Specjalnie dla wykonamy projekt i zrealizujemy go według wspólnych założeń lub naszych propozycji. Dzięki temu jakość naszych produktów jest zawsze idealna! że tylko najwyższa jakość materiałów sprawi, że drzwi i podłogi będą perfekcyjne! drzwi czy podłogi to połączenie znakomitych materiałów oraz w pełni profesjonalnego montażu. Niestety budowa hotelu i widok metalowego płotu filmy promocyjne szczecin opinia przy naszym tarasie spowodowały, że stworzyliśmy takie miejsce, lecz nie na poziomie zero. Odpowiadać, ale skoro ktoś jest niezadowolony radzę poszukać innego.\nNasi wykonawcy natomiast doradzą na temat wyboru najlepszych, praktycznych rozwiązań związanych z montażem naszych produktów! zapraszamy wszystkie wielodzietne do zakupów w sklepach i skorzystania z rabatu na zakupy nawet do wysokości 15 - 20%. Cieśla z imponującym doświadczeniem z zakresu starannych usług dekarskich cieszący się uznaniem wśród . Jest to renomowany producent drzwi stalowych dysponujący wykwalifikowaną kadrą oraz najnowszymi maszynami co zapewnia ich produktom możliwie najwyższą jakość. Jeśli chcą nabyć niezawodne okna wykonane z trwałych materiałów, zachęcamy do kontaktu z naszą firmą. Wspomaga ochronę anty-UV i stanowi doskonałe uzupełnienie preparatów ochronnych z filtrami. Bramy segmentowe z napędem automatycznym lub ręcznym to rozwiązanie dla osób ceniących sobie komfort oraz ergonomię miejsca. Częstotliwość 3 lub razy w tygodniu. Jeden powie drogo, drugi tanio - ale mogę wszystkich zapewnić że uczciwie! że ja będę wykonywał łacenie.\nPrzez lata obecność na rynku zdobyła zaufanie wielu klientów. Idealnie nadaje się też na działalność biurową, specjalistyczny gabinet lekarski, salon kosmetyczny czy salon fryzjerski. Nasza firma to jeden ze lokalnych liderów wśród firm zajmujących się sprzedażą, montażem i naprawą okien, drzwi i dachów. Podstawowy układ łączenia blach to rąbek stojący (może być leżący) pojedynczy lub podwójny w zależności od kąta pochyłości dachu. Informacje są udzielane od poniedziałku do piątku. Zapraszamy również do pisemnego kontaktowania się z nami poprzez formularz kontaktowy. Przygotowaliśmy wybór rynien wiodących producentów - możesz zdecydować się na rynny rynny stalowe, rynny aluminiowe czy rynny z tytan-cynku. Wszystkie produkty wykonane są z wysokiej jakości blachy stalowej ocynkowanej, pokrytej wielowarstwowo laminatem drewnopodobnym, odpornym na warunki atmosferyczne (zaletą laminatu jest jego odporność, w przypadku uderzenia drzwi, pojawi się wgniecenie, natomiast laminat będzie cały w przeciwieństwie np. do płyty drewnopodobnej w okleinie, gdzie po uderzeniu okleina praktycznie od razu odpryskuje). Współpracujemy z czołowymi producentami stolarki okiennej oraz wyposażenia dodatkowego do domów i mieszkań.\nW promocjach nie uwzględniono podatków ani opłat. W profesjonalnym salonie styliści często uczestniczą w szkoleniach fryzjerskich, znają najnowsze trendy i potrafią słuchać klientów oraz służyć im profesjonalną radą. Tani drzwi spełni oczekiwania i zapewni drzwi zewnętrzne najwyższej klasy i w korzystnej cenie. Jesteśmy doświadczoną firmą, która od 1998 roku w woj. zachodniopomorskim. Przedsiębiorca ma indywidualne podejście do każdego zadania i z łatwością dostosowuje się do wymagań. Na chwile obecną jestem bardzo zadowolony z firmy, która skontaktowała się ze mną nie liczyłem ze w tak łatwy sposób można otrzymać bardzo konkurencyjne oferty.\nDodatkowo każdy model może zawierać ciekawe przeszklenia, które uatrakcyjnią wygląd naszych drzwi, a także umożliwią podejrzenie, kto znajduje się po stronie zewnętrznej. Szukasz cen, cenników lub kosztów pokryć dachowych? dobrej blachy na dach może być trudne, ale nasza firma na 100% pomoże w znalezieniu odpowiedniego towaru. Korzystając z usług naszej firmy masz pewność że drzwi będą nie tylko funkcjonalne ale i estetycznie wkompowane w fasadę budynku.\nU nas nie ma nudnych wykładów!!! teorię będziesz poznawać od razu w praktyce. Najwyższa wytrzymałość: laminowana z opatentowaną wierzchnią warstwą ochronną zachowuje eleganckie wykończenie powierzchni przez długie lata. Na rynku szczególnie wyróżniają się stalowe okładziny ścienne i dachowe wykonywane z naszych blach trapezowych i falistych. Przekonaj się sam, że kompleksowe budownictwo jest najlepszym i najtańszym rozwiązaniem. Jak ktoś odebrał swoją dolę to pewnie uciekła w podskokach zanim skrzydło się wygnie. W naszej ofercie posiadamy bramy segmentowe, rolowane, uchylne oraz rozwierne.\nseopozycjonowanie szczecinskuteczne pozycjonowaniereklama internetowapozycjonowanie stronpufapozycjonowanie torunlinki sponsorowaneaudyt seoblocked drainsKawamiasto szczecinlampypozycjonowanie stron wwwtworzenie stron wwwreklama w googlepozycjonowanie stron internetowych wroclawtarnowskie górypozycjonowanie stron w googlebiznes online


Mamy nowego blogera! Specjalizacja: Kariera - HRstandard.pl\nStrona główna » Kariera HR » Mamy nowego blogera! Specjalizacja: Kariera\nMamy nowego blogera! Specjalizacja: Kariera\nZ przyjemnością informujemy, ze do grona blogerów HRstandard.pl dołączyła Anna Bajorek. Jej blog Sposób na Karierę jest o tym czym jest i czym nie jest kariera. I o równowadze, bo bez niej kariery nie ma. Praktyczne wskazówki i inspiracje jak rozwijać swoją karierę i na co przy okazji zwracać uwagę. Obserwacje rynku pracy pomocne w podejmowaniu kolejnych kroków na ścieżce kariery. To blog także dla mam, które nie uważają jak większość mediów w naszym kraju, że macierzyństwo to stan, który przetrzebia nam umysł na tyle, byśmy musiały się od nowa uczyć roli pracownika.\nAnna Bajorek to praktyk HR z ponad dziesięcioletnim stażem, od dwóch Menadżer Kariery. Uczestniczyła we wdrażaniu nowoczesnych rozwiązań z zakresu HR w takich firmach jak Bank BPH, Tesco Polska, Grupa Nowy Styl, czy ING Bank. Obecnie pomaga przejść przez proces zmian w karierze dyrektorom, kierownikom, ekspertom oraz specjalistom. Szczególną grupą, do której kieruje swoje usługi są mamy, decydujące się na rozwój kariery w równowadze do opieki nad dziećmi. Wierzy, że kariera to tak naprawdę stan równowagi między życiem zawodowym a osobistym. Zarządza firmą Kariera Koncept.\nZapraszamy do zapoznania się z pierwszymi wpisami autorki:\nRekruterzy lubią mieć pełne ręce roboty\nCzy “robienie kariery” może być EKO?\nDobry grafik popłaca!\nBudowanie wyjątkowych doświadczeń w KFC na HRcamp 2019!\nArchiwum Wybierz miesiąc Styczeń 2020 (5) Grudzień 2019 (11) Listopad 2019 (6) Październik 2019 (12) Wrzesień 2019 (21) Sierpień 2019 (20) Lipiec 2019 (23) Czerwiec 2019 (19) Maj 2019 (22) Kwiecień 2019 (20) Marzec 2019 (17) Luty 2019 (15) Styczeń 2019 (15) Grudzień 2018 (13) Listopad 2018 (17) Październik 2018 (18) Wrzesień 2018 (18) Sierpień 2018 (16) Lipiec 2018 (19) Czerwiec 2018 (22) Maj 2018 (23) Kwiecień 2018 (25) Marzec 2018 (29) Luty 2018 (23) Styczeń 2018 (30) Grudzień 2017 (20) Listopad 2017 (24) Październik 2017 (31) Wrzesień 2017 (33) Sierpień 2017 (29) Lipiec 2017 (33) Czerwiec 2017 (26) Maj 2017 (33) Kwiecień 2017 (24) Marzec 2017 (20) Luty 2017 (11) Styczeń 2017 (30) Grudzień 2016 (31) Listopad 2016 (42) Październik 2016 (32) Wrzesień 2016 (33) Sierpień 2016 (27) Lipiec 2016 (28) Czerwiec 2016 (27) Maj 2016 (23) Kwiecień 2016 (34) Marzec 2016 (36) Luty 2016 (23) Styczeń 2016 (32) Grudzień 2015 (42) Listopad 2015 (45) Październik 2015 (40) Wrzesień 2015 (40) Sierpień 2015 (37) Lipiec 2015 (47) Czerwiec 2015 (52) Maj 2015 (54) Kwiecień 2015 (48) Marzec 2015 (68) Luty 2015 (49) Styczeń 2015 (42) Grudzień 2014 (37) Listopad 2014 (51) Październik 2014 (63) Wrzesień 2014 (45) Sierpień 2014 (37) Lipiec 2014 (33) Czerwiec 2014 (32) Maj 2014 (39) Kwiecień 2014 (59) Marzec 2014 (63) Luty 2014 (57) Styczeń 2014 (58) Grudzień 2013 (62) Listopad 2013 (54) Październik 2013 (68) Wrzesień 2013 (65) Sierpień 2013 (67) Lipiec 2013 (76) Czerwiec 2013 (50) Maj 2013 (46) Kwiecień 2013 (44) Marzec 2013 (53) Luty 2013 (41) Styczeń 2013 (62) Grudzień 2012 (34) Listopad 2012 (41) Październik 2012 (47) Wrzesień 2012 (45) Sierpień 2012 (46) Lipiec 2012 (46) Czerwiec 2012 (42) Maj 2012 (46) Kwiecień 2012 (40) Marzec 2012 (52) Luty 2012 (52) Styczeń 2012 (49) Grudzień 2011 (43) Listopad 2011 (41) Październik 2011 (65) Wrzesień 2011 (73) Sierpień 2011 (89) Lipiec 2011 (54) Czerwiec 2011 (67) Maj 2011 (65) Kwiecień 2011 (55) Marzec 2011 (76) Luty 2011 (60) Styczeń 2011 (60) Grudzień 2010 (52) Listopad 2010 (50) Październik 2010 (54) Wrzesień 2010 (53) Sierpień 2010 (71) Lipiec 2010 (59) Czerwiec 2010 (91) Maj 2010 (59) Kwiecień 2010 (45) Marzec 2010 (57) Luty 2010 (45) Styczeń 2010 (53) Grudzień 2009 (51) Listopad 2009 (75) Październik 2009 (93) Wrzesień 2009 (114) Sierpień 2009 (65) Lipiec 2009 (66) Czerwiec 2009 (74) Maj 2009 (31) Kwiecień 2009 (28)


Varg Vikernes: Sens i cele sztuki – Xportal.pl\nVarg Vikernes: Sens i cele sztuki\n17 stycznia 2015 19:12\nCele sztuki są często przedmiotem debaty, ale niezależnie od tego, co dziś uznamy za cel sztuki, musimy uznać fakt, iż pierwotna sztuka pełniła wyłącznie funkcję magiczno-religijną. 99% dzieł sztuki powstałych od jej zarania około 40 tysięcy lat temu, było dziełami magiczno-religijnymi. Entartete Kunst (sztuka zdegenerowana) jest zjawiskiem ściśle związanym z nowoczesnością. Jest ono niezwykle koszerne i pojawiło się w ostatnich stuleciach. Szczególnie po roku 1789, z powodów, które są wszystkim znane.\nSztuka nie ma prowokować odbiorcy, wyznaczać progów tolerancji, łamać tabu ani robić nic podobnego. Twierdzę wręcz, że jedynym celem sztuki jest służyć, jako narzędzie magiczne i/lub środek głoszenia religii. Bardowie wędrowali po ziemi by inspirować innych, udzielać im inicjacji, oświecać i zapewniać trwanie ideałów religijnych w społeczeństwie, szczególnie w czasach chaosu, wojen i innych niepokojów. Wszystkie obrazy, rzeźby, dramaty były ukierunkowane na ten sam cel. Dawne społeczeństwa były religijne gdyż religia była spoiwem, które umożliwiało im harmonijne i owocne funkcjonowanie. Artysta był czyścicielem w wymiarze duchowym i zapewniał stan, w którym wszystko było czyste i uporządkowane. Nie pozwalał, by umysły i duch plemienia były plamione przez nawarstwiający się brud.\nDzisiejsi tzw. artyści nie oczyszczają umysłu i ducha, lecz głównie – jeśli nie wyłącznie – zajmują się ich kalaniem. Nie tylko tarzają się w nieczystościach naszego świata, lecz dodają swoją tzw. sztukę do przygniatającej go góry śmieci. Nie inspirują, lecz wciągają innych do bagna, w którym sami tkwią. Nie inicjują, lecz degradują i wypaczają. Nie oświecają, lecz sieją zamęt. Nie będę podawał przykładów takiej sztuki, ale wszyscy chyba wiedzą, co mam na myśli i potrafią rozpoznać taką „sztukę” (tj. śmieci) kiedy ją zobaczą.\nUznanie dla sztuki i odrzucenie sztuki zdegenerowanej to nie wąskość horyzontów, rasizm, ksenofobia, ”antysemityzm”, nienawiść ani nic podobnego. Nie różni się ono od uznania dla sprzątających ulice i odrzucania tych, którzy je zaśmiecają. Nie tolerujemy ludzi, którzy rozrzucają śmieci i brudzą nasze ulice i tak samo nie powinniśmy tolerować tych, którzy kalają nasze umysły i dusze swoją zdegenerowaną sztuką. Lepiej nam będzie bez niej.\nUważam, że jeśli dzieło sztuki nie inspiruje do wielkości, nie uczy odbiorcy czegoś ważnego, nie daje poczucia religijnego oświecenia to – ujmując sprawę prosto – nie jest to sztuka. Jest to śmieć i tak powinien być traktowany. „Artysta”, który go wyprodukował nie powinien być za niego nagradzany w żaden sposób.\nWszystkim artystom o dobrych intencjach chciałbym, jako muzyk, dać pewną radę. Zastanówcie się nad tym, co robicie. Czy podążacie za wielowiekową tradycją sztuki, jako narzędzia magiczno-religijnego oświecenia czy babracie się w nieczystościach i wciągacie w nie odbiorców swojej „sztuki”? Czy sztuka jest dla was sprawą religijnego powołania, czy metodą autoterapii dla chorych i wypaczonych umysłów?\nW naszych czasach prawdziwi artyści są prześladowani gdyż próbują przekazać coś dobrego w społeczeństwie, które zostało przeznaczone do zniszczenia. Ale chciałbym powiedzieć wam wszystkim, że nie powinniście się niczego bać. Nie bójcie się tworzyć sztuki niepoprawnej politycznie! Możecie bać się bojkotu, ale dlaczego? Nawet jeśli ktoś ogłosi bojkot waszych dzieł, co z tego? Co macie do stracenia? Boicie się, że skończycie jak ja i będziecie musieli od czasu do czasu spędzić parę nocy w więzieniu? Czy to naprawdę taka wielka sprawa? Czy wasza sztuka nie jest tego warta? Jeśli nie, to co jest warta?\nBądź prawdziwym artystą który inspiruje, inicjuje i oświeca innych. Jeśli nie, możesz równie dobrze przestać próbować być artystą i zająć się czymś innym. Jeśli ty tego nie zrobisz, to kto inny? To właśnie jest cel artysty i jego odpowiedzialność. Ma być światłem w społeczeństwie, rozpraszać ciemności zapadające nad naszym światem, gdy słońce zachodzi. Bez tego zimna ciemność zadusi nasz świat i kiedy znów wstanie nad nim słońce, oświetli tylko zniszczone pustkowia. A pewnego dnia wstanie. Nadejdzie dzień, w którym niezwyciężone słońce jeszcze raz wzejdzie na wschodzie. Przegna ciemność rozświetli cienie, stopi lód i ożywi nasze ciała. Oślepi naszych wrogów i ujawni ich. Do tego czasu, prawdziwi artyści muszą nieść pochodnię i bezpiecznie prowadzić swoje ludy wśród groźnych ciemności. Utrzymywać ich ducha i umysł. HailaR WôðanaR!\nTłumaczenie i tytuł: Redakcja Xportal.pl\n3 lutego 2015 o 14:42 · Odpowiedz\nVargowi, jeśli chodzi o te mroki i owo słońce, które niby dopiero ma wzejść, należałoby powiedzieć “polecam poczytać Zachariasza” 🙂\n“A i ty, dziecię, prorokiem Najwyższego zwać się będziesz, bo pójdziesz przed Panem torując Mu drogi; Jego ludowi dasz poznać zbawienie przez odpuszczenie mu grzechów, dzięki litości serdecznej Boga naszego. Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi, by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają, aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju.” – Łk 1, 76-79\n19 stycznia 2015 o 17:15 · Odpowiedz\nWydaje mi się, że pomimo zgodności tego akurat poglądu Vikernesa z linią X-Portalu, należałoby tu przypomnieć, że jest to kontrowersyjna osoba ze względu na swój antychrześcijanizm i przestępstwo zabójstwa człowieka. Rozumiem, że gdyby walczył z wrogiem lub z przestępcami, kwestię te można byłoby pominąć. Wiem, że Vikernes to człowiek religijny (religia germańska), ale ze względu na takie, a nie inne epizody w jego życiu, chyba wypadałoby Redakcji odnieść się do jego idei co najmniej w komentarzu\n24 stycznia 2015 o 13:23 · Odpowiedz\nZgadzam się. Vikernes jest podejrzewany o spalenie kilku Kościołów. Takim polskim jego odpowiednikiem są niektórzy radykalni rodzimowiercy, którzy krzyczą coś o “dekatolicyzacji kraju”\nA tak z poza tematu, na YT znalazłem filmik o Was:\n28 kwietnia 2015 o 00:39 · Odpowiedz\nZależy o jakie kościoły chodzi czy o te prawdziwe katolickie, których pod żadnym pozorem nie wolno niszczyć, gdyż jest to grzech ciężki, czy te protestanckie, w których pastorami są geje i lesbijki?\n19 stycznia 2015 o 16:08 · Odpowiedz\n„Det Som Engang Var” oraz „Dunkelheit” to jego najlepsze bodajże utwory. Może i według niektórych jest to postać kontrowersyjna, to moim zdaniem przemyślenia Varga są warte popularyzowania oraz rozpowszechniania. Wierzę, że niejeden jego tekst zagości jeszcze na łamach Xportalu.\n19 stycznia 2015 o 10:12 · Odpowiedz\nI ten wokal! Krzyk orka palonego przez Światło 😉\n18 stycznia 2015 o 20:02 · Odpowiedz\nCzęściej moglibyście zamieszczać teksty Varga Vikernesa, to inteligentny człowiek, warto go poczytać.


Dom Sprzedaż, Pabianice, 124.00 m2, 850000 zł\nInwestycja: dom wolnostojący na dużej działce/działka inwestycyjna\nDziałka o powierzchni 8 455 m.kw\nBESTATE Nieruchomości Pabianice oferuje do sprzedaży dom wolnostojący o powierzchni ok. 124 m.kw wraz z budynkiem gospodarczym o powierzchni ok. 60 m.kw, usytuowany na obrzeżach Pabianic kierując się w stronę Rzgowa. Dom wybudowany z cegły, rozbudowany w latach 90-tych, strop betonowy, dach pokryty papą. Dom usytuowany na dużej działce o powierzchni 8 455 m.kw. Teren częściowo ogrodzony siatką oraz płotem betonowym. Okna i drzwi drewniane. Dom wymaga remontu. Największym potencjałem nieruchomości jest działka posiadająca łączną powierzchnię 8455 m.kw. Działka ma długość ok. 500m, w połowie zwęża się, z frontu jest szeroka na ok. 23 m.\nZgodnie z powstającym planem zagospodarowania przestrzennego cały teren przeznaczony będzie pod zabudowę mieszkaniową/szeregową. Projektowana droga będzie przebiegała mniej więcej w połowie długości działki (tj. w odległości 250 m). W pobliżu znajduje się zajezdnia autobusowa, dyskonty spożywcze, szkoła, przedszkole, market budowlany.\nSymbol oferty BESP-DS-1770\nPowierzchnia działki 8 455 m²


Niniejszy dokument określa zasady przetwarzania i ochrony danych osobowych Klientów Serwisu dostępnego pod adresem http://generator-dymu.pl. (Polityka Prywatności).\nWyrazom pisanym wielką literą, a niezdefiniowanym poniżej inaczej nadano znaczenie jak w Regulaminie Serwisu dostępnym pod adresem: http://new.generator-dymu.pl/pl/content\nAdministratorem danych osobowych Klientów w rozumieniu Ustawy OODO jest Usługodawca, tj.: PHU ANZOO Szadkowska Anna ul. Morelowa 2, 96-320 Mszczonów o numerze NIP 8361736695,\nKażdy Klient ma prawo dostępu do treści swoich danych osobowych, prawo ich poprawiania, uzupełniania oraz prawo żądania zaprzestania przetwarzania danych i ich usunięcia. W tym celu należy wysłać e-mail na adres: biuro@destpol.pl, zadzwonić pod numer telefonu 502775739 lub skorzystać z funkcjonalności udostępnionych w Koncie Klienta.\nW przypadku, gdy Usługodawca występuje o wyrażenie zgody na przesyłanie informacji handlowej drogą elektroniczną (np. za pośrednictwem e-mail, SMS i innych) osobie, która wyraziła powyższą zgodę przysługuje prawo jej cofnięcia. W tym celu należy: wysłać e-mail na adres: biuro@destpol.pl wpisując w tytule słowo „rezygnacja”, zadzwonić pod numer telefonu 502775739 i poinformować o cofnięciu zgody, kliknąć na link powodujący cofnięcie zgody umieszczony w treści informacji handlowej lub wysłać pisemną informację o cofnięciu zgody na otrzymywanie informacji handlowej na adres Usługodawcy: PHU ANZOO Szadkowska Anna ul. Morelowa 2, 96-320 Mszczonów.\nUsługodawca oświadcza, iż dokłada starań, aby zapewnić Klientom wysoki poziom bezpieczeństwa w zakresie korzystania z Serwisu. Wszelkie zdarzenia mające wpływ na bezpieczeństwo przekazu informacji, danych, w tym również dotyczące podejrzenia udostępniania plików zawierających wirusy i innych plików o podobnym charakterze lub innych, aniżeli pliki mechanizmów destrukcyjnych należy zgłaszać Usługodawcy na konto e-mail:biuro@destpol.pl.


Heroes of Horror. - Bój się! - zakrzyknął recenzent do Czytelnika - POLTERGEIST\n» Dodatki i podręczniki » Zagraniczne » Heroes of Horror\nAutor: Dawid 'Yarpen' Gniłka\nHeroes of Horror to podręcznik z serii Heroes of..., do której prócz niego należy jedynie Heroes of Battle. Jak łatwo można wyczytać z nazwy, ten drugi traktuje o prowadzeniu kampanii wojennych i wplataniu tego tematu do świata gry. W tej recenzji jednak zajmiemy się HoH, które to pozwoli Mistrzowi Podziemi wzbudzić wśród graczy strach i przerażenie, zaś życie ich, a raczej postaci przez nich odgrywanych, zamienić w koszmar.\nHeroes of Horror to potężne narzędzie, które pozwala nawet mniej doświadczonym MP przeobrazić sesję D&D/d20 w doświadczenie przypominające niekiedy Zew Cthulhu. Czytelnik otrzyma zarówno porady dotyczące prowadzenia takich sesji, jak i tworzenia ciężkiej atmosfery i opisywania poszczególnych scen dramatu w taki sposób, by wytworzyć możliwie "gęste" i przerażające słuchowisko. W środku znajdziemy także garść nowych zasad (w tym system punktów Taint - Skazy, znanej już z Unearthed Arcana i Oriental Adventures), dwie nowe klasy podstawowe (Archiwistę i Przerażającego Nekromantę), szeroką paletę nowych klas prestiżowych, atutów i innych rozwiązań czysto mechanicznych.\nCzy warto zakupić ten dodatek? Pozwolę sobie zniszczyć misterny plan wniesienia dramaturgii do recenzji, który miałby trzymać czytelnika w napięciu do końca tekstu... warto. Jednak warto by było też doczytać do końca recenzję, co (jak skromnie uważam) zobrazuje potencjalnemu nabywcy zawartość podręcznika. Ten niestety nie jest dostępny w języku polskim, przez co zakup należy dokładnie przemyśleć. Przejdźmy jednak do soczystego mięch... znaczy się faktów.\n- Bój się! - zakrzyknął Mistrz Podziemi\nPierwsze rozdziały książki zawierają dosyć obszerny zestaw porad i pomysłów na prowadzenie sesji. Otrzymujemy tutaj wskazówki od tworzenia strasznych spotkań, poprzez przygody, a na kampaniach skończywszy. Każda sekcja oprócz naprawdę przydatnych porad (z którymi mógłby się zapoznać nawet zaawansowany MP) zawiera przykłady poszczególnych "elementów". Wybija się tutaj szczególnie "przerażające spotkanie" w samotnym domku - znakomite wymieszanie strachu z gore. Zdecydowanie nie jest przeznaczone dla ludzi delikatnych i o słabych nerwach. Przygoda i kampania utrzymane w podobnych klimatach także trzymają poziom.\nJednak to nie wszystko - następnie przychodzą teksty o mistrzowaniu przerażających sesji. Autorzy na szczęście nie powtórzyli tutaj grzechów podręczników pokroju Księgi Plugawego Mroku i nie ocierając się o banał pisania rzeczy oczywistych (co to jest zło itp.) potrafili opisać wiele bardzo przydatnych aspektów korzystania z narzędzi terroru. Znajdziemy tu porady odnośnie tworzenia Bohaterów Niezależnych i prowadzenia narracji tak, by ta rzeczywiście wywarła pożądany skutek, a także garść "sztuczek" i zagrywek, które wycisną z graczy pisk przerażenia.\nNa sam koniec otrzymujemy opis nowego półboga - Casa, patrona zemsty, złośliwości i gniewu, którego wyznawcę spotkamy w przedstawionej tu przykładowej przygodzie.\nOgólnie co do tej części książki nie można mieć większych zarzutów - wszystko jest zgrabnie opisane i, co najważniejsze, rzeczywiście przydatne.\n- Bój się! - zakrzyknął Mistrz Podziemi, rzucając kostką\nD&D jest systemem, w którym ważną rolę pełni mechanika. "Mechanika musi być!", jak to powiedział mój znajomy. Wiedzą o tym także autorzy, którzy zaoferowali (tym razem zarówno Mistrzowi Podziemi jak i graczom) zestaw nowych, świeżych zasad, pozwalających na odzwierciedlenie tego, co dzieje się w sferze fabularnej także w świecie kostek, statystyk i tabelek.\nNa sam początek rozdziału "Reguły Strachu", autorzy przedstawiają dosyć innowacyjne i ciekawe metody na użycie dobrze znanych nam z d20 zasad, wskazując nam zarazem jak używać ich dla podkreślenia ciężkiej atmosfery sesji. Poza tym, niektóre z nich zostają rozwinięte, jak choćby ciekawe stopniowanie strachu - przykład sporej innowacyjności, lecz z drugiej strony utrudniającej prowadzenie sesji. Oprócz tego wprowadzono "straszne" rozwinięcia niektórych gałęzi życia, jak np. spirytualnych czarów poznania czy też wskrzeszania, co pozwala na uzyskanie prawdziwego dark fantasy.\nAutorzy wielokrotnie podkreślają jednak, że najważniejszym elementem tej części podręcznika jest system Skazy (Taint), który odzwierciedla wpływ zła i siły mroku na bohaterów. Hasłem przewodnim jest tu: "koniec z heroicznymi rycerzami pokonującymi hordy bestii". Czas na bohaterów, dla których każda kolejna walka jest coraz bardziej wyczerpująca, trudna i dramatyczna, przez co nakreśla krwawe piętno na umyśle, ciele bądź duszy tych nieszczęśników. Należy tutaj wspomnieć, że to rozwiązanie nie jest aż tak oryginalne, gdyż znane było już nabywcom podręczników Unearthed Arcana oraz Oriental Adventures (który ukazał się w Polsce jako Krainy Wschodu), lecz tutaj pojawia się w poprawionej i podrasowanej wersji.\nCo mogę o tym systemie powiedzieć? Sama idea jest bardzo ciekawa i dobrze rozwinięta, jednak bez wątpienia nadaje się tylko do sesji dark fantasy, która z założenia ma być straszną. Poza tym Skaza znacznie utrudnia życie graczom, szczególnie tym młodym, którzy chcą jak najszybciej wyciąć swoją hordę demonów i po raz kolejny uratować świat od zagłady... No cóż chłopcy (lub panie) - nie wyszłoby to wam. Na szczęście, o czym wspominają autorzy, Skaza jest tylko opcją, zaś w podręczniku znajdziemy zarówno materiały korzystające z jej dobrodziejstw (a raczej "zło-dziejstw"), jak i takie, które jej nie wymagają. Chwała autorom za to!\nSą też oczywiście podstawowe elementy każdego podręcznika do D&D, czyli nowe atuty, przedmioty, zaklęcia i domeny. Atuty są w dużej mierze poświęcone uodparnianiu się na efekty skazy bądź wykorzystywaniu ich. W sekcji czarów odnajdziemy nowy podtyp zaklęć, które z jednej strony mają mniejsze wymagania (i często są dosyć potężne), lecz z drugiej: zwiększają u rzucającego poziom Skazy. W sekcji przedmiotów, poza trzema potężnymi artefaktami, znajdziemy trochę przydatnego sprzętu dla poszukiwaczy przygód - oczywiście nie zdziwcie się, że dużo tu znowu Skazy...\nKlasy są... poprawne. No cóż, raczej nie porywają, poza ciekawym i dosyć dobrze zrealizowanym pomysłem Archivista (Archiwisty) - kapłana, który jednak uczy się i korzysta ze świętych zaklęć w sposób przypominający bardziej ten czarodziejów. Klasa jest zbalansowana, ma przydatne zdolności i nadaje się nie tylko do przerażających sesji. Dla tych, którzy po moim opisie zapałali do niej miłością, mam dobrą wiadomość - na stronie internetowej WotC, jest ona dostępna za darmo w zapowiedzi podręcznika. Zarówno Przerażający Nekromanta jak i klasy prestiżowe, jak już wspomniałem, są poprawne, jednak nie porywają - głównym atutem są tu zdolności korzystające ze Skazy, wspierające tę jakże ciekawą zasadę. W przeciwieństwie do poprzedniej sekcji jednak, bez problemu znajdą tu coś dla siebie także ci, którzy z tej reguły nie korzystają.\n- Bój się! - zakrzyknął Mistrz Podziemi, podczas kiedy wchodziliście do jaskini\nOstatnim elementem podręcznika są, tak zwane przeze mnie, dodatki sceneryczne. Opisy ciekawych, mało przyjaznych miejsc (cmentarzyska, nawiedzone zamki, siedziby potężnych istot...) oraz jeszcze mniej przyjaznych bestii. Względem przerażających miejsc, sekcja została zrealizowana całkiem nieźle, zarówno od strony graficznej, jak i merytorycznej wszystko zostało przygotowane poprawnie i bez mrugnięcia okiem MP może wykorzystać te materiały w swojej sesji bez obawy, że gracze wyśmieją go za słabe lokacje. Większość z nich jest raczej standardowa, lecz chyba właśnie o to chodzi w prawdziwym horrorze. Otrzymujemy tutaj zestaw dobrych narzędzi do stworzenia np. cmentarzyska, nawiedzonego zamku i wielu innych, równie zachęcających "miejscówek".\nPotwory. Jest to chyba najmocniejszy element podręcznika. Znakomite ilustracje i pomysły... aż ciary przechodzą przy oglądaniu. Co najważniejsze, nie jest to kolejna taśmowa Księga Potworów, w której co trzecia bestia to wariacja na temat tej jednej bazowej, jedna trzecia jest bardziej komiczno-żałosna niż zdatna do użycia, a reszta to "średniawka". Potwory są tutaj bardzo dopracowane i niejednokrotnie mogą popsuć szyki drużynie, jednocześnie zadziwiając fantazją kreacji i przerażając bądź brzydząc swoim "widokiem". Chyba najmilszym obrazem jest tu żywy krzew cierniowy, masakrujący sobie na boczku jakiegoś kundla...\n- Bój się! - zakrzyknął podręcznik do oszołomionego Mistrza Podziemi\nPodręcznik jest wydany wręcz znakomicie. Świetne, mroczne ilustracje pogłębiają klimat i potęgują doznania związane z czytaniem owego dodatku. Czcionka w nim użyta jest wyraźna i nie męczy przy czytaniu.\nNależałoby wreszcie wystawić notę dla HoH. Moim skromnym zdaniem, wrażenia po lekturze podręcznika zależą od odbiorcy. Jeżeli jesteś Mistrzem, który ceni w grze klimat i potrafisz z łatwością opisać nawet najstraszniejsze widoki, a poza tym uwielbiasz konwencję dark fantasy, to spokojnie możesz wystawić podręcznikowi notę 5. Jeżeli zaś podoba Ci się system Skazy i chciałbyś go wykorzystać, to nawet 6.\nJeżeli jednak Ty i Twoi gracze skupiacie się na powergamingu i szybkim nabijaniu PD, to nie wiem, czy opłaca się to kupować. W książce znajdziesz dla siebie tylko zestaw nowych potworów oraz kilka lokacji. Ty więc możesz ocenić go na 2.\nReasumując, książka jest bardzo specyficzna i wymaga od czytelnika odpowiedniego nastawienia i podejścia do RPG. Jeżeli jednak takowe u siebie znajdziesz i będziesz potrafił odkryć jej piękno, zrewanżuje Ci się ona niebanalnymi, niezapomnianymi sesjami, będącymi niesamowitym doznaniem dla Twoich graczy.\nNiestety, książka nie jest dostępna w języku polskim, więc trzeba się dobrze zastanowić przed jej zakupem. To jeden z tych podręczników, które w nieodpowiednich rękach mogą być tylko ozdobą na półce.\nTagi: Dungeons & Dragons: Heroes of Horror | James Wyatt | Ari Marmell | C.A. Suleiman\nprawie jak Warhammer :P\nA na serio, ciekawy dodatek. Fajnie wiedzieć, że do dedeków wychodzą jednak wartościowe rzeczy, szkoda, że nie po polsku. Jakbym miał to PL to może bym nawet dedeki zakupił.\nChociaż nadal uważam, że specjalizowany system lepiej sobie poradzi i wypadnie taniej, na korzyść dedeków przemawia swoista modułowość, co pozwala zmieniać charakter gry kiedy się chce.\nRecenzja npisana dobrze, ciekawie rozplanowana i podchodząca do produktu z punktu widzenia różnych klientów, co się chwali.\nBardzo dobra recenzja równie dobrego (a przynajmniej według mnie) podręcznika. Szczególnie zadowalający jest też fakt, że w przeciągu jakiegoś czasu, według serwisowych zapowiedzi, będą pojawiać się inne, które bardzo chętnie przeczytam.\nTak więc jestem zwolennikiem tego typu artykułów ;).\nŚwietna recenzja! Wielkie brawa za tekst "aż ciary przechodzą przy oglądaniu". :)\nTo na dobrą sprawę pierwsza recenzja od dłuższego czasu (no, może poza kwasowymi rekinami Erpegisa), którą przeczytałem od deski do deski. Mam nadzieję, że na recenzji tego podręcznika Twoja kariera, Yarpen się nie zakończy.\nMoglibyście przetłumaczyć część o wzbudzaniu w graczach przerażenia ;) A recenzja, baardzo mi się podoba, po prostu taka fajna.\nRecenzja rzetelna, a to najważniejsze. Mnie skłoniła do zapoznania się z podręcznikiem, oby więcej takich artykułów.\nRecenzje Angielskich podręczników powinny się pojawiać pomiędzy tymi już przetłumaczonymi. Na razie pozostał tylko "Podmrok" więc nie ma pośpiechu...\nNa początek przepraszam za to, że tak późno komentuję... byłem nieco zalatany.\nOgromnie mnie cieszą wasze komentarze - powiem krótko: podnoszą mnie na duchu. Chociaż należy wspomnieć, że przetłumaczył to z polskawego na polski mistrz Thoron. :-)\nNo a co do kontynuacji, to oczywiście, że coś nowego się pojawi. Dostęp do podręczników po angielsku mam - więc szykujcie się. Zresztą.. jeśli macie sugestie względem tytułów - piszcie. :)\nYarpen (czasem jako Leprosy)\nJeśli posiadasz - chętnie przeczytałbym recenzje Fiendish Codexów. Obecnie zastanawiam się nad uzupełnieniem kolekcji podręczników do D&D 3.5 o pewne pozycje niemechaniczne (bo w 4.0 na pewno zainwestuję, więc takie Complete'y są mi już niepotrzebne). Słyszałem, że FC są świetnym śródłem informacji o dedekowych czartach - pytanie brzmi, czy jest to prawda?\nHm. Nie mam niestety.. wydawało mi się, że to po prostu kolejny zabawkowy bestiariusz w stylu Czarciego Foliału (słabego IMO). Ale coś się poskrobie i pokombinuje. :-)\nA co do tłumaczeń. Mam kilka fragmentów z HoH'a przetłumaczonych - używałem ich głównie w formie portfolio translatorskiego, niestety nie mam gdzie ich umieścić. Nielegalna sprawa. ;-)\nW pierwszej kolejności, mi również do głowy przyszła propozycja zrecenzowania przez Ciebie Fiendlish Codexów i Uwierz mi, zwykłe bestiariusze to, to nie są ;). Cóż jednak zrobić, jeśli chodzi o moje zdanie, chętnie przeczytałbym recenzję Księgi Wyniosłych Czynów, która za jakiś czas pokaże się i w Polsce, więc artykuł mógłby zachęcić innych użytkowników do zakupu go.\nNie przepuściłbym również okazji, przeczytania recenzji Champions of Ruins i Lost Empires of Faerun, gdyż są to IMO jedne z ciekawszych zagranicznych podręczników.\nRóżni ludzie - różne gusta ;-) Ale jak już wspominałem, zobaczymy co da się dla panów zrobić.\nDokładnie. Może warto by pomyśleć nad specjalnym tematem – koncertem życzeń dotyczącym przyszłych recenzji?\nJak już wspomniałem najpierw przydałoby się to co już przetłumaczono- czyli obecnie jedynie Podmrok.\nRecenzja Podmroku już powstaje ;) - cierpliwości.


Europejski Trybunał Obrachunkowy solidarny z Ukrainą\nEuropejski Trybunał Obrachunkowy stanowczo potępia inwazję Rosji na Ukrainę i zaczął organizować pomoc humanitarną dla ofiar rosyjskiej agresji. „Wszyscy pracownicy naszej instytucji stoją zdecydowanie po stronie narodu ukraińskiego” – brzmi fragment oświadczenia Trybunału opublikowanego na jego stronie internetowej i w sieciach społecznościowych. „Nastały ponure czasy dla Europy. Jedność UE ma teraz większe znaczenie niż kiedykolwiek wcześniej”.\nNatychmiast po przypuszczeniu przez Rosję ataku prezes Europejskiego Trybunału Obrachunkowego Klaus-Heiner Lehne zapewnił w imieniu całej instytucji o solidarności z Ukrainą. W piśmie do Valeriya Patskana, prezesa Izby Obrachunkowej Ukrainy, wyraził „oburzenie brutalnym aktem agresji” i „głębokie współczucie dla cierpienia narodu ukraińskiego”.\nTrybunał nawiązał kontakt z międzynarodową społecznością najwyższych organów kontroli (NOK), aby w skoordynowany sposób wesprzeć kolegów z Izby Obrachunkowej Ukrainy i stanąć w obronie wartości: niepodległości i demokracji. Trybunał stanowczo uważa, że Izba Obrachunkowa Federacji Rosyjskiej powinna zrezygnować z członkostwa w organizacjach międzynarodowych takich jak INTOSAI i EUROSAI. Zamierza także przyjąć wspólne stanowisko z Komitetem Kontaktowym najwyższych organów kontroli Unii Europejskiej, potępiające rosyjską inwazję, które zostałoby przedstawione całej społeczności INTOSAI.\nW siedzibie Trybunału w Luksemburgu powiewa obecnie ukraińska flaga na znak solidarności z narodem ukraińskim, a w nocy budynek jest podświetlony na niebiesko-żółto, w barwach Ukrainy.\nTrybunał wyraża wsparcie Ukrainie nie tylko symbolicznie – jego pracownicy są zaangażowani w działania pomocowe, między innymi przeprowadzają zbiórkę pieniędzy na rzecz organizacji humanitarnej udzielającej pomocy potrzebującym. Z kolei służba medyczna Trybunału zorganizowała zbiórkę artykułów pierwszej pomocy, które zostały natychmiast wysłane na Ukrainę.\nKomunikat prasowy: Europejski Trybunał Obrachunkowy solidarny z Ukrainą


EPIC - Bestiariusz.pl - Potwornie Fantastyczny\nPierwsza z trzech powieści science-fiction składająca się na trylogię Kroniki Avatarów.\nKsiążka „EPIC” była wielokrotnie nagradzana, m.in. wpisana została na listę International Board on Books for Young People (IBBY) 2006 oraz na listę Booklist Best Fantasy Books for Youth 2007.\nHistoria rozgrywa się w odległej przyszłości na planecie Nowa Ziemia skolonizowanej przez uciekinierów z Ziemi. Ponieważ dawny świat stanął na krawędzi zniszczenia z powodu wojny, w nowym świecie panuje nienaruszalne prawo: nigdy więcej przemocy. Wszystkie konflikty rozwiązywane są więc za pomocą gry komputerowej EPIC – to jedyna legalna forma walki, dlatego każdy mieszkaniec dba o swoją komputerową postać, za pomocą której w razie potrzeby może rozprawić się z wrogiem. Zwłaszcza że na najlepszych graczy czekają lukratywne stanowiska w rządzie…\n14-letni Eric, po niesprawiedliwym potraktowaniu jego rodziców przez decydujące o wszystkich Biuro Przesiedleń, wraz z przyjaciółmi musi spełnić niebezpieczną misję, by położyć kres rządom Biura i ukończyć grę EPIC. Gdy jego komputerowa postać ginie w walce ze smokiem, tym razem wciela się w piękną kobietę i podejmuje wyzwanie, które grozi mu śmiercią zarówno w grze, jak i realnym świecie…\nKolejne części Kronik Awatarów to „SAGA” i „EDDA”, które w Polsce ukażą się w 2012 roku.\nConor Kostick (ur. 1964) jest twórcą pierwszej na świecie gry komputerowej typu LARP live fantasy w Anglii i całą swoją wyobraźnię oraz doświadczenie włożył w „EPIC” – swoją pierwszą powieść science-fiction. Obecnie mieszka w Dublinie, gdzie wykłada historię średniowiecza. Należy do irlandzkiego Związku Literatów (dwa razy mu przewodniczył). Przed wydaniem własnej powieści był m.in. współredaktorem i współautorem innych książek oraz autorem esejów i artykułów na tematy historyczne, polityczne i kulturalne.


Pogoda Gryfice Prognoza pogody Gryfice w Onet.pl pogodaStartPolskaEuropaŚwiatWideoForum PogodaKameryStart » Polska\n» GryficeKliknij aby wyświetlić miasto w pogodzie na stronie głównej.Możesz wyświetlić max. 2 miasta.\nCiśnienie: 1021 hPa Wiatr: 9 km/h Deszcz: 0,0 mm Godz. 2-81°Prawie bezchmurna nocGodz. 8-1413°Prawie bezchmurnieGodz. 14-2014°SłonecznieGodz. 20-25°Bezchmurna nocJutro, wtorek\nCiśnienie: 1019 hPa Wiatr: 8 km/h Deszcz: 0,0 mm Godz. 2-84°Zachmurzenie umiarkowaneGodz. 8-1413°Zachmurzenie umiarkowaneGodz. 14-2014°Prawie bezchmurnieGodz. 20-25°Prawie bezchmurna nocPojutrze, środa\nCiśnienie: 1017 hPa Wiatr: 15 km/h Deszcz: 2,8 mm Godz. 2-85°Duże zachmurzenieGodz. 8-1410°Całkowite zachmurzenie, deszczowoGodz. 14-2010°Całkowite zachmurzenie, deszczowoGodz. 20-25°Duże zachmurzeniePogoda na kolejne dni:\nCiśnienie:1017 hPa Wiatr:15 km/h Deszcz:2,8 mm 30.03, Czw\nCiśnienie:1014 hPa Wiatr:11 km/h Deszcz:0,1 mm Prognoza 14-dniowa Prognoza na weekend Zobacz też: Województwo zachodniopomorskie Polska Więcej o pogodzie\nPogoda BiałogardPogoda w Drawsku PomorskimPogoda DziwnówPogoda DźwirzynoPogoda GoleniówPogoda w Kamieniu PomorskimPogoda w KołobrzeguPogoda w MielniePogoda w MiędzyzdrojachPogoda MrzeżynoPogoda NiechorzePogoda PobierowoPogoda RewalPogoda Stargard SzczecińskiPogoda ŚwidwinPogoda w ŚwinoujściuPogoda TrzęsaczPogoda Ustronie MorskieTreści dostarcza:Prezentowane tu dane pogodowe przeznaczone są wyłącznie do użytku prywatnego. Dalsze komercyjne wykorzystywanie danych jest dopuszczalne tylko po uprzedniej pisemnej zgodzie Meteogroup.Zgłoś uwagę do serwisuCopyright 1996 - 2017 Grupa Onet.pl SA - Wszystkie serwisy » Polityka prywatności » do góry


Czajnik elektryczny XIAOMI Xiaomi Mi Smart Kettle 1.5l kolor biały - Cena, opinie - sklep Sferis.pl\nStrona główna AGD AGD do kuchni Czajniki Czajnik elektryczny XIAOMI Xiaomi Mi Smart Kettle 1.5l kolor biały\nOpis - Czajnik elektryczny XIAOMI Xiaomi Mi Smart Kettle 1.5l kolor biały\nMiJia Smart Kettle\newolucyjny czajnik ze stali nierdzewnej, ułatwi Twoje codzienne życie. Wyposażony w Bluetooth łączy się ze smartfonem i umożliwia utrzymanie wybranej temperatury wody z dokładnością +-1°C. Poznaj inteligentne funkcje i nowoczesny design MiJia Smart Temperature Control Kettle!\nZ eleganckim czajnikiem Xiaomi, gotowanie odpowiednio dostosowanej wody jest samą przyjemnością. Wykorzystując materiały PP, jego wygląd jest nowoczesny i minimalistyczny. Piękne linie tworzą niesamowitą strukturę, dbającą o optymalizację przepływu wody. Niezależnie od tego, czy Xiaomi Smart Kettle umieścisz w salonie na stole do herbaty, w kuchni czy na rogu biurka - prosty ale i wykwintny wygląd sprawia, że w oczach nie tylko projektantów sprawi niesamowcie pozytywne wrażenie.\nPodwójna obudowa i wnętrze ze stali nierdzewnej chronione materiałem PP, zapewnia izolację cieplną zewnętrznej części czajnika. Nawet jeśli gotujesz wodę w temperaturze 100°C, obudowa nadal będzie posiadać przyjemną w dotyku temperaturę 40°C! Czajnik wyposażony został w brytyjski termostat STRIX, o żywotności do 10 lat oraz Japońskie czujniki temperatury\nShibaura / Wagner\nSzerokość produktu 145 mm\nGłębokość produktu 204 mm\nWysokość produktu 235 mm\nWaga produktu 1,24 kg\nOpinie - Czajnik elektryczny XIAOMI Xiaomi Mi Smart Kettle 1.5l kolor biały\nOcena produktu: Czajnik elektryczny XIAOMI Xiaomi Mi Smart Kettle 1.5l kolor biały


Do tematu: Świecący ocean\nKomentarze do artykułu: Świecący ocean\ntak,to zapraszam do Konina.Tutaj dopiero mamy mega zjawisko, w lasach pomiędzy Gosławicami a Koninem, istnieje jezioro który przy ostrym słońcu ma odcień jasno turkusowy zupełnie jak laguna na bezludnej wyspie... Jak ktoś nie wierzy, prosze sprawdzić to was wmuruje z zachwytu. hehe\nale nie radze sie w nim kąpać...\nciekawe....moze sie wybiore ale to latem czy jesienia...co??\nŚciema jak nic!!!\nI wy w to wierzycie?On sobie zmyslil takie glupoty(nawet nie ma dowodów) a wy chcecie odwiedzac jakis Konin i zobaczyc swiecące jesioro w lesie...Ja tez se moge takie gupoty gadac!!!I co tez mi uwieżycie???\nturkusowe , czy szmaragdowe jeziora to nic niezwykłego . W moim mieście w Puszczy Bukowej jest jezioro do którego można pod sam praktycznie brzeg podjechać autem o nazwie Jezioro Szmaragdowe. Nazwa pochodzi oczywiscie od koloru wody. W pełnym słońcu tafla wody wygląda jakby podświetlona na szmaragdowo od środka. Wcześniej , za Niemca, ten teren był kopalnią kredy, która w 1925 r została zalana wodami podziemnymi .\nCo nieco można dostrzec tutaj http://bukowa.szczecin.pl/mapa/text/szmaragd.html\nByć może konińskie jeziorko jest także jakąś pozostałością po kopalni ?\nszmaragdowe jeziorko konin\njest a raczej było rzeczywiście piękne:)) kiedyś widziałam, chyba ze 4 lata temu. Dziś tam byłam i nie ma juz go, wyschło zupełnie;(( przynajmniej w tamtym miejscu. Może ktoś wie czemu?? Wygląda jakby tam celowo to zlikwidowali, myślę ze może jest teraz takie coś gdzieś indziej.\nTo "jezioro" rzeczywiście istn\nTo może ja sprostuje. Owo "jezioro" rzeczywiście istnieje (Pincia w ramach dowodu proponuje odwiedzić stronę http://mapy.google.pl/ - jeżeli poszukasz, to około 4-5 kilometrów na północ od Konina zobaczysz lazurowe "jezioro", a następnym razem sprawdź, a potem komentuj). "Jezioro" to jest sztucznym zbiornikiem w którym składuje się popiół z niedalekiej elektrowni Pątnów. Popiół ten jest transportowany wraz z wodą stąd woda w tamtym miejscu. Rury którymi pompuje się popiół z wodą poprowadzono przez most który swoją drogą jest widoczny na zdjęciach satelitarnych (Pincia, która pewnie teraz wnikliwie studiuje http://mapy.google.pl/, z pewnością powie wam że most prowadzi przez jezioro Gosławickie/Gosławskie znajdujące się około kilometr na północ od "jeziora"). Swój kolor "jezioro" zawdzięcza właśnie popiołowi. Podobne zbiorniki znajdują się na północny zachód od elektrowni Pątnów. Pozdrawiam GUZ.\nee tam u nas w nowe hucie w kr\nna peryferjach nowej huty w krakowie jest jeziorko " zwirownia" przylasek rusiecki sie zwie ... tam są dopiero jaja ze ho hooo !\nostatnio lezałam nago w krzakach i sie opalałam a tu przyszły dwie dziewczyny i jeden chłopak tak na oko około 19 lat , popatrzyli namnie ja udawałam ze nic mnie nieinteresuje i paliłam janka .. oni sie rozebrali i zaczeli sie rypac... ja patrzyłam i bawiłam sie szparką :) wszyscy bylismy w raju hihi ;)\nzapraszam wszystkich naturystów do nowej huty\ncmclmgpsvn, http://www.qftyrwoeon.com marpevheph


Szlak Zielony - wielka pętla ostródzka - Mazury Zachodnie\nSzlak: Zielony - wielka pętla ostródzka\nOstróda – Lubajny – Stare Jabłonki – Szyldak – Kraplewo – Brzydowo – Smykowo – Turznica – Samborowo – Rogowo – Liwa - Ostróda\nZ Placu Tysiąclecia, jedziemy w kierunku wschodnim do ul. Drwęckiej i skręcamy w lewo, po czym za mostem na Drwęcy w prawo w ul. Olsztyńską. Przekraczamy ostrożnie drogę krajową nr 16 i dalej jedziemy prosto przez Lubajny i dalej drogą asfaltową (po drodze tuż przed przejazdem kolejowym dochodzi z lewej czarny szlak biegnący z Plichty dookoła Szeląga Wielkiego) do skrzyżowania z drogą nr 16 Olsztyn-Toruń . Przekraczamy ostrożnie tę ruchliwa drogę krajową i jedzieny dalej prosto. Mijamy skrzyżowanie, na którym odchodzi droga asfaltowa w prawo w kierunku Idzbarka, jedziemy prosto drogą asfaltową do Starych Jabłonek. Szosa prowadzi przez las, po prawej stronie pojawia się jezioro Szeląg Mały a po lewej nasyp linii kolejowej Toruń-Olsztyn. W Starych Jabłonkach tuż przy stacji kolejowej skręcamy w prawo w drogę asfaltową w kierunku Parwółek (tu krzyżuje się klika szlaków: czerowna wielka pętla dochodzi z lewej, z Olsztyna przez Kudypy, Gietrzwałd i Plichtę; tu zaczyna się i kończy niebieska pętla ze Starych Jabłonek przez Barduń prawie do Biesala i z powrotem przez Zawady Małe; również zaczyna się i kończy pętla żółtego szlaku prowadzącego ze Starych Jabłonek przez Ostrowin i z powrotem przez Idzbark; kończy się tu również szlak łącznikowy czarny biegnący z Plichty). Z prawej strony mijamy „Hotel Anders” położony nad brzegiem jeziora a później pole biwakowe. Kończy się asfalt a zaczyna bruk a droga prowadzi w las lekko pod górę w las, po kilkuset metrzch skręt w prawo w leśną drogę. Docieramy do dużej polany zwanej Łąkami Gąsiorowskimi i dalej jedziemy jej prawym skrajem. Przez następne kilka km szlak prowadzi leśnymi duktami w okolice Ostrowina (na jednym ze skrzyżowań leśnych dróg można zmienić szlak na żółty, prowadzący w prawo do Starych jabłonek a w lewo do Ostrowina). Przekraczamy szosę Ostrowin-Wigwałd skęcając w prawo i jadąc około 100 m asfaltem, następnie w lewo i pomiędzy gospodarstwami w kierunku lasu. Po wjechaniu w las mijamy po pewnym czasie po lewej śródleśne jeziorko Obst z górującym nad nim wzniesieniem - Górą Obst. Po kilku zakrętach przejeżdżamy przez Drwęcę i za jej pradoliną, leśną drogą wspinamy się w górę. Szlak doprowadza nas do Szyldaka, jest to dawny majątek ziemski. We wsi zachował się w dobrym stanie folwark należący na początku XX w. do rodziny von Hardt. W parku przylegającym do majątku ładny dwór zbudowany pod koniec XIX w. W Szyldaku ostrożnie przekraczamy ruchliwą drogę nr 7 i dalej polną drogą a później szosą docieramy do doliny Grabiczka. Skręcając w lewo wjeżdżamy na asfalt i dalej w dół. Za mostkiem na rzeczce Grabiczek, w połowie podjazdu po lewej stronie niedaleko szosy można odnaleźć duży głaz narzutowy, pomnik przyrody. Trochę dalej, na pokaźnym wzgórzu, za wpadającą do Grabiczka Dylewką znajdują się pozostałości grodziska. Na skrzyżowaniu przecinamy szlak czarny biegnący w prawo do Ostródy a w lewo do Pola Bitwy Grunwawldzkiej, jadąc dalej szosą osiągamy Kraplewo. We wsi kościół ewangelicki pw. Trójcy Świętej, zbudowany w 1848 r. w konstrukcji muru pruskiego oraz dwór, w którym obecnie funkcjonuje pensjonat (tu dochodzi z lewej szlak czerwony z Dylewskiej Góry; a za wsią na rozdrożu przy kapliczce dochodzi z prawej szkal żółty z Ostródy). Jadąc dalej szosą dojeżdżamy do Brzydowa, dużej wsi, w której zachowało się wiele domów o typowej, mazurskiej architekturze z przełomu XIX i XX w (pod koniec wsi odchodzi w lewo czerowny szlak przez Pietrzwałd na Dylewską Górę i w prawo szslak żółty przez Ornowo do Ostródy). Kolejną wsią na trasie jest Smykowo, gdzie zachował się podworski park i budynki folwarku, należące na pocz. XX w. do rodziny von Kautz. Za Smykowem przekraczamy ruchliwą trasę nr 16 i kierujemy się do Nastajek. We wsi również pozostałości dawnego folwarku. Z prawej strony od Smykowa towarzyszy nam rzeczka Poburzanka. Mijamy nastajki i zaraz skręcamy w lewo w mało używaną polną drogę w kierunku Turznicy, za którą trasa prowadzi przez las nasypem nieczynnej linii kolejowej Samborowo-Działdowo. Po przekroczeniu mostu na Poburzance dojeżdżamy do Samborowa. Za wsią i mostem na Drwęcy krótki odcinek prowadzi ruchliwą drogą nr 16, by po kilkuset metrach skręcić szosą w prawo na Miłomłyn. Przejeżdżamy przez wiadukt nad torami i podążamy szosą przez las. Na skraju lasu pokonujemy mostek nad rzeczką Iłgą i kawałek dalej skręcamy w prawo w gruntową drogę, która prowadzi nas przez folwark Rogowo do Liwy. Jest to duża wieś o interesującej zabudowie. W centrum pomnik poświęcony poległym w I Wojnie Światowej. W centrum Liwy skręcamy między zabudowania w prawo i przy końcu zabudowań na rozdrożuw lewo. Dalej w kierunku mostu na Kanale Elbląskim. Za mostem skręcamy w prawo i jedziemy leśną drogą, by po kilku kilometrach dotrzeć do jeziora Czarnego, które jest rezerwatem utworzonym dla ochrony szeregu rzadkich roślin takich jak poryblin jeziorny, grzybień biały, grążel drobny i mech wodny. Jadąc obok nasypu nieczynnej linii kolejowej Ostróda-Morąg docieramy do grobli rozdzielającej dwie odnogi jeziora Drwęckiego i kładką przy tzw. Żelaznym Moście kolejowym przejeżdżamy na drugą stronę w kierunku stacji kolejowej. Stąd już tylko ok. 2 km do końca szlaku na Placu Tysiąclecia kierując się znakami szlaku.\nZielony - wielka pętla ostródzka - przewodnik po szlaku\nWyjazd z Ostródy\nNa końcu Brzydowa odchodzi w lewo czerowny szlak prowadząc przez Pietrzwałd na Dylewską Górę i w prawo szlak żółty prowadzący przez Ornowo do Ostródy.\nPomiędzy Szelągiem Małym i Dużym\nGdy przed Starymi Jabłonkami pojawi się po prawej jezioro Szeląg Mały, zbocze po lewej to sztucznie usypany nasyp linii kolejowej Toruń-Olsztyn. W miejscu gdzie droga prowadzi tuż przy brzegu było kiedyś jezioro, nasyp kolejowy przedzielił je na dwie części zwane od tej pory Szeląg mały i Szeląg Wielki. Tuż przed stromym podjazdem warto się zatrzymać i zejść do zabytkowego tunelu o impomującej długości ponad 50 m. Kanał dla którego wybudowany tunel jest ostatnim odcinkiem kanału Ostróda-Elbląg, który łączy obie części przedzielonego niegdyś jeziora.\nW Starych Jabłonkach po prawej stronie mijamy „Hotel Anders” położony nad brzegiem jeziora a na końcu wsi pole biwakowe. W lesie za Starymi Jabłonkami docieramy do dużej polany zwanej Łąkami Gąsiorowskimi z charakterystyczną wyspą na środku. Było tu kiedyś jezioro ale bobry budujące na rowach melioracyjnych tamy usilnie starają się je odtworzyć.\nZa kolonią Ostrówin ponownie szlak prowadzi leśnymi duktami. Zjeżdżamy w dół i po lewej mijamy śródleśne jeziorko Obst z górującym nad nim wzniesieniem - Górą Obst. Po prawej wyłania się pradolina Drwęcy. Za mostkiem na Drwęcy stromy podjazd a skręcając w pierwszą na górze droge w prawo po ok. 200 m znajdziemy wieżę widokową, z której widok z pewnością zapiera dech w piersiach.\nW Szyldaku ostrożnie przekraczamy ruchliwą trasę międzynaraodową E-7. Za mostkiem na rzeczce Grabiczek, w połowie podjazdu po lewej stronie niedaleko szosy można odnaleźć duży głaz narzutowy, który jest pomnikiem przyrody. Patrząc od kamienia za rzeczką Dylewką, na pokaźnym wzgórzu, znajdują się pozostałości grodziska staropruskiego.\nW Kraplewie dochodzi z lewej strony szlak czerwony prowadzący z Dylewskej Góry, a za wsią na rozdrożu przy kapliczce dochodzi z prawej szkal żółty prowadzący z Ostródy. Odtąd przez ok. 2 km wszystkie trzy szlaki biegną wspólnie.\nZa Nastajkami szlak skręca w lewo w mało używaną polną drogę w kierunku Turznicy, w sezonie może ona być trudno przejezdna z powodu wysokich traw. Jadąc taką dziczą wśród pól ma się wrażenie odkrywania na nowo zapomnianych dawnych traktów.\nZa Turznicą szlak prowadzi nasypem nieczynnej linii kolejowej Samborowo-Działdowo. Jest to jedonocześnie odcinek wspólny ze szlakiem pieszym prowadzacym z Samborowa przez Pola Bitwy Grunwaldzkiej do Waplewa. Za Samborowem i mostem na Drwęcy szlak prowadzi kilkaset metrów ruchliwą drogą krajową nr 16.\nW centrum wsi Liwa jest pomnik poświęcony poległym w I Wojnie Światowej. Po przekroczeniu mostu na Kanale Ostróda-Elbląg dłuższy odcinek prowadzi przez las.\nPo kilku kilometrach docieramy do jeziora Czarnego, które jest rezerwatem utworzonym dla ochrony szeregu rzadkich roślin takich jak poryblin jeziorny, grzybień biały, grążel drobny i mech wodny. Można tu odpocząć bo jeziorko stwarza wyjątkowo urokliwy klimat.\nJadąc obok nasypu nieczynnej linii kolejowej Ostróda-Morąg docieramy do grobli rozdzielającej dwie odnogi jeziora Drwęckiego i kładką przy tzw. Żelaznym Moście kolejowym przejeżdżamy przez jezioro Drwęckie w kierunku stacji kolejowej. Grobla i most oddzielają całą długą zachodnią część jeziora od dwóch pozostałych – w kierunku Ostródy i w kierunku Piławek. Przed mostem napotykamy na znaki niebieskiego szlaku pieszego prowadzącego od stacji w Ostródzie do Piławek zachodnim brzegiem jeziora.


Demo South Park: The Fractured But Whole dostępne na PS4 i Xbox One | Portal o grach i konsolach\nDemo South Park: The Fractured But Whole dostępne na PS4 i Xbox One\nUbisoft® ogłasza bezpłatne demo South Park™: The Fractured But Whole™ na systemie komputerowej rozrywki PlayStation™4 i Xbox One, które dostępne jest już od dzisiaj.\nStworzone, aby dać szansę zainteresowanym graczom sprawdzenia jak fascynujący i uzależniający jest świat South Parku, demo nie będzie ograniczało rozgrywki w zawartości gry, jedynie czasowo do jednej godziny. Po zakończeniu, graczom zaoferowana będzie opcja zakupu gry, po skorzystaniu, z której, postęp gry zostanie przeniesiony do zakupionego produktu.\nSouth Park: The Fractured But Whole to bulwersująca kontynuacja nagradzanej gry South Park™: Kijek Prawdy z 2014 roku. W miasteczku South Park wzrasta przestępczość, a ulice są coraz bardziej niebezpieczne. Potrzeba nam nowych bohaterów! Gracze ponownie wcielą się w postać Nowego i wstąpią do drużyny Szopa i przyjaciół, aby walczyć o sławę i własne miejsce wśród innych dzieciaków.\nAby pobrać bezpłatne demo, kliknij link odpowiedniej platformy i wybierz „Wypróbuj bezpłatne demo”\nNasza recenzja South Park: The Fractured But Whole\nWięcej informacji na temat bezpłatnego demo: http://southparkgame.ubisoft.com/freetrial\nWięcej informacji o South Park znaleźć można pod adresem: www.southpark.ubisoft.com\nDemo South Park: The Fractured But Whole Ubisoft Polska\nSword Art Online: Fatal Bullet otrzyma demo już 26 listopada\nSword Art Online: Fatal Bullet otrzyma wersję demonstracyjną Bandai Namco zapowiedziało, że 26 listopada wypuści wersję demonstracyjną Sword Art Online: Fatal Bullet.\nJeśli zastanawiacie się, czy taniec przed konsolą jest dla Was, możecie to sprawdzić! Wersja demonstracyjna Just Dance 2019 zawiera tylko jedną piosenkę.


~ Czytanie moim tlenem ~: Przebudzona o świcie - recenzja książki\nPrzebudzona o świcie - recenzja książki\nRecenzja pierwszego tomu serii Wodospady Cienia Urodzona o Północy\nPrzebudzona o świcie to drugi tom serii autorstwa C.C Hunter pt; Wodospady Cienia.\nCi co czytali moją recenzję pierwszego tomu to wiedzą, że bardzo polubiłem tą serię, więc kiedy dowiedziałem się o premierze drugiej to skakałem po całym domu wrzeszcząc: ,,Za dwa miesiące! Za dwa miesiące'', ponieważ właśnie za tyle miała odbyć się premiera. Jednak miło zostałem zaskoczony, bo kiedy napisałem do wydawnictwa w sprawie tej książki napisali mi, że wyjdzie w maju, a nie w czerwcu co jeszcze bardziej mnie uszczęśliwiło. Teraz w końcu jestem po przeczytaniu tej książki i tak samo jak Urodzona o północy ta książka zachwyca.\nCzasami bywa, że pierwszy tom jest super, a w drugim loty są obniżone, ale tak nie jest w przypadku tej serii. Pani Hunter na prawdę się postarała.\nKylie nadal nie wie kim jest. Próbuję się tego dowiedzieć, ale jest to trudniejsze niż, by się wydawało. Zwłaszcza po tym czego dowiedziała się na temat swojej rodziny ( w pierwszym tomie ).\nCo chwila pojawiają się nowe hipotezy, a jedna zaprzecza drugiej, więc czy tam na prawdę jest Kylie Galen? Wilkołakiem? Wampirem? Czarownicą? Czy może półelfem? Jeszcze nie wie, ale nie podda się do póki tego nie odkryje. Wszyscy mówią, że jest wyjątkowa, ale co to oznacza?\nCiągle odkrywa swoje moce, które nie raz uratowały jej życie, ale przysporzyły również kilku problemów.\nTo trudne, żyć wokół istot nadnaturalnych, a samemu nie wiedzieć kim się jest.\nKylie nawiedza duch, który powiedział jej, że przed końcem wakacji umrze ktoś kogo kocha. Niestety nie zdradza szczegółów co dodatkowo komplikuje sytuacje, ponieważ Kylie nie wie kogo ma ratować, a nawet jeśli w końcu się dowie, to jak ma to zrobić? Duch pokazuje jej jedynie niezrozumiałe wizje, z których nie można zbyt wiele wyciągnąć.\nDodatkowym problemem są też sprawy sercowe Kylie. Odwzajemnia uczucia Derek'a, półelfa, który ciągle stara się, by zgodziła się z nim być, ale komplikuje to Lucas, wilkołak, który uciekł z wilczycą, a teraz kiedy wraca do obozu psuje się jej relacja z Derek'iem. Czy w trójkącie miłosnym jest miejsce na przyjaźń, czy w takich\nokolicznościach jest raczej niemożliwa? Kylie się o tym przekonała.\nW Wodospadach Cienia ma powstać szkoła, więc Kylie musi przekonać, swoją sceptycznie nastawioną do tego pomysłu, mamę, aby zgodziła się na szkołę z internatem. Co może być trudne, teraz, kiedy jej rodzina się rozpada.\nKiedy niespodziewanie pojawia się zagrożenie, nie ma miejscu na namysły. Kylie chce obronić to co jest dla niej ważne, a jej przeznaczenie zbliża się nieuchronnie... .\nPrzebudzona o świcie bardzo dobrze trzyma poziom tej serii. Często śmiałem się czytając tą książkę kiedy pojawiały się jakieś zboczone rozmowy albo sytuacje, które nie należały do najbardziej komfortowych. Plus dla Pani Hunter za oryginalność!\nKsiążka jest pisana przyjemnym językiem i czyta się ją bez większego trudny.\nPo za tym składam ukłony dla wydawnictwa za dobre wydanie tej książki. Muszę przyznać, że zrobili bardzo fajną okładkę, a rzadko podobają mi się polskie okładki zagranicznych książek, ale temu wydawnictwu dobrze to wychodzi.\nZe zniecierpliwieniem czekam na trzeci tom tej serii ,,Zabrana o zmierzchu'', który ma pojawić się już w listopadzie, a której okładka prezentuję się następująco\nBardzo dziękuję Wydawnictwu Feeria za możliwość przeczytania tej książki : )\nJeżeli są książki, o których chcielibyście przeczytać, piszcie komentarze w zakładce\nAutor: Robert Carter o 12:30\nZuzanna Leś 22 sierpnia 2014 17:00\nSuper recenzujesz :)\nRRobert Carter 22 sierpnia 2014 17:22\nDzięki bardzo, Zuza :)\nAnonimowy 23 sierpnia 2014 01:12\nLook into my page - cheap hosting with site builder


Jesienno-zimowa odsłona kolekcji adidas x Stella McCartney I Polecamy Myfitness.Gazeta.pl\nInformacja prasowa 28.10.2015 11:52\nElektryzujące kolory i kobiecy look na siłowni\nKolekcja jesień-zima 2015 to połączenie ciepłych odcieni - ciemnego wina, ognistego pomarańczowego, głębokiej zieleni czy musztardowej żółci z elektryzującymi kolorami - przygaszonej fuksji, intensywnego błękitu oraz onyksu. Wszystkie te barwy współgrają ze sobą, nadając sportowemu lookowi kobiecości.\nSezon jesienno-zimowy nie byłby pełny bez kolekcji Climaheat?, która dzięki zastosowaniu specjalnej mieszanki włókien umożliwia intuicyjną kontrolę ciepłoty ciała oraz zapewnia komfort nawet podczas najchłodniejszych dni.\nIdealna propozycja dla fanek jogi\nOdsłona Studio i Yoga to propozycja dla wszystkich fanek jogi, tańca czy treningów na siłowni. Niewidoczne wsparcie wbudowane w topy oraz kombinezon zapewnia stabilność każdej pozycji nawet podczas wykonywania najtrudniejszych asanów przy jednoczesnym zachowaniu pełnej swobody ruchów. Luksusowa oraz funkcjonalna powłoka Climalite? gwarantuje komfort i suchość podczas nawet najbardziej intensywnego treningu. Dodatkowo ciepła kombinacja kolorów - ognistej czerwieni z cynamonowym brązem - sprawia, że stylizacja nie pozostanie niezauważona nawet na najbardziej zatłoczonych zajęciach.\n"Sezon po sezonie staramy się tworzyć coraz lepsze projekty, będące połączeniem zaawansowanych technologii i mody. Naszym celem jest, aby noszące je kobiety czuły się i wyglądały niesamowicie. W ostatnim czasie dziewczyny stały się bardziej skoncentrowane na aktywności fizycznej przez co spędzają coraz więcej czasu w strojach sportowych. To sprawia, że jeszcze ważniejsze staje się dla nas projektowanie rzeczy, które są funkcjonalne, a przy tym stylowe." - mówi o najnowszej kolekcji Stella McCartney.


EBL. Szymon Szewczyk: Arka ma w tej serii jeden poważny problem - Anwil Włocławek - Sport WP SportoweFakty\nMichał Wietrzycki 24 Maja 2019, 14:09\nAnwil Włocławek w czwartek wyrównał serię półfinałową z Asseco Arką Gdynia i w niedzielę obie drużyny zagrają o awans do finału. Podopieczni Igora Milicicia wygrali 90:85. Po meczu swoimi przemyśleniami podzielił się Szymon Szewczyk.\nMichał Wietrzycki, WP SportoweFakty: Kolejna emocjonująca końcówka, świetny mecz i zwycięstwo Anwilu. Lubicie przyprawiać kibiców o dreszcze…\nSzymon Szewczyk, zawodnik Anwilu Włocławek: Właśnie nie wiem, czy to my lubimy przyprawiać kibiców o dreszcze, czy jednak to oni nas. Proszę uwierzyć, że gdy wychodzi się na parkiet i słyszy prawie 4000 gardeł, które chce wręcz rozszarpać rywala to, aż chce się grać. Właśnie w tym momencie człowiek zdaje sobie sprawę, że gra w miejscu, gdzie koszykówka jest po prostu spełnieniem dla osób z miasta, z regionu czy nawet z dalszych miejsc. Słyszałem, że na ten mecz przyjechało nawet kilku kibiców z Mazur. Fajne jest to, że wspierają i mają nas w telewizorach, na telebimach czy w internecie. My chcemy dać im tę radość za wsparcie, którym nas obdarzyli.\nTa radość może być jeszcze większa...\nMoże jest jeszcze za wcześnie, żeby mówić o jakimś hurraoptymizmie, bo na razie brniemy jak taki muł z bagażem, może nawet jeszcze trochę zakopani, ale cały czas idziemy, nie poddajemy się. Jesteśmy zmęczeni, wypompowani, ale idziemy dalej, bo wiemy, jaki mamy cel. Żeby ten cel osiągnąć, to musimy się naharować. Tym bardziej szkoda nam, zwłaszcza tego pierwszego meczu w Gdyni, bo mogło już być po serii.\nKtóry z tych czterech dotychczasowych meczów był najtrudniejszy?\nChyba nie da się wskazać. Każdy mecz był trudny, zarówno te dwa w Gdyni, jak i te wygrane we Włocławku. Każde spotkanie wymaga maksymalnej koncentracji i teraz widzimy, jak wygląda, gdy na chwilę ona nam ucieknie. W tych meczach nie możesz sobie pozwolić na sekundę dekoncentracji i na to, że nie pobiegniesz w tę stronę, nie zrobisz takiego, hard show jak powinieneś, czy nie pójdziesz na zbiórkę. Takie rzeczy to nie z Arką, bo to nie jest drużyna z przypadku - oni celują w mistrzostwo Polski i zrobią wszystko by to osiągnąć, mają jednak bardzo duży problem.\nTo, że napotkali nas na swojej drodze. Oni teraz zdają sobie sprawę z tego, że łatwo z Anwilem nie będzie. Chwała naszym chłopakom za dzisiaj, bo wykonują tytaniczną pracę. To, co oni robią w obronie, może budzić ogromny podziw. Ok, niech Florence sobie rzuci 40 punktów, bo jego naprawdę ciężko się kryje, gdy rzuca sobie z 10 metra. Ale chłopaki naprawdę robią robotę w obronie, bo w tej drużynie naprawdę dużo zależy od Florence’a - jego koledzy żyją przede wszystkim z jego podań.\nNie jest trochę tak, że Jamesa Florence’a zatrzymać może tylko on sam?\nCiężko jest go upilnować. Jest szybki, ma dobry rzut, rzuca z odejścia… no nie jest łatwy. Niech sobie rzuci te 40 punktów…\nPo takim meczu to schodzi na dalszy plan.\nDokładnie. Oczywiście schodzi na dalszy w plan w sytuacji, gdy Arka wypada gorzej statystycznie i drużynowo. Myślisz, że ja patrzę na swoje 7+3 i będę zły, że nie będą o tym pisać? Nie. Ja sobie siedzę 45 minut po meczu z lodem na kolanach, zaraz idę się zregenerować i jestem szczęśliwy, bo to my wygraliśmy.\nCzytaj także: Igor Wadowski: Chcemy pokazać wszystkim, że jesteśmy prawdziwą drużyną\nSłyszał pan słowa trenera Frasunkiewicza po meczu?\nTak, ktoś mi wspominał, że ja podobno ostro gram. Wy to nagrywacie i tego nie pokażecie, ale guz na mojej głowie nie pojawił się znikąd, a boli strasznie. Ja powiem tak, nikomu na pewno krzywdy robić nie będę, ale koszykówka to jest gra dla twardych facetów. To jest walka - my albo oni. Tak jak powiedziałem, nie będę nikomu robić krzywdy, ale nie pozwolę na to, aby to mi ktoś skakał na głowę. Problem jest tylko tego typu, że ja nie będę płakał do sędziów, nie będę się odbijał, nie będę flopował czy wymachiwał rękoma. Dostałem dziś z łokcia od Bostica, od Ginyarda przy wjeździe na kosz w wargę i od Marcela Ponitki. Po takim czymś ktoś ma w ogóle czelność powiedzieć, że to ja gram nieczysto? Jeśli tak, to chyba powinien obejrzeć mecz dokładnie i zobaczyć, w którą stronę są uderzenia łokciami. Mnie to nie przeszkadza, ja wytrzymam.\nArka gra bez Roberta Upshawa, to wymusiło zmianę koncepcji na grę?\nI tak i nie. Może faktycznie mają problemy w rotacji i wymusza to kombinowanie z piątką, ale to też nie jest tak, że bez Upshawa ta ich gra kompletnie się nie klei. My nie mamy Josipa Sobina, o czym nie wszyscy pamiętają i musimy sobie z tym radzić.\nW niedzielę zagracie swój najważniejszy mecz w sezonie i szykuje się kolejny najazd na Gdynię…\nMam szczerą nadzieję, że tak będzie. Ci kibice naprawdę bardzo dużo nam dali i to sprawia, że naprawdę chce się dla nich grać. Ja wiem, że niektóre kluby niezbyt przychylnie patrzą na to, że może do ich hali przyjechać ponad tysiąc kibiców przyjezdnych, ale mam nadzieję, że nie będzie żadnego robienia pod górkę. Ja wierzę, że włocławscy kibice znajdą jakiś sposób na to i może być ich tam nawet i dwa tysiące. Wierzę, że koloru białego, niebieskiego i zielonego będzie naprawdę ogrom.\nZwiedził pan wiele klubów w swojej karierze, w którym miejscu są u pana włocławscy kibice?\nTo jest duma kibica. Nie ma drugiego klubu czy zespołu dla kibica, który jest na dobre i na złe ze swoją drużyną. Każdy walczy, każdy wspiera i to jest rewelacyjne. My, zawodnicy, często zmieniamy swoje środowisko i czasami ciężko jest się przestawić, ale my czujemy to wsparcie. Za to serducho każdemu kibicowi, w imieniu chyba całego zespołu, należą się ogromne podziękowania. Ja wiem, że moja sytuacja może się zmienić, że kiedyś tu przyjadę, może w innych barwach. Kibice może mnie miło przywitają, ale ja mam do nich naprawdę ogromny szacunek i wydaje mi się, że oni widzą, że daję z siebie wszystko i daję tyle, ile mogę. Zobaczymy, co przyniesie nam przyszłość, ja na pewno chcę powiedzieć, że każdy kibic jest dla klubu równie ważny, jak zawodnik.\nCzytaj także: Koniec sezonu dla Josipa Sobina. Poważne osłabienie Anwilu\nW finale czeka już Polski Cukier Toruń. Spodziewał się pan szybkiego 3:0 w tamtej serii?\nNie. Naprawdę nie wiem, co się stało, bo oglądałem te mecze i Stelmet wyglądał na bardzo pogubiony zespół. Nie wiem, z czego to wynika, czy z kłopotów finansowych, czy zachwianej hierarchii w zespole, czy z powodu nieradzenia sobie z czymś? Ciężko powiedzieć. Ewidentnie widać, że coś w tej drużynie nie gra i ciężko powiedzieć, o co chodzi. Ale cóż… mamy tam 3:0, przyjechała miotła kujawsko-pomorska i pozamiatała. Jeśli uda się nam się awansować do finału i stworzyć derby województwa z Polskim Cukrem Toruń, to byłaby wspaniała historia.\nKtóra drużyna dołączy do Polskiego Cukru Toruń w finale?\nwąż 25-05 13:53 Zgłoś\njuz sie napinacie znowu ? zamiast z pokora podejsc do tematu bo serii nie wygraliscie jeszczeeeeeeeeeeee dlatego was nie lubia w polsce rumunskie matoly\nKoń-tuzjowany 24-05 22:29 Zgłoś\nPanie Szymonie! Kochany. Problem Arki jest większy. Problemem Arki jesteście wy - Anwil i panowie sędziowie.\nMaras2010 24-05 18:13 Zgłoś\nOby tak samo się nie skończyło\nEBL. Będzie piąty mecz! Aaron Broussard znów wielki,..\nEBL. Karuzela trenerska kręci się w najlepsze. Kamil..\nKoszykówka. Zatrzymano dwóch mężczyzn podejrzanych o..


Trendy Konsumenckie - Przegląd Rynku Spożywczego\nZdrowe odżywianie – konsumenci są zdezorientowani\nAktualizowane zalecenia dietetyczne, nowe produkty i trendy – jak wynika z zebranych danych, konsumenci nie nadążają za zmieniającymi się wytycznymi, dotyczącymi zdrowego odżywiania. Wyniki przeprowadzonej w grupie 2000 konsumentów...\nDawno już minęły czasy gdy rubensowskie kształty wyznaczały kanon piękna wśród kobiet, a wydatny brzuszek komunikował wysoki stopień zamożności wśród panów. Na przestrzeni stuleci powszechny ideał pięknego ciała zmieniał...\nW okresie od stycznia do października ubiegłego roku import szkockiej whisky do Polski spadł r/r o 0,7% pod względem ilościowym (liczonym w butelkach o pojemności 0,7l). Biorąc pod uwagę wartość sprowadzanego alkoholu, odnotowano...\nBiorąc pod uwagę podmioty niespecjalizujące się w gastronomii, a posiadające ją w ofercie, to Orlen jest największym sprzedawcą m.in. kawy i hot-dogów w Polsce. Co więcej również ogólnie stacje benzynowe są największym...\nPrzyjemność i zdrowie nie zawsze idą w parze – szczególnie wtedy, gdy na myśli mamy dietę. Przestrzeganie zasad racjonalnego żywienia kojarzy nam się przede wszystkim z wyrzeczeniami, a nie przyjemnością. Jednak, jak udowodnili...


Dlaczego od zwykłych odinstalowań oprogramowania nie można usunąć wszystkich istotnych wartości z rejestru? / jak | Najlepsze tutoriale do tworzenia stron internetowych.\nGłówna » jak » Dlaczego od zwykłych odinstalowań oprogramowania nie można usunąć wszystkich istotnych wartości z rejestru?\nDlaczego od zwykłych odinstalowań oprogramowania nie można usunąć wszystkich istotnych wartości z rejestru?\nGdy odinstalujesz program, jest to "rozsądne" oczekiwanie, że wszystkie jego ślady zostaną usunięte z twojego systemu, ale często tak nie jest. Dlaczego? Dzisiejszy post z pytaniami i odpowiedziami dla SuperUser zawiera odpowiedzi na ciekawe pytanie czytelnika.\nZdjęcie dzięki uprzejmości wędrowca (Flickr).\nCzytnik SuperUser Mark Boulder chce wiedzieć, dlaczego niektóre wartości rejestru pozostają zawsze po zwykłej dezinstalacji oprogramowania:\nRozszerzanie tematu SuperUser Jak usunąć pozostałości rejestru z odinstalowanego oprogramowania z rejestru, dlaczego za każdym razem, gdy odinstalowuję program, a następnie przeglądam go za pomocą RegEdit, wciąż tam jest?\nDlaczego większość aplikacji systemu Windows jest tak skoncentrowana na pozostawianiu niewielkich śladów w rejestrze? Czy błąd leży w Windowsie lub u deweloperów??\nDlaczego wartości rejestru są zwykle "pozostawione" po zwykłym odinstalowaniu oprogramowania?\nWspółpracownicy SuperUser Lukas Rieger i Keltari mają dla nas odpowiedź. Najpierw Lukas Rieger:\nPonieważ jest to niemożliwe. Rejestr ma wiele węzłów głównych, ale tylko dwie interesujące: LocalMachine i CurrentUser. Zwykle konfiguracja zapisuje wartości do LocalMachine, a działający program zapisuje tylko w CurrentUser (właściwie, chyba że konfiguracja nie działa z uprawnieniami, uruchomiony program nie może zapisać na LocalMachine).\nPozostawiając resztki w LocalMachine to lenistwo (jak wskazują inne odpowiedzi), nie można wyczyścić części CurrentUser.\nJeśli program jest zainstalowany na maszynę (większość z nich jest) i wielu użytkowników z niej korzysta, co powinien zrobić deinstalator? Może bezpiecznie usunąć ustawienia użytkownika obecnego konta, ale bieżące konto może nie być Twoim kontem. Dzieje się tak, jeśli uruchomiłeś dezinstalator z konta administratora, a następnie wprowadziłeś poświadczenia konta administratora, konfiguracja jest teraz uruchomiona na tym koncie, a nie na pierwszym..\nA co z pozostałymi użytkownikami? Może spróbować wyliczyć wszystkich użytkowników, ale ich klucze rejestru mogą nie zostać załadowane (system Windows jest leniwy i tylko ładuje rzeczy, których potrzebuje).\nAle nie powinieneś nawet tego próbować. Jeśli korzystasz z profili mobilnych (tj. Usług terminalowych), a następnie usuniesz wszystkie ustawienia podczas deinstalacji, możesz naprawdę zepsuć i usunąć rzeczy, które aktualnie są w użyciu. Serwer terminali to w zasadzie jeden komputer z systemem Windows, na którym wielu użytkowników loguje się jednocześnie i korzysta z aplikacji. Załóżmy, że masz dwa serwery terminali z jedną aplikacją. Odinstalowujesz aplikację na TS1, teraz wszystkie ustawienia dla wszystkich użytkowników zostały przeniesione na TS2, ponieważ masz profile mobilne. Ups.\nTo samo dotyczy plików w katalogach dla poszczególnych użytkowników. W konfiguracji programów mojej firmy usuwam rzeczy związane z konkretną maszyną, ale nie dotykam rzeczy, z których korzysta użytkownik, nawet tych, którzy aktualnie korzystają z instalacji.\nPoniżej znajduje się odpowiedź Keltari:\nIstnieje wiele powodów, dla których tak się dzieje, jednak nie jest to wina Microsoftu ani systemu operacyjnego Windows.\nPoniżej znajduje się lista niektórych przypadków i przyczyn, dla których wpisy rejestru pozostały:\nZłe programowanie - Programista nie napisał poprawnie dezinstalatora aplikacji, a wpisy rejestru pozostały. Ponadto deinstalator może nie mieć / używać odpowiednich uprawnień do usuwania wpisów rejestru. Możliwe też, że istnieje więcej niż jedna aplikacja korzystająca z tych kluczy. Na przykład dwie aplikacje od tego samego programisty, które piszą do tych samych kluczy.\nPozostawione w Celu - Jak wspomniano, te wpisy mogły zostać celowo pozostawione. Niektóre aplikacje mają okres próbny, a po tym okresie możesz usunąć aplikację. Jeśli później zdecydujesz się na ponowną instalację aplikacji, te klucze podadzą informację o aplikacji, kiedy została zainstalowana. Ponadto niektórzy programiści mogą zostawić te klucze na wypadek, gdyby zdecydowali się Państwo ponownie zainstalować aplikację. Jeśli programista używał kluczy rejestru do zapisania dostosowań, może pozostawić je w tym miejscu, aby po ponownej instalacji aplikacji wszystkie dostosowania pozostały. W wielkim systemie rzeczy klucze rejestru zajmują tylko kilka bajtów.\nCzy chcesz usunąć klucze? To zależy. Rejestr systemu Windows jest niebezpiecznym miejscem do włamania. Możesz przypadkowo złamać system. Pozostawienie obcych kluczy nie zaszkodzi systemowi. Niektórzy ludzie powiedzą, że czyszczenie / defraggowanie rejestru przyspieszy twój system, ale zostało to wielokrotnie udowodnione.\nJeśli naprawdę chcesz pozbyć się tych programów, istnieje kilka narzędzi do deinstalacji, które usuwają każdy ślad programu. Programy te będą oglądać instalator innego programu i rejestrować wszystkie działania wykonane w systemie plików i rejestrze, a następnie całkowicie usunąć te działania. Jednym z problemów z tymi narzędziami jest to, że mogą one usunąć rzeczy, które chcesz zachować.\nDlaczego stare gry działają zbyt szybko na nowoczesnych komputerach?\nDlaczego systemy operacyjne mają opcję wyłączenia?\nDlaczego moje czcionki systemu Windows Vista wyglądają okropnie?\nDlaczego stare konsole do gier wyglądają tak źle na nowoczesnych telewizorach?\nDlaczego nowe gry zajmują tak dużo miejsca na dysku twardym?


Polszczyzna spolegliwa [Andrzej Markowski] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Andrzej Markowski Liczba stron: 368\nISBN: 9788301200589 Data wydania: 2018-09-13\nProjekt okładki i stron tytułowych Lidia Michalak-Mirońska Ilustracja na okładce Karta z Dziennika Marii Dąbrowskiej, listopad–grudzień 1948 r.Ze zbiorów Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie Wydawca Dąbrówka Gujska Redaktor prowadzący Barbara Surówka Redakcja oraz korekta językowa Magdalena Wanot-Miśtura Produkcja Mariola Iwona Keppel Recenzja dr hab. Anna Kozłowska Skład wersji elektronicznej na zlecenie Wydawnictwa Naukowego PWN: eLitera s.c. Książka powstała we współpracy z Fundacją Języka Polskiego. Publikacja dofinansowana przez Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiegoi afiliowana przy Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Fragmenty Dzienników Marii Dąbrowskiej wykorzystano w publikacjiza zezwoleniem Spadkobierców.Copyright © the estate of Maria Dąbrowska, Warszawa 2018 Copyright © by Wydawnictwo Naukowe PWN SA Warszawa 2018 ISBN 978-83-01-20177-7 eBook został przygotowany na podstawie wydania papierowego z 2018 r., (wyd. I) Warszawa 2018 Wydawnictwo Naukowe PWN SA 02-460 Warszawa, ul. Gottlieba Daimlera 2 tel. 22 69 54 321; faks 22 69 54 288 infolinia: pwn@pwn.com.pl e-mail: pwn@pwn.com.pl, reklama@pwn.pl www.pwn.pl\nSpis treści Kilka słów na początek Rozdział I.„Tak doskonały, że aż przerysowany”.Język Dzienników jako tworzywo dzieła literackiego Rozdział II.„Ja wynalazłam [...] specjalne używanie potocznego języka”.Słownictwo potoczne w Dziennikach Rozdział III.„Wiatr w oczy”.Frazeologia w Dziennikach Rozdział IV.„Tu zaszła zmiana”.Przestarzałe elementy językowe (obsolety) w Dziennikach Rozdział V.„A co się z nim stało? Czy zginął? Czy ocalał?”.Użycie wykrzykników i znaków zapytania w Dziennikach Rozdział VI.„Znam przyimek »potroszeczku« i tak piszę”.Ortografia w Dziennikach Rozdział VII.„Jestem chyba największym liberałem językowym”.Świadomość językowa Marii Dąbrowskiej w Dziennikach Na zakończenie Bibliografia Aneks Określenia metaforyczne z rocznika 1948 Dzienników (wybór) Krótkie formy literackie wplecione w tekst Dzienników (wybór) Anegdoty przytaczane w Dziennikach Przypisy\nRozdział I „Tak doskonały,że aż przerysowany”.Język Dziennikówjako tworzywo dzieła literackiego Zgodziwszy się z tymi badaczami, którzy określają Dzienniki Marii Dąbrowskiej jako dzieło jej życia, należy spytać, czy były one pisane – a w pewnych partiach także konstruowane – świadomie, z przekonaniem, że będzie ono niegdyś poddane osądowi czytelników. Wskazówką, że tak być mogło, jest choćby to, że autorka do końca życia przepisywała dziennik na maszynie, nieco kompresując pewne fragmenty, do czego sama się w swoich zapiskach przyznawała. Zapewne też w jakimś (choć jednak chyba niewielkim) stopniu „uładzała” je językowo (to także można wywnioskować z zapisów dziennikowych). Założenie, że Maria Dąbrowska liczyła się z możliwością opublikowania swojego dziennika, a nawet na nie liczyła, pozwala traktować maszynopis jako podstawę analizy języka pisarki. Jeśli bowiem nawet jest to język w jakimś stopniu uładzony w stosunku do języka rękopisu, to należy przyjąć, że Dąbrowska chciała, by właśnie w tej formie trafił on do przyszłego czytelnika. Wyraźnie z myślą o przyszłych czytelnikach są pisane fragmenty o charakterze pamiętnika. W roku 1943, kiedy Dąbrowska przepisywała dziennik okresu pierwszej wojny światowej i dwudziestolecia międzywojennego, uznała za stosowne dać obszerne, liczące łącznie niemal sto stron, uzupełnienia dziennika z lat 1917–1935. Z fragmentami o charakterze pamiętnika mamy zresztą do czynienia również w dzienniku z lat następnych, kiedy to czasem po kilkutygodniowej, a nawet kilkumiesięcznej przerwie autorka zdaje relację z wydarzeń tych tygodni czy miesięcy, w których nie robiła codziennych notatek. Skoro zaś można przyjąć, że autorka co najmniej liczyła się z możliwością opublikowania swojego dziennika (choć uzasadniona jest również teza, że w ogóle pisała tekst z założeniem, iż zostanie on opublikowany po jej śmierci), to sensowne staje się pytanie o to, w jakim stopniu świadomie kształtowała język tego dzieła. Warto zatem zbadać, w jakiej mierze Dąbrowska posługiwała się językiem celowo tak, by skutecznie przekazać określone treści, w jakim zaś stopniu było to pisanie spontaniczne, niekontrolowane pod względem używanych środków językowych i stylistycznych. Sprawa ta wbrew pozorom nie jest bowiem marginalna: dotyczy warsztatu pisarskiego twórcy literatury niefabularnej, ale jednak komponowanej, na przykład szukania odpowiedzi na pytanie o to, jak osiągnąć „kontrolowaną spontaniczność” języka Dzienników. W dużym uproszczeniu chodzi o to, jak (na)pisać dziennik, aby świadomie za pomocą języka kreować pewną wizję opisywanej rzeczywistości (w tym swoją pozycję i swoje sądy w tym opisie), tak by czytelnik był przekonany o naturalności, spontaniczności przekazu, a w rezultacie – ulegał owej autorskiej wersji oceny rzeczywistości. Mielibyśmy wówczas do czynienia z ukrytą funkcją impresywną (perswazyjną) tekstu, przekazaną w formie wskazującej „na zewnątrz” na jego funkcję informacyjną (komunikatywną). Zadaniem badacza jest ukazanie mechanizmów tego zabiegu i zakresu osiągniętych rezultatów. Zejdźmy do poziomu szczegółu. W notatce z 29 stycznia 1951 roku Dąbrowska pisze między innymi: W Pałacu Staszyca ciągle remont, prawie nie widać, żeby się coś naprzód posunęło. Zebranie w mniejszej sali „kolumnowej”, tłok nieprawdopodobny, zauważyłam bardzo dużo młodzieży. Jest więc jeszcze taka młodzież, co przychodzi na Borowego. Pierwsze rzędy krzeseł stały w pobliżu ogromnej wielkości krągłego mahoniowego stołu, przy którym – krzesła dla prezydium. Z tego rzędu zauważyła mnie Małyniczówna i wykiwała z kąta przy drzwiach. Ponieważ zapraszał mnie i któryś z profesorów – przecisnęłam się ku nim. Po drodze minęłam ospałą figurę Żółkiewskiego, który zatruł swoimi napaściami ostatnie lata życia Borowego, a potem zasiadł swą tłustą dupą na katedrze tego wielkiego uczonego. To, że przyjaciółka pisarki, aktorka Zofia Małynicz, wykiwała Dąbrowską z kąta przy drzwiach, a więc kiwaniem przywołała ją do siebie, jest niewątpliwie zapisem spontanicznym. Dąbrowska zapisała takie sformułowanie, gdyż było ono w jej idiolekcie, a w podobnym znaczeniu występowało także w polszczyźnie XIX i pierwszej połowy XX wieku. W słowniku warszawskim czytamy: wykiwać [...] wykiwnąć ‘kiwaniem, kiwnięciem wyruszyć z miejsca’. Czy natomiast zupełnie spontaniczna jest językowa charakterystyka Stefana Żółkiewskiego – nad tym należy się zastanowić. Można bowiem przyjmować, że jest to zapis wynikający z niechęci do tej postaci i o niczym innym nieświadczący, może być jednak i tak, że podkreślenie jednej cechy fizycznej naukowca, i to za pomocą dosadnego określenia (tłusta dupa), ma świadomie budować ocenę tej postaci nie tylko w oczach autorki, lecz także u czytelnika. To, która interpretacja jest właściwa, będzie można stwierdzić dopiero po zestawieniu analogicznych sformułowań w innych zapisach Dzienników, dotyczących postaci z kręgu ówczesnego establishmentu, zwłaszcza zaś – aparatu partyjnego. Pytanie o zasięg i stopień (czyli: w jakiej mierze i do jakiej „głębokości” organizacji wewnętrznej środków językowych) świadomego i celowego używania języka w Dziennikach Dąbrowskiej narzuca się już przy pierwszej lekturze tekstu, a pogłębia przy czytaniu powtórnym i kolejnych odczytaniach choćby tylko fragmentów dzieła. Otóż uderza – a dotyczy to zwłaszcza partii dziennika od lat pięćdziesiątych XX wieku – dobre, czasem doskonałe zharmonizowanie języka z przekazywanymi treściami. Dąbrowska stosuje różnorodne formy podawcze (co zostanie jeszcze zegzemplifikowane), a do każdej z nich dobiera środki językowe tak, że język fragmentów określonego rodzaju staje się „przezroczysty”, chyba że autorka sama celowo zwraca na niego uwagę (na przykład stosując przestarzałe już dla niej środki językowe, czyli obsolety, albo używając określeń zawierających dosadne słowa czy związki frazeologiczne). Można także dostrzec doskonalenie się języka Dzienników, a analiza tego zjawiska (tu zostanie ono tylko zasygnalizowane) powinna stanowić przedmiot oddzielnego studium językowo-stylistycznego. Swoboda językowa, widoczna w partiach powstałych w drugiej połowie lat trzydziestych XX wieku, a zwłaszcza w zapisach powojennych, sprzyjająca potoczystości, płynności tekstu, każe się zastanowić nad wpływem języka utworów fabularnych (tu przede wszystkim Nocy i dni) na język Dzienników, choćby w kontekście kształtowania sprawności narracji. Poza tym – jak wiadomo – Maria Dąbrowska uważała, że jej ważnym wkładem w literaturę polską jest odświeżenie języka: „Mnie się zdawało, że ja wynalazłam dwie rzeczy: specjalne używanie potocznego języka i żywość postaci sympatycznych – ludzi dobrych” [8 XII 1958]. Nie będzie więc nieuprawomocniona teza, że specjalne używanie języka, nie tylko potocznego, było zamierzeniem twórczyni kolejnych kart dziennika. Być może zresztą nie było tak od początku. Język zapisków, tak jak i sposób zapisywania wydarzeń i rozmyślań, zmienia się bowiem dość znacznie od roku 1914 (pierwsze notatki) do połowy lat sześćdziesiątych XX wieku. Można przyjąć, że zapisy z lat pierwszej wojny światowej i chyba gdzieś do połowy lat dwudziestych (z pewnymi wyjątkami – na przykład szczególnie rozbudowanym zapisem z 16 listopada 1916 roku na temat pobytu Józefa Piłsudskiego w Lublinie) są spontaniczne, a ich forma językowa, choć adekwatna do treści, nie jest zawczasu przemyślana. Są to z zasady notatki z codziennych wydarzeń, przybierające często formę równoważników zdań, wypełnione słownictwem codziennym, bytowym: Niedziela. Trzeci dzień mobilizacji. Odjazd Żandarmów. Ostatnie pociągi. Grabież magazynów kolejowych. O 4-tej rano wysadzanie minami weksla, wodociągów i wiaduktu. Rano kręcą się kozacy, jeden szuka jenerała na podwórzu w Sabinowie. [2 VIII 1914] Wtorek. Dzień pamiętny. O piątej Władek (podwórzowy) przyszedł budzić, że blisko strzelają. W istocie wyraźnie strzały słychać ze wszystkich stron do 4-tej popołudniu. Zaczęła się wielka bitwa na froncie Częstochowa-Kraków. Cały dzień drobny deszcz. [17 XI 1914] Piątek. Marjan zaziębiony leży. Zbliża się odwilż. Rano było dwu austryackich oficerów po świnie i kury. Nie dostali nic, a jak się potem okazało, byli bezprawnie. Wzięli krowę i świnie chłopom na Dzbowie. Niemiecka żandarmerja wdrożyła śledztwo. [12 III 1915] Zupełnie innym stylem są opisywane wydarzenia z tego samego okresu, ale spisane ćwierć wieku później (w roku 1943) jako uzupełnienie pamiętnikarskie podczas przepisywania dziennika. Tu mamy już świadomy kształt stylistyczny wypowiedzi, tekst ujęty w rozbudowane zdania, z wyraźnymi elementami oceniającymi: Aby zakończyć ostatecznie z notatkami raptularzyka sierpień-marzec 1914-15 opiszę jeszcze moją podróż ku Warszawie w październiku 1914-go roku. Odnosi się to do tego mojego wyjazdu z Sabinowa, który p. Białkowski zanotował pod datą 10 października. Wyjazd nastąpił niespodzianie, gdyż początkowo Marjan ani słyszeć nie chciał, bym narażała się na tę ryzykowną podróż, mimo że z Warszawy do Częstochowy przybyłam bez szwanku i bez żadnego narażania się [...]. Chociaż z różnych względów miałam chęć powrócić do Warszawy, ale jeszcze bardziej pragnęłam pozostać z Marjanem, te też [sic] uległam w końcu jego perswazjom. Wytworzyły się jednak okoliczności, które zmieniły postawę Marjana wobec sprawy mojego wyjazdu. Mianowicie ob. Aleksandra Szczerbińska (późniejsza Piłsudska) zwróciła się do niego z wiadomością, że z rozkazu Komendanta trzeba natychmiast z pewnymi zleceniami wyruszyć do Warszawy. Jadą już w tym celu dwie inne „niewiasty”, ale że przejście frontu nie jest już teraz takie łatwe – należy dla pewności wysłać trzecią. Ponieważ Marjan wspominał jej był, że ja się wybieram do Warszawy, zapytała, czy bym [dwa słowa skreślone] nie przyjęła tego zlecenia. Pojmowaliśmy wtedy naszą służbę bardzo serjo, a choć ja zawsze i wszędzie byłam tylko „luzakiem” i dyletantem, przecie chciałam się do czegobądź przydać, a dla Marjana rozkaz Komendanta był świętym. To też zakomunikował mi życzenie p. Aleksandry, ja natychmiast i bez wahania się zgodziłam, a on nie śmiał się już sprzeciwiać. Dla zapoznania się z t.zw. obywatelką Olą, spotkaliśmy się z nią w cukierni w Częstochowie. O rzeczy właściwej wtedy się jednak nie mówiło, była w tej cukierni i Zośka Poniatowska i wtedy to powzięła swe zabawne uczucie zazdrości o domniemaną konieczność zakochania się p. Juliusza w nieznanej mu zupełnie pani Oli. Co do mnie, choć z wyglądu p. Ola mi się raczej podobała, [kilka słów skreślonych] nużyła mnie trochę jej słaba ekspresja słowna i zastępowanie brakujących zwrotów często powtarzanym słówkiem „wiecie... wiecie”. [Dodatek do raptularzyka 1914–1915] Można zaobserwować w tym fragmencie używanie elementów stylu starannego obok wyrazów potocznych i zawodowych (z gwary konspiracyjnej). Mamy więc z jednej strony wypracowane językowo zdania takie jak: Chociaż z różnych względów miałam chęć powrócić do Warszawy, ale jeszcze bardziej pragnęłam pozostać z Marjanem, te też [sic] uległam w końcu jego perswazjom. Wytworzyły się jednak okoliczności, które zmieniły postawę Marjana wobec sprawy mojego wyjazdu. Z drugiej strony pojawiają się określenia (ujęte wprawdzie w cudzysłów lub poprzedzone skrótem tzw.): byłam tylko „luzakiem” i dyletantem oraz dla zapoznania się z t.zw. obywatelką Olą czy potoczna forma imienia przyjaciółki: Zośka (Poniatowska). Zapisy z pierwszej połowy lat dwudziestych są już bardziej rozbudowane, zawierają elementy oceniające i wartościujące. Opisom rzeczywistości zewnętrznej towarzyszą relacje ze stanów i przeżyć wewnętrznych, a także rozważania filozoficzne. Zdania, nie bardzo długie, są jednak w manierze zbliżone do języka utworów młodopolskich, przypominają styl Żeromskiego: Wrażenie z jazdy na pociąg w Białymstoku, kiedy wracałam od Jadzi i Mamusi. Miasto zanurzone w mokrej ciemności jak w atramencie. Domy zamazane wilgotną czernią miały fronty wysunięte pod światło latarń jak wycinanki zielone, żółte, białe. Biały mur cmentarza, świetliściejąca po nocy szeroka polska brama. Dalej jechało się nad torami, pełnymi zwrotnic, skropionych różnobarwnymi latarenkami. [3 I 1923] Byłam w Łazienkach w śnieg. Na krzakach chlapnięcia białej piany śniegu. Gałęzie w białej otoce. Badyle w krezach szronu. Popielata gmatwanina gałęzi, jak splątane ciemne nici. Mętne opalizujące mgły. Cisza. Z za ogrodu miasto hałasuje takim szelestem jak rzeka pełna kry. [11 II 1923] Najzwyklejsi ludzie mają intymne talenty, które zabłyskują tylko dla najbliższych i gasną potym dla wszystkich. W towarzystwie Matki i rodzeństwa umiem ładnie śpiewać, miło i czarująco opowiadać... Moim nieszczęściem jest, że nigdy nie jestem zupełnie pewna, czy w każdym wypadku postąpiłam tak, jak właśnie było trzeba. Tysiące możliwości, wyborów nasuwa się jako jedyne konieczne rozwiązanie każdego momentu życia. Zazdroszczę ludziom, którzy mają zawsze niezachwianą pewność swego wyboru. Ale cóż, kiedy tę cechę spotykam zawsze u ludzi głupich, niedobrych, oschłych i o bardzo małej wartości. [4 III 1923] Była pani Marylka Sobańska. Rozmawialiśmy o szczerości. Zagadnienie, które ostatecznie wszystkich nas tak bardzo obchodzi. Do szczerości dojść bardzo trudno, ale gdy się do niej dojdzie, jakże łatwo – łatwiej niż wszystko – można jej nadużyć. Ostatecznie za cenę szczerości można się z góry rozgrzeszyć ze wszystkiego złego, które się robi. To robią Rosjanie. P. Sobańska mówiła wcale nie głupio, że szczerość jest czasem dowodem słabości. Człowiek sam nie może się uporać ze swoim grzechem, ponieść odpowiedzialności. (myślałam to nie jeden raz). [27 III 1923] Źrenice w białych iskrach od lampy. Życie małżeńskie, tak już sposponowane [sic], przy dzisiejszym ukochaniu codzienności, nabiera nowych blasków świeżego piękna. Radość napadła moje serce w te bure dnie lipca (?), brzmiące hałasem przykrej niepogody. [17 IV 1923] Przed bólem, rozpaczą, trwogą i zwątpieniem uratowały mnie nie chwile śród ludzi spędzone, nie chwile tryumfów i powodzenia śród zgiełku świata, ale chwile mojej płodnej samotności. Nie mam-że jej kochać najbardziej? [19 VIII 1923] Samotność w pierwszej chwili gorzka jak piołun, szczególnie jeśli nastąpi – jak to było – po zaznaniu wszystkich rozkoszy najsłodszego towarzystwa. Trzeba umieć przełknąć tę pierwszą gorzką chwilę, żeby się w następnych rozsmakować jak w rzadkiej dobrej potrawie. Jak bogatem jest życie, jak cudownem, jak bardzo nas obdarza. Jesień to najukochańsza dla mnie pora roku. Jesienią stały się wszystkie najlepsze rzeczy mojego życia. Tego roku wrzesień dał dwa tygodnie przerozkosznej pogody. W taką jesienną pogodę Polska wygląda jak bogate południe. [23 IX 1923] Zwracają uwagę liczne przymiotniki, używane przede wszystkim jako leksykalne środki wartościujące (wilgotna czerń, różnobarwne latarenki, mętne, opalizujące mgły, płodna samotność) oraz mniej lub bardziej oryginalne porównania (miasto zanurzone w mokrej ciemności jak w atramencie; fronty wysunięte pod światło latarń jak wycinanki zielone, żółte, białe; samotność w pierwszej chwili gorzka jak piołun) i metafory (biała piana śniegu; radość napadła moje serce w te bure dnie), a nawet pytanie retoryczne w stylu młodopolskim (Nie mam-że jej kochać najbardziej?). Poznanie języka wczesnych zapisków Dąbrowskiej i skonfrontowanie go z polszczyzną dziennika lat dojrzałych pozwala poznać ewolucję stylu pisarki i w pełni docenić tę formę językową, do której już wkrótce dojdzie autorka Nocy i dni. Ewolucję języka opisującego wydarzenia ekstremalne w życiu pisarki, języka oddającego największe emocje, widać też doskonale w zapisach – za każdym razem dokonanych w kilka miesięcy po opisywanych faktach – mających za przedmiot opis rozpaczy po utracie męża Mariana (1925) i opis śmierci wieloletniego towarzysza życia Stanisława Stempowskiego (1952). Zapisy dotyczące pierwszej tragedii są bardzo ekspresywne, pojawiają się w kilkunastu wpisach dziennych:\nPrzypisy  Pierwsza wersja szkicu została opublikowana w postaci artykułu: Andrzej Markowski, O języku dziennika Marii Dąbrowskiej, „Kultura i Społeczeństwo” 2008, nr 1.  W cytatach pozostawiam oryginalną pisownię Marii Dąbrowskiej.  Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, Słownik języka polskiego, Warszawa 1901–1927.\n


Dr Candance B. Pert – Molekuły emocji - Księgarnia Nexusa\nForma drukowana (69)\nCandace B. Pert była profesorem badań na Wydziale Fizjologii i Biofizyki w Centrum Medycznym Uniwersytetu Georgetown w Waszyngtonie, gdzie prowadziła różne przełomowe badania. Wystąpiła w serii programów stacji PBS prowadzonych przez Billa Moyersa o nazwie Healing and the Mind (Uzdrawianie i umysł). Wielkim zainteresowaniem cieszyły się również jej wykłady.\nDLACZEGO CZUJESZ SIĘ TAK, A NIE INACZEJ?\nW JAKI SPOSÓB TWÓJ UMYSŁ WPŁYWA NA CIAŁO?\nOdpowiedzi na te pytania udziela nieszablonowy naukowiec, którego odkrycia rewolucjonizowały spojrzenie na ludzki umysł. Dzięki tej książce, do której przedmowę napisał Deepak Chopra, zrozumiesz biomolekularne podstawy ludzkich emocji. Lepiej poznasz siebie samego, innych ludzi oraz nierozerwalny związek pomiędzy Twoimi myślami, a stanem organizmu.\nPionierskie badania Autorki ukazały, że występujące w ludzkim ciele związki chemiczne – neuropeptydy i ich receptory – stanowią faktyczne biologiczne podpory naszej świadomości, przejawiając się pod postacią naszych emocji, przekonań i oczekiwań. To właśnie owe związki mają głęboki wpływ na to, jak reagujemy na świat i jak go doświadczamy. Badania te zapewniły dowody na istnienie biochemicznych podstaw świadomości i samowiedzy, potwierdzając to, co od stuleci wiedzą i praktykują filozofowie Wschodu, szamani i osoby zajmujące się medycyną alternatywną.\nLynn Harris, New York Daily News


Ministerstwo Kultury: 50 zgłoszeń w konkursie na film historyczny o Polsce - sejm-rząd Wydarzenia\nMinisterstwo Kultury: 50 zgłoszeń w konkursie na film historyczny o Polsce\n03 listopada 2016 10:32\nTematyka scenariusza do filmu - zgodnie z regulaminem konkursu - powinna dotyczyć "istotnych wydarzeń historycznych kształtujących współczesną tożsamość Polaków" (fot.pixabay.com)\n• Jan Komasa, Joanna Siedlecka i Grzegorz Królikiewicz znaleźli wśród 50 uczestników II etapu prowadzonego przez Ministerstwo Kultury konkursu na scenariusz filmu fabularnego o historii Polski.\n• Jury wybrało ich projekty spośród 856 nadesłanych wniosków.\n50 autorów wniosków stypendialnych - spośród 856 nadesłanych w I etapie konkursu na scenariusz filmu fabularnego o historii Polski - przeszło do II etapu konkursu. Finaliści otrzymają stypendium w wysokości 3 tys. zł z przeznaczeniem na stworzenie treatmentu scenariusza filmu.\nCzytaj też: "Smoleńsk" w kinach. Prezydent na premierze filmu\nKonkurs skierowany jest do wszystkich, nie tylko do profesjonalistów i wśród twórców, którzy przeszli do kolejnego etapu nie brakuje osób niezwiązanych ze środowiskiem filmowców. Tematyka scenariusza - zgodnie z regulaminem konkursu - powinna dotyczyć "istotnych wydarzeń historycznych kształtujących współczesną tożsamość Polaków". W konkursie nie ma żadnych ograniczeń dotyczących tego, który fragment historii Polski ma być tematem filmu. Nie przyjęto też z góry żadnych ograniczeń formalnych - efektem konkursu może być zarówno scenariusz kameralnego filmu, jak i wielka produkcja.\nPiotr Gliński Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Grzegorz Królikiewicz Joanna Siedlecka Jan Komasa Robert Gliński\nartamatorcom 2016-11-03 16:34:28\nMam 60 i kolejny ras widzę, niesamowitą zmianę jakości na lepsze ! Czegoś takiego jak powyżej nie było nigdy i cieszę się, że nasz naród ma tak wspaniałych obywateli z branży kultury, dających nadzieję, że będziemy mówili prawdę o Polsce..


Środowisko a wychowanie\n2015-07-06, w kategorii Psycholog Porady | No comments\nPonieważ bliźnięta dwujajowe są bardziej zbliżone do siebie pod względem inteligepcji niż zwykłe rodzeństwo, widzimy, że środowisko musi również odgrywać pewną rolę w wyznaczaniu inteligencji. Przyczyną tej różnicy muszą być wpływy środowiskowe, ponieważ z genetycznego punktu widzenia bliźnięta dwujajowe nie są do siebie bardziej podobne niż zwykłe rodzeństwo. Dzielą one jednakże wspólne środowisko wewnątrzmaciczne i wspólnie podlegają wszelkim wpływom, wynikającym z warunków odżywiania bądź ze stanu hormonalnego matki w okresie ciąży. Te warunki okresu płodowego są potężnym czynnikiem środowiskowym, wpływającym na ich rozwój. Również po urodzeniu mają one bardziej podobne środowisko niż zwykłe rodzeństwo. Bracia i siostry, którzy przychodzą na świat osobno, rodzą się w rodzinach o różnej liczbie członków, gdy rodzice ich są w innym wieku i mają inne doświadczenia. Te różnice w strukturze rodziny są bez wątpienia doniosłym czynnikiem środowiskowym, wpływającym na kształtowanie wielu cech psychicznych. Dzieci urodzone jako bliźnięta mają tyle samo braci i sióstr, mają rodziców w tym samym wieku o jednakowej pozycji społeczno-ekonomicznej i są (zazwyczaj) wychowywane według tych samych teorii, jeśli idzie o odżywianie i pielęgnację. Chociaż więc środowiska społeczne obu bliźniąt są odmienne ze względu na różnice, które występują między takimi bliźniętami, są one na ogół bardziej podobne niż w przypadku zwykłego rodzeństwa, a nieco mniej podobne niż u bliźniąt jednojajowych.\nZ drugiej strony fakt, że średnie różnice między bliźniętami jedrio- jajowymi wychowywanymi osobno były większe wówczas, gdy wychowywano je w najbardziej odmiennych środowiskach, jest potwierdzeniem ważnej roli, jaką odgrywa środowisko.\nJeśli zaakceptujemy nominalne wartości korelacji podane w tablicy 15-7, łącznie z materiałem dowodowym pochodzącym od bliźniąt jednojajowych wychowywanych osobno, dojdziemy do kompromisowego stanowiska w kwestii: natura czy wychowanie. Nasuwa się nam wniosek, że na cechy psychiczne wywiera pewien wpływ zarówno dziedziczność, jak i środowisko. Wiedząc, że mogą występować różnice między materiałami dowodowymi opartymi na korelacjach i na średnich, nie będziemy wysuwać niepewnych twierdzeń o stopniu doniosłości dziedziczności, z jednej, a środowiska, z drugiej strony.,\nTylko dokładne badania i lepsze modele teoretyczne pozwolą nam wyjaśnić, w jakim stopniu środowisko może zmodyfikować różne cechy, zależne i od dziedziczności, i od środowiska. W opisanych powyżej badaniach nad bliźniętami jednojajowymi autorzy dochodzą do wniosku, że cechy fizyczne są najmniej modyfikowane przez środowisko, cechy intelektualne nieco bardziej, a cechy osobowościowe – najbardziej,