Powiedz, że jesteś moja – Elisabeth Norebäck – Nasze recenzje\nPowiedz, że jesteś moja – Elisabeth Norebäck\nOpublikowany 24/08/2018 24/09/2018 Autor Martycja\nTak jak już kiedyś wspominałam – po skandynawskie kryminały/thrillery mogę sięgać w ciemno. Tak też było i w tym przypadku, choć nie ukrywam, że do lektury zachęciła mnie okładka oraz sam opis i rekomendacje z tyłu okładki. No właśnie, jeśli już jesteśmy przy nich. Z reguły mają one jedynie jeden cel – zachęcić tak czytelnika, aby chciał poznać historię, którą trzyma w ręku, zapragnął pójść do kasy i kupić tę książkę, a potem zarywać dla niej noce. Jednak nieco później przychodzi tylko i wyłącznie rozczarowanie. Dlaczego?\nBo okazuje się, że ta historia, która miała być taka niesamowita i wciągająca, nie dająca zasnąć choćby na kilka minut, tak naprawdę jest mocno zwyczajna, powtarzalna i tak w ogóle to takich pomysłów na fabułę było już z kilkanaście, a ta wcale nie należy do najlepszych. Wręcz przeciwnie było w przypadku „Powiedz, że jesteś moja”. Tutaj rekomendacja umieszczona z tyłu okładki w 200% oddaje klimat tej powieści. Ale wszystko po kolei.\nStella wiedzie dość szczęśliwe życie – ma kochanego syna, partnera oraz dobrą pracę, jest psychiatrą. Jednak jej przeszłość zalana jest mrokiem. Kiedyś, gdy była młoda, również miała ukochanego męża, Daniela, a na świat przyszła ich upragniona córeczka – Alice. Jednak pewnego dnia zdarzyła się tragedia – Stella, nie myśląc o tym, że nigdy nie wiadomo skąd może przyjść zagrożenie i niebezpieczeństwo, zostawiła swoje dziecko w wózku, zaś sama udała się na brzeg morze. Po niedługim czasie wróciła, ale było już za późno. Alice zniknęła. Zaczęły się nerwowe poszukiwania, ciągłe przesłuchania policjantów, którzy raczej robili to by odwalić robotę, bo swoje przypuszczenia mieli. Nikt nie wierzył, że matka, która kocha nad życie dziecko, może je spuścić z oka choć na chwilę. Stella nie mogła tego znieść i popadła w depresję. Znalazła się na oddziale psychiatrycznym. Po dwudziestu latach mogłoby się wydawać, że się ze wszystkim pogodziła, zwłaszcza że urządziła córeczce tzw. „Kamień Pamięci”, coś symbolizującego nagrobek. Jednak, kiedy na progu jej przychodni pojawia nagle młoda dziewczyna, ta czuje, że to jej zaginiona Alice. Jednak ta przedstawia się jako Isabelle i zachowuje się jakby jej nie pamiętała…\nZacznijmy może od samej okładki, bo to ona moim zdaniem, rzuca się dość intensywnie w oczy. Jest tajemnicza i sprawia wrażenie skutej lodem i mroźnej. Bo w sumie ta historia mrozi serca (ale spokojnie na koniec je roztapia 😉 ). Utrzymana jest raczej w ciemnych odcieniach niebieskiego, zaś w oddali widać zarys kobiecego ciała. Jeszcze dalej są wody morza. Litery tytuły mają żółty kolor, co świetnie się skomponowało z tłem. Niby minimalistyczny obraz, a ukazujący naprawdę wiele. W pełni rozumie się zamysł grafika, kiedy dobiegnie się już do końca powieści, wtedy wszystko staje się jasne niczym słońce w najgorętszy dzień lata.\nHistoria, którą stworzyła autorka przeraża i wywołuje na całym ciele dreszcze. No, bo pomyślcie tylko – przecież coś takiego mogłoby się przydarzyć każdemu z nas. Do głowy nie chce nam przyjść najmniejsza myśl o tym, że byśmy nigdy nie pozostawili bez opieki malutkiego dziecka, jednak z drugiej strony różne są sytuacje, nie jesteśmy w stanie przewidzieć każdego naszego zachowania. To, z czym musiała zmagać się główna bohaterka „Powiedz, że jesteś moja” jest po prostu okropne. Znikąd pomocy, wsparcia, nawet ze strony własnego partnera, który przecież powinien wspierać w każdej sytuacji, bez względu na to, co sam o danej sytuacji myśli. Trzeba być ogromnie twardą osobą i zdeterminowaną, żeby dążyć do celu za wszelką cenę. Trzeba to przyznać, że Elisabeth Noreback świetnie zarysowała każdego ze swoich bohaterów z osobna – sprawiła, że Stella to twarda babka, chociaż ma swoje słabsze chwile, kiedy wydaje się, że zaraz sięgnie dna. Jest Henrik, partner głównej bohaterki, który jest świetnym lekarzem, ale w domu nie za bardzo sobie radzi. Zamiast uwierzyć Stelli, że odnalazła ich córkę, ten wpiera jej, że to nieprawda, że znów ma jakieś urojenia. Wyraźnie widać, że przemawia przez niego strach o ukochaną kobietę, ale moim zdaniem, za wszelką cenę powinien ją wspierać we wszystkim. Wreszcie mamy antagonistkę – Kerstin, która była chyba najlepiej rozwiniętą postacią tej powieści. Z początku stwarza pozory miłej osóbki, czytelnikowi trudno jest odczuwać do niej coś innego niż sympatię, ale kiedy zaczyna działać… Wtedy emocje zmieniają się o 180 stopni, stają się zwyczajnie negatywne. Historia przeraża i daje do myślenia. Najgorsze chyba w tym wszystkim jest to, że gdyby Alice nie została uprowadzona to mogłaby mieć naprawdę szczęśliwe dzieciństwo – wypełnione śmiechem i zabawą z rówieśnikami, a tak żyła w ukryciu, odizolowana od reszty świata, jakby była więźniem osoby, która za wszelką cenę pragnie udowodnić, że świat jest taki strasznie zły, że z każdej strony czyha niebezpieczeństwo, a ona, mama, chce je tylko chronić.\nAutorka potrafi tak poprowadzić całą historię, że czytelnik nigdy nie może być pewien tego, co za chwilę się wydarzy. Zwrotów akcji i to takich zaskakujących było tutaj naprawdę sporo. Podczas lektury odczuwałam wiele emocji – podziw, kiedy to Stella każdą przeszkodę rzucaną jej pod nogi pokonywała wysokim skokiem i z uśmiechem na twarzy; strach, kiedy Isabelle stanęła w obliczu prawdziwego zagrożenia i w końcu dotarło do niej w 100%, co się tutaj dzieje; wzruszenie, kiedy w końcu dobiegłam do końca i wszystko się wyjaśniło. Serio, książka ma ponad 500 stron (lubię takie grubaski!), a w ogóle nie odczuwa się tego podczas lektury, akcja brnie szybko do przodu, kiedy kończy się jeden rozdział zaraz odczuwa się nieprzemożną chęć rozpoczęcia następnego, bo przecież trzeba się przekonać, co wydarzy się za chwilę! No właśnie, bardzo się ucieszyłam, że autorka postanowiła zastosować tutaj pewien zabieg – otóż oddała głos trzem kobietom, na których opierał się główny filar fabuły. Dzięki temu łatwiej jest czytelnikowi poznać całą historię z trzech perspektyw, nie musi się zastanawiać nad tym, co inni odczuwają, dlaczego postępują w ten konkretny sposób, co nimi kieruje i jak wygląda ich życie. Tym bardziej historia tutaj przedstawiona szokuje i sprawia, że się na chwilę zatrzymuje i rozmyśla nad tym, jak to wszystko, co mamy w życiu jest ulotne i jak przez drobną nieuwagę, można to w łatwy sposób stracić. Tak, mam tutaj nawet na myśli dziecko.\nPodsumowując, „Powiedz, że jesteś moja” to historia, która ukazuje jak można zwariować na punkcie dziecka i to w dwojaki sposób. Z jednej strony można zwariować od tego, że dziecko zaginęło, a my zwyczajnie nie wiemy, co się z nim dzieje/stało. I spokoju zaznamy dopiero wtedy, kiedy wyjdzie na jaw, że ono nie żyje albo się szczęśliwie odnajdzie. Z drugiej strony można zwariować od śmierci własnego dziecka, bo nigdy nie powinno być tak, że to rodzice przeżywają własne dzieci. Autorka potrafiła stworzyć specyficzny i niepokojący klimat, dopiero jak czytelnik dojdzie do końca zazna spokoju. Ale z pewnością ta historia będzie jeszcze prze jakiś czas w jego umyśle, nie da o sobie zapomnieć. Myślę, że spodoba się ona wszystkim fanom skandynawskich autorów, kryminałów i thrillerów, ale także tym, którzy swoją przygodę dopiero rozpoczynają z tymi gatunkami 🙂\nZa książkę do recenzji dziękuję wydawnictwu ZYSK i SPÓŁKA\nOtagowane: Elisabeth Norebäck, Zysk i S-ka\nPoprzedni wpis Lato utkane z marzeń – Gabriela Gargaś\nJedna myśl na temat “Powiedz, że jesteś moja – Elisabeth Norebäck”\n25/08/2018 o 01:55\nZastanawiam się nad fenomenem skandynawskich kryminałów. Ja mam za sobą Asę Larsson – bardzo dobra Autorka, pozdrawiam 🙂


Przyczep przyczepę - PPR\nŻadne rozwojowe gospodarstwo rolne nie może się obejść bez nowoczesnych środków produkcji i maszyn. Elementem niezbędnym w takim gospodarstwie jest przyczepa – nowoczesna, trwała, wyprodukowana z myślą o jak najszerszym zastosowaniu. Kilka najnowszych typów przyczep, wyprodukowanych przez liderów w tej branży przedstawiamy poniżej.\nFliegl Agrartechnik Gmbh - producent całej gamy przyczep rolniczych. W swojej ofercie posiadają 16 modeli przyczep jednoosiowych, trójstronnego wywrotu o dopuszczalnej masie całkowitej od 2 650 do 20 000 kg i masie własnej od 500 do 4 600 kg. Z kolei seria DK to konstrukcje dwuosiowe, a DDK, trzyosiowe, trójstronnego wywrotu. Dopuszczalna ładowność tych modeli wynosi od 4 500 do 18 000 kg. Wszystkie przyczepy Fliegla zaopatrzono we wzmocnione ramy nośne. Są one wykonane z z profili w kształcie U, bez jakiegokolwiek spawu. Zapewniło to wyjątkową stabilność i odporność na zniekształcenia. Obracalny dyszel daje możliwość korzystania z dolnego bądź górnego zaczepu.\nSeria przyczep Gigant nagrodzonych srebrnym medalem na prestiżowych targach Agritechnika to maszyny bardzo wszechstronne, z układem zsuwającym, nadające się do transportu również ciężkich ładunków. Systemu zsuwającego Fliegla nie należy mylić z powszechnie znanymi przenośnikami łańcuchowo - listwowymi stosowanymi w rozrzutnikach obornika. Ten sposób rozładunku, przedstawiony na ilustracji, pozwala na 5 razy szybszy rozładunek i na zwiększenie pojemności skrzyni, nawet do 80 % dzięki możliwości zagęszczenia ładunku. Przyczepy nadają się do przewozu praktycznie wszystkich ładunków. Od ziarna przez okopowe, piasek, słomę a nawet śnieg. Dzięki możliwości sprasowania materiału, znakomicie sprawdzają się przy zwożeniu zielonki. Zsuwanie, a nie wywracanie ma jeszcze jedną zaletę. Tylko w ten sposób można rozładować ładunek w niskich pomieszczeniach i na pochyłym terenie. Gigant to seria składająca się z przeszło 12 modeli o różnym tonażu. Najmniejsze to siedem konstrukcji o dwuosiowym podwoziu i ładowności od 7700 do 18400 kg. Przyczepy na trzech osiach to 3 modele o ładowności od 20000 do 25000 kg. Olbrzymy o największej ładowności podparte są na czterech osiach i mogą przewozić do 30000 kg. Wszystkie modele można wyposażyć w ślimaki przeładunkowe, adaptery do obornika lub inne dostawki, wówczas stają się doskonałym wielofunkcyjnym urządzeniem pracującym dla nas przez cały rok.\nJoskin, belgijski potentat w dziedzinie wozów asenizacyjnych, jest również producentem znakomitych wywrotek. Najmniejsze z nich to seria Trans-EX o pojemności od 3 do 6 ton. Tylko te przyczepy z całej oferowanej gamy mają w pełni demontowane burty. Dno wykonano z blachy 4 mm a burty z blachy o grubości 2,5 mm. Posiadają one przechył hydrauliczny. Pozostałe, już pojemniejsze produkowane są według najnowocześniejszej technologii tzw. scalonych burt. Technologia ta pozwoliła na skonstruowanie skorupy skrzyni ładunkowej tylko z dwóch arkuszy blachy. Łącząc to z najwyższą jakością używanej stali (taką jak do produkcji samochodów osobowych) uzyskano nadzwyczaj mocne konstrukcje. Dno skrzyni wzmocniono dodatkowymi dwiema belkami wzdłużnymi oraz licznymi poprzecznymi. Przechył skrzyni - do tyłu - odbywa się za pomocą siłownika teleskopowego, montowanego na ramie o podwójnym przegubie. Siłownik zabezpieczono przed niespodziewanym opadnięciem za pomocą zaworu bezpieczeństwa.\nPrzyczepy Joskin Trans - KTP to dwa modele o pojemności 9 i 11 ton, których konstrukcje osadzono na dwuosiowych podwoziach typu "Tandem", zaś Trans - CAP to już większe pojemności od 8 do 16 ton. One również podparte są na dwuosiowych wózkach. Dodatkowo wyposażono je w spust zbożowy. Największe z serii, Trans - Space to seria 13 przyczep o ładowności od 16 do 24 ton. Wszystkie o pojemności ponad 20 ton osadzono na podwoziach typu "Tridem", czyli na trzech osiach.\nTrans - Cap typ 6500/18BC125 to nowość w ofercie Joskin Polska. Ta przyczepa o ładowności całkowitej 16 ton wykonana jest w całości ze stali HLE. Taka stal odznacza się niespotykanym limitem plastyczności. Skrzynia ładunkowa o stożkowym kształcie jest w całości ocynkowana. Cała konstrukcja osadzona jest na dwuosiowym wózku jezdnym Roll – Over. Przyczepa wyposażona jest w centralny spust zbożowy.\nNajwiększym krajowym producentem przyczep jest Pronar. Oferta dla gospodarstw sadowniczych lub do zastosowania w przedsiębiorstwach komunalnych to przyczepy jednoosiowe. Pięć modeli o ładowności od 2 000 do\n5 000 kg jest homologowane do prędkości max. 30 km/godz. Cztery z nich posiadają możliwość rozładunku do tyłu i na boki, jedna do 3000kg ładowności, tylko do tyłu. Przyczepy dwuosiowe to seria składająca się z 6 modeli o tonażu od 4 000kg do 14 000 kg. Wszystkie posiadają możliwość rozładunku trójstronnego. Największa T 680 jest przystosowana do prędkości max do 40 km/godz. Przyczepy skorupowe podparte są na wózkach typu tandem. To trzy modele o ładowności 12 i 14 ton. Wszystkie dopuszczone do prędkości max 40 km/godz. Przyczepy 12 i 14 tonowa T 669 posiadają wywrot skrzyni ładunkowej do tyłu. Model T 669/1 o tonażu 14 ton zaopatrzono w rozładunek do tyłu i na boki.\nKolejnym polskim producentem przyczep jest Metaltech Mirosławiec. Seria TS to 8 modeli o ładowności od 8 do 22 ton. Konstrukcje osadzono na podwoziach dwuosiowych, choć ta największa zawieszona jest na podwoziu trzyosiowym i zaopatrzona w dwie osie skrętne. Dwa najmniejsze modele TS 8001 i TS 10 00 mają osie zawieszone na wahaczach i dopuszczone są do prędkości 30 km/godz, pozostałe są resorowane i homologowane do 40 km/godz. Cała seria przeznaczona jest głównie do przewozu roślin okopowych i zbóż. Ściana tylna jest hydraulicznie unoszona, co pozwala na szybki i bezpieczny rozładunek. Rozładunek jednostronny odbywa się tylko do tyłu. Opcjonalnie możliwy jest rozładunek dwustronny – do tyłu i na bok .\nSeria DB to 6 modeli o dopuszczalnej ładowności od 6 do 20 ton. Wszystkie homologowane są do prędkości 30 km/godz. Konstrukcja burt pozwala na ich otwieranie z każdej strony a ponadto dodatkowo umieszczono w tylnej burcie okno wysypowe. Umożliwia to wyładunek strumieniowy. Model DB 20 000 osadzony jest na podwoziu trzyosiowym a pozostałe podparto na dwóch osiach. Przyczepy te są uniwersalne w zastosowaniu, ale producent szczególne poleca je do przewożenia sypkich materiałów rolniczych – ze względu na szczelne wykonanie nadwozia pozwalające przewozić nawet rzepak bez konieczności stosowania plandek itp.\nOdmianą przyczep DB są przyczepy typu TB – z nadwoziami burtowymi , trzystronnym wywrotem skrzyni lecz na podwoziu typu tandem (zawieszenia wahaczowe lub resorowane) . Producent oferuje tutaj rozwiązania przyczep od 8 do 20 ton ładowności przy czym największa z nich TB 20000 oparata jest na zawieszeniu trzyosiowym z dwoma osiami skrętnymi .W roku 2006 przyczepy typu TB uzyskały nowe dopuszczenia homologacyjne z dopuszczalną prędkością 40 km/h .\nMetaltech jest także producentem bardzo popularnych na świecie wozów przeładunkowych. Technologia odbioru ziarna za pomocą tych wozów jest odpowiedzią na to, że duże ciężarówki nie są w stanie podjeżdżać do kombajnów. Wozy przeładunkowe, zaopatrzone w system samowyładowczy, transportują ziarno od kombajnów do samochodów stojących na poboczach. Takie rozwiązanie pozwala na zwiększenie wydajności kombajnów nawet do 30%. Aktualnie w ofercie znajdują się dwa typy tych wozów - o ładowności 14 i 20 ton. Mniejszy z modeli to konstrukcja jednoosiowa a większy podparto na dwóch osiach. Wozy zaopatrzone są w elektroniczny system wagowy pozwalający na ewidencję zwożonego ziarna, bez konieczności korzystania z wagi stacjonarnej.\nKolejną ofertą Metaltechu są specjalizowane przyczepy serii PBN – przeznaczone do przewozu materiałów trudnych, jak gruz, kamienie, ziemia, popularnie zwame przyczepami budowlanymi. Przyczepy te produkowane są w dwóch wersjach ładownościowych 16 i 20 ton na zawieszeniach wahaczowych . Przyczepy te charakteryzuje większy niż w typowych przyczepach rolniczych kąt wywrotu skrzyni ładunkowej (60 stopni) oraz bardzo wytrzymała konstrukcja skrzyni ładunkowej z blach trudnościeralnych . Inną istotną cechą tych przyczep jest ich mała pojemność 9-11 m3 przy znacznej ładowności – co wynika ze specyfiki przewożonych ładunków.\nPrzyczepy te chętnie wykorzystywane są do obsługi placów budów.\nNastępną grupę przyczep stanowią przyczepy typu PH – przeznaczone do obsługi tj. załadunku rozładunku i rozładunku przez wywrot, nadwozi kontenerowych . Przyczepy te produkowane są w wersjach od 6 do 19 ton ładowności. Uniwersalność zabudów kontenerowych powoduje że są to najbardziej z uniwersalnych przyczep. Metaltech oferuje do swoich przyczep zarówno kontenery objętościowe do ładunków rolniczych jak i do przewozu kamieni i materiałów budowlanych.


Recenzja BlackBerry KEY2 okiem osoby, która KEYone ma na co dzień\nStrona główna Recenzje Recenzja BlackBerry KEY2, okiem osoby, która KEYone’a używała codziennie\nKlawiatura w KEYone dobrze się spisywała, wygodnie się z niej korzystało i przez wbudowany gładzik można było jej używać nie tylko do klepania znaków w wiadomościach. Ale miała też kilka rzeczy, które można było poprawić. Czy się udało? No, tak, nie do końca.\nOd początku. Klawiaturę w BlackBerry KEY2 przebudowano i gdybym miał wybierać to jest to ten element całego smartfonu, gdzie zmieniono najwięcej. W Dwójce klawiatura jest o około 20% większa (wyższa), a co za tym idzie, zwiększyła się też wygoda pisania. Przyciski są większe, ale mają też matową powierzchnię i są bardziej kwadratowe. Są też bardziej od siebie oddzielone, co też jest na plus. Układ w stosunku do tego z KEYone praktycznie się nie zmienił, a jedyną różnicą jest przycisk Speed Key (o którym nieco niżej) zamiast prawego Shifta.\nKlawiatura w BlackBerry KEY2\nKlik jest bardzo przyjemny i ma odpowiedni feedback. Mam też wrażenie, że klawisze pracują ciszej, nie chwieją się na boki, mają bardziej równomierne, choć minimalnie słabsze podświetlenie. Czytnik linii papilarnych w spacji ma większą powierzchnię i z identyczną szybkością i skutecznością reaguje na nasz palec. Co ważne, jest to czytnik pojemnościowy, więc nie musimy wcześniej podświetlać ekranu, by odblokować smartfon.\nQWERTY w BlackBerry KEY2\nKlawiatura QWERTY byłaby idealna, tylko gdyby nie ta spacja…\nW klawiaturze irytują mnie dwie rzeczy – jedna, która była od początku i druga, która „wyszła w praniu”. Od pierwszych chwil z BlackBerry KEY2 jest coś nie tak ze spacją, bo jako jedyny przycisk lata na boki i wydaje szeleszczące dźwięki podczas pisania. Nie wiem czy jest to jakaś niedoróbka czy celowe działanie, ale jedno jest pewne – smartfon przyjechał do mnie w plombami na pudełku, więc nikt przede mną go nie macał. Druga kwestia dotyczy powierzchni klawiszy, które po około 2 miesiącach mają „świecące” ślady na krawędziach. Nie jest to coś, co jakoś mocno przeszkadza, ale nie sądziłem, że klawisze w smartfonie po takim czasie będą wyglądały jak tania klawiatura po roku z utłuszczonymi klawiszami. Widać to dokładnie na poniższym zdjęciu, więc możecie ocenić sami.\nAle, żeby nie było, wracamy do plusów, bo tych jest wyraźnie więcej. Chwilę wcześniej wspomniałem o dodatkowym przycisku Speed Key, który znajduje się w prawym dolnym rogu. To przycisk, który poniekąd definiuje sprytny sposób na zwiększenie produktywności i wielozadaniowości w smartfonie. Bo jest to:\nJeden przycisk, by rządzić wszystkimi… aplikacjami.\nA tak dokładnie to 52 aplikacjami, bo właśnie tyle możemy przypisać do klawiszy z literami, uwzględniając krótkie i dłuższe przytrzymanie danego klawisza. Scenariuszy działania można wymienić całe mnóstwo i tak naprawdę zależy to od użytkownika, jak sobie to wszystko ustawi. Istotny jest tutaj sposób działania. Przykładowo, do litery „I” przypisujemy Instagram, do „P” przeglądarkę internetową, Zdjęcia Google do „G”, do „T” aplikację Twittera i tak dalej. Później, korzystając np. z Twittera możemy przełączyć się do galerii przyciskając w jednym czasie Speed Key i literę „G”. Oczywiście nie muszą to być tylko aplikacje, ale też funkcje systemowe (np. latarka) czy różnego rodzaju opcje z aplikacji (np. karta Incognito w Chrome czy Przelew w IKO). Lista skrótów jest naprawdę długa i z każdą nową, wspieraną aplikacją się powiększa, a ja jestem pewien, że takiej samej funkcji nie znajdziemy w żadnym innym smartfonie.\nKlawiatura w KEY2 może działać jako gładzik i wyraźnie widać, że usprawniono jej reakcję, która jest płynniejsza i dokładniejsza (choć przytrzymując palec na klawiaturze, obraz na ekranie nadal „skacze”). W nowym modelu dodali nową funkcję, gdzie po dwukrotnym puknięciu w klawisze uruchamia się tryb precyzyjnego zaznaczania. Jest kursor, a my przesuwając palcem po klawiaturze możemy zaznaczać tekst z dokładnością do jednego znaku.\nW KEYone funkcja pojawiła się dopiero za sprawą aktualizacji.\nKlawiatura QWERTY w BlackBerry KEY2\nW mojej ocenie na nowej klawiaturze pisze się znacznie wygodniej i szybciej. Przynajmniej tak u mnie było, choć nie zakładajcie od razu, że po kilku dniach zostaniecie mistrzem blackberrowej klawiatury. Trzeba się przyzwyczaić, to raz, ale też poćwiczyć i przestawić się na nieco inny sposób pisania niż na klawiaturze dotykowej – szczególnie, gdy chcemy dodać liczby i znaki specjalnie (musimy przytrzymać alt), symbole (jest do tego dedykowany przycisk obok spacji) lub emotikony. Z początku ciężko jest osiągnąć taką szybkość jak na dotykowej, ale mam wrażenie, że jestem już blisko, w czym pomagają też podpowiedzi.\nWygląd, konstrukcja i wykonanie. Wyświetlacz\nSystem, działanie, funkcje, możliwości.\nBlackBerry KEY2 recenzja\nPoprzedni artykułWyprzedaż Made in Poland na GOG: Wiedźmin, Frostpunk, Painkiller i inne tytuły\nNastępny artykułPika pika? Jeżeli tak, to musicie mieć ten powerbank. Jest żółty i obsługuje SuperVOOC


24-05-2019 o godz 13:54 Panoramix dodał recenzję:\nHulajnoga bardzo dobrze wykonana. Kółka duże, pojazd stabilny już dla dwulatka bez siedzenia i rączki. Dziecko zachwycone.\n05-07-2018 o godz 15:29 kacholek89 dodał recenzję:\nPo bardzo długich poszukiwaniach odpowiedniego prezentu dla córki w końcu udało mi się znaleźć hulajnogę 3w1. Przyznaję szczerze, że z wszystkich dotychczasowych prezentów jakie moja córka dostawała w ciągu 3 lat ta hulajnoga przebija wszystko. Konstrukcja wytrzymała. Nic nie strzela ani nie skrzypi, jest bardzo stabilna ze względu na 2 koła z przodu co tak małym dzieciom daje dodatkowy komfort jak i poczucie bezpieczeństwa. Dodatkowy plus, że w każdej chwili można ją przerobić na rowerek biegowy więc nie ma potrzeby kupowania osobno rowerka. Moja 3 letnia córka od 27czerwca jeździ na hulajnodze codziennie mało tego jeździ nią nawet w domu. Dzieli się z nią nawet ze swoim starszym bratem więc korzystają oboje a hulajnoga dzielnie wszystko znosi bez żadnych problemów:) Polecam każdemu rodzicowi bo naprawdę warto. Maluchy od 2 roku życia mogą już śmiało się uczyć i korzystać z tego sprzętu. Osobiście nie zamiebilabym już tej hulajnogi na nic innego. Synowi też niebawem kupię taką bo czasem walka o te trzy koła jest nie do zniesienia ;) Moja końcowa ocena to 100/5 gwiazdek :)


GIMP Biblia Jason van Gumster, Robert Shimonski HELION\nGIMP to jedno z tych narzędzi, w przypadku których stosunek jakości do ceny zmierza do nieskończoności. Jest całkowicie darmowe, ma wiele funkcji oraz wierną, chętną do pomocy społeczność użytkowników i deweloperów.\nPierwsza wersja GIMP-a ukazała się ponad piętnaście lat temu i od tego czasu jest on nieustannie rozwijany. Efekt? Program ten stanowi realną i rozsądną alternatywę dla innych popularnych, lecz drogich aplikacji do tworzenia i obróbki grafiki rastrowej. O popularności GIMP-a niech świadczy fakt publikacji licznych książek, a wśród nich tej wyjątkowej: "GIMP. Biblia".\nNastępnie zdobędziesz podstawową wiedzę na temat grafiki rastrowej oraz jej zalet i wad, by szybko przejść do ciekawszych zagadnień. Nauczysz się korzystać z dostarczonych narzędzi, pracować z warstwami, maskami oraz ścieżkami. Ponadto odkryjesz możliwości kanałów, filtrów oraz funkcji korygujących grafikę. To tylko niektóre z tematów poruszanych przez autorów w tym kompendium wiedzy na temat GIMP-a. Poznaj jego możliwości.


Wystawa gejowskich zdjęć przeniesiona do... sejmowej toalety | Fronda.pl\n26.07.13, 09:51Para homoseksualistów w Warszawie (fot. Jarosław Wróblewski)\nWystawa gejowskich zdjęć przeniesiona do... sejmowej toalety\nwystawa o rzezi wołyńskiej\nKilka dni temu pisaliśmy na portalu Fronda.pl o wystawie zdjęć par homoseksualnych, jaka za zgodą marszałek Ewy Kopacz pojawiła się w holu głównym Sejmu. Fotografie od początku budziły kontrowersje Oburzenia wystawą nie kryła prof. Krystyna Pawłowicz, która nazwała ją molestowaniem posłów, a Stanisław Pięta żartował, że rozprawi się ze zdjęciami za pomocą... ciupagi.\nTymczasem niespodziewanie jeden z elementów wystawy znalazł się... w sejmowej toalecie dla niepełnosprawnych, a poseł PiS Marek Suski umieścił w sieci zdjęcia, ukazujące nowe miejsce ekspozycji. Czy sam przeniósł fragment wystawy? „Nie potwierdzam, nie zaprzeczam” - stwierdził w rozmowie z „Rz”.\nNa wniosek marszałek Kopacz sprawa trafiła do Komisji Etyki Poselskiej. Ta miała rozpatrzyć, czy poseł Suski naruszył zasady dbałości o dobre imię Sejmu. „W toku dyskusji uznaliśmy, że to chłopięcy, głupi żart i nie będziemy zajmować się tym tematem” - poinformowała szefowa komisji, Elżbieta Witek z PiS. Sam zainteresowany stwierdził że Kopacz „brak poczucia humoru” i zarzucił wicemarszałek „szukanie haków”.\nSuski podkreśla, że zajął się wystawą zdjęć homoseksualistów dlatego, że w tym samym czasie wystawa o Rzezi Wołyńskiej została wyeksponowana w znacznie mniej prestiżowym miejscu.\nOburzona jest jednak Wanda Nowicka, która wystawę objęła patronatem. W obronie Suskiego stanęła natomiast prof. Pawłowicz.\nWłaściwe miejsce dla tych fotek-nic dodać nic ująć.\n@arbiter Uuu... aż tak prawda bardzo boli? Prawda zawsze boli, no ale dzisiaj ludzie są tak delikatni. Płód, hmm.. to od kiedy jest to dziecko w łonie matki jest człowiekiem, znawco?\n[email protected] Płody jak je nazywasz są prawdziwe, homosie zaś to egzaltowana sztuczność i tandeta i do tego chory ekshibicjonizm.\n@arbiter. Glupota nie boli. Homoseksualna promocja to nie na tym forum. Pederasci sa od czasów Starego Testamentu wrzodem na ciele ludzkości i tak pozostaje do tej pory.\ntam jest najlepsze miejsce dla wystawy tych zboków...\n@naos To nie ten poziom.\n@Krystian22 Na pewno ty tego dopilnowałeś,Gratuluję gorliwości.\nAdmin do roboty, bo ci bezczelni zboczeńcy znów zdominowali całą dyskusję. Tych trolli to chyba Ruch Palikota nasłał, bo któremu lewakowi chciałoby się za darmo siedzieć cały dzień na "poświęconym portalu" i szczekać pod każdym artykułem...\nKopacz, Nowicka z całą resztą "elity rządzonej ..... " - toaleta to właściwe miesjce waszych POmysłów.\nA może jednak szanowni frondowicze zamiast zachwycać się marnym poczuciem humory gimbusa Suskiego sami by obejrzeli wspomniane zdjęcia i zamiast dać sobie robić z mózgu wodę wyrobili sobie swoje własne zdanie... http://queer.pl/news/193876/zwiazki-partnerskie-na-zdjeciach-w-sejmie-zobacz?p=1\nCezarze Myślisz, że artykułowanie twoich pełnych uprzedzeń poglądów jest w stanie zakląć rzeczywistość. Skąd bierzesz swoje przekonanie o tym, gdzie geje uprawiają sex? Czyżbyś znał kogoś o tej orientacji, czy też bezmyślnie powtarzasz kłamstwa, które ci Fronda tłucze do głowy? Radzę ci zajrzyj pod linka powyżej, obejrzyj sobie sam te fotki i dopiero potem powiedz, co ci się w nich nie podoba.\n@cezar przepraszam ze pytam, ale co było nieestetycznego na tej wystawie? Miłość i wzajemny szacunek?\n@Krystian22 Pocałuj Katoli tam gdzie słońce nie dochodzi i pedały lubieżnie zaglądają.\na ja was pedały mam tak głęboko w poważaniu, że nawet słońca tam nie widać i tyle w temacie. Przyjdzie na was czas i będziecie płakać. Tak wam Kościół przeszkadza przyjdzie islam i będę was na drzewach oglądał dyndających swobodnie :) I kij z tym, że jako katolik sam pewnie zginę... ale pierwsi wy... oj tak :) na stosach płonąć będziecie i choćbym był dźgany w imię islamu zaraz obok to będę z was lżył ile wlezie bo wasze miejsce na szubienicach i na stosach!!! Pseudo-inteligenci, wolnościowcy. Kobieta ma prawo do własnych decyzji.. no a dziecko w niej już nie? Ratujecie drzewka bo "żyją" ale płód to już rak rozumiem? Atakujecie nas ile tylko możecie tą swoją homopropagandą, a tu się okazuje, że badania przeprowadzane na świecie dowodzą iż to w waszych homo rodzinach najwięcej wypaczeń i molestowania. Zawiśniecie... będziecie skwierczeć, aż miło!\na ja mam was pedałki w takim poważaniu, że tam nawet na słońce miejsca nie ma. Wołacie o tolerancję sami jej nie okazując za grosz. Narzekacie na kościół jakby codziennie wam do domów ksiądz wchodził i bił was po rękach i wszystkiego zabraniał. Demonizujecie to sami z siebie kretynów robiąc. Bronicie drzewka przed ścięciem "bo żyje", ale już dziecko w łonie matki to jak rak nie? Plujecie tą swoją homo-propagandą, a tu niezależne badania poważnych naukowców dowodzą, że to w waszych homo-rodzinkach najwięcej wypaczeń i molestowań. Narzekajcie, plujcie, idźcie dalej w tej swojej wolności i multi kulti razem ze szlachetną lewicą :) Krzyczcie, krzyczcie, trenujcie swoje strunki głosowe ;) bo przyjdzie w końcu dzięki wam i waszemu jojczeniu islam i mimo, że jako katolik zginę wcześniej na was wiszących na drzewach i skwierczących na stosie popatrzę. I choćbym był drugi w kolejce będę z was lżył ile tylko sił starczy bo na nic więcej nie zasługujecie jak stryczki i stosy :) zawiśniecie i będziecie się bujać na wietrze... tak wam dziś źle? Będzie jeszcze gorzej, piewcy tolerancji.\n8Preacher8 No dobra, ale tak na spokojnie, bez grożenia szubienicami i stosami. O co ci dokładnie chodzi i co ci przeszkadza?\ngłupi, chłopięcy żart???? To wychodzi na to, że my mamy gównażerkę w sejmie, a nie poważnych, dorosłych ludzi. W dziecinady to się "poseł" może bawić u siebie w domu, ale nie za nasze pieniądze!!!!!!!! wiadomo, że go uniewinnili, skoro w komisji "sądziło" go pis. Pewnie jaki niewiny chłopczyk, dostał za to jeszcze ciasteczko od prezesa w ramach pochwały. gdyby ktoś umieścił tam zdjęcie Kaczyńskiego, albo Pawłowicz to media takie jak fronda grzmiałyby i ciskały piorunami. Osoby z tych zdjęc powinni pozwac chłopczyka do niezawisłego sądu.\nPrzcież pedzie dobrze się czują w kiblu, i czésto się tam "teges", więc nie rozumiem o co ten rwetest. To taki artystyczny preformance.\n@asdfg Widzę że się nudzisz.Przejdź się lub przejedź na tą wystawę i opisz z niej swe wrażenia zamiast użalać się na innych. Jetseś zawiedziony polityka forum to napisz zażalenie do "queer"!.\n"okm" nobla chcesz za to? Z tysiąc razy częściej miałem usuwane komentarze na onecie za to te, w których niezwykle wulgarnie (przy nich komentarze, które cytowałeś to wręcz wersalskie maniery) atakowane Kościół i osoby wierzące były wręcz oceniane bardzo wysoko i nigdy nie usuwane, a ich autorzy banowani.. tacy właśnie jesteście wy przede wszystkim.. prawda w oczy kole?\nEh... Z jednej strony zżymacie się, że Palikot to cham i prostak o nieakceptowalnej stylistyce wypowiedzi/zachowania(słusznie), a z drugiej jak toś z "waszego" podwórka zachowuje się na jego poziomie to jest to "nieszkodliwy szczeniacki wygłup". Trochę konsekwencji. Jeżeli reprezentant społeczeństwa dopuszcza się szczeniackich wygłupasów to nie ma dla niego miejsca w sejmie, ot tylko tyle.\nToalety - tam właśnie są miejsca zaszczytne dla leninowskich piogalów.\n@lkjh Nudzisz się.Pogadaj z krzysztof22\n@lkjh Nudzisz się.Pogadaj z "krystian 22"


Analitycy: w najbliższym czasie ceny paliw nie będą rosnąć - PPR\n/Analitycy: w najbliższym czasi...\nW minionym tygodniu spadały ceny paliw i nic nie wskazuje, by w najbliższym czasie mogły one wzrosnąć - przewidują analitycy.\n"Zmiany na rynku międzynarodowym spowodowały, że ropa lokuje się w rejonie 70 dol za baryłkę, ale sygnały o poprawie wyniku produkcyjnego w USA każą ostrożnie podchodzić do dalszych wizji zwyżek cenowych" - napisali analitycy e-petrol w piątkowym komentarzu.\nZ kolei eksperci Reflex wyliczyli, że w porównaniu do cen sprzed 12 miesięcy ceny benzyny i oleju napędowego są o 4 gr na litr niższe, a LPG o 9 gr na litr. Podobnie wyglądają zmiany w ujęciu średniomiesięcznym. "I tak średnia cena benzyny 95 za styczeń 2018 kształtuje się na poziomie 4,70 zł za litr, wobec 4,74 zł za litr w styczniu 2017, średnia cena diesla za styczeń 2018 kształtuje się na poziomie 4,60 zł wobec 4,64 zł za litr w styczniu 2017, natomiast średnia cena LPG za styczeń 2018 kształtuje się na poziomie 2,10 zł za litr wobec 2,19 zł za litr w styczniu 2017.\nEksperci podkreślają, że na polskim rynku w minionym tygodniu miały miejsce obniżki hurtowych cen - szczególnie wyraźne były one w przypadku olejów opałowego i napędowego. "Tutaj spadki przekraczały poziom 30 zł na metrze sześciennym. Aktualny poziom cen hurtowych tego paliwa to 3 tys. 588 zł za metr sześc. O ponad 34 złote taniał w ubiegłym tygodniu także olej opałowy, sprzedawany średnio po 2 tys. 409 zł za m. sześc. W przypadku benzyny 95-oktanowej spadek był 16-złotowy i średnia cena tego paliwa w ostatnim notowaniu wyniosła 3 tys. 666 zł za metr sześc.\nNa bieżący tydzień eksperci przewidują niewielkie zmiany. Benzyna Pb98 ma kosztować między 4,95-5,02 zł/l, a popularniejsza odmiana Pb95 kosztować może 4,65-4,74 zł/l. W przypadku cen oleju napędowego spodziewany poziom cen to 4,52-4,60 zł/l. Spadkowo może wyglądać cena autogazu, dla której- e- petrol - oczekuje przedziału 2,05-2,11 zł/l.


Comarch Optima Sławno » KOMPIX Koszalin - Systemy Comarch ERP :call_user_func_array() expects parameter 1 to be a valid callback, function 'itideas_add_skins_dynamic_css' not found or invalid function name in /alt/home/webmaster.kompix/public_html/wp-includes/class-wp-hook.php on line 286\nComarch Optima Sławno\nTag: Comarch Optima Sławno\n2018-12-30 by Kacper Przybysz\nNowa wersja systemu Comarch ERP Optima to przede wszystkim wprowadzenie nowych wersji deklaracji obowiązujących za rok 2018 i dostosowanie do pozostałych zmian w przepisach prawnych. read more\nComarch ERP Optima 2019.0.1 - nowa wersja\n2018-11-15 by MS\nNowa odsłona systemu Comarch ERP Optima 2019.0.1 to przede wszystkim wprowadzenie elektronicznych teczek pracowników i dostosowanie do pozostałych zmian w przepisach prawnych. read more\n2018-03-21 by MS\nComarch ERP Optima 2018.1.1 - nowa wersja\n2017-12-19 by MS\nZ przyjemnością informujemy, że jest już dostępna nowa wersja Comarch ERP Optima 2018.1.1. Nowa odsłona systemu Comarch ERP Optima to dostosowanie programu do zmian w przepisach prawnych oraz wiele nowości, które w dużym stopniu wzbogacają atrakcyjność systemu i poprawiają jego ergonomię. read more\nComarch ERP Optima 2018.0.1 - nowa wersja\n2017-11-28 by AR\nZ przyjemnością informujemy, że jest już dostępna nowa wersja Comarch ERP Optima 2018.0.1. Nowa odsłona systemu Comarch ERP Optima to dostosowanie programu do zmian w przepisach prawnych oraz wiele nowości, które w dużym stopniu wzbogacają atrakcyjność systemu i poprawiają jego ergonomię. read more\nComarch ERP Optima 2017.6.1 - nowa wersja\n2017-08-01 by AR\nZ przyjemnością informujemy, że jest już dostępna nowa wersja Comarch ERP Optima 2017.6.1. Nowa odsłona systemu Comarch ERP Optima to dostosowanie programu do zmian w przepisach prawnych oraz wiele nowości, które w dużym stopniu wzbogacają atrakcyjność systemu i poprawiają jego ergonomię. read more\nComarch ERP Optima 2017.5.1 - nowa wersja\n2017-06-30 by AR\nZ przyjemnością informujemy, że jest już dostępna nowa wersja Comarch ERP Optima 2017.5.1. Nowa odsłona systemu Comarch ERP Optima to dostosowanie programu do zmian w przepisach prawnych oraz wiele nowości, które w dużym stopniu wzbogacają atrakcyjność systemu i poprawiają jego ergonomię. read more


Zegarek Rolex Oyster Perpetual 26: Stal Oystersteel - M176200-0015\nFirma Rolex używa stali Oystersteel w stalowych wersjach kopert zegarków. Opracowana specjalnie dla marki stal Oystersteel należy do rodziny 904L, stopów najczęściej wykorzystywanych w branży zaawansowanych technologii, a także w przemyśle lotniczym i chemicznym. Stal Oystersteel jest wyjątkowo wytrzymała, a po wypolerowaniu wygląda wyjątkowo, zachowując piękny wygląd nawet w najtrudniejszych warunkach.\nProjekt, opracowanie i produkcja bransolet i zapięć Rolex, podobnie jak testy, którym są poddawane, wymagają wysoce zaawansowanych technologii. Tak jak w przypadku wszystkich elementów zegarka, to poczucie estetyki ludzkiego oka gwarantuje nieskazitelne piękno. Bransoleta Oyster stanowi perfekcyjne połączenie formy z funkcjonalnością. Wprowadzona na rynek pod koniec lat 30. XX wieku, ta wyjątkowo wytrzymała i komfortowa metalowa bransoleta z szerokimi, płaskimi trójelementowymi ogniwami pozostaje najbardziej uniwersalną bransoletą w kolekcji Oyster.\nKaliber 3131 to samonakręcający się automatyczny mechanizm opracowany i produkowany w całości przez firmę Rolex. Podobnie jak w przypadku wszystkich mechanizmów Rolex Perpetual, 2231 jest certyfikowanym szwajcarskim chronometrem. Nazwa ta jest zarezerwowana dla precyzyjnych zegarków, które pomyślnie przeszły testy Szwajcarskiego Instytutu Testów Chronometrycznych (COSC). Jego architektura, wspólna dla wszystkich mechanizmów Oyster, czyni go niezrównanie niezawodnym.\nSprawdzone i Wypróbowane\nNiewiele jest firm, które niezmiennie kojarzone są z dążeniem do doskonałości, pogonią za wartościami absolutnymi, odkryciami oryginalnych postaw i innowacyjnych rozwiązań. Zegarki Rolex od samego początku sprawdzają się w najbardziej ekstremalnych warunkach, jakie można sobie wyobrazić – od niezbadanych morskich głębin po szczyty najwyższych gór, w powietrzu i na torze wyścigowym. Aby mieć pewność, że wszystkie zegarki Rolex spełnią tak wysokie oczekiwania, każdy egzemplarz jest testowany w ekstremalnych warunkach zanim otrzyma zgodę na opuszczenie placówki Rolex.\n2231, produkcji Rolex\nCentralnie umieszczone wskazówki: godzinowa, minutowa i sekundowa Stop-sekunda umożliwiająca precyzyjne ustawienie czasu\nKwintesencja modelu Oyster\nŚwiat modelu Oyster Perpetual\nLady-Datejust Oyster, 28 mm, stal Oystersteel\nDatejust 31 Oyster, 31 mm, stal Oystersteel\nDate 34 Oyster, 34 mm, stal Oystersteel\nOyster Perpetual 36 Oyster, 36 mm, stal Oystersteel\nWspółczesne wcielenie jednego z najbardziej rozpoznawalnych zegarków w historii zegarmistrzostwa.


Timmermans: UE nie zawaha się chronić swego przemysłu podatkiem węglowym - energetyka\nTransformacja gospodarki w kierunku modelu korzystnego dla środowiska i klimatu "będzie dobra dla ekonomii i zatrudnienia", jest jednak "naprawdę ważne", by inne kraje, jak Chiny, USA, czy Brazylia "zmierzały w tym samym kierunku" - mówił Frans Timmermans. fot. Twitter\nDodano: 09-12-2019 22:27\nO konieczności wprowadzenia takiego rozwiązania mówił również podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach Krzysztof Tchórzewski.\nCzytaj więcej: Krzysztof Tchórzewski: UE powinna wprowadzić podatek węglowy dla towarów z importu\nDo artykułu: Timmermans: UE nie zawaha się chronić swego przemysłu podatkiem węglowym\nMM 2019-12-11 08:04:00\nJuż widzę jak USA, Rosja lub Chiny przejmują się takim pryncypałem. On tylko na Polskę potrafi szczuć.\nIgor 2019-12-10 11:31:56\nPodatek węglowy to jedyny ratunek dla europejskiej gospodarki, ale trzeba do tego zmusić Chiny, USA, Rosję, Brazylię. A to nie będzie łatwe.\nJan 2019-12-10 11:22:02\nTen gość jest obłąkany. Myślę, że mamy do czynienia z umysłową chorobą ekooszołomwa i wyznawcy religii globalnego ocieplenia, w rękach którego spoczywa potężna władza. Tego świra trzeb unicestwić i wysłać na Elbę.\nEkologiczny 2019-12-10 11:03:00\nJak zwykle niedorzeczne wypowiedzi tego lewaka Timermansa. Tacy ludzie doprowadzą do utopienia UE. Chiny, Rosja, USA czy inne potęgi naftowe przykryją czapką Europę kiszącą się we własnym sosie i wymyślanych lewackich ideologii pozbawionych logiki.\npic-to-gram 2019-12-10 10:13:52\nFrans już "zabłysnął" pomysłem o zasilaniu huty stali wodorem w celu zastąpienia udziału węgla w produkcji stali, więc trzeba dać tamę temu brakowi nie tylko wiedzy , ale fundamentalnych kompetencji.


Zegarki Vostok Europe - najniższe ceny w sklepie YESAP\nStrona główna » MARKI » Vostok Europe\nZegarek Vostok Europe Almaz YM8J-320A655\nNumer katalogowy: YM8J-320A655\nZegarek Vostok Europe Almaz YM26-320A652\nNumer katalogowy: YM26-320A652\nZegarek Vostok Europe Almaz YM26-320B653\nNumer katalogowy: YM26-320B653\nZegarek Vostok Europe Almaz YM26-320C654\nNumer katalogowy: YM26-320C654\nNumer katalogowy: YM8J-320B656\nZegarek Vostok Europe Almaz YM8J-320D657\nNumer katalogowy: YM8J-320D657\nZegarek Vostok Limited Edition VEAREONE 2021 PX84-620H449 VARIANT XL\nNumer katalogowy: PX84-620H449 VARIANT XL\nZegarek Vostok Europe Space Race Chrono 6S21-325A665\nNumer katalogowy: 6S21-325A665\nZegarek Vostok Europe Space Race Chrono 6S21-325A666\nNumer katalogowy: 6S21-325A666\nZegarek Vostok Europe Space Race Chrono 6S21-325A667\nNumer katalogowy: 6S21-325A667\nZegarek Vostok Europe Space Race Chrono 6S21-325B668\nNumer katalogowy: 6S21-325B668\nNumer katalogowy: NH35A-575A650\nNumer katalogowy: NH35A-575C649\nNumer katalogowy: NH35A-575E651\nZegarek Vostok Europe Expedition North Pole 1 6S21-595A642\nNumer katalogowy: 6S21-595A642\nZegarek Vostok Europe GAZ-14 VK64-560C601B\nNumer katalogowy: VK64-560C601B\nNumer katalogowy: 6S21-595C643\nZegarek Vostok Europe Anchar Chrono 6S21-510C582\nNumer katalogowy: 6S21-510C582\nZegarek Vostok Europe Engine Skeleton Limited Edition Automatic NH72-571B648\nNumer katalogowy: NH72-571B648\nZegarek Vostok Europe Engine Skeleton Limited Edition Automatic NH72-571C647\nNumer katalogowy: NH72-571C647\nZegarek Vostok Europe Rocket N-1 Automatic NH35A-225B616B\nNumer katalogowy: NH35A-225B616B\nZegarek Vostok Europe Expedition Chrono 6S21-5954199\nNumer katalogowy: 6S21-5954199\nHistoria automatycznych zegarków Vostok\nW sierpniu 2003 r. doszło do porozumienia między Wilno Koliz a Chystopol Watch Factory Vostok o utworzeniu wspólnego przedsiębiorstwa Koliz Vostok. Celem firmy było stworzenie nowej serii zegarków, która charakteryzowałaby się nowoczesnym designem i jakością. W ten sposób powstała nowa marka zegarków Vostok Europe.\nW kwietniu 2004 roku pierwsza seria zegarków Vostok Europe została zaprezentowana na wystawie BaselWorld. Kolekcja składała się z 5 modeli, w tym modelu „K3 Submarine”, który stał się pierwszym bestsellerem Vostok Europe. Nazwy zegarków były poświęcone najważniejszym osiągnięciom radzieckiej nauki i techniki i łączyło je hasło „Soviet Techno Design”. W maju 2004 r. Rozpoczęła się produkcja mechanizmów 2426 i 2432 opracowanych wyłącznie dla Vostok Europe.\nLinia produkcyjna została opracowana przez Runim Co. - część Chystopol Watch Factory Vostok. W sierpniu 2004 roku pierwsze dostawy zegarków trafiły do Niemiec, Polski, Grecji i USA.\nPo roku - w lutym 2005 Vostok Europe zostaje oficjalnym chronometrażystą wyścigu Murmańsk-Władywostok, który odbył się pod patronatem rosyjskiej firmy „Expedition”\nW 2006 roku firma Vostok Europe przenosi się do nowego biura, które zostało zaprojektowane specjalnie z myślą o efektywnej pracy firmy. Do roku 2007 liczba krajów, w których sprzedawane są zegarki Vostok Europe, wzrosła do 30. Limitowana seria zegarków „ENERGIA” ukazała się w 2008 roku i była pierwszym i jedynym asymetrycznym zegarkiem automatycznym Vostok.\nLinia produkcyjna zegarków została opracowana przez Runim Co. - część Chystopol Watch Factory Vostok. A dokładnie latem 2004 roku - w sierpniu pierwsze dostawy zegarków trafiły do Niemiec, Polski, Grecji i USA.\nDesign połączony z funkcjonalnością? Wybierz zegarki Vostok\nWspółpraca nawiązana w 2009 roku pomiędzy Vostok Europe a szwajcarską firmą mbmicrotec stworzyła podwaliny pod nową kolekcję zegarków z tubusami trytowymi. Efektem tej współpracy było wprowadzenie na rynek zegarków „Ekranoplan” - pierwszego modelu Vostok Europe z podświetleniem trytem.\nZegarki „Anchar” zostały wprowadzone na rynek w 2010 roku i były pierwszymi zegarkami Vostok Europe dla nurków z rurkami trytowymi i wodoszczelnością do 300 metrów. Zegarki wyposażono w mechanizmy japońskiej firmy SII. Wkrótce zegarki Vostok Europe stają się oficjalnymi zegarkami Greckiego Związku Piłki Nożnej. W 2011 roku hasło firmy brzmi „For Going to Extremes”.\nCo więcej, w tym samym roku męskie zegarki Vostok Europe stają się oficjalnymi zegarkami Mistrzostw Świata w nurkowaniu swobodnym, Greckiego Instytutu Archeologii Morskiej, rajdu samochodowego w Rumunii i Rajdu Enduro na Litwie. Wreszcie mistrz świata w muay thai Vadimir Moravcik (Słowacja) zostaje ambasadorem marki Vostok Europe.\nZegarki męskie Vostok Europe sprawdzają się w każdych warunkach\nW styczniu 2012 roku zegarki Anchar były z powodzeniem testowane w terenie podczas Rajdu Dakar na nadgarstku litewskiego kierowcy wyścigowego Gintautasa Igarisa. Rajd trwał dwa tygodnie, a trasa wyścigu prowadziła przez nieprzejezdny teren południowoamerykański.\nW tym samym roku „VE are the Champions!” staje się nowym mottem wiodącym do nagród MMA One Fighting Championship w Singapurze. Marka regularnie wydaje specjalne edycje zegarków dla armii NATO: dla podwodnych jednostek wyburzeniowych, dla pilotów myśliwców F-16 i helikopterów Apache, okrętów podwodnych, ryzykownych pływaków i wielu innych żołnierzy.\nW lipcu 2012 roku 2012 zegarki N1 Rocket Tritium zostały przetestowane podczas wyprawy do najgłębszej jaskini świata Krubera-Voronia. Wyprawa litewsko-ukraińska do głębokiej na ponad 2 km jaskini trwała prawie 2 tygodnie. 12 kwietnia 2013 roku zegarek Lunokhod z wielofunkcyjnym szwajcarskim mechanizmem został wypuszczony poza granice stratosfery - na wysokość 16680 metrów - dwukrotnie wyższą niż Everest Mountain! Potwierdzono, że zegarki automatyczne Vostok cechuje wyjątkowa wytrzymałość.\nZegarek Lunokhod doskonale przetrwał temperaturę -44 C, podciśnienie 88 MB i poziom promieniowania 1200 mkR/h.\nSłynny litewski pilot, mistrz świata w akrobacji nieograniczonej - Jurgis Kairys - został nowym ambasadorem marki VE. Od lata 2013 roku światowej sławy pilot zabiera na loty jedyny specjalny męski zegarek Vostok Europe z jego sygnaturą na tarczy.\nVE został partnerem słynnego litewskiego kierowcy wyścigowego Benediktasa Vanagasa - jednego z najbardziej doświadczonych kierowców rajdowych w krajach bałtyckich. Zegarki Anchar Titanium zostały przetestowane podczas Rajdu Dakar 2014 na nadgarstkach wszystkich członków zespołu wyścigowego.\nStrongest Man na świecie ZYDRUNAS SAVICKAS („BIG Z”), wielokrotny zwycięzca pucharów NAJMOCNIEJSZY CZŁOWIEK NA ŚWIECIE, Puchar NAJLEPSZY CZŁOWIEK EUROPY i wielokrotny mistrz mistrzostw IFSA STRONGMAN został nowym ambasadorem marki VE. Odtąd Big Z nosi tylko swój osobisty zegarek „BIG Z” z automatycznej serii Lunokhod-2 z pełną listą nagród na dekielku. W 2014 roku Vostok Europe wyprodukował pierwsze na świecie zegarki z automatycznym mechanizmem chronograficznym z kołem kolumnowym NE88 od SII (Japonia).\nZegarki te były pierwszymi automatycznymi chronografami w historii VE i poświęcone 10-leciu firmy. Projekt zegarka został zainspirowany największym samolotem świata - AN-225 Mriya.


Wrzesień, 2014 | Raptularz Zgagi\nOpublikowano 29 września 2014 Autor: Zgaga\nPo szaleństwach. Leniwie, śpiąc do jedenastej, bo mogę… Zadaję sobie jakieś prace domowe, ale umiarkowanie, bez przeginania. To chwastów parę wyrwę, to lodówkę obmyję, to pajęczyny polikwiduję. I obiadki planuję na tydzień cały.\nDziś znów posiedzenie komisji socjalnej. Gdy tylko wchodzę w próg szkoły, słyszę niemal, jak moje IQ leci na łeb, na szyję. Jeszcze trochę, a dwucyfrowe się okaże… Dziś, na szczęście, poszło nieźle, bez konieczności dociekania, czy aby na pewno zgodnie z prawem? I w dodatku się okazało, że sporo jeszcze do wydania do końca roku.\nSolenizantom dzisiejszym – Szwagrowi i Zięciowi – stosowne życzenia złożyłam. Bardzo lubię imię ,,Michał”, praktycznie nie mam z nim żadnych ujemnych skojarzeń. No, może jedno – Żebrowski… Bo to narcyz w czystej postaci! (tu przepraszam ewentualne wielbicielki!)\nZgodnie z nauczycielskim vox populi udajemy się w połowie października na imprezę do lokalu z kręglami. Nie miałam dotąd okazji zetknąć się z tym szlachetnym sportem. Ale co to dla mnie spróbować? Najwyżej potoczę się po torze zamiast kuli, jak w głupawych amerykańskich komediach… Podejrzewam, że będzie wesoło!\nW piątek, gdy biesiadowałam z KGW, Małż udał się solo do psiego doktora, gdzie otrzymał receptę. Na lek, którego w czterech kolejnych aptekach nie było. W ostatniej dowiedziałam się, że to preparat do wstrzykiwania! Małż jednakowoż nie dostał od doktora ani strzykawek, ani igieł. Więc chyba musimy go otrzymać do czasu kolejnej wizyty – 8 października! Znamienna data, bo wtedy właśnie staję w sądzie w sprawie drobnego spadku po Rodzicach…\nNie powiem, żebym lubiła sądy. Do tej pory dwa razy się stawiałam. I nie były to miłe doświadczenia… Szczególnie pierwszy raz! Gdy walczyliśmy z panem ex-dyrektorem szkoły! Nerwy zszargane do imentu…\nPodejrzewam, że i tym razem będę na cenzurowanym! Jako ta ,,lepsza” siostra… Co to wszystko wie w przeciwieństwie do ,,zagranicznej”… I wyjdę na pazerną jędzę!…\nOpublikowano 27 września 2014 Autor: Zgaga\nGdy w piątek za pięć osiemnasta wychodziłam z domu, do głowy mi nie przyszło, że właśnie idę na jedną z najlepszych imprez w życiu!\nZaprosiła nas ,,Matka”, czyli nasza szefowa KGW. Z okazji okrągłej rocznicy ślubu. Spodziewałam się dobrego jedzenia i ploteczek. Owszem, i to było, bo każda z nas wniosła aport w postaci półmiska, garnka lub ciasta. Ploteczki, a jakże, miały miejsce również. Ale, że tak potrafią się bawić kobity w ściśle własnym towarzystwie – tego nie przewidziałam!\nPół wsi z pewnością mogło ,,docenić ” nasze śpiewy chóralne i indywidualne. Umiejętności choreograficznych już nie, bo płot. A szkoda! W myśl hasła ,,Spełniamy marzenia” w kilka chwil jedna z koleżanek obdarzona dotąd przez naturę niesprawiedliwie niewielkimi ,,atutami”, uzyskała upragniony rozmiar 75 H! Wzruszyła się…\nŻe tam dziś trochę głowa bolała? Nic to! Nikt w piątek o skutkach nie myślał. Zresztą na początku imprezy K. pochwaliła się, że jej wątrobą nie mogli się rano nazachwycać pani doktor i technik od EEG. Uznałyśmy więc, że wszystkie posiadamy analogicznie cudowny narząd. Niemniej K. została obwołana Gminną Miss Wątroba!\nDziś z kolei udaliśmy się w gości na zjazd absolwentów naszych rajdowych przyjaciół z Politechniki sprzed lat. I też było fantastycznie! Panie i panowie w wieku 60+ żwawi i radośni, pełni chęci do używania życia. Na jednym końcu biesiadnego stołu druh nasz i ,,przewodnik” po rajdowym życiu – Wacek – z nieodłącznym akordeonem. Na drugim Wojtek z gitarą i niesłychanym talentem do improwizacji. No, bajka! A wszystko to w przepięknych okolicznościach przyrody, w samym sercu Kaszub. Nad jeziorem Ostrzyckim.\nNie mogliśmy być długo, bo pies… Ale warto było ze wszech miar. Troszkę tylko czuliśmy się głupio, że tak nieco na sępa. Próbowaliśmy z bossem-Benem rozmawiać o jakimś ekwiwalencie finansowym, nie chciał. Dlatego też staraliśmy się konsumować minimalnie…\nJutro odpoczywamy. Spotkanie z koleżanką z polonistyki nie doszło do skutku. Może i dobrze, bo już nie te siły, by trzy dni z rzędu imprezować. Nawet na obiad do dziecek większych postanowiliśmy nie jechać, choć zaprosili. Może za tydzień?…\nTydzień po psem\nOpublikowano 24 września 2014 Autor: Zgaga\nNie tylko z powodu pogody, niestety…\nNa poprzedni piątek mieliśmy wyznaczoną wizytę u psiego doktora. Zamiast pana Jarka powitała nas tym razem młoda pani weterynarz. I zaraz rzuciła pytaniem: – Dlaczego sunia tak łepek przekrzywia na jedną stronę?\n- Może się dziwi, że nie ma doktora? – zażartowałam sobie ot tak, z głupoty na uciechę. – A mnie to wygląda na zapalenie ucha. Trzepie głową? – No, trzepie czasem…\nI się zaczęło! Czyszczenie uszu, wciskanie maści, antybiotyki i prawie codzienne wizyty. Plus uzupełnienie leków na poprzednie niedomagania. Od piątku do dziś wartość Ery wzrosła o kolejne 8 stówek.\nDaliśmy się namówić na worek ,,mercedesa” wśród karm. Ma cuda działać na stawy. Obawiam się, że jak dalej tak pójdzie, to przy tylu specyfikach usprawniających mobilność, tylko patrzeć, jak wystawimy Erkę do wyścigów z chartami! Może się wtedy troszkę odkujemy?…:)\nWalka o zdrowe uszy ma trwać kilka miesięcy. Tyle, że już bez konieczności biegania do lecznicy…\nWeekend znów się zapowiada dla mnie mocno imprezowy. W piątek garden-party z okazji okrągłej rocznicy ślubu naszej szefowej KGW. W sobotę w Ostrzycach, na Kaszubach, zamierzamy wpaść na kilka godzin do Ostrzyc, na Kaszubach, na zjazd absolwentów elektroniki na PG, by spotkać się z rajdowymi przyjaciółmi sprzed niemal czterdziestu lat. A w niedzielę z kolei koleżanka z mojej grupy na polonistyce chce się spotkać z paroma osobami z czasu studiów, bo z Anglii na krótko po latach przybyła.\nStasia i Marysia – moje dwie bliskie koleżanki, które przede mną poszły na emeryturę – powtarzały mi często, że dopiero na tym ,,starczym bezrobociu” ma się czas wypełniony po brzegi. I coś w tym jest!\nCzy ja kiedyś bym pomyślała, że po 60-tce będę prowadzić tak intensywne życie? A już ten rok jest naprawdę wyjątkowy… Ale dobrze, bo kto wie, co będzie dalej? Może to już ostatnie takie szaleństwa… W końcu SKS musi i mnie kiedyś dopaść!\nI jeszcze trzy słowa z innej beczki. Poszłam wczoraj na plotki do mojej tutejszej Halinki. Przez półtorej godziny opowiadała mi swoje przeżycia z podróży do Norwegii, dokąd polecieli z mężem do córki i zięcia. Hali do tej pory nie sposób było namówić na jakikolwiek wyjazd dłuższy niż kilka godzin. A tu i samolot, którego bała się przed podróżą chyba bardziej niż ja, i jakaś karkołomna wyprawa na lodowiec, no koniec świata!\nSłuchałam niemal z otwartą buzią. I coraz bardziej się cieszyłam… Mam nadzieję, że się dziewczyna przełamała i świat zacznie ją ciągnąć. Nie, żeby zaraz się szwendać po Egiptach itp., ale nawet z Kołem rok temu nie dała się wywieźć na dwa dni do spa… Teraz jej nie darujemy! Mamy mocny argument.\nGrande finale ekskursji\nOpublikowano 22 września 2014 Autor: Zgaga\nNo i uciekł mi jeden obrazek! Zawsze coś głupiego wykonam, jeden zbędny klik i po ptokach…\nNo trudno! Kończę raport z wyjazdu dniem czeskim. Cele były dwa: zamek Frydlant i Harrachow, gdzie mamucia skocznia, Mumlansky wodospad i godna zwiedzenia ,,szklarka”, czyli huta szkła.\nRealizacja planu napotkała na pewne trudności związane z nieznajomością czeskich realiów, zwłaszcza drogowych. Ale od początku…\nFrydlant piękny, robiący naprawdę wrażenie. Dużo chodzenia w górę i w dół, piękne wnętrza, dobra przewodniczka. I trochę żal, że po drugiej stronie Karkonoszy tyle zabytków zupełnie niezniszczonych, nierozkradzionych.\nCzegoś się muszę uczepić, bo bym sobą nie była. Zdziwiło nas, że Czesi nie mają takiej żyłki do biznesu jak nasi rodacy. Przy tak wspaniałym obiekcie nie ma żadnej infrastruktury dla turystów. Ani kawiarenki, ani sklepu z pamiątkami, nic. A toaleta w stylu późnego Gomułki – strach wejść… Czekaliśmy niemal godzinę, by uzbierała się grupa polskojęzyczna i nie bardzo wiedzieliśmy, co z sobą robić.\nNasyceni obrazami i wiadomościami z historii ruszyliśmy do Harrachowa. I się zaczęła droga przez mękę. Już bywając wcześniej w Czechach zauważyliśmy, że wszelkie informacyjne tablice na drogach są niewiele większe niż arkusz A-4. Trzeba mieć sokoli wzrok, by czytać na bieżąco. Natomiast pierwszy raz mieliśmy do czynienia z objazdem. Właśnie do Harrachowa. U nas w takich razach wielka żółta tablica z poglądowym rysunkiem itp. Tam skojarzyliśmy po jakimś czasie błądzenia, że takie małe pomarańczowe prostokąty wskazują kierunek.\nOd połowy drogi zaczęła się niesamowita autowspinaczka. Pełna tak ostrych zakrętów, że przy nich osławiony ,,zakręt śmierci”w Szklarskiej Porębie to kaszka z mleczkiem. ,,Ziutka” wskazywała w oszałamiającym tempie wzrost wysokości – 600 m.n.p.m, 700, 800, 900… Gdzieś między 800 a 900 minął nas szalony motocyklista. Pędził po tych zakrętach niemal kolanem dotykając asfaltu! A barierki przy zakrętach prawie nie występowały!\nW końcu trafiliśmy do słynnych z zawodów narciarskich skoczni harrachowskich. Mamut rzeczywiście budzi respekt. Niestety, nie bardzo dał się sfotografować. Więc ujęliśmy jedną z pozostałych ośmiu skoczni. Zauważcie, że usiłuję nieudolnie wykonać symulację telemarku:\nDo ,,szklarki”, niestety, nie zdążyliśmy! Następne dziwactwo czeskie polega na tym, że wszystko się szybko zamyka. Sklepy generalnie o 17-tej, obiekty do zwiedzania ok. 15.30. Trudno, widziałam kilka hut szkła w Polsce, więc nie taka straszna strata. Tyle, że czeskie szkło specyficzne…\nWymienione korony zwydatkowaliśmy na obiad i piwne zakupy. Odważyłam się też na jedno czeskie wytrawne wino. Niczego bardziej procentowego nie nabyliśmy, bo znów docierają wieści o metanolu …\nPożegnanie z paniami z willi w Świeradowie wręcz wylewne! Naprawdę czuliśmy się tam wspaniale i chętnie powrócilibyśmy znów za rok lub dwa…\nDrogę powrotną wymyśliliśmy sobie nieco dłuższą, ale przez nieznane rejony. A przede wszystkim chcieliśmy zobaczyć na własne oczy:\nI powiem, że to miejsce robi wrażenie! Ładnie zagospodarowane otoczenie figury, nic nachalnego ani kiczowatego. Skromna kawiarenka u stóp postaci, ot, tyle, by chwilkę odpocząć, bo sporo przecież starszych osób miejsce odwiedza. I bardzo piękny widok na miasto…\nNo, to się rozpisałam, ale podróż była warta upamiętnienia. W końcu za jakiś czas mogę sobie zajrzeć i przypomnieć, jak było. Coraz częściej szukam właśnie na osobistym blogu tego, co z pamięci uleciało. Czasem nawet Małż prosi: – Sprawdź na blogu, kiedy się wydarzyło…, bo pewnie o tym pisałaś!\nOpublikowano 20 września 2014 Autor: Zgaga\n… po pierwszym z serii trzech iście królewskich śniadań, zaczęliśmy realizować skrupulatnie plan dnia.\nNajpierw wjazd kolejką gondolową na Stóg Izerski. Nie moje to klimaty, bo żywioł powietrzny mnie nie zachwyca, ale skoro Małż chciał, więc jako ta Kaja za Kajusem…\nNa górze prawie pusto, a jeśli już ludzie, to Niemcy. Widoki nieco zamglone, jak to we wrześniu. Ale w sumie pięknie!\nDrugi punkt planu – zamek Świecie. Do zwizytowania obiektu namówiła mnie Joanna-Srebrzysta, która była tam rok temu i prosiła o aktualny raport o stanie budowli. Albowiem praca tam wre i świetność obiektu jest stopniowo przywracana.\nPan właściciel skasował od nas symboliczną opłatę i z prędkością karabinu maszynowego wyrzucił z siebie całą historię zamku plus plany restauracji.\nStan obecny tak właśnie wygląda, ale jak widać poniżej, roboty budowlane w pełnym toku.\nPasja pary właścicieli jest niesamowita! Pan każdego kolejnego zwiedzającego zaprasza na ,,rekontrolę” za czas jakiś. Widać, że cieszy go każdy najmniejszy odbudowany fragment.\nKolejny przystanek to dość słynny zamek Czocha w Leśnej. Nastawiliśmy się bardzo na ten obiekt i… Dla mnie rozczarowanie! Z zewnątrz pięknie. W środku jakoś nie wiem, dziwnie i, choć nie wierzę w takie rzeczy, czułam jakby złą energię.\nA już do wrzenia doprowadziła mnie zamkowa biblioteka. Ja rozumiem, że oryginalny stary księgozbiór został splądrowany, a resztki przekazano bibliotekom uniwersyteckim. Ale chyba lepiej pokazać puste regały niż nastawiać bez ładu i składu książek przypadkowych. Na jednej z półek taki skład zauważyłam: tom dzieł Lenina, wiersze Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, wojskowa broszura, kilka harlequinów Danieli Steel, zaraz obok tom Słownika Języka Polskiego Doroszewskiego itp., itd. Jeszcze tylko brakowało ,,50 twarzy Greya”…\nNie wspomnę już o ,,komnacie książęcej”, najdroższym pokoju w zamkowym hotelu. Nawet za dopłatą nie dałabym się namówić na nocleg w tak ponurym i nieładnie pachnącym pomieszczeniu…\nTu mam jeszcze dziarska minę, bo to zdjęcie sprzed zwiedzania…\nOstatni punkt planu – ruiny zamku Rajsko. Według Googla ruiny niełatwe do wypatrzenia wśród drzew. Rzeczywiście, dopiero napotkane na drodze circa siedmioletnie blond pacholę pokazało nam palcem, gdzie szukać.\nNatomiast co do ruin, to zastaliśmy na miejscu obrazek następujący:\nBrama, za bramą pan ochroniarz biegnący ku nam z okrzykiem: – Nie wolno, własność prywatna!\nTablica z napisem ,,Obiekt odrestaurowany z funduszy UE w ramach projektu….” wyjaśniła wszystko.\nNa koniec słówko o kulinariach. Obiad jedliśmy w Leśnej, w restauracji ,,Zielony piec”. Rzadko zamawiamy przystawkę, ale tym razem skusiła nas wątróbka z jabłkiem i cebulką na chrupiącej grzance. I to była poezja! Przy niej dania główne nawet niewarte wzmianki…\nOpublikowano 18 września 2014 Autor: Zgaga\nTyle się działo przez te cztery dni, że chyba serial blogowy powstanie….\nWyruszyliśmy do Świeradowa w poniedziałek o szóstej rano. ,,Ziuta” (GPS) zapewniała, że dotrzemy na miejsce ok. 13.15. Niestety, nie wzięła pod uwagę wypadku pod Wrocławiem i powstałego w związku z tym godzinnego korka-giganta! Koszmar stania w miejscu wśród setek ogromnych ciężarówek… Na szczęście nawet najdłuższy korek koniec ma!\nW miejscu zakwaterowania powitała nas bardzo miła pani, która przedstawiła się jako ,,ciotka właścicieli”. Gospodarzyły sobie w willi we dwie ze skromną, drobną panią kucharką. Warunki mieliśmy bardzo dobre, a śniadania wprost królewskie! Tuż przed wyjazdem dowiedzieliśmy się, że niepozorna pani Krysia gotowała m.in. dla naszego papieża i ex-prezydenta Aleksandra K. Dla nas też co rano szykowała istne cuda! Od jutra chyba sama sałata przez miesiąc…:)\nPierwszy spacer po świeradowskim deptaku uświadomił nam, że stanowimy zdecydowanie mniejszość narodową. Wokół sami Niemcy w wieku 60+ i sporo Rosjan, szczególnie płci żeńskiej. Kelnerka w restauracji z rozpędu też chciała z nami ,,szprechać”, podobnie pani z warzywniaka…\nMałż mnie trochę obśmiał, gdy uparłam się, by wypić kubeczek mineralnej wody w zdrojowej pijalni. – Wierzysz w jakieś cudowne właściwości? – spytał z ironią w głosie. – Wierzę, nie wierzę, chcę spróbować! I sprawdzić, czy nadal tak jedzie zgniłym jajem, jak przed 50 laty w Dusznikach…\nNie jechała! Zupełnie bezwonna, z lekkim słonawym posmakiem, całkiem smaczna. Ponoć dobroczynna dla żołądka i wątroby, w co chętnie uwierzyłam. Następnego dnia Małż już mi w piciu towarzyszył!\nPierwszy dzień zakończył się po dwóch solidnych spacerach po kurorcie. Wieczorem zaplanowaliśmy jeszcze trasy na wtorek i środę. I spać, bo utrudzeni drogą byliśmy srodze…\nOpublikowano 13 września 2014 Autor: Zgaga\n… czyli circa 36 godzin w domu między wyjazdami.\nW Andrychowie, jak zawsze. Domowo, gwarno, wesoło. Tym razem akurat obaj Madzi panowie obecni, więc tym bardziej … Zawsze tylko taki malutki wyrzut sumienia, że my u nich 2-3 razy w roku po kilka dni, a oni u nas raz na 2-3 lata na dobę.\nW czwartek, zachęcona niedawnym wpisem Uleczki, namówiłam Małża na wypad do Cieszyna. Bo niby bywaliśmy wiele razy przed otwarciem granic. Ale tylko hyc! przez most na Olzie i spacerkiem po ,,procenty”. Wtedy jeszcze niezagrożone obecnością metanolu!\nMiasto zwiedzaliśmy przy ogłuszającym wtórze pracujących wszędzie młotów pneumatycznych, ubijaczek do kostki brukowej i inszych maszyn huczących, których przeznaczenia nie znam. Wzdłuż Olzy wręcz trudno było przejść piechotą, bo konieczny był slalom gigant między maszynami. Tak czy owak miasto bardzo, bardzo ładne, z ciekawą historią. Śliczny rynek (tam nawet było cicho!) z secesyjnymi kamienicami i kilkoma lokalami gastronomicznymi.\nW jednej z kawiarenek wypiliśmy absolutnie pyszną kawę po wiedeńsku. Dwie godziny później po drugiej stronie rynku, w restauracji ,,Pod Merkurym” natrafiliśmy na niesamowicie smaczne pierogi. Małż miał porcję z grzybami leśnymi i boczkiem, ja z brokułami i twarogiem. Obie wersje na medal! Polecam, bo warto. A w karcie rodzajów pierogów dobrze ponad dwadzieścia…\nDziś, w drodze powrotnej, koszmarny korek pod Siewierzem. Pięćdziesiąt minut w plecy… A wszystko z powodu zwężenia jezdni, gdzie teoretycznie prowadzone są roboty drogowe. Teoretycznie, bo akurat dziś żywego ducha tam nie uświadczyliśmy!\nJutro małe przepakowanko, odstawienie Ery do Asi i w poniedziałek raniutko ruszamy do Świeradowa. Oby aura była łaskawsza niż w Andrychowie, bo tam raczej deszczowo i chłodno było…\nDo poczytania w czwartek w nocy! Miły akcent w tym momencie – wygraliśmy z Iranem!!!\nI znów takie tam przedwyjazdowe\nOpublikowano 7 września 2014 Autor: Zgaga\nJak to dobrze, że czasem w telewizorze można zobaczyć obok wiecznie smęcących narzekaczy, osoby pozytywnie zakręcone! Kto dziś nie widział w ,,Master Chefie” pani straszącej po trzykroć ośmiornicę, niech żałuje! Spłakałam się ze śmiechu…\nPunktualnie o 22-giej coś nam w mieszkaniu ,,hukło”! Ja byłam akurat na tarasie, Małż wychodził z łazienki. I nagle taki odgłos, jakby jakieś metalowe przedmioty spadły z łoskotem! Obeszliśmy skrupulatnie nasze 48 metrów kwadratowych i nic… Ani w kuchni, ani w komórce, ani w łazience, o pokojach nie wspominając. Poltergeist?!…\n- Czy spodziewamy się gości? – spytał Małż, gdy zobaczył przygotowania moje do dzisiejszego obiadu. – Nie, dlaczego? – zaindagowałam. – Bo takie delicje widzę…\nA ja po prostu zmieszałam wcześniejsze doświadczenia osobiste z zapożyczonymi od jednej z Was. Czyli nafaszerowałam jedną cukinię, 4 dorodne pomidory i kilka ogromnych pieczarek. Farsz stanowiło mielone mięsko, paczka ugotowanego dzikiego ryżu oraz rozdrobnione ogonki pieczarek, wnętrze cukinii i pomidorów. Plus ziółka, przyprawy i pietruszka zielona. Und trochę koncentratu i łyżka węgierskiej pasty paprykowej. Ta ostatnia, niestety, się kończy… Czy można ją dostać gdzieś w Polsce?\nRano, skoro świt, jedziemy do tczewskiego pana od węgla, by zamówić zapas na zimę. Mam nadzieję, że do popołudnia transport dotrze. Przy okazji kurs na wysypisko śmieci nietypowych z paroma rzeczami. A potem już tylko pakowanie… Bo we wtorek wyjazd! Hurra…\nObowiązki z KGW zawsze na pierwszym planie! Ale nie bardzo mogę ujawniać tajemnice, bo kto wie, kto czyta! Tak czy owak kilka dwuwierszy wysłałam koleżankom, by wybrały najodpowiedniejszy na ślub córy jednej z nas. Wierszyk ma powstać na stolnicy! Wypalony ma być! Ku wiecznej pamięci…\nNie udało mi się być świadkiem plecenia wieńca dożynkowego, może za rok…\nTakie pierdółki jakieś\nOpublikowano 5 września 2014 Autor: Zgaga\nPomęczę Was nieco, mimo że postanowiłam sobie pisać co drugi dzień. Jednak we wtorek wybywam i zamilknę, więc tak jakby teraz na zapas…\nDziecka mniejsze wróciły z wojażu po Italii. Zachwycone bardzo Florencją, nieco rozczarowane Pizą. Przetarły nam szlaki, bo my się wybieramy wiosną przyszłego roku. Jeśli jakiś tani przelot wynajdziemy.\n,,Kwas komisyjno-socjalny” został dziś zobojętniony. I pięknie, bo trudno byłoby niszczyć wieloletnią przyjaźń z jakiegoś bzdurnego powodu. Przy okazji wycyganiłam od S. trochę jabłek i malin, więc znów dwie porcje sokownik przerobił…\nJutro w szkole, jak w całej Polsce, czytanie Sienkiewicza. Ciekawe, jak to wyjdzie, bo dzieci mamy malutkie przecież. Z tego, co się orientuję, nie będzie to Trylogia, tylko fragmenty ,,Krzyżaków”. Panie nauczycielki mają się stawić w kostiumach dam dworu, panowie w charakterze rycerzy. A wśród czytających m.in. nasz absolwent-wiceminister!\nMuszę tu przy okazji swoistą laurkę zamieścić. Obserwuję B. od lat. Mimo pięcia się po szczeblach nigdy mu nie odwaliła ,,sodówa”. Zawsze miły i uprzejmy dla każdego, nie tylko dla elity. Na sobotnich dożynkach przywitał się i porozmawiał chwilkę praktycznie z każdym mieszkańcem wsi, niezależnie od jego (mieszkańca) statusu! Jeśli tylko czas pozwala, stawia się też na każdej szkolnej imprezie. Przy tym wzorowy mąż, ojciec i dziadek!\nMaślakowe łapy już prawie-prawie czyste! Bez specjalnych wspomagaczy nawet, ot, po prostu co chwilę myję ręce. Jeszcze troszkę paznokcie trwają w uporze…\nCiuchy na wyjazd poprasowane, na wszelki wypadek i te letnie jeszcze, i te już jesienne. Wszak ponoć od poniedziałku załamanie pogody. Szkoda! Dziś przez cały dzień tak piękne lato… I wieczór nawet ciepły.\nMałż z roboty wrócił z szerokim ,,czizem” na obliczu. Bo nie dość, że ,,dzięki Bogu już weekend”, to w zanadrzu dwa tygodnie ,,urlałpu”. Co prawda z jednym dniem pracującym w Gliwicach pośrodku, ale zawsze…\nJutro się spróbuję przedwyjazdowo skrócić o głowę, bo już mi szyja zarasta, czego nie znoszę… Jeśli się nie uda, to jeszcze szansa w poniedziałek. A we wtorek ruszamy!\nOpublikowano 4 września 2014 Autor: Zgaga\nDawno u mnie nie gościł… A dziś się znienacka pojawił. Najpierw zarządził remanent w lodówce, gdzie parę ,,zaszłości” zalegało. Asumpt do przeglądu dała lektura aktualna.,,Serwantka” Moniki Sawickiej.\nPotem demon zagnał do dżungli naprzeciwko tarasu, bo obrodziły śliwki węgierki. Ze sporej ich porcji oraz trzech ogromnych antonówek wyprodukowałam 3 butelki soku. Resztki z sokownika pochłonął z dziką przyjemnością kolega Małż.\nW tak zwanym międzyczasie dokonałam wstępnej przegrzebki letniej garderoby. Sporo się tego uzbierało, ledwie połowę zdążyłam na siebie wzuć tego lata. Przegląd dżinsów też zaowocował, niestety, pozbyciem się kilku par spodni – za ciasnych!!! Dwa wory do pojemnika ekologicznego poszły w sumie…\nObiadek takoż bardziej pracochłonny niż zwykle. Niby taka zwykła zupka – buraczkowa. Ale obierania moc! I krojenia w kosteczkę. Psica, jak zawsze czujna, gdy mięsko wyciągnęłam celem oddzielenia części jadalnych od ,,erkowych”.\nPod wieczór kontrolna wizyta z Erą u doktora. I znów nowe leki, kolejne 150 zł poszło, a jeszcze mamieni byliśmy ,,superkarmą”, ponoć znakomitą na stawy, za jedyne 300! Obiecaliśmy, że się zastanowimy!\nKomórka pęka w szwach od przetworów, więc chyba już basta! Jeszcze tylko nalewka pigwowa w planach. Owoce, całkiem liczne, spokojnie dojrzewają na dwóch krzakach. Zajmę się nimi po powrocie z wrześniowych wojaży.\nChyba wczesna zima się szykuje, albowiem już wychynęły na świat boży zimowity! Zwykle pojawiały się najwcześniej w połowie września…