DOM DŁUGOSZA: C.D.\n24 września 2021 roku minie dwieście lat od urodzin Cypriana Kamila Norwida.\nZ tej okazji prezentujemy diecezjalne norwidiana.\nO rękopisie Emancypacja kobiet, wspomniał po raz pierwszy Józef Władysław Kobylański (1893-1971), znany bibliofil i kolekcjoner, który gościł na plebanii w Borkowicach, a swoje wrażenia ze spotkania z ks. Janem Wiśniewskim i po obejrzeniu zgromadzonej przez niego kolekcji opublikował poświęcone temu teksty (1923 i 1933 r.). Czytamy tam m.in.: „Oglądam zasobną bibliotekę dzieł rzadkich i wysokiej wartości naukowej. Przeglądam tekę autografów i listów. Hej! Ileż myśli plącze się po głowie. Jakież tu nazwiska […] Cyprian Norwid (rękopis p.t. Emancypacja kobiet) […] A każda książka, każdy list czy przedmiot ma swoją napisaną historię, którą rozmowny gospodarz w barwnych obrazach przesuwa przed oczyma chętnego słuchacza”.\nInformacje m. in. o zgromadzonej przez ks. Wiśniewskiego kolekcji autografów zamieszczone zostały także w znanym opracowaniu Edwarda Chwalewika (1873-1956) zatytułowanym: Zbiory polskie. Archiwa, biblioteki, gabinety, galerie, muzea i inne zbiory pamiątek przeszłości w ojczyźnie i na obczyźnie (1926): „Biblioteka (kilka tys. tomów) w stare druki i rzadkości zasobna […] Ładny zbiór autografów królów i znakomitych ludzi”.\nRękopis Emancypacja kobiet nabył ks. Wiśniewski w Radomiu, gdzie był nauczycielem religii w latach 1906-1913. Rękopis otrzymał od Walerego Przyborowskiego (1845-1913), powieściopisarza i historyka, wówczas nauczyciela w gimnazjum radomskim, z którym był zaprzyjaźniony. Ks. Wiśniewski zanotował, że niejedną godzinę spędzili na miłych pogawędkach, wzajemnie korzystali ze swych bibliotek i dokumentów, a W. Przyborowski wiele jego szpargałów przepisał.\nZbiory ks. Wiśniewskiego były przedmiotem zainteresowania środowisk naukowych. W 1934 r., Kazimierz Wyka, wówczas młody asystent Stanisława Pigonia w Seminarium Historii Literatury Polskiej nawiązał kontakt listowny z proboszczem z Borkowic, w sprawie posiadanego przez niego rękopisu Norwida Emancypacja kobiet.\nKs. Wiśniewski wypożyczył rękopis za poręczeniem Biblioteki Jagiellońskiej do Krakowa. Owocami nawiązanego kontaktu była edycja nieznanego dotąd norwidianum w opracowaniu K. Wyki: Nieznana rozprawka Norwida. Emancypacja kobiet, „Marchołt. Kwartalnik poświęcony sprawom literatury i kultury” 1935, nr 2, s. 305–319 (edycja tekstu, opracowanie i komentarz).\nPochodzący z kolekcji ks. Wiśniewskiego rysunek Norwida jest zatytułowany Mędrzec (atrament, pióro, ołówek, papier, ok. 13x10cm). Na odwrocie ramy, w którą jest oprawiony rysunek zachowały się fragmenty papierowych naklejek: Domu Sztuki (Hotel Des Ventes), który w latach 1921-1930 znajdował się w Warszawie przy ul. Chmielnej 5 oraz, jak można przypuszczać, Salonu Sztuki Stefana Kulikowskiego, który w latach 1909-1944 działał w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście 7. To na niej zachował się tytuł rysunku Mędrzec.\nCyprian Kamil Norwid był przede wszystkim poetą, ale także malarzem, rysownikiem i sztycharzem. Kształcił się w warszawskiej szkole malarskiej prowadzonej przez Aleksandra Kokulara, a od 1843 r. uzupełniał naukę we Francji. Jego twórczość stanowi w rodzimej sztuce zamknięty i liczący się rozdział. Był przede wszystkim poetą, ale drugie miejsce zajmuje jego obszerna spuścizna rysunkowa, a następnie dorobek rytowniczy, głównie akwaforta, jego ulubiona technika. Sztukę uprawiał z potrzeby serca, ale też z konieczności zarobkowania. Pozostawił bogaty dorobek artystyczny, który posiada opracowanie naukowe. Pisał o sobie: „Ja całe życie moje jedną ręką pisałem, drugą zaś kreśliłem rzeczy sztuki”.\nNorwid tworzył symboliczne postacie człowieka uniwersalnego. Tak rysował postacie biblijne, starców, mędrców, postacie legendarne, literackie, którym często nadawał cechy autoportretu.\nZnajdujący się w zbiorach Muzeum Diecezjalnego Mędrzec to kameralne, wymowne studium dramatis personae, opisane wyrafinowaną linią obrazującą silne emocje autora, wieloznaczne, nasuwające rozmaite interpretacje. Możemy się domyślać, że wygląd przedstawionej postaci koresponduje z cechami powierzchowności autora. Nade wszystko jest to przedstawienie myśliciela, mędrca, symboliczne wyobrażenie samotności, melancholii, niewoli i opuszczenia. Charakteru uniwersalnego nadaje temu przedstawieniu klepsydra, trzymana przez Mędrca w dłoniach. Jest symbolem przemijania i śmierci, która dla chrześcijan nie jest jednak kresem. Ikonografia wypracowana przez Norwida dotyka spraw ostatecznych, wiary, moralności, które poruszały wyobraźnię poety. Jest pełna metafor i refleksji filozoficznych o profetycznym przesłaniu.\nopr. dr Urszula Stępień\nAutor: Dom Długosza o 04:57\nEuropejskie Dni Dziedzictwa w Muzeum DiecezjalnymL...


włosy kręcone - Strona 2 z 2 - Kolorowadusza.com\nUlubione produkty do włosów kręconych – recenzja Cześć! Moja świadoma pielęgnacja włosów kręconych trwa już ponad 3,5 miesiąca! W tym czasie ani razu nie użyłam prostownicy, z czego jestem najbardziej…\n3 22 marca, 2019\nPłukanka z octu jabłkowego na lśniące włosy i lepszy skręt\nPłukanka z octu jabłkowego Mój hit w pielęgnacji włosów! Sprawdza się zarówno w przypadku włosów kręconych jak i prostych. Płukanka z octu pozwala na domknięcie łusek włosa, dzięki czemu są…\n5 28 lutego, 2019\nKosmetyki do włosów kręconych – część II\nKosmetyki do włosów kręconych – część II Cześć! Dzisiaj przygotowałam dla Was drugą część postu o moich sprawdzonych kosmetykach do włosów kręconych. Tamta część tak się Wam spodobała, że postanowiłam…\n5 30 stycznia, 2019\nNowe kosmetyki do włosów kręconych – recenzja\nNowe kosmetyki do włosów kręconych – recenzja Cześć! Tak jak wspominałam niedawno w poście o pielęgnacji włosów kręconych, przychodzę do Was z recenzją kilku kosmetyków, które kupiłam do moich loczków.…\n6 9 stycznia, 2019\nPielęgnacja włosów kręconych krok po kroku Po zmianie koloru z brązu na blond moje włosy stały się jeszcze bardziej wymagające. Są kręcone i rozjaśnione, więc domagają się uważnej pielęgnacji i…\n7 1 stycznia, 2019


Dentocentrum - dentysta Kraków - Katalog Stron 306\nFundacja ADRA Polska Odśnieżanie dachów Kraków Producent - Kije, Trzonki Drewniane do mopów, mioteł, łopat śniegowych, obsadki "DREW-KIJ" Galeria sztuki, sklep z obrazami Praca przez Internet oferty Paczki do Anglii Reklama Wejherowo Cyklinowanie Prosalus Zabieg na okolice oczu - Natychmiastowe efekty\nTytuł wpisu: Dentocentrum - dentysta Kraków\nAdres witryny: www.dentocentrum.pl\nJeśli stomatolog w Krakowie to tylko Dentocentrum. Odwiedź witrynę internetową najlepszego centrum dentystycznego w stolicy małopolski. Duża oferta zabiegów z zakresu stomatologii, stomatologii estetycznej oraz ortodoncji. Stworzymy dla Ciebie kompleksowy plan leczenia. Posiadamy niesłychanie bogato zaopatrzone, nowoczesne gabinety, a w każdym z nich rentgen stomatologiczny. W ofercie również implanty stomatologiczne oraz endodoncja. Dentocentrum tworzy profesjonalna załoga, mająca doświadczenie w pracy naukowej na wydziale medycyny Uniwersytetu Jagiellońskiego.\nSłowa kluczowe: dentysta krakow, chirurgia stomatologiczna, stomatologia estetyczna\nmieszkania (3), apartamenty (3), adwokat (3), tworzenie stron internetowych (3), gdynia (3), kraków (3), ogłoszenia (3), pogrzeb ziębice (4), projektowanie (4), łysienie plackowate (3), pogrzeb strzelin (4), bramy przemysłowe (3), baseny kąpielowe (3), strony internetowe (4), bramy garażowe (5), biuro rachunkowe (5), warszawa (4), baseny (5), gdańsk (3), tatuaże (4)


3 najlepsze pozycje seksualne dla osób, które kochają przytulanie - Oh!me - Magazyn dla kobiet\nPrzytulanie jest tym, co wielu z nas wskazuje jako oznakę wyjątkowej bliskości z drugim człowiekiem. Również z najbliższą nam osobą, z którą dzielimy wspólne łóżko. W badaniach przeprowadzonych niedawno przez jeden z amerykańskich sex shopów aż połowa osób obu płci wskazała, że woli przytulanie od seksu. Pozostaje jednak druga połowa, która woli seks… 🙂 Trzeba więc wszystko ładnie połączyć. Stąd pomysł na poszukanie pozycji, które będą świetne i dla fanów przytulania, i tych którzy wolą seks. Co wy na to?\nBez względu na to, którą pozycję wybierzesz, kontakt „skóra do skóry” jest kluczowy. Postaw na maksymalny dotyk, nacisk i połączenie ciał, aby zmaksymalizować przyjemność.\nEksperci mówią tu o małej łyżeczce (osoba z przodu) i dużej łyżce (osoba z tyłu). To pozycja idealna, żeby pozostawać w bardzo blisko – właśnie przytulonym – poprzez ograniczenie ruchu bioder. Duża łyżka może użyć ramion, aby dodatkowo owinąć się wokół małej i delikatnie penetrować, aby bliskość była jeszcze większa, a seks bardziej romantyczny. Aby osiągnąć dodatkową przyjemność, spróbujcie zsynchronizować oddechy.\nW tej tantrycznej pozycji seksualnej, znanej również jako yab mniam, wasze nogi będą zaplecione wokół siebie w pozycji siedzącej przodem do partnera. Lotos to świetna pozycja, ponieważ możecie być ze sobą naprawdę blisko. W pozycji lotosu stykacie się klatkami piersiowymi, obejmujecie ramionami, nogami, całujecie i przytulacie. Bliżej już się chyba nie da. 🙂 Eksperci zalecają, żeby nie hamować się z wydawaniem dźwięków – ciężki oddech wprost do ucha partnera zwiększy podniecenie.\nChcesz się przytulać i całować w trakcie seksu? Przypomnij sobie starą, dobrą pozycję misjonarską. Aby było jeszcze bardziej intymnie pozycję misjonarską wzbogać kontaktem wzrokowym.\n„Z moich obserwacji jasno wynika, że kobiety, które chorują na raka jajnika, ale mimo wszystko doceniają drobne radości, lepiej radzą sobie z chorobą. Pacjentki często pytają mnie: Jak długo będę żyła? Odpowiadam wtedy: Tego nie wie nikt, natomiast to, jak będzie pani żyła, zależy od pani. Nie chodzi o to, jak długie będzie to życie, tylko czy będzie fajne” – opowiada prof. dr hab. n. med. Jan Kotarski prezes Polskiego Towarzystwa Ginekologii Onkologicznej.


Systemy wystawiennicze podwieszane Blog RETIO.pl - Sklep reklamowy, systemy wystawiennicze\n» Systemy wystawiennicze podwieszane Systemy wystawiennicze podwieszane\nSystemy reklamowe podwieszane tekstylne to nośniki nowoczesne. Do prezentacji logo, sloganu, a nawet grafiki. Ich skuteczność dotarcia treści do odbiorcy jest bardzo wysoka - spowodowane jest to umieszczeniem nośnika na wysokości, która przykuwa wzrok przechodniów/zainteresowanych, ciekawym kształtem, fakturą oraz dobrze dobranym projektem. Wybierane najczęściej i najchętniej przez małych przedsiębiorców, którzy mają ograniczone miejsce do korzystania z systemów wystawienniczych na swojej powierzchni użytkowej. Aczkolwiek robią również furorę w dużych przestrzeniach - w galeriach, dużych biurowcach, marketach. W żadnym z nich ich oddziaływanie nie będzie miało niższych wskaźników sukcesywnego dotarcia treści do odbiorcy. Kampanie reklamowo-marketingowe (nośnikowe) są niezwykle istotne, kiedy liczą Państwo na zwiększenie zainteresowania marką/działalnością/produktem/usługami oraz oczywiście - kiedy liczą Państwo na zwiększoną sprzedaż.\nOferowane w kilku ciekawych kształtach: kwadratu, prostokąta, koła, stożka, trójkąta oraz oka. Wszystko z myślą o Państwa wizji, oczekiwaniach i różnorodnym guście. Operują aż 5 letnią gwarancją na użytkowanie systemu nadaną od producenta. Montaż oraz demontaż nie wymagają od Państwa użycia jakichkolwiek narzędzi, co skraca wstępne prace przy obsłudze systemu.\n> POLECANY KSZTAŁT: kwadrat\nlekkość całości systemu;\nWydruk na materiale tekstylnym. Najważniejsze atuty:\n> Każdy z systemów wystawienniczych tekstylnych posiada własną torbę przystosowaną do przechowywania oraz transportowania produktu.


Montaż parkietu - metody układania w ciekawe wzory | O podÅ\nMontaż parkietu – metody układania w ciekawe wzory\nNapisany przez admin Wrzesień - 10 - 2012 0 Komentarze\nDziś w jednym z pierwszych wpisów, opowiem Wam jak układać parkiet w postaci pojedynczych klepek (dwuwarstwowy lub lity) składanych na pióro-wpust (klejonych do podłoża), podam Wam kilka prostych sposobów na ciekawe (ciekawie wyglądające) ułożenie parkietu.\nPowiem szczerze, że ja właśnie od tego zaczynałem swoją przygodę z podłogami kilka lat temu, jednak wtedy wcale łatwo nie było. Były inne kleje, inne materiały, inna obróbka. Wtedy robiło się znacznie trudniej niż dziś. Człowiek musiał lakierować parkiety po ułożeniu, a dziś dostaje się parkiet fabrycznie wylakierowany, który trzeba tylko (albo aż) przykleić do posadzki.\nUWAGA: Zanim spróbujesz cokolwiek wykonać, przeczytaj cały artykuł. Pamiętaj również, że to tylko luźne moje rozważania, którymi nie należy się sugerować.\nJako przykład na dziś wybrałem sobie jedną z moich ulubionych firm, a jest ich kilka. Każda duża firma ma swoje produkty czołowe, które zdążyłem już docenić. Dziś natomiast chciałbym wziąć na nasz warsztat gotowy parkiet klepkowy czyli coś takiego jak na przykład produkuje firma Dąbex (parkiet Parat Dos).\n„2 słowa” o tym parkiecie\nKlepki są polakierowane w kilku warstwach, więc ta czynność nam odpada, parkiet dość łatwy w montażu, w 100% z drewna, klepki są stosunkowo grube, co pozwala cyklinować parkiet nawet 5 razy (to kilkadziesiąt lat użytkowania).\nJa osobiście potrafię układać taki parkiet w kilkunastu wzorach, ale znam też 5 podstawowych, które polecę Ci na start.\nMoim zdaniem najprostszy jest wzór jodełki, którego ja układam tak.\nNa środku pomieszczenia na przygotowanej już powierzchni, naklejam prosty pasek, prostopadły do ścian. To moja oś na której zaczynam kłaść parkiet. Jodełkę zaczynamy od góry (od czubka) idąc wzór.\nWeź dwie klepki, przystaw je do ściany tak aby krótsza część jednej z nich, przylegała prostopadle do drugiej. Taki zestaw dołóż czubkiem do ściany, aby z każdej strony pozostawić sobie kąt 45 stopni.\nPo ułożeniu pierwszej „linii” – pasa parkietu, można powiedzieć, że zrobiliśmy najcięższą robotę, bo teraz całe układanie, to już tylko dokładanie kolejnych klepek i troska o to aby dobrze do siebie przylegały. Jeśli ten pierwszy środkowy pas ułożymy równo, to nie ma możliwości aby coś się popsuło.\nNa koniec należy tylko dociąć klepki przy ścianie i listwy przypodłogowe, które zamaskują połączenie parkietu ze ścianami.\n– młotek gumowy, który służy do dobijania klepek,\n– metrówka, ponieważ dobrze jest czasem coś zmierzyć,\n– piłka do drewna + ołówek, zestaw który przyda się do docinania klepek,\n– kątownik, wygląda tak: http://pl.wikipedia.org/wiki/K%C4%85townik_(narz%C4%99dzie), a dzięki niemu łatwo wyznacza się miejsce docięcia klepki, ponieważ wystarczy dostawić go danej odległości i jego krótsza część wskazuje nam miejsce cięcia, które będzie zawsze pod kątem prostym.\nTo chyba tyle. Jeśli są jakieś pytania – piszcie, zadawajcie je w komentarzach.\nPozostaje mi życzyć – żeby Wam się układało 🙂


ŻYCIE W UKRYCIU – odsłona 85, Bogna Derkowska-Kostkowska, Józef Święcicki - Galeria Autorska Jana Kaji i Jacka Solińskiego\nŻYCIE W UKRYCIU – odsłona 85, Bogna Derkowska-Kostkowska, Józef Święcicki\nBogna Derkowska-Kostkowska – publicystyka kulturalna\nBydgoszczanin i budowniczy. O Józefie Święcickim, architekturze i Bydgoszczy 1859-1913, (fragmenty)\nOd lat nurtuje mnie problematyka związana z poznaniem nie tylko procesu kształtowania się układu urbanistycznego i wypełniającej ją tkanki architektonicznej, ale też chęć poznania ludzi (…) postać Józefa Święcickiego wydała mi się szczególnie wyjątkowa i reprezentatywna dla lokalnego środowiska budowlanego oraz zamożnego mieszczaństwa. (…)\nNiniejsze opracowanie ma na celu ukazać sylwetkę wyjątkowego projektanta zakorzenionego w lokalnym środowisku budowlanym drugiej połowy XIX wieku, jego dokonania z zakresu architektury oraz innych dziedzin, które pozostawały w kręgu jego zainteresowań. Ponadto przez pryzmat jego twórczości, tak reprezentatywnej dla Bydgoszczy, przybliżyć krajobraz architektoniczny miasta końca XIX i początku XX stulecia.\nŻycie i działalność J. Święcickiego wpasowują się w ważny historycznie czas dla Bydgoszczy. (…)\nBudowniczy prowadził prężnie działające prywatne biuro architektoniczne. Realizował zlecenia na budynki mieszkalne, oficyny, zabudowania gospodarcze, a ponadto projektował rozbudowy i przebudowy istniejących budynków. Jego działalność koncentrowała się na terenie Bydgoszczy. Poza nią powstały niezbyt licznie rozpoznane realizacje, takie jak: budynek w Solcu Kujawskim oraz dwie kamienice w Inowrocławiu.\nZamysł całościowego zaprezentowania wszelkich aspektów z życia i działalności budowniczego okazał się zadaniem trudnym i czasochłonnym. (…) Owocem kwerendy prasowej było rozpoznanie pozaarchitektonicznych dokonań Święcickiego i przybliżenie sylwetki budowniczego jako człowieka aktywnego, wszechstronnego i zasłużonego dla rodzinnego miasta nie tylko na polu architektury.\nŻycie i środowisko rodzinne Józefa Święcickiego\nJego życiorys to zbiór informacji zaczerpniętych ze szczątkowo zachowanych materiałów źródłowych oraz wzmianek prasowych związanych z osobą budowniczego. (…)\nrodzina Józefa Święcickiego ze strony ojca osiedliła się w Bydgoszczy w 1823 roku. Z Bydgoszczą związali się dwaj bracia: Franciszek i Jan, którzy byli mistrzami szewskimi i prowadzili tutaj własne warsztaty. Być może szewcem był także ich ojciec Andrzej i w jego warsztacie nauczyli się rzemiosła.\nStarszy z braci Franciszek w 1842 roku w bydgoskim kościele parafialnym pod wezwaniem świętych Mikołaja i Marcina (obecna katedra) wziął ślub z Michaliną z domu Wojtalewicz (…)\nJózef Święcicki urodził się w Bydgoszczy 9 marca 1859 roku jako siódme dziecko Franciszka i Michaliny. (…)\nMichalina Święcicka została wdową. (…) 8 maja 1866 roku, ponownie wyszła za mąż za znanego i cenionego mistrza murarskiego Antoniego Hoffmanna(…)\nPonowne zamążpójście matki dla podówczas siedmioletniego Józefa stało się ważnym wydarzeniem w życiu i bez wątpienia zaważyło na jego przyszłości. (…)\nChłopiec zyskał ojczyma, który go wychował i wykształcił zgodnie z własną profesją. (…)\nW drugiej połowie lat osiemdziesiątych XIX stulecia budowniczy zyskał popularność jako projektant, o czym świadczą kolejne zlecenia, zwłaszcza na okazałe kamienice. (…)\nPoczątek lat dziewięćdziesiątych XIX wieku to czas dużej popularności i aktywności zawodowej budowniczego. Praca jednak nie przeszkadzała mu angażować się w życie towarzyskie, publiczne i społeczne. (…)\nUlubioną rozrywką budowniczego była gra w szachy, której zapewne poświęcał większość wolnego czasu. Był nawet współzałożycielem (…) Towarzystwa Szachowego (…) Ponadto lubił i interesował się literaturą oraz muzyką. Nie należał przy tym do biernych czytelników i słuchaczy, ale pisał sztuki teatralne i był chórzystą. (…)\nPo dwudziestu latach prężnej działalności na niwie architektury wycofał się z aktywnego życia zawodowego, aby zostać literatem.\nJesienią 1913 roku Józef Święcicki wybrał się w swoją ostatnią podróż, na wypoczynek do zachodnich Niemiec. (…) Zmarł wieczorem w niedzielę 2 listopada 1913 roku o godzinie 23.00 w Berlinie, (…) Jego ciało rodzina przywiozła do Bydgoszczy, gdzie został pochowany na nowym katolickim cmentarzu (tak zwanym Nowofarnym przy ulicy Artyleryjskiej). (…)\nPrzedstawione informacje składają się na biografię przybliżającą sylwetkę Józefa Święcickiego, bydgoszczanina z urodzenia i wyboru, budowniczego, człowieka o wszechstronnych zainteresowaniach, humanisty, jak bez przesady można go określić. Postaci, która zdaniem jemu współczesnych, była osobą o przychylnym usposobieniu, skromną, uczynną, doświadczoną i dobrze zorganizowaną.\nSpoglądając z perspektywy czasu na życie Józefa Święcickiego, dochodzimy do przekonania, iż był on przedstawicielem typowego dziewiętnastowiecznego mieszczanina. Posiadał wszystkie cechy składające się na przestrzegany przez tę grupę społeczną etos: pracowitość, rzetelność, skromność, oszczędność i zapobiegliwość.\nW drodze do zawodu – lata nauki\nLata nauki Józefa Święcickiego to okres, o którym nic nie wiadomo.\n(…) najpóźniej przed pierwszym lipca 1881 roku, zdał egzamin państwowy, uprawniający go do korzystania z zawodowego tytułu budowniczy – Baugewerksmeister. (…) Jemu współcześni dostrzegali i doceniali jego profesjonalizm. Patrząc na dorobek Święcickiego z szerszej perspektywy zauważamy, że jako budowniczy przekroczył pewne ramy. Osiągnął wysoki poziom techniczny oraz artystyczny i pozostawił pozytywnie odbierane dzieło. (…)\nW kręgu działalności zawodowej, społecznej i publicznej\nJózef Święcicki był człowiekiem wszechstronnym, aktywnym, tak zawodowo jak i społecznie, a zarazem realizującym się poprzez swoje pasje i zainteresowania. (…)\nKończąc naukę i zdobywając profesję mistrza budowlanego był młodym, dwudziestodwuletnim człowiekiem rozpoczynającym pracę zawodową w rodzinnym mieście. (…) Wykształcenie Święcickiego predysponowało go do podjęcia samodzielnej działalności projektowej, a zdobyte kwalifikacje sprawiały, że posiadał wyższe uprawnienia zawodowe od tworzących bydgoskie środowisko budowlane mistrzów murarskich i ciesielskich oraz przedsiębiorców budowlanych. Był 1881 rok, kiedy zrealizował projekt rozbudowy świątyni przy ulicy Poznańskiej 25. Od tego skromnego zlecenia, jak zakładam, rozpoczęła się praca projektanta nad zdobyciem i ugruntowaniem pozycji zawodowej. (…) W 1882 roku Święcicki wykonał projekty pierwszych kamienic, później zaczął otrzymywać kolejne zlecenia, a lata dziewięćdziesiąte XIX wieku to czas wielkiej prosperity. (…) później zaczął otrzymywać kolejne zlecenia, a lata dziewięćdziesiąte XIX wieku to czas wielkiej prosperity. (…)\nOstatnia dekada XIX wieku to w życiu budowniczego czas ogromnej popularności i intensyfikacji pracy zawodowej. (…) Józef Święcicki należał do aktywnych członków Zrzeszenia Właścicieli Gruntów i Domów, (…) w 1907 roku, Święcicki jako członek organizacji zrzeszającej posiadaczy nieruchomości, został autorem, wydanego z jej inicjatywy, przewodnika-informatora po Bydgoszczy (…) należał do osób szanowanych i cieszących się zaufaniem współobywateli.\nFirma Święcickiego opracowywała wszelkiego rodzaju projekty z zakresu budownictwa nadziemnego, kosztorysy, kierowała pracami budowlanymi i współpracowała z przedsiębiorcami budowlanymi trudniącymi się wykonawstwem robót. Przy realizacji obiektów wznoszonych według planów budowniczego pracowali różni wykonawcy. Z tym, że te najistotniejsze w dorobku Józefa Święcickiego, odznaczające się rozmachem, są dziełem przedsiębiorstwa Hermanna Lewandowskiego wykonującego roboty murarskie, ciesielskie, stolarskie, szklarskie, dekarskie oraz inne z zakresu prac budowlanych. W tym czasie była to jedna z największych firm budowlanych w Bydgoszczy, wysoko wyspecjalizowana, która mogła podjąć się wybudowania między innymi takich obiektów, jak: hotel „Pod Orłem” przy ulicy Gdańskiej 14 czy kamienice przy Nowym Rynku 2, Wełnianym Rynku 2, placu Wolności 1, ulicach Bolesława Chrobrego 15, Dworcowej 54, Gdańskiej 30 oraz Śniadeckich 30.\nAnalizując wczesne projekty Święcickiego zauważamy wyraźne podobieństwa do realizacji Antona Hoffmanna, który generalnie nawiązywał do klasycyzmu i włoskiego renesansu. Podobne reminiscencje odnajdziemy w budynkach autorstwa innych miejscowych mistrzów, którzy przygotowywali plany oparte na wzornikach i spełniające wymogi określone obowiązującymi przepisami.\nW pierwszych kamienicach wybudowanych przy ulicy Śniadeckich 46 i 42 budowniczy stworzył elewacje o spokojnych, zrównoważonych proporcjach charakteryzujące się kostiumem stylowym inspirowanym motywami zaczerpniętymi z architektury klasycyzującej oraz włoskiego cinquecenta. (…)\nOstatnim projektem należącym do wczesnej fazy twórczości pozostaje wykazująca się znacznym rozmachem narożna kamienica przy ulicy Chocimskiej 1 u zbiegu z ulicą Gdańską. Wyróżnia się ona mięsistością opracowania detalu inspirowanego renesansem i manieryzmem. (…) W pierwszym etapie twórczości budowniczy wykonał jeszcze projekt, letniego teatru, wykraczający poza ramy jakichkolwiek porównań na terenie Bydgoszczy. Obiekt ten, stworzony dla potrzeb nieistniejącego kompleksu restauracyjno-ogrodowo-rozrywkowego przy dzisiejszej ulicy Gdańskiej 68, w chwili budowy czynił z niego za sprawą usytuowania kanału dla orkiestry, garderób dla artystów bardzo nowoczesny i praktyczny. (…) Koniec pierwszego etapu pracy zawodowej budowniczego zbiega się ze zmianą na stanowisku miejskiego radcy budowlanego w Magistracie Bydgoszczy. 28 listopada 1885 roku zmarł Wilhelm Lincke, a w styczniu następnego roku posadę miejskiego radcy budowlanego w bydgoskim urzędzie miejski objął radca regencyjny Carl Ferdynand Heinrich Konrad Meyer (1855 – po 1921) Tenże przez 26. lat kierował deputacją budowlaną i jemu też Józef Święcicki przedkładał do akceptacji wszystkie projekty składające się na dzieło jego życia.\nTwórczość architektoniczna Józefa Święcickiego lata 1886–1899\nDruga połowa lat osiemdziesiątych i ostatnia dekada XIX wieku to najważniejszy okres w działalności biura architektonicznego Józefa Święcickiego. (…) tworzył w szybko rozrastającym się mieście, którego rozwój wiązał się z industrializacją. Jego klientami byli ludzie o różnym statusie materialnym i społecznym, a co z tym było związane, o odmiennych wymaganiach co do formy zamawianych budynków. Stąd wyodrębnia się grupa realizacji, którą określić można mianem „katalogowej” oraz zespół zindywidualizowanych projektów składających się na najbardziej wartościowe dokonania twórcy w zakresie architektury. (…)\nCiekawą grupę dzieł, których koncepcje zrodziły się w pracowni Święcickiego, stanowią obiekty nawiązujące do różnych odmian renesansu. Stylu, który jak można sądzić, na podstawie dorobku budowniczego, Święcicki najchętniej wykorzystywał przy projektowaniu kameralnych budynków o charakterze jedno- i dwurodzinnych domów powiązanych z ogrodem. Wyróżniającymi się obiektami, którym autor nadał kostium stylowy oparty na wpływach włoskiego i francuskiego renesansu, jest zespół sześciu dwu- i trzykondygnacyjnych domów przy ulicy Gdańskiej 86-96 zrealizowanych na zamówienie jednego inwestora – Hugona Hechta. (…)\nPrzywołany kompleks, który w chwili wybudowania posiadał formę ekskluzywnego miniosiedla (…). Stylistycznie odzwierciedla bogactwo form inspirowanych renesansem, z jednej strony klasycznym, włoskim, a z drugiej francuskim oraz północnym. Swoboda, z jaką autor projektów operował formami typowymi dla obu kręgów kulturowych, tworząc nową wartość w postaci współgrających ze sobą domów o dekoracji stanowiącej kompilację dwóch odrębnych tradycji stylu renesansu, świadczy o doskonałej znajomości stylów historycznych, jak i o tym, że dobrze czuł się operując detalami o różnej proweniencji. To pozwala widzieć w nim prawdziwego przedstawiciela historyzmu, który czerpał z dokonań poprzedników i twórczo je wykorzystywał. (…)\nBudowniczy inspirowany architekturą nowożytną stworzył szereg neostylowych dzieł, w wielu wypadkach stanowiących kompilację motywów zaczerpniętych z różnych epok. Jednak efekty jego pracy pokazują, że dopiero odkrycie baroku i pozyskanie klientów na okazałe kamienice, pozwoliło mu na twórczy rozmach. (…) Pojawienie się w Bydgoszczy kamienic o neobarokowym kostiumie nierozerwalnie wiąże się z działalnością Józefa Święcickiego. (…) W 1892 roku, na zlecenie Emila Bernharda, stworzył on projekt pierwszej, w pełni neobarokowej budowli – hotelu „Pod Orłem”. (…)W latach 1895–1897 pracownię bydgoskiego „prekursora” kostiumu barokowego opuściło ponad dziesięć projektów utrzymanych w tej stylistyce, a także stanowiących kompilację form barokowych z detalami wzorowanymi na innych epokach. (…) neobarok, (…) miał nadawać budynkom o bogatym, przeładowanym wystroju, cech reprezentacyjności, uzewnętrzniać aspiracje właściciela, a nawet pozycję majątkową i luksus, którym się otaczał. (…)\nJego dokonania wpisują się w nurt epoki, która do architektury wniosła między innymi spopularyzowanie takich narzędzi, jak wzorniki i masowo produkowane detale sztukatorskie.\n(…) Tutaj wysuwającymi się na pierwszy plan są narożne budynki przy placu Wolności 1 (…) W efekcie okazała kamienica, która stanowiła kwintesencję zamiłowania do bujnych, neobarokowych form w wydaniu budowniczego, wpisywała się w nurt popularnych w Berlinie pałaców czynszowych. (…) Gdy budowniczy zainspirował się barokiem i wprowadził neobarokowy kostium do bydgoskiej architektury, założył wytwórnię sztukaterii. (…)\nBudowniczy był reprezentantem przede wszystkim nurtu historyzmu, jednak wśród jego późnych projektów odnajdujemy również kilka wpisujących się w nurt malowniczy architektury końca XIX wieku. Tutaj wyróżnia się kamienica przy ulicy Cieszkowskiego 4. Jest ona najlepszą realizacją stworzoną przez Józefa Święcickiego w stylu cottage, stanowiącym odmianę nurtu malowniczego. (…)\n(…) Jako projektant nie kopiował, lecz kreatywnie w zakresie swoich umiejętności i potrzeb miejscowych inwestorów wykorzystywał to, co niosły za sobą liczne podówczas podręczniki budownictwa, wzorniki, a przede wszystkim style historyczne. Natomiast jego twórczość odzwierciedla zjawisko liberalizmu związanego z przyjmowaniem zamówień na „standardowe” projekty kamienic, pozbawione cech artyzmu, będące li tylko spełnieniem oczekiwań zleceniodawcy na kamienicę czynszową poprawną architektonicznie, funkcjonalną, a przede wszystkim tanią i szybką w realizacji. Biorąc jednak pod uwagę całokształt dorobku wyraźnie widać, że ogrom jego dzieła tkwi przede wszystkim w jakości, a nie tylko w ilości. W ostatniej dekadzie XIX wieku był autorem szeregu obiektów wyróżniających się z tkanki architektonicznej Bydgoszczy. (…) I właśnie dlatego zajmuje on poczesne miejsce wśród projektantów czynnych w Bydgoszczy, a dla opisywanego okresu pozostaje jednym z najważniejszych. (…)\nZmierzch działalności architektonicznej po 1900 roku\nU progu XX stulecia Józef Święcicki zdecydowanie ograniczył działalność na polu architektury. Ten ostatni okres aktywności zawodowej obejmuje lata od 1900 roku do śmierci w 1913 roku. W tym przedziale czasu budowniczy skoncentrował się na innych formach działalności, przede wszystkim twórczości dramatopisarskiej (…).\nNajważniejszym dziełem ostatniego okresu architektonicznej działalności Józefa Święcickiego jest koncepcja powstała w połowie 1901 roku nieistniejącej kamienicy przy ulicy Mostowej 12, znanej z ikonografii i częściowo zachowanych projektów, która z racji lokalizacji, aranżacji i rozmachu stanowiła swoiste ukoronowanie twórczości Święcickiego. (…)\nWilla przy al. Mickiewicza 17 wybudowana w latach 1905-1906 jest ostatnim, znanym i ważnym dziełem Józefa Święcickiego. W dorobku budowniczego odnotowujemy zaledwie kilka budynków o charakterze willowym. Spośród nich bez wątpienia wyróżnia się ostatni dom własny budowniczego. Elegancki, funkcjonalnie rozwiązany budynek świadczy o otwartości projektanta na zmiany zachodzące w architekturze około 1900 roku, (…)\nBudowniczy, technolog i przedsiębiorca\nW pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych XIX wieku Józef Święcicki dał się poznać nie tylko jako projektant, ale również technolog i przedsiębiorca. (…) bydgoski budowniczy eksperymentował w zakresie ulepszania technik budowlanych zabezpieczających konstrukcje przed ogniem i umożliwiających szybkie stawianie gotowych ścian działowych. (…)\nOgniotrwałe ściany objęte patentem D.R.M.Sch. Nr. 7196 i 20399 (Deutsches Reich Markenamt Schlesien) były największym osiągnięciem Józefa Święcickiego w zakresie techniki budowlanej. (…) W Bydgoszczy budowniczy zaprezentował swój wynalazek 8 maja 1893 roku. (…) na temat przeprowadzonej próby ogniowej dziennikarz napisał: Ściany stawiały opór mimo ich niewielkiej grubości wynoszącej 5 cm, przez około 2 godziny oddziaływał na nie duży ogień, aczkolwiek upał był tak wielki, że miedź, która wytrzymuje do 1100O topniała. Ściany te są według tego jak widzieliśmy chyba zupełnie ogniotrwałe.\n(…) Wynalazki Święcickiego były jednymi z wielu podobnych w dziedzinie wykonywania ścian oraz stropów i chyba nie zrewolucjonizowały technologii budowlanej. Stanowią jednak dowód na to, że był otwarty na nowatorskie rozwiązania i sam ich poszukiwał. (…)\nStworzył dla swoich działań zaplecze w postaci Fabryki Ornamentów Sztukatorskich do Dekoracji Fasad i Wnętrz. (…)\nZagadnienia technologiczne pozostawały w kręgu zainteresowań Józefa Święcickiego, bowiem problematyka z tego zakresu stała się tematem książki, którą napisał wspólnie z (…) doktorem Ernstem Schaffnitem (1878–1964), oraz bydgoskim adwokatem, doktorem prawa, Hermannem Schlemmem. Publikacja złożona z trzech autorskich rozdziałów ukazała się pod tytułem Grzyb domowy i zagadnienia osuszania zgnilizny pleśniowej z botanicznego, architektonicznego i prawnego punktu widzenia (…).\nFakt opisania przez budowniczego zagadnień technicznych związanych z technologią konserwatorską w publikacji mającej na celu wskazanie rozwiązań, jak zapobiegać i usuwać zagrożenia uwarunkowane zawilgoceniem i zagrzybieniem budynków, świadczy o jego wiedzy, umiejętnościach oraz dużym doświadczeniu.\nNieznane oblicze. Józef Święcicki – dramatopisarz\nJózef Święcicki miał bez wątpienia duszę artysty. Z zawodu był budowniczym, ale jego potrzeba wypowiadania się poprzez sztukę znalazła odzwierciedlenie w pisarstwie. (…)\nUstalono, że J. Święcicki w roli autora sztuki zadebiutował jednoaktówką Zmagania duszy (Seelenstürme, Seelenkämpfe), zaprezentowaną w 1900 roku na scenie bydgoskiego teatru „Elysium” (…) Sztuka zrobiła dobre wrażenie na publiczności, a recenzent pozytywnie pisał o umiejętnościach dramatycznych i językowych autora.\nW następnym roku, już na scenie Teatru Miejskiego, co było niezmiernie nobilitujące, bydgoska publiczność obejrzała dramat w trzech aktach Inna droga (Andere Wege). (…) : Wybornie budowana i co do treści interesująca i dobrze grana sztuka przeżyje prawdopodobnie szereg powtórzeń; najbliższe przedstawienie odbędzie się już w poniedziałek. Wczoraj publiczność obdarzyła przedstawienie i w oczywisty sposób także autora powtarzanymi hucznymi oklaskami. Autor pokazywał się kilkakrotnie przed sceną, aby przyjąć podziękowania publiczności i wielki wieniec laurowy (…) kontynuował swoją pasję dramatopisarską. Potwierdzeniem tego może być informacja opublikowana na początku 1909 roku. Dziennikarz donosił, że Święcicki, znany z utworów dramatycznych wystawianych w Bydgoszczy i w innych teatrach, ukończył nowe dzieło sceniczne. (…)\nJózef Święcicki był autorem nie tylko sztuk teatralnych, ale także przewodnika po Bydgoszczy, wydanego w 1907 roku staraniem Stowarzyszenia Właścicieli Domów i Gruntów w Bydgoszczy, którego budowniczy był członkiem. (…) jego zamiłowanie do twórczości pisarskiej czy też poetyckiej podzielała żona. Maria Święcicka w 1935 roku opublikowała tomik poezji z wierszami napisanymi w języku niemieckim W godzinach ciszy. Wiersze (Für stille Stunden. Gedichte). Wspólne zainteresowanie małżonków najpewniej korzystnie wpływało na realizację pasji literackich Święcickiego.\nMistrz królewskiej gry i Bydgoskie Towarzystwo Szachowe\nPrezentując sylwetkę Józefa Święcickiego warto przybliżyć dzieje jednego z bydgoskich stowarzyszeń ściśle związanego z jego osobą. W drugiej połowie XIX wieku w Bydgoszczy powstało i działało bardzo wiele towarzystw zawodowych, charytatywnych oraz skupiających osoby o identycznych zainteresowaniach. Związkiem, który skupił miłośników królewskiej gry, stało się Bydgoskie Towarzystwo Szachowe (…) W finale (…) – uczestniczyło szesnastu graczy. W rezultacie kolejne miejsca zajęli: pierwsze – Edward Lasker z Wrocławia, krewny mistrza świata i późniejszy wybitny amerykański szachista, drugie – dr Göring z Miśni, trzecie – Józef Święcicki. (…)\nZamiast zakończenia, czyli o Bydgoszczy mistrza Święcickiego\nŚwięcicki od dziecka był świadkiem i uczestnikiem zmian zachodzących w krajobrazie architektonicznym Bydgoszczy.\nDruga połowa XIX stulecia do wybuchu I wojny światowej to czas, kiedy budowniczy dorastał obserwując pierwsze istotne zmiany zachodzące w tkance architektonicznej Bydgoszczy i jej układzie urbanistycznym, a następnie przez dwie dekady był ich aktywnym współautorem. Później, przez kilkanaście lat, podziwiał miasto, które na jego oczach z niewielkiego i skromnego stało się aglomeracją, którą określano jako Klein Berlin (mały Berlin).\nOd początku czwartej ćwierci XIX wieku gwałtownie zmieniał się pejzaż miasta. Ulice szybko zapełniały się okazałymi kamienicami przy głównych traktach i skromniejszymi czynszówkami z dala od centrum. (…)\nW tym czasie w architekturze miasta zaczęły dominować wszystkie możliwe kostiumy historyzmu. Nurtu, który w sposób twórczy wykorzystywał formy zapożyczone z gotyku, renesansu, manieryzmu, baroku i rokoka.\nNeobarokowa ornamentyka na dotychczas niespotykaną skalę pojawiła się w Bydgoszczy za sprawą Józefa Święcickiego oraz równie popularnego wśród prywatnych inwestorów architekta Karla Bergnera.\nArchitektura mieszkaniowa czasów Święcickiego odzwierciedlała tendencje występujące w architekturze europejskiej drugiej połowy XIX i pierwszej połowy XX wieku. Równolegle rozwijała się architektura użyteczności publicznej, sakralna, wojskowa i przemysłowa, w przeważającej mierze tworzona w kręgu twórców związanych z administracją budowlaną oraz czynnych w Berlinie. Tutaj Święcicki jawi się tylko jako obserwator, bowiem w jego dorobku odnajdujemy zaledwie jeden zrealizowany obiekt industrialny (niezachowany w wyniku kompleksowej przebudowy). Natomiast jego przygoda z architekturą sakralną nie wyszła poza rysunki koncepcyjne.\nOpisując Bydgoszcz z lat 1859–1913 obserwujemy zmiany i dostrzegamy, jak bardzo różni się ona od obecnego miasta. W tym okresie, na oczach Święcickiego, wiele cennych dzieł dawnej architektury zniknęło, inne powstały, a on sam uczestniczył w procesie zabudowywania nowoczesnego śródmieścia Bydgoszczy. (…) W ten pejzaż architektury drugiej połowy XIX i początków XX stulecia wpisuje się dzieło Józefa Święcickiego. Postaci ważnej dla lokalnego środowiska budowlanego, która wyrosła w miejscowej tradycji i wniosła do niej własny dorobek. W rezultacie stał się on jednym z czołowych przedstawicieli bydgoskiego środowiska budowlanego, reprezentantem historyzmu, którego dzieła przyjęło się uznawać za wizytówki architektoniczne Bydgoszczy.\nJózef Święcicki zmarł pod koniec 1913 roku. (…) Bydgoszcz (…) Była nowoczesnym miastem, mniejszym niż Wrocław czy Poznań, ale zadbanym, posiadającym rozbudowany kompleks architektoniczno-urbanistyczny, dysponującym siecią gazową, elektryczną i wodociągowo-kanalizacyjną, z licznymi założeniami parkowymi. Miastem, o którym Święcicki pisał: Tak więc Bydgoszcz, z jej nowoczesną infrastrukturą, czystymi ulicami, atrakcjami i z jej pięknymi okolicami, uchodzić może za miasto z tak znakomitymi atutami, jakie trudno znaleźć na Wschodzie.\nŚwięcicki chwalił miejskie i podmiejskie tereny zielone z cudownymi widokami. Podkreślał: Bydgoszcz chętnie odwiedzają artyści pierwszej klasy, muzycy, śpiewacy i inni wielcy, na przemian z cyrkiem i jego unikalnym pstrokatym widowiskiem. (…) oferuje (…) wszystko w zakresie duchowych przyjemności i zabaw, tak więc nawet najbardziej wyrafinowane gusta zostaną tu zaspokojone.\nBydgoszcz Józefa Święcickiego była jego miastem rodzinnym, z którym był związany. Tu przeżył dzieciństwo w rodzinie mistrza szewskiego, domu samotnej matki z kilkorgiem rodzeństwa i dorastał pod okiem ojczyma, zdobywał doświadczenia i pracował. Wiódł, jak należy sądzić, dobre, dostatnie życie, przemierzał eleganckie ulice, bywał w pierwszorzędnych miejscach, obracał się w określonym kręgu zamożnych mieszczan. Jak wynika z tekstu informatora, który zredagował, był bydgoszczaninem dumnym ze swojego miasta.\nBogna Derkowska-Kostkowska, Bydgoszczanin i budowniczy. O Józefie Święcickim, architekturze i Bydgoszczy 1859-1913, 1916 (fragmenty)\n(…)Książka, licząca ponad 250 stron tekstu zasadniczego, składa się z dwóch podstawowych części. Część pierwsza, licząca dwanaście podrozdziałów, w ramach której autorka przybliża bogate i barwne życie oraz twórczość swego bohatera. Dowiadujemy się z niej nie tylko wszystkich najważniejszych faktów na temat niego samego, jego rodziny i bliskich mu osób, ale także – co ważne – o latach nauki i praktyk budowlanych. Wątek w którym ciągle jeszcze wiele kwestii budzi naszą wątpliwość. Dlatego warto podkreślić dociekliwość autorki z jednej strony, a z drugiej jej obiektywizm i dystans do bliskiego jej przecież bohatera, co przyniosło wyważone uwagi i spostrzeżenia, pozbawione niepotrzebnej egzaltacji i nowomowy cechującej wielu innych badaczy. Naturalnie kilka podrozdziałów przybliża, w sposób przekrojowy i syntetyczny poszczególne etapy ponad trzydziestoletniej praktyki budowlanej Józefa Święcickiego na gruncie bydgoskim, w tym – bardzo ciekawy – i zupełnie nieznany – aspekt jego działalności jako przedsiębiorcy oraz technologa nowych materiałów budowlanych. Aby sylwetka Józefa Święcickiego była pełna, Bogna Derkowska-Kostkowska poświęciła dwa kolejne podrozdziały jego działalności tym razem jako dramatopisarza oraz czołowego członka Bydgoskiego Towarzystwa Szachowego. W efekcie, wymagający czytelnik otrzymał wyjątkowo wszechstronną sylwetkę Józefa Święcickiego, nie tylko jako budowniczego i człowieka, ale także jako kochającego ojca rodziny i oddanego sprawom rodzinnego miasta społecznika.\nSwoistym podsumowaniem części pierwszej książki jest najobszerniejszy podrozdział będący przeglądem najważniejszych wydarzeń na polu architektury, w latach gdy mieszkał i tworzył w Bydgoszczy Józef Święcicki. Przegląd, wskazujący na znakomitą orientację autorki w złożonej i zróżnicowanej problematyce, co pozwoliło jej na zwrócenie uwagi czytelnika na rzeczywiście najciekawsze obiekty architektoniczne różnego rodzaju.\nNieco obszerniejsza cześć druga książki, to katalog obiektów wzniesionych przez Józefa Święcickiego najczęściej według jego planów. Autorkę interesują zarówno obiekty istniejące, jak i te które uległy zniszczeniu (rozebraniu), bądź tez nie zostały nigdy (z różnych względów) zrealizowane. Katalog, w ramach którego czytelnik dowiaduje się jak wyglądają rzuty poziome (rozkład pomieszczeń) poszczególnych obiektów, ich bryła oraz detal architektoniczny rzutujący na stylistykę całego budynku. Na pewno nie jest to część łatwa do czytania przez czytelnika nie przygotowanego, nasycona – z konieczności – fachowymi terminami, nie mniej część bardzo potrzebna, stanowiąca formalne dopełnienie części pierwszej książki. Z katalogu czytelnik dowie się również gdzie i kiedy napisano cokolwiek o poszczególnych obiektach, zwłaszcza o tych najcenniejszych.\nOsobna sprawa to materiał ilustracyjny, zarówno ten archiwalny (przede wszystkim skany planów budowlanych, fotografie i pocztówki z reprodukcjami poszczególnych kamienic). Wyjątkowo obfity, którego obecność – zwłaszcza w odniesieniu do części katalogowej książki – jest wręcz niezbędna, z położeniem nacisku na ich wysoką jakość techniczną.\nKsiążka autorstwa Bogny Derkowskiej-Kostkowskiej pt.: Bydgoszczanin i budowniczy. O Józefie Święcickim, architekturze i Bydgoszczy 1859-1913, to książka bardzo dojrzała merytorycznie, dobrze napisana i zakomponowana, prawdziwe kompendium wiedzy o twórcy i czasach w których przyszło mu tworzyć i zżyć. Publikacja, która udanie wypełnia jedną z wielu białym plam w historii XIX- i XX-wiecznej architektury Bydgoszczy. Jest to zarazem pierwsza monografia bydgoskiego budowniczego, jednego z najciekawszych przedstawicieli swego pokolenia, którego działalność projektowa i budowlana, wywarła tak znaczący wpływ na charakter i wygląd miasta.\nJózef Święcicki - architektura\n1. Józef Święcicki, projekt, Bydgoszcz, ul. Kołłątaja 5\n2. Józef Święcicki, detal, Bydgoszcz, ul. Gdańska 110\n3. Józef Święcicki, projekt Bydgoszcz, ul. Gdańska 69\n4. Józef Święcicki, willa, Bydgoszcz, ul. Mickiewicza 17, 1007 r.\n5. Józef Święcicki, detal, Bydgoszcz, ul. Ks. Piotra Skargi 3\n6. Józef Święcicki, kamienica, Bydgoszcz, ul. Pomorska 5\n7. Józef Święcicki, fragment kamienicy, Bydgoszcz, Plac Wolności 1\n8. Józef Święcicki, detal, Bydgoszcz, ul. Cieszkowskiego 1\n9. Józef Święcicki, detal, Bydgoszcz, ul. Gdańska 93\n10. Józef Święcicki, detal, Bydgoszcz, ul. Chrobrego 64\n11. Józef Święcicki, detal, Bydgoszcz, ul. Gdańska 64\n12. Józef Święcicki, willa, Solec Kujawski\n13. Józef Święcicki, Bydgoszcz, kamienica, Stary Port 1-3, Plac Teatralny 2-4, ok 1906\n14. Józef Święcicki, kamienica, Bydgoszcz, ul. Dworcowa 54\n15. Józef Święcicki, projekt, Bydgoszcz, ul. Gdańska 125\n16. Józef Święcicki, projekt, Bydgoszcz, ul. Jagiellońska 69, ok. 1902 r.\n17. Józef Święcicki, wieżyczka, Bydgoszcz, ul. Jagiellońska 69\n18. Józef Święcicki, kamienica, Bydgoszcz, ul. Mostowa 12\n19. Józef Święcicki, projekt, Bydgoszcz, ul. Wełniany Rynek 7\n20. Józef Święcicki, kamienica, Bydgoszcz, ul. Chocimska 5\n21. Józef Święcicki, afisz teatralny\nUrodzony 9 III 1859 r. w Bydgoszczy. Architekt, budowniczy, dramatopisarz.\nOd połowy lat 80. XIX wieku do ok. 1903 r. prowadził dużą pracownię projektową. Najbardziej płodny okres w życiu zawodowym Święcickiego to lata 90. XIX wieku. Zaprojektował ponad 60 kamienic w Śródmieściu Bydgoszczy. Z tego aż 21 realizacji wykonał na ulicy Gdańskiej. Był też projektantem i wykonawcą wielu budynków w innych miastach. Uważany jest za twórcę konserwatywnego. Większość jego projektów to eklektyczne kamienice, łączące płynnie wzornikowe układy detalu z dominantą form i elementów historyzujących. Śmiało czerpał z form renesansowych, manierystycznych, barokowych. Jego architekturę charakteryzuje zamiłowanie do symetrii, rytmicznych pionowych podziałów, zaakcentowanych układem okien, pilastrów i elementów sztukatorskich.\nPozostawił wiele podziwianych dzieł wyróżniających się w architekturze Bydgoszczy, zwłaszcza trzy realizacje, uznawane za ikony architektury neobarokowej: kamienicę przy ul. Gdańskiej 63, hotel „Pod Orłem”, kamienicę narożną przy pl. Wolności 1.\nOprócz architektury zajmował się też dramatopisarstwem, był m.in. autorem dwóch utworów scenicznych wystawianych w Teatrze Miejskim i teatrze „Elysium” oraz Ilustrowanego Przewodnika po Bydgoszczy (1910). W tym samym roku w Berlinie wydał książkę o tematyce konserwatorskiej. Był także współzałożycielem w 1886 r. Bydgoskiego Towarzystwa Szachowego, a od 1910 r. jego honorowym członkiem. W 1893 r. został członkiem Bydgoskiego Banku Przemysłowego. O jego silnych związkach z miastem nad Brdą świadczy fundacja oświatowa jego imienia. W zapisie testamentowym sporządzonym 10 czerwca 1911 r. przekazał miastu Bydgoszczy 5 tysięcy marek, a odsetki od tej sumy deputacja szkolna miała przeznaczać w każdym roku szkolnym dla biednych i utalentowanych uczniów bydgoskich szkół ludowych. Dzięki temu legatowi ze stypendium jego imienia skorzystało w latach 1915-1920 kilkunastu bydgoskich uczniów. Byli wśród nich także uczniowie polscy.\nRodowita bydgoszczanka. Historyk sztuki. Od 1992 pracuje w Pracowni Dziedzictwa Kulturowego Kujawsko-Pomorskiego Centrum Kultury w Bydgoszczy. Prowadzi badania nad historią Bydgoszczy XIX i 1 poł. XX wieku w zakresie architektury i urbanistyki, odnotowując fakty z życia i działalności ok. 400 projektantów i wykonawców ze szczególnym uwzględnieniem postaci Józefa Święcickiego. W 2016 ukazała się jej książka Bydgoszczanin i budowniczy. O Józefie Święcickim, architekturze i Bydgoszczy 1859-1913. Redaktor około 10 etapów „Studium historyczno konserwatorskiego”. Autorka wielu analiz archiwalnych, artykułów i publikacji w wydawnictwach fachowych i popularnych. Jej teksty odnaleźć można m.in. w „Materiałach do Dziejów Kultury i Sztuki Bydgoszczy i Regionu”, „Kronice bydgoskiej” czy „Kalendarzu Bydgoskim”. Uczestniczka i prelegentka na ogólnopolskich konferencjach naukowych. Aktywna na polu popularyzacji dziedzictwa kulturowego. Organizatorka wielu działań edukacyjnych.


Sygnał pierwszeństwa | wypożyczalnia samochodów katowice\nNiektóre samochody, jak straży ogniowej, milicji, pogotowia ratunkowego i technicznego, są uprawnione do korzystania w ruchu drogowym ze szczególnych przywilejów. Pojazdy takie powiadamiają innych użytkowników o swej obecności na jezdni specjalnymi sygnałami dźwiękowymi. Charakterystyka dźwięku takiego sygnału jest zwykle ściśle ustalona przepisami. Na przykład we Francji sygnał pierwszeństwa stanowi wezwanie trwające 3/5 sek, składające się z trzech następujących po sobie dźwięków trzeciej oktawy: mi-do-mi). Kolejność nadawanych dźwięków jest uzyskiwana dzięki zastosowaniu specjalnego urządzenia rozdzielczego napędzanego silnikiem elektrycznym . Trojaką sygnalizację, jednodźwiękową, dwudźwiękową i kolejno-dźwiekowa, uzyskuje się za pośrednictwem przełącznika 3-pozycyjnego. Silnik elektryczny ma osadzone na swej ośce trzy krzywki (N1, N2 i N3). Sygnał jednodźwiękowy działa po zwarciu zacisków a i d przez przekaźnik Pe. Czynny jest wówczas sygnał niskiego tonu. Sygnał dwudźwiękowy działa po zwarciu zacisków a, b i d przez przekaźniki PI i Czynne są wówczas oba sygnały jednocześnie. Sygnał kolejnodźwiękowy działa po zwarciu zacisków d oraz c przez przekaźnik PI i przełącznik kolejności dźwięku. Silnik elektryczny obraca wówczas krzywkę N3, która podczas jednego pełnego obrotu łączy obwód z masą niezależnie już od położenia przycisku sygnału. Krzywka NI zasila zacisk 30/51 przekaźnika PI powodując przełączanie zasilania sygnałów zacisku 30/51 na przemian to na jeden to na drugi sygnał. Obok dźwiękowych sygnałów pierwszeństwa stosowane są w tym celu również sygnały optyczne. Sygnał wyprzedzania. Sygnalizowanie zamiaru wyprzedzania przy użyciu zwykłego sygnału dźwiękowego jest trudne i zawodne. Wynika to z małej słyszalności sygnałów odbieranych w kierunku jazdy, ze względu na stosunkowo matą prędkość rozchodzenia sie dźwięków w powietrzu i rozmaite zakłócenia, zwłaszcza wywołane zawirowaniem powietrza za pojazdem i hałaśliwością pracy mechanizmów samochodu. Słyszalność obcego sygnału w samochodzie osobowym o nadwoziu zamkniętym (okna zamknięte) zależy przede wszystkim Od prędkości samochodu odbierającego sygnał. [hasła pokrewne: spreżyny talerzowe, serwis skody wrocław, żuraw warsztatowy ]\nplichta używane gdańsk


Ćwiczenia przeciwpożarowe w Poznaniu\nDobre wyszkolenie i ustawiczny trening to podstawa sukcesu nawet w najbardziej ekstremalnych sytuacjach. W koszarach 14 Wojskowego Oddziału Gospodarczego w Poznaniu przeprowadzono ćwiczebny alarm pożarowy. W ćwiczeniu wzięli udział żołnierze Szkoły Podoficerskiej Wojsk Lądowych.\nPożar wybuchł na trzecim piętrze budynku, w którym słuchacze Szkoły Podoficerskiej odbywają zajęcia. To również miejsce, gdzie stacjonuje komenda szkoły. Ogień szybko się rozprzestrzenił odcinając skutecznie drogę ewakuacji części personelu, a dym wypełnił skutecznie pozostałe piętra, pomieszczenia i klatki schodowe.\nNa miejscu zdarzenia pojawiły się jednostki ratowniczo-gaśnicze Straży Pożarnej. Za pomocą podnośnika koszowego ewakuowano odciętych przez pożar ludzi. Okazało się, że pożar nie był dziełem przypadku czy awarii elektrycznej. W trakcie walki strażaków z ogniem z budynku wybiegł podpalacz, który samochodem próbował uciec z miejsca pożaru.\nPościg zakończył się wypadkiem. Podpalacz został zakleszczony w rozbitym samochodzie, który stanął w płomieniach. Ogień, który niedawno sam podkładał, mógł się teraz okazać śmiertelnym zagrożeniem dla niego samego.\nNa szczęście strażacy ugasili samochód i wyciągnęli z niego podpalacza. Udzielono natychmiastowej pomocy, ale rozległe obrażenia wymagały niezwłocznego transportu lotniczego. Wezwano Lotnicze Pogotowie Ratunkowe. Tak w telegraficznym skrócie można opisać przebieg scenariusza, który rozegrał się w poznańskich koszarach przy ul. Bukowskiej.\nCelem przedsięwzięcia było przećwiczenie czynności oraz zasad postepowania podczas pożaru, na terenie jednostki wojskowej oraz zgrywanie współdziałających ze sobą ogniw reagowania kryzysowego.\nReagowanie na wypadek pożaru jest na stałe wpisane w harmonogramy funkcjonowania jednostek wojskowych. Stałe monitorowanie zagrożeń i szkolenia powodują, że do pożarów na terenie wojska dochodzi niezwykle rzadko.\nW ćwiczeniach wzięli udział żołnierze i pracownicy 14 Wojskowego Oddziału Gospodarczego, Szkoły Podoficerskiej Wojsk Lądowych, jednostki ratowniczo-gaśnicze Państwowej Straży Pożarnej, Żandarmeria Wojskowa, Specjalistyczna Uzbrojona Formacja Ochronna, wojskowe służby medyczne, Lotnicze Pogotowie Ratunkowe oraz przedstawiciele Delegatury Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej.\nŹródło: por. Maciej Betka – 14 WOG, chor. Marcin Szubert


Hiponet.pl wyróżniony nagrodą Jakość Roku 2009 - Porównywarka kredytów hipotecznych. Kredyt hipoteczny. Kalkulator Kredytowy - Hiponet.pl - porównywarki kredytowe, kalkulatory kredytowe, doradcy kredytowi\nHiponet.pl wyróżniony nagrodą Jakość Roku 2009\nHiponet.pl otrzymał prestiżową nagrodę przyznaną przez Kapitułę Konkursu Jakość Roku 2009 organizowanego przez Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A. oraz redakcję Biznes Raport ukazującego się w Dzienniku Gazecie Prawnej.\nTo dla całego naszego zespołu bardzo motywujące, że poziom jakości i innowacyjności portalu został doceniony przez Kapitułę Konkursu. Cieszy nas fakt, że nasze wartości i działania oparte na przekazywaniu zawsze aktualnych i rzetelnych informacji z zakresu kredytów hipotecznych zostały wyróżnione tak prestiżową nagrodą.\nJednocześnie zapewniamy wszystkich Użytkowników naszego serwisu, że nie spoczniemy na laurach - w dalszym ciągu będziemy usprawniać portal, dodawać nowe treści oraz funkcjonalności, aby w pełni zaspokajać Państwa oczekiwania i pomagać w wyborze najkorzystniejszego kredytu hipotecznego.\nZespół portalu Hiponet.pl\nróżnica w wysokości raty\nróżnica w odsetkach


Autor Wątek: Poszukiwacz 11 - Wojownik (Przeczytany 8844 razy)\n« Odpowiedź #40 dnia: Luty 17, 2012, 01:58:18 am »\n« Odpowiedź #41 dnia: Luty 17, 2012, 12:48:07 pm »\nwracam do gospody pytać o skazówki\n« Odpowiedź #42 dnia: Luty 20, 2012, 02:14:09 am »\nCudem uciekłeś przed smoczą wściekłością, wychodząc z konfrontacji jedynie z drobnymi oparzeniami. Smok gonił cię spory kawałek, wyganiając z lasu i zmuszając do podróży na północ, którą kontynuowałeś kolejnego dnia. Nie mogłeś się już doczekać, kiedy do tych ziem dotrze armia twojego suwerena i będziesz mógł wrócić do jaskini tego smoka na czele plutonu uzbrojonego w balistę parową.\nWieczorem kolejnego dnia dotarłeś do karczmy, gdzie po raz kolejny zaproponowano ci grę w pokera. Wydawało się, że swoimi ostatnimi zwycięstwami zdobyłeś pewien prestiż i wielu okolicznych szulerów próbowało cię ograć. Gra była długa i zażarta, tym razem nie wygrałeś nic specjalnie wartościowego, ale udało ci się zdobyć fundusze na ciepły posiłek i pokój na noc. Inni gracze zaczęli stawiać ci piwo, mając nadzieję osłabić twoje zmysły i w końcu poker przerodził się najzwyklejszą popijawę. Uczestniczyłeś w niej z przyjemnością, w końcu mogąc odpocząć od trudów podróży, jednak kolejnego dnia byłeś zupełnie niezdolny do normalnego funkcjonowania.\nWynik rzutu kostką przy wizycie w Gospodzie: 1\n« Odpowiedź #43 dnia: Luty 23, 2012, 12:40:00 am »\na) Wzgórza - teren został zbadany przez innego poszukiwacza i leży na nim Karta Przygody.\n« Odpowiedź #44 dnia: Luty 23, 2012, 02:19:07 pm »\n« Odpowiedź #45 dnia: Marzec 02, 2012, 02:06:24 am »\nKac trzymał się ciebie cały dzień następujący po tamtej niezapomnianej libacji, a i dwa dni później nie czułeś się w pełni zdrów. Ruszyłeś jednak w podróż mimo wszystko, za resztę pieniędzy uzupełniając swoje zapasy jedzenia. Podróżowałeś głównym traktem, nie czując się na tyle pewnie, aby spenetrować mijane stepy i puszcze.\nWieczorem dotarłeś do ukrytej wśród wzgórz osady nadrzecznej, jednego z wielu okolicznych centrów handlu. Drogi prowadziły tu z okolicznych wioseczek, prowadząc rolników i rzemieślników na targowe place, gdzie można było kupić wszystko i tanio. Nawet gdybyś chciał poczekać do rana na otwarcie straganów, nie miałeś już żadnych pieniędzy do zainwestowania.\nOdnalazłeś targowisko, jednak nie masz pieniędzy, aby dokonać na nim jakichkolwiek zakupów.\n« Odpowiedź #46 dnia: Marzec 02, 2012, 02:22:14 am »\nb) Puszcza - teren został zbadany przez innego poszukiwacza i znajduje się na nim nieznana Karta Przygody.\n« Odpowiedź #47 dnia: Marzec 02, 2012, 01:20:16 pm »\npuszcza, jeśli jest tam kapliczka to się modlę\n« Odpowiedź #48 dnia: Marzec 15, 2012, 02:24:08 am »\nDalsza podróż na zachód zbliżyła cię do największego w okolicy miasta - miejsca, które obiecałeś sobie unikać przez jakiś czas, ze względu na mieszkającą tam czarodziejkę. Wasze ostatnie spotkanie nie skończyło się dla ciebie dobrze i nie masz powodów sądzić, że tym razem będzie inaczej. Ominąłeś miasto szerokim łukiem, skręcając na południe, trzymając się blisko rzeki. Podróż tego dnia zakończyłeś w puszczy, która kilka tygodni temu została częściowo podmyta przez rzekę. Meandrująca woda odkryła tu interesujące miejsce - głęboką jaskinię, która wyglądała na odwiedzaną przez ludzi.\nWe wnętrzu groty odkryłeś kapliczkę poświęconą przedziwnemu bóstwu, którego wyciosana w skamieniałym drzewie reprezentacja dekorowała środek niewielkiej sali. Rogaty demon z wielkimi zębiskami straszył swoją dziwaczną twarzą, przyglądając się jak badasz jego domostwo. W twojej ojczyźnie nie dominowała żadna religia, władza przeciwstawiała się wszelkim zabobonom i twoi przełożeni wyśmialiby pewnie czczonego tu bożka. Ty wiedziałeś jednak, że to, co dziś wydaje się być dziwnym zabytkiem przeszłości, kiedyś wzbudzało grozę w sercach ludzi i przyczyniło się do setek, może i tysięcy rytualnych morderstw. Oprócz tej refleksji nie odnalazłeś w jaskini nic przydatnego.\nOdnalazłeś kapliczkę i postanowiłeś się w niej pomodlić.\n« Odpowiedź #49 dnia: Marzec 15, 2012, 02:36:26 am »\nb) Strażnik - teren został zbadany i znajduje się na nim Karta Przygody (Upiór).\nMożesz skorzystać ze Skrzydlatych Butów i dodać kolejny rzut kostką do swojego ruchu.\n« Ostatnia zmiana: Marzec 26, 2012, 10:26:20 pm wysłana przez Tantalus »\n« Odpowiedź #50 dnia: Marzec 15, 2012, 12:45:24 pm »\nja to mam szczęście... do pecha...\npuszcza (stos 4)\n« Odpowiedź #51 dnia: Marzec 26, 2012, 10:40:02 pm »\nPostanowiłeś trzymać się okolic miasta, dlatego powróciłeś na północ. Wędrówka traktem była bezpieczna i pozwalała zobaczyć największe miasteczka. Kraina powoli wracała do równowagi, ale po drodze spotkałeś zdecydowanie zbyt mało gwardzistów, jak na potrzeby mieszkańców - sporadyczne patrole ledwo wystarczyły do walki z okolicznymi potworami i bandytami. Nie mieli absolutnie żadnych szans ze zbliżającą się armią twojego władcy.\nPrzed wieczorem oddaliłeś się od traktu, postanawiając nocować w puszczy nad rzeką. Dostatek drewna ułatwił ci przygotowanie obozu, lecz to jeszcze nie był koniec dnia. Nagle, gdy siedziałeś przy ognisku, usłyszałeś dziwne dźwięki dochodzące z głębi lasu. Coś szybko zbliżało się w twoim kierunku. Wstałeś i wyciągnąłeś nóż, gotowy na walkę z dzikim zwierzęciem, czy bandytą, który czaił się na ciebie. Odwróciłeś się nagle, gdy dziwna sylwetka pojawiła się między krzakami. Zdawała się zmieniać z każdym krokiem, będąc czymś pomiędzy zwierzęciem, a człowiekiem. Gdy istota dotarła do ogniska, zrozumiałeś że transformacja nie była złudzeniem. Po drugiej stronie ognia stała twoja idealna kopia - taka, jaką stworzyć mógł tylko dziki doppler. Rzuciłeś się na potwora, rozpoczynając pojedynek ze samym sobą.\nRozpocząłeś walkę z sobowtórem. Wykorzystujesz swoją umiejętność i dodajesz do swojej skuteczności wyższy wynik z dwóch rzutów kostką.\nSkuteczność wroga: 4 (siła) + 2 (rzut kostką) = 6\nZwyciężyłeś w walce! Sobowtór (siła 4) zostaje dodane do twoich trofeów.\nPokonałeś bestię, jednak jej śmierć nie zakończyła twoich problemów. Nim bezkształtne ciało dopplera zdążyło ostygnąć, z oddali usłyszałeś dziwny, nienaturalny głos. Zdawał się być rzewnym śpiewem jakiejś kobiety, lecz niosąca się daleko muzyka była ewidentnie magiczna. Senność dopadła cię, zanim zdążyłeś coś zrobić - czarodziejska pieśń powaliła cię na nogi, tuż obok martwej bestii.\n« Ostatnia zmiana: Maj 19, 2012, 02:56:33 pm wysłana przez Tantalus »\n« Odpowiedź #52 dnia: Marzec 29, 2012, 03:27:13 pm »\nb) Pola - teren został zbadany przez innego poszukiwacza i leży na nim Karta Przygody.\n« Odpowiedź #53 dnia: Marzec 29, 2012, 10:42:19 pm »\nrówniny (stos 2)\n« Odpowiedź #54 dnia: Kwiecień 10, 2012, 04:27:26 pm »\nObudziłeś się głodny i wycieńczony. Z trudem nazbierałeś trochę dziko rosnących owoców w puszczy, po czym ruszyłeś marszem na południe, z wysiłkiem stawiając każdy krok. Co jakiś czas zatrzymywałeś się by napić się rzecznej wody i złapać oddech - prawie nie miałeś już zapasów i głód doskwierał ci cały dzień. Dotarłeś w końcu na równiny w pobliżach lasu. Na jego skraju dojrzałeś ognisko i postanowiłeś liczyć na gościnność innego podróżnika.\nOgnisko rozpalił starszy, miły człowiek, który z wielką przyjemnością podzielił się z tobą swoją zupą, a nawet dał ci trochę suszonego mięsa na dalszą wędrówkę. Mężczyzna okazał się być mieszkającym w lesie druidem. Porozmawialiście trochę o świecie, religii, wszystkim i niczym - z rozmowy dowiedziałeś się, że śpiew, jaki cię uśpił, był syrenią melodią i straciłeś przez nią cały jeden dzień. Nie pogadaliście jednak zbyt długo - po posiłku szybko zasnąłeś, zmęczony ciężką podróżą. Gdy obudziłeś się rano, druida już nie było, ale jego ślady kierowały do pobliskiego lasu.\nWynik rzutu kostką przy karcie: 6\nPustelnik pojawił się w Lesie.\n« Odpowiedź #55 dnia: Kwiecień 16, 2012, 07:23:10 pm »\na) Puszcza - teren został zbadany przez innego poszukiwacza i leży na nim Karta Przygody.\nb) Równiny - teren został zbadany przez innego poszukiwacza i leży na nim Karta Przygody. Na tym obszarze znajduje się inny poszukiwacz (Gladiator).\nWynik rzutu kostką przy użyciu Skrzydlatych Butów: 4\nc) Pola (droga na północ) - teren został zbadany przez innego poszukiwacza i leży na nim Karta Przygody.\nd) Rola (droga na południe) - teren został zbadany przez innego poszukiwacza i leżą na nim 2 Karty Przygody.\n« Ostatnia zmiana: Kwiecień 18, 2012, 02:05:42 am wysłana przez Tantalus »\n« Odpowiedź #56 dnia: Kwiecień 18, 2012, 12:43:25 am »\nłał z tego co zajrzałem na mapę nieciekawe wybory... więc równiny, rozejrzę się po targowisku jeśli jecze tam stoi\n« Odpowiedź #57 dnia: Kwiecień 22, 2012, 02:08:22 am »\nKolejnego ranka ruszyłeś na północ, po drodze starając się zrozumieć działanie swojego magicznego obuwia. W pewnej chwili poczułeś jakąś czarodziejską moc w swoich stopach, jednak nie dałeś się jej porwać, bojąc się, że na jej skutek stracisz nogi. Bądź, co bądź, buty te znalazłeś na cmentarzu.\nMimo to udało ci się wyjątkowo szybko dotrzeć do nieodkrytego wcześniej miejsca na północy. Idąc traktem odnalazłeś nadrzeczną osadę, której centralnym punktem było wielkie targowisko. Rozejrzałeś się po nim, jednak nie miałeś pieniędzy na jakiekolwiek zakupy. Udało ci się jednak znaleźć zajęcie u wędrownego kupca z Visc, który ugościł cię w swoim niewielkim mieszkaniu w zamian za pomoc przy załadunku towarów. Skorzystałeś z gościny, ciesząc się z okazji porozmawiania w ojczystym języku z rodakiem.\nOdnalazłeś Targowisko. Niestety nie masz pieniędzy, aby dokonać na nim zakupów.\n« Odpowiedź #58 dnia: Kwiecień 22, 2012, 01:47:24 pm »\na) Ruiny - teren został zbadany przez innego poszukiwacza i leżą na nim 2 Karty Przygody.\nb) Puszcza - teren został zbadany i znajduje się na nim Karta Przygody (Kapliczka.\n« Odpowiedź #59 dnia: Kwiecień 23, 2012, 02:44:31 pm »\nk... zobaczmy co znajdę na ruinach


Ważna rola aktualizacji pamięci tłumaczeniowych i glosariuszy | SuperTłumacz®\n14 grudnia 2016 Techniki tłumaczeniowe\nIm dłużej pracujesz w branży tłumaczeń, tym masz większą wiedzę. Dodatkowo gromadzisz materiały, pomagające Ci w kolejnych zleceniach. Chodzi przede wszystkim o pamięci tłumaczeniowe i glosariusze.\nJeśli chcesz osiągać maksymalne korzyści, powinieneś ustalić konkretne procedury działania. Gdy zaczynałem pracę w branży, często zdarzało mi się działać wykorzystując niewłaściwą pamięć tłumaczeniową lub frustrować się z powodu użycia błędnego glosariusza.\nKilka różnych sposobów\nRóżni tłumacze „tuczą” swoje pamięci tłumaczeniowe w rozmaity sposób.\nW moim przypadku sprawdza się korzystanie z jednego, dużego pliku, który posiłkuję przy wszystkich zleceniach i stale go powiększam. To skuteczna metoda, gdy posiadasz wiele tłumaczeń na ten sam temat. Mogę sobie na to pozwolić, bo zajmuję się prawie wyłącznie tłumaczeniami tekstów o zdrowiu.\nW przyszłości pamięć ta może się stać tak duża, że zacznie nadmiernie obciążać program CAT i spowoduje spowolnienie jego działania. Ta groźba jest realna na starszych komputerach. W takim przypadku warto podzielić ją na kilka mniejszych plików.\nInnym rozwiązaniem jest tworzenie zupełnie nowego projektu dla każdego klienta – wszyscy mają „swoje” pamięci tłumaczeniowe. To dobra metoda, gdy masz klientów z różnych branż, którzy chcą otrzymać pliki pamięci i glosariusze zaraz po skończonej pracy. W takim przypadku będziesz miał nieco mniej dopasowań rozmytych, niż w pierwszym, ale nie będzie to dokuczliwy brak. Zapomnisz też o niedogodnościach spowodowanych zbyt wolnym komputerem.\nPlusem będzie możliwość pełnego panowania nad wyrażeniami, które używasz w tłumaczeniach danego klienta. Jeśli otrzymasz nowe zlecenie z danego tematu, a klient nie będzie wymagał dbałości o jednolite słownictwo, to skorzystaj ze zgromadzonych TMXów i ułatwiaj sobie pracę.\nMożesz też zastosować metodę mieszaną i manipulować wieloma pamięciami tłumaczeniowymi tak, by zachować w nich porządek. Jednym z rozwiązań jest podzielenie ich na różne dziedziny, na przykład medycynę, prawo i tłumaczenia ogólne. To samo dotyczy glosariuszy.\nW razie tłumaczenia medycznego, możesz skorzystać z tych pamięci, które okażą się pomocne, nie używając wszystkich z dysku twardego. W takim przypadku łatwo o pomyłkę, dlatego nazywaj pamięci w jasny sposób. Jeśli klient uzna, że niektóre wyrazy można było przetłumaczyć inaczej, to nie zapomnij o poprawieniu ich w bazie pamięci tłumaczeniowych. W przeciwnym razie, przy następnym zleceniu możesz ponownie popełnić ten sam błąd.\nPracuj tak, by twój wysiłek przynosił jak największe korzyści w przyszłości.\nKluczowym elementem Twojej pracy powinna być komunikacja z klientem, ponieważ to od niego zależy efekt końcowy. Jeśli zleceniodawca uzna, że najlepszym wyborem jest inne słowo, niż podpowiada Ci słownik i intuicja, to zmień je w glosariuszu i popraw pamięć tłumaczeniową. Nie zaniedbuj tego.\nSą tłumacze, którzy cały czas korzystają z jednego, dużego glosariusza, ale nie zawsze jest to optymalne rozwiązanie. Twój kolejny klient może mieć inne wymagania odnośnie do słownictwa, niż poprzedni. Z tego powodu na specyficzne słowa możesz stworzyć drugi glosariusz i właśnie w nim zapisywać wszystkie wyrażenia. Porządek w dokumentach pomaga Ci w skutecznej pracy, dlatego raz na jakiś czas przejrzyj foldery związane z tłumaczeniami.\nProblem z doborem słownictwa powstaje też wtedy, gdy klientowi chodzi o tłumaczenie nieformalne, a tłumacz upiera się przy ściślejszym używaniu terminów.\nNie ma dwóch takich samych zleceń, dlatego powinieneś się charakteryzować elastycznym podejściem do pracy. Przed rozpoczęciem zastanów się, które pamięci tłumaczeniowe z Twojego dysku będą dla Ciebie pomocne i w jaki sposób chcesz zapisywać powstającą pamięć. Czasem warto skopiować stare pamięci i umieścić je w odpowiednim folderze, a następnie je tylko nadpisywać.\nMoim zdaniem, nie należy przykładać zbyt wiele uwagi do poszukiwań nowych pamięci tłumaczeniowych, na przykład w sieci. Im częściej starasz się pobierać nowe pamięci, które zostały stworzone przez innych tłumaczy, tym mniej panujesz nad swoim programem. Jeśli masz w nim jedynie pamięci sprawdzone przez siebie i regularnie je aktualizujesz (także pod względem błędów), to nie będziesz miał problemu z nieodpowiednimi podpowiedziami. Te mogą się pojawić, gdy zawierzysz tłumaczeniu wykonanemu przez kogoś, kogo nawet nie znasz.\nAplikacje wspomagające tłumaczenie są pomocne, gdy potrafimy z nich korzystać. Jeśli nie będziesz dbał o porządek i panował nad tym, które pamięci tłumaczeniowe są używane podczas pracy, szybko zapanuje w nich chaos, co jeszcze bardziej utrudni Ci pracę. Od początku pracy z CAT-em wyrabiaj sobie dobre nawyki i ustalaj procedury.


Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa przekazał grunty pod budowę największego szpitala onkologicznego na Dolnym Śląsku. Inwestycja ma się zakończyć pod koniec 2028. Koszt budowy to 700 milionów złotych. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa podjął decyzję o nieodpłatnym przekazaniu Samorządowi Województwa Dolnośląskiego działek o wartości 18 milionów 409 tysięcy złotych, z przeznaczeniem pod budowę nowego [więcej...]\nHodowla bydła mięsnego w naszym kraju, mimo, że Polska ma duży potencjał produkcji, w porównaniu z hodowlą bydła mlecznego, nie ma zbyt długiej historii. W Polsce produkcja wołowiny w głównej mierze opiera się na rasach mlecznych użytkowanych dwukierunkowo bądź wykorzystywanych do krzyżowania towarowego. Jeszcze do końca lat 90 ubiegłego wieku całe pozyskiwane mięso wołowe pochodziło od tej samej populacji [więcej...]\nW związku z zakupem przez Animex 4 zakładów Pinii Polska i zapowiadanego przez WH Group przejęcia wszystkich krajowych zakładów Pinii Group Zarząd KRIR wystąpił do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o przeanalizowanie struktury właścicielskiej sektora branży mięsnej, w celu zapobieżenia dalszej nadmiernej koncentracji produkcji skutkującej w przyszłości; praktykami oligopolistycznymi, zmowami cenowymi, dyktatem [więcej...]\nMinister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Krzysztof Jurgiel złożył kolejną wizytę w Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa. Towarzyszył mu Zbigniew Babalski, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa, który jako pełnomocnik odpowiadał za utworzenie KOWR. Spotkanie odbyło się 14 września br. Uczestniczyli w nim Dyrektor Generalny KOWR Witold Strobel, jego zastępcy oraz dyrektorzy z oddziałów terenowych i centrali. Minister Krzysztof [więcej...]\ncena: 57.28 BRUTTO


Klimatyzator i oczyszczacz powietrza w jednym - czy to naprawdę działa? - Lepiej\nKlimatyzator i oczyszczacz powietrza w jednym – czy to naprawdę działa?\nKlimatyzator z oczyszczaczem powietrza to ciekawa propozycja – chłodzi latem, dogrzewa zimą, a dodatkowo może oczyszczać powietrze. Czy tego typu urządzenie zastąpi tradycyjny oczyszczacz powietrza? Czy skutecznie usuwa pyły, drobnoustroje i wirusy? Czy może być stosowany przez alergików?\nKlimatyzacja z oczyszczaczem powietrza – hit?\nKlimatyzator z oczyszczaczem powietrza to w ostatnim czasie chętnie wybierane urządzenie. Rosnące zainteresowanie wynika z tego, że z roku na rok zwiększa się nasza świadomość względem destrukcyjnego wpływu zanieczyszczonego powietrza na zdrowie. Urządzenie 2w1 wydaje się wygodnym rozwiązaniem.\nPraktycznie każdy klimatyzator w pewnym stopniu oczyszcza powietrze. Wszystko za sprawą filtra wstępnego, który wyłapuje takie zanieczyszczenia jak np. kłęby kurzu. Wraz z rozwojem technologii na rynku zaczęły się pojawiać klimatyzatory z bardziej zaawansowanymi filtrami oraz systemami, które skutecznie radzą sobie z pyłami i drobnoustrojami. Dostępne w sklepach klimatyzatory z oczyszczaczem potrafią usuwać z wprowadzanego powietrza pyły zawieszone PM 10, PM 2,5, a te najbardziej zaawansowane jednostki – PM 1 (szczególnie niebezpieczne cząsteczki, które łatwo przenikają do krwi i powodują problemy z układem krążenia, oddechowym i nerwowym. Są wyjątkowo groźne dla ciężarnych kobiet i ich dzieci).\nKlimatyzator jako oczyszczacz powietrza bez problemu poradzi sobie z drażniącym kurzem, różnego rodzaju pyłkami i innymi alergenami.\nTo również interesująca alternatywa dla osób, które dysponują niewielką przestrzenią (w domu lub miejscu pracy). Klimatyzator z funkcją oczyszczania pozwoli oszczędzić miejsce. Jedno urządzenie zamiast dwóch.\nZanim wybierzesz konkretne urządzenie, upewnij się, że dany klimatyzator ma odpowiednią moc. Jak? Sprawdź w specyfikacji, jaką maksymalną powierzchnię jest w stanie obsłużyć. Dzięki temu w pełni wykorzystasz jego zalety.\nCo ciekawe, systemy chłodzenia/grzania i oczyszczania w klimatyzatorze, działają niezależnie od siebie. Możesz chłodzić/ogrzewać bez funkcji oczyszczania powietrza lub oczyszczać bez chłodzenia/grzania. Dlatego przed zakupem urządzenia warto sprawdzić, czy urządzenie ma wszystkie te funkcje.\nJeśli troszczysz się o jakość powietrza w domu, a jednocześnie zależy Ci na utrzymaniu optymalnej temperatury latem i zimą – klimatyzator z oczyszczaczem powietrza może okazać się strzałem w dziesiątkę. Cechą dobrego urządzenia będzie skuteczne filtrowanie powietrza z pyłów (PM 10, PM 2,5, a nawet PM 1), roztoczy i drobnoustrojów. Dobrze oczyszczone powietrze przełoży się nie tylko na komfort, ale również na zdrowie i jakość snu.\nZastanawiasz się, czy domowa klimatyzacja może szkodzić zdrowiu? Nie, pod warunkiem, że będziesz przestrzegać kilku prostych zasad, które znajdziesz w tym artykule: Klimatyzacja w domu – jak wpływa na zdrowie?


Milion razy zaczynałam brak motywacji do ćwiczeń\nNiestety nie zakończę tego artykułu receptą na szczęście i pięknym morałem, który będziecie sobie mogły wziąć do serca i wprowadzić w życie przy następnym poniedziałku. Zostawiam tu ten artykuł trochę jako ślad mojej niekończącej się walki z samą sobą. A trochę w nadziei, że kiedyś do niego wrócę, będąc już w innym momencie mojego życia. Bo musicie wiedzieć, że mimo 35 lat wciąż łudzę się, że kiedyś mi się uda.\nWewnętrznie czuję, że jestem Wam dłużna szczerość w tej kwestii szczególnie, że tak często piszecie mi, że jestem dla Was inspiracją.\nMój kochany pamiętniku…\nOdkąd pamiętam jestem na diecie. Pierwsze ziołowe tabletki i herbatkę na odchudzanie kupiłam w aptece w pierwszej klasie liceum. Mama nie wiedziała. Łykałam je potajemnie marząc o idealnej, bliżej nieokreślonej figurze. Na pierwszej diecie byłam wspólnie z rodzicami. Była to dieta kopenhaska i opierała się na szpinaku, stekach, grejpfrucie, kawie i jajkach. Schudłam szybko, bo miałam wtedy naście lat, ale jeszcze szybciej mi te kilogramy wróciły.\nKiedy teraz sobie o tym myślę, to w sumie nigdy nie myślałam o sobie jak o grubasie, ale nigdy nie byłam zadowolona ze swoich kształtów i proporcji. Pomyślicie pewnie: ktoś musiał w tobie wypracować w dzieciństwie to niezadowolenie z siebie. I tak i nie. Bo nigdy od bliskich nie usłyszałam, że jestem gruba albo że powinnam mniej jeść. Ale też wyrastałam w domu z mamą, która również całe życie była i w sumie jest na diecie. I żeby być już totalnie szczerą z Wami, nigdy na żadnym etapie mojego życia nie odbierałam mojej mamy jako grubej. Mało tego: kiedy dziś porównuję zdjęcia mojej mamy, kiedy była po trzydziestce to stwierdzam jedno: wyglądała zdecydowanie lepiej niż ja dziś. Od zawsze była drobniejsza. Dość powiedzieć, że tuż przed ślubem potrafiła objąć się dłońmi w talii, a jej palce z przodu i z tyłu tworzyły zamknięte koło. Mi się nigdy to nie udało.\nMijały dni, miesiące, lata. A my tak wiecznie na tej diecie, gdzie dziś myślę, że wypracowałyśmy sobie dość chory i zaburzony styl życia, z którego nijak nie potrafię się wykaraskać.\nZe sportem nigdy nie było mi po drodze. Wadę wzroku traktowałam jako wymówkę dobrą na wszystko. Zaczęłam ćwiczyć dopiero po pierwszej ciąży, w której przytyłam prawie 30 kilogramów. Mogłabym Wam tu pisać, że to przez hormony, czy że woda zbierała mi się w ciele. Ale to nie byłaby prawda. Ja po prostu żarłam. Dałam sobie na to przyzwolenie. Nikt nie patrzył, nikt nie mierzył no to hajda! Lecimy z tym żarełkiem. Miecio się urodził a u mnie z 30 kilogramów na plusie zostało 22. Byłam załamana. To wtedy prócz diety zdecydowałam się po raz pierwszy na sport. I tak boksuję się z nim do dziś z przerwami na drugą ciążę i na wyjazdy. Sport daje mi poczucie, że to ja tu dyktuję warunki, że panuję nad moim ciałem, że je ćwiczę i że daje mu nowe, lepsze życie.\nDieta, ach dieta… koniec z hurtem czas na detal\nIdąc na każdą kolejną dietę i na każde kolejne „pudełka” liczyłam, że tym razem ta już zostanie na zawsze. Że, jak za dotknięciem magicznej różdżki wszystkie te nawyki wejdą mi w krew i tak zostaną ze mną na zawsze. Że jakimś cudem już nigdy nie złapie mnie ochota na pizzę i makaron. Że nie skuszę się na deser w restauracji, bo słodkie zwyczajnie przestanie mi smakować. Ale tak się nigdy nie stało. Mało tego coraz częściej zdarzały mi się dni, że patrząc w odbicie lustrzane przestawałam widzieć sens w trenowaniu i pilnowaniu diety. Zupełnie tak, jakbym zgubiła ten właściwy sens moich starań. No bo przecież w tym wszystkim na początku chodziło mi o to, by sentencja z bajki: „i żyła długo, zdrowo i szczęśliwie” się spełniła. Ale to spełnienie nigdy nie przychodzi na dłużej.\nMoże gdybym robiła w życiu coś innego…\nCzasami patrzę na moje zdjęcia sprzed kilku lat i myślę sobie: serio? Wtedy też miałam do siebie jakieś „ale”? W moim mniemaniu dziś wyglądam milion razy gorzej. I znów zatapiam się w samobiczowaniu się. W tym, że jestem za słaba, że brakuje mi motywacji i że może się do tego zwyczajnie nie nadaję. Wiem, że może być mi trudniej, bo pracuję w świecie, gdzie kult pięknej i zgrabnej sylwetki przeszedł już dawno ludzkie pojęcie. Gdzie „jak cię widzą, tak cię piszą”. Gdzie dużo ważniejsze od tego co masz do powiedzenia jest to, jak wyglądasz, kiedy to mówisz. Może gdybym żyła w przysłowiowych Bieszczadach, oglądając na co dzień wyłącznie swoje odbicie w lustrze, miałabym w sobie więcej pokory, wobec tego co mam i co już udało mi się osiągnąć. Siedząc jakiś czas temu w kawiarni przysłuchiwałam się dwóm młodym dziewczynom, które działalność pewnej polskiej aktywistki sprowadziły do tego, że nie potrafi się zaprezentować na Instagramie i że z takimi ramionami to one by w życiu nie ubrały koszulki z krótkim rękawem…\nJak pies spuszczony ze smyczy\nNajbardziej nie lubię wyjazdów. To znaczy kocham je i nienawidzę jednocześnie. To wtedy najczęściej tracę kontrolę. To są te cholerne punkty zapalne, które wykolejają mój pociąg zwany silną wolą. To wtedy z 5 posiłków wracam do 2 dziennie. Wodę zamieniam na kawę, a każde niepowodzenie nagradzam deserem. Pojawia się też lampka wina do kolacji. Często. Zdecydowanie za często. Zwykle wtedy też wypadam z moich treningów, a (nie)zdrowy rozsądek kusi: zobacz, ile miałabyś czasu gdybyś nie ćwiczyła. To wszystko sprawia, że strasznie ciężko jest mi zacząć od nowa…kolejny raz. Szczególnie, że każdy powrót jest trudniejszy i bardziej mozolny, a dodatkowo ten brak motywacji do ćwiczeń.\nZnów czuję, że jestem na początku tej drogi. A nawet jeszcze wcześniej, bo wiem już co mnie czeka. I nie będzie to przyjemne. Nie ważyłam się od kilku tygodni, po tym jak waga pokazała wynik, którego dawno już na niej nie widziałam. Pokłóciłyśmy się ze sobą i mamy teraz ciche dni. A jednak znów zaczynam od początku. Wracam do treningów z Anią, które bolą mnie jeszcze przez kolejne kilka dni po ich zakończeniu. Wracam do diety i staram się przesypiać wieczory, kiedy nachodzą mnie grzeszne myśli o czymś kalorycznym. Mówi się, że życie to sztuka wyborów. W moim przypadku to sztuka w trzech aktach, o silnej woli, z którą wciąż toczę nierówną walkę. Ktoś po tym artykule powie, a może łatwiej byłoby po prostu odpuścić? Pewnie byłoby łatwiej. Ale nie byłoby po mojemu. Bo ja całe życie jadę drogą pełną niespodziewanych zakrętów. Są momenty, kiedy łapię ten balans. Wtedy kocham siebie centymetr po centymetrze. Jednak, gdy tylko tracę kontrolę, gubię to co kocham w sobie najbardziej.\nbrak zapału do ćwiczeń\nzapał do ćwiczeń


Czy stresem można zarządzać? - www.zycie.senior.pl\nStrona główna › Styl życia › Czy stresem można zarządzać?\nJedna z pierwszych wątpliwości, jaka pojawia się często w kontekście , dotyczy tego czy stresem można w ogóle „zarządzać”.\nFaktycznie, to często pierwsze z pytań uczestników prowadzonych przeze mnie szkoleń – mówi Agata Rajchel z firmy szkoleniowej Effect Group. – Zarządzanie w tym kontekście oznacza, że na świadomym poziomie możemy poznać mechanizmy i charakterystykę stresu. Potrafimy też ocenić, które sytuacje są dla nas bardziej, a które mniej stresogenne i na tej podstawie zadbać o lepszy balans pomiędzy życiem osobistym i zawodowym – podkreśla.\nMoże się okazać, że przestajemy radzić sobie ze stresem z powodu zbyt mocnej koncentracji na sprawach zawodowych i zbyt małej przestrzeni na sprawy osobiste. Stosujemy wobec samych siebie presję, by pracować więcej, szybciej, skuteczniej, a z drugiej strony, brakuje nam czasu na regenerację organizmu. W efekcie – presja i brak wypoczynku powodują, że coraz gorzej reagujemy na stres, , na co znów reagujemy próbując jeszcze mocniej skoncentrować się na pracy. I koło się zamyka.\nZ drugiej strony, – tak dla psychiki, jak i dla całego organizmu. Stres może być zabójczy i lepiej nie traktować tego jako przenośni. Musimy więc stale poszukiwać balansu pomiędzy całkowitym rozluźnieniem, w obliczu którego nic nam się nie chce, a takim jego poziomem, który będzie prowadził do wyczerpania, zniechęcenia czy nawet problemów ze zdrowiem. Optymalny poziom stresu to taki, który nas motywuje, a nawet wyzwala w nas energię do podejmowania nowych wyzwań.\nKażdy z nas ma inną „miarkę” stresu. Na szkoleniach omawiamy jak to się dzieje, że ta sama sytuacja jednych mobilizuje a innych przytłacza – mówi Agata Rajchel. - Warto o tym porozmawiać i zastanowić się czy to, co do tej pozy braliśmy za akceptowany poziom stresu, rzeczywiście jest dla nas odpowiednie. Permanentne sytuacje stresowe zdecydowanie należy minimalizować lub eliminować – podpowiada specjalistka.\nNawet wojskowi ze specjalnych jednostek mogą zostać zaskoczeni rozwojem wydarzeń, jeśli odpowiednio nie nastawią się na stres! Prowadząc w miarę stabilne życie, powinniśmy przygotowywać się na możliwe scenariusze, co do których mamy podejrzenie, że mogą na nas wpłynąć stresogennie. Nasz mózg jest niesamowity, potrafi nam bardzo pomóc, jeśli świadomie będziemy pracować w tym kierunku – mówi Agata Rajchel.\nTagi: zarządzanie stresem, psychika, stres


Odnawialna energia samorządu to szeroki temat, obejmujący dużo rozmaitych zagadnień. Co znacznie więcej, nowe postanowienia i propozycje bezustannie się pojawiają, właśnie dlatego trudno odnaleźć wszystkie informacje. Z wiedzą przychodzą strony inter...\nZakład Pogrzebowy Dylewscy z siedzibą w Bydgoszczy realizuje usługi dla klientów z całego miasta oraz okolic. Dysponuje wieloletnim doświadczeniem w branży. Zatrudnia wyłącznie wykwalifikowaną i życzliwą kadrę, która zapewnia profesjonalną organizacj...\nProwadzimy internetowy sklep rowerowy. W naszej propozycji znajdą Państwo : akcesoria rowerowe, oświetlenie rowerowe, części rowerowe, utensylia rowerowe. Oferujemy bidony o różnych pojemnościach i również w różnych kolorach. Najpopularniejsze są bid...\nKyria Studio to zespół młodych a oprócz tego dynamicznych ludzi, których zainteresowania łączą się z fotografią i również grafiką. Ich entuzjazm stała się podwalinami do zajęcia się fotografią w sposób profesjonalny Przedsiębiorstwo skupia się główni...\nInspektor IT Spółka z o. o. zajmuje się dostarczaniem rozwiązań informatycznych dla osób fizycznych a oprócz tego przedsiębiorstw. Wykonujemy naprawy laptopów a także komputerów, profesjonalne odzyskujemy dane z tysięcy nośników a oprócz tego naprawi...\nJeśli od dłuższego czasu szukają Państwo najlepszego żłobka dla swojego dziecka, lecz niestety nie możecie znaleźć niczego ciekawego w rozsądnej cenie, to jak najszybciej odwiedźcie naszą stronę internetową a oprócz tego zapoznajcie się z najnowszą o...\nJeśli zmagacie się z niepłodnością, to pożądane byłoby skorzystać z porad wykwalifikowanego lekarza. Niepłodność to bardzo ciężki temat, który jest poruszany jeszcze częściej. Leczenie niepłodności dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety. W klinice Pl...\nZnajdująca się w Gdyni firma Gravo to dealer wózków widłowych. Działa na obszarze całego województwa pomorskiego. Wychodzi naprzeciw potrzebom fachowców planujących zakup, dzierżawę lub najem sprzętu na korzystnych warunkach, lecz nie tylko. Zespół d...\nW naszym biurze działania skupiają się wokół szeroko pojętej komunikacji wizualnej. Pracujemy w zespole grafików, fotografów, specjalistów od strategii i wizerunku firm. Sprostamy najbardziej wymagającym projektom dzięki szczegółowej i starannej obsł...\nusługi pogrzebowe (1), firmy (1), Branding Kraków (1), Łobzowska Studio (1), internetowy sklep rowerowy (1), warszawa usługi (1), usługi księgowe (1), odzyskiwanie danych (1), opaska telemedyczna (1), odnawialna energia samorządu (1), naprawa komputerów (2), sklep rowerowy (1), opaska monitorująca (1), warszawa (2), niepłodność (1), Branding (1), księgowa szczecin (2), pogrzeb (1), przedszkole (1), energia samorządów (1), badanie piersi (1), biuro rachunkowe (6), części rowerowe (1), fotograf produktowy Warszawa (1), Fotografia – Kraków (1), sprzedaż wózków widłowych (1), leczenie niepłodności (1), usługi (1), żłobek (1), Mazowieckie usługi (1), filmy produktowe (1), części do wózków widłowych (1), Warszawa spis firm (1), Grafika (1), identyfikacja marki (1), Mazowieckie firmy (1), fotografia kulinarna (2), wózki widłowe (1), warszawa firmy (1)


Cały film Drogi Głupi Pamiętniku (2013) online - Filmowicze.tv\nOglądaj Drogi Głupi Pamiętniku (2013) film online\nTytuł oryginalny filmu: Dear Dumb Diary\n2013 | Familijny | Komedia\nData dodania: 21/01/2016 09:21\nOpis filmu: Drogi Głupi Pamiętniku online bez limitu\nJamie (Emily Alyn Lind) jest uczennicą Mackerel Middle School, a swoje przeżycia opisuje w dobrze strzeżonym pamiętniku. Pisze tam o swojej najlepszej przyjaciółce Isabelli (Mary-Charles Jones), konflikcie z inną koleżanką, Angeliną (Sterling Griffith), oraz chłopcu swoich marzeń – Hudsonie (David Mazouz). Życie dziewczynki i jej kolegów ze szkoły zmienia się, gdy z powodu cięć budżetowych dochodzi do likwidacji zajęć ze sztuki. Dzieciaki razem z nauczycielami próbują ratować program. W tym samym czasie ginie pamiętnik Jamie. Dziewczynka za wszelką cenę musi go odnaleźć. „Dear Dumb Diary” to seria popularnych książek dla młodzieży opisujących życie sympatycznej uczennicy z Mackerel Middle School. Twórcom filmowej adaptacji powieści Jima Bentona udało się zachować na ekranie wszelkie zalety oryginału: lekkość narracji, zabawny język, barwne sylwetki bohaterów i bezpretensjonalną fabułę. Niemałą atrakcję stanowią też porywające sekwencje muzyczne. Co ważne, historia Jamie opowiedziana jest bez charakterystycznego dla tego typu produkcji, natrętnego dydaktyzmu. W wyreżyserowanym przez Kristin Hanggi (Grantham i Rose) telewizyjnym filmie wystąpili utalentowani dziecięcy aktorzy: Emily Alyn Lind (Wkraczając w pustkę, serial Zemsta), Mary-Charles Jones (serial Hannah Montana, Złodziej tożsamości) i David Mazouz (Sposób na dziewczynę, serial Touch).\nFilm online Drogi Głupi Pamiętniku z roku 2013 (tytuł oryginalny: Dear Dumb Diary). Oglądaj film za darmo bez limitów - na filmowicze.tv oglądasz z takich serwisów jak ekino, cda, zalukaj, vshare, openload itp. Film Drogi Głupi Pamiętniku online znajduje się w kategoriach: Familijny, Komedia. Film został oceniony przez użytkowników Filmowicze.tv na 3.35 / 6 przez 38 użytkowników. Film Drogi Głupi Pamiętniku 2013 został oglądnięty 383 razy. Oglądaj film Drogi Głupi Pamiętniku teraz - z lektorem lub napisami w jakości HD.\nSłowa kluczowe: cały film drogi głupi pamiętniku online, drogi głupi pamiętniku 2013 ekino, drogi głupi pamiętniku cda online, drogi głupi pamiętniku zalukaj, drogi głupi pamiętniku openload, drogi głupi pamiętniku vshare, drogi głupi pamiętniku 2013 z lektorem, drogi głupi pamiętniku z napisami, drogi głupi pamiętniku 2013 po Polsku, drogi głupi pamiętniku 2013 hd.\nPodobne filmy online do Drogi Głupi Pamiętniku (2013) bez limitu\nFilm Głupi i głupszy 2: Kiedy Harry spotkał Lloyda\nFilm Pamiętnik Vanessy\nFilm Dear Dictator\nFilm Głupi i głupszy bardziej\nFilm Dziennik cwaniaczka 2\nFilm Z pamiętnika wściekłej żony\nFilm Dziennik cwaniaczka: Droga przez mękę\nFilm Głupi i głupszy\nFilm Dear Eleonor\nFilm Mój drogi Dracula\nFilm Dziennik cwaniaczka 3\nFilm Recep Ivedik 2\nFilm Przebojowe porwanie\nFilm Przyrodnia siostra z innej planety\nFilm Czarny Książę\nKomentarze do filmu Drogi Głupi Pamiętniku 2013 (0)\nPliki filmu Drogi Głupi Pamiętniku (1)


21 lipca 2017 5 lipca 2018 | Mała Cukierenka\nKruche ciasto z agrestem i pianką – Bardzo lubię agrest prawie na równi z rabarbarem, ale czasami w tej ilości letnich owoców jakoś mi umknie. Na szczęście w tym roku było inaczej :). Zapraszam na przepyszne ciasto z agrestem, mój kolejny wakacyjny hit. Ciasto jest kwaskowate, waniliowe, na kruchym cieście, dla mnie wspaniałe. Do tego proste w przygotowaniu i w miarę szybkie, polecam!\n480g mąki krupczatki\n250g masła o zawartości tłuszczu 82-83%\n2-3 łyżki kwaśnej śmietany 12% lub 18%\n1 opakowanie budyniu śmietankowego lub waniliowego bez cukru (na 500ml mleka)\n700-750g obranego agrestu (agrest bez ogonków)\n1. Mąkę wymieszać z cukrem pudrem, cukrem wanilinowym, proszkiem do pieczenia. Schłodzone masło zetrzeć na tarce z grubymi oczkami do miski z mąką, podsypując mąką (patrz FILM). Następnie krótko ciasto przygniatać palcami, nie rozcierać. Dodać żółtka, śmietanę i szybko rękoma zagnieść ciasto. Ciasto podzielić na dwie części jedną trochę większą od drugiej i obie zawinąć w folię spożywczą, wstawić do lodówki na 30muinuy.\n2. Tortownicę o średnicy 26-27cm wyłożyć papierem do pieczenia.\nSchłodzoną większą część ciasta krótko zagnieść i podsypując mąką rozwałkować. Ciastem wyłożyć przygotowaną tortownicę, wyrównać i zrobić mały brzeg (patrz FILM). Ciasto ponakłuwać widelcem i wstawić do nagrzanego piekarnika. Piec w temperaturze 200°C przez około 12-15 minut. Proszę ciasto obserwować, żeby za bardzo się nie przypiekło. Piekłam na środkowej półce piekarnika.\n3. Podpieczony spód wyjąć z piekarnika i posypać bułką tartą.\n4. Agrest wymieszać z mąką ziemniaczaną i poukładać go na wierzchu ciasta.\n5. Białka ubić na sztywną pianę (proszę pamiętać, aby miska przed wlaniem białek była czysta i sucha). Następnie stopniowo dodawać cukier puder, po dodaniu całego cukru miksować jeszcze przez około 2-3 minuty. Dodać proszek budyniowy, wymieszać dokładnie (proszę szpatułką zebrać pianę w brzegów miski).\n6. Pianę wyłożyć na agrest i wyrównać. Drugą część ciasta z lodówki pokruszyć i ułożyć na wierzchu ciasta. Ciasto wstawić do nagrzanego piekarnika. Piec w temperaturze 180°C przez około 50 minut. Jak zacznie się za bardzo przypiekać z wierzchu proszę nakryć je folią aluminiową (tylko ją położyć, nic nie dociskać).\nCiasto po wyjęciu z piekarnika odstawić do całkowitego ostygnięcia. Przed podaniem posypać cukrem pudrem.\nKategorie Ciasta kruche, Ciasta z agrestem, Film Tagi agrest Nawigacja wpisu\nSłodkie Warsztaty z Małą Cukierenką\n35 komentarzy do “Najlepsze ciasto z agrestem – Kruche ciasto z agrestem i pianką”\n26 lipca 2021 o 19:15\nExtra ciasto, pierwszy raz zrobiłem a podbiło serca wszystkim pod letnią altaną w lipcu 2021 otoczoną owocującym i krzewami agrestu, porzeczki czerwonej i czarnej, malinami czarnymi i czerwonymi, ach lato, lato, lato aż że hej\n12 lipca 2021 o 10:08\nPierwszy agreściak właśnie z tego przepisu! Świetny przepis i cudowny blog! Dziękuję i całuję.\n8 lipca 2021 o 07:31\nRewelacyjne ciasto. Kruche, słodkie, kwaskowate od owoców. Nota bene pestki w ogóle nie przeszkadzają. Nie spodziewałam się, że agrest jest tak wdzięczny w ciastach. Polecam! Dziękuję za przepis, już sobie zapisałam w przepiśniku i będę do niego wracać. Może z porzeczkami?\n8 lipca 2021 o 15:46\n26 lipca 2020 o 08:06\nWłaśnie piekę 😀 Chyba za krótko ubijalam pianę, albo za szybko dodałam białka, ale to szczegół.\nCiekawe co powie rodzina…\n16 lipca 2020 o 15:57\nJa dziś robię to ciacho, właśnie się chłodzi w lodówce i też dałam, ,Kasię „\n6 lipca 2020 o 18:14\nUpiekłam, ale z mieszanką owoców: czerwona i czarna porzeczka, borówka, agrest. Przepyszne 😋😋😋\n3 lipca 2020 o 18:30\nPyszne ;) przechowywać w lodówce czy w temperaturze pokojowej?\n9 lipca 2020 o 18:58\nja przechowywałam w temperaturze pokojowej, ale jeśli ma dłużej postać to wtedy do lodówki, pozdrawiam\n27 czerwca 2020 o 09:48\nDzień dobry, dostałam niedojrzały agrest – zielony, twardy, naprawdę kwaśny ;) Czy nada się do tego ciasta w takiej postaci, czy lepiej wcześniej go np. podgotować z cukrem? Będę Pani bardzo wdzięczna za odpowiedź!\nJa bym ciut podgotowała, pozdrawiam\n22 czerwca 2020 o 18:17\nMoje w piekarniku nie mogłam się oprzeć tak pięknie wygląda na zdjęciu A i surowe już polizane 😅😅\n3 lipca 2019 o 21:47\nA jak z agrestem z kompotu? Można użyć zamiast świeżego?\n7 lipca 2019 o 10:20\nmyślę, że tak, tylko trzeba go dobrze osączyć, pozdrawiam\n30 czerwca 2019 o 18:57\nWitam,bardzo nie lubię agrestu czy mogę dać surowe jabłka,jeśli tak to czy też dodać do nich mąkę ziemniaczaną?Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za wspaniałe przepisy ,które zawsze mi się udają\n7 lipca 2019 o 10:25\nnie jestem pewna jak to wyjdzie z jabłkami, pozdrawiam\n11 lipca 2018 o 13:39\nWyglada cudownie, zamierzam upiec. Usmialam sie czytajac komentarze pod przepisem. Ciezki jest los blogera :-) Pozdrawiam ciepluto i dziekuje za przepis :-)\n5 lipca 2018 o 14:28\nWłaśnie wyciągnęłam z pieca wyglada super apetycznie!!!!☺\n5 lipca 2018 o 14:08\nJa mam pytanie jaki to jest obrany agrest ?\n5 lipca 2018 o 16:49\nbez ogonów z przodu i z tyłu :) pozdrawiam serdecznie\n4 lipca 2018 o 11:36\nWyglada apetycznie ide zrywać agrest i do dzieła! Ja mieszam mąkę pół ma pół z tortowa i zawsze jest ok.\n25 maja 2018 o 16:21\nDlaczego jedne ciasta kruche ma Pani na bazie maki tortowej a to jest z krupczatki? Czy krupczatka nie spowoduje ze bedzie sie zbytnio kruszyc?\n21 sierpnia 2017 o 15:37\nPiękne zdjęcia:) przepis do wypróbowania, pozdrawiam\n24 lipca 2017 o 14:16\nBardzo lubię Pani przepisy i już kilka wypróbowałam :-) -są świetne.Chciałam zapytać czy to ciasto bardzo straci na smaku jeśli zamiast masła użyję margaryny Kasi ?Dziękuję i pozdrawiam :-)\n26 lipca 2017 o 06:17\nmyślę, że też może być z margaryną Kasia, pozdrawiam\n23 lipca 2017 o 11:48\nWitam , a czy można użyć mąki tortowej zamiast krupczatki? I czy można dodać inne owoce niż agrest? Albo agrest wymieszać z innymi owocami? Ciasto wygląda apetycznie!!! na pewno zrobię :) Pozdrawiam.\n23 lipca 2017 o 13:02\nmożna dodać inne owoce, nie wiem jak z mąką tortową ale też powinno się udać, pozdrawiam\n20 lipca 2021 o 19:27\nNie miałam mąki krupczatki i zrobiłam z tortowa. Pięknie wyrosło i jest bardzo smaczne 😁\n9 sierpnia 2021 o 17:47\n22 lipca 2017 o 09:21\na ile tego agrestu pół kilo?\n23 lipca 2017 o 13:05\njest podane w przepisie ile agrestu, pozdrawiam\n21 lipca 2017 o 21:10\nWygląda cudownie !\nKażdy Twój wypiek jest inspiracją :)\n21 lipca 2017 o 19:51\nWitam, czy zamiast agrestu nada się czarna porzeczka? Jak myślisz? Z góry dziękuję za odpowiedź. Pozdrawiam. Kinga\nmyślę, że się nada, pozdrawiam\n16 lipca 2020 o 15:53\nTeż tak myślę, że się nada, ale na pewno zmieni smak ciasta