GDS ds. uchodźców [Relacja spotkania 4.12.2015] | www.wroclaw.pl\nGDS ds. uchodźców [Relacja spotkania 4.12.2015]\n25.01.2016, aktualizacja: 01.06.2017 23:19, autor: Przemysław Wronecki\nW spotkaniu udział wzięło w sumie 12 osób, przedstawicieli organizacji pozarządowych i miejskich inicjatyw oraz Biura ds. Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi i Centrum Integracji Społecznej we Wrocławiu.\nNa wstępie Dominik Golema z Departamentu Spraw Społecznych omówił działanie Grup Dialogu Społecznego, jako formy komunikacji społecznej oraz narzędzia doradczego dla władz miasta.\nGDS działają we Wrocławiu od 2 lat, niektóre spotkały się okazjonalnie, inne działają cyklicznie we zależności o tego, jakiego typu spotkań wymaga podjęty problem. GDS nie jest ciałem decyzyjnym, służy wymianie poglądów, aby zbudować wzajemną relację pomiędzy aktorami życia społecznego.GDS działają w bardzo różnych obszarach i podejmują najważniejsze kwestie społeczne, np. ekologia czy zaangażowanie wolontariuszy.\nWażny aspektem pracy jest tu zapewnienie obecności na spotkaniach osób, które mają ważny głos w toczących się dyskusjach oraz to, aby umiejętnie zaplanować tematy rozmów a następnie spisać zagadnienia, żeby przedstawiciele Urzędu Miasta mogli odpowiedzieć na zadane pytania.\nPrzedstawiono wszystkich uczestników spotkania i ustalono najważniejsze jego punkty:\n1. Podejmowane działania na rzecz uchodźców, migrantów, obcokrajowców, a także inne działania antydyskryminacyjne na terenie Wrocławia\n2. Działania Koalicji Wrocław Wita Uchodźców\n3. Działania podejmowane w Trójmieście oraz w Dreźnie – mieści partnerskim Wrocławia.\nW wyniku apelu do prezydenta grupy złożonej z Towarzystwa Upiększania Miasta Wrocławia, Akcji Miasto i fundacji Dom Pokoju odbyło się spotkanie na którym ustalono, że dnia 10 grudnia zostanie zorganizowany koncert na Placu Wolności.\nInicjatywa to sprzeciw wobec nietolerancyjnym postawom, jakie możemy obserwować we Wrocławiu. Podkreślono, że w uwzględniano także głos o potrzebie wprowadzenia długotrwałych zmian systemowych, przede wszystkim w dziedzinie edukacji.\nKomentarzem był głos, mówiący o tym, że już w tym momencie, gdy na terenie Wrocławia liczba uchodźców jest nadal znikoma, warto się zająć integracją osób z innych krajów, które już mieszkają w tym mieście a nie mają statusu uchodźcy. Jak wynika ze statystyk, właśnie te osoby padają ofiarami aktów przemocy lub są na nią narażone.\nRozmawialiśmy o możliwościach, jakie daje zaproszenie do współpracy różnego typu instytucji kultury, które, rozszerzając swoją ofertę na osoby pochodzące z innych krajów, mogą stanowić naturalną platformę do integracji z mieszkańcami miasta.\nPojawił się postulat wyrażający potrzebę szkolenia instytucji pozarządowych, które chciałyby pracować z nową grupą, może zorganizowania konferencji na ten temat. Przybliżenia wymagają\nzagadnienia takie jak: historia i kultura nowych grup, ich doświadczenia oraz ich opinie na temat społeczeństwa przyjmującego, tego z czym się stykają we Wrocławiu/w Polsce, jakie to robi na nie wrażenie, jakie budzi emocje, jakie mają potrzeby, jakiego typu wsparcia oczekują.\nO działaniach Muzułmańskiego Centrum Kulturalno-oświatowego opowiadała Mona Saifi. Centrum prowadzi działania edukacyjne, kulturalne i kursy językowe.\nNastępnie zarysowano działania prowadzone przez Koalicję Wrocław Wita Uchodźców (informacja na ten temat dostępna jest na stronie Koalicji, opis działań znajduje się także pod koniec dokumentu)\nPadło pytanie o informacje, jakie posiadają w tym momencie instytucje miejskie i jakie akcje planują podjąć lub też jakie już podejmują. Na ten temat wypowiedziała się Jadwiga Góralewicz z Centrum Integracji Społecznej. Wyjaśniła, że władze mają jasno wytyczone zobowiązania względem uchodźców, co reguluje polskie prawo ale Gmina zdaje sobie sprawę, że będzie musiała podjąć także samodzielne działania.\nOpowiedziano o programie wdrażającego na rynek pracy, który jest obecnie realizowany a który ma na celu umożliwienie wejścia na ten rynek oraz utrzymania się na nim, wymieniając potrzebę osiągnięcia niezależności finansowej, jako jedną z najważniejszych. Szkolenia obejmują również potencjalnych pracodawców. Prowadzone są także szkolenia adaptacyjne dla obywateli krajów trzecich.\nDyrektor Departamentu Spraw Społecznych UM, Jacek Sutryk, zaproponował, żeby na wstępie oszacować i zbilansować zasoby miasta, co poskutkowało zebraniem się osób reprezentujących różne wydziały oraz instytucje wspierające w ramach spotkania Zespołu do Spraw Migracji.\nStarano się odpowiedzieć na pytania: Co mamy? Na co jesteśmy gotowi? Czego potrzebujemy?\nZespół zdaje sobie sprawę z faktu, iż samodzielnie nie jest w stanie wypełnić wszystkich potrzeb więc będzie dążył do uzupełnienia bazy możliwości o oferty instytucji pozarządowych pytając zarówno o zasoby, jak i o diagnozy.\nMiasto przyjmuje także oferty pomocy od mieszkańców (odzew niestety znacząco zmalał po wydarzeniach w Paryżu), będzie szkolił swoich pracowników (poproszono o wsparcie International Organisation for Migration), bierze także czynny udział w pracach Krajowej Platformy do Spraw Migracji prowadzonej przez IOM.\nW tym momencie we Wrocławiu przebywa już pewna grupa uchodźców. Pomoc dla nich organizuje kościół. Zdementowano pogłoskę podaną przez media dotyczącą planów zakwaterowania uchodźców we Wrocławiu w byłym szpitalu przy ulicy Traugutta. Plany idą raczej w kierunku rozproszenia uchodźców i znalezienia dla nich samodzielnych miejsc do mieszkania, a nie tworzenia instytucji ośrodka\n1. Konieczność włączenia imigrantów do podejmowanych działań i do prowadzonej dyskusji zbieranie grupy osób do pierwszego kontaktów, znających język i kulturę nowo przybywających\n2. Pomysł na kampanię społeczną: wrocławianie to repatrianci, uchodźcy, imigranci i emigranci. Spot z wypowiedziami osób ważnych dla Wrocławia, mówiących o tym, skąd oni/ich rodziny wzięli się w tym mieście kończący się prośbą do odbiorców o refleksję nad tym, skąd oni pochodzą.\n3. Podkreślano potrzebę zebrania wszystkich przydatnych informacji dla uchodźców, migrantów, obcokrajowców w ramach jednego portalu internetowego. Tu przedstawiciele władz poinformowali, że taki portal będzie tworzony na początku przyszłego roku. Zwrócono uwagę na to, że od kilku miesięcy prężnie funkcjonuje lokalna podstrona ogólnopolskiego portalu Informator, z którym wchodzą we współpracę inne gminy. Warto jest wykorzystać to medium, tym bardziej, że zawiera ono wiele informacji (dokumenty, procedury) opisanych w różnych językach narodowych a także jest portalem, który publikuje głosy cudzoziemców mieszkających w Polsce. Koordynatorka wrocławskiego portalu, Katarzyna Wiącek będzie w tej sprawie w kontakcie z Panią Karoliną Skarbek z CIS.\n4. Członkowie Koalicji WWU podzielili się krótko swoimi doświadczeniami po wizycie w Dreźnie, mieście partnerskim Wrocławia. Drezno w ciągu ostatniego roku przyjęło 6000 uchodźców, czyli prawie tyle ile planuje przyjąć cała Polska. W związku z tym od wielu miesięcy buduje się w tym mieście mocna koalicja urzędników, instytucje kultury, organizacji pozarządowych i mieszkańców, która stara się odpowiedzieć wspólnymi siłami na nowe wyzwania. Są to doświadczenia, jakich my jeszcze nie posiadamy a z których możemy już czerpać. Na poczet współpracy nawiązany został kontrakt z Koalicją Dresden fur Alle.\n5. Kolejną inicjatywą wartą obserwowania są działania gmin z Trójmiasta opisane w artykułach:\nW czasie spotkania wykorzystano metodę zapisywania ważnych haseł, o których nie powinniśmy zapomnieć, a które będą wymagały dyskusji i opracowania:\n1. Mediatorzy międzykulturowi;\n2. Drezno/Gdańska (inne doświadczenia);\n3.Zinwentaryzowanie podjętych inicjatywa;\n4. Włączenie się w kierunki pomocy:\n- wolontariusz 1x1\n5. Pomysł na kampanię społeczną: Wrocławianie to imigranci / emigranci;\n6. Przedsięwzięcia tworzące kontekst spotkań i dialogu;\n7. Formy organizowania pomocy „wyjazdowej”;\n8. Żywe świadectwa osób, które przybyły do Wrocławia;\n9. Zachowanie swojej tożsamości:\n10. Informacja o usługach dla:\nzebrane w jednym miejscu (platforma internetowa)\n11. Seminarium,konferencja na temat:\n- historia, kultura przyszłych uchodźców w Polsce;\n- Polska oczami innych (uchodźców, Syryjczyków).\nKolejne spotkanie przewidziane jest na dzień 14 stycznia 2016 o godzinie 13.00 w ramach Zespołu do Spraw Migracji Urzędu Miasta Wrocław, w siedzibie Centrum Integracji Społecznej przy ulicy Strzegomskiej 49. Termin zostanie potwierdzony mailowo.


< 5 61 7 81 9 102 112 123 13 142 151 163 173 >\n1. Wniosek jest adekwatny w odniesieniu do Celów Programu i potrzeb Wnioskodawcy\n2. Zaplanowane działania są spójne ze sobą i z Celami Programu\n3. Działania mają istotny wpływ na sytuację organizacji\n4. Zaplanowane działania są możliwe do realizacji, a Wnioskodawca nie ma możliwości\npokrycia kosztów z innych źródeł\n5. Koszty są zasadne w odniesieniu do zakresu działa\n1. Wnioskowane wsparcie wynika z uzasadnionych potrzeb wnioskodawcy i przyczyni się do jego rozwoju instytucjonalnego.\n2. Koszty są zasadne w odniesieniu do zakresu działa\nBrak zasadności dla 5 kryteriów. 1-3 tak naprawdę mówią o tym samym. Jeżeli 1 nie jest spełnione to i 2 i 3 - nie.\nBrak zasadności dla punktów c i d we wniosku. (Co więcej we wzorze wniosku nie przewidziano miejsca do opisu rezultatów!!!!).\nJaki jest sens opisywania działań i rezultatów w przypadku wniosku na 1000 zł na zakup drzwi do siedziby organizacji. Wystarczy opis sytuacji/uzasadnienie i kalkulacja kosztów.\nTak samo przy wniosku na uczestnictwo w konferencji (bilety, opłata wpisowa) - jaki jest sens sztucznego opisywania działań (rejestracja na konferencję, organizacja transportu, uczestnictwo itd.) czy rezultatów - będzie to powtórzenie opisu potrzeb.\nNie są to dotacje na PROJEKTY a na DORAŹNE WSPARCIE.


Pogoda dla Bratkowic na 4 kwietnia 2019 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Bratkowic na 4 kwietnia 2019\nŚroda, 3 kwietnia 2019 (04:19) Aktualizacja: Czwartek, 4 kwietnia 2019 (04:39)\nW czwartek 4 kwietnia, w Bratkowicach będzie częściowo słonecznie.\nCzeka nas bardzo ciepły dzień. Najniższą temperaturę nad ranem zanotujemy około godziny piątej, wyniesie ona tylko 4 stopnie Celsjusza. Od tego momentu będzie ona wykazywała tendencję rosnącą i około godziny siódmej termometry wskażą o jeden stopień więcej. Maksymalną temperaturę 17 ºC termometry wskażą o godzinie piętnastej, a odczucie ciepła będzie nieznacznie, o 1 stopień niższe. Pod wieczór zanotujemy spadek temperatury i o 22:00 termometry pokażą tylko 9 stopni Celsjusza.\nSłońce wzejdzie o 6:03, a zajdzie o 19:08. Dzień potrwa 13 godzin i 5 minut i będzie krótszy od najdłuższego dnia w roku o 3 godziny i 18 minut.\nWschód Księżyca nastąpi o 6:13, a zachód o 18:04. Jego widoczność jeden dzień przed nowiem wyniesie 1%.


> Wyposażenie Fryzjerskie>Meble fryzjerskie>Myjnie fryzjerskie>E-08 + E-09 - Myjnia z elektrycznie sterowanym podnóżkiem\nE-08 + E-09 - Myjnia z elektrycznie sterowanym podnóżkiem\nStylowa myjnia fryzjerska z pikowanym fotelem to sprzęt w pełni profesjonalny, który stanie się również atrakcyjnym wyposażeniem salonu fryzjerskiego. Myjnia charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, wykonana została z najwyższej klasy materiałów, zapewniających jej długą żywotność. Dołączona umywalka zapewnia komfortowe ułożenie ciała, dzięki czemu zabiegi wykonywane przy myjni stają się czystą przyjemnością. Elegancki wygląd, mocna konstrukcja oraz najlepsza funkcjonalność sprawiają, że ta myjnia fryzjerska to najlepsza opcja dla tych, którzy zapewniają profesjonalne usługi fryzjerskie.\nMyjnia fryzjerska wykonana z wysokiej jakości skóry ekologicznej. Myjnia ta wkonana z wysoką starannością i dbałością o detal. Dostępna jest z elektrycznie podnoszonym podnóżkiem jak również bez.\nProszę wpisz swoje pytanie tutaj: E-08 + E-09 - Myjnia z elektrycznie sterowanym podnóżkiem\nPath: Home > Wyposażenie Fryzjerskie > Meble fryzjerskie > Myjnie fryzjerskie > E-08 + E-09 - Myjnia z elektrycznie sterowanym podnóżkiem\n2013-01-24 19:38:55 2019-08-06 10:17:44


Paweł Szefernaker: Rekonstrukcja rządu obejmie też wiceministrów. Będzie wiele młodych osób | Głos Szczeciński\nLeszek Rudziński 1 czerwca 2019, 12:38\nPaweł Szefernaker Bartek Syta\n– Cieszę się, że oprócz tych osób doświadczonych, które pojawią się w rządzie, które zbierały doświadczenia polityczne w Prawie i Sprawiedliwości, czy wcześniej w Porozumieniu Centrum, to będą także zmiany wśród wiceministrów – mówił wiceszef MSWiA.\nDodał, że „rekonstrukcja będzie obejmowała wiceministrów i tam będzie wiele młodych osób”. - W ogóle w rządzie Prawa i Sprawiedliwości dziś już jest dużo młodych wiceministrów – stwierdził Szefernaker.\nPodkreślił, że w skład rządu wejdzie „pokolenie 30-latków i 40-latków”. - W polityce to jest bardzo młody wiek. To będą młode osoby. Rekonstrukcja obejmie także parę miejsc wiceministrów. Trzeba połączyć w tej drużynie doświadczenie z młodością i myślę, że to jest taki bardzo dobry przepis na to, jak rządzić – mówił wiceminister.\nPaweł Szefernaker odniósł się także do wyboru nowego szefa MSWiA i swojej kandydatury na to stanowisko. – Dla mnie to duże wyróżnienie, że moje nazwisko się pojawiło, bo to jest docenienie mojej pracy. Mam niełatwą działkę, czyli nadzór nad wojewodami. To jest dla mnie duże wyróżnienie. Myślę, że w polityce ważna jest cierpliwość, ważna jest pokora i potrzebni są dziś w rządzie ludzie doświadczeni, którzy mają doświadczenie polityczne – stwierdził Paweł Szefernaker na antenie radia.\nMateriał oryginalny: Paweł Szefernaker: Rekonstrukcja rządu obejmie też wiceministrów. Będzie wiele młodych osób - Polska Times\n. 01.06.2019 19:05:22\nKopnięcie w d... Zielonego- spaślaka. Co nie zrobi to kompromituje podległe służby. Jak nie konfetti to skrzydła, albo jakiś Kołnierewicz\nGość 01.06.2019 18:05:18\nSzukam pana na potajemne schadzki. Mam 22 lat, zdjęcia i kontakt na tym portalu: ***hotprofil.pl*** i szukaj mnie po loginie: aniaa\nA 01.06.2019 14:17:34\nBolo 01.06.2019 14:08:45\nLiczę na to, że Paweł - młody facet - po skorzystaniu z trampoliny PiS, pójdzie kiedyś własną drogą, bo nie wierzę w to, żeby się solidaryzował ideologicznie z pewnym starym i sfrustrowanym dziwakiem.\nGajowy 01.06.2019 13:22:18\nByłem przekonany, że "Szefernaker" to kolejny wymysł kuców od tropienia *baumów, *kranzów i innych *steinów, a tu facet naprawdę się tak nazywa :-)


Gdzie spać w Tajlandii? cz. 2 - Hey World\nWczoraj około południa wylądowaliśmy na lotnisku w Warszawie. Podróż trwała ponad dwadzieścia cztery godzin, także miałam bardzo dużo czasu aby skończyć wpis, który pisał się przez cały nasz wyjazd. Pierwszy tego typu wpis „Gdzie spać w Tajlandii” cz. 1 opublikowałam po naszym pierwszym wyjeździe do Tajlandii, a ponieważ bardzo dobrze się klika i dostaję od Was feedback, że lubicie zatrzymywać się w miejscach, które polecam, postanowiłam przygotować również podsumowanie noclegów z tegorocznego wyjazdu.\nTegoroczny wyjazd był dłuższy i bardziej wymagający niż poprzedni. Podróżowaliśmy w sześcioosobowej grupie więc znalezienie noclegu na miejscu nie zawsze było proste.\nGdzie spać w Tajlandii: Bangkok\nNasz pierwszy przystanek na trasie okazał się strzałem w dziesiątkę. Hostel znajduje się w uroczej okolicy, jest w nim czysto i wizualnie też jest niczego sobie. Wybraliśmy sześcioosobowy pokój rodzinny w którym znajdują się dwa piętrowe łóżka i jedno małżeńskie. Pokój jest malutki i praktycznie całą przestrzeń zajmują nasze plecaki, jednak nasza aktywność w nim ogranicza się jedynie do spania, więc luksusów nie potrzeba. Na plus: hostel jest nowoczesny, czysty i zadbany, schludne łazienki oraz mało ludzi. Minusy? Pokój mamy na piątym pietrze, a w hostelu nie ma windy. Do tego materace są bardzo twarde, jednak przy koszcie 40 zł za noc od osoby nie ma co narzekać!\nOstatni nocleg podczas wyjazdu okazał się być najfajniejszym w jakim spaliśmy – położony w centrum, 5 minut drogi od popularnej ulicy Khao San. W okolicy znajduje się duża ilość street food’u, barów, salonów masażu i sklepów, czyli wszystko czego potrzebujemy będąc w Bangkoku. Hostel nie jest zbyt duży, ale oferuje przyjemne, chociaż ciut przyciemne pokoje z bardzo wygodnymi łóżkami i klimatyzacją. W cenie mini śniadanie oraz możliwość skorzystania z pralki i suszarki. Na dole znajduje się również bilard a właściciel to również artysta, którego obrazy zdobią ściany hostelu. Bardzo polecamy!\nGdzie spać w Tajlandii: Chiang Mai\nRustic Guest House to nocleg polecony przez naszych przyjaciół Agnieszkę i Adriana, którzy byli w Chiang Mai kilka miesięcy przed nami. Obiekt położony jest 10 minut spacerem od starego miasta, tuż obok chińskiej dzielnicy. Okolica nie jest malownicza, ale sam hostel jest kameralny i spokojny. Pokoje są przestronne, wyposażone w klimatyzacje, w cenie dostajemy również smaczne śniadanie. Jedynym minusem jest bardzo mała łazienka. Obsługa hotelu jest bardzo pomocna – Pani z recepcji doradziła nam szkołę gotowania, która okazała się być genialnym doświadczeniem dla całej grupy, oraz zaproponowała inne wycieczki czy formy spędzenia czasu. Polecamy!\nGdzie spać w Tajlandii: Khao Sok\nJeden z najbardziej odjazdowych noclegów w moim życiu. Szczerze mówiąc, przebił nawet spanie w domku-namiocie na sawannie w Kenii. Our Jungle House to przyjazny naturze ośrodek, który zapamiętacie na długo. Położone w środku dżungli, zbudowane na palach domki. W pakiecie dostajecie cudowne widoki, śpiew cykad w nocy i niezwykle czyste powietrze, którego tak bardzo jesteśmy spragnieni po pobycie w Bangkoku i Chiang Mai. Our Jungle House oferuje przepyszne śniadania oraz autentyczne dania kuchni tajskiej, możecie również zarezerwować tutaj wycieczkę (polecam się targować!), wybrać się na masaż czy skorzystać z hotelowego baru. Cenny są lekko zawyżone, ale w granicach dopuszczalnej normy.\nGdzie spać w Tajlandii: Ao Nang (Krabi)\niDeal Bed Hostel Ao Nang\nPrawdopodobnie nasz najsłabszy nocleg w Tajlandii, jednak ma swoje małe plusy: hostel położony jest w bardzo dobrej lokalizacji, dosłownie kilkadziesiąt metrów od plaży. Ze względu na liczebność ekipy wybraliśmy pokój sześcioosobowy, który był dosyć przestronny i wygodny. Jedli chodzi o zalety to byłoby na tyle. Minusów jest niestety zdecydowanie więcej. Po pierwsze, hostel na bookingu prezentuje się o wiele lepiej niż w rzeczywistości. Na zdjęciach wygląda całkiem nowocześnie, jakby był świeżo po remoncie. Niestety, czasy świetności ma już za sobą (albo przed sobą?). Hostel nie oferuje śniadań ani miejsca w którym można sobie cokolwiek przygotować, na przykład poranną kawę. Nie ma w ogóle przestrzeni wspólnej, której brak szczególnie odczują osoby podróżujące samotnie. Łazienki są tylko dopełnieniem złego wrażenia. Bardzo słabe ciśnienie wody, na przemian albo zimna, albo gorąca woda, dodatkowo węże we wszystkich prysznicach były popękane. Raczej nie polecamy. Dlaczego o nim piszę? Cena niska, lokalizacja świetna. Jeśli komuś z Was zależy na tych punktach to można przeżyć opisane warunki.\nGdzie spać w Tajlandii: Ko Mook\nWybór noclegu na Ko Mook nie należał do prostych ze względu na ograniczoną ofertę ośrodków na Bookingu. Zdecydowaliśmy się zarezerwować Mook Ing Lay na dwie noce, a następnie planowaliśmy poszukać czegoś fajnego na miejscu. Po wstępnym rozeznaniu w ofercie, doszliśmy do wniosku, że chcemy przedłużyć nasz pobyt, jednak okazało się, że nie ma już wolnych miejsc. Mook Ing Lay to kameralny ośrodek z kilkoma bungalowami. Pokoje są duże i przestronne, łazienki są czyste, dodatkowo codziennie w lodówce czeka woda i świeże owoce. Minusem jest lokalizacja. Ośrodek znajduje się po wschodniej stronie wyspy, plaże są brzydkie i brudne, a minutę od nas znajduje się port. Jednak wyspa jest tak mała, że w ciągu kilkuminutowej przejażdżki na skuterze można się przedostać na zachodnią stronę, gdzie znajduje się piękna plaża Charlie Beach.\nLucky Bungalows wykluczyliśmy na etapie oglądania noclegów na Ko Mook na bookingu. Na miejscu rozważaliśmy Village Garden Resort, jednak po pół godzinie czekania na kogoś w recepcji weszliśmy do położonego na przeciwko ośrodka Lucky Bungalows. Na pierwszy rzut oka: kilka, przyjemnych, kolorowych domków z tarasem w ogrodzie. Właściciel pokazał nam wnętrze – każdy domek jest urządzony w innym kolorze. Mówiąc „różowy domek” mam na myśli, że różowe było absolutnie wszystko 😉 Nasz był różowo-pomarańczowy, co możecie zobaczyć na zdjęciu poniżej. Poziom czystości akceptowalny, łazienka umiarkowana, czyli typowo azjatycka (brak wydzielonego prysznica = woda jest absolutnie wszędzie), klimatyzacja, szybkie wi-fi i niska cena. Czego chcieć więcej? Właściciel oferuje również możliwość zorganizowania wycieczki na okoliczne wyspy, załatwi transport na lotnisko i wypożyczy tanio skutery.\ngdzie spać w Tajlandiinocleg w Bangkokunocleg w TajlandiiTajlandia


Pakiety zdrowotne - Zdrowie bez kolejki\nPakiety zdrowotne pomoce w profilaktyce i leczeniu chorób\nZdrowie pracowników to z punktu widzenia pracodawcy niezwykle istotna kwestia. Zapewniając prywatne ubezpieczenie zdrowotne w ramach poszczególnych pakietów zdrowotnych pomagasz swoim pracownikom w szybkim docieraniu do lekarza rodzinnego oraz do specjalistów.\nRozumiejąc ideę „Zdrowie bez kolejki” możesz jeszcze skuteczniej wpływać na zmniejszenie absencji pracowników, pokrywając częściowo lub w całości miesięczną składkę ubezpieczeniową w ramach wybranej polisy. Tak w przypadku Pakietu Indywidualnego, jak też Partnerskiego i Rodzinnego, osoba ubezpieczona ma zawsze możliwość korzystania z usług ponad 2000 placówek medycznych.\nSzybko, profesjonalnie, w dogodnej lokalizacji\nAtutem pakietów zdrowotnych jest konstrukcja umowy ubezpieczeniowej oraz Ogólnych Warunków Ubezpieczenia – dokumenty te tworzone są z myślą o bieżących oraz przyszłych potrzebach pracodawcy i pracowników. W kontekście zapotrzebowania na konkretne usługi czy świadczenia medyczne, można wybrać wariant oraz pakiet zawierający wszystko, czego potrzebuje dana osoba, aby zadbać o zdrowie, wykonać szereg istotnych badań, uzyskać fachową poradę od lekarza danej specjalizacji.\nGrupowe ubezpieczenie zdrowotne w wersji dla firm to profesjonalna opieka medyczna:\nbez długiego czasu oczekiwania – wizyta u lekarza rodzinnego, internisty oraz pediatry umawiana jest na najbliższy dzień roboczy, do specjalisty natomiast najpóźniej za 5 dni roboczych,\nbez wizyt pośrednich – zależnie od wybranego wariantu możesz bez skierowania udać się do kilkunastu i więcej specjalistów oraz na tzw. konsultacje profesorskie przebiegu leczenia (dostępne w każdym wariancie),\nniedaleko miejsca pracy lub zamieszkania – rozbudowana i stale uzupełniana baza rekomendowanych placówek medycznych to liczne poradnie, przychodnie, gabinety, laboratoria do Twojej dyspozycji,\nw delegacji, podczas urlopu – masz komfort podróżowania, ponieważ ze swoją kartą ubezpieczeniową możesz korzystać z opieki medycznej nie tylko w Białymstoku i na terenie Podlasia, lecz również w innych polskich miastach, zależnie od potrzeb.\nWarto docenić potencjał profilaktyki, ponieważ obecna medycyna pracy to rutynowe badania, zwykle raz w roku lub rzadziej. Pakiety zdrowotne dla pracowników dają możliwość poddania się znacznie większej liczbie badań profilaktycznych, tak w kontekście wykonywanego zawodu, jak też aspektów prywatnych, czyli wieku, stylu życia czy ewentualnych obciążeń genetycznych.\nCo warto wiedzieć o pakietach zdrowotnych\nPakiet zdrowotny indywidualny, partnerski oraz rodzinny tworzone są w oparciu o doświadczenia ubezpieczyciela z zakresu obsługi firm, stąd dostępność poszczególnych specjalistów, badań, szczepień. Co ważne, w każdym z wariantów poszczególne świadczenia są:\nSame pakiety medyczne wskazują jedynie, kto jest objęty danym ubezpieczeniem. Wersja indywidualna to polisa tylko dla pracownika, partnerska obejmuje pracownika oraz współmałżonka/partnera lub jedno dziecko, natomiast w pakiecie rodzinnym zwiera się ubezpieczenie pracownika z partnerem/współmałżonkiem oraz dziećmi. Maksymalny wiek:\nosoby ubezpieczonej to 67 lat,\npartnera/współmałżonka – również 67 lat,\ndzieci własnych, adoptowanych, przysposobionych – 26 lat.\nWiedząc, jak ważna jest dbałość o zdrowie, ułatwiamy Klientom z Białegostoku oraz innych miast dostęp do profesjonalnej opieki medycznej.\nWarianty pakietów zdrowotnych a profilaktyka\nArgumentem przemawiającym za skorzystaniem z takich rozwiązań w kwestiach dotyczących zdrowia, jest często możliwość poddania się szeregowi badań, które pozwalają sprawdzić aktualny stan zdrowia i wykryć ewentualne schorzenia na wczesnym etapie, gdy nie są jeszcze odczuwalne.\nW kontekście miejsc pracy istotne są zwłaszcza choroby zawodowe, dolegliwości powstające wraz z powtarzanymi codziennie czynnościami lub określonymi warunkami. Na przykład pracując przed komputerem warto w ramach profilaktyki odwiedzić:\nokulistę – stopniowe osłabianie wzroku może być niezauważalne, a przy braku działań specjalistycznych prowadzić chociażby do pogłębienia krótko- i dalekowzroczności,\nortopedę – nieprawidłowa pozycja ciała przed komputerem utrwalana przez lata to ryzyko schorzeń kręgosłupa na każdym jego odcinku,\nneurologa – do tego specjalisty należy pójść, aby wykluczyć schorzenia związane z przeciążeniem, których objawy to na przykład nawracające bóle głowy.\nDzięki badaniom profilaktycznym zmniejsza się ryzyko zachorowań, ponieważ można w porę zareagować na ewentualne symptomy.\nAtuty pakietów zdrowotnych w leczeniu chorób\nPrywatne ubezpieczenia zdrowotne dla firm to istotne udogodnienie również wtedy, gdy pracownik zmaga się z określonym schorzeniem i wymaga specjalistycznych konsultacji lub leczenia. Wśród placówek rekomendowanych znajdują się wyłącznie takie, które zapewniają wysoki poziom opieki medycznej, doświadczoną kadrę medyczną oraz możliwość poddania się określonym badaniom. W trakcie leczenia można również skorzystać z konsultacji profesorskiej – to opcja dostępna w każdym wariancie, bez dodatkowych kosztów.\nBez kolejek, mając zapewnioną kontynuację leczenia, czyli wizyty u tego samego lekarza danej specjalizacji oraz oczywiście z możliwością zmiany lekarza, gdy wyjeżdżasz czy zmieniasz miejsce zamieszkania, zadbasz o swoje zdrowie.\nUbezpieczenia zdrowotne dla firm – w trosce o pracowników\nDostępność pakietów zdrowotnych sprawia, że w rozsądnej cenie pracownik może mieć usługi medyczne dostępne dawniej wyłącznie w formie pełnej odpłatności. Nawet jeżeli będzie korzystać z tych usług bardzo rzadko, ważna jest sama świadomość dostępności specjalistów, poradni, laboratoriów. To buduje prestiż Twojej firmy i motywuje załogę do dbania o zdrowie. Wygoda korzystania z prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych jest zawsze dobrą motywacją.


Drinkiem z najdroższych składników w utrzymaniu kogoś jest dziś chwila także droga jego przeznaczenia najefektywniej jak tylko możemy. Działa zatem nie tylko życia osobistego, lecz także naszej prace, która daje nam dużo wolnego. Idąc na przykład swój domowy biznes staramy się, aby wszelkie pracowania w jego ramach realizowane były lekko także z jak najmniejszym ubytkiem czasowym. W takich chwilach warto więc pomyśleć o rozwoju technicznym i ogromnych rozwiązaniach, które napędza nam każdy inny dzień.\nBędąc restauratorem, efektywne zarządzanie czasem istnieje dwa razy ważniejsze niż w większości z branż. Restauracja zarabia na własną renomę i wizerunek poprzez związek z klientem, a też jak profesjonalnie przygotowaną usługę, którą jest podanie przepysznej potrawy. Smak potrawy traci a na miejscu, gdy musimy na nią liczyć za długo. Warto więc zainwestować w odpowiednie oprogramowania usprawniające całą logistykę naszej kuchni. Zastanowić się należy zatem nad systemami, takimi jak program gastro pos. Jest to również aplikacja mobilna, jak a wszystkie wirtualne zaplecze pozwalające zarządzać własnym sklepem z dobrą kontrolą. Jego wartości zauważyć można szybko przy zamówieniu, które automatycznie wchodzi na kuchnię bez ingerencji kelnera. W współzależności od skonfigurowania tego narzędzia do zarządzania restauracją, nasze artykuły o zamówieniach mogą odkrywać na zewnątrz. Kurier dostarczający życie na telefon będzie znał o następnym kursie zanim przybędzie do renowacji i odbierze zlecenie. Oszczędność czasu jest to kluczowym powodem, dla którego warto zapoznać trochę świeżości w codziennej ciężkiej pracy prowadzącego małą gastronomię.\nPozwól klientom poczuć, że są głównymi bohaterami twojego biznesu. Przedstaw im, że chce Obecni na ich terminie oraz złóż im każdy posiłek szybciej niż sobie wyobrażają. Cały proces wykonania zadania będziesz mógł później śledzić z wszystkiego pomieszczenia, chociażby w zakładzie. Możliwe będzie przeanalizowanie wszystkich składników - zamówienia, realizacji, finansów, dostarczenia i uwag dodatkowych. Kontrola biznesu bronienie się najmniejszym problemem. Korzyści mieć będą nie tylko klienci. Usprawniając restaurację, zadowoleni będą w szczególności pracownicy. Wykonywanie pracy bronienie się droższe niż kiedykolwiek. Inwestując w technologie, wyprzedzisz swoich konkurentów.


Dwie sp艂ukane dziewczyny / 2 Broke Girls - na redtshirtus.com\nDwie sp艂ukane dziewczyny / 2 Broke Girls\nSerial opowiada histori臋 dw贸ch m艂odych kobiet, kt贸re przez splot dziwnych wydarze艅 zaczynaj膮 razem pracowa膰 i mieszka膰. Max jest dziewczyn膮 pochodz膮c膮 z ubogiej rodziny, aby si臋 utrzyma膰, pracuje na dwa etaty. 艢wiat Caroline, wychowanej w najbogatszej dzielnicy Nowego Jorku, rozsypuje si臋 jak domek z kart, kiedy jej ojciec trafia do wi臋zienia. Dziewczyna zatrudnia si臋 w knajpie na Brooklynie jako kelnerka. Max z pocz膮tku podchodzi z rezerw膮 do egzaltowanej blondynki, jednak postanawia jej pom贸c. Pomimo r贸偶nic, dziewczyny szybko znajduj膮 wsp贸lny j臋zyk i zaczynaj膮 marzy膰 o otwarciu w艂asnego sklepu.\nAnd Martha Stewart Have A Ball e23 / e24\nAnd The 鈥�鈥瞫 Horse Party


Bonus na Tłusty Czwratek. 39 PLN od Forbet! Polskie firmy bukmacherskie online\nLegalny bukmacher-Polskie firmy bukmacherskie-Bonus na Tłusty Czwratek. 39 PLN od Forbet!\nBonus na Tłusty Czwratek. 39 PLN od Forbet!\nMaks28 lutego 2019\nNie chcesz psuć sobie humoru w Tłusty Czwartek? Bukmacher Forbet to przewidział i dlatego przygotował dla wszystkich specjalny bonus w wysokości 39 PLN!\nDarmowy bonus Forbet\nNikt nie zamierza liczyć ci kalorii, ani szeptać do ucha wyrzutów sumienia – z oferty Forbet skorzystać można bez względu na wszystko! Oczywiście, wymagane jest konto u bukmachera, które można założyć w każdej wolnej chwili – nawet i teraz!\nBonus na Tłusty Czwartek jest przyznawany w formie zwrotu od przegranego kuponu promocyjnego. Kupon promocyjny musi składać się z przynajmniej pięciu typów o kursie 1.30 lub wyższym.\nforbet bonus kod promocyjny\nKwalifikująca stawka to dokładnie 39 PLN i właśnie tyle można otrzymać w razie niepowodzenia. Warto pamiętać o tym, iż dodatkowe środki przysługują jedynie tym osobom, którym nie udało się poprawnie wytypować jednej pozycji na kuponie!\nOferta ważna jest jedynie 28 lutego 2019 roku. Nie wymagany jest w niej żaden Forbet kod promocyjny oraz nic podobnego. Co istotne – liczy się pierwszy kupon zagrany w czwartek, który spełnia warunki akcji specjalnej!\nRozważasz rejestrację u bukmachera Forbet? Sprawdź, co takiego oferuje. Nasza recenzja Forbet prawdopodobnie wyjaśni ci wszystko, co cię dręczy. Możesz też przeczytać ranking bukmacherów i sprawdzić, jaki portal w chwili obecnej jest najchętniej wybierany przez graczy!\nBonus od Forbet przyznany zostanie odpowiednim graczom w sposób automatyczny. Nie musisz się po niego w żaden sposób zgłaszać poprzez pisanie e-maili czy klikanie w specjalne linki!\nOdbieram EKSTRA 50 PLN w Forbet!\nbonus bonus forbet bonus online bonus w forbet bonusy bonusy w forbet forbet forbet bonus forbet bonus 2019 forbet kod forbet premia forbet promocje kod promocyjny forbet legalny bukmacher forbet promocje bukmacherskie promocje bukmacherskie 2021 promocje w forbet


Piątek, 08. Lipiec 2011 12:30\nZakończyła się kolejna edycja festiwalu kultury polskiej w Newcastle-Gateshead Made in Poland Festival 2011. Gdyby tylko ciekawych i inspirujących powodów do spotkań mogło być więcej!\nW tym roku zaproponowaliśmy polskie filmy, obchody Dnia Dziecka, wystawę polskiej sztuki oraz czytanie poezji, koncert i kabaret. Wszystkie imprezy – co do jednej – cieszyły się dużym zainteresowaniem, które rokrocznie utwierdza nas w przekonaniu, że… warto! Warto przypominać Polakom o tym, co dobre w polskiej kulturze i sztuce. Warto chwalić się Anglikom i mieszkańcom Wysp polskim dorobkiem i osiągnięciami. Zwłaszcza, że wielu mieszkańców Wysp o Polsce wie niewiele. To trzeba zmieniać, a można to robić między innymi właśnie poprzez organizowanie polskich wydarzeń. Staramy się obalać stereotypy i motywować do dyskusji, pozwalamy ludziom spotkać się, wymienić opinie, pogadać o życiu. To ważne.\nZaczęliśmy od występu kabaretu Limo. Było to wyjątkowe wydarzenie festiwalowe, ponieważ jako jedyne było skierowane tylko do publiczności polskiej. Nie zawiedliśmy się – sala klubu The Space na kampusie Newcastle College była pełna, a wszyscy goście przyszli w zabawowych nastrojach. Śmiechu było co nie miara, a artyści starali się mieć na uwadze fakt, że występują dla publiczności emigracyjnej. Miłym gestem w jej stronę było pozowanie do zdjęć i wizyta w Klubie Polskim, gdzie goście zostali przywitani głośnym aplauzem.\nWystęp kabaretu Limo był dopiero początkiem rozrywek. Tuż po nim przyszedł czas na zabawianie dzieci i rodzin podczas Pikniku z okazji Dnia Dziecka. Pomimo przeszkód w postaci upiornego wiatru i ciężkich chmur udało się stworzyć najmłodszym Polakom okazję do zabaw na świeżym powietrzu. Były gry, w które ku radości dzieci zaangażowani byli również rodzice skakający w workach, był cieszący się dużym powodzeniem grill i darmowy bufet z polskimi przysmakami. Pojawiła się możliwość do rozmowy z przedstawicielem Sahara Adopcja i Rodziny Zastępcze oraz członkami lokalnych organizacji polonijnych. Wszyscy wyglądali na zadowolonych, a energia dzieci udzielała się wszystkim dookoła.\nWażny jest ciężar intelektualny\nPotem odbył się pokaz polskich filmów w niezależnym kinie Tyneside Cinema. Pojawili się widzowie ciekawi zupełnie nieznanych polskich produkcji. Zamiast jednego filmu pełnometrażowego pokazaliśmy dwie etiudy „Ciemnego pokoju nie trzeba się bać” w reżyserii Kuby Czekaja, „Szelest” Leszka Korusiewicza oraz film dokumentalny „Warszawa do wzięcia” Karoliny Bielawskiej i Julii Ruszkiewicz. Kuba Ryniewicz, który wybierał filmy cieszył się, że w kinie pojawiły się zupełnie nowe twarze. Skąd pomysł na takie a nie inne filmy? Kuba tłumaczył: „-Byłem na Prowincjonaliach, festiwalu filmów krótkich i dokumentów we Wrześni, miałem bezpośredni kontakt z reżyserami filmów – tego typu interakcja była pewnie bodźcem do wybrania tych filmów. Festiwal to jedyna okazja, żeby je pokazać. Są rzadko dostępne dla szerszej publiczności”. Jane Bloomfield, entuzjastka polskiej kultury i języka polskiego mówiła po projekcji: „-Bardzo podobał mi się sposób kadrowania i to, że wszystko było kręcone przez drzwi i okna. Ważne były też emocje w tym filmie i sposób ich przedstawienia”. Pojawiły się opinie, że pokazaliśmy coś wiarygodnego, prawdziwego, takiego jaka Polska jest naprawdę. Wszystko to dyskutowane było po pokazie.\nWystawa prac polskich artystów i czytanie poezji było wydarzeniem innym niż wszystkie. Goście z Poezji Londyn Londynu Adam Siemieńczyk i Marta Brassart przedstawili poetycką twórczość emigracyjną propagując krótką formę jaką jest wiersz jako idealny sposób na opis dzisiejszej pędzącej rzeczywistości. O spotkaniu w polskiej restauracji Gospoda Marta mówiła: „Spotykamy się tutaj, żeby skonsumować coś, co jest niematerialne”. Podczas polskiego wieczoru mogliśmy zapoznać się z bardzo różnorodnymi pracami polskich malarzy, fotografów i grafików tworzących w North East: Małgorzaty Chałupki, Jadwigi Jasinek, Marcina Rewedy, Artura Burchardta i Tymoteusza Sułka.\nNa zakończenie festiwalu zabrzmiała polska muzyka folkowa wzbogacona nietradycyjnymi aranżacjami. Na scenie najlepszego centrum muzycznego w regionie The Sage Gateshead wystąpili muzycy z Kapeli ze Wsi Warszawa. Tradycyjne polskie piosenki ludowe zostały wykonane z najwyższą klasą. Muzycy zakończyli występ nuconym później pod nosem przez wszystkich polskich słuchaczy refrenem: „Wróćcie dzieci do domu i nie służcie nikomu!”.\nDziękujemy następującym sponsorom i partnerom Made in Poland Festival 2011: North East Strategic Migration Partnership, The Sage Gateshead, Intercultural Arts, Grafik Maciej Wolniak, Tyneside Cinema, Polska Szkoła Sobotnia w Newcastle upon Tyne, Quantum, Przedszkole Wonderland Children’s Place, PoEzja Londyn, Restauracja Gospoda, polskie sklepy Malgosia & European Food, Groszek, Anteny Satelitarne.\nCieszymy się z zaangażowania regionalnych organizacji polonijnych: Nepco CIC, ICOS, Pegaz, Challenger. Razem możemy więcej!\nWielkie dzięki za wsparcie medialne: Magazyn 2B North East www.2B.nepco.org.uk, Polnews www.polnews.co.uk, Polska Chata www.polskachata.co.uk, My Consett www.myconsett.co.uk, Cumbria www.cumbria.pl\nKoordynatorka tegorocznej edycji www.madeinpolandfestival.co.uk


Harry Irrgang, Anglik, luteranin\n10 lutego 2012 | 21:42\nDzięki marihuanie i LSD stałem się religijny i na nowo odkryłem wiarę z czasów dzieciństwa na zupełnie innym poziomie. Zacząłem czytać literaturę mistyczną, na przykład dzieła Św. Jana od Krzyża, Mistrza Eckharta lub nieznanego autora traktatu Teologia Germanica, co w końcu zainspirowało mnie do napisania pracy doktorskiej na temat twórczości Eckharta\nJestem wdzięczny panu Krzysztofowi Vardze za napisanie doskonałego artykułu My, ateiści (Gazeta Wyborcza, 4-5 lutego), w którym tłumaczy dlaczego jest ateistą i przedstawia recenzję książki "Dlaczego jesteśmy ateistami" (wyd. Czarna Owca). Zgadzam się w pełni z autorem artykułu, że ze względu na walory intelektualne tej książki powinni ją czytać zarówno wierzący, jak i niewierzący.\nJednak uderzające w argumentach zawartych w książce (jak również przedstawionych przez pana Vargę) jest to, że odnoszą się one wyłącznie do współczesnego sposobu myślenia, które z kolei opiera się na naszym obecnym rozumieniu wszechświata i miejsca człowieka we wszechświecie.\nArgumenty te w mniejszym stopniu dotyczą doświadczenia ludzkiego we wszelkich jego aspektach. Jest tak prawdopodobnie dlatego, że niektóre rodzaje doświadczenia, jako że są wysoce subiektywne, nie prowadzą do obiektywnego stwierdzenia, że coś jest lub nie jest faktycznie prawdą.\nPonadto szereg tradycyjnych wierzeń traci wiarygodność w świetle odkryć naukowych, a zatem przekonania wielu wierzących łatwo narażają ich na krytykę logicznie myślących ateistów. Chrześcijanom nie pomaga wiedza o tym, że, na przykład, prawie każdy kandydat na prezydenta wywodzący się z Partii Republikańskiej wierzy, iż świat został stworzony przez Boga kilka tysięcy lat temu lub że tsunami albo trzęsienie ziemi to kara boska za grzechy ludzi mieszkających w danym regionie.\nMimo wszystko przypomina mi się obraz ideologii, którą Wisława Szymborska porównała do spakowanej walizki z wystającymi fragmentami ubrań. Żadna ideologia nigdy nie będzie w stanie pomieścić całego doświadczenia ludzkiego. Tyczy się to tak samo ateizmu, jak chrześcijaństwa lub każdej innej religii. Jako pisarz pan Varga powinien zdawać sobie z tego sprawę.\nPozwolę sobie przytoczyć przykład z własnego doświadczenia. Gdy byłem nastolatkiem starałem się myśleć wyłącznie racjonalnie. Potem zacząłem czytać prace autorów takich jak Hermann Hesse i Aldous Huxley, który w esejach "Drzwi percepcji" i "Niebo i piekło" opisał swoje doświadczenia z meskaliną (proszę pamiętać, że Huxley był racjonalnie myślącym humanistą).\nTo sprawiło, że 40 lat temu, w Anglii, przez jakiś czas sam eksperymentowałem z miękkimi narkotykami takimi jak marihuana i LSD. Dość szybko zdałem sobie sprawę z tego, że słowo "narkotyk" błędnie oddaje właściwości tych substancji. Z całą pewnością możemy uznać alkohol za narkotyk - coś, co otępia umysł i sprawia, że mówimy i zachowujemy się idiotycznie.\nMarihuana i LSD dają wprost przeciwny efekt. Pozwalają na zdobycie zupełnie nowego doświadczenia, które byłoby niemożliwe przy normalnym racjonalnym sposobie postrzegania rzeczywistości. Kolory, wspomnienia, idee stają się wyraźniejsze, bardziej intensywne. Stajemy się bardziej kreatywni, słuchamy muzyki na zupełnie innym poziomie. Muzycy tacy jak Beatlesi starali się zawrzeć własne doświadczenia z takimi substancjami w muzyce, którą tworzyli (Strawberry Fields Forever, A Day In The Life, Lucy In The Sky With Diamonds).\nW moim przypadku pojawił się dodatkowy element - stałem się religijny i na nowo odkryłem wiarę z czasów dzieciństwa na zupełnie innym poziomie. Zacząłem czytać literaturę mistyczną, na przykład dzieła Św. Jana od Krzyża, Mistrza Eckharta lub nieznanego autora traktatu Teologia Germanica, co w końcu zainspirowało mnie do napisania pracy doktorskiej na temat twórczości Eckharta.\nStaram się pokazać, że racjonalny sposób myślenia skupia się wyłącznie na jednym poziomie świadomości - tym, który uznajemy za naszą ogólną percepcję świata. I już tutaj pojawia się problem, ponieważ dzieci postrzegają świat inaczej niż dorośli.\nCzym w ogóle jest percepcja? Czy znajduję się we wszechświecie, który postrzegam, czy wszechświat, który postrzegam, istnieje jedynie w mojej świadomości? Czy jedno i drugie? Tak więc umiejętność racjonalnego myślenia, która jest absolutnie niezbędna aby zrozumieć świat, jest mimo wszystko niewystarczająca i jak dotąd mamy wątłe wyobrażenie o tym, co leży poza "normalnym" światem, który postrzegamy. Paradoksalnie to ateista zapoczątkował tę ideę.\nW książce "Dlaczego jesteśmy ateistami" J.L. Schellenberg przypomina nam, że znajdujemy się dopiero na początku drogi zwanej ewolucją: "...warunki sprzyjające życiu będą panowały na naszej planecie jeszcze przez miliard lat". Byłoby niezwykle zaskakujące gdybyśmy na końcu tej drogi nadal wszyscy pozostali racjonalnie myślącymi ateistami. Osobiście bliższy jest mi sposób myślenia wielkiego francuskiego teologa i paleontologa Pierre'a Theilharda de Chardina, który, uznając teorię ewolucji, uważał, że ludzkość dąży do "punktu Omega" - ostatecznego celu wszelkiej ewolucji. Koncepcji tej przypisywał także znaczenie religijne.\nMoim zdaniem aktualny sposób myślenia zarówno wierzących, jak i niewierzących jest dość prymitywny. Przyszłość zapewne przyniesie nowe spostrzeżenia wraz z nowymi odkryciami w świecie nauki. Zamiast zagłębiać się w dotychczasowych twierdzeniach, teologowie muszą na nowo zinterpretować swoją wiarę w świetle odkryć naukowych, w przeciwnym wypadku niedługo wszyscy będziemy ateistami.\nZ drugiej strony ateiści powinni zdać sobie sprawę z tego, że dopiero zaczynamy rozumieć, jak działa umysł ludzki. Logika stanowi niezbędną podstawę, jednak opierając się na poglądach, na przykład, Richarda Dawkinsa czy Christophera Hitchensa, nie jesteśmy w stanie właściwie wyjaśnić stanów świadomości, w których doświadczamy obecności tego, co możemy określić jedynie jako obecność "Boga". Przynajmniej ja sam nie mogę jednoznacznie stwierdzić, że wieczność, mimo wszystko, nie leży głęboko we mnie samym.\nHarry Irrgang, Anglik, luteranin, pracuję w Polsce jako tłumacz\nwyosine 24.11.2012, 09:12\nZadziwiające że można uzależnić wiarę w Boga od brania miękkich narkotyków.Z tego twierdzenia wynika jasny dowód, ze Bóg to wytwór aktywności elektrycznej mózgu a nie niezależny byt.\nstaruszek_portier_50 22.11.2012, 13:31\nBardzo ciekawy tekst, wreszcie bez epitetów i napaści... Nie bede silił się na komentowanie całego tekstu, nie mam takiej wiedzy, erudycji i doświadczenia. Skromnie tylko chciałbym stwierdzić, że fakt naszej niemożności zrozumienia pewnych zjawisk nie musi świadczyć o istnieniu siły nadprzyrodzonej, częściej obnaża słabość naszego umysłu.


Spotkanie przedrejsowe, Grecja 2019 – Jacht Klub Wrocław\nStrona główna/Aktualności, Czwartki Klubowe/Spotkanie przedrejsowe, Grecja 2019\nZanim zaokrętujemy się na naszych pięknych łajbach w Atenach, jest jeszcze wiele rzeczy do ogarnięcia. Transport z i na lotniska, zakwaterowanie itd. Jest dużo rzeczy do omówienia!\nDlatego organizujemy spotkanie, które odbędzie się w czwartek, 06.06.2019 19:30 na dźwigu Wróblin należącym do Fundacji Otwartego Muzeum Techniki zacumowanym przy ul. Wybrzeże Wyspiańskiego 40 we Wrocławiu.\nZapraszamy nie tylko uczestników rejsu. Mamy obsadzone trzy jachty, ale nic nie stoi na przeszkodzie aby wynająć czwarty. Jeżeli jesteś sternikiem, który ma ochotę na wzięcie udziału w naszej przygodzie to zapraszamy. Tym bardziej, że mamy kilku załogantów na liście rezerwowej :)\nStart 06 czerwca, o 19.30


Gagacki ze świetnym tempem w Toruniu - Marcin Gagacki\n„Co prawda finał zakończył się dla mnie przedwcześnie po pechowym kontakcie z jednym z rywali, ale mimo wszystko to był dla całego zespołu bardzo dobry weekend – powiedział Marcin Gagacki. – Przez całe zawody miałem bardzo dobre tempo, a mój samochód spisywał się rewelacyjnie. Z biegu na bieg przyspieszałem i poprawiałem czasy. W półfinale stoczyłem piękną walkę z moim zespołowym kolegą Darkiem Topolewskim. Wielka szkoda, że zabrakło go dzisiaj w finale, który był bardzo emocjonujący. Na medal spisał się nie tylko cały nasz zespół, ale także kibice, których było na trybunach mnóstwo. Czułem ich doping podczas jazdy. Sezon minął półmetek i w klasyfikacji generalnej wszystko jest jeszcze możliwe, dlatego nie poddajemy się i jak zawsze będziemy walczyć do samego końca.”


Koncepcyjna Honda Bulldog może trafić do produkcji seryjnej\nHonda CBR250RR tylko w Azji. Europejska odmiana zadebiutuje jako CBR350RR\nWysłany 13 październik 2015 19:10 przez Drzewo Komentarze: 1\nPamiętacie koncepcyjny model Bulldog, który Honda pokazała na ostatich targach Osaka Motor Show? Według informacji pochodzącej od jednego z dealerów Hondy wynika że model ten wejść ma do produkcji seryjnej.\nMotocyklowi trudno jest odmówić oryginalności - wyposażony jest w silnik 399cc z modelu CB400F(Japoński odpowiednik CB500F), 6-stopniową skrzynie biegów oraz terenowe koła sugerujące właściwości terenowe. Do niekonwencjonalnych rozwiązań można z pewnością zaliczyć dwa schowki po obu stronach baku oraz bagażnik z tyłu i z przodu. Oczywiście nadal nie są to oficjalne informacje, ale śledzimy temat i będziemy informować na bieżąco.\nFajny dziwoląg :)


Praca Doradca energetyczny, Polska - oferta pracy\nOgłoszenie numer: 3366436, z dnia 2020-06-26\nPotrzebujesz odbić się finansowo? Masz dość czterocyfrowej kwoty wypłaty wpływającej na Twoje konto i czujesz, że stać Cię na więcej?\nRozpocznij karierę w branży, która nie boi się kryzysu!\nW Naszej Energetyce zajmować się będziesz energią dla firm, fotowoltaiką, pompami ciepła, klimatyzacją. Czy będzie to Twoja trampolina do długiej kariery?\nProwadzenie działalności gospodarczej lub gotowość do jej rozpoczęcia oraz pokrywanie kosztów jej prowadzenia\nChcemy aby „Nasza Energetyka” była tak naprawdę Waszą Energetyką, dlatego też stawiamy na długofalową współpracę i kompleksową obsługę.\nKierownik ds. SprzedażyBydgoszczSpecjalista ds. KsięgowościStaszówKobiele WielkieNowe WarpnoWierzbica


Andrzej Romanowski, Antykomunizm, czyli upadek Polski — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nKarol Irzykowski mawiał: „Ja pierwszy….”. Trudno, bym frazę tę powtórzył wobec siebie, zwłaszcza że Dudy przecież nie przewidziałem. Przeczuwałem jednak, do czego dojdzie, do czego może dojść. Toteż nie będzie chyba przejawem zadufania, gdy powiem, że z grupki alarmistów byłem w minionym dwudziestoleciu może najbardziej radykalny. Lub może najbardziej histeryczny. Dlatego, jak pisał Antoni Słonimski, „bardzo proszę pamiętać, że ja byłem przeciw”.\nDokładniej: 3 maja 1791, 11 listopada 1918 i 12 września 1989. Co łączy wszystkie te daty? Polskie „wybicie się” na niepodległość.\nOczywiście, można tu przywoływać także inne wydarzenia. Na przykład wybuch powstania listopadowego, który także umożliwił zaistnienie niepodległego państwa – choć tylko na okres dziewięciu miesięcy. Można też uwzględniać daty proklamowania surogatów polskiej państwowości: Księstwa Warszawskiego i Królestwa Kongresowego, ale czy należy uwzględniać pół-niepodległość? Trudno też przytaczać datę powstania PRL: cokolwiek mówić o zasadniczej ewolucji tego państwa i nierzadkim działaniu w zgodzie z polską racją stanu – zostało ono powołane do życia przez Stalina, a jego pierwszym czynem było zniszczenie II Rzeczypospolitej. Dlatego, gdy myślimy o polskiej suwerenności ostatnich trzech stuleci, możemy wskazać tylko te trzy daty: 1791, 1918 i 1989.\nSą to oczywiście – jak zawsze w procesie dziejowym – daty umowne. 3 maja 1791 jedynie przypieczętowywał niepodległość, faktycznie odzyskaną już dwa lata wcześniej. Jak wiadomo, z początkiem XVIII wieku Rzeczpospolita utraciła swą – jak wówczas mówiono – „independencję” (w roku 1702 stało się tak z Wielkim Księstwem Litewskim, w 1704 – z Koroną). Państwo Obojga Narodów, mimo przejściowych prób samostanowienia, było odtąd faktycznym rosyjskim protektoratem, w którym stacjonowały carskie wojska i w którym nic (w tym także wybór monarchy, a bywało, że i uchwały parlamentu) nie działo się bez woli Petersburga. Dopiero w roku 1789, a więc w 85 lat po popadnięciu w rosyjską zależność, Sejm Czteroletni przeprowadził dzieło zasadniczej narodowej emancypacji (oczywiście, tylko na tym terytorium, które mu podlegało, bowiem – na mocy pierwszego rozbioru – pokaźne części Rzeczypospolitej wchodziły już wtedy w skład Rosji, Prus i Austrii). Korzystając z trwającej właśnie wojny rosyjsko-tureckiej, a chroniony parasolem stworzonym przez Królestwo Prus, Sejm Czteroletni zlikwidował ustrojowe instytucje rosyjskie (w tym pierwszy polski rząd – Radę Nieustającą…) i doprowadził do ewakuacji z kraju rosyjskich wojsk. Konstytucja 3 Maja była ukoronowaniem tego procesu: najbardziej spektakularnym przejawem suwerennej woli narodu. Rzecz w tym, że w wyniku rosyjskiego najazdu 1792 roku została unieważniona. Kraj znalazł się ponownie pod protektoratem carycy, następnie zaś uległ kolejnemu rozbiorowi. Insurekcja Tadeusza Kościuszki, która w rok później wybuchła na ostatnim już skrawku państwowości – w Krakowie, Warszawie i Wilnie – zdołała utrzymać narodową władzę przez okres najwyżej ośmiu miesięcy. Tak więc data 3 maja 1791 symbolizuje – oprócz oczywistego faktu uchwalenia Konstytucji – także niepodległość. Choć trwała ona niewiele ponad trzy lata, była i tak najdłuższa w całym XVIII wieku.\nDatą umowną jest też 11 listopada 1918. Jedynie dla państw Zachodu ma on znaczenie istotne: w wagonie kolejowym na stacji Compiègne podpisano wtedy zawieszenie broni, kończące I wojnę światową. Ale w Polsce działo się w tym dniu niewiele. Akcję rozbrajania Austriaków i Niemców w Galicji i w Kongresówce rozpoczęła Polska Organizacja Wojskowa już dwa tygodnie wcześniej. Owszem, 11 listopada rozbrojono Niemców w Warszawie, ale tysiące okupacyjnych żołnierzy przebywało tu nadal, zamknięte w swych koszarach. Władzę w Warszawie i byłej Kongresówce wciąż jeszcze sprawowała – powołana przez okupanta – Rada Regencyjna; rządził – powołany przez Radę i uzależniony od Berlina – polski rząd. Choć i ten rząd podejmował coraz odważniejsze próby emancypacji. Co zatem zmieniło się 11 listopada? Zwierzchnictwo nad tworzącym się polskim wojskiem otrzymał generał Józef Piłsudski. Ale dopiero w trzy dni później, 14 listopada, został on Tymczasowym Naczelnikiem Państwa.\nCzyżby więc Święto Niepodległości należało przenieść na 14 listopada? A może nawet na 16 listopada, kiedy „depesza iskrowa” notyfikowała światu powstanie państwa polskiego? Lecz przecież przez cały tamten listopad jakże iluzoryczna i krucha była ta niepodległość! Jurysdykcja Piłsudskiego obejmowała jedynie skrawek dawnej Rzeczypospolitej: z Warszawą, Krakowem i Lublinem, ale bez Lwowa, Poznania i Wilna. A zwycięska Ententa ani myślała uznawać fakty dokonane, zachodzące w Warszawie pod cichym protektoratem pokonanych Niemiec. Może więc Święto Niepodległości powinniśmy przesunąć na czas jeszcze późniejszy: moment mianowania premierem Ignacego Paderewskiego, otwarcia Sejmu, zjednoczenia armii? Czujemy intuicyjnie, że nie miałoby to sensu. Bo przecież to dzień 11 listopada 1918 uruchomił proces, w którym możliwe stały się wszelkie późniejsze wydarzenia.\nTaką właśnie symboliczną, umowną datą jest też 12 września 1989. Gdyby do tego dnia odnieść dawne słowa Piłsudskiego, można by rzec: „stał się wypadek bynajmniej nie historyczny, ale taki sobie zwykły”. Jaki to bowiem był wypadek? Rzeczywiście najzwyczajniejszy: w PRL powstał nowy rząd. A przecież w PRL rząd wprawdzie rządził, ale kierowała zawsze Partia. Jednak polskie społeczeństwo nie miało wątpliwości. Właśnie przy tym nowym rządzie skupiła się nie tylko cała, przez lata prześladowana, solidarnościowa opozycja, ale i najszersze kręgi ludzi, których polityka nie dotknęła nigdy dotąd, nawet w stanie wojennym. „Jesteśmy wreszcie we własnym domu. Nie stój, nie czekaj. Co robić? Pomóż”. Tak wtedy mówiono. Niemal każdego dnia.\n12 września – tak jak 3 maja i 11 listopada – był jednak rezultatem procesu: krótszego niż w przypadku pierwszym, dłuższego niż w przypadku drugim. Jeżeli bowiem nie będziemy sięgać aż do sierpnia 1980 (stanowiącego jednak zaledwie manifestację woli zmian), początkiem politycznych reform był dzień 6 lutego 1989: inauguracja Okrągłego Stołu. Potem nadszedł 4 czerwca i wyborczy triumf Solidarności. Ale kolejne dni, tygodnie i miesiące nie przynosiły jeszcze upragnionej zmiany i nawet okrzyk Joanny Szczepkowskiej o „końcu komunizmu” miano usłyszeć dopiero w pięć miesięcy później. Lato 1989 wydawało się kolejnym triumfem nie tylko nawet ancien régime’u, ale wręcz – twórców stanu wojennego: prezydentem PRL został przecież generał Wojciech Jaruzelski, premierem – generał Czesław Kiszczak. I dopiero 24 sierpnia, po fiasku misji sformowania gabinetu przez Kiszczaka, Jaruzelski powołał na premiera człowieka Solidarności: Tadeusza Mazowieckiego.\nA więc przełom 24 sierpnia? Chyba wciąż jeszcze nie! Nawet tego niezwykłego dnia istniały przecież dla społeczeństwa przynajmniej trzy ważne pytania. Pierwsze: czy Mazowieckiemu uda się sformować gabinet w Sejmie zdominowanym przez tzw. komunistów? Drugie: czy skład osobowy jego rządu rzeczywiście będzie mógł świadczyć o nowej politycznej jakości? Trzecie, najważniejsze: czy rząd ten – przy wciąż trwających uwarunkowaniach wewnętrznych i zewnętrznych – będzie w ogóle zdolny do działania?\nDopiero więc dzień 12 września 1989 odpowiedział twierdząco na pierwsze dwa pytania. A następujące po nim tygodnie i miesiące odpowiedziały twierdząco na pytanie trzecie. Zjawisko niezwykłe! Tak samo jak 11 listopada 1918 został uruchomiony proces budowania państwa – kształtowania jego ustroju i wyznaczania granic – tak 12 września 1989 został uruchomiony proces odzyskiwania państwa.Oba procesy były jednak skomplikowane i żmudne. Pierwszy trwałdo roku 1922, a więc niemal cztery lata.Drugi przedłużył się do ponad siedmiu lat: od wolnych wyborów prezydenta w roku 1990, przez wolne wybory parlamentarne w 1991, wyjście ostatnich oddziałów armii rosyjskiej w symbolicznym dniu 17 września 1993, aż po zastąpienie konstytucji o rodowodzie stalinowskim nową konstytucją, „wielkanocną”, na wiosnę roku 1997.\nA przecież już znacznie wcześniej, zaledwie po kilku tygodniach 1989 roku, polska „zaraza wolnościowa” przekroczyła nasze granice. Czy bez Wałęsy i Mazowieckiego byłaby do pomyślenia Jesień Ludów? Niegdyś przykładu zmian nie mogła dać Europie Konstytucja 3 Maja, niemal natychmiast obalona przez rosyjską przemoc. Przykładu takiego nie mógł też dać polski „Jedenasty Listopada”; Europa leczyła powojenne rany i z osłupieniem patrzyła na rosyjski eksperyment „dziesięciu dni, które wstrząsnęły światem”… Dopiero po latach przełomem dla Europy – pewnie nie całej, ale na pewno środkowej – okazał się nasz Dwunasty Września.\n1791, 1918, 1989. Oprócz faktu zdobycia niepodległości wszystkie te daty łączy wybór orientacji. Za każdym przecież razem Polska odchodziła od Rosji: od protektoratu Katarzyny II, od niewoli carskiej czy bolszewickiej, od ZSRR i Paktu Warszawskiego. Jednak takie odejście przynosiło zwykle w odwecie najazd rosyjski – tak działo się w latach: 1792, 1830, 1920, 1939… Po raz pierwszy nie stało się tak w roku 1989. Kiedy Mazowiecki złożył wizytę w Moskwie, usłyszał od Michaiła Gorbaczowa: „Może to wyda się dziwne, ale życzę wam powodzenia”. Nie był to bluff. Takiej polityki trzymała się Moskwa – zarówno Gorbaczowowska, jak Jelcynowska – przez całe następne dziesięciolecie. Jedyna rosyjska ingerencja w polskie sprawy dotyczyła w tym okresie naszego akcesu do NATO. Zważywszy na przeszłość, było to jednak bardzo mało.\nOdchodząc od Rosji, w każdym z trzech omawianych przypadków Polska „wracała do Europy”. Tym samym wracała też do najbliższego zachodniego sąsiada: krajów niemieckich. W latach 1789–1790 Rzeczpospolita Obojga Narodów schroniła się za ochronny parawan Prus. W roku 1918 Druga Rzeczpospolita odradzała się za cichym przyzwoleniem Niemiec, choć zaraz potem zyskała otwarte już poparcie zwycięskiej Ententy, zwłaszcza Francji. Przełom roku 1989 dokonał się ponownie przy poparciu niemieckim (wizyta kanclerza Helmuta Kohla złączona w czasie z upadkiem muru berlińskiego), potem – niemiecko-francuskim („trójkąt weimarski”), może zaś przede wszystkim – amerykańskim. Tak czy inaczej, wkraczaliśmy zawsze na szlak, na którym już w X wieku przywędrowała do nas cywilizacja łacińska i chrześcijaństwo. Niepodległość przywracała nas samym sobie.\nAle daty 1791, 1918 i 1989 łączy coś daleko jeszcze istotniejszego: sposób dochodzenia do niepodległości. Jest rzeczą oczywistą, że we wszystkich trzech przypadkach stało się tak w wyniku korzystnej koniunktury międzynarodowej. Ale bezpośrednim rezultatem tej koniunktury stało się zjawisko przedtem nieoczekiwane i niewyobrażalne: porozumienie z wrogiem.Wrogiem był przecież dla polskich patriotów Stanisław August – król-„Ciołek”, który władzę w Polsce zdobył przez łoże Katarzyny w Petersburgu, który stłumił pierwsze powstanie narodowe – konfederację barską, który podpisał rozbiór własnego państwa. Wrogiem była Rada Regencyjna, powołana przez okupanta we wrześniu 1917 (czyli wtedy, gdy Piłsudski był już więziony w Magdeburgu), kolaborująca z Niemcami nawet po pokoju brzeskim, blokująca – mimo swego orędzia z 7 października 1918 – sprawę polską wobec zwycięskiej Ententy. Tym większym wrogiem był generał armii Wojciech Jaruzelski – I sekretarz KC PZPR, twórca stanu wojennego i pogromca Solidarności. A jednak z nimi wszystkimi – ze Stanisławem Augustem, z regentami, z Jaruzelskim – porozumienie okazało się możliwe, ba! nadspodziewanie łatwe. Choć przecież im wszystkim (najmniej może regentom, którzy w roku 1918 znaleźli się rzeczywiście w sytuacji przymusowej) innych dróg wyjścia nie brakowało. Tak jakby fakt „bycia Polakiem” automatycznie spychał na plan dalszy wszelkie inne uwarunkowania.\nW rezultacie, we wszystkich trzech omawianych przypadkach, polska niepodległość została odbudowana niemal bez przelewu krwi. W dniu 3 maja 1791 jedynym aktem przemocy stało się poturbowanie – niechby nawet podeptanie w tłoku – krewkiego posła Suchorzewskiego. 11 listopada 1918, podczas uwalniania stolicy, zginęło tylko pięć przypadkowych osób (choć już w parę dni później liczba ofiar urosła w skali kraju do kilkudziesięciu). A 12 września 1989? Ten dzień mamy świeżo w pamięci: nie rozbito wtedy żadnej szyby.\nWe wszystkich też trzech przypadkach polska niepodległość stała się rezultatem polskiej solidarności. Można powiedzieć jeszcze konkretniej: stała się rezultatem „grubej kreski”… Już bowiem podczas Sejmu Czteroletniego nastąpiło „unarodowienie” obozu królewskiego, a dawni konfederaci barscy (ci sami, którzy przed dwudziestu laty organizowali porwanie rosyjskiego agenta – króla-„Ciołka”), teraz stali się liderami Stronnictwa Patriotycznego, orientującego się właśnie na króla. Nie bez powodu śpiewano wtedy o „królu kochanym” i „zgodzie wszystkich stanów”. Całkiem podobnie w roku 1918 działał Józef Piłsudski. Zamiast wziąć władzę od zrewoltowanej ulicy (od swego „dziecięcia” – Polskiej Organizacji Wojskowej, czy od rządu lubelskiego, w którym ministrem wojny był Edward Rydz-Śmigły), wolał się porozumieć z tymi, którzy byli mu dotąd wrogami, lecz którzy mieli w ręku atut podstawowy: wznosili – choćby tylko szczątkowe i kalekie – formy polskiej państwowości. Ostatecznie niepodległościowiec Piłsudski postawił na stronniczkę Niemiec – Radę Regencyjną (od której przejął wszystkie atrybuty władzy – od zwierzchnictwa nad wojskiem po zwierzchnictwo nad państwem) oraz na stronnika Francji i Anglii – Komitet Narodowy Polski Romana Dmowskiego (od którego już po dwóch miesiącach dostał nowego premiera – Paderewskiego). A przecież Rada Regencyjna współdziałała z Niemcami, którym Komendant energicznie się przeciwstawiał. A Dmowski współdziałał z Rosjanami, podczas gdy „towarzysz Ziuk” walczył z nimi zbrojnie – w Organizacji Bojowej PPS. Wartością nadrzędną okazała się w roku 1918 zgoda narodowa. Oraz niezaglądanie ludziom w życiorysy.\nCzy Mazowiecki, realizując swą „grubą kreskę”, był świadom tamtych wzorów? W każdym razie, wciągając do współpracy nad naprawą państwa także ludzi dawnego systemu, wszedł na „stary szlak” ojców i dziadów, na szlak polskiej „łagodnej rewolucji”. Postawa ta okazała się przy tym nader pragmatyczna: PZPR, odsunięta na boczny tor, nie tylko nie wezwała na pomoc „bratnich krajów”, lecz udzieliła Mazowieckiemu poparcia, ba! głosowała za planem Balcerowicza. Jeżeli nawet dali wtedy „komuniści” przykład swej zdolności do błyskawicznej i biegunowej zmiany orientacji – to przecież miało to dla kraju skutki błogosławione. Tak czy inaczej zaś, we wszystkich trzech omawianych przypadkach, zwyciężała solidarność nad odmiennością orientacji, „gruba kreska” nad zemstą i odwetem. Rzeczpospolita – o ile tylko była naprawdę wolna i naprawdę niepodległa – dawała zawsze szansę każdemu obywatelowi.\nDzień 12 września nie stał się nigdy świętem państwowym. A przecież jest nie mniej ważny niż 3 maja i 11 listopada. Czas pokaże, czy stanie się od nich ważniejszy.\nZwiązek „Solidarność” tworzą dziś ludzie nowi. Odpłynęły miliony działaczy. Odeszły elity: zdecydowana ich większość znajduje się w Unii Wolności, niewielka część – w partiach wchodzących w skład Akcji Wyborczej Solidarność (AWS), poszczególni liderzy są w Unii Pracy, bądź nawet w SLD czy kancelarii Prezydenta, osobno jest Lech Wałęsa. I tylko w najsilniejszym ugrupowaniu AWS – w Ruchu Społecznym Jerzego Buzka – z historycznych przywódców nie pozostał (poza samym szefem) już bodaj nikt.\nTo prawda, że przeciwnik cementował niegdyś jedność Solidarności, wymuszał jej „samoograniczanie”. Ale to może właśnie dlatego ruch ten stanowił nie tylko negację systemu, lecz także jego konsekwencję. Dwadzieścia jeden sierpniowych postulatów było – jak pisał ostatnio Wiesław Władyka – „wpisane w PRL-owską istotę”, Solidarność „w większym stopniu przynależała do przeszłości niż do przyszłości”. Wbrew uparcie uprawianej mitologii, w sierpniu 1980 chodziło nie tyle o zmianę ustroju (ten wydawał się nienaruszalny, choćby przez „socjalistyczne otoczenie”), ile o realizację obietnic PZPR. Hasło wywieszone w Stoczni Gdańskiej „socjalizm tak, wypaczenia nie” dla jednych było kamuflażem, dla drugich jednak (i chyba dla większości) – autentycznym przekonaniem. Od Partii bowiem należało wprawdzie żądać (instrumentem miał być niezależny związek zawodowy), należało ją kontrolować (instrumentem miała być wolna prasa), ale nie należało – w imię realizmu – pozbawiać jej władzy. Inna sprawa, że ustrój z wmontowanym weń systemem wolnych związków siłą rzeczy przestawał być autorytarny. To akurat dobrze rozumiano – po obu stronach barykady.\nAle było w dawnej Solidarności coś więcej jeszcze: był sformułowany przez księdza Józefa Tischnera jej etos. „Gdyby trzeba było jakoś bliżej określić znaczenie słowa «solidarność» – mówił Tischner już we wrześniu 1980 – to należałoby chyba sięgnąć do Ewangelii i tam szukać jego rodowodu. Sens tego słowa określa Chrystus: «Jeden drugiego ciężary noście». Solidarność, ta zrodzona z kart i ducha Ewangelii, nie potrzebuje wroga lub przeciwnika, aby się umocnić i rozwijać. Ona się zwraca do wszystkich, a nie przeciwko komukolwiek”. W czasie obu swych pielgrzymek do „Polski Jaruzelskiego” dokładnie to samo mówił Jan Paweł II:„Miłość jest większa od sprawiedliwości. I miłość społeczna jest większa od sprawiedliwości społecznej! […] Solidarność – to znaczy: jeden i drugi […] brzemię niesione razem, we wspólnocie. A więc nigdy: jeden przeciw drugiemu. I nigdy brzemię dźwigane przez człowieka samotnie, bez pomocy drugich. Nie może być walka silniejsza od solidarności”.\nOczywiście, były to raczej idealne postulaty niż rzeczywistość. Solidarność, będąca ruchem protestu, nie mogła obyć się bez nienawiści – nawet wtedy, gdy deklarowała (poniekąd z konieczności) walkę non violence. Mimo to, właśnie ów czyn bez przemocy, z nałożonym kagańcem samoograniczenia, stanowił siłę atrakcyjną Związku. To ów ideał chrześcijański przesądzał o moralnej wyższości w starciu ze zmurszałą ideologią leninowskiej walki klas. Solidarność, właśnie dlatego, że była tak polska i tak chrześcijańska, mogła przyjąć w swe szeregi każdego – także członka Partii, z najwyższymi jej władzami włącznie. Każdemu bowiem rodakowi, każdemu bliźniemu, Solidarność dawała szansę. I bynajmniej nie wymagała ekspiacji.\nPowtórzmy: inne były uwarunkowania. Ten „etos” był przecież także „taktyką”, stanowił bowiem zaraźliwy przykład, wobec którego propaganda partyjna była bezsilna. Jakkolwiek jednak patrzyć, jest rzeczą przygnębiającą, że w dzisiejszym AWS-ie wszystko to wyparowało. To, co dawniej było przejawem „cywilizacji miłości”, dziś stało się ideologią nienawiści. To, co było dawaniem świadectwa, dziś stało się politycznym szantażem. Miejsce księdza Tischnera już u progu lat dziewięćdziesiątych zajął ksiądz Tadeusz Rydzyk. Jednolity obóz uległ podziałowi, co było w warunkach demokracji nieuchronne, ale co mogło przecież dokonać się w sposób naturalny i organiczny, w oparciu o różnice programowe, a nie o głoszone przez braci Kaczyńskich „przyspieszenie”. Bojownicy wspólnej sprawy znaleźli się po różnych stronach kolejno wznoszonych barykad, a to zaowocowało walką polityczną nieprzebierającą w środkach. Do wzajemnego zwalczania zaprzęgnięto przy tym rozwiązaną już wcześniej Służbę Bezpieczeństwa – tak pojawiła się ideologia lustracji. A żadne ugrupowanie solidarnościowe od niej się nie odżegnało.\nKiedy więc w roku 1993 Solidarność obaliła rząd solidarnościowy, kiedy do władzy doszedł – niewpuszczany dotąd na solidarnościowe salony – SLD, trudno się było nawet dziwić, że wstrząs przeżyty przez przegranych był już wybitnie destrukcyjny. Czy bowiem sporządzono bilans błędów, zaniedbań i win? Rozpoczęto pracę programową? Postawiono na służebność wobec społeczeństwa? Nic z tych rzeczy: zamiast autokrytycznej refleksji zrodziła się żądza odwetu, za całą myśl polityczną starczył program odebrania władzy „czerwonemu”. I tak jak nikt nie odżegnał się od lustracji, tak nikt już nie miał ochoty na „samoograniczenie”.\nA przecież – zdawałoby się – polityka w kraju demokratycznym, polityka w kraju papieża i Solidarności, nie powinna być postrzegana inaczej niż służba. Rozumiał to Józef Tischner, przestrzegający na progu polskiej niepodległości: „Rola ruchu Solidarności nie może polegać na tym, by do istniejących podziałów dodać nowe podziały, lecz na tym, by stworzyć możliwość ich przezwyciężenia. Tylko w ten sposób można kłaść fundamenty rzetelnej demokracji”. Tymczasem właśnie po przegranych wyborach pojawiło się pojęcie „obozu posierpniowego” („sił posierpniowych”, „Polski posierpniowej”). Cóż ono znaczyło? Było prostą odwrotnością pojęcia „Solidarność”. Bo wynikało z niego, że istnieje inny rodzaj Polaków: skażonych PZPR-owską biografią. Zgoda: komunizm był złem, ale nie o komunizmie mówimy. Pytamy tylko, czy koalicja SLD–PSL, kontynuująca przecież polskie reformy (choć można dyskutować o ich tempie), musiała być traktowana jak „PRL-bis”? Czy musiano ostrzegać przed prezydenturą Aleksandra Kwaśniewskiego jako najgorszym złem? I czy musiano potem wyrokować, że nowy prezydent ma wprawdzie legitymację demokratyczną, ale nie ma legitymacji… moralnej? Nie sądzę, by takie ideowe łamańce były możliwe w Pierwszej Solidarności. Pewien natomiast jestem, że były one nie do pogodzenia z porządkiem demokratycznym, uznającym za nadrzędną wolę ludu. Jak też z nauczaniem Jana Pawła II, twierdzącego – nawet wobec przemocy stanu wojennego! – że walka nigdy „nie może być silniejsza od solidarności”.


NOWAKOWA MODA: DONEGAL moje spostrzeżenia!\nAutor: Claudia Nowak o 22:36\nwykowna 7 września 2012 22:47\nNie lubie tych gabeczek silikonowych wole podklad palcami nakladac.\nMagdalena B 8 września 2012 22:46\nPowodzenia w rozdaniu :0\nWarto wziąć udział hi\nNie używałam jeszcze takich gąbeczek.\nMiniStyle 9 września 2012 06:57\nJOANNA 14 września 2012 04:32\nteż testowałam niektóre z tych produktów :)\nNatt. 16 września 2012 05:50\nja wole swoje paluchy od gąbek haha:)


7,73 (8058 ocen\ti\t1154 opinie) Zobacz oceny\nNoteAboutMe | 2014-12-01\nJedna z niewielu moich ulubionych książek! Od początku zachęca i trzyma w napięciu. Nie jest monotonna tylko ciągle coś się dzieje, a ja właśnie to w książkach uwielbiam.\nHistoria opowiada o 17 letniej Julii, która jest zamknięta w celi od 284 dni. Jej dotyk potrafi zabić. Straciła nadzieję, że może żyć wśród normalnych ludzi i być taka jak oni nie psując w tym niczego. Żyje w przedświadczeniu, że jest potworem i nie zasługuje na to, by żyć. Pewnego dnia do jej celi trafia Adam i od tego momentu wszystko się zmienia. Każde jego postępowanie jest z myślą o Julii, aby ją uratować.


Walczą z białaczką - Jelonka.com\nPoniedziałek, 15 lutego 2010, 9:24\nPolicjanci i samorządowcy z Lwówka z Fundacją DKMS Polska organizują 20 lutego w godz. 11.00 – 16.00 w sali mieszczańskiej ratusza Dzień Dawcy Szpiku. Mieszkańcy grodu lwa oraz ludzie dobrej woli będą mogli zarejestrować się jako potencjalni dawcy komórek macierzystych, potocznie nazywanymi dawcami szpiku.\nW Polsce aż, co drugi pacjent nie znajduje zgodnego genetycznie, niespokrewnionego dawcy. Im więcej potencjalnych dawców tym większe szanse na życie dla osób chorych na białaczkę i inne choroby układu krwiotwórczego. Dlatego Fundacja DKMS Polska wraz z organizatorami lokalnymi przeprowadza Dni Dawcy, podczas których zdrowe osoby mogą dokonać rejestracji i tym samym powiększyć bazę potencjalnych dawców – wyjaśniają organizatorzy zmagań.\nKto może zostać dawcą? Zarejestrować może się każdy zdrowy człowiek pomiędzy 18 a 55 rokiem życia, ważący minimum 50 kg (bez dużej nadwagi). Rejestracja polega na pobraniu 4 ml krwi i zajmuje tylko chwilę.\nNa podstawie pobranej krwi zostaną określone cechy zgodności antygenowej, a jeśli okaże się, że kod genetyczny dawcy zgadza się z kodem genetycznym chorego, wtedy dochodzi do przeszczepu. Wszyscy, którzy chcą się zarejestrować, powinni mieć ze sobą dokument tożsamości z nr PESEL.\n~+ 15-02-2010 9:36\nNaprawdę warto. Nic nie boli,a można pomóc. Powinno być więcej takich akcji.\n~do 15-02-2010 10:12\nCień 15-02-2010 10:39\nCiekawe- chory wyzdrowieje, doktorzy, NFZ i fundacje zarobią, a co z tego będzie miał szpikodawca? I dlaczego nie napisali, że pobranie szpiku jest niebezpieczne?\n~do cień 15-02-2010 10:48\nDawca bedzie miał satysfakcję z tego, że uratował komuś życie - dla mnie jest to o wiele cenniejsza nagroda niż wszelkie pieniadze. Sama już jakiś czas temu zarejestrowałam się w bazie DKSM Polska i polecam to kazdemu. Co do potencencjalnego niebezpieczeństwa to kazdy zabieg medyczny niesie ze sobą ryzyko powikłań - nawet zwykłe wyrwanie zęba.\n~do Cień 15-02-2010 10:59\ntakie sa realia tylko ludzie dobrej woli moga pomoc chorym bo na panstwo nie ma co liczyc ,my mamy placic ZUS i tyle\n~Beata Kulka 15-02-2010 11:01\nW imię pamięci po moim mężu, bardzo dziękuję za tak wspaniały gest.....pomoc czekającym na nowe życie.\n~do Cien 15-02-2010 11:40\nPoczytaj dokładnie na ten temat a potem się wypowiadaj. Nikt Cię nie zmusza do pomocy innym(zresztą to chyba temat Ci obcy)\nCień 15-02-2010 12:54\nDo 10:48. Satysfakcja- O.K., tylko dlaczego doktorzy, NFZ i fundacje tego nie robią dla satysfakcji? A ty z 11:40 nie rób z ludzi ciemnej masy i nie chodzi mi o to by nie pomagać, nawet jestem za. Jak czegoś nie kumasz, to się nie udzielaj, przynajmniej w obraźliwy sposób.\n~do Cień 15-02-2010 14:37\nok, zgadzam się z Toba. Wszedzie znajdą się ludzi, którzy chcą zarobić na dobroczynności i nieszcześciu innych ludzi. Ale to przecież tylko Polska... Dla mnie liczy się to, że moge komuś pomóc - nie myślę o tym kto i ile na tym zarobi, gdyby kazdy o tym myślał to pewnie liczba honorowych dawców zmalałaby o połowę...\n~ 15-02-2010 19:27\nakcja super, szkoda, że w JG nikt o tym nie pomyśli...


2013.04.11-2013.05.20 / Aleksander Laszenko: Which way ? :: RAL9010\nWhich way? / 11.04.2013 – 20.05.2013\nW kierunku abstrakcji\nNa wystawie prezentowane są dotychczas niewystawiane w Warszawie obrazy artysty oraz trzy płaskorzeźby pochodzące jeszcze z okresu nauki w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, będące efektem aneksu wykonanego w Pracowni Rzeźby. Poza działalnością indywidualną Aleksander Laszenko należy do grupy artystycznej Der Blaue Ratler. Brał udział w około 40 wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą.\nTwórczość malarska Aleksandra Laszenki kojarzy się i jednocześnie ujawnia inspiracje artysty tradycją malarstwa amerykańskiego XX wieku. Wydaje się, że najwięcej czerpie z twórczości Edwarda Hoppera – obaj podzielają podobne zainteresowanie światłem oraz specyficzną atmosferę melancholii i wyobcowania. Na tej podstawie Laszenko wykształcił swój indywidualny, surowy styl, w którym brak zbędnego wysiłku i nasycenia szczegółami; rozległe masy światła i cienia tworzą mocno skonstruowany świat solidnych i masywnych kształtów.\nAleksander Laszenko dokonuje subiektywnego wyboru malowanych przestrzeni, które zdradzają jego upodobanie dla architektury modernistycznej. Prezentuje uproszczone, estetyczne widoki zaczerpnięte z miejskiej scenerii. Są to w większości syntetycznie i harmonijnie potraktowane krajobrazy Warszawy, Berlina oraz innych miast, którym artysta nadaje odmienny, indywidualny charakter. Poprzez silne, staranne wykadrowanie miejskich widoków oraz stosowanie ogromnych połaci płaskich plam barwnych można uznać owe obrazy za antymimetyczne, wręcz zmierzające ku abstrakcji. Artysta nie sugeruje odbiorcy doboru interpretacji – obrazy zazwyczaj nie posiadają tytułów, nie można ich skojarzyć z jakąkolwiek istniejącą lokalizacją. Poprzez formę ich przedstawienia oraz pewną sekwencyjność w zestawianiu kolorów i kontrastów, przed naszymi oczami ukazuje się obraz bazujący przede wszystkim na abstrakcji geometrycznej.\nZainteresowanie światłem, monumentalnością architektury oraz zamiłowanie do płaskich plam barwnych Laszenko dopełnia specyficznym, metafizycznym klimatem. Obserwując puste i poniekąd dominujące przestrzenie zaczynamy odczuwać napięcie spowodowane przygniatającym kolorem nieba oraz nienaturalnością uproszczenia. Wyczuwalna jest atmosfera wyobcowania. Przypomina to rozwiązania stosowane przez surrealistów, jednak można przypuszczać, że artysta w swojej interpretacji doszukuje się pewnego ładu. Świat, który prezentuje Laszenko pozbawiony jest człowieka – widz staje wobec perspektywy surowej, opuszczonej i niezamieszkałej przestrzeni miejskiej. Artysta kwestionuje kartezjańskie „ja myślę” zastępując je minimalistycznym „ja postrzegam”, w którym to właśnie podmiot-obserwator staje się gwarancją sensu.\nNa ekspozycji znajdują się również niewielkich rozmiarów płaskorzeźby, z których dwie wykonane są w wosku, a trzecia odlana w brązie wykończona patynowaniem. Wystawiane prace można potraktować, jako dodatkowy aspekt odchodzenia od antropomorfizmu, wyrażany za pomocą operowania minimalistyczną formą. W opozycji do zawieszonych na ścianach obrazów, wskazane płaskorzeźby stają się ich obserwatorami, a zatem widzami sprowadzonymi do formy spłaszczonych prostopadłościanów.\nJako źródło inspiracji można wskazać tradycję minimalizmu oraz kompozycje neoplastyczne kojarzone głównie z twórczością Pieta Mondriana. Archaiczne formy Laszenki przypominają fragmenty jego obrazów. Warto także przytoczyć ewenement scenograficzny samego Mondriana, w którym sprowadził formę ludzką do pionowego, czarnego prostokąta. Rzeźby dopełniają sens obrazów, a biorąc pod uwagę czas ich powstania, w pewnym sensie zapowiadają w pełni ukształtowaną, malarską twórczość autora.\nDotychczasowy dorobek artysty można interpretować, jako dążenie do podtrzymania ciągłości tradycji malarskiej charakteryzującej się „spokojnym realizmem”, ustawiając go w kolejce po artystach takich jak Giorgio de Chirico, David Hockney czy wspominany już Edward Hopper. Z perspektywy XXI wieku twórczość Aleksandra Laszenki ewoluuje z fascynacji młodzieńczymi ideałami w kierunku dojrzałej, abstrakcyjnej już formy.\nAutor tekstu: Magdalena Szary\nCategories : 2013, Minione\nProjekt i Realizacja Studio Cacy


Komentarz do dyrektywy o OZE w Europie do 2030 :Więcej niż energia\nKomentarz do dyrektywy o OZE w Europie do 2030\nUnia daje szansę na zniesienie barier dla energetyki obywatelskiej, ale wyznacza rozczarowujący cel udziału OZE\nKomentarz Anny Ogniewskiej z Greenpeace\n14 czerwca około 4 nad ranem zakończyły się negocjacje dotyczące nowego kształtu dyrektywy o odnawialnych źródłach energii, która ma wytyczyć ramy rozwoju OZE w Europie do roku 2030. Po długich negocjacjach udało się wprowadzić postulowane przez organizacje pozarządowe, w tym Greenpeace, przepisy ułatwiające gospodarstwom domowym i lokalnym społecznościom realny udział w transformacji energetycznej. Niestety nie udało się przyjąć bardziej ambitnego celu udziału OZE w miksie energetycznym. Nie powiodły się również wysiłki na rzecz ograniczenia wykorzystania niezrównoważonych biopaliw czy biomasy.\nDyrektywa o OZE jasno i wyraźnie uznaje prawa zwykłych obywateli do udziału w transformacji energetycznej Unii Europejskiej. Udało się wprowadzić przepisy dające obywatelom, społecznościom lokalnym, małym i średnim firmom oraz spółdzielniom energetycznym większą kontrolę nad zużywaną energią. Wszystkie te podmioty będą miały prawo do produkowania, konsumowania, przechowywania oraz oddawania do sieci wyprodukowanej przez siebie energii odnawialnej, bez nadmiernych obciążeń administracyjnych, kar i podatków. Zniesienie barier dla energetyki obywatelskiej i zablokowanie możliwości stosowania dodatkowych obciążeń fiskalnych dla najmniejszych producentów energii było jednym z celów Parlamentu Europejskiego podczas negocjacji z rządami europejskimi. Jest to krok w bardzo dobrym kierunku. Dzięki przyjętym rozwiązaniom nie będzie już możliwości stosowania mechanizmów utrudniających produkcję energii odnawialnej, takich jak choćby hiszpański „podatek słoneczny”.\nPo raz pierwszy w prawodawstwie UE uznano też znaczenie i rolę, jaką demokratycznie kontrolowane spółdzielnie energetyczne mogą odgrywać w procesie transformacji energetycznej. Wprowadzone zostały przepisy ułatwiające tworzenie własnych projektów w zakresie energii odnawialnej. Jest to bardzo ważne, ponieważ okazuje się, że projekty realizowane w ramach różnego typu kooperatyw i będące własnością społeczności lokalnych mogą wygenerować nawet osiem razy więcej wartości dodanej, niż instalacje znajdujące się w posiadaniu dużych, międzynarodowych firm. Dzieje się tak, gdyż obiekty zarządzane lokalnie częściej korzystają z usług okolicznych dostawców czy banków, angażując w realizację projektu również mieszkańców.\nOczywiście dużo będzie zależeć od sposobu wdrożenia tych przepisów w państwach członkowskich. Dwa lata temu obserwowaliśmy, jak w ramach prac nad nowelizacją ustawy o OZE wycofano możliwość objęcia najmniejszych producentów energii systemem taryf gwarantowanych i wprowadzono znacznie mniej korzystny system wsparcia dla prosumentów w Polsce. Doprowadziło to do sytuacji, w której prawdą jest, że mamy coraz więcej paneli słonecznych na naszych “biało-czerwonych dachach”, ale nadal są to ilości znacząco poniżej naszych możliwości, a inwestycje realizowane są głównie dzięki dofinansowaniu ze środków unijnych lub krajowych. Miejmy nadzieję, że te fundusze nie skończą się szybko i że kolejne nowelizacje polskiej ustawy o OZE zmienią system wsparcia w taki sposób, by rozwój energetyki obywatelskiej znacząco przyspieszył.\nZmiany w prawie dotyczące najmniejszych źródeł energii odnawialnej czy spółdzielni energetycznych mogą pozwolić na przyspieszenie transformacji energetycznej w UE oraz na rozwój energetyki obywatelskiej. Niestety, wynegocjowany w trakcie trialogów między Radą, Parlamentem a Komisją Europejską cel udziału energii ze źródeł odnawialnych – 32 proc. – jest dalej zdecydowanie zbyt mało ambitny. Wprawdzie w 2023 roku cel ten ma być zrewidowany, jednak już teraz wiadomo, że jest on zbyt niski, by realnie mógł wspierać działania na rzecz ograniczenia najbardziej katastrofalnych skutków zmiany klimatu, a także uniemożliwić koncernom energetycznym dalszy rozwój energetyki opartej o paliwa kopalne. Nadal nie udało się też realnie wyeliminować możliwości wykorzystania niezrównoważonej ekologicznie biomasy. Negocjatorzy zgodzili się na zamrożenie wykorzystania biopaliw, które w znacznym stopniu szkodzą różnorodności biologicznej (takich jak jak olej palmowy) na obecnym poziomie, stopniowo eliminując je do 2030 roku.\nAnna Ogniewska, Greenpeace, +48 506 124 689, anna.ogniewska@greenpeace.org\nII Kongres Energetyki Obywatelskiej (1 grudnia 2017)\nGdzie na studia związane z OZE?\nZmiany w ustawie o OZE: polskim rodzinom odebrano taryfy gwarantowane


pozycje do karmienia piersią - www.edziecko.pl\nNie dajmy sobie wmówić, że wszystko będzie jak dawniej. Pojawienie się dziecka to życiowa rewolucja! Oto nowy człowiek, a wraz z nim wrażliwa...\nMatki często mają okazję przekonać się, że najwięcej o wychowywaniu i opiece nad ich dziećmi wiedzą inni. Jakich rad mamy serdecznie dość?\nReklama TV, która trafia w samo sedno? To możliwe, co udowadnia swoim spotem producent mleka modyfikowanego, ukazując różne obozy rodziców i...\nKarmienie piersią może być dla kobiety czymś wspaniałym. Może jej dać wiele satysfakcji i radości. Wiele zależy od jej wyobrażenia o laktacji.\nKarmienie piersią powinno być przyjemne dla mamy, a dziecku dawać optymalną ilość pokarmu. Jeśli mama cierpi, a dziecko nie najada się, trzeba...\nChyba mam za mało mleka... Może powinnam dokarmiać malucha, żeby go nie zagłodzić!? Na początku drogi mlecznej często możesz mieć takie...\nW nowym cyklu tekstów o rozwoju niemowlęcia będziemy z pomocą ekspertów szukać odpowiedzi na pytania, które często zadają sobie młodzi rodzice...\nKomentuje fizjoterapeuta, konsultant w Klinice Neonatologii i Intensywnej Terapii Noworodka IMiD - Paweł Zawitkowski\nNiemowlętom cofanie pokarmu po posiłku zdarza się bardzo często i zwykle mija bez śladu. Ale to nie znaczy, że refluks mamy po prostu...\nChoć początki karmienia piersią mogą być trudne, wiele mam szybko pokonuje trudności i nabiera wprawy.\nRozpoczęłaś karmienie piersią? Sprawdź, jak będzie się zmieniał rozkład karmień, rytm ssania, apetyt dziecka i jego mleczne potrzeby.\nBędziecie na początku spędzać długie godziny wtuleni w siebie, ucząc się swoich reakcji, studiując rysy twarzy, poznając temperamenty. Powinnaś mieć wszystko pod ręką: coś do picia, do przegryzienia, książkę, gazetę, przenośny telefon. Przygotuj sobie też różne poduszki i poduszeczki, na których\nWidok ssącego pierś i z satysfakcją posapującego maleństwa jest wzruszający, ale gdy karmienie trwa i trwa, twoje wzruszenie szybko może ustąpić miejsca zmęczeniu i zniecierpliwieniu. Zwłaszcza jeśli jest ci niewygodnie, cały czas pochylasz się, nie masz się o co oprzeć, jesteś głodna, chce ci się\nna kolanach mamy, a drugą ręką podawać butelkę. Dziecko leży wtedy bezpiecznie wtulone w mamę (tatę, babcię lub nianię) i pije. Przypomina to nieco pozycję przy karmieniu piersią. W ten sposób maluch ma też bliższy kontakt z osobą karmiącą.\nz karmienia piersią i znaczenie poszczególnych składników mleka kobiecego, Pierwsze karmienie, Pozycje do karmienia piersią, Dieta karmiącej mamy, Najczęstsze mity związane z karmieniem piersią, Najczęstsze trudności w karmieniu piersią i sposoby ich przezwyciężania, Kolka niemowlęca i zaparcia u dziecka\n. Gdy mąż postanowił zmieniać mnie w nocy (ja wracałam co drugą noc do domu), spotkał się z dziwnymi komentarzami pielęgniarek. Były zdziwione, że ojciec dziecka chce zostać z synem na noc. Ja z kolei usłyszałam nieprzyjemne komentarze za pozycję do karmienia piersią. Kiedy sąsiadka z sali spytała, czy w


diety odchudzające i odchudzanie | Artykuł - Jak zwalczyć zakwasy \nJak zwalczyć zakwasy\nDla osób trenujących zakwasy są tematem dobrze znanym. Jest to ból pojawiający się w przetrenowanych mięśniach po około dobie od wysiłku. Utrzymuje się czasem długo, bo aż do kilku dni. Za jego powstawanie odpowiedzialne jest nagromadzenie kwasu mlekowego w mięśniach narażonych na zbytni wysiłek oraz mikrourazy włókien mięśniowych.\nBól przetrenowanych mięśni nie jest może na tyle silny, by uniemożliwiać w miarę normalne funkcjonowanie, ale na pewno dość dokuczliwy, dlatego często szukamy sposobów na zaradzenie mu.\nOsoby intensywnie trenujące, które nie jeden raz musiały sobie radzić z bolącymi mięśniami, proponują kilka metod, które mogą pomóc w walce z zakwasami. Każdy z tych sposobów ma zarówno swoich zwolenników, jak i przeciwników, pamiętać bowiem należy, że każdy organizm jest inny i to, co jednym pomaga, może być dla innych całkowicie nieskuteczne, jeśli nawet nie szkodliwe.\nJedynym chyba bezspornym sposobem na zakwasy jest porządna rozgrzewka. Wszyscy sportowcy doskonale wiedzą, że jest to najskuteczniejsza metoda zapobiegania powstawaniu bólu mięśni.\nCzasem jednak zakwasy pojawiają się nawet mimo prawidłowo przeprowadzonej rozgrzewki. Najczęściej sięgamy w takiej sytuacji po zwykłe środki przeciwbólowe, ale warto wypróbować metody polecane przez osoby uprawiające sport.\nNiektórym pomaga wówczas gorąca kąpiel, która rozgrzewa przetrenowane ciało. Swoich zwolenników ma także naprzemienne rozgrzewanie i chłodzenie pod prysznicem obolałych mięśni. W walce z zakwasami często poleca się także masaże, które rozluźniają i rozgrzewają nadwyrężone mięśnie, najlepiej jednak jeśli wykonuje je specjalista. Samodzielnie możemy natomiast nacierać bolące partie ciała maściami przeciwbólowym, przeciwzapalnymi lub rozgrzewającymi, można też spotkać się z pozytywnymi opiniami dotyczącymi nacierania bolących miejsc octem. Skutecznym sposobem może także okazać się także picie soku wiśniowego. Warto również w myśl zasady „lecz się tym, czym się zatrułeś”, starać się delikatnie rozćwiczyć bolące mięśnie.\nPhoto credit: El Bingle / Foter / Creative Commons Attribution-NonCommercial 2.0 Generic (CC BY-NC 2.0)


Zmodernizowana Kia Picanto z polskimi cenami - magazynauto.interia.pl - testy i opinie o samochodach nowych i używanych\nMagazynAuto > Wiadomości > Zmodernizowana Kia Picanto z polskimi cenami\nZmodernizowana Kia Picanto z polskimi cenami\nOdświeżone Picanto dostępne będzie z dwoma silnikami benzynowymi i w czterech wersjach wyposażenia.\nNajtańsze Picanto z silnikiem 1.0 MPI o mocy 67 i w wersji M kosztuje 39 990 zł. Standard obejmuje "elektrykę" szyb i lusterek, centralny zamek oraz czujnik zmierzchu. Wyceniona na 50 490 zł odmiana L dokłada do tego manualną klimatyzację, system multimedialny z 8-calowym ekranem, kamerę cofania, wielofunkcyjną skórzaną kierownicę, ostrzeganie przed kolizją, LEDowe lampy tylne oraz światła do jazdy dziennej oraz przedni podłokietnik.\nNa szczycie gamy stoją wersje GT Line oraz X Line, dostępne tylko z mocniejszą jednostką 1.2 MPI 84 KM i wycenione na 62 490 zł. Oferują dodatkowo między innymi system bezkluczykowy, podgrzewane fotele i kierownicę, tapicerkę ze skóry ekologicznej, czujniki cofania oraz 16-calowe felgi.\nWszystkie wersje Picanto zyskały odnowiony wygląd zewnętrzny, największe zmiany wprowadzono w usportowionym modelu GT-Line oraz w inspirowanym crossoverami X-Line. Osłona chłodnicy ma nowy kształt, a jej chromowana listwa ciągnie się aż przez dolną część przeprojektowanych reflektorów, co sprawia, że auto wygląda na szersze niż jest w rzeczywistości. Po każdej stronie "tygrysiego nosa" dodano kolorystyczne wyróżnienie - czerwone w GT-Line i czarne w X-Line. W obydwu liniach modelowych przeprojektowano reflektory i dodano cztery diody LED, jako światła do jazdy dziennej. Z tyłu samochód również ma nowe lampy wykonane w technologii LED i bardziej smukłe światła przeciwmgielne. Całość sprawia, że tył Picanto po faceliftingu jest bardziej rozpoznawalny.\nZarówno modele GT-Line, jak i X-Line zyskały odświeżony przedni zderzak z ostrzejszymi liniami. Zmiany zaowocowały solidniejszym wyglądem wersji X-Line, w wypadku modelu GT-Line stylistom zależało na wizualnym połączeniu usportowionego Picanto z mocnymi modelami GT. Wlot powietrza w zderzaku lakierowanym w kolorze nadwozia jest teraz większy i szerszy, sportowy charakter podkreślają błyszczące detale w kolorze czarnym i lampy przeciwmgielne. Zderzak modelu X-Line nawiązuje stylistyką do masywnych zderzaków z dodatkowymi osłonami znanymi z SUV-ów, z wykończeniem imitującym metal i logo X-Line oraz z błyszczącym czarnym obramowaniem, które rozciąga się od osłony chłodnicy do nadkoli z boku samochodu.\nFacelifting Picanto obejmuje szereg zmian wizualnych i technologicznych również we wnętrzu, które koncentrują się wokół większego 8-calowego ekranu dotykowego systemu multimedialnego oraz 4,2-calowego wyświetlacza w zestawie zegarów. Picanto jest oferowane z tapicerką materiałową lub materiałową połączoną ze skórą ekologiczną. Do wyboru jest kilka wzorów tapicerki, które potęgują nowoczesny wygląd i podkreślają wyższą jakość wykonania.\nZmodernizowana Kia Picanto - w zależności od wersji wyposażenia - jest również dostępna z szeroką gamą stylowych pakietów kolorystycznych do wyboru. Wersja X Line ma czarne, jednokolorowe wnętrze z kontrastowymi przeszyciami w kolorze limonki, srebrne obudowy wokół dźwigni zmiany biegów i otworów wentylacyjnych oraz srebrno-limonkowe akcenty na drzwiach. Wersja Business Line jest wyposażona w pakiet kolorystyczny "Orange Splash", ma czarne jednokolorowe wnętrze z pomarańczowymi przeszyciami i detalami w kabinie oraz czarno-pomarańczowe akcenty na drzwiach. Topowa wersja GT Line jest wykończona czarną tapicerką z czerwonymi podparciami siedzeń, z błyszczącymi czarnymi elementami i z czerwono-czarnymi akcentami na drzwiach.\nZmodernizowane Picanto jest wyposażone w 8-calowy ekran dotykowy, który zastępuje 7-calowy. Nowy system oferuje również łącze Bluetooth z możliwością jednoczesnego podłączenia dwóch urządzeń mobilnych - jednego jako telefon obsługiwany przez zestaw głośnomówiący i z dostępem do multimediów; drugiego wyłącznie do korzystania z multimediów. System jest standardowo wyposażony w Apple CarPlay i Android Auto.\nPicanto po faceliftingu jest dostępne z szeregiem systemów wspomagających kierowcę. W zależności od wersji wyposażenia dostępny jest system autonomicznego hamowania z funkcją wykrywania pojazdów i pieszych, system monitorowania martwego pola w lusterkach rozszerzonym o funkcję zmniejszającą ryzyko kolizji podczas zmiany pasa ruchu, asystentem utrzymania pasa ruchu, system ostrzegania o zmęczeniu kierowcy i asystentem utrzymania na pasie ruchu.\nPicanto po faceliftingu jest również standardowo wyposażone w systemy - zarządzania stabilnością auta (Vehicle Stability Management - VSM), kontroli siły hamowania w zakręcie (Cornering Brake Control - CBC) i stabilizacji na prostej (Straight-line Stability - SLS), które ułatwiają zachowanie kontroli nad autem podczas hamowania i pokonywania zakrętów.\nZmodernizowane Picanto będzie dostępne w Europie w trzecim kwartale tego roku.\nWiemy już, jak wyglądać będzie nowa Kia Sorento. Jeszcze przed publicznym debiutem auta w Genewie Koreańczycy opublikowali pierwsze oficjalne zdjęcia czwartej generacji tego popularnego suva. więcej


Anglosaski skandal stulecia Ghislaine Maxwell and - Świat - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nzeitgeist2010 10.07.20, 19:07\nHistorie mamy tutaj:\nGhislaine Maxwell set to appear in NY court l GMA\nMoich watkow na ten temat nie moge znalezc. Sorry.\nGishlaine zostala zlokalizowana w ekskluzywnej willy w New Hampshire – the granite state. Przypomnijmy, ze Walter White z breaking bad zostal tez ulokowany w tym stanie. Gislaine ogladala ten serial – w moich oczach to plus.\nNew Mexicoa - Land of Enchantment\nW momencie aresztowania miala worek pieniedzy, 3 paszporty I skrzynke z dowodami na seksualne akty czolowych anglosaskich politykow I tworcow opinii – influencerow.\nTo jest jej plain – bargain – as w rekawie, ktrory ma jej dac lagodny wyrok za cios w elity imperium.\nW tej chwili jest w areszcie w NY , w innym wiezieniu niz Epstein. Posiada kompromitujace dokumenty na elite anglosaska: Trumpa, Dershowitza, clintonow, ksiecia ANdrew, z ktorym Ghislaine miala zwiazek w latach 90_ tych. Wolny wstep do palacu.\nBedzie sie dzialo! NIezalezne media beda na tym trzymaly termometr. Tego sie nie da zamiesc pod dywan.\nfelusiak1 Re: Anglosaski skandal stulecia Ghislaine Maxwell 10.07.20, 19:31\nMasz skojarzenia pacjenta oddzialu.\nyurek_1111 Czemu anglosaski?Raczej izraelski... 13.07.20, 04:41\nOjciec Ghislaine'a, który przedstawił Jeffreya Epsteina swojej córce, był wybitnym szpiegiem Mossadu, który po tajemniczej śmierci w 1991 r. mial pogrzeb państwowy w Izraelu, w którym uczestniczył premier, a także wszyscy byli i pełniący służbę szefowie służb wywiadowczych tego kraju .\nDodatkowe potwierdzenie izraelskiego połączenia pochodzi z niedawnej książki byłego oficera wywiadu Izraela Ari Ben-Menashe, który twierdzi, że Epstein i partner zbrodni Ghislaine Maxwell byli zaangażowani w szantażowanie wybitnych polityków w imieniu izraelskiego wywiadu zagranicznego Mossad. Według Ben-Menashe, oboje pracowali bezpośrednio dla rządu Izraela od lat 80. XX wieku, a ich działalność, byla finansowana przez Mossad, a także przez wybitnych amerykańskich Żydów, działali na tzw. "honey trap”, w tej pułapce nieletnie dziewczynki były przynętą dla znanych polityków z całego świata. Politycy byli fotografowani i nagrywani na wideo, kiedy byli w łóżku z dziewczynami. Książę Andrew oraz Bill Clinton i Donald Trump byli gośćmi rezydencji Epstein w Nowym Jorku, w której dokonano nagrań, a Clinton regularnie podróżował samolotem „Lolita Express”, którym Epstein transportował swoich „przyjaciół” do swojej posiadłości na Florydzie i na jego prywatna wyspe karaibska, zwana przez mieszkańców „Wyspą pedofilów "...\nfelusiak1 Dlaczego nie czechoslowacki ? 14.07.20, 04:02\nOjciec pochodzil z Czechoslowacji ale ojciec ojca z Austro-Wegier. Nazwimy to skandalem habsburgskim.\nI jeszcze jedno. Ty też sie kwalifikujesz do instytucji.....\nyurek_1111 Re: Dlaczego nie czechoslowacki ? 14.07.20, 22:49\nA ty juz z psychiatryka nadajesz...\nPisz w temacie a nie oceniaj innych , tym bardziej ze to nie ja tak twierdze tylko były oficer wywiadu Izraela Ari Ben-Menashe...\nfelusiak1 Re: Dlaczego nie czechoslowacki ? 15.07.20, 00:51\nTwój wpis jest nie na temat co stwarza podejrzenie, ze nie rozumiesz czytanego tekstu.\nengine8 Re: Anglosaski skandal stulecia Ghislaine Maxwell 13.07.20, 04:53\nUbrania jej wymienili na papierowe wiec sie nie powiesi ale na pewno cos wymysli.\nlubat Re: Anglosaski skandal stulecia Ghislaine Maxwell 13.07.20, 10:49\nSkandal stulecia? Przesada. Ale to nie jedyny skandal. Okazuje się, że brytyjscy sportowcy w czasie Olimpiady w Londynie w 2012 byli naszpikowani koksem jak keks bakaliami. I nikogo to do tej pory nie rajcowało i myślę, że dalej tak będzie.\nmalkontent6 Re: Anglosaski skandal stulecia Ghislaine Maxwell 14.07.20, 03:13\nJaki to ma związek z tematem tego wątku?\npolski_francuz Re: Anglosaski skandal stulecia Ghislaine Maxwell 14.07.20, 08:12\n"Jaki to ma związek z tematem tego wątku?"\nAno, Anglosasi sa niedobrzy:)\nfelusiak1 Re: Anglosaski skandal stulecia Ghislaine Maxwell 14.07.20, 08:18\nCo to się narobilo. Żyd i żydowka zostali anglosasami. Geniusz cajtgajsta ......\nkylax4 Re: Anglosaski skandal stulecia Ghislaine Maxwell 14.07.20, 08:46\nAha, czyli po aresztowaniu już tej "skrzyneczki" nie ma i plan poszedł się sypać.....\nmagna200 Re: Anglosaski skandal stulecia Ghislaine Maxwell 29.07.20, 03:18\nNalezy waznym ludziom wyciac jajca. Wtedy nawet Mossad nie pomoze...\nbywszy2 Re: ale hypokryzja!+ 29.07.20, 04:00\nPrzypomina to ze zamordowanych zydow z Polski czy ZSRR zawsze okreslano w tych krajach w wiadomym celu jako obywateli polskich czy radzieckich a nie zydow.\nDlaczego nie napisac wprost,ze przynajmniej te pierwsze dwie to sa\nbywszy2 Re: polscy noblisci+ 29.07.20, 04:16\ngdzie moge kupić KRWIŚCIĄG\nProgi na Stomatologie PŁATNĄ


Kamery przemysłowe : Dwumegapikselowa kamera IP MPEG4 z mechanicznym filtrem IR.\nDwumegapikselowa kamera IP MPEG4 z mechanicznym filtrem IR.\nKamera IP - IP7161\nKamera IP transmitująca obraz w rozdzielczości 2mpx z prędkością 15 kl./sek. Do wartych uwagi cech kamery można zaliczyć funkcje dzień/noc z mechanicznym filtrem IR, transmisję w jednej z dwóch kompresji na 4 niezależnych strumieniach, zgodność ze standardem PoE jak również slot na karty SD/SDHC.\nVIVOTEK IP7161 jest wysokiej klasy 2-megapikselową kamerą sieciową z funkcją dzienno-nocną, pasującą idealnie do szerokich, otwartych przestrzeni takich jak wejścia do budynków i lotnisk lub aplikacji wymagających precyzyjnej identyfikacji np. ludzkiej twarzy lub tablic rejestracyjnych samochodów na parkingu. Poprzez zaawansowaną 2-megapikselową (1600 x 1200) rozdzielczość IP7161 dostarcza nie tylko nadzwyczajnie czysty i szczegółowy obraz, ale też uchwyci o wiele większą scenę niż w przypadku kamer CCTV. W rezultacie użytkownik może znacznie zredukować koszty wdrożenia stosując megapikselową kamerę zamiast kilku kamer VGA.\nDo konsekwentnego utrzymania lepszej jakości obrazu podczas całodobowego monitoringu, IP7161 dostarczona jest z wbudowanym mechanicznym filtrem IR-cut w celu możliwości współpracy z oświetlaczami IR oraz z obiektywem megapikselowym dla lepszej adaptacji ze zmieniającym się często oświetleniem. Kamerę wyposażono w obiektyw typu DC z automatyczną przysłoną. Dla bezpiecznego i pewnego monitoringu IP7161 obsługuje detekcję manipulacji kamerą. Pracownicy ochrony mogą zostać natychmiast zaalarmowani, gdy kamera jest blokowana, kierunek obserwacji został zmieniony, obraz jest nieostry lub obiektyw został zamalowany.\nWyjątkowa cecha strumieniowania time-shift gromadzi czasowo obrazy przed i po zdarzeniu w buforze pamięci kamery, dając użytkownikowi podgląd zdarzenia wiodącego do zajścia i zaraz po nim. Ponadto kamera IP7161 zawiera pierścień regulacji, aby polepszyć kompatybilność obiektywu. Mocowanie obiektywu typu C lub CS zapewnia system integrujący, większą elastyczność oraz bezproblemową instalację dla różnych zastosowań.\nAby ułatwić dogodne przenoszenie danych, kamera posiada slot na karty SD/SDHC dla tymczasowej rejestracji oraz przechowywania danych. IP7161 zawiera również następujące zaawansowane możliwości: jednoczesny dual streaming, 802.3af zgodne PoE, dwukierunkowe audio poprzez protokół SIP oraz szyfrowanie danych poprzez transmisję HTTPS.\nKamera IP - IP7161_Specyfikacja sprzętowa