak w przypadku „HaMedina” i „Magen Dawid”, 1 W wersji hebrajskiej tytuł czasopisma miałby podobny, choć nie identyczny tytuł „Kol (kore) bamidbar” (hebr. רבדמב ארוק לוק), co należałoby również tłumaczyć jako „Głos wołający na pustyni” lub zamienić to na polski odpowiednik „Głos wołający na puszczy”. Niestety, próżno szukać wzmianki o takim tytule w literaturze wspomnieniowej. Wstęp XIII do bardzo złego, mało czytelnego i z licznymi ubytkami, jak np. „Undzer Hofnung”. Nawet w obrębie poszczególnych numerów jednego tytułu zdarzają się fragmenty bar- dzo dobrze zachowane oraz takie, których lektura nastręczała dużych trudności. Każdy z tytułów różni się kształtem, objętością i szatą graﬁ czną. Najmniejsze różnice wystę- pują względem rozmiaru, który w przeważającej mierze zamyka się w 204–219 mm sze- rokości oraz 292–350 mm długości stron (wyjątkiem jest „HaMedina”, licząca zaledwie 150 mm szerokości oraz 220 mm długości). Do najobszerniejszych należą dwa czaso- pis ma syjonistyczne: „Szwiw” liczący 95 stron oraz „Undzer Hofnung” – 75 stron. Naj- mniejsze objętościowo jest religijne pismo „A kol in der midbar”, którego dwa numery mają w sumie zaledwie osiem stron. Materiał ten jest zróżnicowany pod względem tematycznym, językowym, ukie- runkowania politycznego, a także pod względem układu graﬁ cznego. Jedyne w swoim rodzaju jest „A kol in der midbar”, niewielkie objętościowo pisemko o charakterze ściś le religijnym i pod tym względem zdecydowanie różniące się od pozostałych. Swo- istą grupę stanowią czasopisma o charakterze syjonistycznym, chociaż także są nie- jednolite. „HaMedina” i „Magen Dawid” są syjonistyczno-rewizjonistyczne, „Szwiw” i „Undzer Hofnung” – ogólnosyjonistyczne. Ostatnią grupę pism, związanych z orga- nizacją Żagiew, nazwano asymilatorskimi. Podobnie jak przed wojną, czasopisma ogólnosyjonistyczne oraz religijne posłu- giwały się nie tylko językiem żydowskim, lecz w dużej mierze także hebrajskim (np. większość tekstów w „Szwiwie”); z kolei kręgi rewizjonistyczne używały prawie wyłącznie języka żydowskiego, hebrajski był zaś w nich skromnym dodatkiem. Cza- sopisma propolskie posługiwały się prawie jedynie językiem polskim. W sumie bli- sko jedna trzecia całego tomu to materiały polskojęzyczne. Uderza to tym bardziej, że w przedwojennej Warszawie tylko niewielki procent ludności żydowskiej deklarował przynależność narodową polską oraz polski jako język ojczysty2. Oprócz języka dzielił te czasopisma światopogląd i spojrzenie na otaczającą rze- czywistość. Wydawcy „A kol in der midbar” interpretowali rozgrywającą się tragedię żydowską w kategoriach wyłącznie religijnych, bez jakiegokolwiek odwołania się do spraw politycznych czy militarnych. Dziennikarze czasopism syjonistycznych widzieli z kolei wszystko przez pryzmat idei syjonistycznej i przyszłego państwa żydowskiego. Asymilatorzy zaś niespecjalnie nawet dostrzegali problematykę żydowską, koncentrując się przede wszystkim na sprawach polskich i walce z wrogiem. Jedynym ich spoiwem jest umowne umiejscowienie środowisk stojących za poszczególnymi tytułami po pra- wej stronie sceny politycznej. Są to jednak grupy, które dzieli wszystko, czyli stosunek do religii, narodowości i języka – najistotniejszych składników tożsamości jednostki i ogółu. Takie paradoksy istniały w społeczeństwie żydowskim i znalazły wyraz na łamach wydawanej prasy żydowskiej, także konspiracyjnej. 2 Według danych ze spisu powszechnego z 1931 r. narodowość polską deklarowało 58 776 osób na 310 334, czyli niecałe 19 . Z kolei język polski zaledwie 18 111, gdy żydowski 298 849, czyli prawie 16 razy więcej. Co ciekawe, nawet liczba osób deklarujących jako język ojczysty hebrajski, którym w odróżnieniu od osób posługujących się językiem polskim z pewnością na co dzień się nie posługiwali, była wyższa i wynosiła 19 180. Zob. Ezra Mendelsohn, Żydzi Europy Środkowo- -Wschodniej w okresie międzywojennym, tłum. Agata Tomaszewska, Warszawa 1992, s. 54–55. XIV Wstęp Istotnym problemem okazał się układ dokumentów w niniejszym tomie. Czynni- kami najsilniej spajającymi poszczególne teksty były środowiska, w których owe teksty powstawały. Utrzymanie spoistości każdej z „grup” (w pierwszej mamy do czynienia tylko z jednym tytułem): religijnej, rewizjonistycznej, ogólnosyjonistycznej i asymila- torskiej, okazało się priorytetem. Chodziło o to, aby przejść stopniowo od tych uzna- wanych umownie za najbardziej prawicowe, po te bardziej umiarkowane. Podkreślić tu należy umowność tego układu, można by bowiem dyskutować na temat stopnia „pra- wicowości” każdej grupy i tytułu. Wyznacznikiem była tu „prawicowość żydowska”: np. wydawnictwa grupy asymilatorskiej należałoby raczej określić jako centrowo-pol- skie, a nie prawicowo-żydowskie, jeśli w ogóle żydowskie. Ludzie, którzy je wydawali, uznani zostali jednak, głównie ze względu na pochodzenie etniczne (bo religię już nie- koniecznie), za Żydów i podzielili los ogółu. Z tego powodu nie można wykluczać ich z tego grona. Starano się możliwie precyzyjnie określić czas wydania każdego z tytułów. Nie zawsze jednak było to możliwe. Najtrudniejszy okazał się w tym kontekście „A kol in der midbar”, któremu nie można przypisać nawet daty rocznej. Tadeusz Epsztein jako przypuszczalną datę podaje rok 19403, z kolei wedle Josepha Kermisha był to naj- prawdopodobniej rok 19414. Analiza tekstu nie pozwala zdecydowanie rozstrzygnąć tego zagadnienia, choć rzeczywiście wydaje się, że powstał on później aniżeli wiosną 1940 r. Zawartość czasopisma nie odnosi się jednak w takim stopniu do rzeczywistości, by pomogło to w sprecyzowaniu daty. Ponieważ niektóre sformułowania wskazują na powszechność głodu, który, przypomnijmy, zaczął zbierać szczególnie krwawe żniwo w zamkniętym getcie, można by wysnuć wniosek, że powstały one raczej w 1941 ani- żeli w 1940 r.5 Przesądzić tego jednak się nie da, gdyż nawet w 1940 r., w zestawie- niu z okresem przedwojennym, panowały warunki nieporównanie gorsze, które także mogły być uważane za głodowe. Z kolei Israel Gutman wskazywał rok 1941 jako datę publikacji, ale nie przedstawił za tym dostatecznych argumentów6. Tekst ten zresztą mógłby być równie dobrze datowany na rok 1942, gdyż w każdym roku okupacji nie- mieckiej ogólne warunki życia Żydów w Warszawie, niezależnie od podejmowanych wysiłków i okresów pozornej stabilizacji, konsekwentnie się pogarszały, ubywało środ- ków, a przybywało bezimiennych i masowych grobów. Biorąc to wszystko pod uwagę, zdecydowano się na umieszczenie na początku tomu tego niewielkiego czasopisma, o rozmiarach małej broszury. Panujący w nim nastrój skupienia i powagi wobec spa- dających na społeczność żydowską nieszczęść wydawał się najbardziej odpowiedni do wprowadzenia czytelnika w krąg warszawskiej społeczności żydowskiej. Lepiej aniżeli z datą roczną poradzono sobie z określeniem miesiąca wydania tego tytułu. Z uwagi na 3 Inwentarz Archiwum Ringelbluma, s. 500. 4 Zob. Wstęp do The Jewish Underground Press, t. 1. Tu i w innych odniesieniach do tego opraco- wania nie podano paginacji, korzystano bowiem z roboczego przekładu tej pracy na j. pol. 5 „Ilu Żydów do ostatniego dnia przed świętem myślało tylko o tym, jak ten bieżący dzień przeżyć! Ilu Żydów przetrwać będzie musiało te całe święta z odrobiną brukwi lub marchwi! Ilu Żydów dławić się będzie łzami, wspominając swe życie sprzed roku!”. Zob. dok. 1. 6 Israel Gutman na początku lat siedemdziesiątych XX w. nie miał wątpliwości, że powinien być to rok 1941. Zob. Żydzi warszawscy, s. 230. Wstęp XV to, że święto Pesach przypadało w 1940 r. na 22 kwietnia, w 1941 r. zaś na 11. dzień tegoż miesiąca, nie było wątpliwości, że data wydania poprzedza to wydarzenie i przy- pada na przełom marca i kwietnia lub na początek kwietnia. Na pewno było to bowiem przed świętem, skoro jest o nim mowa w czasie przyszłym. Data wydania czasopisma „HaMedina” nie ulega wątpliwości. Chociaż oﬁ cjalnie był to 14 sierpnia 1940 r. (taka data widnieje wewnątrz), ale w rzeczywistości ukazało się ono w marcu 1941 r.7 Data oﬁ cjalna nie wydaje się prawdopodobna co najmniej z dwóch powodów. Po pierwsze, w warunkach okupacji tak szybka reakcja na wyda- rzenie – w tym przypadku śmierć Żabotyńskiego – nie wydaje się możliwa (i to w for- mie prawdziwego druku). Po drugie, oznaczałoby to, że wszystko, co wiadomo do tej pory na temat działalności ruchu rewizjonistycznego w pierwszych latach wojny, nie odzwierciedla rzeczywistości. Po „HaMedina” chronologicznie następuje „Magen Dawid”; pasuje w tym miejscu zarówno tematycznie, jak i pod względem kierunku politycznego. Oﬁ cjalnie brak daty jego ukazania się, ale zawarte w nim teksty z całą pewnością powstawały na przełomie 1941 i 1942 r., a publikacja nastąpiła w pierwszych miesiącach 1942 r. Świadczą o tym podejmowane tematy, takie jak pierwsze mordy w Ponarach na wileńskich Żydach jesie- nią 1941 r. czy śmierć Pinchasa Rothenberga na początku stycznia 1942 r. Następnie zamieszczono trzy zachowane numery czasopisma „Szwiw”: z grudnia 1940 r., z prze- łomu czerwca i lipca oraz z października 1941 r. Ostatnie z drugiej grupy jest czaso pis mo „Undzer Hofnung”, z którego zachowały się dwa numery, z marca i kwietnia 1942 r. W ten sposób, także w porządku chronologicznym, następuje przejście do czaso- pisma „Żagiew”, z którego zachowały się numery z lutego, marca i maja 1942 r. Brak niestety numeru kwietniowego, który pozwoliłby prześledzić kilkumiesięczną ciągłość wydawniczą tego tytułu. Potem następuje przeskok do przełomu 1942 i 1943 r. – z tam- tego okresu zachował się „Biuletyn Informacyjny Żagiew” od grudnia 1942 r. i z nie- wielkimi przerwami do końca stycznia 1943 r. Ostatni, specjalny numer pochodzi z 1 lutego 1943 r. i stanowi zarazem najpóźniejszy dokument zachowany w drugiej czę- ści Archiwum Ringelbluma8. Całość zamyka odezwa niezidentyﬁ kowanego komendanta organizacji Żagiew, wzywająca do nieugiętej postawy wobec okupanta oraz zapowia- dająca możliwość walki w razie nowego wysiedlenia, czyli wywózki na śmierć. Z tego ostatniego względu należy przyjąć, że odezwa ta ukazała się przed tzw. samoobroną 18–22 stycznia 1943 r. W moim przekonaniu stanowi ona, pomimo braku związku ze środowiskami tworzącymi ŻOB czy ŻZW, symboliczny wyraz postawy tych wszyst- kich, którzy już zimą 1943 r. zdecydowali się stawić hitlerowcom zbrojny opór9. 7 Inwentarz Archiwum Ringelbluma (s. 503) podaje, iż było to po 14 sierpnia 1940 r. (dzień ten błędnie uznano za datę śmierci Żabotyńskiego, w rzeczywistości zmarł on 4 sierpnia 1940 r.). Z kolei Dariusz Libionka i Laurence Weinbaum w książce Bohaterowie, hochsztaplerzy, opowia- dacze (s. 286) za Kroniką getta (s. 258) podali, że był to marzec 1941 r., zauważając jednocześnie, że według Pereca Laskiera wydanie to miało ukazać się latem roku 1941, dokładnie w rocznicę śmierci Żabotyńskiego. 8 Inwentarz Archiwum Ringelbluma, s. 67. 9 Podkreślanie bierności Żydów warszawskich jest na tyle chwytliwą konstrukcją myślową, że ulegają jej nawet osoby, które przeżyły wojnę. Zob. np. artykuł w „Ha’arec” z 19 grudnia 2013 r., w którym autor, twierdzący, iż przeżył wojnę właśnie w Polsce, i podpisujący się jako Ali Get, XVI Wstęp Ważnym zagadnieniem przy identyﬁ kacji prezentowanych dokumentów jest próba ustalenia autorstwa tekstów zamieszczanych w prasie konspiracyjnej. Ich autorzy nie podpisywali się w ogóle, ewentualnie tylko inicjałami lub pseudonimami. Z imienia i nazwiska wymieniano tylko osoby już zmarłe lub nieobecne w Warszawie. Ponadto nie wszystkie teksty były pisane na bieżąco, niektóre pochodzą z prasy przedwojennej, co nie zawsze ułatwia ich identyﬁ kację, gdyż także miały charakter anonimowy. Pro- blemy z identyﬁ kacją osób nie dotyczą wyłącznie autorów, ale też innych informacji znajdujących się w prasie i zawierających dane personalne. Konspiracja obejmowała obok wydawców i twórców, także czytelników i sympatyków. Niejednokrotnie pod koniec numeru wymienia się pseudonimy lub inicjały osób, które złożyły datki na rzecz redakcji, podając konkretne sumy. Z reguły tych interesujących danych nie potraﬁ my rozszyfrować. Tak samo na końcu poszczególnych numerów czasami znaleźć można wskazówki, jak postępować przy kolportażu, nawołujące do ostrożności i nieprzekazy- wania prasy w niepewne ręce, które mogą należeć do agenta gestapo. Nie można też określić nakładu poszczególnych tytułów, a tym bardziej liczby ich odbiorców. Za każdym z czasopism stało określone środowisko, z którego pochodziła redak- cja i z którego zapewne rekrutowała się większość czytelników. Niestety, w przypadku tytułów, które wchodzą do niniejszego tomu, stopień rozpoznania danego środowiska oraz identyﬁ kacji osób odpowiedzialnych za redakcję i kolportaż jest raczej niewielki. Główną, choć nie jedyną przyczyną takiego stanu rzeczy jest fakt, że większość śro- dowisk, z których pochodziły te osoby, nie pozostawiła po sobie wielu dokumentów ani nawet relacji zawierających takie dane. W historiograﬁ i powojennej właśnie dzięki przetrwaniu świadków, którzy spisywali swe doświadczenia, a także ze względów politycznych, zarówno w Polsce, jak i w Izraelu dominował nurt lewicowy, i to on kształtował pamięć o wydarzeniach. Z tych względów nieliczni ocalali ze środowisk prawicowych nie mogli dojść do głosu, ale też nie bardzo nawet było komu. Pożogi wojennej nie przetrwały spośród nich kręgi zdolne do wytworzenia dostatecznej włas nej „infrastruktury pamięci”, tj. wspomnień, relacji, opracowań itp. Poza brakiem informa- cji dochodzi jeszcze, istotny w tym przypadku, brak zaufania opinii publicznej i histo- ryków do niewielkiej objętościowo i nie do końca wiarygodnej spuścizny, co rzutuje negatywnie na całe środowisko. Wystarczy przypomnieć takie nazwiska, jak Hilel Seidman, reprezentujący Agudat Israel10, czy Dawid Wdowiński, domniemany czło- nek dowództwa Bejtaru w Warszawie11. Brak choćby jednej w pełni niepodważalnej zaprzeczał, jakoby Żydzi warszawscy kiedykolwiek walczyli z Niemcami. Nie ma tu miejsca na dyskusję z tego rodzaju tezami, ale warto zasygnalizować problem, który będzie powracał tak długo, jak długo kwestia oporu i powstania w getcie warszawskim będzie dyskutowana. 10 Hilel Seidman (1908–1995) jest autorem krytykowanego przez wiele środowisk dziennika z getta warszawskiego, którego wersja hebrajska ukazała się w Palestynie w 1946 r., żydowska w Buenos Aires dwa lata później, angielska zaś w Southﬁ eld (USA) w 1997 r. Niebawem ma się też ukazać wersja polska w przekładzie Anny Ciałowicz. Jego dziennik został zakwestionowany przez Hersza Wassera, sekretarza „Oneg Szabat”, potem przez Bernarda Marka, dyrektora ŻIH i autora wielu publikacji o zagładzie Żydów warszawskich, i taka opinia ciągnie się za Seidmanem do czasów obecnych. 11 W przypadku Dawida Wdowińskiego (1895–1970) nie tyle chodzi o kontrowersyjność czy nega- cję jego wspomnień (And We Are not Saved…, New York 1963), ile o zastanawiająco niewielką Wstęp XVII historycznie relacji pochodzącej z tego środowiska. Również świadectwa osób twierdzą- cych, że brały udział w ruchu rewizjonistycznym i bejtarowskim w Warszawie, pozo- stawiają wiele do życzenia12. Można więc domniemywać, że po śmierci najważniej- szych uczestników wydarzeń i liderów ruchu sprzed wojny, do głosu doszli ci, którzy nie odgrywali większej roli lub wręcz osoby konfabulujące. Mocno na tym tle kontra- stują obszerne i brzmiące wiarygodnie relacje osób powiązanych z „konkurencyjnymi” środowiskami lewicowymi13. Bodaj najmniej wiadomo o okolicznościach edycji oraz o osobach odpowiedzial- nych za wydawnictwo środowiska Agudat Israel, zatytułowanego „A kol in der midbar”, otwierającego niniejszy tom. Jest to tym bardziej frapujące, że Agudat Israel była silną partią polityczną w przedwojennej Polsce i w Warszawie, która skupiała szerokie rzesze zwolenników. Na jej temat historiograﬁ a światowa nie ma się jednak czym pochwalić. Oprócz nielicznych wspomnień istnieje o niej zaledwie jedno opracowanie14. Podobnie mizernie wygląda literatura poświęcona okresowi okupacji i zagładzie tej części spo- łeczności żydowskiej15. Dość nieśmiało próbuje ona polemizować z dotychczasowym podejściem do kwestii oporu i konspiracji środowisk ortodoksyjnych, opartym na prze- konaniu, że osoby religijne biernie poddawały się losowi i były obojętne lub niechętne wezwaniom do zbrojnego oporu. ilość przekazanych przez niego informacji. Zdawałoby się, że człowiek, który odgrywał rolę jed- nego z głównych przywódców Bejtaru w Warszawie, powinien sypać nazwiskami, datami, szcze- gółami. Tymczasem jego wspomnienia to tekst tak ogólnikowy, że stawiający pod znakiem zapy- tania wiarygodność autora. 12 Charakterystyczny pod tym względem jest wywiad, jakiego Ance Grupińskiej udzielił Józef Grynblatt, podający się za jednego z komendantów oddziałów zbrojnych Bejtaru w powstaniu w getcie warszawskim. Trudno oprzeć się wrażeniu, że rozmówca Grupińskiej podawał się za kogoś kim nie był. Zob. Rozmowa z Józefem Grynblattem, członkiem Betaru i Żydowskiego Związku Woj- skowego w czasie powstania w getcie warszawskim, „Zagłada Żydów. Studia i Materiały” 2007, nr 3, s. 317–335. Szerszą analizę relacji bejtarowskich przeprowadzili Libionka i Weinbaum w książce Bohaterowie, hochsztaplerzy, opowiadacze. 13 Najlepszymi tego przykładami są obﬁ te w faktograﬁ ę i nazwiska wspomnienia wywodzącego się z ruchu Dror i HeChaluc Icchaka „Antka” Cukiermana, Nadmiar pamięci (Siedem owych lat). Wspomnienia 1939–1946, tłum. Zoja Perelmuter, Warszawa 2000, czy materiały wspomnieniowe Marka Edelmana, jednego z komendantów oddziałów Bundu walczących w ramach ŻOB, zob. przede wszystkim: idem, Getto walczy, Warszawa 1945; Hanna Krall, Zdążyć przed panem Bogiem, Kraków 1977; Rudi Assuntino, Wlodek Goldkorn, Strażnik. Marek Edelman opowiada, tłum. Ire- neusz Kania, Kraków 1999. 14 Zob. Gershon C. Bacon, The Politics of Tradition. Agudat Yisrael in Poland, 1916–1939, Jeru- salem 1996; Icchak Lewin, Cu der geszichte fun Agudas Isroel. Esejen un redes [O historii Agudas Isroel. Eseje i mowy], New York 1963/1964. 15 Zob. Chaim Shalem, Et laasot lehacalat Israel – Agudat Israel lenochach haSzoa [Czas ratować lud Izraela – Agudat Israel wobec Zagłady], Beer Szewa 2007. Ważna jest także praca Ester Farb- stein, Hidden in Thunder. Perspectives on Faith, Halachah and Leadership during the Holocaust, 2 t., Jerusalem 2007. Ponadto warto wymienić Menaszego Ungera, Sefer Kdojszim. Rabajim ojf Kidesz-HaSzem [Księga męczenników. Mędrcy polegli dla uświęcenia imienia Boga], New York 1967 oraz Der gajstiker widersztand fun Jidn in getos un lagern [Duchowy opór Żydów w gettach i obozach], Tel Awiw 1970. XVIII Wstęp Chaim Shalem, autor niedawno wydanej i jak dotąd jedynej monograﬁ i o tej partii w czasie wojny, twierdzi, że chociaż początkowo istotnie tak było, to w miarę upływu czasu sytuacja ulegała zmianie. Oba numery „A kol in der midbar” interpretuje on jako wezwanie do duchowego oporu, do wzmocnienia tradycyjnych wartości żydow- skich i realnego spojrzenia na rzeczywistość. Według niego autorem tych numerów był sekretarz generalny Agudat Israel w Warszawie, rabin Aleksander Zysze Frydman16. Podobnego zdania jest Ester Farbstein, która podkreśla aktywną postawę religijnych przywódców społeczeństwa żydowskiego, polegającą jednak nie na walce zbrojnej, lecz na czynnej pomocy w walce z trudami dnia codziennego17. Wiadomo o Frydmanie, że chociaż był przewodniczącym rady religijnej przy Judenracie, nie przeszkadzało mu to nawiązywać kontaktów z grupami spoza tej instytucji, a nawet pozostającymi do niej w opozycji. Był m.in. członkiem tajnej Rady Obywatelskiej przy Joincie18. Gdy jednak na początku tzw. wielkiej akcji, 22 lipca 1942 r., odbyła się narada działaczy społecz- nych i politycznych, na której padły hasła czynnego oporu ze strony ludności getta, Frydman wyraził opinię, że zbrojny opór nie będzie korzystny dla Żydów i wezwał do wytrwałości oraz obserwowania rozwoju wypadków, co w praktyce oznaczało czeka- nie na cud19. Nie wszyscy rabini mieli takie podejście. Na przykład rabin Zamelman wraz z kil- koma innymi niezidentyﬁ kowanymi rabinami miał wzywać ludność getta, aby nie odpo- wiadała na wezwania Niemców do dobrowolnego wyjazdu do obozów pracy w Poniato- wej i Trawnikach. W okresie powstania kwietniowego rabin Zamelman miał przebywać przez jakiś czas w bunkrze Mordechaja Anielewicza i brać udział w walce wraz z grupą religijnych młodzieńców. Zginął zaś podobno w walce, od wybuchu granatu20. To nie on jednak miał być głównym reprezentantem środowisk religijnych w walce, lecz rabin Menachem Ziemba, członek rady naczelnej21 komisji rabinicznej Agudat Israel w getcie warszawskim. Walkę zbrojną mieli też popierać rabini Szymon Huberband i Szymon Sztokhamer. Rabin Ziemba miał nawet przygotować taką interpretację przepisów religij- nych, by pozwalała na walkę zbrojną bez poczucia winy22. Według Shalema postawa ta nie spotkała się ze zrozumieniem rabinów w Palestynie, którzy na naradzie pod koniec maja 1943 r. nazwali powstanie aktem samobójczym i potępili je. W sumie przyznaje on, że wielu ortodoksów było przeciwnych powstaniu. Nawet ci rabini, którzy walkę popie- rali, woleli o ewolucji swoich poglądów głośno nie mówić23. Jeśli opinia o bierności ortodoksyjnej części społeczeństwa jest w dużej mierze prawdziwa, wyjaśnia ona rów- nocześnie, dlaczego owo środowisko wytworzyło tak niewiele materiałów prasowych postrzeganych jako konspiracyjne. Można się zastanawiać, w jakiej mierze odgrywała tu 16 Ch. Shalem, Et laasot…, s. 79 i n. 17 E. Farbstein, Hidden in Thunder…, t. 1, s. 43. 18 Zob. Wstęp do The Jewish Underground Press, t. 1. 19 Taką samą relację przekazał I. Cukierman, Nadmiar pamięci…, s. 144–145. 20 Ch. Shalem, Et laasot…, s. 91. 21 Dosł. Rady Tory. 22 Ch. Shalem, Et laasot…, s. 92–93. 23 Ch. Shalem polemizuje w tym kontekście z Adolfem Bermanem (autorem wspomnień Wos der gojrł hot mir baszert. Mit Jidn in Warsze 1939–1942 [Co mi przeznaczył los. Z Żydami w Warsza- wie], Izrael 1980), zob. Ch. Shalem, Et laasot…, s. 93–94. Wstęp XIX rolę tradycja niewystępowania przeciwko prawom narzucanym przez władzę (o ile nie są to prawa zakazujące sprawowania kultu religijnego), a w jakiej zwykły brak zapotrzebo- wania na prasę w sytuacji, gdy styl życia religijnego oraz zamknięcie w getcie ułatwiały bezpośredni kontakt i przekaz informacji. Być może była to pochodna obu tych czynników. W odniesieniu do czasopism tzw. asymilatorskich sporo wiemy o redaktorze „Żagwi”, która zaczęła ukazywać się w styczniu 1942 r. Był nim Stefan Lubliner, dzien- nikarz i publicysta, który pismo o takim tytule wydawał już w okresie I wojny świato- wej, gdy wstąpił do Związku Młodzieży Polskiej Pochodzenia Żydowskiego Żagiew24. W okresie międzywojennym był on m.in. redaktorem czasopisma „Rozwaga”25 i współ- pracował z takimi organizacjami, jak: Zjednoczenie – Organizacja Polskiej Młodzieży Akademickiej Pochodzenia Żydowskiego, Koło Patriotów Polskich Wyznania Mojże- szowego czy Związek Akademickiej Młodzieży Zjednoczeniowej26. Niestety o jego wojennych losach nic prawie nie wiadomo. Wedle relacji Stanisława Gąbińskiego miał być tym, za którego pośrednictwem Adam Czerniaków zaproponował Józefowi Sze- ryńskiemu objęcie funkcji komendanta SP. Sam Lubliner miał piastować funkcję kie- rownika kancelarii SP27. Najprawdopodobniej zginął w 1942 r.28 Nie ulega jednak wąt- pliwości, że Lubliner sam nie wydawał „Żagwi”, czyli musiał mieć grono współpra- 24 Związek ten opisała Alicja Gontarek, zob. „Żagiew” – „Zjednoczenie” w latach 1916–1926, „Kolbojnik. Biuletyn Gminy Wyznaniowej Żydowskiej” 2012, nr 4, s. 24–27. 25 Tytuł ten ukazywał się w latach 1922–1927. 26 Stefan Lubliner (1890–?), syn Stanisława i Eugenii z Cohnów. W POW nosił pseudonim „Stal- ski”. Przed 1914 r. zaangażował się w walkę o polskość szkół. W latach 1910–1914 był człon- kiem: Stowarzyszenia „Filarecka” w Lozannie, Zarządu „Życia” w Genewie i Zarządu Głównego „Unii” w Liège. Od 1919 r. pracował w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Później był dyrekto- rem Warszawskiej Informacji Prasowej, należał także do: Syndykatu Dziennikarzy Warszawskich, Związku Peowiaków, Związku Filaretów, Stowarzyszenia byłych Uczestników Walk o Szkołę Pol- ską i Związku Żydów Uczestników Walk o Niepodległość Polski oraz do stowarzyszenia Instytut Badań Spraw Narodowościowych. Pełnił też funkcję skarbnika komitetu krajowego ds. organizacji Światowego Kongresu Esperanto w Warszawie w 1937 r. Odznaczony Krzyżem Niepodległości w 1932 r., odznaką Za walkę o szkołę polską oraz odznaką pamiątkową Naczelnego Dowództwa Wojsk Polskich. Mieszkał w Warszawie przy ul. Chmielnej 26 m. 8. Zob. Czy wiesz, kto to jest?, red. Stanisław Łoza, Warszawa 1939, t. 1, s. 434; Żydzi bojownicy o niepodległość Polski 1918– 1939, red. Norbert Getter, Jakub Schall, Zygmunt Schipper, reprint, seria: Żydzi polscy w służbie Rzeczypospolitej, t. 1, Warszawa 2002, s. 404; Marek Gałęzowski, Na wzór Berka Joselewicza. Żołnierze i oﬁ cerowie pochodzenia żydowskiego w Legionach Polskich, Warszawa 2010, s. 565. 27 Getto warszawskie. Życie codzienne, s. 493. Jest to informacja o tyle wiarygodna, że Czerniaków i Lubliner obracali się przed wojną w tych samych propolskich środowiskach żydowskich. Czernia- ków wspomina adwokata o nazwisku „Lubinger”; być może chodzi o Lublinera, który studiował matematykę i prawo. Zob. Adama Czerniakowa dziennik, s. 290. 28 Nie można bowiem wykluczyć, że jest tożsamy ze Stefanem Lublinerem wspominanym w pamiętniku Stanisława Adlera (In the Warsaw Ghetto 1940–1943. An Account of a Witness, Jeru- salem 1982). Jeśli tak, to przedostał się on po tzw. wielkiej akcji poza getto. W październiku 1942 r. został schwytany i uwięziony na Pawiaku. Zginął podczas przewożenia do więzienia żydowskiego na Gęsiej, gdy śpiewał hymn polski, zob. baza danych: http://warszawa.getto.pl/index.php?mo- d=view_record rid=25021999105631000001 tid=osoby [dostęp: 22.05.2015]. Jest to zgodne ze wszystkim, co wiemy o jego postawie. XX Wstęp cowników. O nich zaś nie wiemy nic. Można tylko z dużą dozą prawdopodobieństwa zakładać, że byli to jego koledzy redakcyjni z „Rozwagi”, bądź z innych czasopism, w których się udzielał. Wedle Kermisha wznowione w styczniu 1943 r. czasopismo było prowokacją agentów gestapo, tzw. Trzynastki, na których czele stać miał niejaki Kalmanowicz29. Nie wiadomo, czy Kermish miał na myśli „Biuletyn Informacyjny Żagiew”, drugi z wchodzących do niniejszego tomu tytuł prasy tzw. asymilatorskiej. Według niego podobną agenturalną prowokacją miał być tajny „Biuletyn-Radio”, który pojawił się w szopie szczotkarzy30. O agenturalnej działalności środowiska skupionego wokół „Żagwi” wspomina w swej relacji m.in. Bronisław Frydman-Mirski31. W taki też spo- sób pisał o nich Cukierman. Ze względu na wagę jego wspomnień warto tę opinię zacytować: „W tym okresie [początek 1943 r.] Niemcy zorganizowali niby-podziemną grupę «Żagiew». Była to grupa zasymilowanych Żydów, którzy w latach 1941–1942 wydali kilka razy gazetę czy biuletyn; potem grupa ta zniknęła z horyzontu i poja- wiła się ponownie na przełomie 1942 i 1943 roku. Ogłosiła się organizacją bojową i wypuszczała ulotki. Zaczęliś my badać, kim są ci ludzie i okazało się, że jest to grupa inspirowana przez gestapo. Dostaliśmy w tej sprawie wiarygodne informacje z rejonu szczotkarzy, ale Rewizjoniści współpracowali z nimi”32. Opinia o „Żagwi” jako gru- pie agenturalnej podchwycona została przez historyków i badaczy. Bernard Mark wie- dział co prawda, że w pierwszej połowie 1942 r. istniało pismo o tej nazwie wyda- wane przez środowisko byłych kombatantów i asymilatorów, ale nie zainteresował się nim do tego stopnia, by je opisać (wzmiankował o nim zaledwie w przypisie). Za to stosunkowo długi opis poświęcił kolaboranckiej wersji „Żagwi”, która miała działać na początku 1943 r.33 W podobnym tonie „Żagiew” opisywał Tadeusz Bednarczyk, 29 Być może tożsamy z Zuleinem [?] Aleksandrowiczem-Kalmanowiczem, funkcjonariuszem tzw. Trzynastki. Zob. AAN, sygn. 202/II-26, Kartoteka Żydów współpracujących z Niemcami; 202/II-27, Meldunki z getta warszawskiego 1941–1943 oraz 202/II-28, Meldunki o sytuacji w get- cie warszawskim, zob. też baza danych: http://warszawa.getto.pl/index.php?mod=view_record ri- d=24021999140022000002 tid=osoby [dostęp: 8.01.2014]. 30 „W podobny sposób zaczął ukazywać się tajny «Biuletyn-Radio» w szopie szczotkarzy. Publiko- wane w nim wiadomości z frontu pochodziły co prawda z zewnętrznych źródeł, ale analizy wyda- rzeń w getcie były bardzo trudne do zrozumienia. Redaktor poinformował czytelników, że kilku Żydów z jego grupy zdołało przeniknąć do gestapo, zostało podwójnymi agentami i w ten spo- sób szop otrzymywać będzie zawsze wiarygodne informacje o każdej zbliżającej się akcji. Sprawa wzbudziła podejrzenia członków Żydowskiej Organizacji Bojowej, która przeprowadziła tajne śledztwo. Okazało się, że redaktor gazety stał na czele szajki agentów gestapo, gdyż bardzo często wchodził i wychodził z getta. Po tym, jak decyzją ŻOB wykonano na nim wyrok śmierci, znale- ziono przy nim dokument z gestapo i dużą kwotę pieniędzy”. Zob. Wstęp do The Jewish Under- ground Press, t. 1. Niestety, jak w wielu innych miejscach, Kermish nie podał źródła tej informacji. 31 „Zwróciłem się do «Kapłana» (Zygmunt Fridrich) z ŻOB-u, żeby mnie wciągnął do organizacji, ale on mnie zwiódł. Musieliśmy więc na razie zostać przy kontaktach z ŻOW [Żydowska Organi- zacja Wojskowa] […] Okazało się później, że była to prowokacja. To było w styczniu po znanych wypadkach pierwszej samoobrony”. Zob. AŻIH, sygn. 301/5006, s. 2–3. 32 Zob. I. Cukierman, Nadmiar pamięci… , s. 233. 33 „ Od pewnego czasu zjawiła się w getcie nowa «grupa bojowa», legitymująca się nazwą pisma podziemnego «Żagiew», które od dawna zniknęło z horyzontu. Nowa grupa, jak pisze kronikarz Wstęp XXI który w swej twórczej konfabulacji dodawał, że działalność tejże organizacji miała być nastawiona przede wszystkim na wykrywanie polskich organizacji konspiracyjnych świadczących pomoc gettu34. Z dużą dozą prawdopodobieństwa można jednak uznać, że „Żagiew” z pierw- szej połowy 1942 r. była autentycznym czasopismem polskich patriotów, którzy z racji pochodzenia traﬁ li do getta. Wątpliwości pozostają natomiast względem dwóch pozosta- łych tytułów, jednak należy stwierdzić, że w ich treści nie ma nic, co mogłoby wskazy- wać na powiązania agenturalne. Przeciwnie, analiza tekstu „Biuletynu Informacyjnego Żagiew” zmusza do wniosku, że jego lektura musiała działać na szkodę, a nie na poży- tek Niemców. Zdecydowana antyniemieckość pisma, podkreślanie zbrodniczości działań niemieckich, demaskowanie zbrodni (także na Polakach), dezawuowanie propagandy okupanta, umniejszanie niemieckiego wysiłku zbrojnego oraz podkreślanie nieugięto- ści i przewagi zbrojnej aliantów, jak też opisywanie działalności agentów niemieckich w getcie, skłania raczej do sądu, że jeśli istniało pismo agenturalne o podobnej nazwie, to nie był nim „Biuletyn Informacyjny Żagiew”. Dość szczegółowa relacja Cukiermana wyraźnie wspomina w kontekście drugiego „objawienia się” tejże grupy o ulotkach, nie zaś o czasopiśmie, jak w przypadku jej aktywności na początku 1942 r. Działalność agenturalną można by wszak prowadzić przy zdecydowanie mniej żarliwym antynie- mieckim tonie. Czy pismo wydawane przez gestapowską agenturę mogłoby 27 stycznia 1943 r. zamieścić np. taki tekst: „W związku z ostatnimi smutnymi wypadkami na tere- nie Getta wzywamy do dalszego wytrwania. Drogą najprostszą jest stały opór, czy to przy pomocy broni palnej, czy też innych dostępnych środków, jak siekiery, noże, kwas solny lub siarkowy. Godzina wyzwolenia z pęt naszego największego wroga jest bliska. Wróg nasz idzie od klęski do kleski, nie mając nic do stracenia, stara się zniszczyć nas w najbardziej barbarzyński sposób jaki zna świat. Bracia, nie chodźmy [jak] barany na rzeź, kto raz wejdzie do wagonu jest na zawsze stracony. Nadzieja ucieczki jest mała, dlatego działajmy na miejscu. Każdy dom winien być twierdzą”35? Czy mogłoby ewidentnie szydzić z największych dostojników III Rzeszy?36 Albo pisać wprost, że w trzech miejscowościach „wymordowano 1 milion 500 tysięcy Żydów. Winter, «była mistyﬁ kacją», była ona «ﬁ lią Gancwajcha», starego agenta Gestapo, który po dłuższej nieobecności zjawił się znów w okresie luty–marzec w getcie. Była to więc «grupa bojowa» pod- stawiona przez Gestapo, posługująca się hurarewolucyjną i ultrapatriotyczną frazeologią. Redak- torem «nielegalnego» pisma tej grupy był wspomniany agent Gestapo, Szajn, zgładzony przez ŻOB. Zadaniem dywersji było przechwycenie nastrojów oporu, sprowokowanie przedwczesnych wystąpień i spowodowanie masakry Żydów. Dywersanci wydali odezwę, w której nawoływali do zebrania się przed gmachem Judenratu przy ul. Zamenhofa dla «wszczęcia powstania». W ten spo- sób zamierzał Brandt wywabić Żydów z fabryk, dzikich terenów i bunkrów, otoczyć ich na placu policją i wypędzić z getta na stację przeładunkową. Podstęp spalił jednak na panewce. Wezwanie ŻOB do czujności przeniknęło głęboko w świadomość mieszkańców getta”. Zob. Bernard Mark, Walka i zagłada warszawskiego getta, Warszawa 1959, s. 212–213. 34 On sam uznawał się przy okazji za „bodaj pierwszego”, który zwrócił uwagę na działalność tej gestapowskiej agentury. Miał też uczestniczyć w likwidacji wielu agentów „Żagwi”. Zob. Tadeusz Bednarczyk, Walka i pomoc, Warszawa 1968, s. 62–66. 35 Zob. „Biuletyn Informacyjny Żagiew” 27 stycznia 1943, nr 912 (dok. 7). 36 Na temat Goeringa zob. „Biuletyn Informacyjny Żagiew” 31 stycznia 1943, nr 916 (dok. 7).\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Archiwum_Ringelbluma__Konspiracyjne_Archiwum_Getta_Warszawy__Tom_20__Prasa_getta_warszawskiego__ugru-ebookRO/p02041102i020" target="_blank" title="Archiwum Ringelbluma. Konspiracyjne Archiwum Getta Warszawy. Tom 20, Prasa getta warszawskiego: ugru [Opracowanie zbiorowe] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Archiwum Ringelbluma. Konspiracyjne Archiwum Getta Warszawy. Tom 20, Prasa getta warszawskiego: ugru [Opracowanie zbiorowe] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Zdalne nauczanie klasa V.\nOpis Poznaj miliony nowych ludzi z całego świata, gdziekolwiek jesteś.\nCo nowego Historia wersji. Ulepszyliśmy aplikację poprawiając kilka drobnostek. Dobrej zabawy! Oceny i recenzje Wszystkie. Activeal , Psychopata2 , Wielkość Kategoria Sieci społecznościowe. Zgodność Wymaga systemu iOS 9. Prawa autorskie © Twoo - Meet new people. Cena Gratis. Wsparcie aplikacji Zasady prywatności. Chmura rodzinna Po włączeniu Chmury rodzinnej z aplikacji tej będzie mogło korzystać do sześciu członków rodziny. Napisano 25 styczeń - Pono Miro Gulczasa na inspektora oświaty do Trzciannego ściąga.\nNapisano 25 styczeń - Chcieli już podnieść opłatę za wodę ale na szczęście Andrzej przemówił im do rozumu,ponoć mówili że rolnicy są tacy bogaci i stać ich na to,Andrzej i Józek to są bardzo rozsądni radni -tak trzymać. Napisano 25 styczeń - Mam pytanie który Andrzej Klepadło czy Pogorzelski?\nMońki - Strona internetowa Monieckiego Ośrodka Kultury\nDaj mi rolniku odpowiedż. Napisano 25 styczeń - Andrzej P.\nNapisano 25 styczeń - Przewodniczy to stary ,,komuch " zrobi wszystko aby mieć korzyść, po co chodzić u Danka po dachach jak można po udawać ważnego i brać miesięcznie około zł i nie będzie trzymał ich strony zastanówmy, a jak są ludzie niewygodni to trzeba ich sie pozbyć albo zastraszyć , ale na to wszystko są paragrafy , ale cztery lata szybko miną i ich sie oceni hehe. Napisano 25 styczeń - Tak, Danek dał mu zarobić. Napisano 26 styczeń - Powiedzcie mi proszę jak będzie z tymi ludzi wytrzymać do końca ich pierwszej i ostatniej kadencji,zaczynają cuda robić,praca powinna być dla ludzi ze Trzciannego,jak wytrzymać w pracy,jak żyć?\nNapisano 26 styczeń - Jak żyć? To trzeba było wypełnić podczas kandydowania. Napisano 27 styczeń - Władzo z Napisano 27 styczeń - Zobaczymy. Jeszcze poczekamy co będzie dalej. Sumienie raczej nie, a może przemyślenia. Napisano 28 styczeń - Stasiek nie po to Ciebie wybraliśmy żebyś głosował za podniesieniem opłat za ścieki,powinieneś chociaż wstrzymać się od głosu.\nUżytkownicy przeglądający ten temat: 0 0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych. Odpowiedz na cytowane posty Wyczyść. Portal www. Więcej informacji w regulaminie forum. Polityka Prywatności. Polska Press sp. Jakiekolwiek użycie treści wykraczające poza ww.\ndla singli chróścina!\nSkwer im. Czesława Gartycha?\nSprawdź, w jaki sposób możesz uzyskać licencję na wykorzystanie treści. Naruszenie tych zasad jest łamaniem prawa i grozi odpowiedzialnością karną. Wszelkie prawa zastrzeżone.\nZaloguj się Użyj Facebooka. Potrzebujesz konta?\nTrzcianne po wyborach - strona - Mońki - Forum www.goodcall.pl - strona .\nszybkie randki forum ujsoły!\nportal randkowy i okolice gmina miechów!\nspotkanie singli szczecińska!\nZarejestruj się! Mapa trasy wycieczki Poznaj Ptaki na Green Velo.\nBiebrzański Park Narodowy. Projekt "Budowa strony internetowej Gminy Rajgród dostosowanej do potrzeb osób niepełnosprawnych" współfinansowany ze środków Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji. Zadaj pytanie burmistrzowi. Licznik odwiedzin W tym miesiącu: W sumie:\nPrevious Tarnowskie góry randki


procesory lga 775\nWyniki długoterminowe ze stentami uwalniającymi leki a stenty typu bare-metal w Szwecji ad\nDlatego oceniliśmy długoterminowy wynik u wszystkich pacjentów, którzy przeszli implantację stentu w Szwecji w 2003 i 2004 r., Jak odnotowano w szwedzkiej angiografii koronarografii i angioplastyce (SCAAR), i przeprowadzili dalszą analizę śmierci i zawału mięśnia sercowego, korzystanie z innych rejestrów krajowych. Metody\nNasze badanie objęło wszystkich pacjentów w Szwecji, którzy otrzymali stenty wieńcowe od stycznia 2003 r. Do 31 grudnia 2004 r., Dla których dostępne były pełne dane uzupełniaj�...\nZastosowaliśmy hierarchiczną klasyfikację zakrzepicy w stencie ustaloną przez Akademickie Konsorcjum Badawcze (ARC) w randomizowanych badaniach z udziałem 878 pacjentów leczonych stentami uwalniającymi sirolimus, 1400 leczonych stentami uwalniającymi paklitaksel i 2267 leczonych stentami gołymi metalami. Następnie zgromadziliśmy 4-letnie dane uzupełniają...\nWtórny przyrost pni roślin jednoliściennych\nWierzchołek wzrostu pędu występuje na dnie zagłębienia kształtu krateru, leżacego na szczycie pędu. Wg Helma, nieco zmodyfikowane wtórne tkanki stałe łączą się w zwarte kompleksy z pierwotnymi tkankami stałymi, a często zastępują je nawet w ich funkcjach. Ten typ przyrostu na grubość występuje u większości Gymnospermae, u zielnych i drzewiastych Dicotvledoneae i u niektórych drzewiastych Liliiflorae. Tkanki wtórne różnicują się z komórek merystematycznych, tworzących szersze albo węższe strefy — warstwy kambium. W t...\nRury opuszcza sie do wykopu ostroznie\nKrzywe Kaplana-Meiera reprezentujące szacunkowe 4-letnie skumulowane częstości występowania zakrzepicy w stencie, zgonu, zawału mięśnia sercowego i rewaskularyzacji docelowego uszkodzenia w połączonych, z randomizowanych próbach stentów uwalniających sirolimus i stentów z gołymi metalami. Liczba pacjentów zagrożone każdego roku, równe liczbie pacjentów, dla których dostępne były dane za każdym razem, bez tych z wcześniejszymi zdarzeniami. Mediana okresu obserwacji wyniosła 4,0 lat. Rycina 2. Krzywe Kaplana-Meiera reprezent...\nNajnowsze zdjęcia w galerii procesory lga 775 :\nRallycross Beetle debiutuje w Chicago\nczujnik czadu brico\nhttp://www.maxstrans.com.pl 751# , #leroy merlin czynne , #olx ciągniki zetor , #odchody pluskiew , #phantom power , #ogrodzenie betonowe cennik , #piła praca olx , #olx koszalin oddam , #drewno cena , #bejca do drewna na zewnątrz ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - procesory lga 775


Sellin: MKiDN będzie uwzględniać interesy konsumentów i artystów - sejm-rząd Wydarzenia\nSellin: MKiDN będzie uwzględniać interesy konsumentów i artystów\n20 listopada 2015 09:28\n- Spór pomiędzy otwartystami i przedstawicielami twórców będzie zawsze, dopiero weszliśmy do resortu, na pewno będziemy słuchać obu stron - mówi Jarosław Sellin (fot.sellin.pl)\n- Przy reformie prawa autorskiego cały czas trzeba szukać złotego środka między prawami twórców a prawami konsumentów - uważa Jarosław Sellin, który ma być wiceministrem kultury. Jak powiedział, MKiDN będzie uwzględniać też interesy konsumentów, nie tylko artystów.\nWchodzi w życie duża nowelizacja prawa autorskiego\nW piątek wchodzi w życie duża nowelizacja prawa autorskiego, która dotyczy m.in. tzw. wyjątku edukacyjnego, czyli prawa do bezpłatnego i bezlicencyjnego wykorzystania dzieł, np. filmów, książek czy artykułów prasowych w procesie nauczania. Wersja przyjęta przez Sejm - która nadaje to prawo wyłącznie "instytucjom oświatowym", tj. m.in. przedszkolom, szkołom (zarówno państwowym jak prywatnym), schroniskom młodzieżowym, ogniskom artystycznym, uczelniom czy jednostkom naukowym, ale już nie obejmuje bibliotek "niepedagogicznych", muzeów, archiwów ani organizacji pozarządowych - nie podoba się rzecznikom otwartej edukacji.\nJarosław Sellin, zapytany, czy przewiduje zmiany w prawie wychodzące na przeciw postulatom "otwartystów", powiedział: "Spór pomiędzy otwartystami i przedstawicielami twórców będzie zawsze, dopiero weszliśmy do resortu, na pewno będziemy słuchać obu stron, jakie są ich postulaty i w jakim kierunku to prawo powinno być zmienione".\nMinisterstwo kultury musi uwzględniać interesy konsumentów\nJak mówił, Ministerstwo Kultury ma "naturalnie ma większą skłonność do dbania o interesy twórców, ale z drugiej strony, jako że naszym zobowiązaniem powinno też być upowszechnianie kultury, treści kulturowych w szerokim odbiorze, to siłą rzeczy musimy też uwzględniać interesy konsumentów".\n"Znalezienie tego złotego środka jest niełatwe, a może nawet niemożliwe, ale w dialogu zarówno z organizacjami konsumentów jak i z organizacjami twórców trzeba tego środka szukać" - podkreślił. Dodał, że za reformę prawa autorskiego odpowiedzialny będzie Krzysztof Czabański.\nWedług autorów wchodzącej w piątek w życie nowelizacji zachowuje ona równowagę pomiędzy racjami tych, którzy chcą np. bezpłatnie i bez zezwolenia twórcy wykorzystywać utwory a właścicielami praw autorskich, a dozwolony użytek nie może stać się furtką do wywrócenia całego systemu ochrony praw autorskich.\nKrzysztof Czabański Prawo i Sprawiedliwość Jarosław Sellin Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego\nPecunia non olet 2015-11-25 22:40:53\nProponuję aby opłaty zasilały fundację prowadzoną przez p. Czabańskiego i jego żonę. Patriotyzm to kosztowne zajęcie.


Moduł dźwiękowy z włącznikiem światłoczułym - Idea4fun\nModuł dźwiękowy z włącznikiem światłoczułym jest wykorzystywany w pudełkach prezentowych. Moduł posiada własne zasilanie bateryjne. Dźwięk jest odtwarzany gdy do czujnika dostanie się światło i wyłączany gdy czujnik ponownie znajdzie się w ciemności. Czyli gdy moduł zostanie włożony do pudełka, które nie przepuszcza światła, dźwięk uruchomi się gdy pudełko zostanie otwarte i wyłączony, gdy pudełko zostanie zamknięte.\nDźwięk jest wgrywany na moduł podczas procesu produkcji.


[ukł. hamulcowy] EBD, ABS itd :: Fiat Stilo Forum\n[ukł. hamulcowy] EBD, ABS itd\nTemat: [ukł. hamulcowy] EBD, ABS itd\n09-12-2010, 23:25 #1\nStilo 1,9 JTD Multiwagon\nPodczas ruszania w śniegu wyskoczyły mi błędy ABS, EBD, ASR i tak już zostało, razem z stop engine. Miałem tak pół roku temu przy ostrym hamowaniu, zdarzyło się to samo, ale po dwóch tygodniach przy następnym ostrym hamowaniu wszystko zgasło. No i od tygodnia to samo. Swiecą się kontrolki: silnik, asr, abs i hamulec. Delikatnie próbowałem czy ABS zadziała, ale nie wyczuwam. Miał może ktoś coś podobnego?\n10-12-2010, 12:51 #2\nkolego podjedź na diagnostykę komputerową [burzę mózgów] gdyż błąd może leżeć po stronie czujnika, pompy bądź czegoś innego związanego z ABS'em.\n10-12-2010, 17:25 #3\ndyż błąd może leżeć po stronie czujnika, pompy bądź czegoś innego związanego z ABS'em.\nRaczej nie,bo nie świeciła by się kontrolka silnika,ale tak czy inaczej na kompa trzeba podjechać\nMyślę,że podczas tego gwałtownego hamowania coś się rozłącza i powoduje te błędy.Przejrzyj wiązki i skrzynkę bezpieczników w komorze silnika.Poza tym sprawdź masę silnika.\n10-12-2010, 17:36 #4\npisałem o ABS, a przy okazji diagnostyki komputer spr w błędach czemu zaświeciła się kontrolka silnika.\n10-12-2010, 17:57 #5\npisałem o ABS,\nWiem,ale tak jak pisałem wcześniej,moim zdaniem nie będzie to wina samego ABS,problem jest na pewno inny.\n10-12-2010, 18:02 #6\nniech tylko kolega zibiok, nie zapomni napisać, co było powodem, przyda się dla potomnych\n14-12-2010, 21:31 #7\nJak tylko się umówię w serwisie....\n17-12-2010, 21:48 #8\nFiat Stilo 1.2 16V + LPG Tartarini\nU mnie jest następująca sytuacja. Przy odpalaniu silnika, gdy panuje w powietrzu wyczuwalna wilgoć a silnik jest zimny pojawiają się na chwilę komunikaty - ABS failure, EBD failure, EBD failure. PO czym po chwili gasną. Co może być tego powodem ? W komputerze nie ma o tym żadnych informacji, błędów.\n17-12-2010, 22:30 #9\nTypowy objaw dla słabego aku podczas rozruchu .... moim zdaniem ....\n18-12-2010, 07:21 #10\ntak jak kolega wyżej napisał, zacznij od naładowanie akumulatora. Problem powinien zniknąć.\n18-12-2010, 11:10 #11\nDzięki za radę... w przerwie świątecznejna pewno to zrobię.\n[size=2][ Dodano: 2011-01-02, 23:40 ][/size]\nNaładowałem AKU i po sprawie ... Będę sprawdzał na bieżąco i mam nadzieję, że problem się juz nie pojawi\n06-02-2011, 23:26 #12\nOkazało się, że to problem z instalacją. Po naprawie autko jeździło ok. 2 tygodnie i sytuacja powtórzyła się. Podjechałem z reklamacją do serwisu, skasowali błędy gratis i czekamy co będzie dalej. Nikt nie ma pojęcia o co chodzi. Jak na razie wszystko OK.\n07-02-2011, 15:33 #13\ntrochę dziwne, skoro to naprawili i to w serwisie, że błąd się pojawił. Może faktycznie coś z wiązką kabli jest nie tak, a oni po prostu jak to w serwisie, skasowali błędy.\n12-02-2011, 22:04 #14\nTypowe dla tych serwisowych papraków, likwidować skutek a nie przyczynę.\n13-02-2011, 08:47 #15\nno tak, ale jechałbym do nich i się kłócił, nie dałbym im łatwo załagodzić tą sprawę, bo jeśli kilka osób to oleje to wiadomo jakie Oni potem maja podejście.\n« [ukł. hamulcowy] Problem z ABS !!! | Silniczek regulacji świateł »\nebd failure stilo\nfiat stilo ebd abs failure\nebd fiat stilo\nfiat stilo ebd failure\n, abs failure stilo, fiat ebd, stilo ebd failure , , blad ebd stilo, afiat stilo ebd, stilo abs failure, , STILO EBD, , fiat stilo ebd, abs ebd failure, fiat stilo usterka ebd, , , fiat stilo awaria ebd


Jak Pietraszak, obywatel, z Pietraszakiem, honorowym obywatelem - plus.expressbydgoski.pl\nJak Pietraszak, obywatel, z Pietraszakiem, honorowym obywatelem\nFot. Tomasz Pietraszak\nO upływie czasu, o ukochanym mieście, o szczęściu i pasji w rozmowie z Leonardem Pietraszakiem, wybitnym aktorem teatralnym i filmowym, miłośnikiem i kolekcjonerem malarstwa, bydgoszczaninem\nZaprosiłem do rozmowy pana Leonarda Pietraszaka.\nBardzo mi miło. Witaj kuzynie. I proszę, nie tak oficjalnie.\nZgoda. Co ostatnio czytałeś?\n„Świat bez głowy”. Portret Janusza Głowackiego autorstwa Izy Bartosz. Świetnie napisana, inteligentna, ciekawa, z trafnymi i życzliwymi wypowiedziami jego przyjaciół i tych, z którymi się bliżej zetknął. Niestety, miałem okazję tylko przelotem kilkukrotnie zamienić z nim kilka zdań. Bardzo żałuję.\nBydgoszcz to twoje miasto rodzinne. Odwiedzasz je, prawda?\nTak, choć rzadziej niżbym chciał. Pozwól, że zacytuję: „Bydgoszcz to piękna kobieta. Europejka z trudnym imieniem dla cudzoziemca. Nowoczesna i kolorowa, preferująca zieleń i rdzawe złoto, wiosną, latem i jesienią. Zakochana ze wzajemnością w Mądrych Ojcach Miasta. Ceni zabytki i tradycję. Troszeczkę próżna, lubi przeglądać się w przytulonej do niej rzece. Wie, że niezwykle awantażownie wychodzi na fotografiach i malarskich portretach. Jest dumna ze swoich Muzealników, Artystów, Poetów i Pisarzy, z Medyków, Pedagogów, Profesorów i wszystkich Pracujących, tych z inicjatywą i bez. Dojrzała, a zawsze pozostanie młoda.”\nMojej żony. Ale ja tak się z nimi identyfikuję, że właściwie uznaję je za swoje.\nNo tak Wanda, jak ty wrażliwa, artystyczna dusza, aktorka, poetka, pisarka, potrafi pracować słowami. Bydgoszcz to miasto twojego dzieciństwa i lat młodzieńczych.\nHmm… trudnych, ciężkich, ale miałem dzielnych rodziców i życzliwych krewnych.\nIm człowiek staje się starszy, tym częściej odwraca się za siebie, bez względu na ból karku. Ale mówiąc serio, przyznam, choć do tych wniosków dochodzi się późno lub zbyt późno, przegapiłem wiele pytań, których nie zadałem rodzicom, starszemu rodzeństwu. Byłbym teraz bogatszy o szczegóły rodzinnych opowieści. Rozumiałbym więcej, może nawet tęsknił inaczej...\nKim był twój ojciec, Aleksander?\nPodoficerem zawodowym, powstańcem wielkopolskim, (jak i jego bracia pochodził z Chodzieży pod Poznaniem - red.) W 1935 r. został służbowo przeniesiony z Korpusu Ochrony Pogranicza do 61 Pułku Piechoty, stacjonującego w Bydgoszczy. Dzięki temu kilka miesięcy później się urodziłem.\nA mama, Janina z Dmowskich?\nByła śliczną żoną i cudowną matką. W czasie okupacji - ciężko pracującą robotnicą w Fabryce Makaronów, przy ul. Chrobrego. Pokazywałem ci bramę, w której na nią czekałem i gdzie dawała mi garść suchego makaronu do przegryzienia. Odeszła zbyt szybko… Gdy jestem w Bydgoszczy, pierwsze kroki zawsze kieruję na Cmentarz Starofarny, gdzie leży mama.\nZaraz po wyzwoleniu chodziłem do Szkoły Podstawowej nr 20 im. Jana Matejki przy ul. Grunwaldzkiej. W latach 1950-1954 było Liceum Ogólnokształcące im. A. Mickiewicza przy ul. Nowogrodzkiej. Te lata wspominam najmilej. Moja klasa… Niezwykła, zgrana, grupa przyjaciół. Spis alfabetyczny koleżanek i kolegów w dzienniku pamiętam do dziś. Od A do końca. Cudowny etap edukacji. Ciekawe, że np. wielki monolog ze sztuki Cypriana Norwida, „Miłość czysta u kąpieli morskich” powraca w mojej pamięci tylko we fragmentach…\nPotem była Łódź. Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna i Filmowa. Wiedziałeś od razu, że jest to ważne miejsce dla ciebie?\nTak. Jak i potem zawód, który wykonywałem i teraz jeszcze sporadycznie wykonuję w teatrze Krysi Jandy. Nie chcę, żeby to zabrzmiało patetycznie, ale jest się szczęśliwym, gdy wykonuje się pracę, choćby najcięższą, mając świadomość, że ona jest dla mnie, a ja dla niej. Mnie to spotkało.\nleonard pietraszak rozmowa\nLeonard Pietraszak wywiad\nLeonard Pietraszak kolekcjoner\nLeonard Pietraszak aktor


Ochrona dostawców energii przed cyberatakami ... w USA\n09.07.2010 / ebos/heise online\nAdministracja USA zamierza chronić publicznych i prywatnych operatorów ważnej infrastruktury przed atakami z cyberprzestrzeni za pomocą nowego programu ochronnego.\n"The Wall Street Journal", który powołuje się na dobrze poinformowane źródła, twierdzi, że amerykańska Agencja Bezpieczeństwa Krajowego (National Security Agency, NSA) będzie prowadziła projekt o nazwie Perfect Citizen.\nOperatorzy elektrowni atomowych i dostawcy energii elektrycznej będą chronieni za pomocą czujników rozmieszczonych w sieciach komputerowych, które będą w stanie wykrywać podejrzane zachowania. Nie oznacza to jednak pełnego monitoringu wspomnianych systemów.\nWedług informacji dziennika przetarg rozpisany w ramach projektu Perfect Citizen wygrał amerykański koncern elektroniczny i zbrojeniowy Raytheon. Zlecenie opiewa na sumę 100 milionów dolarów. Projekt jest stworzony przede wszystkim z myślą o strukturach takich jak metro czy systemy nadzorowania ruchu, które były tworzone jeszcze przed powstaniem Intermetu i dlatego nie uwzględniono przy ich rozwoju pewnych kwestii bezpieczeństwa związanych z Siecią, ale mimo to zostały do niej podłączone.


"Czesi bez Rosicky'ego to nie jest ta sama drużyna" – Euro 2012 Sport Wprost\n"Czesi bez Rosicky'ego to nie jest ta sama drużyna"\nDodano: 16 czerwca 2012, 12:52 / Zmieniono: 16 czerwca 2012, 12:52 0\nRosicky nabawił się urazu w meczu z Grekami (fot. EPA/GERRY PENNY/PAP)\nOfensywnie grający obrońcy, waleczni pomocnicy oraz znakomity bramkarz - to zdaniem piłkarza KGHM Zagłębia Lubin Jiriego Bilka najmocniejsze punkty reprezentacji Czech, z którą Polska zmierzy się w walce o awans do ćwierćfinału mistrzostw Europy. Bilek podkreślił, że największą gwiazdą czeskiej kadry jest bramkarz Chelsea Londyn Petr Cech, a jego głównym atutem jest świetne ustawianie się na boisku.\n- W tych mistrzostwach niemal od początku brakuje mu trochę szczęścia i pewności, ale nie zmienia to faktu, że to nadal kapitalny bramkarz, który jest w stanie sam wybronić niejeden mecz - mówił o golkiperze Chelsea Bilek. Oceniając linię defensywną czeskiej reprezentacji zwrócił uwagę, że wszyscy obrońcy są bardzo dynamiczni, a Theodor Gebre Selassie, Michal Kadlec i David Limbersky chętnie angażują się w akcje ofensywne. - Solidnym zawodnikiem jest także Tomas Sivok, ale trudno jednoznacznie ocenić na co go stać w tym turnieju. Potrafi zagrać mecz bezbłędny i upilnować nawet najbardziej ruchliwego napastnika, ale tak w przypadku jego, jak i całego bloku defensywnego, nie można chyba mieć całkowitej pewności, że wszystko bezbłędnie wypali - zauważył piłkarz KGHM.\nJako główny punkt drugiej linii piłkarz Zagłębia wskazał Tomasa Rosicky'ego, którego "roli w kadrze nie da się przecenić, a partnerzy mają do niego wielkie zaufanie". Pomocnik Arsenalu Londyn od meczu z Grecją narzeka jednak na uraz ścięgna Achillesa, nie trenował od 13 czerwca, a decyzja o jego występie w meczu z Polską ma zapaść przed spotkaniem. - Jakość gry reprezentacji bez niego bardzo spada. Daje masę możliwych rozwiązań w ofensywie, a jego brak już w drugiej połowie meczu z Grecją był bardzo widoczny - zaznaczył Bilek.\nCharakteryzując pozostałych pomocników bratanek selekcjonera czeskiej reprezentacji podkreślił, że wszystkich cechuje wielka waleczność i pracowitość na boisku. Dodatkowo za Tomasem Huebschmanem i Jaroslavem Plasilem przemawia też duże doświadczenie. - Z kolei o Petrze Jiracku już przed mistrzostwami mówiono, że może być objawieniem turnieju, bo to piłkarz nietuzinkowy i bardzo kreatywny. Filigranowy skrzydłowy Vaclav Pilar jest natomiast bardzo szybki, lubi zbiegać do środka na prostopadłe piłki, często znajduje lukę w obronie rywala i jak na razie jest najlepszym strzelcem Czech na tych mistrzostwach - tłumaczył. W opinii Bilka występujący w dwóch poprzednich spotkaniach od pierwszej minuty napastnik Milan Baros nie rozgrywa najlepszego turnieju i dlatego jest przez kibiców krytykowany. - To jednak nadal bardzo doświadczony i groźny piłkarz. O takich jak on mówi się, że może być niewidoczny cały mecz, ale potrafi zrobić akcję, która rozstrzygnie losy spotkania. Tylko pytanie, czy będzie miał okazję to udowodnić - podkreślił zawodnik KGHM.


Polityka prywatności - Logispak\nWypełniając postanowienia określone w art. 13 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony danych osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych informujemy, że:\nAdministratorem Pana(i) danych osobowych jest LOGISPAK sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Plewiskach 62-064 przy ul. Grunwaldzkiej 519E/4, NIP: 7773246020, wpisanej do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, VIII Wydział Gospodarczy pod numerem KRS 0000542018 (dalej jako: „Spółka”).\nAdministrator Danych nie wyznaczył Inspektora Danych Osobowych. We wszystkich sprawach dotyczących przetwarzania danych osobowych przez nas oraz korzystania z praw związanych z przetwarzaniem danych mogą Państwo kontaktować się na adres email: rodo@logispak.pl, adres siedziby wskazany w ust. 1) lub tel. 94 36 527 07.\nPana(i) dane osobowe przetwarzane będą w celu:\nprzeprowadzenia czynności zmierzających do zawarcia umowy handlowej,\nrealizacji obowiązków prawnych spoczywających na Administratorze wynikających m.in. z przepisów prawa podatkowego i przepisów o rachunkowości,\nmarketingu bezpośredniego własnych produktów i usług lub utrzymywania relacji biznesowych pomiędzy Kontrahentem bądź osoby działającej w imieniu Kontrahenta a Spółką w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,\nodpowiadania na zapytania związane z produktami oferowanymi przez Spółkę,\ndochodzenia roszczeń na gruncie przepisów prawa cywilnego (o ile takie się pojawią)\nDane mogą zostać udostępnione wyłącznie podmiotom upoważnionym na podstawie przepisów prawa oraz z którymi zawarto umowy powierzenia danych.\nAdministrator dokłada wszelkich starań aby Pana(i) dane osobowe przetwarzane były w sposób adekwatny i tak długo jak jest to niezbędne do celów, w jakich zostały one zebrane. Mając to na uwadze, Administrator przechowuje Pana(i) dane osobowe przez okres nie dłuższy niż konieczny do osiągnięcia celów, dla których zebrano dane lub, jeśli jest to konieczne, w celu zachowania zgodności z obowiązującym prawem, w szczególności okres realizacji umowy i okres przedawnienia roszczeń. Administrator dokłada należytej staranności w celu odpowiedniego zabezpieczenia przekazanych danych osobowych, a w szczególności przed ich udostępnieniem osobom nieupoważnionym zgodnie z postanowieniami Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych (RODO).\nPrzysługuje Panu(i) prawo dostępu do danych osobowych oraz ich sprostowania, ograniczenia przetwarzania lub do ich usunięcia.\nPrzysługuje Panu(i) prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych.\nPodanie przez Pana(ą) bezpośrednio danych osobowych jest dobrowolne. Odmowa podania jednak danych osobowych może jednak uniemożliwić zawarcie umowy przez Administratora lub może wpłynąć na zakres usług, które Administrator będzie mógł świadczyć na rzecz Państwa firmy.\nJak się okazuje tegoroczny Taropak, pomimo niekorzystnego zazębienia się z wystawą FachPack w Norymberdze, ściągnął całkiem sporą rzesze potencjalnych klientów z zachodu i północy naszego kontynentu.\nJak najlepiej zabezpieczyć towar na palecie?\nSposobów zabezpieczania towaru na palecie jest dokładnie tyle, ile jest różnych rodzajów ładunków, jakie przychodzi nam na paletach transportować. Niezależnie od rodzaju i specyfiki przewożonych towarów, kierować należy się jedną złotą zasadą…\nPodmiot autorski © Logispak 2014. Projekt i realizacja: Dźwignia Handlu.


USAGI SEKAI: O jasnych podkładach słów kilka\n1. Catrice Infinite Matt\nJeden z moich pierwszych jasnych podkładów. Nie zgodzę się z tym że matuje. Daje satynowe wykończenie, minimalnie wilgotny efekt na twarzy. Krycie średnie. Zapach intensywny kremowy. Kolor całkiem w porządku, ale po utlenieniu minimalnie wpada w pomarańczowy odcień. Lubiłam go na co dzień, ale okazało się że zapychał pory.\nUżywam go okazjonalnie lub do sesji zdjęciowych.\n2. Pharmaceris Delikatny Fluid intensywnie kryjący\nMój najnowszy nabytek. Kolor fajny jasny, praktycznie mi pasuje, chociaż ja bym tam dała jeszcze odrobinkę żółtego pigmentu (wiem marudzę). Nie matuje, daje lekko wilgotny efekt, jest rozświetlający. Krycie średnie. Bardzo lekki. Niestety szybko traci się z twarzy (np przy odsączeniu sebum chusteczką). Raczej podkreśla pory. Bardzo przypomina mi koreańskie kremy BB.\n3. Revlon Colorstay (do cery tłustej)\ncena: 30 zł Allegro, 70 zł np Douglass\nKolor świetny, prawie mój idealny odcień skóry. Żółty pigment, jasny. Cały dzień albo noc trzyma się na skórze. Zmywać trzeba płynem dwufazowym lub czymś tłustym. Bardzo dobrze kryjący. Świetnie matuje. Niestety zawiera alkohol i do codziennego stosowania się nie nadaje (wysusza).\nUżywam go na imprezy lub wtedy kiedy cały dzień muszę wyglądać dobrze poza domem. Mój nr 1 wśród podkładów wieczorowych!\n4. SkinFood BB cream Peach, pore, sake\ncena: ok 50 zł (na Allegro)\nMój drugi krem BB. Silnie matujący. Kolor troszkę za bardzo pomarańczowy, ale nawet dopasowuje się do twarzy. Zawiera alkohol i przy dłuższym stosowaniu wysusza skórę :( Trzeba go szybko nakładać bo zasycha i może robić smugi. Krycie małe w kierunku do średniego. Ma intensywny brzoskwiniowo- chemiczny zapach. Pompka od połowy opakowania zaczyna pluć. Nie lubię go i raczej nie polecam. Używam go tylko w dni kiedy moja skóra bardzo się przetłuszcza, a ja potrzebuję silnego matu z niedużym kryciem.\n5. Skin 79 The oriental gold\nkolor: nie ma wyboru\ncena: ok 80 zł na Allegro\nMój drugi krem BB tej firmy (pierwszy był Hot pink i pisałam o nim TUTAJ). Kolor troszkę siny, ale na twarzy ładnie się dopasowuje. Delikatna wilgotna konsystencja. Aplikuje się go przyjemnie, najlepiej wklepując jak krem na dzień. Rozświetla, daje wilgotny efekt, dlatego zawsze muszę go przypudrować. Krycie delikatne, które można stopniować (można uzyskać średnie). Przy dotyku czasem migruje z twarzy. Jest cudowny w te dni, kiedy nie mam dużego wysypu trądziku.\nW opakowaniu w złotej zakrętce lusterko i błyszczyko-róż w pięknym różowym odcieniu.\nOpakowanie z pompką, można rozkręcić aby wydobyć resztki produktu (dla mnie to bardzo ważne).\nPiszcie, czy też używałyście tych podkładów, jakie macie odczucia, albo możecie mi jeszcze jakieś polecić?\nFarizah 18 marca 2013 17:36\nJak pisalas o swojej cerze mialam wrazenie ze opisujesz moja:)\nU siebie tez napisalam o podkladach i takze zawarlam tam revlon:)\nPlace Of Woman 25 marca 2013 18:25\nTego z Revlona używałam i był całkiem fajny:)


Beton architektoniczny » Blog Archive » Filtry pospieszne\nFiltry pośpieszne Filtry pośpieszne, podobnie jak filtry powolne, mają warstwę filtrującą z piasku. Stosuje się czysty piasek kwarcowy o ziarnach. 0,6-1,0 mm, a więc nieco grubszy niż dla filtrów powolnych. W filtrach pośpiesznych zanieczyszczenie filtru postępuje szybciej i urządzenia te muszą być oczyszczane raz na dobę, a podczas przyboru wody i zwiększenia ilości zawiesiny – częściej. Warstwę wody 0,3-0,7 m filtruje się przez warstwę piasku o grubo 0,6- 0,8 m. Prędkość filtracja wynosi 4-20 m/godz, a w filtrach superpośpiesznych dochodzi nawet do 100 m/godz. Co 24 godz lub w nieco krótszych odstępach czasu filtr należy płukać. Płukanie trwa 5-10 min i zużywa się na ten cel 1-3% wody przefiltrowanej. Raz lub dwa razy w roku należy piasek w filtrze sterylizować parą lub przemyć sodą (Na2COa) w ilości 2,5 kg na 1 m2 powierzchni filtru. Dojrzewanie filtru trwa ok. 15 min. [więcej w: niwelacja w przód, szamba plastikowe, materiały budowlane zielona góra ]\nTags: materiały budowlane zielona góra, niwelacja w przód, szamba plastikowe\nPowiązane tematy z artykułem: materiały budowlane zielona góra niwelacja w przód szamba plastikowe\nBudownictwo i architektura : mySurface iPhone / iPod App firmy DuPont\nDupont wysłał nam iPoda Touch, aby wypróbować jego aplikację mySurface (dostępna do bezpłatnego pobrania ze sklepu iTunes Store). Zasadniczo, aplikacja jest katalogiem kolorów i wykończeń dostępnych dla Corian i Zodiaq, dwóch ich produktów do powierzchni. Znałem już Coriana, ponieważ jest to jedno z najlepszych rozwiązań powierzchniowych do blatów i mebli. Zodiaq to produkt o większej […]\nCharakterystyczne przyklady budownictwa wiejskiego .\nCharakterystyczne przykłady budownictwa wiejskiego . Chałupa góralska o wysokim dachu dwuspadowym (z półszczytem górnym) krytym deskami. Ściany wieńcowe na podmurówce z kamienia. Charakterystyczne węgły stanowią zarazem motyw konstrukcyjny i architektoniczny. Ciesiołka pokazana na zewnątrz stanowi zasadniczy wątek architektury drewnianej. Chałupa sandomierska, kryta czterospadowym dachem słomianym, konstrukcja ścian wieńcowa; oblepiona na zewnątrz gliną, przez co czystość […]


Mięsak Kaposiego - zdjęcia - Kaposi's sarcoma - photos\nMięsak Kaposiego jest to nowotwór tkanek podskórnych i błon śluzowych. Najczęściej pojawia się w jamie ustnej, nosie i odbycie.\nMięsak Kaposiego powoduje charakterystyczne plamy na skórze lub błonach śluzowych. Plamy te (guzki) mają dość bogatą sieć małych naczyń krwionośnych i krwinek czerwonych, do których nie dociera tlen i z koloru czerwonego przechodzą w niebieski. Poprzez połączenie koloru niebieskiego i czerwonego powstaje fiolet, i właśnie w tym kolorze są mięsaki Kaposiego. Mogą rozprzestrzeniać się do innych narządów takich jak płuca, wątroba lub przewód pokarmowy.\nSą dwie okoliczności, w jakich mogą pojawiać się mięsaki. Pierwszą z nich jest stan zaburzenia pracy układu odpornościowego po przeszczepach. Podawane są wtedy leki, które mają pomóc organizmowi przyjąć nowy organ. Mogą one jednak wywoływać zmiany, które przejawiają się powstawaniem mięsaków.\nDrugą jest zespół nabytego zaburzenia odporności organizmu- AIDS.\nZmiany guzowate- guzki różnej wielkości i grubości, purpurowe a czasami z brązową lub żółtą otoczką wokół.\nZmiany naciekające- duże plamy na skórze lub pod skórą.\nZmiany limfatyczne- mogą powodować powiększenie węzłów chłonnych i może być konieczne przeprowadzenie biopsji w celu wykluczenia lub potwierdzenia zakażenia.\nMięsak Kaposiego - zdjęcia Kaposi's sarcoma - photos\nTagi: brodawki, choroba, choroby, chorób, kłyciny, kłykciny kończyste, leczenie, mięsak kaposiego, mięsak kaposiego objawy, nerek, opryszczka, opryszczka narządów, penisa, rzeżączka, sepsa, swędzenie, syfilis, wirus hpv


Najbardziej wyczekiwany gość - Mikołajki - ModaiJa\nStrona główna » Blog » Najbardziej wyczekiwany gość – Mikołajki\nNajbardziej wyczekiwany gość – Mikołajki\nMikołajki to szczególny dzień w roku. Obchodzone w Polsce 6 grudnia angażują siły wszystkich dorosłych w to, aby dzieciom sprawić odrobinę radości. W bardzo szczególny sposób, bo nawet prezenty urodzinowe nie są już wtedy tak istotne, jak wizyta tego staruszka, na którą wszystkie dzieci wyczekują z dużą niecierpliwością. To św. Mikołaj jest dla nich tak ważny. Bardziej, niż prezenty, które im przynosi. Dlatego dzień św. Mikołaja to czas, gdy na twarzy każdego dziecka i każdego dorosłego widnieją szerokie uśmiechy.\nJak głoszą podania św. Mikołaj był biskupem Miry, znajdującej się na terenie dzisiejszej Turcji. Tam też się urodził w 3 wieku naszej ery. Był znany ze swojego miłosiernego podejścia do ludzi i z ogromnej pobożności. Nikomu nie żałował dobrych uczynków, ale także swoich dóbr materialnych, które otrzymał w spadku po rodzicach. Z jego postacią związanych jest wiele historii, które stawiają ukazują go, jako człowieka przepełnionego dobrocią i współczuciem dla biednych, chorych i potrzebujących. Nie bez znaczenia jest też data najczęściej obchodzonego dnia św. Mikołaja, czyli dzień 6 grudnia. W tym dniu ponoć św. Mikołaj zmarł. Trudno się dziwić, że postać człowieka bezinteresownego i chcącego pomagać wielu ludziom, do dnia dzisiaj, choć nie zawsze pod nazwą św. Mikołaja stała się wzorcem do naśladowania dla kolejnych pokoleń.\nJak widać Mikołaj, jakiego znamy dzisiaj nie zawsze chadzał w czerwonym płaszczu, czerwonej czapce i z workiem na plecach. Skąd w takim razie pomysł na stworzenie takiego obrazu tego sympatycznego staruszka? Choć nie jest to fakt historyczny, wieść niesie, że charakterystyczna postać Mikołaja została zaprojektowana w latach trzydziestych XX wieku przez pewnego artystę na zlecenie. Zlecającym był najpopularniejszy chyba dzisiaj koncern Coca – Cola, a wtedy istniejący na amerykańskim rynku już trzydzieści parę lat. I tak od tamtego czasu, postać Mikołaja, jakiego znamy współcześnie rozpowszechniła się na całym świecie.\nZa wschodnią granicą, w Rosji dzieci oczekują wizyty Dziadka Mroza. Przychodzi on wraz z nadejściem Nowego Roku i w odróżnieniu od znanego nam obrazu Mikołaja, przechadza się on w długim płaszczu koloru srebra, błękitu lub czerwieni, na głowie ma futrzaną czapkę. Co ciekawe prezenty pomaga mu rozdawać dzieciom jego wnuczka Śnieżynka, a on sam ma żonę, określaną mianem Starucha Zima.\nWe Włoszech odpowiednikiem Mikołaja jest Befana. To postać kobiety, a dokładnie wiedźmy, która odziana w stare, poszarpane ubrania, lata na miotle i wchodząc do domów przez kominy zostawia dzieciom prezenty.\nDla wszystkich dzieci Mikołaj jest magiczną postacią. To on przez cały rok obserwuje przecież ich wszystkie postępki. Skrupulatnie odnotowuje sobie zachowania godne pochwały i te mniej chwalebne wybryki. Mikołajowi nic nie jest w stanie umknąć. I nawet, jeśli roczny bilans malucha nie jest najlepszy, dzieci zawsze mają nadzieję, że to właśnie on, Mikołaj, jest w stanie im wybaczyć wszystkie naganne wyczyny i dać szansę na poprawę. Po to, aby w kolejnym roku znowu mógł zawitać z prezentem. Odziany w czerwony płaszcz, z bajkowo siwymi włosami i brodą, z zaprzęgiem reniferów, dzwoneczkami, workiem prezentów i swoimi małymi pomocnikami, Mikołaj w oczach dzieci oprócz prezentów, na które tak czekają zawsze ma w sobie wiele radości i skierowanej do nich życzliwości. Jeśli Mikołaj kocha dzieci, jakże by one nie miały go kochać.\nZazwyczaj dzieci wierzą w istnienie św. Mikołaja. Choć nie wszystkie, bo wraz z wiekiem wiara ta momentami zostaje zachwiana przez nieporadność dorosłych. A dzieci w swojej przenikliwości są niekiedy nieubłagalne. Nie zadowalają się powierzchownymi odpowiedziami, na nurtujące je pytania. Bo jeśli mama lub tato ma problem z wyjaśnieniem, jak to Mikołaj jest w stanie dostać się do mieszkania przez komin, albo przez okno, albo jak w tym samym czasie może obdarować prezentami wszystkie dzieci na całym świecie, to zaczynają się wątpliwości. Wielu rodziców nie utrzymuje wiary dziecka w istnienie Mikołaja. Zawsze jest to kwestia indywidualnego wyboru. Z jednej strony utrzymać wiarę w Mikołaja jest trudno, z drugiej ciężko jest chyba wytłumaczyć maluchowi, że Mikołaj to przebieraniec, który za swoją sztukę otrzymał wynagrodzenie, a prezenty w rzeczywistości kupili rodzicie. To chyba zbyt brutalny sposób na odzieranie naszych pociech z ich dziecięcych wyobrażeń.\nRok rocznie dzieci wyczekują przyjścia Mikołaja. Rok rocznie Mikołaj przychodzi. I za każdym razem jest to okazja, która napędza gigantyczną marketingową machinę. Kiedyś za Mikołaja przebierał się wujek, dziadek, ksiądz lub sąsiad. Teraz Mikołaja można zwyczajnie wynająć. Istnieją firmy, które swoją działalność skupiają właśnie na tym fachu. Tak, więc, Mikołajki to nie tylko czas, w którym dzieci dostają prezenty. Czas przyjemności. To czas, w którym „Mikołaje” mogą coś zarobić. Ale nie tylko oni. Nie ma przecież lepszej okazji w roku w handlu, jak właśnie Mikołajki, które rozpoczynają przedświąteczny okres kupowania prezentów. W tych paru tygodniach obroty wielu sklepów z zabawkami i akcesoriami przeznaczonymi dla dzieci mają najwyższe obroty w ciągu całego roku kalendarzowego.\nChcemy czy nie, św. Mikołaj tak głęboko jest zakorzeniony w naszych corocznych zwyczajach przedświątecznych, że bez niego początek grudnia nie przynosiłyby tyle radości. Nie tylko dzieciom, ale także dorosłym, bo możliwość otrzymania od Mikołaja rózgi zamiast prezentu, już niejednemu niegrzecznemu dziecku dała do myślenia i wywołała u niego chęć poprawy. Bo, które dziecko, nie chciałoby dostać prezentu od Św. Mikołaja?\nfaust2018-03-14T12:06:51+00:0028 listopada 2010|Kultura|


Luis Meseguer Rayo Vallecano B wideo, historia transferu i statystyki - SofaScore\n19 (7 Sep 1999)\nBrak ostatnich wydarzeń dla zawodnika Luis Meseguer\nLuis Meseguer (GNQ) jest obecnie zawodnikiem Rayo Vallecano B, drużyny grającej w Tercera Division, Group 7. Luis Meseguer ma 19 lat (7 Sep 1999) i ma 177 cm wzrostu. Luis Meseguer jest zawodnikiem, którego preferowaną nogą jest obie. Luis Meseguer jest obecnie związany kontraktem z drużyną Rayo Vallecano B do Jun 30, 2021. Jego numer na koszulce to 33.\nLuis Meseguer statystyki, oceny zawodników, gole, heat map i powtórki wideo na SofaScore dostępne dla niektórych meczów Luis Meseguer i Rayo Vallecano B. Luis Meseguer previous match for Rayo Vallecano B was against Leganés in Copa del Rey, and the match ended with result 2 - 2( mecz zakończył się remisem).\nProfil zawodnika Luis Meseguer przedstawia jego wszystkie mecze wraz z obszernymi statystykami. Najważniejsze statystki dla każdego spotkania, ocenę SofaScore, gole, asysty, kartki i inne istotne dane.\nSofaScore piłka nożna wyniki na żywo używa unikalnego algorytmu do generowania oceny zawodnika Luis Meseguer na podstawie szczegółowych statystyk, analiz i naszej własnej wiedzy.\nSofaScore wyniki na żywo dostępne są aplikacje na iPhone'a i iPad'a, aplikacje na Androida na Google Play oraz aplikacje na Windows Phone. Możesz nas znaleźć we wszystkich sklepach w różnych językach szukając "SofaScore". Zainstaluj aplikację SofaScore i śledź na żywo mecze Luis Meseguer na twoim telefonie!


ZNP: w miastach wojewódzkich będą pikiety przeciwko reformie oświaty - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościZNP: w miastach wojewódzkich będą pikiety przeciwko reformie oświaty\nZNP: w miastach wojewódzkich będą pikiety przeciwko reformie oświaty\n- Chcemy zwrócić uwagę stronie parlamentarnej na to, że nie można tak wprowadzać i "dogniatać kolanem" ustaw. To jest coś, co dotyczyć będzie prawie 5 mln uczniów, ponad 600 tys. nauczycieli, ponad 100 tys. pracowników administracji i obsługi, którzy - nie czarujmy się - padną pierwsi ofiarą tych zmian - powiedział we wtorek w Lublinie na konferencji prasowej prezes ZNP Sławomir Broniarz, który spotkał się tu z nauczycielami i związkowcami.\nBroniarz poinformował, że protest będzie organizowany w 16 miastach wojewódzkich, mniej więcej w tym samym czasie, ok. godz. 14- 14.30. Dodał, że do protestu dołączy też Koalicja "NIE dla chaosu w szkole" (którą tworzą różne organizacje, instytucje, ruchy społeczne, rodzice i nauczyciele); zainteresowanie wyraża też wielu rodziców.\n- W szkole mamy do czynienia z kimś, kto jest dla rodzica skarbem największym - z dzieckiem. Eksperymentowanie na tym dziecku, wprowadzanie totalnego chaosu, podyktowanego tylko i wyłącznie realizacją politycznych deklaracji, bez odnoszenia się do warunków, w jakich dziecko funkcjonuje, sytuacji szkoły, nauczyciela, wychowawcy, to jest nieporozumienie - zaznaczył Broniarz.\nBroniarz zaznaczył, że gimnazja, które stały się "głównym winowajcą" w działaniach ministerstwa, "bronią się wynikami", są wysoko oceniane w różnych badaniach. Dodał też, że ZNP nie wierzy zapewnieniom ministra edukacji, że nikt pracy nie straci. - Konsekwencje tych nietrafionych decyzji poniesie nie minister - a szkoda - ale samorządy, nauczyciele, rodzice - dodał prezes ZNP.\nObecny na konferencji prezydent Lublina Krzysztof Żuk, przywołując krytyczne oceny reformy oświatowej wyrażone przez Związek Miast Polskich, apelował o rozłożenie w czasie wprowadzanych zmian. Przypomniał, że samorządy tylko na inwestycje związane z gimnazjami wydały ok. 8 mld zł, a ich likwidacja - według szacunków Związku Miast Polskich - pochłonęłaby ok. 1 mld zł dodatkowych kosztów. - Te szacunki są dalece nieprecyzyjne, bo na dzień dzisiejszy nie mamy jeszcze regulacji prawnych dotyczących finansowania oświaty w nowym systemie - powiedział Żuk.\n- Dajmy sobie więcej czasu, żeby to przygotować. Pani minister edukacji chce, by z końcem lutego wszystkie szkoły były przekształcone, by ta lawina zmian ruszyła. My mówimy: za szybko; skoro mamy październik, a nie ma wszystkich aktów prawnych - dodał Żuk.\nŻuk podkreślił, że wiele samorządów aktualnie realizuje inwestycje związane m.in. z modernizacją czy budową szkół. W Lublinie na ten cel wydano już ok. 100 mln zł, a potrzeba jeszcze kolejne 100 mln zł. - Jeśli rząd czuje się tak zdeterminowany do wprowadzenia tej reformy, to niech ją wydłuży w czasie, żebyśmy mogli podołać tym wszystkim wyzwaniom remontowo-inwestycyjnym - zaznaczył.\nPrezydent Lublina podkreślił, że wprowadzenie przez ministerstwo edukacji reformy oświatowej pociąga za sobą wysokie koszty dla samorządów, a z drugiej strony - jak zaznaczył - jest program wicepremiera Mateusza Morawieckiego, który wymaga od samorządów "maksymalnej aktywności w sferze inwestycyjnej".\n- Albo jedno, albo drugie. Nie da się mówić językiem ministerstwa finansów, które chce mieć nadwyżki w samorządach, bo kreuje bardzo wysoki deficyt 60 mld w budżecie państwa, i jednocześnie oczekiwać, że samorządy będą składać skuteczne aplikacje o środki europejskie i realizować inwestycje w wymiarze lokalnym. Stąd nasze oczekiwania wydłużenia tego okresu wprowadzania zmian w oświacie i bardzo rzetelnej rozmowy o tych aspektach organizacyjno-finansowych - powiedział Żuk.\nJestem pracownikiem obsługi w szkole i powiem jedno - pracownicy szkoły a szczególnie nauczyciele maja klawe zycie ! najlepsza praca to w szkole\nPIS zaczyna na nowo pisac podręczniki do historii i geografii np, że ziemia jest płaska nad nią niebo a pod nią piekło i że słońce się kręci wokół niej... wprowadzono też nowy przedmiot "Rozpoznawanie czarownic i wiedzm w praktyce"\nKOMUSZE PUPILKI Z ZNP boją się o NIEPOTRZEBNE STOŁKI W GIMNAZJACH DYREKTOR, ZASTĘPCA , ZASTĘPCA ZASTĘPCY\nwyrzucić tych nauczycieli na bruk. 50% z nich się nie nadaje na nauczycieli. dzisiejsza szkoła to farsa\nWielu, bardzo wielu nauczycieli z ZNP popiera obecne reformy, a w szczególności likwidację społecznie szkodliwych gimnazjów. Te pikiety to pomysł p. Broniarza, który jest coraz bardziej oderwany od realiów oświatowych.


Czarna Toyota GT na Toyach - Strona 10 - Celica-Club .:Poland:.\nPostautor: Bakuu0 » 13-03-17, 10:37\nW dolotowym największy syf czynią odmy.\nPostautor: majster » 13-03-17, 15:28\nGrzegorz pisze: Ładna szt. felga kozak\nJeszcze na zimowym setupie, ale już tylko dotknąć jak Braidy wpadną z powrotem Kat, żeby był ładny-nie mogę się patrzeć na rdzę, mi on nie przeszkadza, więc po co psuć, do zielonych -no na pewno nie ja\nBakuu0 pisze: W dolotowym największy syf czynią odmy.\nTylko oil catch tank ratuje?\nPostautor: Bakuu0 » 13-03-17, 15:30\nmajster pisze: Bakuu0 napisał/a:\nZawsze wyłapie kakao w zbiornik, a nie w dolot.\nPostautor: majster » 01-11-17, 19:09\nPosprzątałem trochę w temacie. Odświeżyłem fotki, część udało się odzyskać. Niestety nie wszystkie, bo photobucket przywalił w ch.... i chcą teraz niemałą kasę\nPotrzebuję kupić linkę do ręcznego czy poza ASO, coś godnego polecicie?\nTakże tarcze na przód wraz z klockami. Wymieniłem swojego czasu na ATE i klocki z ASO, ale nie byłem zadowolony z efektów hamowania od samego początku. Co sprawdzonego macie u siebie?\nRe: Czarna Toyota GT na Toyach\nPostautor: majster » 15-01-19, 13:42\nCelica żyje i ma się dobrze. Bardzo mało jeździ ostatnio. Trochę się działo, żadnej poważnej awarii, ale dała mi popalić...\nZacznę od najprzyjemniejszych rzeczy. Ładowarka Quick charge z voltomierzem postanowiłem, po awarii alternatora (później o tym). Działa super, podświetlenie zielone w kolorze OEM , QC działa jak należy. Voltomierz zaniża ok. 0.3-0.4V, podpięty przewodami 1.5mm.2 bezpośrednio do aku (po przkaźniku):\n3-drożne głośniki współosiowe TS-A20i131 20cm. średnicy udało mi się wkomponować w oryginalne puszki w drzwiach. Powiem, że ze zwykłym radiem Blaupunkta gra to bardzo zacnie W planach jest wzmacniacz 2-kanałowy. Oraz wyciszenie drzwi, ale dopiero jak zrobi się ciepło i sucho:\nTak to wygląda już w drzwiach\nStare miały już dość...\nŚwiece platynowe BKR6EP (0.8mm. przerwa)\nWalczyłem jakieś 2 tygodnie z wolnymi obrotami, rozkładałem już ręce, a falowanie powstało na drugi dzień po montażu drugiego alternatora. Stary ładował, ale dopiero od ok.1200obr.\nWymieniłem szczotki i regulator napięcia. Bez zmian. Zawiozłem do elektryka i mówi od razu, że stojan zjarany... reczywiście wyglądał, jakby dostał dużego prądu. W końcu kupiłem używkę. Wymieniałem bez zaglądania do niego i jest do dzisiaj ok. Stary muszę gdzies wysłać do regeneracji-polecicie jakiś sprawdzony zakład?\nNa drugi dzień zaczęły się kłopoty z falowaniem obrotów... czy to miało związek z wymianą alternatora, czy zbieg okoliczności...> Zgodnie z manualem od 3S-GE sprawdziłem wszystkie czujniki, podciśnienia, czyściłem przepustnicę. I zonk. Dalej. Rozebrałem czujnik IACV, nie otwierał i zamykał prawidłowo po podaniu napięcia. Na 2 dni był spokój i falowanie powróciło. Tym razem wywaliło check i błąd silnika nr.33, którego nigdzie nie ma opisanego. Kupiłem 2 przepustnice z przedlifta tylko dla zaworu IACV. Przełożyłem zawór i od 5 dni jest ok. z tym, że tuż po odpaleniu obroty wskakują na pół sek. na jakies 1600, spadają na ok.400-500 na następne pół sek. i dopiero stoją równiutko. Tylko przy pierwszym zimnym uruchomieniu.\ncała kolekcja przepustnic