W dziale medycznym po raz kolejny zapanował chaos. Choć nie było tak źle jak poprzednio, jednak porządek, o który dbali doktor Chen i jej personel składający się głównie z ochotników, został poważnie naruszony. Aby poradzić sobie z napływem dodatkowych rannych po bitwie w hangarze, młoda pani doktor została zmuszona do przeniesienia większości wracających do zdrowia do pobliskich kwater, które zamieniono na prowizoryczne sale szpitalne.\nBitwa zakończyła się prawie trzy godziny temu i chociaż sytuacja wydawała się być pod kontrolą, centrum działu medycznego wciąż było w bardzo złym stanie. Chaos został opanowany, a doktor Chen zrobiła dla rannych wszystko, co mogła. Tak jak poprzednio, było to jednak przede wszystkim bierne oczekiwanie, by zobaczyć, ilu z nich przeżyje.\nGdy Nathan przechodził przez sektor zabiegowy, pierwszą rzeczą, na którą zwrócił uwagę, było to, że większość rannych nie należała do jego załogi. Byli to pracownicy zatrudnieni do pozyskiwania zasobów z pierścieni. W rzeczywistości spośród ośmiu obecnie leczonych pacjentów aż sześciu było osobami zamieszkałymi na Przystani. Nathan poczuł nagle wyrzuty sumienia. Ci ludzie zostali ranni – a przecież wielu z nich zmarło – z powodu jego decyzji o sprowadzeniu „Aurory” w pobliże księżyca. To prawda, że postępował zgodnie z radami Tobina i Jalei, ale ostatecznie on za to wszystko odpowiadał i musiał się teraz zastanawiać, czy było warto. Co więcej, czy w ogóle miał prawo podjąć tę decyzję? W końcu to nie byli członkowie jego załogi. Byli to cywile pochodzący nawet nie z jego własnego świata.\nTak jak poprzednio, idąc przez sektor zabiegowy, starał się przygotować na nadchodzące mdłości, ale tym razem się nie pojawiły. Wtedy zdał sobie sprawę, że chociaż czuł się winny temu, co się z stało z tymi ludźmi, jednak nie czuł się odpowiedzialny za ich śmierć. Nie miał pojęcia, że narazi ich na niebezpieczeństwo. To Tobin wiedział – on był odpowiedzialny za los, który ich spotkał. Nagle Nathan przestał się martwić egzekucją wykonaną przez Jaleę na „chudym gnojku”, jak to ujęła Jessica.\nNathan dotarł do pomieszczenia gospodarczego, znajdującego się po drugiej stronie sektora zabiegowego, spodziewając się, że doktor Chen będzie siedziała gdzieś w kącie, jak zwykle żując suszone owoce i orzechy. Ale pokój był pusty i w nieładzie.\n– Kapitanie? – z tyłu dobiegł kobiecy głos.\nNathan odwrócił się i zobaczył znajomą twarz. Była nieco młodsza od niego, miała krótkie brązowe włosy i piwne oczy. Wyglądała na zmęczoną, ale zdecydowaną. Gdy ta młoda osoba zbliżyła się do niego, stwierdził, że nie wie, skąd ją zna. Nie była członkiem jego załogi, a przynajmniej nie miała na sobie munduru. Później zauważył częściowo wygojoną bliznę na jej czole i przypomniał sobie. Pomógł jej na korytarzu po bitwie z pierwszym okrętem Ta’Akarów. Została ranna w czoło, a mimo to próbowała pomóc ciężko rannemu mężczyźnie, ponaddwukrotnie większemu od niej. Widział ją też później, krzątającą się po sektorze zabiegowym z datapadem, gdy robiła na nim dla doktor Chen notatki związane z leczeniem.\n– Prawdopodobnie nie pamięta mnie pan – zaczęła.\n– Korytarz – powiedział. – Pomagałaś w dziale medycznym rannemu człowiekowi. Prosiłaś o wsparcie. Tak, pamiętam.\n– Zgadza się – odrzekła zaskoczona, że ją zapamiętał. – Nazywam się Cassandra. Cassandra Evans – powiedziała, wyciągając rękę.\n– Nathan Scott. – Uścisnął podaną dłoń. – Pracujesz przy projekcie napędu skokowego, prawda?\n– Przepraszam. Mam oczywiście na myśli translokację nadświetlną.\n– Tak. Faktycznie łatwiej jest to nazywać napędem skokowym.\n– Co robisz w dziale medycznym?\n– Pomagam doktor Chen. Moim zadaniem w tym projekcie było zbadanie, w jaki sposób napęd skokowy może wpłynąć na fizjologię człowieka. Ale po tym wszystkim, co się wydarzyło, uważam, że powinnam zostać tutaj i udzielać pomocy.\n– To bardzo sensowna decyzja. Jestem pewien, że doktor Chen docenia twój wysiłek. – Nathan rozejrzał się. – A gdzie ona w ogóle jest?\n– Na bloku operacyjnym. Prawdopodobnie pozostanie tam przez jakiś czas. Powiedziała, żeby obsztorcować pana za „zabranie na pokład bandy obcych ludzi bez przeprowadzenia wstępnego badania przesiewowego w poszukiwaniu patogenów”. – Twarz Cassandry lekko się zmarszczyła. – Chyba jednak nie muszę na pana krzyczeć, prawda?\n– Uważam się za odpowiednio skarconego.\nWyraz ulgi pojawił się na jej twarzy.\n– Prosiła również, aby przekazać, że każdy musi jak najszybciej przejść pełny test fizyczny. Oznacza to każdą osobę, która wyszła na powierzchnię, i każdego nowego mieszkańca okrętu.\n– Zajmę się tym, ale to może chwilę potrwać – odparł. – W tej chwili wciąż pracujemy trochę desperacko.\n– Oczywiście, rozumiem. Powiadomię ją, gdy opuści blok operacyjny.\n– Świetnie, więc chyba zostawię cię z twoją pracą – powiedział. – Miło było cię poznać, Cassandro.\nNathan zaczął kierować się w stronę wyjścia, gdy go zawołała:\n– Kapitanie? – Odwrócił się. – Chciałam tylko podziękować.\n– Za co? – Nathan wyglądał na nieco zdziwionego.\n– Doktor Sorenson powiedziała nam, w jaki sposób pan postąpił i przejął dowodzenie, gdy zginęli kapitan Roberts i komandor Montero. Uważa, że prawdopodobnie już niejeden raz nas pan uratował. – Cassandra wyglądała na nieco zawstydzoną swoim oświadczeniem. – Pomyślałam, że po prostu ktoś powinien panu podziękować.\nNathan był zaskoczony i brakowało mu słów, co nie zdarzało się zbyt często.\n– Bardzo proszę, Cassandro. – Patrzył na nią przez chwilę. – I dziękuję, że to powiedziałaś.\nMłoda kobieta nagle poczuła się niezręcznie.\n– Lepiej wrócę teraz do pracy – powiedziała, robiąc kilka kroków do tyłu, zanim odwróciła się i zniknęła w pomieszczeniu gospodarczym.\n„Czasem to całe przedstawienie z dowodzeniem okrętem nie jest takie złe” – pomyślał Scott.\nPiżmowy, przytłaczający aromat molo uderzył Nathana dużo wcześniej, zanim jeszcze dotarł do mesy. Podczas obiadu w wiejskim domu Tuga dowiedział się, że molo pachniało znacznie gorzej podczas gotowania niż wtedy, gdy je się już jadło. Kiedy zbliżył się do wejścia, zanotował sobie w pamięci, aby w przyszłości upewnić się, że wszystkie kolejne potrawy z molo będą przygotowywane przy zamkniętych drzwiach kuchni.\nNie był jednak przygotowany na to, co zobaczył, wchodząc do mesy. Całe pomieszczenie, wystarczająco duże, aby pomieścić co najmniej dwieście osób, było zajęte przez surowe molo. Zostało zgromadzone w stosach, z których każdy zajmował około metra kwadratowego powierzchni. Każdy element stosu miał co najmniej dziesięć centymetrów grubości. Ludzie z ekipy wydobywczej oraz dwóch załogantów „Aurory” pod kierownictwem Tuga usuwało zewnętrzny naskórek z każdego kawałka. Po oskórowaniu dzielono go na ćwiartki, a następnie przenoszono do kuchni w celu oczyszczenia.\nPo drugiej stronie stołu Nathan widział kilka dużych garnków, z których wydobywała się para, gdy jedna z pracownic wrzucała do nich pokrojone w kostkę molo, a także jakieś świeże zioła. Chociaż w zapachu nie było nic apetycznego, Nathan wiedział z doświadczenia, że odpowiednio przygotowane molo może być smacznym i pożywnym posiłkiem. Cieszył się, że mają na pokładzie kogoś, kto wie, jak je ugotować.\nNathan podszedł do członka swojej załogi – młodego technika, który właśnie pokazywał pracownikowi z Przystani, jak korzystać z przydzielonego zestawu łączności.\n– Ten jest ostatni, kapitanie – odpowiedział technik. – Zrobiłem listę wszystkich osób, zawierającą nazwiska, umiejętności i identyfikatory zestawów komunikacyjnych, tak jak prosiła komandor Taylor.\n– Bardzo dobrze. Wyświadcz mi teraz przysługę i powiadom wszystkich, że w ciągu kilku najbliższych dni nasz lekarz wezwie ich na testy fizyczne.\n– Tak jest – odpowiedział technik. Wyglądał na nieco przygnębionego.\n– Nie martw się, to smakuje znacznie lepiej, niż pachnie.\n– Postaram się, kapitanie.\nNathan przeszedł przez pomieszczenie do miejsca, w którym pracował Tug. Na jednym ze stolików znajdowało się kilka pudeł wypełnionych jakimś rodzajem paczkowanego jedzenia, opisanego w języku, którego nie rozumiał.\n– O co w tym chodzi? – zapytał Tuga, wskazując na pudła.\n– To znajdowało się na promach – wyjaśnił Tug. – Miało służyć jako pożywienie dla pracowników przez co najmniej kilka dni. Pomyśleliśmy, że może się przydać. Być może będziemy w stanie wymieszać coś z tego z molo.\n– Wygląda na to, że przetworzyłeś już większość materiału. – Nathan rozejrzał się po stosach molo. – Wykonałeś to całkiem szybko.\n– W rzeczywistości praktycznie połowa oryginalnej przesyłki została zniszczona podczas bitwy w hangarze. Wydaje mi się, że kilku pana ludzi ukryło się za jednym ze stosów, który został spalony przez broń energetyczną.\nNathan skrzywił się.\n– Więc na jak długo wystarczy to, co mamy?\n– Może dwa tygodnie, uwzględniając także dodatkowe osoby, które znalazły się na pokładzie. Ale rozumiem, że ma pan też jakieś racje żywnościowe, które zostały odzyskane z kapsuły ratunkowej.\n– Tak, ale nie miej zbytniej nadziei – odpowiedział Nathan, przypominając sobie makaron i tajemnicze mięso, które on i Władimir musieli zjeść tuż przed podróżą na Przystań. – Większość z tych rzeczy jest ledwo jadalna.\n– A gdzie są piloci?\n– Pana nowa załoga wahadłowca? Są w hangarze i sprawdzają, czy promy nie zostały uszkodzone. Nie sądzę, żeby czuli się komfortowo, pracując razem z robotnikami.\n– Tak, rozumiem to. Chyba pójdę się z nimi spotkać – stwierdził Nathan, a następnie odwrócił się, by odejść. – Za godzinę będziemy mieli kolejne spotkanie strategiczne – dodał.\n– Pojawię się na nim, kapitanie – zapewnił Tug.\nGdy wychodził, jedna z kobiet zatrzymała go i pokazała mu próbkę molo, przygotowanego w sposób, jakiego jeszcze nie widział. Były to brązowawe kulki, pokryte drobno zmielonymi krakersami lub ciasteczkami.\n– Czy chciałby pan spróbować, kapitanie? – zapytała, wyciągając talerz.\n– Jasne. – Nathan chwycił w palce jedną z brązowych kulek i włożył ją do ust. Wciąż była ciepła. Na zewnątrz okazała się twarda, prawie chrupiąca, o lekko słodkim smaku. Gdy ugryzł, zewnętrzna skorupa pękła, a jedwabiste, kremowe centrum rozlało mu się w ustach.\n– Coś niesamowitego! – wykrzyknął Nathan.\nKobieta rozpromieniła się, słysząc jego pochwałę.\n– To jest zrobione z molo? – zapytał, biorąc kilka kolejnych kulek.\n– Jak najbardziej – zapewniła.\n– Bardzo dziękuję. Nie zapomnij proszę poczęstować tamtego gościa – powiedział Scott, wskazując na technika, który chciał uciec od nieprzyjemnego zapachu wydobywającego się z kuchni. Następnie wyszedł z mesy, wsunął kolejną kulkę do ust i westchnął z rozkoszy.\n– Co planowałeś zrobić? – zapytał Josh. – Pozostać na Przystani na zawsze? A może chciałeś poślubić córkę jakiegoś brudnego farmera i zmajstrować bandę brudnych dzieci?\nZaczął się śmiać, częściowo sam do siebie.\nOczy Lokiego błyszczały za każdym razem, gdy uśmiechała się do niego nawet umiarkowanie atrakcyjna kobieta. Josh z łatwością mógł sobie wyobrazić przyjaciela żonatego i otoczonego zgrają brudnych, wrzeszczących dzieci.\n– Nie bądź takim mądralą, Josh – warknął Loki, kontynuując wprowadzanie poleceń do systemu diagnostycznego promu. – Wiesz, że nie miałem zamiaru pozostać na Przystani dłużej, niż to konieczne. Po prostu nie jestem pewien, czy ten okręt to najlepszy sposób na opuszczenie układu. Czy w ogóle przyjrzałeś mu się z bliska? Jasne, wygląda całkiem świeżo i nic mu nie odpada, ale ta cała ich technologia wydaje się trochę przestarzała, nawet jak na standardy Przystani.\n– Jaja sobie robisz? Nigdy nie słyszałem o żadnym okręcie, który miałby napęd skokowy czy coś podobnego. Poza tym interesuje mnie nie tyle okręt, co miejsce, skąd pochodzi.\n– Zawsze byłeś marzycielem. – Loki potrząsnął głową.\n– Daj spokój! – zawołał Josh. – Nie mów mi, że nie jesteś choć trochę ciekawy. To znaczy chodzi mi o to, że ci ludzie przybyli z Ziemi. Wszyscy podobno mamy stamtąd pochodzić. To chyba dość ekscytujące?\n– Może następnym razem powinieneś zapytać, zanim nas do czegoś zgłosisz.\n– O co ci chodzi? Nie ufasz mi?\n– Nie, nie ufam. – Komputer diagnostyczny wydał wściekły dźwięk, powodując, że Loki rzucił datapada na konsolę. – Cholera, nie mogę nawet uruchomić systemu diagnostycznego.\n– Tak, te słabo zaawansowane technologicznie pociski powodują duże uszkodzenia, prawda? Mamy tu pełno dziur w kabinie. – Josh odwrócił się do Lokiego ze swojego miejsca na przodzie promu. – Trzeba go zezłomować. Elektronika i sterowanie lotem są po prostu zbyt zniszczone, aby je naprawiać, zwłaszcza że nie mamy części zamiennych.\n– Ale silniki i generator energii są w porządku – kontrargumentował Loki. – Tak samo większość systemów sterujących lotem.\n– W razie potrzeby możemy go wykorzystać na części zamienne do drugiego promu. Ale ten nie jest wart wysiłku.\n– Tak, pewnie masz rację – przyznał Loki, przesuwając dłońmi po twarzy i włosach.\nTo były dwa długie dni ciągłej pracy, z przerwami jedynie na posiłki.\n– Masz rację w czym? – zapytał Nathan, wchodząc na trap wiodący do tylnej części uszkodzonego promu.\n– Chodzi o to, że to pudło powinno zostać zezłomowane i rozebrane na części – oznajmił Josh.\n– Naprawdę? Z zewnątrz nie wygląda to tak źle.\n– To dlatego, że wszystkie najpoważniejsze uszkodzenia są wewnątrz – wyjaśnił Loki.\n– Tak, pana ludzie całkiem nieźle postrzelali sobie w środku. Wątpię, żeby którykolwiek z tych żołnierzy wyszedł żywy, gdyby nie został wyposażony w odpowiednie elementy ochronne.\n– Więc nie można tego naprawić?\n– Może by się dało, gdybyśmy kupili na Przystani odpowiednie podzespoły. Wątpię, żeby gdzie indziej znalazł pan jakieś części do tej kupy złomu.\nNathan poczuł się trochę zakłopotany, ponieważ „ta kupa złomu” miała wiele systemów, które wyglądały, jakby były znacznie bardziej zaawansowane niż cokolwiek, co znajdowało się na pokładzie „Aurory”.\n– Rozumiem, że nie jest to najnowocześniejszy okręt w okolicy.\n– Nic na Przystani nie jest bardzo nowoczesne, kapitanie – wyjaśnił Loki.\n– Tak – dodał Josh z uśmiechem. – Przystań to miejsce, w którym umierają stare jednostki kosmiczne.\n– No nie wiem – Nathan się nie zgodził. – Twój kombajn wydawał się całkiem niezły.\n– To dlatego, że Marcus się nim opiekował. Jest naprawdę lepszym mechanikiem, niż pozwala o sobie sądzić.\n– A co z drugim promem?\n– Och, wszystko w porządku – stwierdził Loki. – Był praktycznie przygotowany do akcji bojowej, gdy wybuchła walka. Tak więc poza kilkoma zadrapaniami i przypaleniami na kadłubie jest gotowy do lotu.\n– Cóż, przynajmniej tu mamy coś pozytywnego. À propos Marcusa, gdzie on jest? Myślałem, że będzie tutaj.\n– Wymontowuje rdzeń komputera, a także kilka innych przydatnych części, kończy też sprawę z kombajnem. Mówi, że reaktor nie wygląda zbyt dobrze. Obawia się, że stanie się niestabilny, więc chce porzucić cały bałagan i się go pozbyć.\n– Niedobrze – powiedział Nathan. – Mój główny inżynier chciałby przyjrzeć się niektórym systemom. Jesteś pewien, że nie ma sposobu, aby to bezpiecznie przechować? Mamy dużo wolnego miejsca.\n– Podejrzewam, że Marcus ma rację. Ostatnią rzeczą, jakiej by pan pragnął, jest dziura w środku hangaru – odpowiedział Loki.\n– Masz rację – stwierdził Nathan. – A myśliwiec Tuga? Co z nim?\n– Trzeba zapytać samego Tuga – odrzekł Loki. – Myślę, że nie chciałby, żeby ktoś się do niego zbliżał. Przynajmniej ja bym nie chciał, gdyby ten myśliwiec należał do mnie.\n– A co ty osobiście o nim sądzisz? – zapytał Nathan, który nie miał wiedzy o lokalnych statkach kosmicznych, a zatem nie był pewien, czy myśliwiec Tuga będzie mógł nawiązać równorzędną walkę z wrogiem.\n– Oczywiście to starszy model. Ale jest naprawdę piękny – powiedział Josh.\n– Tak, takich już nie produkują – zgodził się Loki.\nJosh mógł być urodzonym pilotem, ale to Loki znał tajniki okrętów, gdyż studiował je od momentu, gdy nauczył się czytać. Nikt nie wiedział więcej o tych maszynach.\n– Nowsze modele są mniejsze i bardziej zwrotne, ale nie mają dużego zasięgu, prędkości ani siły uderzenia. Na pewno są trudniejsze do trafienia, ale zwykle wystarczy jeden celny strzał, aby je zlikwidować. Nowsze nie mogą się również poruszać z prędkością nadświetlną. Starsze modele były tworzone z myślą o patrolowaniu i przechwytywaniu obiektów w odległej przestrzeni. Wszystkie nowsze muszą operować z okrętów transportowych.\n– Kapitanie – wtrącił Josh – chciałem pana o coś zapytać. Dlaczego w tym hangarze jest tyle wolnego miejsca, ale nie ma żadnych jednostek? Przecież został dla nich przeznaczony, ale oprócz naszych promów jest tu tylko mnóstwo skrzyń i śmieci.\nNathan usiadł na ławce biegnącej wzdłuż prawej burty promu.\n– To długa historia. W skrócie wygląda to tak, że byliśmy właśnie w trakcie rejsu testowego i sprawy się skomplikowały. Prawdę mówiąc, poszły w zupełnie złym kierunku. W tym czasie nie mieliśmy na pokładzie żadnej z mniejszych jednostek, ponieważ naszym zadaniem było jedynie przetestowanie napędu skokowego. W rzeczywistości ten okręt nie jest nawet całkowicie ukończony. Dlatego są tu te skrzynki. Zawierają sprzęt, który nie został jeszcze zainstalowany.\n– Rejs próbny na tysiąc lat świetlnych? – zastanawiał się na głos Josh. – Jeśli to pana pomysł na rejs próbny, dokąd, do diabła, miała się udać wasza prawdziwa wyprawa? Do innej galaktyki?\n– Tak naprawdę nie planowaliśmy podróży na odległość większą niż trzydzieści, czterdzieści lat świetlnych.\n– Cóż, powiedziałbym, że troszkę przesadził pan z celem, kapitanie – powiedział Josh.\n– Tak, tylko trochę – zgodził się Nathan z uśmiechem.\nWiedział, dokąd zmierza ta rozmowa. Ci dwaj ludzie musieli być ciekawi jego okrętu i ogólnie Ziemi, tak jak Tug poprzedniej nocy. Ale Nathan miał dziś jeszcze dużo do zrobienia, więc nie miał teraz czasu na dłuższe rozmowy.\n– Słuchajcie, chłopaki, muszę jeszcze z kimś pogadać. Idźcie do swoich kwater, zjedzcie coś i dobrze wypocznijcie. Mam wrażenie, że wkrótce zaczniecie więcej latać.\nJalea spoglądała przez lustro półprzepuszczalne na żołnierza oddziału szturmowego Ta’Akarów, który siedział na metalowym krześle przy metalowym stole w małym, spartańsko wyposażonym pokoju przesłuchań. Został pozbawiony ubioru kuloodpornego i miał na sobie tylko zwykły kombinezon pobrany z zasobów „Aurory”. Zakuto go w solidne kajdanki – dwie szerokie, grube bransolety, mimo to mógł się swobodnie poruszać po pomieszczeniu.\nW spojrzeniu Jalei kryła się nienawiść do znajdującego się przed nią mężczyzny, do wszystkiego, co sobą reprezentował, i do okrucieństw, które prawdopodobnie popełnił lub miał w przyszłości popełnić w imieniu Caiusa Wielkiego, przywódcy Ta’Akarów. Jalea gardziła tym imieniem i noszącym je władcą, ponieważ to on był odpowiedzialny za śmierć jej matki, ojca i męża. Rzecz jasna nie zrobił tego osobiście, ale dla niego walczyły legiony, co czyniło go odpowiedzialnym za śmierć jej bliskich.\nNadal wpatrywała się w żołnierza, jej oddech był powolny i regularny. Spojrzenie kobiety było tak intensywne, że niemal nie mrugała. Ten po drugiej stronie był właściwie chłopcem, ledwie wkraczającym w wiek dorosły. Nosił jednak ceremonialne oznaczenia wojownika Ta’Akarów, wraz z ogonem węża, który otaczał jego szyję i znikał za plecami. Ten człowiek został wyszkolony. Kolejny niewolnik mający do wyboru służbę lub śmierć. W pewnym momencie życia postanowił złożyć przysięgę krwi swojemu przywódcy. Nie walczył tylko po to, by przetrwać. Ludzi o tak prostych motywacjach łatwo było zabić, ponieważ często nie chcieli się w pełni angażować. Tacy jak on walczyli o chwałę, za siebie i za swoich wodzów, co oznaczało, że nie bali się śmierci w bitwie. W rzeczywistości przyjmowali ją z zadowoleniem.\nNathan i Jessica weszli do pokoju obserwacyjnego.\n– Jalea, dziękuję, że mogłaś się z nami spotkać – powiedział Nathan. – Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko temu, ale pomyślałem, że możemy potrzebować tłumacza.\n– Oczywiście – odpowiedziała, a jej broda lekko zadrżała. – Ale to Ybaranin. I chociaż młody, jest wystarczająco dorosły, aby mógł się już nauczyć Angla.\n– Ybaranin? – zdziwiła się Jessica.\n– Ybara to mały system znajdujący się poza gromadą Pentaura. Niedawno, jakieś dziesięć lat temu, został podbity przez Ta’Akarów. Wcześniej wszystkie dzieci, podobnie jak ja, uczyły się języka Angla. Nauczycielami byli zakonnicy. Dopiero po przybyciu Ta’Akarów i wprowadzeniu w życie Doktryny Pochodzenia zaprzestano używania Angla w Ybarze.\n– A więc może nas zrozumieć? – spytała Jessica.\n– Najprawdopodobniej tak, choć się do tego nie przyzna. Takie postępowanie oznaczałoby zwątpienie we własną wiarę.\n– Nie nadążam za tym – przyznał Nathan.\n– Ybaranie, podobnie jak inni ludzie ze światów kontrolowanych przez Ta’Akarów, muszą służyć w legionach. Najlepsi i najbardziej oddani dołączają do Ghatazhaka, specjalnie wyszkolonej grupy elitarnych wojowników. Przechodzą pranie mózgu i wierzą, że Caius jest Bogiem i cała ludzkość pochodzi z Takary, a nie z Ziemi. Są więc bardzo lojalni wobec niego. Przyznanie, że rozumie się Angla, byłoby jak wyrzeczenie się wiary w Doktrynę Pochodzenia, co zdyskwalifikowałoby go jako wojownika w Ghatazhaka, przynosząc mu wielką hańbę.\n– W jaki sposób mamy sobie z tym poradzić?\n– Nie będzie odpowiadać na pytania. Może dawać proste odpowiedzi, które mają cię uspokajać i podsycać jego poczucie wyższości. Nie zaoferuje jednak żadnej wiedzy merytorycznej. Uzyskanie takich informacji będzie wymagało bezpośredniej perswazji.\nNathan miał całkiem niezłe pojęcie o tym, co miała na myśli. Nie był pewien, czy jest już gotowy do takich działań. W końcu pochodzili z Ziemi i tak naprawdę nie mieli sporu z Ta’Akarami. Potyczki, w których do tej pory brali udział, mogłyby wynikać z nieporozumienia polegającego na przybywaniu w niewłaściwe miejsce o niewłaściwym czasie.\n– Zacznijmy więc naszą rozmowę, dobrze? – Nathan zwrócił się do Jessiki, która podeszła do drzwi i nacisnęła przycisk interkomu.\n– Ręce na stół! – rozkazała.\nWięzień podniósł wzrok, co oznaczało, że usłyszał jej słowa, ale nie wykonał żadnego ruchu.\n– Powiedziałam: ręce na stół!\nJalea pochyliła się nad interkomem i krzyknęła coś w swoim języku – prawdopodobnie to samo, co właśnie powiedziała Jessica. Więzień niechętnie położył obie ręce na stole.\nJessica przekręciła małe pokrętło w panelu sterowania i wcisnęła przełącznik. Więzień nagle poczuł, że jego dłonie zaczynają mocno przylegać do blatu, gdy mocne magnesy przyciągnęły pokryte metalem nadgarstki.\n– Wszystko w porządku, kapitanie – zapewniła Jessica.\nNathan otworzył drzwi i wszedł do pomieszczenia, a Jalea i Jessica podążyły za nim.\nOczy więźnia zwęziły się z nienawiści na widok Jalei.\n– Karuzari – zasyczał, jakby mówił o czymś ohydnym. Nastąpił ciąg niezrozumiałych słów, na które Jalea odpowiedziała w swoim języku, choć znacznie spokojniej.\n– Co powiedział? – zapytał Nathan.\n– Opisał dość niesmaczny akt seksualny, który zamierza ze mną odbyć, zanim mnie zabije.\n– Powiedziałam mu, że będzie potrzebował dłuższej broni.\nNathan uśmiechnął się. Kolejny raz nie miało znaczenia, w jakim miejscu Galaktyki się znajdowali – ludzie wszędzie byli tacy sami.\n– Możesz zacząć tłumaczyć – przekazał Jalei, a następnie zapytał: – Dlaczego zaatakowałeś ten okręt?\nJalea natychmiast przetłumaczyła to pytanie. Więzień odpowiedział bez wahania.\n– Ta’Akarowie zabijają Karuzari. Jesteście z nimi, więc was też zabijemy – przetłumaczyła Jalea, używając jednak innego tonu i modulacji niż więzień.\n– Winni przez współudział – mruknął Nathan.\nWięzień kontynuował przemowę, a każde kolejne zdanie brzmiało bardziej wściekle niż poprzednie.\n– Zostaliście skazani na porażkę z powodu waszych działań. Nie możecie im pomóc – tłumaczyła Jalea. – Bandyci z Karuzari zostaną wkrótce zlikwidowani, podobnie jak ci wszyscy, którzy odważą się im pomagać.\n– Nie liczyłabym jeszcze na to – rzuciła Jessica.\nNathan, stojący ze skrzyżowanymi rękami obok Jalei, spojrzał na podwładną. Jedna jego brew uniosła się z dezaprobatą.\n– Spokojnie, zabójco.\nPopatrzył na Jaleę.\n– A gdybyśmy powiedzieli mu, skąd jesteśmy? – zasugerował, odwracając się lewo i robiąc kilka kroków naprzód, jakby pogrążony w kontemplacji.\nStanął obok więźnia, który nie mógł już go widzieć bez odrywania oczu od Jalei.\n– A może przyznalibyśmy się, że jesteśmy z Ziemi?\nOczy więźnia zwróciły się w prawo, aby krótko spojrzeć na Nathana, później znów spoczęły na Jalei, by zobaczyć, jak zareaguje, a jednocześnie stawały się coraz większe.\n„Tak jak podejrzewałem – pomyślał Nathan – o Ziemi również słyszałeś”.\n– Ależ, kapitanie – zaprotestowała Jessica – pan…\nNathan ponownie uniósł rękę, uciszając kobietę. Skierował wzrok na Jaleę, mrugnął i powiedział:\n– Jakie szkody mogłoby to wyrządzić?\n– Nathanie… – Jalea zaczęła protestować, celowo używając jego imienia, a nie stopnia. Oczy więźnia stały się jeszcze szersze.\n– Śmiało – nalegał Nathan.\nJessica obserwowała oczy Nathana podczas tej wymiany zdań i musiała dostrzec porozumiewawcze mrugnięcie. Nie wiedziała, co dowódca zamierza, ale było oczywiste, że ma jakiś plan. Żałowała tylko, że powiedział jej o nim wcześniej.\n– Jak pan sobie życzy, kapitanie. – Jalea westchnęła, odwróciła się do więźnia i zaczęła mówić cicho, spokojnie, a nawet melodyjnie. Tak jakby recytowała fragment książki, wiersza, a nawet psalmu. Okrążyła Ybaranina, poczynając od jego prawej strony, obeszła go od tyłu i znalazła się po jego lewej, wciąż cicho mówiąc. Z każdą kolejną liryczną frazą, która spływała z ust kobiety, więzień wydawał się coraz bardziej zaniepokojony.\nMimo nieznajomości języka Ta’Akarów Nathan miał wrażenie, że to, co Jalea mówi, jest znane zarówno jej, jak i więźniowi, którego oczy wciąż rozszerzały się w mieszaninie wątpliwości i strachu. Czasem Scott słyszał jakby odwołania do Ziemi i za każdym razem wydawało mu się, że więzień czuje się wtedy bardziej nieswojo. W końcu Jalea zakończyła słowem „Na-Tan”, wypowiedzianym po niewielkiej pauzie.\nWięzień zaprotestował – początkowo spokojnie, potem z rosnącym wzburzeniem. Jalea wypowiadała w kółko te same frazy. W miarę jak jego sprzeciwy stawały się coraz głośniejsze, również Jalea mówiła z większym naciskiem. Po chwili oboje krzyczeli.\nNagle Jalea zaczęła mówić w języku Angla, wciąż bardzo głośno wypowiadając zdania:\n– Legenda Początków nie jest już legendą! I wkrótce wszyscy Ta’Akarowie poznają prawdę! Że twój król jest kłamcą! Że wszyscy pochodzimy z Ziemi!\n– Nie! – więzień ponownie zaprotestował. Jednakże tym razem odezwał się w języku Angla, a po policzkach zaczęły mu płynąć łzy.\n– To jest okręt z legendy! Ci ludzie są Wojownikami Boga! A ten człowiek to Na-Tan!\n– Nie! – zapłakał więzień, a jego słowa zamieniły się w krzyk. Ślina pryskała z jego ust, gdy wrzeszczał: – To nieprawda! Caius jest Bogiem!\nGłos Jalei podniósł się wraz z głosem więźnia, dopasowując nie tylko do jego siły, ale także poziomu emocji.\n– Caius jest tylko głupcem udającym, że jest Bogiem!\n– Nie! Nie! Nie! – powtórzył więzień resztką sił. – Wkrótce nasze nowe reaktory zaczną działać, a okręty staną się niezwyciężone! Nic nie powstrzyma potężnych legionów Ta’Akarów, gdy będziemy rozprzestrzeniać się po całej Galaktyce! Caius Wielki będzie panował nad wszystkimi gwiazdami na niebie!\nNagle ton żołnierza się zmienił. Powrócił upór. Po raz kolejny przekonał sam siebie, że jego wiara jest najważniejsza, a sprawa słuszna. Głos stał się bardziej złowieszczy i lubieżny, gdy chłonął oczami najpierw ciało Jalei, a następnie Jessiki. Zaczął mówić gardłowo, a język wciąż poruszał się obscenicznie, aż w końcu nagle wstał, wyrzucając z siebie pełnym głosem kolejny ciąg nieprzyzwoitych słów.\nJalea rzuciła się na niego, a jej prawa pięść wbiła mu się w gardło. Siła ciosu była tak wielka, że unieruchomione nadgarstki jeńca pociągnęły ze sobą metalowy stolik. Jalea uchyliła się, zmuszając Nathana do zmiany miejsca, a następnie obeszła przewrócony stół i kolejny raz uderzyła Ybaranina w twarz. Zaskakujące było to, że mimo wielokrotnych ciosów oszalały mężczyzna nadal obrzucał ją sprośnymi uwagami. Jalea wciąż go biła, krzycząc z wściekłości za każdym uderzeniem.\nJessica przeskoczyła przez przewrócony stół i złapała Jaleę za włosy, odciągając kobietę od więźnia.\n– Zabierz ją stąd! – krzyknęła do Nathana, który chwycił Jaleę z tyłu.\nWięzień nadal krzyczał, a jego przekleństwa były teraz skierowane w stronę Jessiki. Odwróciła się i spojrzała na niego.\n– Pieprz się – powiedziała, wymierzając mu kopniaka w twarz i uciszając go z zimną krwią. Następnie odwróciła się i patrzyła, jak Nathan odciąga płaczącą i krzyczącą Jaleę. Potem przykucnęła obok nieprzytomnego więźnia i sprawdziła mu puls na szyi.\n– Tak, nadal żyjesz. – Wyciągnęła słuchawkę zestawu komunikacyjnego i stuknęła w nią, aby włączyć urządzenie. – Wzywam pogotowie medyczne. Mamy rannego.\n– O co, do cholery, w tym wszystkim chodziło?! – zapytała Jessica, wchodząc do pokoju obserwacyjnego.\n– Nie wiem! – przyznał Nathan. On także był oszołomiony tym, co się stało. – Pomyślałem, że gdyby mówił w Angla, moglibyśmy go oszukać…\n– A kim, do diabła, jest Na-Tan?! – przerwała Jessica.\nZwróciła się do Jalei, która krążyła tam i z powrotem po pomieszczeniu. Gniew wciąż płonął w jej oczach.\n– Co to za jacyś Wojownicy Boga? – uzupełniła pytanie Jessica, ale nie widząc nic poza wściekłym spojrzeniem Jalei, odwróciła się do Nathana. – Nie sądzę, żebyś miał pojęcie, co ona robi.\n– Myślę, że próbowała go zmusić do zwątpienia w jego wiarę – odparł.\n– W jaki sposób? Cytując święte księgi?\n– Przecież wcześniej powiedziała, że ten facet to Ybaranin, a oni wszyscy w dzieciństwie uczyli się Angla. Nauczycielem zawsze był jakiś zakonnik.\n– Z jakiego zakonu?\n– Nie wiem. Wszystko opiera się na przekonaniu, że ludzie pochodzą z Ziemi, którą spotkało coś bardzo złego. Wierzą, że pewnego dnia przybędą wojownicy z Ziemi i uwolnią ich od zła.\n– Och, świetnie! – wykrzyknęła Jessica. – Więc co, teraz jesteśmy jeźdźcami Apokalipsy?\nNagle właz wiodący do korytarza otworzył się i weszło dwóch członków załogi. Za nimi pojawiła się doktor Chen.\n– Jest w pokoju przesłuchań – powiedziała Jessica, odsuwając się na bok.


W zakrystii i przed kościołem można nabyć paschaliki, baranki wielkanocne i miód. Dochód ze sprzedaży wesprze charytatywną działalność Caritasu.\nW naszym kościele przez cały Wielki Post, Droga Krzyżowa odprawiana jest codziennie o godz. 30, oraz w piątki o godz.6.00 i o godz.16.30 dla dzieci. W niedziele Wielkiego Postu Gorzkie Żale o godz. 16.00. Serdecznie zapraszamy do częstego udziału w nabożeństwach wielkopostnych. Ofiary zbierane w czasie Gorzkich Żali, będą przeznaczone na kwiaty do Bożego Grobu.\nW czwartek obchodzić będziemy Uroczystość Zwiastowania Pańskiego – dzień świętości życia. Módlmy się o poszanowanie życia od poczęcia do naturalnej śmierci.\nSpowiedź i Komunia Wielkanocna obejmuje czas od Środy Popielcowej do Niedzieli Trójcy Świętej. Prosimy już teraz korzystać ze spowiedzi. Zapraszamy szczególnie parafian do skorzystania z Sakramentu Pokuty od godz. 9.00 do 12.00 i od godz. 14.00 do 17.00. W czasie przedświątecznym nie będzie możliwości wyspowiadania większej ilości osób.\nDzisiaj przed kościołem po każdej Mszy św. można nabyć stroiki i palmy świąteczne rozprowadzane przez członków Bractwa św. Łazarza. Dochód ze sprzedaży wesprze dzieło budowy hospicjum.\nBóg zapłać za wszelkie ofiary składane na potrzeby naszej wspólnoty na tacę i na konto klasztorne, którego numer można znaleźć na naszej stronie internetowej. Dziękujemy za Waszą dobroć i życzliwość


Frankowicze wygrywają coraz więcej spraw o kredyty w CHF, a premira filmu Banksterzy na jesieni\n04 wrz 2020, 06:40\nFrankowicze wygrywają coraz więcej spraw, a jesienią do kin trafi film „Banksterzy”, którego - jak twierdzą jego twórcy - boją się banki\nTemat kredytów we frankach szwajcarskich wciąż budzi wiele emocji. Liczba składanych pozwów przeciwko bankom rośnie. Jakby tego było mało, jeszcze w tym roku odbędzie się premiera filmu „Banksterzy”, którego jak zapowiadają jego twórcy boją się banki.\n„Film, którego boją się banki” – takie hasło widnieje na plakacie filmu „Banksterzy”. Jego kinowa premiera odbędzie się jeszcze w tym roku. Może on wywołać niemałą burzę, ponieważ - jak zapewniają twórcy filmu - ma on obnażyć system bankowy oraz mechanizmy, które były stosowane przy udzielaniu kredytów we frankach szwajcarskich.\nW zeszłym roku osoby posiadające kredyt we frankach szwajcarskich z niecierpliwością oczekiwały wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). Po ogłoszeniu wyroku na ich korzyść, społeczeństwo masowo ruszyło do polskich sądów. Banki m.in. Millennium, Santander czy mBank były zmuszone do zawiązania rezerw na hipoteczne kredyty w CHF. Z danych zebranych przez PAP Biznes wynika, że te instytucje zawiązały w I połowie 2020 roku rezerwy o łącznej wartości 365 mln zł.\nA to może nie być koniec, ponieważ sądy coraz częściej orzekają wyroki na rzecz kredytobiorców. Jak wynika z zestawienia kancelarii Votum, w I połowie 2020 roku około 90% sądowych wyroków w sprawach kredytów indeksowanych do CHF czy denominowanych w tej walucie było korzystnych dla konsumentów.\nSpory frankowe wciąż się toczą\nZeszłoroczny wyrok TSUE w sprawie kredytów we frankach szwajcarskich utorował drogę kredytobiorcom do składania pozwów przeciwko bankom. Dzięki temu wielu z nich już wygrało spór sądowy, a polskie instytucje finansowe były zmuszone do zwiększania rezerw na kredyty w CHF.\nW tym roku kredytobiorcy, pomimo pandemii i zawieszenia pracy sądowych, wciąż składali pozwy przeciwko bankom. Jak możemy przeczytać na stronie Kancelarii Barbary Garlacz, mecenas prowadzącej tego typu sprawy, prawnicy na bieżąco obsługiwali nowe zgłoszenia. Co więcej, kancelaria przygotowała specjalny system odroczenia płatności, ze względu na rosnący w tym czasie kurs franka szwajcarskiego.\nW czasie pandemii - jak to zwykle bywa w przypadku niestabilnej sytuacji międzynarodowej - frank szwajcarski gwałtownie wzrósł nawet do ceny 4,38 zł. Był to poziom niewidziany od 2015 roku. Aktualnie cena helweckiej waluty spadła do poziomu 4,11 zł.\nWedług zestawienia kancelarii VOTUM przygotowanego dla PAP Biznes, w I połowie 2020 roku aż 90% wydanych wyroków było na korzyść kredytobiorców. „W samym II kwartale zapadły w sumie 74 wyroki, w tym w kwietniu ze względu na ograniczenia pandemiczne było ich 5, w maju 6, natomiast w czerwcu już 63. W I kwartale zapadło w sumie 151 wyroków. Z tych danych wynika, że wśród wyroków korzystnych dla frankowiczów w I połowie 2020 roku w 66% przypadków doszło do unieważnienia umowy, a do tzw. odfrankowienia (konstrukcja PLN+Libor) doprowadzono w 24% takich sprawach” – napisano w komunikacie prasowym.\nZobacz także: Lawinowo rośnie liczba pozwów o kredyty frankowe w polskich sądach. Coraz częściej zapadają wyroki na korzyść kredytobiorców\nRezerwy banków na kredyty w CHF\nNa początku 2020 roku pisaliśmy, że już 5 instytucji - czyli Santander, Millennium, mBank, Raiffeisen oraz Bank Ochrony Środowiska - zawiązało rezerwy na poczet toczących się spraw sądowych. A jak wygląda aktualnie sytuacja banków?\nJeżeli chodzi o Bank Millennium, to w ostatniej rekomendacji Haitong Banku analitycy podkreślili, że lockdown wpłynął na wzrost liczby pozwów. „Bank ma 3 339 pozwów na łączną kwotę 386 mln PLN (wzrost o 37% kw/kw) i utworzył na ten cel rezerwy w wysokości 391 mln zł (wzrost o 41% kw/kw), z czego 113 mln zł w II kwartale 2020” – czytamy w raporcie.\nInnym bankiem, który również boryka się ze sprawą kredytów w szwajcarskiej walucie jest mBank. W najnowszym raporcie finansowym spółki można przeczytać: „Na dzień 30 czerwca 2020 roku przeciwko Bankowi toczyły się 5 353 indywidualne postępowania sądowe wszczęte przez klientów w związku z umowami kredytowymi w CHF (31 grudnia 2019 roku: 3 715 postępowań) o łącznej wartości roszczeń w wysokości 1 126,0 mln zł (31 grudnia 2019 roku: 443,2 mln zł). Wartość rezerw na wszystkie postępowania sądowe związane z umowami kredytowymi w CHF na dzień 30 czerwca 2020 roku wyniosła 677,7 mln zł (478,8 mln zł na dzień 31 grudnia 2019 roku)”.\nWedług Andrzeja Powierży, analityka DM Citi Handlowy, wysokość rezerw zawiązywanych przez banki „na sprawy frankowe” wciąż jest zbyt niska. Zwraca on uwagę na liczbę rosnących pozwów i wygranych kredytobiorców, co jeszcze bardziej zwiększa ryzyko po stronie instytucji finansowych.\n„Wartość zgłaszanych przez klientów roszczeń rośnie szybciej, niż wartość tworzonych przez banki rezerw. To wskazuje, iż banki zakładają, że istotną część spraw będą wygrywać. Nie wiem, na czym opierają swoje optymistyczne założenia, jakimi prawnymi argumentami mają zamiar przekonać sędziów, którzy dzisiaj masowo orzekają po myśli kredytobiorców” – powiedział dla PAP Biznes Andrzej Powierża.\nCzy banki przestraszą się filmu o udzielaniu kredytów frankowych?\nJuż niebawem na ekranach kin zadebiutuje film „Banksterzy” w reżyserii Marcina Ziębińskiego. Może on wywołać nie lada zamieszanie. Producenci reklamują go jako „film, którego boją się banki”. Będzie to pierwsza polska filmowa produkcja, która ukaże problemy osób, które kilkanaście lat temu zdecydowały się na zaciągnięcie kredytu we frankach szwajcarskich.\nW filmie mają zostać pokazane mechanizmy, które stosowały polskie banki, aby zachęcić społeczeństwo do brania pożyczek w obcej walucie.\n„Film „Banksterzy” jest, owszem, inspirowany prawdziwymi historiami osób mającymi kredyty w obcej walucie. Jego scenariusz był konsultowany merytorycznie przez byłych bankowców, a także specjalistów od rynku kapitałowego w Polsce i członków stowarzyszenia Stop Bankowego Bezprawiu” – komentują przedstawiciele Kino Świat. „Produkcja wejdzie na ekrany kin już wkrótce. Ostateczna data premiery powinna wyklarować się na początku przyszłego tygodnia” – dodaje.


Tajemniczy koncept Nissana - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Aktualności > Tajemniczy koncept Nissana\nTajemniczy koncept Nissana\n2010-09-16 źródło: Nissan mojeauto.pl\nNa zbliżającym się salonie samochodowym w Paryżu Nissan zademonstruje kolejny krok w kierunku rozwoju pojazdów o zerowej emisji spalin.\nKoncepcyjny Nissan Townpod, jak podaje japoński koncern, ma wyróżniać się atrakcyjnym wzornictwem oraz przestronnym i praktycznym wnętrzem. Jak na razie nie znamy niestety żadnych szczegółów technicznych, ani też nie wiemy, jak będzie wyglądać prototypowy Nissan. Nie będzie to zwykły samochód osobowy, ani też pojazd w rodzaju van. Ma być eleganckim autem, skierowanym do masowego odbiorcy, który jest nastawiony proekologicznie.\nPoza konceptem Townpod na stoisku Nissana w paryskich halach wystawowych będzie można zobaczyć produkcyjną już wersję elektrycznego modelu Leaf, który do Europy trafi już na początku przyszłego roku, nową generację Micry oraz zmodernizowanego X-Traila.\nTematy w artykule: Nissan samochody elektryczne koncepty targi w Paryżu


Cena prądu - podwyżka w 2022. Co z rekompensatami? - TVN24 Biznes\nPodwyżka cen prądu w przyszłym roku jest nieunikniona. Szef Urzędu Regulacji Energetyki mówi o nawet dwucyfrowym wzroście. A co z wielokrotnie obiecywanymi rekompensatami? Kolejni politycy PiS nabierają wody w usta, odsyłają do rządu, a rząd do resortu klimatu. Materiał z programu "Polska i Świat".\nPrąd podrożeje - to już pewne. Mówi o tym wicepremier nadzorujący energetycznych gigantów, minister aktywów państwowych Jacek Sasin, mówi o tym szef Urzędu Regulacji Energetyki Rafał Gawin.\n"Nie będą to podwyżki odzwierciedlające poziom inflacji, ale znacznie wyższe. Padają różne liczby i poruszamy się rzeczywiście raczej na poziomie dwucyfrowym niż jednocyfrowym" - powiedział Gawin w wywiadzie dla "Dziennika Gazety Prawnej".\nO jaki dokładnie poziom podwyżek chodzi? Zapytaliśmy o to "wielką czwórkę", czyli największych państwowych sprzedawców prądu - Energę, PGE, Tauron oraz Eneę. Na razie firmy zasłaniają się tajemnicą handlową, kalkulują jeszcze swoją ofertę lub nie odpisują wcale. Skalę wniosków o podwyżki ujawnią prawdopodobnie w listopadzie. W kolejnym miesiącu pojawi się decyzja Urzędu Regulacji Energetyki.\n- To wciąż będzie wzrost na poziomie kilkunastu procent miesięcznie. W dużo gorszej sytuacji będzie przemysł, gdzie ta cena energii elektrycznej hurtowa ma dużo większe znaczenie - ocenił dziennikarz portalu wysokienapięcie.pl Bartłomiej Derski.\nCeny prądu 2022 - jak wysokie będą podwyżki?\nNa podstawie tego, co przepowiadają szef URE i eksperci, łatwo policzyć o jakich pieniądzach tu mówimy. Średnio trzyosobowa rodzina w Polsce zużywa, w oszczędnym wariancie, około 1800 kWh rocznie, miesięcznie płacąc za to około 110 złotych. Dziesięcioprocentowy wzrostu rachunku to raptem ponad dziesięć złotych, ale prawdopodobny jest nawet wyższy - o 20 procent. Wówczas średni rachunek rośnie do ponad 130 złotych.\n- Najprawdopodobniej my jako odbiorcy ostatecznie będziemy musieli się pogodzić z tym, że ceny prądu będą rosnąć o kilkanaście procent z roku na rok – stwierdził Michał Perzyński z biznesalert.pl.\nTo zaś przyspiesza już i tak rekordową inflację. - Ceny energii elektrycznej mają niezwykle istotny wpływ na wszystko, na ceny prawie każdego produktu, prawie w każdym towarze jest "zaszyta" energia elektryczna - podkreślał Kazimierz Krupa z kancelarii Drawbridge, publicysta ekonomiczny.\nEnergia, której ceny PiS obiecywał utrzymać w ryzach, co dzisiaj przypominają politycy opozycji. - Rząd nie radzi sobie z najbardziej istotnymi problemami – służba zdrowia, szalejąca inflacja, drożyzna – wymieniał Borys Budka z PO. - Sytuacja jest po prostu tragiczna. Jeżeli tak dalej pójdzie, to Polakom będą po prostu maleć oszczędności. To jest efekt populistycznych obietnic PiS – mówił Michał Motyka z PSL.\nCeny prądu 2022 - czy będą rekompensaty?\nOpozycja pyta, co z obiecywanymi od dawna rekompensatami. - To jest sprawa decyzji rządu. Nie ma takiego projektu ustawy, więc nic o tym nie wiem – mówił na antenie radia RMF FM polityk PiS Marek Suski.\nCo ciekawe, szef sejmowej komisji energii nie wie, że w sprawie rekompensat są dwie wiadomości - dobra i zła. Dobra jest taka, że projekt jednak jest i resort klimatu ma już niedługo ujawnić jego szczegóły. Zła - rekompensaty nie będą dla wszystkich.\n- Przygotowujemy specjalny projekt ustawy nakierowany na odbiorców wrażliwych, czyli na tych, których udział kosztów energii w dochodzie rozporządzalnym jest wysoki i stwarza zagrożenie ubóstwa energetycznego - mówił minister klimatu i środowiska Michał Kurtyka.\n- Z tego, co mi wiadomo, dla tych, którzy mają najmniej, dla tych, których będzie to najbardziej procentowo odczuwalne, takie rekompensaty mogą się zjawić - powiedział Robert Gontarz z PiS.\n- Nie jesteśmy tak bogatym państwem, żeby wszystko rekompensować i wszystkim rekompensować - ocenił z kolei Tadeusz Cymański.\nTo brzmi jednak nieco inaczej niż wcześniejsze obietnice premiera czy wicepremiera powtarzane przez ostatnie dwa lata.\n- Zrobimy wszystko, by indywidualne gospodarstwa domowe nie odczuły podwyżki – mówił w listopadzie 2019 roku Jacek Sasin. W styczniu 2020 roku deklarował natomiast, że przygotowywana jest ustawa wprowadzająca rekompensaty za wzrost cen prądu. – W ostatecznym rozrachunku Polacy nie zapłacą więcej za prąd – obiecywał.\nAutor:Jan Piotrowski, mp


Jestem wdzięczna Bogu, że jestem w odpowiednim miejscu i w odpowiednim czasie\n,,Na marmurowej czas wyrył płycie odwieczne prawdy dla ludzkości nie ma nic piękniejszego ponad życie, a w nim ponad czas trzeźwości.”\nTo nie przypadek, że trafiłam tutaj do Ośrodka Uzależnień w Międzyrzeczu w Wielki Piątek, spędzając Święta Wielkanocne z dala od dzieci, wnuków i rodziny. Było mi bardzo ciężko, ale byłam blisko Boga dzięki czemu dałam radę. Dziękuję wszystkim terapeutom i pracownikom Ośrodka oraz koleżankom, z którymi miałam przyjemność przebywać za wsparcie i przekazana wiedzę. Tutaj dowiedziałam się, że jestem chora, że jestem alkoholiczką. Teraz zrobię wszystko, aby być trzeźwą, bo trzeźwość to wolność od gniewu i lęku, wolność prowadząca do szczęścia i miłości.\nTeraz zacznie się dla mnie nowe, szczęśliwe życie.\nDziękuję Danusia Alkoholiczka\nPobyt od 19.04 do 30.05.2019r.


Sposób na zdrowie (strona 6) - Trudne tematy - forum budowlane - budnet.pl\n16 lutego 2021, 07:44\nJak boli mnie gardło najczęściej sięgam po tabletki do ssania. Są szybkie i można wziąć je w każdej chwili. Najbardziej lubię Cevitt z hialuronianem sodu. Hydrożel skutecznie łagodzi podrażnienie.\nja zaczynam od dbania o zęby, chodze do https://stomatolog-platinum.pl/ Wizyty stomatologiczne przeprowadzane są w pełni bezpiecznie. Została zmierzona mi temperatura oraz wypełniłem wywiad lekarski. Gabinety są regularnie dezynfekowane.\nDbanie o zdrowie to bardzo ważna kwestia, szczególnie dla mnie, ponieważ jestem lekarzem. W szpitalu, w którym pracuję staramy się zapewnić pacjentom najlepszą opiekę. Cieszę się, że wszystkie sale są bardzo dobrze wyposażone, m.in. w kardiomonitory, które można zakupić z tej strony https://si-cura.pl/kategoria/kardiomonitory\nPotrzebny adwokat Liczba postów: 302 Grupa: Trudne tema... Jeżeli interesuje Cię ktoś naprawdę sprawdzony i przede wszystkim zaufany, to warto skontaktować się z nimi http://www.lipinskiwalczak.pl/.NIejednok rotnie pomog...\nAkcesoria do nowych iPhoneów Liczba postów: 1 Grupa: Trudne tema... Gdzie można dostać osprzęt niezbędny do tego, żeby kupując smartfony Apple'a można było normalnie funkcjonować? Pewne rzeczy pewnie będą dostępne tylko w Apple....


Strona główna | Aktualności Pod kontrolą ZEUSa\nFirma Zeus, oferująca oprogramowanie komputerowe do monitorowania pojazdów, wdrożyła swój autorski program Infosat w firmie Mańk Transport.\nW efekcie zużycie paliwa w tym przedsiębiorstwie dysponującym 24 pojazdami do transportu materiałów budowlanych na terenie Warszawy, spadło o jedną dziesiątą.\nSystem Infosat oprócz dokładności, jest skonstruowany na potrzeby firm transportowych i logistycznych. W przypadku firmy Mańk oprócz monitorowania pracy żurawia, bardzo ważna była możliwość kontrolowania postoju pojazdu u określonych odbiorców lub dostawców. Ta ostatnia opcja pozwala zdobyć dowody uzasadniające egzekwowanie dodatkowych opłat za przedłużające się postoje u jednych i drugich. Umożliwia to Infosat, wysyłający alarm do dyspozytora, jeżeli pojazd stoi w miejscu rozładunku lub załadunku dłużej niż pół godziny.\nFirmy Zeus i Mańk podpisały umowę wdrożenia Infosatu w grudniu 2007 r. System zaczął działać w połowie lutego 2008 r. Od tego czasu zużycie paliwa spadło o ok. 10%.


Ceny ofertowe mieszkań – grudzień 2018 [Raport Bankier.pl] - Bankier.pl\nCeny ofertowe mieszkań biją rekordy. Szczególnie widoczne jest to na przykładzie stolicy kraju i Gdańska, który w ostatnich latach bryluje w rankingach najlepszych miejsc do życia w Polsce. Ma to obicie w cenach, które w niektórych przypadkach są już na poziomie tych warszawskich – wynika z danych Bankier.pl udostępnionych przez serwis nieruchomości Otodom.pl.\nŚrednia oczekiwania cenowe sprzedawców w Warszawie wyniosły w listopadzie 8393 zł/mkw. w nowym budownictwie i 9889 zł/mkw. na rynku wtórnym. Właściciele posiadający swoje mieszkania w lepszych lokalizacjach niż deweloperzy, którzy coraz częściej muszą się już decydować na obrzeża miasta, coraz mocniej wyceniają swoje aktywa mieszkaniowe.\nWidać to także we wspomnianym Gdańsku, Krakowie czy Wrocławiu. Decydując się na mieszkanie deweloperskie w jednym z miast trójmiejskiej metropolii, spotkać się można ze stawką za 1 mkw. niższą o blisko 2000 zł względem ofert z rynku wtórnego. Na tym drugim średnia wyniosła 9259 zł/mkw. W Krakowie różnica nieznacznie przekracza 1000 zł – 7626 zł/mkw. na rynku pierwotnym i 8746 zł/mkw. na rynku wtórnym. Wrocław wkracza na tę listę miast jeszcze nie śmiało – różnica jest niewielka. Deweloperzy życzyli sobie średnio 7050 zł/mkw., a właściciele używanych mieszkań 7167 zł/mkw.\nŚrednie ceny ofertowe mieszkań w wybranych miastach Polski w listopadzie 2018 r. [zł/m-c]\nGdańsk 0-38 8019 7425 10037 9259\n38-60 7262 9240\n60-90 7349 8935\nKatowice 0-38 6070 5825 5454 5291\n38-60 5812 5194\n60-90 5683 5376\nKraków 0-38 8837 7626 9989 8746\n38-60 7405 8398\n60-90 7248 8281\nLublin 0-38 6208 5785 6079 5610\n38-60 5704 5589\n60-90 5671 5495\nŁódź 0-38 5770 5575 4676 4766\n38-60 5577 4763\n60-90 5422 4830\nPoznań 0-38 7661 7083 7369 6815\n38-60 7071 6897\n60-90 6840 6292\nSzczecin 0-38 6558 5929 6191 5527\n38-60 5798 5588\n60-90 5581 5335\nWarszawa 0-38 9501 839 10966 9889\n38-60 8127 9800\n60-90 8169 9571\nWrocław 0-38 7899 7050 8336 7167\n38-60 7112 7275\n60-90 6615 6677\nNajniższe ceny z zestawienia niezmiennie reprezentuje Łódź. Deweloperzy oczekują średnio 5500 zł/mkw., a właściciele mieszkań używanych niecałe 4800 zł/mkw.\n6 29 _jasko 2018-12-26 22:21\nPaździernik 2015 roku, konwencja PIS, Jarosław Kaczyński:\n"- Potrzeba tanich mieszkań po 2,5, może po 3, ale najlepiej po 2,5 tys. zł za m kw. Takich, które można spłacać przez 20-30 lat, żeby raty były niskie."\nWtedy nikt się jeszcze nie zorientował, że nasz "narodowy wizjoner" wymienił cenę m kw. w $.....\n20 8 antydonald 2018-12-27 16:32\nnie jestem 100% wielbicielem Prawa i Sprawiedliwosci ale to co piszesz ,,jasko'' to tuskowo-schultzowe kłamstwo i sam dobrze o tym ciociu tuska wiesz\n14 23 zwiek 2018-12-26 19:28\nRok/dwa lata i ceny spadna, na spadki jakies duze nie ma co liczyc, ale ceny juz teraz sa smiesznie wysokie i ludzie nie chca kupowac, oczywiscie przekupione portale beda pisac artykuly jak to mieszkania schodza jak cieple buleczki, ale stan faktyczny jest inny\n14 5 jasiek2017 2018-12-26 23:39\nZadzwon do deweloperow w duzych miastach i spytaj sie o ceny i dostepnosc. Szczeka Ci opadnie. Mieszkanie sprzedaja sie tylko delikatnie gorzej niz rok temu.\n10 8 open_mind 2018-12-26 16:43\nCo obecnie sadzą o rynkach USA Amerykanie:\n1/ To nic poważnego nastąpi odbicie twierdzi 17%\n2/ To standardowa korekta rynkowa twierdzi 23%\n3/ Wchodzimy w recesję twierdzi 18%\n4/ Wchodzimy w depresję twierdzi 10%\n5/ To początek totalnego ekonomicznego upadku przewiduje 32%\nJa dodam od siebie że to początek Totalnego globalnego przemieszczenia się wartości.\nZnaczy totalna Stagflacja. Doradzam , spłacajcie raty jak możecie bo w przyszłości nie będziecie wstanie !, w nie spłaconych nieruchomości staniesz się lokatorem to znaczy będziesz płacił nie raty ale czynsz bez możliwości wejścia w jej posiadanie. Tak - Metali szlachetnych ceny po dekadach\nniełaski wrócą do nowej finansowej rzeczywistości.\n5 1 (usunięty) 2018-12-27 16:33\n6 8 lockvestor 2018-12-26 16:21\nŚwiąteczne naganianie. Artykuł opublikowany 25 grudnia o 06:00.\n3 9 sharkhunter 2018-12-26 15:47\nDrogo bo nowotwory i inne choroby wliczone są w ceny tych mieszkań. Warszawa i Kraków to jeden wielki syf jeżeli chodzi o jakość powietrza no ale te miasta są w modzie przecież. Żyje inkot żyje i poes.\n1 3 sharkhunter 2018-12-26 15:48\nMiało być żyje i kot żyje i pies...\n3 2 jasiek2017 odpowiada sharkhunter 2018-12-26 19:04\nZa to w Gdansku najlepsze powietrze z wszystkich duzych miast w Polsce.


Badanie sprawozdania finansowego 2021-2022 – PGK Sp. z o.o. w Opocznie\nStrona Główna » Badanie sprawozdania finansowego 2021-2022\ndo składania ofert na przeprowadzenie badania sprawozdania finansowego Spółki za rok obrotowy 2021 i rok obrotowy 2022 oraz sporządzenie pisemnej opinii wraz z raportem.\nInformację o oferencie, wpis na listę podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych.\nUdokumentowane doświadczenie w badaniu sprawozdań finansowych spółek prawa handlowego, w tym potwierdzenie doświadczeń w badaniu spółek komunalnych.\nProponowany harmonogram prac.\nCenę za badanie sprawozdania finansowego, sporządzenie raportu i opinii, łącznie z innymi kosztami tj. delegacje, noclegi, wyżywienie.\nPrzedłożenie opinii i raportu z badania sprawozdania finansowego za rok 2021 winno nastąpić nie później niż do dnia 30.04.2022r., za rok 2022 nie później niż do dnia 30.04.2023r.\nPłatność za przeprowadzenie badania sprawozdania finansowego nastąpi po przyjęciu przez Zarząd Spółki opinii i raportu z badania.\nPisemne oferty należy złożyć w zamkniętych kopertach z dopiskiem „Oferta na badanie sprawozdania finansowego za rok obrotowy 2021 i 2022” za pośrednictwem poczty na adres Spółki: 26-300 Opoczno, ul.Krótka 1, lub w wersji elektronicznej opatrzonych podpisem kwalifikowanym na adres sekretariat@pgk.opoczno.pl w terminie do dnia 31.10.2021r.\nPrzychody netto za rok obrotowy 2020: 33.038.375,64 zł\nKapitał własny na dzień 31.12.2020r.: 37.566.115,69 zł\nSuma bilansowa za rok obrotowy 2020: 97.141.793,65 zł\nLiczba zatrudnionych: 198 osoby\nSpółka posiada 6 zakładów:\nZakład Wodociągów, Kanalizacji i Oczyszczalni\n– rozprowadzanie wody\n– wywóz i unieszkodliwianie odpadów\n– zarządzanie cmentarzami\n– oczyszczanie miasta\n– Roboty związane z budową dróg\n– Działalność w zakresie zapobiegania bezdomności zwierząt\n– Działalność obiektów sportowych\nInformacji udziela Główny Księgowy\nTelefon: 44 754 76 11\nW wyniku ogłoszonego konkursu ofert, najkorzystniejszą była oferta firmy:\nul. Armii Krajowej 14 lok. 34\nWszystkim oferentom dziękujemy za udział w konkursie ofert.


Busik - odbicie lustrzane. Piętrowy dom z klasycznym dwuspadowym dachem, z częściowo zadaszonym tarasem, idealny na wąską działkę - Studio Atrium\nPowierzchnia użytkowa: 89,50 m2\nPiętrowy dom z klasycznym dwuspadowym dachem, z częściowo zadaszonym tarasem, idealny na wąską działkę\npow. użytkowa 89,50 m2\npow. netto parteru 46,25 m2\npow. netto piętra 47,60 m2\npow. całkowita 132,20 m2\npow. zabudowy 67,50 m2\nkubatura brutto 452,85 m3\nwysokość budynku 7,48 m\npow. dachu 93,65 m2\nilość więźby dachowej 4,38 m3\npow. ścian elewacyjnych 150,80 m2\ndługość budynku 15,00 m\nmin. wymiary działki 12,50 x 23,00 m\nstan surowy: 119 835 zł\nroboty wykończeniowe: 115 163 zł\ninstalacje: 51 620 zł\nkoszt budowy pod klucz: 286 618 zł\ndomy piętrowe | domy małe (do 130 m²) | domy nowoczesne | domy dla rodziny 2+2 | domy na wąską działkę\nkuchnia od ogrodu balkon portfenetr kalenica : prostopadła do drogi schody : zabiegowe\nNowoczesny projekt domu na wąską działkę przykryty dwuspadowym dachem o niskim kącie nachylenia. Znajdujący się z tyłu domu taras, częściowo zadaszony dzięki umieszczonemu nad nim balkonowi, stanowi połączenie strefy dziennej z przestrzenią ogrodu. Piętro stanowi strefę nocną z trzema sypialniami, łazienką i długim hallem gwarantującym wygodną komunikację pomiędzy pomieszczeniami.Prawdopodobnie najwęższy projekt w sieci :)\n1 wiatrołap 2,15\n4 pokój dzienny z jadalnią 20,60\n5 łazienka 2,65\n6 kotłownia 2,55\n1 hall z komunikacją 9,35\n3 pokój 8,10\n4 łazienka 5,60\nWpisy dla projektu Busik\nWitamy na Forum dyskusyjnym Studia Atrium. To dział naszego serwisu przeznaczony dla wszystkich zainteresowanych projektami i budową domu według naszych projektów. Poniżej znajdują się wszystkie wpisy z Forum związane z projektem domu Busik. Zapraszamy do dyskusji! Przeczytaj regulamin korzystania.\nWpisy o projekcie Busik z wszystkich kategorii Forum\nUwaga! Dodajesz temat powiązany z projektem Busik. Jeżeli nie chcesz wiązać go z projektem, przejdź do konkretnej kategorii forum i tam dodaj nowy wpis.\nPoddasze Czy istnieje możliwość zmiany projektu i podwyższenia budynku tak aby powstał dom piętrowy z poddaszem użytkowym?\nutworzony: 09-04-2019 (10:59:14) w kategorii: Pytania do projektu\nprojektowanie kolejnej kondygnacji w tym projekcie wpłynie niekorzystnie na proporcje bryły budynku, więc odradzamy wykonanie takiej zmiany.\nutworzony: 12-04-2019 (15:50:04)\nWitam serdecznie i bardzo dziękuje za szybką odpowiedź. Przepraszam iż państwa kłopoczę ponownie, ale wydaje mi się iż pierwszą wiadomość napisałam na szybko i nie do końca wytłumaczyłam o co nam chodzi. Bardzo podoba nam się Państwa projekt i w pełni zaspokaja nasze potrzeby mieszkalne a także współgra z nasza estetyką i świetnie wkomponowałby się w działkę, którą posiadamy. Nie potrzebujemy dodatkowej przestrzeni mieszkalnej w postaci kolejnej kondygnacji. Brakuje jedynie miejsca dla mojej pracowni/atelier i tu mamy myśl następująca: chcielibyśmy o ile to możliwe poszerzyć budynek do około 6m, tak by szerokość pomieszczeń w środku wynosiła 5m, dodatkowo jeśli będzie potrzeba zmienilibyśmy kąt nachylenia dachu, jeśli będzie taka potrzeba. wówczas mając na strychu/poddaszu ściankę kolankową powiedzmy około pół metra, może udało by się wygospodarować przestrzeń szerokości 3 metrów gdzie wysokość sięgała by około 1,9-2m Po obu stronach w ścianach szczytowych znajdowałyby się okna i dodatkowo może dwa-trzy okna dachowe by doświetlić środek tej przestrzeni, nie będzie tam ani żadnych pokoi ani łazienki, a jedynie moja przestrzeń do pracy. Jesteśmy w pełni świadomi iż zmiany mogą wpłynąć nie do końca korzystnie na walory wizualne budynku, jednak zależy nam bardziej na funkcjonalności i dopasowaniu projektu do naszych potrzeb. Czy owe rozwiązanie i zmiany przeze mnie zaproponowane byłyby możliwe do zrealizowania w owym projekcie? Pozdrawiam serdecznie i z góry dziękuje za odpowiedź.\nutworzony: 13-04-2019 (04:33:52)\nistnieje możliwość nadania projektowi Busik proponowanego przez Panią kształtu, ale zmiany ingerują w układ konstrukcyjny budynku, więc w praktyce oznacza to przygotowanie projektu indywidualnego. Jeżeli będzie Pani zainteresowana zamówieniem takiego projektu, proszę o kontakt na e-maila atrium@studioatrium.pl. Wówczas po dokładnym określeniu zakresu zmian przygotujemy wycenę. W pierwszej kolejności proszę jednak zorientować się czy dla terenu, na którym mieści się Pani działka obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. Jeśli tak to proszę o sprawdzenie czy plan dopuszcza zabudowę piętrową ze strychem. Jeśli nie ma planu miejscowego, będzie Pani musiała wystąpić o warunki zabudowy. W razie dalszych pytań, jesteśmy do dyspozycji.\nutworzony: 16-04-2019 (08:32:46)\nBusik: bez tematu Czy można powiekszyć otwory okienne po jednej stronie ściany, a druga ściana byłaby bez okien, ze względu na posadowienie w granicy działki; chyba, że przepisy dopuszczają, aby pozostawić okna.\nutworzony: 24-09-2017 (18:18:58) w kategorii: Pytania do projektu\nWitam, teoretycznie można zlikwidować otwory na tej lewej elewacji, patrząc na wersję podstawową tego projektu. Jeśli sprawa dotyczy działek o szerokości do 16m, to trzeba jeszcze wziąć pod uwagę usunięcie okapów. Kiedy sytuujemy dom w granicy, również okapy trzeba bedzie usunąć.\nutworzony: 25-09-2017 (14:08:49)\nBusik: bez tematu Czy można zaprojektować przedsatawiony dom ze ścianą przeciwpożarową aby postawić go w granicy działki?\nutworzony: 12-09-2016 (13:01:54) w kategorii: Pytania do projektu\nWarunki techniczne dopuszczają zabudowę w granicy działki ale możliwość lokalizacji tego projektu na Pani działce proszę uzgodnić z lokalnym architektem który b??dzie adaptował projekt do warunków miejscowych.\nutworzony: 13-09-2016 (15:40:35)\nBusik: bez tematu Jest możliwość przerobienia tego projektu tak, aby zmieściła się kotłownia na paliwo stałe zgodnie z nowymi przepisami? (kubatura 30 m3)\nI to bez wydłużania budynku (te 15 m to max).\nutworzony: 29-08-2016 (19:52:57) w kategorii: Pytania do projektu\nPo połączeniu łazienki i kotłowni powstaje pomieszczenie o kubaturze ok. 15m3. Dla pieca na paliwo stałe o mocy do 25 kW nie jest wymagana kotłownia o kubaturze 30m3. Dlatego po przesunięciu komina może Pan w nowo powstałym pomieszczeniu zainstalować piec na paliwo stałe. W.c. (bez kabiny prysznicowej) można wówczas zaprojektować pod schodami na piętro.\nutworzony: 30-08-2016 (14:04:31)\nBusik: bez tematu Czy jest możliwość piwnicy dla tego projektu?\nutworzony: 08-02-2016 (19:55:36) w kategorii: Pytania do projektu\nIstnieje możliwość zaprojektowania piwnicy. Wykonaniem zmian może się zająć nasza pracownia lub - za naszą zgodą - lokalny architekt który będzie adaptował projekt do warunków miejscowych.\nutworzony: 09-02-2016 (12:28:32)\nBusik: bez tematu Witam,\nCzy istnieje możliwość przeprojektowania dachu na płaski?\nutworzony: 07-01-2016 (12:12:10) w kategorii: Pytania do projektu\nTak, istnieje możliwość przeprojektowania dachu na płaski.\nutworzony: 07-01-2016 (15:29:43)\nBusik: bez tematu KOSZT BUDOWY TAKIEGO DOMU\nutworzony: 19-08-2015 (12:18:57) w kategorii: Pytania do projektu\nSzacunkowa wycena w stanie surowym zamkniętym - 124 895 zł netto\nSzacunkowa wycena w stanie pod klucz - 215 337 zł netto\nWartość kosztowa powstaje poprzez przemnożenie powierzchni użytkowej budynku przez wskaźnikową cenę metra kwadratowego. Tego typu wyliczenia nie biorą pod uwagę specyfiki konkretnego projektu (stopień skomplikowania bryły i dachu, rodzaj zastosowanej stolarki okiennej i drzwiowej itp.) a jedynie powierzchnię budynku.\nIstnieje możliwość wykonania szczegółowego kosztorysu wykonanego na podstawie średnich stawek Sekocenbudu. Taki kosztorys jest opracowywany w oparciu o szczegółową dokumentację techniczną budynku z wykorzystaniem materiałów proponowanych przez autora projektu. Koszt wykonania kosztorysu to 350 zł brutto.\nutworzony: 19-08-2015 (12:42:33)\nutworzony: 19-07-2015 (00:09:27) w kategorii: Pytania do projektu\nBusik: bez tematu Bardzo mi się podoba Wasz pomysł, mam wrażenie, że domek będzie pięknie doświetlony\nutworzony: 29-04-2015 (10:55:57) w kategorii: Pytania do projektu\nCieszymy się, że projekt się Pani podoba :). Przy odpowiednim usytuowaniu względem stron świata pomieszczenia w budynku będą pięknie doświetlone.\nutworzony: 06-05-2015 (14:59:57)\nCzy są możliwe następujące zmiany w projekcie:\n1) Poszerzenie budynku do 5m\n2) podniesienie poddasza o jakieś 4 pustaki?\nutworzony: 02-12-2012 (20:11:08) w kategorii: Pytania do projektu\nutworzony: 04-12-2012 (11:09:31)\nCzy można tak przeprojektować budynek aby znalazło się miejsce na kominek?\nutworzony: 31-07-2012 (16:54:14) w kategorii: Pytania do projektu\nZaprojektowanie kominka wiąże się z koniecznością zmiany lokalizacji komina. Nie ma przeciwwskazań do wykonania takiej zmiany. Z naszej strony wydamy bezpłatnie pisemną zgodę na zmiany, na podstawie której zmiany może wprowadzić lokalny projektant, który będzie Panu adaptował projekt do warunków miejscowych i z nim proszę uzgodnić koszty wykonania zmian.\nutworzony: 02-08-2012 (10:43:03)\npytanie:-) cześć szukam osób które budowały lub budują dom według projektu BUSIK\nutworzony: 13-01-2012 (13:54:12) w kategorii: Pytania do projektu


Będzie specjalny dodatek dla rodzin. Komu przysługuje? :: Magazyn :: RMF FM\n"To jest taki rządowy dodatek wyrównawczy" tłumaczy premier Mateusz Morawiecki. Dodatkowe środki mają zostać przyznane w ramach tarczy antyinflacyjnej. Uprawnionych do ich otrzymania jest ponad 5 mln gospodarstw domowych. Dodatek będzie wypłacany według ściśle określonych kryteriów dochodowych. Szczegóły poniżej.\nDodatek osłonowy ?#TarczaAntyinflacyjna pic.twitter.com/amPXIeeUGg\nTagi: dodatek osłonowy, Kancelaria Premiera, premier, tarcza antyinflacyjna, Mateusz Morawiecki, VAT


1 REGULAMIN KONKURSU PLASTYCZNEGO pod hasłem Palcem po mapie, czyli dokąd na wakacje w Unii Europejskiej ogłoszonego przez Punkt Informacji Europejskiej Europe Direct Dzierzgoń 1 Organizator Konkursu 1. Organizatorem konkursu plastycznego Palcem po mapie, czyli dokąd na wakacje w Unii Europejskiej zwanego dalej Konkursem, jest Punkt Informacji Europejskiej Europe Direct Dzierzgoń, zwany dalej Organizatorem. 2. Konkurs realizowany jest na terenie powiatów sztumskiego, malborskiego i kwidzyńskiego. 2 Cel Celem ogłoszonego przez Punkt Informacji Europejskiej Europe Direct Dzierzgoń Konkursu jest promocja Unii Europejskiej oraz wzrost zainteresowania krajami członkowskimi UE. 3 Temat konkursu 1. Temat konkursu to Palcem po mapie, czyli dokąd na wakacje w Unii Europejskiej. 2. Interpretacja tematu jest dowolna i zależna od osoby wykonującej pracę, jednakże powinna być bezpośrednio związana z tematyką krajów członkowskich Unii Europejskiej. 4 Warunki uczestnictwa 1. Uczestnikami konkursu mogą być uczniowie szkół podstawowych z terenu powiatu sztumskiego, malborskiego i kwidzyńskiego w następujących kategoriach wiekowych: I kategoria klasy I III; 1\n2 II kategoria klasy IV VI; 2. Warunkiem uczestnictwa w Konkursie jest: a) złożenie pracy konkursowej w terminie do dnia 28 kwietnia 2017 r. (podpisanej na odwrocie imieniem i nazwiskiem autora oraz ze wskazaniem wieku i klasy) na adres: Punkt Informacji Europejskiej Europe Direct Dzierzgoń ul. Wojska Polskiego Dzierzgoń b) złożenie wraz z pracą konkursową formularza zgłoszeniowego z pisemną zgodą rodziców lub opiekunów dziecka na udział w Konkursie, którego wzór został określony w załączniku do niniejszego regulaminu. 3. Każdy uczestnik może przesłać maksymalnie jedną pracę. 4. Organizator zastrzega sobie prawo do wykluczenia uczestnika z konkursu oraz wyłączenia i niepublikowania jego pracy plastycznej, w szczególności: a) złamania postanowień niniejszego Regulaminu, b) (niesamodzielnej pracy) plagiatu, c) zachowań nieetycznych i sprzecznych z prawem, d) podania nieprawdziwych lub niepełnych danych, e) gdy praca odbiega od tematu konkursu. 5. Udział w Konkursie jest bezpłatny i całkowicie dobrowolny. 6. Złożenie w PIEED Dzierzgoń podpisanego formularza zgłoszeniowego oznacza nieodpłatne przeniesienie praw autorskich oraz majątkowych na wykorzystywanie prac na następujących polach eksploatacji: druku w dowolnej liczbie publikacji i w dowolnym nakładzie, używania prac, zdjęć, publikacji w Internecie, na portalach społecznościowych oraz w innych formach utrwaleń nadających się do rozpowszechniania (np. nośniki magnetyczne, elektroniczne, optyczne, CD- ROM, wprowadzenie do pamięci komputera), a także prezentowania prac na wystawach oraz zgodą na ich publiczne wykorzystanie. 7. Warunkiem udziału w Konkursie jest posiadanie przez uczestnika wszelkich praw do prac oraz zgody osób widocznych w wykorzystanych pracach na publikację ich wizerunku. Przesłanie 2\n3 formularza oznacza jednocześnie deklarację uczestnika, że prace te nie będą zagrażały ani naruszały praw osób trzecich, w szczególności nie będą naruszały ich majątkowych i osobistych praw autorskich oraz, że osoba przekazująca prace konkursowe ma zgodę tych osób na wykorzystywanie ich wizerunków utrwalonych na fotografiach. W przypadku wystąpienia przez osobę trzecią z roszczeniami wynikającymi z tytułu naruszenia praw określonych powyżej, uczestnik Konkursu zrekompensuje Organizatorowi, jako uczestnik wyłącznie odpowiedzialny, koszty poniesione w związku ze skierowaniem przeciwko niemu roszczeń odszkodowawczych, pokrywając wszelkie zobowiązania organizatora, jakie powstaną z tego tytułu. 5 Warunki dostarczenia prac 1. Koszty przesłania prac do PIEED - Dzierzgoń pokrywa nadawca. 2. Prace przesłane po terminie nie będą oceniane (liczy się data stempla pocztowego). 3. Organizatorzy nie ponoszą odpowiedzialności za uszkodzenie prac plastycznych podczas transportu. 4. Praca powinna być wykonana z materiałów trwałych gwarantujących odporność na zniszczenia w czasie transportu i przechowywania. Prac nie należy oprawiać. 6 Wymagania dotyczące prac plastycznych 1. Zadaniem konkursowym jest wykonanie w dowolnej technice pracy plastycznej w formacie A4 lub A3. Praca nie może być wykonana w formie przestrzennej. 2. Praca konkursowa powinna być wykonana indywidualnie i samodzielnie. 3. Do konkursu mogą zostać zgłoszone jedynie te prace, które nie zostały uprzednio zgłoszone do innego konkursu. 4. Za niedopuszczalne uznaje się dostarczanie prac zawierających treści sprzeczne z prawem lub łamiących normy społeczne i obyczajowe, w tym w szczególności: zawierających treści powszechnie uznawane za wulgarne i obraźliwe; przedstawiających przemoc albo materiały o tematyce rasistowskiej; 3\n4 zawierających pornografię, erotykę oraz treści obsceniczne; obrażających uczucia innych osób, w tym również uczucia religijne. W w/w przypadkach prace zostaną odrzucone i nie będą publikowane. 7 Rozstrzygnięcie konkursu 1. W celu przeprowadzenia Konkursu powołuje się komisję konkursową, w skład której wejdą pracownicy Regionalnego Towarzystwa Inwestycyjnego S.A. 2. Zadaniem komisji konkursowej jest: kwalifikacja do oceny nadesłanych prac; ocena złożonych prac; wybór zwycięskich prac; 3. Prace oceniane będą zgodnie z następującymi kryteriami: zgodność z przedmiotem konkursu, wyrażonym przez Organizatora Konkursu w 2 Regulaminu, wartości projektowe: oryginalność koncepcji, walory estetyczne; wartości poznawcze: wywoływanie pozytywnych skojarzeń z przedmiotem Konkursu. 4. Komisja konkursowa wyłoni na podstawie kryteriów i zasad określonych w niniejszym Regulaminie 2 zwycięskie prace oraz przyzna 4 wyróżnienia w II kategoriach wiekowych (I kategoria klasy I III; II kategoria klasy IV VI); 5. Autorzy zwycięskich prac oraz osoby wyróżnione otrzymają nagrody rzeczowe. 7. Lista nagrodzonych uczniów zostanie opublikowana na stronie internetowej PIEED-Dzierzgoń oraz na Facebooku nie później niż do dnia r. 8. Decyzje Komisji konkursowej są ostateczne i nie przysługuje od nich odwołanie. 9. Wręczenie nagród odbędzie się podczas obchodów Dnia Europy zorganizowanych przez PIEED - Dzierzgoń. Zdjęcia z uroczystego wręczenia nagród oraz wystawy prac plastycznych zamieszczone zostaną na stronie internetowej PIEED - Dzierzgoń oraz na naszym fanpagu na Facebooku. 4\n5 8 Dodatkowe postanowienia 1. Kwestie dotyczące przebiegu konkursu nie przewidziane w niniejszym regulaminie, rozstrzyga komisja konkursowa, o której mowa w Organizator nie przewiduje zwrotu dostarczonych prac po zakończeniu konkursu. 3. Regulamin konkursu jest dostępny na stronie internetowej 5\nDetektyw ZATOREK na tropie\nZESPÓŁ SZKOLNO PRZEDSZKOLNY NR 12 44-102 G L I W I C E U L. L I P O W A 29 N I P 631 26 72 422 R E G O N 367338230 T E L. ( 3 2 ) 279 98 55; F A X ( 3 2 ) 231 17 45 s e k r e t a r i a t @ z s p 1 2. g


Pierwsza dziecięca kartka w tym roku\nWesoła i kolorowa kartka dla małej dziewczynki :)\nDo Walentynek jeszcze sporo czasu, ale Magiczna Kartka postanowiła już dziś uszczęśliwić swoich fanów piękną, walentynkową kolekcją. Charakteryzuje ją piękne połączenie kolorów i mnóstwo elementów do wycinania (co uwielbiam w ich kolekcjach). Papiery i tekturki już dziś pojawiły się w Magicznym Sklepie, a do tego dwóch szczęśliwców, którzy podzielą się tą radosną nowiną na swoich blogach zostanie obdarowanych takim pięknym Magicznym Zestawem :)\nPracowicie zaczął się styczeń, bo ciągle coś tworzę :) Po raz pierwszy w moich pracach pojawiają się ludowe wzory. Bardzo ciężko o motywy folk w scrapbookingu. Właściwie to nigdy nie spotkałam się z nimi w papierkowych sklepach. Jakież było moje zdziwienie gdy znalazłam wielki blok takich papierów pod choinką :) Moja siostra postanowiła podarować mi coś związanego z moim hobby i sporo się nachodziła po sklepach by przywieźć mi coś wyjątkowego :) Teraz nadarzyła się wspaniała okazja by z nich skorzystać. Mój przyjaciel, zafascynowany wschodem ma urodziny i te papiery pasowały mi jak ulał. Do kompletu wykorzystałam śliczne naklejki z babuszkami, które przywiozła mi kiedyś mama (mam ich całą, grubą książeczkę!) Tak powstała folkowa kartka!\nCzy widzieliście już najnowsze kolekcje 7 Dots Studio ? 7DS to fantastyczna polska firma scrapbookingowa. Ich papiery są grube, dwustronne i mają doskonałą jakość wydruku. Wszystkie kolekcje są zawsze bogate w szczegóły (przetarcia, cieniowania, chlapnięcia), których nie oddają sklepowe zdjęcia, więc warto sobie kupić choćby kilka sztuk na próbę by się przekonać na własne oczy jak świetne są te produkty.\nTym razem w 7DS dwie kolekcje. Pierwsza ciepła, romantyczna, niezwykle kobieca i elegancka. Idealna do scrapów i albumów. Te tagi skradły moje serce :)\nDruga bardzo uniwersalna. Czysta w formie, więc zachęca by zrobić z niej coś po swojemu. Wspaniała kolorystyka idealnie rozweseli w zimowe dni :)\nZachęcam Was do odwiedzania bloga 7 Dots Studia, bo dziewczyny wymyślają różne wspaniałe wyzwania. Do tego ich drużyna projektowa robi niesamowite rzeczy! A teraz, poza wyżej wymienionymi atrakcjami, możecie jeszcze wygrać te wspaniałe kolekcje w ich blogowym candy :)\nMam w pudełeczku mnóstwo kwadracików do robienia inchów. Problem w tym, że jeszcze nigdy nie zmobilizowałam się do przygotowania jakiegokolwiek incha, tak więc leżały sobie i leżały i właśnie dzisiaj postanowiłam po nie sięgnąć. Tak powstało mozaikowe tło do kartki dla nastolatka :)\nMiałam rozpocząć noworoczne blogowanie od podsumowania zeszłego roku, ale nie jestem w stanie ogarnąć tych wszystkich niezwykłych rzeczy, które wydarzyły się w moim papierkowym życiorysie :) Zajmę się tym później.\nPostanowiłam zacząć tym co lubię: wyzwaniami. Odwiedziłam ostatnio blog 7 Dots Studio, a tam czekało wspaniałe wyzwanie. Należało przygotować pracę o tematyce "Rodzinne Chwile". Pomyślałam, że to świetna okazja by wykonać album. Uwieczniłam w nim niezwykle rodzinną chwilę, a mianowicie moją naukę pierwszych kroków :) Tak, ta mała blondynka w koronkowej sukieneczce to ja.\nBaza albumu powstała z papierów, z kolekcji Wonderland. Wycięłam je (moim ostatnio najulubieńszym) wykrojnikiem Sizzix w kształcie podwójnego herbatnika i posklejałam razem tak, by powstała klejona książeczka. Wszystkie pozostałe materiały (oprócz sznureczka) pochodzą z różnych kolekcji 7 Dots Studio. Koronkowe papiery wspaniale się wpasowały w tematykę albumu, a dzięki temu, że są bogate we wzory…


Z Zachodem Polacy mają niejaki kłopot: jedni by gonili go na siłę, drudzy by bronili się przed nim rękami i nogami. Gdy nie chcesz integracji, zostajesz w ekonomicznym cieniu, często w zaścianku; gdy wchodzisz między wrony, musisz krakać jak i one. I tak źle, i tak niedobrze, a złotego środka nie widać.\nZ racji geograficznego położenia Wielkiej Brytanii, nie bez racji o jej mieszkańcach mówi się, że mieszkają „na Zachodzie”.\nDla odmiany, o krainie między Odrą a Bugiem mówi się, że to Wschód – czasami uzupełniany przymiotnikami: daleki, głęboki, ewentualnie zacofany.\nWielu z nas, tych różnic między Wschodem a Zachodem doświadczyło na własnej skórze; stąd zapewne nasza na Wyspach tak liczna obecność. Stąd też zapewne bierze swą genezę pojęcie „doganiania Zachodu”.\nCo ciekawe, posmakowawszy zachodniego dobrobytu, za „wartość dodaną” (nie zawsze przewidzianą) przyjęliśmy też postawy większej tolerancji wobec innych kultur i religii, otwartości na ponadnarodowe wzorce, czy wreszcie zwykłą ciekawość świata.\nZresztą nie trzeba być od razu antykatolikiem, gejem czy lesbijką, by poczuć na Zachodzie większą swobodę życia.\nWchodząc do Unii Europejskiej, patrzyliśmy na nasz z nią związek\npod kątem czysto ekonomicznym,\nNiemniej, czy w pełni zdawaliśmy sobie sprawę z tego, co nas tam czeka? Bo UE to nie tylko unijne dotacje, to nie tylko - tak cenione przez imigranta - pozwolenie na pracę.\nUnia to również obowiązki i wymagania; nieraz cała gama wymagań, cokolwiek nie ekonomicznych.\nPół biedy, gdyby owo „doganianie Zachodu” kończyło się na dylematach wokół konieczności dostosowania rozmiaru przysłowiowego ogórka do unijnych norm…\nŚwiatem rządzi pieniądz, a pieniądze z unijnych dotacji dostaje ten, kto wdraża unijne ideologie; te zaś sięgają dużo głębiej, niż ekonomia.\nNp. na naukowe granty mogą w pierwszym rzędzie liczyć te polskie uniwersytety, które zgodzą się na „gender studies”.\nW zeszłym roku, na konferencji z udziałem polskiego ministra edukacji i zdrowia, omawiane były standardy edukacji seksualnej Światowej Organizacji Zdrowia, które to przejrzyście mówią, że dziecko do lat czterech ma wiedzieć o swoim prawie do czerpania przyjemności z dotykania własnego ciała.\nNa Londyńskim Szczycie Rodziny sprzed dwóch lat postanowiono do 2020 r. wydać 4,5 miliarda dolarów na „dostęp do nowoczesnych metod informacji, usług i dostaw antykoncepcyjnych”.\nŚwietlana wizja dla nowych pokoleń, prawda? W moim pojęciu, uczenie dzieci o seksie od najmłodszych lat, a potem udostępnianie im za darmo antykoncepcji (bo to ich prawo!) jeszcze żadnej zdrowej na ciele nastolatki nie powstrzymało od zajścia w niechcianą ciążę i nie powstrzyma – co najwyżej da zarobić na jej dziecinności kilku dodatkowym instytucjom, oczywiście z kręgu wszechpotężnej farmacji, ponoć tak dbającej o ludzkie zdrowie i życie.\nI tak oto nagle okazuje się, że goniąc Zachód, jednocześnie tracimy gdzieś cząstkę swojej obyczajowości, moralności, może nawet tożsamości.\nW tym kontekście, Unia jako żywo przypomina posąg z biblijnego proroctwa, którego stopy, wykonane po części z żelaza, a po części z gliny, nie stanowią dobrej podstawy dla solidnej konstrukcji, a próby zmieszania dwóch niełączliwych składników muszą zakończyć się fiaskiem, jeśli nie katastrofą.\nDlatego ślepo powtarzane hasła „idziemy do przodu” w stosunku do integracji z Zachodem muszą niepokoić tak samo jak nawoływania skrajnych eurosceptyków do wyjścia z UE.\nRóżnica tylko taka, że owczy pęd do „gonienia Zachodu” jest w modzie, zaś wysuwanie obiekcji robi z oponentów „zacofańców”, a przecież nikt na zacofańca wyjść nie chce.\nNastały nam takie czasy, kiedy Europa jednoczy się na skalę dotąd niespotykaną. Proces to po części naturalny, bo stymulowany niezniszczalną potrzebą każdego człowieka do poprawy warunków swego życia.\nJednak krok w krok za tymi potrzebami idą nieubłagane prawa globalnej ekonomii, politycznej poprawności i inne przekleństwa współczesnej cywilizacji. Owszem, płynąć z nurtem przychodzi łatwiej nie tylko w wodzie, ale i w rzece życia.\nRzadko jednak rozwiązania najłatwiejsze są zarazem najrozsądniejsze. Jako imigranci, wypada nam nauczyć się balansować na linie i czerpać „the best of both Worlds”.


Wiemy, co kobiety robią miedzy jedną a drugą pieluchą. Wchodzą do męskiego świata - o2 - Serce Internetu\n| 26.07.2018 17:25\naktualizacja 29.07.2018 19:57\nWiemy, co kobiety robią miedzy jedną a drugą pieluchą. Wchodzą do męskiego świata\n- W poczekalni u lekarza albo na placu zabaw. Wszystkie matki siedzą z telefonami i przesuwają te kwadraciki – mówi Magda, matka 2,5-letniego Borysa. To nie odosobniony przypadek. W świecie gier mobilnych panie stanowią coraz większą grupę.\nGry dla kobiet to istotny trend w świecie smartfonów (Adobe Stock)\nMagda prawdopodobnie nie wie, że mówi o jednej z najpopularniejszych obecnie gier wideo na świecie, czyli "Candy Crush Saga". Ta prosta gra z Facebooka i smartfona jest świetnym pochłanianiem czasu. Dzięki swojej prostocie i dostępności idealnie sprawdza się w sytuacjach oczekiwania na wizytę lekarską, gdy dziecko bawi się na placu zabaw, a nawet podczas karmienia dziecka.\nNiedawno opublikowany raport o graczach w Polsce przedstawił zaskakującą statystykę. Aż 49 proc. z nich to kobiety. Ten odsetek wydał mi się na początku nierealny. Regularnie grając w gry sieciowe i bywając na imprezach związanych z elektroniczną rozrywką, osobiście oceniam rozkład płci wśród graczy na 80-20 z korzyścią dla mężczyzn.\nWysnułem z tego następujące wnioski. Albo kobiety-gracze świetnie się ukrywają - co może być zrozumiałe, bo społeczność graczy postrzegana jest jako zdecydowanie męska, a nawet szowinistyczna - albo twórcy wspomnianego raportu wiedzą o czymś, o czym ja nie wiem. Prawidłowa okazał się oczywiście ta druga opcja.\nW raporcie oprócz tradycyjnych gier, tzw. "pudełkowych", na komputery albo konsole, wyróżniono także inne. Są to gry na smartfony (np. "Angry Birds"), przeglądarkowe (np. "Farmerama") i dostępne w mediach społecznościowych (np. "Texas HoldEm Poker"). To właśnie tu znajdziemy "zaginione" kobiety-graczki. Gdzie w takim razie kobiety grają najchętniej?\nPłci żeńskiej próżno szukać wśród graczy konsolowych, stanowią zaledwie 19 proc. ogółu. Więcej pań gra w gry na komputerach stacjonarnych - 38 proc. Najpopularniejsze są smartfony (49 proc.), gry przeglądarkowe (49 proc.) oraz gry w mediach społecznościowych. Tutaj kobiety stanowią 57 proc., a mężczyźni już 43 proc. Natomiast światowe trendy mówią, że przewaga kobiet nad mężczyznami wśród graczy mobilnych sięga nawet 75 proc.!\nGracze i gracze mobilni\nCzy w takim razie z raportu wynika, że kobiety grające na telefonach i przez Facebooka są tymi "prawdziwymi graczami"? Według mnie nie. Tak samo jak osoba grająca w nogę albo w siatkę raz w tygodniu nie jest sportowcem. Za terminem "gamer" kryje się bowiem pasjonat, człowiek zasiadający z padem przez telewizorem czy z klawiaturą i myszką za ekranem, preferujący fabularne czy sieciowe tytuły. A gry na komórkach to nic innego jak zabijanie czasu. Mówią o tym nawet sami zainteresowani. Według raportu 74 proc. komórkowych "graczy" robi to z nudów lub dla zabicia czasu.\nTa wiadomość jest dla mnie o tyle smutna, że większa obecność kobiet w tej dziedzinie rozrywki byłaby dla niej pozytywna. Większość gier komputerowych jest tworzona przez mężczyzn i dla mężczyzn. Na produkcje, w których wcielamy się w trochę bezczelnego, pewnego siebie faceta w średnim wieku, który wypowiada się z ironią w głosie i "ratuje świat" nie mogę już patrzeć. Branży gier z pewnością przydałby się "kobiecy dotyk", ich spojrzenie. W branży twórców gier płeć żeńska stanowi zaledwie 15 proc., z czego większość pracuje jako graficzki.\nJest popyt, jest podaż\nZ fali 30-letnich matek, grających na telefonach w przerwie między jedną pieluchą a drugą, cieszą się natomiast twórcy gier mobilnych. Ten segment jest najlepiej zarabiającym na rynku elektronicznej rozrywki. Zyskami przebija zarówno gry konsolowe, jak i gry PC. Dlatego panie są brane pod uwagę już podczas tworzenia gier. Polskie studio Arifex Mundi wręcz specjalizuje się w grach dla kobiet 30+, które po odwiezieniu dzieci do szkoły zabijają czas na telefonie.\n- Przewaga kobiet 25+ wśród graczy mobilnych stale rośnie - mówi w rozmowie z WP Tech Radek Czekaj z Digital Melody. - Dla niektórych rodzajów gier, jak np. puzzle, to nawet 75 proc. Panie lubią gry, które nie angażują, w które można grać jedną ręką i które w każdej chwili można odłożyć. Dlatego coraz więcej firm podąża modą tworzenia gier dla kobiet, jak np. rozbudowa farmy czy kolorowanie. Nawet my poszliśmy tym tropem i za parę tygodni wydajemy "Guess Face", grę zrobioną specjalnie dla pań.\nJak zombie....to chore!!!! Dlatego mam telefon z klapką a nie żadne srajfony..i dlatego jeszcze myślę!!! U mnie w pracy nie idzie pogadać z koleżankami ,bo każda trzyma łeb w telefonie, mówiłam, zwracałam uwagę,nic z tego...a niech se żyją w tym poronionym srajbuku,ja odpuściłam,nie miałam szans...przykre


droga do domu | Jeżeli w piwnicy może być ogród ...\nJeżdżę tym pociągiem już od kilku lat. Ten sam dworzec, ta sama trasa, czasem ci sami ludzie. Nie mam pamięci do twarzy, do tła dla mojego życia, tego drzemiącego wulkanu, który we mnie wzbiera.\nRzadko udaje mi się dotrzeć na dworzec o tej samej godzinie. Nigdy nie popadam w rutynę porannego obrządku, nigdy nie mam tyle samo czasu, żeby się ubrać. Szczególnie, gdy moja szafa otwiera przede mną sezam pełen bogactw, które już znam, z którego złoto już opadło, ale który jest mój, prywatny i nie dziele go z żadną córka. Bo mam syna.\nNigdy nie mam dwa razy takiego samego makijażu, bo zawsze zapominam o jakimś jego elemencie, za każdym razem o innym, oczywiście.\nCzasem zapomnę wysuszyć włosy.\nBoje się dnia, gdy wyjdę bez spódnicy. Choć po prawdzie, to mi chyba nie grozi. Mieszkam w domu luster. Jestem na nieustannej diecie i przechodząc z pokoju na korytarz, sprawdzam ile mi ubyło w udzie.\nPrzed wyjściem trzy razy zmieniam buty, czasem to pociąga za sobą zmianę skarpet lub pończoch. Dochodzą więc następne minuty.\nMam bzika na punkcie szali. Niektóre są piękne i lubię je szczególnie, inne pasują do wielu rzeczy. Trudno mi się zdecydować najpierw, czy wybrać z tych, które lubię, czy z Tych, które pasują. Potem czeka mnie kolejna decyzja.\nBywa, że budzę się jak kret i wkładam to, co mam pod nosem. Jadę potem metrem i w szybie widzę rozczochrane dziewczę ( w szybach nie widać zmarszczek, szczególnie przy słabym świetle), w dziwnej kombinacji kolorystycznej. Albo stłoczona w porannym wagonie, zastanawiam się, jakie spodnie mam dziś na sobie? I która bluzkę do nich wybrałam.\nGdyby mój syn zgubił się w sklepie, miałabym problem z opisem jego ubrania, mimo, że co rano sama je wybieram. Gdybym to ja się zgubiła, nie wiedziałabym, po czym mam się rozpoznać.\nJestem kobietą, nie odkrywam tu Ameryki.\nStacje do domu znam na pamięć, na wyrywki, po kolei, co drugą i od tyłu. Ale kiedy jadę w pociągu muszę ogarnąć trzy światy: ten za oknem, ten w wagonie i ten między kartkami zaczytanej książki. Czasem tracę czujność.\nBywa, że wysiądę za wcześnie, bo stacja podobna, bo pewnie zaczytałam się i nie zarejestrowałam wszystkich, a najczęściej, bo tyle ludzi wysiada. Większość zawsze ma rację. Tyle ludzi wkoło twierdzi, że wie, co myślę, co czuję. Może powinnam im zaufać, może lepiej wiedzą, gdzie mieszkam, w czyim życiu mam rozpakować walizki.\nJa zawsze wiem o sobie mniej niż powinnam.\nKiedyś w zamyśleniu, dotarłam pod inne drzwi na innym piętrze i chciałam je otworzyć jak własne.\nSą dni, kiedy żałuję, że tego nie zrobiłam.\nWrzesień 9, 2010 by Monika\tCategories: dom, droga, pociąg, pomyłka, życie


Autobusy Bila Tserkva - Lublin: ceny biletów i rozkłady jazdy, kup bilet online | INFOBUS\nKup bilet na autobus Bila Tserkva – Lublin: gdzie i jak zamówić bilety autobusowe do Polska, Ceny przejazdu w Lublin. Rozkład jazdy autobusów. Spis kursów z Bila Tserkva do Lublin i z powrotem, najbliższe kursy na dziś. Dojazd do Lublin najniższe ceny, kursy bez przesiadek, opinie pasażerów.\n07:30 – 20:45 Bila Tserkva → Lublin Odjazd z 07:30 od: Dworzec PKS, ul. Kutsenka, 1a Przyjazd do 20:45 do: Dworzec PKS, Al. Tysiąclecia, 6\nPokaż wszystkie kursy Bila Tserkva-Lublin\nJak z Bila Tserkva szybko dojechać do centrum Lublin w 2021 roku. Linia autobusowa na mapie, z zaznaczonymi przystankami. Lokalizacja przystanków wyjazdowych autobusów z Bila Tserkva oraz lokalizacja przystanków przyprzyjazdowych w Lublin. Czas w podróży: czas podróży do Polska, odległość w kilometrach.\nNajlepsze kursy z Bila Tserkva


Program Praw Człowieka ELSA Poland - Artykuł - ngo.pl\nProgram Praw Człowieka ELSA Poland\nBudowanie wśród społeczeństwa świadomości na temat przysługujących nam praw człowieka oraz ich promocja w środowisku publicznym to cel przyświecający Programowi Praw Człowieka.\nPodążając w kierunku wizji i pierwszego celu statutowego Stowarzyszenia – dążenia do sprawiedliwego świata, gdzie respektowane są godność człowieka i różnorodność kulturowa – ELSA Poland stworzyła Program Praw Człowieka jako jeden ze swoich programów wiodących.\nPodążając w kierunku wizji i pierwszego celu statutowego Stowarzyszenia – dążenia do sprawiedliwego świata, gdzie respektowane są godność człowieka i różnorodność kulturowa – ELSA Poland stworzyła Program Praw Człowieka jako jeden ze swoich programów wiodących. Skupia się on na prawie do równego traktowania oraz wszelakich kwestiach antydyskryminacyjnych. Ambasadorem Programu jest Pani Joanna Brodzik. Program wspierany jest również przez Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego.\nŁącznie na Program Praw Człowieka ELSA Poland w tym roku akademickim złożyło się niemalże 100 wydarzeń w piętnastu miastach w całej Polsce.\nWydarzenie te, to nie tylko rozpoczęte lub kontynuowane programy edukacji prawnej dla młodzieży szkolnej (w Warszawie, Wrocławiu czy Toruniu), ale też różnorodne inicjatywy podejmowane we współpracy z kołami naukowymi i organizacjami pozarządowymi - zarówno o charakterze charytatywnym, jak i naukowym. Na wyróżnienie zasługuje Ogólnopolska Konferencja Naukowa "Tezy Równości" zorganizowana w Lublinie, podejmująca tematykę praw człowieka w rodzinie czy praw osób LGBT. Co więcej, we współpracy z the Bridge Foundation część Grup Lokalnych uczestniczyła w akcji "Globalne Czytanie o Globalnych Wyzwaniach" polegające na czytaniu najmłodszym przygotowanej przez ONZ książki z bajkami opowiadającymi o tym, z czym mierzy się dziś ludzkość, od problemu nierówności, poprzez pokój na zrównoważonym rozwoju skończywszy.\nPodsumowując tegoroczny Program Praw Człowieka nie można nie wspomnieć o dwóch projektach\nKampania społeczna "spojrzwlustro"\nPierwszym z nich jest kampania społeczna "#spojrzwlustro - zmiana zaczyna się od Ciebie", której celem było ukazanie sprzeciwu Stowarzyszenia wobec wszechobecnemu w życiu publicznym wykluczeniu. Kampania realizowana była poprzez spoty, które przedstawiały sytuację z życia codziennego oraz prawdziwe historie przesłane przez osoby, które chciały wnieść swój wkład w kampanie.\nDrugi projekt – Right2B to zwieńczenie roku pracy nad Programem Praw Człowieka. W ramach Right2B odbędą się warszaty współorganizowane z Fundacją Kupuj Odpowiedzialnie, Kampanią Przeciw Homofobii oraz Deloitte, EY i CMS. Zwieńczeniem Right2B będzie trzydniowe Forum, które rozpocznie panel „Wyzwanie odpowiedzialnego biznesu w XXI wieku” z udziałem RPO dra Adama Bodnara, Joanny Brodzik, Beaty Faracik, Anny Siejdy oraz Piotra Biernackiego.\nObszarem skupienia Forum jest społeczna odpowiedzialność biznesu we wszystkich jej przejawach - pracy przymusowej, ekologii czy przestrzegania zasad BHP. Chcemy, by uczestnicy Forum przeanalizowali w kontekście akademickim, proces należytej staranności w kontekście realizacji praw człowieka w fikcyjnej firmie X poprzez warsztaty oraz analizę konkretnych spraw. Działania te zostaną opublikowane w raporcie po wydarzeniu, który stanowić będzie apel młodych ludzi skierowany do firm. Apel o bycie biznesem odpowiedzialnym społecznie.\nWydarzenie odbędzie się pod patronatem Polskiego Instytutu Praw Człowieka i Biznesu, Rzecznika Praw Obywatelskich, Forum Odpowiedzialnego Biznesu oraz Ministerstwa Inwestycji i Rozwoju. Patronatem Medialnym wydarzenie objęła Rzeczpospolita oraz Wolters Kluwers.\nELSA obecna jest w 43 krajach w Europie, działając w sieci poprzez Grupy Narodowe i Lokalne pod przewodnictwem Zarządu Międzynarodowego (International Board) z siedzibą w Brukseli. Wizja ELSA: „Sprawiedliwy świat, w którym szanuje się godność ludzką i różnorodność kulturową”.\nŹródło: Europejskie Stowarzyszenie Studentów Prawa ELSA Poland\nPromocja, media społecznościowe Prawa człowieka Relacja


Rzeczywiście i nierealnie, pod spodem - Kulturalny Konin\nJesteś tutaj: Kulturalny Konin Aktualności Rzeczywiście i nierealnie, pod spodem\nRzeczywiście i nierealnie, pod spodem\nProgram wernisażu „Od mimesis do abstrakcji; ExPozycja, ExKatedra” był artystycznie pojemny. Forma, przestrzeń, światło, barwy; malarstwo, instalacje, dźwięki – imitujące lub abstrahujące od rzeczywistego świata – to propozycja artystek, w większości rzeźbiarek, które na co dzień pracują w tej samej uczelnianej katedrze. W Galerii CKiS „Wieża Ciśnień” zagościły bowiem prace dr hab. prof. nadzw. Elżbiety Wasyłyk – kurator tej wystawy, Sylwii Godowskiej, Małgorzaty Kopczyńskiej-Matusewicz i Doroty Tołłoczko-Femerling. Otwarcie nastąpiło 6 marca br. Wernisaż znalazł się w repertuarze dorocznego Miasta Kobiet. W ramach syntezy sztuk towarzyszył mu mini recital Konińskiego Kameralnego Zespołu Akordeonowego, pod kierownictwem Ryszarda Jarosława Piotrowskiego.\njak wydobyć z abstrakcji wizualną pestkę\nMałgorzata Kopczyńska-Matusewicz, fotografka, rzeźbiarka i dziekan wspomnianego wydziału, debiutowała w konińskiej Galerii rok temu, wypowiadając się jako jedyna kobieta w projekcie Męskie Obszary Sztuki. Przypomnijmy, że jest to ciągle otwarty dyskurs i wyraz artystycznych poszukiwań zainicjowany przez szefa Galerii CKiS „Wieża Ciśnień” i Tomasza Czyżewskiego z Muzeum Regionalnego w Kutnie, którzy Słowo o sztuce zamieniają w Ciało, czyli kolejne wystawy, intrygujące widzów. Wracając do Małgorzaty Kopczyńskiej, poprzednim razem zaprezentowała oglądającym momenty zagrożenia, potencjalne zniszczenie, ostrzeżenie przed możliwością zagłady. Zainteresowanych wcześniejszym projektem odsyłamy pod link www.kulturalnykonin.pl/aktualnosci/982-wojna-na-dwa-glosy\nTym razem przedstawiła abstrakcyjny cykl „Powidoki”, z których jak pisze Elżbieta Wasyłyk wyłania się zarys formy. Prace drukowane cyfrowo na papierze fotograficznym korespondują ze sztukami plastycznymi i fotografią. I jak pisze kurator „Wieży” we wstępie do katalogu: Warstwa semantyczna abstrakcyjnych kompozycji jest (tu) wyzwaniem, zadaniem dla twórcy jak wydobyć z abstrakcji jego wizualną pestkę, jak wyrażać niematerialne wartości w materialnym dziele. Kopczyńska zaproponowała również zwiedzającym poszukiwanie tego, co pod spodem. W ustronnym zakątku „Wieży”, zagospodarowała miejsce zatytułowane „Spójrz” (pod spód). Po nałożeniu słuchawek rozlegał się łagodny, ciepły. męski głos (użyczał go Luna, Bartek Pniewski), prowadzący słuchacza w nieznane obszary (siebie), skłaniający go do zadawania pytań (sobie samemu). Zdaje się, że podtytuł tej instalacji stał się metaforą całego wydarzenia. Artystka zachęcała oglądających do patrzenia na to, co pod spodem.\n„spokojny zakątek, cichy zakątek” przygotowała również Dorota Tołłoczko-Femerling. Fotel, lampa nocna, stolik, a na nim otwarta książka – „Ulisses” Jamesa Joyce’a, strona 290. Kto wytrwał do tego momentu? Nie chodzi tu o samą powieść, lecz o „cichy zakątek”. Przepiękna, misterna instalacja zbudowana została z drutu kolczastego. Artystka przedstawiła też prace „słucham cię” i „wsłuchana”, zrealizowane techniką szydełkową, za pomocą kordonka, usztywnione krochmalem. W obu manualnych dziełach dochodzi do aktu komunikacji. Uważność, nastawienie na odbiór, nitki zaplecione na kanwie, przypominające membranę, wielokierunkowość – nasuwają również na myśl możliwości percepcji danej informacji, która zostaje przefiltrowana przez osobiście wyznawane wartości, konstrukcję psychiczną, wrażliwość, etc. (tutaj ucho jest rzeczywiste, dosłowne, widoczne, ale i metaforyczne). Tołłoczko-Femerling zaprezentowała też pracę zatytułowaną „elementy miasta”, wykonaną z papieru i pianki modelarskiej. Są to rzeczywiste rzuty fragmentów architektury miejskiej. Forma artystyczna sprawia, że na pozór wyglądają abstrakcyjnie, w rzeczywistości stanowią odwzorowanie wybranych przez artystkę struktur.\nWernisaż w „Wieży” uświetniły też obrazy nieobecnej Sylwii Godowskiej. Ekspresja linearna, bogactwo koloru, odniesienia do historii i kultury, antyczni i nowożytni bohaterowie, barokowe szczegóły, przepych zabrały widzów w krainę klasyki, fantazji i emocji takich jak smutek, refleksja, żal, rozpacz, zaduma (prace wykonane temperą na kartonie; „Myśliciel”, „Karuzela na Placu Zgody”, „Kondukt żałobny Filipa Pota”, „Henryk IV i Madame Republika” z cyklu: „Ożywione pomniki Paryża”).\nSynteza dźwięków i obrazów\nElżbietę Wasyłyk fascynuje muzyka. Podczas otwarcia wystawy w Pile wystąpiła jej córka – mezzosopran, Aster Haile, której akompaniował na fortepianie Grzegorz Rychlik. W Koninie artystkę zachwyciły „Suita irlandzka” Seibera, „Polka trisch trasch” Straussa i ogniste południowe „Liber tango” Piazzoli w wykonaniu akordeonistów z Konińskiego Domu Kultury. Obie pasje artystki odzwierciedlają się w jej obrazach. Bohaterami jej ogromnych kadrów portretowych są między innymi Fryderyk Chopin oraz córki – Maria i Aster Haile. Łączy w nich rysunek malarski, barwne powierzchnie, których wspólnym mianownikiem są pasy przebiegające w szerz obrazu. Wasyłyk zaprezentowała też dwie prace zatytułowane „Ćwiczenia duchowe”, będące klasycznymi etiudami rysunkowo-malarskimi, przepełnionymi religijną i transcendentalną symboliką.\nTytuł tego wernisażu, trochę zawiły, rozjaśniła szybko dr hab. prof nadzw. Elżbieta Wasyłyk – kuratorka wystawy. Sztuka naśladuje rzeczywistość (mimesis) lub od niej odbiega (abstrakcja). Cztery kobiety, cztery artystki, cztery spojrzenia na świat. Pracują w Katedrze Przedmiotów Ogólnoplastycznych na Wydziale Sztuk Wizualnych Akademii Sztuki (ExKatedra), stworzyły prezentację (ExPozycja) – pokazaną najpierw w Biurze Wystaw Artystycznych w Pile, później we współpracy z tamtejszą instytucją – w Galerii CKiS „Wieża Ciśnień” w Koninie.\nI na koniec raz jeszcze Elżbieta Wasyłyk: Sztuki wizualne posługują się współcześnie różnorodnymi mediami i kategoriami estetycznymi. Wprawdzie sztuka wywiedziona z fotografii i ready mades korzysta obecnie z przywileju pierwszeństwa, to najstarsze media plastyczne: rysunek, malarstwo i rzeźba nadal zaskakują, nie tylko siłą tematu i wypowiedzi estetycznej, ale biegłością manualną i warsztatową.\nAkademickie spojrzenie na sztukę, które ponad 100 lat temu stanowiło przeszkodę, było ciasne, duszne i zagrażające rozwojowi tej dziedziny, nie oparło się buntowi XX-wiecznych awangardzistów. Wpuścili oni do jej historii powietrze, ale nigdy nie udało się im zastąpić tradycji. Jak się okazuje – mimesis potrafi się odnaleźć w nowej rzeczywistości, balansując na granicy, przenikając do świata abstrakcji, zapraszając ją równocześnie do własnego. Artystki, które prezentują swe prace w „Wieży Ciśnień” udowodniły tym, że tradycji przybyło, nie ubyło.\nWystawę „Od mimesis do abstrakcji” ciągle można zwiedzać. Będzie czynna dla zainteresowanych do 28 marca br. Wstęp do „Wieży Ciśnień” jest bezpłatny. Możecie Państwo liczyć również na znakomicie przygotowany i wydany katalog.