Le Mans | Dominatorzy XXI wieku Materiały partnerów zobacz wybrane produkty Scholl Concepts - Ręczny pad... Sprawdź > Turtle Wax Perfect finish wheels... Sprawdź > Samsung Flip Cover EF-FG800BE do... Sprawdź > Samsung In-ear\nprzeszkadzałaby one kierowcy alergikowi. Inny pomysł to stała łączność auta z naszą pracą i domem. Przykładowo w pracy słuchaliśmy szkockiego folku, to przekręcając klucz, Evos również przywita nas szkockim folkiem... Ford Evos to wizja samochodu przyszłości. Czy motoryzacja pójdzie w takim kierunku\nklas (LMP2 i aut GT), których nieustające przenikanie się na torze jest jednym z największych smaczków tej kategorii wyścigów. ZOBACZ TAKŻE: Audi i 24h Le Mans | Dominatorzy XXI wieku\nszczególności rozwój kolei i motoryzacji, konie stanowiły siłę pociągową, wykorzystywaną w transporcie i rolnictwie. Na przestrzeni XX w. rolę koni w większości przejęły maszyny. Na przełomie XX i XXI wieku nastąpiło niewielkie ożywienie w tym zawodzie, spowodowane rosnącym zainteresowaniem turystyką konną i\nTak to jest, gdy motoryzacja galopuje. Autek przybywa, a dla kierowcy wiadomo, co najistotniejsze - zaparkować - inaczej stress, spocone łapki, kołatanie serduszka i nerwowe telefony do miejsca dotarcia - bo nuż zasną i przyjdzie spać pod gołym (choć gorącym nocą) niebem. No i z początkiem XXI\n> mamy XXI wiek, to nie okupacja, ani nie > 46 rok... Aż taki stary nie jestem :-) Ale do rzeczy: wszędobylska tyrania samochodów (oczywiście mówimy tu tylko o wciskaniu się w wąskie uliczki; generalnie nie mam nic przeciw motoryzacji) ma z rozwojem tyle wspólnego co zastępowanie żywności\norganizm nie wytrzyma prędkości 40km/h, zdawał > o mi się, należą do ciekawostek... XIX a nie XXI wieku. Miłośnik motoryzacji to miłośnik życia a nie zagrożenia na drodze w pędzącym 300 km/h samochodzie...;) > Z resztą 300km/h jechałem jako pasażer. Sam 250km/h. i co z tego? To obojętne czy wypadek\nCzy wolisz jechaś luksusowym samochodem jezdzić po dziurach. Kiedyć w gazecie widziałem jak stary koń ciągnął średiowieczną sochę która była trzymana przez robota komputerem sterowana. Tak wygląda motoryzacja w Polsce. Samochody z XXI wieku na drogach XIX wieku.\nwytrzyma prędkości 40km/h, zdawało mi się, należą do ciekawostek... XIX a nie XXI wieku. Z resztą 300km/h jechałem jako pasażer. Sam 250km/h. > O dobrym kierowcy nie świadczy przebieg tylko to jak jeździ.... Śmiem twierdzić, że przebieg i zdobyte wraz z nim doświadczenie liczą się bardziej, niż\nLekarze wymieniają kilka przyczyn. >Za stan uzębienia odpowiadają rodzice, którzy zapominają o tym, że zęby należy szczotkować dzieciom od najmłodszych lat.< No proszę. XXI wiek, komputery, korporacje, internet i motoryzacja, a świadomość ludzi jak za wczesnego Gomułki. >\nsyntetyk, 15-30 tys (zdecydować najlepiej samemu), niby czemu ma "brać olej", przecież to XX/XXI wiek i jest jakiś postęp w motoryzacji od 50-tych lat XXw był...\ngdyby nie szmatławy wygląd miałby szansę na sukces. Może powinien dogadać się z właścicielem Solarisa? Za udział w zyskach ktoś by toto przeprojektował (zewnętrzną blacharkę) żeby wyglądało jak samochód z XXI wieku a nie połowy XX. Ludzie kupią taniego dostawczaka ale nowy musi przynajmniej\nalternatywę dla ropy naftowej skoro jest tyle możliwości??? Obecny transport drogowy to technologia z końca XIX wieku a mamy niby XXI, prawda? Ropa naftowa - największa PORAŻKA w historii motoryzacji !\nludzie 50 tysiace dolarow kosztuje "normalny dobry" samochod. Dlaczego w polsce jest ciagla fascynacja samochodami jako przywilejem bogatych? w polsce ciagle geby otwarte jak jest mowa o motoryzacji, ludzie to XXI wiek czas sie przyzwyczaic ze motoryzacja i technika to norma nie wyjatek i\nto wszysko to swieta racja co piszesz, i nie trzeba daleko szukać, bo również w Gliwicach A-4 i DK-88 omijają miasto dużym łukiem. szczególnie zastanawiająca jest DK-88 którą budowali Niemcy kiedy o motoryzacji XXI wieku nie śnilo się nikomo. ten gdnida ktoremu odpowiadasz jest zatrudniony na\nTak dupku, twoje porownania to sa rzeczywiscie porownania kogos kto nawet III klasy szkoly elementarnej nie ukonczyl. No i co z tego ze ponownie jezdzi ? Cieszyc sie trzeba. Teraz mamy XXI wiek i motoryzacje. Kolej odgrywa niestety podrzedna role, ludzie wola przemieszczac sie swoimi samochodami\nJak takie "dziadostwo" moze zostac samochodem roku ???? -- co PANDA wnosi tworczego w motoryzacji w XXI wieku???. Kwestie bezpieczenstwa i wyposazenia pozostawie bez komentarza. Ciekawy jestem kto komu dal w lape i ile .....:)))))\nEuropy w latach 60-tych. A propos Zoppoter, czu mieszkasz może na Al. Niepodległości, a może przy ul. Grunwaldzkiej i brakuje Tobie ruchu i spalin? Gość Mikołaj ma rację. A od siebie dodam: Samochód to zakała XXI wieku. Symbol zniewolenia, a nie postępu.\ndalszym ciagu na kalendarzyk mimo, ze XXI wiek? Pill co prawda nie rzezbi lydek, ale poprawia cere, oprocz wiadomej funkcji > PS Nie, Nadau nie jezdzi Cinquecento :o) Co ty, rzadki gosc w Eurazji wiesz o tamtejszej motoryzacji? Pewno to bylo cinkocinko tylko nie rozpoznalas -- AZOR AMOR PARTIA\nchorobowa. Jezykowo i umyslowo pozostaje taki sam, choc czasami probuje roznych nickow. > Niewiasta starej daty? > W dalszym ciagu na kalendarzyk mimo, ze XXI wiek? > Pill co prawda nie rzezbi lydek, ale poprawia cere, oprocz wiadomej funkcji Co Ty, nie wiesz, ze ja jestem starej daty? :o\n), kiedy w 1964 r rzekomo zaplanowano DTS w centrum miasta?. Teraz Frankiewicz jak mantrę powtarza ten '64 rok, przy byle okazji. Uczepił się jak za przeproszeniem rzep- a. To Niemcy tyle lat temu, kiedy o motoryzacji XXI wieku jeszcze nikt nie miął bladego pojęcia, zbudowali starą autostradę z dala od\n, huraganowe wiatry i pożary . ` Naukowcy dysponują dowodami, że w ciągu ostatnich 100 lat temperatura Ziemi wzrosła o 0,5 stopnia. Obecnie prawdopodobnie o 0,3 stopnia w ciągu 10 lat. Jeśli człowiek będzie nadal zanieczyszczał atmosferę, w XXI wieku średnia temperatura Ziemi może wzrosnąć od 1 do 5 stopni\nKonferencja i warsztaty "Eco-Marketing"\n, Wykorzystanie trendów zrównoważonego rozwoju w badaniu przewagi konkurencyjnej przedsiębiorstwa. 6.Grupa Złomrex, Michał Gawrónski Dyrektor ds. Recyklingu, Eco- marketing źródłem przewagi konkurencyjnej w XXI wieku, na przykładzie recyklingu. 7.Toyota Motor Poland, Robert Mularczyk PR & CSR Manager\nRe: Korek Dobra/Tamka\n, ale stracily swoj chrakter przez inwazje samochodow... :( Autostrady, parkingi podziemne itp. to XX wiek, ale teraz mamy wiek XXI, o czym wciaz zapominaja entuzjasci indywidualnej motoryzacji!\nŻyjemy w XXI wieku i obowiązuje nas podążanie w kierunku sukcesu. Przedsięzięcie wybudowania toru wyścigowego jest również przedsięwzięciem edukacyjnym. Założeniem toru jest by ludzie mogli szkolić się w otoczeniu najlepszych oraz kreować rzeczywistość w oparciu o najlepsze wzorce i na poziomie\nsprowadzić, żeby zrównoważyć te dwa okazy?. Nie sądzę, żeby samochód był zwierzęciem charakterystycznym dla przedwojennej Gdyni, chociaż pojedyncze egzemplarze na pewno się już trafiały. Obfitość samochodów na świecie jest cechą drugiej połowy XX wieku i może jeszcze pierwszej połowy XXI wieku. Jak za 70\nPuszczać autostradę przez ŚRODEK MIASTA to LATA 60-siąte UBIEGŁEGO WIEKU! NOWOCZESNE MIASTA, czytaj: Paryż, Berlin, Sztokholm, Kopenhaga..., TERAZ WYRZUCAJĄ MOTORYZACJĘ Z MIASTA! Jeszcze dalej poszedł Londyn: ZA SAM WJAZD DO ŚRÓDMIEŚCIA SIĘ PŁACI!!! (nie to co w Wa-wie, jak podniesiono larum, że\nkonsekwencje. Będe chciał ciszy to się wyniose na wieś, zamiast organizowac idiotyczne protesty. > A od siebie dodam: Samochód to zakała XXI wieku. Symbol zniewolenia, a nie > postępu. To w ramach wyzwolenia proponuję, żebys przestał korzystać z jakichkolwiek usług świadczonych przez samochody\n- też ludzi. Barbarzyńswto XXI wieku osiagnęło szczyty u wysoko ale niestety b. częściowo wykwalifikowanych w technice przez elektryfikację, motoryzację, automatyzację, robotyzację, cyfryzację, informatyzację, wizaualizację, audiolizację i w efekcie alogizację(zalecana idiotoodporność dóbr\n/h. A poważnie: mamy XXI wiek, jest postęp techniczny w motoryzacji, samochody coraz lepiej się prowadzą, lepiej przyspieszają i lepiej hamują. Z tego punktu widzenia ograniczenia powinny być coraz wyższe... Ale niestety dochodzi do tego czynnik ludzki, i pojawia się problem. Bo zdecydowana większość\nwszystkich czasopismach motoryzacyjnych... i co bedzie teraz??? sytuacja wyglada dziwacznie:mamy bogate panstwa arabskie takie jak Arabia Saudyjska etc ktore poza ropa NIE MAJA NIC!!!!!! spojrzmy na to otwarcie:to uzbrojeni w nowoczesna bron murzyni XXI wieku - brak przemyslu,brak sektora uslug\n> Pewnie - emerytom rencistom gospodyniom domowym i innym nic nierobiącym > wystarczą polne dróżki z kapliczkami. Puszczać autostradę przez ŚRODEK MIASTA to LATA 60-siąte UBIEGŁEGO WIEKU! NOWOCZESNE MIASTA, czytaj: Paryż, Berlin, Sztokholm, Kopenhaga..., TERAZ WYRZUCAJĄ MOTORYZACJĘ Z MIASTA\n... Wyobraźmy sobie że mamy początek XXI wieku kiedy w większości miast Polski i Europy specjaliści nieustannie dyskutują o potrzebie ochrony zabytkowych śródmieść przed nadmiernym ruchem samochodowym,przed hałasem i spalinami a władze tych miast dokładaja starań aby wnioski z tych dyskusji przekuwać w\nlocomotive act i niech sobie jeździ w Anglii na początku XIX w. 5km/h. Potem w XX było w Anglii ograniczenie do 30 i tak było przez lubiących prawo Angoli łamane... Teraz mamy XXI wiek, samochody coraz lepsze, obycie z motoryzacją coraz większe, a tworzący przepisy i lobby 50km/h tego nie zauważa\nsie w swoim fanatyzmie i szalonym pragnieniu śmierci, co sprawia ze są w stanie zabić znacznie wiecej ludzi. WTC moze byc tylko przygrywką do tego co mogą zgotować w kolekjnych dekadach XXI wieku. Całkiem niedawno w historii BYŁA taka grupa ktora dokonala rownie nonsenownej rzezi bez zadnej\nrośnie tu od wieków? Powiedziałbym, że właśnie XXI wiek z jego nadprodukcją C02 przemawia za ochroną lasów, ale może tobie marzy się butla tlenowa na plecach... Dlaczego swoje wygodnictwo transportowe stawiasz ponad potrzebami innych? A wogóle nie tylko o nasze subiektywne preferencje chodzi. Nie\nszynowego transportu zbiorowego, – budowę drogi – po jednym pasie ruchu dla pojazdów o masie do 3,5 tony – z ograniczeniem prędkości w sąsiedztwie zabudowań, z ciągiem pieszym i ścieżką rowerową, – budowę mostu – dzieła sztuki architektonicznej i symbolu Wrocławia XXI wieku\n. Nie do konkretnego modelu, nawet nie do aparatu jako takiego, ale jednej z do ról jaką w fotografii odegrał. A odegrał dwie. Po pierwsze pozytywną, bo fotografię niesłychanie spopularyzował. Ostatnio przeczytałem stwierdzenie, że "analfabeta XXI wieku to ktoś, kto nie umie czytać fotografii\n1.\tNie, nie chodzi o Nową Hutę, Bieżanów itp. tylko chodzi o szerokie centrum Krakowa i wydaje mi się to jasne. A centrum to różni się tym od centrów amerykańskich, że nie zostało zbudowane w XX w. na potrzeby motoryzacji i biznesu, ale w wiekach dawnych, kiedy o takiej ilości ludzi nikomu się nie\nFelieton Fundamentalizm religijny w konflikcie z cywilizacją zachodu My, ludzie XXI wieku, powoli wracamy do prehistorii. I co z tego, że technika, informatyka, motoryzacja idą do przodu? W naszym świecie nadal panuje stara zasada z babilońskiego kodeksu Hammurabiego: "oko za oko\n.itd.Placzcie dalej,wspominajcie "stare,dobre czasy",obwiniajcie wszystko i wszystkich i patrzcie dalej jak swiat odjezdza w XXI wiek.\nDołowej w okolice rzeki Wisłok. Tam tez nalezy przenieść w/w bazary, co byłoby wygodne dla kupujących i handlujących. Przypomina mamy już XXI wiek!!!!!!!!!!!! Miejsca zwolnione przeznaczyć na parkingi wielopoziomowe i żadne inne. 3. wpłynąć na Prezydenta Rzeszowa, aby powołał zespół prawdziwych\nW sprawie redakcji Bravo\n- bo czasem widze ciezkie slowa w jego wypowiedziach). Rozumiem, ze na forum przebywa mlodziez i moze sie czerwienic na moje zarty robione sobie ze stringow czy napiecia przedmiesiaczkowego, jednak wychodze z zalozenia, ze zyjac w XXI wieku nazwy poszczegolnych czesci garderoby i fizjologicznych\nEuropy i w XXI wieku, takim krajem? Oczywiscie mowie tu o polityku o ambicjach demokratycznych, a nie autorytarnych. Teraz jesli chodzi o pania Bochniarz. Pomimo jej niewatpliwych wartosci, o ktorych pani wspomina, nie sa one na tyle decydujacym atutem, zeby dzieki nim zostac prezydentem tego kraju\nsie pisze przez CH. Naucz sie nareszcie podpisywac poprawnie - adres zamieszkania nie jest zadnym usprawiedliwieniem, to jest XXI wiek! Pochodzenie tez zobowiazuje... > >>>Nota bene. Karta rowerowa dot. tylko osob niepelnoletnich. Ja np > . jezdze > motorowerem(do 50 cm^3) na dowod\nświadczeniem innych usług! Popatrzmy na świat początku XXI wieku - i początku XX wieku. Każdy ma w domu średnio 20 razy więcej przedmiotów niż miał jego prapradziad 100 lat temu. Nie tylko radio, telewizor, magnetofon, pralkę, lodówkę - ale choćby kilkanaście długopisów (pradziad miał jedno wieczne pióro\nwiek XXI rozpoczęto imponującą liczbą ponad 45 000 nowoczesnych obiektów handlowych1. Ewolucja Cechą, która z całą pewnością jest wspólna dla wszystkich rodzajów centrów handlowych, są ciągłe zmiany. Zmiany są odpowiedzią na nowe koncepcje sprzedaży, nowe potrzeby i oczekiwania klientów, zmiany\nstiudio w Polsce - 700 m.kw.) CZAS POKAŻE CZY TO BŁOGOSŁAWIEŃSTWO, CZY PRZEKLEŃSTWO DLA MIASTA. 60) Telewizja TAT (kablowa) 61) Telewizja Toruń (kablowa) 62) Telewizja Petrus (kablowa) NO PROSZĘ, NAWET TELEWIZJE KABLOWE SĄ, MAMY XXI WIEK 63) Radio Maryja CZAS POKAŻE CZY TO BŁOGOSŁAWIEŃSTWO, CZY\nprzypadkach energia spalenia etanolu zostanie > pochłonięta na zagotowanie zbytecznej w paliwie wody. > 3.Jest przerażające to, że w państwie prawa, w śroku Europy, w > XXI wieku, ustawę dot.nowoczesnej motoryzacji uchwala się > ignorując prawa fizyki w sposób prostacki, w nadziei że jakoś to\nw ogóle tam zaczęła się rewolucja przemysłowa w Europie. Czy Wyspiarze chcą być liderem także w XXI wieku, zalewając Kontynent samochodami elektrycznymi? Wprawdzie o różnych pojazdach napędzanych silnikami elektrycznymi mówi się od dawna, ale zwykle są to albo tzw. hybrydy, czyli auta z napędem\ndroga pani, oczywiste oczywistości są trzy: 1. każde upłynnienie ruchu samochodowego (podaż łatwości jazdy) prowadzi do wzrostu popytu (ruchu) co skutkuje powrotem do braku podaży (korek). wynika to z prostej przyczyny - masowa motoryzacja "dla każdego" jest niemożliwa do realizacji\nw paliwie wody. > > 3.Jest przerażające to, że w państwie prawa, w śroku Europy, w > > XXI wieku, ustawę dot.nowoczesnej motoryzacji uchwala się > > ignorując prawa fizyki w sposób prostacki, w nadziei że jakoś > to > > będzie. Odnoszę wrażenie jakby to Ferdynand\nzagotowanie zbytecznej w paliwie wody. > > 3.Jest przerażające to, że w państwie prawa, w śroku Europy, w > > XXI wieku, ustawę dot.nowoczesnej motoryzacji uchwala się > > ignorując prawa fizyki w sposób prostacki, w nadziei że jakoś to > > będzie. Odnoszę wrażenie jakby to\nlatwo dostepnych zloz ropy, ceny paliw ropopochodnych pojda ostro w gore. Wtedy albo wszyscy przesiadziemy sie do komputerowo sterowanych melexow z XXI wieku i problem zniknie, albo ekonomia zarezerwuje samochod osobowy dla finansowej elity i problem rowniez zniknie. I tak na forum dla entuzjastow\nwww.webwombat.com.au/motoring/news_reports/maybach-exelero.htm Co sadzicie? Jak dla mnie to apogeum złotych myśli konstruktorów i projektantów, synteza wszystkich epok, a jednocześnie zwiastun nowej ery. Krol posrod ksiazat swiata motoryzacji. A najdziwniejsze ze tym razem dzielo to\nkonstruktorów mają niemcy równie dobrych co włosi tyle, że im finezji brak. Ale ta nie całkiem jest wskazana w tego typu samochodach. Tu ma emanować siła i luksus + naprawde dobre osiągi. Chcesz czy nie ten model przejdzie do historii motoryzacji, choć faktycznie może z zazdrością popatrzyć na stylistykę


Motocyklista oszukał przeznaczenie! Centymetry od tragedii [WIDEO] - aju.pl\nMotocyklista oszukał przeznaczenie! Centymetry od tragedii [WIDEO]\nKarol Matkiewicz04/12/20200 Komentarz\nMotocyklista oszukał przeznaczenie! W sieci pojawiło się nagranie budzące dreszcze. Kierujący jednośladem może mówić o ogromnym szczęściu, że ze wszystkiego wyszedł bez szwanku. O tym zadecydowały jednak centymetry i niewątpliwie szczęście. Jak do tego doszło? Kto tak naprawdę zawinił? Czy prędkość po raz kolejny mogła przyczynić się do tragedii? Zobacz nagranie, które zwala z nóg! Wideo poniżej.\nMotocyklista oszukał przeznaczenie! Kilka centymetrów i nagranie nie nadawałoby się do publikacji\nJako, że robi się coraz cieplej, na drogach w tymże okresie zwykle można zauważyć wzmożony ruch motocyklów oraz rowerów. Teraz jednak wszystkim plany pokrzyżowała epidemia koronawirusa, która skutecznie sprawiła, że ludzie – chcąc, nie chcąc – powinni nie opuszczać swoich domów, jeśli nie mają do załatwienia spraw niezbędnych do normalnego funkcjonowania. Nie oznacza to jednak, że podobne zakazy jak w Polsce, obowiązują na całym świecie. W siec pojawiło się bowiem mrożące krew w żyłach nagranie, którego autorem jest właśnie motocyklista. Mężczyzna może mówić o sporym szczęściu. Niewiele brakowało, aby materiał, o którym mowa, w ogóle nie nadawał się do publikacji. Nad kierującym jednośladem ktoś jednak czuwał i nie doszło do tragicznego w skutkach wypadku.\nZOBACZ TAKŻE: PALIŁ PAPIEROSA POD KOMENDĄ POLICJI – TERAZ GROZI MU PONAD 30 TYSIĘCY ZŁOTYCH GRZYWNY! CZY WARTO ŁAMAĆ OBOSTRZENIA I ROBIĆ TO Z PREMEDYTACJĄ? 22-LATEK ZE ŚLĄSKA PRZEKONAŁ SIĘ, ŻE NIE\nCo chciał zrobić kierowca samochodu? Zobacz nagranie! Jeden istotny szczegół wszystko wyjaśnia\nChoć podobnych nagrań w sieci co nie miara – to wydaje się szczególne. Po pierwsze, zastanawia fakt, co tak naprawdę chciał zrobić kierowca białego pojazdu, który postanowił wymusić pierwszeństwo na jadącym motorem. Nie wydaje się bowiem, aby chciał skręcić w którąś z bocznych uliczek. Można odnieść wrażenie, że pojazd po prostu gwałtownie zjeżdża z drogi.\nGdy jednak dokładniej przyjrzeć się nagraniu, można dostrzec jeszcze pewną ciekawą rzecz. Mianowicie, tuż przed gwałtownym manewrem białego pojazdu, tuż przed nim pojawia się inny jednoślad – prawdopodobnie skuter. Wychodzi więc na to, że kierującym pickupem uciekając przed jednym wypadkiem, był bliski spowodowania drugiego. Na szczęście, w przypadku nagrywającego, obeszło się na strachu. Nie wiadomo jednak, co z białym samochodem.\nPalił papierosa pod komendą. Teraz grozi mu 30 tys. kary za złamanie obostrzeń Poprzedni post\nPijani weszli do sklepu - rozbili kilkadziesiąt butelek alkoholu [WIDEO] Następny wpis


Jakie są cele dokonywania ocen personelu | Małopolski Klub Konsultantów Rozwoju Osobistego\nJakie są cele dokonywania ocen personelu\nSubmitted by admin on Sat, 02/08/2014 - 14:35\nKażda instytucja to przede wszystkim jak pisał to jeden z autorów książek – kupa ludzi. Stosując procedury ocen jest realne sterowanie i utrwalanie efektywnego działania osób zatrudnionych w przedsiębiorstwie. Odpowiednia i w porę ocena pracownicza może spowodować wyprzedzające zahamowanie nieporządanych skutków wynikających z przyjęcia w organizacji nieadekwatnych kandydatów. Z tego powodu jest to ważna działalność menedżera.\nSystem ocen pracowniczych odgrywa kluczową funkcję w kierowaniu grupą pracowników. Jednocześnie bywa to istotny pierwiastek wdrożenia strategii personalnej w organizacji. Przeprowadzenie oceny pracowniczej bazuje na permamentnym zwracaniu uwagi na reakcje w miejscu pracy i efekty wysiłków zatrudnionych w dążeniu do udzielania im pomocy, pobudzania proaktywnej postawy i kontrolowania. Opis tego zjawiska możesz przeczytać w publikacjach: Wyjątkowe Warsztaty Zarządzanie Zmianami .\nOcenianie pracowników jest tylko z pozoru nieskomplikowane. W praktyce potrzebne są określone cechy osobowe i dość duże doświadczenie. Według kryterium potrzeb firm i organizacji cele przeprowadzania diagnozy pracy można podzielić na dwa zakresy funkcjonalne.\n- zdolność stosowania właściwego doboru i wykorzystania pracowników w nawiązaniu do wykazywanych zdolności, obszarów, które najbardziej interesują pracowników, zaangażowania w życie zawodowe,\n- urealnianie planowania i kierowania ludźmi zatrudnionymi w firmie,\n- możliwość wytłumaczenia decyzji powiązanych z przemieszczeniem pracowników w obrębie struktury organizacyjnej, outplacementem, rozwijaniem kompetencji zawodowych,\n- określenie celów i obszarów dokształcania podwładnych,\n- ustalenie długookresowej polityki w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi firmy.\nDo korzyści psychologicznych zalicza się:\n- wychowywanie przez zmienianie postawy do wykonywanych obowiązków,\n- utrwalanie wniosków zapisanych w wymaganiach względem pracownika w czasie oceny okresowej,\n- pobudzanie do działania polegające na wiedzy personelu w zakresie rezultatów podejmowanych działań, możliwościach doskonalenia oraz kreowaniu bodźców dla samokontroli,\n- eliminacja niezbyt pozytywnych i szkodliwych cech zatrudnionych osób,\nWarto dodać - o wymienionych wyżej celach kierownik musi pamiętać podczas oceny pracowników.\nNasz serwis kreuje kwartet ekspertów organizujących kursy dla firm z bardzo wielu sektorów rynku.\nPomysłodawcą i wykonawcą powyższego wpisu jest Iwona Piga, trener prowadzący szkolenia z asertywności a dodatkowo badacz z obszaru planowania kariery.\nTu zwykle piszemy też o:\n- analizy satysfakcji specjalistów w przedsiębiorstwach wszelkich branż\nCieszymy się że nas Państwo odwiedzili zachęcamy do wielokrotnych odwiedzin na tej stronie.


„Od lat nie mogę pozbierać się po poronieniu. Wybierałam już ubranka i wyobrażałam sobie, jaką będę mamą” | Mamotoja.pl\nMoim życiem zawsze rządził przypadek. Najlepszą szkolną koleżanką stała się ta, która usiadła obok mnie, bo nigdzie indziej nie było już miejsca.\n– Wolne? – zapytała po prostu śliczna blondynka z ogromnymi niebieskimi oczami.\nA ja w odpowiedzi pokiwałam twierdząco głową. I Zosia zajęła krzesełko obok mnie.\nNa całe osiem lat szkoły podstawowej\nPotem nasze drogi na moment się rozeszły, bo ja poszłam do zawodówki, a ona do ogólniaka. Nie przeszkadzało nam to jednak w spotykaniu się popołudniami, po lekcjach. Wymieniałyśmy się wrażeniami, ona opowiadała, kogo poznała i jak jej serce chciało wyskoczyć z piersi na widok tego czy innego szkolnego przystojniaka.\nNie znałam tego uczucia. Nigdy nic nie cieszyło mnie do tego stopnia, bym skakała z radości. Gdy inni pytali mnie, czy mam chłopaka, odpowiadałam zgodnie z prawdą, że mam. I wzruszałam ramionami w odpowiedzi na pytania, czy to poważna sprawa.\n– Czy ja wiem… – nie mogłam się zdecydować, co odpowiedzieć na pytania koleżanek. – Chyba nie do końca… Nie czuję motyli w brzuchu, jak to zwykle się określa. Nie chce mi się krzyczeć na całe gardło, że kocham, że jestem taka szczęśliwa.\n– Rozumiemy – śmiały się dziewczyny.\nAle czy naprawdę rozumiały? Wątpię\nPrzez zawodówkę się prześlizgnęłam. Chciałam być fryzjerką. Udało się, choć jakichś oszałamiających wyników w nauce nie miałam. Zresztą nie było się czym chwalić, w końcu to tylko zawodówka. Pogarda wielu z tych, którzy chodzili do ogólniaka, była czasem nie do zniesienia. Dlatego postanowiłam uczyć się dalej w zaocznym liceum.\nZ perspektywy czasu, wydaje mi się, że była to najmądrzejsza z moich decyzji. Pracowałam już jako pomoc fryzjerska w niewielkim zakładzie, a popołudniami zdobywałam wiedzę. Taka forma nauki bardzo mi się podobała. Ogólniak ukończyłam z dobrymi ocenami i mogłam się pochwalić zdaną maturą.\nWiększych aspiracji nie miałam\nWażniejsze było dla mnie strzyżenie, czesanie i farbowanie klientek. Od mojej niezwykle wyrozumiałej szefowej nauczyłam się zawodu. To była najlepsza lekcja, bo uczyłam się fachu w praktyce, a nie w teorii. Fryzjerstwo było jedynym zajęciem, które naprawdę kochałam. Już jako dziecko bawiłam się, czesząc lalki, obcinając im włosy, doczepiając jednej kosmyki włosów drugiej.\n– Tośka, coś ty zrobiła z tą lalką! – mama załamywała ręce zrozpaczona.\nZ czasem jednak zaczęła być ze mnie dumna. Zauważyła bowiem, że naprawdę jestem dobra w tym, co robię. Dziś mam własny zakład fryzjerski, zwany oczywiście salonem, bo tak jest teraz modnie. Czasem wpada do niego Zosia, koleżanka ze szkolnej ławki, ta pierwsza i najlepsza. Nasza przyjaźń, choć niby z przypadku, przetrwała wiele lat.\nTo Zosia wspierała mnie, gdy zmarł mój mąż, to ona wierzyła w mój talent do czesania, to ona nigdy mnie nie zawiodła.\nOna miała idealne życie\nPrzynajmniej tak to wyglądało z boku. Piękny, ogromny dom, wspaniały, wyrozumiały mąż, śliczna córeczka… A jednak w pewnym momencie wszystko posypało się jak domek z kart. Wtedy to ja ją wspierałam.\nChoroba córeczki była dla mojej przyjaciółki strasznym ciosem. Jej małżeństwo nie przetrwało tej najtrudniejszej z prób. Byłam wtedy przy niej. Tłumaczyłam, że da sobie radę, że jest przecież silna. Dzisiaj Zosia stoi mocno na nogach, jej córka wraca do zdrowia. A ja?\nDalej prześlizguję się przez życie. Mąż? Kochałam go, niestety, zginął tak wcześnie, że nie zdążyłam nawet dobrze go poznać.\nMieliśmy mieć dziecko, ale poroniłam\nDługo nie mogłam się z tego otrząsnąć. Chyba trudniej mi było się pogodzić ze stratą córeczki niż ze śmiercią męża. Czułam, że to była dziewczynka, rozmawiałam z nią. Kochałam ją najbardziej na świecie. To było to. Pierwszy raz w życiu czułam prawdziwą radość.\nMogłabym skakać pod niebo ze szczęścia. A później niewyobrażalna rozpacz, gdy już jej nie było. Tak po prostu. Wyjęli ją ze mnie i zostawili mnie samą sobie. Nikt ze mną nie porozmawiał. Nie mówili, że straciłam dziecko, że wszystko będzie dobrze.\nMówili „płód” o mojej kruszynce. I że jeszcze będę miała dzieci. Z kim? Skoro mój mąż zmarł przed miesiącem? Niespodziewanie, nagle...\n– Do cholery! Mam dopiero 26 lat, dlaczego mi się to wszystko przytrafiło? – krzyczałam prosto w twarz przyjaciółce, matce, siostrze. – Dlaczego?!\nMoja mama tylko wznosiła oczy ku niebu i modliła się, żebyśmy wszyscy jakoś przez to przeszli. Jakoś? Wszyscy?\nTo nie ona, lecz ja straciłam wszystko\nSzansę na normalne, szczęśliwe życie, męża i dziecko… Dzisiaj na samo wspomnienie mojej ukochanej maleńkiej istotki łzy cisną mi się do oczu. Nie zapomniałam o niej i nigdy nie zapomnę. Często o niej myślę, choć minęło już siedem lat. Szmat czasu, ale ja dalej pamiętam.\nPamiętam swoje zdziwienie, gdy okazało się, że jestem w ciąży, a także obawę, czy sobie poradzę. I radosne podniecenie Mateusza, nad którym w ogóle nie panował.\n– Będziemy rodzicami, Tosiu! Czyż to nie wspaniałe? – mówił z egzaltacją.\nOn się naprawdę cieszył, ja musiałam się oswoić z tym wszystkim. Trochę to trwało. Ale już za moment biegałam, mierzyłam, liczyłam. Urządzałam w myślach jej pokoik. Naszej małej Basi. Która miałaby oczy Mateusza, jego radość życia, entuzjazm, ale moje ciemne włosy i skłonność do nostalgii.\nUbierałabym ją w sukieneczki i tłumaczyła świat\nOpowiadałabym o nim. O tym, dlaczego trawa jest zielona, a niebo niebieskie, skąd bierze się deszcz. Byłabym cierpliwa i starałabym się z całych sił być dobrą mamą.\n– A dlaczego trawa jest zielona? – słyszę nagle i otrząsam się z zadumy.\nObok mnie stoi mała dziewczynka. Mniej więcej tyle lat miałaby dzisiaj moja Basia. To pierwsze, o czym pomyślałam, przyglądając się jej z zaciekawieniem. Rozglądam się dokoła. Dlaczego jest tutaj sama?\n– Bo że niebo jest niebieskie, to chyba wiem. Niebo – niebieskie, ale trawa – trawiasta powinna być, prawda? – mała nie daje za wygraną, choć ja dalej milczę. – Moja mama tam jest. Poszła do aniołków – dodaje dziewczynka ze smutkiem.\n– Moja córeczka też – nie wierzę, że to mówię.\n– Może moja mama opiekuje się twoją córeczką? – pyta dziewczynka.\n– Na pewno… – mówię, ocierając ukradkiem łzy.\n– Jak masz na imię? Ja – Zuzia – dziewczynka bierze mnie za rękę. – Chodź, usiądziemy na ławeczce.\nIdę z nią.\nRączka dziewczynki jest taka ciepła, miła\nPrzyjemne uczucie... Przez moment wyobrażam sobie, że to moje dziecko… Z zamyślenia wybija mnie ostry męski głos.\n– Zuza! Szukam cię po całym parku! Prosiłem, żebyś się nie oddalała, wiesz, że musiałem posprzątać po Łapie. Najadłem się przez ciebie strachu – mężczyzna uśmiecha się z ulgą, widząc córkę na ławce.\nPodbiega wraz z psem do nas.\n– To mój tata. Zawsze się przejmuje na zapas – śmieje się mała.\n– Ma rację, Zuziu. Nie wolno oddalać się od rodziców, bo mogłoby stać się coś złego.\n– Wiem, wiem, ale byłaś taka smutna. Chciałam cię pocieszyć. I zobacz, teraz jesteś radośniejsza! To dzięki mnie. – mówi z dumą dziewczynka.\n– Bardzo panią przepraszam. Zuzia stale zaczepia obcych. Szuka mi żony – śmieje się ojciec małej. – Jestem Dominik Nawrot.\n– A ja Zuzia Nawrot – dopowiada dziewczynka.\n– A ja… Tosia Figurska, bardzo mi miło – mówię.\nCzuję coś dziwnego, gdy patrzę w oczy mężczyzny. Coś jakby motyle w brzuchu...? Sama nie wiem. Czy to jest radość? A może miłość? Od pierwszego wejrzenia? Zwariowałam chyba! W moim wieku? Nie jestem już przecież nastolatką, nie mam piętnastu lat, by zakochiwać się w kimś, kogo w ogóle nie znam. O kim nic nie wiem.\nA jednak, kiedy spoglądam w oczy tego mężczyzny, kiedy widzę, z jaką czułością patrzy na swoje dziecko, wierzę, że mogłabym, że chciałabym… Że jeszcze mam szansę.\nAntonina, lat 33


Koło Pacyfik brodzik półokrągły 90 cm biały XBN0790000 - Lazienkaplus.pl\nKup na raty Raty już od 14,42 zł\nKod EAN 5906976014032\nOpis produktu Koło Pacyfik brodzik półokrągły 90 cm biały XBN0790000\nAkrylowy półokrągły brodzik prysznicowy powszechnie znanej, polskiej marki Koło. Przeznaczony do zamontowania z kabiną prysznicową o rozpiętości 90x90 cm. Prezentowany brodzik jest lekki, gdyż waży tylko 10 kg. Dzięki temu jest prosty w transporcie i łatwiej go samodzielnie zainstalować. Gładka powierzchnia sprawia, iż bez problemu utrzymasz go w nienagannej czystości.\n- promień brodzika: 550 mm\nOpinie o Koło Pacyfik brodzik półokrągły 90 cm biały XBN0790000\nPozostaw swoją opinię o Brodzik półokrągły 90x90 cm Koło Pacyfik XBN0790000\n28.07.2016 ryszard czyzewski (klient sklepu)\nok super wykonane\n29.11.2016 ładny zgrabny disign, przystępna cena, nowoczesna - bezrantowa, dobrej jakości za rozsądną cenę (klient sklepu)\nKoło Pacyfik brodzik 90 cm kwadratowy biały XBK0790000\nKoło Pacyfik brodzik półokrągły 80 cm biały XBN0780000


Marcin Lewandowski 11.07.2014 06:36\nTen samochód potrafi nauczyć się naszych preferencji za kierownicą, zaoferować ulubioną muzykę, czy poinformować o naszym spóźnieniu\nRange Rover Sport SVR na Nurburgringu\nSamochody w najbliższej przyszłości będą o wiele bardziej inteligentne od obecnych, a tak na prawdę to one będą dopiero zdradzać cechy inteligencji. Współczesne auta potrafią zachowywać się w zaprogramowany sposób, np. unikając kolizji za pomocą systemy City Safety, bądź np. udostępnić nam połączenie internetowe poprzez pokładowe Wi-Fi. Samochody przyszłości będą potrafiły się uczyć naszych zachowań i preferencji.\nSystem przygotowywany przez grupę JLR opiera się na personalizacji. W zależności od kierowcy, którego samochód rozpozna po jego telefonie, jeszcze przed otworzeniem auto ustawia fotel, lusterka, czy kierownicę, a także ustawia odpowiednią temperaturę i włącza preferowaną stację radiową lub odtwarza ulubioną muzykę z nośnika. Po rozpoczęciu jazdy jest w stanie włączyć inteligentny tempomat dobierając odległość od poprzedzającego pojazdu i dobrać przyspieszenia do gustu kierowcy. Jeśli auto zorientuje się, że co rano trasa przebiega dwuetapowo, np. kierowca odwozi dziecko do szkoły, a następnie jedzie do pracy, może proponować różne ustawienia - o ile one się zmieniają.\nSamochód jest stale połączony z telefonem i potrafi korzystać z wbudowanego kalendarza. Jeśli kierowca ma wpisane spotkanie, na które nie zdąży choćby przez korki, system może wybrać połączenie, bądź wysłać powiadomienie o spóźnieniu na maila.\nSystem potrafi brać pod uwagę takie czynniki, jak lokalizacja, pogoda, dzień tygodnia, pora dnia, czy warunki na drodze (korki). Niestety nie wiadomo kiedy JLR zamierza wprowadzić ten system do swoich modeli.


Nieruchomości na sprzedaż: gmina Halinów Nowy Konik | Morizon.pl\nmorizon.pl nieruchomości mazowieckie Halinów Nowy Konik\nNieruchomości gmina Halinów, Nowy Konik - oferty sprzedaży\nZnaleziono 7 ogłoszeń, średnia cena 2 145 142 zł (603 zł/m²)\nDziałka inwestycyjna około 200 m od Terespolskiej w spokojnej okolicy Działka przemysłowa. Typ własności: Odrębna własność. Grunt inwestycyjny o charakterze przemysłowym.Plan przestrzennego zagospodarowania przewiduje zabudowę adm.-techniczną,działalność przetwórczą,hotelarsko-gastronomiczną,bazy,składy.30% powierzchnia biologicznie czynna.Świetna lokalizacja w pobliżu trasy. Nieruchomośc została podzielona na dwie działki.Cena 2 mln 950 tys\nOferujemy Państwu działkę rolną w niedługim czasie będzie miała status dzaiłki budowlanej z możliwością prowadzenia działalnści usługowej. Powierzchnia działki 1200m2. Media prąd, woda, gaz w drodze dojazdowej. okolica piękna , cisza , spokój, w pobliżu las, w sąsiedztwie domki jednorodzinne. Okolica rozwijająca się. ZAPRASZAM DO OGLĄDANIA!!! Lokalizacja: Nowy Konik Powierzchnia: 1200 m2, Rodzaj działki: rolna, Cena: 106 000 zł ( 89 zł/m2 )


Teraz jest 27 wrz 2020, 03:36\nSAVON NOIR - wspaniały szampon dla piesków.\nprzez Sandra 26 mar 2012, 21:16\nBardzo obchodzi mnie los zwierząt, zwłaszcza tych bezdomnych, niechcianych czy źle traktowanych. Dlatego właśnie jestem stałą czytelniczką forum http://www.dogomania.pl/forums/20-Psy-w-potrzebie. Czasem wspomagam te biedne psiaki jakąś niewielką sumą pieniędzy lub staram się jakoś inaczej im pomóc.\nPewnego razu przeczytałam o podrzuconej do naszego schroniska młodej suczce imieniem Fara. Fara okazała się alergiczką, a poza tym cierpi na atopowe zapalenie skóry. Ponieważ w schroniskowych warunkach leczenie suni nie było możliwe, umieszczono ją w domu tymczasowym.\nGdy przeczytałam o tej biednej suni od razu pomyślałam o Savon Noir Marius Fabre, czyli o czarnym mydle marsylskim w płynie, którego od jakiegoś czasu używam do sprzątania. Przypomniałam sobie, że na stronie Biolandera było napisane, że to mydło może służyć jako naturalny szampon dla zwierząt. Kupiłam więc butelkę tego mydła i podarowałam Pani opiekującej się Farą. Zaznaczam, że sunia cały czas jest leczona przez weterynarza, a mimo to skóra bardzo ją swędzi i biedactwo drapie się niemiłosiernie.\nOpiekunka Fary już po pierwszej kąpieli w tym mydle, stwierdziła, że sunia znacznie mniej się drapie, czyli swędzenie się zmniejszyło. Mniej więcej trzy tygodnie później dowiedziałam się, że stan psiaka poprawił się na tyle, że zużywa zaledwie 1/3 leków sterydowych przepisanych przez weterynarza.\nTak więc Savon Noir Marius Fabre wspaniale się spisało jako szampon dla psa. Nie mam już, niestety, swojego psa, ale gdybym miała nie znałby on innego szamponu niż Savon Noir. Polecam wszystkim właścicielom psów.\nRe: SAVON NOIR - wspaniały szampon dla piesków.\nprzez Chomik 31 mar 2012, 22:38\nMiło i tu spotkać dogomaniaczkę Witaj Sandra\nProwadzę wraz z 5 innymi dziewczynami Forum Pomocy Retrieverom Złoty Pies. Pomagamy psom w potrzebie - skupiając się głównie na Retrieverach, czy psach w typie tych ras, ale w miarę naszych możliwości staramy się pomagać wszystkim psom niezależnie od rasy. Sklep Biolander stał się od kilku dni naszym sklepem partnerskim - cały dochód uzbierany z naszego kodu rabatowego jest przeznaczony na psy w potrzebie znajdujące się pod naszą opieką.\nSama prywatnie mam dwie suczki, jedną od szczeniaka - ma teraz 6 lat. Drugą adoptowaną - ma teraz 9 lat i jest z nami od roku. Młodsza sunia jest alergikiem pokarmowym - ogólnie przez całe swoje życie miała dużo problemów skórnych. Pamiętam, że parę lat temu myłam ją mydłem - Alepem konkretnie, którymś z tych o niskim stężeniu oleju laurowego i pamiętam również, że bardzo sobie chwaliłam efekty. Ponieważ było to parę lat temu, nie pamiętam już dokładnie szczegółów - musiałabym poszukać czy nie mam tego przypadkiem gdzieś zapisanego.\nJeśli chodzi o pielęgnację psów, a przez mój dom (który przed adopcją starszej suni funkcjonował również jako dom tymczasowy) przewinęło się ich trochę - stawiam na oleje i masła... ale o tym może w innym wątku Savon Noir nie stosowałam nigdy na żadnej ze swoich sucz, może czas wypróbować!\nForum Pomocy Retrieverom - Złoty Pies!\nDołączył(a): 27 mar 2012, 21:02\nprzez Sandra 31 mar 2012, 22:56\nSavon Noir Marius Fabre możesz z powodzeniem wypróbować na swoich psiakach. Jestem przekonana, że im nie zaszkodzi. Może będziesz się ze mnie śmiała, ale zanim dałam to mydło dla suni, o której piszę w swoim poprzednim poście, wypróbowałam je na sobie. Po prostu musiałam przekonać się na własnej skórze, że psiakowi nie zaszkodzę. Umyłam nim całe ciało z wyjątkiem twarzy i głowy. Muszę ci powiedzieć, że byłam mile zaskoczona delikatnością tego mydła. Oczywiście mojej skórze nic się nie stało mimo, że nie należy ona do zdrowych. Tak jak pisałam poprzednio, gdybym teraz miała psa to byłby kąpany wyłącznie tym mydłem.\nprzez Sandra 31 mar 2012, 23:02\nJeszcze muszę dodać, że to mydło jest rewelacyjnym środkiem do sprzątania i w tym celu je kupuję. Dzisiaj myłam nim okna, myję też nim podłogi, meble. Krótko mówiąc wszystko co się da.\nprzez Chomik 31 mar 2012, 23:14\nMarius Fabre nigdy nie używałam, natomiast używałam czarnego mydła Alepia na sobie (razem z Kessą również), efekty super.\nprzez Sandra 31 mar 2012, 23:24\nSavon Noir Alepii i kessę znam i posiadam, ale Savon Noir Marius Fabre nie jest przewidziane jako kosmetyk dla ludzi, tylko jako środek do sprzątania, jako szampon dla zwierząt, a także do spryskiwania roślin w ogrodzie w celu wyniszczenia szkodników np. mszyc. U piesków ma działanie przeciwpchelne. To jest to mydło:\nprzez Biolander 16 kwi 2012, 15:46\nCzy ktos sie spotkal z takim przypadkiem?\n""MARIUS FABRE Savon Noir 1L. Od jakiegoś czasu używam mydła marsylskiego i zauważyłam ze pozostawia ono taki matowy nalot na umywalkach itd.. pytanie czy ten produkt jest inny, mam obawy i dlatego pytam, czy ma Pani jakieś doswiadczenia z tym płynem ?""\nTo jest pierwsza uwaga negatywna odkad biolander ma go w swojej ofercie. Czy ktos tez tak ma?\nprzez Sandra 21 kwi 2012, 18:01\nŻadnego osadu czy nalotu nie zauważyłam. Może po prostu po umyciu umywalki czy wanny trzeba dokładniej spłukać je wodą?\nprzez kaylime 05 maja 2012, 00:08\nO wow, to dopiero niespodzianka! Nie wiedziałam, że można naturalną pielęgnację zastosować na swoich pieskach.\nJa mam psa rasy west highland white terrier. Jak sama nazwa wskazuje- ma białe futerko. Dlatego też chciałabym zapytać, czy ktoś wie, jak to jest ze stosowaniem tego szamponu na białych pieskach? Białaski niestety potrzebują wybielenia, bo łatwo sobie farbują sierść- np. przy pyszczku od jedzenia. Czy Savon Noir nie zmieniłoby jego koloru sierści?\nDajcie znać, jeśli wiecie coś na ten temat, bo chętnie wypróbowałabym naturalną pielęgnację na moim czworonożnym domowniku\nprzez Sandra 05 maja 2012, 00:23\nKaylime, myślę, że bez obaw możesz zastosować to mydło na swoim białym piesku. Z jednej strony jest ono bardzo łagodne. Muszę Ci powiedzieć, ze zanim podarowałam mydło dla suni, o której pisałam wcześniej, wypróbowałam je na sobie. Umyłam nim całe ciało z wyjątkiem twarzy i głowy. Byłam zadziwiona łagodnością tego mydła. Z drugiej strony Savon Noir wspaniale usuwa wszelki brud. Wiem o tym, gdyż już od dłuższego czasu używam go do sprzątania. Uważam, że z powodzeniem możesz "wyprać" w nim białe kudełki swojego pupila.


Grzegorz, Maria Magdalena, Urban\nśroda, 20 stycznia 2016 10:34\n11 i 13 stycznia po raz kolejny nasza szkoła wzięła udział w Finale Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Celem zbiórki pieniędzy był zakup urządzeń medycznych dla oddziałów pediatrycznych oraz dla zapewnienia godnej opieki medycznej seniorom. Jak co roku, również i teraz, organizacją przedsięwzięcia w PSP 14 zajęły się p. Barbara Kosikowska i p. Agnieszka Witkowska oraz uczniowie klasy VI c a w PG 4 p. Anna Kowalska i uczniowie klasy III d. W PSP nr 14 ze zbiórki fantów, które podarowali uczniowie, nauczyciele i wiele osób spoza szkoły, a następnie loterii zebrano 1107, 56zł. W PG 4, młodzież z Samorządu Uczniowskiego ze sprzedaży tostów i kwesty uzyskała 262,87zł. Indywidualnie w mieście po raz drugi najwięcej pieniędzy podczas zbiórki zebrała nasza uczennica Julka Jabłońska z klasy III a. Julka zawsze kwestuje pod opieką swoich rodziców – państwa Pauliny i Huberta Jabłońskich. Tym razem rodzinka zgromadziła 1342,04zł. Gratulujemy.\nPoprawiony: poniedziałek, 25 stycznia 2016 08:39\nniedziela, 25 października 2015 11:18\nJuż nie raz pokazaliśmy, że umiemy pomagać, a więc i w tym roku, udowodniliśmy, że dzielenie się jest proste! Wolontariusze z ZSP nr2 - PSP 14 i PG4, uczniowie i nauczyciele po raz kolejny brali udział w zbiórce żywności w ramach ogólnopolskiej akcji „ Podziel się posiłkiem”. Do akcji zgłosiło się tradycyjnie wielu wolontariuszy. W dniach 25 i 26 września 2015 r. zbieraliśmy żywność w sklepach na os. Stawki. Koordynatorem akcji była pani pedagog Elżbieta Orczyk. Zebrane dary trafią do najuboższych mieszkańców naszego miasta.\nczwartek, 02 kwietnia 2015 10:15\nOd piątku do niedzieli 20 – 22 marca 2015 roku trwała Ogólnopolska Akcja – Wielkanocna Świąteczna Zbiórka Żywności , organizowana przez Banki Żywności w całej Polsce. Po raz kolejny uczniowie i nauczyciele PSP 14 i PG 4 jako wolontariusze zbierali żywność w sklepie Azet – osiedle Patronackie. Miłym słowem i uśmiechem zachęcali do udziału w akcji. Dzięki hojności klientów sklepów udało nam się zebrać żywność, która zostanie przekazana najbardziej potrzebującym jeszcze przed świętami. Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do pomocy innym. Słowa podziękowania kierujemy również do kierowników i pracowników sklepów, które goszczą nas u siebie za każdym razem. Koordynatorem akcji w szkole była pedagog Elżbieta Orczyk oraz Izabela Kaszuba.\nPoprawiony: czwartek, 02 kwietnia 2015 11:40\nczwartek, 29 stycznia 2015 14:01\nPo raz kolejny w naszej szkole zagrała Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Wzorem lat ubiegłych, oprócz tradycyjnej zbiórki pieniędzy do puszek, uczniowie PSP nr 14 pod opieką pani Barbary Kosikowskiej i pani Agnieszki Witkowskiej zorganizowali loterię fantową. Uczniowie PG4 pod opieką pani Anny Kowalskiej zajęli się sprzedażą własnoręcznie upieczonych ciast, ciasteczek oraz tostów. Coraz częściej w takie akcje włączają się pracownicy szkoły. W tym roku swój kunszt piekarniczy zaprezentowała pani Ula Kowalska przekazując na rzecz WOŚP przepyszne rurki i babeczki. ZSP nr2 należy do nielicznych placówek oświatowych w Ostrowcu gdzie co roku gra Orkiestra ale i dzieci oraz młodzież naszego zespołu szkół jest też wyjątkowa. Nie tylko zaangażowała się w zbieranie funduszy na rzecz Orkiestry w szkole ale również poza nią. Rekordzistką na terenie miasta okazała się Julka Jabłońska – uczennica klasy II a z PSP nr 14. Dziewczynka kwestowała razem z mama i tatą a suma jaką zebrała jest imponująca.\nPoprawiony: piątek, 30 stycznia 2015 15:20\npiątek, 19 grudnia 2014 13:18\nKolejny rok i kolejny dowód na to, że nasi uczniowie i nauczyciele mają w sobie wiele empatii. Udowodnili, że nieobcy jest im los dzieci, które nie mieszkają ze swoimi rodzicami, a ich domem jest Dom Dziecka. Jak co roku wspaniale wcielili się w rolę Św. Mikołaja i zbierali słodycze dla dzieci z Domu Dziecka „Nasz Dom” w Denkowie, prowadzonego przez siostry franciszkanki Rodziny Maryi. Zebrano mnóstwo słodyczy, które przekazano dyrektor Domu Dziecka. Organizatorkami akcji były opiekunki klubu „Wiewiórka” – nauczycielki\n: Jolanta Niedziela, Urszula Rafałkowska, Jolanta Wielgus. Serdecznie dziękujemy wszystkim ofiarodawcom.\nŚWIĄTECZNA ZBIÓRKA ŻYWNOŚCI – ogólnopolska akcja\nczwartek, 11 grudnia 2014 14:08\nW dniach 28-29 listopada 2014 roku odbyła się kolejna ogólnopolska akcja - Świąteczna Zbiórka Żywności, organizowana przez Banki Żywności w całej Polsce. Uczniowie i nauczyciele PSP 14 i PG 4 po raz kolejny jako wolontariusze zbierali żywność w sklepach na terenie osiedla Stawki i Rosochy. Przy specjalnie oznakowanych koszach dyżurowali wolontariusze, którzy informowali klientów o idei akcji, wręczali ulotki i naklejki. Zachęcali oni do kupienia choćby jednego produktu spożywczego więcej i podarowania go ludziom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej. Dzięki hojności klientów sklepów udało nam się zebrać żywność, która zostanie przekazana najbardziej potrzebującym. Wszystkim darczyńcom w imieniu potrzebujących serdecznie dziękujemy za każdy dar serca. Koordynatorem akcji w szkole była pedagog Elżbieta Orczyk.\nUczymy się pomagać – Ogólnopolska Akcja Zbiórki Żywności\n„ I Ty możesz zostać Świętym Mikołajem” – akcja charytatywna szkolnego klubu „Wiewiórka”\n„Światowe” urodziny chorej Oliwki\nZawsze pamiętamy o potrzebujących - Akcja szkolnego klubu "Wiewiórka”\nUczniowskie zaangażowanie na rzecz SZLACHETNEJ PACZKI


Holandia, czy Szwecja – gdzie praca bardziej popłaca? – Mam Talent TVN – Got Talent\nadmin 25/11/2013 Możliwość komentowania Holandia, czy Szwecja – gdzie praca bardziej popłaca? została wyłączona\nPraca w Szwecji – jak zdobyć posadę w Skandynawii ?\nĆwiczenia jednakże demonstruje, że przeżyją tylko ci, którzy po główne umieją język, po inne posiadają adekwatne kwalifikacje, po ucieracie zaś mogą się wydobyć (i przetrwać!) w rejonie, gdzie konkurencja jest olbrzymia. Jeżeli produkuje się, że Szwedzki zbyt zatrudnienia pozostanie zatuszowany przez falę przesiedleńców z poszerzonej Unii Europejskiej, tamtejszy stopień rozważy przedstawienie zredukowań. Porządna wiadomość jest jednakże taka, że zniżenia te – jeżeli nawet wstąpią w żywota – nie będą dotyczyć jednostek, które wydobyła się praca w Szwecji i podjęły tam ustawową prace w czasie, gdy takich obostrzeń nie istniało. Kogo poszukują Szwedzi? Jak wiele odmiennych unijnych rejonów – medyków i pielęgniarek, wykwalifikowanych i z dogodnym przejściem, istota słoneczna ze wprawą języka. Personel leczniczy nieodzowny jest nie tylko do szpitali, lecz również do domów flegmatycznej starości czy ośrodków, gdzie pracy przedkładane są małżeństwa kalekie bądź upośledzone. Dłoni do zatrudnienia konieczne są w odcinku budowlanym: brakuje wykwalifikowanych kamieniarzów, tynkarzy, malarzy, stolarzów. Sporą famą wśród młodocianych ludzi poważają się zlecenia w odcinku gastronomicznym – w barach, pubach czy klubach. Szwedzi żądają ponadto sprzątaczek i bon do dzieci, poszukują także robotników do sektora krajoznawczego.\nCzy w Holandii można się dorobić? Na pewno płace są stanowczo lepsze aniżeli w Polsce, jakkolwiek wydatki utrzymania też (Holandia postrzegana jest w Europie jako obręb ulicy). Holendrzy używają wyobrażenie płacy minimalnej, która w ich rejonu zależy od wieku podwładnego, jednakże również od godzin zatrudnienia i jej pory. Jeżeli jesteś wysoce wykwalifikowanym i rewidowanym ekspertem, jest znaczna fortuna, że wysokość przychodów będziesz zdołał pertraktować. Ogólnie nie zdołasz zapracować mniej aniżeli prorokują maksymie odnośnie gaży minimalnej. Dobrze płatna praca w Holandii przy produkcji jest przeto względnie pożyteczna.\nHolandia to kuźnia omnibusów nowoczesnej europy. W Holandii prawidłowym językiem jest Angielski i Niderlandzki, jednak umiejąc Angielski bez znoju porozumiemy się z każdym obywatelem tego pięknego państwa. Tym, co przyciąga ludzi do Holandii jest także alternatywę podjęcia pracy sporadycznej na wczasy, w szczególności współgra to studentom, którzy w lato napadną Holandię, i odchodzę robotę w rolnictwie, sadownictwie, czy w gastronomii.\nSkandynawia od starożytna uprzednia obiektem migracyjnym polaków. Już w latach marksizmu wielu polaków postanawiało się na pospieszne ucieczki przez morze bałtyckie właśnie do Skandynawii – Szwecji, Norwegii, Danii. Jednakże dzisiaj osobistości nie muszą już prowadzić jednakże w dobie wątpliwego internacjonalnego rynku zatrudnienia Skandynawia wciąż zostaje chciwym kawałkiem na mapie globu.\n← Praca w Anglii i Wielkiej Brytanii wymaga talentu Talent przy pracy w Norwegii zwykle nie wystarczy →


Nie wiem, czy minister Chorąży w momencie wywalania go z fuchy załkał „za co?!” i w odpowiedzi usłyszał kultowe „za jajco!”, ale faktem jest, że jego sytuację najprecyzyjniej opisuje...\nCzytaj dalej wpis Multikulti+ czyli spanikowany premier wyrzuca z sań ministra Chorążego\nJa najmocniej przepraszam, ale współczuć komuś, kto regularnie od lat pieniądze Podatników bierze, że się nie nadaje do roboty, którą mu Prezes w nagrodę za...\nArena polityczna w Polsce dzieli się na obóz niepodległościowy i obóz podległościowy. Obóz niepodległościowy dzieli się tradycyjnie na prawicę, lewicę i centrum a podległościowy nie, bo wartości prawicowe wykluczają uczestnictwo w tym obozie. I nie ma tam prawicy tylko lewica jest i centrum. Dodatkowo możemy wyróżnić...\nArtykuł 180 Konstytucji w sprawie wieku emerytalnego sędziów odsyła do ustawy (dokładnie: „Ustawa określa granicę wieku, po osiągnięciu której sędziowie przechodzą w stan spoczynku.”), co oznacza, że to Prawo i Sprawiedliwość ma rację w sprawie I Prezes Sądu Najwyższego, ponieważ sędzia w stanie spoczynku nie może pełnić funkcji I Prezesa Sądu...\nBowiem i rządzącej...\nÓw zamek w puszczy nadnoteckiej dostarczy ludziom trochę rozrywki. Jest to jakiś symbol dekad tzw transformacji ustrojowej, pierwsza rezydencja magnacka III RP.. Przypomina się XVIII wiek pojmowany jako czas różnych tam oligarchii i innych takich. Zwracam uwagę na pełną legalność tej budowy, zmiany planów zagospodarowania przestrzennego,...


Orientalne sprawy - Wykaz forów\nWszystko co wiąże się z orientalnymi kwestiami. Forum dla każdego.\nDzisiaj jest 07 lip 2022, 16:40\nPiszemy na każdy temat.\nOstatni post: Deska kompozytowa montaz - an… autor: lukaszgos, 06 gru 2017, 11:15\nOstatni post Deska kompozytowa montaz - an…\nDużo osób jeździ po całej Polsce. Cele podróżowania są bardzo różne. Również odległości jakie codziennie robimy nie są takie same dla każdego z nas. Gdy trasa jest w obrębie 150 km to nie musimy brać pod uwagę hotelu. Możemy błyskawicznie powrócić do posiadłości, zwłaszcza iż jakość autostrad w naszym kraju ulega znaczącej poprawie. Natomiast często się zdarza, iż moja rodzinna wycieczka jest znacznie dłuższa i nie jesteśmy wstanie wrócić na noc do apartamentu. Z pomocą wtedy przychodzą noclegi, które oferują hotele w Polsce. W naszym państwie mamy różnej standardu hotele. Możemy wyodrębnić tanie hotele, w których opłata noclegu nie przekroczy 100 zł. Później jest półka hoteli 3 gwiazdkowych, gdzie nocleg będzie oscylował w przedziale 150 zł. Dla bardziej wymagających gości przeznaczona jest propozycja hoteli 5 gwiazdkowych.\nJak wcześniej napisaliśmy, przemieszczamy się w rozmaitych celach. Jak są to podróże służbowe to zazwyczaj szukamy noclegów blisko miejsca spotkań z klientami. Czy uda się w tego typu lokalizacji wyszukać tani hotel oferujący nocleg odpowiedniej klasy? Z pomocą przyjdą wszelkiego rodzaju strony internetowe, które mają bazę moteli z całej Polski. Tak, więc nie będzie kłopotu z wyszukaniem taniego hotelu w Radomiu, który będzie posiadał znakomitą lokalizację. W ciągu kilkunastu minut będziemy wstanie znaleźć nocleg w centrum Radomia albo przy drodze wylotowej. Wszystko zależy od naszych upodobań i środków finansowych, jaki możemy wydać na nocleg w Radomiu.\nDużo osób pyta się nas jak wybrać odpowiedni nocleg? Czy jest jakaś reguła, którą trzeba zawsze się kierować w czasie rezerwacji noclegu?\nPostaramy się wam podpowiedzieć w jaki sposób można korzystnie zamówić nocleg praktycznie w każdym mieście, też w Radomiu. Po pierwsze planuj swój nocleg z wyprzedzeniem. Jest to kluczowa zasada, która umożliwia dużą oszczędność na rezerwacji noclegu. Im dłuższy czas rezerwacji a przyjazdu do hotelu tym koszt noclegu niższa. Bukując motel na ostatnią chwilę możemy pomarzyć o nie wygórowanej cenie i sformułowanie tani nocleg traci swoje znaczenie. Zwłaszcza jeśli potrzebujemy hotelu w dogodnej lokalizacji. Rezerwowanie noclegu na ostatnią chwile znacznie ogranicza liczbę niezarezerwowanych obiektów. Przeważnie pozostają nam do wyboru bardzo drogie hotele lub hostele czy motele.\nKolejna warta uwagi rada to porównanie ceny hotelu na różnych stronach internetowych. Nierzadko się zdarza, iż rozbieżność w cenach jest znacząca i może być w granicach kilkudziesięciu %.\nKażdy z nas spotkał się z tymi 3 zwrotami. Hotel, hostel i motel – czym się od siebie różnią. Sporo osób bez zastanowienia jest w stanie określić motel jako obiekt niskiej jakości, zlokalizowany gdzieś przy drodze. Jest to niestety błędne skojarzenie, które utrwala stereotyp z amerykańskich filmów. Określenie motel trzeba odnieść do wielkości obiektu. Hostel i motel to niesformalizowane, potoczne pojęcia, które mają definiować budynek przeznaczony do przyjmowania osób na nocleg. Nazwa hotel jest przeznaczona dla lokali, które mają oficjalny status i są przypisane do nich gwiazdki. Natomiast motel czy hostel przypisany jest budynków, które nie są oficjalnie kategoryzowane. Mimo to jakość usług w tych obiektach może być na bardzo wysokim poziomie i znacznie przewyższać poziom, które oferują drogie hotele. Nie powinno się także utożsamiać pojęcia tani nocleg z motelem czy hostelem. Zarówno hotele i motele mogą być tanie i kosztowne.\nHotel, motel czy hostel to też obiekty, w których nierzadko odbywają się imprezy okolicznościowe. Często duża liczba obiektów ma specjalną ofertę dla firm, która zawiera imprezy firmowe w połączeniu z noclegiem w hotelu. Sala konferencyjna to podstawa każdego wydarzenia firmowego. Nie posiadanie takiego pomieszczenia w hostelu uniemożliwia zorganizowanie w pełni funkcjonalnej zabawy firmowej. Są też obiekty, które wyspecjalizowały się w przygotowywaniu przyjęć weselnych. Tego rodzaju obiekty to przeważnie hotele, które mają w swojej ofercie wesele z noclegiem. Jest to bardzo duża wygoda dla biesiadników, którzy są w stanie pozostawić swoje rzeczy w pokoju hotelowym. Wesele to zazwyczaj długa i wyczerpująca impreza, która może przedłużyć się do białego rana. Tak, więc bliskość pokoju hotelowego jest z pewnością sporą zaletą. Nic więc dziwnego, iż tego rodzaju obiekty są często rezerwowane na wesela.\nCo to jest wypożyczalnia sprzętu rehabilitacyjnego? Dla sporo z was pojęcie wynajmu sprzętu rehabilitacyjnego jest zupełnie obce. Z jednej strony to bardzo dobrze, cieszycie się zdrowiem i niech tak najdłużej pozostanie. Mimo to warto zaznajomić się z tematem wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego. Wiedzy nigdy za dużo, a ta wiedza może być przydatna w przyszłości. Wypożyczalnia sprzętu rehabilitacyjnego to instytucja, która specjalizuje się w dostarczaniu sprzętu do rehabilitacji na czas od miesiąca wzwyż. Oferta wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego dotyczy przeważnie wynajem tj sprzętu jak:\nOpisany wyżej asortyment jest zazwyczaj drogi i nierentowny w zakupie. Tak, więc doskonałą alternatywą jest wynajem sprzętu rehabilitacyjnego w wypożyczalni. Korzystając z oferty rzetelnej wypożyczalni zyskujemy na dużej liczbie płaszczyzn. Po pierwsze oszczędzamy nasze pieniądze. Wynajem sprzętu jest znacznie tańszy niż jego zakup. Szczególnie jeśli mówimy o wypożyczeniu łóżka rehabilitacyjnego czy szyny CPM. Kolejna korzyść to profesjonalne doradztwo. Wynajmując sprzęt w wypożyczalni otrzymany fachową pomoc a, także przeszkolenie z jego obsługi. Dodatkowo wiele wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego oferuje bezpłatny transport i odbiór sprzętu od klienta.\nSzyna CPM czynna i bierna służy do przywrócenia sprawności pacjentom po urazach, udarach albo zabiegach chirurgicznych. Rehabilitacja bierna zalecana jest dla osób z porażeniami wiotkimi, spastycznymi, ze znacznym stopniem niedowładu, a także jeżeli ruch czynny jest ograniczony z powodu stanu pacjenta. Ćwiczenia czynno - bierne oparte są o siłę mięśni osoby rehabilitowanej, a szyna wspomaga ruch.\nŁóżka rehabilitacyjne elektryczne są przeznaczone dla osób po udarach i wylewach mózgu a, także chorujących na zespół alzheimera i parkinsona. Należy pamiętać, iż każde łóżko rehabilitacyjne ma funkcjonalność dopasowaną do stanu zdrowia chorego dlatego nie wahaj się skonsultować zakupu z naszym specjalistą. Łóżka rehabilitacyjne na wynajem dostępne są również w specjalnych zestawach ze stolikami oraz materacami przeciwodleżynowymi. Łóżka rehabilitacyjne - to pielęgnacja pacjenta w domowych warunkach. Jednym z ważniejszych elementów wyposażenia pacjenta przebywającego na stałe w łóżku jest wypożyczenie łóżka rehabilitacyjnego.\nKoncentrator tlenu to sprzęt medyczny, który służy do podawania pacjentowi powietrza ze zwiększoną ilością tlenu. Aparat pobiera powietrze z otoczenia, które zawiera w swoim składzie tlen (21 proc.), azot (78 proc.) a, także śladowe ilości pozostałych gazów (ok. 1 proc.). Następnie przyswaja azot, dzięki czemu do organizmu pacjenta dostarczany jest w stężeniu większym niż 90 proc. ( mówimy wtedy o tlenie medycznym). Sprzęt dodatkowo filtruje, oczyszcza i – jeżeli posiada specjalny pojemnik – nawilża podawany gaz. Podnośnik pacjenta to niezastąpiony element transportu pacjenta. Dawniej, podnoszenie czy też przemieszczanie osoby schorowanej było możliwe wyłącznie za sprawą siły fizycznej opiekuna. Dzisiaj, gdy na rynku dostępne są nowoczesne sprzęty wyręczające opiekuna, nie ma konieczności wykorzystywania ludzkiej siły w tego rodzaju działaniach. Trzeba zdecydować się na podnośnik pacjenta i poprawić komfort swój i osoby chorej.\nNie jest to zawiła sprawa jeśli zdecydujemy się na usługi rzetelnej wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego. To jej personel mają za cel nam pomóc i wyszukać najkorzystniejszy sprzęt na rynku, który jest dostosowany do naszych potrzeb i zasobności portfela. Wybierając ofertę renomowanej wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego mamy gwarancję, że otrzymany sprzęt wysokiej jakości i dopasowany do naszych potrzeb.\nCzym tak naprawdę są modele anatomiczne i gdzie znajdują swoje zastosowanie? Dla większości z nas model anatomiczny to rekwizyt do pogłębiania wiedzy o anatomii. Stwierdzenie oczywiście prawdziwe ale bardzo powierzchowne i nie pełne. Teraz modele anatomiczne mocno różnią się od swych pierwowzorów z lat dziewięćdziesiątych. Nie są to nieruchome, wypłowiałe manekiny straszące w klasach biologicznych naszych klas. Teraz oferowane modele anatomiczne co całkiem nowa jakość a, także możliwości dydaktyczne jakie oferują modele anatomiczne.\nMożemy wydzielić następujące grupy modeli anatomicznych\nPierwsze z nich to modele anatomiczne 3D, które tworzone są przy użyciu specjalistycznego druku. Jest to dość nowy typ modeli anatomicznych, który zdobywa coraz szersze uznanie w Polsce i na Świecie. Modele anatomiczne 3D doskonale sprawdzają się do nauki anatomii, zarówno w szkolnictwie jak i na akademiach medycznych. Bardzo dobra jakość oraz odwzorowanie szczegółów determinuje, że tego rodzaju pomoce edukacyjne doskonale sprawdzają się na uniwersytetach medycznych. Modele anatomiczne to nie wyłącznie dydaktyka anatomii człowieka. Idealnie sprawdzają się również do nauki weterynarii. Drugi typ to tradycyjne modele anatomiczne openmedis.pl, które umożliwiają szczegółowe poznanie anatomii analizowanego obiektu. Tego rodzaju modele anatomiczne zazwyczaj składają się ruchomych i wyjmowanych składników. To właśnie możliwość rozłożenia modelu anatomicznego sprawia, że sposób nauki jest znacznie bardziej efektywna. Tego rodzaju modele anatomiczne są bardzo polecane dla studentów medycyny, którzy muszą szczególnie poznać budowę człowieka. Niektóre z modeli anatomicznych to naturalne odlewy ludzkich kości czy organów. Modele anatomiczne to świetne wyposażenie pracowni anatomicznych, weterynaryjnych oraz przyrodniczych. Dodatkowo modele anatomiczne świetnie nadają się jako pomoce naukowe dla studentów kierunków weterynaryjnych, medyków oraz terapeutów manualnych i fizjoterapeutów. Szeroki asortyment szkieletów anatomicznych umożliwia selekcję odpowiedniego modelu anatomicznego w zależności od potrzeb edukacyjnych konkretnej grupy odbiorców. Szkielety anatomiczne mają także dodatkowe akcesoria np. elastyczny kręgosłup.\nNiewiele ludzi ma szczęście mieć idealny uśmiech od urodzenia. Natomiast dzięki staraniom ortodonty i nowoczesnej stomatologi jesteśmy w stanie poprawić nasz uśmiech. Tym właśnie zajmuje się ortodonta i to właśnie dzięki jego umiejętnością jesteśmy w stanie poprawić swój uśmiech. Odpowiedni zaplanowane leczenie ortodontyczne ma ogromne znaczenie dla każdego, kto pragnie idealnej harmonii. Dlatego tak istotne jest żeby ortodonta ustalił właściwy sposób leczenia. Zadaniem ortodonty jest doprowadzenie do odpowiedniego ustawienia uzębienia w łuku zębowym, a też odwzorowanie idealnego zwarcia pomiędzy szczęką, a żuchwą. Podstawową formą leczenia, którą stosuje ortodonta jest wykorzystanie aparatów korekcyjnych na zęby. Niekorygowane wady są w stanie doprowadzić do wielu poważniejszych komplikacji. Dlatego jest tak kluczowe skorzystanie z usług ortodonty jak najszybciej co sprawi, iż leczenie ortodontyczne będzie znacznie krótsze i tańsze. W zależności od potrzeb ortodonta jest w stanie zaproponować wiele rozwiązań. Czynnikiem określającym sposób metody leczenia jest liczba lat pacjenta. Właściwa specjalizacja ortodonty umożliwi jeszcze lepsze leczenie pacjentów. Są wyspecjalizowane gabinety stomatologiczne, które specjalizują się w zakładaniu aparatów ortodontycznych dla pacjentów. Ortodonci specjalizujący się w leczeniu dzieci zwyczajowo mają wypracowane metody pracy z dziećmi. A więc warto wybrać ortodontę posiadającego doświadczenie w zakładaniu aparatów ortodontycznych u. Podsumowując, nadrzędnym celem ortodonty ortodoncjakabaty.pl jest 100% wykorzystanie dostępnych możliwości, żeby doprowadzić do stanu w którym pacjent z satysfakcją zaakceptuje wykonaną razem z lekarzem ortodontą pracę.\nNajwięcej użytkowników (134) było online 16 sty 2020, 19:20


Pyły pustkowi | 1.4 - Po burzy | (-[PREDATOR]-) homesite\nW końcu pojazd zaczął samoczynnie zwalniać, a następnie szarpać. Trudno było nazwać to jazdą, bo ciężarówka właściwie toczyła się po ulicy, aż wreszcie stanęła. Wreszcie po tym całym zamieszaniu zapadła kompletna cisza. Chwilę jeszcze siedziałem nieruchomo i próbowałem jakoś pozbierać myśli do kupy. Rozejrzałem się przez okna po okolicy. Słońce, zabarwiając nieliczne chmury na pomarańczowo, zaczęło powoli znikać gdzieś w lesie. Droga przede mną była pusta, aż do odległego zakrętu. Przez dosłownie chwilę miałem myśl, by spojrzeć na siedzącego obok mnie strażnika... Jednak po nim została już tylko plama krwi i otwarte drzwi. Chwyciłem się za twarz, próbując zetrzeć krew, lecz jej resztki nie chciały zejść. Byłem mocno zmęczony. W tym momencie coś puknęło dwa razy w drzwi. Cholernie mnie to wystraszyło i nie miałem odwagi się nawet odwrócić. Jednak ich niespodziewane otwarcie zmusiło mnie do tego spojrzenia. Przed moimi oczami pojawił się koleś z pistoletem w ręku... Zaraz... Przecież to Chudy! Dla mnie była to wielka ulga. Chciałem coś powiedzieć, ale... Po prostu nie mogłem. Miałem jakby jakąś blokadę.\nChudy: - Udało nam się - przerwał niezręczną ciszę kolega.\nJa: - Co??? - odpowiedziałem trochę jeszcze zmieszany.\nChudy: - No... Uciekliśmy...\nJa: - ...Tak jakby. A co ze strażnikami???\nChudy: - Dwóch przeżyło, ale jeden jest poważnie ranny i nie sądzę, aby był w stanie przetrwać noc... Gadam jakby mi w ogóle na nich zależało...\nJa: - Zastanawia mnie jedna rzecz...\nChudy: - Ta...???\nJa: - W zasadzie wszystko niby jest w porządku, ale perspektywa przemierzania nieznanych terenów w dwie osoby nie jest dla mnie zbytnio przyjemna. Zwłaszcza, że zbliża się noc, a nie sądzę, aby tamci o nas zapomnieli.\nChudy: - Co ty znowu kombinujesz? Czym mniej osób, tym łatwiej przejść niezauważenie. W ten sposób działam sam i, jak widzisz, nadal jakoś żyję.\nJa: - Ale... Wiesz, że tamci dwaj mogą się nam jeszcze przydać?\nChudy: - Aha... Masz rację. Będą tu siedzieć i odciągną uwagę, gdy będziemy uciekać.\nJa: - Nie o to mi chodzi. Nie mam pojęcia, co zrobimy, kiedy wreszcie będziemy w jakiejś osadzie. Może oni mają tam jakieś znajomości...? Albo... Po prostu jakoś głupio mi ich zostawiać.\nChudy: - Chyba zapomniałeś, przez co przeszliśmy! - Chudy zaczął się powoli denerwować.\nJa: - To nie zmienia faktu, że nadal są ludźmi. Poza tym dodatkowa para oczu. No i myślę, że jak tamtemu pomożemy, to się nam odwdzięczy.\nChudy: - Przecież on jest ciężko ranny! Mamy go nieść?! Tamci nas dogonią, zanim zdążymy jakieś nosze zrobić...\nJa: - Muszę chociaż zobaczyć, w jakim on jest stanie. To naprawdę trzeba przemyśleć...\nW tym momencie wyskoczyłem z pojazdu i dopiero teraz kłucie w ramieniu przypomniało mi o ranie... Jasna cholera... Co za ból! Wziąłem parę wdechów i poczułem przypływ sił. Dobrze jednak by było usunąć obce ciało z mojego organizmu. Najbliższa klinika zapewne jest bardzo daleko... Chwila... Jaka klinika??? W każdym razie, jestem zdany tylko na siebie, a zadanie wyciągnięcia kuli przypada mnie. Po szybkim wymacaniu ramienia stwierdziłem, że pocisk przeleciał na wylot, zostawiając tylko dziurę. Wygląda na to, że kości są całe i nigdzie nie straciłem czucia. Przydałyby mi się jakieś środki przeciwbólowe. Ta... Kolejna niemożliwa do znalezienia rzecz... Chudy zaczął iść w stronę tyłu ciężarówki. Ruszyłem za nim... Plandeka praktycznie nie istniała - była spalona. Zostały także poskrzywiane kawałki rur, które wcześniej ją podtrzymywały. Zauważyłem stojącego wewnątrz strażnika... Rozmawiał z kimś. Udało mi się wskoczyć z tyłu na pakę, chociaż bolące ramię znacznie mi to utrudniło. Pierwsze, co na mnie zrobiło wrażenie, to okropna woń spalonych ludzkich ciał, które były dodatkowo porozrywane. Na samym końcu, tuż za uprzednio zauważonym stojącym mężczyzną, siedział, czy raczej leżał, drugi strażnik. Mocno krwawił. Pod klatką piersiową przebiegał przemoknięty opatrunek. W pojeździe znajdowały się także kawałki różnych przedmiotów, oraz jedna lekko zniszczona skrzynia. Mimo tego syfu, najbardziej zainteresowałem się właśnie jej zawartością. Podniosłem pokrywę. Mhmm... W środku znajdowały się kałachy wraz z pełnymi magazynkami.\nStrażnik: - Co się na to gapisz??? - przerwał mój zachwyt stojący przede mną strażnik.\nJa: - Ale jesteś miły... Tak się odzywasz do osoby, dzięki której nadal żyjesz? - powiedziałem nadal nie odwracając w jego kierunku głowy.\nStrażnik: - Ta skrzynia jest moja... I nic ci do niej! - rzucił jeszcze agresywniej.\nJa: - I co z nią takiego zrobisz??? Sprzedasz?! Powodzenia, bo będziesz ją musiał przetaszczyć przez las. Niech zgadnę ile jeszcze jest do najbliższej miejscowości??? Hmm...\nRanny: - Zamknijcie się już!\nStrażnik: - A ty skąd masz nagle tyle energii??? Przed chwilą mówiłeś, że umierasz!\nRanny: - Bo się wykrwawię, jak mi nie pomożecie! Sam daleko nie zajdę... Poza tym na pewno wam się przydam!\nJa: - Ta... Nie skręcimy sobie kostki w biegu przez las, bo będziemy wlec ciebie...\nRanny: - Bardzo śmieszne... Znam się... Na... Yyy... Elektronice! Teraz trudno znaleźć dobrego elektronika...\nJa: - A jeszcze trudniej sprawne urządzenie... A ciekawe co z zasilaniem???\nRanny: - Chyba mnie tu nie zostawicie???!!!\nStrażnik: - Zaczynasz już mnie denerwować!\nRanny: - Słuchajcie! Naprawdę jakoś się wam odwdzięczę... Jak tylko nadejdzie okazja.\nStrażnik: - Dobra... Koniec tego! - powiedział strażnik wyjmując swój pistolet z kabury i celując do rannego.\nJa: - Ejejej... - krzyknąłem ściągając w dół wycelowaną przez faceta broń, by ranny nie był na linii strzału. Strażnik zrozumiał mój ruch jako próba odebrania pistoletu i nagle jego łokieć uderzył z impetem w moją twarz... Poleciałem do tyłu, na szczęście zwłoki, na których spocząłem, zamortyzowały upadek.\nStrażnik: - O ty mały skunksie... - powiedział zdenerwowany strażnik wycelowując we mnie swoją broń.\nChudy: - Rzuć broń! - usłyszałem za sobą krzyk Chudego.\nJa: - Rozwal go!!! Próbował nas zabić... On jest niepoczytalny! - w tym momencie nastąpiła cisza. Strażnik i Chudy stali praktycznie nieruchomo celując do siebie z pistoletów. W tle można było usłyszeć szum wiatru. Robiło się coraz ciemniej, a słońce było już niewidoczne. Nagle z bliska padł głośny strzał. U strażnika na klatce piersiowej pojawiła się czerwona kropka... Dziura. Od razu po huku opadł w dół, upuszczając swój pistolet. Siedzący na końcu ranny miał wyciągniętego kałacha. Wyglądało na to, że to on strzelił. Po chwili bezruchu podczołgałem się do leżącego strażnika. Był martwy. Pocisk trafił chyba w serce i przeleciał dalej przez ciało wylatując gdzieś poza ciężarówkę.\nChudy: - Świetnie...\nRanny: - Co??? Tak było najlepiej! Pomogłem wam i mam nadzieję, że wynagrodzicie mi to.\nChudy: - A może by mi się udało namówić go do odłożenia broni???\nRanny: - To ma być wdzięczność??? Przecież on mógł cię zabić!\nChudy: - Wtedy pierwszy bym strzelił!\nJa: - Jasne... Moim zdaniem dobrze zrobił. Ten koleś był niebezpieczny... Poza tym sam coś mówiłeś na ten temat.\nChudy: - A ty się zamknij! To wszystko przez ciebie. Mogłeś się nie wtrącać i byśmy nie musieli ciągać ze sobą rannego! Tamten by go zabił i po sprawie...\nJa: - Wiesz, co? Myślałem, że jesteś inny. Pewnie, jeśli to ja bym tam leżał ranny, to też byś pozwolił mnie zabić!\nRanny: - Ekhem... Ile tu jeszcze będziecie tak tu stali???\nChudy: - Stracimy tylko czas i siłę. Niech sobie tutaj leży... Zostawiamy go.\nJa: - A rób sobie, co chcesz... Ja mu pomogę. Jeżeli się to tobie nie podoba, to możesz iść sam.\nChudy: - Wiesz...? Dla mnie większą głupotą, niż bezinteresowne pomaganie rannemu, jest samotne przemierzanie nieznanych terenów. I masz szczęście, że jeszcze chcę z tobą iść. Ale mówię... Popełniasz błąd. I cokolwiek się wydarzy, to będzie twoja wina...\nNastała chwila ciszy. Chudy powoli zaczynał mnie wkurzać. Nie sądziłem, że jest taki arogancki. Jednak nie byłem pewien, czy ja odkrywam jego prawdziwą osobowość, czy widzę jakąś przemianę. Podświadomie przyjąłem tą pierwszą opcję. Przed wyruszeniem należało jeszcze przejrzeć sprzęt z ciężarówki, bo coś mogło się nam przydać na drogę. Z tego powodu sięgnąłem po kałacha, który leżał w skrzyni. Ponieważ jestem wybredny, musiałem znaleźć broń w najlepszym stanie, co oznacza brak rys i zabrudzeń. Ponieważ sprzęt nie był nowy i prawdopodobnie został nabyty drogą podbojów, niemożliwe stało się znalezienie idealnego egzemplarza. Po dłuższym czasie bezsensownego przeglądania broni wreszcie znalazłem swojego ulubieńca. To, że wyglądał najładniej, nie oznaczało braku wad. Dlatego wziąłem ze sobą sześć magazynków, wypychając nimi kieszenie spodni i wyskoczyłem z pojazdu. Chudy, widząc moje zachowanie, krzyknął: "Co ty robisz???!!! Nie strzelaj, bo jeszcze nas ktoś usłyszy. Szabrowników pewnie nie brakuje w tym lesie. Usłyszą wystrzały i skojarzy im się to tylko z potyczką, w której ktoś ginie. Potem szybko przybiegną pozbierać, co się da i wziąć na sprzedaż..." W połowie jego wypowiedzi wzdrygnąłem ramionami i kompletnie przestałem go słuchać. Wsadziłem jeden magazynek do broni, następnie ją przeładowałem. Charakterystyczny dźwięk, jaki wydobył się przy tej czynności, wydał mi się bardzo znany. Przystawiłem broń do prawego ramienia, wycelowałem w jedne z drzew i - będąc na wydechu - nacisnąłem spust. Pocisk został wystrzelony i uderzył w konar starego drzewa. Huk wystrzału rozszedł się po okolicy. Krótko po strzale nadal słychać było echo... Po tym, zachowałem się dziecinnie i nie bacząc na konsekwencje, strzeliłem jeszcze parę razy, marnując niepotrzebnie amunicję. Po chwili wróciłem z powrotem na tył ciężarówki, co znowu było wyzwaniem, zważając na moje obrażenia. Teraz zająłem się przeszukiwaniem zwłok. Fakt, że było to pewną formą kradzieży, ale tak na dobrą sprawę, po co martwemu te przedmioty? A tak komuś się jeszcze przydadzą. Ja, po mojej śmierci, lepiej bym się poczuł, gdyby ktoś zawdzięczał mi swoje życie, bo - przykładowo - znalazł wodę w manierce, której nie zużyłem umierając. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba zasługiwałaby na swój dalszy żywot.\nZgodnie z tą ideą "pożyczyłem" sobie czarne buty wojskowe, kamizelkę taktyczną (tam też powkładałem dodatkowe magazynki), a także kaburę razem z Glockiem i trzema pełnymi magazynkami. Szkoda, że nie mieli żadnych kamizelek kuloodpornych, mogłyby się bardzo przydać. Po przeszukiwaniu zapadł już zmrok. Dzięki temu mogliśmy przemieszczać się niezauważeni przez las. Tylko, że niektórzy zapewne też korzystają z tej cechy i istnieje realna możliwość natknięcia się na jakiś konwój. Dodatkowo w nocy dobrze wychodzą zasadzki. I dlatego o tej porze wychodzą też łupieżcy, którzy nie pogardzą nawet pojedynczą sztuką broni. Chętnie też złapią żywcem ludzi. W przeciwieństwie do wieku, płeć jest nieważna (kobiety ceni się za wielofunkcyjność, często jednak powiązane z potomstwem nie tolerują śmierci swoich dzieci. Mężczyźni bywają zazwyczaj wydajni, ale wysoki poziom testosteronu czyni ich agresywnymi i skłonnymi do nieposłuszeństwa). Zazwyczaj starzy i dzieci zostają wymordowani, bo tacy nie są do niczego potrzebni. Zużywają tylko zapasy żywności i z ich małą wydajnością wiążą się poważne straty. Z powyższych powodów każdy człowiek ma swoją cenę i ta rzadko przewyższa trudnodostępną amunicję i broń palną.\nNadszedł czas kolacji. Pod pojazdem była przyczepiona mała metalowa skrzynka, która prawdopodobnie służyła podróżującym przez pustkowia strażnikom jako pojemnik do zapasu prowiantu. Tam znalazło się jeszcze jakieś konserwy, których data ważności została przekroczona jeszcze przed "Wielkimi Wybuchami". Wolałem to, niż zajadanie się przypieczonymi po trafieniu rakietą ludzkimi zwłokami. Znalazłem też manierkę pełną wody, która po chwili zwisała na moim pasku od spodni. Nie miałem ochoty rozmyślać nad pochodzeniem tej cieczy. Pojawiły się ważniejsze kwestie. Zaczęliśmy rozmowę z Chudym i rannym strażnikiem. Okazało się, że nikt nie wie, gdzie się aktualnie znajdujemy i którędy mamy iść do następnej miejscowości. Podjęliśmy decyzję, że będziemy trzymać się drogi. Ta powinna prowadzić do jakichś zabudowań i oby te były zamieszkiwane i to nie przez bandytów. Doszliśmy także do wniosku, iż powinniśmy przemieszczać się bardziej w lesie, a nie po środku drogi. W ten sposób będziemy mniej widoczni i gdy zauważymy jakikolwiek ruch, padamy na ziemię udając rośliny. Kolejnym problemem okazał się sposób transportu rannego. Padła propozycja wykonania noszy... Ale wtedy wszyscy będziemy zaangażowani w czynność zajmującą obie ręce. I dlatego... Jak zwykle ja... Musiałem nieść rannego przewieszonego na moim barku. Chudy miał iść zaraz z przodu i osłaniać mnie. To chyba była najlepsza opcja.\nChwilę później opuściliśmy już ciężarówkę i szliśmy przy drodze przez las. Niebo było bezchmurne, a nas błogosławiła pełna tarcza księżyca. Dzięki temu przez bezlistne gałęzie obeschłych drzew padało światło z setek gwiazd. Byłem osłabiony przez utratę krwi i ciężar, jaki znajdował się na moich barkach. Jednak nie mogłem zrobić przerwy. Kiedyś w lesie, jeszcze przed wybuchami, nawet w środku nocy można było usłyszeć dźwięki wydawane przez ptactwo, a nierzadko też szczekanie psów ze wsi i obrzeży miast. Dodatkowo jeszcze nieprzerwana muzyka świerszczy... Efektem wprawiało to w nastrój nocnego czaru. Katastrofa wszystko zmieniła. Jedynym dźwiękiem, jaki teraz słyszałem, to był lekki szum wiatru i cichy warkot... Cholera! Z za wzgórza przed nami było słychać nasilający się dźwięk jakiegoś silnika. Od razu skojarzyłem to z ciężarówką lub nawet wozem opancerzonym. Z przed oczu zniknął mi Chudy, ale po chwili usłyszałem jego szepczący głos: "Padnij idioto!" Na początku chciałem wyrazić pretensje ze względu na obraźliwy wyraz, jaki użył w stosunku do mnie, ale nie było sensu teraz dyskutować na taki temat. Kucnąłem i odłożyłem rannego strażnika na ziemię, a sam położyłem się za pobliskim kłębem trawy. Wszyscy trzej leżeliśmy nieruchomo obserwując uważnie ulicę. Po czasie z przodu znad wzgórza pojawiła się duża, ciemna sylwetka, a zaraz za nią kolejna. Obydwa obiekty były wielkimi ciężarówkami i pędziły ulicą z ogromną szybkością. Nie wiem, jakim cudem tak szybko jechali nie mając włączonych jakichkolwiek świateł. Jakieś cholerne mutanty, czy co??? W każdym razie wątpię, aby mieli sprawne noktowizory. Po chwili oba pojazdy znikły za horyzontem, a ja nadal leżałem. Dopiero, gdy zauważyłem wstającego Chudego, wziąłem z niego przykład i podniosłem się na nogi. Spojrzałem na towarzysza zadając mu pytanie: "Wiesz, kim oni mogli być???" Chudy tylko wzruszył ramionami i zaczął iść do przodu. Spostrzegłem, iż strażnik próbował wstać o własnych siłach, podpierając się jakoś rękami. Podbiegłem i pomogłem mu. Powiedział, że nabrał trochę sił i może iść, ale nadal muszę prowadzić go, bo sam nie utrzyma pionu.\nGdy minęliśmy wzgórze, zza którego pojawiły się tamte ciężarówki, naszym oczom w oddali ukazało się światło. Droga szła w dół zalesioną doliną, by po około czterech kilometrach znów znaleźć się na wzniesieniu. W samej głębi były widoczne płomienie wychylające się z małego zabudowanego obszaru. Trudno było stwierdzić, czy jest to stara wioska, czy jakiś duży opuszczony zakład. Od razu założyłem, że te dwie ciężarówki - czy raczej ich załoga - były sprawcami widocznych na dole płomieni. Ciekawe, czy ktoś tam przeżył?\nTeraz podróż była prostsza, bo schodziliśmy po zboczu. Zastanawiałem się, czy w ogóle wizyta w tej zniszczonej lokacji będzie dobrym pomysłem. Szczególnie brałem pod uwagę dwa szczegóły. Pierwszym z nich było to, iż szliśmy z kierunku, w którym udały się tamte dwa pojazdy. Jeśli faktycznie oni byli najeźdźcami, to potencjalni ludzie mogą uznać nas za napastników i - zanim zadadzą pytanie - otworzą do nas ogień. Kolejną rzeczą było to, że będziemy dla nich obcy. No cóż... Nie wiemy, gdzie jest inna miejscowość, a nasz kolega potrzebuje pomocy medycznej. Mówiąc inaczej, nie mamy dokąd iść, tak więc warto zaryzykować i tam zajrzeć. Z drugiej strony, ludzie po ataku mogą potrzebować naszej pomocy. I to nas może z nimi zjednoczyć...\nGdy byliśmy już na dole doliny, Chudy wpadł na pomysł, aby już teraz iść środkiem ulicy i nie wyglądać na osoby, które się skradają. Miał rację, ale po chwili dodałem, aby nadal miał broń w pogotowiu i był ostrożny. A strzelać ma w ostateczności, bo nas jest tylko trzech i w ten sposób zwrócimy na siebie uwagę. Uwaga ta była oczywiście głupstwem, bo w tych sprawach wiedział tyle, co ja. Aktualnie, lewą ręką obejmowałem rannego strażnika, w prawej zaś trzymałem karabin. Kilkanaście metrów przed nami była tablica z nazwą miejscowości. Było za ciemno i nie mogłem rozczytać napisu. Weszliśmy w zabudowania. Była to stara wioska, a stan większość budynków nie należał do najlepszego. Stało tu około kilkunastu domów. Nagle usłyszeliśmy z jednego piętrowego budynku jakiś szelest. Spojrzałem na Chudego... Wziął głęboki oddech i powiedział szeptem "Ech... Sprawdzę to, a wy tu zostańcie." Ruszył powoli w kierunku drzwi wejściowych. Były niedomknięte, więc wystarczyło lekko pchnąć ręką. W środku było strasznie ciemno. Towarzysz po chwili zniknął w czerni. Pokrótce usłyszałem głośnie brzęknięcie. Puściłem strażnika i wycelowałem mojego kałacha w stronę budynku. Ranny za długo się nie utrzymał i praktycznie od razu wywalił się na asfalt, bluzgnąwszy coś przy okazji. Zapanowała okropna cisza. Usłyszałem, jak szybko bije moje serce. To mnie jeszcze bardziej zaniepokoiło. Powiał lekko wiatr i drzwi z piskiem się przymknęły. Poczułem, jak po moim spoconym ze stresu ciele przechodzą ciarki... Nagle drzwi się otworzyły, a w nich pojawiła się ciemna postać z bronią w ręku. Odruchowo nacisnąłem spust, nie przycelowując uprzednio. Strzeliłem serią, a pociski uderzyły w ścianę. Osoba szybko znikła. Zaraz po tym usłyszałem krzyk:\n- Kurwa!!! Nie strzelaj ty idioto! To ja!!!\nJa: - ... O cholera... Zaraz... Ja, czyli kto???\n- Chudy! Chodźcie tu...\nPo chwili wahania opuściłem broń i pomogłem wstać strażnikowi. Ruszyliśmy w kierunku wejścia i wkrótce znaleźliśmy się w ciemnym pomieszczeniu.\nChudy: - O mało mnie nie zabiłeś! Co to w ogóle miało być!!!??? - zaczął zbulwersowany.\nJa: - Skąd ja mogłem wiedzieć, że to ty. Był jakiś hałas i pomyślałem...\nChudy: - To już lepiej nie myśl... Po prostu wszedłem tutaj i było tak ciemno, że wlazłem w jakiś garnek, czy coś...\nJa: - Mogłeś chociaż powiedzieć, że wychodzisz, albo... Albo, że nic ci nie jest. - Chudemu nagle dziwnie ucichł i wychylił się, jakbym mu coś zasłaniał.\nChudy: - Widzieliście to???!!! - powiedział wystraszonym głosem.\nJa: - Co???\nChudy: - Tam - mówił wskazując ręką za mnie - na zewnątrz coś szybko przebiegło i... było małe. Widziałem tylko ciemną sylwetkę.\nOdwróciłem się, spoglądając za drzwi. Za nimi był tylko chodnik prowadzący na główną ulicę. Spokój i cisza. Zerknąłem z powrotem na Chudego:\nJa: - I co??? Świeciły mu się oczy na czerwono i miał rogi???\nChudy: - Mówię poważnie! - odpowiedział zażenowany półgłosem. Strażnik tylko się cicho roześmiał. Po chwili dodał:\nStrażnik: - Tamten garnek to chyba głową zahaczyłeś... To by tłumaczyło, dlaczego tyle czasu minęło, zanim zjawiłeś się przy wyjściu.\nChudy: - To nie było śmieszne... Czemu...\nJa: - No dobra. - zacząłem przerywając mu - Rozumiem, że nie spałeś długo i stąd ten mój sceptyzm. No i jesteś już zmęczony, a brak światła sprzyja działaniu wyobraźni. To normalne, że coś się tobie przewidziało.\nChudy: - Wiesz, co...? - po chwili nagle go zatkało i nie dokończył myśli. Tym razem jego wyraz twarzy zrobił się jeszcze głupszy niż przy próbach tłumaczeń. Wydałem z siebie kpiące sapnięcie i spojrzałem do tyłu... ... Co to kur...? Nie zdążyłem nawet dokończyć w myślach wyrazu, bo pod drzwiami wyjściowymi pojawił się jakiś czarny obiekt. To wyglądało jak pies, jednakże coś się nie zgadzało. Z powodu braku dostatecznego oświetlenia stwór wydawał się niewyraźny. I nie sądzę, aby pomogły tu tabletki z kwasem askorbinowym. Zaraz za nim ukazały się jeszcze dwa takie stworzenia... Było słychać jakieś dziwne warczenie... W życiu takiego nie słyszałem! Aż czułem je w sercu. Strażnik puścił mnie i strzelił raz w sufit. Huk był tak głośny, że zaczęło mi piszczeć w uszach. Tynk posypał się na podłogę tuż przed dziwne stworzenia, a pył ze starego domostwa utworzył obszerną chmurę w pomieszczeniu. Po chwili wyłoniły się z niej sylwetki zbliżających się bestii. Nie potrwało to za długo, bo strażnik puścił do nich dłuższą serię. Od teraz na podłodze leżały trzy trupy. Nie wiedziałem za bardzo, co zrobić. Mimo ciekawości nie miałem na razie zamiaru podejść do zwłok. Chudy przecisnął się między nami i zaczął podchodzić, wciąż celując do leżących stworów. Gdy znalazł się tuż obok nich, sprawdził porządnym kopniakiem, czy aby nie będzie jakiejś niespodzianki z ich strony. Wyglądały na martwe, jednak Chudy dla pewności sprawdził, czy nie oddychają. Teraz byłem pewien, że jest już po wszystkim. Podszedłem przyjrzeć się stworzeniom. Nie myliłem się wcześniej. Były podobne do psów. Chociaż różniły ich wystające przy z zamkniętego pyska duże kły. Miały wielki, mocny łeb, a solidne ciało było strasznie umięśnione. Z szerokich łap wystawały szpony. Ich gęsta sierść gdzieniegdzie była przerywana plamami blizn i łysin. Gdy próbowałem przypatrzeć się pyskowi, odepchnął mnie mocny smród. Było pewne, że żywią się mięsem. Doszedłem do wniosku, że zajadają się także padliną i to by wyjaśniało ich obecność tutaj... Problem w tym, że do tej pory nie spostrzegliśmy żadnych zwłok.\nWyszliśmy z budynku. Wyglądało na to, że w wiosce nikogo nie ma. Nie mieliśmy zamiaru przeszukiwać reszty domów, co było wynikiem tej niespodziewanej wizyty, jaką złożyły nam trzy stwory. Kontakt z kolejnymi, nie dość, że jest stratą cennych naboi, to jeszcze istnieje ryzyko zostania rannym lub... Wiadomo. Będę musiał dowiedzieć się czegoś więcej na temat tych mutantów.\nKontynuowaliśmy przemarsz wzdłuż drogi, we wcześniej ustalonym kierunku. Nadal to ja musiałem podtrzymywać strażnika. Tak było szybciej, niż jakby on miał iść przy pomocy kija. Dodatkowo Chudy, który szedł pierwszy, narzucał okropne tempo. Przy takim wysiłku po niecałych dwóch godzinach wyglądałem niczym zombie, wlekący się przez nieskończony las. Odpoczynek był nieunikniony. Stwierdziliśmy, że nie możemy nocować przy samej drodze, bo jest bardzo możliwe, że ktoś także będzie ją wykorzystywał do nawigacji, a widząc okazję - czyli prawie trzy trupy - zaatakuje nas. Około dwustu metrów od drogi znaleźliśmy całkiem ciekawe miejsce - głęboki, mały dół. Tam mieliśmy spać, by z daleka nikt nas nie dostrzegł. Mimo tego ktoś z nas musiał czuwać, gdy dwie osoby będą spały. Oczywisty był też podział na dyżury. Pierwszy był Chudy, ponieważ to on miał aktualnie najwięcej sił. Niestety strażnik nie mógł stać samemu, więc odpadł z podziału. W ten sposób ja byłem drugi, a Chudy miał mnie obudzić. Problemem było to, że nikt z nas nie miał zegarka, a trudno jest określić, ile czasu minęło. Zwłaszcza, iż wydaje się, że po pięciu minutach życia mija pól godziny nudy. Miał mnie obudzić, kiedy poczuje się mocno zmęczony. W razie czego, miałem zrobić to samo w czasie mojej warty.\nPołożyłem się na suchej trawie. Przed snem próbowałem prześledzić przebieg całego szalonego dnia. Minął on bardzo szybko. Jednak miałem problem przy ustaleniu, czy rzeczywiście miałem szczęście, że nie zginąłem, czy to był pech, że natrafiliśmy na zasadzkę. Pojawiły się też pytania, że napastnicy w lesie mogli być Mnichami, albo wykonywać ich zlecenie. Po chwili zrobiło mi się kompletnie ciemno.\nChudy: - Ej! Wstawaj. Pora na zmianę. - powiedział cicho towarzysz, przerywając moje prywatne chwilowe przyćmienie.\nJa: - Co??? Przecież przed chwilą się położyłem!!! - wydarłem się jak tylko mogłem.\nChudy: - Zamknij się. Strażnik jeszcze śpi...\nJa: - Jaki strażnik??? Aaa...\nChudy: - Wstawaj. Minęły już jakieś trzy, cztery godziny. Już i tak długo powstrzymywałem sen.\nJa: - Jakie trzy godziny??? Daj mi spać! Przed chwilą zasnąłem przecież.\nChudy: - Nie tak się umawialiśmy... Wstawaj kurwa! Twoja kolej. I naprawdę były to co najmniej trzy godziny! Zamienimy się jeszcze, jak jesteś taki niewyspany.\nPo mocnym ziewnięciu i sapnięciu próbowałem jakoś zmusić się do wstania. Początkowo bezskutecznie, jednak po dłużej chwili poczułem jakby powrót czucia w rękach i nogach, po czym chwiejnie odzyskałem swoją pionową, ciężko wyewoluowaną posturę. W czasie snu za misia służył mi karabin maszynowy. W końcu, pluszak w takich czasach nie przyda się, gdy napadnie cię zgraja łupieżców. No... Chyba że mają jakieś dziwne zboczenia.\nNadal było stosunkowo ciemno, a jedynym słyszalnym dźwiękiem było chrapanie rannego strażnika. Poza tym cisza... Było to strasznie niepokojące. Na początku, co chwilę rozglądałem się dookoła. Drzewa nie wyglądały na niebezpieczne, a powieki coraz bardziej ulegały grawitacji. Oparłem się o pobliski pień. Stałem tak dosyć długo, gdy spostrzegłem, że zaczyna się ściemniać. Nagle w głębi lasu spostrzegłem jakiś ruch, ale przy takim oświetleniu miałem problem z dostrzeżeniem jakiejkolwiek sylwetki. Niespodziewanie poczułem silne ściśnięcie wokół ramion, jakby ktoś mocno mnie związał metalową liną. Gdy się przyjrzałem, była to jakby ożywiona gałąź. Co to ma w ogóle być??? Kopałem w tył, gdzie był pień drzewa, jednak ten nie dawał za wygraną. W dodatku coraz silniej mnie ściskał, aż czułem, jak mam problem przy braniu wdechu. Chciałem wołać Chudego, by mi pomógł, ale potężny ucisk klatki piersiowej uniemożliwiał mi tę czynność. W końcu nie mogłem nabrać powietrza, a po czarnym, zamglonym lesie zaczęły latać takie fajne jasne kropki, jednak po chwili zostały zastąpione niekończącą się głębią czerni...\n( 1) 4. Po burzy


Długopis 3D GARETT Pen3 - Garett | Sklep EMPIK.COM\nDługopis 3D GARETT Pen3\nNazwa: Długopis 3D GARETT Pen3\nParametry fizyczne: Wymiary: 31x46x184 mm, Średnica dyszy: 0.7 mm, Średnica filamentu: 1.75 mm\nWyposażenie urządzenia Ładowarka, Podstawka, Zestaw szablonów, Zestaw filamentów, Instrukcja obsługi, Karta gwarancyjna\nWłaśnie zrecenzowałem Długopis 3D GARETT Pen3\nDługopis 3D Garett Pen 3 Z pewnością wiele osób pamięta słynną polską dobranockę „zaczarowany ołówek”. Ołówek ten posiadał magiczne właściwości: wszystko, co zostało nim narysowane, ...\n21-02-2020 o godz 14:16 Anonim dodał recenzję:\nDługopis 3D sprawił dzieciom dużą frajdę 7 letnia dziewczynka nie przestała go używać dopóki nie zrobiła całej książeczki z szablonami, która była dołączona do długopisu. 9 letni chłopiec z zainteresowaniem cały czas śledził pracę siostry niestety tego dnia się nie doczekał. Dobrze że przezornie dokupiłam wkłady, bo na możliwości 2 "artystów" te dołączone do pióra by nie wystarczyły. Myślę, że pióro szybko się nie znudzi .\n22-11-2019 o godz 08:53 Jakub dodał recenzję:\nDobrej jakości sprzęt, Polecam, fajny prezent dla dziewczyny.\nPen 3 to mój pierwszy długopis Garetta, świetnie się spisuje


Jest to główny śmigłowiec szturmowy armii\nSpc. Leighton Johnson, po lewej i Pfc. Nichols Cota, zarówno Kompania E, 1 Batalion, 227. Pułk Lotnictwa, udostępnia pilotowi śmigłowca AH-64D Apache szeroką przestrzeń po tankowaniu na Międzynarodowym Lotnisku Bagdadu. Oficjalna fotografia wojskowa\nŚmigłowiec AH-64 Apache jest głównym śmigłowcem szturmowym armii i uważany jest za najtrwalszy śmigłowiec w historii lotnictwa wojskowego. Wykonany przez Boeing Co., Apache po raz pierwszy wszedł do służby wojskowej w 1984 roku. Jest zbudowany z myślą o sytuacjach bojowych i może wytrzymać rundy do 23 mm.\nApache był aktywną częścią prawie wszystkich operacji armii od czasu jej wprowadzenia, odgrywając szczególnie ważną rolę w konfliktach w Iraku i Afganistanie.\nZałoga i artyleria śmigłowca Apache\n50-metrowy Apache leci z dwiema załogami: pilotem i strzelcem drugiego stopnia. Przeprowadzają zbrojne misje rozpoznawcze. Helikopter ma pociski przeciwpancerne sterowane radarem Hellfire, arsenał, w którym wykonuje swoją główną misję: niszczenie celów o wysokiej wartości precyzyjnymi uderzeniami.\nWykonuje to zadanie z docelowym systemem wyznaczania pozyskiwania (TADS) powiązanym z ruchami głowicy pilotów, tak aby kamery wskazywały, gdzie wyglądają.\nSystem obejmuje czujnik noktowizyjny, dalmierz laserowy i laserowy celownik, kamerę termowizyjną i kamerę telewizyjną. Obrazy z TADS są nałożone na zamontowane na hełmie celowniki optyczne.\nApache Versus z helikoptera Black Hawk\nApacz jest jednym z dwóch znanych śmigłowców wojskowych, drugim jest śmigłowiec Black Hawk, nazwany od indiańskiego wojownika.\nBlack Hawk był częścią operacji armii od 1974 roku, rozpoczynając formalną służbę w 1978 roku.\nPodczas gdy Black Hawk jest znany z cichego lotu i wytrzymałości, jest głośniejszy i wolniejszy od Apache. Tam, gdzie Apacz ma załogę dwóch żołnierzy, Black Hawk ma załogę do pięciu osób.\nBlack Hawk jest głównie używany do transportu żołnierzy i materiałów, podczas gdy Apache jest zbudowany do walki, w szczególności do misji ataku.\nPodczas gdy niektórzy piloci preferują jeden nad drugim, dwa śmigłowce są zaprojektowane do różnych celów.\nApacze wystrzelili pierwsze ujęcia Operacji Pustynna Burza, kampanii wojskowej rozpoczętej przeciwko Irakowi po inwazji na Kuwejt w 1990 roku. Osiem śmigłowców, obsadzonych przez pilotów z 101. Dywizji Powietrznodesantowej, przeleciało 90 mil od ich bazy w Arabii Saudyjskiej, obserwując awarię radiową do 10 sekund przed uderzeniem w cele.\nHełmy zniszczyły wczesne ostrzegawcze instalacje radarowe w zachodnim Iraku, oczyszczając drogę dla tysiąca amerykańskich dysz powietrznych, które przeszły niewykryte w tym kraju w poszukiwaniu bombardowań.\nApache następnej generacji\nTwórcy śmigłowca wprowadzili w 1997 roku model nowej generacji, Apache Longbow. Używa on milimetrowego systemu radarowego do celowania, który jest czterokrotnie dokładniejszy i siedmiokrotnie bezpieczniejszy od oryginału.\nKomputer pokładowy helikoptera może zidentyfikować ponad 128 potencjalnych celów i przerzucić go na 16 najważniejszych, które następnie przekazuje innym helikopterom w zespole szturmowym. W oparciu o dane atak można rozpocząć w ciągu 30 sekund od zeskanowania radaru.\nApache jest uzbrojony w wyrzutnię rakiet M261 z 19 rurek.\nZarówno Apache, jak i Apache Longbow wykorzystują dwa silniki turbinowe General Electric T700-GE-701 1698 shp z czterotarczowym systemem rotora przegubowego.


W przypadku gdy jesteś rencistą lub emerytem skorzystaj z opieki medycznej dla seniora. Zdrowiej szybko z szerokim pakietem ochrony. Opieka medyczna bez kolejek i długiego oczekiwania. Opieka medyczna dla seniora, niskie składki, szeroki zakres usług medycznych, bez konieczności badań lekarskich. Kompleksowe leczenie i rehabilitacja dla seniora.\nZdrowie jest niezwykle ważne dla każdego człowieka bez względu na wiek. Szczególnie starsze osoby często zapadają na różnego typu schorzenie, w związku z czym bardzo dobrym posunięciem jest wybranie korzystnego ubezpieczenia z opieką medyczną dla seniora. Długie kolejki i trudności z dostaniem się zarówno do lekarzy specjalistów sporym problemem. Dlatego też warto zdecydować się na opcję, która przy niskiej stawce umożliwi korzystanie z pełnej ochrony medycznej.\nJakie możliwości daje opieka medyczna dla seniora w ramach ubezpieczenia?\nPosiadając ubezpieczenie z pakietem opieki dla seniora liczyć można na szereg udogodnień. Przede wszystkim ubezpieczony zyskuje szybki dostęp do pomocy ambulatoryjnej, a także lekarzy rożnych specjalności. Ponadto można liczyć na: opiekę pielęgniarską, zabiegi pielęgniarskie, szeroko rozumianą diagnostykę, badania różnego rodzaju.\nBardzo wiele ubezpieczeń tego typu gwarantuje również wypłatę określonych środków pieniężne za pobyt w szpitalu i operacje. Ciekawą opcją przy okazji ubezpieczeń dla osób starszych może być również finansowanie rehabilitacji, pobytów w sanatoriach, a nawet zwrot części funduszy wydanych na zakup leków. Można zatem zapewnić sobie godziwą jesień życia i najlepszą z możliwych opiekę medyczną bez konieczności korzystania z publicznego lecznictwa, które jak wiadomo ma wiele wad.\nTanie ubezpieczenie zdrowotne dla seniora\nBezpieczeństwo w starszym wieku, sprawdź najlepsze ubezpieczenie dla seniora. Zabezpieczenie na wypadek śmierci lub choroby. Jasne zasady i przejrzysta umowa. Ubezpieczenia dla seniora bez dodatkowych zaświadczeń o stanie zdrowia, szeroki zakres ochrony.\nDla kogo przeznaczone jest ubezpieczenie dla seniora?\nUbezpieczenie dla seniora przeznaczone jest dla osób, które ukończyły 60 lat i chcą zabezpieczyć siebie i swoją rodzinę przed kosztami związanymi ze swoją nagłą chorobą lub śmiercią. Osoba ubezpieczająca decyduje kto ma otrzymać wypłatę gotówki w przypadku śmierci ubezpieczonego. Ubezpieczony nie jest pytany o stan zdrowia. Stawka ubezpieczenia jest stała.\nJaka jest kwota ubezpieczenia?\nKwoty ubezpieczeń dla seniora zależne są od zakresu ubezpieczenia oraz wysokości składki. Zazwyczaj jest ona przyjmowana z góry i nie obciąża domowego budżetu ubezpieczonego. Do 85 roku życia można się ubezpieczyć bez dostarczania pliku zaświadczeń. Zakres ubezpieczenia to zazwyczaj:\npokrycie kosztów związanych z pogrzebem ubezpieczonego\nObecnie koszty pogrzebu są bardzo wysokie. Dzięki ubezpieczeniu rodzina zmarłego nie jest obciążona należnościami związanymi z pogrzebem.\npokrycie kosztów związanych z nieszczęśliwym wypadkiem ubezpieczonego.\nUbezpieczenie pokrywa między innymi: koszty badań lekarskich, należność po pobycie w szpitalu, rehabilitację oraz leczenie.\nUbezpieczenie dla seniora to dobre zabezpieczenie na wypadek śmierci i choroby. Ochrona przed dużymi kosztami związanymi z pogrzebem i kosztownym leczeniem. Niskie, regularne składki. W przypadku podpisania długoterminowej umowy wysokość składki może być bardzo korzystna.\nPrywatna opieka medyczna dla seniora\nInteresuje Cię najlepsza opieka dla seniora? Szukasz oszczędności i chcesz stworzyć najbliższym doskonałe warunki w „jesieni życia”. Sprawdź najlepsze oferty ubezpieczycieli. Prywatna opieka dla seniora, niskie stawki, profilaktyka w pełnym zakresie, ubezpieczenia dla seniora, pomoc ambulatoryjna, badania, konsultacje u specjalistów.\nOchrona zdrowia powinna obejmować ludzi w każdym wieku. W związku z tym firmy ubezpieczeniowe przygotowały specjalne pakiety opieki dla seniora. Obejmują one szeroko rozumianą pomoc lekarską, opiekę szpitalną, a także wszelkiego rodzaju badania. Można wybierać spośród wielu ofert ubezpieczeń dla osób starszych, ponieważ na naszym rynku jest wiele produktów tego rodzaju.\nCo zawiera ubezpieczenie dla seniora?\nW zależności od rodzaju prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego, w pakiecie można znaleźć takie pozycje jak: konsultacje z lekarzami rodzinnymi, zabiegi lecznicze i pielęgnacyjne, szczepienia, opiekę ambulatoryjną, jak również określone badania. Oczywiście usługi te związane są wyłącznie z najtańszymi opcjami. Te bardziej rozbudowane zawierają również: możliwość umieszczenia osoby starczej lub niesamodzielnej w domu opieki, fizjoterapię w określonym wymiarze, zniżki na konkretne zabiegi, a nawet konsultacje z wybranym lekarzem przez całą dobę. Warto więc porównać zakres poszczególnych ubezpieczeń i wybrać to najbardziej odpowiadające potrzebom konkretnej osoby.\nKorzystne i tanie ubezpieczenie zdrowotne dla emeryta. Wsparcie finansowe po wypadku losowym. Niska stawka – duża kwota ubezpieczenia. Najlepsze oferty an rynku – ubezpieczenia dla emeryta 100% online.\nUbezpieczenie przysługuje emerytom, którzy przekroczyli wiek emerytalne i przyjmuje emeryturę. Każdy emeryt może skorzystać z takiego ubezpieczenia bez względu na wysokość emerytury. Z tego rodzaju ubezpieczenia mogą korzystać także osoby nadal pracujące i aktywne zawodowo. Z ubezpieczenia może skorzystać każdy emeryt bez względu na stan zdrowia.\nOd kiedy ważne jest ubezpieczenie?\nUbezpieczenie jest ważne od dnia zatwierdzenia wniosku o przyznanie emerytury. W większości przypadków do 85 lat możemy bez problemu podpisać umowę. Jego wysokość ustalana jest indywidualnie – zależy przede wszystkim od zakresu ubezpieczenia, ale także potrzeb i możliwości osoby ubezpieczanej.\nKwota ubezpieczenia przeznaczona jest między innymi na:\npokrycie kosztów leczenia szpitalnego po wypadku losowym\npokrycie kosztów leczenia szpitalnego wynikającego z przewlekłej choroby\npokrycie kosztów leczenia po złamaniach i uszkodzeniu organizmu\nUmowa ubezpieczeniowa jest czytelna i ma przejrzyste zasady.\nTeraz możemy skorzystać z ubezpieczenia dla emeryta na bardzo korzystnych zasadach. Składki są niskie – nie nadwyrężają kieszeni emeryta. Ubezpieczenie dla emeryta to jasna umowa. Często za przedłużenie umowy ubezpieczyciel proponuje interesujące promocje.\n← Ubezpieczenie zdrowotne dla wnuka? Masz wnuka? Kup polisę.\nNajlepsze ubezpieczenie zdrowotne w Polsce – poznaj ofertę najlepszej polisy! →