StereoLife - Harman Kardon Citation Tower\nAudiofile interesujący się wzmacniaczami lampowymi, srebrnymi kablami i słuchawkami z najwyższej półki czasami zapominają o tym, że cała ta aparatura stanowi zaledwie część, a może nawet margines szeroko rozumianej branży elektronicznej. Odnoszę wrażenie, że - mimo wielu pozytywnych zjawisk - oba te światy coraz bardziej się od siebie oddalają. W ostatnich latach paliwem napędzającym rozwój branży audio były pliki i streaming, a więc rozwiązania, które przywędrowały tu z krainy komputerów. Pomostem między porządnymi głośnikami a sprzętem wideo - telewizorami i projektorami - są nowoczesne amplitunery i wzmacniacze lub systemy typu all-in-one wyposażone w odpowiednie złącza. Wielu użytkownikom trudno też wyobrazić sobie słuchanie muzyki bez smartfona lub tabletu. Z punktu widzenia producentów słuchawek i głośników bezprzewodowych, to właśnie inwazja urządzeń mobilnych okazała się długo wyczekiwaną rewolucją, która otworzyła przed nimi nowe możliwości i umożliwiła wprowadzenie lepszego dźwięku tam, gdzie wcześniej nie odważylibyśmy się o nim marzyć. Małych firm specjalizujących się w produkcji hi-endowych kabli lub ramion gramofonowych może to nie obchodzić, ale elektroniczni giganci z utęsknieniem czekali na kolejną dużą nowość, kolejny krok w przyszłość, kolejne chwytliwe hasło, które sprawi, że tak zwani normalni ludzie zaczną rozglądać się za nowym sprzętem grającym. I niedawno się doczekali. Tak, jak chętnie wchodzili w temat plików hi-res, streamingu i systemów multiroom, tak teraz oszaleli na punkcie wirtualnych asystentów. Skończyły się czasy, gdy sprzęt audio miał służyć tylko i wyłącznie do słuchania muzyki. Teraz głośniki mają także łączyć się z telewizorami i smartfonami, tworzyć różne strefy i rozprowadzać dźwięk po całym naszym domu, a także komunikować się z nami - albo za pośrednictwem aplikacji, albo głosowo, odpowiadając na nasze pytania i wykonując konkretne komendy. Najnowszym ucieleśnieniem tej wizji są głośniki Harman Kardon Citation. Seria obejmuje modele o różnych kształtach, rozmiarach i zastosowaniach, od małych głośników, które można postawić wszędzie, przez soundbary i subwoofery, aż po potężne, aktywne kolumny podłogowe sprzedawane w parach i fabrycznie skonfigurowane do pracy w systemie stereo. Oto one.\nMogłoby się wydawać, że wszystkie tego typu głośniki są podobne, ale każdy producent tego typu rozwiązań ma swoje pomysły na to, jak powinien wyglądać sprzęt audio, a nawet szerzej - co powinien robić w naszym domu. Sonos stworzył system sprytnych urządzeń, dzięki którym do firmowego multiroomu podłączymy posiadany już sprzęt. Rozwiązanie jest genialne w swojej prostocie, ale dostępne głośniki nie imponują. Tak zwanym normalnym użytkownikom w zupełności wystarczają, ale dla melomanów to jeszcze nie ta jakość brzmienia. To samo można powiedzieć o systemie Denona. Sytuacja zmieniła się w momencie, gdy firma zaczęła wsadzać HEOS-a również do swoich streamerów i amplitunerów. Przy okazji dostały go sieciowe urządzenia Marantza. W audiofilskim systemie stereo można więc postawić wysokiej klasy odtwarzacz, a w sypialni lub pokoju gościnnym zainstalować niewielki głośnik i zarządzać odtwarzaniem muzyki za pomocą jednej aplikacji. Podobnie jest w przypadku Bluesounda, do którego ekosystemu dołączyły klocki NAD-a i aktywne kolumny DALI. Dużo do powiedzenia w tej materii ma również Yamaha, której MusicCast jest najbardziej rozbudowanym tego typu systemem na rynku. Dość powiedzieć, że można zacząć od małego głośnika z radiobudzikiem, a skończyć na potężnym systemie hi-fi albo fortepianie. Harman Kardon poszedł trochę inną ścieżką. Spodziewałem się, że firma szybko zaprezentuje swój multiroom z dedykowaną aplikacją, jednak nigdy się to nie stało. Amerykanie postanowili oddać sprawy software'owe w ręce specjalistów. Zamiast własnej apki, kwestię łączności sieciowej i łączenia poszczególnych urządzeń w grupy przerzucili na system Google Home, natomiast odtwarzanie muzyki - na aplikacje serwisów streamingowych.\nSwoją drogą, sprawa jest bardzo ciekawa i wciąż nierozwiązana. Każda licząca się firma musiała w pewnym momencie podjąć ważną decyzję i, przynajmniej przez pewien czas, mocno się jej trzymać. Producenci, którzy zainwestowali we własne oprogramowanie, na razie nie żałują. Każda firma proponująca klientom taką aplikację ma sporo roboty, ale i pewien spokój wynikający z możliwości panowania nad sytuacją. Utrzymanie takiego systemu kosztuje sporo, ale kwota ta rozkłada się na wiele, wiele urządzeń, więc nie jest to zbyt bolesne. Automatycznie wytworzyło się także pewne przywiązanie użytkowników do danej aplikacji i sprzętu, z którego korzystają. Jeśli mamy już cztery różne urządzenia danej marki, piątego raczej nie weźmiemy od innego producenta. Niektórzy postanowili jednak świadomie zrezygnować z własnej aplikacji lub "pominąć" ten etap i przystosować swój sprzęt do współpracy z rozwiązaniami dostarczanymi przez technologicznych gigantów. Firmy te uznały, że nie warto wciskać klientom własnej aplikacji, skoro muzyki i tak będą słuchali za pomocą Spotify Connect albo Roona, z siecią połączą się przez Google Home, a kto wie, może za rok wszyscy będą już rozmawiali ze swoimi głośnikami i łączyli je nie z innymi urządzeniami audio, ale na przykład z inteligentnym oświetleniem? Każdy oczywiście czymś ryzykuje. Firmy dysponujące własną aplikacją mogą w pewnym momencie po cichu z niej wychodzić, bo nie będą w stanie ogarnąć wszystkich dodatków i funkcji, z jakich klienci chcieliby korzystać. Druga grupa ryzykuje tym, że technologiczni giganci skopią temat i zamiast dać ludziom fajne narzędzia do słuchania muzyki, poprzestaną na głupich gadżetach. Jak będzie, tego jeszcze nie wiemy.\nAsystent a sprawa audiofilska\nMożecie mówić co chcecie, ale audiofile jednak różnią się od klientów elektronicznych supermarketów. Tych pierwszych najbardziej interesują wysokiej klasy kolumny wykonane w tradycyjny sposób. Przyglądają się membranom, cewkom, obudowom i zwrotnicom, a z danych technicznych liczy się dla nich tylko skuteczność i impedancja, ewentualnie pasmo przenoszenia lub częstotliwość podziału. Druga grupa ma to wszystko w głębokim poważaniu. Dla takich ludzi, sprzęt grający to coś, co należy do świata szeroko pojętej technologii. A skoro w telewizorze możemy mieć inteligentnego pilota, którego pytamy o pogodę, głośniki również powiny być funkcjonalne i nowoczesne. Wiem, że audiofilom czasami ciężko to zrozumieć, ale pomyślcie jakimi kryteriami kierujecie się kupując, nie wiem, lodówkę. Kogo interesuje jaki ma agregat albo skraplacz? Chcemy, aby była pojemna, ładna i cicha, a z dodatkowych funkcji chętnie weźmiemy każdy gadżet, jak przezroczyste drzwi, pojemniki na napoje czy funkcja zamiany zamrażalnika w drugą lodówkę. Jeżeli śledzicie doniesienia z wielkich wystaw elektroniki użytkowej, na pewno zauważyliście, że hasło "asystent" zdominowało absolutnie wszystko. A jeśli wielcy producenci urządzeń mobilnych i giganci komputerowi uważają, że jest to technologia przyszłości, raczej nie ma co się z nimi kłócić. Trzeba zainteresować się tematem, wczytać się w dokumentację techniczną, zdobyć odpowiednie certyfikaty i dostosować się do wprowadzanych zmian. Jeżeli w wirtualnych asystentów inwestują takie firmy, jak Google, Apple i Amazon, nikt nie będzie udawał mądrzejszego. Tym bardziej, że w tej wizji jednym z najważniejszych urządzeń służących do komunikowania się z naszym asystentem nie będzie wcale smartfon, tablet, komputer ani telewizor, ale głośnik. Mały czy duży, tani czy drogi, audiofilski czy nie - wszystko jedno. Grunt, żeby był wyposażony w mikrofon, łączność sieciową i wymagane oprogramowanie, a stanie się czymś więcej niż urządzeniem służącym do słuchania muzyki.\nMelomani, którzy nie śledzą nowinek ze świata komputerów i szeroko rozumianej elektroniki, z pewnością zastanawiają się o co w ogóle chodzi z tymi asystentami. Otóż jest to technologia, która ma nam pomóc komunikować się z różnymi urządzeniami, których używamy na co dzień, a nawet więcej - przypominać nam o ważnych wydarzeniach, podpowiadać jak powinniśmy ubrać się na wieczorny spacer po mieście, a nawet zamawiać za nas pizzę, włączać piekarnik i ustawiać nawigację w samochodzie bez naszego udziału, informując nas jedynie gdzie jedziemy i jak długo nam to zajmie. Zaczęło się od funkcji rozpoznawania mowy oraz odpowiadania na proste komendy. Ot, nowinka bez większego znaczenia. Z czasem jednak systemy oparte na sieciach neuronowych i uczeniu maszynowym stały się na tyle dobre, aby faktycznie można było z nimi rozmawiać bez poczucia, że coś tu mocno szwankuje. Przełom nastąpił 7 czerwca 2014 roku, kiedy to w trakcie eksperymentu przeprowadzonego w siedzibie Towarzystwa Królewskiego w Londynie, bot zainstalowany na potężnym superkomputerze zdał test Turinga - w trakcie kilkuminutowej rozmowy przekonał sędziów, że jest człowiekiem. Informatycy czekali na ten moment sześćdziesiąt lat.\nOd tego momentu sprawy potoczyły się bardzo szybko. Gadające programy stawały się coraz lepsze i coraz mądrzejsze. W ubiegłym roku pokazano ulepszoną wersję Asystenta Google, który był w stanie nie tylko posługiwać się językiem w taki sposób, by ludzki rozmówca nie był w stanie odróżnić jej w rozmowie od prawdziwego człowieka, ale także rozpoznawać kontekst poleceń wydawanych przez użytkownika i wiele niuansów, aby umożliwić zupełnie naturalną interakcję z dowolną osobą, która oczywiście posługuje się danym językiem. Podczas bardzo ciekawej konferencji prasowej pokazano film zarejestrowany podczas testowania technologii Google Duplex. Widać na nim, jak robot wykorzystujący tę technologię dzwoni do salonu fryzjerskiego i umawia swoją właścicielkę na wizytę. Jak to podczas rozmowy z żywym człowiekiem, pojawiają się różne pytania, wybrany termin jest zajęty, ale udaje się wybrać inną godzinę i zakończyć operację sukcesem. Nie sądzę, aby rozmówczyni była świadoma, że rozmawiała z Asystentem Google'a. Tak samo użytkownik, tudzież właściciel takiego robota, będzie mógł rozmawiać z nim tak, jak miało to miejsce na przykład w filmie "Ona". Gdyby jeszcze można było wybrać głos Scarlett Johansson...\nJak można się spodziewać, idea polega na tym, aby ułatwić życie zarówno normalnym użytkownikom, jak i ludziom pracującym w różnych firmach. Zaoszczędzić czas nie tylko na rozmowach telefonicznych, ale także szukaniu różnych rzeczy w sieci, wypełnianiu grafików czy sprawdzaniu gdzie tworzą się największe korki. Można sobie wyobrazić, że taka wirtualna sekretarka już niedługo będzie mogła nie tylko zarezerwować nam stolik w restauracji, ale także na bieżąco sprawdzać indeksy giełdowe lub wyniki meczów piłkarskich, przypominać nam o urodzinach znajomych albo wykonywać za nas przynajmniej część pracy i tym samym odciążać nas od codziennych obowiązków. Fajnie? Cóż, każdy kij ma oczywiście dwa końce. Jeżeli oglądacie dużo filmów i seriali sci-fi, na pewno wiecie jakie są możliwe scenariusze. Niektórzy powiedzą, że pachnie to już wizją przyszłości, jaką pokazali nam twórcy "Czarnego Lustra". Inni dojdą do wniosku, że każda technologia może być wykorzystywana zarówno w pozytywny, jak i negatywny sposób, a ostatecznie asystentem będzie sterował człowiek i to od niego będzie zależała jego praca. Rozwiązanie to z pewnością zainteresuje osoby niepełnosprawne, o czym większość z nas często zapomina. Wyobrażacie sobie połączenie takiego asystenta z systemem rozmieszczonych w domu kamer i prostym robotem, który może podać nam różne przedmioty lub dronem, który poleci do sklepu po bułki albo otworzy furtkę listonoszowi? Przecież wszystko to istnieje już dzisiaj. Inteligentne domy sterowane za pomocą sztucznej inteligencji, która na bieżąco będzie sprawdzać pogodę, pozamyka nam okna i włączy klimatyzację na chwilę przed burzą, a stojącemu na podjeździe autonomicznemu kabrioletowi każe wjechać do garażu? Lodówki, które sprawdzą co mają w środku, a gdy powiemy, że chcielibyśmy ugotować dziś spaghetti z krewetkami, głosem wirtualnego kamerdynera poinformują nas, że brakuje natki pietruszki, śmietana miała termin do wczoraj, a krewetki będziemy musieli wyjąć z zamrażalnika za trzy godziny, aby rozmroziły się o osiemnastej? Głośnik, który wieczorem przeczyta nam kolejny rozdział najnowszego kryminału Jo Nesbø, a kiedy zaśniemy, zgasi światło w sypialni, cichutko puści muzykę relaksacyjną, na podstawie naszego oddechu i chrapania zacznie monitorować jakość naszego snu, a jeżeli przeanalizuje dane dotyczące ruchu drogowego i stwierdzi, że korki będą mniejsze niż zwykle, da nam pospać dziesięć minut dłużej? Moim zdaniem jeżeli to przyszłość, to nieodległa. Jeżeli będziecie czytać ten test za kilka lat i nie zwrócicie uwagi na datę publikacji, pomyślicie pewnie "co za idiota, przecież wszyscy już tego używają".\nDziwne? No nie wiem... Przecież wielu z nas już w tym momencie nie wyobraża sobie życia bez smartfona. Procesory wyręczają nas tak często, że sami stajemy się coraz głupsi. Widzę to po sobie. Kiedyś w pamięci liczyłem całki i znałem tytuły wszystkich utworów na wszystkich płytach, które stały na półce obok mojego odtwarzacza. Dziś proste obliczenia muszę sprawdzić na kalkulatorze, a muzykę wybierają mi algorytmy serwisów streamingowych. Wiedzą co może mi się spodobać i najczęściej mają rację. Do wirtualnych asystentów jakoś mnie nie ciągnie, ale może po prostu nie jestem jeszcze gotowy. Wątpliwości wzbudza u mnie przede wszystkim to, że ich działanie ma się opierać na głośnikach wyposażonych w czułe mikrofony. Wiadomo, że są one potrzebne po to, abyśmy mogli nawiązać kontakt z naszym robotem, ale każdy mikrofon staje się jednocześnie pluskwą, która z pewnością zostanie wykorzystana także do innych celów. Możecie mówić, że to teorie spiskowe, ale nie ulega wątpliwości, że smartfony, tablety i telewizory już od dawna nas słuchają. Nie tylko wtedy, gdy z nich korzystamy, ale cały czas. Sam przeprowadziłem kilka eksperymentów i sorry, ale wszystko wskazuje na to, że sprawy zabrnęły dalej, niż nam się wydawało. Ot, taki przykład. Nigdy, ale to nigdy nie wpisywałem w wyszukiwarkę nic, co dotyczyłoby mebli ogrodowych. Nie pisałem na ten temat maili, nie wchodziłem na strony sklepów oferujących takie rzeczy, a podczas jazdy samochodem, gdy telefon miałem w kieszeni, rzuciłem dla jaj hasło "meble ogrodowe z technorattanu". Wracam do domu, odpalam komputer i na wszystkich stronach, na których wyświetlają się reklamy Google'a, widzę meble z technorattanu. Wydaje się, że reklamy to tylko szczyt góry lodowej. Taki asystent może przecież nauczyć się naszego głosu. Przecież będzie nas słuchał codziennie. Po jakimś czasie będzie umiał nawet podrobić różne nasze dziwne zachowania i przewidzieć jakich słów użyjemy w konkretnej sytuacji. Z założenia, będziemy także podawali mu różne informacje. A co jeśli ktoś włamie się na nasze konto i użyje asystenta, aby połączyć się z bankiem? Czy wyobrażacie sobie, że pewnego dnia przychodzicie do pracy, a koleżanka z innego działu przychodzi do Was i mówi, że jest jej bardzo miło, że pamiętaliście o jej urodzinach i zadzwoniliście złożyć jej życzenia, kiedy oczywiście nic takiego nie miało miejsca? Albo dostajecie informację o podniesieniu składki ubezpieczenia na życie, bo Wasz asystent odkrył, że palicie fajki i umówił Was na wizytę do onkologa?\nNa szczęście, każde nowoczesne rozwiązanie napotyka na swojej drodze różnego rodzaju bariery, które delikatnie, w ten czy inny sposób hamują jego rozwój i pozwalają nam przetestować pewne rzeczy zanim okaże się, że nie wszystko działa tak, jak powinno. Autonomiczne samochody jeszcze nie poruszają się po naszych drogach, a to po części dlatego, że nie wiadomo kto miałby pójść do więzienia lub zapłacić odszkodowanie gdyby takie auto spowodowało wypadek. Twórcy dronów, robotów i supernowoczesnych komputerów mają wielkie łby, ale za tym wszystkim musi nadążać prawo, etyka i choćby podstawowa przyzwoitość. Dobre wychowanie kazałoby odstawić elektryczną hulajnogę w bezpieczne miejsce po zakończonej jeździe, ale przecież można rzucić ją na chodnik lub wjechać na stację metra i zostawić na peronie, aby ktoś się o nią potknął. I to się dzieje. Dla asystentów głosowych największym problemem jest liczba i różnorodność używanych na świecie języków i dialektów. Asystent Google'a działa na razie w siedemnastu językach. Gigant z Mountain View ma przecież w tej kwestii ogromne doświadczenie. Aby tak się stało, za oprogramowaniem musi jednak pójść sprzęt. I tu dochodzimy do bohatera naszego testu.\nKiedy otrzymałem informację o premierze głośników Harman Kardon Citation, pomyślałem, że będzie to kolejna nowinka, która z perspektywy audiofila nie ma absolutnie żadnego znaczenia. Zazwyczaj w systemach multiroom nie ma bowiem miejsca na porządne kolumny. Ot, jeden mały głośnik, drugi mały głośnik, soundbar, subwoofer i jakiś kanciasty streamer umożliwiający rozszerzenie ekosystemu o starą wieżę bez jakichkolwiek funkcji sieciowych. Ale nie tym razem. W pewnym momencie wielu producentów audiofilskiej elektroniki rzuciło się na głośniki bezprzewodowe, co przyciągnęło zupełnie innych klientów, jednak posiadacze droższych modeli zaczęli narzekać. Wcale nie na to, że nagle mniej zamożni melomani otrzymali szansę posiadania sprzętu z takim czy innym logiem, ale na to, że wśród tych nowoczesnych głośników nie było nic, co pachniałoby hi-endem. Dlatego na rynku pojawiły się wypasione, bezprzewodowe kolumny aktywne, luksusowe soundbary i głośniki sieciowe będące w prostej linii odpowiednikami audiofilskich monitorów i podłogówek. Z drugiej strony, takimi produktami od dawna atakują nas takie firmy, jak Bose czy Bang & Olufsen. Do obu mam stosunek, nazwijmy to, ambiwalentny. Wiem, że nie jest to technologia z najwyższej półki, szczególnie jeśli chodzi o dźwięk. A jednak, kiedy dostaję informacje prasowe, patrzę na zdjęcia pięknych kolumienek z drewnianymi ozdobami i czytam o głośnikach 3D, myślę "kurczę, tak właściwie, to dobrze robią - normalny człowiek natychmiast to łyknie". Z tym, że nie tyle "normalny", co "raczej zamożny", bo tanio nie jest. Dlatego Harman Kardon najwyraźniej przestał zawracać sobie głowę tanimi głośnikami bezprzewodowymi i zaczął iść w tym kierunku. Seria Citation jest tego najlepszym dowodem.\nMałe głośniki sieciowe, soundbary, subwoofery - wszystko to już widzieliśmy i wszystko to oferuje konkurencja. Ale potężne, aktywne podłogówki skonfigurowane pod kątem pracy w systemie stereo? To jest dopiero coś! Żeby było ciekawiej, Bose właściwie nie robi nic podobnego. Soundbary i głośniki komputerowe - tak, ale z dużymi głośnikami stereo jest problem. Bang & Olufsen oferuje kilka wypasionych podłogówek, jednak ich ceny są zaporowe. Flagowy zestaw Beolab 90 kosztuje 164999 zł, jednak jest to cena za sztukę. Za parę wychodzi prawie trzysta trzydzieści tysięcy złotych (piszę słownie, aby było wiadomo, o czym mówimy). Para mniejszych BeoLabów 50 kosztuje 132995 zł. Tak, sto trzydzieści dwa tysiące dziewięćset dziewięćdziesiąt pięć złotych. Są także smukłe BeoLaby 18 - 22799 za sztukę, przy czym warto dołożyć do nich maskownice. Czarne kosztują 1999 zł (sztuka), natomiast te ładniejsze, drewniane to już 4799 zł (sztuka). Razem, z drewnianymi maskownicami, wychodzi ponad pięćdziesiąt pięć tysięcy złotych. Wciąż uważacie, że kable za dziesięć tysięcy złotych to szaleństwo? Spodziewałem się więc, że bezprzewodowe podłogówki Harmana będą kosztowały co najmniej dwadzieścia, może trzydzieści tysięcy za parę. A tu psikus. Za te potężne głośniki zapłacimy dokładnie 10798 zł. I nie trzeba do nich dodawać żadnych maskownic ani routerów. Nieco ponad dziesięć tysięcy i mamy gotowy system stereo w formie dwóch eleganckich kolumn obitych czarnym lub szarym materiałem. Szach i mat? Zaraz się przekonamy, ale chyba wszystko na to wskazuje.\nSystem przyjeżdża do nas w jednym, ogromnym kartonie. Na palecie. Kiedy ostatnio odbierałem od kuriera coś takiego, była to lodówka. Spodziewałem się, że kolumny będą pakowane pojedynczo, jednak producent w ten sposób wyraźnie daje nam do zrozumienia, że nie są to głośniki, które możemy rozstawiać w różnych pomieszczeniach w dowolnej konfiguracji - tu jeden, tam dwa, a tam pięć. Nie. Citation Tower to w zasadzie bezprzewodowy, aktywny system stereo i tego należy się trzymać. Z gigantycznego opakowania wyjmujemy najpierw pudełko z akcesoriami (zbyt wiele ich tu nie ma - do pełni szczęścia wystarczą nam kable zasilające) oraz dwa lustrzane kartony oznaczone jako "Primary Speaker" i "Secondary Speaker". Głośniki nie są bowiem identyczne. Ten pierwszy został wyposażony w niewielki wyświetlacz dotykowy umieszczony na górnej ściance, natomiast drugi łączy się z nim bezprzewodowo. Każda z kolumn ma formę wysokiego, ściętego stożka osadzonego na okrągłej podstawie. Kiedy mówię "wysokiego", wcale nie żartuję. Mierzące 116 cm zestawy z łatwością przysłoniły moje Audiovectory QR5, które do małych przecież nie należą. Pojedynczy głośnik waży 19 kg, więc szybko zaczynamy zdawać sobie sprawę, że nie jest to prosty, lekki, plastikowy sprzęt do telewizora. Citation Tower to raczej aktywne kolumny w nowoczesnym wydaniu.\nSpodziewałem się, że bezprzewodowe podłogówki Harmana będą kosztowały co najmniej dwadzieścia, może trzydzieści tysięcy za parę. A tu psikus. Za te potężne głośniki zapłacimy dokładnie 10798 zł. I nie trzeba do nich dodawać żadnych maskownic ani routerów. Nieco ponad dziesięć tysięcy i mamy gotowy system stereo w formie dwóch eleganckich kolumn obitych czarnym lub szarym materiałem.\nObicie całej konstrukcji materiałową maskownicą przywidzi na myśl podłogówki Gradienta i Vandersteena. Nie jest jednak powiedziane, że taki sprzęt spodoba się każdemu. Owszem, głośniki wykończone w ten sposób są teraz bardzo modne, jednak co innego, gdy mówimy o urządzeniu wielkości litrowej butelki coli, a co innego, gdy materiałem obleczone są podłogówki sięgające nam do łokcia. W niektórych wnętrzach Citation Tower mogą sprawiać wrażenie przytłaczających. U mnie natomiast niemal całkowicie zniknęły, ponieważ tylną ścianę pokoju odsłuchowego wyłożyłem czarnymi panelami Vicoustic VicWallpaper VMT. Kiedy zauważyła je moja żona, zapytała tylko po cholerę mi dwie kolejne żony i dlaczego podprowadziłem je jakiemuś sułtanowi. Szkoda, że producent nie przewidział możliwości montowania maskownic w innych kolorach. Wprawdzie wszystkie odcienie szarości są dzisiaj w modzie, ale znam ludzi, którzy z przyjemnością zapłacą nawet kilka tysięcy złotych, aby głośniki pasowały im do musztardowej kanapy albo koralowych zasłon. Zresztą, wystarczy spojrzeć na konkurencję. Jeżeli Bang & Olufsen oferuje maskownice, za które trzeba zapłacić 9598 zł, to znaczy, że ktoś je kupuje. Swoją drogą, opcja wymiany "obicia" przydałaby się chociażby z uwagi na możliwe "wypadki" w rodzaju zachlapania materiału. Producent twierdzi, że jest on odporny na zabrudzenia, ale wolałbym tego nie sprawdzać. W starciu z kieliszkiem czerwonego wina poległa już niejedna poduszka i niejedna kanapa, która miała być "odporna na zachlapania" lub "łatwa w czyszczeniu". Średnio wyobrażam sobie też potyczkę takich kolumn z kotem. Ja akurat nie mam, ale codziennie zagląda do mnie kotka sąsiadki, a kiedy zobaczyła wysoki słupek obity materiałem, zrobiła oczy jak pięć złotych i stała przy oknie dłuższą chwilę. Obstawiam, że średnio rozgarnięty kot zredukuje te maskownice do pojedynczych nitek w ciągu miesiąca. Co ciekawe, wersja czarna jest czarna tylko z daleka. Z bliska widać, że w materiał wplecione są włókna w najróżniejszych kolorach - żółte, zielone, błękitne, fioletowe... Dlatego też podczas sesji zdjęciowej, w świetle studyjnych lamp, kolumny zaczęły mienić się wszystkimi brawami tęczy.\nJeśli chodzi o funkcjonalność i dostępne opcje połączeniowe, wszystko znajdziemy na tylnym panelu, za niewielką, plastikową klapką. I nie ma tego zbyt dużo. Oprócz gniazda zasilającego, zobaczymy tu tylko gniazdo USB opisane jako złącze serwisowe i przycisk do resetowania głośnika. A gdzie wejście optyczne, gniazdo HDMI lub LAN, a nawet standardowy, analogowy jack? Nie ma. Wielu producentów głośników bezprzewodowych stosuje tego typu elementy, aby rozszerzyć funkcjonalność danego zestawu. W końcu kabel HDMI to najprostszy sposób, aby podłączyć głośniki do telewizora, a wejście analogowe, czy to w formie gniazda 3,5 mm, czy nawet pary gniazd RCA, może się przydać chociażby do podłączenia gramofonu. Innymi słowy, lepiej mieć, niż nie mieć. Wówczas pojawia się jednak narzekanie, że co to za głośniki bezprzewodowe, które na wyposażeniu mają dziesięć różnych kabli... Tutaj producent stawia sprawę jasno - do wyboru mamy Wi-Fi lub Bluetooth. Preferowana jest oczywiście pierwsza opcja. Po włączeniu obu kolumn do prądu, wystarczy spojrzeć na wyświetlacz w tej oznaczonej jako "Primary Speaker" i rozpocząć konfigurację systemu. Kluczem do sukcesu jest aplikacja Google Home. To za jej pośrednictwem pokazujemy głośnikom sieć, z której mają korzystać i zaczynamy komunikować się z Asystentem Google.\nHarman Kardon najwyraźniej nawet nie bierze pod uwagę scenariusza, w którym technologia ta miałaby się okazać chwilową modą, a za kilka lat zostać całkowicie zapomniana. A przecież nie wszystkie nowe rozwiązania przyjmują się tak dobrze, jak życzyliby sobie ich twórcy. Pamiętam jak jeszcze kilka lat temu producenci telewizorów wprowadzali modele z technologią 3D. Organizowali konferencje prasowe w najmodniejszych lokalizacjach w Warszawie. Twierdzili, że trójwymiarowy obraz będzie to przełomem na miarę pierwszych płaskich ekranów. Przekonywali dziennikarzy i klientów o wyższości okularów pasywnych nad aktywnymi lub odwrotnie, jednocześnie przewidując, że w ciągu kilku lub kilkunastu lat rozwój techniczny umożliwi nam oglądanie treści 3D bez jakichkolwiek wspomagaczy. I co? I, za przeproszeniem, wiadomo co. Dziennikarze i specjaliści z branży kręcili głowami i zwracali uwagę na ogromne dziury w całym tym planie - rozdwajający się obraz, bóle głowy, niewygodne okulary, a przede wszystkim - brak treści 3D oraz brak perspektyw na ich upowszechnienie. Szczególnie zapadł mi w pamięć pewien wesoły jegomość, który w jednej z restauracji przy Placu Teatralnym powiedział, że technologią 3D w pierwszej kolejności zainteresują się producenci filmów dla dorosłych, ostrzący sobie zęby na milionowe zyski. I gdzie te trójwymiarowe dziewczynki? Gdzie wykresy pokazujące, że do 2020 roku 90% telewizorów w Europie będzie obsługiwało technologię 3D? Zniknęły. Cisza. Nie widzę też porażającej popularności okularów VR. Większość tego szmelcu już leży na śmietniku albo w piwnicy. Równie dobrze można dogadać się z maszynami jak Cypher i dać się podłączyć do Matrixa. Z Asystentem Google sprawa jest bardziej skomplikowana i, co tu dużo ukrywać, dość obiecująca. Jeżeli nie chcemy, wcale nie musimy z niego korzystać.\nAby skonfigurować swoją cyfrową sekretarkę, trzeba poświęcić aplikacji trochę czasu. Utworzyć dom, dodać urządzenia, nadać im nazwy i wskazać w którym pomieszczeniu znajduje się każde z nich, a następnie zapoznać bota ze swoim głosem. Apka prosi abyśmy powtórzyli za nią kilka podstawowych zwrotów. W tym momencie Asystent Google będzie odpowiadał tylko na nasze komendy. Kolejnym krokiem jest udostępnienie programowi różnych informacji i przyznanie mu dostępu do innych aplikacji, na przykład ulubionych serwisów streamingowych. Jeżeli tego nie zrobimy, naturalnie nie będziemy mogli poprosić go o włączenie wybranej płyty lub utworu. Co ciekawego można zrobić z takim wirtualnym kamerdynerem? Cóż, naprawdę sporo. Pytanie o godzinę czy prognozę pogody to dla niego mało. Tak właściwie, możemy zapytać o wszystko, co normalnie wpisalibyśmy w wyszukiwarkę. Jak zrobić ciasto marchewkowe, jakie dźwięki wydaje z siebie wieloryb albo jak długo zajmie nam podróż samochodem do Paryża. Za pomocą komend głosowych możemy też sterować odtwarzaniem lub wyregulować głośność. Wystarczy poprosić aby głośnik grał trochę ciszej albo wskazać żądany poziom wysterowania (na przykład 35%). Za każdym razem trzeba jednak użyć hasła "Hej Google", co po dłuższym czasie zaczyna robić się denerwujące. Rzecz w tym, że kiedy głośnik powie nam to, co jego zdaniem stanowi odpowiedź na nasze pytanie albo wykona nasze polecenie, proces się zatrzymuje. Aby znów zaczął nas słuchać, musimy powtórzyć komendę "Hej Google". To trochę tak, jakby mieć służącego, który robi dla nas tylko jedną rzecz i wychodzi z pokoju. Jeżeli nie potrafimy zdefiniować poziomu głośności za pomocą liczb i poprosimy, aby Asystent Google ją zwiększył, owszem zrobi to - podkręci głośność o jedną "kreseczkę". Wydaje się jednak, że tylko kwestią czasu jest to, aby w czasie rzeczywistym reagował na takie polecenia, jak "jeszcze", "jeszcze odrobinę" albo "ciut mniej". Bardzo spodobało mi się natomiast to, że system zapytany o jakąś bardzo konkretną rzecz, zaczyna wypowiedź od podania źródła. Najwyraźniej sam korzysta z "firmowej" wyszukiwarki, mówiąc, że najcelniejsza jego zdaniem odpowiedź pochodzi z takiej i takiej strony.\nJakie zastosowania będzie to miało w prawdziwym życiu? Jeśli mam być szczery, asystentem pobawiłem się dwa dni, a później wróciłem do wpisywania szukanych haseł na komputerze lub smartfonie. Raz, że robię to szybciej, a dwa, że mogę dowiedzieć się więcej. Asystent lubi bowiem odpowiadać na nasze pytania krótko i węzłowato, co nie zawsze się sprawdza. Gdyby był kobietą, po którejś takiej odzywce zacząłbym się zastanawiać dlaczego jest na mnie obrażona. Może rozwiązaniem byłby jakiś mały gadżet, coś w rodzaju breloka z przyciskiem, którego moglibyśmy używać chociażby po to, by za każdym razem nie zaczynać wątku od hasła "Hej Google"? No, ale... Jeśli miałbym nosić przy sobie jakiegoś pilota do głośnika, wolałbym użyć smartfona. Umiem sobie wyobrazić, że za ileś lat technologia będzie bardziej dopracowana, a Asystenta Google będziemy mogli poprosić dosłownie o wszystko. Na razie jednak jest to tylko ciekawy bajer. Zabawka na kilka minut. W każdym razie nie jest to coś, co zachęciłoby mnie do zakupu takiego, a nie innego sprzętu. Pamiętam jednak, że jeszcze parę lat temu śmiałem się z idiotyzmów, jakie wypluwał z siebie popularny tłumacz. Subwoofery przerabiał na okręty podwodne, a z radiatorów (tych we wzmacniaczach) robił grzejniki. Dziś można natomiast wkleić mu spory kawałek specjalistycznego, technicznego tekstu i dostać coś, co już po kilku drobnych korektach nadaje się do wykorzystania. Nie mówię więc, że rozwiązanie to nie ma przyszłości. Ma, ale będzie wymagało jeszcze sporych nakładów i - jak to w świecie skomplikowanych, samouczących się algorytmów - czasu. A ponieważ Asystenta Google w dużej mierze szkolić będą sami użytkownicy, im więcej osób z niego skorzysta, tym lepszy się stanie.\nCitation Tower to dla mnie nie tyle głośniki bezprzewodowe, co elegancki system audio w formie dwóch potężnych kolumn. Jako audiofil, traktuję je jako trójdrożne podłogówki, do których dorzucono moduł łączności bezprzewodowej i kilka nowoczesnych gadżetów. Ich zewnętrzna forma może odciągać uwagę od tego, co najważniejsze - dostajemy tu poważne zestawy wyposażone w 20-cm woofer, dwa 10-cm głośniki nisko-średniotonowe i 25-mm kopułkę wysokotonową. Wszystko wskazuje na to, że będziemy mogli cieszyć się dużym, pełnopasmowym dźwiękiem bez podłączania zewnętrznego wzmacniacza, ani jakichkolwiek innych urządzeń. Wystarczy włączyć kolumny do prądu, podłączyć je do sieci i już można słuchać muzyki z różnych źródeł. Fajnie. Podoba mi się też jakość wykonania, a w szczególności budząca respekt masa opisywanych podłogówek i dbałość producenta o detale, takie jak stabilne podstawki, metalowe podstawy i panele na górze każdego z głośników czy klapki, za którymi można schować kable zasilające. Nie ulega wątpliwości, że Citation Tower sprawiają wrażenie dopracowanych.\nMinusy? Przede wszystkim, kolumny są naprawdę, naprawdę duże. Rozumiem zamysł projektantów, którzy chcieli "pójść po bandzie", ale część klientów może spojrzeć na takie słupy i stwierdzić, że to już lekka przesada. Myślę, że wersja zmniejszona o 10-20% też byłaby fajna, ale bardziej "zjadliwa". Zamiast 20-cm woofera, 18-cm. Zamiast obudowy wysokiej na 116 cm - maksymalnie metr. Cokoły w kształcie stożka sprawiają, że optycznie kolumny wydają się ciut lżejsze, jednak generalnie są naprawdę spore i nijak nie da się od tego uciec. Największym problemem może być to, że tunele rezonansowe dmuchają do tyłu, więc przy ustawieniu kolumn trzeba będzie zachować sensowny dystans od tylnej ściany. Nie dostajemy tu także żadnego rozwiązania awaryjnego w rodzaju systemu korekcji akustyki pomieszczenia z dołączonym do zestawu mikrofonem. Domyślam się, że niejeden klient postawi głośniki przy samej ścianie, albo nawet w narożnikach, a później będzie się zastanawiał dlaczego nie słychać nic oprócz buczącego basu (chyba, że komuś taki dźwięk się podoba). Szkoda też, że producent nie przewidział żadnych dodatkowych gniazd umożliwiających szybkie podłączenie kolumn do telewizora. W serii Citation nie ma też urządzenia będącego czymś w rodzaju routera, jakiegoś małego pudełeczka, które pozwalałoby nam spiąć system z telewizorem, komputerem, konsolą lub gramofonem. Jedynym rozwiązaniem jest połączenie bezprzewodowe. Niby wygodne, ale ja jednak pozostaję w tych sprawach tradycjonalistą. Jeden kabel i nie dość, że mamy lepszą jakość dźwięku, to jeszcze nie interesują nas żadne opóźnienia ani zakłócenia. Brakowało mi także wygodnej aplikacji do odtwarzania plików. Google Home ma coraz większe możliwości, jednak wciąż nie jest to aplikacja typowo muzyczna. Rewelacyjnym uzupełnieniem takiego zestawu byłaby obsługa Roona, jednak nie wiem czy Harman Kardon podejmie to wyzwanie. Raczej bym na to nie czekał. Pozostaje nam więc wszystko, co leży w zasięgu Chromecasta. Z firmowych materiałów jasno wynika, że Citation Tower to raczej coś w rodzaju funkcjonalnego, ale wyjątkowo prostego w obsłudze systemu stereo, a nie audiofilskie głośniki nastawione na odtwarzanie plików DSD512. Asystent Google jest tutaj ważniejszy niż moc wbudowanego wzmacniacza (której zresztą nie znalazłem w żadnych materiałach na stronie producenta). Sprawdźmy więc czy Citation Tower to tylko duża zabawka, czy poważny zestaw audio dla melomanów ceniących sobie nie tylko wygodę, ale i dobry dźwięk.\nNie oszukujmy się. Klient decydujący się na tak duże głośniki wymaga odpowiednio dużego dźwięku. Dlatego ich pierwszym zadaniem będzie udowodnienie, że opłacało się kupić podłogówki przyjeżdżające na palecie. Równie dobrze można było przecież postawić w salonie dwa urządzenia wielkości słoika i efekt byłby ten sam, prawda? No właśnie, nieprawda. Niewielkie głośniki sieciowe próbują przezwyciężyć swoje naturalne ograniczenia na różne sposoby, jednak zawsze będzie to rozwiązanie kompromisowe, szczególnie w większych pomieszczeniach. Można dosuwać je do ściany, można udawać, że płaski soundbar lub para maleńkich monitorów to sprzęt, który nie zawiedzie nas w żadnej sytuacji, jednak już pierwsze minuty odsłuchu "żon sułtana" pokazały, że oszustwo, nawet bardzo przekonujące, zawsze będzie oszustwem. Citation Tower nie oszukują. Nie muszą. Walą dźwiękiem prosto w twarz. Jest uderzenie, jest prawdziwy, subwooferowy bas, jest dynamika i koncertowa skala dźwięku, na którą składa się nie tylko ogólna "siła przekonywania", ale także przestrzeń. Osobiście wolałbym gdyby niskie tony były lekko "skręcone". Chętnie przehandlowałbym odrobinę głębi za ciut lepszą szybkość i kontrolę. Rozumiem jednak, że jest to element, który podoba się "ludziom". A gdyby bas był zbyt krótki, zbyt punktowy i zwyczajnie zbyt lekki, w oczach i uszach przeciętnego klienta Citation Tower byłyby skreślone. Inna sprawa, że taki zestaw będzie służył nie tylko do słuchania muzyki, ale także do "wzmacniania wrażeń" podczas wieczornych seansów filmowych. A tu masywny bas sprawdza się zazwyczaj świetnie.\nCitation Tower nie oszukują. Nie muszą. Walą dźwiękiem prosto w twarz. Jest uderzenie, jest prawdziwy, subwooferowy bas, jest dynamika i koncertowa skala dźwięku, na którą składa się nie tylko ogólna "siła przekonywania", ale także przestrzeń.\nKiedy przyzwyczaimy się do skali dźwięku wydobywającego się z tych tajemniczych słupów, zaczyna dochodzić do nas, że ich największą zaletą nie jest ani nisko schodzący bas, ani dynamika. Audiofile zauważą to bardzo szybko, choć część z nich pewnie nie uwierzy, że takie cuda mogą zaserwować nam aktywne, bezprzewodowe kolumny za dziesięć tysięcy złotych z kawałkiem. Pozostali słuchacze pewnie odruchowo odnotują, że dźwięk jest "dobry", choć nie będą potrafili ubrać tej "dobrości" w słowa ani wskazać elementów, które o niej decydują. Pierwszym hitem jest średnica. Naturalna, czytelna, namacalna i całkiem bliska. Choć nie udało mi się zdjąć maskownic i zajrzeć testowanym zestawom pod ten materiałowy płaszcz, domyślam się, że zastosowano tu wysokiej jakości głośniki nisko-średniotonowe z lekkimi, papierowymi membranami. Tak konkretna prezentacja wokali i innych instrumentów operujących w środku pasma skojarzyła mi się bowiem z audiofilskimi monitorami JBL-a. Nie jest to jeszcze ten poziom realizmu, który pokazały chociażby L100 Classic, jednak kierunek jest ten sam, a i wykonanie - jak na ten przedział cenowy - całkiem niezłe. Ważne, że Citation Tower nie należą do dużej, dużej grupy głośników bezprzewodowych, w których średnica została potraktowana po macoszemu. W wielu tego typu konstrukcjach znajdziemy pojedynczy woofer nastawiony na pompowanie jak najgłębszego basu i zupełnie przeciętną kopułkę wysokotonową. W takim układzie średnica zostaje zepchnięta na drugi plan. Niskie tony są, wysokie mniej więcej też, ale wokale brzmią jak spod koca. Tutaj nie. W tych kolumnach średnica ma pełnię praw obywatelskich i nie boi się z nich korzystać. Dzięki temu nigdy nie mamy wątpliwości co artysta miał na myśli. Świadomie czy nie, odbieramy dźwięk jako pełny, nasycony, czytelny i bezpośredni.\nDrugim hitem jest przestrzeń. Rzadko które głośniki bezprzewodowe potrafią malować scenę stereofoniczną tak, jak wysokiej klasy zestawy pasywne podłączone do dobrego wzmacniacza. Wynika to zapewne z wielu czynników, z których najważniejsze to jakość zastosowanych w nich komponentów oraz konieczność zapewnienia idealnej synchronizacji czasowej między prawym a lewym kanałem, co w przypadku kolumn połączonych "powietrzem" nie jest takie oczywiste. Powiecie, że różnice rzędu setnych sekundy nie mają żadnego znaczenia? W takim razie przeprowadźcie prosty eksperyment. Kupcie tani przewód głośnikowy i utnijcie dwa odcinki, jeden o długości dwóch, a drugi - dziesięciu metrów. Sygnał w takim kablu powinien rozchodzić się z prędkością światła. Teoretycznie, bo w praktyce jest trochę gorzej. Specjalista od audiofilskiego okablowania, Nordost, w wielu swoich modelach podaje prędkość propagacji na poziomie 80-85% prędkości światła. Tak czy inaczej, różnica między takimi kablami będzie liczona w milionowych częściach sekundy. A jednak scena stereofoniczna "rozjedzie się" od razu. Dlatego jeśli chodzi o stereofonię, po głośnikach sieciowych z reguły nie spodziewam się zbyt wiele. A tu proszę - trójwymiarowa, dobrze poukładana przestrzeń z wyraźnie zarysowanymi konturami wokalistów i instrumentów, prawidłowo rozrysowanymi planami i odległościami, a nawet odrobiną prawdziwej, sugestywnej głębi. Po pewnym czasie zorientowałem się, że wrażenie to wynika w dużej mierze z różnicy między umiejscowieniem dźwięków pierwszoplanowych, głównie wokali, a tak zwaną "całą resztą". Nie zmienia to jednak faktu, że słucha się tego przyjemnie. Citation Tower są duże, ale potrafią zbudować w pokoju odsłuchowym równie duży dźwięk. Tak pod względem odczuwalnej mocy, basu i dynamiki, jak i swobody, z jaką budują scenę stereofoniczną i wypełniają pomieszczenie dźwiękiem.\nJeśli mam być szczery, kupiły mnie te głośniki. Nie spodziewałem się tego, ale ich odsłuch dostarczył mi sporo frajdy. Możliwe nawet, że kupiłbym je, gdybym miał do nagłośnienia drugi pokój o powierzchni co najmniej 20-25 metrów kwadratowych. Aby wykorzystać ich potencjał, należy bowiem zostawić sobie trochę miejsca na eksperymenty. Umieszczone z tyłu bass-reflexy dmuchają mocno, a ponieważ współpracują z 20-cm wooferami, rozwiązania kompromisowe nie wchodzą w grę. Wciskanie takich kolumn w ciasne zakamarki nie ma żadnego, ale to żadnego sensu. Z minusów pozostaje oczywiście brak możliwości odtwarzania gęstych plików lub uzupełnienia zestawu streamerem, który mógłby wziąć tę robotę na siebie. Harman Kardon wybrał rozwiązanie lekko bezkompromisowe, stawiając prostotę i wygodę użytkowania wysoko ponad audiofilizmem. Kolumny mają być dwie (fajnie), mają być gotowe do użycia od razu po podłączeniu do prądu (też fajnie, choć nie w każdej sytuacji) i odtwarzać muzykę z popularnych serwisów streamingowych (mniej fajnie, bo z plików hi-res na pewno moglibyśmy uzyskać jeszcze lepszy dźwięk). Ale z punktu widzenia "normalnego klienta", to same dobre wiadomości. Człowiek, którego nie interesują opowieści wąsatych miłośników winyli, rozumie to tak - producent zadbał o moją wygodę, czyli zrobił to, co do niego należy, a dźwięk i tak jest świetny. Citation Tower nie są pierwszymi tego typu głośnikami na rynku. Ale jest to jeden z pierwszych gotowych zestawów sieciowych, którego producent wyraźnie postawił nie tylko na technologię, ale także na bezkompromisowy rozmiar i klasyczne, czyste stereo. Biorąc pod uwagę wszystkie te plusy, cena jest co najmniej zachęcająca. Za dziesięć tysięcy z groszami dostajemy nowoczesny sprzęt, który poradzi sobie z nagłośnieniem dużego salonu, a do szczęścia potrzebuje jedynie prądu i sieci Wi-Fi.\nHarman Kardon Citation Tower to sieciowe kolumny podłogowe łączące w sobie potężny dźwięk stereo, industrialny dizajn i nowoczesne rozwiązania, takie jak wbudowany Chromecast czy obsługa Asystenta Google pozwalająca na sterowanie głosowe i kontrolę nad odtwarzaną muzyką, organizacją dnia czy sterowanie inteligentnym domem. Opisywany model można oczywiście uzupełnić innymi głośnikami z serii Citation, tworząc system multiroom z soundbarem, aktywnym subwooferem i mniejszymi głośnikami pracującymi w innych pomieszczeniach. Pod względem konstrukcyjnym, Citation Tower to trójdrożne zestawy aktywne wykorzystujące 20-cm głośnik niskotonowy zamontowany poziomo w okolicach podstawy, dwa 10-cm przetworniki nisko-średniotonowe i 25-mm kopułkę wysokotonową. Kolumna opisana jako "Primary Speaker" została wyposażona w niewielki, ale czytelny wyświetlacz dotykowy dający użytkownikowi szybki dostęp do ustawień i innych funkcji, wliczając w to zarządzanie odtwarzaniem muzyki czy ręczną regulację poziomu głośności. Ponieważ jednak podczas odsłuchu wyświetlacza raczej nie zobaczymy, pod maskownicą ukryto cztery jasne LED-y pokazujące na przykład aktualny poziom wysterowania lub status wbudowanych mikrofonów. Z ich obecności ucieszą się przede wszystkim użytkownicy korzystający z Asystenta Google. Zestawy dostępne są w dwóch wersjach kolorystycznych - czarnej i jasnoszarej, a obicie zostało wykonane przez firmę Kvadrat z odpornego na zabrudzenia materiału na bazie naturalnej wełny. Producent zapewnia, że maskownice są również odporne na ogień, ale tego akurat nie sprawdzałem. Odtwarzanie niskich częstotliwości wspomagają zamontowane z tyłu tunele rezonansowe w formie ciekawych ślimaków zakrzywiających się ku górze. W materiałach informacyjnych firma nie rozwija jednak tego tematu. Informacje na temat budowy przetworników i wbudowanego wzmacniacza są bardzo skromne. Z danych technicznych zostaje kilka mało interesujących parametrów, jak stosunek sygnału do szumu czy moc wyjściowa 2 x 200 W (RMS). Co można z tego wyczytać? Niewiele, ale po co komu taka wiedza, skoro głośników nie można podłączyć do żadnego wzmacniacza lub amplitunera? Pozostaje podłączyć do prądu i słuchać, mając omy i decybele w głębokim poważaniu.\nDla jednych - głośniki sieciowe w prawdziwie bezkompromisowym wydaniu. Dla innych - zderzenie świata nowoczesnych technologii z porządnymi, trójdrożnymi kolumnami aktywnymi dysponującymi uderzeniem, dynamiką i stereofonią, jakiej nie powstydziłyby się audiofilskie podłogówki. Mam jednak wrażenie, że dla większości klientów Citation Tower będą po prostu alternatywą dla najlepszych dizajnerskich zestawów głośnikowych dostępnych na naszym rynku. Alternatywą, dodajmy, wcale nie gorszą, za to znacznie, znacznie tańszą. Gdybym był właścicielem salonu z wysokiej klasy sprzętem hi-fi, postawiłbym je w jakimś ciemniejszym zakamarku i czekał na właściwy moment. Po zakończonym odsłuchu systemu za pięćdziesiąt tysięcy złotych - widząc minę klienta, którego taka inwestycja przeraża tylko trochę mniej niż korespondencja z banku - powiedziałbym "aaach, no i niedawno dostaliśmy jeszcze coś takiego...". Wystarczy krótka prezentacja, pięć minut odsłuchu i mamy to. Trafiony, zatopiony.\nRodzaj kolumn: podłogowe, trójdrożne, wentylowane, bezprzewodowe\nZastosowane przetworniki: 1 x 20 cm, 2 x 10 cm, 1 x 25 mm\nMoc wyjściowa: 2 x 200 W (RMS)\nStosunek sygnał/szum: >80 dB\nZużycie energii: <2 W (standby)\nWymiary (W/S/G): 116/34,7/34,7 cm\nMasa: 19 kg/szt\nCena: 10798 zł (para)\nApple iPhone SE, Astell&Kern AK70, Enerr Tablette 6S.\nSprzęt do testu dostarczyła firma JBL. W artykule wykorzystano zdjęcia udostępnione przez firmę Harman Kardon i wykonane przez redakcję portalu StereoLife.\nSłuchałem, szkoda zachodu. Zamiast soundbara - może.\nMiałem kupić KEF-y R900 z Cyrusem One i bardzo jasne kable żeby podbić wysokie. Zrezygnowałem, bo trzeba im dać mocy, a w bloku to nierealne, ale grało super według mnie, choć audiofilem nie jestem, ale kocham dobre brzmienie. Mam nadzieję, że te mnie usatysfakcjonują, bo nie stać mnie na kolumny za trzysta tysięcy. W salonie było nieźle, ale bez rewelacji, tyle że przez Bluetooth a nie apkę. Po tym "maratonicznym" artykule utwierdziłem się trochę w przekonaniu, że będę zadowolony. Czas pokaże.


Czapka Helikon Watch Cap Black (CZ-DOK-FL-01) | Sklep Militaria.pl\nDodaj produkt Czapka Helikon Watch Cap Black (CZ-DOK-FL-01) do porównania\nOcena: 4.9/5(198 opinii)\nDodaj produkt Czapka Helikon Watch Cap Black (CZ-DOK-FL-01) do koszyka\nCzapka + ogrzewacze do ciała\n198 opiniiOcena: 4.9 / 5Dodaj opinię\nNie dość że dobrze leży na głowie to jeszcze łatwo schować do kieszeni. Po praniu wciąż wygląda jak nowa.\nW sam raz na wiosnę czy wczesną jesień. Nie za gruba, nie przegrzewa i głowa się nie poci. Oczywiście nie jest to czapka zimowa. Za tę cenę rewelacyjna. Jak weszła na mnie to chyba wejdzie na każdego ;)\nCiepła, dobrze wykonana czapka.\nCzapka jest bardzo ciepła, polecam.\nCiepła, dobrze się nosi. Nie poci się głowa pod nią. Nic nie swędzi. Cena/jakość bardzo dobra.\nCiepła, Wygodna czapka ! Polecam.\nCiepla ładna i wygodna. Na plus.\nCzapka warta każdej ceny! Niby cienka ale ciepła i przede wszystkim nie czuć że się ją nosi.\nDobre wykonanie, ciepła idealna na zimę :) POLECAM\nWygodna i ciepła czapka. Polecam\nTaki styl czapek bardzo lubię - dokerka a zainspirowali mnie główni bohaterzy takich filmów jak "Lot nad kukułczym gniazdem" - Jack Nicholson jak i również Terence Hill lubił ją nosić wiec polubiłem i ja a czapka fajna ciepła\nJestem bardzo zadowolony. Czapka jest bardzo ciepła i wygodna. Super, że rozmiarowo wychodzi duża bo można porządnie naciągnąć na uszy. Sprawdzona na posterunku przy - 13. Polecam bo naprawdę warta swojej niskiej ceny\nBardzo fajna, wygodna i ciepła czapka. Polecam\nŚwietna! Bardzo ciepła i wygodna. Na dwugodzinnym spacerze przy -10 dała radę bez problemu.\nSuper czapka. Ciepła ilekka No i fajnie wygląda. Polecam\nLekka i ciepła , trochę inaczej wygląda na zdjęciu niż w rzeczywistości . Ogólnie polecam.\nBardzo fajna lekka czapeczka. Idealna jako backup w plecaku lub samochodzie\nCiepła i dobrze wykonana. Odpowiednia dla ucznia klasy mundurowej.\nCiepła czapka, choć przynajmniej w moim egzemplarzu szew mocno uwydatniony, co sprawia, że czapka nie przylega idealnie do głowy\nBardzo delikatny materiał (polar). Dość ciepła\nCzapka bardzo ciepła, idealna na mrozy\nWygląda inaczej jak na zdjęciu ale ciepla\nBardzo fajna, dopasowana czapka. Materiał miękki. Polecam\nBardzo fajna czapeczka, ciepła, przyjemna i wygodna.\nLekka, ciepła i wygodna, polecam\nWygodna ciepła i mocna :) Polecam\nciepla i wygodna .. polecam\nCiepła, wspaniale wykonana, idealnie dopasowana do głowy.\nLekka, ciepła i dobrze leży na głowie\nFajna lekka i miękka czapka, na niewielkie chłody.\nCiepła i wygodna. Spełniła moje oczekiwania\nWygodna i ciepła czapka polarowa.\nObdarowany bardzo zadowolony, dokładnie o to chodziło. Ciepłe i praktyczne\nBardzo wygodna i ciepła czapka polecam.\nfajna czapka , mogłaby być trochę większa ale spoko\nCzapka świetnej jakości, przyjemna w dotyku, ciepła ale nie przegrzewająca. Przy złożeniu zajmuje mało miejsca a w zależności od warunków pogodowych można ją zmodyfikować, podwijając materiał. Gorąco polecam, jedna z najlepszych jeśli nie najlepsza czapka jaką miałem.\nDobrze zaprojektowana czapka. Bardzo mocno grzeje.\nsuper czapeczka, ledwo sobie kupiłem musiałe zamówić następną dla syna. A dostawa super expresowa. Polecam czapeczkę i militaria.pl\nLekka i ciepła....nic dodac\nPrzy temperaturze -2 i silnym wietrze zdaje egzamin. Ciepła. Dobrze przylega do głowy. Polecam\nsuper czapeczka, tak fajna, że jak przyszła mój nastoletni syn mi anektował i musiałem zamówić sobie drugą. No i zamawiając o 20 odebrałem ją o 14 następnego dnia ( takie rzeczy tylkow Militaria.pl )\nSuper czapka, idealna na chlodne dni.\nDobrze wykonana, bardzo ciepła czapka. Rozmiar uniwersalny, pasuje na małe i duże głowy.\nSuper czapka, ciepła, wygodna i solidnie wykonana. Nie zajmuje dużo miejsca - spokojnie można włożyć ją do kieszeni kiedy nie jest potrzebna.\nWygodna, lekka i trwała czapka na chłodne dni. Użyte materiały i wykonanie bez zastrzeżeń. Użytkowana od kilku lat nie straciła swoich właściwości.\nCiepła i miła w dotyku. Co nie zawsze jest takie oczywiste. Polecam\nSuper lekka i super ciepła\nczapka taka jaką lubię, moim zdaniem materiał jest zbyt gruby, (za ciepła) odkryte uszy pozwalają na kontrolę najbliższego otoczenia (ważne w czasie wędrówek z dużym psem) po lesie. ogólnie ok.\nLekka, ciepła, bardzo wygodna, po złożeniu zajmuje mało miejsca. Polecam.\nBardzo ciepła jednak gdy ktoś ma naprawdę dużą głowę to uważałbym bo może się okazać za mała ;)\nBardzo fajna czapka. Ciepło na rybach a wiało mocno. Polecam.\nTania i super czapka. Wiało nad wodą a w głowę cieplutko.\nPrzyjemna w dotyku, wystarczająco ciepła na chłodną pogodę. Po złożeniu nie zajmuje dużo miejsca w kieszeni.\nCiepła, ładnie uszyta w dobrej cenie. Polecam\nCiepła, wygodna i przyjemna w dotyku.\nMam ja drugi dzień a już srogo zdążyła dostać po rzyci. Lekka, poręczna (bo dużo miejsca nie zajmuje), ciepa, lekki deszcz jej nie straszny. A poza tym stylowa :) Polecam!\nBardzo cieplutka czapka w dobrej cenie. Szczerze polecam\nWytrzymała, ciepła, nie przemakalna i bardzo przyjemna w dotyku:) polecam ;)\nFajna, ciepła, ładnie uszyta dokerka w dobrej cenie. Czy polar się mechaci dopiero zobaczymy...\nSuper dokerka, ciepła i kompaktowa. Daje radę nawet w zimę - używana na pełnym morzu.\nZa tą cenę ciężko znaleźć lepszą czapkę o takich właściwościach i jakości wykonania. Bardzo ciepła, wystarczająco długa w momencie niskich temperatur, lub silnego wiatru.\nDokerka jak dokerka, kolejna już zamówiona i za każdym razem spełnia swoje zadanie w 100%, nawet na zimne wiosenne wieczory/noce się przydaje, nie tylko zimą, poza tym przy wietrznej pogodzie na wypad w góry świetnie się sprawuje.\nCiepła i przyjemna w dotyku. Nie podrażnia skóry głowy. U mnie siedzi jako zapasowa w BOBie. Polecam\nCzapka bardzo ciepła, jedynie przy silnym mroźnym wietrze czuć że trochę przepuszcza. Jak za tą cenę polecam.\nJak za tą cene to jest ok. Dla mnie trochę za mała i dziwnie się układa na głowie. Natomiast spełnia swoje zadanie.\nBardzo ciepła i wygodna. Polecam\nBardzo ciepła i wygodna czapka. Polecam mam już takich kilka.\nTania i ciepła - polecam.\nBardzo ciepła i wygodna czapka. Polecam na zimne dni i wyprawy w góry.\nIdealna czapka, ciepła i nie traci swoich właściwości materiałowych nawet po kilku praniach. Polecam!\nciepła i wygodna polecam na chłodniejsze dni\nświetna czapka za małe pieniądze\nMiła w dotyku czapka, polecam.\nBardzo miła w dotyku,ciepła. Mogła by być lekko większa. Zobaczymy jak się sprawdzi.\nSuper ciepła,wygodna dokerka z polaru. W sam raz na tą naszą zime. Polecam!!!\nczepka do zadań specjalnych.Ciepła i o to chodziło.Rozmiar akurat.\nPrzyjemny materiał, ciepła jednak nie chroni przed wiatrem.\nCzapka idealna. Już w dotyku czuć ciepło. Idealnie się dopasowuje. Polecam .\nFajna czapeczka,ciepła, bardzo przyjemny materiał.\nŚwietna! Ciepła i wygodna idealna na zimę polecam!!!\nCzapeczka już się sprawdza, wygodna, ciepła i nie zajmuje dużo miejsca, gdy trzeba ją zdjąć z głowy.\nWygodna, ciepła czapka. Mniej więcej do połowy uszu z możliwością odwinięcia i zakrycia całych.\nMiła w dotyku czapka, spełniającą w 100% swoją rolę.\nFajna, wygodna czapeczka warta swojej ceny :) Gdyby do kompletu dorzucić komin z takiego materiału był by idealny komplet na zimę.\nWyśmienita czapka, miła w dotyku i co najważniejsze ciepła. Spokojnie zakrywa uszy jeżeli jest taka potrzeba. Polecam do użytku na strzelnicy jak i cywilnie.\nSuper czapeczka na tą pore, polecam.\nTowar rewelacyjny, praktyczny POLECAM !!!\nTowar pierwsza klasa. Z resztą jak zawsze w MILITARIA\nFajna i ciepła zimowa czapka.\nCzapka daje radę nawet przy dużych mrozach. Polecam!\nBardzo wygodna czapka. Lekka, przyjemna w dotyku i ciepła. Podwinięta nie zasłania uszu.\nCzapka jest lekka,wygodna i co ważniejsze ciepła. Idealna na spacery z psiakami po lesie w chłodne dni.\nBardzo fajna ciepła czapka, niebawem będę kupował kolejną.\nCIepła i wygodna czapka z polaru, sprawdziłą się zeszłej zimy. Polecam.\nBardzo dobrej jakości czapka, Ciepła, świetnie leży, wygląda dobrze nie uwiera.\nCzapka bardzo ciepła , duży plus to iż głowa się nie poci w niej\nCiepła czapka. Zgubiłem ją w autobusie. Muszę kupić kolejna.\nMiła w dotyku, ciepła czapeczka.\nLekka, ciepła czapka. W przeciwieństwie do czapek "tradycyjnych" mniej poci się głowa w niej. Świetna na zimę.\nLekka, ciepła czapka.\nCieplutka i wygodna - od razu kupiłem po jednej z kilku kolorów :-)\nCzapka jest ciepła i lekka. Polecam.\nCiepła czapka, dobrze wykonana. Polecam.\nLekka przyjemna ciepla polecam\nTania i dobra! Idealnie dopasowuje się do mojej głowy i zabezpiecza przed utratą ciepła. Polecam!\nCzapka lekka, w ogóle jej nie czuć na głowie. Poza tym jest ciepła i odporna na wiatr. Idealna na zimę.\nCiepła, lekka, wygodna i dobrze oddychająca.\nBardzo ciepła i przyjemna dla skóry czapka. Polecam każdemu na zimę.\nbardzo ciepła i lekka czapeczka - polecam\nSuper czapka na zime. Gorąco polecam.\nBardzo dobra, wygodna i ciepła czapka. Wystarczająca na nasze obecne zimy. Idealna do samochodu, nie trzeba jej zdejmować i zakładać jeśli często się wsiada i wysiada.\nRewelacyjna czapka. Ciepła, świetnie leży. Bardzo przyjemny materiał, szybko schnie. Polecam\nNie chcę kląć ale czapka jest tak zajefajna ze od razu kupiłem 3\nBardzo fajna i ciepła czapka wykonana z wytrzymałego i miękkiego polaru\nporządna ciepła czapka\nCiepła, chroni przed wiatrem i zimnem. Minus jest luźna.\nCiepła dobrze izoluje przed zimnem. Jedyny minus to jest luźna.\nCiepła , wygodna i dobrze wykonana. Polecam !\nCzapka świetna :) Lekka, ciepła, przy wysiłku na tyle jest w stanie odprowadzić wilgoć, że głowa nie marźnie, szybko schnie. Podczas dużych wiatrów czapka jest zbyt przewiewna, tak samo podczas dużych mrozów za słabo ociepla. Natomiast jako czapka wczesno-wiosenna czy jesienna, spełnia swą rolę idealnie. Z czystym sumieniem polecam :)\nCzapka bardzo praktyczna. Na duży mróz z wiatrem trzeba się wspomagać kapturem. Cena bardzo dobra.\nBardzo dobrej jakości czapka. Lekka i ciepła. Polecam.\nWygląda dobrze nie uwiera. Jestem zadowolony z zakupu\nCzapka ciepła, wygodna i niedroga.\nBardzo dobry zakup, a cena rewelacja.\nCzapka zgodna z opisem, obdarowany zadowolony, spełniła jego oczekiwania.\nMogę polecić tą czapkę, jest bardzo ciepła, a zarazem oddychająca, głowa się w niej nie poci... Jedynie co to jest troszkę za duża, jeśli założymy na nią kaptur to często spada na oczy\nDobrze izolująca od zimna czapka, plusem jest cienki polar i niewielka masa. Godna polecenia, szczególne w survivalu i bushcrafcie.\nprodukt jest super, bardzo dobrze się nosi,polecam tym którzy chcą nosić czpkę na kilka sposobów\nCzapka bardzo ciepła, luźno leży na głowie.\nBardzo ciepła, całkiem dobrze odprowadza pot (choć nie polecam do biegania, raczej na spacery). Skoro za tak małą cenę można dostać tak dobra czapkę, to po co wydawać więcej... 8/10\nciepłą, mało miejsca zajmuje i tania\nLekka, ciepła, dobrze uszyta, czego chcieć więcej. Do tego dobra cena\nCudów nie ma , za te pieniądze może być.\npo prostu kultowa.\nDla mnie 5/5. Jestem pozytywnie zaskoczony, czapka bardzo ciepła, od byle mżawki nie przemaka, nie swędzi mnie pod nią głowa, jak pod większością zwykłych, u mnie przy krótkich włosach (boki na 2 mm, góra na 5 mm) się świetnie sprawdza.\nLekka, ciepła, dobrze uszyta, czego chcieć więcej. Do tego dobra cena.\nFajna czapka. Używam jej też pod kask rowerowy. Dobry polar nie przewiewa i trzyma ciepło. Na zdjęciu wydaje się, że jest mała i nie zakryje uszu, ale w rzeczywistości jest w sam raz, można ją odwinąć i jest OK\nLekka i ciepła. Za taką cenę - super !!\nCzapka idelanie sie sprawdza na rowerze ,zatoki sa bezpieczne. Jesli czapa jest podwinieta to uszu nie przykryje,a jak jest to bez problemu. Jakos super!\nczapka bardzo dobra i ciepła.Polecam\nsuper czapka ciepła\nKupiłem dwie sztuki, w jednej zaczynają pękać nici, może źle trafiłem ale idzie to poprawić. ogólnie fajne czapki lekkie i wygodne oraz ciepłe, dobra cena.\nCzapka super wygodna i ciepła (idealna na okres jesienny).\nCzapka bardzo lekka, ładnie wykonana, ciepła, łatwo schować w kieszeni, polecam\nCzapka bardzo wygodna, idealna na pogodę jesienno-zimowo-wiosenną, ponadto bardzo mało miejsca zajmuje po zwinięciu do kieszeni. Polecam!\nCzapka idealnie pasuje do munduru. Zapewnia bardzo dobrą ochronę przed złymi warunkami klimatycznymi. Bardzo dobry zakup w dobrej cenie.\nCiepła i miała w dotyku. A teraz w super promocji. Polecam.\nLekka, polarowa, poręczna - łatwo schować do kieszeni spodni czy kurtki. Dokerka nic dodać,nic ująć :-)\nSuper produkt ciepły lekki polecam każdemu.\nrewelacyjna, bardzo lekka i zarazem ciepła polecam\nczapka dobra wygodna i ciepła ... polecam\nDobra czapka mimo że dosyć cienka doskonale chroni przed zimnem.\nCiepła czapka polecam ;]\nBardzo lekka i ciepła czapka. Doskonale sprawdza się w chłodne dni. Gorąco polecam.\nCzapka idealna na chłodne dni, lekko powyżej zera.\nZawsze miałem problem, albo gorąco albo zimno w głowe, ta czapka rozwiązała go. Polecam\nJakość wykonania nie budzi zastrzeżeń, przyjemna w użytkowaniu gorąco polecam !\ndla mnie bardzo dobra chodzę już w drugiej\nCiepła, miła w dotyku, lekka, spełnia moje oczekiwania\nCzapka niestety płytka. U mnie nie da się jej nosić jako dokerke ale jak zwykłą czapkę. Świetny produkt. Lekka. Ciepła. Dla mnie genialna. Polecam\nbardzo wygodna i ciepla czapka swietnie lezy na głowie i bardzo polecam ten produkt za takie pieniądze super produkt 10/10\nFajna czapeczka, lekka, miła w dotyku, nie "gryzie". Polecam\nCiepła, miękka, lekka, wygodna, czego więcej oczekiwać od czapki. Polecam.\nDobry produkt, może trochę zbyt płytka. Polecam.\nDokerka, co tu więcej pisać? Spełnia wszystkie warunki jakie powinna spełniać dobra czapka i w dodatku jest tania. Polecam.\nBardzo fajna czapeczka - szukałem takiej od dawna\nTaką czapkę nosił główny aktor w filmie pod tytułem ''Leon Zawodowiec''\nBardzo ciepła, nie "gryząca", polarowa czapka. Nadaje się pod hełm czy kask roboczy.\nBardzo wygodna, lekka, ciepła i niedroda czapka. Polecam zakup.\nCzapka ciepła wygodna i w dobrej cenie.\nKupiłem ją na czuja i powiem że myślałem że nie pieniądz i nie czapka :D zdziwiłem się bardzo dobrze pasuje do głowy. Dla Airsoftowców podczas ruchu trzyma się głowy\nczapka trochę mnie rozczarowała. Stanowcza za płytka, noszę ją bez podwinięcia. Ogólnie nosi się ją dobrze, ciepła, miła i będą ja nosił, bo jest oddychająca nie cisnie a przylega dobrze. Zdjęcei sugeruje że jest trochę głebsza po podwinięciu, tak by utworzyła się grubsza opaska na obejmująca czoło i potylicę\nMiła w dotyku ,dobrze wykonana ciepła czapka . Polecam\nRewelacyjna czapka - znakomicie izoluje podczas ostrej zimy, na późną jesień też idealna ... : )\nWzorowa jakość wykonania. Bardzo ciepła i świetnie wygląda. Polecam.\nCzapka Columbia Bugaboo Beanie City Grey (CU9219 023)\n52,49 zł84,99 zł\nDodaj produkt Czapka Columbia Bugaboo Beanie City Grey (CU9219 023) do schowka\nCzapka MFH BW Hat Fleece Black (10859A)\nDodaj produkt Czapka MFH BW Hat Fleece Black (10859A) do schowka\nCzapka Carhartt Acrylic Beanie - Tidal Blue (.A18.H32.S000) T\nDodaj produkt Czapka Carhartt Acrylic Beanie - Tidal Blue (.A18.H32.S000) T do schowka\nCzapka Carhartt Teller Hat - Folkstone Gray (.104068.E31.S000) T\n105,93 zł113,00 zł\nDodaj produkt Czapka Carhartt Teller Hat - Folkstone Gray (.104068.E31.S000) T do schowka\nCzapka Carhartt Acrylic Beanie - Dark Brown (.A18.DKB.S000) T\nDodaj produkt Czapka Carhartt Acrylic Beanie - Dark Brown (.A18.DKB.S000) T do schowka\nCzapka Carhartt Acrylic Beanie - Dijon Winter (.A18.Y20.S000) T\nDodaj produkt Czapka Carhartt Acrylic Beanie - Dijon Winter (.A18.Y20.S000) T do schowka\nCzapka Carhartt Knit PomPom Cuffed Logo Beanie RED (.105168.600.S000) T\nDodaj produkt Czapka Carhartt Knit PomPom Cuffed Logo Beanie RED (.105168.600.S000) T do schowka\nCzapka Carhartt Acrylic Beanie - Basil/Black Marl (.A18.G69.S000) T\nDodaj produkt Czapka Carhartt Acrylic Beanie - Basil/Black Marl (.A18.G69.S000) T do schowka\nCzapka Wełniana Carhartt Wool Nep Cuffed Beanie ST (.105045.E37.S000) T\n111,56 zł119,00 zł\nDodaj produkt Czapka Wełniana Carhartt Wool Nep Cuffed Beanie ST (.105045.E37.S000) T do schowka


Game #44: Rozczarowanie w Atlancie – PELICANS.PL – Polska strefa fanów Pelicans\nGame #44: Rozczarowanie w Atlancie\nRafał Kamieński18 stycznia 2018\nPo nieoczekiwanym zwycięstwie w Bostonie, Pelicans udali się do Atlanty podczas wyjazdowego back-to-back. Pellies mieli świetną szansę aby przedłużyć swoją serię wygranych do 4 – najwięcej w sezonie. Niestety, trudy ciężkiego spotkania w Nowej Anglii, które musiało rozstrzygnąć się po dogrywce, dało się we znaki w drugiej połowie meczu z Hawks. I to ostatecznie gorzej notowane Jastrzębie przypieczętowały zwycięstwo w końcówce, 93 – 94.\nPodopieczni Alvina Gentry’ego rozpoczęli to spotkanie bardzo dobrze. Po chwilowym falstarcie, szybko przejęli spotkanie i widać było wyższość przyjezdnych, którzy szybko wyszli na 13-15 punktowe prowadzenie. Fantastycznie wyglądał Jrue Holiday, który grał na wysokiej skuteczności. Wszystko odmieniło się, gdy koszykarze wyszli na drugą połowę.\nPo Pelicans wyraźnie widać było, że zaczynają „puchnąć”. Podczas, gdy nie potrafili znaleźć drogi do kosza, rywale z Atlanty rozkręcali się z każdą minutą. Kryzys przeżywał m.in. Anthony Davis, który po fantastycznym meczu w Bostonie nie znalazł rytmu gry. Nie zdołał pociągnąć swojego zespołu do zwycięstwa, a mecz skończył z zaledwie 8 punktami i 7 zbiórkami.\nPelikanom udało się jeszcze przez moment obudzić, ale trwało to zaledwie chwilę. Kiedy wydawało, że końcówka ostatecznie może należeć do przyjezdnych – DeMarcus Cousins spudłował kluczowy rzut osobisty i doprowadził do jedynie 1-punktowej przewagi. Z wynikiem 93-92 na tablicy w ostatnich sekundach trafił dobrze dysponowany w tym meczu – Kent Bazemore.\nPellies mieli jeszcze około 2 sekundy na zegarze, aby wygrać spotkanie. Niestety rzut po zwycięstwo spudłował Boogie.\nTo był klasyczny przykład meczu w back-to-back. Cousins skończył mecz z 19 punktami, 14 zbiórkami i 7 asystami. Holiday po świetnej pierwszej połowie, przeszedł w drugiej obok meczu – 22 punkty.\nDobrze wypadł Darius Miller, który zanotował 17 punktów z ławki.\nDla Hawks najlepiej zagrali Bazemore (20 pkt) i Collins (18).


Brodnica - Przedłużenie obowiązujących obostrzeń do 18 kwietnia\nAKTUALNOŚCI > Brodnica.net > Przedłużenie obowiązujących obostrzeń do 18 kwietnia\nDodano/zmodyfikowano: 07.04.2021, 11:44 , Komentarzy: 2, wyświetleń: 461\nDo XXX ta osoba która obściskiwała Twojego męża najprawdopodobniej była w przeciwieństwie do Ciebie bardzo dobrze myśląca logicznie, Skoro tak wierzysz w tę chorobę to po co wyłazisz z domu, trzeba było ubrać bambosze i nie siać fermentu, uważam że to ty oceniasz ludzi po tym skąd pochodzą, dla mnie najważniejsze jest jak mają poukładane w głowie - na moje masz przeciąg aż huczy. Ile było dzisiaj na pogrzebie Krawczyka? I tam nie było koronawirusa! Szkoły zamknięte ponad rok, maseczki na gębach, kwarantanny a zakażeń coraz więcej, pomyśl logicznie, w jakim kraju tak jest? chyba że w twoim TV\nDodany 10.04.2021, 14:51 przez Astra Zeneka\nNie chodźcie na uroczystości pogrzebowe osób bliskich. Kilka dni temu odbył sie pogrzeb męża kuzyna. Nie poszliśmy na mszę pogrzebowa za zmarłego tylko na cmentarz ze względu na obawę przed zakażeniem. Stanęliśmy tak, aby zachować dystans. Niestety po zakończeniu uroczystości do męża, dopadła jedna z osób, która chyba pochodzi ze wsi zabitej deskami, bo zaczęła mojego męża obściskiwać. Ze względu na powagę uroczystości nie mogłam wrzasnąć, kobieto trzeba zachować dystans, bo nie wiesz czy w tej chwili nie roznosisz wirusa. A teraz boimy się co może nas spotkać. Takie mamy społeczeństwo.\nDodany 09.04.2021, 17:47 przez XXX


Dzisiejsze spotkanie z Józefem\n11 grudnia 2017 16:44\n13 1177 6 zaloguj sie by polubić\nCoryllusie, czy będzie można obejrzeć w sieci twoją prelekcję na temat św. Stanisława, którą dałeś u karmelitów we Wrocławiu?\ngabriel-maciejewski @mniszysko 11 grudnia 2017 17:15\n11 grudnia 2017 17:22\nŚw. Stanisław nie był niestety nagrywany\nŚwietne. Dobrze, że p. Józef Orzeł nakłonił Cię to przytoczenia anegdoty z tekstu naczelnego Salonu24 :-)\n11 grudnia 2017 18:01\nZeby Beata i Mateusz wspólnie objaśnili, że wszystko OK....współpracuja.....rozumieją się.\nOn te pierogi obgryzał z grzeczności...że je to, co podano...\nChyba Janke tego nie wymyślił...natomiast coś przerysował.....\nA Twierdza jest tak beznadziejną ksiązka... bo Janke nie chciał się zapoznać z oferowanymi materiałami IPN...\nLenistwo czy olewanie?\n11 grudnia 2017 18:05\nŚwietne jak zwykle, dziękuję.\n11 grudnia 2017 18:20\nJozef Orzel moim zdaniem jest bardzo naiwny gdy twierdzi ze Morawiecki pomoze zredukowac dlug. On zrobi cos dokladnie odwrotnego. Bankierzy ( a obgryzajacy ciasto z pierozkow w piatek pan Mateusz jest ich wychowankiem) zajmuja sie juz od wielu dekad na calym swiecie kreowaniem i pompowaniem dlugu do niebotycznych rozmiarow. I rolowaniem tychze dlugow od czasu do czasu, uzywajac przeroznych instrumentow finansowych (gielda, akcje, obligacje rzadowe) i politykow na ich uslugach. Ostatecznie zawsze za to placa zwykli ludzie, spoleczenstwo.\n11 grudnia 2017 19:12\nZ tą historią obgryzania ciasta z pielmieni, to musiał być przekaz podprogowy: nie o piątek chodziło, tylko o wieprzowinę - mógł przecież Janke napisać zwyczajnie: pierogi z mięsem;-)))\nstanislaw-orda @jolanta-gancarz 11 grudnia 2017 19:12\n11 grudnia 2017 19:32\n11 grudnia 2017 19:52\nTa konkluzja Pana Józefa o ministerialnych księstwach udzielnych, które miałby pogodzić MM, to mi trochę dętym instrumentem pobrzmiewa...\nAle przyznać muszę, że dookólne obrabianie pierożków, to w takim razie parada orkiestr dętych.\n11 grudnia 2017 20:09\nSporo ważnych spraw dało się obgadać w bardzo krótkim czasie. W poprzednich odcinkach było widać że tematy są zaledwie rozgrzebane, przerwane w najciekawszym miejscu. Wprawa dyskutantów rośnie. Oby dalej nie obcinano czasu, bo innej formy niż kabaretowa nie dało by się wówczas stosować.\n11 grudnia 2017 20:16\nŻyczę szybkiego powrotu do zdrowia. Myślałem, że przez niedzielę troche się podkurujesz, ale słyszę, że jednak choroba nie chce odpuścić.\nKuldahrus @jolanta-gancarz 11 grudnia 2017 19:12\nMoże chodziło mu o takie 3w1, wash&go, minimum treści, a ile przekazu w takich małych pierożkach z wieprzowiną. Dla każdego coś dobrego, dla jednych piątkowy post dla drugich wstrzemięźliwość od wieprzowiny. :)\nParis @Szczodrocha33 11 grudnia 2017 18:20\n13 grudnia 2017 00:29\nDla mnie - na ten przyklad - LICZY SIE wylacznie to, co mowi Pan Gabriel !!!\nA pan Orzel ??? Coz... zdecydowanie myli sie. Ostatecznie za te hucpe - jak zwykle - zaplaca zwykli ludzie... Pan i ja, i inni nam podobni.


Post autor: Miszon » poniedziałek 06 paź 2014, 00:01\nOK, spoko. Widzę że na CDP.pl jest ta sama promocja .\nI ostatnie pytanie: czy jak potem będę ewentualnie upgrade'ował na Season Passa, to zapłacę od zera, czy tylko za sam upgrade? Nie znam się na grach tego rodzaju dystrybucji, korzystałem tylko z gog-a, a tam gry są już zawsze w wersjach gold .\nPost autor: Mały Nemo » poniedziałek 06 paź 2014, 00:07\nSeason pass to same dodatki.\nWersja gold to podstawka + season pass.\nWięc jeżeli od razu chcesz mieć komplet, to kup wersję gold (nie wiem, czy ją sprzedają w CDP.pl, czy nie). Jeżeli nie, to najpierw kup podstawkę, a kiedyś tam season passa.\nDodam tylko, iż tłumaczeniem DE zajmuję się ja wraz z Nomadami (ale nie z CDP.pl). Z kolei tłumaczenie oficjalnych dodatków wyszło także i spod mojej ręki (korekta), więc tak czy inaczej kupując DE wspierasz i doceniasz także i moją pracę .\nPost autor: Miszon » poniedziałek 06 paź 2014, 00:13\nNemomon pisze: Dodam tylko, iż tłumaczeniem DE zajmuję się ja wraz z Nomadami (ale nie z CDP.pl). Z kolei tłumaczenie oficjalnych dodatków wyszło także i spod mojej ręki (korekta), więc tak czy inaczej kupując DE wspierasz i doceniasz także i moją pracę .\na to największa zachęta przyznam szczerze .\nNemomon pisze: kup wersję gold (nie wiem, czy ją sprzedają w CDP.pl, czy nie\nnie widzę. Czyli wtedy musiałbym ze steama, ale tam nie ma polskiej wersji, trochę bez sensu. No ale OK, pomyslimy, jest jeszcze z tydzień czasu minimum.\nPost autor: Mały Nemo » poniedziałek 06 paź 2014, 00:19\nDlatego wspomniałem xD Ja tłumaczę Poszukiwaczy Mephisto, czyli tych, które są sprzedawane jako DLC, oraz generalnie jakieś inne texty, których nikt inny nie przetłumaczył. Jeżeli wiec będziesz miał jakieś zastrzeżenia, to możesz na mnie krzyczeć . No i z Galaktą aktywnie współpracuję nad tłumaczeniem dodatków do Talismana i Relic, więc w pewnym sensie DE także jest i moim bardzo małym dzieckiem .\nPost autor: Miszon » wtorek 07 paź 2014, 09:41\nSię skusiłem i wziąłem, na razie wersję podstawową.\npierwsze wrażenia (na razie z kompem partia, dla zaznajomienia się) są takie, że gra ma zaskakująco mocny syndrom kolejnej tury - grałem godzinę dlużej niż planowałem .\nCo do tłumaczenia: nie wszystko w podglądzie tury jest przetłumaczone (jak się wybiera, co ma być widoczne, to jest np. "alignments", "roll-up" albo coś w tym stylu, itp.).\nPost autor: Miszon » środa 08 paź 2014, 13:49\nOK - podsumowując wrażenia z dwóch rozgrywek, na razie solo:\n- początek odstraszył: menu startowe i ogólnie kwestie interfejsu wołają o pomstę do nieba, potem klikania w grze jest tyle, jakby twórcy chcieli zrekompensować graczom brak możliwości masy osobistego rzucania kostką i zamiast tego wprowadzili masę osobistego klikania myszką , czasami trzeba po x razy coś potwierdzać. Dodatkowo te niepełne tłumaczenia niektórych interfejsów, kompletne niewysilenie się przy grafice chociażby planszy (po prostu "retusz" oryginału) i inne drobiazgi: gra sprawia wrażenie jakiejś niskobudżetowej półamatorskiej produkcji (ale plusem są bardzo niskie wymaganie sprzętowe i to że gra nie haczy, czyli jednak silnik zoptymalizowany raczej dobrze). Po kilkunastu minutach zaczynałem żałować nawet tych 25 zeta.\n- potem jednak zwyciężyła po prostu magia (i miecz ) samej gry: człowiek powoli nie zwraca uwagi na te irytujące kwestie i zaczyna po prostu grać, tak jakby grał na planszy.\n- no i na końcu wychodzi to, o czym pisałem wcześniej: mocny syndrom kolejnej tury, naprawdę trudno przerwać w trakcie, człowiek sobie robi założenie "jeszcze do pełnej godziny", "jeszcze do wpół do", "jeszcze dostanę się na drugi/trzeci krąg", etc. Po prostu oryginał rządzi i tu nie ma wątpliwości, a że nie trzeba za dużo myśleć, bo komputer wszystko liczy i podpowiada, co można zrobić, to gra się szybko.\nW pierwszej rozgrywce wylosowałem minstrela, za przeciwników miałem wróżkę, czarownicę i trolla, czyli było średnio. Co prawda, szybko czarownica zginęła, do czego sam przyłożyłem ręki i wszedł za nią krasnolud, który niby szybko zaczął się rozwijać, ale potem zwolnił bo już go zaczęli inni gnębić (w tym znowu ja . Niestety, tuż przed śmiercią Czarownicy, przytrafiło mi się zamienienie w ropuchę u pewnej nieznajomej, utraciłem przez to parę ciekawych przedmiotów oraz lwa który wspomagał mnie w walce, większość tego stuffu wpadła w ręce trolla, który już wcześniej zaczynał wyrastać na lidera gry, a to ostatecznie go wzmocniło i sprawiło że nie mogłem już mu podskoczyć i choć początek był niezły, od tego momentu minęło sporo czasu zanim zacząłem się szybciej rozwijać. Wróżka cały czas waliła czarami, do tego też szybko xpiła i to obie statystyki, nazbierała też ciekawych przyjaciół i chyba z 15 przedmiotów, troll rzecz jasna w siłę pakował. W końcu oboje weszli prawie równocześnie do trzeciego kręgu, troll nieco wcześniej i zaczęli ostro się naparzać na samej Koronie. To mi dało trochę oddechu i ostatnim zrywem trochę podexpiłem, ale w końcu wróżka zginęła bo miała mniej życia i o 3 mniej siły, troll co prawda miał sporo kolejek, kiedy Rozkaz nie działał, ale i tak było dla mnie za późno i po prawdzie byłem za słaby na wejście do 3 kręgu, krasnolud zginął szybciutko a ja kilka tur po setnej. Cóż, pierwsze koty za płoty, zdarzyło się parę głupich ruchów, także z powodu interfejsu, postanowiłem się odgryźć następnym razem . (opis potem)\nPost autor: Mały Nemo » środa 08 paź 2014, 17:59\nCo do błędów w tłumaczeniu oraz brak tłumaczeń - chciało by Ci się (albo i innym) podsyłać mi informacje, gdzie konkretnie tych tłumaczeń brakuje? Możecie to robić wciskając podczas gry przycisk F12 (zrzut ekranu), a następnie zapisywać te zrzuty ekranu i wysyłać mi linki.\nJak mówiłem, wersją polską zajmuje się CDP.pl, z którymi nie współpracuję, więc jest to ich wina, iż coś w interfejsie użytkownika nie zostało przetłumaczone. Ja właśnie "dotłumaczam" między innymi rzeczy, których CDP.pl nie przetłumaczyło. Szybka informacja do mnie i zostanie to przetłumaczone .\nCo do klikania. Po pokonaniu wroga, a przed wzięciem go jako trofeum może zdarzyć się tak wiele różnych zdarzeń, Zaklęć czy innych efektów, iż takie klikania są wymuszone. Gra w Talismana to jak gra w MtG - w każdym momencie gracz może odpalić efekty swoich kart i coś tam wywołać. Ponieważ oryginalne zasady na to pozwalają, to także i DE (chociaż nawet i DE ma pewne ograniczenia..) musi.\nAle radzę się nie zrażać - pierwsze koty za płoty .\nPost autor: Miszon » środa 08 paź 2014, 19:14\nnie no, nie zraziłem się, drugi raz już nie zwracałem uwagi na kwestie interfejsu, tylko się dobrze bawiłem.\nscreen zrobię jeszcze dziś.\nPost autor: Miszon » czwartek 09 paź 2014, 01:24\nNemomon pisze: Co do błędów w tłumaczeniu oraz brak tłumaczeń - chciało by Ci się (albo i innym) podsyłać mi informacje, gdzie konkretnie tych tłumaczeń brakuje? Możecie to robić wciskając podczas gry przycisk F12 (zrzut ekranu), a następnie zapisywać te zrzuty ekranu i wysyłać mi linki.\noto 2 dzisiejsze:\nhttp://steamcommunity.com/profiles/7656 ... 3831913546\n"oponent", "rolled", "battle" a wczoraj nie było przetłumaczonego jeszcze "specjalna zdolność", "odrzucone" i jeszcze ze 2 inne.\nhttp://steamcommunity.com/profiles/7656 ... rollTop=26\ntu całe okienko tutoriala nieprzetłumaczone\nPost autor: Mały Nemo » czwartek 09 paź 2014, 02:53\nPomyliłeś linki z tym tutorialem, ale wszedłem do Twojego profilu i go zobaczyłem, dzięki .\nTutorial postaramy się naprawić.\nCo do loga, to on teraz przechodzi pewne zmiany, jego pewnie tez się naprawi. Nie jest jednak jakoś szczególnie bolący (w przeciwieństwie do tutoriala np.).\nPost autor: Miszon » poniedziałek 13 paź 2014, 23:05\nhttp://steamcommunity.com/sharedfiles/f ... =326048859\nTutaj chodzi o tego Werewolfa - nazwa karty też nie była przetłumaczona, ale że to SI się na nią natknął, to nie zdążyłem zrobić screena.\nMiałem też przypadek przy ruchu komputera, że na górze pojawiło się "You must roll..." itd. w sensie komunikat co musisz zrobić przy rozpatrywaniu jakiegoś zdarzenia pojawił się nieprzetłumaczony, tam na górze ekranu.\nPost autor: Miszon » wtorek 21 paź 2014, 11:13\nOdnoszę wrażenie, że gra źle intepretuje działanie karty Fałszywy Graal.\nNa karcie stoi, że można się go pozbyć tylko w Zamku. A ja ją normalnie w Mieście przerobiłem u Alchemika na złoto.\nWydaje mi się, że gra stawia tutaj zasadę planszy ponad zasadę karty, a moim zdaniem powinno być odwrotnie.\nPost autor: Xan » wtorek 21 paź 2014, 16:47\nMiszon pisze: Błąd? (chyba)\nTo nie jest błąd. Gra poprawnie interpretuje kartę Graala.\nNie możesz jedynie porzucić Graala w dowolnym momencie, możesz jednak pozbyć się go w inny sposób, jak na przykład odwiedzenie Alchemika w Mieście.\nZajrzyj sobie do oficjalnego FAQ'a. Występuje w nim opis analogicznej sytuacji jak "Przyjaciele, których musisz zabrać".\nPost autor: Xan » czwartek 23 paź 2014, 15:26\nW dniu dzisiejszym wydany został kolejny dodatek do cyfrowej wersji - Podziemia!\nPost autor: nick » sobota 25 paź 2014, 12:19\nNo wlasnie niestety gra umozliwia bohaterowi z koniem przyjacielem wchodzic po Podziemi co troche sie kupy nie trzyma.\nPost autor: Mały Nemo » sobota 25 paź 2014, 14:32\nnick pisze: No wlasnie niestety gra umozliwia bohaterowi z koniem przyjacielem wchodzic po Podziemi co troche sie kupy nie trzyma.\nAno, bo to jest normalna zasada w Talismanie . W TMiM nie ma dziwnych zasad, o których trzeba pamiętać, nie ma długiej i szerokiej listy, co jest zakazane w Podziemiach, z jakich Zaklęć nie można korzystać, czy też które umiejętności tam nie działają. Dla mnie jest to zmiana in plus, bowiem w MiMie nigdy nie lubiłem zapamiętywać tych głupich ograniczeń.\nAnyway, nie potrzeba nam dwóch tematów o DE, więc ten temat zamykam. Proszę dyskutować w tym temacie: http://forum.magiaimiecz.eu/viewtopic.php?t=6007


Działka 1285,0 m2, Warszawa, Wilanów, Wiedeńska\nDziałka budowlana na sprzedaż Warszawa, Wilanów, Wiedeńska - 1285,0 m2\nCena za m2 607,00 zł/m2\nEUROVILLA prezentuje działkę w studium zagospodarowania budowlaną przy ul. Wiedeńskiej. Dojazd drogą utwardzona z księgą wieczystą. Działka inwestycyjna, plan zagospodarowania miał zostać zatwierdzony w 2019. Kolejne wyłożenie planu w 2021. Kształt prostokąt teren płaski, ładna regularna działka budowlana. Nieruchomość położona w bezpiecznej odległości od nowo budowanej drogi S2. Dynamicznie rozwijający się teren ok. 3 km od Pałacu Wilanowskiego. Szerokość 44 m na 29 m.\nDziałka jest w trakcie wydzielania z większej działki o powierzchni 4998m2. Powstaną 3 działki o pow...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka Wilanów, Wiedeńska Powierzchnia: 1285,0 m2 Cena: 780 000 PLN Proszę o kontakt\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Działka Wilanów, Wiedeńska Powierzchnia: 1285,0 m2 Cena: 780 000 PLN Proszę o kontakt


Z Romanem Śmigielskim z Danii, przewodniczącym Jury XI Edycja Konkursu 2020 ”Być Polakiem” (i przewodniczącym jury V grupy filmowej) rozmawia Leszek Wątróbski\n…jest to rok jubileuszu 40-lecia rejestracji NSZZ Solidarność. Słowo solidarność znaczyło zawsze dla Polaków tak wiele, bo było symbolem odpowiedzialności, jedności i współpracy. Chcieliśmy poprzez polskie „okulary”, spojrzeć na różnie odczuwane barwy i odcienie polskości i związanej z nią solidarności.\nZ powodu pandemii było w tym roku mniej uczestników niż w latach poprzednich…\nŁącznie nadesłano 598 prac. Wyrażamy wielkie uznanie wszystkim autorom. Tegoroczny poziom był wyjątkowo wysoki. Chcieliśmy temat solidarności poszerzyć o otoczenie, w którym żyjemy. NSZZ Solidarność dla dzisiejszej młodzieży to już raczej prehistoria – tak jak dla nas bitwa pod Grunwaldem. I faktycznie większość nadesłanych prac była o solidarności globalnej, a nie o NSZZ Solidarność. Uczestnicy konkursu podkreślali, że musimy być solidarni z Polską, ale także z całym światem i jego obecnymi problemami. Nagrodziliśmy 3 filmy: dwa z Uzbekistanu i 1 z Irlandii. Mnie osobiście, a byłem także przewodniczącym jury V grupy filmowej, spodobały się 2 filmy z Uzbekistanu. Pierwszy z nich to Solidarność przez sztukę Katarzyny Boczkowej oraz drugi Świat Motyli Alana Turachanowa. Osobiście najbardziej wzruszył mnie film Świat Motyli – ukazujący działania polskiej organizacji w Uzbekistanie. Organizacja ta jest sponsorowana przez prywatne osoby z Polski w imię solidarności. Jedną z jej sekcji jest grupa baletowa. I ta właśnie jej członkowie poszli z tańcem motyli do szpitala onkologicznego dla dzieci kazachskich. W taki właśnie sposób Polacy z Uzbekistanu solidaryzowali się z kazachskimi dziećmi chorującymi na nowotwory. Poszli tam raz jeszcze, w dzień św. Mikołaja, z upominkami dla tych samych chorych muzułmańskich dzieci. Na tym polega, moim daniem, prawdziwa solidarność ze wszystkimi – nawet różniącymi się od nas religią czy kolorem skóry. W podobnym duchu był film 10-letniej Dominiki Pilarczyk z Irlandii.\n… na początku sierpnia br. To już 10-letnia tradycja. W tej uroczystości brali też udział, obok laureatów i uczestników konkursu, m.in. marszałek Sejmu RP – Elżbieta Witek; pomysłodawczyni i organizatorka konkursu, poseł Joanna Fabisiak, sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Jan Dziedziczak, prezes Wspólnoty Polskiej Dariusz P. Bonisławski i rektor Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie Tomasz J. Kaźmierski.\nPodczas uroczystego zakończenia konkursu odczytałem list-przesłanie przewodniczącej Rady Polonii Świata Teresy Berezowskiej z Kanady do organizatorów i uczestników konkursu: prezesa Fundacji „Świat na tak” – Joanny Fabisiak, wiceprzewodniczącej Rady Polonii Świata – Heleny Miziniak oraz prezesa Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” – Dariusza Piotra Bonisławskiego.\nDodam jeszcze tylko, że wszystkie nagrody i sam pobyt laureatów w Polsce sfinansowały głównie: Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” oraz organizacje z Wielkiej Brytanii: Fundacja Stowarzyszenia Polskich Kombatantów, Zjednoczenie Polek i Polska Macierz Szkolna. A nasze jury składało się z ponad 30 osób. Byli to przedstawiciele Polonii z całego świata, przeważnie nauczyciele i działacze polonijni stanowiący ponad 90% łącznej liczby jury. Pozostałe 10% to rodacy z kraju. Sami też, ze swoich środków, opłaciliśmy koszty podróży do Polski. Byliśmy natomiast gośćmi, w czasie tegorocznego pobytu, i nie ponieśliśmy w pełni kosztów związanych z noclegami i wyżywieniem. –