Podsumowanie miesiąca – luty – Skoki Okiem Kobiet\nZa nami przedostatni miesiąc sezonu zimowego. Miesiąc, w którym miała miejsce przede wszystkim impreza najwyższej rangi w tym sezonie, czyli Mistrzostwa Świata w Seefeld. Jednak nie była ona jedynym wydarzeniem wartym uwagi w lutym.\nZ Mistrzostw Świata w Seefeld Polscy skoczkowie wrócili z dwoma medalami – złotem Dawida Kubackiego i srebrem Kamila Stocha. Dla Kamila to drugi indywidualny medal zdobyty na imprezie tej rangi, dla Dawida – pierwszy. Choć po pierwszej serii konkursu na skoczni normalnej nic nie wskazywało na to, że zakończy się on po myśli biało-czerwonych (Dawid Kubacki był 27., Kamil Stoch – 18.), dzięki bardzo dobrym odległościom uzyskanym w drugiej serii, obaj zawodnicy zanotowali spektakularny awans.\nMistrzostwa bardzo dobrze będą wspominać także niemieccy zawodnicy. Markus Eisenbichler został indywidualnym mistrzem świata na skoczni dużej, Karl Geiger wicemistrzem, a w zmaganiach drużynowych wygrali wszystko, co było do zdobycia – mistrzostwo w drużynie mężczyzn oraz mikstów.\nNa początku lutego swoje pierwsze zwycięstwo w karierze zanotował Timi Zajc. 18-letni Słoweniec zwyciężył w zawodach na mamuciej skoczni w Oberstdorfie. Dwukrotnie w lutym zwycięzał Ryoyu Kobayashi, którego zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata jest już w zasadzie niezagrożone. Japończyk wygrał także cykl Willingen Five, przed Piotrem Żyłą i Karlem Geigerem.\nPierwsze od niecałych pięciu lat drużynowe zwycięstwo zaliczyli Austriacy na skoczni w Lahti, w składzie: Stefan Kraft, Michael Hayboeck, Gregor Schlierenzauer i Phillip Aschenwald. Z kolei tydzień później z wygranej cieszyli się reprezentanci Polski – Piotr Żyła, Jakub Wolny, Dawid Kubacki i Kamil Stoch.\nW lutym poznaliśmy również zwycięzcę tegorocznego FIS Cupu, którym został Fabian Seidl z Niemiec.\nOpublikowane 5 marca 2019 przez RedakcjaPosted in Bez kategoriiOtagowane Dawid Kubacki, Kamil Stoch, luty 2019, Markus Eisenbichler, Podsumowanie, podsumowanie lutego, seefeld.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Ostatni w sezonie weekend FIS Cup dla Andreasa Wanka!\nDalej Następny wpis: Skład Polaków na PŚ w Oslo


Owulacja.pl - Forum • Zobacz temat - Usługi księgowe i rachunkowość\nUsługi księgowe i rachunkowość\nprzez Radowid w 29 Kwi 2018, 20:59\nSzukam kogoś z Opola, kogoś kto zna się na rachunkowości i komu będzie można zaufać w kwestii świadczenia usług księgowych. Może znacie kogoś godnego polecenia? Podobno im https://calendaria.com.pl/ksiegowosc-us ... egowe.html można zaufać?\nDołączenie: 13 Mar 2018, 08:40\nRe: Usługi księgowe i rachunkowość\nprzez RafalM w 08 Kwi 2019, 11:47\nJa korzystam z usług http://www.rachunkowosc-suchojad.pl/ jest to firma z Grudziądza, ale radzi sobie bardzo dobrze, 45 letnie doświadczenie robi swoje. Wszystko wytłumaczone tka by klient wiedział o co chodzi i przede wszystkim chęć rozmowy, a nie tylko przejscie do oferty.\nDołączenie: 18 Mar 2019, 08:38\nprzez Ada99 w 24 Kwi 2019, 14:01\nJa staram się oddelegować część obowiązków w mojej firmie innym osobom. Moja firma rozwinęła się na niewiarygodnie szybko i pomału przestaje sobie z nią nie radzić. Znalazłam nawet biuro rachunkowe gliwice które mogłoby przejąć księgowość ode mnie. Do tej pory jeszcze jako tako sobie z tym radziłam, ale teraz po prostu brakuje mi czasu. Myślę, że to dobre rozwiązanie.\nprzez Wera23 w 24 Kwi 2019, 14:40\nBez względu na to, kto w Waszej firmie zajmuje się prowadzeniem księgowości, w dokumentach zawsze powinniście mieć porządek. Na stronie http://www.primesoft.pl/pl/zarzadzanie-dokumentami/system-DMS możecie zapoznać się z systemem DMS oferowanym przez firmę Primesoft, który służy do zarządzania dokumentami w wersji elektronicznej. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie, dzięki któremu nigdy nie dowiecie się, co to znaczy bałagan w dokumentach\nprzez versiroth w 28 Maj 2019, 08:37\nprzez versiroth w 05 Wrz 2019, 15:07\nprzez versiroth w 22 Lis 2019, 16:12


Valencia CF - Atalanta transmisja na żywo. Gdzie oglądać live online?\nValencia CF - Atalanta na żywo. Transmisja live stream online w internecie. Gdzie oglądać?\nNa naszej stronie każdego dnia możesz znaleźć takie mecze jak Valencia CF - Atalanta na żywo w tv i live stream online. Gdzie oglądać mecz Valencia CF - Atalanta w Internecie? Najbliższy mecz o którym mowa odbędzie się 10.03.2020 21:00. Dużą ilość wydarzeń, spotkań i meczów na żywo do których należy zaliczyć między innymi wydarzenie Valencia CF - Atalanta można oglądać za darmo na żywo w telewizji i na kanałach live stream online przez Internet. Tylko u nas wszystkie najlepsze mecze online na żywo, dostępne są legalnie na kanałach online . Są one dostępne w płatnych pakietach jak również wybrane kanały za free z transmisjami za darmo.\nTransmisja online meczu Valencia CF - Atalanta w ramach popularnych rozgrywek jakim jest Liga Mistrzów można oglądać na wielu kanałach tv , w transmisji online, relacjach tekstowych jak również relacjach radiowych. Wszyscy użytkownicy mogą oglądać każdego dnia od kilkunastu do kilkuset wydarzeń a Piłka nożna to jeden ze sportów wśród najpopularniejszych transmisji.\nValencia CF - Atalanta na żywo i live stream online\nGdzie obejrzeć Valencia CF - Atalanta na żywo w tv i online?\nWydarzenie Valencia CF - Atalanta to jedne z najczęściej wyszukiwanych spotkań dostępnych w transmisjach na żywo w tv i online. Początek wydarzenia został zaplanowany na 10.03.2020 21:00. Masz do wyboru wiele opcji, dzięki którym będziesz mógł obejrzeć na żywo na kanałach online i telewizji . Wśród dostępnych transmisji znajdują się popularne drużyny i rozgrywki takie jak Liga Mistrzów.\nKanały do wydarzenia Valencia CF - Atalanta zostały wyselekcjonowane w oparciu o legalne źródła a w nich między innymi kanały online na których bukmacherzy oferują transmisje live stream, kanały w płatnych telewizjach online. Ponadto oferujemy także wiele darmowych transmisji z rozgrywek Liga Mistrzów i dyscypliny sportowej Piłka nożna, a w nich między innymi tekstowe i radiowe relacje live.\nValencia CF - Atalanta transmisja na żywo i online - gdzie oglądać?


2014 - Kultura - kulturapoznan.pl\nSzymon Adamczak (Teatr) za intensywną działalność na polu teatru rozumianego jako dialog w przestrzeni publicznej oraz efektywne działania artystyczne i społeczne zarówno w ramach samorządowych instytucji kultury, jak i poza nimi.\nAnna Maria Brandys (Edukacja Artystyczna) za wybitne osiągnięcia artystyczne w roku 2013 oraz za ogólną działalność artystyczną obejmującą działalność edukacyjną a także warsztatową.\nMarta Jagniewska (Animacja kulturalna) za twórczy wkład w promocję miasta poza jego granicami, działalność na rzecz rozwoju lokalnych artystów działających w przestrzeni kulturalnej oraz organizację cyklu czytań performatywnych DRAMART.\nAgata Jankowiak (Rzeźba, muzyka) za działalność artystyczną i działalność na rzecz Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.\nHugon Kowalski (Architektura i urbanistyka) za wybitne osiągnięcia w dziedzinie architektury i urbanistyki.\nJakub Sajkowski (Literatura) za osiągnięcia na polu twórczości literackiej, popularyzację nowych zjawisk w literaturze współczesnej polskiej i obcojęzycznej.\nHanna Tarchała (Muzyka) za szczególne osiągnięcia artystyczne, aktywną promocję twórczości kompozytorów polskich oraz działalność artystyczną w dziedzinie muzyki.\nMarek Zakrzewski (Fotografia) za aktywną działalność fotograficzną i rozwój pasji fotograficznej.\nMagdalena Bednarek - (UAM/filologia polska) za wybitne osiągnięcia naukowe obejmujące pionierskie badania poznańskich pisarek (w tym szczególne odkrycie dorobku Marii Rataj) oraz nowatorską monografię poświeconą małym formom w literaturze polskiej.\nMarcin Runowski - (UAM/chemia) za wyróżniające się osiągnięcia naukowo-badawcze związane z syntezą, modyfikacją powierzchni oraz charakterystyką fizykochemiczną i biologiczną nowych nanomateriałów luminescencyjno- magnetycznych typu rdzeń/powłoka, mające odzwierciedlenie w licznych publikacjach i komunikatach naukowych.\nKonrad Jerzy Kapcia - (UAM/fizyka) za teoretyczne zbadanie wzajemnych relacji i konkurencji pomiędzy różnymi typami uporządkowań elektronowych oraz ich separacji w materii skondensowanej, w szczególności analizę nadprzewodnictwa z ekstremalnie krótką długością koherencji.\nBeata Orsztynowicz - (UP/biotechnologia) za badania nad molekularnym mechanizmem odkładania tkanki tłuszczowej oraz jej epigenetycznej regulacji.\nPaulina Gołaska - (UAM/pedagogika specjalna) za dotychczasowe osiągnięcia naukowe oraz działalność społeczną na rzecz dzieci\nz niepełnosprawnością intelektualną.\nMiłosz Ruszkowski - (PAN/biochemia) za badania strukturalne i biochemiczne białek zaangażowanych w regulację hormonalną\nŁukasz Klapiszewski - (PP/technologia chemiczna) za opracowanie nowatorskiej metody otrzymywania zaawansowanych, funkcjonalnych materiałów hybrydowych krzemionka- lignina oraz wszechstronną ich charakterystykę fizykochemiczną i dyspersyjno- morfologiczną.\nKatarzyna Marcinkowska - (Państwowy Instytut Badawczy/ochrona roślin) za prowadzenie innowacyjnych badań w zakresie nowych środków ochrony roślin w postaci herbicydowych cieczy jonowych. Badania te zmierzają w kierunku zminimalizowania ujemnego wpływu chemicznych środków ochrony roślin na środowisko ora zdrowie ludzi i zwierząt.\nMichał Romański - (UM/farmacja) za badania farmakologiczne trisulfanu i jego biologiczne aktywnych epoksytransformerów, służące wyjaśnieniu losów tych związków w ustroju pacjentów poddanych kondycjonowaniu przed przeszczepieniem komórek hematopoetycznych..\nAdam Majchrzak - (UE/ekonomia) za wyróżniające osiągnięcia naukowe w trakcie odbywania stacjonarnych studiów doktoranckich na Wydziale Ekonomii Uniwersytetu Ekonomicznego w Pozaniu.\nMichał Klichowski (UAM/pedagogika) za wyróżniający się dorobek i wybitne osiągnięcia naukowe z zakresu badań nad wpływem rozwoju techniki na przemiany edukacji.\nAnna Dyrdał (UAM/fizyka) - za dotychczasowy wkład do rozwoju badań w zakresie efektów spinowych w układach w układach spinowo-orbitalnych, w szczególności za teoretyczny opis spinowego efektu Halla w grafenie.\nJan Nowak (UM/medycyna) za wyróżniające się osiągnięcia w pracy badawczej dotyczącej metod diagnostycznych w gastroenterologii dziecięcej.\nKarol Bartkiewicz (UAM/fizyka) za osiągnięcia na polu kwantowo-optycznych metod przetwarzania informacji ze szczególną rolą optymalnego klonowania kwantowego.\nWaldemar Kłobus (UAM/fizyka) za dotychczasowy wkład w rozwój badań nad kwantową nielokalnością i kontekstualnością.\nAktualnie wyświetlana strona - 2014


Efekt koronawirusa? Zanieczyszczenie dwutlenkiem azotu spadło aż o 60% - Anywhere.pl\nEfekt koronawirusa? Zanieczyszczenie dwutlenkiem azotu spadło aż o 60%\nZanieczyszczenie powietrza przez lata stanowiło ogromny problem nie tylko dla Polski, ale i dla całego świata. Wiele państw zdecydowało się na dopłaty do wymienianych pieców, tak zwanych kopciuchów, lecz, jak się okazało, najskuteczniejszy w zwalczaniu smogu jest koronawirus.\nKoronawirus, który na dobre uziemił wielu z nas, a niektórych nawet odciął od dochodów na kilka miesięcy. Badania opublikowane na łamach czasopisma AGU Geophysical Research Letters wyraźnie wskazują, że zanieczyszczenie dwutlenkiem azotu w północnych Chinach, Europie Zachodniej i Stanach Zjednoczonych spadło aż o 60% na początku 2020 roku, w porównaniu z sytuacją sprzed 12 miesięcy.\nDwutlenek azotu jest wysoce szkodliwym dla naszych płuc gazem, który przedostaje się do atmosfery w wyniku spalania, spalin samochodowych i działalności przemysłowej. Poprawa jakości powietrza będzie prawdopodobnie tymczasowa, lecz da naukowcom wgląd do badań nad przyszłością prac mających na celu zmniejszyć zanieczyszczenie.\nJakby nie patrzeć, ten niezamierzony eksperyment to jedna z naprawdę niewielu pozytywnych sytuacji, które przyniósł koronawirus. Jednakże, spadek dwutlenku azotu spowodował z kolei wzrost poziomu ozonu powierzchniowego w Chinach. Ozon jest wtórnym zanieczyszczeniem powstającym w przypadku sytuacji, w której światło słoneczne i wysoka temperatura katalizują reakcje chemiczne w niższych częściach atmosfery.\nOzon, zazwyczaj w okresie zimowym, jest niszczony przez tlenki azotu. Zależność jest więc prosta. Mniej tlenków azotu równa się większej ilości szkodliwego dla płuc i serca ozonu. Niemniej, dywagacje co do tego, jak sobie z tym poradzić, powinniśmy zostawić naukowcom. Ci z kolei z zadowoleniem patrzą na średnie zmniejszenie poziomu dwutlenku azotu w Europie o 38%, a w chińskich miastach o 40%.


Damian Bąbol i jego goście. Talk-show w aktywnym stylu z udziałem gwiazd sportu i show-biznesu, w którym liczy się motywacja i spora dawka dobrego humoru.\nJoanna Jóźwik gra w... piłkę nożną!\nB. Kurdej-Szatan: Wymarzony facet? I nie może być drętwy!\nArtur Chamski podjął się szalonego wyzwania!\nMaciej Dowbor: Cel? Usłyszeć na mecie "You are an Ironman!"\nKarolina Gorczyca o triathlonowej pasji: Lubię ścigać się z facetami. Czasami krzyczę: "Hej, co tak słabo?" [WYSPORTOWANI\nKarolina Gorczyca, jedna z najbardziej aktywnych polskich aktorek, była gościem Damiana Bąbola w kolejnym odcinku cyklu "Wysportowani".


WSPÓŁCZESNE TEORIE EKONOMICZNE\nO OGRANICZANIU BEZROBOCIA\nZarys treści: Kontrowersje na temat zależności miedzy inflacją a bezrobociem są jednym z rozsławionych zależności makroekonomicznych. Krzywa ta została wyprowadzona ze statystycznej analizy przeprowadzonej przez A.W. Philipsa na temat zależności między bezrobociem a stopą zmiany płac nominalnych w Wielkiej Brytanii w okresie 1861-1957. Prezentowana zależność podana została wielostronnej krytyce. Jednym\nznurtów ekonomicznych, który podjął się krytyki prawidłowości występujących w tej\nzależności jest nurt nazywany „racjonalne oczekiwania”. Nurt ten podejmując krytykę\nbudził zdziwienie wśród ekonomistów. W klasyfikacji szkół i nurtów nie mieścił się\nw centrum żadnego z paradygmatów. Współcześnie zaliczany jest do głównego nurtu\nekonomii neoklasycznej, pod nazwą nowej ekonomiki klasycznej, nowej klasycznej\nmakroekonomii, lub szkoły racjonalnych oczekiwań. Treść referatu ukazuje główne\nobszary krytyki keynesowskiej relacji pomiędzy inflacją i bezrobociem. Ukazuje faktyczne relacje tych kategorii we współczesnej gospodarce, odnosząc te fakty do wybranych krajów Unii Europejskiej. Szukamy równocześnie odpowiedzi na pytanie:,co legło\nu podstaw tak dynamicznego przejścia nurtu ekonomicznego z marginesu neoklasycznego do jej nurtu głównego.\nSłowa kluczowe: inflacja, bezrobocie, krzywa Philipsa, racjonalne oczekiwania.\nInflacja i bezrobocie stanowią ważne problemy makroekonomiczne. Obydwie kategorie ekonomiczne stanowią ważne zjawiska z punktu widzenia społecznego. W literaturze rozwinęły się dwa nurty teoretyczny i empiryczny1.\nWykrycie stałego stosunku między dwoma celami nasunęło dylematy ekono∗\nprof. nadzw. dr hab., Instytut Ekonomii i Zarządzania, Politechnika Koszalińska\nadiunkt, Instytut Ekonomii i Zarządzania, Politechnika Koszalińska\nNurt empiryczny szczegółowo można znaleźć w pracy Santomero A.M., i Seater J.J.,\nThe Inflation - Unemployment Trade-Off, A Critique of the Literature, Jurnal of Economic, June 1978.\nStanisław Piocha, Renata Dylkiewicz\nmiczne. Dlatego zaczniemy od teorii obu zjawisk gospodarczych jakimi są inflacja i bezrobocie. W dociekaniach znacznej części makroekonomistów uznaje\nsię, że istnieje korelacja pomiędzy stopą inflacji i wahaniami gospodarczymi.\nUznaje się przy tym, że na ogół ceny rosną szybciej gdy gospodarka przechodzi\nz fazy ożywienia do fazy rozkwitu i zbliża się do szczytu cyklu.\nRelacje pomiędzy fluktuacjami gospodarczymi i zatrudnieniem oraz bezrobociem w szczególny sposób uwidocznione są w fazach załamania gospodarczego. Gdy gospodarka przechodzi recesje bezrobocie rośnie, natomiast gdy\ngospodarka wychodzi z recesji zatrudnienie rośnie spada zatem bezrobocie mierzone stopą bezrobocia. Wśród ekonomistów nie występuje zróżnicowanie\nw odniesieniu do przedstawionych zjawisk2. Ekonomistów różnią w sposób\nzdecydowany założenia i sposób wyjaśniania tych kategorii, a także wzajemne\nrelacje pomiędzy nimi. Na szczególną uwagę zasługuje dyskusja odbywająca\nsię w obrębie głównego nurtu ekonomii neoklasycznej. Nurt ten jest trudny do\nzdefiniowania. Jednak dosyć powszechnie zalicza się do niego środowiska naukowe reprezentujące koncepcje monetaryzmu, postkeynesizmu, ekonomię\npodaży, szkołę racjonalnych oczekiwań (nową ekonomię klasyczną), a także\nnową ekonomikę instytucjonalną 3.\nZ przedstawionego wyliczenia dostrzec można znaczną umowność kwalifikacji do opisywanego nurtu. Główną trudność sprawia w tym przypadku dosyć\ndynamiczny rozwój teorii ekonomicznej. Jej rozwój powoduje, że zbiór środowiska ekonomii głównego nurtu ulega zmianom. Za kryterium włączenia danej\nszkoły do głównego nurtu ekonomii jest stosowanie podobnej metodologii badawczej. Omawiany w temacie referatu problem absorbuje wszystkie wymienione szkoły. W dalszej części analizy chcemy skupić uwagę na krytyce zależności pomiędzy inflacją i bezrobociem przez jedną ze szkół współczesnego\ngłównego nurty neoklasycznego.\nInflacja i bezrobocie w teorii ekonomii głównego nurtu\nProblem inflacji i jej związku z innym kategoriami ekonomicznymi stosunkowo wcześnie budził zainteresowanie ekonomistów, min. wpływ inflacji pełzającej na pobudzenie wzrostu gospodarczego4. Inflacja jest to trwały wzrost\nogólnego poziomu cen w gospodarce. Mierzy się ją przy pomocy stopy inflacji,\nktóra wyraża procentowo jak szybko zwiększa się poziom cen w danym czasie.\nEkonomiści stosują różne miary inflacji w zależności od tego wzrost cen, któ2\nPor. R. E. Hall, J.B. Taylor, Makroekonomia, PWN, Warszawa 2000, s. 127 i 133.\nPor. W. Stankiewicz, Historia myśli ekonomicznej, PWE Warszawa 2000, s. 391- 417.\nPor. M. Blaug, Teoria ekonomii. Ujęcie retrospektywne, PWN, Warszawa 1994, s. 44.\nWspółczesne teorie ekonomiczne o ograniczeniu…\nrych dóbr i usług chcą zmierzyć. Inflacja to proces, charakteryzujący się ruchem\nwielu ważnych kategorii ekonomicznych, to jest: cen produktów, kosztów wytwarzania, płac, stopy procentowej, ilości pieniądza w obiegu.\nW efekcie proces inflacji doprowadza do zmian proporcji między tymi kategoriami. W wąskim zakresie termin inflacja wzrost poziomu cen towarów\ni usług, stopy procentowej itp.5 Inflacja przedstawia sytuację, w której ceny\nnieustannie rosną. Nie oznacza to, że wszystkie ceny zmieniają się w takim\nstopniu, ani nawet w tym samym kierunku. Niektóre ceny mogą rosnąć bardzo\ngwałtownie, inne mogą rosnąć bardzo mało, a niektóre nawet spadać. Z inflacją\nmamy do czynienia, gdy przeciętne ceny rosną. Inflacja może również być\nokreślona jako sytuacja, w której wartość pieniądza maleje. Kiedy rosną ceny,\nto siła nabywcza pieniądza maleje. Do jej pomiaru najczęściej ekonomiści posługują się indeksem cen dóbr i usług konsumpcyjnych. Łączna inflacja liczona\njest wówczas jako suma wzrostu cen poszczególnych grup towarów przemnożonych przez sumujące się do jedności wagi. Wagi te odzwierciedlają przeciętny udział poszczególnych grup w koszyku zakupów konsumenta. Najczęstszą\nprzyczyną inflacji jest wzrost emisji pieniądza bez równoczesnego zwiększania\nmasy towarów i usług lub zmniejszenie masy towarowej, która może być spowodowana zniszczeniami wojennymi, nieurodzajem, zmniejszeniem się produkcji. W innych sytuacjach do wzrostu emisji pieniądza przyczynia się nadmiar kredytów udzielanych przez banki i jest to tzw. inflacja kredytowa. Wymienione skutki ukazuje literatura ekonomiczna na przykładzie 83 krajów,\nw okresie 1950 - 19906. Jakkolwiek istnieje wiele jej odmian, nie ulega wątpliwości że każda odmiana nosi wspólne cechy, permanentnie związane z mechanizmem inflacji. Wskazać tutaj można przede wszystkim na wzrostową tendencję ogólnego poziomu cen, redystrybucję majątku i dochodów, spadek siły nabywczej pieniądza oraz wzrost jego podaży7. Także za ważny skutek uznaje się\nfakt, że inflacja powoduje dodatkowe koszty dla przedsiębiorstw i zwykłych\nludzi – tradycyjnie określane mianem „kosztu menu restauracyjnego” i „kosztu\nZ tych względów ekonomiści na ogół traktują wysoką inflację jako zjawisko niekorzystne dla systemu gospodarczego . Większość ekonomistów sądzi,\nże najlepiej, kiedy inflacja jest niska i stabilna, zawiera się pomiędzy 0 a 3%\nrocznie. Wyższa inflacja stanowi już dla gospodarki problem, a inflacja bardzo\nwysoka – zwana hiperinflacją – niemal w ogóle uniemożliwia jej normalne\nP. Urbaniak, Ekonomia, Wydawnictwo eMPi, Łódź 1991, s. 21.\nPor. R. J. Barro, Makroekonomia, PWE Warszawa 1997, s. 197- 198.\nA. Pollok, Inflacja w teorii ekonomii: pomocnicze materiały dydaktyczne. PWN, Warszawa 1998, s. 43.\nfunkcjonowanie. Odwrotnością inflacji jest presja na spadek cen, czyli deflacja.\nEkonomiści również uważają ten stan za niekorzystny, bowiem zazwyczaj wiąże się z recesją. W teorii Keynesa problem ten posiada swoje odzwierciedlenie\nzarówno w „Ogólnej teorii zatrudnienia pieniądza i procentu”, jak i w innych\npublikacjach, w których przestrzega, że sztywność płać i cen charakterystyczna\ndla okresu depresji może ustąpić miejsca giętkości płac i cen z chwilą przybliżenia się do pełnego zatrudnienia9. W modelach postkeynesowskich inflację\ntraktuje się jako wynik walki o podział dochodu10, przy najwyższej sile zawiązków zawodowych w okresach pełnego zatrudnienia. Postkeynesiści, jak Weintraub utrzymują, że działanie z pozycji ciasnoty pieniądza np. przez przyjęcie\npewnej reguły wzrostu masy pieniądza poniżej bieżącej stopy inflacji, zwiększy\nbezrobocie i prawdopodobnie nie złagodzi żądań płacowych. „Przez podniesienie bezrobocia do odpowiedniego poziomu władze monetarne mogą spowodować pewne osłabienie wzrostu płac i uposażeń, krępując w sposób pośredni\nruch poziomu cen. Ale zapłata za to, w postaci cierpień ludzkich, może być\nuciążliwa. Nawet wówczas, przy nieustępliwości w sprawach płac, może być\ntrudno odeprzeć nacisk cen” 11.\nDrugą z kategorii, która wśród ekonomistów, polityków i całych społeczeństw budzi szereg kontrowersji jest bezrobocie. Jest ono zjawiskiem, którego\nna gruncie ekonomii nie daje się zdefiniować w sposób jednoznaczny. Bezrobocie stanowi bardzo istotny problem gospodarczy wielu krajów, bowiem całkowite przezwyciężenie bezrobocia w gospodarce rynkowej nie jest praktycznie\nmożliwe. Wynika to z jednej strony z szybko zmieniającego się popytu na pracę\nwskutek likwidowania jednych i powstawania innych jednostek gospodarczych,\nz drugiej zaś z nieustannej podaży pracy, mającej swe źródło w nieprzerwanym\ndopływie nowych generacji, poszukiwaniu pracy przez ludzi dotychczas biernych zawodowo czy też okresowo bezrobotnych, którzy z różnych powodów\nzmieniają miejsce pracy. Uważamy, że podstawowe różnice między szkołami\nw podejściu do bezrobocia odnoszą się do klasyfikacji tej kategorii. W klasycznej myśli ekonomicznej bezrobocie posiada charakter dobrowolny. Życie gospodarcze weryfikowało takie skrajne poglądy dla tego stosunkowo wcześnie\nekonomiści podejmowali próby klasyfikacji bezrobocia.\nSpośród wielu koncepcji ujmujących pewne elementy klasyfikacji bezrobocia, na uwagę zasługuje tzw. krzywa Beveridge’a, która obrazuje, ceteris\nPor. M. Blaug, Teoria ekonomii, op. Cit., s.665.\nR. Rowthorn, Conflict Inflation and Money, Cambridge Jurnal of Economics, September 1977, s. 510.\nWeintraub S., Keynes, Keynesians and Monetarists, University of Pennsylvannia\nPress 1978, s. 437.\nparibus, ujemną zależność między liczbą wolnych miejsc pracy a liczbą bezrobotnych.\nV = U-f(L)=g(L)\nE – równowaga na rynku pracy\nUL – bezrobocie frykcyjne plus strukturalne\nU1 – bezrobocie frykcyjne plus strukturalne plus cykliczne\nRysunek 1. Krzywa Beveridge’a\nFigure 1. Beveridge curve\nŹródło: J. Unlot, Ekonomiczne problemy rynku pracy, Warszawa 1996, s. 42\nSource: J. Unlot, Economic Problems of Labour Market, Warsaw 1996, p. 42\nZmiany popytu globalnego wpływają na korelację liczby wolnych miejsc\npracy i liczby bezrobotnych. Wzrost popytu globalnego powoduje przesunięcie\npo krzywej Beveridge’a w lewo, natomiast spadek popytu globalnego przesunięcie po krzywej w prawo. Na zmiany położenia krzywej Beveridge’a ma\nwpływ zmiana efektywności funkcjonowania rynku pracy, czyli szybkość dostosowań popytu i struktury podaży pracy. Jest to podejście ,które bezrobocie\nłączy nie tylko z rynkiem pracy, ale także z rynkiem dóbr i usług. Zatem przełamany zostaje klasyczny izolacjonizm rynku pracy. Literatura przedmiotu czę-\nsto wskazuje na fakt, że w dociekaniach tych i analizie nie znalazło się miejsce\nna wyodrębnienie bezrobocia strukturalnego i frykcyjnego12.\nTymczasem te rodzaje bezrobocia należą do najczęściej spotykanych\nw literaturze XX wieku klasyfikacji w szczególności w neoklasycznej myśli\nekonomicznej13. Bezrobociem frykcyjnym określa się bezrobocie spowodowane\nmobilnością pracowników, którzy szukają jak najlepszej pracy14. W przypadku\nbezrobocia frykcyjnego można mówić o bezrobociu „poszukiwaczy”. Zwykle\nszybko osiągają oni cel, ponieważ szukane miejsca pracy czekają na nich gdzieś\nw gospodarce. Natomiast w przypadku bezrobocia strukturalnego odpowiednich\nmiejsc pracy po prostu nie ma, mimo że istnieją inne, nieodpowiednie z punktu\nwidzenia poszukujących pracy. Kiedy kwalifikacje, miejsce zamieszkania i inne\ncechy pracowników nie pokrywają się zapotrzebowaniem przedsiębiorców,\npowstaje bezrobocie strukturalne. Dokładne rozmiary i skutki bezrobocia strukturalnego w konkretnych krajach i okresach są przedmiotem sporów między\nekonomistami. Częstymi powodami bezrobocia strukturalnego są postęp techniczny i gwałtowne zmiany popytu na rynku dóbr. Przykładem jest bezrobocie\nw rolnictwie i przemyśle spożywczym, spowodowane sezonowymi wahaniami\naktywności gospodarczej. Kontynuacją neoklasycznej teorii bezrobocia jest\nteoria naturalnej stopy bezrobocia M. Friedmana i E. S. Phelpsa, zakładająca\nsamoczynną równowagę w warunkach wolnej konkurencji na rynku pracy\nw wyniku zmian płac realnych.\nTeoria ta dopuszcza występowanie tzw. bezrobocia naturalnego w stanie\nrównowagi. W tym miejscu podkreślić należy, że teoria ta nie utożsamia stanu\nrównowagi ze stanem pełnego zatrudnienia. Jest to taki stan bezrobocia, który\nimplikuje istnienie i dający się utrzymać poziom produktu potencjalnego, czyli\ntaki poziom, w którym nie występuje tendencja do przyśpieszenia ani zwolnienia tempa inflacji15. Przyczyną tego typu bezrobocia są nie mechanizmy rynkowe lecz niedoskonałości i ograniczenia wynikające z ich funkcjonowania. Koncepcje rozwijające to zagadnienie zaliczane są do tzw. neoliberalnego nurtu\nekonomii, negatywnie nastawionego na działalność związków zawodowych\nPor., J. Unlot, Ekonomiczne problemy rynku pracy, Warszawa 1996, s. 42; także E.\nKwela, Teoria makroekonomii 1, Wydawnictwo UG, Gdańsk 1994, s. 72.\nW podręcznikach do makroekonomii ukazywane jest to na wykresach w relacji płace\n- ilość zatrudnionych, por. E. Kwela, Teoria Makroekonomii 1, wyd. Uniwersytetu\nGdańskiego, Gdańsk 1994, s. 73; Podstawy ekonomii, pod red. R. Milewskiego, PWN,\nWarszawa 2002, s. 544; P.A. Samuelson, W.D. Nordhaus, Ekonomia 2, PWN, Warszawa 2000, s. 137.\nB. Czarny, E. Czarny, R. Bartkowiak, R. Rapacki, Podstawy ..., op. cit., s. 391.\nPor. D.R. Kamerschen, R.B. McKenzie, C. Nardinelli, Ekonomia, Fundacja Gospodarcza NSZZ “Solidarność“, Gdańsk 1991, s. 146.\ni ingerencji państwa. Zjawisko bezrobocia występujące w rzeczywistości tłumaczy się ograniczeniami w swobodnym działaniu mechanizmu rynkowego na\nrynku pracy. Wśród neoklasyków panuje nadmierna wiara w skuteczne działanie mechanizmów rynkowych, a w szczególności mechanizmu płacowego. Krytykuje się ponadto tezę neoklasyków o odpowiedzialności związków zawodowych za ograniczanie mechanizmu płacowego i powstawanie bezrobocia 16.\nUjęcie Keynesistowskie (J. M. Keynes) nie podziela przekonania neoklasyków\no skutecznym działaniu mechanizmów rynkowych w gospodarce wolnorynkowej. Stoją oni na stanowisku, że w warunkach swobodnego działania mechanizmu rynkowego występuje tendencja do ustalania się nadwyżki podaży siły\nroboczej nad popytem, oznaczająca istnienie bezrobocia. Przyczyną tej tendencji upatruje się w niewystarczającym popycie na towary, jaki kształtuje się w\nwarunkach wolnorynkowej gospodarki.\nRysunek 2. Keynesistowski model rynku pracy z bezrobociem przymusowym\nFigure 2. Keyne’s model of labour market with forced unemployment\nŹródło: E. Kwela, Teoria ekonomii, wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk\n1994, s. 79\nSource: E. Kwela, Theory of Economics, Publishing House of the University of\nGdansk, Gdansk 1994, p. 79\nIstotą, jak wskazuje literatura17, rozumowania Kenesowskiego jest możliwość równowagi w gospodarce przy nie pełnym zatrudnieniu. Keynesiści od16\nPodstawy ekonomii, pod red. R. Milewskiego, Polskie Wydawnictwo Naukowe\nPWN, Warszawa 2000, s. 545.\nM. Blaug, Teoria ekonomii. Op.Cit., s.667.\nrzucają twierdzenie neoklasyków, że obniżki płac są w stanie pomóc w likwidacji bezrobocia18. Podstawowe twierdzenie keynesistowskiej teorii bezrobocia\nilustruje rys. 2. Przedstawione na rysunku symbole kolejno oznaczają: W - płace nominalne; L - bieżące zatrudnienie; LD - krzywa popytu na pracę; AJkrzywa potencjalnej podaży pracy; P*f(L) – funcja popytu na pracę w wartościach realnych L0 – poziom faktycznego zatrudnienia, przy limicie popytu efktywnego; L p -- pełne zatrudnienie przy stawce płac W0,; Odcinek AB- bezrobocie przymusowe. Ten pogląd wiąże się z uwzględnieniem cyklicznego rozwoju\ngospodarki. Dużemu spadkowi produkcji w czasach kryzysu towarzyszy wzrost\nbezrobocia. To powoduje dwa zjawiska. Pierwsze z nich to pojawienie się bezrobocia o charakterze innym niż definiowała myśl klasyczna (bezrobocie przymusowe). Drugie zaś to fakt, że w pewnych okresach gospodarka znajduje się\nprzed produktem potencjalnym. Dostosowanie się podaży pracy do popytu wymaga zawsze pewnego przepływu informacji między potencjalnymi pracodawcami a osobami poszukującymi pracy. Stąd też istnienie pewnej części nieredukowalnego bezrobocia. W zależności, bowiem od warunków, na jakich osoby\nzdolne do pracy i poszukujące pracy byłyby gotowe ją podjąć, trzeba odróżnić\nbezrobocie dobrowolne od przymusowego. Dla potrzeb analizy ekonomicznej, a\ntakże działań praktycznych bezrobocie podlega klasyfikacji. Przy tym na początku trafnym wydaje się wskazać na fakt, iż kryteria kwalifikacji do określonego typu bezrobocia są złożone i nie zawsze jednoznaczne. Bezrobocie dobrowolne występuje wówczas, gdy poszukujący pracy podjęliby ją jedynie przy\nwyższym poziomie płac realnych aniżeli aktualnie oferowany, natomiast przy\ndanym poziomie płac nie wyrażają zgody na zatrudnienie. W przeciwieństwie\ndo tego bezrobociem przymusowym określa się sytuację, w której poszukujący\npracy nie mogą jej uzyskać, pomimo iż przy danym poziomie płac realnych\nchcieliby ją podjąć. Jak z powyższego wynika, o uznaniu bezrobocia za dobrowolne decyduje każdorazowo ocena opłacalności podjęcia pracy przez bezrobotnego. Jest to w istocie ocena oparta na przesłankach całkowicie subiektywnych, toteż wynikająca z niej klasyfikacja bezrobocia może w konkretnym\nprzypadku być przedmiotem dyskusji19. Wielu ekonomistów uznaje bezrobocie\nfrykcyjne i strukturalne za odmiany bezrobocia dobrowolnego (naturalnego).\nInnymi słowy, naturalną stopę bezrobocia uważają oni za sumę stopy bezrobocia strukturalnego i stopy bezrobocia frykcyjnego.\nKlasyfikacje rodzajów bezrobocia pozwalają lepiej zrozumieć sytuację na\nrynku pracy. Duże bezrobocie frykcyjne i (lub) strukturalne może istnieć nawet\nwtedy, gdy rynek pracy jako całość jest zrównoważony (w sensie neoklasycz18\nPodstawy ekonomii, Op. Cit. , s.546.\nJ. Unlot, Ekonomiczne problemy rynku pracy, Warszawa 1996, s. 42.\nnym to znaczy występowania bezrobocia naturalnego). Przyczyną może być\nnp.: intensywny ruch ludności lub znaczne zróżnicowanie geograficzne struktury przemysłu. Ekspansywna polityka fiskalna (pieniężna) i zwiększenie zagregowanego popytu nie przyczynią się wówczas do uspokojenia sytuacji na rynku\npracy. Aby zmniejszyć bezrobocie, potrzebne są zupełnie inne działania, np.:\nnależy udoskonalać pośrednictwo pracy i organizować tanie kursy zawodowe\numożliwiające ludziom zmianę kwalifikacji. Odwrotnie, jeśli bezrobocie ma\ncharakter cykliczny programy przekwalifikowania bezrobotnych i dostarczanie\nim informacji o tym, jakich pracowników potrzebują przedsiębiorstwa nie przyniosą widocznego efektu. Skuteczne okaże się natomiast keynesowskie „nakręcanie koniunktury”. Zmienność bezrobocia jest spowodowana głównie cyklem\nkoniunkturalnym, który wyznacza wysokość bezrobocia keynesowskiego. Jednak również naturalna stopa bezrobocia nie jest stała. Przyczyną tego są zmiany\nwielkości bezrobocia frykcyjnego i strukturalnego wywołane długookresowymi\nprocesami demograficznymi, społecznymi a także zmianami struktury popytu20.\nKrótkookresowa Krzywa Phillipsa dowodzi, że wyższej stopie inflacji towarzyszy niższa stopa bezrobocia i odwrotnie. Sugeruje to, że możemy wybrać\nniższe bezrobocie za cenę wyższej inflacji lub odwrotnie”21.\nRysunek 3. Krzywa Philipsa\nFigure 3. Philips’curie\nŹródło: D. Begg, S. Fischer, R. Dornbusch, Ekonomia, Makroekonomia, Wydanie II\nzmienione, PWE, Warszawa 1997, s. 267\nSource: D. Begg, S. Fischer, R. Dornbusch, Ekonomics, Macroeconomics, Second\nEdition, PWE, Warsaw 1997, p. 267\nTamże, s. 393-394.\nBegg, Fischer, Dornbusch, op.cit., s.271\nWprowadzenie oczekiwanej stopy inflacji jako dodatkowej, poza nadwyżką popytu, zmiennej wyznaczającej stopę zmian nominalnych płac, implikuje,\nże zamiast jeden krzywej Phillipsa będziemy mogli wyznaczyć rodzinę krzywych, z których każda będzie związana z różną oczekiwaną stopą inflacji.\nKrzywa Phillipsa przedstawiona na rys. 3, obrazuje odwrotną zależność\npomiędzy wyższą inflacją a niższym bezrobociem. W latach 60-tych uważano,\nże stopie bezrobocia wynoszącej 2,5% towarzyszyłaby stopa inflacji równa 0.\nPodobnie jak na rys. 4 krótkookresowa krzywa przedstawia odwrotną zależność\nmiędzy bezrobociem a inflacją, istniejącą przejściowo, „gdy gospodarka dostosowuje się do zmiany popytu globalnego”. Przebieg tej krzywej zależy jednak\nod położenia punktu, w którym przecina ona pionową długookresową krzywą.\nPionowa długookresowa krzywa wskazuje, że gospodarka powróci ostatecznie\ndo naturalnej stopy bezrobocia U* i to niezależnie od tempa inflacji. Między\nbezrobociem a inflacją nie da się wybierać w długim okresie. Krótkookresowa\nkrzywa PC1 obrazuje z kolei opisany powyżej proces dostosowawczy w krótkim\nokresie. Wysokość jej położenia zależy zarówno od tempa inflacji, jak również\nwzrostu ilości pieniądza w ujęciu nominalnym w sytuacji równowagi długookresowej – ilustruje to punkt E na długookresowej krzywej Phillipsa. Punkt ten\noznacza tempo wzrostu podaży pieniądza oraz stopę inflacji, które odpowiadają\nRysunek 4. Długookresowa i krótkookresowa krzywa Philipsa\nFigure 4. Philips long-term and short-term curve\nzmienione, PWE, Warszawa 1997, s. 271\nEdition, PWE, Warsaw 1997, p. 271\nW latach 60. i 70. XX w. wielu ekonomistów wierzyło, że relacja ta ma\ncharakter uniwersalny i jest rodzajem prawa ekonomicznego. W efekcie tych\npoglądów rządy wielu państw decydowały się w tym czasie na celowe utrzymywanie wysokiej stopy inflacji w imię zmniejszania bezrobocia. Wśród szkól\nekonomicznych dyskusja wokół roli państwa w gospodarce toczy się bardzo\ndługo, a początki jej datują się co najmniej od działalności Adama Smitha. Od\ntego czasu dyskusja ta pod naporem bieżącego przebiegu procesów gospodarczych często zatracała swój abstrakcyjny i filozoficzny wymiar i zdążała\nw kierunku godzenia dwóch przeciwstawnych tendencji, które niejako od zawsze jej towarzyszyły. Pierwsza z nich polegała na faworyzowaniu bądź to rynku\nbądź państwa, druga na wyszukiwaniu ich słabych stron i eksponowaniu zawodności działania.\nKształtowanie się bezrobocia i zjawisk inflacyjnych w\nwybranych krajach europejskich\nPowstaje ważne pytanie, czy można empirycznie zweryfikować poglądy\nprezentowanych ekonomistów. Mimo posiadania przez naukowców bogatego\ninstrumentarium weryfikacji, jest to niezmiernie trudne. Dlatego prezentowane\nponiżej przykłady kształtowania się dyskutowanych kategorii, nie są, w intencji\nautorów, przyczynkiem do próby weryfikacji teorii.\nRysunek 5. Dynamika stopy bezrobocia i stopy inflacji w Wielkiej Brytanii,\nw latach 2000-2007\nFigure 5. Dynamics of unemployment rate and inflation rate in Great Britain in the\nyears from 2000 to 2007\nŹródło: http://www.money.pl/gospodarka/unia- europejska\nSource: http://www.money.pl/gospodarka/unia- europejska\nStanowią jedynie przykład, iż kategorie te we współczesnych gospodarkach\nkrajów europejskich nie są kategoriami czysto teoretycznymi, ale dotykają społeczeństw. Jako przykładowe gospodarki wybrane zostały Wielka Brytania\ni Niemcy. Dynamikę relacji bezrobocia i inflacji w Wielkiej Brytanii zaprezentowano na rys. 5.\nKształtowanie się tych dwu funkcji wskazuje, że istnieje w praktyce współzależność pomiędzy inflacją a bezrobociem, z wyjątkiem okresu 2006 - 2008,\nspadkowi bezrobocia towarzyszył wyższy poziom inflacji. Dodatkową informację prezentuje literatura przedmiotu, wskazując na cech morfologiczne fluktuacji gospodarczych w gospodarce Wielkiej Brytanii. Dowodzą one, że w części\nomawianego okresu (badanie prowadzono za okres 1970 - 2004)23 wystąpiły\nw tym kraju 3 pełne cykle koniunkturalne.\nRysunek 6. Kształtowanie się inflacji i bezrobocia w Niemczech\nFigure 6. Inflation and unemployment in Germany\nW odniesieniu do PKB cykle te trwały ok. 6- 7 lat a fazy wysokiej koniunktury były dłuższe aniżeli niskiej. Przy tym wskazać należy, iż okres 2000\nR. Barczyk, L. Kąsek, M. Lubiński, K. Marczewski, Nowe oblicza cyklu koniunkturalnego, PWE, Warszawa 2006, s. 176.\n– 2004 cechuje faza wzrostowa. Prezentowane dane wskazują, że istnieje\nw okresach spadku aktywności wyrażonej PKB, bezrobocie o charakterze innym niż naturalne, oraz że wyższy poziom inflacji zmniejsza ten poziom bezrobocia, w latach 2002 - 2004 spadło ono z 5,1% do 4,7%, podczas gdy stopa\ninflacji wzrosła z 1,4% do 2,0 %. Wymienione wzajemne relacje w gospodarce\nNiemiec zaprezentowano na rys. 6 Kraj ten wykazywał oscylacje cykliczne w\nlatach 1970 - 2004. Cykle koniunkturalne w tej gospodarce trwały 7 - 10 lat. Ich\ncechą było zjawisko dłuższych faz wzrostu24. Faza spadkowa przypada na okres\n2000 - 2003. Jeśli porównać te dane, wówczas nasuwa się refleksja o relacji\npomiędzy stopą bezrobocia i stopą inflacji. Co przedstawia poniższy rysunek.\nRysunek 7. Krzywa Philipsa we współczesnej gospodarce Niemiec\nFigure 7. Philips curve in the present German economy\nPrzedstawione dane potwierdzają krótkookresową zależność pomiędzy stopą inflacji i stopą bezrobocia. Nie wskazują, obydwu przypadkach, powrotu do\nwyższej inflacji i wyższego bezrobocia.\nPor. Tamże, s.170-= 171.\nZałożenia nurtu „Racjonalne oczekiwania” podstawą\nteoretematu Nowej Ekonomii Klasycznej\nTeoria racjonalnych oczekiwań zaprezentowana została po raz pierwszy\nw 1961 roku w publikacji J.F. Mutha. Pojawiła się ona jako kolejna szkoła ekonomiczna, która miała duży wpływ na kształt polityki gospodarczej to tzw.\nszkoła racjonalnych oczekiwań (lub nowa ekonomia klasyczna. Rozwinęła się\nw latach 70-tych, kiedy keynesowski model polityki gospodarczej okazał się\nmało skuteczny przy rozwiązywaniu problemów makroekonomicznych. Wówczas kilku ekonomistów - R. E. Lucas, T. J. Sargent i N. Wallace (również Noblistów) uznało że podmioty ekonomiczne formułują swoje oczekiwania na\npodstawie dokładnie takich samych informacji, jaka jest dostępna dla czynników kształtujących politykę i wobec tego działają tak, aby zneutralizować systematyczne próby ingerowania w gospodarkę.\nW rezultacie podmioty gospodarcze imitują rynek formułując swoje programy cen, w taki sam sposób, w jaki rynek wyznacza faktyczne ceny. Nie wynika z tego, że oczekiwania te są bezbłędne. Zdolność przewidywania nie jest\noczywiście doskonała, ponieważ gospodarka narażona jest na różnego typu\nwstrząsy. Niewiele jest jednak zmian których podmioty gospodarcze nie są\nw stanie antycypować i zneutralizować.\nSzkoła racjonalnych oczekiwań tym różni się od monentaryzmu, że inaczej\nwidzi rolę państwa w gospodarce, gdyż dopuszcza jego działania poprzez zarówno oddziaływanie na rynek pieniężny, jak również równoważenie budżetu,\nsterowanie wydatkami rządowymi i cele realnego kursu walutowego. Krytycy\ntej teorii kwestionują racjonalne oczekiwania jako wiarygodny model zachowania przedsiębiorstw, twierdząc na podstawie badań empirycznych, że nie\nwszystkie podmioty zachowują się w pełni racjonalnie oraz że wiele z nich popełnia cyklicznie te same błędy. Wynika to z faktu, że podmioty na ogół w\noptymalny sposób wykorzystują tylko część dostępnych informacji. Zwraca się\nteż uwagę na to, że nawet przy zachowaniu w pełni racjonalnym istnieje miejsce dla aktywnej roli polityki porządku, gdy cenowe i popytowe mechanizmy\ndostosowawcze nie zadziałają na czas.\nTeoria racjonalnych oczekiwań głosi, że podmioty gospodarcze podejmują\nswoje decyzje w oparciu o wszystkie dostępne informacje o aktualnych uwarunkowaniach ekonomicznych oraz o potencjalnych skutkach tych decyzji. Posiadają również umiejętność wyciągania wniosków ze zdarzeń w przeszłości, co\npozwala im przewidywać możliwe scenariusze wydarzeń w przyszłości.\nTwórcy tej teorii upatrywali niedopracowanie modelu Keynesa w potraktowaniu oczekiwań podmiotów gospodarczych jako wielkości egzogenicznych,\nczyli będących poza gospodarką. Powodowało to niepełny obraz gospodarki,\ngdzie widoczne są tylko konsekwencje zmian oczekiwań, a nie ich przyczyny.\nW opinii przedstawicieli szkoły racjonalnych oczekiwań polityka stabilizacyjna\noparta na takim modelu prowadziła tylko do wzrostu inflacji.\nTeoria racjonalnych oczekiwań poddaje w wątpliwość skuteczność angażowania się polityki gospodarczej w dynamizowanie wzrostu gospodarczego,\ngdyż państwo nie ma wpływu na trwały wzrost zatrudnienia lub produktu.\nTwórcy tej teorii posuwają się w swoich poglądach jeszcze dalej - uważają, że\nprzeciwdziałanie recesji i bezrobociu poprzez stosowanie aktywnej polityki\nfinansowej nie przynosi efektów, a pojawienie się bezrobocia nie wynika z niedostatecznego popytu. W myśl założeń tej szkoły ekonomicznej nie istnieją\npodstawy do sądów, że w krótkim okresie istniej zamienność pomiędzy inflacją\na bezrobociem. Oddziaływanie na zmniejszenie bezrobocia natychmiast stabilizuje gospodarkę na wyższym poziomie inflacji, a bezrobocie wraca do stanu\nSzkoła racjonalnych oczekiwań sugeruje, że państwo powinno dążyć do\nutrzymania stabilności cen oraz działać po podażowej stronie gospodarki, jednocześnie zastrzegając, że nie powinno to zachodzić przy użyciu bezpośrednich\ndecyzji podmiotów rządowych, lecz dzięki wypracowanym regułom, do których\npodmioty gospodarcze będą miały zaufanie. Na tej podstawie twórcy teorii racjonalnych oczekiwań uważają, że:\n• aktywna polityka stabilizująca dynamikę wzrostu produktu nie jest skuteczna, ponieważ państwo nie ma możliwości trwałego oddziaływania\nani na wzrost zatrudnienia ani na wzrost produktu;\n• oparcie polityki gospodarczej na przypadkowych zmianach generowanych przez rząd byłoby niekorzystne dla gospodarki, powodowałoby\nprzypadkowe zmiany wielkości realnych, które prowadziłyby do zwiększenia niepewności w gospodarce;\n• brak pozytywnych trwałych rezultatów decyzji polityki gospodarczej,\nwiedzie do wniosku, ze również przeciwdziałanie recesji jak\ni bezrobociu poprzez stosowanie aktywnej polityki finansowej jest nieefektywne, a skoro bezrobocie powstaje, to znaczy że nie wynika\nz niedostatecznego popytu;\n• nieskuteczność stosowanych instrumentów przez politykę ekonomiczną\nodnosi się zarówno do polityki finansowej jak i monetarnej. Wobec tego\nstosowanie każdej z nich może zwiększyć wahania przyrostu produkcji,\nale nie jej naturalny poziom;\n• polityka ekonomiczna państwa powinna przyczyniać się do stabilności\ncen i oddziaływania na podażowe uwarunkowania gospodarki. Oddziaływanie to powinno polegać nie na decyzjach bezpośrednich, podejmo-\nwanych przez rządy, a na wypracowanych regułach, które będą wiarygodne dla podmiotów gospodarczych.\nOczywiście gdy oczekiwania podmiotów gospodarczych w krótkich okresach nie są racjonalne, to polityka stabilizacyjna może się okazać skuteczna\nrównież przy pełnej elastyczności cen. Z dotychczasowych rozważań wynika,\nże osią sporu między przedstawionymi szkołami jest ich stosunek do skuteczności polityki stabilizacyjnej.\nPojawienie się nowej ekonomii klasycznej i jej relatywnie wysoki stopień\nakceptacji w środowisku naukowym, a także jednoznaczne uznanie za ważny\nobszar paradygmatu i składnik nurtu głównego , wydaje się być świadectwem\nnarastania tendencji liberalnych w społeczeństwach. Tam bowiem rodzi się\nzapotrzebowanie na określony kierunek badań naukowych. Pojawienie się tej\nszkoły na firmamencie nauk ekonomicznych uznać trzeba za trafne wyjście\nnauki naprzeciw zapotrzebowaniu praktycznemu. Nurt „Racjonalnych oczekiwań” początkowo plasował się na obrzeżach paradygmatu neoklasycznego nurtu ekonomii, w szczególności utożsamiany był ten nurt z odgałęzieniem monetaryzmu25, niektórzy ekonomiści łączą go z amerykańskim nurtem postkeynesizmu włączając w jego środowisko F. Modiglianiego26. Współcześnie opisywany\njest ten nurt jako „Nowa klasyczna szkoła” w makroekonomii27. Dokonując\npróby ocen tej szkoły myślenia ekonomicznego wskazuje się na istotne jej zasługi dla rozwoju współczesnej makroekonomii. Za podstawowe zasługi uznaje\nsię: Jednoznaczne określenie tempa dostosowań płac i cen – ekonomia klasyczna nie dawała jasnego określenia długości okresu dostosowań tych dwu zmiennych- w tym przypadku, przedstawiciele tej szkoły uznają, iż jest mto proces\nprawie natychmiastowy. Oznacza to równocześnie potwierdzenie neoklasycznej\nhipotezy o równości faktycznej stopy bezrobocia stopie naturalnej28.\nOpierając się na dwóch hipotezach: efektywnego działania rynków i racjonalnych oczekiwaniach podmiotów gospodarczych, tą drugą hipotezę opracowano na miarę teorii naukowej. Pierwsza była znana już klasycznej ekonomii.\nPrzedstawiciele nowej makroekonomii stali kolejnymi krytykami w sporze\nPor. W. Stankiewicz, Historia myśli ekonomicznej, PWE, Warszawa 2000, s. 411412.\nPor. H. Landreth, D.C. Colander, Historia myśli ekonomicznej, PWN, Warszawa\n1997, s. 692-693.\nPor. D. Beggt, S. Fischer, R. Dornbusch, Makroekonomia, PWE, Warszawa 2007, s.\nPor. Tamże, s. 391.\no miejsce i rolę państwa w gospodarce rynkowej. Za ich przyczyną w środowisku naukowym zbudowany został system ekonomiczny opierający się na tradycjach walrasowskiej teorii równowagi, czyli skupiający zasadniczą uwagę na\nzagadnieniach makroekonomicznych, ale nie pomniejszający znaczenia zagadnień mikroekonomicznych. Ich sformułowania dotyczące racjonalnych oczekiwań ogranicza zasadność stosowania polityki fiskalnej i pieniężnej do pobudzania aktywności gospodarki, bowiem zarządzanie popytem za pomocą tych polityk jest nie skuteczne. W konsekwencji, przedstawiciele tej teorii w pewnym\nsensie eliminują ryzyko podejmowania decyzji w polityce gospodarczej.Jednak\ndziałalność praktyczna w Unii Europejskiej jako całości ( Strategia Lizbońska)\ni w krajach stowarzyszonych a także w dociekaniach naukowych, rozwija się\nkierunek nazywany ekonomią społeczną i mikroekonomią bezrobocia ukierunkowany na włączenie sektora publicznego (głównie samorządowego)29 dla\nograniczania bezrobocia frykcyjnego i strukturalnego, przyjmującego często\npostać wykluczenia społecznego. Oznaczać to może, że te typy bezrobocia nie\nzawsze są dobrowolne i naturalne.W trwającej dyskusji, teza o nieskuteczności\npolityki ekonomicznej, sformułowana przez tę szkołę jest wysoce stanowi obszar częstej krytyki, bo nawet jeśli uzna się, że podmioty gospodarcze formułują\nswe oczekiwania w sposób racjonalny, to i tak istnieje znaczne pole do aktywnej polityki państwa w warunkach, gdy popyt i ceny nie dostosowują się w sposób natychmiastowy.\nInformacja o stanie i kierunkach rozwoju w Polsce przedsiębiorczości społecznej,\nMinisterstwo Pracy i Polityki Społecznej, Warszawa 2008.\n1. Barro R. J., Makroekonomia, PWE, Warszawa 1999.\n2. Barczyk R, L. Kąsek, M. Lubiński, K. Marczewski, Nowe oblicza cyklu koniunkturalnego, PWE, Warszawa 2006.\n3. Begg, Dornbush, Fischer, Makroekonomia, PWN, Warszawa 1997.\n4. Fiedman M. (1968) Money: Quantity Theory, w D.Sills(red.) The International Encyclopedia of the Social Sciences, Macmillan Free Press,\n5. Informacja o stanie i kierunkach rozwoju w Polsce przedsiębiorczości\nspołecznej, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, Warszawa 2008.\n6. Kamerschen D.R,. McKenzie R.B, Nardinelli C., Ekonomia, Fundacja\nGospodarcza NSZZ“Solidarność“, Gdańsk 1991.\n7. Kulczyński G., K. Strzała, Krzywa Phillipsa w Polsce –mit czy fakt?,\nUniwersytet Gdański. www.uni.torun.pl.\n8. Nasiłowski M., System rynkowy, PWN, Warszawa 1996.\n9. Phelps E.S. Phillips Curves, Expectations of Inflation and Optimal Unemployment Over Time, Economica, August 1967.\n10. Phillips A.W. the Relation Between Unemployment and the Rate of\nChange of Money Wage Rates in the United Kingdom, Economica,\n11. Podstawy ekonomii, pod red. R. Milewskiego, Polskie Wydawnictwo\nNaukowe PWN, Warszawa 2000.\n12. Pollok A., Inflacja w teorii ekonomii: pomocnicze materiały dydaktyczne. PWN, Warszawa 1998.\n13. Rowthorn R., Conflict Inflation and Money, Cambridge Jurnal of Economics, September 1977.\n14. Santomero A.M., i Seater J.J., The Inflation- Unemployment Trade-Off,\nA Critique of the Literature, Jurnal of Economic June 1978.\n15. Unlot J., Ekonomiczne problemy rynku pracy, Warszawa 1996\n16. Urbaniak P., Ekonomia. Wydawnictwo eMPi, Łódź 1991.\n17. Weintraub S., Keynes, Keynesians and Monetarists, University of\nPennsylvannia Press 1978, Polityka gospodarcza pod redakcją Bolesława Winiarskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006.\nTHE MODERN ECONOMIC THEORIES ON\nREDUCING THE UNEMPLOYMENT IN AN\nThe controversies on the dependency between the inflation and the unemployment\nare one of the most famous macroeconomic relationship. The curve had been derieved\nfrom a statistical analysis carried out by A.W. Philips concerning the topic of dependencies between the unemployment and the nominal wages rates in Great Britain during the\n1861-1957 period. The presented dependency has been widely criticised. One of the\neconomical stream that had undertaken the criticism of the mentioned regularity of this\nrelationship was the strand of the ”rational expectations”. This had brought a suprise to\nthe economists. In the scope of schools and streams it could not match points of the\nparadigms. Nowadays it is included in the neoclasicism stream of the economics under\nthe name of new classical economics, new classical macroekonomics or the school of\nthe rational expectations. The content of the paper presents main areas of the criticism\nof the inflation and the unemployment dependance by Keynes's school. It shows actual\nrelations of this area in a modern economy with the referance to selected European\nUnion countries. We simultaneously seek for an answer on what was the basis of such\na dynamic switch in the economical streams from the margin of neoclasicism to its main\nKey words: inflation, unemployment, Philips’ curve, rational expectations.


Obecnie jeszcze dobrze kobiet planuje się na zakup przez Internet, w ostatnim także na raty, szczególnie jeśli nie są one oprocentowane. Zazwyczaj klientami różnych skwerów handlowych i biznesów ze sprzętem elektronicznym są osoby fizyczne. Zawsze pewnie się zdarzyć, że będą z takiej oferty posiadać oraz ci, którzy powodują działalność gospodarczą. Traktuje to siedzenie w czasie, gdy firma wkracza na sektor dodatkowo w klubie spośród ostatnim trzeba odpowiednio wyposażyć lokal, w jakim istnieje ona reprezentowana. Inną formą jest z organizacji ta, kiedy biznesmen stoi się płatnikiem VAT. Taka ewentualność ma znaczenie, gdy przedsiębiorca przekroczy minimalny próg finansowy, jaki jest narzucany dopiero co powstałym firmom, kiedy również ostatnim z ważniejszym stażem. Dla innowacyjnych firm ten zakres finansowy związany z rocznymi zyskami netto jest gorszy, niż dla przedsiębiorstw dwu i kilkuletnich.\nNiemniej kiedy ten zakres zostanie przekroczony, przedsiębiorca musi wyposażyć własną reputację w kwotę fiskalną. Stanowi wtedy potrzeba, gdy biznesmen zatrzymuje się płatnikiem VAT, a wraz z taką potrzebą pojawiają się niestety dodatkowe koszty. Co prawda można dostrzec, że Urząd Skarbowy będzie mógł dać połowę kwoty, która stała oddana na zakup takiego urządzenia. Jednak trzeba pamiętać tę myśl, że nie będzie ostatnie cena większa niż 700 złotych. Pewno się więc zdarzyć, że zwrot, który osiągnie przedsiębiorca nie będzie gwoli niego w sumie satysfakcjonujący. Do takiej form wykazuje nie dopiero wtedy, gdy wybrane przez niego wyposażenie jest przyjemne, lecz też to, jak musi wyposażyć swój dom w mało kas fiskalnych.\nKasy fiskalne nowy sącz oferują i zakup urządzenia na części. Takie rozwiązanie zajmuje się dużą popularnością przede wszystkim dla tych, którzy pragną urządzeń bardziej rozwiniętych technologicznie. Zawsze bowiem powinien pamiętać o tym, iż taki sprzęt musi pełnić pewne wymagania, czyli po nisku być wcale dobrany do potrzeb powstających z wiedzenia konkretnej działalności. Potrafi się też zdarzyć tak, że przedsiębiorca zakupi samą z najważniejszych kas, a później okaże się, że równie dobrze sprawdziłaby się taż o połowę tańsza. Zanim więc odbędzie się wyboru i sfinalizuje umowę na wybrany model kasy, warto dobrze przestudiować ofertę sklepów. Nawet jeśli bierze się takie dania przez Internet, nie wystarczy przyjrzeć się dostępnym zdjęciom. Najważniejsze są bowiem parametry techniczne, natomiast gdyby woli się kupić takie urządzenie na raty, to wyjątkowo wybór banku a czas liczenia na wykonanie całej procedury.\nZakup samochodu ze srodkow unijnych


Rolnicy nie mogą wjechać w pole przez braki paliwa - Wieści Rolnicze\nZ uwagi na kolosalne podwyżki cen oleju napędowego rolnicy chcą wyższego zwrotu akcyzy.\n3,50 zł zwrotu akcyzy do litra oleju napędowego?\nZ taką sugestią wystąpiła Świętokrzyska Izba Rolnicza. W jej opinii wysokość zwrot akcyzy nie jest adekwatna i już nie będzie w stosunku do ceny paliwa, jaka jest na rynku, dlatego jej zdaniem potrzebne są wyższe dopłaty. Samorząd rolniczy proponuje, by dopłata wynosiła 3,00-3,50 zł do 1 litra oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej.\nProducenci rolni nieustannie zgłaszają kłopoty z dostępem do paliwa rolniczego. W wielu regionach Polski zakup oleju napędowego w hurcie jest po prostu niemożliwy. Dlatego apele związane z interwencją w tym temacie ministra rolnictwa Henryka Kowalczyka ponowiła Krajowa Rada Izb Rolniczych.\n- W związku z otrzymaną informacją z MRiRW, że wspomniane przez nas braki i ograniczenia w dostępie do paliwa miały charakter przejściowy – 10 marca 2022 r. zarząd Krajowej Rady Izb Rolniczych ponownie wystąpił do Wicepremiera, Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o zdecydowaną interwencję w tej sprawie - czytamy w komunikacie samorządu rolniczego.\nIzby rolnicze dalej podają, że rolnicy cały czas mają trudności z zakupem oleju napędowego. Indywidualni odbiorcy-rolnicy, którzy zaopatrują się hurtowo w paliwo u dostawców, otrzymują informacje o wstrzymaniu dostaw.\n- Dzwonię codziennie na stację paliw i pytam o możliwość zakupu oleju w hurcie. Słyszę tylko, że mam jutro wykonać do nich telefon. A przecież teraz potrzebujemy paliwa do roboty w polu - mówi pan Zbyszek, rolnik z Wielkopolski.\nSytuacja jest na tyle kuriozalna, że niektóre mniejsze stacje paliw zaopatrują się w benzynę i olej napędowy na stacjach konkurencji. Dodatkowo dochodzi do procederu sprzedaży paliwa rolnikom po wyższej cenie przez kierowców ciężarówek.\nStawka za olej napędowy w hurcie w środę, 9 marca przekroczyła poziom 8,30 zł za litr. W tym tygodniu mogliśmy obserwować ogromne podwyżki cen, wynoszące nawet złotówkę.\nRolnicy chcą tankować do beczek i kanistrów\nSamorząd rolniczy zwrócił się także z prośbą o umożliwienie rolnikom tankowania paliwa do kanistrów i beczek przeznaczonych do magazynowania paliwa.\n- Mając na uwadze wprowadzone limity na stacjach benzynowych, samorząd rolniczy wniósł także do premiera o umożliwienie rolnikom dokonywania zakupu oleju napędowego zarówno do kanistrów, jak i beczek z przeznaczeniem na magazynowanie paliwa oraz zwiększenie limitu zakupu. Niejednokrotnie zdarza się bowiem, zwłaszcza w przypadku małych gospodarstw rolnych, że do prac polowych używane są ciągniki o małej mocy, co oznacza jednocześnie mały (ok. 50l) zbiornik paliwa. W związku z czym, ograniczona pojemność tankowania paliwa zmusza ich do pokonywania tej trasy kilkukrotnie, co z ekonomicznego punktu widzenia jest nieuzasadnione - tłumaczy samorząd rolniczy.\nCzytaj także: Zwiększono limity tankowania paliwa do ciągników\nbraki paliwa rolniczego


Prezenty urodzinowe – elegancja jest w modzie | Twoje Wybory\nPrezenty urodzinowe – elegancja jest w modzie\nTwoje Wybory\t09 AM | 03 Kwi\nŚwiętowanie urodzin to wspaniała okazja, by dać wyraz naszej relacji z solenizantem. Bez względu na to, czy pozostajemy w dobrym kontakcie czy też raczej czas spowił relację kruchością, prezent, który ucieszy solenizanta, będzie świadectwem względów, jakimi go darzymy. Jednocześnie, dobrze jest dołożyć starań, aby doskonała szansa nie okazała się deklaracją pogorszenia stosunków – w postaci nietrafionego prezentu.\nTo odwieczne wyzwanie, któremu przychodzi stawiać czoła za każdym razem, gdy nadarza się okazja do świętowania, czasem może sprawiać przyjemność, czasem raczej niemały frasunek. Najważniejsze jednak, aby w efekcie przyniósł zadowolenie osoby obdarowywanej.\nOdwieczne dylematy i ich stałe remedia\nNawet mistrzowie empatii nierzadko mogą borykać się z brakiem pomysłu, co sprezentować solenizantowi, wziąwszy pod uwagę by się nie powtarzać – niespodzianka jest bowiem kolejnym walorem dodanym prezentu. Na szczęście, pomimo bogactwa różnorodności, istnieją pewne uniwersalia, łączące wszystkich ludzi. Jednym z takich jest ponadczasowa klasyka: wdzięk, subtelność, szyk, dystynkcja.\nPrezenty okazjonalnie tylko nie prezentują jakiejkolwiek z tych cech, kosztem humoru – jednak i ten można przemycić w towarzystwie elegancji, bez obaw o urażenie kogokolwiek, kto nie znałby się nadto na żartach.\nKwiaty, czekoladki, perfumy, alkohole – dotykają zmysłów, których samo pobudzenie wprawia w lepsze samopoczucie. Starannie dobrane, mogą wyrażać dobrą znajomość bliskiej nam osoby, pochlebić jej szykownością prezentu, a nawet zadziwić.\nPerełki klasycznej elegancji\nWśród kwiatów prym elegancji można by przypisać w pierwszej kolejności różom: czerwonym, różowym, białym – w zależności od więzów, symbolizujących miłość, wdzięk czy wierność. Dla panów, może popularniejszą alternatywą są szlachetne trunki lub czekoladki – i tu należy przemyśleć stosowność wyboru, aby zrobić to z taktem i uniknąć zakłopotań czy nieprzyjemności.\nPerfumom, oprócz ich symboliki drogocenności i dobrobytu, można nadać nutkę spersonalizowania – ważne jednak, by nadal oscylować w nie narzucających się tonach – wśród obfitości zapachów, również można wyróżnić flakoniki pełne elegancji. Tak na przykład, w swojej prostocie zamknięty można znaleźć Orient: Armani Code dla mężczyzn, dla kobiet – Armani Mania; eleganckie i niekrzykliwe, a jednocześnie dojrzałe w swojej wartości.\nNależy wziąć pod uwagę, że prezent, oprócz wartości samej w sobie, może odzwierciedlać czas i wysiłek włożony w wymyślenie, zrealizowanie oraz zapakowanie. Warto nie zapominać o tym ostatnim i przygotować się odpowiednio wcześniej, aby ostateczny efekt dał poczucie zadowolenia z dołożenia wszelkich starań – nawet jeśli nie zostanie to\nskomplementowane, nie pozostanie to niezauważone.\nDoskonałość zawsze na horyzoncie\nPodarunki uświetniają doroczne okazje, więc nigdy nie jest za późno, aby doskonalić się w sztuce obdarowywania i bycia obdarowywanymi. Sekret, być może, tkwi w – wieloaspektowym – nieustannym poszukiwaniu złotego środka. Przede wszystkim jednak, wypatrujmy radości solenizanta, a prezenty niech wskazują na wspaniałe okazje i bliskich, bez których świętowanie nie byłoby możliwe.


Osobowość prawna określa zdolność osób prawnych do bycia podmiotem\nDodane: 06-06-2020 06:15\nPrawo zawiera wiele różnych pojęć, które są potrzebne do właściwego funkcjonowania państwa. Jednym z takich pojęć jest określenie osobowości prawnej. Osobowość prawna określa zdolność osób prawnych do bycia podmiotem\nPielęgnacja i naprawa skór. Co i jakArtykuł o jedzeniuTechnicznie - co warto wiedzieć o mechaniceCzysty dywan - nieosiągalne?Bądź pięknaWirtualne biuro - fakty i korzyściTransport osobowy na przykładzie taksówkiPrawo terazGeodezyjne sprawyDruk i reklamaSzybalski-stomatologia.plSklepy z odżywkami i same odzywkiO energii słońca i pozyskiwaniu z niej energii: fotowoltaika Can you buy us auto parts on a commercial Sunday? Pipes, plumbing and plumbersDeszczówka to skarbWielki mały problemOutsourcing bhpStomatologicznieO samochodowych myjniachO stylowych wnętrzachO pracy hostessyKilka słów o ortopedach i leczeniu urazów myjnia samoobsługowa cenaOprogramowanie dla firmO jednorazowej odzieży medycznejCzy można kupić suanę w niedzielę nie handlową?Ciepły dom - zadbaj o toChcesz wiedzieć więcej o prawie?


Co Ja Plotę?: Chłopięca deska\nCałkiem niedawno urządziłam sobie, jak zawsze, zupełnie nieodprężającą kąpiel. Oczywiście tradycyjnie, po kilku minutach usłyszałam pukanie do drzwi. A to ciekawe, któż to może być?... Nikt inny, jak Duża J, którą nagle przypiliło i KONIECZNIE musiała skorzystać z toalety. Wpadła więc jak burza, zdarła z siebie ubrania i westchnęła z ulgą.\n- Oooo jak dobrze - powiedziała- tak mi się chciało siku, że usiadłam na chłopięcej desce.\nNa moment zagrzały mi się wszystkie zwoje mózgowe...\n- To my mamy taką deskę?- zapytałam.\n- No tak, zobacz - powiedziała i spojrzała na mnie, jakbym zapytała się, czy woda jest mokra.\nUniosła klapę sedesu:\n- To jest twoja - wskazała na normalną deskę - ta różowa w misce - zademonstrowała swoją małą nakładkę na sedes - jest moja, a ta - uniosła wszystko, pokazując goły, ceramiczny fotel kloaczny - jest taty! i widziałam też - tu z pełną powagą i nieco przyciszonym głosem - jak kiedyś tata siedział na twojej desce mamo.\n"Cóż za zbrodnia" - pomyślałam śmiejąc się w duchu. Okej, to jestem mądrzejsza o kolejną rzecz :) Jak kiedyś pisałam - człowiek całe życie się uczy :) . Swoją drogą, muszę powiedzieć mojemu M ( jakby przypadkiem nie wiedział :-P ), że może siadać na babskiej desce...jeżeli nie będzie to dla niego ujmą ;)\nAutor: Co Ja Plotę? o 13:34\nRadosław Jurczak 24 lutego 2014 13:49\nach ta Jula musiała zdradzić mój kiblowy sekret :)\nashalternativeworld 24 lutego 2014 16:19\nmistrzyni ciętej riposty ; )\nbaciallius 24 lutego 2014 19:58\nbauahhahah w zyciu bym na to nie wpadła..., ide zaznaczyc podzial deskowy :)


-Witam pani Haniu, co pani taka zadumana?\nProblem mam sąsiedzie no i wątpliwości mnie nękają.\n- Co pani Hania znowu zmalowała?\nA, tam znowu. Sąsiad to tak mówi jakbym codziennie wpadki miała.\nCzłowiekiem jestem, nie? A błądzić jest sprawą ludzką jak mawiają.\n- No to niech Hania sobie ulży i powie co tym razem zbroiła.\nZaraz zbroiła! Roztargniona jestem sąsiedzie, panu się to nie zdarza?\n- No, jak. Pewnie. Ostatni raz jak się z moją żeniłem.\nNiech już pani Hania opowiada!\nA bo to było sąsiedzie tak.\nRzadko wychodzę z domu, zasiedziałam się tak jakoś ale to lenistwa.\nNic tylko ogród i ogród. Jakoś do ludzi mnie nie ciągnie.\nMąż namówił mnie na wyjazd do miasteczka. No, dobrze. Poświęcę się , pomyślałam.\nJesteśmy w tym miasteczku, idziemy spacerkiem i nagle zobaczyłam kieckę. Sąsiad chłop to nie rozumie ale to była miłość od pierwszego wejrzenia.\nStałam przed tą wystawą i stałam, gapiłam się dobrą chwilę i zadecydowałam. Kiecka MUSI być moja. Bez odwołania. Ruszyłam przed siebie , wzięłam męża pod ramię i wytoczyłam cały arsenał argumentów dlaczego kieckę tę powinnam mieć i lekkim słowem rzuciłam parę propozycji spędzenia miłych chwil kiedy już będę w nią ubrana lub wręcz przeciwnie.\n-Też mi nowina. Moja żona co jakiś czas wyprawia takie sztuczki a ja głupi daję się na to nabrać. I co mąż na to?\nNo właśnie sąsiedzie- nic. Szedł ze mną, słowem się nie odezwał. Trochę mnie to zmartwiło, popatrzałam na niego i….\nObcego faceta trzymałam pod rękę, sąsiedzie! Mój mąż stał parę metrów od nas i śmiał się całą gębą. Myślałam, że szlag mnie trafi!\n- No co też Hania , swojego męża nie poznała?\nWidzi sąsiad, tak byłam zajęta tym oglądaniem kiecki, że nie zauważyłam jak mąż poszedł sobie dalej. Złapałam co miałam pod ręką czyli obcego faceta, przyczepiłam się do niego jak pijawka i składałam mu wielce nieprzyzwoite propozycje. Pewnie trochę się zdziwił ale nie protestował. Musiał mieć niezły ubaw. Szarmancko podprowadził mnie do mojego kontraktowanego i powiedział:\n-Pan kupi żonie tę kieckę. Po tym co obiecywała w geście wdzięczności, sam bym ją kupił i jeszcze buciki dorzucił.\n-Jajco sąsiedzie! Kieckę dostałam, buciki też, nawet na waciki fundusze się znalazły ale nie wiem dlaczego mąż już ze mną do miasteczka nie chce jeździć.\nDomator się z niego zrobił. Nic tylko ogród i ogród. Do ludzi go nie ciągnie.\nAutor: Hanna o 17:16\nAnonimowy 10 czerwca 2012 17:55\nŚwietne, niesamowicie. Zdradziłaś kulisy swoich zakupów obcemu facetowi. Chyba dobrze, że Ci tej kiecki i bucików nie kupił:-) Teraz wyjazd do miasteczka możesz sobie odłożyć do czasu jak na nasi zdobędą mistrzostwo Euro.\nHanna 11 czerwca 2012 12:45\nCzyli na "święte nigdy"? Mowy nie ma. Serdeczności Grzesiu\nbrakciszy 10 czerwca 2012 18:53\nale mnie ubawilas. no biedny ten gosc, juz mial nadzieje, a tu maz za rogiem, no i biedny maz. atrakcyjna ma zone, to teraz sie miasta boi. widzial, jak szybko... ;-)))))) pozdrowienia\nHanna 11 czerwca 2012 12:46\nJestem tak atrakcyjna jak "Atrakcyjny Kazimierz" czyli tylko z nazwy. A z mężami to wiesz jak jest. Jak z pieskiem ogrodnika. Serdeczności Kasiu.\nzagubiona 10 czerwca 2012 18:59\nAle przygoda :"):):) ale sie uśmiałam ha ha ha i wcale sie nie dziwie ze mężuś do miasta nie ciągnie ,jak ty od tak sobie ułaskawiasz obcego faceta hahahahahahahah pozdrawiam\nHanna 11 czerwca 2012 12:47\nZawsze to jakaś odmiana Bogusiu chociaż nie zamierzona.Serdeczności!\nzagubiona 11 czerwca 2012 21:18\nWesoła ,a tak mało sie dzieje w naszym zyciu wesołości\nozon 10 czerwca 2012 19:04\nZaraził się indukcyjnie?:))) Uśmiałam się, że hej!!! Ale numer:)))\nHanna 11 czerwca 2012 12:48\nOd czasu do czasu mam różne wpadki ale przeważnie na wesoło. Serdeczności Ozonko\nDaab 10 czerwca 2012 19:13\nHanna 11 czerwca 2012 12:49\nDziękuję i pozdrawiam serdecznie Daab\nbe_jotka 10 czerwca 2012 19:30\nTo je dobre ;)))\nTego mi dzisiaj trzeba było - uśmiałam się, że ho ho...\nHanna 11 czerwca 2012 12:50\nJa też ale po jakimś czasie.Za to mąż mi to co chwilkę przypomina. Serdeczności i uściski\nThunderstorm... 10 czerwca 2012 19:32\nNoż tak się uśmiałam, że mi łezki po policzkach popłynęły :)))) Ale nie martw się, mój mąż też ma ze mną ciekawie :))) Całusy!\nHanna 11 czerwca 2012 12:51\nczasem wypada współczuć naszym panom, byle nie za często bo się rozpanoszą.Buziaki\nThunderstorm... 11 czerwca 2012 13:03\nTak, ja współczuję z ukrycia i w tajemnicy :), co by mu woda sodowa do głowy nie uderzyła :)\nAlexandra 10 czerwca 2012 19:36\nMasz farta, :))) trafiłaś na cierpliwego faceta, wysłuchał:))i może pozazdrościł, że nie On będzie miał przyjemność ulżyć ci w miłości do tej sukienki, że o obietnicach nie wspomnę:)))Męża rozumiem :))))\nw końcu "licho" nie śpi:))))Świetna historyjka:)))Pozdrawiam:))\nHanna 11 czerwca 2012 12:53\nTyż prowda Oleńko. Serdeczności.\nAlexandra 10 czerwca 2012 19:38\nCoś z zegarem nie tak ? teraz jest dokładnie godzinę później:))\nMeg 11 czerwca 2012 06:59\nZasyłam uśmiech od ucha do ucha...nie, nie od ucha do ucha ! ...na około głowy:)\nTo bardzo mi miło Meg.Tego nigdy za wiele. Pozdrawiam Cię serdecznie\ngaja 11 czerwca 2012 07:10\nHe, he, he, świetna przygoda :)) Ale i mnie zdarzyło się w markecie, przy ogladaniu czegoś interesującego, do pana, który kucnął obok mnie /przypadek/ powiedziec: kochanie, a jak myślisz..... :) Buziaczki ślę, Haniu :)\nHanna 11 czerwca 2012 12:55\nMam nadzieję, że nie czekałaś na odpowiedź? Serdeczności!\nDeva 11 czerwca 2012 10:51\nHanno, musisz prosić męża o zakup spódnicy? Jeśli on trzyma kasę, to trzeba to zmienić.\nHanna 11 czerwca 2012 13:00\nTo nie prośba,to była sugestia.Daleko idąca.Nic nie będę zmieniać bo to mój zawór bezpieczeństwa, żebym z torbami nie poszła.Serdeczności!\nAnonimowy 11 czerwca 2012 10:58\nBardzo fajnie to opowiedziałaś a u Elizy znów chamstwo a Figa chora :((\nHanna 11 czerwca 2012 13:01\nDziękuję i pozdrawiam choć Marylką nie jesteś.\nBasia 11 czerwca 2012 11:19\nHanna 11 czerwca 2012 13:02\nDziękuje Basiu.Życie czasem pisze dziwne scenariusze. Serdeczności\nAnonimowy 11 czerwca 2012 12:05\nCha, cha!!! Świetnie napisana dykteryjka. Pozdrowienia-:)\nHanna 11 czerwca 2012 13:03\nDziękuję Inez.Teraz też się z tego śmieję. Pozdrawiam Cię serdecznie\nAnonimowy 11 czerwca 2012 13:32\nHaniu,ja wróciłam do domu w kiepskim humorku,a tu klik na Twojego bloga i już czuję się lepiej. Super. Dziękuję i pozdrawiam.\nHanna 11 czerwca 2012 17:30\nTo mnie cieszy Olu, buziaki przesyłam\nSylen 11 czerwca 2012 14:04\nNajprawdopodobniej mąż jest potwornie zazdrosny:-))) i wcale się nie dziwię:-) Tak więc koniec z nowymi "szmatkami" na dłuższy okres:-)))Chyba, że wygramy mecz i wszystko, co było, pójdzie w zapomnienie. Ściskamy najserdeczniej:-*))) Barbara & ...\nHanna 11 czerwca 2012 17:32\nJak wygramy Kochani to wszystkie grzechy będą mi wybaczone.Jutro nie ruszę się z przed ekranu.\norhen 11 czerwca 2012 14:53\nHanna 11 czerwca 2012 17:33\nI wzajemnie Heniu. Serdeczności!\nAnonimowy 11 czerwca 2012 15:58\nHanna 11 czerwca 2012 17:34\nAch, żeby tak ono kochało mnie a tu tylko czasem mrugnie oczkiem. Serdeczności Edyto.\nuleczka 11 czerwca 2012 17:14\nAni sąsiada, ani tej cudnej kiecki, ani nawet wspaniałego pewnie Twojego małżonka Ci nie zazdroszczę. To czego Ci szczerze zazdroszczę, to talentu pisarskiego hehe. Buziol serdeczny Ci za tą przyjemność czytania tu teraz posyłam-;))\nHanna 11 czerwca 2012 17:35\nNo, Uleczka. Widzę, że Ty też masz poczucie humoru.Buziaka odwzajemniam.\nMarianna 11 czerwca 2012 19:49\nAle fajnie piszesz :))) Hihi :) Pozdrawiam serdecznie :)\nHanna 11 czerwca 2012 20:22\nDziękuję i również Cię serdecznie pozdrawiam\nrodorek 11 czerwca 2012 21:39\nAllle sobie humor poprawiłam przed snem:))) Oczyma wyobraźni widzę tę scenkę. A niech mnie....:))))\nHanna 12 czerwca 2012 18:20\nBardzo się cieszę Rodorku.Serdecznosci\nMorgana 12 czerwca 2012 17:38\nJestem z rewizytą i tu taki przyjemny temat :)podziwiam owego osobnika za zachowanie powagi, a mężowi się dziwię, bo chyba każdy chciałby otrzymywać takie formy podziękowania, w szczegóły nie wnikam :) bo chyba "zapłaciłaś" za owe zakupy? :)\nMiłego popołudnia i spokojnego wieczorku :) gdzie tam- przecież mecz :)\nHanna 12 czerwca 2012 18:22\nSłowna jestem Morgano to i nie wypadało się uchylać.I tak sobie obiecujemy i dotrzymujemy 37 lat.Serdeczności.


Idą na ugodę - nto.pl\nIdą na ugodę\n5 kwietnia 2005 05.04.2005 Aktualizacja: 4 kwietnia 2005 18:35 04.04.2005 18:35\nLokatorzy się wściekają, ale będą musieli zapłacić. To efekt sporu mieszkańców z brzeskim Miejskim Zarządem Mienia Komunalnego.\nNa razie ugody z MZMK podpisali lokatorzy z czternastu budynków. Zobowiązali się do zapłaty wszystkich należności wobec dawnego zarządcy kamienic. Chodzi o kwoty od 300 do nawet 2 tysięcy złotych. To zaległe wynagrodzenie za zarządzanie budynkami przez firmę komunalną.\n- Jesteśmy wściekli! - oburza się Romualda Tworowska ze wspólnoty mieszkaniowej przy ulicy Jabłkowej w Brzegu. - Przez kilka lat sporo płaciliśmy firmie komunalnej za opiekę nad naszym budynkiem.\nMyśleliśmy, że rozstając się z zarządcą, mamy wszystko uregulowane. Nagle okazało się, że w MZMK znalazły się rzekomo niezapłacone przez nas rachunki. Na nasze nieszczęście będziemy musieli je zapłacić, i to z odsetkami.\nZdaniem Jacka Kaczmarka, prezesa MZMK, sprawy z długami wspólnot mogłoby w ogóle nie być. Wystarczyło tylko rozliczyć się z jego firmą, która wcześniej za własne pieniądze regulowała wszystkie należności lokatorów, na przykład opłaty za wodę czy śmieci.\n- Kiedy lokatorzy danego budynku rezygnowali z naszych usług, wtedy się z nimi rozliczaliśmy - wyjaśnia Kaczmarek. - Niestety, nowy zarządca radził, aby nic nie płacili. Zarzucano nam, że rachunki są wzięte z sufitu. Jednak to my mieliśmy rację.\n- Nie mogliśmy inaczej postąpić, ponieważ nie mieliśmy wglądu w dokumenty MZMK - argumentuje Piotr Stankiewicz, prezes prywatnej firmy zarządzającej nieruchomościami. - Zobaczyliśmy je dopiero w sądzie. Uważam, że zamieszanie powstało ze strony MZMK. Firma powinna na bieżąco rozliczać się z lokatorami, czego, niestety, nie robiła.\nW kolejce na sprawy sądowe czeka jeszcze siedem wspólnot mieszkaniowych. Stankiewicz twierdzi, że większość również zakończy się ugodami z miejskim zarządcą.\n- Nie zapłacimy ani grosza - twierdzi Stanisław Jaksa-Jaźwiński, mieszkaniec wspólnoty z ulicy Staromiejskiej 12 w Brzegu. - Komunalka popełniła wiele błędów, zarządzając naszym budynkiem. Zakładowi jesteśmy ponoć winni 24 tysiące złotych. Nie zamierzamy płacić ani złotówki, a w sądzie udowodnimy swoje racje.


Wiadomości - News: Jaki klucz do polskiego\nJaki klucz do polskiego\nTest z pisemnej matury z języka polskiego oceniają nauczyciele egzaminatorzy według wzorca, jaki dostają z Centralnej Komisji Egzaminacyjnej. Ten wzorzec to często kilka możliwych poprawnych odpowiedzi, jakie zakładają autorzy testu. Chodzi o to, żeby sposób oceny wszystkich piszących był możliwie podobny, a sama ocena prac uczniów z różnych regionów porównywalna. Dlatego wszyscy nauczyciele egzaminatorzy w całym kraju posługują się tym samym kluczem.\nPrzeciwko tej metodzie wystąpiło wczoraj kilkunastu naukowców. Ich otwarty list do premiera opublikował "Dziennik". "Apelujemy o jak najszybszą zmianę obecnego systemu oceniania matur z języka polskiego, tzw. klucz maturalny niszczy u młodych ludzi umiejętność samodzielnego myślenia"- napisali m.in. prof. Jerzy Bralczyk, prof. Marek Safjan i prof. Magdalena Środa.\n- Jestem wielką przeciwniczką sposobu egzaminowania z polskiego na tych zasadach - mówi "Gazecie" podpisana pod listem socjolog prof. Hanna Świda-Ziemba. - Mniej szkody wyrządziłby uczniom subiektywizm nauczyciela niż jedna sztampa w ocenie.\nDyrektor CKE Marek Legutko bronił się wczoraj przed zarzutami oficjalnym komunikatem na internetowej stronie komisji: "Modele odpowiedzi stanowiące narzędzie pracy egzaminatorów sprawdzających prace maturalne zawierają wiele różnych możliwych poprawnych odpowiedzi oraz niezwykle ważne stwierdzenie, że należy akceptować każdą inną poprawną merytorycznie odpowiedź".\nW sobotę CKE będzie szkolić w metodzie oceniania przewodniczących regionalnych zespołów oceniania, ci przekażą model oceny wszystkim nauczycielom egzaminatorom w przyszły piątek, a potem przez następne dwa lub trzy weekendy egzaminatorzy będą oceniać pracę uczniów.\nvectra74 dnia 11. maj 2008 11:18 · 0 komentarzy · 1613 czytań ·\nWygenerowano w sekund: 0.01 6,821,275 Unikalnych wizyt Theme Nautica by Harly


Kumplak, harynki w cebulowej zołzie. Co jeszcze jest na liście produktów tradycyjnych? - Gloswielkopolski.pl\nKumplak, harynki w cebulowej zołzie. Co jeszcze jest na...\nSprawdzamy, co jedli nasi dziadkowie fot. pixabay.com\nData dodania: 30.03.2016, 08:00 Ostatnia aktualizacja: 30.03.2016, 08:05\nWśród mieszkańców Pomorza popularny był kiedyś zwyczaj „bicia” gęsi na dzień świętego Marcina (11 listopada). Województwo kujawsko-pomorskie znów stawia na stołach gęsinę, i wykorzystuje to mięso jako element promocji.\nA tym samym, przypomina o półgęsku (znanym też jako półgąskiem albo pierśnikiem), leberce gęsiej (wątrobiance), okrasie gęsiej z cząbrem, szyi gęsiej nadziewanej, owijunkach. Te ostatnie to gęsie lub kacze podroby nadziane na łapkę, owinięte kaczym lub gęsim jelitem.\nŹródło: Gazeta Pomorska - Kumplak, harynki w cebulowej zołzie. Co jeszcze jest na liście produktów tradycyjnych?