Karnawałowy szał od A do WOW! - Magazyn\nKarnawałowy szał od A do WOW!\nMałgorzata Oberlan 15 stycznia 2016, aktualizowano: 15-01-2016 17:50\nBawmy się, póki czas! W tym roku karnawał jest krótki, zakończy się już 9 lutego. Na stroszenie piórek i taneczne pas nie zostało nam więc już wcale wiele weekendów. Kto, gdzie i jak w regionie zaszaleje? Czy to prawda, że po zeszłorocznych niesnaskach reaktywowano Bal Marszałka? Który bal w Bydgoszczy kończy właśnie 18 lat? Kto potrafi szaleć do rana bez procentów? Prześledź to z nami alfabetycznie!\nZabawa karnawałowa w toruńskim lokalu „Pod Orłem”, lata 50. XX wieku. Na zdjęciu m.in. pani Janina Bębenek.\nAlkohol - na karnawałowych imprezach najczęściej dostępny jest open barze. Żaden bal bez niego się nie uda. Nieprawda! W Toruniu całkowicie bezalkoholowy Królewski Bal Karnawałowy odbył się już 5-6 stycznia w Centrum Dialogu, a jego organizatorem była wspólnota „Posłanie”. Impreza zaczęła się wspólną modlitwą i polonezem, a o północy uroczystą mszę świętą odprawił ks. Artur Szymczyk. Zaraz po niej każdy balujący mógł wylosować sobie... patrona na 2016 rok!\nTorunianie w bezalkoholowych imprezach karnawałowych zdają się wręcz specjalizować. W sobotę 16 stycznia kolejna taka odbędzie się na Zamku Bierzgłowskim. Organizatorem tego balu o nazwie „Wesele w Kanie Galilejskiej” jest Domowy Kościół diecezji toruńskiej. Organizatorzy zachęcają do przebrania się za Egipcjanina, Greka lub Rzymianina, „a tym, którzy chcieliby dokonywać cudów, przypominają, że nadal jest to bal bezalkoholowy”.\nBale - jest ich w regionie sporo, choć malkontentów ubolewających nad nimi („Ach, kiedyś to były prawdziwe bale...”) pewnie jeszcze więcej. W Bydgoszczy hucznie swą pełnoletność obchodzić będzie Bal Narciarza (i nurka). Imprezowicze ze środowiska niekoniecznie wyczynowego spotkają się już po raz 18. Bawić będą się w hotelu „City” 30 stycznia, przy muzyce na żywo i pod kierunkiem „szalonego prowadzącego”. Nie mniej atrakcji ma czekać na uczestników Balu Karnawałowego Prawników, organizowanego przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Bydgoszczy. I oni spotkają się 30 stycznia, ale w Muzeum Wodociągów przy ul. Gdańskiej.\nPaulina Izajasz, sklep „Mix Party”: Zdziwiłaby się pani, w jakim wieku są klienci kupujący peruki. To nie nastolatkowie, ale pełni wigoru emeryci, rzucający się w wir karnawałowych imprez!\nPrawnicy zajadać mają się smakołykami z restauracji „Ogniem i Mieczem”, a alkohole spożywać „według uznania; we własnym zakresie”. Wszystko za jedyne 150 zł od osoby. A podobnych balóww regionie - mniejszych i większych - szykują się jeszcze dziesiątki. I wcale nie muszą odbywać się w hotelach, pałacach czy zamkach. Równie dobrze miejscem balowania może być strażacka remiza czy po prostu jakaś gminna świetlica.\nOt, podtoruńska gmina Łysomice już po raz kolejny organizuje swój Charytatywny Bal Wójta. Zabawa w Młodzieżowym Centrum Kultury w Kamionkach Dużych zapowiadana na 23 stycznia ma się zacząć punktualnie o godz. 20.00, a jej punktem kulminacyjnym będzie taniec czekoladowy. To w jego trakcie właśnie co roku zbierane są pieniądze na cel charytatywny. Tym razem - dla pewnej potrzebującej rodziny w gminie.\nPo przerwie wraca Marszałkowski Bal Dobroczynny. Odbędzie się w Toruniu, na Jordankach.\nCeny karnawałowych szaleństw w regionie nie są, poza małymi wyjątkami, szczególnie wyśrubowane. W takim na przykład łysomickim balu para może wziąć udział już za 180 zł. W bydgoskim Balu Narciarza (i nurka) - za 460 zł. Najdroższą balową ofertę dla pary znaleźliśmy w Pałacu Romantycznym w Turznie - 690 zł, z noclegiem. Niezorientowanym nakreślmy, że pałac to wspaniały; odrestaurowany z udziałem unijnych pieniędzy, otoczony pięknym parkiem. Ale działalność prowadzi głównie komercyjną, hotelowo-restauracyjną. Bal zaplanowano tutaj na 6 lutego, a w cenie m.in. wykwintne potrawy, zespół „Bliźniacy” oraz „niespodzianka artystyczna”.\nImprezy karnawałowe to jednak nie tylko bale. Młodsze pokolenie już szaleje na studniówkach (choć część z nich akurat bale przypomina) i zabawach klubowych. 5 lutego w Bydgoszczy (podobnie, jak w Poznaniu i Warszawie) odbędzie się Klubowa Noc. W cenie jednego biletu gwarantowane jest wejście do wielu miejsc. Toruńscy imprezowicze natomiast już szaleją przy rytmach muzyki z lat 70. i 80. w „Piwnicy TPART”, płacąc jedyne 4 zł za studenckie shoty; szykują się na retro party w nocnym klubie „Dancing Gold”, szorują parkiet w „Blue Kaktusie” czy dziesiątkach innych lokali. W całym regionie imprezowanie w pubach i klubach zaczynać można nawet tylko za 10 zł - za rezerwację stolika. Oczywiście, im bardziej popularne miejsce, tym stawka wyższa...\nKostium - bez niego żadna maskarada w karnawale nie jest możliwa. A ponieważ era balów przebierańców trwa w najlepsze, wszelkie wypożyczalnie kostiumów cieszą się dużym powodzeniem. W Toruniu stroje bajkowe, szlacheckie i ludowe, idealne na karnawałowe bale i maskarady, można wypożyczać w kostiumerni Wojewódzkiego Ośrodka Animacji Kultury. Do wyboru jest tu w sumie pięćset kreacji dla dzieci i dorosłych! - Każdy znajdzie u nas dla siebie odpowiedni strój: historyczny, ludowy, bajkowy albo mundur - gwarantują gospodarze. Jeszcze większym wyborem kostiumów kusi wypożyczalnia strojów „Adria” w Bydgoszczy (ponad 650 w sumie), a nie ustępuje jej wcale wypożyczalnia „Maskarada” (też nad Brdą). Wypożyczenie przebrania dla dziecka kosztuje tu 30 zł za dobę, a dla dorosłego - 50 zł. Kaucja - 30 zł.\nBal sylwestrowy PZWANN Apator w Toruniu, rok 1958. Nowy, 1959 rok witano w nastroju szampańskim.\nMenu karnawałowe w regionie spotkamy różne. Od tradycyjnej zimnej płyty i bigosu po północy po zdecydowanie bardziej wyszukane potrawy. Impreza w Twierdzy Toruń, czyli klimatycznym Forcie IV, która odbędzie się 30 stycznia, w jadłospisie ma na przykład: terrinę z pstrąga z czerwoną ikrą i grillowaną cytryną, sałatkę ogrodową z czarnymi oliwkami, serem feta i bazyliowym pesto oraz pasztet domowy w cieście filo z chutney’em jabłkowo-szafranowym. Natomiast goście, którzy bawić się będą na balu w Karczmie Kujawskiej „Kummerówka” w Bydgoszczy (23 stycznia), podniebienia pieścić będą m.in. faszerowanym szczupakiem, innymi rybami z własnej wędzarni, mięsami pieczonymi i tymi w galaretach.\nDobrej, tradycyjnej kuchni mają okazję też zasmakować goście Zakładu Przyrodniczoleczniczego w Inowrocławiu. Tu serwuje się balowiczom np. klopsiki w sosie malinowym, schab po szlachecku i podobno słynny na cały Inowrocław sernik własnego wypieku. A jeśli ktoś w karnawale naprawdę chciałby gastronomicznie zaszaleć, grając na nosie dietetykom, powinien rezerwować miejsce na balu w Parkowym Domu Weselnym „Leśniczówka” w Grudziądzu. Na 6 lutego zaplanowanu tu w menu „golonkę zasmażoną, kotlet siekany, pieczeń w sosie własnym” i kilka innych prostych, mięsnych przysmaków. A wszystko to przy muzyce na żywo zespołu Trans, za jedyne 85 zł od osoby. Prawda, że brzmi nieprzyzwoicie smacznie i niedietetycznie? W końcu na odchudzanie czas przyjdzie w Wielkim Poście...\nPeruki to prawdziwy hit tego karnawału! Panie, które po prostu olśnić chcą swym wyglądem towarzystwo na tradycyjnym balu, wybierają te klasyczne: długie, lśniące włosy z grzywką. Panie i panowie natomiast, którzy dodatkowo chcą zaszokować bądź rozbawić współtowarzyszy, wybierają modele charakterystyczne. - Największe wzięcie mają fryzury z lat 20. i 30. ubiegłego stulecia, peruki barokowe oraz model „Raj”, czyli bardzo długie, białe włosy. Takie, jakie musiała pewnie nosić Ewa w raju - objaśnia Paulina Izajasz z bydgoskiego sklepu „Mix Party”. - Zdziwiłaby się pani, w jakim wieku są nasi klienci. To wcale nie nastolatkowie czy 30-latkowie, ale pełni wigoru emeryci, którzy odchowawszy dzieci i podkarmiwszy wnuki, po prostu rzucają się w wir imprezowania. Odwagi można im tylko pozazdrościć!\nReaktywacja Marszałkowskiego Balu Dobroczynnego to jedno z głośniej komentowanych karnawałowych wydarzeń w regionie. Przypomnijmy, że bal, potocznie nazywany po prostu „marszałkowskim”, odbywał się z pompą pięciokrotnie. Znamienici goście, wspaniałe sale i kreacje oraz szczytne cele charytatywne, na które przekazywano dochód z imprezy - tak wyglądało to w latach 2010-2014. W ubiegłym roku wszystko się posypało. - Wybory, ostra wojna Bydgoszczy z Toruniem o fotel marszałka i stołki w zarządzie województwa sprawiły, że jedni na drugich się wypięli i o żadnym balu nie ma mowy - usłyszeliśmy wówczas od osób, które od lat związane były z organizacją imprezy. I w ten sposób VI Marszałkowski Bal Dobroczynny się nie odbył. Ale impas przełamano. Jak informuje Beata Krzemińska, rzeczniczka marszałka województwa, w tym roku bal będzie - 30 stycznia, we wnętrzach Centrum Kulturalno-Kongresowego Jordanki. - Pieniądze zebrane podczas imprezy trafią do podopiecznych dwóch instytucji, prowadzonych przez siostry elżbietanki: Specjalnego Ośrodka Wychowawczego w Grudziądzu oraz Domu Pomocy Społecznej dla Dzieci i Młodzieży w Kamieniu Krajeńskim - zapowiada rzeczniczka. I dodaje, że tegoroczną edycję balu samorząd województwa organizuje wspólnie z władzami Torunia.\nSportowy sznyt - ten towarzyszy -często od wielu lat - balom karnawałowym, które albo głównie z nazwy, albo faktycznie adresowane są do sportowego środowiska. Jest ich w regionie sporo. Wspomnijmy o Balu Sportowca, od lat organizowanym przez Urząd Miasta Torunia i toruńskie „Nowości”. Impreza tradycyjnie połączona jest z plebiscytem na Sportowca Roku i cieszy się niesłabnącą popularnością. Identycznie jest w przypadku dorocznego Balu Olimpijczyka w Bydgoszczy, któremu też towarzyszy redakcyjny plebiscyt. W tym roku bal odbędzie się 30 stycznia terenie bydgoskiego Zawiszy. Przy takich okazjach dodatkową atrakcją zawsze jest rosnące napięcie przed ogłoszeniem wyników. W całym regionie jednak odbywa się wiele balów organizowanych przez kluby sportowe. Swoją tradycję ma już choćby Bal Piłkarza klubu Sparta Brodnica ( w tym roku kusi jakąś specjalną niespodzianką dla pań!), ale też imprezy karnawałowe w zupełnie małych gminach, gdzie poziom rozgrywek w piłce nożnej sięga najwyżej A klasy.\nTradycja - uwielbiają o niej mówić organizatorzy już piątego z kolei balu albo czwartej akcji charytatywnej. My, z sumieniem czystym jak łza, tradycyjnym nazwiemy tu bal odbywający się na zamku w Golubiu-Dobrzyniu. W końcu, bez przesadnego upierania się, balowano tu już wieki temu, prawda? Od wielu lat natomiast odbywa się tu zabawa karnawałowa, nazywana Staropolskim Balem PTTK. W tym roku zaplanowano go na 16 stycznia. 150 zł od osoby płacą członkowie PTTTK, 190 zł - pozostali. Duchy straszą sprawiedliwie wszystkich.\nUltranowoczesnymi pomysłami nazwaliby nasi przodkowie takie „wymysły”, jak przychodzenie na bal w towarzystwie partnera prosto z... drukarki 3D (rozwiązanie to, rodem z niedawnej studniówki I LO w Toruniu, prezentujemy na okładce Magazynu). Dziadkowie nasi skrzywiliby się także na wieść o samoobsłudze imprezowej w klubach („Kelner! Gdzie kelner?!”), a ich reakcji na przebrania w stylu „Qeer” czy „Trans” wolelibyśmy nie słyszeć...\nŚwiat przyspieszył i zwariował, choć skoro bale wciąż jeszcze odbywają się w realu, a nie wirtualu, to zapewne do apokalipsy trochę czasu jeszcze zostało.\nWodzierej to rola, która wraca do łask w karnawale Anno Domini 2016. Coraz częściej panowie, bo to oni jednak najczęściej zlecenia się takiego podejmują, występują w dwóch wydaniach: DJ-wodziereja i wodzireja konferansjera. - Jako DJ wodzirej jestem osobą, która odpowiedzialna jest za prowadzenie zabawy od strony muzycznej. Prezentuję muzykę w oryginalnym wykonaniu, nie miksuję jej. Odpowiadam za jej odpowiedni dobór do charakteru imprezy i gustów gości. Jako wodzirej konferansjer, oprócz muzyki, zapewniam inne atrakcje. Prowadzę zabawy taneczne i wokalne (karaoke). Uczę tańców, śpiewam razem z gośćmi. Organizuję konkursy i zabawy integracyjne - pięknie tłumaczy różnicę między rolami Krzysztof Polański z Bydgoszczy. Na koncie ma i szereg udanych wesel, i zabawy karnawałowe. Ale, uwaga! W naszym regionie nie jest wyjątkiem. Uczciwie zaznaczmy, że wspaniale rej wiodących nie brakuje i w innych jego miastach czy miasteczkach.\nŻur - kujawski, staropolski, śląski, z jajkiem czy bez - to już nie takie istotne. Ale żur po prostu na imprezie karnawałowej w regionie musi być! Albo jako danie „wstępniak”, albo jako to z kategorii „po północy”. Znaleźliśmy je zresztą w większości przeanalizowanych menu. Taki z jajkiem i białą kiełbasą otwierać będzie bal 6 lutego w Chacie Myśliwskiej w podbydgoskim Osielsku. Staropolskiego natomiast nie zabraknie choćby na imprezie (tego samego dnia) w Cafe Emilia w Nakle. A i pewnie w setkach innych miejsc... Bo żur, jak stara prawda głosi, profilaktycznie na kaca jest najlepszy.\nBale przed wojną\nW międzywojennej Polsce karnawałowe bale organizowały środowiska artystyczne, wojskowi, dyplomaci.\nNajwiększe bale w stolicy odbywały się w ekskluzywnych hotelach, salonach Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Opery Warszawskiej. Zbierano w ten sposób fundusze na różne szczytne cele. Osoby zamożne filantropię traktowały wręcz jako swą powinność. Przedwojenne bale zaczynały się polonezem, a kończyły - nad ranem - mazurem. Zabawę organizowało nawet kilku wodzirejów. Bardzo ważna była oprawa artystyczna - schody, pióra, diademy, treny... Oczywiście, splendoru balom dodawała obecność wielkich gwiazd, takich jak Loda Halama czy Hanka Odronówna.\nLekarze i prestiż\nW PRL niektóre środowiska zawodowe wracały do przedwojennych tradycji.\nPrzykładem mogą być lekarze. W 1979 r. Polskie Towarzystwo Lekarskie zorganizowało bal w warszawskim hotelu „Forum”. I stał się on miejscem dla kolejnych 29. takich imprez. - To było wtedy przedsięwzięcie wyjątkowe, podjęte na przekór panującej wokół szarzyźnie - wspominał prof. Jerzy Woy-Wojciechowski, prezes PTL. Były odpowiednie wnętrza, menu, a orkiestra grała w stylu Glenna Millera. Bale uświetniali: Maryla Rodowicz, Andrzej Rosiewicz, Tercet Egzotyczny, Irena Santor, Alicja Majewska, Zbigniew Wodecki (...). (Na podstawie: „Gazeta Lekarska”, styczeń 2014 r.)


Jesteś na ketodiecie i biegasz? Możesz szkodzić swoim kościom! - MagazynBieganie.pl\nZdrowie i motywacja > Ciało biegacza > Dieta > Zdrowie i motywacja\nJeżeli jesteś na diecie ketogenicznej lub rozważasz jej rozpoczęcie, a jednocześnie prowadzisz aktywny tryb życia i przygotowujesz się np. do maratonu, możesz zainteresować się badaniami australijskich naukowców, którzy postanowili sprawdzić, co stanie się organizmami sportowców wytrzymałościowych, gdy przejdą na dietę opartą głównie o tłuszcze, ograniczając podaż węglowodanów. Badania dotyczyły układu kostnego sportowców. Dlaczego akurat kości?\nKontuzje kości stanowią poważne wyzwanie w utrzymaniu systematyczności treningu i rywalizacji na najwyższym poziomie sportowym. Częściowo wynika to z czynników dietetycznych (np. niska podaż energii, niski poziom witaminy D, niewystarczające spożycie wapnia) w połączeniu z właściwościami programu treningowego (np. nadmiernym obciążeniem kości, słabą biomechaniką). (…) Co więcej, dostępność węglowodanów może również mieć wpływ na stan kości.\nW badaniach (odbywały się w kilku falach) udział wzięło 30 chodziarzy z poziomu elity, przygotowujących się do igrzysk olimpijskich w 2016 r. i mistrzostw świata w 2017 r. Zawodnicy mieli do wyboru 2 programy żywieniowe: pierwszy, oparty o dużą ilość węglowodanów i drugi, w którym 75-80% zapotrzebowania energetycznego dostarczano w postaci tłuszczów. Ponieważ naukowcy mieli do czynienia z zawodnikami elity, programy żywieniowe były indywidualizowane, porcje ważone, ale zasady diet były także ściśle przestrzegane.\nKażde badanie trwało 3,5 tygodnia, po czym grupa “ketogeniczna” wracała do diety wysokowęglowodanowej. Przed badaniem oraz po okresie stosowania innej diety, zawodnicy realizowali program treningowy, a naukowcy badali występowanie markerów uszkodzeń i odbudowy kości we krwi. Próbki pobierano na czczo, tuż przed treningiem i ok. 2 godziny po posiłku, tuż po zakończeniu treningu oraz 3 godziny po zakończeniu treningu. Na koniec okresu badawczego zawodniczki i zawodnicy wykonywali próbę chodziarską na dystansie 25 km (mężczyźni) i 19 km (kobiety) z tempem, jakie teoretycznie byliby w stanie utrzymać na dystansie 50 km.\nWyniki badań okazały się alarmujące dla grupy sportowców, którzy trenowali przy wyraźnie ograniczonej podaży węglowodanów. W ich przypadku markery wskazywały na większe uszkodzenia kości niż w przypadku drugiej grupy, do tego proces regeneracji kości również zachodził wolniej (niższy poziom markerów wskazujących na odbudowę). Co ciekawe, nawet po przywróceniu węglowodanów w diecie u osób, które przez 3,5 tygodnia czerpały większość energii z tłuszczów, wyniki były gorsze niż w grupie stosującej dietę wysokowęglowodanową.\nAutorzy badania podkreślają, że udało im się sprawdzić jedynie krótkookresowy wpływ diety ketogenicznej na układ kostny sportowców wytrzymałościowych. Wskazują jednak, że już kilka tygodni diety o ograniczonej podaży węglowodanów wywołało u zawodników negatywne wskazania badań markerów uszkodzeń i odbudowy kości, które tylko częściowo zostały odwrócone po powrocie do wysokowęglodowanowej diety. Ich zdaniem takie odżywianie może mieć szkodliwy wpływ na gęstość mineralną kości i ich wytrzymałość, co może mieć negatywne konsekwencje zdrowotne oraz dla wyników sportowych. Aby zgłębić temat, naukowcy sugerują bardziej długotrwałe badania:\nBiorąc pod uwagę ryzyko kontuzji i długofalowe skutki, jakie mogą wyniknąć ze złego stanu kości w późniejszym życiu, zarówno w przypadku sportowców jak i osób, które podejmują aktywność dla korzyści zdrowotnych, dalsze badania nad dietą ketogeniczną i jej rolą w zaburzeniach metabolizmu kości są uzasadnione.\nBadanie autorstwa: Heikura IA, Burke LM, Hawley JA, Ross ML, Garvican-Lewis L, Sharma AP, McKay AKA, Leckey JJ, Welvaert M, McCall L and Ackerman KE (2020) “A Short-Term Ketogenic Diet Impairs Markers of Bone Health in Response to Exercise”. Front. Endocrinol. 10:880. doi: 10.3389/fendo.2019.00880.


Teraz jest So, 31 lipca 2021, 13:55\nNapisane: N, 27 grudnia 2020, 22:20\nŚwięta, święta i po świętach. Śniegu w Częstochowie było tyle co kot napłakał, ale to już w sumie norma od paru lat.\nMoja żona wpadła na pomysł, żeby przystroić balkon w kolorowe ledowe światełka, więc zakupiliśmy taki komplet 240 sztuk na 22 metrowym przewodzie.\nPotem jeszcze dokupiliśmy przyssawki z uchwytem, sztuk dużo i jakoś poszło. Potem doszły jeszcze jakieś inne świecące pierdoły w oknie na zachętę i tak rozpoczął się lekki wyścig zbrojeń, znaczy dekoracji. Całość kosztowała ile kosztowała, mogło być gorzej. Ale mimo całej tej oprawy śnieg się nie pojawił i tyle.\nBiegowo cały czas do przodu, ten tydzień 44 km i tylko 4 treningi. Spokojnie zwiększam kilometraż.\nWtorek: siła biegowa na podczęstochowskiej górce ossona. Weszło ponad 230 metrów up i tyleż samo down. Podbieg był chyba 12 razy po jakieś 150 metrów, solidnie jest w górę bo momentami ok 12%, więc weszło w nogi bardzo mocno. Podbieg kamienisty więc trzeba było uważać.\nCzwartek: 14,2 km po lesie, 78%, 6:11, nogi zmasakrowane, ale jakoś poszło.\nSobota: rozbieganie wzdłuż Warty: 11 km, 77%, 6:11, już czuć było znaczną poprawę, biegło się znacznie lepiej niż w poprzednich tygodniach.\nNiedziela: na stadionie: 9,2 km, 76%, truchtanie, najwolniej jak się dało, 6:30 chyba.\nKolejne tygodnie będzie nadal nuda: siłą, rozbiegania, zaczynam również ćwiczenia sprawnościowe.\nI to tyle na tą chwilę, nuda panie\nNapisane: Pn, 4 stycznia 2021, 14:55\nJakoś się cieszę, że ten grudzień mamy już za sobą. Niby zmieniła się tylko kartka w kalendarzu, ale jakoś poczułem taką ulgę jak już minął ten sylwester i te całe święta.\nMoże dlatego, że nie będzie w najbliższym czasie specjalnie żadnych okazji do picia alko, niezdrowego jedzenia itd. Jakby nie patrzeć na okres świąteczno-noworoczny to trzeba przyznać, że nasza tradycyjna kuchnia trzymaniu wagi nie sprzyja. Nie oszukujmy się mnóstwo rzeczy jest mega smacznych i naprawdę ciężko zachować zdrowy rozsądek w jedzeniu, zwłaszcza jak po tych wszystkich rarytasach wjeżdżają na stół ciasta. Najsmaczniejszy w tym roku był piernik z dodatkami i seromakowiec. Zjadłem dużo, znaczy dużo za dużo, ale raz się żyje\nTrochę też pobiegałem, bo prawie 51 km.\nWtorek: 4 km trucht + 5 km trochę szybciej 5:10-5:15, średnio z całego treningu 79%, padał deszcz, wiało wzdłuż Warty, ale jeden plus nie ma tam smogu wcale!\nCzwartek: pierwszy long, 17 km, trochę w formie BNP, po leśnych błotkach, kałużach itd. Nietęgą musiałem mieć chyba minę jak wpadłem na kałużę szeroką na 5 metrów i długą chyba na 10, którą musiałem omijać przedzierając się przez chaszcze. Niby był na kałuży lód, ale nie ryzykowałem pamiętając jak to się kończy w filmach. Całość średnio 5:36, 82% (mało wiarygodne bo z zegarka), końcowe 4 km mocniej bo z górki lekko. Nie czułem się specjalnie zajechany, na trasie zjadłem kawałek czekolady i tyle.\nPiątek: rozbieganie, 8,2 km, lekko zmęczone nogi, ale całkiem dobre samopoczucie 6:15, 78%.\nSobota: rozbieganie, jak wyżej, tylko 9,2 km, 6:16, 76%, miały być jeszcze przebieżki, ale było ślisko zbyt ślisko.\nNiedziela: 5 km trochę szybszego tempa, 5 km w 22:34, krótki ciągły dla odmiany, łącznie ponad 7 km, 87% tętno średnio na tych szybszych km.\nDo tego 2x krótkie sesje ćwiczeń na macie, po 10-15 minut, wszystkiego po trochu i delikatne rozciągnie. Spokojnie zwiększam kilometraż za ok 3 tygodnie będzie pewnie docelowy czyli ok 60 km.\nNapisane: Pn, 11 stycznia 2021, 15:23\nOstatni tydzień to 54 km, organizm nie wykazuje żadnym oznak zmęczenia, nic mnie nie boli, więc nic tylko powoli podkręcać obroty i kilometraż.\nWtorek: 10,3 km rozbieganie, lekko byłem zamulony po całym dniu, 7 km spokojnie, 3 km po około 5:05. Średnie tętno 79%.\nŚroda: dopołudniowy longrun, 18 km, średnie tempo 5:33, średnie tętno 81%, 10 km było w drugim zakresie, ostatni km 4:45, chyba najdłuższy trening od nie pamiętam kiedy, ale nie było żadnego zamulenia, nogi też mnie zaskoczyły bo dość szybko się zregenerowałem. Jakby nie patrzeć 10+18 km w trybie wieczór - ranek do przepotężny kilometraż dla mnie. Ale taka jest rola bazy wzmocnić organizm, uodpornić na urazy, poprawić się tlenowo, przesunąć pewne granice w głowie.\nPiątek: rozbieganie 8,3 km z kilkoma ostrymi podbiegami + przebieżki 8x50 metrów.\nSobota: krótko i treściwie, 3x 5minut threshold, tylko 15 minut szybszego biegania, ale nie ma potrzeby więcej na razie. Cel rozbujać serducho do 180+ i pobiegać trochę szybciej. Wykonanie odcinków: 4:11, 4:13, 4:10. Odrobinę za szybko, ale tętno maks. 184 czyli idealnie (ostatnia dyskusja). Przerwa 2 minuty trucht.\nNiedziela: 10,4 km bardzo leniwie, tętno 76%, tempo średnie 6:19 (na pierwszych 2 km się ciut GPS pogubił pod mostami), te 10 km jakoś szybko zleciało, zwłaszcza, jak się słucha dobrej muzy: U2 the best of.\nNapisane: N, 17 stycznia 2021, 20:09\nZ pełną odpowiedzialnością odszczekuję moje grudniowe żale dotyczące braku śniegu. Ostatni tydzień zapewnił nam rozrywki pod dostatkiem.\nNie do końca wiem, czy tak bardzo cieszy się ekipa odśnieżająca, ale chociaż sobie chłopaki pojeżdzą pługami i tyle. Co to tej ujemnej temperatury jest przereklamowana, -14 stopni dzisiaj bez wiatru wogóle nie odczuwalne. Na te warunki zakupiłem też nowe butki: ADIDAS TERREX AGRAVIC. Całkiem fajny but z protektorem, dobrze trzyma nogę.\nCo do samego treningu, rekordowy kilometraż, 62.6 km w tym tygodniu, bez strat własnych, następny tydzień regeneracyjny ok 40-45 km.\nWtorek: Siła biegowa w crosie: 12,5 km. 5:28 śr tempo, średnie tętno 83%, mapy nie ogarniają tego kawałka terenu, pokazują płaskie gdzie jest z 10 metrów w górę, więc było znacznie więcej niż te +100m up. Fajny trening, umiarkowane zmęczenie.\nŚroda: Regeneracja biegana w śniegu, mega wolno, 6:24 średnio, 76%, 10,1 km.\nPiątek: W poszukiwaniu kawałków w miarę odśnieżonego asfaltu pojechałem na drugi koniec miasta. Zrobiłem zabawę biegową 5/4/3/2/1/2/3/4/5 na p2. Całkiem fajnie pobiegane, zmęczenie spore, ale bez tragedii. Tempa odcinków: 4:40, 4:31, 4:19, 4:11, 3:48, 4:21, 4:22, 4:36, 4:42. Tętno na najszybszym odcinku dotknęło 93% więc jestem zadowolony, że udało się pikawkę zmotywować do pracy. Łącznie 11,2 km, przerwy w truchcie.\nSobota: miała być regeneracja, ale przez warunki atmosferyczne, bo spadło chyba 15-20 cm śniegu na wałach zrobiło się znacznie ciężej bo trzeba się było przedzierać kilka kilometrów przez małe zaspy. Tętno było dość wysokie, ale biegło się bardzo dobrze odczuciowo. Łącznie 11,1 km, 79%, chyba 3-4 km przedzierania przez biały puch.\nNiedziela: siła w mieście, bieg długi w okolicach Jasnej Góry, tylko tam jest od rana w miarę odśnieżone, bo pługi robią robotę, na dobiegu masakra i męczarnia przez ten śnieg na chodniku. Na miejscu już było bieganie na pętli góra i dół i tak chyba 10 razy. Podbieg na pętli jest bardzo długi bo ma ok 600 metrów, nachylenie 3-6%, Łącznie 270 metrów up i tyle samo down, ponad 17,7 km, nowe buty przetestowane, zero efektów ubocznych, fajny but za ok 220 PLN.\nNapisane: N, 24 stycznia 2021, 21:11\nPo zeszłotygodniowych ponad 62 km zrobiłem tydzień regeneracyjny, ale przyznam się, że coś chyba słabo odpocząłem, choć sporo spałem.\nTo chyba przez ten paskudny okres styczniowo-lutowy w którym się znajdujemy, krótkie dni, brzydka pogoda i jakieś takie nijakie samopoczucie.\nNie ukrywam, że nie mogę się już doczekać marca, gdzie jak się spodziewam będę się przestawiał na poranne bieganie, które jednak wolę bardziej.\nPogoda w tym tygodniu nie rozpieszczała, wszędzie błoto, plucha, kałuże, małe i duże, generalnie dla mnie jako powiedzmy szybkościowca warunki fatalne.\nJestem bardzo wrażliwy na teren po którym biegam i zauważyłem, że to co na stadionie biegam np. po 4:15 na tętnie 87-89% to w obecnych warunkach przekłada się na tempo o 20-30 sekund gorsze przy tym samym wysiłku. Ale nie płaczę ten okres przejściowy traktuje jako ogólne wzmocnienie organizmu. Do tego obieguje nowe buty trailowe, więc mam wrażenie, że niektóre mięśnie nóg trochę inaczej obrywają i są bardziej zmęczone w tych butach.\nW kolejnych tygodniach podbijam znowu kilometraż od 50 aż do ok 65km. Gdzieś tam może wcisnę jakieś elementy szybszego biegania, ale powiedzmy sobie szczerze przy tej pogodzie nie ma za bardzo gdzie.\nWtorek: 6km regeneracyjnie, po niedzielnym 17,7 km z 270 up nie czułem się specjalnie zajechany, ale profilaktycznie postanowiłem potruchtać. Do tego spadł śnieg, wszędzie był puch a pod nim ślizgawka, więc potruchtałem po 6:30 i tyle. Tętno chyba 76-77% średnio.\nCzwartek: jako, że pojawiła się lekka odwilż, a nogi były dość świeże, postanowiłem zrobić bardzo krótki trening z elementami szybkiego biegania.\nZnaczy inaczej, to miało być luźno, bez piłowania, żadnego tam maksa, po prostu luźne odcinki 30 sekundowe (8 powtórzeń). Założenie to popracować na wyższej kadencji, dać lekki bodziec mięśniowy (świeże nogi), pobiegać długim krokiem i to tyle.\nPiątek: w piątek miałem przygodę, na szczęście zakończyła się bez strat własnych. Robiłem sobie krótki szybsze rozbieganie, poleciałem na pewniaka boczną uliczką, którą niby znam i władowałem się po ciemku w taką dziurę, że to cud, że nie mam nogi w gipsie. Nie wiem czy coś od tego błota się zapadło, czy coś ktoś kopał, dziękuję tylko opatrzności, że noga cała. Adrenalina po zdarzeniu zrobiła swoje. Wyszedł 1 km rozgrzewkowy, 5 km szybciej (5:18->4:42) i jakieś 700 metrów schłodzenia.\nSobota: 8 km szybsze rozbieganie po okolicznych łąkach, błotach, piachach. Umęczyłem się strasznie na tym podłożu, nie wiem czy to miało jakiś sens, ale było fajnie, tętno średnie 83%, średnie tempo 5:39.\nNiedziela: 8 km spokojnie wokół zbiornika w Blachowni. Znowu pod nogami warunki fatalne: kałuże, błoto, breja, ale trochę potruchtałem. Właściwie nie wiem czy można to nazwać kałużą jak ścieżka biegowa jest cała pod 5 cm warstwą wody na odcinku 100 metrów :D ale kto by się mokrymi butami przejmował w zimie\nOprócz tego były dwie 20 minutowe sesje ćwiczeń sprawnościowych na macie.\nNapisane: Pn, 1 lutego 2021, 16:51\nW ostatnim tygodniu to właściwie trzeba sobie było kupić dupolot albo sanki i korzystać z pogody, bo nic specjalnego w tych warunkach się zrobić nie dało.\nAlbo była szklanka pod świeżym śniegiem, albo tyle śniegu, że BS przypominał brnięcie przez syberyjskie zaspy. Do tego momentami pojawiał się smog i to konkretny. Nie wiem czy jest sens to wszystko opisywać. Wpadło prawie 50 km, raz wolniej, raz trochę szybciej. Praktycznie 90% czasu poniżej progu tlenowego (166 i niżej). Na ostatnim rozbieganiu już zauważyłem, że odczuwalnie poprawił mi się parametry tlenowe. W ciężkich warunkach, ciężkich butach było 8 km po 5:35 na tętnie średnim 82%. Jak ta zima jeszcze potrwa i dołożę obok krosów (które już robię) podbiegi i delikatne biegi tempowe to powinno przynieść solidne podstawy na wiosnę do szybszego biegania. Póki co robię cały czas to samo: rozbiegania, szybsze rozbiegania i krosy. Zresztą na nic innego pogoda nie pozwala. Styczeń zakończony z 225 km.\nNapisane: Pn, 8 lutego 2021, 13:50\nI znowu nawaliło śniegu na potęgę. Chyba 25-30 cm lekko licząc. Dobrze, że poniedziałek mam wolny biegowo bo nie wiem co bym dzisiaj zrobił.\nZresztą radość jest raczej iluzoryczna, bo cały tydzień ma być zimowo, ma padać śnieg i być sporo na minusie. Robię dalej bazę tlenową według tabel Friela, czyli do 156 regeneracja/wolne wybiegania, do 165-166 szybkie wybiegania itd. Odczuwam znaczącą poprawę parametrów tlenowych, co jest dobrym znakiem bo to mój najsłabszy atrybut biegowy.\nW tym tygodniu weszło 56,4 km. W następnych tygodniach powinno być odpowiednio ok 60 i 65 km.\nWtorek: żwawsze wybieganie wałami Warty po w miarę ubitym śniegu, 10,66 km z czego 9 km żwawiej: średnio 5:27 na 83%.\nŚroda: podbiegi 8x200 metrów na 4-5%, średnie tempo 3:45 (GAP 3:22), przerwy w marszu w dół jakieś 2:30-2:50 min. Super warunki biegowe na podbiegu, wszędzie indziej szklanka. Łącznie 7,7 km.\nPiątek: 2 km rozgrzewki + 8,8 km szybszego rozbiegania. Fajne warunki bez śniegu sucho, asfalt czuć było pod nogą aż miło. Średnie tempo 5:40, średnie tętno 81% z tych 8,8 km.\nSobota: akcent 4x1600 tempo szacowane półmaratońskie ok 4:30, p400m. trucht. W butach startowych, super warunek do biegania, momentami tylko lekki wiatr nic specjalnego. Wykonanie odcinków: 4:32, 4:29, 4:25, 4:22. Tętno średnie z odcinków 88%, fajne odczucia, zero jakiegoś piłowania. Łącznie prawie 12 km.\nNiedziela: znowu sypnęło śniegiem, do tego wiało przeokropnie nad rzeką, 3 warstwy na górze i dwie na dłonie były w sam raz. Zrobiłem spokojne rozbieganie w tych dość trudnych warunkach:15,3 km, 5:57, 77%.\nNapisane: Cz, 11 lutego 2021, 17:51\nZrobiłem lekki przegląd obuwia sportowego.\nAsics Gel Pulse 10 Green - fajny but w którym biegałem sporo treningów w zeszłym roku. Po ponad 800 km ubiła się pianka i naderwała się dość delikatna siateczka z przodu buta. Ratowałem ją duck tapem od spodu, ale było to rozwiązanie tymczasowe. Mimo wszystko ten but znacznie lepiej trzyma nogę niż Asics Gel Flux 9, który przeszedł do demobilu jakiś czas temu. Tyle, że Flux 9 nadal jest butem na codzień, a Pulse 10 wyląduje chyba na działce jako obuwie do prac specjalnych. Mimo wszystko przyzwoity but.\nNew Balance Zante - fajny szybki but z którego korzystam na szybszych treningach. Tak dobry, że korzystając z końcówek serii dokupiłem również jeszcze jeden egzemplarz za półdarmo (199 PLN z wysyłką) na zapas.\nAdidas Terrex Agravic - zakupiona parę tygodni temu para butów trialowych. Ponad 150 km w tym bucie w obecnych warunkach. Wrażenia bardzo dobre. Wytrzymały, dobrze trzyma stopę, zapewnia podstawową ochronę od wilgoci, ma przyzwoity protektor antypoślizgowy. Z minusów jest dość twardy i nie ma zbytu dużo pianki, więc moje stopy musiały się przyzwyczaić, ale chyba już jestem po okresie adaptacji i jest w porządku.\nNew Balance 880 v 10 - nowy but który zakupiłem za 299 PLN w super promocji w sklepie NB. Przyszedł dzisiaj. Ciężko coś napisać poza tym, że ma naprawdę dobra amortyzacje i leży wyjątkowo dobrze na nodze (biegane po mieszkaniu). Z racji warunków pogodowych poczeka trochę na swoje pierwsze rozbieganie, bo to but na beton i twarde nawierzchnie w którym zamierzam szurać na wiosnę i pewnie latem.\nNapisane: Pn, 15 lutego 2021, 19:59\nJest takie powiedzenie, że gra się tak jak przeciwnik pozwala. I w sumie można to ładnie przełożyć na bieganie, biega się to na co śnieg, ekipa odśnieżająca i pogoda pozwala. A w tym tygodniu był wynik w stylu 0:5 i trzeba przyznać uczciwie, że mimo niesprzyjających okoliczności próbowałem z tego wycisnąć ile się dało. Padł nawet nowy rekord kilometrażu, czyli 63,6 km co jest chyba jednym z niewielu aspektów na plus.\nWtorek: 13,1 km, siła biegowa w okolicach jasnej góry. Średnie tempo 5:47 zaniżone trochę przez rozgrzewkę, 194m up, średnie tętno 82%. Spadało ładnie do 73-75% na zbiegach.\nŚroda: 10,6 km rozbiegania, warunki fatalne, aż nie chce mi się tego opisywać, tempo 6:08, tętno między 76-80% (z zegarka).\nPiątek: rozbieganie 13,7 km w terenie urozmaiconym, znaczy plotka głosi, że gdzieś pod tymi bryłami lodu, śniegu, był teren urozmaicony. Trzeba wierzyć na słowo. Momentami luz, momentami trzeba było szukać swojego toru biegu żeby nie polecieć pyskiem na śnieg, sporo przeskakiwania przeszkód, momentami śnieg po kostki, momentami odśnieżone. Do tego w drodze powrotnej pomogłem wypchnąć auto które utknęło na muldzie. Tempo wyszło lekkie BNP od 6:32 na pierwszym km do 5:25 na ostatnim. Średnie tętno 81%.\nSobota: szybsze rozbieganie po parku, wiatr w pysk, śnieg w oczy, ale biegło się wyjątkowo zacnie, całkiem fajnie ubite trakty parku lisinieckiego to zasługa biegaczy na nartach klasycznych, za co duży plusik. Teren parku to ciągle lekki podbieg, lekki zbieg, więc całkiem fajne dodatkowe utrudnienie. Średnie tempo 5:34, średnie tętno 82%.\nNiedziela: jedynie miejsce gdzie się dało w miarę biegać było wokół galerii, więc dobiegłem tam te 4 km i obiegłem ją kilkanaście razy. Jakbym wiedział, że tam jest dookoła normalnie sucho bez grama śniegu to nie zakładałbym butów trailowych, tylko pojechałbym autem i przetestował 880 v10, ale nastawiałem się na bieganie wałami Warty, ale tam się nie dało. Miotało mną na tych nierównościach jak pijanym zającem. Co do biegu wyszło 16,7 km BNP od 6:29 na rozgrzewce do 4:24 na ostatnim km. Średnie tętno 80%.\nJestem już trochę znużony tymi warunkami, pobiegałbym jakieś szybsze akcenty, ale nie ma za bardzo jak.\nPozostaje zagryźć zęby i przeczekać, na horyzoncie pogody długoterminowej widać już ślady nadziei\nNapisane: Pn, 22 lutego 2021, 17:11\nKorciło mnie po zeszłotygodniowym rekordzie kilometrażu, żeby dowalić jeszcze tych kilometrów, ale ostatecznie wygrał zdrowy rozsądek. Jeśli wszystko pójdzie po mojej myśli to w połowie marca będzie za mną 10 solidnych tygodni budowania bazy. Ponad 225 km w styczniu, ok 230 km w lutym, plus pewnie jeszcze trochę w marcu.\nDodatkowo chyba idzie solidne ocieplenie, więc będę w marcu starał się odpoczywać podczas wybiegań, a systematycznie (nie od razu) biegał coraz mocniejsze i szybsze akcenty. Całość nacisku będzie szła w kierunku sprawdzenia się na dystansach 3 i 5 km. Jedyna rzecz, która mnie obecnie martwi to fakt niedostępności stadionu lekkoatletycznego. Jest jeszcze jeden fajny obiekt jakieś 20 km pod Częstochową, ale też jest pewnie niedostępny. No nic nie ma co rozprawiać o rzeczach na które nie mamy wpływu.\nWtorek: ostatni dzień który można nazwać zimowym sponiewierał mnie mocno. Zrobiłem 10,4 km szybkiego rozbiegania, tempa w przedziale 5:20-5:40, ale na tym pośniegowym syfie umęczyłem się solidnie i zrobił się z tego drugi zakres na średnio 82%. Miotało mną na tych chodnikach niemiłosiernie, nie wiem ile energii nadmiarowo w ten bieg, ale lekko nie było.\nCzwartek: za to było 9,2 km przyjemnego rozbiegania, średnie tempo 6:07 i 77% tętna. Bardzo luźno się biegło, pojawiły się pierwsze placki suchego na chodnikach, a wraz z tym nadzieja na normalne bieganie.\nPiątek: z nadzieją pojechałem sprawdzić czy płaski odcinek nadaje się na szybszy trening. No i nadawał się na odcinku 500 metrów i to tylko jak się lubi bieganie zygzakiem. No ale dobra jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma. Szybka analiza możliwości, zabawa biegowa 8x2 minuty, dość szybko. W praktyce super trening wyszedł. Łącznie 9,6 km z czego 8x 2 minuty po średnio 4:05. Tempo byłoby szybsze, ale nie chciałem piłować, ani prowokować losu. Weszło bardzo naturalnie na średnim tętnie 87% z odcinków, przerwy uznaniowo ale krótsze niż 2 min.\nSobota: w sobotę miałem trochę inne plany, ale wyszło jak wyszło. Pojechaliśmy z żoną do parku, ona trochę pospacerowała, ja pobiegałem. Ale nie przewidziałem, że tu będzie takie błoto, dosłownie zrobiłem chyba 8,5 km z czego 5 km trochę żwawiej między 4:50, a 4:35.\nNiedziela: testowałem na suchutkich chodnikach nowe NB 880 v10. Jezu jaki fajny but na rozbiegania. Chyba się zakochałem. Zrobiłem 14 km rozbiegania na samopoczucie, bez pasa hr. Zauważyłem, że jak biegam na samopoczucie to naturalnie przyspieszam. Kilometr rozgrzewki i 13 km tempami 5:30-5:40. Jest to chyba dla mnie taki łagodny drugi zakres, a biegło się świetnie, tętno w okolicy 82%. We wtorek na tym samym tętnie było słabo, dzisiaj naprawdę przyjemnie. W trakcie biegu krok po kroku pozbywałem się rękawiczek, bufa i czapki. Wiosno przybywaj!!!!\nSponsorem strategicznym tego tygodnia jest zespół sedes i znany swego czasu przebój: jesienny wiatr.\nCo prawda zgadza się jedynie wiatr i w sumie na tym podobieństwa się kończą, bo wiatr wiosenny nie jesienny, majster na budowie pasem przypięty bo bhp, ale skojarzenie to skojarzenie, trzeba było napisać, żeby nie było.\nWtorek: 10 km rozbiegania na nieznanych peryferiach miasta. Niespecjalnie fajna trasa do biegania. Średnio 6:01, 77%. Na koniec na fajnej prostej zrobiłem 6x80 metrów odcinki bardzo mocno, tempo maksymalne ok 2:20-2:25. Przy hamowaniu aż momentami paliło podeszwę w butach.\nŚroda: Szybsze rozbieganie 11,8 km łącznie, 3 km rozgrzewki + niecałe 9 km po średnio 5:23 na 83%. Biegane lekko góra/lekko dół.\nPiątek: Zabawa biegowa z odcinkami coraz szybciej. Odcinki: 2x1600 po 4:24, 4:25, 1x800m po 3:59, 1x600m po 3:53, 1x400 po 3:45, 1x200 po 3:09 i ostatnie 100 metrów po 2:49. Fajny trening, bez nudy, umiarkowanie męczący, bez piłowania, ale na pobudzenie organizmu do krótkiego wysiłku na różnych prędkościach.\nSobota: Rozbieganie 10,1 km, 6:00, 77%. Paskudne warunki na bieganie. Wiało niemiłosiernie i bardzo mocno. Momentami jak się robił wmordewind to się odechciewało wszystkiego.\nNiedziela: Długie spokojne rozbieganie. 17 km, tempo 6:06, średnie tętno 76%. Jestem mega zaskoczony niskim tętnem dzisiaj, bo do 10 km miałem średnio 74% co jest niesamowicie nisko jak na mnie, na kolejnych kilometrach zaczęło jak na złość wiać na podbiegach + doszło zmęczenie i średnia skoczyła do 150 (76%) co i tak jest najniższym tętnem z longa. Oby tak dalej to jest duża szansa przesunąć się w tym sezonie na znacznie wyższy poziom. Dobre bieganie już od rana wróżyło tętno spoczynkowe: 41 czyli mega nisko.\nNiby luty taki krótki, a 232 km wpadły, co jest nowym rekordem miesięcznym. Brawo ja\nNapisane: Wt, 2 marca 2021, 12:13\nSpontaniczny wpis dot. tempa 5:17.\n1.09.2019 - 30-34 stopnie, patelnia, tempo 5:17, średnie tętno 91%, półmaraton.\n2.03.2021: 2-5 stopni, zachmurzenie, tempo 5:17, średnie tętno 81% z 10 km odcinka (bez rozgrzewki), dzisiejsze szybsze rozbieganie.\nNiby wiele się nie zmieniło, a jednak.\nNapisane: N, 7 marca 2021, 12:56\nJestem praktycznie przy końcu robienia bazy. Osiągnąłem założony w grudniu maksymalny tygodniowy kilometraż czyli 65 km.\nWłaściwie sukcesem jest też dość mocny reżim żywieniowy, który ostatnio trzymam, dzięki czemu waga trzyma się między 58,5-59kg z czego jestem bardzo zadowolony. Przy odrobinie konsekwencji dotnę ją jeszcze poniżej 58 kg.\nNajbliższe 2-3 tygodnie to stopniowe delikatne schodzenie z kilometrów do około +/- 50-55 km ale dołożenie krótkich szybkich podbiegów co tydzień (wtorek) i mini akcentu na trochę szybszych tempach: coś w stylu 2x1600 lub 2x2km po 4:05-4:10 oraz konsekwentne bieganie rytmów i przebieżek po rozbieganiach.\nGdzieś za jakieś 3 tygodnie powinienem zacząć raz w tygodniu odwiedzać stadion i zacząć pracę na odcinkach tempowych T3-T5 (3:50-3:55).\nCo z tego wyjdzie zobaczymy. Odnośnie tego tygodnia: ok 65 km wliczając dodatkowe przebieżki i przyspieszenia.\nWtorek: 12,6 km z czego 10 km szybszego rozbiegania, po 5:17 średnio 81%.\nŚroda: 12 km spokojne rozbieganie, tempo 6:08, średnie tętno 75%.\nPiątek: 9,6 km z czego 6 km łagodny bieg ciągły w tempie szacuję półmaratonu 4:32 średnio, 87% tętno, wiatr nie pomagał.\nSobota: 11 km z czego 9 km szybszego rozbiegania po 5:27, 82%, bez patrzenia na zegarek. Po zatrzymaniu zegarka jeszcze 4x60 metrów szybko i 2x60 metrów jako 2x15/15 szybko/luźno.\nNiedziela:19 km długie spokojne wybieganie, 5:59, 77%. Po 12 km zacząłem odczuwać zmęczenie mięśniowe, żadnych innych problemów nie było. Bieg na czczo. Na ostatnich km pod górkę ładny dryf, co będzie chyba jak pisze Rolli bodźcem do adaptacji dla organizmu. W domu od razu wanna i solanka. Bardzo pomaga.\nNapisane: N, 14 marca 2021, 13:35\nTen tydzień był bardzo urozmaicony. Pobiegane trochę na różnych prędkościach, żeby się trochę odmulić po tej zimie.\nCo prawda temperaturowo cały czas jest jeszcze zima, ale czas powoli wprowadzać jednostki gdzie trochę szybciej przebieram nogami i przyzwyczajam organizm do takiego stanu rzeczy.\nWtorek: 9,87km z czego 5,6 km rozgrzewka przed podbiegami (6:02, 74%) do tego 8 podbiegów po 30 sekund dość mocno. Średnia podbiegów 3:26 (GAP 2:53). Wychodziło w te 30 sekund jakoś 150-160 metrów i jakieś + 8-9 metrów w górę. Fajny trening. Dobrze trafiona ilość powtórzeń. Mam nadzieję, że organizm odda za jakiś czas bo w zeszłym roku bardzo pozytywnie reagowałem na podbiegi.\nŚroda: fajnie weszły te wczorajsze podbiegi, aż bolały solidnie poślady. To dobry znak bo ostatnio solidnie je też rozciągałem, więc w tym tygodniu zrobię też 2 sesje jogi dla biegaczy. 12 km szybszego rozbiegania z czego 11 km na średnio 5:20 (82%).\nPiątek: 3x1600 w T10, P400 trucht. Założenia było, żeby pobiec te odcinki po 4:15, ale jak się okazało było to zbyt zachowawcze tempo. Mogłem spokojnie cały trening zrobić na tempie 4:10 i nic by się nie stało. Tempa z odcinków 4:16, 4:14 i ostatni mocniej 4:09. Tętno średnie z odcinków 88%. Zauważyłem, że runalyze w opcji edytuj trening dał większą ilość statusów przy odcinkach. Można ustawić: warmup, cooldown, recovery, interwal i rest. Ciekawe co to daje muszę się wczytać w wolnej chwili.\nSobota: rozbieganie ok 7 km + 5x 60 metrów mocno przebieżki, ale bez szaleństwa. Organizm fajnie pobudzony.\nNiedziela: 12 km rozbieganie po małej ilości snu, dużej ilości jedzenia i paru lampkach wina. Myślałem, że będzie odczuciowo gorzej, ale tragedii nie było 5:53, 77%.\nNapisane: N, 21 marca 2021, 13:04\nNa horyzoncie wiosna, jeszcze tylko parę dni, parę zimnych dni i od czwartku wiosna pełną gębą. Przyznam się nie mogę się doczekać, coś takiego jest w wiośnie, że chce się żyć.\nDzisiaj jeszcze tej wiosny nie było czuć: temperatura -1, wiatr i lekki śnieg, odczuwalna -4, ale mnie już tam nie było ja już myślami jestem w ciepełku wiosennego słoneczka na trasach biegowych, które sobie ostatnio wymyśliłem. Więc odliczamy do wiosny...\nTydzień prawie 58 km.\nWtorek: podbiegi 10x20 sekund mocno na ok 5%. 6,5 km rozgrzewki (5:59, 74%) plus 10 podbiegów po 20 sekund mocno. Średnie tempo 3:12 (GAP 2:53), po ostatnim przez chwilę zrobiło mi się niedobrze, ale w ciągu paru sekund minęło, więc dość intensywnie i o to chodzi.\nŚroda: 12 km z czego 10 km łagodny drugi zakres (5:14, 83%), tętna nie jestem pewien bo już na rozgrzewce pas za słabo zwilżyłem i pokazał 100% hr przy tempie 6:10. Ale samopoczucie bardzo dobre.\nPiątek: 8 km bieg ciągły, pierwszy dość mocny trening w tym roku. Ciągłe mnie obciążają co nie znaczy, że mam ich nie robić, po prostu staram się nie częściej niż raz na 14 dni. Tempa kilometrów: 4:31, 4:35 (nawrotka), 4:31, 4:29, 4:26, 4:23, 4:22, 4:21. Pierwsze 5 km na totalnym luzaku, ostatnie 3 km już ciut ciężej ale bez piłowania nadal całość pod kontrolą trudność 7,5/10. Tętno narastało od 84 do 89% ale do tętna progowego nie dobiło.\nSobota: 9,2 km spokojne rozbieganie czyli coś w stylu regeneracji, 6:08, 75%.\nNiedziela: bieg długi 16 km z czego 4 km rozgrzewka (6:11, 73%) + 12 km rozbiegania na samopoczucie (5:26, 81%). Wiatr trochę nie pomagał, ale biegło się przyjemnie. Jak na 16 km weszło bardzo fajnie.\nP.S. Zaczynam regularnie pić sok z buraka i marchwi, ciekawe czy coś da czy tylko placebo.\nUżytkownicy przeglądający ten dział: Rolli i 10 gości


Kościoły Chojnice oraz najbliższe okolice.\nKościoły - msze święte oraz informacje o lokalizacji w mieście Chojnice.\nZobacz wyniki dla najbliżej zlokalizowanych miejsc z kategorii Kościoły - msze święte oraz informacje o lokalizacji w okolicy miasta Chojnice. Sprawdź godziny otwarcia, dane kontaktowe, lokalizacja, dojazd or dodatkowe informacje.\nBazylika Ścięcia św. Jana Chrzciciela - kościół\nPlac Kościelny 5 - Chojnice\nBazylika Ścięcia św. Jana Chrzciciela zlokalizowany jest na ulicy Plac Kościelny 5 w mieście Chojnice - kliknij aby zobaczyć więcej informacji na temat tego miejsca.\nZobacz więcej informacji o Bazylika Ścięcia św. Jana Chrzciciela - Chojnice (Plac Kościelny 5)\nKościół Matki Bożej Fatimskiej - kościół\nAleja Matki Bożej Fatimskiej 21 - Chojnice\nKościół Matki Bożej Fatimskiej zlokalizowany jest na ulicy Aleja Matki Bożej Fatimskiej 21 w mieście Chojnice - kliknij aby zobaczyć więcej informacji na temat tego miejsca.\nZobacz więcej informacji o Kościół Matki Bożej Fatimskiej - Chojnice (Aleja Matki Bożej Fatimskiej 21)\nKościół Chrystusa Króla i Bł. Daniela Brottier - kościół\nDucha Świętego 4 - Chojnice\nKościół Chrystusa Króla i Bł. Daniela Brottier zlokalizowany jest na ulicy Ducha Świętego 4 w mieście Chojnice - kliknij aby zobaczyć więcej informacji na temat tego miejsca.\nZobacz więcej informacji o Kościół Chrystusa Króla i Bł. Daniela Brottier - Chojnice (Ducha Świętego 4)\nPodlesie 3 - Podlesie\nKościół św. Idziego zlokalizowany jest na ulicy Podlesie 3 w mieście Podlesie - kliknij aby zobaczyć więcej informacji na temat tego miejsca.\nZobacz więcej informacji o Kościół św. Idziego - Podlesie (Podlesie 3)\nObrońców Chojnic 4 - Chojnice\nKościół Matki Bożej Królowej Polski zlokalizowany jest na ulicy Obrońców Chojnic 4 w mieście Chojnice - kliknij aby zobaczyć więcej informacji na temat tego miejsca.\nZobacz więcej informacji o Kościół Matki Bożej Królowej Polski - Chojnice (Obrońców Chojnic 4)


Korekta VAT nie wymaga ponownej rejestracji - GazetaPrawna.pl\nPowołując się na to orzeczenie, sędzia wyjaśniła, że skoro organ ma możliwość wszczęcia postępowania podatkowego lub kontroli wobec osoby fizycznej niebędącej już podatnikiem VAT (bo wyrejestrowanej) i żądania podatku aż do upływu okresu przedawnienia, to analogiczne uprawnienie musi przysługiwać tej osobie. / ShutterStock\nSkoro fiskus może żądać od wyrejestrowanego podatnika zapłaty daniny za miniony okres, to osoba, która zamknęła już firmę, również ma prawo do zwrotu nadpłaty – orzekł wczoraj NSA.\nTo nie pierwszy taki wyrok, ale problem polega na tym, że fiskus wciąż nie pozwala wyrejestrowanym podatnikom na korektę deklaracji VAT za okres, gdy była prowadzona działalność gospodarcza. Pisaliśmy o tym wczoraj w artykule ”Wyrejestrowany przedsiębiorca nie skoryguje deklaracji VAT„ (DGP nr 46/2019). Opisaliśmy najnowszą interpretację dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wskazującą, że fiskus nie zmienił zdania (sygn. 0115-KDIT1-3.4012.3.2019.1.MS).\nInnego zdania są sądy, co potwierdzają wyroki m.in. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 listopada 2013 r. (sygn. akt I FSK 1529/12), WSA w Gdańsku z 28 maja 2014 r. (sygn. akt I SA/Gd 328/14, prawomocny), WSA w Warszawie z 4 listopada 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 852/09, prawomocny), WSA w Gliwicach z 25 października 2016 r. (sygn. akt III SA/Gl 360/16, nieprawomocny).\nWczorajszy wyrok również dotyczył podatniczki, która w związku ze zlikwidowaniem działalności gospodarczej została wyrejestrowana z rejestru czynnych podatników VAT. Kobieta chciała wiedzieć, czy po zaprzestaniu działalności przysługuje jej prawo do korekty deklaracji VAT-7 za okres, w którym prowadziła firmę.\nDyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uzależnił to od powtórnej rejestracji dla celów VAT. Stwierdził, że bez spełnienia tego warunku prawo do korekty nie przysługuje. Wykładnię tę wywiódł z przepisów zarówno ordynacji podatkowej, jak i ustawy o VAT.\nNie zgodziły się z nią sądy obu instancji. WSA w Gliwicach stwierdził, że prawo do złożenia korekty jest ograniczone tylko terminem przedawnienia zobowiązania podatkowego. Skoro jeszcze się ono nie przedawniło, to – zdaniem WSA – kobieta miała pełne prawo do skorygowania podatku, bez względu na to, czy w okresie korekty nadal jest zarejestrowana dla celów VAT.\nNa rozprawie przed NSA przedstawiciel organu podatkowego przekonywał, że owszem, prawo do korekty deklaracji VAT-7 przysługuje, ale żeby móc z niego skorzystać, trzeba ponownie stać się czynnym podatnikiem VAT, czyli ponownie się zarejestrować. Wynika to jednoznacznie z przepisów – argumentował. Tłumaczył, że w razie utraty tego statusu były przedsiębiorca traci prawo do składania deklaracji, a tym samym również ich korekty.\nStanowisko to nie spotkało się jednak z aprobatą sądu kasacyjnego. NSA orzekł, że ponowna rejestracja nie jest warunkiem koniecznym złożenia korekty.\n– Istotne jest to, czy osoba, która występuje z taką korektą, była czynnym podatnikiem VAT w momencie, gdy powstało zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług – podkreśliła sędzia Małgorzata Niezgódka-Medek.\nWyjaśniła, że ”prawo podatnika do dokonywania korekty„ (o którym mowa w art. 81 par. 1 ordynacji podatkowej) odnosi się do czasu, w którym powstało korygowane zobowiązanie podatkowe.\nSędzia przywołała również prawomocny wyrok WSA w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 852/09), w którym sąd przeanalizował tę kwestię na tle zasad konstytucyjnych.\nPowołując się na to orzeczenie, sędzia wyjaśniła, że skoro organ ma możliwość wszczęcia postępowania podatkowego lub kontroli wobec osoby fizycznej niebędącej już podatnikiem VAT (bo wyrejestrowanej) i żądania podatku aż do upływu okresu przedawnienia, to analogiczne uprawnienie musi przysługiwać tej osobie.\n– Przemawia za tym zasada demokratycznego państwa prawnego – podkreśliła sędzia Niezgódka-Medek. Dodała, że w przeciwnym wypadku mielibyśmy do czynienia z nierównym, niezgodnym z konstytucją traktowaniem.\nWyrok NSA z 6 marca 2019 r., sygn. akt I FSK 209/17. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia\npodatek korekta VAT firma VAT


Ks. Jan Borysiuk: duszpasterz, pedagog, patriota – Echa Polesia\nStarsi mieszkańcy Baranowicz, wspominając o przedwojennych i pierwszych powojennych latach, często opowiadają o miejscowym duszpasterzu Janie Borysiuku. To nie dziw, bo z postacią księdza Borysiuka był związany ważny etap, lepiej nawet powiedzieć, epoka w życiu baranowickiej parafii katolickiej.\nJako ksiądz ochrzcił bodajże całe przedwojenne pokolenie baranowickich katolików, wysłuchał tysięcy spowiedzi i wiele zrobił w sprawie umacniania wiary w młodym, rozwijającym się mieście. Po II wojnie światowej prześladowany przez komunistyczne władze nie porzucił swego stanowiska mimo możliwości wyjazdu do Polski.\nBył również aktywnym działaczem społecznym, opiekunem harcerstwa, pedagogiem. Jako gorliwy patriota dużo zrobił dla dobra Ojczyzny.\nPrzygotowując niniejszy artykuł, spotkałem się z istotnym problemem, bo danych o życiu i działalności ks. Jana Borysiuka znalazłem zbyt mało, zarówno w polskich jak i białoruskich źródłach. Tylko pracując ze zbiorami Baranowickiego muzeum krajoznawczego, trafiłem na miejscowy periodyk przedwojenny. Był to „Chrześcijański kalendarz-przewodnik” z 1937 roku, gdzie m.in. umieszczono sprawozdania z działalności parafii baranowickiej oraz autobiograficzny artykuł Borysiuka pt. „Konspiracja a wolna Polska”. Jest to jedyne mniej więcej obszerne źródło pozwalające zapoznać się ze szczegółami jego pracy duszpasterskiej w Baranowiczach i innych kresowych miejscowościach.\nKs. Jan Borysiuk urodził się w Brześciu w 1888 roku. Dzieciństwo swe spędził w Krasnymstawie na Lubelszczyźnie, a w 1899 roku wstąpił do brzeskiego gimnazjum. Atmosfera panująca wówczas w szkołach państwowych i stosunek do uczniów Polaków były efektem prowadzonej przez carat polityki skierowanej na zohydzenie wszystkiego, co jest polskie. „Kłamstwa i oszczerstwa rzucane na Polskę w podręczniku historii osławionego Iłowajskiego, pogarda jawnie okazywana religijnie nastrojonym uczniom katolikom, stałe czepianie się o byle co do ucznia Polaka przy tolerowaniu wszystkiego u uczniów Rosjan, – pisał w artykule autobiograficznym Borysiuk – wywoływały głuchy bunt”.\nWychowany w domu czczącym tradycje narodowe Jan Borysiuk, będąc już uczniem 4 klasy, został przyjęty przez starszych kolegów do tajnej organizacji narodowo-oświatowej, za udział w której mógł być w najlepszym przypadku wygnany z gimnazjum z „wilczym biletem”, czyli bez prawa wstąpienia do jakiejkolwiek szkoły na terenie państwa rosyjskiego. Pomagał rozpowszechniać wśród młodzieży zabronione pisma – miesięczniki „Polak” i „Kiliński”, które były drogą kontrabandy dostarczane z Krakowa.\nOto jak opisywał Jan Borysiuk „szlak”, który go wreszcie przyprowadził do kościoła: „Marzyłem wówczas o wojskowości. Walczyć o Ojczyznę wzorem Skrzetuskiego, Longinusa czy innych sienkiewiczowskich bohaterów – ta myśl nie dawała mi spokoju. Niestety, w owych czasach istniało tylko wojsko zaborcze. Zacząłem zastanawiać się, w jakim zawodzie będę mógł najwięcej zdziałać dla Polski? Tylko ksiądz miał i ma dostęp do wszystkich warstw narodu i tylko ksiądz może oddziaływać na szerokie masy. Namyśliłem się. Na szczęście prefekt mój, a zarazem dziekan brzeski śp. ks. Paweł Staniewicz, był doświadczonym działaczem społecznym, otworzyłem przed nim swe serce i myśli. On zaś utwierdził mnie w moich zamiarach”.\nW taki sposób młody patriota poszukujący miejsca, gdzie najlepiej mógłby się przydać rodakom, w 1906 roku został uczniem seminarium duchownego w Żytomierzu i po pięciu latach nauki był wyświęcony na kapłana.\nPierwszym miejscem służby ks. Jana Borysiuka było miasteczko Krasne na Podolu, gdzie zastępował proboszcza. Przez kilka miesięcy pracy dostał stanowisko wikariusza przy katedrze w Kamieńcu Podolskim.\nW Kamieńcu też zaczął działalność pedagogiczną. Pozwolono mu uczyć religii katolickiej uczniów miejscowej szkoły powszechnej, z zastrzeżeniem jednak, że nie będzie pobierał wynagrodzenia, a lekcje będzie prowadził w językach rosyjskim i polskim. „Część uczniów musiałem uczyć po polsku, część po rosyjsku – wspominał ks. Borysiuk. – Jednak dla tych nieszczęśników urządziłem tajne komplety nauczania religii po polsku, a częściowo i języka polskiego, w moim prywatnym mieszkaniu”. Wkrótce duszpasterz dostał stanowisko prefekta gimnazjum męskiego i żeńskiego oraz dwóch szkół handlowych. Tutaj znów okazał się jego talent konspiracyjny, bowiem zdołał zorganizować wśród szkolnej młodzieży tajne kółka samokształceniowe i polską bibliotekę, którą wydawał za swoją prywatną.\nDziałalność oświatową przerwał Janowi Borysiukowi wybuch pierwszej wojny światowej. Podczas działań bojowych musiał zmienić wiele stanowisk. Pomagał głodnym dzieciom, spowiadał rannych i konających żołnierzy, pełnił wreszcie obowiązki kapelana więziennego. Wśród starszych swoich uczniów utworzył tajną organizację wojskową, która dała później licznych ochotników dla tworzących się polskich sił zbrojnych.\nW 1919 roku, po odrodzeniu państwa polskiego, ks. Jan Borysiuk został proboszczem parafii Kupin, a w następnym roku został przeniesiony do parafii w Uszycy.\nPo wycofaniu się polskich wojsk spod Kijowa Jan Borysiuk, żeby nie trafić w ręce bolszewików, był zmuszony pozostawić swą parafię i jako wojskowy kapelan wraz z III Baonem Łódzkim cofać się na zachód. W lipcu 1920 roku był już przydzielony do szpitala polowego Nr. 1011 w składzie 6. Armii. Tak oto opisywał ten okres swego życia: „Cofaliśmy się pod Lwów, na Brzuchowice do Zimnej Wody. Z braku dostatecznej liczby podoficerów uczestniczyłem w służbie wywiadowczej jako komendant patrolu, nie zaniedbywałem jednak swych bezpośrednich obowiązków”.\nPo zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej ks. Borysiuk otrzymał wiadomość, że jego rodzina ewakuowana w 1915 roku do Rosji powróciła do Brześcia, jednak pozostawała tam bez środków do życia. Zaczął więc ubiegać się o przeniesienie do rodzinnego miasta. W grudniu 1921 roku pozwolono mu objąć duszpasterstwo w Szpitalu Okręgowym DOK IX, 82. Pułku Piechoty i baonie aerostatycznym. Jednocześnie został prefektem w czterech klasach gimnazjum państwowego im. R. Traugutta oraz na kursach maturalnych Polskiej Macierzy Szkolnej. „W ten sposób, – wspominał, – wróciłem do ulubionej pracy – do szkolnictwa, a że w wolnej Polsce nie trzeba było konspirować, mogłem zupełnie swobodnie zająć się pracą społeczną”.\nNie sposób wymienić wszystkiego, czym się zajmował niestrudzony duszpasterz podczas swego pobytu w Brześciu. Oto tylko niektóre jego osiągnięcia: opieka ochronką dla dzieci, udział w organizacji gimnazjum żeńskiego P.M.S., Szkoły Rzemieślniczej żeńskiej, kursów maturalnych i czytelni, obozów harcerskich.\nGdy w 1933 roku ks. Jan Borysiuk wyjechał do Baranowicz, by objąć kierownictwo miejscowym dziekanatem i parafią, był już dobrze znanym na Kresach działaczem społecznym.\nNowy ksiądz od razu zrozumiał, że w mocno ucierpiałych po wojnie Baranowiczach większość mieszkańców dbała raczej o poszukiwanie środków do życia, niż o swoją moralność. Kapłan dobrze też wiedział o tym, jak negatywny wpływ wywierało na religijność mieszkańców sąsiedztwo ateistycznej BSRR. Dlatego ks. Borysiuk zdecydował, że najważniejszym jego zadaniem na nowym stanowisku będzie umacnianie życia duchowego oraz budowanie tak zwanego „Kościoła żywego”.\nBrama kościelna obecnie\nW 1933 roku duszpasterz wprowadził w miejscowym kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego katechizację po październikowych nabożeństwach różańcowych, uroczystą procesję na cmentarz w dniu 1 listopada wspólnie z garnizonem wojskowym dla zaakcentowania łączności wojska i cywilów w oddaniu czci Bogu, kolędę w okresie Bożego Narodzenia. Zaczęto praktykować także „Ciemne Jutrznie” w Wielkim Tygodniu i Czterdziestogodzinne Nabożeństwo na Zielone Święta, procesje na Boże Ciało.\nW 1935 roku dzięki staraniom nowego księdza dziekana ufundowano na terenie miasta cztery krzyże jubileuszowe, przy czym do krzyża w parku miejskim odbywały się procesje w dni krzyżowe. Ksiądz Jan Borysiuk zainicjował też pielgrzymki piesze z procesją na odpusty do Nowej Myszy oraz pielgrzymki do Ostrej Bramy w Wilnie i na Jasną Górę w Częstochowie. Dla Sodalicji Mariańskiej wprowadzono adoracje miesięczne. Jednocześnie w parafii działało trzynaście kół Żywego Różańca (10 kół kobiecych, 2 męskie i jedno panieńskie), Trzeci Zakon świętego Franciszka, Straż Honorowa Serca Jezusowego, koło ministrantów, krucjata eucharystyczna dziatwy.\nW czasie uroczystości Bożego Ciała wierni z parafii pod wezwaniem Matki Bożej wraz ze swoim duszpasterzem, przychodzili z procesją do kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego. Tutaj wierni z obu parafii łączyli się i dalej szli razem do następnych ołtarzy.\nWiele zrobił ks. Borysiuk w dziedzinie popularyzacji religii wśród mieszkańców Baranowicz. Zorganizował przy parafii bibliotekę, w której\nzebrano książki religijne, społeczne oraz sporo książek dla dzieci. W czerwcu 1936 roku urządził w Domu Parafialnym wystawę prasy katolickiej, którą odwiedziło ponad 500 osób. Wystawa zgromadziła 120 okazów prasy – miesięczników, tygodników i dzienników oraz ponad 400 egzemplarzy książek i broszur wydawnictw św. Wojciecha i o.o. Pallotynów. Aby wzmocnić kolportaż prasy katolickiej w Baranowiczach, przy kościele został zbudowany kiosk.\nWarto powiedzieć, że dzięki staraniom ks. Borysiuka w Baranowiczach wydawano także miejscowy periodyk katolicki – wspominany wyżej „Chrześcijański kalendarz-przewodnik „.\nKsiądz dbał też o uporządkowanie kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Już w 1933 roku była zbudowana murowana brama, a na terenie przykościelnym zrobiono betonowe chodniki. Świątynię pofarbowano, urządzono szklane drzwi, odremontowano dach.\nNa specjalne podkreślenie zasługują i zorganizowane przez ks. Jana Borysiuka „Dnie Katolickie”, będące wspaniałymi manifestacjami katolickimi. Pierwszy „Dzień Katolicki” odbył się w Baranowiczach 27 stycznia 1935 roku. Do wspólnej Komunii św. przystąpiło kilkaset osób. W południe odbyła się publiczna akademia, której tematem była sprawa miłosierdzia i propagandy miłości chrześcijańskiej. Obecnych było ponad 1000 słuchaczy.\nBrak informacji o tym, jak spędził ks. Jan Borysiuk okres pierwszej okupacji sowieckiej i okupacji niemieckiej. Wiadomo tylko, że pozostał w Baranowiczach nie porzucając parafii. Po zakończeniu II wojny światowej duszpasterz kontynuował swą służbę (w latach 1945 – 1947 obejmował także stanowisko wikariusza generalnego diecezji Pińskiej), a baranowicki kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego ciągle działał.\nW powojennej komunistycznej Białorusi ks. Borysiuk jako gorliwy polski patriota i człowiek wrogo nastawiony wobec stalinowskiego reżimu był narażony na ogromne niebezpieczeństwo. Nowe władze domagały się jego wyjazdu do Polski, jednak ksiądz nie zechciał porzucić parafii. Wierność religii, ojczyźnie i swym ideałom kosztowała Janowi Borysiukowi życia, bowiem w 1949 roku został aresztowany przez NKWD i skazany na 10 lat łagrów. Organizm nie wytrzymał ciężkich wypróbowań i ks. Jan Borysiuk zmarł na Syberii około 1953 roku.\nJego życie, działalność duszpasterska i społeczna, wreszcie męczeńska śmierć stały się przykładem spełnienia obowiązków obywatelskich i kapłańskich, a także dowodem tego, że nie „wolna myśl” uczy ludzi pracy dla ojczyzny, ale prawdziwa wiara i religia.


wtorek, 21 lip 2020, 18:03\nTemat: Wino z wiśni - ile wody i cukru\nWino z wiśni - ile wody i cukru\nChcę postawić wino z wiśni. Otrzymałem ok 7-7,5l soku. Ile do produkcji wina trzeba użyć wody i cukru?\nWzorując się na: https://alkohole-domowe.com/wino/przepisy-na-wina-owocowe/wino-z-wisni.html\nwychodzi 2,3 kg cukru i 2l wody (wino na 17%).\nniedziela, 25 sie 2019, 15:06\nTemat: Czym jest biały szum w winie\nRe: Czym jest biały szum w winie\nAkurat parę min po przelaniu znika. Jest to taka biała mgiełka. Pojawia się także w zabutelkowanym winie. Akurat teraz nie jest widoczna, abym mógł zrobić zdjęcie.\nsobota, 24 sie 2019, 14:47\nCzym jest biały szum w winie\nWitam. Mam pytanie odnośnie białego "szumu" na górze wina. Wygląda jak osad, ale unosi się na górze wina (nie jak pleśń, ale unosi się w górnej warstwie wina). Najlepiej jest widoczny podczas przelewania wina. Na 100% nie są to drożdże, bo teraz jestem w fazie klarowania. Zaobserwowałem to...\nśroda, 7 sie 2019, 20:34\nTemat: Drożdże do miodu - które polecacie?\nśroda, 7 sie 2019, 05:17\nwtorek, 6 sie 2019, 18:06\nwtorek, 6 sie 2019, 18:05\nwtorek, 30 lip 2019, 15:40\nJakiś czas temu postawiłem wino na sokach z lidla. Postawiłem 2x20l na drożdżach tokay i sherry. Celowałem w 14% i policzyłem zawartość cukru jaka jest potrzebna (odjąłem cukier z soku). Tydzień temu przestał pracować (zjadły cukier). Poczekałem tydzień i w niedzielę dodałem pirosiarczyn potasu (po ...\nśroda, 12 cze 2019, 19:10\nPostanowiłem postawić wino z jabłek (soku). Chcę uzyskać 14%, zabić drożdże i dosłodzić (lubię wina słodkie). Na opakowaniu jest napisane, że 100ml soku to 10g cukru. Według moich wyliczeń na 20 litrów wina (sok) potrzeba: 17*20*14=4760 g cukru ale odejmując to co jest w soku: 100*20=2000g cukru 476...\nniedziela, 17 lut 2019, 12:10\nTemat: Drożdże do wina z ryżu (będzie wermut)\nDrożdże do wina z ryżu (będzie wermut)\nDzień dobry. Chciałbym się dowiedzieć jakie drożdże polecacie do robienia wina z ryżu/wermutu. Za pierwszym razem użyłem turbofruit yeast z biowinu i wyszło bardzo dobre. Następnym razem postawiłem z bayanus G995 i wyszło gorsze w smaku. Chciałbym spóbować na innych drożdżach, ale nie wiem jakie pol...\nśroda, 2 sty 2019, 15:50\nczwartek, 20 gru 2018, 22:08\nczwartek, 20 gru 2018, 21:36\nczwartek, 20 gru 2018, 19:21\nPanowie, mam problem ze swoim jabłkowym. Wyciskałem sok wyciskarką (nie sokowirówką). Wino postawiłem ok 13 października (reneta szara). Wino w balonie wygląda tak: https://i.ibb.co/cTT3dvw/IMG-20181219-181959-HDR.jpg Od 1,5 miesiąca nie bąblaste (w ogóle), obecnie BLG to 9 (chodź wynik może być prz...\nczwartek, 20 gru 2018, 19:16\nTemat: Drożdże w płynie nie ruszyły\nRe: Drożdże w płynie nie ruszyły\nBo te drożdże były polecane do wina z pomarańczy. Druga saszetka na szczęście ruszyła.\nponiedziałek, 17 gru 2018, 06:37\nDrożdże w płynie nie ruszyły\nChciałbym się dowiedzieć czy kilkudniowe przebywanie w temp ok -2*C może zabić drożdże w płynie. Zamówiłem drożdże w płynie (madera) i przez sprzedawcę dużo później wysłali nie tak jak chciałem i przez weekend był na magazynie. Zrobiłem MD, ale w ogóle nie startuje.\nczwartek, 22 lis 2018, 18:42\nTemat: Ile razy przelać wino\nczwartek, 22 lis 2018, 16:44\nśroda, 21 lis 2018, 21:53\nczwartek, 11 paź 2018, 19:19\nRe: Wino z jabłek, a wiciskacz soku\nMa być wino. Będę musiał pożyczyć sokowirówkę.


Sieć AmRest będzie walczyć o klientów z McDonald'sem. Właściciel KFC i Burger Kinga chce pozyskać nową grupę klientów - kierowców.\nAmRest chce bowiem otwierać przydrożne restauracje. Obecnie na rynku przydrożnych fast-foodów rządzi McDonald's. Posiada 163 lokali dostosowanymi do obsługi kierowców. Znaczniej mniej takich lokali ma KFC (31) i Burger King - 1 restauracja.\nWedług ekspertów wojna między gigantami przyniesie korzyści kierowcom - jednocześnie klientom fast-foodów. W restauracjach pojawi się przede wszystkim więcej promocji na dania. Analitycy twierdzą, że rywalizacja uderzy również w rynek paliw. - Bo kierowcy zatrzymają się przede wszystkim na tych stacjach, na których będzie tania benzyna - uważa Joanna Cabaj-Bonicka z Akademii Rozwoju Systemów Sieciowych.\nAmRest McDonald s restauracje dla kierowców przydrożne przy drogach trasach fast food KFC Burger King obsługi kierowców tańsze jedzenie paliwo\n[2010-03-16 17:09 83.10.59.*]\nNo i bardzo dobrze! odpowiedz »\nPracownik Biurowy z dobrym językiem niemieckim\nOferujemy pokoje 2 3 osobowe z łazienkami\nKorzystanie z serwisu oznacza bezwarunkową akceptację polityki prywatności, regulaminu i polityki cookies. Wygenerowano:2021-03-05 17:06:27


Słowianie - zanim zaczął się czas: Przez sen\nWkradając się w sen, który jeszcze nie do końca ustąpił, dotarły do mnie niewyraźnie odgłosy panującego na zewnątrz tumultu. Ktoś szarpał mnie za ramię. Przez narastający zgiełk przebił się mój własny głos:\n- Rębajcy! - zerwałem się zlany potem. Powoli docierało do mnie, że to tylko śnił mi się koszmar minionych wydarzeń. Nade mną stał strapiony Ciernik:\n- Już dobrze, to tylko Mara. - Otworzył okiennice, przez które wdarł się słaby jeszcze blask świtania. Usiadłem na brzegu łóżka przytomniejąc powoli. Wężynka krzątała się w drugiej izbie przygotowując prowiant.\n- Bestie podeszły z Dzikich Wzgórz, to dobry moment na polowanie. Idziemy całą maszoperią. - Ciernik odwrócił się i spojrzał na moją broń. - Podobno niezły z ciebie myśliwy. Chcesz pójść z nami ?\nSkinąłem głową. Ubrałem spodnie, koszulę i buty. Na plecy kołczan i łuk. Z mieczem w garści wyszedłem za próg chaty.


Dimension W #12 - Aleja Komiksu\nwkp - 07:02 01-06-2018\nJeśli chodzi o mangi typu shounen to mam do nich szczególny sentyment. W końcu jako chłopiec, a potem nastolatek, to właśnie ich pochłaniałem najwięcej i najbardziej mnie wciągały. Nic więc dziwnego, że obecnie budzą we mnie ciepłe uczucia i nadal z wielką ochotą po nie sięgam. "Dimension W" to kolejna z takich pozycji. Przy okazji to także udana manga, która potrafi przełamać schemat w naprawdę ciekawy sposób dodając do niego elementy z zupełnie innych gatunków. I choć w ostatnich tomach trzyma się dość jasno wytyczonych ścieżek shounenowych, całość nadal warta jest uwagi i dostarcza dobrej rozrywki.\nWydawało się, że „Syndykat” przynajmniej na pewien czas, odpuścił swoje działania, ale nic bardziej mylnego. Gdy dyrektorzy NTE spotykają się w sprawie serii zabójstw zbieraczy i zamordowania jednego z ich członków, jego przywódca, Drake, wkracza na zebranie i żąda by nie przeszkadzali mu w misji. Zbliża się bowiem koniec świata, przewidziany przez doktora Yurizakiego, a on zamierza się tym zająć.\nTymczasem Kyouma i Ela starają się zrozumieć znaczenie Miry i jej dwuwarstwowego ogniwa. Świerszcz zdaje się wiedzieć jakie jest przeznaczenie tego ostatniego i co kryje w sobie androidka, ale czy to zbliży bohaterów do poznania wszystkich jej sekretów? Tymczasem sama Mira, po spotkaniu z Drake’iem, wie że odegra niezwykle ważną rolę w zbliżającym się końcu świata…\nOczywiście na tym nie koniec. Jest tu humor, miłość i rywalizacja, osadzone w świecie science fiction, a wracając do wcześniejszych tomów, także horror (choć w tym akurat także ten gatunek jest przez chwilę obecny). Akcja jest szybka, całość czyta się lekko i przyjemnie, fabuła czasem potrafi zaskoczyć, czasem wzruszyć. Do tego mamy udaną szatą graficzną, nieco bardziej brudną, niż w podobnych mangach, o grubszej kresce i prostszym wyglądzie i świetne wydanie.\n"Dimension W" co prawda jest lekturą głównie dla nastoletnich chłopców, ale nie tylko oni będą się dobrze bawili czytając tę serię. Każdy, kto wychował się na shounenach znajdzie tu coś dla siebie, podobnie zresztą jak miłośnicy komiksów akcji osadzonych w realiach SF. Ja bawię się znakomicie i polecam.


Świętochłowice: Były prezydent Dawid Kostempski nie dostanie lokalu od miasta dla swojego nowego stowarzyszenia\n30/03/2022 - 13:23\nKilka tygodni temu w Świętochłowicach pojawiła się nowa organizacja pozarządowa – to stowarzyszenie „Otwarte Świętochłowice”, na czele którego stanął Dawid Kostempski, były prezydent miasta. Jego członkowie poprosili o lokal od miasta, ale odpowiedź bardzo ich zdziwiła.\nfot. Stowarzyszenie "Otwarte Świętochłowice"\nNowe świętochłowickie stowarzyszenie nie ma łatwego startu. Jego członkowie wystąpili do prezydenta miasta, Daniela Begera, o przyznanie lokalu z miejskich zasobów na statutową działalność. Poprosili także o zastosowanie ulgi czynszowej dostępnej dla organizacji społecznych. Odpowiedź była jednak negatywna.\n- Uprzejmie informuję, iż aktualnie brak jest pomieszczenia, które mogłoby być przeznaczone na wynajem, zgodnie z oczekiwaniami wskazanymi we wniosku - czytamy w odpowiedzi Sławomira Pośpiecha, zastępcy prezydenta Świętochłowic.\nWiceprezydent wskazał też, że nowe stowarzyszenie Dawida Kostempskiego może wynająć lokal w zasobach prywatnych. Członkowie „Otwartych Świętochłowic” byli zaskoczeni taką odpowiedzią.\n- Ton pisma i jego uzasadnienie, jednoznacznie pokazują brak woli współpracy ze strony władz miasta - czytamy na stronie stowarzyszenia w mediach społecznościowych.\nW Świętochłowicach są równi i równiejsi\nW Świętochłowicach jest jednak wiele organizacji, które lokale z miejskich zasobów otrzymały. Jedną z nich są „Przyjazne Świętochłowice” - organizacja stworzona przez prezydenta Daniela Begera, w której jednym z liderów jest wiceprezydent Sławomir Pośpiech. Stowarzyszenie dostało lokal u zbiegu ulic Katowickiej i Pocztowej. Wcześniej było tam m.in. biuro poselskie i siedziba „Porozumienia Świętochłowickiego” – ugrupowania jednego z byłych prezydentów Świętochłowic, Eugeniusz Mosia.\nZ kolei w miejskim lokalu przy ul. Katowickiej 4 swoją siedzibę ma stowarzyszenie „Razem dla Świętochłowic”. Co ciekawe jest to drugi lokal, jaki ta organizacja otrzymała - wcześniej miała siedzibę po przeciwnej stronie ulicy. W przypadku tej organizacji zgoda na użytkowanie lokali wydana została za czasów urzędującego wówczas Dawida Kostempskiego.\nNowe stowarzyszenie - starzy wyjadacze. To projekt wyborczy?\n"Otwarte Świętochłowice" to co prawda nowe stowarzyszenie, ale w jego szeregach jest wielu znanych w mieście działaczy – nie tylko społecznych, ale przede wszystkim politycznych. Poza byłym prezydentem Dawidem Kostempskim w zarządzie stowarzyszenia znajdziemy m.in.: Dariusza Jurczyka - wcześniej lidera partii .Nowoczesna w Świętochłowicach, a także związanego ze stowarzyszeniem „Wspólne Świętochłowice”, Ryszarda Chojnackiego – byłego świętochłowickiego radnego oraz Elżbietę Jaworską-Śmigiel i Jacka Kędziora.\nNa stronie "Otwartych Świętochłowic" czytamy, że stowarzyszenie powstało z potrzeby sformalizowania działań charytatywnych, prowadzonych przez wolontariuszy z inicjatywy Dawida Kostempskiego. Jednak w internecie nie brakuje komentarzy, że może to być projekt, dzięki któremu do samorządu miasta chce powrócić środowisko byłego prezydenta.\nStowarzyszenie Otwarte Świętochłowice, Dawid Kostempski, były prezydent Świętochłowic, Daniel Beger, sławomir pośpiech,