Smart Cities – miasta inteligentne - Funkcja turystyczna w koncepcjach funkcjonalnych miast\nW dokumencie unkcja turystyczna unkcja turystyczna w procesie w procesie internacjonalizacji miastinternacjonalizacji miast (Stron 186-199)\n4.10. Smart Cities – miasta inteligentne\nDynamicznie rozwijająca się w ostatnich latach idea smart cities, czyli miast inteligen-tnych, nie jest jednolitą koncepcją ze zwartą podbudową teoretyczną oraz spójnym aparatem pojęciowym. Ma charakter eklektyczny, stanowi zbiór postulatów, rozwiązań systemowych, aplikacji praktycznych i dobrych praktyk z zakresu zarządzania rozwojem miast, socjolo-gii miasta oraz planowania przestrzennego. Odnoszą się one do poszczególnych funkcji miasta, tworząc wielowątkową koncepcję jego funkcjonowania nastawioną na praktyczne wdrażania. W warstwie teoretycznej idea smart city odwołuje się do dorobku wielu teorii i koncepcji badawczych z zakresu ekonomii, socjologii oraz inżynierii gospodarczej. Należą do nich opisywane już wcześniej: koncepcja miast informacyjnych (Castells, 1989, 2008) w odniesieniu do roli nowoczesnych technologii i sieci przepływów w funkcjonowaniu miast, koncepcja miast kreatywnych (Florida, 2003, 2005) w odniesieniu do znaczenia ka-pitału ludzkiego i kreatywnego w rozwoju lokalnym oraz koncepcja miast innowacyjnych w odniesieniu do innowacyjnego charakteru wszystkich komponentów tworzących inteli-gencję w odniesieniu do miasta. Równolegle znajdują się w niej bezpośrednie nawiązania do paradygmatu rozwoju zrównoważonego (I. Jędrzejczyk, 2000; Niezgoda, 2006; UNWTO, EC, 2013; Zaręba, 2010) oraz koncepcji local governance w odniesieniu do współuczest-niczącego realizowania polityki miejskiej (Swianiewicz, 2005).\nIdea smart cities wyrosła na przekonaniu, że rosnący potencjał demograficzny, go-spodarczy, polityczny, innowacyjny i kulturowy zwiększa znaczenie i możliwości rozwo-ju miast, równocześnie koncentrując w nich poważne problemy i napięcia o charakterze przestrzennym, społecznym i środowiskowym, zakłócające ich zrównoważony rozwój.\nSkala tych wyzwań oraz skomplikowanie sieci miejskich sprawia, że zarządzanie miastami staje się coraz bardziej skomplikowanym działaniem. Sukces gospodarczy i wzrost jakości życia wymaga obecnie zastosowania innowacyjnych i wyrafinowanych metod i narzędzi, które polegają na połączeniu nowoczesnych technologii informacyjnych, innowacyjnych i zrównoważonych rozwiązań w przestrzeni publicznej (szczególnie w odniesieniu do infra-struktury i środków transportu oraz proekologicznych rozwiązań energetycznych), wzmoc-nienia i upodmiotowienia miejskiego kapitału ludzkiego w formie inicjatyw obywatelskich i ruchów miejskich oraz zmiany paradygmatu sprawowania władzy publicznej z bezpośred-niego podejmowania decyzji na mocy uprawnień władczych w kierunku tworzenia klimatu dla współpracy różnych interesariuszy służącej osiąganiu wspólnych celów, respektującego zasady partycypacji wszystkich zainteresowanych stron, otwartości i partnerstwa, przejrzy-stości, efektywności, dążenia do konsensusu oraz integralności działań (European Commis-sion, 2001; MRR, 2008; Swianiewicz, 2005; UNESCAP, 2010). Dodatkowym elementem jest wspieranie „zielonych” inwestycji w przestrzeni miejskiej, dokonywanych zarówno przez podmioty publiczne, jak i prywatne.\nMimo że najbardziej spektakularną oraz najbardziej rozpropagowaną cechą smart cities jest wykorzystanie nowoczesnych technologii, to z uwagi na eklektyzm teorii trudna, a nawet zbyt śmiała, jest już sama uniwersalizacja pojęcia inteligencji (smartness) w odniesieniu do ośrodków miejskich, a więc zdefiniowanie tego, czym jest miasto inteligentne (chociaż już sama wieloznaczna nazwa oddaje jego istotę). Miasto, które jest smart, to miasto nie tylko inteligentne, ale lekkie i elastyczne (w odniesieniu do infrastruktury oraz kapitału społecz-nego i administracyjspołecz-nego), mocne (w odniesieniu do kapitału gospodarczego, polityczspołecz-nego oraz konkurencyjnego) oraz efektowne i błyskotliwe (w odniesieniu do kapitału ludzkiego, technologicznego, architektonicznego i kulturowego). Barber (2014) podkreśla dodatko-wo aspekt internacjonalizacyjny, definiując inteligentne miasta jako „obeznane z techniką, używające cyfrowych wynalazków do prowadzenia swoich spraw”, a jednocześnie „świa-dome, współzależne ośrodki, wykorzystujące rozwiązania techniczne do lepszej komunika-cji, dążące do utworzenia węzłów inteligentnych miast w globalnej sieci i wzmocnienia ich naturalnej skłonności do kontaktów i współpracy” (s. 282–283). Dodatkowo Pardo i Nam (2011) interpretują przymiotnik smart jako przyjazność i otwartość miasta wobec jego użyt-kownika. Przechodząc jednak do bardziej konkretnych definicji, należałoby ich wymienić co najmniej kilka, z których każda podkreśla inny aspekt koncepcji.\nStosując systematyczną analizę literatury, Cocchia (2014) wymienia 9 najczęściej cy-towanych definicji smart cities, jednocześnie zestawiając ją z siostrzaną, zdaniem autorki, koncepcją miasta cyfrowego (digital city) (Couclelis, 2004), Pardo i Nam (2011) – 7 defi-nicji, natomiast Mosannenzadeh i Vettorato (2014) wyodrębniają 16 definicji. Najczęściej koncentrują się one na trzech wymiarach miasta: technologicznym, ludzkim i instytucjo-nalnym (Pardo, Nam, 2011).\nW opozycji do różnorodności określeń miasta inteligentnego i dla lepszego zrozumie-nia idei można określić, czym charakteryzuje się miasto, które nie jest inteligentne. Miasta nieinteligentne są przepełnione (jest w nich zbyt dużo samochodów, tłoku, wykorzystywanej energii, zużywanej wody, niekontrolowanej konsumpcji itp.), oplecione różnorodnymi sie-ciami niezdolnymi do wzajemnej komunikacji i zgodnego funkcjonowania, a także statyczne i nieulegające zmianom oraz zamieszkane i użytkowane przez ludzi, którzy nie są włączeni do procesu podejmowania istotnych decyzji je kształtujących oraz procesu planowania ich rozwoju (Copenhagen Cleantech Cluster, 2012).\nWedług Caragliu i innych (2011) miasto może być uznane za inteligentne, „kiedy inwe-stycje w kapitał ludzki i społeczny oraz tradycyjną (transportową) oraz nowoczesną (ICT) infrastrukturę komunikacyjną przyczyniają się do zrównoważonego rozwoju gospodarczego oraz wysokiej jakości życia, będąc wspomaganymi mądrym zarządzaniem zasobami natu-ralnymi oraz partycypacyjnym sprawowaniem władzy publicznej”.\nNajbardziej pojemną definicję smart city proponują Giffinger ze współautorami, którzy stwierdzają, że „miasto inteligentne to ośrodek, którego funkcjonowanie bazuje na sześciu filarach, opartych o «inteligentną» kombinację dogodnej infrastruktury oraz aktywność zdecydowanych, samodzielnych i świadomych obywateli” (Giffinger i inni, 2007, s. 11).\nPrzechodząc do operacjonalizacji miasta inteligentnego, autorzy wyróżniają następujące czynniki tworzące jego sześć filarów (s. 12):\n• inteligentna gospodarka (smart economy) – konkurencyjność: innowacyjny duch, przedsiębiorczość, wizerunek gospodarczy oraz silne marki lokalne, produktyw-ność, elastyczny rynek pracy, współuczestniczenie miasta w międzynarodowej sieci miast, gotowość do transformacji;\n• błyskotliwi ludzie (smart people) – kapitał ludzki i społeczny: poziom kwalifika-cji, zdolność do uczenia się przez całe życie, zróżnicowanie społeczne i etniczne, elastyczność, kreatywność, kosmopolityzm i otwartość, uczestnictwo w życiu publicznym;\n• inteligentne sprawowanie władzy (smart governance) – stworzenie możliwości partycypacji: współuczestnictwo w podejmowaniu decyzji przez mieszkańców, usługi publiczne i społeczne, transparentność rządzenia, strategie rozwojowe oraz tworzenie perspektyw rozwojowych;\n• inteligentna mobilność (smart mobility) – transport oraz nowoczesne technologie informatyczne: dostępność lokalna, dostępność międzynarodowa, dostępność in-frastruktury ICT, zrównoważone, innowacyjne i bezpieczne systemy transportowe;\n• inteligentne środowisko (smart environment) – zasoby naturalne: atrakcyjność za-sobów naturalnych, poziom zanieczyszczeń, ochrona środowiska, zrównoważone wykorzystanie zasobów;\n• inteligentny sposób życia (smart living) – jakość życia: instytucje kultury, poziom opieki zdrowotnej, poczucie indywidualnego bezpieczeństwa, jakość zamieszka-nia, instytucje oświaty, atrakcyjność turystyczna, spójność społeczna.\nTworząc model koła miasta inteligentnego, Cohen (2011, 2012) wyróżnia te same sfery, upraszczając w znacznej mierze jego składowe. W jego modelu sferę inteligentnej gospodarki tworzą: wykorzystywanie okazji rozwojowych, produktywność oraz lokalne i globalne usieciowienie; sferę inteligentnego sprawowania władzy tworzą usługi interne-towe, infrastruktura oraz otwarty urząd; sferę błyskotliwych ludzi tworzy poziom edukacji, kreatywność oraz otwarta społeczność lokalna; sferę inteligentnego sposobu życia tworzą zdrowie, bezpieczeństwo, kultura i szczęście; sferę inteligentnej mobilności tworzą zróż-nicowana dostępność komunikacyjna, czysty, oparty nie na samochodach transport oraz zintegrowane ICT; silne środowisko tworzą inteligentne budynki, zarządzanie zasobami oraz planowanie rozwojem miasta.\nZa największy wyróżnik miast inteligentnych wielu autorów uznaje właśnie stosowanie internetu oraz nowoczesnych, sieciowych technologii w organizacji miasta oraz zarządzania nim (cyfrowe platformy komunikacji, wykorzystanie mediów społecznościowych, krea-tywne przedstawianie danych statystycznych, cyfrowe systemy transportowe itp.) (Habibi, 2014; IBM, 2010; Kuk, Janssen, 2011; Su, Li, Fu, 2011). Warto jednak podkreślić, że tech-nologie należy postrzegać w aspekcie narzędziowym nie tylko jako element współczesnej architektury i logistyki miejskiej, ale także jako nową płaszczyznę współuczestniczącego sprawowania władzy i aktywizacji mieszkańców. Technologia wzmacnia zaangażowanie mieszkańców oraz umożliwia otwartą współpracę oraz wymianę poglądów i pomysłów, co wzmacnia kreatywność i innowacyjność społeczną (Ahmed, Anguluri, 2014; Caragliu i inni, 2011; Cohen, 2012; Di Bella, 2015). Próbując ukonstytuować ideę smart cities jako zwartą koncepcję funkcjonowania miast, Leydersdorff i Deakin (2011) traktują miejskie technologie jako sieciową płaszczyznę wzajemnego funkcjonowania oraz rozwoju trzech obszarów: zorganizowanej produkcji wiedzy, którą kreują uniwersytety, tworzenia bogactwa przez sferę gospodarczą oraz władze reprezentujące i koordynujące społeczeństwo obywa-telskie. Lombardi i inni (2012) poszerzają tę triadę poprzez upodmiotowienie społeczności miejskiej jako czwartego aktora miasta inteligentnego. Dynamika aktywności mieszkańców jest szczególnie widoczna w postaci nieformalnych interwencji w przestrzeń miejską, czego przykładem są takie działania aktywistów jak samozwańcze ustawianie drogowskazów le-piej opisujących przestrzeń z perspektywy pieszego lub rowerzysty (guerrilla wayfinding), organizowanie krótkookresowych targów i bazarów (pop-up markets), zastępowanie ulicz-nych miejsc parkingowych parkami z małą zielenią miejską i miejscami do wypoczynku lub ogródkami kawiarnianymi (parklets) oraz uspokajanie ruchu ulicznego za pomocą czaso-wych przewężeń czy spowolnień dla samochodów (DIY traffic-calming). Wszystkie te mi-krodziałania nazywane są taktyczną urbanistyką (tactical urbanism) (Lydon, Garcia, 2015), jednak ich bardziej sformalizowanych początków należy szukać już w koncepcji „miast dla ludzi” sformułowanej przez Gehla w jego książkach publikowanych od lat osiemdziesiątych poprzedniego wieku (Gehl, Gemzøe, 2008; Gehl, 1987, 2010).\nNierozerwalnie związanym z ideą smart cities jest zjawisko crowdsourcingu (Howe, 2006), będące pewnego rodzaju społecznym outsourcingiem, polegające na wykorzystywa-niu aktywności i zaangażowania mieszkańców (lub ich pewnych grup) do realizacji zadań, które tradycyjnie były realizowane przez urzędników lub specjalistów w danej dziedzinie (np. planowaniu przestrzennym, procesach rewitalizacyjnych lub wydatkowaniu środków budżetowych). Przykładem takich projektów miejskich są budżety partycypacyjne, kon-kursy na projekty zagospodarowania wybranych obszarów miasta, konsultacje społeczne w sprawie elementów transportu publicznego (np. stacji rowerów miejskich) oraz funk-cji obiektów publicznych (Kanter, Litow, 2009; Mikołajczyk, 2013). Miejskie projekty\ncrowdsourcingowe stają się w coraz większym stopniu sprofesjonalizowane, oparte na szczegółowych wytycznych technicznych i formalnych, dodatkowo realizowane są w opar-ciu o media społecznościowe, czego przykładem jest partycypacyjny projekt rewitalizacji placu ratuszowego na cele rekreacyjne ogłoszony przez władze Bostonu (Sturgis, 2015).\nInnym innowacyjnym rozwiązaniem, które wpisuje się w takie filary idei smart cities jak zaangażowanie mieszkańców oraz koncepcję good governance przy wykorzystaniu neolibe-ralizmu w odniesieniu do finansów publicznych jest ustanawianie dzielnic udoskonalonych biznesowo (Business Improvement Districts), bazujących na mechanizmie dobrowolnego, dodatkowego samoopodatkowania działalności gospodarczej oraz nieruchomości, w wyni-ku którego mieszkańcy przeznaczają środki na inwestycje rozwojowe lub odtworzeniowe w przestrzeń publiczną lub obiekty użyteczności publicznej, a także utrzymywanie dodatko-wych służb porządkododatko-wych. Decyzje, na co przeznaczyć środki, podejmowane są wspólnie w sposób bezpośredni lub pośredni (drogą przedstawicielską). Inicjatywy podejmowane w ramach dzielnic udoskonalonych biznesowo nie powodują zmniejszenia zaangażowania władz miejskich w rozwój poszczególnych dzielnic. Ich sposób działania, realizowany tyl-ko w niektórych państwach, jak Kanada, USA, Wielka Brytania, Australia, Nowa Zelandia, RPA, Belgia, Japonia, Norwegia, w których jest to prawnie możliwe, polega na prywatnym finansowaniu wykorzystującym publiczne mechanizmy zbierania danin i podatków (Hoyt, 2004; Lippert, Sleiman, 2012; Ward, 2006).\nZarówno model Giffingera i innych, jak i Cohena zawiera elementy literalnie nawiązu-jące do turystyki. Nawet jednak bez nich można odnieść wrażenie, że koncepcja smart cities w samej swojej istocie dotyczy pośrednio rozwoju funkcji turystycznej miast. Położenie nacisku na otwartość i „użytkowość” przestrzeni miejskiej poprzez wprowadzanie udogod-nień transportowych oraz rozwiązań przyjaznych dla pieszych i rowerzystów, rozwój sfery kultury i rekreacji oraz wykorzystanie nowoczesnych technologii na potrzeby użytkowni-ków miasta podnosi atrakcyjność miasta z perspektywy wszystkich jego użytkowniużytkowni-ków, a więc nie tylko mieszkańców, ale także turystów. Według Kanter i Litowa (2009) miasto inteligentne należy postrzegać jako organiczną całość lub zintegrowany system, w którym mieszkańcy i odwiedzający stanowią najważniejszy czynnik rozwojowy.\nWiele inicjatyw stanowiących przykłady dobrych praktyk miast inteligentnych ukierun-kowanych jest na sferę turystyki, szczególnie w odniesieniu do wykorzystania nowoczesnych technologii. Stanowią one podstawę systemów zarządzania turystyką (DMS – Destination Management Systems), gromadzących bazy danych dotyczących ruchu turystycznego i peł-niących uzupełniające się funkcje z zakresu e-marketingu, e-commerce oraz zarządzania relacjami z klientami. DMS stanowią narzędzia działalności przedsiębiorstw oraz miejskich organizacji turystycznych w zakresie analizowania wielkości i struktury popytu turystycz-nego w mieście, sterowania potokami turystów w przestrzeni miejskiej oraz szacowania\nwpływu funkcji turystycznej na gospodarkę miasta i regionu, jednocześnie służą także sa-mym turystom jako bazy informacji turystycznej o mieście i okolicach (Estêvão, Carneiro, Teixeira, 2011, 2014; Schröcksnadel, 2008; Taaffe, 2014). Wykorzystywanie możliwości nowych technik informacyjnych – czy poprzez telefonię komórkową, czy GPS, czy wresz-cie stacjonarny lub mobilny internet – do dokładniejszego i szybszego rozpoznawania i monitorowania wielkości, dynamiki oraz struktury przestrzennej ruchu turystycznego, nieuchwytnych dla tradycyjnych technik statystycznych, stanowi stały element aktywno-ści naukowej i inżynierskiej w miastach i regionach (Ahas, Aasa, Mark, Pae, Kull, 2007;\nAlejziak, 2009; Piechota, 2014; Zmyślony, 2008a). Jeszcze bardziej jednoznacznym prze-jawem funkcjonowania miasta inteligentnego jest oferowanie turystom oraz mieszkańcom usług bazujących na lokalizacji poprzez wykorzystanie mobilnych aplikacji lokalizacyj-nych opartych najczęściej na technologii GPS (Global Positioning System). W zależności od miejsca, w którym użytkownik aktualnie się znajduje, dostarczają one między innymi opisy atrakcji turystycznych, ofertę lokalnych usług i produktów, a także aktualne warunki pogodowe oraz informacje komunikacyjne. Ze wszystkimi tymi danymi turyści mogą się zapoznać za pomocą własnych smartfonów lub korzystając z kiosków multimedialnych usytuowanych w różnych punktach miasta (Piechota, 2014). Właściwie wszystkie duże miasta na świecie oferują turystyczne aplikacje lokalizacyjne o różnym zakresie funkcjo-nalności. Piechota (2014) dokonuje ich przeglądu w odniesieniu do największych miast Polski. Sposób działania oraz oddziaływania aplikacji mobilnych na odbiorców opiera się na koncepcji turystycznego łańcucha wartości (Poon, 1993; Weiermair, 1997), w którym poszczególne ogniwa w formie doznań, emocji, zakupu produktów i usług są projektowa-ne w taki sposób, aby zaoferować jak najdogodniejszą formę poznawania miasta przy jak najmniejszym obciążeniu innych funkcji miejskich, a także dostarczyć informacji wpisanej w dobraną dla danego segmentu narrację marketingową. Nowoczesne aplikacje łączą in-formację turystyczną i lokalizacyjną z rekomendacjami blogerów4. Korzyścią dla turystów z użytkowania mobilnych aplikacji lokalizacyjnych jest ułatwienie korzystania z infrastruk-tury i usług miejskich w czasie rzeczywistym, poprzez informację dotyczącą bieżącego cza-su oczekiwania na wejście w najbardziej popularnych obiektach turystycznych, bieżących wydarzeń kulturalnych lub dostępnych promocji. Operatorzy aplikacji uzyskują z kolei cenne informacje pozwalające zarządzać cyrkulacją strumieni turystów podczas dużych wydarzeń, dotyczące pomiaru gęstości ruchu turystycznego w zależności od miejsc oraz pory dnia, co pozwala na bardziej skuteczne i zrównoważone („zielone”) wykorzystywanie zasobów turystycznych (Taaffe, 2014).\n4 Przykładem takich rozwiązań jest wideomapa Poznania, zob. http://www.poznan.travel/pl/r/warto-zobaczyc/wideo-mapa-poznania, lub poszerzona rzeczywistość (oferowana w aplikacji Visit Holland, zob. http://www.holland.com/\nAnalizując zarządzanie turystyką według koncepcji governance uwaga skierowa-na jest skierowa-na rozpozskierowa-nanie ról, jakie poszczególne podmioty odgrywają w rozwoju turystyki oraz siły ich wzajemnego oddziaływania i natury powiązań między nimi (Beritelli, Bieger, Laesser, 2007), w wyniku czego można rozpoznać relacje zachodzące między kluczowymi graczami w ramach funkcji turystycznej. W tym sensie zarządzanie turystyką skupia się na wpływaniu na struktury i procesy tworzące miejską funkcję turystyczną. Obejmuje ono podejmowanie inicjatyw będących formą interakcji z podejmowanymi w regionie decyzja-mi i działaniadecyzja-mi poddecyzja-miotów mających wpływ na jego ofertę turystyczną. Podstawą takiego współrządzenia jest wyjaśnienie, jak oraz w jaki sposób funkcjonuje i powinna docelowo funkcjonować miejska gospodarka turystyczna stanowiąca sieć powiązań między uczest-nikami sfery biznesu turystycznego, instytucji i organizacji non profit oraz społeczności lokalnej (Beritelli, Bieger, 2014).\nZakres oddziaływania idei smart cities na sferę turystyki dał podstawę rozwoju kon-cepcji inteligentnych regionów turystycznych (smart tourism destinations) (Boes, Buhalis, Inversini, 2015; Buhalis, Amaranggana, 2015). Podkreślane w ostatnich dziesięcioleciach w literaturze znaczenie współpracy i partnerstwa w kreowaniu regionalnych produktów turystycznych oraz rozwoju samej turystyki jako działalności gospodarczej (Bramwell, Sharman, 1999; Czernek, 2013; Dredge, 2006; Selin, Chavez, 1995; Selin, 1999; Voultsaki, 2000; Zapata, Hall, 2012; Zmyślony, 2008b) stanowią kamień węgielny koncepcji miast inteligentnych. Da się je efektywnie wprowadzić dzięki zastosowaniu nowoczesnych tech-nologii informacyjnych (Cohen, 2011). Problematyka ich zastosowania stanowi główną oś dociekań badawczych, z nieznacznym odniesieniem do takich aspektów jak konkuren-cyjność, zrównoważony rozwój oraz integracja społeczna (Buhalis, Amaranggana, 2015;\nWang, Li, Li, 2013). Buhalis i Amaranggana (2015) podkreślają, że wprowadzenie inteli-gentnych rozwiązań w turystyce wymaga stworzenia technologicznej sieci integrujących wszystkich interesariuszy, w ramach której informacje mogłyby być wymieniane w sposób natychmiastowy i nieustanny. Z uwagi na to, że produkt turystyczny świadczony jest przez wiele podmiotów zgłaszających różnorodne cele, wykorzystywanie wspólnej sieci wymiany informacji powinno służyć także indywidualnym interesom i nie powinno być obarczone dodatkowymi kosztami. Z drugiej strony, w oparciu o możliwości technologiczne prze-twarzania wielkiej liczby danych oraz ich personalizacji, platforma czerpałaby informacje pochodzące od turystów, jednocześnie umożliwiając im osiągnięcie wyższej satysfakcji z pobytu dzięki skorzystaniu z aktualnej informacji w czasie rzeczywistym. Aby zapewnić realną otwartość informacji, organizacje odpowiedzialne za zarządzanie turystyką powin-ny zapewnić, że każda informacja pojawiająca się w systemie będzie ogólnie dostępna do publicznego lub komercyjnego wykorzystania, z uwzględnieniem odpowiednich przepisów prawa, co i tak może budzić kontrowersje. Ponadto każdy użytkownik platformy wymiany\ninformacji uzyskiwałby dostęp do narzędzi umożliwiających mu ich przetwarzanie. Za-stosowanie inteligentnych systemów informatycznych pozwoli na zwiększenie satysfakcji turystów poprzez sprzężenie zwrotne bazujące na dostępie usługobiorców i usługodaw-ców do informacji w czasie rzeczywistym oraz zaawansowanej obsługi z wykorzystaniem internetu rzeczy oraz personalizacji informacji, które zminimalizują negatywne doznania w trakcie podróży i pobytu w mieście, np. zgłaszanie zagubionego bagażu, procedury bez-pieczeństwa, opóźnienia środków transportu, unikanie stania w kolejkach itp. (Buhalis, Amaranggana, 2015).\nOparcie w tak szerokim zakresie funkcjonowania turystyki na technologiach informa-tycznych stanowi operacyjny krok w usieciowieniu miast poprzez włączenie ich w globalną sieć przepływów wyodrębnionych w koncepcji miast informacyjnych Castellsa (2013; 1991).\nUstanowienie wewnętrznej, miejskiej sieci nieustannej wymiany informacji w celu dostar-czenia bardziej zrównoważonych i dopasowanych do indywidualnych potrzeb produktów na bazie technologii informacyjnych daje możliwości tworzenia sieci ponadnarodowych powiązań w oparciu o aktywność obsłużonych turystów w innych miastach i regionach na świecie. Warto zwrócić uwagę, że wraz z usieciowieniem informacyjnym miast następuje internacjonalizacja polityki miejskiej poprzez globalną adaptację dobrych i sprawdzonych pomysłów i praktyk zrodzonych w jednym ośrodku miejskim, czego przykładem jest globalna próba transferu „efektu Bilbao” polegającego na rewitalizacji miasta poprzez kulturę oraz\n„modelu barcelońskiego” opartego na wykorzystaniu wielkich wydarzeń sportowych jako katalizatora megaprojektów rewitalizacyjnych (Gonzalez, 2011; Rius Ulldemolins, 2014).\nIdea smart cities jako koncepcja rozwoju miasta jest krytykowana. Greenfield (2013) podważa sens i wartość powszechnej informatyzacji przestrzeni i rozwiązań miejskich, stwierdzając, że nie służą one mieszkańcom tak, jak powinny to robić, ale korporacjom je ustanawiającym. Hollands (2008) stwierdza, że z uwagi na ideologiczny i marketingowy charakter koncepcji należy ją uznać za przykład „celebryzacji miast”, które są w istocie technologicznym rodzajem miast przedsiębiorczych, w formie dodawania im atrakcyjnej wizytówki. Murray, Minevich i Abdoullaev (2011) wskazują na braki źródeł finansowania kosztochłonnych miejskich inteligentnych projektów, podkreślając przy tym, że inwesty-cje w kapitał ludzki przyczyniają się w największym stopniu do wzrostu gospodarczego.\nKrytyka dotyczy także pogłębiania się nierówności społecznych z powodu wykluczenia technologicznego, kosztów ekologicznych wynikających z nieustannego utrzymywania systemów informacyjnych w gotowości, konieczności aktualizacji systemów informatycz-nych oraz moralnego starzenia się sprzętu do ich obsługi, trudności w aktywizacji społecznej mieszkańców wokół inteligentnych projektów wprowadzanych w miastach (Hollands, 2008;\nPeck, 2005). Do tego należy dołożyć wątpliwości dotyczące kwestii ochrony danych oso-bowych wprowadzanych i przetwarzanych w ramach miejskich systemów informacyjnych.\nPrzegląd najważniejszych koncepcji funkcjonowania i rozwoju miast przynosi niejedno-znaczny obraz znaczenia funkcji turystycznej w tym procesie. W jednych koncepcjach tury-styka pełni pierwszoplanową funkcję, by w innych nie być nawet literalnie wymieniana jako siła tworząca potencjał konkurencyjny, zatem o jej znaczeniu trzeba wnioskować, analizując założenia merytoryczne oraz logikę wywodów. Niejednoznaczne postrzeganie roli i znacze-nia funkcji turystycznej przekłada się bezpośrednio na internacjonalizację funkcji\nSmart Cities – miasta inteligentne (Jesteś tutaj)


Niedziele handlowe w 2019 roku - Lepszy Poznań - informacje z Twojego fyrtla\nW tym roku niedziel handlowych będzie znacznie mniej niż w roku ubiegłym. Prościej będzie jednak można zaplanować ewentualne zakupy.\nZaczęły obowiązywać przepisy ustawy ograniczającej handel. Jest on możliwy tylko w jedną, ostatnią niedzielę miesiąca. Są jednak wyjątki.\nInaczej będzie w kwietniu i grudniu. Zakupy będziemy mogli zrobić w niedzielę przed Wielkanocą (14.04), a także w dwie niedziele przed Bożym Narodzeniem (15 i 22.12). Sklepy krócej będą czynne w Wigilię oraz w Wielką Sobotę. Zakupy w te dni będziemy mogli zrobić do godziny 14:00.\nSklepy zamknięte będą także w święto Trzech Króli (6.01), Wielkanoc (21-22.04), Święto Pracy (1.05), Święto Konstytucji 3 maja, Boże Ciało (20.06), Święto Wojska Polskiego (15.08), Wszystkich Świętych (1.11), Święto Niepodległości (11.11) oraz Boże Narodzenie (25-26.12).\nUżyte w artykule zdjęcia: sxc, Lidl\nTagi:handel niedziele handlowe sklepy weekendy


Prawie 185 tysięcy hektarów ziemi rolnej sprzedano na Ukrainie – Ministerstwo Polityki Rolnej – ZMiST | Rzeczpospolita Polska\nPrawie 185 tysięcy hektarów ziemi rolnej sprzedano na Ukrainie – Ministerstwo Polityki Rolnej\nWedług stanu na dzień 23 grudnia na Ukrainie zarejestrowano 72367 transakcji kupna/sprzedaży gruntów rolnych, łączna powierzchnia sprzedanych działek wynosi prawie 185 tysięcy ha.\n„Ministerstwo Polityki Agrarnej i Żywnościowej Ukrainy informuje, że na dzień dzisiejszy w ramach rynku ziemi zawarto 72367 transakcji” – czytamy w komunikacie.\nW okresie od dnia 1 lipca do dnia 23 grudnia br. łączna powierzchnia sprzedanych gruntów rolnych wynosi 184862 ha. Większość gruntów rolnych sprzedano w obwodach charkowskim (26 573 ha), kirowogradzkim (18 301,5 ha), dniepropietrowskim (16346,2 ha), chersońskim (14 719 ha) i połtawskim (14605,3 ha).\nJak informowaliśmy, dnia 1 lipca 2021 roku oficjalnie ogłoszono początek działalności rynku gruntów na Ukrainie. Do 2024 roku grunty rolne mogą kupować tylko osoby fizyczne – obywatele Ukrainy z limitem 100 hektarów. Prawo o rynku ziemi zabrania cudzoziemcom kupowania ziemi. O możliwości sprzedaży ziemi bezpaństwowcom i cudzoziemcom rozstrzygnie ogólnokrajowe referendum.\nŹródło: Prawie 185 tysięcy hektarów ziemi rolnej sprzedano na Ukrainie - Ministerstwo Polityki Rolnej\nPoprzedni postOperator GTS: Import gazu z Polski nie wpływa na ceny w Europie\nNastępny postW Kijowie zaprezentowano pierwszy seryjny samolot An-178-100R


Zabawa w Robin Hooda - Przewodnik Katolicki\nDobrze, że rząd chce nieco zwiększyć podatki płacone przez najbogatszych. Źle, że robi to za pomocą półśrodków i uzależnia od uzyskanych w ten sposób kwot wsparcie dla niepełnosprawnych.\nProtest niepełnosprawnych w Sejmie to dla Prawa i Sprawiedliwości wyjątkowo niekomfortowa sytuacja. W końcu partia Jarosława Kaczyńskiego kreuje się na obrońcę wykluczonych oraz najsłabszych. I do tej pory udowodniła, że potrafi być szczodra.\nTymczasem gdy definitywnie najsłabsza grupa w społeczeństwie sama postanowiła upomnieć się o wsparcie od państwa, nagle zaczęły się schody: sytuacja budżetowa okazała się jednak nie tak doskonała, socjalne zacięcie obecnej władzy jakby osłabło. Wyborcy słusznie mogą pytać, dlaczego na wyprawkę szkolną dla wszystkich dzieci (także zamożnych) pieniądze mają się znaleźć, ale na dodatek rehabilitacyjny dla osób niepełnosprawnych już ich znaleźć nie sposób.\nZapędzony w kozi róg PiS postanowił zrobić wreszcie to, do czego kilkukrotnie się przymierzał – podnieść podatki najbogatszym. Człowiek postawiony pod ścianą niejednokrotnie podejmuje działania, których w warunkach komfortu by nie podjął. W tym wypadku sprawa jest jednak bardziej skomplikowana.\nŻeby zdobyć brakujące pieniądze na wsparcie dla niepełnosprawnych, rządzący postanowili wprowadzić nową instytucję w polskim systemie podatkowym – daninę solidarnościową. Według informacji Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej płacić ją będą osoby, które osiągną ze wszystkich źródeł roczny dochód przekraczający 1 mln zł. Mowa o dochodzie pomniejszonym o składki na ubezpieczenie społeczne, więc według ministerstwa objęte nim będą osoby o miesięcznych zarobkach wynoszących co najmniej 87 tys. zł. Danina będzie wynosić 4 proc. i będzie płacona jedynie od nadwyżki z miliona, a więc osoba z dochodem 1 mln 100 tys. zł zapłaci 4 tys. złotych.\nDanina będzie nakładana dopiero po wykazaniu przekraczającego milion złotych dochodu w zeznaniu rocznym, a więc za 2019 r. zostanie zapłacona w 2020 r. Według szacunków daninę tę zapłaci około 25 tys. osób, a rząd chce w ten sposób zdobyć 1,15 mld zł, co zostanie w całości przeznaczona na wsparcie osób niepełnosprawnych.\nSama idea wyższego opodatkowania najzamożniejszych nie jest niczym niespotykanym. Wielu komentatorów uważa to za socjalistyczne bawienie się w Robin Hooda, ale to rozwiązanie typowe dla kapitalistycznych krajów Zachodu. To właśnie w byłych republikach radzieckich z Rosją na czele jest to rozwiązanie niespotykane. I nic dziwnego, bo wtedy podatek ten musieliby płacić trzęsący wszystkim oligarchowie.\nW większości krajów Europy Zachodniej najwyższa stawka podatku dochodowego przekracza 40 proc., a w niektórych nawet i 50 proc. (w Austrii najbogatsi płacą od pewnej kwoty podatek wysokości 55 proc., a w Holandii 52 proc.; nawet w USA funkcjonuje aż 7 stawek podatku dochodowego, a najwyższa wynosi 37 proc. – dla rocznych dochodów powyżej pół miliona dolarów). Nie ma więc wątpliwości, że idea, by bogaci płacili wyższe podatki, w świecie rozwiniętym jest w pełni rozumiana – skoro wspólnota umożliwiła komuś dorobienie się bardzo dużych pieniędzy, to sprawiedliwe jest, że taka osoba dokłada się w nieco większy sposób. Tym bardziej że bogaty odczuje dodatkowe kilka procent podatku w dużo mniejszym stopniu niż ubogi.\nPodatek nazwany daniną\nNiestety, w Polsce dalecy jesteśmy od powyższego modelu. Co prawda istnieje formalnie progresja podatkowa, jednak w praktyce jest ona omijana: drugą stawkę PIT płaci zaledwie 3 proc. podatników. Jak to możliwe? Zdecydowana większość najlepiej zarabiających Polaków przechodzi na samozatrudnienie, które umożliwia korzystanie z liniowej stawki PIT na poziomie 19 proc. Z tego rozwiązania korzysta np. 82 proc. Polaków, którzy osiągają roczny dochód przekraczający 1 mln zł. Tak naprawdę z tej furtki nie korzystają tylko najlepiej zarabiające osoby z sektora publicznego. W sektorze prywatnym niemal każdy, kto wyraźnie przekracza kwotę drugiego progu podatkowego (85 tys. zł rocznego dochodu), przechodzi na samozatrudnienie.\nZ tego punktu widzenia można by dojść do wniosku, że danina solidarnościowa to krok w dobrym kierunku. Choć jest ona dla niepoznaki nazwana daniną, będzie de facto dodatkowym progiem podatkowym. Drugim – 23-procentowym dla milionerów na podatku liniowym – i trzecim – 36-procentowym dla milionerów na skali podatkowej. Smaczku sprawie dodaje fakt, że trzeci próg podatkowy swego czasu zniósł pierwszy rząd PiS, który wtedy jeszcze pod przywództwem Zyty Gilowskiej prowadził liberalną politykę gospodarczą.\nCo więcej, danina będzie nakładana na każdego, kto wykaże w osobistym rozliczeniu rocznym 1 mln zł dochodu, a więc obejmie także właścicieli spółek, którzy swoje dochody czerpią z dywidend, także opodatkowanych liniowym 19-procentowym „podatkiem Belki”. Tak więc danina solidarnościowa będzie dodatkowym progiem podatkowym, który obejmie wszystkich, bez wyjątku, zarabiających ponad milion rocznie. To mocna strona tej propozycji.\nNiestety, tej reformie można postawić przynajmniej dwa zarzuty. Po pierwsze, będzie ona tylko półśrodkiem. Nie likwiduje ona furtek w systemie podatkowym, z których korzystają najbogatsi Polacy, lecz jedynie sprawia, że będą musieli się oni nieco bardziej podzielić swoją zamożnością. Prezesi spółek nadal będą przechodzić na samozatrudnienie, udając przedsiębiorców, by skorzystać z bardziej atrakcyjnego dla nich podatku liniowego. Danina obejmie także tych, którzy płacą drugą stawkę PIT, a więc liniowcy wciąż będą tak samo uprzywilejowani wobec rozliczających się skalą. System podatkowy nadal będzie więc skłaniać do optymalizacji podatkowej i otwierania fikcyjnego samozatrudnienia. Tak na prawdę może to wręcz skłonić tych milionerów, którzy jeszcze się ostali na skali podatkowej, do przejścia na podatek liniowy, bo skoro ustawodawca obciąża ich dodatkowym 4-procentowym podatkiem, ale utrzymuje możliwość korzystania z przywileju podatku liniowego, to dlaczego mają być gorsi? Zamiast więc płacić od nadwyżki z miliona w sumie 36 proc. podatku, będą woleli płacić 23 proc. To może sprawić, że szacunki ministerstwa o 1,15 mld zł dodatkowych wpływów okażą się zbyt optymistyczne.\nDrugi zarzut dotyczy już mechanizmu łączenia daniny solidarnościowej z pomocą dla niepełnosprawnych. Całość wpływów z daniny będzie zasilać Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych. Z niego rząd będzie chciał sfinansować spełnienie postulatów protestujących opiekunów. Przypomnijmy, że wciąż nie został spełniony ich kluczowy postulat 500-złotowego dodatku rehabilitacyjnego, którego koszt według szacunków samych opiekunów ma wynieść około 1,5 mld zł rocznie. To kwota bardzo zbliżona do docelowej sumy, którą będzie dysponował co roku fundusz. Będzie to więc sprawiać wrażenie, że dodatek rehabilitacyjny jest „fundowany” niepełnosprawnym przez polskich milionerów. Może to podsycać kolejne niepotrzebne napięcia. Zresztą niepełnosprawni zaraz po ogłoszeniu konstrukcji daniny zaprotestowali przeciwko niej, apelując do najbogatszych by... jej nie płacili. Powiązanie dochodów najbogatszych z ilością środków w funduszu ma także negatywne konsekwencje praktyczne. Wystarczy, że dochody z daniny okażą się niższe od planowanych, choćby z powodu gorszego roku. I co wtedy – rząd będzie miał pretensje do najbogatszych, że nie stanęli na wysokości zadania?\nWsparcie dla niepełnosprawnych powinno być finansowane bezpośrednio z budżetu, bez tworzenia specjalnego funduszu, którego wysokość będzie niepewna i zależna od różnych czynników. Najbogatsi powinni płacić wyższe podatki, lecz w ramach powszechnego systemu podatkowego, a nie za pośrednictwem nadzwyczajnych danin. Niestety, nie po raz pierwszy okazało się, że dobre idee można zepsuć chodzeniem na skróty.


Platforma B2B - możliwości - stany magazynowe | Platforma B2B na start - inTradus Start B2B\nStrona główna / Cennik platformy B2B / Możliwości platformy – stany magazynowe\nPlatforma B2B inTradus Start pozwala na zaprezentowanie stanów w formie graficznej (ikony), opisowej (dostępny, mało, niedostępny) lub liczbowej (dokładna liczba dostępnych sztuk towaru na wskazanym magazynie).\nW przypadku prezentowania stanów w formie liczbowej, platforma pozwala również na wskazanie kilku magazynów, z których stany zostaną zsumowane i zaprezentowane Twoim kontrahentom.\nKażde zamówienie złożone przez platformę B2B, jest przesyłane do Subiekta GT lub Navireo, a na jego podstawie automatycznie tworzony jest dokument ZK. Zamówienie takie rezerwuje stany magazynowe.\nPrzekroczenie stanu magazynowego\nJeśli nie chcesz, aby kontrahenci zamawiali więcej, niż posiadasz towaru w magazynie – możesz skonfigurować blokowanie zamawiania ponad stan.\nPrzy takiej konfiguracji, w przypadku wpisania zbyt dużej liczby towaru w okno ilości (ponad dostępny stan), wyświetli się komunikat informujący o zmniejszeniu tej liczby do dostępnej w magazynie.\nMożesz również skonfigurować platformę tak, by pozwalała na zamawianie towarów niedostępnych. W takiej sytuacji, przy pozycjach towarów, dla których klient wybrał większą liczbę, niż ta dostępna na magazynie, pojawi się komunikat o przekroczonym stanie. Mimo to, klient będzie mógł zamówić wybraną ilość.\nCelem komunikatu jest informowanie klienta, że zamówił więcej towaru, niż aktualnie jesteś w stanie wysłać, dzięki czemu będzie spodziewał się, że czas realizacji tego zamówienia może być dłuższy niż zazwyczaj. Możesz w tym przypadku również skontaktować się telefonicznie z klientem i ustalić, że jego zamówienie zostanie podzielone na 2 części – jedna zostanie wysłana od razu, a na drugą część będzie musiał jeszcze poczekać.\nMożliwości platformy - moduł aktualności\nMożliwości platformy - obsługa statusów zamówień


Stare Gary: Pasztet wołowo wieprzowy z grzybami\nPyszny, lekko grzybowy, kremowy pasztet. Dzięki sporej ilości warzyw i grzybów, wilgotny, nie przesuszony. Niestety jak zaczniemy pasztety robić w domu, nie powrócimy już do sklepowych. Piekłam w jednorazowych aluminiowych foremkach. Pasztet, jeżeli jest go za dużo, można zamrozić albo już upieczony, podzielony na mniejsze porcje, albo zamrażamy nie upieczoną jeszcze masę włożoną do foremki. Obydwie metody przetestowałam, i jedna i druga dobra.\nskładniki (2 foremki 10x 23 cm)\n250 g wołowiny - łopatka\n250 g wieprzowiny - łopatka\n250 g surowej wątroby kurzej\nwłoszczyzna ( 1 pietruszka, 1 marchewka, seler, por, cebula)\nMięsa oprócz wątróbki, pokrojone w dużą kostkę, włożyć do garnka, dodać warzywa, parę ziarenek pieprzu, listek laurowy, ziele angielskie, trochę posolić, zalać niedużą ilością wody - tak aby tylko mięso zakryć, gotować do miękkości. Najwygodniej ugotować mięso w szybkowarze. W drugim garnku ugotować w małej ilości wody grzyby. Ugotowane mięsa i warzywa wyjąć z wywaru. Wątróbkę włożyć do garnka, zalać częścią gorącego wywaru i parzyć przez ok 15 minut, odcedzić dodać do mięsa. Część wywaru odlać i namoczyć w nim bułkę, kiedy zmięknie, lekko odcisnąć. Przestudzone mięsa zmielić trzy razy przez sitko z małymi oczkami ( 3,5) razem z bułką, warzywami z rosołu, cebulą. Grzyby posiekać i dodać do masy razem z pietruszką. Doprawić solą, pieprzem, zielem angielskim i mielonym imbirem i czosnkiem. Dodać jajka *, dobrze wymieszać, rozrzedzić, jeśli trzeba, dodając wywar mięsny lub grzybowy. Foremki posmarować tłuszczem, posypać bułką tarta,dno i boki każdej wyłożyć cienkimi plasterkami boczku. Nałożyć masę pasztetową do 3/4 wysokości foremki , lekko wstrząsając, tak aby rozłożyła się równomiernie w naczyniu , przykryć plastrami boczku. Wstawić do piekarnika nagrzanego do 160 st C. Piec ok 50 minut, następnie odkryć , temperaturę podnieść do 180 st C i piec już bez przykrycia aby się pasztet lekko zrumienił. Powinien odchodzić od brzegów foremki. U mnie trwało to jeszcze jakieś 40 minut. Ostudzić, schłodzić w lodówce, najlepiej kroić następnego dnia. Smacznego!\nEtykiety: grzyby, pasty i smarowidła, pasztety, wieprzowina, wołowina, z piekarnika\nAnonimowy 8 czerwca 2015 08:45\nEwa. Pasztety robie od czasu do czasu. Ten też na pewno wypróbuję, podoba mi się przepis. Ciekawe, czy wyjdzie tak kremowy, bo nigdy mi taki nie wychodził. Może masa była bardziej sucha.\nBeata 8 czerwca 2015 09:57\nTen wyszedł wyjątkowo gładki i smaczny! Dodałam wywar z grzybów i masa nie była zbita.


Wielkie święto kickboxingu. Do Mysiadła przyjechało 620 zawodników! - PiasecznoNEWS\nStrona główna Lesznowola Wielkie święto kickboxingu. Do Mysiadła przyjechało 620 zawodników!\nLESZNOWOLA W sobotę w Centrum Edukacji i Sportu w Mysiadle odbyły się mistrzostwa Polski w kickboxingu w formułach kick light oraz pointfighting. O medale i puchary rywalizowali kadeci, juniorzy i seniorzy. – Była to największa tego typu impreza w historii Polskiego Związku Kickboxingu – cieszy się Mieczysław Wiśniewski, organizator wydarzenia\nMistrzostwa Polski w kickboxingu odbywające się w Mysiadle słyną z perfekcyjnej organizacji i wspaniałej atmosfery\nMistrzostwa Polski w pięknej hali CEiS-u odbyły się już po raz trzeci. Organizatorem imprezy był lokalny klub Wiśniewski Kick Boxing. Zawodnicy rywalizowali w formułach kick light (kadeci młodsi i starsi) oraz pointfighting (kadeci młodsi i starsi, juniorzy młodsi i starsi oraz seniorzy). Dwurundowe walki trwające do czterech minut były toczone od samego rana na czterech matach pod czujnym okiem aż 20 sędziów z Polskiego Związku Kickboxingu. W uroczystym otwarciu zawodów wzięli udział m.in. Rafał Skorek – dyrektor Centrum Sportu w gminie Lesznowola, który serdecznie powitał wszystkich gości oraz Piotr Siegoczyński, prezes Polskiego Związku Kickboxingu.\nPodczas ceremonii otwarcia zawodów był obecny Piotr Siegoczyński (na zdj. pierwszy z lewej), prezes Polskiego Związku Kickboxingu\nPopołudniową część zawodów zdominowały walki finałowe, podczas których obyło się na szczęście bez poważniejszych kontuzji i urazów.\n– Kickboxing to wbrew pozorom bardzo bezpieczny sport, ponieważ wszyscy zawodnicy walczą w ochraniaczach – mówi Mieczysław Wiśniewski.\nOn sam jako trener też miał powody do dumy, bo spośród pięciu jego zawodników aż trzech stanęło na podium w formule kick light. Złoty medal MP Kadetów Młodszych w wadze do 47 kg zdobył mieszkaniec Łozisk (gm. Lesznowola) Kacper Łezka, a trzecie miejsce w tej samej kategorii wywalczył Dawid Matysiak. Z kolei trzecie miejsce w kategorii seniorów +94 kg zajął Mateusz Gola.\nPoprzedni artykułWielka hamburgerowa wyżerka! Już od jutra w Piasecznie zacznie się Rewia Smaków\nNastępny artykułW Chylicach znaleziono…żółwia [AKTUALIZACJA]


Biuletyn Mt Kosciuszko Inc.- listopad 2005 cd\nBiuletyn Mt Kosciuszko Inc.\nlistopad 2005 cd.\nDalszy ciąg wiadomości z biuletynu...\nO projekcie festynu w Jindabyne.\nPani Joanna Kucyper (która niedawno wystąpiła na antenie programu polskiego SBS), napisała do nas:\n„Uważam, ze teraz jest najlepszy moment aby do rozpoczynającego działalność w Sydney Konsula p. G. Jopkiewicza zwrócić się z propozycją o pomoc i poparcie w zorganizowaniu Dnia Kultury Polskiej w Jindabyne czyli „Strzelecki Polish Festival in Jindabyne ” w marcu przyszłego roku (najlepszy miesiąc na tego rodzaju imprezę w górach Śnieżnych i łączący się z kolejną rocznicą zdobycia najwyższego szczytu Australii). Mogłoby to być nawiązanie do odbywających się tego typu imprez w Jindabyne w latach przeszłych.\nKonkretnie: mam gazetę „Snowy Times” ze stycznia 1996, gdzie znajduje się wiadomość o tym festiwalu (w marcu)oraz zdjęcie polskiego zespołu ludowego z podpisem „The Strezlecki Polish Festival features Polish folk dancing in front of the monument to Mt. Kosciusko's discoverer Sir Paul Edmund Strezlecki”. Były to imprezy popierane również przez Konsulat a nawet organizowane pod Jego patronatem.”\nPropozycję pani Joanny przekazałam na ręce Prezesa RN J. Rygielskiego, który z kolei przekazał pomysł dalej.\nW Tygodniku Polskim ogłosił zaś drukiem artykuł wyjaśniający:\n„… Jedenastoosobowe Prezydium Rady Naczelnej nie ma środków (lokalu, zasobów ludzkich i funduszów) na organizowanie jakichkolwiek imprez i zresztą nie należy to do jego statutowych obowiązków”.\nDo nas natomiast napisał:\n„Taka jest prawda o Prezydium Rady Naczelnej. Jesteśmy tylko grupką osób wybranych do reprezentowania, reagowania etc. natomiast niczego nie jesteśmy w stanie zorganizować. Organizują zawsze organizacje członkowskie, właściwe dla danego terenu. W przypadku Jindabyne sprawa jest nietypowa o tyle, że miasteczko to należy do Nowej Południowej Walii, ale znajduje się daleko od Sydney. Ze względów geograficznych i praktycznych Jindabyne jest bliższe Canberze.\nPrzesyłam też korespondencję prezesom: Federacji Organizacji Polskich w NSW i Rady Organizacji Polskich na ACT, może oni będą mieli ochotę wypowiedzieć się na ten temat.”\nNiestety, nie wiemy czy Prezesi mieli ochotę wypowiedzieć się i w jaki sposób. Żadne echa do nas nie dotarły. Znowu powtarza się sytuacja sprzed ponad roku, kiedy usiłowałam wciągnąć kogokolwiek z polskich działaczy w stanach wschodnich do akcji „Mt Kosciuszko Rally 2004” w obronie nazwy Góry Kościuszki.\nPrzypominam: w wyniku dwa lata trwających wysiłków, żeby Polonię w Stanach Wschodnich poruszyć, do Jindabyne w październiku 2004 przyjechała garstka 20 - 30 osób.\nMorał: Organizacje polonijne w Stanach Wschodnich realizują tylko pomysły własnego autorstwa. Inne ich nie interesują, choćby były najsłuszniejsze.\nCzy powstanie nasza „filia na Wschodzie”?\nByć może taka „filia”, rozumiana jako samodzielna organizacja realizująca cele ujęte tak jak w naszym statucie, miałaby szanse zgromadzić ludzi dobrej woli i z wyobraźnią, mieszkających w NSW, ACT i Victorii (i kibicujących na razie naszym wysiłkom z daleka) i może wtedy nasi Członkowie-korespondenci mogliby działać wspólnie i efektywnie?\nTu wezwanie do wszystkich Członków-korespondentów i sympatyków Mt Kosciuszko Inc: prześlijcie mi swoje opinie na ten temat.\nStrona internetowa www.albumwypraw.waw.pl zamieściła link do naszej strony.\nTakże strona: www.pgi.gov.pl/muzeum/ dalej na tej stronie w Linkoteka Geologiczna znalazł się odnośnik do Mt Kosciuszko Inc.\nSą też już dwie witryny, które propagują m.in. naszą działalność:\nWarto obejrzeć i wpisać się do Księgi Gości!\nNiestety, nasza strona od dawna nie była uaktualniana i do tej pory nie zdołaliśmy się odwdzięczyć wzajemnymi linkami, ale zrobimy to – mam nadzieję – wkrótce.\nOd naszych korespondentów.\nOd p. Zdzisława Leliwa z Bydgoszczy który założył pod-stronę poświęconą naszej sprawie:\nW linkach australijskich znalazł sie też link do CCCSC który organizuje w warunkach zimy australijskiej „The Kosciusko Tour -[it] is an Australian point to point cross country ski race.” Można by tam spróbować zainteresować organizatorów problemami związanymi z nazwą góry. CCCSC organizuje ten tour po raz 11 i byłaby to dobra okazja do zaprezentowania naszej idei.”\nProszę o Państwa opinię na ten temat.\nPrzesyłam portret Kosciuszki wykonany przez J.Paszkowską, matkę Lecha Paszkowskiego, wybitną malarkę. Portret jest w posiadaniu Kosciuszko Society Inc. (fot. Artur Santowiak)\nPoza tym napisał do nas p. Mieczysław Dusiński z Bydgoszczy:\nProszę przyjąć moje poparcie dotyczące sprawy zachowania polskości w nazewnictwie upamiętniającym polskiego badacza i podróżnika jakim był P. Strzelecki, który odkrył - zdobył najwyższy szczyt w Australii - Górę Kościuszki.\nUważam za święty obowiązek bronić polskości zawsze i wszędzie.\nProsimy o uwagi i komentarze - anna.habryn@mtkosciuszko.org.au


Nadbudowa domu jest chętnie wybierana przez inwestorów, którzy nie chcą wyburzać kilkudziesięcioletniego budynku, zamiast tego planują jego powiększenie bez zajmowania przestrzeni w ogrodzie. Nie zawsze jest to dobre rozwiązanie, gdyż należy wziąć pod uwagę wiele aspektów stojących na przeszkodzie. Jakie formalności trzeba spełnić, by zrealizować nadbudowę domu w 2020 roku? Jak przygotować projekt i o czym pamiętać, by budynek był nie tylko funkcjonalny, ale również estetyczny?\nco to jest nadbudowa oraz rozbudowa, odbudowa i przebudowa;\njakie działania zaliczają się do nadbudowy;\njakie są formalności związane z inwestycją;\njak ocenić stan budynku i możliwość wykonania nadbudowy;\njakie są możliwości zmiany dachu;\no czym pamiętać w trakcie realizacji nadbudowy.\nNadbudowa domu – prawo budowlane\nNadbudowa domu umożliwia uzyskanie nowej kondygnacji – w świetle prawa jest określana jako powiększenie kubatury oraz powierzchni użytkowej. Co ważne, nie zmienia się powierzchnia zabudowy, a jedynie wysokość budynku – ten rodzaj budowy jest zawarty w art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego.\nNajczęściej wykorzystuje się tą możliwość w starych domach ze strychem, który nie jest na tyle wysoki, by bez żadnych prac budowlanych zaadoptować go na poddasze użytkowe. Dodatkowo, jeśli dach wymaga naprawy bądź wymiany, dobrym pomysłem jest podniesienie od razu wysokości ścian i wykonanie nowego pokrycia. Nadbudowa domu jest chętnie wybierana przez inwestorów, gdyż wiąże się z mniejszymi kosztami niż rozbudowa domu z względu na brak prac ziemnych, konieczności zmiany przyłączy mediów i przygotowaniem fundamentów.\nCo zalicza się do nadbudowy domu:\ndobudowanie nowej kondygnacji;\nadaptacja poddasza ale z podniesieniem ścianki kolankowej;\npodwyższenie ścian szczytowych;\npodwyższenie istniejącej kondygnacji;\ndobudowanie pomieszczenia nad garażem.\nMyśląc o nadbudowie, warto również poznać dodatkowe pojęcia takie jak rozbudowa, przebudowa i odbudowa. Rozbudowa to nic innego jak dobudowanie dodatkowych pomieszczeń do istniejącego już budynku – zmienia się kubatura, powierzchnia zabudowy oraz powierzchnia użytkowa. Rozbudowa wiąże się z pracami ziemnymi.\nOdbudowa nie jest ściśle określona w przepisach Prawa budowlanego, ale tym pojęciem określa się np. odbudowę budynków po działaniach wojennych, zniszczeniach wywołanych siłami natury (wichury) czy odbudowę budynku murowanego w miejscu rozebranego obiektu z drewna.\nPrzebudowa to zmiana parametrów technicznych lub użytkowych budynku, przy zachowaniu tej samej kubatury, powierzchni zabudowy, użytkowej, wymiarów oraz liczby kondygnacji. Przykładem może być wstawienie nowego okna bądź zamurowanie starego otworu, zmiana konstrukcji dachu bez zmian układu czy wymiana stropu lub schodów wewnętrznych.\nZacznij od oceny stanu budynku\nZanim zaczniemy realizować plan o nadbudowie i wypełniać wszelkie formalności, należy zastanowić się, jaki jest stan techniczny budynku. Najbezpieczniej jest skorzystać z opinii eksperta, który oceni stan prawny i techniczny domu. Konstruktor powinien także określić wielkość obciążeń i stan fundamentów.\nKonstrukcja starego budynku musi charakteryzować się odpowiednią nośnością – jeśli pojawiają się pęknięcia, rysy wywołane nierównomiernym osiadaniem domu może to być dla nas powód do zmiany planów.\nStara dokumentacja techniczna musi być skonfrontowana z aktualnym stanem budynku i zaktualizowana. Jeśli jej nie posiadamy, konieczne będzie wykonanie inwentaryzacji budynku, a dopiero w kolejnym kroku projekt zmian. Po wykonaniu nadbudowy zmieni się wygląd domu, jego proporcje, dlatego warto wymagać od architekta wizualizacji budynku wraz z nową elewacją.\nNadbudowa domu, zdjęcie: Pixabay.com\nNośność stropu i jego ewentualne wzmocnienie\nW starym budynku strop poddasza może nie być przystosowany do przenoszenia znacznych obciążeń, dlatego może być konieczne jego wzmocnienie bądź jeśli to nieopłacalne i trudne, wykonanie nad nim nowego. W przypadku drewnianego stropu należy wzmocnić go za pomocą nadbitek, belek i słupów bądź wykonać ramy stalowe lub drewniane. Stropy monolityczne i gęstożebrowe powinno się wzmacniać dwuteownikami i warstwą nadbetonu z siatką ze zbrojeniem. Podobnie jak wyżej, można wykorzystać ramy stalowe bądź żelbetowe.\nJeśli dobudujemy całe nowe poddasze, konieczne jest wykonanie nowego otworu na schody, który nie może osłabiać stropu ani przecinać jego elementów nośnych. Dowiedz się, jak wybrać wygodne schody na poddasze użytkowe.\nŚciany zewnętrzne pod lupą\nZazwyczaj konieczne jest nadmurowanie ścian zewnętrznych kolankowych i szczytowych. Można wykorzystać ten sam materiał, z którego wykonano dom, bądź zastosować nową technologię, mając na uwadze parametry cieplne i łatwość montażu. By uniknąć nadmiernego obciążania dolnej kondygnacji poleca się zastosowanie lekkich materiałów.\nMurując ściany kolankowe należy pamiętać o ich wzmocnieniu i połączeniu z wieńcem dachowym, gdyż zostanie na nich oparta więźba dachowa.\nNadbudowa domu – zmiana konstrukcji dachu\nZmiana dachu może odbyć się na trzy sposoby – za pomocą zamiany dachu płaskiego na stromy, zmianie więźby bądź podniesieniu istniejącej więźby.\nW pierwszym przypadku należy wykonać nadbudowę za pomocą np. lekkich wiązarów prefabrykowanych, które połączymy w jedną konstrukcję. W przypadku stropodachu nie przystosowanego do przenoszenia obciążeń użytkowych, należy zastosować wiązany z pasem dolnym.\nZmiana więźby dachowej może być konieczna w razie złego stanu aktualnej konstrukcji bądź chęci zwiększenia jej nośności. Można zmienić jej schemat dodając np. jętki, bądź zadbać o dodatkowe podparcie krokwi. Zmiana więźby wiąże się często ze zmianą kąta nachylenia dachu – w tym przypadku najlepszym rozwiązaniem będzie rozebranie starego pokrycia i postawienie nowego.\nPodniesienie aktualnej więźby dachowej jest możliwe, jeśli konstrukcja opiera się na murłatach ułożonych na stropie. W tym przypadku można przeprowadzić prace bez zdejmowania pokrycia i demontażu więźby, wykorzystując dźwig lub siłowniki.\nO tym pamiętaj – ogrzewanie, instalacje, wentylacja\nNajlepszą opcją jest przedłużenie pionów i zamocowanie na nich odpowietrzników. Na nowej kondygnacji powinno się zastosować taki sam bądź zbliżony system ogrzewania – tradycyjne grzejniki bądź np. ogrzewanie podłogowe. Niekiedy inwestorzy wybierają także kozę lub kominek.\nWarto także pamiętać o konieczności wydłużenia przewodów kominowych, przewodów spalinowych i dymowych.\nRozkład pomieszczeń nowej kondygnacji musi być zgodny z istniejącymi instalacjami wodnymi i kanalizacyjnymi – wtedy wystarczy przedłużyć piony, nie generując dodatkowych prac. System wentylacji powinien być taki sam jak w niższej kondygnacji.\nWykończenie nadbudowy domu - wskazówki\nNa nowej kondygnacji często umieszcza się okna dachowe, które świetnie doświetlają przestrzeń (przypomnij sobie, jak wybrać najlepsze okno połaciowe). Warto pamiętać o tym, że im wyższa wysokość montażu, tym lepiej doświetlone wnętrze.\nGotową kondygnację należy oczywiście docieplić – dach wełną mineralną od wewnątrz, zabezpieczając ją przed zawilgoceniem, a następnie wykańczając płytami g-k. Przestrzeń dzielimy za pomocą lekkich ścian na konstrukcji szkieletowej bądź w razie wytrzymałego stropu nawet ścianami murowanymi.\nNadbudowa domu – jakie formalności\nNadbudowa, rozbudowa i przebudowa budynków wolnostojących jednorodzinnych przeznaczonych na cele mieszkalne może być przeprowadzona za pomocą zgłoszenia budowy domy, a także wystąpienia o pozwolenie na budowę domu. Po nowelizacji przepisów, zgłoszenie jest możliwe m.in. wtedy, gdy obszar oddziaływania budynku mieści się na działce bądź na całym terenie inwestycji i budynek nie jest zaliczony do zabytkowych.\nNiezależnie od tego, czy przeprowadzisz nadbudowę za pomocą pozwolenia na budowę czy zgłoszenia, pierwszym krokiem będzie uzyskanie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania dla twojej działki, a jeśli takowy nie występuje, należy wystąpić o warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki do Urzędu Gminy.\nW kolejnym kroku konieczna jest współpraca z uprawnionym projektantem, który zaadaptuje wszystkie zmiany i dodatkowo dokona analizy stanu technicznego istniejącego budynku.\nPo dokonaniu analizy przez projektanta, należy zgłosić albo wniosek o pozwolenie na budowę lub zgłosić zamiar rozpoczęcia nadbudowy. Składamy:\n4 x projekt budowlany wraz z wymaganymi uzgodnieniami, pozwoleniami, opiniami (w przypadku pozwolenia na budowę);\nrysunek obrazujący usytuowanie domu na działce ze wskazaniem części, która będzie objęta nadbudową;\nopis techniczny z charakterystyką budynku, konstrukcji;\nzaświadczenie o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (bądź z decyzją o warunkach zabudowy);\nekspertyzę techniczną potwierdzająca możliwość dokonania nadbudowy (zmienia się układ obciążeń i warunki bezpieczeństwa pożarowego), powinna ona zawierać ocenę stanu budynku, charakterystykę uszkodzeń itd.\nW razie zgłoszenia po 3 dniach od jego złożenia zostanie zamieszczona takowa informacja w biuletynie informacji publicznej, a w terminie do 30 dni organ wydaje opinię (jej brak oznacza milczącą zgodę). Jeśli ubiegamy się o pozwolenie na budowę, organ w ciągu 65 dni wydaje decyzję. Następnie należy odczekać 14 dni, na ewentualne odwołania, by decyzja stała się ostateczna, umożliwiając rozpoczęcie budowy, którą zgłasza się w PINB.\nUWAGA: pozwolenie na budowę będzie koniecznie pomimo wszystko, jeśli w ramach nadbudowy będą wykonane prace wymagające pozwolenia bądź dom jest wpisany do rejestru zabytków.\nW razie uzyskania pozytywnej opinii, w obu przypadkach należy ustanowić kierownika budowy, zadbać o prowadzenie dziennika budowy i zawiadomić o terminie rozpoczęcia robót.\nNadbuduj lub rozbuduj\nNadbudowa domu jest dobrym rozwiązaniem w wielu przypadkach, jednak ocena sytuacji zawsze leży w rękach inwestora. Jeśli nie jesteśmy pewni, czy warto zrealizować to przedsięwzięcie, skonsultujmy się z projektantem, który oceni stan budynku i pomoże określić koszty inwestycji. Wtedy opracujmy wspólnie projekt i zajmijmy się wszystkimi formalnościami – samowola budowlana jest wciąż kosztowna!\n2020-08-28 12:38:19 - Robert\nNadbudowa jest super opcją dla starych domów, zmienia zupełnie ich wygląd bez konieczności wyburzenia.


Podatek od sprzedaży nieruchomości – kto jest z niego zwolniony? - Portal budowlany\nHomePoradyPodatek od sprzedaży nieruchomości – kto jest z niego zwolniony?\nSprzedaż nieruchomości, która została nabyta w okresie krótszym niż 5 lat od daty sprzedaży, jest opodatkowana podatkiem dochodowym. Sprzedawca nieruchomości ma wówczas obowiązek zapłacenia podatku dochodowego i wypełnienia deklaracji na formularzu PIT – 39.\nSprzedaż nieruchomości po upływie pięciu lat od jej nabycia nie została opodatkowana. Ta zasada dotyczy jednak wyłącznie osób fizycznych. Osoby prawne oraz spółki osobowe rozliczają się według innych reguł. Dla osób, które zamierzają sprzedać nieruchomość, istotny jest sposób liczenia okresu pięcioletniego, o którym była mowa na wstępie. Termin ten nie biegnie od dnia zakupu nieruchomości, ale od końca roku kalendarzowego, w którym sprzedawca nabył nieruchomość, albo ją wybudował. Natomiast określenie „nabycia nieruchomości” odnosi się zarówno do umów sprzedaży, jak i darowizny, zamiany, zniesienia współwłasności, czy też nabycia nieruchomości w następstwie działu spadku. Wyjątkiem jest ostatnia z sytuacji – odziedziczoną nieruchomość można sprzedać bez obowiązku zapłaty podatku dochodowego po upływie pięciu lat od dnia nabycia jej przez spadkodawcę. To z pewnością duże ułatwienie dla sprzedawcy. Sprzedaż czy kupno nieruchomości z Moneysquare będzie o wiele prostsze – sprawdź ofertę\nPodatek dochodowy od osób fizycznych jest obliczany od kwoty odpowiadającej cenie sprzedaży wskazanej w treści aktu notarialnego. Niemniej od wartości wskazanej jako cena nieruchomości, podatnik może odjąć między innymi:\n– wynagrodzenie pośrednika\n– wynagrodzenie rzeczoznawczy, który przeprowadził wycenę nieruchomości\n– opłaty ogłoszeń prasowych sprzedaży\nCena nieruchomości pomniejszona o koszty transakcyjne to przychód podatnika, a w języku potocznym tzw. czysty zysk. Wartość przychodu jest podstawą do obliczenia podatku należnego fiskusowi.\nNakłady i koszty nabycia lub wytworzenia\nW sytuacji, gdy sprzedawana nieruchomość została nabyta lub wybudowana przez sprzedawcę, na jego koszt, wydatki poniesione w związku z zakupem mieszkania (koszty postępowania sądowego, koszty transakcyjne) mogą zostać odliczone od wartości podatku jako koszty uzyskania przychodu. Kosztami uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości są także poniesione przez właściciela udokumentowane koszty wytworzenia powiększone o udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości (np. rozbudowa, remont, modernizacja itd.). Istotne jest jednak określenie „udokumentowane” – z tego względu warto gromadzić w jednej teczce wszystkie faktury VAT, które powinny być wystawione na imię i nazwisko właściciela nieruchomości. Nie jest możliwość powoływania się przed organem podatkowym, który będzie badał poprawność deklaracji PIT-39, na zeznania świadków lub inne dowody. Ustawodawca wyraźnie wymaga przedstawienia dokumentu.\nPamiętaj o wskaźniku inflacji\nPodatnicy podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości często zapominają lub nie wiedzą o tym, że suma kosztów nabycia i nakładów (koszty uzyskania przychodu) może zostać dodatkowo podwyższona o wskaźnik inflacji od roku następującego po roku, w którym nieruchomość została nabyta, aż do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym doszło do sprzedaży. Na przykład, podatnik kupił dom jednorodzinny w 2015 r. W 2019 r. dokona jego sprzedaży. Składając deklarację PIT-39 może podwyższyć poniesione koszty o wskaźnik inflacji w latach 2016 – 2018.\nAmortyzacja nieruchomości polega na zaliczaniu ceny zakupu lub kosztu budowy do kosztów uzyskania przychodu z najmu lokalu. W takiej sytuacji koszty uzyskania przychodu będą odpowiednio niższe. Może się zatem okazać, że lepiej jest poczekać na upływ 5 lat i nie płacić podatku dochodowego wcale.\nStawka podatku dochodowego od nieruchomości\nPodatek dochodowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości jest obliczany według stawki 19%. W przypadku, gdy nieruchomość została zbyta w cenie 200.000 zł, ale koszty uzyskania przychodu pomniejszyły czysty zysk do poziomu 100.000 zł, podatek należy obliczyć od kwoty 100.000 zł: 19% x 100.000 zł, co daje wynik 19.000 zł.\nZwolnienie dochodu z podatku dla kupujących mieszkanie\nNiemniej, podatnik, który sprzedał mieszkanie, żeby kupić większy dom, może skorzystać z ulgi wskazanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem zysk ze sprzedaży mieszkania, należy pomniejszyć o iloczyn dochodu i udziału wydatków na zakup nowego domu, podzielony przez przychód. Warunkiem skorzystania z tego zwolnienia jest zakup nowego mieszkania w terminie nie później niż w ciągu 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła opodatkowana sprzedaż. Brzmi to skomplikowanie, ale poniższy przykład w prosty sposób ilustruje mechanizm działania tego zwolnienia w odniesieniu do podatników, którzy sprzedają mniejsze mieszkanie, aby zainwestować w bardziej przestronną nieruchomość.\nJeżeli dochód wyniósł 100.000 zł, a podatnik poniósł wydatki na cele mieszkaniowe w wysokości 200.000 zł, to dochód podlegający zwolnieniu wynosi: (100.000 zł x 200.000 zł) / 200.000 zł, co daje kwotę 100.000 zł.\nSkoro dochód podlegający zwolnieniu wynosi 100.000 zł, podatek jest równy zeru. W takiej sytuacji podatnik nie ma obowiązku zapłaty podatku. Sytuacja wskazana w powyższym przykładzie polega na tym, że przychód ze sprzedaży nieruchomości został całkowicie przeznaczony na własne cele mieszkaniowe to dochód korzysta ze zwolnienia od PIT w całości. Nie zwalnia to jednak podatnika z obowiązku złożenia deklaracji PIT 39. Po skorzystaniu z omówionego zwolnienia z podatku może się zatem okazać, że podatnik nie musi płacić podatku od nieruchomości.\nW wypełnianiu PIT 39 warto skorzystać z pomocy doradcy podatkowego, ponieważ w przypadku nieodpowiedniego obliczenia wartości dochodu i skorzystania ze zwolnień, urząd skarbowy zobowiąże podatnika do złożenia korekty i zapłaty odsetek w wysokości 8% w skali roku.


Trwa 24-godzinny strajk na kolei – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Świat / Trwa 24-godzinny strajk na kolei\n3 października 2012 10:54 /3 komentarze/w Informacje, Świat\nRuch kolejowy w Belgii został sparaliżowany w wyniku 24-godzinnego strajku, który rozpoczął się we wtorek wieczorem – poinformowały koleje SNCB. Transport wróci do normy dopiero w czwartek rano. Kolejarze protestują przeciw restrukturyzacji swej firmy.\nStrajk jest następstwem zeszłotygodniowego fiaska negocjacji kolejarzy z rządem. Kontestowana przez związkowców reforma przewiduje uproszczenie struktury kolei. Związkowcy domagają się natomiast powrotu sytuacji sprzed poprzedniej reformy z 2005 roku.\nTagi: Belgia, Kolej, strajk\nKondolencje Przewodniczącego Episkopatu Polski po zamachach w Brukseli\n20 proc. mniej tragicznych wypadków na przejazdach kolejowych\nZwiązki górnicze nt. transformacji energetycznej i przyszłości górnictwa chcą rozmawiać już tylko z premierem\nMin. A. Adamczyk: Koleją w 2019 roku podróżowało blisko 330 mln pasażerów\nChrześcijanie najbardziej dyskryminowani Trwamy razem w obronie Polski


500 plus dla każdego? - Wydawnictwo Krytyki Politycznej\n500 plus dla każego Polaka? Brytyjski ekonomista tłumaczy, dlaczego potrzebujemy dochodu podstawowego.\nProf. Guy Standing, ekonomista z University of London, twórca teorii prekariatu, autor książki "Dochód podstawowy", tłumaczy w rozmowie z "Super Expressem", dlaczego uniwersalne świadczenie pieniężne przysługujące każdemu obywatelowi jest właściwą odpowiedzią na bolączki naszych czasów - nierówności społecznych, poczucia braku stabilizacji ekonomicznej i chorób, które temu towarzyszą.\nTomasz Walczak: – Dochód podstawowy, czyli „uniwersalne świadczenie, które na zasadzie prawa obywatelskiego należy się każdemu – niezależnie od wieku, zarobków czy statusu społecznego – kto jest legalnym mieszkańcem danego państwa”, jeszcze kilka lat temu był popularną ideą, która miała rozwiązać problemy nierówności i braku stabilności ekonomicznej. Nie ma pan wrażenia, że trochę straciło to swój czar?\nGS: – Jest wręcz odwrotnie. Pandemia koronawirusa sprawiła, że to rozwiązanie stało się niesamowicie popularne. Niemal na całym świecie obserwujemy wzrost zainteresowania dochodem gwarantowanym.\nTW: Mamy wyraźny wyjątek: w Polsce niemal kompletnie zniknął on z debaty publicznej.\nGS: - Polska jest dość specyficznym krajem pod względem rozmowy o zabezpieczeniach socjalnych. Niemniej, w grudniu 2020 r. opublikowano badanie opinii publicznej dotyczące sześciu krajów Unii Europejskiej i stosunku ich mieszkańców do dochodu gwarantowanego. Okazało się, że 2/3 wszystkich badanych popiera jego wprowadzenie. Co ciekawe, więcej kobiet niż mężczyzn jest zwolenniczkami dochodu gwarantowanego.\nTW: - To akurat nie dziwi. Kobiety znacznie lepiej definiują problemy i wyzwania współczesności niż mężczyźni i częściej popierają rozwiązania, które mają łagodzić napięcia współczesnego kapitalizmu.\nGS: – Pełna zgoda. Wiele z nich zdaje sobie sprawę, że zaletą wprowadzenia dochodu podstawowego jest danie im poczucia niezależności ekonomicznej i możliwości wyrwania się z przemocowych związków. Na to zresztą wskazują programy pilotażowe, które prowadziliśmy w różnych miejscach: kobiety, które otrzymują dochód podstawowy, stają się wolne i zyskują kontrolę nad swoim życiem. Nic więc dziwnego, że kobiety to rozwiązanie popierają.\nPełny tekst wywiadu do przeczytania na stronie Super Expressu.


Wirtualny Nauczyciel sp. z o.o.\t• Grunwaldzka 19\t• 35-068 Rzeszów\t• Tel.: 509 181 352\nWirtualny Nauczyciel to aplikacja do nauki matematyki ucząca w oparciu o metodę sokratejską 2.0. Serwis wykrywa brakujące umiejętności ucznia oraz daje mu feedback na każdym etapie rozwiązywania zadania. W takich sytuacjach proponuje mu rozwiązanie dodatkowych materiałów powtórkowych personalnie dobranych do profilu ucznia. Zadania w serwisie są podzielone na etapy, podczas rozwiązywania kolejnych, uczeń zdobywa nowe umiejętności i sam się uczy w praktyczny sposób. Do każdego etapu są przyporządkowane podpowiedzi, w formie pytań wspomagające ucznia w zrozumieniu zadania. Wirtualny Nauczyciel oferuje tysiące zadań matematycznych, fiszek i filmów zgodnych z aktualnym programem nauczania i stworzonych przez doświadczonych nauczycieli. Wirtualny Nauczyciel zwyciężył w 6. edycji Startup Program 2020 organizowanym przez Stowarzyszenie Komunikacji Marketingowej SAR. Wirtualny Nauczyciel również otrzymał dofinansowanie z Inkubacja start in Podkarpackie, PARP 1.1.2, Aban Fund/NCBIR.


Mierny, ale wierny – nowy starosta :: Tygodnik Regionalny 7 Dni\nMierny, ale wierny – nowy starosta\nNa wtorkowej sesji Rady Powiatu kłobuckiego wybrano nowe władze. Starostą został młody wiekiem Maciej Biernacki – dotychczas pełniący funkcję sekretarza.\nOstatnie wydarzenia – rezygnacja Władysława Serafina z fotela przewodniczącego Rady, dymisja starosty Garncarka i zarządu – przemeblowała scenę polityczną. Z koalicji wyszła Samoobrona, której przedstawiciel w ustępującym Zarządzie złożył jeszcze przed rozpoczęciem poprzedniej sesji pisemne oświadczenie, w którym dystansował się od działań członków z PSL i SLD w gremium Zarządu. Radzie przewodzić zaczęła Iwona Sadek, szefowa powiatowych struktur PO. Dwaj pozostali radni opozycyjnej Platformy przyjęli jej decyzję ze zdumieniem. Do składu Rady dokooptowano też wiceprzewodniczącego PO w powiecie, Bogusława Rysiewicza, który nie zdobył mandatu radnego w swoim okręgu wyborczym. W tym dziwnym szpagacie politycznym – jedną nogą w koalicji, drugą w opozycji, Platforma w kłobuckim musi wytrwać do wyborów.\nDo wyborów na starostę klub PiS zgłosił 32-letniego radnego Piotra Derejczyka. PSL do boju wysłał 36-letniego Macieja Biernackiego. Rywalizację młodych polityków wygrał, co nie dziwi, wychowanek Serafina i Garncarka. Absolwent Politechniki Częstochowskiej, z zawodu inżynier informatyk pokonał w głosowaniu tajnym kandydata opozycji, politologa i sekretarza gminy Miedźno stosunkiem głosów12:9 - Czy w PSL nie ma już człowieka nieskazitelnego? - retorycznie pytała opozycja. Przypomnijmy: w ubiegłym roku Tygodnik 7 Dni wielokrotnie pisał o sprawie niezłożenia partyjnej legitymacji przez sekretarza Rady Powiatu. Zgodnie z ustawą o pracownikach samorządowych od 1 stycznia 2009 sekretarze gmin i powiatów nie mogą należeć do partii politycznych. Dopiero po publikacjach naszego tygodnika Biernackiemu „udało się” poprawnie wylogować z partii. Przez blisko rok de facto łamał prawo. Odpowiedzialności z tego tytułu nie poniósł ani on, ani Stanisław Garncarek, który powinien rozwiązać z sekretarzem Biernackim umowę o pracę, gdy ten nie wystąpił z szeregów ludowców. Skonfliktowany z resztą partyjnych kolegów Serafin gorąco wsparł i rekomendował, podobnie jak były starosta, kandydaturę Biernackiego. Obwinia za całą aferę prezesa PSL w powiecie Henryka Kiepurę, który zdaniem byłego przewodniczącego, przetrzymał i zataił dokumenty złożone przed upływem wymaganego terminu przez Biernackiego. Przestępstwo jest przestępstwem – powtarzał często na sesjach doświadczony ludowiec. Wymagający od towarzyszy praworządności, zapomina o niej w przypadku nowo wybranego starosty, który może i jest (jak określił Biernackiego Serafin) „kolejną ofiarą matactw Kiepury”, lecz odium spada na osobę dorosłą, odpowiadającą za to co robi i za to co robić powinna.\nDobra kasa na start\nWybranemu do końca kadencji staroście radni ustalili następnie pobory na przyszłe 2 miesiące pracy. Spornym punktem była kwota uposażenia zasadniczego, które mogło wynosić od 4,5 tys. do 6 tys. brutto. Biernacki, pracownik starostwa od blisko 12 lat, będący najpierw naczelnikiem biura Rady Powiatu, potem naczelnikiem Wydziału Organizacyjnego, a w obecnej kadencji sekretarz powiatu, na wniosek poprzedniego Zarządu otrzymywać będzie 5 340 złotych zasadniczego (w sumie 9 515 zł miesięcznie). Radni opozycji bezskutecznie wnioskowali o najniższą stawkę z uwagi na małe doświadczenie polityczne nowego starosty.\nNa kolejnej sesji nastąpi wybór wicestarosty i jednego z członków Zarządu. Większości nie uzyskali bowiem Henryk Kiepura i Roman Minkina. Do zarządu wszedł wspomniany Bogusław Rysiewicz, a funkcję nieetatowego członka zachował jedynie Tadeusz Wieczorek.\nMaciej Biernacki przyjął swoją kandydaturę na stanowisko starosty kłobuckiego „z zaszczytem, ale i świadomością ciążącej odpowiedzialności.” Widać było również, że z ciężkim sercem... Mówił także o potrzebie „zapewnienia ciągłości władzy”. Wydaje się, że przez krótki okres, jaki pozostał do nowego rozdania i czasu rozliczeń, peeselowskie władze powiatu kłobuckiego chcą dociągnąć do końca. Ciekawe co? Korzystny rezultat? Schodząc na ławkę rezerwowych i mając na koncie żółte kartki, wpuszczają na ostatnie minuty „młodego zdolnego”, choć nieotrzaskanego w bojach politycznego gracza. Zmiana to, czy faul taktyczny – rozstrzygną wyborcy.


ŁKS bawi się w I lidze. Dziś Stomil przyjął trójkę - weszlo.com\nŁKS bawi się w I lidze. Dziś Stomil przyjął trójkę\nOpublikowane 12.09.2020 15:04 przez\nŁKS spadał w takim stylu, że zastanawiano się: czy to najgorsza ekstraklasowa drużyna ostatnich lat? Kto wybrał ich do gry w piłkę, a nie – na przykład – zbierania truskawek? Tymczasem łodzianie, niemal w niezmienionym składzie, w pierwszej lidze na razie występują w roli nauczycieli piłki nożnej. Odrę w Opolu ograli 4:0, dzisiaj zezłomowali Stomil 3:0.\nMŁODOŚCI, TY NAD POZIOMY WYLATUJ. ALE O DEFENSYWIE PAMIĘTAJ\nŚrednia wieku w wyjściowej jedenastce Stomilu to raptem 23 lata, a przecież zawyżał tę średnią dość mocno 35-letni Bucholc. Poza nim powyżej 23 lat miał w wyjściowym składzie tylko Straus.\nOlsztyńska młodzież zagrała wręcz stereotypowo: bardzo ambitnie, na dużej fantazji, z wielkimi chęciami, bez kompleksów. Ale ŁKS pozwolił się wyszaleć, a potem jak doświadczony bokser bezlitośnie punktował.\nPół godziny Stomil mógł się podobać, może nawet bardzo. Założył ŁKS-owi pressing praktycznie do szesnastki łodzian. Sprokurowało to parę błędów, z jakich ŁKS był pamiętany w Ekstraklasie, czasem łodzianie byli też zmuszani do lagi z pominięciem formacji. Nieźle po lewej stronie dogrywał Carolina w dziesiątej minucie, ale Spychała nie sięgnął piłki przed bramką Malarza. Niespełna kwadrans później uderzał głową Biedrzycki po stałym fragmencie.\nŁKS nie próbował wcale rywala zdominować, zamknąć w hokejowym zamku na jego połowie. Spokojnie czekał na błąd. OK, raz zaszarżował Ratajczyk, z dystansu nieźle uderzył Trąbka, ale w pierwszej fazie gry najbardziej pokazał się Corral, który w starciu z Biedrzyckim nadepnął leżącego piłkarza Stomilu.\nWszystko jednak do czasu. Jakże symptomatyczne, że ŁKS obie bramki w pierwszej połowie strzelił po kontrach. Zaprosił Stomil – grajcie chłopcy, próbujcie. A potem wykorzystał dwa błędy.\nCo istotne w tej układance – chodzi o błędy pod polem karnym ŁKS-u. Nie było tak, że któryś z obrońców Stomilu zapomniał pomyśleć na własnej połowie – nie, oba gole to błyskawiczne kontry, gdy nacierał Stomil i szukał swojej bramki.\nna 1:0 Pirulo; o jeden zwód za dużo Hinokio kończy akcję Stomilu, potem Pirulo wyprowadza akcję z własnej połowy, rozgrywa z Corralem, finalnie kończy stylowym lobem\nna 2:0 Wolski; Carolina podejmuje złą decyzję o strzale, jest zablokowany, potem Dąbrowski (!) zostaje wypuszczony sam na sam, biegnie tak prawie od połowy boiska, a potem dogrywa do Wolskiego i prawy obrońca ŁKS-u do pustaka.\nTO MOGŁO PODPADAĆ POD ZNĘCANIE SIĘ\nPierwsze minuty po zmianie stron mogły podpadać pod znęcanie się. Mniej niż minutę zabrało łodzianom wypracowanie czystej pozycji Corralowi – świetnie w tej akcji Klimczak, który przechwycił podanie i od razu trzydziestometrowym dograniem uruchomił Hiszpana. Kudrjavcevs na róg, po wrzutce broni strzał głową z czwartego metra, ale nie ma żadnej pomocy kolegów. Rozwandowicz dobija tuż sprzed bramki, ale zamiast pchnąć to do pustej bramki, to wolej siła razy ramię w poprzeczkę. Potem jeszcze akcja Wolskiego z Corralem.\nStomil, jak już ŁKS przyciskał, to pełna elektryka w swoich szeregach. Chyba sami nie wiedzą jak to się stało, że nie stracili wtedy bramki.\nNie jest jednak tak, że łodzianie grali bezbłędnie. Obrona była dzisiaj ich najsłabszą formacją, zbyt często dopuszczającą się prostych błędów. Była łatwa strata na rzecz Kovalonoksa, którą ŁKS zdążył jeszcze nadrobić. Było wypuszczenie piętką Caroliny do Strausa, ten z groźnym strzałem zbitym na róg przez Malarza. W końcu miał Kovalonoks bramkę kontaktową na nodze, ale zapomniał trafić piłkę – nie zdążył tym razem grający niezły mecz Sobociński, Łotysz miał przed sobą tylko Malarza, no ale to są te detale.\nNiemniej nawet biorąc to pod uwagę, jednych i drugich dzieliła dzisiaj różnica klas. ŁKS chyba nie dostał informacji, że przynajmniej co trzecia akcja w ofensywie musi być rozegrana wrzutką na alibi. Płaskie zagrania, klepka, zabawa, a zamiast gry na aferę, szukanie partnerów w polu karnym podaniami po ziemi. Jak ŁKS wrzucał wyższy bieg, Stomil nie wiedział co się dzieje. Na 3:0 podwyższył Corral, któremu Klimczak dograł piłkę tak wzdłuż bramki, że wystarczyło tylko dołożyć nogę. Inna sprawa, że po drodze minęła trzech obrońców olsztynian i bramkarza. Któryś mógł pokusić się o przecięcie.\nŁodzianie od tego momentu już się nie spinali, ale i tak ich grę oglądało się po prostu przyjemnie – akcje się kleiły, momentami miały rozmach, polot. ŁKS trafił jeszcze dwie bramki, obie prawidłowo anulowane, a jeszcze w doliczonym czasie gry Sekulski nawinął defensywę Stomilu, oddał dobry strzał, ale Szota wybił piłkę z linii bramkowej.\nOPTYMIZM DLA ŁKS-U PRZED DERBAMI\nDla olsztynian to klasyczny mecz, po którym mogą powiedzieć: zebraliśmy cenne doświadczenie, wyciągniemy wnioski. Ta młoda drużyna ma jakiś pomysł na granie, ale ŁKS to nie ten rozmiar kapelusza na ten moment. Przydałby się też Stomilowi jakikolwiek sensowny napastnik – podobno wciąż się rozglądają i się nie dziwimy.\nŁKS przed derbami ma powód do zadowolenia, bo jedyne, co może budzić nadzieję widzewiaków, to wytarte „derby rządzą się swoimi prawami”. Ale jeśli spojrzeć czysto na piłkarskie argumenty, to ŁKS wygląda jak zespół dojrzały, zgrany, potrafiący po prostu ciekawie grać w piłkę, a spotka się z chaotycznym Widzewem, który jest na razie wicemistrzem świata w robieniu łatwych błędów w obronie. Tymczasem ŁKS dziś znowu udowodnił, że takie błędy punktuje w tej lidze jak mało kto.\nJedynym poważnym na ten moment kamyczkiem do ogródka ŁKS-u jest pytanie: czy łodzianom uda się utrzymać tę kadrę na dłuższą metę? Ratajczyk jest blisko Zagłębia, są w Ekstraklasie chętni na Pirulo, który faktycznie pierwszą ligę przerasta.\nŁKS ŁÓDŹ – STOMIL OLSZTYN 3:0 (1:0)\nPirulo 36, Wolski 41, Corral 66\nJest Stawowy to i piłka chodzi.\n12 września, 2020 15:16\nProcentuje przejęcie drużyny przez Stawowego jeszcze w ESA i wykorzystanie ostatnich 11 spotkań jako poligonu doświadczalnego. Szok jak zmieli się na plus niektórzy piłkarze za jego kadencji.\n12 września, 2020 15:28\nPotrzebna była aklimatyzacja dla Hiszpanów. Poczuli lato, wysokie temperatury i przypomnieli sobie o swoim rodzinnym kraju. Przyzwyczaili się do siłowej ligi i zagrało. Teraz będą wymiatać. Visca el ŁKS. Stawowy na trenera Barcelony! Corralgol królem. Po Pir(u)lo widać, że żył w Barcelonie.\n12 września, 2020 16:04\nŻaden szok. Przecież to zupełnie inna klasa rozgrywkowa i zupełnie inny poziom. Pierwszoligowi grajkowie idealnie się sprawdzają w pierwszej lidze. Ekstraklasa, to dla nich były za wysokie progi. Po ewentualnym awansie prezentowaliby się tak samo nędznie jak w sezonie 19/20. Za Moskala też niektórzy brylowali w pierwszej lidze, a w Ekstraklasie katastrofa.\n12 września, 2020 16:16\nNie do końca, ze Śląskiem w pucharze był bardzo wyrównany i wygrany mecz, mam wrażenie że ŁKS jest silniejszy niż kilka miesięcy temu. Na pewno wyglądają lepiej niż w 1 lidze 2 lata temu.\n13 września, 2020 14:57\nNajwiększe dziady w Ekstraklasie rozjeżdżają 1 ligę. To pokazuje przepaść między ligami.\n12 września, 2020 15:41\nNie, nie. To pokazuje, ze w Esa nie gra się ładnej piłki tylko stawia pieprzone zasieki i czeka aż przeciwnik w nie wpadnie. Przyjeżdża potem Omonia i jest wstyd.\n12 września, 2020 17:43\nJeśli wymianę pierdyliona bezproduktywnych podań nazywasz ładną piłką, to nie mam pytań.\n12 września, 2020 17:57\nAkurat ŁKS grał skuteczną piłkę w ESA, problemem była gra obronna jesienią. Dziś ŁKS ma aż za duży komfort, bo na pozycjach obrońców ma dwa, czasem nawet trzy wybory i to graczy z doświadczeniem na ESA.\n13 września, 2020 05:38\nZa mocni na I Ligę, za słabi na Ekstraklasę.\n12 września, 2020 17:29\nTe opisy to shit.\nWeszło jest tak żenujące jak stara komuna.\n12 września, 2020 18:02\nNie dzielmy zawczasu skóry na niedźwiedziu! Po remisie z Lechią Gdański i zwycięstwie z Cracovią co niektórzy znafcy twierdzili, że ŁKS zawojuje Ekstraklasę. Każdy pamięta jak się skończyło. Pośmiewisko na całą Polskę. Rekordy porażek z rzędu i infantylny styl gry.\n12 września, 2020 18:13\nNo właśnie w ESA.\nPierwszą ligę ŁKS już raz rozjechał dwa lata temu i szykuje się powtórka. Na pewno się nie szykuje, że cieniasy z Koluszek ją rozjadą skoro tak naprawdę powinni zostać w II lidze, ale dostali prezent od innych frajerów z Katowic.\n13 września, 2020 05:42\nto co najbardziej pamiętam to napinanie się kibiców Łks, ośmieszanie drugiego beniaminka (który awansował z 1 miejsca) i buńczuczne zapowiedzi , no i jeszcze tłumaczenie się po kilkunastu i więcej kolejkach że gra była dobra … potem i to ucichło…\n13 września, 2020 13:14\nŁKS grał na razie z przeciętnymi drużynami. Czas pokaże jak przyjdą mecze z Arką, Radomiakiem, Miedzią, Koroną, tak więc bez ekscytacji póki co.\n12 września, 2020 19:32\nNawet jak przegramy z tymi drużynami, to ŁKS będzie w czubie, awanse robi się właśnie ze słabeuszami.\n13 września, 2020 05:43\nUwielbiam. Odgrzebcie ten artykuł o ŁKS który napisaliście po 3 pierwszych kolejkach w ekstraklasie. Na razie wyniki super i gra też na poziomie ale to dwie kolejki dopiero. Zobaczymy co przyniosą derby.\n12 września, 2020 19:38\nŁKS gra co grał za Moskala 18/19 a nawet lepiej, bo jest doświadczenie i skuteczna gra z kontry. Szykuje się powtórką, a to właśnie meczami ze słabeuszami się robi awanse.\n13 września, 2020 05:47\nAle ból 4 liter czerwonych, ojojoj…widzę, że wasz klubik mniej was intersuje niż ŁKS i…trudno się dziwić :).\nI to zaklinanie rzeczywistości. Pięknie :). Mało tego, że was boli, to jeszcze widać, że się boicie. I tak ma być.\n12 września, 2020 20:56\nZobaczymy w środę kogo będzie bolało. Mam nadzieję, że się tu pokażesz po tradycyjnym derbowym wpierdoIu:)\n12 września, 2020 23:20\nNastępny, który jest bardziej anty-ŁKS niż za swoją drużyną. O was nigdzie nie piszą czy jak? Nie masz gdzie się wyżalić?\n13 września, 2020 11:12\nSprzedam karnet na widzewek mam dosyć tych żałosnych piłko kopaczy i miernych kibicow\n12 września, 2020 22:08\nChętnie odkupie podaj numer\n12 września, 2020 22:42\nza darmo bym nie chciała\n13 września, 2020 15:01


Tinder - jak tworzymy lepsze wesje siebie - Zwierciadlo.pl\nTinder - jak tworzymy lepsze wesje siebie\nCzęść naszego życia przeniosła się do Internetu, ale żywy kontakt z drugą osobą powinien być ponad wszystko. Człowiek potrzebuje człowieka. (Ilustracja: Piotr Kowalczyk)\nDla młodych korzystanie z aplikacji randkowych to coś naturalnego. Tak jak kupowanie przez Internet auta czy ubrania. O korzyściach i zagrożeniach związanych z byciem aktywnym uczestnikiem portali łączących ludzi, opowiada psychoterapeuta i seksuolog Michał Pozdał.\nZałożyłam konto na aplikacji randkowej. No i przekonałam się, że nigdzie indziej nie miałabym takiej możliwości tworzenia ulepszonej wersji siebie.\nTo prawda. W aplikacjach randkowych często tworzymy awatary samych siebie. Nie zawsze robimy to celowo, po prostu sama aplikacja kusi do tworzenia autokreacji. Jedne informacje o sobie pomijamy, inne podkreślamy i one wcale nie muszą być niezgodne z prawdą, ale już sam ten zabieg powoduje, że ulepszamy swój wizerunek. Na przykład piszę, że lubię słuchać muzyki, i w zależności od tego jakiej, taki obraz siebie tworzę.\nW realu też mogę się podkreować, mówiąc, że słucham jazzu.\nTylko że w realu ma pani natychmiastową reakcję drugiej osoby. Dużo dzieje się poza słowami, w mimice, mowie ciała, możemy dopytać. Na portalu randkowym jesteśmy pozbawieni szybkiej informacji zwrotnej. Odpowiedzi możemy szlifować dopóty, dopóki nie uznamy ich za doskonałe.\nNo ale w ten sposób możemy się też zastanowić, o co nam chodzi. To plus?\nI tak, i nie. To super, że swoje oczekiwania artykułujemy zdecydowanie łatwiej. Ale jednocześnie to potwornie nas ogranicza, bo zamyka na kogoś nie z naszej bajki.\nW aplikacjach liczy się przede wszystkim zdjęcie. To też ograniczenie?\nZ psychologii społecznej wiemy, że pierwsze, na co zwracamy uwagę w bezpośrednim kontakcie z drugim człowiekiem, to wygląd, dopiero potem liczą się inne cechy. I tu, i tu więc pierwsze wrażenie budujemy na podstawie zewnętrznych cech.\nW aplikacji można jednym kliknięciem kogoś usunąć, czyli potraktować jak nieistniejącego ducha (stąd nazwa ghosting). Wygodne.\nTylko że ludzie przez to nie ćwiczą umiejętności flirtowania, randkowania, dogadywania się, całego tego small talku. A więc także empatii, bardzo potrzebnej w relacjach. Łatwo natomiast w ten sposób kogoś zdyskredytować. Gdybym do właśnie poznanej na przyjęciu osoby powiedział: „spadaj”, musiałbym się liczyć z reakcją. A tutaj tej reakcji nie ma i dlatego klikanie „usuń” przychodzi tak łatwo.\nPortale nie motywują do pracy nad relacją. Jak nam się ktoś nie podoba, szukamy kogoś innego.\nTo specyfika nie tylko internetowych miłości. Problemy z wejściem w relację czy w Internecie, czy w realu mają ludzie, którzy boją się bliskich związków, którzy zostali skrzywdzeni albo są wyposażeni w cechy utrudniające im zawieranie znajomości, na przykład osobowości narcystyczne.\nInternet daje większe pole do popisu oszustom?\nDaje. Bardzo wiele tam niedomówień, niewiadomych, domysłów. Aplikacja stwarza dużo większe możliwości prowadzenia gry, ale niekoniecznie w złym znaczeniu. Bo z jednej strony taka gra może być raniąca, czy wręcz patologiczna, a z drugiej – może mieć charakter zabawy, inteligentnego flirtowania, a to mi się podoba.\nAktywność w tych aplikacjach to dzisiaj nadal coś wstydliwego?\nNie sądzę. Jak rozmawiam na zajęciach ze studentami SWPS, to wszyscy przyznają, że z nich korzystają. Dla młodych to coś naturalnego. Tak jak kupowanie w Internecie auta czy ubrania.\nStraszne te handlowe porównania.\nMoże, ale prawda jest taka, że do Internetu przeniosło się całe nasze życie. Tam czytamy książki, oglądamy filmy. Wierzę jednak, że nawet jeśli aplikacje randkowe będą coraz popularniejsze, a będą, to kontakt z żywym człowiekiem będzie ponad wszystko. Ludzie potrzebują nie awatarów, ale kontaktu, porozmawiania, wypłakania się, więzi.\nNajwiększa zaleta takich aplikacji?\nTo, że ułatwiają wzajemne poznawanie się ludziom nieśmiałym, z niepełnosprawnościami, osobom homoseksualnym i transseksualnym. A także starszym. Z tego narzędzia trzeba jednak umieć korzystać. Bo może uruchomić wszystko, co w człowieku najgorsze, ale też to, co w nim najlepsze.\nPortale randkowe wymuszają na ich użytkownikach stworzenie własnego profilu i określenie swoich preferencji. Jednak filtry nie gwarantują sukcesu. (Ilustracja: Piotr Kowalczyk)


Kiedy w kwietniu 2014 roku w Rio de Janeiro, papież Franciszek zapowiedział, że w 2016 roku Światowe Dni Młodzieży odbędą się w Krakowie, cała Polska rozpromieniła się z radości. Kraków to przecież symboliczne miejsce na mapie kraju, chętnie odwiedzane przez turystów z całego świata. Silnie związane z postacią Jana Pawła II, który wymyślił Światowe Dni Młodzieży jeszcze w latach 80-tych. Światowe spotkanie młodych katolików to bardzo ważna dla nich uroczystość. Pielgrzymi przybywają w jedno miejsce z całego świata wraz ze swoimi przyjaciółmi, a także ze swoją wspólnotą: katechetami, duszpasterzami i biskupami.\nSpotkanie odbędzie się w dniach 25-31 lipca pod hasłem: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5,7). Przez tydzień Kraków i okolice staną się prawdziwą oazą młodych ludzi z całego świata. Szczegółowy program imprezy dostępny jest na stronie http://www.krakow2016.com/, który jest bieżąco aktualizowany na Facebooku: https://www.facebook.com/swiatowydzienmlodziezy/.\nW tych dniach można się spodziewać większego tłoku na dworcach autobusowych i kolejowych w całym kraju. Organizatorzy spodziewają się nawet dwóch milionów pielgrzymów z całego świata. To ogromne wyzwanie logistyczne. Władze Krakowa najbardziej obawiają się paraliżu komunikacyjnego, dlatego doradzamy podróż samochodem i zalecamy wybór transportu publicznego w mieście.\nSprawdzając połączenia i ceny warto pamiętać, że wielu przewoźników stosuje zasadę „im wcześniej kupisz bilet, tym mniej zapłacisz”. Mając do dyspozycji Internet, bardzo łatwo możemy znaleźć przystępne połączenia, a nawet kupić bilet i zamówić nocleg. Ale co zrobić, kiedy nie mamy pewności, która z opcji będzie dla nas najlepsza? W takim przypadku przydają się tzw. porównywarki ofert. Niestety zwykle ograniczają się tylko do biletów lotniczych. Młodzież nie zawsze stać na taki luksus podróżowania. Są jednak wygodne i przejrzyste strony, które łączą rozkłady różnych przewoźników. Poszukując połączeń kolejowych czy autobusowych do Krakowa, warto przejrzeć internetowe wyszukiwarki połączeń komunikacyjnych - na przykład GoEuro. Wybierając najwygodniejszy sposób podróży, warto pamiętać również o bilecie powrotnym.\nTransport miejski w obrębie miasta Krakowa\nSpotkania młodzieży odbędą się aż w 260 lokalizacjach, co z pewnością spowoduje, że w tych miejscach wzrośnie zapotrzebowanie na usługi transportowe. Krakowskie autobusy i tramwaje będą przewozić ok. 57 tys. osób na godzinę (dziś to 41,6 tys.). Tabor zostanie odpowiednio powiększony na to wydarzenie. W mieście będzie jeździć 288 tramwajów oraz 623 autobusy. Ich liczba wzrośnie o 121 pojazdów. Szczegółowa siatka połączeń zostanie opracowana do końca maja. Do 10 lipca mają powstać szczegółowe rozkłady jazdy. Szacuje się, że transport publiczny pomieści 40 proc. wszystkich pielgrzymów.\nOd 22 lipca do 1 sierpnia nie będzie obowiązywała stała organizacja ruchu. Na części obszarów będzie można poruszać się tylko pieszo (dopuszczone do ruchu będą wyłącznie karetki, policja i samochody obsługi technicznej). Zostaną też wyznaczone drogi ewakuacyjne. W tym celu na czas Światowych Dni Młodzieży trzeba będzie zainstalować 8 tys. znaków drogowych. W ciągach ulic powstanie 30 parkingów, na których stanie aż 5,3 tys. autobusów.\nSpecjalnie dla pielgrzymów uruchomione zostaną: Aplikacja Pielgrzyma i Aplikacja Kraków. Można będzie tam znaleźć aktualne informacje o wydarzeniach, pogodzie, imprezach kulturalnych oraz geolokalizator pozwalający odnaleźć się w przestrzeni. By usprawnić przemieszczanie się dużych grup, miasto uruchomi kilka tysięcy nośników informacyjnych.\nW trakcie ŚDM w miejskich domach kultury (Śródmiejski Ośrodek Kultury, Nowohuckie Centrum Kultury, Dom Kultury Podgórze, Ośrodek Kultury Nowa Huta, Ośrodek Kultury im. C.K. Norwida) odbywać się będą koncerty, wystawy, warsztaty, spektakle i wycieczki.\nNieodpłatne dla pielgrzymów będą obiekty Muzeum Historycznego, w tym: Pałac Krzysztofory, fabryka Oskara Schindlera (w dniach od 24 do 26 lipca), Stara Synagoga (od 1 do 5 sierpnia 2016 r.), mury obronne z Barbakanem oraz Dom Zwierzyniecki. Ponadto Muzeum Inżynierii Miejskiej oraz Ogród Doświadczeń (od 24 lipca do 4 sierpnia).


Paloma Body SPA Czekoladowe masło do ciała\nPaloma Body SPA Czekoladowe masło do ciała 200 ml czekoladowe pielęgnacja ciała odżywia i nawilża Paloma Body SPA to seria wspaniałych maseł i peelingów, które wyglądają i pachną tak apetycznie, że chciałoby się je zjeść. Stworzone jednak zostały\nKod katalogowy: 4424\nBody SPA Czekoladowe masło do ciała\nPaloma Body SPA to seria wspaniałych maseł i peelingów, które wyglądają i pachną tak apetycznie, że chciałoby się je zjeść. Stworzone jednak zostały do tego aby pielęgnować skórę ciała z dbałością, a zapach dodatkowo uprzyjemnia czynność. Czekoladowe masło do ciała polecane jest do suchej i szorstkiej skóry, ponieważ ma właściwości nailżające. Kosmetyk ekspresowo nawilża i odżywia skórę ciała, przywracając jędrność i elastyczność. Masło ma przyjemną, gęstą konsystencję, która przyjemnie rozprowadza się na skórze i pozostawia ją gładką w dotyku. Czekoladowe masło do ciała to prawdziwa przyjemność dla ciała ale także dla zmysłów, ponieważ zapach czekolady przywołuje słodkie myśli, a po zastosowaniu pozostaje na skórze. Ten kuszący zapach to zastrzyk pozytywnej energii, zapewniając dobry nastrój i uczucie komfortu.\nKliknij w link by poznać opinię o produkcie: http://cococollection.blogspot.com/2012/12/czekoladowa-rozkosz-w-maseku-do-ciaa.html\nPiękny zapach i wspaniałe nawilżenie.\nBardzo dobrze nawilża i szybko się wchłania. Nie czuć uczucia "lepkości" także polecam.


Adele znów na diecie! | PlotkiMagazyn.pl\nAdele znów na diecie!\nAdele przeszła długą show biznesową drogę – od ambitnej, niszowej brytyjskiej wokalistki, na której punkcie oszalała Ameryka, po zdobywczynię Oscara i Grammy w jednym roku, uwielbianą przez projektantów i nazywaną nawet “ikoną mody”, co w przypadku gwiazd jej gabarytów zdarza się raczej rzadko. 28-letnia piosenkarka bez wątpienia zainwestowała nie tylko w stylistów, ale i sporo schudła.\nTeraz znów pojawiły się informacje, że Adele planuje zredukować swoją wagę. Jak twierdzą tabloidy na Wyspach, zdecydowała się na modną wśród celebrytów dietę Sirtfood oraz ćwiczenia z trenerem osobistym Petem Geracimo. Dieta zakłada duże spożycie warzyw, jarmużu i gryki, które nazywane są “aktywatorami sirtuiny” proteiny okrzykniętej “genem chudości”. Wokalistka pije też dużo zielonej herbaty, potrawy przyprawia kurkumą, a także… kakao w proszku.\nTa dieta polega na tym, że chudniesz, czujesz się fantastycznie i jesz dużo pysznie smakujących potraw – tłumaczy źródło magazynu Daily Mail. Opiera się na badaniach nad warzywami, które przyczyniają się do aktywowania genów chudości. Dodane do naszej codziennej diety pomogą w spalaniu tłuszczu i lepszego samopoczucia.\nJonah Hill znów zachwycił metamorfozą!\nAdele wychodzi z restauracji w Londynie\nAktorka jest na diecie od trzech lat


Tanie loty do Panama City – Obniżona opłata za przelot | Trip.com\nCzęsto zadawane pytania (FAQ) dot. lotów do miasta Panama City\nRozkład lotów do Panama City\nMasz na myśli Loty z miasta Panama City?\nCartagena (CTG)Panama City (PTY)\nZ 2 486 zł\nMontreal (YUL)Panama City (PTY)\nZ 3 194 zł\nIle średnio kosztuje bilet lotniczy na trasie Polska – Panama?\nPrzeciętna cena biletu do miasta Panama wynosi 1 060 zł. Potraktuj tę cenę orientacyjnie.\nSzukaj biletów do miasta/lotniska w pobliżu Panama.\nSprawdź ofertę różnych przewoźników latających do miasta Panama.\nW którym miesiącu miasto Panama jest najchętniej odwiedzane?\nWiedząc, kiedy zaczyna się, a kiedy kończy sezon turystyczny w mieście Panama, możesz łatwiej zaplanować podróż. sierpień to najpopularniejszy miesiąc na wizytę w mieście Panama. Średnia cena lotów do miasta Panama w sierpień wynosi 1 060 zł.\nKiedy loty do miasta Panama są najtańsze?\nBilety lotnicze do miasta Panama są najtańsze w sierpień, a przeciętna cena wynosi 1 060 zł.\nPanama City has many attractions to offer: Mee Spa at Yoo (3km from downtown) Crown Casino El Panama (2km from downtown) Satuario Nacional Del Corazon de Maria (1km from downtown) are the most popular attractions closest to downtown.\nz Los Angeles do Panama City -M-W-FS Szukaj\nz New York do Panama City SMTWTFS Szukaj\nz Chicago do Panama City -MTWTF- Szukaj\nz Los Angeles do Panama City --T-T-- Szukaj\nz New York do Panama City --TWT-- Szukaj\nz New York do Panama City ------S Szukaj\nz New York do Panama City SM---FS Szukaj\nz Chicago do Panama City -M---F- Szukaj\nz Atlanta do Panama City ------S Szukaj\nz Los Angeles do Panama City -M----- Szukaj\nz Chicago do Panama City -M----- Szukaj\nz New York do Panama City S-T-TFS Szukaj\nz Fort Lauderdale do Panama City -M-W--- Szukaj\nz Atlanta do Panama City S--WTFS Szukaj\nz Los Angeles do Panama City SM--TFS Szukaj\nz Los Angeles do Panama City SM-W-FS Szukaj\nz Fort Lauderdale do Panama City S-T--F- Szukaj\nz New York do Panama City ------- Szukaj\nz New York do Panama City ----TFS Szukaj\nNajlepsze miejsca docelowe dla lotów w pobliżu Panama City\nLotnisko Panama City\nz Havana do Panama City\nz Beijing do Panama City\nz Shanghai do Panama City\nz Chicago do Panama City\nz Guangzhou do Panama City\nz Bogota do Panama City\nz Amsterdam do Panama City\nz Istanbul do Panama City\nz San Jose do Panama City\nz Hong Kong do Panama City\nLoty do Contadora\nLoty do Puerto Pina\nLoty do Changuinola


Ciasto Bez Pieczenia Domek - Smaker\nPrzepisy Smaker / ciasto bez pieczenia domek\nArtykuły na temat: ciasto bez pieczenia domek\n..., który ma dwa mniejsze koła dokręcane po bokach. W miarę zdobywania umiejętności jazdy bez zabezpieczenia można odkręcić jedno koło, a później następne. Nie jest to jednak najlepsze wyjście, jeśli(...) się na prawdziwe dwa kółka. Dokręcanie zabezpieczenia jest swego rodzaju uwstecznianiem, dlatego rowery z czterema kołami zalecane są zazwyczaj dla dzieci, które wcześniej nie miały kontaktu...\n..., że obie bardzo się tu przydamy - popatrzyłam ugodowo na kobietę. - Ja będę robić swoje, a pani to wszystko, co dotychczas, nawet to ciasto z jabłkami. Ja do pieczenia mam dwie lewe ręce - zażartowałam(...) codziennie coś ugotuję, posprzątam, nawet ciasto na niedzielę upiekę, takie z jabłkami, jak ona lubi... - Pozwoli mi pani wreszcie wejść?! - zapytałam zniecierpliwiona. - Jestem pielęgniarką i opiekunką...


Tarta migdałowo malinowa Bakewell - przepis na Sprawdzona Kuchnia\nStrona główna » Tarty na słodko » Tarta migdałowo malinowa Bakewell\nTarta migdałowo malinowa Bakewell\nAktualizacja: 19 wrz, 2020 · Opublikowany: 7 wrz, 2013 · przez Anna · Zostaw komentarz\nTarta migdałowo malinowa Bakewell! Migdały i maliny, to jeden z najwspanialszych duetów, połączenie tych smaków jest idealne. Spód tarty jest bardzo delikatny, przypomina troszkę ciasto ucierane. Na podpieczonym spodzie rozsmarowana jest warstwa dżemu malinowego, a na dżem nałożona jest spora ilość świeżych malin. Wierzch wykończyłam fantastyczną masą migdałową.\nCiasto można przygotować również bez malin w wielu przepisach, jest to tylko warstwa dżemu malinowego i masa migdałowa. Namawiam jednak gorąco do dodania malin, nadają one naprawdę wspaniałego smaku. Jeśli chodzi o masę migdałową, to najlepiej użyć gotowej mąki migdałowej. Jeśli nie macie możliwości kupienie jej w sklepie, możecie przygotować ją sami w domu. Wystarczy, że kupicie migdały blanszowane lub nie, z migdałów blanszowanych uzyskanie jaśniejszą mąkę i zmielicie je na drobny pył w młynku do kawy. To przepis, który trzeba koniecznie wypróbować! Tarta migdałowo-malinowa to jedno z najlepszych ciasta. Z wyglądu zupełne nie wyglada na tak smaczne, ale zapewniam, że jest obłędne!\nFantastyczna tarta z mąki migdałowej i malin.\nSkładniki na ciasto umieścić w mikserze lub malakserze, zagnieść ciasto.\nFormę o wymiarach 22 x 32 cm (może być odrobinę mniejsza) wyłożyć papierem do pieczenia, rozwałkować ciasto, wyłożyć nim formę. Wstawić do nagrzanego piekarnika, piec 20 minut - opcja górnej i dolnej grzałki.\nDo rondelka włożyć masło, rozpuścić je, a następnie delikatnie przestudzić.\nDo miksera wbić jajka, dodać cukier i mielone migdały, zmiksować, następnie wlać cienkim strumieniem masło, miksować do połączenia się składników.\nNa podpieczony spód wyłożyć dżem, rozsmarować na całej powierzchni, na dżem nałożyć maliny, zalać masą migdałową, górę posypać płatkami migdałowymi, wstawić do piekarnika, piec przez około 35-40 minut, wierzch ciasta powinien być złoty. Wystudzić.\nPrzepis od Nigelli Lawson.\n« Zupa z dyni i pomidorów