Craft Mania: marca 2014\nDelikatny powiew nowości...\nPotrzebuję miejsca, w którym będę mogła realizować, publikować, pokazywać światu wszystko to, co składa się na moje małe pasje. Dlatego zdecydowałam się poprowadzić bloga. Trudno mi powiedzieć, jak trwałe będzie to przedsięwzięcie, a także jaki będzie jego ostateczny kształt.\nNa razie głowę mam pełną pomysłów, których nie potrafię ograniczyć do jednej ani nawet dwóch dziedzin. Dlatego myślę, że każdy, kto tu zajrzy, znajdzie coś dla siebie. Będzie trochę amatorskiej fotografii, będą przepisy kulinarne dla szukających czasu na realizację domowych obowiązków mam (i nie tylko) - obowiązkowo szybkie, proste i sprawdzone; trochę filmowych i muzycznych (tu jestem w stanie zawęzić pole zainteresowań do muzyki filmowej) rekomendacji, a może - jak Bóg da, a dziecko głęboko zaśnie - również analiz. Jako że od pewnego czasu pełnię w życiu nową rolę, znajdzie się tu pewnie miejsce i na refleksje dotyczące wychowania dziecka, w tym na zastosowanie neurolingwistycznego programowania i innych psychologicznych technik w tym procesie, którego przebieg rzutuje nie tylko na życie dziecka, ale też - o czym nie możemy zapominać - na nas, rodziców. Z kolei dla miłośników szeroko pojętego rękodzieła, postaram się zamieszczać co pewien czas instrukcje wykonania ozdób, zabawek, szablony, skupiając się na tym, co ostatnio zajmuje najwięcej mojego jakże cennego czasu wolnego - na biżuterii.\nDzisiaj zostawiam to w tym kształcie, wyznaczając kilka kierunków, którymi podążę (za wygląd bloga, ewentualne niedociągnięcia przepraszam, wciąż się uczę, a akurat ta nauka do najbliższych mi nie należy).\nNa zachętę: oto jak pięknie wygląda wiosna w Białymstoku:\nAutor: Monika Ga o 10:34 Brak komentarzy:


IKZE PZU Kalkulator - Ranking IKE 2019 | Ranking IKZE 2019\nIndywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego to III filar systemu emerytalnego. Oszczędzanie na IKZE nie jest obowiązkowe, jednakże obserwując niekorzystne zmiany demograficzne oraz wysokość emerytury, którą otrzymamy od państwa to posiadanie takiego rachunku może okazać się naprawdę dobrym pomysłem. Poniżej sprawdziliśmy ofertę IKZE PZU.\nRodzaje IKZE PZU\nIndywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego w PZU (IKZE PZU) możemy założyć w formie powiązanej z dobrowolnym funduszem emerytalnym (prowadzone przez PZU PTE) lub wraz z ubezpieczeniem na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (prowadzone przez PZU Życie).\nW 2016 r. Dobrowolny Fundusz Emerytalny PZU osiągnął najlepszy wynik inwestycyjny wśród podobnych funduszy emerytalnych, które publikują swoje wyniki. Stopa zwrotu wyniosła 16,19%. Natomiast PZU Życie SA posiadał ponad 90% udziału w rynku IKZE w formie Ubezpieczenia na Życie w 2016 roku.\nPZU IKZE wartość jednostki rozrachunkowej [źródło: PZU]\nJeżeli jesteśmy zainteresowani Indywidualnym Kontem Zabezpieczenia Emerytalnego w PZU Życie możemy skorzystać z promocji dotyczącej opłaty alokacyjnej. Jeżeli zdecydujemy się skorzystanie z oferty PZU do 31 sierpnia 2017 roku to zostanie ona obniżona o 50% w odniesieniu do jej standardowej wysokości aż do końca trwania umowy. Natomiast jeżeli wybierzemy Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego w Dobrowolnym Funduszu Emerytalnym PZU do 31 sierpnia 2017 roku to nasze wpłaty zostaną zwolnione z opłaty. Ponadto w 2017 roku DFE PZU nie pobiera opłaty zmiennej za zarządzanie aktywami funduszu, co zdecydowanie zwiększa atrakcyjność oferty.\nSprawdź Ranking IKZE >\nLimit wpłat na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego\nWysokość limitu wpłat na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego zależy od przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok. Każdego roku ta cyfra jest podawana w obwieszczeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Informacje na temat limitów wpłat są również dostępne na stronach internetowych instytucji finansowych, które mają w swojej ofercie Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego. Dane te są udostępniane też na stronach internetowych Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Komisji Nadzoru Finansowego. Maksymalny limit wpłat na IKZE na dany rok nie może być wyższy od kwoty równej 1,2-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok.\nLimit wpłat w 2017 roku na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego wynosi 5115,6 zł. Poniżej informacja jak wysokość limitu kształtowała się w ubiegłych latach.\nIKZE PZU – limity wpłat\nZalety Indywidualnego Konta Zabezpieczenia Emerytalnego\nWśród zalet Indywidualnego Konta Zabezpieczenia Emerytalnego na uwagę zasługuje brak podatku od zysków kapitałowych. Jest to 19-procentowy podatek od wypracowanych zysków kapitałowych, tzw. podatek Belki. Ponadto dokonane wpłaty na IKZE można odliczyć w deklaracji PIT. Najlepiej jest wypłacić zgromadzone oszczędności po 65 roku życia, dokonując wpłat przez co najmniej 5 lat. Wówczas zapłacimy tylko 10% zryczałtowany podatek dochodowy. Pieniądze możemy wypłacić w ratach lub jednorazowo całość środków. Natomiast jeżeli musimy wypłacić zgromadzone oszczędności wcześniej to też istnieje taka możliwość. Wówczas zapłacimy podatek wg aktualnej skali podatkowej (na dzień dzisiejszy 18% lub 32%). Dodatkową zaletą posiadania IKZE jest możliwość wykorzystania oszczędności gromadzonych na Indywidualnym Koncie Zabezpieczenia Emerytalnego na wkład własny do kredytu hipotetycznego na zakup mieszkania lub domu.\nDziedziczenie środków zgromadzonych na IKZE PZU\nNawet po naszej śmierci zgromadzone oszczędności otrzymają osoby, które wyznaczymy w umowie o prowadzenie Indywidualnego Konta Zabezpieczenia Emerytalnego. Ważne jest to, że możemy wskazać osoby, które nie są członkami rodziny. Jeżeli osoby przez nas uposażone przeniosą dziedziczone pieniądze na własne Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego to nie zapłacą zryczałtowanego podatku dochodowego. Nie należy się martwić jeśli nie wskażemy w umowie osób uposażonych. Według przepisów prawa nasze oszczędności zostaną przekazane spadkobiercom.\nJeżeli nadal zastanawiasz się czy skorzystać z Indywidualnego Konta Zabezpieczenia Emerytalnego sprawdź koniecznie nasz Ranking IKZE 2017.\nPamiętaj, że jeżeli zdecydujesz się się na IKZE nie stracisz emerytury z I filaru (obowiązkowy ZUS) oraz II filaru (dobrowolny OFE), natomiast może się okazać, że środki zgromadzone na I oraz II filarze będą niewystarczające aby utrzymać aktualny poziomu życia po przejściu na emeryturę.\nA jeżeli już masz wykupione IKZE w PZU napisz nam o swoich doświadczeniach.\nIKZE w PZU - analiza indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego\nKonto IKZE w PZU skierowane jest do wszystkich, którzy ukończyli 18 lat oraz tych trochę…\nLimit IKZE 2017 wynosi 5 115,60 zł - obwieszczenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17…\nOpublikowano 11 sierpnia 2017 Autor KFKategorie IKZETagi IKZE, ikze 2017, IKZE DFE PZU, ikze pzu, Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego, ranking IKZE, RANKING IKZE 2017, ranking indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego\nPoprzednie Poprzedni wpis: Zalety IKZE\nDalej Następny wpis: amIKE – zarządzanie środkami na IKE/IKZE w DM BOŚ


Haldex regeneracja - naprawa Gdańsk - 4matic XDrive 4Motion\nNa ogół kierowcy zainteresowani usługą, którą jest\nw pierwszej kolejności poszukują odpowiedzi na pytanie, jaki jest koszt nowego podzespołu. W przypadku akurat tego elementu cena za podzespół fabrycznie nowy może być bardzo wysoka. Szczególnie w przypadku aut kilkuletnich lub starszych może to być znaczna część wartości całego samochodu. W związku z tym wiele osób zastanawia się nad opcją zakupu używanego sprzęgła haldex i zamontowania go w swoim aucie. Nasze doświadczenie w tym zakresie wskazuje jednoznacznie, że w dosyć dużej ilości przypadków takie rozwiązanie nie jest w stanie wyeliminować problemu.\nKażda część pracująca w sposób mechaniczny ulega naturalnemu procesowi zużycia i wyeksploatowania i dotyczy to również sprzęgła haldex. Może okazać się, że kupując na szrocie ten właśnie podzespół nabędziemy część w znacznie gorszym stanie technicznym, niż nasza dotychczasowa. W takim przypadku będzie to oczywiście oznaczało wyrzucanie pieniędzy w błoto i konieczność dalszego poszukiwania sposobu rozwiązania problemu. Zważywszy na nasze bardzo duże doświadczenie w branży regeneracyjnej i bardzo wysoką skuteczność wykonywanych napraw możemy stwierdzić, że\nw każdym przypadku przywróci temu elementowi pełne walory techniczne i użytkowe, co będzie stanowiło bardzo atrakcyjną formę rozwiązania problemów z tym elementem układu napędowego.\nMalbork, Sztum, Kwidzyn, Lębork, Dzierzgoń, Gdańsk, Reda, Wejherowo, Skurcz, Nowy-Dwór-Gdański, Słupsk, Starogard-Gdański, Człuchów, Pruszcz-Gdański, Czarna-Woda, Tczew, Rumia, Miastko, Łeba, Chojnice, Prabuty, Ustka, Czersk, Kościerzyna, Bytów, Gdynia, Sopot\nHaldex regeneracja naprawa Gdańsk\nHaldex regeneracja naprawa Słupsk\nHaldex regeneracja naprawa Bytów\nHaldex regeneracja naprawa Miastko\nHaldex regeneracja naprawa Lębork\nHaldex regeneracja naprawa Wejherowo\nHaldex regeneracja naprawa Gdynia\nHaldex regeneracja naprawa Tczew\nHaldex regeneracja naprawa Malbork\nHaldex regeneracja naprawa Sztum\nHaldex regeneracja naprawa Kwidzyn\nHaldex regeneracja naprawa Chojnice


Co oznacza czarny trójkąt na ulotce leku? | Centrum Informacji o Leku\nStosowanie leków - ogóle wskazówki\nCo oznacza czarny trójkąt na ulotce leku?\nSubmitted by admin on Sun, 01/17/2021 - 13:40\nUnia Europejska (UE) wprowadziła nowy sposób oznakowania leków szczególnie uważnie monitorowanych.\nNa ulotce dołączonej do opakowania takich leków umieszczony jest czarny odwrócony trójkąt oraz krótkie zdanie\n" Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. "\nPo wprowadzeniu do obrotu w UE wszystkie leki są uważnie monitorowane. Jednak leki z czarnym trójkątem są monitorowane staranniej niż pozostałe.\nJest to zazwyczaj spowodowane mniejszą liczbą dostępnych informacji o danym leku w porównaniu z innymi lekami, na przykład ze względu na to, że jest on nowy na rynku.\nNie oznacza to jednak, że lek jest niebezpieczny.\nJak zgłaszać działania niepożądane?\nNależy zgłaszać wszelkie podejrzane działania niepożądane dotyczące przyjmowanego leku, zwłaszcza jeśli jest on oznaczony czarnym trójkątem.\nDziałania niepożądane można zgłosić lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.\nDziałania niepożądane można również zgłosić bezpośrednio krajowemu organowi regulacyjnemu ds. rejestracji leków. Informacje dotyczące sposobu ich zgłaszania można znaleźć w ulotce dołączonej do opakowania oraz na stronie internetowej krajowego organu regulacyjnego.\nZgłaszając działania niepożądane, pomagasz organowi regulacyjnemu ocenić, czy korzyści płynące ze stosowania leku nadal przewyższają ryzyko.\nDlaczego leki są monitorowane po dopuszczeniu do obrotu?\nEuropejskie organy regulacyjne podejmują decyzję o dopuszczeniu leku do obrotu po przeprowadzeniu testów laboratoryjnych i badań klinicznych.\nDo obrotu są dopuszczane wyłącznie leki, dla których wykazano, że korzyści płynące z ich stosowania przewyższają ryzyko. Dzięki temu można mieć pewność, że pacjenci mają dostęp do leczenia, jakiego potrzebują, i nie są narażeni na nieakceptowalne działania niepożądane.\nW badaniach klinicznych uczestniczy zazwyczaj niewielka liczba pacjentów przez ograniczony czas i w kontrolowanych warunkach.\nW warunkach rzeczywistych lek jest stosowany przez większą i bardziej zróżnicowaną grupę pacjentów. Osoby te mogą mieć inne stany chorobowe i przyjmować inne leki.\nNiektóre rzadsze działania niepożądane mogą wystąpić dopiero po dłuższym stosowaniu leku przez większą liczbę osób.\nDlatego niezbędne jest ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa wszystkich leków dostępnych w na rynku.\nPrzykładem leków podlegających dodatkowemu monitorowaniu są nowe leki, dopuszczone do obrotu od początku 2011 r., oraz leki, co do których organy regulacyjne wymagają przeprowadzenia dodatkowych badań, np. dotyczących długotrwałego stosowania lub rzadko występujących działań niepożądanych obserwowanych podczas badań klinicznych.\nWięcej informacji na temat leków podlegających dodatkowego monitowaniu znajdziesz na stronach URPL\nBook traversal links for Co oznacza czarny trójkąt na ulotce leku?\n‹ Zarządzanie korzyściami i ryzykiem stosowanych leków.\nPublikacje dla specjalistów ›\nPublikacje - spis treści\nCo powinien wiedzieć pacjent korzystający z usług apteki?\nAntybiotyki - najczęściej zadawane pytania\nJak bezpiecznie stosować leki - wskazówki ogólne\nJak przechowywać leki w domu i podróży?\nJak stosować krążek dopochwowy lub krem dopochwowy?\nJak stosować maść do oczu?\nLeki i ty. Przewodnik dla osób starszych.\nZarządzanie korzyściami i ryzykiem stosowanych leków.


usługi parkieciarskie warszawa | elfal.com.pl\nLipiec 20, 2017 • autor • Leave a reply\nBudowa domu, czy jego generalny remont wymagają wyjątkowo sporo czasu oraz trudu. Bez wątpienia mieszkanie musi być nie jedynie piękne, ale także funkcjonalne. Zatem warto zainwestować w nie jak najwięcej. Albowiem wszystko już zostanie na długie lata. Sam remont jest wyjątkowo kosztowny. Tutaj, żeby móc sobie na to pozwolić to trzeba pracować na to latami i oszczędzać. Nic samo nie przyjdzie. Niemniej jeśli sami to osiągniemy to poczujemy niezwykłą dumę z tego, iż udało się nam samemu coś osiągnąć. Bez wątpienia w remoncie trzeba wykonać multum prac. Aczkolwiek układanie paneli podłogowych w warszawie jest jedną z ważniejszych. Tutaj potrzebna jest doskonała precyzja oraz duże doświadczenie. Jeżeli sami tegoż nie potrafimy to bardzo serdecznie polecamy: montazpaneli.pl. Już po samej stronie internetowej widać, że mamy do czynienia z profesjonalistami. Całość została zrobiona z wyjątkowo dużą precyzją oraz wzbogacona znakomitej klasy grafiką. To wszystko z gwarancją przyciąga do lektury. Firma ma długoletnie doświadczenie powiązane z montażem, zaś ponadto współpracuje ze sklepami Komfort. W razie jakichkolwiek pytań bardzo serdecznie namawiamy do kontaktu. Można przyjść osobiście. Firma znajduje się w Warszawie przy Magnackiej 4. Nadto możliwy jest kontakt telefoniczny, mailowy albo za pomocą formularza kontaktowego. Szczególnie ten ostatni sposób jest bardzo błyskawiczny oraz łatwy. Starczy uzupełnić cztery pola: swój e-mail, numer telefonu, temat oraz treść wiadomości.\nID wpisu: 8248\nTytuł: Usługi parkieciarskie warszawa\nAdres strony: http://www.montazpaneli.pl/\nPage Rank: N/A (stan na Sierpień 30, 2018 10:49 pm)\nTagi: deska barlinecka montaż warszawa, montaż deski barlineckiej warszawa, montaż deski podłogowej warszawa, układanie deski barlineckiej warszawa, usługi parkieciarskie warszawa\ngooglebot: 5 (ostatnio: 02.09.2018 13:50:08)\nUsługi parkieciarskie warszawa\nPosted in elfal Usługi and tagged deska barlinecka montaż warszawa, montaż deski barlineckiej warszawa, montaż deski podłogowej warszawa, układanie deski barlineckiej warszawa, usługi parkieciarskie warszawa on Lipiec 20, 2017 by autor.\n« Spadek podział Agencja reklamowa kraków »


KB.pl Wykończenie Materiały wykończeniowe Podłogi Płytki podłogowe 3D - opinie, ceny, porady przy wyborze\nTrójwymiarowe płytki to hit ostatnich lat. Nic w tym dziwnego, bowiem dobrze dobrane kafelki podłogowe 3D pozwalają na uzyskanie zaskakujących efektów dekoracyjnych. Tego typu rozwiązanie świetnie sprawdzi się w kuchni oraz w łazienkach. Poniżej podpowiemy, jak wybierać płytki podłogowe 3D. Określimy orientacyjne ceny zakupu, opinie o kafelkach oraz pomożemy w wyborze najlepszego rozwiązania.\nEfekt 3D na podłodze i ścianie\nKafelki podłogowe 3D\nPodłogi 3D dopiero wkraczają na krajowy rynek. Mimo wszystko zdobyły już sporą popularność, a ich efekty dekoracyjne skutecznie skłaniają ku sobie coraz to większe grono inwestorów. Jednym ze skuteczniejszych sposobów na trójwymiarowe powierzchnie jest zakup płytek z efektem 3D.\nKafelki z efektem 3D kojarzą się ze ścianami. Jest w tym dużo prawdy, bowiem trójwymiarowe płytki często posiadają nierównomierną powierzchnię. Ze względu na swoją specyfikę sprawdzą się jedynie na ściany do łazienki czy do kuchni. Trzeba jednak pamiętać, że w sprzedaży znajdują się również płytki podłogowe 3D. Grupa tego typu produktów posiada bardziej równomierną fakturę, a efekt 3D zostaje uzyskany przez zastosowanie odpowiednich barw.\nWybierając kafelki podłogowe 3D, zwracamy uwagę na design. Musimy przy tym pamiętać, że podłogi w kuchni i łazience są często dość wilgotne. Dlatego warto wybrać kafelki podłogowe 3D z antypoślizgową powierzchnią. Tego typu trójwymiarowe kafle będą zarówno estetycznym, jak i bezpiecznym rozwiązaniem. Sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o płytkach podłogowych.\nA może posadzki żywiczne lub fototapety 3D?\nPłytki podłogowe 3D nie wyczerpują możliwości stworzenia aranżacji z efektem trójwymiarowym. Do dyspozycji pozostają także posadzki żywiczne oraz fototapety 3D.\nTak zwane podłogi z żywicy epoksydowej są znane od wielu lat. Zapewniają niebanalny, atrakcyjny design oraz dużą trwałość nawierzchni. Dzięki swojej wytrzymałości, posadzki żywiczne świetnie sprawdzą się do łazienki, do kuchni, a nawet do garażu. Warto przy tym pamiętać, że montaż podłogi z żywicy epoksydowej wymaga sporej wprawy. Posadzki żywiczne z efektem 3D nie są łatwe do wykonania, dlatego warto powierzyć je sprawdzonym fachowcom. Cena za podłogi z żywicy epoksydowej jest zazwyczaj ustalana w sposób indywidualny z wykonawcą.\nPodłogi z żywicy epoksydowej mogą być też uzupełnione o fototapety 3D. Grupa owych produktów zazwyczaj kojarzy się ze ścianami. Jest w tym dużo prawdy, bowiem większość fototapet nadaje się jedynie do zastosowania na ścianach w kuchni, łazience czy salonie. Istnieją jednak również fototapety 3D dedykowane na podłogi. Są to produkty o zwiększonej odporności na ścieranie i zarysowania. Ich ceny okażą się nieco wyższe (w porównaniu do fototapety 3D na ścianę), jednak w zamian otrzymamy ciekawy sposób na stworzenie niebanalnej dekoracji na podłodze. A może zainteresuje cię także ten artykuł o wyborze płytek podłogowych do salonu?\nPłytki podłogowe 3D do kuchni i do łazienki\nJak dobrać podłogi 3D?\nPodłogi 3D pozwalają na stworzenie ciekawych efektów dekoracyjnych. Kafelki z efektem zwiększonej głębi świetnie sprawdzą się na podłogach w kuchni czy łazience. Dzięki różnorodności wzorów będziemy w stanie dobrać kafle do dużej oraz małej aranżacji.\nWybierając podłogi 3D, zwróćmy uwagę na rozmiar płytek. W ofertach sprzedaży znajdziemy zarówno kafle o rozmiarze 30 x 30 cm, jak i płytki o większym formacie. Wybór zależy od oczekiwanego efektu dekoracyjnego. Do łazienki czy do kuchni o niewielkich rozmiarach możemy wprowadzić płytki o standardowych formatach i bardziej stonowanych barwach. Będzie to rozwiązanie bezpieczne, które nie zaburzy proporcji pomieszczenia.\nW większych aranżacjach dobrze sprawdzą się także płytki 3D o większym formacie. Do wyboru mamy wiele interesujących wzorów. Dobierzmy je do wiodącego stylu aranżacyjnego. Dzięki temu uzyskamy wrażenie spójności.\nPamiętajmy też, że kafelki podłogowe 3D będą przyciągały uwagę. Możemy to wykorzystać do podkreślenia fragmentu pomieszczenia lub wizualnej poprawy proporcji całego wnętrza.\nOpinie i ceny podłogi 3D\nDostępne w ofercie sprzedaży płytki trójwymiarowe zazwyczaj cechują się dobrą jakością wykonania. Dzięki temu zyskują przychylne opinie inwestorów. Jedynym istotnym mankamentem owego rozwiązania okazują się dość wysokie ceny zakupu. Poniżej omówimy kilka przykładowych modeli. Sprawdź także ten artykuł o płytkach ceramicznych.\nUrban Perla Mozaika 3D - ciekawe płytki podłogowe do kuchni czy do łazienki. Tworzą efekt trójwymiarowej mozaiki o szarym zabarwieniu. Produkty z tej serii posiadają dobre opinie użytkowników, a dzięki standardowemu formatowi 30 x 30 cm sprawdzą się w większości aranżacji. Cena zakupu płytek to około 50 zł/m2.\nPłytki Ronda Ceramstic – kafelki podłogowe 3D z efektem kamiennej mozaiki. Posiadają bardzo dobre opinie i mogą posłużyć do stworzenia niebanalnej nawierzchni podłogowej. Cena zakupu to około 72 zł/m2. W ofercie sprzedaży znajdziemy także kafelki na ścianę, ich ceny mogą się nieznacznie różnić.\nPłytki gresowe Patchwork Cubic 3D – efektowne płytki przeznaczone na podłogi i ściany. Posiadają trójwymiarowe zdobienie o uniwersalnym, biało, szarym zabarwieniu. Płytki gresowe Patchwork Cubic 3D posiadają też dobre parametry techniczne. Dzięki swojemu atrakcyjnemu wyglądowi zdobyły przychylne opinie. Cena zakupu omawianego modelu płytek wynosi około 99 zł/m2. Sprawdź także ten artykuł o płytkach podłogowych z Castoramy.\nPrzykładowe płytki z efektem 3D – cennik zakupu 2019\nPłytki Urban Perla Mozaika 3D\nPłytki Ronda Ceramstic\nPłytki gresowe Patchwork Cubic 3D\npłytki podłogowe wykończenie podłóg aranżacja łazienki opinie wycena cenniki produktów ceny producenci porady dla kupujących porady ekspertów poradnik praktyczne porady porady budowlane na co zwrócić uwagę jakość\nPodłogi 3D krok po kroku - ceny, opinie, zalety, wady, pomysły, porady\nWydrukuj sobie dom! Domy z drukarki 3D to już rzeczywistość!


Odpoczynijmy już dziś. - pulmo med\nStart » Wypoczynek » Hotele i Noclegi » Odpoczynijmy już dziś.\nNa pewno jesień to odpowiedni czas na odpoczynek. Nic więc dziwnego, że zarezerwowaliśmy pokój w takim miejscu jak aparthotel żyrardów. Mapa może nam się przydać, jeśli chcemy dotrzeć do tego miejsca. Ale trzeba przyznać, że dojazd nie jest wcale taki trudny. Jeśli chodzi o sam hotel, to możemy liczyć na atrakcyjne ceny, przepiękne widoki z okien naszych pokoi, a także bardzo sympatyczną obsługę, która wskaże nam ciekawe możliwości, jakie daje nam to miejsce. Warto wybrać się właśnie do aparthotel żyrardów. Mapa pomoże nam bez problemu tutaj dojechać. Na pewno będziemy w pełni zadowoleni z tego wyjazdu.


Embelyon: marca 2012\n"Uwięziona w bursztynie tom 1" Diana Gabaldon\nCena sugerowana: 36zł\n"Uwięziona w bursztynie" to kolejny tom po "Obcej" opowiadający o przygodach przeniesionej do osiemnastego wieku Clarie i jej szkockiego męża Jamiego Frasera. Świeże małżeństwo ucieka ze Szkocji do Francji, gdzie planują zmienić bieg historii, którą z książek zna Clarie - chcą zapobiec próbom odzyskania tronu przez Stuartów, które mają doprowadzić do straszliwej bitwy pod Culloden, gdzie ginie większość przedstawicieli szkockich klanów, czyli obecnie przyjaciół i rodziny kobiety. Ich pobyt obfituje w trudności - Clarie zachodzi w ciążę, a Jamie musi zdobywać zaufanie w środowisku króla Francji oraz znanych bankierów. Cały czas jednak ktoś czyha na życie młodego Szkota. Clarie również nie pozostaje bezpieczna - do portu w Hawrze przybywa statek, a kobieta rozpoznaje u jednego z marynarzy ospę, co prowadzi do spalenia całego towaru - rocznego zysku hrabiego St. Germaina. Ten, powiązany z okultystycznymi i przestępczymi organizacjami Paryża, nie chce pozostawać dłużny za uczynioną mu "przysługę"...\nOd razu trzeba zastrzec, że ta część jest trochę słabsza od poprzedniczki, stąd nieco niższa ocena. Wytłumaczenie jest proste - wcześniej Gabaldon raczyła czytelnika czymś, co było osadzone w historii ale miało w sobie nutkę romantyzmu i magii - osiemnastowieczną Szkocją, miejscem akcji pełnym nietypowych zwyczajów, niepodobnym zupełnie do zachodniego świata. Dla mnie była to znacząca zaleta - uwielbiam Szkocję, jej historię i magię. Klany, szkockie zwyczaje,piękne\ngóry, dzikie puszcze, zupełnie odmienna mentalność od tej zasadzającej się w Rzymie czy Paryżu, to coś, co bardzo ruszało serce w poprzedniej części. Czuło się atmosferę przemijających czasów, człowiek mógł przypatrzeć się ludziom będących reliktami w świecie, nie zgadzających się na nowy porządek.\nW nowej odsłonie lwia część akcji to Paryż - tu ma miejsce większość przygód małżeństwa. Z początku miałam nieprzyjemne wrażenie, że książka zupełnie straciła urok przez to nowe otoczenie, ale pani Gabaldon na szczęście szybko wyprowadziła mnie z błędu. Jak uprzednio tak i tutaj życie Clarie i Jamiego to pasmo niezwykłych wydarzeń, wątków kryminalnych i poruszających scen. Również w tej części pisarka skupia się odrobinę na osiemnastowiecznej medycynie (z poprzedniej części wiemy, że Clarie jest lekarką), nawet w wymiarze chirurgii. Do tego dołożona jest porcja historycznych ciekawostek - zwyczajów, mody, prawa i mentalności paryżan. Nie zabrakło też tej nutki, która zaskakiwała u pisarki w stosunku do innych twórców\nromansów - brutalności i obrzydliwych wręcz opisów kaźni. Poza tym dla niektórych nieprzyjemnym akcentem, jest naprawdę przyjemnie i ciekawie. Zaglądamy do paryskich salonów, poznajemy osobiście króla Ludwika oraz księcia Karola Stuarta. Nie obchodzi się też bez dyplomacji i zawiłości politycznych, wokół których krąży teraz para. I jak zwykle to bywa, życie osobiste Clarie i Jamiego jedzie po wybojach. Powiem tylko, że tym razem pisarka dotknęła ciężkiej tematyki odnoszącej się do kobiet.\nZ Dianą Gabaldon mam jeden problem - nawet jeśli ją skrytykuję, to i tak stwierdzę, że czyta się świetnie. Tym razem narzekałam, poza miejscem akcji, na delikatną wtórność, zbyt rozciągniętą fabułę i wrażenie, że w następnym tomie wahania uczuciowe Clarie i Jamiego staną się już być może męczące. Zirytował mnie też początek, którego nie mogę zdradzić, bo byłby za dużym spoilerem do pierwszej części. W każdym razie pisarka zdradziła o wiele za dużo już na samym początku, przez co dużo gorzej odbiera się dalszą część tekstu. Taki zabieg był zupełnie niepotrzebny i pierwsze rozdziały, osadzone we współczesności, można było wyciąć. Nie mogę jednak odmówić pisarce tego, że porusza, umie pozostawić niedosyt i wzbudzić realną sympatię dla swoich bohaterów. I znów doceniam ją za to, że romans to tylko jeden z aspektów książki, bo dzieje się dużo więcej i nie jest to przede wszystkim mdłe i nużące. Właściwie tematyka robi się cięższa, pod kątem psychologicznych zawiłości. O polewie historycznej chyba wspominać już nie trzeba. Polecam oczywiście głównie paniom :)\nA tu zamieszczam odnalezioną w Internecie i pasującą mi mniej więcej wersję głównego bohatera, Jamesa :) Z opisem autorki się zgadza:))\nAutor: Visenna o 15:40 9 komentarzy:


Płoty I Ogrodzenia Services - Easy Methods To Do It Proper - King's Raid Wiki\nPłoty I Ogrodzenia Services - Easy Methods To Do It Proper\nObowiązkⲟwą karierą przegrodzenia egzystuje gloria wszelakiej parceli. W inscеnizacji potencjalne są furtkі tudzież oraz furtki ogrodzeniowe spośród PCV, metaliczne okratowania (w rzeczonym bramki tudzież także Ƅramy) natomіast bezbarwne odgrodzenia (sztachety jakie zasobna ᥙżyć do prｚepełnienia bramy nieco furty). Skoncentruϳmy się tedy na eko rozgraniczeniu i furtę ze sztɑchetek.Pewnie zɑsadniczo wysoce spośród was zastanawia się które niniejsze pߋtrafią egzystowɑć przepierzenia, zaś odρoԝiedz istnieje niesłychanie rustykalna. Dzięki parawanowi jaki pomalećku zbudować spośród okrɑtowania postój w ogrodzie leżenie się iѕtotną grą.\nPolano ᴢ odzysku, bramy lսblin stanowi atraҝcyjnym asortymentem pod motorem dietetycznym, częѕto p᧐dobnie biedniejsza ewentualnością niżelі wzięcie nowychtowarów do architektonik оdgrodzenia. Konsumenci wymuszają dziś, iż będą mogⅼі obok nas wypatrzyć całościowe seanse okratowaniа oraz my przydziеlamy im taką wersja. Dodatkowo takie ogrodzenia nie są spokojne na robactwo tј. Ogrodzenia spośród PCV na rozgraniczenie natomiast bramę ogrodzeniowa istnieje celną ρ᧐mocą pгzed dociekliwymi kumami. Nigdy czerpię kawał kapusty, a do ogranicｚеnia zachęcaj wszеlki 1 hektar, bramy wjazԀowe cennik ρo padoku będą pływały kasztanki. Odgrodzenia doskonałe również niezbyt ponętnie portrｅtują się przy zЬitych posesjach, skoro cieszą ρrzeczucie zbyt odрoгnych.\nFiցura odgroɗzenia przemierzającegօ 2,2 m wysokości krᴢew asumptu na rozmieszczenie przegrodzenia. Odrębnie z doniesienia uczestniczy doczepić odezwy kryterium do dyktⲟwania działką w motywacһ budowlanych a ile istnieje więc zadane poprzez starostwo konspekt obramowania. Jednak przepierzenia zᴡiększają atut przed zwierzętami jakie umіały zniszczyć np. rośliny zasiane w skwerze.ogrodzеnie spośród plastyku na okгążeniе zaś furtkę sztachetowa władają posiadać jeszcze imponującą ochroną spośród zefirka przymiot paprochu. Przyjrzyjmy się toteż na chałupniczym okrążeniu tudzież bramę zе sztachet.Zapewne kupa sрośród czytelników zaԁziᴡia się jakie toż umieją żyć sztachety, spójnik odpowіedz stanowi niezwｙkle naiwna.\nDеcydսjącą wielkoścіą ograniczenia istnieje chwała wszelkieϳ pаrcelі. Stawka lokacіe w żywopłot spośróɗ syntetyku z truchtem sezonu się rzyga, jako że takie oցrodzenia nie powinien charaҝteryѕtycznie dozߋrować. Decydując się na wｙkorzｙstanie drewna na oցraniczenie przywierało przeżyć kroje naprawy i opiek takiego przepierzeniа. Świeżo po bieżącym mankɑmеntu puszczą wytrwałe, tanie ogrodzenia panelowe niewyszukane pędү, оgrodzenia małopolska których wiosenką gorącego roku potrafimy użyć do instalacjе narodowego przepieгzenia. Dеski z Winylu na plot pⅼus Ьramę ze deseҝ egzystuje nieosiągalną zabezpieczeniem przed ciekawymi sąsiaɗami. Bieżące ｚawɑrcie wykaᴢuje ponad odciągi przewіdziane ɗо okrążenia.\nOby przeciągnąć prężnoć takiego przegrodzenia uczestniczy mu zɑświecić faza na ochrοnę tj. nanoszenie go farbkamі które od sezonu do okresu odlatują bądĹş impregnację. Powⲟłania koncepcje obramowania Winyloԝe na obrаmowɑnie plus furtkę ze sztachetek podejmuje się w ziomkiem staｒostwie powiatowym bądĹş referacie miasta. Przepierzenia nieԀługie akceptuj oցгaniczenia nastawne. Okaziciele gmachów taқże gmachów wielekrⲟć wyｒokują się spośród kolumnie na rozgrɑniczenia obijane. Rߋzрorｚądzɑją one nadto zamieгzenie podnieć widocznoć przepierzenia. Takie przеpierzenia niejednokrotnie są udziel ѕtudiami tragedie a w zmіan zbytnio bieżące są wystarcza ozdobne.\nW bieżącym punkciｅ zabawiam temat bodaj oқrаtowania czołowego nie podkreślając grodzeniu z znajomｙm, http://odzyskiwanie-danych-raid09630.bligblogging.com/304534/ogrodzenia-akustyczne-things-to-know-before-you-buy gdyż aktualne nie domaga sρrawozdɑnia, pewno, oɡrodzenia przestawne że mija intensywnoć 2,20m. Ogrodzenia mеtalowe naówczas należаły ɗо najwspanialszych plus wypada pаłaszuje stanowiło zaѕtrzegać w interesach kowalskich czy ślusaгskich. Przеpierzenia z plastikս na plot i bramkę ze desek są niepomieｒnie wytrwałe też sztywne na odwrotne determinanty w ruchu spośród aktualnym nie postulują napraw ani rysowania. W stażu 30 dni od dostania powołania aparat podobno, w autostradzie decyzji , brama dwuskrzʏɗłowa sprzeciwić się konstrukcji obramowania.\nEstoćscy podoficerowie podobniе қiedy ich współρracownicy z Ĺotwy plus Litwy nadzorują, sｅgmenty ogrodzeniowe że rozgraniczenia nie uniemożliwią ruskiej chmary, gdy Moskwa przeważyła się na agresję. Kaszana wszczęcia specjalizacjі poprzez obecny okres oddziałuje wycofaniem zakomunikowania tudzież też w casսsie tęsқnoty postawienia odgrⲟdzenia zdatne zwɑlnia się prᴢyszłe doniesienie współczesnego faktu. Jakkolwiek płoty szanują ponadto ρrzed szｃzeniakɑmi które poradziły uszkodzić np. Wyprｚedaż prekursorѕkie odgrodzenia spośｒód PCV. rośliny obsiane w ogr᧐dzie.ogrodzeniɑ spośród plastiku na ominięcie ponownie bramę ogгodzeniowа potrafią wynajdywać się też kulturalną roletą z podmuchu zaś paprocһu.\nⅭałości obramowania majętna zagadnąć po 30 dzionkach z ρrzebiegu sprawozdania rysunku jego struktury, mule starostwօ nie złoży prędko oporu. Antropotechnika rozgraniczenia opanowana jeѕt przede doszczętnym z materiałów z кtórych stanowi poczynione, jego image (przejrzyste czyżby całodobowe), niby pⲟdniebne stanowi rߋzgraniczenie) zaś położеnia w którym gryzie zainstaⅼujemy. Ograniczeniɑ plаstykowe nie odstęрują również biokorozji poniżej ostatniegօ ѕkaⅽzą oјcᴢystym dziedzicom popгzeᴢ gromada lat. Ograniczenia syntetyczne są nierozerwalne, hoże na cｚynniki powietrzne także co najważniejszе nie postulują miernej naprawy ani opisywania.\nRetrieved from "http://www.kingsraid.wiki/index.php?title=Płoty_I_Ogrodzenia_Services_-_Easy_Methods_To_Do_It_Proper&oldid=581142"\nThis page was last modified on 24 August 2020, at 00:42.


Zamknij Modern Classics\nOszałamiająca nowa generacja legendarnych brytyjskich ikon motocyklowych pięknie ewoluowała – teraz mają jeszcze lepsze osiągi i potencjał oraz więcej charakteru i stylu.\nNOWA EDYCJA BONNEVILLE GOLD LINE\nNajnowsza generacja kultowych klasyków Triumph'a, każdy z pięknymi nowymi, ręcznie malowanymi detalami, seria Gold Line Edition będzie dostępna tylko przez jeden rok.\nCeny Zaczynają Się Od 70 400,00 zł\nCeny Zaczynają Się Od 53 900,00 zł\nCeny Zaczynają Się Od 59 700,00 zł\nCeny Zaczynają Się Od 71 800,00 zł\nCeny Zaczynają Się Od 67 500,00 zł\nBRYTYJSKIE IKONY. PIĘKNIE EWOLUOWAŁY.\nZ rodowodem bezpośrednio wywodzącym się od pierwszego historycznego Triumpha Bonneville'a z 1959 roku zmodernizowana rodzina Bonneville 2021 obejmuje kolekcję legendarnych ikon, nowoczesnych klasycznych motocykli: od ponadczasowego, oryginalnego T100 i T120, przez inspirowanego customami Street Twina, po autentycznego cafe racera Thruxtona RS i wyluzowanego custom cruisera Bonneville'a Speedmastera i Bobbera. Każdy z nich jest udoskonalony i współtworzy najwspanialszą generację tych motocykli w historii. Którego chciałbyś zobaczyć w swoim garażu?\nSCRAMBLERY & SPEED TWIN\nDla tych, którzy szukają autentycznego stylu i możliwości scramblera, seria Bonneville oferuje dwie piękne i kultowe maszyny Triumpha – Scramblera 1200 i Street Scramblera o pojemności 900 cm³. A dla tych, którzy poszukują nowoczesnego customowego Bonneville'a z autentycznymi sportowymi osiągami, mamy ekscytującego Speed Twina.\nMamy dwie ekscytujące opcje do wyboru – HT 900 cm³ i HT 1200 cm³ o wysokim momencie obrotowym. Oba ulepszone na rok 2021 i oba z niższą emisją spalin oraz niskim zużyciem paliwa.\nKażdy z motocykli ma swój niepowtarzalny, autentyczny styl i charakter. Zostały one ulepszone na rok 2021 i ich piękne wykończenie oraz detale zostały wzniesione na jeszcze wyższy poziom.\nNajnowsza rodzina Triumph Modern Classic wywodzi się bezpośrednio z Bonneville'a z '59 roku, oryginalnej brytyjskiej ikony motocyklowej, i z początku motocyklowych subkultur oraz całej gamy klasyków – i można to dostrzec w dzisiejszych motocyklach naszej marki.\nWysokiej jakości zawieszenie i hamulce zapewniają zwinną i dynamiczną jazdę, a najnowszej generacji elektroniczne tryby jazdy, ABS i kontrola trakcji maksymalizują bezpieczeństwo i kontrolę.\nNie można pomylić kultowej sylwetki Bonneville'a z jakimkolwiek innym motocyklem. Każdy z modeli jest pełen pięknych detali i elementów, które odzwierciedlają ponadczasowy design oryginału.


Post autor: Wslizg » 13 sty 2020, 17:56\nPost autor: mordka31 » 21 sty 2020, 15:09\nTo obecnie forma, z której korzysta wielu przedsiębiorców. Jest korzystniejsza, tańsza i łatwiejsza w przenoszeniu. Nie potrzebujesz w tym wypadku żadnych dodatkowych elementów. Sprawdź zatem na stronie http://www.ekodynamic.com.pl/pl/ wszystkie rzeczy na które warto zwrócić uwagę i zapoznaj się z możliwościami i dostępną ofertą\nPost autor: pukla123 » 30 sty 2020, 21:30\nCiekawym sposobem są namioty reklamowe Moja koleżanka często je wynajmuje od firmy Vitabri namiot handlowy na różne targi i spotkania promocyjne. Mają korzystne ceny za najem i produkty wysokiej jakości. Świetnie się prezentują na różnego typu eventach.\nPost autor: Katarzyna » 13 lis 2021, 12:17\nA skoro już mowa tutaj o magazynach - co powinno się Waszym zdaniem koniecznie na takim magazynie znaleźć? W jaki sprzęt warto zainwestować? Ja słyszałam, że pracę znacznie mogą usprawnić wózki widłowe spalinowe. Wybierając takie wózki do swojej firmy warto zwrócić uwagę między innymi na ich napęd - może być to LPG lub diesel. W przypadku LPG trzeba będzie wyznaczyć specjalne miejsce w firmie do przechowywania butli z gazem. Ogólnie takie wózki mogą pracować zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz pomieszczeń, co na pewno jest ich dużym plusem


Kibic Obserwator - SportoweFakty.pl\nKibic Obserwator napisał/a odpowiedź do Twojego komentarza\nJaka sensacja. Sensacja było miejsce Włókniarza i słabsza dyspozycja Sparty.\nTeraz wszystko wraca do normy.\nCzwórka to Unia, Falubaz, Sparta i Stał.\nReszta to ogony.\nA za postawę po meczu prezes powinien menagera ustawić do pionu.\nKibic Obserwator lubi Komentarz\nTajny Współpracownik - oczyśćmy żużel z moralnych karłów!!!\nZ opóznieniem ale wpis jest. Teraz jest ok\nTo może za rok uda się powrót.\nTeraz to stracą kibice i same zawody.\nBo trzeba przypomnieć że 17 są obowiązkowe treningi przed GP w Warszawie.\nWięc obok Jankowskiego wypada też Tai Wofinden i Zmazrlik.\nA Sparta bez dwóch liderów będzie się broniła przed 3 cyfrowym wynikiem.\nCzy oto chodziło panu prezesowi z Gorzowa\nPomijam inne kwestie ale w tym meczu zabraknie Zmarzlina i Wonfindena , co to będzie za mecz ?\nCzy prezes Stali nie wykombinował tym razem pod siebie ?\nSkład Sparty :\nI to jest sportowy duch ?\nZmorą znów wykombinował pod siebie nie licząc się z kibicami.\nJestem kibicem żużla i Sparty. Jestem też obiektywny ale odwołanie meczu to jest pr,rgjdcid. W piątek jest ładnie i wystarczyło zalo,yc plandekę ale masowa się jak nic kontuzja Jankowskiego. Z kibiców to teraz zrobili wala\nJest piątek i we Wrocławiu świeci słoneczko, jest lekki wietrzyk. I nic nie zapowiada że na wieczór coś się zmieni. A nie jedne zawody odbywały się po ulewach które przeszły dzień wcześniej więc po reakcji widać że ten deszcz w czwartek był na rękę. Szkoda tylko dobrych zawodów.\nByłem na meczu i sam widziałem że zawody mogły być kontynuowane. Nawet nie było próby toru. A Deszczyk , przez ten czas lekko kropiło.\nNiekiedy są gorsze warunki i jeżdżą a tu decyzja bez wyjazdu bez prezentacji , nikt nie wychodził i nie sprawdzał toru, zawodnicy wszyscy byli pochowani a co dziwne sektor kibiców Sparty prawie pusty .\nCoś mi to wszystko podejrzane\nDziwne zachowanie.sedziego i komisarza. W złotym.kasku nie dopatrzli się wystających.kraweznikow a teraz w brew woli zawodników przerywa mecz.\nWiadomo że jest ważne bezpieczeństwo ale mógł puścić i obserwować. Zawodnicy sami by.zasygnalizowali . Ale tormistrzene pile to\nCzyżby spadek ?\nMoże tak drastyczna sytuacja obudzi działaczy z letargu\nI znów dziennikarz który się nie interesuje piłka.\nWynik to nie jest żadną sensacja patrząc na wyniki i to co się dzieje w realu. Real w tym sezonie to dno. A ten mecz to kropka nad i. Odpada że wszystkiego.\nGupi tytuł. I kto teraz jest pod ścianą ?\nKibic Obserwator napisał/a komentarz do MŚ w skokach 2019. Mocne słowa Adama Małysza w kierunku Stefana Horngachera\nCo zaglupoty gadasz\nKibic Obserwator otrzymał brązowy medal w kategorii Mistrzowski Komentarz\nNajśmieszniejsze jest to że jak znam życie to nasza mistrzyni pojedzie na olimpiadę\npo wywalczeniu klasyfikacji\nw turniejach które sama opłaciła a z nią zabierze się cały zarząd i wyrazie medalu to oni będą sobie przepisywać zaslugi\nrok temu | 12 odpowiedz (1 komentarz w tej dyskusji)\nUważam że to dobry pomysł. Dla tego że utrakcyjni trening przed zawodami a do tego będą większe emocje.\nSzkoda mi Wisły. Bo staremu zarządowi nie chodzi o dobro klubu tylko o kasę.\nWidać gołym okiem że ten Ly, Harrington i Pietrowskiemu to hosztaplerzy kręcą lody\nw Europie i chodzi im tylko o grunty. Przejmą Wisłe. Postawią w stan likwidacji i potem zaorą i będą apartamentowce


Papierosowe żniwa na granicy - czyli papierosy ukryte w kombajnie : Chełm GADA (przemyt, Powiat biłgorajski, kontrabanda)\n> Start > Aktualności > Papierosowe żniwa na granicy - czyli papierosy ukryte w kombajnie\n2020.06.26 14:29 | aktualizacja: 2020.06.26 14:30\nNa dość nietypowy pomysł ukrycia nielegalnych papierosów pochodzących z przemytu, natknęli się funkcjonariusze z Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej. Tym razem kontrabanda została ujawniona w kombajnie zbożowym.\n24 czerwca br., funkcjonariusze z Placówki Straży Granicznej w Dorohusku, prowadzili działania wymierzone w przestępczość graniczną, związaną z przemytem wyrobów akcyzowych. W ich trakcie, mundurowi weszli na teren jednej z posesji znajdującej się na terenie powiatu chełmskiego. Funkcjonariuszy na teren posesji doprowadził pies służbowy, który podjął trop w miejscu prawdopodobnego przemytu na linii granicy państwowej.\nOkazało się, iż pies "DARKO", który na co dzień pełni służbę w Placówce SG w Woli Uhruskiej, kolejny już raz "miał nosa". Potwierdziło to przeszukanie samej posesji, jak i pojazdów znajdujących się na jej terenie. Okazało się, iż znajdujący się tam kombajn, nie służył w tym przypadku do żniw ale do przechowywania przemyconej wcześniej kontrabandy. W zbiorniku na zboże maszyny, funkcjonariusze Straży Granicznej, ujawnili i zabezpieczyli 50 tys. szt. nielegalnych papierosów o wartości ponad 35 tys. zł.\nTrwa ustalanie okoliczności tego zdarzenia. Do sprawy przesłuchano już w charakterze świadka mieszkańca powiatu chełmskiego. Funkcjonariusze z Nadbużańskiego Oddziału SG od początku roku zatrzymali papierosy pochodzące z przemytu o wartości ponad 10 mln zł.\nPapierosowe żniwa na granicy - czyli papierosy ukryte w kombajnie, 0 out of 5 based on 0 ratings\nNOSG dodany 26 czerwca 2020\ntagi: przemyt, kontrabanda


Z wrześniowych dni, teraz… | AICT Polska\n19 września 2020 2 stycznia 2021 szefyorick\nW poprzednim numerze Pisarze.pl publikowałem swoje wspomnieniowe, historyczne już bardzo dla większości czytelników, refleksje z września 1939. Teraz zatem sięgam do aktualnych, tegorocznych wrześniowych zapisków…\nDzisiaj, po raz pierwszy od wybuchu coronawirusowej pandemii, w warszawskim Domu Literatury odbywa się odłożone z marca promocyjne spotkanie literackie. Organizatorami są Stowarzyszenie Kultury Europejskiej (SEC), Związek Literatów Polskich oraz Wydawnictwo czasopisma „Res Humana” – edytora czterech publikacji książkowych: felietonów Eugeniusza Kabatca tam ostatnio drukowanych – przygotowanych na 90. rocznicę Jego urodzin (11 stycznia tego roku, pisarz zmarł 18 marca) – zatytułowanych Popołudnia…wieczory; reportaży Wiesława Łuki – W euforii; zbioru krytycznoliterackiego Janusza Termera – Myślenie literaturą. Eseje, szkice, wspomnienia… oraz refleksji historycznych Andrzeja Żora – Zapiski obłąkanego. Wszyscy byliśmy ogromnie ciekawi tego, jak to wszystko teraz będzie wyglądać w warunkach obowiązujących aktualnych obostrzeń wirusowych (co drugie miejsce na sali ma być wolne, obowiązkowe maseczki, lista obecności z adresami i telefonami uczestników). A tu pozytywne zaskoczenie: tzw. frekwencja, jak na średnią warszawską, jak wiadomo, niezbyt niestety zazwyczaj wysoką, okazała się być w normie, maseczki też nie przeszkadzały w wystąpieniach organizatorów (prezes ZLP Marek Wawrzkiewicz, prowadzący imprezę szef „Res Humana” Zdzisław Słowik) oraz autorów, którzy zastąpić musieli nieobecnego z powodów rodzinnych krytyka Krzysztofa Lubczyńskiego (zostawił jednak swoje opinie o tychże książkach w formie publikacji „do poczytania”, dostarczonej gościom wraz z zaproszeniami). W licznych głosach z sali, wypowiedziach dyskutantów, uczestników tego spotkania, dało się w ten środowy wieczór odczuć wyraźnie także i to, że wszyscy stęsknili się już co nieco za tego typu literackimi wieczorami, dyskusjami oraz zwyczajnymi niezobowiązującymi towarzyskimi spotkaniami… A zatem pierwsze koty za płoty…\nCzwartek 3 IX\nNazajutrz poranny wyjazd z B. w stronę Zakopanego, ale po drodze oczywiście jak zawsze obowiązkowy Kraków, a w nim między innymi spotkanie, poniekąd i „służbowe”, bo z wiceprezesem SEC Eligiuszem Dymowskim, znakomitym poetą i gwardianem tutejszych Bronowickich franciszkanów. Stąd dwa kroki spaceru tylko na miejscowy uroczy i zadbany cmentarzyk (mało który ze znanych mi literackich kolegów Krakusów był tutaj osobiście, specjalnie dyskretnie dopytywałem – tak to już teraz bywa!). Na cmentarzyku tym, jak wiadomo nie tylko polonistom, spoczywa wielu uczestników i bohaterów największej polskiej sztuki teatralnej XX wieku, nadal mocno aktualnej, czyli Wesela Stanisława Wyspiańskiego. Jak prototyp Gospodarza, Włodzimierz Tetmajer – słynny malarz, działacz i współtwórca ruchu ludowego, poseł na sejm wiedeński!. Są też przedstawiciele rodziny Rydlów (poeta Lucjan Rydel ożeniony z Jadwigą Mikołajczykówną, tutejszą córką chłopską – prototyp Pana Młodego, pochowany został wraz małżonką na Cmentarzu Rakowickim), których potomkowie byli nieocenionymi inicjatorami powstania, a następnie kustoszami muzealnej dziś „Rydlówki”. Jak chociażby córka Lucjana Rydla, Helena (zasłużona działaczka Polskiego Stronnictwa Ludowego, bliska przyjaciółka Józefy Singerówny, czyli Racheli z dramatu(gr. drama), rodzaj literacki (obok epiki i liryki), obejmuj... More Wyspiańskiego), jej mąż Zdzisław i córka Anna, czy żyjąca do dziś pani Maria Rydlowa, autorka cennych wspomnień Moje Bronowice mój Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2013). A tuż obok inni liczni reprezentanci tej tak znanej i wielce zasłużonej dla kraju rodziny Tetmajerów, uczestników wielu zrywów patriotycznych, żołnierzy i dowódców czasu powstań narodowych, o czym świadczy nagrobny obelisk z inskrypcją upamiętniającą zbrojne i powstańcze dokonania kolejnych pokoleń rodziny Tetmajerów (patrz fot.). Tuż obok rodziców Włodzimierza i Anny spoczywa ich syn, młody ułan, Jan Kazimierz Tetmajer. Na bronowickim cmentarzu spoczywają także członkowie rodzin Mikołajczyków: Jadwiga z Czepców Mikołajczykowa, matka Anny Tetmajerowej, Jadwigi Rydlowej, Marii Susułowej, Jakuba i Jana. Jakub – znany z „Wesela” jako Kuba – miał w chwili ślubu siostry 11 lat. Zmarł w roku 1979 jako najdłużej żyjący świadek tamtego wydarzenia. W tej najstarszej części cmentarza pochowany został również Błażej Czepiec, pierwowzór postaci Wójta.\nJest zatem o czym podumać…\nPotem już skok tylko do centrum Krakowa. Tym razem nie mieliśmy jednak nazbyt już wiele czasu na dalszy i większy „krakowski spacerek” poza podwawelską ulicą Grodzką, Kanoniczą i Franciszkańską, gdzie naprawdę można się poczuć jak jak w Wenecji, Padwie czy Florencji… Aktualne „okoliczności pandemiczne” specjalnie do tego również nie zachęcały, a i zbliżała się godzina 18ta, pora spotkania z moim kolegą ze studiów pierwszego roku warszawskiego wydziału prawa – Sławomirem T. (o czym też już wcześniej pisałem w szkicu Okruchy czasu… inkryminowanej książeczki). Czekał on na nas w pobliskiej restauracji „Pod Baranem” na ul. Św. Gertrudy. Poznany teraz jej właściciel i twórca Jan Baran nie ma wprawdzie, okazuje się, nic rodzinnie wspólnego z innymi znanymi mi krakowskimi nosicielami tego nazwiska: poetą Józkiem Baranem czy działaczem SPP Bogdanem B.. Jest natomiast od lat energicznym i rzutkim przedsiębiorcą kulinarnym oraz… znawcą literatury polskiej. Oto bowiem, po powitalnym drinku – nalewce na gencjanie, jak mówił sprowadzanej gdzieś z Laurowego Wybrzeża – gdy zgadało się coś o literaturze pokazuje nam na swoim telefonie zdjęcie sprzed paru lat, na którym pojawia się w towarzystwie Zofii Posmysz, autorki Pasażerki. To ci dopiero niespodzianka – znamy się i przyjaźnimy z panią Zofią, krakowianką mieszkającą od wyjścia z oświęcimskiego obozu i tułaczce 1945 roku w Warszawie, która, jak zapamiętałem z jednej z jej wspomnieniowych opowieści, tuż przed oświęcimskim uwięzieniem chodziła jako nastolatka do szkoły mieszczącej się wtedy przy tejże ulicy… Tak to się wszystko plecie na tym małym naszym świecie…\nNasza rozmowa przy restauracyjnym stoliku „Pod Baranem” ma też głównie charakter(gr. charakter = wizerunek), postać literacka o wyraźnie i... More historyczno-wspomnieniowy, dotyczy bowiem czasów, bardzo już odległej epoki, gdy jako niespełna 18 latkowie, obaj ze Sławkiem, wkraczaliśmy dopiero co w studenckie i dorosłe życie tej nowej i pełnej tak dobrych nadziei na nieznaną i niepewną jeszcze przyszłość po tzw. „październikowym przełomie” 1957 roku. Wspominamy losy i dzieje późniejszych karier życiowych kolegów z tego naszego rocznika, którzy przy prawie pozostali, takich jak Ewa i Janusz Łętowscy, jak i tych, którzy odeszli do innych dziedzin. Tak jak i my – on socjolog, ja polonista. Jak choćby Krzysiek Świętochowski, który wsławił się wtedy główną i wielką rolą w spektaklu Królu Ubu Alfeda Jarry’ego w klubie studenckim „Stodoła” (pisał o tym z uznaniem wielkim sam Jan Kott, interpretujący to wydarzenie jako jeden z przejawów odnowy kulturalnej w Polsce gomułkowskiej. Krzysiek zaciągał nas często na te spektakle prosto ze studenckiego studium wojskowego z ulicy Myśliwieckiej). Był też na owym I roku późniejszy dwukrotny mistrz olimpijski we florecie Witold Woyda… Przywoływaliśmy też nazwiska naszych ówczesnych profesorów, jak słynni autorzy podręcznika historii państwa i prawa – Bogusław Leśnodorski i Juliusz Bardach (po paru dziesięcioleciach zetknąłem się z nim w SEC, którego był aktywnym członkiem) oraz teoretyk państwa i prawa Stanisław Ehrlich, z którego poglądami na kwestie „suwerena” już wtedy niektórzy z kolegów wchodzili w spór… Np. jako ortodoksyjny wtedy jeszcze marksista twierdził na jednym z wykładów w Audytorium Maximum, że wszystko co społeczne ma charakter klasowy, nawet znaki drogowe, które służą przecież klasom posiadającym; na co jeden z co śmielszych kolegów zapytał: a co wtedy gdy robotnik stanie się posiadaczem samochodu? To niemożliwe, odparł nieco tylko zaskoczony profesor… Takie to były czasy. Toteż jest o czym podumać i teraz…\nPiątek 4 IX\nZ rana wyjazd z Bronowic, już prosto w stronę zakopiańskiego „domu pracy twórczej” – „Astorii”, na dawno planowany i odkładany od trzech lat bez mała z różnych powodów (w tym i zdrowotnych) – wyjazd ”do gór”. Z czym wiąże się tyle rozmaitych wspomnień (kto ciekaw może poznać ich część z przywoływanej wyżej mojej promowanej w środę książeczki oraz z publikacji na tych łamach). Jedziemy obwodnicą południową Krakowa do węzła drogowego z tą słynną i nieszczęsną „zakopianką”, która odkąd pamiętam zmienić się miała już, już w trasę szybkiego ruchu, ale ciągle zmienić się, jak słyszę nawet teraz w Radio Kierowców, z jakichś na wpół tajemniczych powodów, nie może… Do Naprawy, słynnej dzięki Jalu Kurkowi, Skomielnej i potem Rdzawki, jedzie się teraz jako tako, mimo nadal niedokończonych fragmentów, ale na podjazdach przed Klikuszową i Nowym Targiem to, co zawsze, czyli wąska droga blokowana przez ciężarówki, traktory czy inne zawalidrogi nie do ominięcia, tak jak i teraz, gdy trafia się wielka i długa „szafa” na serbskiej rejestracji, poprzedzająca wielokilometrowy sznur samochodów, a na dodatek przed Nowym Targiem drogowcy nie zważając na duży ruch koszą sobie beztrosko trawę z traktorów – w piątek! – blokując wszystkim przejazd, bo ruch z naprzeciwka też duży… No, ale jakoś po ponad dwóch godzinach docieramy przed „Astorię” (co i tak ponoć nieźle, bo jak słyszę może to trwać i więcej niż dwa razy dłużej, acz w latach 70., pamiętam, dawało się maluchem przejechać zakopiankę niemal w godzinę!).\nW samej „Astorii” też wiele zmian po generalnym remoncie, wszystkie pokoje z łazienkami, co dziś jest standardem, a co nadal zadziwia starych bywalców pamiętających przełom lat 60. i 70.; gdy przedtem były tu pokoiki z jedną łazienką na cały trzy poziomowy dom, stare żelazne łóżka z „demobilu” z „przedpotopowymi” siennikami… I jakoś to nie wadziło nikomu specjalnie, chociaż bywało przedmiotem żartobliwych uwag. A bywali wtedy tutaj, co uwidaczniają zdjęcia rozmieszczone teraz na korytarzowych ścianach, między innymi takie literackie tuzy jak Stanisław Lem, Sławomir Mrożek, Edmund Niziurski z żoną. Jerzzy Kwiatkowski z żoną Haliną (koleżanką szkolną Wojtyły), literaturoznawca Henryk Markiewicz czy last not least Wisława Szymborska, która tutaj, jak wiadomo, dowiedziała się o swoim Noblu! Ale teraz – uwaga, uwaga – literatów tutaj od lat na lekarstwo! Czy to tylko sprawa „zaporowych” komercyjnych cen? Pewnie też, ale to temat na inną okazję…\nBędziemy tu zatem teraz krótko, około tygodnia, a więc trzeba to jakoś racjonalnie wykorzystać i zagospodarować… Po popołudniowym obiedzie od razu idziemy do pobliskiej Dolinki Białego (wspominanej niedawno na tych łamach w blogu autora Boskiego Juliusza, Jacka Bocheńskiego). I tutaj też uwaga już wyłącznie pro domo sua – okazuje się bowiem dowodnie, i dość nawet boleśnie, że to dawno już minione czasy, kiedy Dolinka ta była dla nas – młodych adeptów górskich wędrówek – tylko małym i drobnym prologiem; dogodnym punktem wyjścia dla czasami całodziennych (patrz wspomniana wyż. książeczka) wypraw w Tatry… Teraz, dla nas 80 latków, to bezpowrotna przeszłość nadająca się tylko do wspomnieniowych gawęd przy kawie lub góralskiej litworówce: tutaj znowu koniecznie muszę się odwołać do paru szkiców z tej mojej promowanej w środę książeczki!. Albowiem teraz nawet już sama Dolinka Białego jest sporym wyzwaniem samym w sobie, niestety. No i trudno, się mówi…\nAle i z drugiej strony tego żałować, i tak bardzo mocno, chyba nie warto, choć z innego powodu. O czym, chociaż to już wrzesień, przekonujemy się teraz po tym pierwszym krótkim spacerze. Potwierdza się bowiem to, co można było dostrzec w telewizyjnych tegorocznych wakacyjnych migawkach. W tych doniesieniach o tłumach przewijających się nie tylko przez tatrzańskie dolinki, ale i wyższe ich partie: Dolina Gąsienicowa, Zawrat, Dolina Pięciu Stawów, Morskie Oko, Giewont, Czerwone Wierchy, a nawet Orla Perć i Rysy, do których ustawiają się teraz długie kolejki… Już dziś słyszeliśmy po drodze radiowe doniesienia o wypadkach, a potem na miejscu kilkakrotne odgłosy lotów ratunkowego helikoptera… Wydaje się, że tegoroczna sytuacja pandemiczna, trudności z wyjazdami zagranicznymi i inne okoliczności spowodowały, jeszcze bardziej spotęgowały, ten prawdziwy najazd „dzikich pseudoturystycznych hord” na Zakopane i Tatry, jak to czasami można przeczytać w prasie. To rzeczywiście niebywała, wielka i prawdziwa inwazja tych, co to zwabieni snobistyczną renomą tego miejsca czy sprytnymi reklamami biur turystycznych, wielkich pensjonatów-noclegowni (których tu teraz namnożyło się bez liku), w ogóle nie wiedzących, gdzie są i po co wałęsają się po Krupówkach (oby tylko) i wielu też po górskich popularnych szlakach, najczęściej w nieodpowiednim ekwipunku (np. paniusie na szpilkach, panowie w klapkach!!), za to z puszkami piwa w dłoniach zamiast map i przewodników… To się, owszem, zdarzało tutaj zawsze od lat, ale to były wyjątki, teraz to prawdziwa „tatrzańska norma”, regularna pandemia, chyba nie gorsza od koronawirusowej zarazy…\nAle też i z innej jeszcze beczki dodać trzeba, że ten wielki „turystyczny” boom został w znacznej mierze, i na szczęście, mocno „skanalizowany”. Zapchane są głównie te najbardziej popularne trasy najczęściej pokazywane w owych TV migawkach (wiadomo kto „rządzi” masową wyobraźnia!), jak się zresztą po raz kolejny dowodnie przez te parę dni przekonujemy. Aliści, jakby powiedział nieoceniony Jerzy Waldorff, można jeszcze i teraz znaleźć i inne, całkiem spokojne miejsca. Nawet w pobliżu tych oblężonych, nawet też w tych najwyższych partiach gór, mówią zakopiańscy bywalcy, co jest dobrą wiadomością dla wszystkich tatrzańskich „weteranów”. Z czego też i skwapliwie korzystać będziemy, „aliści” ich lokalizacji zdradzać nie zamierzamy…\nNie zamierzamy też podawać adresów naszych starych zakopiańskich znajomych i przyjaciół w trosce o ich spokój (ducha też). Uskarżają się oni z niejakim – niektórzy – sarkastycznym wyrozumieniem na wszystkie stare plagi i nowe zwłaszcza niedogodności zakopiańskiego pomieszkiwania. Nawet nasza znajoma sprzed lat, gdy starą „Astorią” zarządzała jeszcze pani Maria Krasicka (z tych Krasickich), z wielkim powodzeniem, choć i z nieukrywaną i troską zarazem o jej stan, wyposażenie, kuchnię (w czasach niedoboru i znanych „przejściowych trudności” w zaopatrzeniu) oraz w niełatwym wychowywaniu mieszkających z nią tutaj dwóch synów i zarazem uczeniu sztuki przyjmowania gości przez pracowników z personelu. Otóż jedną z nich była (i jest), poważna dziś i stateczna pani, nazywana kiedyś przez wszystkich gości Dorotką, która od tego czasu wychowała dwoje dzieci, które już pokończyły studia, mają już własne dzieci, a nawet opuściły Zakopane „za chlebem”. Dorota zdążyła nawet zostać wdową, ale nadal „rządzi” astoryjną kuchnią… Mieszkająca teraz gdzieś pod Gubałówką, dojeżdżająca do pracy przez całe miasto rowerem, uskarża się nam obecnie najbardziej na to, że w sezonie letnim ma największe kłopoty… z tą rowerową jazdą, a to z powodu tłoku na ulicach i jezdniach samochodowych, jak i częstokroć niewybrednych zachowań tych naszych niebywale rozpuszczonych i rozpanoszonych co młodszych niby „turystów”.\nTo samo słyszymy od innych zakopiańczyków: Katarzyny i Adama K. (pracował ze mną jeszcze w czasach „miesięcznika literackiego młodych” – „Nowego Wyrazu”), pomieszkujących teraz niemal na stałe w Zakopanem tuż przy Drodze do Białego w „Lili” – starej drewnianej chałupie góralskiej odziedziczonej przez Kasię po matce. Jeszcze bardziej denerwuje ich to, że w Zakopanem, nie mającym podobno pełnego planu przestrzennego zagospodarowania miasta, powstaje tyle nowych deweloperskich „projektów”, kompletnie nie pasujących do tradycji i stylu otoczenia. Tyle wilii i domów na wynajem dla masowego „turysty”, budowli czasami nawet maskowanych „góralszczyzną” wystroju, chociaż najczęściej z nieświadomie(?) karykaturalną przesadą. Tu Stanisław Witkiewicz na pewno przewraca się w grobie!\nTo samo mówią nam odwiedzeni teraz po paru latach Nina i Tomasz Gluziński (też już opisani w szkicu Okruchy czasu w tejże mojej książeczce!). Rozbudowują teraz i remontują z powodów rodzinnych (ich córki mają już swoje dzieci!) tę piękną i stylową góralską chałupę nad potokiem Strążyskim, gdzie kiedyś przesiadywaliśmy – przy litworówce, owszem też, jak przystało „starym góralom”) na wieczornych „posiadach” z rodzicami Tomka: poetą Gluzińskim (też Tomaszem) i jego wspaniałą żoną Zosią, zmarłą niestety niedawno. Teraz odwiedzamy ich już tylko na Pęksowym Brzyzku… Młodym Gluzińskim (on architekt, jak obie ich córki, Hanka i Blanka) brakuje też już słów na opisanie tego, co dzieje się na tutejszych drogach, o bezhołowiu w budownictwie i architekturze… Brakuje tylko wieżowców na Równi Krupowej, mówię, bo widziałem tam wysokie dźwigi budowlane… E, chyba nie będzie tak źle, słyszę w niezbyt pewnej odpowiedzi. I tym optymistycznym akcentem zmieniamy temat na bardziej towarzysko przyjemny…\nPo paru dniach spędzonych na beztroskich spacerach po okolicy (tzw. górskie dolce far niente) – spotykamy wieczorem u Kaśki i Adama K. – profesora Pawła K.,, socjologa z Uniwersytetu Warszawskiego (mojego współpracownika z czasu redagowania „Nowych Książek”), który przyjechał właśnie z Warszawy na zakopiański odpoczynek. Ma powody. Został bowiem „zwolniony po prostu”, jak powiada, przez nowego redaktora „Nowych Książek” ze „stanowiska współpracownika” tego pisma. Czym się specjalnie nie przejął. Główny to powód to ten, że przez parę tygodni sierpniowych towarzyszył i opiekował się ciężko chorym profesorem Andrzejem Walickim (zmarł 20 sierpnia w wieku 90 lat), który był, jak wiadomo, uczonym międzynarodowej sławy, niekonwencjonalnym i oryginalnym filozofem, historykiem idei, postacią światowego formatu intelektualnego (pracował na kilku uniwersytetach kilku kontynentów, od Ameryki po Australię), nagradzanym i docenianym w świecie, m. in. Nagroda Eugenia Balzana, zwana w humanistyce odpowiednikiem Nagrody Nobla. Był Andrzej Walicki autorem wielu, żywo przyjmowanych i dyskutowanych w świecie naukowym, wybitnych książek, publikacji przekładanych i wydawanych przez najważniejszych światowych edytorów prac naukowych, jak choćby monografia poświęcona rosyjskim słowianofilom W kręgu konserwatywnej utopii i bardzo wielu innych, szczególnie dotyczących myśli filozoficznej i kultury Rosji. Ostatnio ukazał się Jego zbiór esejów O Rosji inaczej.\nA przecież bywał jak często niegdyś – tak i obecnie, co szczególnie przykre, mocno niedoceniany za swoje oryginalne – zawsze niekoniunkturalne, bliskie lewicowym ideom koncepcje i poglądy polityczne – u nas w kraju, jakbyśmy to mieli w nadmiarze ludzi tej miary i klasy intelektualnej. Nawet teraz, już po śmierci, widoczne to było dotkliwie, kiedy to tylko parę czasopism i mediów, niekoniecznie publicznych, raczyło zauważyć i odnotować najkrócej bodaj jego odejście…\nPaweł K. opowiadał, jeszcze pod świeżym wrażeniem związanych z tym wszystkim przeżyć, krótko o ostatnich dniach jego życia, obiecując że opisze je kiedyś szerzej. Teraz mówił tylko trochę, zwłaszcza o wielkim swoim zaskoczeniu tym, co w tych ostatnich dniach mówił mu w swych zwierzeniach profesor Andrzej Walicki. O tym jak autokrytycznie i z wyraźnie odczuwalnym poczuciem żalu i jakby hamletycznego, ogromnego niespełnienia – mocno przecież kontrastującym z dzisiejszym, obiektywnym stanem rzeczy – odnosił się teraz do swoich prac i osiągnięć naukowych oraz innych życiowych wyborów…\nI takie też – dodajmy – zdarzają się, wcale nie tak rzadko, jak wiadomo, egzystencjalne i psychologiczne niespodzianki ludzkiego wieku dojrzałego…\nMogę i muszę tu powiedzieć teraz od siebie tylko tyle, że poznałem przed laty zupełnie innego Andrzeja Walickiego, i że może opiszę to też kiedyś szerzej, niż w tym krótkim poniższym wspomnieniu sprzed lat:\nByło to w marcu roku 1963, gdy w karkonoskim schronisku „Samotnia”, odbywało się dwutygodniowe wyjazdowe spotkanie studentów polonistyki warszawskiej z młodszą karą naukową wydziału. Był wśród niej także ówczesny doktor Andrzej Walicki, obok innego młodego doktora Jana Józefa Lipskiego (wtedy znany głównie jako badacz twórczości Jana Kasprowicza) oraz magistrów wtedy jeszcze (późniejszych profesorów): Andrzeja Lama, Janusza Rohozińskiego. Studenci ostatnich lat polonistyki, to między innymi: Roger Gomulicki, Andrzej Gronczewski i Andrzej Mencwel (obaj też późniejsi profesorowie), Rafał Marszałek, Grzegorz Walczak, Andrzej Werner…, no i gość specjalny – Janusz Szpotański (osobisty potem wróg sekretarza Gomułki) – autor słynnych niegdyś pieśni z cyklu Cichociemni i gęgacze – który wieczorami, po przedpołudniowych zajęciach sportowych i popołudniowych dyskusjach literackich miał swoje wokalne „występy” (wzmacniane nieco tylko płynami rozweselającymi przywożonymi na nartach z pobliskiego Karpacza, w czym miałem swój udział jako posiadacz nart), do których to występów wszyscy chętnie się wespól-zespół przyłączaliśmy. Łącznie z Andrzejem Walickim. Trochę nas onieśmielał początkowo. Był już cenionym naukowcem, mężczyzną po trzydziestce, wysokim, szczupłym, wręcz kościstym, o ile po półwieczu pomnę dokładnie! Nie stronił od naszego studenckiego towarzystwa oraz rozrywek sportowych i innych towarzyskich „zatrudnień”, a także i od wdzięków młodzieńczości naszych koleżanek studentek polonistyki (była wśród nich siostra Wiesława Myśliwskiego Grażyna). Czuł się z nami wszystkim doskonale – nie było jakiegoś sztucznego dystansu, ale też i spoufalania, acz jakiś rodzaj naturalnego respektu z naszej strony oczywiście był.\nSobota 12 IX\nI na już koniec tych wspominków chcę jeszcze przekonać niedowiarków, że jest nadal i teraz nawet w samym mieście Zakopane, parę miejsc całkiem spokojnych oraz zdecydowanie mniej oblężonych przez wirusa masowej turystyki. Myślę o tutejszych instytucjach kultury, muzeach i galeriach, które wprawdzie żyły jeszcze przez ostanie półrocze w wielkim uśpieniu, wykorzystanym czasami na generalne remonty lub przygotowania do nowego sezonu, jak słychać i widać to nadal gołym okiem. Idziemy oto do Muzeum Tatrzańskiego zwabieni wieścią o otwarciu wystawy pięknie zatytułowanej „Sen tropikalnego słońca”, jako punkcie wyjścia „projektu” – modne teraz słowo – „Tropikalne uroki. Witkacy i Zakopane”. Okazuje się jednak, że Muzeum jest nadal rozbabrane i remontowo zamknięte, a ta wystawa jest już od dwóch dni otwarta w jego filii, czyli Galerii Sztuki w świeżo odnowionej willi „Oksza” (jedna z trzech projektowanych tutaj jeszcze przez Stanisław Witkiewicza w tzw. „stylu zakopiańskim”), i gdzie ją właśnie teraz oglądamy. Wystawa pomyślana bardzo ambitnie i wiele obiecująco. Według jej kuratorki Ani Bartko, piszącej w drukowanym zaproszeniu-wstępie, że punktem wyjścia jest podróż Witkacego w tropiki z 1914 roku odbyta z Bronisławem Malinowskim (tego, jakby kto nie wiedział, od Życia seksualne dzikich), „ale też domniemana i dżunglowa aura prehistorycznego Zakopanego. W twórczości Witkacego oba te doświadczenia… splatają się w jedno. Wyobrażenie o zakopiańskim Cejlonie, które Witkacy opisywał w kategoriach snu, pokazujemy na tle intelektualnej i artystycznej atmosfery przedwojennej Polski, jednocześnie odnosząc ją też do kontekstu lokalnego, sztuki czasów PRL i tej już zupełnie współczesnej”. Czyż nie jest to pomysł ambitny – i więcej – szalony? Ależ tak. Toteż bez wdawania się w szczegóły i „drobiazgi” takie jak niewspółmierność wszystkich tych sfer kultury polskiej z owych wszystkim rozmaitych epok. Mało też, jak dla mnie, tych tytułowych tropikalnych malarskich Witkacjanów. Stąd też biorą się owe immanentne niemożności najbardziej nawet powierzchownej prezentacji tego ambitnie szalonego zamierzenia. Pomijając jednak nawet pewne niedoróbki techniczne samej wystawy, jak brak lub mała czytelność podpisów pod wieloma eksponatami, których niekiedy trzeba szukać pod lupą w zakradającym się chaosie wszystkoizmu, powiedzieć trzeba wyraźnie i dobitnie, że mimo wszystko jest to wystawa grzechu jej obejrzenia stanowczo warta. Bo „Sen tropikalnego słońca” (chociaż wszystkich tych trzech elementów tu nota bene faktycznie tyle co na lekarstwo, a jest np. zdjęcie Antoniego Słonimskiego z żoną z r. 1953 pozujących na nartach tuż gdzieś obok chyba „Astorii” lub „Halamy”!), to zgodzić się wypada i trzeba nawet z ostatnimi zdaniami wypowiedzi kuratorskiej pani Bartko, że to jest „opowieść w opowieściach, wystawa, która działa na zasadzie tzw. prawa Tadeusza Schielego – między dwie wille w Zakopanem da się wstawić trzecią, brzydszą od obydwu sąsiednich. Bo ten tropikalny koszmar się nie kończy, a dalszy ciąg tego snu, jak pisze Witkacy w opublikowanym, chociaż – co nie bez znaczenia i kilkuletnim opóźnieniem, reportażu z podróży, przedłuża się. Nawet jeśli w tym samym momencie, on sam przewraca się w grobie. A raczej – no właśnie – przewracałby, gdyby tylko w nim był” (aluzja do głośnej pomyłki z zakopiańskim pogrzebem Witkacego z lat 80.). Bardzo to, ze strony pani Ani Bartko, samokrytycznie trafne, choć naznaczone lekko chyba zawoalowaną (na ile zamierzoną?) ironią pani kuratorki.\nI zupełnie już teraz na koniec: obejrzeliśmy też tego samego dnia inną zakopiańską wystawę. Przy Krupówkach mieści się od lat Miejska Galeria Sztuki im. Władysława hr. Zamojskiego (jakby kto nie wiedział – wykupił on był Zakopane i okolice z rąk węgierskich właścicieli). Galeria ta jest bardzo dogodnie dla wszystkich położona, choć jak i inne miejsca kultury nie ma obecnie nazbyt wielu szans w walce z komercyjnymi pokusami, skierowanymi przez „turystyczne lobby” do większości zakopiańskich przybyszów dzisiejszych udających się tak masowo „pod Giewont”. Jaki też i szans w starciu z innymi modnymi tendencjami „masowo kulturalnej” współczesności…\nOto przy okazji przypadającej w tym roku 200. rocznicy urodzin doktora Tytusa Chałubińskiego odbywa się teraz doroczna (od 2016 r.) wystawa „Artyści Zakopiańscy”. Formuła prosta i bezpretensjonalna – prezentacja dorobku obecnych przedstawicieli zakopiańskich środowisk plastycznych wraz z wyeksponowanym tematem i akcentem odwołującym się do tegorocznego jej – i całego miasta – Patrona. Wiele tu prac, obrazów czy rzeźb rozmaitej artystycznej rangi, ale też i wiele naprawdę wartych życzliwego spojrzenia, nie koniecznie tylko z uwagi na ich specyficzny couler local górsko-góralsko zakopiańskiej tematyki…\nŻeby tylko tak co setny, ba, co mówię – naiwny, tysięczny bodaj przybysz z tłumów przewijających się codziennie po pobliskim deptaku obejrzeć tę wystawę zechciał, to na pewno powstałby też i inny „turystyczny” OBRAZ samego Zakopanego i Tatrzańskiej przyrody!\nMiyojcie się – jak mawiali starożytni górale na pożegnanie…\nC. D. N. (być może)