Emerytalny problem - Numer 159 / czerwiec 2018 - Gazeta Policyjna\nPoza kwestią podwyżek, nadgodzin czy zwolnień lekarskich płatnych 100 proc. związki zawodowe służb mundurowych walczą obecnie o zmianę systemu emerytalnego. Dlaczego? Po co? Z rozmów z funkcjonariuszami wynika, że akurat ten postulat wydaje się najmniej ważny, częściowo z powodu niezrozumienia sedna problemu. A to błąd.\nUstawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy (Dz.U. z 2018 r. poz. 132) dzieli dziś funkcjonariuszy na trzy grupy: przyjętych do służby przed 2 stycznia 1999 r., przyjętych do służby po 1 stycznia 1999 r. oraz przyjętych do służby po 31 grudnia 2012 r.\nW praktyce są to trzy różne systemy emerytalne, i to nie wliczając rozwiązania funkcjonującego od 2 stycznia 1999 r. do 1 października 2003 r., w którym to nowo przyjęci funkcjonariusze byli włączani do powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych, czyli dzieleni na tzw. ubruttowionych i nieubruttowionych, ponieważ ustawa z 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 166, poz. 1609) ponowne włączyła tych funkcjonariuszy do zaopatrzeniowego systemu emerytalnego, czyli dała im prawo do wcześniejszej emerytury po 15 latach służby. Nie przywróciła jednak wszystkich zasad, o czym wielu zainteresowanych nie wie.\nDo ustawy emerytalnej funkcjonariuszy dodano bowiem art. 15a. Na jego mocy emerytura dla funkcjonariusza, który został przyjęty do służby po raz pierwszy po 2 stycznia 1999 roku, wynosi 40 proc. podstawy wymiaru za 15 lat służby i wzrasta na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2–5. Emerytura obliczana jest za okresy służby łącznie z okresem zasadniczej służby wojskowej, który tak jak inne okresy służby zostanie uwzględniony po 2,6 proc. podstawy wymiaru za każdy rok tej służby.\nI tu kończą się podobieństwa z okresem przed 1999 rokiem. W wyliczeniu emerytury nie są bowiem uwzględniane posiadane przed wstąpieniem do służby okresy składkowe i nieskładkowe, czyli – umownie – praca „w cywilu”, ani przypadające po zwolnieniu ze służby okresy opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub nieopłacania składek z powodu przekroczenia w trakcie roku kalendarzowego kwoty rocznej podstawy wymiaru składek na te ubezpieczenia.\nW momencie wprowadzania tych przepisów mówiono, że za okresy składkowe emeryci mundurowi będą otrzymać drugą emeryturę, z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, po spełnieniu warunków określonych w ustawie o emeryturach i rentach z FUS (czyli osiągnięciu wieku emerytalnego), a jeżeli są członkami otwartego funduszu emerytalnego – to także trzecią emeryturę kapitałową, które będą mogli pobierać łącznie.\nZAKAZ ŁĄCZENIA ŚWIADCZEŃ\nNiestety – na przestrzeni lat wprowadzono kolejną nowelę, tym razem ustawy o emeryturach powszechnych, która teoretycznie nie dotyczy funkcjonariuszy i żołnierzy, dlatego wielu nawet nie zauważyło problemu. A zmiana ta całkowicie obaliła wcześniejsze rozwiązania.\nRozdział 3 działu VII ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nosi obecnie tytuł „Zbieg prawa do świadczeń”. Rozpoczynający go art. 95.1 stanowi, że „(…) W razie zbiegu u jednej osoby prawa do kilku świadczeń przewidzianych w ustawie wypłaca się jedno z tych świadczeń – wyższe lub wybrane przez zainteresowanego”. Wyjątek został zrobiony dla osób, które wstąpiły do służby przed 1999 rokiem.\nWniosek jest następujący – jeśli policjant odejdzie np. po 20 latach służby na emeryturę, a następnie będzie pracował, płacąc składki emerytalne, to na koniec i tak będzie musiał wybrać, czy będzie otrzymywał emeryturę mundurową za 20 lat służby, czy też tę wypracowaną w „cywilu”. Mimo że przepracował łącznie np. 40 lat lub więcej.\nO CO WALCZĄ ZWIĄZKI?\nOczywiście o zrównanie praw emerytalnych wszystkich funkcjonariuszy, niezależnie od daty przyjęcia ich do służby. Już w 2015 roku Zarząd Główny Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności art. 15a ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy (...) oraz ich rodzin, w brzmieniu nadanym przez ustawę z 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw, z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz Europejską Kartą Społeczną z Turynu z 18 października 1961 roku. Jednak Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 11 marca 2015 roku odmówił nadania dalszego biegu temu wnioskowi wobec bezzasadności postawionych w nim zarzutów dotyczących naruszenia konstytucyjnego prawa do zabezpieczenia społecznego oraz konstytucyjnej zasady równości. Na to postanowienie ZG NSZZP wniósł zażalenie do Trybunału Konstytucyjnego, który postanowieniem z 27 maja 2015 roku o sygn. akt Tw 36/14 odmówił jego uwzględnienia.\nMimo takiego rozstrzygnięcia postanowiono walczyć o zmianę spornych przepisów, zwracając się do ministra spraw wewnętrznych i administracji. Według informacji przekazanej związkom zawodowym w 2016 roku w MSWiA przeprowadzono prace analityczne pod kątem oszacowania skutków finansowych dla budżetu państwa zmian w zakresie regulacji art. 15a. Zdaniem ministerstwa koszty tej zmiany w pierwszym roku obowiązywania wyniosłyby 12 mln zł, a w kolejnych latach 15 mln zł i 18 mln zł, by w perspektywie dziesięcioletniej zamknąć się łączną kwotą 372 mln zł.\nPROPOZYCJA ZER MSWiA\nPodczas posiedzenia podzespołu problemowego ds. służb mundurowych Rady Dialogu Społecznego 8 września 2016 r. Dorota Cyngot, zastępca dyrektora ds. ustalania świadczeń w Zakładzie Emerytalno-Rentowym MSWiA, poinformowała, że przychylając się do postulatów zgłaszanych przez funkcjonariuszy przyjętych do służby po raz pierwszy po 1 stycznia 1999 r. proponuje się dokonanie nowelizacji art. 15a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym mającej na celu umożliwienie tym funkcjonariuszom doliczania okresów pracy do wysługi emerytalnej według następujących reguł:\n1) doliczanie tych samych okresów i w takim samym wymiarze procentowym do podstawy wymiaru emerytury, w jakim mogą sobie doliczać je funkcjonariusze przyjęci do służby po raz pierwszy przed 1 stycznia 1999 r.,\n2) okresy pracy będą doliczane na wniosek funkcjonariusza, jeżeli jego emerytura będzie wynosiła mniej niż 75 proc. podstawy jej wymiaru:\n• po osiągnięciu przez niego 55 lat\n• lub jeżeli będzie posiadał co najmniej 20 lat służby.\nWskazany warunek posiadania 20 lat służby miałby zachęcić funkcjonariuszy do dłuższego pozostania w służbie.\nDodała również, że przedstawiona propozycja nie uwzględnia możliwości doliczania do wysługi emerytalnej okresów pracy funkcjonariuszowi (emerytowi policyjnemu), który nie osiągnął jeszcze wieku 55 lat lub nie posiada co najmniej 20 lat służby, ale stał się inwalidą (ma ustalone prawo do policyjnej renty inwalidzkiej).\nPropozycja ta, wygłoszona w obecności wiceszefa MSWiA i przedstawicieli związków zawodowych służb mundurowych, spotkała się z dużym zainteresowaniem tych ostatnich.\nKonkretne ustalenia w tej sprawie pojawiły się 9 maja 2018 r., podczas spotkania zespołu powołanego przez MSWiA do rozpatrzenia postulatów Federacji Związków Zawodowych Służb Mundurowych. Część postulatów uzyskała pozytywną rekomendację, a wśród nich znalazła się kwestia zmiany art. 15a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym. Do 30 czerwca 2018 roku mają powstać konkretne projekty ustaw.\nZdaniem przewodniczącego ZG NSZZP Rafała Jankowskiego strona rządowa przychyla się do zmian zaproponowanych przez ZER MSWiA, czyli objęcia wszystkich funkcjonariuszy zasadami sprzed 1999 roku. To byłaby istotna zmiana, pozwalająca uwzględniać w wysłudze emerytalnej funkcjonariuszy także lata przepracowane „w cywilu”. Nowe przepisy miałyby wejść w życie od 1 stycznia 2019 roku. Czy tak się stanie, przekonamy się już wkrótce, kiedy powstaną projekty ustaw zmieniających.\nEdward Zaremba, pełnomocnik MSWiA ds. kontaktów ze związkami zawodowymi:\n– Rzeczywiście, podczas spotkania 9 maja br. osiągnęliśmy porozumienie ze stroną związkową w kwestii m.in. artykułu 15a i przygotowujemy odpowiednie projekty ustaw, które mają na celu poprawę sytuacji. Chcę podkreślić, że kierownictwo Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji jest otwarte na dialog ze stroną związkową. Od stycznia br. minister Joachim Brudziński oraz wiceministrowie odbyli ponad 30 spotkań ze związkowcami, a ja – jako pełnomocnik ministra – spotkałem się z nimi już ponad 80 razy i przeprowadziłem setki rozmów telefonicznych. Traktujemy przedstawicieli związków jako część rodziny resortu spraw wewnętrznych. Pan minister jest na bieżąco informowany o prowadzonym ze stroną społeczną dialogu i jego szczegółach. W rozmowy ze stroną związkową bardzo mocno zaangażowany jest również dyrektor Departamentu Budżetu MSWiA Władysław Budzeń, część postulatów związana jest bowiem z finansami. Chciałbym też wspomnieć o tym, że strona społeczna podczas negocjacji wykazuje dobrą wolę oraz daleko idące rozwagę i roztropność. Docenia to, co kierownictwo resortu wciela w życie. Wiemy, że mamy wspólny cel, a w spokoju łatwiej jest budować. Nie możemy ulegać niedobrym podpowiedziom i złym emocjom, bo to do niczego dobrego nigdy nie prowadzi.


Nie lubię się bawić z córką lalkami. - Kosmetomama | Kosmetolog dla mam\nETAT- MAMAProblemy z dzieckiemTak to widzę-moim zdaniem\nNie lubię się bawić z córką lalkami.\nKiedy byłam dzieckiem moim ulubionym zajęciem była oczywiście zabawa. Byłam żywym dzieckiem, więc bawiłam się w kilka zabaw na raz. Tutaj skok żółwi ninja przez kuchenne półki, tu budowa posesji dla lalki Barbie z wykorzystaniem doniczek z kwiatkami rodziców. Moja wyobraźnia odgrywała za mnie wszystkie role. Teraz, jak mam się bawić z córką lalkami to przechodzi mnie zimny dreszcz, bo się do tego zmuszam.\nNie potrafię się wczuć i cieszyć tą zabawą. Nie potrafię udawać w zabawie Kena męża, dziadka czy nawet Barbie mamy. Nie lubię zmieniać głosów i jeździć lalkowymi samochodami. Nie lubię. Jakiś czas temu myślałam, że muszę to lubić i że jestem po prostu niewystarczająco wciągnięta w tą zabawę i że muszę ją lubić, bo jak to, ja matka, nie lubię się bawić z córką i to lalką? Miałam wyrzuty sumienia i chłostałam się w myślach. Oczywiście porównywałam się do wszystkich dobrych mam, które bawią się ze swoimi dziećmi w każdą wymyślaną przez nie zabawę i bolało mnie to jeszcze bardziej.\nUważałam, że jest to mój cholerny matczyny obowiązek, że jak Zosia chce się pobawić właśnie w TO, to ja właśnie w TO się bawić muszę i się zmuszałam. Zabawa trwała tym samym krócej, bo za chwilę „uciekałam” w swoje obowiązki domowe. Właśnie w tej chwili musiałam sprzątnąć podłogę w kuchni, wyrzucić śmieci czy podlać kwiatki. Wszystko, byle by tylko ta zabawa lalkami trwała jak najkrócej.\nMoją wyzwolicielką była Helka, ona uwielbiała bawić się z Zosią, nie ważne czy bawiły się w gniazdo maskonurów czy lalkami. Po prostu wpychałam Helkę na moje miejsce mówiąc „O zobacz Zosiu, Helka napewno się z Tobą pobawi, ja muszę iść sprzątać”. I w ten sposób popadałam w następne poczucie winy, bo Zosia do tej zabawy wybierała właśnie mnie. Z tego wynikały potem kłótnie między mną a Zosią, bo ona chciała spędzić ze mną trochę czasu. Nie z siostrą, nie z tatą, ale ze mną.\nMoje poczucie, że muszę bawić się lalkami z córką, bo przecież to marzenie każdej mamy córki, zawiodło mnie do miejsca bez wyjścia. Tak mi się wtedy zdawało. Na szczęście na mojej drodze stanęła inna mama, która w rozmowie powiedziała mi bez ogródek, że nie cierpi się bawić z córką lalkami, że może we wszystko inne, ale nie lalkami. Zapytałam jej wtedy czy nie ma poczucia winy wynikającej z tej sytuacji? Odparła, że nie i że jasno powiedziała córce, że lalkami się z nią bawić nie będzie, bo tego nie lubi. Bawi się natomiast w zabawy w których czuje się dobrze i że córka nie ubolewa, bo mama poświęca jej czas w inny sposób.\nWtedy mnie tknęło. Wtedy, po tej krótkiej rozmowie zrozumiałam, że nie muszę lubić się bawić we wszystko z moim dzieckiem. Że mogę zapewnić jej czas ze mną w sposób, taki który lubię ja i ona. Bo jest mnóstwo innych zabaw, które sprawiają nam radość. Przestałam uciekać od zabaw z córką, a tym samym od wspólnego czasu z nią. Zaczęłam wymyślać to, w czym jestem dobra czyli zabawy kreatywno-ruchowe. Okazało się, że to jest coś co naprawdę nas łączy i nie musi nas dzielić, bo każdy ma prawo czegoś nie lubić, prawda?\nOd teraz bez wyrzutów sumienia bawię się z Zosią w poszukiwanie skarbów. Tworzę mapę domu, zaznaczam x miejsce skarbu, a na drodze do celu Zosia rozwiązuje różne proste zadania, jak zatańczenie czegoś, narysowanie itp. Inne zabawy które lubię ja i ona to tory przeszkód po kanapie, krzesłach i zrzuconych poduszkach.\nProsta zmiana myślenia. Jedna kobieta, która zmieniła moje postrzeganie. Sama bym na to nie wpadła, ale nie dlatego, że nie wiedziałam, że mogę czegoś nie lubić, ale że sama nie miałabym chyba na tyle odwagi aby powiedzieć córce, że nie chcę się z nią bawić lalkami. Myślałam że muszę, bo inaczej relacje między nami ulegną zmianie. Takie proste, a takie trudne to pojęcia. Trudne bo za naszych czasów i czasów naszych mam, lalki dostawało się na wszystkie możliwe okazje i były wyznacznikiem naszych dziecięcych marzeń. Jak miałabym odebrać je córce? Ale to było moje przekonanie, nie Zosi. Traktowałam ją przez pryzmat siebie, a wystarczyło porozmawiać.\ndziecizabawa z dzieckiem\nKosmetolog radzi. Zabiegi upiększające u kosmetyczki – kobieta w ciąży i kp.\nKosmetolog radzi. Depilacja w czasie ciąży i karmienia piersią.\nTatuaż w czasie laktacji ? Przydatne wskazówki i...\nRecenzja kontrowersyjnej książki dla rodziców.\nBajki terapeutyczne dla dzieci z AZS. Pomagają zrozumieć...\nRodzeństwo i relacje. Nie równe traktowanie dzieci.\nZ życia mamy – czyli z dzieckiem u...


AverMedia Live Gamer Ultra – recenzja. Jeden z najlepszych grabberów na rynku - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\n22.05.2020, godz. 16:27\navermedia live gamer ultra recenzja\nNagrywa 4K w w 30 kl./s\nKażdy, kto chce rozpocząć swoją przygodę z tworzeniem materiałów wideo związanych z grami, musi nabyć co najmniej kilka pomocnych w tym sprzętów. Nie obędzie się bez dobrego mikrofonu oraz co najmniej solidnego sprzętu do obróbki materiałów. Z czasem warto też zainwestować w porządny software. Przy tym, chcąc nagrywać materiały z konsol w dobrej jakości, nie można zapominać o graberze. W nasze ręce wpadł właśnie, prawdopodobnie jeden z najlepszych zewnętrznych grabberów na rynku, który nie tylko pozwoli wam nagrywać materiały w 4K, ale również z zachowaniem HDR-u.\nFirma AverMedia wyrosła na lidera rozwiązań, związanych z przechwytywaniem obrazu. W portfolio producenta znajdziemy dwa flagowe produkty - AverMedia Live Gamer 4K (wewnętrzny grabber) oraz AverMedia Live Gamer Ultra, czyli jego zewnętrzny, mobilny odpowiednik. Ten pierwszy to prawdziwa bestia, która bez problemu pozwoli na przechwytywanie materiałów w jakości 4K z HDR, a to wszystko w 60 kl./s. Jego mniejszy brat – model Ultra, nie dysponuje co prawda już taką mocą, ale i tak nie ma się czego wstydzić. Przy okazji, jest bardziej mobilny i kompatybilny z większą liczbą urządzeń.\nAverMedia Live Gamer Ultra – zawartość zestawu\nW pudełku z AverMedia Live Gamer Ultra, oprócz samego grabbera, znajdziemy również pełen zestaw okablowania, w postaci przewodów HDMI oraz USB. Do tego standardową, skróconą instrukcję instalacji i obsługi. Na uwagę zasługuje również klucz, aktywujący program do obróbki materiałów wideo – CyberLink Power Director 15. Można zatem stwierdzić, że AverMedia Live Gamer Ultra gwarantuje nam wszystko, czego potrzebujemy do przechwytywania i nagrywania obrazu z konsol.\nSpecyfikacji i możliwości\nW niewielkim i bardzo estetycznym pudełeczku AverMedia Live Gamer Ultra kryje się ogromna moc. Producent zadbał o to, aby grabber był w stanie przesyłać obraz w jakości 4K HDR w 60 klatkach, przy czym nagrywanie wideo jest możliwe jedynie w 4K i 30 klatkach. Możliwe jest również wyświetlanie obrazu w FullHD i 240 kl./s, nagrywając materiał w tej samej rozdzielczości i 120 klatkach. Wreszcie, AverMedia Live Gamer Ultra nie tylko „przepuszcza” sygnał HDR, ale pozwala również nagrywać materiały wideo z HDR w jakości FullHD i 60 kl./s. Jak widać, od tego niewielkiego grabbera ciężko oczekiwać czegoś więcej.\nWejście i wyjście (Pass-Through): HDMI 2.0\nMax. Rozdzielczość Pass-Through: 2160p/60 kl./s HDR / 1440p144 / 1080p240\nMax. Rozdzielczość przechwytywania: 2160p30 / 1440p60 / 1080p120/1080p60 HDR\nObsługiwana rozdzielczość: 2160p, 1440p, 1080p, 1080i, 720p, 576p, 480p\nFormat zapisu: MPEG 4 (H.264 + AAC) lub (H.265 + AAC)\nWymiary (szer. X gł. X wys.): 112,6 * 66,2 * 26 mm\nInstalacja i obsługa AverMedia Live Gamer Ultra są niezwykle intuicyjne. Tak naprawdę, wystarczy podłączyć kable i urządzenie jest gotowe do pracy. Podobnie sprawa wygląda z dedykowanym oprogramowaniem. AverMedai RECentral 4 to najnowsza wersja software'u, dzięki któremu możliwe jest korzystanie z grabbera. Po jego instalacji, urządzenie zostanie wykryte automatycznie, bądź (w przypadku posiadania kilku produktów marki AverMedia) otrzymamy możliwość samodzielnego wyboru sprzętu. Aplikacja jest niezwykle prosta w obsłudze, wszystko zostało przedstawione jasno i czytelnie. Dla osób zaczynających swoją przygodę z nagrywaniem to znakomita wiadomość. Wystarczy parę kliknięć i już jesteśmy gotowi do nagrywania, bądź streamowania. Za sprawą aplikacji można też wygodnie przejrzeć wszystkie nagrane materiały. Na uwagę zasługuje również tryb multi, który choć znacznie mocniej obciąża PC, to pozwala na jednoczesne przechwytywanie obrazu z kilku źródeł. Na przykład bezpośrednio z konsoli i kamerki tak, aby widzowie mogli widzieć nasze reakcje podczas gry.\nAverMedia Live Gamer Ultra to w zasadzie spełnienie marzeń każdej osoby, która chce się dzielić ze światem swoją twórczością. Gigantyczne możliwości zostały jednak okupione jeszcze większymi wymaganiami. Chcąc w pełni wykorzystać możliwości urządzenia, trzeba posiadać komputer wyposażony co najmniej w procesor Intel Core i5 szóstej generacji, kartę graficzną NVIDIA GeForce GTX 1060 oraz 8 GB RAM. W przypadku korzystania z gamingowego laptopa, wymagane jest posiadanie urządzenia z Intel Core i7-7700HQ (lub nowszym), NVIDIA GeForce GTX 1060 oraz 8 GB RAM. Nieco lepiej wygląda to w przypadku nagrywania materiałów w rozdzielczości FullHD, ale wtedy należy zadać sobie pytanie: czy warto w ogóle w AverMedia Live Gamer Ultra inwestować.\nAverMedia Live Gamer Ultra – dla kogo i czy warto\nJeśli na poważnie planujecie zająć się nagrywaniem materiałów z gier i chcecie, aby wasi odbiorcy mogli cieszyć się najlepszą jakością obrazu (w 4K i HDR), to w zasadzie nie macie większego wyboru i musicie sięgnąć po AverMedia Live Gamer Ultra. Szczególnie, że to niewielkie urządzenie zabierzecie ze sobą wszędzie i będziecie je mogli podłączyć np. do gamingowego laptopa, co w przypadku nieco mocniejszej, ale wewnętrznej karty AverMedia Live Gamer 4K - nie jest możliwe. Ten mobilny grabber praktycznie nie ma żadnych wad, co nie oznacza, że jest dla każdego. Pomijając już wysokie wymagania, to zakup tego konkretnego sprzętu uszczupli wasz portfel o, co najmniej, 850 złotych. Nie oszukujmy się, to sporo i dla większości początkujących streamerów czy youtuberów, będzie to kwota poza ich zasięgiem. Warto też dodać, że pomimo coraz szerszej dostępności materiałów i sprzętów 4K, spore grono osób wciąż, pomimo naszych szczerych chęci, nie będzie w stanie oglądać przygotowanych przez nas materiałów w najwyższej rozdzielczości. Niemniej, my śmiało możemy wam AverMedia Live Gamer Ultra polecić.\nAVerMedia Live Gamer Ultra (61GC5530A0A2) 743 zł AVerMedia Live Gamer ULTRA, 4Kp60 HDR PassThrough, USB 3.1 Game Capture Card,... ~798 zł AVerMedia Rejestrator Live Gamer Ultra 4k GC553 819 zł Karta przechwytująca AVERMEDIA Live Gamer Ultra 61GC5530A0A2, USB-C 3.1 848 zł


Kolacja z księciem [Lynne Graham] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00147 003820 21722692 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 978-83-276-7642-9 Data wydania: 2021-12-08\nIzzy Campbell sprząta w hotelu, żeby zarobić na studia. Gdy pewnego dnia spóźnia się do pracy, w pokoju hotelowym zastaje już gościa. Izzy w życiu nie widziała tak przystojnego mężczyzny. Zauroczona, spełnia jego prośbę i przygotowuje dla niego kolację. Romantyczny wieczór kończy się w łóżku, lecz następnego dnia rano on wyjeżdża. Po miesiącu Izzy odkrywa, że jest w ciąży. Zaczyna szukać tajemniczego kochanka, by mu powiedzieć, że zostanie ojcem…\nLynne Graham Kolacja z księciem Tłumaczenie: Anna Dobrzańska-Gadowska HarperCollins Polska sp. z o.o. Warszawa 2022\nTytuł oryginału: Cinderella’s Royal Secret Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Limited, 2020 Redaktor serii: Marzena Cieśla Opracowanie redakcyjne: Marzena Cieśla © 2020 by Lynne Graham © for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o., Warszawa 2022 Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Harlequin i Harlequin Światowe Życie są zastrzeżonymi znakami należącymi do Harlequin Enterprises Limited i zostały użyte na jego licencji. HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela. Ilustracja na okładce wykorzystana za zgodą Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone. HarperCollins Polska sp. z o.o. 02-672 Warszawa, ul. Domaniewska 34A www.harpercollins.pl ISBN 978-83-276-7642-9 Konwersja do formatu EPUB, MOBI: Katarzyna Rek / Woblink\nROZDZIAŁ PIERWSZY Następca tronu Zenary, książę Rafik al Rahman z uśmiechem wszedł do prywatnego salonu swojego stryja. Nawet z głową pochyloną w pełnym szacunku ukłonie zdecydowanie przewyższał wzrostem starszego krewnego, który wstał na powitanie bratanka, lekceważąc wszelkie wymogi dworskiego protokołu. – Usiądź, proszę, zanim zgorszysz wartowników – poprosił młody człowiek. – Zostałeś moim królem, kiedy miałeś dwanaście lat, i zawsze nim będziesz – przyciszonym głosem poinformował go Jalil. – Za niecałe osiemnaście miesięcy oficjalnie wstąpisz na tron, a ja ustąpię. Nie trzeba było przypominać o tym Rafikowi, który w wieku dwudziestu ośmiu lat buntował się przeciwko restrykcjom narzuconym przez radę wykonawczą. Zgodnie z wytycznymi rady, książę Jalil był regentem królestwa i miał pełnić tę rolę do osiągnięcia przez bratanków pełnej dojrzałości. Ustalono, że Rafik będzie mógł objąć tron z dniem trzydziestych urodzin, lecz młody książę od dawna był gotowy stawić czoło temu wyzwaniu. Rafik naprawdę czuł się całkowicie zdolny do wstąpienia na tron i pragnął to zrobić. Nie czuł się z tym najlepiej, ponieważ jego stryj doskonale rządził krajem i troskliwie opiekował się potomstwem zmarłego brata, Azhara, którego korupcyjne praktyki i zamiłowanie do zbytku pogrążyły kraj w głębokim kryzysie. Niewątpliwie właśnie skłonności Azhara sprawiły, że Rafik i jego młodszy brat Zayn zostali poddani tradycyjnemu, staroświeckiemu wychowaniu i zgodnie z jego zasadami każdy ich krok obwarowany był licznymi zakazami i nakazami. Wszyscy z przerażeniem myśleli o tym, że Rafik lub Zayn mogliby odziedziczyć cechy charakteru ojca, chociaż Rafik raczej nie miał takich obaw, ponieważ od dawna był przekonany, że najgorsze występki Azhar popełnił pod wpływem narkotyków. – Chciałeś mnie natychmiast zobaczyć – przypomniał Rafik stryjowi. – Co się stało? Zależało mu, by jak najszybciej wrócić do swojego skrzydła pałacu i trochę odpocząć przed sporządzeniem oficjalnego raportu o rynku inwestycyjnym Zenary, zamówionym przez radę wykonawczą. Jalil wziął głęboki oddech i podszedł do otwartego łuku, wychodzącego na balkon, z którego do środka przedostawał się powiew świeżego powietrza. – Muszę prosić cię, żebyś porozmawiał z bratem o jego małżeństwie. Jego upór w tej sprawie… Cóż, jego upór wcale nie słabnie. Rafik zesztywniał. – Znasz moją opinię – powiedział. – Zayn ma siedemnaście lat, jest jeszcze za młody. Z piersi regenta wyrwało się ciężkie westchnienie. – Z całym szacunkiem, ale twoja reakcja najlepiej świadczy o tym, co sam czułeś, pod presją wstępując w związek małżeński w wieku szesnastu lat – zauważył Rafik. W żadnym razie nie chciał zrobić przykrości stryjowi, nie mógł jednak pozwolić, aby jego młodszy brat zapłacił tak wysoką cenę za jego własną odmowę zawarcia małżeństwa. Od śmierci jego żony, Fadith, minęły zaledwie dwa lata, lecz niedawno rada zwróciła się do niego z prośbą, by rozważył ponowny związek. Pierwsze małżeństwo Rafika okazało się niestety bezdzietne i chociaż lekarze nie potrafili wskazać przyczyny tego stanu rzeczy, następcy tronu bynajmniej nie śpieszyło się do drugiego związku i rozpoczęcia tego samego męczącego procesu. Nie miał też ani ochoty, ani zamiaru przepraszać za to, że teraz chciał się nacieszyć wolnością, której wcześniej mu odmówiono. Jednak to, oczywiście, nie było wyjaśnienie, które jego stryj pragnąłby usłyszeć czy zrozumieć. Jalil ożenił się młodo, szczęśliwie, jak się z czasem okazało, i nadal trwał w tym związku. Podobnie jak członkowie rady państwa, obawiał się seksualnej wolności, która zgodnie z ich przekonaniem doprowadziła do upadku Azhara i spowodowała mnóstwo skandali. Azhar uwodził pracujące w pałacu służące, żony swoich urzędników, znajomych i przyjaciół, i żadna atrakcyjna kobieta nie mogła czuć się bezpieczna w jego obecności, ale Rafik nie był uzależniony ani od seksu, ani od narkotyków, i nie żył w bezustannym oczekiwaniu na kolejny bodziec. – Zayn musi się ożenić – poważnie odparł Jalil. – Musi zapewnić ci następcę. – W takim razie wolę sam ponownie zawrzeć małżeństwo – ponuro oświadczył młody książę, przyjmując do wiadomości, że nie ma innego wyjścia. Od dłuższego czasu ze zniecierpliwieniem wysłuchiwał argumentów przemawiających za jego powtórnym związkiem, z nadzieją, że Zayn jednak nie zostanie zmuszony do zbyt wczesnego ożenku. – Ożenię się – powtórzył. – Ale tylko pod warunkiem, że mój brat jeszcze przez kilka lat nie będzie musiał szukać sobie żony. – Ani ja, ani członkowie rady nie chcemy, żebyś żenił się wbrew swojej woli. – Regent rozłożył ręce, nie kryjąc desperacji. – Nie zamierzam robić niczego wbrew woli – gładko skłamał Rafik, zdecydowany za wszelką cenę chronić brata. – To zwyczajna konieczność, ostatecznie. Król musi mieć u boku królową, prawda? – Jeśli jesteś pewny… – Jalil zawahał się. – Rada z radością przyjmie wiadomość o twojej zmianie zdania i… No, kto wie, może z twojego drugiego małżeństwa przyjdzie na świat dziecko… – Najrozsądniej będzie przyjąć, że dziecka nie będzie – odparował Rafik. – I naturalnie każda potencjalna kandydatka na moją żonę powinna być od początku tego świadoma. – Czy jest jakaś kobieta, ku której byś się skłaniał? – z nadzieją w głosie zagadnął stryj. – Nie, ale kiedy wrócę z następnej podróży, będziesz mógł mi przedstawić swoje sugestie. – Rafik z trudem przywołał uśmiech na twarz. – Raczej nie jestem wymarzonym kandydatem na męża. – Miliarder i przyszły król, fetowany we wszystkich mediach, a na dodatek najprzystojniejszy z książąt na całym Bliskim Wschodzie? – Jalil ze zdumieniem uniósł brwi. – Media uwielbiają takie bzdury. – Młody książę obojętnie wzruszył ramionami. Zarówno on, jak i jego brat długo nie mieli dostępu do mediów, szczególnie internetowych, i nigdy nie prowadzili życia, jakie było udziałem ich rówieśników. Iście filmowa uroda, jaką Rafik odziedziczył po swojej oszałamiająco pięknej matce, włoskiej arystokratce, budziła w nim uczucie zażenowania, nic więcej. Wyłącznie dzięki ogromnej sile woli, wbrew opinii rady, której członkowie nie dostrzegali żadnej korzyści w posiadaniu wykształconego władcy, Rafik ukończył studia na wydziale biznesowym. Pokonał wszystkie szczeble normalnego systemu edukacji, lecz poza tym nic w jego życiu nie było normalne. Na każdym kroku otoczony był przez ochroniarzy i zawsze podróżował z własnym kucharzem, a także testerem potraw, ponieważ jego ojciec pożegnał się ze światem w rezultacie otrucia. Rafik był zdania, że nie miało to nic wspólnego z politycznym spiskiem, natomiast bardzo dużo z rozpaczą i nienawiścią zdradzonego męża, jednego z wielu, zemstą porzuconej kochanki lub konsekwencją niesprawiedliwego rozstrzygnięcia jednej z niezliczonych plemiennych kłótni. Azhar miał całą armię wrogów, co nikogo nie dziwiło. Wiele osób snuło rozmaite skandalizujące przypuszczenia, co do przyczyny śmierci króla, nigdy nie znaleziono jednak wystarczających dowodów, by przedstawić komuś zarzuty. Tak czy inaczej, członkowie rady przyjęli śmierć Azhara raczej z ulgą, niż ze smutkiem. W porównaniu z ojcem, Rafik był nie tylko kryształowo uczciwy i honorowy, ale także okazał się niezwykle utalentowanym dyplomatą. Szkoda, że nie pomogło mu to w roli męża, pomyślał teraz z niechęcią, mimo woli krzywiąc się na samą myśl o ponownym małżeństwie. Nie miał najmniejszej chęci się żenić, nie chciał dobrowolnie pakować się w te sidła. Nienawidził swojego pierwszego związku i wiedział, że to uczucie jest instynktowną reakcją na to, co wtedy przeżył. Nie chciał być uwielbiany niczym złoty cielec, i na pewno nie chciał znowu wpaść w szpony kobiety, która dużo bardziej pragnęła dziecka niż uczucia męża. Powiedzenie, że nie był szczęśliwy w tamtym małżeństwie, było doprawdy eufemizmem, a jednak nigdy nie zdradził żony. Dopiero po jej śmierci odkrył, że istnieją inne rodzaje seksualnych doznań, przypadkowe zbliżenia, zabawne, a niekiedy nawet ekscytujące, z których para partnerów wychodzi bez bólu i złych wspomnień. Bez zobowiązań, bez żalu, czasami nawet nie wymieniając numerów telefonów. Rafikowi bardzo podobały się takie związki, był jednak tak mocno obciążony świadomością uzależnienia od seksu swojego ojca, że rygorystycznie kontrolował swój silny popęd seksualny i rzadko pozwalał sobie na uleganie fizycznym potrzebom. Ponuro przypomniał sobie, że po ślubie nie będzie już mógł cieszyć się takimi lekkimi przyjemnościami i postanowił, że w czasie swojego najbliższego pobytu w Wielkiej Brytanii znajdzie jakąś interesującą kobietę i spędzi z nią wiele cudownych godzin w łóżku. Ostatni grzech, pomyślał z uśmiechem, żegnając się ze swoim nienagannie żyjącym stryjem. Jeden ostatni grzech, zanim znowu zostanie pozbawiony prawa do prywatności… Izzy zerknęła na zegarek i głośno jęknęła. Była spóźniona, bardzo spóźniona. Gdyby dyrekcja agencji, w której pracowała jako sprzątaczka, dowiedziała się, że Izzy przegapiła jedno zamówienie, decyzja o zwolnieniu zapadłaby w ciągu sekundy. A na coś takiego Izzy najzwyczajniej w świecie nie mogła sobie pozwolić, nie z wiszącymi nad nią spłatami pożyczki na studia, i nie z rodzicami, którzy zawsze potrzebowali finansowego wsparcia. Prawdę mówiąc, rodzicom najczęściej pomagała bliźniaczka Izzy, Maya, lecz Maya nie musiała szorować podłóg, by cokolwiek zarobić. Nie, Maya była matematycznym geniuszem i jako taki rozpoczęła studia na uniwersytecie w wieku szesnastu lat. Maya przez cały okres edukacji zdobywała stypendia i nagrody, a jeśli potrzebowała dodatkowej gotówki, to zawsze czekali na nią twórcy jakiegoś specjalnego projektu, chętni zatrudnić genialną matematyczkę do magicznego żonglowania liczbami. Niestety, Izzy nie posiadała takich zdolności i musiała trudnić się zwyczajną fizyczną pracą, aby dorzucić parę groszy do rodzinnej puli. Nie przeszkadzało jej to, ponieważ gorąco kochała swoich najbliższych, a szczególnie młodszego brata, Matta, niepełnosprawnego i poruszającego się wyłącznie w fotelu na kółkach. Ich ojciec, Rory Campbell, był jowialnym, tryskającym optymizmem Szkotem z rudą czupryną i wrodzoną tendencją do iluzorycznie doskonałych inwestycji, a następnie do pożyczania pieniędzy na utrzymanie rodziny. Matka, Lucia, była Włoszką z bardzo bogatej rodziny, która wyrzekła się jej, gdy zaszła w ciążę z Rorym i uciekła z nim, odmawiając zawarcia o niebo bardziej korzystnego finansowo i towarzysko małżeństwa z innym bogatym Włochem. Izzy nie pamiętała takiego momentu, kiedy pieniądze i długi nie byłyby poważnym problemem dla jej rodziny. Gdyby nie żelazny upór obojga rodziców, by ona i Maya zdobyły wyższe wykształcenie, najprawdopodobniej poszłyby do pracy zaraz po skończeniu szkoły średniej. Na szczęście w świetle nieugiętego stanowiska Roya i Lucii bliźniaczki skupiły się na nauce i osiągnięciu celów, które zapowiadały zdobycie niezłych zawodów. Ich rodzicie świetnie wiedzieli, o co walczą dla córek, ponieważ dość oczywistym powodem ich niekończących się trudności finansowych był brak wykształcenia, które pozwoliłoby im zdobyć przyzwoite i trwałe zatrudnienie. Było też jasne, że chociaż ambitne plany idealnie pasowały do Mayi, ścieżka Izzy najeżona była większymi trudnościami. Maya bez najmniejszego problemu dostała się na wydział matematyczny na uniwersytecie w Oxfordzie, natomiast Izzy studiowała w college’u w tym samym mieście, dzięki czemu siostry mogły razem mieszkać. Izzy nie posiadała błyskotliwej inteligencji Mayi i studia nie przychodziły jej równie łatwo. Co gorsza, na egzaminach wpadała w panikę, a w tym stanie nie mogła osiągnąć najlepszych wyników. Tego ranka musiała przystąpić do pierwszego z egzaminów na ostatnim roku i właśnie dlatego nie sprzątnęła penthouse’u o umówionej wcześniej godzinie. W tej chwili, kompletnie wyczerpana i nieprzytomna, z przerażeniem powtarzała sobie, że pewnie oblała, a na dodatek teraz straci jeszcze pracę. Gdy weszła do holu eleganckiego apartamentowca, siedzący za ladą w recepcji strażnik obrzucił ją zdumionym spojrzeniem. – Co tu robisz o tej porze? – zapytał. – Już po dwunastej. – Miałam rano egzamin i dlatego tak się spóźniłam. – Dopiero zacząłem zmianę. – Mężczyzna uśmiechnął się do Izzy, ponieważ była nie tylko bardzo ładną, ale i bardzo drobniutką dziewczyną, jedną z naprawdę niewielu, na które mógł patrzeć z góry. – Muszę sprawdzić, czy goście już przyjechali, czy jeszcze nie. Powiedziano mi, żebym nie dawał klucza nikomu z obsługi budynku po jedenastej. – Błagam! – Izzy złożyła dłonie jak do modlitwy. – Jeżeli goście wejdą do niesprzątniętego apartamentu, będzie po mnie… – Tylko ten jeden, jedyny raz. – Strażnik sięgnął po klucz, położył go na ladzie i na moment zatrzymał rękę Izzy. – Pójdziesz ze mną kiedyś na drinka? – Przykro mi, ale mam chłopaka – skłamała, starając się go nie urazić. – Daj mi znać, kiedy znowu będziesz wolna – mrugnął do niej pogodnie. W windzie Izzy wygrzebała z torby różowy fartuszek i włożyła go, przygładzając ręką niesforną grzywę rudych loków. Z westchnieniem pomyślała, że nawet nie pamięta już, kiedy ostatni raz była na randce. Nauka, praca w agencji, a w weekendy odwiedzanie rodziny zajmowały cały jej czas. Wolny wieczór był nie lada rzadkością – Izzy prawie zawsze spędzała go na kanapie, z książką w ręku lub oglądając jakiś film z Mayą, w małym, ciemnym mieszkanku, które jakimś cudem udało im się niedrogo wynająć. I chociaż ojciec zawsze jej powtarzał, że ten okres w życiu jest najbardziej beztroski, radosny i ekscytujący, jak na razie dziewczynie nie udało się spotkać żadnego mężczyzny, na którego spojrzałaby ze szczerym zainteresowaniem. Pięknością w rodzinie Campbellów była Maya, obdarzona przez los długimi, prostymi jasnymi włosami, długimi nogami i zachwycającą twarzą. Izzy miała rude włosy, metr sześćdziesiąt wzrostu i sylwetkę bardziej kobiecą, niż by sobie tego życzyła. Na ulicy mężczyźni oglądali się za Mayą i bardzo rzadko zwracali uwagę na idącą obok niej Izzy. Dziewczęta przyszły na świat jako bliźniaczki, ale z całą pewnością nie identyczne. Izzy otworzyła tylne drzwi apartamentu, szybko weszła do środka i wyjęła ze schowka szczotki, środki do czyszczenia oraz świeże ścierki. Ogarnęła spojrzeniem kuchnię, ale nawet do niej nie weszła. Sprzęty kuchenne rzadko wymagały uwagi, ponieważ turyści i biznesmeni, którzy zazwyczaj wynajmowali apartament, albo jadali na mieście, albo zamawiali gotowe posiłki. Izzy zawsze poświęcała najwięcej czasu łazienkom i teraz skierowała się prosto do tej, która przylegała do głównej sypialni. Rafik miał za sobą wyjątkowo męczący ranek – zderzenie podczas wyjazdu z lotniska zmusiło dwie trzecie jego zespołu ochroniarzy oraz kucharza do udania się do szpitala. Na szczęście żaden z poszkodowanych nie był poważnie ranny, lecz Rafik i tak spędził kilka godzin w szpitalu i teraz był zmęczony i głodny. Nie miał ochoty dzielić się szczegółami wypadku ze stryjem, który wpadłby w panikę na wiadomość, że jego bratanek przebywa za granicą w asyście tylko dwóch ochroniarzy. Regent nalegał, by na wszelki wypadek wynająć ludzi z brytyjskiej agencji, chociaż Rafik miał jedynie otworzyć ufundowaną przez siebie placówkę badawczą na Uniwersytecie w Oxfordzie i następnego dnia planował wracać do kraju. W tej sytuacji pojawienie się obcej kobiety, która wtargnęła do łazienki dokładnie w momencie, kiedy wyszedł spod prysznica, okazało się doprawdy ostatnią kroplą goryczy i Rafik rozpoczął gwałtowną tyradę w swoim języku, żądając informacji, kim jest, w jaki sposób dostała się do apartamentu i co tu, do diabła, robi. Wściekły do granic możliwości, zawiązał ręcznik w pasie, popatrzył na nieproszonego gościa i nagle zamilkł. Wyglądała bardziej jak dziecko niż jak dorosła kobieta. Jej drobne ciało wyraźnie zesztywniało z przerażenia i zaskoczenia, a na twarzy odmalowało się zażenowanie. Izzy zamarła. Zdecydowanie za późno zdała sobie sprawę, że łazienka jest zajęta i w jej kierunku zmierza potężny facet w skąpym białym ręczniku, który niewątpliwie zamierza ostro skarcić ją za popełniony nietakt oraz impertynencję. Wpatrywała się w niego w oszołomieniu, z żołądkiem ściśniętym z przerażenia. Nie mogła oderwać od niego wzroku, ponieważ był najpiękniejszym mężczyzną, jakiego kiedykolwiek widziała, bez dwóch zdań. Czarne zmierzwione włosy podkreślały niezwykle głęboki odcień głęboko osadzonych bursztynowych oczu, rzęsy miał tak długie i gęste, że każda kobieta sprzedałaby za nie duszę, ostro zaznaczone kości policzkowe jak u modela, a lekki zarost przykuwał spojrzenie do silnej męskiej szczęki i szerokich zmysłowych warg. Był niesamowity, cudowny. Pełne zachwytu myśli jeszcze nie zdążyły przemknąć przez głowę Izzy, a już na jej ramionach zacisnęły się twarde dłonie i mocne ręce gwałtownie pociągnęły ją do tyłu. – Przepraszam! – wykrztusiła. – Myślałam, że mieszkanie jest puste… – Kim jesteś? – ze zniecierpliwieniem zapytał Rafik. – Sprzątaczką. – Izzy z przerażeniem spojrzała na dwóch potężnych mężczyzn, trzymających jej ramiona w żelaznym uścisku. – Spokojnie, ludzie, nie zamierzam nikogo atakować… – Jak się tu dostałaś? – rzucił, jednocześnie gestem nakazując ochroniarzom, by ją puścili. Stojąca przed nim dziewczyna miała porcelanowo białą skórę, intensywnie niebieskie oczy i włosy jak wypolerowana na wysoki połysk miedź, otaczające jej twarz w kształcie serca spiralnymi lokami, które gęstą falą opadały jej na ramiona. Nie była dzieckiem, chociaż tak mu się z początku wydawało, i teraz z tłumionym pragnieniem ogarnął wzrokiem jej kształtne piersi i zaokrąglone biodra. – Odbieram klucz w recepcji – wyjaśniła. Nad jej głową przetoczyła się szybka wymiana zdań w obcym języku. – Nie mogłabyś wejść niezauważona, nie ma takiej możliwości – powiedział Rafik. – Nigdy nie wchodzę frontowymi drzwiami, używam tylko wejścia dla obsługi, od kuchni. Trzej mężczyźni znowu szybko wymienili kilka komentarzy. – Nie wiedzieliśmy, że apartament ma drugie wejście. – Rafik rozkazująco uniósł dłoń, wskazując dziewczynie, by wyszła. Izzy przełknęła nerwowo. – Zaraz, chwileczkę – zaczęła. – Naprawdę przepraszam, nie powinnam była przychodzić tu tak późno, ale jeżeli złoży pan na mnie skargę, stracę pracę. – A niby dlaczego miałoby mnie to obchodzić? – zapytał lodowatym tonem. – Bo miałam fatalny ranek! Pisałam egzamin i zabrakło mi czasu, więc całkiem możliwe, że oblałam… – Jesteś studentką? – Tak. – Zaczekaj w pokoju obok – polecił Rafik. – Ubiorę się i wtedy z tobą porozmawiam. Izzy wzięła głęboki oddech, położyła stos świeżej pościeli na otomanie u stóp łóżka i wycofała się, czując obecność ochroniarzy tuż za plecami. – Potrafisz gotować? – rzucił facet w ręczniku. Izzy zamrugała ze zdziwienia i spojrzała na niego przez ramię. – Tak, ale… Dlaczego pan pyta? – Powiem ci później. Drzwi sypialni zamknęły się z cichym trzaśnięciem. – Możesz tu usiąść – odezwał się jeden z ochroniarzy, cedząc słowa z wyraźnym akcentem. – Zajmę się pracą. – Izzy bez wahania przesunęła swoje pudło ze środkami do czyszczenia do drugiej łazienki. Dlaczego ten mężczyzna chciał wiedzieć, czy ona umie gotować? Umiała, jasne. Musiała się nauczyć, ponieważ matka nie była w stanie przyrządzić niczego poza przypalonym tostem. Zarówno ona, jak i Maya od zawsze przygotowywały posiłki. Nawet ojciec był sprawniejszym kucharzem niż matka, lecz Izzy nie miała jej tego za złe, ponieważ we wszystkich innych sytuacjach Lucia Campbell potrafiła sprawić, by dzieci czuły się kochane, doceniane i bezpieczne. Postanowiła sprzątnąć łazienkę, przejść do kuchni, a następnie zmienić pościel w sypialni, jeżeli byłoby to możliwe. Nie miała ochoty roztrząsać tego, co się wydarzyło, nie chciała myśleć o tym niewiarygodnie, nieprawdopodobnie przystojnym facecie, nie, w żadnym razie. Jasne, zwracała uwagę na atrakcyjnych mężczyzn, jak każda normalna kobieta, ale nigdy w życiu nie widziała kogoś takiego jak ten z łazienki, którego wspaniale umięśnione szerokie ramiona, szczupłe biodra i długie nogi chyba na zawsze utrwalą się w jej pamięci. I musiała przyznać, że do tego dnia nie miała nawet pojęcia, że półnagi facet może aż do tego stopnia skupić na sobie jej uwagę. Zawsze wydawało jej się, że ma raczej chłodne podejście do mężczyzn, bo przecież widok żadnego nie przyprawił ją do tej pory o to szalone bicie serca i gorący rumieniec, który w jednej chwili oblał jej policzki i szyję. Naprawdę nie mogła oderwać wzroku od jego idealnych, rzeźbionych rysów, bursztynowych oczu, brązowego torsu i brzucha o idealnie ukształtowanej muskulaturze. Pośpiesznie odsunęła obraz nieznajomego w najdalszy zakątek umysłu i skoncentrowała się na sprzątaniu, powtarzając sobie surowo, że nie powinna zachowywać się tak, jakby dopiero przed paroma godzinami opuściła klasztor. Uważała się za prawdziwą feministkę, a tu coś takiego… Potraktowała faceta w białym ręczniku dokładnie tak samo, jak większość mężczyzn kobiety, nie postrzegając go jako osoby, jako odrębnej jednostki ludzkiej. Czyste pożądanie wbiło pazury w jej ciało, budząc dziwne drżenie. Nie przyszło jej nawet do głowy, że seksualne pożądanie może być tak gwałtowne i intensywne. Emocje kompletnie wymknęły jej się spod kontroli i nadal nie udało jej się odzyskać równowagi. Zawsze była zbyt rozsądna i rozważna, by zajmować się takimi rzeczami, które generalnie uważała za stratę czasu. I pod tym względem zupełnie nie przypominała Mayi, która przy całym swoim genialnym umyśle była niepoprawną romantyczką. Jako realistka Izzy doskonale wiedziała, że taki przystojniak jak ten nigdy nie spojrzy na nią z takim samym zachwytem jak ona na niego. Podejrzewała zresztą, że pewnie był żonaty albo przynajmniej związany z jakąś przepiękną dziewczyną, bo mężczyzna aż tak pociągający nie mógł przecież być samotny. Gdyby należał do Izzy, stale trzymała by go przy sobie i nigdy nie pozwoliła, by stał prawie nagi przed jakąś obcą kobietą… Rafik wyszedł z sypialni i zapytał jednego z ochroniarzy, gdzie podziała się ta nieszczęsna dziewczyna. – W ogóle nie słucha poleceń – usłyszał w odpowiedzi. Rafik uśmiechnął się na widok przechylonej przez krawędź wanny młodej kobiety, której jędrna jak brzoskwinia pupa poruszała się w rytm energicznie wykonywanych ruchów. Nigdy nie podobały mu się przesadnie szczupłe kobiety, uwielbiał krągłe kształty i ciepłe, miękkie ciało. Cudownie kobiece kształty ponad wąziutką talią Izzy i poniżej niej natychmiast rozbudziły w nim pożądanie. Spojrzał na zegarek i swobodnie oparł się o framugę drzwi. – Więc tutaj jesteś – zamruczał cicho. – Umiesz zrobić omlet? Izzy podskoczyła nerwowo i pośpiesznie wyprostowała się, jak zwykle gorzko żałując, że nie jest przynajmniej trochę wyższa. Gdyby miała parę centymetrów więcej, może ludzie traktowaliby ją poważnie, jak dorosłą, dwudziestojednoletnią kobietę, a nie podlotka. – Umiem, ale nadal nie wiem, skąd te pytania – oznajmiła ze zniecierpliwieniem. Odwróciła się twarzą do niego i natychmiast zamarła, unieruchomiona intensywnym spojrzeniem jego aksamitnych oczu. W gardle zaschło jej z wrażenia. – Chcę, żebyś usmażyła dla mnie omlet – powiedział. – Masz godzinę, potem muszę jechać na ważne spotkanie. – Nie można po prostu zamówić jedzenia? – Izzy lekko uniosła brwi. – Nie jadam byle czego, wolę świeżo przygotowane posiłki. Rafikowi z jakiegoś trudnego do wyjaśnienia powodu bardzo przypadło go gustu to, że osoba, która najwyraźniej nie miała zielonego pojęcia, z kim ma do czynienia, traktuje go jak kogoś równego sobie. – Ja tu tylko sprzątam i zmieniam pościel – zauważyła Izzy, zaskoczona żądaniem nieznajomego. – Ale ja mogę wyrzucić cię stąd i złożyć na ciebie skargę – przypomniał jej gładkim jak jedwab tonem. – Jeżeli tylko zechcę, natychmiast stracisz pracę, dlatego w odruchu wdzięczności za moją wielkoduszność możesz przygotować dla mnie lunch, i wszyscy będą zadowoleni. – Naprawdę? – wykrztusiła Izzy, zmiażdżona łatwością, z jaką tak bezczelny szantaż wydobył się z tych ust o idealnym kształcie. – A jeżeli lunch będzie dobry, możesz też przygotować dla mnie wieczorem kolację – dokończył spokojnie. – I dostaniesz za to przyzwoite pieniądze. – Jak bardzo przyzwoite? Rafik o mały włos się nie roześmiał, rozbrojony jej nagłym zainteresowaniem. – Tam, gdzie chodzi o moją wygodę, potrafię być bardzo hojny. Izzy powoli skinęła głową. – Dobrze, przygotuję lunch. – A już myślałem, że się nie zgodzisz. Przewróciła oczami. – Nie mogę się nie zgodzić, skoro chcesz mi zapłacić i spuścić zasłonę milczenia na moje spóźnienie do pracy. Nie jestem aż tak dumna, by nie przyznać, że jestem biedna jak mysz kościelna i nigdy nie przepuszczam szansy na zarobek. Jej szczerość od razu przypadła mu do gustu, choć jednocześnie trochę go zdumiała. Był przyzwyczajony do kobiet, którym zależało na pieniądzach, lecz zazwyczaj trochę dłużej i umiejętniej maskowały swoją prawdziwą naturę. Te, które znał, uwielbiały kosztowną biżuterię i ubrania od najsławniejszych projektantów, i od czasu do czasu rzucały mniej lub bardziej subtelne sugestie, że czas spędzany z nim w łóżku powinien im się zwyczajnie opłacać. Z jakiegoś powodu Rafik pośpiesznie odsunął te myśli, zły na samego siebie. Ta dziewczyna była zupełnie zwyczajna. Ciężko pracowała na życie i nie miała nic wspólnego z supermodelkami oraz innymi obracającymi się w najlepszym towarzystwie damami, z którymi zazwyczaj się stykał. W jej świecie pieniądze były jedynie środkiem płatniczym, którego posiadanie pozwalało na zapewnienie sobie dachu nad głową, jedzenia i ubrania. – Mam godzinę, tak? – Izzy ściągnęła fartuch przez głowę i odrzuciła do tyłu miedziane loki. – Tu nie ma nic do jedzenia, ale po drugiej stronie ulicy jest supermarket. Musisz mi powiedzieć, co lubisz, a czego nie. Nawet nie zauważył, że przeszła z nim na „ty”, głównie dlatego, że nie mógł oderwać wzroku od jej pełnych piersi, napierających na sprany t-shirt. Jego zesztywniały członek pulsował prawie boleśnie, więc może nie było nic specjalnie dziwnego w tym, że Rafik tak szybko podjął decyzję. Nie minęło nawet parę sekund, a już wiedział, że jeśli wszystko potoczy się zgodnie z jego życzeniami, zaprosi tę dziewczynę do łóżka i spędzi z nią noc. Nie przepadał za nocnymi klubami, szukanie towarzyszki w takich miejscach naprawdę nie było w jego stylu. Nieunikniona obecność ochroniarzy sprawiała, że wszyscy zwracali na niego uwagę – ktoś zawsze robił zdjęcia, które potem pojawiały się w mediach. Izzy spojrzała na zegarek. – Najpierw zakupy – oznajmiła. – Jeden z moich ludzi pójdzie z tobą. – Nie trzeba, naprawdę. W bursztynowych oczach błysnął zimny płomień. – To ja decyduję, co trzeba zrobić, a co nie – rzucił. Uśmiechnęła się, zupełnie jakby jego rozkazujący ton wydał jej się zabawny. – Tak czy inaczej, lepiej powiedz mi, jak mam się do ciebie zwracać – zaproponowała. – Mam na imię Rafik. – Mieszkasz w Wielkiej Brytanii? – Nie, w Zenarze – odparł niechętnie. Jednak Izzy nawet nie podniosła głowy, zajęta chowaniem swoich środków do sprzątania. – Nigdy nie słyszałam o takim kraju – wyznała prawie przepraszająco. – Zenara? Gdzie to jest? – Na Bliskim Wschodzie. Rozumiem, że nie studiujesz geografii, prawda? – Nie, jestem na ostatnim roku filologii angielskiej i w samym środku ostatniej sesji egzaminacyjnej. – Przemknęła obok, ocierając się o niego biodrem. – Przepraszam, ale muszę się pośpieszyć z tymi zakupami… I oto nagle Rafik przestał być w centrum jej uwagi, ot tak, po prostu. Rozdrażnienie i zdziwienie walczyły w nim z czymś niebezpiecznie podobnym do przyjemnego rozbawienia, bo nigdy dotąd żadna kobieta nie odwróciła się od niego na pięcie, zostawiając go samego. Nie, wszystkie inne zagadywały, flirtowały, trzepotały rzęsami i rozpaczliwie starały się podtrzymać jego zainteresowanie. Ta dziewczyna z całą pewnością nie zdradzała takich skłonności, pomyślał z satysfakcją, chwilowo zadowolony z konieczności podjęcia wyzwania. Izzy przeszła na drugą stronę ulicy w asyście potężnie zbudowanego ochroniarza, pośpiesznie wyjęła z torby tanią komórkę i wybrała numer siostry. – Posłuchaj, mam niezłą historię do opowiedzenia – oświadczyła pogodnym, obiecującym liczne atrakcje tonem.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Kolacja_z_ksieciem-ebookRO/p00665662i006" target="_blank" title="Kolacja z księciem [Lynne Graham] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Kolacja z księciem [Lynne Graham] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Spotkanie prezydenta Xi Jinpinga z premierem Nepalu Sharma Oli | Centrum Studiów Polska-Azja\nChiny news,Nepal news,News\n22 czerwca 2018 07:05 / przez Domyślny dla witryny\nŹródło: financial express.com\nPremier Nepalu Sharma Oli przyjechał w poniedziałek (18.06) na sześciodniową wizytę do Chin. Jest to jego druga wizyta zagraniczna.\nPodczas wizyty premier Nepalu spotkał się z prezydentem Xi Jinpingiem. Obie strony wymieniły się uprzejmościami na temat chęci pogłębiania współpracy. Chiny potwierdziły chęć wspierania Nepalu w utrzymaniu ich niepodległości i niezależności terytorialnej. Dodatkowo poszukują sojuszników, aby umocnić więzi z południową Azją i regionem Himalajów.\nZe swojej strony premier Nepalu potwierdził chęć udziału w inicjatywie Pasa i Drogi. Zatwierdzony na stanowisku premiera Oli skupia się na odbudowaniu relacji między Nepalem a Chinami po niefortunnych decyzjach podjętych przez byłą głowę rządu – Sher Bahadura, który zawiesił kilka finansowanych przez Chińczyków projektów infrastrukturalnych w Nepalu. Inwestycja miała być częścią inicjatywy Pasa i Drogi.\nWizyta nie była tylko wymianą uprzejmości. W trakcie spotkania oba kraje podpisały porozumienia warte 2,4 miliarda USD. Inwestycje są zarówno rządowe, jak i prywatne. Umowy dotyczą hydroelektrowni, zapotrzebowania na wodę, fabryk cementu oraz uprawy owoców.\ntagi:Azja XXI wiek,beltandroad,china,Nepal,Oli\n,,Doktryna Mohamada", czyli wizja geopolityczna premiera Malezji\nMoskiewski szczyt Korea Południowa - Rosja\nSpotkanie prezydenta Xi Jinpinga z premierem Nepalu Sharma Oli Reviewed by Domyślny dla witryny on 22 czerwca 2018 .\nPremier Nepalu Sharma Oli przyjechał w poniedziałek (18.06) na sześciodniową wizytę do Chin. Jest to jego druga wizyta zagraniczna. Podczas wizyty premier Nepalu spotkał się z prezydentem Xi Jinpingiem. Obie strony wymieniły się uprzejmościami na temat chęci pogłębiania współpracy. Chiny potwierdziły chęć wspierania Nepalu w utrzymaniu ich niepodległości i niezależności terytorialnej. Dodatkowo poszukują sojuszników, aby\nNepal to kraj o ogromnym znaczeniu strategicznym dla Chin. Przez Nepal prowadzi droga do Tybetu i Indii. Chiny też wzmacniają swoją obecność w Nepalu. Pisałemo tym w artykule „gdzie podzieją się milczący strażnicy Indii” w niniejszym portalu, w Indie News. Aktywność chińska w Nepalu wpisuje się w koncepcję Megagryhttp://indianadventure.eu/pol/indie-xxi-w/\nNepal to zdecydowanie „miękiepodbrzusze Indii. Kraj potrzebuje inwestycji”jak powietrza” Ciny mają znacznie wiecej środków niż Indie i dysponują, bądz wkrótce będą dysponowały znacznie lepszą infrastrukturą łączącą Nepal ze światem. mogą dać nepalowi dostęp do morza i „przyłączyć go do Nowego Jedwabnego slaku.


Zasilacz awaryjny UPS10KV-RT-ON to profesjonalny model zasilacza awaryjnego marki EAST, który umożliwia kompleksową, całodobową ochronę sprzętu elektrycznego. Prezentowany zasilacz UPS cechuje się dużą wydajnością oraz skutecznym podtrzymaniem pracy dedykowanych urządzeń w przypadku przerwy w dostawie energii elektrycznej. Urządzenie składa się z dwóch podstawowych części tj. z zasilacza awaryjnego UPS i modułu zasilania mieszczącego aż 16 akumulatorów 9Ah/12V, które wykonano w technologii AGM. Urządzenie oferowane jest wraz z dedykowaną kartą SNMP, dzięki której możliwa jest komunikacją z UPS przez sieć internet.\nDo podstawowych zalet zasilacza UPS 10KV RT-ON zaliczyć należy dużą moc skuteczną oraz wysoki poziom mocy pozornej. Szybką, bezproblemową komunikację z urządzeniem zapewniają użyte złącza USB i RS-232, a wbudowany port do wyłącznika EPO umożliwia podłączenie zasilacza do instalacji PPOŻ. Solidna metalowa obudowa zapewnia należytą ochronę podzespołów, a jej przemyślana konstrukcja ułatwia montaż w postaci wolnostojącej lub w szafie teleinformatycznej. Dzięki swojej funkcjonalności, zastosowanym technologiom oraz wysokiej sprawności zasilacz stanowi idealne dopełnienie instalacji elektrycznej i znajduje zastosowanie w szerokiej gamie docelowych miejsc instalacji. Wybierają zasilacz UPS 10KVRT-ON użytkownik otrzymuje wysokiej jakości profesjonalny sprzęt o długim czasie potrzymania z możliwością podłączenia urządzeń końcowych o dużym poborze mocy.


Mateusz 22 NP - Przypowieść o gościach weselnych - Bible Gateway\nMateusz 21Mateusz 23\nMateusz 22 Nowe Przymierze (NP)\n22 Jezus tymczasem znów odwołał się do przykładu. 2 Królestwo Niebios przypomina pewnego króla, który przygotowywał wesele swojemu synowi. 3 Posłał poddanych, by zwołali na uroczystość gości, lecz zaproszeni nie chcieli przyjść.\n4 Posłał więc innych poddanych. Powiedzcie zaproszonym — polecił — że pierwsze danie gotowe, mięso czeka na przyrządzenie, wszystko już dopięte. Przyjdźcie na wesele. 5 Oni jednak zlekceważyli zaproszenie i odeszli, jeden na swoje pole, drugi do swego handlu, 6 a pozostali schwytali jego sługi, znieważyli lub pozabijali.\n7 Król rozgniewał się, posłał swoje wojsko, wygubił morderców, a ich miasto puścił z dymem. 8 Następnie powiedział do służby: Wesele wprawdzie gotowe, ale zaproszeni nie byli godni. 9 Wyjdźcie więc na skrzyżowania dróg i zaproście na wesele tylu, ilu spotkacie. 10 Słudzy wyszli i sprowadzili napotkanych, złych i dobrych — i zapełniły się miejsca przy stole.\n11 Wówczas wszedł król. Chciał przyjrzeć się zaproszonym. Zobaczył wśród nich człowieka nie ubranego w weselną szatę. 12 Jak tu wszedłeś, przyjacielu — zapytał — nie mając weselnej szaty? A ten oniemiał. 13 Król natomiast rozkazał swej służbie: Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie na zewnątrz, w ciemność, tam będzie płacz i zgrzytanie zębami.\n14 Wielu bowiem jest zaproszonych, lecz niewielu wybranych.\n15 Wtedy faryzeusze odeszli i uknuli pewien plan. Postanowili przyłapać Jezusa na jakiejś niefortunnej wypowiedzi. 16 Wysłali więc do Niego swoich uczniów oraz zwolenników Heroda z takim zapytaniem: Nauczycielu, wiemy, że jesteś szczery i zgodnie z prawdą uczysz, jak postępować według woli Bożej. Nie wyróżniasz też nikogo, gdyż nie kierujesz się pozorami stwarzanymi przez ludzi. 17 Powiedz nam więc, jakie jest Twoje zdanie: Czy należy płacić podatek cesarzowi, czy też nie?\n18 Jezus przejrzał ich zamiary i powiedział: Dlaczego wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? 19 Pokażcie mi monetę, którą płaci się podatek. Przyniesiono Mu zatem denara. 20 Czyj to wizerunek oraz napis? — zapytał.\n21 Cesarza — odpowiedzieli.\nWtedy im powiedział: Co cesarskie, oddawajcie więc cesarzowi, a co Boże — Bogu.\n22 Gdy to usłyszeli, opuścili Go i zdziwieni odeszli.\n23 Tego dnia podeszli do Niego saduceusze. Twierdzą oni, że nie ma zmartwychwstania. Rozpoczęli od takiego przykładu: 24 Nauczycielu! Mojżesz powiedział, że jeśli ktoś umrze bezdzietnie, to brat ma poślubić jego żonę i wzbudzić potomstwo swojemu bratu. 25 Otóż było u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a ponieważ nie miał potomstwa, zostawił żonę swojemu bratu. 26 Podobnie było z drugim i trzecim — aż do siódmego. 27 Po wszystkich zmarła też kobieta. 28 Przy zmartwychwstaniu więc którego z tych siedmiu będzie żoną? Bo wszyscy ją mieli.\n29 Jezus im odpowiedział: Błądzicie, gdyż nie znacie Pism ani mocy Bożej. 30 Po zmartwychwstaniu ludzie nie będą się żenić ani wychodzić za mąż, lecz będą jak aniołowie w niebie.\n31 A co do zmartwychwstania, czy nie czytaliście, co wam Bóg powiedział w słowach: 32 Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych.\n33 A tłumy, słysząc te słowa, zdumiewały się Jego nauką.\n34 Na wieść o tym, że Jezus zamknął usta saduceuszom, faryzeusze zebrali się razem. 35 Jeden z nich, znawca Prawa, wystawił Jezusa na próbę: 36 Nauczycielu — zapytał — które z przykazań Prawa uznałbyś za najważniejsze?\n37 A On mu odpowiedział: Masz kochać Pana, swojego Boga, całym swoim sercem, z całej swojej duszy i każdą swoją myślą. 38 To jest najważniejsze i pierwsze przykazanie. 39 Drugie zaś, podobne temu, brzmi: Masz kochać swojego bliźniego tak, jak samego siebie. 40 Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.\n41 Gdy zebrali się faryzeusze, Jezus zapytał ich: 42 Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem?\n43 Wówczas ich zapytał: Jak to więc jest, że Dawid natchniony przez Ducha nazywa Go Panem? Przecież mówi:\nAż pod Twoje stopy położę Twoich wrogów!\n45 Jeśli więc Dawid nazywa Go Panem, jak może On być Jego synem?\n46 I nikt nie był w stanie powiedzieć na ten temat ani słowa. Nikt też od tego dnia nie ośmielił się zadawać Mu pytań.


strona prezydent Słowacji\nJeżeli po zwycięstwie Zuzany Čaputovej w wyborach prezydenckich na Słowacji polscy demokraci marzyli o Bratysławie w Warszawie, to powinniśmy być szczęśliwi, że nasze sny się nie spełniły. Słowacja przed sobotnimi wyborami parlamentarnymi jest ogromnie podzielona, a co dziesiąty wyborca chce oddać głos na faszystów\nWynik sobotnich wyborów parlamentarnych na Słowacji jest bardzo trudny do przewidzenia. Z dużym prawdopodobieństwem można prognozować, że władze straci rządzący od 2006 roku Smer, ale rysująca się koalicja opozycyjnych centroprawicowych, liberalnych i lewicowych partii łączy w zasadzie tylko jedno – byle tylko odsunąć Smer od władzy. Wszystko inne je dzieli.\nSmer rządzi, ale traci\nSocjaldemokratyczny – przynajmniej z nazwy – Smer rządzi Słowacją od 2006 roku z krótką przerwą na lata 2010-2012, kiedy partia miała najwięcej posłów w parlamencie, ale nie potrafiła zbudować koalicji, co doprowadziło do przedterminowych wyborów.\nW okresie jego rządów Słowacja jako pierwsze i jedyny dotąd państwo Grupy Wyszehradzkiej 1 stycznia 2009 roku wprowadziła euro. To zdarzenie miało dla wielu Słowaków ogromny wymiar symboliczny – byli dumni, że to właśnie oni, a nie Czesi, którzy przez lata mieli ich za uboższych krewnych, dołączyli do rdzenia Unii.\nDziś Słowacy – według ostatnich danych Eurostatu z grudnia 2019 roku – mają najwyższy spośród państw Grupy Wyszehradzkiej poziom bezrobocia, które wynosi 5,7 proc. I tak jest niższe od unijnej średniej, która wynosi 6,6 proc. Liderem w naszym regionie są Czesi, gdzie bezrobocie wynosi 2 proc., w Polsce to 3,2 proc., na Węgrzech – 3,4 proc. Jednak prawdopodobnie to nie czynniki gospodarcze będą najistotniejsze dla większości słowackich wyborców.\nDebata wyborcza przede wszystkim toczy się wokół problemu korupcji. I rzeczywiście według ogłoszonych przez Transparency International w styczniu 2020 roku wyników kolejnej edycji Indeksu Percepcji Korupcji, problem ten na Słowacji jest ogromny.\nSłowacja z 50 punktami (na 100, im więcej, tym mniejsza korupcja) zajęła dalekie 59. miejsce na liście krajów o najniższym postrzeganiu korupcji. To o wiele gorzej niż Polska, która z 58 punktami uplasowała się na 41. miejscu. Średnia dla państw UE to 66 punktów. To właśnie o korupcji i defraudacji unijnych środków pisał zamordowany przed dwoma laty słowacki dziennikarz śledczy Ján Kuciak.\nRanking przedwyborczy wygrywa… słabnący Smer\nNa czele stawki partia Smer byłego premiera Roberta Ficy, który musiał podać się do dymisji, po tym jak przed dwoma laty w całej Słowacji podczas ulicznych protestów jego odejścia żądało ponad 100 tys. Słowaków.\nFico stracił funkcję szefa rządu, na stołku premiera zastąpił go jego najbliższy współpracownik Peter Pellegrini, ale pogłoski o śmierci kierowanego przez niego Smeru okazały się grubo przesadzone.\nPartia Smer, pełna nazwa to SMER – sociálna demokracia (KIERUNEK – socjalna demokracja) , cieszy się dziś poparciem ponad 17 proc. wyborców i jest faworytem sobotnich wyborów parlamentarnych na Słowacji. Jest określana jako narodowa lewica, należy do Partii Europejskich Socjalistów.\nTuż za nią z poparciem 16,5 proc. jest opozycyjna partia OĽANO, która niespodziewanie skoczyła w sondażach, a jej szef Igor Matovič awansował na nowego lidera opozycji. Nazwa partii wzięła się ze skrótu Obyčajní Ľudia a nezávislé osobnosti, (Zwyczajni Ludzie i Niezależne Osobistości), program ma konserwatywny, opowiada się w nim za ochroną rodziny, walką z bezrobociem.\nW praktyce nikt dokładnie nie wie, do czego dąży Matovič i jakie ma konkretne cele (oprócz walki z korupcją), ale doskonałe wyniki w sondażach pokazały, że nie ma to dla sporej części wyborców wielkiego znaczenia.\nPodium z 10 procentami zamykają faszyści z Partii Ludowej Nasza Słowacja Mariana Kotleby.\nNa czwartym miejscu znalazła się koalicja Progresívne Slovensko – Spolu z 9 proc. To socjalliberałowie z silnymi poglądami proeuropejskimi. To właśnie PS wystawiło Zuzanę Čaputovą, która rok temu niespodziewanie została słowacką prezydentką.\nDziś jej byłą partię popiera tylko co czwarty wyborca, który oddał na nią głos w pierwszej turze wyborów prezydenckich. Tymczasem poparcie Smeru jest dziś zbliżone do wyniku jego kandydata z pierwszej tury wyborów prezydenckich.\n„Według ostatnich sondaży wyborczych, które odnotowały ogromny wzrost poparcia dla partii OĽANO Igora Matoviča, nie grozi nam rząd Smeru z faszystami. Tak czy inaczej czeka nas bardzo konserwatywny rząd, w którym liberalne wartości będą na marginesie” – mówi OKO.press Tomáš Hučko, publicysta i redaktor naczelny słowackiego magazynu „Kapitál”.\nDlaczego czar Čaputovej przestał działać na Słowaków?\n„Część wyborców Čaputovej przeszło do nowej partii byłego prezydenta Andreja Kiski, inni do pozostałych ugrupowań konserwatywnych. Nie wydaje mi się, by PS popełniło jakieś znaczące błędy, po prostu taki mają elektorat. W przypadku zwycięstwa Zuzany Čaputovej w wyborach prezydenckich rolę odegrała także jej osobista charyzma, której żaden z obecnych liderów PS/Spolu nie ma” – mówi Hučko .\nI przekonuje, że na szczęście po antyfaszystowskich protestach, które odbyły się na całej Słowacji, poparcie dla faszystowskiej partii Mariana Kotleby spadło, ale wciąż chce na nią głosować 10 procent wyborców.\n„Na Słowacji dużo mówi się o wyborcach protestu – biedniejszych ludziach, w większości żyjących poza dużymi miastami, o których rządy ostatniej dekady zapomniały. W ich regionach nie rozwijano infrastruktury i szkolnictwa, nie tworzono nowych miejsc pracy. Po części jest to oczywiście prawda, ale trzeba uczciwie przyznać, że części po prostu imponuje ich faszystowska i rasistowska retoryka. Bez względu na warunki, w jakich żyją” – przyznaje.\nJakie będą wyniki sobotniego głosowania nie wie nikt. Także dlatego, że od 15 lutego (czyli na dwa tygodnie przed wyborami) obowiązuje na Słowacji zakaz publikacji wyników sondaży. Od czwartku nie wolno prowadzić kampanii, a media nie mogę publikować informacji o kandydatach.\nSocjolog Michal Vašečka w jednym z wywiadów zauważa, że „sytuacja w tych wyborach jest tak nieprzewidywalna, jak jeszcze nigdy na Słowacji nie była. Upraszczając: tylko cztery partie mogą być pewne, że wejdą do parlamentu”.\nSłowacka scena polityczna jest niesamowicie podzielona – do parlamentu teoretycznie mogłoby się dostać aż 13 partii. Reprezentują szeroki wachlarz poglądów, od umiarkowanej lewicy po skrajną prawicę, a niektóre z nich dzielą jedynie niuanse.\nSłowaccy demokraci od lewa do prawa najmocniej boją się tylko jednego – powyborczej współpracy faszystów od Mariana Kotleby ze Smerem. „To by zagroziło fundamentom demokracji na Słowacji” – tłumaczył Michal Šimečka, europoseł z PS.\nZuzana Čaputová zapowiedziała, że zrobi wszystko, by do takiej koalicji nie doszło. Jednak wydaje się, że słowacka ordynacja sprzyja temu scenariuszowi. Nasi sąsiedzi wybierają jednoizbowy 150-osobowy parlament, 5-procentowy próg wyborczy dla partii politycznych może sprawić, że wiele z nich nie znajdzie się w parlamencie.\nDo tego cała Słowacja – w przeciwieństwie do np. polskiego rozwiązania – jest jednym okręgiem wyborczym. Na popularnego Mariana Kotlebę oddać głos mogą wyborcy w całym kraju, a nie jednym, stosunkowo małym, okręgu wyborczym jak to ma miejsce w Polsce.\nZaufanie do partii Smer zmalało po zabójstwie dziennikarza Jána Kuciaka, które pokazało rozkład państwa prawa na Słowacji. Partia usiłuje ratować się, przedstawiając się jako stabilną opcję polityczną.\n„Jestem przerażony tym, co może nas czekać po wyborach. Grozi nam chaos, niestabilność, amatorstwo” – skomentował premier Pellegrini możliwość przejęcia władzy przez partie opozycyjne.\nPremier na finiszu kampanii wyborczej trafił do szpitala. Na Twitterze musiał dementować informacje, że ma koronawirusa. Strategia Smeru wydaje się czytelna, a wyłożył ją sam szef partii Robert Fico w debacie w Rádio Expres: „Bierzemy pod uwagę, że po wyborach możemy wylądować po stronie opozycji. Ale po roku lub dwóch wrócimy, jeszcze silniejsi”.\nTrudno sobie wyobrazić, by koalicja rządowa złożona z wielu partii od lewa do prawa, którą w zasadzie łączy tylko to, że są w opozycji wobec Roberta Ficy, miała przed sobą długoletnią przyszłość.\nPartia OĽANO nieoczekiwanie skoczyła w sondażach, a jej lider Igor Matovič awansował na nowego lidera opozycji. Mówi się o nim, że jest nieprzewidywalny, ale ma dobre pomysły. Wybiera niestandardowe sposoby komunikacji. Przed siedzibą rządu wraz ze swoim zespołem rozdał ludziom 5000 świeczek – za tych, którzy z powodu skorumpowanej słowackiej służby zdrowia stracili życie.\nChodzi po parlamencie z napisem „Fico chroni złodziei”, publikuje wideo na żywo z Cannes, sprzed willi byłego ministra Smeru, który ponoć kupił ją za brudne pieniądze.\nW czym tkwi jego sukces, tłumaczy politolog Grigorij Mesežnikov: „Udało mu się przejąć część wyborców, prawdopodobnie od jego przyszłych koalicjantów, i udało mu się zgromadzić na listach wyborczych bardzo ciekawe osobistości – ludzi, którzy dali się już poznać jako świetni fachowcy, ludzi z ciekawą życiową historią”.\nWedług politologa Michala Cirnera z Uniwersytetu w Prešovie OĽANO to populiści, którzy większą wagę przywiązują do haseł niż rzeczywistych rozwiązań: „To antypartyjne, protestujące, antysystemowe ugrupowanie. Ale nie w sensie: antydemokratyczne”.\nPartia podkreśla też, że ważna jest dla niej polityka zagraniczna jednoznacznie zorientowana na Zachód.\nFaszyści wyklinają „tęczowych zboczeńców”\nCzeski portal Seznamzpravy.cz opublikował reportaż ze spotkania faszystowskiej partii Ľudová strana Naše Slovensko (Ludowa Partia Nasza Słowacja) Mariana Kotleby w Turzovce. Zgromadzonych witała muzyka rockowa z nacjonalistycznymi tekstami. Partię reprezentował Milan Mazurek, a spotkanie było poświęcone głównie krytyce mniejszości LGBT.\nO koalicji PS-Spolu Mazurek mówił: „W programie mają napisane, że normalna rodzina to taka, w której ojciec ma na imię Fero a mama Jožo, że dwaj mężczyźni mają prawo wziąć ślub, że mogą razem wychowywać dzieci, że nie mamy dwóch płci: mężczyzna i kobieta, ale 72. 72 płcie! Tak twierdzą, takie perwersje mają w programie. Ideologię gender, według której człowiek nie rodzi się jako mężczyzna ani jako kobieta, ale może sobie wybrać sam, według własnej woli. Że rano jest mężczyzną, po południu kobietą a wieczorem krokodylem”.\nSłowa o „tęczowych zboczeńcach” wywołały na sali owacje. Dostało się też byłemu prezydentowi Andrejowi Kisce i obecnej prezydentce Zuzanie Čaputovej: „To żadne rozwiązanie, wymienić złodziei, którzy są we władzy teraz, na ludzi takich jak znany oszust podatkowy, lichwiarz, podatkowy kryminalista, kumpel całej podtatrzańskiej mafii, bo według mnie nią rządził, Andreja Kiskę, byłego prezydenta Słowacji. Niestety byłego prezydenta. To znaczy na szczęście już byłego, na szczęście już nie rządzi, choć ta, która rządzi teraz… O tym też by można było mówić i mówić”.\nNie mogło się też obyć bez tematu Romów: „Orava i Kysuce, które były symbolem przyrostu naturalnego na Słowacji, tam też już dzieci coraz mniej. Za to w cygańskich osadach w całej Słowacji mamy eksplozję populacyjną. Każdy z nas, kto ma w głowie coś więcej niż dwie komórki mózgowe, w odróżnieniu od obecnego rządu, zdaje sobie chyba sprawę, że tak w nieskończoność być nie może”.\n1488 euro od Kotleby\nJak zauważa jednak dziennikarz z Bańskiej Bystrzycy, Daniel Vražda, który tematyką kotlebowców zajmuje się już od dawna, partia wkłada sporo wysiłku w zmianę wizerunku. „Kotleba od roku 2005 do dziś wiele rzeczy zrozumiał i zmienił. Popracował nad wyglądem, zmienił słownik i już nie nosi uniformów ani długiego skórzanego płaszcza”. A jego partia chce z siebie zmyć piętno faszystów, za to koncentruje się na konserwatywnej tematyce rodzinnej i chrześcijańskiej.\nZa samym Marianem Kotlebą ciągnie się jednak sprawa, z czasów kiedy był jeszcze marszałkiem województwa bańskobystrzyckiego. 14 marca, w rocznicę utworzenia w 1939 roku faszystowskiej i podporządkowanej Adolfowi Hitlerowi Pierwszej Republiki Słowackiej, Kotleba przekazał wielodzietnej rodzinie czek w wysokości 1488 euro.\nTo jeden z datków, którymi wspierał różne osoby i organizacje. Hokejowy klub z miejscowości Veľký Krtíš prosił marszałka o wsparcie 1500 euro, a otrzymał 1488. Warto pamiętać, że 88 to skrót od Heil Hitler („h” to ósma litera alfabetu).\nW Polsce jeden z najpopularniejszych zespołów sceny neonazistowskiej nazywał się Konkwista 88. 14 – to często używany przez neonazistów skrót, którego rozwinięcie brzmi: „We must secure the existence of our people and a future for white children” (Musimy zabezpieczyć byt naszego ludu i przyszłość dla białych dzieci).\nPrzed słowackim sądem toczy się sprawa przeciwko Kotlebie o promowanie nazistowskiej symboliki. Za czek o wartości 1488 grożą mu trzy lata więzienia. Sprawa została odroczona, kolejna rozprawa odbędzie się już po wyborach.\nDaniel Vražda przypomina, że kiedy ostatnio w słowackim parlamencie opozycja okupowała mównicę i na jakiś czas obrady zostały przerwane, Kotleba powiedział do marszałka sejmu Andreja Danka: „Niech pan wyłączy na trzy minuty kamery i będzie porządek”.\n„To kluczowe zdanie, które pokazuje myślenie Kotleby i jego ludzi. Wiele osób na Słowacji nie ma poczucia realnego zagrożenia. Pytają, co on właściwie robi nie tak? Nie chodzi z kijem baseballowym do Romów, nie awanturuje się na ulicy, nie bije Żydów i Cyganów. Problem polega na tym, że takich rzeczy robić mu po prostu nie wolno” – mówił Daniel Vražda.\nW poszukiwaniu głosów słowaccy politycy zdecydowali się również zapuścić do Czech, gdzie mieszka i pracuje ponad 100 tysięcy Słowaków. Do praskich Holešovic przyjechało czterech kandydatów na posłów.\nAle nie brak i polityków, którzy z pogardą wypowiadają się o swoich rodakach za granicą. Premier i lider partii Smer Peter Pellegrini wezwał wyborców na Słowacji, aby poszli do urn i nie pozwolili decydować za siebie rodakom mieszkającym za granicą „Wielu z nich już nie planuje wrócić na Słowację. Przyjeżdżają tutaj tylko, jak potrzebują dentysty albo badań lekarskich” – powiedział Pellegrini.\nŚwiat, Zuzana Čaputová, Robert Fico Słowacja\nBoże, cofa mi się jak czytam te bajki dla zatroskanych kretynów o mitycznych "faszystach" i innych "populistach" przeplatane apelami o wsparcie w walce z propagandą pisu, tvp itp. Wygląda to jak ilustracja hasła "hipokryzja" w encyklopedii. Ludzie, napiszcie wprost że jak Kali ukraść krowy to jest gitarka, a jak mu je kradną to koniec demokracji. Serio droga redakcjo, nie uwiera was odbicie w lustrze od uprawiania tych fikołów? Przecież wyglądacie na ludzi inteligentnych, jak to jest? Wasze umysły to materiał na jakieś arcyciekawe studium psychologiczne.\n28 lutego 2020 at 23:35\nPaweł Janko 29 lutego 2020\nJeżeli ktoś propaguje nienawiść do mniejszości i ma poglądy w tej kwestii podobne do Hitlera to jest faszystą .Czego k.. nie rozumiesz? Jak wygląda demokracja w wykonaniu takich ludzi juz widzieliśmy ale niewiel zrozumiałeś z historii no nie?\n29 lutego 2020 at 19:43\nAnna Kot 29 lutego 2020\nNaprawdę "nie uwierają" pana słowa Mazurka opisujące osobę o odmiennej niż heteroseksualna orientacji, że "rano jest mężczyzną, po południu kobietą a wieczorem krokodylem”? Naprawdę nie zrozumiał pan artykułu? W swoim komentarzu nie napisał pan ani jednego merytorycznego zdania. Mam kilka propozycji: otóż proponuję, aby pan przeczytał książkę pod tytułem Sklep przy głównej ulicy; ponadto myślę z troską o pana zdrowiu, może by pan poczytał o refluksie żołądkowo-przełykowym (GERD)? To rzeczywiście przykre, kiedy człowiekowi, jak to pan napisał, "cofa się, jak czyta". Mniej obfite posiłki, mniej tłuszczu, unikać wysiłku fizycznego po posiłkach, może gastroskopia? Proszę zadbać o swoje zdrowie, także fizyczne.\n29 lutego 2020 at 21:41\nSzykuje się w Europie mała rewolucja. Co powstanie z połączenia pandemii i 1 mln uchodźców z Turcji? Lewactwo może zacząć kopać sobie dziury w ziemi.\n29 lutego 2020 at 08:02\nNa szczęście dla szariatowców europejskie podziały na lewaków i prawaków będą nie istotne więc też sobie szykuj dziurę\n29 lutego 2020 at 19:44


Zielona Gala - Kalendarium\n24-25 maja 2014 •\nPodlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie po raz dziewiąty organizuje Zieloną Galę. W majowy weekend na polach doświadczalnych PODR w Szepietowie odbędą się pokazy i prezentacje maszyn do zbioru oraz konserwacji zielonek.\nBędzie to niepowtarzalna okazja do porównania najnowszych technologii i oferty handlowej wiodących producentów maszyn z całej Europy. Ten sposób prezentacji daje możliwość wyboru najlepszych maszyn i urządzeń dostosowanych do potrzeb gospodarstw.\nPodlaskie Targi Budownictwa Wiejskiego to wydarzenie towarzyszące Zielonej Gali. Zwiedzający będą mieli okazję zapoznać się z szeroką ofertą produktów związanych z budownictwem inwentarskim i z nowoczesnymi rozwiązaniami dla domu


Russell Hobbs Toster Royal Blue Long 21394-56 - Tostery - Zadowolenie.pl\nRussell Hobbs Toster Royal Blue Long 21394-56\nNr katalogowy: HKRUSTOROYALBL1\nKod producenta: ROYAL BLUE 21394-56\nToster Royal Blue Long Slot to idealne rozwiązanie dla tych, którzy lubią mieć wybór. Dzięki głębszym otworom nie musisz już wybierać jedynie zwykłego chleba tostowego. Możesz teraz opiekać również bajgle, bagietki czy bułki typu paluch. Dzięki awangardowemu niebieskiemu wykończeniu toster ten wprowadza...\nBosch Toster matcha TAT 3A016...\nBosch Toster stal szlachetna...\nRussell Hobbs Toster Oxford 213...\nElectrolux Toster EasySense czarny ...\nToster Royal Blue Long Slot to idealne rozwiązanie dla tych, którzy lubią mieć wybór. Dzięki głębszym otworom nie musisz już wybierać jedynie zwykłego chleba tostowego. Możesz teraz opiekać również bajgle, bagietki czy bułki typu paluch. Dzięki awangardowemu niebieskiemu wykończeniu toster ten wprowadza element elegancji zarówno do kuchni tradycyjnej, jak i nowoczesnej.Toster oferuje szeroką gamę przydatnych funkcji. Funkcja wysokiego unoszenia pieczywa umożliwia bezpieczne i proste wyjmowanie tostów, wysuwając je tak, by można je było łatwo uchwycić. Funkcja rozmrażania umożliwia opiekanie pieczywa bezpośrednio po wyjęciu z zamrażarki. Toster wyposażony jest również w podgrzewacz do bułek, aby utrzymać w cieple bułki i rogaliki.\n- Wyjmowana tacka na okruchy- Ruszt do podgrzewania bułek\nRegulacja stopnia zarumienienia\nZapytaj o produkt: Russell Hobbs Toster Royal Blue Long 21394-56


„Nieco mniej gołębi” oznacza teraz „jastrzębi”? : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Finanse i gospodarka „Nieco mniej gołębi” oznacza teraz „jastrzębi”?\nJak to trafnie zauważyło kilku komentatorów po wczorajszym posiedzeniu Federalnego Komitetu Otwartego Rynku, "nieco mniej łagodne" nastawienie to teraz nowa wersja nastawienia "jastrzębiego". Biorąc pod uwagę spadki, do tego właśnie sprowadzała się wczorajsza reakcja na najnowszą decyzję amerykańskiej Rezerwy Federalnej.\nWyciągając z oświadczenia to, co najważniejsze można stwierdzić, że w porównaniu z komunikatem z zeszłego miesiąca zasadniczo nie zmieniono sformułowań, oprócz dosłownie jednego czy trzech wyrazów. Jednak wyłącznie na tej podstawie większość uznała, że Fed przygotowuje się teraz do niemal natychmiastowego ograniczenia QE, a niektórzy zaczęli się spodziewać tego ruchu już w grudniu. Głupcy.\nA tak naprawdę mamy do czynienia z drobnostką zwaną powrotem do średniej. Po prostu. DXY wraca do normy, nie na jakąś wielką skalę, ale w stopniu wystarczającym, by doprowadzić go z powrotem do czegoś na kształt średniej. Nie jest to ruch oparty na danych fundamentalnych czy ekonomicznych, ani też nie zależy on od tego, z której strony wieje wiatr. Jest to raczej prosta zasada fizyczna, na rynku walutowym określana mianem "huśtawek i karuzeli".\nTylko trwały przełom i zamknięcie notowań powyżej wspomnianej średniej zaneguje niedawną tendencję do sprzedawania USD i ogólnych spadków. Jednak podobnie, jak w ciągu ostatnich trzech tygodni, rynek znajdzie powód, by znów sprzedawać "zielonego", choćby po to (jak wspominałem tu kilka razy w ostatnim czasie), by na zakończenie roku umocnić coś w rodzaju trendu, na fali którego będzie można wygenerować jeszcze trochę współczynnika alfa.\nPoza tym trzeba zauważyć, że dziś mamy koniec miesiąca, więc tak jak zawsze, przepływy w ciągu dnia mają tendencję do zaciemniania ogólnego obrazu i dają raczej okropne zmiany na wykresach, przez co charakter zachowania cen jest nieco zagmatwany.\nPrzechodząc do innych kwestii, Reserve Bank of New Zealand oraz Bank of Japan pozostawiły stopy i politykę bez zmian, a żadne z towarzyszących temu oświadczeń nie odbiegało zbytnio od oczekiwań. Wyjątkiem był szef RBNZ, Graeme Wheeler, który napomknął, że owszem, można się spodziewać podwyżki stóp gdzieś w przyszłym roku. Jednak ta wzmianka nie była taka mocna...\nJeśli chodzi o dzień dzisiejszy, moim zdaniem EUR/USD odnajduje bazę w okolicach 1,3650, natomiast wzrosty będą trudną sprawą ze względu na analizowanie wydarzeń ostatniej nocy.\nGBP/USD też trochę zawraca do średniej i spogląda na 1,5980/50, chociaż moim zdaniem takie poziomy to już będzie krok za daleko, jeśli chodzi o dzień dzisiejszy. Możliwość wzrostów również jest ograniczona, powinny się one zatrzymać w okolicach 1,6050/70.\nAUD/USD będzie dla większości zagadką, ale znowu, ze względu na kolejne opcje wygasające w okolicach poziomu 0,9500 para ta powinna być nadal uwięziona w tych okolicach.\nUSD/JPY ponownie zmierza w dół, a gra na przekór zwyżkom będzie zdecydowanie dobrym rozwiązaniem, gdy takie okazje się pojawią.\nObserwujący CHF/JPY powinni się uśmiechać, gdyż cały czas obowiązuje przedział wahań i chociaż obecnie jesteśmy mniej więcej w jego połowie, kupowanie przy drobnych spadkach poniżej 108,50 znowu wygląda na przyzwoitą strategię.


» Kosmetyki ekologiczne podkreślą Twoje naturalne piękno\nKosmetyki ekologiczne podkreślą Twoje naturalne piękno\nDodano: 24-05-2019 w kategorii: Wiki autor: Biuro\nNie da się ukryć, że większość kobiet marzy o opalonej skórze, zwłaszcza latem. Nie każda z nas ma jednak czas na długie wylegiwanie się na plaży lub łące. Ponadto wielogodzinne zażywanie kąpieli słonecznych nie pozostaje obojętne dla naszego zdrowia.\nSzkodliwe promieniowanie ultrafioletowe może spowodować oparzenia na naszej skórze, a nawet przyczynić się do powstania czerniaka. Nie musimy jednak rezygnować z efektu naturalnej opalenizny. Dobrym pomysłem będzie więc zakup balsamu brązującego. Z całą pewnością najlepiej będzie wybrać ten naturalny. Bez wątpienia ogromną zaletą kosmetyków naturalnych jest ich bezpieczeństwo. Każda kobieta chce być piękna, ale czasami troszcząc się o swoją urodę, zapominamy o naszym zdrowiu. Tymczasem wszelkie szkodliwe substancje przenikają przez naszą skórę do naszego organizmu. Godnym polecenia produktem jest balsam brązujący firmy Mokosh. Brązujący balsam do ciała i twarzy Pomarańcza z cynamonem jest kosmetykiem nie tylko bezpiecznym, ale i skutecznym. Olej z marchewki, baobabu oraz słonecznika zatroszczą się o odpowiednie nawilżenie naszej skóry. Nierzadko zdarza się, że balsamy brązujące wysuszają skórę. Musimy wówczas używać jeszcze jednego kosmetyku nawilżającego. Na szczęście produkt firmy Mokosh nie tylko sprawia, że nasza skóra jest brązowa, ale również odżywia ją. Efekt opalenizny jest naturalny, dzięki obecności esktraktu z niepokalanka pospolitego. Krem ma przepiękny zapach, dlatego też jego stosowanie jest prawdziwą przyjemnością. Kolejnym godnym polecenia kosmetykiem naturalnym jest naturalne serum do twarzy firmy Mokosh. Ujędrniające serum Pomarańcza dba o optymalne nawilżenie naszej skóry, dzięki zawartości olei roślinnych takich jak chociażby olej ze słodkich migdałów. Maceraty z kwiatów pomarańczy oraz opuncji figowej sprawiają, że nasza skóra zyskuje jednolity koloryt. Olejek z drzewa herbacianego hamuje powstawanie stanów zapalnych, dlatego kosmetyk ten będzie świetnym wyborem dla posiadaczek cer tłustych i mieszanych. Aby kosmetyk miał szansę zadziałać, należy regularnie wklepywać go w skórę twarzy.\nnaturalne serum Pomarańcza


Historia - Nadleśnictwo Żagań - Lasy Państwowe\nLasy Nadleśnictwa Żagań przed rokiem 1945 znajdowały się na terenie Rzeszy Niemieckiej, w większości stanowiąc własność państwową, majątkową i chłopską. W okresie II wojny światowej na terenie Nadleśnictwa Żagań miały miejsce ogromne pożary lasu.\nByły to pożary całkowite, które spowodowały degradację terenów leśnych, w niektórych miejscach likwidując życie biologiczne. Po zakończeniu II wojny światowej na mocy dekretów PKWN z 6 listopada i 12 grudnia 1944 roku administracja Lasów Państwowych na tym terenie przejęła lasy miejskie Iłowy, lasy Przedsiębiorstwa Ceramicznego w Mirostowicach. Po 1945 roku na obszarze obecnego Nadleśnictwa Żagań utworzono trzy małe Nadleśnictwa Państwowe: Żagań, Łozy i Iłowa.\nPierwsze lata po roku 1945 były trudnym okresem dla leśników, prowadzących gospodarkę leśną między Nysą Łużycką a Kwisą. W tym okresie znaczną część obrębu strawiły gwałtowne pożary. Szczególnie tragiczny był w tym względzie wyjątkowo suchy rok 1947. Skutkiem tych klęsk było masowe wystąpienie szkodliwych owadów. W roku 1959 do Nadleśnictwa Żagań przyłączono Nadleśnictwo Łozy.\nOd 1 stycznia 1976 r. Nadleśnictwo Żagań stanowiło Obręb Żagań, należący do Nadleśnictwa Szprotawa.\nW późniejszych latach na terenie obecnego Nadleśnictwa Żagań, które powstało z dniem 1 stycznia 1993 roku, zachodziło szereg zmian powierzchniowych i administracyjnych. Pełnomocnikiem do spraw utworzenia oraz pierwszym nadleśniczym był w latach 1993-1999 Franciszek Miszczuk.\nLeśnicy z Nadleśnictwa Żagań są kontynuatorami i spadkobiercami tradycji leśników, którzy od pokoleń hodują las i dbają o jego najlepszą kondycję. Ślad po nich, a także po innych użytkownikach ostępów leśnych i starych osad wchłoniętych przez las pozostał w różnej formie na terenach obecnych lasów omawianego nadleśnictwa.\nRyc. Dwa przykładowe głazy granitowe odtwarzające historyczne nazwy linii leśnych Księstwa Żagańskiego. Leśnictwo Podlaski.


Historia: Sven Wingquist - Larsson Polska sp. z o.o.\nHistoria: Sven Wingquist\nAż strach pomyśleć, jak potoczyłyby się losy motoryzacji gdyby nie pewien inżynier z manufaktury włókienniczej Gamlestadens Textile Industry z Göteborga o nazwisku Wingquist. Jego mozolna praca, liczne próby i setki godzin pracy w warsztacie doprowadziły do opatentowania jednego z najważniejszych elementów konstrukcji silników, układów przeniesienia napędu i elementów jezdnych. Od jego śmierci mija już niemal 70 lat.\nSven Wingquist urodził się w grudniu 1876 roku jako syn S. D. Wingqvista i Anny Lundberg. Od młodzieńczych lat przejawiał ogromne zainteresowanie techniką i budową maszyn. Dlatego, po ukończeniu technikum zatrudnił się w przedsiębiorstwie włókienniczym, gdzie przydzielono mu zadanie konserwacji i utrzymania maszyn. Sven latami zmagał się z problemem licznych awarii urządzeń, które z racji na ogromne tempo produkcji nie wytrzymywały długotrwałej pracy.\nMniej więcej od 1902 roku, w swym przydomowym warsztacie testował wytwarzane przez siebie elementy, które miały rozwiązać "wszystkie problemy". I tak, w roku 1907 opatentował łożysko kulkowe, które okazało się absolutnym hitem i w konsekwencji zmieniło losy dalszego rozwoju techniki w wielu branżach, w tym w motoryzacji.\nNa samym początku 1907 wraz ze swoim szefem z manufaktury włókienniczej założyli Svenska Kullagerfabriken (SKF). Firma produkowała łożyska, ale też patentowała kolejne rozwiązania takie jak łożyska wahliwe, dwurzędowe czy baryłkowe. Sven rozwijał firmę bardzo dynamicznie gdyż popyt na jego produkty rósł w tempie lawinowym. Już po kilku latach SKF posiadał przedstawicielstwa w Niemczech, Francji, USA, Portugalii, Norwegii, Japonii, Argentynie i w… Polsce (1911).\nJuż w 1913 roku firma produkowała 1,3 miliona łożysk i zatrudniała 3 200 pracowników. W roku 1919 zatrudnienie osiągnęło 14 000 pracowników. Generalnie do 1939 roku SKF było obecne na wszystkich kontynentach, a zatrudnienie wzrosło do 40 000 pracowników. W roku 1970 SKF miała 68 fabryk. Potem było już tylko więcej. Liczne przejęcia firm konkurencyjnych, fuzje i zakupy na całym świecie uformowały dzisiejszą strukturę SKF, produkującą nie tylko łożyska, ale też szereg niezwykle istotnych elementów wyposażenia maszyn i urządzeń.\nSKF, a raczej grupa przedsiębiorstw SKF, jest uważana za jedną z najbardziej innowacyjnych korporacji, angażującą się w rozwój nowoczesnych metod produkcji sektora rozwoju przemysłu i zielonych technologii. SKF posiada liczne ośrodki badawcze w Europie i Ameryce. Posiada ponadto własne centra szkoleniowe, wspiera rozwój całych gałęzi przemysłu, finansując studenckie projekty badawcze w dziedzinie technologii i materiałoznawstwa.\nNasza firma oferuje wysokiej klasy łożyska do motocykli.\nAby zapoznać się z pełną ofertą łożysk SKF - kliknij tutaj.


Awesome home in Biskupiec with 1 Bedrooms - Biskupiec\nAwesome home in Biskupiec with 1 Bedroomsdomki letniskowe i całoroczne\nObiekt Awesome home in Biskupiec with 1 Bedrooms położony jest w miejscowości Biskupiec w regionie warmińsko-mazurskie i oferuje taras. Obiekt oddalony jest o 31 km od miejscowści Mrągowo. Na miejscu dostępny jest bezpłatny prywatny parking.\nW naszej ofercie m.in.: parking w garażu, zwierzęta domowe są akceptowane, bilard, parking, ogrzewanie, wędkowanie, całkowity zakaz palenia, taras, bezpłatny parking, sprzęt do grillowania, prywatny parking, meble ogrodowe, parking na miejscu.\nDom wakacyjny 5 osobowy (1 łóżko pojedyncze, 1 łóżko podwójne, 2 materace futon - 31 mkw).\nOferta naszego partnera Booking.com BG.2594372


Mapa Kościół Św. Michała Archanioła w Polkowicach | Mapa turystyczna Polski | PolskieSzlaki.pl\nKościół Św. Michała Archanioła w Polkowicach to piękny, gotycki kościół, którego początki sięgają XIV wieku. Wówczas powstał jako świątynia drewniana, dopiero pod koniec średniowiecza wyrósł tutaj murowany kościół z cegły i kamienia. Obecna budowla pochodzi z 1679 roku, a w 1690 roku dobudowano wieżę kościelną. Neogotycki ołtarz główny w świątyni zdobią figury Św. Michała Archanioła, aniołów oraz czterech...\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie turystyczna mapę Kościół Św. Michała Archanioła w Polkowicach! Na tej mapie zaznaczyliśmy wiele miejsc, które warto zobaczyć będąc w pobliżu. Dla czytelności punkty na mapie są zaznaczone przy pomocy kilku kolorów.


Niemcy tracą pozycję lidera polityki klimatycznej. Polska w awangardzie - BiznesAlert.pl\nAlert 14 listopada, 2017 godz. 7:00\nAngela Merkel i Beata Szydło. Fot: Kancelaria Premiera\nNiemcy w okowach węgla\nCzechy energetyka Niemcy polityka klimatyczna Polska Słowacja Wielka Brytania\n18 września, 2015 godz. 16:02\nMinistrowie środowiska UE przyjęli reformę uderzającą w przemysł pomimo sprzeciwu Polski\nMinistrowie środowiska państw Unii Europejskiej przyjęli reformę systemu handlu emisjami CO2 (ETS) zwanego Market Stability Reserve (MSR) pomimo […]\n16 czerwca, 2014 godz. 7:13\nZblewski: Druga (ostatnia?) szansa Unii Energetycznej\nKOMENTARZ Dr Maciej Zblewski Uniwersytet Warszawski Unia Energetyczna po wyborach do Parlamentu Europejskiego dostaje drugą, być może, ostatnią szansę.\n29 kwietnia, 2014 godz. 11:05\nMakuch: Unia Energetyczna czy iluzoryczna?\nKOMENTARZ Grzegorz Makuch Klub Jagielloński Początkiem marca Donald Tusk powiedział: Będę rozmawiał przede wszystkim o tym – z kanclerz […]