Amerykańskie czytanki polityczne 2009 | Polityka Globalna: polityka, bezpieczeństwo, gospodarka i stosunki międzynarodowe w ujęciu globalnym.\nAmerykańskie czytanki polityczne 2009\n25/12/2009 20/01/2010 / Jan Barańczak\nKoniec roku to zwykle czas zabawy w przeróżne podsumowania – najczęściej chodzi o to, aby było krótko, lekko i przyjemnie. Byle czytelnik się nie zmęczył, bo przecież cały rok tak ciężko harował, a teraz, to już należą mu się tylko dni wolne, prezenty, jedzenie, telewizor, uświęcone nieróbstwo. Ponieważ w moich wpisach mało mnie obchodzi wycieńczenie czytelnika, jego stany emocjonalne, fizyczne, duchowe, jakiekolwiek, nic, zero, bo generalnie wszystko to jest mi kompletnie obojętne, postanowiłem przedstawić najciekawsze moim zdaniem teksty polityczne – ciężkie, długie, perfidnie molestujące rozleniwiony umysł – które ukazały się w Ameryce w mijającym roku.\nJako że polski czytelnik wciąż nie ma łatwego dostępu do książek wydawanych w Stanach Zjednoczonych (jest nadzieja, że w przyszłości zmienią to e-booki!), przyjąłem następującą strategię: wymieniam książkę wydaną w tym roku w Stanach, w której autor zawarł swoją wartościową myśl, a następnie sugeruję dostępny w internecie esej owego autora nawiązujący do książki. Na koniec niniejszego wpisu pozwalam sobie na małe podsumowanie roku na rynku myśli politycznej Ameryki.\n1) Wars, Guns, and Votes: Democracy in Dangerous Places – autor Paul Collier; brytyjski ekonomista jest uznanym specjalistą badającym stan najbiedniejszych państw świata. W nowej książce przedstwia kilka niewygodnych faktów o Afryce: około 40 procent budżetu wojskowego krajów afrykańskich pochodzi z pomocy rozwojowej przyznawanej przez Zachód; w 2006 roku cała Afryka zdołała przyciągnąć tylko jeden procent bezpośrednich inwestycji zagranicznych na świecie; od momentu zdobycia niepodległości na jedno państwo w Afryce przypadło średnio siedem zamachów stanu. Co robić, aby nie powstawały kolejne „państwa upadłe”? W letnim wydaniu pisma Boston Review można przeczytać znakomitą debatę zainspirowaną propozycjami Colliera. (czytaj eseje)\n2) Forces of Fortune: The Rise of the New Muslim Middle Class and What It Will Mean for Our World – autor Vali Nasr; o tej książce już wspominałem. Amerykański politolog irańskiego pochodzenia, doradca administracji Obamy twierdzi, że po wrześniu 2001 cała uwaga Zachodu skoncentrowała się na zderzeniu cywilizacji i grupie „złych chłopców” ze świata muzułmańskiego. W ten sposób zupełnie pomijana jest pozytywna siła klasy średniej w tamtejszych społeczeństwach, której wsparcie może doprowadzić do głębokich odśrodkowych przemian w państwach regionu. Ekstremizmu nie pokona ani polityka, ani religia, lecz ekonomia, mówi Nasr. (czytaj pierwszy rozdział książki)\n3) The Hawk and the Dove: Paul Nitze, George Kennan, and the History of the Cold War – autor Nicholas Thompson; podwójna biografia osobników, którzy nigdy nie osiągnęli najwyższych stanowisk w administracji (choć byli na bardzo wysokich), ale mimo to przez pół wieku infekowali swoimi wizjami amerykańską politykę zagraniczną. Pod okiem Nitze wychowało się kilku późniejszych neokonserwatystów, z myśli Kennana zaczerpnęło paru realistów. Przy okazji znakomity przykład, jak można drastycznie różnić się poglądami, a jednak pozostać w szacunku do drugiego człowieka. Chwała Thompsonowi za świetną analizę idei, ludzi i polityki. (czytaj esej)\n4) The Death of Conservatism – autor Sam Tanenhaus; w niedawnej historii amerykańska prawica miała w swoich szeregach liderów politycznych i intelektualnych, którzy inspirowali i pobudzali do twórczego działania w życiu publicznym. Dziś najlepiej słychać reważystowskich populistów, których głównym celem jest destrukcja. Tak oto twierdzi dziennikarz i krytyk literacki Sam Tanenhaus. Jak „poważna” jest śmierć amerykańskiego konserwatyzmu? (czytaj esej)\n5) Justice: What’s the Right Thing to Do? – autor Michael Sandel; profesor z Harvardu napisał książkę na podstawie swoich wykładów uniwersyteckich. O utylitaryzmie, libertarianizmie, Kancie, Rawlsie i innych filozofiach uczymy się w sposób głęboki, a zarazem przystępny opierając rozważania na dzisiejszych problemach moralnych. W czasach nawału informacji, emocji, interesów i wierzeń, Sandel daje do rąk narzędzia, które pomogą nam złożyć świat do kupy odpowiednio do własnych potrzeb. (czytaj, słuchaj, oglądaj, studiuj na Harvardzie)\nJak widać, powyższe książki i eseje nie ograniczają się tylko do dziedziny stosunków międzynarodowych, o której zwykłem pisać – dlaczego? Śmiem twierdzić, że w przeciwieństwie do poprzedniego roku (Zakaria: post-american world; Kagan: powrót historii; Khanna: drugi świat; Bacevich: limits of power), ten rok – 2009 – nie przyniósł nowych pomysłów definiowania świata. Był raczej przedłużeniem już powstałych. Ciekawe spostrzeżenia (np. Collier, Nasr) dotyczyły zazwyczaj konkretnego problemu lub regionu. Sięgnięcie do historii i filozofii idei (Thompson, Tanenhaus, Sandel) wydaje się więc naturalne – na świecie zawierucha trwa, psy szczekają, karawana jedzie dalej. Jakoś trzeba to sobie wszystko tłumaczyć. Żyć złudzeniem, że się z tego coś rozumie. Czy ktoś ma swoje sugestie dobrych tekstów z tego roku? Chętnie poznam!\nTematy demokracja, filozofia, historia, książka, Michael Sandel, Nicholas Thompson, Paul Collier, Sam Tanenhaus, Vali Nasr\nAmerykański historyk Howard Zinn nie żyje


SPOOKO PANIE WIŚNIWSKI - Wiktoria Katajew\nSPOOKO PANIE WIŚNIWSKI\nWysłany: Czw 15:05, 07 Gru 2006 Temat postu: SPOOKO PANIE WIŚNIWSKI\nTo jst chyba pierwsza płyta, na której Wiktoria uzyczyła swojego pięknego, anielskiego głosu. Po przesłuchaniu Nie pij tato, długo nie moglam dojść do siebie. Piękna pisoenka w przecudownym wykonaniu tak młodej osoby Cudo! Jeanny też bardzo ładnie, widać, że dziewczyna ma talent i głos, slicznie spiewa, nie tlyko po polsku.\nWysłany: Czw 22:45, 07 Gru 2006 Temat postu:\nTak to była pierwsza płyta, na której Wiktoria gościnnie zaspiewała\nMuszę przyznać, że z początku niespodziewałam się tego, że wtedy 11 letnia dziewczynka, która wystąpiła w programie Jestem jaki jestem będzie zasilać szeregi jednego z najpopularniejszych zespołów w Polsce. Nie wspomnę tutaj o płycie.\nPiosenka NIE PIJ TATO jest prześliczna. Tekst napisany jest w sam raz pod głos Wiktorii, która wykonuje go prześlicznie jak na swój wiek. Szczególnie na koncertach, wtedy głos jest dużo bardziej dojrzały. Tyczy się tego też piosenka JEANNY COMMING HOME, ta krew, to poragnane włosy,, ubranie, scena jak z horroru, który przebija śpiew Wiktorii. Jeanny trzeba posłuchać na żywo, aby wiedzieć o co chodzi. Wiktoria śpiewa ja perfekcyjnie, wszystkie nagrania płytowe & w proigramie JjJ się chowają, przepiekny głos, jestem nim oczarowana! I nie kryję, że chciałabym jeszcze keidyś uslyszeć Jeanny ;0)\nTak, pamiętam, mój brat przez około pół roku non stop słuchał Wiktorii, a dokładniej piosenki Nie pij tato, jejku, śliczna ona jest


Alarmy myśliwskie – sklepszostak.pl\nW asortymencie naszego sklepu nie brakuje funkcjonalnych gadżetów, które z pewnością przydadzą się każdemu myśliwemu podczas różnego rodzaju polowań. Proponujemy praktyczne, solidnie wykonane alarmy myśliwskie o zasięgu do 100 m w zależności od ukształtowania terenu. Dzięki łatwej instalacji oraz intuicyjnej obsłudze oferowane alarmy są niezwykle komfortowe w użytkowaniu. Wybrane modele tego typu urządzeń mogą działać w trzech wariantach – świetlnym, dźwiękowym oraz wibracyjnym. Świetlne sygnalizują wykrycie zwierzyny miganiem diody LED na odbiorniku. Dźwiękowe alarmy myśliwskie emitują charakterystyczny sygnał, z kolei wibracyjne powodują wibrowanie odbiornika. Warto wybrać praktyczne urządzenie dostosowane do indywidualnych potrzeb użytkownika.\nPolowanie przy nęcisku\nNiezaprzeczalnie polowanie na dziki czy lisy przy nęcisku to ważny element gospodarki łowieckiej, ale również ciekawy sposób na skuteczne łowy. Tworzenie nęcisk powinno odbywać się w odpowiednim miejscu, najlepiej ulokowanym w pobliżu młodników, gdzie zwierzyny może być najwięcej, szczególnie w okresie jesienno-zimowym. Dodatkowo warto zadbać o to, aby dojazd do tego miejsca nie był utrudniony, a myśliwy miał przestrzeń do obserwacji oraz komfortowego oddania celnego strzału. Żerowanie dzików na nęcisku to również szereg zalet dla rolników, ponieważ przyczynia się do obniżenia potencjalnych szkód w uprawach. Decydując się na polowanie w pobliżu nęciska, należy pamiętać, że niezwykle ważna jest regularność, konsekwencja oraz wyjątkowa cierpliwość. Pomocnym gadżetem w tego typu polowaniach jest alarm myśliwski.\nJakie akcesoria na polowanie przy nęcisku?\nBezprzewodowe alarmy myśliwskie są bardzo przydatnym akcesorium podczas polowań przy nęcisku. Myśliwy znajdujący się w pobliżu nęciska otrzymując informację na odbiorniku, może w krótkim czasie stawić się na miejscu, aby dokonać selekcji i oddać celny strzał do wybranego osobnika. Jednak nie zawsze myśliwy znajduje się w okolicy. Wybrane modele rejestrują godzinę, o której pojawił się ruch na nęcisku. Dzięki temu po kilku dniach zbierania informacji można zauważyć pewne wzorce zachowania zwierzyny i przygotować się do polowania o odpowiednio wcześniejszej porze. Tak zorganizowany myśliwy może być pewien skutecznych łowów.\nBezprzewodowe alarmy myśliwskie w naszym asortymencie\nAlarmy myśliwskie składają się najczęściej z dwóch elementów – czujnika i odbiornika. Czujnik należy umieścić w pobliżu przynęty czy szlaku, z kolei odbiornik warto mieć przy sobie. Dzięki funkcjonalnym klipsom odbiornik można w łatwy sposób przypiąć do paska lub kieszeni, a możliwość regulacji głośności oraz gniazdo na słuchawki zapewniają wiele możliwości użytkowania. W naszej ofercie znalazły się wysokiej jakości bezprzewodowe alarmy myśliwskie z opcją samoaktywacji zegara i czujnika w 60 minut po poruszeniu urządzenia przez zwierzynę. Zapoznaj się z pełną gamą praktycznych akcesoriów z naszej oferty wykonanych z myślą o skutecznym polowaniu w każdych warunkach. Zaprojektowany z myślą o szybkim informowaniu myśliwych w razie pojawienia się zwierzyny na horyzoncie.\nZEGAR ELEKTRONICZNY NA NĘCISKO GREINER GR-ST140


ZIELONA GÓRA: Marzannę utopisz, jajecznicy spróbujesz! Chodź z nami na wagary! - wZielonej.pl\nHome/Informacje/ZIELONA GÓRA:/Marzannę utopisz, jajecznicy spróbujesz! Chodź z nami na wagary!\nMarzannę utopisz, jajecznicy spróbujesz! Chodź z nami na wagary!\nJak topić Marzannę, to porządnie, żeby już zima nie wróciła. Tak będzie na zielonogórskim deptaku! Pierwszego dnia wiosny na starówce stanie ogromny basen.\nTo będzie idealna okazja do tego, by pożegnać zimę. Atrakcji będzie mnóstwo. Temat topienia Marzanny potraktowany zostanie bardzo poważnie.\nTo będzie strażacki basen, który ma ok. 70-80 cm głębokości. Zostanie bardzo ładnie przystrojony, żeby wyglądał jak jeziorko. Dzieci będą mogły utopić Marzannę. Basen postawi nasza zielonogórska straż pożarna.Waldemar Biel, prezes stowarzyszenia Moje Miasto Zielona Góra\nTego dnia, na deptaku rozpocznie się też wielkanocny jarmark „Kraszanka”, ale to nie koniec atrakcji. O te zadba również Radio Index, które organizuje happening pod hasłem: „Z nami graj w 1000 jaj”.\nJesteśmy zaangażowani, bo kochamy tego typu inicjatywy, zwłaszcza pierwszy dzień wiosny, to dobra okazja do tego, żeby się spotkać na deptaku. Bardzo zależy nam na ożywianiu tego miejsca. Chcemy też podkreślić, że Radio Index jest blisko ludzi, dla ludzi gramy, a czasami robimy też sobie jaja.Marcin Grzegorski, redaktor naczelny Radia Index\nI to dosłownie! Jajecznica z 1000 jaj, to kulinarna propozycja od m.in. uczniów Zespołu Szkół Placówek i Kształcenia Zawodowego. Na starówce będzie punkt kulinarny, ale także nasze studio, skąd o 12:30 jak co środę, ale tym razem w plenerze nadamy program Prezydent na 96 FM. Na pytania słuchaczy będzie odpowiadał Janusz Kubicki.\nSzczegółowy program obchodów pierwszego dnia wiosny na zielonogórskim deptaku poniżej:\n– 10.00 rozpoczęcie Wiosennego studia na żywo z Radiem Index\n– 11.30 do 13.30 Topienie Marzanny przez zielonogórskich przedszkolaków i\nuczniów (zachęcamy każdą grupę i klasę do przyniesienia swojej Marzanny)\n– 12.15 Kraszankowe Topienie Marzanny z prezydentem\n– 12.30 Studio na żywo – Prezydent na 96 FM\n– 13.00 degustacja Jajecznicy z tysiąca jaj\npierwszy dzień wiosny prezydent na 96 FM radio index Z nami graj w 1000 jaj\nHaręźlak murem za nauczycielami\nParking wielopoziomowy nie będzie darmowy\nBędzie bieg, przychodnia na wesoło i… maraton masowania. „Medyk” rozpoczyna jubileusz!


Szef Razera oskarżony przez byłych pracowników o stosowanie mobbingu | ITHardware\nSzef Razera oskarżony przez byłych pracowników o stosowanie mobbingu\nMarcin Jeżewski | 07-12-2019, 10:00 |Źródło: gamesindustry | 0\nMobbing w pracy to niestety dość smutna rzeczywistość współczesnego świata. Tego rodzaju przypadków nie brakuje także w branży technologicznej czego idealnym przykładem są informacje o firmie Razer i jej szefie Min-Liang Tan, który podobno stworzył nieprzyjemną atmosferę panującą w korporacji. Serwis Kotaku przeprowadził rozmowy z 14 byłymi pracownikami popularnego producenta, podczas których opowiadali oni historie o agresywnym zachowaniu dyrektora generalnego, wliczając w to krzyki, czy groźby kierowane pod adresem swoich podwładnych. Mało tego w kilku sytuacjach Min-Liang Tan miał rzekomo rzucać w pracowników różnymi przedmiotami. Jeden z dawnych współpracowników przyznał, iż był świadkiem zdarzenia, kiedy sternik Razera groził, że uderzy inną osobę zatrudnioną w firmie.\nByli pracownicy Razera twierdzą, że szef firmy stosował wobec nich groźby, wyzwiska, a także miał rzucać w ich kierunku różnymi przedmiotami.\nW raporcie przytoczono moment z 2014 roku, w którym Min-Liang Tan dowiedział się, że dowodzone przez niego przedsiębiorstwo nie zostało umieszczone przez Fast Company na liście najbardziej innowacyjnych firm i wpadł we wściekłość. Był wówczas do tego stopnia zły, iż spytał specjalistów z działu marketingu czy się opieprzają (to akurat delikatna wersja słowa, jakie faktycznie użył). Wtedy szef marketingu Greg Agius napisał do pracodawcy długą wiadomość i wyjaśnił w niej, że dobrym pomysłem byłoby organizowanie spotkań z mediami, które można by wykorzystywać w przyszłości, aczkolwiek dyrektor generalny Razera nie był z tej koncepcji zadowolony. Widzimy więc, że byli pracownicy rysują dość negatywny obraz dawnego przełożonego kreując go nawet na swego rodzaju dyktatora. Do całej sprawy odniósł się też sam zainteresowany.\nMin-Liang Tan częściowo zaprzeczył medialnym doniesieniom mówiąc, że w żadnym razie nie rzucał w pracowników przedmiotami ani nie stosował wobec nich żadnej przemocy. Jednak stwierdził, że rzucał produktami w ścianę lub na podłogę w chwili, gdy był z nich niezadowolony. Co ciekawe przedstawiciel Razera powiedział także, że mówił do pracowników teksty w stylu „nie zmuszaj bym uderzył cię w twarz” lub „wyślę po ciebie moje zabójcze roboty” lecz w jego ocenie te wypowiedzi miały charakter żartu, którego nie należy brać na poważnie. Przy okazji parę osób opisało przypadki zwolnień kolegów pod wpływem kaprysu albo z powodu pojedynczego incydentu bez wcześniejszego upomnienia. Nie brakuje również głosów od ludzi bojących się stracić stanowisko, jeśli nie będą pracować wystarczająco długo i dobrze.\nSzef Razera miał powiedzieć jednemu z pracowników by ten wrócił do firmy po wypadku syna, którego przyjęto na oddział ratunkowy. Część osób proszono o powrót do pracy podczas urlopu wakacyjnego. Tutaj przedstawiciel Razera zaznaczył, że w przypadku premier czy promocji związanych z danym produktem firmy spora grupa ludzi poświęca dodatkowe godziny w ramach przygotowań do takich wydarzeń co „jest powszechne w start-upie technologicznym”, jednak tego rodzaju zajęcie zajmuje maksymalnie kilka dni. Oczywiście nie brakuje także głosów pracowników mile wspominających pracę w Razer — jeden z nich stwierdził, że mimo wielu wyzwań miał sporo dobrych chwil.\nZgłoszenie dot. artykułu o ID 10893. Opis błędu:\nPodobne do: Szef Razera oskarżony przez byłych pracowników o stosowanie mobbingu Czytaj więcej\nXiaomi i Tencent oskarżone o nielegalne gromadzenie danych w Chinach\nNiemcy: Tajne dokumenty mówią, że Huawei prowadzi działania szpiegowskie\nKomentarze do: Szef Razera oskarżony przez byłych pracowników o stosowanie mobbingu\nPokaż / Dodaj komentarze do: Szef Razera oskarżony przez byłych pracowników o stosowanie mobbingu


Wygraj książkę – Super Nowości24\nObecnie laicki styl życia zyskuje coraz więcej zwolenników. Marek Lipski staje jednak w kontrze do panujących trendów. W „Dlaczego nie jestem ateistą” odważnie i wprost mówi o swojej wierze i powodach, które skłoniły go przyjęcia takiego światopoglądu.\nKsiążka pojawi się w księgarniach już dziś, 24 lutego. Dla naszych Czytelników mamy do rozdania kilka egzemplarzy.\n– Moja książka nie służy krytyce ateizmu i obronie ludzi wierzących. Staram się zachować zrozumienie dla każdego z poszczególnych wyborów. Ateistów cenię za odwagę, z jaką wiąże się głoszenie takich deklaracji jak „Bóg nie istnieje” – tłumaczy Marek Lipski, autor „Dlaczego nie jestem ateistą”.\nAutor tłumaczy, że przyjęcie jakiegokolwiek systemu wartości nie wiąże się z żadnym racjonalnym uzasadnieniem, a jedynie z indywidualnymi potrzebami. Lipski opisuje własne doświadczenia, które stały się kolejnymi elementami budującymi jego świadomość i zbliżyły do wyrobienia własnego zdania na temat wiary.\nMarek Lipski to pseudonim uznanego specjalisty z dziedziny sprzedaży i inwestowania. Zajmuje się on szkoleniami z zakresu technik sprzedaży i wywierania skutecznego wpływu na innych ludzi. Jest on również autorem trzech książek zajmujących się tą właśnie tematyką.\nAby wygrać książkę Marka Lipskiego wystarczy wysłać SMS-a dziś o godz. 11 na nr 789-059-153. W treści wpisz hasło: „ksiazka”. Koszt SMS-a wg stawek operatora.\nWygraj książkę added by mpp on 24 lutego 2011


Korekta, śmieszne obrazki, mem, memy, śmieszne teksty - xdPedia (133221)\nKorekta, śmieszne obrazki, mem, memy, śmieszne teksty Memy o tematyce: korekta, śmieszne obrazki, mem, memy, śmieszne teksty, śmieszne, humor, besty, cytat, związki, obrazki, aforyzmy, samotność, uczucia,.\nKorekta, śmieszne obrazki, mem, memy, śmieszne teksty (133221)\nMemy o tematyce: korekta, śmieszne obrazki, mem, memy, śmieszne teksty, śmieszne, humor, besty, cytat, związki, obrazki, aforyzmy, samotność, uczucia, rozstania, miłość, sentencje, cytaty, gif, wspomnienie, cytaty o miłości, dzieciństwo, beztroska, wspomnienia, cytaty o życiu, życie, głupota, kwejk, uroda, wyznania, te myśli, pytania, odpowiedzi, debile, ludzie, mózg, rozgwiazda, bezmózgowia, tłuszcz, wybór, rozstanie,.\nI wszystko co wiązałam z Tobą teraz muszę wiązać z wspomnieniami.\nBrak nałogów, żadnych długów, stres był czymś\nBrak nałogów, żadnych długów, stres był czymś kompletnie nieznanym. Chciałoby się powrócić do tych beztroskich czasów.\nJak chcesz coś wiedzieć to pytaj...\nRozgwiazda nie mózgu, żyję wśród rozgwiazd\nRozgwiazda nie mózgu Czasami mam wrażenie, że żyję wśród rozgwiazd\nIlość tłuszczu. Wybór należy do Ciebie.\nNie wszystkie baśnie kończą się szczęśliwie\nDlaczego odebrano nam prawo do szczęścia?\nDlaczego odebrano nam prawo do szczęścia? Mamy tylko jedno życie...\nList z wakacji: Tutaj jest pięknie\nList z wakacji: Tutaj jest pięknie, jestem bardzo zadowolony, dużo leżę i odpoczywam. Bądźcie spokojni i nie martwcie się o mnie. P.S. Co to jest epidemia?\nOświadcz mi się na cmentarzu...\nOświadcz mi się na cmentarzu i powiedz: Tu zaczęliśmy, tu skończymy.\nNie brakuje ci\nNie brakuje Ci rozmów ze mną? Nie brakuje Ci wkurzania mnie? Nie brakuje Ci mojego uśmiechu? Nie brakuje Ci mówienia mi każdej głupoty, która wydarzyła się w Twoim życiu? Nie brakuje Ci moich smsów na dobranoc?\nSeria nieoczekiwanie idiotycznych wydarzeń\nNie wiem dlaczego, ale kręcą mnie tacy kolesie\nNie wiem dlaczego, ale kręcą mnie tacy kolesie, przed którymi ostrzegała mnie mama.\nobrazki, cytaty, sentencje, cytat, besty, aforyzmy, niebo, piekło, cytaty o życiu, memy


Agregaty wody lodowej Hitema chłodzone powietrzem SBS i SBSF - chillery Hitema\nObecnie znajdujesz się w: Strona główna -> Oferta -> Klimatyzacja -> Woda lodowa Agregaty wody lodowej Hitema chłodzone powietrzem SBS i SBSF\nHITEMA SERIA SBS i SBSF\nSERIA SBS i SBSF to agregaty wody lodowej Hitema chłodzone powietrzem, przeznaczone do zastosowań przemysłowych oraz instalacji na zewnątrz budynków. Agregaty te są przeznaczone do zastosowań, w których wymagana jest niezawodność, ciągłość pracy, wysoka wydajność oraz niskie koszty obsługi i serwisowania.\nWszystkie modele są wyposażone w parowniki płytowe lub płaszczowo-rurowe.\nNa zamówienie agregaty mogą być wyposażone w pompę przystosowaną do pracy z wodnymi roztworami glikolu oraz zbiornik buforowy, zapewniający dokładną regulację temperatury, nawet przy znacznych wahaniach obciążenia cieplnego w instalacji.\nSzeroki zakres dostępnych wydajności chłodniczych nawet do 1349 kW umożliwia dobór optymalnego rozwiązania do wymogów każdej instalacji.\nW urządzeniach używany jest czynnik chłodniczy R410A (R32 na życzenie).\nStopień ochrony we wszystkich modelach wynosi IP54.\nWszystkie agregaty Hitema są sprawdzane fabrycznie przed wysyłką, aby zapewnić najwyższą wydajność, niezawodność i ciągłość działania naszych urządzeń nawet w najbardziej wymagających warunkach pracy.\nZalecane jest zamontowanie odpowiedniego filtra wody na wlocie do agregatu.\nSprężarka spiralna, czynnik chłodniczy: R410A/R32


Nieznana rola przepony. Ważne odkrycie Polaków! | Gazeta Lekarska\nedukacja i naukageriatriagastroenterologia\nOkazuje się, że o przeponie nie wiedzieliśmy wszystkiego. Polscy badacze odkryli niedawno, że pomaga ona utrzymać równowagę ciała.\nDotychczas uważano, że za równowagę odpowiadają: kontrola wzrokowa, układ przedsionkowy (część narządu słuchu, której element stanowi błędnik) i układ somatosensoryczny (receptory w mięśniach, ścięgnach i torebce stawowej) wraz z mięśniami antygrawitacyjnymi.\n– My dodajemy do tego mięsień przepony. To czwarty element, który odpowiada za utrzymywanie równowagi – tłumaczy dr Janusz Kocjan z Katedry i Kliniki Chirurgii Klatki Piersiowej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego. Sensacyjne wyniki badań zespołu z SUM i Politechniki Śląskiej ukazały się w „PLOS One”.\nDodatkowa rola przepony wynika z faktu, że moduluje ona ciśnienie w jamie brzusznej. Co więcej, z artykułu polskich badaczy jednoznacznie wynika, że im większą grubość ma przepona w momencie wdechu, tym bardziej przekłada się to na lepsze parametry utrzymania równowagi ciała. Naukowcy odkryli również, że im lepsza ruchomość przepony przy normalnym oddychaniu i przy głębokim wdechu, tym mniejsze zachwiania ma badana osoba w pozycji stojącej.\nTo ważna obserwacja w kontekście danych epidemiologicznych, które mówią, że zdecydowana większość ludzi zmaga się z zaburzeniami wzorca oddechowego, czyli oddychaniem torem górnożebrowym, a nie przeponą. Ruchomość przepony jest u nich mniejsza, co – jak przewidują naukowcy – może prowadzić do zaburzeń równowagi. Dlaczego tak się dzieje? Polscy badacze mają kilka hipotez.\nPrzypuszczają m.in., że w odnogach przepony przyczepionych do odcinka lędźwiowego kręgosłupa znajdują się wyspecjalizowane receptory czucia głębokiego. – Jeśli mamy zbyt małe ciśnienie w obrębie jamy brzusznej, receptory dostają zbyt słabą stymulację, a w konsekwencji pogarszają się parametry równowagi ciała – wyjaśnia dr Janusz Kocjan. W przyszłości zespół planuje także sprawdzić, czy ćwiczenia oddechowe mięśnia przepony mogłyby pomóc w lepszym utrzymywaniu równowagi.\nGdyby tak się stało, mogłoby to pomóc w rehabilitacji osób z zaburzeniami równowagi, które zdarzają się zwłaszcza wśród seniorów. Narodowy Instytut Geriatrii, Rehabilitacji i Reumatologii szacuje, że co roku w Polsce upada ponad milion seniorów. Biorąc pod uwagę starzenie się społeczeństwa, odkrycie wydaje się tym bardziej cenne.\nWHO: jedzmy 750 g świeżego mięsa na tydzień


But dnia: sandały Christian Lacroix - 2 strona - LuxLux\nBut dnia: sandały Christian Lacroix\nTagi: sandały, buty, Christian Lacroix\nŚmiałe, mocno osadzone w kiczowatej stylistyce lat osiemdziesiątych sandały zaprojektowane przez Christiana Lacroix są dopracowane w każdym szczególe.\nLinia pasków z materiału trójwymiarowo przechodzi w opływowo uformowany, akrylowy obcas. Żółć idealnie komponuje się z granatem, a minimalizm podtrzymujących stopę pasków - z ciężkim stylistycznie obcasem.\nTrudne, ale akceptowalne w minimalistycznych zestawieniach, na przykład z rozkloszowaną, granatową sukienką bez żadnych krzykliwych dodatków.\nKosztują $669 czyli około 1 400 zł. Do kupienia w sklepie Zappos.\nMoim zdaniem pasowałyby do stylistyki marynarskiej.\nWt., 08-07-2008 Asia z Warszawy\nLacroix udowadnia, że ma wyobraźnię ;>Niestety w przypadku tych klapek udowadnia również, że oryginalne i ekstrawaganckie niekoniecznie jest ładne ;>A te śruby w plastikowej platformie są po prostu wstrętne :[Wolę tradycyjną wersję na obcasie :>\nMasz rację. Te sandały są naprawdę bardzo eleganckie i takie nieco ponadczasowe. natomiast buty na platformie są do noszenia tylko w tym sezonie (w nastepnym bedzie na kilometr widać, że to z poprzedniego), są krzykliwe, ekstrawaganckie, pełne poczucia humoru. Nie są eleganckie, ale to cały Lacroix! Albo sie go kocha, albo nie.\nWt., 08-07-2008 Gościnnie\no kurcze... te śrubki. jak jestes odważna to załóż je jasne! ale ja czułabym sie plastikowa w tych butach.. przez ten silikon-akryl.\npozdrawiam WAS :)))))\nWt., 08-07-2008 xxxKaTkA2802xxx\nMusza bardzo brzydko wygladac na stopie, a sruby po to by stope przywiercic do butow, tak zeby nie spadaly.\nza takie sandały to bym życie oddała..chyba że... http://pl.youtube.com/watch?v=Q…\npiekne :] nie banalne w sam raz na lato\nkasssa-ndra (Wtorek, 08-07-2008) napisał:\nLacroix daje nam do wyboru obcas lub przezroczystą platformę. W związku z letnim zawrotem głowy skłaniałabym się ku klapkom na platformie, gdyby nie te okropne, skrzeczące śrubska. Ten szczegół nie jest niestety dopracowany;/\nTo nie klapki. Ten dłuższy pasek to przecież na piętę, a więc to sandałki.\nŚr., 09-07-2008 gość\nlubie ciekawe buty tylko ze przy moim 185 cm niestety nie nadaja sie :((\nNiedz., 13-07-2008 gość\nLUDZIE WEJDZCIE SOBIE NA ALLEGRO, WŁOSKIE BUTY FACETKA SPRZEDAJE REWELACYJNE CZEKAJCIE PODAM LINK\nZAKUPILAM KILKA PAR BARDZO WYGODNE I SOLIDNE FIRMY FORNARINA .\nTE SANDAŁKI TEZ CIEKAWE ALE NIE BEDA TRZYAMCSIE NA STOPIE NIE NA CODZIEN


Mosiężny kinkiet z lustrem na starej desce - Dom - DecoBazaar\n> Mosiężny kinkiet z lustrem na starej desce (nr 6594807)\nMOSIĘŻNY KINKIET Z LUSTREM NA STAREJ DESCE\nUnikatowy, ręcznie wykonany, drewniany kinkiet z lustrem w drewnianej ramce. Lampa wykonana została ze starej ok. 80 letniej deski w naturalnym rustykalnym kolorze. Do wytworzenia lampy wykorzystany został regulowany mosiężny kinkiet do obrazów z lat 50 tych. Lampka wyposażona została w wyłącznik zainstalowany na dekoracyjnym kawałku miedzianej blachy. lampa zasilana przewodami ze ściany lub z gniazdka (do wyboru). Lampa elegancka, wyjątkowa i niepowtarzalna. Wysokość ok. 65 cm szerokość ok 30 cm.\nTAGI: #kinkiet do przedpokoju, #lustro ścienne, #lustro z deski, #stary kinkiet


Wywiad: Moi bohaterowie degradują mnie do roli widza. Rozmowa z Sebastianem Fitzkiem - Bookeriada\nBookeriada — 18 lutego 2015\nSebastian Fitzek – niemiecki pisarz i dziennikarz, jeden z najbardziej utytułowanych niemieckich autorów thrillerów. Całkowity nakład jego książek wynosi pięć milionów sprzedanych egzemplarzy na całym świecie. Powieści Sebastiana Fitzka przełożono dotychczas na 29 języków. Jako jeden z nielicznych niemieckich autorów thrillerów pisarz wydawany jest także w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Powieści Sebastiana Fitzka znane są także w Polsce, gdzie autor posiada wierne grono czytelników. Dotychczas w polskim przekładzie ukazały się między innymi: „Terapia”, „Makabryczna gra”, „Śmierć ma 143 cm wzrostu”, „Klinika”, „Odłamek”, „Kolekcjoner oczu”, „Pasjonat oczu”. Najnowszy thriller psychologiczny Sebastiana Fitzka „Passagier 23” od momentu premiery na niemieckim rynku w październiku 2014 roku nieprzerwanie znajduje się na liście bestsellerów tygodnika „Der Spiegel”. Więcej informacji o autorze przeczytać można na jego stronie: www.sebastianfitzek.de.\nSebastian Fitzek z ochotą zgodził się na wywiad dla Bookeriady.\nKiedy odkrył Pan swoje pisarskie zamiłowanie?\nJuż w szkole. Zawsze bardzo chętnie pisałem wypracowania. Dostawałem świetne stopnie z prac klasowych, w których należało wykazać się wyobraźnią. Z kolei dyktanda, w których trzeba było trzymać się sztywnych reguł, za każdym razem te moje dobre oceny rujnowały.\nWszystkie Pana książki w szybkim tempie stają się bestsellerami. Nie inaczej stało się też w przypadku Pana najnowszej powieści „Passagier 23“. Jak Pan to robi?\nNie ma na to żadnej recepty. Właśnie w przypadku „Passagier 23“, który w okresie świąt Bożego Narodzenia przez dziesięć tygodni utrzymywał się na pierwszym miejscu listy bestsellerów, miałem poważne wątpliwości, czy fani thrillerów w ogóle są w stanie zainteresować się powieścią, której akcja rozgrywa się na rejsowym statku i na pierwszy rzut oka może wydawać się banalna. Na szczęście moje wątpliwości okazały się nieuzasadnione.\nJak zrodził się pomysł na Pana najnowszy thriller psychologiczny „Passagier 23“? A może inaczej: Jak wpada Pan na wyjątkowo niebanalne pomysły, które następnie leżą u podstaw fabuły Pana kolejnych powieści, jak choćby legendarnej już „Terapii”?\nMoje pomysły biorą się zawsze z sytuacji życia codziennego. W przypadku „Passagier 23” wpadł mi w ręce artykuł w jednym z magazynów z 2008 roku, dotyczący fenomenu pasażerów, którzy co roku giną bez śladu podczas podróży rejsowymi statkami. Z kolei pomysł na „Terapię” pojawił się, kiedy pewnego dnia siedziałem w przepełnionej poczekalni u lekarza i czekałem, by moja przyjaciółka wreszcie wyszła z gabinetu. Kiedy po pół godzinie nadal nie wychodziła, mój „thrillerowy mózg” zaczął dumać: Co by było, gdyby wszyscy nagle zaczęli twierdzić, że w ona ogóle nie wybierała się dzisiaj do lekarza? Gdyby rejestratorka i lekarz utrzymywali, że nigdy nie widzieli mojej przyjaciółki? Gdyby nawet inni oczekujący w poczekalni pacjenci potrząsali głowami, twierdząc, że nikogo takiego tu nie było? Jaki mógłby istnieć logiczny powód, by odtąd na dobre zniknęła? Od momentu, kiedy wymyśliłem zasadnicze pytania i uznałem je za intrygujące, analizowałem i rozważałem ten pomysł jakiś rok. Potem zrobiłem plan i zarysowałem rozstrzygające dla mnie kwestie. Dopiero wtedy zacząłem pisać.\nCzy za pomocą swoich powieści usiłuje Pan przekazać swoim czytelnikom jakieś konkretne przesłanie?\nPrzede wszystkim chciałbym, żeby moje książki stanowiły dla czytelnika dobrą rozrywkę. Poza tym, za pomocą moich thrillerów usiłuję uprowadzić czytelników w światy, których dotąd nie znali, oraz ewentualnie skłonić ich do tego, by o sprawach życia codziennego, które uważali dotąd za oczywiste, spróbowali pomyśleć w nowy sposób. Taki cel przyświecał mi szczególnie w jednej z moich ostatnich książek „Noah”, w której chodzi o problem przeludnienia na świecie. Zawsze jednak czynię to bez moralizatorstwa i uniesionego wskazującego palca.\nNa ile Pana osobiste doświadczenia zawarte są w Pana powieściach?\nSą tam trwale obecne. Nieustannie się pojawiają. Choćby obawy, które jako ojciec żywię o moje dzieci, przepracowuję permanentnie w moich thrillerach.\nJak Pan pisze? Albo, innymi słowy, jak wygląda Pana typowy dzień jako pisarza?\nNa szczęście nie ma dla mnie czegoś takiego jak typowy dzień powszedni. Dzisiaj na przykład nadarzył się pretekst, by przerwać pisarską rutynę, w postaci rozmowy z Panią. Jutro być może będę rozmawiał z jednym w producentów filmowych, a w kwietniu lecę na targi książki do Buenos Aires. Stąd nie mowy o regularnym czasie pracy. Natomiast kiedy tylko uporam się z gromadzeniem potrzebnych informacji, korzystam z każdej wolnej minuty i staram się koncentrować na pisaniu.\nWie Pan od samego początku, jak będą rozwijać się Pańscy bohaterowie, czy może w trakcie pisania osiąga Pan taki moment, w którym może stwierdzić, że odtąd Pana postaci prowadzą własne życie?\nMoi bohaterowie zawsze, najpóźniej po osiemdziesiątej stronie, zaczynają żyć własnym życiem i degradują mnie do roli widza mojej własnej historii.\nCzy w swoich powieściach inspiruje się Pan twórczością konkretnych autorów? Czy w ogóle posiada Pan literackie wzorce?\nSetki. Jest niewyobrażalnie wielu genialnych autorów, którymi się inspirowałem i którzy wciąż na nowo mnie inspirują. Na czele znajduje się Stephen King, który jako pierwszy spowodował, że zachwyciłem się tym gatunkiem.\nCzy pracuje Pan już nad kolejną powieścią? Jeśli tak, czy mógłby Pan zdradzić, o czym będzie traktować Pana najnowszy projekt?\nPonieważ piszę niemal codziennie, rzeczywiście pracuję właśnie nad nowym thrillerem. Traktuje on o mężczyźnie, który w swoim dotychczasowym życiu w niczym nie zawinił, jednak w ciągu najbliższych dni ma popełnić jedną z najgorszych zbrodni, do jakiej człowiek może być zdolny. Problem polega jednak na tym, że mężczyzna ten dzisiaj jeszcze nic na ten temat nie wie. W przeciwieństwie do osób, które usiłują go zabić, zanim będzie za późno.\nI ostatnie pytanie: Myślał Pan kiedykolwiek o tym, by napisać coś innego niż thriller?\nNawet często, ale ostatecznie zawsze ląduję z moimi myślami wśród morderców i psychopatów.\nWykorzystana fotografia pochodzi ze strony Autora.\nTagi: NiemcyPisarzSebastian Fitzek


Charytatywny Bieg oraz Marsz Nordic Walking dla Jowitki 2017-10-15\n15 października 2017 na stadionie w Mochach miało miejsce szczególne wydarzenie. Od przedszkolaków, dzieci i młodzież szkolną po dorosłych wytrawnych biegaczy i dziarskich seniorów wszyscy biegali dla Jowitki Adam – małej mieszkanki Moch, która boryka się z nieuleczalną chorobą w postaci rdzeniowego zaniku mięśni SMA1.\nPogoda tego dnia dopisała wszystkim chętnym, którzy chcieli poprzez swoją aktywność fizyczną pokazać wsparcie dla Jowitki. Dla wszystkich biegaczy oraz uczestników marszu czekały medale i smakowita kuchnia, a dla najlepszych nagrody i puchary. Dzieci startowały na rożnych dystansach dostosowanych do wieku, a dorośli uczestniczyli w biegu głównym na 5 km oraz marszu nordic walking. Razem wystartowało ponad 450 uczestników, co przerosło najśmielsze oczekiwania organizatorów.\nGALERIA ZDJĘĆ - Monika Janusz\nCały dochód pozyskany podczas Biegów, Marszu Nordic Walking oraz sprzedaży cegiełek, został przekazany na leczenie i rehabilitację Jowitki. To kropla w morzu potrzeb rodziców, którzy dzielnie walczą o każdy dzień życia dla tej małej pogodnej dziewczynki.\nCieszymy się z tak dużego zaangażowania lokalnej społecznosci. To daje nadzieję, że ludzi o wielkim sercu nie brakuje. Wielkie podziękowania dla wszystkich sponsorów, uczestników biegu i ludzi dobrej woli za wsparcie finansowe, dzięki któremu zebrane fundusze pozwolą ratować Jowitkę.\nGALERIA ZDJĘĆ - Tomasz Paterek - biegi dzieci\nSzczególne podziękowania dla Ochotniczej Straży Pożarnej z Moch i Perkowa, Szkoły Podstawowej w Mochach, Klubu Sportowego "Azymut" Mochy, Klubu Biegowego z Wolsztyna oraz rodziny Jowitki Adam za współudział w przygotowaniach i przeprowadzeniu tej szczytnej imprezy. Bez Was by się to nie udało.\nGALERIA ZDJĘĆ - Tomasz Paterek - bieg główny\nA oto wyniki najlepszych biegaczy:\nPrzedzkole - 200m\n1. Dominiak Zofia 1. Józefowski Filip\n2. Matysik Hanna 2. Pempera Ksawery\n3. Wosińska Amelia 3. Grocholski Antoni\nKlasy 1-3 SP – 400m\n1.Franc Antonina 1.Boczek Krzyssztof\n2. Socha Antonina 2. Adamczak Mikołaj\n3. Zborowska Wiktoria 3. Boczek Artur\nKlasy 4-6 SP - 800m\n1. Karkut Estera 1. Placek Tymoteusz\n2. Kuzak Zofia 2. Szokało Oskar\n3. Juszkiewicz Oliwia 3. Mielcarek Tomasz\nKlasy 7 SP i klasy gimnazjalne - 1200m\n1. Kurasińska Agnieszka 1. Skorupiński Krystian\n2. Gonda Julia 2. Adam Miłosz\n3. Kapska Nina 3. Paterek Mikołaj\n1. Phil Piotr 20:57 1. Karolina Bilawa 21:47\n2. Cupryś Gracjan 21:00 2. Galla Zofia 25:10\n3. Staniczczak Tomasz 21:40 3. Cupryś Anita 26:45\n4. Woźny Sławomir 22:32 4. Woźna Marta 27:25\n5. Romaniuk Bartosz 22:43 5. Stanek Marzena 28:00\n6. Pawlowski Sławomir 22:55 6. Górecka Weronika 28:53\n1. Guzek Jacek 1.Przybylska Wioleta\n2. Kaźmierczak Krzysztof 2. Józefowska Daria\n3. Kotlarski Paweł 3. Wyszyńska Julia\nPodczas tei akcji zebrano - 29 543,01 zł!\nALE... Pomagać wciąż możemy! Jak? Informacje na ten temat znajdziecie TUTAJ\nGrupa kabaretu MUCHY, uczyniła to 1 października i zebrała na swoim występie ponad 2400, zł\nliczba odwiedzin: 4452786 online: 1


MUSK 40 den\nRajstopy wzorzyste, półkryjące, matowe, z dodatkowo wzmocnioną częścią majteczkową. Bawełniany klin w rozmiarach 3 i 4. Niewidocznie wzmocniona część palcowa.\nModel na wyjątkowy dzień! Idealny na pierwszą randkę. Jego zadaniem specjalnym jest spowodowanie, żeby mężczyzna nie przestawał o Tobie myśleć i nie mógł doczekać się już kolejnego spotkania. Tego typu rajstopy lubimy najbardziej. Z pozoru prosty, klasyczny szew, lecz wyżej, pod spódniczką znajduje się ukryta, zmysłowa, tajemnica - piękna podwiązka z orientalnym motywem.\nDostępne w dwóch kolorach czarnym i szarym.\nWybierając w formularzu kolor GREY, zamawiasz model First Date w kolorze GREY z białym pasem imitacji, jak na zdjęciu.\nWybierając w formularzu kolor BLACK, zamawiasz model First Date w kolorze BLACK z białym pasem imitacji.\nZdajemy sobie sprawę, że poziome paski z reguły nie działają korzystnie na sylwetkę, jednak nie nasze - słodko-kwaśne. Delikatny odcień, przezroczystości i dyskretny błysk lurexu sprawiają, że nogi w nich wydają się lżejsze i bardziej smukłe.\nSkład: 69% Poliamid, 16% Elastan, 15% Lurex.\nUwodzicielski model, który pobudza zmysły. Urzeczywistnienie męskich fantazji o kobiecej niewinności. Dyskretna podwiązka z kropeczkami i wzór wykańczający majtki mogą zawieść mężczyzn na szczyt lub pociągnąć na samo dno.\nDostępne w dwóch kolorach - czarnym i szarym.\nTe rajstopy to wiosenno-letnia wariacja na temat zawsze modnych kropeczek. Pastelowe kolory, które są na topie nadają temu modelowi lekkości i zmysłowości. Niewidoczne wzmocnienia na palcach powodują, że można poczuć się w nich swobodnie i skupić na dobrym samopoczuciu, bo zniewalające wrażenie, jest zapewnione.\nREBEL 40 den\nTe rajstopy stworzyliśmy z myślą o kobietach z charakterem, odważnych buntowniczek, które nieustannie poszukują własnej drogi i indywidualnego stylu. Oczywiście mieliśmy na uwadze również panujące trendy. Moro w tym sezonie wraca do łask!\nTo chyba najbardziej odważny model w całej kolekcji Powder. Asymetryczny, przez co może wydawać się trudny do noszenia, pełny sprzeczności, jednak piękny i delikatny. Projektując go miałyśmy na uwadze kobiety, które lubią sukienki o długości 3/4, zasłaniające nogi. To co zakryte naszym zdaniem również powinno pozostać wyjątkowe.\nW nieco bardziej awangardowej wersji, odsłaniającej nogi, można zestawiać te rajstopy z ołówkowymi mini spódniczkami. Wzór jest naprawdę niezwykły.\nDostępne w dwóch kolorach czarnym oraz szarym.\nHUSH-HUSH 20 den\nRajstopy z orientalnym motywem, z delikatnym błyskiem lurexu. To nasza mała tajemnica - aplikacja umieszczona z tyłu sprawia, że kobiece nogi wyglądają na bardziej smukłe. Dostępne w dwóch kolorach: czarnym i smoky.\nSkład: 87% Poliamid, 12% Elastan, 1% Lurex.


konwersy krótkie damskie BigStar DD274711 turkusowe trampki\n» konwersy damskie BigStar DD274711 turkusowe trampki\nKod produktu: 206547408\nButy sportowe damskie / trampki / tenisówki BigStar DD274711 turkusowe\nKlasyczny i znany fason w unowocześnionym wydaniu. Cholewka została wykonana z najwyższej jakości miękkiej tkaniny. Turkusowa wkładka z logo marki wykonana z materiału. Buty wygodne, świetnie dopasowują się do stopy. Podeszwa w kolorze białym antypoślizgowa i elastyczna o grubości 2,5 cm w delikatne kwiatki. Dzięki cholewce z materiału stopy oddychają i nie pocą się. Doskonałe do wielu wiosenno-letnich stylizacji.


Provocative Gel - opinie, komentarze, cena, gdzie kupić\n? Najlepsze opinie ⚡ pieniawa.pl\nNie będziemy mieli tajemnic. ? Doskonałe artykuły\nHome / Zdrowie i Ty / Provocative Gel – opinie, komentarze, cena, gdzie kupić\nProvocative Gel – opinie, komentarze, cena, gdzie kupić\nby Janina Kozłowskaupdated on 24 maja, 2021 17 maja, 2019 1 komentarz do Provocative Gel – opinie, komentarze, cena, gdzie kupić\nWedług informacji zwrotnej od kobiet, wiele par borykają się z problemami w relacjach seksualnych. Czasami kobieta nie jest łatwe do osiągnięcia orgazmu, jest pod wpływem wielu przyczyn może zmniejszyć libido. I to jest naturalne, że każdy człowiek za wszelką cenę będzie starał się dostarczyć jak najwięcej przyjemności swojemu partnerowi i uczynić seks niezapomniany. Aby osiągnąć ten cel, doskonały żel prowokacja.\nPrzy braku pobudzenia w żeńskiej Prowokatywnej Gel\nJeśli podczas seksu kobieta nie osiągnęła orgazm, dla mężczyzn jest naturalną winni sami. Jednak nie wszystkie przypadki niezadowolenia seksualnego kobiety zależy od partnera. Może być bardzo wiele powodów, dla których kobiety nie czują przyjemności z uprawiania miłości.\nPrzede wszystkim, ten stres nerwowy. Nie jest tajemnicą, że współczesne tempo życia nakłada wystarczająco silne piętno na stan psychiczny kobiety. I jako napięcie DC nie wpływa na jakość życia seksualnego. Ponadto, wsiada do błędnego koła „praca – dom – dzieciom”, to nie jest łatwe, aby czas dla fizycznego, psychicznego, a zwłaszcza reszty. Stopień pobudzenia i doznań podczas orgazmu u kobiet jest również wpływ:\nA źle dieta.\nObecność psychologicznych barier i kompleksów, które zostały określone w złym wychowaniu od dzieciństwa.\nBogate życie seksualne, które przynosi przyjemność dla obu stron, i przyczynia się do poprawy nastroju, wzmocnienie relacji pary. Ponadto, cena długoterminowego niezadowolenia jest pojawienie się wielu problemów z układem rozrodczym. Tak mówią lekarzy-seksuologów i wiele opinii na forach dyskusyjnych.\nafrodyzjak, dzięki swojej łatwości w użyciu, intuicyjne adnotacje, stosunkowo niski koszt i bezpieczny skład jest świetny sposób, aby przynieść w życiu prywatnym kobiet i mężczyzn przyjemność wzajemnej orgazmu i nowych doznań. Dla wszystkich dodatkowych pytań, które mogą pojawić się w procesie wyboru żel może pomóc w odpowiedzi na wideo, które jest łatwe do znalezienia na stronie internetowej.\nSkład Prowokacyjny Gel\nżel został opracowany z udziałem wykwalifikowanych seksuologów i andrologists. Nacisk kładzie się na maksymalnej bezpiecznej koncentracji składników roślinnych. Em> Ponadto, zawartość wszystkich istniejących elementów, jak również związkami, które zwiększają bezpieczeństwo i ułatwiających penetrację przez skórę żelu ściśle znormalizowane zgodnie z wymogami obowiązującymi przepisami. Ponadto, stosowanie kompozycji jest całkowicie bezpieczna. Ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej jest praktycznie zredukowane do zera. Naturalne składniki zawarte w kremie, które stymulują wydzielanie tych hormonów:\nserotoniny. U mężczyzn, to wydłuża czas stosunku płciowego, który przyniesie jeszcze więcej przyjemności partnerowi. U kobiet wytwarzanie serotoniny przyczynia się do dłuższego i mocniejszego orgazmu.\ndopaminy. To daje poczucie miękkości, łagodzi sztywność i czystych kompleksów. Partnerzy pojawi się wzajemne pragnienie, aby spróbować czegoś nowego.\nendorfin, który jest również nazywany hormonem szczęścia. Hormon ten daje poczucie nie tylko fizyczne, ale także moralne zadowolenie z partnerem, psychologicznej przyjemności intymności.\nOksytocyna stymuluje również produkcję który krem prowokacji, w połączeniu z innymi substancjami pomoże to w pełni zrelaksować i najdrobniejszych odcieni odczuwać przyjemność z seksu.\nW ten sposób skład tego medium nie wpływa na fizjologiczną równowagę hormonalną kobiet i mężczyzn, ale tylko stymuluje ich naturalne wydzielanie, poprawa intymności. Poprawa jakości erekcji podczas stosowania prowokacyjny żel uzyskuje się przez zwiększenie przepływu krwi w prąciu, ale również zwiększa wrażliwość zakończeń nerwowych. Oświadczenie precyzuje, że rada (intymne) zawiera wodę i glicerynę. To zapewnia przyjemną i delikatną teksturę, łatwy do zastosowania. Ponadto, kompozycja ta pozwala na zastosowanie go jako środka poślizgowego. Produkt zawiera enzymu hialuronidazy, który zapewnia lekkie działanie przeciwbakteryjne i mięty pieprzowej i kofeina przyczynia się do powstania zupełnie niezwykłych doznań podczas seksu.\nWniosek i inne użyteczne informacje Prowokacyjny Gel\nStreszczenie używać leku jest bardzo prosta. Krem (żel) Prowokacja przeznaczony do stosowania u mężczyzn. Przed zastosowaniem należy wziąć prysznic, a potem 10 minut przed stosunkiem zastosować ją delikatnie na penisa. Podręcznik informuje, że na prowokację żelu nie jest konieczne. Dość proste smarowanie, nie więcej niż kilka minut, a potem wchłania się. Resztki kremu na penisa pracować również jako smar, zwiększając prowokację w błonie wewnętrznej.\nna zmianę stosunków seksualnych, stosuje się smar ciebie a niewiastę. Jej delikatne ruchy będą dalsze zwiększenie wzajemnego pobudzenia. Według opinii, efekt stosowania żelu widoczny w ciągu kilku minut. Przed stosunkiem u mężczyzn nie jest przyjemne uczucie ciepła, które rozprzestrzenia się z prącia, nagromadzenie pobudzenia. I z początku osiągnąć te same uczucia i pojawiają się od kobiety. Ponadto takie działanie jego rad (intymne) objawia się od pierwszej aplikacji.\nA ogromny plus Prowokacyjny żel uważa się, że przeciwwskazania do jego stosowania tam. Opinie twierdzą, że jeśli używać go zgodnie z adnotacją, że nie powoduje żadnej reakcji alergicznej S i nieprzyjemne odczucia, gdy jest on stosowany zarówno u mężczyzn jak i kobiet. Negatywne wpisy są związane z jego stosunkowo wysokie koszty, ale to jest bardziej niż zrekompensowane przez efekt. Nie istnieje żaden limit wiekowy używać kremu. Zalety stosowania:\nProwokacja śmietany (intymnej) można zamówić w dowolnym aptek. Cena za Prowokatywnej żelu jest w przedziale 1200-1300 …. Przy zamówieniu można również sprawdzić u sprzedawcy zaoferować opinię na żelu. Niektóre strony internetowe, oprócz prostego wskazania ceny, postu i wideo szczegółowo instrukcje oraz zasadę, że krem jest ważny i jak dokładnie z nim pracować. Takie prowokacje są bardzo przydatne dla wielu użytkowników witryny.\nInna nieporównywalny zaletą internetu jest anonimowość. Płeć instrukcja krem na życzenie klienta jest pakowana w opakowania nieprzezroczystego, tak obcy nigdy nie odgadnie o zawartości paczki. Ponieważ dla wielu osób jest bardzo ważne, aby zachować problemy w sferze seksualnej w tej tajemnicy. Koszt leku, czy to ważne dla człowieka może być znany tylko kuriera poczty i odbiorcy.\nBiorąc pod uwagę opinie klientów, stymulując prowokacja (żel intymny) może znacznie poprawić życie seksualne mężczyzn i kobiet, aby wprowadzić różnorodność i stymulowanie innowacji. Wiele osób zgadza się, że poprawa jakości życia seksualnego pozytywny wpływ na par relacji zostały rozwiązywania długotrwałych konfliktów w rodzinie, oczyścić niepotrzebne niezadowolenie. Wybierz narzędzia jakościowe i intymność z pewnością zachwyci was.\n49 lat Janina Kozłowska specjalista w dziedzinieSpecjalista Terapii Uzależnień: Wykształcenie zdobyte: Warszawski Uniwersytet Medyczny Wspaniała znajomość rodzinnego miasta Katowice\nMaral Gel - gdzie kupić najlepsze, apteka, sklep, cena\n---->>>> Reduslim gdzie kupić\nPrevious ArticleProtoProstate – opinie, cena, gdzie kupić, kapsułki, apteka\nNext ArticlePsorilax – opinie i ceny, kup teraz, gdzie kupić\nVaricobooster – Cena, kup teraz, gdzie kupić, komentarze, żylaki\nDR Extenda Omówienie produktu\nFlexumgel dla stawów – Strona oficjalna, kup teraz, opinie, cena\nZenidol odkryta tajemnica!\nUrotrin oryginalna strona\nSUGARETOL jak bardzo poprawi się Twoje życie.\nRevitaNaturalis hejt i negatywne emocje?\nProstonel oszustwo? Czy konkurencja?\nOrgazmin jaka jest cena?\nMoring Slim poznaj 10 sekretów.\nKetomorin czy warto?\nINSULIMER tutaj kupisz taniej!\nGermixil banalna historia i świetne rezultaty!\nExodermin profesjonalne informację\nDR.HYALURON+ tutaj -50%\nClean Forte po ile?\nBurn Ultra unikaj tych błędów.\nArthrostrap opaska najlepsze pomysły dla Ciebie.\nSzkola Jezykowa Warszawa Wola i Tarchoimin – Enjoy School\nWortex na pasożyty zostaniesz gwiazdą wsród znajomych, dowiedz się dlaczego.\nVigrax hejt i negatywne emocje?\nToxic off na pasożyty jak zdobyć zdrowy wygląd?\n2022 Copyright ? Najlepsze opinie ⚡ pieniawa.pl. Blossom Feminine | Developed By Blossom Themes. Powered by WordPress.


Jak urozmaicić kotlety mielone? - Dziennik szefa | Przepisy.pl\nKotlet mielony, dla niektórych znany jako sznycel, to tradycyjna polska potrawa.Czytaj więcej\nKotlet mielony, dla niektórych znany jako sznycel, to tradycyjna polska potrawa. Często gości na naszych stołach podczas rodzinnych obiadów. Zastanawialiście się, jak przygotować pyszne i soczyste kotlety mielone? Jakie mięso wybrać do ich przygotowania? Czym można je urozmaicić? Jakie dodatki do kotletów mielonych dodać do mięsa? Przychodzimy z odpowiedzią na wszystkie pytania! Sprawdźcie sami, jaka receptura sprawdzi się najlepiej!\nKotlety mielony – jakie mięso wybrać?\nZastanawiacie się, jakie mięso na kotlety mielone sprawdzi się najlepiej? Nie ma jednej odpowiedzi na to pytanie. Wybierzcie wyrób, który smakuje Wam najbardziej. W Europie Środkowej, głównie w Polsce, najbardziej popularna jest zmielona karkówka wieprzowa. Nie znaczy to jednak, że jako mięso na kotlety mielone nie możecie użyć drobiu lub wołowiny. Kluczem do sukcesu jest świeże mięso, a nie jego rodzaj! Czy możecie dodać do środka kotletów inne składniki? Oczywiście! Jako dodatki do kotletów mielonych świetnie sprawdzą się pieczarki, ser, a nawet gotowane jajko.\nCzy wiedzieliście, że kotlety mielone sprawdzą się nie tylko w kuchni miłośników mięs? Z tej alternatywy ucieszą się w szczególności wegetarianie! Przygotujcie kotleciki zrobione z mielonych warzyw, np. kalafiora i kaszy jaglanej.\nKotlety mielone – najlepszy przepis!\nTa receptura z pewnością zagości w Waszej kuchni na dłużej! Czego będziecie potrzebować do przygotowania kotletów mielonych? Oto nasza lista:\n500 gramów mięsa mielonego z szynki\n1 opakowanie Fix Knorr Soczyste kotlety mielone\n80 gramów oleju do smażenia (rekomendujemy olej roślinny)\nmrożone warzywa: groszek z marchewką\n795 gramów ziemniaków\n1 łyżka masła i mąki\n20 gramów bułki tartej\nSkładniki przygotowane? Teraz czas na przyrządzenie soczystych kotletów mielonych. Zaczynamy!\nPrzygotujcie bazę, czyli do produktu Knorr dodajcie 175 mililitrów gotującej się wody.\nGotową mieszankę odstawcie na bok na kilka minut; dopilnujcie, aby płyn się wchłonął i nie było grudek.\nCzas na formowanie kotletów mielonych! Mięso połączcie z wcześniej przygotowaną mieszanką - jeden placek to około 150 gramów.\nGotowe mięso na kotlety mielone możecie obtoczyć w bułce tartej, jednak nie jest to warunek konieczny Smażcie kotlety na rozgrzanej patelni, pod częściowym przykryciem, przez około 8 minut.\nPodlejcie mięso wodą, aby szybciej się usmażyło.\nUgotujcie ziemniaki do kotletów mielonych, przygotujcie glazurowaną marchewkę z groszkiem i podajcie z gotowymi kotletami mielonymi.\nOstatni krok – cieszcie się pysznym posiłkiem, smacznego!\nNie musicie podawać kotletów mielonych w tradycyjny sposób. Jest wiele innych przepisów, które z pewnością Wam zasmakują. Ciekawą wersją tej potrawy są kotlety mielone z pieczarkami i serem - to niecodzienne połączenie z pewnością sprawdzi się na rodzinnym obiedzie.\nNie lubicie mięsa? Nic straconego! Koniecznie spróbujcie tych kotletów mielonych z grzybów. To łatwe danie zajmie Wam zaledwie 30 minut! Zastanawiacie się, jakie dodatki do kotleta mielonego wybrać do mięsa? Polecamy Wam kotlety mielone z kalafiorem! To połączenie jest niezwykle smaczne.\nPrzygotowaliście już pyszne mięso na kotlety mielone, jednak nie macie pomysłów na dodatki? Znudziły Wam się klasyczne kopytka i pyzy? Wypróbujcie żelaznych klusek, a już nigdy nie sięgniecie po nic innego!\nTradycyjne potrawy wcale nie muszą być nudne, nie bójcie się eksperymentować i modyfikować przepisów, które zostaną w Waszej kuchni na dłużej!


Odlew aluminiowy przeciwwybuchowy puszka połączeniowa z dławicą kablową 400 * 500 * 160mm\nDom ProduktySkrzynka rozdzielcza przeciwwybuchowa\nNumer modelu: V-BJX-04\nprzeciwwybuchowa skrzynka przyłączeniowa\nSkrzynka przyłączeniowa skrzynki rozdzielczej 400 * 500 * 160mm z dławikiem kablowym\n1. Skrzynka połączeniowa odporna na wybuchy jest używana w obwodzie poniżej 380V, jako okablowanie różnych urządzeń elektrycznych i służy do rozgałęziania.\n2. Materiał stanowi żywica nienasycona z włókna szklanego, stal nierdzewna, obudowa z odlewu aluminiowego, spray nawierzchniowy, piękny wygląd.\n3. Klasa IIB wykorzystuje płaską powierzchnię styku przeciwwybuchową, niezawodną odporność na wybuchy;\n4. Klasa IIC wykorzystuje powierzchnię połączenia złącza, aby zapobiec wybuchowi, odporność na wybuchy jest niezawodna, a zdolność ochrony jest dobra;\n5. Kierunek portu wlotowego jest zmienny, port wlotowy może być dowolnie wybrany zgodnie z wymaganiami użytkownika, a złącze uszczelniające kabla serii DQM może być bezpośrednio wyposażone zgodnie z wymaganiami użytkownika\n6. Skrzynka wlotowa skrzynki przyłączeniowej jest zwykle wykonana z gwintu rury calowej. Można go również obrabiać na gwint metryczny lub gwint NPT zgodnie z wymaganiami użytkownika, ale należy to odnotować przy składaniu zamówienia\n1. Normy wykonawcze: GB3836.1, GB3836.2, GB3836.3, GB12476.1, IEC60079\n2. Napięcie znamionowe: AC 380V / 220V / 110V / 36V / 24V\n3, prąd znamionowy: 20A-200A\n4, znak przeciwwybuchowy: ExeII T6 ExtD A21\n5, poziom ochrony: IP65\n6, klasa antykorozyjna: WF1\n7. Wprowadzenie specyfikacji portu: G1 / 2 "~ G2.5"\nOgólne wymiary skrzynki przyłączeniowej\nEXe (mm) EXd IIB (mm) EXd IIC (mm)\nPowyższe wymiary są wykonane ze stopu aluminium. Jeśli wymaga tego na zamówienie, może to być spawanie stali lub stali nierdzewnej.\n1. Skrzynki połączeniowej nie demontuje się do woli. Po odłączeniu zasilania przedstopniowego podczas konserwacji, pokrywę można otworzyć w celu konserwacji. Przeciwwybuchowa powierzchnia złącza nie powinna być uszkodzona podczas konserwacji. Po konserwacji, zabezpieczona przed wybuchem powierzchnia złącza jest czyszczona i pokryta olejem antykorozyjnym 204-1. Po zakończeniu połączenia śruby (gwoździe) każdej części można wykorzystać dopiero po ich przymocowaniu.\n2. Skrzynka przyłączeniowa powinna być regularnie sprawdzana. Stwierdzono, że pierścień uszczelniający urządzenia do wprowadzania kabla ulega pogorszeniu, a inne części należy wymienić na czas.\nSkrzynka połączeniowa z niebezpiecznym miejscem,\nognioodporna skrzynka przyłączeniowa\nmateriał: poliester wzmocniony włóknem szklanym\ntypu: Skrzynka przyłączeniowa\naplikacji: niebezpieczne miejsce\nNazwa produktu: przeciwwybuchowa skrzynka przyłączeniowa\nNazwa produktu: Skrzynka rozdzielcza przeciwwybuchowa\nNazwa produktu: przeciwwybuchowe pudełko do wyciągania kabla\nNazwa produktu: skrzynka z zabezpieczeniem przeciwwybuchowym


Paweł Grzyb, nasz tegoroczny komandor\nTour de Wigry, razem z miszkańcami Suwałk, sobota 5 sierpnia br.\nTour de Wigry z mieszkańcami Suwałk, sobota 5 sierpnia br.\nSzerzymy dobro od wielu lat autorskimi projektami.\nOnkotwardziele wraz z grupą Przyjaciół ruszają spod pomnika Marii Konoopnickiej ( tej od Szkapy)\nLot balonem nad Biebrzą Fot. Portal Turyst.Bagien Biebrzańskich\nI spływ Onkotwardzieli rzeką Marychą.\nI spływ Onkotwardzieli rzeką Marychą, nenufary wbijają się w kajaki.\nZainspirowani "sztuką kochania", równie ważną.


Apartament Spytkowice - Spytkowice\nApartament Spytkowiceapartamenty - mieszkania\nApartament - Spytkowice położony jest w Spytkowicach, 49 km od Wieliczki. Na miejscu Goście mogą bezpłatnie korzystać z rowerów oraz WiFi.\nW naszej ofercie m.in.: plac zabaw dla dzieci, dostęp do Internetu, prywatny parking, parking na miejscu, ogród, parking, ogrzewanie, pokoje dla niepalących, jazda na rowerze, WiFi, całkowity zakaz palenia, gry planszowe / puzzle, wspólna kuchnia, bezpłatne rowery, sprzęt do grillowania, bezpłatny parking, bezpłatne WiFi.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartament - Spytkowice o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W odpowiedzi na koronawirusa (COVID-19) ten obiekt zapewnia obecnie dodatkowe środki bezpieczeństwa i środki sanitarne. Zarządzany przez gospodarza prywatnego (osobę fizyczną)\nApartament 5 osobowy (1 łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa, 1 łóżko podwójne - 27 mkw);\nApartament 5 osobowy (1 łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa, 1 duże łóżko podwójne - 40 mkw).\nOferta naszego partnera Booking.com BG.247144


Sień - archirama.pl\nSień to pomieszczenie przejściowe, oddzielające wnętrze budynku od wejścia i strefy zewnętrznej. Sień, jako pomieszczenie przechodnie, pełni głównie funkcje komunikacyjne, niekiedy także gospodarcze, służąc jako podręczny składzik czy spiżarnia.\nW wiejskiej chacie sień stosunkowo obszernym pomieszczeniem. W zależności od regionu, sień (przelotowa lub nie) dzieliła chałupę na dwie części, albo zajmowała miejsce wzdłuż ściany budynku. Mieściła gospodarskie narzędzia i sprzęty, takie jak wiadra, beczki, elementy uprzęży itp. Ściany w wielu chałupach nie były bielone, a zamiast podłogi najczęściej było tylko klepisko (Por. architektura wernakularna).\nW miejskich kamienicach i domach sień nie ma funkcji gospodarczych, łączy ulicę z podwórzem, połączona jest często z klatką schodową.\nW rezydencjach (pałace, zamki) a także założeniach klasztornych, obszerna sień mogła pełnić także funkcje reprezentacyjne i mieć bogatą dekorację architektoniczną oraz malarską. Jej ściany zdobiły sztukaterie. W takich reprezentacyjnych wnętrzach umieszczano efektowne meble, szafy sieniowe, ławy, lustra.\nPowiązane hasła: hall, korytarz, przedsionek, westybul\nZdjęcia: Zakł. Graf. B. Wierzbicki i S-ka, Polona\nData publikacji: 12.10.2015 13:13


Naturalna ochrona koloru włosów farbowanych\nTestowanie kosmetyków marki Bania Agafii rozpoczęłam od szamponu do włosów - ochrona koloru. To moje pierwsze spotkanie z popularnymi w blogosferze saszetkami :) więc i oczekiwania były bardzo duże.\nZacznę od opisu produktu, który pochodzi ze strony Ekodomek.eu. To właśnie z tego sklepu mogłam wybrać produkty wygrane w konkursie :) Jesteście ciekawi czy obietnice i moje oczekiwania zostały spełnione?\nSzampon do włosów o działaniu pielęgnacyjnym i ochronnym, szczególnie przeznaczony do włosów farbowanych. Szampon chroni kolor i jednocześnie intensywnie odżywia i regeneruje włosy farbowane, które wymagają szczególnie troskliwej pielęgnacji. Stosowanie szamponu ochronnego z serii Bania Agafii pozwala włosom zachować długotrwały kolor, blask i elastyczność. W produkcji zastosowano kombinacje wyselekcjonowanych ziół syberyjskich, dzięki czemu szampon daje bardzo dobre efekty w pielęgnacji. Serwatka mleczna nadaje włosom widoczny blask i elastyczność, dzięki zawartości wapnia i białka\nZauważyłam tyle samo plusów co minusów, a dokładniej wadą jest to, że szampon bardzo słabo się pieni przez co dla mnie mycie włosów było męczące. Moje włosy naturalnie się plączą, więc rozczesywanie nie jest łatwą sprawą. Nie obyło się bez dużej ilości odżywki. Ochrona koloru? Nie większa niż przy klasycznych szamponach :)\nPlusy to na pewno zapach. Obawiałam się, że będzie zbyt ziołowy. Okazał się jednak bardzo delikatny i przyjemny. Po wysuszeniu i uporaniu się z rozczesaniem włosy były przyjemnie gładkie :) Bardzo odpowiada mi także forma saszetki. Jest idealna do zabrania w podróż.\nNa razie naturalny kosmetyk nie wygrał z szamponami, których używałam dotychczas :) Zobaczymy co będzie dalej. Jestem ciekawa jakie są Wasze opinie na temat Bania Agafii?\nAnn Ka 31 sierpnia 2016 23:57\nszamponu Bani Agafii nie miałam, ale jej mydło cedrowe świetnie się sprawdza w tej roli :)\nNie Bieska 1 września 2016 08:03\nJa bardzo lubię te szampony. A na ile wystarczyła Ci saszetka? :)\nElka B 7 września 2016 19:51\nMyłam jakieś 3 razy i jeszcze trochę zostało :)))\nBeauty B. 1 września 2016 09:28\nBardzo lubię te kosmetyki Bani Agafii :)\nMakeUp-Art- Marzena Bartosz 1 września 2016 12:43\nSporo o nich czytam . Musze w końcu sama przetestować i sie przekonać :)\nRose line 1 września 2016 13:00\nZ Bani Agafii miałam tylko maseczkę tonizujaca do twarzy i fajnie ją wspominam :)\nAneczkaBlog 1 września 2016 14:47\nMnie ich produkty zawodzą przynajmniej 3 z 4 które mam, bo ten ostatni czeka na testy, ale mam go w butelce a nie saszetce :) jestem ciekawa jak się spisze.\nAngelika i Monika Candy Pandas 1 września 2016 17:27\nKurcze, jeszcze nie miałyśmy żadnej saszetki od Agafii :/\nCzasemtakjest Czasemtakjest 1 września 2016 20:45\nKiedyś myślałam o tym produkcie, ale nadal wolę schaumę do włosów farbowanych.\nMama Z Różową Torebką 2 września 2016 11:12\nJa się zniechęciłam do firmy, albo nie działa - szampon właśnie, albo robi mi krzywdę - maseczki. Szkoda, bo są mocno chwalone, ale jestem na nie.\nNatalia Urbaś 2 września 2016 17:36\nNie używałam jeszcze produktów tej marki.Bardzo podobał mi się naturalny szampon od E-Fiore. Jego recenzję znajdziesz na moim blogu :)\nexality 3 września 2016 13:06\nDajanalogist 3 września 2016 15:42\nja na razie się przymierzam do zrobienia henny na włosach - zawsze chodziłam na farbowanie, ale teraz chcę troszkę włosy odciążyć, bo są bardo zniszczone :(\nElka B 7 września 2016 19:49\nJa też tylko farbuję i farbuję :P\nMałgorzata 4 września 2016 08:41\nJestem bardzo zadowolona z tych kosmetyków. Są pozbawione niepotrzebnych parabenów, dlatego szampony mało się pienią .\nElka B 7 września 2016 19:48\nBrak piany to dla mnie niestety minus :( po prostu trudno jest mi umyć włosy\nsandraxblog 7 września 2016 19:55\nja jakoś boję się sięgnąć po kosmetyki Banii..\nKulinarne Inspiracje Futki 24 września 2016 12:12\nNie znam tego produktu, ale chętnie go przetestuję :D\nP A T R Y C J A 24 września 2016 15:43\nswojego czasu uwielbiałam wszystkie babuszkowe szampony ;)\nMar Ger 25 września 2016 09:55\nnie używałam akurat tego szamponu, ale ogólnie wszystkie szampony naturalne lub bez silikonów słabo się pienią, takie po prostu są ;)\nŁukasz Bier 25 września 2016 10:44\nwidziałem w drogeriach polskich musze ją jeszcze raz zobaczyc


Drzwi antywłamaniowe Porta Olsztyn. Jak wybrać dobre drzwi wejściowe? - Drzwi zewnętrzne Olsztyn\nHome » Dom budowa remont » Drzwi antywłamaniowe Porta Olsztyn. Jak wybrać dobre drzwi wejściowe?\nWybór odpowiednich drzwi nie jest obecnie prosty. Można zdecydować się na różnego typu materiały jednak trzeba przy tym pamiętać, że każdy z nich może mieć różne właściwości. Co jest istotne przy wyborze drzwi i o czym warto jest pamiętać?\nW przypadku drzwi porta Olsztyn można znaleźć różne modele, wykonane z różnych materiałów i posiadających różne stopnie odporności. W przypadku drzwi wejściowych często stosowane jest zarówno lite, jak i klejone drewno. Dobrym wyborem jest również metal. Z takiego materiału często są wykonane drzwi antywłamaniowe Olsztyn. Taki model wykazuje się zazwyczaj wysoką trwałością na wszelkiego typu uszkodzenia zewnętrzne. Dlatego też w przypadku drzwi Olsztyn ceny mogą być mocno zróżnicowane.\ndrzwi Porta – Olsztyn\nDrzwi antywłamaniowe Olsztyn współpracują z dopasowanymi wkładkami, które zwiększają skuteczność zabezpieczenia.\nKiedy warto zdecydować się na drzwi drewniane? Drewno klejone jest zazwyczaj mniej podatne na wypaczenie. Ponadto jego cena jest niższa, niż w przypadku innych materiałów. Patrząc na drzwi Olsztyn ceny można zauważyć, że liczy się tu zarówno odporność, jak i wygląd poszczególnych modeli. Wybierając drzwi porta Olsztyn ma się jednak pewność co do jakości wykonania.


Powołani do przedsiębiorczości – wywiad z ks. Jackiem Gniadkiem SVD - Adeste\nPowszechne powołanie do przedsiębiorczości? Brzmi trochę… dziwnie. Ale czy Bogu mogłoby się podobać marnowanie talentów, którymi sam nas obdarzył? Czy w takim razie jako katolicy możemy nie być zaradni, odrzucić patrzenie na świat w kategoriach zysku lub straty, nie przejmować się przestrzenią wolności zewnętrznej? O te i inne sprawy związane z rolą ekonomii w życiu katolika spytałem mojego rozmówcę, ks. Jacka Gniadka SVD – werbistę, misjonarza, blogera ekonomicznego, dyrektora Werbistowskiego Centrum Migranta Fu Shenfu, prezesa Stowarzyszenia „Sinicum” im. M. Boyma SJ, który sam o sobie pisze: „Łączę to, co inni dzielą; jedni w ekonomii, a drudzy w teologii”.\nKonrad Myszkowski: Zacznijmy od Ewangelii. Często nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele jest w niej odniesień do ekonomii – znajdujemy je w licznych przypowieściach Jezusa, np. o synu marnotrawnym, siewcy czy talentach. Jakie wnioski możemy wyciągnąć z tego faktu?\nJacek Gniadek: Ekonomia jest istotną częścią naszego życia, bardziej niż sobie z tego zdajemy sprawę. Większość naszych codziennych wyborów ma charakter ekonomiczny. Nie oznacza to jednak, że człowiek myśli wyłącznie w kategoriach ekonomicznych. Poszczególne decyzje podejmuje cały człowiek, licząc zysk nie tylko w sensie materialnym, ale w sensie ogólnoludzkim, dotyczącym całego człowieczeństwa.\nJezus używa porównań z dziedziny ekonomii, ponieważ najłatwiej zrozumieć przykłady pochodzące z codzienności. Ale jest jeden ważny szczegół – Jezus posługuje się ekonomią zdroworozsądkową, podczas gdy w dzisiejszym świecie odeszliśmy od takiej ekonomii na rzecz wszechwładzy państwa, które głęboko ingeruje w nasze życie. Może dlatego dla współczesnego człowieka te parabole są często niezrozumiałe. Stworzyliśmy sobie zupełnie inny świat.\nKM: W swojej książce pt. Ekonomia Boża i Ludzka. Kazania Wolnorynkowe stwierdził Ksiądz, że człowiek jest powołany do przedsiębiorczości. Czy rzeczywiście możemy określić przedsiębiorczość w ten sposób?\nJG: Użyłem tu słowa „przedsiębiorczość” w szerszym znaczeniu. Człowiek jest przedsiębiorczy nie tylko w zakresie gospodarczym, ale w całym swoim życiu, ponieważ otrzymuje od Boga talenty i musi nimi gospodarzyć. Z samego tego powodu staje się przedsiębiorczy: musi dostosować środki do celów. Cel mamy wszyscy ten sam – życie wieczne, ale mamy różne talenty, żyjemy w różnych kontekstach kulturowych, politycznych, społecznych.\nKM: A więc przedsiębiorczość towarzyszy nam na każdym kroku?\nJG: Tak. Już rodzina jest jakby małym przedsiębiorstwem. Ojciec musi być człowiekiem zaradnym, przedsiębiorczym, żeby troszczyć się o rodzinę. Matka podobnie. Bóg buduje na naturze, wykorzystuje nasze przedsiębiorcze talenty, w które nas wyposażył – np. mechanizm kalkulacji: co nam się opłaca, a co nie. Jezus mówi: „jeżeli chcesz, to pójdź za mną”, a z drugiej strony mówi o nagrodzie wiecznej, o zysku.\nCzłowiek działa celowo, więc każdy z nas jest przedsiębiorcą. Moje życie jest moją firmą, w którą muszę zainwestować, aby zdobyć życie wieczne. Oczywiście wszystko to otrzymuję od Boga jako dar, ale mogę go zmarnować lub dobrze zagospodarować. Na tym polega przedsiębiorczość – wykorzystywanie tego, co mam od Pana Boga, do zdobywania tego celu, który On mi pokazał.\nKM: Nie możemy więc być jak zły sługa z przypowieści, który zakopał otrzymany talent?\nJG: Ten sługa nie był przedsiębiorczy. A przedsiębiorczość jest wynagradzana. Nie mam problemu z tym, żeby nazywać każdego człowieka przedsiębiorcą. Ale niestety to słowo często źle się kojarzy. Za PRL-u prywaciarz to był taki „badylarz”, którym pogardzała władza. Samo państwo chciało być przedsiębiorcą głównym, który wszystkim zarządza. Również dziś mamy próby antagonizowania przedsiębiorczości poprzez pokazywanie, że przedsiębiorca to ten, który wzbogacił się kosztem innych. Są one skuteczne, ponieważ nie rozumiemy pojęcia zysku. Wolna wymiana polega na tym, że jedna i druga strona zyskują. Gdyby jedna ze stron miała tracić, to nigdy by do wymiany nie doszło. Ludzie bogacą się, ponieważ dostarczają innym dobre usługi lub towary. Nie ma innej uczciwej drogi do bogactwa – oczywiście, można je osiągnąć poprzez kradzież czy wyzysk, ale to nie ma nic wspólnego z ekonomią, to podpada pod siódme przykazanie. Człowiek, który bogaci się, wyzyskując czy kradnąc, nie jest przedsiębiorcą, lecz złodziejem.\nKM: Więc można te słowa o powołaniu odnieść również do sfery czysto ekonomicznej?\nJG: Ja nie dzielę człowieka na homo oeconomicus i homo religiosus. Dla mnie człowiek, który na co dzień zajmuje się swoją firmą, a w niedzielę idzie do kościoła, to po prostu jedna, integralna osoba. Uczeń Chrystusa stąpa twardo po ziemi, mając jednocześnie oczy wzniesione wysoko ku górze. Znany ekonomista Ludwig von Mises, będąc agnostykiem, mówi wyraźnie, że cele człowieka mogą być metafizyczne i wcale nie przeszkadza mu to działać w sferze ekonomicznej. Cele człowieka są rzeczą intymną i nie interesują one ekonomii, dlatego w traktacie o ekonomii Mises pisze tylko, że człowiek działa celowo, a od celu zależą środki, jakie dobieramy.\nKM: Dla człowieka wierzącego kwestia oceny moralnej postępowania związanego z ekonomią powinna być jasna?\nJG: Chrześcijanin w ogóle nie powinien zbytnio interesować się życiem innych. W Ewangelii wg św. Jana (J 21, 20-23) św. Piotr pyta Jezusa, co będzie z Janem, na co Jezus odpowiada: „to nie twoja sprawa”. Tylko władcy tego świata mają tendencję do kontrolowania losu innych i decydowania o nim. Bóg daje nam wolność i pozwala działać. Jest wiele dróg, które prowadzą do Boga. Ten sam cel można osiągnąć na różne sposoby. Człowiek religijny nie może nie być przedsiębiorcą i nie ma tu żadnego dysonansu. Człowiek, który pomnaża talenty i się bogaci, postępuje zgodnie ze swoim powołaniem.\nKM: Jak znaleźć balans pomiędzy budową własnego majątku a pomocą innym?\nJG: W opisie Sądu Ostatecznego (Mt 25) Jezus mówi: „byłem głodny, a daliście mi jeść”. Ja patrzę na to z dwóch punktów widzenia. Tradycyjnie widzimy tu danie kromki chleba komuś głodnemu lub szklanki wody spragnionemu. Jednak ta perykopa nie bez kozery pojawia się w Ewangelii po przypowieści o talentach. Spójrzmy na nią w inny sposób: przedsiębiorca sam w sobie, tworząc dobra i usługi, tworzy coś, czego wcześniej nie było. W ten sposób już pomaga innym. Gdy ktoś ma powołanie do bycia piekarzem, a nim nie jest, to znaczy, że miał karmić ludzi, a tego nie robi.\nJest też oczywiście aspekt charytatywny, czyli pomoc ludziom, którzy z różnych powodów nie są w stanie sami sobie poradzić na rynku, w społeczeństwie. Uczeń Chrystusa powinien rozglądać się i pomagać tym, którzy nie dają sobie rady. Pomoc ta nie może jednak być permanentna – musi być doraźna i lokalna. I oczywiście powinno się działać i pomagać za swoje pieniądze, bo dobroczynność nie jest rozdawaniem cudzych pieniędzy. Jeśli mamy pieniądze, możemy robić wiele dobra, pomagać innym. Przecież żeby dać komuś bułkę, muszę najpierw na nią zapracować. Najpierw jest praca i oszczędności, a dopiero później pomoc innym. To się nie bierze z powietrza. Taka jest logika Ewangelii, logika życia.\nKM: Skąd brać przykład?\nJG: Dobrym wzorem jest św. Homobonus, który żył we Włoszech nieco wcześniej niż św. Franciszek z Asyżu. Tak jak Franciszek pochodził z bogatej rodziny, ale różnił się od niego tym, że nie zrezygnował z majątku, tylko przejął go po ojcu i rozwinął, by potem za własne pieniądze budować szpitale i pomagać potrzebującym. Kiedy państwo nie odgrywało tak wielkiej roli, kiedy ludzie żyli w naturalnych relacjach i musieli liczyć na własną przedsiębiorczość, św. Homobonus był popularnym patronem. Drobni przedsiębiorcy – piekarze, szewcy, murarze – modlili się do niego o sukces.\nKM: Czy przedsiębiorcy mają jeszcze innych świętych patronów?\nJG: Jedynym ekonomistą, który został świętym, jest św. Bernardyn ze Sieny. W średniowieczu zasłynął zebraniem całej ówczesnej wiedzy ekonomicznej w coś w rodzaju summy ekonomicznej. Wykorzystując wiedzę swojego współbrata, Piotra Jana Oliviego, pisał o subiektywistycznej teorii wartości, która stała się później punktem odniesienia dla szkoły austriackiej w ekonomii. Bernardyn odpowiedział na pytanie Arystotelesa o to, co jest droższe: woda czy diament? Rozwiązał ten dylemat w swoim kazaniu, wskazując, że pytanie jest źle postawione, ponieważ brakuje kontekstu. Przykładowo: człowiek zmęczony i spragniony, gdy spotka kogoś, kto chce wymienić wodę za diament, będzie gotów to zrobić, ponieważ jest spragniony. Wartość rzeczy zależy więc od kontekstu, nie jest narzucona z góry.\nWedług mnie świętymi przedsiębiorcami są również Zelia i Ludwik Martin, rodzice św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Zelia prowadziła zakład koronkarski, a Ludwik był zegarmistrzem, ale zrezygnował ze swojej firmy, żeby pomagać żonie. Przy okazji ich kanonizacji generał karmelitów tłumaczył w liście, że Zelia i Ludwik prowadzili działalność gospodarczą, ale za bardzo im to nie szło. Tymczasem dla mnie to był sukces, ponieważ Zelia jako kobieta rozwinęła ten biznes niesamowicie, zatrudniła nawet swojego męża. Nie przeszkadzało im to w codziennym uczestnictwie we mszy świętej oraz wychowywaniu pięciu córek, z których jedna osiągnęła świętość.\nNa polskim gruncie popatrzmy na św. Maksymiliana Kolbego. To był człowiek, który wydawał „Rycerza Niepokalanej” w milionowym nakładzie, a przecież zaczynał od zera. Potrafił zbierać fundusze, miał drukarnię. Początkowo w Niepokalanowie było tylko kilku zakonników, a przed wojną już ponad ośmiuset, pracujących na rzecz dzieła Niepokalanej. Zorganizowanie takiej logistyki i produkcji wymaga superprzedsiębiorcy. My zwracamy uwagę tylko na jego ostatni moment, kiedy oddał życie za współwięźnia w Oświęcimiu, ale warto widzieć więcej.\nGdy św. Maksymilian pojechał do Japonii, miał się uczyć języka japońskiego, ale zachorował na statku. Planował po tygodniu od przybycia wydawać „Rycerza Niepokalanej” po japońsku, ale spóźnił się o tydzień i uznawał to za porażkę. Dla mnie jego męczeńska śmierć to jest tylko ukoronowanie, taka kropka nad i. On się spełnił w swoim życiu, robił wszystko „na maksa”. Kiedy w obozie zobaczył kogoś, kto chciał przeżyć, ponieważ miał rodzinę, zdecydował się na poświęcenie, które było dopełnieniem całego jego życia. Życie przedsiębiorcy prowadziło go do tego momentu, tej okazji, której nie mógł zmarnować jako uczeń Chrystusa.\nKM: Pewnie znalazłoby się jeszcze wielu przedsiębiorczych świętych, ale chyba nie zawsze chcemy tak na nich patrzeć?\nJG: Ja patrzę na przykład na wszystkich założycieli zakonów jako na przedsiębiorców. Gdyby oni nie byli przedsiębiorczy, to nie założyliby tych zakonów. Ale w Kościele obecnie nie patrzymy na nich z tego punktu widzenia – wolimy widzieć, że Bóg coś im dał i zakony po prostu powstały. Brakuje analizy tego, jak owe wielkie dzieła powstawały. Odeszliśmy od zdroworozsądkowej ekonomii. Nie zdajemy sobie sprawy z tego, jaką rolę pełni własność prywatna w życiu gospodarczym, akcentujemy sprawiedliwość społeczną. Sami pozbawiamy się pewnych narzędzi, które mogłyby nam pokazać, czym jest ekonomia i przedsiębiorczość.\nNie potrafimy dostrzec np. talentów św. Arnolda Janssena, założyciela mojego Zgromadzenia Słowa Bożego (werbistów). On założył ten zakon w 1875 r., w czasie Kulturkampfu w Niemczech, gdy kanclerz Bismarck zamykał kościoły i zakazywał budowy nowych. Tymczasem Janssen chciał zbudować seminarium misyjne, by wysyłać niemieckich księży na misje. Poszedł z tym pomysłem do biskupa, ale ten odpowiedział mu, że nic nie da się zrobić i dał tylko błogosławieństwo. Co zrobił św. Arnold? Skoro nie można było założyć nowego zgromadzenia w Niemczech, to wpadł na genialny pomysł: założył je w Holandii. Kupił za grosze starą karczmę dwa kilometry od granicy z Niemcami i rozpoczął w ten sposób wielkie dzieło. Po dwudziestu latach w tej karczmie była już najnowocześniejsza w Holandii drukarnia, w której powstawały kalendarze, zapewniając środki na misje czy do budowy kościołów w Chinach. Święty Arnold uczy nas, że każdy ma talenty i powinien je wykorzystywać.\nKM: Można jednak odnieść wrażenie, że często boimy się to robić.\nJG: Mamy błędne rozumienie wymiany. Dla nas wymiana kojarzy się zawsze z wyzyskiem. A że słowo „wyzysk” pochodzi od słowa „zysk”, więc już zysk kojarzy się bardzo źle. Kiedyś poznałem na misjach siostrę, która prowadzi księgarnię i odniosła sukces. Kiedy powiedziałem jej, że jest „superbusinesswoman”, to odpowiedziała, że przecież niczego nie robi dla zysku. Widać tu pewien problem: boimy się powiedzieć, że robimy coś dla zysku, a przecież zysk nie ma konotacji tylko materialnej. Zysk to jest wszystko. Życie wieczne jest zyskiem! Święty Paweł bardzo dobrze wskazał ludzką prakseologię: „umrzeć to zysk”, bo jeśli nie umrę, to nie zmartwychwstanę. Robienie czegoś dla zysku nie jest więc złe. Wręcz nierobienie czegoś dla zysku jest błędem, ponieważ przeciwieństwem zysku jest strata.\nKM: W swoich wypowiedziach często odnosi się Ksiądz do poglądów austriackiej szkoły w ekonomii. Skąd to zainteresowanie?\nJG: Tzw. austriacka szkoła w ekonomii opisuje realnego człowieka w działaniu. Nie jest to człowiek wymyślony przy biurku przez ekonomistów czy pozostający na usługach pewnego projektu politycznego.\nDlaczego człowiek działa? Ponieważ nie jest zadowolony ze stanu, w którym się znajduje w danej chwili. Ten niepokój sprawia, że chce działać, ponieważ chce poprawić swój stan. Wyznacza więc sobie cele i je realizuje, dobierając odpowiednie środki. Nie powinien mu w tym nikt przeszkadzać.\nOczywiście nie istnieje w tym świecie wolność absolutna, ale wolność zewnętrzna jest bardzo ważna. Punktem wyjścia dla niej jest własność prywatna. Bez własności prywatnej nie byłoby porządku i pokoju, a ludzie nie byliby gospodarni, ponieważ człowiek bardziej szanuje to, co do niego należy. Ludwig von Mises dodatkowo widzi we własności prywatnej element kalkulacji ekonomicznej. Święty Jan Paweł II pisał w encyklice Centesimus annus, że człowiek, który byłby pozbawiony czegoś, co mógłby nazwać swoim, nie potrafi odnaleźć w pełni swojej godności. Szkoła austriacka mówi z kolei, że jeśli nie posiadamy czegoś na własność, to nie potrafimy wartościować, ponieważ wartość rzeczy jest uzależniona od naszej oceny użyteczności w tym świecie.\nNa człowieka patrzymy z perspektywy subiektywistycznej teorii własności – rzeczy w tym świecie są neutralne i my możemy używać ich do swoich celów. Cele mogą być różne, dlatego szkoła austriacka mówi, że musimy pozwolić ludziom działać, dopóki nie naruszają przestrzeni wolności wyznaczonej przez własność prywatną. Tak wygląda ludzkie działanie w teorii, ale niestety dziś powszechnie przyjęliśmy inną koncepcję ekonomiczną, która jest zaprzeczeniem naturalnej kolejności: praca, a dopiero później pieniądz. W keynesizmie mamy to wszystko postawione na głowie, co widać choćby po próbach pobudzenia gospodarki dotacjami. Gospodarkę można pobudzić przez pracę, odkrywanie talentów, działalność od podstaw, a nie przez dotacje.\nKM: A jak austriacka szkoła ekonomii ma się do katolickiej nauki społecznej?\nJG: Szkoła austriacka jest zbudowana na właściwej antropologii, w przeciwieństwie do dzisiejszej ekonomii, która patrzy na człowieka przedmiotowo, a nie podmiotowo. Według szkoły austriackiej to człowiek jest podmiotem i powinien tak być traktowany – jako osoba wolna, rozumna i transcendentna, realizująca swoje cele. Dziś państwa narzucają wszystkim swoje cele i chcą, żebyśmy je realizowali wspólnie. Musimy więc ciągle walczyć o poszerzenie przestrzeni wolności naszego życia, wydzierać z tego chorego świata, ile jest możliwe, i robić swoje.\nDzięki szkole austriackiej widzę, jak daleko odeszliśmy od tego, kim jest człowiek, bo jej obraz odpowiada antropologii chrześcijańskiej. My często patrzymy na dobro wspólne jako pewien projekt, który ma być sterowany przez jeden umysł. Tymczasem Friedrich August von Hayek trafnie zauważył, że proces podaży i popytu jest skomplikowany i rozproszony. Nikt nie posiada pełnej wiedzy o potrzebach wszystkich ludzi, więc tylko zgubna pycha rozumu każe nam chcieć rządu centralnie sterowanego. Tak naprawdę potrzebujemy leseferyzmu i dużo wolności gospodarczej, bo tylko wtedy człowiek może realizować swoje projekty i talenty. W państwie zbiurokratyzowanym nasza przedsiębiorczość jest ograniczana i nie realizujemy swojego powołania.\nKM: Na pewno wiele osób zgodzi się, że trzeba walczyć o poszerzenie zakresu wolności – tylko jak to robić skutecznie?\nJG: Na początek zauważmy, jak wiele dzieje się przy urnach wyborczych. W pewnym sensie sami wybieramy taką, a nie inną rzeczywistość. Głosujemy za programami socjalnymi, nie zdając sobie sprawy z tego, że one są przyczyną biedy, bo uzależniają człowieka od państwa. Innym skutkiem państwa opiekuńczego jest kryzys demograficzny. Daleko odeszliśmy od ideału, jaki pokazywał nam św. Jan Paweł II. Polski papież był krytykiem państwa opiekuńczego i mówił, że państwo nie może interweniować w życie gospodarcze poza absolutnie wyjątkowymi sytuacjami.\nW katolickiej nauce społecznej mamy zasadę pomocniczości, którą w skrócie można przedstawić następująco: najpierw rodzina, potem lokalna społeczność, a dopiero potem państwo. My ten porządek przestawiliśmy, i to nie tylko w Polsce, ale na całym świecie. Państwo ingeruje w nasze życie na nasze życzenie, ponieważ głosujemy za państwem opiekuńczym. Narzekamy, ale sami boimy się wziąć życie we własne ręce. Chcemy, żeby ktoś za nas coś robił, coś nam dał. Ciężko nam zrozumieć, że jeśli państwo ma coś dać, to musi w tym celu komuś zabrać. Popełniamy ogromny grzech, kiedy kierujemy się zazdrością i chęcią wyrównywania nierówności na zasadzie odbierania temu, kto ma więcej. Nie pozwalamy innym żyć własnym życiem, chcielibyśmy, żeby wszyscy byli tacy sami, a przecież każdy z nas jest obdarzony innymi talentami. Naszym bogactwem są różnice, a nie podobieństwa. Dlatego istnieje ekonomia – wymieniamy towary, ponieważ mamy różne talenty i robimy różne rzeczy.\nTylko mała grupa ludzi zdaje sobie sprawę z tego, że im niższe podatki i mniej państwa, tym lepiej. O tym mówi Jezus, gdy go pytają o płacenie Cezarowi. Jezus nie mówi o podatku, tylko o tym, żebyśmy nie oddawali Cezarowi wolności. Mamy być ludźmi wolnymi i mamy tej wolności strzec.\nKM: Jaką rolę odgrywa tu Kościół?\nJG: Bardzo często w Kościele pokutuje pewne niedocenianie tej wolności. Liczy się wolność wewnętrzna, czyli poszukiwanie prawdy, odpowiedź na powołanie Boga, relacja z Nim, a wolność zewnętrzna jest jakby zapomniana. Jesteśmy gotowi oddać dużo wolności w imię złego rozumienia dobra wspólnego. Dobro wspólne nie jest realizacją jednego projektu, ale sumą i pochodną działań ludzi wolnych, którzy są twórczy i tworzą dobro. Bardzo trudno nam to zrozumieć. W ramach dekalogu jest nieskończona liczba dróg, sposobów, na które człowiek może się realizować i dochodzić do tego samego celu. Na tym polega wielkość Boga. Robienie jednego projektu jest zaprzeczeniem tego, kim Bóg jest. Głosowanie na jeden projekt polityczny, dostosowany do milionów ludzi, jest antyewangeliczne. Problem w tym, że jesteśmy grzeszni i chcielibyśmy budować coś na miarę naszych idei, a nie pozwalamy Bogu działać w naszym świecie.\nKM: Jak praca na misjach wpłynęła na Księdza poglądy ekonomiczne?\nJG: Kiedy pierwszy raz wyjeżdżałem w latach osiemdziesiątych jako kleryk do Kongo (ówczesny Zair), był to kraj bardzo biedny. Patrzyłem więc na Afrykę z tej perspektywy, widząc głównie biedę, wojny i choroby. Myślałem, że do Afryki jedzie się głosić Dobrą Nowinę i pomagać, bo miejscowi nie dają sobie sami rady.\nPo święceniach, w 1997 r., pojechałem z kolei do Botswany. Polska podnosiła się wtedy z ruiny PRL-u i socjalizmu, były wolne (a przynajmniej bardziej wolne niż wcześniej) wybory. Tymczasem Botswana okazała się niezwykle rozwinięta. Okazało się, że Afryka ma różne oblicza – nie tylko państwa upadłe, jak Kongo, ale też świetnie funkcjonujące, jak Botswana. Odkryłem, że jeśli stosuje się choć w minimalnym sensie zasady liberalizmu gospodarczego, jeśli pozwolimy ludziom działać, to nawet na pustyni Kalahari pojawi się sukces.\nOsobą wyjątkową dla mnie był pierwszy prezydent Botswany, Seretse Khama, który doszedł do władzy na fali dekolonizacji. Gdy wszyscy inni wyrzucali kolonizatorów z Afryki, on zaprosił białych specjalistów do odkrytych w swoim kraju złóż diamentów. Stwierdził, że choć Botswana ma diamenty, to nie wie, jak je wydobyć, obrobić i sprzedać, więc zaprosił do współpracy ludzi, którzy się na tym znają. Pieniądze z diamentów wykorzystał na budowę infrastruktury, dzięki czemu Botswana ma dziś wspaniałą sieć dróg asfaltowych. Kraj się rozwija dzięki temu, że nie bazuje na pomocy społecznej innych krajów. Właściwie ta pomoc nie jest im obecnie potrzebna, bo Botswana jest jednym z najbogatszych krajów w Afryce pod względem PKB na mieszkańca. Pokazuje to, że kiedy stawiamy na ludzką pracę i uczciwość, a nie na socjalizm, to kraj się rozwija.\nPrzeciwnym przykładem jest Zambia. Rodezja była bogatym państwem kolonialnym, ale po dekolonizacji postawiono na eksperyment z socjalizmem. Podobnie było w Tanzanii czy Zambii, które doprowadzono tym sposobem do ruiny gospodarczej. Zambia była przez dwadzieścia lat kierowana przez prezydenta Kennetha Kaundę, który twierdził, że skoro raz wygrał wybory, to nie ma potrzeby ich powtarzać ani pozwalać działać innym partiom politycznym. Pojechałem tam na misje niedługo po obronie pracy doktorskiej o Misesie, w której analizowałem jego koncepcję osoby z punktu widzenia katolickiej nauki społecznej. Byłem więc świadom, jak należy pomagać ludziom.\nW slumsach w Lindzie, na obrzeżach Lusaki, zacząłem budować przedszkole dla przyszłych przedsiębiorców. Nigdy nie patrzyłem na miejscowych jako ludzi biedniejszych ode mnie, ale widziałem w nich potencjał. Ten punkt spojrzenia jest bardzo ważny, ponieważ pozwala zobaczyć w człowieku talenty, a nie tylko bezradność i to, że bez mojej pomocy sobie nie poradzi. Stąd pomysł budowy tego przedszkola, do którego przyjeżdżali pomagać również znajomi przedsiębiorcy z Polski.\nKM: W ten sposób realizował Ksiądz swoje powołanie do przedsiębiorczości na misjach w Afryce?\nJG: Zacząłem od kwestii symbolicznej. W miejscowym kościele wisiał mały obraz przedstawiający Świętą Rodzinę, jak siedzi i sobie odpoczywa. Na radzie parafialnej powiedziałem, że powinniśmy zrezygnować z tego obrazu, bo leżeć i odpoczywać może człowiek, który coś osiągnął. Zmieniliśmy więc ten obraz na taki, który przedstawiał ucieczkę Świętej Rodziny do Egiptu. Było to dla nich wymowne, bo w Lindzie każdy chce uciec, ponieważ jest bieda. Chciałem jednak przekonać ich, że należy uciec w sensie metaforycznym, czyli zmienić ten świat poprzez pracę. Stąd ta dynamika: Święta Rodzina ucieka, czyli jest w ruchu i mówi nam: „chcemy zmienić stan, w którym się znajdujemy, ponieważ nie jesteśmy z niego zadowoleni”.\nPóźniej rozpoczęliśmy warsztaty dla miejscowych z polskimi przedsiębiorcami. Założyliśmy nawet biznesklub w slumsach, którego patronem został św. Homobonus. Dziś kontynuuję tę pracę w Polsce, współpracując z Fundacją ASBIRO, która pomaga prywatnej szkole w Lindzie prowadzonej przez mojego byłego parafianina, ale też jako bloger. Staram się mówić i pisać o przedsiębiorczości, pokazywać, że to praca jest właściwą drogą do wyjścia z kryzysu, do którego sami doprowadziliśmy.\nKM: Nie mogę nie dopytać o pracę z migrantami, ponieważ to temat wzbudzający wiele emocji. Jak robić to skutecznie i zgodnie z zasadami etyki?\nJG: Tu także trzeba podejścia wolnorynkowego. Ja jestem za wolnym przemieszczaniem się ludzi. Ludzie migrowali, migrują i będą migrować, ponieważ są niezadowoleni z tego, jak jest w miejscu, w którym żyją. Są oczywiście uchodźcy, którzy muszą uciekać na przykład z powodu wojny. Trzeba ich odróżnić od migrantów poszukujących innej pracy, szczęścia. Nie powinniśmy się zamykać przed nimi – powinniśmy być otwarci, ale pamiętając, że nie będzie problemu, jeśli państwo nie będzie opiekuńcze. Wówczas przyjeżdżaliby tylko ludzie przedsiębiorczy, bo każdy migrant wiedziałby, że nikt mu nie pomoże, musi sam się wpisać w rynek i zarobić. Oczywiście „przedsiębiorczy” to nie znaczy „bogaci”, bo przedsiębiorczy jest ten, kto wierzy w siebie i szuka szczęścia tam, gdzie są możliwości.\nMy pracujemy z migrantami z Wietnamu. Bywają wśród nich także ci, którzy są tu nielegalnie. Do takich przypadków należy podchodzić indywidualnie. Wyobraźmy sobie, że przyjeżdża nielegalnie z Wietnamu kucharz. Cała rodzina złożyła się, żeby mógł zapłacić dziesięć tysięcy euro za przemyt i on chce tu pracować, żeby te pieniądze zwrócić i coś dla siebie zarobić. Wysyłanie go z powrotem do kraju jest według mnie zbrodnią, bo nie zdajemy sobie sprawy z tego, że życie jego i jego rodziny jest zrujnowane, choć chcieli dobrze. Jakim zagrożeniem może być kucharz dla bezpieczeństwa państwa? Gdyby ktoś wszedł przez płot na moją działkę, a ja przyłapałbym go ze strzelbą, to przed strzałem zapytałbym go, kim jest. Gdyby powiedział: „jestem kucharzem z Wietnamu”, mógłbym złożyć mu propozycję zatrudnienia: „przez pierwszy miesiąc gotujesz za darmo, a potem będę Ci płacił”. Nie można zmarnować takiego talentu!\nJestem za wolnym przemieszczaniem się ludzi, ale równocześnie za tym, żeby państwa europejskie nie były opiekuńcze. Nie jest łatwo wtedy włączyć się w ten rynek. Gdy pewien człowiek w Zambii powiedział mi, że chciałby pracować jako hydraulik w Polsce, musiałem mu wytłumaczyć, że to nie jest takie proste. Trzeba znać język, miejscowy rynek, przepisy – kto ci będzie płacił za pierwsze miesiące, gdy będziesz się uczył? Pomoc imigrantom powinny nieść instytucje prywatne, a nie państwowe. Werbistowskie Centrum Migranta Fu Shenfu jest całkowicie prywatne. Nie bierzemy grantów państwowych, pomoc socjalną realizujemy przy pomocy wolontariuszy albo osób wynajętych, ale płacimy im z naszych prywatnych pieniędzy.\nRozmawiał Konrad Myszkowski\nmigracje powołanie przedsiębiorczość przypowieści talenty\nPingback: Katolik wobec inflacji, czyli dlaczego w sklepach jest tak drogo? - Adeste