Zestaw STERLING SGL-1 z długą igłą typu STANDARD :: Master Shop Wyposażenie Sklepów\nMetkownica igłowa, łaczniki, igły zapasowe (+91,00 zł)\nRęczny aplikator pistoletowy z długą igłą SGL-1 firmy STERLING do aplikowania łączników typu STANDARD.\nWyróżnia się specjalną konstrukcją i funkcjonalnością.\nTrwały - komponenty zastosowane w konstrukcji pistoletu apewniają długotrwałą eksploatację. Cechą wyróżniającą jest stalowy trzon igły oraz specjalna nasadka zabezpieczająca igłę.\nFunkcjonalny - Pistolet współpracuje z każdym typem i rodzajem łączników serii Standard. Montaż łączników jest szybki i łatwy.\nPowtarzalny - Pistolet wyposażony jest w niezawodny mechanizm, który płynnie przeładowuje grzebień aż do ostatniego łącznika.\nErgonomiczny - Rękojeść doskonale układa się w dłoni. Operator nie odczuwa miejscowego bólu dłoni nawet przy długotrwałej pracy.\nKomfortowy - Optymalnie dobrana sprężyna z lekkością uwalnia spust pistoletu.\nNr indeksu: SPXS000SGL1X\nModel igły: SLN-1 (SIXS000SLN1X)\nDługość całkowita igły: 51 mm\nDługość robocza igły: 28 mm\nŚrednica zewnętrzna igły: 2 mm\nRodzaj łączników: Standard\n- 10000 łączników łopatkowych Sterling\n- 5szt zapasowych metalowyck igieł Sterling SLN-1\nDługie igły STERLING Standard SLN-1\nWybierz wartośćJEDNA IGŁA SLN-1 5 szt. IGIEŁ SLN-1 (+80,50 zł)


Pudzian.pl - Wszystkie plany wywrócone do góry nogami. Sensacyjne wiadomości ws. Mariusza Pudzianowskiego i KSW!\nWszystkie plany wywrócone do góry nogami. Sensacyjne wiadomości ws. Mariusza Pudzianowskiego i KSW!\nDeklaracja Erica "Butterbeana" Escha postawiła pod znakiem zapytania plany Konfrontacji Sztuk Walki wobec Mariusza Pudzianowskiego. - Mamy już potencjalnych rywali dla "Pudziana", ale ta deklaracja w pewnym sensie wpłynie na ponowne zrewidowanie planów- mówi "Wirtualnej Polsce" Martin Lewandowski, współwłaściciel federacji KSW. Niewykluczone, że najbliższym rywalem "Pudziana" na wrześniowej gali będzie właśnie popularny "Butterbean"!\nPrzypomnijmy, że kilka dni temu "Butterbean" zdobył się na uszczypliwości wobec "Pudziana" - stwierdził, że Polak w walce z Timem Sylvią bił jak dziewczynka i nie pokazał nic, czym mógłby pochwalić się pełnokrwisty zawodnik MMA.\nZaledwie dzień później Amerykanin (ważący według różnych źródeł od 160 do nawet 190 kg - przyp. red.) wypalił, że gdyby miał okazję zmierzyć się z przygotowującym się do następnej walki na KSW "Pudzianem", to bez problemów znokautowałby go.\n- Powiem szczerze, że w pewnym sensie ta deklaracja wpłynie na ponowne zrewidowanie planów wobec Mariusza na następną walkę - odpowiada Martin Lewandowski. Federacja KSW postanowiła zaczerpnąć informacji u źródeł i sprawdzić, czy "Butterbean" nie rzuca słów na wiatr. Okazuje się, że nie!\n- Rozmawialiśmy już z przedstawicielami federacji Moosin, z którą współpracuje "Butterbean". Okazuje się, że gdybyśmy złożyli oficjalną propozycję walki, to nie wykluczone, że "Butterbean" przyjąłby ją. Jest po prostu zainteresowany walką z "Pudzianem" i mógłby przyjechać do Polski na galę KSW XIV - zdradza wyniki rozmów ze stroną amerykańską Maciej Kawulski, drugi współwłaściciel federacji KSW.\nMimo że potężnie zbudowany "Butterbean", nie jest już tym zawodnikiem, który efektownie nokautował swoich rywali (z 20 walk wygrał 12 - przyp. red.), to sama walka mogłaby się okazać interesująca.\n- Walka z "Butterbeanem" byłaby atrakcyjna z wielu powodów - przekonuje Lewandowski. - Po pierwsze,sam przeciwnik jest niezwykle atrakcyjny i pasujący do "Pudziana". Pod względem masy i umiejętności mógłby stawić czoła Mariuszowi. Dodatkowo sam "Buttebean" jest gwiazdą. Wszyscy weterani PRIDE będą mieli miejsce na KSW. Mamy sentyment do tej nieistniejącej już federacji . Po drugie, po raz kolejny o KSW usłyszeliby kibice na rynku w USA - wtóruje mu Kawulski.\nNajbliższa gala organizowana przez Konfrontację Sztuk Walki odbędzie się już 18 września w łódzkiej Atlas Arenie.\n- Obydwaj zawodnicy spokojnie zdążą przygotować się do wrześniowej gali. Optymalny cykl przygotowawczy w MMA trwa około 6 tygodni, a więc na tę chwilę czasu jest aż nadto. Nie wiem, jaka jest forma "Butterbeana", natomiast "Pudzian" haruje w swoim stylu - uspokaja Kawulski.\nNa wrześniowej Konfrontacji Sztuk Walki oprócz Pudzianowskiego, zobaczymy między innymi walki Jana Błachowicza z Danielem Taberą, Krzysztofa Kułaka z Danielem Dowdą oraz Marcina Najmana z Przemysławem Saletą. W łódzkiej Atlas Arenie rozegrany zostanie również nowy turniej w kategorii do 70 kg - w nim zobaczymy między innymi zawodnika KSW Team Macieja Górskiego, który będzie bronił pasa i tutyłu Mistrza KSW w tej kategorii wagowej.\nPowiem szczerze, że w pewnym sensie ta deklaracja wpłynie na ponowne zrewidowanie planów wobec Mariusza na następną walkę - odpowiada Martin Lewandowski. Federacja KSW postanowiła zaczerpnąć informacji u źródeł i sprawdzić, czy "Butterbean" nie rzuca słów na wiatr. Okazuje się, że nie!\nWięcej w tej kategorii: « KSW 14: Zwrot w sprawie walki Pudziana\tEsch: znokautuję Pudzianowskiego! »


Letnie wakacje w górach. | SEO ZNAWCA\nOkres lata to przede wszystkim okres wzmożonej aktywności turystycznej. Okres w którym zdecydowana większość z nas planuje swój urlop a czasie jego trwania wyjazd do jednej z licznych miejscowości wypoczynkowych, celem zaznania spokoju, relaksu i wypoczynku od codziennej pracy. Wielu z nas też, decyduje się na letnie wyjazdy w góry, bowiem jest to opcja wręcz idealna dla wszystkich tych, którzy uwielbiają podziwiać przepiękne krajobrazy oraz oddychać świeżym górskim powietrzem. Szczerze powiedziawszy, taka opcja byłaby dobra dla każdego z nas, bowiem zapewnić może odpowiedni wypoczynek w swoich najlepszych, aktywnych formach, co zawsze korzystnie będzie wpływać na stan ciała oraz ducha. Dlatego też wyjazd w góry, na przykład do Szczyrku, to bardzo dobre wakacyjne rozwiązanie, które koniecznie należy wziąć pod uwagę planując swój urlop.\nPrzede wszystkim musimy tutaj sobie powiedzieć nieco więcej na temat atrakcji turystycznych w Szczyrku w sezonie letnim, a jest ich dość sporo, i jeden urlop letni to z całą pewnością za mało aby zobaczyć wszystko to warto zobaczyć i udać się wszędzie tam, gdzie warto. Przede wszystkim mamy tutaj liczne szczyty górskie, które warto zdobyć, nie tylko dla samej satysfakcji osiągnięcia, ale także dla przepięknych, zapierających dech w piersiach widoków, rozpościerających się z każdego zdobytego szczytu, jak również z wielu punktów na trasie do szczytu. Góry przecież słyną przede wszystkim z tego, iż można tutaj podziwiać przepiękne panoramy i niesamowite wręcz zjawiska atmosferyczne. Oczywiście mamy także liczne zabytki kultury i sztuki, które warto odwiedzić, a do najważniejszych należą:\nSanktuarium Maryjne w Szczyrku „Na Górce”.\nKościół parafialny pod wezwaniem św. Jakuba Apostoła z lat 1797-1800, przebudowany w 1935 r. Kościół znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa śląskiego.\nKompleks skoczni narciarskich Skalite.\nKompleks skoczni narciarskich Biła.\nJednym słowem jest co obejrzeć i zwiedzać. Oczywiście nie są to wszystkie miejsca w Szczyrku zasługujące na naszą uwagę, a tylko te najważniejsze, wymieniane przez wszystkie serwisy i poradniki opisujące tę przepiękną miejscowość. Tak więc, wakacje w Szczyrku, w górach, to bardzo dobre rozwiązanie na letni okres urlopowy, wobec czego warto tutaj pamiętać o tej opcji, zanim podejmiemy jakiekolwiek inne decyzje.\nW szczyrku znajdziemy bardzo dużo ośrodków wypoczynkowych, hoteli, hosteli, czy też gospodarstw agroturystycznych, w których będziemy mogli się zatrzymać, w zależności od naszych upodobań i możliwości finansowych. Jednym zaś z najlepszych rozwiązań dla wszystkich tych, którzy cenią sobie wygodę i komfort będzie spędzenie urlopu w hotelu Elbrus, w samym centrum Szczyrku. W tym jednak przypadku, warto także dużo wcześniej zajrzeć na stronę internetową hotel-elbrus.pl, na której będziemy mogli znaleźć wszelkie niezbędne do prawidłowego zaplanowania pobytu informacje, jak również natrafić na ciekawe oferty promocyjne, które zapewnią nam o wiele bardziej przystępny poziom cenowy naszego pobytu.


Magia w związku - Mariwa\nMyśli, słowa i czyny mają magiczną moc. Mogą sprawić, że Twój związek\ndostanie skrzydeł lub wręcz przeciwnie, sprawi, że atmosfera będzie bardzo napięta, pełna negatywnej energii.\nWszystko zaczyna się w Twojej głowie. Jeśli postrzegasz swój związek, jako szczęśliwy, a Ty czujesz się spełniona w Nim, to tak będzie. Będziesz widziała w swoim partnerze przede wszystkim dobre cechy, będziesz Go doceniała i szanowała.\nJeśli jednak Twoje myśli będą negatywne, będziesz czuła się zmęczona Twoją relacją to będziesz postrzegała swój\nzwiązek tylko w negatywny sposób. Nie będziesz widziała tego co Twój partner robi dobrze, będziesz wyolbrzymiać negatywne cechy.\nDlatego tak ważne jest, abyś już podczas chwil, kiedy myślisz o swoim związku, starała się skupiać na tym co jest wzniosłe, piękne i dobre między Wami. Myśli, zmieniają się w słowa i czyny, dlatego warto pracować nad nimi, aby Twój związek był taki, jakiego Ty tak naprawdę pragniesz.\nSą osoby, które nie przejmują się tym co do nich się mówi. Jednak bardzo wiele osób, mocno bierze do siebie słowa, które mówią do nich najbliżsi. Słowa mają magiczną moc.\nMogą wzniecić ogień, rozpalić umysł i zmysły. Z drugiej strony słowa od najbliższych mogą dotkliwe zranić, wpłynąć negatywnie na całe nasze postrzeganie siebie i wszystkiego co nas otacza. Jeśli chcesz być szczęśliwą i pragniesz, aby Twój partner także był zadowolony z siebie i Waszej relacji, staraj często prawić Mu komplementy, doceniać za to co robi, mówić o pozytywach Waszej relacji, a także o tym co daje Ci radość w Waszym związku.\nŻycie składa się z małych i drobnych spraw. To one dają Ci szczęście lub wręcz przeciwnie sprawiają, że przez teoretycznie mało znaczące czyny, jesteś przygnębiona i smutna.\nIm dłuższy związek, tym coraz rzadziej sprawiamy sobie drobne przyjemności, a to duży błąd. Przez przyzwyczajenie i codzienną rutynę, zapominamy o tym, że możemy sobie uprzyjemniać życie i sprawić, aby nasz związek na nowo rozkwitł i był szczęśliwszy. Znasz dobrze swojego partnera, wiesz co lubi, więc nie powinno być dla Ciebie problemem wykonanie małych rzeczy, aby Go uszczęśliwić. Choć oczywiście kreatywność, zawsze jest dobrze widziana i wprowadzenie czegoś nowego i zaskakującego na pewno pomoże ożywić Waszą relację.\nPosted in Bez kategoriiTagged miłość, partner, relacja, walentynki, wróżba, wróżka, związek\nSennik, symbolika snów – Część III


Użycie kopert w formacie DL wyposażonych w okno adresowe po lewej stronie zaoszczędza czas poświęcony na przygotowywanie przesyłki. Koperty posiadają poddruk niwelujący prześwit zawartości. Zakup w dużym pakiecie pozwala na zmniejszenie kosztów prowadzenia korespondencji.\nŚwietna oferta jeżeli ktoś prowadzi swój biznes. 100 zł za 1000 sztuk kopert DL białych z oknem lewym to uczciwa cena. Wszystko, czego można wymagać od tego typu kopert w tej ofercie mamy. Koperta nie jest prześwitująca i posiada pasek samoprzylepny. Polecam zadowolony klient.\nArek A.30 stycznia 2022\nPowiadomienie o dostępności: Koperty DL SK L/OKNO 220x110mm 1000szt


Domowy środek na policystyczne jajniki\nDobrą opcją domowych środków łagodzących objawy policystycznych jajników, a nawet pomagających tym, którzy chcą zajść w ciążę, jest naturalne leczenie żółtą herbatą uxi, kocim pazurem lub kozieradką, ponieważ te rośliny lecznicze razem pomagają zwalczać policystyczne jajniki, mięśniaki , endometrioza, infekcje dróg moczowych, zapalenie macicy i nieregularne miesiączki.\nW przypadku herbat żółtych uxi i kocich pazurów należy je przygotowywać osobno i pić o różnych porach dnia, żółtą herbatę uxi rano, a po południu - kocie pazury. Sprawdź inne sposoby stymulowania owulacji i zwiększania szans na zajście w ciążę.\nHerbatki z policystycznych jajników nie powinny zastępować leczenia wskazanego przez lekarza ginekologa i powinny być spożywane zgodnie z zaleceniami lekarza.\n1. Żółta herbata uxi\nŻółta herbata uxi jest doskonałym domowym lekarstwem na policystyczne jajniki ze względu na właściwości przeciwzapalne i antykoncepcyjne, łagodzące objawy zespołu policystycznych jajników i pobudzające owulację.\n1 łyżka żółtego Uxi;\nUmieść żółte uxi i wodę na patelni i zagotuj. Po ugotowaniu przykryj i odstaw na 10 minut. Odcedź i wypij herbatę rano.\n2. Herbata z kocich pazurów\nDomowy środek na policystyczne jajniki z herbatą z kocich pazurów pomaga w leczeniu tej choroby, ponieważ koci pazur oprócz tego, że jest rośliną leczniczą o działaniu przeciwzapalnym, stymuluje również owulację. Dowiedz się więcej o roślinie pazurów kota.\n1 łyżka kociego pazura;\nUmieść składniki na patelni i zagotuj. Po ugotowaniu przykryj i odstaw na 10 minut. Odcedź i wypij herbatę po południu.\n3. Herbata z kozieradki\nKozieradka to roślina lecznicza, która pomaga regulować poziom hormonów i dlatego może być stosowana w leczeniu różnego rodzaju problemów związanych z układem płciowym kobiety. Ponadto ma również właściwości przeciwzapalne, które łagodzą ból spowodowany policystycznym jajnikiem. Dowiedz się więcej o kozieradce.\n250 ml zimnej wody;\n1 łyżeczka nasion kozieradki.\nDodaj składniki do pojemnika i odstaw na co najmniej 3 godziny. Następnie obróć na patelnię i gotuj przez 5 do 10 minut. Na koniec odcedź mieszaninę i pozwól jej się ogrzać. Tę herbatę można pić do 3 razy dziennie.\nZobacz też, jak jedzenie może zwalczyć objawy zespołu policystycznych jajników i poprawić jakość życia na poniższym filmie:


Strona główna / Przerwa / Rozmowy online: szczęście w czasach zarazy. Gdzie je znajdziemy?\nMaria Górczyńska 2020-03-24\nCzym jest szczęście? – zapytałam znajomych z okazji Światowego Dnia Szczęścia, który obchodziliśmy 20 marca. Temat może wydawać się teraz nie na miejscu, bo „narodowa kwarantanna”, spowodowana pandemią koronawirusa, przewróciła życie wielu z nas do góry nogami. A może właśnie dzisiaj to pytanie nabiera szczególnego znaczenia?\nOstatnio o szczęściu rozmawiałam online z kilkoma osobami. Urszuli Śmigielskiej przypomniała się wtedy piosenka z dzieciństwa zatytułowana „Ballada o szczęściu”, w której różne zwierzęta opowiadały, co dla nich znaczy być szczęśliwym. Gdy o to samo zapytano na końcu człowieka, ten usiadł, zadumał się i nic nie odpowiadał.\n– Ja też bardzo długo zastanawiałam się nad odpowiedzią. Jeszcze niedawno szybko powiedziałabym, że jestem szczęśliwa, kiedy mogę wyjść i spotkać się z przyjaciółmi, gdy mogę wyjechać na narty z rodziną, kiedy uda mi się wyskoczyć na siłownię czy zrobić duże zakupy – mówi Urszula.\nJednak po kilku tygodniach jej definicja szczęścia zmieniła się. Co teraz ma dla Uli największe znaczenie?\n– Przeżycie każdego kolejnego dnia – wiedząc, że ja, mąż i nasze dzieci jesteśmy zdrowi. Szczęściem jest dla mnie radość z tego, że mamy siebie, że możemy na siebie liczyć. Jestem szczęśliwa, gdy codziennie wieczorem klękamy całą rodziną do modlitwy i możemy podziękować Bogu za to, że nic złego się nie wydarzyło, że jesteśmy cali i zdrowi. Czuję, że ten trudny czas może być wyjątkową lekcją, abyśmy inaczej spojrzeli na świat oraz zaczęli doceniać to, co naprawdę ważne. Myślę, że wtedy na nowo odkryjemy Szczęście przez duże „S” – stwierdza rozmówczyni.\n>>> Zbuduj swoje szczęście w mądry sposób\n5 minut, które daje życie\nO swojej codzienności opowiada również Paweł Czyżniewski, który na co dzień pracuje jako kierowca w Miejskich Zakładach Autobusowych w Warszawie.\n– Jeżdżę sobie autobusem i jeżdżę. Kończę pracę zazwyczaj około północy. Stan emocjonalny bywa różny. Zazwyczaj zmęczenie przeplata się z ekscytacją, nadzieją, ale też lękiem. Coraz częściej pojawia się uczucie samotności – wyjawia kierowca.\nJednak niespodziewanie, podczas „zwyczajnej” drogi powrotnej do domu, wydarza się coś niezwykłego.\n– W ciszy śpiącego o tej porze już świata, wsiadam do auta i wyruszam do domu. Jadę niedługo, bo zaledwie 5 minut. Zazwyczaj nie słucham wtedy muzyki, nie włączam radia. Wolę uważnie obserwować drogę, a gdy mam współtowarzysza, skupiam się też na nim. Jednak czasami, gdy jadę sam, spontanicznie nastawiam radio. Zawsze włączam Radio Warszawa, katolicką rozgłośnię diecezji warszawsko-praskiej, natrafiam akurat na Ewangelię z komentarzem na kolejny dzień – opowiada Paweł.\n>>> Czy ludzie religijni są bardziej szczęśliwi?\nKierowca zauważa, że Bóg jest innym „pasażerem” niż wszyscy.\n– Wzruszam się, bo uświadamiam sobie, że nawet jeżeli nie mam czasu czy chęci na dostrzeżenie Pana Boga przy tankowaniu autobusu, oddawaniu dokumentów czy potem w domu przy przeglądaniu Internetu przed snem, to w ten krótki czas jazdy „wchodzi” Chrystus ze swoim Słowem. Jeśli Go nie rozumiem, to potem słowami kapłana Bóg wyjaśnia, wyjaśnia i wyjaśnia, co chce mi powiedzieć. I to jest prawdziwe szczęście – podsumowuje Paweł.\n>>> Najlepszy sposób na szczęście [WIDEO]\nTakiego szczęścia Wam oraz sobie życzę. Ducha nie gaśmy – On jest. Także w czasach zarazy.


Zgrabiarka Roc RT 870 jest symbolem rewolucyjnego zgrabiania .Największą różnicą jest system zgrabiania który podbiera produkt na taśmę by następnie transportować go na pokos , podczas gdy zwykłe zgrabiarki zgrabiają produkt po ziemi aż do pokosu.\nSystem zgrabiania RT prowadzi do:\nMNIEJ STRĄCAJĄCYCH SIĘ LIŚCI, WIĘKSZA JAKOŚĆ, W rzeczywistości po wysuszeniu na słońcu, małe łodygi lucerny, które podtrzymują liście stają się wyjątkowo kruche i dlatego mogą odrywać się podczas zgrabiania , jeśli odbywa się to za pomocą tradycyjnych zgrabiarek, szczególnie kiedy nie występuje punkt rosy. Wszystko to sprawia że strata liści prowadzi do utraty białka, które jest bardzo ważne w żywieniu zwierząt, podczas gdy w systemie Roc produkt jest podbierany przez podbieracz a następnie transportowany za pomocą taśmy na pokos, co pozwala zachować liście lucerny. Co więcej z testów przeprowadzonych podczas zgrabiania wynika że w pokosie jest znacznie mniej gleby oraz kamieni co daje niezrównaną jakość produktu\nPonadto inne zalety maszyny to:\nLikwidacja mokradeł pod pokosem. Często w przypadku większości zgrabiarek produkt nie jest całkowicie przemieszczany i odkładany na pokos. Pasza która pozostaje w kontakcie z ziemią,pozostaje zatem bardziej wilgotna i może stwarzać problemy z dobrą konserwacją bel. W maszynie RT 870 problem ten nie występuje ponieważ maszyna jest tak zaprojektowana aby mieć podbieracz na długości 7.6 m składający się z trzech pick upów,które zbierają i podnoszą cały produkt .Zebrany produkt jest następnie wyładowany do tyłu tworząc pojedynczy pokos na środku przejazdu podbieracza. Pozwala to na uzyskanie wyjątkowo jednolitego i miękkiego pokosu.\nMożliwość wydłużenia czasu pracy jednej maszyny, W ten sposób zmniejszając liczbę używanych maszyn. W porównaniu do zwykłej zgrabiarki,seria RT traktując produkt w bardzo delikatny sposób, pozwala na znaczne wydłużenie czasu pracy, aż w większości przypadków osiąga dwukrotność godzin dobowych. Ten system ma wiele zalet przede wszystkim pozwala na prace nie tylko mniejszą ilością zgrabiarek ale również mniejszą liczbą ciągników co pozwala na zmniejszenie liczby pracowników przy tak krótkotrwałych pracach. Koleją zaletą jest możliwość uniknięcia pracy nocnej, która jest szczególnie kosztowna i nie jest dobrze akceptowana wśród operatorów. Koncentrując pracę w ciągu dnia, zebrany produkt jest bardziej suchy i jednolity;\nmałe rozmiary transportowe. W porównaniu do zgrabiarek tej samej szerokości RT 870 jako jedyna na rynku posiada system zawieszenia tylnych kół po złożeniu pozostaje w szerokości transportowej 2,55 m,wysokości 3 m oraz długości nie przekraczającej 5.10 m. Dzięki temu możesz podróżować w spokoju bez żadnych ograniczeń oraz posiadania jakichkolwiek zezwoleń.\nGaleria zdjęć (53 całkowita liczba zdjęć)


Pokochaj Swoje Cialo - NaszeMiasto.pl\nOsądzanie, cierpliwość, otwartość, zaufanie, akceptacja… Brzmi poważnie, ale dzięki zastosowaniu się do tych cech będziesz mógł zmienić swoje życie na lepsze. Przedstawiamy pięć kroków do pozytywnego nastawienia opracowanych na podstawie najnowszej książki Dagmary Skalskiej „Pokochaj swoje ciało”. Przeczytaj i sprawdź jak niewiele potrzeba do szczęścia!\nWięcej na temat: 5 kroków 5 kroków do pozytywnego nastawienia Dagmara skalska pokochaj swoje ciało dagmara skalska pozytywne nastawienie\nWięcej na temat: dagmara skalska egoizm to nie grzech egoizm to nie grzech skalska pokochaj swoje ciało dagmara skalska\nWielki konkurs książkowy. Do wygrania kryminały, poradniki i powieści fantastyczne [KONKURS]\nWięcej na temat: konkurs naszemiasto konkurs na książki książki do wygrania książki za darmo ksiązki warszawa\nNatalia Skalska z Polkowic wygrała konkurs w Irlandii\nPochodząca z Polkowic 12-letnia Natalia Skalska napisała bajkę po angielsku i zwyciężyła irlandzki konkurs „Whats the story”, zorganizowany przez radio RTE junior.\nWięcej na temat: Polkowice Natalia wygrała konkurs Irlandia natalia skalska konkurs zwycięstwo natalii skalskiej książka natalia skalska\nFundacja DKMS szuka dawcy dla 20–letniej Dagmary ze Szklar Górnych\nFundacja DKMS szuka dawcy dla 20–letniej Dagmary ze Szklar Górnych. Akcja rejestracyjna potrwa dwa dni. 5 lipca chętnych zapraszamy do Lubina, do Cuprum Arena w Lubinie (pasaż, poziom O) oraz 6 lipca na teren Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Szklarach Górnych. Wystarczy przyjść w godz. 10-16 z dokumentem, który zawiera numer pesel\nWięcej na temat: lubin zostań dawcą fundacja DKMS lubin dkms szkalry górne pomoc dla dagmary zostań dawcą szpiku bliźnaik genetyczny lubin dkms cuprum arena\nUśmiechnij się, nie tylko z okazji Dnia Pozytywnego Myślenia.\nUczestniczenie w życiu kulturalnym, śpiewanie i sport. Oto niektóre sposoby na to, aby myśleć pozytywnie i być optymistycznie nastawionym do życia. 2 lutego świętowaliśmy Dzień Pozytywnego Myślenia.\nWięcej na temat: Dzień pozytywnego myślenia forum nasza rumia leszek winczewski krzysztof brzozowski\nJaskiernia jest Świnią\nDla Małp - na świecie i w Wielkopolsce! - rozpoczął się dobry rok. One będą się szarogęsić przez najbliższe 12 miesięcy. Reszta zwierzyńca powinna uznać tę dominację i nie wychylać się z szeregu.\nporadnik pokochaj swoje wlosy\ngra miejska pokochaj starówkę\npokochaj swoje ciało dagmara skalska


Biała Podlaska: Caritas organizuje Wigilię dla najuboższych - Dziennik Wschodni\nBiała Podlaska: Caritas organizuje Wigilię dla najuboższych\nCaritas przygotuje wigilię dla najuboższych mieszkańców Białej Podlaskiej. Będą świąteczne potrawy, dzielenie się opłatkiem i wspólne śpiewanie kolęd.\n"Wstydzimy się tam mieszkać". Mieszkańcy Olszowej dopominają się o "normalność"\nNowy stadion z Białej Podlaskiej. Urzędnicy pokazali projekt\nSpotkanie wigilijne odbędzie się 24 grudnia o godz. 11 w budynku Caritasu przy ul. Warszawskiej 15.\n– Spotkanie wigilijne zaplanowano dla 100 osób, które mają stosowną decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej do korzystania z jadłodajni. Potrawy przygotuje sekcja gastronomiczna Centrum Integracji Społecznej – mówi Irena Paszkiewicz, p.o. kierownika bialskiego CIS.\nPrzypomnijmy że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej szczególnie w okresie zimowym może przyjąć bezdomnych w noclegowni przy ul. Kąpielowej 11. Placówka ma miejsce dla 20 osób. Jest otwarta od godz. 17 do 8 rano. Z kolei w dzień działa jako ogrzewalnia. Osoby korzystające z noclegowni mogą liczyć na ciepły posiłek wydawany w jadłodajni Caritasu, a w weekend otrzymują suchy prowiant.\nBiała Podlaska caritas Boże Narodzenie


Urządzenia Hiab plus ich znaczenie w budownictwie - Maszyny Palfinger\nUrządzenia Hiab plus ich znaczenie w budownictwie\n16 września 2015 sbgeragwf Hiab 0\nRozwiązania załadunkowe, jakie można zamontować na podwoziu samochodów ciężarowych cieszą się niezwykle dużą popularnością. Role jakie pełnią są jednakże na tyle istotne, że selekcja rozwiązań tego rodzaju w żadnym wypadku nie może być przypadkowy. Tylko najbardziej uznani producenci mogą liczyć na spore zainteresowanie ze strony klientów i oczywiście do tej grupy kwalifikuje się przedsiębiorstwo Hiab.\nDziś z trudem można wyobrazić sobie skuteczną działalność wielu przedsiębiorstw bez podnośników i innych maszyn Hiab, a jednak nieomal do połowy dwudziestego wieku zarówno załadunek, oraz rozładunek były realizowane przede wszystkim z wykorzystaniem pracy mięśni człowieka. Sama firma powstała się w Szwecji w roku 1942, dwa lata później można było natomiast podziwiać pierwsze wyniki wielkiego zaangażowania jej właścicieli a także pracowników. W ciągu 70 lat firma stała się czołowym dostawcą całej gamy rozwiązań, które można użytkować do obsługi urządzeń na drogach, mylą się jednakże osoby przekonane o tym, że Hiab kiedykolwiek stanął w miejscu. Symbolem firmy do tej pory jest słoń przypominający nie tylko o mocy oraz wydajności podnośników a także innych sprzętów Hiab, ale także o innowacyjności, to bowiem poszukiwanie innowacyjnych rozwiązań, które mogą zrewolucjonizować rynek jest najistotniejszym celem osób odpowiedzialnych za rozwój przedsiębiorstwa. Pod tym względem w przeciągu następnych dziesięcioleci nic się nie zmieniło.\nWśród najistotniejszych rozwiązań tworzących ofertę firmy Hiab wymienia się przede wszystkim żurawie uniwersalnego zastosowania i urządzenia do wymiany nadwozi. Nabywcy chwalą sobie jednak wózki widłowe podwieszane do pojazdów, burty załadunkowe, oraz żurawie używane do zadań specjalnych, w tym szczególnie te, które można używać w lesie. Na wzmiankę zasługuje dodatkowo to, że firma z dumą może zaprezentować również serwisy. Serwis Hiab wydaje się w żadnym razie nie mniej ważny dla przedsiębiorstwa aniżeli miejsca, w których produkowane są poszczególne rozwiązania, oferuje albowiem nie tylko kompetentne podejście do kontrahenta, lecz również krótki okres napraw oraz ich przystępne ceny.\nŻurawie do wynajęcia


Z okazji 20. rocznicy uchwalenia Konstytucji RP, Adam Bodnar wskazuje najważniejszy przepis ustawy zasadniczej | Rzecznik Praw Obywatelskich\nZ okazji 20. rocznicy uchwalenia Konstytucji RP, Adam Bodnar wskazuje najważniejszy przepis ustawy zasadniczej - Rzecznik Praw Obywatelskich\nStrona główna / Z okazji 20. rocznicy uchwalenia Konstytucji RP, Adam Bodnar wskazuje najważniejszy przepis ustawy zasadniczej\nZ okazji 20. rocznicy uchwalenia Konstytucji RP, Adam Bodnar wskazuje najważniejszy przepis ustawy zasadniczej\nDlaczego z mojego punktu widzenia artykuł 30 jest jednym z najważniejszych zapisów w Konstytucji RP?\nPonieważ w centralnej sferze zainteresowań i działalności każdego polskiego Rzecznika Praw Obywatelskich pozostaje kwestia godności ludzkiej. A godność stanowi źródło i podstawę innych praw, z niej wyrastają najważniejsze polskie i międzynarodowe regulacje. W tym sensie, jakby z założenia inne prawa nie mogą jej „poprzedzać” czy „przewyższać”. Nie bez przyczyny godność zajmuje pierwsze miejsce w Rozdziale II Konstytucji, określającym nasze prawa i wolności. Od godności rozpoczyna się niemiecka Ustawa Zasadnicza. Do godności odnosi się również Powszechna Deklaracja Praw Człowieka.\nNiestety w naszym życiu codziennym nie jesteśmy aż tak bardzo skłonni przywiązywać wagę do wartości jaką jest godność osoby ludzkiej. No bo przecież wielokrotnie politykom zdarza się podważać samą ideę praw człowieka. Nie oznacza to nic innego jak odbieranie niektórym grupom osób właśnie przyrodzonej i niezbywalnej godności. Po to właśnie koncepcja godności została stworzona przez Jacquesa Maritaina, aby nie dzielić ludzi na lepszych lub gorszych. W czasie II wojny światowej doświadczyliśmy na czym to wykluczanie, kategoryzowanie, selekcjonowanie i unicestwianie polega.\nOsoby, które są piewcami wolności i wartości demokratycznych, jednocześnie przyzwalają na to, aby torturować osoby podejrzewane o terroryzm. A czy przecież nie jest naruszeniem tej niezbywalnej godności, że traktujemy drugiego człowieka jak przedmiot, podważamy jego człowieczeństwo, sięgamy do jego fizycznych trzewi i instynktów, aby zdobyć informację. Często zresztą nieprawdziwą, bo człowiek jest w stanie wszystko zrobić i powiedzieć, aby tylko wyzwolić od bólu. Dlatego tak bardzo zaimponował mi list 176 emerytowanych oficerów armii amerykańskiej do Prezydenta Donalda Trumpa, aby w żadnym wypadku nie przywracać stosowania tortur – list został podpisany także przez tych, którzy sami doświadczyli na czym tortury polegają.\nTrybunał Konstytucyjny w słynnym wyroku K 44/07 z 30 września 2008 r. podkreślił znaczenie ochrony godności ludzkiej w kontekście przepisów pozwalających na zestrzelenie samolotu osobowego, porwanego przez terrorystów. Dla Trybunału nie ulegało wątpliwości, że ochrona godności ludzkiej oraz prawa do życia nie może powodować postawienia niżej w hierarchii wartości pasażerów samolotu niż dóbr (osób), które mogłyby być chronione na lądzie. Niestety jak czytam piękne i wzniosłe słowa TK o wartości jaką powinna stanowić ochrona godności ludzkiej dla ustawodawcy oraz władzy wykonawczej, mam poczucie, że coś było, coś minęło…\nByć może będziemy musieli poczekać na to, aby TK mógł kiedyś podobnie orzekać. Tymczasem w ostatnim roku obserwowaliśmy całą serię ustaw, które wielokrotnie przedkładały interes państwa, sprawność rządzenia, potrzebę centralizacji władzy, bieżący interes polityczny, nad prawa człowieka i potrzebę ochrony godności ludzkiej. Obserwowaliśmy też przypadki wykorzystywania zdobytych instrumentów władzy do poniżania innych osób, do ich przedmiotowego traktowania (np. publikowanie w internecie wizerunków uczestników demonstracji). TK jednocześnie ma coraz mniejszą zdolność przeciwstawienia się procesowi, w którym to ustawodawca dyktuje wszelkie warunki naszego życia.\nW takiej sytuacji powinniśmy szczególnie intensywnie myśleć o naszej historii, o „gorzkich doświadczeniach z czasów, kiedy prawa człowieka były w naszej Ojczyźnie łamane”, do czego nawiązuje Preambuła Konstytucji RP. Bo tylko dzięki temu jesteśmy w stanie zrozumieć, ile tracimy oraz ile ryzykujemy ze względu na stopniowe rozmontowywanie mechanizmów ochrony naszych praw.\nFragmenty tekstu zostały opublikowane 30 marca 2017 r. w Dzienniku Gazecie Prawnej, w artykule "Praktyczny przewodnik po Konstytucji".\nAdam Bodnar podczas dnia "Otwarci na Konstytucję"


Sis-Car » Blog » Zasady postępowania po sprzedaży auta\nZnalezienie odpowiedniego kupca to nie koniec zadań, jakie czekają na osoby sprzedające swój samochód. Sprzedaż pojazdu przez osobę fizyczną wiąże się bowiem z koniecznością dopełnienia szeregu formalności – w Wydziale Komunikacji, u ubezpieczyciela, a czasem również w urzędzie skarbowym. O czym pamiętać po przekazaniu samochodu nowemu nabywcy?\nNa to pytanie odpowiadamy wyczerpująco w poniższym poradniku. Przygotowaliśmy go z myślą o kierowcach, którzy planują sprzedaż samochodu i chcą uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji prawnych związanych z transakcją kupna-sprzedaży. Przede wszystkich, sprzedający samochód zobowiązany jest zgłosić ten fakt w Wydziale Komunikacji w terminie 30 dni od daty przeniesienia prawa własności. Obowiązek ten określa art. 78 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym.\nObowiązki i prawo sprzedającego samochoód\nKolejną instytucją, jaką musi odwiedzić każdy sprzedający samochód, jest firma ubezpieczeniowa. W ciągu 14 dni ma on obowiązek poinformować ubezpieczyciela o sprzedaży pojazdu oraz przekazać mu dane nowego właściciela. Ważne jest, by zrobić to jak najszybciej – pozwoli to uniknąć stresu, gdy nabywca auta zdąży spowodować nim szkodę przed zgłoszeniem zmiany właściciela.\nJeżeli właściciel pojazdu sprzedał go w ciągu 6 miesięcy od zakupu i zarobił na tej transakcji, jego obowiązkiem jest uwzględnienie tego dochodu i zapłacenie stosownego podatku podczas składania deklaracji PIT w terminie do końca kwietnia następnego roku po sprzedaży auta. Zapominalscy muszą liczyć się z wytoczeniem sprawy sądowej o zatajenie dochodów.


Modlitwa na każdy dzień: Ty jesteś Królem\nTy jesteś Królem\nUwielbiam Cię, o Jezu, Panie mój... Ty jesteś Królem. Widzę w duchu, jak zasiadasz na tronie, po prawicy Boga... Wszystko zależy od tego tronu; to wszystko, co zależy od Boga i od panowania nieba, podlega temu tronowi: oto Twoje królestwo.\nLecz to królestwo jest święte: jest to kapłaństwo... Ty spełniasz za nas ten obowiązek i obchodzisz wieczne święto po prawicy Ojca. Ukazujesz Mu nieustannie blizny ran, które uśmierzają Jego gniew i zbawiają nas. Ofiarujesz Mu nasze modlitwy, przyczyniasz się za nami z powodu naszych grzechów, błogosławisz nas i poświęcasz. Z wysokości nieba chrzcisz Twoje dzieci, przemieniasz dary ziemskie w Twoje ciało i krew, odpuszczasz grzechy; zsyłasz swojego Ducha Świętego, uświęcasz Twoje sługi i spełniasz wszystko, co oni wykonują w Twoim imieniu. Kiedy się rodzimy, obmywasz nas wodą niebieską, gdy umieramy, podtrzymujesz nas namaszczeniem, które nas pokrzepia; w ten sposób nasze grzechy stają się lekarstwem, a śmierć przejściem do prawdziwego życia.\nO Boże, o Królu, o Kapłanie, łączę się z Tobą, uwielbiam Cię... poddaję się Twojemu Bóstwu, Twojemu panowaniu, Twojemu kapłaństwu... Wszyscy Twoi nieprzyjaciele, o mój Królu... zostaną podbici, zwyciężeni, zmuszeni całować ślady Twoich stóp... Tymczasem zasiadasz na swoim tronie, o Królu chwały... pozostajesz w niebie aż do dnia, w którym powrócisz jeszcze raz, aby sądzić żywych i umarłych... Wówczas zstąpisz; lecz powrócisz szybko, aby zająć swoje miejsce ze wszystkimi wybranymi, którzy będą ściśle zjednoczeni z Tobą; i okażesz Bogu to Królestwo: cały lud zbawiony, to znaczy Głowę i członki, a Bóg będzie wszystkim we wszystkich\n(J. B. Bossuet).\nAutor: Marylka o 21:51\nEtykiety: Ty jesteś Królem


Idzie zima, zatem wielkimi krokami zbliża się kolejny sezon na lodowisku Helena. W piątek, 11 października, odbędzie się inauguracja miejskiej ślizgawki. Podobnie jak w roku ubiegłym prezydent Elbląga zdecydował, że pierwszego dnia wejście będzie bezpłatne.\nCeny biletów na lodowisko w nowym sezonie nie ulegają zmianie i wynoszą odpowiednio: bilet normalny - 9 zł, bilet ulgowy - 6 zł, oraz bilet grupowy - 5 zł (powyżej 15 osób). Oprócz biletów jednorazowych, można również zakupić karnety, umożliwiające dziesięć dowolnych wejść na ślizgawkę, w cenie 80 zł - karnet normalny i 50 zł - karnet ulgowy. Dla posiadaczy Karty Dużej Rodziny bilety i karnety na lodowisko można kupić w niższych cenach: bilet normalny - 6 zł, bilet ulgowy - 4 zł, karnet normalny - 50 zł, karnet ulgowy - 30zł. Kasa lodowiska będzie czynna we wtorek, czwartek, piątek w godzinach 16.00-19.30, oraz w sobotę i niedzielę od 12.00 – 17.15. Rezerwacji biletów można dokonać podczas pracy kasy, pod numerem: (55) 625-63-13.


KOLBUSZOWA. Właściciel kategorycznie nie zgadza się na przebudowę skrzyżowania - Kolbuszowa - wiadomości, informacje, wydarzenia\nKOLBUSZOWA. Właściciel kategorycznie nie zgadza się na przebudowę skrzyżowania\nOpublikowano: ndz, 5 kwi 2020 11:00 2020-04-05T11:00:00.000Z\nWIADOMOŚCI Niefortunnie usytuowane przejście dla pieszych i zła widoczność takich argumentów użył radny Michał Karkut w swojej interpelacji. Czy gmina zgodzi się na wykup działek?\n- Skrzyżowanie ul. Jana Pawła II z ulicą Obrońców Pokoju przysparza kierowcom sporo problemów - wyjaśniał w swoje prośbie samorządowiec z Kolbuszowej Górnej.\nKierowcy poruszający się po wspomnianych traktach, skręcając jak i z niej wyjeżdżając, narzekają na ograniczone pole widzenia w przypadku, gdy jednocześnie wyjeżdżają z niej samochody w kierunku centrum Kolbuszowej lub w kierunku Nowej Wsi.\nOdpowiedź w tej sprawie przyszła z urzędu miasta. Wiceburmistrz Kolbuszowej przypomniał, że rozbudowa drogi była realizowana na podstawie decyzji zatwierdzającej podział działek.\nW konsekwencji pozwoliło to na wykonanie inwestycji i zmianę organizacji ruchu. Według samorządowca z Kolbuszowej Górnej przebudowa tego skrzyżowania poprzez budowę podobnego pasa, jaki powstał przy skrzyżowaniu ul. Obrońców Pokoju z ul. Grunwaldzką, byłaby rozwiązaniem przestawionych problemów. Nie obędzie się to jednak bez przejęcia przez magistrat potrzebnych działek do tego działania.\n- Zastosowane rozwiązania uwarunkowane były między innymi lokalizacją istniejącego uzbrojenia niezwiązanego z potrzebami drogi, które nie może znajdować się w jezdni - wyjaśnił Marek Gil. Jak dowiadujemy się dalej, w trakcie opracowywania dokumentacji odbyły się konsultacje społeczne. Na spotkaniu właściciele działek dzielonych wnosili swoje uwagi odnośnie planowanych inwestycji i zagospodarowaniu wspomnianego obszaru.\n5 marca do kolbuszowskiego urzędu wpłynęło pismo właściciela działki, który to kategorycznie nie zgadza się na pomniejszenie działki na rzecz przebudowy skrzyżowania. - Z uwagi na powyższe podjęcie jakichkolwiek działań musi być poprzedzone opracowaniem koncepcji przebudowy skrzyżowania, która określi zakres gruntów koniecznych do pozyskania - wyjaśnił Marek Gil, zastępca burmistrza.\nZebra za blisko\n- Pragnę również zwrócić uwagę na bardzo niefortunne usytuowanie przejścia dla pieszych przy skrzyżowaniu ul. Jana Pawła II z ul. Obrońców Pokoju, które również utrudnia manewry kierowcom - apeluje radny. Zdaniem radnego Karkut należy zastanowić się nad przesunięciem go w kierunku budynku Poczty Polskiej.\nCo do przejścia dla pieszych w obrębie skrzyżowania z ulicą Obrońców Pokoju, przedstawiciele magistratu mają zwrócić się do starosty kolbuszowskiego o ponowne przeanalizowanie przez komisję do spraw organizacji ruchu zatwierdzonego projektu stałej organizacji ruchu na tej drodze.\nW takim razie tylko tunel bedzie opcja I to bedziie pierwszy w powiecie\nZamontować sygnalizacje świetlną ...\nKargul mówi nie to nie.\nChore ambicje nie doszłego kandydata na burmistrza. Swoją drogą ,ten kto zaprojektował ulicę Jana Pawła i ten kto podpisał w gmienie ,to powinni odpowiadać za nie marnotrawienie publicznych( naszych) pieniędzy.\nZastosować przepisy specustawy i sprawa załatwiona , liczy się dobro wspólne ...\nNajlepiej zrobic przejscie kolo poczty tylko kto bedzie tamtedy chodzil panie radny nikt nie wygral nog na loterii


Karol Strasburger i Małgorzata Weremczuk zostali rodzicami! - Szołbiznes - MAXXX News | RMF MAXXX\nKarol Strasburger i Małgorzata Weremczuk zostali rodzicami!\ndate_range wtorek, 26 listopada 2019 (13:47)\nWiele wskazuje na to, że Karol Strasburger ma niemałe powody do świętowania! Według informacji pojawiających się w mediach 72-letni aktor oraz jego żona - Małgorzata Weremczuk - powitali na świecie swoje pierwsze dziecko! W prasie kolorowej pojawiły się także pierwsze wiadomości dotyczące płci i imienia.\nKarol Strasburger i Małgorzata Weremczuk rodzicami!\nTo wspaniała wiadomość! Jak podają media, 72-letni Karol Strasburger oraz jego 35-letnia żona – Małgorzata Weremczuk – po raz pierwszy zostali rodzicami! Para pobrała się kilka miesięcy temu, a uroczystość miała kameralny charakter. Teraz wiele wskazuje na to, że rodzina Strasburgerów właśnie się powiększyła! Pierwszym sygnałem zwiastującym radosną nowinę miała być niedawna aktywność szwagra aktorka, który w mediach społecznościowych zdradził, że został ojcem chrzestnym:\n„Już jest… Moja córka (chrzestna)”\n– brzmi opis do zdjęcia, na którym widać również napis: „Laura”\nfot.screen z Instagram @prywatny.detektyw\nInformację o tym, że dziecko Małgorzaty Weremczuk i Karola Strasburgera jest już na świecie, potwierdziła w rozmowie z „Super Expressem” szczęśliwa żona aktora:\n„Tak, zostaliśmy szczęśliwymi rodzicami i jest to jedyny komunikat, jaki decydujemy się przekazać w odniesieniu do sytuacji”\n– przyznała Małgorzata Weremczuk, tym samym niezdradzając płci oraz imienia ich pierwszej pociechy.\nMałgorzata Weremczuk została trzecią żoną gospodarza programu pt. „Familiada”. Karol Strasburger był wcześniej żonaty z Barbarą Burską oraz z Ireną Morcińczyk. Ślub aktora i Małgorzaty Weremczuk był zwieńczeniem ich dziesięcioletnej znajomości. Uroczystość odbyła się 10 sierpnia w niewielkim dworku Konstancinie, w towarzystwie najbliższych im osób.\n„Świadomi praw i obowiązków wynikających z założenia rodziny uroczyście oświadczamy, że po 10 latach naszej PRZYJAŹNI z Małgorzatą Weremczuk i budowania RAZEM tego niezniszczalnego fundamentu, wstąpiliśmy w związek małżeński i przyrzekamy, że uczynimy wszystko aby nasze małżeństwo, było zgodne, szczęśliwe i trwałe. Jako MĄŻ i ŻONA dziękujemy naszej Rodzinie, wszystkim życzliwym nam osobom i Przyjaciołom, którzy wierzyli w nas i dzięki którym mieliśmy siłę by dążyć do wspólnego, celu jakim jest MAŁŻEŃSTWO i MIŁOŚĆ”\n– pisał wówczas aktor. Szczęśliwym rodzicom życzymy wszystkiego dobrego!\nKarol Strasburger wziął cichy ślub! Kim jest piękna Małgorzata?\nProwadzący „Familiadę” w ubiegłą sobotę po raz trzeci wziął ślub. Jego wybranką jest prawie 38 lat młodsza Małgorzata Waremczuk,...\nlabel Karol Strasburger Małgorzata Weremczuk Dziecko aktor Familiada\nOgólna ocena Karol Strasburger i Małgorzata Weremczuk zostali rodzicami! to: 44%/100%, uzyskana z: 9 głosów.\nO włos od tragedii w rodzinie Karola Strasburgera. Aktor musiał reanimować córeczkę\nEd Sheeran został tatą! Radosną nowinę przekazał w sieci, zdradzając imię i płeć dziecka\nNa ten moment czekało wielu! Adele od lat budzi spore zainteresowanie...\n"BrzydUla 2", odcinek 17. Powrót Pauliny do firmy i widmo katastrofy! [STRESZCZENIE ODCINKA]\nW kolejnym odcinku serialu: "BrzydUla" Marek będzie musiał zmierzyć się...\n"Taniec z Gwiazdami 11". Dlaczego to Edyta Zając wygrała program? Iwona Pavlović zabrała głos!\nKilka dni temu odbył się finał 11. edycji "Tańca z Gwiazdami". Na...\nMarcin Różalski pokazał swoje oko po walce. "Gdy schodzi adrenalina, zaczynam odczuwać ból"\nPodczas piątkowej gali Genesis Marcin Różalski przegrał w walce wieczoru...


Ci ludzie zostali połączeni po latach dzięki badaniu DNA\tGdy dziadkowie chcą sprawdzić, czy to ich wnuki…\tOptymalny czas badania prenatalnego to przedział pomiędzy 11,0 – 13+6 tygodniem ciąży, gdy CRL płodu, czyli jego długość ciemieniowo-siedzeniowa wynosi 45 – 84 mm.\n- aberracji chromosomalnych; - zaburzeń hemodynamicznych; - wad serca płodu; - zespołu przetoczenia krwi między płodami. Stwierdzenie jakiejkolwiek nieprawidłowości lub wątpliwości jest wskazaniem do poszerzenia diagnostyki w ośrodku referencyjnym, na stronach NFZ są podane placówki, gdzie można wykonać badania prenatalne z oceną ryzyka, badania nieinwazyjne takie jak test podwójny, czyli PAPPA, oraz zabiegi biopsji kosmówki i amniopunkcję.\tProgramem wykrywania wad genetycznych są objęte kobiety ciężarne w wieku 35 lat, te które w wywiadzie mają ciąże obumarłe i poronienia, w rodzinach których występowały wady genetyczne oraz te, u których w przesiewowym badaniu USG pomiędzy 11 a 14 tygodniem ciąży stwierdzono jakieś nieprawidłowości.\tEwa Kuś\nOtylia Jędrzejczak tańczy przed paparazzi


Bandy reklamowe | Bandy sportowe | Inventini\nInventini 9 Display 9 Bandy reklamowe\nBandy to produkty, których siły oddziaływania nie można lekceważyć. Pojawiają się wszędzie tam, gdzie trwa rywalizacja sportowa, są to zazwyczaj boisko lub hala. W takich miejscach buzują emocje, a więc również Twój przekaz reklamowy może spotkać się z emocjonalnym, pozytywnym przyjęciem.\nBandy są jednak na tyle uniwersalne, że ich obecność nie ogranicza się wyłącznie do imprez sportowych. Znajdują również inne zastosowania, np. jako ogrodzenie jednej strony stoiska na targach czy sposób na wyznaczenie określonych stref na imprezach masowych.\nPopularność swą zawdzięczają temu, że stanowią doskonałą przestrzeń do umieszczenia wszelkiego rodzaju treści, zarówno prostych informacji, jak i marketingowych przekazów. To drugie rozwiązanie jest zdecydowanie częściej stosowane. Zazwyczaj na bandach reklamowych zamieszcza się jednostronnie lub dwustronnie logo firmy, sponsorów czy partnerów biznesowych w celu ich lepszej ekspozycji. Inventini proponuje lekkie bandy piankowe lub składane. Wykorzystaj ich moc!\nBanda reklamowa – charakterystyka\nBandy stadionowe Inventini posiadają konstrukcję modułową, dzięki czemu można w szybki i prosty sposób uzyskać pożądany rozmiar i kształt ogrodzenia dostosowany do miejsca rozgrywek. Te z zamieszczonym przekazem marketingowym staną się doskonałymi bandami reklamowymi. Poza funkcją ochronną i wydzielającą, odegrają rolę ekspozytora zamieszczonych na nich treści np. logotypu sponsorów, partnerów biznesowych albo firmy, w celu budowy wizerunku marki wśród potencjalnych klientów.\nszerokość boku 30cm\nszerokość boku 35cm\nszerokość boku 40cm\nBandy dostępne są w różnych rozmiarach, dzięki czemu z łatwością dopasujesz je do indywidualnych potrzeb. W standardzie oferujemy bandy 1-, 1,5- i 2-metrowe o trzech szerokościach boku: 30, 35 i 40 cm. Na zamówienie możemy jednak przygotować bandę o praktycznie dowolnej długości. Możliwe jest wykonanie nadruku na każdym boku bandy (metodą sublimacji lub lateksową), dzięki czemu przekaz będzie odpowiednio wyeksponowany. Tradycyjne bandy Inventini są wypełnione pianką.\nBandy reklamowe składane to wygodna alternatywa wobec tradycyjnych cięższych płotków, ale również band piankowych. Składają się one w płaski panel, dzięki czemu są znacznie łatwiejsze do transportowania i magazynowania. Jednocześnie są dostępne w takich samych rozmiarach (po rozłożeniu) jak bandy piankowe. Oczywiście na zamówienie możemy także przygotować bandy zgodnie z Twoimi oczekiwaniami.\nZalety naszych band reklamowych\nBandy stadionowe z reklamą mają liczne zalety, które potwierdzają, że stanowią skuteczny i efektowny nośnik reklamy zewnętrznej i wewnętrznej na wszelkiego rodzaju wydarzeniach sportowych. Atuty oferowanych przez nas band reklamowych składanych i piankowych to między innymi:\nświetna widoczność przekazu – treści reklamowe zamieszczone na materiale wierzchnim bandy są świetnie widoczne zarówno z trybun, jak i w obiektywie kamer i aparatów fotograficznych. Ułatwia to zauważenie i zapamiętanie zamieszczonego przekazu reklamowego np. logo firmy bądź sponsora, co zwiększa rozpoznawalność marki wśród szerszego grona odbiorców;\nbandy dzięki swojej konstrukcji i materiałom, z których zostały wykonane (tkanina PCV i poliestrowa, wkład – pianka PE lub PU), mogą być stosowane zarówno wewnątrz hal sportowych, jak i na boiskach czy wzdłuż bieżni;\nmożliwość personalizacji – dzięki możliwości wyboru rozmiaru, ilości modułów, grafiki oraz zastosowanych kolorów, można w prosty sposób dopasować bandę reklamową Inventini do indywidualnych potrzeb;\nmobilność – dzięki specjalnej konstrukcji możliwe jest wielokrotne składanie i rozkładanie modułów (dla band składanych), co czyni je łatwymi w transporcie. Po złożeniu moduł nie zajmuje wiele miejsca, co sprzyja lepszemu zagospodarowaniu przestrzeni magazynowej;\nniewielka gramatura – sprzyja łatwemu przemieszczaniu i przesuwaniu modułów nawet w pojedynkę, co znacznie usprawnia ich rozstawianie przed rozgrywkami sportowymi;\nstabilność – dzięki trójkątnej konstrukcji piankowej lub stelażowej bandy reklamowe będą utrzymywały się w miejscu, gdzie zostały postawione, idealnie eksponując zamieszczony na nich przekaz reklamowy;\nodporność na niekorzystne warunki atmosferyczne – dzięki wykonaniu z wysokiej jakości materiałów o dużej odporności na działanie wilgoci czy promieniowania UV grafika przez długi czas zachowuje intensywne kolory. Takie rozwiązanie sprawia, że bandy stadionowe z reklamą będą służyły przez długi czas, eksponując logo firmy, sponsorów lub treści reklamowe niezależnie od pory roku.\nZastosowanie bandy reklamowej – gdzie najlepiej się sprawdzi?\nW przypadku, kiedy chcesz zaprezentować swoją firmę podczas zmagań sportowych czy na innym wydarzeniu, wybranie reklamy zewnętrznej wydaje się kluczowe. Bandy reklamowe to idealne rozwiązanie, zwłaszcza kiedy rozgrywki sportowe są nagrywane i kamera czy aparat, skupiając się na grze sportowców, mimowolnie uchwyci również Twoją reklamę. Dzięki temu trafi ona do większej liczby odbiorców – nie tylko tych na trybunach, ale również zasiadających przed telewizorami, śledzących rozgrywki w Internecie czy sięgających później po prasę. Ten zabieg wpływa na zwiększenie świadomości marki i wykreowanie jej dobrego wizerunku.


HARCERSTWO??? TRENDY czy PASSE?? - Forum Szczepu Młodych Orląt\nHARCERSTWO??? TRENDY czy PASSE??\nForum Forum Szczepu Młodych Orląt Strona Główna -> HARCERSTWO - TRENDY czy PASSE??\nWysłany: Pon 14:14, 04 Wrz 2006 Temat postu: HARCERSTWO??? TRENDY czy PASSE??\nPowiedziałem i zrobiłem osobne forum na ten temat.\nURSUS: a co do "harcerstwa kiedyś" ... zostawie to bez komentarza Nie jestem pierwszy, trzeci czy tam piąty rok w harcerstwie... i troche na ten temat juz wiedzy pojąłem.\nPiotrek masz rację harcerstwo się zmienia bo..?? bo zmienia się świat i zmienia się młodzież... ZHP jest jedno z wielu organizacji w kraju skupiących młodzież, tak więc konkurencja na tym "rynku" jest ogromna!. Dlaczego powstała idea nowych mundurów?? już tłumaczę:\n1. getry bez wywijek nawiązują do tak uwielbianej przez was tradycji, tak noszą skauci i tak nosili pierwsi polscy harcerze\n2. Nie raz widziałem ludzi niezrzeszonych, którzy przechodzili obok stoisk i sklepów harcerskich gdzie wywieszone były nowe mundury i wyobraźcie sobie, że słysząłem wtedy: "Ty to chyba ZHP - niemożliwe te mundury sa zbyt fajna jak na harcerzy"\nJest to jeden z takich chwytów marketingowych. Mundur idealnie leżą na ciele, nie są workowate, mundury męskie nie mają różnych odcieni jak to kiedyś ktoś ujął "wariacje na temat musztardy". Mundur ten jest praktyczny - patrz boczne kieszenie, ogórek do tego trzeba się poprostu przyzwyczaić - pozatym więcej tam zmieścisz. A wiecie dlaczego są dwa odcienie góra i dół?? no pewnie że nie bo nie zainteresowaliscie się na tyle żeby o tym poczytać dlaczego tak jest, lepiej poprostu komentować. Więc już tłumaczę - jak wiecie ludzkie ciało się poci, góra bardziej a jak wiecie ciemne kolory bardziej przyciągają ciepło dlatego góra jest jaśniejsza.\nKoniec o mundurach czas poruszyc cos innego. Powiedz mi Ursus czy kiedys harcerstwo twoim zdaniem wyglądało tak: "po jaki h*j to komu" "ekspres mu sie odjebie" to są twoje wypowiedzi (dla wyjasnienia w nowym mun nie ma nigdzie expresu!!!!!!!! gdzieś ty to znalazł??). Ludzie zacznijcie wymagac od siebie tego harcerstwa a potem zacznijcie komentować.\nHarcerstwo się zmienia bo zmieniają się harcerze, Piotrek ty jako zastępowy zaczynasz już tworzyć program tego związku i bierzesz udział w wychowywaniu - co zrobiłeś żeby zrobić coś z dzieciakami co twoim zdaniejm byłoby w duchu "dawnego" harcerstwa??.\nHarcerstwo jest to samo co kiedyś, tylko przez to że pojawiają się harcerze, którzy mają ogromną gębę do gadania a takie ręce do roboty stało się tym czym się staje. Piotrek nikt ci nie karze i nie anrzuca, skoro uważasz że tak nie powinno być czemu nie zrobisz tak jak uweażasz z zastępem?? heh najpierw trzeba miec z kim...\nWysłany: Pon 16:42, 04 Wrz 2006 Temat postu:\nOMFG ale robisz z igły widły.. powiedziałem co chciałem i koniec LOL a czy powód do tworzenia nowego działu?... napisałem ze mi sie nie podobają.. wyjaśniłem dlaczego i co w tym złego? to jest FORUM a nie miejsce rozgrzeszenia pańskiego... lol... "Pietrek Ty jako zastepowy" ... zaden zastępowy .. po pierwsze po drugie jezeli mam byc szczery to w harcerstwie trzymają mnie ludzie z którymi chodze do drużyny.. nie wiem jakby to było bez nich. Każdy ma swój światopogląd i każdy sie swojego trzyma.. sam zobacz to wczesniej napisałeś i może zrozumiesz o co teraz mi chodzi.... JA SWOJE ZDANIE powiedziałem...a Ty starasz sie narzucić swoje... i nie rozumiem do czego prowadzi ta dyskusja... powtarzam .. swoje powiedziałem co twierdze na temat nowego umundurowania i koniec kropka ja tego nie zmienie a jezeli ktoś ma inne zdanie niech napisze.... z samego szacunku do osoby nie bede sie wykłucał ze to jest BLE a to jest OK. Harcerstwo sie zmienia.. i dobrze ze sie zmienia .. ale zal ściska ze za parenascie lat harcerstwo sie zmieni nie do poznania.. gdyby Krzyż Harcerski miał zostać zmieniony tez byś go nosił? Ja definitywnie NIE... bo przywiazanie to przywiązanie...młodemu pokoleniu nie bede wmawiał jak sie śpiewa pioseneczki.. po 10 razie rzygać sie chce.. ale nadal je bede wałkował.. po co to komu powiedz? czy na wojnie tez byś spiewał sobie pioseneczki ? no wybacz... harcerstwo ma w sobie to cos... kominki itp ale czy kurde trzeba organizować je co drugi dzien? po to tylko by nauczyć kogos piosenki? lol... nie powazne... zal mi osób które śpiewają ciągle , a gdy przyjdzie co do czego .. zgubią sie w lesie nie bede podawał osób ze względu na szacunek do nich .. ale to ŻAL po prostu... Zastepowym byłem i jestem.. zastęp działał idealnie i od nowego roku bede kontynuował swe działania bo wiem ze z tych ludzi coś wyrosnie... i nie jakaś pokraka.. tylko harcerz.. gdyby harcerstwo podczas II WŚ skupiało sie na śpiewaniu pioseneczek.... nie musze chyba dokańczać?.. tak wiec szanuje zdanie każdego i proponuje zakończyć ten temat bo szkoda spamować :/\nSkąd: 42 LDH\nWysłany: Pon 21:57, 04 Wrz 2006 Temat postu:\ntez obydwoje macie problemy czytam czytam i tak nierozumiem o co tu chodzi mnie tez sie niepodobaja te nowe mundury i tez chce zostac przy starym ale trzeba wniesc tez cos nowego do harcerstwa (maly experymencik nie zaszkodzi) a pozatym w mundurze niechodzi sie na codzien tylko wtedy kiedy trzeba i uwiez mi Ursus ze jesli bedziesz mial ten mundur przez kilka latek to tez sie do niego przywiazesz i bedzie Ci przypominal wiele dobrych rzeczy a ty Kruku muglbys troszke zachamowac bo to ze Ursus ma swoje zdanie to nieznaczy ze musisz mu caly wyklad robic:P\nWysłany: Wto 22:50, 05 Wrz 2006 Temat postu:\nheheh a wy odrazu z naruzcaniem zdania.. nie.. nie narzucam, mówie tylko to tak jak jest\na jest regulamin i trzeba się go trzymać, tak ursus gdyby zmienili krzyż harcerski to nosiłbym nowy a czemu?? bo obecny jaki mamy przeszedł już szereg zmian i nigdy nikt nie oponował żeby go zmienić .\nPozatym ja nie krytykuje tylko robie ci mały wywód czy twoji harcerze za kilka lat też wejdą na foum szczepu i zaczną rzucać mięsem?? mam nadzieję że nie\nPozatym tak ursus może nie ejstem w 1 ŁDH ale na wojnie się znam a zwłaszcza na II i tak śpiewali pioseneczki - niby skąd masz te wsyztskie patriotyczne, marsdzowe, wojenne?? wymyśliłem je wczoraj?? Nie zrobił to ktoś kto żył w tamtych czasach i Tak podczas wojny je spiewali\nForum Forum Szczepu Młodych Orląt Strona Główna -> HARCERSTWO - TRENDY czy PASSE?? Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)


System ogrzewania powietrznego | Katalog stron internetowych holee.pl\nSystem ogrzewania powietrznego\nNa komfort mieszkania składa się wiele czynników. Jednym z nich jest optymalna temperatura ciepła w poszczególnych pomieszczeniach budynku. Uzyskuje się ją poprzez instalację systemów ogrzewania – centralnych lub miejscowych, w których nośnikiem ciepła może być woda, para albo powietrze.\nOgrzewanie powietrzne, inaczej nadmuchowe, jest obecnie jednym z częściej stosowanych instalacji grzewczych, znajdujących zastosowanie przede wszystkich w tzw. budynkach inteligentnych. W systemach ogrzewania nadmuchowego nośnikiem ciepła jest powietrze, które za pośrednictwem instalacji jest rozprowadzane do wszystkich pomieszczeń budynku. Przepływające powietrze może być obiegowe (w całości pochodzenia wewnętrznego), mieszane (w części pochodzenia wewnętrznego, a w części czerpane z zewnątrz), zewnętrzne (w całości pochodzące spoza budynku).\nW zależności od czynnika powodującego obieg powietrza ogrzewanie nadmuchowe dzieli się na:\ngrawitacyjne – obieg wynika z różnicy gęstości powietrza pod wpływem temperatury (powietrze chłodne jest cięższe, zaś ciepłe lżejsze z powodu mniejszej gęstości),\nwentylatorowe – obieg powodowany jest przez specjalne urządzenia.\nZa największą zaletę tego rodzaju systemu ogrzewania uważa się mniejsze zużycie energii. Jednocześnie podkreśla się, iż ogrzanie całego budynku następuje znacznie szybciej aniżeli w przypadku innych rodzajów instalacji.\nPonadto instalacja może pełnić dodatkowe funkcje:\nchłodzenie powietrza latem (w tym w okresie wzmożonych upałów),\nwymiana powietrza zużytego (zanieczyszczonego) na świeże (zawierające tlen),\npoprawa jakości powietrza (oczyszczanie z zanieczyszczeń i alergenów),\nzapewnienie odpowiedniej wilgotności powietrza.\nInstalacja ogrzewania powietrznego to rodzaj modułowego systemu, składającego się z gotowych elementów niewymagających dopasowywania. Ponieważ każda z części dostępna jest w ściśle określonych wymiarach, montaż systemu przebiega bardzo sprawnie.\nczerpnia (zewnętrza i wewnętrzna) – za pośrednictwem zewnętrznej powietrze spoza budynku jest doprowadzane do\ninstalacji, a wewnętrznej usuwane z pomieszczeń,\nfiltr włókninowy – zatrzymuje zanieczyszczenia nagromadzone w powietrzu,\npiec nadmuchowy (wymiennik pieca) – powietrze zostaje nagrzane do odpowiedniej temperatury,\nkanały wentylacyjne (zakończone kratkami wentylacyjnymi) – za ich pośrednictwem rozprowadzane jest powietrze do pomieszczeń.\nPoszczególne części składające się na instalację ogrzewania nadmuchowego łączy się za pomocą złączek (w systemach okrągłych ZWS, a kwadratowych ZWP), zaciskanych opaskami OPS, a następnie izolowanymi taśmą aluminiową. Izolacja w systemach ogrzewania powietrznego jest szczególnie ważna dla wydajności całej instalacji. Dlatego zalecane jest stosowanie specjalnych materiałów, jak wełna mineralna czy rękawy przeznaczone do okrywania przewodów.\nŹródło informacji: http://www.systemkominkowy.com/instalacja/\nTagi: instalacje, ogrzewanie, ogrzewanie nadmuchowe, system ogrzewania powietrznego\nKatalog stron holee.pl\nNoclegi w Zakopanem – ...\nPrezentujemy Państwu mobilną bazę noclegów skupiającą atrakcyjne obiekty noclegowe z całego...\nAdwokat-mailing.pl – k...\nAdwokat-miling.pl jest to serwis internetowy prezentujący usługi Kancelarii Adwokackiej Rita...\nHurtownia opakowań – ...\nZa pomocą strony internetowej 123opakowania.pl – firma Click Pack prowadzi sprzedaż...


Temat: Aleksiej Molière Czw 26 Gru 2013 - 17:16\nImię i Nazwisko: Aleksiej Molière\nKsywa: - - -\nWiek: 26 wiosen, ur. 31.01.1987\nUważa, że jest osobą w pełni samodzielną i zdołającą zrobić wszystko samodzielnie, kiedy nawet nie potrafi sobie ugotować czy poskładać ubrania. Macha jednak na to ręką, usprawiedliwiając się, że to nie mężczyźni od tego są, tylko kobiety. Nawet jeśli jest skazany sam na swoje umiejętności.\nPrzy niektórych osobach jego charakter zmienia się diametralnie. Dajmy na przykład jego szefów lub ludzi, z którymi pracuje (pracował) - w takich momentach jest poważny, z własnym zdaniem i bez skrupułów. Można rzec, że w pracy jest zimnym sukinsynem, który nie zwraca uwagi na uczucia innych. Wtedy myśli tylko i wyłącznie o własnym interesie, który to właśnie on pozwala mu utrzymać całą tę cholerną rodzinę. Jednoosobową. Zawsze coś.\nJeśli spoważnieje jak kamień, to wiedz, że dzieje się coś naprawdę strasznego. Wtedy zazwyczaj ucieka z podkulonym ogonem, nie oglądając się za siebie i zostawiając innych na pastwę losu. Oczywiście będzie miał pretensje, jeśli ktoś go zostawi samego w takiej sytuacji. Może czasami pomoże, ale jeśli już to robi, to tylko osobom, do których naprawdę się przywiązał, a tych można policzyć na jednej ręce. Nawet nie trzeba jej mieć, ponieważ Aleksiej nie przyjaźni się z nikim. Uważa, że jest wolnym wilkiem, który nikogo i niczego nie potrzebuje, a tak naprawdę po nocach ryczy w poduszkę.\nMa zdrowy rozsądek, wie, komu należy zaufać, a komu nie, choć słynie z nieufności do innych. Nie oczekuje w tym samym zaufania od innych osób. Zdarzały się przypadki, że miał do kogoś pełne zaufanie, myśląc, że może oddać tamtej osobie własne życie, ale trwało to niedługo. Dopóki nie zerwali ze sobą kontaktu. Teraz tylko śmieje się z osób zbyt naiwnych i tłumaczy im, że to tylko ich wina, że dali się w czymś oszukać i nie mają prawa obarczać tym innych. Często idzie mu kłamać, aby z czegoś się wywinąć lub oszczędzić rozmowy na jakiś krępujący temat. Niestety, nie gryzie go potem sumienie. W tych czasach kłamstwo zrobiło się dla niego czymś naturalnym, normalnym i często spotykanym, więc dziwi się, kiedy spotka osoby niedowierzające w kłamstwa bliskich osób. Bo skoro on kłamie, to i nie tylko on. Także i dlatego nie ma ufności do dużej liczby ludzi.\nOd razu przepraszam za chaotyczność tekstu. Jest kopiowany z innych kart, które są oczywiście mojego autorstwa.\nCałe metr osiemdziesiąt jeden czystej nielogicznej istoty.\nPoza dość wysokim wzrostem Aleksieja, jego uroda jest dość dziwna, może nawet niecodzienna. Oczywiście nie na tyle nienaturalna, żeby brać go zaraz za jakiegoś... dziwoląga? Ale co teraz w tym czasie i w tym miejscu nie jest dziwne? Biorąc to pod uwagę, można rzec, że mężczyzna ma normalny wygląd, nawet normalniejszy od niektórych. Ale wśród najnormalniejszych ludzi, wyróżnia się niektórymi aspektami. Może to być dziwnie blada cera, choć nie na tyle, by nazwać go albinosem. Sama ona wygląda, jakby była przypudrowana na biało, co jest całkowitą nieprawdą. W żaden sposób nie dbał o swój wygląd, taką ma już urodę. Cera nie jest skalana żadnymi niechcianymi nieskazitelnościami, takimi jak pieprzyki czy piegi.. jednakże znajdą się jakieś niewielkie blizny. Za to raz na jakiś czas na jego skórze pojawią się siniaki z powodu niedoboru żelaza. Lub - co jest bardziej prawdopodobne - z powodu uderzania się o różne kąty mebli, wpadanie na coś bądź kogoś, a czasami nawet przez bliskie spotkanie z czyjąś pięścią. Do tego idą blond włosy, ułożone całkowicie w niewytłumaczalny sposób. Grzywka, zaczesana na jego lewą stronę, trzyma się dość dobrze, a za nią równie blond włosy, jednakże ułożone ku górze. A tak właściwie we wszystkie strony jakie się da. Jakby żyły własnym życiem. Przynajmniej nie są zbyt długie, ponieważ gdyby takie były, możliwe jest, że wyglądałoby to po prostu komicznie. Jeżeli teraz tak nie wygląda; Trzecia rzecz - oczy. Niebieskie. Oczy nie są duże, ale nie są na tyle małe, aby nie można było od razu zauważyć ich koloru. Wygląda jak normalny człowiek, nie licząc kilku szczegółów. Nie, nie wygląda jak jakiś model z kiepskiego magazynu dla przestarzałych kobiet. Nie jest nie wiadomo jak przystojny, ale nie jest też brzydki. Wygląda na więcej niż powinien, ale właśnie może to dodaje mu to coś, dzięki czemu może się czymś wyróżnić. Sama jego postawa nie jest zbyt wątła. Jest dość wysportowany, oczywiście dzięki ciężkiej pracy... A tak naprawdę przez uciekanie przed innymi, którym był winien pieniądze. Bo jak taki leń mógłby tak wyglądać. Tak jak było wspomniane, styl życia robi swoje. Jeżeli chodzi o sam jego sposób ubierania... jest dość zróżnicowany i na pewno wyróżniający się od tych normalnych i niewyróżniających się niczym ciuchów. Choć jest tak zazwyczaj czasami. Chłopak lubi zwracać na siebie uwagę innych, dlatego robi wszystko, aby ktoś go zauważył. Głupim pomysłem byłoby opisać tu jego każdy ubiór, ponieważ zajęłoby to zbyt dużo czasu. Można jednak wymienić rzeczy, których nie ma w zwyczaju zdejmować. Jedną z nich niebieski szalik, który nosi nie zważając na pogodę. No, chyba że jest naprawdę upalnie, wtedy rzuci go w kąt i pójdzie się ochłodzić.\nStanowisko: - - -\n> Zna francuski, niemiecki oraz rosyjski, chociaż będąc w Rosji lubi udawać, że ów języka nie zna.\n> Całkiem dobrze posługuje się bronią białą, ale sam uważa, że to mu do niczego niepotrzebne. Tym bardziej w tym miejscu.\n> Jest oburęczny.\n> Już nie raz kazano mu nosić okulary, ale ten, prawie jak dziecko, sprzeciwiał się optykowi, mówiąc, że "moje oczy są zdrowe jak ryba!". Mimo tego, kiedy zaczął wpadać na różne rzeczy leżące na podłodze i potykać się o większość rzeczy, niechętnie, ale zgodził się z resztą i zainwestował w okulary, których jednak nie zakłada.\nNawet jego matka - Rosjanka - mogłaby przyznać, że Aleksiej nie był planowanym dzieckiem, ponieważ spłodzony został jeszcze w czasie, kiedy ta nie wzięła z nikim ślubu. Niestety - lub na szczęście - po tym, kiedy przyjście na świat dziecka było już pewne, kobieta wyszła za mąż za pewnego Belga, który jednak nie był jego ojcem. Tak czy inaczej, przyszli rodzice wzięli ślub zanim jeszcze Aleksiej zdążył wyjść na świat. Stało się to trzydziestego pierwszego stycznia, kilka dni po dacie urodzin jego matki. Jak zostało już wspomniane - Aleksiej nie był planowanym dzieckiem. A co z a tym idzie, nie był zbyt proszonym gościem w ich życiu. Już po kilku miesiącach został oddany sierocińca z powodu tak zwanej "depresji poporodowej", co było jasną bzdurą. Kobieta po prostu nie chciała sobie marnować życia na opiekowanie się jakimś dzieckiem. Dorastał w tamtym miejscu ponad jedenaście lat, po czym znowu zobaczył na własne oczy swoją matkę. Oczywiście - nie pamiętał jej, nigdy wcześniej nie widział, więc trzeba było mu powiedzieć, że ta kobieta to jego prawdziwa matka, która zostawiła go w obrzydliwym sierocińca, gdzie nie było ani krzty ciepła z własnej zachcianki i z braku odpowiedzialności za swoje czyny. Jednakże ku zdziwieniu chłopaka - został przez nią zabrany. Nie, nie dlatego, że nagle obudziły się w niej instynkty macierzyńskie, nic z tych rzeczy. Jej rodzina była zgorzkniałymi katolikami, więc kiedy tylko wróciła do domu, rodzice zaczęli jej wypominać jej nieodpowiedzialność, to, że splamiła ich rodzinę oraz inne bzdety. Anya - bo tak miała na imię jego matka - miała już tego wszystkiego dość. Nie wytrzymała. Nie odzywając się do Aleksieja słowem, tylko oschle mu odpowiadając, wróciła wraz z nim do Rosji, gdzie zostawiła go w domu jego dziadków, krzycząc jeszcze na pożegnanie, że skoro tak bardzo chcą tego bachora, to niech go sobie wezmą. Po tym był wychowywany twardą ręką. I tym razem nie dlatego, że nowi "rodzice" byli dla niego źli. To on był taki w stosunku do nich. Możliwe, że chciał się po prostu na nich wyżyć. Codziennie kłótnie, a czasem nawet rękoczyny były na porządku dziennym. Kłótnia mogła wyniknąć z najmniejszej pierdoły - tak małej, że ludzie z zewnątrz mogliby się złapać za głowę, słysząc przyczynę konfliktu. Przez zaistniałe sytuacje żył w przekonaniu, że ci mają go już dość i żałują swojej lekkomyślnej decyzji. A przynajmniej miał taką nadzieję, ponieważ świadomie dążył do takiego zakończenia. Mimo że był o tym święcie przekonany, tak naprawdę dziadkowie nie oddaliby go nigdy wcześniej, teraz oraz w najbliższej przyszłości - a tak przynajmniej powiedzieli mu podczas jednej z kłótni. Aleksiej nie wiedział, czy ma zacząć się cieszyć, czy po prostu zdenerwować. Możliwe jest, że podświadomie właśnie pragnął tego - akceptacji i miłości z drugiej strony. ...Jednakże w jego sytuacji te słowa nic nie zmieniły. Od tego czasu przychodził do domu jedynie tylko, aby móc gdzieś przenocować. Dniami - a czasem nawet w podczas nocy - szwendał się po ulicach, czasami wywołując drobne zamieszki. Wmawiał sobie, że w takich chwilach może liczyć tylko i jedynie na siebie i nie potrzebuje nikogo, kto by zapełniał jego... pustkę w życiu. A jak było naprawdę? Słowa jego dziadków w rzeczywistości na niego w jakiś sposób wpłynęły. Ale czy zamartwianie ich, nie przychodząc prawie że tydzień pod rząd do domu było dla ich dobra? Według niego - tak. Chciał ich odciąć od swojej osoby, która sprawiała im tyle kłopotów i przykrości. Prawdopodobnie byli to pierwsi ludzie, do których tak mocno się przywiązał, choć tego nie okazywał. Chciał ich przed sobą bronić.\nNo tak, ale co taki dzieciak może zrobić? Z czasem zaczął żyć zakładami, graniem (a raczej oszukiwaniem) w różne gry karciane bądź pożyczkami od podejrzanych ludzi... co często kończyło się na niekorzyść Aleksieja. Długi zaczęły robić się coraz większe, a ten zamiast pójść do jakiejkolwiek pracy i zacząć je spłacać, wywijał się w jakiś sposób lub w najnormalniejszy sposób uciekać. Prawdą jest, że nie zawsze to skutkowało, dlatego też zdarzało mu się chodzić z obitą twarzą. Raz na jakiś czas nawet pierwsze rany nie zdążyły się zagoić, a powstawały już następne.\nGdyby nie wydarzenie, które miało się zdarzyć pewnej nocy, zapewne nadal żyłby tą monotonnością. Jeśli miałby teraz o tym myśleć, to wolałby nigdy nie poznać tych gości, od których pożyczał pieniądze. Nie wierzył w to, że wszyscy tak po prostu byliby głusi na jego usprawiedliwienia, alibi czy nawet nie zrobili dokładnych badań. Przechodząc do rzeczy: cały koszmar zaczął się dnia, w którym miał zamiar wrócić do domu. Był an tyle zmotywowany, że może nawet przeprosić resztę rodziny za swoje szczeniackie zachowanie i wszystko wytłumaczyć. Jednak nie było mu to dane. W połowie drogi, gdy przechodził polną drogą, zauważył w rowie chłopca - na oko siedmioletniego. Na samym początku chciał go ominąć, ale widząc to, że się nie rusza, a dolnej garderoby na sobie nie miał, ostrożnie do niego podszedł. Będąc już tuż przy nim, ukucnął obok niego. Przewrócił go na plecy i kilka razy nim potrząsnął, aby ten się obudził. Cóż, poskutkowało, ale nie tak, jakby chciał. Chłopiec - na początku przymulony - zaczął nagle wrzeszczeć i się do niego odpychać. Aleksiej trzymał go jednak z całych sił, aby ten niczego sobie nie zrobił. Takim sposobem doszło do szarpaniny i na ciele Aleksieja jak i chłopaka pozostało kilka świeżych zadrapań. Krzyki chłopca były na tyle nie zrozumiałe, że ten zrozumiał jedynie wołanie o pomoc oraz to, by się do niego nie zbliżał. Nagle znikąd pojawiły się światła roweru. I zbliżały się coraz bliżej i szybciej. Jak się potem okazało, chłopiec został zgwałcony i był przekonany, że to Aleksiej mu to wszystko zrobił. Ten jednak bronił się wszystkimi sposobami - doszło nawet od rękoczynów, aby udowodnić swoją rację. Ale komu byście wy uwierzyli w takiej sytuacji? Małemu i poszkodowanemu chłopcu czy podrapanemu mężczyźnie, który był jedynym człowiekiem na... miejscu zbrodni? Oczywiste jest to, że ani policja, ani nikt inny nie uwierzył w jego słowa. Wystarczyły im zeznania chłopca oraz jego naskórek pod paznokciami. Mimo tego wszystkiego i tak nie wierzył w rzeczywistość tego wydarzenia - mężczyzna, który to wszystko zauważył, opowiadał zupełnie inne rzeczy niż te, które miały miejsce. Mówił o ściągniętych spodniach Aleksieja, płaczącym dziecku oraz nożu, który trzymał przy jego krtani. Tak, miał w tamtej chwili przy sobie scyzoryk, ale do niczego go nie użył. A już na pewno nie do tego. Poza tym wszystko wydało mu się zbyt idealne - zgwałcony chłopiec, którego "przypadkiem" znalazł Aleksiej akurat tego dnia, rowerzysta pojawiający się znikąd oraz wygadujący bzdury, brak dokładnych badań oraz to, że wszyscy ignorowali jego słowa. Nawet w sądzie. W miejscu, gdzie jego dziadkowie patrzyli się na niego tym okropnym wzrokiem, zranione myśli, które mu nie wierzyły oraz wykrzywione usta, które powiedziały, że nie mają już wnuka. Po tym wszystkim dostał dwadzieścia lat więzienia oraz trzy w zawieszeniu dzięki podkoloryzowanej bajeczce.\nTemat: Re: Aleksiej Molière Sob 28 Gru 2013 - 22:40


Zmiany w Ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji | Doniec Górecki & Partnerzy\n11 maja bieżącego roku do Sejmu wpłynął projekt ustawy o zmianie Ustawy o zakazie nieuczciwej konkurencji i niektórych innych ustaw, który wprowadza do polskiego porządku prawnego dyrektywę UE dotyczącą ochrony niejawnego know-how i niektórych informacji handlowych.\nZmiana w art. 11 UZNK\nPrzede wszystkim zmianie ulega definicja czynu nieuczciwej konkurencji. W wyniku projektowanych zmian ma dotyczyć nie tylko ujawniania lub wykorzystania, ale też samego pozyskania informacji, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, zwłaszcza wtedy, gdy nastąpiło w wyniku nieuprawnionego dostępu. Pozyskanie informacji, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, stanowić ma czyn nieuczciwej konkurencji nawet wtedy, gdy ostatecznie nie dojdzie do ujawnienia lub wykorzystania tych informacji.\nProjekt uszczegóławia również definicję tajemnicy przedsiębiorstwa. Zgodnie z projektowanymi zmianami informacje, stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, to już nie informacje, wobec których podjęto niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, a informacje które „nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób”, o ile wobec tych informacji zostały podjęte działania w celu zachowania ich poufności.\nZgodnie z projektowanymi zmianami , czyn nieuczciwej konkurencji popełnia również osoba, która uzyskała informacje, stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w drodze nieodpłatnej czynności prawnej bezpośrednio lub pośrednio od osoby, która ujawniła informacje, których zakaz ujawniania wynikał z ustawy, nawet wtedy gdy osoba popełniająca ten czyn nie wiedziała ani nie mogła wiedzieć przy zachowaniu należytej staranności o wykorzystaniu tajemnicy przedsiębiorstwa.\nNie jest natomiast czynem nieuczciwej konkurencji pozyskanie informacji, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w drodze niezależnego odkrycia, wytworzenia lub obserwacji. Nie stanowi również czynu nieuczciwej konkurencji pozyskanie, ujawnienie lub wykorzystanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, gdy nastąpiło w celu ochrony uzasadnionego interesu chronionego prawem.\nNowe sposoby zadośćuczynienia\nInna z proponowanych zmian zakłada wprowadzenie do UZNK możliwości zobowiązania w uzasadnionych przypadkach przez sąd osoby, która naruszyła tajemnicę przedsiębiorstwa do podania do publicznej wiadomości informacji o wyroku albo treści wyroku.\nPonadto sąd może również zobowiązać taką osobę do zapłaty na rzecz poszkodowanego kwoty, w wysokości nie wyższej niż kwota opłaty licencyjnej, która byłaby należna gdyby poszkodowany udzielił zgody na korzystanie z tajemnicy przedsiębiorstwa, przez czas nie dłuższy niż do ustania stanu tajemnicy (na przyszłość).\nW reszcie, istnieje również możliwość zobowiązania przez sąd osoby, która naruszyła tajemnicę przedsiębiorstwa do zapłaty na rzecz poszkodowanego sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.\nWszystkie powyższe środki ochrony prawnej mogą zostać przez sąd zastosowane na wniosek poszkodowanego przez czyn nieuczciwej konkurencji.\nZmiany dotyczące odpowiedzialności karnej\nKolejną z ważnych zmian jest wprowadzenie w projekcie odpowiedzialności karnej dla osób, które wykorzystały lub ujawniły tajemnicę przedsiębiorstwa, poznaną w trakcie postępowania sądowego, w którym brały udział. Odpowiedzialność ta dotyczy każdego z uczestników postępowania (np. stron, sędziów, biegłych, pracowników sądu itd.) a także osób, które nie są uczestnikami postępowania, ale zapoznały się z aktami.


Stawiamy dom – co, jak i kiedy | Blog IT\nStawiamy dom – co, jak i kiedy\nNajogromniejszym marzeniem znacznej części familii jest prywatny dom gdzieś na przedmieściach. Chętniej rozsądzamy się na postawienie świeżego mieszkania na podstawie własnego pomysłu, aniżeli kupno leciwego. Możemy w owym czasie samemu wyłowić produkty, z których zostanie on stworzony. Starsze mieszkania wielokrotnie żądają remontu niemniej drogiego niż plac budowy naszego lokum, które będziemy znali bardzo dobrze.\nGdy wybudujemy już fundamenty i ściany, by kontynuować produkcję do środka budynku, musimy założyć drzwi zewnętrzne kraków. Ich dobór jest gigantyczny. nie zapominajmy jednakże nie wyłącznie o estetyce, ale również o przydatności i szczelności, której niedobór w szczególności w okresie zimowym zdoła nam dokuczyć. By także przyoszczędzić na ocieplaniu wskazane jest pomyśleć nad nowoczesnym wyjściem, którym są okna energooszczędne. Nierzadko myli się je z oknami, które fabrykują energię do zasilania własnego domu z promieni słonecznych. Okna energooszczędne nie wytwarzają prądu, ale ich specyfikcje tłumią nadmiernej zgubie ciepła, co w rezultacie aprobuje zmniejszyć wydatki na opalanie. Kiedy już selekcja drzwi i okien mamy za sobą możemy dołączyć do prac w środku budynku.\nStartuje się głównie od doprowadzenia armatury sanitarnych, energii oraz ogrzewania.\nW tej ostatniej dyscyplinie przebojem minionych lat jest grzanie podłogowe. Gdy i te kwestie są załatwione do roboty podejmują postaci odpowiedzialne za wizerunek posadzek, a po nich ścian. W całości sfinalizowany budynek wolnostojący ubogacamy o akcesoria, artykuły gospodarstwa domowego i wszystkie osprzęt. Aby własna stancja wyglądała jakże z spisu branżowego, możemy przyjąć do pracy jednostkę do aranżacji wnętrz, która po uzgodnieniu z nami naszych preferencji, pomoże w wyposażeniu i udekorowaniu domu.\nUnoszenie domu to potężne wyzwanie tak jak pieniężne jak i cielesne, jednakże frajda z posiadania osobistych czterech ścian nie ma wartości. Pożądane byłoby wobec tego przetrwać dolegliwości, aby w rezultacie móc weselić się lokalem, który będzie przynależał wyłącznie do nas.\n← Miłośnicy piłki nożnej\nPrawnicy pożądani natychmiast →


Singapur traci pozycję lidera w budowaniu platform | Centrum Studiów Polska-Azja\n1 stycznia 2014 20:51 / przez Domyślny dla witryny\nSingapur w 2013 roku stracił na rzecz Chin pozycję światowego lidera w budowaniu platform wiertniczych.\nW 2013 roku singapurskie firmy posiadały 26 procent wszystkich światowych kontraktów na budowę urządzeń wiertniczych. Jest to spadek o 7 proc. w porównaniu z rokiem 2012. Zlecenia realizowane przez chińskie firmy stanowiły w ubiegłym roku blisko 32 procent tego rynku. Specjaliści twierdzą jednak, iż dzięki technologicznej przewadze i terminowości, Singapur wciąż będzie w czołówce przez następne lata. Dowodem na to jest fakt, iż to właśnie singapurska firma, Keppel FELS, pobiła światowy rekord kończąc w 2013 roku budowę aż 21 platform.\nAnalitycy twierdzą, iż w związku z prognozowanym znacznym wzrostem popytu na ropę, wzrośnie zapotrzebowanie na budowę nowych platform oraz konserwację wcześniej powstałych. OCBC Investment Research zauważa, że singapurskie stocznie prawdopodobnie osiągną w 2014 rekordową liczbę zamówień. Szacowana wartość zleceń to w przypadku Keppel FELS to 16,1 mld dol., natomiast SembMarine – 13,5 mld dol. Już tylko te zlecenia gwarantują płynną pracę firm aż do 2019 roku.\nNa podstawie: channelasianews.com\nSingapur traci pozycję lidera w budowaniu platform Reviewed by Domyślny dla witryny on 1 stycznia 2014 .\nSingapur w 2013 roku stracił na rzecz Chin pozycję światowego lidera w budowaniu platform wiertniczych. W 2013 roku singapurskie firmy posiadały 26 procent wszystkich światowych kontraktów na budowę urządzeń wiertniczych. Jest to spadek o 7 proc. w porównaniu z rokiem 2012. Zlecenia realizowane przez chińskie firmy stanowiły w ubiegłym roku blisko 32 procent tego rynku.\nPrezydent Park wzywa Koreę Północną do podjęcia dialogu


Brzesko. Zniszczyli mienie, zakłócali porządek i znieważyli funkcjonariuszy - Głos24 Małopolski Portal Informacyjny\npiątek, 17 maj 2019 13:45\nBrzesko. Zniszczyli mienie, zakłócali porządek i znieważyli funkcjonariuszy\nDwóch mieszkańców powiatu brzeskiego odpowie za zniszczenia i chuligańskie wybryki, jakich dopuścili się na Placu Kazimierza Wielkiego w Brzesku. 19-latek i jego o 4 lata starszy kolega rozbijali szklane butelki na płycie placu oraz dewastowali donice z kwiatami.\n15 maja, tuż przed godz. 22.00 policjanci otrzymali zgłoszenie, że na Placu Kazimierza Wielkiego w Brzesku grupa mężczyzn rozbija butelki i przewraca donice z kwiatami. Dyżurny brzeskiej jednostki skierował na miejsce policjantów Wydziału Ruchu Drogowego, którzy byli najbliżej miejsca zdarzenia. Na widok zbliżającego się radiowozu mężczyźni zaczęli uciekać w kierunku parku Jordana. Mundurowi dogonili ich i obezwładnili. Zatrzymanymi okazali się dwaj mieszkańcy powiatu brzeskiego, 19-latek i 23-latek. Obaj byli pod wpływem alkoholu. Podczas interwencji młodszy z nich zachowywał się wulgarnie, używał słów nieprzyzwoitych i znieważył policjantów. Policjanci ustalili, że w wyniku tych chuligańskich wybryków nie doszło do uszkodzenia donic, ale zostały zniszczone kwiaty w nich rosnące. Właściciel oszacował straty na kilkaset złotych.\nPolicjanci rozliczają mężczyzn za chuligańskie zachowanie. Wczoraj zarzuty za wykroczenia, których się dopuścił usłyszał 19-latek. Były to zarzuty zniszczenia roślinności, zaśmiecenia miejsca publicznego, zakłócenia ładu i porządku publicznego i używania słów wulgarnych. Mężczyzna przyznał się do winy i dobrowolnie poddał karze 1 miesiąca ograniczenia wolności wraz z równoczesnym wykonywaniem nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Będzie też musiał pokryć nawiązkę na rzecz właściciela. Dodatkowo poniesie odpowiedzialność za przestępstwo znieważenia funkcjonariuszy publicznych.\nWięcej w tej kategorii: « Brzesko. Nielegalnie zatrudniał 4 obywateli Ukrainy Wola Dębińska. Znamy zwycięzców w rywalizacji o Puchar Wójta Gminy »


Eugeniusz Jędrzejewski (1934-2001)\nWpisany przez Aleksander Stawicki\nCzłowiek na swojej życiowej drodze spotyka wielu ludzi. Na pierwszym miejscu są to oczywiście rodzice, a w szczególności matka. Dalej jest rodzina, bliższa, dalsza, przyjaciele, koledzy, przełożeni, podwładni. Szczególna grupą osób są nasi nauczyciele, wychowawcy.\nW szkole podstawowej jest to zazwyczaj „nasza Pani” ze względu na znaczne sfeminizowanie tego zawodu, w szkole średniej nazywamy ich zwyczajowo profesorami. To, co nam przekazali, czego nas nauczyli, co nam wpoili, jak nas ukształtowali, zostaje na całe życie. Abraham Lincoln twierdził, że „inwestowanie w wiedzę zawsze daje najlepszy zysk”. Z kolei lord Edward Fr. Halifaks powiedział onegdaj: "Wychowanie jest tym, co zostaje, kiedy zapomnieliśmy już wszystkiego, czego nas nauczono”.\nWspominamy naszych nauczycieli i wychowawców przy różnych okazjach, najczęściej na różnego rodzaju zjazdach koleżeńskich i szkolnych. Niedawno taka okazja nadarzyła się podczas IV Zjazdu Absolwentów Liceum Ogólnokształcącego w Człuchowie, który został zorganizowany z okazji 60-lecia istnienia szkoły. Wśród grona nauczycielskiego zabrakło niestety wielu naszych licealnych profesorów. Jednym z nich był mój wychowawca i nauczyciel matematyki, Eugeniusz Jędrzejewski.\nUrodził się we wsi Sierakowo koło Kowalewa Pomorskiego. Ojciec Eugeniusza, Władysław był naczelnikiem drogowym odpowiedzialnym za utrzymanie komunikacji na wyznaczonym odcinku. Gdy wybuchła wojna, Niemcy aresztowali go, jako przedstawiciela miejscowej inteligencji i osadzili w obozie koncentracyjnym w Dachau, gdzie wkrótce zmarł. Niebawem także matka Apolonia z trójką małych synów trafiła do hitlerowskiego obozu, do tzw. szmalcówki koło Torunia. Stamtąd po miesiącu zostali wysiedleni do Generalnej Guberni, gdzie zamieszkali na obrzeżach Warszawy. Bardzo często doskwierał im głód i straszliwa nędza. Po pewnym czasie uciekli stamtąd i do końca wojny ukrywali się u rodziny w Szabdzie koło Brodnicy. Gdy skończył się wojenny koszmar, powrócili do swojego, jak się okazało, pustego domu w Sierakowie. Niemcy urządzili w nim przedszkole a wszystkie meble i domowe sprzęty zostały wywiezione. Matka wkrótce wyszła powtórnie za mąż, za właściciela niewielkiego gospodarstw rolnego, Czesława Wiśniewskiego. Warunki w nowym domu były ciężkie. Młodzi Jędrzejewscy bardzo często odrabiali lekcje przy świecach lub lampie naftowej, bo w gospodarstwie nie było prądu ani nawet bieżącej wody.\nEugeniusz był z wykształcenia i zamiłowania matematykiem. Kochał tę dziedzinę nauki. Ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Studiował w skrajnie trudnych warunkach bytowych, najpierw dojeżdżając do Torunia a potem mieszkając na miejscu na stancji. Niejednokrotnie po zajęciach trzeba było pomóc w gospodarstwie matki i ojczyma, a pojęcie niedostatku nie było mu obce. Droga do magisterskiego dyplomu nie była ani łatwa ani prosta. Wiodła na przemian poprzez meandry nauki i funkcjonującego wówczas nakazu pracy, między innymi w Sianowie.\nNa tej samej uczelni studiowali dwaj jego bracia – starszy o rok Hieronim historię i najmłodszy Gabriel geografię. „Był człowiekiem pełnym wigoru, optymistą. Zawsze patrzył „do przodu”, być może by nie pamiętać o cierpianej w czasie wojny i po jej zakończeniu straszliwej biedzie. W przeciwieństwie do mojego męża, który do życia podchodził pesymistycznie i często rozpamiętywał przeszłość. Wojna odcisnęła na jego psychice niezatarte piętno”- stwierdza żona Hieronima. „Dwaj bracia a dwa zupełnie odmienne charaktery”- dodaje.\nW 1959 roku Eugeniusz rozpoczął pracę w człuchowskim liceum. Z pozoru oschły, zasadniczy, w głębi duszy jednak przyjazny uczniom. Potrafił zawsze utrzymać dystans, wzbudzić szacunek i respekt. Swój szkolny pseudonim „Mały” zawdzięczał niskiemu wzrostowi, ale tę cechę skutecznie nadrabiał donośnym głosem.\nJako nasz wychowawca i nauczyciel, z którego zdaniem liczyła się dyrekcja liceum, zadbał, aby uczyli nas najlepsi nauczyciele. Utyskiwaliśmy, że nauczyciele wymagają od nas więcej niż w innych klasach, ale to później procentowało podczas egzaminów na studia, w trakcie studiowania lub nauki w szkołach policealnych. Jednocześnie potrafił stworzyć nad naszą klasą swoisty „parasol ochronny”, tak, aby nie stała się nam jakaś krzywda. Potrafił stanąć w naszej obronie, traktując funkcję wychowawstwa jako swego rodzaju misję do spełnienia. Myślę, że pomógł wielu uczniom przebrnąć przez niełatwy przecież okres licealnej nauki i dotrwać do matury. Mam tu na myśli tych, których nauka nie była silną stroną. Gdy był przekonany, że uczeń chce się uczyć, był zawsze gotowy przyjść z pomocą. Na swoich lekcjach mocno kładł nacisk na praktyczny aspekt matematyki. Dlatego zarówno na zajęciach jak i po nich, w ramach prac domowych, rozwiązywaliśmy niezliczoną ilość różnych matematycznych zadań. Był nauczycielem, który wiedział, czego chce.\nNie tylko nauczał matematyki – królowej nauk, ale potrafił wyłuskać pośród uczniów talenty matematyczne i właściwie je pielęgnować, poprowadzić. Dzięki temu wielu absolwentów liceum kontynuowało z powodzeniem studia i pracę naukową. Cieszył się z osiągnięć swoich uczniów i wychowanków. On tym żył. Przez wiele lat radował się matematycznym talentem Franciszka Pukownika, absolwenta z 1962 roku i osiągnięciami Andrzeja Skowrońskiego, absolwenta z 1968 roku, mojego kolegi ze szkolnej ławy. „Franka traktował niemal jak syna. Często zdarzało się, że zostawał u nas na obiad” – wspomina Jadwiga Jędrzejewska. Spośród jego wychowanków Andrzej zaszedł najwyżej.\nUczeń znacznie przerósł swojego mistrza. Jest dzisiaj profesorem zwyczajnym, profesorem doktorem habilitowanym specjalizującym się w algebrze. Wykłada na Wydziale Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Na tej samej uczelni, którą wiele lat wcześniej ukończył jego nauczyciel. Być może jako student tegoż uniwersytetu „zakuwał” w tych samych salach wykładowych, chodził tymi samymi uczelnianymi drogami, a dzisiaj wykłada w tych samych audytoriach. Andrzej jest promotorem wielu rozpraw doktorskich. Jest także członkiem Komitetu Matematyki Polskiej Akademii Nauk. Jednak ten wybitny, znany w kraju i na arenie międzynarodowej matematyk nigdy nie zapomniał o swoim nauczycielu z liceum. Nigdy nie zapomniał, że to właśnie dzięki niemu podjął studia matematyczne.\n„Był nauczycielem lubianym w naszym gronie, osobą bardzo towarzyską. Nade wszystko był dobrym kolegą, na którego pomoc zawsze można było liczyć. Gdy w gronie pedagogicznym dochodziło do jakiś spięć, był pierwszą osobą, która starała się rozładować kłopotliwą sytuację ”- wspomina Teresa Bagińska.\nPrzez wiele lat współpracował z Jerzym Lorochem, najpierw w liceum a potem w Zespole Szkół Technicznych.\n„Nigdy w swojej karierze nauczycielskiej nie spotkałem nauczyciela matematyki, któryby tak umiejętnie współpracował ze mną w nauczaniu fizyki, który by tak mocno rozumiał potrzebę korelacji nauczanych przez nas przedmiotów. I nie działo się to podczas specjalnie zwołanych do tego celu szumnych narad pedagogicznych, lecz w trakcie zwykłej koleżeńskiej pogawędki” – wspomina Jerzy Loroch. „ Zawsze znajdowaliśmy wspólny język, rozumieliśmy się w pół zdania. Często pytał mnie o to, jak jego uczniowie radzą sobie z moim przedmiotem. Gdy wyczuł, że pewna partia materiału z zakresu matematyki potrzebna do zrozumienia fizyki nie została należycie opanowana, potrafił określone zagadnienia „przerobić” ponownie. Nigdy potem o tym nie rozmawialiśmy, ale dla mnie było to zauważalne. Doskonale rozumiał, że bez należytej wiedzy matematycznej, wiedza z zakresu fizyki zawsze będzie „kulawa”. Dzięki takiemu podejściu, na swoich zajęciach zawsze mogłem operować pojęciami matematycznymi bez obawy, że coś w tej kwestii się nie powiedzie. Takim podejściem, w mojej ocenie dobitnie zaświadczał, że szanował mnie, chociaż byłem od niego o ładnych parę lat młodszy zarówno pod względem stażu nauczycielskiego jak i pod względem wieku. Odwzajemniałem ten szacunek.\nGenek twierdził również, że uczeń, który ma wiedzę z matematyki na poziomie dostatecznym, nie powinien mieć problemów z matematycznymi aspektami w fizyce. Ta teza sprawdzała się w praktyce. Był entuzjastą tego, aby uczeń zrozumiał dogłębnie przekazywaną wiedzę. On był autentycznie zainteresowany tym, aby uczeń jak najwięcej skorzystał w procesie nauczania. Zastanawiał się czy to, co robi jest przydatne dla procesu kształcenia. Dobro ucznia było dla niego najważniejsze. Chodziło mu o to, aby uczeń opuszczał mury szkoły z jak największym bagażem wiedzy. Takie podejście nauczyciela można by określić mianem uczciwości zawodowej, którą obecnie nie często można spotkać.\nWspólnie byliśmy autorami także innej tezy, mianowicie takiej, że z „człuchówka” uczeń też może dostać się na studia w renomowanej uczelni. Staraliśmy się ją konsekwentnie udowadniać, myślę, że z dobrym skutkiem”- dodaje Jerzy Loroch.\nSądzę, że ze względu na pamięć o Eugeniuszu na ostatnim zjeździe absolwentów Jerzy Loroch w trakcie spotkań uczniów z wychowawcami zaopiekował się, oprócz swojej także naszą klasą, abyśmy nie czuli się osieroceni. Gest piękny i szlachetny. Dodam, że z klasą XI c, której wychowawcą był Jerzy, zawsze mieliśmy poczucie uczniowskiej wspólnoty.\nProfesor Jędrzejewski chciał swoim uczniom otworzyć okno na świat. W mojej klasie, u progu nauki w liceum zaplanował zorganizowanie dla nas zagranicznej wycieczki, która miała dojść do skutku w klasie maturalnej. Kto zna ówczesne realia zarówno proceduralne jak i materialne a także inne okoliczności, wie że pomysł był z gatunku science fiction, ale on ten marzycielski cel chciał za wszelką cenę osiągnąć i był przekonany, że mu się to uda. Pomysł faktycznie nie wypalił, ale w to miejsce odbyliśmy 10-dniową wspaniałą wycieczkę dookoła Polski, z której wróciliśmy pełni niezapomnianych wrażeń i którą wszyscy wspominamy do dziś. Ja w wielu miejscach już byłem wcześniej, gdyż sytuacja materialna w domu pozwalała na to, ponadto rodzice lubili podróżować. Jednak dla wielu moich koleżanek i kolegów z podczłuchowskich wsi była to naprawdę „wielka sprawa”.\nPrzy okazji wspomnień z licealnego okresu chciałbym nadmienić, że wtedy zarówno w całej szkole jak i w naszej klasie panował niewyobrażalny w dzisiejszych czasach rygor. Obowiązywały jednolite mundurki. Dziewczęta chodziły w granatowych fartuchach, chłopcy w granatowych garniturach z niebieską koszulą z kołnierzykiem typu „Słowackiego”. Obowiązkowo do naszych uniformów musiała być przyszyta tarcza. Obowiązywały także jednolite nakrycia głowy, u dziewcząt berety, u chłopców charakterystyczne uczniowskie czapki z daszkiem. Ponadto włosy u chłopców musiały być krótko ostrzyżone. U dziewcząt o jakimkolwiek makijażu, manicure czy farbowaniu włosów, spódniczce „mini” czy tym podobnej rzeczy nie mogło być mowy. Wszystko to kontrolował przy wejściu do szkoły dyżurujący nauczyciel a także zwracali uwagę nauczyciele, prowadząc lekcje. Nie było też do pomyślenia, aby uczniowie przeszkadzali na lekcjach, rozmawiali itp., nie mówiąc już o znanych z ostatnich doniesień skandalicznych zachowaniach uczniów w odniesieniu do nauczycieli w niektórych szkołach. Czasami tylko na nudnawych lekcjach z niektórych przedmiotów udawało się ukradkiem zagrać w „okręty”. Dodam, że były także nakładane na uczniów kary w postaci zakazu opuszczania po lekcjach mieszkania lub internatu. Oceniam, że jakiś „wkład”, w to, że taka dyscyplina w liceum istniała, miał nasz wychowawca. Dzięki swoim perswazyjnym umiejętnościom spowodował także, że wszyscy wstąpiliśmy do ZMS-u, by stać się „młodą gwardią proletariackich mas” – jak głosiły słowa hymnu tej organizacji. Latem 1966 roku, jako rzekomy aktywista Koła Młodych Racjonalistów (w obozie mogli uczestniczyć tylko aktywiści), wyjechałem nawet na obóz szkoleniowy do Ustronia Morskiego. Pojęcie „racjonalista” było dla mnie abstrakcją, kojarzyło mi się najbardziej z racjonalizatorstwem, dopiero na miejscu, lekko zaszokowany, przekonałem się, co ono oznacza. W trakcie pobytu na obozie 22 lipca wziąłem udział w pamiętnej defiladzie Tysiąclecia w Warszawie.\nMyślę jednak, że takie rygory, które obowiązywały w trakcie nauki w liceum, taka „szkoła życia” przydała się i wyszło to nam na dobre. „Zahartowani” w ten sposób, później nie poddawaliśmy się tak łatwo różnym przeciwnościom losu. Szczególnie przydało mi się to w czasie mojej żołnierki. Sądzę też, że wpojone wtedy zdyscyplinowanie pozostało nam do dziś. To, oraz mocne poczucie więzi ze szkołą spowodowało, że nasza klasa pobiła na ostatnim zjeździe absolwentów swoisty rekord frekwencji. Na spotkanie przybyła dokładnie połowa absolwentów. Takiej frekwencji nie odnotowano w żadnej innej klasie.\nEugeniusz znał się z moim ojcem, i to chyba z tego powodu trafiłem do jego klasy. Mieli nawet samochody tej samej marki – „wartburgi –1000”, ojciec koloru kości słoniowej, Eugeniusz koralowego. W wakacje poprzedzające rozpoczęcie nauki w liceum wyjechaliśmy nawet na wspólną wycieczkę tymi właśnie samochodami do ówczesnego NRD, do Prenzlau i Neubrandenburga – miejscowości położonych na Pojezierzu Meklemburskim i znajdujących się w tzw. pasie konwencji.\nŻycie towarzyskie w Człuchowie w latach sześćdziesiątych toczyło się według innych kanonów, niż dzieje się to obecnie. Mój wychowawca był dość częstym gościem w moim domu jak i w domach moich szkolnych koleżanek i kolegów. Nie oznaczało to absolutnie taryfy ulgowej dla nas na zajęciach. Wprost przeciwnie, po takiej wizycie można było spodziewać się wywołania do odpowiedzi, „żeby uczeń sobie za wiele nie myślał”.\nPo zdaniu przeze mnie matury zaoferował pomoc przy egzaminach na studia w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Koszalinie na Wydział Budownictwa Lądowego. Mojemu śmiertelnie choremu ojcu przyrzekł, że zaopiekuje się mną właśnie jak rodzony ojciec. Niestety nie zdałem egzaminu i nie zostałem przyjęty na uczelnie. Prysł jak przysłowiowa bańka mydlana mój plan zostania architektem lub inżynierem budownictwa, o których to zawodach marzyłem od dzieciństwa. Jednak pretensje mogłem mieć tylko do siebie, gdyż wina bezspornie leżała po mojej stronie. Namawiał mnie do podjęcia próby startu na wybraną uczelnię i upragniony kierunek za rok, oferując przy tym przez ten okres intensywne korepetycje. Jednak jeszcze w tym samym roku zostałem przyjęty do szkoły oficerskiej. Po latach przyznał, że nie raz myślał, jak w tym wojsku mi się wiedzie. Patrząc z obecnej perspektywy nie żałuję, że moja zawodowa droga tak się potoczyła, jednak zawsze architekturę i budownictwo traktowałem jako moje niespełnione życiowe marzenie.\nUcieszył się też z mojego ostatniego awansu. Podczas III Zjazdu Absolwentów musiał lekko wspiąć się na palcach, by przekonać się, że mój pagon został w pełni „zagospodarowany”. Wtedy widzieliśmy się po raz ostatni. Przeszliśmy nawet na „ty”, co wśród niektórych moich kolegów wzbudziło święte oburzenie. Myślę, że to oburzenie było na wyrost, wręcz bezzasadne, gdyż po latach znikł ten dystans, który normalnie funkcjonuje między uczniem i nauczycielem. Wspomniał w trakcie tego spotkania o kryształowym, misternie wyrzeźbionym kielichu, otrzymanym wiele lat temu od mojego ojca. Otrzymał go z okazji narodzin córki. Teraz z kolei zamierzał podarować go tej właśnie córce z okazji narodzin jej dziecka.\nZ Profesorem rozmawiałem jeszcze jesienią 2000 roku. Wtedy to zorganizowany został zjazd koleżeński z okazji pięćdziesiątych urodzin absolwentów liceum z 1968 roku.. Wspominałem o nim swego czasu na łamach „Merkuriusza”. Zadzwoniłem z pytaniem, czy zechciałby na ten zjazd przyjechać. Podziękował za zaproszenie, ale odmówił przyjazdu tłumacząc się złym stanem zdrowia. Prosił, aby przekazać jego pozdrowienia uczestnikom spotkania. Nie sądziłem wtedy, że jest aż tak źle. Był już po operacji, po której lekarze wydali wyrok: najwyżej trzy miesiące życia. Nie godząc się z tym okrutnym wyrokiem przeżył jeszcze prawie rok. Zmarł 13 lipca 2001 roku. Tę wiadomość trudno było przyjąć w odniesieniu do Niego jako człowieka zawsze tryskającego życiową energią.\nBył niezwykle zaradny życiowo i zapobiegliwy. Przy nim zawsze czułam się bezpiecznie. Nie było trudnej sytuacji, z której nie znalazłby wyjścia” - wspomina żona Jadwiga. „Strasznie mi Go brakuje”- dodaje po chwili.\nCałe życie marzył o mieszkaniu z widokiem z okna na morze. Gdy taka sposobność się nadarzyła nie wahał się ani chwili. Sprzedał z wielkim trudem wzniesiony w Człuchowie dom i przeniósł się do Świnoujścia. W ten sposób spełniło się jego życiowe marzenie. Decyzję o przeprowadzce tym łatwiej było mu podjąć, gdyż prowadzenie dużego domu z obszernym ogrodem, na dodatek po przebytym zawałach, stanowiło coraz większą trudność. W Świnoujściu dość szybko rozeszła się wieść o nim jako znakomitym nauczycielu matematyki. Wkrótce uczniów chętnych do pobierania korepetycji nie brakowało.\nW opinii niektórych przedstawicieli człuchowskich władz oświatowych pewne jego poczynania budziły kontrowersje, jednak w naszej wdzięcznej uczniowskiej pamięci zapisał się jako dobry, wymagający, ale sprawiedliwy nauczyciel i wychowawca. Jestem przekonany, że należy pamiętać, iż wśród grona pedagogicznego liceum byli nauczyciele z takim podejściem do wykonywanego zawodu i z taką charyzmą jak On.


Wielki dźwig pływający zacumował przy szczecińskich dźwigozaurach - Szczecin\nWielki dźwig pływający zacumował przy szczecińskich dźwigozaurach\n13.07.2018 11:12 / ostatnia modyfikacja: 17.07.2018 09:14\nMa prawie 42 metry długości i udźwignie nawet 260 ton. Dźwig Lodbrok zacumował przy Nabrzeżu Starówka w Szczecinie. Jego pokład będzie można zwiedzać przez całe wakacje.\nLodbrok to specjalistyczny dźwig pływający, należący do szczecińskiej firmy. Maszyna pracuje głównie na terenie portów w Szczecinie i Świnoujściu, ale w zależności od potrzeb wypływa na dalsze wody. Jednostka w czwartek, 12 lipca zacumowała przy Nabrzeżu Starówka w sąsiedztwie dźwigozaurów i zostanie w tym miejscu do końca września. Od piątku jej pokład będzie dostępny dla mieszkańców.\nJak informuje Celina Wołosz, rzeczniczka prasowa Żeglugi Szczecińskiej Turystyka Wydarzenia, jednostkę będzie można zwiedzać przez cały tydzień – od poniedziałku do piątku w godz. 12:00-18:00 oraz w weekendy od 10:00 do 18:00. W związku z pracą dźwigu mogą być możliwe przerwy w zwiedzaniu.\nHej 1 rok temu\nNo jak nie, jak tak. No przecież będzie podnosił skoczków bandżi dżamp\nWodnik 1 rok temu\nNaprawdę właścicielem jest szczecińska firma? Nie wiedziałem że znów mamy pływaka. Fajnie byłoby jeszcze wiedzieć co będzie tutaj robił, bo przecież chyba nie pozowanie turystom do zdjęć jest jego głównym celem.