ທີ່ເພິ່ງ: ທິດທາງທີ່ປອດໄພ ແລະ ມີຄວາມໝາຍໃນຊີວິດ — Study Buddhism\nການຫາທີ່ເພິ່ງແມ່ນພື້ນຖານສຳລັບຄຳສອນພຣະພຸດທະສາສະໜາ ແລະ ການປະຕິບັດທັມທັງໝົດ, ເອີ້ນວ່າ “ປະຕູສູ່ທາງພຸດທະສາສະໜາ” ເມື່ອເຮົາເຂົ້າໃຈວ່າການຫາທີ່ເພິ່ງໝາຍເຖິງການພັດທະນາຕົນເອງ, ແລ້ວເຮົາຈະເຫັນວ່າມັນເປັນຂະບວນການທີ່ຫ້າວຫັນໃນການວາງທິດທາງທີ່ປອດໄພ ແລະ ມີຄວາມໝາຍໃຫ້ກັບຊີວິດເຮົາ. ເຮົາພະຍາຍາມພັດທະນາຕົນເອງໂດຍການປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າໄດ້ສອນໄວ້ເພື່ອຕັດຄວາມສັບສົນ, ອາລົມລົບກວນ ແລະ ພຶດຕິກຳຕາມໃຈອອກຈາກຕົນເອງ ແລະ ເພື່ອພັດທະນາຄຸນສົມບັດທີ່ດີທັງປວງ. ສິ່ງນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າທັງປວງໄດ້ເຮັດ ແລະ ພຣະອາຈານທີ່ໄດ້ບັນລຸພຣະທັມຢ່າງສູງກຳລັງປະຕິບັດຢູ່, ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ເຮົາພະຍາຍາມເຮັດໂດຍການປະຕິບັດຕາມຮອຍບາດກ້າວຂອງເພິ່ນ.\nຄວາມໝາຍອັນເລິກເຊິ່ງທີ່ສຸດຂອງພຣະພຸດ, ພຣະທັມ ແລະ ພຣະສົງ\nທີ່ເພິ່ງ ຫຼື ທິດທາງທີ່ປອດໄພໃນຊີວິດປະຈຳວັນຂອງເຮົາ\nຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຖືກຂໍໃຫ້ເວົ້າກ່ຽວກັບຄວາມກ່ຽວຂ້ອງຂອງທີ່ເພິ່ງໃນຊີວິດປະຈຳວັນ. ອັນນີ້ພາໃຫ້ຄິດເຖິງຕົວຢ່າງຂອງພຣະອະຕິຊະ (Atisha), ພຣະອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຄົນອິນເດຍທີ່ໄດ້ເດີນທາງໄປທິເບດໃນຕອນທ້າຍຂອງສັດຕະວັດທີສິບ. ເພິ່ນເປັນພຣະອາຈານຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຊ່ວຍຟື້ນຟູພຣະພຸດທະສາສະໜາໃນທິເບດ ພາຍຫຼັງທີ່ໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຊມຫຼັງຈາກຖືກນຳມາເຜີຍແຜ່ຈາກອິນເດຍ. ສະຖານະການໃນທິເບດໃນເວລານັ້ນແມ່ນວ່າ ໄດ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ໂດຍສະເພາະກ່ຽວກັບຕັນຕຣະ ແລະ ຄຳສອນລົງເລິກບາງອັນ. ຕອນນັ້ນບໍ່ມີພຣະອາຈານທີ່ຊົງຄຸນວຸດທິປານໃດ. ອັນທີ່ຈິງ, ບໍ່ໄດ້ມີພຣະອາຈານທີ່ສາມາດອະທິບາຍສິ່ງຕ່າງໆ ໄດ້ຢ່າງຈະແຈ້ງ. ເຖິງວ່າຈະມີພຣະຄຳພີທີ່ໄດ້ຖືກແປ, ແຕ່ບໍ່ມີຫຼາຍຄົນທີ່ສາມາດອ່ານອອກ ແລະ ກໍບໍ່ໄດ້ມີຫຼາຍສະບັບ. ເຖິງວ່າເພິ່ນຈະອ່ານໄດ້, ກໍຍັງເປັນການຍາກທີ່ຈະຫາຄຳອະທິບາຍຕໍ່ສິ່ງທີ່ເພິ່ນກຳລັງອ່ານຢູ່.\nເພື່ອຊ່ວຍແກ້ໄຂສະຖານະການນີ້, ເຈົ້າຊີວິດທາງພາກຕາເວັນຕົກຂອງທິເບດພຣະອົງໜຶ່ງໄດ້ສົ່ງລູກສິດທີ່ກ້າຫານຈຳນວນໜຶ່ງໄປອິນເດຍ ເພື່ອເຊີນພຣະອາຈານຍິ່ງໃຫຍ່ໃຫ້ກັບຄືນໄປທິເບດນຳເພິ່ນ. ເພິ່ນຕ້ອງໄດ້ເດີນທາງດ້ວຍການຍ່າງ, ຮຽນພາສາ, ແລະ ຮັບມືກັບສະພາບອາກາດ. ຫຼາຍອົງໄດ້ເສຍຊີວິດໄປ, ທັງໃນລະຫວ່າງທາງ ຫຼື ເມື່ອເພິ່ນຮອດອິນເດຍແລ້ວ. ແຕ່, ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເພິ່ນກໍສາມາດເຊີນພຣະອະຕິຊະ, ພຣະອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຈາກອິນເດຍ, ກັບໄປທິເບດໄດ້. ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ສອນໃນຊ່ວງເວລາຫຼາຍປີທີ່ທ່ານຊົງຢູ່ທີ່ນັ້ນແມ່ນທີ່ເພິ່ງ ແລະ ກັມ ເປັນຫຼັກ. ອັນທີ່ຈິງ, ທ່ານໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ “ອົງລາມະທີ່ເພິ່ງ ແລະ ກັມ.” ນັ້ນແມ່ນຊື່ທີ່ຊາວທິເບດມອບໃຫ້ກັບທ່ານ.\nຕົວຢ່າງຂອງພຣະອະຕິຊະແມ່ນແທດເໝາະກັບປະຈຸບັນຫຼາຍ. ປະຈຸບັນນີ້ກໍເຊັ່ນກັນ, ມີຄວາມສັບສົນຫຼວງຫຼາຍກ່ຽວກັບຄວາມໝາຍຂອງພຣະພຸດທະສາສະໜາ ແລະ ການປະຕິບັດທັມໃນລະດັບຊີວິດປະຈຳວັນ. ອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດຫຼາຍກ່ຽວກັບຕັນຕຣະ ແລະ ຄຳສອນລົງເລິກອັນອື່ນ. ຫຼາຍຄົນລົງມືປະຕິບັດໂດຍບໍ່ມີພື້ນຖານໃນຄຳສອນເບື້ອງຕົ້ນຂອງພຣະພຸດທະສາສະໜາເລີຍ, ຫຼື ມີແຕ່ໜ້ອຍດຽວ. ເຂົາຈິນຕະນາການວ່າການປະຕິບັດພິທີກັມເວດມົນແມ່ນຄວາມໝາຍຂອງການປະຕິບັດທັມ. ໂດຍການຫຼຸດຄຸນຄ່າຄວາມສອດຄ່ອງ ແລະ ຄວາມສຳຄັນຂອງທີ່ເພິ່ງ, ແລະ ຄວາມໝາຍຕໍ່ຊີວິດປະຈຳວັນຂອງເຮົາ, ເຂົາພາດຈຸດສຳຄັນໄປ.\nບໍ່ວ່າສະຖານະພາບໃນຊີວິດຂອງເຮົາຈະເປັນແນວໃດ, ການປະຕິບັດທັມແມ່ນຕັ້ງໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເຮົາພັດທະນາຕົນເອງ, ພະຍາຍາມຍົກລະດັບຕົນເອງໃຫ້ເປັນຄົນທີ່ດີກວ່າເກົ່າ. ມັນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາເຮັດແຕ່ຍາມມີເວລາ, ຄືງານອະດິເລກ ຫຼື ກິລາ, ເປັນເວລາເຄິ່ງຊົ່ວໂມງຕໍ່ວັນ ຫຼື ອາທິດລະຄັ້ງຫຼັງເລີກວຽກ ເປັນເວລາສັ້ນໆ ເມື່ອເຮົາເມື່ອຍ. ຄວາມຈິງ, ມັນແມ່ນທາງປະຕິບັດທີ່ເຮົາພະຍາຍາມເຮັດຕະຫຼອດເວລາ - ພັດທະນາຕົນເອງຢູ່ສະເໝີ. ສິ່ງນີ້ໝາຍເຖິງການສຳນຶກເຖິງທັງຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະ ຂໍ້ດີຂອງເຮົາ, ແລ້ວຮຽນເອົາວິທີທີ່ຈະຫຼຸດຜ່ອນອັນແຣກ ແລະ ເສີມອັນຫຼັງ. ຈຸດປະສົງແມ່ນເພື່ອຕັດຂໍ້ບົກພ່ອງອອກຈາກຕົວເຮົາ ແລະ ບັນລຸຄຸນສົມບັດທີ່ດີທັງປວງຢ່າງເຕັມສ່ວນໃນທີ່ສຸດ. ອັນນີ້ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຕົນເອງ, ເຖິງວ່າແນ່ນອນເຮົາຈະໄດ້ປະໂຫຍດຈາກແງ່ຂອງການມີຊີວິດທີ່ເປັນສຸກຂຶ້ນ. ສິ່ງນີ້ແມ່ນເພື່ອປະສິດທິພາບໃນການຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອື່ນນຳອີກ, ແລະ ຍ້ອນແນວນັ້ນ ຈິ່ງເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ຜູ້ອື່ນເຊັ່ນກັນ. ອັນນີ້ແມ່ນຄວາມໝາຍຂອງການປະຕິບັດທັມ. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນວິທີທາງພຸດ ແມ່ນວິທີການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເພື່ອທີ່ຈະສາມາດບັນລຸເປົ້າໝາຍເຫຼົ່ານີ້ໄດ້, ແລະ ທີ່ເພິ່ງກໍໝາຍວ່າ ເຮົາຫັນຫາວິທີການເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ຮັບເອົາມາໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນຂອງເຮົາ.\nທີ່ເພິ່ງໃນແກ້ວປະເສີດສາມປະການ - ພຣະພຸດ, ພຣະທັມ ແລະ ພຣະສົງ - ເປັນສູນກາງຂອງຄຳສອນພຣະພຸດທະສາສະໜາທັງໝົດ. ອັນທີ່ຈິງ, ການຫາທີ່ເພິ່ງ ແມ່ນຖືກຍົກໃຫ້ເປັນເສັ້ນແບ່ງວ່າເປັນພຸດ ຫຼື ບໍ່. ເວົ້າຫຍໍ້ໆແມ່ນ, ພຣະທັມ ໝາຍເຖິງວິທີການເພື່ອພັດທະນາຕົນເອງ ແລະ ເປົ້າໝາຍທີ່ເຮົາທັງໝົດສາມາດບັນລຸໄດ້; ພຣະພຸດ ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ສອນວິທີການເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ໄດ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍນັ້ນຢ່າງສົມບູນ; ແລະ ພຣະສົງ ແມ່ນຜູ້ທີ່ບັນລຸໄດ້ສ່ວນໜຶ່ງ. ຄຳວ່າ “ທັມ”, ອັນທີ່ຈິງແລ້ວ, ໝາຍເຖິງ “ມາດຕະການປ້ອງກັນ” - ເປັນບາດທີ່ເຮົາໃຊ້ເພື່ອປ້ອງກັນການສ້າງບັນຫາຕໍ່ຕົນເອງ ແລະ ຖ້າເປັນໄປໄດ້ແມ່ນຕໍ່ຜູ້ອື່ນນຳ. ມັນເປັນບາດກ້າວທີ່ເຮົາໃຊ້ເພື່ອປົກປ້ອງຕົນເອງ.\nເຖິງວ່າຄໍາສັບສັນສະກຣິດດັ້ງເດີມຈະມັກແປເປັນ “ທີ່ເພິ່ງ,” ຊະຣະນະ, ໝາຍເຖິງ “ການປົກປ້ອງ” ແລະ ສາມາດໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍຂອງ “ທີ່ພັກອາໄສ” ກໍໄດ້, ເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໃຈມັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຄວາມໝາຍນີ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມໝາຍຂອງພຣະທັມ. ມັນບໍ່ແມ່ນວ່າເຮົາຕ້ອງຍອມຈຳນົນເສີຍໆ ຕໍ່ພະລັງພາຍນອກທີ່ຈະປົກປ້ອງເຮົາ. ໃນພຣະພຸດທະສາສະໜາ, “ການຫາທີ່ເພິ່ງ” ມີການເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍ; ເຮົາຕ້ອງເຮັດບາງຢ່າງເພື່ອປົກປ້ອງຕົນເອງ.\nລອງພິຈາລະນາຕົວຢ່າງຕໍ່ໄປນີ້ທີ່ພຣະອາຈານຂອງຂ້າພະເຈົ້າມັກໃຊ້. ສົມມຸດຝົນຕົກ ແລະ ມີຖ້ຳຢູ່ໃກ້ໆ. ຖ້າເຮົາເວົ້າວ່າ “ເຮົາຈະເຂົ້າໄປເພິ່ງຖ້ຳ; ເຮົາຈະເຂົ້າໄປອາໄສຖ້ຳລີ້ຝົນ,” ແລ້ວພັດຢືນຕາກຝົນຢູ່ ແລະ ມີແຕ່ເວົ້າຊ້ຳໆ ຄືແນວນັ້ນ, ມັນກໍຈະບໍ່ຊ່ວຍຫຍັງ. ເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳເພື່ອລີ້ຝົນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ຖ້າເຮົາເວົ້າວ່າ “ເຮົາຫາທີ່ເພິ່ງໃນພຣະພຸດ, ພຣະທັມ, ແລະ ພຣະສົງ ແລະ ອາໄສທີ່ເພິ່ງເຫຼົ່ານີ້,” ແຕ່ບໍ່ເຂົ້າຫາທິດທາງຂອງທີ່ເພິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ນຳມາປະຕິບັດໃນຊີວິດປະຈຳວັນ, ມັນກໍຈະບໍ່ຊ່ວຍຫຍັງເຊັ່ນກັນ. ເຮົາຕ້ອງລົງມືປະຕິບັດສິ່ງທີ່ທີ່ເພິ່ງເຫຼົ່ານີ້ສະເໜີ, ເພື່ອທີ່ວ່າຈະໄດ້ພັກພິງຕົນເອງຈາກບັນຫາທັງປວງ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໃຊ້ຄຳສັບ “ທິດທາງທີ່ປອດໄພ” ແລະ “ການວາງທິດທາງທີ່ປອດໄພໃຫ້ຊີວິດຂອງເຮົາ.”\nຖ້າເຮົາເບິ່ງຕໍ່ກໍລະນີຖ້ຳ, ມັນບໍ່ພໍທີ່ເຮົາຈະເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳ ແລ້ວຢືນຢູ່ຊື່ໆ ຫວັງວ່າການເຂົ້າໄປຢູ່ໃນນັ້ນຈະຊ່ວຍປົກປ້ອງເຮົາຈາກບັນຫາທັງໝົດໃນຊີວິດ, ບໍ່ພຽງແຕ່ຊ່ວຍກັນປຽກເທົ່ານັ້ນ. ຄວາມໝາຍແມ່ນວ່າເຮົາຕ້ອງສືບຕໍ່ພັດທະນາຕົນເອງເພື່ອພະຍາຍາມຫຍັບເຂົ້າໃກ້ກັບອຸດົມຄະຕິທີ່ພຣະພຸດ, ພຣະທັມ, ແລະ ພຣະສົງໝາຍເຖີງ. ເມື່ອເຮົາຄິດວ່າເຂົ້າໄປພັກພິງພຣະພຸດ, ພຣະທັມ, ແລະ ພຣະສົງ, ກໍພໍແລ້ວ, ມັນກໍງ່າຍທີ່ຈະສັບສົນກັບແນວຄວາມຄິດແບບສາສະໜາຄຣິສຕ໌ ກ່ຽວກັບຜູ້ໄຖ່ໂທດ ແລະ ຄິດວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າຈະຊ່ວຍປົກປ້ອງເຮົາ. ໃນກໍລະນີນັ້ນ, ພຣະພຸດທະເຈົ້າຈະເປັນຄືພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະສົງ ຈະເປັນຄືນັກບຸນ. ຜົນທີ່ສຸດແລ້ວ, ສັງຄົມຕາເວັນຕົກສ່ວນຫຼາຍແມ່ນມີພື້ນຖານຂອງອິດທິພົນຈາກສາສະໜາຄຣິສຕ໌. ດ້ວຍການຄິດແນວນັ້ນ, ເຮົາຈະພາວະນາວ່າຈະມີພະລັງເໜືອທຳມະຊາດທີ່ຈະມາຊ່ວຍເຮົາຢ່າງປະຕິຫານ. ຖ້າໃຊ້ສຳນວນພຸດ, ມັນກໍອາດເປັນການປົດປ່ອຍເຮົາຢ່າງປະຕິຫານຈາກບັນຫາ ແລະ ຄວາມທຸກທໍລະມານທັງປວງຂອງເຮົາ.\nຖ້າເປັນແນວນີ້ແທ້, ທັງໝົດທີ່ເຮົາຕ້ອງເຮັດກໍຄືປ່ຽນເປັນຊື່ພຸດໃນພາສາທິເບດ, ໃສ່ຄ້ອງຄໍສີແດງ, ທ່ອງມົນຄາຖາ, ພາວະນາຢ່າງໜັກ, ແລະ ເຮົາກໍຈະໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງເອງ. ໂດຍສະເພາະຖ້າເຮົາທ່ອງມົນ ແລະ ຝຶກທັມໃນພາສາທິເບດ, ເຊິ່ງເຮົາບໍ່ເຂົ້າໃຈຈັກຄຳເລີຍ, ແລ້ວເຮົາອາດຄິດວ່າມັນຍິ່ງຈະມີພະລັງວິເສດຫຼາຍກວ່າ. ອົງພຣະຊົງຊາ ຄີເຢັນເຊ ຣິນໂປເຊ (Dzongsar Khyentse Rinpoche), ເຊິ່ງເປັນພຣະລາມະທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ອົງໜຶ່ງ, ໄດ້ມາທີ່ກຸງເບີລິນຫວ່າງມໍ່ໆ ມານີ້, ບ່ອນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າອາໄສຢູ່. ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວນັ້ນເລິກເຊິ່ງຫຼາຍ. ທ່ານເວົ້າວ່າ ຖ້າຄົນທິເບດຕ້ອງທ່ອງບົດທັມທັງໝົດເປັນພາສາເຢຍລະມັນ, ເຊິ່ງຂຽນເປັນພາສາທິເບດ, ແລະ ເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈສິ່ງທີ່ເຂົາກຳລັງທ່ອງເລີຍ, ທ່ານກໍສົ່ງໄສວ່າຈະມີຄົນທິເບດ ຈັກຄົນທີ່ຍັງຈະປະຕິບັດທັມ. ແນ່ນອນວ່າທຸກຄົນຫົວ. ແຕ່ຖ້າເຮົາຄິດເບິ່ງ, ມັນກໍເລິກເຊິ່ງແທ້ໆ, ບໍ່ແມ່ນບໍ? ສິ່ງທີ່ສຳຄັນຫຼາຍແມ່ນການເອົາຊະນະທ່າອ່ຽງທີ່ເຮົາອາດຕ້ອງເບິ່ງທີ່ເພິ່ງໃນແງ່ຂອງການໃຫ້ທາງອອກບັນຫາທັງປວງຂອງເຮົາແບບເວດມົນ, ປະຕິຫານ, ແລະ ທັງໝົດທີ່ເຮົາຕ້ອງເຮັດແມ່ນ, ໃນແງ່ໜຶ່ງ, ຍອມຈຳນົນໃຫ້ພະລັງທີ່ເໜືອກວ່າ.\nບັນຫາທີ່ແທ້ຈິງໃນທີ່ນີ້ແມ່ນ: “ເຮົາກຳລັງເຮັດຫຍັງກັບຊີວິດເຮົາ?” “ຊີວິດຂອງເຮົາກຳລັງກ້າວໜ້າບໍ່?” ເຮົາຫຼາຍຄົນອາດສຳນຶກໄດ້ວ່າຊີວິດຂອງເຮົາບໍ່ກ້າວໜ້າ; ມັນເບິ່ງຄືວົນວຽນຢູ່ບ່ອນເກົ່າ. ເຮົາບໍ່ຕ້ອງເວົ້າກ່ຽວກັບກົງກວຽນເລິກເຊິ່ງໃນແງ່ຂອງການກັບຊາດມາເກີດ ພວກນັ້ນດອກ, ແຕ່ຊີວິດປະຈຳວັນຂອງເຮົານີ້ທີ່ເບິ່ງຄືບໍ່ໄປຮອດໃສ, ແລະ ເບິ່ງຄືບໍ່ມີຈຸດໝາຍຫຍັງ. ເປັນຫຍັງເຮົາຈິ່ງມີຊີວິດຢູ່ກັນແທ້? ຄວາມຮູ້ສຶກຄືແນວນັ້ນເປັນພາວະໂສກເສົ້າ, ບໍ່ແມ່ນບໍ? ມັນບໍ່ແມ່ນພາວະທີ່ເປັນສຸກປານໃດ. ສະນັ້ນ, ເຮົາຈິ່ງຕ້ອງມີທິດທາງທີ່ມີຄວາມໝາຍບາງອັນໃນຊີວິດຂອງເຮົາ, ເປັນຈຸດປະສົງ ຫຼື ເປົ້າໝາຍບາງອັນ. ແລະນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາຕ້ອງວາງໃຫ້ກັບຊີວິດຂອງເຮົາດ້ວຍຕົວເອງ. ມັນເປັນຂະບວນການທີ່ຫ້າວຫັນ. ຖ້າມີຈຸດປະສົງ ຫຼື ເປົ້າໝາຍທີ່ມີຄວາມໝາຍໃນຊີວິດຂອງເຮົາ, ແລ້ວເຮົາກໍຈະຮູ້ວ່າເຮົາກຳລັງເຮັດຫຍັງ. ມັນເຮັດໃຫ້ເຮົາຮູ້ສຶກຮັບປະກັນຂຶ້ນ, ປອດໄພຂຶ້ນ, ບໍ່ແມ່ນບໍ?\nເຮົາສາມາດວາງເປົ້າໝາຍຫຍັງໃນຊີວິດເຮົາ? ຕາມປົກກະຕິແລ້ວ ເຮົາກຳນົດເປົ້າໝາຍນັ້ນໃນແງ່ຂອງສະພາບທີ່ບໍ່ໜ້າເພິງພໍໃຈທີ່ເຮົາກຳລັງເປັນຢູ່ ແລະ ຢາກໜີໃຫ້ພົ້ນໂດຍການວາງເປົ້າໝາຍອັນນີ້ໃນຊີວິດ. ໃນລະດັບພື້ນຖານທີ່ສຸດ, ເຮົາສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າທຸກຄົນຢາກເປັນສຸກ ແລະ ບໍ່ມີໃຜຢາກເປັນທຸກ. ນັ້ນເປັນຄືກົດຄວາມຈິງໃນພຣະພຸດທະສາສະໜາ, ແລະ ມັນມີຄວາມຈິງດ້ານຊີວະພາບໃນນັ້ນນຳ. ເຮົາຢາກຫຼີກຄວາມທຸກທໍລະມານ. ເຮົາຢາກຫຼີກຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ. ແມ່ນແຕ່ແມງໄມ້ ແລະ ໂຕໜອນກໍຢາກໄດ້ສິ່ງນັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນບໍ? ນັ້ນແມ່ນເປົ້າໝາຍຂອງເຮົາ.\nຄຳຖາມຄື ເຮົາແນໃສ່ຄວາມທຸກທໍລະມານ ຫຼື ຄວາມບໍ່ເພິງພໍໃຈໃນປະລິມານເທົ່າໃດ? ເປົ້າໝາຍທີ່ເຮົາວາງໄວ້ຈະຈັດການກັບບັນຫານັ້ນ, ພ້ອມທັງບັນຫາອື່ນທີ່ເຮົາມີນຳບໍ? ຕົວຢ່າງ, ບັນຫາຂອງເຮົາອາດແມ່ນວ່າເຮົາທຸກຍາກ, ມີຄວາມຂັດສົນທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ແລະ ເປົ້າໝາຍຂອງເຮົາແມ່ນເພື່ອຫາວຽກທີ່ດີ ແລະ ໄດ້ເງິນຫຼາຍໆ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນວຽກທີ່ດີ, ກໍອາດເປັນການເປັນຜູ້ຮ້າຍທີ່ເກັ່ງ ໃຫ້ລວຍໄດ້ໄວ. ບໍ່ວ່າຫຍັງ, ຈັ່ງໃດກໍຂໍແຕ່ໃຫ້ໄດ້ເງິນຫຼາຍໆ. ແຕ່ຖ້າເຮົາສືບຄົ້ນເບິ່ງຄົນທີ່ມີເງິນຫຼາຍ ແລ້ວລົມນຳເຂົາດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ ແລະ ເຂົາກໍເລົ່າໃຫ້ຟັງດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈກ່ຽວກັບຊີວິດຂອງເຂົາ, ເຮົາຈະພົບວ່າຄົນເລົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ມີຄວາມສຸກສະເໝີໄປ. ເຂົາບໍ່ເຄີຍພໍໃນເລື່ອງເງິນ. ມັນບໍ່ສຳຄັນເລີຍວ່າເຂົາຈະມີຈັກລ້ານ, ເຂົາກໍຍັງຢາກໄດ້ອີກ. ເຂົາບໍ່ເຄີຍພໍໃຈ.\nຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າມັນໜ້າສົນໃຈຫຼາຍ. ມີຄົນທີ່, ສົມມຸດ, ມີເງິນພັນລ້ານໂດລາ, ແຕ່ຍ້ອນຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທາງດ້ານເສດຖະກິດໂລກໃນປະຈຸບັນ, ດຽວນີ້ເລີຍມີແຕ່ເຄິ່ງພັນລ້ານ. ເຂົາຈະຢຸດບໍລິຈາກ ຫຼື ມີສ່ວນຮ່ວມໃນວຽກການກຸສົນໃດໆ, ເພາະຕອນນີ້ ເຂົາມີແຕ່ເຄິ່ງພັນລ້ານ ແລະ ເຂົາຮູ້ສຶກບໍ່ປອດໄພ. ເຂົາຮູ້ສຶກວ່າເຂົາຕ້ອງປະຢັດ, ແລະ ຫາວິທີກັບໄປຫາພັນລ້ານກ່ອນທີ່ເຂົາຈະຢາກແບ່ງປັນຄວາມຮັ່ງມີກັບຜູ້ອື່ນ. ແລ້ວເຂົາກໍຈະເບິ່ງລາຍງານຕະຫຼາດຫຸ້ນຢູ່ຕະຫຼອດ ແລະ ກັງວົນຢູ່ຕະຫຼອດທຸກວັນວ່າບາງທີເຂົາອາດເສຍສ່ວນໜ້ອຍໜຶ່ງຂອງເງິນທີ່ເຂົາມີ. ເຂົາອາດຍັງຕ້ອງຈ້າງອາຣັກຂາສ່ວນຕົວ ແລະ ວິທີການຄວາມປອດໄພອື່ນໆ, ເພາະເຂົາຢ້ານວ່າຄົນຈະໄປລັກເຄື່ອງຈາກເຮືອນເຂົາ ຫຼື ລັກພາຕົວລູກຂອງເຂົາ. ສິ່ງນີ້ພົບເລື້ອຍໃນກຸ່ມຄົນຮັ່ງມີໃນອາເມຣິກາໃຕ້. ນອກນັ້ນ, ເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າຄົນອື່ນເປັນມິດກັບເຂົາຢ່າງແທ້ຈິງ ມີແຕ່ຢາກໄດ້ເງິນຂອງເຂົາ. ເຂົາມີແຕ່ສົງໄສວ່າຄົນເຮັດດີນຳເຂົາພຽງເພາະເງິນຂອງເຂົາ. ເຫັນໄດ້ແຈ້ງວ່າ ເຖິງວ່າເຂົາອາດບໍ່ມີບັນຫາເລື່ອງຄວາມທຸກຍາກ, ການມີເງິນຫຼາຍກໍນຳມາເຊິ່ງບັນຫາອື່ນເຊັ່ນດຽວກັນ.\nນອກຈາກເງິນແລ້ວ ຍັງມີຄຳກ່າວໃນພຣະພຸດທະສາສະໜາກ່ຽວກັບ “ເປົ້າໝາຍທາງໂລກ” ອັນອື່ນອີກຫຼາຍ. ແຕ່, ຄຳວ່າ “ທາງໂລກ” ມີຄວາມໝາຍທາງລົບ ແລະ ເບິ່ງຄືເກືອບເປັນການຕີລາຄາ. ນັ້ນບໍ່ແມ່ນເປົ້າໝາຍ. ພຣະອາຈານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ພຣະເຊີກອງ ຣິນໂປເຊ, ໄດ້ອະທິບາຍວ່າສອງຄຳສັບຈາກພາສາທິເບດ ທີ່ແປມາເປັນ “ທາງໂລກ” - ຈິກ-ເຕນ - ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມໝາຍອັນແທ້ຈິງ. ມັນໝາຍເຖິງສິ່ງທີ່ເປັນພື້ນຖານ (ເທນ) ທີ່ຈະແຕກສະຫຼາຍ (ຈິກ). ຖ້າເຮົາມຸ່ງໃສ່ເປົ້າໝາຍທີ່ຈະແຕກສະຫຼາຍ, ແລ້ວແນ່ນອນ ມັນຈະບໍ່ນຳຄວາມສຸກຖາວອນມາໃຫ້ເຮົາ. ມັນມີແຕ່ຈະນຳເອົາບັນຫາມາຫຼາຍຂຶ້ນ, ເພາະມັນບໍ່ມີພື້ນຖານທີ່ແໜ້ນແກ່ນ.\nຕົວຢ່າງ; ສົມມຸດວ່າເປົ້າໝາຍໃນຊີວິດຂອງເຮົາແມ່ນການມີຄອບຄົວທີ່ອົບອຸ່ນ, ການລ້ຽງລູກຫຼາຍຄົນ, ໂດຍຫວັງວ່າເຂົາຈະດູແລເຮົາຍາມເຖົ້າແກ່, ແລະ ເຮົາກໍຈະເປັນສຸກ ແລະ ປອດໄພ. ເອີ, ອັນນັ້ນມັນບໍ່ໄດ້ເປັນໄປຄືແນວນັ້ນສະເໝີ, ແມ່ນບໍ? ອີກຕົວຢ່າງໜຶ່ງແມ່ນການພະຍາຍາມມີຊື່ສຽງ. ຍິ່ງເຮົາມີຊື່ສຽງຫຼາຍຂຶ້ນ, ຄົນກໍຈະຍິ່ງລົບກວນເຮົາ ແລະ ພະຍາຍາມຍາດເອົາເວລາຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນ. ເຮົາສາມາດເບິ່ງດາຣາໜັງທີ່ບໍ່ສາມາດແມ່ນແຕ່ຈະອອກໄປນອກໂດຍທີ່ບໍ່ແປງໂສມ ເພາະຄົນຈະຫຸ້ມເຂົາ ແລະ ຢາກຍາດດຶງເອົາເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຖືເຂົາ, ປະມານນັ້ນ. ອັນທີ່ຈິງ ການເປັນດາຣາ ມັນຄ້າຍຕົກນະລົກນິລະ.\nຖ້າເຮົາເບິ່ງຊີວິດເຮົາຢ່າງຈິງຈັງ, ແລ້ວການມີວັດຖຸເພື່ອຄວາມສະດວກສະບາຍ ຫຼື ການຈັດການທາງອາລົມຂອງເຮົາໃຫ້ມີຄວາມສະດວກສະບາຍກັບຄົນອ້ອມຂ້າງ ຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາລົງເລິກໃນແງ່ຂອງການຊ່ວຍເຮົາແກ້ບັນຫາໃນຊີວິດຂອງເຮົາໄດ້ແທ້. ອັນນີ້ແມ່ນຍ້ອນວ່າເມື່ອເຮົາຍັງມີຄວາມໂມໂຫ, ຄວາມຍຶດຕິດ, ຄວາມໂລບ, ຄວາມອິດສາ, ຄວາມຈອງຫອງ, ຄວາມໄຮ້ດຽງສາ ແລະ ອັນຄືແນວນີ້, ແລ້ວເຮົາກໍຈະຍັງມີບັນຫາ, ບໍ່ວ່າເຮົາຈະປະສົບຜົນສຳເລັດໃນ “ທາງໂລກ” ຫຼາຍປານໃດ.\nພຣະພຸດທະສາສະໜາກ່າວໃນແງ່ຂອງຊາດໜ້າ ແລະ ເວົ້າກ່ຽວກັບຄວາມທຸກທໍລະມານ ແລະ ສິ່ງທີ່ເປັນຕາຢ້ານທີ່ສາມາດເກີດຂຶ້ນກັບເຮົາໃນຊາດໜ້າເມື່ອເຮົາມີສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອາລົມລົບກວນ” ແລະ ເຮົາປະພຶດຕາມໃຈບົນພື້ນຖານຂອງສິ່ງເຫຼົ່ນີ້ ແລະ ສ້າງສັກກະຍະພາບດ້ານລົບ. ການນຳສະເໜີຂອງພຣະພຸດທະສາສະໜາບອກແຈ້ງວ່າອັນນີ້ບໍ່ດີ ແລະ ຕ້ອງຫຼີກລ່ຽງຖ້າເຮົາຮູ້ວ່າສິ່ງໃດດີຕໍ່ເຮົາ, ເພາະສັກກະຍະພາບດ້ານລົບຈະນຳມາເຊິ່ງບັນຫາ ແລະ ຄວາມບໍ່ເປັນສຸກ.\nແຕ່, ຍ້ອນຄົນຕາເວັນຕົກສ່ວນຫຼາຍບໍ່ເຊື່ອໃນຊາດໜ້າ ຫຼື ບໍ່ແນ່ໃຈວ່າມີຈິງ, ເຮົາສາມາດສົນທະນາບັນຫານີ້ແຕ່ໃນແງ່ຂອງຊາດນີ້ກໍໄດ້. ເມື່ອເບິ່ງຊີວິດເຮົາໃນປະຈຸບັນ, ຖ້າເຮົາສືບຄົ້ນລົງເລິກ, ເຮົາຈະພົບວ່າແຫຼ່ງຂອງບັນຫາອາລົມທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນຢູ່ພາຍໃນ. ປັດໄຈພາຍນອກເປັນພຽງແຕ່ສິ່ງກະຕຸ້ນເທົ່ານັ້ນ. ອັນທີ່ຈິງ, ມັນແມ່ນອາລົມລົບກວນຂອງເຮົາ - ຄວາມໂມໂຫ, ຄວາມຍຶດຕິດ, ຄວາມໂລບ ແລະ ອື່ນໆ ຂອງເຮົາ - ທີ່ລັກເອົາຄວາມສະຫງົບ ແລະ ຄວາມສຸກໄປຈາກເຮົາ. ມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ດຶງເຮົາໄວ້ຈາກການນຳໃຊ້ຄຸນສົມບັດດີໆ ທີ່ເຮົາມີ. ເຮົາອາດພະຍາຍາມຊ່ວຍບາງຄົນ, ແລະ ນັ້ນແມ່ນຄຸນສົມບັດທີ່ດີ, ແຕ່ແລ້ວເຮົາພັດໂມໂຫເຂົາ. ເຮົາພະຍາຍາມໃຫ້ຄຳແນະນຳດີໆ ນຳເຂົາ, ແຕ່ເຂົາບໍ່ຮັບເອົາ ຫຼື ເຂົາຖຽງເຮົາຊ້ຳ ແລ້ວເຮົາກໍເສຍຄວາມອົດທົນ. ອາລົມລົບກວນເຫຼົ່ານີ້ດຶງເຮົາໄວ້ຈາກການຊ່ວຍຜູ້ອື່ນຢ່າງແທ້ຈິງ.\nສິ່ງນີ້ຍິ່ງຍາກເມື່ອມັນເກີດຂຶ້ນກັບລູກຂອງເຮົາ, ເມື່ອເຮົາເສຍຄວາມອົດທົນ ແລະ ເລີ່ມໂມໂຫນຳເຂົາເມື່ອເຮົາຄິດວ່າເຮົາຮູ້ວ່າສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດສຳລັບເຂົາແມ່ນຫຍັງ ແລະ ເຂົາບໍ່ເຮັດຕາມທີ່ເຮົາບອກ. ອັນນີ້ສ້າງຄວາມສຳພັນທີ່ຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍກັບລູກ, ບໍ່ແມ່ນບໍ? ຈຸດສຳຄັນແມ່ນການສຳນຶກວ່າຖ້າເຮົາບໍ່ເຮັດຫຍັງກັບມັນ, ມັນມີແຕ່ຈະເຮວຮ້າຍລົງຊັກໄຊ້. ບາງເທື່ອເຮົາອາດຈະສຸຂຸມຂຶ້ນເມື່ອເຮົາອາຍຸຫຼາຍຂຶ້ນເພາະເຮົາຈະບໍ່ມີແຮງຫຼາຍຄືເກົ່າ, ແຕ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້ໝາຍວ່າຄວາມໂມໂຫຂອງເຮົາ ແລະ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຫາຍໄປເອງ. ມັນບໍ່ເຊົາໄປຊື່ໆ.\nຄຳສັບທີ່ໃຊ້ໃນພຣະພຸດທະສາສະໜາສຳລັບສິ່ງທີ່ເຮົາຕ້ອງພັດທະນາໃນດ້ານເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ “ຄວາມຢ້ານ.” ແຕ່ “ຄວາມຢ້ານ” ເປັນຄຳທີ່ຢາກໃນເກືອບທຸກພາສາ. ມັນບໍ່ມີຊື່ສຽງໃນທາງທີ່ດີປານໃດ. ບາງຄັ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າມັກໃຊ້ຄຳວ່າ “ຫວັ່ນ” ຫຼາຍກວ່າ, ແຕ່ມັນກໍບໍ່ງ່າຍທີ່ຈະແປເປັນພາສາອື່ນຄືກັນ. “ຫວັ່ນ” ມີຄວາມໝາຍຄ້າຍກັບວ່າ “ຂ້ອຍບໍ່ຢາກໃຫ້ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນ.” ຕົວຢ່າງ, ເຮົາຕ້ອງໄປປະຊຸມທີ່ແສນໜ້າເບື່ອ. ມັນບໍ່ແມ່ນວ່າເຮົາຢ້ານການປະຊຸມນັ້ນ, ແຕ່ເຮົາຫວັ່ນທີ່ຈະໄປ. ເຮົາບໍ່ໄດ້ຢາກໄປປານໃດ.\nແຕ່, ເພື່ອຄວາມຊັດເຈນຍິ່ງຂຶ້ນ, ເຮົາຕ້ອງແຍກແຍະຄວາມຢ້ານສອງປະເພດ, ວ່າເຮົາກຳລັງເວົ້າກ່ຽວກັບຄວາມຢ້ານຕໍ່ອານາຄົດຊາດໜ້າທີ່ເຮວຮ້າຍ, ຫຼື ຄວາມຢ້ານຕໍ່ຄວາມເຖົ້າແກ່, ຫຼື ຄວາມຢ້ານຫຍັງ. ມັນມີຄວາມຢ້ານຈາກການທີ່ເຮົາຫາທາງອອກບໍ່ເຫັນ, ແລະ ເຮົາຮູ້ສຶກສິ້ນຫວັງ ແລະ ໝົດຫວັງ. ມັນເຮັດໃຫ້ເຮົາອຳມະພາດ, ແມ່ນບໍ? ຂ້ອຍຄິດວ່າມັນເປັນຄວາມຢ້ານທີ່ເສຍສຸຂະພາບ, ເຖິງວ່າເຮົາຈະເປັນເລື້ອຍໆ. ແຕ່ຄວາມຢ້ານປະເພດທີ່ຍົກຂຶ້ນມາເວົ້າໃນສະພາບຂອງທີ່ເພິ່ງຈະເປັນຄວາມຢ້ານທີ່ຕ່າງອອກໄປ, ຍ້ອນເຮົາເຫັນວ່າມີທາງທີ່ຈະຫຼີກບັນຫາ. ສະນັ້ນ, ມັນບໍ່ສິ້ນຫວັງດອກ. ແຕ່, ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວໄປແລ້ວ, ມັນບໍ່ແມ່ນວ່າຈະມີພະລັງເໜືອທຳມະຊາດທີ່ຈະເອົາເຮົາອອກຈາກສະຖານະການທີ່ເປັນຕາຢ້ານ, ແລະ ທັງໝົດທີ່ເຮົາຕ້ອງເຮັດແມ່ນການພາວະນາໃຫ້ໜັກພໍ ແລະ ເຮົາກໍຈະຖືກປົດປ່ອຍ ແລະ ປົກປ້ອງຈາກຄວາມຢ້ານຂອງເຮົາ.\nສິ່ງສຳຄັນແມ່ນວ່າເຮົາສາມາດ, ໃນລັກສະນະໜຶ່ງ, ປົກປ້ອງຕົນເອງ. ແມ່ນຫຍັງທີ່ຈະຊ່ວຍເຮົາຫຼີກລ່ຽງບັນຫາທີ່ເຮົາພົບໃນຊີວິດ? ແມ່ນຫຍັງທີ່ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນໄປໄດ້? ໃນສະພາບທີ່ກວ້າງທີ່ສຸດ, ມັນແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ວ່າອາລົມລົບກວນທັງໝົດນີ້ທີ່ພາໃຫ້ເກີດບັນຫາ - ຄວາມໂມໂຫ, ຄວາມໂລບ, ຄວາມຍຶດຕິດ, ແລະ ອື່ນໆ ຂອງເຮົາ - ທັງໝົດເກີດຈາກຄວາມສັບສົນກ່ຽວກັບຄວາມເປັນຈິງ. ອາລົມລົບກວນທັງໝົດນີ້ຄວາມຈິງບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເກີດຈາກທຳມະຊາດຂອງຈິດໃຈ. ມັນສາມາດຖອນອອກໄດ້ຕະຫຼອດໄປ, ເພື່ອທີ່ວ່າມັນຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນອີກ. ພຣະແກ້ວພຣະທັມ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າມັນສາມາດ “ຢຸດໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ.”\nເມື່ອເຮົາເວົ້າກ່ຽວກັບພຣະພຸດທະສາສະໜາ, ໂດຍບໍ່ລົງເລິກລາຍລະອຽດ, ເຮົາກຳລັງເວົ້າເຖິງກິດຈະກຳທາງໃຈ. ມັນເປັນກິດຈະກຳທາງໃຈທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນແຕ່ລະຂະນະແມ່ນແຕ່ໃນເວລາທີ່ເຮົາຫຼັບ. ໃຈໝາຍເຖິງລັກສະນະປະສົບການສ່ວນຕົວຂອງກິດຈະກຳທາງໃຈນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ວິທະຍາສາດສະໝອງຈະອະທິບາຍເຖິງພື້ນຖານທາງດ້ານຊີວະວິທະຍາຂອງມັນ. ໃນທັງສອງກໍລະນີ, ທຳມະຊາດພື້ນຖານຂອງກິດຈະກຳທາງໃຈນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຕ້ອງມີຄວາມສັບສົນປົນຢູ່ນຳ, ຫຼື ຄວາມໂມໂຫ, ຫຼື ສິ່ງຕ່າງໆ ເຫຼົ່ານີ້. ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວ ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນແຕ່ລະຊ່ວງຂະນະແມ່ນວ່າມັນມີບາງສິ່ງເກີດຂຶ້ນໃນສິ່ງທີ່ເຮົາສາມາດເອີ້ນໄດ້ວ່າເປັນພາບສາມມິຕິຂອງຈິດໃຈ. ຕົວຢ່າງ, ຈາກມຸມມອງຂອງຮ່າງກາຍ, ໂຟຕອນຜ່ານເຂົ້າມາໃນຕາ ແລ້ວປ່ຽນເປັນແຮງກະຕຸ້ນໄຟຟ້າບາງຢ່າງທີ່ເຂົ້າໄປສູ່ສະໝອງໂດຍຜ່ານຕົວສົ່ງເຊວສະໝອງ, ແລ້ວສະໝອງຈະສ້າງພາບສາມມິຕິພາຍໃນຈາກສິ່ງນີ້. ອັນນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ການມອງເຫັນ”, ບໍ່ແມ່ນບໍ? ແນ່ນອນ, ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເຊວຕາຂອງຄົນ ຈະຕ່າງຈາກສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເຊວຕາຂອງແມງມຸມ ຫຼື ຂອງແມງວັນ. ໃນລັກສະນະດຽວກັນ, ຈາກຂະບວນການຄ້າຍຄືກັນທີ່ກ່ຽວພັນກັບການສັ່ນທີ່ເຮົາວ່າ “ຄື້ນສຽງ,” ເຮົາຈະໄດ້ຍິນ. ພາບສາມມິຕິໃນຈິດໃຈສາມາດເປັນສຳພັດໃດກໍ່ໄດ້ ຫຼື ອາດເປັນຄວາມຄິດກໍໄດ້.\nໃນແງ່ຂອງການມອງເຫັນ, ຂະບວນການນັ້ນຈະບໍ່ແມ່ນອັນດຽວກັບການທີ່ໂຟຕອນຜ່ານເຂົ້າໄປໃນກ້ອງ ແລ້ວປ່ຽນເປັນແຮງກະຕຸ້ນໄຟຟ້າ ແລ້ວສ້າງເປັນຮູບພາບ. ມັນບໍ່ແມ່ນອັນດຽວກັນກັບອັນນັ້ນເພາະການເກີດຂຶ້ນຂອງພາບສາມມິຕິທາງຈິດໃຈຂອງສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ ຍັງເປັນ “ການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງສະໝອງ” ນຳອີກ. ບໍ່ວ່າເຮົາຈະມີສະຕິຢູ່ ຫຼື ບໍ່, ສຳນຶກກ່ຽວກັບສິ່ງໃດໜຶ່ງຢູ່ ຫຼື ບໍ່, ແຕ່ມັນກໍຍັງເປັນຄຸນສົມບັດຂອງສະໝອງຢູ່ດີ.\nກິດຈະກຳທາງໃຈຍັງບໍ່ແມ່ນອັນດຽວກັນກັບຄອມພິວເຕີ. ເຮົາກົດປຸ່ມນ້ອຍໆ ເຫຼົ່ານີ້ ແລ້ວພະລັງງານໄຟຟ້າຈະແລ່ນເຂົ້າໃນເຄື່ອງຈັກ, ແລ້ວເຄື່ອງຈັກນັ້ນກໍຈະແປຄຳສັ່ງນີ້ເປັນຮູບພາບຂຶ້ນມາໃນຈໍ ຫຼື ສຽງອອກມາໃນລຳໂພງ. ເຮົາອາດເວົ້າໄດ້ວ່າຄອມພິວເຕີ, ໃນແງ່ໜຶ່ງ, ມີສຳນຶກທາງສະໝອງ, ເພາະດ້ວຍປັນຍາປະດິດມັນສາມາດປຸງແຕ່ງຂໍ້ມູນ. ແຕ່ຄອມພິວເຕີກໍບໍ່ຄ່ອຍຄືສິ່ງມີຊີວິດ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາຕ່າງຈາກຄອມພິວເຕີແມ່ນວ່າ, ເຮົາຍັງປະສົບກັບຄວາມສຸກ ຫຼື ຄວາມທຸກທີ່ກ່ຽວພັນກັບກິດຈະກຳທາງໃຈຂອງເຮົາໃນລະດັບໜຶ່ງ. ຄອມພິວເຕີບໍ່ຮູ້ສຶກສຸກ ຫຼື ທຸກກັບຫຍັງເລີຍ. ມັນບໍ່ໄດ້ຄິດວ່າ “ໂອ ຕາຍ, ຂ້ອຍມີຂໍ້ບົກພ່ອງພາຍໃນ, ແລະ ເມື່ອຂ້ອຍຣີບູດ, ຂ້ອຍລຶບໄຟລ໌ທີ່ຂ້ອຍກຳລັງເຮັດວຽກຢູ່,” ແລ້ວຮູ້ສຶກບໍ່ເປັນສຸກກັບສິ່ງນັ້ນ. ມັນບໍ່ໄດ້ເປັນແນວນັ້ນ, ແມ່ນຕີ້? ອີກດ້ານໜຶ່ງ, ເຮົາອາດບໍ່ເປັນສຸກຫຼາຍເມື່ອສິ່ງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ.\nກິດຈະກຳທາງໃຈຊົ່ວຂະນະນີ້ ແມ່ນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນທຸກຂະນະຂອງຊີວິດເຮົາ. ມັນມີການເກີດຂຶ້ນຂອງພາບສາມມິຕິທາງບາງປະເພດ, ມີສ່ວນກ່ຽວພັນທາງໃຈບາງຢ່າງກັບມັນ, ແລະ ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຄວາມສຸກ ແລະ ຄວາມທຸກໃນລະດັບໜຶ່ງ. ແມ່ນແຕ່ເວລາເຮົາຫຼັບ, ພາບສາມມິຕິນີ້ກໍສາມາດເປັນຄວາມມືດ ແລະ ສິ່ງທີ່ກ່ຽວພັນແມ່ນການທີ່ເຮົາຮັບຮູ້ບໍ່ໄດ້. ແຕ່ກໍຍັງມີຄວາມຮັບຮູ້ຢູ່ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ບໍ່ດັ່ງນັ້ນເຮົາອາດບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງໂມງປຸກຈັກເທື່ອ. ມັນບໍ່ໄດ້ຖືກປິດໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ. ຍັງມີຄວາມຮູ້ສຶກບາງຢ່າງ, ເຖິງຈະເປັນຄວາມຮູ້ສຶກທຳມະດາ, ບໍ່ສຸກ ແລະ ບໍ່ທຸກ, ເມື່ອເຮົາບໍ່ໄດ້ຝັນຢູ່. ຖ້າເຮົາກຳລັງຝັນ, ແລ້ວກໍແນ່ນອນວ່າຄວາມຮູ້ສຶກສຸກ ຫຼື ທຸກບາງຢ່າງອາດມີຢູ່, ຄຽງຄູ່ກັບຄວາມໂມໂຫ, ຄວາມໂລບ, ແລະ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ແຕ່ອາລົມລົບກວນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຈຳເປັນວ່າຕ້ອງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂະບວນການທັງໝົດທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນແຕ່ລະຂະນະ.\nແນ່ນອນ, ຍັງມີແນວຄວາມຄິດທີ່ຊັບຊ້ອນຫຼາຍທີ່ເຮົາສາມາດສຶກສາເພື່ອຈະໄດ້ເຊື່ອໝັ້ນໃນພື້ນຖານຄວາມບໍລິສຸດຂອງກິດຈະກຳທາງໃຈຂອງເຮົາ. ຄັ້ງນີ້ບໍ່ແມ່ນໂອກາດເທື່ອ. ແຕ່ຍິ່ງເຮົາຄິດກັບມັນ, ເຮົາຈະຍິ່ງເຊື່ອໝັ້ນວ່າມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະຕັດເນື້ອຫາທີ່ລົບກວນທັງໝົດຂອງກິດຈະກຳທາງໃຈຂອງເຮົາ.\nຜົນທີ່ສຸດແລ້ວ, ນິຍາມຂອງອາລົມລົບກວນແມ່ນສິ່ງທີ່, ເມື່ອມັນເກີດຂຶ້ນ, ພາໃຫ້ເຮົາເສຍຄວາມສະຫງົບຂອງຈິດໃຈ ແລະ ເສຍການຄວບຄຸມຕົນເອງ. ດັ່ງນັ້ນ, ເຮົາຈະປະພຶດຕາມໃຈໃນທາງທີ່ລົບກວນທຸກຢ່າງບົນພື້ນຖານຂອງຄວາມໂມໂຫ, ຄວາມໂລບ, ແລະ ອື່ນໆ, ແລະ ນັ້ນຈະພາໃຫ້ເກີດຫຼາຍບັນຫາ. ຕົວຢ່າງ, ເຮົາເສຍການຄວບຄຸມຕົນເອງ ແລະ ຮ້າຍຜູ້ອື່ນໂດຍເວົ້າບໍ່ຄິດ ແລ້ວຕໍ່ມາກໍກິນແໜງໃນສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເວົ້າໄປ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ມັນຈະສ້າງສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສັກກະຍະພາບດ້ານລົບ” ເພື່ອຈະຮູ້ສຶກບໍ່ເປັນສຸກໃນພາຍຫຼັງ.\nຖ້າເຮົາຢາກຫຼີກບັນຫາໃນອະນາຄົດໃນລະດັບເລິກແທ້ໆ ເຮົາຕ້ອງຕັດອາລົມລົບກວນ ແລະ ຄວາມສັບສົນທັງໝົດນີ້ອອກໄປ. ຄວາມຈິງມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະຕັດມັນອອກເພາະມັນບໍ່ແມ່ນທຳມະຊາດໂດຍກຳເນີດຂອງຈິດໃຈ, ກິດຈະກຳທາງໃຈນີ້. ນອກນັ້ນ, ຖ້າເຮົາຄິດກ່ຽວກັບກິດຈະກຳທາງໃຈປະເພດນີ້ທີ່ເຮົາມີຢູ່ທຸກຂະນະຕື່ມອີກ, ໜຶ່ງໃນຄຸນລັກສະນະທີ່ດີເລີດແມ່ນວ່າມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ກິດຈະກຳທາງໃຈນັ້ນຈະເຂົ້າໃຈສິ່ງຕ່າງໆ. ເຮົາສາມາດເຂົ້າໃຈບາງຢ່າງ. ເຮົາຍັງສາມາດມີຄຸນສົມບັດທີ່ດີອັນອື່ນ, ເຊັ່ນຄວາມເມດຕາ ແລະ ຄວາມເຫັນໃຈ, ແລະ ອື່ນໆ. ຄຸນສົມບັນດ້ານບວກເຫຼົ່ານີ້ເປັນສິ່ງທີ່ສາມາດພັດທະນາຍິ່ງໆ ຂຶ້ນໄດ້.\nບາດນີ້, ແມ່ນຫຍັງທີ່ຕ່າງ? ລັກສະນະທີ່ລົບກວນແມ່ນຢູ່ບົນພື້ນຖານຂອງຄວາມສັບສົນ. ລັກສະນະທາງບວກ ເປັນຕົ້ນແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈ ແມ່ນຢູ່ບົນພື້ນຖານຂອງຄວາມເປັນຈິງ. ຍົກຕົວຢ່າງງ່າຍໆ: ຄວາມສັບສົນອາດຄິດວ່າ “ຂ້ອຍເປັນສູນກາງຂອງຈັກກະວານ. ຂ້ອຍເປັນຄົນສຳຄັນທີ່ສຸດ, ຂ້ອຍຄວນໄດ້ຕາມໃຈສະເໝີ. ຂ້ອຍຄວນເປັນຈຸດສົນໃຈສະເໝີ,” ແລະ ອື່ນໆ. ສະນັ້ນ, ເມື່ອເຮົາບໍ່ໄດ້ເປັນຈຸດສົນໃຈ ແລະ ຖ້າເຮົາບໍ່ໄດ້ຕາມໃຈ, ເຮົາຈະໂມໂຫ. ດັ່ງເຊັ່ນໝາ, ເຮົາອາດເຫົ່າ ຫຼື ຄາງໃສ່ບາງຄົນ. “ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດໃນແບບທີ່ຂ້ອຍຕ້ອງການ.” ທັງໝົດນັ້ນຢູ່ບົນພື້ນຖານຄວາມສັບສົນ. ຄວາມເປັນຈິງແມ່ນວ່າເຮົາທັງໝົດຢູ່ທີ່ນີ້ ແລະ ເຮົາທັງໝົດເທົ່າທຽມກັນ. ທຸກຄົນຢາກໄດ້ຕາມໃຈ, ແຕ່ນັ້ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ຄວາມເປັນຈິງແມ່ນວ່າເຮົາຕ້ອງຮຽນທີ່ຈະໃຊ້ຊີວິດຮ່ວມກັບຜູ້ອື່ນວາດໃດວາດໜຶ່ງ.\nຍິ່ງເຮົາສືບຄົ້ນເທົ່າໃດ, ເຮົາກໍຍິ່ງຈະເຫັນວ່າຄວາມສັບສົນຂອງເຮົານັ້ນບໍ່ໝັ້ນຄົງປານໃດ. ມັນເປັນສິ່ງໂມຄະ. ອີກດ້ານໜຶ່ງ, ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນສິ່ງທີ່ຢັ້ງຢືນໄດ້. ມັນເປັນຄວາມຈິງ. ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ຄວາມເຂົ້າໃຈຈິ່ງເຂັ້ມແຂງກວ່າ ແລະ ມີນ້ຳໜັກຫຼາຍກວ່າຄວາມສັບສົນ. ຖ້າ, ດ້ວຍສະມາທິ ແລະ ວິໄນ, ເຮົາສາມາດມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕໍ່ຄວາມເປັນຈິງຕະຫຼອດເວລາ, ແລ້ວຄວາມສັບສົນກໍຈະບໍ່ມີໂອກາດເກີດຂຶ້ນອີກ. ມັນຈະຈົບໄປເລີຍ.\nສິ່ງນີ້ແມ່ນຈຸດຫຼັກຂອງທີ່ເພິ່ງ. ເຮົາວາງທິດທາງແນວໃດໃນຊີວິດເຮົາ? ຄວາມໝາຍປະເພດໃດ? ເຮົາຈະມີເປົ້າໝາຍປະເພດໃດ? ເປົ້າໝາຍນັ້ນແມ່ນເພື່ອບັນລຸ “ການຢຸດເຊົາຢ່າງແທ້ຈິງ” ຕໍ່ຄວາມສັບສົນທັງໝົດນີ້, ເພື່ອຕັດມັນອອກໄປຢ່າງສິ້ນເຊີງ ເພື່ອທີ່ວ່າມັນຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນອີກ. ຄວາມສັບສົນອັນນີ້ແມ່ນສາເຫດທີ່ແທ້ຈິງຂອງບັນຫາຂອງເຮົາ, ບໍ່ວ່າເຮົາຈະເວົ້າກ່ຽວກັບມັນໃນຊາດນີ້ ຫຼື ຊາດໜ້າ. ມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະຕັດມັນອອກໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ, ຕະຫຼອດໄປ, ເພາະມັນບໍ່ແມ່ນທຳມະຊາດໂດຍກຳເນີດຂອງກິດຈະກຳທາງໃຈຂອງເຮົາ. ມັນສາມາດຖືກຕັດອອກໄປໄດ້ໂດຍການແທນທີ່ດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈ. ພົ້ນຈາກຄວາມສັບສົນ, ເຮົາຈະບໍ່ມີອາລົມລົບກວນອີກ ແລະ ບໍ່ສ້າງບັນຫາ ແລະ ຄວາມທຸກທໍລະມານໃຫ້ຕົນເອງອີກ.\nມີສອງລັກສະນະທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັນ. ອັນໜຶ່ງແມ່ນວ່າເຮົາສາມາດຕັດດ້ານລົບກວນທັງໝົດນີ້ອອກໄປໄດ້ຢ່າງຖາວອນ, ແລະ ອີກລັກສະນະໜຶ່ງແມ່ນວ່າເຮົາສາມາດຍົກລະດັບ ແລະ ພັດທະນາດ້ານບວກໄດ້. ດ້ານບວກແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງ. ເຮົາສາມາດວາງໃສ່ໃນບໍລິບົດຂອງສິ່ງທີ່ມັກຖືກແປວ່າ “ອະລິຍະສັດສີ່ປະການ,” ຫຼື ຫົວຂໍ້ ຫຼື ໂຄງຮ່າງທີ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າໄດ້ສອນໄວ້. ຄວາມຈິງປະການທີໜຶ່ງແມ່ນວ່າເຮົາມີຄວາມທຸກທໍລະມານອັນແທ້ຈິງ, ໝາຍເຖິງປັນຫາຕ່າງໆ ທັງຫຼາຍທີ່ເຮົາມີ. ຕໍ່ໄປກໍມີສາເຫດອັນແທ້ຈິງ, ແລະ ອັນນີ້ແມ່ນຄວາມສັບສົນຂອງເຮົາ. ອັນທີສາມແມ່ນວ່າມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະບັນລຸການຢຸດເຊົາອັນແທ້ຈິງຕໍ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອທີ່ວ່າມັນຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນອີກ. ສຸດທ້າຍ, ເຮົາບັນລຸການຢຸດເຊົາອັນແທ້ຈິງໂດຍຜ່ານອັນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ທາງທີ່ແທ້ຈິງ.” ແຕ່, ການຈະໃຊ້ຄຳວ່າ “ທາງ” ເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໃຈມັນວ່າເປັນ “ວິທີການການເຂົ້າໃຈທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດທາງ.” ມັນແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຈະນຳມາສູ່ການຢຸດເຊົາຢ່າງແທ້ຈິງ, ແລະ ການເຂົ້າໃຈທີ່ຈະນຳມາເຊິ່ງການຕັດອົງປະກອບທີ່ລົບກວນທັງໝົດ.\nເຫັນໄດ້ແຈ້ງວ່າ ອັນນີ້ແມ່ນທິດທາງທີ່ເຮົາຢາກວາງໃຫ້ຊີວິດຕົນເອງ - ທິດທາງຂອງການບັນລຸການຢຸດເຊົາຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ທາງຂອງຈິດອັນແທ້ຈິງ. ອັນນີ້ແມ່ນທີ່ເພິ່ງທາງທັມ. ເມື່ອເຮົາເວົ້າວ່າເຮົາກຳລັງພັດທະນາຕົນເອງ, ເມື່ອເຮົາໃຊ້ຄຳນັ້ນ ມັນໝາຍເຖິງສິ່ງນີ້.\nເຮົາພະຍາຍາມຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະຕັດດ້ານລົບກວນນີ້ອອກ, ແລະ ຍິ່ງຮັບຮູ້ໄດ້ເຖິງສັກກະຍະພາບຕໍ່ດ້ານບວກນີ້. ເຮົາເຮັດໄດ້ຄືແນວນີ້ຍ້ອນເຮົາຢ້ານ, ໃນແງ່ດີ, ວ່າຖ້າເຮົາສືບຕໍ່ໃນທາງທີ່ເຮົາເປັນໃນປະຈຸບັນ, ແລະ ເຖິງວ່າເຮົາຈະໄດ້ເງິນຈຳນວນຫຼາຍ, ມີໝູ່ຫຼາຍຄົນ ແລະ ມີຊື່ສຽງຫຼາຍ, ແຕ່ເຮົາກໍຍັງຈະມີບັນຫາ. ອັນນີ້ແມ່ນຍ້ອນເຮົາຍັງສືບຕໍ່ໂລບມາກ ແລະ ບໍ່ໝັ້ນຄົງ. ເຮົາຍັງຈະໂມໂຫ, ແລະ ອື່ນໆ. ເຮົາຢ້ານສິ່ງນັ້ນ, ແຕ່ເຫັນວ່າມີທາງທີ່ຈະຫຼີກລ່ຽງໄດ້. ມັນຄ້າຍກັບວ່າເຮົາອາດຢ້ານຖືກໄຟໄໝ້, ແຕ່ເຮົາເຫັນວ່າຖ້າເຮົາລະວັງ, ເຮົາຈະສາມາດຫຼີກການຖືກເຈັບໄດ້. ມັນມີຄວາມຢ້ານ, ແຕ່ມັນເປັນຄວາມຢ້ານໃນແງ່ດີ. ເຮົາບໍ່ໄດ້ກຳລັງເວົ້າເຖິງໂຣກຈິດ.\nເຮົາເຫັນວ່າຖ້າເຮົາສືບຕໍ່ໂມໂຫ ແລະ ຮ້າຍ, ໂດຍສະເພາະໃສ່ພີ່ນ້ອງ ແລະ ໝູ່ເພື່ອນ, ແມ່ນຫຍັງຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອເຮົາເຖົ້າແກ່ໄປ? ເຮົາຈະກາຍເປັນແມ່ຕູ້ ຫຼື ພໍ່ຕູ້ໂດດດ່ຽວທີ່ບໍ່ມີໃຜຢາກມາຢາມ, ບໍ່ມີໃຜຢາກດູແລ, ເພາະຢູ່ນຳເຮົາຍາກ. ເຮົາມີແຕ່ຈົ່ມ ແລະ ຮ້າຍຜູ້ອື່ນ, ສະນັ້ນແລ້ວໃຜຈະຢາກຢູ່ນຳເຮົາ? ບໍ່ມີໃຜ. ທາງອອກບໍ່ແມ່ນການມີລູກຫຼາຍຄົນທີ່ຈະຮູ້ສຶກຮັບຜິດຊອບດູແລເຮົາ, ຫຼື ການມີເງິນໃນທະນາຄານຫຼາຍໆ ເພື່ອທີ່ວ່າເຮົາຈະສາມາດພັກໃນເຮືອນພັກຄົນຊະລາດີໆ ໄດ້, ເພາະເຮົາຍັງຈະທຸກໃຈຢູ່. ສິ່ງທີ່ເຮົາຕ້ອງເຮັດແທ້ໆ ແມ່ນການພັດທະນາບຸກຄະລິກຂອງເຮົາ, ຖ້າຈະເວົ້າແຈ້ງໆ.\nເຮົາຄິດເລື້ອຍປານໃດວ່າບຸກຄະລິກຂອງເຮົາຄົງທີ່ແລ້ວ ແລະ ມັນເປັນຕົວຂອງເຮົາແບບນີ້. “ຂ້ອຍມີອາລົມຮ້າຍ ແລະ ເຈົ້າຕ້ອງຮຽນທີ່ຈະຢູ່ກັບມັນ.” ແນວນັ້ນບໍ່ໄດ້, ແມ່ນບໍ? ມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະຕັດດ້ານລົບກວນນີ້ອອກໃຫ້ໝົດ ແລະ ຮັບຮູ້ເຖິງຄຸນສົມບັດທີ່ດີທັງໝົດຂອງເຮົາ. ຈາກຄວາມຮູ້ສຶກຢ້ານໃນແງ່ດີຕໍ່ສິ່ງທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນຖ້າເຮົາບໍ່ພັດທະນາຕົນເອງ, ບວກກັບຄວາມໝັ້ນໃຈທີ່ວ່າມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະຕັດດ້ານລົບກວນເຫຼົ່ານີ້ອອກໄປ ແລະ ເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະຍົກລະດັບ ແລະ ເສີມສ້າງດ້ານບວກ, ແລ້ວເຮົາຈະວາງທິດທາງທີ່ປອດໄພນີ້ໃນຊີວິດຂອງເຮົາ.\nຖ້າເຮົາຢາກເຮັດສິ່ງນີ້ໃນທາງທີ່ເອີ້ນວ່າ ພາຫະນະ “ມະຫາຍານ” ອັນກວ້າງໃຫຍ່, ເຮົາອາດເພີ່ມຄວາມເຫັນໃຈເຂົ້າໄປໃນນີ້. ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວ, ທັດສະນະມະຫາຍານແມ່ນວ່າ ເຮົາຈະຊ່ວຍຜູ້ອື່ນໄດ້ແນວໃດຖ້າເຮົາຍັງໂມໂຫນຳເຂົາຢູ່? ເຮົາຢາກສາມາດຊ່ວຍຜູ້ອື່ນແທ້ໆ ແລະ ເຮົາກໍຢ້ານແທ້ໆ ວ່າເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ມັນພັງໝົດໂດຍການໂມໂຫກັບເຂົາ, ຫຼື ຍຶດຕິດ, ຫຼື ອິດສາ, ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ເຫຼົ່ານີ້. ເຮົາຕ້ອງຕັດອາລົມລົບກວນ ແລະ ຄວາມສັບສົນເຫຼົ່ານີ້ອອກເພື່ອທີ່ວ່າເຮົາຈະສາມາດເປັນຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ດີທີ່ສຸດຕໍ່ຜູ້ອື່ນໄດ້. ມັນແມ່ນຄວາມຮູ້ສຶກອັນນີ້ທີ່ເຮົາຢາກສາມາດຊ່ວຍຜູ້ອື່ນແທ້ໆ, ແຕ່ເຮົາຢ້ານວ່າເຮົາຈະບໍ່ສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ຫຼາຍ. ເຮົາບໍ່ມີຄວາມອົດທົນພໍ, ຫຼື ເຮົາບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈພຽງພໍ. ເຮົາຢ້ານວ່າເຮົາຈະພາໃຫ້ເປັນໂທດ ຫຼາຍກວ່າເປັນປະໂຫຍດ. ບາງທີເຮົາກໍອາດຢ້ານແມ່ນແຕ່ວ່າເຮົາຈະລົ້ມເຫຼວໃນແງ່ຂອງການລ້ຽງລູກຕົນເອງ. ມັນກໍເປັນຕາຢ້ານແທ້, ບໍ່ແມ່ນບໍ? ຄວາມຢ້ານນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ຂັບເຄື່ອນເຮົາໃຫ້ວາງທິດທາງທີ່ປອດໄພ ແລະ ໜັກແໜ້ນໃນຊີວິດຂອງເຮົາໂດຍການພັດທະນາຕົນເອງ.\nອັນທີ່ຈິງ, ວຽກງານພຣະທັມນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ແທດເໝາະກັບຊີວິດປະຈຳວັນຂອງເຮົາຫຼາຍ. ໃນແງ່ຂອງທີ່ເພິ່ງ, ມັນແມ່ນການຈິງໃຈກ່ຽວກັບສະຖານະການ ແລະ ບັນຫາຂອງເຮົາ. ເຮົາທຸກຄົນມີ. ເຮົາທັງມົດມີອາລົມລົບກວນເຫຼົ່ານີ້. ນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງພິເສດ. ບາງທີ ບາງອັນຈະຮຸນແຮງກວ່າອັນອື່ນ ແຕກຕ່າງກັນໄປໄດ້ທຸກຮູບແບບ, ແຕ່ເຮົາທັງໝົດມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທາງອາລົມເຫຼົ່ານີ້. ເຮົາບໍ່ໄດ້ກຳລັງເວົ້າເຖິງຄົນທີ່ຈິດຝັ້ນເຟືອນ. ເຮົາກຳລັງເວົ້າເຖິງຄົນສ່ວນຫຼາຍທີ່ຖືວ່າທຳມະດາ. ແຕ່ຄວາມອັນຕະລາຍແມ່ນວ່າເຮົາຖືວ່າມັນທຳມະດາທີ່ບາງຄັ້ງເຮົາຈະໂມໂຫ, ບາງຄັ້ງເຮົາຈະໂລບ ແລະ ເຫັນແກ່ຕົວ ແລະ ອິດສາ, ແລະ ອື່ນໆ. ເຮົາຄິດວ່າອັນນີ້ທຳມະດາ ແລະ ມັນບໍ່ເປັນຫຍັງ. ແຕ່, ມັນເປັນ, ເພາະມັນສ້າງບັນຫາ, ທັງຕໍ່ຕົວເຮົາເອງ ແລະ ຕໍ່ຜູ້ອື່ນທີ່ເຮົາອາດກຳລັງພະຍາຍາມຊ່ວຍ.\nເປົ້າໝາຍຂອງເຮົາບໍ່ແມ່ນແຕ່ການຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຢູ່ກັບຄວາມໂມໂຫຂອງເຮົາ ຫຼື ການຄວບຄຸມມັນໃນຂະນະທີ່ຕົນເອງຍັງຮ້ອນເປັນໄຟຢູ່. ເປົ້າໝາຍຂອງເຮົາບໍ່ແມ່ນແຕ່ການເຮັດໃຫ້ມັນອ່ອນລົງ, ແຕ່ແມ່ນການຕັດສິ່ງລົບກວນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ອອກໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ. ເຮົາບໍ່ໄດ້ຢາກແຕ່ຈະສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈໜ້ອຍໜຶ່ງ ໃນບາງເວລາ, ແຕ່ຢາກສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈຕໍ່ຄວາມເປັນຈິງທັງໝົດ, ເພື່ອຮູ້ວ່າເຮົາມີຕົວຕົນຢູ່ແນວໃດ, ທຸກຄົນມີຕົວຕົນຢູ່ແນວໃດ, ໂລກນີ້ມີຕົວຕົນຢູ່ແນວໃດ, ແລະ ເພື່ອມີສິ່ງນັ້ນຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ. ມັນເປັນໄປໄດ້ທັງໝົດ, ເພາະທຳມະຊາດຂອງກິດຈະກຳທາງໃຈໂດຍພື້ນຖານແລ້ວແມ່ນບໍລິສຸດ ແລະ ມີສັກກະຍະພາບທັງໝົດຂອງຄຸນສົມບັດທີ່ດີ.\nເມື່ອເຮົາເວົາກ່ຽວກັບສິ່ງຂອງທີ່ສະແດງເຖິງທິດທາງທີ່ປອດໄພ, ຫຼື ທີ່ເພິ່ງ, ເຮົາເວົ້າກ່ຽວກັບພຣະພຸດ, ພຣະທັມ, ແລະ ພຣະສົງ. ມັນມີຫຼາຍລະດັບຂອງຄວາມເຂົ້າໃຈສາມສິ່ງນີ້: ແຕ່ລະອັນມີລະດັບປະຈັກ, ລະດັບທີ່ເລິກເຊິ່ງທີ່ສຸດ, ແລະ ບາງສິ່ງທີ່ເປັນຕົວແທນໃຫ້ທີ່ເພິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ກ່ອນອື່ນມາເບິ່ງທີ່ຄຸນສົມບັດທີ່ດີຂອງລະດັບປະຈັກຂອງແຕ່ລະອັນ.\nຮ່າງກາຍຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າມີຄຸນສົມບັດທາງຮ່າງກາຍທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ ແລະ ມີຄຸນລັກສະນະທີ່ພິເສດຫຼາຍ. ຕົວຢ່າງ, ພຣະພຸດທະເຈົ້າສາມາດໄປຫົນໃດກໍໄດ້ໃນທັນທີ, ແຍກຮ່າງເປັນຮູບໃດກໍໄດ້ບໍ່ຈຳກັດ, ຢູ່ທຸກທີ່ໄດ້ໃນເວລາດຽວກັນ, ແລະ ອື່ນໆ. ມັນລ້ວນແລ້ວແຕ່ມະຫັດສະຈັນ ແລະ ບໍ່ໜ້າເຊື່ອໄດ້ງ່າຍໆ. ນອກນັ້ນ, ເມື່ອພຣະພຸດທະເຈົ້າເອີ່ຍ, ທຸກຄົນເຂົ້າໃຈໄດ້ໃນພາສາຂອງຕົນເອງ, ແລະ ບໍ່ວ່າເຂົາຈະຢູ່ໄກປານໃດ ເຂົາກໍສາມາດໄດ້ຍິນພຣະພຸດທະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງຈະແຈ້ງ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ພຣະພຸດທະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮອບຮູ້, ທີ່ມີເມດຕາຕໍ່ທຸກຄົນເທົ່າກັນ ແລະ ເຂົ້າໃຈ ແລະ ຮູ້ທຸກສິ່ງໃນເວລາດຽວກັນ.\nອີກເທື່ອໜຶ່ງ ທັງໝົດນີ້ຟັງເບິ່ງຄືໜ້າອັດສະຈັນ, ແລະ ຍາກທີ່ຈະເຊື່ອໄດ້. ສະນັ້ນ ຖ້າເຮົາຈະຄົງຢູ່ແຕ່ໃນລະດັບຄວາມຄິດອັນນີ້ຕໍ່ກັບພຣະພຸດທະເຈົ້າ, ມັນຈະມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະມີຄວາມຄິດຜິດໆ. ມັນຟັງເບິ່ງຄືມັນກຳລັງໄປໃນທິດທາງຂອງຜູ້ເໜີອທຳມະຊາດທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ, ເກືອບຄືພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ແມ່ນບໍ? ແຕ່ຄວາມໝາຍຂອງການຮອບຮູ້, ຕົວຢ່າງ, ບໍ່ແມ່ນວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າຮູ້ເລກໂທລະສັບຂອງທຸກຄົນໃນໂລກ, ແຕ່ວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າຮູ້ວ່າແມ່ນຫຍັງເປັນສາເຫດຂອງສະຖານະພາບຂອງທຸກຄົນໃນອາດີດ, ແລະ ປັດໄຈທັງໝົດທີ່ມີອິດທິພົນຕໍ່ເຂົາ. ເມື່ອພຣະພຸດທະເຈົ້າສອນອັນນີ້ ອັນນັ້ນໃຫ້ຄົນຜູ້ໜຶ່ງ, ພຣະອົງເຮັດດ້ວຍສຳນຶກຕໍ່ຜົນທີ່ຈະຕາມມາ, ບໍ່ພຽງແຕ່ຕໍ່ຄົນຜູ້ນີ້, ແຕ່ຕໍ່ຄົນອື່ນທຸກຄົນທີ່ຄົນຜູ້ນີ້ຈະພົວພັນນຳ. ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ພຣະພຸດທະເຈົ້າຈິ່ງຮູ້ແຈ້ງວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດທີ່ຈະສອນທຸກຄົນ. ນັ້ນມັນດີ, ແມ່ນບໍ່? ມັນຄົງຈະດີຖ້າສາມາດເຮັດໄດ້.\nເຮົາມີຄວາມໝັ້ນໃຈວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າເຂົ້າໃຈ ແລະ ສາມາດຮູ້ໄດ້ວ່າອັນໃດເປັນສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດທີ່ຈະຊ່ວຍເຮົາ. ພຣະພຸດທະເຈົ້າເວົ້າພາສາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ສາມາດມາຫາຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃນທັນທີເມື່ອໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງການ. ຖ້າເຮົາຈະໄປໃນທິດທາງຂອງການຄິດວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າເປັນຄືພຣະເຈົ້າ, ບາດນີ້ມັນຈະເປັນສ່ວນຕົວໜ້ອຍໜຶ່ງ. “ພຣະອົງສາມາດຊ່ວຍເຮົາດ້ວຍຕົວເອງ. ພຣະອົງຈະເຂົ້າໃຈເຮົາ. ບໍ່ມີໃຜເຂົ້າໃຈເຮົາ, ແຕ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າຈະເຂົ້າໃຈ.” ແຕ່ເຮົາຮູ້ວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ທຸກຄົນ. “ຍິ່ງດີ. ເຖິງວ່າເຮົາຈະຢາກໃຫ້ພຣະອົງມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ເຮົາຫຼາຍກວ່າຜູ້ອື່ນ. ແຕ່, ກໍບໍ່ເປັນຫຍັງ.” ພຣະພຸດທະເຈົ້າມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ທຸກຄົນ ແລະ ເພີ່ມເຕີມອາດແມ່ນວ່າມັນບໍ່ສຳຄັນເລີຍວ່າເຮົາຈະເຮັດຫຍັງ. ເຮົາບໍ່ຕ້ອງພາວະນາ ຫຼື ຂຶ້ນໄຫວ້ພຣະພຸດທະເຈົ້າ. ແນວໃດພຣະພຸດທະເຈົ້າກໍຈະຊ່ວຍເຮົາຢູ່ດີ. ສະນັ້ນມັນກໍສະບາຍ. ເຮົາບໍ່ຕ້ອງຈ່າຍຫຍັງ. ກຳໄລ! ນອກນັ້ນ, ເພາະພຣະພຸດທະເຈົ້າມີຄວາມອົດທົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ພຣະອົງຈະບໍ່ມີວັນອິດສາຖ້າເຮົາໄປຫາອາຈານອົງອື່ນ ໃນສາຍອື່ນ, ແລະ ຈະບໍ່ມີວັນໂກດແຄ້ນ ແລະ ລົງໂທດເຮົາດ້ວຍສາຍຟ້າຜ່າ ຫຼື ອີ່ຫຍັງປະມານນັ້ນ. ມັນອ່າວປອດໄພ.\nອັນນີ້ແມ່ນຄວາມຜິດພາດທີ່ພົບເລື້ອຍ, ບໍ່ວ່າຈະໂດຍຕັ້ງໃຈ ຫຼື ບໍ່ຕັ້ງໃຈ ເຮົາເບິ່ງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ເປັນຄືຕົວແທນຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ເປັນກຳໄລ ແລະ ປອດໄພ. ໃນຄຳສອນ ເວົ້າວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາຜິດຫວັງ, ແລະ ສິ່ງຕ່າງໆ ປະເພດນີ້. ມັນຟັງເບິ່ງຄືດີ. ແຕ່ແລ້ວເຮົາອາດອ່ານພົບວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າບໍ່ສາມາດດຶງຄວາມທຸກອອກຈາກເຮົາຄືດຶງໜາມອອກຈາກຕີນເຮົາ. ພຣະພຸດທະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ມີອຳນາດທຸກຢ່າງ. ແຕ່ເຮົາກໍບໍ່ໄດ້ຈິງຈັງກັບເລື່ອງນີ້ຫຼາຍ. ນັ້ນແມ່ນລະດັບປະຈັກຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ, ແນວຄິດສາມັນຕໍ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າ. ແຕ່ຖ້າຈະປະໄວ້ແຕ່ໃນລະດັບນັ້ນໂດຍບໍ່ເຂົ້າໃຈເລິກເຊິ່ງ ຈະພາໃຫ້ມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະຖືວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າເປັນແທນໃຫ້ພຣະເຈົ້າສ່ວນຕົວທີ່ຈະປົກປ້ອງເຮົາ.\nພຣະພຸດທະເຈົ້າແມ່ນສະແດງອອກໃນຮູບປັ້ນ ແລະ ພາບວາດ. ແມ່ນ, ມັນງາມ, ແຕ່ເຮົາຈະສັບສົນກັບຮູບສັນຍາລັກຂອງຄຣິສຕຽນ ອໍໂທດອກສ໌ ບໍ? ມັນແມ່ນຫຍັງ? ເຮົາມັກການບູຊາຮູບປັ້ນບູຊາ, ຄືດັ່ງທີ່ຊາວມຸສລິມກ່າວຫາບໍ? ມັນເກີດຫຍັງຂຶ້ນແທ້? ເຮົາຕ້ອງກົ້ມຫົວຕໍ່ໜ້າຮູບປັ້ນແທ້ບໍ? ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າມັນຈະມີບັນຫາ ຖ້າເຮົາປ່ອຍຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບພຣະພຸດທະເຈົ້າໄວ້ແຕ່ໃນລະດັບນີ້. ມັນມີໂອກາດທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຜິດ. ແຕ່ສຳລັບບາງຄົນ, ແນ່ນອນວ່າມັນສາມາດຊ່ວຍໄດ້ຫຼາຍໃນການທີ່ຈະຄິດເຖິງພຣະພຸດທະເຈົ້າໃນແງ່ນັ້ນ, ແຕ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນການເຂົ້າໃຈທີ່ເລິກເຊິ່ງທີ່ສຸດ. ໃນລະດັບນີ້, ມັນຄືວ່າມີຮູບດັ່ງພຣະເຈົ້າ, ແທນໃຫ້ດ້ວຍຮູບປັ້ນ ແລະ ພາບວາດ, ແລ້ວເຮົາກໍບູຊາເອົາ.\nລະດັບປະຈັກຂອງພຣະທັມ ແມ່ນເປັນຄຳສອນທັງໝົດ. ອັນນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າຕະໜັກຮູ້ໃນຕົວຂອງພຣະອົງເອງ ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ພຣະອົງສອນ. ວິທີການທົ່ວໄປໃນການເຂົ້າໃຈສິ່ງນີ້ອາດແມ່ນວ່າເຮົາມີພຣະເຈົ້າ, ພຣະພຸດທະເຈົ້າປະຈຳຕົວ, ແລະ ເຮົາມີພຣະຄຳພີ. ແທນທີ່ຈະເປັນພຣະຄຳພີໄບເບິນ ຫຼື ພຣະຄຳພີໂຄຣານ, ຕອນນີ້ຂ້າພະເຈົ້າມີຄຳສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ. ມັນຄືກັບພຣະຄຳພີໄບເບີນພຣະພຸດທະສາສະໜາ ແລະ ທຸກຄຳໃນນັ້ນ ເຮົາຖືວ່າສັກສິດ. ແມ່ນ, ເຮົາຕ້ອງມີຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ມັນ, ແຕ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າໄດ້ກ່າວດ້ວຍພຣະອົງເອງວ່າ: “ຢ່າເຊື່ອສິ່ງທີ່ອາຕະມາເວົ້າ ພຽງເພາະແມ່ນອາຕະມາເວົ້າ, ຍ້ອນຄວາມເຄົາລົບ, ແຕ່ຈົ່ງທົດລອງດ້ວຍຕົວເອງ ຄືດັ່ງການຊື້ຄຳ.” ພຣະພຸດທະເຈົ້າຊຸກຍູ້ລູກສິດຂອງພຣະອົງໃຫ້ວິເຄາະສິ່ງທີ່ພຣະອົງສອນສະເໝີ. ແຕ່ເມື່ອເຮົາຄ້ານ, ແລ້ວເຮົາກໍຈະບໍ່ຢາກວິເຄາະ ແລະ ກວດກາທຸກຢ່າງ. ໃນແງ່ຂອງຊີວິດປະຈຳວັນ, ສິ່ງທີ່ແທດເໝາະແມ່ນວ່າ, ໃນລະດັບນີ້, ພຣະພຸດທະເຈົ້າເມດຕາເຮົາ, ພຣະພຸດທະເຈົ້າເຂົ້າໃຈເຮົາ, ແລະ ນີ້ແມ່ນລະບຽບທັງໝົດໃນພຣະຄຳພີ ແລະ ເຮົາກໍພຽງແຕ່ປະຕິບັດຕາມນັ້ນ. ແນ່ນອນ, ຖ້າມີແນວນັ້ນໃນຊີວິດປະຈຳວັນຄືຊິດີ, ແຕ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນພຣະພຸດທະສາສະໜາແທ້. ບາດນີ້, ແນ່ນອນ, ມັນອາດໃຊ້ໄດ້ກັບບາງຄົນ, ແຕ່ຈຸດປະສົງຈະບໍ່ແມ່ນການເຮັດໃຫ້ພຣະພຸດທະສາສະໜາເປັນຄືຊະນິດໜຶ່ງຂອງຄຣິສ໌ຕະສາສະໜາ.\nແລ້ວ, ກ່ຽວກັບພຣະສົງເດ? ໜ້າເສຍດາຍທີ່, ໃນພາກຕາເວັນຕົກ, ເຮົາໄດ້ສ້າງນິໄສຂອງການກ່າວເຖິງສະມາຊິກທັງໝົດໃນສູນພຣະທັມວ່າເປັນ “ພຣະສົງ” ຂອງເຮົາໝົດ. ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຄຳນີ້ໃນພາສາສັນສະກຣິດ ຫຼື ທິເບດ. ແຕ່, ສຳລັບຫຼາຍຄົນ, “ພຣະສົງ” ພຽງແຕ່ໝາຍເຖິງສະມາຊິກຂອງກຸ່ມຄົນຟັງທັມມະເທດສະໜາ, ໂບດພຣະພຸດທະສາສະໜາ. ເມື່ອຈຳນວນໜຶ່ງຂອງສະມາຊິກເຫຼົ່ານີ້ເປັນຄົນທີ່ຈິດໃຈຖືກລົບກວນ, ແລ້ວເຮົາຍັງຈະເອົາເພິ່ນເປັນທີ່ເພິ່ງຢູ່ບໍ? ບາດນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຈະຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສຳຄັນຂອງການມີຊຸມຊົນສາສະໜາຂອງຜູ້ຄົນທີ່ຄິດຄືກັນ ຫວັງຄືກັນ ທີ່ຈະສາມາດຊຸກຍູ້ເຮົາໄດ້, ໃຫ້ຄຳເຫັນກັບເຮົາໄດ້, ແລະ ອື່ນໆ. ອັນນີ້ແມ່ນສຳຄັນຫຼາຍ, ແຕ່ມັນບໍ່ແມ່ນເປົ້າໝາຍຂອງທີ່ເພິ່ງ.\nໃນອີກລະດັບໜຶ່ງຂອງພຣະສົງ, ເຮົາສາມາດເຂົ້າໃຈໃນແງ່ຂອງຊຸມຊົນໃນວັດ, ເຊິ່ງແມ່ນພຣະສົງ ແລະ ແມ່ຊີ. ແຕ່, ອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ເຮົາຈະບໍ່ສາມາດຫາຕົວຢ່າງທີ່ສົມບູນແບບຂອງພຣະສົງ ແລະ ແມ່ຊີໄດ້ຢູ່ສະເໝີ, ແມ່ນບໍ? ມີບາງອົງທີ່ເປັນຄົນມີຈິດໃຈທີ່ຖືກລົບກວນທີ່ຍັງນຸ່ງຜ້າເຫຼືອງ. ແຕ່ປານນັ້ນ, ມັນກໍຍັງສຳຄັນຫຼາຍທີ່ຈະນັບຖື ແລະ ຊຸກຍູ້ຖ້າເພິ່ນຈິງໃຈພະຍາຍາມພັດທະນາຕົນເອງໂດຍການເຂົ້າວັດ. ແຕ່ພຣະສົງ ແລະ ແມ່ຊີບາງອົງ ໄດ້ຖືເອົາຜ້າເຫຼືອງເປັນບ່ອນຫຼົບລີ້ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນຊີວິດ ແລະ, ດັ່ງທີ່ເພື່ອນຜູ້ໜຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້, ເພື່ອກິນເຂົ້າຟຣີ!\nຍັງມີພຣະສົງອີກລະດັບໜຶ່ງ. ເຮົາອາດໄດ້ຍິນຈາກພຣະອາຈານຕັນຕຣະເຫຼົ່ານີ້ວ່າອັນທີ່ຈິງພຣະສົງແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ “ເທວະດາຕັນຕຣະ” ທີ່ເຮົາມີ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນພຣະເຊັນເຣຊິກ, ພຣະນາງຕາຣາ, ພຣະມັນຊູສຣິ, ແລະ ອື່ນໆ. ບາດນີ້ເຮົາອາດເລີ່ມພາວະນານຳພຣະແມ່ສັກສິດ ຫຼື ນັກບຸນທາຣາ, ແລະ ພຣະອົງຈະປົກປ້ອງເຮົາ. ແນ່ນອນວ່າອົງພຣະເຫຼົ່ານີ້, ຂ້າພະເຈົ້າເອີ້ນ, ອັນທີ່ເອີ້ນວ່າເທວະດາຕັນຕຣະເຫຼົ່ານີ້, ບໍ່ແມ່ນນັກບຸນທີ່ຈະເປັນຕົວກາງ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ເຮົາເຂົ້າໃກ້ກັບພຣະພຸດທະເຈົ້າພຣະເຈົ້າຍິ່ງຂຶ້ນ.\nຖ້າເຮົາເບິ່ງທີ່ຄວາມໝາຍອັນເລິກແລບທີ່ສຸດຂອງພຣະພຸດ, ພຣະທັມ, ແລະ ພຣະສົງ, ເຮົາຈະຄົ້ນພົບວ່າຄວາມໝາຍທີ່ເລິກເຊິ່ງທີ່ສຸດຂອງພຣະທັມ ແມ່ນການຢຸດເຊົາຢ່າງແທ້ຈິງຂອງຄວາມສັບສົນທັງໝົດນີ້, ແລະ ການຮັບຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ຫຼື ອັນທີ່ເອີ້ນວ່າທາງ ຫຼື ທາງເດີນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິດໃຈບົນຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງຈິດໃຈ. ນັ້ນແມ່ນພຣະທັມອັນແທ້ຈິງ. ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ຈະປົກປ້ອງເຮົາຈາກຄວາມທຸກທໍລະມານຖ້າເຮົາຈະບັນລຸໄດ້ໃນຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງຈິດໃຈເຮົາເອງ. ເຮົາສາມາດບັນລຸພາວະນີ້ໄດ້ ໂດຍທີ່ຄວາມສັບສົນ, ອາລົມລົບກວນ, ທັດສະນະ, ແລະ ບັນຫາທັງໝົດຫາຍໄປ, ແລະ ການຮັບຮູ້ທັງໝົດມີຢູ່ຄົບ. ພຣະພຸດທະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ທີ່ບັນລຸສິ່ງນີ້ໄດ້ຢ່າງສົມບູນ ແລະ ສອນເຮົາເຖິງວິທີບັນລຸໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ. ພຣະສົງ ອັນທີ່ຈິງແມ່ນໝາຍເຖິງຜູ້ທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ກັນໃນນາມ “ອາຣິຍະ ສົງ,” ນັກປະຕິບັດຂັ້ນສູງທີ່ຮັບຮູ້ເລິກເຊິ່ງຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນລຸບາງອັນ, ແຕ່ບໍ່ທັງໝົດຂອງການຢຸດຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ການຮັບຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງເຫຼົ່ານີ້. ເຫັນບໍ່, ອັນທີ່ຈິງມີຫຼາຍລະດັບ ແລະ ອັນດັບຂອງຄວາມສັບສົນທີ່ເຮົາຕ້ອງຕັດອອກໄປຈາກຕົນເອງ ແລະ ຫຼາຍລະດັບຂອງການຮັບຮູ້ທີ່ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນຊັກໄຊ້ທີ່ຈະແກ້ກັບມັນ. ຂະບວນການຂອງການຕັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ອອກເກີດຂຶ້ນເປັນຂັ້ນ. ອາຣິຍະສົງ ຍັງບໍ່ບັນລຸການຕັດທຸກສິ່ງອອກເທື່ອ, ມີແຕ່ບາງອັນ, ແລະ ເພິ່ນກໍຢູ່ບົນເສັ້ນທາງທີ່ຈະນຳໄປສູ່ການບັນລຸຍິ່ງຂຶ້ນອີກ.\nໃນຊີວິດປະຈຳວັນຂອງເຮົາ, ພຣະພຸດທະເຈົ້າ ແລະ ພຣະອະຣິຍະສົງ, ພຣະອາຈານອິນເດຍ ແລະ ທິເບດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້ໃນອາດີດ ແລະ ບາງອົງໃນປະຈຸບັນ ເປັນແຮງບັນດານໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ສິ່ງນີ້ມອບຄວາມຫວັງອັນຫຼວງຫຼາຍໃຫ້ແກ່ເຮົາ. ເຮົາເຫັນບາງຄົນ ຫຼື ພົບບາງຄົນທີ່ເປັນແຮງບັນດານໃຈຄືດັ່ງອົງພຣະດາໄລ ລາມະ. ທ່ານກາຍເປັນອົງພຣະດັ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນໄດ້ແນວໃດ? ໂດຍພຣະທັມ. ບໍ່ວ່າທ່ານຈະເປັນພຣະພຸດທະເຈົ້າແລ້ວ ຫຼື ຍັງ ແມ່ນບໍ່ສຳຄັນ. ຖ້າເຮົາຈະກາຍເປັນພຣະຄືທ່ານ, ມັນຄືຊິດີ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກຳລັງເວົ້າພຽງແຕ່ກ່ຽວກັບຄວາມສາມາດຂອງທ່ານໃນການສອນທຸກສິ່ງໃນສາຍພຣະທັມ, ຫຼື ທີ່ທ່ານເປັນຊ່ຽວຊານ, ຜູ້ຮູ້ທີ່ສຸດ, ແລະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງພຣະອາຈານທັງໝົດ. ບໍ່ພຽງແຕ່ຕາຕະລາງເວລາທີ່ທ່ານຕ້ອງໄດ້ປະຕິບັດ, ແລະ ການເດີນທາງຮອບໂລກທີ່ມີຢູ່ສະເໝີ, ການພະຍາຍາມສອນ ແລະ ຊ່ວຍຜູ້ອື່ນ, ແລະ ອື່ນໆ ທັງໝົດ. ແຕ່ເພີ່ມເຕີມແມ່ນທີ່ທ່ານເປັນສັດຕູໝາຍເລກໜຶ່ງຂອງຈີນ. ຈິນຕະນາການອອກບໍ່ວ່າມັນເປັນຄືແນວໃດທີ່ມີກວ່າພັນລ້ານຄົນທີ່ຖືວ່າເປັນມານ, ແລະ ເຮັດສິ່ງຂີ້ຮ້າຍທຸກຢ່າງໃສ່ຄົນຂອງເຈົ້າ, ແລະ ຍັງມີຄວາມເມດຕາ ແລະ ເຫັນໃຈຕໍ່ເຂົາ? ທ່ານບໍ່ໄດ້ໂກດເຄືອງ, ແລະ ທ່ານກໍສາມາດເຮັດທຸກສິ່ງທ່ານເຮັດດ້ວຍຄວາມສຸກ, ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ສະຫງົບ. ມັນເປັນສິ່ງເຫຼືອເຊື່ອ, ບໍ່ແມ່ນບໍ? ເຮົາຈະບັນລຸແນວນັ້ນໄດ້ແນວໃດ ຖ້າເຮົາບໍ່ຕັດອາລົມລົບກວນເຫຼົ່ານີ້ອອກ ແລະ ສ້າງຄວາມຮັບຮູ້? ມັນຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ມັນບໍ່ສຳຄັນວ່າທ່ານໄດ້ເປັນພຣະພຸດທະເຈົ້າແລ້ວ ຫຼື ຍັງ.\nເຮົາອາດບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ເຖິງຄຸນສົມບັດທັງໝົດຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ, ແຕ່ຢ່າງໜ້ອຍເຮົາກໍສາມາດເຫັນຄຸນສົມບັດນັ້ນຂອງຜູ້ອື່ນເຊັ່ນອົງພຣະດາໄລ ລາມະ. ມັນເປັນແຮງບັນດານໃຈ. ຖ້າມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຄົນຄືທ່ານສາມາດບັນລຸພຣະທັມລະດັບນີ້ໄດ້, ແລ້ວ, ຖ້າພິຈາລະນາເຖິງທຳມະຊາດຂອງຈິດໃຈທີ່ບໍລິສຸດ ແລະ ມີສັກກະຍະພາບເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ, ມັນກໍບໍ່ມີເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງເຮົາຈະເຮັດບໍ່ໄດ້ຄືກັນ. ມັນບໍ່ມີເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງທຸກຄົນຈະເຮັດບໍ່ໄດ້. ແນ່ນອນ, ມັນຈະຕ້ອງອາໄສຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ແຕ່ມັນເປັນໄປໄດ້ ແລະ ມັນກໍຄຸ້ມຄ່າຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະໄປໃນທິດທາງນັ້ນ. ຖ້າອົງພຣະດາໄລ ລາມະ ຈະປຽບໄດ້ດັ່ງພຣະພຸດທະເຈົ້າ, ສະນັ້ນແລ້ວ ອົງພຣະລາມະທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນປະຈຸບັນທີ່ກຳລັງສັ່ງສອນ, ບາງເທື່ອທ່ານອາດບໍ່ມີຄຸນສົມບັດທັງໝົດຂອງອົງພຣະດາໄລ ລາມະ, ແຕ່, ປຽບໄດ້ດັ່ງພຣະສົງ, ທ່ານກໍມີຄຸນສົມບັດເຫຼົ່ານີ້ບາງອັນ. ນັ້ນກໍເປັນສິ່ງທີ່ບັນດານໃຈຢ່າງຍິ່ງເຊັ່ນກັນ.\nມີຫຍັງທີ່ຄ້າຍກັນແດ່ ລະຫວ່າງອົງພຣະດາໄລ ລາມະ ແລະ ພຣະອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້? ທ່ານໄດ້ຕັດ, ຫຼາຍ-ໜ້ອຍຕ່າງກັນ, ຄວາມໂມໂຫ, ຄວາມໂລບ, ຄວາມຄຽດຊັງ, ຄວາມອິດສາ, ແລະ ສິ່ງຕ່າງໆ ເຫຼົ່ານີ້. ທ່ານໄດ້ບັນລຸຄຸນລັກສະນະອັນດີງາມຢ່າງຍິ່ງ ເປັນຕົ້ນແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈ, ຄວາມເຫັນໃຈ, ຄວາມອົດທົນ, ແລະ ອື່ນໆ. ເຮົາເຫັນຫຼາຍລະດັບຂອງສິ່ງທີ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ໃນແງ່ຂອງອົງພຣະລາມະເຫຼົ່ານີ້. ອັນນີ້, ຄືດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າ, ເປັນຕົວຢ່າງຜູ້ມີຊີວິດ (ຖ້າເຮົາມີໂອກາດພົບທ່ານ) ແທນທີ່ຈະຄິດເຖິງພຣະພຸດທະເຈົ້າ, ຫຼື ມີລາເຣປາ, ແລະ ແບບຢ່າງໃນປະຫວັດສາດອົງອື່ນ, ຜູ້ທີ່ເຮົາອາດຄິດຫາຍາກແດ່. ເຮົາອາດຮູ້ສຶກວ່າມັນເປັນເລື່ອງລາວທີ່ດີ, ແຕ່ເຮົາເຊື່ອແທ້ໆ ບໍວ່າເຄີຍມີຄົນຄືແນວນັ້ນແທ້? ເຮົາໄດ້ອ່ານວ່າພຣະຄຸຣຸຣິນໂປເຊ ໄດ້ເກີດຈາກດອກບົວ ແລະ ເຮົາສາມາດເຊື່ອແນວນັ້ນໄດ້ແທ້ບໍ? ນັ້ນອາດຍາກທີ່ຈະເຂົ້າໃຈ. ແຕ່, ເຮົາສາມາດສຸມໃສ່ການປາສະຈາກຄຸນສົມບັດດ້ານລົບເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ການມີຄຸນສົມບັດດ້ານບວກເຫຼົ່ານີ້, ດັ່ງຕົວຢ່າງຂອງອົງພຣະດາໄລ ລາມະ ແລະ ພຣະອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້, ທີ່ເປັນດັ່ງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ແລະ ພຣະສົງ ໄດ້ທີ່ນີ້ ດຽວນີ້. ເຮົາຮັບຮູ້ວ່າເຮົາມີຄວາມສາມາດເຮັດໄດ້ແນວນັ້ນຄືກັນ, ອັນນີ້ແມ່ນພຣະທັມ, ແລະ ການຢຸດຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ທາງແຫ່ງຈິດໃຈທີ່ແທ້ຈິງເຫຼົ່ານີ້ ເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ບັນລຸໄດ້. ມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ເຮົາຈະສາມາດເຮັດສິ່ງນີ້ ແລະ ສິ່ງນີ້ຈະໃຫ້ທິດທາງທີ່ປອດໄພ, ໝັ້ນຄົງ ແລະ ມີຄວາມໝາຍທີ່ເຮົາສາມາດວາງໃສ່ຊີວິດຂອງເຮົາໄດ້.\nການວາງທິດທາງພຣະພຸດ, ພຣະທັມ ແລະ ພຣະສົງໃນຊີວິດຂອງເຮົາໃນພາກປະຕິບັດແມ່ນແນວໃດ? ມັນໝາຍວ່າເຮົາພັດທະນາຕົນເອງຢູ່ສະເໝີ. ໃນການເຮັດແນວນັ້ນ, ຕົວຢ່າງ, ເມື່ອເຮົາໂກດເຄືອງ, ເມື່ອເຮົາໂມໂຫ, ຫຼື ເມື່ອເຮົາປະພຶດເຫັນແກ່ຕົວ, ເຮົາຈະສຳນຶກໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ. ເຮົາຈະສັງເກດໄດ້. ມັນບໍ່ແມ່ນວ່າເຮົາຈະໂທດຕົນເອງຢ່າງໜັກ ແລະ ໃສ່ໂທດຕົນເອງແລ້ວຄິດວ່າ “ເຮົາຄືບໍ່ດີແທ້ ຫຼື ເຮົາຂີ້ຮ້າຍແທ້ເພາະເຮົາຍັງໂມໂຫຢູ່.” ແນ່ນອນວ່າບໍ່ແມ່ນແນວນັ້ນ, ແລະ ແນ່ນອນວ່າບໍ່ແມ່ນການຄິດດ້ານກົງກັນຂ້າມທີ່ວ່າມັນເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ. ໃນກໍລະນີ້ນັ້ນເຮົາມີແຕ່ຈະສັງເກດເຫັນມັນ, ແລ້ວຄິດວ່າ “ລະເປັນຫຍັງ? ເຮົາຈະສືບຕໍ່ເຮັດແນວນັ້ນກໍຊິເປັນຫຍັງ.” ມັນກໍບໍ່ແມ່ນແນວນັ້ນອີກ. ແຕ່ແມ່ນການສຳນຶກໄດ້ເຖິງອາລົມລົບກວນຂອງເຮົາ ແລະ ຖືມັນເປັນສິ່ງທີ່ເຮົາຢາກຕັດອອກ, ເຮັດໃຫ້ມັນອ່ອນກຳລັງລົງ.\nແຕ່ຈຸດສຳຄັນແມ່ນ, ໃນລະຫວ່າງຊີວິດປະຈຳວັນຂອງເຮົາເມື່ອອາລົມລົບກວນເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ເຮົາສັງເກດໄດ້, ສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດທີ່ຄວນເຮັດແມ່ນຮຽນບາງວິທີທີ່ຈະພະຍາຍາມເອົາຊະນະມັນ. ເຮົາຕ້ອງຮັບຮູ້ວ່າເຮົາກຳລັງໂມໂຫ, ເຮົາຕ້ອງສ້າງຄວາມອົດທົນ. ເມື່ອມີຄົນປະພຶດໃນທາງທີ່ບໍ່ດີຕໍ່ເຮົາ, ນັ້ນຊີ້ບອກວ່າເຂົາກຳລັງເປັນທຸກຫຼາຍ. ມັນມີສິ່ງລົບກວນເຂົາ. ແທນທີ່ຈະໂມໂຫ, ໃຫ້ຮູ້ສຶກເຫັນໃຈເຂົາໜ້ອຍໜຶ່ງ.\nເພື່ອຄວາມຈະແຈ້ງ, ເຮົາບໍ່ໄດ້ຢູ່ດ້ານໜຶ່ງ, ທີ່ໂມໂຫກັບຕົນເອງທີ່ໂມໂຫ. ອີກດ້ານໜຶ່ງ, ເຮົາບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕໍ່ຕົນເອງຄືເດັກນ້ອຍ ວ່າມັນບໍ່ເປັນຫຍັງ. ແຕ່ເຮົາຈະພະຍາຍາມສຸດຄວາມສາມາດເພື່ອເອົາຊະນະຄວາມໂມໂຫຂອງເຮົາ, ເພາະເຮົາຮັບຮູ້ວ່າມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະເຮັດແນວນັ້ນ. ບາງທີເຮົາຈະບໍ່ສາມາດຕັດມັນອອກໄປໄດ້ຢ່າງໄວວາ, ແລະ ແນ່ນອນ, ເຮົາຈະບໍ່ສາມາດຕັດມັນອອກໄປໄດ້ໄວວາປານນັ້ນ, ແຕ່ອັນນີ້ແມ່ນທິດທາງທີ່ເຮົາຢາກພັດທະນາຕົນເອງຕະຫຼອດຊີວິດ. ເຮົາຈະເຮັດແນວນີ້ເພາະເຮົາຮູ້ວ່າມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະຕັດສິ່ງນີ້ອອກໄປ. ມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ໄຮ້ຜົນຂອງການຄິດແບບອຸດົມການທີ່ຈະເດີນໄປໃນທິດທາງນີ້.\nເມື່ອເຮົາພົບກັບສະຖານະການຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ເຮົາມີຄວາມອົດທົນໜ້ອຍ, ຫຼື ຄວາມເຂົ້າໃຈໜ້ອຍ, ຫຼື ຄວາມຮູ້ສຶກເມດຕາໜ້ອຍ, ເຮົາຕ້ອງຮັບຮູ້ວ່າອັນນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ສາມາດເພີ່ມເຕີມໄດ້. ເຮົາສາມາດເຮັດໃຫ້ສິ່ງນີ້ເຂັ້ມແຂງຍິ່ງໆ ຂຶ້ນ. ມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະເຮັດແນວນັ້ນ. ຜູ້ອື່ນເຄີຍເຮັດແລ້ວ ແລະ ເຮົາກໍສາມາດເຮັດໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ມັນບໍ່ມີຫຍັງພິເສດກ່ຽວກັບຜູ້ອື່ນ ແລະ ບໍ່ມີຫຍັງພິເສດກ່ຽວກັບເຮົາ. ອັນນີ້ແມ່ນທີ່ເພິ່ງຂອງເຮົາ, ອັນນີ້ແມ່ນທິດທາງທີ່ປອດໄພໃນຊີວິດ, ເພາະຍິ່ງເຮົາໄປໃນທິດທາງນີ້ເທົ່າໃດ, ເຮົາກໍຈະປົກປ້ອງຕົນເອງຈາກບັນຫາເທົ່ານັ້ນ.\nເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າຄວາມໝາຍຂອງທີ່ເພິ່ງ, ທິດທາງທີ່ປອດໄພອັນນີ້ແມ່ນຫຍັງ, ແລະ ເຫດຜົນທີ່ເຮົາຕ້ອງວາງທິດທາງນີ້ໃນຊີວິດຂອງເຮົາແມ່ນຫຍັງ. ມັນຖືເປັນສິ່ງທີ່ສຳຄັນ, ສິ່ງທີ່ພື້ນຖານທີ່ສຸດໃນການປະຕິບັດທັມ. ຫຼາຍຄົນມັກຖືເບົາຕໍ່ສິ່ງນີ້, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າເສຍດາຍ. ການທີ່ເຮົາມີທິດທາງນີ້ໃນຊີວິດເຮົາ ຖືເປັນການປ່ຽນແປງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ ແລະ ສ້າງຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນຊີວິດເຮົາ. ທີ່ເພິ່ງບໍ່ຄວນໝາຍເຖິງວ່າເຮົາໄດ້ໄປຮ່ວມພິທີ, ແລະ ໄດ້ແຖຫົວ, ແລະ ໄດ້ຊື່ທິເບດ, ແລະ ບາດນີ້ເຮົາໃສ່ສາຍສີແດງຫ້ອຍຄໍ, ແລະ ເຮົາໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມສະມາຄົມ. ອັນນີ້ແມ່ນການຖືເບົາຕໍ່ບັນຫາທັງໝົດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ມັນກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄ່ອຍມີຄວາມໝາຍ.\nຄຳຖາມທີ່ເຮົາທັງໝົດຕ້ອງຖາມຕົນເອງແມ່ນ: “ໃນຖານະທີ່ເຮົາເປັນຄົນມີທີ່ເພິ່ງ ແລະ ເປັນຊາວພຸດຜູ້ໜຶ່ງ, ເຮົາໄດ້ວາງທິດທາງນີ້ໃນຊີວິດຂອງເຮົາແທ້ບໍ? ມັນມີຄວາມສຳຄັນໃນຊີວິດຂອງເຮົານອກເໜືອຈາກການເຂົ້າຮ່ວມສະມາຄົມບໍ?” ຖ້າການຫາທີ່ເພິ່ງຍັງບໍ່ໄດ້ສ້າງຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສຳຄັນໆ ໃນຊີວິດເຮົາ, ແລ້ວອັນນີ້ກໍແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາຕ້ອງໄດ້ພະຍາຍາມອີກ. ຖ້າຈະພະຍາຍາມປະຕິບັດທັມຂັ້ນສູງໂດຍທີ່ບໍ່ມີພື້ນຖານອັນນີ້ ມັນຈະບໍ່ຄ່ອຍນຳມາເຊິ່ງຜົນສຳເລັດປານໃດ.\nບົດບັນທຶກການສຳມະນາທີ່ເມືອງຣິກາ, ປະເທດລັດເວຍ, ສິງຫາ 2010


ເວລາອອກຂ່າວ: 2021-12-07 09:51:11 | ຜູ້ຂຽນ : admin1 | ຈຳນວນຄົນເຂົ້າຊົມ:9| ຄວາມນິຍົມ:\nອີງຕາມບົດສະຫຼຸບຖອດຖອນບົດຮຽນການຈັດຕັ້ງປະ ຕິບັດວຽກງານແກ້ໄຂ ແລະ ບັນ ເທົາທຸກໄພພິບັດຮອບດ້ານ ປະ ຈຳປີ 2020 ແລະ ທິດທາງແຜນ ການເຝົ້າລະວັງ ແລະ ຄວບຄຸມ ໄພພິບັດລະດູແລ້ງ-ລະດູຝົນ ປະ ຈຳປີ 2021, ທີ່ສະເໜີໂດຍ ສະ ຫາຍ ພັນເອກ ຫຼອດ ນັນທະວົງ ຫົວໜ້າຫ້ອງເສນາທິການ, ຮອງ ຫົວໜ້າຄະນະອະນຸກຳມະການ ຕ້ານໄພພິບັດຂັ້ນກອງບັນຊາການ ທະຫານແຂວງເຊກອງໄດ້ຊີ້ແຈ້ງ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ໂດຍປະຕິບັດຕາມທິດ ຊີ້ນໍາຂອງຄະນະກໍາມະການປ້ອງ ກັນໄພພິບັດຂັ້ນສູງກາງ ກໍຄື ຄະນະກໍາມະການປ້ອງກັນໄພ ພິບັດຂັ້ນແຂວງເຊກອງ ແລະ ຄໍາສັ່ງແນະນໍາຂອງກົມໃຫຍ່ເສ ນາທິການກອງທັບ ວ່າດ້ວຍ ການ ກຽມພ້ອມເຝົ້າລະວັງ ແລະ ຄວບ ຄຸມໄພພິບັດທີ່ອາດຈະເກີດຂຶ້ນ. ອີງຕາມຄວາມເຫັນດີເປັນເອກະ ພາບ ຂອງຄະນະສະເພາະກິດແກ້ໄຂໄພພິບັດກອງບັນຊາການທະຫານຫານແຂວງເຊກອງ, ຕະຫຼອດໄລຍະການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນປີຜ່ານມາ ຄະນະພັກ-ຄະນະບັນຊາ ແຕ່ລະຂັ້ນໄດ້ພ້ອມ ກັນເອົາໃຈໃສ່ນໍາເອົາທິດຊີ້ນໍາ ຂອງຄະນະພັກຂັ້ນເທິງແຕ່ລະ ຂັ້ນໄປຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໜ້າທີ່ວຽກ ງານຕົວຈິງ, ນັບແຕ່ຂັ້ນເມືອງ, ຂັ້ນແຂວງ ແລະ ຂັ້ນກົມກອງລົງໄປຮອດຂັ້ນຮາກຖານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ກ່ອນການຈັດຕັ້ງດຳ ເນີນແຕ່ລະໜ້າວຽກຕ້ອງມີແບບ ແຜນ-ແຜນການຢ່າງລະອຽດ, ມີການປຶກສາຫາລືກັນຢ່າງເປັນເອກະພາບຈາກຄະນະຊີ້ນຳແຕ່ ລະຂັ້ນ, ມີການຕິດຕາມກວດກາ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນການ ໃນແຕ່ລະໄລຍະຢ່າງລະອຽດ, ຊີ້ ນຳຂະແໜງການ, ພະນັກງານ- ນັກຮົບແຕ່ລະກົມກອງຕັ້ງໜ້າ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ການເມືອງຂອງ ຕົນດ້ວຍຄວາມຮັບຜິດຊອບສູງ, ໃນການເປັນເຈົ້ານໍາພາ-ຊີ້ນໍາ ປະຕິບັດ ແລະ ເປັນກໍາລັງແຮງ ສັງລວມຂັ້ນແຂວງ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ຕິດຕາມການ ແຈ້ງການຂອງສະພາບດິນຟ້າ ອາກາດເປັນປົກກະຕີຈາກສູນ ກາງກໍຄືຂັ້ນທ້ອງຖິ່ນ, ຫັນເອົາ ກໍາລັງລົງໃກ້ຊິດກັບອຳ ນາດ ການປົກຄອງທຸກໆຂັ້ນ, ໃນ ການປະສານສົມທົບ ແລກປ່ຽນ ຂໍ້ມູນຂ່າວສານເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ, ອະທິບາຍໃຫ້ອຳນາດການປົກຄອງຖ້ອງຖິ່ນກໍຄື ປະຊາຊົນ ເຂົ້າໃຈຕໍ່ແນວງທາງການແກ້ໄຂ ແລະ ສະກັດກັ້ນບັນຫາໄພພິບັດ ທາງທໍາມະຊາດ ແລະ ອື່ນໆ. ໃຫ້ເປັນໜ້າທີ່ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຂອງໝົດທຸກຄົນທີ່ຈະຕ້ອງຮ່ວມ ມື, ຊ່ວຍເຫຼືອກັນ ບໍ່ວ່າຍາມທໍາ ມະດາ ກໍຄືຍາມພົບຄວາມຫຍຸ້ງ ຍາກນີ້ແມ່ນປັດໄຈພື້ນຖານຂອງ ກອງທັບ ແລະ ປະຊາຊົນ. ໃນປີ 2020 ຜ່ານມາ ບັນຫາ ໄພພິບັດທາງທໍາມະຊາດ ແລະ ບັນຫາອື່ນໆໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຊິ ວິດ ແລະ ຊັບສີນຂອງພົນລະ ເຮືອນ, ສໍານັກງານອົງການທ້ອງ ຖິ່ນ ຢູ່ແຂວງເຊກອງ ດັ່ງນີ້: ຖືກ ຜົນກະທົບມີທັງໝົດ 37 ບ້ານ, 1.350 ຄອບຄົວ, ມີ 9.890 ຄົນ, ຍິງ 4.486. ໃນນັ້ນ, ເສຍຊີວິດ2ຄົນ, ສູນຫາຍ3ຄົນ. ນອກຈາກນີ້, ຍັງໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບ ແລະ ສ້າງ ຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ພື້ນຖານໂຄງ ລ່າງ, ພື້ນຖານການສ້າງສາພັດ ທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ອື່ນໆໃນທົ່ວແຂວງ ລວມມູນຄ່າ ທັງໝົດ : 56.900.000.000 ກວ່າກີບ. ສະຫາຍ ພັນເອກ ທອງສີ ກຸນຊະນະ ຫົວໜ້າການທະຫານ ທັງເປັນຫົວໜ້າຄະນະອະນຸກໍາ ມະການແກ້ໄຂໄພພິບັດຂັ້ນກອງ ບັນຊາການທະຫານແຂວງຍັງ ໃຫ້ຮູ້ຕື່ມອີກວ່າ: ຕໍ່ກັບບັນຫາທີ່ ກ່າວມານັ້ນ, ຄະນະພວກເຮົາ ໄດ້ເປັນເຈົ້າການສຸມກໍາລັງພົນ, ພາຫະນະລົດບັນທຸກເຮືອ ເຂົ້າກອບກູ້ເອົາຊິວິດ, ຊັບສີນ, ວັດຖຸ ແລະ ສັດລ້ຽງອື່ນໆໄປໄວ້ຢູ່ ເຂດທີ່ປອດໄພ ແລະ ໄດ້ ຮັບການ ຊີ້ນໍາຢ່າງໃກ້ຊິດຈາກການນໍາ ແຂວງເຮັດໃຫ້ການແກ້ໄຂບັນ ດາໜ້າວຽກຕ່າງໆສອດຄ່ອງ ກັບແນວທາງປ້ອງກັນໄພພິບັດ, ຍ້ອນຄະນະພັກ-ຄະນະບັນຊາ ໄດ້ຖືເອົາວຽກງານສຶກສາອົບຮົມ ການເມືອງ-ນໍາພາແນວຄິດເປັນ ສໍາຄັນເຮັດໃຫ້ພະນັກງານ -ນັກ ຮົບມີຄວາມສະດຸ້ງໄວ ແລະ ເຂົ້າ ໃຈຕໍ່ແນວທາງການປ້ອງກັນແກ້ ໄຂ, ກອບກູ້ໄພພິບັດໄດ້ຢ່າງທັນ ກັບເຫດການ, ແຕ່ປັດສະຈາກບໍ່ ໄດ້ບັນຫາທີ່ເກີດຂຶ້ນ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ນໍ້າຖ້ວມໄວ, ດິນເຈື່ອນ, ອັກຄີ ໄພ ແລະ ອື່ນໆ..ແຕ່ເຖິງແນວໃດ ກໍຕາມຄະນະພວກເຮົາ ໄດ້ຖືເອົາ ວຽກງານດັ່ງກ່າວເປັນບັນຫາສໍາ ຄັນໃນການຊ່ວຍເຫຼືອປະຊາຊົນ. ສຳລັບທິດທາງແຜນການໃນ ຕໍ່ໜ້າແມ່ນຈະໄດ້ເຝົ້າລະວັງຕິດ ຕາມ ແລະ ຄວບຄຸມໄພພິບັດລະ ດູແລ້ງ-ລະດູຝົນ ປະຈຳປີ 2021 ນີ້, ໂດຍສຸມໃສ່ການຈັດຕັ້ງປະ ຕິບັດນໍາໃຊ້ກຳລັງ ແບ່ງອອກ ເປັນ4ພາກສ່ວນ. ໃນນັ້ນ, ມີ ຄະ ນະຊີ້ນຳ7ສະຫາຍ, ຄະນະຊີ້ ນຳຕົວຈິງຢູ່ພາກສະໜາມ ມີ 29 ສະຫາຍ, ນຳໃຊ້ກຳລັງຕົວຈິງໃນ4ກອງບັນ ຊາການທະຫານເມືອງ ປະຈໍາການ 128 ສະຫາຍ ແລະ ນໍາໃຊ້ກໍາລັງສໍາຮອງຂັ້ນໝວດ ກອງຮ້ອຍ, ກອງຮັນຢູ່ພາຍໃນ ກົມກອງອີກຈຳນວນໜຶ່ງ, ເພື່ອ ແນໃສ່ກຽມພ້ອມເຮັດສຳເລັດ ໜ້າທີ່ໃນທຸກໆດ້ານຕາມທີ່ໄດ້ ຮັບການຕົກລົງແຕ່ງຕັ້ງມອບ ໝາຍໃຫ້ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນສູງ, ເພື່ອປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການ ສະກັດກັ້ນ ແລະ ຕອບໂຕ້ໄພພິບັດ ທີ່ອາດຈະເກີດຂຶ້ນແຕ່ຫົວທີ, ຮັບ ປະກັນຫຼີກລ່ຽງຄວາມເສຍຫາຍ ທາງຊີວິດ ແລະ ຊັບສິນຂອງ ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ, ຖືເອົາການ ອູ້ມຊູຊ່ວຍເຫຼືອ, ການກອບກູ້-ຟື້ນຟູ ພາຍຫຼັງທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະ ທົບໃຫ້ວ່ອງໄວທີ່ສຸດ, ພ້ອມທັງ ເອົາໃຈໃສ່ຫັນກໍາລັງລົງກໍ່ສ້າງ ຮາກຖານການເມືອງ ເພື່ອປຸກລະ ດົມປະຊາຊົນໃຫ້ເປັນເຈົ້າການ ໃນການເຝົ້າລະວັງ, ຕິດຕາມ ບັນຫາອັກຄີໄພ-ໄພພິບັດນໍ້າຖ້ວມ ແລະ ອື່ນໆຢູ່ແຕ່ຈຸດທີ່ມີຄວາມ ສ່ຽງ ຫຼື ຂອບເຂດທີ່ຖືກຜົນກະທົບ ຕ້ອງມີການນໍາໃຊ້ພາຫະນະລົດ, ເຮືອ ແລະ ກໍາລັງແຮງງານ ເພື່ອ ຍົກຍ້າຍໄປສູ່ເຂດທີ່ມີຄວາມຮັບ ປະກັນ ແລະ ປອດໄພ. ໂດຍ: ວັນໄຊ ໄຊສະຫວັດ ຂໍ້ມູນ: ທອງມີ ຈັນທະວີວັນ


ພວກກະບົດ ພົວພັນກັບ ການລັກພາໂຕ ແລະທໍລະມານ ໃນຢູເຄຣນ (ສະໄລດ໌/ວີດີໂອ)\nອົງການນິລະໂທດກຳສາກົນຫຼື Amnesty International ກ່າວ\nວ່າ ຕົນມີຫລັກຖານທີ່ຈະແຈ້ງແລະປະຕິເສດບໍ່ໄດ້ ກ່ຽວກັບການ\nທຸບຕີແລະທໍລະມານ ຢູ່ໃນພາກຕາເວັນອອກຂອງຢູເຄຣນ ແລະ\nອົງການນິລະໂທດກຳສາກົນເວົ້າວ່າ ພວກແບ່ງແຍກດິນແດນປະ ກອບອາວຸດທີ່ນິຍົມຣັດເຊຍເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງ ການກໍ່ຄວາມຮຸນແຮງເຫຼົ່ານີ້.\nໃນລາຍງານສະບັບນຶ່ງ ທີ່ນຳອອກເຜີຍແຜ່ ໃນຕອນແລງວັນພະ\nມັກຈະຖືກທຸບຕີ ແລະທໍລະມານ ຢ່າງຮຸນແຮງ. ນອກນັ້ນ ກຸ່ມປົກ\nລາຍງານເວົ້າວ່າ ຄະນະຕິດຕາມເບິ່ງການລະເມີດສິດທິມະນຸດຂອງອົງການສະຫະປະຊາ ຊາດໃນຢູເຄຣນ ໄດ້ຈົດບັນທຶກການລັກພາໂຕ 222 ຄັ້ງ ນັບແຕ່ເດືອນເມສາ ເປັນຕົ້ນມາ ເວລາພວກແບ່ງແຍກດິນແດນທີ່ຢາກປົກຄອງຕົນເອງຢູ່ໃນພາກຕາເວັນອອກຂອງຢູເຄຣນ ເລີ້ມການກໍ່ກະບົດຕໍ່ຕ້ານລັດຖະບານ Kyiv.\nອົງການນິລະໂທດກຳສາກົນເວົ້າວ່າ ການລັກພາໂຕເຫຼົ່ານີ້ມີຂຶ້ນໃນທົ່ວພາກຕາເວັນອອກ ຂອງຢູເຄຣນ ທີ່ແນເປົ້າໃສ່ຕຳຫຼວດແລະເຈົ້າໜ້າທີ່ທ້ອງຖິ່ນ. ນອກນັ້ນອົງການນິລະໂທດ ກຳສາກົນ ຍັງໄດ້ກ່າວອ້າງເຖິງການກໍ່ຄວາມຮຸນແຮງ ຕໍ່ພວກນັກຂ່າວ ນັກການເມືອງ ນັກ ເຄື່ອນໄຫວ ນັກທຸລະກິດ ແລະສະມາຊິກຂອງຄະນະກຳມະການເລືອກຕັ້ງ.\nEarlier Thursday, the office of Ukraine President Petro Poroshenko said security forces seizedaborder checkpoint in the Luhansk region and regained control of the town of Siversk, 70 kilometers northwest of Luhansk city.\nSeparatists confirmed the Ukraine seizure, saying they retreated toward Donetsk to avoid being encircled by Ukrainian troops.\nFrench President Francois Hollande and German Chancellor Angela Merkel urged Russian President Vladimir Putin to "exert all necessary pressure on separatists" to restart truce talks.\nThe Kyiv government accuses Russia of supplying the rebels with arms --acharge Moscow denies.\nSeparately, Ukraine military officials on Thursday reported 173 servicemen killed and 446 wounded since fighting in the Russian-speaking east erupted in mid-April.\nUkraine's Health Ministry says 478 civilians have been killed and nearly 1,400 other non-combatants wounded.


ອ່ານດ່ວນຊີ້ແຈງແລ້ວ ສາເຫດທີ່ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟຫຼູດລົງ ແຕ່ລາຄາຂື້ນ – ເລື່ອງ ມືຖື\nອ່ານດ່ວນຊີ້ແຈງແລ້ວ ສາເຫດທີ່ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟຫຼູດລົງ ແຕ່ລາຄາຂື້ນ\nວັນທີ 17 ກຸມພາ 2022, ກົມການຄ້າພາຍໃນ ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ ເປີດເຜີຍວ່າ: ປັດຈຸບັນ, ສະພາບລາຄານໍ້າມັນເຊື້ອໄຟໃນຕະຫລາດໂລກ ເວົ້າລວມ, ເວົ້າສະເພາະລາຄານໍ້າມັນເຊື້ອໄຟສໍາ ເລັດຮູບໃນຕະຫລາດສິງກະໂປ ມີລາຄາປັບຂຶ້ນສູງກວ່າ 100 $/ບາເຣວ ເມື່ອສົມທຽບລາຄາສະເລ່ຍລະ ຫວ່າງວັນທີ 1-15 ກຸມພາ 2022 ກັບໄລຍະເວລາດຽວກັນຂອງເດືອນມັງກອນ 2022 ເຫັນວ່າ ລາຄານໍ້າມັນແອັດຊັງພິເສດ ປັບຂຶ້ນ 14,20 $/ບາເຣວ ຫລື ຄິດເປັນ 15 % (ຈາກລາຄາ 94,65 ເປັບຂຶ້ນເປັນ 108,85 $/ບາເຣວ),\nນໍ້າມັນແອັດຊັງທໍາມະດາ ປັບຂຶ້ນ 13,77 $/ບາເຣວ ຫລື ຄິດເປັນ 14,84%(ຈາກ ລາຄາ 92,80 ປັບຂຶ້ນເປັນ 106,57 $/ບາເຣວ) ແລະ ລາຄານໍ້າມັນກາຊວນ ປັບຂຶ້ນ 14,69 $/ບາເຣວ ຫລື ຄິດເປັນ 15,49 % (ຈາກລາຄາ94,79 ປັບຂຶ້ນເປັນ 109,48 $/ບາເຣວ).ປັດໄຈທີ່ເຮັດໃຫ້ລາຄານໍ້າມັນເຊື້ອໄຟສໍາເລັດຮູບເໜັງຕີງຂຶ້ນສູງ ເກີດຈາກກຸ່ມປະເທດຜະລິດນ້ຳມັນ ໂດຍ ສະເພາະ ກຸ່ມ OPEC ແລະ ບັນດາປະເທດຜູ້ຜະລິດນໍ້າມັນຈໍານວນຫລາຍ (ລາຍໃຫຍ່) ຍັງແຂ່ງຂັນກັນຢູ່, ບັນຫາຄວາມບໍ່ສະຫງົບຢູ່ປະເທດຢູເຄຣນ ແລະ ມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ລາຄານໍ້າມັນໃນຕະຫລາດໂລກ ຍັງຈະສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງຂຶ້ນໃນອັດຕາສູງສຸດຮອບ 8 ປີ\nເຊິ່ງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟທີ່ຊົມໃຊ້ພາຍໃນປະເທດ ແມ່ນນໍາເຂົ້າຈາກໄທ ແລະ ສສ ຫວຽດນາມໂດຍກໍານົດລາຄານໍາເຂົ້າຕາມການເໜັງຕີງຂຶ້ນ-ລົງຂອງຕະຫລາດແຕ່ ລະໄລຍະ ເປັນໂຄງສ້າງລາຄານໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ ທີ່ປະກອບມີ3ສ່ວນສໍາຄັນ ຄື ລາຄານໍ້າມັນເຊື້ອໄຟທີ່ຕິດພັນກັບຕະຫລາດໂລກ ກວມ 48-63%, ພັນທະຕ່າງໆຂອງລັດ (ພາສີຂາເຂົ້າ, ອາກອນຊົມໃຊ້, ອາກອນມູນຄ່າເພີ່ມ, ກອງທຶນທາງ) ກວມ 31–46% ແລະ ຄ່າບໍລິການຂອງທຸລະກິດ ກວມ6% ຂອງຕົ້ນທຶນທັງໝົດ. ແນວໃດກໍດີເພື່ອບໍ່ໃຫ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ສະພາບເສດຖະກິດໂດຍລວມຂອງຊາດ ກໍຄືຕໍ່ການດຳລົງຊີວິດປະຈຳວັນຂອງສັງຄົມ, ການຂົນສົ່ງສິນຄ້າ, ອັດຕາເງິນເຟີ້, ຄ່າຄອງຊີບຫລາຍເກີນໄປ, ພາກລັດຈຶ່ງພ້ອມກັນຄົ້ນຄວ້າວິທີການແກ້ໄຂ ໂດຍນັບແຕ່ຕົ້ນປີ 2022 ເປັນຕົ້ນມາ ໄດ້ຫລຸດອາກອນມູນຄ່າເພີ່ມ (ອມພ) ລົງເຫລືອ 7%(ຈາກ 10 %).\nນອກນີ້ຍັງໄດ້ຫລຸດຄັງແຮນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ ທຸກຊະນິດລົງເປັນແຕ່ລະໄລຍະເຊິ່ງ ມາຮອດປັດຈຸບັນຄັງແຮນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟທຸກຊະນິດ ເຫລືອ0ກີບ/ລິດ.\nຂະນະດຽວກັນ, ພາກລັດ ຍັງຈະໄດ້ສືບຕໍ່ຄົ້ນຄວ້າການເກັບເງິນກອງທຶນບູລະນະທາງຫລວງ (ກທ ທາງ), ພາສີຂາເຂົ້າ, ອາກອນຊົມໃຊ້ (ອກຊ), ອາກອນມູນຄ່າເພີ່ມ (ອມພ), ອາກອນກໍາໄລ, ຂອດຂັ້ນ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເພີ່ມຂອງຜູ້ປະກອບການ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ລາຄານໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ ພາຍໃນປະເທດບໍ່ສູງເກີນໄປ. ຕໍ່ສະພາບດັ່ງກ່າວ,\nຈຶ່ງຮຽກຮ້ອງມາຍັງທະຫານ, ຕໍາຫລວດ, ພະນັກງານ ຕະຫລອດຮອດພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ຈົ່ງມີສະຕິ, ປະຢັດມັດທະຍັດໃຊ້ຈ່າຍໃນສິ່ງທີ່ຈໍາເປັນ ໂດຍສະເພາະການຊົມໃຊ້ຍານພາຫະນະ ຫລື ຫັນໄປໃຊ້ຍານພາຫະນະທາງເລືອກ;\nຂະນະດຽວກັນກໍຮຽກຮ້ອງຜູ້ປະກອບການທຸລະກິດຕ່າງໆ ຈົ່ງຢ່າໄດ້ສວຍໂອກາດຂຶ້ນລາຄາສິນຄ້າຕາມລໍາພັງໃຈ ແລະ ກັກຕຸນສິນຄ້າ ກໍຄືນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ ໃນໄລຍະລາຄານໍ້າມັນເຊື້ອໄຟເໜັງຕີງຂຶ້ນ, ຫາກພົບເຫັນການສວຍໂອກາດຂຶ້ນລາຄາສິນຄ້າຈະໄດ້ໃຊ້ມາດຕະການຕາມກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການ.\nNext: ສາຍສ່ຽງໂຊກອ່ານດ່ວນ! ຄວາມເປັນຈິງແບບນີ້ເດີ່ ຖືກເລກສະລັບບ່ອນກັນຢູ່ໄດ້ເງິນແທ້ ຫຼື ບໍ່?


ອົງການອາຫານໂລກ ແລະ ກະຊວງສາທາລະນະສຸກສືບຕໍ່ຮ່ວມມືຊ່ວຍອາຫານໃຫ້ແກ່ຜູ້ອອກແຮງງານລາວທີ່ກັບຈາກປະເທດເພື່ອນບ້ານ – Vientiane Times Lao\nHome - ຂ່າວທັງໝົດ - ພາຍໃນປະເທດ - ອົງການອາຫານໂລກ ແລະ ກະຊວງສາທາລະນະສຸກສືບຕໍ່ຮ່ວມມືຊ່ວຍອາຫານໃຫ້ແກ່ຜູ້ອອກແຮງງານລາວທີ່ກັບຈາກປະເທດເພື່ອນບ້ານ\nອົງການອາຫານໂລກ ແລະ ກະຊວງສາທາລະນະສຸກສືບຕໍ່ຮ່ວມມືຊ່ວຍອາຫານໃຫ້ແກ່ຜູ້ອອກແຮງງານລາວທີ່ກັບຈາກປະເທດເພື່ອນບ້ານ\nອົງການອາຫານໂລກ ແລະ ກະຊວງສາທາລະນະສຸກ ໄດ້ສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍການຮ່ວມມືໃນການສະໜັບສະໜູນຊ່ວຍອາຫານໃຫ້ແກ່ຜູ້ອອກແຮງງານລາວ ທີ່ກັບຈາກປະເທດເພື່ອນບ້ານ ໃນສູນຈໍາກັດບໍລິເວນ ຢູ່ໃນນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ, ແຂວງບໍ່ແກ້ວ, ສະຫວັນນະເຂດ, ຈໍາປາສັກ ແລະ ໄຊຍະບູລີ.\nໂດຍ ບັນດາຜູ້ອອກແຮງງານລາວ ທີ່ກັບຈາກປະເທດເພື່ອນບ້ານ ປະມານ 10,000 ຄົນ (ເປັນຍິງ 4,900 ຄົນ)\nທີ່ພັກອາໄສຢູ່ໃນສູນຈໍາກັດບໍລິເວນຂອງລັດຖະບານ ແມ່ນຈະໄດ້ຮັບອາຫານທີ່ມີໂພຊະນາການ ມື້ໜຶ່ງ3ຄາບ ປະມານ 100 ວັນ ຊຶ່ງເປັນການຊ່ວຍປ້ອງກັນການເຈັບປ່ວຍ, ຮັກສາສຸຂະພາບ ແລະ ການເປັນຢູ່ທີ່ດີຂອງເຂົາເຈົ້າ ລວມທັງຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະ ຄອບຄົວ ໃນໄລຍະຈໍາກັດບໍລິເວນ.\nການຮ່ວມມືຄັ້ງນີ້ ແມ່ນການຊ່ວຍເຫຼືອ ຍຸດທະສາດ ການປ້ອງກັນ ແລະ ຄວບຄຸມ ພະຍາດ ໂຄວິດ-19 ຂອງລັດຖະບານ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງ ການເກີດລະບາດຂອງພະຍາດ ໂຄວິດ-19.\nພິທີມອບ-ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອດັ່ງກ່າວ ໄດ້ຈັດຂຶ້ນວັນທີ6ເມສາ 2021 ຜ່ານມານີ້ ທິ່ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ລະຫວ່າງທ່ານ ຢານ ເດລບາເຣີ ຜູ້ອໍານວຍການ ອົງການອາຫານໂລກ ປະຈໍາ ສປປລາວ ແລະ ທ່ານ ດຣ ບູນແຝງ ພູມມະໄລສິດ ລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງສາທາລະນະສຸກ ພ້ອມດ້ວຍພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ຊຶ່ງການຊ່ວຍເຫຼືອຄັ້ງນີ້ ລວມມູນຄ່າ 1 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດອາເມລິກາ.


icate ບົ່ງບອກ ຈຳ ນວນເງິນຂອງລາຍໄດ້ສຸດທິກ່ອນ ໜ້າ ນີ້ທີ່ໄດ້ຮັບເປັນ ກຳ ມະກອນທີ່ເຄື່ອນໄຫວພິການ | ຂໍ້ມູນ YA 【 2022 】\nEl ຜົນຜະລິດສຸດທິ ມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ຄິດໄລ່ໂດຍການຫັກອອກຈາກລາຍໄດ້ເຕັມທີ່ໄດ້ຮັບໃນປີເຮັດວຽກ, ມູນຄ່າທີ່ກົງກັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ສາມາດຫັກອອກໄດ້ທີ່ໄດ້ເກີດມາ.\nໃນບັນດາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ສາມາດຫັກອອກໄດ້, ການປະກອບສ່ວນຂອງການປະກັນສັງຄົມ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງສະຫະພັນແລະສະມາຄົມທີ່ເປັນມືອາຊີບຈະຖືກພິຈາລະນາເມື່ອສະມາຊິກມີຄວາມ ຈຳ ເປັນ.\n1.1 ຊີ້ແຈງວ່າ ຈຳ ນວນລາຍໄດ້ສຸດທິທີ່ໄດ້ມາຈາກພະນັກງານຄົນພິການແມ່ນຫຍັງ\n1.2 ຂີດ ຈຳ ກັດກ່ອນ ໜ້າ ນີ້ໃນຖານະເປັນຜູ້ອອກ ກຳ ລັງກາຍທີ່ພິການແມ່ນຫຍັງ?\nລາຍໄດ້ສຸດທິຖືກຄິດໄລ່ໂດຍຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງລາຍຮັບບັນຊີແລະຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ສາມາດຫັກອອກໄດ້, ປະຕິບັດຕາມລະບຽບການທີ່ໄດ້ ກຳ ນົດໄວ້ໃນອາກອນຂອງບໍລິສັດ (IS).\nຊີ້ແຈງວ່າ ຈຳ ນວນລາຍໄດ້ສຸດທິທີ່ໄດ້ມາຈາກພະນັກງານຄົນພິການແມ່ນຫຍັງ\nຈຳ ນວນເງິນນີ້ ລາຍໄດ້ສຸດທິເປັນຊັບສິນທີ່ພິການ ມັນແມ່ນອີງໃສ່ມູນຄ່າລວມຂອງການເຮັດວຽກທີ່ໄດ້ຄິດໄລ່ສ່ວນທີ່ໃຊ້ເວລາ, ຫຼຸດຜ່ອນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ສາມາດຫັກອອກໄດ້, ເຊິ່ງໃນນັ້ນແມ່ນການປະກອບສ່ວນຂອງການປະກັນສັງຄົມ. ຈຳ ນວນເງິນຂອງ Net Yield ນີ້ຕ້ອງໄດ້ຖືກລະບຸໃນຮູບແບບທີ່ໄດ້ຮັບຜ່ານອິນເຕີເນັດຜ່ານກ່ອງທີ່ມີຊື່ດຽວກັນແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ, ໃນເສັ້ນດຽວກັນຂອງຂໍ້ມູນພາສີຫຼືໃນການຈ່າຍເງິນເດືອນ, ການຫັກລົບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຈະປາກົດ.\nຂີດ ຈຳ ກັດກ່ອນ ໜ້າ ນີ້ໃນຖານະເປັນຜູ້ອອກ ກຳ ລັງກາຍທີ່ພິການແມ່ນຫຍັງ?\nກ່ອນອື່ນ ໝົດ, ບຸກຄົນຕ້ອງຮັບຮູ້ເຖິງອັດຕາສ່ວນຂອງຄວາມພິການທີ່ພວກເຂົາ ນຳ ສະ ເໜີ, ແລະເມື່ອໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນນີ້ແລ້ວ, ກ່ອງທີ່ສອດຄ້ອງກັນຈະຖືກເປີດໃຊ້ໂດຍຜ່ານພາກສະ ໜາມ ນີ້ແລະຕົວຊີ້ວັດຂອງ "ກຳ ມະກອນທີ່ຫ້າວຫັນ".\nໃນກໍລະນີຂອງຜູ້ອອກແຮງງານທີ່ເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍຜົນງານການເຮັດວຽກຫຼາຍກ່ວາ ໜຶ່ງ, ຈຳ ນວນເງິນຂອງ ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ ສະ ເໜີ ໂດຍພະນັກງານທີ່ຫ້າວຫັນແມ່ນຖືກ ຈຳ ກັດຕໍ່ມູນຄ່າຫຼື ຈຳ ນວນຂອງຜົນງານສຸດທິທີ່ຜ່ານມາຂອງວຽກທີ່ໃຫ້ສິດໃນການເວົ້າຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ.\nຖ້າໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ບໍ່ແມ່ນລາຍໄດ້ຈາກການເຮັດວຽກທັງ ໝົດ ເຮັດໃຫ້ທ່ານມີລາຍຈ່າຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ລາຍໄດ້ສຸດທິກ່ອນ ໜ້າ ທີ່ສ້າງຂື້ນໂດຍສິດທິທີ່ ເໝາະ ສົມແມ່ນ ໜ້ອຍ ກວ່າສາມພັນຫ້າຮ້ອຍ (3.500) ເອີໂຣ. ອັດຕາສ່ວນນີ້ແມ່ນໃຫ້ໃນກໍລະນີທີ່ລະດັບຄວາມພິການເທົ່າກັບຫຼືສູງກວ່າ 33% ແລະຕໍ່າກວ່າ 65%, ແລະໃນເຈັດພັນເຈັດຮ້ອຍຫ້າສິບ (7.750) ເອີໂຣ, ຖ້າວ່າລະດັບຄວາມພິການສະແດງອອກເທົ່າກັບຫຼືສູງກວ່າ ກ່ວາ 65% ຫຼືໃນກໍລະນີພິເສດທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມີຄວາມຕ້ອງການຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພາກສ່ວນທີສາມຫຼືການເຄື່ອນທີ່ທີ່ຫຼຸດລົງ, ເຖິງວ່າຈະບໍ່ເຖິງ 65% ຂອງຄວາມພິການ. ຖ້າກໍລະນີທີ່ເປີດເຜີຍເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂື້ນ, ມັນຈະມີຄວາມ ສຳ ຄັນຫຼາຍທີ່ຈະແຈ້ງໃນຂົງເຂດ ໃໝ່ ກ່ຽວກັບ "ຂອບເຂດ ຈຳ ກັດລາຍໄດ້ສຸດທິໃນຖານະເປັນ ກຳ ມະກອນທີ່ເຄື່ອນໄຫວພິການ" ຈຳ ນວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງລາຍໄດ້ສຸດທິທີ່ຜ່ານມາກ່າວ.\nໃນກໍລະນີຂອງການ ນຳ ສະ ເໜີ ກ ຄວາມພິການໃນການເຮັດວຽກຊົ່ວຄາວ ສະຖານະການຍົກເວັ້ນພັນທະໃນການເຮັດວຽກ, ແລະດັ່ງນັ້ນ, ການສະ ໜອງ ການບໍລິການທີ່ຈ່າຍກໍ່ບໍ່ມີປະສິດຕິຜົນ. ໃນຄໍາສັບຕ່າງໆອື່ນໆ, ເປັນຜົນມາຈາກການນໍາໃຊ້ການຫັກລົບ, ການດຸ່ນດ່ຽງບໍ່ສາມາດເປັນສິ່ງລົບ.\nອີງຕາມມາດຕາ 72 ຂອງ RIRPF, ຄາດວ່າລະດັບຂອງຄວາມພິການຕ້ອງໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໂດຍວິທີການຂອງໃບຢັ້ງຢືນຫຼືມະຕິທີ່ອອກໂດຍ IMSERSO ຫຼືຜ່ານອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ມີຄວາມສາມາດກ່ຽວກັບຊຸມຊົນທີ່ເປັນເອກະລາດ. ໃນກໍລະນີເຫຼົ່ານີ້, ຄວາມພິການຫຼືຄວາມພິການເທົ່າກັບຫຼືສູງກວ່າ 33% ແມ່ນພິຈາລະນາພິສູດ.\nພະນັກງານ ບຳ ນານປະກັນສັງຄົມຜູ້ທີ່ມີເງິນ ບຳ ນານພິການຖາວອນໄດ້ຮັບປະກັນໃນສະພາບຂອງຄວາມພິການທັງ ໝົດ, ຢ່າງແທ້ຈິງຫຼືຮຸນແຮງແລະພະນັກງານ ບຳ ນານຂອງຊັ້ນຮຽນຜູ້ທີ່ມີການຮັບເບ້ຍ ບຳ ນານຫຼື ບຳ ນານເນື່ອງຈາກຄວາມພິການຖາວອນ ສຳ ລັບການບໍລິການຫຼືບໍ່ມີປະໂຫຍດ.\nລະດັບຂອງຄວາມພິການເທົ່າກັບຫຼືສູງກວ່າ 65% ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໃນກໍລະນີຂອງຄົນພິການທີ່ພິການໂດຍສານປະກາດເຖິງວ່າຈະບໍ່ເຖິງລະດັບຂອງຄວາມພິການ 65%.\nການຮັບຮອງເຫລົ່ານີ້ຈະຖືກອອກຜ່ານໃບຢັ້ງຢືນຫລືຜ່ານທາງ ໜັງ ສືຢັ້ງຢືນ ມະຕິຂອງສະຖາບັນອົບພະຍົບແລະບໍລິການສັງຄົມ ຫຼືຜ່ານອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ມີຄວາມສາມາດໂດຍອ້າງອີງໃສ່ຊຸມຊົນທີ່ເປັນເອກະລາດກ່ຽວກັບການປະເມີນຄວາມພິການ, ໂດຍອີງໃສ່ຄວາມຄິດເຫັນທີ່ອອກໂດຍທີມງານການປະເມີນຜົນແລະການຊີ້ ນຳ ທີ່ຂື້ນກັບພວກເຂົາ.\nDS4Cross Rivoli E-Tense, plug-in hybrid ປະສິດທິພາບສູງ…\nການຈໍານອງ tin ຫຼື tae ຈໍານວນຫຼາຍທີ່ສຸດແມ່ນຫຍັງ?\nການປຽບທຽບ ສຳ ລັບ subwoofer ທີ່ໃຊ້ງານ


ລາຍຊື່ໂທລະສັບ UAE | ຊື້ໂທລະສັບມືຖື | ຖານຂໍ້ມູນການສົ່ງຈົດ ໝາຍ ລ້າສຸດ\nຖານຂໍ້ມູນທາງໄປສະນີສະບັບຫຼ້າສຸດໃຫ້ເບີໂທລະສັບ ນຳ ທ່ານເພື່ອໂຄສະນາການໂຄສະນາທາງໂທລະສັບຫຼືການຕະຫລາດ SMS. ພວກເຮົາພຽງແຕ່ໃຫ້ລາຍຊື່ ໝາຍ ເລກໂທລະສັບເຢັນທີ່ຖືກປັບປຸງໃຫ້ທ່ານ. ທ່ານຈະໄດ້ຮັບລາຍຊື່ໂທລະສັບຫລືບັນຊີມືຖືທີ່ນີ້. ຖ້າທ່ານຄິດວ່າຈະສ້າງຂະບວນການໂທແບບເຢັນໆທີ່ມີປະສິດຕິຜົນແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຂໍແນະ ນຳ ໃຫ້ທ່ານ ນຳ ໃຊ້ລາຍຊື່ໂທລະສັບຂອງພວກເຮົາ. ທ່ານສາມາດຊື້ບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບທີ່ຜະລິດພ້ອມຂອງພວກເຮົາ.\nພວກເຮົາມີລາຍຊື່ໂທລະສັບແລະຖານຂໍ້ມູນມືຖືຈາກບັນດາປະເທດຕ່າງໆໃນໂລກ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການເອົາບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບຂອງປະເທດໃດ ໜຶ່ງ ທີ່ທ່ານພຽງແຕ່ບອກພວກເຮົາ, ທີມງານຂອງພວກເຮົາຈະສ້າງບັນຊີລາຍຊື່ປະເທດທີ່ທ່ານຕ້ອງການຫຼືບຸກຄົນໃຫ້ໂທລະສັບມືຖືຫຼືໂທລະສັບ. ທ່ານຊື້ບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບຈາກບ່ອນນີ້ເປັນລາຄາທີ່ປອດໄພແລະຕໍ່າກວ່າ.\nຖານຂໍ້ມູນທາງໄປສະນີຫຼ້າສຸດຍັງໃຫ້ລາຍຊື່ໂທລະສັບທີ່ບໍ່ເສຍຄ່າໃຫ້ທ່ານເພື່ອເປັນການທົດສອບຂໍ້ມູນຂອງພວກເຮົາ. ພວກເຮົາໃຫ້ບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບ 10-20 ຫຼືບັນຊີເບີໂທລະສັບມືຖື. ທ່ານຊື້ຂໍ້ມູນ ສຳ ລັບການໂທເຢັນ. ຜູ້ ນຳ ທັງ ໝົດ ຂອງພວກເຮົາແມ່ນເລືອກແລະເປັນພື້ນຖານການອະນຸຍາດ.\nຖານຂໍ້ມູນການສົ່ງຈົດ ໝາຍ ລ້າສຸດ » ລາຍຊື່ໂທລະສັບ UAE\nບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບ UAE ປະກອບດ້ວຍປະຊາຊົນສະຫະລັດອາຣັບເອມິເຣດເຣດຕິດຕໍ່ບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບມືຖື. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການເອົາບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບ UAE ຈາກນັ້ນທ່ານສາມາດເບິ່ງຖານຂໍ້ມູນໂທລະສັບ UAE ຂອງພວກເຮົາ. ຖານຂໍ້ມູນທາງໄປສະນີສະບັບຫຼ້າສຸດໄດ້ໃຫ້ທ່ານບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບມືຖື UAE ທີ່ທັນສະ ໄໝ ແລະຖືກຕ້ອງພ້ອມດ້ວຍລາຍລະອຽດການຕິດຕໍ່ເຕັມ. ຖ້າທ່ານສາມາດຊື້ລາຍຊື່ໂທລະສັບ UAE ໄດ້, ທ່ານຈະໄດ້ຮັບຖານຂໍ້ມູນໂທລະສັບມືຖື UAE ທີ່ຖືກຕ້ອງ 95%.\nບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບຂອງສະຫະລັດອາຣັບເອມິເຣດ, ແມ່ນ ໝາຍ ເລກໂທລະສັບແລະບັນຊີໂທລະສັບມືຖືທີ່ຖືກຕ້ອງແລະທັນສະ ໄໝ ທີ່ສຸດເຊິ່ງສາມາດເຮັດໃຫ້ທ່ານສາມາດເຮັດການໂຄສະນາທາງໂທລະພາບ, ການຕະຫຼາດ sms ແລະການໂຄສະນາຫາສຽງທີ່ມີປະສິດຕິພາບແລະປະສິດຕິຜົນສູງສຸດ ການຮັບປະກັນໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາທຸລະກິດຂອງທ່ານ, ການຕະຫຼາດການຂາຍທີ່ມີປະສິດຕິພາບສູງສຸດແລະມີຄວາມສະເພາະເຈາະຈົງແລະບໍ່ກົງກັບລູກຄ້າເປົ້າ ໝາຍ ຂອງທ່ານ. ຖານຂໍ້ມູນທາງໄປສະນີຫຼ້າສຸດແມ່ນຜູ້ໃຫ້ບໍລິການລາຍຊື່ເບີໂທລະສັບ UAE ທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດແລະເປັນທີ່ນິຍົມໃນໂລກ.\nການໂຄສະນາການຕະຫລາດທີ່ມີປະສິດຕິຜົນແມ່ນຂື້ນກັບການຮູ້ຜູ້ທີ່ຈະມຸ້ງເປົ້າ ໝາຍ ແລະສົ່ງຂໍ້ຄວາມທີ່ສະທ້ອນກັບຜູ້ຊົມຂອງທ່ານ. ບໍລິການຖານຂໍ້ມູນຫຼ້າສຸດຫຼືບໍລິການ Latestdatabase.com ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດຊອກຫາລູກຄ້າເປົ້າ ໝາຍ ຂອງທ່ານຢ່າງແນ່ນອນໃນການຂາຍສິນຄ້າຂອງທ່ານ. ແພລະຕະຟອມນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ທ່ານມີຄວາມກ້າວ ໜ້າ ຫລາຍຂື້ນ ສຳ ລັບການໂຄສະນາການຕະຫລາດຫລາຍແບບແລະໃຫ້ທ່ານມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນການປັບປຸງຍຸດທະສາດຂອງໂປແກຼມການຕະຫລາດຂອງທ່ານ.\nບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບມືຖືຂອງ UAE ເພີ່ມບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບຜູ້ບໍລິໂພກທີ່ຖືກປັບປຸງ. ທ່ານສາມາດຮັບຂໍ້ມູນການຕິດຕໍ່ເຕັມທີ່, ຊື່, ທີ່ຢູ່, ເມືອງ, ແລະອື່ນໆ. ນີ້ແມ່ນຍຸດທະສາດທີ່ ໜ້າ ຕື່ນຕາຕື່ນໃຈທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານມີໂອກາດຊື່ນຊົມກັບການໂທລະສັບທາງໄກຕະຫຼອດທັງວັນແລະກາງຄືນ.\nຊື້ລາຍຊື່ເບີໂທລະສັບ UAE ສຳ ລັບການສົ່ງເສີມທຸລະກິດຂອງທ່ານແລະຈະມີນັກທ່ອງທ່ຽວແລະລູກຄ້າເຂົ້າມາຫຼາຍ. ພວກເຮົາສະ ໜອງ ທຸກລາຍການທີ່ເລືອກເຂົ້າແລະປັບປຸງສອງຄັ້ງຈາກບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບມືຖື UAE. ບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບຜູ້ບໍລິໂພກຂອງສະຫະລັດອາຣັບເອມີເຣດຫຼືບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບມືຖືຂອງຜູ້ບໍລິໂພກຈາກຖານຂໍ້ມູນຈົດ ໝາຍ ຫຼ້າສຸດຫຼືຖານຂໍ້ມູນຫຼ້າສຸດຂອງຖານຂໍ້ມູນປະກອບດ້ວຍດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:\n1 ລ້ານປັບປຸງຂໍ້ມູນທີ່ສົມບູນແບບທີ່ເກັບມາຈາກເວທີທີ່ ໜ້າ ເຊື່ອຖືຕ່າງກັນ\nສະເຫນີລາຄາທີ່ ເໝາະ ສົມເຊິ່ງມີເຖິງ 1500 ໂດລາ\nຖານຂໍ້ມູນທາງໄປສະນີຫຼ້າສຸດຫຼື latestdatabase.com ແມ່ນເວັບໄຊທ໌ທີ່ສົມບູນແບບ ສຳ ລັບບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບຂອງສະຫະລັດອາຣັບເອມິເຣດ, ເປັນເວທີທີ່ ໜ້າ ເຊື່ອຖືທີ່ສຸດໃນການໃຫ້ຄວາມຕ້ອງການຂອງທ່ານກ່ຽວກັບບັນຊີລາຍຊື່ໂທລະສັບຂອງຜູ້ບໍລິໂພກເຊິ່ງເປັນການຊ່ວຍເຫຼືອໃຫຍ່ໃນການຄົ້ນຫາເພີ່ມເຕີມ ສຳ ລັບການຊື້ຂາຍທາງໂທລະພາບ, ການຕະຫຼາດ sms ແລະການໂທຫາທີ່ເຢັນ ສຳ ລັບທ່ານ. ຄວາມເພິ່ງພໍໃຈທາງທຸລະກິດ.\nເບີໂທລະສັບທັງ ໝົດ: 12 ລ້ານ\nລາຄາ: $ 1500\nລາຄາ: $ 1,000\nຈຳ ນວນບັນຊີ: 10,000\nລາຄາທົດລອງ: 150 ໂດລາ\nຄຳ ຖາມແລະ ຄຳ ຕອບຂອງໂທລະສັບ UAE


ເຄື່ອງເຮັດຄວາມສະອາດສາຍໄຟສາຍແສງອາເມລິກາຂະ ໜາດ 2.5-6mm2 ໂຮງງານຜະລິດ MC4 ເຄື່ອງເຊື່ອມຕໍ່ MC4 ເຄື່ອງຈັກຜະລິດແລະ ຈຳ ໜ່າຍ ເຄື່ອງ ຄວາມສ່ຽງ\nCrimper ສາຍໄຟແສງອາທິດຂະ ໜາດ 2.5-6mm2 MC4 ເຊື່ອມຕໍ່ MC4 Crimping Tool\nCrimper ເຄື່ອງໃຊ້ໄຟຟ້າແສງຕາເວັນ 2.5-6mm2 MC4 Connector MC4 Crimping Tool ແມ່ນ ສຳ ລັບຕິດຕັ້ງກະດານແສງຕາເວັນ, crimping ແສງຕາເວັນ MC4 Connector ຍິງເພດຊາຍ, ການເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ດີເລີດກັບແຜງແສງຕາເວັນໃນແງ່ລົບ, ເຄື່ອງມືທີ່ດີງາມ ສຳ ລັບໂຮງງານແສງຕາເວັນ, ໂຄງການພະລັງງານແສງອາທິດ, ລະບົບແສງຕາເວັນ RV, ປິດ ຕາຂ່າຍໄຟຟ້າ, DIY ລະບົບແສງຕາເວັນ\nໜ້າ ທີ່: MC4 Crimper\nຂະ ໜາດ ສາຍໄຟທີ່ ເໝາະ ສົມ: ຂະ ໜາດ 2.5mm, 4mm, 6mm\nນໍ້າ ໜັກ: 0.6kg\nການສະເພາະຂອງເຄື່ອງສາຍໄຟຟ້າ ສຳ ລັບ MC4 Solar Panel Cable Crimping Crimper Tool\n· ສຳ ລັບເສົາເຊື່ອມຕໍ່ແສງຕາເວັນ ສຳ ລັບເສົາເຂັມຊາຍແລະຍິງ\n· ຂະ ໜາດ ສາຍແສງອາທິດ: 14/12 / 10AWG (2.5 / 4/6 mm2)\n· ກົນໄກ ratchet ທີ່ມີຄວາມແມ່ນຍໍາສູງສໍາລັບ crimps ຄົບຖ້ວນ\n· ຄວາມກົດດັນ 1,2 ໂຕນໃນ ໜ້າ crimping ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມດ້ວຍມື ໜ້ອຍ ທີ່ສຸດ\n· crimping die ຄວາມແມ່ນຍໍາສູງປ່ຽນແປງໄດ້\nຂໍ້ໄດ້ປຽບຂອງເຄື່ອງສາຍໄຟຟ້າດ້ວຍກະດານ MC4 Solar Panel\n· ສະຖານທີ່ຕັ້ງທີ່ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ ສຳ ລັບການປະກາດສະຖານີທີ່ມີຄວາມແມ່ນ ຍຳ ສູງ.\n· ກົນໄກການໃຊ້ເຄື່ອງຈັກທີ່ມີຄວາມແມ່ນ ຍຳ ສູງ ສຳ ລັບ crimps ຄົບຖ້ວນ.\n· ສຳ ລັບການຕິດຕໍ່ພົວພັນ MC4.\nການຕິດຕັ້ງເຄື່ອງມື Crimping MC4\nທີ່ຜ່ານມາ: ຊຸດເຄື່ອງມື PV Solar MC4 ຊຸດກະເປົາ ສຳ ລັບເຄື່ອງໃຊ້ງານ MC4 ທີ່ຫຼາກຫຼາຍລວມທັງເຄື່ອງ Crimping Stripping Plier\nຕໍ່ໄປ: ເຄື່ອງມືລວດລວດລວດ PV ແບບອັດລົມແບບອັດຕະໂນມັດ 2.5mm2 ເຖິງ 6mm2


ຄວາມລຶກລັບຂອງກຳແພງຫີນ ລາຊະວົງ ໂຮ່ - ຂ່າວພາບຫວຽດນາມ\n07/07/2017 00:01 GMT+7 0\nຄວາມລຶກລັບຂອງກຳແພງຫີນ ລາຊະວົງ ໂຮ່\nສຳລັບຄາວເຍົາໄວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ກຳແພງບູຮານ ນອນໃນເຂດພູຫີນ ເມືອງ ວີງລົກ (ແທງຮວາ) ມີຄວາມລິກລັບຫຼາຍ ດ້ວຍເລື່ອງເລົ່າທີ່ແມ່ເຖົ້າປະໄວ້ຄືນໃຫ້. ມາເຖິງປະຈຸບັນ, ເມື່ອກຳແພງຫີນຫຼັງນີ້ໄດ້ ຢູແນັສໂກ ຮັບຮອງເປັນມໍລະດົກຂອງໂລກ ແລະ ໄດ້ CNN ຕີລາຄາເປັນ “ໜຶ່ງໃນ 21 ມໍລະດົກມີຄວາມພົ້ນເດັ່ນ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ຂອງໂລກ”, ມັນຍັງເປັນຄວາມລຶກລັບ ສຳລັບບັນດານັກ ວິທະຍາສາດ.\nບ້ານເກີດຂອງແມ່ເຖົ້າຢູ່ບ້ານ ໄຕຢາຍ, ຂຶ້ນກັບຕາແສງ ວີງຕຽນ, ຕິດແປະກັບກຳແພງບູຮານ ລາຊະວົງ ໂຮ່. ສະໄໝນັ້ນ, ຊຸມເດັກນ້ອຍ ຄືພວກຂ້າພະເຈົ້າມັກແບ່ງເປັນສອງທິມ, ເອົາໂຕຄວາຍເປັນມ້າ, ເອົາເຕົ້າເຫຼົ່າເປັນທຸງ, ຖືປະຕູຢູ່ທິດຕາເວັນອອກເປັນເສັ້ນແດນເພື່ອຫຼິ້ນເລື່ອງສູ້ຮົບກັນ.\nກຳແພງ ລາຊະວົງ ໂຮ່ ແມ່ນກິດຈະການກໍ່ສ້າງດ້ວຍຫີນມີໜຶ່ງບໍ່ມີສອງຢູ່ ຫວຽດນາມ. ເຈົ້າຊີວິດ ໂຮ່ກວີ່ລີ ໃຫ້ກໍ່ສ້າງໃນປີ 1397, ມັນຍັງມີຊື່ວ່າ ໄຕໂດ (ຫຼື ໄຕຢາຍ) ເພື່ອ ຈຳແນກກັບ ດົງໂດ (ກຳແພງ ທັງລອງ, ຮ່າໂນ້ຍ). ທີ່ນີ້ ເຄີຍເປັນໃຈກາງຂອງເສດຖະກິດ, ການເມືອງ,ວັດທະນະທຳໃນສະໄໝເຈົ້າຊີວິດ ເຈີ່ນ ແລະ ເປັນ ນະຄອນຫຼວງຂອງປະເທດ ດ້າຍງູ ໃນເວລາ7ປີ, ແຕ່ປີ 1400 ເຖິງປີ 1407.\nເມື່ອໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ຜ່ານການຮຽນວິຊາປະຫວັດສາດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຮູ້ວ່າ ກ່ອນນະນີ້ ກວ່າ 600 ປີ, ຢູ່ອ້ອມລ້ອມບໍລິເວັນກຳແພງຫຼັງນີ້ ກໍ່ໄຂຂຶ້ນການສູ້ຮົບຫຼາຍຄັ້ງຂອງບັນພະບຸລຸດ.\nໃນສະໄໝນັ້ນ, ຄວາມຊົມຊອບທີ່ສຸດຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນໄປ ຂຸດດິນຈັບໂຕຈີ່ນາຍຢູ່ອ້ອມລ້ອມກຳແພງ. ບາງມືຂຸດດົນໆ ກໍ່ບໍ່ເຫັນຈີ່ນາຍຈັກໂຕເລີຍ, ເຫັນໄດ້ແຕ່ໝາກບີຫີນ 2-3 ໜ່ວຍເທົ່ານັ້ນ. ແມ່ເຖົ້າບອກວ່າ ນີ້ແມ່ນກະສຸນຫີນຂອງທ່ານ ຈຶງ ໄດ໋. ໃນຄວາມ ນຶກຝັນຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ, ທ່ານ ຈຶງ ຕ້ອງເປັນເທວະດາອົງໜຶ່ງທີ່ເກັ່ງກ້າຈຶ່ງສາມາດນຳໃຊ້ກະສຸນຫີນໃຫຍ່ຄືແນວນັ້ນໄດ້.\nກຳແພງມີປະຕູ4ດ້ານຂອງ4ທິດ ຄື: ທິດໃຕ້, ທິດເໜືອ, ທິດຕາ ເວັນຕົກ, ທິດຕາເວັນອອກ,\nຊຶ່ງມີຊື່ຕາມລຳດັບວ່າ: ປະຕູຕ່ຽນ (ປະຕູເບື້ອງໜ້າ), ປະຕູເຫົ້າ (ປະຕູເບື້ອງຫຼັງ), ປະຕູຕ່າ (ປະຕູເບື້ອງ ຂວາ)\nແລະ ປະຕູຫືວ (ປະຕູເບື້ອງຊ້າຍ). ປະຕູແຕ່ລະເບື້ອງໄດ້ກໍ່ ດ້ວຍຫີນ, ຫີນແຜ່ນໜຶ່ງຍາວ7ແມັດ, ສູງ 1,5 ແມັດ,\nມີນຳ້ໜັກ ປະມານ 15 ໂຕ່ນ. ໃນພາບແມ່ນປະຕູຕ່ຽນ, ສູງ 9,5 ແມັດ, ກວ້າງ 15,17 ແມັດ. ພາບ: ທົງທ້ຽນ\nເບື້ອງໜ້າກຳແພງໄດ້ປະກອບດ້ວຍແຜ່ນຫີນຂຽວອ່ອນ, ຈັດກອງຂຶ້ນ ກັນ, ມີຫີນບາງແຜ່ນຍາວກວ່າ6ແມັດ,\nໜັ້ກປະມານ 20 ໂຕ່ນ. ຕາມການຄາດຄະເນຂອງນັກວິທະສາຍາດ, ລວມຈຳນວນແຜ່ນຫີນ\nທີ່ໄດ້ນຳໃຊ້ເພື່ອກໍ່ສ້າງກຳແພງບູຮານ ລາຊະວົງ ໂຮ່ ແມ່ນປະມານ 20.000 ແມັດກ້ອນ. ພາບ: ກົງດາດ\nລາຍການທ່ອງທ່ຽວຂອງເວັບໄຊ ສະຖານີໂທລະພາບ CNN (ອາເມລິກາ) ຕີລາຄາວ່າ ເລື່ອງ ຢູແນັສໂກ ເລືອກເອົາກຳແພງບູຮານຫຼັງນີ້ ເພື່ອມອບ “ນາມມະຍົດທີ່ມີກຽດ” ຍ້ອນ2ເຫດຜົນ: ໜຶ່ງແມ່ນລາຊະວົງ ໂຮ່ ພຽງແຕ່\nຄົງຕົວໃນເວລາ7ປີເທົ່ານັ້ນ (1400-1407), ສອງແມ່ນກຳແພງ ລາຊະວົງ ໂຮ່ ແມ່ນ “ແບບຢ່າງທີ່ພົ້ນເດັ່ນ\nໃຫ້ແບບແຜນໃໝ່ຂອງກຳແພງ ຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້”. ປີ 2015, CNN ໄດ້ຮັບຮອງກຳແພງ\nລາຊະວົງ ໂຮ່ ເປັນ “ໜຶ່ງໃນ 21 ມໍລະດົກມີຄວາມ ພົ້ນເດັ່ນ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ຂອງໂລກ”. ພາບ: ທົງທ້ຽນ\nເບື້ອງນອກຝາກຳແພງ ໄດ້ກໍ່ດ້ວຍແຜ່ນຫີນຂຽວອ່ອນ, ແຜ່ນຫີນໜັກ ກວ່າໝູ່ມີນຳ້ໜັກປະມານ 26 ໂຕ່ນ.\nທິດໃຕ້ ແລະ ທິດຕາເວັນອອກ. ພາບ: ກົງດາດ\nບັນດານັກຄົ້ນຄວ້າປະຫວັດສາດໄດ້ຕີລາຄາວ່າ ສະຖາປັດຕະຍະກຳຂອງປະຕູ4ດ້ານໄດ້ຮັບການກໍ່ສ້າງ\nແບບວິທະຍາສາດ, ບັນດາແຜ່ນ ຫີນໄດ້ເຈາະຖາກເປັນສີ່ຫຼ່ຽມ ແລະ ຈັດກ້ອງຂຶ້ນກັນຕາມຮູບງີມ ໝາກສົ້ມໂອ\nເພື່ອກັນຕ້ານສະພາບແຜ່ນດິນໄຫວ. ພາບ: ກົງດາດ\nທາງໃນຂອງກຳແພງ ແມ່ນຄູ ໄດ້ຖົມດ້ວຍດິນດາກປົນກັບຂີ້ຊາຍ ແລະ ກວດຊາຍ,\nໜາປະມານ 60-70 ຊມ. ພາບ: ທົງທ້ຽນ\nກຳແພງໄດ້ກໍ່ສ້າງຕາມຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ. ເສັ້ນທາງເໜືອ-ໃຕ້ ຍາວ 870,5 ແມັດ,\nເສັ້ນທາງທິດຕາເວັນອອກ-ຕາເວັນຕົກ ຍາວ 883,5 ແມັດ. ເຊື່ອມຕໍ່ກັບປະຕູດ້ານທິດໃຕ້\nເສັ້ນທາງ ຮວາຍາຍ ຍາວປະມານ 2,5 ກິໂມແມັດ, ຫັນໄປສູ່ເວທີ ນາມຢາວ\n(ບ່ອນທີ່ເຈົ້າຊີວິດປະຕິບັດການໄຫວ້ບູຊາ) ໄດ້ກໍ່ສ້າງເມື່ອເດືອນ ສິງຫາ 1402. ພາບ: ກົງດາດ\nນັກຂ່າວຂອງ CNN ໄດ້ເວົ້າເຖິງກຳແພງບູຮານຂອງ ລາຊະວົງ ໂຮ່ ຄືແນວນີ້: “... ທາງໃນຂອງກຳແພງ\nຖືກຫຼຸບລົງ ຫຼື ຖືກປົກດ້ວຍຫຍ້າ, ແຕ່ສິ່ງດັ່ງກ່າວ ສ້າງຄວາມລຶກລັບຂຶ້ນມາ. ອ້ອມຮອບກຳແພງແມ່ນ\nບັນດາທົ່ງນາປູກສາລີ, ເຂົ້າ ແລະ ເສັ້ນທາງດິນແກຍາວ ຄືບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນສະທ້ອນຈາກການເວລາ...”. ພາບ: ກົງດາດ\nເສັ້ນທາງຫຼວງຢູ່ຂົງເຂດປະຕູດ້ານທິດໃຕ້ ໄດ້ເອີ້ນວ່າ ເສັ້ນທາງ ກາຍຮວາ, ຮວາຍາຍ ຫຼື ເຮ່ວຍາຍ.\nໃນກຳແພງ, ຂ້າມປະຕູດ້ານທິດໃຕ້ ອອກໄປຫາພູ ໂດນເຊີນ. ພາບ: ກົງດາດ\nຄະນະກຳມະການປົກຄອງປະຊາຊົນແຂວງ ແທງຮວາ ກຳນົດວ່າ ການເຄື່ອນໄຫວດ້ານການທ່ອງທ່ຽວ\nແມ່ນເສັ້ນທາງເພື່ອນຳນັກທ່ອງທ່ຽວ ມາຍັງມໍລະດົກ ໂລກ ກຳແພງ ລາຊະວົງ ໂຮ່. ພາບ: ກົງດາດ\nຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ອ່ານປື້ມປະຫວັດສາດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຮູ້ວ່າ ທ່ານ ຈຶ່ງ ແມ່ນບຸລຸດຜູ້ທີ່ມີຊື່ສຽງໃນປະຫວັດສາດ ຫວຽດນາມ ໂຮ່ຫງວຽນຈຶ່ງ (1374-1446), ເປັນຜູ້ ອອກແບບກໍ່ສ້າງກຳແພງຫຼັງນີ້.\nມີຮູບປັ້ນມັງກອນຂາດຫົວສອງໂຕທີ່ເຮັດດ້ວຍຫີນ ໄດ້ຊາວນາຄົນໜຶ່ງ ພົບເຫັນ ແລະ ເອົາມາຕັ້ງຢູ່ເສັ້ນທາງຫຼວງເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງ ປະຕູຕ່ຽນ ແລະ ປະຕູເຫົ້າ. ແມ່ເຖົ້າບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ຮູບປັ້ນ ມັງກອນສອງໂຕນັ້ນ ແມ່ນຂອງເຈົ້າຊີວິດ ໂຮ່ກີ່ວລີ, ແມ່ນມັງກອນ ທີ່ສັກສິດ, ຫຼານຢ່າແຕ້ມໂລເລ ຫຼື ຂີ່ຂຶ້ນຫຼັງມັງກອນສອງໂຕນັ້ນ ເດີ໋!\nວັນທີ 27 ມິຖຸນາ 2011, ທີ່ວາລະປະຊຸມຄັ້ງທີ 35 ຂອງຄະນະກຳມະການມໍລະດົກ\nໂລກ ຂຶ້ນກັບ ຢູແນັສໂກ ໄດ້ຈັດຂຶ້ນຢູ່ນະຄອນຫຼວງ ປາຣິດ ຂອງ ຝຣັ່ງ, ກຳແພງ ລາຊະວົງ ໂຮ່ ໄດ້ຮັບຮອງເປັນມໍລະດົກວັດທະນະທຳໂລກ. ກຳແພງ ລາຊະວົງ ໂຮ່ ມີທັງໝົດ3ພາກສ່ວນແມ່ນ ລາແທ່ງ (ຮົ້ວກຳແພງ), ຮ່າວແທ່ງ (ກຳແພງ ແລະ ຄອງນຳ້) ແລະ ຮວ່າງແທ່ງ (ກຳແພງນະຄອນ). ໃນ ຮວ່າງແທ່ງ ຍັງມີຫຼາຍກິດຈະກຳຕ່າງໆ ທີ່ສວຍງາມຄື: ວັງ ຮວ່າງຫງວຽນ, ວັງ ຢຽນເຖາະ (ບ່ອນຢູ່ຂອງເຈົ້າຊີວິດ ໂຮ່ກວີ່ລີ); ດົງກຸງ (ວັງຫຼັງໜຶ່ງ ຢູ່ທິດຕາເວັນອອກ), ໄຕຖາຍໝຽວ (ວິຫານຫຼັງໜຶ່ງ ຢູ່ທິດຕາເວັນຕົກ), ດົງຖາຍໝຽວ (ວິຫານຫຼັງໜຶ່ງ ຢູ່ທິດຕາເວັນອອກ) ແລະ ອື່ນໆ..\nເຈົ້າຊີວິດ ໂຮ່ກວີ່ລີ (1336-1407) ເປັນຜ້ສ້າງຕັ້ງປະເທດສັກດີນາ ດ້າຍງູ ແລະ ເປັນຜູ້ອອກຄຳສັ່ງໃຫ້ກໍ່ສ້າງ ກຳແພງຫຼັງນີ້. ໃນພົງສາວະດານປະຫວັດສາດຂອງ ຫວຽດນາມ, ມີຫຼາຍເລື່ອງໄດ້ເວົ້າເຖິງຮູບປັ້ນມັງກອນ ຂາດຫົວສອງໂຕນັ້ນ. ມີເລື່ອງເລົ່າວ່າ ຫຼັງຈາກທະຫານ ມິງ (ລາຊະວົງ ມິງ ຂອງປະເທດ ຈີນ ໃນສະໄໝກ່ອນ) ມາຮຸກຮານ ຫວຽດນາມ, ເຂົາເປັນຄົນຕັດຫົວມັງກອນສອງໂຕນັ້ນ. ຍັງມີເລື່ອງເລົ່າວ່າ ຕາມັງກອນແມ່ນ ເພັດສອງເມັດທີ່ລຳ້ຄ້າ, ສະນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກເຂົາເຈົ້າຕັດຫົວເອົາເພັດ.\nດຣ ຟ້າມວັນເດົາ (ສະມາຄົມປະຫວັດສາດ ແທງຮວາ) ຕີລາຄາວ່າ ຮູບປັ້ນມັງກອນສອງໂຕທີ່ເຮັດດ້ວຍຫີນຢູ່ກຳແພງ ລາຊະວົງ ໂຮ່ ເປັນປະເພດຮູບປັ້ນມັງກອນມີຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ງາມທີ່ສຸດທີ່ຍັງເຫຼືອ\nຢູ່ ຫວຽດນາມ. ລາວໃຫ້ຮູ້ວ່າ “ພົງສາວະດານປະຫວັດສາດຂອງ ຫວຽດນາມ ບໍ່ໄດ້ຂຽນຫຍັງ, ກໍ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຮູບປັ້ນມັງກອນສອງໂຕນັ້ນ ຖືກຂາດຫົວຕັ້ງແຕ່ຍາມໃດ, ແຕ່ເລື່ອງທະຫານ ມິງ ມາຮຸກຮານ ຫວຽດນາມ ແລະ\nຕັດເອົາໄປຫົວມັງກອນສອງໂຕນັ້ນ ໄດ້ຫຼາຍຄົນ ຍອມຮັບຫຼາຍກວ່າໝູ່”. ພາບ: ທົງທ້ຽນ\nຮູບປັ້ນມັງກອນສອງໂຕໄດ້ແກະສະຫຼັກຢ່າງລະອຽດ. ມັງກອນມີ4ຕີນ, ຕີນໜຶ່ງມີ3ເລັບ.\nຫົວມັງກອນຂາດແລ້ວ ເຫຼືອແຕ່ຄູກຍາວ9ຊັ້ນ. ພາບ: ກົງດາດ\nເທີດໂງນບາດກູ (ບົດໜຶ່ງມີແປດປະໂຫຍກ, ປະໂຫຍກ ໜຶ່ງມີເຈັດຄຳ) ຂອງເຈົ້າເມືອງ ຫງວຽນຢາວ\nຂຽນໃນປີ 1923. (ພາບ: ກົງດາດ\nໃນການຄົ້ນຄວ້າປະຫວັດສາດເດີມຢູ່ຂົງເຂດກຳແພງ ລາຊະວົງ ໂຮ່, ນັກຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດ\nຄົ້ນພົບເຫັນໝາກບີຫີນຫຼາຍໜ່ວຍ, ໜ່ວຍໃຫຍ່ເທົ່າກັບໝາກບານ, ໜ່ວຍນ້ອຍເທົ່າກັບໝາກກະຕໍ້.\nປີ 2015, ສູນກາງປົກປັກຮັກສາມໍລະດົກກຳແພງ ລາຊະວົງ ໂຮ່ ສົມທົບກັບສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າປະຫວັດສາດເດີມ ຫວຽດນາມ ປະຕິບັດການຂຸດຄົ້ນຂຸມຄອງກຳແພງ. ພາຍຫຼັງການຂຸດຄົ້ນມາເປັນເວລາກວ່າ2ເດືອນ\nໃນເນື້ອທີ່ 2.040 ຕາຕະລາງແມັດ, ບັນດານັກຄົ້ນຄວ້າປະກົດເຫັນວັດຖຸບູຮານຫຼາຍຢ່າງທີ່ເຮັດດ້ວຍ\nດິນເຜົາໃນສະໄໝເຈົ້າຊີວິດ ເຈິ່ນ-ໂຮ່. ພາບ: ກົງດາດ\nບັນດານັກຄົ້ນຄວ້າຍັງປະກົດເຫັນວັດຖຸບູຮານພິເສດຫຼາຍຢ່າງ ແລະ ກິດຈະກຳຫຼາຍແຫ່ງຢູ່ມໍລະດົກ\nກຳແພງ ລາຊະວົງ ໂຮ່ ຄື: ເສັ້ນທາງປູຫີນ ງາມທີ່ສຸດ ຫວຽດນາມ ມີອາຍຸກວ່າ 600 ປີ, ພື້ນເຮືອນປູດິນຈີ່\nຢູ່ ງໍ່ຫງຸກ (ບ່ອນຂັງນັກໂທດຂອງສະໄໝ ລາຊະວົງ ໂຮ່) ແລະ ອື່ນໆ. ພາບ: ກົງດາດ\nຂ້າພະເຈົ້າກັບທ້າວ ຫງອກ, ຄົນບ້ານ ໄຕຢາຍ ເຄີຍມີການໂຕ້ຖຽງກັນຍ້ອນຄຳຖາມເຮັດແນວໃດຈຶ່ງກໍ່ສ້າງກຳແພງຫຼັງນີ້ ໄດ້. ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າວ່າ ເຈົ້າຊີວິດ ໂຮ່ກວີ່ລີ ໃຫ້ຖາກບັນດາແຜ່ນຫີນໃຫຍ່ ແລ້ວປະກອບເຂົ້າກັນ ເປັນກຳແພງຫຼັງນີ້. ທ້າວ ຫງອກ ເວົ້າວ່າ ມັນເຄີຍເຫັນຜູ້ອື່ນ ຖາກຫີນແລ້ວ, ຕ້ອງມີຫຼາຍຄົນຖາກຫີນຢູ່ພູ ວ່າງ (ພູໜ່ວຍໜຶ່ງຢູ່ເມືອງ ວິງລົກ) ເປັນບັນດາແຜ່ນຫີນສີ່ຫຼ່ຽມ, ແຕ່ເຮັດແນວໃດຈຶ່ງປະກອບເປັນກຳແພງ ມັນກໍ່ອະທິບາຍ ບໍ່ໄດ້. ມັນບອກວ່າ ຍາມໃດໃຫຍ່ຂຶ້ນມັນຈະຕອບໃຫ້ຟັງ.\nພວກເດັກນ້ອຍຢູ່ບ້ານ ໄຕຢາຍ ໃຫຍ່ຂຶ້ນມາ, ໄປຜູ້ລະບ່ອນ, ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຮຽນ ຫຼື ເຮັດວຽກນຳຂະແໜງ ປະຫວັດສາດເພື່ອແກ້ຄວາມລຶກລັບຂອງຄາວເຍົາໄວນັ້ນ.\nແຕ່ປີ 2013-2020, ແຂວງ ແທງຮວາ ໄດ້ລົງທຶນກວ່າ 90 ຕື້ດົ່ງເພື່ອປະຕິບັດໂຄງການ\nຂຸດຄົ້ນເຂດມໍລະດົກວັດທະນະທຳ ໂລກ ກຳແພງ ລາຊະວົງ ໂຮ່. ນີ້ແມ່ນການຂຸດຄົ້ນດ້ວຍຂະໜາດໃຫຍ່\nທີສຸດ ທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ ຢູ່ເຂດຮ່ອງ ຮອຍປະຫວັດສາດ\nພິເສດແຫ່ງນີ້. ການຂຸດຄົ້ນຈະໄດ້ ປະຕິບັດເທິງເນື້ອທີ່ທັງໝົດ 56.000 ຕາຕະລາງແມັດ.\nບົດ: ທົງທ້ຽນ - ພາບ: ກົງດາດ ແລະ ທົງທ້ຽນ\nຂຶ້ນ ຈອມພູ ມົ໋ວ\n“ເກາະ ໄຂ່ມຸກຂຽວ” ແຄມແມ່ນຳ້ ຕ່ຽນ\nໂບດ ຫາຍຫຼີ - ຮ່ອງຮອຍຈາກການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ\nທ່ຽວຊົມ ຮ່າໂນ້ຍ ດ້ວຍລົດເມ2ຊັ້ນ\nປະທັບໃຈ ຫາດຊາຍ ຊາວ ຝູ໋ກວກ\nຄວາມປະທັບໃຈ ຫາດຊາຍທະເລ ຣ້າງ\nສຽງເອີ້ນ ຈາກ ນາມຢາງ\nລຽບຕາມ ສາຍທາງ ຊາຍຫາດທະເລ ງາມທີສຸດ ຫວຽດນາມ\nRamsar ຫຼ໋າງແຊນ ສະຖານທີ່ ດຶງດູດນັກທ່ອງທ່ຽວ\nລົດເມ ທາງນຳ້ຢູ່ ໄຊງ່ອນ\nມົກເຈົາ: ທົ່ງຫຍ້າກວ້າງ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກໄມ້\nປະທັບໃຈ ປ່າຈາກ ເກີມແທງ\n“ນະຄອນໃນເມກ” ເທິງຈອມພູ ບ່ານ່າ\nກົງພັດນຳ້ ຢູ່ ນ່າເຄືອງ\nຄົ້ນພົບອ່າວ ຮ້າລອງ ດ້ວຍເຮືອນຳທ່ຽວ


ສປຊ ລາຍງານເຖິງ ການປຸກລະດົມ ເພື່ອຂ້າລ້າງເຜົ່າພັນ ຊາວຢາຊີດີ ໂດຍກຸ່ມລັດອິສລາມ\nກອງກະດູກ ທີ່ຄາດກັນວ່າ ເປັນຂອງສະມາຊິກ ປະຊາຄົມຊາວ Yazidi ຂອງອີຣັກ, ໄດ້ພົບເຫັນ ຢູ່ໃນຂຸມຝັງສົບໝູ່ ຢູ່ນອກ ຊານເມືອງ Sinjar, ວັນທີ 30 ພະຈິກ 2015.\nບັນດານັກສືບສວນ ຂອງອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ກ່າວວ່າ ການຂົ່ມຂືນສຳເລົາ ການຈັບຜູ້ຄົນໄປເປັນຂ້າທາດ ແລະ ການເຂັ່ນຂ້າ ຢ່າງເປັນລະບົບ ໂດຍພວກຫົວ ຮຸນແຮງລັດອິສລາມ ຕໍ່ຊາວ Yazidis ນັ້ນ ແມ່ນເທົ່າກັບເປັນການຂ້າລ້າງເຜົ່າພັນ ການກໍ່ອາຊະຍາກຳສົງຄາມ ແລະ ການກໍ່ອາຊະກຳຕໍ່ມະນຸດຊາດ.\nພວກຄົນຊົນເຜົ່າກຸ່ມນ້ອຍ ຊາວ Yazidi ທີ່ໄດ້ຖືກພັດພາກຈາກບ້ານເກີດເມືອງນອນ, ກຳລັງພາກັນລົບໜີຄວາມຮຸນແຮງ ຈາກກອງກຳລັງທີ່ພັກດີຕໍ່ກຸ່ມລັດອິສລາມ ຢູ່ໃນເມືອງ Sinjar, ຍ່າງໄປຫາຊາຍແດນຂອງຊີເຣຍ ຢູ່ນອກຊານເມືອງຟາກພູ Sinjar ໃກ້ກັບເມືອງ Elierbeh ເຂດປົກຄອງຂອງ Al-Hasakah ຢູ່ຊາຍແດນຂອງຊີເຣຍ ໃນພາບຖ່າຍນີ້ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2014.\nຄະນະກຳມາທິການສືບສວນຂອງອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ໄດ້ເປີດເຜີຍລາຍ ງານສະບັບໜຶ່ງ ໃນວັນພະຫັດມື້ນີ້ ທີ່ໄດ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດ ໃນການປຸກລະດົມໂດຍເຈດຕະນາ ຂອງກຸ່ມລັດອິສລາມ ເພື່ອກຳຈັດພົນລະເມືອງ ຊາວ Yazidis ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງໂລກ ທີ່ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ອ້ອມແອ້ມເມືອງ Sinjar ຂອງອີຣັກ.\nປະທານຄະນະກຳມາທິການ ທ່ານ Paulo Pinheiro ໄດ້ກ່າວວ່າ “ການຂ້າ ລ້າງເຜົ່າພັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ຍັງມີຢູ່ຕໍ່ມາ ໂດຍກຸ່ມ ISIS ທີ່ໄດ້ກະທຳ ຕໍ່ ພວກແມ່ຍິງຊາວ Yazidis ເດັກນ້ອຍແລະ ຜູ້ຊາຍ ທີ່ຕົນຈັບໄດ້ນັ້ນ ດ້ວຍ ການກໍ່ໂທດກຳ ທີ່ໂຫດຫ້ຽມທີ່ສຸດນັ້ນ.”\nພວກນັກລົບກຸ່ມລັດອິສລາມໄດ້ບຸກເຂົ້າໄປໃນເມືອງ Sinjar ໃນເດືອນສິງຫາ ປີ 2014 ໂດຍໄດ້ສັງຫານຊາວ Yazidis ຫລາຍຮ້ອຍຄົນຮວມທັງ ການປະຫານ ຊີວິດແບບຮວບຮັດຕັດຕອນ ພວກຜູ້ຊາຍ ແລະເດັກຜູ້ຊາຍ ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມ ປ່ຽນໄປນັບຖືສາສະໜາອິສລາມ. ພວກທີ່ຫຼົບ ໜີຄວາມຮຸນແຮງໃນຂັ້ນຕົ້ນ ໄດ້ ຂຶ້ນໄປໂຮມກັນຢູ່ພູ Sinjar ແລະ ຫລັງຈາກນັ້ນກໍຖືກພວກຫົວຮຸນແຮງປິດລອມ ແລະຫາທາງເອົາຊີວິດ ລອດຍ້ອນການຂາດແຄນອາຫານ ນ້ຳ ແລະຢາປົວ ພະຍາດ.\nການບຸກໂຈມຕີດັ່ງກ່າວໄດ້ຊຸກຍູ້ໃຫ້ສະຫະລັດລິເລີ້ມການໂຈມຕີທາງອາກາດ ຂອງແນວໂຮມ ຕໍ່ເປົ້າໝາຍກຸ່ມລັດອິສລາມ ຊຶ່ງບູລິມະສິດໃນຂັ້ນຕົ້ນແມ່ນເພື່ອ ຊ່ອຍໃຫ້ຊາວ Yazidis ທີ່ຖືກປິດລ້ອມຢູ່ນັ້ນຫລົບໜີໄປໄດ້.\nອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ກ່າວວ່າ ກຸ່ມລັດອິສລາມ ຍັງສືບຕໍ່ຈັບໂຕພວກແມ່ຍິງ ແລະເດັກນ້ອຍຊາວ Yazidis ໄວ້ ຫລາຍກວ່າ 3,200 ຄົນ ໂດຍທີ່ພວກແມ່ຍິງ ຖືກໃຊ້ເປັນຂ້າທາດທາງເພດ ໃນຂະນະທີ່ພວກ ເດັກນ້ອຍຖືກອົບຮົມສັ່ງສອນ ໃຫ້ເປັນພວກນັກລົບຂອງກຸ່ມ. ລາຍງານໄດ້ອ້າງຫລາຍໆ ກໍລະນີທີ່ວ່າພວກຍິງ ສາວໄດ້ພາກັນຂ້າໂຕຕາຍ ຍ້ອນ ຢາກຫລີກລ່ຽງບໍ່ໃຫ້ຖືກຂາຍໄປໃຫ້ກຸ່ມລັດ ອິສລາມ ແລະກ່າວວ່າ ພວກ ທີ່ພະຍາຍາມຫລົບໜີແມ່ນໄດ້ຖືກທໍລະມານຢ່າງ ໜັກທີ່ຮວມທັງການທຸບຕີ ແລະການຂົ່ມຂືນເປັນໝູ່ຄະນະ ຫຼືລຽນຄິວ.


ການປະທ້ວງຂັບໄລ່ລັດຖະບານອິຣັກ ດຸເດືອດທີ່ສຸດຈາກບັນຫາໄພວ່າງງານ ແລະ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ | ອິດສະຫຼະ\nການປະທ້ວງຂັບໄລ່ລັດຖະບານອິຣັກ ດຸເດືອດທີ່ສຸດຈາກບັນຫາໄພວ່າງງານ ແລະ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ\nລາຍງານ5ຕຸລາ 2019, ສະຖານະການການປະທ້ວງຂັບໄລ່ລັດຖະບານອິຣັກ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດຕັ້ງແຕ່ກາງອາທິດນີ້ ຍັງບໍ່ມີທິດທາງວ່າຈະຜ່ອນຄາຍໄດ້ໂດຍງ່າຍ ເຖິງແມ່ນວ່າລັດຖະບານໄດ້ປະກາດພາວະສຸກເສີນໂດຍບໍ່ມີກຳນົດ ໃນນະຄອນຫຼວງແບກແດດ ຕັ້ງແຕ່ວັນພະຫັດ3ກັນຍາ ທີ່ຜ່ານມາ ແຕ່ປະຊາຊົນຈຳນວນຫຼາຍຍັງອອກມາເຄື່ອນໄດ້ຕາມຖະໜົນຫົນທາງ ແລະ ປະທະກັບເຈົ້າໜ້າທີ່ຝ່າຍຄວາມໝັ້ນຄົງ ທີ່ໃຊ້ມາດຕະການເດັດຂາດ ໃນການຄວບຄຸມຜູ້ປະທ້ວງ ໂດຍມີການໃຊ້ທັງແກັດນ້ຳຕາ ແລະ ລູກປືນແທ້, ເຖິງແມ່ນວ່າພາກລັດຍັງບໍ່ເປີດເຜີຍຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຄວາມເສຍຫາຍ ລວມເຖິງຈຳນວນຜູ້ເສຍຊີວິດ ແຕ່ຄະນະກຳມະການສິດທິມະນຸດອິຣັກ ລາຍງານຈຳນວນຜູ້ເສຍຊີວິດເພີ່ມເປັນຢ່າງໜ້ອຍ 65 ຄົນ ແລະ ໄດ້ຮັບບາດເຈັບ 1,600 ຄົນ.\nເຊິ່ງມີການວິເຄາະໄປໃນທິດທາງດຽວກັນວ່າ ຊະນວນເຫດຂອງການປະທ້ວງ ມາຈາກຄວາມຄັບແຄ້ນໃຈ ແລະ ໝົດຫວັງຂອງປະຊາຊົນ ຕໍ່ກັບຄວາມບໍ່ພໍໃຈທີ່ພາກລັດຍັງບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາເສດຖະກິດທີ່ຖົດຖອຍມາດົນ ສົ່ງຜົນໃຫ້ອັດຕາການວ່າງງານຍັງຄົງສູງ ໂດຍສະເພາະໃນກຸ່ມໄວໜຸ່ມ ແລະ ລະບົບພື້ນຖານໂຄງລ່າງໃນດ້ານຕ່າງໆທີ່ຂາດການພັດທະນາ ແລະ ປົວແປງ ເນື່ອງຈາກການສໍ້ລາດບັງຫຼວງຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ລັດ.\nຂະນະທີ່ທ່ານ ແກຣນ ຢາຕອນເລາະ ອາລີ ຊິສຕານີ ຜູ້ນຳທາງຈິດວິນຍານຂອງອິຣັກ ຮຽກຮ້ອງລັດຖະບານ ພາຍໃຕ້ການນຳຂອງທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ອັບເດວ ມາດີ ທີ່ເຂົ້າມາບໍລິຫານປະເທດເມື່ອເດືອນຕຸລາ ປີທີ່ຜ່ານມາ ຕອບສະໜອງຢ່າງເປັນຮູບປະທຳຫຼາຍກວ່ານີ້ ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຄັບແຄ້ນໃຈ ແລະ ຄວາມໝົດຫວັງຂອງປະຊາຊົນ ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ສະຖານະການຍິ່ງຈະເພີ່ມທະວີຄວາມຮຸນແຮງ, ຕໍ່ມາພັນທະມິດນັກປະຕິວັດເພື່ອການປະຕູຮູບ ທີ່ເປັນການລວມຕົວລະຫວ່າງພັກປະຊານິຍົມຝ່າຍຂວາ ກັບ ພັກຄອມມູນິດ ພາຍໃຕ້ການນຳຂອງທ່ານ ມຸກຕາດາ ອັນ-ຊາດ ນັກສາສະໜາສາຍປະຕິຮູບ ທີ່ຄອງສຽງສ່ວນໃຫຍ່ໃນສະພາປະຊາຊົນອິຣັກ (ສະພາລ່າງ) ອອກຖະແຫຼງການຄ້າຍຄືກັນ ແຕ່ເພີ່ມຂໍ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ລັດຖະບານລາອອກ ຫາກຍັງບໍ່ສາມາດສະເໜີແຜນແກ້ໄຂເສດຖະກິດ ແລະ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງຢ່າງເລັ່ງດ່ວນໄດ້.