Powierzchnie dodatkowe: loggia o powierzchni 5 m², ogródek o powierzchni 26 m²\nInwestycja: mieszkanie znajduje się w inwestycji Apartamenty Cechowa - III etap, w której dostępnych jest jeszcze 9 podobnych ofert\nCała inwestycja składa się z 7 budynków wielorodzinnych w których łącznie znajduje się 28 nowych mieszkań, na sprzedaż pozostaje 11 o powierzchni od 62 do 63 m², w budynkach są 2 kondygnacje naziemne. Inwestycja Apartamenty Cechowa - III etap jest w trakcie budowy z planowanym na 4 kw. 2020 roku terminem oddania do użytkowania.\nNowe mieszkanie o oznaczeniu 6B znajduje się na 1 piętrze i jest 1-poziomowe. Pomieszczenia mają od 260 do 291 centymetrów wysokości. W mieszkaniu znajdują się 3 pokoje, kuchnia jest otwarta, jest 1 łazienka. Dla przyszłych mieszkańców deweloper false przewidział: miejsca postojowe naziemne.\nMieszkanie znajduje się w inwestycji Apartamenty Cechowa - III etap, w której znajduje się w sprzedaży jeszcze 9 podobnych nowych mieszkań.\nmieszkania przy chmielnej 18 ofertWysłouchów 53 ofertyTurniejowa B2 27 ofert


Joanna Jurga - Powerspeech - agencja mówców\n#Czas zmian #Nauka #Nowe technologie #Przyszłość\nPasjonatka kosmosu, dwukrotna komandor misji w Habitacie Lunares. Jest to symulowana baza kosmiczna i laboratorium badawcze w jednym. Panują w nim warunki analogiczne do tych, które astronauci znajdą w prawdziwej bazie na Księżycu lub Marsie. Podczas misji analogowi astronauci zostają odcięci od świata zewnętrznego, mogąc wychodzić na spacer wyłącznie w skafandrach kosmicznych do wnętrza hangaru, który symuluje powierzchnię Księżyca lub Marsa. W czasie misji mieszkają w specjalnych modułach składających się m.in. z sypialni, łazienki i laboratorium.\nSpecjalistka w unikalnej dziedzinie projektowania poświęconego poczuciu bezpieczeństwa w przestrzeni – zarówno ziemskiej, jak i kosmicznej. Doktorantka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, chętnie poruszająca w swojej pracy problemy społeczne oraz zagadnienia z zakresu designu spekulatywnego (czyli zajmującego się m.in. projektowaniem przyszłości).\nJej prace były pokazywane na wystawach w Polsce i zagranicą, brała udział w licznych festiwalach designu (np. Łódź Design Festival, Dutch Design Week), współpracowała z Ikea, infuture hatalska foresight institute oraz Instytutem Kontekstów Pracy. Jest finalistką takich konkursów, jak: MakeMe, Young Polish Designer, Innovation Ad czy Jutronauci.\nZakres tematyczny wykładów”\nCo ma wspólnego Twoja firma z podbojem kosmosu? Jakie doświadczenia z przygotowywania misji kosmicznej oraz treningu astronautów mogą wykorzystać Twoi pracownicy?\nCo nam daje kosmos? Czyli ile rozwój technologii kosmicznej wnosi w nasze codzienne ziemskie życie. Jak wyglądają przygotowania do podróży międzyplanetarnych i życia na innej planecie, oraz kto, gdzie i jak na to wszystko pracuje.\nCzłowiek jutra w kosmosie. Kiedy zamieszkamy na Marsie i jaki to będzie miało wpływ na nasze codzienne życie na Ziemi. Kto, gdzie i jak opracowuje technologie jutra. Jakie wyzwania, możliwości i zmiany przyniesie nam eksploracja kosmosu.\nCzłowiek i wyzwania jutra. Jak my i nasze otoczenie będą się zmieniać na przestrzeni najbliższych dekad. Jak będzie wyglądał dom czy praca przyszłości. W jaki sposób będziemy się przemieszczać, komunikować, odpoczywać czy leczyć. I czy sceny z filmów science fiction wydarzą się na na naszych oczach.\nJak budować startupy?\nSztuczna inteligencja zmienia świat


Motofakty.pl Porady Eksploatacja Wadliwe połączenia\nData publikacji: 2014-01-17 14:32 Autor: Maciej Fabijański\nZ badań wynika, że najbardziej awaryjnymi elementami w instalacji elektrycznej pojazdu są występujące w niej różnego rodzaju połączenia.\nJedną z przyczyn uszkodzenia kontaktowych powierzchni przewodzących ładunki elektryczne w złączach jest korozja. To termin umowny, pod którym kryją się różnorodne procesy powodujące zmiany tak na powierzchni jak i w strukturze metalu z jakiego wykonane jest połączenie. Mogą to być procesy chemiczne lub elektrochemiczne. Skutkiem tych pierwszych jest wytwarzanie na powierzchniach metali ( z wyjątkiem tzw. metali szlachetnych) skorodowanej warstwy złożonej ze związków danego metalu z tlenem oraz produktów jego reakcji z kwasami zasadami czy innymi chemikaliami. Natomiast w procesach elektrochemicznych mamy do czynienia z powstaniem tzw. ogniwa galwanicznego, które tworzą dwa różne metale w obecności elektrolitu. W miarę upływu czasu metal o niższym potencjale, czyli ten stanowiący ujemny biegun ogniwa, ulega rozkładowi. Elektrolitem najczęściej występującym w samochodzie jest wilgoć zdolna przeniknąć do wszystkich zakamarków pojazdu zawierająca sól.\nPodczas zwierania i rozwierania różnego rodzaju styków a także przy wzajemnym przemieszczaniu się obluzowanych połączeń konektorowych i zacisków dochodzi do powstawania niepotrzebnych wyładowań elektrycznych w postaci łuku elektrycznego. Te szkodliwe iskrzenia powodują stopniowe utlenianie powierzchni styków oraz zjawisko przenoszenia materiału z części połączonej z biegunem dodatnim na część bliższą bieguna ujemnego. W rezultacie powstają wżery i nadlewy zmniejszające rzeczywisty powierzchniowy kontakt elektryczny w złączu. Rośnie przez to oporność złącza, a napięcie zasilania spada. Ten proces trwa do momentu, aż powierzchnie styków nie ulegną całkowitemu nadpaleniu, co spowoduje przerwanie obwodu elektrycznego. Istnieje również niebezpieczeństwo „zespawania” styków, co wtedy oznacza, że nie można rozłączyć obwodu.\nOpisanym uszkodzeniom elektrycznych połączeń można w dużej mierze zapobiec przez systematyczną pielęgnację i konserwację. Złącza narażone najbardziej na działanie wilgoci, a tym samym korozje elektrochemiczną należy okresowo spryskiwać preparatami wypierającymi wilgoć. Warstwę tlenku z powierzchni przewodzących można usunąć za pomocą papieru ściernego. Oczyszczone w ten sposób styki warto jeszcze zabezpieczyć np. sprayem kontaktowym. Tam gdzie istnieje możliwość obluzowania powierzchni przewodzących trzeba o ile to możliwe kontrolować i korygować siłę ich wzajemnego docisku np. przez dokręcanie z odpowiednim momentem połączeń gwintowych.\nKia Niro. Może dojść do spięcia\nFirma Kia Motor Poland poinformowała, że modele Kia Niro DE HEV (2016 i 2017) oraz Kia Niro DE PHEV (2018) zostaną objęte bezpłatną akcją serwisową. Producent wykrył fabryczny defekt. W Polsce dotyczy to 564 aut.\nJedną z przyczyn awarii w instalacji elektrycznej samochodu jest przetarcie izolacji przewodu, w wyniku czego dochodzi do zwarcia.\nTagi: instalacja elektryczna przewód masowy akumulatora Wadliwe połączenia


Plavajoči bager CUMMINS 1200m3 naprodaj Poljska, ZZ19122\nAutoline » Nova gradbena mehanizacija » Novi plavajoči bagriMini bagriBagri goseničarjiBagri nakladačiBagri na kolesihStroji za kopanje jarkovBagri za prekladanjeBagri s teleskopsko rokoBetonarneDrobilniceAgregat generatorji naftaNakladalci na kolesihAvtomešalciDrugi generatorjiDruga industrijska opremaDvižne delovne ploščadi » Novi plavajoči bagri CUMMINS » Nov plavajoči bager CUMMINS 1200m3\nNov plavajoči bager CUMMINS 1200m3\n≈ 196.900 $\nNeto teža 40000 kg\nVišina razkladanja 400 m\nSplošne dimenzije 30 m × 5.2 m × 4 m\nZnamka Cummins www.ecodredger.eu\nPrzedmiotem sprzedaży jest nowa pogłębiarka ssąca. Silnik wysokoprężny CUMMINS MARINE. Dostępna jest również nowa pogłębiarka z silnikiem elektrycznym. Zrobimy projekt i zbudujemy pogłębiarki według potrzeb. Wysyłka na cały świat, drogą morską lub lądową.\nPoljska, Lublinsko, Kościelna, 199, 21-200\nvišina razkladanja: 500 m\nNov NSS - NSS 800/40-F-GR v nalichii


aaerp 1 sztuka trąbka 3D drzewko bożonarodzeniowe świeca ciasto forma silikonowa ręcznie robiona forma do mydła: Küche & Haushalt - B07HBY41VK\nStrona główna Narzędzia I Akcesoria Do Pieczenia Prasy do ciasta aaerp 1 sztuka trąbka 3D drzewko bożonarodzeniowe świeca ciasto forma silikonowa ręcznie robiona forma do mydła B07HBY41VK\nKod produktu: B07HBY41VK\nWielofunkcyjne narzędzia kuchenne do pieczenia, kształt choinki\nMoże być stosowany do produkcji pralinek, mydła, twardych cukierków, fudges, budynek, dekoracji ciasta, dekoracji na imprezy, urodzin i prysznica dla dzieci, naklejki, galaretki, muffinek itd.\nMożna go również wyprodukować z syropu, stopionej czekolady, wosku, lodu, mydła, różnych rodzajów gliny.\nNieprzywierająca, łatwa segregacja, wielokrotnego użytku i łatwa do czyszczenia. Nadaje się do recyklingu, trwały, niskie zużycie energii\nJest to wielofunkcyjne urządzenie do pieczenia w kuchni.\nRzut choinkowy może uczynić ciasto księżycowe, ciasto, ręcznie wykonane mydło i tak dalej.\nSilikon jest miękki i łatwy w obsłudze\nWielkość kształtu: 6 * 8,5 cm


Każde ciało zawiera pewien zasób energii cieplnej który określa jego temperaturę. Temperatura, oraz jej nieustanne zmiany zależą od wymiany ciepła pomiędzy powierzchnią Ziemi i atmosferą. Zmiany te w samej atmosferze uzależnione są natomiast od wymiany pomiędzy jej warstwami w pionie, oraz między masami w poziomie, jak również pomiędzy atmosferą a przestrzenią kosmiczną. Wymiana ciepła odbywa się na drodze:\nPromieniowania krótkofalowego Słońca, pochłanianego przez atmosferę i powierzchnię Ziemi.\nPrzewodnictwa cieplnego pomiędzy powierzchnią Ziemi a podłożem\nPrzenoszenia ciepła pomiędzy powierzchnią Ziemi a atmosferą, lub między powierzchnią lądową i wodną dzięki ruchom turbulencyjnym.\nZmiany temperatury powietrza zachodzą także niezależnie od wymiany ciepła z otoczeniem, przy rozprężaniu, lub sprężaniu pewnych ilości powietrza.\nZjawisko to zachodzi na skutek zmian ciśnienia i objętości głównie przy wznoszeniu, bądź opadaniu powietrza. Tego rodzaju procesy nazywa się procesami adiabatycznymi, lub przemianami adiabatycznymi. Procesy takie zachodzą na dużą skalę w atmosferze przy prądach pionowych i decydują o stanach równowagi termicznej. Jednakże głównym źródłem ciepła na Ziemi jest promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni naszej planety w postaci promieniowania krótkofalowego. Największe ilości energii, jakie docierającą do Ziemi pochodzą właśnie z promieniowania słonecznego. Inne rodzaje energii, które zmieniają się w energię cieplną i ogrzewają powierzchnię Ziemi to: energia geotermalna, energia pływów, energia rozpadów promieniotwórczych, oraz energia spalania paliw kopalnych. Ilość energii, jaka dociera ze Słońca nazywa się stałą słoneczną. Jest to całkowita energia, jaką promieniowanie słoneczne przenosi w jednostce czasu przez pewną jednostkę powierzchni, która znajduje się prostopadle do promieniowania w średniej odległości Ziemi od Słońca. Średnia wartość stałej słonecznej wynosi około 1366,1 W/m². Wartość tej jednostki jest zmienna ponieważ aktywność Słońca jest także różna. Bezpośrednie promieniowanie słoneczne jest pochłaniane i rozpraszane w atmosferze głównie przez cząsteczki gazów, oraz aerozole. Z tego powodu pomiar stałej słonecznej na powierzchni Ziemi jest trudny, gdyż musi uwzględniać wpływ atmosfery ziemskiej. Powierzchnia Ziemi otrzymuje jedynie część energii słonecznej, ponieważ atmosfera osłabia promieniowanie słoneczne poprzez rozpraszanie promieni, oraz ich pochłanianie. Rozpraszanie promieniowania nazywa się dyspersją, natomiast pochłanianie to absorpcja. Widzialne pasmo promieniowania słonecznego ulega w atmosferze rozszczepieniu na wszystkie kolory widma, czyli czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski i fioletowy. Najsilniej rozpraszane jest promieniowanie niebieskie. Z tego powodu niebo podczas dnia przyjmuje niebieską barwę. Jedynie przy niskich położeniach tarczy słonecznej nad horyzontem. Czyli podczas wschodu i zachodu Słońca, oraz przy dużej zawartości pary wodnej silniej rozpraszane jest światło żółte, pomarańczowe i czerwone, zabarwiające niebo na odcienie tych kolorów.\nPowierzchnia Ziemi jest dla atmosfery głównym źródłem promieniowania długofalowego, oraz promieniowania cieplnego. Sposób w jaki Ziemia przyjmuje i oddaje dostarczoną jej energię zależy od rodzaju tej powierzchni, a więc przede wszystkim od tego czy są to obszary wodne, czy lądowe. Do powierzchni gruntu dociera tylko ok. 50 % promieniowania krótkofalowego, które znajduje się na górnej granicy atmosfery. Grunt pochłania tym większą część promieniowania, im ciemniejsza jest jego powierzchnia. Parametrem określającym zdolność odbijania promieni przez daną powierzchnię jest albedo, czyli stosunek ilości promieniowania odbitego do padającego. Średnie albedo Ziemi wynosi około 0,3. Oznacza to, że 30 % światła słonecznego docierającego do Ziemi jest oddawane z powrotem w przestrzeń kosmiczną. Wielkość albedo zależy od rodzaju podłoża, a także od pokrywy chmur. Chmury odbijają więcej światła z powrotem w przestrzeń kosmiczną niż czyste błękitne niebo. Albedo chmur zależy od kilku czynników mianowicie: wysokości chmury, jej rozmiaru oraz liczby i wielkości znajdujących się wewnątrz kropelek wody. Chmury deszczowe odbijają 80-90 % promieniowania słonecznego, podczas gdy chmury wysokie 50- 60 %. Z uwagi na obecność lądolodów oraz pokrywy lodowej na morzach, w wyższych szerokościach geograficznych albedo jest znacznie większe niż w szerokościach okołorównikowych. Materiały budowlane posiadają niskie albedo w porównaniu z niektórymi powierzchniami naturalnymi, np. 5-20 % asfalt, 10-35 % beton, 20-25 % kamienie, 10-35 % dachówka, cegła 20- 40 %. Śnieg świeży odbija do 95 % promieniowana. Jednakże niektóre powierzchnie naturalne mogą także odznaczać się niskim albedo, np. czarnoziem 5-10 %, czy las liściasty, który odbija jedynie 15-20 %. Albedo wody waha się od kilku do kilkudziesięciu procent i zależy od kąta padania promieni słonecznych. Ilość energii pochłanianej w mieście jest wyższa o 15-30 % niż na terenach poza miejskich. Woda na skutek swej wielkiej ruchliwości w postaci falowania, oraz prądów morskich ulega stałemu przemieszaniu. Ruchy turbulencyjne przenoszą ciepło na znaczne głębokości i przekazują je do wody. Efektem tego procesu jest szybkie wyrównywanie się temperatury, oraz stosunkowo niewielkie jej zmiany wraz z głębokością. Woda odznacza się niewielką zdolnością odbijania promieniowania słonecznego. Albedo oceanu światowego ocenia się przeciętnie na 5- 20 %, tak więc woda pochłania ponad 80 % energii promieniowania dostarczonej na jej powierzchnię. Woda ma bardzo dużą pojemność cieplną. Na skutek tego nagrzewa się ona powoli przekazując jednocześnie ciepło w głąb, ale i powoli ochładza się, a więc magazynuje zapas ciepła.\nPowierzchnia lądowa przekazuje uzyskaną od Słońca energię cieplną drogą przewodnictwa w głąb gruntu, natomiast drogą promieniowania długofalowego, oraz ruchów konwekcyjnych i turbulencyjnych energia ta dostarczana jest do atmosfery. Na powierzchni gruntu zachodzi parowanie, oraz kondensacja pary wodnej, co także jest źródłem utraty, lub zysku pewnej ilości ciepła. Grunt pochłania energię słoneczną bardzo cienką warstwą i grubości 1 mm. Na skutek tego powierzchnia gruntu nagrzewa się silniej i szybciej w ciągu dnia, oraz latem. W przeciągu nocy, oraz zimą powierzchnia gruntu bardzo szybko traci ciepło poprzez wypromieniowanie. W przygruntowej warstwie powietrza wymiana ciepła odbywa się częściowo drogą promieniowania długofalowego powierzchni Ziemi do atmosfery, a także atmosfery do powierzchni Ziemi. Przewodnictwo cieplne odgrywa nieznaczną rolę, gdyż powietrze jest słabym przewodnikiem ciepła. Największe znaczenie ma przenoszenie ciepłą w wyniku turbulencji, czyli nieustannych, chaotycznych ruchów niewielkich ilości powietrza, zarówno przy pionowych ruchach konwekcyjnych, jak i przy poziomym przemieszczaniu się powietrza. Można rozróżnić turbulencję dynamiczną powodowaną tarciem cząstek powietrza o nierówne szorstkie powierzchnie, oraz turbulencję termiczną, która jest następstwem niejednolitego nagrzewania się fragmentów powierzchni gruntu. Różnice te spowodowane są głównie niejednakową ilością wilgotności, odmienną barwą pokrycia terenu, czy różną ekspozycją terenu. To właśnie turbulencja termiczna powoduje drgania powietrza, jakie daje się zaobserwować w słoneczny dzień nad asfaltową szosą, czy nad łanem zboża.\nPochłonięte promieniowanie krótkofalowe jest wypromieniowane na skutek promieniowania cieplnego. Jest ono zużywane na parowanie wody, bezpośrednie ogrzanie przyziemnej warstwy atmosfery, oraz pośrednie ogrzanie wyższych warstw. Cześć ciepła zostaje wypromieniowana w przestrzeń kosmiczną. Energia słoneczna dociera do powierzchni Ziemi tylko w ciągu dnia. Jej ilość zmniejsza się wraz ze zmniejszaniem się wysokości Słońca nad horyzontem. Nocą następuje utrata ciepła. Bilans cieplny powierzchni naturalnej jest to różnica pomiędzy energią uzyskaną, a energią utraconą na powierzchni Ziemi. Bilans ten można wyrazić w postaci następującego równania:\nH - turbulencyjne ciepło odczuwalne, pochłonięte lub przekazywane w powietrzu lub glebie podczas zmiany temperatury\nL - turbulencyjne ciepło utajone, uwalniane lub pochłaniane przy zmianie stanu skupienia wody (np. parowanie = pobieranie energii, zamarzanie = oddawanie energii)\nJako że ilość dostarczanej energii słonecznej, oraz kierunek przepływu ciepła nie jest jednakowy w ciągu doby, za dnia powietrze jest ogrzewane, więc bilans ciepłą przedstawia się następująco:\nNocą natomiast nie obserwujemy dopływu energii słonecznej do powierzchni Ziemi, ciepło jest przekazywane od atmosfery do podłoża. Zwykle nocą podłoże wychładza się bardziej niż powietrze, gdyż powietrze ochładza się wolniej a więc bilans nocny przybiera postać:\nZ powodu omówionych wyżej różnic w dopływie, oraz pochłaniania energii między powierzchniami naturalnymi, a zabudowaniami, równanie bilansu cieplnego obszarów miejskich jest nieco inne. Zawiera ono dodatkowo wartość Qp, która oznacza wymianę ciepła poprzez przewodzenie w podłożu, ulicach, oraz ścianach budynków, a także Qf – jest to ciepło antropogeniczne dostarczane do atmosfery głównie poprzez spalanie paliw kopalnych. Bilans cieplny powierzchni zabudowanych z uwzględnieniem tych dwóch wartości przedstawia się następująco:\nBilans cieplny jest ściśle zależny od bilansu promieniowania, które można wyrazić następującym równaniem:\nA - albedo (w liczbach dziesiętnych, nie w procentach); (1-A) jest to wartość promieniowania krótkofalowego pochłoniętego przez podłoże\n(I · sin h) - natężenie promieniowania bezpośredniego docierającego do powierzchni poziomej, gdzie h to wysokość Słońca nad horyzontem, i - natężenie promieniowania rozproszonego\nEz - promieniowanie długofalowe Ziemi. Ciepło emitowane przez podłoże do atmosfery - atmosfera pochłania około 96 % Ez, jedynie znikoma jego część przedostaje się do przestrzeni międzyplanetarnej, wielkość ta zależy od zawartości w powietrzu pary wodnej i gazów cieplarnianych.\nEa - promieniowanie długofalowe atmosfery, zwane inaczej promieniowaniem zwrotnym (ciepło emitowane przez atmosferę do podłoża); (Ez - Ea) – jest to promieniowanie efektywne a więc ciepło, które traci powierzchnia czynna.\nWartość dodatnia bilansu cieplnego wskazuje, że więcej energii dociera do podłoża, niż jest tracone. Ujemna wartość powyższego równania oznacza stratę energii, a więc sytuację w której większe ilości energii są tracone, niż docierają do podłoża.\nGdy średnia ilość energii docierającej do planety nie zmienia się w czasie, a energia pobierana jest równa energii oddawanej. Wtedy średnia temperatura Ziemi praktycznie nie zmienia się a więc panuje stan równowagi termicznej. Ziemia znajduje się w stanie równowagi termicznej, jednak obserwowany wzrost temperatury jej powierzchni, topnienie lodowców oraz wzrost temperatury oceanów wskazywać może, że nasza planeta otrzymuje więcej energii niż wypromieniowuje. Strefa międzyzwrotnikowa posiada dodatni bilans cieplny. W strefie umiarkowanej natomiast bilans ten jest dodatni w lecie a ujemny w zimie. Strefy podbiegunowe odznaczają się ujemnym bilansem cieplnym. Głównie dzięki krążeniu powietrza, oraz prądom morskim w ciągu roku następuje wymiana ciepła pomiędzy strefami, oraz zrównoważenie bilansu cieplnego w skali całej Ziemi. Na bilans cieplny Ziemi ma wpływ tzw. efekt cieplarniany. Zjawisko to spowodowane jest zdolnością atmosfery do przepuszczania dużej części promieniowania słonecznego i zatrzymywania promieniowania Ziemi. Gazy wchodzące w skład atmosfery ziemskiej takie jak CO2, metan, czy freony sprawiają, że ciepło dostarczone przez promienie słoneczne a także to odbite od powierzchni Ziemi jest zatrzymywane w atmosferze. Efekt cieplarniany jest warunkiem życia na Ziemi. Jeśli jednak proporcje gazów cieplarnianych zostaną zakłócone, wówczas ilość ciepła w atmosferze wyraźnie się zwiększy i na skutek tego wzrośnie średnia temperatura na Ziemi. W ostatnich latach w wyniku działalności człowieka nastąpiło podwyższenie dotychczasowej zawartości obecności CO2, oraz freonów w atmosferze. Ocieplenie klimatu na skutek większej ilości gazów cieplarnianych w atmosferze może prowadzić do podwyższenia się stanu wód, powodowanego topnieniem lodowców. Dalszymi negatywnymi konsekwencjami ocieplania się klimatu może być także intensywny przebieg zjawiska pustynnienia. Niektórzy naukowcy jednak nie łączą zjawiska ocieplenia klimatu z podwyższaniem zawartości gazów cieplarnianych, inni przeczą twierdzeniom o zwiększeniu się zawartości tych składników. Istnieją także hipotezy, które negują w ogóle zjawisko ocieplania się klimatu na Ziemi.


"Rozliczalność sędziów to nie jest PiS-owski wybryk". Już "eksperci Rokity" rozważali likwidację KRS [ROZMOWA] - Dziennik.pl\n26 marca 2019, 07:07 Ten tekst przeczytasz w 12 minut\nDwa lata temu pisał pan dla DGP o tym, że reforma sądów musi nadejść. No i nadeszła. Udała się? Jest pan zadowolony z osób mianowanych na najwyższe stanowiska sędziowskie?\nOd pojedynczych nazwisk ważniejsze są reguły, które tworzą wymiar sprawiedliwości. W końcu naruszono niedobre status quo. Sędziowie byli władzą, która sama się rekrutowała, sama się awansowała i sama się rozliczała. Gdyby sprawnie i stanowczo rozliczali sędziów z niegodnych zachowań, nie byłoby społecznego zapotrzebowania na zmiany w sądach. Niestety, jak pokazuje niedawny przykład sędziego skazanego za kradzież części wiertarki i przywróconego do orzekania przez Sąd Najwyższy, nadal mamy dużo do naprawy.\nPotrzebujemy więcej awantur o sądy? Więcej uchwał organów UE o zagrożeniu ich niezawisłości?\nTak! Jeśli chcemy sprawnych i sprawiedliwych sądów, jeśli chcemy rozliczalnej władzy sędziowskiej, potrzebujemy więcej zmian. Każdy, kto sprawuje władzę, powinien być rozliczany z jej sprawowania. Wyzwaniem jest stworzenie takich mechanizmów rozliczania, które nie naruszają niezależności sędziów.\nNa razie zmiany ogniskują się wokół obsadzenia stanowisk politycznymi nominatami.\nPolityczna nominacja sędziów w najwyższych sądach to cecha systemu amerykańskiego – sędziów federalnych nominuje prezydent, a zatwierdza Senat. U nas nie ma znoszenia trójpodziału. Jest przesuwanie granic wpływów poszczególnych władz. Spór o to, ile władzy mają poszczególne władze, trwa, odkąd tylko jest podział władz. Wobec niskiej oceny sądów przez obywateli jakaś reakcja pozostałych władz była nieuchronna. I owszem, na razie głównie zmieniono prawników na szczycie piramidy. Nasz establishment prawny jest zaskoczony? Mogli demokratyzować prawo i sądy, by władzy wykonawczej nie kusił wpływ na najwyższych sędziów. A przyzwalali od dekad m.in. na zwiększanie uprawnień ministra sprawiedliwości w zakresie nadzoru administracyjnego nad sądami – za pośrednictwem prezesów sądów. Akceptowali szerokie wykładnie Sądu Najwyższego, które spowodowały, że hierarchiczne organy dyscyplinarne mogą karać niezawisłych ponoć sędziów za ekscesy orzecznicze, czyli po prostu za treść orzeczeń! Zamordystyczna organizacja sądów dziwi luminarzy prawa, dopiero gdy jest używana przez formację, z którą im nie po drodze? Można oczywiście dyskutować, czy to estetyczne, ale obecne zmiany są pożytecznym naruszeniem niedobrego status quo.\nPożytecznym naruszeniem, które wywołało uruchomienie art. 7 przeciwko Polsce oraz sprawy w unijnym trybunale. UE nie rozumie czym jest niezawisłość?\nW każdym demokratycznym społeczeństwie rządy prawa są konfigurowane inaczej. I w każdym społeczeństwie z czasem zmienia się ideał rządów prawa. A wraz z nim zmieniają się instytucje je tworzące. Również w Polsce. Od ponad dekady rośnie zapotrzebowanie na rozliczalność sędziów. To nie jest jakiś PiS-owski wybryk ostatnich trzech lat. Już w latach 2002–2005 pracowałem jako jeden z "ekspertów Rokity" nad programem dla PO, m.in. koordynowałem prace w zakresie wymiaru sprawiedliwości. Rozważaliśmy wtedy likwidację KRS, czyli reformę znacznie dalej idącą niż to, co wdrożył PiS. W tych pracach brali udział posłowie PO oraz wiele prawniczych autorytetów. Dziś ci sami ludzie oskarżają PiS o demontaż niezależności.\nZ UE problem jest szerszy niż nasze polskie spory o organizację wymiaru sprawiedliwości. Organy unijne usiłują rozszerzać swoją jurysdykcję ponad to, co wynika z traktatów. Wyczuły możliwość, by rozszerzyć swe imperium w starciu z półperyferyjnym państwem. Stosują przy tym argumenty z wyliczanki kryteriów niezależności sędziowskiej, zebrane z listy charakteryzującej instytucje w wielu różnych państwach o różnej historii, normach społecznych i tradycji prawa. Żaden rozsądny system sądowy nie powstaje na zasadzie składaka "the best of" narzuconego z zewnątrz.\nTo na czym ma polegać ta fundamentalna reforma sądów, która według ekonomistów ma zwiększyć wydajność sądów?\nPo pierwsze, potrzebujemy wyraźniej rozdzielić władzę sądowniczą od wykonawczej i ustawodawczej. Odejść od bezpośredniego nadzoru ministra sprawiedliwości oraz Sejmu nad sędziami. Jeśli sędziowie są odrębną władzą, to niech sami organizują swoje prace.\nJak to głębsze rozdzielenie władzy sądowniczej od pozostałych ma wyglądać w praktyce?\nSędziowie są odrębną władzą, ale ustawę o ustroju sądów oraz kodeksy postępowania pisze im władza ustawodawcza! Regulamin urzędowania jest zaś rozporządzeniem ministra sprawiedliwości! Przecież gdyby sędziowie pisali i uchwalali regulamin Sejmu albo regulamin Rady Ministrów, to uznalibyśmy, że naruszają podział władz. Sędziowie są władzą odrębną od parlamentu i rządu. To oni powinni wypracowywać organizację sądów oraz pisać kodeksy postępowania cywilnego, administracyjnego czy karnego.\nAle to by oznaczało, że to sędziowie będą stanowić prawo, które potem mają stosować.\nNie. To władza ustawodawcza uchwala i uchwalać powinna, co stanowi przestępstwo i jakim sankcjom podlega ten, kto łamie prawo. A sędziowie decydować, jakie procedury sądowe są najodpowiedniejsze. W praktyce i tak sędziowie mają przemożny wpływ na to, jak minister nadzoruje sądy. Ale głównie sędziowie delegowani do ministerstwa sprawiedliwości. Czyli ustrojowy dziwotwór – przedstawiciel niezależnej władzy sądowniczej, który jest urzędnikiem władzy wykonawczej hierarchicznie podlegającym ministrowi. Ponieważ wiele decyzji sędziów jest zawłaszczonych przez władze wykonawczą, ci sędziowie są konieczni w ministerstwie. Bo tylko oni wiedzą, jak naprawdę działają sądy. Bez ich wiedzy i współpracy z władzą wykonawczą żaden minister sprawiedliwości nie byłby w stanie wykonywać zawłaszczonych sędziom funkcji.\nJest też absolutnie sprzeczne z podziałem władz, by to minister sprawiedliwości wydawał zarządzenie w sprawie utworzenia wydziałów w sądach. Podobnie jest z decyzją o tworzeniu sądów.\nSędziowie mają decydować, w którym mieście będzie sąd?\nNie, lokalizacja sądu, czyli wydatkowanie pieniędzy, powinno być przedmiotem negocjacji pomiędzy władzami. Władza wykonawcza powinna się zwracać do sędziów z propozycją ustanowienia sądu czy wydziału w istniejącym sądzie oraz proponować odpowiednie środki. A następnie środki te uzyskać od władzy ustawodawczej. Rolą sędziów jest zgadzać się lub wykazywać konieczność udostępnienia większych pieniędzy. Ewentualnie władza sędziowska powinna sugerować powołanie nowego sądu czy wydziału i negocjować fundusze na jego działalność.\nNie byłoby to specjalnie wydajne. Jednoosobowa decyzja ministra załatwia te sprawy szybciej.\nAle obywatele po to podzielili władzę, by nie stać się poddanymi. By podzielone władze nie mogły się zjednoczyć przeciw nam i narzucić swej woli. A w przypadku konfliktu pomiędzy władzami, by musiały się odwoływać po wsparcie moralne czy polityczne do obywateli. Takie "dziel i rządź", które zapewnia nam wolność od tyranii.\nWszystko świetnie, ale w sądach musiałby być jakiś organ do uchwalania regulaminów i negocjowania z pozostałymi władzami. A takiego organu nie ma.\nJest – Sąd Najwyższy. Władza sędziowska w orzekaniu jest władzą osobistą sędziego i ją trzeba wzmocnić. Ale w organizowaniu sądów jest władzą hierarchiczną. I obecnie w zbyt dużym stopniu zogniskowaną na ręcznym sterowaniu przez prezesa sądu i sędziów funkcyjnych. Taki nadmiar skoncentrowanej uznaniowej władzy powoduje zainteresowanie prezesami i wpływaniem na nich ze strony władzy wykonawczej.\nNależy wyraźniej przeformułować władzę organizowania sądów z władzy osobistej prezesa i sędziów funkcyjnych, opartej na prawach narzucanych sądom przez pozostałe władze, w kierunku reguł tworzonych przez Sąd Najwyższy, a wdrażanych przez sędziów poszczególnych sądów.\nA jeśli sędziowie napiszą słabe procedury i spowodują zapaść sądów?\nDziś ministerstwo i Sejm tworzą procedury, które stosują sędziowie. Którzy – po części słusznie – tłumaczą powolne i niesprawiedliwe orzekanie narzuconymi im procedurami. A ministerstwo tłumaczy nam, że to sędziowie źle stosują dobrą literę prawa. By przerwać ten klincz, to sędziowie powinni tworzyć i stosować procedury. Wtedy odpowiedzialność będzie jasna.\nZałóżmy, że zmieni się procedura i regulaminy w sądach. W jakimi kierunku powinny iść te zmiany?\nNajważniejsze jest przejść w możliwie szerokim stopniu z procedury pisemnej na ustną. Oraz odejść w procesie karnym od procedury inkwizycyjnej na rzecz konfrontacyjnej, zwanej kontradyktoryjną. To niezbędne z punktu widzenia wydajności postępowania w sądzie. Procedura ustna jest o wiele wydajniejsza od pisemnej. Przy naszym kulcie formalizmu nawet przy najdrobniejszej sprawie najpierw policjant sporządza notatkę, co przy drobnym włamaniu trwa od godziny do dwóch, przy większych wydarzeniach swoje dodaje prokuratura, a na koniec sędzia tworzy kolejne tomy akt. Próba ucieczki od przechodzenia z procedury pisemnej na ustną, w postaci nagrywania rozpraw, okazała się porażką.\nNatomiast procedura konfrontacyjna przywraca sędziemu właściwe miejsce bezstronnego arbitra, który osądza fakty i argumenty przytoczone przez strony. Jest to o wiele właściwsze od dzisiejszego umiejscowienia, gdzie sędzia ma obowiązek dochodzić prawdy. W praktyce oznacza to wchodzenie w role stron. Raz jednej, raz drugiej, a to pozwala prokuraturze zebrać jakieś papiery, w których ponoć są dowody, wysyłać na salę prokuratora, który nie ma pojęcia o sprawie, i na sędziego zrzucać odpowiedzialność za ustalenie „jak było”. Trudno potem się dziwić, że strony odnoszą wrażenie stronniczości sędziego. A on sam jest stawiany w intelektualnie i moralnie trudnej sytuacji, bo musi w swoim sumieniu rozstrzygnąć, do którego momentu starać się dojść w imieniu stron do tego, jak było naprawdę.\nA może przyczyną niewydolności wymiaru sprawiedliwości jest to, na co od lat narzekają sędziowie – że zbyt rozszerzono kognicję sądów, sądy się nie wyrabiają, a ludzie cierpią przez przewlekłość spraw?\nWzrost liczby spraw miał dwie przyczyny. Jedną naturalną, drugą wynikającą z błędów tworzących nowy, demokratyczny ustrój. Wraz z nastaniem demokracji i rynku liczba sporów naturalnie wzrosła. Ale też, w jakimś szale i niezrozumieniu, czym jest demokracja, zlikwidowano kolegia ds. wykroczeń. W rezultacie zawodowi sędziowie orzekają w sprawach o obszczany przez pijaka mur i podobnej wagi zbrodnie. Marnuje się czas sędziów. I nasze pieniądze. Rozumiem, że w kolegiach zazwyczaj zasiadał jakiś emerytowany milicjant, który pilnował, by opozycjonista za rozrzucanie ulotek dostał grzywnę. Ale należało w miejsce tych ludzi zrekrutować normalnych obywateli, a kognicję kolegiów wręcz rozszerzyć.\nDziś trzeba przywrócić kolegia – niechby się nazywały sądami pokoju. Orzekać w nich powinni zwykli obywatele w sprawach mniejszej wagi prawnej, ale istotnych dla lokalnej społeczności, jak kary za naruszanie ciszy nocnej, przekraczanie ograniczeń prędkości itp.\nObywateli ma osądzać emerytka z piątego piętra, listonosz i sprzedawczyni z warzywniaka?\nLokalny emeryt często o wiele lepiej od sędziego wie, na której ulicy przekraczanie prędkości jest częste i niebezpieczne oraz kto i gdzie kulturalnie pije piwo nad rzeką, a gdzie zakłóca ciszę nocną dzikimi awanturami. Jest wiele spraw, które mogą i powinny być regulowane uznaniem lokalnych społeczności, a nie abstrakcyjnymi normami, rzekomo dobrymi dla całej Polski. Zwłaszcza jeśli pozwolimy obywatelom wybierać członków kolegiów ds. wykroczeń. Jeśli ten lokalny emeryt będzie zbyt surowy i będzie orzekał nadmierne kary za spokojne picie wina nad rzeką, lokalni wyborcy będą go w stanie zastąpić kimś innym. Oddanie takich przyziemnych, ale ważnych dla jakości życia spraw pod osąd zwykłych obywateli jest krytyczne dla rozwoju poczucia demokratycznego sprawstwa obywateli oraz ograniczenia kognicji sędziów zawodowych do najcięższych przestępstw.\nMówi pan o podziale władz, a tak naprawdę proponuje wzmocnić władzę sędziów oraz oddać do osądzania przez laików najprostsze sprawy.\nNie, wszystkie trzy władze trzeba uczynić bardziej sprawczymi w obszarze sądownictwa oraz bardziej odpowiedzialnymi przed obywatelami. Należy jasno rozgraniczyć, za co odpowiadają, i wzmocnić je w obszarach ich odpowiedzialności.\nTo porozmawiajmy o tym, jak wzmocnić dwie pozostałe władze. Zacznijmy od rekrutacji do zawodu i systemu awansu sędziów.\nJeśli chcemy naprawić nasze sądy, zmiana sposobu awansów jest niezbędna. Polscy sędziowie boją się orzekać na faktach i najchętniej wyrokują na podstawie trzeciorzędnych formalizmów. Problem formalizmu w orzekaniu jest strukturalny i w dużym stopniu wynika właśnie z mechanizmu awansów. Sędziów ocenia się z pokrywania wpływu spraw, procentu uchyleń wyroków oraz wytyków od sędziów sądów wyższych instancji. To skłania do uciekania w formalizm, bylejakość i konformizm. Łatwiej wydać wyrok "formalnie", małpując linię orzeczniczą sędziów z wyższej instancji, niż samodzielnie starać się w realiach danej sprawy wymierzyć sprawiedliwość. Takie formalnie poprawne, a faktycznie niesprawiedliwe wyroki są jednym z poważniejszych źródeł niskiego poważania sędziów.\nNaprawdę uważa pan, że całe zło tkwi w formalizmie?\nJak każde skomplikowane zjawisko, chowanie się za literą prawa, która rzekomo nie daje sędziom możliwości sprawiedliwego orzekania, ma wiele przyczyn. Ale jeśli mamy ograniczać formalizm, a nie pisać kolejne badania formalizmu, potrzebujemy odróżnić przyczyny ważne od nieważnych.\nPrawnicze autorytety, które wiele pisały o formalizmie w orzekaniu, a teraz zaangażowały się w to, żeby w sądach było, jak było, np. profesorowie Koncewicz czy Matczak, recepty na tę formalistyczną chorobę upatrują w tym, że sędziowie sami z siebie zaczną inaczej interpretować prawo. To naturalny dla polskich profesorów prawa sposób myślenia: jak ktoś się lepiej nauczy i bardziej się przyłoży, to będzie lepiej orzekał. Ale taki opis pomija instytucjonalne uwarunkowania i bodźce, którym są poddani sędziowie i które powodują, że orzekają tak formalistycznie.\nA dopuszcza pan myśl, że jednak profesorowie prawa rozumieją prawo lepiej niż ekonomista?\nPrzyczyn formalizmu sędziowskiego w orzekaniu jest więcej, nie tylko system awansów. Nie sztuka je opisać. To potrafi każdy profesor. Sztuka, by zmienić przyczyny na tyle, by odczuwalnie zmniejszyć formalizm w orzekaniu. Oprócz zmiany systemu sędziowskich awansów trzeba też zdemokratyzować nauczanie prawa i myślenie prawników. Trzeba wzmocnić pojedynczych sędziów, by mniej byli podlegli prezesom i sędziom funkcyjnym oraz bezpośrednio stosowali konstytucję.\nHierarchicznie interpretowane prawo to XIX-wieczny, autorytarny wynalazek. Polscy prawnicy nadal są kształceni w ten zamordystyczny sposób. Wykłady prawa na uczelniach to są dosłownie wykłady. Autorytet wykłada jedyne właściwe rozumienie litery prawa. Zazwyczaj nie ma dyskusji studentów o różnych sposobach interpretacji faktów i prawa. Nie ma możliwości ustalenia innych wykładni niż ta, którą ex cathedra poda profesor.\nI zmiany wprowadzone przez obecny rząd zmodyfikują ten obraz?\nOn już się zmienił. Jeszcze niedawno prawny establishment twierdził, wbrew zapisom konstytucji, że sędzia sądu powszechnego nie ma prawa bezpośrednio jej stosować. A dziś, by strzec swych przywilejów, twierdzą, że każdy sędzia może to robić. To jest ogromna i pożyteczna zmiana. Podobnie z jawnością przesłuchań kandydatów do najwyższych sądów. Nominacje te zawsze odbywały się niejawnie. Teraz establishment prawny domaga się wstępu publiczności na przesłuchania kandydatów na sędziów. Obrady KRS po raz pierwszy są transmitowane!\nCoś jeszcze by pan zmienił, by w sądach było sprawnie i sprawiedliwe?\nAbsolutnie niezbędne jest przejście od biurokratycznej do profesjonalnej oraz demokratycznej rozliczalności sędziów.\nDemokratycznej, czyli politycznej?\nW szerokim rozumieniu tak. Podobny proces odbył się po II wojnie światowej w Europie Zachodniej, gdzie zmniejszano władzę prezesów sądów oraz istotność hierarchicznej, biurokratycznej kontroli nad sędziami, by zwiększyć niezawisłość pojedynczego sędziego. W Polsce prezesi mają szerokie uprawnienia, które w wielu państwach Europy Zachodniej już im zabrano lub osłabiono. To są takie niezauważalne z zewnątrz, ale mające znaczenie dla komfortu sędziego i jego kariery decyzje, jak: przenoszenie pomiędzy wydziałami, przydzielanie spraw, wyciąganie konsekwencji ze skarg stron, wszczynanie postępowań dyscyplinarnych. Ponadto dochodzą nieformalne mechanizmy, takie jak nadreprezentacja prezesów i wiceprezesów sądów okręgowych w KRS, co dawało im ogromne przełożenie na awanse szeregowych sędziów. Gdy dodamy do tego sędziego wizytatora, który de facto zajmuje się merytoryczną kontrolą orzecznictwa, a którego nasłać może prezes, to mamy domknięty system skłaniający sędziego do formalistycznego i oportunistycznego orzekania.\nJak można twierdzić, że sędziowie pracują zbyt wolno i źle orzekają, a jednocześnie domagać się poluzowania narzędzi nadzorowania ich pracy?\nZ niewolnika nie ma pracownika. Dotychczasowe narzędzia twardego hierarchicznego nadzoru oraz mnożenia sprawozdawczości przez ministerstwo nie zadziałały. Wręcz są jedną z ważniejszych przyczyn mechanicznego stosowania wąsko rozumianej litery prawa. Sędziowie orzekają tak, jak orzekają, by nie podpaść tym wyżej, by dobrze wyglądać w ministerialnych zestawieniach.\nWładzę prezesów sądów należy umniejszyć dla ochrony niezależności sędziów. By nominowanie prezesów nie było tak łakomym kąskiem dla polityków. Prezes sądu zamiast hierarchicznym przełożonym powinien się stać primus inter pares.\nNależy odchodzić od twardych mechanizmów hierarchicznej kontroli na rzecz mechanizmów reputacyjnych. Twarde narzędzia biurokratycznego rozliczania na podstawie statystyk wydajności, liczby uchylonych wyroków itp. zastąpić miękkimi narzędziami większej jawności. Publikowanie rozstrzygnięć wraz z uzasadnieniami powinno być normą, by każdy w każdej chwili mógł je ocenić.\nMówi pan o większej rozliczalności, a proponuje wzmocnić władzę sędziów.\nBy zaistniała rozliczalność sędziów, musi być jasne rozgraniczenie odpowiedzialności władzy wykonawczej i sędziowskiej. By można rozliczać sędziów ze sprawiedliwości i wydajności, trzeba im stworzyć przestrzeń do organizowania swojej pracy i oraz wydawania sprawiedliwych orzeczeń, nawet jeśli będą niestandardowe. Należy znieść kierat hierarchicznej zależności. Ale należy też stworzyć bezpiecznik na sytuacje nadzwyczajne. Amerykańska procedura impeachmentu, gdzie głosowanie dwóch trzecich senatorów może usunąć sędziego federalnego z urzędu, jest dobrym przykładem. Podobne rozwiązanie przyjęto w Anglii po Act of Settlement z 1701 r. – sędziowie byli mianowani dożywotnio, ale wspólne głosowanie Izby Gmin i Izby Lordów powodowało ich usunięcie. To miecz, który wisi nad głowami sędziów. Bardzo rzadko stosowany, ale świadomość, że wisi, działa dyscyplinująco.\nJak Komisja Wenecka i Komisja Europejska dowiedzą się, że rozważamy danie polskim politykom władzy usuwania sędziów, to będzie początek końca naszej obecności w UE.\nW demokracji rozliczalność władzy musi w ostatniej instancji być demokratyczna, bo innej nie ma. Nasze sądy potrzebują o wiele głębszych zmian niż dotychczas. A Europa nie jest państwem. Jest organizacją międzynarodową stworzoną przez państwa. Nie ma europejskiego demos. Źródło władzy sędziów pochodzi od narodów zorganizowanych w państwa. W demokracji żadne sądy nie mogą zbyt długo funkcjonować bez popularnej legitymizacji. U nas ocena sędziów jest niska. Obywatele wyrażają swoją przynależność, jedność duchową, społeczną, polityczną, poddając się władzy m.in. sędziów. W Polsce mamy z tym problem, bo widzimy niewydajne sądy orzekające wedle formalistycznych formułek.\nUE sedziowie wymiar sprawiedliwości KRS sądy reforma\nNadzwyczajna kasta sędziowskomafijna wraz z PO i Pichowicz z Budką ma czele.zrobią porządek .Żeby było tak.jak było\nZ ciekawością przeczytałem ten wywiad. Muszę przyznać, że z Pana Dobrowolskiego wydziela się niczym nieuzasadnione zaufanie dla demokracji. Szczególnie tego, że instytucje demokracji są w stanie same się oczyszczać i funkcjonować bez zarzutu. Przyznam, że nie wiem, skąd u niego takie myślenie.\nA nie mowilam, ze reforma jest potrzebna. Jakbym wam powiedziala co ja wiem na ten temat, a wiem duzo, bo mam wielu klientow z immunitetami ale nie z gabarytami, to by wam nie tylko wlosy na glowie stanely.\nZ większością też się zgadzam, ale żeby taka reforma miała sens i się udała, musi być całościowa i musi być dla niej przyzwolenie przeważającej większości. Co dziś jest w praktyce niewykonalne, ponieważ trwa wojna o wszystko\nMiał swoje 5min.,mógł/mogli dużo dobrego w tej materii zrobić.Nie zrobili nic i jest jak jest.Teraz to on potrafi się tylko, wymądrzać.Jak wielu jemu podobnych!.\nto nie reforma to kpina i amatorszczyzna\nto wszystko to ******* prawda !!!!!!!! sekta Jareczka wetknela kij w mrowisko !!!!!!!! wywolala wojenke an terenie, ktory jest najwrazliwszy - wymiar sprawiedliwosci !!!!!!! przeciez polowa ludzi, ktorzy kiedykolwiek byli w sadzie w sprawach cywilnych jest niezadowolona z wyroku, a sekta im wyjasnila ze to jest "niezadowolenie z wymiaru sprawiedliwosci" !!!!!!!! jezeli do tego dolozyc "niezadowolonych" w sprawach karnych i ich rodziny to mamy prawie pelny obraz bandyckiej manipulacji sekty Jareczka !!!!!!!!!!!\nta reforma to to samo tylko dla innych\n"rozważali "? Różnica pomiędzy rozważaniem a tym co zrobili z sądami pisi, jest mniej więcej taka, jak różnica pomiędzy oglądaniem pornusów i gwałtem.


Koszulka BAZÓWKA MERINO 200 | e-Horyzont\n/ Koszulka BAZÓWKA MERINO 200\nKoszulka BAZÓWKA MERINO 200\nWełniana podkoszulka z długim rękawem.\nCena od: 179,00 zł Usuń wszystkie wybory.\nDługa i dopasowana damska wełniana koszulka o bardzo uniwersalnym zastosowaniu uszyta z grubszej wełnianej dzianiny (100% wełny 200g/m2). Może służyć jako ciepła bielizna w góry, sprawdzi się także w warunkach miejskich. Rozmiary 36-46 Model tak klasyczny, że trudno coś więcej o nim powiedzieć i tak praktyczny, że nie chce się go z siebie zdjąć :) Marka Kwark\nOglądasz opinie: Koszulka BAZÓWKA MERINO 200


Marzec, 2015 | Blog Komputerowy\nPraca dla programistów Java/Groovy w Poznaniu\nPosted on 31 Marzec, 2015 by admin\nKilkanaście ciekawych projektów aplikacji mobilnych i internetowych czeka na programistów (Java/Groovy), którzy zechcą się nimi zaopiekować 🙂 Zapewniamy ciekawą pracę, świetne towarzystwo, atrakcyjne warunki lokalowe oraz umowę taką, jaką zechcecie (o pracę, o dzieło, zlecenie, FV). Praca w siedzibie firmy! (Poznań). Więcej o firmie i naszej ofercie: ventocg.eu/kariera/\ntester oprogramowania z bardzo dobrą znajomością a\nWitam, Czy wiecie ile zarabia młodszy tester oprogramowania z biegłą znajomością języka angielskiego w Krakowie? Dzięki za wszystkie odpowiedzi Pozdrawiam\nRe: Sms na numer 92550\nTak, to próba wyłudzenia. bing.com/search?q=numer+92550\nSms na numer 92550\nWitam wszystkich, nie za bardzo wiedziałam gdzie mam szukać informacji ponieważ po przeczesaniu wyników wyszukiwania w Google znalazłam tylko różne ostrzeżenia przed aktywowaniem usług za pomocą tego numeru telefonu (koszt takiego sms wynosi ponad 30 zł.!) A ja mam trochę nietypowy problem i liczę na to, że ktoś wie coś na ten temat i doradzi. […]\nRe: windows8 jak zmienić nazwę pliku\nA zalogowany jako administrator?\nRe: w Windows8 otwiera mi się co innego niż wskaz\nWcisnęłam, ale nic to nie dało\nPowciskaj klawisze Ctrl, Shift, Alt. Może któryś się zapamiętał?\nw Windows8 otwiera mi się co innego niż wskazuję\nnp. otwieram w nowym oknie gazeta.pl, a otwiera mi się jakiś link ze strony onetu. 2 zakładki w mozilli same przeskoczyły na koniec listy. Nie mogę ustawić kursora w tekście, bo zaznacza mi się cały wyraz. Lista zakładek cały czas miga, za jakimś 20-tym razem udaje mi się ją wyświetlić. Mam nowy laptop Lenovo z […]\nwindows8 jak zmienić nazwę pliku\nmam nowego laptopa z windows8 i nie idzie zmienić nazwy pliku. Wskazanie myszą na „zmień nazwę” powoduje otwarcie pliku. Co z tym zrobić? Dodam, że zarówno jednokrotne jak i dwukrotne kliknięcie myszą też powoduje otwarcie pliku.\nRe: __Blokada edycji w Wordzie przy koresp. seryj\nnie myślałem o tym, logiczne wydawało się tworzenie umów w wordzie, bo łatwiej je stworzyć i edytować, niektóre mają po 8-10 stron. Excel tu (chyba) nie ułatwia zadania (albo ja mam za małą wiedzę w tej materii). k.\nFajny tool do automatyzacji testów – ATSuite\nOstatnio znalazłem bardzo fajne narzędzie do pisania testów automatycznych. Nie trzeba być programistą, aby z niego korzystać. Wystarczy zapamiętać tylko kilka podstawych komend i składnię, aby można było pisać nawet skomplikowane scenariusze testowe aplikacji webowych i nie tylko. Ma też możliwość robienia weryfikacji oraz printscreenów i nagrywania filmów z wykonywanym testem. Sam jestem testerem i […]\nA czemu nie wyrzucisz tego Worda wraz z jego korespondencją seryjną i nie oprogramujesz drukowania umów w samym Excelu? Wygodniej będzie.\nPosted on 29 Marzec, 2015 by admin\nProblem w tym, ze majac WINDOWS 8, taki z OBRAZKAMI, nie potrafie znalezc jak sie wchodzi na PANEL STEROWANIA czy w ogole na DYSK TWARDY. Pamietam, ze mialam kliknac w „kafelek”, w lewym dolnym rogu. Otwiera mi sie stronka z wieloma obrazkami, z ktorych nie mam zadnego pozytku, ale jak wejsc na panel sterowania? Przedtem, […]\nW panelu sterowania masz opcję „programy domyślne”. — endorphoto\nDziekuje, juz zalozylam … a jak skasowac Internet Exploer i zrobic Mozilla Firefox glownym programem? Mam Windows 8 i zapomnialam jak sie na niego wchodzi. lemari napisał: > > Prosze o link do zalozenia Mozilli. > www.mozilla.org/pl/firefox/new/\nGdzie w Płocku mogę znaleźć kawiarenkę internetową\nTymczasowo mam problem z dostępem do internetu dlatego jej poszukuję.\nRe: Chce zainstalowac Mozilla Firefox\n> Prosze o link do zalozenia Mozilli. www.mozilla.org/pl/firefox/new/\nRe: Kłopot z Facebookiem\nKłopot zażegnany! — Recenzja książki, która niedawno się pojawiła, KOŃ BY SIĘ UŚMIAŁ, CZYLI MÓJ PEEREL: fotokolaseum.pl/jaroslaw-kolasinski-wyliniala-grzywa-potrzasajac-stary-kon-sie-usmial/\nChce zainstalowac Mozilla Firefox\nInternet Exploer funkcjonuje co raz gorzej … zacina sie … tak samo mialam na starym komputerze . Prosze o link do zalozenia Mozilli.\nProszę o pomoc! Jak zniwelować moją stronę „Autor”, którą zacząłem zakładać, gdyż przestały pokazywać się udostępnienia na str. głownej, zniknęły mi znajomi, wykaz grup do których należę i nie mogę korespondować?? Jednocześnie moja normalna strona istnieje. — Recenzja książki, która niedawno się pojawiła, KOŃ BY SIĘ UŚMIAŁ, CZYLI MÓJ PEEREL: fotokolaseum.pl/jaroslaw-kolasinski-wyliniala-grzywa-potrzasajac-stary-kon-sie-usmial/\njak zbudować dom - moneylender - bieniow.net.pl - serwis mazda lublin


by Matka Ziemia on Nie Kwi 07, 2013 10:43 pm\nObejmujący całą wyspę gęsty las, w zachodniej jego części wydaje się być opuszczony doszczętnie. Nie znajdziesz tu nawet biedronki czy mrówki, a co dopiero ptaka czy jelenia. W jego wschodniej części jest zupełnie na odwrót, tutaj już duło łatwiej napotkać jakieś zwierzę. Cały las jest niczym innym jak domem mieszkańców wyspy. Pamiętaj, że jeśli wkroczysz na ten teren, twoja obecność na pewno zostanie spostrzeżona przez bystre oczy łuczników. Jesteś wrogiem czy przyjacielem? Lepiej, by nie było co do tego wątpliwości, bo przechadzka po lesie jest o wiele przyjemniejsza, gdy nie spędzasz jej spętany przez boleśnie wrzynające się liny.\nby Askel Bondevik on Czw Kwi 11, 2013 5:47 pm\nPółwyspu Temidyjskiego miał już po dziurki w nosie dlatego uciekł aż na sam południowy brzeg by móc wsiąść na statek z portu Kys. Nie wiedział gdzie płynie, powiedział kapitanowi by nic mu nie mówił, każde inne miejsce na kontynencie będzie lepsze od miasta chodzących mięśni.\nMiał płynąć dalej, podobała mu się żegluga, widział zwierzęta, które znał tylko z opowiadań i rycin. Miał o tyle szczęścia, ze jeden z morskich ptaków upuścił pióro, które Askel natychmiast przejął dla siebie. Ładnie wyglądałoby w kapeluszu z rondem, a niestety takiego nie posiadał. Może uda mu się takowy kupić?\nStatek miał przybić do brzegu kontynentu w delcie rzeki Ys. Czarodzieja jednak zaciekawiła wyspa na przeciw. Przekonał kapitana żeby tam go podrzucił, a wyboru chłop nie miał. Albo dodatkowa mila albo zamarznięta woda dookołą statku.\nChłopak wyskoczył na brzeg i przyjrzał się buszowi o gęstym lesie, gdzie drzewa miały tak gruby pień jak wierze w bogatych miastach. Zainteresowało go na tyle mocno by zapuścić się w gęstwinę. To co go zaskoczyło to brak zwierza, las wypełniony był ciszą co nadrabiał jego niezwykły zapach. Mieszanka ziół, mchu i mokrej kory skutecznie orzeźwiała po męczącej acz ciekawej podróży morzem. Wiedział co to za wyspa i miał cichą nadzieję, że nie będzie musiał niepotrzebnie zamrażać strzał łuczników czy też kuszników.\nby Evan Kirkland on Pią Kwi 12, 2013 8:51 pm\nLas miał wiele zastosowań od zawsze. Dla jednych był miejscem odpoczynku, dla innych domem, a jeszcze kolejnych osób, miejscem, gdzie znaleźć można było wszystko, co do życia potrzebne. Pełnia z tych przeznaczeń tyczyła się właśnie Evana.\nKroczył on w tym momencie przez gęstwinę, szukając jakiegoś dogodnego miejsca, do spędzenia kolejnej nocy po za domem. Zjednoczenie się z naturą. To zawsze lubił i nigdy mu nie przeszkadzało spanie pośród krzaków, tak jak niektórym, niegustującym w takich sytuacjach. Dla niego, było to jak zwyczajna normalność. W końcu ile to razy zdarzyło mu się spędzić noc na świeżym powietrzu, nawet tak przypadkowo?... Równie dobrze mógłby teraz wrócić do swojego domu, ale, po co? Skoro ma drugi dom wkoło siebie.\nDopiero po jakimś czasie, zaprzestał wędrówki znajdując jakieś niewielkie zagłębienie w jednym z okazałych drzew-kolosów. Było ono akurat takie, ażeby zmieścił się w nim wygodnie i przenocował. Nikt się przecież nie obrazi, że zajmie sobie tę dziurę na jedną noc… Usiadł pod owym kolosem, opierając się o jego ciut mokry pień.\nPrzymknął oczy i zaczął rozkoszować się ciszą, nie licząc dźwięków wydawanych przez ptaki, i tym podobne. Jednak owa ‘cisza’ została nieco przerwana. Otworzył oczy rozglądając się dookoła. Wstał z ziemi, marszcząc brwi.\nGdzieś w oddali mignęła mu sylwetka osoby. Osoby, której raczej jeszcze nigdy nie widział. Cóż… Chyba nietutejszy. Na swój własny sposób, mogło to nie za dobrze wróżyć.\nZłapał, więc bez większego namysłu łuk w dłoń, wyjął z kołczanu strzałę, celując jednocześnie pod nogi przybysza. Tym sposobem, mógł go, chociaż uświadomić, że ktoś jest w pobliżu i niech nie robi jakiś głupot. W końcu chłopak nie znał jego poczynań. Różne rzeczy się widziało.\nWystrzelił strzałę w przestrzeń obok obcego, nie miał w zamiarach go przecież zranić, czy coś w ten deseń. Nie był jakoś szczególnie negatywnie nastawionym osobnikiem do nieznajomych, jednakże ostrożności nigdy za wiele.\nby Bevin Keane on Sob Kwi 13, 2013 2:57 pm\nBrzdąkając nowo poznaną melodię na lutni dotarła na brzeg. Nie wiedziała gdzie jest. Zresztą co z tego gdzie jest, skoro przed nią roztacza się kuszący widok na wyspę. Nie wiedziała co to jest ale bardzo, bardzo chciała się na nią dostać. Obserwowała ją idąc brzegiem cały czas grając. Usłyszał ją pewien kapitan. Zaproponował jej przeprawę w zamian za krótkie umilenie czasu jakąś porządną marynarską przyśpiewką. Bevin ochoczo na to przystała dziękując losowi za to że pozwolił jej jeszcze kilka godzin wcześniej przebywać w tawernie w której parę usłyszała. Melodię grała na piszczałkach.\nPłynąc zauważyła że Alert przyczepił się ogona łodzi. Mimo że mógł bez problemu wśliznąć się na pokład nie zrobił tego. Wzruszyła ramionami. Przywykła, że stara się zachować dystans.\nGdy znaleźli się na wyspie pożegnała się z kapitanem i wciąż grając ruszyła w głąb lasu. Nigdy wcześniej nie widziała tak wielkich drzew. Pierwszą rzeczą jaką zauważyła było to że żaden ptak nie odpowiedział na wygrywaną przez nią melodię. Zdziwiona podniosła głowę na wielkie konary przerywając grę. Cisza jaka zapanowała mocno ją przestraszyła. Miłe byłoby jej teraz nawet złośliwe krakanie wrony.\nNagle kolory się wyostrzyły. Drzewa zrobiły się zielone ziemia jaskrawo żółta a tam gdzie widać było niebo widziała piękny odcień szafiru. Alert pozwalał jej patrzeć swoimi oczami.\nUsłyszała jego prychnięcie odwróciła się w jego stronę. Był teraz zieloną kroplą szmaragdu. Jednak nie to zwróciło jej uwagę. Był to lodowo-błękitny ślad, zapewne dłoni. Podeszła do niego.\nMimo że nie była czarodziejką czuła że ślad zostawił czarodziej. Czuła zimno bijące od niego. Wyostrzony przez zwierzę słuch pozwolił jej usłyszeć że ktoś wypuścił strzałę. Szybko się rozłączyła i z nieukrywanym smutkiem stwierdziła że ślad jest dla niej nie widoczny.\nAlert czekał na nią stojąc na jednym z korzeni. Zawahała się. Mogła wrócić na plażę ale fakt że usłyszała łuk musiał znaczyć że może toczyć się walka. A gdzie walka tam musi być niesamowita historia.\n- Alert prowadź do czarodzieja.- rozkazała. Jaszczur posłusznie popędził w odpowiednim kierunku zostawiając ślady dzięki którymi mogła iść za nim.\nOstatnio zmieniony przez Bevin Keane dnia Nie Kwi 14, 2013 1:59 pm, w całości zmieniany 1 raz\nby Askel Bondevik on Sob Kwi 13, 2013 8:11 pm\nCisza była o tyle boląca, że bez problemu usłyszał dźwięk wypuszczanej strzały. Znał dźwięk jaki wydaje puszczana porządnie naciągnięta cięciwa i świst powietrza przeszywanego przez grot dobrze zbudowanego pocisku. Peszek był taki, ze nie wiedział z której strony grot go przeszyje więc na wszelki wypadek padł na ziemię plackiem. Gdy tylko strzała przemknęła nad jego głową podniósł sie raptownie. Dostał ostrzeżenie, które zignorował. Nie miał złych zamiarów więc puścił to mimo uszu, podszedł do nieszczęsnego drzewa i wyciągnął strzałę z pnia szerokiego na półtora metra. Przyglądał sie jej długo. Cisowa a więc giętki promień i nie najgorszy grot ze stopu ołowiu i miedzi, lotka dość pstrokata. Za wiele mu to nie mówiło, czasami lubił się tak wymądrzyć sam dla siebie. Ni stąd, ni zowąd zniknął zamieniając się w kałużę wody. Po kilku chwilach wsiąknął w ziemię nie zostawiając po sobie nawet mokrego śladu. Miał coś w planach znanych tylko sobie.\nby Evan Kirkland on Sob Kwi 13, 2013 8:29 pm\nCały czas zza jednego z drzew przyglądał się blond włosemu przybyszowi. Uśmiechnął się mimowolnie, gdy ten padł na ziemię, chcąc uniknąć spotkania z idealnie naostrzonym grotem strzały. Zazwyczaj wygląda to dość zabawnie… I tak też, tym razem było. Nie spuszczał z niego rozbawionego wzroku, póki… Póki ten po prostu się nie rozpłynął. I to dosłownie. Kto by się spodziewał?... No na pewno nie Kirkland. Nie był typem osoby, aż tak twórczej, by to sobie wyobrazić.\nEvan wytrzeszczył oczy. Cóż… Mógł pomyśleć wcześniej, by nie zadzierać... Jednak, co najważniejsze... Gdzie tamtego licho powiało? Byleby tylko ta sytuacja nie okazała się czymś niemiłym, tym bardziej dla chłopaka. Niech dziwny gość sobie grzecznie gdzieś pójdzie, pozwiedza i wróci do siebie.\nNa wszelaki wypadek turkusowooki od razu po krótkim namyśle, który w rzeczywistości trwał tylko kilka sekund, wdrapał się sprawnym ruchem na pień drzewa i zaczął obserwować, gdzież to może się obcy pojawić, albo i nie… Ostrożności nigdy za wiele. Nigdy! Trzeba o tym pamiętać.\nby Bevin Keane on Sob Kwi 13, 2013 8:34 pm\nBevin z niepokojem obserwowała poczynania Alerta. Krążył w kółko by po chwili usiąść w jednym miejscu patrząc na nią nie rozumiejąc. Miała ochotę wrzasnąć. Rozejrzała się. Jej spojrzenie powędrowało na jedno z drzew. Wiedziała że jeśli się nie pospieszy wszystko umknie jej sprzed nosa. Nie miała zamiaru odpuścić. Podeszła do pnia. Przełknęła ślinę i przygotowała się do wspinaczki.\nby Askel Bondevik on Sob Kwi 13, 2013 8:46 pm\nA on spokojnie pojawił się obok niego materializując się z wody na nowo w swoją własną osobę. Uśmiechnął się lekko. Niepokój jaki malował się na rudawym ryjaszku wyglądał przezabawnie. Usadowił się wygodnie na grubej acz śliskiej lianie, która oplatała się nad łucznikiem i patrzył na niego z góry, tak jak lubił. Sięgnął po strzałę którą trzymał za paskiem i ponownie obejrzał. Teraz dostrzegł, że grot strzały jest lekko postrzępiony po bokach. Ładna robota~\n-Czy to czasem nie należy do Ciebie? -rzekł beznamiętnie i puknął strzałą chłopaka po rudych włosach\nby Evan Kirkland on Sob Kwi 13, 2013 8:57 pm\nMiał rację. Miał taką cholerną rację… No cóż… Zawsze musi się coś mówiąc kolokwialnie, spieprzyć. Mimo to, możemy powiedzieć, iż ta sytuacja jest bardziej dogodna, pod niektórymi względami od poprzedniej. Spoglądał już spokojniej na to, że wkoło niego zaplątują się liany. Przynajmniej wie z kim ma do czynienia i gdzie ta owa osoba jest.\n-Przypadkiem, należy.- Mruknął spokojnie, spoglądając na niego jakby nigdy nic, bez już jakiegokolwiek zdezorientowania. Kaptur, który zsunął mu się w tej chwili z głowy, ukazał ciut dokładniej jego twarz, która wcześniej 'zasłonięta' była cieniem.\n-Hyhm...- Wydał z siebie kolejny niewyraźny pomruk, gdy dosłyszał jakiś dźwięk, więc przybyszy jest więcej...\nby Askel Bondevik on Sob Kwi 13, 2013 9:30 pm\n-Szybko to zakłopotanie zeszło z Twojej twarzy łuczniku - lekko zalśniły mu oczy a stopy rudzielca przymarzły do podłoża - ładnie to tak zostawiać takie ładne strzały, w tak niefortunnych miejscach i przy nieodpowiednich osobach? - lekko zmrużył patrzałki, nawet je na chwilę zamknął - nie mam złych intencji więc proszę, daruj sobie ostrzeliwanie mnie bo możesz mieć przymarznięte nie tylko buty. - spojrzał na niego i swobodnie spadł jakby nie zdawał sobie sprawy, że zaraz się roztrzaska. Już miał zakończyć żywot ale tuż przy zielonym i pachnącym mchem rozpadł się na wiele malutkich kropelek.Co oczywiście było tylko lipnym mirażem, dopomogło mu światło przebijające się przez gęste korony drzew i gra światłocieni.\nby Bevin Keane on Nie Kwi 14, 2013 1:45 pm\n-Woda! No jasne! Nie ma zapachu a magiczny ślad był pod ziemią! Genialne!- cicho wykrzyknęła Bevin. Alret spojrzał na nią z ukosa prychając.\n-"Co się emocjonujesz?"-pytały jego jedejtowe ślepia. Bevin przewróciła oczami patrząc w miejsce w którym przed chwilą zniknął młody mag. Westchnęła powoli schodząc. Nagle jedna z jej nóg omsknęła się na korze a ona, drąc się w niebo głosy zaczęła lecieć w dół. Wiedziała że jej raczej sztuczka ze wsiąknięciem w ziemię się nie uda. Zielony jaszczur zaczął zlatywać za nią.\n-Zginę bo spadłam z drzewa! Już widzę jak się ze mnie śmieją wszystkie duchy.- płakała.-Co za marna śmierć dla barda!- mówiła patrząc na zbliżającą się nieuchronnie ziemię.\nby Evan Kirkland on Nie Kwi 14, 2013 4:50 pm\n-Tak, zeszło, dziwi Cię to jakoś szczególnie? Czy jak?… - Zamyślił się i lekko zadzierając nosa, mruknął niewyraźnie.- Ładnymi rzeczami, miło jest się dzielić… Myślę, więc, że jesteś zadowolony z małego prezentu, który Ci ofiarowałem, prawda?- Spojrzał na swoje stopy, które dziwnym trafem, przymarzły, nieco do podłoża. Toż sobie nagrabił, a powinien być miły, czy coś… W sumie, był, no ale… Nikt mu przecież nie uwierzy. – Strzał miał paść gdzie indziej, jednak coś nie wyszło. – Uśmiechnął się nieco nerwowo. – Nie miałem jakiegoś szczególnego zamiaru Cię trafić, a teraz proszę, bo wiesz... Nie zbyt mogę się ruszać. Jak widać… A zresztą… - Westchnął cierpiętniczo, widząc, co tamten dziwak wyprawia. Marne szanse by się uwolnić od tego lodo-czegoś.\nby Bevin Keane on Nie Kwi 14, 2013 5:05 pm\nDziewczyna z piskiem otworzyła oczy. Wisiała kilka metrów nad ziemią bo jej tunika zahaczyła o gałąź. Odetchnęła głęboko i powolutku wyswobodziła się. Nieudolnie wylądowała na nogach. Zabolało. Cicho krzyknęła z bólu patrząc na swoją kostkę. Była wykręcona pod dziwnym kątem. Obserwowała jak gad szybuje na ziemię. Westchnęła i mocnym szarpnięciem nastawiła złamaną kończynę. Krzyknęła z bólu. Nagle obraz znów się zmienił. Alret znów pozwalał patrzeć jej swoimi oczami. Podniosła głowę do góry by zobaczyć że ktoś został na drzewie. Widziała że jest żywy. Ale zauważyła że jest na nim magiczny ślad czarodzieja. Domyśliła się że go unieruchomił. Nie zwracając uwagi na ból podeszła do drzewa. Jaszczur posłał jej zdziwione spojrzenie.\n-Ktoś musi mu pomóc.- powiedziała hardo na niego patrząc.\n-"Tym kimś nie musisz być ty"- mówiło spojrzenie Alreta. Zignorowała i jego i ból w nodze zaczęła się jeszcze raz wspinać.\nby Askel Bondevik on Nie Kwi 14, 2013 8:22 pm\nJakoś stał się ostrożniejszy przez wydarzenie z ostatniej godziny. Zastanawiał się też czy lód puścił, nigdy nie utrzymywał się w takiej ilości na dłużej niż na pół godziny. Serio, jedyne czego najmniej teraz potrzebował to szpieg albo zgraja łucznisiów na głowie. Problemem było to, ze to drugie to niemalże pewniak ale cóż...dopóki oni mu nic nie zrobią to on im też nie. Po co tracić czas i energię i tworzyć problemy tam gdzie ich nie ma?\nPo kolejnej godzinie marszu usiadł pod drzewem by dać nogom odsapnąć, a nawet się zdrzemnąć co mogło być ryzykowne w tym lesie. Gdyby te drzewa miały puste konary...\nWbił wzrok w sufit lasu, zmrużył nieco oczy i zastanawiał się ile musiałby tu spędzić czasu by nauczyć się czegoś nowego z zakresu magii ziemi. Łączyć żywioły jako tako umiał, proste komendy wydać roślinom też potrafił, rzucić siłą woli kamieniem o wielkości pięści dał radę, wysunąć kawałek skały z ziemi też nie było problemem o ile nie będzie to wielkie...za mało jak na jego wysokie wymagania. Chyba czas nieco nagonić ignorowaną przez lata moc ziemi...\nby Bevin Keane on Pon Kwi 15, 2013 1:29 pm\nDziewczyna sapiąc głośno dotarła w końcu na gałąź. Wisiała chwilę pozwalając płócom odetchnąć.\n-Cholera, nigdy więcej wspinaczki- w końcu w miarę pewnie ustaneła przy pniu drzewa.\n-Cześć!- przywitała chłopaka.\nby Evan Kirkland on Pon Kwi 15, 2013 1:36 pm\nSkoro sam stwierdził, że od tego lodu łatwo się nie uwolni, bo gdyby spróbował i nawet by mu się to udało, musiałby zbyt wiele wysiłku w to włożyć. Jednakże tyle ambicji nie posiadał, ażeby rozwiązywać takie przyziemne rzeczy siłą, tak więc najprostszym, i przyjemniejszym rozwiązaniem, na jakie wpadł, było zwykłe poczekanie. Może to coś stopnieje, …a może nie, się zobaczy. Westchnął już po chwili cierpiętniczo:\n-Wkurzające… I jeszcze się sam o to prosiłem. Cóż… - Ziewnął przy okazji, zamyślenia. – Trzeba mieć cholernie wielkie szczęście, by być takim idiotą jak ja. Zapewne… Tak… Właśnie tak.\nZamrugał oczami, słysząc jakiś głos. Ah. No tak. Zapomniał, że słyszał wcześniej jeszcze kogoś. Cóż… Pewnie znowu odbędzie ‘zabawne’ spotkanie i z tym kimś. Zerknął ku dole. Serio? Jakaś dziewczyna. Serio? Idzie do niego… No nie. Ile tu się namnożyło tych przybyszów. Rój. Nie żeby złe było przebywanie tu innych no, ale… No właśnie. Zawsze było ‘’ ale ’’…\n-… - Gdy dziewczyna już dotarła na górę, nawet niezbyt miał ochotę jej witać. Spojrzał na nią tylko dziwnie. Jednak już po chwili z westchnieniem zmęczenia dodał, krótko i cicho:\nby Bevin Keane on Pon Kwi 15, 2013 1:41 pm\n- Z tego co zauważyłam... zauważyliśmy-poprawiła się natychmiast patrząc na siedzącego z drugiej strony Alreta- Masz mały kłopot.- nie czekając na jego odpowiedź okrążyła go obserwując przymarznięte kończyny zastanawiając się jak pomóc mu wydostać się z potrzasku.\nby Evan Kirkland on Pon Kwi 15, 2013 2:15 pm\nZamrugał nieco znudzony oczami, spoglądając na zbyt żywiołową, jego zdaniem, dziewczynę. Już po krótkiej chwili westchnął, zamykając na dosłownie chwilkę oczy.\n-Nie mam żadnego kłopotu. Ani jednego, nawet najmniejszego...- Uśmiechnął się do niej ciut krzywo, zapewniając mimowolnie. Właściwie miał kłopocik, jednakże nie aż taki przerażający. Właśnie jakoś w tym momencie zerknął na przymarznięte do podłoża kończyny.\n-Hyhm... -Mruknął do siebie, szarpiąc nieco stopami ku górze, ponowił kilkukrotnie próbę i jakby nigdy nic wyswobodził się, co z tego, że przy tym uderzył się nieco. Ważne, że nie jest już przytwierdzony.- Czyli jednak. Eh... - Spojrzał na dziewczynę, enty raz się krzywiąc.\nby Bevin Keane on Pon Kwi 15, 2013 2:46 pm\nPozwoliła sobie na kpiący uśmieszek.\n- Jesteś pewien że żadnego nie masz?- zauważyła że da on radę poruszać nogą.- Czarodziej się oddala i jego magia słabnie albo znudziło mu się trzymanie ciebie.- zamyśliła się chwilkę siadając po turecku. Delikatnie podrapała się w brodę obserwując. Nagle do głowy przyszedł jej pomysł. Potrzebowała jednak czegoś ostrego... Jak na zawołanie Alret podszedł do nóg chłopaka i zaczął się o nie ocierać. Bevin uśmiechnęła się widząc że domyślił się przyczyny jej zafrasowania.\nOstatnio zmieniony przez Bevin Keane dnia Pon Kwi 15, 2013 3:10 pm, w całości zmieniany 1 raz\nby Evan Kirkland on Pon Kwi 15, 2013 3:10 pm\nZaczepił swój łuk o kołczan, jak miał w zwyczaju.\n-Nie już nie mam żadnego kłopotu, jak widzisz. - Skoro się już uwolnił. Po chwili zamysłu i wlepienia w dziewczynę bezsensownie, znudzonego spojrzenia, miał już zeskoczyć z drzewa na inne. Jednak coś się o niego otarło. - ... Heh? Co do cholery?. - Odsunął się zdenerwowany od stworzenia. Nie ładnie to tak, się o kogoś ocierać i w ogóle... Tym bardziej jak ma się tak ostre łuski.\nby Bevin Keane on Pon Kwi 15, 2013 3:39 pm\nWalczyła ze sobą żeby nie zacząć się śmiać. Alret zachowywał się jakby nawąchał się kocimiętki dla jaszczurek. Ocierał się o nowo poznanego to zachowywał jak kociak. Z jego piersi wydobywał się nietypowy dźwięk.\n-On... mruczy...- powiedziała dusząc się ze śmiechu.\nby Evan Kirkland on Pon Kwi 15, 2013 3:46 pm\nOn rozumie, że przyciąga wspaniałym, nieograniczonym wdziękiem i w ogóle -niebezpieczeństwa, pech, ale, że niby jeszcze jakieś inne stworzenia? Serio?... Serio?! No to mu się nie podobało.\nOdsunął się znowu, tym razem bardziej nerwowo.\n-Żartujeta sobie?... - Z wrażenia, aż niezbyt poprawnie dobrał słowa i jednak, zrobił jeszcze kilka kroków w bok, kątem oka, spoglądając gdzie jest koniec gałęzi, by nie spaść, bo to by było tak bardzo lamerskie...\nby Bevin Keane on Pon Kwi 15, 2013 3:51 pm\nTymczasem jaszczur widząc że niebezpiecznie zbliżył się do końca gałęzi dosłownie zniknął. Zniknął by po chwili pojawić się za nieznajomym i znów zachowywać się tak jak wcześniej. Teraz Bevin pozwoliła sobie na wielki śmiech.\n-Masz jakieś ziele po kieszeniach że go tak do ciebie ciągnie?- spytała śmiejąc się i patrząc na Alreta. Tylko raz widziała go w takim stanie i zawsze doprowadzało ją to do śmiechu.\nby Evan Kirkland on Pon Kwi 15, 2013 4:03 pm\n-Nie, nie mam cholera... I to wcale nie jest, ani trochę zabawne, więc się przestań z tego śmiać, tylko go ode mnie zabierz. -Spojrzał na stwora. -Odsuń się cholera... - Z wielką pewnością, w ogóle go posłucha... Zapewne.\nPrzez to ocieranie szybciej go porani łuskami, aniżeli sprawi przyjemność. Ciut bardziej zdenerwowany podskoczył, łapiąc się bardzo grubej gałęzi nad sobą i wspiął się na nią, zwinnym ruchem. Jakby to w czymś pomogło... I tak smok jak będzie chciał to do niego przyjdzie.\nby Askel Bondevik on Pon Kwi 15, 2013 5:01 pm\nOczy otworzył bardzo powoli i leniwie, miał piękny sen o mroźnej zimie, tak, że śniegu było po kolana.Podniósł się po krótkiej drzemce i przeciągnął jak rasowy kot. Dobrze mu się spało, to leśne powietrze pełne zapachu ziół doskonale na niego działało i pozwoliło na szybsze odnowienie sił. Niestety po takiej drzemce zawsze chciało się jeść, a za wiele to on nie miał: jabłko, garść orzechów i kilka łyków wina na dnie zielonej butelki. Ruszył z miejsca zajadając się tym co mu się ostało. Gdy tylko dopił wino podszedł do korzeni drzewa, które wyglądało najokazalej w okolicy i uniósł dłonie. Wpierw nie odbierał wody roślinom, zbierał kropelki rosy z promienia czterech metrów czyli skrajnie jak na jego możliwości. Na szczęście to wystarczyło by zebrać pół butelki wody i móc ruszyć dalej. Może będzie miał na tyle przychylności losu by natrafić na jakieś źródło i tam uzupełnić zapasy, a co byłoby jeszcze lepsze - dotrzeć do miasta gdzie mógł rozeznać się bardziej w okolicy. Może tamten rudy dziwak by mu pomógł ale sytuacja była na tyle niezręczna, że wolał ruszyć przed siebie.\nNa szczęście miał jeszcze sporo czasu nim zajdzie słońce, a sądząc po gęstości i jakości roślin musiał być niedaleko bytności ludzkiej co bardzo mu odpowiadało.\nPrzeskoczył nad obalonym pniem starego dębu i miękko upadł na mech i nie wiedząc czemu spodziewał się jakiegoś zwierza. Wciąz nie mógł się przyzwyczaić, że ten las jest bez fauny. Brnął tak zielonym szlakiem wciąż myśląc co musiało się tu stać, że nawet nie ma pająków czy mrówek, nawet nie zauważył jak las rzadzieje.\nObecny czas to Czw Sty 17, 2019 3:46 pm


Laptop Teczka - Moda męska damska sklep internetowy\nWpisy oznaczone tagiem ‘laptop teczka’\nlaptop teczka buty kamil Skórzane buty koturny są lekkie i wygodne. Idealne na lato. Torebki damskie to z pewnością nie tylko i wyłącznie element mody. Tak naprawdę jest to też odpowiednie źródło informacji o właścicielu takiego przedmiotu. Możemy być zaskoczeni, ale taka torebka świadczy o wielu różnych sprawach. Oczywiście wybór torebki dla samej kobiety to sprawa pierwszorzędna, dlatego też musimy dbać pod uwagę, że odcień kolor wygląd ma znacznie i przekłada się na styl, jaki prezentuje dana pani. Torebka z powodzeniem służy nam też, jako gadżet, co zresztą nie jest niczym nowym jest to po prostu odpowiednie miejsce, gdzie możemy dzisiaj przechowywać wiele ciekawych przedmiotów codziennego użytku nie sposób nawet zgadnąć, co dana kobieta może mieć w torebce.


Mały Gość DODANE 05.09.2011\nMGN 02/2021 DODANE 20.05.2021\nNa Księżyc trzeba lecieć 18 godzin. Na Marsa – około pół roku. Statek kosmiczny Arhadion 5 leci… 2 godziny.\nMGN 03/2014 DODANE 13.03.2014\nCzy byłoby strasznym grzechem zakochanie się w księdzu? Boję się, że się zakocham. Po prostu nie widzę w moim otoczeniu nikogo wartościowego, a zauważam wiele zalet mojego katechety. Często o nim myślę. Niespokojna\nFelix Baumgartner pobił o ok. 8 km rekord wysokości skoku\nPAP DODANE 20.12.2013\nRobot w kosmosie\nMały robot Kirobo jest prawdziwym astronautą.\nMGN 12/2018 DODANE 22.11.2018 AKTUALIZACJA 23.11.2018\nPomaga znaleźć drogę, kontrolować przesyłki a zagubionych w górach można łatwo odnaleźć.


Komisja kwalifikacyjna 01/04/2015\nW sierpniu powołuję komisję kwalifikacyjną. Jestem dyrektorem przedszkola jest, również jestem opiekunem stażysty (nie było innego rozwiązania).\nProszę o podpowiedź, jak ma obradować komisja (w składzie 2/3 czy 3/3) – będę na komisji jako przewodniczący i opiekun stażu? Jak punktować – pojedynczo czy podwójnie? Jak uzupełnić protokół?\nDyrektor przedszkola, dla którego organem prowadzącym jest jednostka samorządu terytorialnego, nie może być opiekunem stażu. Dyrektor może być opiekunem jedynie w przedszkolach publicznych prowadzonych przez osoby fizyczne oraz przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego, a także w przedszkolach niepublicznych. Przepisy jednoznacznie oddzielają te dwie funkcje, czego wyrazem jest również to, że w skład komisji kwalifikacyjnej wchodzi zarówno dyrektor jak i opiekun stażu. Dlatego problem, o którym mowa w pytaniu, powinien być zgłoszony do organu nadzoru pedagogicznego z prośbą o rozstrzygnięcie w ramach sprawowanego nadzoru nad postępowaniami o nadanie nauczycielom stopnia awansu zawodowego.\nZgodnie z przepisami art. 9c ust. 4 Ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (DzU z 2006 r. nr 97, poz. 674, z późn. zm.) nauczycielowi stażyście i nauczycielowi kontraktowemu odbywającemu staż dyrektor szkoły lub przedszkola przydziela spośród nauczycieli mianowanych lub dyplomowanych opiekuna, z tym, że miedzy innymi w szkołach i placówkach prowadzonych przez osoby fizyczne oraz osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego, przedszkolach niepublicznych oraz szkołach niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych, opiekunem nauczyciela stażysty i nauczyciela kontraktowego może być również nauczyciel zajmujący stanowisko kierownicze.\nOznacza to, że dyrektor przedszkola może być opiekunem stażu jedynie w przedszkolach publicznych prowadzonych przez osoby fizyczne oraz przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego, a także w przedszkolach niepublicznych.\nPrzepisy Karty Nauczyciela i rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (DzU z 2004 r. nr 260, poz. 2593, z późn. zm.) wyraźnie oddzielają funkcje pełnione w procesie awansu zawodowego nauczyciela przez dyrektor szkoły i opiekuna stażu.\nZadaniem opiekuna stażu jest: udzielanie nauczycielowi pomocy, w szczególności w przygotowaniu i realizacji w okresie stażu planu rozwoju zawodowego nauczyciela, oraz opracowanie projektu oceny dorobku zawodowego nauczyciela za okres stażu,\npomaganie nauczycielowi w dokonaniu zmian w projekcie planu rozwoju zawodowego zgodnie z zaleceniami dyrektora szkoły,\nudzielanie nauczycielowi wskazówek związanych ze zmianą planu rozwoju zawodowego w trakcie trwania stażu, zgodnie z zaleceniami dyrektora szkoły,\nomawianie z nauczycielem prowadzonych lub obserwowanych zajęć,\nwspieranie nauczyciela w okresie realizacji planu rozwoju zawodowego, w rozwiązywaniu problemów edukacyjnych, wychowawczych lub innych.\nNatomiast dyrektor sprawuje nadzór nad prawidłowym przebiegiem stażu, stwarza nauczycielowi takie warunki pracy, aby mógł staż zrealizować i wreszcie ustala ocenę dorobku zawodowego za okres stażu. W przypadku nauczyciela stażysty dyrektor powołuje komisję kwalifikacyjną, przewodniczy tej komisji, a w przypadku udzielenia nauczycielowi akceptacji komisji, nadaje nauczycielowi stopień nauczyciela kontraktowego.\nŁączenie funkcji dyrektora przedszkola i opiekuna stażu nauczyciela ubiegającego się o stopień nauczyciela kontraktowego powodowałoby dodatkowe trudności. Zgodnie bowiem z przepisami art. 9g ust. 1 Karty Nauczyciela w skład komisji wchodzą:\n2) przewodniczący zespołu przedmiotowego (wychowawczego), a jeżeli zespół taki nie został w tej szkole powołany – nauczyciel mianowany lub dyplomowany zatrudniony w szkole, a w przypadku przedszkola, szkoły lub placówki prowadzonej przez osoby fizyczne oraz osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego, w których nie są zatrudnieni nauczyciele mianowani lub dyplomowani – nauczyciel kontraktowy;\n3) opiekun stażu;\n4) oraz na wniosek nauczyciela przedstawiciel wskazanego we wniosku związku zawodowego.\nZ uwagi na powyższe, problem, o którym mowa w pytaniu, powinien być zgłoszony do organu nadzoru pedagogicznego z prośbą o rozstrzygnięcie, zgodnie bowiem z przepisami art. 9h ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie nauczycielom stopnia awansu zawodowego przez dyrektorów szkół – sprawuje organ sprawujący nadzór pedagogiczny.


Filtry cząsteczek stałych - informacje - Catalyst RecyclingFiltry cząsteczek stałych - informacje - Catalyst Recycling\nCatalystRecycling.pl » Filtry cząsteczek stałych – informacje\nFiltr cząstek stałych to rodzaj katalizatorów, montowanych w układach spalinowych w silnikach Diesla. Ich zadaniem jest oczyszczanie spalin z sadzy oraz popiołu. To właśnie te elementy wpływały negatywnie nie tylko na środowisko naturalne, ale także powodują rozwój poważnych chorób płuc i układu oddechowego u ludzi na całym świecie.\nFiltry cząstek stałych to mocno dyskusyjny dodatek – z jednej strony, doskonale chronią środowisko, z drugiej, powodują kolejne ubytki w portfelach kierowców. Co gorsza, niedługo może się okazać, że wiele miast całkowicie zakaże wjazdu dieslom do centrum – stało się to już choćby w stolicy Norwegii, Oslo.\n1 Historia – od kiedy montuje się filtry?\n2 Co to znaczy i jaka jest różnica pomiędzy filtrami FAP i DPF\n3 Regeneracja filtrów i ich wypalanie\n4 Najczęstsze problemy z filtrami samochodowymi\n5 Kwestie prawne – czy można jeździć bez filtra samochodowego?\n6 Usuwanie filtra cząstek stałych..\nHistoria – od kiedy montuje się filtry?\nPierwsze filtry cząstek stałych powstały w 1980, ale w samochodach montowane są od roku 1996. Standardem w silnikach wysokoprężnych stały się dopiero w roku 2000, kiedy to grupa PSA (Peugeot i Citroen), zaczęła je montować w swoich autach osobowych oraz użytkowych, w celu spełnienia wyśrubowanych norm Euro 5.\nDziś próżno szukać samochodu z silnikiem wysokoprężnym bez filtra cząstek stałych. Praktycznie każde auto z silnikiem Diesla po 2005 ma już taki dodatek – nieliczne wyjątki (słabsze wersje silników koreańskich czy włoskich) jedynie potwierdzają tę regułę. Coraz bardziej wymagające normy spalin sprawiają, że mówi się nawet o montażu filtrów cząstek stałych do aut z silnikami benzynowymi.\nCo to znaczy i jaka jest różnica pomiędzy filtrami FAP i DPF\nFiltry FAP i DPF działają na podobnej zasadzie, ale są zupełnie różnymi urządzeniami. Filtr FAP (z francuskiego filtre à particules) to tak zwany filtr „mokry” – do jego działania niezbędny jest dotrysk specjalnego płynu, który należy okresowo uzupełniać. Z kolei filtr DPF (od angielskiego Diesel Particulate Filter) to tak zwany filtr „suchy” – działa bez takich dodatków.\nW jakich autach znajdziemy filtry FAP, a w jakich DPF? To pierwsze rozwiązanie stosowane jest głównie w autach francuskich (Citroen, Peugeot, Renault), ale także w autach, w których zamontowano francuskie silniki, jak choćby Volvo, Ford czy nawet Mazda. Z kolei filtry DPF stosowane są przez wszystkich innych producentów.\nRegeneracja filtrów i ich wypalanie\nCo zrobić, gdy filtr ulegnie zapchaniu? Jednym ze sposobów jest tak zwane wypalanie, które można wykonać w czasie jazdy. Proces polega na poruszaniu się autem w konkretnym zakresie obrotów, przez kilkanaście kilometrów. Takie działanie przywraca sprawność filtrowi na jakiś czas – jeżeli auto porusza się głównie po mieście, do ponownego zapchania z reguły dochodzi bardzo szybko.\nCzęsto zdarza się, że filtr jest już w takim stanie, że jego wypalenie w czasie jazdy jest niemożliwe. W takiej sytuacji można skorzystać z procesu regeneracji filtrów – to proces fizycznego oczyszczenia elementu z sadzy, przez wypalenie jego zawartości lub wymianę wkładu. Taki zabieg kosztuje kilkaset złotych.\nNajczęstsze problemy z filtrami samochodowymi\nGłównym problemem z filtrem cząstek stałych jest jego ograniczona pojemność, szczególnie dotkliwa w autach, które poruszają się głównie po mieście. Wraz z kolejnymi cząstkami sadzy osiadającymi w jego wnętrzu, znacznie spada zdolność filtra do dalszego oczyszczania spalin, a w konsekwencji jego wydajność. W rezultacie, filtr ulega stopniowemu uszkodzeniu i po jakimś czasie może wymagać oczyszczenia.\nW przypadku filtrów DPF, problemem jest także wzrost poziomu oleju silnikowego. Jednostka próbuje pomóc filtrowi w wypaleniu resztek sadzy, wtryskując większą ilość paliwa lecz z powodu niesprzyjających warunków to się nie udaje. W rezultacie, poziom oleju bardzo się podnosi, a sam środek smarny zmieszany z paliwem nie zapewnia już odpowiedniej ochrony silnikowi.\nKwestie prawne – czy można jeździć bez filtra samochodowego?\nProblematyczne filtry cząstek stałych można dosyć łatwo usunąć. Obok fizycznego wycięcia filtra, cała procedura wymaga jedynie zaprogramowania komputera sterującego w samochodzie w taki sposób, by nie widział on brakującego elementu układu spalin. Dodatkowo, usunięcie filtra nie rodzi żadnych konsekwencji prawnych.\nZ drugiej strony, biorąc pod uwagę negatywne nastawienie rządzących do aut z silnikami wysokoprężnymi, już za kilka lat polskie prawo może się zmienić i usunięcie filtra FAP/DPF będzie karalne. Tak jest choćby w Austrii czy Niemczech, w których to krajach wycięcie tego elementu oznacza mandat o wysokości nawet 3000 euro!\nUsuwanie filtra cząstek stałych..\nZdecydowałeś się na usunięcie lub wymianę filtra cząstek stałych w swoim aucie? Na zużytym elemencie możesz jeszcze sporo zarobić – wystarczy, że sprzedasz go nam! Prowadzimy profesjonalny skup i recykling filtrów cząstek stałych. Oferujemy doskonałe ceny oraz warunki odkupu – przekonaj się, ile możesz zyskać!


Mein Kampf - Encyklopedia online - Polska wikipedia\nAutor Adolf Hitler\nTematyka ideologia narodowo-socjalistyczna\nData wydania 18 lipca 1925\nWydawca Verlag Franz Eher Nachfolger\nWydawca Wydawnictwo „Scripta Manent”\nPrzekład Irena Puchalska\nBudynek więzienia w Landsbergu\nPierwsze niemieckie wydanie książki, z lipca 1925, eksponowane w Niemieckim Muzeum Historycznym w Berlinie\nNiemieckie wydanie z 1933\nWydanie norweskie z 1941\nMein Kampf (pol. Moja walka) – książka napisana przez Adolfa Hitlera w stylu diatryby podczas jego pobytu w więzieniu w Landsbergu na początku lat dwudziestych XX wieku i opublikowana w 1925 (I część) i 1927 (II część).\nPod koniec sierpnia 1938 nakład książki wyniósł 4 mln egzemplarzy. Badacz książki Hitlera, Hermann Hammer, wykazał, że choć kolejne jej wydania nieco się od siebie różniły, to najważniejsze zmiany merytoryczne zostały dokonane do 1930, zaś późniejsze korekty miały jedynie charakter stylistyczny. Wśród zmian, najistotniejszą, z punktu widzenia ideologii nazistowskiej, była rezygnacja z pojęcia demokracji germańskiej na rzecz zasady wodzostwa (niem. Führerprinzip).\n3 Sytuacja prawna\n3.1 Wydania polskojęzyczne\nKsiążka ta w drugim wydaniu jest podzielona na dwie części. Pierwsza z nich przedstawia życiorys autora, w drugiej zaś Hitler zawarł podstawy swoich teorii antysemickich i narodowo-socjalistycznych. Stała się ona czołowym dziełem ideologii i propagandy nazistowskiej w III Rzeszy. Powołując się na eugeniczne tezy rasistowskie, dowodził, że „rasą panów” są Aryjczycy, a wśród nich szczególna pozycja należy się Niemcom. Słowianie natomiast byli traktowani jako najniższa z warstw aryjskich, dobra wyłącznie do prac niewolniczych. Według niego najniższą rasowo grupą, wręcz szkodliwą mieszanką ras, mieli być Żydzi, których po przejęciu władzy w Europie za wszelką cenę pragnął zlikwidować.\nHitler, na pierwszych stronach książki, odcina się od swojego austriackiego pochodzenia, twierdząc, że zawsze był przeciwnikiem monarchii habsburskiej. Zarzucał jej historycznym władcom nie dość skuteczną politykę germanizacyjną, a także krytykował militarną słabość Austro-Węgier w czasie I wojny światowej. Przyszły wódz III Rzeszy twierdził, iż gdyby Niemcy porozumiały się z Anglią, nie doszłoby do wojny światowej. Już w swoim programowym dziele Hitler wyraził obawę przed toczeniem wojny na dwóch frontach. Środkiem do jej uniknięcia było, zdaniem przywódcy NSDAP, zneutralizowanie Wielkiej Brytanii.\nZdaniem führera wszędzie gdziekolwiek mieszka choćby jeden Niemiec, Rzesza Niemiecka ma prawo zbrojnie wejść na te tereny, aby go chronić. W Mein Kampf Hitler wskazuje też, iż Niemcy powinni zdobywać przestrzeń życiową głównie na wschodzie Europy.\nWódz III Rzeszy podzielił ludzkość na trzy grupy: twórców kultury, krzewicieli kultury i burzycieli kultury. Do pierwszej grupy zaliczeni zostali wyłącznie Aryjczycy, do drugiej np. Japończycy. W opinii Hitlera istnienie drugiej grupy jest niezbędne, bowiem bez wykorzystywania narodów tej kategorii Aryjczycy nie mogliby stworzyć podstaw współczesnej cywilizacji. W trzeciej kategorii znaleźli się Żydzi, zdaniem Hitlera, niezdolni do tworzenia kultury.\nHitler obiecywał również zjednoczenie wszystkich ziem zamieszkanych przez Niemców i budowę tzw. Wielkich Niemiec na terenach zabranych sąsiadom. Mein Kampf stała się także podstawową lekturą ówczesnych nazistów, jak i dzisiejszych neonazistów.\nCzęść I. Obrachunek\nWiedeńskie lata nauki i walki\nPoczątki mojej działalności politycznej\nNiemiecka partia robotnicza\nPrzyczyny upadku imperium\nPierwszy okres w rozwoju Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotniczej\nCzęść II. Ruch narodowosocjalistyczny\nŚwiatopogląd a partia\nOsobowość a koncepcja państwa narodowego\nŚwiatopogląd a organizacja\nPierwsze dni walki: znaczenie przemówień\nWalka z siłami czerwonymi\nSilny człowiek jest najmocniejszy, gdy jest sam\nMyśli na temat znaczenia i organizacji socjalistycznych robotników\nPropaganda a organizacja\nSprawa związków zawodowych\nPowojenna polityka Niemiec w kwestii sojuszy\nSytuacja prawna[edytuj | edytuj kod]\nW okresie II Rzeczypospolitej postanowieniem sądu grodzkiego w Katowicach z 20 września 1933 w oparciu o artykuł 152 kodeksu karnego, sankcjonujący zniewagę narodu polskiego, książka Mein Kampf została skonfiskowana; w tym czasie również władze czesko-słowackie odebrały debit tejże publikacji Adolfa Hitlera.\nW 1948 prawa autorskie do Mein Kampf alianci przekazali Krajowi Związkowemu Bawaria na podstawie wyroku sądu w Monachium o konfiskacie mienia należącego do Adolfa Hitlera. Rząd Bawarii przeciwdziałał rozpowszechnianiu książki poprzez nieudzielanie zgody na wydawanie książki, jak też pozywanie zarówno osób fizycznych, jak i prawnych obracających bądź wydających Mein Kampf z tytułu naruszenia praw autorskich. Jednak od stycznia 2016, do niemieckich sklepów trafiają nowe wydania książki, opatrzone komentarzem naukowym.\n31 grudnia 2015, prawa autorskie do Mein Kampf wygasły i od 1 stycznia 2016 utwór stał się częścią domeny publicznej.\nWydawanie Mein Kampf dozwolone jest w Australii, Finlandii, Grecji, Indiach, Indonezji, Irlandii, Japonii, Kanadzie, Kolumbii, Korei Południowej, Macedonii Północnej, Nowej Zelandii, Portugalii, Turcji, USA i we Włoszech.\nW Austrii posiadanie lub obrót Mein Kampf jest karalne.\nW Bułgarii sprzedaż Mein Kampf dozwolona jest od 2001.\nW Chorwacji wydano dwa tłumaczenia (1999 i 2003) i jedną oryginalną wersję językową Mein Kampf (2002). Wydawcy nie ponieśli konsekwencji prawnych.\nW Czechach w marcu 2002 ukazało się tłumaczenie Mein Kampf. Wydawca nie poniósł żadnych konsekwencji prawnych.\nW Danii dozwolony jest obrót handlowy Mein Kampf. Ponadto biblioteki publiczne mają prawo posiadać do 50 egzemplarzy książki.\nWe Francji sprzedaż Mein Kampf jest zakazana, zezwolono jednak na wydanie specjalnej wersji z obszernym komentarzem historycznym.\nW Holandii można posiadać Mein Kampf, jednak wszelki obrót książką (nawet egzemplarzami historycznymi) jest karalny.\nW 1995 w Libanie ukazało się arabskie tłumaczenie Mein Kampf, rozpowszechnione następnie na inne kraje arabskie.\nW Meksyku wydawanie Mein Kampf jest zakazane, jednak w nielegalnym obrocie znajdują się pirackie wersje.\nW Hiszpanii i Argentynie książka jest zakazana, jednak nie dotyczy to egzemplarzy wydanych przed wejściem w życie odpowiedniego ustawodawstwa.\nW Szwecji Mein Kampf ukazało się w 1992. Rząd Bawarii próbował zablokować rozpowszechnianie książki, jednak w 1998 szwedzki Sąd Najwyższy orzekł, że rząd bawarski nie ma praw autorskich do książki i wydawca został uniewinniony.\nW Rosji Mein Kampf jest zakazane, jednak prawo to jest słabo respektowane i od 1992 ukazały się już trzy tłumaczenia.\nW Wielkiej Brytanii można posiadać Mein Kampf i sprzedawać w liczbie nie większej niż 3000 egzemplarzy rocznie.\nWydania polskojęzyczne[edytuj | edytuj kod]\nW Polsce przed 1939 nie ukazało się żadne publiczne polskojęzyczne wydanie Mein Kampf. Znane jest natomiast wydanie wewnętrzne, w bardzo ograniczonym nakładzie (około 50 egzemplarzy) do użytku wyższych oficerów Wojska Polskiego. Zachowały się prawdopodobnie 3 egzemplarze, z których jeden jest przechowywany we wrocławskim Ossolineum. Od 1951 zapisem cenzury w Polsce, książka podlegała natychmiastowemu wycofaniu z bibliotek.\nPo 1989 książkę wydały następujące wydawnictwa:\nWydawnictwo SCRIPTA MANENT, Krosno 1992, ISBN 83-900029-0-6 – tłumaczenie z języka niemieckiego.\nWydawnictwo Werset, Kraków 1992, ISBN 83-900029-0-6 – jest to tłumaczenie z języka angielskiego, zawierające poprawki stylistyczne, np. wycięto zbędne powtórzenia.\nWydawnictwo XXL – Wydawnictwo Książki Niezwykłej, 2005, ISBN 83-921822-0-0.\nPonadto po polsku i bez komentarzy książka ukazała się w 1998 nakładem wydawnictwa UZVARA w Dyneburgu (Łotwa).\n13 września 2005 we Wrocławiu rozpoczął się proces przeciwko polskiemu wydawcy Mein Kampf, wydawnictwu XXL. Z powództwem wystąpiły niemiecki Kraj Związkowy Bawaria, uznający się za posiadacza praw autorskich do książki oraz wrocławska prokuratura okręgowa. Domagały się one zaniechania wydawania książki oraz wycofania nakładu ze sprzedaży. 22 maja 2007, postępowanie zostało warunkowo umorzone na okres dwóch lat. Proces wznowiono 30 marca 2009, a 25 maja 2009 wydawca został skazany na 3 miesiące więzienia w zawieszeniu na 2 lata oraz 10 tys. zł grzywny.\nZweites Buch (Druga książka) – druga publikacja Hitlera, rękopis pochodzi z 1928\nDer Weg zum Wiederaufstieg (Droga do odrodzenia) – 22-stronicowy skrypt autorstwa Hitlera napisany skrycie latem 1927 dla wiodących niemieckich przedsiębiorców, odkryty przez Henry’ego Turnera w 1968\n↑ a b c d e Karol Grünberg: Adolf Hitler. Biografia. Warszawa: Książka i Wiedza, 1996. ISBN 83-05-12820-2.\n↑ 4 miliony nakładu dzieła „Mein Kampf”. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 194 z 28 sierpnia 1938.\n↑ Książka Hitlera zakazana w Polsce na mocy artykułu k. k., mówiącego o zniewadze narodu polskiego. „Express Ilustrowany”, s. 1, nr 262 z 22 września 1933.\n↑ BBC News – Viewpoint: Let Germans read Mein Kampf.\n↑ a b „Mein Kampf” Hitlera wraca do księgarni, Rzeczpospolita [dostęp 2015-12-31] .\n↑ a b c Mein Kampf Adolfa Hitlera w 2016 roku w niemieckich sklepach, Radio ZET [dostęp 2015-12-31] .\n↑ a b Hitlers „Mein Kampf”: Zwischen Kritik und Propaganda. STERN.DE. [dostęp 2015-05-28].\n↑ Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1231).\n↑ Cenzura PRL, posłowie Zbigniew Żmigrodzki, Wrocław 2002, s. 16.\n↑ Zakończył się proces przeciwko wydawcy „Mein Kampf” Hitlera. gazeta.pl, 2007-05-16.\n↑ http://ksiazki.wp.pl/wiadomosci/id,38170,wiadomosc.html edytowano 31 marca 2009.\n↑ Polski wydawca „Mein Kampf” skazany na 3 miesiące. Wiadomości Wp.pl.\nKarolK. Grünberg KarolK., Adolf Hitler. Biografia, Warszawa: Książka i Wiedza, 1996, ISBN 83-05-12820-2, OCLC 750779594 .\nPolska wersja Mein Kampf („Moja Walka”) w tłumaczeniu Ireny Puchalskiej i Piotra Marszałka. Pełny tekst, wydanie elektroniczne\nPełny przedruk Mein Kampf w angielskim przekładzie w serwisie „A Project Gutenberg of Australia eBook”, według publikacji z 21 marca 1939 r. wydanej przez Hurst and Blackett Ltd. (ang.)\nOpen Library: OL1067441W


Codziennik Artura Nyka: Cruze od środka\nCruze od środka\nCiągnie mnie ostatnio do samochodów. A dzisiaj zaciągnęło mnie do Chevroleta Cruze'a. Razem z agencją Mediatec przygotowujemy reklamę opartą o zdjęcie wnętrza tego samochodu. Muszę przyznać, że nie spodziewałem się, iż wygląda on tak dobrze. Do tej pory miałem wyobrażenie, że Cruze to samochód raczej budżetowy, bardziej kojarzący się ze starymi Daewoo niż z nowoczesnym samochodem. Gdy dzisiaj wszystko sobie dotknąłem i obejrzałem, stwierdziłem, że to całkiem fajny samochód.\nZdjęcie we wnętrzu samochodu to same problemy, ciągle coś przeszkadza, a to oparcia siedzeń, a to słupek, albo jeszcze coś innego. Producenci czasem radzą sobie przecinając samochód na pół tak aby nic nie zasłaniało kadru. Wtedy zrobienie zdjęcia nie jest wielkim problemem. Ja natomiast nie mogłem sobie na to pozwolić, powiedzmy, że nie miałem dostatecznie dużej piły :)\nJak sobie wtedy poradzić? Po pierwsze zrobiliśmy solidny research i obejrzeliśmy dokładnie wszystkie możliwe zdjęcia wnętrza Cruze'a, jakie tylko mogliśmy znaleźć. To pozwoliło nam na ustalenie dwóch możliwych kadrów jakie nam pasowały. Dzięki temu na planie nie szukaliśmy już po omacku. Inna sprawa, że wsadzenie aparatu na statywie do samochodu, tak aby uzyskać określony kadr to niezła ekwilibrystka :)\nPotem zostało już "tylko" ustawienie świateł. Zdecydowałem, że będzie to "słoneczne" światło wpadające przez przednią szybę. Za słońce robiła standardowa ostra czasza ze złotym deflektorem. Aby złagodzić kontrast przez boczne szyby świeciły trzy softy, ustawione po obu stronach. I to w sumie wszystko. Zrobiłem kilka różnych wersji naświetlenia do wyboru i teraz wszystko zależy już od poskładania w PS :)\nBędę jeszcze potrzebował ładnego pejzażu, który będzie widać przez okna samochodu, czekam więc na Słońce. Tym razem to prawdziwe :)\nNa koniec zrobiłem sobie jeszcze szybko fotę zegarów. Półprzezroczyste obudowy zegarów sprawiają, że na zdjęciu mamy istny chaos kolorów i faktur. Aby to opanować potrzeba by pewnie więcej czasu niż na zdjęcia samego wnętrza. Ale z drugiej strony ma to swój urok :)\nJuż niedługo ( czyli pewnie w styczniu ) pokaże gotową reklamę. Bardzo jestem ciekaw czy się Wam spodoba? :)\nEtykiety: Jak to zrobiłem, reklama, samochody, sesja


Jest śledztwo w sprawie działalności Finroyal - Gospodarka - parkiet.com\nPublikacja: 12.03.2010 00:40\nJest śledztwo w sprawie działalności Finroyal\nFirma Finroyal obiecuje w reklamach, że powierzone jej oszczędności przyniosą 12 proc. zysku w skali roku. Jednocześnie jest na czarnej liście Komisji Nadzoru Finansowego i zajmuje się nią prokuratura\nPoznańskie biuro Finroyal. Pozostałe są w Warszawie, Krakowie i Wrocławiu. Firma ma także biura w Genewie, Kopenhadze i Paryżu. W Polsce nie zamierza otwierać kolejnych.\nWszczęliśmy ponownie na początku tego roku śledztwo w sprawie działalności firmy Finroyal, które zostało umorzone w 2008 r. – mówi „Parkietowi” Małgorzata Skrzypczak, zastępca prokuratora rejonowego dla Warszawy Woli. Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa złożyła Komisja Nadzoru Finansowego.\n[srodtytul]Bank czy nie bank?[/srodtytul]\nNa razie postępowanie jest zawieszone, bo prokuratura poprosiła o pomoc prawną brytyjski nadzór finansowy. – Postępowanie z pewnością będzie kontynuowane – podkreśla jednak Skrzypczak.\nCzemu KNF złożyła zawiadomienie? Działająca w Polsce od początku 2007 r. firma znajduje się na tzw. liście ostrzeżeń publicznych nadzoru. Jest wymieniona wśród podmiotów, które nie posiadają zezwolenia na wykonywanie czynności bankowych. Według polskiego prawa przyjmowanie wkładów pieniężnych w celu obciążania ich ryzykiem bez zezwolenia nadzoru jest przestępstwem.\nCo na to firma? Andrzej Korytkowski, szef Finroyal w Polsce, twierdzi, że oferuje ona umowy inwestycyjne, które nie są depozytem bankowym, więc nie potrzebuje pozwolenia na działalność bankową i nigdy o nie nie wystąpiła.\nKorytkowski dodaje, że KNF umieściła Finroyal na czarnej liście, zanim skontaktowała się z firmą. Informuje też, że Finroyal złożył skargę na polski urząd do Komisji Europejskiej i sprawa jest w toku.\n[srodtytul]Nikt ich nie kontroluje[/srodtytul]\nKorytkowski przyznaje, że Finroyal nie podlega żadnemu nadzorowi. Nawet brytyjskiemu, mimo że siedziba właściciela firmy Finroyal, spółki FRL Capital Ltd., jest w Londynie.\nJak to możliwe? Korytkowski twierdzi, że zgodnie z oficjalną wykładnią FSA, czyli brytyjskiego nadzoru, wynikającą z dyrektywy MiFID, na spółce ciąży pośredni obowiązek dokonywania transakcji za pośrednictwem kwalifikowanych podmiotów rynku kapitałowego. Szef Finroyal w Polsce zapewnia, że jest on wypełniany. FRL Capital Ltd. należy do inwestorów prywatnych. Kapitał założycielski to 88 mln funtów.\nW Polsce Finroyal ma cztery biura, z których kieruje działalnością m.in. w krajach bałtyckich, Czechach i na Słowacji. Korytkowski twierdzi, że Finroyal być może wystąpi do nadzoru o notyfikację działalności, ale na pewno nie będzie otwierać w Polsce oddziału ani zakładać spółki.\n[srodtytul]W co inwestują?[/srodtytul]\nFinroyal chwali się, że inwestuje pieniądze klientów w firmy z rynku private equity, szczególnie w fazie start-up. W Polsce, według KRS, FRL Capital Ltd. jest współwłaścicielem spółek z branży drzewnej (EkoPinus, od kwietnia 2009 roku), spożywczej (Młyn nad Tywą, od lutego 2010 r.), logistycznej (Rapart, od marca 2009 r.).\nOprócz tego firma nie żałuje pieniędzy na promocję. Według danych spółki Expert Monitor, która analizuje rynek reklamy, w 2008 r. wydała na ten cel nieco ponad 1 mln zł brutto, a w 2009 blisko 5,3 mln złotych, z czego 4,26 mln zł przypada na „Gazetę Wyborczą”. Z oferty Finroyal skorzystało ponad 2 tys. Polaków. Zebrała od nich co najmniej 150 mln zł.\n[ramka][b]33 podmioty na czarnej liście KNF[/b]\nNa liście podmiotów, które nie posiadają zezwolenia KNF na wykonywanie czynności bankowych, znajduje się sześć firm oprócz Finroyal: Flexworld Inc., Perfect Money Finance Corp., Weksel Bank Aida System, Amber Gold, GoGo20 Poland oraz Usługi Konsultingowe Artur Swendrak. Na stronie nadzoru można znaleźć ostrzeżenia publiczne dotyczące łącznie 33 podmiotów, np. takich, które nie mają zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej czy ubezpieczeniowej.[/ramka]