Ruda Urodowo - Alternatywnie i o urodzie.: TOST 2 - Tribal Open Stage Time!\n3/10/2017 3 Akasza , featured , solo , Taniec , tost , tribal , Tribal Fusion , tribal open stage time\nChciałabym Was serdecznie zaprosić na wydarzenie organizowane przez mój zespół taneczny – Medeinę, na TOST’a!\nWiększość z Was już pewnie wie, po śledzeniu mojego bloga lub fanpejdża, że temat tańca jest mi bardzo bliski. Opisywałam to już szczegółowo tutaj i tutaj, więc jeśli nie wiecie, czym jest Tribal Fusion, zapraszam serdecznie do powyższych wpisów.\nTo skrót od Tribal Open Stage Time, czyli my organizujemy czas i miejsce, a Wy możecie wystąpić lub przyjść i podziwiać wspaniałe tancerki!\nWydarzenie będzie miało miejsce w tę sobotę (11/03), w Szczecinie i rozpocznie się o godzinie 20: 00 w Free Blues Club’ie.\nDodatkowo, imprezie towarzyszyć będzie zbiórka charytatywna, bo my tu o tostach, a gdzieś tam jakiś mały ktoś siedzi głodny... Tak być nie może!\nW ramach zaostrzenia apetytu, przygotowałam dla Was zestawienie zdjęć z występów na szczecińskiej Gali LoveSong Oriental Show, która odbyła się 18-tego lutego, w Dąbiu. Wyniosłam z niej bardzo pozytywne wspomnienia, bo warunki były naprawdę świetne, a następnego dnia odbywały się warsztaty z izolacji, z Dominiką Suchecką, która jest moją największą, taneczną inspiracją <3\nJeśli jeszcze nie jesteście przekonani, to wiedzcie, że będę miała tam solo i pokażę coś, czego szczecińska scena jeszcze nie widziała, – czyli tribal fusion do muzyki Testamentu. Poza tym, gwarantuję moc atrakcji i Medeinowe tańce do muzyki Percivala, więc to kolejne powody, dla których warto z nami być!\nTo jak? Mogę liczyć na Waszą obecność?\nMonika i Ola www.sophieczerymoja.com 19 marca 2017 21:06\nGdybyśmy miały bliżej to byśmy wpadły :(\nMożna gdzieś obejrzeć jakieś nagrania Twojego występu?:)\nAkasza 20 marca 2017 09:21\nJak dostanę filmik to Wam podeślę :)\nSuper ;)będziemy czekać :)


Heyah na pulpicie w kawiarenkach\nOMD Digital zrealizował dzięki ARBOmedia Polska nietypową kampanię marki Heyah, znanej także jako “czerwona łapa”, a należącej do operatora telefonii komórkowej PTC. W kawiarenkach internetowych największych miast Polski pokazane zostały animowane kreacje flashowe “czerwonej łapy”. Reklamy mogą być także wyświetlane jako element pulpitu lub Internet Explorera, a serwowane i zliczane są przez oprogramowanie DESKTOP AdMAX.\n“Oprogramowanie to umożliwia pełne wykorzystanie potencjału kawiarenek, gdzie spotykamy bardzo selektywnie dobraną grupę wiekową, spędzającą tam sporo czasu. Dzięki niemu możemy zdalnie nadzorować trwanie kampanii w ponad 100 miastach, uruchamiać zaplanowane działania, tworzyć statystyki. Oprogramowanie również pozwala wykorzystywać takie formy reklamy jak ‘banner-IE‘ czy ‘banner w pasku zadań‘. Są to formy podobne do typowych bannerów internetowych, ale są instalowane jako element systemu operacyjnego, a nie na stronach internetowych. Dzięki temu bannery są stale obecne przed oczami użytkownika, są w pełni klikalne i policzalne, a także mogą być dwukrotnie cięższe niż typowe bannery internetowe co umożliwia lepszą kreację” mówi Konrad Spoczyński, sales executive ARBOmedia.\nDESKTOP AdMAX może być wykorzystywany także przy innych formach reklamy, takich jak strony startowe, grafika na pulpicie czy wygaszacze ekranów.\nNową formę reklamy wykorzystano już w kampanii Heyah.pl znanej jako “czerwona łapa”. Klienci kawiarenek internetowych z dużych miast spotykają się z czerwoną łapą za każdym razem, gdy chcą skorzystać z komputera, lub przerwą użytkowanie na kilka chwil. Kampania wykorzystuje wygaszacze ekranu monitorów komputerowych, na których uruchamiana jest flashowa animacja czerwonej łapy.\n“W drugiej części kampanii planowana jest dodatkowo nowa, interaktywna forma reklamy, która powinna zaciekawić grupę celową. Kawiarenki internetowe są doskonałym miejscem do przeprowadzania tego typu kampanii i dają olbrzymie możliwości w kreowaniu niestandardowego przekazu reklamowego” powiedziała Ewelina Dworak z OMD Digital.\n“Sieć kawiarenek internetowych oferowanych przez ARBOmedia Polska to ponad 100 miast, w których dzięki nowemu oprogramowaniu możemy oferować wysoce efektywne formy reklamy z grupy ambient mediów. Sieć obsługiwana jest przez firmę TRI-FORM s.c. z siedzibą w Siedlcach, która współpracuje ze wszystkimi kawiarniami internetowymi w Polsce” tłumaczy Spoczyński.


Afryka w twórczości Doris Lessing - Afryka.org | Fundacja Afryka Inaczej\nAfryka w twórczości Doris Lessing\n21 października 2007 • Książki\nafryka.org • Kultura • Książki • Afryka w twórczości Doris Lessing\nW twórczości i życiorysie Doris Lessing, tegorocznej laureatki nagrody Nobla w dziedzinie literatury, można znaleźć znaczący wpływ kontynentu afrykańskiego, gdzie pisarka mieszkała ponad dwadzieścia lat. Wyraźne nawiązania gatunkowe i stylistyczne pisarki do tradycji europejskiej powodują jednak pewne wahania co do tego, czy należy umieścić ją w kategorii pisarzy afrykańskich.\nNie jest to bynajmniej kwestia prosta do rozstrzygnięcia, gdyż Lessing nie urodziła się w Afryce (jest pochodzenia brytyjskiego), chociaż mieszkała w Południowej Rodezji przez prawie dwadzieścia pięć lat i część jej twórczości odnosi się w sposób oczywisty do tamtejszych realiów. Nie można jednak nie dostrzec, że choć Lessing zainteresowana była opisywaniem warunków społecznych, które pomagały stworzyć strukturę pozwalającą na funkcjonowanie społeczeństwa opartego na dyskryminacji i wyzysku, sama znała najlepiej perspektywę kolonizatorów, nie zaś ludów kolonizowanych. Nie oznacza to bynajmniej, że jej głos w tej kwestii jest bezwartościowy, ponieważ należy pamiętać, że tylko przez uzyskanie wieloperspektywicznego wglądu w kolonizację Afryki możemy zrozumieć zasady jej funkcjonowania.\nSposób przedstawiania Afryki w twórczości Doris Lessing musiał ulegać fluktuacji wraz ze zmianą formalnych aspektów jej twórczości. Lessing nigdy nie ograniczała się do przedstawienia jednego sposobu postrzegania rzeczywistości i od pierwszych powieści widać głęboko zakorzenione przekonanie o tym, na jak wiele różnych sposobów można postrzegać jedno wydarzenie. Wyraźnie można dostrzec również świadomość pisarki dotyczącą metod budowania zbiorowej mitologii, pozwalającej na funkcjonowanie społeczeństwa kolonialnego. Jednym z podstawowych braków w twórczości Doris Lessing jest natomiast nieuwzględnienie punktu widzenia rdzennych Afrykanów i pod tym względem jej utwory o tematyce afrykańskiej wydają się ograniczone. Można to odebrać jako chęć przedstawienia realiów społecznych tam panujących, gdzie czarni funkcjonowali jako bezosobowe masy i rzadko dochodziło do prawdziwych, ludzkich kontaktów między kolonizatorami a kolonizowanymi. Lessing opisuje jednak właśnie takie momenty, w których tymczasowo znika przepaść oddzielająca dwie rasy, kiedy ludzie na chwilę zmuszeni są zmienić swoje wzajemne relacje. Być może w ten sposób udaje jej się oddać przynajmniej część owej rzeczywistości. Poprzez ciągłe poszukiwanie formy, poprzez zaznaczanie, jak trudno jest osiągnąć zadowalające rezultaty, gdy pragnie się przedstawić prawdę, poprzez gry literackie, które zamazują granicę między faktem a fikcją, jej utwory nabierają większej rzetelności jako materiały dokumentujące Zeitgeist południowej Afryki początku dwudziestego wieku.\nDoris May Taylor urodziła się w Kermanshah, w Persji (obecnie Iran) 22 października 1919 roku. Jej rodzice byli pochodzenia brytyjskiego: ojciec był weteranem pierwszej wojny światowej, podczas której utracił nogę, i pracował jako urzędnik w Imperialnym Banku Persji. Matka, która wcześniej była pielęgniarką, po wyjściu za mąż za swojego pacjenta porzuciła na zawsze wykonywanie wyuczonego zawodu. W 1925 roku rodzina powróciła na krótko do Anglii, ale ojciec Doris zainteresował się możliwością wyjazdu do Południowej Rodezji, gdzie rząd brytyjski wydzielał swoim obywatelom wielkie połacie ziemi. Pomimo całkowitego braku wiedzy rolniczej, jak i doświadczenia w tym zakresie, pan Taylor spakował cały swój dobytek i wraz z żoną i dwójką dzieci (Doris miała młodszego brata) wyjechał do Afryki. Doris przebywała w Afryce od szóstego roku życia przez ponad dwadzieścia cztery lata, czyli przez większą część swojej młodości, okresu, kiedy ludzka świadomość najmocniej kształtuje się pod wpływem otaczającego świata. W 1949 roku przeniosła się na stałe do Londynu, gdzie rok później wydała pierwszą powieść, "The Grass is Singing", której akcja rozgrywa się w Południowej Rodezji i która przedstawia tamtejszą rzeczywistość, mity białej mniejszości zamieszkującej Afrykę i społeczne uwarunkowania, które pozwalają na sprawne działanie systemu kolonialnego, ale tylko do momentu, gdy nikt nie wykracza poza przypisaną mu społecznie rolę.\nDoris Lessing, podobnie jak Olive Schreiner i Nadine Gordimer, nigdy nie ukończyła szkoły średniej. Do czternastego roku życia uczęszczała do szkoły z internatem w Salisbury (obecnie Harare), po czym zrezygnowała z dalszej formalnej edukacji. Większość swojej wiedzy z różnych dziedzin nauki opanowała sama, czytając wielką ilość książek w sposób niezorganizowany, ale zachłanny. W młodości miała przede wszystkim dostęp do klasyki europejskiej, szczególnie dziewiętnastowiecznej, w rodzaju Dickensa, Scotta, Stevensona, Kiplinga, D.H. Lawrence’a, Stendhala, Dostojewskiego, Tołstoja, co pozostawiło trwały ślad w jej dążeniach pisarskich. I tak na przykład saga "Children of Violence", według założeń Lessing, miała być próbą przedstawienia moralnego i intelektualnego klimatu określonego czasu i miejsca historycznego (tzw. Zeitgeist), nawiązującą do epickich dzieł Tołstoja, Stendhala czy Dostojewskiego. Autorka określiła swoją sagę jako "Bildungsroman", czym ponownie nawiązywała do tradycji dziewiętnastowiecznej realistycznej powieści europejskiej (właściwie niemieckiej), która miała być przedstawieniem rozwoju głównego bohatera: jego ewolucji od dzieciństwa do momentu osiągnięcia dojrzałości wewnętrznej. Jednakże nawet w trakcie czytania pięciu tomów "Children of Violence" można rozpoznać, z jakimi problemami autorka stykała się w trakcie pisania tradycyjnej powieści realistycznej. Zauważalne są inne wpływy, którym podlegała. Ostatecznie spowodowało to odrzucenie gatunku realistycznego, który nie był w stanie poradzić sobie z przedstawieniem dwudziestowiecznego świata, szczególnie w obliczu załamania się wiary w możliwość przedstawienia “prawdy” o rzeczywistości.\nW wieku piętnastu lat Doris Lessing przyjęła pracę jako opiekunka do dzieci u okolicznej rodziny intelektualistów, którzy udostępnili jej książki z zakresu polityki i socjologii. W ten sposób rozpoczął się jej “romans” z teoriami marksistowskimi. W 1937 roku na stałe przeprowadziła się do Salisbury, gdzie pracowała jako telefonistka. W wieku dziewiętnastu lat wyszła za mąż za Franka Wisdoma, z którym miała dwójkę dzieci, chłopca i dziewczynkę. Kilka lat później zdecydowała się opuścić swoją rodzinę, prawdopodobnie pod wpływem swoich powiązań z grupą komunistyczną z The Left Book Club. Tam zresztą poznała swojego następnego męża, uciekiniera z Niemiec, zagorzałego komunistę, Gottfrieda Lessinga. Od niego przyjęła nazwisko, pod którym później publikowała swoje książki. W 1949 roku ponownie się rozwiodła i wyjechała do Londynu, wraz z małoletnim synem z drugiego małżeństwa. Większość doświadczeń z tych lat można odszukać w czterech pierwszych tomach sagi "Children of Violence". Zaskakująco wiele podobnych motywów można znaleźć w wydanej wiele lat później autobiografii "Under My Skin", choć trzeba oczywiście wziąć pod uwagę element fikcjonalizacji.\nOd kiedy Lessing przybyła do Londynu pod koniec lat czterdziestych, niemal nieprzerwanie przebywała w tym mieście. Przez krótki początkowy okres swojego pobytu w Anglii należała do Brytyjskiej Partii Komunistycznej, ale ostatecznie zerwała z nią w 1954 roku. Jednakże, prawdopodobnie z powodu jej lewicowych powiązań i dosyć śmiałej krytyki układów społecznych i politycznych panujących w regionie południowej Afryki, w 1956 roku nie została wpuszczona do RPA i wpisano ją na listę ludzi, których obejmował zakaz wstępu do tego kraju z powodów politycznych. Wcześniej zdołała wjechać do Południowej Rodezji, ale było to przeoczenie, które szybko skorygowano i wkrótce poinformowano pisarkę, że tam również jest niemile widzianym gościem. Przez następne czterdzieści lat Lessing nie podróżowała do Afryki i dopiero w 1996 r. pojechała do RPA, aby odwiedzić swoją có\nrkę i wnuczkę.\nW latach sześćdziesiątych Lessing mieszkała w domu, który można by uznać za pewnego rodzaju komunę (był nieco podobny do tego opisanego w piątym tomie "Children of Violence, The Four-Gated City"), przez który przewijała się wielka ilość młodych lewicujących aktywistów i artystów. Wielką sławę przyniosło jej dopiero wydanie w 1962 roku powieści "The Golden Notebook". Utwór ten został wkrótce uznany za prekursorską książkę feministyczną, choć autorka odżegnywała się od takiego kategoryzowania. W latach siedemdziesiątych związała się silnie z sufizmem i poznawała nauki tego ruchu mistycznego pod okiem Idriesa Shaha, z którym była również bardzo zaprzyjaźniona. Obecnie nadal mieszka w Londynie i, choć ma ponad osiemdziesiąt lat, prowadzi bardzo aktywne życie zawodowe, niemal corocznie wydając nową książkę, pisząc artykuły i eseje na interesujące ją tematy (o politycznej poprawności, o pozostałościach żargonu komunistycznego we współczesnym języku mediów czy o konieczności łożenia pieniędzy na obronę cywilną w razie wojny nuklearnej, oraz o nadchodzącej nieuchronnie katastrofie ekologoicznej). Wynika to zapewne z faktu, że zawsze poczuwała się do obowiązku aktywnego uczestniczenia we współczesnym życiu społecznym poprzez wypowiadanie się na temat problemów świata, a rolę pisarza postrzega jako silnie dydaktyczną.\nDoris Lessing jest niezwykle płodną pisarką: przez całe życie wydała kilkanaście powieści, dziesiątki opowiadań, esejów, artykułów, reportaży oraz teksty autobiograficzne. Motyw Afryki przewijał się przez niemal całą jej twórczość, ale do najważniejszych powieści nawiązujących do tej tematyki należą: "The Grass is Singing" (1950), saga "The Children of Violence", składająca się z pięciu tomów ("Martha Quest", 1952; "The Proper Marriage", 1954; "A Ripple from the Storm", 1958; "Landlocked", 1965; "The Four-Gated City", 1969) oraz jej najbardziej znana powieść, "The Golden Notebook", wydana w roku 1962.\nW swojej bogatej eseistyce często nawiązywała do afrykańskich tematów politycznych i społecznych. Długo współpracowała z czasopismem “New Statesman” pisząc artykuły odnoszące się do bieżących spraw rejonów Afryki, w których tak długo mieszkała (np. “Kariba Project”, “Being Prohibited”, itd.). Wiele esejów związanych tematycznie z Afryką można też znaleźć w zbiorze "A Small Personal Voice" (1974), wydanym pod redakcją Paula Schleutera. Opublikowała również zbiór reportaży zawierających jej wrażenia z podróży do Południowej Rodezji i Republiki Południowej Afryki w 1956 roku ("Going Home", 1957). W późniejszym okresie swojego życia wydała "African Laughter: Four Visits to Zimbabwe" (1993), w którym porównuje lata młodzieńcze spędzone w Południowej Rodezji z wizytą w 1956 roku i z późniejszymi podróżami na początku lat dziewięćdziesiątych, gdy kraj ten odzyskał już niepodległość. Ukazało się kilka tomów opowiadań o tematyce afrykańskiej: "This Was the Old Chief’s Country" (1951), "Five" (1953), "African Stories" (1964). Przez większość życia pisała krótkie teksty, które ukazywały się w różnych czasopismach i zbiorach, a które w 1973 roku zostały zebrane w jedną całość i wydane w dwóch tomach pod wspólnym tytułem "The Collected African Stories" ("This Was the Old Chief’s Country" i "The Sun Between Their Feet").\nLessing podjęła się również napisania autobiografii, gdyż, jak stwierdziła w wywiadzie udzielonym Dianie Jean Schemo, woli sama zdać relację ze swojego życia niż pozwolić na przekształcenia, których dokonałaby inna osoba, rekonstruująca jej drogę życiową. Około pięciu biografów w owym czasie wyrażało chęć napisania jej życiorysu, co postrzegała jako pewnego rodzaju ingerencję w osobiste sprawy. Wydała dwa tomy autobiografii, ale do okresu jej życia, który spędziła w Afryce, odnosił się jedynie pierwszy, "Under My Skin. Volume One of My Autobiography", to 1949 (1994). Drugi tom, "Walking in the Shade. Volume Two of My Autobiography", 1949 to 1962 (1997), skupiał się na jej początkowych doświadczeniach z życia w Londynie i pierwszych krokach w zawodzie pisarza i zawierał jedynie wzmianki na temat jej późniejszych wizyt do Południowej Rodezji i RPA. Wielu krytyków zaznacza, że dzieła Lessing – szczególnie saga "Children of Violence" – są silnie autobiograficzne.\nDoris Lessing jest zazwyczaj uznawana za pisarkę brytyjską, choć zarówno dokładne prześledzenie jej skomplikowanego życiorysu, jak i tematyki literackiej, którą się zajmuje, może podważyć to proste przyporządkowanie. Równie dobrze bowiem może ona zostać uznana za autorkę afrykańską, choć i tu da się przytoczyć wiele argumentów przemawiających przeciwko takiemu stanowisku. Przypisywanie twórcy do danego regionu czy kraju świata częstokroć nie jest tak łatwą sprawą, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. W Afryce problem ów ma podłoże historyczne, społeczne, polityczne, ale przede wszystkim rasowe. Można przyjąć kilka różnych kryteriów, według których kategoryzuje się literaturę i pisarzy, przykładowo: tematyka, którą się zajmują; język, którym się posługują; pochodzenie narodowe; kolor skóry, itd. Literatura postkolonialna, traktowana jako odrębny nurt w kulturze światowej, znalazła się w szczególnie trudnej sytuacji. Wiele pojawiających się w niej czynników przypominało o silnych wpływach europejskich metropolii, o narzuconych zasadach, wpajanych jako wartości ogólnoludzkie. Poszukiwanie własnej tożsamości, odejście od eurocentrycznego sposobu postrzegania rzeczywistości wiązało się często z drastycznymi próbami oderwania się od tradycji europejskiej. Dlatego też występują pewne trudności z zaszeregowaniem pisarki, która co prawda spędziła część swojego życia w Afryce, pisała wiele o tym kontynencie i była zainteresowana tematyką afrykańską w swojej działalności eseistycznej i politycznej, ale była jednocześnie członkinią białej mniejszości kolonizatorskiej w Południowej Rodezji. Nie można nie dostrzegać, że historia dokonanych podbojów i wyzyskiwania afrykańskiego ludu wpływa silnie również na to, jak odbiera się tam literaturę. Dychotomia kolonizator / kolonizowany ma znaczenie polityczne i społeczne. Jest zrozumiałe, że postkolonialni literaturoznawcy afrykańscy z pewną dozą krytycyzmu przyjmują twórczość białych pisarzy w Afryce, dostrzegając, iż twórczość owa jest bardziej związana z europejską tradycją kulturową.\nPytanie brzmi: gdzie, w kategoriach przynależności narodowej, można umieścić pisarkę w rodzaju Doris Lessing? Poszukując odpowiedzi należy zastanowić się nad tym, jakie kryterium przyjmować jako decydujące. Czy, na przykład, przynależność rasową, która wyłączałaby z kręgu twórców afrykańskich wielu znakomitych pisarzy południowoafrykańskich, zarówno białych jak i kolorowych? Mogłoby to zostać odebrane jako wtórny rasizm, chociaż taki wybór jest w pewnym stopniu zrozumiały, uzasadniony próbą szukania własnej tożsamości przez czarnych pisarzy afrykańskich. Sama Doris Lessing, jako wpływy literackie swojej twórczości i sposobu postrzegania rzeczywistości, wymienia klasyków europejskich:\n"Dla mnie apogeum literatury była powieść dziewiętnastowieczna, dzieła Tołstoja, Stendhala, Dostojewskiego, Balzaka, Turgieniewa, Czechowa; dzieła wielkich realistów."\nDoris Lessing jest wyraźnie zw\niązana z tradycją kanonu powieści europejskich i jej twórczość również należy rozpatrywać w tych kategoriach, gdyż nie odnajdziemy w niej nawiązań do tradycji afrykańskiej. Jedynym elementem, który można uznać za afrykański, jest podejmowana przez nią tematyka, ale czy przyjęcie takiego założenia nie oznaczałoby, że także Josepha Conrada należy uznać za pisarza afrykańskiego, ponieważ napisał "Jądro ciemności"?\nArgumentem pozwalającym uznać Lessing za pisarkę afrykańską jest fakt jej długoletniego zamieszkiwania w Południowej Rodezji. Nie oznacza to bynajmniej, że pisarka czuła, że do tych miejsc należy albo że jest to jej dom lub jej ojczyzna. Doris Lessing często zaznaczała niemożność uniknięcia poczucia alienacji, które ogarniało każdego białego mieszkającego w Afryce. W "Going Home" (1957), swoim dokumentalnym sprawozdaniu z podróży w 1956 roku do Południowej Rodezji (obecnie Zimbabwe), stwierdziła, że “Africa belongs to the Africans; the sooner they take it back, the better,” czyli, że “Afryka należy do Afrykanów; im szybciej ją odzyskają, tym lepiej.” Jednak fakt, że wspomnienia z kontynentu, na którym dorastała, ciągle powracały w jej twórczości, świadczy o tym, jak wielki wpływ miały te lata na jej osobowość i sposób postrzegania rzeczywistości. Opisy afrykańskiego krajobrazu stanowią jeden z najważniejszych elementów powieści "The Grass is Singing" czy sagi "Children of Violence". Lessing skupiała się w dużej mierze na przedstawianiu doświadczeń białej ludności, która mieszkała w Afryce południowej, zapewne dlatego, że najmniejszych trudności przysparzało jej odzwierciedlanie życia, w którym sama niegdyś uczestniczyła. Chociaż podejmowała się czasem prób przedstawienia tamtejszej rzeczywistości z punktu widzenia Afrykańczyka (np. opowiadanie "Głód"), sama uznawała te próby za nieudane. Z kolei na przykład powieść "The Grass is Singing" jest krytykowana za to, że jedna z ważniejszych postaci, Moses, czarny służący, który dokonuje ostatecznie mordu na swojej białej pani, jest pozbawiony głębi psychologicznej, gdyż w powieści nie występuje analiza motywów zbrodni z jego punktu widzenia.\nDorastając w kręgu brytyjskiej mniejszości Południowej Rodezji, Doris Lessing zaczynała sobie powoli zdawać sprawę, że właściwie nigdzie nie pasuje. Z powodu swojego koloru skóry, automatycznie była kategoryzowana jako biała i nieunikniona była jej identyfikacja z narodem brytyjskim. Funkcjonowała społecznie ze stygmatem przynależności do oprawców, kolonizatorów, ciemięzców. Jednakże nie umiała utożsamić się z tą właśnie grupą z powodu swoich idealistycznych, antyrasistowskich i komunistycznych poglądów, które przeciwstawiały się jawnej nierówności i dyskryminacji społecznej opierającej się na micie białej wyższości kulturowej. Po wyjeździe do Wielkiej Brytanii Lessing nadal pozostawała wyalienowana, nadal postrzegała społeczeństwo, w którym przyszło jej żyć, z punktu widzenia obcego przybysza. Po trzydziestu latach spędzonych poza granicami kraju nie umiała nie postrzegać siebie jako osoby, która ma inne doświadczenia życiowe i inne podejście do otaczającej rzeczywistości. Jak słusznie zauważyła Jeannette King w swoim opracowaniu twórczości Doris Lessing:\n"Lessing pisze z punktu widzenia kogoś, kto jest częścią tradycji literatury zachodnioeuropejskiej, a jednak czuje się wobec niej zdystansowany, pisze z jej marginesów. Ta perspektywa “marginesu” jest jedną z jej największych zalet jako pisarki, daje swobodę odkrywania i analizowania “ośrodków” naszej kultury, co autorka wykorzystywała w pełni i z wyobraźnią."\n#książki #lessing #literatura


Pedicure | IdealistSpa\nKlamry ma wrastające paznokcie\nJego podstawowym celem jest usunięcie ze stóp zrogowaciałego naskórka za pomocą frezarki, skrócenie i opiłowanie paznokci oraz usunięcie naskórka nachodzącego na paznokcie. Zazwyczaj po wykonaniu pedicure klasycznego paznokcie są malowane lakierem.\nNiezależnie od tego czy zabieg wykonałaś w domu, czy w gabinecie kosmetycznym, chwila nieuwagi może popsuć efekt misternej pracy i poświęconego czasu, a co najważniejsze samopoczucie. Cóż zdarza się to nawet najlepszym, ale teraz jest już na to rada. Odpowiedzią jest nowinka na rynku kosmetycznym, która pozwoli na dłużej utrzymać lakier na paznokciach. Polecany szczególnie w okresie zimowym pedicure hybrydowy pozwala na szybkie wykonanie bez zbędnego suszenia paznokci, lakier utrzymuje się na paznokciach u stóp od 3 do 5 tyg. pozostając nienaruszenie świeżym i pełnym blasku.\nCALLUS PEEL to oparty na kwasie mlekowym, innowacyjny produkt pozwalający wykonać dokładny pedicure w 15 minut.\nPoprzez połączenie działania produktów, wchodzących w skład zestawu można wykonać zabieg szybko, łatwo i bezpiecznie. Callus Peel stosowany jest zarówno do zabiegów upiększających jak i leczniczych. Pozwala łatwo i bezboleśnie usunąć nagromadzony i zrogowaciały naskórek, eliminuje dolegliwości związane z popękaną skórą stóp, sprawia, że nawet przesuszona skóra pięt staje się miękka!!!\nDodatkową zaletą Callus Peel jest prosty i bezpieczny sposób wykonania zabiegu. Wystarczy nanieść specjalne, nasączone kwasem, płaty na stopy, owinąć folią, odczekać 15 minut, zdjąć za pomocą plastikowego nożyka, a następnie zetrzeć pozostałości naskórka specjalną higieniczną tarką.\nNa zakończenie zostaje nałożony krem, który świetnie zmiękcza i nawilża skórę, a zawarte w nim kwasy powodują mikro-złuszczanie naskórka dzięki czemu możemy się dłużej cieszyć gładkimi stopami.\nNasz gabinet oferuje kompleksowe zabiegi związane z leczeniem i pielęgnacją stóp u osób zdrowych, na stopach problematycznych, kobiet w ciąży, osób niepełnosprawnych, osób starszych i diabetyków. Przeprowadzamy zabiegi, mające na celu polepszenie stanu stóp. Fachowo skracamy paznokcie. Zakładamy klamry na wrastające paznokcie. Usuwamy odciski , modzele i nagniotki. Łagodzimy ból na pękających piętach i rozpadlinach skórnych. Prowadzimy terapię wspomagającą przy leczeniu grzybicy. Dbamy o stopy osób starszych.


Obecny czas to 14:12 Nie 25 Paź 2020\nWysłany: 22:54 Sob 8 Mar 2008 Temat postu:\nWysłany: 21:06 Sob 8 Mar 2008 Temat postu:\nWysłany: 17:33 Czw 13 Gru 2007 Temat postu:\nNawet ciekawy pomysł!! Muszę takie coś wykąbinować\nWysłany: 00:53 Czw 13 Gru 2007 Temat postu:\nDysza od opryskiwacza+ spryskiwacz ze szrotu od nienieckiego auta+ zbiornik 30l z zakiszaczem ,inokulantem (np banka plastykowa),+ wężyki i podłączenie do prądu i heja. Pozostaje dobrać odpowiedni otwór dyszy do wydajności pompki od spryskiwacza. Dla wygody włącznik aby łatwo było rozłanczać pompkę na czas owijania sznurkiem lub siatką. Dyszę montule się na ramie prasy aby strumień padał w okolice podbieracza. Dysza szczelinowa oczywiście.\nWysłany: 19:41 Pon 10 Gru 2007 Temat postu:\nAle takie opryskanie to czas ok pół godziny a efekty odczujesz jak będziesz skarmiał kiszonkę, i krowy lepiej jedzą, i bardziej wartościowe.\nWysłany: 17:47 Pon 10 Gru 2007 Temat postu:\nW sumie racja Tyle że przed prasowaniem nigdy nie ma czasu, a to deszcz mnie ostatnio złapał na zgrabianiu, a to gościowi od prasy coś wypadnie, wiecie jak to jest. Ale chyba musze o tym pomyśleć bo szkoda roboty jak mam 1/3 odrzucać Żałuje teraz jak cholera że nie zostawiłem na siano tego zbyt wyschniętego... same białe przylepy w środku.\nWysłany: 15:47 Pon 10 Gru 2007 Temat postu:\nJa mam bez konserwantów Musiałbym chyba pryskać zgrabione rządki, na co zazwyczaj nie ma czasu i możliwośći technicznych.\nAle nie mósisz pryskać na zgrabione rądki, wystarczy jak dokładnie umyjesz opryskiwacz, i przed zrabieniem opryskasz normalnym opryskiwaczem. W takiej formir stosowanie jest jeszcze bardziej skuteczne bo dokładniej rozprowadzisz preparat.\nWysłany: 19:15 Nie 9 Gru 2007 Temat postu:\nWysłany: 20:39 Sob 8 Gru 2007 Temat postu:\nA jakiego koncerwanta uzywacie do zakiszania\nWysłany: 18:40 Pią 7 Gru 2007 Temat postu:\nzbicie swoją drogą folia swoja ale jak sie kosi przestarzałe trawy ktore maja juz malo cukrów to nie ma co sie łudzic na dobre zakiszenie tak samo jest gdy kilka dni pada deszcz na skoszone moze wypłukac nawet 50 % cukrów a jak wiadomo zeby bakterie wytworzyły kwas mlekowy który konserwuje kiszonki potrzebny jest im do tego cukier. kiedys owinelismy mląda trawe ktora była praktycznie zielona bela byla praktycznie nie zbita bo w trakcie kiszenia usiadla pod własnym cieżarem i po otwarciu byla idealnie zakiszona natomiast inne który mialy optymalną wilgotnośc i byłydoskonale ubite i byly splesniale.\nWysłany: 20:04 Wto 27 Lis 2007 Temat postu:\nWysłany: 20:02 Wto 27 Lis 2007 Temat postu:\nFolia była nówka bdb jakości, owijarka tekla też ok, widać za słabo ubija sipma jak jest suche. A o dziwo mokrego pokosu tak nie ubijaliśmy [bo bele były za ciężkie, miałem problem z załadunkiem niektórych] i nie pleśnieje póki co... i bądź tu mądry![/url]\nc odo polskichpras to ja nie chce się wypowiadać... najpierw u nas facet robił sipma to dużo pleśni było potem inny sokółką metalfach to już były lepsze i cięższe.. a jak od dwóch lat mam claasa to jest inna bajka.. bele są ciężkie (z tamtych pras wwoziłem do obory c-330 a teraz to nie mam pod co podjeżdzać.. jak robie małym to niekiedy przy dobijaniu na szybszym wałku potrafi zadusić ciagnik jak jest mokry towar... a polska owijarka z metalfachu niekiedy trzeszczy podczas załadunku na siebie.. mój znajoy robi claasem variant (zmienno komorowa pasowa) to jak dobije bele to tam w nia palca nie włozy\nWysłany: 19:31 Wto 27 Lis 2007 Temat postu:\nWysłany: 18:43 Wto 27 Lis 2007 Temat postu:\nTeż mam ten problem niestety... Sierpniowy pokos za bardzo mi wysechł bo prasa sie popsuła, no i są białe "przylepy" miejscami, ale ta pleśń znika jak otwarty balot troche postoi - dziwna sprawa. Z kolei październikowa trawa leżała na deszczach, aż podżułkła miejscami, zwinąłem dość mokrą, a póki co nic nie odrzuciłem z 3 balotów. Prasuje sipmą- farma 2.\njak robiłem z jednęj łacdzki (niecąłe 2 ha) i było już troche za suche... to bele nie były tak dobite jak powinny bo już komora w moim classie 46 się uchylała.. lecz materiał był jednolity to belke były bez pleśni...niektórzy ludzie mówią że grunt to dobrze owinąć folią.. ja sam nie wiem.. w tamtym roku z dobrego towaru też były miejscami lekkie zapleśnienia. .w tym jeszcze mi się nie trafiło\nWysłany: 18:17 Wto 27 Lis 2007 Temat postu:\nWysłany: 11:56 Wto 27 Lis 2007 Temat postu:\nBiałe plamy są przy dostępie powietrza i gdy za suchy materiał do zakiszania.\nWysłany: 11:05 Wto 27 Lis 2007 Temat postu:\njeżeli są białe place to może być tak że dochodzi powietrze (np koty lubią wchodzić po belach) lub źle sprasowane (za mało ubite) a nawet jak materiał jest nierówny tzn nie jest jednolity jest w miare dobry do beli i gdzieś trafi się inny np mokry bardzo.. bele powinno się robić z jednolitego materiału.. albo posyszony albo mokrawy oby był jednolity.. ja teraz daję bele z 3 pokosu robiłem po deszczach były mokre jak cholera lecz towar jednolity i zajebiście się ukisiły lecz cholernie cięzkie są robiłem classem 46\nSianokiszonka z Traw musi być bardzo dobrze zbita przez prasę, akże nie można szybko przasowaćć!! Jej wilgotność też nie może być za duża, ani za mała bo nie ukiśnie dobrze!! Jak jest dobre słońce, temp. ok30'C i wyżej to jednego dnia kosimy a drugiego zbieramy. najlepiej po skoszeniu po paru godzinkach przewalić, roztrząsnąć. Na drugi dzień zwijamy na żądki i Prasujemy. Można też popryskać na dokiszanie specjalnym preparatem!!\nWysłany: 20:20 Nie 25 Lis 2007 Temat postu:\na jak zepsute wygląda- przez cały balot przechodzi czy tylko na zewnątrz jaki ma kolor?? białe i zielone czy tak zgnite na czarno aż do środka??\ntak gdzieś jedna warstwa jest zgnita na biało lub duże place\nWysłany: 18:44 Nie 25 Lis 2007 Temat postu:\nJak są białe plamy to dostało się powietrze jak jest czarna maziowata to była za mokra zielonka podczas prasowania. Ja robię w/w rolantem 46 RC i psują się właśnie z tych w/w powodów. Sianokiszonka z lucerny wyszła super tylko noże nie były włączone i trzeba się trochę pomęczyć. A z 3 trawy jeszcze nie otwierałem obawiam się że była za mokra ale jestem dobrej myśli.\nNIgdy nie powiedziałbym że prasa może być winowajcą prędzej operator bo za mało nabił balota.\nWysłany: 13:33 Nie 25 Lis 2007 Temat postu:\nWysłany: 10:19 Nie 25 Lis 2007 Temat postu:\na długo sprasowany balot czekał na owinięcie??\ntak srednio 2 godzinki\nWysłany: 10:03 Nie 25 Lis 2007 Temat postu:\nWysłany: 09:39 Nie 25 Lis 2007 Temat postu:\nMnie terz bale sie psują i to w takiej ilości że jakbym zapłacił za robienie tych bel to bym sie zezłościł. Sianokiszonka z pierwszego pokosu to jest zepsuta ale zwieżaki ją wcinają a z drugiego pokosu wygląda lepiej a niebardzo chcą ją jeść.\nWysłany: 09:14 Nie 25 Lis 2007 Temat postu:\nowijane były 25 razy trawa leżała 2 dni aż zamocno wyschła kotów niema,prasa była z sipmy i owijarka też oraz najlepszą folie kupiłem.Na 100 balotów 25 zapleśniałych,a może być przyczyna taka że zaszybko owijane było??????


BIP POWIAT LIPSKI STAROSTWO POWIATOWE W LIPSKU - INFORMACJA STAROSTY LIPSKIEGO wykonującego zadania z zakresu geodezji i kartografii o czynnościach ustalenia przebiegu granic.\nwersja do wydruku Piotr Tkaczyk 06.12.2018 07:42\nZnak sprawy: GKKN.6640.720.2018\njednostce ewidencyjnej: ………SIENNO.……..……..,\noznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr ….… 24…………..\nz działkami sąsiednimi nr: … 23, 25, 211 obręb Gozdawa oraz dz. nr 256 obręb Janów……………\nCzynności ustalenia przebiegu granic pomiędzy wyżej wymienionymi działkami, w ramach pracy geodezyjnej zarejestrowanej w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Lipsku pod numerem GKKN.6640.720.2018…. odbędą się:\ndnia ……………….. 07.01.2019 roku………..,\no godzinie …….. 13:00…………………………,\nw ………………. WIERZCHOWISKA II………………


Noclegi w Nagymaros - Oferty noclegów w Nagymaros - eSky.pl\nNoclegi w Nagymaros\nTanie Noclegi - Nagymaros\nZobacz najlepsze oferty noclegów w Nagymaros!\nVac, 24 września 2021, 2 noce\nOstrzyhom, 24 września 2021, 2 noce\nSzentendre, 24 września 2021, 2 noce\nSturovo, 24 września 2021, 2 noce\nTahitófalu, 24 września 2021, 2 noce\nZebegény, 24 września 2021, 2 noce\nWiszegrad, 24 września 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Sprawdź więcej ofert w Nagymaros\nWybierając się do Nagymaros, znajdziesz noclegi na każdą kieszeń przeznaczone dla turystów o zróżnicowanych potrzebach. Na przyjezdnych czekają przestronne i komfortowo wyposażone obiekty z wieloma udogodnieniami oraz tanie hostele, w których przenocuje się podczas kilkudniowego city break. Noclegi w Nagymaros są dostępne zarówno w centrum, jak i w pobliżu lotniska oraz w mniej popularnych dzielnicach lub regionach. Dzięki temu wybierzesz nocleg w Nagymaros w dogodnej lokalizacji w zależności od Twoich dalszych planów. Wcześniejsza rezerwacja noclegu w Nagymaros daje pewność, że po dotarciu na miejsce wypocznie się po podróży bez stresu związanego z poszukiwaniem hotelu, apartamentu lub innego obiektu dla podróżnych. Zarezerwuj nocleg zanim pojedziesz do Nagymaros, a podróż upłynie w przyjemniejszej atmosferze.\nNajlepsze noclegi - Nagymaros\nNoclegi w Nagymaros obejmują rozbudowaną ofertę z wielu obiektów dla turystów podróżujących w pojedynkę, par, rodzin, seniorów oraz grup. Przyjezdni mogą przenocować w apartamentach, hotelach i pensjonatach, oferujących maksimum prywatności oraz znajdujących się w centrum Nagymaros. Udogodnienia w postaci bliskości wypożyczalni samochodów, komunikacji publicznej, sklepów, obiektów usługowych oraz rekreacyjnych są gwarancją udanego wypoczynku. Jeśli interesują Cię luksusowe noclegi, Nagymaros ma szeroką ofertę dla Ciebie. W wybranym miejscu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz podczas urlopu lub podróży w celach biznesowych. Nocleg na terenie Nagymaros zarezerwujesz w obiektach z udogodnieniami dla niepełnosprawnych, niemowląt i małych dzieci oraz podróżujących wraz ze zwierzętami.\nJak znaleźć noclegi w Nagymaros?\nNoclegi w Nagymaros szybko znajdzie się przez wyszukiwarkę po podaniu kierunku podróży oraz daty zameldowania i wymeldowania. Po zaznaczeniu liczby podróżnych wyszukiwarka wskaże, które noclegi na terenie Nagymaros są dostępne. Wybór noclegu ułatwiają filtry typu obiektu i liczby gwiazdek, oceny gości, odległości od centrum oraz bezpłatnego anulowania rezerwacji. Dzięki temu bez trudu wybierzesz nocleg w Nagymaros już w kilka minut. Możesz zarezerwować sam nocleg lub nocleg wraz z przelotem w zależności od potrzeby.\nJakie udogodnienia znajdę przy noclegach w Nagymaros?\nUdogodnienia przy noclegach w Nagymaros są zależne od wybranego typu obiektu oraz liczby gwiazdek. W dostępnych miejscach na gości czekają pokoje z aneksami kuchennymi, balkonem, klimatyzacją, zestawem do kawy i herbaty, kompletem ręczników i dostępem do Internetu. Przyjezdni mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu przy obiekcie, zamówić posiłek w restauracji lub wybrać hotel z basenem. Dodatkowo noclegi w Nagymaros zarezerwujesz w obiektach zapewniających gościom transfer z lotniska i na lotnisko.\nGdzie rezerwować noclegi w Nagymaros?\nRezerwacji noclegów w Nagymaros można dokonać przez Internet. Decydując się na rezerwację na eSky.pl, wybierasz jedynie sprawdzone obiekty. Dzięki temu po dotarciu do Nagymaros, nocleg jest przygotowany zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. Płatność za wybrany pokój odbywa się przez bezpieczny system PayU lub za pomocą karty kredytowej. W razie rezygnacji z wyjazdu, przysługuje Ci prawo do bezpłatnej anulacji rezerwacji noclegu w Nagymaros. Termin bezpłatnego odwołania rezerwacji jest podawany podczas wyszukiwania obiektu.\nIle kosztuje nocleg w Nagymaros?\nKoszt noclegów w Nagymaros jest zależny od kilku czynników. Najtańsze są zajazdy, hostele i kempingi, najwięcej kosztują noclegi w hotelach i luksusowych apartamentach. Cena rezerwacji jest związana z terminem, długością pobytu oraz liczbą gości. Jeżeli chodzi o noclegi, Nagymaros cechuje się przystępnością cenową przez cały rok, jednak najmniej płaci się poza sezonem. Koszty pobytu maleją, gdy w jednym pokoju melduje się większa liczba osób oraz gdy rezerwuje się nocleg w Nagymaros na okres powyżej tygodnia.\nNoclegi w Tresauro\nNoclegi w Nikolaíika\nNoclegi w Powell Butte (OR)\nNoclegi w Schwartbuck


Stare Lalki: DARLING - na sprzedaż\nDARLING - na sprzedaż\njak wyżej... pora się rozstać...\nzapraszam do oglądania i licytowania :)\n* LINK DO AUKCJI *\nEtykiety: biskwit, Darling, na sprzedaż\nIvrona 7 czerwca 2013 14:18\nWitam kupiłam na aukcji kilka lalek porcelanowych- żadne antyki po prostu- stare lalki. Włosy wyłażą im garściami. Proszęo pomoc- gdzie kupić gotowe peruki lub jak je zrobić i z czego. wiem że zawracam głowe ale nie mam o tym bladego pojęcia. Mój mail lniane.gniazdo@gmail.com Pozdrawiam Ivrona\nAgataCh 2 lipca 2013 23:04\nprzepraszam za późną odpowiedź - jedyne peruki, które nie wyłażą garściami, to te syntetyczne. Generalnie robię perukę (lub odświeżam), sadzam lalkę na półce i ruszam tylko w przypływie szału twórczego. Moher nawet po kilku tygodniach od zrobienia peruki ląduje mi niespodziewanie w herbacie. Włosy ludzkie, o ile nie fabrycznie wszyte w taśmę (wg mnie trochę za grubą i za sztywną jak dla lalek), sypią się tragicznie. Tzn z własnoręcznie robionej peruki, z tych autentycznie starych zdecydowanie mniej. Pozdrawiam sedecznie\nIvrona 4 lipca 2013 14:43\nMarta 28 czerwca 2013 09:39\nMam pytanie bo wiem, że sporo lalek kupiłaś na ebayu. Chodzi mi o przesyłkę do Polski, czasem widzę coś ciekawego ale jak ostatnio napisałam do sprzedawcy tłumaczył że wysyłka do Polski paczki ubezpieczonej jest bardzo droga ok 75$ a może nawet więcej. Zastanawiam się czy ubezpieczanie paczki, która jest i tak sporą okazją ma sens. Napisz o swoich doświadczeniach jeśli możesz i za pośrednictwem jakiej poczty sprzedawcy wysyłali Ci paczki z USA.\nAgataCh 2 lipca 2013 23:21\nhe he he... w ostatnich miesiącach amerykańska poczta wprowadziła zmiany i podwyżki.... szczerze - nie wiem, jaka musiałaby to być okazja, żeby 75 dolców za wysyłkę się opłacało.... Pamiętaj, że z USA od pewnej wartości przesyłki (w przeliczeniu ciut ponad 300 zł) naliczane są opłaty celne - nie wiem, czy dobrze pamiętam, ale wychodzi około 20% (wliczana jest wartość przedmiotu ORAZ koszt przesyłki - idiotyzm). Przesyłka ubezpieczona jest tylko i wyłącznie na korzyść sprzedawcy, bo to on będzie się ubiegał o ew. odszkodowanie, a Ty dostaniesz figę z makiem. Jak przesyłka nie dotrze, to i tak zgłaszasz do PayPala i dostajesz zwrot (tylko lalki szkoda). Z moich doświadczeń wynika, że jak ktoś chce, to może wysłać wielkie pudło i za 20$ ze śledzeniem przesyłki. Jak nie dochodzi, to w 90% przypadków oznacza, że sprzedawca po otrzymaniu kasy czuje się bezkarny, bo myśli, że trafił mu się jeleń z odległej dziczy i może mu, za przeproszeniem, nagwizdać.\nCzas dostarczenia najtańszej ekonomicznej i śledzonego priorytetu jest w rzeczywistości taki sam, czasem priorytet idzie dłużej, a jak dochodzą opłaty celne, to jeszcze dłużej (nie daj boże jeśli brakuje jakiegoś świstka albo coś jest nieczytelne - czekasz wtedy na list polecony z UC, musisz dosłać dokumenty itp itd).\nCo innego z przesyłkami ekonomicznymi z UK, które permanentnie giną i podejrzewam, że jeszcze na terenie UK gdzieś w sortowni zatrudniają prężnie działających złodziei - tu polecam wszelkie opcje ze śledzeniem przesyłki.\ntu jest link do zrobienia peruk\nCzekamy na Ciebie i nowe wpisy. To jest świetny blog. Nawet jeżeli nie masz nowej zdobyczy lalkowej to się pokaż na chwilkę. Pozdrawiam :)


Abstrakcje geometryczne na ścianę - Grafiki Obrazy Rozmiar 60x40cm Rodzaj produktu obraz na płótnie\nAbstrakcje geometryczne Geometryczne wzory uczuć\nStonowane abstrakcje geometryczne pięknie komponują się z wnętrzami i wnoszą do nich harmonię. Proponujemy abstrakcję geometryczną 2-częściową Geometryczne wzory uczuć (2020), w której królują szlachetne podziały i proste figury. Dodatkową zaletą jest fakt, że zależnie od miejsca i charakteru pokoju mogą Państwo powiesić te dwa obrazy w pionie lub poziomie do wyboru.\nNowoczesny obraz składa się z dwóch modnych obrazów abstrakcyjnych (dyptyk abstrakcja), które oczywiście mogą być zamówione osobno: abstrakcja Dopasowani i abstrakcja Zdecydowani.\nRozmiar 60x40 to dwa obrazy 30x40, zapraszamy.\nWybierz rozmiar 60x40cm 100x70cm 120x80cm 140x90cm 180x120cm


Miasteczko w stylu weneckim miałoby powstać na miejscu byłej elektrowni | Praca, mieszkanie, nauka, ogłoszenia :: Polonia, Polacy w Southampton/ Anglia/ Wielka Brytania\nStart Polecane Miasteczko w stylu weneckim miałoby powstać na miejscu byłej elektrowni\nMiasteczko w stylu weneckim miałoby powstać na miejscu byłej elektrowni\nJedna z najstarszych grup ochrony przyrody walczy z planami zastąpienia elektrowni Fawley miasteczkiem, w którym powstałoby ponad 1000 domów.\nFriends of the New Forest (FONF) – dawniej New Forest Association – twierdzi, że proponowana inwestycja jest porównywalna z osiedlem wielkości Lyndhurst budowanym na obszarze wrażliwym dla środowiska.\nPlany pokazują ogromny kompleks tworzący zabudowę w stylu weneckim z ozdobnymi budynkami po obu stronach kanału. Fawley Waterside twierdzi, że program o wartości 800 milionów funtów stworzy „jedno z najpiękniejszych małych miast w Anglii”.\nJednak FONF – utworzony ponad 150 lat temu – twierdzi, że rozwój wygeneruje dodatkowy ruch, a także spowoduje zanieczyszczenia i inne problemy. Mówi również, że niekorzystnie wpłynie to na tereny w pobliżu miejsca, w tym ważne na arenie międzynarodowej miejsca ochrony przyrody.\nTymczasem Fawley Waterside współpracuje z Radą Hrabstwa Hampshire w celu opracowania systemu, który poprawiłby A326 poprzez zwiększenie przepustowości i zmniejszenie zatorów.\nFirma mówi także o ponownym otwarciu linii kolejowej Fawley i utworzeniu pasażerskich połączeń promowych między Fawley i Southampton.\nPoprzedniCo-op wyposażony w kącik z jedzeniem i ekspres do kawy ponownie otwarty\nNastępnyPlan powstania drogi rowerowej z Southampton do Chandler’s Ford


Zwykły "Cudowny chłopak"\nWakacyjne HeCe w Bibliotece i mega budowle\nTrzeci "Bajkowy poniedziałek"\nLiteracki poniedziałek i dalsze losy Marleya\nWakacyjna HeCa ze świnką skarbonką w Bibliotece\nZapraszamy na sierpniowe warsztaty modelarskie\nUWAGA!!! FILIA NR 2 NIECZYNNA!!!\nJesteś tutaj: Strona Główna Dyskusyjny Klub Książki Filia nr 1 - Przechowo Zwykły "Cudowny chłopak"\nKategoria: DKK Filia nr 1\nOpublikowano: czwartek, 27, grudzień 2018 15:26\nTytułowy cudowny chłopak to Auggie- dziesięciolatek z głową pełną marzeń, wielbiciel serii o „Gwiezdnych Wojnach”. Ma kochających i mądrych rodziców oraz starszą siostrę Vię. Co go wyróżnia od zwykłego rówieśnika to wygląd- wskutek rzadkiej mutacji genetycznej jego twarz jest zdeformowana co skutkowało licznymi operacjami już od wieku niemowlęcego. Jego marzeniem jest zostać kosmonautą. Przez znaczną część dnia chłopak nosi na głowie hełm, który jest jednym z atrybutów tego zawodu. Przy okazji skrywa też prawdziwą twarz chłopca.\nAuggie początkowo jest nauczany przez mamę w domu, jednak ostatecznie rodzice decydują się posłać go do szkoły publicznej. To właśnie w tym trudnym dla niego momencie czytelniczki klubu zapoznają się z bohaterem książki. Niełatwo jest być tym „nowym” w szkole, jest to jeszcze trudniejsze gdy wygląda się inaczej niż reszta dzieci. Augustus ma nadzieje, że koledzy potraktują go jak zwyczajnego chłopca. Jednak świat, w którym panuje kult piękna sprawia, że staje się w szkole sensacją, a dla wielu wręcz „dziwadłem”. Zmienia się to po tym, gdy oprócz wyglądu ludzie poznają wnętrze Augusta.\nW opinii czytelniczek książka przestawia przeżycia, uczucia i wyzwania stojące przed rodzicami Auggie’ego oraz przed jego siostrą, która chcąc nie chcąc, żyje w cieniu brata. Utwór pozwala zaobserwować, jak zmienia się stereotypowe myślenie dzieci- nawet jeśli z początku były okrutne i raniły Augustua, to mają w sobie ogromne pokłady dobroci, które z czasem się ukazują.\n„Cudowny chłopak” to książka wzruszająca, ale nie ckliwa. Wyzwala w nas to co dobre i doładowuje pozytywną energią. Uczy także akceptacji odmienności, zarówno u innych jak i u siebie.\nPrzy okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia, po podzieleniu się opinią o książce, przyszedł czas na podzielenie się opłatkiem.\nKlubowiczki DKK przy Filii nr 1 życzą wszystkim Wesołych Świąt!\nOprac. Katarzyna Foksińska\nBajkowy poniedziałek godz.10-11\nZabawy dla maluchów 22-25.07 F5\n25 lipiec godz. 11:00 - "Jedzie pociąg..." zajęcia dla dzieci w wieku 5-7 lat\nZabawy dla maluchów 22-25.07\nBajkowo w poniedziałek


[Łódź ●○] Tunel średnicowy [Świnoujście to nie tutaj] | SkyscraperCity\n[Łódź ●○] Tunel średnicowy [Świnoujście to nie tutaj]\n1 - 20 of 7440 Posts\nDecyzje administracyjne dla\nUdrożnienie Łódzkiego Węzła Kolejowego (TEN -T), etap II, odcinek Łódź Fabryczna – Łódź Kaliska/Łódź Żabieniec”\nDecyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nr 25/2012 z dnia 19.12.2012r. (znak: WOOŚ.4210.37.2011.JCH.30) o środowiskowych uwarunkowaniach\nDecyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nr 26/2016 z dnia 20.10.2016r. (znak: WOOŚ-I.4201.1.2016.JCH.11) o zmianie decyzji nr 25/2015 z dnia 19.12.2012r. o środowiskowych uwarunkowaniach\nPodpisanie umowy na zaprojektowanie i budowę tunelu średnicowego Łódź Fabryczna – Łódź Kaliska/Żabieniec z firmą Energopol Szczecin jako lidera konsorcjum\nDecyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nr 25/2018 - Budowa nowej kładki kładka dla pieszych nad torami linii kolejowej nr 15 w ciągu ulicy Srebrzyńskiej\nPnB - Decyzja nr 168/18 - Pozwolenie na rozbiórkę kładki\nPostanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 25.09.2018r. (znak: WOOŚ.420.177.2018.JCh.3) w sprawie wyrażenia stanowiska o etapowości realizacji przedsięwzięcia oraz o niezmienności warunków określonych w decyzji środowiskowej i jej zmianie\nDecyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nr 2/2019 - Odcinek w obszarze ulic Towarowa-Włókniarzy, budowa odcinka linii kolejowej nr 551, oś 18 w obszarze między ul. Towarową, a Aleją Włókniarzy\nFragment załącznika graficznego do decyzji:\nDecyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nr 3/2019 - Odcinek w obszarze ulic Odolanowska - Stolarska, budowa linii kolejowej nr 550 i 551 Łódzkiego Węzła Kolejowego wraz z komorą rozgałęźną, między ulicami Odolanowską i Stolarską\nPnB - Decyzja nr 36/19 - Pozwolenie na budowę nowej kładki budowa nowej kładki dla pieszych nad torami linii kolejowej nr 15 przy ul. Srebrzyńskiej i Aleją Włókniarzy, wraz z budową chodników (dojść do kładki), dwóch dźwigów osobowych i schodów, kanalizacji deszczowej itd. itp.\nPnB - Decyzja nr 53/19 - Pozwolenie na rozbiórkę obiektów Odolanowska-Stolarska dotyczy robiórki 6 budynków wraz z instalacjami wewnętrznymi.\nDecyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nr 4/2019 - Odcinek w obszarze ulic Kasprzaka - Drewnowska - Włókniarzy, polegająca na budowie odcinka linii kolejowej nr 500, 551, 552, 553 wraz z komorą odgałęźną między ulicami Kasprzaka - Drewnowska - Włókniarzy\nDecyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nr 5/2019 - polegającej na budowie odcinka linii kolejowej nr 553 (oś 22) Łódzkiego Węzła Kolejowego w rejonie komory TBM przy ul. Inowrocławskiej\nDecyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nr 6/2019 - rejon komory TBM przy ul. Skarpowej polegającej na budowie odcinka linii kolejowej nr 552 (oś 21) Łódzkiego Węzła Kolejowego w rejonie komory TBM przy ul. Skarpowej\nPnB - Decyzja nr 131/19 - pozwolenia na budowę komory startowej/ odbiorczej w ramach zamierzenia budowlanego pn. „Budowa odcinka linii kolejowej Łódzkiego Węzła Kolejowego w obszarze ul. Odolanowskiej – Etap I: Komora startowa/ odbiorcza”\nDecyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nr 7/2019 - polegającej na budowie odcinka linii kolejowej nr 550 i 551 Łódzkiego Węzła Kolejowego wraz z komorą demontażową przy stacji Łódź Fabryczna w rejonie ul. Sienkiewicza\nPBDiM Mińsk Mazowiecki nowym liderem konsorcjum\nDecyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nr 8/2019 - polegającej na budowie odcinka linii kolejowej Nr 550 i 551 Łódzkiego Węzła Kolejowego z przystankiem osobowym Łódź Polesie przy ul. Ogrodowej w Łodzi.\nDecyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nr 9/2019 - polegającej na budowie odcinka linii kolejowej Nr 550 i 551 Łódzkiego Węzła Kolejowego między komorą demontażową przy stacji Łódź Fabryczna w rejonie ul. Sienkiewicza a przystankiem osobowym Łódź Śródmieście oraz przystankiem osobowym Łódź Polesie\nDecyzja Nr 10/2019 o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej – polegającej na budowie odcinków linii kolejowej nr 550 i 551 Łódzkiego Węzła Kolejowego między przystankiem osobowym Łódź Polesie, komorą rozgałęźną między ulicami Odolanowską i Stolarską oraz posterunkiem odgałęźnym Łódź Włókniarzy\nPnB - Decyzja nr 65/20 - pozwolenia na budowę odcinka linii kolejowej nr 551 (oś 18) Łódzkiego Węzła Kolejowego w obszarze między ul. Towarową i Al. Włókniarzy – etap I: szyb startowy, na działce nr ewid. 40/1 obręb P-7 w Łodzi. zastąpiła ją decyzja nr 257/20\nPnB - Decyzja nr 138/20 - pozwolenia na budowę komory startowej/ odbiorczej w ramach zamierzenia budowlanego pn. „Budowa odcinka linii kolejowej Łódzkiego Węzła Kolejowego w obszarze ul. Odolanowskiej – Etap I: Komora startowa/ odbiorcza”\nPnB - Decyzja nr 179/20 - pozwolenia na budowę odcinka linii kolejowej nr 553 (oś 22) Łódzkiego Węzła Kolejowego w rejonie komory TBM przy ul. Inowrocławskiej – etap I: komora demontażowa/odbiorcza\nPnB - Decyzja nr 177/20 - pozwolenia na budowę odcinka linii kolejowej nr 552 (oś 21) Łódzkiego Węzła Kolejowego w rejonie komory TBM przy ul. Skarpowej – etap I: komora demontażowa/odbiorcza\nDecyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nr 5/2020 - polegającej na budowie odcinków linii kolejowej nr 550, 552, 553 Łódzkiego Węzła Kolejowego w obszarze al. Włókniarzy, przy komorze odgałęźnej zlokalizowanej pomiędzy al. Włókniarzy, ul. Kasprzaka i Drewnowską oraz linii nr 551 pomiędzy ww. komorą w kierunku stacji Łódź Kaliska a ul. Towarową, w Łodzi.\nPnB - Decyzja nr 218/20 - pozwolenie na budowę odcinka linii kolejowej nr 550, 551, 552, 553 Łódzkiego Węzła Kolejowego wraz z komorą odgałęźną miedzy Al. Włókniarzy, ulicami Kasprzaka i Drewnowską, etap I - komora technologiczna\nDecyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nr 6/2020 - polegającej na budowie odcinka linii kolejowej nr 550 i 551 Łódzkiego Węzła Kolejowego w rejonie przystanku osobowego Łódź Śródmieście, przy skrzyżowaniu ul. Zachodniej/al. Tadeusza Kościuszki oraz ul. Zielonej\nPnB - Decyzja nr 257/20 o zmianie decyzji Wojewody Łódzkiego Nr 65/20 z 23.03.2020 r., pozwolenia na budowę odcinka linii kolejowej nr 551 (oś 18) Łódzkiego Węzła Kolejowego w obszarze między ul. Towarową i Al. Włókniarzy – etap I: szyb startowy, na działce nr ewid. 40/1 obręb P-7 w Łodzi, w ramach inwestycji: „Udrożnienie Łódzkiego Węzła Kolejowego (TEN-T), etap II, odcinek Łódź Fabryczna – Łódź Kaliska/ Łódź Żabieniec”\nW Urzędzie Wojewódzkim trwają procedury z poniższymi odcinkami\nCzekamy na następujące wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę:\npolegającej na budowie odcinków linii kolejowej nr 550, 552, 553 Łódzkiego Węzła Kolejowego w obszarze al. Włókniarzy, przy komorze odgałęźnej zlokalizowanej pomiędzy al. Włókniarzy, ul. Kasprzaka i Drewnowską oraz linii nr 551 pomiędzy ww. komorą w kierunku stacji Łódź Kaliska, a ul. Towarową;\n„Budowa tunelu kolejowego na odcinku linii kolejowej 550 (Oś 23) – Komora Polesie w km 2+147,40 - Etap I - Budowa Tunelu Kolejowego – Tunel Technologiczny – na potrzeby drążenia tunelu maszyną budowlaną – TBM (EPB)”, (termin 31.01.2021)\n„Budowa tunelu kolejowego na odcinku linii kolejowej 550 (Oś 23) – Komora Fabryczna w km 0+363,00 - Etap I - Budowa Tunelu Kolejowego – Tunel Technologiczny – na potrzeby drążenia tunelu maszyną budowlaną – TBM (EPB)”, (termin 31.01.2021)\n„Budowa tunelu kolejowego na odcinku linii kolejowej nr 550 (oś 23) od km 2+222,86 do km 3+108,88 – pomiędzy komorą Odolanowską i komorą Polesie – etap I – Budowa tunelu kolejowego – tunel technologiczny na potrzeby drążenia tunelu maszyną budowlaną – TBM (EPB)”\n„Budowa tunelu kolejowego na odcinku linii kolejowej nr 551 (oś 18) od km 3+325,08 do km 4+245,35 – pomiędzy komorą w osi 18 i komorą Odolanowską z przejściem przez komorę Włókniarzy – Etap I – Budowa tunelu kolejowego – tunel technologiczny na potrzeby drążenia tunelu maszyną budowlaną – TBM (EPB)”\n„Budowa tunelu kolejowego na odcinku linii kolejowej nr 550 (oś 23) od km 0+454,17 do km 0+967,92 – pomiędzy komorą Śródmieście i komorą Łódź – Fabryczna - ETAP I – Budowa tunelu kolejowego – tunel technologiczny - na potrzeby drążenia tunelu maszyną budowlaną – TBM (EPB)”\nCzekamy na mastępujące postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji linii kolejowej\nBudowa odcinków linii kolejowej nr: 550, 552, 553 Łódzkiego Węzła Kolejowego od al. Włókniarzy do granicy terenu kolejowego w obszarze ul. Towarowej dla linii nr 550 oraz do terenu kolejowego z linią kolejową nr 15 i komorą TBM przy ul. Skarpowej dla linii 552 i nr 553.\n28.12.2017r. - podpisanie umowy na budowę Tunelu Średnicowego !\nA to info z PKP PLK\nTunel średnicowy w #Łódź staje się faktem. PLK podpisały umowę na realizację inwestycji #ŁączymyPolskę\nTBM musi zacząć pracę najpóźniej po 2 latach.\nŚciany szczelinowe muszą być zakończone do 36 miesiąca (znaczy tunele od Manu do Żabieńca oraz Kaliskiej oraz dworce stacje podziemne).\nDokładniejsze dane są w załączniku 10 - ale on stanowi część oferty - wiec niestety nie jest opublikowany.\nOś 18 i 29 budowana od 16 miesiąca po podpisaniu umowy, a osie 22,23, 17 najpóźniej mają być wpięte 22 miesiąca.\nStacje Zielona i Ogrodowa mają być skończone (złożenie pozwolenia na użytkowanie) najpóźniej 44 miesiąca).\nDla przypomnienia harmonogram prac nad Zaprojektuj i Buduj\nETAP 1 - 10 miesięcy od Rozpoczęcia Robót złożenie do właściwego organu kompletnego wniosku o Pozwolenie na Budowę dla kładki dla pieszych w km 1,648 osi 17\nETAP 2 - 12 miesięcy od Rozpoczęcia Robót złożenie kompletnego wniosku o Pozwolenie na Budowę dla Komory Startowej TBM;\nETAP 3 - 18 miesięcy od Rozpoczęcia Robót złożenie kompletnego wniosku o Pozwolenie na Budowę dla całości robót.\nETAP 4 - 24 miesiące od Rozpoczęcia Robót rozpoczęcie drążenia tunelu maszyną TBM w osi 18 i osi 21;\nETAP 5 - 35 miesięcy od Rozpoczęcia Robót zakończenie wszelkich robót prowadzonych w technologii ścian szczelinowych zgodnie z punktem 6.5.1 PFU\nETAP 6 - Od 29 do 32 miesięcy, rozpoczynając 3 miesiące od zakończenia Etapu 2, oddanie do eksploatacji osi 18 i osi 21 umożliwiające wykonanie jazd pociągowych wymaganych do nabycia znajomości odcinków linii kolejowych przez drużyny pociągowe przed oddaniem obiektów do użytkowania\nETAP 7 - Od 23 do 26 miesięcy, rozpoczynając 3 miesiące od zakończenia Etapu 3, oddanie do eksploatacji osi 17, osi 22 i osi 23 umożliwiające wykonanie jazd pociągowych wymaganych do nabycia znajomości odcinków linii kolejowych przez drużyny pociągowe przed oddaniem obiektów do użytkowania\nETAP 8 - 4 miesiące od zakończenia etapu 6 i 7, Pozostałe roboty.\nJak podpiszą umowę to wszystkie daty możemy wpisać i będziemy wiedzieli na czym stoimy w kolejnych miesiącach.\nZakładam tutaj wątek, bo dyskutujemy o tym w wielu różnych miejscach, a temat wymaga omówienia. Jeśli modzi zdecydują, że tu nie pasuje proszę przenieść go do Infrastruktury Kolejowej.\nNa początek prasówka:\nO co chodzi w tunelu średnicowym\nDlaczego właściwe rozwiązanie kwestii tunelu średnicowego jest takie ważne? Jakie decyzje powinny zostać podjęte? Zapraszamy do lektury analizy dr hab. Jacka Wesołowskiego.\nO tunelu kolejowym pod śródmieściem Łodzi myślano już dobrze od półwiecza. Realna szansa na jego powstanie pojawiła się wraz z koncepcją budowy linii wysokich prędkości „Igrek”, wysuniętą w 2005 r. przez PKP. Studia nad szczegółami przebiegu trasy w Łodzi, które przeprowadzono w następnych latach, wykazały możliwość stworzenia nie tylko podziemnego korytarza dla pociągów wysokich prędkości, ale również stworzenia głównego dworca w Łodzi (na przebudowanym Dworcu Fabrycznym), uporządkowania układu pociągów podmiejskich zebranych w sieć kolei regionalno-aglomeracyjnej – czyli stworzenia wydajnego, skonsolidowanego węzła kolejowego, jaki funkcjonuje w większości miast europejskich podobnej wielkości. Byłby on w stanie radzić sobie z prowadzeniem ruchu dalekobieżnego, jak i lokalnego, który nie tylko umożliwiał szybkie połączenia regionu z Łodzią, ale również wspomagał system wewnątrzmiejski. I to nie tylko w dzisiejszym słabo wykształconym układzie kolejowym, ale również w układzie po dokonaniu uzupełnień spajających sieć transportową regionu.\nTa możliwość jest konsekwentnie zaprzepaszczana, a inwestycja „tunel średnicowy w Łodzi” stopniowo przeradza się w swoją karykaturę. Dzieje się tak wskutek nieprzyjaznej postawy PKP, lekceważenia miasta oraz ignorancji władz marszałkowskich, pilotujących powstanie kolei aglomeracyjnej. W efekcie wielkim kosztem powstanie zapewne jakaś podziemna średnica, która nie spełni zadań w obsłudze nie tylko miasta, ale i ruchu zewnętrznego, stając się od początku „wąskim gardłem” sieci kolejowej, ograniczając możliwości jej rozwoju.\nRysunek podpisany przez prezydenta Łodzi, Ministra Infrastruktury i przedstawiciela PKP jako załącznik do umowy o finansowaniu studium wykonalności dla tunelu średnicowego (IX 2009)\nNa początek kilka podstawowych informacji. Jeśli wszystkie lub przynajmniej znakomita większość pociągów miałaby docierać do Dworca Fabrycznego, to tunel średnicowy musi być przynajmniej czterotorowy. Ostatecznie miały więc być dwie pary torów: jedna dla pociągów szybkich, druga dla regionalnych i aglomeracyjnych. Rozdzielenie ruchu miałoby dodatkową zaletę w postaci możliwości budowy stacji pośrednich, doprowadzających ruch do różnych części śródmieścia. Tory szybkie przechodziłyby w zachodnich rejonach miasta w linię wysokich prędkości, a tory lokalne łączyłyby się węzłem trójkątnym z istniejącą linią kolejową do Zgierza i Pabianic (dlatego powtarzające się określenie, że chodzi o tunel między Dworcem Fabrycznym i Kaliskim jest dużym uproszczeniem, a nawet częściowo nieprawdą). Na wschodzie linia średnicowa nie kończyłaby się na Fabrycznym, ale biegła dalej, do stacji Widzew. Dla odcinka Fabryczna – Widzew wykonana została wstępna dokumentacja projektowa już w 2009 r. (opracowanie konsorcjum firmy Sener), a obecnie firma budowlana wykonuje jej szczegółowy projekt. Zadanie to jest częścią modernizacji linii klasycznej z Warszawy do Łodzi, a problem linii średnicowej i linii „Y”, jak również kolei aglomeracyjnej został tam ujęty dość marginesowo.\nDla odcinka zachodniego (czyli „właściwej średnicy”) wykonano wstępne prace analityczne dla miasta w latach 2006 („Teren” dla UMŁ) i 2008 (SITK dla ZDiT w Łodzi), a obecnie wykonywane jest „studium wykonalności”, również przez firmę „Sener”. Jednocześnie od 2008 r. Urząd Marszałkowski prowadzi prace nad Łódzką Koleją Aglomeracyjną, która zakłada powstanie linii średnicowej dowożącej do śródmieścia. Już na etapie projektowania widać, że kluczowa sprawa, jaką jest linia średnicowa i kształt węzła łódzkiego będzie dopiero wynikiem różnych decyzji podejmowanych w ramach różnych opracowań. To typowe podejście do problemu w warunkach nieskoordynowanego rozwoju właściwego dla XIX wieku na Zachodzie – ale w XXI w. w Europie to ewenement, pokazujący mizerię planowania i zarządzania na każdym szczeblu. Mimo istnienia licznych jednostek planowania i mimo licznych opracowań, dobrych planów rozwoju miasta nie było (i nadal nie ma).\nBłędy układu torowego\nAnaliza spodziewanych obciążeń ruchowych linii średnicowej została dokonana przez konsorcjum firmy „Sener” w „studium wykonalności” dla odcinka Widzew – Fabryczna oraz w opracowaniu SITK z 2008 r. Obie różnią się zasadniczo: pierwsza odnosi się wyłącznie do istniejącego układu sieci w regionie, druga – do stanu perspektywicznego, z uwzględnieniem szeregu uzupełnień, sygnalizowanych w „strategii transportowej” województwa łódzkiego (m.in. linie Łódź – Piotrków Tryb., Chorzew – Wieluń, Kolumna – Bełchatów, Retkinia – Port Lotniczy). Ponadto, opracowanie SITK zakłada, wzorem sieci S-Bahn, wprowadzenie na liniach kolejowych w regionie łódzkim ruchu równoodstępowego z częstotliwością szczytową półgodzinną, co daje ok. 25 par pociągów na dobę. Opracowanie „Senera” zakłada maksymalne obciążenie linii 15 parami pociągów na dobę, co pozwala na takt zaledwie godzinny, nie uwzględnia przy tym uzupełnień sieci kolejowej. Analiza SITK była zatem spojrzeniem rozwojowym, analiza „Senera” – właściwie zachowawczym. Różnica ta pozwalała przedstawicielom kolei długo opierać się przed powiększeniem dworca głównego (Fabrycznego) z 6 do 8 krawędzi peronowych, oczekiwanych przez miasto i województwo.\nSpodziewane obciążenie pociągów ma podstawowe znaczenie dla ukształtowania układu torowego projektowanej linii średnicowej. W wersji „Senera” mamy zaledwie trzy pary pociągów regionalnych na godzinę, co umożliwia prowadzenie ruchu mieszanego, tzn. pociągów zatrzymujących się na stacjach pośrednich i pociągów jadących bez zatrzymania – np. klasycznych dalekobieżnych. Jest to jednak rozwiązanie krótkowzroczne i ustanawiające bardzo niską jakość obsługi strefy podmiejskiej, gdzie regułą jest częstotliwość 30, 20, a nawet 15 minut. 60 minut to częstotliwość typowa raczej dla godzin późnowieczornych. Można twierdzić, że częstotliwość obsługi ma podstawowe znaczenie dla przydatności kolei aglomeracyjnej, a pojemność pociągów należy jej podporządkować np. na zasadzie krótkie pociągi – gęsty ruch.\nPodstawowy wybór stojący przed projektantem to ten czy tory szybkie mają być de facto wyłączone z węzła i przeznaczone wyłącznie dla pociągów wysokich prędkości, czy też mają możliwe do wykorzystania przez inne pociągi nie wymagające postoju na stacjach pośrednich. „Sener” i jego zleceniodawca PKP PLK wybrali to pierwsze, SITK sugerowało wybór drugiego rozwiązania. Zaprojektowano nawet wstępnie sposób rozwiązania węzłów na wlotach linii wysokich prędkości na linię średnicową, gwarantujący maksymalną bezkolizyjność, elastyczność prowadzenia ruchu i minimalizację kosztów. W opracowaniu „Senera” przewiduje się tylko mało wydajne przejazdy kolizyjne, które będą stanowić problem dla prowadzenia intensywnego ruchu lokalnego, a może i dalekobieżnego. Dalej: elastyczność linii średnicowej warunkuje przyjęcie „układu kierunkowego” torów (w przekroju: lokalny na zachód – szybki na zachód – szybki na wschód – lokalny na wschód), natomiast ogranicza przyjęcie „układu liniowego” (lokalny na zachód – lokalny na wschód – szybki na zachód – szybki na wschód), ponieważ de facto uniemożliwia budowę bezkolizyjnych węzłów, o których była mowa, w ramach możliwych do przyjęcia kosztów.\nOba systemy (kolej dużych prędkości wyłączona z węzłów i współpracująca z węzłami) są stosowane w różnych krajach, zależnie od lokalnych warunków. Ale ten pierwszy chyba tylko tam, gdzie ma ona inny rozstaw szyn – np. w Hiszpanii. Te lokalne warunki zostały w Łodzi zlekceważone, a miasto zdiagnozowano jako „nierozwojowe”. W efekcie na linii lokalnej pojawi się wiele pociągów dalekobieżnych, a oba typy ruchu będą się nawzajem blokować – o ile oczywiście potencjał sieci kolejowej miałby być w pełni wykorzystany. Na przykład wiadomo, że ze względu na małą liczbę peronów na nowym Dworcu Fabrycznym, trudno będzie odwracać bieg pociągów grupy Łódź – Warszawa. Poprowadzenie ich na Dworzec Kaliski (i być może dalej do lotniska) będzie z kolei blokować tory lokalne średnicy. Podobnie rzecz się ma z pociągami dalekobieżnymi wychodzącymi w kierunku Bydgoszczy czy Katowic. Przepustowość węzła łódzkiego została pogrzebana przez samą PKP już w fazie wstępnej, na poziomie projektu linii Widzew – Fabryczna, gwoli doktryny, że kolej wysokich prędkości musi być systemem w pełni niezależnym. A to nieprawda.\nCo więcej, stworzenie bezkolizyjnego węzła na zachodzie, w warunkach trójkątnego rozplotu na istniejącą linię kolejową jest możliwe tylko wtedy, gdy zostanie on rozdzielony na dwie części: jedna to węzeł z łącznicą w kierunku Dworca Kaliskiego (proponowany na dawnym terenie WAM), druga – to węzeł z linią do Zgierza (proponowany w rejonie ulic Srebrzyńska – Drewnowska). Takie było rozwiązanie zaproponowane w opracowaniu SITK, a jego warunkiem było wyprowadzenie kolei wysokich prędkości korytarzem między Teofilowem i Złotnem. Wydaje się, że żaden inny korytarz wylotowy nie zagwarantuje sprawności, elastyczności i bezkolizyjności samej średnicy. Ten zaś wylot był od samego początku kwestionowany przez miasto (które w 2006 r. zaproponowało trasę w kierunku Retkini), z mało przekonywających przyczyn. Biuro Planowania Przestrzennego Województwa Łódzkiego podnosiło mianowicie, że korytarz ten jest nie do pogodzenia z preferowanym przebiegiem linii „Y” na południe od zbiornika Jeziorsko (co nie jest prawdą). Kręgi związane z urzędem miasta nie chciały zaś wprowadzania nowej linii kolejowej na terenie Łodzi, a już szczególnie w korytarzu zarezerwowanym dla Trasy Wojska Polskiego – jakby nie było normalną praktyką, że linie kolejowe i trasy kołowe właśnie się kumuluje we wspólnych korytarzach.\nLinia średnicowa prowadzona bezpośrednio na wschód z Dworca Fabrycznego nie tylko daje możliwość urządzenia bezkolizyjnych węzłów, ale również może odegrać ważną rolę w rewitalizacji centralnego i zachodniego obszaru śródmieścia\nReasumując: już w doborze układu torów i dopuszczeniu ruchu mieszanego pociągów dalekobieżnych i lokalnych na torach lokalnych linii średnicowej leży poważne ograniczenie możliwości ukształtowania kolei aglomeracyjnej jako wydajnego środka transportu w aglomeracji. Zasadniczo ogranicza możliwość rozwoju sieci kolejowej województwa i regionu, wyrównującej braki cywilizacyjne Łodzi. Proponowane ukształtowanie węzła jest mało elastyczne, co prędzej czy później odbije się na jego funkcjonowaniu na wypadek awarii lub remontów.\nBłędy trasowania linii\nLinia średnicowa prowadzona bezpośrednio na wschód z Dworca Fabrycznego nie tylko daje możliwość urządzenia bezkolizyjnych węzłów, ale również może odegrać ważną rolę w rewitalizacji centralnego i zachodniego obszaru śródmieścia, jak również przyczynić się do tego, by kolej aglomeracyjna stała się użytecznym elementem sieci transportowej miasta i aglomeracji. Tak zakładano w opracowaniu SITK z 2008 r., w którym uściślono korytarz przewidywany w pierwotnym opracowaniu CNTK z 2005 roku. Służyć tym celom miały dwie stacje podziemne (koszt takiej stacji t ok. 200-300 mln). Pierwsza z nich, położona przy Al. Kościuszki i Piotrkowskiej, miała umożliwić przesiadanie się na główną linię tramwajową miasta (tzw. ŁTR) oraz, tworząc miejsce doskonale dostępne w skali całego regionu, stać się „stymulatorem wzrostu” na upadłym fragmencie Piotrkowskiej. Miejsce jest wybrane nieprzypadkowo: hektary parkingów na tyłach „Kaskady” to doskonały teren pod duże inwestycje. Jeśli Piotrkowska ma przetrwać jako centrum miasta (albo lepiej: jeśli Łódź miałaby odzyskać centrum), to tam powinna się pojawić inwestycja wystarczająco atrakcyjna, by generować zbawienny dla centrum ruch potencjalnych klientów. Druga stacja przewidywana była w rejonie Placu Hallera; podobnie miała aktywizować okolice.\nMiasto Łódź jednak widziało to inaczej. Już w 2006 r. przewidziało inny korytarz dla kolei wysokich prędkości, przebiegający łukiem w kierunku Dworca Kaliskiego (z podziemną stacją pod nim), Bratysławską do wylotu na Retkini umieszczonego równolegle do istniejącej kolei. Przebieg ten zupełnie nie uwzględniał potrzeb kolei aglomeracyjnej – wobec braku stacji pod miastem; nawet w ogóle nie brał jej pod uwagę. Później pojawił się kolejny dwutorowy tunel – dla kolei klasycznej (regionalnej, aglomeracyjnej i dalekobieżnej klasycznej), prowadzony wzdłuż ulicy Zielonej, z węzłem trójkątnym na Zdrowiu – mniej więcej według koncepcji CNTK. W efekcie inwestycja „tunel średnicowy” rozrosła się do dwóch niemal niezależnych zadań, z których każda warta byłaby około miliarda… Była to opcja droższa, a mimo to obarczona wadą mieszania ruchu i małej przepustowości.\nW toku działań projektowych („studium wykonalności tunelu”) w 2011 r. pojawiła się jeszcze – deus ex machina – wersja kolejna: nitka „klasyczna” tunelu miałaby być prowadzona z Dworca Fabrycznego łagodnymi podziemnymi łukami pod… „Manufakturą”. Nie przewidziano na niej żadnych stacji pod miastem, a jedynie jedną, położoną w głębi terenów „Manufaktury”. Integracja kolei aglomeracyjnej w sieci transportowej (łatwość przesiadek), aktywizacja śródmieścia okazuje się rzeczą mało ważną. Dlaczego?\nAno bo – podobno – „niedasię” tak zaprojektować podziemnej kolei, jak sugerowano w opracowaniu SITK i CNTK, ze względu na konieczność zachowania normatywnych spadków, którymi mogłyby jechać aktualnie eksploatowane polskie pociągi. „Fachową” była też opinia, że odległość między Dworcem Fabrycznym a Piotrkowską (800 metrów) jest za mała dla lokalizacji stacji. Taki komunikat wyszedł od firmy projektującej („Sener”), łódzkiego oddziału PLK, wreszcie inwestora zastępczego, którym jest instytucja „EC1 – Łódź Miasto Kultury” i dotarł do urzędników miejskich i marszałkowskich.\nTo wszystko nieprawda. Obecny maksymalny spadek 0,6%, przewidziany w rozporządzeniu ministra o projektowaniu linii kolejowych jest anachronizmem, dobrym może dla czasów parowozów. Dzisiaj projektuje się linie ze spadkami 3% (np. wjazdy północne na dworzec główny w Berlinie), a nawet 4% (linie wysokich prędkości we Francji). W opracowaniu SITK nie było spadków większych niż 2%. A aktualnie eksploatowane w Polsce pociągi pokonują – na linii do Zakopanego – spadki do 3,1%. O co więc w tym wszystkim może chodzić?\nWspółczesny planista dobrze wie, jaki efekt gospodarczy może przynieść stacja kolei aglomeracyjnej. Wie o tym też przedsiębiorca i kupiec. Może dlatego więc stację proponowano w „Manufakturze”? Co do odległości: wszystkie niemal linie średnicowe kolei aglomeracyjnych mają gęstą sieć stacji: w Monachium odległość międzystacyjna potrafi spaść do 560 m, a w Lipsku kończy się obecnie tunel ze stacjami nawet mniej niż pół kilometra. Takie parametry dyktuje układ miasta i chęć uczynienia kolei wysoko dostępną. W Łodzi chodzi zaledwie o dwie stacje, a nie pięć, czy cztery, które funkcjonują w miastach niemieckich. Cóż można pomyśleć o wysokim urzędniku, dla którego stacja przesiadkowa między koleją a tramwajem ŁTR „nie jest konieczna”?\nMałym pocieszeniem jest, że propozycje absurdalnych i droższych niż oczekiwano form tuneli średnicowych nie są jeszcze przesądzone (a może i tak będą kolejnym projektem odłożonym na półkę wraz ze zmianą polityki państwowej). Małym, bo widać jak na dłoni, że nikt w Łodzi tej kolei nie potrzebuje, nikt nie wie czym ona powinna być, a różne „skrzaty” dobrze pilnują swoich interesików – kosztem interesu publicznego.\nNa koniec chyba najważniejsze: za co to zbudować. Dzisiaj już widać, że sfinansowanie tej inwestycji wyłącznie przez państwo nie będzie możliwe. Można ubolewać nad tym, że Polska nadal nie jest gotowa zapewnić swoim dużym miastom perspektyw rozwoju, ale nie można tego zmienić. Można natomiast i trzeba podjąć negocjacje w sprawie udziału w kosztach inwestycji. Ale jak je podjąć, skoro nikomu na tym nie zależy i nikt z rządzących nie ma pojęcia o co chodzi? Co więcej – powstają fakty dokonane, które faktycznie wykluczają możliwość uczestniczenia w finansowaniu przez miasto. Te fakty dokonane – to budżet, w którym zawarto wielkie zobowiązania inwestycyjne na budowę dróg, rozpisane na kolejne lata. Niegospodarność wyrażająca się przeskalowaniem inwestycji drogowych na południu (druga jezdnia na Rudzkiej, Trasa Górna) wobec bliskiej perspektywy budowy autostrady A1 dobrze ilustruje kierunek, w który pójdą pieniądze. Nie ma to nic wspólnego nie tylko z ekologicznym transportem, ale przede wszystkim z przeciwdziałaniem upadkowi łódzkiego śródmieścia.\nŁódź traci kolejną, tym razem tak realną, szansę na odbudowę. Co prawda trzy miesiące temu udało się zmobilizować Radę Miasta, by zaoponowała przeciwko budowie linii średnicowej bez myśli o obsłudze miasta, dziś jednak ta sama Rada wikła miasto w zobowiązania, które praktycznie wykluczą jakąkolwiek możliwość partycypowania w inwestycjach średnicy tej dotyczących. Nie pomoże propaganda sukcesu uprawiana na kanwie budowy nowego dworca (która się zresztą nawet nie zaczęła). Inwestycja zapowiada się – jak zwykle w Łodzi – jak karykatura…\nO co chodzi w tunelu średnicowym | IPT Łódź\nMapka z pierwotnie planowanym przebiegiem:\nStanowisko łodzian i trzeciego sektora:\n"W niezrozumiały sposób forsuje się stację na tyłach Manufaktury wbrew uchwale Rady Miejskiej i opinii łodzian. Przebieg tunelu pod Łodzią musi być zmieniony" - czytamy w komunikacie Ruchu Społecznego "Szacunek dla Łodzi":\nW niezrozumiały sposób forsuje się stację na tyłach Manufaktury wbrew uchwale Rady Miejskiej i opinii łodzian. Przebieg tunelu pod Łodzią musi być zmieniony.\nWstępny projekt zakładał budowę przystanków przy al. Kościuszki i pl. Hallera. Celem było ”umożliwienie wykorzystania kolei dla obsługi aglomeracji łódzkiej” poprzez powiązanie kolei z miejskimi tramwajami i autobusami. Z niezrozumiałych przyczyn tunel został poprowadzony w zupełnie innym kierunku z przystankiem na tyłach Manufaktury. Oficjalnym wytłumaczeniem było, że jest to jedyny technicznie i prawnie możliwy wariant. Nie jest to prawdą.\n3 listopada 2010 zainterweniowali radni, wzywając do projektowania tunelu i stacji w pierwotnie planowanym miejscu.\n6 i 13 grudnia 2011 odbyły się konsultacje społeczne – całkowicie fikcyjne. Można było tylko wybrać, czy za Manufakturą będzie stacja, czy przystanek techniczny. Łodzianie całkowicie odrzucili pomysł projektantów. Ci zresztą przyznali że „lokalizacja stacji po stronie ul. Zielonej i Zachodniej jest technicznie możliwa (choć trudna w istniejących warunkach)”. Mieszkańcom miasta zarzucano że nie rozumieją charakteru tej linii i swoich własnych potrzeb. Zdaniem projektantów jeśli mieszkańcy chcą mieć stację w centrum miasta muszą zbudować sobie kolejny, trzeci tunel.\nW ankietach konsultacyjnych łodzianie tak pisali o zaprezentowanym wariancie: „Jakoś nie wyobrażam sobie, aby do Łodzi przyjeżdżano tylko na zakupy. Jeśli taki ma być charakter tej stacji to proponuję wybudować linię kolejową w okolicy CH Ptak”, „Oba warianty postulują budowę tunelu o wiele dłuższego niż jest to potrzebne, a tym samym marnotrawią pieniądze publiczne”, „Lepiej wybudować stację w centrum miasta, w miejscu dobrze skomunikowanym z miejskimi liniami autobusowymi i tramwajowymi (np. przy Kościuszki).”, „Stacja pośrednia musi zostać zintegrowana z istniejącym systemem komunikacji miejskiej (w szczególności z ŁTR). Z wszystkich zaproponowanych wariantów są to te, na których stacja ulokowana jest pod skrzyżowaniem ul. Zachodniej / ul. Zielonej. Ta lokalizacja jest RACJĄ STANU.” Na pytanie, czy tunel przyczyni się do rozwoju odpowiadano „tak – rozwoju centrum handlowego Manufaktura za pieniądze podatników”. Tymczasem celem inwestycji powinno być ułatwienie życia mieszkańcom Łodzi i aglomeracji – usprawnienie dojazdu do pracy, szkoły, uczelni i urzędów.\nDopiero 18 stycznia instytucja „EC-1 Łódź Miasto Kultury” przekazała na nasze żądanie zestaw wszystkich 14 wariantów budowy tunelu. Część z nich zakłada lokalizację stacji na przecięciu z ul. Zachodnią. EC-1 odmówiła jednak udostępnienia bardziej szczegółowych analiz. W tej sprawie dziś została złożona skarga do WSA.\nW przesłanym do Fundacji Fenomen piśmie czytamy, że „planowana inwestycja nie jest inwestycją miejską”. Jest to tyle dziwne, że miasto zamierza współfinansować budowę tunelu, który wg prognoz będzie służył w większości pasażerom kolei aglomeracyjnej i regionalnej (73% przewozów), czyli właśnie łodzianom.\nJest jeszcze szansa i nie można jej zmarnować.\nI a contrario:\nPrezentacja z wariantami branymi pod uwagę na etapie studium wykonalności:\nStanowisko miasta i PKP:\nTunel pod Łodzią: nie będzie stacji pod Manufakturą!\nTunel, który ma połączyć dworzec Łódź Fabryczna i Łódź Kaliska, nie będzie miał stacji pośrednich\nOd kilku miesięcy trwał spór pomiędzy projektantami, którzy chcieli utworzyć stację kolejową w tunelu za Manufakturą a grupami społecznymi, żądającymi stacji przy skrzyżowania ulic Zachodnia-Zielona.\nNa czwartkowym kolegium prezydenckim władze miasta podjęły decyzję, że nie powstanie ona w żadnym z wariantów. - To wspólne stanowisko wszystkich stron inwestycji (magistratu, spółki PKP S.A. i Urzędu Marszałkowskiego - przyp.red.) - powiedziała Hanna Zdanowska, prezydent Łodzi.\nZdaniem specjalistów PKP i projektantów tunelu, utworzenie stacji przy Zachodniej niemożliwe. Przynajmniej przy takim przebiegu torów jak dotychczas planowano. Teoretycznie byłoby to możliwe, gdyby tory szły prosto, a nie łukiem. Takie rozwiązanie znacznie jednak zwiększyłoby koszty inwestycji - nawet dwukrotnie.\nNa budowę takiej stacji za Manufakturą nie zgadzają się z kolei władze miasta. Zdaniem włodarzy mogłoby to doprowadzić do upadku Śródmieścia.\nPrzebieg tunelu w wariancie 14:\nReactions: Ksowoak123, Robert AB and 4pietrowydrapaczchmu\nTo nie jest stanowisko Łodzian. Co najwyżej stanowisko kilku organizacji pozarządowych, które forsują swoją wersję.\nA wątek jak najbardziej potrzebny i chyba lepiej by był tutaj\n^^ Gdyby zrobić sondaż, to myślisz, że większość łodzian nie chciałaby stacji umożliwiającej przesiadkę do ŁTR? A przypominam, że to jest główny postulat, lokalizacja ewentualnej drugiej stacji jest sprawą drugorzędną.\nJak dla mnie może być tylko jedna stacja, ale musi nią być stacja Kościuszki/Zielona, czyli moim zdaniem drugie co do ważności po Centralu miejsce w komunikacji Łodzi.\nGdyby zrobić sondaż, reprezentatywny, po obiektywnym przedstawieniu plusów i minusów obu rozwiązań, to byś miał odpowiedź na pytanie jakie jest stanowisko łodzian. Ale takiego sondażu nie było więc nie wiesz. Równie dobrze mogę napisać, że większość łodzian chce kosmodromu\nzróbcie ankiete na forum.\n#7 • Jan 30, 2012 (Edited)\nDobry pomysł ale ja nie założę\nŚwietnie, że xkk zebrał to wszystko w jednym miejscu. Chwała.\nA wiesz na jakiej zasadzie działa demokracja przedstawicielska?\nOtóż rada miasta w swoich uchwałach była za stacjami Zachodnia i plac Hallera.\nA raczej nie przypuszczam, aby w referendum "czy chcesz przystanku kolejowego pod zachodnią z wygodną przesiadką do ŁTR?" znaczący procent odpowiedział "nie"\nTo moze by dodac polla tutaj? Hm?\nDokladnie tak. Miasto rekami radnych uchwalilo przebieg i pozadane stacje Zachodnia i Plac Hallera. Rowniez w zamowieniu na Studium dla tunelu stalo jak wól o conajmniej jednej stacji. Wykonawca studium z premedytacja nie spelnil warunkow zamowienia oraz z przyczyn tylko sobie wiadomych ($$$ ) podciagnal tunel na polnoc pod Manufakture. Przedstawili, owszem, warianty przebiegu tunelu na wprost z dwiema stacjami, ale z gory zalozyli ze sie 'nie da i nie oplaca' wiec ich nie rozwineli. zadaniem firmy przygotowujacej studium jest przygotowanie wariantow a nie decydowanie ktory wybrac - wybor nalezy do ZAMAWIAJACEGO. Proste jak drut.\nNo wiesz, jak zadasz pytanie:\n"czy chcesz przystanku kolejowego pod zachodnią z wygodną przesiadką do ŁTR czy na cmentarzu koło ogrodowej" to wiadomo, jakie będziesz miał odpowiedzi. Tyle że to niewiele będzie miało wspólnego z ankietą i badaniem opinii, co najwyżej z reklamą. Dlatego ważne, by najpierw dać mieszkańcom rzetelne argumenty za jednym i drugim i ich się w prosty sposób zapytać którą będą chcieli stacje, bez tych manipulujących dopisków o LTR itp.\nRównie dobrze mogę powiedzieć, że władze miasta z prezydentem zostały wybrane w wolnych wyborach, a rzecznik niezmotoryzowanych jest samozwańczy i że to miasto przedstawia wizje mieszkańców.\nA co do ankiety na forum, skoro chyba prawie połowa tutejszych forumowiczów jest związana z tymi organizacjami, to jej wynik nie ma najmniejszego znaczenia\n^^ A dlaczego dajesz obie stacje jako alternatywę rozłączną?\n1. tylko manufaktura\n3. Zachodnia+ pl. Hallera.\nDalej sądzisz, że tylko manufaktura by wygrała?\nCo przemawia za stacją Kościuszki/Zielona?\n- potok obsługiwanych pasażerów - dostęp do osi zarówno północ-południe, jak i wschód-zachód.\n- krótsza linia - mniejszy koszt\nCo przemawia za Manufakturą\n- potok pasażerów przybywających do Manufaktury..choć nie do końca, bo przystanek Zielona/Kościuszki też może ją obsłużyć.\n- potencjalna partycypacja Manufaktury w koszcie budowy.\n#15 • Jan 30, 2012 (Edited)\nJakich manipulujacych dopiskow? Czy LTR nie jezdzi juz Zachodnia/Kosciuszki? Chyba dawno nie bylem w Lodzi.\nA jakie sa te rzetelne argumenty za stacja przy Ogrodowej?\nNo i miasto przedstawilo wizje z panowanymi stacjami przy Zachodniej i Placu hallera w uchwale rady miejskiej raz w specyfikacji zamowienia studium. Obilo ci sie to?\nBlah blah blah rowery chrum tramwaje tup tup rewitalizacja. [jezujezu nieczyt.]\nAle akurat tu ma rację, ankieta na forum będzie niereprezentatywna.Lepsza by była jakaś ogólna,żeby pokazać,że i większość Łodzian spoza forum wolałoby stację pod Zachodnią\n#17 • Jan 30, 2012 (Edited)\nAnkieta już gotowa wystarczy zebrać dane. Proponuję zawiesić ją na jakichś kanałach na FB traktujących o Łodzi i inwestycjach.\n#18 • Jan 30, 2012 (Edited)\nJa nie twierdzę, że manufaktura by wygrała. Jedynie że twierdzenie, że mieszkańcy nie chcą stacji manufaktura a chcą stacji pod LTR to zwykłe naciąganie faktów i bez rzetelnych badań nie da się określić co by wygrało. Po za tym do tej listy jeszcze trzeba dodać punkt 4. Zachodnia. Gdybym miał przypuszczać, stawiałbym że wygrałaby zachodnia+manufaktura, a najmniej głosów dostał by przystanek jedynie pod zachodnią.\n1. Do jednej z osi północ-południe. Do jednej z linii tramwajowych północ-południe. I do jednej z linii tramwajowych wschód zachód. Linia krótsza nie będzie.\n2. Równie dobrze można powiedzieć, że obsłuży Manufe Kaliski albo Fabryczny... Za Manufakturą przmeawia także dodatkowo dostęp do dworca kolejowego dla mieszkańców Bałut. To co mają dziś to jedynie Zabieniec. Manufaktura będzie dużo bliżej. Kolejna zaleta do duży impuls do inwestycji w zaniedbane stare bałuty. Czy się komuś podoba czy nie, do manufy walą turyści. I niestety widzą i manufe i beznadziejne jej okolice przypominające barzylijske fawele, szczególnie na północ od niej. Kocie łby, rudery itp. Może dziś dla miasta i społeczników to nie problem, bo przecież liczy się jedynie Piotrkowska i NCM, a reszta niech gnije, ale jak miasto ma wyglądać, to tam gdzie są turyści, trzeba o nie zadbać. Można sobie pozwolić na slumsy w okolicach górniaka, ale okolice manufy, getta powinny przynajmniej nie straszyć jak dzisiaj\nSprawdź sobei najpierw, jak się powinno konstruować ankietę. Poza tym dla ciebie to żaden argument nie będzie żetelny\nWidzę raz czy drugi mod przymknął oko na podobny bełkot popełniany przez twojego kolegę i staje się niestety coś takiego tutaj nową tradycją na tym forum. Brak argumentów, to się prosiaka udaje...\nDiscussion Starter • #19 • Jan 30, 2012\nJedynie że twierdzenie, że mieszkańcy nie chcą stacji manufaktura a chcą stacji pod LTR to zwykłe naciąganie faktów\nJa napisałem, że łodzianie chcą stacji pod Zachodnią, a nie mieszkańcy. Wynika to wprost z ankiet sporządzonych w trakcie konsultacji. Jak rozumiem dla Bartasa ktoś kto aktywnie włącza się w dyskusję o przyszłość naszego miasta na miano łodzianina nie zasługuje hno:\nBartas by się rzucił pod pociąg byleby tylko udowodnić, że te "straszne" organizacje pozarządowe, które dbają tylko o SWÓJ interes nie mają racji. Nie ważne są dla niego argumenty, że to przede wszystkim dzięki ludziom działającym w tych organizacjach w ogóle omawiamy teraz jakiekolwiek warianty. Gdyby nie te kilka osób, które głośno krzyczą, że coś jest mocno nie tak przy planowaniu tego tunelu, to sprawa rozegrałaby się w zaciszu gabinetów Urzędu Marszałkowskiego, Urzędu Miasta i oczywiście z błogosławieństwem lobbystów z Manufaktury.\negregious 19 h ago


Przyjemny klient FTP na macOS – Moja Szuflada\nMoja Szuflada - Przyjemny klient FTP na macOS\nYummy FTP, bo to o nim mowa, jest płatną aplikacją dostępną w Mac App Store. Na szczęście występuje ona w dwóch wersjach, Lite i Pro. Jeśli nie planujemy wyczyniać żadnych cudów z transferem FTP, to wersja Lite, kosztująca ok. 25 PLN, w zupełności nam wystarczy. Pro to koszt ok. 70 PLN.\nPo zakupieniu Yummy FTP i jego uruchomieniu, na ekranie od razu pojawi się prosty i przejrzysty kreator nowego połączenia. Niestety, same pola edycyjne nie posiadają osadzonych etykiet, więc musimy od pola do pola przemieszczać się w trybie szybkiej nawigacji, aby wiedzieć jakie dane wprowadzić w poszczególne pola. Na szczęście każde z pól jest jasno opisane. Po wyborze rodzaju transferu (domyślnie jest nim FTP), podaniu adresu, loginu użytkownika, hasła i nazwy jaką będzie nosiło samo połączenie, klikamy Połącz i to de facto tyle.\nNa ekranie będziemy mieli teraz dwie tabele. W pierwszej znajdować się będzie nasza lokalizacja dyskowa – domyślnie jest to Biurko. W drugiej tabeli wyświetlać się będzie zawartość serwera FTP. Między tabelami przełączamy się klasycznie, a po zawartości serwera poruszamy się z wykorzystaniem strzałek. Katalogi na drzewku zwijamy i rozwijamy albo Command+strzałka przy włączonej szybkiej nawigacji, albo same strzałki gdy jest ona wyłączona.\nJeśli interesuje nas jakiś plik lub folder z zawartości serwera, będąc w tabeli wyświetlającej jego zawartość, ustawiamy fokus VoiceOver na wybranej pozycji i z menu kontekstowego klikamy opcję Pobierz i tyle. Po chwili na naszym biurku pojawi się wybrany zasób. Analogicznie, będąc w tabeli naszego dysku, aby przesłać plik lub folder, z menu kontekstowego wybieramy opcję Wyślij.\nWarto jeszcze w Preferencjach Yummy FTP odznaczyć sobie każdorazowe wyświetlanie kreatora nowego połączania przy uruchamianiu aplikacji, oraz zaznaczyć automatyczne wyświetlanie Zakładek, czyli stworzonych przez nas połączeń.\nGeneralnie Yummy FTP jest bardzo fajnym, prostym i wygodnym programikiem. Dla wielu osób jego polski interfejs na pewno będzie ogromną zaletą. Jeśli więc nie lubicie za bardzo różnych eksploratorów plików w rodzaju Commander One Pro, to osobiście gorąco polecam Wam Yummy FTP. W razie czego, poniżej znajdziecie bezpośredni link do Mac App Store.\nYummy FTP Lite w Mac App Store\nYummy FTP Pro w Mac App Store


Autor: Tomasz Leśkiewicz. Publikacja: 25 listopad 2018r. godz.: 11:20.\nJuż drugi raz w tym sezonie biało-niebiescy we własnej hali pokonali drużynę z Dolnego Śląska, najpierw WKK, a teraz Śląsk 87:80. Do 6 wygranej w sezonie nasz zespół tym razem poprowadził Tomasz Prostak, który zdobył 26 punktów. Kolejne dobre zawody rozegrał też Jakub Krawczyk, który miał na swoim koncie 18 punktów. Obchodzący w tym dniu urodziny Wojciech Pisarczyk był bliski uzyskania double-double 11 punktów i 9 zbiórek.\nŚląsk: Dziewa 30, Musiał 15, Kulon 10, Żeleźniak 9, Skibniewski 8, Krakowczyk 4, Leńczuk 2, Tomczak 2, Bożenko 0, Michałek 0, Pietras 0.\nBiało-niebiescy przystąpili do tego spotkania bardzo skoncentrowani i nie przestraszyli się przewodzącego ligowej stawce rywala. To nasza drużyna od początku spotkania narzuciła swoje warunki gry. Wynik meczu otworzył Jakub Krawczyk, który trafił zza łuku. Wyrównana walka toczyła się do stanu po 5. Kolejne minuty to skuteczna gra biało - niebieskich. Nasza przewaga zaczęła rosnąć za sprawą zwłaszcza dobrej gry Krawczyka, który był trudny do zatrzymania przez obronę Śląska. W 6 minucie prowadziliśmy już 17:10. Przed zakończeniem kwarty „trójkolorowi” zdołali się jednak zbliżyć na 25:24. W drugiej kwarcie Pogoń przełamała napór rywali. Po serii 11:2 odskoczyliśmy na kilku punktowe prowadzenie 36:29. Co prawda Śląskowi ponownie udało się zmniejszyć naszą przewagę, ale wówczas do głosu doszedł nasz kapitan Grzegorz Mordzak, który dwukrotnie odpowiedział punktami i zażegnał zagrożenie. Po pierwszej połowie do szatni schodziliśmy przy prowadzeniu 49:41. Po zmianie stron biało-niebiescy jeszcze bardziej zacieśnili obronę z którą nie radzili sobie goście. Tym samym w tej kwarcie Śląsk zdołał zdobyć tylko 9 punktów. Przełożyło się to na wynik przed ostatnią odsłoną 65:50. W 34 minucie objęliśmy najwyższe prowadzeniu w meczu 73:54. Jednak „wojskowi” nie zamierzali się poddawać. Nasza przewaga zaczęła topnieć w oczach. Na niecałe 3 minuty przed końcem meczu Śląsk miał już tylko 10 punktów straty, a półtorej minuty później 5. Goście próbowali jeszcze ratować wynik szybkim przerywaniem faulami naszych akcji. Dobrze dysponowany Tomek Prostak bezbłędnie wykorzystywał rzuty osobiste zapewniając nam pewną wygraną z liderem.\nW następnej kolejce Pogoń zmierzy się na wyjeździe z GKSem Tychy, w drużynie tej gra nasz były zawodnik Paweł Bogdanowicz.\n- Jesteśmy bardzo zadowoleni. Na pewno to zwycięstwo, by nam nie przyszło, gdyby nie wsparcie kibiców. W tym sezonie licznie przychodzą na halę i są naszym „szóstym zawodnikiem” na parkiecie. Wracając do meczu. Ciężkie warunki przede wszystkim pod względem fizycznym. Drużyna z Wrocławia jest bardzo wybiegana, grają fizyczną koszykówkę. My dzisiaj potrafiliśmy się przeciwstawić tej koszykówce i zagrać na swoim dobrym poziomie. Nie da się grać 40 minut równo, chciałoby się tak grać, ale gdzieś ten słabszy fragment przychodzi. Na szczęście udało nam się tą przewagę dowieźć do końca i dzięki temu cieszymy się ze zwycięstwa. Możemy być zadowoleni z dotychczasowych wyników, ale jeszcze wiele pracy przed nami, bo możemy grać lepiej. Parę porażek na własne życzenie. Myślę, że jak będziemy dalej grali tak jak gramy to wyniki same przyjdą. Chciałbym przekazać kibicom podziękowania za dzisiejszy mecz, za super doping i prosić o jeszcze większe wsparcie w kolejnych spotkaniach, bo to nam na pewno pomoże w odniesieniu zwycięstw. Zapraszamy wszystkich kibiców, którzy mogą przyjechać na mecz z GKSem Tychy. Na pewno Wasze wsparcie nam się przyda. – mówi Tomasz Prostak, zawodnik Pogoni Prudnik.\n- Podjęliśmy rękawice z liderem, który jest naprawdę dobrą drużyną. Nie poddaliśmy się, walczyliśmy całe spotkanie. Najważniejsze, że dwa punkty zostają w Prudniku. Wydaje mi się, że przystąpiliśmy do tego spotkania bardzo skoncentrowani. Inaczej mentalnie, niż do wszystkich innych. To było dzisiaj widać. Mam nadzieję, że w kolejnych meczach będzie tak samo. Często przesypialiśmy, szczególnie początki spotkań, a dzisiaj jednak wzięliśmy się do pracy od samego początku. – mówi kapitan Pogoni Prudnik Grzegorz Mordzak.\n- Jeżeli chodzi o różnicę w tabeli to niektórzy mogą sądzić, że to niespodzianka. Gramy coraz lepiej. Trzeci mecz z rzędu wygrany. Naprawdę zagraliśmy dobre zawody w obronie. Kontrolowaliśmy mecz. Oczywiście wkradły się momenty nerwowe. Jednak drużyna tak dobra jak Śląsk Wrocław nie podda się jak przegrywa 16 punktami, tylko gra do końca. Dzisiaj to my dyktowaliśmy warunki na parkiecie, także zwycięstwo bardzo cieszy. Jechaliśmy do Pruszkowa z nastawieniem zwycięstwa, pierwszy raz na wyjeździe, to się stało faktem. To naprawdę mobilizuje i podrywa do jeszcze większej pracy. To pokazaliśmy w kolejnym meczu, że potrafimy wygrywać z każdym. Liga w tym roku jest tak skonstruowana, tak zespoły dobrane i zawodnicy, że będzie tak wyrównana tegoroczna liga, że można powiedzieć: „co kolejka to będą niespodzianki”. Nie nazywam tego jako niespodzianki, tylko bardzo wyrównane zespoły „Czapki z głów” po raz kolejny dla naszych kibiców. Grało się naprawdę fantastycznie. Kibiców było bardzo dużo, dopingowali nas. To naprawdę zawodnikom się podoba. Przy takiej atmosferze i przy takim dopingu jeszcze nie jeden mecz tutaj wygramy i będziemy chcieli sprawić przyjemność dla naszych kibiców. – mówi trener Pogoni Prudnik Tomasz Michalak.


Jasny głos z Watykanu: cudzołóstwo wyklucza Komunię! | Fronda.pl\n19.11.14, 19:22Jasny głos z Watykanu: cudzołóstwo wyklucza Komunię! (fot. media)\nPapieska Rada ds Rodziny\nW Watykanie trwa dziś ostatni dzień międzyreligijnego kolokwium poświęconego rodzinie. Głos zabrał między innymi sekretarz Papieskiej Rady ds. Rodziny. Podkreślił nierozerwalność katolickiego małżeństwa i wskazał, że cudzołożnicy nie mogą przyjmować Komunii świętej.\n„Zbawienie wzmacnia nierozerwalny charakter zobowiązania między małżonkami, który istniał już wówczas, gdy zaczęła się kreacja” – powiedział bp Jean Laffitte. Dodał, że Jezus Chrystus wyjaśnił faryzeuszom, że pozwolono przed Jego przyjściem na rozwody ze względu na ułomność ludzi.\n„Ciało małżonków, wpisane sakramentalnie w horyzont zbawienia, doświadcza przyjęcia wszystkich oryginalnych wartości, wpisanych w jego naturę” – kontynuował sekretarz Papieskiej Rady ds. Rodziny. „To wyklucza, na przykład, cudzołóstwo, które nie tylko przeczy naturze związku małżeńskiego, ale także pozbawia ciało jego głębszego znaczenia – cudzołóstwo nigdy nie będzie darem” – powiedział.\n„Cudzołóstwo – co jest w tym świetle lepiej zrozumiałe – jest niezgodne z przyjęciem Ciała i Krwi Chrystusa. Jednak Zbawienie wciąż działa, przede wszystkim wewnątrz człowieka, oczyszczając jego serce – bo to właśnie w sercu rodzą się złe pragnienia. ‘Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa’ (Mt 5, 27-28)”.\nNiebawem usluszymy, że bp Lafitte zmienil zajmowane stanowisko na bardzo prestizowe gdzies na Malcie moze na Cyprze, w nagrode za swoją działalność. Oczywiscie z rekomendacji samego biskupa Rzymu\nAMEN tak trzymać do Synodu w 2015\nSzkoda tylko, że wszystkie jasne głosy z Watykanu n.t. nierozerwalności małżeństwa i niezgody na komunie dla rozwodników, nie są głosem szefa Watykanu; Głowy Kościoła. To troszkę osłabia kolejny jasny głos z Watykanu....\nJa nie mam😂\n@Twardowski Wasci blyskotliwosc przypomina mi jako żywo teologię z Czerskiej. Kk nie musi nikogo wykluczac, bowiem popelniony grzech, nawet jesli popelnia go glowa koscioła, powoduje automatyczne wykluczenie z niego. Przynajmniej do.chwili skruchy, zalu, i spowiedzi sakramentalnej, zakonczonej odpuszczenem tegoz grzechu, co wcale nie musi koniecznie nastąpić.\nMylisz się, istnieje tez pojecie spowiedzi niegodziwej, swietokrackiej. Przytoczę drastyczny, ale sugestywny przyklad: Dwoch homoseksualnych księży spowiada sie u siebie nawzajem i odpuszczo sobie nawzajem grzexh sodomski. Mają moc odpuszczania, ale w takiej swietokrackiej spowiedzi odpuszczenie w oczach Boga jest nie tylko nie wazne ale obrazliwe dla Stworcy. Nie znasz szczegolow spowiedzi zatem nie wypowiadaj się o konoretnym przypadku, bo sam zaciągniesz grzech złego sądu.