Performance media : Media, Reklama, Internet, PR, Telewizja, Radio - najnowsze wiadomości tylko na WirtualneMedia.pl\nArtykuły dla tagu: Performance Media\nPiotr Żurkowski: z Performance Media do TikToka2021-10-05\nSebastian Kawa promuje lokatę 3 proc. i konto na selfie w Banku Pekao (wideo)2020-05-22\nPiekarnie i cukiernie Putka reklamowane w związku z 100. rocznicą istnienia firmy (wideo)2018-10-12\nPiekarnie Cukiernie Putka rozpoczęły współpracę z agencją Performance Media i domem mediowym Carat Polska (należącym do Dentsu Aegis Network Polska). Jej efektem jest pierwsza w historii tej firmy szeroko zakrojona kampania reklamowa.\nPKO BP dalej z Value Media, Performance Media za Cube Group2012-11-14\nDom mediowy Value Media obronił obsługę internetowego budżetu reklamowego PKO Banku Polskiego. Natomiast działaniami SEM będzie się zajmować agencja Performance Media, która zastąpi Cube Group.\nPerformance Media promuje Polskę w brazylijskim internecie2010-01-14\nAgencja Performance Media prowadzi w Brazylii internetową kampanię ambasady Polski w tym państwie. Firma promuje też w sieci wizerunek naszego kraju.\nPerformance Media promuje brazylijskie linie lotnicze2010-01-05\nAgencja Performance Media rozpoczyna działania reklamowe w wyszukiwarce Google dla brazylijskich linii lotniczych TAM. Dwuetapowa kampania jest oparta na modelu PPC.


Poduszki ortopedyczne - BRANDvital\nStrona główna » Ortopedia » Poduszki ortopedyczne\nBól kręgosłupa to powszechnie występująca przypadłość, której w ciągu swojego życia doświadcza nawet osiem na dziesięć osób. Utrzymujący się ból zawsze wymaga odpowiedniej diagnostyki i podjęcia profesjonalnego leczenia, które powinno rozpocząć się jak najszybciej po wystąpieniu pierwszych objawów. Domowych sposobów na ból kręgosłupa nie należy traktować jako alternatywy dla kuracji prowadzonej przez specjalistę. Mogą one jednak pomóc złagodzić dolegliwości i wesprzeć skuteczność terapii. Jakich metod […]\nBól szyi promieniujący do ręki to jeden z podstawowych objawów rwy barkowej – dolegliwości, która świadczy o poważnych zmianach w obrębie kręgosłupa szyjnego. Pierwsze symptomy są przez pacjentów często bagatelizowane, tymczasem zbyt późne pojęcie leczenia, może wiązać się z koniecznością przeprowadzenia operacji kręgosłupa. Jak rozpoznać rwę? Jak długo utrzymują się związane z nią dolegliwości i jak sobie z nimi radzić? Co to jest rwa barkowa i jakie są jej przyczyny? Rwa […]\nPoduszka sensoryczna – poznaj wszystkie możliwości jej zastosowania\n30 grudnia 2019Poduszki ortopedycznePoduszki sensoryczne\nPoduszka sensoryczna to produkt o bardzo szerokim zastosowaniu. Możesz wykorzystać ją zarówno do siedzenia, jak i masażu stóp, czy też ćwiczeń. Szerokie zastosowania oraz wyjątkowe działanie tej poduszki sprawiają, że coraz więcej osób decyduje się na jej zakup. Sprawdź możliwości i korzyści jakie daje poduszka sensomotoryczna – może to właśnie produkt dla Ciebie?\nPoduszka ortopedyczna – ulga dla szyi i kręgosłupa\n27 marca 2019OrtopediaPoduszki ortopedyczne\nSiedzący tryb życia, garbienie się czy też nieodpowiednio dobrano materac lub poduszka - to wszystko może prowadzić do silnych i wyjątkowo uciążliwych bólów kręgosłupa. Ostatnie badania mówią, że aż 84% Polaków skarży się na bóle kręgosłupa. Ciebie również dotyczy ten problem? Nawet jeśli nie, to lepiej zapobiegać niż leczyć, dlatego też zalecamy Ci wziąć pod uwagę zakup poduszki ortopedycznej.


Banan leczy i pielęgnuje skórę. Poznaj domowe sposoby na maseczki - KobiecePorady.pl\nBananowe nawilżanie i odżywianie skóry\nPewnie zdążyłaś zauważyć, że banany są składnikiem różnego rodzaju maseczek dla każdego typu cery. Nawilżająco-odżywczą maseczkę możesz zrobić sama. Najprostszą wersją jest pokrojenie banana w plastry i położenie ich na około 15 minut na twarzy. Możesz też rozgnieść banana widelcem i wymieszać z oliwą z oliwek. Uzyskaną papkę nałóż na skórę twarzy, szyi i dekoltu. Nie tylko nawilży i odżywi ją, ale też regularnie stosowana spłyci zmarszczki i ujędrni skórę. Kolejną propozycją, która ponadto rozświetli Twoją skórę, jest maseczka z banana, żółtka i miodu.\nBanan do cery tłustej\nZaskórniki i drobne krostki, które są charakterystyczne dla tłustej cery skutecznie usuniesz matującą bananową maseczką. Połowę banana rozgnieć dokładnie widelcem, dodaj 6 kropli soku z cytryny i pół tabletki rozpuszczonej polopiryny. Papkę nałóż na świecące miejsca na twarzy i tam, gdzie tworzą się zaskórniki.\nBanan okazuje się skuteczny również w walce z trądzikiem. Zrób maseczkę, wykorzystując banana, awokado, oliwę z oliwek i jogurt naturalny. Przyrządzoną papkę nałóż na skórę na około 20 minut, po czym zmyj letnią wodą i nałóż krem nawilżający.\nBanan na spierzchniętą skórę\nSkóra na dłoniach, piętach, łokciach i kolanach zdecydowanie bardziej przesusza się, jest chropowata i szorstka. Jeśli regularnie będziesz odżywiać ją bananowymi maseczkami, wygładzi się i nawilży.\nDojrzałego banana rozgnieć na papkę, dodaj oliwę z oliwek i około ¼ startego jabłka. Nałóż na skórę, a po około 20 minutach spłucz letnią wodą.\nUroda Cera i skóra żywność ciekawostki banan skóra | 15 września\nBanan leczy i pielęgnuje skórę. Poznaj domowe sposoby na maseczki 2016-09-15 07:32:19 2016-06-06 12:30:59


Wegańskie kostki bulionowe - greenscarf.pl\nBywają takie dni, kiedy coś się gotuje, przyprawia, dorzuca cuda i wianki, a i czegoś potrawie brakuje, tej kropki nad „i”. Ja zawsze wtedy mówię, że to miłości brakuje i dorzucam własnej produkcji taką oto kostkę bulionową. Jak wiecie, ja nigdy niczego nie wyrzucam, wszytko w kuchni przerabiam, jeżeli zrobiłam zupę na obiad, i została mi z niej „woda” , to redukuję jeszcze o połowę, dodatkowo blenduję, jeżeli jakieś resztki warzyw się zaplątały i zamrażam w woreczkach do lodu, pojemnikach, a nawet w sylikonowych foremkach do babeczek. Potem wkładam do pudełka i przechowuję w zamrażalniku. Ostatnio między innymi zrobiłam takie kostki z resztki zupy cebulowej.\nSkładniki na około 80 kostek (każda to około 1 łyżka)\ntak naprawdę możecie użyć każdych warzyw jakie macie, pamiętając aby były w miarę równej ilości\nkawałek pora (ja użyłam zamrożonych listów, kiedyś mi zostały i aż żal było wyrzucać)\nłyżka nasion kozieradki\nłyżeczka ziaren pieprzu czarnego i zielonego\nłyżkę suszonego lubczyku\nopcjonalnie: łyżeczka suszonego czosnku\nja nie dodaję do tych kostek soli\nbędziesz potrzebować dodatkowo: tarki, pojemników na kostki, pól litra wody, 2-3 ojeju roślinnego, zaparzaczki do herbaty\nUmieść pieprz i ziele angielskie w zaparzaczce do herbaty.\nMarchew i seler zetrzyj na tarce i najdrobniejszych oczkach, a cebulę na dużych. Seler naciowy i por posiekaj bardzo drobno.\nNa rozgrzany olej wrzuć startą cebulę, zeszklij ją dosłownie minutę i dodaj zmieloną (startą w moździerzu) kozieradkę i lubczyk). Dokładnie wszystko przemieszaj.\nDodaj wszystkie warzywa.\nCały czas mieszaj, aby nie dopuścić do przypalenia. Duś około 10 minut i dodaj pół litra wody. Wrzuć do wywaru liście laurowe i zaparzaczkę. Możesz też dodać więcej wody i wtedy dłużej gotować aż do zredukowania się płynu i rozgotowania się warzyw. Kto co lubi. Gotuj ma małym ogniu pod przykryciem około 20-30 minut.\nPod sam koniec gotowania dodaj drobno posiekaną pietruszkę i gotuj jeszcze minutę. Gotowy wywar zostaw do całkowitego przestudzenia, w tym czasie liście laurowe, pieprz i ziele angielskie oddadzą cały swój aromat.\nPo przestudzeniu wyjmij przyprawy, i za pomocą łyżeczki przełóż masę do foremek. Wykorzystałam nawet formę do pralinek. Możesz również całą masę zblendować na gładkie puree i w takiej formie zrobić kostki, kwestia gustu.\nSmacznego i miłości w każdej potrawie życzę 🙂\nps. Taka kostka sama w sobie nie jest specjalnym rarytasem, to bardzo skoncentrowany bulion.\nbulionetkikostki bulionoweKuchenne podstawy\n16 stycznia 2016 at 17:23 Odpowiedz\njak dlugo można przechowywać takie kostki i jak\n16 stycznia 2016 at 17:38 Odpowiedz\nW zamrażalniku aż do zużycia, mi taka liść starcza na około miesiąc.


Może dziś znajdziemy siebie♥: Rozdział XX ♥\nRozdział XX ♥\nPrzybliżył usta do mojego ucha i szepnął:\n-Nie warto- po czym z całych sił mnie przytulił.\nŁatwo mówić -przeleciał mi przez myśl. Rozum jedno,a serce swoje.-Dziękuję...-cicho bąknęłam.\n-Lepiej ? -zapytał patrząc mi w oczy.\n-Troszeczkę -skłamałam, przecież parę słów nie zagoją złamanego serca.\n-Przepraszam, ale muszę lecieć. Poradzisz sobie?.\n-Takk, jasnee. -rzekłam wysilając się na uśmiech.\nChwilę popatrzyłam jak jego postać znika za drzewami i ruszyłam swoją drogą. Nie wiem czemu, ale nogi prowadziły mnie w miejsce gdzie zgodziłam się być z Mikołajem. Prowadziły mnie na ten cudowny dach. Powoli zaczęłam wspinać się po drabince. Moim oczom ponownie ukazał się niesamowity widok. Widok, który przywołał całą masę wspomnień.Najbardziej bolą wspomnienia , którymi teraz dławię się każdą chwilą. Nie ,nie te nieprzyjemne. Tylko te najlepsze . Właśnie te bolą najbardziej . Bo najgorsza jest świadomość , że minęło coś pięknego , co już więcej chyba nie będzie miało szansy się powtórzyć... Teraz wiem, że wszystko się sypie.Zrozumiałam, ze nieszczęścia nie chodzą param, ale całymi stadami. Są jak lawina cierpienia, zabierają wszystko co dobre, a zostawiają tylko spustoszenie. Myślę sobie, ze wlałabym zniknąć, umrzeć, przestać istnieć niż pozwolić temu wszystkiemu odejść w zapomniane. No bo jaki jest sens żyć bez przyjaciół, miłości, zaufania i szczęścia ? Żaden. Chciałabym stanąć na krawędzi dachu, zrobić krok do przodu i poczuć się... w sumie to nie wiem jak, Nie wiem jak to jest mieć świadomość , że za parę sekund cały świat, całe dotychczasowe życie zmieni się w wspomnienie.Skoczyłabym chociażby z samej ciekawości jak to jest. Czy naprawdę pokazuje nam się filmik z całym naszym życiem ?Czy może ogarnia nas cholerny ból przygotowujący nas do pożegnania się z życiem ? A może wypełnia nas wolność i uczucie lekkości ? Chciałabym się dowiedzieć, ale chyba nigdy się nie dowiem. Wydaje mi się, ze jestem za słaba by sama odebrać sobie najcenniejszy dar jaki się ma. A może się mylę. Może to właśnie tchórze są najbardziej gotowi by odebrać sobie życie ? Tak, tchórze, którzy boją się żyć, boją się walczyć z przeciwnościami losu, tchórze, którzy poddają się bez walki. Tchórze...może i ja jestem tchórzem ? Może wcale nie jestem taka silna za jaką się uważam?\nŚmierć to nieodłączna zagadka każdego z nas. Każdy chce dowiedzieć się jak to jest umrzeć, każdy chce wiedzieć co jest potem. Raj ? Piekło ? Nicość ? Każdy chociaż raz zadał sobie to pytanie " Czym jest śmierć?", ale mało kto poświęcił życie by się tego dowiedzieć. Większość czeka, aż ktoś "wróci z tamtej strony" i opowie jak tam jest. Sięgnęłam pamięcią do "tych" dni z Mikołajem. Pierwszy pocałunek, moment, w którym po raz pierwszy złapał mnie za rękę. Wszystkie wspomnienia wróciły, ale to chyba dlatego, żeby mnie wkurwić, bo od razu przypomniałam sobie, jak bardzo odległe jest Jego obecne zachowanie od tamtego, które pokochałam. Teraz wiem co to znaczy samotność, cierpienie w ciszy, wiem jak smakują łzy..Te wspomnienia dały mi "siłę" by stanąć oko w oko ze śmiercią.Delikatnie postawiłam jedną nogę na krawędzi dachu, a następnie drugą. Spojrzałam przed siebie i lekko wysunęłam prawą nogę poza granice dachu.Zaczęło mnie ogarniać dziwne uczucie, serce ścisnęło się i podeszło bliżej gardła. Tak bałam się, ale nie zamierzałam zmienić mojego postępowania. Poczułam jak wiatr bawi się moimi włosami, zamknęłam oczy i lekko przechyliłam się do przodu..\nWiem nie tak to sobie wyobrażaliście.\nNo, ale trudno. Wiem, miałam powiedzieć\nco dokładnie zrobił Mikołaj, może napiszę w\nXXI rozdziale, jak będzie.\nPrzepraszam, że znowu krótki.\nAle to już chybaa koniec.\nJakoś tak ostatnio pisałabym tylko o śmierci,\nhumor mi nie dopisuje i nawet czasami sama\nzastanawiam się jak to jest przestać\nistnieć. Czy robi to jakąś różnicę w\ncodzienności innych ludzi ?\nNie wiem. I spokojnie, raczej\nszybko się nie dowiem. Nie zamierzam\npostępować tak jak Zuza.\nDobra nie zamulam. Trzym cie się.\nMACIE JAKIEŚ PYTANIA. ?\nWALCIE ŚMIAŁO NA ASK.FM\nNapisałam ten rozdział, ze względu na\nBardzo prosiła bym poleciła jej bloga\nwięc oto i polecam.\nNa huśtawce życia.\nDopiero zaczyna, ale\nuważam, ze jakby co będzie\nmoją dobrą następczynią.\nJeśli się wam nudzi zaglądnijcie też\nna mój drugi blog.\njak spadnie to po tobie! hah xdd\nnie narzekaj, good jest :)\n5 maja 2012 17:09\nKurde , świetne .\nNie żałuję , że weszłam na tego bloga .. Według mnie piszesz bosko < i zapamiętaj to sobie :) > Co jeszcze ? Nie chciałabym żebyś kończyła tego opowiadania a co do twojego humoru to niech szybko wraca szczęście <3 Rozdział prawda , nie jest długi ale jest w nim wszystko , co wypełniło długi rozdział , więc o to się nie martw . :> Po prostu mega ! xx\n5 maja 2012 19:03\nnie możesz teraz odpuścić .\nTyle pracy pójdzie na marne . - przecież możesz na chwilę sobie od niego odpocząć .\npisz dalej , ludziom się to podoba .\npowodzenia życzę , a jak usuniesz to coś zrobię ! wrr . ;d\n6 maja 2012 11:36\nładny szablon, jestem tu 1 raz, jest możliwośc jakiegos streszczenia ?? :) u mnie tez opowiadanie zapraszam :*


Energia i koncentracja - NUTRINER\nHome > Energia i koncentracja\nJezyna + limonka (1)\nWhite - grejfrut (2)\nMalina z żurawina (2)\n48,95 zł Dostępny\n69,00 zł 56,90 zł Dostępny produkt z innymi opcjami\n27,00 zł 20,00 zł Dostępny produkt z innymi opcjami\nSilnie energetyzujące substancje i ich ekstrakty znajdują swe zastosowanie w wielu sytuacjach. Najczęściej polecane są przypadku: długotrwałych treningów, wzmożonego wysiłku fizycznego, wzmożonej pracy umysłowej, podczas redukcji wagi ciała.\nStymulacja układu nerwowego poprawia koncentracje, hamuje apetyt, poprawia wydolność. Część z nich wykazuje także działanie antykataboliczne i anaboliczne.\nSubstancja taka jak synefryna jest legalnym i znacznie bardziej bezpiecznym zamiennikiem efedryny. Jej zastosowanie mocno zwiększa produkcje energii cieplnej co nasila spalanie tkanki tłuszczowej.\nPrzy długotrwałym stosowaniu substancji energetycznych i neurotransmiterów należy pamiętać o regularnym uzupełnianiu witamin i minerałów.


Kamienie ozdobne - Forum dla kobiet - swiatkobiecy.pl\nRejestracja: 13 gru 2018, 13:45\nPost autor: ola91 » 17 gru 2018, 14:39\nCześć. Wypatrzyłam ostatnio w sieci piękne kamienie ozdobne. Firma, które je sprzedaje, poleca je jako element aranżacji ogrodu. I faktycznie - na blogach ogrodniczych można spotkać aranżacje z ich wykorzystaniem. Zastanawiam się jednak, jak takie kamienie sprawdzają się w praktyce. Czy np. korzenie roślin, które są nimi obsypane, nie gniją? Albo jak wypielić chwasty w miejscu, gdzie są takie kamienie? Warto w takie kamienie zainwestować?\nPost autor: Karolina » 07 sty 2019, 9:33\nMyślę, że warto zainwestować w kamienie w miejscach, w których ich umieszczenie nie będzie nikomu zawadzało. Jeśli na przykład umieścisz takie kamienie przy ścieżce do ogrodu, to nie będą Ci przeszkadzać przy pieleniu grządek.\nPost autor: MalaMi » 15 mar 2019, 13:29\nJeśli decydujesz się na wykonanie dekoracji z kamienia w ogrodzie to najlepszą opcją jest wykorzystanie kamienia naturalnego. Jeśli chcesz zakupić dobrej jakości kamień ogrodowy to zerknij na ofertę firmy ogrodniczej Markflor. U nich znajdziesz kamień bardzo dobrej jakości. Więcej informacji na temat dostępnych kamieni możesz znaleźć na stronie markflor.pl. U nich warto robić zakupy, bowiem oferują produkty ogrodnicze bardzo wysokiej jakości. To firma z wieloletnim doświadczeniem dlatego oferują swoim klientom najlepsze produkty i usługi.\nPost autor: Anira » 08 sie 2019, 10:46\nKamienie ozdobne sprawdzają sie super w ogrodzie czy przed domem. Nie wiem czy wiecie, że jest coś takiego jak artystyczna obróbka kamienia - wykonuje się dowolne kształty z kamienia. Zamówienie na kamień dekoracyjny możecie złożyć w firmie Kontin z Konina. Wykonują zlecenia szybko i bardzo estetycznie.\nPost autor: Hanka » 02 lis 2019, 9:40\nMi bardzo podobają się takie głazy i kamienie ozdobne w ogrodach Sama całkiem niedawno zamawiałam je w firmie http://kamien-kargroup.elk.pl/, która działa na terenie miejscowości takich jak Ełk, Olecko, Suwałki, Augustów, Giżycko, Gołdap, Kętrzyn, Grajewo, Orzysz, Węgorzewo, Mikołajki, Pisz i Sejny. Oferowana przez nich galanteria kamienna naprawdę robi wrażenie, więc polecam\nPost autor: morena » 25 lut 2020, 11:37\nlubię żwir i kamienie w ogrodach, tak naturalnie i fajnie to wygląda\nPost autor: energia » 20 kwie 2020, 12:08\nTeraz popularne jest wykorzystywanie kamienia naturalnego do najróżniejszych celów. Jedno trzeba zaznaczyć, że czasami potrzebna jest obróbka takiego kamienia lub wykonanie różnych czynności pielęgnacyjnych. Warto wówczas zgłosić się do firmy https://www.kamien-ekspert.pl/ . Tam możecie dokonać zakupu wszelkiego typu chemii do kamienia naturalnego, jaki urządzeń do jego obróbki.\nRejestracja: 14 wrz 2020, 0:12\nPost autor: ronkiee » 14 wrz 2020, 0:38\nŚwietnie prezentują się kamienne blaty, zlewy itp w meblach kuchennych. Stosuje się je także w meblach designerskich Cubeonline\nPost autor: Marioluś1 » 26 gru 2020, 14:47\nJa potrzebuję kupić kamień naturalny. Gdynia najlepiej i okolice, bo wiadomo jak to potem z transprotem. CZy z http://skb-strefa-kamienia.pl/produkty/ ... -naturalne ktoś zamawiał? Oferta wygląda zachęcająco, ale chętnie poczytam opinie . Pozdrawiam i Wesołych Świąt!\nPost autor: Łucja » 28 gru 2020, 8:29\nKamienie będą pięknie się komponowały z naturalną ściółką w postaci kory. Jest wiele zalet zastosowania kory w ogrodzie. Zatrzymuje wilgoć w glebie i zmniejsza wyrastanie niechcianych chwastów. Znalazłam ciekawy artykuł o korze ogrodowej https://poradnikogrodniczy.pl/kora-ogro ... e-cena.php. Nie jest to drogi produkt, więc chyba sama zakupię kilka worków do swojego ogródka.


Netkultura.pl – Portfolio miesiąca: Marzena Wieczorek\nJesteś tutaj: Home » Obraz i Dźwięk » FOTO » Portfolio miesiąca: Marzena Wieczorek\nMarzena Wieczorek – pochodzi z Gdańska, obecnie mieszka nad Jeziorem Bodeńskim w Niemczech. Z wykształcenia socjolog, jednak stale poszerza horyzonty o elementy psychologii i psychologii społecznej. Swoje prace fotograficzne prezentuje m. in na portalach Fineart oraz Fotoferia. Jest laureatką wielu konkursów. Otrzymała m.in. Złoty Medal w kat. Architektura w konkursie Trierenberg Super Circuit 2012, brała udział w Finale Ein Jahr in Bildern pisma Photographie i Firmy Pentax, została uhonorowana Srebrnym Medalem w Fotoferia International Exhibition 2011.\nPrace autorki zdobiły liczne wystawy: Kressbronn blüht auf (2009), Danzig (2010), Blumen (2011). W maju i czerwcu 2012 można podziwiać fotografie autorki w Warszawie, gdzie wraz z Tomkiem Buczkowskim i Jakubem Malickim prezentuje „Architektoniczne poszukiwania w fotografii” w DK „Śródmieście”. Jej prace zostały opublikowane w czasopismach polskich: Digital Foto Video, Foto Kurier oraz niemieckich: Color Foto, Photographie, D-pixx, Chip Foto Video, Foto Magazin.\nCzasem pomalowałabym wszystko na niebiesko…\nz Marzeną Wieczorek dla Netkultury rozmawia Anna Kolasińska\nAnna Kolasińska: Na początku był fotograficzny chaos, prawda?\nMarzena Wieczorek: Jasne. Tak, i u mnie – jak u większości amatorów – zaczęło się od pstrykania wszystkiego, ze świętym (czytaj – błędnym) przekonaniem, że warto wszystko dookoła utrwalić. Choć na samym początku najwięcej przyjemności sprawiała mi makrofotografia roślin. W sumie wszystko zaczęło się od kwiatków (śmiech)\nAK: Z ziemi do nieba zatem… (śmiech)\nMW: Tak…choć trochę zdziałał tu przypadek. Po dwóch latach nastąpiło małe podsumowanie mojego amatorskiego dorobku. Przy wyborze zdjęć do własnego portfolio, grona moich najbliższych znajomych stwierdziło, że najlepsze mam fotografie architektury. Hm… może…myślałam sobie, choć bez większego przekonania. Potem przyszły pierwsze konkursowe wygrane, które mnie w jakiś sposób w tej opinii utwierdziły. No i chyba faktycznie tak jest. Nadal fotografuję różności, choć ze świadomością, jak bardzo mi daleko do tego, co bym chciała osiągnąć…\nAK: Rozumiem, że twój rozwój artystyczny w dużej mierze ukształtowali odbiorcy…\nMW: Jedynym miejscem przed Fotoferią, gdzie pokazywałam swoje prace to było dfv.pl. To moje przedszkole fotograficzne, gdzie sporo się nauczyłam i nie mam tu na myśli tylko fotografii. Równie ważne stało się pewne „obycie” fotograficzne wśród innych, kształtowanie się reakcji na pochwały, na ostrą krytykę. To dobra nauka, która nigdy się dla mnie nie kończy.\n/fot. Marzena Wieczorek/\nAK: Pasjonujesz się historią sztuki, głównie malarstwem. Toniesz w literaturze, studiujesz film. To tam szukasz wzorców artystycznych i estetycznych? Co staje się inspiracją do tworzenia obrazów? Rzeczywistość, sztuka, fantazja, stany emocjonalne…\nMW: Wszystko! (śmiech) To, kim jesteśmy, to – jacy jesteśmy, jaką mamy wrażliwość i wyobraźnię. Jak wiadomo, nie da się oddzielić od tego co tworzymy. Najczęściej bowiem jest to jakiś zespół różnych inspiracji, w połączeniu z określonym stanem emocjonalnym właśnie. Może się wydawać, że na fotografie architektury nie ma to tak wielkiego wpływu, ale to błędne przekonanie. Wybór samego motywu, umiejętność jego dostrzeżenia… Szczególnie jednak wyraża się to w sposobie obróbki, zastosowania kolorów na przykład… Czasem mam ochotę na silne kontrasty i czerń z bielą, czasem potrzebuję mocnych kolorów, a najczęściej pomalowałabym wszystko na niebiesko (śmiech). Nie mam wątpliwości, że moje uwielbienie dla malarstwa J.W Turnera chociażby lub zaczytywanie się kiedyś książkami P. White´a, B. Hrabala, B. Leśmiana, czy S. Lema – wszystko razem ma ogromny wpływ na moje własne prace… nawet jeśli jest to niedostrzegalne na pierwszy rzut oka…\nAK: Kuszą cię, jak wspomniałaś wcześniej, inne tematy. Ostatnio uczysz się portretowania. Co cię pociąga w tej sztuce najbardziej?\nMW: Bo cóż jest piękniejszego niż człowiek? Cóż bardziej skomplikowanego? I wartego uwiecznienia? To wizerunek człowieka lub jego ciała wzbudza w odbiorcy największe emocje… Również dla fotografa. Myślę, jest to największe wyzwanie – a ja lubię wyzwania (śmiech). Prawdą jest, że nawet najpiękniejsza architektura nie wzbudzi tyle emocji, nie będzie miała tak dużej oglądalności jak choćby przeciętny portret. Znam to ze swoich własnych prac, z własnego doświadczenia.\nAK: A ja z uporem wracam do architektury (śmiech). Nie ukrywam, że jestem oczarowana twoimi obrazami. Strzeliste domiszcza wznoszące się ku mistycznemu niebu, mrugające lampy uliczne, perfekcyjna technika – to wszystko stało się najmocniejszym punktem w twojej twórczości fotograficznej. Chyba polubiłaś tę dziedzinę specjalnie?\nMW: Owszem, polubiłam, choć nie jest to jakieś szczególne upodobanie… myślę raczej, że pewna umiejętność, predyspozycja, instynkt… Ponadto na początku byłam ograniczona sprzętowo i czasowo, a architektura to bardzo wdzięczny model, nawet w pełnym słońcu, w przeciwieństwie do pejzażu czy człowieka, potrafi pokazać swoje ładne oblicze… No i jest najcierpliwszym modelem pod słońcem, co współgra z moją niecierpliwością (śmiech)..\nArchitektura daje mi też możliwość własnej jej kreacji w procesie postprodukcji. Bardzo lubię ten etap, gdzie po możliwie najlepszym skadrowaniu i odwzorowaniu podczas fotografowania, mogę potem nadać obrazowi taki charakter jaki sobie wyobrażę lub najczęściej taki, jaki moim zdaniem najbardziej do motywu pasuje. „Dobre oko” do architektury można wyćwiczyć, natomiast ostateczny jej obraz zależy właśnie od naszej osobowości i wyobraźni. Proces obróbki pobudza we mnie kreatywność. Piękno, perfekcja, estetyka… Lubię to, dążę do tego, by tak przedstawiać moje motywy. Jeśli uda mi się w odbiorcy wywołać podobne emocje, jakie mi towarzyszą, to sprawia mi to największą satysfakcję i przyjemność… motywuje mnie dalej…\nAK: Czyli cały czas jakieś niedoścignione marzenie w tobie się tli? Co cię męczy tak naprawdę?\nMW: (śmiech) Aniu, jedyne co mnie męczy i to bardzo, to świadomość, że nie zdążę zrealizować moich planów i marzeń, choćby tylko tych fotograficznych… że na wszystko nie starczy mi czasu…. Jeśli coś robię, to zawsze z dużą intensywnością – a to wiadomo – pochłania czas i energię, i wiele z tego, co jest również ważne, musi czekać na swoją kolej… Męczy mnie, że nie jestem tak dobra jak bym tego od siebie oczekiwała, męczy mnie, że moje portrety są beznadziejne (śmiech), a krajobrazy mierne. I że ciągle nie mogę zakupić potrzebnego mi filtra (śmiech), męczy mnie… yyy… chyba wystarczy (śmiech).\nAK: To całkiem kobiece podejście (śmiech). Widzisz, a moim marzeniem, zdecydowanej entuzjastki pejzażu ulicznego, nauczyć się czegoś od cenionej koleżanki (śmiech) Gdy kieruję aparat ku górze, „pali” mi się niebo. Co doradzi mi już nie amatorka w fotografowaniu architektury?\nMW: (śmiech). Niebo! Temat nieba w architekturze jest podstawą!…. Fajnie , że to poruszyłaś (śmiech). Tak myślą wszyscy, którzy się do mnie zgłaszają po pomoc i poradę…. Pierwsze pytanie (bez wyjątku!) brzmi: – A powiedz mi, jak zrobiłaś to niebo? Oczywiście chodzi im o to poruszone. Czy to za sprawą długiego czasu naświetlania, czy filtra w Photoshopie. Dla nich TAKIE niebo to klucz do sukcesu w fotografowaniu architektury. Na początku przyjmowałam to żartobliwie, ze śmiechem, teraz już szczerze mówiąc, z lekką irytacją. Niebo… jest tylko dopełnieniem obrazu, który sam w sobie musi być już w miarę perfekcyjny. Jest dla mnie jak zastosowanie struktury w portrecie.\nA odpowiadając na twoje pytanie… Są dwa sposoby na przepalone niebo, tak w architekturze jak i w krajobrazie… Zastosowanie różnego czasu naświetlania, potem składanie albo pomoc Photoshopa. Stosuję jedno i drugie. Nie mam żadnych skrupułów, jeśli chodzi o Photoshopa, gdyż moje obrazy to nie jest reportaż, one mają wzbudzać całkowicie inne emocje estetyczne u odbiorcy. I nie jest to kategoria „fotomontaż”, jak niektórzy sugerują, bo jak mówiłam… to tylko sposób na wykończenie i dodanie określonego charakteru. Tak samo właśnie jak wspomniana wcześniej struktura w portrecie… Nikt nie każe zmieniać kategorii… bo to w końcu o twarz portretowanego chodzi, a dodanie elementów (nieba, struktury) jest techniką, zabiegiem, a nie kategorią samą w sobie. Rozgadałam się o tym, gdyż właśnie zastosowanie Photoshopa wzbudza najwięcej (negatywnych) emocji w odbiorze architektury, więc cieszę się, że miałam okazję wyjaśnić (śmiech).\nAK: Jak odbierasz architekturę niemiecką miast? Co różni niemiecką ulicę od polskiej?\nMW: Oj… ciężko mi o tym mówić…bo musiałabym powiedzieć, że Niemcy i Polskę dzieli przepaść. I nie tylko jeśli o „ulice” chodzi…ale ktoś powie, że może będzie niepolitycznie (śmiech). To powiem tylko, że świadomość tak zwanego przeciętnego Niemca i jego FAKTYCZNY udział w kształtowaniu obrazu miasta czy swojego otoczenia jest nieporównywalny do naszego! Czasami nawet, moim zdaniem (w końcu kogoś, kto zna również inne realia), jest to pewnego rodzaju nadużycie….demokracji i możliwości wypowiadania swojego zdania. To często jest zaglądanie do niewłasnego ogródka.\nNo, ale wiadomo… Inaczej się kształtuje rzeczywistość… własną ulicę również… mając spore nadwyżki… a inaczej, kiedy można tylko łatać dziury. Inaczej się MYŚLI, kiedy stoją za tym pokoleniowe doświadczenia społeczeństw demokracji, a inaczej gdy się je ciągle kształtuje. Niemniej jednak wiele miast niemieckich, tak jak i polskich odbudowywało się zaraz po wojnie z gruzów i również tu budowano byle jak. Czasem nawet, z politycznych głównie przyczyn (niech będą nawet i takie) polskie miasta takie jak Gdańsk, starano się przynajmniej częściowo odbudować, zrekonstruować w miarę wiernie. Świadomość ważności tego była może nawet większa niż u niemieckich architektów.\nAK: W Polsce ostatnio sporo dyskutuje się o reklamie w przestrzeni publicznej. Wielkie billboardy, plakaty, bannery, szyldy, ogłoszenia – to wszystko to wątpliwy ozdobnik naszych ulic. Taki przekaz w dobie społeczeństwa konsumpcyjnego niby nie dziwi… Czy twoim zdaniem, jakieś granice… jakieś granice estetyczne, których „komercjalizacja” ulicy nie powinna przekraczać?\nMW: Ojej, moja wrażliwość estetyczna w polskim mieście najczęściej cierpi…. A kiedy cierpi to najchętniej wyburzyłabym pół miasta, by się pozbyć wszelkich paskudztw w formie jakichkolwiek reklam. Chyba nie miałabym litości w stawianiu granic przy projektowaniu graficznym ulic, jak to określiłaś (śmiech).\nAK: Dzisiejsi architekci i urbaniści zapominają często (może są do tego zmuszani?), że powinni jednak być artystami. Ulice straszą często paskudnymi rozwiązaniami, gdzie przeszłość i teraźniejszość mają się jak pięść do nosa. Architektura współczesna jest jeszcze sztuką? A może pełni jedynie rolę użytkową?\nMW: Teoretycznie powinna spełniać obie role, ale w praktyce jak wiadomo jest rożnie. Czasami wyobraźnia architekta zatraca wszelkie granice, powstają budowle fantazyjne, ale niekoniecznie do optymalnego użytku, ale najczęściej jednak jest odwrotnie, niestety. Takich architektów- artystów jak Daniel Libeskind, Frank Gerry czy Massimiliano Fuksas, żeby wymienić tylko tych najbardziej chyba znanych, którzy mają fantazję i szanse dać jej konkretny wyraz jest w końcu niewielu. Lecz jakaż uczta dla oczu, kiedy już takie dzieła powstaną!\nAK: Jakie plany fotograficzne są przed tobą?\nMW: Po tych kilku latach fotografowania, takiego bardziej świadomego (ok. 3 lat ) mam wrażenie, że przede mną nadal jest wszystko do odkrycia… że jestem dopiero na początku mojej fotograficznej przygody. Cieszę się na tę przygodę… poszukuję nowych, własnych ścieżek – a jak wiadomo to właśnie poszukiwania i wędrówki dostarczają najwięcej przeżyć i doświadczeń. Cieszę się na wszystko, co jeszcze przede mną… Może uda mi się kiedyś coś ciekawego, pięknego nie tylko w architekturze pokazać? (śmiech)\nAK: O, tego jestem pewna. Trzymam zatem kciuki bardzo, bardzo mocno i życzę ci spełnienia fotograficznych marzeń.\nGorąco zapraszamy naszych czytelników do odwiedzenia netkulturowej galerii, w której można podziwiać inne, równie znakomite fotografie Marzeny Wieczorek!\nWszystkie zdjęcia stanowią własność Autorki i umieszczane są na stronie Netkultury.pl na zasadzie licencji niewyłącznej. ©MarzenaWieczorek2012. Wszelkie prawa zastrzeżone.\nTags: Anna Kolasińska architektura fotografia Marzena Wieczorek portfolio\nNiesamowite prace! Gratulacje!\nładne obrasssssski.. 🙂\nMilo , ze sie sssssssssssspodobaly 🙂\nRewelacyjne prace 😉\nDziekuje, pozdrawiam rowniez 🙂\nświetne kadry… podziwiam od dawna i chylę czoła przed tak bystrym okiem 😉\nDziekuje bardzo Magda 🙂\nSwietny wywiad, bardzo mi sie podoba, milo przeprowadzona rozmowa, wlasnie taka Marzenke ( EMWI )znam i lubie 🙂 Pozdrawiam i gratuluje\nDziekuje serdecznie Kuba 🙂\nTa ostatnia praca (fotografia?) podoba mi się niezwykle, jak nie wiem co!\nTrzeba umieć postprodukcję robić. No.\nDawniej, kombinowało się naświetlaniem, sposobem wywoływania (czarno-białego), innymi…\nTeraz komputer. I dobrze – przecież to tylko narzędzie. I robi się coś niezwykłego. Oczywiście, nie widać pociągnięć pędzla – ale czy wszystko pędzlem trzeba?\nJa tam, kiedyś, pędzla używałem do golenia… Hi, hi.\nDziekuje bardzo za komentarz :)pozdrawiam\nZnakomita artystka, świetne portfolio. Gratulacje… i jest czego zazdrościć. Polubiłem te portrety…\nImponujace, świetne graficznie!\nNa portalach dominują krajobrazy, portrety, makrofotografia. Przyjemnie jest zobaczyć coś rzadziej eksponowanego. Miłe zaskoczenie. Brawa za dobry wywiad, dla p. Marzeny i autorki pytań.\nZostaw odpowiedź do Marzena Wieczorek


Sierpień 2016 | team360.pl\nTermin zgłoszeń przedłużony!\nWysłane przez igor w wt., 30/08/2016 - 12:01\nUwaga - ogłoszenie parafialne. Przedłużony zostaje termin zgłoszeń na Biegową Grę Miejską w Gliwicach; za pomocą naszego formularza można zgłaszać się aż do piątku, czyli do 2.września. A gdyby - ale to już, trawestując klasyka, ostateczna ostateczność - ktoś wpadł na znakomity pomysł "Wystartuję w Biegowej Grze Miejskiej!" w sobotę rano, to też będzie miał szansę.\nCzytaj dalej wpis Termin zgłoszeń przedłużony!\nKomu mapę, komu trening?..\nWysłane przez igor w wt., 30/08/2016 - 11:37\nWszystko gotowe! Pisaliśmy już (i przedstawialiśmy dowody w postaci fotografii) - że nasz projekt ZPK zaczyna żyć własnym życiem. Słupki i tablice stoją (oby jak najdłużej...); dzisiaj zaś prezentujemy mapy.\nCzytaj dalej wpis Komu mapę, komu trening?..\nJest data, miejsce - prawie - też\nWysłane przez igor w pon., 29/08/2016 - 01:34\nZ działu ogłoszeń - otóż planujemy w tym roku jeszcze, pózniejszą jesienią, zaprosić Sz.Państwa - a następnie upokorzyć - w ramach jesiennej odsłony zawodów pod szyldem 360°. Żeby zaś wszystko było jasne - zapraszamy razem z siedleckimi Leniwcami, którzy w tym samym miejscu i w tym samym zasie zorganizują rajd przygodowy.\nCzytaj dalej wpis Jest data, miejsce - prawie - też\nTove 2x złoto i podwórkowy long na MŚ\nWysłane przez igor w pt., 26/08/2016 - 21:39\nZrobiła to! Tove Alexandersson, która najpierw (raptem kilka lat temu) była kapitalnie rokującą i utytułowaną juniorką, potem - dzwiewięciokrotną chyba - medalistką seniorskich MŚ, w końcu zdobyła złoto. I to dwa razy! Szwedka wygrała na rozgrywanym w swojej ojczyźnie WOC zarówno middle'a, jak i long.\nCzytaj dalej wpis Tove 2x złoto i podwórkowy long na MŚ\nWysłane przez igor w czw., 25/08/2016 - 12:08\nPodobno po surowym, męskim obliczu Stirlitza spłynęła łza, kiedy dowiedział się, że żona urodziła mu syna. Nic dziwnego - tęsknił, w końcu nie widział jej już trzy lata... Przerwa w rozgrywkach PWiMwRJnO nie była aż tak długa, ale nie należy wykluczać, że reakcje będą równie emocjonalne.\nCzytaj dalej wpis Wszechpuchar wraca!\nSzaleństwa Oli H.\nWysłane przez igor w wt., 23/08/2016 - 13:36\nNo, to się zaczęło. Klimaks sezonu, że się tak wyrażę. Ściganie najlepszych i najszybszych. Oczywiście - mowa o ściganiu z mapą; rozpoczęły się bowiem Mistrzostwa Świata w Biegu na Orientację, czyli WOC. Z udziałem naszej reprezentacji, ma się rozumieć...\nCzytaj dalej wpis Szaleństwa Oli H.\nByło dobrze, będzie lepiej?\nWysłane przez igor w pon., 22/08/2016 - 14:55\nNo, to z rozmachem pojechali na On-Sight Adventure Race. Syte zawody dla rajdujących, dla aspirujących do rajdowania (albo takich, którzy nie mieli czasu na start na długiej trasie) - no i jeszcze dla piechurów, na dodatek. No, ale daniem głównym zawodów była trasa o długości blisko 400 km.\nCzytaj dalej wpis Było dobrze, będzie lepiej?\nWysłane przez igor w pon., 22/08/2016 - 13:49\nPrzypominamy się nieśmiało, bo jeśli ktoś ma ochotę wystartować w Gliwicach w Biegowej Grze Miejskiej - to na podjęcie decyzji zostało niedużo czasu. Tak z dziesięć dni - żeby dobrać partnera, zgłosić się... Przygotowani pewnie wszyscy są, w końcu całe lato przecież trenowaliśmy w pocie czoła.\nCzytaj dalej wpis Niecałe dwa tygodnie


Pustelnia z Widokiem Na Raj - Radosław Lemański - ebook - Legimi online\nPustelnia z Widokiem Na Raj ebook\n"Pustelnia z widokiem na Raj" zawiera ponadto interesujące spostrzeżenia i obserwacje dotyczące współczesnego człowieka, jego stylu życia, potrzeb, dylematów. Z pewnością odnajdzie się w nich nie tylko chrześcijanin, lecz każdy człowiek trawiony poczuciem zagubienia, wyalienowany we współczesnym świecie, oszołomiony jego tempem, poszukujący wartościowych wskazówek i rad, jak odnaleźć sens życia, szczęście oraz samego siebie. Życiowe, głęboko ludzkie, a jednak filozoficzne rozważania nad naturą człowieka czy fundamentalnymi zagadnieniami metafizycznymi i ontologicznymi od zawsze zajmującymi ludzkie myśli nie tylko skłaniają do refleksji, lecz również zachęcają do własnych eksploracji tego tematu.\nPrzemyślenia nie są zawiłe, na siłę udziwniane czy sztucznie komplikowane - swoją mądrością, prostotą i świeżością spojrzenia zaskakują i nastrajają refleksyjnie."\n"Czytając teksty (wiersze) Pana Radosława ma się wrażenie, że znalazło się na właściwym miejscu, a czas nagle stanął w miejscu (...) Teksty te przybierają formy różne, najczęściej jednak są medytacyjne, refleksyjne, uspokajające i wyciszające, dające uczucie wewnętrznego pokoju. Są niczym przepiękna modlitwa serca. Tutaj też dochodzimy do publikacji drugiej – Pustelni z widokiem na raj, będącej zachętą do odnalezienia w swojej codzienności miejsca, które byłoby przeznaczone tylko dla Boga, które byłoby naszym osobistym wcieleniem eremitorium i jednocześnie przestrzenią, w której będziemy mogli oddawać się codziennej refleksji. Recenzja z bloga Lego ergo sum"\n"Całość jest dialogiem rozgrywającym się na różnych poziomach. W najprostszym sensie jest to rozmowa dwóch osób – autora z pustelnikiem. Jednak dialog dotyczy tu też poezji i prozy, które znakomicie się uzupełniają, oraz człowieka i Boga. Wbrew pozorom bowiem w książce występują trzy osoby, a nie dwie. Tą trzecią, niewidzialną, jest Bóg, który przenika wszystko.\n„Pustelnię z Widokiem na Raj” najlepiej czytać... w pustelni, w oderwaniu od zgiełku świata. Czytać powoli, w ciszy serca, smakując każde słowo. Otwierając się na to, co starają się nam przekazać obaj rozmówcy, a także na szept samego Boga."


Fede Rico Organic Elaborada 0,5kg - yerba mate sklep Poyerbani.pl\nFede Rico Organica Elaborada to klasyczna paragwajska yerba mate elaborada, którą cechuje najwyższa jakość i zniewalający smak.\nProdukt posiada certyfikat organiczności.\nKolejny zakup na zamówienie. Kolega wiedział, co chce. Moim zdaniem nieco kłopotliwe opakowanie, osobiście wolę yerbę w torbach zapinanych na strunę, albo trzeba zaopatrzyć się w jakieś pudełko i od razu przesypać. Grunt, że mu smakuje. Z tego co zauważyłem okiem początkującego - ten wyrób jest dość drobno zmielony, ale ma ciekawy zapach. Może da skosztować? :D\ndobra , ma kopa ;)\nIntensywny smakowo, świetny produkt!


Apel do Prezydenta RP, Premiera Rządu RP i Parlamentarzystów\nZmiana władz w mediach publicznych, a zwłaszcza w TVP, leży w interesie Polski. Jednak dokonywanie tego za pomocą ustawy jest złą praktyką. Ustawa nie może służyć kwestiom personalnym i doraźnym, choćby najsłuszniejszym, interesom. Poza tym jej uchwalenie wobec niedoskonałości projektu może się okazać niezmiernie czasochłonne.\nOddzielenie spraw obsady w mediach od kwestii ustawowych pozwoli na racjonalne i staranne prace nad projektem ustawy medialnej znajdującym się obecnie w Sejmie.\nWymiana władz w mediach publicznych powinna się natomiast odbyć szybko, z poszanowaniem prawa i dobrych obyczajów. Aby tego dokonać, należy wykorzystać istniejący demokratyczny mechanizm corocznej oceny KRRiTV. Wystarczy odrzucenie sprawozdania Krajowej Rady i powołanie nowych Rad Nadzorczych (ich kadencja upływa niebawem) przez nowo wybraną, kompetentną i odpolitycznioną Krajową Radę. Nowe Rady Nadzorcze powinny ocenić pracę władz TVP i PR, i wyłonić nowe zarządy zgodnie z obowiązującą ustawą.\nWojciech Adamczyk (reżyser filmowy i teatralny);\nKasia Adamik (reżyser filmowy);\nFilip Bajon (reżyser);\nPiotr Bakal (poeta, bard, prezes Stowarzyszenia Literacko Muzycznego "Ballada", sekretarz generalny ZAKR);\nHenryk Baranowski (reżyser teatralny);\nArtur Barciś (aktor);\nWładysław Bibrowski (tłumacz);\nMarek Biliński (kompozytor, multiinstrumentalista);\nAndrzej Bober (dziennikarz, Instytut Dziennikarstwa UW);\nTeresa Bogucka (dziennikarka);\nIwona Bokun (kierownik produkcji filmowej i telewizyjnej);\nJacek Borcuch (reżyser, aktor);\nEwa Borguńska (prezes Fundacji Polskie Centrum Audiowizualne);\nPiotr Borkowski (scenarzysta);\nKatarzyna Borowiec (aktorka);\nWojciech Borowik (prezes Stowarzyszenia Wolnego Słowa);\nMałgorzata Braszka (kostiumolog);\nMałgorzata Braunek (aktorka);\nJacek Bromski (prezes Stowarzyszenia Filmowców Polskich);\nSławomir Broniarz (prezes Związku Nauczycielstwa Polskiego);\nWojciech Browarny (historyk literatury, Uniwersytet Wrocławski);\nHanna Brulińska (aktorka);\nZbigniew Brzeziński (Członek rady programowej Fundacji "Media Pro Bono", członek Rady Programowej Polskiego Radia Kielce);\nJowita Budnik (aktorka);\nRyszard Bugajski (reżyser);\nMarek Bukała (Fundacja Dobre Media);\nKatarzyna Burzyńska (prezenterka telewizyjna);\nOlga Chajdas (reżyser);\nMirosław Chojecki (Stowarzyszenie Wolnego Słowa);\nJan Chojnacki (dziennikarz muzyczny);\nDorota Chotecka-Pazura (aktorka);\nBohdan Chwedenczuk (prezes Warszawskiego Oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich);\nLeszek Dawid (reżyser filmowy);\nPiotr Dejmek (producent, aktor);\nWitold Dębicki (aktor);\nKrystyna Doktorowicz (Wydział Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach);\nWiktor Drukier (-);\nMaciej Dutkiewicz (reżyser);\nJan Dworak (producent telewizyjny i filmowy, b. prezes TVP);\nJolanta Dylewska (operator filmowy, reżyser filmów dokumentalnych);\nStanisław Dziedzic (producent filmowy i telewizyjny);\nDariusz Dziekanowski (sportowiec);\nMarek Edelman (lekarz);\nMaciej Englert (reżyser teatralny, dyrektor Teatru Współczesnego w Warszawie);\nFeliks Falk (reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta, dramatopisarz);\nAnna Fedorowicz (artystka malarka);\nJacek Fedorowicz (aktor, satyryk);\nPaweł Ferens (aktor);\nPiotr Ferster (menedżer Piwnicy Pod Baranami);\nJacek Filus (Polskie Radio Katowice);\nBasia Fronc (montażystka);\nJacek Fuksiewicz (Polski Instytut Sztuki Filmowej);\nMałgorzata Gajzler (kierownik produkcji telewizyjnej i filmowej);\nKonstanty Gebert (dziennikarz);\nKrzysztof Gierat (Prezes Fundacji Promocji Kina Film Polski);\nprof. Michał Głowiński (Instytut Badań Literackich);\nAndrzej Grabowski (aktor filmowy i teatralny);\nJacek H. Graff (nauczyciel);\nAndrzej Grembowicz (pisarz, scenarzysta);\nprof. Agnieszka Grudzińska (profesor literatury);\nAnna Grupińska (publicystka, dziennikarka);\nPiotr Gruszczyński (krytyk teatralny, dramaturg);\nprof. Janusz Grzelak (psycholog);\nMarek Gumkowski (krytyk literacki);\nBohdan Gumowski (reżyser radiowy, prozaik);\nHanna Gumpricht (historyk filozofii);\nJulia Hartwig (poetka);\nJolanta Hartwig-Sosnowska (scenarzystka);\nDorota Hawliczek (producent filmowy i telewizyjny);\nAgnieszka Holland (prezydent Polskiej Akademii Filmowej, reżyser i scenarzysta);\nTomasz Iwan (sportowiec);\nAnna Iwasiuta (aktorka);\nDariusz Jabłoński (reżyser filmowy i telewizyjny, producent filmowy);\nAnna Jadowska (reżyser filmowy);\ndr Karol Jakubowicz (medioznawca);\nRafał Jamiński (aktor);\nKrystyna Janda (dyrektor Teatru Polonia w Warszawie, aktorka);\nJanina Jankowska (dziennikarka, przewodnicząca Rady Programowej TVP);\nGrzegorz Jarzyna (reżyser teatralny, dyrektor Teatru Rozmaitości w Warszawie);\nJerzy Jedlicki (historyk idei);\ndr hab. Joanna Jurewicz (Uniwersytet Warszawski);\nJakub Kamieński (aktor);\nVioletta Kamińska (producent telewizyjny i filmowy);\nMarek Kędzierski (pisarz);\nDorota Kędzierzawska (reżyser filmowy);\nJanusz Kijowski (reżyser filmowy i teatralny, profesor Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego);\nMaja Kleczewska (reżyser teatralny);\nRedbad Klijnstra (reżyser teatralny, aktor);\nJakub Kluziński (prezes Stowarzyszenia Kocham Radom oraz Stowarzyszenia Radomian w Warszawie);\nKrzysztof Kłopotowski (dziennikarz, krytyk filmowy);\nKrzysztof Knittel (kompozytor);\nKrystyna Kofta (pisarka);\nJan Jakub Kolski (reżyser filmowy);\nMichał Komar (pisarz);\nAndrzej Korczak (prezes Stowarzyszenia Menedżerów Artystów Polskich);\nJacek Korczakowski (prezes Związek Polskich Autorów i Kompozytorów);\nJerzy Kornowicz (kompozytor, prezes Związku Kompozytorów Polskich);\nJoanna Kos-Krauze (scenarzystka, reżyser filmowy);\nJanusz Kostecki (pracownik naukowy );\nMaciej Kowalewski (reżyser i autor teatralny, dyrektor Teatru na Woli w Warszawie);\nprof. Tadeusz Kowalik (profesor nauk humanistycznych i ekonomii);\nAndrzej B. Krajewski (-);\nAntoni Krauze (reżyser filmowy);\nKrzysztof Krauze (reżyser filmowy);\nprof. Marcin Król (filozof, historyk);\nPaweł Królikowski (aktor);\nKrzysztof Kumor (aktor, prezes Związku Artystów Scen Polskich);\nAdam Kwiecień (student Uniwersytetu Warszawskiego);\nPaweł Kwiecień (student - Otwarta Rzeczpospolita);\nMarek Lechki (reżyser filmowy);\nJan Lityński (polityk);\nKrystian Lupa (reżyser teatralny);\nprof. Tadeusz Luty (inżynier nauk chemicznych, b. przewodniczący Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich);\nAntoni Łazarkiewicz (kompozytor);\nMagdalena Łazarkiewicz (reżyser filmowy i teatralny);\nIlona Łepkowska (scenarzystka);\nGrzegorz Łoszewski (scenarzysta);\nMarcel Łoziński (reżyser filmowy);\nAmelia Łukasiak (publicystka);\nŁukasz Maciejewski (krytyk filmowy);\nAndrzej Makowiecki (pisarz, reporter, podróżnik);\nWojciech Marczewski (reżyser filmowy i telewizyjny, scenarzysta);\nRafał Matuszewski (student Uniwersytetu Warszawskiego);\nWojciech Medyński (aktor);\nAndrzej Mellin (reżyser filmowy, profesor PWSTFiTV w Łodzi);\nLidia Michałuszek (aktorka);\nArtur Mieczkowski (-);\nMaryna Miklaszewska (pisarka, scenarzystka);\nJacek Moskwa (dziennikarz, wiceprezes Stowarzyszenia Pisarzy Polskich);\nMarcin Nałęcz-Niesiołowski (dyrektor Opery i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku);\nZbigniew Namysłowski (muzyk);\nJerzy Niemczuk (pisarz, scenarzysta);\nMarek Nowowiejski (producent filmowy i telewizyjny);\nAgata Obłąkowska-Woubishet (aktorka);\nKarolina Ochab (dyrektor Teatru Nowego w Warszawie);\nJanina Ochojska-Okońska (działaczka społeczna, założycielka Polskiej Akcji Humanitarnej);\nMaciej Odoliński (reżyser filmowy);\nAgnieszka Odorowicz (dyrektor Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej);\nks. Jan Oleszko (prezes Stowarzyszenia Pro Patre);\nAndrzej Osęka (dziennikarz, krytyk sztuki);\nprof. Wiktor Osiatyński (konstytucjonalista);\nMałgorzata Osiej-Gadzina (aktorka);\nRafał Paradowski (operator filmowy);\nPaweł Pawlikowski (reżyser filmowy);\nRadosław Pazura (aktor);\nMarcin Pempuś (aktor);\nMarcin Perchuc (aktor);\nElżbieta Petrajtis-O'Neill (tłumaczka);\nLeszek Pieszko (producent filmowy i telewizyjny, kierownik produkcji);\nKamila Polit (producent filmowy i telewizyjny);\nJacek Poniedziałek (aktor);\nPaweł Potoroczyn (dyrektor Instytutu im. Adama Mickiewicza);\nMariusz Prasał (aktor);\nKrystyna Prońko (piosenkarka);\nKrzysztof Pulkowski (reżyser, scenarzysta);\nDominik Rettinger (scenarzysta);\nprof. dr hab. Adam Daniel Rotf (politolog, b. minister spraw zagranicznych);\nAnda Rottenberg (historyk sztuki);\nIrena Rybczyńska-Holland (dziennikarka);\nWiesław Saniewski (reżyser i scenarzysta filmowy);\nJacek Santorski (psycholog biznesu);\nPaula Sawicka (psycholog, tłumacz, prezes Zarządu Stowarzyszenia Otwarta Rzeczpospolita);\nAndrzej Seweryn (aktor teatralny i filmowy, reżyser);\nSławomir Shuty (pisarz, reżyser);\nJakub Sienkiewicz (lekarz, muzyk, lider zespołu Elektryczne Gitary);\nTadeusz Słobodzianek (dramatopisarz);\nAleksander Smolar (politolog, prezes Fundacji im. Stefana Batorego);\nAnna Smolar (reżyser teatralny);\nJacek Snopkiewicz (dziennikarz, scenarzysta);\nEwa Sobolewska (producent);\nTadeusz Sobolewski (dziennikarz, krytyk filmowy);\nBogdan Solle (scenograf);\nAndrzej Sosnowski (poeta, pisarz);\nJanusz Sosnowski (scenograf);\nWojciech "Sokół" Sosnowski (piosenkarz);\nDorota Stalińska (aktorka);\nBartosz Stasina (producent telewizyjny i filmowy);\nBeata Stasińska (redaktor naczelna wydawnictwa WAB);\nZygmunt "Muniek" Staszczyk (muzyk, lider zespołu T.Love);\nSergiusz Sterna-Wachowiak (prezes Stowarzyszenia Pisarzy Polskich);\nDariusz Stola (historyk);\nMaciej Strzembosz (prezes Krajowej Izby Producentów Audiowizualnych);\nJarosław J. Szczepański (dziennikarz);\nMałgorzata Szczęśniak (scenograf);\nMariusz Szczygieł (dziennikarz, reportażysta);\nAnna Szopa (aktorka);\nJanusz Szrom (piosenkarz);\nKrzysztof Śliwiński (dziennikarz);\nprof. dr hab.Hanna Taborska (Instytut Slawistyki PAN);\nprof. dr hab. Roman Taborski (Uniwersytet Warszawski);\nAndrzej Titkow (scenarzysta, reżyser filmowy);\nOlga Tokarczuk (pisarka);\nprof. Joanna Tokarska-Bakir (socjolog);\nJerzy Tomaszewski (-);\nMarcin Tomczak (dyrygent);\nTeresa Torańska (dziennikarka);\nAgnieszka Trzos (reżyser, scenarzysta, producent);\nMagdalena Tulli (pisarka);\nŁukasz A. Turski (fizyk);\nGrzegorz Twaróg (aktor);\nArtur Urbański (reżyser teatralny i filmowy);\nAndrzej Wajda (reżyser filmowy i teatralny);\nKrzysztof Warlikowski (reżyser teatralny);\nMarek Wawrzkiewicz (prezes Związku Literatów Polskich);\nRyszard Węgrzyn (aktor);\nPiotr Wierzejski (kompozytor);\nEwa Wierzyńska (dziennikarz);\nMaciej Wierzyński (dziennikarz);\nPiotr Wieteska (muzyk, menedżer);\nGrażyna Więcek (Fundacja Otwartych Serc);\nZofia Winawer (-);\nPiotr Wojciechowski (pisarz);\nMaciej Wojtyszko (reżyser filmowy i teatralny, dramatopisarz);\nAndrzej Wolski (reżyser filmowy);\nMikołaj Woubishet (aktor);\nTadeusz Woźniak (kompozytor, muzyk);\nHenryk Woźniakowski (prezes wydawnictwa Znak);\nIza Wójcik (producentka telewizyjna i filmowa);\nMałgorzata Maria Wrotniak (-);\nKinga Zabokrzycka (aktorka);\nEwa Zaborowska (grafik, restaurator);\nKrystyna Zachwatowicz (scenograf);\nElżbieta Zapendowska (krytyk muzyczny, nauczycielka śpiewu);\nprof. Andrzej Zawada (dyrektor Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego);\ndr Janina Zawadowska (prezes Towarzystwa Rozwijania Inicjatyw Oświatowych);\nMaciej Żemojcin (producent filmowy i telewizyjny);\nGrzegorz Cydejko (prezes Warszawskiego Oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich);\nMałgorzata Szumowska (reżyserka i scenarzystka filmów fabularnych i dokumentalnych);\nKrzysztof Materna (reżyser, aktor);\nRobert Gliński (reżyser, Rektor PWSTFiTV w Łodzi);\nPaweł Bareński (producent, kierownik produkcji);\nKrzysztof Bobiński (dziennikarz);\nŁukasz Czerwiński (-);\nKrzysztof Czyżewski (prezes Fundacji Pogranicze, Sejny);\nPiotr Dąbrowski (dyrektor Teatru Dramatycznego w Białymstoku);\nSławomir Fabicki (reżyser filmowy);\nElżbieta Ficowska (działaczka społeczna, pedagog, autorka książek dla dzieci);\nGrzegorz Halama (satyryk);\nAndrzej Kaczyński (dziennikarz);\nNatalia Korczakowska (reżyserka teatralna i scenograf);\nMarcin Kornak (prezes stowarzyszenia "Nigdy Więcej");\nSebastian Krajewski (kompozytor);\nWaldemar Kuczyński (ekonomista, publicysta);\nPaweł Kuczyński (reżyser);\nAlicja Leszczyńska (menedżer rynku muzycznego);\nTadeusz Lubelski (historyk filmu);\nNina Makowiecka (dziennikarz);\nMaria Marszałek (producentka filmowa);\nJan Ordyński (dziennikarz);\nSławomir Pastuszka (społecznik);\nBarbara Petrozolin-Skowrońska (pisarka);\nAlina Skiba (producent filmowy);\nBarbara Rogalska (dziennikarz);\nPiotr Szafrański (informatyk);\nAlina Terechowicz (producentka filmowa);\nAndrzej Wojnach (producent filmowy);\nMarta Szymanowska (emerytka);\nKuba Wygnański (zał. banku informacji o org. pozarządowych KLON/JAWOR, związany z Forum Inicjatyw Pozarządowych);\nPaweł Wieczorek (dziennikarz, pisarz);\nEwa Woydyłło-Osiatyńska (psycholog, terapeuta);\nLesław Ordon (przew. Regionalnego Sekretariatu Nauki i Oświaty NSZZ Solidarność Regionu Śląsko-Dąbrowskiego);\nJacek Talczewski (reżyser filmowy);\nTomasz Truskawa (członek Zarządu SWS);\nMirosław Krajewski (lekarz);\nTomasz Haładyj (dziennikarz);\nBeata Dziwosz (nauczycielka);\nEwa Sułkowska-Bierezin (dziennikarka);\nKrzysztof Siemieński (dziennikarz);\nArtur Michalski (operator, SWS);\nZofia Kotkowska-Michalska (aktorka, SWS);\nJustyna Steczkowska (piosenkarka);\nAndrzej Jeziorek (operator);\nMichał Merczyński (dyrektor Narodowego Instytutu Audiowizualnego);\nUrszula Sokołowska (Biuro Koncertowe Filharmonii Świętokrzyskiej);\nKrzysztof Zanussi (reżyser filmowy);\nJanusz Morgenstern (reżyser filmowy);\nDorota Ostrowska-Orlińska (kierownik produkcji, wykładowca PWSFTviT w Łodzi);\nIzabella Cywińska (reżyser filmowy i teatralny);\nJanusz Michałowski (aktor);\nKatarzyna Sadło (prezes Fundacji Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego);\nPiotr Frączak (prezes Ogólnopolskiej Federacji Organizacji Pozarządowych);\nKrzysztof Tchórzewski (reżyser);\nJacek Żakowski (publicysta);\nMałgorzata Sporek-Czyżewska (Fundacja Pogranicze Sejny);\nMarta Plucińska (producent, scenarzysta);\nMagda Sendecka (dziennikarka filmowa);\nArtur Żurawski (operator filmowy);\nAlicja Tołwińska (II reżyser filmy fabularne i tv, Warszawa);\nJoanna Zielińska (gospodyni domowa, Warszawa);\nPaweł Łoziński (reżyser, Warszawa);\nMieczysław Zandberg (emeryt, Wrocław);\nAndrzej Rybczyński (urzędnik, Łódź);\nPiotr Mikołajczyk (pracownik biurowy, Warszawa);\nTadeusz Bołdysz (mgr administracji, Czaplinek);\nTomasz Wolski (reżyser, Kraków);\nAndrzej E. Falber (reżyser filmowy, Frankfurt/M);\nJanusz Ogrodowicz (operator filmowy tv, Warszawa);\nElżbieta Nitecka (prawnik - specjalista HR, Łódź);\nJerzy Marek Tuz (informatyk, Bydgoszcz);\nJerzy Lik (emeryt, Olsztyn);\nBernadeta Wieczorek (bibliotekarka, Poznań);\nMalgorzata Rudzka (aktorka, Warszawa);\nTomasz Janowski (zastępca Dyrektora TR Warszawa);\nBożena Modras (mgr resocjalizacji, Warszawa);\nAleksandra Woźniak (mgr administracji, Warszawa);\nAleksandra Szczerbak (mgr ekonomii, Warszawa);\nLucyna Wawrzyniak (student, Poznań);\nAnna Wyrod (księgowa, Jeleśnia);\nDariusz Ćwiklak (dziennikarz, Warszawa);\nAlicja Grawon (student organizacji filmowej, Warszawa);\nEwa Szprynger (dziennikarz, Warszawa);\nJacek Maj (historyk sztuki, Kraków);\nPiotr Domański (rzecznik prasowy, Zielona Góra);\nJakub Derkowski (student, Wrocław);\nAndrzej Styła (elektronik, Bielsko-Biała);\nRyszard Maślanko (em. nauczyciel akademicki, Warszawa);\nJulita Krajewska (dziennikarka, Warszawa);\nKrzysztof Semeniuk (montażysta, producent filmowy i telewizyjny, Warszawa);\nKrzysztof Kamiński (projektant, Wrocław);\nMaryla Hopfinger-Amsterdamska (teoretyk kultury, Warszawa);\nJan Polaczek (associate w kancelarii adwokackiej, Warszawa);\nWładysław Kusia (geolog, Kraków);\nZuzanna Bulinska (filozof, Newport);\nBartłomiej Oleś (muzyk, Poznań);\nPiotr Kamiński (tłumacz, krytyk muzyczny, Paryż);\nWanda Kamińska (fizyk, Paryż);\nMichał Górka (specjalista ds. marketingu, Nowy Sącz);\nSzczepan Kulpa (księgarz, Wrocław);\nAleksander Wierciński (historyk/księgarz, Łódź);\nRadek Cetnarowicz (informatyk, Pabianice);\nAdam Jasser (dziennikarz, Warszawa);\nElwira Gocłowska-Jasser (kostiumolog, Warszawa);\nPaweł Kamiński (uczeń, Gryfice);\nKrzysztof Dowgird (dziennikarz, Warszawa);\nJacek Expedyt Domański (aktor, warszawa);\nKrzysztof Kolb (inżynier sanitarny, Głubczyce);\nWojciech Pszoniak (aktor filmowy i teatralny);\nAgata Studzińska (pracownik działu księgowości, Kraków);\nAnna Ewa Dziedzic (PR-owiec, Kraków);\nGrażyna Słomka (filmoznawca, dziennikarka/dyrektor FFP FILMLAND POLEN w Niemczech, Hannover - Niemcy);\nKrzysztof Darecki (emeryt, Kraków);\nBarbara Popławska-Darecka (emerytowana nauczycielka, Kraków);\nJanusz Nowicki (aktor, przewodniczący ZZAP, Izabelin);\nJolanta Nowicka (aktorka, Izabelin);\nDżamila Ankiewicz (scenarzysta/reżyser, Warszawa);\nMaciej Skwarnik (emeryt, Wrocław);\nMichał Osiński (administrator Forum Ranczersów, Mińsk Mazowiecki);\nDariusz Juszczak (nauczyciel, Wrocław);\nMonika Dzitkowska (nauczycielka, Wrocław);\nTomek Sikora (student, warszawa);\nArkadiusz Figura (moderator Forum Ranczersów, Mrągowo);\nMarek Prusicki (Racibórz);\nStanisław Pelczar (dziennikarz, Wrocław);\nAgnieszka Szturm de Hirszfeld (analityk biznesu, Warszawa / New York);\nMarcin Kurowski (uczeń, Ryki);\nMałgorzata Kitowska-Łysiak (historyk sztuki, nauczyciel akademicki, Lublin);\nStanisław Małecki (prawnik, Warszawa);\nHanna Lis (dziennikarz, warszawa);\nprof. Ryszard W. Kluszczyński (kierownik Katedry Mediów i Kultury Audiowizualnej, UŁ, Łódź);\nMikołaj Sobczak (student, Gdańsk);\nPiotr Mikucki (reżyser, Warszawa);\nWojciech Dudzik (teatrolog i kulturoznawca, Warszawa);\nBogusław Polkowski (przedsiębiorca, Poznań);\nDaniel Olbrychski (aktor, Podkowa Leśna);\nKrystyna Demska-Olbrychska (kulturoznawca, teatrolog, Podkowa Leśna);\nMarta Jasińska (dziennikarz, Białystok);\nJerzy Gebert (artysta muzyk, Helsinki);\nMałgorzata Zając (handlowiec, Warszawa);\nKrszysztof Sołek (producent/operator, Kraków);\nWiesław Kowalczyk (przedsiębiorca, Łódź);\nMariusz Gawryś (reżyser, Warszawa);\nJolanta Zientek-Varga (dziennikarka, Warszawa);\nPiotr Barełkowski (producent tv, Poznań);\nTomasz Borycki (student UJ i UP, Kraków);\nJerzy Władysław Kawiak (nauczyciel, Warszawa);\nŁukasz Wąsik (student, Żychlin);\nAnna Zarzycka (wykładowca uniwersytecki, Warszawa);\nDanuta Wieczorek (emerytka, Otwock);\nEdyta Wróblewska (reżyser, Warszawa);\nAndrzej Pietrzak (em. inż. mechanik, Warszawa);\nPrzemysław Nerka (nauczyciel, Opole);\nKrzysztof Haładaj (artysta plastyk, Łódź);\nJanusz Dudkiewicz (handlowiec, Łódź);\nKatarzyna Haladaj (lekarz, Łódź);\nMarcel Tabor (dziennikarz policyjny, Tarnów);\nMichał Olejnik (inżynier, Warszawa);\nPaulina Myśliwiec (maturzystka, Choroszcz);\nJacek Brona (fizyk, Wrocław);\nJanusz Jaszewski (rencista, Toruń);\nMarta Owsiany (prawnik, Bruksela);\nJerzy Wiśniewski (nauczyciel, Warszawa);\nGrażyna Szcześniak (dziennikarka tv, Warszawa);\nJoanna Kaczmarek (reżyser, scenarzysta, Warszawa);\nEmil Sowiński (student, Ozorków);\nJan Surman (doktorant historii, Wiedeń);\nTomasz Wiszniewski (reżyser filmowy, Warszawa);\nMarek Zgadzaj (informatyk, Wrocław);\nAlina Biela (handlowiec, Dargoleza);\nSławomir Janowski (polonista, dyrektor szkoły ponadgimnazjalnej, Nędza);\nDariusz Rott (nauczyciel akademicki, Katowice);\nTadeusz Złotorzycki (pisarz, filmowiec, Wrocław);\nMonika Zofia Bebej (kostiumograf, Warszawa);\ndr Roman Smolski (politolog, Wrocław);\nLech Puszczyński (nauczyciel, Łódź);\nEdward Ciszewski (lekarz, Dobra);\nIrena Tabeau (kucharz, Sopot);\nDamian Musielak (student, Murowana Goślina);\nAntonina Bielicz (studentka, Szczecin/Wrocław);\nEmilia Puszczyńska (tłumacz, Łódź);\nMarcin Musielak (Uczeń, Murowana Goślina);\nMałgorzata Musielak (Murowana Goślina);\nEwa Socha (nauczyciel, Żory);\nJan Krzysztof Wasilewski (dziennikarz/redaktor, Lublin);\nAgnieszka Barańska (Warszawa);\nMarta Loose (studentka, Poznań);\nMaria Majewska (emerytka, Warszawa);\nJanusz Mencel (dziennikarz/muzyk, Wrocław);\nTamara Monko (pedagog);\nJerzy Waygart (artysta plastyk, Wrocław);\nPrzemysław Łukasz Mikołajczak (nauczyciel akademicki, Poznań);\nMarek Mierzwiak (dziennikarz, Polskie Radio Katowice, Katowice);\nKrystyna Dolata (redaktor techniczny, Warszawa);\nRafael Lewandowski (reżyser filmowy, Warszawa);\nPiotr Socha (rysownik, Warszawa);\nTomasz Majewski (prawnik, Warszawa);\nPaweł Maciąg (producent TV, Warszawa);\nBeata Olejnik (inzynier, Warszawa);\nJoanna Sapkowska (studentka, Wrocław);\nAdolf Sapkowski (em. inżynier, Wrocław);\ndr Nina Perczyńska (slawistka, Warszawa);\nKarolina Rusilowicz (prawnik, Warszawa);\nMateusz Białas (lingwista, Warszawa);\nRafał Skalski (student reżyserii PWSFTviT, Warszawa);\nMarek Dwojak (lekarz medycyny, Wrocław);\nJan Gayczak (inżynier, Łódź);\nEwa Gayczak (inżynier, Łódź);\nBeata Bińko (redaktor, Warszawa);\nJoanna Parys (tłumacz, Warszawa);\nBeata Czajkowska (członek zarządu Fundacji Sztuki Nowej ZNACZY SIĘ, Kraków);\nPaweł Cybulski (student UKSW, dziennikarz branży IT, Warszawa);\nDaniel Skwarnik (student, Wrocław);\nIga Wermińska (licealistka, Siedlce);\nEwa Wermińska (farmaceutka, Siedlce);\nAgata Wojtko (redaktor, Warszawa);\nJoanna Matuszewska (filolog, Trzcianka);\nMichał Rogulski (maturzysta, Warszawa);\nAlicja Szymańska (aktorka, Legnica);\nPaulina Balawender (księgowa, Kraków);\nPaweł Maglewski (student, Siedlce/Poznań);\nKrystyna Wróblewska (urzędnik, Gdańsk);\nJarosław Będkowski (polonista, Sosnowiec);\nPiotr Bielawski (Dolnośląska Szkoła Wyższa, Wrocław);\nJerzy Dmochowski (urzędnik, Szczecin);\nAnna Praszynska (bibliotekarka, Warszawa);\nLudmiła Osińska (emerytka, Toruń);\nElżbieta Rusin (em. nauczycielka, Warszawa);\nKrzysztof Rusin (em. nauczyciel, Warszawa);\nkrzysztof Stelmaszyk (wolny zawód, Szczecin);\nMateusz Franczak (student, Warszawa);\nMaria Świerżewska (studentka, Warszawa);\nMirosław Stachurski (student prawa, Szczecin);\nMagdalena Pawłowska (studentka, Stargard Szczeciński);\nAga Jasinska (menedżer, Koszalin);\nOlga Andrzejewska (dziennikarka, Warszawa);\nKatarzyna Giereło-Klimaszewska (nauczyciel akademicki, Wrocław);\nElżbieta Staśkiewicz (redaktor, Warszwawa);\nwiktoria Szymanska (reżyser, Warszawa);\nPaweł Kędzierski (reżyser, Warszawa);\nJakub Supera (uczeń, Warszawa);\nPaweł Kuczyński (reżyser, Warszawa);\nAndrzej B. Czulda (reżyser, Łódź);\nEugeniusz Kupczak (przedsiębiorca, Słubice);\nAndrzej Ślązak (operator obrazu/producent, Warszawa);\nHalina Siudy (ekonomistka, Szczecin);\nAgnieszka Janowska (producent, Olsztyn);\nJerzy Bojanowski (nauczyciel akademicki, członek Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego, Warszawa);\nIreneusz Dobrowolski (pedagog, Bytom);\nWłodzimierz Fełenczak (reżyser teatralny, Warszawa);\nWojciech Łaszkiewicz (przedsiębiorca, Warszawa-Wesoła);\nMichał Pirecki (filolog, Puszczykowo);\nTomasz Leszczyński (aktor, Warszawa);\nMichał Konopka (inżynier, Warszawa);\nJakub Domański (student, Zielonka);\nDominika Partyga (uczeń, Warszawa);\nGrzegorz Pacek (reżyser, Warszawa);\nJulitta Myśliwiec (księgowa, Choroszcz);\nPiotr Szewczyk (nauczyciel, Łódź);\nAnna Piotrowska (studentka AT, Warszawa);\nSławomir Pacholczyk (lekarz weterynarii, Gorzów Wlkp.);\nJadwiga Chmielowska (dziennikarz, Sosnowiec);\nMarek Wesołowski (perkusista, Zielona Góra);\nPiotr Stasik (reżyser filmów dokumentalnych, Warszawa);\nZygmunt Rejman (emeryt, Rzeszów);\nWładysław Uścinowicz (geodeta, Szczecin);\nMarta Uścinowicz (studentka, Szczecin);\nMarcin Uścinowicz (student, Szczecin);\nJoanna Miszkiel (pedagog, Opole);\nKatarzyna Olszko (aktor/producent, Warszawa);\nAnna Rajner (em. pielęgniarka, Warszawa);\nWłodzimierz Matuszewski (producent, Dyrektor Studia Miniatur Filmowych, Warszawa);\nJerzy Nowakowski (inżynier mechanik, Kielce)\nTeresa Kotlarczyk (reżyser filmowy i teatralny);\nMaria Zmarz-Koczanowicz (reżyser filmowy, dokumentalista);\nPawel Zydowicz (student PWSFTViT, Toruń);\nKatarzyna Łukasik (studentka, Toruń);\nJan Łukasik (przedsiębiorca, Toruń);\nAndrzej Myśliwiec (elektryk, Choroszcz);\nAnna Juśkiewicz (dziennikarz PR Katowice, Katowice);\nPiotr Kulas (student, Katowice);\nDagmara Starobrat (marketing manager, Kraków);\nKatarzyna Jania (urzędnik administracji, Wrocław);\nWaldemar Krzywonos (technik, Tarnów);\nGrzegorz Bojanowski (muzyk, Toruń);\nDobrosława Platt (prezes Wydawnictwa Ossolineum, przewodnicząca Rady Programowej OTVP Wrocław, Wrocław);\nKrzysztof Stankiewicz (przedsiębiorca, Białystok);\nAleksandra Kaszuba (Project Manager IT, Warszawa);\nAndrzej Walkowiak (emeryt, Prudnik);\nWitold Wojtyniak (socjolog, Warszawa);\nHenryk Cierpioł (dziennikarz muzyczny, Katowice);\nZbigniew Ostrowski (przewodniczący Rady Programowej Polskiego Radia PiK, Bydgoszcz);\nMaria Smolak (artysta muzyk, Kraków);\nBohdan Paczowski (architekt, Luksemburg);\nRyszard Kwiecień (architekt, Sopot);\nAniela Starzyńska (lekarz, Szczecin);\nJerzy Starzyński (inzynier, Szczecin);\nMaria Kornatowska (krytyk filmowy, Warszawa);\nBeata Baron (dziennikarz, Warszawa);\nMirosława Niemczyk (aktorka, Warszawa / Gdańsk);\nJoanna Palmowska (studentka, Toruń / Włocławek);\nAleksandra Kułakowska (producent, Kraków);\nKatarzyna Makowska (n/a, Winnipeg, Kanada);\nPatryk Zalasiński (maturzysta, Wręczyca);\nElżbieta Sitek (dziennikarka TVP, Wrocław);\nSebastian Piliński (student, Warszawa);\nMarcin Mayzel (II reżyser, Warszawa);\nZbigniew Wolański (em. pracownik naukowy, Warszawa);\nTeresa Wolańska (ekonomista, Warszawa);\nWaldemar Chamala (redaktor portalu lewica.pl, Częstochowa);\nAndrzej Kołaczkowski-Bochenek (freelancer, Warszawa);\nAdam Bajerski (operator filmowy, Warszawa);\nAgata Preis-Smith (nauczyciel akademicki, Warszawa);\nMałgorzata Pacholczyk (wolontariusz Fundacji Mam marzenie, Gorzów Wlkp);\nKatarzyna Weintraub (dziennikarka, tłumaczka);\nSylwia Miłkowska (psycholog, Kraków);\nMaciej Miłkowski (pisarz, Kraków);\nKatarzyna Naliwajek-Mazurek (muzykolog, Warszawa);\nEugeniusz Piątek (leśnik, Porażyn Ośrodek, Opalenica);\nMichał Moc (kompozytor, instrumentalista, Wrocław);\nprof. Piotr Poźniak (muzykolog, UJ, Kraków);\nSławomira Żerańska-Kominek (nauczyciel akademicki, Warszawa);\nTomasz Jakub Opałka (kompozytor, Warszawa);\nPaweł Przezwański (kompozytor, Warszawa);\nZofia Chechlińska (muzykolog, Warszawa);\nDariusz Przybylski (kompozytor, organista, Warszawa);\nRafał Augustyn (kompozytor, Wrocław);\nprof. Jerzy Bauer (em. nauczyciel akademicki, Akademia Muzyczna, Łódź);\nAdrian Robak (kompozytor, Chorzów);\nRyszard Mieczysław Klisowski (kompozytor, Wrocław);\nWeronika Ratusińska-Zamuszko (kompozytor, nauczyciel akademicki, Warszawa);\nRafal Ferdynus (student, Bytom);\nKrzysztof Kostrzewa (kompozytor, nauczyciel akademicki, Kraków);\nWojciech Blecharz (kompozytor, San Diego);\nprof. Marcin Błażewicz (kompozytor, Warszawa);\nTadeusz Wielecki (kompozytor, dyrektor festiwalu Warszawska Jesień, Warszawa);\nAlicja Gronau-Osińska (kompozytor, Warszawa);\nMieczysław Tomaszewski (muzykolog, Kraków);\nWiesław Cienciała (kompozytor, Cieszyn);\nprof. Krzysztof Baculewski (kompozytor, nauczyciel akademicki, UMFC, Warszawa);\nAnna Pęcherzewska-Hadrych (kompozytorka, Sopot);\nMarek Kunicki (kompozytor, Lisowice);\nJaroslaw Kapuscinski (kompozytor, pianista, artysta medialny, Warszawa);\nJoanna Bruzdowicz (kompozytor, Taillet, Francja);\nBlandyna Mak (emeryt, Gdańsk);\nJacek Grudzień (kompozytor, Warszawa);\nTeresa Chylińska (muzykolog, Kraków);\nMarek Podhajski (nauczyciel akademicki, Gdańsk);\nMaciej Lenartowicz (uczeń, Puławy);\nAdam Sławiński (muzyk, Warszawa);\nMaria Pokrzywińska (kompozytor, teoretyk muzyki, Warszawa);\nSebastian Krajewski (kompozytor, Warszawa);\nprof. dr hab. Sławomir Czarnecki (kompozytor, nauczyciel akademicki, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz);\nEdward Pałłasz (kompozytor, prezes Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Warszawa);\nMichał Chwiałkowski (handlowiec, Malbork);\nprof. Benjamin Vogel (muzykolog, Szczecin);\nLidia Zielinska (kompozytor, wiceprezes Zwiazku Kompozytorow Polskich, wiceprezes Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej, nauczyciel akademicki, Akademia Muzyczna w Poznaniu, Poznan);\nSławomir Zamuszko (kompozytor, Warszawa);\nPaweł Szymański (kompozytor, Warszawa);\nAnna Andrzejczak (reżyser filmowy, Łódź);\nAntek Łazarz (student, Warszawa);\nAgnieszka Fedak (koordynator akcji promocyjnych, Kraków);\nMarcela Wasilewska (pracownik NGO, warszawa);\nAreta Wasilewska-Gregorowicz (politolog, Warszawa);\nJolanta Elżbieta Wasilewska (historyk sztuki, Lublin);\nDorota Nygren (dziennikarka, tłumaczka, Warszawa);\nZdzisława Giżycka (emerytka, Lublin);\nJacek Sobocki (prawnik, Lublin);\nKrzysztof Piotrowski (projektant, Kielce);\nElżbieta Jasińska-Jędrosz (muzykolog, Warszawa);\nPaweł Huńczak (student, Zabrze);\nMiłosz Kasiura (bezrobotny, Lublin);\nJoanna Bancerowska (PR Manager, były rzecznik TVP i pracownik KRRiT, Warszawa);\nMagdalena Sawicka (student, Lublin);\nJacek Ściobłowski (dziennikarz, analityk, Wrocław);\nMariusz Skiba (urzędnik, Katowice);\nMagdalena Długosz (kompozytor, Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków);\nTadeusz Górski (ekonomista, Grodzisk Mazowiecki);\nWladek Juszkiewicz (Polish American Film Society, Los Angeles);\nDorota Wesolowska (pielegniarka, Katowice);\nKrystyna Zalewska (-);\nMałgorzata Górniewska (urzędnik, Warszawa);\nJolanta Hajdasz (dziennikarz, Poznań);\nAndrzej Chyra (aktor);\nBeata Smolińska-Pelczar (dziennikarz, Wrocław);\nEwa Brzeska (ekonomista, Teresin);\nAleksandra Sitańska (studentka, Lublin);\nPaulina Bocheńska (reżyser dźwięku, Warszawa);\nAleksandra Przywuska (studentka, Warszawa);\nJanusz Jezierski (emeryt, Gdynia);\nZbigniew Ptak (historyk, Gostyń);\nElżbieta Golińska (aktorka, Wrocław);\nRafał Sakowski (montażysta, Bielsko-Biala);\nBartosz Nowacki (student, Łódź);\nMagdalena Nowacka (kierownik produkcji/producent, Mikołów);\nPaula Jakubowska (dziennikarka, Wrocław);\nKatarzyna Średnicka (-);\nGrażyna Pieczuro (dziennikarz, Wrocław);\nRobert Szkutnik (dziennikarz, Dziennik Polski, Wadowice);\nJustyna Gugała (aktorka, Warszawa);\nAnna Iwaniuk (nauczyciel, Warszawa);\nSławomir Nowotny (socjolog, Warszawa);\nMarta Habior (kierownik produkcji, Warszawa);\nMarek Zarządzki (radca prawny, Warszawa);\nArtur Szot (elektryk, Dargoleza);\nZbigniew Kowalewski (reżyser, Warszawa);\nIzabela Nogańska-Klej (terapeuta, Oświęcim);


Otwarcie "Orlika" w Sypniewie Złotów | zlotowskie.pl\nOtwarcie "Orlika" w Sypniewie\nPortal zlotowskie.pl 13/11/2017\nSpołeczność szkoły z wielką radością i pompą powitała nowy obiekt sportowy\nJego budowa się opóźniała, ale wreszcie jest gotowy. Szkoła w Sypniewie wzbogaciła się właśnie o wielofunkcyjny obiekt sportowy. Z tej okazji zaproszono licznych gości, przygotowano specjalny program artystyczny oraz nagrodzono uzdolnionych sportowców z braci uczniowskiej.\nWięcej o nowym obiekcie i uroczystości otwarcia w nabliższym numerze Aktualności Lokalnych.\nOtwarcie "Orlika" w Sypniewie komentarze opinie\nbartek - niezalogowany 2017-11-14 12:25:46\nmam tak z wojtiukiem\nkozlak - niezalogowany 2017-11-13 20:44:43\njak ja tego krula nie cierpie\nWiesław - niezalogowany 2017-11-13 20:07:28\nFajnie naprawdę. Musicie tylko pilnować aby wsioki nie pili na orliku.\nSypniewiak - niezalogowany 2017-11-13 20:00:16\nFajnie pogram sobie na tym orliku. Jak dla mnie extra!!


Jakim programem otworzyć plik ENC - Rozszerzenie pliku ENC - plik ENC pobierz\nRozwiąż swoje problemy z otwieraniem i obsługą pliku .enc [ dodaj info ]\nPliki ENC cieszą się niesłabnącą popularnością. Nazwa pliku zawierająca rozszerzenie pliku ENC stwarza jednak problemy części użytkowników. Mają oni bowiem problem z poprawnym otwarciem pliku z rozszerzeniem ENC. Należy jednak pamiętać, że rozszerzenie pliku ENC może odpowiadać jednemu lub większej ilości typów plików. Najpopularniejszym jest Uuencode Encoded Format, jednak jeżeli jednak są inne, na pewno poniżej znajdziesz informacje ich dotyczące.\nWarto więc przyjrzeć się problemowi dotyczącemu plików ENC z bliska i poszukać jego rozwiązania.\nListę programów obsługujących typy plików z rozszerzeniem ENC znajdziesz poniżej. Aplikacje posortowane są według odpowiednich systemów operacyjnych i popularności.\nPobierz Narzędzie do usuwania malware/wirusów z plików ENC w systemie Windows\nJakie są przyczyny błędów dotyczących rozszerzeń plików ENC?\nCzęstym problemem powodującym uszkodzenie dotyczące rozszerzenia ENC są błędy rejestru systemowego Windows. Dlatego w pierwszej kolejności zaleca się:\nskanowanie komputera w celu identyfikacji, naprawy i otwarcia pliku ENC\nnie posiadasz zainstalowanej odpowiedniej aplikacji obsługującej rozszerzenie pliku ENC\nplik ENC jest uszkodzony\nRozwiązywanie problemów z plikami ENC\nJeżeli plik ENC nie chce się otwierać, to w pierwszej kolejności warto skorzystać z wbudowanego w system Windows skojarzenia plików z aplikacją mogącą je obsługiwać. W tym celu wystarczy dwa razy kliknąć ikonę z plikiem ENC. Pojawi się lista programów, które prawdopodobnie obsługują taki plik. Wystarczy wybrać jeden z nich, aby Windows spróbował za jego pomocą otworzyć dane rozszerzenie. Nieprawidłowe skojarzenie pliku sprawi, że Windows będzie zawsze próbował otworzyć plik ENC przy pomocy złego programu, nawet jeśli na dysku będzie znajdować się odpowiednia aplikacja obsługująca ten format. W takim wypadku należy dokonać wspomnianego wcześniej skanowania rejestru i naprawy skojarzeń.\nJeżeli skojarzenia są poprawne, a Windows nadal nie jest w stanie uruchomić pliku, to najprawdopodobniej na komputerze po prostu nie ma odpowiedniego oprogramowania obsługującego pliki o nazwie zawierającej w rozszerzeniu ENC. Rozwiązanie tego problemu jest banalne. Należy kupić lub ściągnąć z sieci darmową (jeśli takowe istnieją) aplikację, która pozwoli otwierać, przeglądać i edytować format ENC. Nie jest to żadne ryzyko, ponieważ wiele płatnych programów posiada darmowe wersje testowe umożliwiające sprawdzenie ich funkcjonalności.\nPosiadasz dodatkowe informacje o pliku ENC? [ Dodaj informacje o pliku ENC ]


Faszerowane pieczarki | Z pamiętnika łasucha\nPosted by re6eli0 in\tprzepisy, rzeczy praktyczne and tagged with cebula, cukinia, fotografia, nadziewane pieczarki, papryka, pieczarki, przepis, weganizm, wegetarianizm\t 1 sierpnia 2015\nTrafiłam na niezwykłe pieczarki w warzywniaku obok. Były gigantyczne – ok. 9 cm średnicy. twarde i ciemniejsze od klasycznych. Kosztowały też nieco inaczej 😛\nUmyłam je. Wycięłam im ogonki. Wzięłam cukiniową pychę z poprzedniego dnia i wypchałam im brzuszki tą pychą pomieszaną z posiekanymi ogonkami. Na wierzch położyłam resztkę sojowego majonezu własnej produkcji, który również służył mi wiernie poprzedniego dnia jako okrasa pomidorków. Całość posypałam koperkiem i wstawiłam na 20 minut do gorącego piekarnika. Podpiekłam. Po wyjęciu posoliłam asafoetidą (taki jest napis na opakowaniu), po „polskiemu” asafetyda. Jeśli ktoś nie ma, wystarczy sól. Można też potraktować całość czosnkiem, chili, curry, keczupem – czym kto chce i co kto lubi. Przyznam się – to było moje śniadanie 😀 Po takim śniadaniu jest się nasyconym długo.\nUwaga – tu było zero tłuszczu.\nCałość zrobiłam bardzo szybko – ok pół godziny i w międzyczasie robiłam co innego. To jest mega szybka potrawa, kiedy ma się w domu resztki do zagospodarowania i chce się uniknąć powtarzalności, albo chce się pobawić w coś nowego. Myślę, że następnym razem wykorzystam tak bakłażana. Będzie foto! 😀\n← Kalafior po raz enty\nMoje miasto piękne jest i wegańskie coraz bardziej →


Nie za cicho, nie za głośno. Miksowanie live TU PRZEJRZYSZ BIEŻĄCE WYDANIE ULUBIONYKIOSK.PL - PRZESYŁKA GRATIS\nStrona główna » Tutoriale » Artykuły » Nie za cicho, nie za głośno. Miksowanie live\nNie za cicho, nie za głośno. Miksowanie live\nDodano: piątek, 12 września 2014\nW poprzednim oraz marcowym numerze poruszyliśmy temat miksowania wokalu – jednego z najważniejszych „instrumentów” w zespole. Jednak „nie samym wokalem zespół stoi” i – o czym pisaliśmy we wspomnianych artykułach – czasami zbyt dużą wagę przykłada się do nagłośnienia solisty/solistki, kosztem instrumentów czy chórków.\nZbyt głośny wokal jest równie często obserwowanym zjawiskiem na wielu koncertach, jak wokal zbyt cichy, ale oprócz tego nierzadko dochodzą zachwiane proporcje między pozostałymi instrumentami, np. perkusją i basem, a nawet pomiędzy „składnikami” samej perkusji. Właściwe proporcje w miksie oraz to jak je uzyskać to temat, któremu przyjrzymy się bliżej w tym artykule.\nDWA SPOSOBY MIKSOWANIA\nKiedy zespół mamy już „opięty”, przeloty sprawdzone i muzycy (lub – jeśli zespół może sobie na nich pozwolić – techniczni) są gotowi do próby, czas zacząć właściwą pracę realizatora, czyli „kroić” miks.\nI tutaj można spotkać się z dwoma sposobami pracy. Bardziej popularne jest podejście „indywidualne”. Otwiera się po kolei tłumiki poszczególnych kanałów, poczynając od stopy, poprzez werbel (lub werble), tomy, hi-hat i blachy, przechodząc z kolei do kolejnych instrumentów – bas, gitary, klawisze, dęciaki, itp. – na wokalu głównym i chórkach kończąc, ustawiając po kolei dla każdego z tych źródeł właściwą czułość (gain), korekcję, wstępnie ustawiając bramkę i/lub kompresor (jeśli takowy jest w danym kanale potrzebny). Na koniec prosimy, aby zagrał cały zespół, ustawiając finalnie poziomy (za pomocą tłumików) i dokonując ewentualnych korekt, czy to w ustawieniach procesorów dynamiki, czy EQ, a czasami też i gainów. To dość czasochłonny proces i wcale nie gwarantujący, że kiedy zagra cały zespół, wszystko będzie się zgadzać i miks będzie jak marzenie.\nDrugi sposób, stosowany najczęściej w przypadku bardzo ograniczonego czasu na sound-check (czyli – po naszemu – na próbę dźwięku), to podejście „zbiorcze” – od razu gra cały zespół, a realizator dokonuje wszelkich niezbędnych regulacji (gaina, korekcji, dynamiki, poziomów) „on-line”, otwierając na dzień dobry wszystkie tłumiki, czyli ustawiając je w okolicy 0 dB. W wersji pośredniej od razu miksuje się całą perkusję, tzn. perkusista nie „stuka” osobno stopą, werblem itd., ale gra na całym zestawie – w tym czasie realizator „ukręca” brzmienie i ustawia poziom kolejnych źródeł dźwięku perkusji – a następnie od razu domiksowuje cały zespół.\nZarówno jedno, jak i drugie podejście ma swoje plusy i minusy. W pierwszym można po kolei, na spokojnie „dopieszczać” brzmienie poszczególnych źródeł dźwięku, bez „zakłócania” ich brzmienia przez inne instrumenty/wokal, jednak pieczołowicie ukręcona stopa, wg. nas brzmiąca perfekcyjnie, może – w momencie gdy zacznie grać cały zespół – „gryźć” się z równie pieczołowicie i pięknie wykręconym basem, bowiem będą zajmować to samo pasmo (wynika z tego, że nasze ulubione, skoro oba instrumenty posadziliśmy w nim równocześnie). W drugim podejściu można od razu ustawiać właściwe proporcje – tak jeśli chodzi o poziomy, jak i częstotliwości – ale trudniej tutaj wyłowić jeden wybrany instrument i zrobić mu dobre EQ, zwłaszcza jeśli muzyk używa go tylko od czasu do czasu, i to grając na nim pojedyncze nuty, jak np. w przypadku floortoma.\nOsobiście mogę polecić podejście pośrednie – jeśli oczywiście czas na to pozwala, i nie musimy zrobić cały miks w 2 minuty. Najpierw stosujemy podejście pierwsze, prosząc kolejnych muzyków, aby zagrali kilka-kilkanaście nut na swoich instrumentach, poczynając od perkusisty, prosząc go, aby osobno uderzył w stopę, potem werbel itd. Z tym że nie skupiamy się w tym momencie na uzyskanie idealnego (wg. nas) brzmienia owego instrumentu, przeciągając w nieskończoność niezbyt miłe dla postronnych widzów walenie w werbel czy floortom. Potrzebujemy dosłownie tylko kilku uderzeń, podczas których ustawiamy z grubsza gain (aby kanał nam się nie przesterowywał, a drugiej strony wskaźnik poziomu sygnału nie zatrzymywał się na -10 dB poniżej pierwszej czerwonej diody), poziom i czasy otwarcia bramki (również z grubsza) i staramy się mniej więcej ustawić korekcję, tak aby np. stopa miała odpowiednio dużo dołu i „klika”, werbel nie strzelał jak łamana gałązka, a tomy nie dudniły i nie „jęczały” zbytnio. To samo robimy z basem, gitarami, klawiszami i co tam jeszcze mamy – właściwy gain i z grubsza korekcja (przede wszystkim filtr górnoprzepustowy, jeśli ma zastosowanie).\nJeśli wiemy co chcemy osiągnąć i wiemy jak to zrobić (znamy mniej więcej konsoletę, na której przyszło nam pracować), w przypadku standardowego bandu, typu perkusja, bas, gitara, klawisz i wokal, etap ten nie powinien zabrać więc niż 2-3 minuty. Teraz prosimy, aby zespół zagrał coś „zusammen do kupy” – można na początek poprosić tylko samych instrumentalistów albo od razu zagrać kawałek wraz z wokalem/wokalami – i to jest właśnie czas na ustawienie właściwych proporcji, dostrojenie EQ, tak aby instrumenty wzajemnie na siebie nie właziły, a z drugiej strony były słyszalne (czyli na przydzielenie im swoich pasm, gdzie mogą dominować nad innymi, co nie jest sprawą banalną) i ewentualne „zabawy” z kompresorem i/lub bramką. Na koniec, jeśli mamy czas, zaaplikujmy „tu i ówdzie” trochę efektów typu reverb czy delay, a jeśli nie ma już czasu, nie martwmy się tym – będziemy to sobie mogli zrobić na pierwszym czy drugim kawałku. Lepiej bowiem – moim zdaniem – jest wystartować z „suchym” miksem, ale za to z właściwie ustawionymi proporcjami i korekcją, niż zacząć koncert z dwudziestoma aktywnymi wtyczkami, podczas gdy stopa dominuje nad basem, wokal próbuje przekrzyczeć gitarę, a klawiszowiec może w ogóle dać sobie spokój z graniem i iść na… spacer, bo i tak go nie słychać.\nOczywiście zupełnie inaczej wygląda to, jeśli jesteśmy realizatorem jakiegoś zespołu, z którym współpracujemy już od jakiegoś czasu, i mamy gotowe presety dla danego miksera, co pozwala od razu wystartować z próbą z całym zespołem, dokonując tylko drobnych korekt brzmienia/poziomu na okoliczność specyficznych warunków akustycznych imprezy czy też brzmienia samego systemu nagłośnieniowego. Opisane podejście tyczy się sytuacji, gdy przyjeżdża zespół bez swojego akustyka, a my mamy go w miarę sprawnie nagłośnić, lub jesteśmy realizatorem młodego zespołu, który dopiero zaczyna swoją karierę i nierzadko przychodzi nam grać w klubach na analogowym mikserze lub też nie „dorobiliśmy” się jeszcze własnych presetów i za każdym razem musimy zaczynać całą robotę od zera.\nOK, mamy ustalony z grubsza plan działania, ale w dalszym ciągu nie wiemy co zrobić, ale nasz miks zabrzmiał jak należy, aby każdy instrument był „usadowiony” w nim na swoim miejscu, z jednej strony będąc odpowiednio słyszalny, a z drugiej nie wchodząc innemu w paradę. Poniżej znajdziecie kilka porad, które mogą (ale nie muszą) być pomocne w uzyskaniu takiego właśnie miksu, co nie znaczy, że należy traktować je jak wyrocznię. To tylko małe sugestie, co można zrobić – aby nie wyważać już otwartych drzwi – i jeśli okażą się dla Was pomocne, to super. Może jednak być też tak, że wprowadzą one w Wasz miks jeszcze większy chaos – co nie jest wykluczone, jeśli komuś przewróci się świat do góry nogami, gdy pół życia robił coś zupełnie odwrotnego niż opisane poniżej – i wtedy może lepiej „zostać przy swoim”, w myśl zasady „lepsze wrogiem dobrego”. Jeśli macie wystarczająco dużo czasu na próbie dźwięku, zawsze warto spróbować czegoś nowego i ocenić czy będzie to dla Was pomocne, czy niekoniecznie. A więc do dzieła.\nKROK PIERWSZY – BALANS\nZałóżmy, że jesteśmy już po pierwszym etapie, gdy ustawiliśmy właściwie gainy (mam nadzieję, że ta czynność jest jasna i nie trzeba objaśniać, jak się to robi), podcięliśmy komu trzeba najniższe częstotliwości (na pewno wokale, gitary, hi-hat i overheady, werbel) i ewentualnie zrobiliśmy zgrubną korekcję, aby usunąć drażniące częstotliwości z brzmienia danego instrumentu/wokalu oraz zaaplikowaliśmy bramki do stopy i tomów, aby nam się nie „ciągnęły”. Czas na wstępne ustalenie proporcji między poszczególnymi instrumentami.\nPerkusja. Perkusja, a szczególnie stopa i werbel, nadaje rytm utworom oraz daje tzw. drive. Głośność perkusji musi być na tyle duża, aby zgromadzona publiczność mogła usłyszeć, a także poczuć energię płynącą ze sceny.\nBas. Gitara basowa musi być na tyle głośna w miksie, aby „przebić” się przez perkusję – szczególnie trzeba zapewnić, aby nie została „przykryta” przez stopę. Aby to osiągnąć, niekoniecznie musimy podkręcić bas, tak aby wywracał wnętrzności – można to też osiągnąć różnicując co nieco brzmienie stopy i basu, o czym będzie mowa w dalszej części artykułu. Generalnie jednak bas powinien być nieco wyżej w hierarchii głośności niż perkusja.\nGitary. Ustawmy głośność gitary rytmicznej tak, aby był nieco powyżej basu. Z kolei gitara prowadząca powinna być głośniejsza od gitary rytmicznej.\nFortepian/klawisze. Z „żywym”, tj. prawdziwym akustycznym, fortepianem nie za często będziemy mieć do czynienia, jeśli nie jesteśmy realizatorem zespołu, który taki instrument używa permanentnie na scenie (a nie jest ich za dużo), częściej będą to instrumenty klawiszowe, syntezatory lub też sample czy tracki z wielośladu. W obu przypadkach fortepian/klawisze mogą być bądź instrumentem prowadzącym, grającym melodię, bądź „wypełniaczem”, dając „plamę dźwiękową”. W pierwszym przypadku powinny być „usadowione” wyżej niż gitary, w drugim wprost przeciwnie – gitara prowadząca powinna bardziej dominować w miksie niż klawisze czy piano, które powinny grać poziomem zbliżonym do gitary rytmicznej (jeśli jest).\nWokale. Zacznijmy od głównego wokalu. Nie bez przyczyny nazywa się on głównym, bowiem jest zasadniczym składnikiem miksu, który powinien być najgłośniejszy (uwaga! nie oznacza to, że powinien być trzy czy choćby dwa razy głośniejszy niż cała reszta). W pierwszym kroku ustaw poziom wokalu, tak aby był słyszalny i zrozumiały, a tuż poniżej wokalu głównego ustal głośność dodatkowych wokali czy chórków, jednak tak, by były wciąż trochę głośniej niż instrumenty.\nInne. Jeśli mamy inne instrumenty, np. skrzypce, instrumenty dęte, przeszkadzajki itp., musimy znaleźć dla nich odpowiedni poziom w stosunku do innych instrumentów, tak jednak aby nie zaburzyć wyżej zaprezentowanej hierarchii. Tzn. żaden nie powinien dominować nad wokalami ani nad instrumentami prowadzącymi czy solowymi.\nTa hierarchia głośności nie jest sztywna przez cały koncert – w jednym utworze wiodącym instrumentem będzie gitara elektryczna, w innym może to być klawisz, a w jeszcze innym gitara akustyczna. Większość utworów będzie zapewne śpiewać solista/tka, ale może też być taki kawałek, w którym np. w refrenach chórek przejmuje główną linię melodyczną, a solista dośpiewuje jakieś „kwiatki”. Trzeba być czujnym i odpowiednio zareagować na takie zmiany aranżu, aby się nie okazało, że cały czas „z przodu” jest gitara elektryczna, choć cały utwór prowadzi akurat klawisz.\nKROK DRUGI – FINALNY MIKS\nW tym kroku ważniejszymi od oczu (którymi znaczna część realizatorów miksuje, co gorsza prawie wcale nie używając do tego uszu) będą nasze uszy. Oczywiście nie ma nic złego w posiłkowaniu się w pracy zdobyczami techniki, jak choćby tak podstawowym narzędziem, jak wskaźnik poziomu sygnału, bez którego w zasadzie nie da się odpowiednio wysterować preampów. Jeśli jednak krok wstępny i opisany wyżej krok pierwszy, czyli ustawianie poziomów, mamy za sobą, warto wręcz zamknąć oczy i posłuchać, jak teraz brzmi nasz miks. Pewnie nie będzie jeszcze idealny, i to jest właśnie moment na dokonanie finalnych poprawek.\nCzasami na etap ten nie ma już czasu na próbie i będzie on miał miejsce podczas 2-3 pierwszych utworów. Jeśli dobrze przeprowadziliśmy dwa poprzednie etapy, to w zasadzie tragedii nie powinno być i choć miks może nie zabrzmi dokładnie tak, jak tego sobie byśmy życzyli, wszystko powinno być w miarę słyszalne i sensownie brzmiące, i pewnie 99% publiki nie zauważy, że podczas samego koncertu jeszcze coś pozmienialiśmy. No ale zawsze warto dążyć do ideału, pomimo tego że – jak to z ideałami – nigdy go nie osiągniemy, więc mając czas na próbie, lub już na koncercie, spróbujmy jeszcze poprawić to i owo.\nI znów zaczynamy od\nStopy i basu. Jak już wspomniałem, stopa jest podstawą całego instrumentarium, musi być więc cały czas słyszalna w miksie i to na tyle wyraźnie, iż można ją bez wytężania słuchu odróżnić od pozostałych instrumentów. Niewątpliwie pomocny w tym jest odpowiednio mocny zestaw subbasów, bowiem częstotliwości podstawowe wielkiego bębna mieszczą się w zakresie od ok. 30 do mniej więcej 150-200 Hz. Nieodłącznym „towarzyszem” stopy jest bas, toteż powinniśmy słuchać ich razem, czy uzupełniają się wzajemnie, czy wprost przeciwnie, oba zajmują to samo pasmo, „zwalczając” się nawzajem. W tym przypadku w zależności od tego który wygrywa (czyli który jest głośniejszy), będziemy albo mieli „kop” pochodzący od stopy, ale brak melodycznego brzmienia basu, będącego podstawą brzmienia instrumentów harmonicznych, czyli gitary bądź klawiszy, albo – w przeciwnym przypadku, gdy bas będzie dominował nad stopą w tym samym paśmie – buczące subbasy bez energetycznego „pompowania” stopy.\nTak źle i tak niedobrze, tak więc – jeśli ze swojego naturalnego brzmienia (bezpośrednio z mikrofonu bądź z linii) instrumenty te „wpychają” się w to samo pasmo, trzeba zróżnicować je nieco brzmieniowo odpowiednią korekcją. Jeśli mamy dobre, nisko grające subbasy, można spróbować podbić stopę w okolicy 40-70 Hz, podcinając ją lekko w okolicy 90-150 Hz, zaś bas podcinając w zakresie 70-100 Hz a podbijając w paśmie 120-200 Hz (niekoniecznie w tak szerokim zakresie, może to być tylko fragment tego pasma). Jeśli chcemy uwypuklić atak stopy, czyli klik, poszukajmy go w zakresie 2-5 kHz. Z kolei jeśli chcemy poprawić klarowność brzmienia basu, szczególnie jeśli basista dużo klanguje, przeszukajmy pasmo 1-5 kHz, podbijając nieco odpowiedni jego zakres.\nW jednym i drugim instrumencie starajmy się jednak unikać nadmiernego podbijania okolic 100 Hz, bo jest to pasmo, które łatwo może nam „zdudnić” ogólny miks. Pisząc „zdudnić” mam tu na myśli tradycyjne jego pojęcie (a nie techniczne), tzn. dające w efekcie buczące, ściskające wręcz uszy brzmienie.\nDobranie odpowiedniej korekcji dla stopy i basu pozwoli na uzyskanie takiego brzmienia sekcji rytmicznej, jakby stopa i bas były jednym instrumentem (zakładając, że „basman” i „garman” grają równo ze sobą). Dzięki wzajemnemu uzupełnianiu się stopa daje brzmieniu atak i tzw. „punch”, a bas melodyjność, tzn. muzyczne wybrzmienie, będące podstawą akordów granych przez gitary i/lub klawisze. Pozwala to na zastosowanie wysoko wycinającej bramki dla stopy, z krótkim czasem otwarcia – potrzebny jest nam przede wszystkim „kop” stopy, bo za wybrzmienie w niskim paśmie odpowiada wtedy bas. Widać więc jak ważne jest też odpowiednie dobranie proporcji poziomu jednego i drugiego instrumentu, o czym wspominałem nieco wcześniej.\nWerbel i tomy. Reszta perkusji, czyli przede wszystkim werbel i tomy, nie powinny zbytnio odstawać od stopy – wszak tworzą jeden instrument. Mało tego, werbel w zasadzie powinien być nieco głośniejszy niż stopa, bo tak w rzeczywistości brzmi ten instrument „z powietrza”. Jeśli mamy okazję wybrać się na próbę zaprzyjaźnionego zespołu, z „żywym” perkusistą grającym na bębnach akustycznych, posłuchajmy naturalnych proporcji pomiędzy poszczególnymi składnikami perkusji, starając się potem odwzorowywać to w nagłośnieniu, miksując zespół na koncercie.\nJeśli chcemy uzyskać mocny, wyrazisty werbel, a jednocześnie usłyszeć jego głębię (a nie strzały z bicza), zainteresujmy się pasmem 400-800 Hz. Jednak zbyt mocne jego podkreślenie może spowodować, że werbel stanie się zbyt „kąśliwy”, dominując w ważnym paśmie, w którym większość źródeł dźwięku ma swoje podstawowe częstotliwości, z wokalem włącznie.\nKażdy tom ma również swój charakterystyczny „sound”, w zależności od tego na jaki dźwięk jest nastrojony (nawet jeśli nie jest nastrojony na świadomie wybrany dźwięk i tak będzie rezonował na jakiejś nucie). Zacznij od floortoma, podbijając o kilka decybeli wąskie pasmo w zakresie 80-100 Hz, poszukując owego specyficznego brzmienia floortoma. To czy będzie to bliżej 80, czy 100 Hz, a może ciut wyżej albo niżej, będzie zależało od wielkości bębna (14”, 16”) oraz od jego nastrojenia. Kiedy znajdziesz już „jego” częstotliwość, wznów poszukiwania w następnych tomach, idąc sukcesywnie „w górę”, tzn. do najmniejszego bębenka. Różnica między poszczególnymi tomami będzie wynosiła ok. 20 Hz, a więc jeśli są one jakoś sensownie nastrojone, to gdy floortom „gra” przy częstotliwości 100 Hz, kolejny tom będzie miał rezonans w okolicy 120 Hz, rezonansu następnego można zacząć poszukiwać koło 140 Hz itd. Uzyskanie dobrego „soundu” floortoma jest – wbrew pozorom i wbrew temu, co można często usłyszeć na koncertach – ważne, bowiem „floor” ma duże znaczenie jako bęben akcentowy w zestawie. Warto więc poświęcić mu trochę czasu, aby dobrze „ułożyć” go w miksie między stopą a basem.\nHi-hat, blachy. Z perkusji pozostały nam elementy „blaszane”, czyli hi-hat oraz talerze, tj. ride (lub ride’y), crashe, splashe itp. „…asze”. Niestety częstokroć są one traktowane po macoszemu, a przecież – znów odnosząc się do brzmienia perkusji „z powietrza” – po werblu są to najgłośniejsze elementy (szczególnie crashe, a już w szczególności „china”). Przynajmniej tak odbiera to nasz słuch, wyczulony bardziej na częstotliwości średnie niż np. niskie, jakie „produkuje” stopa. Hi-hat jest równie ważnym składnikiem ogólnego miksu, jak stopa i werbel, bo wraz z nimi nadaje i utrzymuje tempo utworów. Nie może więc być tak, że stopa wywraca wnętrzności, werbel „wali” po uszach, a hi-hat, nie mówiąc o reszcie blach, szemrze gdzieś w głębi. Zresztą wygląda to bardzo głupio, gdy perkusista wali w blachy, stawiając je prawie do pionu, a w głośnikach nic w zasadzie nie słychać – zero akcentów, zero podtrzymania tempa przez ride itd. Oczywiście nie można też przegiąć w drugą stronę, zwłaszcza z hi-hatem, na którym gra się dość często i gęsto, bo można mieć potem problem z „wyłuskaniem” z miksu wokalu, co będzie skutkowało nadmiernym podbijaniem jego poziomu, aż przykryje wszystkie instrumenty (może oprócz stopy i basu). Trzeba więc wybrać optymalny poziom hi-hatu, a już na pewno odciąć go możliwie wysoko filtrem górnoprzepustowym, nawet powyżej 1 kHz, jeśli jest taka możliwość.\nDość o perkusji, czas na\nGitary. Gitary elektryczne, jak już pisałem, „usadawiamy” w miksie powyżej basu. Można dodać trochę głębi ich brzmieniu (szczególnie jeśli grają z przesterem), podbijając okolice 500 Hz, oraz prezencji, interesując się zakresem 1-2 kHz. Jeśli stwierdzimy, że gitara wchodzi w konflikt z basem na niskich częstotliwościach – o co nietrudno przy masywnie brzmiących przestrach lampowych – podetnijmy ją filtrem górnoprzepustowym, nastrojonym powyżej 100 Hz. Jeśli chcemy uzyskać bardziej „jadowite” brzmienie przesterów, zwróćmy uwagę na zakres 4-7 kHz, nieco go podbijając. W przeciwnych przypadku, jeśli gitara ma być nieco schowana, zakres ten można podciąć o 2-3 dB.\nJeśli zaś chodzi o gitarę akustyczną, to zależności od tego czy jest ona w danym utworze (lub w ogóle w zespole) instrumentem prowadzącym, czy rytmicznym, barwę jej można trochę „ściemnić” (gdy prowadzi gitara elektryczna lub piano), podcinając nieco zakres wyższych częstotliwości, przez co instrument prowadzący będzie się bardziej przebijać, bez konieczności nadmiernego jego podgłaśniania lub podbijania pasma prezencji. W przeciwnym przypadku, gdy utwór prowadzi „akustyk”, podetnijmy nieco górę w gitarze elektrycznej.\nJeśli mamy w zespole tylko gitarę akustyczną, można ją trochę uwypuklić, podbijając nieco pasmo prezencji (2-6 kHz) oraz wysokie częstotliwości, dodając jej brzmieniu trochę „powietrza”. Trzeba jednak uważać, aby nie przesadzić, bo po pierwsze gitara zacznie brzmieć nienaturalnie jasno i „dzwoniąco”, a po drugie – jeśli robimy odsłuch z tego samego miksera – będzie problem ze sprzężeniami w monitorach.\nZ kolei gdy mamy zespół, w którym gitara akustyczna jest jedynym instrumentem (tylko gitara i wokale), możemy sobie podarować aplikowanie filtru górnoprzepustowego, pozwalając brzmieć jej w pełnym paśmie (pod warunkiem, że odpowiednio ustawimy mikrofon, gdy nie jest nagłaśniania z przystawki), a korektor wykorzystać tylko do wycięcia wąskimi filtrami drażniących częstotliwości.\nKlawisze. Jeśli nagłaśniamy fortepian lub klawisz grający brzmieniem fortepianu, starajmy się zachować naturalne brzmienie tego instrumentu (co w przypadku klawiszy będzie też uzależnione od jakości próbek). Jeśli jest to instrument prowadzący, powinien być nieco głośniejszy niż gitary, dobrym trickiem może też okazać się podcięcie góry w gitarach, dzięki czemu zyskamy większą klarowność brzmienia klawiszy/piana i wyraźniejsze przebijanie się ich w miksie. Jeśli klawisze grają barwami syntezatorowymi, tworząc tylko „wypełnienie”, przysłuchajmy się dobrze naszemu miksowi (znów pomocne może być zamknięcie oczu) i spróbujmy znaleźć wolną przestrzeń w przestrzeni częstotliwości, gdzie możemy umieścić nasz klawisz. Nie chodzi oczywiście o to, aby ograniczyć brzmienie keyboardu tylko do tego pasma, a raczej aby w brzmieniu innych instrumentów „wyciąć” dla niego odpowiedni fragment, a w samym klawiszu lekko podbić ten zakres.\nWokal. Uzyskaniem dobrego brzmienia wokalu w miksie zajmowaliśmy się w artykułach na ten temat w numerze majowym i marcowym, toteż zainteresowanych tym tematem odsyłam do tych wydań. Generalnie podcięcie najniższych częstotliwości, często nawet powyżej 150 Hz, pozwala uzyskać większą klarowność i zrozumiałość, którą może jeszcze poprawić podbijając odpowiednie pasmo z zakresu 2-8 kHz. Z kolei zaaplikowanie półkowego filtru podbijającego nieco najwyższe częstotliwości dodaje brzmieniu wokalu trochę tzw. „powietrza”.\nNagłaśniając chórki możemy te najwyższe częstotliwości nieco podciąć, co pozwoli schować je nieco za wokalem głównym, bez drastycznego różnicowania poziomów wokali solowych i chórków.\nMÓJ PRZYJACIEL MUTE\nUzyskanie właściwych proporcji w miksie może być dość trudne, szczególnie dla początkujących realizatorów i/lub gdy nagłaśniamy zespół o rozbudowanym instrumentarium. Jeśli na scenie gra perkusja, instrumenty perkusyjne (przeszkadzajki), bas, dwie gitary, dwa klawisze, sekcja dęta (np. saksofon, trąbką i puzon) plus jeszcze jakieś smyczki, sprawienie aby wszystkie były dobrze słyszalne to naprawdę nie lada sztuka.\nJeśli nie jesteśmy pewni czy w naszym miksie balans pomiędzy poszczególnymi jego składnikami (instrumentami, wokalami) jest właściwy, pomocny może być pewien mały trick, który polega na wykorzystaniu przycisku MUTE. Słuchając naszego ogólnego miksu wymutujmy na chwilę wybrany instrument i zobaczmy, jaki to będzie miało wpływ na brzmienie tegoż miksu. Jeśli mamy wrażenie, że nic się nie zmieniło, niechybnie instrument ten jest za cicho. Jeśli wprost przeciwnie, nagle brakuje tego instrumentu, to jeszcze nie świadczy, że wszystko jest OK – może być go też za dużo. W tym celu, po kilku sekundach, odmutowujemy kanał tego źródła dźwięku i znów słuchamy, co się stanie. Jeśli instrument czy wokal wyskoczy nagle „jak Filip z konopii”, przykrywając sobą większość innych źródeł dźwięku, prawdopodobnie trzeba go będzie nieco ściszyć. Oczywiście trzeba pamiętać o hierarchii głośności, o której pisałem na początku, i nie spodziewać się, że wymutowanie gitary rytmicznej, a potem jej włączenie da ten same efekt, jak byśmy zrobili to z wokalem głównym. Sęk w tym, że odmutowany po chwili wokal powinien, owszem, pojawić się na pierwszym planie, ale nie może to spowodować, że nagle zniknie nam klawisz, gitara czy – co gorsza – werbel.\nSpróbujcie zresztą sami tego „patentu”, zobaczycie jak wielkie „spustoszenie” może zrobić np. gitara solowa czy wokal główny w miksie, jeśli są za głośno. Ale dopiero pozbycie się ich na chwilę z miksu, a potem włączenie z powrotem, pozwoli nam wyraźnie to usłyszeć. Ucho ludzkie ma bowiem tę zaletę/wadę (niepotrzebne skreślić), że dość szybko adaptuje się do zastanych warunków i może przyzwyczaić się nawet do takiej sytuacji, która usłyszana po raz pierwszy, „świeżym” uchem wyda nam się wręcz nieakceptowalna. O tym zjawisku też zresztą musimy pamiętać cały czas w naszej pracy za konsoletą.