Sąd tymczasowo aresztował na 3 miesiące 51-latka z Żołyni, który znęcał się nad 93-letnią matką i groził jej śmiercią | Nowiny\nSąd tymczasowo aresztował na 3 miesiące 51-latka z Żołyni, który znęcał się nad 93-letnią matką i groził jej śmiercią\nmar, KPP Łańcut 12 kwietnia 2018, 10:53\nPrzy agresywnym 51-latku policjanci znaleźli nabój, a w domu broń myśliwską, na którą mężczyzna nie miał pozwolenia. KPP Łańcut\n51-latek z Żołyni znęcał się nad swoją 93-letnią matką. W domu miał nielegalną broń. Trafił do aresztu.\nPolicjanci wezwani zostali do awantury domowej. Zanim tam przyjechali 51-latek uciekł z domu, grożąc samobójstwem. Przed skokiem do Wisłoka powstrzymali go świadkowie.\nPolicjanci ustalili, że 51-latek wszczął awanturę, podczas której groził rodzinie siekierą. Przy mężczyźnie znaleźli również nabój, a w domu broń myśliwską, na którą nie miał pozwolenia.\nW czasie prowadzonych czynności funkcjonariusze ustalili również, że mężczyzna znęca się fizycznie i psychicznie nad swoją 93-letnią matką. Podczas wywoływanych awantur, wyzywał kobietę, poniżał, szarpał, uderzał oraz groził pozbawieniem życia.\nMężczyzna został zatrzymany. Broń zabezpieczono. A policjanci wystąpili do Prokuratury Rejonowej w Łańcucie o tymczasowy areszt. Prokurator zgodził się z opinią funkcjonariuszy i skierował wniosek do sądu, który zastosował wobec 51-letniego mieszkańca gminy Żołynia trzymiesięczny areszt.\nZa znęcanie się nad rodziną grozi mu do 3 lat więzienia. Mężczyzna odpowie również za posiadanie broni i amunicji bez wymaganego zezwolenia. Za to przestępstwo kodeks karny przewiduje karę pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat.\nZOBACZ TEŻ: Trzej mieszkańcy Stalowej Woli, którzy pobili 57-latka z Rzeszowa, aresztowani na 3 miesiące\nBrzeszczot 12.04.2018 16:37:17\nZałożę się , że ten gnom z Żoliborza tez struga rysia, bo przecież baby nie ma, a może to gej i jest parą z Panem dyrektorem z Torunia??\nBrzeszczot 12.04.2018 15:37:30\nZ wielkim smutkiem i przykrością muszę stwierdzić, że sprawcami tego rodzaju ohydnych przestępstw, o których mowa w komentowanym artykule, są zazwyczaj osobnicy mający problemy ze wzwodem, ewentualnie są to onaniści i masturbanci (pogardliwie zwanymi "koniobijcami", "marszczycielami freda", "strugaczami rysia" i "ugniataczami wałka"), albo różnego rodzaju dewianci seksualni, np. homoseksualiści, zoofile, transseksualiści, pedofile, transwestyci, fetyszyści, ekshibicjoniści czy nekrofile, ewentualnie rozwodnicy, czy ludzie żyjący w konkubinatach i w innych tego rodzaju "wolnych partnerskich związkach", lub osobnicy z partyjną (pisząc "partia" myślę "lenin") bądź ormowsko-milicyjno-esbecką przeszłością. Niestety taka jest bolesna prawda, z którą ogłupionym przez propagandowe libertyńskie mainstreamowe polskojęzyczne media o esbeckiej proweniencji trudno się pogodzić i która w ich oczach wydaje się sianiem nienawiści, brakiem tolerancji, czy brakiem "chrześcijańskiej miłości do bliźniego" i tym podobnymi wykrętnymi i manipulacyjnymi stwierdzeniami. No ale jak inaczej można nazwać takich ludzi? Wszak każdy normalny człowiek wie, że ludzie Prawdziwej Wiary, nigdy nie dopuściliby się do popełnienia tak haniebnego czynu, jak poniżanie czy bicie własnej matki. Jednak w dzisiejszej kryptokomunistycznej rzeczywistości, gdzie w ramach relatywizmu etycznego i przeszczepiania na nasz narodowy katolicki grunt eurobolszewickiego śmietnika moralnego, homoseksualizm jest jakąś "orientacją", a nie dewiacją seksualną, gdzie tzw. metoda "in vitro", czy aborcja nie jest morderstwem, lecz "zabiegiem lekarskim" i „prawem kobiet do dysponowania w dowolny sposób własnym brzuchem”, albo że neomarksistowska ideologia "gender" jest propagowaniem równości płciowej, a nie zboczeń seksualnych i gdzie zasada "róbta co chceta" jest normą, a nie skrzywieniem moralnym, z tego powodu dochodzi do takich okrutnych zbrodni. Może to nie jest główny, ale na pewno jeden z zasadniczych powodów takiego zachowania się tego typu zdegenerowanych i zwyrodniałych osobników – smakoszy tanich win siarkowo-owocowych, denaturatu czy płynów do mycia szyb.\nNa marginesie należy dodać, iż do tego typu ohydnych przestępstw o wiele częściej dochodzi na obszarach, gdzie w wyborach powszechnych wygrywają postkomuniści, kryptokomuniści, libertyni i przedstawiciele tzw. „mniejszości” seksualnych, niż na terenach zamieszkanych w zdecydowanej większości przez ludzi prawych, o wysokim morale i kultywujących narodowo-katolickie tradycje.\nDrodzy forumowicze ("forowicze", a może "forowcy"), jestem głęboko przekonany, że za chwilę odezwą się ci, których z góry określam jako "mądrych inaczej" z pakietem "dobrych" lekarskich i psychiatrycznych rad, ewentualnie z prośbą o zdjęcie uciskającego beretu. Zatem czekam "w ciemno" na ich chamskie zaczepki.


Stare witraże lwowskie (kontynuacja) – Barwy Szkła\nDzieło, dzięki któremu fabryka Żeleńskiego ostatecznie „zawojowała” Lwów, był zespół witraży i mozaik, które zdobiły wielki gmach Izby Przemysłowo – Handlowej zbudowany w latach 1907 – 1911 przy ul. Akademickiej 17 – 19 wg projektu A. Zachariewicza i T. Obmińskego. Gmach Izby Przemysłowo – Handlowej wznoszono w kompleksie z budynkiem tzw. Instytutu Technologicznego, fasada, którego wychodziła na ul. Bourlarda i w którym obecnie się mieści Lwowskie Konserwatorium Państwowe im. M. Łysenki. Witraże i mozaiki są nieodłączną częścią kompleksowego ozdobienia wnętrz tych gmachów i stanowią jednolity stylowy zespół z architekturą i innymi środkami (rzeźba, polichromia, etc) ozdobienia artystycznego. Fasadę zdobi mozaikowe panneaux z herbem m. Lwowa, symbolami handlu i przemysłu otoczonymi girlandami stylizowanych kwiatów, wykonanych wg projektu Henryka Uziembło. Autorem projektu wstawek mozaikowych, które zdobią główną klatkę schodową był Karol Frycza z Krakowa. Wstawki przedstawiają stylizowane wizerunki słoneczników, gałązek kwitnącej jabłoni i kwiatów (fuksji, nasturcji, tulipanów, malwy, narcyzów). H. Uziembło wykonał również projekt trzechsekcyjnego witrażu nadbramnego, który umieszczono nad wejściem głównym. Duże okna klatki schodowej i sali posiedzeń zdobią witraże rozmieszczone na dwóch kondygnacjach, wykonane wg projektu Alfreda Zachariewicza, „dla których charakterystycznym jest skromny koloryt i geometryczny charakter rysunku” (Igor. Żuk). Witraże w górnej kondygnacji okien klatki schodowej zdobione owalnymi medalionami. W polu centralnym znajdują się medaliony z płatkami czerwonych maków, po dwóch bokach – z różami. Bukiety kwiatów obramione girlandami z liścia laurowego. Witraże w dolnej kondygnacji okien zebrano z jaskrawych nasyconych falowanych pasków w kolorach od błękitnego i blado zielonego do żółtego i pomarańczowego. W sali posiedzeń witraże umieszczono w dużych oknach, które wychodzą na ul. Akademicką i są ważnym akcentem fasady budowli. Te witraże składają się z falowanych płaszczyzn bezbarwnego szkła z girlandami ze stylizowanego liścia laurowego. Część górna i dolna witraży otoczona jest bordiurą z zielonych i żółtych pasków, złożonych ze skomplikowanych, co do formy segmentów. Duże witrażowe okna – zasłony zdobią również salę giełdy na parterze, oddzielając ją od innych pomieszczeń i bocznych klatek schodowych gmachu.\nWitraż klatki schodowej Instytutu Technologicznego Proj. Stefan Matejko. Wykonanie – firma S.G. Żeleński\nFabryka Żeleńskiego w 1909 r. dla gmachu Instytutu Technologicznego (obecnie konserwatorium) wykonała wg szkiców Stefana Matejki zespół witraży o tematyce przemysłowej. We Lwowie to był jeden z niewielu przykładów witraży z kompozycjami obrazowymi w budowlach świeckich. Zachował się jedynie jeden witraż na parterze. Faktycznie to obraz ze szkła, na którym przedstawiono na tle pejzażu industrialnego (wieże naftowe) kolej i wagony załadowane drzewem. Malarz potrafił rozmieścić i góry i błękitne niebo, i dym i rury z dalekiej fabryki, i symbole nauk technicznych (koło ząbkowane, wał, strug).\nW latach 1909 – 1910 przy ul. Zielonej 59 zbudowano salę sportową towarzystwa łyżwiarskiego, tzw. Skating – rink, dla jazdy na wrotkach. W zespołowym zdobieniu artystycznym budowli znaczną role odgrywały osiem elipsoidalnych witraży, którzy wypełniali sklepienie. Na witrażach przedstawiono popularne na początku wieku tańce i dyscypliny sportowe. Owe witraże figuralne wykonała firma Żeleńskiego wg projektu krakowskiego malarza Witolda Rzegocińskiego. W kolektywie twórczym architektów, rzeźbiarzy i malarzy lwowskich, którzy pracowali nad ozdobieniem zespołowym tej budowli, on jedyny był przedstawicielem grodu nad Wisłą. To mogło oznaczać tylko jedno – we Lwowie już w całości ufano firmie krakowskiej Żeleńskiego i projektantom współpracującym z nią.\nW 1910 r. dla nowego gmachu spółki ubezpieczeniowej Triesta (Assicurazioni Generali Trieste) przy ul. Kopernika 3 (obecnie Instytut kredytowo–finansowy) fabryka Żeleńskiego wykonała cztery jednakowe, o wysokości dwóch metrów witraże w okna klatki schodowej, Witraże wykonano z wielkich prostokątnych segmentów bezbarwnego szkła z zgeometryzowaną bordiurą. W szybach bocznych okna w ornamencie można dostrzec stylizowane łodygi roślin. Szyby centralne na wszystkich piętrach wzbogacone medalionami kolorowymi o kształtach rombów. W tym samym roku (1910) witrażami zakładu Żeleńskiego (projekt H. Uziembło) udekorowano klatkę schodową reprezentacyjnego budynku czynszowego przy ul. Akademickiej 27. Wspólna idea tematyczna obejmowała wszystkie cztery piętra gmachu. Zachowało się jedynie górne okno, na którym przedstawiono koronę (bez liści) wielkiego drzewa. Miękkie żółte, zielonkawe i niebiesko – błękitne barwy szkła starannie do siebie dopasowane i nie przeszkadzają oświetleniu klatki schodowej. Przy ul. Łozińskiego 6 (obecnie ul. Hercena) okno klatki schodowej łączy trzy piętra, zaś wstawiony w niego witraż ma wysokość 11 m. Bez wątpienia architekt Jan Bageński projektował to okno specjalnie pod witraż. Historyk sztuki J. Biriulow uważa, że on jest również autorem projektu samego witrażu. Witraż przedstawia krajobraz, prawdopodobnie pejzaż karpacki, na którym przedstawiono zachmurzone niebo, góry, rzekę itp. Niespokojny, ekspresyjny ruch chmur i rzeki górskiej wywołują głębokie odczucia emocjonalne. W nasyconych kolorach szkła witrażowego można policzyć około 70 odcieni (badania O. Owerczuka i A. Denisiuk). Taki witraż idealnie wykonywał rolę zasłony, oddzielając klatkę schodową od niewielkiego pochmurnego podwórza i okien sąsiedzkich. Ale dość ciemna gama kolorów optycznie zwęża klatkę schodową, na której nie wystarcza światła dziennego.\nPrzy ul. Akademickiej i najbliższych uliczkach znajduje się jeszcze kilka budynków czynszowych ozdobionych witrażami fabryki Żeleńskiego. Są to kamienice przy ul. Akademickiej 26, O. Fredry 4 i 6, Hercena 4, Saksagańskiego 7, Kniazia Romana 6, Kniazia Romana 34, Franki 66, 75, 77 itp. Warto zwrócić uwagę na zdobienie klatki schodowej kamienicy przy ul. Kniazia Romana 34 (dawniej ul. Batorego), zbudowanej w latach 1910 – 1912 wg projektu architekta Stanisława Ulejskiego. Architekt osobiście zamawiał u Żeleńskiego w Krakowie witraże i wstawki mozaikowe zdobiące klatkę schodową. Krakowski historyk sztuki D. Czapczyńska ustaliła, że dla ozdobienia tego budynku kartony „siedmiu mozaik, w każdej inny pejzaż, dla architekta Ulejskiego we Lwowie” wykonał Stefan Matejko, zaś malarz Jan Palka „przygotował w 1912 r. cztery kartony witraży”. Projekty J. Palki przedstawiały pejzaże charakterystyczne dla wiosny, lata, jesieni i zimy. Taka tematyka dała malarzowi możliwość wykorzystania szerokiej gamy kolorów, charakterystycznych dla każdej pory roku, od zielonych topoli na tle żółto – fioletowych i szmaragdowo – szarych chmur w kompozycji „wiosna”, do czerwono – błękitnych i blado – fioletowych chmur nieba zimowego. Zwłaszcza bogactwem barw wyróżnia się kompozycja «jesień».\nWśród najbardziej znanych dzieł zakładu Żeleńskiego we Lwowie w ostatnich latach przed I wojną światową (1911 – 1914) były witraże w gmachach banków. Zwróćmy uwagę na trzy realizacji: Bank Przemysłowy przy ul. 3 Maja 9, Bank Austro-Węgierski przy ul. Mickiewicza 8, Bank Akcyjny na placu F. Smolki 3. W tych najstarszych reprezentacyjnych gmachach witrażami w pierwszą kolej zdobiono duże okna frontowych klatek schodowych. W nowym monumentalnym budynku dyrekcji Lwowskiej Kolei Żelaznej przy ul. Zygmuntowskiej 1 witrażami zdobiono nie tylko okna klatki schodowej, ale i duży plafon w westybulu.\nSygnatura witraża w klatce schodowej przy ul. Kopernika 3\nWitraże zdobią również okna wielkiej sali koncertowej Instytutu Muzycznego im. M. Łysenki przy ul. M. Szaszkewicza 5. Dominantą wnętrza są zaprojektowane przez malarza ukraińskiego Modesta Sosenko malowidła ścienne. W jednolity zespół z malowidłami zintegrowano panneaux ceramiczne i witraże. Podczas projektowania artysta «skupił się na stworzeniu kolorytu ludowego drogą organicznego połączenia form architektonicznych, artystycznych – dekoracyjnych sztuki ludowej… Owalne otwory okienne M. Sosenko wypełnił sześcioma witrażami zespołowymi, powtarzając ich ilość, kształty, rysunek i kolor w malowidłach ściennych na przeciwległej ścianie sali. Witraże wypełnione są charakterystycznymi stylizowanymi kwiatami, które w wyszywance ludowej noszą nazwę «róże», zawiniętymi liśćmi i łodygami, zebranymi w wieńce (R. Grymaluk).\nW latach 1912 – 1913 malarz Kajetan Stefanowicz, pochodzący z rodziny Ormian lwowskich, opracował projekt ozdobienia zespołowego wnętrz Instytutu Naukowego (prywatne gimnazjum żeńskie) Zofii Strzałkowskiej przy ul. Zielonej 22. „Duże płaszczyzny sali zostały misternie pokryte dywanem malowideł z motywami stylizowanych kwiatów i zielono – błękitnego pióra pawiowego” (J. Biriulow). W kaplicy, która znajdowała się za sceną, ołtarz i ściany ozdobiono w „stylu zakopiańskim”. Główną klatkę schodową bardzo efektownie ozdobiono witrażami, wykonanymi w fabryce Żeleńskiego w 1913 r. wg projektu tegoż K. Stefanowicza.\nW 1913 r. w zakładzie Żeleńskiego wykonano mozaikowe wstawki secesyjne, które zdobiły ściany westybulu Towarzystwa kredytowego właścicieli ziemskich przy ul. Kopernika 4. Autorem projektu mozaik był również K. Stefanowicz.\nWybitną postacią kultury lwowskiej tego okresu był historyk sztuki, malarz, rysownik, projektant wnętrz Marian Olszewski. On propagował secesyjną ideę jedności sztuki i życia, utylitarnego i artystycznego w projektowaniu nie tylko wielkich zespołów artystycznych lecz również rzeczy zwykłych, użytku codziennego. Prof. K. Pawłowski słusznie podkreśla, że w Krakowie podobna rolę odgrywał Stanisław Gabriel Żeleński, który zrobił ze swego zakładu jeden z najbardziej wpływowych ośrodków propagandy nowej sztuki (młodopolskiej), idei jedności sztuki, w którym witraż zajmował godne miejsce, dodawał szlachetności każdemu zespołowi artystycznemu. Przykładem owocnej współpracy M. Olszewskiego z firmą Żeleńskiego na podłożu lwowskim był projekt zdobienia hotelu „Krakowski” na placu Bernardyńskim 7.\nFragment witraża (1909 r.) w klatce schodowej kamienicy przy ul. Szymanowicza 5\nW 1913 r. pod kierownictwem M. Olszewskiego opracowano projekt zespołowego zdobienia wnętrz hotelu „Krakowski”. Znaczną rolę w tworzeniu układu artystycznego wnętrz wydzielono monumentalnym witrażom, które zdobiły główną klatkę schodową od pierwszego piętra do ostatniego. Projekty witraży opracował H. Uziembło, a w szkle wykonała ich fabryka Żeleńskiego (badania archiwalne D. Czapczyńskiej). W dużych oknach na każdym piętrze klatki schodowej wmontowano witraże, podzielone na trzy części każdy. Szyba centralna była w dwa razy szersza od bocznych. Każdą część obramowano bordiurą ze stylizowanego liścia laurowego i kwiatów. Tło witraży zebrano z przeźroczystych prostokątnych segmentów szkła. Szyby centralne wszystkich okien zdobiły wielkie medaliony ze stylizowanych kwiatów i dekoracyjnych wzorców, podwieszone na podwójnych wstążkach. Składa się wrażenie, że są to nie witraże, zaś drogocenne ozdoby kobiece. Szyby boczne zdobiono podobnymi, ale mniejszymi i kompozycyjnie uproszczonymi medalionami. Również wg projektu M. Olszewskiego wykonano mniejsze, bardziej kameralne zdobienie pomieszczenia apteki „Pod Archaniołem Rafałem” Marka Ettingera na placu Gołuchowskich 14. Organicznymi komponentami zespołu była metalowa figura Rafała archanioła na fasadzie, we wnętrzach malowidła ścienne, mozaiki, witraże.\nW fabryce Żeleńskiego zamawiano również witraże do starych kamienic lwowskich, które w owych latach przebudowano lub dokonano renowacji wnętrz. Do nich należały np. witraże w kawiarni na placu Rynek 34 lub w willi prywatnej J. Sas Zubrzyckiego przy ul. Nabielaka.\nW latach 1908 – 1914 fabryka Żeleńskiego otrzymała również kilka zamówień na zdobienie witrażami budowli sakralnych. W 1908 r. wykonano cztery witraże dla kaplicy domu rekolekcyjnego ojców jezuitów przy ul. Dunin – Borkowskich 11. Witraże ofiarował hrabia A. Tyszkiewicz, który mieszkał niedaleko przy ul. 29 Listopada. Przed I wojną światową zamówiono witraże do historycznego kościoła św. Zofii przy ul. Św. Zofii. Fabryka Żeleńskiego wykonała pięć witraży, cztery, z nich w okna nawy, a jeden w okno chóru muzycznego. Tematycznie witraże były powiązane z poświęceniem kościoła i z działalnością sióstr Miłosierdzia, które w tym okresie opiekowały się świątynią, a mianowicie: „Św. Zofia z córkami”, „Św. Jan Chrzciciel”, „Św. Kazimierz”, „Św. Wincenty a Paolo” w nawie „Niepokalane Poczęcie NMP” w oknie nad chórem.\nW 1910 r. wstawiono świetlik (daszek) witrażowy w latarnie kopuły w nowej części katedry ormiańskiej. Prawdopodobnie projekt wykonał Karol Maszkowski, a w szkle – Antoni Tuch, który wg projektu K. Maszkowskiego wykonał również malowidła, w tejże kopule, stylizowane na starochrześcijańskie mozaiki, przedstawiające Chrystusa i baranki – symbole dusz ludzkich.\nOkoło 1909 r. cztery witraże ornamentalne wstawiono w oknach prezbiterium kościoła Marii Magdaleny. Historyk sztuki B. Janusz oceniał ich jakość dość krytycznie. Autor nie jest znany i w jakim zakładzie wykonano witraże też nie wiadomo.\nFabryka Żeleńskiego dostarczała do Lwowa tylko witraże klasyczne. W katalogu R. Grymaluk zafiksowała 118 witraży klasycznych, wykonanych przez różne firmy. Wśród nich 30 witraży w świątyniach lwowskich i 26 witraży w budynkach użyteczności publicznej. Pozostałe – to witraże w budynkach mieszkalnych.\nFragment witraża w klatce schodowej kamienicy przy ul. Kopernika 3\nWymienić wszystkie witraże wykonane dla Lwowa przez fabrykę Żeleńskiego praktycznie jest niemożliwe. Część z nich już dawno zniszczono. Nie wszystkie witraże posiadają sygnaturę, dlatego trudno w oknach, w których zostały tylko fragmenty, wyznaczyć zakład witrażowniczy. W prace monograficznej badaczki lwowskiej R. Grymaluk „Witraże Lwowa” umieszczono katalog, w którym opisano i w większości wypadków sfotografowano 212 witraży, wykonanych przez różne firmy w okresie od drugiej połowy XIX w. do 1939 r. Wśród nich tak witraże wykonane w technice klasycznej, jak i szkło trawione, a również „pseudowitraże” i przeszklenie ozdobne („pseudowitraże” lub imitacja witraży, to wykonanie malowidła na szkle w następujący sposób: na gładkiej stronie tafli szkła fakturowego przy pomocy czarnej farby nakładano kontury rysunku imitujące łączenie listwami ołowianymi rozmalowywano na półprzeźroczystymi farbami olejnymi. Dla zabezpieczenia farby przed zniszczeniem malowidło osłaniano przeźroczystym szkłem i taki „sandwich” montowano w ramie okiennej” (P. Grankin). Badacz P. Grankin ułożył katalog takich imitacji we Lwowie, który obejmuje tylko 79 pozycji, które zachowały się do dnia dzisiejszego. Imitacje wykonywano zazwyczaj w małych pracowniach lwowskich. Fabryka Żeleńskiego dostarczała do Lwowa tylko witraże klasyczne. W katalogu R. Grymaluk zafiksowała 118 witraży klasycznych, wykonanych przez różne firmy. Wśród nich 30 witraży w świątyniach lwowskich i 26 witraży w budynkach użyteczności publicznej. Pozostałe – to witraże w budynkach mieszkalnych. Poza zasięgiem badań obu autorów pozostały zniszczone witraże, np. witraże katedry ormiańskiej, cerkwi Przemienienia Pańskiego, kościołów bernardyńskiego, dominikańskiego, Marii Śnieżnej, św. Zofii, św. Mikołaja, św. Elżbiety, reformatów, karmelitanek, klasztoru Sacre Coeur, domu rekolekcyjnego jezuitów itp.\nWszystko to świadczy o tym, że prace naukowo – badawcze nad witrażami lwowskimi dopiero rozpoczęto.\nIstnieje sporo trudności z określeniem nazwisk autorów projektów witraży, zwłaszcza, jeżeli chodzi o witraże w budynkach mieszkalnych. Prof. K. Pawłowska zauważyła, że projektowanie i wykonanie witraży dla budynków mieszkalnych, zakład Żeleńskiego traktował jako pracę marginalną, zaś główną uwagę skupiano na wykonanie witraży sakralnych. Firma krakowska nie stanowiła wyjątku – tak wyglądała praktyka ogólnoeuropejska. Zakład Żeleńskiego różnił się od konkurentów europejskich tym, że wszystkie zamówienia (dla świątyń, budynków użyteczności publicznej i kamienic czynszowych) wykonywał wg indywidualnych projektów. Firmy zachodnioeuropejskie przyjmowały zamówienia na podstawie katalogów – wzorników, zaś dostosowaniem owych wzorców do konkretnych wymagań zleceniodawcy zajmowały się zwykłe pracownie fabryczne. Krakowska firma Żeleńskiego wykonanie witraży traktowała jako sztukę, a nie jak rzemiosło. Prof. K. Pawłowska pisze, że w witrażach firmy Żeleńskiego „nie ma na ogół tej przesłodzonej elegancji czy wystudiowanej dekoracyjności, którymi często grzeszyła secesja europejska w kwestii doboru kolorów, chętnej sięgano po żywe, jaskrawe, jakby ludowe barwy, porzucając upodobanie do barw pastelowych i stonowanych czy wystudiowanych zestawień. Jeśli idzie o technikę, bardzo rzadko stosowano dodatkowe obróbki malarskie szkła, choć zakład Żeleńskich dysponował wówczas odpowiednimi możliwościami technicznymi. Ta szlachetna oszczędność środków wyrazu nie jest wcale regułą w witrażach secesji europejskiej. Często czysta technika witrażowa uzupełniana była obficie malarstwem na szkle, a witraż stawał się swoistym popisem technik szklarskich. W krakowskich witrażach liczono przede wszystkim na efekt tworzony przez grafikę ołowiu oraz kolor, strukturę i fakturę szkła”.\n„Złota doba” witraży lwowskich zakończyła się wraz z rozpoczęciem I wojny światowej. W mieście całkowicie zaprzestano nowe budownictwo, z wraz z nim i zdobienie gmachów. Część zakładów witrażowniczych (np. Leona Appla) zaprzestały swoją działalność.\nZakład Żeleńskich kontynuował aktywną działalność nawet w okresie szalonej inflacji i ostrego deficytu odpowiednich gatunków szkła. Oprócz tego, Żeleńscy postanowili wykupić nieczynne pracownie witrażownicze wraz z wyposażeniem i zapasami szkła w niektórych miastach galicyjskich, w tym zakład L. Appla we Lwowie (1921 r.). Do nielicznych zamówień tego okresu należy wykonanie witrażu wg projektu Kazimierza Sichulskiego w okno prezbiterium kościoła pw. Św. Trójcy w miejscowości Stare Sioło niedaleko Lwowa. Zleceniodawca hrabia Jerzy. Potocki planował realizować w szkle znany karton malarza „Zwiastowanie”, który był stworzony jeszcze w 1908 r. i był eksponowany na ośmiu prestiżowych wystawach. We wrześniu 1923 r. Jerzy Potocki zlecił Zakładowi Żeleńskiego wykonanie tryptykowej kompozycji złożonej z trzech witraży. W projekcie z 1908 r. K. Sichulski użył motywy huculskie, przenosząc całkowicie na współczesny grunt temat ewangeliczny. Karton przedstawiał „Najświętszą Pannę”, pojętą jako dziewczynę huculską, wiejską”. Ku niej zbliża się Archanioł Gabriel „o młodzieńczej, słowiańskiej twarzy, w niebiańskiej szacie, ujętej w biodrach szerokim pasem huculskim” („Świat”, 1910 r. nr 42). Górski krajobraz jest tłem przedstawienia. Ukazuje krajobraz zimowy, śnieg bielący się na górach, pierwsze lody dopiero ruszyły ze strumieniem, płynącym gdzieś od Czarnohory. Wiatr z połonin kołysze gałęzie wierzb, Archanioł hojnie rozrzuca ziarno posiewu, przed jego oczyma tają śniegi. Ślady jego stóp porastają kwiaty, ożywają łąki i krzaki, nadchodzi pełnia wiosny. Na jego słowa: „Bądź pozdrowiona łaski pełna, Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami”, przemienia się przyroda, zimę zastępuje wiosna, dokonuje się misterium świętego poczęcia, a zarazem zmienia się życie wszystkich żyjących na tej ziemi, nadchodzi nowa epoka. Historyk sztuki Władysław Kozicki tak ocenił tę kompozycję: „Zwiastowanie nie waham się nazwać dziełem wprost kapitalnym, tyle jest młodości, siły i rozpędu w postaci Archanioła Gabriela, tyle kornego poddania się i słodyczy w twarzy klęczącej Madonny”. Trudności finansowe uniemożliwiły wykonanie tego projektu w całości. Tylko jeden witraż z postacią Marii Panny o wartości 240 mln marek polskich (astronomiczna suma) był wstawiony w okno w 1924 r. Dla tego okna K. Sichulski wykonał nowy karton o wymiarach 115x 260 cm. W części centralnej artysta umieścił postać Najświętszej Marii Panny, w górnej – medalion z gołębicą, symbolem Ducha Świętego, którego nie było na kartonie z 1908 r. Pejzaż znacznie wystylizowano. W ostatniej chwili wynikł problem z napisem i umieszczeniem herbu Potockich, który udało się szczęśliwie przezwyciężyć. W dolnej części na wstędze umieszczono łaciński napis: „Scutum Opponebat Scutis”, a nad nim herb Pilawa. W pierwszych latach powojennych do zakładu Żeleńskiego zwróciło się dużo zleceniodawców, z prośbą wykonania dla ich kościołów kopii witraży zniszczonych podczas wojny. W archiwum firmy w Krakowie zachowały się projekty, kreślenia techniczne i inna dokumentacja na zamówienia wykonane przed I wojna światową. Z tego, więc powodu kopie wykonywano szybko i jakościowo. Np. znacznych uszkodzeń zaznał kościół parafialny w Kamionce Strumiłowej (obecnie Kamionka Buska). W rezultacie działań wojennych wszystkie witraże wstawione w 1913 r. zostały zniszczone. Nowe witraże zakład Żeleńskiego wykonał już w 1921 r. Przedstawiali oni: „Matkę Boską z Lourdes”, „Świętych Jana Kantego i Jana z Dukli”, „Świętych Wojciecha i Stanisława”, „Św. Kazimierza”, „Matkę Boską Ostrobramską”, „Najświętsze Serce Pana Jezusa”. Został uszkodzony podczas wojny również kościół parafialny w Tarnopolu, gdzie większość witraży wstawionych w 1908 r., została zniszczona lub znacznie uszkodzona. Proboszcz parafii w liście do zakładu pisał, że jest zmuszony zamówić „sześć nowych witraży do okien w prezbiterium”. Dwa wielkie witraże w transepcie i trzy w okrągłych oknach w prezbiterium potrzebowały gruntownej rekonstrukcji. Proboszcz pisał, że planuje wstawić nowy witraż w okno nad chórem. W latach 1925 – 1928 zakład Żeleńskiego wykonał kopie witraży i zmontował ich w okna świątyni tarnopolskiej.\nWe Lwowie zamawiano również mało witraży. Kryzys ekonomiczny nie sprzyjał ani nowemu budownictwu, ani gruntownemu remontowi starych świątyń. Pomimo tego fabryka Żeleńskich w 1925 r. otrzymała zamówienie na sześć witraży w okna kościoła neogotyckiego przy klasztorze Sacre Coeur. Każdy z witraży składał się z medalionu z podobizną świętego i z napisu z nazwiskiem fundatora. W medalionach przedstawiono św. Kazimierza, św. Stanisława Kostkę, św. Filomenę, św. Magdalenę Zofię Barat, Najświętsze Serce Pana Jezusa i Matkę Boską Częstochowską. Kontynuował swoją aktywną działalność komitet artystyczny do spraw zdobienia kościoła św. Elżbiety. Dyskusja na temat zdobienia witrażami tej świątyni trwały jeszcze od czasów jej budownictwa (1905 – 1911). W 1909 r. Arcybiskup J. Bilczewski zamówił u K. Sichulskiego kartony dla witraży w wielkie okna nawy. Projekty K. Sichulskiego „Bogurodzica” i „Dies irae” zostały ocenione przez arcybiskupa, znawców sztuki i na wielu wystawach, na których malarz je eksponował. W 1911 r. on wykonał jeszcze jeden projekt – karton witrażu „Matka Boska Królowa Korony Polskiej”. W górnej części kartonu autor umieścił wielki obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, do której zwracają się z modlitwą św. Wojciech i Kazimierz. Wraz z nimi polskie rycerze średniowieczne i powstańcy, którzy polegli w walkach za Ojczyznę. Obok figury dwóch aniołów. W dolnej części monumentalne postacie księcia Henryka Pobożnego, hetmana Stanisława Żółkiewskiego i dwóch powstańców z 1863 roku. Nie zważając na pozytywną ocenę znawców i prasy, owe witraże nigdy nie zrealizowano w szkle, co bardzo przygnębiająco działało na artystę. Jeszcze raz powrócił K. Sichulski do zdobienia kościoła św. Elżbiety w 1924 r. „Małopolskie towarzystwo myśliwskie” zamówiło u niego zespołowe zdobienie kaplicy św. Huberta w tej świątyni.\nFragment witraża w klatce schodowej Izby Handlowo-Przemysłowej\nJuż w 1910 r. jeden ze lwowskich krytyków sztuki z relacji pierwszej wystawy kartonów Sichulskiego wyrażał zachwyt, a zarazem zaniepokojenie dalszym losem tych dzieł. „Czy przeniesione będą na szkło?” – zadawał pytanie i odpowiadał: „Trudno przypuścić, aby to bogactwo natchnienia mogło nie znaleźć pełnego wyrazu, aby te świetne symfonie barw nie miały zagrać w przeznaczonym dla siebie miejscu – kościele polskim”. Artysta również liczył na pozytywną opinię komitetu artystycznego, który czuwał nad wystrojem wnętrz kościoła św. Elżbiety. W 1911 r. na wyraźne życzenie lwowskiego arcybiskupa, Józefa Bilczewskiego, kartony przedstawiono komitetowi, jednak projekty Sichulskiego nie spotkały się z jednoznaczną pozytywną oceną. Opinia ta położyła kres planom artysty, który po realizacji pierwszych trzech witraży, mógł się spodziewać dalszych zamówień do tejże świątyni. A kościół św. Elżbiety był jedną z największych lwowskich świątyń, miał 12 łukowych neogotyckich okien w nawie głównej, ogromną rozetę nad wejściem, dwa duże okna z rozetami po obu stronach transeptu i więcej niż 30 mniejszych okien w prezbiterium, kaplicach i zakrystiach. Na przeszkodzie realizacji projektów Sichulskiego stało kilka powodów. Były wśród nich problemy finansowe – koszt budowy kościoła wynosił około 1 550 000 koron i na dalsze wyposażenie wnętrz pieniędzy stale brakowało. Nie można jednak pominąć niesprawiedliwej krytyki w prasie galicyjskiej, która też wywierała presję na członków komitetu artystycznego. Pierwszy zarzut spotkał Sichulskiego z powodu posługiwania się przez niego motywami huculskimi. Jak pisał w 1910 r. „Świat” :”zarzut ten wyszedł ze strony estetyki podszytej nacjonalizmem i powiatową polszczyzną”, która „zżyma się na huculskie tematy Sichulskiego”.\nNowoczesnej sztuki K. Sichulskiego oraz innych artystów współczesnych nie rozumiała i krytycznie przyjmowała część duchowieństwa, zwłaszcza parafialnego. Stąd drugi „zarzut”, który ogłosił w ‘Gazecie kościelnej” ksiądz P. ”Pan Sichulski jest malarzem niewątpliwie uzdolnionym, ale upodobał sobie sposób malowania skrajnie realistyczny, bezduszny, twardy, a szczególne rażący w obrazach treści religijnej. Jego kartony do witrażów „Bogurodzica”, „Zmartwychwstanie” itd. nie okazują ani śladu jakiegoś nastroju religijnego; zupełnie chybiony jest pomysł „Zmartwychwstania”; ten chłop barczysty, wyprostowany, rezolutny, wygląda więcej na wojownika rzymskiego, niż na Archanioła; ta niewiasta o rysach pospolitych nie ma wcale wejrzenia Dziewicy Niepokalanej”.\nW tymże 1909 r. Sichulski wykonał jeszcze jeden karton „Zmartwychwstanie” (98 x 67 cm) do okna w refektarzu klasztoru OO. Misjonarzy we Lwowie. Zmartwychwstałego Chrystusa przedstawiono na tle krajobrazu górskiego, gdzie między kamieniami rosną krzaki. Ujęcie Chrystusa wyciągającego ramiona w geście ukrzyżowania, w ciernistym krzewie – nawiązuje do symboliki Drzewa Życia. Dr W. Kozicki pisał, że ten Chrystus „o fantastycznej twarzy wizjonera unoszącego się w postawie sztywnej, w jakiej na krzyżu zawisł, Chrystus, przez którego ręce i nogi przerastają gałęzie cierniowe, wywierał niezapomniane wrażenie”. Bardzo umiejętnie artysta połączył subtelność w traktowaniu postaci Chrystusa z kolorystyką obrazu, z doskonałym przejściem od bladego księżycowego światła w części górnej do ciemnych gąszczów wikliny u dołu. Ten projekt w szkle też nie był zrealizowany.\nWyżej opisane kartony witrażowe K. Sichulski z wielkim powodzeniem przedstawiał na licznych wystawach w latach 20. i 30. XX w. Oto jeden z pierwszych komentarzy z Powszechnej Wystawy Architektury, Malarstwa i Rzeźby Polskiej, która odbyła się w 1910 r. we Lwowie: „Kilkanaście kartonów Sichulskiego widzimy przed sobą – plon wytężonej pracy ostatniego roku. I od razu spostrzegamy, że witrażowi polskiemu przybył talent, równy największym, jakie dotychczas były u nas czynne w tej dziedzinie. Kartony rozwieszone we lwowskim Pałacu Sztuki, dają smak arcydzieł w wielkim stylu”.\nFragment witraża w klatce schodowej S.G.Żeleński ul.3 maja 9\nNastępna lwowska realizacja witrażowa Sichulskiego przypada na lata 1924 – 1926. Wtedy Małopolskie Towarzystwo Łowieckie zamówiło u Sichulskiego na 50 – lecie swojej działalności (1876 – 1926) projekt ozdobienia kaplicy św. Huberta w kościele św. Elżbiety. Artyście udało się zrealizować w całości swoją koncepcję ozdobienia wnętrza tej niewielkiej kaplicy. Według jego zamysłu wykonano ornamentacyjną polichromię ścian, ołtarz wraz z mensą i tabernakulum, obraz ołtarzowy „Wizja św. Huberta”, sześć lichtarzy, kratę mosiężną, kilim i witraż. Dr W. Kozicki uważał, że „wszystko jest objęte jednolitą niezwykle szczęśliwą myślą dekoracyjną”. Witraż wstawiono w ostrołukowe okno i podzielono na dwie części wertykalne. Maswerki w części górnej okna zdobił wielobarwny zgeometryzowany ornament. W części dolnej usytuowano dwa medaliony z napisami wykonanymi stylizowanym gotykiem: ”Małopolskie Towarzystwo Łowieckie” i „Całość kaplicy projekt K. Sichulski+ Witraż wykonał S. G. Żeleński w Krakowie” oraz daty 1876 – 1926. Nad nimi w dwóch górnych medalionach Sichulski umieścił dwie postacie jeleni z wizji św. Huberta.\nProjekt ozdobienia kaplicy św. Huberta najpierw nie uzyskał akceptacji komitetu artystycznego Towarzystwa Łowieckiego. Tylko pełne aprobaty opinie pisemne lwowskiego konserwatora wojewódzkiego, dr. J. Piotrowskiego, dr. W. Kozickiego i prof. W. Podlachy miały decydujący wpływ na pozytywne rozstrzygnięcie kwestii jego realizacji.\nNowy witraż Sichulskiego pod względem stylu znacznie różnił się od projektów z przed I wojny światowej. Dawniej ornament jego opierał się na motywach kwiatowych. Postaci jego tonęły w powodzi irysów, lilii, rozkwitłych kasztanów. W witrażu do kaplicy św. Huberta kwiaty stosuje artysta bardzo oszczędnie, i to wyłącznie w stylizacji. Zastąpiły je „kształty geometryczne, robiące wrażenie kubizowania, jaśniejące barwami tęczy trójkąty, wydłużone romby, trapezy, zygzaki… Takimi formami wypełnia Sichulski wszystkie ornamentacyjnie wolne przestrzenie…”\nZnany polski pisarz, Jan Parandowski, w tymże 1929 r. odwiedził lwowską pracownię Sichulskiego i tak ocenił jego twórczość: „Rzeczą zaś godną jest ciągłe wracanie do tematów religijnych, których opracowanie zawsze poza robotą sztalugową domaga się ścian kościelnych i ołtarzy. Wobec dzisiejszej obojętności, będącej raczej otwartą niechęcią do ozdabiania naszych kościołów prawdziwą sztuką, ta strona twórczości Sichulskiego jest po prostu pasją bezinteresowną i niepozbawioną goryczy. Kazimierz Sichulski należy do przednich budowniczych współczesnego malarstwa polskiego ze względu na wartość, charakter i bogactwo swych dzieł. Sichulski stawia sobie coraz nowe zagadnienia, a niesłabnący zapał chroni go od ciasnoty ciągłych powtórzeń, w jakich zazwyczaj wysycha długoletnia praca artystyczna”.\nW 1928 r. dziekan i proboszcz tarnopolski, A. Ratuszny, zamówił u Sichulskiego trzy kartony witrażowe dla parafialnego kościoła pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Parafialny kościół w Tarnopolu zbudowano w latach 1903 – 1908 staraniem ówczesnego proboszcza i dziekana tarnopolskiego, ks. infułata B. Twardowskiego, późniejszego arcybiskupa metropolity lwowskiego. Ks. B. Twardowski wybrał jeden z niezrealizowanych projektów konkursowych słynnego architekta, prof. T. Talowskiego, który ten przedstawił do konkursu na projekt kościoła św. Elżbiety we Lwowie. Stylowo i w wielu elementach konstrukcji kościół tarnopolski był bliźniaczym odzwierciedleniem lwowskiego. Jeszcze przed I wojną światową ks. B. Twardowskiemu udało się znaleźć fundusze na wyposażenie i ozdobienie wnętrz świątyni oraz zamówić witraże do ogromnych neogotyckich okien. Część witraży ofiarowali przedstawiciele społeczeństwa tarnopolskiego (na przykład rodzina Sozańskich). Powstał wspaniały zespół składający się z sześciu dużych i trzech małych kolistych witraży w prezbiterium; sześciu – w nawie głównej, dwóch – w transepcie i pięciu medalionów witrażowych nad konfesjonałami. Witraże zamówiono w Krakowskim Zakładzie Witraży i Mozaiki Szklanej S. G. Żeleński.\nCzasopismo „Nasz Kraj” donosiło, że „witraże sporządzone w fabryce Żeleńskiego o motywach Matejkowskich,… w prezbiterium są wzorowane na witrażach kościoła Mariackiego w Krakowie”. Wykonanie witraży według już istniejących kartonów kosztowało taniej, a dawało prowincjonalnej świątyni możliwość zamówienia obrazów znanych i wysoko cenionych artystów. W witrażach prezbiterium poczyniono tylko niewielkie zmiany – w części dolnej dodano herby ofiarodawców. W oknach transeptu ustawiono dwa duże witraże – „Ofiarowanie” i „Wniebowzięcie”. Wykonane ze szkła katedralnego okna w nawie głównej „miały tylko szlak kwiatowy”. W czasie I wojny światowej kościół tarnopolski został bardzo uszkodzony. W sierpniu 1917 r., po wycofaniu wojsk rosyjskich z Tarnopola „Kurjer Lwowski” donosił: „W szczególności obiecał Namiestnik hr. Huyn pomoc na odrestaurowanie kościoła parafialnego, niedawno wybudowanego według planów Talowskiego przez inż. Neuhoffa, a obecnie bardzo zniszczonego pociskami armatnimi. Nie tylko bowiem zniszczona została okazała wieża w kilku miejscach i dach, a także główny ołtarz, wnętrze kościoła, organy i witraże”.\nDopiero w 1924 r. ks. A. Ratuszny znalazł fundusze na rekonstrukcje starych i zamówienie nowych witraży. W umowie podpisanej dnia 23 maja 1924 r. z zakładem „S. G. Żeleński” przewidywano wykonanie „6 okien do prezbiterium według wzorów dawnych za łączną sumę 7200 zł, 5 medalionów nad konfesjonałami po 120 zł za sztukę, całkowitą rekonstrukcję dwóch dużych witraży w nawie krzyżowej („Ofiarowanie” i „Wniebowzięcie”) za łączną sumę 7500 zł, 3 witraży kolistych w prezbiterium za cenę łączną 450 zł”. W kościele zachowała się, pisał ks. A. Ratuszny, „część oszklenia, znaczna ilość ołowia z dawnych witrażów, a nadto wiele bardzo kawałków szkła z witrażów „Wniebowzięcie” i „Ofiarowanie”. Po wykonaniu tych prac ks. A. Ratuszny myślał o zamówieniu 6 witraży do nawy głównej i jednego do okna nad chórem muzycznym. „Cztery z nich mają być według przedwojennego projektu – pisał ks. A. Ratuszny – a dwa chciałbym mieć figuralne, odpowiednie w kolorycie i rodzaju rysunku do dużych witraży w nawach bocznych. Mogą być skopiowane i odpowiednio rozłożone z witraży wykonanych do OO. Jezuitów w Krakowie (kościół Najśw. Serca na Wesołej). Oczywiście trzeba poprosić twórcy tych witraży o odpowiednie kopie. Tak samo ten twórca ma dać szkic witrażu dużego nad organami. Witraż ten musiał harmonizować w kolorycie i rysunku z dwoma dużymi witrażami w nawach bocznych. Może być albo Narodzenie Chrystusa, albo inna odpowiednia scena z życia Chrystusa lub Maryi”. Rekonstrukcje i dorobienie zniszczonych w czasie wojny witraży polecono F. Mączyńskiemu – kierownikowi artystycznemu zakładu. Zamówienie na nowe witraże ks. Proboszcz chciał złożyć u prof. J. Bukowskiego, autora przedwojennej polichromii wnętrz tegoż kościoła. Jednak projekt w cenie 100 dolarów za karton okazał się za drogi dla parafii tarnopolskiej. W 1925 r. dla remontów i uzupełnienia witraży w prezbiterium zakład „S. G. Żeleński” użył tańszego szkła katedralnego, z czego komitet parafialny był bardzo niezadowolony. Zakład tłumaczył się, że „ widać tu kolosalną różnicę w cenie i co za tym idzie przyczynę dania innego rodzaju szkieł, aniżeli przed wojną, a wskutek tego niezadowolenie z efektu okien, który jest inny, aniżeli dawniej… Dziś stosunki tak się układają, że możemy już sprowadzać każde ilości szkła i wobec tego nieprzyjemności co do kolorów nie będzie”. Witraż w oknie nad chórem muzycznym zakład ocenił na 11 500 zł; dwa nowe figuralne witraże do okien nawy głównej – na 2900 zł za każde; rekonstrukcje witraży w oknach nawy według starego wzoru, to znaczy z bordiurą kwiatową – na 1850 zł, wykonując je tylko z najlepszego szkła antycznego.\nW 1928 r. Zakład „S. G. Żeleński” podjął się oszklenia sześciu okien wieży „w całości ze szkła katedralnego zagranicznego”, trzech okien małych na chórze o wymiarach 0, 68 x 1, 82 m i trzech okien przy schodach ze starych gomółek”. W grudniu 1928 r. po nieudanych pertraktacjach z J. Bukowskim i zakładem „S. G. Żeleński” w sprawie projektowania nowych kartonów figuralnych do okien w nawie i nad chórem, ks. A. Ratuszny zwrócił się w tejże sprawie do prof. K. Sichulskiego. Ciekawe, że ksiądz proboszcz zmienił temat witraża w oknie nad chórem muzycznym i proponował umieścić tam wizerunek św. Cecylii. 28 grudnia 1928 r. w liście do proboszcza Zakład donosił: „Teraz pozostaje jeszcze kwestia okna św. Cecylii nad chórem, słyszeliśmy, że Przewielebny ksiądz kanonik zwracał się o karton do prof. Kazimierza Sichulskiego, jeżeli ta rzecz jest aktualna nie chcielibyśmy wchodzić w drogę prof. Sichulskiemu, proponując kogoś innego z artystów malarzy, tym bardziej, że jesteśmy przekonani, że projekt witraży tego artysty będzie pierwszorzędnie piękny”.\nK. Sichulski dostał również zamówienie na dwa kartony do okien kaplicy (zakrystii) o wymiarach 0,83 x 1,93 m. Miały to być witraże „Św. Kazimierz” i „Św. Stanisław Kostka”. W 1929 roku postanowiono, że wielki witraż nad chórem będzie przedstawiał: „Chrystusa błogosławiącego dziatki”. W tymże 1929 r. Sichulski wykonał wszystkie trzy kartony i we wrześniu dwa mniejsze wystawiono w pawilonie „S. G. Żeleński” na IX Targach Wschodnich we Lwowie. Zakład krakowski donosił, że „w pawilonie naszym na Targach Wschodnich są wystawione 2 mniejsze kartony „św. Kazimierz” i „św. Stanisław” prof. Sichulskiego. Wzbudzają ogólny zachwyt, żałujemy, że nasz pawilon za mały i że nie mogliśmy dużego kartonu chociaż częściowo pokazać…”\nKartony do kościoła tarnopolskiego stylowo przypominały witraż do kaplicy św. Huberta, i były wykonane w naturalnej wielkości. W części górnej witraża nad chórem w wielkiej rozecie artysta umieścił obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy – patronki świątyni. Dookoła obrazu w sześciu maswerkach zaprojektowano ornament ze stylizowanych romboidalnych kwiatów. Niżej znajdowała się monumentalna, pełna pogody postać Chrystusa, który nachyla się ku dzieciom błogosławiąc je. Po prawej i lewej stronie Chrystusa kwatery wypełniały postacie matek trzymających swoje małe dzieci. U stóp Chrystusa Sichulski zaprojektował dwa wielkie dekoracyjne medaliony, a „niżej w czterech grupach figury matek i dzieci modlących się i błagających Chrystusa”. Tło witraża, medaliony i maswerki artysta wypełnił stylizowanymi kwiatami i gałęziami, zygzakami i trapezami. Dolną część okna zasłoniętą organami postanowiono wykonać znacznie skromniej – miało to być tylko oszklenie z gomółek.\nWitraż Jana Henryka Rosena w Muzeum Historii Lwowa przy Rynku we Lwowie\nKarton „Chrystus błogosławi dziatki” prezentowany na prestiżowych wystawach w Krakowie i Katowicach nie doczekał się realizacji w szkle. Jeszcze w latach 1936 i 1937 Zakład „S. G. Żeleński” prowadził pertraktacje z nowym proboszczem świątyni tarnopolskiej, ks. S. Wałęgą, w sprawie wykonania tegoż witraża. Nie doprowadziło do rezultatu nawet znaczne obniżenie ceny z 14700 zł do 6600 zł” za witraż w części figuralnej wykonany w całości z szkieł antycznych, malowanych i wypalanych i ze szkieł katedralnych w części geometrycznej”. Chodziło jednak nie tylko o pieniądze. Decydującym w tej sprawie był fakt, że kler tarnopolski nie akceptował stylowych koncepcji Sichulskiego. Powtórzyła się historia z witrażem „Wizja św. Huberta” ze Lwowa. Tylko w Tarnopolu nie było, niestety, znawców i profesorów miary J. Piotrowskiego, W. Kozickeigo czy W. Podlachy. Nie miał kto przekonać proboszcza o zaletach artystycznych nowego dzieła Sichulskiego. Ks. S. Wałęga pisał o nowych kartonach artysty: „Otóż te projekty od stylu wszystkich innych witraży, które, aczkolwiek artystycznie wykonane, kłócą się ze starymi… Obecny witraż będzie należał do najbardziej widocznych, więc sądzę, że powinien być w zgodzie z innymi. Chciałbym, aby wpierw zyskał ten projekt aprobatę naszego Najdostojniejszego Arcypasterza, który interesuje się każdym szczegółem w tutejszym kościele”. Nie pomogły zapewnienia Zakładu „S. G. Żeleński”, że witraż ten „jest piękny i oryginalny …, był na kilku wystawach prac prof. Sichulskiego i zyskał sobie uznanie krytyki”. Również nie pomogła reklama samego zakładu, zapewniającego: „materiały mamy najwyższej jakości i szkła antycznego w ogromnym wyborze, bo około 350 kolorów i odcieni tak, że wykonanie witrażów nie przedstawi dla autora projektów żadnych trudności. Szkła te antyczne mamy niemieckie i częściowo jeszcze francuskie. W lutym trzymamy ogromny nowy transport, bo około 450 metrów kwadratowych szkła antycznego w pięknych odcieniach o najwyższej jakości. Wykonanie jest u nas zawsze najwyższej jakości. W roku 1936 wykonaliśmy szereg pięknych witrażów projektowanych przez artystów tej miary, co prof. Mehoffera do Turka, prof. Bukowskiego do Sosnowca i do Proszowic, prof. Rosena do Podkowy Leśnej, prof. Maszkowskiego do Warszawy…, prof. Bunscha do Katowic, prof. Głogiera do Wilna…” Prof. K. Sichulskiemu i zakładowi „S. G. Żeleński” udało się sfinalizować tylko wykonanie dwóch mniejszych witraży, „Św. Kazimierz” i „Św. Stanisław Kostka”, które już w 1930 r. wykonano w szkle. Jednak zarząd kościelny nie śpieszył się z opłatą i wprawieniem ich w okna.\nWitraż nad bramą Domu Uczonych przy ul. Mickiewicza 6\nJeszcze w 1932 r. J. Langman pisał: „dowiadujemy się z przykrością, że witraże te już wykonane, nie zostały jeszcze wprawione w okna z powodu zaniedbania czy niezrozumienia gospodarzy tegoż kościoła”. Dopiero w roku następnym witraże zmontowano do okien kaplicy bocznej, a ks. Proboszcz S. Wałęga zauważył: „dobrze, że ich nie widać na kościele…”\nW obydwóch witrażach centralne sceny figuralne są ujęte w jednakowe obramienia (bordiury) ze zgeometryzowanych „kubizowanych” kwiatów i liści kasztanów. Sceny centralne utrzymano „w barwach jasnych i naturalistycznej formie i traktowano z przewagą całkowitą momentu figuralnego”. W górnej części witraża „Św. Kazimierz” artysta umieścił medalion z wizerunkiem Matki Bożej Ostrobramskiej w otoczeniu nimbu gwieździstego z rozchodzącymi się ostrymi trójkątnymi promieniami. W centrum okna, po lewej stronie, znajduje się klęcząca postać św. Kazimierza Królewicza w płaszczu i z Ewangelią. Po stronie prawej – postać Matki Bożej z lilią w ręku. U stóp Królewicza znajduje się korona i biały orzeł, godło Polski. U stóp Matki Boskiej – Pogoń, herb Litwy. Po lewej stronie napis: „Prof. K. Sichulski. Wyk. S. G. Żeleński, Kraków, 1929”. Pod herbami napis większymi gotyzowanymi literami: SATS CASIMIRUS. U dołu bordiurę wykonano ze zgeometryzowanych liści i owoców kasztanów. W witrażu „Św. Stanisław Kostka” scena centralna przedstawia tegoż świętego, opiekuna i patrona młodzieży, z pochyloną ku dziecku pogodną twarzą. U dołu napis: „Prof. K. Sichulski. Wyk. S. G. Żeleński”, u stóp świętego gotyzowany napis: SATS STANISLAUS KOSTKA i herb Pilawa.\nHistorycy sztuki i współczesna K. Sichulskiemu krytyka wysoko ocenili jego wkład w rozwoju witrażownictwa polskiego. „Zwrócenie się Sichulskiego do witraży” – pisało w roku 1910 czasopismo „Świat” – „jest wybitnym wypadkiem w rozwoju polskiego witrażownictwa” „Tygodnik Ilustrowany” uważał, że w projektowaniu witraży „Sichulski jest obok Mehoffera niedościgłym mistrzem. Technika, specjalna w tym razie, rysunek, koloryt i kompozycja zlewają się w nich w całość pełną siły dramatycznej, indywidualnego wyrazu i niepospolitego piękna”.\nDo ozdobienia witrażami okien kościoła św. Elżbiety we Lwowie komitet kościelny wrócił dopiero w latach 30 – tych po zakończeniu budowy ołtarza głównego. Arcybiskup B. Twardowski osobiście rekomendował, żeby witraże w oknach prezbiterium kościoła za ołtarzem głównym miały charakter ornamentalny. Po żmudnych pertraktacjach w łonie komitetu projekty w 1933 r. powierzono architektowi W. Dajczakowi, a wykonanie w szkle fabryce Żeleńskiego. W górnej części każdego z siedmiu okien w maswerkach przedstawiono symbole świętych: Kazimierza, Karola Boromeusza, Bronisławy, Franciszka, Jana Chrzciciela, hierogram IHS i napisy czcionką gotycką.\nW 1936 r. zbudowano nowy ołtarz i ozdobiono kaplicę Najświętszego Serca Pana Jezusa. Projekt ozdobienia wykonał architekt Witold Wincenty Rawski junior. On też był autorem projektu witrażu wykonanego w zakładzie Żeleńskiego, który przedstawiał świętych Małgorzatę Marię Alacogue i Klaudiusza de la Colombiere. Pod znakiem pytania zostaje miejsce umieszczenia witraża „Apostołowie”, projekt, którego artysta malarz Kazimierz Smuczak wykonał około 1933 roku.\nNa tym zakończyło się ozdobienie kościoła św. Elżbiety witrażami. Inne plany pokrzyżowała II wojna światowa.\nPo wojnie wnętrza opuszczonego przez wiernych kościoła zostały zdewastowane i wszystkie witraże zniszczono. Dopiero w latach 1994 – 1996 w małe okna kaplic i w siedem okien prezbiterium wstawiono nowe witraże autorstwa lwowskiego artysty malarza W. Szalenko.\nPrevious: Huta Szkła „Jabłonna”\nNext: Barwy Szkła 4/2011\nPingback: Muzeum Kresów#24: Apteka Marka Ettingera "Pod Archaniołem Rafałem" - lwow.info


Chemioterapia w Warszawie - 20 Polecanych Specjalistów | ZnanyLekarz.pl\nChemioterapia specjaliści w Warszawie\nkonsultacja chemioterapeutyczna (3)\nchemioterapia zwierząt (2)\nonkologia weterynaryjna (2)\nchemioterapia 240 zł\nPełen profesionalizm niesamowite podejście do pacjenta dokładność czas wizyty 50 min. Wszystkie badania Pan dr dokładnie czytał piesek został przebadany na wizycie na wszystkie możliwe sposoby . Bardzo szczegolow wyjaśnienie i odpowiedzi na każde pytania . Jak kto sie zastanawia nad wizyta to nie ma nad czym warta każdych pieniędzy …więcej\nNowogrodzka 42a, Warszawa\nWspaniały człowiek, kompetentny lekarz, przemiła i empatyczna kobieta. Kompleksowe we podejście do problemu. Oby więcej tak cudownych lekarzy szczególnie w tak trudnej specjalizacji. pozdrawiam Panią Doktor. Anna …więcej\nul. Woronicza 16, Warszawa\nlek. Ewa Flis - Szombara\nUl Dereniowa 9 , Warszawa\nlek. Monika Dudzisz-Śledź


Trzy miesiące darmowego dostępu do filmów i seriali w aplikacji Sony Networks dla właścicieli Xperii XZ3 | Tabletowo\nKarol Kunat· 14 listopada 2018\nTrudno stwierdzić czy jest to jeszcze element promocji aktualnego flagowego smartfona Japończyków czy też akcja mająca na celu zbadanie, jaką popularnością może cieszyć się aplikacja VOD z materiałami filmowymi Sony. Warto jednak wiedzieć o takiej możliwości: jeśli jesteście właścicielami Xperii XZ3, to możecie uruchomić 3-miesięczny darmowy dostęp do Sony Networks.\nSony Pictures Television Central Europe, właściciel kanałów AXN, we współpracy z Sony Mobile opracowało aplikację Sony Networks, pozwalającą na dostęp do „świata rozrywki Sony”. Użytkownicy smartfonów Sony Xperia XZ3 mogą pobrać aplikację ze sklepu Google Play i uzyskać trzymiesięczny, nieograniczony dostęp do ponad 360 godzin treści.\nCo wchodzi w skład filmowej oferty Sony? Nie ma tego dużo. Jeśli jednak chcielibyśmy nadrobić jakieś produkcje z oferty kanałów Sony, na przykład Absentia, Carter, Okup czy The Kennedys, to jest okazja zrobić to za darmo – o ile oczywiście jesteśmy w posiadaniu Xperii XZ3.\nOprócz oferty treści premium, aplikacja zapewnia też dostęp do bezpłatnej sekcji, zawierającej między innymi ekskluzywne treści wideo, treści redakcyjne, galerie, technologię second screen albo aktualny program kanałów AXN.\nUżytkownicy Xperii XZ3 będą też mogli wziąć udział w finalnym opracowaniu aplikacji, gdyż po miesiącu użytkowania poproszeni zostaną o wypełnienie ankiety, poprzez Xperia Lounge, w celu lepszego dopasowania treści oraz użyteczności do wymagań klientów Sony. Ankieta nie będzie jednak obowiązkowa, więc skorzystanie z promocji nie wiąże się z żadną deklaracją współpracy.\nWychodzi więc na to, że właściciele XZ-trójek będą kimś w charakterze testerów aplikacji AXN, bo trudno określić to w jakiś inny sposób. Seriale są jednak przyjemnym bonusem, który osobiście widzę jako wyraz podziękowania Sony za zakup flagowej Xperii tym, którzy się na to zdecydowali.


Ocaleli z pacyfikacji UPA wspominają tragiczną Wigilię 1944 roku. Piotr Zychowicz 23-12-2009, ostatnia aktualizacja 23-12-2009 00:28\n– Był wtedy lekki mróz, sporo śniegu. Mama przygotowała wigilię. Właśnie mieliśmy się dzielić opłatkiem, gdy usłyszeliśmy strzały. Wiedzieliśmy, co to znaczy. Natychmiast rzuciliśmy się do okien i uciekliśmy z domu – opowiada Jan Białowąs, jeden z Polaków, którzy przeżyli wigilijną pacyfikację wsi Ihrowica (Podole, dzisiejsza Ukraina). Zginęło w niej 65 osób.\nPan Białowąs, wówczas 17-latek, z dwoma braćmi, mamą, siostrą i jej czteroletnią córeczką schowali się w stodole ukraińskiego sąsiada, którego nie było w obejściu. Leżąc w słomie, słyszeli odgłosy rzezi. – Strzały, uderzenia, krzyki i błagania – opowiada. – Potem poczuliśmy swąd spalenizny. To paliła się nasza chałupa i inne polskie domy. Cały nasz dobytek poszedł z dymem.\nJan Białowąs, który przeżył tragiczną Wigilię,\nkilka dni temu został odznaczony przez\nAndrzeja Przewoźnika, sekretarza RPWiM,\nZłotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci\n– Przed budynkiem zgromadzili się już przerażeni ludzie. Nie byłem w stanie wejść do środka i na to patrzeć. Wszyscy domownicy: ksiądz, jego matka, siostra i brat zostali zarąbani siekierami – wspomina Jan Białowąs. Pochowano ich wraz z innymi ofiarami masakry na miejscowym cmentarzu. 64 osoby w masowym grobie. Księdza osobno w trumnie zrobionej naprędce z bydlęcego żłobu. – Po tym, co się stało, wyjechaliśmy na zachód – wspomina Białowąs, który mieszka obecnie w Końskowoli pod Puławami.\nHelena Ciszak w 1944 r. miała siedem lat. Ale dokładnie pamięta przebieg Wigilii. – Takich rzeczy się nie zapomina. Jedliśmy już wigilijną kolację, gdy za oknem pojawiła się łuna. Mama powiedziała, że pewnie gdzieś się pali. Nagle wpadła do nas ukraińska sąsiadka. „Paulina, uciekajcie! Mordują Polaków!”, krzyknęła. Mama zaczęła płakać – opowiada pani Ciszak.\nUkrainka nie straciła jednak głowy. Natychmiast przeprowadziła polską rodzinę: panią Paulinę, małą Helenkę i jej dwuletniego braciszka (ojciec został siłą wcielony do Armii Czerwonej) do siebie do domu. – Mamę ukryła za piecem, a nas ułożyła między własnymi dziećmi. W taki sposób przetrwaliśmy – pani Ciszak przywołuje wydarzenia sprzed lat.\n– Wspaniale! Udzielaliśmy sobie sąsiedzkiej pomocy, odwiedzaliśmy się w domach. Zwłaszcza na święta. Najpierw razem obchodziliśmy katolickie Boże Narodzenie, a potem prawosławne. Aż do tego nieszczęsnego 1944 roku, gdy zawalił się nasz świat – wspomina Jan Białowąs.\nJaki jest stosunek mieszkających dziś w Ihrowicy Ukraińców do masakry sprzed 65 lat?\n— Często odwiedzam rodzinną wieś i nigdy nie spotkałem się z oznakami wrogości. Ukraińcy powtarzają mi, że bardzo żałują tego, co się stało. Przyjmują mnie w domach, z ciekawością wypytują o Polskę. Zawsze przywożę im naszą przyprawę do zupy, którą oni uwielbiają – opowiada pan Białowąs.\nPo wielu latach starań doprowadził do upamiętnienia ofiar masakry. W zeszłym roku na miejscowym cmentarzu Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa postawiła pomnik. Niestety, protest w jego sprawie zgłosiły tarnopolskie władze. Ich zdaniem zamiast „pomordowani” na tablicy powinno być napisane: „zginęli tragicznie”.\n– To groteskowe żądanie. Czy można powiedzieć, że człowiek zarąbany siekierą czy utopiony w studni „zginął tragicznie”? Najwyraźniej w lokalnej administracji nadal zasiada wielu ludzi, którym bliska jest ideologia UPA – mówi Białowąs. – Dla mnie ważne jest jednak co innego. Że nie ma niedzieli, by na naszym pomniku miejscowi Ukraińcy nie złożyli kwiatów. Oni pamiętają o wymordowanych polskich sąsiadach.\nRównież pani Ciszak podkreśla, że gdy pojechała do Ihrowicy, spotkała się z wielką życzliwością ze strony mieszkańców. Nawet człowiek, który przejął jej rodzinne obejście, przyjął ją bez wrogości. – W każdym narodzie są ludzie źli i dobrzy. Choćby moja historia. Ukraińcy spalili mi wieś, zamordowali moich krewnych i sąsiadów, ale jednocześnie to Ukrainka uratowała mnie przed straszliwą śmiercią – podkreśliła pani Ciszak, która mieszka obecnie w Chełmie.\nŚrodowiska kresowe od dawna protestują przeciwko polityce ukraińskiej kolejnych rządów III RP. Kresowiacy oskarżają je o „poświęcanie pamięci o ofiarach UPA w imię dobrych stosunków z Kijowem”. – Pojednanie, strategiczne partnerstwo z Ukrainą? Oczywiście! Ale nie za cenę prawdy. Nie wolno nam zapominać o tych wszystkich ludziach, którzy zginęli tylko dlatego, że byli Polakami – uważa Jan Białowąs. Kilka dni temu został odznaczony przez RPWiM Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej.


Najwyżej oceniane kasyna Choroszcz » Lokalne Ogłoszenia\n27 kwietnia, 2020\t0\tprzez Szymon Majewski\nNajwyżej oceniane kasyna internetowe z dodatkami. Zwolenników na zabawy hazardowe stale przybywa. Od momentu wprowadzenia pierwszych gier hazardowych w Chinach minęło dość wielu czasu. Pierwsze gry hazardowe polegały na rzucaniu kośćmi. Dziś gry hazardowe coś się zmieniły. Oprócz stron możemy zagrać m.in. w ruletkę czy sloty. Z roku na rok liczba graczy stale się powiększa. Czy warto brać z kasyn online? Jakie kasyna są najlepsze?\nDlaczego warto grać przez internet?\nZ kasyna możemy zarabiać w formie tradycyjnej lub dużej. W przypadku formy stacjonarnej musimy znaleźć odpowiedni lokal oraz zaufanego sprzedawcę. Już w Polsce domów z sztukami jest dużo. Ich minimalna ilość powoduje, że facet nie ma całego wyboru. Ilość sprzętu czy zabaw jest lekka. Jedynie wyjazd do warszawie hazardu czyli Las Vegas jest gwarancją gry na górnym stopniu. Mnogość sprzętu, liczby gier robi duże wrażenie. Też jest z normą kasyn. W niniejszym mieście wszystek może dobrać coś dla siebie.\nNależenie do kasyna w strukturze dużej nie zawsze znajduje się z dobrymi komentarzami. Wyjawienie w rozmowie, że szanuje się od momentu do momentu odejść do kasyna może spotkać się z wielką nie akceptacją. Kasyna w Polsce są uważane za miejsca, gdzie znajdują się wszyscy z nałogami, problemami alkoholowymi czy środowiska mafijne.\nZ pewnością słyszałeś o ustawie hazardowej? Przez kilka lat politycy mieli kłopot ze kolejami prawnymi. Jednak już uporali się z wprowadzeniem zmian które nie zwykle stanowiły dla kasyn przyjemne. Ponieważ naprawdę wiele placówek zniknęło z naszych miast. Ustawa ta wzmocniła niechęć społeczną do kasyna. Dużo spółek z początku regulacji przestała pracować.\nMimo małej kwoty kasyn stacjonarnych w Polsce istnieje dodatkowo nadzieja. Jeśli z jakiegoś powodu przestałeś grać. Kochasz gry typu zdrapki czy lotto możesz zdecydować się na kasyno online. To dobra opcja dla graczy którzy planowaliśmy zacząć nasze pierwsze rozgrywki hazardowe. Nie traktują w swojej strony żadnego elementy z automatami czy z różnorakich powodów osobisty zmierzanie do kasyna mogłoby uwolnić się na ich kontaktach osobistych lub zawodowych.\nCzemu warto kierować opinię na rankingi?\nMnogość kasyna online toż najszybsza wartość każdej wyszukiwarki. A gdy pośród wielu dostawców wybrać najodpowiedniejsze kasyno online, które wykona wszystkie oczekiwania każdego użytkownika. Jak pośród wielu wybrać swojego faworyta? Które spośród nich istnieje gwarancją świetnej zabawy? Jakie kasyno wykaże się najbezpieczniejsze? Na ostatnie pytania odpowie ranking kasyn online. Odnajdziesz w nich m.in. najwyżej oceniane kasyna internetowe z dużą kwotą gwiazdek. Ten model oceny jest kształtowany przez swoich mieszka. Dzięki dlaczego masz pewność dobrej opinii.\nGwiazdki emitowane przez swoich użytkowników to nie jedynie źródło informacji. W rankingu możemy znaleźć wiele cennych informacji odnoście działania poszczególnych kasyn. Zestawienie najwyżej oceniane kasyna internetowe stanowi bardzo prostą stronę internetową.\nSzata graficzna strony kupi na założenie bonusów i ofert specjalnych. Dzięki nim sztuka w kasynie online jest więcej tańsza. Bonusy np. w role depozytu są dokładnie omówione. Na stronie znajdziemy wszelkie warunki na punkt otrzymania bonusu np. minimalna ilość zakładów czy limity dot. wpłat i wypłat z kasyna.\nW przeglądzie najwyżej oceniane kasyna internetowe goście są nadzieja obejrzenia wielu dużych szczegółów. Staramy się, aby wszystkie wiadomości były aktualizowane na bieżąco. W rankingu umieszczamy kasyna online, które są przydatne w Polsce. Każda przez nas informacja odnośnie dostępności języków i metod płatności jest przez nas weryfikowana.\nMyślimy o bezpieczeństwo wszystkiego klienta. Czerpanie z bardzo oceniane kasyna internetowe stanowi w sumie legalne. Kasyna online z znajomego rankingu są ważne w Polsce. Wykorzystywania w ruletkę czy bingo nie jest narusza prawa. Możesz ze spokojem pracować i napawać się tanią rozrywką. Nawet najwyżej oceniane kasyna internetowe są dostępne dla osób o niskim budżecie. Nie pragniesz być wiele pieniędzy na koncie. Wiele kasyn pozwoli na minimalną wpłatę depozytu na etapie 5 dolarów.\nTagicasyno Gry Kasyno kasyno online\nNa czym polega inwestowanie w ropę? Czarne złoto na placu surowcowym


19.03.2016 (sobota) – Plener „Zalew Szczeciński”\nW najbliższą sobotę (19 marca) wyruszamy wspólnie fotografować dzikie plaże rozciągające się nad Zalewem Szczecińskim pomiędzy Trzebieżą i Brzózkami. Zbiórka o 8:20 na parkingu koło jeziora Głębokiego. Zabierzcie sprzęt fotograficzny (kto ma również analogowy) i przygotujcie się na dużą dawkę fotografii krajobrazowej i przyrodniczej. Czeka nas spacer, w zależności od chęci i możliwości uczestników od […]\n09:49 , 16 marca 2016 0\nSpotkanie STF „Fotografia archiwalna i kolekcjonerska”\nNa ostatnim spotkaniu STF poprowadzonym przez Andrzeja Grabowieckiego, honorowego członka STF i Marcina Łuczyka z drukarni Printshop podjęliśmy tematy związane z fotografią archiwalną i kolekcjonerską. W pierwszej części spotkania Andrzej Grabowiecki przedstawił nam m.in. motywy kolekcjonowania zdjęć, omówił cechy fotografii kolekcjonerskiej oraz czynniki wpływające na ceny zdjęć licytowanych w domach aukcyjnych. Omówił także warunki jakim […]\n15:24 , 11 marca 2016 0\n2016-03-17 (czwartek) Konkurs Miesiąca „Człowiek nieznajomy”\nZachęcamy wszystkich fotografujących do uczestnictwa w najbliższym spotkaniu STF. Tematem spotkania będzie Konkurs Miesiąca pod tytułem „Człowiek nieznajomy”.\n11:10 , 3 marca 2016 0\nPage 13 of 16 « Poprzednia1...1112131415...16Następna »


Kuchnia projekt Mikołajska Studio\nCiekawostkiDom i wnętrzeNowościOdkrywajPoznawaj\nStylu minimalistycznego nie trzeba nikomu przedstawiać – jak sama nazwa wskazuje, króluje tutaj minimum dodatków, form i mebli. Ale jeśli chcemy wprowadzić trochę magi, przytulności jest na to sposób. Jak tego dokonać? W bardzo prosty sposób! Na wprost naszym potrzebom wychodzi styl glamour – mieszanka elegancji, szyku i ciepła ogniska domowego.\nW dzisiejszym wpisie prezentujemy wam garść inspiracji związanych z mieszanką minimalizmu i hollywoodzkiego ducha w konwencji naszego ulubionego motta życiowego „Less is more”\nZłote elementy w kuchni, które podkreślą w delikatny, nienachalny sposób indywidualność wnętrza minimalistycznego, w którym dodatki dodają charakteru glamour.\nW czym różni się styl glamour od minimalistycznego? Przede wszystkim warto wiedzieć, że skromne wzornictwo i funkcjonalizm zastępują stylizowane na barok i klasycyzm akcesoria, bibeloty i tkaniny. Oświetlenie? W przeciwieństwie do minimalizmu, gdzie stawia się na światło punktowe, glamour uwielbia wszelkie rozproszenia i półmroki. To między innymi dlatego królują w nim kryształowe żyrandole. Minimalizm to prostota form, w stylu glamour postawcie na klasyczną sztukę! Popiersia, kaligraficzne wazony… To właśnie to stanie się waszą wisienką na torcie!\nProjekt Mana Design\nW tym projekcie kuchni, beton to minimalizm i nowoczesność, ale kształt krzeseł nawiązuje stylistyką do glam, więc jest to prosty sposób na wymieszanie tak odmiennych dwóch styli, jak minimalizm i glamour.\nProjekt Partner Design\nO co należy zadbać, aby nasze nasze minimalistyczne wnętrze przybrało wdzięku stylu glamour? Grunt to gra świateł! Glamour to błysk i magia! Postarajcie się o dodatki, które dzięki swojej lustrzanej powierzchni lekko rozjaśnią wasze cztery kąty, jak również zabawią się wpadającym światłem. Błyskotki dodadzą również waszemu mieszkaniu intrygującego i intymnego klimatu.\nNajciekawszym elementem, który do minimalistycznego wnętrza doda odrobinę glamour i zapewni klasę w najwyższym stopniu to odpowiednie oświetlenie.\nLampa Luceplan Hoope\nOświetlenie wybierz u nas!\nJeśli myślicie, że wzbogacając minimalistyczne wnętrze o elementy glamour będziecie zmuszeni zmieniać meble, powiadamy wam: mylicie się! Podstawowe elementy tej stylistyki powinny być proste, niefikuśne i zgeometryzowane. To dodatki są odpowiedzialne za szaleństwo i przytulny nastrój, m.in. eleganckie tkaniny o ciekawej fakturze i nasyconych kolorach.\nMeble do Twojego stylowego salonu:\nSpróbujcie! Urzekło Was piękno minimalizmu z glamour? Przyjdźcie do nas – urządzimy Wam wnętrze! Zobaczcie adresy naszych showroomów ►


Ciasto z nutellą i suszonymi śliwkami (17.10.2015)\tArchiwum: maj 2011\nKolejny mini wypiek. Muffinki upieczone z podstawowego przepisu z dodatkiem słodkich krówek. Przepis dołączam do zbliżającej się do końca akcji Czas na piknik.\nKolejny weekend majowy przed nami, raczej zapowiada się bardziej pogodny niż ten miniony. Może planujecie wybrać się na piknik? Jeśli tak, to ja proponuję upiec i zabrać ze sobą karmelowe muffiny z białą czekoladą. Są słodkie:), miękkie i pachnące. Przepis znalazłam na Moje Kucharzenie. Przepis dołączam do akcji Czas na piknik :))\nTegoroczna majówka nie należała niestety do ciepłych, ale jeszce kilka weekendów majowych przed nami. Proponuję zatem idealne na majówkowe piknikowanie - muffinki:)Tym przepisem dołączam się do akcji Czas na piknik.\nPanna cotta z włoskiego gotowana śmietanka. Delikatny śmietankowy deser z białą czekoladą polany słodkim sosem truskawkowym. Polecam! I na pewno będę próbowała inne przepisy na ten pyszny włoski deser. Przepis z Moje Wypieki.\nodwiedzin: 8592801\tdo góry


Wpisany przez Jakub Lazar\tnapisz do autora\tczwartek, 10 czerwca 2021 08:02\nWiedzę o mieście zdobytą wirtualnie, uczniowie weryfikowali podczas spacerów. Za nami finał – niestety z racji pandemii tylko wirtualny i zdalny - regionalnego konkursu szkolnego Spacerkiem po moim mieście, zainicjowanego i organizowanego przez Szkołę Podstawową nr 36 im. Juliana Tuwima (Zabrze, pl. Warszawski 6). Tegoroczna, trzecia już edycja odbywała się pod hasłem Ekologia w moim mieście i skierowana była do uczniów starszych klas podstawówek. Zadaniem uczestników było wykonanie plakatu lub folderu reklamowego, będącego ekologiczną wizytówką miasta.\nPraca ta miała zachęcać też do poznania danej miejscowości, obejrzenia ciekawych obiektów przyrodniczych, miejsc spacerowych, mogła też prezentować inicjatywy ekologiczne podejmowane przez mieszkańców lub lokalne władze.\nDo konkursowych zmagań nadesłano blisko 80 prac, ale co ważne, nie tylko z zabrzańskich szkół, lecz także z innych śląskich miast: Rudy Śląskiej, Tarnowskich Gór, Siemianowic Śląskich, Bytomia oraz Rybnika. W tym roku wprowadzono zasadę, że praca konkursowa mogła być wykonana nie tylko dowolną metodą plastyczną (tak było w poprzednich dwóch edycjach), ale także w komputerowym programie graficznym. Był to wyraźny ukłon w stronę tych uczniów, którzy interesują się tematyką ochrony przyrody, ale nie mają wybitnych zdolności plastycznych.\nDecyzją nauczycielskiego jury zwycięstwo przypadło – wśród uczniów klas IV–VI Bartoszowi Michalskiemu (Szkoła Podstawowa nr 24 w Zabrzu–Mikulczycach), a w kategorii klas VII–VIII Natalii Grabowskiej (SP 36). W sumie jednak nagrodzono lub wyróżniono dwunastu uczniów w różnym wieku. Każdy laureat w najbliższych dniach otrzyma od organizatorów nie tylko pamiątkowy dyplom, ale także bon prezentowy do wykorzystania w jednej z popularnych sieci sklepów z książkami i multimediami: najlepsi dostaną po 150 złotych, pozostali sukcesywnie mniej, aż do sumy 30 złotych. To doskonały pretekst do tego, by kupić sobie z tej okazji ciekawą książkę, płytę z ulubioną muzyką lub grę planszową na wakacyjny czas. W normalnych warunkach finał miał formę uroczystego apelu, zaś nagrodzone prace można było oglądać na szkolnej wystawie. Tym razem z tego rozwiązania zrezygnowano, ograniczono się też do odbioru zdjęć wykonanych prac, a nie ich samych. To jednak i tak zdecydowany krok w stronę przywracania normalności, bo przed rokiem z powodu pandemii zmagania odwołano zupełnie.\nSkąd pomysł na taki akurat konkurs i o co chodziło jego autorom? Temat ten przybliżyła nam Agnieszka Szczęsna-Mączka, nauczycielka przedmiotów przyrodniczych w SP 36, jedna ze współautorek tego projektu edukacyjnego. - Idea zrodziła się w związku z realizacją w wielu szkołach edukacji regionalnej, w której za zadanie stawiamy sobie przybliżenie uczniom naszego najbliższego otoczenia, nazywanego często naszą małą ojczyzną. Doświadczenie uczy nas, iż dzieci oraz młodzież znacznie częściej wiedzą, co dzieje się ciekawego lub oryginalnego w odległych krajach niż we własnym mieście... Dodatkowo skupiają się na tym, co wokół nas dzieje się złego. Tym konkursem próbujemy zachęcić je, by najpierw poszukały ciekawych wiadomości o swoim otoczeniu w internecie, a potem wyszły w bliski im teren, by skonfrontować zdobytą wiedzę z realiami. I przede wszystkim by odkryły, że wokół nas dzieje się wiele dobrych i pożytecznych rzeczy – wyjaśnia Szczęsna–Mączka.\nW przypadku SP 36 spacery w terenie udało się cytowanej nauczycielce zorganizować z uczniami jeszcze na początku roku szkolnego, na chwilę przed tym, gdy zamknięto szkoły z powodu pandemii. Jak wspomina, młodzież z dużym zainteresowaniem, ale i zaangażowaniem uczestniczyła w dwóch pieszych wycieczkach do Miejskiego Ogrodu Botanicznego, gdzie poznawała nie tylko sam świat przyrody, drzew i kwiatów. - Podczas pierwszej wizyty mieliśmy okazję wziąć udział w warsztatach na temat sprzątania świata i segregowania śmieci komunalnych wytwarzanych przez nas w domach, a także o sposobach ich utylizacji czy przetwarzania – relacjonuje nauczycielka. Z kolei podczas drugiego wizyty uczniowie wzięli udział w grze terenowej, zorganizowanej przez pracowników placówki. Chodząc po całym botaniku, nie tylko go odkrywali, ale przede wszystkim szukali odpowiedzi na przyrodnicze zagadki, zaś odpowiedzi wpisywali do „krzyżówki”, która po prawidłowym wypełnieniu, dawała hasło finałowe.\nWarto podkreślić, że swoisty rekord w ilości wysłanych na konkurs prac, ustanowiła SP 24. Tu w szranki stanął niemal komplet uczniów trzech różnych klas. Tamtejsi nauczyciele uznali, iż w dobie pandemii warto zmotywować dzieci do wyjścia sprzed komputerów w realny świat, by spojrzeć na niego z innej perspektywy. Wszak piękno przyrody można dostrzec także w naszym poprzemysłowym mieście, zwłaszcza za sprawą wielu proekologicznych przedsięwzięć. Niestety, tutaj na wspólne wycieczki z nauczycielami zabrakło już czasu z racji wprowadzonych obostrzeń pandemicznych, ale pedagodzy z Mikulczyc podczas zdalnych zajęć dokładnie przygotowali uczniów do indywidualnych wypadów po terenie miasta. - Bardzo cieszę się ze zwycięstwa mojego ucznia Bartka Michalskiego w tych zmaganiach. To szóstoklasista, bardzo zdolny i zafascynowany nie tylko informatyką, ale także innymi przedmiotami. Chodził po mieście i wykonywał zdjęcia w temacie ochrony przyrody i działań wspierających ekologię. A potem z tych zdjęć zaprojektował na komputerze kolaż. Wykorzystał w tym celu nawet fotografię wykonana podczas wymiany starego pieca na ekologiczny we własnym domu – podkreśla Arleta Biskupek, nauczycielka matematyki i informatyki w SP 24. Wszystkim laureatom gratulujemy pomysłowości, a szkołom pomysłu na edukacyjne wspieranie działań ekologicznych.\nTekst ukazał się w Głosie Zabrza i Rudy Śląskiej (nr 22 z 10 czerwca 2021 roku) na kolumnie W STRONĘ NATURY, która jest współfinansowana przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach. Treści zawarte w publikacji nie stanowią oficjalnego stanowiska organów Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach.\n» Eko-bomby dla pszczół\nMobilna Łąka wystartowała z Zabrza w podróż po Śląsku. Każdy może wziąć zestaw nasion kwiatów nektarodajnych.W sobotę na drogi Śląska wyruszyła Mobilna Łąka – Przyjaciółka Pszczół! Tak nazwano specjalny egzemplarz...\n» Miejski Ogród Botaniczny zaprosi na Dzień Pszczół. Wiele atrakcji dla dzieci i rodzin\nEDUKACJA EKOLOGICZNA. Od lat biolodzy i ekolodzy odnotowują spadek różnorodności i liczebności pszczół. Główną przyczyną tego kryzysu są toksyczne pestycydy wykorzystywane w rolnictwie. Dlatego tak ważne są wszelkie działania mające...\n» Miejski Ogród Botaniczny zaprasza do udziału w konkursie i wirtualnym spacerze\nWIOSNA NA ZDJĘCIACH. Niemal trzy tygodnie (dokładnie do 29 maja) pozostało do nadesłania prac na konkurs Wiosna z mojego okna, który organizuje Miejski Ogród Botaniczny w Zabrzu. Dozwolone są różne techniki plastyczne (np. malarstwo,...\n» Ptaszki z "pierścionkami" i na rysunkach\nORNITOLOGIA. Pod koniec roku (28 grudnia w godz. 9-12) w Miejskim Ogrodzie Botanicznym odbyło się kolejne obrączkowanie ptaków. O pełnej godzinie ptaki wyciągane były z wcześniej rozłożonych sieci. Trzeba to było zrobić bardzo...


WYSTAWY SOCHACZEW, wernisa¿ wystawy sochaczew, sochaczewski laur wystawa\nSochaczew Kultura WYSTAWY SOCHACZEW, wernisa¿ wystawy sochaczew, sochaczewski laur wystawa\nudostêpnij: Poni¿ej znajdziecie wyczerpuj±ce wiadomo¶ci na temat wystaw, wernisa¿y wystaw i projektów artystycznych realizowanych na terenie powiatu sochaczewskiego. Zobacz wystawy Sochaczew, a tak¿e wernisa¿ wystawy Sochaczew. Publikujemy zapowiedzi wystaw artystycznych, historycznych, literackich, projektów z pogranicza tych dziedzin. Tu tak¿e szczegó³owe relacje z ratkich wydarzeñ, zdjêcia. Sprawd¼ Sochaczewski Laur wystawa - to jedna z wa¿niejszych wystaw malarskich odbywaj±cych siê ka¿dego roku w Sochaczewie. Czytaj: wystawa pokonkursowa sochaczewski laur, marcin hugo-bader wystawa, beata stephan wystawa, ewa kube³-zieliñska wystawa, kaludiusz grabisna wystawa, mok sochaczew wystawa.\nwpisyfilmyforum T³umy na Czekoladowej Makiecie Kolejowej Kolejowe impresje w Sochaczewie Maluj±ce Ewy Czekoladowa Makieta Kolejowa w Sochaczewie Dworce G³ówne Warszawy – zaproszenie na otwarcie wystawy Profesor Marek Dzienkiewicz w Galerii MOST Ferie 2017 – Dzieñ w ¶wiecie w±skich torów 1234567891011nastêpne (40) Komentowane\n26 kwiT³umy na Czekoladowej Makiecie Kolejowej - Od\n…31 marKolejowe impresje w Sochaczewie - Muzeum Kolei …26 marMaluj±ce Ewy - Maluj±20 marCzekoladowa Makieta Kolejowa w Sochaczewie - O…17 marDworce G³ówne Warszawy – podsumowanie - 1…08 marSpotkanie autorskie Profesora Marka Dzienkiewic…07 marDworce G³ówne Warszawy – zaproszenie na o…20 lutProfesor Marek Dzienkiewicz w Galerii MOST - W …10 maj1 Wernisa¿ wystawy "Kobiety i kwiaty" - Serdeczni…krystyna-beata13 maj2 LETNIE PÓ£KOLONIE ARTYSTYCZNO – JÊZYKOWE …EasyEnglish27 lutWernisa¿ malarstwa i rysunku Malwiny de Brade -…krystyna-beata04 gru33 CHOINKOWY SOCHACZEW - Drodzy Mieszkañcy Naszego…karol99711 wrz8 Obronic Miasto - kolejne faux pas urz. promocji…kacperskyy15 lis3 Cenzura MOK? - W tre¶ci wiadomo¶ci Wernisa¿ wys…przemko109 lisBezp³atne Szkolenie dla Kobiet - Witam,\nza…MamaFasolki26 lutNowy obraz witryna i rzemios³a artystycznego - tmacyuk 26 kwiT³umy na Czekoladowej Makiecie Kolejowej - Od\n…31 marKolejowe impresje w Sochaczewie - Muzeum Kolei …26 marMaluj±ce Ewy - Maluj±20 marCzekoladowa Makieta Kolejowa w Sochaczewie - O…17 marDworce G³ówne Warszawy – podsumowanie - 1…08 marSpotkanie autorskie Profesora Marka Dzienkiewic…07 marDworce G³ówne Warszawy – zaproszenie na o…20 lutProfesor Marek Dzienkiewicz w Galerii MOST - W …11 maj1 Wernisa¿ wystawy "Kobiety i kwiaty" - Serdeczni…krystyna-beata14 maj2 LETNIE PÓ£KOLONIE ARTYSTYCZNO – JÊZYKOWE …EasyEnglish27 lutWernisa¿ malarstwa i rysunku Malwiny de Brade -…krystyna-beata17 gru33 CHOINKOWY SOCHACZEW - Drodzy Mieszkañcy Naszego…karol99712 wrz8 Obronic Miasto - kolejne faux pas urz. promocji…kacperskyy12 gru3 Cenzura MOK? - W tre¶ci wiadomo¶ci Wernisa¿ wys…przemko109 lisBezp³atne Szkolenie dla Kobiet - Witam,\nza…MamaFasolki26 lutNowy obraz witryna i rzemios³a artystycznego - tmacyuk Wiêcej »\nWystawy, projekty - forum\nrobroy 11 maj 2016 LETNIE PÓ£KOLONIE ARTYSTYCZNO – JÊZYKOWE W SOCHO\nEasyEnglish 14 maj 2015 Wernisa¿ malarstwa i rysunku Malwiny de Brade\nkrystyna-beata 27 lut 2015 CHOINKOWY SOCHACZEW\nHOT wbienko 17 gru 2014 Obronic Miasto - kolejne faux pas urz. promocji\nkacperskyy 12 wrz 2014 Cenzura MOK?\nReage77 19 lis 2013 Bezp³atne Szkolenie dla Kobiet\nMamaFasolki 09 lis 2013 Przejd¼ do pokoju na forum\nPowi±zane tagiwystawa fotografii sochac…muzeum sochaczew wystawylok sochaczewwystawa twórczo¶ci plasty…sztuka w sochaczewiewystawa sztuki sochaczewgaleria sztuki sochaczew Portal


Nautilus SuperWhite - papier recyclingowy | Antalis\nNautilus SuperWhite - wyjątkowo biały papier z recyclingu\nPapiery Nautilus SuperWhite to idealna odpowiedź dla każdego, komu zależy zarówno na środowisku, jak i wysokiej jakości druku. Tej wysokiej jakości papier z recyklingu jest wyjątkowo biały, odznaczając się wyjątkową drukownością. Jest dostępny w wielu gramaturach, aby spełnić wszystkie Twoje potrzeby komunikacyjne.\nKarta techniczna Nautilus SuperWhite\nNautilus SuperWhite, zainspirowany zieloną technologią, powstaje w sposób zgodny z troską o ochronę środowiska: dzięki unikalnemu i innowacyjnemu procesowi odpady papieru biurowego są przekształcane w wysokiej jakości wyjątkowo biały papier z recyklingu.\nProdukcja tego certyfikowanego papieru z recyklingu FSC ® zużywa 1,5 razy mniej energii i 2,5 razy mniej wody w porównaniu do papieru wykonanego z pierwotnych włókien.\nPapiery Nautilus SuperWhite mają wyjątkowy poziom bieli, unikalny na rynku papierów z recyklingu. Różnica w stosunku do wyjątkowo białego papieru wykonanego z włókien pierwotnych jest prawie niewidoczna.\nTen wysoki poziom bieli powstaje w wyniku bardzo innowacyjnego procesu produkcyjnego, który obejmuje rygorystyczny wybór jak najmniej zadrukowanych odpadów papierowych i specjalny proces odbarwiania, oparty na bezchlorowej metodzie czyszczenia.\nWysokiej jakości kolorowe wydruki\nNautilus SuperWhite uwielbia atrament! Jego biel i wyjątkowa powierzchnia pozwalają na doskonałą wydajność drukowania i wierną reprodukcję wszystkich rodzajów wizualizacji.\nPapiery z recyklingu Nautilus SuperWhite nadają się do druku cyfrowego, posiadają certyfikat ColorLok ® Technology i są kompatybilne z drukiem offsetowym i laserowym.\nNautilus SuperWhite szeroki wybór gramatur do wszelkich rodzajów zastosowań i technologii druku,


Archiwa: ed brubaker - Strona 2 z 2 - KAMIEŃ Z SERCA\nBrubaker i Phillips pracują nad powieścią graficzną\nScenarzysta Ed Brubaker i rysownik Sean Phillips, autorzy „Fatale”, „Criminal” czy „Zabij albo zgiń”, pracują nad powieścią graficzną. Komiks zatytułowany „My Heroes Have Always Been Junkies” zapowiadany jest jako wciągająca opowieść o dojrzewaniu w świecie wypełnionym narkotykami i ciemnością. Główną bohaterką albumu będzie młoda kobieta\nMaj 06, 2018 by Marcin Kamiński in Wiadomości\nNajnowsza komiksowa seria Eda Brubakera i Seana Phillipsa „Zabij albo zgiń” trafi na duży ekran. Produkcję filmu na jej podstawie sfinansuje wytwórnia Columbia Pictures. Reżyserii filmowej wersji „Zabij albo zgiń” podejmie się Chad Stahelski, autor udanego „Johna Wicka”. Scenariusz napisze Dan Casey, który w ubiegłym\nGru 14, 2017 by Marcin Kamiński in Kino i TV\nZnakomita seria „Velvet” autorstwa scenarzysty Eda Brubakera i rysownika Steve’a Eptinga doczeka się ekranizacji. Adaptacja komiksu powstanie w formie serialu dla stacji telewizyjnej Paramount Network, która zadebiutuje w styczniu przyszłego roku zastępując na rynku kanał Spike TV. Akcja serii przenosi nas do roku 1973, w\nPaź 04, 2017 by Marcin Kamiński in Kino i TV\n„Kill or be Killed” to już szósta seria komiksowa duetu Ed Brubaker i Sean Phillips, twórców takich dzieł jak „Fatale”, „Criminal” czy „The Fade Out”. I choć nie jest tak odkrywcza ani tak nowatorska jak obiecywali twórcy, wciąż zasługuje na uwagę. W ciągu kilkunastu lat\n„Maniakalny glina”, kultowy choć nie najlepszy horror z 1988 roku, doczeka się nowej wersji. Scenariusz remake’u napisali wspólnie Ed Brubaker i Nicolas Winding Refn, autor głośnego „Drive” i udanej trylogii „Pusher”. Nowa wersja „Maniakalnego gliny” będzie rozgrywającą się współcześnie opowieścią o policjantce z Los Angeles\nMar 24, 2017 by Marcin Kamiński in Kino i TV


Fiskars Sekator nożycowy duży PowerGear X kupuj w OBI\nNr produktu: 6296768\nSekator nożycowy duży Power Gear X, marki Fiskars. Jest to wysokiej jakości, uniwersalny sekator przeznaczony do cięcia świeżych gałęzi o maksymalnej średnicy 55 mm.\nSekator wykonany został z bardzo trwałego metalu i tworzywa sztucznego, dzięki czemu odznacza się wyjątkową lekkością, a przy tym również wysoką wytrzymałością.\nUnikalna dźwigniowa przekładnia zwiększa siłę cięcia, a ostrze wykonane z wysokiej jakości stali pokryte powłoką PTFE zmniejsza tarcie, zapewniając tym samym czyste cięcie.\nDodatkową zaletą są antypoślizgowe rączki, ułatwiające pracę.


Metal Gear Solid: Digital Graphic Novel, MGS: Digital Graphic Novel PSP | GRYOnline.pl\nMGS: Digital Graphic Novel\nMetal Gear Solid: Digital Graphic Novel wprowadza powiew świeżości na rynku przenośnych konsol, gdyż jest pierwszą produkcją reprezentującą gatunek interaktywnych komiksów.\nAkcji | TPP | skradanki | tytuły ekskluzywne PlayStation\nPolecaneNews 14WideoDyskusja 154Gry z seriiKolekcja gier\nMetal Gear Solid: Digital Graphic Novel wprowadza powiew świeżości na rynku przenośnych konsol, gdyż jest pierwszą produkcją reprezentującą gatunek interaktywnych komiksów. Omawiane przedsięwzięcie powstało w studio Kojima Productions, zaś jego głównym twórcą jest Ashley Wood, charakteryzujący się łączeniem kilku odmiennych stylów rysowania. Wydaniem niniejszej pozycji zajął się koncern Konami.\nZaimplementowany scenariusz bezpośrednio nawiązuje do pierwszej odsłony cyklu Metal Gear Solid, która w 1998 roku zadebiutowała na konsoli PlayStation pierwszej generacji. Papierowe zeszyty spod znaku MGS wydawane są nakładem IDW Publishing, stąd pomysł na przeniesienie ich również na panoramiczny ekran PlayStation Portable. Na potrzeby Metal Gear Solid: Digital Graphic Novel studio Kojima Productions przygotowało całkiem nową ścieżkę dźwiękową oraz różnorakie odgłosy. Chcąc nadać komiksowi jak najbardziej realny charakter, zastosowano także animowane komórki oraz skorzystano z typografii.\nWirtualny komiks podzielono na kilka zasadniczych sekcji. Mental Search Mode – po prostu pozwala użytkownikowi zanurzyć się w setkach stron dzieła, gdzie poznaje wszystkie informacje nt. zawartej w nim fabuły. Może je następnie przeglądać i rejestrować, celem późniejszego użycia ich w grze, dzięki trójwymiarowej matrycy, nazwanej Memory Buildings Simulation. Jednak kluczowe zadanie tejże jest nieco inne – otóż należy połączyć ze sobą około trzystu niuansów scenariusza, aby rozwikłać historię Shadow Moses Incident. Do tej ostatniej możemy się błyskawicznie dostać, używając przycisku kwadratu na konsoli. Wyjaśnienie zagadki nagrodzone jest udostępnieniem solidnej dawki informacji nt. Metal Gear Solid.\nOcena czytelników: 6,2 / 10 na podstawie 37 głosów czytelników.\nOczekiwania czytelników przed premierą: 10 / 10 na podstawie 1 głosów czytelników.\nGry podobne do Metal Gear Solid: Digital Graphic Novel\nKlasyfikacja PEGI Metal Gear Solid: Digital Graphic Novel\nWymagania sprzętowe Metal Gear Solid: Digital Graphic Novel\nwiadomość2 czerwca 2010\nwiadomość29 września 2009\nwiadomość11 lutego 2009\nPodczas Game Developers Conference 2009 w San Francisco zgodnie z tradycją wystąpi kilku prelegentów, będących wielkimi figurami w świecie elektronicznej rozrywki. Jednym z nich będzie Hideo Kojima – twórca kultowej serii Metal Gear.\nwiadomość27 grudnia 2008\nW sieci pojawiły się kolejne wieści na temat planów słynnego Hideo Kojimy, stojącego za serią o przygodach Snake’a. Japończyk powiedział, że jest obecnie zajęty pracami przy dwóch projektach.\nKonami rejestruje tytuł nowego Metal Gear Solid\nwiadomość21 września 2008\nPo kilku tygodniach od ujawnienia przez Gary’ego Paytona, byłego pracownika Kojima Productions, informacji o rozpoczęciu produkcji Metal Gear Solid 5, japoński deweloper z Hideo Kojimą na czele zdecydował się na zarejestrowanie tytułu (najprawdopodobniej) nowych przygód Solid Snake’a. Według serwisu Siliconera miałby on brzmieć Metal Gear Solid Existence.\nCzy Kojima rzeczywiście porzuci serię Metal Gear Solid? 2007.10.02\nBatman wcieli się w rolę Solid Snake'a? 2007.09.12\nMetal Gear Solid 2: Bande Dessinee - kolejny interaktywny komiks dla właścicieli PSP 2007.07.25\nDavid Hayter nie będzie pracował przy ekranizacji Metal Gear Solid 2007.05.16\nFilm Metal Gear Solid - dalsze szczegóły 2007.02.11


Dlaczegoodkurzacz centralny ?\nBudujesz lub remontujesz dom lub mieszkanie? Je�li tak, to poza pralk� automatyczn� i zmywark� do naczy� musisz mie� tak�e odkurzacz centralny !\nSystem centralnego odkurzacza to jedno lub dwa gniazda ssawne, kilkana�cie metr�w przewod�w, zestaw czyszcz�cy oraz jednostka centralna , montowana w gara�u lub pomieszczeniu gospodarczym.\nProsta instalacja i mo�liwo�� roz�o�enia inwestycji na 2 etapy to wszystko czego potrzebujesz, aby ju� na zawsze zapomnie� o klasycznym odkurzaczu, zbyt kr�tkim przewodzie zasilaj�cym lub poobijanych meblach.\nJe�li zamontujesz centaralny odkurzacz, to wystarczy pod��czy� przew�d ss�cy do gniazda umieszczonego w �cianie i ju� bedziesz m�g� sprz�ta�.\nWydajno�� i si�a ss�ca odkurzacza umo�liwiaj� nie tylko szybkie i dok�adne sprz�tanie.Dzi�ki niemu kurz zostaje zassany tak�e spod dywanu lub wyk�adziny.\n�mieci gromadzone s� w 20 litrowym pojemniku , a zanieczyszczone powietrze wyrzucane jest na zewn�trz domu . 20 litrowy pojemnik na �mieci opr�nia sie jedynie raz na 4 lub 6 miesi�cy.\n10 metrowy, gi�tki w�� oraz teleskopowe rury umo�liwiaj� sprz�tni�cie ca�ego 85-95 metrowego mieszkania tylko z 1-go gniazdka, a ssawki o r�nym przeznaczeniu pomagaj� w precyzji sprz�tania.\nDzi�ki instalacji centralnego odkurzacza kolejne 30-40 lat sprz�tania b�dzie ju� tylko przyjemno�ci�. Nawet dla m�czyzny...\nWykonanie instalacji centralnego odkurzacza zawsze dzieli sie na dwa etapy:\nEtap I to roz�o�enie przewod�w ss�cych i podej�� pod gniazda ssawne. Prace te musz� zosta� wykonane przed wylaniem pod�o�y, lub roz�o�one mog� zosta� w bruzdach �ciennych przed tynkowaniem i malowaniem ( bruzdy dotycz� dom�w lub mieszka� remontowanych).\nEtap II to monta� gniazdek ssawnych, jednostki centralnej, t�umika i przewod�w odprowadzaj�cych zu�yte powietrze.Ten etap wykona� mo�na w dowolnym okresie czasu, w miar� posiadanych �rodk�w finansowych.\nKa�dy mo�e GO mie� !!!


Wymiana turbo w mieście Bytkowo. Porównaj 1 serwisów które wykonują usługę Wymiana turbo\nWymiana turbo • Bytkowo (kod pocztowy 62-090) ◘ 1 warsztatów • Sprawdź ceny\nJak w Bytkowie można wyczyścić turbiny a także wykonać serwis Wymiana turbo?\nTurbosprężarkę w Bytkowie można wyremontować w zakładzie zajmującym się regeneracją turbosprężarek jak również zadzwonić oraz uzgodnić podjęcie przesyłki firmą kurierską.\nW jaki sposób odbywa się usługa Wymiana turbo dla turbo w Bytkowie?\nJaka jest cena naprawy turbo w Bytkowie jak również ile kosztuje Wymiana turbo?\nKoszt regeneracji turbosprężarki związany jest od stopnia uszkodzenia turbiny. Test turbosprężarki jest za darmo.\nJak najszybciej dostarczyć turbinę do firmy naprawiającej turbosprężarki w Bytkowie?\nNajlepiej jest turbosprężarkę przekazać do pracowni w Bytkowie usługą kurierską jakiego możemy dla Państwa umówić aczkolwiek naturalnie zachęcamy do odwiedzin w pracowni gdzie będzie można sprawdzić w jaki sposób odbywa się regeneracja turbo.\nJakie turbosprężarki poddawać usłudze Wymiana turbo w Bytkowie?\nJakie można wymienić oznaki awarii turbin jakie da się naprawiać w Bytkowie a które wymagają usługi Wymiana turbo?\nZ jakiego powodu należy postawić na laboratoria z Bytkowa oraz nasz portal wykonujący usługę Wymiana turbo?\nOceń Wymiana turbo w Bytkowie a także wyszukaj pracownię, z pracowni zarejestrowanych na naszej stronie, który daje możliwość diagnostykę układu doładowania w rozsądnej stawce oraz w doskonałej jakości. Rola turbosprężarki jest istotna, ponadto dlatego że jest częścią czynnej kooperacji z pozostałymi podzespołami, a mianowicie z mechanizmem EGR, i układem zasilania silnika. Odłączenie turbiny to poważna usterka, a cena turbiny jest duża, a także, jak podają media, nie jest to usterka niespotykana, bowiem turbosprężarka wykonuje swoje zadanie w nieprzeciętnie ciężkich uwarunkowaniach, a należy do delikatnych podzespołów samochodu osobowego. Objawy, które wskazują na zużycie oraz uszkodzenie turbosprężarki, to sygnały, jak na przykład utratę sprawności, albo dymienie, dla przykładu na biało. W Bytkowie jest pod dostatkiem firm, jakie dają wsparcie w przypadku usterki turbiny, niemniej jednak z pomocą witryny, gdzie zrzeszają się mechanicy wytypujesz najbardziej ekonomiczny, i cieszący się najlepszą opinią warsztat samochodowy, wypełnij formularz i zobacz dla siebie. Przejrzyj 1 specjalistycznych zakładów, które świadczą serwis naprawy układów doładowania a tam, gdzie Wymiana turbo jest w wysokiej jakości oraz niskiej cenie, co daje możliwość na wykonanie niewielkim kosztem pożądanej naprawy, umów się na wizytę.\nKoszt podstawowej naprawy turbo w Bytkowie (robocizna + części) pod Bytkowem 399 złotych do ok. 560 złotych (netto)\nRegeneracja zmiennej geometrii turbiny z Bytkowa 163 złote (netto) + części\nCzyszczenie zmiennej geometrii podawania spalin turbin do samochodów osobowych i użytkowych • Bytkowo 163 złote (netto) + części\nWycena naprawy turbosprężarki w Bytkowie 0 złotych\nWycena naprawy turbosprężarek z Bytkowa 0 złotych\nNaprawa turbin do samochodów osobowych i dostawczych (do 3,5 t) pod Bytkowem 285 złotych (netto) + części\nCena regeneracji turbosprężarek do samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych z Bytkowa 366 złotych (netto) + części\nKoszt regeneracji turbosprężarki do samochodów osobowych i dostawczych w Bytkowie 285 złotych (netto) + części\nCena naprawy turbo do samochodów ciężarowych (powyżej 3,5 t) • Bytkowo 366 złotych (netto) + części\nSprawdzenie turbiny pod Bytkowem 0 złotych\nKoszt podstawowej regeneracji turbiny (robocizna + części) z Bytkowa 399 złotych do ok. 560 złotych (netto)\nRozbiórka turbo • Bytkowo 0 złotych\nKoszt naprawy turbosprężarki do samochodów (poniżej 3,5 t) osobowych i dostawczych w Bytkowie 285 złotych (netto) + części\nCena regeneracji turbosprężarek do samochodów dostawczych ciężarowych pod Bytkowem 366 złotych (netto) + części\nCzyszczenie zmiennej geometrii turbosprężarek do samochodów ciężarowych o DMC pow. 3,5 t • Bytkowo 163 złote (netto) + części\nCena podstawowej naprawy turbiny (robocizna + części) w Bytkowie 399 złotych do ok. 560 złotych (netto)\nWybierz typ usługi Koszt podstawowej naprawy turbo w Bytkowie (robocizna + części) pod Bytkowem Regeneracja zmiennej geometrii turbiny z Bytkowa Czyszczenie zmiennej geometrii podawania spalin turbin do samochodów osobowych i użytkowych • Bytkowo Wycena naprawy turbosprężarki w Bytkowie Wycena naprawy turbosprężarek z Bytkowa Naprawa turbin do samochodów osobowych i dostawczych (do 3,5 t) pod Bytkowem Cena regeneracji turbosprężarek do samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych z Bytkowa Koszt regeneracji turbosprężarki do samochodów osobowych i dostawczych w Bytkowie Cena naprawy turbo do samochodów ciężarowych (powyżej 3,5 t) • Bytkowo Sprawdzenie turbiny pod Bytkowem Koszt podstawowej regeneracji turbiny (robocizna + części) z Bytkowa Rozbiórka turbo • Bytkowo Koszt naprawy turbosprężarki do samochodów (poniżej 3,5 t) osobowych i dostawczych w Bytkowie Cena regeneracji turbosprężarek do samochodów dostawczych ciężarowych pod Bytkowem Naprawa turbin do samochodów użytkowych osobowych Czyszczenie zmiennej geometrii turbosprężarek do samochodów ciężarowych o DMC pow. 3,5 t • Bytkowo Cena podstawowej naprawy turbiny (robocizna + części) w Bytkowie Inne (opisz problem w komentarzu zgłoszenia)\nKoszt turbosprężarki z Bytkowa (kod pocztowy 62-090)\nSerwis turbo w Bytkowie (kod pocztowy 62-090)\nSerwisy Jeep z Borka Wielkopolskiego (kod pocztowy 63-810)\nASO Lancia pod Bełchatowem (kod pocztowy 97-400)\nCena turbin pod Bytkowem (kod pocztowy 62-090)\nWymiana turbosprężarki z Bytkowa (kod pocztowy 62-090)\nPunkty nadania i odbioru z których można zrealizować Wymiana turbo w Bytkowie\nJeśli interesuje Cię Wymiana turbo i jesteś z Bytkowa możesz zamówić usługę kurierską lub skorzystać z wygodnych paczkomatów, lista znajduje się poniżej: