1 Najwyższa Izba Kontroli Delegatura we Wrocławiu Wrocław, dnia 9 listopada 2011 r. Pan Zygmunt WORSA Starosta Świdnicki w Świdnicy LWR /2011 P/11/002 WYSTĄPIENIE POKONTROLNE Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli 1, zwanej dalej ustawą o NIK, Najwyższa Izba Kontroli Delegatura we Wrocławiu przeprowadziła w Starostwie Powiatowym w Świdnicy (dalej Starostwo ) kontrolę w zakresie pozyskiwania przez Powiat Świdnicki (dalej Powiat ) środków z budżetu Unii Europejskiej w latach (I półrocze). W związku z kontrolą, której wyniki zostały przedstawione w protokole kontroli podpisanym 28 września 2011 r., Najwyższa Izba Kontroli stosownie do art. 60 ustawy o NIK przekazuje Panu Staroście niniejsze wystąpienie pokontrolne. Najwyższa Izba Kontroli pozytywnie ocenia, pomimo stwierdzonych uchybień, działania Powiatu w zakresie pozyskiwania w latach (I półrocze) środków finansowych z budżetu Unii Europejskiej. Pozytywną ocenę uzasadniają m.in. działania dotyczące: identyfikacji potrzeb Powiatu w zakresie realizacji zadań, które mogą być współfinansowane ze środków Unii Europejskiej, pozyskiwania informacji w zakresie dostępności środków UE, stworzenia możliwości organizacyjnych w Starostwie Powiatowym do realizacji projektów z udziałem środków unijnych. Uchybienia w kontrolowanej działalności polegały na niewłaściwym sporządze- 1\n2 niu trzech wniosków aplikacyjnych, co w konsekwencji spowodowało ich odrzucenie, a tym samym utratę możliwości uzyskania wnioskowanej kwoty(11.846,7 tys. zł) dofinansowania. 1. NIK nie wnosi uwag do sporządzenia przez Powiat dokumentów i opracowań wewnętrznych, w których przedstawiono główne kierunki rozwoju Powiatu oraz określono niezbędne w tym celu zadania, w tym inwestycyjne i źródła ich finansowania. Powiat posiadał opracowaną we wrześniu 2007 r. Strategię rozwoju Powiatu Świdnickiego wyznaczającą cele i sposoby realizacji zadań mających się przyczynić do zrównoważonego rozwoju Powiatu, oraz cele gmin wchodzących w skład Powiatu. W zakresie określenia źródeł finansowania realizacji zadań, Powiat planował ich współfinansowanie m.in. ze środków unijnych. W przyjętym w 2007 r. Wieloletnim Planie Inwestycyjnym (WPI) zakładano realizację 30 zadań inwestycyjnych, z których 14 planowano sfinansować z udziałem środków unijnych. Kolejnymi zmianami WPI ograniczono liczbę zadań do 27 o wartości ,2 tys. zł, z których 7 planowano zrealizować z udziałem środków unijnych, przy czym w WPI nie wskazano wielkości tego dofinansowania. W kontrolowanym okresie Powiat realizował ogółem 93 zadania w zakresie budownictwa inwestycyjnego i zakupów inwestycyjnych, na sfinansowanie których wydatkowano ogółem ,0 tys. zł, z czego 91 zadań zostało zrealizowanych, a 2 zadania pozostawały w trakcie realizacji. Dla realizacji sześciu zadań uzyskano wsparcie z budżetu Unii Europejskiej, w tym dla pięciu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego, a dla jednego z Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Pozostałe zadania inwestycyjne Powiat realizował głównie środkami własnymi, które tylko sporadycznie uzupełniane były dotacjami celowymi z budżetu państwa i budżetów zainteresowanych Gmin. 2. NIK ocenia pozytywnie działania podejmowane przez Starostwo w celu pozyskania środków unijnych. W latach (I półrocze) Starostwo Powiatowe złożyło 12 wniosków aplikacyjnych, w których kwota dofinansowania zadań środkami UE określona została w wysokości ,5 tys. zł. W ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Starostwo złożyło trzy wnioski o łącznej wartości dofinansowania z UE w wysokości 898,8 tys. zł. Z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego dla czterech zadań ubiegano się o 1 Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz ze zm. 2\n3 dofinansowanie z UE w kwocie ,8 tys. zł. W ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, Powiat złożył dwa wnioski, w których dofinansowanie środkami z UE wynosiło ,4 tys. zł. Ponadto Starostwo złożyło jeden wniosek o dofinansowanie ze środków UE w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego zadania o wartości ,1 tys. zł oraz dwa wnioski z Programu Operacyjnego Współpracy Transgranicznej Republika Czeska Rzeczpospolita Polska o łącznej wartości dofinansowania z UE w kwocie 851,0 tys. zł. Spośród 12 wniosków złożonych przez Powiat, 9 wniosków Urząd Marszałkowski województwa dolnośląskiego zakwalifikował do dofinansowania środkami z UE w łącznej kwocie ,8 tys. zł, tj. 87,1% wnioskowanego dofinansowania. Na podstawie pełnomocnictw udzielonych przez Zarząd Powiatu, jednostki organizacyjne Starostwa, w kontrolowanym okresie również składały wnioski o dofinansowanie realizacji zadań ze środków UE. Powiatowy Urząd Pracy w Świdnicy złożył osiem wniosków w sprawie realizacji projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na łączną kwotę dofinansowania z UE w wysokości ,2 tys. zł, z których zaakceptowano siedem o wartości dofinansowania w kwocie ,9 tys. zł. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Świdnicy złożyło cztery wnioski w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, priorytetu VII Promocja integracji społecznej na kwotę 2.112,3 tys. zł, które zostały przyjęte do realizacji. Szkoły prowadzone przez Powiat Świdnicki otrzymały dofinansowanie na realizację dziewięciu wniosków w ramach projektu Uczenie się przez całe życie na łączną wartość 421,9 tys. Euro. 3. Kontrola ustaliła, że trzy wnioski Powiatu o dofinansowanie środkami z UE w łącznej kwocie ,7 tys. zł (14,8% wnioskowanych kwot) nie zostały przyjęte do realizacji. Z powodu ograniczonej ilości środków finansowych przeznaczonych na realizację przedsięwzięcia Dolnośląski Urząd Marszałkowski we Wrocławiu odrzucił wniosek o dofinansowanie kwotą ,3 tys. zł zakupu sprzętu i aparatury medycznej dla Regionalnego Szpitala Specjalistycznego Latawiec w Świdnicy. Z wyjaśnień Pana Starosty wynikało, że mimo braku formalnych podstaw do złożenia odwołania od decyzji Zarządu Województwa, władze Powiatu wystosowały pismo zawierające argumentację wskazującą na niesłuszne podjęcie decyzji odmownej przez Zarząd Województwa. Jednakże z powodu skierowania pisma 3\n4 do niewłaściwego adresata (pismo powinno być skierowane do dyrektora Wydziału Zarządzania RPO), pismo to potraktowane zostało jako odwołanie i pozostało bez rozpatrzenia. Akceptacji nie uzyskał również wniosek Powiatu o dofinansowanie środkami z UE w ramach RPO modernizacji Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w Świdnicy o wartości 841,6 tys. zł, który został negatywnie oceniony, gdyż nie spełniał kryterium oceny formalnej. Powiat nie zastosował prawidłowego schematu pomocowego i nie wybrał rozwiązania gwarantującego realizację projektu bez pomocy publicznej. Wniesione przez Powiat odwołanie nie zostało uwzględnione, gdyż jak podano w decyzji Dolnośląskiego Urzędu Marszałkowskiego we Wrocławiu, Szkolne Schronisko Młodzieżowe, m.in. wykonuje odpłatną działalność gospodarczą poza krajowym systemem edukacji i nie kwalifikuje się do tej formy dofinansowania. Z wyjaśnień Pana Starosty wynika, że Instytucja Zarządzająca oceniła zbyt radykalnie ten projekt sugerując się faktem pobierania przez Schronisko opłat za noclegi, co mogło mieć znaczenie w przypadku osiągania zysków i przeznaczania ich na działalność pozastatutową, czego Schronisko nie czyniło. Jednakże w ocenie NIK, należy zgodzić się z decyzją Urzędu Marszałkowskiego, iż dofinansowanie realizacji tego zadania stanowiłoby niedopuszczalną pomoc publiczną w rozumieniu art. 87 ust.1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Dofinansowania nie otrzymał także wniosek złożony w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na realizację zadania pn. Rozwój talentów szansą na lepsze wyniki w edukacji o wartości 438,8 tys. zł z powodu nieotrzymania wymaganych co najmniej 60% punktów dla całego projektu, jak i jego poszczególnych części. Starostwo nie złożyło odwołania od negatywnej decyzji uznając jej zasadność z uwagi na brak możliwości spełnienia jednego z wymaganych kryteriów oceny wniosku. 4. W okresie objętym kontrolą Powiat korzystał z odpłatnych usług trzech podmiotów zewnętrznych przy przygotowywaniu dokumentacji aplikacyjnej dla czterech projektów. Łączny koszt tych usług wyniósł 109,7 tys. zł. Kontrola ustaliła, że dwa wnioski aplikacyjne przygotowane przez jedną z tych firm (Fundacja RDLCD we Wrocławiu) za kwotę 28,4 tys. zł, nie zostały przyjęte do realizacji. Dotyczyło to wniosku o modernizację Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w Świdnicy (4,0 tys. zł) oraz wniosku o zakup sprzętu i aparatury medycznej dla Regionalnego Szpitala Specjalistycznego Latawiec w Świdnicy (24,4 tys. zł). 4\n5 5. NIK nie wnosi uwag do organizacyjnego i kadrowego przygotowania Starostwa do realizacji projektów z udziałem środków unijnych. Wnioski w sprawie dofinansowania środkami unijnymi projektów realizowanych przez Starostwo były przygotowywane przez 2 pracowników Biura ds. Europejskich i Promocji Powiatu oraz 3 pracowników Wydziału Oświaty i Wychowania posiadających stosowne przeszkolenie w zakresie pozyskiwania środków z UE. NIK nie wnosi również uwag do poziomu i zakresu aktywności Powiatu w zakresie pozyskiwania wiedzy na temat możliwości uzyskania dofinansowania planowanych zadań ze środków UE. Na bieżąco korzystano ze stron internetowych poświęconych funduszom unijnym, przede wszystkim z serwisu prowadzonego przez Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego. W ocenie Pana Starosty, czynnikami utrudniającymi pozyskiwanie funduszy unijnych są wysokie koszty przygotowania dokumentacji inwestycji i niepewność otrzymania dofinansowania, a także konieczność sfinansowania całej inwestycji oraz długi okres oczekiwania na refundację poniesionych kosztów. Problemem jest również brak możliwości rozszerzenia zakresu danej inwestycji w przypadku oszczędności wynikających z rozstrzygnięć przetargowych i konieczność ich zwrotu. Utrudnieniem w pozyskiwaniu funduszy unijnych jest także długi okres oczekiwania na rozliczenie, co powoduje często problemy finansowe jednostek organizacyjnych samorządu terytorialnego. 6. Zadłużenie Powiatu w badanym okresie nie przekroczyło wprawdzie progów ostrożnościowych określonych w ustawie o finansach publicznych, to jednak w latach wzrosło ono z tys. zł do tys. zł i na koniec 2010 r. osiągnęło poziom 45,5% uzyskanych dochodów budżetowych. Starostwo wprawdzie podjęło działania w kierunku restrukturyzacji zadłużenia poprzez wydłużenie terminów jego spłaty w okresie 13 lat oraz emisję obligacji, z których środki zostaną przeznaczone na spłatę kredytów bankowych, to jednak zdaniem NIK, tak znaczne zadłużenie Powiatu może uniemożliwić w najbliższym okresie wygospodarowanie środków na realizację zadań inwestycyjnych. Tak wysokie zadłużenie, w ocenie NIK, może stanowić również istotne ograniczenie w ubieganiu się o przyznanie dofinansowania z budżetu UE na realizację zadań Powiatu. Przedstawiając powyższe oceny i uwagi, Najwyższa Izba Kontroli wnosi o: 5\n6 1. Sporządzanie wniosków o dofinansowanie zadań środkami z UE w sposób zgodny z wymogami formalnymi i dochowywanie zasad określonych w merytorycznych warunkach uzyskania dofinansowania projektów. Najwyższa Izba Kontroli, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o NIK, oczekuje przedstawienia przez Pana Starostę, w terminie miesięcznym od daty otrzymania niniejszego wystąpienia pokontrolnego, informacji o sposobie wykorzystania uwag i wykonania wniosków, bądź o działaniach podjętych w celu realizacji wniosków lub przyczyn niepodjęcia takich działań. Zgodnie z treścią art. 61 ust. 1 ustawy o NIK, w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wystąpienia pokontrolnego, przysługuje Panu Staroście prawo zgłoszenia na piśmie do dyrektora Najwyższej Izby Kontroli Delegatury we Wrocławiu, umotywowanych zastrzeżeń w sprawie ocen, uwag i wniosków zawartych w tym wystąpieniu. W razie zgłoszenia zastrzeżeń, zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy o NIK, termin nadesłania informacji, o którym mowa wyżej, liczy się od dnia otrzymania ostatecznej uchwały właściwej komisji NIK. 6


Wady i zalety mieszkań z rynku pierwotnego\nDecyzja o zakupie własnego mieszkania powinna być dobrze przemyślana. Istnieje opcja nabycia takiego lokalu zarówno z rynku pierwotnego, jak i wtórnego. Wybór konkretnego typu nieruchomości zależy wyłącznie od oczekiwań danej osoby. Jakie są wady i zalety mieszkań pochodzących prosto od dewelopera? Czy warto zdecydować się na zakup takiego lokalu?\nMieszkania z rynku pierwotnego mają wiele zalet. Przede wszystkim nie wymagają one płacenia podatku PCC w wysokości 2% wartości nieruchomości, co ma miejsce podczas przenoszenia własności na nowego nabywcę. Bardzo często takie lokale są również objęte rękojmią, która chroni przed kosztami związanymi z wystąpieniem awarii czy nieprawidłowo przeprowadzonych prac remontowych.\nOgromną zaletą mieszkań z rynku pierwotnego jest również fakt, że znajdują się one w nowoczesnych budynkach. Zazwyczaj są to zamknięte osiedla z dostępem do podziemnych parkingów, infrastruktury dla rodzin z dziećmi i wielu sklepów w okolicy. Bloki znajdujące się w takiej okolicy są wyposażone w windy, a mieszkania często obejmują także przestronne tarasy na dachu.\nMieszkania z rynku pierwotnego można kupić w stanie deweloperskim lub surowym, co pozwala na rozpoczęcie urządzania w dowolny sposób bez konieczności pozbywania się starego wyposażenia. Jest to doskonała opcja dla osób, które chcą same zdecydować o wyglądzie swojego lokalu. Wiele mieszkań z rynku pierwotnego znajdziesz na stronie eurostyl.com.pl.\nWady mieszkań z rynku pierwotnego\nW ostatnim czasie największą wadą mieszkań z rynku pierwotnego stała się ich niedostępność. Często na lokal w nowo wybudowanym apartamentowcu trzeba czekać od kilku do kilkunastu miesięcy. Zazwyczaj konieczne jest wykupienie nieruchomości jeszcze niewybudowanej, co wiąże się z potencjalnym ryzykiem. W historii zdarzały się bowiem przypadki, że deweloperzy nie kończyli rozpoczętych inwestycji ze względu na problemy finansowe.\nKupowanie nieruchomości z rynku pierwotnego jeszcze przed ich powstaniem nie daje gwarancji jakości wykonania, która spełni Twoje oczekiwania. Wówczas nie możesz bowiem samodzielnie sprawdzić, czy materiały zastosowane do stworzenia danego budynku odpowiadają Twoim wyobrażeniom jeszcze przed kupnem mieszkania.\nKwiaty doniczkowe – jak cieszyć się ich wyglądem przez cały ...\nTaras kompozytowy zamiast betonowego – sprawdź zalety\nFolia grzewcza zamiast wodnej podłogówki? Poznaj zalety tego...\nJak oszczędzać wodę na podlewaniu ogrodu? Niezawodne sposoby


Komplikacje przy transferze Jose Kante. Napastnik może pozostać w Legii Warszawa - Sport WP SportoweFakty\nKomplikacje przy transferze Jose Kante. Napastnik może pozostać w Legii Warszawa\nJakub Artych 31 Stycznia 2019, 11:57\nWedług informacji portalu Legia.net, Ankaragucu nie przesłało kontraktu dla Jose Kante i piłkarz nie wyleciał do nowego klubu. O północy zamyka się okno transferowe w Turcji.\nMichał Pazdan szczerze o odejściu z Legii Warszawa. "Bycie piłkarzem numer 15 mi nie pasuje"\nWydawało się, że wszystko było już ustalone. Jose Kante doszedł do porozumienia z tureckim MKE Ankaragucu, czyli nowym klubem Michała Pazdana. Napastnik miał zostać wypożyczony na pół roku z opcją pierwokupu. W czwartek miał wylecieć do Ankary, po czym zaplanowane były testy medyczne oraz podpisanie kontraktu.\nSprawa transferu się jednak skomplikowała. Turcy do tej pory nie przesłali ostatecznego kontraktu. Czasu jest coraz mniej, gdyż okno transferowe zamyka się o północy. Nie wiadomo czy działacze Ankaragucu zrezygnowali z pozyskania Kante, czy zwyczajnie wymagane dokumenty dotrą w najbliższych godzinach.\nZobacz także: Ostatni dzień okienka transferowego NA ŻYWO.\nLegia Warszawa pozbywa się zimą niechcianych piłkarzy. W tym gronie znaleźli się Eduardo czy Krzysztof Mączyński. Dobrą ofertę z Turcji dostał Michał Pazdan, który podpisał już umowę z nowym klubem. W kolejce do opuszczenia mistrza Polski są teraz Jarosław Niezgoda oraz Jose Kante.\nPodobnie jak w przypadku Kante, skomplikowała się także sprzedaż Niezgody do FC Midtjylland. We wtorek informowaliśmy, że oba kluby nie mogą dojść do porozumienia w sprawie warunków transferu i działacze z Danii prawdopodobnie zrezygnują ze starań o napastnika mistrza Polski.\nCzy Jose Kante pomógłby Legii Warszawa zdobyć mistrzostwo Polski?


tpay.com / Dlaczego Tpay.com?\nZobacz listę metod płatności w Tpay.com\nTpay.com udostępnia dziesiątki gotowych modułów i wtyczek, dzięki którym możesz dokonać szybkiej integracji systemu płatności ze swoim sklepem w ramach najbardziej popularnych platform sklepowych.\nSystem Tpay.com zapewnia również profesjonalną pomoc techniczną, która pomoże Ci w procesie integracji systemu płatności.\nModuły sklepowe Tpay.com\nWystarczy kilka minut aby dołączyć do grona Odbiorców Płatności Tpay.com i cieszyć się najlepszym system płatności.\nPrzyjmuj płatności w Tpay.com\nProwadząc sprzedaż za pomocą systemu płatności Tpay.com możliwa jest automatyzacja księgowania wpłat a co za tym idzie w pełni automatycznie przetwarzanie zamówień i ich natychmiastowa realizacja.\nAby zautomatyzować sprzedaż w swoim sklepie wystarczy podążać za dostarczoną dokumentację techniczną. Dział Techniczny Tpay.com służy pomocą w razie wystąpienia trudności.\nAutomatyzacja w Tpay.com\nJako Odbiorca Płatności Tpay.com masz możliwość budowania odnośników płatności za pojedyncze zakupy np. sprzedając przedmiot w serwisach aukcyjnych.\nTpay.com jako pierwszy system płatności w Polsce przygotował panel transakcyjny w technologii Responsive Web Design, który dostosowuje się do wielkości urządzenia, na którym jest wyświetlany.\nDzięki bibliotekom mobilnym możesz zintegrować płatności przez Tpay.com w obrębie Twojej aplikacji. Klienci nie muszą otwierać przeglądarki dzięki czemu płatność jest bezpieczna i przebiega szybciej.\nTpay.com stawia przede wszystkim na najwyższą jakość świadczonych usług dlatego przy rozliczaniu transakcji współpracuje ze światowymi liderami jak amerykańska firma Elavon, która przeprowadza rocznie transakcje o wartości 300 miliardów dolarów.\nDlaczego wybrać Elavon w Tpay.com?\nZintegrowana Bramka Tpay.com


Nadmorski deweloper zapewnia niezwykle rozbudowaną bazą ofert, zgodną z kryteriami rozmaitych osób. Chcemy dawać do dyspozycji pełnię naszych możliwości. Gdy chodzi o pensjonaty Kołobrzeg zapewnia stuprocentowy profesjonalizm oraz zaangażowanie naszych deweloperów. Wybierając wypróbowane pensjonaty oraz polecanych deweloperów, decydujemy się na wypróbowane oraz zadziwiające oferty. Korzystne ceny i przemyślane rozwiązania to coś, co zapewniamy odbiorcom.\nZnakomite przygotowane na różnorodne wymagania konsumentów apartamenty Kołobrzeg poleca wszystkim zainteresowanym tego rodzaju inwestycjami. Do dyspozycji klientów są nasi doświadczeni w rozmaitych aspektach konsultanci, jacy dokładają w każdym przypadku mnóstwa energii oraz starań w tworzenie ofert na miarę oczekiwań. Kołobrzeg nie od dzisiaj cieszy się zainteresowaniem inwestorów, w szczególności w dziedzinie nieruchomości. Ofert nieustannie przybywa, a wszystkie są systematycznie udoskonalane - idź tutaj.\nBiorąc pod uwagę pensjonaty Kołobrzeg gwarantuje rewelacyjne ceny\nSzeroka paleta propozycji imponuje klientom pod rozmaitymi względami. Wskazane jest zwracać uwagę na dawane nam do dyspozycji opcje, gdyż deweloper zapewnia spełnienie wszelkich kryteriów klientów. Zwracając uwagę na pensjonaty Kołobrzeg może chwalić się zdecydowanie najszerszą ofertą propozycji na tle całego kraju. Wybierając spośród rekomendowanych przez tak wielu opcji można trafić na znakomicie przygotowane możliwości.


Życie nitką malowane: 2019\nZa chwileczkę wejdziemy w 2020 rok, będzie to rok przestępny, czyli dzień więcej na robótki, czytanie, na wszystko co sprawia nam radość;)\nJednak póki co jest jeszcze 2019;)\nPodsumowując ten rok pod względem czytelnictwa jestem z siebie zadowolona, ale o tym na końcu, teraz przejdę do pozycji przeczytanych w grudniu.\nNa początek Karolina Wilczyńska i seria Stacja Jagodno.\nKocham tę serię, czytam ją od początku, tym razem część 9 "Cisza między dźwiękami" 352 s.\nCisza między dźwiękami, cisza między słowami... teraz, z życiowego doświadczenia wiem, że to złe, że zawsze trzeba rozmawiać, mówić o tym co nas boli, co siedzi w naszej głowie, bo inni nie domyślą się tego. Szkoda, że każdy z nas nie ma obok takiej babci Róży, która potrafi otworzyć oczy na wiele spraw.\nZastanawiam się skąd życiową mądrość czerpie autorka, może ma obok siebie taką babcię Różę, i przede wszystkim chce jej słuchać;)\nCzęść 10 "Splecione letnie sny" 320 s.\nLosy następnej osoby związują się z mieszkańcami Stacji Jagodno, a raczej przetykają.\nJeszcze raz powtórzę - jestem zachwycona tą serią. Jest jeszcze 11. pozycja tej serii, ale na razie u mnie niedostępna:( Będę musiała poczekać, chociaż żałuję, bo tematyka świąteczna w sam raz pasowałaby na grudzień;)\nNastępna pozycja to Belinda Jones "Zimowe serca" 350 s.\nChciałam coś świątecznego, ale nie było tu się czym zachwycać. Nie polecam, szkoda na nią czasu.\nJenny Blackhurst "Noc, kiedy umarła" 416 s. Kryminał.\nKsiążka zapowiadała się ciekawie, ma dobre noty, ale do mnie nie przemówiła.\nNastępne pozycje to Maria Paszyńska i seria "Owoc granatu":\n1. "Dziewczęta wygnane" 352 s.\n2. "Kraina snów" 353 s.\n3. "Świat w płomieniach" 320 s.\n4. "Powroty" 304 s.\nTo moje pierwsze spotkanie z autorką, mam nadzieję że inne Jej książki również mnie zachwycą ( na przeczytanie już czeka "Willa pod Zwariowaną Gwiazdą").\nMaria Paszyńska pisze w podobnym stylu jak Joanna Jax, a może J. Jax pisze jak M. Paszyńska;) Żadnej z autorek nie chcę ujmować, obie są moimi ulubionymi.\nSeria "Owoc granatu" to najkrócej mówiąc: druga wojna światowa, zsyłka do łagru, powrót przez Bliski Wschód, życie w peerelowskiej Polsce. Tematyka, w ramach historycznych, podobna do "Zanim nadejdzie jutro" Joanny Jax.\nPrzepiękna seria i wspaniałe zakończenie!!! Polecam wszystkim.\nNastępna pozycja to kryminał, Katarzyna Puzyńska i już 11 część serii Lipowo - "Pokrzyk" 608 s.\nSeria wciąż mnie zachwyca, niezmiennie trzyma w napięciu. Polecam.\nI ostatnie pozycje to Danka Braun i pierwsze dwa tomy sagi "Miłość, namiętność, pożądanie":\n1. "Historia pewnego związku" 304 s.\n2. "Historia pewnej niewierność" 312 s.\nCała saga to pięć tomów. Następne czekają już na półce;)\nJak na razie bardzo fajnie się czyta, chociaż treść..., mimo że nie jestem pruderyjna, ale w moim wieku takie wzloty i namiętności ma się już za sobą;) Mimo wszystko polecam.\nPodsumowując, grudzień, aż sama się dziwię, okazał się świetnym pod względem czytelnictwa miesiącem.\nPrzeczytałam 11 pozycji, co dało 3991 stron.\nCały rok wygląda świetnie. Przeczytałam 93 książki, na łączną liczbę 35826 stron, czyli dziennie ok. 98 stron.\nŻyczę sobie w następnym roku przeczytać 100 stron dziennie, w tym roku niewiele brakowało;)\nCo do tegorocznych odkryć to przede wszystkim jestem zachwycona polskimi autorami, polską literaturą. Wielkim odkryciem jest Maria Paszyńska (powieść historyczna), Joanna Tekieli (powieść obyczajowa), Joanna Szarańska ((literatura obyczajowa), Hanna Greń (kryminał), Max Czornyj (kryminał)\nW dalszym ciągu moi ulubieni autorzy to: Katarzyna Puzyńska (kryminał), Tess Gerritsen (kryminał), Joanna Jax (powieść historyczna), Magdalena Witkiewicz (literatura obyczajowa), Karolina Wilczyńska (literatura piękna), Katarzyna Michalak (literatura piękna), Anna Karpińska (literatura piękna).\nTo już ostatni mój post w tym roku, dlatego ...\nżyczę Wam wspaniałego Sylwestra\ni wiele szczęścia w każdym dniu 2020 roku!\nAutor: nawanna o 15:00 17 komentarzy:\nŚwięta minęły jak zwykle za szybko, za chwilę Nowy Rok, dlatego dziś ostatni świąteczny post.\nPrzede wszystkim chciałam Wam pokazać trzy choinki, na których widać różnicę pokoleniową;)\nMoja choinka jest ubrana we wspomnienia;) Zawsze kolorowa, z wieloma ozdobami wiąże się jakaś historia, dlatego nie umiałabym z nich zrezygnować.\nChoinki młodego pokolenia są już bardziej nowoczesne.\nAndżelika i Damian swoją ubrali na biało-srebrno-różowo...\nW tej tonacji są też pozostałe ozdoby...\nChoinka Eweliny i Kamila jest biało-srebrno-niebieska(a może turkusowa)...\nMyślę że wszystkie mają swój urok.\nW wigilię Wigilii zdążyłam jeszcze przygotować takie osobiste dwustronne bombeczki (medaliony).\nNiestety, zrobienie im zdjęcia graniczy z cudem;)\nByły prezenty, dużo śmiechu i radości, czyli tak jak powinno być w święta. Nawet do Codyego przyszedł Mikołaj;)\nDostał też strój Mikołaja, zrobiło się troszkę chłodniej, więc będzie mu ciepło;)\nDziś byłoby na tyle. A jak Wam minęły święta?\nAutor: nawanna o 19:14 21 komentarzy:\nEtykiety: bombki, Boże Narodzenie, Cody


Strona główna›Policja rozbiła grupę oszustów. Metodą "na dopłatę" wykradli ponad 1,5 mln złotych\nŚląskiej policji udało się zatrzymać grupę cyberprzestępców, która organizowała tzw. kampanie SMS z fałszywymi informacjami o konieczności dopłacenia za paczkę. Zgodnie z informacjami, grupie udało się w ten sposób ukraść ponad 1,5 miliona złotych.\nOszuści będący obywatelami Białorusi i Ukrainy wpadli w ręce policjantów z Wydziału do Walki z Cyberprzestępczością KWP Katowice. Policja podaje, że siedemnastu z nich zostało już tymczasowo aresztowanych, a jedną osobę objęto policyjnym dozorem. Łącznie zatrzymano 19 osób, które były członkami zorganizowanej grupy przestępczej.\nCyberprzestępcy specjalizowali się we włamaniach na rachunki bankowe oraz kradzieży zgromadzonych tam środków. Za pomocą rozsyłanych wiadomości tekstowych o konieczności dokonania dopłaty pozyskiwali niezbędne im dane. Po przejęciu loginu oraz hasła poprzez fałszywą stronę banku, byli w stanie dokonać kradzieży wszystkich środków. Na tym jednak nie koniec, bowiem oszuści zaciągali też pożyczki na przejętych rachunkach.\nPolicji udało się ustalić, że skradzione pieniądze cyberprzestępcy wypłacali z bankomatów za pomocą popularnego BLIK-a. Czasami przelewali środki na rachunki bankowe należące do grupy, by móc później swobodnie nimi dysponować.\nPowyższa historia powinna być kolejną przestrogą dla wszystkich osób, którym zdarza się bezrefleksyjnie klikać w linki otrzymane w podejrzanych wiadomościach czy mailach. Pamiętajmy, aby zawsze sprawdzać skąd pochodzi dana wiadomość. Pod żadnym pozorem nie podawajmy także naszych danych, w szczególności loginów i haseł do kont bankowych. Policja przygotowała również specjalne kompedium wiedzy, które powinno pomóc wszystkim uniknąć podobnych sytuacji.\nW trakcie działalności tylko pomiędzy 1 grudnia 2020, a 8 kwietnia 2021 roku oszuści wysłali ponad 280 tysięcy wiadomości SMS z fałszywymi linkami zachęcającymi do wpłacenia pieniędzy. Policjantom udało się zabezpieczyć urządzenia, które były wykorzystywane przez grupę do działalności przestępczej.


Jesienna stylizacja w MIEŚCIE KOBIET\nPierwsze powakacyjne spotkanie z cyklu MIASTO KOBIET zostało poświęcone jesiennej stylizacji. W trakcie warsztatów uczestniczki miały możliwość skorzystania z porady specjalistki - Lidii Strabrawy.\n18 września w wielickiej bibliotece odbyło się cykliczne spotkanie podróżnicze „Podróże z głową”. Tym razem gościliśmy grupę studentów z UJ, przedstawicieli Stowarzyszenia CTA- Closer to Asia, którzy zabrali nas w podróż do Maroka.\nW niedzielę 22 września w budynki Ochotniczej Straży Pożarnej w Zabawie odbył się jubileuszowy piknik Filii Bibliotecznej w Zabawie. W niedzielne popołudnie w budynku O.S.P. w Zabawie spotkali się mali i duzi sympatycy biblioteki w Zabawie, która świętowała swoje 40 urodziny.\n20 września z inicjatywy Poniedziałkowego Klubu Seniora, działającego przy wielickiej bibliotece odbyło się ognisko integracyjne, w którym wzięło udział 20 osób.


Wielu młodych Polaków ma problemy z wagą - Owoce warzywa\nBadania przeprowadzone przez Instytut Żywności i Żywienia obrazują niepokojąca prawdę o młodych Polakach. W 2014 roku ponad 19 proc. dziewcząt i aż 57 proc. chłopców w wieku od 11 do 15 lat cierpiało z powodu nadwagi lub wręcz otyłości. Co więcej dynamika przyrostu wagi dzieci w Polsce od lat jest najwyższa w Europie.\nData: 24-10-2017, 13:45\nPonad 13 000 uczniów objętych programem, 30 dietetyków współpracujących w ramach projektów oraz 600 warsztatów zrealizowanych w 14 miastach – tak w liczbach prezentują się dwie edycje programu edukacyjnego Zielona Kraina. Projekt umożliwił dzieciom uczestnictwo w nieodpłatnych zajęciach poświęconych promocji zdrowego żywienia oraz popularyzacji świeżych warzyw w codziennej diecie dzieci i młodzieży. Udowodnił również, że o zasadach zbilansowanej diety można mówić ze smakiem, a kluczem do sukcesu edukacyjnego jest połączenie teorii z praktyką w lubianej przez uczniów formie warsztatowej. Program patronatem merytorycznym objął Instytut Żywności i Żywienia, który uznał Zielona Krainę za projekt nie tylko zgodny z podstawą nauczania, ale również wpisujący się w założenia programu: Szkoła promująca zalecenia europejskiego kodeksu walki z rakiem.\nBadania przeprowadzone przez Instytut Żywności i Żywienia obrazują niepokojąca prawdę o młodych Polakach. W 2014 roku ponad 19% dziewcząt i aż 57% chłopców w wieku od 11 do 15 lat cierpiało z powodu nadwagi lub wręcz otyłości. Co więcej dynamika przyrostu wagi dzieci w Polsce od lat jest najwyższa w Europie. Pociąga to za sobą konsekwencje zdrowotne, takie jak obecność blaszek miażdżycowych w krwi, a w wieku dorosłym - zwiększone ryzyko cukrzycy, a nowotworu, zawału serca, udaru oraz osteoporozy. Taka sytuacja to wynik zaburzenia podaży większości składników odżywczych w diecie dzieci, którą cechuje nadmierna konsumpcja cukrów prostych oraz tłuszczy pochodzenia zwierzęcego w połączeniu z niedostatecznym spożyciem błonnika pokarmowego, wielonasyconych kwasów tłuszczowych i witamin.\nBiedronka wprowadza platformę edukacyjną dla pracowników


Z Białegostoku wzywał do nienawiści wobec uchodźców w Łomży? - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nZ Białegostoku wzywał do nienawiści wobec uchodźców w Łomży?\nSąd Rejonowy w Białymstoku będzie musiał jeszcze raz zająć się sprawą funkcjonariusza Straży Granicznej w Białymstoku, oskarżonego o nawoływanie w internecie do nienawiści wobec czeczeńskich uchodźców. Sąd Okręgowy w Białymstoku uchylił wyrok uniewinniający mężczyznę, który w okresie od października 2009 roku do maja 2011 za pośrednictwem forum portalu 4lomza.pl miał zamieszczać wpisy i filmiki obrażające mieszkających w Łomży Czeczenów. Prokuratorzy Prokuratury Rejonowej w Łomży zarzuty mieszkańcowi Białegostoku Tomaszowi D. postawili jeszcze latem 2012 roku po zweryfikowaniu numeru IP komputera.\nDziś 35-letni mężczyzna oskarżony został o nawoływanie do nienawiści wobec czeczeńskich uchodźców oraz znieważanie ich na tle rasowym, narodowościowym bądź wyznaniowym. To jak się okazało funkcjonariusz Straży Granicznej, który pracowała w strzeżonym ośrodku dla uchodźców (obecnie zawieszony jest w czynnościach służbowych z powodu trwającego postępowania karnego). Mężczyzna od początku nie przyznał się do zarzutów. Twierdził, że to nie on był autorem wpisów, bo z komputera korzystały też inne osoby. Sąd pierwszej instancji, podobnie jak wcześniej śledczy, uznał jednak, że to zamieszczał wpisy w internecie, ale ostatecznie uniewinnił go od stawianych przez prokuraturę oskarżeń. Sąd uznał bowiem, że choć wypowiedzi miały mocny charakter - były dopuszczalne i nie było zamiaru popełnienia przestępstwa.\nOd wyroku odwołała się prokuratura, a teraz Sąd Okręgowy w Białymstoku uznał jej apelację za zasadną. Jak relacjonuje Polska Agencja Prasowa analizując treść wpisów, które były objęte zarzutami, sąd okręgowy zwrócił uwagę, że konstytucyjna wolność wyrażania swoich poglądów, pozyskiwania i rozpowszechniania informacji „nie ma charakteru absolutnego”. Podlega bowiem takim ograniczeniom, jakie są niezbędne m.in. dla ochrony dobrego imienia innych osób, która także jest ujęta w konstytucji, jako składowa część ochrony godności człowieka.\nwt, 18 marca 2014 17:23


Do pobrania egipt szarm el szejk,\nLink do pliku egipt szarm el szejk:\n- egipt szarm el szejk\n- Mubarak uciek� do Szarm El-Szejk 11.02.2011 Mubarak ucieka do Szarm el Szejk Rewolucja m�odych wyda�a pierwsze owoce . Rz�dz�cy Egiptem od ponad 30 lat Mubarak uciek� do Szarm el Szejk. Plac Tahrir ca�� noc �wi�towa� . Ciekawe tylko czy samo wymuszenie urz�dowania Mubaraka zadowoli Egipcjan .\n- Mubarak uciek� do Szarm El-Szejk Mubarak uciek� do Szarm El-Szejk czyli teraz najbezpieczniej w Egipcie, duzo wojska w kurortach!\nOstateczny wyb�r zale�y od Ciebie ale raczej szkoda sobie psu� urlop, z wycieczek raczej nie skorzystasz (Petra , Morze Martwe, G�ra Moj�esza) s�\n"Chcecie, �eby Polska by�a krajem galerii handlowych, piosenki biesiadnej i "kabareton�w", to bardzo prosz�. Ona tu jest i ta�czy dla was - Polska prza�na, pijana, wiecznie z siebie zadowolona. Rycz�ca po nocach od Madery po Szarm el-Szejk "Hej, soko�y!". Polska pracuj�ca w


, Jednym z nich jest chociażby praca jako stomatolog. Jak świat długi szeroki fachowy dentysta zawsze będzie przecież ludziom potrzebny. Kiedy kończymy naukę i jesteśmy już szczęśliwymi posiadaczami d\nDodane: 08-04-2020 01:04\nKiedy kończymy naukę i jesteśmy już szczęśliwymi posiadaczami d\nUWAGA! Nie Kupuj Nic Aby kupić klimatyzację Zanim Nie Przeczytasz Tego!Zdrowe serce, czyli krótko na temat kardiologiiO weterynarzach i ich pacjentachTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak Parzyć Wyśmienitą Kawę (chyba, że Popełniasz Te 3 Największych Błędów)Issues with water pipes?Poligrafia jako podstawa materiałów marketingowychCzy masz możliwość zrobić panele słoneczne?Biuro tłumaczeńKilka porad dla zdrowych zębówSytuacje w których prawnik to podstawa!Printing is a simple matter Decyzja odnośnie DJ'a na ślubZdrowa skóra twarzy z naturalnymi kosmetykamiTo może Cię zainteresować. Jak dobrze parzyć kawę profesjonalnieWnętrza - o sztukateriiDentysta ZabrzeJak obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu i zarobić?O wykorzystywaniu energii słonecznej - w twoim domuTrochę o rehabilitacjiTransfery, przewozy i transport osobowyCiepłe mieszkanie to nie luksusDlaczego wakacje życia warto spędzić w HiszpaniiNa pewno nie wiesz jak zobaczyć pokaz tańca Warszawa. Wystarczy, że przeczytasz ten wpisGdzie taniej skorzystać z kolektorów słonecznych?Jak dbać o siebie? Ogólnie o kwestiach kosmetycznychWykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby znaleźć fachowca od klimatyzacji?Relaks w ogrodzie na wyciągnięcie rękiOdzież i bielizna termoaktywna. Czy warto?Ogród i sauna to perfekcyjne połączenieEtykiety. Krótko o ich drukowaniu


Mareczek wraz z siostrzenicą dostali nowe mieszkanie - Radomsko24.pl\nMareczek wraz z siostrzenicą dostali nowe mieszkanie\nMonika Wróbel-Wnuk , 07.02.2020\nMarka Wróbla znają wszyscy radomszczanie, przez wielu nazywany po prostu Mareczek. Zawsze uśmiechnięty, szczery, chętny do rozmowy i pomocy. W miniony czwartek prezydent Radomska Jarosław Ferenc odwiedził go w nowym mieszkaniu.\nMareczek w socjalnym mieszkaniu z Towarzystwa Budownictwa Społecznego zamieszkał wraz z siostrzenicą. Lokal został wyremontowany przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, który sprawuje nad nim opiekę. Znajduje się w nim obszerny pokój z aneksem kuchennym oraz łazienka.\nJak mówi Marek, to wszystko czego potrzeba. Był bardzo zadowolony z nowego mieszkania, za które serdecznie podziękował. Zrobił to w swoim stylu z uśmiechem na ustach ugościł prezydenta Jarosława Ferenca, dyrektora MOPS Andrzeja Barszcza wraz z zastępcą Beatą Kotlicką oraz dyrektora TBS Krzysztofa Górnika. Było ciasto, faworki, kawa i herbata oraz rozmowa w ciepłej i miłej atmosferze, o którą Mareczek potrafi zadbać jak nikt inny.\nPrezydent przekazał nowym lokatorom pościel, zegar i drobne upominki z logo miasta – m.in. kubki, termos koszulki.\nurząd miasta w radomsku miejski ośrodek pomocy społecznej w radomsku towarzystwo budownictwa społecznego w radomsku


Wszystko gra - Match Point :: Woody Allen\nWszystko gra - Match Point\ndramat, thriller, USA, Wielka Brytania, 2005 / plakat/okładka\nPremiera kinowa w Polsce: 7 kwietnia 2006\nChris Wilton: Jonathan Rhys-Meyers\nNola Rice: Scarlett Johansson\nChloe Hewett Wilton: Emily Mortimer\nTom Hewett: Matthew Goode\nAlec Hewett: Brian Cox\nDetektyw Banner: James Nesbitt\nPan Townsend: Alexander Armstrong\nCarol: Rose Keegan\nReeves: Eddie Marsan\nHeather: Miranda Raison\nSamantha: Zoe Telford\nAgent mieszkaniowy: Paul Kaye\nEleanor Hewett: Penelope Wilton\nAlan Sinclair: Geoffrey Streatfield\nHenry: Rupert Penry-Jones\nPani Eastby: Margaret Tyzack\nMargaret: Selina Cadell\nIan: Colin Salmon\nDetektyw Parry: Steve Pemberton\nInspektor Dowd: Ewen Bremner\nProducent wykonawczy: Michael Dounaev\nProducent wykonawczy: Stephen Tenenbaum\nProducent wykonawczy: Jimmy de Brabant\nProdukcja: Lucy Darwin\nProdukcja: Gareth Wiley\nTenisista Chris Wilton (Jonathan Rhys Meyers) to prosty chłopak o irlandzkich korzeniach, który zdaje sobie sprawę z tego, że nigdy nie uda mu się zdobyć tytułu mistrza. Postanawia więc dawać lekcje tenisa dzieciom bogaczów i zaprzyjaźnia się z jednym ze swoich uczniów, który wprowadza go do swojej rodziny. Dzięki wrodzonej skromności i miłości do opery udaje mu się zyskać przychylność pana domu i poślubia jego córkę oraz otrzymuje wysokie stanowisko w firmie teścia. Jednak wkrótce okazuje się, że jego nowe życie jest dla niego prawdziwym koszmarem: nie cierpi swej pracy, nie kocha swojej żony, okłamując zarówno ją, jak i kochankę (Scarlett Johansson).\nWoody Allen w szczytowej formie\n"Wszystko gra" ("Match Point") to najnowszy filmy Woody'ego Allena, który już od dziś można oglądać na ekranach kin w całej Polsce. Film opowiada historię pewnego trójkąta miłosnego, na który składają się Chris (Jonathan Rhys-Meyers), Chloe (Emily Mortimer) i Nola (Scarlett Johansson).\nChris to młody, ambitny Irlandczyk, którego celem jest dostanie się w kręgi brytyjskiej elity. Udaje mu się to za sprawą małżeństwa z Chloe, córką bogatego potentata. Chłopak dopina swego, osiąga status i życie, o jakim marzył. Robi karierę w firmie u teścia, ma ładne mieszkanie, chadza do opery - po prostu "wszystko gra". Okazuje się jednak, że nie do końca. Wraz z osiągnięciem sukcesu zawodowego w jego życie wkradła się nuda, którą uosabia jego nienamiętna żona. Wtedy pojawia się Nola, początkująca aktorka z Ameryki. To ona wprowadzi w życie Chrisa emocje i pasje, których mu do tej pory brakowało. Jednak, jak to w romansach bywa, sprawy zaczną się coraz bardziej komplikować...\nKrytycy na całym świecie określają film jako stylizowany na "kino czarne" "hitchockowski" thriller, pełen zwrotów akcji i skokami napięcia, z niezwykle dopracowanym warsztatem i wspaniałą grą aktorską, która jest również wynikiem "genialnego" doboru obsady.\nWszyscy recenzenci zgodnie jednak zauważają, iż nie jest to Allen, jakiego mieliśmy okazję oglądać do tej pory. Jak zauważa Barbara Hollender na łamach "Rzeczpospolitej": "niewiele w tym filmie "prawdziwego" Allena. Rzeczywiście, nie ma tu znerwicowanego, niezgrabnego inteligenta i allenowskich obsesji na temat religii, seksu i żydostwa. Nie ma nawet Nowego Jorku. Ale zamiast narzekać, lepiej rozsmakować się w maestrii, z jaką nowy Woody Allen buduje swoją opowieść o przewrotności życia". Z drugiej strony krytyk podkreśla: "A przecież Allen nie zapomina też o uśmiechu - niewymuszonym, choć trzeba przyznać, że tym razem dość cynicznym".\nW anglojęzycznej prasie nie brakuje pochwał. "Najbardziej satysfakcjonujący filmu Allena od przeszło dekady" napisał A.O. Scott na łamach "New York Timesa". "'Wszystko gra' jest błyskotliwszy i bardziej spójny niż cokolwiek innego, co Allen zrobił od wieków" fascynuje się Andrew Sarris w "New York Observer".\nPomimo zmian, krytyka jest zgodna, iż "Wszystko gra" zwiastuje powrót dawnego mistrza.\nHelena Korso, Megafon.pl\nCo roku widz może mieć pewność, że zobaczy przynajmniej jeden dobry film. To kolejna produkcja w reżyserii Woody'ego Allena. Gwarancję tę całkowicie spełnia dramat "Wszystko gra".\nBohaterem opowieści jest młody, przystojny i ambitny Chris Wilton (w tej roli Jonathan Rhys-Meyers). Porzuciwszy karierę zawodowego tenisisty postanawia lekcjami dla bogaczy wkraść się w najlepsze towarzystwo Londynu. Dzięki urokowi osobistemu zdobywa serce jednej z najbogatszych panien angielskiej socjety, Chloe Hewett (Emily Mortimer). Jednak prawdziwą namiętność żywi do temperamentnej Amerykanki, Noli Rice (Scarlett Johansson). Ponieważ zdrada nie popłaca, z biegiem czasu Wilton będzie musiał zdobyć się na odważny krok, aby wyplątać się z miłosnego trójkąta.\nProdukcję warto zobaczyć nie tylko ze względu na wciągającą fabułę, opartą na interesującej analizie charakterów powierzchownych, ale miłych bogaczy oraz zdeterminowanych i skazanych na łut szczęścia ludzi wywodzących się z biednych rodzin. "Wszystko gra" to obraz narodzin kolejnej muzy Allena. Po Diane Keaton i Mii Farrow nowojorczyk wybrał Johansson, która już od premiery komediodramatu "Między słowami" uchodzi za jedną z najzdolniejszych i najbardziej obiecujących młodych aktorek Hollywood. Rolą Noli Rice Amerykanka niezwykle wyraziście daje tego dowód. Mimo, iż obsada najnowszego filmu Allena spisała się na medal, to trudno nie zauważyć, że z każdym pojawieniem się w kadrze Johansson, cały ekran wprost tętni energią. Z takim wrażeniem w kinie obcuje się niezwykle rzadko.\nJak w tytule filmu, po prostu u Allena zawsze "Wszystko gra".\nPrzemysław Toboła, Charaktery\nNiemoralną powiastkę o tym, jak ważna w życiu jest choć odrobina szczęścia prezentuje Woody Allen w filmie "Wszystko gra".\nChris (Jonathan Rhys-Meyers) zarabia na życie jako instruktor tenisa w ekskluzywnym klubie dla bogaczy. Przyjechał do Londynu z prowincji w poszukiwaniu odmiany losu. Wierzy w swój ukryty potencjał. Potrzebny mu choć cień szansy, by mógł dokonać czegoś wielkiego, by mieć na coś ważnego wpływ. W tenisowym klubie poprawia zagrywkę Toma Hewitta (Matthew Goode). Lekcje tenisa stopniowo przemieniają się w serdeczną zażyłość.\nFabuła"Wszystko gra" rysowana jest grubą kreską, niczym libretto opery, której pasjonatami są i Chris, i rodzina Hewittów. Jak przystało na bogaczy, mają własną lożę w londyńskiej Operze Królewskiej. Muzyka operowa przewija się w tle przez cały film. Zgodnie z melodramatyczną konwencją opery, siostra Toma, równie bogata Chloe (Emily Mortimer), zakochuje się w ubogim instruktorze tenisa. W tym momencie otwierają się przed nim wrota do świata, który znał tylko z telewizji. Przyszłego teścia (Brian Cox) Chris ujmuje dyskusją o Dostojewskim. Gdy Chloe prosi ojca o danie szansy Chrisowi, ten zatrudnia go w swojej korporacji. By konwencji stało się zadość, na drodze do ziszczenia snu o karierze i życiowej pomyślności staje kobieta. W rodzinnej posiadłości Hewittów, Chris spotyka Nolę (Scarlett Johansson), seksowną narzeczoną Toma. Amerykańska prowincjuszka próbuje w Londynie aktorskich szans na castingach. Bez skutku.\nJak ten Allen, znany koneser blondynek, filmuje Scarlett Johansson! Kamera śledzi każdy jej ruch, każdy krok. Podąża w rytm każdego oddechu aktorki. Po zagraniu w dwóch kolejnych filmach Allena ("Match Point", "Scoop") Scarlett Johansson poprosiła reżysera o gwiazdkowy prezent - rolę w następnym filmie i dostała propozycję kolejnej kreacji.\nChris, na pozór chłodny i rzeczowy biznesmen, rzuca na wagę Losu wymarzone bogactwo, spokój rodziny, miłość żony pragnącej dziecka. Na drugiej szali stawia pożądanie, sięgające seksualnej obsesji, która chwilami daje wrażenie przeżywania pełni życia. Żyje w dwóch płaszczyznach: w małżeństwie z rozsądku, w którym uprawia rutynowy seks - na tyle częsty, by nie narażać się na wymówki zaniedbywanej żony; w romansie z ognistą blondynką - obcowaniu ciał połączonym z uczuciem jedności. Dni upływają Chrisowi na żonglowaniu na krawędzi kłamstwa i prawdy. Ryzykuje karierę finansisty i notorycznie wymyka się na lunch, by móc kochać się z Nolą, która pragnie Chrisa na wyłączność, co doprowadza kochanków na krawędź życiowej katastrofy.\nI tak romans wymyka się spod kontroli, ale nie bez powodu. Fiodor Dostojewski to ulubiony pisarz młodego prowincjusza z pretensjami do życia. Czarnym żartem Allena, swoistym dopełnieniem filmu, jest postać staruszki, którą Chris zamorduje, starając się ukryć swoje matactwa namiętności.\nAllen kreśli losy bohaterów, wskazując na iluzję wiary we własne możliwości. Kpi z poczucia kontroli nad życiowymi koleinami, przewrotnie pytając widza: czy zawsze można wybrać kierunek w życiu? może czasami szczęściu trzeba pomóc? a może to ślepy traf wiedzie nas po życiowych bezdrożach? Punkt zwrotny akcji filmu przecież tylko naśladuje węzłowe chwile prawdziwego życia. "Czy w życiu ważne jest mieć szczęście?" - pytali uczniowie. "Oczywiście - zauważył mistrz. - Jak inaczej wytłumaczyć sukcesy tych, których nie lubimy".


Haluksy – z początku niegroźne zniekształcenie palucha u stopy, które w późniejszym etapie, jeśli nie zostanie pohamowane, może spowodować poważniejsze i niebezpieczniejsze dla ogólnego zdrowia schorzenia. …\nBioveliss Tabs – odchudzanie w musującej tabletce W Polsce coraz częściej spotykamy się z problemem nadwagi i otyłości. Dostęp do wysokoprzetworzonych, kalorycznych produktów i brak aktywności …\nW ostatnich latach medycyna alternatywna na nowo stała się popularna. Nowe metody oraz techniki lecznicze pozwalają nam w inny sposób zadbać o nasze zdrowie i pozbyć …\nWypadanie włosów może dotyczyć każdego z nas, niezależnie od wieku czy płci. Zwykle powody takiego zjawiska nie są zbyt skomplikowane, warto jednak zastanowić się nad tym, …\nDługie i gęste włosy to marzenie większości osób. Niestety stres czy złe warunki środowiskowe powodują, że osiągnięcie celu spotyka się z trudnościami i staje się nie …


Zabieg Cosmelan® jest jednym z najskuteczniejszych i bezpiecznych zabiegów pozwalających zlikwidować przebarwienia oraz przywrócić równowagę skórze tłustej czy mieszanej, nadając jej blask i gładkość. Zabieg Cosmelan® cieszy się dużą popularnością na całym świecie. W Europie zabieg ten wykonywany jest od kilku lat. Skuteczność terapii jest na tyle wysoka, że pozbycie się przebarwień następuje w niespełna trzy tygodnie.\nCosmelan® to zabieg mający na celu redukcję przebarwień skóry, który zmniejsza ciemne plamy i przebarwienia, powstałe na skutek nadmiernej produkcji melaniny lub w wyniku nadmiernej ekspozycji na promieniowanie słoneczne czy zaburzeń hormonalnych. Jego rewolucyjna formuła została zaprojektowana w celu osiągnięcia maksymalnej skuteczności i zapewnienia optymalnej tolerancji.\nCosmelan® działa na melanocyty komórki barwnikowe skóry, które znajdują się w naskórku i są odpowiedzialne za nadmierna produkcję melaniny. Cosmelan® hamuje produkcję melaniny, a tym samym zmniejsza lub rozjaśnia nieestetyczne przebarwienia, odbarwienia czy plamy. Mechanizm działania oparty został na zastosowaniu substancji, które zatrzymują tyrozynazę, enzym uczestniczący w procesie powstawania melaniny. Zawarte w Cosmelanie sunstancje blokują działanie enzymu bądź odwracają przemiany metaboliczne.\nTerapia uzależniona jest od indywidualnych potrzeb pacjenta, dlatego czas trwania terapii ustalany jest indywidualnie.\nZabieg z wykorzystaniem specjalnego zestawu Cosmelan®, może wykonywać wyspecjalizowany personel medyczny.\nW jakich przypadkach stosować zabieg Cosmelan?\nPrzebarwienia po ekspozycji na słońce UV\nPrzebarwienia skóry po trądziku / blizny potrądzikowe\nPlamy soczewicowate, piegi, znamiona\nDrobne zmarszczki i rozszerzone pory\nJak przebiega i na czym polega zabieg Cosmelan?\nProces kuracji składa się z dwóch etapów:\nEtap 1- profesjonalne leczenie w wyspecjalizowanym gabinecie medycyny estetycznej\nEtap 2- kontynuacja kuracji w warunkach domowych .\nPrzed planowanym zabiegiem pacjent nie musi specjalnie przygotowywać się, zabieg jest bezinwazyjny. Po odbytej konsultacji lekarskiej zabieg rozpoczyna się od przygotowania skóry do zabiegu. Następnym krokiem jest nałożenie maski Cosmelan®.\nMaska Cosmelan® musi pozostać na skórze przez okres około dwunastu godzin. Czas potrzebny do pozostawienia maski na skórze ustala lekarz medycyny estetycznej według indywidualnych potrzeb i problemów pacjenta. Po powrocie do domu pacjent usuwa maskę, pod strumieniem bieżącej wody, po upływie określonego czasu ustalonego przez lekarza. Czas pozostania maski uzależniony jest od fototypu skóry.\nW ciągu kolejnych kilku dni po zastosowaniu Cosmelanu, pacjent może odczuwać pieczenie, uczucie napięcia, a także pojawia się zaczerwienienie w miejscu poddawanym zabiegowi. Ta reakcja skóry jest naturalna i znika po upływie kilku dni.\nDrugi etap polega na samodzielnym nakładaniu kremu Cosmelan2® przez pacjenta w warunkach domowych, przez okres według zaleceń lekarskich.\nPo pierwszym lub drugim tygodniu leczenia Cosmelan® wygląd skóry jest wyraźnie poprawiony. Plamy są jaśniejsze i mniej widoczne, a skóra wygląda młodziej. Badania kliniczne wykazały, że w leczeniu przypadków plam starczych, ciemnych plam i innych przebarwień skóry skuteczność leczenia wynosi do 95%.\nPrzerwanie terapii powoduje, że niechciane przebarwienia nawracają, wobec czego nie należy tego robić. Indywidualne rezultaty mogą się różnić i uwarunkowane są od predyspozycji osobnicze.j Po zabiegu należy odbyć wizyty kontrolne.\nJuż po tygodniu wygląd skóry poddanej zabiegowi ulega widocznej poprawie. Duży wpływ na efekt zabiegu ma rodzaj skóry. Osoby o fototypie skóry IV i V (skóra ciemna) zauważyć mogą efekty zacznie szybciej bo już po 8-10 dniach. Osoby z fototypem I i II zauważają zanikanie plam między 8 a 21 dniem. Na całkowity efekt zabiegu Cosmelan® należy poczekać do 30 dni.\n• może być przeprowadzany o każdej porze roku,\n• polecany dla osób o każdym fototypie skóry,\n• wyraźnie rozjaśnia małe plamy: piegi, znamiona, przebarwienia posłoneczne, przebarwienia starcze,\n• reguluje wydzielanie łoju, zwęża rozszerzone ujścia mieszków włosoych,\n• w szybki sposób daje, możliwość pozbycia się plam,\n• gwarantuje wysokie bezpieczeństwo i skuteczność.\nCzy zabieg Cosmelan® jest bolesnym zabiegiem?\nSam zabieg nie jest bolesny, jednak podczas stosowania Cosmlan2® w domu, może być odczuwane uczucie gorąca na skórze, zaczerwienienie, napięcie skóry i złuszczanie.\nJakie są zalecenia po zabiegu Cosmelan®?\nBezpośrednio po zabiegu należy unikać nadmiernej zmiany temperatury (sauna, łaźnie parowe czy kriokomora) przez 2 tygodnie po zabiegu.\nNie należy zrywać, zadrapywać skóry łuszczącej się.\nUnikać solarium i ekspozycji na słońce przez co najmniej miesiąc po zabiegu.\nUnikać depilacji w miejscach poddanych zabiegowi.\nNie stosować peelingów chemicznych glikoli, retinolu lub peelingu mechanicznego przez 30 dni po zabiegu.\nUżywać zaleconych produktów do pielęgnacji domowej, aby zmaksymalizować rezultaty.\nNie należy nakładanie makijażu przez 24-48 godzin .\nNiezbędna jest fotoprotekcja skóry za pomocą kremu z SPF 50, aby zapobiec nawrotom pigmentacji.\naktywne zmiany na skórze, dermatozy,\nstosowanie leków z witaminą A,\nPredyspozycja na powstawanie keloidów.\nZabieg wraz z terapią domową


Indywidualnie zaprojektowane pokoje i apartamenty w Gdańsku - mieszkać i RELAKSOWAĆ w sercu miasta\nŁóżka: 1 Łóżko dwuosobowe\nNowoczesne kształty w połączeniu z optymalną funkcjonalnością, każdy z ośmiu pokoi dwuosobowych są indywidualnie urządzone i mogą być zajmowane jako pokoje jednoosobowe. Każdy pokój jednoosobowy dedykowany jest sławnej osobowości...\nNowoczesne kształty w połączeniu z optymalną funkcjonalność, , każdy z ośmiu pokoi dwuosobowych jest na najwyższym poziomie i indywidualnie urządzone. Każdy pokój jest poświęcony słynnej osobowości i uzupełniony zdjęciami...\nŁóżka: 1 Łóżko dwuosobowe + 1 rozkładaną sofą\nApartament wielkości 40 m² jest przeznaczony dla 2 osób, 2 następne osoby mogą być zakwaterowane w salonie na rozkładanej sofie.Posiada 1 sypialnię wraz z tarasem, otwarta kuchnie z salonem,...\nPrzestronny apartament jest przeznaczony dla 2 osób, 2 kolejne osoby mogą spać na rozkładanej sofie w salonie. Mieszkanie ma 1 sypialnie, 1 łazienkę, toaletę oraz przestronny salon/jadalnia z aneksem...\nŁóżka: 2 podwójne łóżka + 1 rozkładaną sofą\nApartament jest przeznaczony dla 4 osób, 2 kolejne osoby mogą spać na rozkładanej sofie w salonie. Posiada 2 sypialnie, 1-2 łazienki, oraz przestronny salon/jadalnia z kuchnią. Niektóre apartamenty mają...\nŁóżka: 3 podwójne łóżka + 1 rozkładaną sofą\nApartament wielkości 150 m² przeznaczony jest dla 6 osób, następne 2 osoby mogą być zakwaterowane na rozkładanej sofie w salonie. Posiada 3 sypialnie, duży taras, przestronny salon/ jadalnię z otwartą...\nApartament dla 8-10 osób\nŁóżka: 4 podwójne łóżka + 1 rozkładaną sofą\nApartament wielkości 165 m² przeznaczony dla 8 lub 10 osób. Posiada 4 sypialnie, duży taras, przestronny salon/ jadalnię z otwartą kuchnią, 2 łazienki. Apartament jest rozmieszczony na 3...


KIELCE: Oddech kierowcy ZEPSUŁ alkomat. KIELCE … – SE.pl • Przewodnik po Kielcach\nZgodnie z tym co przekazuje redakcja informacji SE.pl w informacji „KIELCE: Oddech kierowcy ZEPSUŁ alkomat. KIELCE …”:\nKIELCE, ŚWIĘTOKRZYSKIE, ALKOMAT, DROGÓWKA,. Zamknij. kapitol · Nie dogadali się na Kapitolu, wszyscy dostaniemy po kieszeni. zamknij. Aby ustawić se.pl jako stronę startową: Mozilla Firefox. Na pasku adresu obok http://www.se.pl jest czerwona […] przeczytaj pełny nius ».\n« Nafciarze przegrali w Kielcach. Mieli za mało atutów – Gazeta.pl\n50 spotkań Ojrzyńskiego w Kielcach – Goal.pl – piłka nożna »\nKielecka Dycha dla tych, którzy lubią biegać. Kierowcy, uważajcie – Gazeta.pl


Elektroniczna wymiana danych | Hansgrohe Polska\nNawet w czasach internetu i tworzenia globalnych sieci kontaktów nie wykorzystano jeszcze całkowicie możliwości elektronicznego przetwarzania danych. Wiele procesów nie zostało do końca zautomatyzowanych i nadal wymaga ręcznej ingerencji. Rezultat: wyższy odsetek błędów, wzrost kosztów oraz spowolnienie procesów. Właśnie tutaj rozwiązaniem jest EDI.\nEDI to elektroniczna realizacja procesów handlowych między dwoma firmami. O co w tym chodzi? Procesy są w pełni zautomatyzowane i ręczna ingerencja staje się zbędna.\nPrzykład: zamawianie za pośrednictwem EDI\nPrzekonaj się, jak prosta jest praca z EDI. W procesie zamawiania klient wprowadza swoje zamówienie w systemie EDI. Dane są przesyłane do dostawcy, a tam automatycznie wczytywane i przetwarzane w systemie zarządzania towarami. System automatycznie tworzy potwierdzenie zamówienia i przesyła z powrotem do klienta. To oznacza, że w bardzo krótkim czasie klient uzyskuje wiadomość, do kiedy otrzyma zamówiony towar. Podsumowanie: eliminuje się jakiekolwiek opóźnienia w czasie i minimalizuje odsetek błędów.\nEDIFACT – elektroniczna wymiana danych dla administracji, handlu i transportu\nEDIFACT jest standardem umożliwiającym elektroniczną wymianę danych między różnymi krajami i branżami. Uwzględnia dokładne zasady składni komunikatów EDI. W ten sposób zdefiniowano w EDIFACT ok. 200 rodzajów komunikatów, które obejmują wszystkie najważniejsze operacje gospodarcze w różnych branżach.\nNa przestrzeni czasu rozwinęły się w różnych branżach przemysłowych różne standardy elektronicznej wymiany danych. Rozwiązania branżowe określane jako podstandardy obejmują rodzaje komunikatów potrzebnych w danych gałęziach przemysłowych.\nJakimi zaletami odznacza się EDI?\nWiele rutynowych procesów zostało za pomocą EDI zautomatyzowanych. Oznacza to istotne korzyści, które można podzielić z grubsza na trzy kategorie.\nSzybszy transfer danych o każdej porze\nBrak wielokrotnego zapisu tych samych danych\nBrak literówek i błędów odczytu\nBrak nieczytelnych dokumentów\nEliminacja gromadzenia, wydawania i archiwizacji pokwitowań i dokumentów\nNiższe koszty transferu danych\nRedystrybucja kosztów personalnych\nPodręcznik EDI PDF 0,1 MB\nFilm o EDI FLV 3,4 MB


Jesteś tutaj: Strona główna > Szwecja > Stockholm county > Sztokholm\nwybierz... 2 km.5 km.10 km.15 km.20 km.25 km.30 km.40 km.50 km.100 km. z Sztokholm\nTorsgatan 10, Sztokholm (Pokaż mapę)\nOcena na podstawie 10591 opinii 8.3\nHostel Generator Stockholm jest usytuowany w dzielnicy Norrmalm w Sztokholmie. Oferuje on modny salon, kilka pomieszczeń ogólnodostępnych oraz bar, w którym serwowane są nordyckie koktajle. przeczytaj więcej…\nArenaslingan 7, Sztokholm (Pokaż mapę)\nOcena na podstawie 6035 opinii 8.4\nHotel ten usytuowany jest obok stadionu Tele2 Arena, centrum handlowego Globen oraz areny narodowej Ericsson Globe. przeczytaj więcej…\nBrunkebergstorg 6, Sztokholm (Pokaż mapę)\nOcena na podstawie 3302 opinii 9\nTen nowoczesny hotel designerski położony jest w centrum Sztokholmu. przeczytaj więcej…\nTegelbacken 6, Sztokholm (Pokaż mapę)\nOcena na podstawie 2350 opinii 8.5\nTen stylowy hotel znajduje się w odległości 300 metrów od głównego dworca kolejowego i 5 minut spacerem od Starego Miasta w Sztokholmie. przeczytaj więcej…\nNybrokajen 9, Sztokholm (Pokaż mapę)\nOcena na podstawie 999 opinii 8.8\nHotel ten usytuowany jest w centrum Sztokholmu, 5 minut spacerem od sklepów, restauracji i klubów nocnych przy placu Stureplan. przeczytaj więcej…\nVasagatan 1, Sztokholm (Pokaż mapę)\nOcena na podstawie 8520 opinii 8.1\nHotel ten położony jest obok głównego dworca kolejowego, 8 minut spacerem od ratusza w Sztokholmie. Na miejscu można bezpłatnie korzystać z siłowni, basenu, wanny z hydromasażem i sauny. przeczytaj więcej…\nHötorget 13-15, Sztokholm (Pokaż mapę)\nOcena na podstawie 3085 opinii 8.7\nObiekt Haymarket by Scandic to otwarty w maju 2016 roku hotel w stylu art déco. Oferuje on zakwaterowanie w centrum Sztokholmu, przy placu Hötorget. przeczytaj więcej…\nÖstra Järnvägsgatan 33, Sztokholm (Pokaż mapę)\nOcena na podstawie 4542 opinii 8.2\nHotel Clarion Sign położony jest w Sztokholmie, 400 metrów od terminalu autobusów kursujących na lotnisko Arlanda. przeczytaj więcej…\nSödra Blasieholmshamnen 2, Sztokholm (Pokaż mapę)\nOcena na podstawie 763 opinii 9.3\nHotel Lydmar to ekskluzywny obiekt usytuowany na nabrzeżu, przy Muzeum Narodowym. Oferuje on widoki na Stare Miasto oraz Zamek Królewski. przeczytaj więcej…\nRiddargatan 14, Sztokholm (Pokaż mapę)\nOcena na podstawie 1574 opinii 8.7\nTen nowoczesny hotel położony jest przy cichej ulicy w modnej sztokholmskiej dzielnicy Östermalm, w odległości 300 metrów od placu Stureplan. przeczytaj więcej…\nNote for robots: we added the robots metatag "noindex,follow" to this page because it could be considered duplicate content with the page https://www.booking.com/searchresults.pl.html?city=-2524279;dest_id=-2524279;dest_type=city;offset=0& which should be in the index.


"Kolory Polski" - Łowicz | Filharmonia Łódzka\n1 lipca 2018, 19.30 wstęp wolny\nPatrycja Krzeszowska-Kubit – sopran, Zbigniew Rymarczyk, Tomasz Kaszuba – fortepian; Dawid Ber, Maria Hubluk-Kaszuba – dyrygenci, Chór Filharmonii Łódzkiej\nW łowickiej bazylice zabrzmi muzyka chóralna, w tym m.in. Magnificat (pierwszy zachowany polski utwór 12-głosowy na 3 chóry 4-głosowe) Mikołaja Zieleńskiego, który tworzył na przełomie XVI i XVII wieku, i Lux aeterna – wersja na chór części „Nimrod” z wariacji „Enigma” brytyjskiego kompozytora Edwarda Elgara. Warto zwrócić uwagę na „Hymn do Panny” Benjamina Brittena, najwybitniejszego kompozytora brytyjskiego XX w. – to miniaturowe dzieło sztuki stworzył on w wieku zaledwie 16 lat. W programie koncertu są także dwa motety austriackiego neoromantyka Antona Brucknera i utwory dwóch rosyjskich kompozytorów muzyki cerkiewnej: Aleksandra Greczaninowa i Pawła Czesnokowa. Wieczór zwieńczą fragmenty melodramatu włoskiego kompozytora Pietra Mascagniego „Rycerskość wieśniacza (1890). Partie solowe podczas tego koncertu wykona sopranistka Patrycja Krzeszowska-Kubit, solistka Teatru Wielkiego w Łodzi, która ma w swoim repertuarze nie tylko arie operowe, ale także utwory muzyki oratoryjno-kantatowej i lirykę wokalną.


Trup na plaży i inne sekrety rodzinne (Garstka z Ustki. Tom 1) [Aneta Jadowska] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00135 002811 20669803 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Aneta Jadowska Liczba stron: 304\nISBN: 978-83-8129-090-6 Data wydania: 2018-01-31\nDla Ustki, z całą miłością gościa, który wcale nie chce być turystą, ale czasem samo tak wychodzi\nRozdział 1 Kiedy o świcie wybierałam się na plażę, spodziewałam się wielu rzeczy. Wschodu słońca, okazji, by zrobić kilka fotek na Instagram, nieskażonego upałem powietrza i wyludnionej plaży, wciąż niewinnej przed przybyciem pierwszych tego dnia turystów. To był mój mały rytuał. Możecie to nazwać entuzjazmem neofity i poniekąd będziecie mieli rację. Nie byłam w Ustce całkiem nowa. Spędziłam tu pierwsze trzynaście lat swojego życia i były to dobre lata. Przez kolejne dziesięć mieszkałam w Łodzi. To sympatyczne miasto, przywykłam do niego, nawet trochę w nie wrosłam, ale strasznie brakuje tam morza. Każde miasto w Polsce skorzystałoby na dostępie do Bałtyku, nie wszystkie mają aż tyle szczęścia co na przykład Ustka. Przez tę dekadę byłam jak marynarz uwięziony na stałym lądzie. Niby zawsze mogłam wrócić, ale nie miałam pojęcia, czy byłabym tu mile widziana. A potem dowiedziałam się, że owszem. Więc wróciłam. Na chwilę, kilka miesięcy, zanim odkryję, co chcę zrobić ze swoim życiem. Może to złudzenie, ale naprawdę wydaje mi się, że nad morzem myśli się lepiej. Więc póki mam morze pod ręką, przychodzę tu codziennie, zwykle o piątej, i mam je tylko dla siebie. W Łodzi nazywali to bezsennością. Tu – wezwaniem Neptuna. Zdecydowanie wolę tę terminologię. Nie wiąże się z koniecznością łykania tabletek, po których wprawdzie człowiek dosypia do siódmej, ale potrzebuje kolejnej pigułki, by się na dobre obudzić. Zresztą kto by spał, kiedy wschód słońca jest taki cudowny, powietrze pachnie nocną burzą, a plaża jest dziewicza i czeka na ślady twoich stóp! Idąc tutaj, mogłam się też spodziewać, że morze natchnie mnie do biegania. Nikłe szanse, jeśli mam być szczera, bo jak żyję, to nagłe natchnienie jeszcze mnie nie dopadło. Ale nie mówię hop, bo może to właśnie dziś. Byłoby to ze wszech miar rozsądne, skoro nieopatrznie zgodziłam się przebiec z babcią półmaraton. Tak wyszło. Byłam zaspana. Przed pierwszą kawą. Głupio mi się teraz wykręcać, skoro babcia, lat siedemdziesiąt, zamierza biec. To miał być jej pierwszy raz i nie czuła się przerażona. Traktowała to jako miłe, pozytywne wyzwanie, coś do skreślenia z listy „rzeczy, które chciałabym zrobić”. Nie biegała regularnie, ale była w dobrej formie. Pewnie lepszej niż ja. I do tego też wstydziłam się przyznać. Babcia optymistycznie powiedziała: – Nie martw się, jeśli po przebiegnięciu ćwierćmaratonu będziemy chciały przerwać, nikt nas nie zmusza do biegnięcia dalej. Ćwierćmaraton wcale nie brzmiał dużo lepiej. Ale biegów na sto metrów nie organizowano. Tak więc wisiała nade mną świadomość, że za niecały miesiąc miałabym przebiec dystans dwudziestu jeden kilometrów i dziewięćdziesięciu siedmiu i pół metra. Spędzało mi to sen z powiek, więc na moje poranne spacery na plażę zakładałam legginsy i sportowe buty. Gdyby mnie nagle natchnęło na bieganie, byłabym przygotowana. Zabierałam też plecak, a w nim aparat, notes, kawę w kubku termicznym i przekąskę przedśniadaniową. Gdybym rzeczywiście kiedyś zapragnęła się przebiec, nie wiem, co bym z tym wszystkim zrobiła. Czyli chyba nie spodziewałam się nagłego przełomu w swoim nastawieniu do długich dystansów. Z pewnością nie spodziewałam się natomiast, że zadzwonię do mojego wuja i powiem: – Musisz przyjechać, zanim morze zabierze zwłoki. Przez chwilę jedyną odpowiedzią była cisza. Potem głębokie westchnienie, kiedy do wuja dotarło, co właściwie usłyszał. A wreszcie jego prawie przytomny głos: – Dzwonisz do mnie jako do swojego najbliższego krewnego w nadziei, że pomogę ci się pozbyć problemu? Cały wuj. Przez ostatnie dziesięć lat widział mnie ledwie trzy razy, ale nie zmieniało to nic w jego podejściu. Byłam jego bratanicą. I stał po mojej stronie. Zawsze. – Dzwonię do ciebie jako do najbliższego mi policjanta. Znalazłam trupa na plaży i pomyślałam, że pewnie byście go chcieli zatrzymać. – Niczego nie dotykaj, zaraz tam będę! – rzucił pośpiesznie. Potem usłyszałam stuknięcie, echo przekleństwa i połączenie zostało przerwane. Patrzyłam z rezygnacją na komórkę. Wiedziałam, że wuj potrzebował chwili, by się obudzić i zorientować, że nie ma pojęcia, gdzie ma się pojawić. Zajęło mu to niecałą minutę. – A gdzie właściwie jesteście? Ty i trup? – zapytał. Rozejrzałam się, szukając punktu odniesienia. – Na plaży wschodniej, na wysokości smażalni ryb Fala. Ja na plaży, on w wodzie. Obija się o pale falochronu, ale raczej nie jest do nich przywiązany. – Dziesięć minut – zapewnił i znów się rozłączył. Stawiałam raczej na pół godziny – dochodziło wpół do szóstej, a wujek nie jest rannym ptaszkiem i przed pierwszą kawą ma ruchy leniwca. Mój tata i on byli ulepieni z jednej gliny. W dziesięć minut znajdzie spodnie i skarpetki. Niekoniecznie do pary. To oznaczało, że ja i trup spędzimy w samotności dłuższą chwilkę. Prawdę mówiąc, nie pamiętam, kiedy ostatnio spędziłam tyle czasu sam na sam z nagim facetem. Prawie nagim – gdy unoszony falami kołysał się na brzuchu, widziałam czarne slipki. Był duży. Z tej perspektywy nie umiałam ocenić wzrostu, ale byłam przekonana, że jest dużo większy ode mnie. To zresztą żaden szczególny wyczyn – mam metr pięćdziesiąt pięć (choć w formularzu do dowodu napisałam metr sześćdziesiąt). Poza tym nawet z tej odległości widziałam szerokie barki i długie, umięśnione nogi. Łysina połyskiwała w słońcu, a cienkie czarne włosy unosiły się wokół głowy jak wodorosty. Piasek był zimny i wciąż lekko wilgotny po nocnym deszczu, a ja nagle poczułam, że muszę usiąść. Kilka metrów w głąb plaży, skierowane plecami do morza i przodem do promenady, stały kosze plażowe dla turystów. Podeszłam i pomacałam poduszkę w biało-czerwone paski. Deszcz nie zdołał wsiąknąć w ceratową tkaninę. Chciałam przenieść jeden na sam brzeg, ale okazał się zbyt ciężki, więc zdołałam go tylko obrócić przodem do fal i przeciągnąć kilka metrów po piasku, by móc obserwować trupa. Chciałam mieć go na oku, na wypadek gdyby nagle wstał i odszedł – czy też, co bardziej prawdopodobne, porwała go wyższa fala. Jakiś cichutki głosik w mojej głowie podpowiadał mi, że jeśli wuj Marek stawi się o tej barbarzyńskiej porze na plaży, zapewne ze wsparciem policyjnym, a trupa nie będzie w zasięgu wzroku, moja reputacja zostanie zrujnowana na wieki. Zanim rozsiadłam się w koszu, upewniłam się, że nie zniszczę żadnych dowodów, jeśli takowe tu były. Nie potknęłam się o nic znaczącego – broń, wizytówkę mordercy, kopertę z listem pożegnalnym czy podpisane przyznanie się do winy. Nic mniej oczywistego też nie wpadło mi w oko. Jeśli gość przyszedł tu popływać, na przykład wczoraj wieczorem, gdzieś powinien zostawić ubrania i ręcznik, ale na jasnej piaszczystej połaci niczego takiego nie widziałam. Może wyżej, na jednej z ławeczek na promenadzie przy którymś z wejść na plażę… Korciło mnie, by pójść sprawdzić, ale nie zamierzałam spuszczać faceta z oka. Poranek był chłodny, więc podciągnęłam nogi i usiadłam w przepastnym koszu po turecku, owinęłam się ciaśniej wielką bluzą z Myszką Miki, którą nosiłam jako trzynastolatka, a którą babcia przechowywała dla mnie przez te wszystkie lata. Nie byłam zaskoczona, że pasuje. Jeśli ktoś z zapartym tchem czekał, że nagle zacznę rosnąć i nabierać ciała, musiał, biedak, już dawno wyzionąć ducha z niedotlenienia. Ciało kiwało się na wodzie jak spuchnięty spławik… a ja zrobiłam się głodna. Być może brzmi to jak popisowy pokaz braku wrażliwości, ale szybko przetłumaczyłam sobie, że nie ma w tym nic nienaturalnego – w obliczu śmierci życie dla równowagi musi być głośne i ekspansywne. Do mnie przemówiło burczeniem żołądka. Memento mori w czysto praktycznym wydaniu – jedz, póki możesz. Temu przy falochronie żołądek przyda się już tylko podczas sekcji. Rozważałam to całe dwie minuty, zanim wyciągnęłam z plecaka torebkę z ciastkami owsianymi i kubek z kawą. Dopiero gdy zjadłam, mój mózg zaczął pracować na wyższych obrotach. Wyciągnęłam aparat i zrobiłam kilka zdjęć – pełen plan i zbliżenia – bo nagle przyszło mi do głowy, że może go rozpoznam. Przyjechałam do Ustki dopiero parę tygodni temu, a do tego ledwie co dziesiąty człowiek przebywający w okolicy nie był turystą, więc szanse na rozpoznanie go wydawały się niewielkie. Tyle że akurat od dwóch dni nie mogłam się doliczyć jednego z gości pensjonatu. Niestety, facet leżał twarzą do dołu. Patrzyłam w skupieniu na ekran lustrzanki, starając się nie myśleć o sinobladym kolorze skóry denata. Ani o tym, że czarne pasma włosów wokół głowy wyglądają jak skrzyżowanie wodorostów i macek. Jak Meduza z wężowymi splotami. Wzdrygnęłam się, bo nagle zrobiło mi się chłodniej. Schowałam aparat z powrotem do plecaka. Jeśli to był mój zaginiony turysta, który wynajął pokój na pięć nocy, by po dwóch zniknąć, zostawiając za sobą wszystkie rzeczy i walizkę, wszystko wskazywało na to, że ledwie dwa tygodnie po przyjeździe do Ustki wpakowałam się w rasową intrygę kryminalną. I pomyśleć, że pierwszy niepokój wzbudziła niezjedzona krówka ustecka. Być może to najlepsza reklama lokalnej manufaktury słodyczy: tylko martwi potrafią się im oprzeć. * Wszystko zaczęło się pod koniec maja. Stawałam na głowie, by zdać egzamin licencjacki w terminie zerowym, jeszcze w maju, całkiem jakbym nie mogła się doczekać tego, co mnie czeka. Tylko pojęcia nie miałam, co by to miało być. W informatorze uniwersyteckim zapewniano nas, że dzięki edukacji będziemy zdobywać szczyty. Byłam pewna, że kiedy dziekan wplatał tę złotą myśl w gorącą przemowę podczas uroczystości inauguracyjnej, nie przewidział takiej sytuacji jak ta. „Absolwentka studiów humanistycznych na plaży usteckiej, sam na sam z nieboszczykiem – to możesz być ty, jeśli wybierzesz naszą uczelnię i przyszłościowe kierunki!” Chociażby pedagogikę ze specjalnością animacja kultury. Zresztą czego innego się spodziewałam? Oficjalnie nie organizowano żadnej gali wręczania dyplomów, jednak samorząd studencki postanowił iść z duchem czasu i Legalnej blondynki i przekonał władze wydziału, że to doda uczelni powagi i chwały, podniesie morale i w ogóle przełoży się na przyszłoroczną rekrutację na studia magisterskie uzupełniające. Ponieważ niedobory ochotników zagrażały pensum pracowników naukowych, problem potraktowano poważnie. I oddano nam na „pilotażowe celebracje” główną aulę. Jeśli gala miała dać mi poczucie satysfakcji z wykonanej pracy i wzbudzić niekontrolowany pociąg do studiów uzupełniających, powinnam złożyć reklamację. Pamiętam tylko tłum, duchotę i dręczące wątpliwości: co dalej zrobisz ze swoim życiem, Garstka? Bardziej od nich irytowała mnie tylko elegancka prążkowana garsonka, którą ciocia Tamara sprezentowała mi na tę okazję. Miałam nadzieję, że nigdy więcej nie będę musiała jej zakładać. Właściwie sporo mówiło to o moich perspektywach na rynku pracy. Nie miałam pojęcia, co mogłabym robić dalej. Chciałam zmiany i odpowiedzi na pytania, których jeszcze nie znałam. Ciocia Tamara nazywała to jaskółczym niepokojem. Siedziałam w dusznej auli – nikt nie uznał za stosowne włączenia klimatyzacji – i snułam fantazję o Hagridzie, który z zadyszką staje na moim progu i mówi: – Garstko! Od lat cię szukamy! Hogwart cię potrzebuje! – Hagridzie – odpowiadałam swojej fantazji – mam prawie dwadzieścia trzy lata. – Nie szkodzi, dziewczyno! Na naukę i odkrycie swojego przeznaczenia nigdy nie jest za późno. – Daj mi minutę na spakowanie plecaka. Czy dostanę sowę? – To naprawdę jedyne pytanie, które zadałabym przed wyruszeniem do akademii magii. Na scenę wywoływano kolejnych absolwentów (kopiowanie amerykańskich filmów było motywem przewodnim scenariusza tej imprezy), a ja zastanawiałam się, jak na moje perspektywy randkowe wpłynęłyby umiejętności transmutacji. Wyglądałam na nieletnią, co jednych odstręczało, a z tymi, których pociągało, zwykle nie chciałam mieć nic wspólnego. Jako Garstka byłam na liście bliżej początku niż Wierzba, ale irytująco dalej niż Abramek. Kiedy wyczytali moje nazwisko, czułam się zmęczona, zniecierpliwiona i potwornie głodna. Przeciskałam się wąskim przejściem między czekającymi na swoją kolej nieszczęśnikami, przy akompaniamencie burczenia w żołądku. Wchodząc po schodkach w wysokich obcasach, potknęłam się na odłażącej krawędzi wykładziny. Poleciałam do przodu i w porę zdążyłam się podeprzeć dłońmi. Odruchowo spojrzałam na salę, by się upewnić, że nie ma tam cioci Tamary. Pękłoby jej serce – nauczyła mnie chodzić na szpilkach, gdy miałam siedemnaście lat. Stresowałabym się bardziej, wiedząc, że wygłupiam się i przed nią. Ale widać nie każdy w rodzinie dostał informację, bo zamiast cioci Tamary zobaczyłam inną znajomą twarz. Twarz, której nie widziałam od kilku lat i której nie spodziewałam się zobaczyć. Babcia siedziała w pierwszym rzędzie, z bukiecikiem kremowych róż i jednorazowym aparatem Kodaka, prawie płacząc ze wzruszenia. Myślałam, że mam omamy. Nie spodziewałam się, że przyjedzie taki kawał, z Ustki do Łodzi, na wręczenie dyplomu licencjackiego. Biła brawo, jakbym właśnie dostała dyplom z prawa na Harwardzie. Po wszystkim, gdy już się przywitałyśmy, zapytała, czy nie mam ochoty na lody i małą pogawędkę. Nigdy nie odmawiam lodów. A przede wszystkim byłam naprawdę ciekawa, co Maria Garstka, moja babcia, ma mi do powiedzenia. Nie widziałam jej prawie pięć lat. Odkąd wyjechałam do Łodzi, po śmierci taty, kilka razy zapraszała mnie na wakacje, ale zawsze coś jej wypadało, zwykle w ostatniej chwili, więc moje plany szlag trafiał. Zdarzało się też, że po dwóch dniach przyjeżdżała po mnie ciocia Tamara, siostra mamy, z którą mieszkałam w Łodzi. W drodze powrotnej nigdy nie rozmawiałyśmy o tym, dlaczego właściwie tak się działo. Jako dziecko czułam, że kryje się za tym jakaś smutna historia, bo gdy wsiadałyśmy do samochodu, babcia płakała. Kiedy pytałam ciocię o Ustkę, wpadała w przygnębienie i zmieniała temat. Jedna z tych rodzinnych tajemnic, o których nie wypada mówić. Nie poznałam tej tajemnicy do dziś, bo babcia nie przyjechała mi się tłumaczyć. Zapytała, czy mam plany na wakacje. – Nie bardzo. Pewnie wrócę do pracy – przyznałam bez entuzjazmu. Zaraz po maturze zaczęłam pracować na pół etatu jako kelnerka i barmanka w klubie studenckim. Nie był to szczyt moich marzeń, ale też nie ma wielu lepszych ofert dla kogoś w moim wieku i bez doświadczenia. Miałam do tego na tyle elastyczny grafik, by bez problemu łączyć pracę i studia. Renta po tacie nie wystarczała na utrzymanie, a ja nie chciałam być ciężarem dla ciotki. Tamara protestowała, mówiła, że przecież jeśli potrzebuję pieniędzy, wystarczy, że powiem, ale prawda była taka, że nie chciałam, by musiała sobie odmawiać czegokolwiek tylko dlatego, że zaopiekowała się sierotą. Żeby to zrobić, zrezygnowała ze swojej dotychczasowej pracy – była fotografem przyrody, sprzedawała zdjęcia dużym magazynom. Teraz prowadziła małe studio. Robiła zdjęcia legitymacyjne i paszportowe, rodzinne portrety i inną nudę. Od kilku lat była też wziętym fotografem weselnym i ślubnym. Kobieta, która kilka lat wcześniej dostawała międzynarodowe nagrody za zdjęcia z Zimbabwe czy Nowej Zelandii. Wedle urzędniczki z sądu rodzinnego, skoro babcia nie mogła się mną zająć, druga w kolejce była ciocia Tamara. Stereotyp, wedle którego opiekuńczość i poświęcenie występują wyłącznie u kobiet, wciąż miał się w sądach rodzinnych dobrze. Wujka Marka nie brano nawet pod uwagę, choć się zgłaszał. Byliśmy blisko, miał żonę i córkę w moim wieku. Ale był policjantem, co wedle biegłego psychologa nie zapewniłoby mi poczucia bezpieczeństwa (pal licho, że policjantem był również mój tata). Pechowo ciocia Anna miała wtedy duże kłopoty zdrowotne i fakt, że nie była w stanie się stawić na przesłuchanie w sądzie rodzinnym, sędzia uznał za okoliczność obciążającą. Dopiero kilka lat później dowiedziałam się, że była wówczas w ciąży z komplikacjami, doszło do poronienia i histerektomii. Wtedy, jako trzynastolatka, czułam się zawieszona w próżni i opuszczona, przekonana, że tylko ciocia Tamara mnie chce. I świadoma, jak wiele wyrzeczeń kosztowała ją ta decyzja. Miałam z tego powodu potworne wyrzuty sumienia. Także dlatego nie wybierałam się na studia magisterskie. Raz, że musiałabym przed sobą przyznać, że nie bardzo wiem, czego chcę. Kierunek, który wybrałam, był przypadkowy – miałam dość punktów z matury, by nie mieć problemów z rekrutacją na pedagogikę. Musiałam się na nią zdecydować. Desperacko i niezbyt rozsądnie pod względem ofert na rynku pracy. Teraz nie chciałam tego powtarzać, iść w akademicką ławkę na kolejne dwa lata tylko dlatego, że głupio mi było przyznać, że trzy lata wcześniej spanikowałam i wybrałam na chybił trafił. Wiedziałam też, że dopóki nie zakończę edukacji, Tamara nie wróci do fotografii z prawdziwego zdarzenia. Nie powiedziałam tego wszystkiego babci. Gdy zapytała, czy lubię swoją pracę, wzruszyłam ramionami. – Nie jest najgorsza. Lubię ludzi. Trochę mniej, gdy są pijani i mają lepkie ręce. – A gdybym ci powiedziała, że możesz to samo robić w Ustce, w lokalu nieoferującym alkoholu. Nie chciałabyś? Przez chwilę tylko na nią patrzyłam, niepewna, co odpowiedzieć. Kochałam babcię, naprawdę. I wierzyłam, że ona kocha mnie. Po prostu coś mi tu nie pasowało. – Wciąż masz tam mieszkanie. Nigdy go nie sprzedałam. Należy do ciebie – powiedziała cicho. I nagle dotarło do mnie, że jest zdenerwowana. Zaciskała palce na serwetce i unikała mojego spojrzenia, bym nie zauważyła, że oczy jej się szklą. Ta rozmowa kosztowała ją mnóstwo nerwów. – Ja wiem, że mogłaś myśleć, że cię nie chcę, tam, w Ustce, ale to nie jest prawda… Ja… robiłam, co mogłam – mówiła tak cicho, że ledwie słyszałam jej głos – i bardzo bym się cieszyła, gdybyś chciała spędzić ze mną chociaż te wakacje. Chciałam się dowiedzieć więcej. Ale gdy patrzyłam na nią – szczupłą, pomarszczoną, siwiutką, w ażurowym sweterku narzuconym na lnianą sukienkę – uświadomiłam sobie dwie rzeczy. Po pierwsze, odrzucenie propozycji byłoby dla niej ciosem, którego mogłaby nie udźwignąć. A po drugie, nie miałam pojęcia, kim właściwie jest moja babcia. Związane z nią wspomnienia pochodzące z dzieciństwa były dobre, wypełnione miłością i śmiechem, ale – teraz byłam tego absolutnie pewna – tkwiło w niej coś jeszcze. Jakaś warstwa niedopowiedzenia, którą teraz, jako dorosła kobieta, wyraźnie wyczuwałam. I zapragnęłam zrozumieć. – Opowiedz mi o tej pracy – poprosiłam i ścisnęło mnie w żołądku, gdy zobaczyłam ulgę na jej twarzy. Wiedziałam już, że się zgodzę. Poza tym przez te wszystkie lata spędzone w Łodzi ani na chwilę nie zwątpiłam, że w końcu wrócę nad morze. Po dziesięciu latach na lądzie moje sny wciąż wypełniały szum fal i krzyki mew. Następnego dnia spakowałyśmy się i wsiadłyśmy do autobusu, którego trasa przecinała całą Polskę, od Wisły do Ustki. Drugiego czerwca zaczęłam pracę na pół etatu w uroczej kawiarni (tutejsi klienci wygrywali ze studentami o kilka długości) i, również na pół etatu, jako pokojówka wWielkiej Niedźwiedzicy, niewielkim pensjonacie należącym do babci Marii. Budynek, w którym się mieściła, należał do rodziny od pokoleń – już moja prababka wynajmowała pokoje letnikom. Miałam wrażenie, jakbym zmieniając pościel i odkurzając korytarze, wpisywała się w jakąś tradycję, choć przecież była to zwyczajna i niewymagająca praca. W autobusie babcia opowiadała mi o Wielkiej Niedźwiedzicy, o remoncie, który zrobiła trzy lata wcześniej, i pożyczce, którą musiała wziąć w tym celu. O tym, jak zmieniła prywatne kwatery w nieźle prosperującą firmę, pensjonat typu bed & breakfast. Już w maju miała komplet rezerwacji do połowy sierpnia. Kiedy o tym mówiła, w jej oczach błyszczały duma i radość. Dopiero na miejscu dowiedziałam się, że owdowiała prawie rok wcześniej. Dziadek zginął na morzu – to wciąż dość częsta śmierć w przypadku rybaków. Nie miałam wielu wspomnień z nim związanych. Był cichym, chłodnym mężczyzną, który większość czasu spędzał na swoim kutrze. Zrobiło mi się przykro. Nawet nie wiedziałam o pogrzebie. Babcia Maria płynnie zmieniła temat. Podejrzewałam, że mówienie o śmierci męża po pięćdziesięciu wspólnie przeżytych latach musi być dla niej cholernie trudne. * Od pierwszego świtu spędzonego na plaży wiedziałam, że podjęłam dobrą decyzję. I jeden trup tego nie zmieni, obiecałam sobie. Otuliłam się ramionami, bo wiatr się nasilił. Ciało podskakiwało mocniej, obijając się o dziewięciometrowe drewniane pale wkopane w dno. – Na co ci przyszło, robaczku – usłyszałam znajomy głos. Jak zawsze, kiedy było mi źle. – Nie zrobiłam tego specjalnie – odpowiedziałam głośno, choć głos rozbrzmiewał tylko w mojej głowie. Teoretycznie nie wierzyłam w duchy, anioły opiekuńcze i całą resztę. Po prostu czasami mój mózg mówił do mnie głosem zmarłego taty. Czasami go widziałam – majak, wspomnienie, zaskakująco realne, choć przecież duchy nie istnieją. Tak sobie to tłumaczyłam. Ale czy to naprawdę takie dziwne, że jeśli muszę spędzić kilkadziesiąt minut sam na sam z trupem, przywołuję wspomnienie mojego ojca? W końcu był policjantem, lepiej ode mnie wiedziałby, co robić w takiej sytuacji. – Powiedziałbym, że powinnaś wezwać policję, robaczku. – Wezwałam. – Zadzwoniłaś do wujka. – Wujek jest policjantem. – A czemu nie zadzwoniłaś pod 112? Przecież dyżurka jest całodobowa. – Bo wtedy musiałabym odpowiedzieć na milion pytań – mruknęłam. – I tak będziesz musiała, pączusiu. Znalazłaś ciało. Wiesz, co mówią o tych, którzy znajdują ciało? – Że mają pecha i dla równowagi powinni zagrać na loterii? – To też. Ale przede wszystkim to pierwsi podejrzani. – Spójrz na mnie. Naprawdę myślisz, że poradziłabym sobie z tym kolesiem? – Znam twoje możliwości, pączusiu. Widziałem, jak spuściłaś łomot Mateuszowi z piątej B. A wtedy miałaś dziesięć lat. – Zasłużył. I miałam dziewięć lat. Uśmiechnęłam się na to wspomnienie. Nie Mateusza i jego krwawiącego nosa, bo to akurat nie było szczególnie miłe. Ale wiele bym dała, żeby raz jeszcze zobaczyć tatkę, który przyjąwszy bojową pozę, mówiącą: „ktoś skrzywdził moją małą dziewczynkę”, wchodzi do gabinetu dyrektora. Siedziałam skulona, spodziewając się bury. Dyrektor bez końca dowodził mojej winy, choć to Mateusz zaczął – przezywał mnie, a inne dziewczynki regularnie bił. I gdy chciał uderzyć mnie… – Ostrzegłaś go, kochanie, że jeśli nie da ci spokoju, będziesz musiała użyć siły? – zapytał tata, przerywając przemowę dyrektora. Przytaknęłam. – I co zrobił? – Popchnął mnie, upadłam i zdarłam kolano. – A wtedy? – Wtedy mu przywaliłam. Hakiem, jak mi pokazywałeś. – Jest sporo wyższy od ciebie – zauważył. – Podskoczyłam. – Brawo. Chodźmy do domu. Dyrektor protestował, ale tata spojrzał na niego chłodno i powiedział: – Moja córka nie musi tu przebywać, kiedy będzie pan karał Mateusza za znęcanie się nad młodszymi. Nie zamierza pan tolerować wyzywania i bicia trzecioklasistek, prawda? – Ale to chłopiec jest teraz poszkodowany – obruszył się dyrektor. – I dobrze. Może wyciągnie z tego nauczkę. Jeśli nie, za kilka lat to ze mną może mieć do czynienia, ale wtedy skończy się aresztem, a nie szkolną kozą. Taki był mój tata. Zawsze w moim rogu. Odkąd zmarła mama, byliśmy jedną drużyną. Dlatego nie dziwiło mnie, że nie zostawił mnie samej na plaży z trupem. Ale miał rację – były pytania, których nie zdołałam uniknąć. Filmy i seriale kryminalne nie przygotowały mnie na to, co nastąpiło później. I nie wszystko ułożyło się tak, jak bym chciała.\nTrup na plaży i inne sekrety rodzinne Copyright © by Aneta Jadowska 2018 Copyright © for the Polish edition by Wydawnictwo SQN 2018 Redakcja – Joanna Mika Korekta – Marta Pustuła Projekt typograficzny i skład – Joanna Pelc Okładka – Magdalena Babińska / Dedodesign.pl All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone. Książka ani żadna jej część nie może być przedrukowywana ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana czy powielana mechanicznie, fotooptycznie, zapisywana elektronicznie lub magnetycznie, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy. Wydanie I, Kraków 2018 ISBN EPUB: 978-83-8129-090-6ISBN MOBI: 978-83-8129-091-3 wsqn.pl WydawnictwoSQN wydawnictwosqn SQNPublishing wydawnictwosqn WydawnictwoSQN Sprzedaż internetowa labotiga.pl E-booki Zrównoważona gospodarka leśna Discipulus est prioris posterior dies\nSpis treści Okładka Strona tytułowa Rozdział 1 Rozdział 2 Rozdział 3 Rozdział 4 Rozdział 5 Rozdział 6 Rozdział 7 Rozdział 8 Rozdział 9 Rozdział 10 Rozdział 11 Rozdział 12 Rozdział 13 Rozdział 14 Rozdział 15 Rozdział 16 Rozdział 17 Rozdział 18 Rozdział 19 Rozdział 20 Rozdział 21 Rozdział 22 Rozdział 23 Rozdział 24 Rozdział 25 Rozdział 26 Rozdział 27 Epilog Podziękowania Strona redakcyjna\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Trup_na_plazy_i_inne_sekrety_rodzinne__Garstka_z_Ustki__Tom_1_-ebookRO/p146098i272863" target="_blank" title="Trup na plaży i inne sekrety rodzinne (Garstka z Ustki. Tom 1) [Aneta Jadowska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Trup na plaży i inne sekrety rodzinne (Garstka z Ustki. Tom 1) [Aneta Jadowska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Jak co roku – „przepalanie” motocykla zimą – Naprawa Motocykli Różnych\nJak co roku – „przepalanie” motocykla zimą\nHome / 2017 / Grudzień / 20 / Jak co roku – „przepalanie” motocykla zimą\nZima za oknem. Śniegu po pas, kiedy wreszcie przyjdzie ta wiosna! Motocykl w garażu, jak o niego najlepiej zadbać? Na pewno dobrze zrobi mu „przepalanie” co jakiś czas, koledzy radzili, na forum też ktoś pisał, a nawet w jakimś miesięczniku o motocyklach ktoś tak radził… Schodzisz do garażu, odkrywasz pokrowiec, jaki ładny ten mój motorek! Przekręcasz kluczyk, ssanie, naciskasz guzik rozrusznika, jedna – druga – trzecia próba, zapalił. Plama światła z reflektora na ścianie garażu, ale daje! 2-3 minuty pracy na wolnych, potem otwierasz gaz żeby obrotami rzędu 4-5 tys. podładować akumulator. Trochę hałas i śmierdzi, żona znowu nagada, że nowy sweter od niej przesiąknięty zapachem spalin… Wytrzymujesz jakiś 3-4 minuty. Gasisz motocykl, sprawdzasz tłumiki – nie gorące, można przykryć pokrowcem i wracać do domu.\nTeraz popatrzmy na tą historię z punktu widzenia techniki motocykla.\nW nowoczesnym motocyklu reflektor załącza się zaraz po odpaleniu silnika, biorąc pod uwagę 2-3 rozruchy nie jest pewne, że przetrzymanie silnika kilka minut na średnich obrotach dostarczy większą ilość energii, niż ubyło jej na rozruchy zimnego silnika na gęstym oleju. Bilans energii dostarczonej do akumulatora może okazać się ujemny.\nPrzy pracy silnika bez obciążenia osiągnięcie prędkości obrotowej rzędu 5 tys. obr/min wymaga minimalnego uchylenia przepustnicy, kiedy układ dolotowy gaźnik czy wtrysk dostarcza bogatą mieszankę. Świece zapłonowe, z powodu za niskiej temperatury i bogatej mieszanki paliwowo-powietrznej nie osiągają stanu „samooczyszczania” jak przy normalnej jeździe. Może odłożyć się na nich nagar powodujący w gorszych przypadkach uszkodzenia, przebicia izolacji świec i w konsekwencji konieczność ich wymiany (zwłaszcza dotyczy to świec z gwintem 12 czy 10mm, typ „D” i „C” wg NGK).\nPoczątkowa praca na włączonym „ssaniu” lub automatycznym znacznym wzbogaceniu mieszanki przez układ wtryskowy powoduje w pewnym stopniu przedostawanie się paliwa do oleju. Temperatura oleju przy tak krótkiej pracy nie osiąga wartości zapewniających samoczynne odparowanie paliwa z oleju, więc olej zostaje rozrzedzony paliwem.\nKolektory wydechowe są przy normalnej jeździe chłodzone przepływem powietrza, w naszym „przepalaniu” przegrzewamy je nadmiernie. Konstruktor przewidział pracę silnika przy stojącym pojeździe raczej tylko na wolnych obrotach, kiedy wydatek gorących spalin jest mniejszy. W motocyklach Yamaha YZF czy WR z tytanowym, dobrze przewodzącym ciepło kolektorem można w 1-2 minuty pracy przy prędkości obrotowej 6-7 tys. obr/min doprowadzić kolektor wydechowy do koloru nie tylko czerwonego, ale białego na długości 30-40 cm od wylotu głowicy! To uzmysławia, jakie temperatury panują w układzie wydechowym, zwłaszcza na więcej niż dla wolnych obrotów otwartej przepustnicy.\nTłumiki, aby ich znaczna masa dość daleko od głowicy nagrzała się na tyle, aby nie skraplały się w nich kwaśne, powodujące korozję, produkty spalania paliwa wymagają dłuższej pracy silnika, powszechnie mówi się o korozji układów w samochodach użytkowanych na krótkich przebiegach. Motocykl po „przepalaniu” dało się przykryć pokrowcem, czyli tłumiki ledwo ciepłe, korozja od kwasów rusza i działa przez cały dalszy czas postoju…\nPodsumowując zatem jako skutek „przepalania” powtarzanego przez dłuższy okres czasu możemy napotkać:\n– niedoładowany akumulator\n– uszkodzone przebiciem ceramiki izolacji na skutek osadzonego nagaru świece\n– rozrzedzony paliwem olej silnikowy, o pogorszonych własności smarujących\n– przegrzane, przepalone kolektory wydechowe\n– skorodowane tłumiki\nNie spotkałem do dziś instrukcji obsługi producenta, która zaleca „przepalanie” jako metodę przechowywania motocykla w okresach kiedy nie jest eksploatowany. Sprawdziłem dostępne książki z lat „nastych” czy dwudziestych XX wieku, nie znalazłem nic o przechowywaniu motocykla w ogóle. Natomiast już książka z początku lat czterdziestych opisuje procedurę „zimowania” ( storage servicing ). Jest tam wymiana oleju silnikowego na świeży, mała dawka oleju silnikowego do filtra powietrza przy gaszeniu silnika dla smarowanie gładzi i pierścieni, smarowanie linek, osi dźwigni, wypalenie paliwa z gaźnika i zatankowanie zbiornika do pełna, okresowe doładowywanie akumulatora, postawienie na podstawkach aby uniknąć odkształcania opon i konserwacja lakieru, chromu. Nie ma nic o „przepalaniu”.\nWspółcześnie producenci zalecają zwykle procedurę jak poniżej (Yamaha YZF R1 2013):\n-zatankować zbiornik paliwa do maksimum (unikamy wykraplania wody z powietrza do paliwa przy zmianach temperatury otoczenia), wskazane przy nowoczesnych paliwach użycie stabilizatora paliwa (zapobiega rozwarstwianiu się frakcji paliwa, rozprasza wodę)\n– wykręcić świece zapłonowe, wlać łyżeczkę do herbaty oleju silnikowego do każdego cylindra, pokręcić kilka razy rozrusznikiem dla rozprowadzenia oleju po gładzi (świece w fajkach zmasowane do silnika), wkręcić świece\n– nasmarować wszystkie linki i osie dźwigni\n– dopompować opony do nominalnego ciśnienia, postawić motocykl z obydwoma kołami nie dotykającymi gruntu\n– zatkać końcówki wydechu torbami plastikowymi aby uniknąć przedostawania się wilgoci do wydechu\n– wyjąć i okresowo doładowywać akumulator przechowując go w nie za zimnym i nie za ciepłym pomieszczeniu ( pomiędzy 0 a 30 st. Celsjusza )\n– dodatkowo w niektórych instrukcjach wspomina się o zabezpieczeniu natłuszczając powłok lakierniczych i galwanicznych ( chromy ) przed korozją\nNie ma nic o „przepalaniu”.\nJeśli zatem „przepalanie” może być szkodliwe dla elementów motocykla i nie było NIGDY polecane przez producentów motocykli i profesjonalnych mechaników jest jasne, że NIE NALEŻY STOSOWAC „PRZEPALANIA”!\nNa marginesie wydaje się, że metoda wlania małej ilości oleju do układu dolotowego (już poza filtrem powietrza) do silnika tuż przed jego zatrzymaniem wydaje się byś bardziej praktyczna od wlewania oleju do cylindrów przez otwory wykręconych świec. W nowoczesnym motocyklu wymiana świec może być czasochłonna i skomplikowana, wymagająca spuszczenia płynu chłodniczego, demontażu chłodnicy czy układu dolotowego. Zalanie świec olejem i przebicie ryzykujemy przy obu procedurach. Zresztą instrukcje przechowywania zimowego silników zaburtowych polecają wstrzyknięcie „Fogging Oil”, mgły olejowej, oleju w „sprayu” do dolotu czy obudowy filtra powietrza tuż przed wyłączeniem silnika na zimowy postój w takiej ilości, że silnik zadymi i prawie zgaśnie sam. To wygodniejsza procedura od kosztownej zabawy ze świecami, w motocyklu trzeba tylko pamiętać o nie zaolejeniu papierowego zwykle wkładu filtrującego filtra powietrza oraz brać pod uwagę możliwość uszkodzenia świec – przebicia po zamoczeniu w oleju (trudno mi określić na ile prawdopodobna jest taka możliwość ).\n1. „Modern Motorcycle Mechanics” J.B.Nicholson, wyd. 3, rok 1948 (wydanie pierwsze 1942)\n2. „Owners manual Yamaha YZF R1” 2SG-28199-E0 wydana w wersji papierowej 2013.06, (użyłem wersji elektronicznej .pdf)\n3. „Owners manual Yamaha F9,9 F15 F20B” 6AG-28199-76-E0 wydana w wersji papierowej 2011.08, (użyłem wersji elektronicznej .pdf)\nDodatkowa masa koła zamachowego


Nie zapominaj, że neodymowe magnesy nie są zabawkami. Miej się na baczności, by żadne dziecko się nimi nie bawiło. Mogą być one bardzo dużym zagrożeniem prowadzącym do zadławienia. W przypadku połknięcia kilku jednocześnie, mogą przyczepić się poprzez ściany jelit. W najgorszym wypadku może doprowadzić to nawet do śmierci.\nPole magnetyczne wytwarzane przez neodymowe magnesy trwale niszczy nośniki magnetyczne takie jak: dyskietki, taśmy video, dyski HDD, karty kredytowe, magnetyczne karty identyfikacyjne, taśmy kasetowe magnetofonowe audio bądź różne inne urządzenia. Magnesy mogą również uszkadzać magnetowidy, telewizory, monitory komputerowe CRT. Nie zapominaj o tym, by magnesy neodymowe nie znalazły się z bliska urządzeń elektronicznych.\nMagnesy będą przyciągać się razem do siebie w odległości od kilku do mniej więcej 10 cm od siebie. Pamiętaj by nie podkładać palców pomiędzy magnesy albo na ich drodze gdy się przyciągają. Magnesy zależnie od wielkości są w stanie nawet uciąć palec albo może dojść do poważnego przyciśnięcia lub nawet złamania.