Boszkowo - Pod Sosnami - wypoczynek, wakacje nad czystym jeziorem - Start - seo-max.pl\nPozycja w katalogu nr: 22, przeglądano: 1165 razy.\nTytuł: Boszkowo - Pod Sosnami - wypoczynek, wakacje nad czystym jeziorem - Start\nOpis: Boszkowo Pod Sosnami wypoczynek nad czystym jeziorem w drewnianych domkach, pokojach. Boszkowo to wypoczynek, noclegi, urlop, wakacje, wczasy, majówka. Boszkowo.pl wypoczynek od wiosny do jesieni. Zapraszamy do odwiedzenie naszej strony boszkowo.pl\nSłowa kluczowe: boszkowo, boszków, bożkowo, domki, domki letniskowe, jezioro, majówka, noclegi, pogoda, pogoda na 16 dni, pokoje, urlop, wakacje, wakacje nad jeziorem, wczasy, wypoczynek, wypoczynek nad jeziorem


Uwaga na fałszywą wersję Chrome'a - przejmuje dane\nChcąc zachować bezpieczeństwo w sieci, należy mieć się na baczności - cyberprzestępcy stworzyli nowy sposób na wyciąganie danych od nieświadomych użytkowników.\nFałszywa wersja przeglądarki Google Chrome może trafić na nasz komputer, tak samo jak każde inne szkodliwe oprogramowanie. Malware zwykle jest instalowany w tle, kiedy otworzymy zainfekowany załącznik z wiadomości e-mail, plik pobrany z nieznanego źródła lub zostanie umieszczony na naszym komputerze bezpośrednio przez osoby trzecie.\nFałszywa wersja przeglądarki Google Chrome całkiem mocno przypomina oryginalną, a nawet potrafi podmienić pliki tak, byśmy to właśnie ją uruchamiali, zamiast produktu Google.\nW trakcie korzystania z fałszywej przeglądarki, w losowym momencie na naszym ekranie może pojawić się komunikat proszący o wprowadzenie danych karty kredytowej lub debetowej - jej numeru, daty ważności i kodu CVV.\nDla większości osób takie zachowanie od razu może wydać się podejrzane i zaczniemy dochodzić do tego, dlaczego tak się stało. Jednak niczego nie podejrzewające i nieświadome osoby, mogą te dane wprowadzić, dając jednocześnie dostęp do konta bankowego cyberprzestępcom. Mając wyłudzone w ten sposób dane, cyberprzestępcy będą mogli bez większych problemów dokonać zakupów posługując się naszymi środkami z konta.\nNowa wersja Chrome'a optymalizuje zużycie energii 15.03.2017 15.03.2017 09:30\nJest jednak sposób, by sprawdzić czy aktualnie wykorzystywana przez nas wersja Google Chrome jest oryginalna - w polu wprowadzania adresu należy wpisać:\nJeśli na naszym ekranie pojawią się informacje podobne do tych przedstawionych na zdjęciu poniżej - jesteśmy bezpieczni i posiadamy oryginalnego Chrome'a.\nW przeciwnym wypadku najlepiej skorzystać z programów do eliminacji malware lub oddać komputer do specjalisty.\nZdarzyło Ci się mieć zainstalowane na komputerze szkodliwe oprogramowanie?


W miesiącu lutym b.r. odbyły się trzy grupowe wyjścia uczestników projektu pn. „Droga do samodzielności” w ramach funkcjonowania Grupy Środowiskowego Wsparcia. Uczestnicy mieli możliwość wyjścia do kina na film pt. „Jack Strong”, „Pod Mocnym Aniołem” oraz „Pompeje”.\nWyjścia miały na celu integrację grupy, oderwania się od codzienności, spotkania ze znajomymi a także poprawę funkcjonowania społecznego uczestników projektu a także wkroczenie w świat dziesiątej muzy, która to obecnie dominuje oraz narzuca tempo różnym gałęziom kultury.\nStronę odwiedzono 17070635, aktualnie przegląda ją 8 osób.


Szczegóły oferty - Dom Sprzedaż, kolneński Grabowo, Numer oferty: 582\nGrabowo - Okazja właśnie dla Ciebie\nPowierzchnia: 70m2 Liczba pokoi: 2 Pow. działki: 1 343m2\nCena: 105 000 PLN Cena za m²: 1 500 PLN\nSzukasz niedrogiego domu w cichej i spokojnej okolicy? Przeglądasz ogłoszenia mieszkań, domów i ciągle trafiasz na wysokie ceny? Ta oferta, może być właśnie dla Ciebie.\nŚrodkowy segment w Grabowie, pow. kolneński, przy ulicy Jakuba Wagi 7/2. Dom z własną działką, mediami gminnymi gotowy do zamieszkania, czeka właśnie na Ciebie. Dom wybudowany w technologii tradycyjnej z cegły, kryty eternitem.\nDom znajduje się na działce o powierzchni 471 m2. Dodatkowo działka obok o powierzchni 872 m2, gdzie znajduje się garaż oraz chlewki. Łącznie 1343 m2 do dyspozycji nowych właścicieli. Na przeciwko domu jest zalesiony park z dużym oczkiem wodnym, miejsce dla ludzi ceniących cisze i spokój na łonie przyrody. Doskonałe miejsce na spacery i aktywne spędzanie wolnego czasu.\nGrabowo to miejscowość gminna z własnym Urzędem, Ośrodkiem Zdrowia, Przedszkolem, Szkołą Podstawową, Kościołem oraz sklepami. Dodatkowo nowo wybudowana Stacja Paliw. Dobry dojazd drogą asfaltową. Do Kolna zaledwie 16,5 km.\nZadajesz sobie pytanie: Po co mi więcej? Wszystko mam w zasięgu ręki. Dokładnie, kupując ten dom nie musisz się o nic martwić, ponieważ media (prąd, woda, kanalizacja) podłączone są do sieci miejskich. Ogrzewanie budynku na węgiel/drewno.\nWracając do budynku - wymaga on lekkich napraw kosmetycznych, ewentualnie remontu drobnego, ale dzięki własnej aranżacji będziesz właścicielem fajnego domu, w niedużych pieniądzach. W skład domu wchodzą:\n- wiatrołap - 4,5 m2;\n- holl - 6,5 m2;\n- kuchnia - 7 m2;\n- jadalnia - 6,5 m2;\n- łazienka z WC - 5 m2;\n- salon - 20 m2.\n- pokój nad kuchnią z wyjściem na balkon z pięknym widokiem na okolice;\n- strych, w którym możesz przechować różne rzeczy.\nBudynek dodatkowo podpiwniczony (piec, pomieszczenia gospodarcze).\nCałość może być twoja już dziś za jedyne 105.000 zł. Nie czekaj dłużej, umów się na spotkanie i złóż swoją ofertę.\nStara cena: 115 000 PLN\nPowierzchnia działki: 1 343m²


Kuba i Piotrek idą na wakacje - zakończyliśmy 2. sezon ich Rozmów. Sprawdźcie wszystkie podcasty!\nKuba i Piotrek idą na wakacje – zakończyliśmy 2. sezon ich Rozmów. Sprawdźcie wszystkie podcasty!\nJakoś tak wyszło, że klamrą spajającą drugi sezon Rozmów były kobiety. Zaczęliśmy od Katarzyny Smutniak, skończyliśmy wywiadem z Sonią Bohosiewicz. Zarezerwujcie sobie ponad 24 godziny wolnego, bo wszystkie podcasty są tu!\nNajpierw Katarzyna Smutniak, czyli nasza dziewczyna we Włoszech. Dlaczego praca tam składa się głównie z przerw na kawę? I jak grało się jej w hitowym Oni Paolo Sorrentino?\nKolejnym gościem był Krzysztof Zalewski. Panowie pogadali sobie o Idolu, braku buntu i przyzwyczajeniach żywieniowych Krzyśka.\nWe Francji pił wodę z fontanny, w Polsce – wódkę na planie u Andrzeja Wajdy. No i średnio buja go hip-hop, ale wystąpił w klipie u Otsochodzi. Kto? Jeden z najwybitniejszych polskich aktorów w historii, Andrzej Seweryn!\nNie obraża się, nie używa filtrów i wcale nie ma doła. Też byśmy nie mieli, gdyby lubiło nas tyle osób, ile lubi Katarzynę Nosowską.\nAutor chyba najelegantszego coming outu w historii polskiego showbusinessu, krytyk, który nie bierze jeńców, a tak w ogóle to bardzo sympatyczny człowiek – Tomasz Raczek!\nŚpiewa, biega długie dystanse, dba o klimat i wciąż pozostaje bożyszczem kobiet. Czego jeszcze możecie dowiedzieć się o Marcinie Dorocińskim?\nTo był dopiero wywiad! Jacek Fedorowicz ma 82 lata, widział wszystko, znał wszystkich, a i tak protestował, kiedy Kuba i Piotrek nazywali go legendą.\nTej rozmowy słuchała cała Polska. Może i Michał Figurski darł z Kubą koty jak mało kto, ale zgodził się przyjść do studia newonce.radio i wyjaśnić sobie z nim parę spraw. Kędzior był sekundantem? No nie do końca…\nNaprawdę nie spodziewaliśmy się gościa, który nie tylko obiecał zagrać na pogrzebie Kuby, ale już wie, jakie wybierze na tę okoliczność kawałki. Panie Marku – prosimy, żeby na razie odłożyć ten temat w czasie. Jak najdalej.\nMłodzi chłopcy, poznawajcie starsze dziewczyny – sugeruje Borys Szyc. Mamy nadzieję, że paru takich z newonce weźmie to sobie do serca.\nBył już gość najstarszy, to teraz najmłodszy. Jak Maciej Musiał czuł się na planie Wiedźmina? Posłuchajcie, zanim obejrzycie serial.\nI wreszcie Sonia Bohosiewicz, która opowiadała m.in. o biciu w szkole i największym zaszczycie, jaki kiedykolwiek ją spotkał. Dla nas zaszczytem było gościć tak mocny skład tej jesieni – przypominamy też, że sponsorem audycji jest od zawsze marka New Balance. Do usłyszenia wiosną!


Nowe przedszkole na finiszu – Radio Vanessa FM\nStart / Wiadomości / Nauka i edukacja / Nowe przedszkole na finiszu\nW Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Rudniku odbyło się spotkanie dla osób zaangażowanych w budowę nowego przedszkola. Uczestniczyli w nim m.in.: projektant, wykonawca, pracownicy urzędu gminy, dyrektor placówki, pracownicy obsługi szkoły. Zaproszeni goście mogli podziwiać efekty wykonanej inwestycji, której w powstawanie brali udział. Podczas spotkania wójt gminy Piotr Rybka podziękował wszystkim za zaangażowanie i ciężką pracę oraz wręczył upominki.\n← Poprzedni Nietypowy przegląd kolędowy w raciborskiej bibliotece\nNastępny → Centrum Ochrony Bioróżnorodności otwarte


Podajnik boczny z podajnikiem ślimakowym o pojemności 4,5KW z podwójnym ślimakiem, Dwuślimakowe części wytłaczarki do granulacji\nDom ProduktyPodwójny ślimakowy podajnik boczny\nPodwójny podajnik ślimakowy wytłaczarki CWJ95\nPlastikowy podajnik ślimakowy z podwójnym ślimakiem do włókna szklanego\nDuży Obraz : Podajnik boczny z podajnikiem ślimakowym o pojemności 4,5KW z podwójnym ślimakiem, Dwuślimakowe części wytłaczarki do granulacji\n500 razy w roku\nNadaje się do rozmiaru ekstrudera:\nOkoło 100 kg / godzinę\nMalowanie proszkowe Twin Screw Extruder Side Feeder 4,5KW Plastic Plastic Plastic Food\nSpecyfikacja techniczna CWJ58\nŚrednica śruby (mm) Φ93mm\nMoc (kw) 4,5KW\nTyp napędu SEW Motor\nSekcje beczki 2 sekcje\nDługość śruby 450 mm\nPrędkość śruby wyjściowej (rpm) 300 obr./min\nObciążalność (kg / h) 100 kg / h Wymiar:\n(możliwość regulacji wysokości)\nKomponenty podajnika bocznego CWJ45\nznak Częściowe imię Ilość (szt.) Funkcjonować\n1 SEW Motor 1 System jazdy\n2 Skrzynia biegów 1 System transmisji\n3 Zbiornik 1 Karmienie\n4 Przekrój śruby 2 Mieszanie i przenoszenie wypełniacza\n5 Sekcja lufy 2 Noś wał śrubowy i stop materiału\n6 Wspornik 2 Wspieranie bocznego podajnika\nPodstawowe informacje o naszych produktach.\nJOINER stosuje segmentowe śruby z profilem samooczyszczającym, aby zapewnić poptimum właściwości podawania dla szerokiej gamy surowców, takich jak wypełniacze, włókno szklane, proszek talku, węglan wapnia i węglan oraz większość materiałów nieorganicznych.\nBoczne podajniki są używane z następujących powodów:\n1 · Zmniejszenie kosztów zużycia w sekcji topienia głównej śruby i beczek\n2 · Bardziej delikatne przetwarzanie wypełniaczy\n3 · Zwiększenie przepustowości\n4 · Zwiększenie jakości poprzez odpowiednie mocowanie\n5 · Obniż koszty\nNasze podajniki boczne:\n1 · Bardzo trwały dzięki wytrzymałej, zintegrowanej wkładce wewnątrz beczek\n2 · Ciasno zazębiające się wspólnie obracające się segmenty o różnym skoku mają ulepszone właściwości przenoszenia i zapewniają precyzję (długi GF ± 5%, krótki GF ± 2%) i wydajność (caco3 550Kg / h, GF 500Kg / h)\n3 · Konstrukcja bardziej skoncentrowana na ludziach, łatwość obsługi. Na przykład szklane okno, wielowypustowy rękaw, płaska łeb śruby, regulowane podparcie i szuflada do czyszczenia wycieku. Zaprojektowany na podstawie życzeń użytkownika.\nWszystkie elementy wkrętów stolarskich produkowane są wyłącznie ze stali o najwyższej jakości, odpornej na ścieranie i korozję.\nOprzyrządowanie stalowe, azotowanie, stale nierdzewne i stopy lub specjalnie importowane materiały są dostępne\nw zależności od konkretnych wymagań klientów.\nPodajnik boczny dla\n- SHIZHOU: MTE-KEYA, LANTAI\nSzczegóły pakowania: Standardowe opakowanie do wytłaczarek dwuślimakowych Joiner Extruder / części do wytłaczarek\nSzczegóły dostawy: Standardowe opakowanie eksportowe\nCzas dostawy: Wysyłka w ciągu 45 dni po dokonaniu płatności za podajnik boczny.\n---- A: Fabryka\n----- A: Nasza fabryka znajduje się w Chengdu, prowincja Syczuan, Chiny,\n1) Możesz polecieć bezpośrednio na lotnisko Chengdu. Odbierzemy cię po przybyciu na lotnisko;\nWszyscy nasi klienci, z kraju i zagranicy, serdecznie zapraszamy do odwiedzenia nas!\n3.Q: Co wyróżnia Cię spośród innych?\n---- A: 1) Nasza doskonała usługa\nDla szybkiej, bezproblemowej wyceny wystarczy wysłać do nas wiadomość e-mail\nObiecujemy odpowiedzieć ceną w ciągu 24 godzin - czasami nawet w ciągu godziny.\nJeśli potrzebujesz porady, wystarczy zadzwonić do naszego biura eksportowego pod numer +86 17828480939, a my natychmiast odpowiemy na twoje pytania.\nW przypadku zamówień normalnych obiecujemy, że wyprodukujemy w ciągu 30 dni roboczych.\nJako producent możemy zapewnić czas dostawy zgodnie z formalną umową.\n4.Q: A co z czasem dostawy?\n---- A: To zależy od produktu. Zazwyczaj standardowe produkty są dostarczane w ciągu 30 dni.\n5. Pytanie: Czy mogę poznać status mojego zamówienia?\n---- A: Tak. Prześlemy Ci informacje i zdjęcia na innym etapie produkcji Twojego zamówienia. Otrzymasz najnowsze informacje na czas.\nczęści do wytłaczarek,\nwytłaczarki dwuślimakowe laboratoryjne,\nPP ABS Podajnik ślimakowy z bocznym ślimakiem KY75 / 65 Typ 300rpm Prędkość ślimaka wyjściowego\nŚrednica śruby: 35 mm\nDługość śruby: 495\nOdpowiedni do rozmiaru wytłaczarki: KY35\nDwustronny podajnik ślimakowy CWJ45 z bocznym podajnikiem Moc silnika 3KW Wymiary 1300 × 650 × 1230 mm\nMarka silnika: SZYĆ\nLinia do produkcji PET PET Podwójna maszyna do wytłaczarek z podajnikiem bocznym Φ58.5mm Średnica ślimaka\nObrotowy ślimak dwuślimakowy z wytłaczarką boczną Materiał D2 dla wytłaczarki WPC\nCWJ70 Co Obrotowe części maszyn wytłaczających, podwójny podajnik ślimakowy 420 kg / h Ładowność\nRura wlewowa z wałem igiełkowym Involute jako część zapasowa do wytłaczarki dwuślimakowej Coperion\nDoskonały precyzyjny walec chłodzący do podwójnego ślimaka wytłaczarki dwuślimakowej\nCo-Rotating Plastic Pelletizer Wałek walcowy zimny do wytłaczarki dwuślimakowej\nObrotowe elementy wytłaczarki dwuślimakowej, ślimaki wytłaczarki i beczki o średnicy 92 mm\nCzęści maszyn do wytłaczarek Kurimoto 904L Materiał Doskonała wytrzymałość na rozciąganie\nCzęści maszyn do wytłaczarek z tworzyw sztucznych Powłoka proszkowa Materiał C22 Szybka dostawa


Rudy Gobert: Nie wierzę w całe to tankowanie - Z krainy NBA\nUtah Jazz po stracie Gordona Haywarda mogli pójść w tankowanie i próbę pozyskania nowego lidera – to się jednak nie wydarzyło, a zespół wygrywa w ostatnim czasie masę spotkań, będąc jedną z najgorętszych ekip NBA.\nMiesiąc temu komisarz ligi NBA, Adam Silver, wysłał do wszystkich trzydziestu ekip oświadczenie, w którym ostrzegł wyraźnie, że celowe przegrywanie meczów nie będzie tolerowane i że wyciągane mogą być konsekwencje. Jakie konsekwencje – trudno przewidzieć, ale kibice Utah nie muszą się takimi rzeczami przejmować.\nSytuacja była o tyle szczęśliwa, że Jazz nie musieli tankować – po stosunkowo udanym ubiegłym sezonie, w ich ręce z niskim numerem draftu dostał się talent pokroju Donovana Mitchella. Debiutant trafił do zespołu z Salt Lake City i już w swoim pierwszym sezonie stanowi o sile zespołu, który wygrywa dużo spotkań. To rzadkość. Center Utah Jazz, Rudy Gobert, uważa jednak, że dla młodego gracza właśnie takie środowisko jest najbardziej odpowiednie:\n“Trzeba uczyć zawodników, jak wygrywać mecze koszykówki. Nie tylko jak dobrze grać w koszykówkę, ale jak wygrywać mecze. Trzeba nauczyć każdego z graczy, jak wygrywać. Wiele zespołów robi świetną robotę, nauczając graczy techniki, pracując nad ich fizycznością. Jeśli jednak chcesz wygrywać, musisz nauczyć tego swoich zawodników. Dlatego właśnie nie wierzę w całe to tankowanie. Wierzę, że wygrywać możesz się nauczyć tylko wygrywając. Nie nauczysz się wygrywać, przegrywając celowo, żeby do zespołu mógł dołączyć 19-latek, którego nigdy nie widziałeś na oczy.”\nTrudno odmówić francuskiemu podkoszowemu logiki. Tezę podkoszowego Jazz zdaje się potwierdzać fakt, że dwóch absolutnych faworytów do nagrody ROTY, stanowi o sile zespołów wygrywających, które walczą o pozycję w Playoffs, a nie o kolejny wysoki numer draftu.\nCleveland Cavaliers pozyskują nowego centra


Jak wybrać najlepszy Tanie bilety kolejowe Europa | Zapisz Pociąg\nStrona główna > Podróż po Europie > Jak wybrać najlepszy Tanie bilety kolejowe Europa\npodróży pociągiem Austria, podróży pociągiem Belgia, podróży pociągiem Dania, Podróż pociągiem Francja, podróży pociągiem Szwajcaria, porady podróży pociągiem, Podróż po Europie\nWięc, zdecydowaliśmy się odwiedzić Europa w ciągu najbliższych kilku miesięcy. Może i przyjaciele planują na wakacje przed pozycja na studia. Być może, chcesz zabrać rodzinę na długi urlop. Dobrze, masz podjął właściwą decyzję.\nEuropa przez cały rok jest właściwym wyborem dla podróżujący, w okresie letnim lub podczas zimy, kiedy pada śnieg. Może nie być w stanie odwiedzić połowę miejsc zaznaczonych na swoich miejscach do wizyty, ale z pociągów łatwiej jest podróżować po Europie.\nWiększość krajów w Europie są chłodne podczas czas letni także. jednak, kilka miejsc, takich jak Paryż, Barcelona, Ibiza, a inne pochodzą z dobrej pogody przez cały rok.\nBilety z Montpellier do Tuluzy\nBilety na Niceę do Tuluzy\nBilety z Paryża do Tuluzy\nBilety z Marsylii do Tuluzy\nDlaczego podróży pociągiem jest to najlepszy sposób podróżowania po Europie?\nNajlepszym sposobem, aby dostać się do zobaczyć dookoła Europy lub krajów jest koleją. Bilety kolejowe są wycenione rozsądnie i można oglądać krajobrazy podczas jazdy przez pociąg. Jak można zakupić Tanie bilety kolejowe w Europie?\nIdealna podróż w Europie byłyby przez Europę Środkową, gdzie możesz przejechać przez powiaty, jak Austria, Szwajcaria, i Francja. Samo piękno naturalne jest piersiach. Nie wspominając, ludzie w kraje te są bardzo pomocny i miły.\nWizyta oficjalnej stronie internetowej biletów kolejowych w Europie byłoby – Zapisz pociągu i. Dla tych z Was, opiera się w Europie, będzie musiał koordynować z nimi na rezerwację biletów na pociąg. Kiedy jesteś z Europy, następnie zapisać w pociągu można znaleźć tanie bilety na pociąg więcej niż w InterRail lub jakiejkolwiek innej opcji, najlepsze ceny biletów kolejowych gwarantowana.\nCzasy pociągów od Monachium do Wiednia\nZurych do Wiedeń pociągiem\nBilety kolejowe z Pragi do Wiednia\nCo trzeba wiedzieć podczas podróży pociągiem po Europie\nPodczas podróży pociągiem po Europie, nie możesz zasiłek znacznie przez to. Choć można znaleźć tanie loty w całej Europie, wyjazdy na pociąg pochodzą z innych świadczeń. wyjazdy pociągów są bardziej zabawne i ekscytujące, niż podróżowanie samolotem.\nAwinion do Nicei pociągiem\nMarsylia do Nicei pociągiem\nKraje takie jak Austria i Szwajcaria zapewnić Państwu duży widoki przyrody. przejazdy kolejowe mieć odpowiedni rodzaj związku z pojedynczymi. Można poznać tak wielu innych pasażerów, którzy udał się do podobnych miejsc docelowych.\nByć może, można spotkać kogoś, kto jest podobnie myślących. Oprócz tego, będziesz należy wziąć pod uwagę aspekt finansowy. Raz udał się do regionów, takich jak Austria, Dania, i Szwajcarii, trzeba będzie mieć oko na swoje wydatki.\njednak, takie kraje jak Holandia, Belgia, i Francja są lekkie na torebce. Być może, można zaplanować swoją jazdę i pozostania w Europie za pomocą niezawodnego przewodnika on-line. W ten sposób, można zdecydować i zaplanować podróż również.\nPociągi z Brukseli do Amsterdamu Thalys\nPociągi z Paryża do Amsterdamu Thalys\nCzy jesteś gotowy, aby znaleźć tanie bilety na pociąg? najlepsza strona jest Zapisz Pociąg\nCzy chcesz umieścić na naszym blogu na swojej stronie, można wziąć nasze zdjęcia i tekst, i po prostu dać nam kredyt z linkiem na tym blogu, lub kliknij tutaj: https://embed.ly/code?url=https://www.saveatrain.com/blog/how-to-find-the-best-deals-for-cheap-train-europe-tickets/ - (Przewiń w dół, aby zobaczyć kod HTML)\n#traveleurope tanie bilety cheaptrains cheaptravel europetrains europetravel\nPodróż pociągiem, podróży pociągiem Austria, Pociąg Czechy, Podróż pociągiem Francja, podróży pociągiem Niemcy, Podróż pociągiem Włochy, Podróż pociągiem Hiszpania, Pociąg Holandia, porady podróży pociągiem, Podróż po Europie\nNastolatki kolejowe, Podróż pociągiem Francja\npodróży pociągiem Austria, podróży pociągiem Brytania, podróży pociągiem Dania, Podróż pociągiem Francja, podróży pociągiem Niemcy, Podróż pociągiem Włochy, podróży pociągiem Szwajcaria, Pociąg Holandia, Pociąg podróż UK, Podróż po Europie


Makrofotografia - czyli zajęcie dla cierpliwych | Diuna Club\nFotografowanie w skali marko to zajęcie wdzięczne, ale wymagające sporo zręczności od fotografa.W ten sposób możemy uwiecznić na fotografii artystyczne faktury czy zaskakujące piękno przyrody. By temu sprostać, będziemy potrzebować odpowiedniego obiektywu.\nJeśli mamy zamiar zająć się na poważnie makrofotografią, powinniśmy już na początku uzbroić się w cierpliwość.\nNie czekaj! Jeżeli przypadł Ci do gustu nasz opis, to czytaj również nauka gry na perkusji bielsko kolejne wiadomości na wybrany temat. Stworzyliśmy je dla Ciebie z chęcią.\nTego typu hobby wymaga wytrwałości. Tylko dzięki drobiazgowemu przygotowaniu uda nam się wykonać dobre zdjęcie. O tym, jak trudno jest wykonać dobrą makrofotografię, warto przekonać się samemu, wybierając się na plener przykładowo do lasu. Najpierw należy znaleźć ciekawy temat. Następna czynność, którą powinniśmy wykonać, to precyzyjne ustawienie statywu. Gdy mamy już przygotowane miejsce do pracy, czas ustawić odpowiednią ekspozycje. Pamiętajmy o skontrolowaniu, czy przy danej przesłonie uzyskamy właściwą głębię ostrości.\nNa końcu wykonujemy samo ostrzenie, bardzo precyzyjnie, by ustrzec się pomyłek, o które bardzo łatwo. Wszystkie te czynności wymagają od nas wiele skupienia.\nDobrze, ale dlaczego trzeba być wytrwałym? Otóż, gdy już poświęcimy czas na idealne ustawienie sprzętu, bardzo często zdarza się, że rzecz, którą mamy zamiar sfotografować zmieni swoje położenie.Przykładowo motyl zwyczajnie odleci z “planu zdjęciowego”, liść zaczynie się bezładnie poruszać w kadrze pod wpływem wiatru…\nOprócz stoickiego spokoju będziemy też potrzebować specjalistycznego sprzętu. Jednakże fotografia nie jest najtańszym hobby, szczególnie, jeśli mamy zamiar osiągnąć wysoki poziom w tej dziedzinie. Jak tylko złapiemy bakcyla, bardzo szybko naszym ulubionym sklepem stanie się sklep fotograficzny . Jeśli chcemy rozwijać swoje fotograficzne zainteresowania, z pewnością będziemy potrzebowali dobrego sprzętu.\nJeżeli przedstawiony artykuł zabrał Cię w nieznany rejon wiedzy, to świetnie się składa, gdyż możesz poznać pozostałe informacje tutaj (http://dominikkania.pl/) – wejdź na ten odnośnik i zobacz więcej.\nNaturalnie sposobów na makrofotografię jest wiele: od dodatkowych soczewek, przez pierścienie pośrednie,które skracają minimalną odległość ostrzenia.Jednakże wśród zawodowców prym wiodą specjalnie zbudowane obiektywy. Jednym z częściej kupowanych są te produkowane przez firmę Sigma, o których więcej pod tym linkiem Jednak zanim dokonamy zakupu, warto przetestować parę modeli i zorientować się, który z nich będzie najodpowiedniejszy dla nas.\nTagi:fotografia głębia ostrości kadr planzdjęciowy przesłona sprzęt statyw\nadmin 30 grudnia 2019 30 grudnia 2019 Zdjęcia z imprez\n← Elvenar dopomoże nam się wyciszyć po calutkim dniu\nnauka angielskiego w pojedynkę Warszawa →


Podsumowanie: Sukces wiosennych spotkań - ŚWIADOME WNĘTRZE 2008 | biznes.meble.pl\nW maju i czerwcu odbyły się wykłady w ramach cyklu spotkań dla architektów ŚWIADOME WNĘTRZE 2008, które zostały poprowadzone przez gości specjalnych: architekta Basa Pruysera z Holandii, Christine Kohlert z Niemiec, Wijtse Rodenburga z Holandii oraz Timo Saarnio z Finlandii.\nSpotkanie inaugurujące w Krakowie okazało się wielkim sukcesem, ponieważ wzięło w nim udział ponad 140 architektów z Małopolski. Słuchaczy nie zabrakło również na spotkaniach w Sosnowcu, Poznaniu i Wrocławiu. Do tej pory w wykładach udział wzięło ponad 370 architektów.\nWystąpienia prowadzone przez wielokrotnie nagradzanych architektów rzuciły nowe światło na tematykę związaną z projektowaniem produktu oraz kompleksowego podejścia do projektowania wnętrz komercyjnych.\nBas Pruyser w wykładzie "Ponadczasowe wzornictwo przemysłowe - tradycja, innowacja, czy emocje" starał się odpowiedzieć na pytanie czy jest coś takiego jak ponadczasowe wzornictwo przemysłowe? Jeśli tak, to czym się charakteryzuje i jak projektant może się zbliżyć do tego wzorca doskonałości? Czy istnieją generalne zasady, wyznaczniki funkcjonalności projektowanych budynków i mebli, typu mobilność, wydajność, humanizacja, standaryzacja, środowisko itp.? Jak właściwie zdefiniować te wszystkie elementy, jak rozumieć elastyczność i funkcjonalność? Czy kierowanie się przy projektowaniu ścisłymi wytycznymi daje nam gwarancję sukcesu? Co sprawia, że jeden produkt staje się klasykiem, ma długi cykl życia i jest wciąż pożądany, a inny mimo wydawałoby się ciekawego design’u przemija i odchodzi w zapomnienie? Czy projektowanie z poczuciem odpowiedzialności i świadomości projektanta za produkt i jego wpływ na użytkownika przybliża go do ideału? Według Pruyser’a trudno odpowiedzieć na te pytania.\nKonkluzja kończąca wykład była następująca: "należy wciąż próbować stworzyć produkt funkcjonalny, użyteczny i estetyczny, a może okaże się on ponadczasowy."\nWykład Christine Kohlert z firmy konsultingowej przygotowującej m.in. koncepcję biur Google w Londynie i Monachium zatytułowany był "Przyszłe miejsce pracy oraz uczestnictwo użytkownika w tworzeniu zdrowego, wydajnego, ekspresyjnego środowiska" i miał charakter bardziej warsztatowy. Prelegentka starała się przedstawić współczesne trendy w projektowaniu biur i koncentrowała się głównie na zmianach w sposobie pracy, a co za tym idzie "projektowaniu dla zmiany".\nW świetle zachodzących zmian: globalizacji, nowej gospodarki cyfrowej oraz zmian demograficznych wskazywała na szanse jakie stoją zarówno przed organizacjami, jak również przed architektami, którzy są odpowiedzialni za przestrzeń pracy. Zwracała uwagę głównie na zwiększenie mobilności zewnętrznej, jak i wewnętrznej, zwiększenie udziału przestrzeni wspólnej w porównaniu do przestrzeni pracy indywidualnej, dzielenie biura na strefy, spojrzenie na przestrzeń jako narzędzie komunikacji, czy wprowadzanie zmian kulturowych i organizacyjnych. Sposób na budowanie równowagi pomiędzy życiem, a pracą, nowe sposoby na użytkowanie czasu i przestrzeni oraz zarządzanie wiedzą jako wspólnym zasobem organizacji.\nWykład można spuentować stwierdzeniem, że przestrzeń musi podążać za biznesem, musi go wspierać i powinna być tworzona przy zaangażowaniu użytkownika. Pytaniem w obecnych czasach nie jest już, które rodzaje stanowisk projektować: open-space, pokoje zamknięte, strefy relaksu itp., ale jakie zachować pomiędzy nimi proporcje w biurze. Dr Kohlert przedstawiła w sposób zwięzły metodologię i instrumentarium badania potrzeb, wykorzystania przestrzeni, stanowisk pracy, wzorców pracy, które mają stanowić twarde fakty pod projektowanie strategii organizacji oraz koncepcji biura. M.in. w oparciu o te narzędzia badawcze powstała koncepcja "miasto Google" uznawana obecnie za wzorcowe, efektywne, nowoczesne biuro, które doskonale odpowiada na potrzeby użytkowników, formy ich pracy i charakter organizacji.\nWijtse Rodenburg w temacie związanym z ponadczasowym wzornictwem przemysłowym postawił na emocje. Przedstawionymi projektami zrobił ogromne wrażenie: ich kunsztem, innowacyjnością oraz emocjami, jakie wywołał włączając cząstkę swojego życia do jednego z projektów. We wszystkich projektach wykorzystał nowoczesną technologię w sposób wcześniej nie stosowany. Projektował szafy metalowe, którym nadał przyjazny wygląd, ponieważ uatrakcyjnił je perforacją z przypadkowym układem otworów, a poprzez zastosowanie magnetycznych, kolorowych podkładek umożliwił zintegrowanie surowego dotąd mebla z kolorystyką wnętrza.\nProjektem, który jednak wzbudził największe zainteresowanie był system biurek Ahrend 800. Po pierwsze, inspiracją do jego zaprojektowania była sugestia żony, aby w biurze pojawił się mebel o bardziej domowym charakterze. Stąd w systemie znajdziemy materiały takie jak okleina naturalna, prasowane słoma zatopiona w laminacie czy barwione szkło. Dodatkowo proste kształty i lekka, prosta forma dają duże możliwości zastosowań w każdym wnętrzu.\nNajwięcej emocji i zainteresowania słuchaczy wzbudziło zastosowanie innowacyjnej technologii wprowadzającej rysunek na blatach szklanych - projektant zastosował podzielenie blatu na siatkę 10*10 cm i skanowanie obrusu oraz innych wzorów w każdym z modułów. Każde sprzedane biurko z tą konfiguracją nosi osobisty "stempel" projektanta w postaci modułu ze zdjęciem ślubnym rodziców projektanta (ojciec zmarł tragicznie). Za system Ahrend 800 Wijtse Rodenberg otrzymał nagrodę RED DOT "Best of the best", ponieważ każdy z członków jury znalazł coś dla siebie. Osoby ze Wschodu polubiły możliwości kolorystyczne, materiałowe i innowacyjną technologię blatu szklanego, natomiast osoby z Zachodu stylistykę i design produktu.\nWykład Timo Saarnio "Design produktu a oczekiwania użytkownika, rynku i architekta" uświadomił słuchaczom, że nawet bardzo znany projektant z dużym dorobkiem musi czasem długo czekać z wprowadzeniem produktu do seryjnej produkcji, ponieważ rynek nie jest jeszcze gotowy na zaproponowane rozwiązania. Przykładem może być krzesło UNA, które zostało wykonane z jednego kawałka specjalnie formowanej sklejki. W połowie lat 90-tych zostało nagrodzone na kilku konkursach za swoją ponadczasową stylistykę, wykorzystanie zaawansowanej technologii i umiejętność plastycznego podejścia do materiału, z którego zostało wykonane. Jednak dopiero po ponad 10 latach projektem zainteresowała się firma Martela i wdrożyła je do produkcji.\nProjektant nie tylko zajmuje się tworzeniem produktów, ale musi również pamiętać o ich promocji. Saarnio zaprezentował ogromną ilość projektów, w tym również serię produktów Picco, które doskonale odpowiadają na potrzeby użytkowników i rynku, a w produkcji seryjnej są od prawie 20 lat. Timo Saarnio jest projektantem wrażliwym na oczekiwania rynku, tworzy produkty dla ludzi. Za swoje prace otrzymał nagrodę RED DOT dla projektanta, który wyznaczył i wyznacza kierunki rozwoju produktów opartych na sklejce.\nWykłady odbyły się pod Patronatem Honorowym SARPu oraz Izby Architektów. Organizatorami spotkań są firmy działające na rynku wyposażenia wnętrz komercyjnych MARTELA (meble biurowe), ARMSTRONG (wykładziny elastyczne), DESSO (wykładziny dywanowe) oraz VESCOM (okleiny ścienne). W organizację spotkania w Krakowie zaangażowała się również Fundacja na Rzecz Rozwoju i Promocji Sztuki Współczesnej PAUZA.\nTagi: architekci, architektura wnętrz, meble biurowe, projektanci, wykłady\n„Diament Meblarstwa” to odbywający się od sześciu lat konkurs na najlepsze produkty branży meblarskiej. Kilkudziesięcioosobowe jury, w skład którego weszli eksperci z branży meblarskiej, przedstawiciele salonów meblowych, dziennikarze, architekci, projektanci wnętrz, naukowcy...\nSukcesy organizatorów i wystawców mają swoje odzwierciedlenie w potargowych relacjach opublikowanych w miesięczniku „BIZNES meble.pl”. Tegoroczne targi „Meble Polska” oraz towarzyszące im wydarzenia „Home Decor” i „Arena Design”...\nFirma VOBIS S.A we współpracy ze Stowarzyszeniem Architektów Polskich Oddział Szczecin ogłasza ogólnopolski konkurs na opracowanie koncepcji wystroju nowej sieci sklepów VOBIS MOBILE....


Kupiłem grę której (jak się okazało) producent nie dokończył | Antyweb\nKupiłem grę której (jak się okazało) producent nie dokończył\nGrzegorz Marczak 16 września 2013\nArma3 to przykład jak można pójść w branży gier komputerowych o jeden most za daleko. Do tej pory bowiem nie spotkałem się z sytuacją gdzie po zakupie pełnej wersji gry dowiaduję się, że jej główna zawartość będzie dostępna za miesiąc albo i dwa a na razie mogę sobie pograć w misje przygotowane prze...\nArma3 to przykład jak można pójść w branży gier komputerowych o jeden most za daleko. Do tej pory bowiem nie spotkałem się z sytuacją gdzie po zakupie pełnej wersji gry dowiaduję się, że jej główna zawartość będzie dostępna za miesiąc albo i dwa a na razie mogę sobie pograć w misje przygotowane przez społeczność.\nTo cię zainteresuje Upadek polskiej Zyngi i kłopoty WoWa -GameInformator#32Polski rynek producentów gier wideo - mówimy jak jest\nZacznę jednak od początku. Dawno dawno temu byłem wiernym fanem tytułu Operation Flashpoint. Był to jak na tamte czasy jeden z lepszych symulatorów żołnierza na polu walki w jaki grałem. Kontynuacją tego nurtu jest seria Arma, a Arma3 to najnowsza gra z tego cyklu (wydana 12 września).\nMiałem okazję wcześniej pograć w wersję alfa tej gry i na tyle mi się spodobało, że postanowiłem nabyć Arma3 jak tylko gra będzie dostępna. Przestałem też od momentu gry w wersję alfa śledzić informacje na temat tego tytułu czekając na wersje finalną gry.\nO premierze Arma3 przypominały mi reklamy CDP.pl które pojawiły się w kilku miejscach w sieci. Cen dość atrakcyjna, opis się zgadza więc kupuję, instaluję i co widzę - "drogi graczu sorry ale kampania czyli jeden z głównych elementów gry będzie dostępny od października (w trzech częściach)". Oczy miałem szeroko otwarte jak to czytałem\nBez kampanii Arma3 oferuje mulitplayer (z podstawowymi trybami więc szału nie ma), misje treningowe i szkoleniowe oraz możliwość pogrania w misje tworzone przez silną i zaangażowaną społeczność. I to tak naprawdę ratuje na dziś ten tytuł bo jest w coś pograć. Misje wprawdzie jakościowo są dość różne ale jest to i tak więcej niż to co zrobił producent gry.\nWydaje mi się, że Bohemia Interactive z swoim pomysłem na wydanie nie pełnego produktu przekroczyła pewną granicę. Rozumiem, że nie jest to typowa strzelanka, że społeczność od lat pomaga przy tworzeniu gry i jest bardzo zaangażowana. Wygląda jednak na to jakby w tym przypadku wydawca główny ciężar oparł właśnie na społeczność a sam niespiesznie kończył grę inkasując już za nią pieniądze (tłumacząc też ten fakt dbałością o jakość kampanii).\nArma3 na dziś to platforma do tworzenia i budowania własnych scenariuszy gry i misji. Rozumiem, że fanom serii może to wystarczyć. Trzeba jednak to jasno kupującym zakomunikować (na razie jest to zawarte gdzieś daleko w opisie gry - i mówię tutaj o większości serwisów sprzedających Arma3) tak naprawdę walki w tej grze poza mulitplayerem nie ma, a nie każdy chce brnąć w społecznościowe scenariusze i szukać czegoś dla siebie. Po to przecież płaci się producentom gier aby to oni jako profesjonaliści przygotowywali dla nas rozrywkę na najwyższym poziomie.\nNie rozumiem też dlaczego recenzując ten tytuł tak wiele serwisów na świecie daje jej tak wysokie noty (brawo dla Gry-online za rzeczową recenzję). Moim zdaniem jest to mylące tak samo jak mylący jest opis na CDP.pl. Jeśli bowiem ktoś lubi pograć samemu, nie chcę bawić się w multi to zakup tego tytuł w tej chwili będzie dużym rozczarowaniem bo gra jest po prostu nie dokończona.\nPs. Na koniec dodam - jeśli nie jesteście fanami Arma to z zakupem Arma3 wstrzymajcie się do czasu jak załatają bezlitosne problemy z wydajnością tej gry. Potrafi zabić każdy komputer.\nGrycdp.plgranie na PCgry na PC


Turystyka | Kamil Kożybski\nRysy – wejście na szczyt we Wrześniu 2014\nGdy po raz pierwszy odwiedziłem Zakopane wiele lat temu, już wtedy widziałem że zawsze będę tam wracał. urzekło mnie jego piękno i odmienność w porównaniu do bałtyckiego wybrzeża do którego przywykłem. Góry oczarowały mnie swoim ogromem, który za każdym razem podziwiam. Lubie wspominać spacery po Krupówkach, stare baby namawiające na oscypka – szczególnie te koło kolejki na Gubałówkę:). Wejście do lasu to też jakby coś innego, niby zielono ale jakoś inaczej…gdzie ja bym znalazł koło Szczecina takie Kozie Brody???\nCzytaj dalej Rysy – wejście na szczyt we Wrześniu 2014 →


LG HT905TA w Sklepie RTV EURO AGD\nzestaw kina domowego LG HT905TA\nFunkcje dodatkowe USB - zdjęcia, muzyka, film, obsługa ID3 Tag, możliwość aktualizacji oprogramowania, progresywne skanowanie, regulacja poziomu głośności niezależnie dla każdego kanału\nPobór mocy włączony 150 W , czuwanie 1 W\nWymiary obudowy 430 x 63 x 281 mm\nWymiary kolumny przedniej 270 x 1050 x 225 mm\nWymiary kolumny centralnej 320 x 102 x 85 mm\nWymiary kolumny tylnej 270 x 1050 x 225 mm\nUSB - zdjęcia, muzyka, film, obsługa ID3 Tag, możliwość aktualizacji oprogramowania, progresywne skanowanie, regulacja poziomu głośności niezależnie dla każdego kanału\nCzysty dzwięk,ładna barwa tonów, bass ok,najlepsze kino w tej cenie,polecam ja jestem zadowolony-moje maluchy jeszcze bardziej.\nzabrałem się za podłączanie tego kina, fajne funkcje, 2 wejścia HDM .czysty dźwięk, dobre basy, dobre odwzorowanie kolorów, łatwość instalacji, łatwość w użytkowaniu, ostry obraz Wmontowane radio - fajna sprawa , dobrze odbiera .\nKino ogolnie spoko, czysty dzwiek szybka instalacja, dosć długie kable wiec problemu z rozstawieniem głosników nie ma.\nfatalny następca 904TA.\nzabrałem się za podłączanie tego kina, fajne funkcje, 2 wejścia HDMI, USB - super... załączam film, polskie czcionki w DivX chodzą świetnie. oki, czas na muzykę i... przełączanie kilkunastu ustawień korektorem nic nie daje. dźwięk jest plastikowy, metaliczny, nie nadaje się do słuchania przy większych poziomach głośności.\njest to duża wpadka LG na polu kin domowych, po przy tym kinie starszy model 904TA to wzór cnót muzycznych.\nosobiście odradzam zakup. cena do jakości na nieakceptowanym poziomie!\nKupiłem ten sprzęt i jestem bardzo zawiedziony. Pomimo, że mam kabel optyczny i HDMI, fatalny metaliczny dźwięk jak z puszki. O wiele gorszy niz stary panasonic, który chodził na Euro. Oczywoscie nie czyta tez wszystkich polskich napisow na filamch, ale to juz mnij ważne. Ostrzegam każdego, kto ma większy pokój niz 20 metrów kwadratowych\nWitam jestem posiadaczem tego sprzętu od tygodnia\n3 wejścia HDM To zaleta tego kina m miarę czysty dzwięk\nTakie sobie kino\nKino nawet niezłe , dźwięk nie jest taki zły ale też nie powala . Brak korektora graficznego . Tryby dźwięku sprawiają wrażenie że kino ma tylko podwójne stereo . Odtwarzacz jest niezły ruszy nawet płytę czyszczoną papierem ściernym za to + . Wmontowane radio - fajna sprawa , dobrze odbiera . Nawet sporej długości kabelki , tylne głośniki można zamontować w sąsiednim pokoju nawet . Obraz w filmach świetny . Takie proste kino bez udziwnień , bez fajerwerków . Pozdrawiam\nSuper sprawa to kino doskonała jakość i model i wogóle\nWypas za mała kase\ntanie kino z 2 wejściami hdmi godne polecenia jak ktoś ma mało to niech kupuje droższe np yamaha denon ..\nMam to kino od grudnia zeszlego roku jak na moje potrzeby spisuje sie super mam pokoj 20metrow kwadratowych i nie nazekam dzwiek czysty i glosny dobre basy i bardzo wyraziste efekty w filmach 5.1 jedyna wada to podlaczenie kabla hdmi b kino wtedy niechce sie wlaczyc na zwyklym kablu euro chodzi super Polecam\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących LG HT905TA, wpisz 346470 w wyszukiwarce euro.com.pl.


Same Ikary. Pisowska obsesja na punkcie podróży samolotem - Sputnik Polska\n15:53 06.09.2019 Krótki link\n„Jak oni latają” – o stworzenie i wyprodukowanie takiej telenoweli nie trzeba nawet prosić filmowców. Polscy politycy sami kręcą kolejne odcinki tego serialu.\nSezon drugi rozpoczął się z przytupem. Sejm na przełomie miesięcy uchwalił napisaną na szybko przez PiS ustawę, będącą pokłosiem skandalu z udziałem byłego już Marszałka Sejmu. Za uchwaleniem ustawy opowiedziało się 233 posłów, przeciwko było 171, od głosu wstrzymało się 5.\nUstawa precyzuje między innymi kto może przebywać na pokładzie samolotu podczas przelotu VIP-a, a także sposób sprawowania kontroli nad ilością specjalnych przelotów. I tu oczywiście wybuchła w parlamencie awantura, bo o ile rzeczywiście nowe instrukcje dość kategorycznie precyzują: oprócz prezydenta, rodziny innych polityków nie mają wstępu na pokład o ile nie są członkami oficjalnej delegacji – to w kwestii nadzoru PiS zadziałało w typowy dla siebie sposób. Na nowych obostrzeniach tak naprawdę skorzystają „sami swoi”, bo okazuje się, że loty Marszałków Sejmu i Senatu zatwierdzać będzie… Kancelaria Premiera. Wywołało to słuszne oburzenie posłów opozycji, bo jest to de facto zachwianie funkcji kontrolnej Sejmu nad rządem.\nPrezydent – VIP wszystkich VIP-ów\nZa to prezydentowi – wolno będzie praktycznie wszystko: będzie lotem „wykonywanym w misji oficjalnej". W lotach prezydentowi będą mogli towarzyszyć członkowie rodziny oraz inne zaproszone przez prezydenta osoby.\nNietrudno się domyślić, do czego doprowadzi wprowadzenie takich zapisów: przedsmak już poznaliśmy. Andrzej Duda wylatał większość puli lotów HEAD, którą ujawniły media.\nOd listopada 2015 r. do sierpnia 2019 r. wykonał 642 loty, wszystkie o statusie HEAD. Lubił polatać sobie nad morze – do Juraty i z powrotem.\n– Prezydent latem lubi siedzieć w Juracie. Nieraz przylatywał do Warszawy na krótko, gdy miał jakieś oficjalne obowiązki i wracał szybko nad morze – zdradził redakcji TVN24 anonimowy rozmówca ze służb. To właśnie dziennikarze TVN24 dotarli do dokumentów Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej, dotyczących lotów o statusie HEAD - zarezerwowanych dla czterech najważniejszych osób w państwie (prezydenta, marszałka Sejmu, marszałka Senatu i premiera). Okazuje się, że nie tylko Kuchciński i nie tylko Duda lubili wznieść się w chmury rządową maszyną na koszt podatników. Robili to w opisywanym okresie około 1600 razy. Z czego oczywiście Duda pozostaje niepokonany – 642 na 1600 to się nazywa rozmach!\nAle inni również sobie nie żałowali. Z szacunków dziennikarzy wynika, że Stanisław Karczewski ma na koncie co najmniej 83 loty, Marek Kuchciński co najmniej 164, Beata Szydło (do grudnia 2017 r. na stanowisku premiera) ok. 245, Mateusz Morawiecki (premier od grudnia 2017 r.) ok. 375.\nRównie ważne jak „ile razy” – jest „dokąd”. Nasze VIP-y fruwały dosłownie „po bułki do sklepu”. Na przykład premier Morawiecki latał wyczarterowanym od LOT-u Embraerem z Warszawy do Krakowa, by wziąć udział w zdjęciach do filmu „Poland: The Royal Tour”, który powstał w ramach współpracy Polskiej Fundacji Narodowej z dziennikarzem Peterem Greenbergiem. Czy komuś przeszkadzało, że w tym samym czasie na dobre rozkwitła afera KNF? Absolutnie nie!\nWiele lotów ze statusem HEAD odbywało się do Krakowa na uroczystości „miesięcznicowe”. Brali w nich udział Jarosław Kaczyński, Andrzej Duda, Stanisław Karczewski, Marek Kuchciński i Beata Szydło.\nOdbywały się również, co ciekawe, loty widmo, które miały oficjalny status HEAD, ale VIP-a na pokładzie - już nie. Potem okazywało się, że latał nimi np. Antoni Macierewicz do Redzikowa, a potem Mariusz Błaszczak do Dęblina.\nWychodzi więc na to, że przy naszych Ikarach z PiS podniebne wojaże Donalda Tuska wypadają skromnie.\nsamolot, PiS, Polska


Zła zmiana | Kochamy Laurę\nAutor: Emilia, mama Laury\tData: Kwiecień 28, 2017\tKategoria: Historia Laury\t| komentarze 44\nTa sprawa ostatnio bryluje w mediach, więc zapewne już słyszeliście o kolejnej „dobrej zmianie” zaproponowanej przez panią Minister Edukacji, tym razem zmianie dotyczącej niepełnosprawnych dzieci. Chodzi o najnowszy projekt rozporządzenia MEN, który to zakłada, że od 1 września 2017 r. nauczanie indywidualne będzie możliwe tylko i wyłącznie w domu ucznia, a nie, jak do tej pory, również na terenie szkoły. W mojej opinii jest to projekt bulwersujący, upokarzający i dyskryminujący dzieci niepełnosprawne, dlatego zdecydowałam się o tym napisać. Dla wielu rodzin, w tym być może także dla nas, oznacza to poważne kłopoty.\nOrzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania zawsze jest ostatecznością, więc jeśli po przejściu badań psychologiczno-pedagogicznych jakieś dziecko takie orzeczenie otrzymuje, to można z góry założyć, że naprawdę bardzo go potrzebuje. Do tej pory takie dzieci mogły realizować obowiązek szkolny albo w domu, albo w szkole, lub też i w domu i w szkole. Wszystko zależało od stanu zdrowia oraz możliwości danego dziecka, a taki system z powodzeniem funkcjonował w polskich szkołach już od lat. Jego największą zaletą było indywidualne podejście do dziecka niepełnosprawnego i umożliwienie mu wspólnego rozwoju razem z grupą rówieśniczą. Polegało to na tym, że jeśli tylko stan zdrowia dziecka pozwalał na uczęszczanie do szkoły, to system edukacji taką możliwość po prostu stwarzał. Taki uczeń mógł np. uczestniczyć w lżejszych zajęciach szkolnych razem ze swoją klasą, natomiast lekcje sprawiające mu większe trudności mógł odbywać na terenie placówki edukacyjnej w trybie indywidualnym. Następnie, znów mógł iść na jakąś lżejszą lekcję, dzięki czemu brał czynny udział w życiu swojej klasy. Taki system nauczania pozwalał nie tylko na edukację dzieci ze szczególnymi potrzebami, ale również na ich uspołecznienie – regularne kontakty z rówieśnikami, zawieranie przyjaźni i nauka zachowań społecznych były wartościami po prostu bezcennymi, mającymi realne znaczenie terapeutyczne. Dzięki temu programowi wiele dzieci np. autystycznych, onkologicznych czy dzieci z rzadkimi chorobami (takimi jak nasza Laura), mogło uczyć się w swojej szkole. Korzystały z tych kontaktów także zdrowe dzieci, kształcąc w sobie wspaniałe cechy takie jak akceptacja dla inności, wrażliwość i empatia. Ale do czasu.\nI nagle pewnego pięknego dnia, pani Minister Edukacji Narodowej wpadła na pomysł, aby tę szansę niepełnosprawnym dzieciom odebrać, a następnie zamknąć je we własnych domach. Niech tam sobie siedzą w czterech ścianach i kisną, niech ich świat nie widzi…\nAle to jeszcze nie wszystko. Pani Minister w swojej oficjalnej wypowiedzi stwierdziła, że takie dzieci zamiast indywidualnego nauczania w standardowej szkole powinny znaleźć się w szkole specjalnej… Czyli na przykład ponadprzeciętnie inteligentny autystyczny uczeń, lub też zupełnie sprawna intelektualnie i całkiem sprawna fizycznie Laura według tej definicji powinni zostać umieszczeni w placówce specjalnej, zamiast w zwykłej szkole… Ponadto nowe rozporządzenie MEN pomija złowrogim milczeniem konieczność komunikacji wspomagającej i alternatywnej AAC, o czym szczegółowo napisała na swoim blogu moja koleżanka Agnieszka, mama dzielnego Franka. Przeczytajcie koniecznie, jak to wygląda z jej punktu widzenia…\nAż mnie normalnie pani minister skłoniła do sentymentalizmu… Bo właśnie przypominała mi czasy mojego dzieciństwa, kiedy to szeptem mówiliśmy w szkole o „tych dzieciach”, co to jakąś chorobę mają. Schowane w czterech ścianach przed światem niczym w domowym areszcie, lub umieszczone w ośrodkach specjalnych, bez szans na uspołecznienie i edukację. Dzieci wykluczone, stygmatyzowane, skreślone, zapomniane…\nIleż to wody musiało upłynąć, ileż zmian w społecznej mentalności nastąpić, ileż się przepisów musiało zmienić, zanim dzieci niepełnosprawne dostały społeczne przyzwolenie na wyjście z domów i godne życie. W końcu nadeszły czasy, w których rodzice takich dzieci nie wstydzą się z nimi wyjść na spacer, do kina czy do restauracji. Czasy, w których dzieci z problemami zdrowotnymi mogą mieć szansę na normalną edukację i uspołecznienie, na zdobycie koleżanek i kolegów, a w przyszłości na podjęcie zatrudnienia, aby nie być obciążeniem dla społeczeństwa. Wiem wiem, wciąż jest jeszcze wiele do zrobienia, ciągle trzeba walczyć o zmianę sposobu myślenia, ale po latach mrówczej pracy i walki o akceptację, tolerancję i godność, w końcu widać realne efekty! I właśnie w tym momencie wkracza MEN, a następnie wszystko psuje… Wygląda na to, że wracamy do niechlubnych czasów, gdyż zmiany proponowane przez MEN cofają nas w mentalności mniej więcej do okresu PRL-u. Po tylu dekadach walki o lepsze życie dla niepełnosprawnych dzieci, wracamy do punktu wyjścia – umieszczania dzieci w placówkach lub zamykania w domach.\nJeśli rozporządzenie Ministerstwa Edukacji wejdzie w życie, nastąpi selekcja dzieci na lepsze i gorsze, a te z orzeczoną potrzebą indywidualnego nauczania zostaną właściwie wykluczone z życia szkolnego. Skazane na zamknięcie w domowych „gettach”, oddzielone od tych „lepszych” rówieśników, staną się dziećmi gorszego sortu. Wystarczająco już doświadczone przez los, otrzymają od życia jeszcze większego kopa. W imię czego, ja się pytam?\nPo burzy medialnej, jaka się w związku z tą sprawą rozpętała, pani Minister postanowiła zabrać głos… Niestety, lakoniczne tłumaczenia MEN przy pomocy pustych słów nie uspokoiły rodziców – a wręcz przeciwnie, obnażyły skalę problemu i wzbudziły jeszcze większy niepokój. Moim zdaniem uzasadniony.\nTyle mówi ta nasza władza o potrzebie rodzenia większej ilości Polek i Polaków, takimi ładnymi słowami promuje swój program „za życiem” namawiając kobiety do rodzenia niepełnosprawnych dzieci, przydziela ochoczo 500+ i uśmiecha się do obiektywów. Ale w praktyce, wiele wskazuje na to, że miłościwie nam panujący decydenci interesują się niepełnosprawnym życiem jakoś tak tylko w okresie prenatalnym i niedługo po urodzeniu, ale później to już umywają ręce. Porażająca hipokryzja rzuca się w oczy, bo życie trwa zazwyczaj nieco dłużej, niż chwilę po narodzinach. A przynajmniej każdy z nas życzyłby sobie, aby właśnie jak najdłużej trwało.\nTymczasem, coraz częściej dochodzą do mnie słuchy o cięciu dofinansowania dla rozmaitych hospicjów. Niedawno dowiedziałam się też o planach drastycznego zmniejszenia finansowania oddziałów neonatologicznych, co zagrozi życiu i zdrowiu najmłodszych pacjentów. Dodatkowo, teraz na tapetę idą niepełnosprawne dzieci. No a jak nie wiadomo o co chodzi, to zawsze chodzi o pieniądze. A z kogo najłatwiej je zdzierać? Oczywiście z tych, którzy są najsłabsi i najmniejsi, więc analogicznie najmniej mogą się bronić.\nJeszcze nie wiem, czy zmiany proponowane przez MEN zagrożą naszej Laurze, czy też może ją ominą. Tak czy siak, staną się zagrożeniem dla wielu innych niepełnosprawnych dzieci, które uczą się w szkołach w ramach indywidualnego nauczania lub o takiej nauce marzą. Laura obecnie czeka na odbycie badań psychologiczno-pedagogicznych w poradni, a następnie na otrzymanie stosownych orzeczeń. W zależności od tego, jaka będzie treść orzeczeń, postaramy się zawalczyć o miejsce dla Laury w upragnionej szkole. Wciąż wierzę, że biurokracja nam w tym nie przeszkodzi, bo szczerze mówiąc nie wyobrażam sobie zawodu na twarzy Laury, który pojawiłby się, gdybym musiała jej o tym powiedzieć…\nOdkąd Laura przyszła na świat, trzeba nieustannie o coś walczyć. O życie, o zdrowie, o godność, o każdy oddech. Walczyć z lekarzami i urzędnikami, z alarmami respiratora, z niedowiarkami i z hejterami. Gdy po narodzinach córki urzędnicy wydali śmiesznie krótkoterminowe orzeczenie o niepełnosprawności, musiałam się odwoływać do wyższej instancji, aby otrzymać długoterminowe. Potem, żeby zdobyć papiery umożliwiające terapię chorego dziecka, musiałam walczyć o odpowiednie orzeczenia i zaświadczenia. A gdy się okazało, że ustawodawca „zapomniał” wpisać rzadką chorobę Laury na listę uprawniającą ją do terapii, musiałam walczyć o uzyskanie statusu niepełnosprawności sprzężonej na jej mniej istotne choroby. Potem, gdy próbowano przeszkodzić niepełnosprawnym dzieciom w zbieraniu 1% podatku, trzeba było toczyć wojny ministerialne. Teraz trzeba walczyć o edukację, i tak dalej i tak dalej. Ciągle jesteśmy w stanie wojny z biurokracją, jakby mało było w naszym życiu problemów.\nDzisiaj prowadziłam z mężem ożywioną dyskusję na powyższe tematy i nie obeszło się bez moich gorzkich łez, gdyż nie potrafiłam opanować nerwów (politycy regularnie mnie do nich doprowadzają). Laura chcąc nie chcąc, usłyszała co nieco z tej rozmowy. Po wszystkim podeszła i próbując mnie pocieszyć powiedziała: „mamo, ja wiem, dlaczego ty się tak bardzo martwisz – bo się boisz, że jak nie pójdę do szkoły, to będzie mi bardzo smutno” (Laura ma rację, dokładnie tego obawam się najbardziej). Następnie podumała jeszcze chwilę i zadała bardzo sensowne pytanie „mamo, a gdyby tak wszyscy Polacy razem zaprotestowali, to czy wtedy politycy by się ich posłuchali?”. Dobre pytanie, ale czy Wy znacie na nie odpowiedź?\nJest pierwsza w nocy i oczy już mi się zamykają. Przed chwilą przerwałam pisanie tego tekstu, aby sprawdzić, co się wydarzyło na świecie. Weszłam sobie w Internet i zauważyłam niezwykłą aktywność przedstawicieli MEN, wystepujących w wieczornych programach telewizyjnych i w rozmaitych gazetach. Cóż, wściekłość rodziców niepełnosprawnych dzieci wywołała niemały szum medialny, więc urzędnicy masowo wypełzli zza swoich biurek aby się tłumaczyć opinii publicznej. I powiem wam, że jestem pod wrażeniem, jak właśnie odwracają kota ogonem, jak próbują wmówić ludziom, że nie napisali tego, co napisali, że nie powiedzieli tego, co powiedzieli i że nie rozporządzili tego, co rozporządzili. Są mistrzami marketingu po prostu i z uśmiechem na ustach próbują nas przekonać, że wcale nie będzie tak źle z tymi niepełnosprawnymi dziećmi, jak my rodzice myślimy.\nAle wiecie co? Ja im za grosz nie wierzę. A to dlatego, że po prawie 7 latach zmagań z niepełnosprawnością córki wiem z doświadczenia, że jeśli nie ma czegoś jak byk w ustawie napisane, to córka tego nie dostanie. Nawet, jeśli ministerstwo nie zabrania komunikacji AAC, ale też jej nie zakłada, to uwierzcie mi, że potrzebujące dzieci nie będą jej otrzymywały. Jeśli przepisy nie przewidzą nauki w szkole dla dzieci z orzeczeniem o indywidualnym nauczaniu, to uwierzcie mi, że z cudem będzie graniczyło jej uzyskanie. Nic bowiem tak nie zniechęca urzędników na lokalnym szczeblu z powiatów, gmin i szkół, jak brak dobrej woli na szczeblu centralnym. Dlatego proszę, pomóżcie nam zaprotestować! Jedynie burza medialna może ich powstrzymać od wprowadzenia tego skandalicznego rozporządzenia.\nA na koniec, celowo wklejam fotografie mocno kontrastowe do treści tego wpisu. Zdjęcia mojej córki z ostatniego spaceru – tak się składa, że starającej się między innymi o orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania. Oto radosna, pełna życia dziewczynka, która marzy o zdobywaniu świata, o dalekich podróżach, o lataniu w Kosmos, o konstruowaniu androidów, o przeczytaniu wszystkich książek z biblioteki oraz o pójściu do zwykłej szkoły. Zapewne nie wszystkie pragnienia uda jej się spełnić, ale przynajmniej na niektóre z nich ma realną szansę. Dlatego, Pani Minister, mam do Pani osobistą prośbę – proszę nie odbierać naszym dzieciom MARZEŃ!!!\nPs. Poranna edycja:\nDziś w nocy napisałam powyższy tekst, w którym wyraziłam swoje oburzenie. Okazuje się jednak, że poruszane przeze mnie problemy to zaledwie wierzchołek góry lodowej! Nowa, ponad 300-stronicowa podstawa programowa MEN wprowadza niepokojące zmiany w całym systemie edukacji i jest zagrożeniem nie tylko dla niepełnosprawnych dzieci, ale również dla dzieci zdrowych i dla dzieci z lekkimi zaburzeniami. Polskie szkoły cofną się w rozwoju o dekady! Przeczytajcie artykuł na mamadu, który porusza niektóre z tych kwestii: http://mamadu.pl/131289,men-edukacja-getta-dla-niepelnosprawnych\nJeśli chcecie nam pomóc, możecie przyłączyć się do protestu w następujący sposób:\npodpisać petycję podlinkowaną tutaj\nudostępniać mój post gdzie się da,\nwysłać swoje słowa oburzenia na poniższe adresy mailowe:\nRzecznik Praw Dziecka rpd@brpd.gov.pl\nPełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych sekretariat.bon@mrpips.gov.pl\nMarszałek Sejmu, kancelaria listy@sejm.gov.pl\nMinisterstwo Edukacji Narodowej informacja@men.gov.pl\nWyrażam oburzenie w sprawie skandalicznego projektu rozporządzenia MEN o nauczaniu indywidualnym. Zmiany proponowane przez Ministerstwo zakładają, że od 1 września 2017 r. z przestrzeni edukacyjnej zniknąć może forma nauczania indywidualnego na terenie placówki oświatowej. Ponadto zmiany nie uwzględniają przeprowadzania komunikacji wspomagającej i alternatywnej AAC, niezbędnej w terapii wielu niepełnosprawnych dzieci.\nTo krzywdzący, szokujący i dyskryminujący projekt, skazujący dzieci niepełnosprawne z orzeczeniem o indywidualnym nauczaniu na izolację we własnych domach. To projekt stygmatyzujący chore dzieci, uniemożliwiający im udział w życiu społecznym szkoły, ograniczający ich rozwój oraz naruszający ich godność osobistą.\nZwracam się z prośbą o interwencję w celu zablokowania tego skandalicznego rozporządzenia.\nMoże powinno się w takim razie zreformować sposób działania szkół specjalnych i nie myśleć o nich, jak o najgorszym rozwiązaniu?\nNa studiach poznałam dziewczynę upośledzoną w stopniu lekkim. W przeszłości nauczyciele przymykali oko i przepuszczali ją z klasy do klasy, maturę zdała po 2 latach starań. Na studiach ewidentnie nie nadążała intelektualnie za resztą grupy. Powtarzała rok, w końcu ją wyrzucili. Jej rówieśnicy skończyli studia i pracują. Gdyby ktoś realnie ocenił jej możliwości kilka lat wcześniej, nie musiałaby katować się maturą, marnować tylu lat. Mogłaby zdobyć inne kwalifikacje i dzisiaj pracować w zawodzie. Dzięki obsesji rodziców na punkcie „normalnej” szkoły dziewczyna jest bezrobotna, niewykształcona w żadnym konkretnym kierunku i niezdolna do utrzymania się z własnej pracy. Dodam, że społecznie była bardzo wycofana i nie umiała nawiązywać relacji z rówieśnikami.\nPS Proszę spróbować poprowadzić zajęcia w klasie, w której choćby jedno z dzieci ma specjalne potrzeby edukacyjne, nie może się skupić na dłużej niż 5 minut. Dlaczego inne dzieci w „normalnej” szkole mają być zaniedbywane, bo nauczyciel całą uwagę poświęca temu jednemu, które najbardziej tego potrzebuje (choć mogłoby chodzić do innego typu szkoły)?\nMiałam przez cała podstawówkę i gimnazjum lekko upośledzoną i opóźnioną rozwojowo koleżankę. Jej mama dzielnie walczyła, by nie musiała jej posłać do szkoły specjalnej. Mimo, że zachowywała się, jakby była koło dwóch lat młodsza od nas, wszyscy ją lubili, pomagali jej i całkowicie ją akceptowali. Uczyła się sporo gorzej, ale bardzo się starała, nauczyciele szli jej na „rękę” i mogła poprawiać oceny. Teraz jest już dorosła, ma znajomych, przyjaciół, a nawet chłopaka, właśnie kończy szkołę zawodową i to naprawdę fajna dziewczyna! 🙂 Dlaczego władza chce skrzywdzić takich ludzi…\nSą rożne szkoły…. Inaczej będzie to wyglądało w małej szkole na wsi gdzie jest jedna 20-osobowa klasa w każdym roczniku i w takie podstawowce jest 8×20=160 dzieciaków, któe kazdy nauczyciel zna osobiscie – imię, nazwisko, rodziców, rodzenstwo, sytuację rodzinną… a inaczej będzie w warszawskich molochach gdzie na kazdy rocznik przypadana przyklad 9 klas po 30 dzieciakow czyli w szkole jest ponad 1000 dzieci i nawet w pelni sprawne fizycznie dzieci nie ustrzegą się mobbingu, dziwnych sytuacji poza polem widzenia nauczycieli…. pamietam moją naukę w duzej szkole i jak maltretowanych bylo az 5 osob z mojej klasy – calkowicie zdrowe dzieci pod wzgledem fizycznym, ale mialy jakies „wady” idealne jako pretekst do mobbingu (bieda w domu, rude wlosy itp), by dochodzilo do przesladowan, które cudem nie skonczyly sie samobojstwami… az sama sie dziwie, ze byli tak silni psychicznie i to znieśli…\nWidzę niepełnosprawne dzieci w szkole kameralnej z jedną klasą kilkunastoosobową na rocznik, ale az sie boję pomyslec o takim dziecku zagubionym w 1500 osobowym molochu\nDziećmi, które mają indywidualne nauczanie najczęściej opiekuje się na przerwach nauczyciel, z którym ma zajęcia lub rodzic, to kwestia dogadania się. Tam, gdzie pracuję, dzieci nauczane indywidualne funkcjonują dość dobrze z tymi zdrowymi. Nikt im nie dokucza nawet jeśli ich zachowanie odbiega od normy.\nJestem bardzo zadowolona ze zmiany reformy edukacji. Dlatego też głosowałam na PiS, bo chciałam puścić dziecko dobrowolnie, bez żadnych badań, że coś z nim nie tak, jako siedmiolatka oraz chciałam likwidacji gimnazjum. Mam jednak zdrowe dzieci i nie znam realiów nauczania indywidualnego. Myślę, że minister też ich nie zna i dlatego proszę walczyć. Jestem „innej opcji politycznej” i trudno mi zrozumieć, że można płakać z powodu tego, że rządzi PiS, bo ja się ogromnie cieszę. Mam taką nadzieję, że wszystko dobrze ułoży się dla Was i Laura będzie chodzić do wymarzonej szkoły i w takim wymiarze jaki pani uważa za najlepszy. Jestem pełna podziwu dla tej fantastycznej dziewczynki i sposobu, w jaki pani o Nią walczy i ją wychowuje oraz dla pani pracowitości. Będę się modlić o siłe dla pani i o zdrowie dla Laury. Proszę być dobrej myśli co do edukacji. Pozdrawiam\nTo, że Pani ma inne poglądy ogólne niż ja – rozumiem.\nTo, że Pani nie zna realiów czegoś, z czym Pani się nie styka – też rozumiem, mogłabym to samo powiedzieć o wielu rzeczach, z którymi się nie stykam.\nAle tego, że Pani z taką beztroską zgadza się na to, by jakiekolwiek ministerstwo kompletnie nie znało się na tym, czym zarządza i na co ma monopol – tego to już nie rozumiem.\nNie rozumiem też całkowitej beztroski, z jaką Pani rzuca matce ciężko chorego dziecka „to niech pani walczy” i „proszę być dobrej myśli”.\nChyba jesteśmy z dwóch różnych światów… :((((\nPani Ola napisała „podziwiam, w jaki pani o Nią walczy”, a nie „niech pani o nią walczy” – tu jest subtelna różnica.\nSądzę jednak, że gdyby pani Ola miała dziecko w szóstej klasie już tak bezkrytycznie nie patrzyłaby na reformę edukacji.\nA tak teraz będzie 6 lat chaosu – początek reformy, potem dublowanie roczników.\nMnie ta reforma nie dotyczy bezpośrednio, ale nie wiem, jak można w pół roku dobry program nauczania do historii/języka polskiego…\nWspółczuję rodzicom szóstoklasistów, bo niemal do ostatniej chwili nie wiedzieli, jaka przyszłość szkolna czeka ich dzieci. Prezydent ustawę podpisał w ostatniej chwili.\nCyt. „Myślę, że minister też ich nie zna i dlatego proszę walczyć.” – o to zdanie mi chodziło.\nSzóstoklasiści są niewątpliwie w najgorszej sytuacji, ale dzieci, które pójdą do pierwszej klasy od września też nie będą mieć lekko w tym bałaganie. :((( Moja córka była pierwszym rocznikiem chodzącym do gimnazjum i stwierdziła, że drugie pokolenie ofiar reformy edukacji w jednej rodzinie to już byłaby przesada – zatem moja wnuczka pójdzie do szkoły w wieku 7,5 roku, a nie 6,5 jak było planowane… Pewnie inni rodzice też zmienią plany, bo zwyczajnie szkoda dzieci.\nDziękuję, skupiłam się na ostatniej części wypowiedzi. Cóż, rodzicom chorych dzieci walka pozostaje smutne to 🙁\nNie wiem, jaki pomysł szykuje MEN dla pierwszaków, ale wiem, jakie „dobre zmiany” są szykowane przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dla tych najmniejszych dzieci.\nZwiększenie ilości dzieci przypadających na jedną opiekunkę w żłobku.\nJest to wprost skandaliczne. Opiekunka ma parę oczu i dwie ręce. Mam nadzieję, że to nie przejdzie.\nJa także – matka autystycznej dziewczynki z niepełnosprawnością sprzężoną oraz trojga zdrowych dzieci w wieku szkolnym – jestem NA TEN MOMENT zadowolona z reformy. Póki co – podkreślam: póki co – nie zauważyłam żadnych jej negatywnych skutków dla moich dzieci i dopóki ich nie zobaczę, nie mam zamiar krytykować, opierając się na tym, co mówią w mediach. Mediom po prostu nie wierzę – żadnym. Jestem jakoś wewnętrznie przekonana, że Laura będzie mogła bez problemu uczyć się w szkole na takich zasadach, o jakich Państwo jako Rodzice zadecydują, a te straszne rzeczy, którymi jesteśmy obecnie straszeni, okażą się tylko „papierowymi tygrysami”. Serdecznie życzę wszystkiego najlepszego dla Dzielnej Dziewczynki.\nEmilia, mama Laury\t5/4/2017\nNie może Pani zauważyć negatywnych skutków rozporządzenia o którym napisałam w poście, ponieważ wchodzi ono w życie dopiero od 1 września. Skutki zmian będą widoczne po tym czasie, jednak wówczas będzie już za późno na reakcję. Dlatego zainteresowane osoby, których ta sprawa dotyczy, mobilizują siły już teraz, kiedy rozporządzenie jest jeszcze w fazie projektu i istnieje realna szansa jego zablokowania. Pozdrawiam.\nPisanie na kolanie zawsze kończy się chaosem. A tak wygląda ta reforma….\nKiedy chodziłam do przedszkola na przełomie lat 80/90 byla z nami Malwinka. Dziewczynka z niepełnosprawnością ruchową (niestety dziś nie potrafię powiedzieć co jej dolegało). Kilka dni w tygodniu chodzila do naszego przedszkola, gdzie sie z nami uczyła, bawiła… a kilka dni do przedszkola specjalnego, dla dzieci z różnego rodzaju chorobami. Pamiętam, że dla nas była koleżanką, jak każda inna dziewczynka. Jej niepełnosprawność w żaden sposób nas nie onieśmielała. Owszem- ponieważ była ograniczona w jakis sposób ruchowo każdy chciał jako pierwszy jej pomóc. Kiedyś zaprosiła całą grupę do swojego drugiego przedszkola. My przenieśliśmy ręcznie robione prezenty dla, tam poczestowano nas podwieczorkiem. Bawilismy się wspólnie. Mało pamiętam z przedszkola ale to mi utkwilo głęboko. Dzieci zdrowe powinny mieć kontakt ze swoimi chorymi rówieśnikami i na odwrót. To wszystkich ubogaca. Dzieci, które uczą sie świata nie stygmatyzuja chorych rówieśników dopóki świat/rodzice im tego nie pokażą swoim zachowaniem\njestem oburzona 🙁 sama pracuje jako opiekun cien, tylko, ze w niemieckiej szkole. Dzieciaczki sa rozne – wszystkie kochane. Dzieki mojej pomocy, chlopczyk za ktorego ja jestem odpowiedzialna – jest w stanie wiecej zrobic, cieszy sie z kazdej drobnosktki, z kazdej nowonabytej umiejetnosci. Nie wyobrazam sobie, zeby w Polsce moglobybyc inaczej 🙁 To co opisalas byloby tragedia dla tysiecy dzieci 🙁 Petycje oczywiscie podpisalam. Nie mozna im na to pozwolic!!\nSkandaliczne rozporządzenie to mało powiedziane 🙁\nPowrót do chorego państwa PRL staje się faktem i to nie tylko w szkolnictwie.\nW PRL było tragicznie jeśli chodzi o osoby chore,niepełnosprawne.\nDo tego było całe mnóstwo barier architektonicznych i „dzięki” temu\nosób chorych i niepełnosprawnych nie było widać na ulicy w tym socjalistycznym,szczęśliwym państwie 🙁\nTeraz barier architektonicznych jest co raz mniej ale za to przyszła „Dobra zmiana” 🙁\nPetycja podpisana i udostępniona.\nEmilko wysłałam wiadomości pod wszystkie wskazane adresy, podpisałam petycję i udostępniłam Twój post na fb. Jestem mamą 7 letniej Patrycji, która ma jaskrę wrodzoną obu oczu i od września idzie do szkoły. Będzie chodziła do publicznej szkoły i będzie miała orzeczenie o kształceniu specjalnym ze względu na duże problemy ze wzrokiem. Do tego sama jestem nauczycielką, mam ucznia w klasie, który ma nauczanie indywidualne W SZKOLE, a na wybrane lekcje chodzi z klasą, zabieram go również na wycieczki klasowe i szkolne. W mojej placówce mamy 10 dzieci z nauczaniem indywidualnym, z czego 8 osób ma nauczanie indywidualne W SZKOLE. Nie wyobrażam sobie, żeby to mogło się od września zmienić.\nNiestety wmawiają prostym ludziom, ze to wszystko dla ich dobra. Nauka jeśli w czymś pomaga staje się złem jeżeli jest sprzeczna z wytycznymi kościoła. Ludzie niepłodni którzy walczą o dzieci stają się mordercami jeśli stosują medody sprzeczne z wola Boża. Matki które wybierają karierę, niegodne są rodziny, powinny rodzic dzieci i słuchać swoich mężów. Dzieci najlepiej pozamykać w klasach i linijka po rękach uderzać. Chore pozamykać w czterech ścianach bo po co im życie w społeczeństwie. Tylko te wszystkie metody nie są dostosowane do współczesnego świata. Wracając do przeszłości nie zmienimy świata współczesnego. Ludzie wg mnie posiadają coraz więcej jadu. Niestety ten kto nie znajdzie się w skórze poszkodowanego, nigdy nie będzie wiedział do końca o co w tym wszystkim chodzi. Dlatego Pani Emilio niestety trzeba walczyć z całych sił o swoje prawa. Jeśli człowiek siedzi cicho to nikt go nie usłyszy. Życzę powodzenia i spełnienia marzeń Laurze:)\nszkolna polityka\t4/28/2017\nRęce opadają i mózg staje, dla własnego zdrowia lepiej już nie będę czytała dalszych komentarzy. Nie słyszałam żeby kiedykolwiek, ktokolwiek z rządu propagował bicie dzieci po rękach, czy kazał kobietom rezygnować z pasji zawodowych. Ponadto nikt nie broni Pani in vitro, nie jest w Polsce zakazane.\nZgadzam sie z Toba ” szkolna polityka ” 🙂 Post dotyczy niepelnosprawnych dzieci , a tu galop na calego ! ” Tylko te wszystkie metody nie są dostosowane do współczesnego świata ” Jakie metody ??? Chyba nie te wyzej wymienione, bo nie jest prawda co pani pisze ! Nikomu nie wolno bic w szkolach dzieci , nie jest zabronione i vitro , nikt tez nie musi – przez ustawe rzadowa – rodzic dzieci i sluchac swoich mezow , rezygnujac z kariery .\nOni tylko tylko mówią,że co tam jeden klaps-przecież nie zaszkodzi 🙁\nLub brednie w rodzaju,że ich karali ,a wyszli na ludzi 🙁\nIn vitro rzeczywiście jeszcze nie jest zakazane ale za to zabrali się za dopłaty do in vitro.\nRozumiem, że pragnie Pani dla Laury jak najlepiej. Rozumiem, że szkoła specjalna brzmi strasznie, ale skąd Pani wie, że Laurze byłoby źle w takiej szkole? Czy zdaje sobie Pani sprawę z tego jak wygląda życie chorego dziecka wśród zdrowych rówieśników? Wcale nie jest tak wspaniale. Nauczyciele słabo dbają o uczniów specjalnej troski. Mój chory syn poszedł do „normalnej” szkoły. Szkoła wcale nie interesowała się jego problemami zdrowotnymi. Przez sześć lat z trudem musiał się ścigać by dorównać zdrowym uczniom. Nikt tego nie dostrzegał, za to na koniec podstawówki dostał pochwałę od wychowawczyni, że ją zawiódł bo było go stać na świadectwo z paskiem. Bezustannie musiałam powtarzać to samo, że nie może jeść tego wszystkiego co zdrowe dzieci, że nie wolno mu podnosić ciężarów (w tym nosić szkolnych stołów), musiałam się kłócić nawet w tak błahej sprawie jak przesadzenie go do środkowego rzędu z powodu problemu ze wzrokiem. „Normalna” szkoła w sytuacji kiedy chodzi o chore dziecko to kiepski pomysł. Uważam, że rodzice powinni walczyć o szkoły specjalne z oddziałami dla dzieci przewlekle chorymi z prawidłowym rozwojem intelektualnym. Tak, gdyby takowe istniały, nie zawahałbym się ani przez moment i posłałabym syna do takiej szkoły. Jestem pewna, że tylko wówczas miałby zapewnioną odpowiednią opiekę i dopasowany program nauczania do jego możliwości. Takie szkoły zresztą istnieją w innych krajach i osiągają dobre wyniki. Przygotowują też chore dzieci do późniejszego samodzielnego życia. Czy wie Pani, że w Holandii dzieci z takimi problemami jak Laura uczęszczają z powodzeniem do specjalnego przedszkola i szkoły, gdzie mają zapewnioną specjalistyczną opiekę. Walczmy o to, a nie o normalne szkoły, które o niepełnosprawności kompletnie nic nie wiedzą. Rozumiem Panią, naprawdę, pamiętam doskonale gdy bałam się, że synowi może nie być dane uczęszczać do szkoły, że ominie go wielka przygoda, że nie zdobędzie przyjaciół, że to zaburzy jego społeczny rozwój. Po latach wiem, że każde dziecko powinno mieć możliwość uczęszczania do szkoły, życia w grupie rówieśniczej i nikomu nie można tego odmawiać. Jednak wiem też, że mój syn wiele wycierpiał w szkole, wiele trudu go to wszystko kosztowało. Czuję się za to winna, bo na siłę chciałam żeby był taki jak inny, żeby nie czuł się gorszy, żeby miał to co zdrowe dzieciaki. Myli się Pani myśląc, że integracja chorych ze zdrowymi przebiega tak wspaniale. Nie wielki jest procent rodziców którzy chcą posłać swoje zdrowe dziecko do klasy integracyjnej, trzeba wyrazić pisemną zgodę. Ludzie nadal boją się chorych. Wychodzą więcej nie dlatego, że społeczeństwo zaczęło ich przyjmować z otwartymi ramionami tylko dlatego, że zaczęli mieć gdzieś co ludzie powiedzą. Trzeba zreformować szkoły specjalne i stworzyć w nich oddziały do nauki dzieci przewlekle chorych. Takie w których rodzic nie będzie musiał czatować na szkolnym korytarzu w obawie że jego dziecku coś się stanie. „indywidualne podejście do dziecka niepełnosprawnego” ja bym tego tak nie nazwała, uśmiecham się w duchu i marzę tak jak Laura byśmy doczekali takich czasów. Nie ma czegoś takiego! W szkole jest program który nauczyciel i uczeń muszą zrealizować. Nie ma miejsca na indywidualizm ani u zdrowego ani u chorego. Wszyscy jadą to samo, kartka po kartce, literka po literce.\nEmilia, mama Laury\t4/28/2017\n„Ludzie nadal boją się chorych” – właśnie dlatego się boją, że wciąż są izolowani i wykluczani. Jest mi przykro, że Pani ma tak negatywne doświadczenia z integracją dziecka w szkole. Wiem, że szkoły są różne, tak, jak różni są ludzie. Ale proszę wziąć pod uwagę również głos tych, którzy mają odmienne od Pani doświadczenia. Szkoły specjalne są bardzo potrzebne i niektóre z nich robią naprawdę cudowną robotę!!!! Osobiście znam taką szkołę i korzystam z jej pomocy przy rehabilitacji Laury, bo pracują tam wspaniali i niezwykle kompetentni ludzie. Jednak nie każde chore dziecko powinno być umieszczane w placówce specjalnej, bo nie dla każdego to będzie dobre rozwiązanie. Poza tym, tu nie chodzi tylko o izolację dzieci z orzeczeniem o indywidualnym nauczaniu. Nowa, koszmarna podstawa programowa (ponad 300 stron dokumentu rozporządzenia) stwarza znacznie szersze problemy, także dla zdrowych dzieci. Proszę przeczytać ten wywiad: http://mamadu.pl/131289,men-edukacja-getta-dla-niepelnosprawnych\nPolecam również obejrzeć krótki materiał filmowy mamy Franka, która akurat ma z integracją szkolną pozytywne doświadczenia: http://www.tvn24.pl/polska-i-swiat,33,m/polska-i-swiat-nauczanie-indywidualne-tylko-w-domu,735212.html\nPost „szkolna polityka” bardzo ważny: pokazuje niestety, że by dzieci zdrowe/chore/niepełnosprawne itd. mogły razem się uczyć potrzeba mądrych nauczycieli – a ich niestety często brakuje. Z mojego przykładu: dla nauczycieli w gminnym gimnazjum jest trudne do zrozumienia co w praktyce oznacza dysgrafia i jak to się przekłada na naukę nie tylko j. polskiego ale i innych przedmiotów (a artykułów i książek jest naprawdę dużo na ten temat, np. jak dysgrafia wpływa na naukę matematyki, itd). Jak próbowałam o tym rozmawiać – jako mama dziecka z takim orzeczeniem, a przy okazji psycholog – to usłyszałam, że to fanaberie i powinnam być zadowolona – bo przecież uwzględnią to przy egzaminie gimnazjalnym, a do tego czasu nie potrzebują informacji, że syn ma orzeczoną dysgrafię. Jeśli z taką niewielką i obecnie rozpowszechnioną sytuacją jest problem – to nie chcę myśleć jak jest w przypadku czegoś poważniejszego. Efekt taki, że po sytuacji w gimnazjum (syn chciał chodzić do rejonowego, w miasteczku, do którego przeprowadziliśmy się z dużego miasta) znów dziecko będzie dojeżdżało do liceum do miasta – bo szkoły w miasteczku go zraziły.\nDorota – to nie tyko problem nauczycieli. Ale i przepełnienia klas, obowiązek zrealizowania minimum programowego.\nUważam, że w klasie powinno być maksimum 20 uczniów. W małej klasie nauczycielowi lepiej się pracuje jest większa szansa, że nauczyciel podejdzie do każdego dziecka indywidualnie.\nSwiadectwo z paskiem ? A coz to za wymagania ? I to nie ma znaczenia czy jest sie chorym , czy zdrowym ! To nauczycielka , wiedzac o niepelnosprawnosci Pani Syna ( bo chyba o tym pani pisze ) , spodziewala sie swiadectwa z paskiem ? Prosze mi wybaczyc , ale trudno mi w to uwierzyc.. Ja jestem za tym , aby kazdy czlowiek na tej ziemi mogl miec miejsce w spoleczenstwie i aby kazdy mial poczucie swojej wartosci. Aby nie umiejszac czlowieka , jego mozliwosci i pragnien ! Skoro dzisiejsze szkoly – wedlug Pani opinii nie sa w stanie zapewnic ” indwidualizmu ani u zdrowego ani u chorego ” , to moze najwyzszy czas , aby walczyc o taka szkole dla dzieci , ktora przynajmniej bedzie sie starala dzieciom to zapewnic. Uwazam , ze izolowanie chorych dzieci w specjalnych osrodkach nie jest rozwiazaniem. Bo kazde z nich bedzie wczesniej czy pozniej musialo zmierzyc sie z trudem funkcjonowania w spoleczenstwie , bez ” ochrony ” klas specjalych , czy osrodkow.\nTak, nauczycielka miała wygórowane wymagania, ponieważ klasa syna miała najsłabsze wyniki z wszystkich klas 6 i najmniej świadectw z paskami. Widać było to dla niej ujmą. Nie kryła również swojego rozgoryczenia na wywiadówce. Stale uczniom wytykała, że są najgorsi, że wypadają najsłabiej z wszystkich klas. A mojego syna uważała za zdolnego, nie wiele mu brakło, pomimo wspaniałych wyników wrócił ze szkolnego rozdania świadectw niezadowolony. Znaczna część klasy nie podpisała się na kartce z życzeniami na koniec roku, ani nie dała pieniędzy na wspólny zakup kwiatów. Ot, taki wychowawca, pedagog, z jednej z pszczyńskich podstawówek.\nBardzo to smutne ! No coz, nie kazdy nauczyciel jest prawdziwym pedagogiem .. Zycze lepszych doswiadczen w przyszlosci a synowi zycze powodzenia ! <3\nNie każde dziecko ma taki sam stopień niepełnosprawności aby je umieścić w ośrodkach. Mieszkam w stanach i dzieci, które poruszają się na wózku inwalidzkim chodzą do tej samej klasy co dzieci zdrowe. Dzieciom niepełnosprawnym trzeba pomagać a nie izolować je od społeczeństwa.\nPodpisujemy się pod tym komentarzem dwoma rękami .\nBardzo dobrze napisane !!!\nDziś w nocy napisałam powyższy tekst, w którym wyraziłam swoje oburzenie. Okazuje się jednak, że poruszane przeze mnie problemy to zaledwie wierzchołek góry lodowej!!!!!!!!!!! Nowa, ponad 300-stronicowa podstawa programowa MEN wprowadza niepokojące zmiany w całym systemie edukacji i jest zagrożeniem nie tylko dla niepełnosprawnych dzieci, ale również dla dzieci zdrowych i dla dzieci z lekkimi zaburzeniami. Polskie szkoły cofną się w rozwoju o dekady! Przeczytajcie artykuł na mamadu, który porusza niektóre z tych kwestii: http://mamadu.pl/131289,men-edukacja-getta-dla-niepelnosprawnych\nMimo , ze od lat mieszkam w Szwecji , wysylam maile na rzecz niepelnosprawnych dzieci w Polsce. To skandal , aby izolowac dzieciaki w ten sposob i tym samym odbierac im mozliwosc funkcjonowania w grupie spolecznej !!! Moj syn , bedac w szkole podstawowej mial asystenta , ktory pomagal mu w utrzymaniu koncentracji , pozniej byl czesciowo w mniejszej grupie , natomiast niektore lekcje mial ze swoja klasa. Dzieki temu , mogl rozwijac sie we wlasnym tempie , przyswajac wiedze i zawiazac przyjaznie z kolegami , ktore trwaja do dzis , a ma 25 lat 🙂 Mam wielka nadzieje , ze projekt rozporzadzenia MEN nie dojdzie do skutku . Uslyszalam kiedys bardzo madre zdanie : Nikt z nas nie potrafi wszystkiego , ale kazdy z nas potrafi cos ! I to jest wazne. Pozdrawiam.\nEwa Wieczorek\t4/28/2017\nKolejna,, dobra zmiana,,Politycy!!!! Wtrącacie się w nasze macice naszą wiarę,nasze sumienia….!!!! A teraz jeszcze mamy się cofać w godnym rozwoju naszych niepełnosprawnych dzieci!????? !!! Mieszkamy we Francji z moim pełnoprawnym synem, pół roku młodszym od Laury chodzi dwoje dzieci niepełnosprawnych, autystyczna dziewczynka w wieku Yana i 5 letni chłopczyk z trysomia 21 tzw zespołem Downa…. Nikt nie widzi w tym problemu,a powiem więcej JESTEM szczęśliwa widząc jak chore dzieci się integrują ze zdrowymi ,jak się uczą socjalnych zachowań a zdrowe uczą się empatii.Z tego co wiem te dzieci mają również domowe nauczanie indywidualne popołudniami… ale 3,5 h dziennie uczęszczają do publicznej szkoły (żadnej specjalnej)Politycy proszę Was MYŚLCIE!!!!!\nP.S petycja podpisana….:-) Ucalowania dla Laury:-*\nMałgorzata Solecka\t4/28/2017\nNa prośbę mamy Laury zamieszczam komentarz z FB\nA ja bardzo konsekwentnie sprzeciwiam się myśleniu, że PiS/MEN robi jakąś szczególną krzywdę dzieciom niepełnosprawnym.\nKrzywdzone są wszystkie dzieci. To kurewstwo, zwane reformą edukacji, odbija się na wszystkich. Dzieci wymagające nauczania indywidualnego ale mogące odbierać je w szkole MOGŁY do tej pory korzystać z tej możliwości, bo szkoły były „rozgęszczone”. W niezagęszczonej, pracującej na jedną (maksymalnie 1,5) zmianę szkole można było wydzielać osobne pomieszczenia do pracy indywidualnej. W tej chwili nikt głośno nie mówi o ich likwidacji (jestem w Radzie Rodziców w szkole, w której nie ma klas integracyjnych, szkoła jest „zwykła”, ba – nawet niedostosowana specjalnie do potrzeb niepełnosprawnych, ale ma kilkoro uczniów uczących się tym trybem), ale z powodu braku pomieszczeń (od września +1 rocznik) dyrektor już zapowiedział, że od września trzecie klasy będą pracować na zakładkę do 15.30 (w szkole do tej pory lekcje kończą się o 14.00), a od kolejnego roku szkolnego dotknie to klasy 1-3. Równocześnie otrzymaliśmy info, że brak sal uniemożliwia utworzenie klasy dwujęzycznej i prawdopodobnie gdy szkoła będzie już dziewięciooddziałowa (0+8), zostaną ograniczone możliwości zajęć pozalekcyjnych.\nI absolutnie popieram prawo dzieci do nauczania indywidualnego, ale mówmy o całościowym problemie z du.y wziętej deformy, a nie o kawałku. Wiadomo, bliższa koszula ciału, ale zagrożenie faktycznej kasacji nauczania indywidualnego w tej formie, w jakiej je znamy nie wynika z „uwzięcia się” na niepełnosprawne dzieci tylko z tego, że przeprowadzana jest wiwisekcja na organizmie polskiej szkoły przez ludzi złej woli. Nie chodzi o poprawę nauczania, chodzi o zbudowanie Nowej Szkoły, która będzie socjalizować kolejne roczniki pod określoną wizję\nUdostępniłam na swoim fb, wysłałam protest pod wszystkie adresy. Mam nadzieję, że się uda zablokować ten skandaliczny pomysł.\nDodam jedną rzecz, orzeczenie nie jest ostatecznością.\nPrywatne poradnie bardzo chętnie wydają orzeczenia nawet jeżeli nie ma takiej konieczności.\nMoje dziecko mogło mieć takie orzeczenie ze względu zaburzenia ze spektrum autyzmu. Nie zgodziliśmy się.\nWystarczyło kilka miesięcy terapii taktylnej i wyeliminowanie stresu i dziecko nadrobiło wszystko z czym się cofnęło i poszło bardzo do przodu.\nGdybyśmy się „skusili” możliwościami ułatwień nie wiem jak wyglądałoby przyszłe życie naszego dziecka.\nDroga Pani. Od stycznia br. orzeczenia z prywatnych poradni nie mają mocy prawnej.\nTo był zeszły rok. Proszę również pamiętać o tym, że w poradniach prywatnych pracują ci sami psychologowie i psychiatrzy co w państwowych…\nPani Emilio, z tego co pamietam to glosowaliscie wlasnie na PIS ;( popierajac te wszystkie ,,dobre zmiany” 😭\nCooooo??? Ciekawa jestem, skąd też Pan/Pani może mieć wiedzę na temat tego, na kogo ja głosowałam. Bardzo ciekawe, doprawdy.\nTak się składa, że akurat ani ja, ani mój mąż nie głosowaliśmy na PIS. Proszę więc darować sobie tego typu prowokacje.\nAgnieszka Kossowska\t4/28/2017\nEmilia, jak zawsze w punkt!\nDziś MEN organizuje konferencje prasową, idę o zakład, że znowu usłyszymy, że przesadzajmy a władza chce tak dobrze! Chcą tylko wpakować dzieci w 3 szufladki i mieć porządek w papierach. A my się czepiam.\nDokładnie tak Aga. Na konferencji będą wmawiać ludziom, że nie chcą krzywdy chorych dzieci i że nie mają złych zamiarów. No ale my głupi lud czytać „potrafim” i projekt rozporządzenia „widzim”.


Alternatywa dla amniopunkcji - mamdziecko.interia.pl - ciąża, poród, wychowanie dzieci\nŚroda, 5 lipca 2017 (07:45)\nBadania prenatalne mogą wykryć wiele groźnych chorób /123RF/PICSEL\nCzasami takie nieprawidłowości są niewielkie, dotyczą na przykład braku zawiązków niektórych zębów stałych, ale są i takie, które mogą zagrażać życiu lub wiążą się z przygotowaniem na całkowite przemodelowanie życia.\n- Złuszczone komórki płodu, które pływają w płynie owodniowym, w pewnym momencie się rozpadają. To DNA pozakomórkowe jest transportowane przez łożysko do krwi matki - mówi dr. Marek Bodzioch, kierownik Zakładu Genetyki Molekularnej Laboratorium Medycznego Synevo Kraków.\n- Te zespoły genetyczne również są problemem genetyki, a jeszcze do niedawna nie można ich było wykrywać - mówi dr Bodzioch.\n- Dzięki możliwości zbadania pozakomórkowego DNA we krwi matki, liczba niepotrzebnie wykonywanych badań inwazyjnych może być ograniczona. Bo w tym przypadku bardzo rzadko dostajemy badanie fałszywie dodatnie - mówi dr Bodzioch.\nIstotne jest jednak, żeby kobieta w trakcie takich badań objęta była właściwą opieką lekarską - w tym, by mogła uzyskać konsultację lekarza genetyka.\nTak jest na przykład w zespole Pradera-Williego, który polega na ubytku kawałka chromosomu 15. Maluchy, które się z nim się rodzą, cierpią często na obniżone napięcie mięśniowe. Są wiotkie, mają słabo wykształcony odruch ssania. Neonatolodzy stawiają różne diagnozy, ale zazwyczaj nie w kierunku właściwego schorzenia. Ponieważ dzieci te mało jedzą, gorzej się rozwijają, rozpoznaje się u nich opóźnienie psychoruchowe. Ale w którymś momencie, około 2. - 3. roku życia, nagle zaczynają jeść bardzo dużo, pojawia się nadwaga.\n- Nie jesteśmy w stanie tego zespołu wyleczyć, ale możemy coś zadziałać, by złagodzić jego efekty. W tym przypadku terapia hormonem wzrostu przynosi poprawę i zaburzenia metaboliczne będące podłożem otyłości nie są tak poważne - mówi dr. Bodzioch.\nDowiedz się więcej na temat: badania prenatalne


Podkolanówki jeździeckie SJB – różowe – SzufladaSkarpet.pl\nPodkolanówki jeździeckie SJB – różowe\n4 specjalne strefy podnoszące komfort noszenia:\npodwójny ściągacz zapobiega zsuwaniu się skarpet\nwzmocnienie w okolicach palców i pięt\nelastyczny ściągacz zapewniający komfort i amortyzację\nEkskluzywne podkolanówki z serii Comodo Equestrian Riding stworzone specjalnie z myślą o osobach uprawiających jazdę konną, sportową lub amatorską.\nWłókna bambusowe doskonale wchłaniają i odparowują wilgoć, dzięki czemu stopa pozostaje zawsze sucha\nRedukuje to ryzyko powstawania otarć i odparzeń.\nJony srebra , które posiadają właściwości antybakteryjne, ograniczają rozwój drobnoustrojów i pleśni odpowiedzialnych za powstawanie nieprzyjemnego zapachu.\nPodwójny ściągacz stabilizuje skarpetę na stopie, a wygładzony szwy i strefy amortyzujące podwyższające komfort użytkowania.\nSkarpety Comodo Equestrian Riding SJB to zaawansowane materiały i klasyczna elegancja w jednym, która znajdzie uznanie wśród miłośników jazdy konnej.


Jestem widoczny, jestem bezpieczny – Gmina Nieporęt\nPiesi, rowerzyści, a także kierowcy muszą zachować szczególną ostrożność zwłaszcza o tej porze roku, gdy szybko zapada zmierzch. W niesprzyjających warunkach drogowych szczególnie ważna staje się nasza widoczność. Na razie za brak odblasku strażnicy udzielają pouczenia. W ostatnim tygodniu pouczonych zostało 6 rowerzystów i 3 pieszych.\nPrzypominamy, że od sierpnia obowiązują przepisy nakazujące pieszym poruszającym się poza terenem zabudowanym nosić elementy odblaskowe, a za brak odblasków pieszy może dostać mandat nawet na kwotę pół tysiąca złotych.\nhttps://www.nieporet.pl/wp-content/uploads/2015/12/foto_0561.jpg 260 520 Urząd Gminy https://www.nieporet.pl/wp-content/uploads/2022/02/nieporet-ps.png Urząd Gminy2014-11-24 15:20:002014-11-24 15:20:00Jestem widoczny, jestem bezpieczny


To jest #newtk: Doświadczenie w pracy z milimetrową dokładnością\nZ myślą o przyszłości koncernu thyssenkrupp nasi koledzy na całym świecie pracują nad zwiększeniem elastyczności, efektywności i wydajności przedsiębiorstwa. W naszej nowej strategii #newtk centralne miejsce zajmuje performance. To jednak nie zawsze oznacza tylko optymalizowanie procesów. Dla nas performance oznacza także przekładanie wieloletniego doświadczenia naszych kolegów bezpośrednio na jakość naszych produktów. Jak w przypadku Yaohuy He: w jego 25-letniej historii w naszym segmencie dźwigowym ani jedna reklamacji nie dotyczyła jego produktów.\nPodczas pracy nad konstrukcją nośną schodów ruchomych Yaohua He jest zawsze skoncentrowany na 100%. Najdrobniejsze rozproszenie uwagi mogłoby zniweczyć cały jego wysiłek. Różnica wysokości między prawą i lewą stroną konstrukcji może wynosić najwyżej dwa milimetry. Także odległość między obiema stronami musi być w każdym punkcie dokładnie taka sama. Jeżeli tak nie jest, to techniczne warunki odbioru nie są spełnione – i dla Yaohuy He praca rozpoczyna się na nowo, ponieważ zanim schody ruchome zostaną uruchomione w budynku użyteczności publicznej, zagwarantowane musi być przede wszystkim bezpieczeństwo. I właśnie takie zadanie ma Yaohua He: przed wykonaniem schodów ruchomych ich konstrukcja nośna musi zostać tak wyprostowana, aby wytrzymywała wszystkie dopuszczalne obciążenia statyczne i eksploatacyjne.\n„W prostowaniu konstrukcji nośnej najlepsze jest to, że mogę całkowicie skoncentrować się na najmniejszych szczegółach w terenie. Często stajemy przed wielkimi wyzwaniami, kiedy pracujemy przy bardzo długich lub niezwykle wysokich schodach ruchomych. Wtedy odkształcenia mogą być nawet bardzo duże.“\nOd 25 lat Yaohua He pracuje w zakładzie thyssenkrupp w chińskim Zhongshan. Jego karierę opisują imponujące liczby: połowa wszystkich konstrukcji nośnych w jego zakładzie była prostowana przez niego. 100% jego produktów przeszło końcowe inspekcje bez żadnych zastrzeżeń. Żaden z nich nie stał się przedmiotem skargi klienta.\nPośród kolegów Yaohua jest znany jako „Brat Hua“. Wszyscy wiedzą, jak bardzo zależy mu na jakości produktów. I wszyscy znają historie o nim i jego pracy.\nZaklinacz konstrukcji nośnych do schodów ruchomych\nTakże historię o tym, jak jego zespół pracował nad schodami ruchomymi o długości 100 metrów. Inwestor próbował wyprostować je przez sześć długich dni. Bez skutku, konstrukcja nośna nie przeszła odbioru końcowego. Wtedy sprawę wziął w swoje ręce Yaohua. Kilka małych operacji wystarczyło, aby produkt spełniał warunki techniczne. Yaohua potrzebował na to niecałą godzinę, opowiadają jego koledzy.\nJego optymalizacje procesów redukują pracochłonność o połowę\nSą konstrukcje nośne, które stawiają zespół przed szczególnymi wyzwaniami. Na przykład niestandaryzowane konstrukcje nośne o długości przekraczającej 18 metrów – ich prostowanie może trwać od dziesięciu do dwunastu godzin, ponieważ mają one bardzo złożoną strukturę, a ich materiał jest skrajnie stabilny. Dzięki fachowemu doświadczeniu i kilku modyfikacjom sposobu postępowania Yaohua mógł radykalnie przyspieszyć proces: obecnie nasz zespół potrzebuje na to od czterech do pięciu godzin. „Naturalnie jestem dumny z tego, że mogłem wnieść swój udział do performance w thyssenkrupp. Ale wszystko, co osiągnąłem, jest efektem pracy zespołowej – bez moich kolegów nie mógłbym tak pracować“, mówi Yaohua.\nNa sercu ostatni projekt przed emeryturą\nAktualnie Yaohua pracuje ze swoim zespołem nad szczególnie ważnym dla niego projektem: na lotnisku Pekin-Daxing we wrześniu 2019 r. otwarty zostanie największy terminal świata – thyssenkrupp wyposaża ten obiekt w 155 wyciągów i 22 schodów ruchomych. „Udział w tym projekcie dał mi wiele satysfakcji. Cieszę się, że mogłem przy tym sprostać wszystkim wyzwaniom“, mówi Yaohua.\nNastępny wielki krok Yaohua postawi w styczniu 2020 r: po 25 latach jego czas w thyssenkrupp skończy się, zacznie się życie emeryta. „Nazywam przedsiębiorstwo moim domem i ciężko mi odchodzić.“ Jednak jego wiedza i fachowe doświadczenie nie zaginą. Yaohua przekaże swój fach następnemu pokoleniu. „Mój następca Xinlong Zhang pracuje bardzo ciężko i kocha tę pracę całym sercem dokładnie tak, jak ja. Jestem pewny, że jego osiągnięcia będą wspaniałe.“\nThree questions, three answers: Guido Kerkhoff on the Elevator IPO