Rozszerzona powieść Gothic, by Hassan - Strona 3 - Forum Gothic - ArcaniA: Gothic 4\n17-05-17, 08:46 #25\nFacet dostał skrami w oczy, byl oszolomiony, a poza tym każdy nawet w trakcie biegu opiera się na co najmniej jednej nodze. Dlatego nie bylo trudne zlamanie nogi w ten sposob, gdy natrafiła się krotka okazja. Taki ruch mozna wykonac nawet podczas uniku. Trochę wyobrazni\nCo do ścierwojadow, to juz nawet Drax mówi, że mają bardzo ostre dzioby, choc wyglądają one trochę jak u tukana. Dwa takie stwory, rzuciwszy sie na bezwladny kawał mięsa bez problemu potrafiłby szybko oderwać nogę. To kwestia wyobraźni\n17-05-17, 16:01 #26\nPopieram Hassana, choć wiem, że moje zdanie się tu nie liczy Rozdział oczywiście przedni, ciekaw jestem o co chodziło z tymi Kopaczami przed chatą bohatera.\nA tak w ogóle to istnieje taki wyraz jak "skra"? Wiem, że mogę sobie wygooglować, ale jak to zrobiłem wyszedł mi jakiś klub piłki nożnej. Ja rozumiem, że to może być taki skrót od "iskra", ale ja to potraktowałem za "zjedzenie" litery. Może to jednak jest moje kolejne nieprawdziwe wrażenie.\nTeraz zostaje jedno pytanie:\nObóz Sekty, czy Nowy Obóz?\n17-05-17, 16:22 #27\nSkra to iskra, tylko rzadziej uzywane, bardziej w metaforach, często w wierszach.\nCo do Kopaczy - to ci sami, których zabił rankiem Fannick\n17-05-17, 17:47 #28\nPo staropolsku - to mi się podoba\nAha, dzięki za odpowiedź, że też sam się nie domyśliłem...\n04-07-17, 13:56 #29\nBrak weny ostatnio. Ale coś tam wrzucę.\nRozdział 4 - Mordrag (cz. 1)\n- Uważaj, nie podchodź bliżej. Pojedynczo nie są zbyt wymagające, ale w grupie potrafią być cholernie niebezpieczne.\n- Wiem, widziałem już, do czego są zdolne.\n- W takim razie odsuń się.\nZrobiłem to, obserwując jak wyjmuje strzałę i powoli naciąga cięciwę. Cały rytuał oddawania pierwszego strzału był prowadzony powoli, niemal pieszczotliwie. Do chwili wypuszczenia pierwszego pocisku. Cztery następne zostały posłane w mniej niż piętnaście sekund. Gdy ostatni ścierwojad padł na ziemię, umierając zdążył wydobyć z siebie jeszcze pełen pretensji skrzek, jakby nie mógł uwierzyć, że łańcuch pokarmowy czasem działa w drugą stronę.\nMordrag założył łuk na plecy klepnął mnie w ramię.\n- Chodź, jednego z nich musimy zabrać.\nObeszliśmy już Stary Obóz od wschodu i właśnie staliśmy na skraju drobnej skarpy. W dole biegła ścieżka, wiodąca między skałami. Do tej pory spotkaliśmy trzy niewielkie stadka ścierwojadów. To było pierwsze, które blokowało nam dalszą drogę.\n- Po co chcesz go zabrać? Mówiłeś, że droga do Nowego Obozu nie jest długa.\n- Ano mówiłem, Ale już długi czas temu obiecałem Cavalornowi, że upoluję mu coś, w zamian za zapas strzał, które wystrugał na zamówienie. Nie przejmuj się – dodał – Cavalorn mieszka przy ścieżce, gdyby nie te drzewa, widać by stąd było jego chatę.\nPamiętałem to imię. Mówił mi o nim Rączka.\nMordraga poznałem zaledwie godzinę temu. Gdy już załatwiłem sprawę z Fletcherem, wróciłem do chaty, by odpowiednio się spakować. Zabrałem całą pozostałą mi rudę, do tego skromny prowiant, ofiarowany mi przez Diego, na który składało się pół bochenka chleba i kawałek kiełbasy, owinąłem w kawałek materiału, który znalazłem w skrzyni, znajdującej się w mojej chacie. Trochę się namęczyłem z jej otwarciem za pomocą dwóch na wpół zardzewiałych gwoździ, ale było warto. W środku pozostawiono kilkanaście dobrych strzał, pochodnię, drewnianą łyżkę, miskę, młotek, oraz kilka luźnych kawałków materiału, które musiały być kiedyś starymi spodniami. Następnie stanąłem przed decyzją. Miałem dwa miecze: swój, zrobiony przez Huno i miecz strażnika, znaleziony w jaskini z ciałem Neka. Po dłuższych oględzinach zdecydowałem się na zatrzymanie mojego, choć był to trudny wybór. Jednak już raz przyniósł mi szczęście, zaś miecz Neka swojemu właścicielowi raczej nie.\nOdczekałem stosowną chwilę, aż w pobliżu Mordraga nie będzie zbyt wielu ludzi, po czym zagadałem, wprost pytając, czy jest kurierem magów. Gdy pokazał mi pierścień kuriera, od razu wygarnąłem mu, że dla pewnych osób byłoby lepiej, gdyby jego noga nie deptała już ziemi w tym obozie, uważając, by nie zabrzmiało to jak groźba. Mordrag był bystry i wydawał się całkiem w porządku. Zrozumiał aluzję i po krótkiej rozmowie zaproponował mi eskortę do Nowego Obozu. Na taką właśnie odpowiedź liczyłem.\nZarzuciłem ciało drapieżnego ptaszyska na ramię, a Mordrag ruszył przodem, obserwując otoczenie. Nie było mi łatwo iść, zwłaszcza, że bydlak ważył wcale niemało, lecz jakoś udało mi się zejść ścieżką w dół i nie spaść głową w dół. Wtedy natychmiast dostrzegłem stojącą samotnie przy ścieżce chatkę, z wyłożonym deskami czymś w rodzaju tarasu. Na krześle, przed chatką siedział facet o ciemnej karnacji, ubrany w zbroję Cienia, szlifując nożem coś, co zapewne wkrótce bedzie dość długim łukiem.\n- Heej, Cavalorn! Dawnośmy się nie widzieli! - zawołał Mordrag, ledwie się zbliżyliśmy.\n- Mordrag. Przyprowadziłeś nowego – zauważył.\nZrzuciłem martwego ścierwojada na ziemię, u stóp Cavalorna, który odłożył łuk i zmierzył go fachowym okiem.\n- To obiecana dostawa materiałów – oznajmił Mordrag. - Zabity przed chwileczką.\nCavalorn kucnął przy ciele i wyrwał jedno pióro, oglądając je pod słońce, puknął palcem w dziób, a na końcu obejrzał pazury.\n- Niezły. Młody samiec, maksymalnie roczny. W okresie godowym. Będą z tego dobre strzały. Dzięki.\n- Mi nie musisz dziękować, to tylko zapłata. Na nas już czas.\n- W porządku – kiwnął głową Cavalorn, nawet uśmiechając się lekko.\nMuszę przyznać, że zaskoczyła mnie wyraźnie wyczuwalna sympatia reprezentantów dwóch wrogich obozów. Kłóciło się to nieco z tym, co już wiedziałem o Kolonii.\n- Żółtodziobie, dołączyłeś już do któregoś z obozów? - zapytał nagle Cavalorn.\n- Jeszcze nie, jestem na próbie u Diego.\n- Więc może wkrótce też będziesz Cieniem. Powodzenia. Pamiętaj, że jeśli będziesz potrzebował broni – a sprzedaję najwspanialsze łuki w Starym Obozie - amunicji lub nauczyciela, możesz zgłosić się do mnie.\n- Zapamiętam to.\nPoszliśmy dalej, niewiele rozmawiając. Ja spytałem Mordraga, jak to jest być kurierem magów. On mnie spytał, kto mi zlecił pozbycie się go z obozu. Oczywiście nie mogłem odpowiedzieć, choć strzelił celnie za pierwszym razem.\nDowiedziałem się, że kurierzy są w zasadzie nietykalni w całej Kolonii, a ponadto mają nieograniczony wstęp do zamku w Starym Obozie. Wynikało z tego, że najlepszą opcją na ustawienie się pod Barierą było trzymanie się z magami.\nPo jakimś czasie minęliśmy kolejną chatkę, tym razem z lewej strony.\n- To chatka Aidana – odezwał się Mordrag. To jeden z naszych myśliwych. Całe dnie poluje na wilki. I na nic innego. Okolica aż się od nich roi. Ale jego skóry są bardzo dobrej jakości, jakbyś kiedyś potrzebował.\n- Dużo macie myśliwych poza obozem? - zapytałem.\n- W zasadzie to nie, jest mały obóz niedaleko naszej kopalni, ale chłopaki tam siedzą maksymalnie dwa dni w tygodniu. No i jest jeszcze Ratford – poluje na ścierwojady przy Starym Obozie.\n- Rozmawiałem z nim. Kazał mi się do ciebie zgłosić i polecił udać do Laresa.\n- Hę? Kazał ci iść do Laresa? - Mordrag zaśmiał się głośno. - Z pewnością zdajesz sobie sprawę, że to nie wystarczy co nie? Ale pewnie chcesz się z nim spotkać?\n- To wasz szef, tak?\n- Można tak powiedzieć. To szef Szkodników. W Nowym Obozie są też Najemnicy, którzy podlegają Lee. Ale i tak najwięcej do powiedzenia mają Magowie Wody. Żyjemy wspólnie i staramy się nie wchodzić sobie w drogę.\n- Nieco różni sie to od polityki Starego Obozu – zauważyłem.\n- No pewnie, za kogo ty nas masz? Nie jesteśmy tępymi zabójcami, którzy wyzyskują nowych żeby wymieniać rudę na dziwki i bimber. U nas nie musisz się martwić, że ktoś w nocy wsadzi ci nóż w plecy. Przynajmniej jeśli trzymasz się z jedną z grup.\n- Kopacze w waszej kopalni pracują z własnej woli?\n- Oczywiście! Wszyscy chcemy się stąd wydostać. I u nas nie nazywa się ich "kopaczami". U nas są to Krety. I nie oddajemy ani bryłki temu zramolałemu królowi! W Nowym Obozie nie ma Magnatów, ani Guru, którzy mogliby tobą pomiatać. To jedyne miejsce, gdzie można doświadczyć wolności.\n- Co w takim razie robicie z rudą?\n- Nasi magowie mają plan, który otworzy nam wyjście z tego przeklętego miejsca. Gromadzenie rudy to część tego planu. Gomez i jego ludzie pławią się w luksusach, a my ciężko pracujemy, żeby również te sukinsyny mógłby się stąd wydostać. - Odetchnął głęboko. Najwyraźniej mocno się zdenerwował. - Tak to właśnie wygląda.\nPrzeszliśmy przez stary most, zrobiony z grubych lin i nieco spróchniałych desek, po czym skręciliśmy w lewo, wzdłuż górskiej ściany. Po lewej stronie było jezioro, a nad nim dwie drewniane chałupki, w dość zaawansowanej ruinie. Mordrag zatrzymał się pod bramą wbudowaną w skałę. Tuż obok niej zaczynała się ścieżka, wiodąca przy ścianie gdzieś daleko w górę. Bramy pilnowało dwóch Szkodników.\n- No to jesteśmy – rzucił Mordrag wesoło. - Za tą bramą zaczyna się Nowy Obóz. Porozmawiaj z Laresem, on ci wyjaśni co i jak. Weź też ten pierścień. To twoja przepustka do niego. Trzeba mieć nie lada powód, żeby się z nim spotkać. Wiesz co? - dodał po zastanowieniu. - Chyba zostanę tu jakiś czas. Po przemyśleniu, muszę przyznać ci rację, że w Starym Obozie zrobiło się nieco zbyt gorąco. A ja w końcu zarobiłem już tam dość sporo.\n- A co z twoimi towarami?\n- Są ludzie, którzy odpowiednio o nie zadbają. Ale jeśli zostaniesz jednym z nas, powiem ci, do kogo się zgłosić w razie potrzeby. Mam wszystko po znacznie niższych cenach niż Fisk i reszta.\n- Biznes to biznes?\n- Dokładnie tak. Gdybyś czegoś potrzebował, znajdziesz mnie w karczmie, na środku jeziora. Póki co – bywaj!\nMordrag odszedł, zostawiając mnie pod bramą. Postanowiłem, że rozejrzę się trochę, pogadam z ludźmi, wybadam obóz. Obawiałem się, że skoro nie mam przynależności, mogą wziąć mnie za szpiega. Wolałem wybadać grunt, nim wejdę do centrum obozu.\n- Mordrag wrócił, no no – odezwał się jeden ze Szkodników pilnujących bramy. - Niech zgadnę, w Starym Obozie robi się ciepło? Ostrzegłeś go?\nKiwnąłem głową, podczas gdy jego towarzysz odpalił skręta.\n- Jasna cholera, Pirh, jesteś największym sukinsynem, z jakim przyszło mi pełnić wartę! - wrzasnął mój rozmówca. - Ej, koleś, nie masz czasem czegoś do palenia? Ten wredny pajac specjalnie pali wtedy, gdy ja nic nie mam. A źródełko w obozie ostatnio słabo płynie. Oddałbym rękę za coś do palenia.\nJuż miałem zaprzeczyć, gdy przypomniałem sobie, że wczoraj na odchodne Diego wcisnął mi w rękę skręta, ze słowami:\n- Trzymaj, rozluźnij się. Przyda ci się po tym co przeszedłeś.\nWtedy słabo kontaktowałem i schowałem go do kieszeni. Na szczęście wciąż tam był.\n- Nieco pognieciony – powiedziałem, wyjmując go z kieszeni – i w dodatku nie mam ognia...\n- Stary, ratujesz mi życie! Co ty, handlarz z Obozu Sekty, czy jak? - zawołał Szkodnik. Dawno nie widziałem tak szczerej radości na czyjejś twarzy. Jego kompan jakby nieco się skrzywił i odszedł nieco dalej. - O ogień się nie martw, stary Jark potrafi wykrzesać ogień nawet pod wodą!\nI tak staliśmy jakiś czas pod bramą, paląc skręta, który – jak się dowiedziałem - nosił nazwę charakterystyczną dla Bractwa – Zielony Nowicjusz. Dawno nie miałem okazji do palenia, dlatego dość szybko mówiąc delikatnie – wyluzowałem się. Odpłynęły ze mnie wszystkie myśli i przez dłuższy czas zastanawiałem się, dlaczego na wodzie w jeziorze rozchodzą się fale, skoro nie ma wiatru.\nNie trwało to długo. Po dłuższej rozmowie o niczym przeszedłem przez bramę i udałem się ścieżką, okrążając jezioro. Jerk na odchodne polecił mi odnalezienie Najemnika Gorna, ale zdążyłem zapomnieć już po co. Dalej, nieco w górze, po lewej stronie była wielka tama, zaś po prawej wielka skalna ściana, przy której znajdowała się ścieżka, biegnąca stromo w górę. Pomiędzy nimi wybudowano drewniany dom, czy też raczej magazyn, zaś wokół niego rozciągały się pola ryżowe, na których pracowało kilkanaście osób. Szedłem ścieżką, uśmiechając się do siebie – jakby nie patrzeć, przyjęto mnie tu o wiele lepiej niż w Starym Obozie.\nW momencie, gdy mijałem wspomniany magazyn, z grupy Szkodników, opierających się o ścianę odłączył się jeden i zawołał mnie.\n- Hej, ty! Jesteś tu nowy, no nie? Potrzebuję kogoś, kto zaniesie wodę zbieraczom ryżu. Nie chciałbyś się tym zająć? W ten sposób od razu poznasz kilku ludzi. Zainteresowany?\nZmierzyłem go wzrokiem. Był to krótkowłosy brunet, mniej więcej w moim wieku. Sprawiał wrażenie dość przyjaznej osoby.\n- Jasne, chętnie wam pomogę – odpowiedziałem. Jak już wspominałem, zależy mi na dobrych relacjach.\n- Świetnie. Idź do Ryżowego Księcia – wskazał mi ręką grubego faceta, bez koszulki, stojącego niedaleko wejścia do magazynu. - Od da ci wodę.\nZrobiłem to. Ryżowy Książę, doprawdy odpowiednia ksywa. Księciunio z założonymi rękami obserwował pracujących w pocie czoła zbieraczy. Zza jego ramienia wystawała rękojeść dziwnej, dwuręcznej broni.\n- Troszczysz się o pola ryżowe, prawda? - zapytałem, by zwrócić na siebie uwagę.\n- Czemu pytasz? - zapytał powoli, przeciągając sylaby. Prawdę mówiąc, spojrzenie miał dość tępe.\n- Przysyła mnie tamten facet, mam zanieść wodę zbieraczom.\n- Aha. Lewus.\nOdwrócił się i znikł w magazynie. Po chwili wrócił, trzymając w rękach skrzynkę pełną niewielkich bukłaków z wodą.\n- Trzymaj. Tuzin. To jakieś dwa razy niż liczba zbieraczy, więc postaraj się, żeby coś zostało.\nAlbo jestem upalony bardziej niż mi się zdawało, albo księciunio nie potrafi liczyć. Już na pierwszy rzut oka widać, ze zbieraczy jest więcej, a po dokładnym przeliczeniu wyszło mi siedemnastu. Księciunio nie spojrzał więcej na mnie, tylko dalej wpatrywał się nieskażonym myślą spojrzeniem w swoje kochane pola ryżowe. No dobra, czas wziąć się do pracy.\nSkrzynka była dość ciężka, dlatego postawiłem ją na ziemi i nosiłem po trzy lub cztery bukłaki do każdego ze zbieraczy, zaczynając od tych najbliżej Lewusa. Już pierwsza osoba, powitała mnie jak wybawienie.\n- Piękne dzięki, stary! Jeszcze chwila i zacząłbym chłeptać z kałuży...\nWypił cały bukłak wody na raz. Przegryzłem język. Głupio było mi upomnieć, że jeśli wypije cały, inni nie dostaną jej wcale.\nJakoś udało mi się dogadać z większością zbieraczy i po rozdaniu wody pierwszej dziesiątce miałem jeszcze pięć bukłaków. Interesujące było, że im dalej od Lewusa i Księciunia, tym bardziej byli rozmowni. Pierwszą osobą, z którą porozmawiałem nieco dłużej był Pock – podstarzały zbieracz, który stracił już niemal wszystkie zęby., przez co nieco seplenił.\n- Miło zobaczyć nową twarz – powiedział, gdy juz się napił.\n- Pewnie jesteś tu już od dawna, prawda?\n- Święta racja, chłopcze, byłem jednym z pierwszych, któzy tu trafili.\n- Co nieco – wzruszył ramionami. - Większość czasu spędzam tu, na polu. Pewnie dlatego udało mi się tak długo przeżyć... Dostajemy sporo ryżu i trochę gorzałki. Wiele może to nie jest, ale mi wystarcza.\nOtarł pot z czoła i uśmiechnął się smutno.\n- Podatki, chłopcze, podatki. Moja chata była równie pusta co żołądek i kiedy w końcu ludzie tego przeklętego króla po mnie przyszli, nie miałem nawet sił by protestować. Wcześniej przez całe życie płaciłem – zawsze na czas. Ale przez wojnę, wszyscy ucierpieliśmy, a dla tego wieprza w koronie to żaden argument. Prawdę mówiąc, przyznam, że tu jest mi nawet nieco lepiej. Przynajmniej nie głoduję.\nOddalałem się coraz dalej od magazynu i kolejny zbieracz, którego imienia nie poznałem, w zamian za wodę, dal mi ostrzeżenie, które dało mi sporo do myślenia.\n- Uważaj, koleś. Ten obóz pełen jest szumowin i sukinsynów. Jeśli masz możliwość, nie zostawaj tu zbyt długo, albo skończysz jak my.\n- Szkodników rzecz jasna! Cholera, dziwię się, że Najemnicy jeszcze nie zrobili z nimi porządku. Pracujemy tu całe dnie, bez przerwy, żeby inni mieli co żreć, a oni tak nam się odwdzięczają... Odejdź już. Lewus na nas patrzy.\nOdszedłem, nie dając po sobie poznać, ze to zauważyłem. Coraz mniej mi się to podobało. Zwłaszcza, ze następną osobą był zbieracz imieniem Rufus, który również powiedział mi ciekawą rzecz.\n- Możesz mi powiedzieć, co się tu dzieje? - zapytałem go, gdy oddał mi pusty bukłak. Z miejsca, gdzie się znajdowaliśmy, nie mógł nas dostrzec ani Książę, ani Lewus.\n- Zapytaj kogoś innego, dobra? Ja tu tylko pracuję.\n- Bez obaw, nie widzą nas.\nOdetchnął i spojrzał w tamtą stronę.\n- Najchętniej powiedziałbym Ryżowemu Księciuniowi, żeby sam odwalał swoją brudną robotę.\n- Kim tak właściwie on jest?\n- Był jednym z pierwszych ludzi, którzy tu trafili. Pomagał w zakładaniu obozu. Teraz tylko obnosi swoje tłuste dupsko po polach, pilnując nas i liczy worki. Tłusta świnia.\n- Skoro tak, to dlaczego tu pracujesz?\nWestchnął, a na jego twarzy pojawił się wyraz złości i smutku.\n- To się zdarzyło pierwszego dnia po moim przybyciu. Lewus, jeden z oprychów, pracujących dla niego podszedł do mnie i zapytał, czy nie pomógłbym im w pracy. Zgodziłem się od razu, wiesz, byłem tu nowy i zależało mi, by dobrze wypaść.\nPrzełknąłem ślinę. Brzmiało to znajomo.\n- Następnego dnia, kiedy ucinałem sobie drzemkę, obudził mnie Lewus, ze słowami: Ej, chyba nie chcesz, żeby twoi kumple odwalali robotę za ciebie? Powiedziałem, że jestem wyczerpany po wczoraj i potrzebuję odpoczynku. Ale ten skurwiel wziął mnie za fraki i zaciągnął, dosłownie, na pole. Od tamtego czasu czekał na mnie przed moją chatą codziennie, póki sam nie nauczyłem się przychodzić. Co mogłem zrobić? Nie chciałem, żeby mnie poturbowali. To banda cholernych morderców. Lepiej trzymaj się od nich z daleka.\nZastanowiłem się przez chwilę. Jakb nie patrzeć było ich tylko pięciu.\n- I nikt nie próbował się przeciwstawić?\n- Nie. Wszyscy są zastraszani. Jedynym, który mógłby to zrobić jest Horacy, ale on brzydzi się przemocą. To tamten facet, stoi blisko tamy. A teraz wybacz, muszę wracać do pracy.\nZostały mi dwa bukłaki. Horacego zostawiłem sobie na sam koniec i na szczęście udało mi się rozdysponować je tak, by każdy dostał wodę.\nGdy do niego podszedłem, ten wstał i nie dając mi dojść do słowa zawołał, mierząc wzrokiem miecz wiszący u mojego pasa:\n- Co tu robisz? Szukasz kłopotów?\n- Spokojnie, przyniosłem ci tylko wodę.\n- Hm, wyglądasz w porządku, chociaż tu nigdy nic nie wiadomo. Daj tę wodę.\nNapił się łapczywie, oblewając sobie koszulę.\n- Ach, od rzazu lepiej. Dziękuję. Wybacz, ze tak na ciebie naskoczyłem. Zawsze znajdzie się jakiś nowy, który wyobraża sobie nie wiadomo co.\nZmierzyłem go wzrokiem. Facet był po czterdziestce, ale wyglądał dosć młodo. Był dobrze umięśniony, choć nie przesadnie, jednak gdy zobaczyłem jego ramiona byłem pewien, że każdy mięsień jest twardy jak żelazo.\n- Co ktoś taki jak ty robi w towarzystwie zbieraczy? - wypaliłem.\n- Lee też mnie o to pytał. Ale nie chcę już walczyć. Raz jeden zabiłem człowieka... i jak dla mnie było to o jeden raz za dużo. Zresztą właśnie dlatego tu trafiłem.\n- Prawdę mówiąc nie wiem. Zwykła bójka w karczmie. Nie chciałem go zabić, najwidoczniej za mocno go walnąłem. Byłem wtedy kowalem. Chyba nie doceniłem własnej siły...\n- Dlaczego dołączyłeś akurat do tego obozu?\n- Do wyboru miałem tylko tych świrów z Sekty, a nie uśmiechało mi się pranie mózgów, któremu tam poddają nowicjuszy; w Starym Obozie miałem za dużo kłopotów ze Strażnikami. Tutaj natomiast Najemnicy i Szkodniki traktują mnie z szacunkiem.\n- To znaczy, boją się ciebie?\n- Nie wiem. Może. W każdym razie nie mam zamiaru już walczyć. Tutaj znalazłem spokój. No, chyba że w obronie własnej.\nW tym tonie zabrzmiała nuta groźby. Postanowiłem wyjaśnić pewną rzecz.\n- Nawet, żeby wyzwolić się od Księcia i jego ludzi?\n- Nawet. To nie jest rozwiązanie.\n- A możesz mnie nauczyć, jak walczyć z większą siłą?\nZmarszczył brwi i zmierzył mnie wzrokiem.\n- Nawet gdybym mógł, to po co ci to?\n- Żeby pokazać sukinsynom, że nie można mną pomiatać – wypaliłem. Było to chyba błędem.\n- I zanim byś się nie spostrzegł, sam stałbyś się jednym z tych sukinsynów. Nie, chłopcze, to nie jest odpowiedź.\nPomyślałem przez chwilę, wiedząc, że wiele zależy od tej odpowiedzi. Nic nie przyszło mi do głowy.\n- Dobre pytanie. Przemyślę je sobie.\n- Przemyśl. A potem wróć.\nHoracy wrócił do swoich zajęć, a ja stałem jeszcze przez chwilę w miejscu, wpatrując się w magazyn, gdzie zapewne Ryżowy Książę liczył worki. Skończyłem pracę, lecz zastanawiałem się - biorąc pod uwagę ostrzeżenia zbieraczy - co mnie czeka jutro.\nOstatnio edytowane przez Hassan1 : 10-07-17 o 10:35.\n04-07-17, 17:48 #30\nNo ciekawe, ciekawe... Może dojdzie do buntu zbieraczy .\nA w sprawie błędów...\noraz kilka luźnych kawałków materiału, które musiały być kiedyś starymi spodniami.\nSpodnie z metalu?\nTo jest Ratford .\nA źródełko w obozie ostatnio słabo płynie.\nCzy mi się zdaje, czy ten Jark, chciał tego Pirha wrzucić do tego jeziorka, za to jego zachowanie ?\nze zbieraczy jest więcej, a po dokładnym przeliczeniu wyszło mi siedemnastu.\n*że . Jeśli faktycznie ich liczyłeś, to gratuluję, mi się nie chciało .\nostrzeżenie, które dało mi spoor do myślenia.\nTrochę zachwiałeś moją pewność, czy bohater dołączy do Starego Obozu, teraz zaczynam się lekko wahać . Nie mogę się doczekać następnego rozdziału .\n04-07-17, 21:28 #31\n1. Ee tam jest "materiału"\n3. Źródełko jest tu w kontekście problemów z dilerem (Baal Isidro).\n4. Liczyłem na modzie Edycja Rozszerzona, nie wiem, czy zgodne z rzeczywistością xD\nJeśli chodzi o obóz to cóż - w Kolonii nic nie jest czarno-białe.\n04-07-17, 23:13 #32\nKurde, jakoś mi się przewidziało . Oczy spłatały mi figla, mam nadzieję, że to ostatni figiel na następne 50 lat .\nAle o ile dobrze wiem Baal Isidro ma całkiem sporo ziela, którego jeszcze się nie pozbył. Zabierał się za to dopiero po dowiedzeniu się, że Kagan na niego doniósł.\nTa, w ER była chyba poprawna liczba zbieraczy. W najnowszej wersji został dodany taki Mglisty, ale to chyba dawny bezimienny NPC ze zmienioną tożsamością. I bunt zbieraczy też inaczej przebiegał.\nPowiedzmy sobie szczerze - nie tylko w Kolonii występują odcienie szarości. W zasadzie cały świat Gothica nie jest czarno-biały. Każda postać ma swoje motywy, ciekawą osobowość i historię. Taki Gomez na przykład. Niby napadł na Wolną Kopalnię, ale nie zrobiłby tego, gdyby nie upadek Starej. Jak kolwiek by to zabrzmiało .\n05-07-17, 00:32 #33\nBaal Isidro nie pozbył się ziela, bo chleje w tawernie. I dlatego smakosze ziela w Nowym Obozie mają problem ze zdobyciem towaru, a Kagan wkurza się, bo nie ma przez to klientów.\nWłaśnie dlatego uwielbiam Gothic. Unikatowość, charaktery postaci, fabuła i rewelacyjny klimat.\n05-07-17, 00:37 #34\nNo właśnie. Nie pozbył się go, oddał go dopiero bohaterowi, żeby ten sprzedał to za 400 bryłek.\nDokładnie ! Gothic jest niesamowity !\n21-08-17, 12:10 #35\nPrzeczytałem pierwszy rozdział i zapowiada się całkiem nieźle. Na pewno doczytam do końca .\n23-08-17, 00:45 #36\nPo dłuższej przerwie kolejny wymęczony rozdział. Chciałbym doprowadzić go już do którejś gildii, ale najpierw muszę przez to przebrnąć.\nRozdział 4 - Mordrag (cz.2/2)\nMaszerując wąskim przejściem w stronę wejścia do obozu zastanawiałem się, czy nie za bardzo zalatuje mi tu Starym Obozem. Ale z drugiej strony Stary Obóz z zewnątrz prezentował się całkiem dobrze, ale potem zaczynało się czuć coraz większy smród, tak tu zalatywało stęchlizną od samego początku. Było tak, jak mówili zbieracze – gdy tylko skończyłem robotę, Lewus pożegnał mnie butelką ryżówki z zapowiedzeniem, że od dziś będę to robił codziennie. Jasne, trafiło mi się lepiej niż Rufusowi, ale do jasnej cholery, nie po to tu przyszedłem, żeby dać sobą pomiatać komuś, dla odmiany w niebieskim wdzianku.\nMusiałem wyglądać fatalnie, ubrany w szmaty, z pełną butelką w ręce, bo jeden z Najemników pilnujących zabitego deskami przejścia z niewielką strażnicą, zastąpił mi drogę.\n- Jesteś pewien, że chcesz przejść przez tę bramę? - zapytał. Głos miał dosc przyjemny i brzmiało w nim coś na kształt troski.\n- A spróbujesz mnie powstrzymać?\n- Nie, ale powinieneś wiedzieć, co cię tam czeka. Nie jesteś w Starym Obozie, ani wśród tych fanatyków.\n- Więc czeka mnie tam coś innego?\n- W Nowym Obozie każdy pracuje na siebie. Tutaj nie ma Cieni i Strażników, którzy pomogą ci w razie kłopotów.\n- A tam są?\nNajemnikowi drgnął kącik warg, lecz to sprawiło, że jego niemal dziecięca twarz przybrała na moment groźny wyraz, który przeczył całkowicie pierwszemu wrażeniu.\n- Czym w takim razie zajmują się Najemnicy? - zapytałem\n- Jesteśmy w służbie Magów Wody. Ochraniamy ich.\nJeden z Najemników, stojących w pobliżu podszedł do nas i wpadł mu w słowo. Był już dość stary, ale jego dłoń była większa od talerza i byłem pewien, że jakby chciał mógłby zgnieść moją głowę własnie tą jedną dłonią.\n- Naszym głównym celem jest wyrwanie się z tego zapomnianego przez bogów miejsca. I wszyscy jesteśmy posłuszni Lee, a nie temu skurwielowi, chowającemu się w Zamku. Jednemu i drugiemu. Lee to wspaniały człowiek i dzięki niemu wkrótce będziemy na wolności. Wszyscy. Nawet te sukinsyny ze Starego Obozu i nawet ty, jeśli przeżyjesz dostatecznie długo.\n- I w przeciwieństwie do Magnatów, nie żerujemy na niewolniczej pracy Kopaczy – wtrącił ten pierwszy.\n- Wiem, Krety pracuja z własnej woli – przytaknąłem mu. - Czy nie potrzebujecie przypadkiem nowych ludzi?\n- Naprawdę dobrych ludzi nigdy nie za wiele. Tylko dlaczego chciałbyś do nas dołączyć? Zapewne jesteś jeszcze żółtodziobem.\n- Jestem, przyznaję. Ale, jakby to ująć? Urzekliście mnie tym planem.\nWielki Najemnik klepnął mnie po ojcowsku w plecy olbrzymią dłonią.\n- Więc pracuj, chłopcze, to szyciej się stąd wydostaniemy.\nPo tych słowach odszedł, zaś pierwszy oparł się o deski, obserwując mnie z założonymi rękami.\n- Zapewne zdajesz sobie sprawę, że to nie takie łatwe?\n- Domyślam się, ze czeka mnie coś w rodzaju drabiny społecznej.\n- Można tak powiedzieć. Najemnicy trzymają się razem, znamy się na wylot i ufamy sobie. Nie możemy przyjmować kogoś, kogo nie znamy. Ale w zasadzie, lepiej będzie jeśli sam porozmawiasz z Lee. Kto wie, może mu się spodobasz. Tylko dzięki niemu ten cholerny obóz jeszcze się nie rozpadł i jeśli chciałbyś kiedyś być jednym z nas, musisz go poznać jak najwcześniej. Znajdź w obozie Lee i, w razie problemów powiedz mu, że Jarvis cię przysłał.\n- Nie tak prędko. Ostrzegam cię, że doskonale wiem, że wszyscy nowi mają jeden cel w przybyciu do obozu. O tak, mają kilka zbieżnych, ale jeden jest zawsze, u każdego – chcą popatrzeć na ogromną hałdę rudy.\n- Przyznaję, nie różnię się od nich.\n- Popatrzeć możesz, ale jeśli spróbujesz zrobić coś więcej, magowie szybko zadbają, by nigdy nie odnaleziono twojego ciała. Mamy tu tyle rudy, że ten skurwiel na tronie oddałby za to własną żonę... gdyby żyła rzecz jasna.\n- W ten sposób chcecie wysadzić barierę? To bezpieczne?\n- Ja tego nie wiem, ale magowie twierdzą, że nie mamy się czego obawiać. Idź już i uważaj na siebie. Ruda przyciąga różne osoby i wręcz roi się tu od szumowin, które mają gdzieś ten obóz. Już byle zbieracze ryżu pilnowaliby go lepiej niż te cholerne szkodniki.\n- Zapomniałeś o czymś, Jarvis! - krzyknął Najemnik stojący na strażnicy. - Chłopcze, z tego miejsca mam doskonałą pozycję strzelecką, a wierz mi, że niewiele moich bełtów nie dotarło do celu. Zapamiętaj trzy rzeczy: Pierwsza, że tylko magowie mogą się zbliżać do rudy. Drugie, zanim sie tam zbliżysz wykop sobie wygodny grób. Trzecie, nie pokazuj się w knajpie na jeziorze. Tak, ten, na którą właśnie patrzysz. To lokal Szkodników, a on nie lubią żółtodziobów. A teraz spadaj!\nPo tym niezbyt miłym pożegnaniu skierowałem się do obozu, przechodząc po drodze przed tamę. W dole zbieracze wciąż w pocie czoła zbierali ryż, a ja według Lewusa należałem już do tej zbieraniny.\nNowy Obóz zbudowany był wewnątrz ogromnej jaskini. Dookoła, przy ścianach wykuto kilka poziomów, na których stały chaty, w większości wmurowane w skałę. Wiodły wokół jednego centralnego miejsca, którym był wielki dół w ziemi, zasłonięty niezwykle solidną i wąską kratą. Stałem na skraju, zafascynowany ilością połyskującej stamtąd rudy. Wokół kręciło się pełno Szkodników, ale nie zwracali na mnie najmniejszej uwagi.\n- Niech błogosławieństwo Adanosa towarzyszy ci na każdym kroku twojej wędrówki.\nWidocznie musiałem się nieco zagapić, gdyż nie zauważyłem jak podchodzi do mnie mag w niebieskiej szacie. Musiał to być mag, gdyż miał wyszyte na dole szaty coś jakby krople wody. Był to mężczyzna, niewiele starszy ode mnie, z czarną czupryną i skromnymi wąsami. Największą uwagę przyciągały jego oczy. Spokojne, lecz czujne.\n- Witaj, magu – powiedziałem, odrywając wzrok od kopca.\n- Nie widziałem cię wcześniej w obozie. Jestem Cronos, Strażnik Rudy. Jeśli potrzebujesz magicznych przedmiotów, lub zwojów, zgłoś się do mnie.\n- Tak naprawdę, to chciałem tylko zobaczyć, jak wygląda ten kopiec, o którym wszyscy tak mówią.\n- I co teraz sądzisz?\n- Zastanawiam się, w jak sposób ruda może pokonać Barierę – powiedziałem, patrząc mu śmiało w oczy.\n- Chcesz wiedzieć, jak tego dokonamy? To żadna tajemnica. Chcemy zgromadzić w jednym miejscu możliwie największą ilość magicznej rudy, a następnie odprawić rytuał, podczas którego uwolnimy w jednym momencie całą zgromadzoną w niej energię. A Bariera pryśnie jak mydlana bańka. Naturalnie, tak wielka ilość rudy przyciąga wielu oprychów... ale od tego są Najemnicy.\nCronos wydawał się uczciwym człowiekiem, ale pewna osoba powiedziała mi kiedyś, żeby magowi ufać tylko wtedy, gdy widzisz jego nieruchome zwłoki dłużej niż godzinę. Mimo to, zdecydowałem się.\n- Jestem tu od kilku dni – wypaliłem, bacznie go obserwując. - Zanim mnie wrzucono, jakiś mag dał mi list do Arcymistrza Magów Ognia.\nPrzez ułamek sekundy spiąłem się, gotów do ucieczki. Nie wiem dlaczego, najwidoczniej już nabrałem odruchów przydatnych w Starym Obozie.\n- My jesteśmy Magami Wody... - wyjaśnił powoli Cronos. - Magów Ognia znajdziesz...\n- Wiem, gdzie ich znajdę – przerwałem mu niecierpliwie. - Chodzi o to, że nie chcą mnie do nich dopuścić.\n- Cóż, co jakiś czas wysyłamy wiadomości do naszych braci w Starym Obozie. Ale przesyłki powierzamy wyłącznie ludziom Laresa. On od lat dba, by docierały nienaruszone. Spróbuj porozmawiać z Lee, lub z Laresem. A najlepiej z kazdym z nich.\nCronos odszedł, a ja wciąż stałem nad kopcem, zastanawiając się, czy plan Magów Wody ma szansę powodzenia. Brzmi dość logicznie, ale słabo znałem się na magii. W każdym razie jest to kwestia drugorzędna. Tak jak powiedział Diego: najpierw zapewnić sobie pozycję, potem szukać drogi ucieczki.\nRozejrzałem się po obozie, obracając w dłoni pierścień Mordraga. Trzeba przyznać, że przykuwał wzrok. Był zrobiony ze srebrnego metalu, zdobiony czymś jakby błękitnymi płatkami z ciemnym oczkiem. Skoro już jestem w obozie, powinienem jak najszybciej odnaleźć Laresa. Tylko czy któryś w tych rębajłów będzie chciał mi w tym pomóc? Żałuję, że nie spytałem o to Cronosa lub Jarvisa.\nNo dobra, postanowiłem zacząć poszukiwanie od lewej strony, gdzie kręciło się znacznie więcej Szkodników. Niemal na wylocie zauważyłem jednego z członków Sekty, więc ten rejon ominąłem szerokim łukiem. W momencie, gdy wszedłem na drugi poziom, Szkodnicy zaczęli nagle zwracać na mnie uwagę. Kilku z nich, siedzących przy ognisku na trzecim poziomie patrzyło na mnie tak, że miałem ochotę zejść z ich pola widzenia możliwie jak najszybciej. Zaczepiłem faceta siedzącego na ławeczce przez jedną z chat, pytając o Laresa. Jako jedyny w okolicy był ubrany jak ja – to znaczy nie miał pancerza żadnej z gildii, więc wydawał mi się bliższy niż cala reszta.\n- Laresa znajdziesz na ostatnim poziomie, ostatnia chata w tamta stronę – wskazał ręką. - Ale i tak nie pozwolą ci przejść, nie można ot tak sobie z nim rozmawiać. Ale zaraz zaraz... czy nie jesteś przypadkiem jednym ze zbieraczy? - zapytał podejrzliwie.\n- A to ciekawe. Wyglądasz jak żółtodziób, a wszystkie żółtodzioby, które przybywają do obozu zaczynają pracować na polu.\n- Nie jestem i nie zamierzam nim być. Przyszedłem tu, żeby się spotkać z Laresem.\n- O proszę. Zamierzasz dołączyć do Szkodników, co? - zakpił. - Nie przyjmie cię, jeśli nie będziesz mógł się nawet z nim zobaczyć. A może jednak zwiałeś z pól ryżowych, co? Chyba nie okłamujesz starego Homera, co nie?\n- Dzięki za pomoc – powiedziałem chłodno, odwracając się.\n- Zapytam Księcia o ciebie, pewnie powie mi coś ciekawego, co nie? Lubisz wymigiwać się od pracy, co nie?\nOdszedłem bez słowa. Wdawanie się w dyskusje do tej pory nie przyniosło mi nic... w zasadzie milczenie też nie, ale to jest nieco bezpieczniejsze w obcym obozie. Pozwolę, by ten stary cap sam wymyślił sobie historyjkę powodu mojego spotkania z tym Laresem.\nRaczej bez trudu trafiłem do odpowiedniego miejsca. Stało tu dwóch Szkodników, wyraźnie na warcie. Ledwie się zbliżyłem, a jeden z nich zatrzymał mnie, kładąc rękę na moim ramieniu.\n- A dokąd to się wybieramy? - zaśpiewał. Był całkiem siwy, ale głos miał równie nieprzyjemny, co skrzek ścierwojada.\n- A dokąd mogę pójść? - zapytałem, zrzucając jego rękę.\n- Do Laresa – odparł, marszcząc brwi. Drugi tylko się przyglądał.\n- Tak się składa, że chcę porozmawiać z Laresem.\n- Ale Lares raczej nie będzie chciał rozmawiać z tobą.\n- To już mój problem.\nW tej chwili z ostatniej chaty na tym poziomie, której pilnowały Szkodniki, wyłonił się kolejny, znacznie od nich młodszy.\n- Co ja słyszę, ktoś chce porozmawiać z Laresem?\n- Przepuścisz mnie? - zapytałem.\n- Och, oczywiście, tylko trzeba mieć ważny powód, by spotkać się z naszym szefem. Masz taki? Bo jeśli nie, możesz od razu stąd spieprzać.\n- Przysyła mnie Mordrag.\nSzkodnik, który do tej pory milczał, prychnął słysząc to imię.\n- Mordrag już od dawna tu nie zagląda – powiedział ten najmłodszy. - Możliwe, że przeszedł na stronę Starego Obozu...\n- Tylko że to on mnie do was przyprowadził.\n- Mordrag wrócił? - Oczy mu błysnęły. - Jest w obozie?\n- Tak. Dał mi coś dla Laresa.\n- Założę się, że bardzo cenny. W takim razie możesz wejść. Grimb, pozwól mu przejść.\nSzkodnik cofnął się o krok, przepuszczając mnie.\n- Jak sobie chcesz. A to zabieram jako opłatę - dodał, wyrywając mi z ręki butelkę z ryżówką.\nPozwolili mi wejść do chaty. Lares był w środku. Był to niewiele starszy ode mnie facet. Wysoki i dość dobrze zbudowany, z gęstą czarną czupryną i niedbałym kilkudniowym zarostem. Siedział na prostym łóżku z desek, wpatrując się w butelkę z czerwonym płynem stojącą na stole pod ścianą. Na mój widok wstał.\n- Więc Mordrag wrócił – powiedział na wstępie. - I przyprowadził ciebie, zamiast stawić się osobiście. Jestem przywódcą tej zapchlonej bandy. Dlaczego mnie szukałeś?\n- Mam dla ciebie pierścień od Mordraga.\nOddałem mu pierścień, z delikatnym ukłuciem żalu. Lares przyjrzał mu się uważnie, po czym uśmiechnął się lekko.\n- Widzisz, to taki stary zwyczaj... Część łupu przekazuje się szefowi bandy. Ładna błyskotka. Roscoe!\nDo środka zajrzał znów młody Szkodnik.\n- Przyprowadź mi natychmiast Mordraga. Jak go znam, jest teraz w knajpie.\nRoscoe zniknął bez słowa, ja natomiast stałem, gapiąc się na Lares i niespecjalnie wiedząc co powiedzieć.\n- Co mam zrobić, by móc się do was przyłączyć? - zapytałem po kilku minutach milczenia.\n- Bardzo wiele. Póki co niczym nie pokazałeś, że mógłbyś być dla nas przydatny. Widzisz, przyszedłeś tu prosto ze Starego Obozu. A chyba zdajesz sobie sprawę, że nasze relacje są nieco napięte?\n- No właśnie. Ale Mordrag ci zaufał. Poznałeś kogoś w Starym Obozie?\n- Kilku Cieni, paru Kopaczy. I Thorusa.\n- Kazał mi się pozbyć Mordraga.\n- Sprytne – przyznał Lares, jakby z nutą uznania. - Zamiast go likwidować, pozbyłeś się go z obozu dostarczając do nas. Dobry wybór.\nWłaśnie w progu pojawił się Mordrag we własnej osobie. Nie okazał zdziwienia na moj widok.\n- Nie sądziłem, że tak prędko znów się spotkamy – zwrócił się do mnie. - Nie dałeś mi nawet porządnie się urżnąć. Szmat czasu, Laresie.\n- Mordrag, ty cwany sukinsynu. Błyskotką nie naprawisz urwania kontaktu.\n- Robiło się już gorąco, nie miałem jak wysyłać wiadomości, interes zbyt dobrze prosperował, by się zmywać – wzruszył ramionami.\n- Przygotujesz mi szczegółowy raport. Mam dla ciebie zadanie.\n- Co? Przecież dopiero wróciłem.\n- Ze Starego Obozu. Kiedy ostatni raz zrobiłeś tu coś pożytecznego? Więc się zamknij. On ci pomoże – wskazał na mnie.\n- W czym? - zapytałem natychmiast.\nLares nalał sobie nieco wina do kubka i opróżnił go jednym łykiem.\n- Udacie się do naszej kopalnii. Mamy kreta. - Zaśmiał się z przypadkowego dowcipu, lecz nikt mu nie zawtórował. - Znajdziecie go i zrobicie porządek. Lecz nie od razu, najpierw ustalicie jego kontakty.\nMordrag westchnął ciężko.\n- To długa i żmudna praca.\n- Tak ci się tylko wydaje, ale wiemy już kto to może być. Tu chodzi głównie o ustalenie kontaktów. Mordrag, jak szybko zaczniesz węszyć, szybko skończysz. Żółtodziób pójdzie z tobą, jego nikt nie zna, może pytać o więcej niż ty. Zrozumiano?\nKiwnąłem głową. Jeśli przez bycie szpiegiem mogłem poznać lepiej Wolną Kopalnię i zaplusować u Szkodników to chyba było warto. Mordrag wciąż skrzywiony zwrócił się do Laresa.\n- Raport osobisty?\n- Wyłącznie. Zgłoś się do Okyla, on wprowadzi cię w szczegóły. I wracajcie szybko. Czas nas goni.\nOstatnio edytowane przez Hassan1 : 23-08-17 o 08:29.


Przekręceni na drugą stronę płci - Czasopisma - Onet.pl Portal wiedzy\n2009-04-20 Monika Małkowska/Sztuka.pl, kwiecień 2009, nr 4\nAldona, moRgan i kastrat\nJeszcze kilka lat temu byłby krzyk: skandal, odmieniec w Zachęcie! Rok temu z okładem Aldonę Piotra Wysockiego przyjęto bez entuzjazmu, ale i bez afery. Przypomnę – Aldona to film o pewnym mężczyźnie z zabitej prowincji, który stał się Aldoną Wiśniewską. Przeszedł już kilka operacji, lecz proces płciowej transformacji nie został doprowadzony do końca – brak mu środków. Jednak ważniejsza jest psychika. Aldona czuje się kobietą, zachowuje jak baba, maluje, ubiera, czeka na swojego wybrańca z obiadem.\nDokument czy sztuka? Moim zdaniem – jedno i drugie. Wysocki zarejestrował bytowanie z pogranicza kreacji. Wcale nie radosne. Przeciwnie, pełne ryzyka, wymagające ogromnego samozaparcia, a przede wszystkim – z przekonania, że to mus. Jak twórczość dla artysty.\nPodobny temat podjęła Barbara Konopka, artystka wideo, performerka, filmowiec. Półtora roku temu pokazała w warszawskim CSW serię wielkoformatowych fotografii zatytułowanych Malavida: moRgan&veriKami. Mala vida znaczy po hiszpańsku „złe życie”. Transseksualiści takie mają. Czują się osaczeni, opuszczeni i oszukani przez los.\nKonopka zarejestrowała siebie i swą przyjaciółkę Weronikę Kami, która jeszcze trzy lata wcześniej była mężczyzną. I odważyła się o tym opowiedzieć ze szczegółami: przebieg kuracji hormonalnej (sex reassignement therapy), osiągane stopniowo zmiany w wymiarach i kształtach ciała, przemiany tożsamości. Mężczyzna – to się teraz leczy, brzmi tytuł jednej z fotografii.\nmoRgan_Barbara Konopka, Z cyklu Malavida, 2007, Mężczyzna. Teraz to się leczy\nOkaleczenie przed kamerą\nNiemal w tym samym czasie Katarzyna Kozyra nakręciła Kastrata, 16-minutowy film (2007). Z sobą w roli tytułowej. Nie znam drugiego polskiego artysty, który ryzykuje równie wiele, jak ona. W każdej realizacji. Od kilku lat wsiąkła w projekt W sztuce marzenia stają się rzeczywistością. Nauczyła się klasycznego śpiewu. Na przekór tradycji i tremie występowała z ariami Mozarta w Wiedniu (!). Tańczyła jak cheerleaderka. Pobierała nauki od drag queen. Pokonała wstyd, stając nago przez publicznością, jako istota składająca sztuce w ofierze seksualne rozkosze.\nNajmocniejszą realizacją z tej serii jest Kastrat. Przyprawia o zawrót głowy rozmachem i brawurą. Kozyra „imituje” chłopca. Jego okaleczenie odbywa się publicznie. Scena drastyczna: z obciętego gumowego ptaszka-atrapy płynie krew. Zapewniam – nie chodzi o sensację. Autorka chce zbadać stan, który dla pewnych osób staje się psychicznym imperatywem. Przecież jak świat światem, zdarzają się osoby o „pomylonej” seks-przynależności. Oraz typy obojnacze, niedookreślone.\nJedni i drudzy próbują się jakoś znaleźć, osadzić w życiu. Kastrat to rzecz o całopaleniu w procesie twórczym. O dogrzebywaniu się do źródeł bólu, niepokoju, wrażliwości. W dodatku praca erudycyjna, z odniesieniami do Farinellego: ostatniego kastrata Corbiau, Casanovy Felliniego, Victora, Victorii Edwardsa i wielu innych dzieł.


The Terror Within II (1991) - FDB\nDavid, jedyny ocalały z załogi bunkra, dociera wraz z napotkaną po drodze dziewczyną do bliźniaczego schronu. Jednak i tym razem mutantom udaje się dostać do środka. Tylko że teraz potwory są dwa, a David po raz drugi będzie musiał stawić czoła śmiertelnemu zagrożeniu.\njako Von Demming\nDavid, jedyny ocalały z załogi bunkra, dociera wraz z napotkaną po drodze dziewczyną do bliźniaczego schronu. Jednak i tym razem mutantom udaje się dostać do środka. Tylko że teraz potwory są dwa, a David po raz drugi będzie musiał stawić czoła śmiertelnemu zagrożeniu. Asmodeusz\nnaukowiec, ciąża, przyszłość, strach zobacz więcej


Zaczynają się wakacje - zobacz, gdzie będzie niedrogo nad Bałtykiem! • Warsaw chess\nZaczynają się wakacje – zobacz, gdzie będzie niedrogo nad Bałtykiem!\nW czasie wakacji wielu z nas udaje się nad Morze Bałtyckie. Wybierając się do najbardziej modnych miejscowości, narażamy się na duże wydatki. Dobrze jest wziąć pod uwagę mniejsze ośrodki, w jakich nie tylko nie jesteśmy zmuszeni przedzierać się przez tłumy na plaży, natomiast też mniej wydamy za lokum i także wyżywienie.\nKameralna mieścina, jaką są Dąbki to nadbałtycka wioska uzdrowiskowa. Pozyskuje co roku w sezonie wyczekujących morza wędrowców. To kapitalna lokalizacja dla nastawionych na żywe spędzenie czasu, lecz również dla szukających spokoju i tańszych ferii. Od paru lat swój raj mają tutaj ludzie młodzi, miłośnicy windsurfingu a także pozostałych sportów wodnych. Miejscowe pensjonaty mają pokoje w niższych cenach niż w oddalonym o ok. 8 km Darłowie. Nastrój jest łagodny i kojący, a podróżnicy, którzy wybiorą Dąbki jako lokalizację swojego urlopu, nie będą stękać z powodu tłumów na plaży.\nPiaszczysta plaża, oddzielona od miasta paskiem sosnowego lasu, jest jedną z najładniejszych i w najwyższym stopniu zadbanych nad polskim morzem.\nCzy potrzebujesz nowych i zajmujących wpisów na podany tu temat? Służymy pomocą – kliknij i sprawdź (http://restauracja-laura.pl/) tu świeże fakty.\nDomki letniskowe nad morzem w Dąbkach możemy wynająć tanio, ponieważ już nieraz od 15 zł za osobę. W przybliżeniu 7 km od Mielna, zaciszne Sarbinowo, to podobnie idealne miejsce na odpoczynek nad morzem Bałtyckim. Ma wszystko czego wyczekujemy od nadbałtyckiego kurortu, głównie schludne i okazałe plaże. Na wypoczynek ochoczo przyjeżdżają tutaj rodziny z dziećmi jak również podróżnicy, którzy pragną odpocząć od miejskiego szumu i nie wydać zbyt dużej sumy pieniędzy w ciągu wakacji. Miejscowość posiada szeroką bazę noclegową, apetyczną ofertę gastronomiczną, a ceny tutaj są korzystniejsze niż w sąsiadującym dużym ośrodku wakacyjnym, jakim jest Mielno. Wartości noclegów wahają się od 15 zł do około 25 zł za osobę (czytaj więcej).\nBy wypocząć w sezonie letnim w żadnym wypadku nie jesteśmy zmuszeni tracić mnóstwa pieniędzy. Wakacje nad morzem bałtyckim potrafią być fenomenalnym wyjściem dla ludzi szukających sposobu zarówno na leniwy jak i żywy odpoczynek . Da się także dzierżawić domki letniskowe nad morzem tanio. Nie zostaje nic innego, jak tylko poszukiwać propozycji.\nPosted in: zainteresowaniaTagged : Darłowo,Mielno,plaża,Sarbinowo


tiulowa sukienka maxi z cekinami w pasie i odkrytymi plecami\nElegancka sukienka o taliowanym kroju podkreślającym sylwetkę. Zapinana z tyłu na kryty ekspres. Wykonana z lekko uciągliwego materiału. Dekolt w serek. Krótkie, luźne rękawy imitujące delikatne falbanki. Ozdobne przeszycia optycznie wyszczuplają sylwetkę. Mały rozporek z tyłu. Długość przed kolano. Model nie posiada podszewki. Sukienka idealna zrówno do...\n254.73 PLN 203.79 PLN\nEfektowna sukienka o niezwykle dziewczęcym kroju. Koronkowe wykończenie sprawia, że model idealnie nadaje się na sylwestra, imprezy i inne specjalne okazje. Zapinana z tyłu na kryty ekspres. Gorsetowa góra wykończona szeroką, atłasową lamówką pięknie odsłania ramiona i plecy. Dopasowana góra i rozkloszowany dół. Długość przed kolano. Sukienka posiada...\nDwurzędowa sukienka o żakietowym, taliowanym kroju podkreślającym sylwetkę. Zapinana z przodu na błyszczące guziki. Klasyczny kołnierzyk z klapami. Rękawy długości 3/4 z guzikami przy mankietach. Plisowany dół nadaje sukience wyjątkowy charakter. Na wysokośći talii dwie, niezapinane kieszenie. Dekolt w serek. Usztywnione ramiona. Długość przed kolano....\n371.58 PLN 297.27 PLN\nNiezwykle efektowna sukienka koktajlowa. Bogato zdobiona, haftowana góra z cekinami nadaje sukience niezwykły charakter oraz sprawia, że model idealnie nadaje się na imprezy i inne specjalne okazje. Zapinana z tyłu na ekspres. Dekolt w serek zarówno z przodu, jak i na plecach. Długie rękawy. Rozkloszowany dół z falbanami. Niezapinane kieszenie na...\nkoktajlowa sukienka z koronkową górą i falbankami\nNiezwykle efektowna sukienka koktajlowa. Koronkowa góra nadaje sukience niezwykły charakter oraz sprawia, że model idealnie nadaje się na imprezy i inne specjalne okazje. Zapinana z tyłu na kryty ekspres. Dekolt w serek zarówno z przodu, jak i na plecach. Ołówkowy dół z dodatkową warstwą materiału imitującą baskinkę nadaje sukienkce wyjątkowy charakter....\n324.84 PLN 259.87 PLN\nNiezwykle efektowna sukienka koktajlowa. Bogato zdobiona, haftowana góra z cekinami nadaje sukience niezwykły charakter oraz sprawia, że model idealnie nadaje się na imprezy i inne specjalne okazje. Zapinana z tyłu na ekspres. Dekolt w serek. Odkryte plecy. Niezapinane kieszenie na wysokości bioder. Rozkloszowany dół z falbanami. Sukienka na cienkich...\nrozkloszowana sukienka z krótkim rękawem i kieszeniami\nCasualowa sukienka o trapezowym kroju litery A, ukrywającym mankamenty sylwetki. Zapinana z tyłu na kryty ekspres. Wykonana z przyjemnego w dotyku materiału. Krótkie rękawy. Półokrągły dekolt. Niezapinane kieszenie na wysokości bioder. Długość przed kolano z lekko wydłużonym tyłem. Model nie posiada podszewki. Sukienka idealna zarówno do pracy, jak i na...\n191.63 PLN 153.31 PLN\nWzorzysta, zwiewna sukienka w stylu boho z wyrazistym wzorem. Zapinana z tyłu na kryty ekspres. Bufiaste rękawy długości 7/8 zakończone gumką. Odcięcie w pasie pięknie podkreśla talię. Półokrągły dekolt ze stójką i ozdobnym wiązaniem przy szyi. Długość przed kolano. Model nie posiada podszewki. Sukienka idealna zarówno do pracy, jak i na spotkanie ze...\n231.36 PLN 185.09 PLN\ntiulowa sukienka z paskiem i falbanami na rękawach\nWzorzysta, zwiewna sukienka w stylu boho w delikatny wzór. Zapinana z tyłu na kryty ekspres. Krój podkreślający sylwetkę. Długie, tiulowe rękawy z efektownymi falbanami, które nadają sukience niepowtarzalny charakter. Dołączony, wąski pasek pięknie podkreśla talię. Dekolt w serek. Długość przed kolano. Model posiada podszewkę. Sukienka idealna zarówno do...\nEfektowna sukienka o niezwykle dziewczęcym kroju. Wykonana z przyjemnego w dotyku materiału. Zapinana z tyłu na kryty ekspres. Model na szerszych ramiączkach pięknie odsłaniających ramiona i plecy. Dekolt w serek. Rozkloszowany dół. Zaszewki w pasie optycznie wyszczuplają talię. Na wysokości bioder dwie niezapinane kieszenie. Usztywnione miseczki. Długość...


Najnowsze badania konsumenckie UKE - ccnews.pl\nNajnowsze badania konsumenckie UKE\nAmerykańskie badanie: konsumenci wolą tradycyjne contact center\nRedakcja 1154 odsłon\nIlu z nas ma wciąż telefon stacjonarny, z jakiej formy dostępu do internetu korzystamy, jaki odsetek z nas ogląda płatną telewizję kablową lub satelitarną? Ile wydajemy na telefon komórkowy, jak wielu z nas ma w smartfonie aplikację bankową, jak często używamy roamingu, usług premium rate i co wiemy o zagrożeniach w sieci? To niektóre z pytań, na które odpowiada najnowsze badanie konsumenckie opublikowane przez UKE.\nW przypadku klientów indywidualnych z telefonu komórkowego korzysta więcej niż dziewięciu na dziesięciu pytanych. Dość powszechne jest też wśród Polaków korzystanie z internetu (70,5 proc.), przy czym najwięcej użytkowników posiada mobilny dostęp do internetu w telefonie (91,2 proc.). Ponad połowa użytkowników internetu w telefonie ma zainstalowaną aplikację bankową.\nŚrednie miesięczne wydatki na telefon komórkowy wynoszą w Polsce ponad 52 zł, jednak najwyższa zadeklarowana kwota wydatków w miesiącu to 500 zł. Częścią tego rachunku są opłaty za usługi premium rate – korzysta z nich jednak niewiele ponad 4 proc. badanych i najczęściej (65,5 proc.) po to, by wesprzeć akcję charytatywną.\nW przypadku seniorów (60+) tylko 30 proc. używa internetu. Główną obawą przed korzystaniem z sieci jest możliwość stania się ofiarą oszustwa, a także brak przekonania o możliwości nauczenia się obsługi przeglądarki internetowej, które wydaje się być w tym przypadku kluczowe.\nSeniorzy stosunkowo rzadko korzystają też z komputera – deklaruje to tylko 26,5 proc. z nich. Główną barierą jest nieumiejętność jego obsługi, ale także brak takiej potrzeby lub brak dostępu do sprzętu.\nZa to niemal 82 proc. osób w wieku 60 lat i więcej korzysta z telefonu komórkowego. Jednocześnie wciąż jedna piąta badanych seniorów posiada telefon stacjonarny, choć ponad połowa z nich głównie z przyzwyczajenia.\nKlienci instytucjonalni niemal w 100 proc. używają telefonów komórkowych, a liczba aktywnych kart SIM to 2,6 na firmę, choć niemal jedna czwarta badanych ma także telefon stacjonarny. Niemal 90 proc. z nich posiada w firmach dostęp do internetu, który okazuje się potrzebny do zdobywania niezbędnych informacji, komunikacji z klientami, a także do komunikacji wewnętrznej. Ponad 60 proc. respondentów zna pojęcie „sieci 5G”, ale przekonują, że aktualne parametry dostępu do internetu w ich firmie są wystarczające do prowadzenia działalności.\nPodobnegsm, komórka, telefonia, telefonia komórkowa, telekomunikacja, telko, UKE, Urząd Komunikacji Elektronicznej\nAllegro przygotowuje się na nadejście Amazona\nSMB wydłużyło przyjmowanie zgłoszeń do konkursu Złota Słuchawka


>PRZEPIS< Sfiha - placuszki nieco przypominające pizzę ARABSKIE.PL\n» >PRZEPIS< Sfiha - placuszki nieco przypominające pizzę\nPlacuszki nieco przypominające pizzę. Mogą mieć róźne kształty - okrągłe, podłużne, łódeczki, zawijańce, etc. Najpopularniejsze w Syrii są z serem, mięsem, zaatarem, szpinakiem. Doskonałe na przekąskę, na kolację, na śniadanie czy na piknik. Pyszne zarówno prosto z pieca jak i na zimno. Z dodatkiem sałatki mogą być obiadem. Danie idealne choć nieco pracochłonne. Ale czego się nie robi, gdy się jest smakoszem :) Poniżej przepis na sfiha z serem (żybne) i mięsem (lahme).\nciasto takie jak na chleb lub bułki (w Syrii wystarczy zajść do najbliższej piekarni i kupić porcję;) w Polsce moźna zajrzeć do Lidla i kupić gotową mieszankę. Lub przygotować samemu wg dowolnego ulubionego przepisu. Ilość ciasta uzależniona od apetytu\nNadzienie z sera: puszka sera Yasar, bardzo duży posiekany pęczek pietruszki, 2 ząbki czosnku, jedna mała cebula, 4 łyżki oliwy z oliwek, 4 łyżki jogurtu naturalnego, np. bałkańskiego - zmiksować lub rozgnieść na gładką masę.\nNadzienie z mięsa: pół kilograma mięsa mielonego (można mniej lub więcej, w zależności od porcji ciasta i apetytów), 4 rozgniecione ząbki czosnku, średnia cebula drobno siekana, posiekany drobno pęczek pietruszki, duża łyżka przyprawy do mięsa, 3 łyżki melasy z granatów, sól do smaku. Składniki wymieszać na gładką masę do rozsmarowania na cieście na sfiha.\nZ uprzednio wyrośniętego, wyrobionego ciasta rozwałkowanego na grubość ok. 5 mm wycinać kółka o dowolnej średnicy lub inne ulubione kształty (w naszej kuchni posługujemy się wiaderkiem po ogórkach kiszonych;). Na placuszki posmarowane oliwą wykładać porcje nadzienia, rozsmarować na powierzchni placka. Placuszki z mięsem można wzbogacić kilkoma ziarenkami orzechów pinii. Układać na blaszkach wyłożonych papierem do pieczenia. Pozostawić w cieple na 15-20 minut do wyrośnięcia. Piec w piekarniku nagrzanym do temperatury ok. 150 st. C przez ok. 20 minut.


Na własne oczy | MISJA Guarambaré\ntajne przez poufne! Proszę tu zaglądać nie tylko czasami\n7 stycznia 2018 10 stycznia 2018\nPo niedzielnych obowiązkach w kościele i po obiedzie wybrałem się na pierwszy górski spacer. Moim celem był punkt z widokiem na Błękitną Rzekę. Gdy dotarłem na miejsce oniemiałem z wrażenia. Zobaczyłem na własne oczy taki oto widok:\nPotem jeszcze odwiedziłem miejsce gdzie znajduje się skała o nazwie „Głowa Indianina”, ale wrażenie już nie było tak piorunujące.\nGdy wracałem do klasztoru przyszło mi do głowy, żeby … sprzedać tę fotografię. Oczywiście widok jest piękny, ale fotka też, prawda?\nWobec tego ogłaszam licytację.\nLicytacja dotyczy fotografii oryginalnej o rozdzielczości 4288×2844 w formie cyfrowej, a ta powyżej ma zaledwie 1115×750 pikseli. Oryginał jest jest więc nieporównywalnie lepszej jakości niż ta powyżej .\nCzy jest wielu chętnych do kupienia?\nProponowane ceny proszę wpisywać w komentarzach na dole.\nZrzekam się praw autorskich na rzecz kupującego.\nWylicytowaną sumę będzie trzeba złożyć do skarbonki św. Antoniego lub „Caritasu” w którymkolwiek kościele.\nWięc ….kto da więcej? 🙂\nOto wycinek mapy, który obejmuje zdjęcie. Fotografia wykonana z okolicy El Bolson (lekko na lewo od El Bolson) w kierunku południowym, obejmuje wijącą się „Błękitną Rzekę”, Jezioro „Puelo” i w głębi lodowiec „Tres Picos” na granicy Argentyny i Chile.\nPosted in Bez kategoriiBy tadeo5 komentarzy\n5 thoughts on “Na własne oczy”\n7 stycznia 2018 o 18:46\nJa dam 50 zł.\n8 stycznia 2018 o 16:39\n8 stycznia 2018 o 19:55\nTo jest tak, że wpis ukazuje się dopiero gdy go zatwierdzę. Dopiero teraz jestem w zasiegu komputera i widzę, że są dwie oferty od tej samej osoby. Wobec tego jeśli to przebicie do 100 złotych było dlatego, że nie ukazał się wpis ’70’, możemy cofnąć licytacje do 70 zl.\n9 stycznia 2018 o 05:41\nNo to daję 110 zł.\n← pytam z ciekawości…\nWidziałem szczęście →\ninternet działa w dwie strony :) więc można tu coś napisać\nGosia o Tajemnicze Andy\nKempka Zofia o Tajemnicze Andy\nIwonka i Jurek o Tajemnicze Andy\nPiotr H o Śluby wieczyste\nMichał o Trudna nauka\nGrażyna i Czesław o Trudna nauka\n61 121 hits


"Mamy tyle wolności, ile mamy własności". Minister finansów złożył obietnicę\nBędą kolejne zmiany w przekształceniu użytkowania wieczystego. Wiceminister ujawnia szczegóły\nTaką „niespodziankę” zgotowali mieszkańcom. Wicepremier: Tu chodzi o bezpieczeństwo rodzin\nPiS rusza z nowym projektem. "Oddajemy ludziom ich własność!"\nWażna ustawa z podpisem Prezydenta\nZ tej ustawy skorzysta aż 2,5 mln Polaków! Wiceminister: Skończymy z reliktem komunizmu\nRząd dał Polakom grunty\nDuże zmiany dla właścicieli mieszkań\nMillenialsi nie chcą mieć, tylko używać


22-05-2020 | 09:05\nW szczytowych partiach Karkonoszy temperatura 3,1st.C. Wiatr północny 5m/sek. - obniża temperaturę odczuwaną. Zachmurzeni małe co skutkuje widocznością ponad 50km.Na szlakach powyżej 1200 m n.p.m. zalega śnieg w płatach i miejscami lód - może być ślisko.\nW dzień zachmurzenie początkowo małe i umiarkowane wzrastające do dużego. Temperatura maksymalna od 15°C do 17°C. Wiatr słaby, południowo-wschodni.\nW szczytowych partiach Sudetów (powyżej 1200 m n.p.m.) temperatura od 5°C do 8. Wiatr słaby i umiarkowany, północny.\nW nocy zachmurzenie duże. Postępujące od zachodu opady deszczu. Temperatura minimalna od 7°C do 9°C. Wiatr słaby i umiarkowany, południowo-wschodni.\nW szczytowych partiach Sudetów (powyżej 1200 m n.p.m.) postępujące od zachodu opady deszczu. Temperatura od 5°C do 8°C. Wiatr dość silny, południowo-zachodni.


Colours of Ostrava - Jedzenie i picie\nPrawie 100 stoisk z aromatycznymi potrawami z różnych stron świata. Produkty mięsne i wegetariańskie. Coś na obiad i na kolację. Słodkości i wytrawne przysmaki. Fast food i tradycyjne czeskie potrawy. 77 stoisk serwujących piwo, szeroki wybór napojów. Zaplecze gastronomiczne podczas Colours of Ostrava zadowoli nawet najbardziej wymagających smakoszy!\nWiększość stoisk przyjmuje płatność gotówką w koronach czeskich.\nW kilku miejscach na terenie festiwalu dostępne będą punkty z darmową wodą pitną.\nUWAGA! Na teren festiwalu nie można wnosić własnych napojów. Dozwolone jest wnoszenie jedzenia.\nNa terenie festiwalu korzystamy z kubków wielorazowego użytku Nick Nack - jednorazowa kaucja 20 CZK wypłacana jest wraz ze zwrotem kubka, który jest wymianiany na nowy podczas każdorazowego zakupu napojów.\nIle kosztuje piwo na terenie festiwalu?\nCeny zaczynają się od około 35 CZK.\nIle średnio kosztuje posiłek na terenie festiwalu?\nW zależności od potrawy - średnio 30-150 CZK.\nNa terenie campingu do dyspozycji uczestników będzie dostępny mini sklep z podstawowymi produktami żywnościowymi (m.in. pieczywo, napoje, słodycze) a także mini kawiarnia serwująca kawę, herbatę i piwo.\nNa teren campingu dozwolone jest wnoszenie dowolnych własnych napojów i jedzenia.\nUWAGA! Na terenie campingu zabronione jest rozplanie grilla oraz palenie papierosów.


Świątki stawiają nie tylko na ekologię - Świątki\n2017-08-07 11:17:36 (ost. akt: 2017-08-07 11:19:55)\nŚwiątki stawiają na ekologię i oszczędności. Panele fotowoltaiczne znajdą się na budynkach Urzędu Gminy, Publicznego Gimnazjum oraz Zespołu Szkolno-Przedszkolnego.\n— Umowę na ich montaż podpisaliśmy 24 lipca — mówi Jarosław Milewski, sekretarz gminy Świątki. — Instalację wykona firma Eko-Solar. Umowa ma być zrealizowana do końca sierpnia i wszystko wskazuje na to, że nie będzie z tym żadnych problemów.\nWartość tej inwestycji będzie kosztowała gminę Świątki 437 tysięcy 427 złotych.\n— Oczywiście na ten cel mamy zagwarantowane dofinansowanie. To ponad połowa potrzebnej na tę inwestycję kwoty — precyzuje Jarosław Milewski.\nCel instalacji nowoczesnych paneli jest raczej jasny... — Chodzi oczywiście o ochronę środowiska z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii — tłumaczy sekretarz gminy. — W tym przypadku odnawialnym źródłem jest energia słoneczna.\nKorzyści z tego rozwiązania też są nie do przecenienia.\n— Oprócz kwestii ekologicznych, będziemy również mogli zaoszczędzić na prądzie — mówi Jarosław Milewski. — A nadwyżki energii będziemy sprzedawali. Pieniądze, które uda nam się w ten sposób zaoszczędzić, przeznaczymy na inwestycje, które są naszej gminie bardzo potrzebne. W przypadku budynku gimnazjum będzie trzeba zmienić pokrycie dachu, aby przystosować je do instalacji paneli. Budynek urzędu na szczęście jest już przystosowany.\nPolska ma największą w historii pulę środków unijnych do wykorzystania na wsparcie odnawialnych źródeł energii. Ogólna pula środków przeznaczona na OZE do 2020 r. wynosi ponad 6 mld zł.\nŚwiątki gmina Świątki ekologia panele fotowoltaiczne


Historia wieży ratuszowej cz. 9 – ws-24.pl\nHistoria wieży ratuszowej cz. 9\nW Świdnicy nie zdołano nawet rozpocząć prac nad odgruzowywaniem terenu wokół wieży, gdy niemiecka prasa dość szeroko zaczęła rozpisywać się o katastrofie budowlanej w naszym mieście. Z naturalnych przyczyn związanych z brakiem miejsca pomijam relacje drukowane w prasie zachodnioniemieckiej o charakterze ogólnym. Te bowiem powtarzały jedynie informacje uzyskane przez PAP i nie wnoszą nic nowego do historii wieży ratuszowej.\nBardziej interesujące są artykuły, które ukazywały się w prasie ziomkowskiej, wydawanej przez dawnych mieszkańców Śląska. Już w numerze 2 (luty) gazety „Taegliche Rundschau” z 1967 r. – „oficjalnego organu ziomkowskiego dla całego powiatu świdnickiego” – ukazały się pierwsze informacje na ten temat. W pierwszym artykule, noszącym tytuł „Z historii świdnickiej wieży ratuszowej”, anonimowy autor z przekąsem pisał: „iż przyczyny zawalenia się wieży należy doszukiwać się w niefachowych pracach renowacyjnych Polaków, które tak bardzo wpłynęły na stabilność wieży, iż ta w końcu zawaliła się”. Również kolejne uwagi, do których dochodził, nie miały nic wspólnego z rzeczowością, lecz były wyrazem wyjątkowej nienawiści do wszystkiego, co polskie: „Od 1765 r. nasza wieża ratuszowa opierała się wszystkim wichurom i wojnom, a nawet zdołała przetrwać 20 lat polskiej gospodarki.” Konstatacji należy się jedynie domyślać – 20 lat przysłowiowej w języku niemieckim „polskiej gospodarki” (synonimu stagnacji i beznadziei) doprowadziło do zawalenia się wieży! Absurdalność poglądów leży jak na dłoni i nie można ich wytłumaczyć doświadczeniami wojny ani specyficzną atmosferą okresu „żelaznej kurtyny”. Tym bardziej iż autor ani jednym słowem nie wspomniał, że za katastrofę budowlaną odpowiadały władze komunistyczne i konkretne osoby, lecz obarczał winą wszystkich Polaków, którzy od 1945 r. mieszkali w Świdnicy. Na pierwszy plan wysuwa się zatem wątek nacjonalistyczny.\nJeszcze mniej rzeczowy był kolejny artykuł, który ukazał się w tym samym numerze „Taegliche Rundschau”, autorstwa porucznika w stanie spoczynku Friedricha Mentza, noszący tytuł „Myśli na temat zawalenia się wieży ratuszowej”. Autor odnosi się wspomnieniami do swych doświadczeń okresu wojny, „gdy trzeba było powstrzymać Polaków”, po czym rozwija swe myśli w tym kierunku, iż „obcy ludzie i obce głosy zgromadzili się wokół wieży”, doprowadzając do jej upadku. Przy braku jednoznacznej ekspozycji i tak jako główny wątek dostrzec można myśl: „My Niemcy mamy jedyne prawo do Świdnicy, wieży ratuszowej itp.”, natomiast „Oni – Polacy – obcy – doprowadzają to miasto do upadku, będąc uzurpatorami, którzy przywłaszczyli sobie prawa do Świdnicy”. Trudno uwierzyć, ale poglądy tego typu reprezentowane były w 1967 r., na 22 lata po zakończeniu II wojny światowej!\nTymczasem w Świdnicy trwały prace nad usuwaniem gruzowiska po wieży. Materiał kamieniarski i cegły wywożono na teren dawnej piaskowni (zwanej niekiedy Otaczarnią) na tzw. Krowich Górkach w pobliżu ul. Bystrzyckiej i Westerplatte. Nikt nie przejął się wówczas faktem, iż w materiale tym znajdowało się sporo elementów dawnej, przeważnie gotyckiej i renesansowej kamieniarki, które należało uratować, aby można je było ewentualnie wykorzystać przy planowanej rekonstrukcji wieży. Zasypywano ją po prostu materiałem rozbiórkowym, w którym przeleżała do czasu pierwszych poszukiwań przez miłośników miasta, pragnących odbudowy wieży. Z gruzu wyciągnięto jedynie dwa dzwony, które dość dobrze przetrwały moment katastrofy. Pochodziły one z pracowni ludwisarza Johanna Gescheidta i odlane zostały w II poł. XVIII wieku. Zarówno one, jak również elementy rozbitego zegara oraz zawartość kuli stanowiącej zwieńczenie wieży, trafiły do Muzeum Dawnego Kupiectwa.\nWładze komunistyczne próbowały natomiast zatuszować właściwe przyczyny zawalenia się wieży, lansując tezę: „iż jej fundamenty zostały podmyte przez wodę”, zaś „roboty rozbiórkowe w zespole zabytkowym ratusza miały tylko i wyłącznie wpływ pośredni na katastrofę”. O dziwo, twierdzeń tych nie udało się na trwałe zaszczepić w umysłach świdnickiego społeczeństwa, odpornego jeszcze na propagandę medialną. Po pełnych triumfalizmu, lecz zupełnie niespełnionych manifestach władzy, która zapowiadała rychłą odbudowę wieży kosztem 1,2 mln zł, świdniczanie sami postanowili oddolnie przejąć inicjatywę. O tym jednak w kolejnym odcinku naszej serii.


BASNIE BRACI GRIMM - Quo Vadis Bookstore\nHome>Książki ~ Books>Literatura dla dzieci i młodzieży[br](Children Lit. & Teen Lit.)>BASNIE BRACI GRIMM\nOn sale! BASNIE BRACI GRIMM\nKto nie zna "Kopciuszka", "Czerwonego Kapturka", "Paluszka", "Śnieżki", baśni "O wilku i siedmiu koźlątkach", "O czterech muzykantach z Bremy", "Jednooczce, Dwuoczce, Trójoczce", "Ubogim i bogatym" czy "Bajki o dwóch braciach"? To opowieści od wieków obecne w kulturze europejskiej i światowej. Ponad 200 lat temu spisali i opracowali\nBASNIE ZNANE I NIEZNANE: BRACIA...\nDość dawno, bo prawie 200 lat temu, żyli w Niemczech dwaj bracia, Wilhelm i Jacob Grimm. Byli oni ludźmi nauki i obaj posiadali niezwykłą pasję… kochali baśnie. Przemierzając swoją ojczyznę, spisywali ustne podania ludowych bajarzy, badali rodzime mity, podania i rozmaite historie.


Serafina - White Plains - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Serafina - White Plains\nAtrakcje w pobliżu obiektu Serafina - White Plains\nNr 31 wśród 211 Restauracje w lokalizacji White Plains}\nSerafina - White Plains nie ma wolnych stolików w wybranym terminie. Wybierz inny termin lub wyszukaj restaurację z wolnymi stolikami.\nNie mogłem się doczekać na obiad do\nTo memorably straszne doświadczenie.\nŁatwa instalacja na wspaniałe jedzenie i obsługa\n"może być trochę lepiej"\nZespół kolację ze współpracownikami\ndrogie nadęty pizza zakupy.\nMiejsca do siedzenia na zewnątrz obok hotelu Ritz.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Serafina - White Plains.\nNumer telefonu: +1 914-288-9300


Elektronika, RTV, AGD - autocross\nDodane: 2021-12-10 :: Kategoria: Sklep Online / Elektronika, RTV, AGD\nSmażenie potraw to jeden z najpopularniejszych sposobów przygotowywania żywności. Najłatwiej smaży się oczywiście na patelni. Kiedy myślimy o kupnie odpowiedniej patelni, jedną z najważniejszych rzeczy,...\nDodane: 2020-09-25 :: Kategoria: Sklep Online / Elektronika, RTV, AGD\nMC Kuchnie jest sklepem internetowym z szeroką ofertą z zakresu wyposażenia AGD, w którym klienci mają dostęp do sprawdzonych produktów takich jak np. okapy do...\nDodane: 2020-08-13 :: Kategoria: Sklep Online / Elektronika, RTV, AGD\nNasza firma jest jednym z najbardziej renomowanych dostawców wysokiej jakości urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych. W naszej ofercie można znaleźć kilka modeli urządzeń - w...\nOdkurzacz piorący przemysłowy to jedno z bardzo nowoczesnych urządzeń znajdujących się w ofercie naszego sklepu internetowego. Specjalizujemy się w sprzedaży tych oraz wielu innych modeli...\nDodane: 2019-05-24 :: Kategoria: Sklep Online / Elektronika, RTV, AGD\nW ofercie sklepu internetowego Fonex nie brakuje najnowszych rozwiązań związanych z systemami alarmowymi. Jedną z ostatnich nowości jest bezprzewodowy system alarmowy, który jest wyjątkowo łatwy...\nDodane: 2019-03-18 :: Kategoria: Sklep Online / Elektronika, RTV, AGD\nZastanawiasz się nad tym, gdzie znajdziesz naprawdę dobrej klasy nawigacje? Gdansk to miasto, gdzie nasze przedsiębiorstwo jest w stanie zaoferować wiele różnorodnego i sprawdzonego sprzętu,...\nDodane: 2018-11-07 :: Kategoria: Sklep Online / Elektronika, RTV, AGD\nNowoczesne aparaty i lustrzanki cyfrowe to najpopularniejsze wśród klientów produkty znajdujące się w ofercie naszego sklepu fotograficznego. Jesteśmy dostawcą wysokiej jakości urządzeń, pochodzących od znanych...\nDodane: 2018-10-25 :: Kategoria: Sklep Online / Elektronika, RTV, AGD\nNiepowtarzalny design produktów marki Guzzini przekonał już niejednego właściciela kuchni do zaopatrzenia się w to wyjątkowe wyposażenie kuchenne. Na blacie szafki z pewnością nie może...\nCzyszczenie mieszkania nie jest przyjemne, jednak można sobie je bardzo ułatwić przez kupno właściwego czyszczącego sprzętu. Z odpowiednim, wielofunkcyjnym urządzeniem jesteśmy w stanie wyczyścić całe...\nDodane: 2018-04-13 :: Kategoria: Sklep Online / Elektronika, RTV, AGD\nAutomatyka do rolet, bram, różnego rodzaju systemy kontroli dostępu i wiele innych specjalistycznych instalacji tego typu oferowanych jest przez nasze przedsiębiorstwo. Od wielu lat wdrażamy...\nSmartfony to urządzenia, bez których obecnie ludzie nie wyobrażają już sobie życia. Wśród naszego ciekawego asortymentu znajdą Państwo zróżnicowane pod wieloma względami i dobre jakościowo...\nDodane: 2017-03-17 :: Kategoria: Sklep Online / Elektronika, RTV, AGD\nKomputer mogłoby się wydawać, że istnieje od niedawna. Aczkolwiek jest to nie prawda, ponieważ pierwsza zaawansowana maszyna do liczenia posiadająca funkcję kalendarza pochodzi z trzeciego...\nŻyjemy w czasach, gdzie większość ludzi nie wyobraża sobie życia bez telewizora. W telewizji oglądamy mecze, seriale, wiadomości i wiele innych produkcji. W wielu domach...\nDodane: 2016-04-14 :: Kategoria: Sklep Online / Elektronika, RTV, AGD\nPrasowanie to czynność, która potrafi zajmować nam bardzo dużo czasu. Trzeba przy niej zwracać również uwagę na rodzaje prasowanych materiałów i dobierać odpowiednią temperaturę, by...\nKażde wnętrze powinno być tak urządzone, by spełniało swoją funkcję praktyczną, jak i zapewniało odpowiedni odbiór estetyczny. Wielu specjalistów od wystroju wnętrz zauważyło, że na...\nCyfryzacja naszego życia stała się faktem. Dziś niewiele już istnieje źródeł sygnału analogowego. Większość urządzeń to urządzenia cyfrowe, które do prawidłowego działania wymagają odpowiednich peryferiów....\nNajlepsze materacyki do łóżeczek od 3kiwi.pl


Marta's Food Diary: Domowy majonez (wegetariański)/ Homemade mayo (vegetarian)\nDomowy majonez (wegetariański)/ Homemade mayo (vegetarian)\nPrzepis ten został opublikowany na blogu, za czasów gdy jeszcze jedliśmy jajka, jednak pozostawiam go tutaj, gdyż jest on świetnym zamiennikiem sklepowego majonezu. A moim celem też jest promowanie domowej roboty dodatków.\nThis recipe was publish, some time ago when we still were eating eggs, however I will leave it here, as my other goal is to promote homemade stuff and this mayo is so easy and way better than store-bought.\nDomowy majonez to jest to. Mówi się, że odkąd zaczniesz robić swój już nigdy nie wrócisz do sklepowego, ja sie z tym 100% zgadzam! Jest kremowy, ziołowy, z fajną nutą czosnku. Miałam 6 podejść do majonezu, za 7 razem się udało, a kombinowałam z różnym typem musztardy, oliwy, z różnymi dodatkami, z ilości jaj no i rozdzielaniem białek od żółtek. Poniżej opisany przykład jest według mnie idealny i wychodzi mi teraz przepyszny za każdym razem. Całość zajmuje mi niewiele ponad 5 min! Ja używam na co dzień Termomix, jednak mikserem ręcznym też można. Powodzenia!\n- 2 lub więcej ząbków czosnku\n- garść świeżych lub suszonych ziół: np. szczypiorek i koperek\nW Termomixie: wrzucamy całe jajko, nałożyć motylek, temp 37C, obroty 4, czas 2,5 min.\nBez Termomixa: do ciepłej miski wrzucamy jajko, można ew. ubijać nad garnkiem z parującą wodą ( podwyższona temp szybciej ubija jajko), i miksujemy na średniej prędkości kilka minut aż do puszystej pianki, nie sztywnej.\nNastępnie, wrzucamy poszatkowane zioła, zmiażdżony czosnek, musztardę, cytrynę i przyprawy. Teraz już bez wyższej tempartury, normalnie miksujemy ok 2 min do wymieszania składników, teraz konsystencja będzie bardzie wodnista, ale to się zaraz zmieni.\nNa sam koniec zostawiamy olej, czas miksując powolutku wlewamy 180- 200ml oleju.\nW Termomixie: wlewamy olej powolutku na nakrętkę - miarkę, prędkość miksowania nadal obroty 4, czas 2 min. Wtedy do miski mieszającej powolutku będzie spadać nasz tłuszcz, w ten sposób idealnie zmiesza się z pozostałą masą tworząc kremową konsystencje.\nBez Termomixa, do miski cały czas miksując na średnich obrotach bardzo powoli wręcz kropelkami dolewamy olej. Miksujemy na kremową konsystencje, ok 2 min.\nI oto on. Domowy Majonez. Przenosimy go do słoiczka, przechowywać w lodówce. U nas nie utrzymał się dłużej niż trzy dni bo zazwyczaj zjadany jest bardzo szybko. Przed podaniem można majonez lekko schłodzić w lodówce.\n*Jeśli konsystencja będzie zbyt wodnista, a mogło tak się stać np. przez zbyt wysoką temp oleju (zdarzyło mi się tak kilka razy podczas wielkich upałów), można olej schłodzić lekko przed dodaniem do mikstury by zgęstniał.\nPosted by martilla at 10:24\nLabels: dip, inne, majonez, mayo, Others\nDomowy majonez (wegetariański)/ Homemade mayo (veg...


dodano: 2013-07-01 23:17 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nNie wiem o co wgl chodzi ale jeśli przez ostatnie kilka dni jechaliście tą ścieżką to może zauważyliście powykrzywiane,poprzewracane znaki i zapory drogowe które zabezpieczały mostek nad strugą gdy łatali tę wgłebienia które leżą teraz w strumieniu....komuś się nudziło czy ocb wgl?Jeszcze nie oddana inwestycja a juz akty wandalizmu?\nA,i ktoś się już zaopkieował stalowymi słupkami po znakach przy wiadukcie w Olku,więc można wysnuć tezę,iż to działanie z powywracanymi znakami nie było przypadkowe.....\nwypowiedź edytowano: 2013-07-01 23:25:21 przez: darek1107\ndodano: 2013-07-02 14:34 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nNie popieram aktów wandalizmu ale wygląda na to, że nawet osoby o zwojach mózgowych prostych (grzecznie mówiąc) dostrzegli, iż wprowadzone rozwiązania w oznakowaniu są zbędne (dalej: bezmyślne).\nSwoją drogą spójrzcie na jakość osadzenia słupków w gruncie. Zwykły kształtownik dospawany, zero betonu... Ale to dobrze...\ndodano: 2013-07-02 15:04 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nGarść fotek z dzisiaj, czyli 2 lipca. Początek niezły, rowerki ładnie namalowane, a już na skrzyżo.....\nwypowiedź edytowano: 2013-07-02 15:04:34 przez: julo\ndodano: 2013-07-02 15:06 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\n...waniu z drogą na Barbarkę radosna tfu-rczość malarska\ndodano: 2013-07-02 15:10 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nNastępne skrzyżowanie, tym razem z drogą leśną (nie publiczną), niedopuszczoną do ruchu kołowego - szlaban. Jest to droga zakładowa tylko do gospodarki leśnej. Zgodnie z Ustawą o lasach ruch pojazdów mechanicznych (czyt. silnikowych) oraz zaprzęgowych może odbywać się tylko po drogach leśnych oznaczonych.\nwypowiedź edytowano: 2013-07-02 21:02:08 przez: julo\ndodano: 2013-07-02 15:13 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nDlatego dla naszego bezpieczeństwa namalowano P-10 przez drogę, po której kilka razy w roku przejeżdża ciągnik leśników. Wszystkie samochody grzybiarzy nie mają prawa tu wjeżdżać.\ndodano: 2013-07-02 15:16 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nNa skrzyżowaniu za mostem, czyli z drogą do Zamku Bierzgłowskiego również nie żałowali farby.\ndodano: 2013-07-02 15:17 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nNa szosie pojawiły się takie tablice.\ndodano: 2013-07-02 15:19 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nPrzed tunelem podjazd zaopatrzono w barykadę. Da się przejść z lewej strony, ale podjechać już nie - zbyt miękko, brak przyczepności.\ndodano: 2013-07-02 15:22 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nOdcinek od tunelu do Świerczynek prezentuje się różnie. Przejechałem go od strony Świerczynek. Na początku jest tak... - widok do tyłu, czyli w kierunku Świerczynek\nwypowiedź edytowano: 2013-07-02 15:22:46 przez: julo\ndodano: 2013-07-02 15:24 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nDalej trochę inaczej..."gdzie strumyk płynie z wolna"\ndodano: 2013-07-02 15:26 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nPrzed wiaduktem w Różankowie...\ndodano: 2013-07-02 15:28 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nStudzienki odwodnienia wykopu...\ndodano: 2013-07-02 15:29 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\n...ślady bytowania człowieka (z łopatą)\ndodano: 2013-07-02 15:58 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nNiestety, projektant wykorzystał ten punkt Rozporządzenia - wytłuszczone. Tylko ,że w przypadku np. drogi leśnej, która nie jest dopuszczona do ruchu publicznego nie ma mowy o pierwszeństwie!!!\nPoza obszarem zabudowanym przejazdy dla rowerzystów można wyznaczać tylko na skrzyżowaniach. Jeżeli ciąg rowerowy przekracza drogę z pierwszeństwem, na drodze dla rowerów należy zastosować środki spowalniające ruch, a bezpośrednio przed wjazdem na jezdnię zakończyć drogę dla rowerów przez umieszczenie znaku C-13a, tak aby rowery były przeprowadzane przez drogę z pierwszeństwem. Chore? Chore!\nwypowiedź edytowano: 2013-07-02 21:01:06 przez: julo\ndodano: 2013-07-02 16:17 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nOdcinek Świerczynki - Pigża.\ndodano: 2013-07-02 16:20 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nTo samo miejsce widziane z góry.\ndodano: 2013-07-02 23:12 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nByłbym zapomniał. W tym miejscu (skrzyżowanie z drogą leśną) brakuje znaku "uwaga, czarny jeleń na dwóch łapach", czyli A-18b"\ndodano: 2013-07-03 16:28 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nszkoda ,że tak utrudniana rowerzystom jazda po DR nie jest również samochodom.Ostatnio widziałem niestety z daleka jak w okolicach Wybczyka jechał po niej samochód (zielona stara Corsa).Może przeinteligentni i zapobiegawczy urzędnicy zajęli by się najpierw powstrzymaniem ruchu samochodowego po "nowopowstałej" DR ?\nNie jestem zwolennikiem niszczenia czyjejś pracy -tak "wycięcie" kilku znaków obok ścieżki powinno zmusić do myślenia jajogłowych pierdzistołków.Jak znam życie jedynym ich wnioskiem bedzie masywniejszy i lepiej zabezpieczony znak zakazu......i jeszcze jedna myśl przyszła mi do głowy -może warto postawić na DR fotoradar?\ndodano: 2013-07-03 16:42 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nPowinny być na przecięciach z innymi drogami słupki uniemożliwiające wjazd innym pojazdom, ale projektant tego jakoś nie przewidział.\ndodano: 2013-07-04 15:45 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nTaka sam droga, teren niezabudowany, podobne skrzyżowanie,takie samo prawo i ... - niedaleko W-wy. Zdjęcie z portalu InfoBike za Zielonym Mazowszem. o znaczy, że można odpowiednio oznakować takie miejsca. Do tego zapory i słupki przeciw samochodom. U nas projektanci o tym nie pomyśleli.\ndodano: 2013-07-06 17:21 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nNo to jedziemy dalej. Prezentuję zdjęcia skrzyżowań do wylotu ddr pod Raciniewem. Ale na początek miła niespodzianka czeka na rowerzystów przed tunelem. Jeszcze kilka dni temu można było wyjść w lewo na drogę szutrową,która stanowi "bajpas", czyli objazd prowadzący do Świerczynek. Teraz "poprawiono" barykadę, bo położono jakiś kabel. Co chwilę kolejni rowerzyści wspinają się po barykadzie, by jechać dalej gruntówką. Nikt nie pomyślał, żeby zrobić choćby prowizoryczne schodki, ot na przykład położyć kilka bali, by rowerzyści mogli się wydostać na górę. Póki co, rowerzyści radzą sobie jakoś. Takie 2 in 1 - jazda na rowerze i wspinaczka za jednym zamachem.\nps. opinii spotkanych rowerzystów nie cytuję, chyba wiadomo dlaczego? pik, pik, pik....\nwypowiedź edytowano: 2013-07-06 18:17:48 przez: julo\ndodano: 2013-07-06 17:25 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nPo dojeździe do Świerczynek śmigamy dalej, a po minięciu dawnej stacji Pigża spotykamy skrzyżowanie z drogą Pigża - Leszcz. Prowadzi ona do kilkunastu gospodarstw. Można sobie wyobrazić, jakie jest natężenie ruchu na tej drodze. Skrzyżowanie wygląda tak:\ndodano: 2013-07-06 17:30 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nJedziemy sobie dalej do skrzyżowania z drogą Łubianka - Zamek Bierzgłowski. A tu miła niespodziewanka. Skrzyżowanie oznakowano zgodnie z logiką. Może dlatego, że nie jest to leśna droga, tylko asfaltowa szosa?\ndodano: 2013-07-06 17:32 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nZnaczy się można. Na szosie także odpowiednie znaki.\ndodano: 2013-07-06 17:34 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nJadąc dalej mijamy skrzyżowanie z drogą gospodarczą. Wszystko jest OK.\ndodano: 2013-07-06 17:39 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nMając w pamięci poprzednie skrzyżowanie myślimy sobie, a nóż, a widelec, może następne tez będzie sensownie oznakowane?Dojeżdżamy do drogi łubianka - Bierzgłowo - Łążyn (546) i.... serpraaaajz! Powtórka z rozrywki. Najpierw zawijas, żeby się cyklista za nadto nie rozpędził, a potem P-10. A co tam. "Niech se nie myśli, że jedzie". To dla jego dobra.\nwypowiedź edytowano: 2013-07-06 17:59:08 przez: julo\ndodano: 2013-07-06 17:43 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nKolejne skrzyżowania z drogami asfaltowymi można było, jak się okazuje, oznakować po ludzku.\ndodano: 2013-07-06 17:46 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nNastępne skrzyżowanie przed Wybczykiem.\ndodano: 2013-07-06 17:51 tytuł: droga rowerowa Toruń - Unisław\nKolejne skrzyżowanie w Wybczu. Można zrobić normalnie? - Można, tylko dlaczego nie wszędzie?


Za chwilę zakaz wypowiedzi w mediach...\nMa rację pan Wiśniewski, utajniony redaktor żydowskiej gazety dla Polaków robiący za "księdza".\nPrzed wojną pewnie lżyłby tych nielicznych księży w III Rzeszy którzy sprzeciwiali się "prawu państwowemu" wprowadzonemu przez demokratycznie wybranego Hitlera.\nOczywiście "w trosce o pokój na linii państwo-kościół"\nGW i to całe tokfm miała aspiracje do bycia liberalnym głosem w tym kraju a stała się zwykła agitką podlaną antyklerykalnym sosem rodem z głębokiego PRL ale to w sumie nie dziwne biorąc pod uwagę w jakim środowisku wychowywali się redaktorzy tego wydawnictwa. Im nigdy nic nie przeszkadzało pod warunkiem, że na pierwszym miejscu zawsze są interesy ich wspólnoty plemiennej.\nWypowiedź jakiegoś kościelnego troglodyty Klozeta uznaje za ważną, w ogóle nie zamieszczając informacji o raporcie NIK!\nTo oczywiste. Najlepiej potrafią redagować WSI, półanalfabeta w pałacu, Klozeta i inne szamba.\nNie widziałem ponadto ustawy zredagowanej przez Kościół, choc różne kundle ujadaja na ten temat od dziesiątków lat!!! No i dlaczego głos jakiegos biskupa ma byc mniej wartościowy, niz Wiśniewskiego, Komorowskiego (błazna, znanego szerzej jako Shogun), Michnika, czy Urbana?\nTe odrazajace indywidua/capy - z tytułami biskupów niszczą pożyteczną niekiedy instytucję jaką mimo wszystko na przestrzeni wieków był Kościół\nOJ PANIE WIŚNIEWSKI CIASNO SIE PANU ROBI W ZAKONIE - MOŻE CZAS PRZEJŚĆ DO LEPSZYCH - GAZETA MICHNIKA I INNE " MĄDRE" GAZETY CZEKAJĄ - MOŻE LEMAŃSKI I BARTOŃ BĘDĄ RAZEM ZAKŁADALI NOWE OŚWIECONE KOŚCIOŁY???\nTen Wiśniewski to taki "pożyteczny idiota" wybiórczej i lewaków, podobnie jak Sowa czy Boniecki. Zresztą zakon dominikanów dziś to siedlisko totalnej ciemnoty. Tomasz z Akwinu się w grobie przewraca.\nA GW w swoim stylu judzi Polaków. Lży episkopat...\nOceniono 406 razy 392\nKolejny ksiądz, który będzie pozbawiony prawa wykonywania zawodu.\nPodważa świętość biskupów.\n"Autorka pozwu pije najpewniej" - kim jest autorka pozwu, co pije i czy pije w godzinach pracy?\nOceniono 221 razy 205\nO. Ludwik Wiśniewski jest znaczącą postacią w polskim Kościele. Ma wielkie dokonania i trzeba uszanować Jego zdanie. Można się z Nim zgadzać lub nie ale nie wolno Go szykanować. Można przecież napisać artykuł polemiczny do TP.\nOceniono 176 razy 168\nZ Kościołem to jak z ruskimi: bez wodki nie razbieriosz o co im kaman chodzi. Mimo żartobliwej formy piszę to zupełnie poważnie: oni żyją w rzeczywistości niezrozumiałej dla absolutnej większości świeckich. Krytykowanie czy obrażanie się za nich o jakieś wypowiedzi ma tyle sensu co obrażanie się na kozę która zjadła właśnie ulubiony krzaczek właściciela.\nOceniono 423 razy 409\nOpinia biskupów nie jest nauką Kościoła i nie obowiązuje wszystkich katolików, a zwłaszcza prezydenta - pisze w "Tygodniku Powszechnym" o. Ludwik Wiśniewski.\nOceniono 564 razy 546\nBędzie kolejny nakaz typu: "morda w kubeł"!\n"..Opinia biskupów nie jest nauką Kościoła " to święte słowa.\nPowinny wisieć przy wejściu do każdego kościoła!\nOceniono 459 razy 443\nTo chyba pierwszy głos rozsądku wśród kleru. Niech to będzie pierwsza jaskółka zmian w sposobie myślenia. Życzę tego nam wszystkim.\nOceniono 286 razy 278\nA czym że to owa autorka udowodni swe racje oraz wskaże konkretne przykłady, bo ja mogę w każdej chwili wykazać szkodliwą działalność Episkopatu i części duchownych dla polskiej państwowości i społeczeństwa, mogę to udowadniać wymieniając z nazwiska i przytaczając wypowiedzi i fakty.\nDoskonale pamiętam Kościół i postawę duchownych z lat 80-ych, kiedy to była więź społeczna i widzę arogancję wręcz chamstwo obecnych biskupów i zakłamanych księżulków różnego autoramentu okłamujących rzesze wiernych.\nMiałem dobrych rekolekcjonistów w życiu i to im zawdzieczam jasność umysłu e tych tematach i nigdy nie stanę w jednym szeregu z większością biskupów czy ambitnymi idiotami zwanymi proboszczami, kanonikami czy czym tam jeszcze, stanę natomiast obok swojego proboszcza, bo on nadal pozostał człowiekiem.\nPolscy politycy powinni wypowiedzieć Konkordat w obecnej formie, nie dyskutować a wypowiedzieć, wtedy wszystko wróci do normy, społeczeństwo potrzebuje wsparcia duchowego ale nie biskupów owładniętych polityka i żądzą władzy, nie służą społeczeństwu.\nW każdym środowisku znajdziemy inaczej myślących. Wśród Wielebnych pasterzy też. Szkoda, że tak często są tak inni i tak strasznie pewni swoich racji.\nOceniono 329 razy 315\nPozamykani w biskupich pałac - kompletnie odlecieli. Współcześni faryzeusze. Może trochę postu i ubóstwa by im pomogło. Np. rekolekcje w "stajence"? Może wtedy cośkolwiek będą pojmować z nauki swojego Mistrza\nOceniono 357 razy 343\nPazerność,cynizm,obłuda,komisja majątkowa i inne przekręty,wpier*alanie się we wszystko-sprawiły,że co raz więcej owieczek ma w dupie klesze morały.\nGdzie rozum śpi budzą się biskupi\nOceniono 942 razy 840\nNic to nie da, takie gadanie , trzeba koniecznie w Polsce i to jak najszybciej:\nOceniono 131 razy 117\nMoże coś zostanie w głowach Wielebnych duszpasterzy. .


Wiadomości24 » Wydarzenia » Ludzie » Barbara Kaznowska kandydatką w plebiscycie Twardy Orzech\nData dodania: 2009-05-18 13:46\nBarbara Kaznowska, założycielka i prezes Fundacji Satoris, redaktor naczelna magazynu ulicznego WSPAK, została zgłoszona do plebiscytu Twardy Orzech.\nFundacja Satoris została stworzona przez Barbarę Kaznowską w kwietniu ubiegłego roku. Misją instytucji jest zawodowa aktywizacja i integracja osób marginalizowanych i wykluczonych (szczególnie niepełnosprawnych, bezrobotnych, bezdomnych oraz migrantów) a także podnoszenie świadomości w dziedzinie aktywnych metod pomocy i społecznej odpowiedzialności biznesu.\nOd listopada 2008 fundacja wydaje magazyn uliczny WSPAK, którego redaktorem naczelnym jest pani Barbara. Magazyn promuje postawy obywatelskie, rozwój społeczności lokalnych, walkę z nałogami, alienacją społeczną, biedą. Ponadto zapewnia zajęcie i dochód wielu bezdomnym i bezrobotnym – organizuje szkolenia w zakresie technik sprzedaży, rozwoju osobistego i pracy zespołowej oraz zatrudnia ich jako sprzedawców. - Chcemy pokazywać, że można nie czekać, aż ktoś pomoże, ale wziąć życie we własne ręce i próbować zmieniać je na lepsze - mówiła Barbara Kaznowska w wywiadzie dla Gazety Wyborczej.\nDziałalność Barbary Kaznowskiej i jej fundacji jest pionierska i potrzebna w Polsce. Rynek magazynów ulicznych nadal jest bardzo skromny, a problem bezrobocia oraz bezdomności - wciąż bardzo poważny.\nPlebiscyt Twardy Orzech ma na celu wyłonienie osób ponadprzeciętnych. Rzeźbioną w srebrze i złocie statuetką, nagrodą Plebiscytu, wyróżniani w poprzednich latach byli m.in. Jerzy Owsiak, Anna Dymna (za osiągnięcia jej fundacji "Mimio wszystko"), Norman Davies, autor monumentalnych opracowań historii Polski, czy Ewa Błaszczyk, inicjatorka akcji "Budzimy do życia". Wiadomości24.pl wspólnie z Programem 1 Polskiego Radia prowadzą ten plebiscyt. Na zgłoszenia czekamy do 12 grudnia.\nTagi: fundacja plebiscyt Wspak Satoris Twardy Orzech Barbara Kaznowska magazyn uliczny barbara kazanowska wspak\nPani Kaznowska jest KIMŚ kto pomógł,nie tylko mnie,ale również innym bezdomnym w odnalezieniu nowego,lepszego sensu życia.


Parafia Matki Bożej Częstochowskiej w Krakowie | Fotowoltaika – prosimy o wsparcie (filmik na YouTube)\nJesteś tu: Home » Aktualności » Bez kategorii » Fotowoltaika – prosimy o wsparcie (filmik na YouTube)\nFotowoltaika – prosimy o wsparcie (filmik na YouTube)\n„Wiemy, że technologia oparta na spalaniu silnie zanieczyszczających paliw kopalnych, zwłaszcza węgla, ale także ropy naftowej, a w mniejszym stopniu gazu, powinna być stopniowo zastąpiona” – pisał w encyklice „Laudato si” papież Franciszek i apelował, by „wykorzystać odnawialne źródła energii”.\nInstalacja fotowoltaiczna jest to zestaw niezbędnych urządzeń, którego celem jest wyprodukowanie prądu z promieni słonecznych. Na instalację składają się panele fotowoltaiczne (ogniwa, panele, baterie słoneczne, moduły fotowoltaiczne), falownik (inaczej inwerter) i dwukierunkowy licznik energii. Panele fotowoltaiczne pochłaniają fotony (czyli elementarne cząstki światła) i przetwarzają go w prąd stały, który poprzez przewód prądu stałego przepływa do falownika. Z kolei falownik (inwerter) przetwarza ten prąd stały w prąd zmienny, z którego właśnie korzystamy w domu. Wytworzoną energię elektryczną zużywamy na bieżąco, a ta która nie zostaje zużyta – magazynowana jest w sieci, a później zużywana nocą lub zimą. Do obliczenia zużytej i zmagazynowanej energii służy dwukierunkowy licznik energii.\nPrzez założoną instalację fotowoltaiczną chcemy pokazać, że warto dbać o środowisko. Chcemy odpowiedzieć na wezwanie Papieża Franciszka. Cieszę się, że udało się i nam dokonać razem z Wami realizacji tego projektu – montażu instalacji fotowoltaicznej.\nPomóż zebrać 270 600 zł dokonując wpłaty przelewem tradycyjnym lub składając ofiarę na składkę w 3. niedzielę miesiąca.\nKonto parafialne (wpłaty przelewem tradycyjnym:\nPKO BP SA 46 1020 2906 0000 1802 0171 3056 z dopiskiem fotowoltaika\nZa okazane dobro serdecznie dziękujemy! Prezentujemy Wam Drodzy Parafianie i nasi Sympatycy filmik, na którym widać już zamontowaną instalację fotowoltaiczną.\no. Augustyn Spasowicz – proboszcz\n← Koniec dyspens. (previous entry)\n(next entry) OGŁOSZENIA PARAFIALNE 12. Niedziela Zwykła – 20 czerwca 2021 r. →


Sprzątanie hal, magazynów i sklepów wielkopowierzchniowych - Strefa Czystości\nProwadzenie działalności handlowej, zwłaszcza w obiektach wielkopowierzchniowych, wymaga szczególnej dbałości o czystość i porządek wewnątrz i w bezpośrednim otoczeniu takich obiektów. Nasza firma specjalizuje się w sprzątaniu hal, dużych i małych sklepów oraz innych obiektów handlowych, a także w czyszczeniu magazynów należących do firm handlowych. W ramach świadczonych usług realizujemy kompleksowe prace związane z utrzymywaniem porządku w wyżej wymienionych obiektach, w tym prace polegające na czyszczeniu znajdujących się w nich powierzchni ekspozycyjnych, ciągów komunikacyjnych, pomieszczeń socjalnych i sanitariatów. Utrzymywanie porządku w sklepach realizowane jest przez odpowiednio wykwalifikowanych i wyposażonych pracowników technicznych, przy użyciu wysokiej klasy preparatów czyszczących, pielęgnujących i konserwujących.\nZamiatamy i odkurzamy podłogi, ściany, sufity, instalacje i konstrukcje znajdujące się wewnątrz obiektu handlowego.\nMyjemy okna, witryny sklepowe i innego rodzaju przeszklenia wodą demineralizowaną, co zapobiega powstawaniu smug i zacieków.\nCzyszczeniem posadzek i ich impregnacją.\nCzyścimy elementy oświetlenia wewnętrznego.\nSprzątaniem ramp, podjazdów i bram wjazdowych.\nSprzątanie w obiekcie wielkopowierzchniowym\nDbanie o czystość wnętrz obiektów handlowych o dużej powierzchni, nie sprawia nam najmniejszego problemu. Nasza firma dysponuje odpowiednim sprzętem i przeszkolonymi w jego obsłudze pracownikami, dzięki czemu sprzątanie sklepów jest jedną z podstawowych usług, jakie realizujemy. W jej ramach zajmujemy się odkurzaniem całej powierzchni obiektów handlowych, czyszczeniem, impregnacją i polerowaniem posadzek, myciem okien, a także dbaniem o czystość pomieszczeń socjalnych, sanitariatów i głównych ciągów komunikacyjnych w danym obiekcie.\nZadbamy o czystość we wnętrzu sklepowego magazyny niezależnie od zajmowanej przez niego powierzchni. Sprzątanie magazynów obejmuje taki zakres czynności, jak: odkurzanie podłóg, ścian, sufitów i innych elementów infrastruktury technicznej tego typu obiektów, czyszczenie posadzek, mycie okien, podjazdów, ramp i bram prowadzących na teren magazynu, czyszczenie elementów oświetleniowych, mycie regałów oraz innych elementów wyposażenia.\nSprzątanie hal sklepów\nPodejmujemy się sprzątania obiektów handlowych zlokalizowanych w halach o różnej powierzchni, od obiektów niewielkich po sklepy wielkopowierzchniowe. Sprzątanie hal magazynów zaczynamy od dokładnego odkurzenia całej powierzchni danego obiektu, łącznie ze ścianami i sufitami, następnie przystępujemy do czyszczenia posadzek i innych elementów wyposażenia oraz podstawowej infrastruktury technicznej danego obiektu, a na myciu okien i witryn sklepowych kończąc. Prace realizowane są przez doświadczone osoby, co jest gwarancją dużej sprawności oraz wysokiej jakości ich wykonania.


Maj w świetlicy - Szkoła Podstawowa nr 38 w Poznaniu\nW piątek 06.05.2016 r. w godz. 10.00 – 12.00 odbył się w naszej szkole Międzyświetlicowy Konkurs Tańca Integracyjnego, którego organizatorami byli nauczyciele naszej świetlicy: p. Lucyna Podolak, p. Karina Zastrow i p. Renata Maliszewska.\nDo udziału w konkursie zgłosiło się 9 grup świetlicowych z ośmiu poznańskich szkół. Wszystkich przybyłych uczestników powitała p. dyrektor Anna Sobczak. Przedstawiła też 3-osobową komisję konkursową, w której skład weszły:\np. Justyna Szychowiak – doradca metodyczny w zakresie muzyki,\np. Ewa Nowak – doradca metodyczny ds. świetlic,\np. Lucyna Podolak – kierownik świetlicy w SP nr 38.\nNasi uczniowie nie brali udziału w konkursie, ale w sposób taneczny powitali i pożegnali uczestników konkursu. Na początku dziewczynki z klasy 3d zatańczyły „Swing w uliczce”, a na zakończenie zaprezentowały „Bujany walczyk”, śpiewając wraz ze wszystkimi gośćmi, którym tekst piosenki wręczaliśmy z chwilą przybycia do szkoły.\nWszystkie grupy świetlicowe starannie przygotowały się do konkursu. Prezentowały różnorodny repertuar muzyczny i taneczny. Niektóre zespoły postarały się też o odpowiedni strój i rekwizyty. Po występie wszystkich grup komisja konkursowa udała się na naradę, a nasi goście zostali zaproszeni na poczęstunek. Obrady jurorów trwały dość długo, dlatego uczestnicy konkursu, korzystając ze sprzyjającej pogody, spędzili miłe chwile na naszym boisku.\nI miejsce – Zespół Szkół z Oddziałami Integracyjnymi i Specjalnymi nr 2 za Afrykański Taniec Radości,\nII miejsce – Szkoła Podstawowa nr 7 za taniec Czekolada,\nWyróżnienie – Zespół Szkół Specjalnych nr 102 za taniec Lepsza połowa.\nWszyscy laureaci otrzymali dyplomy i nagrody rzeczowe, a pozostali uczestnicy konkursu dyplomy za udział.\nNa pożegnanie zwycięska grupa jeszcze raz zaprezentowała swój taniec.\nBył to pierwszy tego rodzaju konkurs ogłoszony dla poznańskich świetlic szkolnych, ale mamy nadzieję, że nie ostatni, ponieważ spotkał się z uznaniem jurorów oraz zainteresowaniem uczestników.\nW czwartek 19.05.2016 r. odwiedziły nas dzieci z Przedszkola nr 64 im. Bolka i Lolka oraz dzieci z naszego oddziału przedszkolnego. Zaprezentowaliśmy im przygotowane w tym roku szkolnym w świetlicy przedstawienie teatralne pt. „Baśniowy ambaras” w wykonaniu dzieci z klasy 2a.\nByło nam miło sprawić przyjemność młodszym koleżankom i kolegom, zwłaszcza że niektórzy z nich będą wkrótce uczniami naszej szkoły.\nMamy nadzieję, że po wspólnym spotkaniu będą mile wspominać dzieci i nauczycieli ze Szkoły Podstawowej nr 38 w Poznaniu.\nCały maj nie skąpił nam ciepła i pięknej pogody, dlatego każdą możliwą chwilę staraliśmy się spędzić na powietrzu. Korzystaliśmy ze wszystkich miejsc przeznaczonych do gier i zabaw – z boisk, z ogródka oraz z placu zabaw i otaczającego go terenu. Zabawy ruchowe, sprawnościowe, tematyczne, zajęcia relaksacyjne i gry sportowe to nasze ulubione formy aktywności, a możliwość przebywania na łonie natury oraz obserwowania i podziwiania jej piękna stanowi zawsze dodatkowy atut.\nTworzyliśmy bardzo różnorodne prace plastyczne,\nSprawdzaliśmy naszą wiedzę i umiejętności zdobyte w pierwszym lub kolejnym roku nauki w zabawach umysłowych i dydaktycznych, w zagadkach, łamigłówkach i quizach,\nRozmawialiśmy o naszych pasjach, fascynacjach, ulubionych zajęciach,\nKontynuowaliśmy akcję „Cała świetlica czyta dzieciom” oraz rozmawialiśmy o książkach, ich wartości, ulubionych lub szczególnie polecanych utworach. Staraliśmy się wyjaśnić myśl „Kto czyta, żyje wielokrotnie”.


Poseł Paweł Kobyliński z Nowoczesna, o broni palnej. | Andrzej Turczyn\nPoseł Paweł Kobyliński z Nowoczesna, o broni palnej.\nDzięki zaangażowaniu czytelnika mojego bloga, przedstawiam krótki wywiad z posłem klubu poselskiego Nowoczesna, Pawłem Kobylińskim. Pan poseł wybrany z list Komitetu Wyborczego Kukiz’15, zmienił barwy klubowe przechodząc do klubu poselskiego Nowoczesna. Pan poseł przy okazji dyskusji o projekcie ustawy o broni i amunicji, wyraził zgodę na udzielenie odpowiedzi na zadane pytania.\nAby nie było wątpliwości, Nowoczesna to partia z przeciwnego bieguna wobec mojej wizji świata i wartości. Mogę mieć swoje indywidualne przekonania, a o tym co do powiedzenia o broni ma pan poseł Paweł Kobyliński sami poczytajcie. Ryszard Petru na podobne jak poniżej pytania nie chciał udzielić odpowiedzi, milcząc na wysłane e-maile. Od osób z jego otoczenia uzyskałem informację, że jest zbyt zapracowany aby udzielić mi odpowiedzi.\nNiezależnie od powyższych uwag, które jako bloger mogę chyba uczynić, cieszy mnie gdy posłowie prezentują własne poglądy na temat broni palnej. Polacy przecież muszą znać fakty. Na ich podstawie przecież będą dokonywać wyborów.\nPrzedstawiam moim zdaniem pouczający wywiad z panem posłem Kobylińskim:\nPaweł Kobyliński: Broń palna to przede wszystkim narzędzie, które w nieodpowiednich rękach może uczynić wiele złego. Dlatego posiadanie broni palnej musi być regulowane przez prawo.\nP.K.: Zasady wydawania i cofania pozwoleń na broń reguluje w Polsce ustawa o broni i amunicji. Ustawa wyszła 21 maja 1999 roku, a od tego czasu była już wielokrotnie zmieniana. Zapewne o czymś to świadczy i dlatego rozmawiam tu dziś z Panem.\nP.K.: Trudno mi opiniować za kogoś, ale dla mnie jako Posła na Sejm ważne jest by prawo w Polsce chroniło bezpieczeństwo obywateli. Nie wiem jednak na ile zmiana prawa o dostępie do broni to bezpieczeństwo umocni, a może właśnie osłabi. Założenia projektu ustawy o broni i amunicji zakładają, jak rozumiem, zwiększenie owego bezpieczeństwa przez możliwość dostępu do broni większej liczby obywateli, którzy ukończyli 21 lat, są zdrowi na umyśle i nie mają konfliktu z prawem. Obawiam się jednak, że owo zwiększenie dostępności do broni może bezpieczeństwo obywateli znaczniej osłabić. I wynikać to może z nieszczelności systemu, który Państwo w projekcie ustawy proponujecie. Mówi Pan, że Polacy mają nadzieję na zmiany w systemie dostępu do broni. Wydaje mi się, że przytłaczająca większość obywateli obawia się właśnie zwiększenia dostępu do broni. Może wynika to ze stereotypów, taki sposób myślenia, ale broń palna to narzędzie, którym można zabić w ułamku sekundy.\nP.K.: Uważam, że zawsze należy rozmawiać i starać się zrozumieć argumenty drugiej strony. Debata, nawet na tematy trudne, pozwala przełamywać lody. Najgorszą z możliwości jest udawać, że sprawy nie ma, że nie ma w Polsce problemu na przykład z nielegalną bronią. Ktoś, kto bardzo chce posiadać broń palną i stara się ją pozyskać nielegalnymi kanałami pewnie w końcu dopnie swego, ale wówczas łamie prawo za co grozi kara długoletniego pozbawienia wolności. Państwo, jak rozumiem, chcecie upowszechnić dostęp do broni. Chciałbym jednak, by ewentualna zmiana prawa była bardzo dobrze przemyślana, bo przecież od tego zależy bezpieczeństwo Polaków. I dlatego należy o tych rzeczach mówić.\nP.K.: Jak już wspominałem – należy rozmawiać. Państwo, jak widać, tworzycie panele dyskusyjne, jesteście aktywni w internecie, wychodzicie z inicjatywą do ustawodawców. Chcecie zmiany w prawie do dostępu do broni palnej i widzę Waszą determinację. Są jednak w Polsce miliony osób, które takich zmian najnormalniej w świecie się boją. Mają po prostu inne spojrzenie na to zagadnienie. I na tym polega demokracja.\nP.K.: Nie miałem okazji. Pozdrawiam\nT.: Dziękuję za rozmowę.\nKarabin Mauser 98 perski – na sprzedaż\nStrzelectwo w Polsce rozwija się niezwykle intensywnie\nKara działa po popełnieniu przestępstwa, a nam potrzebne prawa, które będą zapobiegały przestępstwom lub pozwalały na obronę\nCenzin wchodzi na cywilny rynek broni i amunicji\nTags: broń, Nowoczesna, Paweł Kobyliński