Stowarzyszenie Autorów ZAiKS - Licencja - zgoda autorów\nStrona główna » Licencje» Zarządzanie prawami » Licencja - zgoda autorów\nSposoby wykorzystywania utworów\nLicencja - zgoda autorów\nTantiemy - wynagrodzenie autorów\nDozwolony użytek utworów\nLicencja to umowa, w której podmiot praw autorskich (licencjodawca) upoważnia użytkownika (licencjobiorcę) do korzystania z utworu na poszczególnych określonych polach eksploatacji. Licencja może być wyłączna lub niewyłączna. ZAiKS udziela niewyłącznych licencji na korzystanie z utworów składających się na tzw. repertuar ZAiKS-u, określając sposób i zakres korzystania oraz wynagrodzenie autorskie za to korzystanie. ZAiKS nie udziela licencji na bezpłatne korzystanie z utworów.\nUzyskanie licencji to wygodny sposób na poruszanie się legalnie wśród utworów. Dowiedz się dlaczego licencja to nie tylko konieczność, ale także przywilej: Licencja - konieczność czy przywilej\nUdzielenie licencji jest prawem twórcy lub reprezentującej go organizacji zbiorowego zarządzania (ozz). Jest też ustawowym obowiązkiem ozz, która bez ważnych powodów nie może odmówić udzielenia licencji.\nUzyskanie licencji jest obowiązkiem użytkownika i warunkiem legalnego korzystania z utworów.\nGdyby nie było ozz, dysponującej prawami autorskimi /ZAiKS-u/, użytkownik dla legalizacji swojej działalności, przed każdą dyskoteką, koncertem, widowiskiem, włączeniem radia, telewizji, odtworzeniem płyty itd., musiałby:\nustalić kto jest nosicielem praw do danego utworu, z którego chce skorzystać (tu należy pamiętać, że nie zawsze jest to autor utworu, może to być wydawca, spadkobierca, nabywca praw, menadżer itd.), ponadto np. w wypadku korzystania z programu radiowego użytkownik nie wie jakie utwory zostaną w nim nadane,\nustalić jaka jest możliwość kontaktu z uprawnionym /tu należy pamiętać, że bardzo dużo wykorzystywanych utworów to utwory zagraniczne, a więc znalezienie uprawnionego jest bardzo trudne/,\nwynegocjować i zawrzeć indywidualne umowy na każdy wykorzystany utwór,\nprzesyłać wynagrodzenia autorskie każdemu uprawnionemu osobno.\nWszystkie te czynności pochłonęłyby wiele czasu i kosztów, a w wielu wypadkach dotarcie do uprawnionego byłoby niemożliwe, skutkiem czego użytkownik działałby w warunkach naruszenia prawa, co grozi surowymi konsekwencjami - odpowiedzialnością cywilną i karną.\nDlatego uzyskanie licencji w ZAiKSie jest wielkim ułatwieniem dla użytkowników, którzy zawierając jedna umowę działają zgodnie z prawem, oszczędzając przy tym wiele czasu i kosztów.\nSą też takie kategorie wykorzystania utworów, dla których ustawa o prawie autorskim przewidziała obowiązkowe pośrednictwo udzielania licencji bądź inkasa wynagrodzeń (np. nadania radiowe, telewizyjne, reemisja, korzystanie z utworu audiowizualnego w zakresie nadań, wyświetlania, publicznego odtwarzania, zwielokrotniania).\nJeśli chcesz wykorzystać cudzy utwór i nie łamać przy tym prawa, musisz każdorazowo zapłacić za to twórcy. Nie zawsze łatwo jest dotrzeć do osoby, której należy się wynagrodzenie z tytułu praw do utworu. Organizacja zbiorowego zarządzania, jaką jest ZAiKS może ułatwić taką sytuację, przez udzielenie licencji. Dowiedz się jakie możesz mieć Korzyści z licencji\nZgodnie z prawem autorskim korzystanie z cudzego utworu wymaga zgody autora i zapłacenia mu stosownego wynagrodzenia osobno za każdy sposób wykorzystania (art. 17, art. 45 pr. aut.) Gdyby nie istniała organizacja reprezentująca prawa wielu autorów (ZAiKS), każdy z użytkowników musiałby przed skorzystaniem z cudzej twórczości znaleźć autora każdego utworu, negocjować i zawrzeć z nim umowę i zapłacić wynagrodzenie. Jeżeli jest to możliwe przy pojedynczych utworach (np. wystawienie sztuki teatralnej) to przy wykorzystaniu w danej działalności wielu utworów jest wielokrotnie niemożliwe, a przy permanentnym korzystaniu z utworów również nieopłacalne.\nUżytkownik, wykorzystując utwory w ramach licencji uzyskanej za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania:\ndziała zgodnie z przepisami prawa, a więc nie grożą mu sankcje cywilne i karne\nnie musi uzyskiwać zgód od poszczególnych twórców na wykorzystanie ich utworów i zawierać odrębnych umów z każdym z nich,\nzna wysokość swoich zobowiązań z tytułu wykorzystania utworów,\nzna swoje uprawnienia dotyczące zakresu i sposobu legalnego wykorzystania utworów\nSkutki działania bez licencji\nUżytkownik wykorzystujący utwory bez licencji:\nnarusza przepisy prawa,\nnaraża się na odpowiedzialność cywilną art. 79 pr.aut. (może to skutkować np. obowiązkiem zapłaty należnego twórcy wynagrodzenia w podwójnej a nawet potrójnej wysokości) oraz koniecznością zapłaty co najmniej dwukrotnej wysokości korzyści odniesionej z naruszenia prawa autorskiego, na rzecz Funduszu Promocji Twórczości utworzonego przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego,\nmoże zostać zobowiązany do zapłaty odsetek i ponieść koszty postępowania sądowego (art.359kc i art.98 kpc)\nnaraża się na odpowiedzialność karną art. 115-118 pr.aut. (bezprawne wykorzystanie utworów jest przestępstwem i w razie stwierdzenia popełnienia przestępstwa sąd może wymierzyć karę grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności nawet do 5 lat oraz orzec o przepadku przedmiotów związanych z popełnieniem przestępstwa /np. sprzętu audiowizualnego czy konsoli do odtwarzania muzyki, a także orzec obowiązek zapłaty odszkodowania na rzecz pokrzywdzonych autorów.\nPoza wyjątkami przewidzianymi w Ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, korzystanie z utworu wymaga zezwolenia twórcy lub reprezentującej go organizacji zbiorowego zarządzania. Zezwolenie to przybiera najczęściej formę umowy o korzystanie z utworu, czyli licencji. Przepisy prawa autorskiego i szerzej prawa cywilnego, określają jakie cechy powinna posiadać umowa licencyjna, aby być prawnie wiążącą i w prawidłowy sposób zabezpieczać interesy obu stron - to jest twórcy i korzystającego z utworu, czyli licencjobiorcy. Spore znaczenie mają także normy zwyczajowe ukształtowane w toku wieloletniej praktyki udzielania licencji.\nAby licencja skutecznie chroniła interesy obu stron, konieczne jest zawarcie umowy przed rozpoczęciem działalności polegającej na korzystaniu z utworów, na przykład przed koncertem, studniówką, balem lub rozpoczęciem nadawania programu radiowego bądź telewizyjnego. W przeciwnym razie użytkownik naraża się na zarzut bezprawnego działania. Grozi to surowymi konsekwencjami, odpowiedzialnością cywilną (np. obowiązkiem zapłaty należnego twórcy wynagrodzenia w podwójnej a nawet potrójnej wysokości) i karną (w razie stwierdzenia popełnienia przestępstwa sąd może wymierzyć karę grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności)!\nZawarcie umowy o korzystanie z utworów następuje wyłącznie w formie pisemnej. Oznacza to, że ZAiKS nie udziela licencji ustnych. Pozwala to na uniknięcie wielu kontrowersji i wyeliminowanie niepewności w kontaktach z użytkownikami.\nLicencja powinna jasno precyzować zakres eksploatacji, czyli:\no jakie utwory chodzi (określona lista tytułów lub wszystkie utwory z danej kategorii);\njaki sposób wykorzystania utworów jest dozwolony czyli jakie pola eksploatacji objęte są umową\njak długo obowiązuje umowa (np. tylko jeden koncert, do końca danego roku lub na czas nieokreślony);\nile wynosi wynagrodzenie twórców (np. określony procent ze sprzedaży biletów lub z góry ustalona kwota) i w jakim czasie ma być przekazane;\njaką dokumentację finansową (rozliczenie imprezy) oraz jaką dokumentację utworową (wykaz wykorzystanych utworów) i w jakim terminie musi przedłożyć licencjobiorca.\nZalecane jest możliwie precyzyjne określenie wszystkich ważnych elementów umowy.\nW praktyce od lat funkcjonują wzorce umów zawierające wszystkie istotne postanowienia, dopasowane pod względem prawnym do rodzaju i okoliczności wykorzystania utworów. W uzasadnionych przypadkach postanowienia umów standardowych strony mogą odpowiednio modyfikować.\nZgoda na wykorzystanie utworów wydawana jest na podstawie wypełnionego i podpisanego przez licencjobiorcę wniosku o udzielenie licencji, który powinien zawierać wszystkie dane wymagane do jej wystawienia, w tym między innymi: adres i nazwę licencjobiorcy, zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej, miejsce i sposób wykorzystania utworów, okres korzystania, a także w pewnych przypadkach listę utworów, które będą wykorzystane.\nKażdy użytkownik może złożyć taki wniosek i otrzymać potrzebny mu wzór umowy w odpowiedniej placówce ZAiKS-u: dyrekcji generalnej lub jednej z 13 dyrekcji okręgowych.\nDyrekcja generalna ZAiKS-u negocjuje i zawiera umowy z ogólnopolskimi kontrahentami, w szczególności ze wszystkimi nadawcami radiowymi, telewizyjnymi, z największymi operatorami kablowymi, firmami fonograficznymi, teatrami. Udzielanie licencji dotyczących tzw. wykonań publicznych (np. koncerty, odtwarzanie muzyki w sklepach czy dyskoteki) leży w gestii dyrekcji okręgowych.\nJednym z najistotniejszych elementów każdej licencji jest wysokość wynagrodzenia należnego twórcom za korzystanie z ich utworów. W praktyce działalności licencyjno-inkasowej ZAiKS‑u wynagrodzenie to określa się na podstawie tabel stawek wynagrodzeń autorskich, zatwierdzonych przez Zarząd Stowarzyszenia oraz opcjonalnie przez Komisję Prawa Autorskiego.\nDowiedz się jak uzyskać licencję - prześledź procedurę krok po kroku.


Korporacja Ha!art, Magdalena Okraska, Gazeta Wyborcza\n[RECENZJA] Magdalena Okraska, "Nie ma i nie będzie"\nSkróconą wersje tego tekstu znajdziecie na Wyborcza.pl\n- W Wałbrzychu nikt zapomnieć nie chce - deklaruje w imieniu ponad stu tysięcy mieszkańców Magdalena Okraska z Zawiercia. I dodaje, że jest to miasto palimpsest. To są myśli, które sformułować może średnio wykształcony człowiek chwilę po wyjściu z pociągu w Wałbrzychu i lekturze jednego reportażu o biedaszybach.\nDzisiaj pełna wersja tekstu, którego skrót - dla tych, co nie mają za dużo czasu na lekturę - znajdziecie w komentarzu.\n"Nie ma i nie będzie" to świetny przykład na to, jak można napisać reportaż, który jest emocjonalnym szantażem wobec czytelników - Autorka wielokrotnie pisze słyszne zdania o tym jak - jako jedyna - naprawdę wniknęła w rzeczywistość miast, które przeżyły traumatyczną zapaść czasów transformacji ustrojowej. Jednocześnie, co pokazuję na przykładzie znanego mi nadto dobrze Wałbrzycha, jest to opowieść pełna manipulacji - jak na kogoś, kto sypia tylko u bohaterów i oddaje im głos - Autorkę nie interesują jej bohaterowie i bohaterki poza tymi momentami, gdy mówią to, co chce usłyszeć.\nWiele osób wypowiadających się w tej książce to anonimowe postacie z niezdefiniowanych forów internetowych, czy po prostu byli mieszkańcy, znajomi autorki. Kim jest pan Marek z Myszkowa, który mówi że nie ma tam żadnych rozrywek? To ładnie brzmi w kontekście historyjki o zdegradowanym mieście. A może pan Marek lubi rozrywki, którą nawet w najszczęśliwszych małych miasteczkach trudno zapewnić? Bo program miejscowego domu kultury można sprawdzić w necie, czego oczywiście nikt tu nie robi. To, że z Myszkowa bez problemu i szybko można pociągiem dojechać do dużych miast, gdzie się sporo dzieje nikogo tu nie interesuje.\nOkraska gra kartą "swojej", "blisko ludzi" w kontrze wobec establishmentu, który mają reprezentować inni reporterzy i reporterki. Na tej kontrze buduje swoję reporterską personę i teksty, które znajdziecie w tej książce. To niejako zamyka usta krytyce, bo zawsze można po prostu napisać, że osoba, która się wypowiada, nie wie o czym mówi. Dlatego obszernie przyglądam się reportażowi z Wałbrzycha, który dobrze znam.\nPo południu będę miał dla Was wywiad z czytelnikiem z okolic Myszkowa, który też uważnie przeczytał książkę Okraski, a zwłaszcza tekst o jego mieście. Zatem dzisiaj dzień z Okraską. Spędzicie z nią więcej czasu niż niejedna osoba wypowiadająca się w tej książce. No i bez noclegu.\nNie wiem i się nie dowiem. To zdanie mogłoby z powodzeniem zastąpić tytuł reportażu Okraski.\n- Teraz wiadomości z krajów trzeciego świata. Wałbrzych - to fragment skeczu wrocławskiego Kabaretu Chyba tworzonego m.in. przez osoby pochodzące z miasta, które latami słynęło z biedaszybów, gospodarczej i społecznej zapaści, ale też malowniczego zamku Książ czy słynnej porcelany. Gorzki żart pokazujący, jaki wizerunek Wałbrzycha dominuje w mediach.\nPrezentowany jak “trzeci świat” Wałbrzych w relacjach telewizyjnych i reportażach to obca ziemia, pełna biednych i straumatyzowanych ludzi, którzy marzą o złotym pociągu. Nie inaczej drugie co do wielkości miasto na Dolnym Śląsku pokazuje Magdalena Okraska w swojej eseistyczno-reporterskiej książce “Nie ma i nie będzie”. Książce, która - choć zapowiadana przez autorkę jako przywracająca godność i głos wykluczonym - żeruje na opowieści o biedzie i wykluczeniu.\n“Nie ma i nie będzie” to - jak pisze Okraska - “napis na bocznej ścianie sklepu Biedronka w Zawierciu”. “Mówi właściwie wszystko” - dodaje reporterka. Idąc tropem napisu postanawia śledzić rzeczy, które bezpowrotnie zniknęły z krajobrazu miast i życia mieszkańców kilku miast. Wybiera Myszków, Tarnobrzeg, Ozorków, a nawet - gdy pisze o tanich mieszkaniach - całą Polskę. Zaczyna jednak od Wałbrzycha.\nZanim odwiedzimy miasta i ludzi, zapoznajemy się z samą reporterką. Oznajmia: “Piszę do was z miast, gdzie skwer zamieniono w betonowy plac”. Jest nie tylko obserwatorką, ale i uczestniczką. Podkreśla: “Tutaj kazano nam patrzeć, jak nasze życia rozpadają się”. Kto kazał patrzeć? Zdawałoby się, że z książki się tego dowiemy, niestety autorka niechętnie wychodzi poza ogólnikowe stwierdzenia, do których przywykliśmy - zamknięto, zrestrukturyzowano, zlikwidowano, sprzedano, rozgrabiono, zdecydowano. Wielokrotnie zaś wspomina, że ma zamiar to zrobić. Okraska pisze, że jej opowieść to “wiele pięćdziesiątek wódki, udek kurczaka, cudzych kołder w cudzych domach”, bo nigdy nie śpi w hotelach, a u bohaterów. To mnie zaciekawiło.\nSkoro autorka śpi u bohaterów, to dlaczego tak rzadko o tym wspomina później w samej opowieści? Z reportażu o Wałbrzychu nie wynika, by którykolwiek z opisywanych bohaterów przenocował Okraskę. W Tarnobrzegu będzie spała u mieszkającej na co dzień w Krakowie koleżanki. To świadoma kreacja persony reporterskiej jako tej blisko “zwykłego człowieka”, nie odklejonej jak reportażyści z dużych ośrodków, którzy wpadają do mniejszych miast, łapią kilka osób za język i tworzą na szybko spisane “prawdziwe” opowieści. I nawet kibicowałbym takiej reporterce, gdyby za tym szło cokolwiek w samym tekście.\nZ otwierającego książkę reportażu o Wałbrzychu nie wynika, by autorka spędziła w nim więcej niż trzy dni, a sporą część opowieści zajmują cytaty z gazety, której sama jest redaktorką, lub portali anarchistycznych.\nSpanie u bohatera tekstu oznacza wejście w jego intymną codzienność, a ta - zwłaszcza gdy mowa o ludziach biednych i wykluczonych - bywa tak trudna, że może być krępująca, wręcz poniżająca, gdy odsłonięta przed oczami reporterki.\nBędąc dzieciakiem i mieszkając w podwałbrzyskiej miejscowości, miałem kolegę, którego skarpetki zostawiały w moim mieszkaniu czarne, smolisto-węglowe ślady. Nigdy nie zapraszał do siebie. Po jego dłuższej nieobecności w szkole, zapukałem z zeszytami do drzwi zrujnowanej kamienicy z początku dwudziestego stulecia. Mieszkanie na parterze nie miało klepki. Maciek - dajmy mu to robocze imię - był zbyt biedny, by zaprosić klasowego kolegę. A co dopiero reporterkę, która lubi napić się wódki ze swoimi rozmówcami? Czyżby nie każdy mógł się stać bohaterem reportażu Okraski, tylko ten, który za obecność w jej opowieściach, de facto zapłaci darmowym noclegiem?\nAutorka nie wspomina nic o logistyce takich tanich noclegów - czy umawia się wcześniej ze swoimi bohaterami, a więc nie są oni przypadkowo spotkanymi na ulicy osobami, czy są to czytelnicy gazety, z którą jest związana, co zawęża krąg rozmówców do osób o podobnej orientacji intelektualnej, co autorka?\nTo stwierdzenie rodzi wiele pytań związanych etyką reporterską. Czy autorka nie wykorzystuje przywileju bycia osobą rozpoznawalną do bezpłatnego noclegu? Jeśli się szermuje lewicowymi standardami i z łatwością wyznacza kto jest lewicowy, a kto nie - a z tego znana jest reporterka w swojej twórczości internetowej - warto zadać samej sobie kilka pytań.\n[Jestem z Wałbrzycha]\nOkraska stale podkreśla swoje pochodzenie. To, że jest z miejscowości, która przeżyła związaną z transformacją ustrojową zapaść, zatem lepiej rozumie mieszkańców Wałbrzycha czy Ozorkowa. To bardzo atrakcyjna dla czytelnika wizja, ale gdyby pójść tym tropem, należałoby uznać, że dziennikarze urodzeni w rodzinach lekarskich powinni zajmować się epidemią, a ci z rodzin, w których ktoś skończył AWF, lekkoatletyką, ale tylko pod warunkiem, że będzie pisał o zawodach w dużych miastach. Przyjmuję jednak wyzwanie Okraski, bo jest przy całym swoim populizmie pociągające intelektualnie. Jestem spod Wałbrzycha i przeczytałem bardzo uważnie otwierający książkę reportaż o wałbrzyskim “nie ma i nie będzie”, czyli węglu.\nTo miasto, które dobrze znam, spędziłem w jego okolicy kilkanaście lat, chodziłem do szkoły, wiem, co jest poniemieckie, a co pokopalniane, co zaskakuje nieprzystawalną do otoczenia nowoczesnością. Podczas lektury miałem wrażenie, że Okraska karmi się, niczym mityczny wampir, krwią niewiniątek, biedą, stagnacją, brudem i szarością, na które - jak sama pisze - w opisywanych miastach spóźniła się o dwa, trzy lata. Moje wyrazy współczucia, ale bardzo się cieszę, że jej wtedy nie było w Wałbrzychu. Z perspektywy czasu wolę już reporterów, którzy robili sensacyjny materiał dla TVN-owskiej “Uwagi”, niż takich jak Okraska. Oni byli uczciwi - wiedzieli, po co przyjeżdżają i jak chcą to pokazać, a ludzie, którzy codziennie faszerowali się obrazkami z liberalnych mediów, doskonale zdawali sobie sprawę, co muszą im dostarczyć, by zainteresować swoimi problemami. Okraska pod zasłoną lewicowej wrażliwości i standardów robi de facto to samo.\nReportaż o Wałbrzychu zaczyna się od banalnych oczywistości, które wymyśliłby nawet młody adept reportażu urodzony na inteligenckim Żoliborzu. “To miasto jest jaka rana, której brzegi nigdy się do końca nie zrosły”. Można by się pobawić tą zgraną metaforą i zadać pytanie - jakie opatrunki aplikowano wałbrzyskiej okolicy, ale niewiele o tym znajdziemy w tekście Okraski. Obrywamy za to kolejnymi nijakiej urody sformułowaniami, jak choćby to, że “każdy krok i każda rozmowa kierują ku przeszłości”. Wielkie rzeczy odkrywa Magdalena Okraska na Ziemiach Odzyskanych!\n[Nieznośny brak odpowiedzi]\nPrzestrzeń pokopalnianego miasta jest zaś “jak cierń w ranie, jak cichutki, ale uparty wyrzut sumienia”. Czyj wyrzut sumienia? Dyrektora z kopalni? Byłych prezydentów miasta? Niestety, nie dowiemy się, bo Okraska nawet nie spróbowała z nimi porozmawiać. Skoro interesuje ją odpowiedź na pytanie, co stoi za ogólnikami typu “zlikwidowano”, warto było pogrzebać głębiej. Grzebanie w Wałbrzychu ma sens.\nAutorka pisze, że słowo “poprzemysłowe” to “ładny eufemizm na ‘zaorane przez Balcerowicza’”. Balcerowicz na pługu przejechał się po szybach kopalnianych, czy jednak stała za tym cała machineria urzędnicza i wiele decyzji, za które warto, by ktoś dzisiaj odpokutował - i tą osobą nie jest tylko były minister finansów? Warto przypomnieć, że karuzela likwidacyjna rozpędziła się już w latach 80, a - o czym strategicznie Okraska nie wspomina - wszyscy wałbrzyscy prezydenci z czasów przemian pochodzili z lewicy. Lech Bukowiec, który rządził Wałbrzychem na przełomie wieków, był ślusarzem-mechanikiem pracującym w PRL-u w kopalni Victoria. Jedyny wzmiankowany - oczywiście negatywnie - prezydent miasta to związany z Platformą Obywatelską Piotr Kruczkowski. Co ciekawe, również on w latach 1987–1992 pracował w Elektrociepłowni Victoria. Co musieli czuć byli pracownicy likwidowanych zakładów, którzy sami podpisywali na nie wyroki? Albo gdy musieli walczyć z tragicznymi skutkami decyzji przez kogoś podjętych? O ile Bukowiec nie dożył czasów wizyt Okraski w Wałbrzychu, tak Kruczkowski miewa się chyba nieźle. “Nie ma i nie będzie” cechuje brak konkretów przy jednoczesnym ciągłym zapewnianiu przez reporterkę, że to ona właśnie chce opowiedzieć historię odwiedzanych przez siebie miast na nowo.\n[Błędne czytanie palimpsestu]\nSporo tu błędów faktograficznych, łatwych do przeoczenia, jak choćby wizja tego, że “grubo po wojnie” dzieciaki wychowywały się na wielonarodowościowych ulicach. Prawie wszyscy Żydzi wyjechali z miasta do 1950 roku, a w 1948 w całym powiecie wałbrzyskim zamieszkiwało zaledwie 17 tysięcy Niemców. Przez dwa lata wysiedlono ich 80 tysięcy. Dzieci chodziły często do osobnych - niemieckich - szkół, a głównym powodem, dla którego pozwolono im zostać, była potrzeba zachowania ciągłości w pracy kopalni. Choć chodziło się na zakupy “u Żydówy”, to polonizacja Wałbrzycha jest faktem. Aż zabawne jest, gdy Okraska pisze, że w Wałbrzychu byli Francuzi, bo myli ich z polskimi reemigrantami i repatriantami z Francji. Ich również sprowadzano do Wałbrzycha z tego względu, że mieli lepszy stosunek do Niemców, niż Polacy napływający ze wschodu, dzięki czemu minimalizowano wewnętrzne napięcia społeczne. Drobne, ale też banalne błędy Okraski, każą wątpić, czy naprawdę dobrze zna ona opisywane przez siebie miasto.\nZdradzeni, rzuceni pod walec likwidacji, przesiąknięci pamięcią i żalem - tacy mają być zdaniem Okraski współcześni mieszkańcy Wałbrzycha. A jeśli są inni? Zdradzili? Co z pokoleniem, które urodziło się już w czasach pokopalnianych i szyby są dla nich co najwyżej dekoracją w krajobrazie? Albo z tymi najmłodszymi, którzy odwiedzają piękne Muzeum Techniki, w które przekształciły się budynki kopalni Julia? Czytając tekst o dawnej posiadłości Hochbergów można odnieść wrażenie, że mieszkają w nim tylko ludzie powyżej trzydziestki, którzy rozpamiętują przeszłość i idąc po ulicy, ocierają łzę, przypominając sobie dawne, szczęśliwe górnicze czasy.\n[Nie wiem i się nie dowiem]\nOkraska, chodząc po mieście, czuje jakby był to “spacer wśród mogił”. Tu zrujnowany hotel Sudety, tam “zrównane z ziemią pola kopalniane z resztkami zabudowań”, a wśród tego ludzie, którzy otwierając okno, “szukają wzrokiem znanego od lat widoku”, a za nim tylko “krzaki i niebo”. W tej wizji Wałbrzych jest miastem na poły pustynnym, gdzie ludzie “zamiast zwracać się w naturalnym kierunku, zostali na siłę odwróceni w drugą stronę”, cokolwiek ten “naturalny kierunek” oznacza. Metaforyczne pustosłowie cechuje co drugi akapit “Nie ma i nie będzie”.\nCiekawym byłoby się przyjrzeć, jak wielka rudera hotelu Sudety, przebywanie w mieście pełnym pustostanów i zapadających się kamienic, które powoli są wyburzane, a na ich miejscu powstają skwery czy place zabaw, wpływają na percepcję przestrzeni u mieszkańców. Przywyknięto? W końcu Wałbrzych to miasto, w którym wszyscy wychowują się w poczuciu braku sprawczości, w czym nie pomaga lokalna polityka ciągle uwikłana w jałowe spory. A może jednak są tam miejscy aktywiści i aktywistki? Osoby twórcze, które zmieniają przestrzeń, chcąc ją uczynić bardziej przyjazną? Nie wiem i się nie dowiem - z ksiązki, oczywiście. To zdanie mogłoby z powodzeniem zastąpić tytuł reportażu Okraski.\n[Turpistyczne fascynacje reporterki]\nOkraskę interesuje tylko bieda i tragedia, zatem nie dostrzega w mieście momentów, gdy sprawczość zaczyna działać, ludzie przejmują inicjatywę, a władze z rzadka, ale jednak robią coś dobrego. Charakterystyczne dla tej manipulacji jest pozbawienie Wałbrzycha nazw. Nie ma dzielnicy “Gaj”, jest za to “niewielkie osiedle ceglanych górniczych domów”, nie ma Starego Zdroju, w którym wyrósł hotel Sudety. Nie ma też regionu wałbrzyskiego, który na skutek przemian ucierpiał w niektórych przypadkach jeszcze bardziej niż sam Wałbrzych. W mieście poprzecinanym wzgórzami i złożonym z wielu dawnych wsi i miasteczek, nazwy są ważne i określają często lokalną tożsamość. Być z Podgórza, to przecież coś całkiem innego niż być z Piaskowej, i o tym każdy w Wałbrzychu wie.\nNawet o Szczawnie-Zdroju tropiąca oznaki rozpadu reporterka pisze, że jest miastem “pokurortowym”, co jest kuriozalnym sformułowaniem wobec miejsca, które odwiedza ponad sto tysięcy turystów rocznie, a kilkanaście tysięcy wybiera wypoczynek w tamtejszym uzdrowisku. Z chęcią pisze Okraska o “Palestynie”, części Sobięcina, którą z powodu szkód kopalnianych, wydostającego się gazu i fatalnych warunków lokalowych, trzeba było de facto zamknąć. Pisząc to utożsamia cały Sobięcin z “Palestyną”, a przecież niejeden mieszkaniec powiedziałby jej, że to tylko jeden fragment tej położonej na zboczu dzielnicy. To by zniszczyło jednak planowany efekt opowieści o totalnym upadku miasta.\n[Ciche dzieci biegają za piłką]\nOkraska ezgotyzuje Wałbrzych, podkreślając wielokrotnie jego szarość (choć to bardzo zielone miasto) i “ból na bólu”, jakim są pamiątki po kopalnianej przeszłości. Sięga po pisanie o dzieciach na modłę reporterów przed laty wizytujących Afrykę. “Między domami cisza, biega tylko kilkoro dzieci z piłką i patykami. Wpatrują na obcych, ale nic nie mówią”. A co ma mówić do Okraski dziecko ganiające za piłką? Oczywisty, banalny obrazek przekształca w coś “znaczącego”. Niewiele jest dzieciaków nawet w najszczęśliwszych miastach chętnie podbiegających do “obcych” i nawiązujących z nimi konwersację, w których ujawniają rodzinne tajemnice. Inna sprawa, że pierwszy raz spotykam się z sytuacją, w której zestawienie dziecko + patyk + bieg daje “ciszę między domami”. Biedne i smutne muszą być - zdaniem reporterki - te wałbrzyskie dzieci.\nCiągłe podkreślanie miejscowego ubóstwa, to egzotyzacja opisywanego miejsca, nadawanie mu cech uwypuklających różnicę pomiędzy światem “nowoczesnym”, gdzie dzieci siedzą przy komputerze, a tym “dzikim”, gdzie - dobrze, że nie bose - maluchy biegają z patykami wokół ruin. Zachowując przy tym wzorcową ciszę. Tym, do jakiej szkoły chodzą i jak im w niej idzie, wrażliwa na hałas reporterka zainteresowana już nie była.\nOkraska wspomina, że odbyła sporo rozmów z mieszkańcami Wałbrzycha - “zaplanowane, umówione, i te przypadkowe, na osiedlu czy ulicy, gdy na kwadrans uda się zatrzymać przechodzącą osobę i poprosić opowieść o mieście”. To dlaczego w reportażu znalazło się miejsce zaledwie dla sześciu osób? Do tego samych mężczyzn? Gdzie tu feminizm i próba opowiedzenia historii miasta z różnorodnej perspektywy? Czyżby nikt nie powiedział niczego ciekawego?\nPisze Okraska, że “chce pukać do mieszkań górniczych rodzin” i pytać o 1994 rok (zamknięcie kopalni Wałbrzych) i 1998 (likwidacja zakładu “Antracyt”). Nie musi tego robić, bo oto z “górniczej kamienicy” wychodzi “postawny mężczyzna po czterdziestce” z młodą żoną i dzieckiem. Po chwili opowiada autorce, jakie to “złodziejstwo przy likwidacji było straszne”. Imienia rozmówcy autorka “nigdy nie pozna”, choć nie wiemy, czy o nie spytała. Tu też nie do końca zgadza się faktografia, bo skoro rozmówca ma 45 lat i został zwolniony z KWK Wałbrzych, która upadła 27 lat temu, to musiałby pracować w niej jako nastolatek. Istnieje też możliwość, że cały reportaż jest zlepkiem z kilku wizyt reporterki w mieście na przestrzeni wielu lat, ale niczego takiego się nie dowiadujemy. A jeśli bezimienny rozmówca pracował w kopalni jako niepełnoletni, to czy nie warto było go o ten fakt zapytać? Okraski nie interesuje człowiek, a to, że jego słowa potwierdzają z góry przyjęta przez nią tezę. Kim jest jego żona i co robiła, gdy zamiast pójść z mężem i dzieciakiem do samochodu, jej wybranek zatrzymuje się na pogawędki? Chodzi nerwowo, głaszcze psa, przycina żywopłot? Bo to, że podobnie jak inne kobiety w tym reportażu, milczy, to już wiemy.\nPisze Okraska, że likwidacja kopalń w Wałbrzychu pociągnęła za sobą zwolnienia “dziesiątek tysięcy ludzi”, mijając się z prawdą o kilometry. W 1994 roku zwolniono 11600 osób pracujących w KWK Wałbrzych i 1200 osób z zakładów opierających swoją działalność na bazie kopalni. Stanowiło to znaczną, bo aż 20 procentową liczbę miejsc pracy w mieście, choć trzeba pamiętać, że w kopalniach pracowali nie tylko mieszkańcy Wałbrzycha, ale i całego rejonu. Jakie skutki miało zamknięcie kopalń dla całej lokalnej gospodarki? Okraska nie podaje żadnych danych, ani nie przywołuje opinii ekspertów. Sama też do żadnego z podwałbrzyskich miast, poza uroczym i niezwiązanym tak silnie z górnictwem Szczawna-Zdroju, się nie wybiera.\n[Pan Zbyszek traci nazwisko]\nNie poznamy nigdy imienia pana napotkanego pod “górniczą kamienicą”, podobnie jak nie poznamy imion sześciu górników, z którymi autorka spędza kilka godzin w “gwareckiej izbie pamięci”. To stworzona przez byłego górnika kolekcja eksponatów związanych z historią wałbrzyskiego górnictwa. W reportażu Okraski “pan Zbyszek” pozbawiony został nazwiska, pewnie po to, żeby wydawał się czytelnikom bardziej swojskim “panem Zbyszkiem”, niż Zbigniewem Jóźwiakowskim. Zebrani w izbie górnicy nie chcą “drążyć tematu biedaszybów i straszliwej biedy”, unikają słowa “porażka”. Dają za to mocną kawę reporterce, która tylko czeka na opowieści z krainy deszczowców. I milczą. Jedynym wypowiadającym się jest “pan Zbyszek”.\nKolejnym bohaterem reportażu jest “biedaszybnik Radosław”, opowiadający historię zbudowanego w PRL-u, a nigdy nie uruchomionego szybu Kopernik, na który wydano gigantyczne pieniądze. Sięga Okraska po teksty Trzeciego Wymiaru, znanego hiphopowego składu z Wałbrzycha, i słusznie zauważa, że “o życiu w Wałbrzychu opowiadał nie jeden raper”. W drugiej połowie lat 90. wałbrzyska scena rapowa była rozgrzana do czerwoności, a teksty znały nawet małe dzieci. W 2004 roku utwór “Dla mnie masz stajla” podśpiewywało pół Polski, a zespół Trzeci Wymiar zgarnął nominację do MTV Europe Music Awards. Skład rozwiązał się w 2016 roku, a jego twórcy mieszkają obecnie we Wrocławiu i nie trudno ich znaleźć. Ale Okraska - przypomnijmy - nie rozmawia z tymi, którzy odnieśli sukces. Nie rozmawia z politykami, nie rozmawia ze specjalistami, z kobietami, z ludźmi urodzony po węglowej apokalipsie… Okraskę, niczym socrealistycznych ideologów, interesuje tylko prawdziwy górnik, najlepiej taki, który słowem nie wspomni o niczym pozytywnym.\nAutorka “Nie ma i nie będzie” przytacza historię Adriana Hyrsza, byłego pracownika w zakładzie Toyoty w utworzonej w 1997 roku Wałbrzyskiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej, który stał się bohaterem reportażu Grzegorza Szymanika z “Dużego Formatu” o fatalnych warunkach zatrudnienia w japońskiej firmie. Namówiony przez dramaturga, Przemysława Wojcieszka Hyrsz, napisał sztukę poświęcona wyzyskowi w fabryce, którą miał wystawić wałbrzyski teatr, jednak premierę odwołano - za jeden z powodów uważa się fakt, że Toyota była sponsorem teatru. To tylko pogłoski, z ówczesnym dyrektorem teatru reporterka też nie porozmawiała. Obecnie Hyrsz, jak pisze Okraska, mieszka w Czechach i jest “ostrożniejszy w sądach na temat sytuacji w mieście”. Niestety, nie dowiadujemy się, co to znaczy -zapewne nic, co by potwierdzalo tezy autorki, bo inne sądy chętniej przytacza. Hyrsz chciał ją skontaktować “ze związkowcami z Toyoty”, ale możliwe, że reporterka nie znalazła wśród nich nikogo, kto by chciał ją przenocować albo porozmawiać o pokopalnianej traumie, więc - jak przystało na czułą na krzywdy społeczne dziennikarkę - zanotowała tylko kilka smaczków podsuniętych jej przez ostrożnego Hyrsza.\nDo wyliczanki “tu było, tu stało” dodaje Okraska kina, których kiedyś było siedem, a dzisiaj zostały dwa - Apollo z jedną salą i Cinema City z… siedmioma salami. W czasach filmów na żądanie wałbrzyszanie mają tyle samo ekranów kinowych, co w PRL-u. Do tego w dobrze skomunikowanych punktach miasta. Ale brzmi odpowiednio smutno? Brzmi. A że autorka najwyraźniej nie lubi kin “wielosalowych, pachnących popcornem i czerwoną wykładziną”, bo jej się kojarzą z namiastką sukcesu, to tym bardziej nie ma co brać pod uwagę tych siedmiu sal kinowych tuż obok centrum miasta. Są w książce też niewielkie, acz znaczące kiksy. Kino Górnik, zdaniem Okraski, ma znajdować się “na rogu, zajmując sporą część ulicy”. Autorka nie wspomina jednak na jakiej ulicy (jest nią Aleja Wyzwolenia), a kino jest na łuku i nie może zajmować “sporej części ulicy”, bo ani na ulicy nie stoi, a nawet jak uznamy tę językowa niezgrabność za zasadną, to aleja należy do jednych z większych wałbrzyskich ulic. I choć modernistycznej bryły przedwojennego kina Capitol żal, to można uważniej opisywać oglądany świat. Ale po co, skoro to psuje efekt? I tak można opisać zrujnowany stadion, nie zauważając w ogóle, że w innej dzielnicy jest całkiem przyzwoita murawa z pięknym widokiem na Chełmiec, napawać się tym, że w Palestynie “ludzie żyją na zewnątrz”, a kolejny bezimienny przewodnik reporterki przypomina sobie, że “miał dwa razy przystawianą broń do głowy”. Na więcej uwagi zasługuje dwójka biedaszybników - Roman Janiszak i Jakub, który mieszka w Gdyni i wspomina, że emigranci z Wałbrzycha nazywają swoje miasto “Mordorem” i czują się trochę orkami. Każdemu jego metafory.\n[Liczy się tylko upadek]\nChoć Okraska deklaruje, że pyta “o całe życie: przeszłość, początki, szkołę, złe czasy górnictwa”, to o jej bohaterach, poza opowieścią o kopalniach i upadku miasta w latach 90., niczego się nie dowiadujemy. Czy mają żony lub mężów, dzieci które wyjechały lub takie, które zostały? Reporterka jest czuła tylko na to, co chce usłyszeć, zostawiając czytelników z obrazem nędzy, rozpaczy i nostalgii za dawnymi czasami. Bez widoków na przyszłość.\nAgata Rejowska i Zbigniew Pasek w opracowaniu “Dyskurs żalu czy ulgi? Wałbrzych w dwadzieścia lat po zamknięciu kopalń” pisali już kilka lat temu, że pamięć o zapaści w Wałbrzychu jest przekazywana z pokolenia na pokolenie i ma wpływ na tych, których osobiście nie dotyczyła, ale też pokazują, że narracje powstałe wokół likwidacji kopalń są podzielone i często sprzeczne. Pracę w kopalni mieszkańcy oceniali pozytywnie ze względu na zarobki i wysoki status społeczny górnika, z drugiej - opowieści zebrane przez zespół badane pełne są historii o fatalnych warunkach pracy. Dzisiaj do tych opowieści musielibyśmy dołożyć katastrofę klimatyczną i potrzebę odejścia od węgla, przez co rozważania o możliwym powrocie do węgla czy pokładach “na siedemdziesiąt lat”, które czasem pojawiają się w książce Okraski, przestają mieć jakikolwiek sens.\n“Wałbrzych zasługuje na opisanie - mówią mi mądrzy ludzie z wielkich miast, którzy nigdy nie musieli martwić się o chleb na kolejne śniadanie” - pisze Okraska. Ciekawe, ile osób “mądrych z wielkich miast” zapytała o to, czy w życiu nie dowiedzieli się co to głód? Chętnie poznałbym odpowiedź.\n[Ideologia czy literatura?]\nRozumiem autorkę, gdy pisze, że nie interesuje jej “Polska sukcesu”. Ma rację Okraska, że taka Polska ma wielu piewców w mediach i chętnie ją oglądamy, zmęczeni już przytłaczającą opowieścią o biedzie i smutku małych miasteczek. Tylko, że w książce idzie w tym dalej - jej nie tylko nie interesuje Polska sukcesu, ale i jakakolwiek pozytywna zmiana w życiu jej bohaterów i bohaterek. Wszystkie zapisane przez nią rozmowy kończą się na opowieści o tym, jak źle było, a jedynym wyjściem jest wyjazd z Wałbrzycha. A co jest dzisiaj? Czy wałbrzyszanie mają szansę na pozytywną tożsamość? Okraska w swoim reportażu robi wszystko to, przeciwko czemu sama występuje. Daje sobie do tego prawo podkreślając, że jest “taka jak oni”. Reportaż o Wałbrzychu w połączeniu z konstruowaną w książce personą reporterki jest manipulatywny i nieuczciwy, nadmiernie zideologizowany, naiwny literacko i zupełnie zbędny dla czytelników. Może dlatego wydawca opublikował książkę w serii “eseistycznej”? Bo reportażem wstyd to nazwać.\nOkraska przyznaje w posłowiu, że “takich historii można o Polsce napisać tysiące”. Uważa - słusznie - że wysłuchanie i zebranie tych historii jest naszym obowiązkiem. Tylko, że jak pokazuje otwierający książkę reportaż o Wałbrzychu, metodologia Okraski jest tendencyjna i wybiórcza, zamknięta na różne głosy, zwłaszcza te niepasujące do z góry przyjętej tezy. “Nie ma i nie będzie” przypomina o tym, że ideologia nigdy nie służy literaturze.\nWojciech Szot, 10.05.2022 w kategorii recenzja, gatunek literacki: reportaż\n"Sporo tu błędów faktograficznych, łatwych do przeoczenia, jak choćby wizja tego, że “grubo po wojnie” dzieciaki wychowywały się na wielonarodowościowych ulicach. Prawie wszyscy Żydzi wyjechali z miasta do 1950 roku, a w 1948 w całym powiecie wałbrzyskim zamieszkiwało zaledwie 17 tysięcy Niemców." Odnośnie Żydów: Wojtek, przyjdź proszę do sekretariatu II Liceum i obejrzyj listy uczniów z lat sześćdziesiątych. Wiesz jak trafić. Odnośnie Niemców: powiat wałbrzyski NIE obejmował Wałbrzycha. Czyli po pierwsze udowadniasz, że w samych okolicach Wałbrzycha mieszkała ogromna liczba 17 tys. Niemców, a po drugie pomijasz fakt, że w samym mieście mieszkało ich znacznie więcej - właściwie to nigdzie w Polsce nie zostało tak długo tak wielu Niemców (poza Opolszczyzną).


Budowa maszyn | gap.org.pl\nW Polsce jest bardzo dużo przedsiębiorstw zajmujących się armaturą przemysłową. Co dzień starają się one coraz korzystniej dopasować do rosnących oraz zmieniających się wciąż technik. Jest to dział całkiem szeroki, który obejmuje produkcję takich urządzeń jak na przykład zawory elektromagnetyczne, zasuwy, przepustnice oraz mnóstwo innych. Jest to przeważnie branża budowlana i hydrauliczna.\nZbiorniki powietrza - jak są zbudowane oraz jak funkcjonują?\nWiele osób słyszało o sprężonym powietrzu. Zdajemy sobie sprawę, że jest ono potrzebne w wielu sytuacjach. Nie mamy pojęcia jednak, w jaki sposób jest przechowywane, o ile możemy użyć takiego określenia. Istnieją zbiorniki powietrza, które dzięki specyficznym parametrom pozwalają na przechowywanie sprężonego powietrza. Na sto procent nie raz mieliśmy okazję widzieć poziome i pionowe zbiorniki na powietrze. Mimo, że nie zawsze zdajemy sobie sprawę, do czego one są. Ale poza samymi zbiornikami powietrza konieczna jest pełna instalacja, dzięki której konkretny zbiornik i będąca w nim substancja/gaz będzie mogła być przechowywana i można z niej korzystać.\nZ jakiego powodu dobrze jest posiadać w garażu sprężarkę powietrza\nNiszczenie dokumentów i fachowy wywóz mebli - atrakcyjna oferta przedsiębiorstw


Mieszkania powiat augustowski - sprzedaż mieszkań | Morizon.pl - powierzchnia od 43 do 73 m2\nOferta nr mzn2028171161 jest już nieaktualna.\naugustowski - mieszkanie na sprzedaż\nZnaleziono jedno ogłoszenie, średnia cena 190 000 zł (3166 zł/m²)\npodlaskie, augustowski, im. Obrońców Westerplatte\nMieszkanie 3 pokojowe -atrakcyjna cena\nMieszkanie położone na IV piętrze, mieszkanie składa się z 3 oddzielnych pokoi, kuchni, wc oddzielnie toaleta.W pobliżu sklepy spożywcze, szkoła, pływalnia miejska. Zapraszam do obejrzenia i składania swoich ofert cenowych. Centrum Nieruchomości, Augustów ul.Wilcza 2 lokal 4 nr licencji:9262\nmieszkania w bloku 21297 ofert\napartamenty 8418 ofert\nmieszkania w kamienicy 4842 oferty\nDomy na sprzedaż augustowski (pow.)\nDziałki na sprzedaż augustowski (pow.)


Zakład Optyczny Optykus Katowice\nOPTYKUS ul. Kościuszki 92, Katowice\nPon-Pt: 9:30 – 18:00\n504 506 518\nOptykus jest zakładem optycznym stawiający na najwyższą jakości obsługi – pozwoliło nam to uzyskać zaufanie kilku pokoleń klientów. Każdego klienta traktujemy indywidualnie – naszą misją jest spełnianie Państwa oczekiwań. To sprawia, że nasi klienci są zawsze zadowoleni i chętnie polecają nasze usługi.\nOptykus posiada w stałej ofercie zakładu optycznego ponad 500 markowych oprawek. Profesjonalni optycy skontrolują Państwa wadę wzroku oraz sprawdzą adekwatność aktualnego doboru soczewek do Państwa okularów.\nOd 8:30 do 18:30 pod telefonem w celu umówienia wizyty.\nWykonujemy badania od 10 lat. Posiadamy profesjonalne urządzenia do badania wady wzroku.\nW naszym salonie czeka dla Państwa ponad 500 różnych oprawek dla dzieci, młodzieży, mężczyzn i kobiet.\nNasz personel służy Państwu fachową pomocą przy doborze opraw okularowych. Naszym celem jest udzielenie Państwu profesjonalnej porady – staramy się, aby Państwa okulary były komfortowe w użytkowaniu i atrakcyjne wizualnie. Na podstawie naszych rekomendacji, będą Państwo mogli wybrać oprawy odpowiednie do danych soczewek korekcyjnych (nie wszystkie oprawki mogą być stosowane do szkieł progresywnych czy dwuogniskowych).\nProces doboru opraw wymaga rozważenia wielu aspektów - ramki muszą harmonizować z wyglądem, stylem ubierania i rodzajem wykonywanej pracy, a także z osobowością klienta. Zwracamy uwagę nie tylko na kształt twarzy, ale także kolor, kształt, oprawę i osadzenie oczu, rozstawienie źrenic, kształt nosa i ust.\nPani lubiące częste zmiany makijażu fryzury powinny wybrać oprawy nie zobowiązujące do określonego stylu. Osoby korzystające z okularów w pracy, powinny odwiedzić zakład optyczny w stroju oficjalnym – ułatwi to dobranie oprawek, tak aby stanowiły uzupełnienie profesjonalnego wizerunku.\nNasza oferta obejmuje stylowe oprawy z najnowszych kolekcji oraz ramki w klasycznych wzorach. Staramy spełnić wszystkie Państwa życzenia, kierując się obowiązującymi trendami i najlepszymi rozwiązaniami technicznymi.\nZakład optyczny OPTYKUS oferuje Państwu szeroki wybór soczewek:\nSoczewki plastikowe (organiczne):\n•\tz polimerów termoutwardzalnych: CR 39, poliakrylu, poliuretanu;\n•\tz polimerów termoplastycznych: poliwęglanu (policarbonu);\n•\tzawsze utwardzone lakierem, uodparniającym je na uszkodzenia mechaniczne;\n•\tmają nowoczesną powłokę antyrefleksyjną, posiadającą szereg warstw przeciwodbiciowych:\no\tpowłoka antystatyczna - skuteczna bariera przeciwko zabrudzeniom, pomaga w utrzymaniu soczewek w czystości, nie przyciąga drobin kurzu;\no\tpowłoka hydrofobowa - przyspiesza usuwanie kropel wody, również w przypadku zaparowania soczewek;\no\tpowłoka oleofobowa - ułatwia czyszczenie zabrudzeń, np. drobin tuszu czy śladów od rzęs lub palców.\nSoczewki progresywne i dwuogniskowe:\n•\tzapewniają płynną zmiana mocy - gwarantują komfort widzenia dali i z bliska, a także na odległości pośrednie;\n•\tpozwalają używać jednej pary okularów zamiast dwóch bez względu na rodzaj wykonywanych czynności;\n•\tta sama funkcjonalność ale soczewki progresywne nie mają widocznego segmentu jak w soczewkach dwuogniskowych.\n•\tsą do 55% bardziej płaskie i do 40% cieńsze i lżejsze od standardowych soczewek;\n•\tcharakteryzują się 100% ochroną przed szkodliwym promieniowaniem UVA i UVB;\n•\tdo ich produkcji używane są materiały kilkakrotnie odporniejsze na przełamanie - polecamy do opraw bezramkowych typu patent czy żyłka.\n•\tdedykowane są przede wszystkim osobom o średnich i dużych wadach wzroku, zarówno przy krótko- jak i dalekowzroczności, gdzie standardowe soczewki charakteryzują się znaczną grubością i ciężarem.\nZakład optyczny Optykus to tradycja profesjonalnej obsługi klienta. Wyróżnia nas najwyższa rzetelność wykonywanych usług oraz atrakcyjne ceny.\nOptykus jest zakładem optycznym z ponad 10 letnią tradycją. Zakład został założony w 2008 r. i dzięki najwyższej jakości obsługi cieszymy się zaufaniem kolejnego pokolenia klientów. Indywidualne podejście do każdego klienta sprawia, że nasi klienci są zawsze zadowoleni i chętnie polecają nasze usługi. Zakład optyczny Optykus posiada w stałej ofercie ponad 500 firmowych oprawek. Nasi optycy przeprowadzą kompleksowe badanie wzroku, sprawdzą jakie są aktualnie dobrane soczewki do Państwa okularów.\nSiedziba naszej firmy mieści się niedaleko Skody w Katowicach. Miejsca parkingowe dla klientów przy budynku.\nW przypadku pytań od Państwa firma Optykus dysponuje czasem od 9-18 od poniedizałku do piątku.


18.03.2011 , aktualizacja: 01.12.2011 12:22\nNiedawno pisaliśmy o "straconym pokoleniu". O młodych, wykształconych i bez pracy. Rząd przed wyborami zrobił raport "Młodzi 2011". I co? Nadal ponad 400 tys. zarejestrowanych bezrobotnych nie ma 24 lat. Prawie 30 proc. bezrobotnych jest w wieku 25-34 lata.\nDlaczego przytaczamy te dane? Bo to polscy młodzi w pigułce. Ich znak rozpoznawczy: mają wykształcenie, znają języki, nie mają pracy albo pracują na umowach śmieciowych czy bezpłatnych stażach.\nO tak wielkiej grupie, która ma problem z wejściem na rynek pracy, premier Donald Tusk w exposé nie powiedział słowa. Ani razu nie padło stwierdzenie: "młodzi", "młode pokolenie". A to oni wychodzą na ulice Hiszpanii czy Grecji. Nasi "oburzeni" jeszcze siedzą cicho, ale im także może się skończyć cierpliwość.\nNie wystarczy zrobić diagnozę. Autor raportu "Młodzi 2011" Michał Boni zamiast na walkę na froncie "młodzi" został odesłany do Ministerstwa Cyfryzacji. Będzie się zajmował pilnowaniem cięć wydatków na administrację i wprowadzaniem e-urzędów. Przed wyborami mówił: Trzeba wprowadzić składki od umów o dzieło, zmusić firmy, by stażystów, których wezmą z urzędów pracy, potem zatrudniły. Minister Boni miał pomysły i mógł powiedzieć: Premierze, trzeba pomóc młodym. Nie zrobił tego. A młodzi pokazali rządowi w ostatnich wyborach, że stoją przy Palikocie - na jego Ruch głosowało 23 proc. osób w wieku 18-25 lat.\nDziś nie wystarczy mówić, że jest źle. Musimy powiedzieć, co trzeba zmienić: być może zliberalizować kodeks pracy, może dać ulgi pracodawcom na zatrudnianie młodych, wspierać przedsiębiorców, którzy umowy śmieciowe zamienią na etaty. O tym piszemy w cyklu "Oburzeni do odzysku":\nMinister pracy od młodych Prawie milion bezrobotnych jest w wieku 24-34 lata. Inni, którzy mają zajęcie, często pracują na umowach-zleceniach czy o dzieło. To takie, z którymi trudno dostać kredyt, usamodzielnić się. Poświęciliśmy im w "Gazecie" akcję "Oburzeni do odzysku". Chcieliśmy pokazać konkretne rozwiązania, by młodzi mogli wejść na rynek pracy. I przedstawić je rządowi.\nCo teraz rząd zrobi dla młodych "Oburzeni do odzysku". Eksperci powiedzieli, co trzeba zmienić na rynku, by młodzi mieli pracę. Teraz czas na ministrów edukacji, pracy i gospodarki. To od nich m.in. zależy, co z akcji "Gazety" weźmie rząd.\nMłodzi biorą dziś, co dają Przy tej fali absolwentów do 2015 roku musimy utworzyć 2 mln miejsc pracy, inaczej ten ogromny ludzki kapitał zostanie niewykorzystany lub wyemigruje.\nA co ty zrobisz, żeby dostać pracę? "Oburzeni do odzysku" - to nasza akcja, w której chcemy pokazać, że młodych można odzyskać. Że wystarczą dobre rozwiązania, by mogli wejść na rynek pracy. Ale co oni sami są gotowi zrobić, by znaleźć zatrudnienie?\nStudiuj, dziecko, do czterdziestki Czemu nie? W połowie drugich studiów zapisałem się na kurs chińskiego. Osiem miesięcy później siedziałem już na stypendium w Hongkongu.\nPowrót złotej rączki Zawodówki do remontu. Cała Polska marzy o tytule magistra. Ale z nim być może wróci do zawodówki.\nOburzeni są do odzyskania. Pomóżmy im Młodzi są OK, to dorośli ich zawiedli - uważają specjaliści od rynku pracy. Żeby pomóc setkom tysięcy młodych bez pracy, potrzebne są szybkie zmiany. Eksperci ''Gazety'' podpowiadają rządowi, co trzeba zrobić.\nTrzydziestu na jedno miejsce pracy "Jestem kundlem na rynku pracy, nikt mnie nie chce", "Jestem biologiem po studiach i stażach, a czuję się jak nieudacznik" - pisali młodzi do "Gazety" podczas naszej marcowej akcji "Stracone pokolenie". Polacy są jednak przeciwni liberalizacji kodeksu pracy, dzięki czemu pracodawcy chętniej by zatrudniali.\nWięcej na wyborcza.pl. Czekamy też na wasze listy, opinie, historie: listydogazety@gazeta.pl.\nPoniżej zamieszczamy artykuły dotyczące problematyki znalezienia zatrudnienia przez osoby do 25. roku życia, które prezentowaliśmy w serwisie GazetaPraca.pl w ramach cyklu "Stracone Pokolenie":\nDlaczego nikt nie odpowiada na moje CV? Co naprawdę mówi rekruterom życiorys? Czy z pozornie neutralnych informacji potrafią wyczytać więcej, niż byśmy chcieli?\nNie chcą być straceni Wcale nie myślą o sobie jak o pokoleniu pozbawionym szans na pracę, karierę czy pieniądze. Oni po prostu wiedzą, że szansę trzeba dać sobie samemu\nWyjazdy pilnie w CV potrzebne Tylko 13 proc. młodych osób w Polsce wyjeżdża na studia i szkolenia za granicę. Bo nie mają pieniędzy albo im się nie chce. Ale czy takie wyjazdy się opłacają?\nMłodzi z syndromem Scarlett O'Hary - Jeszcze kilka lat temu cieszyliśmy się, że młodzi chcą się kształcić, ale nie przewidzieliśmy, że będzie ich aż tylu\nPraca uczy przede wszystkim pracy - Żadne staże, żadne praktyki w kraju i za granicą nie dodadzą człowiekowi intelektu. Umiejętności nauczą, ale intelektu nie dodadzą\nZwierzenia rekrutera, czyli skąd się bierze "stracone pokolenie" - Nie znam osoby, która zaczynałaby karierę od razu od stanowiska kierowniczego, fotela dyrektora czy prestiżu prezesa zarządu\nPrzestać młodzież kształcić do bezrobocia - Stworzyliśmy system edukacji, w którym sprzedawane są fałszywe bilety na pociąg, który nigdy nie odjedzie w zapowiadanym kierunku - czyli zatrudnienia\nPracodawcy do młodych: nie wyjeżdżajcie! - Nasza akcja "Stracone pokolenie" spotkała się z wielkim zainteresowaniem. Pisaliśmy o młodych ludziach, często absolwentach uczelni, którzy mimo wykształcenia i determinacji nie mogą znaleźć pracy\nW poszukiwaniu straconego absolwenta - Młodzi, zdolni, po studiach, z językami - a nie mogą znaleźć porządnej pracy. Próbowałem odnaleźć ich w życiu\nNiech młody nie znaczy zbędny - Przez tydzień przyglądaliśmy się w "Gazecie" sytuacji młodego pokolenia bez pracy. Słuchaliśmy głosów jego przedstawicieli, czytaliśmy listy, publikowaliśmy diagnozy i rady ekspertów. Wyłonił się z tego przygnębiający obraz: młodzi (19-26 lat) naprawdę nie mogą znaleźć pracy\nMłodzi, do roboty! - Zmieńmy uczelnie i wyślijmy studentów na praktyki. Młodzi niech schowają wysokie wymagania do kieszeni i biorą, co się da - radzą eksperci, ministrowie i pracodawcy\nPraca, potem studia - Rozmowa z dr. Wiktorem Bołkunowem z Katedry Polityki Gospodarczej SGH, specjalistą od przedsiębiorczości\nMłodzi, zdolni i bez pracy - Staż za grosze, umowa-zlecenie, praca na czarno - tak większość młodych Polaków zaczyna przygodę z rynkiem pracy. Eksperci przewidują, że w tym roku będzie jeszcze gorzej\nSkąd Europa weźmie pracowników? - Jak wynika z raportu CEDEFOP (Europejskie Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego), do końca 2020 r. w Unii Europejskiej prognozuje się powstanie prawie 20 mln nowych miejsc pracy, na które potrzebni będą pracownicy. W Polsce może ich zabraknąć\nPrzyjmą każdą pracę - Stracone pokolenie? Mają dyplomy, znają języki, są zdeterminowani. Ale nie mają pracy. W styczniu było prawie pół miliona bezrobotnych, którzy nie skończyli 25 lat\nNiechciani na rynku pracy - Młodzi Polacy mają dyplomy i wiedzę, ale brak im doświadczenia. Pracodawcy ich nie chcą\nMłodzi i bez złudzeń - Są świadomi, że o pracę jest ciężko, miarkują aspiracje i trzeźwo oceniają swoje szanse - komentuje wyniki sondażu "Gazety" dotyczącego młodzieży na rynku pracy prof. Anna Giza-Poleszczuk.


Krakowski Dzień Dziecka | KoLiber Kraków\n1 Czerwca członkowie naszego oddziału wzięli udział w niezwykłym wydarzeniu – włączyliśmy się w organizację Dnia Dziecka w Publicznej Szkole Podstawowej nr. 3 im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, przygotowanego przez organizację „Odpowiedzialni” oraz Koło Naukowe CSR UEK, pod patronatem Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie.\nNasze zaangażowanie, poza objęciem całego przedsięwzięcia patronatem, polegało na wystąpieniu przygotowanym przez Mikołaja Pisarskiego, przy wsparciu Szymona Arczyńskiego oraz Małgorzaty Szarkowicz, wprowadzającym grupę Młodych Poszukiwaczy Wiedzy w tajniki nauk ekonomicznych. W tym celu wykorzystaliśmy doświadczenia płynące z projektów Lekcje Ekonomii dla Młodzieży oraz Lekcje Ekonomii dla Dzieci.\nW trakcie prelekcji, chcąc pokazać, że wiedzę o zdrowej ekonomii można czerpać także z bardzo przyjemnych i nieoczekiwanych źródeł, zaprezentowaliśmy fragment kreskówki „Kacze Opowieści” przystępnie przybliżający problemy związane z inflacją.\nCałe przedsięwzięcie okazało się ogromnym sukcesem przynosząc dzieciom masę radości i uśmiechów. W trakcie samej dyskusji Młodzi Ekonomiści wykazali się wiedzą i aktywnością mogącą zawstydzić nie jednego z licealistę uczestniczącego w projekcie LEM!\n„Odpowiedzialnym” i KN CSR UEK gratulujemy świetnego pomysłu i jego mistrzowskiej realizacji – trzymamy kciuki za kolejne równie udane inicjatywy.\nZapowiedź Krakowskiego Dnia Dziecka na portalu CzasDzieci.pl


Czy wiesz, że… - Puls Biznesu - pb.pl\nMateriał partnera Sodexo\nPrawie połowa firm z sektora MSP prowadzi programy lojalnościowe dla B2B\nAż 47 proc. małych i średnich przedsiębiorstw działających w Polsce realizuje programy lojalnościowe skierowane do partnerów biznesowych, co jest generalnie potwierdzeniem zachowań całego rynku. Jak wynika z badania przeprowadzonego przez ARC Rynek i Opinia na zlecenie Sodexo, średnia roczna kwota przeznaczona przez te podmioty na projekty wsparcia sprzedaży skierowane do sektora B2B była wyższa w 2012 roku o 11 proc. w porównaniu z rokiem 2011. Prawie 90 proc. programów realizowanych przez firmy należące do MSP w 2012 roku to...\nAż 47 proc. małych i średnich przedsiębiorstw działających w Polsce realizuje programy lojalnościowe skierowane do partnerów biznesowych, co jest generalnie potwierdzeniem zachowań całego rynku. Jak wynika z badania przeprowadzonego przez ARC Rynek i Opinia na zlecenie Sodexo, średnia roczna kwota przeznaczona przez te podmioty na projekty wsparcia sprzedaży skierowane do sektora B2B była wyższa w 2012 roku o 11 proc. w porównaniu z rokiem 2011.\nPrawie 90 proc. programów realizowanych przez firmy należące do MSP w 2012 roku to projekty lojalnościowe o budżecie nieprzekraczającym 500 000 złotych. W ramach realizowanych programów wsparcia sprzedaży wykorzystywane były najczęściej następujące typy nagród: upusty i rabaty (61 proc.), nagrody rzeczowe (52 proc.), kupony (25 proc.) i karty przedpłacone (11 proc.), co w praktyce pokrywa się z wyborami całego rynku.\nPonieważ aktualnie w akcjach lojalnościowych jednym z najbardziej cenionych przez uczestników elementów jest możliwość samodzielnego wyboru nagrody, dlatego tak dużym zainteresowaniem cieszą się takie rozwiązania jak kupony premiowe i karty przedpłacone. Małe i średnie przedsiębiorstwa — tak jak i duże, poszukują skutecznych narzędzi wspierających sprzedaż, które pomagają szybko osiągnąć efekty biznesowe oraz pozwalają na optymalizację kosztów prowadzonych działań. Dlatego tak często wykorzystują programy lojalnościowe w ramach podejmowanych aktywności marketingowych.\nPodpis: Materiał partnera Sodexo\nGrupa Trakcja będzie budować Rail Baltica\nMiędzy dyskrecją a błyskiem fleszy\nDreamliner LOT-u musiał lądować w Islandii\nArchiwum , Rynek , Sprzedaż , Karty , Wybory\t, Nagrody\nPuls Firmy / Czy wiesz, że…


Zawodnik AZS UWM wicemistrzem Europy. Komentarze po biegu Sport\nSebastian Chrostowski 11.07.2016 15:00\nCzterech sportowców z warmińsko-mazurskich klubów było w kadrze Polski na lekkoatletyczne mistrzostwa Europy w Amsterdamie. Najlepiej wypadł olsztynianin Kacper Kozłowski, zdobywając w niedzielę drugie miejsce w sztafecie 4x400 m.\nMedalowe aspiracje polscy biegacze potwierdzili już w biegu kwalifikacyjnym, który wygrali z czasem 3,02,09 min. Był to najlepszy rezultat sztafety w tym roku. W efekcie nasz zespół z drugim czasem zakwalifikował się do finału. W nim najlepsi okazali się Belgowie, zwyciężając z czasem 3,01,10 min. Polacy w składzie Łukasz Krawczuk, Kacper Kozłowski z AZS UWM Olsztyn, Jakub Krzewina i Rafał Omelko uzyskali czas gorszy o 0,08 sekundy.\nBardzo zadowolony z postawy Kacpra Kozłowskiego był trener kadry Józef Lisowski - mówi Zbigniew Ludwichowski, trener AZS UWM Olsztyn. - Występ naszej sztafety należy uznać za wielki sukces. Na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro trudno będzie jednak powtórzyć ten wynik. Polacy muszą biegać 2-3 sekundy szybciej, bo wiele sztafet prezentuje bardzo zbliżony poziom. W Rio wystąpi 16 ekip, a miejsc w finale jest tylko osiem. Jeśli Polacy tam się znajdą, trzeba będzie uznać to za sukces.\nKulomiot ze Szczytna czwarty\nWarto odnotować, że niewiele zabrakło do brązowego medalu Konradowi Bukowieckiemu z PKS Gwardia Szczytno. Rekordzista świata juniorów zajął czwartą lokatę w konkursie pchnięcia kulą (20,58 m). Trzecią pozycję Polak przegrał o centymetr z Portugalczykiem Tsanko Arnaudovem (20,59 m). Mistrzem Europy został Niemiec David Storl (21,31 m). Srebrny medal przypadł innemu Polakowi Michałowi Haratykowi (21,19 m).\n- W sporcie rywalizuje się o medale, ale czwarte miejsce Konrada też jest sukcesem, biorąc pod uwagę, że to był jego debiut na mistrzostwach Europy - mówi Ireneusz Bukowiecki, ojciec i zarazem trener zawodnika ze Szczytna. - Dołujący jest fakt, że do brązu zabrakło jednego centymetra. Taki jest sport. O medale się walczy, a nie je dostaje. Myślę, że nerwy i drobne błędy techniczne zaważyły, że Konrad nie był wyżej. Trzeba jednak rywalizować dalej. Niedługo mistrzostwa świata juniorów w Bydgoszczy, a potem igrzyska w Rio.


Co zrobić z choinką po świętach? W Katowicach drzewka będą odbierane przez służby miejskie - NaszeMiasto.pl\nCo zrobić z choinką po świętach? W Katowicach drzewka będą odbierane przez służby miejskie\naktualizacja: 25.01.2019 11:21\nCo zrobić z choinką w Katowicach? Drzewka będą odbierane przez służby miejskie w lutym.\nCo zrobić z choinką w Katowicach?\nCo zrobić z choinką po świętach Bożego Narodzenia w Katowicach? Drzewka będą odbierane przez służby miejskie w lutym.\n- Uschnięte naturalne choinki można wystawić w przypadku domów jednorodzinnych tak jak odpady biodegradowalne – pierwszy termin odbioru przypada w lutym – wyjaśniają katowiccy urzędnicy.\nNatomiast choinki od mieszkańców budynków wielorodzinnych będą odbierane w terminie odbioru odpadów wielkogabarytowych, czyli również w lutym. I wówczas należy drzewka wystawić przed dom.\nNatomiast w przypadku zabudowy wielorodzinnej choinki wystawia się w terminie odbioru odpadów wielkogabarytowych, termin równie będzie w lutym.\n- Drzewka odbiera Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej. Są przetwarzane i poddane kompostowaniu jak liście czy trawy – dodają urzędnicy.\nŹródło: Co zrobić z choinką po świętach? W Katowicach drzewka będą odbierane przez służby miejskie - Katowice NaszeMiasto.pl\nchoinka po świętach ...\nchoinka wywóz katowi...\npark zadole Tężnia s...\nfetor w milowicach i...\nNie milkną echa nagłaśnianej od kilku dni przez Dziennik Zachodni sprawy smrodu na granicy Katowic i Sosnowca, który uprzykrza życie mieszkańcom Dąbrówki Małej i Milowic. Katowiczanie i sosnowiczanie podejrzewają, że fetor to efekt działalności zakładu MPGK przy ulicy Milowickiej...\nBudowa basenów w Kat...\nBudowa trzech basenów w Katowicach będzie miała spory poślizg. Otwarcie pływalni w Brynowie oraz Szopienicach opóźni się o pięć miesięcy, nie wiadomo natomiast o ile wydłuży się realizacja basenu przy parku Zadole w Ligocie. O opóźnieniach poinformowali przedstawiciele ratusza. P...\ngdzie zgłosić proble...\nkatowice zgłoś probl...\nkatowice zgłoś uster...\nbaseny katowice budo...\nbudowa basenów katow...


Dodaj stronę za darmo: Bardzo Prosty Katalog - Najtaniej - Strona - 2\nJesteś tutaj: Bardzo Prosty Katalog « Najtaniej « Strona 2\nAdministracja linux >> więcej <<\nProponujemy profesjonalne usługi informatyczne w obrębie administracji systemami komputerowymi. Nasza oferta skierowana jest do firm, które mają infrastrukturę informatyczną i pragną oddać ją w dobre ręce.\nSoczewki dailies >> więcej <<\nSklep internetowy Bezokularow.pl posiadający w swojej ofercie soczewki kontaktowe dailies. Duży wybór soczewek, które nawilżają oko podczas mrugnięcia. Doskonała oferta dopasowana każdemu użytkownikowi, który nosi soczewki.\nRegały magazynowe >> więcej <<\nNasza spółka Meble Metalowe Poznań gorąco zaprasza każdego do wybrania szerokiej gamy ofertowej, która obejmuje znakomitej klasy meble warsztatowe, jak również inne umeblowanie dla firm, takie jak na przykład szafki szatniowe, użyteczne regały przesuwne, a także szafy BHP mające zgodność z normami PN-F06009:2001. Proponujemy kompleksowe usługi, od planowania po końcowe wykonanie u Klienta. Zapraszamy każdego do skorzystania z naszej witryny online, gdzie zamieszczono szczegółowe wiadomości dotyczące niniejszej oferty.\nDoładowanie Orange - najszybciej i najtaniej >> więcej <<\nPoznań wynajem samochodów >> więcej <<\nW jaki sposób odnaleźć dobrą korporację zajmującą się wynajmem aut? Oczywiście można szukać jej w anonsach gazet, jednak o wiele bardziej szybszym sposobem jest skorzystanie z Google. Wystarczy tylko wprowadzić odpowiednie frazy, takie jak: wynajem samochodow lub konkretniej - wypozyczalnia samochodow Warszawa. Jest to sprawdzona strategia poszukiwania, ponieważ mnóstwo spółek zamieszcza w sieci swoje strony. Ponadto, jeżeli wpiszemy słowa: wynajem samochodow Warszawa - opinie, poznamy, jakie spółki będą najczęściej rekomendowane przez internautów. Taką z nich okazuje się być auto wypożyczalnia - spółka CARWAY. Namawiamy do jej odkrycia na witrynie: carway.pl\nDarmowe Książki >> więcej <<\nCzytaj za darmo to sensacyjna serwis w internecie, na której w pełni za free możecie zainkasować miliony publikacji. Darmowe ebooki, które ten portal internetowy ma w własnej ofercie posiadają kilka tysięcy darmowych ebooków o bogatej problematyce. W zestaw książek za darmo napływają przykładowo lektury sensacyjne, sc fiction, książki fantasy, książki obyczajowe, romansidła, publikacje przygodowe, a także dużo innych. Ale to nie zakończenie, gdyż zespół CzytajZaFree.pl upowszechnia również najsilniej wartościowe słowniki, lektury dokumentacyjne, encyklopedie jak również, opracowania, publikacje oświatowe, które wszelki student, niewątpliwie winien mieć w swojej internetowej biblioteczce.\nMarkowe okulary >> więcej <<\nCoraz więcej rzeczy kupujemy online, dlaczego by zatem nie kupować w ten sposób okularów? Kupując w sklepie internetowym Okulary.szkla.com możesz skorzystać z wirtualnej przymierzalni, gdzie zobaczysz, czy te konkretne oprawki są odpowiednie dla kształtu Twojej twarzy oraz typu urody. W naszym sklepie znajdziesz niemalże wszystkie najpopularniejsze marki okularów, tj. okulary Vogue, Versace, Ray Ban, Tommy Hilfiger, Ray Ban, Solano i wiele więcej. W naszym asortymencie znajdziesz oprawki dla mężczyzn, oprawki damskie oraz uniwersalne (niezwykle popularne w ostatnich latach). Jeśli chodzi o tworzywa, z jakich wykonane są oprawki, to kupisz u nas okulary plastikowe, okulary metalowe oraz tytanowe, jak również okulary bezoprawkowe. W Okulary.szkla.com zawsze istnieje możliwość zwrócenia zakupionych okularów oraz wymiany na inny model. Zapraszamy do zakupów!\nPowiększenie członka - czy warto >> więcej <<\nKompleks małego penisa występuje we współczesnych czasach u faktycznie wielu mężczyzn. W sieci przeczytać można dzić całe mnóstwo treści, które poświęcone są tematyce powiększania penisów. Opisywane jest całe mnóstwo ”fantastycznych” metod, dzięki którym mężczyzna może wpłynąć na rozmiar swojego członka, i dzięki temu wprowadzić do swojego życia erotycznego ogromne zmiany. Czy „chałupnicze” sposoby na zyskanie dodatkowych centymetrów w długości bądź też obwodzie penisa, przynoszą oczekiwane skutki? Odwiedź naszą witrynę i dowiedz się całej prawdy opisanej przez specjalistę w tej dziedzinie.\nGeo Nieruchomości - Działki rekreacyjne >> więcej <<\nGeo Nieruchomości to firma zajmująca się sprzedawaniem działek rekreacyjnych pokopalnianych. Zapraszamy na naszą stronę. Znajdą tam Państwo wszystkie oferty wynajmu i sprzedaży jakie chcemy Państwu zaprezentować. Naszą specjalnością jest sprzedaż małych i wielkopowierzchniowych nieruchomości rolnych, rekreacyjnych i przemysłowych, niezabudowanych i zabudowanych na terenie całego kraju, a szczególnie regionów Polski zachodniej, południowej i północno-wschodniej. Oferujemy grunty w większości położone na terenach obejmowanych obowiązującymi miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego. Niektóre z oferowanych przez naszą firmę nieruchomości również wydzierżawiamy na czas nieokreślony lub określony. Nieruchomości sprzedajemy poprzez organizując przetargi ofert, negocjacje cen i licytacje. Liczymy na to, że informacje zawarte na naszej stronie zachęcą Państwa do skorzystania z oferty firmy Geo Nieruchomości oraz ułatwią współpracę z nami. Serdecznie zapraszamy do zadawania pytań w sprawie interesujących Państwa działek rekreacyjnych za pomocą naszego formularza kontaktowego. Chętnie doradzimy Państwu w wyborze nieruchomości odpowiadającej Państwa preferencjom.\npoprzednia strona strona 1 [] 3 4 5 6 7 8 9 10 ... z dostępnych 78 następna strona


Czego powinniśmy wymagać od firmy pożyczkowej? – Najlepsze parabanki w Polsce\nJeżeli decydujemy się na pożyczkę pozabankową, musimy o paru rzeczach pamiętać. Powinniśmy sobie uświadomić, że nie tylko firma pożyczkowa ma prawo od nas pewnych rzeczy wymagać, działa to także w drugą stronę. Tak więc w pierwszej kolejności mamy prawo domagać się rzetelnych informacji dotyczących oferty pożyczkowej. Zatajanie czegokolwiek przed klientami świadczy o nieuczciwych zamiarach firmy.\nNajczęściej parabanki starają się ukryć dane związane z rzeczywistymi kosztami swoich pożyczek. Podyktowane jest to obawą, uzasadnioną zresztą, iż znajomość pewnych faktów wpłynie na znacznie obniżenie zainteresowania ofertą. Naturalnie solidne firmy nie pozwalają sobie na takie niedociągnięcia i udzielają potencjalnym pożyczkobiorcom wszelakich niezbędnych informacji. Następną rzeczą, której nie tylko możemy, ale wręcz powinniśmy się domagać jest dostarczenie nam wszystkich dokumentów, które są wykorzystywane w pożyczkowych procedurach. Najlepiej jest zabrać je do domu i dokładnie się z nimi zapoznać, aby nie było jakichkolwiek niejasności.\nW żadnym wypadku nie ulegajmy naciskom ze strony pracowników firmy pożyczkowej, aby umowę podpisać od ręki – zwłaszcza wtedy, gdy pożyczamy większą sumę. Jeśli jesteśmy ponaglani, rozważmy to czy dana firma postępuje z nami wedle zasad fair play. Zastanawiać się nad podjęciem decyzji powinniśmy tak długo jak sami uznamy to za stosowne. Ludzie często popełniają ten błąd, że podpisują umowy, nie znając ich postanowień, co pociąga za sobą przykre konsekwencje.\nPosted in Co wiedzieć o parabankachTagged gdzie nie badają zdolności kredytowej, kto pożycza pieniądze zadłużonym, który parabank nie sprawdza bik, szybka chwilówka bez banku


Jesus Imaz bohaterem - pierwszy hattrick Jagiellonii w Ekstraklasie [ZDJĘCIA, WIDEO] - Super Express\nJesus Imaz bohaterem - pierwszy hattrick Jagiellonii w Ekstraklasie [ZDJĘCIA, WIDEO]\nPiątkowe spotkanie Jagiellonii Białystok z Wisłą Kraków było niezwykłym widowiskiem. W obu drużynach grali piłkarze, którzy jeszcze rok temu stanowili ważną część składów swoich przeciwników.\nW zimowym okienku transferowym z Wisły do Jagiellonii za niemałe pieniądze trafili Jesus Imaz, Zoran Arsenic i Martin Kostal. W drugą stronę zostali odprawieni Łukasz Bburliga i Lukas Klemenz. Piątkowy mecz był więc potyczką w której spotkali się ze sobą starzy dobrzy znajomi.\nMecz był bardzo dynamiczny. Chwilami, dominacja jednej z dwóch drużyn była porażająca. Do historii jednak przejdzie niesamowita skuteczność Jesusa Imaza, który na swoje konto dopisał kolejne trzy gole stając się samodzielnym liderem listy królów strzelców piłkarskiej ekstraklasy, Imaz w tym sezonie strzelił już 6 goli. I choć jak podkreślał na pomeczowej konferencji prasowej trener żółto-czerwonych Ireneusz Mamrot - ... na te gole zapracowała cała drużyna - to kibice za lat naście będą wspominać wyłącznie Imaza. Był to pierwszy hattrick Jagiellonii Białystok w Ekstraklasie.\nBiałystok: Kłótnia kierowców na osiedlu Wygoda. Kierowca w szpitalu\nMecz zakończył się wynikiem 3:2. Wygrana Jagi cieszy. Niestety chwilami postawa podopiecznych Ireneusza Mamrota wołała o pomstę do nieba. Chwil tych jednak nie było wiele. Były też liczne kontrowersje sędziowskie, ale kto by sobie zaprzątał nimi głowę po takim spotkaniu ? ... sędziowie z zasady lubią się wyżyć w (na) Białymstoku ;)\nJesus Imaz (33’, 38’, 67’)\nPaweł Brożek (43’)\nAleksander Buksa (90’)\nTuż przed meczem odbyło się oficjalne pożegnanie byłego już bramkarza Mariana Kelemena z Jagiellonią Białystok i samym Białymstokiem - oto wideo relacja z tego wydarzenia:\nGnała ponad 150 km/h przez wieś! Młoda kobieta straciła prawo jazdy\nW Białymstoku rusza sezon grzewczy. Zobacz, gdzie już grzeją!\nPlantacja marihuany pod Białymstokiem. 23-latek zatrzymany [ZDJĘCIA]


Eckardt: Jak zaszczepić elektorat? - KONSERWATYZM.PL – Portal Myśli Konserwatywnej\nCałą radość z wczorajszego show zepsuła niestety „Rzeczpospolita”, która przyniosła od rana fatalne wieści, że aż 44 proc. narodu ani myśli się zaszczepić, a 8 proc. nie ma na ten temat zdania. Zaszczepić zamierza się natomiast 47 proc. zapytanych, co oznacza, że także w temacie szczepień jako naród nie zawiedliśmy, sytuując się w dwóch odrębnych plemionach. Ale cóż chcieć od zwykłych zjadaczy chleba, skoro w grupie zero, a więc wśród wszystkich pracowników podmiotów medycznych, chęć zaszczepienia się zadeklarowało jedynie 30 proc. z nich. Poinformował o tym w radiu TOK FM minister Michał Dworczyk, odpowiedzialny za przeprowadzenie operacji masowego szczepienia. Jak w tej sytuacji osiągnąć zakładaną przez rząd 70. procentową wyszczepialność, trudno dociec.\nZapewne pomóc ma w tym uruchomiona właśnie kampania informacyjna zachęcająca do szczepień, ale póki co wygląda ona marnie i jest kompletnie bez przytupu. Kołem ratunkowym dla rządu może być tutaj okoliczność, na którą wskazuje wspomniana „Rzeczpospolita”, a mianowicie, że bardziej skłonne do szczepień są osoby czerpiące wiedzę z gazet i programów informacyjnych. Jak wiemy w tej akurat dziedzinie rząd ma niezaprzeczalne osiągnięcia, a co za tym idzie możliwości, Ot, chociażby niezastąpiony Orlen, który do dystrybutorów paliwa dokupił właśnie od Niemców dystrybutory informacyjne Polska Press. Nie po to przecież znalazły się one w rządowym portfelu, by nie nalewać informacji z baniaka, kiedy zajdzie taka potrzeba. A potrzeba właśnie jest.\nPytanie tylko, czy to wystarczy. Otóż jak wiadomo płaskoziemcy i antyszczepionkowcy, wsparci – jak się można dowiedzieć z radia TOK FM – agenturą z Rosji i Chin, rosną w siłę, siejąc spustoszenie w umysłach Polaków, a to położyć może cały narodowy program szczepień, największy pod względem logistycznym od dziesięcioleci. Pal licho, gdyby dotyczyło to opozycji, po której i tak niczego dobrego spodziewać się nie można. Sęk w tym, że jak poskazują badania, szczepionkowa kontrrewolucja najliczniej szerzy się w elektoracie PiS. Niesie to ze sobą nie tylko problem wizerunkowy, ale przede wszystkim egzystencjalny – otóż młócka z własnym elektoratem o szczepienia, mogłaby trwale osunąć poparcie PiS-u w okolice 20-25 proc., a to jest już prosta droga do oddania władzy.\nPublicystyka COVID-19, elektorat, Maciej Eckardt, PiS, szczepienia\n← Modzelewski: „Partia pruska”\nZiętek-Wielomska: Nowoczesna Myśl Narodowa przeciwko zapaści intelektualnej Polaków XXI →\n3 thoughts on “Eckardt: Jak zaszczepić elektorat?”\nZa szczepieniami mają podobno przemawiać argumenty naukowe. Tymczasem mnożą się listy otwarte m.in. naukowców i lekarzy wyrażające głosy sceptyczne. Jeżeli dwóch profesorów wyraża przeciwstawne poglądy, to który się myli? Wtajemniczeni wiedzą, że nauka jest podzielona, czyli trwa dyskusja a sceptycyzm jest częścią nauki.\nKaczyński sam wybrał sobie takie elektorat na instrument… a że teraz staje się to narzędzie kijem samobijem to już jego sprawa. Najwyżej elektorat zacznie realizację programu cela+ od niego samego… ma te szczęście, że jest za stary na cwela.\nNawet sympatyczny tekst… Rytuał szczepieniowy pierwszej kobiety kosmosu wszedł chyba na dobre do świeckiego obrzędu “wolnych, demokratycznych państw prawa”. W słodkiej Francji wytypowano mniej “po czynu” niż w borykającej się jeszcze z naleciałościami pierwszej komuny Polsce, gdzie za królicę doświadczalną musiała robić funkcjonariuszka MSW, i wybrano kandydatkę z gminu w słusznym wieku. Wyglądało to tak – https://www.lefigaro.fr/sciences/covid-19-une-femme-de-78-ans-a-recu-la-premiere-dose-de-vaccin-en-france-20201227 Nie jestem pewien, czy leciwa debiutantka do końca zdawała sobie sprawę, w czym uczestniczy…


Fabryka wełny mineralnej TECHNONICOL w Wykrotach – OFICJALNE O\n15 września 2021 roku nastąpi oficjalne otwarcie fabryki wełny mineralne TECHNONICOL w Wykrotach. To wydarzenie to idealna okazja, aby porozmawiać o tym, jak produkować oraz budować mądrze, bezpiecznie i ekologicznie. Jak budować optymalnie.\nW kwietniu 2021 firma rozpoczęła produkcję w Polsce. Fabryka wełny mineralnej w Wykrotach (województwo dolnośląskie) to pierwszy zakład firmy w Polsce i jedna z największych inwestycji w historii spółki.\nFabryka, zbudowana na terenie o powierzchni 20 hektarów w Kamiennogórskiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej Małej Przedsiębiorczości, planuje produkcję na poziomie 90 000 ton wełny mineralnej rocznie.\nMisją firmy jest zapewnienie maksymalnej ochrony środowiska naturalnego,\nFabryka w Wykrotach jest w pełni samowystarczalna i bezodpadowa. Powstałe odpady są przetwarzane i wykorzystywane w dalszej produkcji, np. pył z formatowania płyt czy formacji włóknistych z rozwłókniarki jest wykorzystywany do produkcji brykietów. Wydajność brykieciarni wynosi 180 ton na dobę.\nStosowane są także systemy dopalania gazów oraz liczne filtry, aby wyemitować jedynie minimalne ilości zanieczyszczeń. W fabryce pracuje 167 pracowników, którzy dbają o najwyższą jakość materiałów budowlanych zarówno dla polskich, jak i zagranicznych klientów w Czechach, Niemczech, Austrii oraz Słowacji


Ładny apartament z basenem wspólnym, 250 m od morza - tripinvest.pl\nPolecamy przytulny apartament w niskiej cenie usytuowany w Torrevieja, tylko 250 m od Playa Aceqion i błękitnego morza. Nieruchomość mieści się na 3 piętrze w budynku z windą i posiada taras o wielkości 6 m2 z widokiem na wspólny basen. Dodatkowo apartament ma idealną lokalizację w stosunku do usług handlowych, zaledwie krótki spacer dzieli od sklepów, supermarketów, restauracji raz wielu innych udogodnień.\nApartament o powierzchni całkowitej 40 m2 ma taras o wielkości 6 m2 z widokiem na basen. Wnętrze nieruchomości składa się z sypialni wyposażonej w łóżko oraz meble, pełnej łazienki, kuchni otwartej wraz ze sprzętem AGD oraz salonu z dostępem do taraus. Apartament jest umeblowany, zachowany w dobrym stanie i gotowy do zamieszkania od zaraz.\n250 m do morza i plaży


środa, 19.5.2021 09:59 953 0\nPo śmierci męża świat Violi rozpada się na tysiące kawałków. W jednej krótkiej chwili jej życie traci sens. Bohaterka wpada w czarną otchłań depresji, a jej myśli ponownie nawiedzają obrazy z przeszłości. Światełkiem w tunelu okazuje się powrót do Paryża, gdzie spędziła kilka lat, studiując naturopatię. Kiedy przed laty podczas spaceru paryskimi uliczkami natrafiła na starą zielarnię, nie miała pojęcia, jak bardzo to miejsce i jej właścicielka Gisèle odmienią jej życie... i to dwukrotnie. Tym razem Viola stawia wszystko na jedną kartę. Postanawia wyruszyć w podróż do wnętrza swojej duszy i zacząć wszystko od nowa.\nOtworzyłam szeroko oczy ze zdumienia, Michel popatrzył na mnie jednak ze skruszoną miną, tak bezspornie udawaną i tak komiczną, że wybuchłam śmiechem, a on mi\nJedno dachowanie, czterech kierujących znajdujących się pod wpływem alkoholu i kolejny pod wpływem narkotyków


26 lipca 2020 | Biznes i Pieniądze\n26 lipca 2020 adminBez kategorii\n@KasztanNiemocy: Mirki znajoma szukała pracy i oto jakie wymagania znalazła na staż do januszexu xD #praca #heheszki #korposwiat #januszebiznesu\nWidzialem wlasnie taksówke z…\nWidzialem wlasnie taksówke z wielką reklamą na tylnej szybie „Problem? PłatnyMorcerca.pl”. Dziś wchodze pod ten adres i szczęka mi opadła z żenady… Serio, widział ktoś coś równie głupiego? Nawet pomysł na marketing z dupy wzięty, no bo co mają morderstwa zwiążanego z serwisem sprzętu komputerowego? #krakow #zenada #heheszki #patologiazmiasta #januszebiznesu\nWykop! Zróbmy coś z Glovo!\nZróbmy coś z Glovo. Zarejestrowałam się przez aplikację i złożyłam zamówienie w Biedronce. Zostało przyjęte i miało przyjechać następnego dnia między godz. 12 a 13. O godzinie 12:12 zadzwonił do mnie miły pan z informacją, że zamówienie zostało anulowane, bo uwaga, zamówiłam za dużo rzeczy.\n„Konfiskata prewencyjna pozwala zająć majątek bez wyroku sądu. Zamiast domniemania niewinności, wprowadza domniemanie winy – komentują przedsiębiorcy przeciwni wprowadzeniu przepisów. Konfiskata prewencyjna wciąż wymaga zgody sądu, ale by o nią wystąpić, wystarczy podejrzenie prokuratury. Ponadto to nie ona będzie musiała udowodnić powiązanie z przestępstwem – to na osobę, której majątek przejęto, przerzuca się odpowiedzialność za […]\n#mieszkanie #nieruchomosci #wynajem #janusze #januszebiznesu #nosaczsundajski #nosacz\nRząd chce wspierać najemców mieszkań, którzy nie mają pieniędzy na opłacenie czynszu, bo z powodu pandemii COVID-19 utracili dochody. Dopłaty do dodatku mieszkaniowego wyniosą maksymalnie 1,5 tys. zł miesięcznie (do 75 proc. czynszu). W tym roku przeznaczymy na to 420 mln zł. Najemcom umożliwi to regularne opłacanie czynszu, a wynajmującym zapewni płynność finansową, co pozwali […]


Wymiana bezpieczników Włocławek : usterka.pl\nStrona główna » 🔌 Elektryk » Włocławek » Wymiana bezpieczników\nWymiana bezpieczników Włocławek\nWymiana bezpieczników w Włocławku (województwo Kujawsko-pomorskie) oferuje szybkie usługi z opcją rezerwacji przez stronę. Elektryk oferuje naprawy i serwis 7 dni w tygodniu, czyli również w sobotę i niedzielę oraz w święta. Włocławek to nasz główny obszar działania, ale obsługujemy również okolice. Posiadamy niezbędne uprawnienia oraz wieloletnie doświadczenie zawodowe. Oferujemy gwarancję na wykonane usługi i zazwyczaj bezpłatny dojazd. Diagnoza wykonywana jest na miejscu u klienta. Za usługę możesz zwykle zapłacić kartą i gotówką, a duże firmy mogą zapłacić przelewem.\nWymiana bezpieczników wiąże się z wydatkiem zależnym od kilku czynników. Elektryk obsługujący miasto Włocławek i okolice (w tym całe Kujawsko-pomorskie) może dokonać wstępnej wyceny telefonicznej lub na miejscu u klienta, przedstawiając szacunkowy koszt usługi, w tym ewentualna cena naprawy, koszt części i czas potrzebny na wykonanie zadania. Wycena zwykle jest przybliżona i faktyczny koszt przedstawiany jest, gdy zostanie wykonana pełna diagnoza problemu.


Jechał na podwójnym gazie. Policjantów zaalarmowali pracownicy stacji paliw. - Kozłowo\n2018-04-20 19:36:41 (ost. akt: 2018-04-20 19:39:36)\nWczoraj (19 kwietnia) o godzinie 17:00 nidziccy policjanci otrzymali informację od oficera dyżurnego z Komendy Powiatowej Policji w Działdowie o nietrzeźwym kierującym, który jedzie w kierunku Nidzicy. Ich z kolei o tej sytuacji powiadomili pracownicy stacji paliw w Działdowie. Podejrzewali oni, że za kierownicą Fiata Seicento siedzi mężczyzna, który jest pod znacznym wpływem alkoholu. Nidzicki dyżurny natychmiast wysłał patrol policji, który miał dokonać weryfikacji tej informacji.\nW Kozłowie funkcjonariusze napotkali wskazany pojazd i dokonali jego zatrzymania. Podejrzenia świadków były trafne, bo kierowca fiata w chwili kontroli miał 2,6 promila w organizmie.\nPo wytrzeźwieniu 47-latek będzie musiał stawić się do komendy, gdzie usłyszy zarzut kierowania pojazdem pod wpływem alkoholu. Grozi mu kara do 2 lat pozbawienia wolności oraz zakaz prowadzenie pojazdów nawet do 15 lat.. Kierowca będzie musiał się pogodzić sie również z dodatkową karą finansową. Niezależnie od orzeczonej kary, sąd obligatoryjnie zastosuje karę świadczenia pieniężnego w wysokości nie mniejszej niż 5.000 złotych. Jest to spowodowane zaostrzonymi sankcjami karnymi w kodeksie karnym dla kierujących w stanie nietrzeźwości.\nTagi: Nidzica policja kierowca alkohol kara\nwarmiak #2488642 | 79.124.*.* 21 kwi 2018 13:11\no jednego debila mniej na polskich drogach\nTony #2488571 | 178.235.*.* 21 kwi 2018 11:01\nNo i prawidłowo. Brawa dla pracowników stacji paliw i Policjantów.


ekrany dźwiękoszczelne - ekrany drogowe - ekrany akusyczne Odzwierciedlenie sily narodu\nOdzwierciedlenie siły narodu\nTo było odzwierciedlenie siły narodu, który pokazał, że czas, by "zagraniczni wrogowie obudzili się i zaprzestali daremnych prób podboju". Tymi słowami najwyższy duchowy i polityczny przywódca Iranu ajatollah Ali Chamenei podziękował Irańczykom za udział w czwartkowym oficjalnym wiecu z okazji 31. rocznicy rewolucji islamskiej.\nNie wiedzie się drużynie Sebastiana Janikowskiego - Oakland Raiders w lidze futbolu amerykańskiego NFL. W czwartek "Jeźdźcy" przegrali w Dallas z miejscowymi Cowboys 7:24, a polski kicker (kopacz) zdobył jeden punkt. Mecz oglądało ponad 83 tys. widzów. Parlament Szwecji przyjął w czwartek, wbrew opinii rządu i większością tylko jednego głosu, wniosek uznający za ludobójstwo masakrę Ormian w imperium osmańskim w latach 1914-1915. Wkrótce po tym MSZ Szwecji przypomniał o swym poparciu dla wejścia Turcji do UE. "Groźną substancję" znaleziono we wtorek w odprawionym już bagażu na lotnisku Meadows Field w Bakersfield w Kalifornii. Dwaj pracownicy ochrony trafili do szpitala, terminal portu lotniczego ewakuowano.\nBramkarz zespołu piłkarskiej Bundesligi Hertha BSC Berlin Jaroslav Drobny doznał złamania nosa w wyjazdowym meczu z Borussią Moenchengladbach - okazało się po poniedziałkowym badaniu w stołecznym szpitalu. Ryszard Tarasiewicz pozostanie szkoleniowcem Śląska Wrocław w sezonie 2010/2011. Trener spotkał się w czwartek z Radą Nadzorczą klubu, przed którą m.in. złożył sprawozdanie z zakończonego właśnie sezonu. W tydzień po wielkim trzęsieniu ziemi, jakie nawiedziło Chile, eksperci podsumowują straty i dochodzą do wniosku, że nie zaciążą one w dramatyczny sposób na dalszym wzroście gospodarczym kraju, który wyniesie w tym roku 5 proc.\nJako dobry trening określił Tomasz Lewandowski pojedynek z Singapurczykiem Pang Xue Jie w kwalifikacjach turnieju Pro Tour w Warszawie. Polski tenisista stołowy wygrał środowy mecz na Torwarze 4:2 (11:5, 7:11, 11:7, 11:7, 5:11, 11:8). Ciąg dalszy kontrowersji po wrześniowych manewrach Rosji i Białorusi. Obok odparcia ataku na Gazociąg Północny 30 tys. żołnierzy ćwiczyło też stłumienie powstania wywołanego przez polską mniejszość na Białorusi i wystrzelenie pocisków zdolnych do przenoszenia głowic jądrowych. Sprawą ma zająć się Komisja Europejska - informuje "Wprost".\nCo najmniej 23 osoby zmarły, a 22 odniosły obrażenia w wypadku drogowym w Panamie, kiedy samochód-wywrotka uderzył w zatłoczony autobus - poinformowała agencja Reutera, powołując się na miejscową policję. Adam Małysz uzyskał 126,5 m na drugim treningu przed kwalifikacjami do konkursu Pucharu Świata w skokach narciarskich w Lahti. O pół metra dalej od Polaka wylądował tylko Austriak Thomas Morgenstern. Naczelny dowódca wojsk USA w Iraku generał Ray Odierno oświadczył, że niedzielne wybory parlamentarne były kamieniem milowym na drodze do planowanego pełnego wycofania amerykańskich oddziałów bojowych do dnia 1 września.\nPrezydent Wenezueli Hugo Chavez oświadczył, iż nakazał swemu ministrowi spraw zagranicznych przygotowanie się do zerwania stosunków dyplomatycznych z Kolumbią. Niemka Magdalena Neuner zdobyła złoty medal olimpijski w biathlonowym biegu na dochodzenie na dystansie 10 km. Amerykański koncern General Motors spłacił ostatnią ratę kredytu pomostowego, udzielonego latem spółce Opel przez niemieckie władze - potwierdziła kanclerz Niemiec Angela Merkel wcześniejsze doniesienia dziennika "Sueddeutsche Zeitung".\nKuba: pacjenci umierają z zimna\nBjoergen największą gwiazdą igrzysk w Vancouver\nNorweska biegaczka narciarska Marit Bjoergen otwiera klasyfikację multimdealistów igrzysk olimpijskich w Vancouver. Jako jedyna zdobyła pięć medali, w tym trzy złote. Trzy tytuły mistrzowskie wywalczyła również w short tracku Chinka Wang Meng.\nAmbitne plany Rafała Jackiewicza\nRafał Jackiewicz z niecierpliwością oczekuje walki z Dejanem Zaveckiem o bokserski pas IBF. Polak przewiduje, że po wygranej ze Słoweńcem nawet przed dwa lata może utrzymać się na mistrzowskim tronie. Jackiewicz zaangażował się również w pomoc chorej na raka.\n5000 kibiców przyszło na trening Barcy\nPięć tysięcy - o takiej frekwencji na meczach ligowych marzą niektóre kluby ekstraklasy. Dlaczego wymieniamy tę liczbę? Bo tylu kibiców przyszło oglądać ostatni trening Barcelony w miejscowości Palagrufell.\nAfganistan: niejasność co do przyszłości wyborów\nSprzeczne doniesienia dotyczące udziału opozycyjnego kandydata na prezydenta Afganistanu Abdullaha Abdullaha w drugiej turze wyborów prezydenckich przekazał w sobotę jego obóz. Jeden z jego doradców powiedział, że już zrezygnował on ze startu, a inni, że dopiero to rozważa.\nZurych gospodarzem lekkoatletycznych ME w 2014 roku\nEuropean Athletics poinformowała w sobotę o przyznaniu Zurychowi prawa do organizacji 22. lekkoatletycznych mistrzostw Europy w 2014 roku.\n"FT": Liderzy Węgier liczą koszty pochopnych wypowiedzi\nWęgierska partia rządząca, centroprawicowy Fidesz, spartaczyła przejęcie władzy, a teraz musi ponieść konsekwencje nieprzemyślanych uwag swych przedstawicieli na temat finansowej sytuacji kraju - pisze dziennik "Financial Times".\nLech w Bełchatowie bez Arboledy\nBez Manuela Arboledy zagra Lech Poznań w niedzielę w Bełchatowie. Pojedynek GKS PGE z Kolejorzem to jedno z najciekawiej zapowiadających się wydarzeń 20. kolejki.\nDaniel Alves nie zagra przez trzy tygodnie\nPrawy obrońca Barcelony Daniel Alves będzie wyłączony z gry przynajmniej przez trzy najbliższe tygodnie. Jest to efektem kontuzji, jakiej Brazylijczyk nabawił się w końcowych minutach meczu Ligi Mistrzów z Rubinem Kazań.\nTo nie do Moskwy pojedzie najpierw Janukowycz\nPierwszą wizytę zagraniczną jako nowy prezydent Ukrainy Wiktor Janukowycz złoży w Brukseli, a nie w Moskwie - twierdzi gazeta "Kommiersant-Ukraina". Informację tę potwierdził także anonimowy przedstawiciel UE, na którego powołuje się agencja Reutera.\nEkstraklasa S.A. wlepia kolejne kary\nSporo kar dla polskich ligowców nałożyła zarządzająca rozgrywkami Ekstraklasa S.A podczas swojego posiedzenia, które odbyło się 13 maja. Najbardziej dostało się Cracovii, GKS Bełchatów i Polonii Warszawa, które otrzymały po dwie kary finansowe.\nKubica wystartuje w listopadzie w rajdzie du Var\nRobert Kubica po raz drugi w tym miesiącu będzie się ścigał w rajdach samochodowych. Polski Kierowca potwierdził start w rajdzie du Var, który odbędzie się w dniach 27-29 listopada.\nWidzimy mniej biedy niż Niemcy i Francuzi\n71 proc. Polaków uważa, że w Polsce rozpowszechniona jest bieda - wynika z opublikowanych we wtorek przez Komisję Europejską wyników Eurobarometru. To niższy odsetek niż w niektórych znacznie zamożniejszych krajach, takich jak Francja, Niemcy, Belgia i Włochy.\nSondaż: Polacy są najmniej związani z Europą\nPolacy najbardziej czują się związani ze społecznością lokalną, w dalszej kolejności z Polską i regionem, a najmniej z Europą - wynika z najnowszego sondażu CBOS.\nSzamba betonowe Tyszowce | www | www | www


The depth of the ocean- cz. II – letthemgrow.pl\nDziś kolejna porcja zabaw związanych z tematem oceanów. Będą gry i zabawy, które nie wymagają wielu przygotowań- jedynie kilku rekwizytów, które większość z Was ma w domu lub może szybciutko przygotować. Pamiętajcie, że temat oceanów jest niezwykle ważny- trzeba go zrealizować i już. Trzeba pokazać piękno i różnorodność, zainteresować dzieci tym środowiskiem, wzbudzić poczucie odpowiedzialności za nie jako części przyrody. A zrobić to w tak przyjemny sposób- przez zabawę- to już prawie obowiązek!\nOCEAN CHARADES/ KALAMBURY\nCZEGO POTRZEBUJĘ: kartoników przedstawiających zwierzęta oceanu\nZabawa jest prosta i można ją przeprowadzić już w dwuosobowych grupach. Z dziećmi w wieku przedszkolnym zwykle bawię się w kalambury ruchowe. Jedna osoba pokazuje- reszta zgaduje. Ważne, żeby mieć małe karteczki z obrazkami przedstawiającymi zwierzęta- w ten sposób inni uczestnicy nie podejrzą tajemniczego obiektu i będą mogli bez przeszkód oddać się zabawie. Kalambury są dobrą propozycją na tzw. warm up (rozgrzewkę) lub powtórzenie słownictwa, a dostarczają samych pozytywnych rezultatów jak rozwój kreatywności, myślenia, pamięci (w tym pamięci ruchowej), umiejętności naśladownictwa i odczytywania intencji innych osób. Jedynym ograniczeniem jest tylko Wasza wyobraźnia. Celowo napisałam „Wasza”, pominęłam wyobraźnię dzieci, bo jak wiemy- ta jest niezmierzona 😉 Dziecko pokaże ośmiornicę lub kraba w sposób, w jaki ono je widzi, może to zrobić na sto różnych sposobów i tylko zdziwi się, że nie potrafimy odgadnąć takiej prościzny. Ale to my mamy utarte schematy- zarówno ruchowe, jak i schematy w myśleniu. Ta zabawa pozwoli na rozwój także nam- dorosłym. Ćwiczmy się więc w odgadywaniu coraz to nowych wyrazów przy każdym możliwym temacie, bo warto!\nCZEGO POTRZEBUJĘ: gniotka kształtem przypominającego rybę lub maskotki/ przytulanki- ryby\nZabawa ta ma szerokie zastosowanie. Jako pierwsze na myśl przyszło mi wykorzystanie jej jako zabawy ruchowej w celu utrwalenia nazw czynności związanych z ruchem (haha, wiele czynności jest związanych z ruchem). W każdym razie: potrzebujemy flying fish, która rzeczywiście będzie latać. Uczestników gry możemy ustawić zarówno w kole, jak i w luźnej rozsypance, nic nie stoi też na przeszkodzie, żeby sobie usiąść (mam wśród swoich wychowanków dzieci, które JUŻ są na tyle zmęczone życiem, że każde ustawienie w kole powoduje u nich głębokie westchnienie, niczym u Syzyfa…). Gdy mamy już pożądane przez nas ustawienie do gry wkracza nasza flying fish. Będziemy rzucać ją do poszczególnych dzieci (kolejność dowolna!), a zadaniem dzieci będzie złapanie jej i wykonanie komendy wydanej przez prowadzącego. U mnie komendy związane z ruchem to najczęściej: walk, run, climb, fly, swim, turn around, jump, skip. Można też wykonywać zadania nie związane z ruchem (to na siedząco): make a funny face, count to 10, touch your elbow, sing, scream… Gdy dziecko wykona daną czynność prosimy wszystkich, aby tą czynność powtórzyli, a rybka wraca do prowadzącego, który następnie rzuca ją do kolejnego uczestnika.\nInną propozycją do wykorzystania we Flying fish jest szybka powtórka słownictwa np. będziemy powtarzać kolory. Ryba wędruje do poszczególnych dzieci, a ich zadaniem jest wymienienie kolejnych kolorów- każdy po jednym, kolory nie mogą się powtarzać! Tak możemy też powtórzyć słownictwo związane z tematem oceanów (ale moim zdaniem jest to opcja dla starszych dzieci, powiedzmy 6-latków, a nie maluszków). Można też zdjąć z prowadzącego obowiązek wybierania dzieci i powierzyć go każdemu uczestnikowi- gdy wykona swoje zadanie rzuca rybę do dziecka, które sobie wybierze.\nZaletą tej gry jest to, że dzieci nigdy nie wiedzą do kogo trafi rybka – pozostają w ten sposób w maksymalnym skupieniu i nie mamy większych problemów z tzw. rozrabiakami 😉 Poza tym dając możliwość decydowania o tym, kto będzie następny, dajemy dziecku poczucie, że to od niego zależy dalszy przebieg zabawy, że też jest ważnym i równoprawnym członkiem grupy. Nauczyciel w pierwszej części zabawy jest przewodnikiem objaśniającym zasady, by w kolejnym momencie stać się partnerem na tych samych zasadach co dzieci. Czyż nie wydaje się to fair? Czyż nie wydaje się to właściwe? 🙂\nSłów kilka na temat wykonania gniotka. Ja swojego zrobiłam wykorzystując balon wypełniony mąką ziemniaczaną. Żeby udało nam się go sprawnie wypełnić musimy pamiętać o jednej istotnej kwestii- potrzebna nam będzie jeszcze butelka, do której wsypujemy mąkę (ja użyłam butelki, jaką akurat miałam pod ręką- szklaną o pojemności 0,33l). Balon najpierw trzeba napompować, a następnie nałożyć na wypełnioną do 3/4 objętości mąką butelkę- teraz można już powoli przesypywać proszek. Płetwy i ogon mojej ryby to kawałek ścierki kuchennej (w założeniu miał być filc, ale nie zdążyłam kupić, a wszelkie moje materiały zostały w przedszkolu, w którym obecnie nie bywam tak więc korzystam z tego, co mam). Bardzo dobrze trzyma się na Wikol, który jest moim ulubionym narzędziem pracy 😀\nCZEGO POTRZEBUJĘ: sporego słoika ozdobionego farbami lub papierowymi/ plastelinowymi elementami we wzory związane z tematyką wodną, nakrętek po butelkach\nW tej zabawie, jak w poprzedniej, także jest duża dowolność. Potrzebujemy do niej wspomnianego już wcześniej słoika i kilku nakrętek- ozdobionych wg aktualnych potrzeb i możliwości. Ja na swoich napisałam cyfry, namalowałam markerem różne kształty i przykleiłam kolorowe kółeczka. Jeżeli ktoś ma pod ręką większe nakrętki np po mleku może pokusić się o przyklejenie do nich obrazków przedstawiających wodne zwierzęta. Czy już wiecie o co chodzi w zabawie? Czy już Wam coś kiełkuje? Tak, dokładnie! Do naszego słoika wkładamy rękę (uwaga! Sprawdzamy najpierw w domu czy nasza dorosła ręka się zmieści! Jeżeli się zmieści to wszystko jest w porządku) i wyławiamy z niego jedną z nakrętek. W zależności od tego co aktualnie ćwiczymy dziecko nazywa kolor, kształt, inny element lub cyfrę (hm, nazywa cyfrę…) (warto przy tym pokazać określoną ilość palców). Ja zwykle przy powtarzaniu liczb aktywizuję ruchowo dzieci i zlecam np. jump five times. I już- materiał, na którym nam zależało powtórzony, odpowiednia morska oprawa była, a nic nie stoi na przeszkodzie, żeby nakrętki nazwać rybkami. Oczywiście idealnie by było mieć „prawdziwe” ryby np. wykonane z modeliny, różnokolorowe, takie, na których łatwo byłoby coś narysować… Ale jak to z nauczycielami bywa- uruchamiamy swoją wyobraźnię i wykorzystujemy to, co mamy 😉 Wpadł mi do głowy jeszcze jeden pomysł- bardzo łatwo narysować coś markerem na klockach typu Lego Duplo. Trzeba mieć tylko odpowiednio duży słoik, aby wszystkie „rybki” się pomieściły.\nCZEGO POTRZEBUJĘ: kartoników ze zwierzętami morskimi (pary)\nZasad tej gry nikomu nie trzeba tłumaczyć- próbujemy odgadnąć, gdzie kryją się pary, a szukamy wśród ułożonych obrazkiem do dołu kartoników. Zabawa ćwicząca pamięć, ale też usprawniająca percepcję wzrokową i oczywiście- jakżeby inaczej- utrwalająca słownictwo. Trzeba tylko pamiętać o posługiwaniu się językiem angielskim na każdym etapie zabawy. Zaletą tej gry jest to, że dostępna jest dla osób z każdego przedziału wiekowego, a sprawia przyjemność i może dostarczyć satysfakcji również nam, dorosłym.\nWersja dla najmłodszych lub niepewnych siebie: odszukiwanie par wśród dostępnych obrazków umieszczonych na podłodze lub stoliku. Obrazkami do góry tak, aby było łatwiej, ćwicząc jednocześnie spostrzeganie wzrokowe. A właściwie to dlaczego nie położyć kartoników na ławce czy trawie? Lato za pasem, robi się bardzo ciepło i coraz więcej czasu spędzamy na zewnątrz- warto więc też w przerwie między szaleństwem na drabinkach a zabawą w berka usiąść w cieniu drzewa i zająć umysł trochę inną aktywnością.\nCZEGO POTRZEBUJĘ: nagrania utworu\nSzczerze? Ta piosenka jest trochę dziwna, ale dzieci ją lubią… Jest też dobrą propozycją na ruchowe połamańce 🙂 Tak więc jeżeli ktoś ma ochotę i jeszcze nie zna- niech skorzysta:\nCZEGO POTRZEBUJĘ: nagrania odgłosów oceanu\nGdy już wszyscy będą zmęczeni zabawami wymagającymi zarówno główkowania, jak i aktywności fizycznej proponuję położyć się na dywanie (czy podłodze- nie wiem jakie obostrzenia będą u Was aktualnie panować), przygasić światła, zamknąć oczy, zapomnieć o wszystkim i oddać się słuchaniu.\nUwaga. Ma działanie terapeutyczne. Uspakaja. Leczy. Uwrażliwia. Rozwija wyobraźnię. Uzależnia.\nPamiętajmy o oceanach. Pamiętajmy, że trzeba chronić życie w nich istniejące. Uczmy tego już najmłodsze dzieci, bo to my mamy wpływ na ich dalsze życie, wybory i światopogląd. Pamiętajmy:\n„Oceany wymagają naszego szacunku i troski, ale, aby móc się o coś troszczyć, trzeba to najpierw poznać.” – Sylvia Earle.