Puch niemarny [Bożena Pajdosz] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00195 006811 21080410 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Bożena Pajdosz Liczba stron:\nISBN: 978-83-7856-860-5 Data wydania: 2018-04-17\n© Copyright by Wydawnictwo Poligraf, 2018 © Copyright by Bożena Pajdosz, 2018 Wszelkie prawa zastrzeżone. Żaden fragment tekstu nie może być publikowany ani reprodukowany bez pisemnej zgody wydawcy. Skład i projekt okładki: Aleksandra Mikołajko, Wojciech Ławski Opieka redakcyjna: Klaudia Dróżdż Korekta: Hanna Antos, Adrianna Hess Konwersja do EPUB/MOBI: InkPad Książka wydana w Systemie Wydawniczym Fortunet™ www.fortunet.eu ISBN: 978-83-7856-860-5 Wydawnictwo Poligraf ul. Młyńska 38 55-093 Brzezia Łąka tel./fax (71) 344-56-35 www.WydawnictwoPoligraf.pl „Wymyśliłam Cię nocą przy blasku świec, Nauczyłam się Ciebie po prostu chcieć. Wystarczyła mi chwila niewielka, Byś imię miał, byś po prostu się stał. Wymyśliłam Cię z cienia, nim nastał świt. Powierzyłam się niemal aż po sam wstyd. Nie wahałam się ani minuty, Byś imię miał, byś nareszcie się stał (…)”. Jan Zalewski\nSPIS TREŚCI Podziękowania Rozdział 1 Rozdział 2 Rozdział 3 Rozdział 4 Rozdział 5 Rozdział 6 Rozdział 7 Rozdział 8 Rozdział 9 Rozdział 10 Rozdział 11 Rozdział 12 Rozdział 13 Rozdział 14 Rozdział 15 Rozdział 16 Rozdział 17 Rozdział 18\nPODZIĘKOWANIA Dziękuję moim trzem młodym koleżankom za zrozumienie, że czasami człowiek pisać musi, oraz za to, że zawstydziły mnie swoją odwagą i tym samym jej nauczyły. Dziękuję Asi, którą pierwszą obarczyłam tym tekstem z zapytaniem: „Czy to się w ogóle da czytać?”. Dziękuję Eli za jej: „Przecież to romans!”. Dziękuję Marioli za przeciwwagę dla Eli. Dziękuję moim chłopakom za to, że mam kogo kochać. Dziękuję wszystkim, którzy się o mnie martwili, gdy wisiały nade mną ciemne chmury, oraz tym, dzięki którym zrozumiałam, jaka kategorycznie być nie chcę.\nROZDZIAŁ 1 Czasami musi stać się nieszczęście, żeby potem stało się szczęście Mechanizm utrzymujący wielkie drewniane okno dygestorium z nikomu nieznanych przyczyn nie utrzymał powierzonego mu ciężaru. Podniesione na maksymalną wysokość okno nagle spadło, przygniatając Małgorzacie obie dłonie. Nie wiedziała wówczas, bo niby skąd, że właśnie w tym momencie prosta dotąd linia jej życia zmieniła się w sinusoidę. Zdążyła jeszcze pomyśleć, że na szczęście nie trzymała w rękach nic gorącego ani stężonego i że szyby nie poleciały, bo oprócz zmiażdżonych czy połamanych kości miałaby jeszcze pocięte ścięgna i oparzoną skórę. Potem z bólu zemdlała. Pierwszy raz w życiu. Kiedy się ocknęła, ujrzała nad sobą twarz ratownika medycznego. Młodziutki, chudziutki, mógłby być jej synem. Skąd w ogóle ten pomysł? Dotąd nigdy się nie zastanawiała, czy chciałaby mieć dzieci. Nie ma faceta, nie ma dzieci. Przecież to oczywiste. Dlaczego więc zrobiło jej się przyjemnie na tę myśl? Byłoby miło, gdyby tak jakiś jej osobisty syn wpadał po pracy do domu i opowiadał, kogo to dziś uratował. Albo narzekał, że znów wezwali go do zapijaczonego menela czy rozhisteryzowanej staruszki, która dzwoni po pogotowie tylko po to, żeby z kimś pogadać, żeby ktoś choć przez chwilę się o nią potroszczył, bo jej własne dzieci i wnuki nie mają na to czasu. Przyjemne uczucie opuszcza Małgosię. Uświadamia sobie, że może lepiej nie mieć dzieci, może wtedy mniej boli samotna starość. A może lepiej mieć, żeby było co wspominać, kiedy już się jest samotnym? Dlaczego starsi ludzie tak bardzo boją się samotności? Czemu za młodu ten sam stan nazywany jest wolnością, a po kilkudziesięciu latach samotnością? Czy będzie jej dane przekonać się o tym? Czy zrozumie kiedyś, z jakiego powodu ludzie psioczą na starość, zamiast się cieszyć, że jej dożyli? Przecież nie każdy jest wybrańcem mogącym radować się długim życiem. Wygania z głowy te pytania, nie ma nastroju na rozważania. Woli pocieszyć się głupim, nierealnym wyobrażeniem o synu. Nierealnym, bo okrutna, choć uważana przez nią za matkę nauk, ubóstwiana matematyka już jej podpowiedziała, że jest za młoda na dorosłego syna. Poza tym już dawno musiałby istnieć, a przecież nie istniał. Nie było nigdy jej maleńkiego syneczka raczkującego ze smoczkiem w buzi. Nie było przedszkolaka recytującego wierszyk, pierwszoklasisty z wielkim tornistrem, dumnego maturzysty, studenta imprezowicza… Nieważne. Pofantazjować można, skoro to przynosi frajdę. To nic, że ona czarna, on blondyn. To nic, że jego błękit w oczach nijak się ma do jej węgielków. To nic, że on ma pełne, namiętne usta, których pozazdrościłaby niejedna kobieta, a ona wąskie, rozciągnięte, jak u zołzy. Może to wszystko inne odziedziczyłby po ojcu, a po niej tę drobną postawę, tę kruchość i delikatność? Na pewno świetnie by się rozumieli. Ona prosiłaby go o drobne naprawy w domu, on zwierzałby się jej z kłopotów miłosnych… Gdzieś tam, z tyłu głowy, jakiś szyderca śmieje się z Małgosi w głos. Gówno prawda. Na twoje pytanie „Jak tam w pracy?” odpowiadałby „Jak zwykle, nic ciekawego”. Obiad pochłaniałby w trzy minuty przed kompem lub telewizorem, ewentualnie z nosem w telefonie, i uciekał zaraz z domu, zostawiając tylko mokre, śniegowe ślady w przedpokoju. Na odchodne rzucałby: „Wyprasuj mi tę niebieską koszulę, bo się na wieczór umówiłem”. Wracałby późno w nocy, pijany albo z dziwnie błyszczącymi oczyma. Obracałby laski, nie znając ich imienia. Miałby szemranych kolesi, na których zwalałabyś winę za wszystkie jego złe występki. Kapiący kran, obwisłe drzwiczki w kuchennej szafce i oberwany wieszak w przedpokoju długo by czekały na naprawę, a ty słyszałabyś: „Później, mamo. Nie mam teraz czasu” albo „Zmęczony jestem, przecież się nie pali”. Kosz pełen śmieci czekałby na jego „zaraz”, po czym wynosiłabyś go sama. W pokoju syneczka walałyby się puste paczki po fajkach, za łóżkiem brudne skarpetki, na biurku talerze i kubki z zaschniętymi resztkami jedzenia. Małgośka pracuje z samymi kobietami, co – odbiegając od tematu – powinno być jej zdaniem konstytucyjnie zabronione. Nasłuchała się wielu opowieści różnych matek o ich dzieciach. Tych małych i tych dorosłych. Każda z nich ma złe i dobre wspomnienia, przeżycia, doświadczenia. Małgosia pamięta też swojego brata. Jest starsza, więc zna go całe jego życie. Była świadkiem zmienności jego zachowań na każdym etapie. Jako maluszka, przedszkolaka, nastolatka i dorosłego mężczyzny. Bywał skurczybykiem, ale bywał też bohaterem, dżentelmenem i słodkim kociakiem. Dlatego nie udaje się ironicznemu głosowi w jej głowie zakłócić rosnącej w sercu nostalgii. Właściwie szkoda, że nigdy nie zdecydowałam się na dziecko. Błogosławione czasy kiedy, jak się to wówczas mówiło, „wpadało się”. Teraz kończy się studia, robi karierę, buduje dom, kupuje furę, potem jeszcze parę lat chce się poszaleć… i kiedy wreszcie para podejmuje decyzję o dziecku, okazuje się, że któreś z nich nie może, a na leczenie jest już zbyt późno. O ile w ogóle jest ich dwoje, no bo ja przecież jestem sama. W dodatku za stara już na dziecko. Niesprawiedliwie szybko ten czas goni. Człowiek ciągle czuje się młody, ciągle szaleje jak uczniak i nagle spostrzega, że jest stary. A gdzie dorosłość? Kiedy zdążyła przemknąć? Ogarnia ją żal. Przypomina sobie wszystkie reklamy kaszek i pieluch z bobasami w roli głównej. Nie o to chodzi, że dziecko byłoby takie słodkie, bezradne, maleńkie, pachnące, ale o to, że jej. Krew z krwi i kość z kości. Z jej ciała, z cząstką jej duszy. Powstałe z jakichś dwóch okruszyn. Prawdziwy cud natury. Szyderca z tyłu głowy znów próbuje coś zrzędzić o nieprzespanych nocach, śmierdzących pieluchach, utracie figury i wolności, ale Gośka go ignoruje. To wszystko błahostki przy ogromie szczęścia i miłości… i przy tej więzi, jaka wytworzyć się może tylko między matką i dzieckiem. Po latach nie pamiętałaby tych niedogodności. Wspominałaby tylko to dobre. Pierwszy ząbek, pierwsze kroki, pierwsze słowo, pierwszą szóstkę w szkole, laurkę na Dzień Matki… Gdyby wtedy, za pierwszym razem, zaszła w ciążę, to za osiem, może dziesięć lat mogłaby już być babcią. A teraz wiedziałaby już, że z jej dziecka wyrósł porządny człowiek. Już mogłaby się czuć dumna, już miałaby co wspominać. Maleńki mój Maleńki mój. Niedawno z palcem w buzi, Dziś z dżointem w zębach. Maleńki mój. Niegdyś skupiony nad budowlą z Lego, Dziś domy projektujesz. Maleńki mój. Od lat pod tą samą pierzynką, Od lat w bałaganie swego życia i pokoju, Z płowymi włosy, błękitem w oczach. Źródło mojej dumy i udręki, Mojego szczęścia i troski, Niepokoju o przyszłość i błogich wspomnień, Zlepku wad i zalet Twoich wielkich przodków, Eksplozjo emocji, Nadziejo przyszłości, Maleńki mój. Szyderca wciąż nie daje za wygraną i tym razem trafia w sedno. Myślisz, że twoja miłość i oddanie wystarczałyby? Zapomniałaś o bezradności! Kiedy dziecko by chorowało, cierpiałoby i nic byś na to nie poradziła. Kiedy spadłoby z roweru, cierpiałoby i nic byś na to nie poradziła. Kiedy ktoś by je zbił, cierpiałoby i nic byś na to nie poradziła. Kiedy by się nieszczęśliwie zakochało, cierpiałoby i nic byś na to nie poradziła. Kiedy… – Przestań już! Dobra, masz rację! Wygrałeś! Zadowolony?! – krzyczy na głos Małgosia. – Nie bardzo rozumiem, o co pani chodzi – dziwi się ratownik, wstrzymując na kilka sekund robienie opatrunku. – Nie, nic, nie do pana. Ratownik wraca do pracy, nie zastanawiając się dłużej, co miał znaczyć ten wybuch złości. Różne rzeczy już widywał. O wiele gorsze. Niewiele jest w stanie go jeszcze zaskoczyć. Ona nadal rozmyśla. Gówno prawda, szyderco. Nie masz racji. Przecież ludzie wiedzą o tych zagrożeniach, a i tak mają dzieci. Bo to jest warte przeżywania wszelkich emocji. Nawet tych złych. Pewnie tych dobrych, pięknych jest więcej i są wartościowsze. Kiedy Małgosia miota się między szydercą a fikcyjnymi matczynymi doznaniami, młodzieniec, nieświadom przypisanej mu roli, nadal robi swoje. Sprawnie i kompetentnie. Zabrania jej się ruszać, bo ponoć po drodze między dygestorium a podłogą jej głowa zahaczyła jeszcze o róg wyspy laboratoryjnej. Z usztywnionymi rękoma, kołnierzem ortopedycznym na szyi, naszpikowana już środkami przeciwbólowymi i uspokajającymi, miękko bujana na noszach, trafia do karetki. Czuje się jak dziecko w łonie matki. Gipsowe szyny i kołnierz ortopedyczny powodują uczucie ciasnoty. Nosze niczym biodra ciężarnej kobiety delikatnie kołyszą… Do Gośki dociera, że to nie jest wyobrażenie, lecz wspomnienie, i to budzi w niej lęk. Nikt nie ma wspomnień sprzed własnego porodu! Takie rzeczy ponoć wracają tuż przed śmiercią, a ona nie chce umierać! Nie! Jeszcze nie! Usilnie poszukuje innego skojarzenia, bardziej realnego, bardziej przyziemnego. Jest, wreszcie jest. Taniec. Wolny, ckliwy przytulaniec. Ciasnota to objęcia faceta, a bujanie to po prostu bujanie, wiadomo, w rytm muzyki… Nie żeby marzyła o jakiejś wielkiej miłości, ale lepsze to niż obawa, że się umiera. Grzebie w zwojach swojego mózgu w poszukiwaniu melodii pasującej do tempa kołysania noszami, ale po głowie kołacze jej się tylko piosenka Bee Gees Stayin’ alive, w rytm której powinno się wykonywać masaż serca podczas reanimacji. Jej wyobraźnia widocznie jest w stanie mieć teraz tylko medyczne skojarzenia. Wreszcie uświadamia sobie, że ten kociołek myśli w jej obitej czaszce, te wszystkie marzenia i widzenia, to być może skutek podanych leków, że to one powodują jakieś omamy prawie narkotyczne – i to ją uspokaja. Może nie do końca są to omamy, może jest to jej prawdziwe „ja”? Wyjaskrawione i wyolbrzymione? Już od dawna zdaje sobie sprawę, że jest bardziej popaprana emocjonalnie niż większość kobiet. Mimo wszystko czuje się bezpieczna. Chyba jeszcze nie umiera. * W szpitalu wcale nie było bieganiny jak w serialach. Małgosia wyleżała się na noszach w obskurnym korytarzu i wysiedziała na zimnych, twardych krzesełkach, zanim zrobili jej rtg. nieszczęsnych dłoni i tomografię głowy. Wreszcie ktoś podjął decyzję, że musi trafić na oddział, doraźna pomoc nie wystarczy. Niestety było już po piętnastej. Mała mieścina, mały szpital, więc tylko jeden ortopeda na zmianie i akurat zaczynał jakiś planowany zabieg. Znów musiała czekać. Środki przeciwbólowe, które podał jej ratownik medyczny, przestawały działać. Wracał ból. Tym razem nie zemdlała, bo wracał stopniowo. Tyle że nie tylko w dłoniach. Głowa jakby ktoś pompował w jej środku balon. Żebra i miednica po lewej stronie obite. Pewnie na ten bok upadła. Jest sama w pokoju, nie sięgnie po dzwonek wiszący nad łóżkiem, którym mogłaby wezwać pomoc, bo ręce nie dość, że obolałe, to wciąż schowane w opatrunku z szyną założonym przez ratownika. Wołać też nie ma siły, głowa by chyba jej pękła. Stęka więc tylko cichutko, aż wreszcie ktoś przechodzący korytarzem usłyszał ją i zajrzał. – Boli – szepnęła. – Nie mogę pani dać nic przeciwbólowego bez zlecenia lekarza. Przykro mi. Proszę jeszcze trochę wytrzymać. Doktor powinien zaraz skończyć zabieg i przyjść. Wie, że pani czeka. – Pielęgniarka przystanęła przy łóżku Małgorzaty, pogłaskała ją przez kołdrę po kolanie. – Może i wie, ale pewnie ma to w dupie. – Chora robi się nerwowa, ból się nasila. Twarz szara, wykrzywiona w nienaturalnym grymasie. Oczy sine, zapadnięte. Krótko obcięta ruda kobietka w białym kitlu nie czuje się oburzona. – Wszędzie teraz ta bezduszna biurokracja. Obiecuję, że jak nie wróci za kwadrans, to dam coś pani cichaczem, nie pozwolę pani cierpieć. Wymieniły uśmiechy. Jeden słaby i krótki, drugi szeroki, serdeczny. To trochę pomogło, ból jakby zelżał, kiedy pacjentka zapadła w lekki, płytki sen. Nie przyjęła więc tabletki po tych obiecanych piętnastu minutach. – Dam radę, nie chcę pani narażać. – Doktor już skończył operować, ale jeszcze się myje. Przypilnuję, żeby od razu tu przyszedł. Niech pani trochę pojęczy. Lekarz, który jest dziś na dyżurze, to dobry człowiek, wrażliwy, szybciej przyjdzie, jak usłyszy. – Dobrego to ja może nie będę brać na jęki. Podle bym się z tym czuła. Ale doktor coś długo się myje. Ból faluje. Po chwilowym spadku jego intensywności znów jest na szczycie. Dołącza też zniecierpliwienie. Gośka zaczyna nie jęczeć, a kląć. Najpierw cichutko pod nosem, po chwili już głośno, choć jeszcze nie krzyczy. – Kuźwa, trzy razy tu zdechnę, zanim ten pieprzony pedancik się wymyje. Jak stanę na nogi, to mu swoimi najcieńszymi szpilkami stopę przydepnę. Niech poczuje to, co ja teraz. – O mnie mowa? – W drzwiach ukazuje się pieprzony pedancik. – Jeżeli to pan jest lekarzem na dzisiejszym dyżurze, to tak, o panu. – Gośka odwraca głowę do ściany. – Nie przeproszę pani, bo nie moja to wina, że jestem sam na dyżurze. Ten na sali operacyjnej to też pacjent. Zresztą widzę, że pani znalazła sposób na radzenie sobie z bólem. Dobrze czasem pokląć. – Niby żartuje, niby rozumie, ale oburzenie wyraźnie maluje się na jego twarzy. Nie znosi aroganckich, roszczeniowych pacjentów. Ani damulek, które mają się za pępek świata. – Ja pana też nie przeproszę. W końcu to nie ubliżanie, tylko sposób na ból, choć kiepsko pomaga – krzyknęła prawie, odwracając energicznie głowę. Zaraz tego pożałowała, bo balon w jej środku właśnie został napompowany do granic wytrzymałości i pękł, rozsadzając czaszkę. Zacisnęła zęby i powieki. Doktor zauważył to. Wyjrzał na korytarz i krzyknął, nie bacząc na późną już porę: – Pani Agato! Położył dłoń na ramieniu Małgorzaty. – Przepraszam, nie czas na żarty, zaraz pani pomogę. Trzy sekundy później w sali ukazała się ta sama życzliwa ruda pielęgniarka. – Wywiad przeprowadzony? Nie ma żadnego uczulenia na leki? – Przeprowadzony, doktorze. Już przygotowałam dla pacjentki kroplówkę z przeciwbólowcem. Tylko jeszcze nie zakłuta. Nie wiem, czemu nie zrobili tego w karetce. – No to szybko z tym wenflonem. Niepotrzebnie cierpi. I niech mi ktoś przyniesie jej wyniki ze wstępnych badań i prześwietleń. Będę u siebie. Agata prawie wybiega. Doktor zamyślony wychodzi bez słowa. Muska tylko po drodze dłonią Gosiną stopę wystającą spod kołdry. A jej nawet przez myśl nie przechodzi, żeby się zastanowić, czy to serdeczność, czy spoufalanie. Jest tak zachwycona, że w końcu coś się dzieje, że nareszcie jej pomogą. I zaczął się wieczór jak w szpitalu w Leśnej Dolinie czy na Polanie. Nie wie, bo nie ogląda telewizji. Wie tylko, że się nią zajmują i przejmują, że chcą jej pomóc. Naprawdę pomóc. Wrócili obydwoje po kilku minutach. Pielęgniarka zajęła się wkłuwaniem i podłączaniem kroplówki. Doktor, ze ślicznymi ciemno-piwnymi oczami wlepionymi w jakieś papiery, zaczął wyjaśniać: – Z lewą dłonią nie jest źle. Pęknięte trzony trzech kości śródręcza. Wystarczy szyna na kilka tygodni. Są tu jednak zmiany, które powstały przed wypadkiem. W głowie trzeciej kości śródręcza widoczne jest torbielowate przejaśnienie ze sklerotycznymi ściankami. Ma pani także zwężone szpary stawowe. Wygląda to na RZS, ale po pierwsze, ja nie jestem specjalistą w tej dziedzinie, a po drugie, jest pani za młoda na reumatyzm. Przy wypisie skierujemy panią do poradni reumatologicznej. – To pewnie przez pracę, doktorze. Moje ręce przez trzy czwarte roku muszą pracować na deszczu, śniegu, wietrze i mrozie. Na winnicy pracuję w rękawicach, ale w laboratorium, gdzie jestem próbkobiorcą, już się nie da. W terenie trzeba na zmianę używać długopisu, denaturatu i palnika. To wszystko przy rozbryzgującej się wodzie, która chlapie nie tylko po dłoniach. Często mam przemoczone też buty i spodnie. – To już się pani specjalisty dopyta. – Doktor nie słucha. Jest skupiony na dokumentacji. Wreszcie przerywa jej wywód. Nie lubi wysłuchiwać jakże nagminnych narzekań pacjentów. Szczególnie kiedy nie dotyczą jego dziedziny. – Z prawą dłonią jest gorzej. Druga i trzecia kość, złamanie z lekkim przesunięciem. Trzeszczka kciuka mocno stłuczona. Czy pani jest praworęczna? – Łypnął krótko na nią tym ślicznym brązem spod rzęs. Przeciwbólowiec chyba silny. Jego oczka wydają się pacjentce coraz ładniejsze. – Tak. Praworęczna. A co to jest trzeszczka? – Kostka okrągła, objęta ścięgnami zginacza krótkiego kciuka i przywodziciela kciuka. – Jakiego uwodziciela kciuka? Czy to znaczy, że będę miała niesprawną dłoń? – Gośce nie wydaje się to dramatem. Lek chyba naprawdę jest silny, bo chce się jej śmiać. – Nie lubię gdybać. Porozmawiamy, jak będę czegoś pewny. Nie chcę pani ani niepotrzebnie straszyć, ani dawać złudnych nadziei. – To jak ja będę sekatorem pracować? – Sekatorem? W laboratorium? – Zdziwienie doktorka jest na tyle duże, że jego śliczne oczka dłużej zatrzymują się na jej twarzy, po której błąka się głupawy uśmieszek. Boże, co ona mi dała w tej kroplówce? W życiu nie czułam się tak błogo. On taki męski i opiekuńczy. Ona jak Matka Boska, ruda, krótkowłosa. A mnie nic nie boli. I powiem im wszystko… I tak ich kocham… – Dobrze się pani czuje? – pyta lekarz. – Siostro, co pani jej podała? – dodaje szeptem. – Nie zważyli jej na izbie przyjęć, może z dawką przesadziłam, ona jakaś taka chudawa. – Uchylona nieco kołdra ukazała kościste kolana Małgorzaty. – Długo tu już stękała, chciałam, żeby szybko poczuła ulgę. – To co z tym sekatorem? – pyta już głośniej doktor. – Wyczytałem, że wypadek miał miejsce w jakimś laboratorium. Nie sądziłem, że sekator to sprzęt laboratoryjny. – Wypadek może tak, ale sekator to główne narzędzie na winnicy. – Jakiej winnicy? – Doktor zaczyna podejrzewać majaczenie. – Mojej winnicy. Traktorem nie jeżdżę, bo się boję, stok jest stromy. Ludzi do tej roboty najmuję. Ja to głównie sekatorem pracuję. Zimą przycinam krzewy, latem pasierby, jesienią owoce. Jak mi nie naprawicie tej ręki, to będziecie zapieprzać na mojej górce do końca życia. – Dawka leku jest stanowczo za duża. Małgośce brak hamulców i nie ma o to pretensji, bo jest jej błogo, nic nie boli i bawi ją zmieszanie na twarzach tych dwojga sterczących nad jej łóżkiem. Gdyby miała wolne ręce, pewnie kręciłaby loczki na palcu ze swych krótkich włosów. A gdyby mogła wstać, zapewne podskakiwałaby jak czteroletnia dziewczynka w falbaniastej spódniczce i podkolanówkach. Tymczasem personel medyczny w osobach rudej i doktora udaje, że nic złego się nie dzieje, bo przecież to ich błąd. – Teraz pani musi odpocząć. Podejrzewam wstrząśnienie mózgu. Jutro zrobimy ponowną tomografię głowy, żeby sprawdzić, czy jakiś krwiak się nie zrobił. Zbada panią neurolog. Chyba będzie konieczna operacja prawej dłoni. Widzę tu jakieś odłamki kości. Ja bym to drutował, ale decyzję podejmie ordynator. Musimy zaczekać, aż zejdzie obrzęk, dopiero wtedy zaczniemy działać. Przez noc będzie pani miała robione okłady z lodu. – Jakie odłamki? Co to, czterej pancerni? Odłamkowym ładuj! Jaja pan sobie robi, doktorze, z mojej ręki? – Tylko Gośce wydaje się ten tekst zabawny. Białe fartuchy są lekko poirytowane. – Z największą powagą traktuję pani zdrowie, choć przychodzi mi to z trudem z powodu pani zachowania. Proszę odpocząć. – Wychodzą. – Siostro! Proszę jutro zważyć pacjentkę. Koniecznie. Mocno przedawkowany ten przeciwbólowiec. Proszę jej pilnować przez całą noc, żeby nam nie odpłynęła. A Małgorzata właśnie odpływa. Dla takiego przystojniaka mogę co tydzień łamać jakieś kości. I obrączki nie miał… Pewnie do operacji ściągnął. A może nie…? Może wolny…? Jak ja. No tak, zapomniałam, że jestem zatwardziałą singielką. A może już wystarczy? Czterdziestka na karku… Zmęczona jestem tą samodzielnością. I nagle przerażenie. Jak ja sobie poradzę z dwoma łapami w gipsie sama w domu? Ja tu sobie leżę, a mój pies nie dostał dzisiaj żreć. – Siostro! Halo! Słyszy mnie ktoś?! – Co się stało? – W drzwiach ukazuje się nie ruda życzliwa, której Małgośka się spodziewała, ale jakieś grube tlenione babsko z przyklejonym do twarzy sztucznym, słodkomdławym uśmiechem. Natapirowane żółte coś na głowie. Pewnie fryzura. Błyszcząca różowa pomadka, mocno wyjechana poza kontury ust. Grudki tuszu na rzęsach. Paskudny jaskrawozielony cień na powiekach zgromadził się w zmarszczkach, tworząc mało efektowne łuki. Obwisły podbródek. Pękate, przekrwione policzki. Przedziałek olbrzymich, pofałdowanych cellulitem piersi niby seksownie wyziera z dekoltu niedopiętego celowo fartucha. Dziurki w uszach obleśnie rozciągnięte pod ciężarem wielkich złotych kolczyków. Na lewym nadgarstku wysunęła się spod rękawa fartucha tandetna bransoletka z kolorowych koralików. Gośka wie, że nie szata zdobi człowieka. Przekonała się o tym wielokrotnie. Pod mało gustownym wdziankiem potrafi być piękne ciało z czystą, dobrą duszą. I odwrotnie, poznała takich z diabelskim nasieniem w anielskiej powłoce. Cały ten image nie zrobiłby więc na niej większego wrażenia, gdyby nie wzrok i mina pielęgniarki. Wyzierająca spod zielonych powiek pogarda dla fajtłapy, która się połamała i poobijała tak, że trzeba ją teraz niańczyć, bo, jak to brzydko mówią, „nie zrobi koło siebie”. Pretensja, że to jęczące Nic, zamiast leżeć cicho, czegoś chce. Bezczelnie się czegoś domaga. Wydaje się temu Nic, że ma prawo się czegokolwiek domagać. Gosia ma ochotę schować się pod kołdrę. Za bardzo jednak kocha swego psa i jest zbyt odpowiedzialną osobą, żeby zostawić go na pastwę losu. Skoro przygarnia się zwierzę, które bezgranicznie ufa swojemu człowiekowi, to trzeba się nim opiekować. Nawet wówczas, gdy samemu potrzebuje się tej opieki. Zbiera więc w sobie okruszyny odwagi i szepce błagalnym tonem: – Muszę zadzwonić. Ktoś mi musi pomóc. – Unosi nieco do góry dwie omotane bandażami ręce, których trochę się teraz wstydzi. No bo ten wzrok i ta mina… tak jakoś zmuszają do wstydu za tę niezdarność. – Dobrze. Zaraz ktoś pani pomoże. Roznosimy teraz leki i zmieniamy opatrunki. Proszę zaczekać – odpowiada monstrum całkiem miłym głosem. Nie taki diabeł straszny, jak go malują. Pacjentka obserwuje, jak pielęgniarka wychodzi, zarzucając na boki swoim wielkim dupskiem z odznaczającymi się majtkami pod opiętym fartuchem. Bezduszna. Nawet nie spytała, o co chodzi, nie zainteresowała się, jak bardzo pilny ten telefon… Przynajmniej nie nakrzyczała, że przeszkadzam, i obiecała, że ktoś pomoże. Uspokojona Małgosia nie roztrząsa zbyt długo przeżytego przed chwilą minihorroru. Oczy jej się kleją, zasypia, sama nie wie, na jak długo. Ze snu wyrywa ją lekkie tarmoszenie za ramię. – Pani Durkan! Dobrze się pani czuje? Chciała pani zadzwonić. – Tym razem to Ruda. – Co? A, tak. Mój pies. Ktoś go musi nakarmić. Zadzwonię do sąsiadów. Tylko sama nie dam rady. – Przechyla głowę lekko na bok i spoziera błagalnym wzrokiem. – W torebce, w środkowej przegródce mam telefon, będzie pani tak miła…? – Każe mi pani grzebać w swojej torebce? – Nie każę, tylko proszę. – Gdzie pani ma tę torebkę? – A skąd ja mam wiedzieć? No tak, straciłam przytomność, zupełnie nie myślałam o torebce. Numeru do sąsiadów oczywiście nie pamiętam. – Już jest późno, jutro trzeba będzie podzwonić i poszukać pani torebki. Pies nie zdechnie jeden dzień bez jedzenia. Też mam psa, to wiem. Tyle że może narobić w mieszkaniu. – Ja mieszkam na wsi, pies jest na dworze. – No, to nie ma problemu. Będę dopiero jutro na dniówce. Musi więc pani kogoś innego zmusić do poszukiwań torebki, bo może w pracy została. * Noc jest niespokojna. Małgośce śnią się spadające na nią nie tylko okna, ale też szyby z drzwi i szafki ze szkłem laboratoryjnym. Wszystko się tłucze, krew się leje, skóra i mięśnie wiszą poszarpane na całych rękach. Nieskazitelnie białe kości prześwitują między nimi. Scena rodem z tandetnego horroru. Z deszczu ociekających czerwienią odłamków wyciągają ją silne męskie dłonie w gumowych, cienkich chirurgicznych rękawicach. A ona jest malutka jak niemowlę. Bezbronna, skazana na łaskę rąk obcego faceta. Piękne ciemnopiwne oczy oglądają dokładnie jej rany. Znajomy już głos dobiega gdzieś z oddali: – Muszę panią operować, nie pozwolę pani cierpieć… Odłamki szkła zaczynają wirować, rozmywać się, przyjmować barwy tęczy. Znajomy już głos jest coraz bliżej. Męska dłoń muska w przelocie stopę… Czuje się w tym śnie słaba i bezradna. Nie lubi się tak czuć. Przecież jest silną kobietą. Mimo swojej wątłej postury. * – Pani Durkan…? Zmierzę temperaturę i ciśnienie. Wyspała się pani? – Chyba tak. – Czy coś panią boli? – Ruda uśmiecha się serdecznie. – Jeszcze nie wiem. – Skoro pani nie wie, to znaczy, że nie boli. Położę pani dzwonek na brzuchu. Proszę przycisnąć, jak będzie pani czegoś potrzebowała. Zaraz ktoś przyjdzie panią umyć. O ósmej jest wizyta lekarska. Zadecydują, co z panią robić. Ja już kończę zmianę. Do zobaczenia jutro. – To jutro jeszcze tu będę? – Życzę pani, żeby już dziś wyzdrowiała, ale tu wszyscy są trochę leniwi, powoli będą panią leczyć. Taka pani śmieszna, że szybko pani nie wypuszczą. Z kogoś trzeba się czasami pośmiać – żartuje Ruda. – Tak, szczególnie po takiej kroplówce, jaką mi pani wczoraj zaaplikowała. Pielęgniarka puszcza przytyk mimo uszu. Zmienia temat. – Doktor Olewczyk pół godziny wczoraj o pani nawijał. On wszystkimi pacjentami się bardzo przejmuje, ale pani go wyjątkowo poruszyła. Do widzenia. – Do widzenia. Dzień jest straszny. Nie ma Olewczyka, nie ma Rudej. Tomografia głowy, kolejne rtg., usg jamy brzusznej (po jaką cholerę?), krew, mocz. Badają wszystko, o niczym nie informują, nie wyjaśniają. Gośka nie pyta, jest albo obolała, albo przytłumiona przeciwbólowcami. Czeka na Rudą. * – Co ze mną? – Ja nie mogę udzielać informacji. Czemu pani nie pytała lekarzy? – Lekarzy? Nie było żadnych. Jakieś postacie człekokształtne chodziły i mówiły ludzkim głosem, ale miały skafandry, które skutecznie je izolowały ode mnie – syczy chora, mrużąc przy tym gniewnie oczy. Ruda znów głaska Gośkę po kolanie. Widać to jej nawyk. – Jutro będzie Olewczyk. On chodzi bez skafandra. Dziś jest doktor Nowak. Proszę ją pytać o wszystko, co nie może zaczekać do jutra. Doktor Nowak to elegancka, trochę napuszona blondynka w średnim wieku. Odpowiada grzecznie na wszystkie pytania Małgorzaty, ale tak jakoś bez serca i duszy, jak jakiś system operacyjny domowego (a może raczej szpitalnego) komputera. Gośka słyszy niemal metaliczny dźwięk głosu lekarki i wyobraża sobie jej stalowy szkielet pod ludzką skórą. Od tego robocopa dowiaduje się jednak, iż po pierwsze, jeszcze nie zszedł obrzęk z dłoni, po drugie, muszą być pewni, że z głową wszystko w porządku, dopiero wtedy zajmą się jej ręką. * Następnego dnia, późnym wieczorem Ruda przychodzi na pogaduchy. Niby służbowo, z pytaniem, czy czegoś Gośce nie potrzeba przed snem, ale od razu przysiada na stołeczku. Zdradzają ją też dwa kubki z parującymi płynami w środku, których aromaty mieszają się, nie dając pewności, co też w nich jest. – Dam sobie radę, siostro. Nie wyśpi się pani. – Zaraz sobie pójdę, jeśli przeszkadzam. – Nie, nie. Bardzo pani miła, że mnie odwiedza. Tylko nie wiem, czym sobie zasłużyłam na względy. – Jak mam siedzieć i wysłuchiwać, co moje koleżanki z pracy dziś gotowały i o co się pokłóciły z mężami, to wolę z panią pogadać. Pani jakoś inaczej świat postrzega. Mam rację? – Stawia kubki na metalowej szafce obok łóżka pacjentki. Zbyt wysoko, żeby Gośka mogła dostrzec, co w nich jest. – A skąd ja mam to wiedzieć? Fakt, większość ludzi wydaje mi się albo głupia, albo dziwna. Wnioskuję z tego, że to ze mną coś nie w porządku. – Zmienia temat, nie lubi mówić o sobie. – Pani się nie kłóci z mężem jak koleżanki? – pyta trochę z grzeczności, bo całą uwagę poświęca nieznanej zawartości naczyń stojących tuż obok. A nie są to obskurne szpitalne kubki, ale piękne filiżanki z fikuśnymi powywijanymi uchwytami i ażurową podstawką. Wbija w nie wzrok. – Sobie zrobiłam kawę, bo nocka przede mną. Dla pani przyniosłam herbatę z cytryną i miodem. Lubi pani? – Yhm – przytakuje Gosia i prawie kapie jej ślinka. – Jak przestygnie, to pomogę się pani napić. A ja mogę swoją kawkę już? Rzadko mam czas w pracy wypić gorącą. – Tak, tak, proszę. To co z tym mężem? – ponawia pytanie uspokojona już pacjentka. – Ja swojego uwielbiam. – Oczy pielęgniarki robią się maślane. – Wszystkie jego wady potrafię sobie przerobić w głowie na pożyteczne czy wręcz niezbędne cechy. A pani? – Ja nie mam męża. Ruda unosi brwi ze zdziwienia. – Co się siostra tak dziwi? Za stara jestem na samotność? Powinnam być już po trzech rozwodach? – Nie za stara, tylko za ładna i zbyt niesamowita. Aż boję się spytać, z jakiego powodu. – Mocne postanowienie bycia singielką. Mój ojciec to typowy karierowicz. Cała rodzina była podporządkowana jego potrzebom, pod jego rozkład dnia. Matka, niesamowita kobieta, spędziła trzydzieści lat małżeństwa jako gosposia domowa, żeby jej mąż mógł się realizować, a ten skurwiel na starość młodą cipeczkę sobie przygruchał i wszystkich nas ma w dupie. I matkę, i mnie, i mojego brata. Po tym jego wybryku rozsypaliśmy się po świecie, dzwonimy do siebie rzadko, widujemy się jeszcze rzadziej. Wszystko przez tego nieradzącego sobie ze starością samca. – Tak ostro o tatusiu? – Zasłużył sobie. Gdyby pani znała moją matkę… Nigdy nie zrozumiem palanta, który zostawił taką kobietę. – No, to już wiem, po kim pani taka niesamowita, po matce. – A cóż we mnie takiego niesamowitego? – Choćby to, że wolę siedzieć tu z panią niż spać czy pieprzyć o głupotach z koleżankami. – Dobra z ciebie kobieta, siostro. Nie wkurza was, jak obcy ludzie mówią do was „siostro”? – Przyzwyczajenie. Irytujące jest tylko, kiedy jakiś obleśny stary fagas próbuje podrywać, ale wtedy to jesteśmy siostrzyczki, a nie siostry. Chichoczą obie. Prawie godzinę rozmawiają o bzdurach, dobrze się przy tym bawiąc. Zaczynają ziewać. – Pójdę już, kolorowych snów. – Może lepiej nie. Ostatnio miałam bardzo krwawy sen, kolorowo-krwawy. – No to erotycznych, może z Olewczykiem w roli głównej? – A to dlaczego? – Jakoś dużo tu przesiaduje i takie maślane oczy ma, jak stąd wychodzi. Siostra Agata zrywa się z taboretu do wyjścia. Gośka odruchowo chce ją chwycić za rękę, żeby zatrzymać. Trąca tylko gipsem jej dłoń. To wystarczy. Ruda odwraca głowę. – Nie udawaj, że tego nie widzisz, masz chore ręce, nie oczy. – Nie widzę, wyobraź sobie, że nie widzę. – No to szerzej oczka, szerzej… Dobranoc. – Spadaj, siostrzyczko. Wyjeżdżasz mi tu z taką sensacją i myślisz, że spokojnie teraz zasnę? – Mogę jakiś proszek na sen podać – ironizuje Agata, uśmiecha się i wychodzi.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Puch_niemarny-ebookRO/p02044448i020" target="_blank" title="Puch niemarny [Bożena Pajdosz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Puch niemarny [Bożena Pajdosz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Play ogłasza zamiar wejścia na GPW - Moje Inwestycje w INTERIA.PL\nPROGNOZY: Play ogłasza zamiar wejścia na GPW\nJorgen Bang-Jensen, prezes Play / Informacja prasowa\nPlay Communications, właściciel spółki P4, która jest operatorem sieci telefonii komórkowej Play, ogłasza zamiar wejścia na warszawską giełdę.\n"Akcjonariusz sprzedający uważa, że w chwili obecnej, po okresie znacznego wzrostu, nadszedł odpowiedni moment, aby spieniężyć część posiadanego pakietu akcji i wesprzeć spółkę poprzez ofertę, przez co spółka zwiększy elastyczność w zakresie przyszłego finansowania i strategii korporacyjnej" - podano w raporcie.\nOferta będzie obejmować część istniejących akcji zwykłych luksemburskiej spółki Play Communications należącej do Play Holdings.\n"Oferta obejmuje ofertę publiczną skierowaną do inwestorów detalicznych, uprawnionych pracowników i inwestorów instytucjonalnych w Polsce oraz ofertę za granicą skierowaną do inwestorów instytucjonalnych (...)" - napisano w raporcie.\nSpółka zamierza ubiegać się o dopuszczenie do notowań wszystkich akcji zwykłych, w tym menedżerskich, które zostaną wyemitowane w ramach rozliczenia istniejącego programu motywacyjnego.\n"Akcjonariusz sprzedający otrzyma wszystkie wpływy z akcji sprzedawanych i zamierza wykorzystać część tych wpływów, by przedterminowo wykupić obligacje PIK Toggle Notes, o zapadalności w 2022 r., wyemitowane przez Impera Holdings SA, swoją spółkę dominującą" - podano w komunikacie.\nPozostałą część środków przeznaczy "na sfinansowanie dystrybucji do swoich akcjonariuszy i częściowe rozliczenie pieniężne istniejących programów motywacyjnych".\nUprawnieni pracownicy będą mogli zapisywać się na akcje z 15-proc. dyskontem. Zostanie im przyznana gwarantowana alokacja.\nGlobalnymi koordynatorami i współprowadzącymi księgę popytu są: JP Morgan, BofA Merrill Lynch oraz UBS Investment Bank.\nBank Zachodni WBK i DM PKO Banku Polskiego działają jako współprowadzący księgę popytu i współoferujący.\n W nowym budżecie UE więcej pieniędzy dla Południa kosztem Wschodu\n Surowce znalazły się na rozdrożach\n Polska odporna na załamania\n Czy grozi nam globalny kryzys?\n Międzynarodowy Fundusz Walutowy podniósł prognozę wzrostu PKB w Polsce w 2018 r. do 4,1 proc. z 3,3 proc.\n Twitterowa makroekonomia\n Ziemia rolna w Polsce dalej drożeje\n Budowlanka w tarapatach. Czy grozi nam fala upadłości?\n Złoty czeka na prawdziwą wojnę?


Łukasz Kurjaniuk: Uniwersalizm. Zarys narodowej filozofii społecznej - recenzja | Narodowcy.net\nŁukasz Kurjaniuk: Uniwersalizm. Zarys narodowej filozofii społecznej – recenzja\nNakładem wydawnictwa Capital kilka miesięcy temu ujrzało światło dzienne kolejne, tym razem poszerzone o nieznane dotąd teksty wydanie Uniwersalizmu ks. Józefa Warszawskiego.\nJak możemy wyczytać w przedmowie praca ta powstała w głębokiej konspiracji w czasie II Wojny Światowej w środowisku katolicko patriotycznym pod kierunkiem ks. Józefa Warszawskiego. Pierwsze wydanie poszło w świat w 1942, zaś kolejne części w roku 1943. Całkowite wydanie poszerzone i przerobione ukazało się w 1944 r. w liczbie 500 egzemplarzy z fikcyjną datą Warszawa – 1933 r. Wydanie kompletne zawierało:\nWstęp – Indywidualizm – Totalizm\nUniwersalizm w polityce\nUniwersalizm w gospodarce\nUniwersalizm w kulturze\nPolska widziana uniwersalistycznie\nUniwersalizm myślą Polski\nPrzed nami mamy dzieło niepełne, ponieważ cały nakład z wyjątkiem kilku zdekompletowanych egzemplarzy spłonął w czasie Powstania Warszawskiego. Dotychczas ukazały się 2 wydania, które powstały kolejno w Agencji „PRESSTO” Warszawa w roku 1997 oraz w Agencji Wydawniczo – Reklamowej „ARTE” w Białej Podlaskiej w roku 2005. Jak podaje Przedmówca w najnowszym wydaniu:\n„To wydanie zawiera dodatkowe druki dotyczące Uniwersalizmu, bardzo istotne, rozwijające i pogłębiające tą teorię, a dotąd jeszcze nigdzie nie publikowane.”\nWe wstępie czytamy genezę oraz sens powstania powyższej publikacji w którym autor pokrótce przypomina kilka wad Polaków i kładzie bardzo mocny nacisk na rozumowe podejście do zagadnienia bytu narodowego po którym to dopiero należy przejść do czynu:\n„Czyn bowiem bez myśli jest czynem bezmyślnym. A czyn dziejowy musi być uprzedzony przez dziejami wrosłą myśl. Myśl wszystko obejmującą. Sięgającą podstaw i fundamentów.”\nAutor zaznacza również w tej części książki jak ważne jest dla nas Polaków naprawienie naszej woli oraz rozumu.\nW kolejnym etapie pracy możemy znaleźć rozebrane na czynniki i wyjaśnione hasła indywidualizmu i totalizmu jako zupełnie przeciwstawne sobie prądy. Autor podaje również jasne przykłady z przeszłości obu tych nurtów obecnych w Polsce oraz wyciąga wnioski i dokonuje oceny obu tych zagadnień. By zachęcić potencjalnego czytelnika do sięgnięcia po pozycję nie będziemy tu ujawniać wspomnianej oceny autora.\nPrzechodząc do części w naszym mniemaniu najważniejszej czyli do Założeń Metafizycznych mamy w nich bardzo obszernie opracowane zagadnienia Prawa całości oraz Prawa centrum. W Prawie całości autor skupia się na jednostce i jej funkcji jako całości oraz części, następnie formułuje kilka podstawowych praw dotyczących całości i skrupulatnie je opisuje. Ciężko jest znaleźć konkretny cytat obrazujący to zagadnienie, ale naszym zdaniem ten poniższy jest odpowiedni do szczątkowego zrozumienia prawa całości:\n„Oto wyczerpany quincunx prawa całości. Zawiera się w nim element formalny, a więc istotny w teorii uniwersalizmu. Reasumujemy go w jednym zdaniu: całość chociaż nie ma odrębnego bytu ani istnienia poza realnością swych części, nie jest mimo to równoznaczna z ich sumą, lecz różni się od nich formalnie, pojęciowo, istnościowo i potencjalnie, zawsze jest pierwsza od nich i dlatego też zawsze jest normą i miarą każdej z osobna części, jako całościowym uczłonowaniem części.”\nRozdział dotyczący Prawa centrum jest obszerniejszy niż ten poprzedni. Zawiera w sobie wyjaśnienie czym jest centrum, jego stosunek do części jak i całości oraz jaka jest jego rola w konstrukcji uniwersalizmu.\n„Centrum jest zasadą, podmiotem każdej całości i wszystkich jej części. Jest tym czynnikiem, który działa w jednostce w przeciwstawieniu do części stanowiących czynnik, „którym” jednostka działa. Nie jest ściśle biorąc siłą, tylko ma podporządkowane sobie siły”.\nTak jak i w poprzednim rozdziale w tym również autor formułuje kilka podstawowych praw tym razem w odniesieniu do centrum. W jednym z tych praw możemy znaleźć bardzo ciekawe ujęcie samej definicji uniwersalizmu, którą autor ubrał w zaskakująco proste zdanie:\n„W uniwersalizmie dokonuje się poniekąd wieczny ruch obrony przed niedopuszczeniem ani do indywidualizmu, ani do totalizmu.”\nNa koniec autor kreśli krótkie swoiste podsumowanie obu Praw oraz zestawienie konfrontujące ze sobą indywidualizm, totalizm oraz uniwersalizm. Opisuje również wzór ‘część : całość : centrum’ oraz udowadnia że jest on jedyny i właściwy określając go mianem „Prastosunek wszystkości.”\nJak widzimy w pierwszej części tego dzieła brakuje Prawa części. Ten fragment jak i kilka innych niestety nie ocalał z pożogi przez co mamy niepełny obraz rozumienia podstaw metafizycznych teorii uniwersalizmu.\nW części drugiej autor określa zastosowanie założeń. Z przyczyn wspomnianych już powyżej ocalał rozdział tylko na temat uniwersalizmu w kulturze. Jest on stosunkowo krótki i nie będziemy zawierać tu żadnego cytatu. W całej części dotyczącej zastosowania idei uniwersalizmu w praktyce brakuje dużej ilości tekstu. Szczególnie boli brak opisania powyższych zasad wobec gospodarki oraz polityki. Nie ma również 2 ostatnich rozdziałów kończących część drugą tego dzieła, a mianowicie ‘Polska widziana uniwersalistycznie’ oraz ‘Uniwersalizm myślą Polski’.\nRozważania na temat uniwersalizmu\nNa koniec wydawca zamieścił 2 aneksy oraz biografię ks. Warszawskiego. Pierwszy z nich to „W poszukiwaniu uniwersalizmu” wspomnianego wyżej ks. Józefa Warszawskiego, drugi natomiast to „Metoda „złotego szczytu”” Stanisława Łomienia (pseudonim Andrzeja Trzebińskiego), w którym czytamy rozważania na temat uniwersalizmu. Jeżeli chodzi o notkę biograficzną autora to oprócz niesamowitej zawiłej i trudnej historii życia widzimy szereg jego prac i publikacji z zakresu filozofii. W notce podany jest również obszerny skład zespołu redakcyjnego, który tworzył pod kierunkiem ks. Warszawskiego „Zarys narodowej filozofii społecznej”.\nCałość pozycji czyta się dosyć trudno ze względu na długie zdania oraz specyficzny styl przedwojennego pisarstwa. Niekiedy jeden akapit lub nawet jedno zdanie należy przeczytać kilkukrotnie by je właściwie zrozumieć. Ta książka wyzwala w czytelniku nieznane dotąd w nim samym pokłady systematycznego rozumowania. Jest to dzieło, które powinien przeczytać każdy, kto określa się mianem narodowca. Jedynym mankamentem jest brak znacznej zawartości tekstu, ale na to nic już nie można poradzić. Cieszy fakt, że są jeszcze wydawnictwa zainteresowane publikowaniem tego typu dzieł.\nTagi: nacjonalizm recenzja capitalbook narodowa filozofia społeczna\nSkandal! Młodzieżowa Rada Miasta Częstochowy dyskryminuje za prawicowe poglądy! [ZDJĘCIA]\n"Normalnie będzie wtedy jak nie będzie prawicy ani lewicy" – wywiad z profesorem Jackiem Bartyzelem


Pedagogika Niepełnosprawność Edukacja. Ku szerokim przestrzeniom rozwoju pedagogiki / PRACA ZBIOROWA | Książka w Gandalf.com.pl\nPedagogika Niepełnosprawność Edukacja. Ku szerokim przestrzeniom rozwoju pedagogiki Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Franciszkowi Wojciechowskiemu z okazji siedemdziesiątych urodzin\nPedagogika Niepełnosprawność Edukacja. Ku szerokim przestrzeniom rozwoju pedagogiki (twarda)\nPedagogika Niepełnosprawność Edukacja. Ku szerokim przestrzeniom rozwoju pedagogiki, Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Franciszkowi Wojciechowskiemu z okazji siedemdziesiątych urodzin - opis produktu:\nRozległą problematykę tekstów składających się na niniejszą księgę z jednej strony łączy jej przesłanie ku szerokim przestrzeniom rozwoju pedagogiki, z drugiej Osoba Jubilata. Nie gubiąc z pola widzenia naszej dyscypliny, chcieliśmy godnie uczcić i poprzez pisanie tej książki z powagą świętować życiowy i zawodowy jubileusz Profesora Franciszka Wojciechowskiego.\nPedagogika Niepełnosprawność Edukacja. Ku szerokim przestrzeniom rozwoju pedagogiki, Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Franciszkowi Wojciechowskiemu z okazji siedemdziesiątych urodzin\n-1% Pedagogika Niepełnosprawność Edukacja. Ku szerokim przestrzeniom rozwoju pedagogiki książka\nGłównym celem pedagogiki porównawczej jest międzynarodowe porównywanie systemów edukacyjnych. Dlaczego ta dyscyplina powstała? W jakim kierunku zmierza? Jakie metody są obecnie stosowane do porównywania systemów edukacyjnych? Książka odpowiada na aktualne pytania, dotyczące pedagogiki porównawczej...\nWszystkie zaprezentowane w tomiku teksty ujrzały już światło dzienne. Albo na portalu `wPolityce`, albo w tygodniku `wSieci`. Zdaję sobie sprawę, że po tym ostatnim zdaniu część czytelników odłoży książkę na półkę i nie sięgnie po nią. Takie bywają koszty wyborów i przekonań i nie ma co się z tego...\nPedagogika kultury Tom V 2009 + CD\nRocznik `Pedagogika Kultury` obchodzi swój pierwszy, skromny jubileusz 5-lecia istnienia. Autorzy postanowili go uczcić poprzez przygotowanie tomu specjalnego - monotematycznego, takich tomów bowiem dotąd nie publikowaliśmy. Stanowiły one dotychczas przegląd różnych zagadnień, wątków, koncepcji,...


World Press Photo na okładce Rage Against The\nMiędzynarodowy World Press Photo, największy konkurs przyznający nagrody fotografom prasowym, budzi wiele dyskusji na temat tego, jakim fotografiom przyznawane są nagrody główne. Z roku na rok są one coraz bardziej drastyczne i szokujące.\nJedną z pierwszych fotografii, tak dobitnie ukazujących ludzką śmierć, była fotografia Malcolma Browne'a wykonana w 1963 roku. W tym samym roku World Press Photo przyznało jej nagrodę główną. Jest to zdjęcie przedstawiające mnicha buddyjskiego i akt samospalenia. Wydarzenie to było protestem przeciwko prześladowaniu buddystów oraz przeciwko dyktaturze w Wietnamie Południowym. Ofiarą był Thích Quảng Ðức. Spłonął na oczach dziesiątek ludzi, w tym innych mnichów. Browne relacjonował to wydarzenie pełen oczywistych emocji, mówiąc, że mnich nie dokonałby tego aktu, gdyby był pewien, że nikt nie zrobi mu zdjęcia. Po latach przyznał też, że pomógł mu w akcie, wykonując fotografię i pokazując ją całemu światu, co na pewno było celem i jednocześnie wołaniem ofiary o pomoc.\nThe self-immolation of Thich Quang Duc Malcolm Browne The self-immolation of Thich Quang Duc (Malcolm Browne)\nThis is the front cover for the studio album Rage Against the Machine by the artist Rage Against the Machine Epic Record/user Jasper420/en.wikipedia.org This is the front cover for the studio album Rage Against the Machine by the artist Rage Against the Machine (Epic Record/user Jasper420/en.wikipedia.org)\nCiekawe jest, że podobne zdjęcie z tej serii, wykorzystał do okładki swojej debiutanckiej płyty zespół Rage Against The Machine. Jak pisze Marcin w swoim artykule, to niesamowite zdjęcie przedstawiające spokojnego do granic możliwości mnicha, silnie kontrastuje z muzyką zespołu, znajdującą się na albumie. A może właśnie zabieg połączenia tak mocnego zdjęcia i muzyki pełnej gniewu miało ze sobą w jakiś sposób współgrać?\nTagi: fotografia kultura malcolm browne muzyka rage against the machine\nFotografia robi niesamowite wrażenie. Ma chyba rację Browne, że tutaj sam akt samospalenia przeszedłby bez większego echa na świecie, gdyby nie zdjęcie.\nFotografia zwaliła mnie z nóg! Jestem pod jej ogromnym wrażeniem. Może dlatego, że będąc w McLeod Ganj (Indie, to tam urzęduje tybetański rząd na wygnaniu) sama nasłuchałam się historii o samopodpaleniach mnichów i członków rodziny moich uczniów - uchodźców z Tybetu. Było to wstrząsające, ale wciąż nie potrafiłam sobie tego w pełni zwizualizować. To teraz już potrafię.


Justyna Żyła – Blog Caffe\nWpis na szybko, w lekkim szoniu. Otóż Justyna Żyła wykorzystała swoje 5 minut w mediach i załapała się na rozkładówkę dla Playboya. Zapytana o reakcję syna, na tego typu sesję odpowiedziała, że owszem pytała go o zdanie, i on odpowiedział, że bardziej by się wstydził, gdyby pracowała w policji.\nJa wiem, że w pewnym wieku młodzież za policją nie przepada, przechodzi okres buntu, bo mandaty, zakazy, bo nasłuchali się hip hopu, który jedzie po policji ile wlezie, ale kurczę, syn Pani Justyny ma dopiero 12-lat!\nMoże rzeczywiście, na marzenia o byciu policjantem, strażakiem czy lotnikiem, jest już trochę za duży, ale porównanie pracy policjantów z pozowaniem do rozbieranych zdjęć matki to trochę nie bardzo, prawda? Policjanci szybko zareagowali, zaproponowali, aby przyszła do nich z synem: „może lepiej, niż Pani to robiła, wytłumaczymy mu, że jak będzie na przykład potrzebował szybkiej pomocy, to może o nią poprosić każdego policjanta, zatrzymać radiowóz, czy zadzwonić pod nr 997”.\nCzytaj dalej „Sesja dla Playboya vs. praca Policji/ Pics in Playboy vs. work in Police” →\nOpublikowane 26 lipca, 2019 29 lipca, 2019 przez CaffePosted in Daily NewsOtagowane Justyna Żyła, Playboy, Policja, Sesja dla Playboy. 30 Komentarzy


FRSiH 2018: Presja na jakość produktów mięsnych przeciwwagą dla mody na wegetarianizm - Mięso wędliny ryby\nData: 13-11-2018, 11:43\nWiesław Różański, prezes zarządu UPEMI, fot. PTWP\nW pierwszej części dyskusji, która poświęcona była kondycji branży mięsnej, Wiesław Różański odniósł się do wstrzymania przez USA importu polskiej wieprzowiny.\n- USA są dziś największym odbiorcą naszej wieprzowiny. Do sierpnia wyeksportowaliśmy tam ponad 42 tys. ton za dobrą cenę. Za boczek uzyskujemy w USA 20 zł/kg, podczas gdy w Polsce 8,50-9 zł. To są ceny, które nie tylko dużą dają zakładom, ale zapewniają nam ściągnięcie z rynku dużej masy surowca. Dzisiaj ze względu na ASF zostaliśmy ograniczeni do eksportu na zaledwie kilka rynków światowych: parę krajów afrykańskich, USA i Kanadę, gdzie do sierpnia wysłaliśmy 4,5 tys. ton wieprzowiny. Miejmy nadzieję, że przez tygodniowy przestój nie stracimy rynku amerykańskiego, dynamika wzrostu dogoni rok 2017, pokonamy barierę 60 tys. ton i będziemy na tym rynku stale obecni. Śpimy jednak z duszą na ramieniu. Branża wie co się może zdarzyć gdy ASF pojawi się po zachodniej stronie Wisły. Jeżeli się pojawi, a wszyscy specjaliści twierdzą, że może, USA przestaną ten produkt odbierać i będziemy balansowali na krawędzi ryzyka. Oczywiście ASF obecnie wyhamowuje ze względu na okres zimowy, ale w tym roku na wiosnę była lawina zachorowań u świń i przekroczyliśmy 200 przypadków licząc od 2014 r. - przypomniał.\nW ocenie prezesa UPEMI o każdy rynek eksportowy należy walczyć, bo branża ma dziś wiele do zyskania, ale jeszcze więcej do stracenia.\n- Jako UPEMI rozpoczęliśmy kampanię promująca polską wołowinę na rynku japońskim. Chcemy także rozpocząć ekspansję wołowiny do USA i Kanady. Musimy ciężko pracować żeby nie wydarzyły się sytuacje jak teraz, że przez jednego urzędnika amerykańskiego mogliśmy stracić dochodowy eksport do USA. Cała branża była mocno podekscytowana. Organizacje branżowe wspierały ministra i weterynarię i po tygodniu udało się przywrócić eksport przynajmniej w ¾. Mamy nadzieję, że to się nie powtórzy - dodał.\nW drugiej części dyskusji, poświęconej modzie na wegetarianizm i ograniczanie spożycia mięsa, Wiesław Różański zauważył, że WHO od paru lat w sposób bardzo negatywny przedstawia spożywanie mięsa czerwonego.


17 – letni wandal zatrzymany. Teraz odpowie za swoje zachowanie – Gryfickie.info\nHome / GRYFICE / 17 – letni wandal zatrzymany. Teraz odpowie za swoje zachowanie\n17 – letni wandal zatrzymany. Teraz odpowie za swoje zachowanie\nredakcja 5 lipca 2019\tGRYFICE Możliwość komentowania 17 – letni wandal zatrzymany. Teraz odpowie za swoje zachowanie została wyłączona 1,240 Odsłony\nkryminalni z Gryfic przesłuchali młodego mężczyznę w sprawie zniszczenia tablicy poglądowej oraz ławki parkowej. 17-latek usłyszał zarzut zniszczenia mienia, za co grozi kara do 5 lat pozbawienia wolności.\nDo zdarzenia doszło w czerwcu br. kiedy to zniszczone i zdewastowane zostały urządzenia użyteczności publicznej tj. tablica poglądowa na temat dokarmiania ptaków umieszczona na terenie „Parku Japońskiego” w Gryficach, a także ławka parkowa. Dzięki pomocy lokalnej społeczności kryminalni z Gryfic ustalili sprawcę zniszczeń. Młody 17-letni mężczyzna usłyszał zarzut zniszczenia mienia i przyznał się do zarzucanego mu czynu.Teraz za swoje zachowanie odpowie przed sądem.\nPoprzedni Święto Śledzia Bałtyckiego w Niechorzu\nNastępny Piknik z Baltic PIPE w Trzebiatowie


[ROM][G920F] G920FXXU3DPAD / 6.0.1 / Francja / Luty 2016 - Romy open dla G920F Galaxy S6 - Forum Support Samsung - firmware, romy, software\nPrzez pctech, 25 Luty 2016 w Romy open dla G920F Galaxy S6\nWątek zaczerpnięty z XDA tam pobieramy wszystkie wersje romu na nasze s6 -\nDodatkowo jakby komuś brakował sterowniki -\nPobieramy i rozpakowujemy plik z romem.\nJeżeli nie posiadamy pobieramy i otwieramy w trybie administratora ODIN w wersji v-3.10.7 -\nUruchamiamy telefon w trybie download mode .\nDodajemy plik z romem do AP/PDA ( ważne aby nie zaznaczać Re-Partition)\nKlikamy START i czekamy pare minut.\nOgólnie zalecany wipe przed i po instalacji.\nRom śmiga u mnie od wczoraj . To co zauważyłem to rom chodzi szybciej niż 5.1.1 . Co do baterii to troszkę za wcześnie bo musi sie ułożyć. Na pierwszy rzut oka to zmiana graficzna. Reszta wyjdzie w praniu. Jeżeli kogoś interesuje czy rom zmienia csc to u mnie nie zmieniło miałem i mam xeo. Zdarza się że po wipe zmienia sie na xef. Niektóre problemy po instalacji wymagają dodatkowego wipe..\nEdytowane 25 Luty 2016 przez pctech (wyświetl historię edycji)\nWitam pobrałem i zainstalowałem 6.0.1. Moją opinie na temat tego softu znajdziecie na filmach poniżej.\nDzięki Maniuś za wstawkę, co prawda ja na S6 edge plus ale też już od wczoraj na Andku 6 i też zadowolony bo śmiga całkiem fajnie, małe zmiany wizualne ale na plus tym razem .\nPlusik poleciał, pozdrawiam.\nPrzydatna strona z datami wypuszczenie softu przez samsunga\nTo jest akurat do S6, ale z wybieranej listy po prawej stronie można wybrać dowolny model\ndzięki, korzystamy z niej od lat no ale pewnie znajdzie się spora grupa która nigdy nie widziała tej strony.\nJa zainstalowałem ten soft 5 marca czyli już kilka dni mam go na swoim smartfonie i muszę powiedzieć że telefon chodzi sprawniej,odblokowanie telefonu z odcisku palca działa szybciej,ale bateria straszna lipa,przy normalnym użytkowaniu,dużo internetu mobilnego na wyświetlaczu max 2,5h,na poprzednim sofcie przy takim samym użytkowaniu około 3,5h także godzinkę gorzej,niestety\nZawsze jest coś za coś, mi osobiście bardzo leży Andek 6.0 i nie zamierzam wracać na bubla 5.1 .\nPd wczoraj mam nowszy soft ......PB1,no i z baterią dużo lepiej,czas na wyświetlaczy wydłużył się do około 4 godzin.


Sprzedam działkę : Reda Ciechocino , 997 m2, 440000 PLN - Domiporta.pl\nDziałka 997 m2, Reda, Ciechocino\n440 000 zł 441,32 zł/m2\nDziałka budowlana na sprzedaż Reda, Ciechocino - 997 m2\nCena 440 000 zł 441,32 zł/m2\nInteresująca działka przeznaczona pod budownictwo wielorodzinne. Nieruchomość składająca się z 4 działek. Dojazd drogą asfaltową ,pełne uzbrojenie w ulicy. Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego dopuszcza budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne w formie wolno stojącej lub bliźniaczej z ograniczeniem zabudowy do 6 mieszkań w jednym budynku. Dopuszcza się zabudowę usługową wyłącznie działalność usługową nieuciążliwą, zajmującą maksymalnie jedną kondygnację użytkową budynków mieszkalnych - dla zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej obowiązuje maksymalny procent powierzchni zabudowy na działce 30%, - dla zabudowy jednorodzinnej bliźniaczej 40%, dla budynków mieszkalnych i mieszkalno – usługowych obowiązuje wysokość zabudowy: maksymalnie 12,0m; dla budynków gospodarczych obowiązuje wysokość zabudowy: maksymalnie 5,0m. - dla budynków mieszkalnych i mieszkalno – usługowych obowiązują maksymalnie trzy kondygnacje nadziemne, w tym poddasze użytkowe. Interesująca oferta dla developera . Zapraszam do kontaktu. 510pokaż telefon ww.nieruchomoscikamienica.pl\nNumer oferty: BR001827\ndziałka na sprzedaż 8900m2\nReda. Działka budowlana z pozwoleniem na budowę ośmiu budynków dwulokalowych ! W cenie sprzedaży dzi...\nTania działka budowlana w zacisznym rejonie Redy Ciechocino. Teren położony wsród nowopowstającej za...\nWitam, interesują mnie szczegóły oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka Reda, Ciechocino Powierzchnia: 997 m2 Cena: 440 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr BR001827


Najnowsze zdjęcia ESA pokazują, jak wygląda zorza polarna, widziana ze stacji kosmicznej | Fotoblogia.pl\nInżynier lotu z Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) – Thomas Pesquet – sfotografował piękny widok ze swojego okna na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Zorza polarna, która okala fragment Ziemi, to naprawdę niecodzienny widok.\n© Thomas Pesquet / www.nasa.gov\nEksploracja przestrzeni kosmicznej i badanie zjawisk występujących na Ziemi fascynuje ludzkość od dawna. Dzięki nowym możliwościom technicznym możemy jeszcze lepiej poznawać to, co nas otacza. Udowodnił to inżynier lotu Thomas Pesquet.\n(© NASA / www.nasa.gov)\n27 marca 2017 roku Pesquet sfotografował jaśniejącą zorzę polarną z okna Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Skomentował to krótko: „Widok w nocy był ostatnio doskonały: kilka chmur i intensywna zorza polarna. Nie mogłem odejść od okna”.\nTańczące światła zorzy polarnej są nie tylko przepiękne, ale również pobudzają wyobraźnię naukowców, którzy badają przepływy energii oraz cząstki napływające ze Słońca. Przykładem tego przepływu jest właśnie zorza polarna, która powstaje w górnej atmosferze w pobliżu biegunów magnetycznych Ziemi.\nWięcej na temat zorzy polarnej przeczytacie na stronie NASA.\nCanon chce opatentować ruchomy sensor do ustawiania ostrości Szałowe metamorfozy psiaków na zdjęciach Grace Chon Nieznane zdjęcia znanych ludzi pokazują ich w zupełnie innym świetle Zamiast zgłosić złodziejkę na policję, chcą by zorganizowała wystawę fotograficzną Najbardziej szczegółowe zdjęcie Słońca powstało. Widać dokładnie jego powierzchnię Bilion klatek na sekundę. Przyszłość fotografii dzieje się na naszych oczach Dwoje Polaków fotografuje jelenie w Londynie Bomby błyskowe, które oświetlały nocne zdjęcia lotnicze Szkło Leiki za 46 tysięcy roztrzaskane w pył. To boli! Zmęczyłeś się podczas fotografowania? Usiądź wygodnie na Chairpodzie Ozdoba na laptopa w stylu fotograficznym Zdjęcia na Instagrama. Nie liczy się prawda - grunt, żeby było "ładne"


Nie ma znaczenia czy chodzi o jakieś firmowe kwestie, czy być może prywatne, na wiele pytań znajdziemy wyjaśnienia w sieci. To tam udostępniane są najnowsze uzgodnienia, a co się z tym łączy, przeglądając odpowiednie strony, możemy być pewni, że nic ważnego nie zostanie przez nas przeoczone.\nKiedy pragniemy coś komuś przekazać a to coś okazuje się być bardzo kosztowne, to należy się dowiadywać, w jaki sposób musi się odbywać taka darowizna, http://www.poradnik.wfirma.pl/-darowizna-w-najblizszej-rodziniee będziemy zmuszeni z jej powodu ponieść kolejnych kosztów. Konieczne w tym wszystkim jest również zaznaczenie, że tego rodzaju darowizny inaczej odbywają się, jeśli posiadają miejsce pomiędzy familią, a odmiennie kiedy dzieją się pomiędzy niespokrewnionymi jednostkami. Przez to tak istotne okazuje się być to, żeby dokładnie zapoznać się z tymi wszystkimi założeniami i trzymać się ich w czasie przygotowywania tego rodzaju działań.\nJakie okazują się być aktualne stawki zus?\nBycie na bieżąco z najważniejszymi zmianami okazuje się być bardzo ważne przy prowadzeniu firmy, dlatego trzeba znać aktualne stawki zus, (odsyłam tutaj) tak żeby mieć pewność, że płacimy podwładnodsyłam tutaj wartość do tej instytucji. Identycznie powinniśmy wiedzieć, że dieta w podróży służbowej będzie zależała od czasu podróży, miejsca do którego wybierhttp://www.poradnik.wfirma.pl/-diety-krajowee miał zagwarantowany nocleg i pożywienie czy nie. Jest to wiele drobnych spraw, które jednak są niesamowicie istotne przy kierowaniu firmą.\nSprawdźmy co się teraz przemieniło\nMusimy wydawać sobie sprawę z tego, że musimy śledzić wszelkie zmiany. Jedynie wtedy będziemy posiadali gwarancję, że niczego istotnego nie przeoczyliśmy oraz że w prawidłowy sposób się ze wszystkimi rozliczamy.


Skórzany portfel damski, zielony, ochrona RFID, mały - BETLEWSKI® Kolor Zielony\nOstatni raz ten produkt został dodany do koszyka: 2019-06-13\nPortfel ze skóry naturalnej w minimalistycznej to eleganckie i nowoczesne rozwiązanie. W portfelu znajduje się optymalna liczba przegródek, mieszcząca najbardziej potrzebne dokumenty takie jak dowód osobisty, prawo jazdy, kartę płatniczą oraz banknoty.\nPortfel damski został stworzony przez polską markę - Betlewski®. Kupując markowy produkt możesz mieć pewność, że wybierasz jakość!\nPo odpięciu zatrzasku dostępnych jest aż 10 przegródek na karty! Z łatwością zmieścisz potrzebne dokumenty.\nNa szczycie portfela znajdują się 2 duże, otwarte kieszenie na banknoty, wyściełane elegancką podszewką.\nKIESZEŃ "PIEKIEŁKO" NA BILON\nPortfel posiada 1 dużą kieszeń typu "piekiełko" zamykaną na zatrzask. Kieszonka-koperta pomieści sporą garść monet.\nBudowę przedstawiamy na zdjęciu z modelem męskiego portfela BPM-DZ-60.\nPortfel został wykonany z bydlęcej skóry naturalnej. Skóra ta jest matowa i gładka w dotyku, jednak mało odporna na zarysowania. Ewentualnie powstające ryski dodają portfelowi charakteru, co zdecydowanie można traktować jako jego zaletę.


Papier i nitki: Retro Koci SAL - grudzień\nKończy się kolejny rok i dobiegają końca zabawy SAL-owe.\nDziś 9 dzień miesiąca więc pora na pokazanie 12 - ostatniego już - wcielenia kocura w Retro Kocim SAL-u u Meri.\nnawet choinkę już zdążył ustroić :))\nA tak wygląda całe stadko futrzastych\nNa oprawę muszą poczekać.\nSerdecznie dziękuję Meri za organizację zabawy, a współSALowiczkom dziękuję za doping i inspirację - miło mi było bawić się z Wami.\nA na koniec będę się chwalić: wygrałam candy w Studio tekturek - czekam teraz na ich piękne papierki, może nawet zdążę je jeszcze użyć do kartek.\nnikulj 9 grudnia 2013 18:08\nkal32 9 grudnia 2013 18:21\nUroczo wyglądają wszystkie razem, prawda?\nElunia 12 grudnia 2013 19:31\nod samego początku bardzo mi się cała gromada podobała.\nWiktoria Bojda 9 grudnia 2013 19:27\nGRATULUJĘ i ukończenia kociarni, i wygranej. Czekam na efekty jednego ( po oprawieniu) i drugiego ( po otrzymaniu i pochwaleniu się przy pomocy zdjęć na blogu). Andula\ndziękuję Aniu - będziesz mogła zobaczyć w realu :)\nSuper gromada :)\nElunia 12 grudnia 2013 19:32\nNadrabiam zaległości u Ciebie Elu.\n1. No to masz kocią rodzinkę w koplecie - pięknie się razem prezentuje.\n2. Hafciki xxx są piękne, a domek w szczególności ujął moje serce\n3. Matematyczne karteczki bożonarodzeniowe jak zwykle są prześlicznie wykonane\n4. Serdecznie gratuluję wygranego candy i czeka na prace z nowymi papierkami.\nElunia 12 grudnia 2013 19:33\nSerdecznie dziękuję Danusiu :))\nMałgorzata Zoltek 10 grudnia 2013 23:25\nJakie fajne! Masz teraz pokaźną kocią gromadkę.\nElunia 12 grudnia 2013 19:34\nI to nawet całkiem pokaźną - 13 haftowanych i 1 żywa :)\nPromyk 11 grudnia 2013 10:05\nAleż one ślicznie razem wyglądają! Gratulacje z okazji wygranej.:))\nEtoile 11 grudnia 2013 18:40\nWitaj prezentami chwalimy się bliżej świąt, gdy będziesz wiedziała, że Twoja paczka również dotarła, dostałam u siebie post odnośnie akcji Robótka 2013 mogłabyś wspomnieć o tym również u siebie? pozdrawiam\nElunia 12 grudnia 2013 19:35


Regeneracja turbin, naprawa turbosprężarek - Poznań\nNaprawa turbosprężarek (turbin) – Poznań (wielkopolskie)\nPoznań to miasto położone w województwie wielkopolskim. Jest miastem na prawach powiatu. Zamieszkuje je około 544 000 mieszkańców. Poznań jest piątym miastem w Polsce, jeśli chodzi o największą liczbę ludności. Jest przede wszystkim ośrodkiem przemysłu, handlu, turystyki itp. Bardzo prężnie rozwija się w tym mieście również kultura i nauka. Przez Poznań przechodzi pięć dróg krajowych oraz cztery drogi wojewódzkie. Poznań jest jednym z najbardziej znanych miast naszego kraju. Zachęcamy wszystkich mieszkańców Poznania, których turbosprężarka uległa awarii, aby skorzystali z oferty Bosch Service Pawlik. Jesteśmy warsztatem zajmującym się od wielu lat regeneracją podzespołów samochodowych. Specjalizujemy się w regeneracji turbo. Pracujemy w Stalowej Woli, jednakże zlecenia przyjmujemy z całego kraju, a nawet z zagranicy. Jeśli jesteście Państwo zainteresowani powierzeniem regeneracji turbiny właśnie nam – zachęcamy do osobistego odwiedzenia naszego warsztatu bądź zamówienia kuriera, który odbierze turbinę, a później przekaże ją do nas. Regenerujemy turbosprężarki różnych marek, m.in. Holset, IHI, Schwitzer i wiele innych. Swój warsztat wyposażyliśmy w sprzęt najwyższej jakości, gdyż doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że skuteczna regeneracja nie może odbyć się bez profesjonalnych urządzeń i narzędzi. Na dowód tego w naszym serwisie mogą Państwo znaleźć m.in. piaskarki i myjki cenionych producentów, stoły probiercze Boscha i wyważarki firmy Schenck. Jesteśmy jedną z najbardziej cenionych firm w swojej kategorii. W 2015 roku dołączyliśmy do zaszczytnego grona Autoryzowanych Warsztatów Melett. Zachęcamy Państwa do zapoznania się z opiniami dotyczącymi naszej firmy w Internecie. Nasi Klienci bardzo nas chwalą. Cenią sobie szybki termin realizacji naszych usług, nasze doświadczenie oraz bezpieczeństwo, jakie im dajemy, tzn. 12-miesięczną gwarancję na naprawioną turbinę. Oferujemy także protokół z wyważania. Zapraszamy do odwiedzenia zakładki „kontakt”, dostępnej na naszej stronie. Znajdą tam Państwo numer telefonu do nas oraz dokładny adres.\nZachęcamy do skorzystania z naszych usług wszystkich mieszkańców osiedli:\nANTONINEK-ZIELINIEC-KOBYLE POLE, CHARTOWO, FABIANOWO-KOTOWO, GŁÓWNA, GŁUSZYNA, GÓRCZYN, GRUNWALD POŁUDNIE, GRUNWALD PÓŁNOC, JANA III SOBIESKIEGO I MARYSIEŃKI, JEŻYCE, JUNIKOWO, KIEKRZ, KRZESINY-POKRZYWNO-GARASZEWO, KRZYŻOWNIKI-SMOCHOWICE, KWIATOWE, ŁAWICA, MORASKO-RADOJEWO, NARAMOWICE, NOWE WINOGRADY POŁUDNIE, NOWE WINOGRADY PÓŁNOC, NOWE WINOGRADY WSCHÓD, OGRODY, OSTRÓW TUMSKI-ŚRÓDKA-ZAWADY-KOMANDORIA, PIĄTKOWO, PODOLANY, RATAJE, SOŁACZ, STARE MIASTO, STARE WINOGRADY, STAROŁĘKA-MINIKOWO-MARLEWO, STARY GRUNWALD, STRZESZYN, SZCZEPANKOWO-SPŁAWIE-KRZESINKI, ŚW. ŁAZARZ, ŚWIERCZEWO, UMULTOWO, WARSZAWSKIE-POMET-MALTAŃSKIE, WILDA, WINIARY, WOLA, ZIELONY DĘBIEC, ŻEGRZE.\n»Poznań, regeneracja turbosprężarek Poznań, regeneracja turbin Poznań, naprawa turbosprężarek Poznań, turbosprężarka Poznań, regeneracja turbosprężarki Poznań, turbosprężarki Poznań, regeneracja turbiny Poznań, naprawa turbin Poznań, turbosprezarki Poznań, regeneracja turbosprezarek, naprawa turbiny, turbosprężarka regeneracja, turbiny, koszt regeneracji turbiny


Spółka akcyjna to taka forma działalności, na które przepisami prawa nałożony jest obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych. Wybierający ją zazwyczaj przedsiębiorcy chcą prowadzić dość szeroką działalność i dysponują sporym kapitałem początkowym.\nStąd wymaga to nie tylko doświadczenia i profesjonalnej wiedzy, ale i sporej ilości czasu, aby prawidłowo rozliczyć się z organami podatkowymi. Aby uniknąć konieczności zatrudniania do tego zadania kolejnego pracownika, warto zlecić prowadzenie księgowości spółek akcyjnych specjalistom na zewnątrz.\nKsięgi rachunkowe w Waszej firmie przestaną być uciążliwym problemem, a staną się prawdziwą pomocą w jej prawidłowym zarządzaniu. Nasza kancelaria da Wam pewność, że księgowość będzie prowadzona rzetelnie, terminowo i z uwzględnieniem aktualnych przepisów prawa podatkowego.\nKontrola podatkowa w firmie. Jakie prawa i obowiązki ma kontrolowany?...\nE-sprawozdania: Nowe zasady, nowe kłopoty...\nOdsetki spłacane przez męża są kosztem...\nWystarczy raz zbadać auto...


Strona główna Aktualności 24.09.2020 17:59\nfot. Pictures Ltd./Corbis via Getty Images\nWikipedia jest z nami od dawna – już niemal od 20 lat. Popularną (wymagany cytat) internetową encyklopedią założył w styczniu 2001 r. Jimmy Wales i Larry Sanger. W tym czasie strona była okazjonalnie odświeżana w funkcjonalności i szacie graficznej – jednak ostatnie zmiany tego elementu witryny miały miejsce aż dekadę temu. Właściciele Wikimedia Foundation uznali, że czas najwyższy na zmiany.\nIdą zmiany na Wikipedii. Docelowo mają trafić na 20-lecie portalu\nFundacja Wikimedia przyznała, że nawigacja po Wikipedii z poziomu przeglądarki na komputerze jest dość niewygodna i kłopotliwa, a to utrudnia korzystanie z niej czytelnikom i redaktorom/autorom poprawek.\nNowa szata graficzna ma zminimalizować poczucie przeładowania treściami, a także uprościć pasek boczny, który będzie można zwinąć. Ponadto Wikipedia zmniejszy również maksymalną szerokość tekstu. Zmieni się także logo, a także zostanie wprowadzony widżet wyszukiwania oraz nowe menu użytkownika. Różne wersje językowe artykułów będzie można wybierać z menu przy tytule artykułu.\nTakże tabela z poszczególnymi sekcjami tekstu będzie funkcjonować inaczej. Ma się ona pojawić w prawym górnym rogu strony i być zawsze widoczna. Dopiero jednak po kliknięciu w nią rozwinie się cała jej zawartość, w którą można klikać, aby przejść do interesującego nas segmentu.\nZmiany będą wprowadzane stopniowo, a pierwszą z nich będzie zwijany pasek bocznych. Wikipedia oczekuje, że wszystkie z nowości (tutaj jest ich cała lista) powinny być zaimplementowane do końca 2021 r.


80. rocznica agresji ZSRR na Polskę | Tv Tetka Tczew\n18 września 2019 Napisz komentarz Napisany przez Urszula Niewiarowska\nPrzy pomniku ofiar stalinizmu, w parku przy Zespole Szkół Technicznych odbyły się uroczystości osiemdziesiątej rocznicy napaści wojsk radzieckich na Polskę.\nWładze samorządowe Tczewa, przedstawiciele służb mundurowych, młodzież oraz mieszkańcy pamiętali o zbrojnej agresji żołnierzy Armii Czerwonej na Polskę, która dokonała się 17 września 1939 roku. Spotkali się w parku przy Pomniku ofiar stalinizmu przy Zespole Szkół Technicznych, gdzie odbyły się uroczystości związane z tym tragicznym dla Polaków wydarzeniem.\nPo odsłuchaniu hymnu państwowego, historyk Krzysztof Korda przytoczył rys historyczny.\nKonsekwencją 17 września były również późniejsze zbrodnie w Katyniu, Twerze i Charkowie, gdzie w sumie zamordowano około 22,5 tys. oficerów i policjantów. Uczniowie ze szkoły podstawowej nr 7 wyrecytowali wiersz okolicznościowy barda solidarności Jacka Kaczmarskiego pt. „Ballada wrześniowa”. Po czym ks. Wojciech Gliniecki z tczewskiej fary wygłosił Słowo Boże. Uroczystości zakończyły się złożeniem wiązanek kwiatów, zapaleniem zniczy.\nagresja, Armia Cxerwona, rocznicaa, uroczystość, ZSRR\nGala Dnia Edukacji Narodowej — W Szkole Podstawowej nr 5 odbyła się ogólnomiejska uroczy...\nTczewianie oddali hołd powstańcom — Przy Obelisku Bitew II Wojny Światowej w Parku Kopernika ...\n75. rocznica bitwy pod Monte Cassino — W sobotę, osiemnastego maja minęła siedemdziesiąta piąta ...\nPielęgniarka patronką medycznej szkoł... — W Centrum Kształcenia Zawodowego „Nauka” odbyła się urocz...


Poradnik ZUS: Zasiłek macierzyński po ustaniu zatrudnienia - Ubezpieczenie.com.pl1\nTu jesteś: ubezpieczenie.com.pl »spoleczne.ubezpieczenie.com.pl »Poradniki »Poradnik ZUS: Zasiłek macierzyński po ustaniu zatrudnienia »\nPoradnik ZUS: Zasiłek macierzyński po ustaniu zatrudnienia\nPracownicy przysługuje zasiłek macierzyński, jeżeli w okresie ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego urodziła dziecko lub przyjęła dziecko na wychowanie.\nW pewnych przypadkach zasiłek macierzyński przysługuje pracownicy także, gdy urodziła dziecko po ustaniu ubezpieczenia chorobowego, czyli po rozwiązaniu umowy o pracę.\nPracownica będąca w ciąży, z którą rozwiązano stosunek pracy wskutek ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy, gdy urodzi dziecko już po ustaniu zatrudnienia, ma prawo do zasiłku macierzyńskiego.\nW przypadku, gdy pracodawca, naruszając przepisy prawa, rozwiązał umowę o pracę z ubezpieczoną będącą w ciąży, pracownica ta, gdy urodzi dziecko już po ustaniu zatrudnienia, jest uprawniona do zasiłku macierzyńskiego. W celu nabycia prawa i wypłaty zasiłku, rozwiązanie stosunku pracy z naruszeniem przepisów prawa powinno być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu.\nZ kolei jeśli pracownica zawarła umowę o pracę na czas określony (z wyjątkiem umowy o zastępstwo) lub na czas wykonania określonej pracy albo na okres próbny przekraczający jeden miesiąc, która uległaby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży – umowa ta ulega przedłużeniu do dnia porodu.\nPo urodzeniu dziecka ma ona prawo do zasiłku macierzyńskiego po ustaniu ubezpieczenia, czyli po zakończeniu umowy o pracę.\nZasiłek macierzyński po ustaniu ubezpieczenia wypłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych. W celu wypłaty zasiłku niezbędne jest zaświadczenie lekarskie stwierdzające stan ciąży w okresie zatrudnienia, skrócony odpis aktu urodzenia dziecka, świadectwo pracy albo inny dokument potwierdzający rozwiązanie stosunku pracy z powodu ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy albo prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu stosunku pracy z naruszeniem przepisów prawa, zaświadczenie płatnika składek (pracodawcy) wystawione na druku ZUS Z-3.


Nightwing / Tim Seeley | Książka w Gandalf.com.pl\nTom 3 Nightwing musi umrzeć\nNightwing, Tom 3 Nightwing musi umrzeć - opis produktu:\nOd jakiegoś czasu Dick Grayson działa pod pseudonimem Nightwing w mieście Blüdhaven, z dala od reszty Batrodziny. Pewnego dnia jego ukochana Shawn Tsang, która niegdyś była superzłoczyńcą, daje mu znać, że prawdopodobnie jest w ciąży. Dick natychmiast przybywa na spotkanie, ale wtedy okazuje się, że dziewczyna została uprowadzona. Tymczasem w Blüdhaven pojawia się młody Robin, rodzony syn Brucea Waynea, aby wyjaśnić z Graysonem wątpliwości dotyczące spuścizny po Batmanie. Czy dwaj bohaterowie, których dzieli tak wiele, będą w stanie współpracować, aby uwolnić Shawn z rąk tajemniczego porywacza?\nNightwing, Tom 3 Nightwing musi umrzeć\n-18% Nightwing książka\nCzwarty i ostatni tom przygód Nightwinga z serii DC Odrodzenie. Blüdhaven stało się dla Dicka Graysona domem. Nihgtwing za cel postawił sobie ochronę mieszkańców miasta przed nowoczesną bronią, która nagle trafiła na ulice... nawet jeśli miałby ucierpieć na tym jego związek z Shawn. Dla niezwykle...\nDrugi tom serii o Nightwingu w ramach linii wydawniczej DC Odrodzenie. Dick Grayson, rozczarowany życiem i zły na samego siebie, że zaufał Raptorowi, postanawia znów wyjechać z Gotham. Odsuwa się od Batmana i całej rodziny Nietoperzy, po czym rusza do miasta Bludhaven, które jest reklamowane jako...\nPierwszy tom serii o Nightwingu w nowej linii wydawniczej DC Odrodzenie. Dick Grayson był pierwszym Robinem. Zastępował Batmana. Był superszpiegiem, a potem człowiekiem, którego wszyscy uważali za martwego. Teraz wraca do Gotham jako Nightwing. Powrót do starego życia nie jest łatwym zadaniem - nie...


Wysłany: 2008.10.23 15:55 Temat postu: Real Madryt - Athletic Bilbao [3-2]\nSantiago Bernabeu, Niedziela 26.10.2008, 21.00\nEmocje związane z wtorkowa porażką z Juventusem w Lidze Mistrzów powoli opadają, pora wrócić na hiszpańskie podwórko. W niedziele o godzinie 21.00 Real Madryt podejmie na swoim boisku Athletic Bilbao.\nNasi rywale, po siedmiu kolejkach, z pięcioma zdobytymi punktami, zajmują odległą siedemnasta lokatę. Od początku sezonu gracze Los Leones wygrali tylko jedno spotkanie (na własnym stadionie z Valladolid), dwa zremisowali i odnotowali aż cztery porażki (z czego trzy w ostatnich trzech meczach). Rowno mizerny jest ich dorobek strzelecki - tylko cztery trafienia (gorsza jest tylko Osasuna i Recreatvio). Żeby tego było mało, gracze z Bilbao nie umieją znaleźć drogi do bramki bramki od 284 minut. Ostatniego gola zdobył David López prawie miesiąc temu w Huelvie.\nW zaistniałej sytuacji, nietrudno się domyślić, ze pomimo tego co mówi Joaquín Caparrós (wywiad na as.com) i Igor Galibondo (wypowiedz na Marca.com)chociażby remis w niedzielnym spotkaniu będzie dla nich wielkim sukcesem. Na dzisiejszej sesji treningowej trener Athletic w wewnętrznej grze próbował tej samej jedenastki, która zagrała w ostatniej kolejce przeciwko Barcelonie . Wyjątkiem był Gorka Iraizoz, który nie mógł ćwiczyć z powodu zaburzeń żołądkowo-jelitowych (artykul na Marca.com). kontuzjowany Tak wiec możemy się spodziewać, ze również i na Santiago Bernabeu wybiegną w tym samym składzie - Iraola, Ocio, Amorebieta, Balenziaga; David López, Orbaiz, Yeste, Gabilondo; Garmendia i Llorente.\nJeśli chodzi o nasza ekipę. Jak przyznaje piłkarz rywali Javi Martínez (wypowiedz na Marca.com), wyjdziemy na ten mecz podwójnie zmotywowani i z chęcią zrehabilitowania się po porażce w Lidze Mistrzów. Myślę, ze lekkie korekty co do meczu z Juve na pewno będą miały miejsce. Zważając na absencje Van Nistelrooya, Schuster prawdopodobnie przesunie beznadziejnego na skrzydle Higuaina na atak obok kapitana i postawi na wracającego po kontuzji Robbena. Druga zmiana będzie zapewne na pozycji lewego obrońcy. Heinze jest kompletnie bez formy, wystawienie go przeciwko Juve egzaminu nie zdało, wiec do pierwszej jedenastki powinien wrócić Marcelo. Osobiście, obok Sneijdera i Gago, postawiłbym znów na De la Reda, bo van der Vaart znacząco obniżył loty (mówiłem, ze nie ma co się zachwycać). Przydałaby się tez zmiana słabiutkiego ostatnio Sergia Ramosa.W tym momencie żałuję, ze zarząd przespał letnie mercado i nie kupił klasowego zmiennika. Na pewno dobra wiadomością jest powrót kontuzjowanych Guti i Diarra trenują już na pełnych obrotach, wiec bardzo możliwe, ze będą gotowi do gry (artykul na Marca.com). Czy jednak Niemiec da im zagrać on pierwszych minut? Biorąc pod uwagę klasę i formę przeciwnika tego pewny nie jestem. Tak wiec, według mnie powinniśmy wyjść składem zbliżonym do tego jakim zagraliśmy przeciw Atlético - Casillas, Sergio Ramos, Pepe, Cannavaro, Marcelo; Gago, De la Red, Sneijder, Robben; Higuain i Raul.\nPodsumowując, Real Madryt jest w tym spotkaniu absolutnym faworytem i strata punktów przed własna publicznością przy obecnych nastrojach byłaby wielkim zawodem. Nic w tej chwili nie może tak poprawić morale drużyny jak wygrana z Baskami i przedłużenie passy bez porażki w lidze. Tak wiec, nie pozostało nam nic innego, jak wygrać to spotkanie. Vamos!\nOstatnio zmieniony przez El-Moro dnia 2008.10.23 18:21, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2008.10.23 17:52 Temat postu:\nTrzeba utrzymać pozycję lidera. Napewno muszą zajść jakieś zmiany w porównaniu z meczem w Turynie. Robben musi wrócić do wyjściowego składu, za Ruuda jedynie Gonzalo, i trzeba postawić znów na Marcelo bo jednak jest dużo lepszy w tym momencie na lewej flance. Z Baskami zawsze się trudno grało, ale na Bernabeu trzeba wygrywać\nWysłany: 2008.10.23 17:59 Temat postu:\nMy nie mamy żadnego lidera Co do meczu to z Baskami może być ciężko. Nie lubię jak Real z nimi gra, ale myślę, że wygramy dość spokojnie. Obstawiam 2:0\nWysłany: 2008.10.23 18:08 Temat postu:\nDobrze Chemik że poprawiasz ludzi Pomyłka z Wisełką w polskiej ekstraklasie A mecz z Baskami zawsze ciężki, ale skromne 1:0 lub 2:1 w zupełności wystarczy.\nOni zawsze walczą i prezentują ciężki styl gry ale raczej damy rade.\nWysłany: 2008.10.23 18:13 Temat postu:\nDobrze Chemik że poprawiasz ludzi Pomyłka z Wisełką w polskiej ekstraklasie\nSytuacja odwróci się już w niedzielę, a mecz z Baskami będzie kolejnym krokiem ku trzeciemu z rzędu mistrzostwu.\na ja tam nie obstawiam, bo już się raz przekonałem co z takiego prorokowania wychodzi mecz musimy wygrać, nie ma bata, no i musimy coś w naszej grze zmienić i stać się bardziej kreatywni pod bramką rywala, bo takie klepanie w środkowej strefie boiska to za wiele pożytku nie przynosi miejmy nadzieje, że Robben zaliczy udany występ bo póki co to jest jedyny zawodnik który potrafi jakoś ożywić akcje ( Sneijder też, ale bardziej myślę tu o jakimś rajdzie, dryblingu itd. ) , ale też wnerwiające jest to, że nieraz jest zbytnio samolubny no i miejmy nadzieje, że Sneijder przy pomocy kolegów będzie kreował grę zespołu, no chyba że Guti wskoczy do pierwszej 11 , ale tak czy owak miejsce dla Sneijdera musi w składzie być na chwile obecną no i Igła na atak, bo w pomocy to z niego marny pożytek, a on naprawdę wydaje mi się, że potrafi kiwnąć strzelić i może jeszcze będzie z niego wiele pożytku\nWysłany: 2008.10.23 18:26 Temat postu:\nkolejny niestety raczej niełatwy mecz w którym musimy wygrać żeby móc jak najszybciej wejść na upragnioną pozycje lidera i oczywiście zamazać w pamięci mecz z Juve. Mam nadzieje że nie odczujemy braku RvN i Hiugauin bądź Robben godnie go zastąpią bądź nawet będą lepsi niż Ruud w ostatnich meczach czego bardzo bym sobie życzył ... mam nadzieje też na dobry mecz Marcelo aby w kolejnym meczu z Juve to właśnie On wyszedł w pierwszej jedenastce na lewej flance obstawiam 2-0 do przodu\nWysłany: 2008.10.25 10:52 Temat postu:\nRywal trudny ale do pokonania oczywiscie. Mysle ze schuster dzis wystawi robbena ktory wedlug mnie w meczu z juve przez 30 min zrobil wiecej niz caly zespol w 90 min. Mecz powinnismy wygrac i to nawet bez zadnych problemow\nMój typ : 2-0\nWysłany: 2008.10.25 11:42 Temat postu:\nDzisiaj jak dzisiaj, ważne, żeby wystawił go jutro.\nWysłany: 2008.10.25 16:06 Temat postu:\nBez żadnych problemów? Według mnie to bedzie męczenie.\nWysłany: 2008.10.25 17:09 Temat postu:\nO ile brak powołania dla Fabio zrozumiem - nie jest młodzieniaszkiem, a na baskijską 'siłę rażenia' powinien wystarczyć Pepe i Heinze, to brak Rubena mocno mnie zdziwił\nWysłany: 2008.10.25 20:29 Temat postu:\nsory za pomyłke ... mialo byc jutro\nWysłany: 2008.10.25 20:56 Temat postu:\nW końcu Gonzalo zagra na swojej nominalnej pozycji(mam nadzieję), bo oglądanie go na skrzydle mnie przeraża, jego zresztą chyba też . A co do meczu, to wydaje mi się, że dużych problemów nie będzie. Najważniejsze, żeby dobrze przygotować się na Juve.\nWysłany: 2008.10.25 21:42 Temat postu:\nGonzalo jak ma grać to tylko w ataku bo na boku pomocy to jest cień tego zawodnika z ataku ale jutro chyba będzie musiał wyjść na szpicy bo nie ma innej opcji ... no chyba że inne ustawienie Bernd zaproponuje


Lecisz Lufthansą? To z jedną walizką | Informacje\nLecisz Lufthansą? To z jedną walizką\nFoto: TVN24 Foto: Za darmo do samolotu Lufthansy zabierzesz tylko jedną walizkę\nOd początku czerwca pasażerowie klasy ekonomicznej w liniach Lufthansa bezpłatnie będą mogli zabrać ze sobą tylko jedną sztukę bagażu. Dotąd linie pozwalały na dowolną liczbę pakunków, byle suma ich wagi była niższa niż 20 kilogramów.\nTeraz będzie można wziąć tylko jedną sztukę bagażu. Na pocieszenie walizka będzie mogła być duża: limit wagi podniesiono bowiem do 23 kilogramów.\nLatanie z Niemiec będzie droższe\nUwaga pasażerowie - ceny biletów lotniczych na rejsy z Niemiec prawdopodobnie pó... zobacz więcej »\nZa każdą dodatkową sztukę bagażu trzeba będzie dodatkowo zapłacić: w lotach europejskich 50 euro, w dalekodystansowych 150 euro. Dotąd opłata za nadbagaż była uzależniona od wagi ponad 20 kg.\nNa dodatek bagaż podręczny zabierany na pokład klasy ekonomicznej nie będzie mógł ważyć więcej niż 8 kilogramów. Zasady dotyczące bagażu dla pasażerów klasy pierwszej lub business pozostają bardziej korzystne.


Indywidualna wycieczka do Nepalu, wakacje w Nepalu, podróż do Nepalu\nHome » Kierunki » Nepal\nNepal to niewielki kraj wciśnięty między ogromne Indie i jeszcze większe Chiny. To fascynujące królestwo, zagubione u podnóży niebotycznych Himalajów ma niezwykle dużo do zaoferowania.\nSzyta na miarę podróż do Nepalu\nW trakcie podróży po Nepalu zachwycą Was nie tylko majestatyczne, pokryte wiecznym śniegiem szczyty, zapierające dech w piersiach krajobrazy i bujna dżungla pełną dzikich zwierząt. Urzeknie Was także wyjątkowa mozaika kultur, przesiąknięte dymem kadzideł świątynie, pełne tajemnic buddyjskie klasztory oraz mistyczna atmosfera.\nIndywidualna wycieczka do Nepalu\nWycieczka do Nepalu daje możliwość poznania bogactwa kultury i historii tego kraju, które przez wieki były pilnie chronione przez niedostępny obszar. Życzliwi mieszkańcy, którzy ujmują pogodą ducha, otwierają przybyszów na miejscowe zwyczaje i wierzenia.\nNepal - co warto zobaczyć?\nWycieczka do Nepalu byłaby niepełna bez wizyty w Katmandu. To niesamowicie barwna stolica Nepalu, pełna wąskich uliczek, majestatycznych stup, pozłacanych buddyjskich klasztorów, tajemniczych świątyń oraz kolorowych targów. Chaotyczna, zatłoczona, głośna i tętniąca życiem nepalska stolica uznawana za jedno z najbardziej klimatycznych miast Azji. Malowniczo położona, u podnóża zniewalających ośmiotysięczników, przyciąga jak magnes nie tylko himalaistów, ale i podróżników szukających niebanalnych wrażeń.\nPodczas wycieczki do Nepalu warto odwiedzić Park Narodowy Chitwan, będący najstarszym parkiem w Nepalu. Porośnięty gęstą dżunglą i poprzecinany trzema rzekami jest domem dla licznych gatunków roślin i zwierząt. Jego tereny zamieszkują m.in. nosorożce indyjskie, tygrysy bengalskie, jaguary oraz dzikie słonie. Na podmokłych obszarach parku żyją krokodyle, a w wodach rzeki Narayani delfiny słodkowodne. Ten jeden z najwspanialszych azjatyckich parków narodowych, jest idealnym miejscem do obserwacji dzikiej przyrody.\nPokhara będąca drugim co do wielkości miastem Nepalu, słynie z idyllicznego położenia nad brzegiem jeziora Phewa i spektakularnych widoków na ośnieżone, górujące nad okolicą pasmo majestatycznej Annapurny. Panuje tu spokojna, relaksująca atmosfera. Ze względu na usytuowanie u podnóża gór, Pokhara jest niezwykle popularną bazą wypraw trekkingowych podczas wycieczek do Nepalu. To doskonałe miejsce nie tylko na górskie wędrówki, ale i na ekscytujący lot paralotnią, zjazdy po linach, rejsy tradycyjną łodzią czy rafting po rwących rzekach.\nNa majestatyczny masyw Annapurny składa się kilka szczytów, które otaczają liczący 8091 metrów wierzchołek Annapurny, będący dziesiątym najwyższym szczytem Ziemi. Region ten przyciąga turystów z całego świata oferując znakomite szlaki trekkingowe o różnym stopniu trudności. Do najpopularniejszych należą Annapurna Circuit i Annapurna Base Camp, natomiast Royal Trek jest jedną z najkrótszych i niezbyt wymagających tras. Trekking w Himalajach, u podnóża Annapurny daje możliwość doświadczenia niebywałego piękna tutejszych krajobrazów.\nOferty wakacji w Nepalu\nCena od: 10900 zł\nZapraszamy na wycieczkę do Nepalu pełną niezapomnianych wrażeń. Przed Wami spotkanie z potęgą natury w krainie najwyższych gór świata! Staniecie u stóp niebotycznych Himalajów, wytropicie tygrysa bengalskiego w dzikiej dżungli Parku Narodowego Chitwan oraz skosztujecie pysznej, nepalskiej kuchni z tradycyjnymi pierożkami momo i orzeźwiającym lassi.\nNajlepszą porą na wyprawę do Nepalu i trekking w Himalajach jest okres wiosny i jesieni. W sezonie zimowym większość przełęczy jest zamknięta i występują duże opady śniegu. Odradzamy wycieczkę do Nepalu w sezonie monsunowym, czyli od czerwca do sierpnia.\nStolica Nepalu : Kathmandu\nRóżnica czasu : +3:45 godzin\nJęzyk : nepalski\nLudność : 30,5 mln\nPowierzchnia : 141 tys. km²\nWaluta Nepalu : Rupia nepalska (NPR)\nObywatele polscy udający się na wycieczkę do Nepalu objęci są obowiązkiem wizowym. Wizy można uzyskać na lotnisku w Kathmandu oraz na przejściach granicznych. Wiza 15-dniowa kosztuje 25 USD, 30-dniowa – 40 USD i 90-dniowa 100 USD. W celu uzyskania wizy należy posiadać ważny paszport, wypełnioną aplikację oraz jedno zdjęcie.\nPrzed udaniem się w podróż do Nepalu zaleca się szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B, tężcowi i błonicy oraz durowi brzusznemu.


Organizacja na rzecz Twórczości Przeobrażonej – Strona 2\nSarek and Amanda Archive, archiwum fanfiction fandomu Star Trek: The Original Series, został importowany do Archive of Our Own – AO3 (Naszego Własnego Archiwum).\nCo to oznacza dla twórców, którzy mieli prace na Sarek and Amanda Archive\nOryginalne archiwum, poprzednio zlokalizowane na shaw.ca, zostało rozwiązane, archiwum więc zostało w całości przeniesione do AO3 za zgodą jego autorów.\nOpen Doors (Drzwi Otwarte) pracowały razem z Selek, by sformalizować import Sarek and Amanda Archive do osobnej, umożliwiającej wyszukiwanie kolekcji na AO3.\nCo to oznacza dla twórców, którzy mieli prace na Sarek and Amanda Archive?\nWyślemy powiadomienie o imporcie na adres e-mail przypisany do każdego twórcy. Zrobimy wszystko co w naszej mocy, by znaleźć duplikaty importowanych prac. Jeśli znajdziemy prace opublikowane już na AO3, usuniemy kopie powiązane z kontem archiwisty. Wszystkie prace importowane w imieniu danego twórcy będą podpisane w linijce z pseudonimem autora lub w streszczeniu pracy.\nProsimy o przekazanie Drzwiom Otwartym swoich pseudonimów oraz adresów e-mail z Sarek and Amanda Archive, jeśli:\nChcesz, aby twoje zaimportowane prace zostały usunięte z AO3.\nProsimy o zawarcie nazwy archiwum w temacie maila. Jeśli nie masz już dostępu do adresu email powiązanego z twoim kontem na Sarek and Amanda Archive skontaktuj się z Drzwiami Otwartymi a my postaramy się pomóc. (Jeśli opublikowałaś/eś prace gdzie indziej, lub znasz inny łatwy sposób udowodnienia, że należą do ciebie, super! Jeśli nie, nawiążemy współpracę z moderatorem Sarek and Amanda Archive , by potwierdzić twoje roszczenia.)\nProsimy, odwiedź stronę Drzwi Otwartych w celu poznania instrukcji jak dodawać prace do nowej kolekcji Sarek and Amanda Archive Maintainer.\nJeśli masz więcej pytań, odwiedź stronę FAQ Drzwi Otwartych lub skontaktuj się z komisją Drzwi Otwartych.\nChcielibyśmy również, by fani pomogli nam zachować historię Sarek and Amanda Archive na Fanlore. Jeśli nie masz doświadczenia w edytowaniu wiki, nie martw się! Sprawdź portal dla nowych odwiedzających, lub zapytaj administratorów Fanlore, by uzyskać więcej informacji.\nCieszymy się, że możemy pomóc zachować Sarek and Amanda Archive!\n– Zespół Drzwi Otwartych i Selek\n2021-05-26 2021-05-26 Llyrianna\nThe Buffy/Giles Fanfiction Archive, archiwum Buffy/Giles , jest importowane do Archive of Our Own — AO3 (Naszego Własnego Archiwum). Czytaj więcej


Nowe obostrzenia w Europie. W Czechach obowiązkowe testy dla pracowników - RMF 24\nPoniedziałek, 17 stycznia (20:01)\nW Czechach weszły w życie nowe przepisy związane z pandemią koronawirusa. Wszyscy pracownicy, także ci zaszczepieni przeciwko Covid-19, muszą odtąd dwa razy w tygodniu, w poniedziałki i czwartki, poddać się testowi na koronawirusa.\nOsoby w pełni zaszczepione w Czechach oraz ozdrowieńcy dotąd byli zwolnieni z obowiązkowych testów, które poza szkołami przeprowadzano w dużych zakładach pracy. Jednak od poniedziałku, 17 stycznia obowiązek ten obejmuje wszystkich zatrudnionych.\nJest też zmiana jeśli chodzi o czas obowiązywania kwarantanny, która teraz wynosi pięć, a nie jak do tej pory, siedem dni. Od poniedziałku 17 stycznia kwarantanna obowiązuje wszystkie osoby, które mają pozytywny wynik testu antygenowego, także ozdrowieńców i osoby w pełni zaszczepione. Testy obowiązują we wszystkich zakładach pracy oraz obejmują osoby samozatrudnione i rzemieślników.\nProblemem okazała się kwestia pracowników, którzy odmówili poddania się testom. Dla nich stworzono specyficzną formułę przebywania w pracy: obowiązek noszenia maseczek ochronnych klasy FFP2, oddzielne miejsca na spożywanie posiłków, dystans społeczny od pozostałych pracowników.\nGrecja - obowiązkowe szczepienia dla osób powyżej 60. roku życia\nW nocy z niedzieli na poniedziałek weszła w życie w Grecji regulacja, która zobowiązuje osoby powyżej 60. roku życia do zaszczepienia się przeciwko Covid-19. Ci, którzy tego nie zrobią, zapłacą grzywnę. Kara będzie wynosić 50 euro w styczniu, a od lutego - 100 euro.\nFrancja - nowe drastyczne obostrzenia\nNowe drastyczne obostrzenia epidemiczne mają zostać wprowadzone w najbliższych dniach we Francji. Zapowiedział to tamtejszy rząd, po uchwaleniu przez parlament ustawy zakładającej m.in. stworzenie tzw. przepustek szczepionkowych, bez których osoby w wieku od 16 lat nie będą mogły wejść m.in. do barów, restauracji, części galerii handlowych, kin i teatrów. Karane maja być też pzedsiębiorstwa, które bez ważnych powodów uniemożliwiają pracownikom pracę zdalną. Zanim jednak ta nowa ustawa wejdzie w życie, sprawdzona ma zostać jej zgodność z francuską konstytucją.\nNiemcy - status ozdrowieńca ważny już tylko trzy miesiące\nDo tej pory w Niemczech osoby po przebyciu zakażenia koronawirusem przez sześć miesięcy miały status ozdrowieńców - teraz okres ten skrócono do trzech miesięcy. Ministerstwo Zdrowia potwierdziło w poniedziałek zmianę w wytycznych Instytutu im. Roberta Kocha i uzasadniło decyzję pojawieniem się wariantu Omikron koronawirusa. Przy Omikronie istnieje znacznie większe ryzyko zachorowania lub bycia nosicielem po upływie trzech miesięcy - stwierdził rzecznik ministerstwa.\nTagi:koronawirus, obostrzenia covidowe, szczepienia


Niedroga wypożyczalnia współczesnych wozów - SZKOKA\nStrona główna / Motoryzacja / Niedroga wypożyczalnia współczesnych wozów\nNiedroga wypożyczalnia współczesnych wozów\nWspółcześnie pożyczyć samochód to żaden problem, jeśli w takim razie potrzebujesz wozu na weekend, na dojazdy do pracy czy na wczasy, warto odwiedzić jedną z wypożyczalni samochodów. Wypożyczalnia samochodów to miejsce, w jakim samochody czekają na ciebie, a co więcej, do wyboru masz kilka modeli aut, spośród jakich z pewnością znajdziesz znakomity pojazd dla siebie oraz dla całej twojej rodziny. Dużo wypożyczalni wozów dysponuje nie jedynie komfortowymi pojazdami, niemniej jednak też biurami, które są usytuowane w najogromniejszych miastach naszego kraju, dzięki czemu każdy może taki pojazd wypożyczyć. Co poniektóre firmy mogą się prócz tego poszczycić wieloletnim doświadczeniem, zapewniając tym samym fachową obsługę wszystkich kontrahentów.\nW tej chwili coraz popularniejsze staje się również rezerwowanie samochodów za pośrednictwem internecie, właśnie dlatego jeżeli na domiar tego chcesz zaoszczędzić nieco czasu i zarezerwować samochód, siedząc wygodnie w fotelu, z pewnością będzie to świetne rozwiązanie dla ciebie oraz dla twojej rodziny. Aktualnie najem samochodów świadczony jest przez nowoczesne wypożyczalnie samochodów, jakich biura wolno odszukać w zasadzie w najrozmaitszych miejscach naszego kraju. Przede wszystkim należy wiedzieć, iż wypożyczalni samochodów jest coraz więcej oraz oferują nam coraz znacznie bardziej konkursowe ceny. Wobec tego Wypożyczalnia samochodów Szczecin to jedna z wielu wypożyczalni, w której tanim kosztem wynajmiesz wygodne pojazdy, bez względu na to, czy ma to być pojazd do pracy, na wakacje czy może na weekend, jaki zamierzasz spędzić z najbliższą rodziną.\nEwidentnie każda z dzisiejszych wypożyczalni przeważnie ma biura zlokalizowane w wielu miastach Polski, na pewno w następstwie tego bez trudu trafisz do wypożyczalni, położonej najbliżej ciebie. W takich wypożyczalniach masz prawo wybierać z wielu modeli samochodów, ale możesz mieć pewność, że wszelkie one mają w pełni nowoczesne wyposażenie, to naturalnie dzięki któremu twoja podróż na pewno będzie się odbywała w komfortowych warunkach. Wystarczy znaleźć dobry punkt wynajmu.\nNapisz pierwszą opinię o „Niedroga wypożyczalnia współczesnych wozów” Anuluj pisanie odpowiedzi


Rękawice robocze do pracy w warsztacie i nie tylko! Model Mecanix szare Juba - efektBHP.pl\nRękawice robocze do pracy w warsztacie i nie tylko! Model Mecanix szare Juba\nRękawice robocze Mecanix w kolorze szarym od firmy Juba to 100% pewności pracy! Wierzch rękawic wykonany z rozciągliwego i oddychającego materiału Spandex®, część chwytna wykonana ze skóry syntetycznej Chamude®. Dodatkowe obszycie dłoni chronią przed uderzeniami. Zapinane na rzep przy nadgarstkach.


Drogowa akcja „Widoczny – bezpieczny” – dbamy o bezpieczeństwo pieszych - Aktualności - KPP w Mińsku Mazowieckim\nDrogowa akcja „Widoczny – bezpieczny” – dbamy o bezpieczeństwo pieszych\nTrwa akcja mińskiej drogówki, pod nazwą „Widoczny – Bezpieczny”. Zmierza ona do ograniczenia ilości zdarzeń drogowych z udziałem pieszych uczestników ruchu drogowego. W tym celu przez kilka najbliższych tygodni policjanci ruchu drogowego, szczególną uwagę będą skupiali na ujawnianiu wykroczeń popełnianych przez osoby piesze lub na ich szkodę. Mundurowi będą starali się zwiększać świadomość niechronionych użytkowników ruchu drogowego m.in. poprzez rozmowę na temat bezpieczeństwa oraz przekazywanie elementów odblaskowych.\nJedną z najczęstszych przyczyn zdarzeń drogowych z udziałem osób pieszych, jest ich niedostateczna widoczność podczas poruszania się po drodze, szczególnie po zmierzchu. Jak pokazują policyjne statystyki i prowadzone analizy zdarzeń drogowych głównymi przyczynami ich zaistnienia są:\nwejście na jezdnię bezpośrednio przed jadący pojazd\nprzechodzenie przez jezdnię w miejscu niedozwolonym\nporuszanie się niewłaściwą stroną drogi\ni poruszanie się po drodze bez elementów odblaskowych\nZ tego względu policjanci wydziału ruchu drogowego mińskiej komendy przy współudziale mundurowych z komisariatów policji, prowadzą prewencyjną akcję, której celem jest ograniczenie ilości zdarzeń drogowych, w tym z udziałem pieszych lub na ich szkodę. Działania policjantów skupiają się między innymi na ujawnianiu i reagowaniu na popełniane wykroczenia drogowe, zwiększaniu świadomości niechronionych użytkowników ruchu drogowego poprzez edukowanie, rozmowę o bezpieczeństwie i przekazywanie elementów odblaskowych.\nPrzypominamy, że każdy pieszy poruszający się po drodze po zmierzchu poza obszarem zabudowanym musi posiadać element odblaskowy. Brak takiego odblasku nie tylko naraża pieszego na odpowiedzialność za popełnione wykroczenie ale przede wszystkim zmniejsza jego widoczność wobec innych kierujących, co zwiększa ryzyko zdarzenia drogowego. Prowadzona akcja ma uświadomić niechronionych użytkowników dróg, że dbając o swoją widoczność dbają o własne zdrowie i życie.