Dla naszych gmin pieniędzy nie było, a okazuje się, że został ponad miliard. Rutnicki: to kuriozum! | myregion\nDla naszych gmin pieniędzy nie było, a okazuje się, że został ponad miliard. Rutnicki: to kuriozum!1 min na czytanie\nRząd znowelizował uchwałę dotyczącą wsparcia dla samorządów na realizację zadań inwestycyjnych. Chodzi o słynny już Fundusz Inwestycji Lokalnych, gdzie w ocenie samorządowców, poszkodowanych zostało wiele gmin, w tym te znajdujące się w naszych powiatach – grodziskim, nowotomyskim i wolsztyńskim.\nPrzypomnijmy, że z drugiej transzy funduszu pieniądze trafiły do zaledwie kilku samorządów – m.in. Kuślina czy Miedzichowa. Teraz okazuje się, że do podziału został ponad miliard złotych, a pieniądze, w ramach wspomnianej nowelizacji, będą mogły być przesunięte do funduszu związanego ze wsparciem gmin popegeerowskich (dotychczasowa pula środków w tym funduszu wynosi 250 mln zł), a także do funduszu związanego z wspieraniem gmin gmin turystycznych.\n– Sytuacja jest kuriozalna – komentuje poseł Jakub Rutnicki. – Rząd mówi o niewykorzystanych środkach, podczas gdy samorządy z trzech naszych powiatów złożyły projekty na kilkadziesiąt milionów złotych i nie otrzymały prawie nic. Nie ma więc mowy o niewykorzystanych środkach. Dla mnie ta sytuacja wskazuje na kolejne problemy budżetu centralnego związane z rekordowym zadłużeniem budżetu państwa – ocenia poseł. Podkreśla, że skoro zostały niewykorzystane pieniądze, to każdy samorządów z powiatów nowotomyskiego, grodziskiego i wolsztyńskiego powinien otrzymać dofinansowanie. – A tak nie jest. Tym samym szumnie zapowiadany program wsparcia promowany przez PiS znów okazuje się tylko pustosłowiem, a nie realnym wsparciem dla naszych samorządów – dodaje Jakub Rutnicki.\nŹródło: Polska Agencja Prasowa, własne\nArtyści wprowadzają się do budynku dworca. Każdy chętny będzie mógł odkryć swój talent\nNa murawie OSiR-u reprezentacja Polski zmierzy się z rywalami z Ukrainy\nCo trzeba zrobić, aby wstąpić do wojska? O rekrutację pytamy majora Artura Biskupa\nNie żyje duchowny pochodzący z Wolsztyna. Ks. Robert Kmieciak zmarł w wieku 52 lat


Wiele osób je preferuje sufity prostego wzornictwa do dekoracji ich wnętrz. Czasami nie wiadomo, że istnieją inne, ciekawsze opcje sufitu, ale przez większość czasu uważa się, że prosty sufit jest łatwiejszy w utrzymaniu i dlatego jest najlepszym rozwiązaniem. ten sufity białe i proste są świetne, ale są też inne, bardziej nowoczesne sposoby na dekorację sufitu.... Read More\nWiele osób je preferuje sufity prostego wzornictwa do dekoracji ich wnętrz. Czasami nie wiadomo, że istnieją inne, ciekawsze opcje sufitu, ale przez większość czasu uważa się, że prosty sufit jest łatwiejszy w utrzymaniu i dlatego jest najlepszym rozwiązaniem. ten sufity białe i proste są świetne, ale są też inne, bardziej nowoczesne sposoby na dekorację sufitu.\nNowoczesne i ciekawe pomysły na sufit\nW tym artykule dokonaliśmy niewielkiego wyboru 45 oryginalnych i projektowych pomysłów, które mogą Cię zainspirować i pomóc w stworzeniu niezwykłej dekoracji sufitu w Twoich pokojach w domu. U nas znajdziesz sufity ozdobne w kolorach innych niż biały, z drewnianymi belkami, z listwami itp… Zobacz!\nZaprojektuj sufit ozdobiony drewnianymi belkami\nKiedy mówimy o suficie do naszych domów, na myśl przychodzi biel, gładka i płaska. Pomimo wszystkich niesamowitych kroków, które zostały podjęte przy projektowaniu i dekorowaniu reszty domu, sufit wydaje się być czymś, co dość łatwo umyka naszym umysłom..\nNowoczesny wystrój patio\nNiezależnie od tego, czy jest to salon, jadalnia, kuchnia czy sypialnia, piękny sufit w całej swojej oryginalności może nadać pomieszczeniu niepowtarzalny, niepowtarzalny i indywidualny charakter, który również pozostawia w pomieszczeniu szczególne wrażenie. to.\nDom z designerskim wnętrzem i oryginalnym sufitem\nIdealny projekt sufitu zależy od pomieszczenia, domu i dostępnej przestrzeni. Zależy to również od ścian i ogólnego motywu domu. Do wyboru jest niezliczona ilość wzorów i kolorów.\nOryginalny sufit o geometrycznych kształtach\nPomysł w stylu rustykalnym z drewna\nZaprojektuj sufit z drewna i metalu\nDrewniane stropy nadają naturalny i rustykalny styl każdemu wnętrzu. Drewno jest nie tylko łatwe w montażu, ale także dzięki niemu temperatura wewnątrz jest zawsze przyjemna. Poza tym, jeśli możesz, zdecyduj się również na drewnianą podłogę. Te dwa cudownie się uzupełniają.\nNowoczesna aranżacja wnętrz z ciekawym sufitem\nJakie pokrycia sufitowe wybrać do swojego domu? W rzeczywistości istnieje kilka rodzajów, z których najczęściej stosowane są płyty sufitowe, które są rozwiązaniem ekonomicznym i są wykonane z polistyrenu lub poliuretanu..\nDekoracja patio ze współczesnym sufitem\nPanele drewniane montuje się na suficie podwieszanym. Są bardzo ładne i zazwyczaj są wykonane z imitacji drewna lub metalu. Płyta gipsowo-kartonowa jest równie odpowiednia do sufitów podwieszanych i jest idealna dla większej kreatywności.\nWspółczesne wnętrze z białym sufitem\nIstnieje wiele różnych kolorów i tekstur. Pokrycie sufitowe wnosi do pomieszczenia dodatkowy element dekoracyjny, ciepło i jasność, w zależności od rodzaju. Niektóre pokrycia sufitowe są wystarczająco dekoracyjne, ale jeśli chcesz dodać osobisty akcent, możesz to zrobić za pomocą tapety lub farby.\nDrewniana dekoracja sufitu\nPamiętaj, ten niestandardowy, nowoczesny sufit to świetny sposób na dodanie głębi do pomieszczenia za pomocą ciekawych struktur geometrycznych.\nNowoczesne sufity mają duży wpływ na każde pomieszczenie. Sufit to coś, co często widzisz, zwłaszcza jeśli leżysz na kanapie podczas przestoju. Pokój z wysokim sufitem może wyglądać bardziej przytulnie, gdy zostanie pokryty ciepłym lub ciemnym kolorem. Z drugiej strony jaśniejsze odcienie sufitowe wizualnie zwiększają przestrzeń, podobnie jak wzory lub kolory przypominające ściany..\nSypialnia z białym drewnianym sufitem\nZachowanie proporcjonalności jest zazwyczaj dobrym pomysłem – zachowaj duże wzory do przestronnych pomieszczeń i delikatniejsze tekstury i ozdoby do małych pomieszczeń..\nSypialnia z nowoczesną dekoracją\nNowoczesne sufity z tapety\nTapeta generalnie nadaje się do płaskich, pochyłych i nieregularnych sufitów, a ogromna gama wzorów i faktur dostępnych na rynku daje nieograniczone możliwości projektowania. Czy Twój dom ma odsłonięte belki lub inny element sufitu, na który chcesz zwrócić uwagę? Wybierz interesujący kolor lub wzór. Jeśli sufit jest pochyły i nieregularny, wybierz solidny papier i umieść go w miejscach, które chcesz podkreślić.\nDekoracja wnętrz w stylu industrialnym\nJeśli na suficie znajdują się odsłonięte rury, przewody lub przewody elektryczne, które chcesz ukryć, sufit podwieszany lub sufit podwieszany jest właśnie dla Ciebie! Wykonany jest z lekkich materiałów na metalowej konstrukcji. Ten rodzaj sufitu ma dobrą izolację termiczną i jest znany z tego, że łatwo ukrywa niedoskonałości stropu głównego..\nOryginalna dekoracja w czerni i bieli\nWróćmy do kolorów. Sufity pomalowane na ciemne kolory, takie jak szary, granatowy lub czarny, tworzą w pomieszczeniu dramatyczne, a jednocześnie intymne wrażenie. Jak wiesz, te odcienie mogą sprawić, że sufit będzie wyglądał na niższy. Pomieszczenia z wysokimi sufitami lub dużą ilością naturalnego światła to świetny wybór do eksperymentowania z ciemniejszym kolorem. Aby podkreślić ciemny sufit, wybierz blady kolor ścian, który będzie dobrze kontrastował z sufitem. Następnie dodaj oryginalne i przyciągające wzrok światło, aby wysublimować całość.\nProjektowanie wnętrz w drewnie\nPomalowanie sufitu na żywy, błyszczący kolor, taki jak turkus, pomarańcz czy żółty, dodaje energii i zainteresowania każdej przestrzeni. To świetny wybór, jeśli masz białe ściany i neutralne meble. Sufity w jasnych kolorach doskonale sprawdzają się w pomieszczeniach takich jak łazienki, kuchnie i sypialnie dziecięce..\nDekoracja salonu z drewnianym sufitem\nIstnieje ogromny wybór sufitów, które możesz odkryć dzięki naszym zdjęciom, więc zastanów się i użyj swojej wyobraźni, aby znaleźć to, co będzie pasować do Twojego wnętrza..


Czy białoruscy nacjonaliści wesprą Łukaszenkę? – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\nCzy białoruscy nacjonaliści wesprą Łukaszenkę?\n26 Lut 2015 Białoruś 1 comments\nNieoczekiwany apel radykalnego portalu 1863x.com. Autor materiału opublikowanego na stronie narodowców przekonuje, że Białoruś stoi na progu wojny, a w obszar zarezerwowany dotąd wyłącznie dla środowisk walczących (z marnym skutkiem) o odrodzenie narodowe kraju, wkracza nowy gracz – Aleksander Łukaszenka.\n„W warunkach realnego zagrożenia ze strony Rosji, nasze społeczeństwo powinno być bardziej elastyczne”, -pisze anonimowy autor, który podpisuje się jako „Patriota”.\nW artykule „Ostatnia szansa przed wojną”, „Patriota” obnaża indolencję białoruskiego ruchu narodowego. Trudno nie zgodzić się z konstatacją, że nacjonaliści i patrioci nie specjalnie mogą pochwalić się sukcesami. Spektakularnych zwycięstw nie przyniosły im nawet pierwsze lata po uzyskaniu niepodległości państwa; tylko na krótki czas przywrócono historyczną symbolikę, podobnie było z odrodzeniem języka i kultury. Autor bije się w pierś przyznając, że teraz, po ponad 2 dekadach, procesy te nie wyglądają jak pełnowartościowa strategia, której celem miało być powstanie państwa narodowego, ale przypominają raczej eksperymentalną twórczość niewielkiej grupy amatorów.\n„Patriota” nie traci jednak ducha wiary, przekonuje dalej, że pomimo orientacji klasy rządzącej na Rosję, nacjonalistów i patriotów na Białorusi nie ubyło przez te 20 lat, choć nie stanowią oni – tak jak na Ukrainie – siły politycznej, i nie maja wpływu na losy państwa.\n„Tak się złożyło, że członkowie grup narodowych i patriotycznych przystąpili do struktur liberalnej opozycji, niektórzy – po prostu zniknęli z powodu represji ze strony władz flirtujących z Moskwą, z powodu braku liderów, niezdolności do zaoferowania idei, które roznieciłyby iskrę w ich sercach. Nie jest też tajemnicą, że byli członkowie tych organizacji byli „końmi pociągowymi” w czasie kampanii politycznych, i siłami uderzeniowymi podczas największych protestów ulicznych”.\nAle teraz, w opinii „Patrioty”, na polu działalności zarezerwowanym dotąd dla patriotów, pojawił się nowy gracz – Aleksander Grigoriewicz Łukaszenka.\n„Prezydent już wcześniej wielokrotnie wspominał o wsparciu języka białoruskiego i umocnieniu niepodległości kraju. Jednakże, jeśli w ciągu ostatnich lat, takie oświadczenia mogły być uznawane za koniunkturalne, i mające na celu osiągnięcie jakichś wąskich celów politycznych, to już dziś, gdy wybrzmiewają one na tle wojny w Ukrainie, zaufanie do nich jest znacznie większe. Ponadto, w wypowiedziach Łukaszenki słychać zupełnie nowe idee”, – pisze autor.\n„Łukaszenka i Białoruś potrzebuje tych, którzy są gotowi w kluczowym momencie do obrony państwa, nie dla pieniędzy i dóbr materialnych, i nie pod przymusem. Potrzebujemy ludzi, którzy są gotowi umrzeć za niepodległość kraju. BRSM do tej roli się nie nadaje z oczywistych powodów. Urzędnicy na front też nie pójdą. Biznesmeni będą ratować swój majątek. Armia jest silna, ale nawet władza rozumie, że sama sobie nie poradzi. Nie należy bagatelizować też wpływu rosyjskich służb na te grupy społeczne”. Tak więc, jak sugeruje „Patriota”, siłą, która będzie chronić niezależność Białorusi mogą stać się jedynie nacjonaliści i patrioci pod wodzą Łukaszenki.\nI oto co proponuje „Patriota”;\n„Patrioci i nacjonaliści powinni przyjąć oficjalną symbolikę kraju, tym bardziej, że duża część Białorusinów utożsamia się z nią. Władze mogą zalegalizować biało-czerwono-białą flagę, uznając herb „Pogoni” jako historyczny i zaprzestać prześladowań za jego używanie.\nPatrioci i nacjonaliści powinni porzucić ideę „walki z dyktaturą”, i udział w jakiejkolwiek próbach obalenia istniejącego systemu i prezydenta. W dzisiejszych warunkach, takie działania obiektywnie stanowią zagrożenie dla niepodległości Białorusi. Władza powinna zalegalizować organizacje patriotyczne, które nie działają na ich szkodę i są gotowe do współpracy na rzecz wzmocnienia państwa.\nPatrioci i nacjonaliści powinni całkowicie zrezygnować ze wspierania sił, które władza uznaje za destrukcyjne, zaprzestać poszukiwania sponsorów za granicami kraju i zaprzestać odgrywania roli „agentów wpływu”. Władza mogłaby zwolnić z więzienia tych, których wielu uważa za więźniów politycznych. Ale nie wolno tego robić tak jak wcześniej – „chytrze”, dając możliwość opozycji ogłoszenia zwycięstwa. Przeciwnie, prezydent może jeszcze raz podkreślić swój status rozjemcy, nie tylko w polityce zagranicznej, ale także w krajowej, wyjaśniając symbolikę takiego kroku i jego znaczenie dla zwiększenia wzajemnego zaufania w społeczeństwie”.\nPortal 1863x.com pojawił się jako odpowiedź na rosyjski „Sputnik i pogrom”. W krótkim czasie, dzięki prezentowanemu radykalizmowi zyskał wielką popularność wśród białoruskich internautów. Do dziś nie wiadomo, kto stoi za serwisem 1863x.com.\nTagi: BRSM Łukaszenka patriotyzm\n26 lutego 2015 o 20:47 Odpowiedz ↓\nod lat twierdzę, że ku temu idzie …


Witamy! Lykeion szkoła filozoficzna założona przez ucznia Platona Arystotelesa w IV wieku p.n.e - PDF\nDownload "Witamy! Lykeion szkoła filozoficzna założona przez ucznia Platona Arystotelesa w IV wieku p.n.e"\n1 Witamy! Lykeion szkoła filozoficzna założona przez ucznia Platona Arystotelesa w IV wieku p.n.e Fundacja Likejon to zespół wysokiej klasy analityków, informatyków i trenerów zorientowanych na potrzeby Klienta. Utrzymujemy wysoką jakość oferowanych rozwiązań biznesowych, korzystając z własnych technologii i zaplecza IT, uznanych standardów tele-informatycznych oraz innowacyjnych rozwiązań opracowanych wspólnie z międzynarodowymi partnerami. 1\n2 Misja i cel Fundacji Fundacja Likejon powstała w Lublinie końcem 2009 r. Od początku działalności koncentruje się na działaniach zmierzających do budowania społeczeństwa opartego na wiedzy, wspomagania rozwoju gospodarczego, w tym rozwoju przedsiębiorczości, promowania swobodnego posługiwania się technologiami informatyczno-telekomunikacyjnymi, a także wspierania programów innowacyjnych z uwzględnieniem projektów finansowanych ze środków Unii Europejskiej. W 6 statutu zawarte zostały cele statutowe fundacji, a są nimi: 1. Rozwój społeczeństwa informacyjnego w Polsce; 2. Wzrost dostępności i jakości specjalistycznych usług około biznesowych przyczyniających się do podnoszenia konkurencyjności regionalnej gospodarki; 3. Rozwój przedsiębiorczości i innowacyjności wśród podmiotów społecznych i gospodarczych; 4. Promocja zdrowego trybu życia. Likejon promuje współpracę biznesu ze środowiskiem nauki, samorządów lokalnych i działania biznesu na rzecz społeczności lokalnych. Zespół fundacji dysponuje doświadczeniem i kwalifikacjami w zakresie dokonywania analiz i komercjalizacji projektów innowacyjnych, inwestowania i wychodzenia z inwestycji w spółkach MSP. Misją Ludzi, związanych z Fundacją jest kreowanie rozwiązań zwiększających szanse pozytywnych zmian. Jesteśmy otwarci na tych, dzięki którym nasze cele statutowe ożywają. 2\n3 Działalność Fundacji Fundacja Likejon składa się z czterech podmiotów (EUfunds, Telecom, Software, Education), które działając w kooperacji, zajmują się kompleksową obsługą sektora businessowego w celu zapewnienia naszym Klientom stałej przewagi konkurencyjnej na rynku. Dział Funduszy Unijnych: 1. przygotowywanie i ocena projektów UE, 2. koordynacja i rozliczanie projektów UE, 3. własne projekty finansowane ze środków UE. Dział telekomunikacyjny: 1. outsourcing call center, 2. telemarketing i telesprzedaż, 3. BOK, infolinia, service desk, help desk, 4. kampanie SMS, MMS, voice, bluetooth. Dział oprogramowania: 1. aplikacje i systemy IT na zlecenie, 2. oprogramowanie dla oświaty i służby zdrowia, 3. rozwiązania IT dla programów lojalnościowych. Dział szkoleń: 1. kursy i szkolenia informatyczne, 2. szkolenia menadżerskie, 3. szkolenia dedykowane, 4. egzaminy i audyty wiedzy. 3\n4 Zarząd i Rada Fundacji Robert Fatyga - Prezes Zarządu Ekonomista z wykształcenia. Swoje ponad 9 letnie doświadczenie jako dyrektor handlowy i analityk zdobywał w największych instytucjach finansowych w Polsce. Wieloletni trener i coach. Ekspert kontroli i audytów wewnętrznych, a także ryzyka finansowego. Karol Malinowski - Przewodniczący Rady Fundacji, fundator Informatyk z wykształcenia i zamiłowania. Współzałożyciel Fundacji. Ma ponad 10 letnie doświadczenie w prowadzeniu i realizacji projektów IT dla największych firm produkcyjnych w kraju. Projektant systemów webowych. Trener autorskich szkoleń informatycznych. Specjalista optymalizacji procesów biznesowych przedsiębiorstw. Maciej Knap - Członek Rady Fundacji, fundator Z wykształcenia jest politologiem. Od ponad 8 lat zajmuje się projektami UE. Wieloletni ekspert w Regionalnym Ośrodku EFS w Lublinie. Współzałożyciel Fundacji, w której na co dzień koordynuje prace zespołu związane z przygotowaniem i realizacją projektów UE, a także prowadzi szkolenia z zakresu pozyskiwania środków europejskich. 4\n5 Kontakt Siedziba Fundacji Likejon Fundacja Likejon Prawiedniki 50a Lublin NIP: KRS: REGON: BANK: Biuro handlowe w Lublinie Fundacja Likejon Morwowa Lublin czynne: pn pt w godz: 8:00-16:00 tel./fax: Copyright LIKEJON Wszystkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej pracy nie może być powielana i rozpowszechniana, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób (elektroniczny, mechaniczny) włącznie z fotokopiowaniem, nagrywaniem na taśmy lub przy użyciu innych systemów, a także tłumaczona na jakikolwiek język bez pisemnej zgody LIKEJON (Wydawca). Wydawca dołożył wszelkich starań, aby informacje zawarte w tym dokumencie były zgodne z prawdą oraz wolne od błędów i braków. Wydawca zastrzega sobie prawo do dokonywania zmian w dokumencie bez informowania o tym. Fragmenty dokumentu mogą nie być zgodne z ostatnimi wersjami oprogramowania. Znaki handlowe LIKEJON są wyłączną własnością LIKEJON i nie mogą być wykorzystywane bez pisemnej zgody Wydawcy. Pozostałe znaki handlowe są własnością poszczególnych firm. 5


Lipiec 2018 - Prywatne myśli : Prywatne myśli\nNowoczesny hotel dla zwierząt\nAktualnie jest de facto bardzo wiele osób, które mają twardy orzech do zgryzienia. Dlaczego? Wszystko jest spowodowane tym, że muszą wyjechać na kilka dni albo dosłownie na dłuższy okres i nie mają z kim zostawić swojego zwierzaka. Macie czworonoga? Z całą pewnością zastanawiacie się, co zrobić w tej konkretnej sytuacji. Czytaj dalej…\nWarto zaznaczyć fakt, że w sieci powstaje coraz więcej sklepów online. Ludzie chętnie z nich korzystają. Coraz częściej wybierany jest w głównej mierze sklep stomatologiczny. Czytaj dalej…\nNależy zaznaczyć, że nie brakuje osób, które interesują się kryptowalutami. Warto odnotować fakt, że jest sporo osób, które mają takie urządzenie jak koparka kryptowalut. Dzięki temu można prowadzić handel na zdecydowanie wyższy poziomie niż miało to miejsce przedtem. Czytaj dalej…\nNiestety, wraz z nadejściem kalendarzowego lata proporcjonalnie zwiększyła się liczba insektów, które buszują po naszych domach i mieszkaniach i tak dalej. Jak się pozbyć takich właśnie zwierzaków? Wiecie, że w Waszym domu nie brakuje pluskiew? W takim razie niezbędna jest taka usługa jak zwalczanie pluskiew poznań. Może się wydawać, że warto zamówić profesjonalistów, którzy prężnie działają w tej konkretnej branży. Czytaj dalej…\nNiestety, wraz z nadejściem kalendarzowego lata proporcjonalnie zwiększyła się liczba insektów, które buszują po naszych domach i mieszkaniach i tak dalej. Jak się pozbyć takich właśnie zwierzaków? Wiecie, że w Waszym domu nie brakuje pluskiew? W takim razie konieczna jest taka usługa jak zwalczanie pluskiew poznań. Wydaje się, że warto zamówić specjalistów, którzy prężnie działają w tej konkretnej branży. Czytaj dalej…\nWarto mieć świadomość tego, że obecnie de facto coraz popularniejszym wyjściem jest internetowa poradnia kryzysowa. Dlaczego tak się dzieje? W sumie składa się za kilka czynników. Warto mieć świadomość tego, że taka poradnia zatrudnia profesjonalistów. Czytaj dalej…\nInteresuje Was apartamenty na sprzedaż Kołobrzeg? Obecnie nie brakuje ludzi, którzy niedługo pragną kupić tego typu elementy. Czym kierować się decydując się na apartamenty na sprzedaż Kołobrzeg? To faktycznie bardzo bardzo ważna kwestia. Warto więc nad tym wszystkim bardzo dobrze pomyśleć. Czytaj dalej…\nDruk toreb z nadrukami jest obecnie bardzo popularne i w wielu firmach stosuje się tę metodę reklamy z racji tego, że jest tania i bardzo skuteczna. Każda firma, która preferuje się dobrze prezentować przed własnymi klientami, powinna zdecydować się na wybór metody reklamowania i torby z nadrukiem ze stuprocentową pewnością są jedną z lepszych form takiej reklamy. Na torbie może się wyszukać nadruk w postaci samego logo albo informacji dotyczących sklepu, na przykład informacji dotyczących godziny otwarcia albo oferowanego asortymentu. Czytaj dalej…\nPotrzebny jest Wam dobrej jakości hotel dla zwierząt? Należy podkreślić, że takich instytucji obecnie nie brakuje. Są one zlokalizowane w różnorakich częściach naszego kraju. Czym powinien cechować się świetny hotel dla zwierząt? Co wziąć pod uwagę decydując się na tego typu lokalizacje? No na pewno hotel dla zwierząt powinien być fachowy w swoich poczynaniach. Czytaj dalej…\nO ile oferta na wynajem punktów jest korzystna i można to zrobić tanio, to warto się tym zainteresować. Punkty statlink wynajem mogą mieć różnorakie ceny, w zależności od tego, Jaka jest to pula punktów i w jakim miejscu ją wynajmujemy. Właściwie każdy serwis i każda firma ma w tym przypadku nieco inne cena cenniki ustalane są wedle indywidualnych zasad określonych w odniesieniu do własnej oferty i sposobów. Czytaj dalej…


Skoki do wody | Sztuka | Dwutygodnik | Dwutygodnik\n„Ciało wygięło się nieco w górę, a potem zapadło w sobie. Był to taki rodzaj naprężenia, jaki wyczułem raz u zranionego zająca, który gdy go podniosłem na miedzy, ze strachu skonał mi w rękach” – pisał W. G. Sebald. Potem prawdopodobnie zwierze stężało i zrobiło się odrobinę cięższe. Podobnie zachowuje się ciało dziecka, które mówi: „nie zjem!”. Niezgoda na przyjmowanie pokarmu, zesztywnienie ciała jest desperacką próbą obrony granic przed zagrażającym otoczeniem.\n„Resistance”. Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie,\n9 grudnia 2010 – 16 stycznia 2011,\nkuratorka: Dorota GrubbaWydobyta z cienia rozumu bryła mięsa, która przestaje być tylko narzędziem dla władającego nią podmiotu, nadal sama dla siebie pozostaje problemem. Tylko pozornie poddaje się przycinaniu i kształtowaniu. Sygnalizowane tytułem wystawy próby stawiania oporu naturalnie biegną w stronę zmagań z materiałem. W galerii królują głowy, popiersia, torsy i sylwety człowieka uchwycone na różne sposoby. Wykonane z kamienia, metalu, drewna, blachy i gwoździ. Prace Magdaleny Abakanowicz, Stanisława Horno-Popławskiego, Jerzego Jarnuszkiewicza, Marka Rogulskiego, Marka Sarełło, Tadeusza Siekluckiego, powykręcane, niepełne i zbolałe są śladami kontaktu ze sprawiającą zawód, kłopotliwą cielesnością. Oprócz tych raz sprężystych, innym razem ciążących, zwartych, zaskorupiałych i napiętych na różne sposoby obiektów-ciał-maszynerii, widz natrafia na zapisy efemerycznych, często niezrealizowanych działań, przypomnianych na wystawie tylko w postaci tekstów. Te koncepcje wydrukowane na kartkach w niezobowiązującym formacie a4 i przyklejone bezpośrednio do ścian galerii wygrywają niekiedy z wyeksponowanymi na postumentach bryłami. Dziwi i cieszy zestawienie konserwatywnych, akademickich prac z konceptualnym niezobowiązaniem i lekkością pomysłów przedstawionych w zwiniętej formie, oczekującej dopiero na zaistnienie w umyśle odbiorcy.\nMagdalena Abakanowicz, „Bracia”, 2010,\nfot. Erazm CiołekOpór stawiany przez prace, traktujące ciało jako wroga, który podszedł nas naprawdę blisko, jest przezwyciężany działaniami, w których artyści zmagają się z nieco bardziej przyjaznym i równym przeciwnikiem, jakim jest przestrzeń. Obłaskawiają ją, ale przede wszystkim pozwalają by ich urzekła. W to rzucone w przestrzeń wyzwanie, podejmowane pomimo pewnej porażki, wpisany jest zachwyt i uwielbienie, tak jak w przypadku projektu Aliny Szapocznikow na wystawę „Operazione Vesuvio”, zorganizowaną w Neapolu przez Pierre’a Restany’ego w 1972 roku. Rzeźbiarka proponuje wybudowanie sztucznej ślizgawki w głębi krateru. W figlarną atmosferę lodowiska wplata możliwość przerwania bluźnierstwa przeciwko potędze wulkanu przez kolejną erupcję lawy, olśniewającą i zalewającą rozbawionych łyżwiarzy.\nZbigniew Warpechowski, autor pionierskich na polskim gruncie działań performatywnych jesienią 1974 roku znalazł miejsce na szczycie góry usypanej z gruzu i śmieci, która w zimie służyła do zjeżdżania na sankach. Na jej szczycie klęczał i podskakiwał z podniesionymi rękami. Z całego filmu zrobionego przez jego kolegę aparatem szerokokątnym wybrał tylko jedną klatkę (przekornie wobec awangardowych działań tego czasu, traktujących fotografię jako zapis procesu). Wywołał zdjęcie w dość kiepskiej jakości technicznej i wysłał na wystawę do Lyonu. Kilka miesięcy później przysłano mu recenzję w gazecie, w której jego praca była wymieniona obok Niki de Saint-Phalle i Jeana Tinguely’ego. Z rękami wzniesionymi w geście tytułowej modlitwy o nic, Warpechowski unoszący się w powietrzu wygląda na szamana albo proroka, który nie prosi o żadną zmianę, ale o zachowanie obecnego układu sił i warunków. Artysta jest najwyżej wysuniętą częścią góry, która właśnie się usamodzielniła. Symetryczny układ fotografii podkreśla stan idealnej równowagi, którą udało mu się osiągnąć. Pokonanie siły grawitacji w sakralnym podskoku trwa bardzo krótko. Po chwili Warpechowski opada i jest z powrotem na byle jakiej górze. Jego jednorazowy rytuał na kliszy rozciąga się w nieskończoność.\nKrzysztof Malec, „Wyspa Życia”, 1991Prace Krzystofa Malca pojawiają się na wystawie „Resistance”, tak jak dwie poprzednie, jedynie w opisie i na zdjęciu wiszącym w słabo doświetlonym korytarzu. W swoich realizacjach artysta używał puchu z pałek wodnych, którym wypełniał kolejne pomieszczenia. Oczyszczał przestrzeń z nadmiaru form, kątów prostych i kolorów. „Marnotrawstwo nasion daje wrażenie spokoju w oswojonym miękką materią, do niedawna obcym świecie” – pisał. Swoje environmenty, konstruowane od 1991 roku w różnych przestrzeniach i wariantach, realizował na dwa sposoby: z dostępem światła dziennego i w ciemnościach rozpraszanych strumieniem światła z projektora. Pomieszczenia wypełnione pyłkami rozszerzają świadomość przestrzeni rozciągającej się poza granice galerii. Puszyste instalacje były miejscowym skrzepnięciem zjawisk i ich prawie natychmiastowym rozwianiem.\nPogodny, ale stanowczy opór stawiają w swoich pracach skrupulatne i skupione, ciche antyterrorystki: Bettina Bereś i Katarzyna Józefowicz. Tu liczy się czas, któremu z pobłażaniem pozwala się upływać. Bettina Bereś, która odcinając się od tryumfującego malarstwa Nowych Dzikich zatytułowała swoją pierwszą wystawę w 1986 roku: „A ja lubię ładne obrazy”, maluje najczęściej zwykłe, nieprzykuwające niczym uwagi przedmioty. To one są świadkami codzienności, tego, że „boli mnie brzuch”, „boli mnie głowa”, „boli biodro boli”. Napisy są integralną częścią jej prac. Wszystko, co mogłoby być zgodnie z zasadami dobrego wychowania przemilczane: słabości, cierpienie i nieobecność, zostaje wypowiedziane pełnym głosem. W nowej instalacji wykraczającej poza jej dotychczasowe rewiry, Bereś, przywołując postaci swoich dwóch babć, nawołuje: „Rzuć kobiece zajęcia”, „Ala zostaw tyrana”, „Nie kochaj obowiązków”, „Nie musisz lubić swoich dzieci”. Zamiast idealizowania domowego ogniska pojawia się niespodziewana ostrość, gest buntu, rozłam między schludnością i uporządkowaniem przypisanym do tradycyjnych makatek i treścią wyszytych przez artystkę haseł. Złość wyrzucona na zewnątrz w długotrwałym i monotonnym procesie haftowania staje się estetycznie atrakcyjna, traci siłę rozpędu, rozładowuje się.\nBettina Bereś, „Wózek z kołdrą”, 2001Opór według Katarzyny Józefowicz zawiera się w mantrycznym procesie tworzenia. Jej prace, polegające najczęściej na oklejaniu, zwijaniu, wycinaniu zamykają się z każdym elementem w minicyklu, w którym niezmiennie brakuje spektakularnej kulminacji żmudnych działań. Koniec (nigdy nie ostateczny) nadchodzi powoli wraz ze znużeniem i brakiem sił do kontynuacji. W prezentowanej na „Resistance” realizacji, zatytułowanej „Posłowie”, wycinane z codziennej prasy napisy tworzą podzielony na kolory dywan. Złe informacje czy nachalne reklamy stają się obezwładnionym elementem składowym papierowej koronki zwiniętej w wielką belę.\nKilka prac zamkniętych nośnym tytułem broni się w rozległej, dwupoziomowej galerii, odcinając się od kłopotliwego sąsiedztwa realizacji, które po latach straciły trochę ze swojej siły wyrazu. Nie wszystkie znajdują punkt wspólny, przyklejają się do wystawy przypadkowo, zaciemniając interesujące momenty, które trzeba wyłuskać, szukając pilnie w korytarzach i zaułkach. Stawianie oporu w ich przypadku ma urok kilkusekundowego lotu i zanurzenia w wodzie, zmieniającej sposób poruszania, niwelującej ciężar, systemy i uwikłania. Najważniejszy pozostaje sam proces przygotowania, w którym zbiera się siły: ostrożne przesuwanie się po cienkiej desce trampoliny, naprężenie mięśni i zdecydowane odbicie. Część wybranych przez kuratorkę prac tkwi w martwym punkcie, zdaje się to przeczyć z założenia dynamicznej koncepcji tytułowej niezgody i opierania się naturalnemu biegowi zdarzeń. Z drugiej strony chyba nie można było znaleźć lepszego miejsca na pokazanie wystawy zatytułowanej „Resistance”. Z piętra sopockiej galerii widać zamarzające przy brzegach morze.\nsztuki wizualne, PGS Sopot


Lowepro Event Messenger 100 (czarny) w Sklepie RTV EURO AGD\nLowepro Event Messenger 100 (czarny)\nSeria Event Messenger™ oferuje Entuzjastom fotografii nowoczesną torbę w stylu kurierskim. Jej innowacyjne rozwiązania oraz jakość wykonania zachwycą nawet najbardziej wymagającego użytkownika.\nDyskretna i nowoczesna torba w stylu kurierskim do ochrony Twojego sprzętu\nUnikalny projekt klapy umożliwia szybkie przestawienie z trybu maksymalnego zabezpieczenia do trybu cichej pracy poprzez złożenie lub rozłożenie zapięć na rzep.\nSzybki dostęp do sprzętu umożliwia błyskawiczne wydobycie aparatu podczas gdy torba jest założona.\nWyściełana komora na tablet/laptop (w modelach 150 i 250) zapewnia bezpieczeństwo i oddzielne przechowywanie tabletu w modelu 150, laptopa do 13’’ w modelu 250.\nWygodny, regulowany pasek naramienny posiada szeroką taśmę z antypoślizgową łatką; dwa większe modele (150 & 250) zawierają dodatkowo ruchomą poduszeczkę dla dodatkowego komfortu.\nElastyczne kieszenie boczne oferują dodatkową przestrzeń na akcesoria lub butelkę z napojem.\nRączka oferuje dodatkową możliwość przenoszenia.\nEvent Messenger 100:\nWymiary zewnętrzne: 22.0 x 14.0 x 21.5 (cm)\nWymiary wewnętrzne komory na sprzęt: 20.0 x 9.0 x 16.8 (cm)\ntorba Lowepro Event Messenger 100 (czarny)\nWymiary wewnętrzne 168 x 200 x 90 mm\nPrzeznaczenie cyfrowa lustrzanka z dodatkowym obiektywem i lampą błyskową lub kompakt z wymienną optyką, akcesoria, rzeczy osobiste.\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Lowepro Event Messenger 100 (czarny), wpisz 1025856 w wyszukiwarce euro.com.pl.


Oprotestowany protest | mgr.farm\nKilka dni temu przeczytałem informację, w której prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej przypominał o trwającym od tygodni proteście aptekarzy. „Jakim proteście?” – pomyślałem. Słyszałem w telewizji o protestach górników, pielęgniarek i rodziców dzieci niepełnosprawnych. Dlaczego o proteście aptekarzy dowiaduję się dopiero po kilku tygodniach, mimo że sam jestem aptekarzem?\nNie będę rozczulał się nad powodami protestu ogłoszonego przez Naczelną Izbę Aptekarską, bo o drążących polskie aptekarstwo patologiach pisałem już wielokrotnie. Pod postawionymi w nim postulatami podpisuję się obiema rękami. Reglamentacji leków i bierności organów naszego państwa odpowiedzialnych za stworzenie warunków umożliwiających aptekom stałe zaopatrywanie pacjentów w leki ratujące ich zdrowie i życie to powód, dla którego wykonywanie tego zawodu stało się w ostatnim czasie koszmarem.\nChciałbym napisać jednak kilka gorzkich słów na temat mojego rozczarowania formą i sposobem ogłoszenia wspomnianego protestu. Bo jest to protest, który w takiej postaci nie jest w stanie kompletnie nic zmienić. Naczelna Rada Aptekarska prosi farmaceutów o składanie podpisów i wywieszanie w aptecznych witrynach kartek z informacją o proteście. I to wszystko? Przepraszam, ale co to ma dać? Taka forma protestu jest po prostu śmieszna. Tego się wręcz nie da nazwać protestem. Ta forma hańbi znaczenie słowa „protest”, przed którym władza i decydenci powinni drżeć. Czy ktoś przestraszył się protestu aptekarzy? Niestety w żadnych mediach nie odnotowałem gorących dyskusji dotyczących aptekarskich postulatów. Co to za protest, skoro sam będąc aptekarzem dowiedziałem się o nim dopiero po miesiącu?\nProtesty to zrobili niedawno górnicy, pielęgniarki, lekarze i rodzice osób niepełnosprawnych. Każda z tych grup wybrała inną formę zwrócenia uwagi mediów i opinii publicznej na swoje problemy i każda przynajmniej częściowo zrealizowała swoje postulaty. A aptekarze?\nNasi przedstawiciele postanowili ogłosić protest nawet nie wstając zza biurka. Podobno nie możemy sobie pozwolić na jego ostrzejszą formę. Dlaczego? W 2012 roku Rada Kolegiów Farmaceutycznych Katalonii ogłosiła strajk, w wyniku którego nieczynnych było 80% aptek. Da się?\nNie w Polsce. Smutna prawda jest taka, że polskie aptekarstwo jest słabe jak nigdy dotąd. Nie potrafimy się zjednoczyć by zawalczyć o swoje interesy. Nie potrafimy się zjednoczyć by zawalczyć o interesy naszych pacjentów. Nie potrafimy nic zrobić wspólnie, a samorząd aptekarski nie ma pomysłu jak to zmienić. Jedyne co potrafi spłodzić to protest, o którym sami aptekarze dowiadują się po miesiącu z Facebooka. Protest, którym absolutnie nikt się nie przejął. Protest, którego forma dodatkowo osłabia pozycję aptekarzy w oczach władzy, mediów, polityków i grup kapitałowych żywnie zainteresowanych przejęciem totalnej kontroli nad polską farmacją.\nW Polsce pracuje około 27 000 farmaceutów. Póki co pod protestem NRA podpisało się ich około 1000. Trudno to nazwać porażką. To po prostu klęska. Przyczyn jest wiele, ale na ich czele z pewnością znajduje się brak zaufania i wiary w skuteczność tego typu akcji w wykonaniu samorządu. Pewnie istotnym czynnikiem jest też ciągła walka prezesa NRA z sieciami aptecznymi – te mogły zwyczajnie zabronić swoim farmaceutom udziału w proteście, jak to wielokrotnie działo się w przeszłości. Niemniej tak wielka klęska akcji protestacyjnej wynika przede wszystkim z nieudolności obecnego prezydium NRA (jak się okazuje przeżartego korupcją rodem z Wielkopolski) i braku poczucia realizmu. Obserwując działania czołowych farmaceutów w Polsce można odnieść wrażenie, że nie bardzo orientują się oni w jakich czasach żyjemy. Ich metody mogłyby sprawdzić się w średniowieczu lub PRL-u, ale nie w kraju gdzie dominującą władzą są media i populizm. Szlachetne pobudki i nienaganne maniery Państwa z prezydium z pewnością zasługują na pochwały. Założę się, że wkrótce otrzymają za nie jakiś medal lub wyróżnienie od swoich koleżanek i kolegów z NRA – może nawet jakąś premię. Tyle, że kompletnie nic to nie zmieni w sytuacji takich aptekarzy jak ja – o szeregowych farmaceutach i oczywiście pacjentach nie wspominając.


BENDYK: Polscy liberałowie muszą uporać się ze schedą po Balcerowiczu\nKULTURA LIBERALNA > Temat tygodnia > Polscy liberałowie muszą...\nAleksandra Sawa: Wiele było w ostatnich latach dyskusji o kryzysie, a może i o końcu liberalizmu. Tymczasem w swojej najnowszej książce „Strach i wolność. O inny liberalizm” Jan-Werner Müller stawia tezę, że większość błędów została liberałom wmówiona – a oni w nie uwierzyli. Część liberalnej samokrytyki nazywa wręcz samobiczowaniem. Zgadza się pan z taką oceną?\nEdwin Bendyk: Pozwoli pani, że zacznę od wstępnej deklaracji. Jestem gorącym zwolennikiem demokracji liberalnej, co jednak nie jest tożsame z równie gorącą afirmacją liberalizmu jako filozofii społeczno-politycznej. Mnie bliższe są idee demokratycznego socjalizmu, choć w swoich tekstach przekonywałem, że sojusz lewicy i liberałów jest nie tylko możliwy, ale wręcz konieczny dla obrony demokracji liberalnej. Tym ciekawsze w tym kontekście są rozważania nad liberalizmem jako żywym, ewoluującym projektem, o czym właśnie pisze Jan-Werner Müller.\nWracając do pytania, siła liberalizmu w Polsce polegała na tym, że przez długi czas wystarczająco dużo ludzi uważało, że jest to optymalny sposób zarządzania zmianą po 1989 roku. I w pewnym momencie to przekonanie się wyczerpało. Pytanie, na ile to była odpowiedź na realne zaniedbania ze strony liberalnej – niedopatrzenia pewnych roszczeń, które były artykułowane, ale przez to, że były mniejszościowe lub delegitymizowane przez ich sposób wyrażania, nie dostrzeżono czegoś istotnego. A w jakim stopniu było to wykreowane, czysto emocjonalnie, politycznie, chociażby przez katastrofę 10 kwietnia 2010 i spór dotyczący rzekomego zamachu, wykorzystany jako paliwo do identyfikowania pewnego nowego typu wspólnoty i resentymentu? To oczywiście cały czas jest i powinno być przedmiotem analizy.\nA jaka jest pana intuicja? Na ile zawiniły zaniedbania liberałów?\nWyraźnie widać, że pewne schematy mentalne nadal funkcjonują i zasilają politykę. Chociażby retoryka sprzeciwu wokół 500 plus, pomimo niezliczonej liczby badań dowodzących, że ten program nie rozleniwia, a jego beneficjenci z klasy ludowej nie przepijają pieniędzy. To jest przykład pewnego uprzedzenia ideowego, które jest w Polsce kojarzone z liberałami, choć bardziej związane jest z klasowością.\nCzy ostatnio we Francji ruch żółtych kamizelek – to była reakcja przeciwko metropolitarnym elitom, które legitymizowały rozwiązanie proklimatyczne, które ich nie dotyczyło. Obciążenie kosztami paliwa nie dotyczy mieszkańców Paryża, którzy nie korzystają z samochodów, bo mają w stolicy dobrze rozwinięty system transportu publicznego, a dalej latają samolotami (gdzie paliwo jest ciągle nieobłożone akcyzą!). Dla nich wzrost ceny paliwa jest po prostu nieodczuwalny i przerzucają odpowiedzialność za kryzys na klasę ludową i zdeklasowaną, prowincjonalną klasę średnią – zaplecze wrogiej siły politycznej. A dla mieszkańców prowincji, którzy w większości są antyliberalni, była to sprawa gardłowa. To tak zwany blame gaming, przerzucanie się odpowiedzialnością. I jest w tym pewien schemat, takie kodowanie preferencji dotyczących stylu życia, definiowania siebie i swojej tożsamości oraz związanych z tym kwestii politycznych.\nDo tego dochodzi fakt, że w krajach postkomunistycznych liberalizm zaczęliśmy odkrywać i praktykować wraz z transformacją, więc zlepił się z beneficjentami tego procesu – tymi, którzy swoją wolność zaczęli realizować głównie w przestrzeni ekonomicznej. To na pewno przesłoniło nam bogactwo kategorii liberalizmu i demokracji liberalnej. Müller z tego sporu – karykaturalnego, ale obecnego i mającego podstawy w uproszczonej debacie publicznej – próbuje natomiast na nowo coś wyłuskać, przywołując chociażby koncepcję liberalizmu strachu Judith Shklar. Czyli liberalizmu, który wychodzi od przyrodzonej godności człowieka, chcąc mu zapewnić wolność od strachu.\nW wymiarze praktycznym oznacza to, że według Shklar każdy zasługuje na wolność od strachu, na przykład wynikającego z reprezentowanego stylu życia czy swojej tożsamości. To jest podejście, które próbuje określić minimum, co do którego możemy, musimy się zgodzić i minimum tym jest po prostu przyzwoitość. Jest przyzwoitym nie sprawiać innym ludziom cierpienia, jeżeli nie wynika to z wyższej konieczności. I tak robiony liberalizm mi się podoba.\nMüller wskazuje też na faktyczne błędy liberałów – na przykład na wykluczanie populistów z dyskusji. Nazywa je wykluczaniem moralnym. To była pierwsza reakcja liberałów na populizm, a drugą było przytakiwanie społecznym diagnozom populistów. Tego rozwiązania jednak też nie pochwala…\nMüller słusznie zauważa, ze reżim liberalny zbyt łatwo wpada w technokrację i próbuje wypychać z przestrzeni politycznej wszystkie głosy, które nie odpowiadają pewnemu typowi apolitycznej racjonalności. Przytakiwanie nie jest dobrym rozwiązaniem, ale przyjęcie polityczności – to znaczy tego, że w przestrzeni publicznej te głosy mają prawo artykulacji – jest konieczne.\nGranica akceptacji jest dla Müllera jasna. Populizm to według niego te siły, które definiują siebie jako mówiące w imieniu całości, nie dające innym prawa do współbycia we wspólnocie. I dopóki jest to „tylko” retoryka, to po prostu musimy się mierzyć z populistami, bo uzyskali swoje miejsce w parlamencie w demokratycznych wyborach. Natomiast problem pojawia się wtedy, gdy ta retoryka przekłada się na konkretny i realizowany program polityczny. Wówczas ekskluzja retoryczna zamienia się w faszyzm, w postulaty eliminowania innych ludzi z przestrzeni publicznej, czy w ogóle ze wspólnoty – najpierw metodami prawnymi, a potem także i przemocą.\nAle dopuszczanie części krzywdzącej retoryki poszerza sferę tego, co jest akceptowalne. Dochodzi do przesunięcia środka debaty publicznej w kierunku, który dla liberałów jest przecież niezgodny z ich podstawowymi wartościami.\nZgoda, ale demokracja liberalna – jeśli ma być politycznym czy ustrojowym wyrazem realizacji filozofii liberalnej – musi zakładać możliwość wyartykułowania poprzez procedurę demokratyczną głosów, które są obecne w społeczeństwie.\nBo jeżeli nie zostaną wyartykułowane, to mamy znów wracającą narrację o liberałach zostawiających ludzi w tyle, delegitymizujących doświadczenia klasy ludowej?\nTak. Utożsamianie liberalizmu z programem Balcerowicza, z dzikim kapitalizmem polskiej transformacji, które zdyskredytowało tę filozofię społeczną liberalizmu, o której myśli Müller, to jest na pewno scheda, z którą liberałowie w Polsce muszą sobie poradzić.\nDrugi aspekt to depolityzacja polityki. Platforma Obywatelska, która jest utożsamiana z emanacją liberalizmu, szła do wyborów samorządowych w 2010 roku z hasłami takimi jak „nie róbmy polityki, budujmy mosty”. W 2005 roku, w rocznicę „Solidarności”, z serią plakatów adresowanych do młodych ludzi w Stoczni Gdańskiej z hasłami do tytułem „ja nie muszę się zajmować polityką, mogę serfować na desce”. Skoro tak, to przesłanie było takie, że liberalizm jest jak powietrze – po prostu jest. Jest naturalnym, niezmiennym kontekstem, samouzasadniającym się. A potem się okazało, że tak nie jest i że właśnie wymaga uzasadnienia.\nTrzeba by teraz na nowo przeczytać to, co „Przegląd Polityczny” pisał w końcu lat 80., kiedy liberalizm był jednak dla Tuska, Wojciecha Dudy i innych ludzi z tego środowiska pewnym wyzwaniem intelektualnym, projektem, który próbowali zaszczepić na polskim gruncie jako ideę. Niestety, potem praktyka poszła szybciej niż praca ideowa.\nCzyli zabrakło opowieści? Jakiegoś wspólnego kulturowego czy historycznego podłoża?\nIntuicja, którą mamy – taka mitologia polskiej wolności – silnie odwołuje się w polskiej kulturze do złotej wolności szlacheckiej. Jest to wolność rozumiana jako indywidualizm, jako wolność robienia tego, co się chce. To widać nawet w przysłowiach, w mądrości ludowej – „wolnoć Tomku w swoim domku”, „szlachcic na zagrodzie” i w estetyce przestrzeni publicznej w Polsce, gdzie każdy uważa, że na „swoich śmieciach” może robić, co mu się podoba.\nTakie rozumienie wolności niestety znów karykaturalizuje liberalizm. Odwołuje się bardziej do pewnych postaw kulturowych, które niekoniecznie muszą być pozytywne, niż do filozofii społecznej czy politycznej. To postawy wyniesione z pewnej tradycji, również tradycji oporu. Z jednej strony mamy komponent kultury chłopskiej, z wpisanym w nią buntem i oporem wobec opresji pana, ale z drugiej strony – kultury szlacheckiej i wywodzącej się z niej inteligencji, polegającej na oporze przeciwko zaborcy. Taki schemat „wolności przeciw”. Jeśli miałoby to być zapleczem dla liberalizmu, to raczej kulawym. Ale i prawica ma w tej sferze problem, bo próbuje odwoływać się do wolności republikańskiej, a przywoływanie I Rzeczpospolitej jako modelu republikańskiego jest tak samo kulawe…\nAle partia rządząca ma politykę historyczną. Można ją krytykować, ale nie da się zaprzeczyć, że zagospodarowują przestrzeń, w której można budować wspólną tożsamość. Tymczasem w Polsce dorosło już całe pokolenie osób urodzonych pod koniec lat 90. i później, wychowane w dużej mierze bezideowo. Pokolenie podatne na zaszczepianie dowolnych mitów o źródłach naszej wspólnej tożsamości…\nPrawo i Sprawiedliwość ma chęć robienia polityki historycznej, ale nie ma na czym jej budować. Polska historia jest tak złożona, że nawet w przestrzeni prawicy trudno znaleźć o niej wspólną opowieść. Obchody stulecia niepodległości to pokazały. Problematyczny do opowiedzenia jest nawet 1918 rok – był przecież wydarzeniem socjalistycznym, a Piłsudski wysiadł jednak z czerwonego tramwaju. Trudno na 11 listopada budować mitologię prawicową. Oni są w pułapce narracji i muszą konstruować, rzeźbić. To jest postmodernistyczna prawica.\nTylko że młody odbiorca często wcale nie widzi tych niespójności i nie jest w stanie dostrzec luk w opowieści, którą dostaje.\nW tym kontekście ewidentnie zabrakło po 1989 roku – i po stronie liberalnej, i po stronie lewicy – opowiedzenia sobie Polski jako republiki. Konstytucja stała się namiastką takiej opowieści, ale dopiero po 2015 roku.\nCiekawym przykładem są Niemcy, gdzie włożono wielki wysiłek w stworzenie takiej opowieści o republice, by Niemiec mógł czuć się dumny, że nie jest dumny. Paradoksalnie, to wycofanie państwa – państwa, które jest gdzieś tam w tle, które nie odwołuje się do kategorii dumy – jest bardzo silną narracją. Tak silną, że aż niewidoczną. A my potraktowaliśmy sprawę tak: nie mówimy, nie przepracowujemy i to się samo rozpłynie.\nZaniedbaliśmy to i lukę wykorzystuje oczywiście prawica. Ona pierwsza się upomniała o politykę historyczną. Pierwszym symbolicznym akcentem wejścia w ten obszar był Lech Kaczyński i Muzeum Powstania Warszawskiego, to był 2004 rok i niebywały sukces. Perfekcyjnie zrobione, jeśli chodzi o technikę komunikacyjną. To pokazało, jaki był głód takiej scalającej narracji.\nMüller w swojej książce pisze o liberalizmie jako procesie. Mam wrażenie, ze w ten sposób może uniknąć definitywnego rozstrzygnięcia o jego przyszłości – a przecież to właśnie pytanie o szanse liberalizmu jest najbardziej nurtujące.\nLiberalizm nigdy nie był skończonym projektem. Jego realizacja zawsze różniła się od manifestu. Populiści twierdzą, że w liberalizmie są jakieś niewzruszone prawa i niewzruszone tożsamości. To nieprawda. Zmieniała się w nim chociażby sama definicja podmiotu politycznego i obywatelstwa, z której wynikało, kto jest godzien przynależności do wspólnoty politycznej. Klasyczna myśl liberalna zakładała związek idei obywatelstwa z własnością, co eliminowało znakomitą część społeczeństwa; co dawało paliwo dla ruchów zwłaszcza lewicowych, socjalistycznych, które upominały się o to i poszerzyły tę przestrzeń, jednak cały XIX wiek jest o tym. To nadal ciąży na liberalizmie. Ale przecież jeśli liberalizm to proces, to nie ma praw stałych.\nI w tym kontekście liberalizm jako żywy projekt ma wciąż szanse – jeśli adekwatnie będzie dostosowywał się do zmieniającej rzeczywistości. Nie chodzi o to, żeby stał się liberalnym populizmem zdolnym objąć całą wspólnotę. Ale musi być jednak wrażliwy, mieć radar na uzasadnione roszczenia. Dla mnie takim przykładem transformacji idei liberalnej jest projekt Marthy Nussbaum i Amartyi Sena, czyli dążenie do włączenia społecznego w oparciu o teorię możliwości i przekonanie, że sama wolność, taka klasyczna wolność liberalna, jest niewystarczająca, jest – by użyć marksowskiego języka – wolnością formalną.\nNussbaum i Sen mówią tak: ludzie muszą mieć możliwość korzystania z wolności, ale warunkiem korzystania z niej jest zapewnienie każdemu szansy na realizację swoich możliwości. A do tego niezbędny jest dostęp do pakietu usług społecznych, takich jak zdrowie, edukacja – i zapewnienie tych usług jest obowiązkiem społeczeństwa. To weryfikacja klasycznego dziewiętnastowiecznego liberalizmu, który raczej nie przewidywał roli państwa i sfery politycznej w zarządzaniu tego typu prawami.\nChociaż w XIX wieku też to było wyrażane, choćby w tym klasycznym sporze między Jeffersonem a Kościuszką. Müller w swojej książce przywołuje Jeffersona jako tego, który miał wizję Ameryki jako społeczeństwa farmerów, dla których podstawą wolności jest właśnie własność – własność jako źródło zapewnienia reprodukcji materialnej. Ale jednocześnie Jefferson miał dwustu niewolników, których nie chciał uwolnić, mimo że dostał taki przykaz od Kościuszki w testamencie i, co najważniejsze, dostał na to pieniądze. Wizję kościuszkowską można by dziś opisywać właśnie językiem Nussbaum i Sena, on mówił tak: uwolnijmy tych ludzi, bo im się to należy, ale nie wystarczy znieść niewolnictwa – trzeba im dać ziemię i zapewnić edukację. Inaczej nie będą mogli korzystać ze swojej wolności. Kościuszko jawi się jako postać niezwykle współczesna, która mogłaby być bohaterem zarówno dla odnowionego, progresywnego liberalizmu, jak i dla lewicy szukającej wyrazistej historycznej legitymacji.\nJeżeli liberalizm będzie się redefiniował w takim kościuszkowskim duchu, to rzeczywiście stanie się projektem, który chroni wolność ale jednocześnie dostrzega społeczny charakter relacji we wspólnocie politycznej, czy to narodowej, czy europejskiej. Taki proces widać z resztą też w Unii Europejskiej – odchodzenie od wspólnoty opartej tylko na rynku w kierunku projektu z silnym komponentem społecznym.\nZdjęcie: slon_dot_pics, źródło: Pexels;\nLiberałowie mają niestety problem z historyczną wiarygodnością w komponencie społecznym. A do tego programy socjalne prawicowych populistów, ale i lewicy, są często prostsze do wyjaśnienia i uargumentowania…\nFaktycznie, Platforma też na końcu próbowała się „uspołecznić”, ale za wolno. Nie zdążyła zalegitymizować swojej transformacji w kierunku prospołecznym. W efekcie to poczucie, że kończymy transformację, w związku z czym musimy podzielić się owocami wzrostu, przejęło PiS. Program 500 plus był tym wehikułem politycznym i socjalnym, który na długo wybił zęby opozycji. Przede wszystkim lewicy. Natomiast liberałom, którzy chcieli się „otworzyć”, stać się bardziej socjaliberałami, to również pokrzyżowało plany. Stali się niewiarygodni.\nLewica w ostatnim czasie faktycznie zyskuje w sondażach, ale raczej poprzez zagospodarowanie tego społecznego zrywu w obronie praw kobiet i mniejszości. I to mogłoby być idealną drogą dla liberałów, ale problem jest taki, że Platforma ma za duży komponent konserwatywny. Lewicy łatwiej było zrobić to, o czym pisze Müller – wystąpić w obronie wolności od strachu, w obronie wolności dla dyskryminowanych mniejszości. A Platforma zawsze kluczyła, bo ze względów politycznych jest wrażliwa…\nCzęścią problemu w dyskusji o liberalizmie w Polsce na przestrzeni ostatnich lat jest chyba w ogóle traktowanie Platformy jako formacji liberalnej…\nDotyka pani szerszego problemu – w Polsce nigdy nie było ugruntowanej historycznie, samonośnej tradycji liberalnej. Najsilniejsze tradycje to jednak konserwatyzm, myśl narodowa, ruch ludowy i socjalizm – to były te cztery silnie zakorzenione komponenty, sięgające jeszcze sporów przedrozbiorowych. W porównaniu z nimi liberalizm to jednak świeży projekt, taka próba wprowadzenia na nasz grunt nowej filozofii społecznej, politycznej.\nNatomiast rozmawiamy o pewnych historycznych problemach liberalizmu, a ogromną szansą, ale też wyzwaniem dla lewicy i dla liberałów po pandemii będą zmiany klimatu i kwestia zielonego ładu. Tak jak dla populistów w 2015 roku „klinem” był temat uchodźców, tak teraz dla liberałów i lewicy może się nim stać polityka transformacji klimatycznej. Obserwujemy niecierpliwość, a nawet radykalizację uczestników ruchów proklimatycznych – niektórzy z nich chcieliby wręcz pójść na skróty wobec demokracji, bo widzą, że ta klasyczna liberalna demokracja za wolno działa.\nRyzyko dla liberałów, którzy siłą rzeczy są partią środka, jest tutaj takie, że znów mogą zostać wypchnięci z przestrzeni politycznej. Widać to teraz we Francji: prezydent Macron jest bity i ze strony ekologicznej, za nieefektywność i opieszałość, i z prawicy, bo ulega ekolewicy i chce odbierać tradycyjne francuskie wolności. To jest też wyzwanie, które domaga się rozwiązania kwestii takich jak to, czym w ogóle stanie się solidarność oraz integracja społeczna, kiedy coraz więcej grup i osób będzie dotykanych niezawinionymi przez siebie skutkami katastrof lub, tak jak w przypadku pandemii, dotkną ich restrykcje w imię ochrony dobra ogólnego.\nKoncepcja liberalizmu strachu Judith Shklar wydaje się odpowiadać na te ryzyka, bo pozwala definiować czy redefiniować solidarność społeczną właśnie w oparciu o obronę jednostek przed tym, co przez nie niezawinione?\nTak, bo w tej koncepcji jest przyzwoitość. Shklar zakłada, że każdy ma prawo do wolności od strachu przed nieuzasadnionym cierpieniem. I to na pewno jest minimum, warunki brzegowe. W dzisiejszych warunkach to może dotyczyć cierpienia wynikającego z tożsamości i jest to mocniej artykułowane w przypadku opresji przeciwko środowiskom LGBT czy innych mniejszości. Natomiast pytanie, co to będzie oznaczało w odniesieniu do klasycznych nierówności społecznych, niewynikających z tożsamości, tylko z nierówności ekonomicznych? One też są przecież źródłem cierpienia.\nMüller nazwał je „upokorzeniami codziennego życia”.\nTak. I te upokorzenia zagospodarowali teraz populiści.\nTo jaka mogłaby być wspólna opowieść – ta, której zabrakło liberałom, ale chyba i lewicy?\nTaka, która zauważa kategorię strachu przed cierpieniem wynikającym nie tylko z tożsamości, ale i strachu przed cierpieniem z powodu wykluczenia społecznego i ekonomicznego. To jest ta korekta Marthy Nussbaum i Amartyi Sena, którzy mówią, że każdemu trzeba zapewnić możliwość realizowania swojej wolności przez zapewnienie pakietu usług społecznych. Z bezwarunkowym dostępem do nich. To jest koncepcja, która łączy liberalizm z lewicową wrażliwością, włączenie społeczne bez ryzyka kolektywizmu.\nKiedyś to byłoby nie do pomyślenia, ale wyobraźnia liberalna się zmienia, chociażby pod wpływem badań społecznych Należy wykorzystać tę wiedzę. Początek pandemii przyniósł niezwykłe ożywienie dyskusji o dystrybucji solidarności – od gwarantowanego dochodu podstawowego po gwarancję zatrudnienia – i to nie tylko w kręgach lewicowych. Establishmentowy brytyjski think tank Chatham House wydał na początku pandemii obszerny raport rekomendujący wprowadzenie dochodu podstawowego.\nJest tu olbrzymia przestrzeń i praca do wykonania, która daje szansę relegitymizacji liberalizmu, pokazania, że – tak jak pisze Müller – liberalizm jest projektem, który uwzględnia zmieniającą się rzeczywistość. Który dostrzega, że tradycyjne rozumienie wolności jest w dzisiejszym świecie nie do zrealizowania, bo własność, tak jak ją rozumiał John Locke, nie funkcjonuje już jako zaplecze wolności.\ndziennikarz, publicysta i pisarz. Prezes Fundacji im. Stefana Batorego. W 2020 roku ukazała się jego najnowsza książka „W Polsce, czyli wszędzie. Rzecz o upadku i przyszłości świata”.\n641 Aleksandra Sawa Bendyk Edwin Bendyk Jan-Werner Müller lewica liberalizm Mueller Müller nr 641 PiS Platforma Sawa Strach i wolność


Moja ocena września 1939 - Sciaga.pl\nDo przygotowania planów wojny przeciwko Polsce strona niemiecka przystąpiła w kwietniu 1939 roku, gdy Józef Beck udał się do Londynu, aby gwarancje Wielkiej Brytanii zamienić na układ dwustronny. Niemiecki plan (kryptonim „Fall Weiss”) zakładał przeprowadzenie skoordynowanych uderzeń wojsk pancernych i lotnictwa w celu założenia gigantycznych kleszczy wokół jednostek polskich.\nW końcu marca 1939 roku przystąpiono do przygotowania planu obrony Polski. Zakładał on linearne rozmieszczenie wojsk wzdłuż granic państwa z zadaniem utrzymania jak największego obszaru operacyjnego do czasu, kiedy-jak przewidywano-po dwóch tygodniach do wojny włączą się zachodni alianci, czyli Francja i Wielka Brytania. W rzeczywistości, o czym strona polska nie była poinformowana, sztabowcy francuscy i angielscy już wiosną 1939 roku uznali, że siły sprzymierzone w pierwszym etapie wojny nie będą w stanie przyjść Polsce z realną pomocą militarna.\nLinearne rozmieszenie sił polskich wzdłuż całej granicy polsko-niemieckiej prawdopodobnie miało utwierdzić Niemców w przekonaniu, że strona polska nie ma zamiaru iść na żadne ustępstwa wymuszone droga szantażu, jak stało się w przypadku Czechosłowacji.\nRozpoczęto przygotowania do wojny. Wszystkie armie i odwody dowodzone były bezpośrednio przez Naczelnego Wodza, co stanowiło ogromne wyzwanie dla jego umiejętności operacyjnych i wymagało utrzymania dobrze funkcjonującej łączności z podległymi związkami. Polska mogła zmobilizować 38 dywizji piechoty, 11 brygad kawalerii, 2 brygady pancerno-motorowe, 3 brygady piechoty górskiej oraz jednostki Obrony Narodowej.\nOblicza się, że Niemcy 1 września skierowali przeciw Polsce 51 dywizji, około 2,5 tysiąca czołgów oraz 1390 samolotów bojowych. Przyjmuje się, że łącznie siły niemieckie zaangażowane w Polsce liczyły około 1,5 miliona żołnierzy. Przed wybuchem wojny dowództwo polskie, m.in. wskutek nacisków sojuszników zachodnich liczących na pokojowe rozstrzygnięcie konfliktu, zdołało zmobilizować tylko 70% sił. 1 września 1939 roku na pozycjach obronnych po stronie polskiej rozwiniętych było jedynie 21 dywizji, 3 brygady górskie, 8 brygad kawalerii, 1 brygada pancerno-motorowa oraz bataliony Obrony Narodowej.\n1 września 1939 roku o świcie, bez formalnego wypowiedzenia wojny, Niemcy zaatakowali wzdłuż całej granicy polsko-niemieckiej. Aby przekonać światową opinię publiczną, ze to Polska jest agresorem, niemieckie siły specjalne dokonały wielu prowokacji granicznych, z których najgłośniejszą było rzekome zajęcie przez Polaków radiostacji w Gliwicach i nadanie z niej antyniemieckiej audycji. Ze względów propagandowych Hitlerowi szczególnie zależało na opanowaniu polskich placówek na terenie Wolnego Miasta Gdańska. Należało do nich m. in. Poczta Polska, przez kilkanaście godzin broniona przez pracowników. Zaskoczeniem dla strony niemieckiej była skuteczna obrona polskiej składnicy tranzytowej na Westerplatte, gdzie wzmocniona kompania, dowodzona przez mjr. Henryka Sucharskiego i ktp. Franciszka Dąbrowskiego, przez siedem dni opierała się przeważającym siłom niemieckim, wspartym ogniem ciężkiej artylerii pancernika „Schleswig-Holstein” i uderzeniami lotnictwa szturmowego.\nW pierwszym dniu wojny Polacy stawili siłom niemieckim skuteczny opór, utrudniając im użycie sił pancernych. Marszałek Rydz-śmigły wielokrotnie przed wojną dawał wyraz przekonaniu, że ze względu na ograniczone zapasy amunicji i paliw Polska nie jest zdolna do długotrwałej obrony. Mimo że Polacy dysponowali dobrym wywiadem, szybkość rozwoju wydarzeń była jednak dla polskich sztabów ogromnym zaskoczeniem.\nNiemcy zastosowali taktykę wojny totalnej. Wprawdzie zrezygnowali, ze względu na światową opinię publiczną, z przygotowanego zmasowanego ataku lotnictwa, mającego zniszczyć Warszawę, niemniej jednak przez cały czas ich siły powietrzne atakowały nie tylko obiekty wojskowe, ale także cywilne. Bombardowanie stacji i linii kolejowych uniemożliwiło dokończenie mobilizacji, a uderzenia na cele cywilne powodowały masową ucieczkę ludności z rejonów działań wojennych, co dezorganizowało zaplecze wojsk i utrudniało ich planowy odwrót.\nNa tyłach wojsk polskich Niemcy starali się prowadzić działalność sabotażową i dywersyjną, co wkrótce doprowadziło do wybuchu wśród wojska i ludności cywilnej psychozy na tym tle, będącej niejednokrotnie przyczyna śmierci niewinnych ludzi podejrzanych o szpiegostwo. Najtragiczniejsze wydarzenia miały miejsce 3 września w Bydgoszczy, gdzie, po ostrzelaniu polskich żołnierzy przez dywersantów, doszło do zamieszek, których ofiarą padła ludność niemiecka.\n3 września Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę III Rzeszy. W ten sposób główny cel polityczny Hitlera, zmierzającego do zlikwidowania konfliktu, nie został zrealizowany. Był to sukces Polski, która znalazła się w koalicji z państwami zachodnimi. Bez wątpienia ta decyzja mocarstw przyczyniła się do odmowy wystąpienia przeciwko Polsce Węgier i Litwy, a także opóźniła sowiecka agresję. Po stronie Niemiec opowiedziała się jedynie Słowacja.\nDziałania aliantów na zachodzie ograniczały się, wbrew obietnicom, jedynie do zajęcia kilkudziesięciu miejscowości na przedpolu linii Maginota w rejonie Saary oraz do zrzucania nad Niemcami ulotek propagandowych. 12 września na posiedzeniu Rady Najwyższej Sprzymierzonych we Francji, uznano, ze mocarstwa nie są wstanie udzielić pomocy Polsce. O stanowisku tym strona polska nie została poinformowana, natomiast informacje te dotarły najprawdopodobniej do władz sowieckich.\nNa froncie tymczasem trwał nieustanny napór wojsk niemieckich. 7 września żadne polskie oddziały nie obroniły dostępu do Warszawy, w której wybuchała panika, zwłaszcza że 6 na 7 września radio wzywało mężczyzn zdolnych do służby wojskowej, aby opuścili miasto. Tysiące mieszkańców wykonało to polecenie. Wieczorem 8 września na Warszawę uderzyła 4. Dywizja Pancerna, a Niemcy podali przez radio, ze ich czołgi wkraczają do stolicy Polski.\nWieczorem 9 września, uderzeniem trzech dywizji polskich w kierunku Łodzi, rozpoczęła nad Bzurą największa bitwa kampanii wrześniowej. Po początkowych sukcesach, trwających do 13 września, niemiecka obrona okrzepła. Niemcy zaczęli ściągać coraz liczniejsze siły. Siły polskie miały przeprowadzić uderzenie przełamujące pod Sochaczewem niemieckie okrążenie i otworzyć sobie drogę do Warszawy. Jednak niemieckie oddziały pancerne uprzedziły je i zaatakowały wcześniej, a Polacy ponieśli poważne straty.\n13 września Śmigły polecił wszystkim wojskom kierować się do Małopolski Wschodniej, w rejon „przyczółki rumuńskiej: na linii Dniestru i Stryja. Naczelny Wódz chciał zapewnić utrzymanie łączności z Zachodem przez Rumunię i nadal liczył, że Francuzi, zgodnie z majową umową, rozpoczną 16 września wielką ofensywę na zachodzie.\nPlany te ostatecznie zostały przekreślone 17 września 1939 roku, o godzinie 3 rano armia bolszewicka przekroczyła granicę Rzeczypospolitej. Swe zaangażowanie strona sowiecka uzależniła od zdobycia przez Niemców Warszawy, co byłoby widomym dowodem klęski Polski. Postępy wojsk niemieckich, które wkroczyły na tereny uznane w pakcie Riobbentrop-Mołotow za strefę wpływów sowieckich, a także bezczynności sojuszników Polski skłoniły Stalina do działania.\nStwierdzenie, iż państwo polskie nie istnieje, miało zabezpieczyć ZSRR przed ewentualną reakcją mocarstw zachodnich i stworzyć pozory neutralności w konflikcie między Niemcami a Francją i Wielką Brytania, co rzeczywiście przyniosło rezultaty.\nW nocy z 17 na 18 września prezydent RP oraz rząd udali się Rumunii. Podobnie postąpił, wraz ze swym sztabem, Rydz-Śmigły i decyzja ta, przez znaczną część opinii publicznej traktowana jako porzucenie wojsk, do dziś budzi kontrowersje.\nW polskiej świadomości agresja sowiecka utrwaliła się jako wydarzenie przesądzające o klęsce Polski, która w innej sytuacji mogłaby ocalić część terytorium i przetrwać do rozpoczęcia ofensywy sojuszników na zachodzie.\nStarcia polsko-sowieckie, z większym lub mniejszym natężeniem, trwały do początku października. Symboliczny jedynie wymiar miały walki w Wilnie w nocy z 18 na 19 września. Natomiast 22 września poddała się bez oporu silna załoga Lwowa, a oficerowie, którzy podpisali akt kapitulacji, nie podzielili losu swoich kolegów z, Katynia, lecz przeżyli wojnę.\nŚwiadomość, ze kampania została przegrana, docierała do coraz szerszego grona polityków i wojskowych; dlatego też oprócz dalszego prowadzenia działań wojennych i zabiegania o aliancką pomoc wojskową, coraz więcej uwagi poświęcali oni ratowaniu ciągłości państwa.\n25 września niemieckie lotnictwo dokonało terrorystycznego bombardowania Warszawy. Rozpoczęcie przez Niemców szturmu generalnego na stolicę skłoniło dowództwo obrony do podpisania 28 września kapitulacji.\nKampania wrześniowa miała charakter działań totalnych, których ofiarami padli nie tylko żołnierze, ale także ludność cywilna, bombardowana i ostrzeliwana z samolotów. Bombardowanie miało nie tylko charakter strategiczny, lecz wyraźnie cel terrorystyczny; prawdopodobnie, aby zmusić ludność do ucieczki. Klęska wrześniowa wywołała ogromny szok. Społeczeństwo, wychowane na propagandzie mocarstwowości Polski i w kulcie jej armii, nie potrafiło zrozumieć błyskawicznej przegranej. Goryczy dopełnił fakt, że ludność czuła się porzucona przez dotychczasowych przywódców, tak politycznych, jak i duchowych. Za granicą znaleźli się, bowiem nie tylko prezydent, Rada Ministrów, Naczelny Wódz, ale także prymas kardynał August Hlond. Zrozumiałe jest, więc, że niemal kultem otoczono osobę Stefana Starzyńskiego, do końca uczestniczącego w obronie stolicy. Różnie można oceniać postawę moralną przywódców, nie należy jednak zapominać, ze wysiłek włożony przez władze państwa w przygotowanie obrony kraju należał do największych podjętych przez Polskę w całych jej dziejach.\nKatastrofa, która spadła na nas we wrześniu 1939 r., zapoczątkowała nie tylko najbardziej krwawe prześladowanie, lecz też stanowiła upokorzenie, jakiego nie zaznaliśmy od lat, jako że nawet w czasach niewoli udawało się bronić godności. Tysiące ludzi straciło bezsensownie życie. Wielu z nich z odwagą szło na wojnę, z której już często nie wracali osierocając tym samym rodziny. Tymczasem teraz, gdy Polska nareszcie uzyskała niepodległość, straciła ją w ciągu dwóch tygodni.\n87% Moja ocena września 1939.\n84% Esej Władyswał Sikorski : sylwetka bohatera narodowego. Moja ocena postaci. Kontrowersje wokół osoby generała.\n84% Społeczeństwo Polskie Podczas II Wojny Światowej\n81% II Wojna Światowa - nazwiska, miejsca, daty, postacie\nkarolka3_23 : lol "zorjentuje"? nie dziwie sie ze wszystko spisujesz z neta jak jesteś takim analfabetą xP\nWszyscy: nie rozumiecie że takich rzeczy nie powinno sie spisywać? można na tym bazować (wziąć parę zdań, sens, układ i inf) a nie zerżnąć wszystko jak jest.\nPS Mam nadzieje ze "pani Benia" ma internet ;]\nanianiedzwiecka tego mii trzeba\nanianiedzwiecka dobra praca ;D\nII wojna światowa 1939 1945 agresja Niemiec na Polskę agresja Niemiec na Polskę 1 IX 1939 Wojna obronna Polski wojna obronna Polski 1939 kampania wrześniowa Kampania wrześniowa 1939 Dziwna wojna na czym polegała dziwna wojna


Projekt domu Mała Marzanna - ciekawy dom, z wykuszem frontowym i ogrodowym beton komórkowy – specyfikacja techniczna i materiały - Archeton.pl\nPowierzchnia całkowita:290,5 m2\nBudynek jest parterowy, z użytkowym poddaszem, częściowo podpiwniczony. W piwnicy budynku zaprojektowano kotłownię, korytarz, pomieszczenie gospodarcze. Na parterze znajduje się sień, łazienka, hol, kuchnia z jadalnią, oraz pokój dzienny i pokój. Na poddaszu umieszczono przedpokój, 3 pokoje sypialne, łazienkę i garderobę.\nBryłę budynku tworzy prostopadłościan nakryty dachem dwuspadowym, symetrycznym o kącie nachylenia połaci 45°. Urozmaica ją wykusz frontowy oraz ogrodowy.


Oficjalny Polski blog z imaginami o One Direction.: Six Hundret Fifty-Three\nSix Hundret Fifty-Three\n-Harry proszę Cię nie odchodź-stałam w drzwiach sypialni i obserwowałam go jak spokojnie pakował swoje ciuchy do walizek-Harry proszę!\nPozostawał obojętny na moje łzy, na moje prośby, na mój krzyk. Ze spokojem , chował ułożone idealnie ciuchy, by opuścić mnie już na zawsze. Nie mogąc na to dłużej patrzeć,zeszłam na dół do salonu. Usiadłam na szerokim parapecie. Niebo płakało razem ze mną. Duże krople deszczu uderzały w okno. Zgubiłam poczucie czasu, nie wiem ile Harry poświęcił by spakować wszystkie swoje rzeczy i na zawsze opuścić mój dom. Bawiłam się pierścionkiem zaręczynowym ledwo widząc na oczy. Poczułam Jego ciepły oddech na swojej szyi. Stał za mną.\n-T.I.....-szpenął ledwo słyszalnie.\nZeskoczyłam z parapetu, i stanęłam przed nim wyprostowana. I tak był ode mnie wyższy od głowę. Patrzyłam przez łzy na człowieka, któremu chciałam oddać swoje serce. Na mężczyznę którego kocham i nienawidzę jednocześnie. W Jego dłoń włożyłam delikatnie pierścionek i odwróciłam się do niego plecami.\nKazałam mu iść, tak naprawdę chcąc by został.\nPrzeczuwam czego możesz chcieć. Tym razem to przypuszczam będą słowa TE...\nTo już tydzień odkąd nie ma go w moim życiu. W pracy wzięłam zwolnienie, zastanawiając się nad złożeniem wypowiedzenia. Sama zachowuję się jak robot, nie jem, nie śpię. Cały czas chodzę w dresie, snując się po własnym domu jak cień. Nie odbieram telefonów, nie otwieram drzwi. Po prostu mnie nie ma. Umarłam wraz z odejściem Harrego.\nNie kochasz mnie ? Nie kocham Cię.\nNie mam już nawet siły powiedzieć słowa. Z łózka podnoszę się tylko do toalety. Przez 10 dni straciłam sporą część swojej wagi. Nawet wiadomości od H. nie poprawiają mi nastroju. Bo pisze do mnie tylko z litości, bo dlaczegóż by miało być inaczej ? Nic już dla niego przecież nie znaczę.\nJa bez Ciebie nie znaczę już nic.\nJezus był wstanie wytrzymać bez pożywienia 40 dni. Ja trzymam się już 15 i chyba jestem już na wykończeniu. Mogę śmiało stwierdzić,że umieram z miłość. Z cholernie nieszczęśliwej miłości. Bo....bo ja Cię wciąż kocham, Harry.\nPamiętam ja budziła mnie, i wieczorami kładła spać.\n-Boże coś Ty najlepszego ze sobą zrobiła [T.I]-chyba jestem w niebie bo Go słyszę. A przecież on mnie zostawił. Spakował się i odszedł. Zamknął ze sobą, drzwi zbierając ze sobą moje serce.\n-Wytrzymaj jeszcze trochę, zaraz będzie karetka,nie zostawiaj mnie.\nTo Ty mnie zostawiłeś chce powiedzieć ale nie mam siły nawet otworzyć ust. Klęczy koło łóżka,ściskając moją wychodzoną dłoń i płacze. Płacze tak jak ja płakałam, kiedy mnie opuszczał.\n-Jaki ja byłem głupi-szlocha delikatnie muskając moją bladą skórę ręki.\nByłeś głupi. I teraz spotyka Cię za to kara, Kochanie.\nI wiem,że pomoc lekarska przyjedzie za późno. Bo ja już nie czuję nic. Odchodzę do lepszego świata, trzymana przez swojego Anioła stróża. Odchodzę, by zaznać szczęścia które nie dane było mi u Twojego boku Harry.\nI kiedyś odnajdziemy się. Wiesz co ? Ty chyba sam w to nie wierzysz.\nChyba nie mam nic więcej do powiedzenia.\nAutor: Mania. o 17:55\nBlack Lipstick ♥ 2 marca 2014 18:07\nCzemu taki smutasek ? ;( Ale i tak piękny ♥\nJak dla mnie taki nijaki i krotki\nMania. 2 marca 2014 20:40\nA dla mnie takie komentarze są motywacją!\nGabrielle 2 marca 2014 18:20\nJejusiu, mimo że taki smutny to jaki cudowny <3 xx\nWięcej takich boskich, nie koniecznie smutnych :D xx\nImagin cudowny. Nigdy takiego pięknego nie czytałam. Świetny <3\nAll 2 marca 2014 19:59\nMania tworzy jeszcze lepsze rzeczy na swoim drugim blogu: rysa-na-szkle.blogspot.com\nManiu czekam z utęsknieniem na kolejną część She will be loved, umil mi chociaż trochę powrót do szkoły!\nMania. 2 marca 2014 20:36\nMoja kochana All <3 Kolejna część już się piszę :* wyczuwam koniec ferii ? Znam ten ból :(\nAll 2 marca 2014 22:58\nCzekam z niecierpliwością! Już się prawie modlę, o to, żeby był jak najdłuższy ;D nie masz pojęcia jak się w tą historię wkręciłam, aż się sama zadziwiam! :)\nAhmydirection 2 marca 2014 20:02\nImagin jest wooooow! Wyłapałam kilka błędów jeśli chodzi o spację przed znakami interpunkcyjnymi i ,,Harrego", poprawnie pisze się,,Harry'ego" ;) Mimo wszystko imagin dalej jest woooow ❤\nMania. 2 marca 2014 20:39\nWybacz kochanie ale już mi sie wszystko miesza dzieki lekturą którę muszę powtórzyć :( cieszę się,że się podoba :*\nBlackBlond xX 3 marca 2014 00:56\nimagin wyjątkowy. miałam ciarki jak czytałam :) niesamowity C:\nAlexia Lee Heady 3 marca 2014 19:27\nOmg, to jest świetne! Dobrze, że taki smutas, bo takie rzeczy uwielbiam czytać, zwłaszcza przed snem, a tak właśnie miałam wczoraj :)\naK . 4 marca 2014 18:43\nświetny, idealnie opisane uczucia :)\nmam jedno pytanie do administratorki, a mianowicie czy dostała mój e-mail z zgłoszeniem, chciałabym poznać odpowiedź


Stoliki drewniane - tanie-meble.com.pl\nHome Dom i Wnętrze\tStoliki drewniane\nMeble przeszłości i przyszłości. Zawierające w sobie romantyzm, sentymentalizm i naturę. Będące często przykładem skrajnie awangardowej twórczości. Stoliki drewniane te wszystkie znaczenia estetyczne przechowują. To meble, które mają pełnić funkcje praktyczne, ale coraz częściej ich walor dekoracyjny znajduje się na pierwszym miejscu. Zresztą uroda drewna jest tak uniwersalna, że najprostszy stolik drewniany, udekorowany bukietem polnych kwiatóww glinianym wazonie – najpiękniej ozdobi każdą przestrzeń. Stając się dominantą stylistyczną lub fantastycznym akcentem.\nOryginalne stoliki drewniane\nStoliki drewniane mogą przybierać najbardziej zaskakującą formę. Na przykład litery Z, którą równie dobrze można też odwrócić, uzyskując ciekawy efekt. Taki atrakcyjny stolik z drewna palisandrowego doskonale dopełni komplet mebli tapicerowanych czy zestaw kawowy. Albo stolik geometryczny, łączący drewniany blat i metalowe nóżki. Rewelacyjnie sprawdzi się w nowoczesnym salonie czy biurze. Oryginalnie zaprezentuje się stolik zbudowany z kawałków litego drewna i z blatem z hartowanego szkła. Wszystkie te stoliki drewniane i wiele innych, również bardziej tradycyjnych, obejrzymy na stronie notodo.pl.\nInspirujące stoliki z drewna\nNiewątpliwie powraca moda na lite drewno, w każdej odsłonie. Także stoliki drewniane stanowią przykład tego wszechobecnego trendu. Nic dziwnego, przecież to meble zachwycające i zachęcające do tworzenia niezwykłych aranżacji. W najróżniejszym charakterze: rustykalnym, retro, minimalistycznym, prowansalskim, geometrycznym. To meble, które umożliwiają przeprowadzenie wnętrzarskiej metamorfozy w mgnieniu oka. Odmienią każde pomieszczenie, stając się integralną częścią doskonałej aranżacji. Takiej, która wypowiada dokładnie nasz styl.\ndesignerskie stoliki drewnianeregały nowoczesnestoliki drewniane\nJadalnia na tarasie – wybieramy meble\nZestaw ogrodowy, który pozwoli na wysoki komfort na...\nOkna z montażem Warszawa – błędy, których trzeba...\nZainspiruje się – stwórz taras w stylu prowansalskim\nFunkcjonalne zadaszenie tarasu – co wybrać?


Sklep Lacoste Damskie - e-SIZEER\n599,99 zł 296,99 zł 329,99 PLN in_stock\nDamskie produkty Lacoste\nPonadczasowe buty, za którymi stoi historia. Buty Lacoste, inspirowane tenisowym dziedzictwem to uniwersalne klasyki, od dekad z powodzeniem noszone przez wielbicielki stylu i wygody. Szukasz modeli butów, które sprostają najbardziej wymagającym gustom? Postaw na komfort w wersji premium, jaki zdobędziesz wybierając Lacoste. Damskie fasony z charakterystycznym logo z krokodylem to ponadczasowa klasyka, którą masz w zasięgu ręki!\nElegancja w miejskim wydaniu\nJesteś fanką elegancji w miejskim wydaniu? Wybierz modę, która nie przemija i postaw na kultowe modele Lacoste. Damskie sneakery od francuskiego producenta to uniwersalna propozycja, którą śmiało możesz dopasować do swoich outfitów. Marzysz o sukience letnią porą, a znudziły Ci się klasyczne sandałki? Przełam kobiecy look i włóż model trampków Ziane od Lacoste. Damskie buty w sportowym stylu to gwarancja komfortu na cały dzień. Jesteś chłopczycą i zawsze nosisz spodnie? Do swoich ulubionych rurek dopasuj klasyki takie jak Ziane Chukka czy Misano.\nJakość, która Cię nie zawiedzie, modne fasony i francuski szyk – to filozofia marki Lacoste. Damskie sneakery cieszą się niesłabnącą popularnością wśród wielbicielek miejskiego sznytu. Dołącz do elitarnego grona posiadaczek butów z aligatorkiem i poczuj prawdziwy wymiar wygody.


Wielki zbiornik w miejscu Wilczych Dołów. Oto oferty w przetargu - Gliwice | infogliwice.pl\nWielki zbiornik w miejscu Wilczych Dołów. Oto oferty w przetargu\nMimo walki mieszkańców, mimo wielu opinii ekspertów, władze Gliwic zdecydowały, że w miejscu Wilczych Dołów, czyli dużego, zielonego terenu, powstanie ogromny zbiornik retencyjny.\nWycięto już wiele drzew, przygotowano teren pod budowę. W międzyczasie miasto ogłosiło przetarg na „Zagospodarowanie zbiornika na potoku Wójtowianka w systemie zaprojektuj i wybuduj”. Teraz znamy już oferty przedstawione przez konkretne firmy. Okazuje się, że władze chciały na inwestycję przeznaczyć 9,7 mln zł. Żadna z ofert nie mieści się w tej kwocie. Wszystkie są zdecydowanie wyższe.\nWilcze Doły – oferty\nNajtańszą ofertę, ale i tak przekraczającą założoną kwotę złożyła spółka Sorter z Piaseczna. Zaproponowała kwotę 12,8 mln zł.\nKonsorcjum firm: Melkad z miejscowości Łańce zaproponowało kwotę 17 mln zł.\nSpółka Kapibara z Knurowa swoje usługi wyceniła na 21 mln zł.\nNajwyższą ofertę złożyło gliwickie Przedsiębiorstwo Remontów Ulic i Mostów – 21,4 mln zł.\nZbiornik retencyjny będzie ogromny\nZbiornik retencyjny – Wilcze Doły\nZakres prac obejmuje m.in. wykonanie prac projektowych, wykonanie robót budowlanych związanych z zagospodarowaniem terenu w ramach realizowanego zbiornika retencyjnego na potoku Wójtowianka (Doa), a także wykonanie nasadzeń roślinności oraz ich pielęgnacji przez cały okres gwarancji.\nUrząd zapewnia, że inwestycja obejmie w sumie 10 hektarów, a zieleń pokrywać będzie docelowo 70% tego obszaru (tylko 1,3% zajmą elementy betonowe). Suchy zbiornik retencyjny zostanie tak ukształtowany, że będzie mógł być w bezpieczny sposób wykorzystywany przez mieszkańców w różnym wieku.\nWcześniej wybrano firmę, które wybuduje zbiornik\nW czerwcu 2020 r. przetarg wygrało Przedsiębiorstwo Remontów Ulic i Mostów S.A. To spółka miejska. Za realizację budowy firma zainkasuje 16,6 mln zł.\nWilcze Doły kiedyś\nMiejsce to było zieloną oazą i płucami Sikornika oraz okolic. Niestety, do wycinki zaplanowano około 660 drzew. Spora część z nich została już wycięta. Mieszkańcy walczyli o to, by zbiornik powstał w innym wariancie. Zdobyli szereg opinii ekspertów, organizowali pikiety, dyskutowali w internecie. Nie zdołali jednak odwieść prezydenta Adama Neumanna od realizacji zbiornika w zaplanowanym kształcie.\nPoprzedni artykułPiękny i zdrowy weekend w CH FORUM Gliwice\nNastępny artykułTo już pewne: koniec z maseczkami. Jest jednak wyjątek


Oprogramowanie GlobiLab – Cyfrowa Szkoła z Interwrite\nGlobiLab to program dopełniający całości mobilnego laboratorium przyrodniczego Globisens. W połączeniu z dyskami pomiarowymi Labdisc umożliwia obserwację oraz analizę rzeczywistych doświadczeń i eksperymentów. Program ten przeznaczony jest do wszystkich typów szkół.\nOprogramowanie GlobiLab umożliwia skonfigurowanie dysków pomiarowych Labdisc z poziomu komputera lub tabletu. Wybór czujników, częstotliwości pomiarów czy ilości próbek oraz wizualizacja danych to tylko niektóre zalety GlobiLab.\nProgram oferuje 16 gotowych scenariuszy lekcji zawierających podstawy teoretyczne, dobór i skonfigurowanie Labdisk i akcesoriów, przykładowe wyniki ich analizę i wnioski.\nPomiary wykonane w terenie z wykorzystaniem dysków Labdisc i Mini można analizować na Mapach Google bezpośrednio w programie GlobiLab. Dzięki tej funkcji uczniowie mogą zobaczyć jak zmieniają się badane parametry wraz ze zmianą miejsca pomiarów.\nDzięki oprogramowaniu GlobiLab, dyskom pomiarowym Labdisc oraz pomysłom samych nauczycieli nauka fizyki, biologii czy chemii może stać się ciekawą przygodą i wpłynąć na zwiększenie zaangażowania uczniów.\nOprogramowanie na systemy – Windows, MAC, Linux\nTabeli i wykresu\nMap Google i Nokia\nJednoczesna wizualizacja 6 pomiarów za pomocą wirtualnych, cyfrowych mierników (7 rodzai mierników do wyboru).\nNanoszenie wykresów nowych pomiarów na wykresy pomiarów dokonanych wcześniej.\nAdnotacje i znaczniki\nAdnotacje na wykresach w formie tekstu i zdjęć.\nWspółpraca z mapami Google – przenoszenie pomiarów dokonanych w terenie na mapy Google


Jaką polecacie hydroizolację fundamentów w moim przypadku? - Izolacje - forum.muratordom.pl\nTemat: Jaką polecacie hydroizolację fundamentów w moim przypadku?\n29-11-2019 10:45 #1\nPotrzebuję pomocy w doborze odpowiedniej hydroizolacji fundamentów. Fundamenty mają być posadowione na głębokości 1,0 - 1,2 m ppt. Ściany fundamentowe w projekcie mam mieć jako lany monolit lub alternatywnie pustaki szalunkowe które po wymurowaniu zalane będą betonem - jeszcze nie zdecydowałem się na to co wybiorę (na pustaki szalunkowe namawiają mnie potencjalni wykonawcy). Co do hydroizolacji to w projekcie jest tylko jedno zdanie - że przewidziana jest typu lekkiego. Działka jest na południowym stoku łagodnego pagórka (różnica wysokości około 1m na długości domu). Przewidziany jest drenaż opaskowy, a jako izolacja cieplna fundamentów styropian XPS.\nBadanie geotechniczne działki z lutego tego roku, głebokość wiercenia 3,5m.\nW dniu prowadzenia badań terenowych (15.02.2019 r) w otworach badawczych wykonanych\ndo głębokości 3,5 i 3,6 m ppt stwierdzono występowanie wśród osadów eolicznych oraz w stropowej\nczęści warstwy osadów zwietrzelinowych wody gruntowej w postaci sączeń śródglinowych, które udokumentowano\nna głębokościach od 1,4 - 3,3 m ppt. W okresach deszczowych i roztopowych należy się liczyć z intensyfikacją sączeń wód wsiąkowych, głównie w strefie kontaktu osadów eolicznych z osadami zwietrzelinowymi."\n"Pod warstwą gleby w płytkim podłożu dominują grunty mało spoiste, które z głębokością przechodzą w grunty średnio spoiste. Głębiej zale-\ngają grunty bardzo spoiste."\nBiorąc powyższe pod uwagę co zaproponowalibyście w przypadku ścian lanych monolitycznych, a co w przypadku tych pustaków szalunkowych zalewanych betonem? Czytałem że mazianie dysperbitem to jest tylko iluzja izolacji, a są nowocześniejsze materiały typu masy KMB czy szlamy. Zakładam że informacje w necie są dość ogólnikowe a diabeł zawsze tkwi w szczegółach.\n29-11-2019 18:42 #2\ngrunt ibg i ibm\ncienko, na 2mm wiec nie pojdzie jakos bardzo duzo i masz lekka izolacje na masie KMB\ni to zarowno w 1 jak i drugim przypadku (monolit i zalewane) - monolit wiadomo - zawsze lepszy ale na szalunkach a nie "beton w rowy"\n30-11-2019 10:25 #3\na nie "beton w rowy" - z czystej ciekawości, dlaczego ?\n30-11-2019 11:47 #4\npytania retoryczne niech pozostana retoryczne.\n30-11-2019 16:16 #5\nTo wystarczy na 101% przy moich warunkach? Czy są inne lepsze opcje?\nOstatnio edytowane przez corey10 ; 30-11-2019 o 21:09\n30-11-2019 23:03 #6\nZgodnie z projektem. Jak chcesz mieć powyżej 100% daj grubiej\nLub inne kmb basf, sika, schomburg, botament\n01-12-2019 11:20 #7\nDzięki za pomoc ! Ta lekka hydroizolacja jest wg. Ciebie wystarczająca przy moich warunkach? Gdzieś się doczytałem że niby przy gruntach spoistych i na zboczach powinna być raczej średnia, a nie lekka.\nI tak z czystej ciekawości jeśli masz chwilę żeby wyjaśnić - dlaczego w moim przypadku lepsza jest masa KMB a nie np jakiś szlam?\n"od pewnego czasu na rynku pojawiły się materiały „hybrydy”, łączące zalety mas KMB i szlamów (powłoki bitumiczne). Są to materiały mineralne, spełniające dodatkowo wymagania stawiane masom KMB (przede wszystkim mostkowanie rys). Nie stwarzają też problemów z wykończeniem powierzchni, np. za pomocą mineralnych (cementowych) wypraw tynkarskich, ani wykonaniem izolacji strefy cokołowej, co z kolei nie jest możliwe w przypadku szlamów."\nOstatnio edytowane przez corey10 ; 01-12-2019 o 11:31\n03-12-2019 01:28 #8\nA jak zrobić hydroizolacje ściany znajdującej się pod ziemią ze styropianem XPS na innej ścianie pod kątem 90 st w przypadku konstrukcji samonośnej (na ławie zdylatowanej) ? Jest możliwość że ściana będzie inaczej osiadać niż budynek. I co wtedy? Ja zrobiłem to łączenie z masy kmb Botament BM92 z użyciem siatki caparol. Ale wydaje mi się to bardzo sztywne. Czy tu nie powinno być elastyczne? W przypadku pracy tych dwóch elementów nie dojdzie do zerwania siatki? Botament po zaschnięciu jest twardy niemalże jak tynk. Mam jakąś taśmę gumową czy butylową z siatkami na bokach, może to lepiej wtopić? Coś w typie dylatacji na styropianie (siatka z gumą). Tylko czy smarować tylko przy siatce czy na całej taśmie?\n03-12-2019 09:02 #9\nJeśli ława jest zdylatowana to raczej należy pociągnąć dylatację dalej i nie robić zbyt sztywnego połączenia. Szczególnie pod ziemią, gdzie dochodzą ruchy gruntu (lato/zima) nie tylko samo osiadanie fundamentów.\nTa taśma z gumą i siatką po bokach to jeśli dobrze kojarzę taśma kauczukowa hydroizolacyjna, gdzie zatapia się tylko siatkę a pas gumy musi być wolny by móc pracować na dylatacji. Nie wiem czy ten produkt akurat nadaje się do gruntu.\n03-12-2019 09:29 #10\nCo do nazewnictwa, wg. mnie masy KMB to określenie na masy polimerowo-bitumiczne czy polimerowo-kauczukowe/asfaltowe a "szlam" to masy polimerowo-cementowe. W zależności od miejsca stosowania można je stosować zamiennie albo nie można (do hydroizolacji np. pod rdzeniem żelbetowym nadają się tylko szlamy). Szlamy mają większą paroprzepuszczalność niż bitumiczne, więc lepiej nadają sie do izolacji mokrych podłoży, pod bitumy warunki wilgotnościowe są bardziej rygorystyczne. Szlamy z reguły są nieco droższe niż KMB i trochę trudniejsze w aplikacji.\nAle zaznaczam, że to tylko mój ogólny podział a i producenci bywa, że nie są precyzyjni w klasyfikacji i nazewnictwie własnych produktów.\n03-12-2019 21:35 #11\nWidziałem że jest specjalna taśma Weber 828 ale jest strasznie droga. Są też taśmy Botament ale nie dostępne w moim rejonie a i online nie mogę znaleźć.\n04-12-2019 16:05 #12\nDostałem info że mam jednak zrobić izolację typu średniego a nie lekkiego. Czy omawiane wcześniej masy KMB też się tutaj nadadzą? Jeśli nie to co proponujecie?\n04-12-2019 18:27 #13\nzwiekszasz grubosc, zuzycie w KMB i przechodzisz z przeciwwilgociowej przez lekka srednia az po ciezka.\nfundamentów, hydroizolacje, jaka, moim, polecacie


Założenie firmy budowlanej krok po kroku Bankomania\nPopyt na usługi budowlano-remontowe wciąż jest duży, mimo utrudnień spowodowanych pandemią. Branża budowlana nie została objęta ograniczeniami, jednak trzeba pamiętać, że prowadzenie firmy budowlanej wymaga doświadczenia i wiąże się z pewnym ryzykiem. Wyjaśniamy, co trzeba wiedzieć, zanim podejmie się decyzję o założeniu takiej firmy oraz jak to zrobić – krok po kroku. 2021-09-12\nZałożenie firmy budowlanej – czy warto dziś wchodzić w tę branżę?\nZapotrzebowanie na usługi budowlane będzie występować zapewne zawsze, a dobry fachowiec remontowy nie powinien się martwić o zlecenia. Trzeba jednak pamiętać, że branża budowlana jest dosyć ryzykowna, a decydowanie się na prowadzenie takiej działalności bez doświadczenia nie jest dobrym pomysłem. Według Głównego Urzędu Statystycznego w pierwszym półroczu 2021 r. oddano do użytkowania więcej mieszkań niż przed rokiem. Wzrosła również liczba mieszkań, na których budowę wydano pozwolenia lub dokonano zgłoszenia z projektem budowlanym oraz liczba mieszkań, których budowę rozpoczęto.\nZatem firmy budowlane nie mają problemu z pozyskiwaniem zleceń, jednak szybki wzrost ich liczby niesie za sobą ryzyko mniejszej dostępności wykwalifikowanych pracowników, podwykonawców, materiałów czy nawet środków transportu. Kolejnym ryzykiem są ceny materiałów, które mogą ulegać znacznym wahaniom w trakcie realizacji zlecenia, co może oznaczać spadek rentowności kontraktu.\nDo założenia firmy budowlanej nie są potrzebne żadne uprawnienia i nie trzeba mieć wykształcenia kierunkowego. Przydadzą się natomiast pewne uprawnienia w zakresie konkretnych robót. Na przykład, jeśli planujemy zajmować się instalacjami elektrycznymi, musimy mieć uprawnienia SEP (Stowarzyszenia Elektryków Polskich). Będą też one konieczne, jeśli zechcemy korzystać ze specjalistycznych maszyn budowlanych. Co bardzo ważne, żadnych uprawnień nie musi posiadać właściciel firmy – wystarczy, że zatrudni osoby, które będą je miały.\nZałożenie firmy budowlanej – koszty\nW przypadku małej firmy świadczącej usługi remontowe, pierwsze koszty to narzędzia budowlane. Przyda się też samochód dostawczy. Jeśli zdecydujemy się na zakup auta używanego, te pierwsze wydatki mogą nie przekroczyć kilkudziesięciu tysięcy złotych. Jeśli chodzi o prowadzenie działalności, to poza stałymi wydatkami, jak pensje pracownicze, wykonawcy muszą mieć też środki na materiały i utrzymanie ciągłości prac.\nZałożenie firmy budowlanej dotacje\nJeśli chcemy prowadzić jednoosobową działalność i mamy status osoby bezrobotnej, możemy złożyć wniosek o dotację na założenie pierwszej firmy. Wnioski przyjmuje i ocenia lokalny urząd pracy. Dotacja jest bezzwrotna, ale pod warunkiem, że utrzymamy firmę przez minimum rok. Warto też sprawdzić aktualne programy z funduszy UE – bezpłatne informacje znajdziemy w ogólnopolskiej sieci Punktów Informacyjnych Funduszy Europejskich, które prowadzi Ministerstwo Rozwoju oraz na rządowej stronie internetowej.\nZałożenie firmy budowlanej – formalności krok po kroku\nPierwszym krokiem w przypadku działalności jednoosobowej lub spółki cywilnej jest jej zarejestrowanie, czyli wypełnienie formularza CEIDG-1 (wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej). Jest to jednocześnie wniosek o nadanie numerów REGON i NIP, zgłoszenie do Urzędu Skarbowego i ZUS oraz oświadczenie o wyborze formy opodatkowania. Wniosek składa się do urzędu miasta lub gminy osobiście (w wielu urzędach należy umówić się telefonicznie przed wizytą osobistą), znacznie łatwiej można obecnie założyć firmę elektronicznie np. za pośrednictwem serwisu bankowości elektronicznej PKO Banku Polskiego.\nPrzy wypełnianiu formularza należy też określić PKD, czyli zakres działalności. Firmy budowlano-remontowej dotyczą numery PKD z działów 43 i 41. Przedsiębiorca przed założeniem firmy musi też wybrać formę opodatkowania. W branży budowlanej konieczne może być prowadzenie działalności jako podatnik VAT. W tym celu trzeba złożyć do urzędu skarbowego deklarację VAT-R.\nPodczas rejestracji firmy zostaniemy automatycznie zgłoszeni do ZUS jako płatnik składek. Ale trzeba dodatkowo zgłosić się do ubezpieczeń – złożyć formularz ZUS ZUA. Jeśli zakładamy firmę po raz pierwszy albo mieliśmy długą przerwę od zakończenia działalności, możemy skorzystać z ulgi ZUS na start i przez 6 miesięcy opłacać tylko składkę zdrowotną oraz z małego ZUS-u. Do ZUS powinniśmy też zgłosić pracowników i osoby współpracujące.\nJeśli chodzi o formalności, to przydatne, a w wielu przypadkach konieczne, będzie także założenie konta firmowego (wszystkie płatności powyżej 15 tys. zł należy wykonywać przelewem bankowym). Bank będzie potrzebować od nas zaświadczenia o wpisie do CEIDG i pieczątki firmowej, a także dowodu osobistego, jak przy zakładaniu osobistego konta bankowego. Ważnym uproszczeniem tych procedur jest możliwość jednoczesnego otwarcia firmy i rachunku bankowego dla działalności w PKO Banku Polskim. Uproszczona procedura wymaga złożenia dosłownie jednego wniosku.\nRejestrowanie firmy budowlanej – jakie dokumenty są potrzebne\nJeśli zdecydujemy się na działalność jednoosobową, do rejestracji wystarczy dowód tożsamości i wejść na stronę CEIDG. Obecnie wszystkie sprawy związane z założeniem działalności można załatwić przez internet, przy użyciu darmowego Profilu Zaufanego lub podpisu elektronicznego. Profil Zaufany można założyć w bankowości elektronicznej. Przy rejestracji spółki jej właściciele potrzebują więcej dokumentów niż tylko dowód osobisty. Potrzebna będzie umowa spółki czy oświadczenie o wniesieniu wkładów.\nW przypadku firmy budowlano-remontowej do wyboru mamy każdą formę działalności poza spółką partnerską:\nJednoosobowa działalność gospodarcza – to bardzo popularna forma ze względu na dość łatwy sposób rejestracji i niskie koszty prowadzenia firmy pod warunkiem, że będziemy działać samodzielnie i wykonywać raczej drobne prace budowlano-remontowe.\nSpółka prawa handlowego – przedsiębiorcy w branży budowlanej często decydują się na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Jest to jednak znacznie bardziej skomplikowana i kosztowna forma prowadzenia działalności.\nDziałalność nierejestrowana – jest dozwolona w przypadku usług remontowo-budowlanych. Działalności nie trzeba rejestrować, jeśli jest się osobą fizyczną, przychody z działalności nie przekroczą 50 proc. kwoty minimalnego wynagrodzenia (od stycznia 2021 r. jest to kwota 1400 zł) i nie prowadziło się wcześniej działalności lub prowadziło, ale firma została wykreślona z ewidencji przedsiębiorców przed 30 kwietnia 2017 r.\nRodzaje opodatkowania w branży remontowo-budowlanej\nW przypadku działalności jednoosobowej będziemy płacić podatek dochodowy od osób fizycznych, czyli PIT i jeśli się na to zdecydujemy – podatek VAT. Spółki płacą podatek od osób prawnych CIT.\nPrzy PIT do wyboru mamy kilka rodzajów opodatkowania. Warto je dokładnie przemyśleć, bo formy opodatkowania nie można zmienić w dowolnym momencie – robi się to tylko na początku roku. Przy rejestracji trzeba także określić sposób płacenia zaliczek na podatek – miesięczny lub kwartalny.\nZasady ogólne – skala podatkowa. Nie trzeba jej zgłaszać do urzędu – jeśli nie wybierzemy żadnej formy opodatkowania, to z automatu nasz dochód z działalności będzie opodatkowany według skali podatkowej. Obowiązują dwie stawki: 18 proc. (do progu rocznych przychodów na poziomie 85 528 zł) i 32 proc. (powyżej tej kwoty). Taka forma jest korzystna przy mniejszych obrotach, można też korzystać z ulg i rozliczać się ze współmałżonkiem.\nZasady ogólne – podatek liniowy. Opłaca się go stosować przy większych obrotach, a stawka wynosi 19 proc. Szacuje się, że jest to opłacalny wybór przy dochodach powyżej 100 tys. zł rocznie. Nie można jednak w tym przypadku stosować ulg oraz rozliczać się z małżonkiem.\nRyczałt od przychodów ewidencjonowanych. Jest popularny wśród firm z branży budowlanej i niski – wynosi 5,5 proc. Wyklucza jednak ulgi i wspólne rozliczenie, a także wliczanie kosztów. Obowiązuje tu jednak szereg wyjątków, które warto wcześniej sprawdzić. Ryczałtu nie można stosować m.in. w działalności dotyczącej budowania budynków (mieszkalnych i niemieszkalnych), budowy dróg kołowych i szynowych, rurociągów, linii telekomunikacyjnych i elektroenergetycznych.\nKarta podatkowa. W tej formie płacimy stałą kwotę podatku niezależnie od wartości faktycznie uzyskiwanych przychodów. Przeznaczona jest raczej dla mniejszych firm i ograniczona do pewnych rodzajów działalności, głównie zawodów rzemieślniczych. Sprawdzić je można w załączniku do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (to m.in. usługi w zakresie robót murarskich, ciesielskich, dekarskich, posadzkarskich, malarskich, tapetowania ścian, związane z zakładaniem instalacji grzewczych – dla ludności). Wysokość podatku określona jest na podstawie rodzaju i zakresu działalności, liczby zatrudnionych pracowników czy liczby mieszkańców miejscowości, w której prowadzimy działalność.\nOdpowiedzialność i ryzyko prowadzenia firmy budowlanej – możliwe kary\nDziałalność w branży budowlanej wiąże się z szeregiem ryzyk. Poza tymi, które dotyczą prowadzenia każdej firmy, będziemy musieli zwrócić ogromną uwagę na bezpieczeństwo i zdrowie swoje oraz pracowników, a także na zapisane w umowach terminy, których przekroczenie powoduje przeważnie naliczanie kar umownych. Pracodawca odpowiada za pracownika. Obowiązkowo dla nowych pracowników trzeba przeprowadzić szkolenie BHP.\nWarto pomyśleć również o ubezpieczeniu firmy, a także sprzętu – awaria kluczowej maszyny może uniemożliwić nam wykonanie zlecenia. W umowach w branży budowlanej często zapisywane są kary umowne za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zlecenia, powiązane np. z terminowością wykonania.


Podkategoria: Apartamenty w Zakopanem - strona 1 - SEO Katalog\nPlanując samodzielnie wakacje zapewne szukając noclegu korzystasz z internetowej bazy noclegowej, zachęcamy do skorzystania z nasz...\nTurystyka, relaks, rozrywka czy wypoczynek to teraz coraz popularniejsza oferta wielu hoteli w internecie.\nHostel Deco to jeden z najlepszych hosteli jakie do tej pory widziałem. Atmosfera Hostel krakow jest bardzo przytulna, wnętrza są ...\nAfter study a few of that the blog posts in your web site now, and I actually for instance your way of blogging.\nSzukasz komfortowego noclegu w centrum Poznania? Przeanalizuj naszą ofertę. Wygodny apartament umożliwiający komfortowy pobyt nawe...\nKażdy chce żeby jego wypoczynek przebiegał jak najlepiej. Nie ma się, co dziwić, jeśli ktoś na wakacje jedzie tylko raz w roku to ...\nKarwia noclegi Na zmierzchy od czasu Jastrzębiej Góry tudzież Ostrowa http://www.batory.tp1.pl wypoczywa dotychczasowa osada rolni...\nJeżeli uważają Państwo, że wakacje w Zakopanem muszą wiązać się z bardzo dużymi wydatkami, to po odwiedzeniu naszego pensjonatu ba...\nkwatery w Zakopanem (1), zakopane pokoje (2), pensjonaty Zakopane (1), zakopane kwatery (2), apartamenty w centrum poznania (1), grupowe (2), tanie noclegi Poronin (1), zakopane tanie noclegi (2), wypoczynek (2), zakupy (2), SPA (5), apartamenty w poznaniu (1), karwia noclegi (1), Rezerwacja Noclegów (2), tanie noclegi-Zakopane (1), apartamenty poznań (1), free reverse phone lookup cell (1), baza noclegowa (1), willa Zakopanem (1), pensjonat batory (1), noclegi nad morzem (2), apartament poznań (1), free reverse phone (2), noclegi w Zakopanem (1), zakopane noclegi (2), tanie noclegi zakopane (1)