Jezu, wstydzę się Ciebie… | Do Emaus ...\nJezu, wstydzę się Ciebie…\nUncategorized 24 kwietnia, 2012 Dodaj komentarz\nAutorem artykułu jest Łukasz Miller\nNa Facebooku, mam na dziś dzień 250 znajomych, jakieś 85% to chrześcijanie różnej maści. Jednakże, wielu z nich nie obnosi się ze swoim chrześcijaństwem, a można taki wniosek wysnuć na podstawie owej słynnej Tablicy” FB.\nKiedyś taką rolę pełniły „chrześcijańskie łańcuszki szczęścia” przesyłane drogą e-mail, czy GG (jeszcze wtedy w wersji 5.0, heh to były czas 😉 ). Czy jest to powód, abym miał prawo mówić, że ktoś jest chrześcijaninem albo nie? Nawet gdyby to był takowy powód, nie mam zamiaru na nikim kreski postawić, z Biblijnej przyczyny:\n„Kimże ty jesteś, że osądzasz cudzego sługę? (…)” (Rzym 14:4)\nW zasadzie to nikim, więc aby była jasność nie osądzam, tylko się zastanawiam… Zastanawiam się dlaczego, nie przyznajemy się jawnie do tego kim jesteśmy. Linkujemy wszystko to co śmieszne, miłe i rozkoszne, czasami to co poważne, ale prawie nigdy nie linkujemy tego, co identyfikuje nas jako chrześcijan wprost. Nie takich z nazwy, ale takich z życia.\nProblem jest poważny, nie neguje go, bo sam kiedyś wstydziłem się tego kim jestem. A może tak optymistyczniej patrząc – nie wiedziałem jak o tym mówić? Bez względu na to, wstydziłem się Jezusa, nie chciałem o tym mówić, bo bałem się reakcji moich kolegów i koleżanek, bałem się wyśmiania i w ogóle lekkie zniesmaczenie czułem, kiedy słowo „Jezus” pojawiało się w czyjejś wypowiedzi. Było to wtedy, kiedy miałem jakieś 15-17/18 lat. Może wiek jest usprawiedliwieniem? Z biegiem czasu muszę powiedzieć, że istotnie wiek ogrywa tu znaczącą rolę, bo w tak młodym wieku nie można oczekiwać od człowieka, że będzie miał charyzmę apostoła Pawła. Nie mniej jednak, w pewnym momencie, kiedy to chciałem już publicznie wyrazić swoją wiarę, to niestety zabrakło mi konsekwencji. Po chrzcie, miałem te same lęki co przed chrztem. Dziś kilka lat po, mam z tym zdecydowanie mniejszy problem, ale kłamcą bym był, gdybym powiedział, że sprawa mnie nie dotyczy.\nChrzest, z założenia jest publicznym wyznaniem wiary. Bardzo często w gronie współwyznawców, więc nie ma powodu do wstydu, wręcz może zaszczytu. Ale publiczne wyznanie swej wiaro to okazanie swego stanu duchowego tak współbraciom jak i niewierzącym! To chyba jest logiczne! Istotnie, przyznanie się w szkole/klasie/pracy/na uczelni/na podwórku do tego, że „Jezus jest mym Panem”, prowadzi do tego, że ludzie mają nas za wariatów i lekko się odsuwają od nas. Ja miałem z tym problem, ale nie wiem czy ze względu na moją wiarę (nie chodziłem na religię), czy dlatego że po prostu miałem/mam stuknięty charakter. Kto chciałby być wytykany palcem? Nikt. Związku z tym kto się do Jezusa przyznaje? Niewielu… Ja raczej do większości się wpisuje…\nBycie naśladowcą Jezusa zobowiązuje do tego, iż jak mówimy tak żyjemy, tak też robimy w praktyce. Pamiętacie te czasy, kiedy było klasowe wyjście do kina czy teatru, to tuż przed zbiórką lub po zbiórce było obalanie flaszki czy też kilku piw? W mojej szkole to było nagminne. Nie uczestniczyłem w tym, nie dlatego, że chrześcijanin to abstynent, gdyż to bzdura, ale ze względu na to, że chrześcijanin to osoba, której raczej podpitej widzieć się nie powinno. Bo jeśli ludzie wiedząc o tym, że z definicji mamy żyć inaczej, a zobaczą nas na choćby najmniejszym potknięciu cała ich „dobra” opinia o nas legnie w gruzach i raczej ciężko aby ją jakoś składnie obudować. Nie mówię, że się nie da. Po prostu jest troszkę ciężej nieść poselstwo ewangelii, bo nie jesteśmy brani na poważnie.\nPo co sobie więc odmawiać przyjemności? Lepiej ukrywać to kim się jest i nie publikować informacji że czyta się Biblię. Ale czy to jest rozwiązanie?\n„Każdego więc, który mię wyzna przed ludźmi, i Ja wyznam przed Ojcem moim, który jest w niebie; ale tego, kto by się mnie zaparł przed ludźmi, i Ja się zaprę przed Ojcem moim, który jest w niebie.” (Mat. 10:32-33)\nTo nie jest powiedziane symbolicznie, tylko dosłownie. Żadnej paraboli tu nie ma. Ale jak to ma wyglądać w praktyce? Można bezpośrednio, np. tak:\nOczywiście, to nie jest jakiś warunek, czy też jedyne wyjście. Bo koszulka taka nie uczyni nas zbawionymi, ale ilu z nas wyszło by w tym T-Shirt’cie na ulice czy do szkoły (pomijam walory estetyczne). Znów to powiem: niewielu. Podkreślam: nie chce mówić tutaj, że jedyna droga do przyznania się do tego, że Jezus jest moim osobistym Zbawicielem, to ubieranie się we wszystko co ma logo krzyża, rybki czy napis Jezus!!! Pragnę tylko zwrócić uwagę, że człowiek ma ten wewnętrzny blok, lekkie zastanowienie się, zanim prześle dalej jakiś e-mailowy łańcuszek chrześcijański. To w nas siedzi, to siedzi we mnie…\n„Jak Cię widzą tak Cię piszą”. Znacie to przysłowie. Przyznaj się do tego, że jako chrześcijanin nie upijasz się, a jakiś czas później nawal się jak autobus… Świętnie to świadczy o Tobie i „Twoim” chrześcijaństwie. Chrzest wymaga konsekwentnego postępowania, to prawda łatwo nie jest, ale trzeba się starać i próbować. Próbować mimo wszystko…\nW moim przekonaniu, najlepiej swoją przynależność do Jezusa można okazać w naprawdę rozmaitych sytuacjach życiowych. Kiedy grupa naśmiewa się z kogoś innego, tylko dlatego że ma innych kolor skóry czy wyznaje inną religię, nasza postawa strofująca ten typ zachowania spowoduje, że cały ogień przejdzie na nas i to my będziemy kozłem ofiarnym, ale prędzej czy później ktoś nas zapyta: dlaczego jesteś taki dziwny? Wtedy jest czas, aby powiedzieć coś o swoich przekonaniach. Kiedy ktoś potrzebuje pomocy to pomóżmy (akcje charytatywne?), może ktoś naszą pomoc zauważy i spyta: dlaczego…? Możliwości jest nieskończenie wiele.\nNie chce mówić, że żyję ewangelią – to nie jest chyba zbyt konieczne. Ja chcę żyć ewangelią, ludzie wtedy sami zaczną zadawać pytania.\n„Nie jest uczeń nad mistrza ani sługa nad swego pana; wystarczy uczniowi, aby był jak jego mistrz, a sługa jak jego pan; jeśli gospodarza Belzebubem nazwali, tym bardziej jego domowników!” (Mat. 10:24-25)\nPS. Nikogo nie chce atakować i krytykować. Po prostu patrzę na swoje życie i nie jestem zadowolony i jednocześnie na tyle głupi/odważny (nie potrzebne skreślić), że o tym piszę publicznie.\n← Uzdrowienie w mocy Jezusa\nJak żyć Słowem Bożym na co dzień? – Krzysztof Wons SDS (MP3) →


Peperomia - Zielony Pokój\nPeperomia, pieprzówka – rodzaj roślin z rodziny pieprzowatych. Według niektórych ujęć taksonomicznych jest ich około 1000 gatunków. Pochodzą głównie z tropikalnych obszarów Ameryki Południowej i Środkowej, tylko kilka gatunków z Afryki.\nPieprzówka - Peperomia Caperata Lilian 25cm doniczka 12cm\nPieprzówka - Peperomia albovittata Piccolo Banda\nPieprzówka - Peperomia caperata 'Brasilia' baby\nPieprzówka - Peperomia Fire Sparks baby\nPieprzówka - Peperomia Pepperspot bejbik\nPieprzówka - Peperomia Pixie Lime\nPieprzówka - Peperomia Tetraphylla Hope bejbik\nPieprzówka - Peperomia Variegata 50cm doniczka 17cm\nPeperomia jest niewielką rośliną, główną dekoracja tej odmiany peperomi rośliny doniczkowej są mięsiste liście o podłużnej mięsistej strukturze. Peperomia jest rośliną, która jest łatwa w uprawie i także nie wymaga dużo naszej uwagi. Pochodzenie peperomi to Ameryka Południowa. Peperomia lubi stanowisko jasne z rozproszonym światłem oraz dużą wilgotność powietrza. W okresie letnim najlepsza temperaturą dla peperomii będzie około 24 stopnie Celsjusza, a w okresie zimowym 16 stopni Celsjusza. Peperomia lubi mieć w miare wilgotne podłoże, dlatego podlewamy, gdy ziemia będzie sucha. Peperomia ma zdolność magazynowania wody w liściach, dlatego gdy peperomie mają nadmiar wody wtedy gniją. Peperomie podlewamy poprzez nasiąkanie. Ważne jest, aby nie lać po liściach peperomi, ani też jej nie zraszać. Gdy podlewamy peperomie poprzez nasiąkanie z podstawki badź osłonki wylewamy nadmiar wody. W okresie zimowym należy ograniczyć podlewanie peperomi. Najlepszym podłożem dla peperomi będzie przepuszczalne podłoże z rozluźnionym piaskiem, perlitem i/lub wermikulitem. Ważne jest także, aby peperomie nie stawiać przy kaloryferze. Peperomia jest wilgociolubna jeśli chodzi o powietrze, aby miała odpowiednią wilgotność powietrza wlewamy do osłonki badź podstawki keramzyt zalewamy wodą, ale tak aby spód doniczki nie dotykał wody. Peperomia jest dobry kwiatkiem jeśli macie zwierzęta, bo jest bezpieczna dla zwierząt.


Prosto z Masztu – szkoda słów\nOto kilka wypowiedzi kibiców po wczorajszym meczu.\n„Beznadziejna Pogoń zremisowała z jeszcze bardziej beznadziejnym Bełchatowem”, „mam pytanie, kto zwraca za bilety???”, „ eh, kiedyś jak się szło na Pogoń to można było być pewnym, że będzie walka od początku do końca. Nigdy nie graliśmy w Szczecinie jakiejś finezyjnej piłki, ale kto tu przyjeżdżał to wiedział, że łatwo na pewno nie będzie! chłopaki zawsze dawali z siebie wszystko i myśleli o zwycięstwie! a teraz...szkoda słów... najlepiej gdyby mecz skończył się zaraz po pierwszym gwizdku sędziego….. moim zdaniem nic nie tłumaczy braku ambicji i braku szacunku dla własnych kibiców...”\nCo tu jeszcze można dodać. Pogoń jest bardzo dziwną drużyną. Aspiracje zawodników, trenerów i działaczy przed każdym meczem są bardzo duże. Potem okazuje się, że piłkarze przespali większość meczu (nie wiedzą dlaczego), że trener był na innym meczu niż kibice, że gdyby wyszedł ten jeden strzał to mecz potoczyłby się inaczej. Kibiców wkurzają (spadek frekwencji) już te pomeczowe dyrdymały i obiecanki, że w następnym meczu to my im pokażemy. Bez ambicji, woli walki, gry na maksa przez 90 minut to wy im nic „panowie piłkarze” nie pokażecie. Tak jak nie pokazała Wisła ostatniej drużynie ligi portugalskiej. Pogoń w tej chwili to zlepek kilkunastu młodych ludzi, którzy uważają, że są piłkarzami. Może i są podczas negocjowania kontraktów i kwitowania wypłat. Podczas meczu prezentują się tak, jakby grali za karę. Tak naprawdę, to szkoda mi Ediego, że nie ma z kim grać. Divecky i Trałka we wczorajszym meczu potykali się o własne nogi. Grzelak przypominał gwiazdę, której wszyscy mieli się bać (a się nie bali), Kaźmierczak już myślał o reprezentacji. Zastanawia brak jakiejkolwiek myśli taktycznej. Od powrotu Panika drużyna gra bez jakiegokolwiek polotu. Przy rzucie rożnym przeciwnika nasz najdalej wysunięty napastnik stoi na linii naszego pola karnego. O kontrataku nie ma mowy. Bramkarz czeka kilkanaście sekund, aż zawodnicy truchtem pobiegną do przodu i wybija im „balona” na oślep. Nasi udają, że skaczą, a i tak piłkę przejmuje przeciwnik. „Mistrz remisów” może i ma dobre trenerskie papiery, ale nie potrafi dostosować taktyki do ducha drużyny i zawodników, którymi dysponuje. Milar, Edi, Grzelak, Elokan, Tavares to zawodnicy ofensywni, a nie defensywni panie Paniku. A zresztą szkoda słów…..\nJeszcze kilka zdań o terenach. Ponad rok temu, zaraz po awansie do ekstraklasy napisałem, że jeżeli Ptak w Szczecinie nie uwije gniazdka to odleci. I cóż w tym dziwnego, że facet chce tereny pod inwestycje? Każdy normalny człowiek to zrozumie. Tylko nie nasi urzędnicy i włodarze miasta. Dla nich wszystko jest problemem. Nie mogą zrozumieć, że pieniądze na klub szczeciński powinny być generowane w Szczecinie. Dużo osób zarzuca Ptakowi, że to jego prywatny klub, a tereny chce za darmo. A może to rozwiązać po prostu normalnie. Niech miasto płaci właścicielowi klubu za reklamowanie nazwy miasta poprzez nazwę „Pogoń”. Nikt nie ma wątpliwości, że „Pogoń” to najlepszy nośnik reklamowy Szczecina. A Pan Ptak niech startuje w przetargach na konkretne tereny przeznaczone pod działalność inwestycyjną. Byłoby normalnie i prosto. Jest tylko jeden szkopuł. W Urzędzie miasta nikt nic nie wie, więc nie wymagajmy, żeby ktokolwiek wiedział, co i na jakich warunkach można wystawić na przetarg. Dlatego brakuje nam inwestorów. Szkoda słów….\nData: niedziela, 2 października 2005 r., godz: 00:00\nabra 12 października 2005 r., godz: 09:08\nTo fakt,że nawet nikomu nie chce się komentować słów zawartych w felietonie.Bo i po co? Kogo to interesuje? a,że to wszystko PRAWDA? To co z tego? Należy współczuć wiernym kibicom drużyny ze Szczecina co w nazwie POGOŃ ma.


wciąż przybywa .. co robić? - Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL\nwciąż przybywa .. co robić? - Netkobiety.pl\nForum Kobiet » MEDYCYNA NATURALNA - ZIOŁA, ZDROWE ODŻYWIANIE, DIETY » wciąż przybywa .. co robić?\n1 Temat przez iziaaaaak 2009-08-29 13:19:56\nTemat: wciąż przybywa .. co robić?\nNie wiem czy macie tak jak ja.. ale mam dość siebie i swoich niechcianych dodatkowych kilogramów..\nNie wiem czego tak się dzieje, ale czuje ze co jakiś czas przybywa mi tu i tam, choć jem bardzo mało..\nŚniadanie: kawa z mlekiem bez cukru + 4 herbatniki Lu Go\nII śniadanie: activia + pół kubka płatków Fitness\nObiad: czasem jem czasem nie.. jakieś ziemniaczki, udko, surówka\nwieczrem skusze się na batonika lub wcinam słonecznik\ni nie widze zadnych korzystnych efektów!!! prace mam fizyczną, nie siedzącą!! dodatkowe zajęcie, nie jeżdze autem, wciąż CHODZE na nogach..\nNie jestem gruba, ale mam tu i tam ... zwłaszcza raniona, brzuch, uda.. dodatkowo jestem budowana z "grubych kości" więc wyglądam na nieco z nadwagą.\nMęczy mnie to bardzo..\nCo radzicie .. pomocy..\n2 Odpowiedź przez PurBlanca <3 2009-08-29 13:21:35\nOdp: wciąż przybywa .. co robić?\nHmmm masz taka przemiane materii...\nja tez jem nie wiele,a dodatkowe kg nie znikaja.Pozatym jestem obciazona genetycznie.\nMoże u Ciebie tez tak jest?\n3 Odpowiedź przez iziaaaaak 2009-08-29 13:24:52\nTroche pewnie i w tym tkwi problem..\nMama jest otyła..\nale jak ona mówi, w moim wieku ona już miała dużą nadwage wiec ..\n4 Odpowiedź przez PurBlanca <3 2009-08-29 13:31:28\nNo wlasnie.Ja mam rodzicow"przy sobie"i wszytskich dziadków.\nWięć tak czy siak szczupła być nie mogę.\n5 Odpowiedź przez Agatka 2009-08-29 13:34:39\nA może pływaj regularnie. Podczas pływania pracują wszystkie mięśnie. I nie chodzi mi o siedzenie w jacuzi tylko przepłynięcie konkretnej odległości. Zacznij może od 10 długości basenów i co jakiś czas zwiększaj o 2 czy 4 długości. To zależy od Twojej kondycji.\n6 Odpowiedź przez Bożena 2009-08-29 13:47:04\nA może zmień trochę swój jadłospis? Nie jedz "bardzo mało", a zacznij jeść normalnie, ale zdrowo.\nRano owoce ( regulują przemianę materii) np z jogurtem, orzechami (dodają energii). Obiad jednak zjedz i lekką kolację, ale nie batonika tylko coś odżywczego.\nWiesz niektórzy jedzą rano coś na szybko, przez cały dzień nic, wieczorem dużą kolację i dziwią się, że nie chudną. A przecież lepiej jeść małe posiłki nawet 4 czy 5 dziennie niż jeden czy 2, bo wtedy lepiej działa przemiana materii.\nI jak napisała Agatka sport też jest ważny.\n7 Odpowiedź przez iziaaaaak 2009-08-29 18:06:05\nczęsciej już jesc nie moge bo moja praca nie daje mi tyle czasu na posiłki, non stop mam małych pacjentów, i tylko w ciągu 8 godzin pracy 30 min przerwy,\no basenie myslałam ale pływając wyrabiają się "bary" a ja ramiona mam juz masywne właśnie..\n8 Odpowiedź przez kasiulla 2009-08-29 18:28:23\ntak jak juz pisalam w temacie "dieta herbalife" własnie ona mi pomogla odchudzalam sie pod okiem konsultantow z mojezywienie.pl ja schudlam 6 kg w miesiac a łacznie 11 kg moja kuracja trwała okolo 2 miesiace napewno i wam pomoga\n9 Odpowiedź przez Claudymek 2009-08-29 18:41:58\npo pierwsze jedzienie na noc/ wieczór to najgorsze co może być, szczególnie słodyczy, do tego śniadanie musi być większe niz to co napisałaś , bo to najważniejszy posiłek dnia, nie jdaj białego pieczywa i wprowadź do jadlospisu duuuużo zieleniny. Proponowałabym Ci jeszcze zielona herbatę i może l-karnitynę\n10 Odpowiedź przez Bożena 2009-08-29 18:52:50\nRozumiem, że nie masz czasu, ale normalne śniadanie i kolacje możesz przecież zjeść. Nie jedz tak mało, bo albo się rozchorujesz albo nie bedziesz mieć sił do pracy.\n11 Odpowiedź przez iziaaaaak 2009-08-29 21:04:54\na po co l-karnityna? na co wpływa?\nspróbuje z tą dietą herbalife, ale co mam tam zaglądnąć (na tą stronę), co oni mitak o pomogą?\n12 Odpowiedź przez kasiulla 2009-08-29 21:14:59\nwystarczy ze wejdziesz na trone mojezywienie.pl tam po prawej stronie sa dane do kontaktu z konsultantami gg tel ustala ci odpowiednia diete zaopiekuja sie toba podczas calej kuracji mi bardzo pomogli moja kolezanka tez schudla dzieki nim\n13 Odpowiedź przez iziaaaaak 2009-08-29 21:59:48\nKasiulla dzieki juz się mną zajęli a za jaką kwote masz kuracje?\nbo to dość drogo wychodzi\n14 Odpowiedź przez MortarChaos 2009-08-29 22:11:05\nZależy od przemiany materii. każdy ma inną\njakieś herbatki odchudzające czy sucharki zamiast batoników ?\n15 Odpowiedź przez kasiulla 2009-08-29 22:57:22\nja poszlam po najniżej linii oporu i kupilam zestaw podstawowy za około 495 zł ktory takze pomogl mi osiagnac moj cel. moim zdaniem warto tym bardziej ze oni znaja sie na tym co robią\n16 Odpowiedź przez iziaaaaak 2009-08-30 11:26:41\nno mi też wyliczyli na ok 480 zł troche dużo ale pewnie się skusze :P\n17 Odpowiedź przez kasiulla 2009-08-30 11:46:25\nzobaczysz nie bedziesz zalowac mi bardzo ta kuracja pomogla schudlam i nie mam efektu jo-jo a przy tym poprawila mi sie cera i rozbil cellulit jak dla mnie same plusy i mąż mi teraz mówi ze wyglądam kwitnąco z tego co wiem niektórzy sami sobie dawkuja te produkty ale nie maja efektow a pod opieka konsultantów efekty masz murowane. wiec warto\n18 Odpowiedź przez Juliii 2009-09-01 21:28:28\nspróbujcie odchudzanie na zawołanie jak coś to moge przesłać\n19 Odpowiedź przez Claudymek 2009-09-02 10:21:01\nja tam nie wierzę w diety za które trzeba najpierw zapłacic, czyste nabijanie ludzi w butelkę\n20 Odpowiedź przez kasiulla 2009-09-02 13:40:55\njesli chodzi o herbalife to gwarantuja ze jesli nie osiagniesz efektow dostaniesz zwrot pieniedzy przynajmniej tak mowil moj konsultant ale mi tam ta dieta pomogla wiec nie sadze zeby to bylo nabijanie ludzi w butelke.\n21 Odpowiedź przez deana 2009-09-06 14:00:03\nJa też nie wierzę w te wszystkie herbatki, wystarczy czasem popić trochę kawy naturalnej która zresztą jest dobrym spalaczem tłuszczu, tylko trzeba pić na czczo przed wysiłkiem, czy jakimś sportem, ćwiczeniami, no i trzeba uważać na żołądek, jak ktoś ma jakieś wrzody czy niestrawność to wystarczy pić kawę niskodrażniącą, najlepiej astrę, ale chyba i tak tylko ona jest nie zawiera związków szkodliwych, znaczy drażniących żołądek i serce.\n22 Odpowiedź przez iziaaaaak 2009-09-06 14:21:29\nJuliii jaka ta twoja dieta? napisz lub prześlij\n23 Odpowiedź przez yadgaa 2009-11-04 19:41:25\nJakoś mi się nie chce wierzyć że poranna kawa pomoże mi w zrzuceniu zbędnego ciała. Owszem, kofeina często dodawana jest do kosmetyków modelujących ale picie jej i traktowanie jako "spalacz tłuszczu", nie przekonuje mnie to.\n24 Odpowiedź przez deana 2009-11-04 23:08:11\nNie wierzysz to trudno, Twoja strata Ja uwielbiam wypić kawkę z rana i wiem, że na mnie wspaniale działa, od samego zapachu dostaje powera\n25 Odpowiedź przez Marysienka82 2011-05-27 12:49:32 Ostatnio edytowany przez Marysienka82 (2011-05-27 12:50:30)\nKawa zdecydowanie przyspiesza przemianę materii, potwierdzam .\nHerbatek nie stosuję. Znalazłam natomiast sposób na to, by nie jeść dużo słodyczy - wystarczy kupić w aptece chrom\nPoniżej strony internetowe:\n26 Odpowiedź przez miśka1234 2011-05-27 15:12:17\nChrom niestety na mnienei działał a kawa czarna z ranka i owszem ale bez cukru ;D co do diet na zamawianie i innych cud jakoś nie wierzę. Parę lat temu odchudzałam się pod okiem Pani dietetyk i to co mi zostało po tym w główce to jedzenie 5 razy dziennie małych posiłków i wszytko jest si ;D do tej pory trzymam się w tej samej wadze +/- 2 kilo ;D także polecam odchudzanie z głową ))\n27 Odpowiedź przez czarnamadzia 2011-05-27 16:33:54\nCo z tego, że schudniesz poprzez herbatę, czy jakiś podany jadłospis podczas diety? Jeśli dietetyk nie powie Ci, jak unormować dietę po odchudzaniu, wrócisz do normalnego stylu życia i kilogramy znowu przybędą - niestety. Zawsze tak jest, że za diety gubimy, wszystko pięknie, a potem BUM - kilogramy wracają i wieczna huśtawka, łzy się leją. Sama tak miałam, obecnie jestem na Dukanie i super się czuję i co najważniejsze, bo zgubieniu kilogramów, wiesz, jak masz dalej jeść, by nie przytyć, masz przypisaną dietę do końca życia, ale nie o sałacie i wodzie. W wyszukiwarce na górze wpisz po prostu "dukan" i wyskoczy Ci grupa wsparcia. Szkoda by mi było pieniędzy na to "cudo".\n28 Odpowiedź przez malwina74 2011-06-27 10:23:34\nJa mam tak ze bardzo chciałabym schudnać, tylko ze moim problemem jest to ze wystarzy ze cos zjem, nawet jabłko od razu mam taki brzuch miękki.. inne moje znajome kiedy idziemy na jakies babskie posiedzenie do kawiarni, wystarczy ze zjem ciastko i wypije kawe, od razu czuje sie jakbym przytyła.. poradzcie mi coś.. czemu tak jest ze od razu mam taki 'balon' z brzucha po malym posiłku\n29 Odpowiedź przez madamKier 2011-06-29 13:34:33\nmalwina74 - myślę, że twoje rozmyślanie nad każdym zjedzonym produktem i przerażenie, że na pewno od tego przytyjesz nie pomaga tobie schudnąć. mi dietetyczka powtarzała przez clą dietę, że pozytywne podejście do diety i optymizm są niezbędne. a przede wszystkim, ze trzeba jeść żeby schudnąć. i udało się może też potrzebujesz takiego dobrego duszka, który poprowadzi twoją dietę i będzie ciebie wspierał? ja odchudzałam się z vitalia.pl\n30 Odpowiedź przez malwina74 2011-06-30 08:04:24\nmoze rzczywsicie za bardzo sie tym przejmuje..\n31 Odpowiedź przez Anemonne 2011-06-30 09:06:45\nPo prostu nie masz mięśni brzucha, które trzymałyby "kiszki" w środku. Jak coś zjesz, napełniony żołądek powiększa się, a że nic go nie "blokuje" - zaczyna wystawać. Poćwicz mięśnie brzucha, jeśli będą twardsze to lepiej będą trzymały w środku żołądek i jelita.\nSwoją drogą to normalne, że brzuch się powiększa po jedzeniu - nie popadaj w paranoję. Nie tyjesz.\n32 Odpowiedź przez malwina74 2011-06-30 21:30:00\nTylko wlasnie chodzi o to ze ja mam duze miesnie brzucha, a zebra mi przeswituja. Nie mam wgl tłuszczu i mam bardzo aktywny tryb zycia : biegam, basen itp. Ćwicze sama w domu typu 'fitness'. i tak mam..\n33 Odpowiedź przez sunrise 2011-07-01 10:40:52\nczytam Twoją dietę i nóż mi się w kieszeni otwiera.\nPo pierwsze czemu jesz na śniadanie herbatniku LU GO ??\nWiesz ile jest tam cukru.\nZamień na kanapkę z pieczywa pełnoziarnistego.\n2. nie zapominaj o drugim śniadaniu, np. sałatka z kurczakiem ( bez majonezu )\nPłatki fitness - dziewczyny nabieracie się na chwyty marketingowe (((. Spójrz na skład tam jest bardzo dużo cukru.\nLepiej kup zwykłe płatki owsiane dodaj sama bakalii i zalej wrzątkiem, a jak bardzo musisz to mlekiem np. ryżowym.\n3. Obiad warzywa, kasze , zboża.\n4. zakąska ( jabłko, jajko, itp)\n5. Kolacja lekka, kanapka z pieczywa pełnoziarnistego itp.\nODstawcie te wszytkie suplementy i apteczne dziwaki. Odżywiajcie się zdrowo i bez cukru przedewszytkim.\nMinimum 40 min marszu dziennie lub innego wysiłku i gwarantuje po miesiącu waga zacznie lecieć w dół.\nNajpierw tracisz wode, poetm tłuszcz ...a potem przemiana materi zacznie szybko pracować.\nale na ciastkach i fitness płatkach napewno nie przyszpieszysz przemiany materii !!!!\n34 Odpowiedź przez sunrise 2011-07-01 10:45:49\naha są to bzdury i tłumaczenia waszej otyłości.\nTo sposób żywienia jaki wyniosłyście z domu przczynia się do otyłości.\nOczywiście jedni tyją szybciej inni wolniej, jedni mogą pozwolić sobie na większą swobodę w diecie ale nie ma możliwości aby nie zachować szczupłej sylwetki.\nWystarczy odpowieni sposób żywienia + aktywność fizyczna i każdy jest w stanie zachować dobrą sylwetkę i nie ma innej możliwości.\nTakie gadania że jest się obciążonym genetycznie, to zwyłe usprawiedliwianie się.\nProponuje zamiast przed kompem to spędzać więcej czasu na świerzym powietrzu, a waga zacznie spadać.\naha i jeszcze jedno. Im mniej jecie tym bedziecie spowalniać waszą przemianę materi. Organizm który nie ma stałych posiłków będzie odkładał na później to co zjecie więc przemiana będzie powolna.\nZacznijcie jeść 4-5 małych posiłków dziennie ( zdrowych !!! ) i po pewnym okresie przyspieszycie ją.\n35 Odpowiedź przez truskaweczka19 2011-07-02 03:18:27\nMoim zdaniem nie trzeba koniecznie mniej jeść, by schudnąć. Ja kiedys , parę lat temu, nadal jadłam dużo np rano 2 kanapki dajmy na to z serem, po południu sporo ziemniaków, mięso z kurczaka, surówka, kolacja 3 lub 4 kanapki z czyms tam (obecnie ) i schudłam oczywiście mając ku temu dużo ruchu. Zawsze było mi ciężko zrezygnowac z tego i mało jeść, a jak próbowałam jechać na warzywkach, to zawsze byłam głodna, zwłaszcza jak miałam dużo ruchu, więc to dla mnie odpadało.\n36 Odpowiedź przez FollowMe 2011-08-21 15:59:17\nsunrise popieram Cię:-)\nJa stosuję dietę bez wysiłku. Jem 4-5 posiłków dziennie, godzinę-dwie ćwiczę. Staram się dużo chodzić pieszo. Moje posiłki wyglądają mniej więcej tak: śniadanie jajecznica z 2 jajek z dużą ilością szczypiorku, na skrawku masełka do tego pomidor, ogórek. Przed południem duże jabłko, kisiel, surowe marchewki. Obiad: kurczak,indyk, ryby do tego dużo różnych surówek. Kolacja: jabłko, jajko, nabiał, mięso.\nProste, bez wysiłku a co najważniejsze działa:-)\nWystarczy wykluczyć słodycze, ziemniaki, makarony, sosy, śmietanki, chleb, boczek, tłuste kiełbasy, ser żółty.\n37 Odpowiedź przez soledad77 2011-08-21 22:11:40\ngdy zaczely przeszkadzac mi moje oponki i brzuch i nie miescilam sie w moje ulubione spodnie,postanowilam cos z tym zrobic,ale tak na zawsze,zeby juz do tego nie dopuscic wiecej.\nod kilku lat pije codziennie czerwona herbate,ale prawdziwa czerwona,lisciasta.jest swietna na wszystko.\nzaczelam jesc posilki mniejsze i wiecej,co 3-4 godz. musze cos zjesc,np. rano o 7 jem sniadanie(platki owsiane z bananem i jogurtem ,do tego jakies bakalie),o 10 np.jak jestem w pracy to garsc orzechow,4 morele suszone.(to tak na szybko,bo wtedy nie mam przerwy,a cos trzeba wrzucic na zoladek )0 12.30 mam przerwe,to zabieram ze soba surowki,salatki. potem o godz powiedzmy 15-tej jem jablko,potem kawka z czyms slodkim i kolacja.Te godziny to podaje tak mniej wiecej,bo nie zawsze masz mozliwosc zjedzenia czegos o konkretnej porze.Zalezy tez o ktorej zjadam sniadanie.i jem wszystko,tylko w malych ilosciach oczywiscie,jem makarony,ziemniaki,sery zolte,ale jak mowie,w malych ilosciach,czasem zjadam hamburgera czy pizze,slodkie jem tylko raz dziennie ,jakies ciastko czy kawalek czekolady.Po prostu kazda rzecz ,ktora jemy liczymy jako posilek- kawa z ciastkiem,jablko,garsc orzechow.Tak slyszalam juz nieraz w roznych programach i od roznych ludzi i do tego sie stosuje,i tak juz prawie od dwoch lat,utrzymuje ta sama wage,na poczatku schudlam 6 kg,ale do tego wszystkiego polecam oczywiscie duuuzo ruchu,dlugie spacery.\n« Chciałam się z Wami podzielić swoimi uwagami | czy w Hiszpani jest cos takiego jak sachol?? »


Aktualności oświatowe - 59\nWysokość dodatku motywacyjnego nauczyciela nie trzeba konsultować ze związkami zawodowymi\nPrawo związków zawodowych do kontrolowania wysokości wynagrodzeń pracowników nie oznacza prawa do żądania wykazywania składowych pensji poszczególnych pracowników. Dyrektor nie ma obowiązku zasięgać opinii związku zawodowego przy przyznawaniu dodatku lub premii.\nTermin wyborów do samorządu uczniowskiego należy zapisać w statucie szkoły\nPIP może żądać ocen ryzyka zawodowego na wszystkich stanowiskach w szkole\nW wakacje w wielu szkołach odbędą się remonty i przeglądy bhp. Dyrektor jako pracodawca odpowiada za przeprowadzenie analizy ryzyka zawodowego. Rozliczy go z tego Państwowa Inspekcja Pracy.\nOgrodzenie powinno chronić teren szkoły, nie stwarzając przy tym dodatkowych zagrożeń\nOdpowiedzialność za bezpieczeństwo osób przebywających na terenie szkoły np. na boisku szkolnym dotyczy tylko uczniów powierzonych opiece szkoły i tylko wtedy, gdy prowadzone są z nimi zaplanowane zajęcia.\nNumer 59, lipiec 2014 r.\nNowe grupy uprawnionych do wyprawki szkolnej\nProgram „Wyprawka szkolna” będzie kontynuowany w 2014 roku. Do otrzymania podręczników uprawnione będą nowe grupy uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego.\nNiepełnosprawnym uczniom przysługuje bezpłatny transport\nW nowym roku szkolnym dowóz uczniów do szkół będzie mógł odbywać się sprawnie i bezpiecznie, jeżeli zostanie odpowiednio wcześnie zaplanowany. Plan przewozów powinien być dostarczany szkołom przez gminy przed rozpoczęciem każdego roku szkolnego.\nImprezy zgodne z działalnością statutową można finansować ze środków szkoły\nSzkoła nie dysponuje środkami na cele takie jak poczęstunek, ani dla uczniów ani dla nauczycieli ani dla zaproszonych gości. Należy zastosować jedno z możliwych rozwiązań, biorąc pod uwagę, czy impreza mieści się w ramach działalności statutowej szkoły.\nDodatkowe informacje w sprawozdaniu z nadzoru usprawnią pracę w roku szkolnym 2014/2015\nPodsumowanie nadzoru pedagogicznego przez dyrektora musi zawierać wyniki i wnioski do dalszej pracy. Dobrze opracowane sprawozdanie będzie narzędziem doskonalenia pracy szkoły i rozwoju zawodowego nauczycieli.\nAsystent nauczyciela nie zastąpi stanowiska pomocy nauczyciela\nOd nowego roku w szkołach podstawowych możliwe będzie zatrudnienie tzw. asystenta nauczyciela. Nie wyklucza to zatrudnienia na funkcjonujące do tej pory stanowisko - pomoc nauczyciela. Nowe przepisy nie pozbawiły szkół tej drugiej możliwości.


Janicki broni kibiców - RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Janicki broni kibiców\nJanicki broni kibiców\n16 maja 2012 21:57 /w Informacje, Polska\nWśród zabezpieczających piłkarskie mistrzostwa Euro 2012 znalazł się szef BOR gen. Marian Janicki.\nWszelkie służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo w czasie Euro 2012 są w stanie gotowości – zapewnia minister spraw wewnętrznych Jacek Cichocki. Wtóruje mu komendant główny policji Marek Działoszyński, który podkreśla, że policja posiada odpowiedni sprzęt i ma opracowane plany w związku z turniejem. Dla policji to największe w jej historii przedsięwzięcie o zasięgu międzynarodowym.\nW operację zabezpieczenia imprezy bezpośrednio ma zostać zaangażowanych kilkadziesiąt tysięcy funkcjonariuszy – policjantów, strażaków, strażników granicznych, a także m.in. funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu. Mają czuwać nad bezpiecznym przebiegiem spotkań na stadionach, w strefach kibiców, a także np. konwojować na mecze i dbać o bezpieczeństwo piłkarzy. Kibice powinni być świadomi, że wśród zabezpieczających imprezę znalazł się szef BOR gen. Marian Janicki. Wszyscy pamiętają, jak ta formacja poradziła sobie ze swoją pracą przy okazji wizyty prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Katyniu. Inna ważna postać mająca wpływ na bezpieczeństwo w czasie mistrzostw (jako doradca wojewody Jerzego Millera), gen. Paweł Bielawny, do niedawna wiceszef BOR, ma nawet zarzuty prokuratorskie w wątku organizacyjnym katastrofy smoleńskiej. W związku z tym został zresztą zdymisjonowany. – Jakiekolwiek obwinianie BOR z tego, co ujawniła prokuratura, to daleko idące nadużycie. Przestrzegam państwa przed osądzaniem gen. Bielawnego. Znając wagę argumentów prokuratury, jestem prawie pewien, że pan Bielawny będzie uniewinniony – mówi minister Jacek Cichocki. Jak dodaje, Janickiemu ufa bezgranicznie i uważa, iż szef Biura Ochrony Rządu ma wszelkie kompetencje, aby nadzorować bezpieczeństwa podczas Euro.\nMSW poskramia burze\nPolicja wydała już pozytywne opinie w sprawie stadionów w Warszawie, Wrocławiu i Poznaniu, na których zostaną rozegrane spotkania. W najbliższych dniach spodziewana jest też opinia dla Gdańska, ponieważ straż pożarna przekazała wskazówki, jakie dokumenty powinny zostać uzupełnione. Gotowość wszelkich służb państwowych do zagwarantowania bezpieczeństwa piłkarzom, kibicom oraz VIP-om potwierdzają przećwiczone plany operacyjne.\nZdaniem ministra, jedyny czynnik, jaki potencjalnie może zakłócić imprezę, to nagłe załamanie pogody.\n– Najtrudniejsze do przewidzenia są różnego rodzaju wydarzenia pogodowe, na które nie mamy wpływu. To będzie czerwiec, kiedy występują nawałnice czy gwałtowne opady – stwierdził Cichocki. Do tego dochodzą utrudnienia i wypadki komunikacyjne, co miało miejsce w innych krajach, które organizowały tak duże imprezy masowe, np. w Austrii czy Niemczech. – Tam występowały kłopoty i z komunikacją, i z korkami. To także są wydarzenia, których nie można przewidzieć zawczasu, a trzeba reagować na bieżąco – powiedział Jacek Cichocki.\nFunkcjonariusze z całej Europy\nJak jednak wiadomo, służby odpowiedzialne za porządek publiczny, a także rząd mogą się obawiać bójek kibiców oraz protestów społecznych, jakie na czas mistrzostw zapowiada już NSZZ „Solidarność”. Zdaniem policji, jeśli istnieje jakiekolwiek zagrożenie ze strony awanturujących się kibiców, dotyczy ono głównie chuliganów z Wielkiej Brytanii. Minister Cichocki zapewnia, że mimo gróźb, jakie pojawiły się w internecie, Rosjanie będą kibicować kulturalnie i nie będą zainteresowani prowokowaniem awantur i bójek. – Dzięki obecności policjantów z tych krajów, m.in. w centrum bezpieczeństwa w Legionowie i w miejscach, gdzie będą kibice, jeżeli powstawałyby jakiekolwiek napięcia, to policjanci z tych krajów pomogą nam rozładować te napięcia na wczesnym etapie. Chodzi o to, żeby nie dochodziło do sytuacji nieprzyjemnych – oznajmił Cichocki.\nTak zwane Strefy Kibica zostaną zorganizowane dopiero na kilka dni przed spotkaniami. Służby otrzymały od ich organizatorów odpowiednie plany i przekazały swoje uwagi.\nCichocki wyraził też nadzieję, że zapowiadane protesty różnych grup, m.in. związków zawodowych, będą przez ich organizatorów przeprowadzane na tyle odpowiedzialne, że nie wpłyną na przebieg turnieju i funkcjonowanie państwa w tym czasie.\nW czasie mistrzostw zostaną uruchomione tzw. pasy Euro dla kibiców i uczestników turnieju, podobne do zielonych korytarzy dla podróżujących, którzy nie mają nic do oclenia. Dzięki temu mają zostać przyspieszone odprawy graniczne. Natomiast odprawa graniczna w ruchu kolejowym ma się odbywać poprzez oddzielne kontrole służb polskich i ukraińskich dokonywane podczas jazdy pociągu za pomocą urządzeń mobilnych. Poza tym zostaną także powołane polsko-ukraińskie zespoły operacyjne gwarantujące szybką wymianę informacji oraz wspólne polsko-ukraińskie patrole.\nTagi: euro 2012, Marian Janicki\nNerwy przez murawę\nHospicja czekają na zmiany Kobiety prowadzą strajk głodowy


DOM.PL™ - Projekt domu AM Nemo mini CE - DOM AM4-43 - gotowy koszt budowy\nAM Nemo mini CE\nDom parterowy, niepodpiwniczony z poddaszem nieużytkowym. Zaprojektowany w technologii tradycyjnej z ogólnie dostępnych materiałów budowlanych. Wnętrze domu w zależności od jego rodzaju podzielono na strefy funkcjonalne. Strefę dzienną stanowi salon z kuchnią oraz hall z garderobą. W części nocnej domu zaprojektowano trzy sypialnie z ogólnie dostępną łazienką. Gospodarczą część stanowi pomieszczenie gospodarcze oraz spiżarnia. Minimalna powierzchnia działki pod realizację domu wynosi 425 m2 przy wymiarach 18,8 x 22,6 m.\nProjekt domu AM Nemo mini CE\nID projektuDOM AM4-43\nBudowa DOM AM4-43\nZamów rysunki szczegółowe AM Nemo mini CE


hononey - 2 lutego 2018 - archiwum hononey.pinger.pl\nWpisy użytkownika hononey z dnia 2 lutego 2018\nhononey: 62# _ dlaczego masz sobie odmawiać przyjemności?\nDzisiaj nie wiem o czym pisać. Szczerze.\nZnudziło mi się spisywanie dnia, dzień po dniu. Więc stwierdziłam, że łatwiej mi po prostu będzie napisać jakąś rozkminę. Od razu uprzedzam, że nie mam żadnych zahamowań, jeśli chodzi o sprawy prywatne więc musicie się uzbroić w cierpliwość z moim charakterem, albo po prostu już teraz sobie darować nie tracąc czasu na moje wypociny, lol.\nOtóż wkurzyłam się na D. I to teraz na maksa. Nigdy nie pisałam o tym wcześniej, ale mam wysokie libido. Był okres, że będąc młodszą nie mogłam spać po nocach (co było mega wkurzające) i bynajmniej ignorowanie zachcianek nic nie przynosiło. Nigdy się z żadnym nie puszczałam, byłam "czysta" do momentu aż poznałam D i stał się moim partnerem. Wracając do tematu. Mimo pełnoletności o tematach intymnych (mimo buzujących hormonów) myślałam jak zakonnica, że to grzech i komu takie rzeczy w ogóle potrzebne. Do momentu, kiedy aż za namową koleżanki obejżałam film dokumentalny o kobietach które oddają się przyjemności i po prostu wreszcie zrozumiałam, że nie ma w tym nic złego.\nWięc zanim miałam chłopaka, używałam sobie wibratora żeby wreszcie wyrzucić z siebie natłoczoną frustrację. Wreszcie zaczęłam lepiej sypiać a wszystko było robione z umiarem. Poznałam D i (w) poszedł w odstawkę, ale z racji faktu, że będąc już w związku widzieliśmy się tylko raz na tydzień, to i (w) się czasami przydał. W końcu przenieśliśmy się z D do własnego mieszkania. Pierwsze dwa miesiące były jak w niebie ale sprawy intymne powoli zaczęły gasnąć. D już nie chciał się wcześniej kłaść spać, więc sprawy łóżkowe przeszły na poranek. Po jakimś czasie nawet z samego rana były problemy (nie z jego "sprzętem", tylko z chrapiącym właścicielem owego "sprzętu") więc budziłam się sama, aż praktycznie sprawy łóżkowe stanęły w miejscu. Prosiłam go tyle razy (czasami nawet płakłam z tęsknoty), żeby poszedł wcześniej spać albo obudził się rano. Cały czas, że zmęczony, że po co i tak dalej. Więc wróciłam do (w). Znowu dałam ujście frustracji, a D mógł się zająć swoją jedyną miłością - elektryką.\nNo ale jak wiecie, z D zerwałam i mimo że on liczy na to, że "kryzys da się zażegnać" to ja na prawdę nie widzę w tym żadnej przyszłości. D za to zrobił się bardzo uczuciowy. Kiedy ja się budzę rano, on również. Całuje mnie po policzku, w czoło - jak nigdy. Szkoda, że nie robił tego wcześniej bo we mnie już coś umarło i nie robi na mnie to żadnego wrażenia mimo że widzę jak bardzo się stara i mi go szkoda. Mimo zerwania z D, hormony nadal we mnie buzują, frustracja okresowo wzrasta i z pomocą przychodzi (w), żeby się pozbyć tego wkurzającego libido. Pytacie czemu wkurzona jestem na D? Otóż wyłamał mi pręty przy bateriach w (w)! I zrobił to tak po kryjomu, że myśli, że jestem na tyle głupia, że po prostu pomyślę że się zepsuł. Chyba ma nadzieję, że przez to się na niego rzucę wygłodniała... Teraz dopiero zobaczy jak potrafię chodzić wkurwiona. Niedość, że frustracja to sam (w) był drogi...\nSPROSTOWANIE: D nie popsuł mi go, były jednak tylko dwa pręty przy bateriach. Nawet się go pytałam, wiem że nie umie kłamać i jest za bardzo honorowy. Jednak mi go nie popsuł ale wpis zostawiam, jedynie dlatego że w prawdzimym pamiętniku tego nie dałoby się wykreślić.


Prawda na temat stanu zdrowia Kaczyńskiego?! - Forum dyskusyjne w INTERIA.PL - strona 2\nINTERIA.PL Forum Polityka Prawda na temat stanu zdrowia Kaczyńskiego?!\nPrawda na temat stanu zdrowia Kaczyńskiego?! (522)\nRe: Prawda na temat stanu zdrowia Kaczyńskiego?!\nNapisał(a): ~jola - Poniedziałek, 11 czerwca (10:29)\nPowiem tak od serca, nikomu, nawet najbardziej nie lubianym ludziom nie życzmy żle i nie doszukujmy się "drugiego dna w chorobie". Ktoś, kto nie przeżył tragedii związanej z chorobą nowotworową, niech po prostu zamilknie. Los bywa okrutny i każdego z nas może zaskoczyć.\nNie rozumiem jednego, dlaczego na chorą nogę nie można leżeć w szpitalu ponad 30 dni?\nJedno jest pewne, pan prezes na opublikowanych zdjęciach po wyjściu ze szpitala wygląda korzystniej:)\nNapisał(a): ~gość - Poniedziałek, 11 czerwca (10:41)\nJedyna DOBRA wiadomość od chwili rozpoczęcia działalności tej PiS-owskiej szarańczy! :)))\nNapisał(a): ~gość - Poniedziałek, 11 czerwca (10:44)\n~Polka Dlaczego zdrajcy, oszuści i złodzieje tak bardzo boją się Jarosława Kaczyńskiego ?\nNie myl pojęć, to ten parszywy karakan się boi i wszędzie łazi z obstawą!\nNapisał(a): ~roman - Poniedziałek, 11 czerwca (10:57)\n~gość To bardzo dziwne, Niemcy lepiej wiedzą od samego Kaczyńskiego, na co Kaczyński choruje. Pewnie jeden z opozycyjnych donosicieli ich poinformował a oni powtórzyli głupotę, jak to zawsze mają w zwyczaju. Ciekawe czy przeproszą ?\nleżałbyś z powodu kolana tyle czasu w szpitalu miałem taki zabieg w szpitalu jesteś max do czasu wyciągnięcia dreny odsączającej a potem do domu i kontrole , rechabilitacja\nNapisał(a): ~Polak - Poniedziałek, 11 czerwca (11:01)\n"Sueddeutsche Zeitung" ......................... i wszystko jasne !!! Jeszcze tylko powinny się wypowiedzieć Szechterówka i Guardian i mielibyśmy kompletny lewacko-liberalny czerwonomordzi bełkot ! Aha , jeszcze dodajmy Lisie obstrukcje !\nNapisał(a): Łowca idiotow - Poniedziałek, 11 czerwca (11:17)\nA dla czego nie podpiszesz się Wolak?\nAlbo jeszcze lepiej Prawdziwy Wolak?\nNapisał(a): ~Ajon - Poniedziałek, 11 czerwca (12:01)\nS PiSdy priszoł i w PiSdu pajdziot.\nNapisał(a): ~1000 i 1 NOC - Poniedziałek, 11 czerwca (12:11)\nPREDZEJ UWIERZE ZE RYDZYK DOSTAL DOM OD BEZDOMNEGO JAK TO ZE TO KOLANO.\nNapisał(a): ~kinia - Poniedziałek, 11 czerwca (12:56)\nHA HA HA kto się go boi ,chyba ty.\nNapisał(a): ~gosc - Poniedziałek, 11 czerwca (13:30)\nCiekawe kiedy prezes przeprosi nas za oszczerstwa, kalumnie, kłamstwa, ubliżanie, poniżanie, ośmieszenie Polski na świecie, nieliczenie się z nami na arenie międzynarodowej, sponiewieranie konstytucji, sądów, dojenie kasy przez jemu podległych? Za zrujnowanie 25 lat demokracji?\nI to wszystko w ramach zemsty jednego małego człowieka, wściekłego że nie dane mu było zaistnieć na chwalebnych kartach historii bo był nikim.\nNapisał(a): ~opa - Poniedziałek, 11 czerwca (13:46)\nniemiecka prasa czyli interia?\nNapisał(a): ~anna - Poniedziałek, 11 czerwca (16:08)\nKaczyński jest zdrowy. Co to za konfanulacje? Tusk wam kazał pisać takie grdymały czy Schetyna? Nic mu nie jest, po ulicy chodzi i ma się świetnie.\nNapisał(a): ~anna - Poniedziałek, 11 czerwca (16:09)\nGoowno prawda. Jest zdrów i przechadza się po ulicy, wy parobasy Tuska.\nNapisał(a): ~Ala - Poniedziałek, 11 czerwca (16:10)\nPewnie Twoi koedzy z PISu ich poinformowali, to wiedzą.\nNapisał(a): kamillo69 - Poniedziałek, 11 czerwca (16:13)\nTaka jest prawda.Uwielbiającym" WODZA" oczy się otworzą wcześniej czy pózniej - raczej pózniej wystarczy mu się przypatrzeć.\njarosaw kaczyski ma raka\nkaczyski ma przerzuty do mzgu\nDo góry strony: Prawda na temat stanu zdrowia Kaczyńskiego?!\nJak ratować służbę zdrowia ?\nAutor: rafal333 - Sob, 06.01 (01:32)\nPOROZMAWIAJMY O SŁUŻBIE ZDROWIA\nAutor: buc1 - Nie, 07.01 (09:55)\nNie ma pieniędzy na służbę zdrowia?\nAutor: Maja1410 - śro, 11.10 (12:52)\nPrawda bedzie ofoliowana\nAutor: ireneo - śro, 11.07 (07:54)


Moje domowe wypieki: Drożdżowe bułeczki z rodzynkami i kruszonką.\nPierwszy wpis z nowego cyklu na pyszne i naprawdę proste drożdżowe bułeczki.\nSłowem wstępu: Drożdżowe ciasto jest naprawdę wdzięcznym wypiekiem. Wszystko zależy od nas, dowolne dodatki, np. rodzynki, domowy budyń lub twaróg czy owoce. Możliwości jest niesłychanie wiele i dzisiaj macie możliwość zadebiutować pysznymi, puszystymi bułeczkami :) ...lub doświadczeni, mogą upiec jedne z wielu, które posmakują każdemu. :) Zapraszam!\nLekkie drożdżowe bułeczki najlepsze są w dniu pieczenia, choć znam wiele osób, którym najbardziej smakują lekko czerstwe następnego dnia. Pachnące, świeżutkie i niesamowicie smaczne. Idealne na podwieczorek lub śniadanie, ze słodkim twarożkiem i owocami, dżemem, miodem lub nutellą :)\n(u mnie dzisiaj bez kruszonki) Naprawdę mniam!\n14 g suchych drożdży* lub 28 g świeżych\nDo dużej miski wsypać mąkę i suche drożdże*. Ze świeżych drożdży najpierw zrobić rozczyn*. Gotowy rozczyn odstawić a w tym czasie do mąki dodać sól, cukier i wymieszać. W osobnej miseczce roztrzepać widelcem jajka z ciepłym mlekiem, dodać do miski z mąką i dodać gotowy rozczyn, wymieszać.\nWyrabiać przez około 5 minut*, pod koniec dodając roztopione masło. Gotowe ciasto powinno być gładkie i elastyczne. Zagniecione ciasto włożyć do miski, przykryć ściereczką i odstawić w ciepłe miejsce* do podwojenia objętości*.\nWyrośnięte ciasto wyjąć z miski i lekko wyrobić.\nPodzielić je na 12 równych części. Uformowac okrągłe bułeczki i ułożyć na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Ponownie przykryć ściereczką i odstawić do podwojenia objętości.\nWszystkie składniki wyrobić w miseczce palcami tak aby powstały ziarenka wielkości grochu.\nPo wyrośnięciu bułeczki posmarować jajkiem roztrzepanym z 3 łyżkami mleka, posypać kruszonką, wstawić do nagrzanego do 200ºC piekarnika i piec przez około 20 minut.\nUpieczone wyjąć i studzić na kratce.\n* suche drożdże - znane również pod nazwą "drożdże instant". Wygodne i bezproblemowe. Granulowane drożdże suszone, które wystarczy tylko wymieszać z mąką, nie trzeba sporządzać rozczynu. Dostępne m.in. w Tesco, Auchan i w lepiej zaopatrzonych mniejszych sklepach.\nUwaga! Drożdży suszonych dajemy ZAWSZE połowę mniej niż świeżych. Tzn jeżeli w przepisie mamy podane aby użyć 20 gramów świeżych drożdży to oznacza, że zastępując je suchymi drożdżami musimy użyć 10 gramów.\n* rozczyn - konieczny do wykonania ze świeżych drożdży. Z podanych składników ciasta, do kubeczka odlewamy trochę ciepłego mleka (ok 1/3 kubka), dodajemy 2-3 łyżeczki cukru i świeże drożdże. Mieszamy dokładnie do całkowitego rozpuszczenia drożdży, wsypujemy ok 2 łyżki mąki i mieszamy do połączenia. Taką drożdżową mieszankę przelewamy do miseczki i odstawiamy na ok 10-15 minut aby drożdże zaczęły pracować. Uważajcie na to, aby miseczka nie była zbyt mała, rosnące drożdże znacznie zwiększą swoją objętość i mogą z niej wykipieć ;) Z gotowym rozczynem postępujemy zgodnie z powyższym przepisem.\n* ciepłe miejsce - ciastu drożdżowemu trzeba zapewnić ciepłe i nieprzewiewne miejsce aby mogło wyrosnąć. Najlepsza temperatura jest między 24ºC a 30ºC. Ciasto w misce trzeba przykryć aby nie wysychało w trakcie wyrastania. Zeschnięta skórka utrudni wyrastanie.\nUwaga! Ciasto drożdżowe wyrośnie również w lodówce! ;) Zajmie to jedynie więcej czasu. Np. jeżeli chcemy rano podać na śniadanie świeże bułeczki wystarczy wieczorem zagnieść ciasto, przełożyć do miski, szczelnie zakryć folią aluminiową i wstawić na noc do lodówki. Rano z lodówki, odpowiednio wcześnie wyjmiemy wyrośnięte ciasto, które koniecznie trzeba ogrzać do temperatury pokojowej - krótko mówiąc, miskę z ciastem wyjmujemy z lodówki i stawiamy na blacie kuchennym aby się ogrzało. Ciasto ponownie wyrabiamy, formujemy bułeczki i dalej postępujemy zgodnie z danym przepisem.\nMożna również wieczorem uformować bułeczki, ułożyć je na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia, przykryć szczelnie folią aluminiową a rano, wyjąć wprost z lodówki i wstawić do nagrzanego piekarnika, piec zgodnie z przepisem :) To najlepszy pomysł aby na śniadanie zjeść świeże, cieplutkie bułeczki :)\n* podwojenie objętości - jak sama nazwa wskazuje - musimy pozwolić ciastu aby rosło tak długo aż podwoi swoją objętość. Zajmuje to około 1-2 godziny. Ciasta nie należy pośpieszać, ponieważ wpłynie to później na jakość wypieku.\n* odpowiednio długie wyrabianie - wyrabianie ciasta jest ważne, ponieważ właśnie wtedy wytwarza się gluten, który nadaje wypiekom sprężystość i sprawia że zwiększając objętość nie rozrywa się.\nNAJCZĘSTSZE PROBLEMY Z CIASTEM DROŻDŻOWYM*:\n*cytuję z forum cincin\nTo chyba wszystkie najważniejsze informacje, jeżeli chodzi o drożdżowe wypieki :) Mam nadzieje, że ta mała ściąga pomoże Wam w upieczeniu idealnego ciasta czy bułeczek drożdżowych :) ...niech się Wam upiecze ;)\nWszelkie pytania lub uwagi proszę kierować do mnie przez formularz kontaktowy, umieszczony w kolumnie po lewej stronie lub w komentarzu pod przepisem :)\nAutor: kleopatra o 10:55


Akcesoria rowerowe – moje sprawdzone rozwiązania - na2koła\nby Piotr 16 lutego, 2021 20 lutego, 2021\nAkcesoria rowerowe, dobre i pomocne.\nChciałem się podzielić z Wami sprawdzonymi przeze mnie akcesoriami rowerowymi, które towarzyszą mi w trasie i ułatwiają połykanie kilometrów. Są tylko drobne różnice pomiędzy tym, co mam zamontowane na szosie i na gravelu.\nNajlepszy koszyk na bidon.\nSzczerze mówiąc to w tym temacie prób było chyba najwięcej. Od tanich z sieci na D, do markowych, dedykowanych do roweru. Zdecydowanie przekonałem się jednak do Elite Custom Race Plus i ten koszyk na bidon mam zamontowany we wszystkich moich rowerach, szosowym, graveli i mtb. Jego główne zalety, to dobre trzymanie bidonu na każdej drodze, a przy tym łatwe wyjmowanie i mocowanie go w uchwycie zarówno od góry, jak i z boku. Kosz może nie jest ultra lekki, ale za to dostępny chyba w każdym możliwym kolorze, oraz niewygórowanej cenie (około 40-60 zł).\nDobry bidon, to ważna sprawa.\nW kwestii bidonu zaufałem również firmie Elite, model Super Corsa. Używam pojemności 750 ml (latem x2) + 500 ml w różnych kombinacjach. Zależy od dystansu i temperatury. Bidon Elite jest miękki, nie kapie, wygodny do trzymania i nie wyślizguje się. Często zabieram izotonik w dużym bidonie i czystą wodę w małym. Próbowałem innego bidonu tej firmy i już nie było tak super (inny ustnik nie jest tak wygodny w użyciu).\nMała pompka, ale sprytna.\nW gravelu na stałe wożę małą pompkę z mocowaniem pod koszyk na bidon. Obecnie używam Lezyne Tech Drive HP. Mała, zgrabna, w miarę lekka, pompuje do 6 bar bez problemu (ponoć nawet do 8, ale nie sprawdzałem). Pompka ma sprytne mocowanie z zabezpieczeniem opaską z rzepem. Wiadomo na szutrach łatwiej o kapcia. Koszt ok. 120 zł. Przed każdym wyjazdem (serio) sprawdzam zawsze ciśnienie i w razie potrzeby dobijam już większą pompką z manometrem (taką żółtą z D).\nTutaj od lat używam liczników marki Sigma. Obecnie w obu rowerach mam zamontowany model BC 9.16 ATS. Bezprzewodowy, prosty, czytelny, pokazuje prędkość (duże cyfry) + dodatkowo dystans (lub inny parametr, jak średnia prędkość, czas, zegar, przełączany dużym guzikiem). Bez gps, bez pomiarów, itp. Używam osobnych liczników dla każdego roweru, bo nie lubię przekładać, przełączać i takie tam. Ale są bez problemu liczniki (nie tylko Sigmy), które potrafią obsłużyć więcej niż 1 rower, gdyby ktoś wolał takie rozwiązanie.\nTelefon jest dla mnie bardzo ważnym urządzeniem na rowerze. Pełni funkcję nawigacji (Mapy.cz), rejestratora trasy (Strava) i służy do kontaktu. Robię też nim często zdjęcia na trasie. Dlatego też musi mieć pewne mocowanie i musi być łatwo dostępny. Używam uchwytu Spigen Gearlock MF100. Mam go zamocowanego na szosie i gravelu. Przejechał ze mną już kilka tysięcy kilometrów i sprawdza się. Zaczep do uchwytu mam przyklejony nie bezpośrednio do telefonu, lecz do dość sztywnego ochronnego etui też marki Spigen. Pewne, sprawdzone rozwiązanie, łatwo założyć i zdjąć telefon. Koszt ok. 150 zł za uchwyt + etui.\nuchwyt Spigen Gearlock\nTorba pod siodło.\nUżywam możliwie małej torby, która ma bardzo solidne mocowanie i mieści tylko niezbędne akcesoria rowerowe, czyli pakiet przetrwania:\ndętkę Schwalbe SV16, lub SV17 dla gravela\nzapinkę do łańcucha\nprzejściówkę na prestę (w szosie)\n3 klucze imbusowe w rozmiarze 3, 4 i 5 – ogarniają wszystkie śruby, jakie mam w rowerze, plus bloki w butach\ntrytki 3 szt.\n20 zł w razie W i 2 zł na myjnię\nTorba jest z sieci na D, kosztowała 30 zł, cała reszta około 50 zł.\nSporo czasu zajęło mi znalezienie optymalnego rozwiązania. Obecnie zamontowane mam małe, ale bardzo fajne lampki Knog Mini Dot i Mini Niner. Wydajne oświetlenie o małych rozmiarach, niskiej wadze (poniżej 20g/sztukę) i czasie pracy do 5 godzin. Koszt ok. 100 zł za sztukę. Mam też drugi zestaw, silniejszy, o trochę dłuższym czasie działania, ale zdecydowanie większej wadze, ok. 60g/sztukę. Przód Specter XPG350 – 3 godziny w trybie ciągłym i tył Prox Minor, błyska mocno, ale max do 4 godzin. Koszt Prox 50 zł, Specter – 70 zł.\nKnog Mini Dot\nNawigacja rowerowa z komputerem.\ntelefon – nawigacja rowerowa\nMoże Was zaskoczę, ale nie mam i nie używam osobnego urządzenia, wystarcza mi telefon. Nie jestem zwolennikiem Wahoo, czy Garmina i tym podobnych. Stwierdziłem, że telefon i tak wożę. Może po prostu nie przyszła jeszcze pora, a może nigdy nie przyjdzie. Kadencję 90-100 trzymam bez komputera 🙂 , co do innych parametrów, to generalnie jeżdżę dla przyjemności, nie ścigam się, nie poprawiam ftp. Nie będę profesjonalistą, ani całym, ani nawet w połowie. Ale nie mówię też „nie”. Jeżeli okaże się, że w terenie na gravelu uchwyt Spigena jest za słaby, to zapewne będę musiał pomyśleć o jakimś dodatkowym urządzeniu do nawigowania. Zobaczymy.\nOstatnio doszły jeszcze błotniki SKS, opis możecie znaleźć tutaj. I to wszystkie akcesoria rowerowe, jakie wożę ze sobą, poza tymi, co w tylnej kieszeni, ale o tym może innym razem.\n02 comments on “Akcesoria rowerowe – moje sprawdzone rozwiązania”\nłololo\t, 9 maja, 2021 at 8:23 pm\t Direct link to comment\nTo mocowanie pompki do uchwytu od bidonu było kupione oddzielnie?\nPiotr\t, 9 maja, 2021 at 8:51 pm\t Direct link to comment\nRazem pompką komplet.


O nas – Ebro\nEbro – drzwi i podłogi\nW naszych salonach klienci wybierać mogą z ponad setek wzorów drzwi czołowych producentów. Bogatą ofertę firmy stanową najwyższej jakości produkty, takie jak: drzwi wewnętrzne i zewnętrzne, drzwi wejściowe, antywłamaniowe i techniczne, a także okna drewniane czy tak modne obecnie drzwi szklane. Wydaje się, iż to właśnie bogactwo asortymentu poparte wieloletnim doświadczeniem stanowi klucz do naszego sukcesu i sprawia, ze do dziś niezmiennie utrzymujemy pozycję lidera wśród firm oferujących stolarkę drewnianą, pozostając wyspecjalizowaną w tym zakresie firmą. Dzięki wyjątkowo szerokiej ofercie można znaleźć u nas drzwi, które idealnie wkomponują się w każdy rodzaj wnętrza.\nZnajdziesz nas w Krakowie, przy ulicy Zakopiańskiej 56. W dobrze znanym zespole firm i sklepów z wyposażeniem dla domów, biur i mieszkań.\nMamy dogodne godziny otwarcia, ale jeśli chcesz się spotkać poza nimi, napisz i zaproponuj termin.\nDbamy o to, żebyś w naszych sklepach mógł zobaczyć i przetestować jak najwięcej produktów na żywo. W dobrym oświetleniu, z fachowym doradztwem.\nKlienci o Ebro\n“Zdecydowaliśmy się na lamele na korytarz, drzwi zewnętrzne marki Jagras oraz drzwi wewnętrzne od Eclisse. Nie bardzo wiedzieliśmy, jak wszystkie wybrane produkty będą ze sobą współgrać, jednak dzięki wstępnemu projektowi i rozmowom wszystko stało się jasne. Efekt końcowy spełnia nasze oczekiwania. Jesteśmy z mężem zadowoleni w 100%.”\n“Na początek 2020 roku zaplanowaliśmy otwarcie hostelu. To było pierwsze wydarzenie tego typu w naszym życiu i bardzo zależało nam na tym, by nasze pomysły w jak największym stopniu przenieść do rzeczywistości. Mimo skomplikowanych propozycji drzwi wewnętrznych, bez problemu dogadaliśmy się z zespołem Ebro, dostaliśmy projekt, zasugerowaliśmy kilka zmian i oczekiwaliśmy na montaż. Realizacja wyszła świetnie!”\n“ Wszystko zostało wykonane zgodnie z umową, a przede wszystkim w terminie. Jestem bardzo zadowolony. ”\n“Realizacja zgodna z umową. Szybki i solidny montaż. Wszystko w umówionym terminie. Polecam.”\n“Cenie sobie rzetelną obsługę, klarowne informacje i konkretne działania. Potrzebowałem w krótkim terminie wymienić drzwi zewnętrzne w firmie. Zależało mi na niestandardowym projekcie i wszystko się udało. Jestem bardzo zadowolony.”


Białe certyfikaty – podstawowe informacje - GLOBEnergia\nBiałe certyfikaty to inaczej świadectwa efektywności energetycznej i są wystawiane nie za wytworzenie energii, tylko za ograniczanie jej zużycia. Są po to, by stymulować i wymuszać zachowania prooszczędnościowe.\nSystem białych certyfikatów umożliwia zyskanie wymiernych oszczędności energii w trzech obszarach: zwiększenia oszczędności energii przez odbiorców końcowych, zwiększenia oszczędności energii przez urządzenia potrzeb własnych i zmniejszenia strat energii elektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego w przesyle i dystrybucji.\nZ białych certyfikatów, podobnie jak z innych świadectw pochodzenia wynikają prawa majątkowe, które są przedmiotem obrotu na Towarowej Giełdzie Energii. Wyróżniamy trzy grupy białych certyfikatów:\nŚwiadectwa efektywności energetycznej, zwane „świadectwami przetargowymi”- które stanowią potwierdzenie deklarowanej oszczędności energii wynikającej z przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju, służących poprawie efektywności energetycznej, przez podmiot, który wygrał\nŚwiadectwa efektywności energetycznej, zwane „świadectwami bezterminowymi”– które stanowią potwierdzenie planowanej do zaoszczędzenia ilości energii finalnej wynikającej z przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej,\nŚwiadectwa efektywności energetycznej, zwane „świadectwami rocznymi”–wydawane dla przedsięwzięcia lub przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej zakończonych przed dniem 1 października 2016 roku, ale nie wcześniej niż przed dniem 1 stycznia 2014 roku, dla których nie wydano „świadectw przetargowych”.\nZgodnie z obowiązującą ustawą o efektywności energetycznej, przedsiębiorstwa energetyczne sprzedające energię elektryczną, ciepło lub gaz odbiorcom końcowym, odbiorcy końcowi przyłączeni do sieci na terytorium RP, towarowe domy maklerskie, lub domy maklerskie mają obowiązek pozyskania i przedstawiania do umorzenia prezesowi URE określonej ilości świadectw efektywności energetycznej lub uiszczenia opłaty zastępczej.\nPrezes Urzędu Regulacji Energetyki nie tylko umarza białe certyfikaty ale również je wydaje. Prawa majątkowe do białych certyfikatów są zbywalne i stanowią towar giełdowy podlegający obrotowi na TGE.\nPrzetargi na wybór przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej przeprowadza prezes URE przynajmniej raz w roku. Przedsięwzięcie, które zgłaszane jest do przetargu może być dofinansowane premią termomodernizacyjną lub środkami z Unii Europejskiej.\nBiałe certyfikaty można otrzymać za realizowane działanie proefektywnościowe, albo takie, które dopiero zostanie zrealizowane. Działanie, które zostanie podjęte musi zakończyć się oszczędnością energii pierwotnej nie mniejszą niż 10 ton oleju ekwiwalentnego. Może to być również grupa działań tego samego rodzaju, pod warunkiem, że łączny ich efekt przekroczy 10 toe.\nPosłowie chcą przywrócenia systemu opustów – do Sejmu wpłynął projekt ustawy


Spotkanie OneGeology Technical Implementation Group - Państwowy Instytut Geologiczny - PIB\n28 czerwca 2019 r. w Tervuren (Belgia) odbyło się spotkanie grupy technicznej OneGeology - OneGeology Technical Implementation Group (TIG). Podczas spotkania Państwowy Instytut Geologiczny - PIB reprezentowały Urszula Stępień (kierownik Zespołu ds. międzynarodowej inicjatywy służb geologicznych OneGeology w PIG-PIB) oraz Katarzyna Jóźwik (zastępca kierownika Zespołu ds. międzynarodowej inicjatywy służb geologicznych OneGeology w PIG-PIB).\nPodstawowym zadaniem grupy TIG jest opracowywanie, testowanie, dokumentowanie i wspieranie rozwiązań technicznych niezbędnych dla realizacji celów i misji Międzynarodowej Inicjatywy Służb Geologicznych OneGeology.\nPrzedmiotem spotkania był rozwój przeglądarki mapowej OneGeology i jej funkcjonalności. Dużą uwagę poświęcono międzynarodowym standardom wykorzystywanym do wymiany danych geologicznych i surowcowych, takim jak: Geoscience Markup Language (GeoSciML, rozwijany przez Open Geospatial Consortium) oraz EarthResource Markup Language (ERML, rozwijany przez Commission for the Management and Application of Geoscience Information).\nZaprezentowano roboczą wersję nowej odsłony Portalu OneGeology Global, która jest opracowywana przez Francuską Służbę Geologiczną (BRGM). Propozycje mające na celu uatrakcyjnienie Portalu obejmują m.in. prezentację danych geologicznych na globie. Jednak ze względu na ograniczenia aktualnie stosowanej technologii taki sposób wyświetlania danych prawdopodobnie nie zostanie wprowadzony w najbliższej przyszłości.\nDyskutowano szereg innych aspektów technicznych dotyczących prezentacji danych kartograficznych on-line, takich jak: dobór oprogramowania serwerowego umożliwiającego zachowanie zgodności ze standardami i interoperacyjności danych i usług, sposób konfiguracji usług sieciowych oraz zdefiniowane style wyświetlania (Styled Layer Descriptors – SLD).\nSpotkanie robocze przedstawicieli OneGeology Technical Implementation Group (TIG)\nZe względu na planowaną aktualizację wytycznych technicznych (OneGeology cookbooks) i dokumentacji rozważano zasadność wykonywania tłumaczeń dla użytkowników nieanglojęzycznych. Zwrócono też uwagę na konieczność wdrożenia w OneGeology protokołu https i odpowiedniego sposobu licencjonowania, dotyczącego zarówno kodów źródłowych oprogramowania, jak i dokumentacji.\nPrzedstawiciele OneGeology Technical Implementation Group (TIG)\nCiekawą kwestią jest propozycja wdrożenia w inicjatywie technologii Digital Twin, wysunięta przez komitet sterujący OneGeology. Koncepcja tzw. „bliźniaków cyfrowych” uznawana jest za rewolucyjny trend, który w najbliższej przyszłości będzie znacząco wpływał na rozwój transformacji cyfrowej na świecie. Technologia Digital Twin wykorzystywana jest m.in. w przemyśle i w medycynie. Na chwilę obecną jej zastosowanie w geologii pozostaje dyskusyjne ze względu na duży udział czynnika niepewności w procesach modelowania geologicznego.\nds. międzynarodowej inicjatywy służb geologicznych OneGeology w PIG-PIB


Niedziela sandomierska 42/2015, str. 3\nBp K. Nitkiewicz, prof. B. Chazan\nWydział Duszpasterstwa Małżeństw i Rodzin Kurii Diecezjalnej w Sandomierzu 4 października, w dzień rozpoczęcia obrad Zgromadzenia Zwyczajnego Synodu Biskupów poświęconego rodzinie w Watykanie, zorganizował spotkanie naukowo-formacyjne środowisk prorodzinnych na temat troski prawnej i medycznej w sprawie ochrony życia ludzkiego. Mottem spotkania były słowa: „Życie – wartość najwyższa”. Uczestnicy zgromadzili się w Katolickim Domu Kultury w Sandomierzu. Wśród prelegentów znaleźli się: dr Krystyna Zając i prof. Bogdan Chazan, a wśród uczestników m.in. bp Krzysztof Nitkiewicz.


TasteAtlas pisze o sękaczu. W komentarzach oburzenie: 'Jestem zaskoczony, że nazywacie go polskim' I Nowości Haps.pl\nom 23.09.2021 13:58\nChoć sękacza raczej nie je się na co dzień, niemal każdy Polak go próbował albo przynajmniej o nim słyszał. Okazuje się, że to nie jest ciasto zarezerwowane tylko dla nas.\nfot. Facebook / TasteAtlas\nSękacz podzielił narody\nNa międzynarodowym profilu kulinarnym pojawił się ostatnio post o sękaczu, który - jak wiele kwestii kulinarnych - podzielił fanów dobrego jedzenia. Autorzy w poście napisali dwie nazwy: sękacz i sakotis wraz z flagami odpowiadającymi Polsce i Litwie.\nSzybko odezwali się fani wypieku zarówno po stronie polskiej, jak i litewskiej. Zaczęli sygnalizować (niektórzy nawet dość intensywnie, bo wielkimi literami i masą wykrzykników), do którego narodu faktycznie ten deser należy. Trudno jednak o jednoznaczną odpowiedź, bowiem faktem jest przenikanie się kultur, szczególnie w tak bliskim sąsiedztwie. Nic więc dziwnego w tym, że sękacz pojawia się i na stołach polskich, i litewskich. Dla niektórych osób nie jest to jednak oczywistość.\nJestem zaskoczony, że nazywacie to polską potrawą. Można to znaleźć w każdym litewskim sklepie, ale nigdzie w Polsce go nie widziałem\n- skomentował jeden z użytkowników Facebooka. I tu pojawiły się głosy, że sękacz najczęściej jada się w północno-wschodniej Polsce. A poza tym, to ciasto można też znaleźć w innych krajach. W Niemczech na przykład sękacz nazywa się Baumkuchen, a w Szwecji - Spättekaka.\nWięcej o samym sękaczu dowiecie się z poniższego artykułu. Wiedzieliście, że mówi się na niego "baba z rożna"?\nW dyskusji pojawił się też dowcipny komentarz, dotyczący samego wypieku. Jeden z obserwatorów postanowił się trochę podroczyć:\nSkoro to są wasze najlepsze ciasta, to już rozumiem, dlaczego jesteście bardziej zainteresowani alkoholem.\nA wy, lubicie sękacz? Może zgadzacie się z opinią, że to nie najlepszy wypiek?


Producent zamków yeti w szwedzkich rękach - Puls Biznesu - pb.pl\nAssa Abloy sfinalizowała przejęcie firmy LOB z Leszna. Zakład czeka modernizacja, automatyzacja i robotyzacja.\nLOB, leszczyński producent zamków i okuć budowlanych, kilka dni temu stał się oficjalnie częścią skandynawskiej grupy Assa Abloy. Umowa zakupu została zawarta w lutym zeszłego roku. — To przejęcie jest zgodne z naszą strategią zwiększania zaangażowania na rynkach wschodzących — mówił wtedy Johan Molin, prezes szwedzkiej spółki.\nDziałająca od ponad 90 lat leszczyńska firma jest liderem rynku zamków mechanicznych i właścicielem marki yeti, najbardziej rozpoznawalnej w tej branży w Polsce. W sumie ma prawie 600 różnych produktów. Roczne przychody przedsiębiorstwa to prawie 100 mln zł, zatrudnienie ok. 440 pracowników. Transakcja przejęcia LOB wymagała jeszcze akceptacji Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.\nFinał tego procesu nastąpił w pierwszych dniach tego roku. Nowy właściciel planuje automatyzację i robotyzację fabryki. Ile grupa Assa Abloy musiała zapłacić za firmę LOB — nie ujawniono.\nInne / Producent zamków yeti w szwedzkich rękach


Adres ip - Off topic - Forum LVL UP\nTaSzczesliwa94x2 Czerwiec 20, 2016, 8:20po południu #1\nZałożyłam 2 konto ponieważ, pewna osoba rozpowszechniła moje dane osobowe na forum. (ADRES IP) co się do nich zalicza. Tutaj dowód: https://zapodaj.net/17080083b0001.png.html\nTaSzczesliwa94x2 Czerwiec 20, 2016, 8:22po południu #2\nPs. Nick : Patryks\nMarcoral Czerwiec 20, 2016, 8:30po południu #3\nCzemu wrzucasz screen na forum, a nie pójdziesz z tym na policję? Przestraszyłaś jedynie Patryka i teraz muszę biedaka uspokajać, pewnie nie zaśnie biedaczysko\nadminek153 Czerwiec 20, 2016, 8:38po południu #4\nSądzę, że łamiesz właśnie granicę, której przekroczyć Ci nie było wolno… Multikonto tez powinno zostać nagrodzone banem.\nCo do udostępnia IP może faktycznie być to pewne narażanie danych… Ale trzeba pamiętać, że w Internecie nie zawsze możemy być anonimowi i musimy ponosić konsekwencje swoich czynów.\nGłosowałbym za usunięciem tych “danych wrażliwych” i kolejnego bana dla tego użytkownika.\nProszę nie psuj społeczności LVL UP.\npatryks Czerwiec 20, 2016, 8:47po południu #5\nOj nie zasnę\nA jednak pani Ta(Nie)Szczesliwa przyznaje do ataków flood\nI jak, mam czekać na serdeczny pozew?\nIP nie zakryłem tylko i wyłącznie z jednego powodu, by dać dowody. Co to by były za dowody, gdyby chociaż część była zakryta? Żadna. Wtedy co? Nie ma dowodów, bo nie wiadomo, czy te zakryte części się zgadzają, tak więc…\nkoweq Czerwiec 20, 2016, 9:10po południu #6\nI co Ci da drugie konto? Przecież to Ci adresu IP nie zmieni?\nTaSzczesliwa94x2 Czerwiec 20, 2016, 9:32po południu #7\nAha, ty nawet nie kapujesz o co chodzi więc się nie udzielaj!\nXepio Czerwiec 20, 2016, 9:34po południu #8\nTaSzczesliwa94x2 Jeszcze jakieś ciekawe sugestie masz ? bo chyba rodzice ci za długo pozwalają na korzystanie z internetu,oj przydała by się mała blokada tobie na pewien czas.\nAylin Czerwiec 20, 2016, 10:18po południu #9\nWidzę, że ktoś tu nie rozumie słowa ban. Za multikonto leci kolejny ban i z góry będzie banowane każde nowe konto. Nawet nie mam zamiaru tworzyć wątku w kategorii nagrody, bo po prostu w rzyci się komuś poprzewracało z dobrobytu.\nMasz problem z udostępnianiem IP? Idź na policję i przyznaj się, jak to utrudniałaś życie ludziom i dlatego podali te IP na internetach, żeby innych ustrzec przed Tobą. Wtedy na pewno się zajmą odpowiednią osobą.\nJeszcze tak toksycznej osoby nie widziałam, a już swoje lata mam. Naprawdę, wkurzyłaś złą osobę\nhappi Czerwiec 21, 2016, 5:56rano #10\nWyjdź lepiej z tego forum i nigdy nie wracaj.\nNigdy nie widziałem tak mocno spierdolonej, za przeproszeniem, osoby i to w dodatku dziewczyny.\nkoweq Czerwiec 21, 2016, 6:13rano #11\nCiekawe kiedy będzie Ta(Nie)Szczęśliwa94x3 . Na tym forum Admini mogą dać bana na IP?\nLinGruby Czerwiec 21, 2016, 7:58rano #12\nTa ja się tylko tak zastanawiam o co tej dziewczynie chodziło o IP jak mając win10 i tak mało że IP to jeszcze inne rzeczy etc co robi na kompie są widoczne dla innych firm itp.\n@Aylin proponuje zamknąć temat\nAylin Czerwiec 21, 2016, 10:26rano #13\nSłuszna uwaga - temat leci do zamknięcia.\nAylin zamknięcie Czerwiec 21, 2016, 10:26rano #14


Złoty Pierścionek z brylantami złoto próby 585 żółte złoto jg1156br_VS_HZ\nZłoty Pierścionek z brylantami złoto próby 585 żółte złoto — jg1156br_VS_H\nZłoty Pierścionek z brylantami złoto próby 585 żółte złoto — jg1156br_VS_H - Zapytaj\nJeśli szukasz naprawdę niepowtarzalnej, zjawiskowej i jedynej w swoim rodzaju biżuterii – a wybór w kategorii Pierścionki jest naprawdę spory – i najzwyczajniej nie wiesz co wybrać – zadaj nam pytanie! Spodobał Ci się nasz wyrób jubilerski o numerze jg1156br_VS_H? Chciałbyś poznać więcej szczegółów i dowiedzieć się czym cechuje się metal szlachetny (kruszec) użyty do stworzenia tego produktu, czy wybrany przez Ciebie kamień szlachetny będzie odpowiedni albo która próba złota będzie odpowiednia, użyj poniższego formularza i skontaktuj się z doświadczonymi doradcami Grupy Lisiewski.\nZdajemy sobie sprawę, że wybór w kategorii Pierścionki może przytrafić o zawrót głowy, ale jeśli wydaje Ci się że produkt jg1156br_VS_H może być tym idealnym, pozwól, że rozwiejemy Twoje wątpliwości. Nasi pracownicy chętnie odpowiedzą na wszystkie pytania, pomogą wybrać idealny pierścionek zaręczynowy lub obrączki ślubne. Wiemy na jakie okazje warto kupić złoty pierścionek z cyrkonią, pierścionek z rubinem, pierścionek z ametystem czy pierścionek zszafirem. Profesjonalny dobór biżuterii pod preferencje i wymogi naszych klientów jest nie tylko naszą pracą – ale i pasją.\nPodpowiemy jak samodzielnie zmierzyć rozmiar pierścionka lub obrączki, jak wyglądać będzie sprawa grawerowania, jaką sentencję na grawe wybrać czy chociażby odpowiemy jak wygląda kwestia certyfikatów autentyczności naszej biżuterii i kamieni szlachetnych. Sklep z biżuterią Lisiewski to wieloletnie doświadczenie, tysiące sprzedanych pierścionków, obrączek, kolczyków, sygnetów i łańcuszków. Użyj formularza, napisz do nas i zadaj nam pytanie dotyczące produktów w kategorii Pierścionki – oraz konkretnie wyrobu o kodzie jg1156br_VS_H. Zapraszamy!\nWróc do Złoty Pierścionek z brylantami złoto próby 585 żółte złoto — jg1156br_VS_H.


Nie chodzi o dystans | Literatura | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nkolaż: gamsorama / Flickr CC\nRozmowa z Susan Sontag\nJONATHAN COTT: Kiedy cztery lata temu zdiagnozowano u ciebie raka, od razu zaczęłaś rozmyślać o tej chorobie. Przypomina mi to słowa Nietzschego: „Psycholog zna niewiele tak pociągających zagadnień jak stosunek zdrowia do filozofii, a w razie gdy sam zachoruje, całą swą naukową ciekawość wnosi w swoją chorobę”. Czy na podobnej zasadzie zaczęłaś planować „Chorobę jako metaforę”?\nSUSAN SONTAG: Moja choroba na pewno sprawiła, że zaczęłam myśleć o chorowaniu jako takim. Wszystko, co mi się przydarza, daje okazję do rozmyślań. Myślenie jest jedną z rzeczy, którymi się zajmuję. Gdybym ocalała z katastrofy samolotu, być może zainteresowałabym się historią lotnictwa. Jestem pewna, że doświadczenia ostatnich dwóch i pół roku pojawią się w mojej prozie, choć znacznie przetworzone. Lecz pytanie, które zadawała eseistycznie zorientowana cząstka mnie w związku z tym, co mi się przydarzyło, nie brzmiało: czego doświadczam?, lecz: co tak naprawdę dzieje się w świecie chorych? Jakie idee mają ludzie? Badałam własne przekonania w tym zakresie, ponieważ sama także miałam różne fantastyczne wizje na temat chorób, a raka w szczególności. Nigdy na poważnie nie zastanawiałam się nad zagadnieniem choroby. Jeśli nie rozmyślasz o różnych sprawach, stajesz się nosicielem bardziej czy mniej rozsądnych, lecz jednak stereotypowych twierdzeń na ich temat.\nNie wyznaczyłam sobie żadnego specjalnego zadania – „No, skoro już zachorowałam, to teraz będę o tym rozmyślać” – po prostu myślałam o chorobie siłą rzeczy. Leżysz w szpitalnym łóżku, przychodzi lekarz i mówi w ten swój specyficzny sposób… a ty słuchasz i zaczynasz się zastanawiać, co to wszystko znaczy, co znaczą informacje, które dostajesz, i jak je ocenić. A przy tym myślisz: jakie to dziwne, że ludzie mówią w taki sposób, po czym nagle uświadamiasz sobie, że jest to skutek istnienia zespołu przekonań utrwalonego w świecie ludzi chorych. Można więc powiedzieć, że zaczęłam na ten temat „filozofować”, choć nie lubię używać takich pretensjonalnych słów, gdyż zbyt wysoko cenię filozofię. W szerszym znaczeniu filozofować można jednak na każdy temat: jeśli się zakochasz, zaczynasz myśleć o naturze miłości, o ile rzecz jasna masz odpowiedni temperament.\nJeden z moich przyjaciół, specjalista od Prousta, odkrył, że jego żona ma romans. Czuł się strasznie zazdrosny i pokrzywdzony. Powiedział mi, że zaczął odczytywać to, co Proust mówił o zazdrości, w nowym świetle. Rozmyślał nad istotą zazdrości i rozwijał te koncepcje. Stopniowo zaczął się zupełnie inaczej odnosić zarówno do tekstów Prousta, jak i własnych przeżyć. Naprawdę cierpiał i w jego cierpieniu nie było nic nieautentycznego – na pewno nie uciekał od bólu w rozmyślania – ale do tej pory nigdy nie doświadczył głębokiej zazdrości seksualnej. Gdy wcześniej czytał o niej u Prousta, przyjmował ją do wiadomości tak, jak przyjmuje się rzeczy, które nie stanowią części własnego doświadczenia. Człowiek nie czuje pewnych spraw, póki jego samego nie spotkają.\nNie jestem pewny, czy w chwili odczuwania potwornej zazdrości chciałbym jeszcze o niej czytać. Na podobnej zasadzie podejrzewam, że doświadczanie choroby i jednoczesne rozmyślanie na jej temat musiało wymagać od ciebie wielkiego wysiłku i być może również pewnego zobojętnienia.\nWprost przeciwnie – wielkim wysiłkiem byłoby dla mnie nie myśleć o chorobie. Rozmyślanie o tym, co ci się przytrafia, to najprostsza rzecz na świecie. Oto leżę w szpitalu i myślę, że umrę – musiałabym zmobilizować wielkie siły, by móc zobojętnieć na tyle, aby nie rozważać swojej sytuacji. Bardzo wiele trudu kosztowało mnie oddalenie się od tego tematu, by po okresie, kiedy w ogóle nie mogłam pracować, dokończyć książkę „O fotografii”. Myślałam, że oszaleję. Kiedy mogłam już wrócić do pracy – było to sześć czy siedem miesięcy po otrzymaniu diagnozy – eseje fotograficzne nie były jeszcze gotowe, ale w głowie ja już tę książkę skończyłam i musiałam włożyć wiele wysiłku w to, żeby ją starannie, w atrakcyjny, przekonujący sposób dopracować. Doprowadzało mnie to do szału, bo musiałam pisać o czymś, czego w danym momencie nie czułam. Chciałam pisać tylko „Chorobę jako metaforę”, gdyż wszystkie zawarte w niej koncepcje pojawiły się w mojej głowie bardzo szybko – w ciągu miesiąca, może dwóch po tym, jak zachorowałam – i musiałam się zmuszać do skupienia uwagi na książce o fotografii.\nW 1967 roku przeprowadziłem się do Londynu i zostałem pierwszym europejskim redaktorem magazynu „Rolling Stone”, dla którego pisałem i pracowałem także po powrocie do Nowego Jorku w 1970 roku. Susan i ja mieliśmy wielu wspólnych przyjaciół i w następnych latach od czasu do czasu spotykaliśmy się na przyjęciach, seansach filmowych, koncertach (...) czy wiecach politycznych. Zawsze chciałem przeprowadzić z nią wywiad dla „Rolling Stone”, ale nie potrafiłem się zmobilizować, by ją o to zagadnąć. Wreszcie w lutym 1978 roku doszedłem do wniosku, że chyba nadszedł właściwy moment. Rok wcześniej ukazał się jej świetnie przyjęty esej „O fotografii”, a niebawem na rynku miały się pojawić dwie kolejne książki: zbiór ośmiu opowiadań „I, etcetera”, który opisała kiedyś jako „kilka przygód z pierwszą osobą”, oraz esej „Choroba jako metafora”. Między rokiem 1974 a 1977 Susan przeszła operację oraz leczenie z powodu nowotworu piersi i doświadczenie bycia pacjentką onkologiczną wykorzystała do napisania tej książki. Gdy wreszcie się zdecydowałem spytać ją, czy zechciałaby mi udzielić wywiadu, proponując zarazem, byśmy za punkt wyjścia przyjęli trzy wymienione wyżej książki, zgodziła się bez wahania. (…)\n„Podoba mi się forma wywiadu – powiedziała mi pewnego razu – a to dlatego, że lubię konwersację, dialog, a znaczną część moich przemyśleń zainspirowały rozmowy. Jednym z najtrudniejszych wyzwań pisarskich jest to, że trzeba w izolacji prowadzić rozmowę z samą sobą, co jest zupełnie nienaturalne (…)”.\nW jednym z wpisów z 1965 roku w swoim dzienniku Susan postanawia „nie udzielać żadnych wywiadów, dopóki nie będę brzmieć równie klarownie, autorytatywnie + bezpośrednio jak Lillian [Hellman] w «Paris Review»”. Trzynaście lat później pewnego słonecznego czerwcowego popołudnia przyjechałem do jej paryskiego mieszkania w szesnastej dzielnicy. Usiedliśmy na dwóch sofach w salonie. Na stoliku stojącym pomiędzy nimi położyłem magnetofon. Gdy słuchałem jej klarownych, autorytatywnych i bezpośrednich odpowiedzi na moje pytania, stało się dla mnie jasne, że Susan nauczyła się rozmawiać tak, jak to sobie zamierzyła wiele lat wcześniej. W przeciwieństwie do niemal wszystkich innych osób, z którymi przeprowadziłem wywiady (drugim wyjątkiem jest pianista Glenn Gould), Susan nie operowała zdaniami, lecz starannie wypracowanymi, rozbudowanymi akapitami.\nBardzo zależy mi na pełnej obecności w życiu – by być naprawdę tam, gdzie jestem, żyć w chwili, w której faktycznie żyję, i kierować całą swoją uwagę na świat, którego jestem częścią. Nie jestem światem, świat nie jest tożsamy ze mną, ale jestem w nim i ogniskuję na nim uwagę. Tym właśnie zajmuje się pisarz – zwraca uwagę na świat. Jestem całkowicie przeciwna solipsystycznym pomysłom, że wszystko dzieje się w głowie człowieka. Tak nie jest – świat naprawdę istnieje, niezależnie od tego, czy w nim jesteś, czy nie. Gdy spotyka mnie jakieś arcyważne doświadczenie, łatwiej jest mi związać z nim swoje pisarstwo niż od niego uciekać w inne tematy, ponieważ wówczas musiałabym się rozdwoić. Niektórzy sądzą, że musiałam zobojętnieć, by napisać „Chorobę jako metaforę”, ale było zupełnie inaczej.\nCzy słowo „dystans” pasowałoby tu lepiej? Zauważyłem, że to pojęcie często w różnych kontekstach pojawia się w twoich esejach. W tekście „O stylu” piszesz na przykład: „Wszystkie dzieła sztuki opierają się na dystansie wobec przeżywanej rzeczywistości, którą reprezentują. […] [S]topień owego dystansu oraz manipulowanie nim, jego konwencjami, stanowi styl dzieła”.\nNie, nie chodzi o dystans. Być może sam lepiej wiesz, o co mi chodziło, niż ja. Nie mówię tego ironicznie, gdyż zupełnie możliwe, że sama nie do końca rozumiem ten proces. Z pewnością nie czułam się jednak odległa. Pisanie przeważnie nie bywa dla mnie źródłem przyjemności. Często jest wyczerpujące i nużące, bo tworzę bardzo wiele szkicowych wersji tekstu. Lecz choć musiałam odczekać rok, zanim mogłam przystąpić do pisania „Choroby jako metafory”, była to jedna z niewielu książek, które stworzyłam dość szybko i z poczuciem przyjemności, gdyż istniał związek między nią i wszystkim, co dzień po dniu działo się w moim życiu.\nPrzez mniej więcej półtora roku trzy razy w tygodniu chodziłam do szpitala, słuchałam tego języka, widziałam ludzi padających ofiarą tych głupich przekonań. „Choroba jako metafora” i esej o wojnie w Wietnamie to jedyne moje teksty, o których wiedziałam, że są nie tylko trafne, ale także naprawdę użyteczne, gdyż mogą pomóc ludziom w bezpośredni, praktyczny sposób. Nie wiem, czy moja książka o fotografii jest faktycznie użyteczna poza tym, że rozszerza świadomość czytelników i ukazuje pewne sprawy jako bardziej skomplikowane, niż się zdają, co jest moim zdaniem zawsze dobre. Znam jednak ludzi, którzy zaczęli poszukiwać właściwego leczenia po przeczytaniu „Choroby jako metafory” – wcześniej poddawali się jedynie czemuś w rodzaju terapii psychiatrycznej, a dzięki lekturze tej książki są na chemioterapii. Nie jest to jedyny powód, dla którego ją napisałam – zrobiłam to z przekonania, że to, co w niej zawarłam, jest po prostu prawdą – lecz napisanie czegoś, co może przynieść korzyść innym, jest bardzo przyjemne.\nJeśli przyjąć ideę Nietzschego, że „w jednym filozofują jego braki, w innym bogactwa jego i siły”, wydaje się intrygujące, że mimo cierpienia powodowanego przez chorobę twoje „braki” nie doprowadziły do powstania pracy filozoficznie „chorej”. Wręcz przeciwnie – książka jest bardzo głęboka i mocna.\nKiedy to wszystko się zaczęło, myślałam… cóż, usłyszałam oczywiście, że prawdopodobnie wkrótce umrę, stałam więc nie tylko w obliczu choroby i bolesnych operacji, lecz także perspektywy śmierci w ciągu roku lub dwóch. Oprócz grozy i fizycznego bólu czułam także niesamowite przerażenie. Ogarniała mnie zwierzęca panika w czystej postaci. Doświadczałam też jednak chwil uniesienia, niezwykłej intensywności bycia. Miałam wrażenie, że dzieje się coś fantastycznego, jak gdybym wyruszyła na wspaniałą przygodę – była to przygoda choroby i być może także umierania, a godzenie się ze śmiercią jest czymś niezwykłym. Nie mówię, że to przeżycie pozytywne, bo brzmiałoby to pretensjonalnie, ale miało pewien pozytywny aspekt.\nA zatem twoje przeżycia nie doprowadziły do „zrakowacenia” myśli, by tak rzec.\nNie, ponieważ te idee wyklarowały się w moim umyśle w ciągu dwóch tygodni od otrzymania diagnozy. W pierwszej chwili pomyślałam: czym ja sobie na to zasłużyłam? Prowadziłam złe życie, zbytnio tłumiłam emocje. O, pięć lat temu byłam pogrążona w wielkim żalu, więc to musi być skutek tamtej głębokiej depresji.\nPóźniej spytałam jednego z moich lekarzy: „Co pan myśli o psychologicznych przyczynach raka?”. Odpo-wiedział: „No cóż, przez wieki ludzie opowiadali o chorobach wiele różnych rzeczy i nic z tego nigdy nie okazywało się prawdą”. Całkowicie odrzucił moje rozumowanie. Zaczęłam się wtedy zastanawiać nad gruźlicą i pojawiła mi się w głowie zasadnicza teza książki. Postanowiłam, że nie dam się wpędzić w poczucie winy. Mam do tego takie same skłonności jak wszyscy, a może i większe, co mi się nie podoba. Nietzsche miał rację co do poczucia winy – to straszna rzecz. Wolałabym już się wstydzić. Wstyd jest bardziej obiektywny i wiąże się z osobistym poczuciem honoru.\nTe dwie rzeczy mają pewną część wspólną – można się wstydzić tego, że nie spełniło się jakichś oczekiwań. Lecz ludzie czują się winni tego, że zachorowali. Ja sama lubię mieć poczucie, że jestem za coś odpowiedzialna. Ilekroć w moim życiu osobistym panuje bajzel – kiedy na przykład zwiążę się z niewłaściwą osobą – zawsze wolę wziąć odpowiedzialność na siebie, zamiast mówić, że to wina drugiej strony. Nie znoszę postrzegać siebie jako ofiary. Wolałabym już stwierdzić: no proszę, postanowiłam związać się z osobą, która okazała się zwykłą suką. To był mój wybór, a ja nie lubię zwalać winy na innych, bo znacznie łatwiej zmienić siebie niż kogoś innego. A więc nie jest tak, że unikam odpowiedzialności, tylko moim zdaniem, kiedy zapadasz na jakąś poważną chorobę, to tak, jakbyś wpadł pod samochód – nie wydaje mi się, żeby sens miało rozważanie, przez co zachorowałeś. Sensowne jest natomiast zachowywanie rozsądku, na ile to możliwe, i szukanie właściwej terapii, a także podtrzymywanie w sobie ochoty do życia. Bez wątpienia, jeśli nie chcesz żyć, możesz stać się współodpowiedzialny za chorobę.\nHiob nie czuł winy – był uparty i przepełniony gniewem.\nJa byłam niezwykle uparta. Nie przepełniał mnie jednak gniew, bo nie było nikogo, na kogo mogłabym się gniewać. Nie można być wściekłym na naturę albo biologię. Wszyscy umrzemy – to fakt, z którym bardzo trudno się pogodzić – i wszyscy doświadczamy procesu umierania. Wydaje się, że w ciele – a właściwie w głowie – tkwi zamknięta jakaś osoba. Jej fizjologiczna maszyneria wystarczy na siedemdziesiąt, góra osiemdziesiąt kilka lat przyzwoitego funkcjonowania. W pewnym momencie zaczyna się rozpadać i przez połowę życia, jeśli nie więcej, człowiek przygląda się własnej dezintegracji. I nie może temu w żaden sposób przeciwdziałać. Jest uwięziony w środku, a gdy mechanizm ostatecznie wysiada – umiera. Każdy człowiek doświadcza samego siebie w taki sposób. Pytasz kogoś po sześćdziesiątce czy siedemdziesiątce – o ile dobrze znasz tę osobę – czy czuje się staro, a ona ci odpowiada, że czuje się, jakby miała czternaście lat… a potem spogląda w lustro, widzi tę pomarszczoną twarz i ma wrażenie, że jest nastolatkiem w pułapce starego ciała! Człowiek tkwi uwięziony w jednorazowej powłoce, która nie tylko ostatecznie się zatrzyma jak mechanizm zaprojektowany, by działać tylko przez pewien czas, lecz w dodatku będzie powoli niszczeć – z biegiem lat dostrzegasz, że maszyneria działa coraz gorzej, skóra nie jest już taka ładna jak dawniej, pewne sprawy się rozregulowują i jest to bardzo przykre doświadczenie.\nJak to ujął Szekspir: „Nowe dzieciństwo, gdy traci się pamięć / Zęby, smak, włosy, wzrok – i w końcu wszystko”.\nTak. Charles de Gaulle powiedział, że starość to tonący wrak, i miał rację.\nA jak odniesiesz się do filozoficznych i quasi-mistycznych prób pogodzenia tej dychotomii? Do tej pory mówiłaś o niej przez pryzmat doświadczenia i zdrowego rozsądku.\nMyślę, że nie sposób nie odczuwać siebie jako istoty, która jest gdzieś uwięziona. Takie jest właśnie pochodzenie dualizmów – platońskiego, kartezjańskiego i wszystkich innych. Choć wiemy, że takie przekonanie nie daje się obronić na gruncie analizy naukowej, nie można być w pełni zmysłów i zarazem nie mieć poczucia, że własne „ja” przebywa w ciele. Można oczywiście próbować pogodzić się ze śmiercią i na starość zacząć się zajmować rzeczami, na które funkcjonowanie ciała nie ma znacznego wpływu, ale ciało przestaje być atrakcyjne dla innych i nie działa w satysfakcjonujący sposób, bo robi się kruche i podniszczone.\nTradycyjna ścieżka ludzkiego życia wygląda tak, że w pierwszej jego części człowiek zajmuje się raczej aktywnościami wymagającymi sprawności fizycznej, w drugiej zaś – umysłowej. Trzeba jednak pamiętać, że takie życie jest dziś niemal niemożliwe, a na pewno nie wspiera go społeczeństwo. Warto też dodać, że większość naszych przekonań o tym, co możemy robić w danym wieku i co wiek oznacza, jest całkowicie arbitralnych – równie arbitralnych jak stereotypy płciowe. Sądzę, że przeciwstawienie młodego staremu i męskiego kobiecemu to dwa stereotypy, które więżą ludzi bodaj w największym stopniu. Wartości kojarzone z młodością oraz męskością uznaje się za ludzkie normy, wszystko pozostałe zaś jest mniej ważne bądź gorsze. Starzy ludzie mają wielkie poczucie niższości. Wstydzą się starości.\nTo, co możesz robić jako człowiek młody i jako starzec, jest równie arbitralne i pozbawione podstaw jak reguły określające, co możesz robić jako kobieta i mężczyzna. Ludzie wciąż powtarzają: „Ojej, nie mogę tego zrobić. Mam sześćdziesiąt lat, jestem za stary”. Albo: „Tego nie mogę zrobić, mam dwadzieścia lat, jestem za młody”. Dlaczego? Kto tak twierdzi? Chcemy stale mieć jak najwięcej możliwości w życiu, a jednocześnie chcemy być wolni, by móc dokonywać wyborów. Nie sądzę, że można mieć wszystko – należy wybierać. Amerykanie mają skłonność, by uważać, że wszystko jest możliwe, i to mi się w nich podoba [śmiech] – pod tym względem jestem rodowitą Amerykanką – jednak w pewnym momencie trzeba sobie powiedzieć, że pewnych rzeczy nie można dłużej odkładać i musimy podjąć decyzję.\nFragment pochodzi z książki „Myśl to forma odczuwania. Susan Sontag w rozmowie z Jonathanem Cottem”, która ukaże się 9 kwietnia w przekładzie Dariusza Żukowskiego w wydawnictwie Karakter.\nliteratura, Susan Sontag


Toruń - pierniczkowe miasto - SOUL BETWEEN POEMS\nZimowe, grudniowe wieczory… Świąteczna aura wyglądająca zza rogu… Unosząca się w powietrzu woń przypraw korzennych i kawy… Most ciągnący się w nieskończoność… A przede wszystkim ciepła, rodzinna atmosfera wynurzająca się z tłumu przechodniów… Toruń.\nTen wpis nie będzie dotyczył zabytków, które warto zobaczyć w Toruniu. Nie będzie też omawiał miejsc, do których należy się udać odwiedzając to miasto. Ten wpis nie będzie typowym przewodnikiem. Ten wpis to jedynie wspomnienia, zapis przeżyć z minionego roku. Ten wpis to Toruń widziany moimi oczami…\nToruń od zawsze kojarzył mi się z pierniczkami i właściwie z niczym więcej. Wiedziałam, że znajduje się gdzieś na północy, hen tam gdzieś za Warszawą. Może raz w drodze nad polskie morze zatrzymałam się w Toruniu nad ranem, żeby napić się kawy w McDonaldzie. Tak wyglądały moje przygody z tym miastem. Sądziłam, że nigdy nie uda mi się tam pojechać, bo po co i z kim. A jednak…\nRok temu miałam okazję zawitać w Toruniu na dłużej. Spędziłam tam praktycznie cały dzień i noc. Po długich wojażach z Krakowa do Warszawy, następnie z Warszawy do Poznania, z Poznania do Czempinia, zwiedziłam trochę Polski. Aż w końcu z Czempinia przyjechałam prosto do Torunia. Zmęczona podróżą, niewyspana, pełna emocji z dnia poprzedniego, wylądowałam na dworcu PKP z moimi przyjaciółmi. Nigdy nie zapomnę jak razem z dziewczynami wykonywałyśmy szybki poranny make-up w jedynej toalecie, która się tam znajdowała i dzięki życzliwości pani pobierającej opłaty, wpuściła nas wszystkie na tyle czasu, ile tylko chciałyśmy. Zebrałyśmy resztę ekipy i ruszyliśmy w kierunku centrum.\nTORUŃ CZAS POWITAĆ\nJak sprawdzałam w domu to dworzec PKP wcale nie wydawał mi się tak odległy… Cóż to jest przejść przez rzekę… No właśnie – pozornie łatwa wędrówka już w połowie mostu zamieniła się w pytania rodem ze Shreka „Daleko jeszcze?”. Dzisiaj jednak wspominam to zupełnie inaczej. Długa wędrówka umożliwiła nam rozmowy o rzeczach poważnych i o tych bez znaczenia. Mogliśmy się lepiej poznać. W końcu pokonaliśmy długi most i znaleźliśmy się już niedaleko miejsca, w którym mieliśmy spędzić wieczór. Chyba każdy z nas poczuł się wtedy głodny i wspólnie ruszyliśmy na poszukiwania ciekawego miejsca na obiad. Padło jak zwykle w tym towarzystwie… Sphinx. Po raz pierwszy mogłam na spokojnie obejrzeć architekturę głównych toruńskich ulic, które rozprzestrzeniały wszędzie magię świąt – mnóstwo ozdób, choinka, zapach przypraw korzennych i zakupowy szał… W końcu do świąt pozostało wtedy kilka dni.\nNasza ekipa z każdą godziną powiększała się i w końcu nadszedł czas, na który wszyscy czekali – koncert Justyny Steczkowskiej z Cyganami w Centrum Kulturalno-Kongresowym Jordanki. Może zabrzmi to banalnie, ale właśnie to wydarzenie zgromadziło nas wszystkich w tym miejscu i pozwoliło nam się jeszcze bardziej zżyć ze sobą. Koncert przeżywany w pojedynkę jest czymś zupełnie innym niż ten, na którym gdzie nie spojrzysz widzisz znajome, przyjacielskie twarze. Tak też było tutaj. Siedziałam wśród przyjaciół i znajomych obserwując tak naprawdę nie tylko całe show, ale także ich reakcje, sposób przeżywania różnych dźwięków i wrażliwość. Nie zabrakło również noworocznych wróżb, które do dzisiaj mają dla mnie magiczną moc i nie raz karta „Zaufanie” przyniosła mi szczęście (choćby na mojej obronie pracy magisterskiej). To wówczas znalazłam też inspirację do napisania wiersza „Cygańskie Wesele”.\nJakże cudownie spędzić zimowy, grudniowy wieczór z tyloma serdecznymi ludźmi, z którymi nawet nie ma się kontaktu na co dzień, ale to się nigdy w takich chwilach nie liczy. Nieważne czy ktoś pracuje czy się uczy, jest młody czy stary, ma swoją rodzinę czy wiedzie samotne życie, to wszystko nie jest ważne. Liczy się pasja, która łączy, miłość do Artysty i jego muzyki. Wspólne emocje i wspólnie przeżyte chwile znaczą czasami więcej niż wiedza na temat życia drugiego człowieka. A do tego ta świąteczna aura docierająca z każdej najmniejszej uliczki Torunia.\nPo niezwykłych chwilach trzeba było się rozstać z niektórymi osobami, ale tyle ile nas zostało, tyle poszło do kawiarni ciesząc się magiczną chwilą. Wspólnie usiedliśmy przy stoliku opowiadając swoje historie, wspominając minione koncerty, dzieląc się swoimi emocjami i rozkoszując pasją, która w każdym z nas była obecna. Nieważne znów było na jakim etapie życia każdy z nas się znajduje. Siedzieliśmy razem sącząc różne alkohole, ale ta wspólnota sprawiała, że nie chciało się do domu wracać.\nMAGIA TRWA W NAS\nTo wtedy tak naprawdę dotarło do mnie jak wiele znaczą dla mnie te podróże, Ci ludzie, te wszystkie koncerty, muzyka i rzeczy, które mnie otaczają. Jak cudowną odskocznią są właśnie takie chwile nawet, gdy towarzyszy im wielki ładunek emocjonalny, który nie raz jest zbyt ciężki do udźwignięcia. Minął rok od tamtych wydarzeń i zmieniło się właściwie wszystko, a jednak pewne rzeczy pozostały bez zmian i tęskni się za nimi… Tak zwyczajnie… Tak po ludzku…\nCiche rozmowy o życiu, historie poruszające niejedno serce, które uświadamiają, że tak naprawdę więcej nas łączy niż dzieli i to pragnienie by znów kiedyś się spotkać w tym samym albo jeszcze większym gronie. Nawet posiłek spożywany późną nocą sprawia, że pewne miejsca pozostają nam bliskie. Tak też stało się z Toruniem… Z miastem, z którym nigdy nie było mi po drodze, w którym nigdy nie spędziłam za wiele czasu, a jednak ten jeden dzień, jeden wieczór ciągle siedzi w moim sercu i powraca, szczególnie w okresie przedświątecznym. Wszystkim, którzy tam wtedy byli i wciąż przy mnie są – DZIĘKUJĘ!


Pogoda na tydzień Sakulino ⇒ Pogoda w Sakulino na 7 i 10 dni <Rosjia>• Pogoda na najbliższy tydzień - METEOPROG.PL\nPogoda w Sakulino\nPrognoza pogody w Sakulino na 03 03 - 07 03\nPrognoza pogody w Sakulino na tydzień i 10 dni\nPogoda w Sakulino: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Sakulino: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Małe zachmurzenie - <= 5 stopni chmur piętra niskiego,\nPogoda w Sakulino: Niewielki śnieg - 0, 0-2 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Sakulino: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.


Zlecenia na Transport samochodów z zagranicy Kielce na Portalu Ekspert Budowlany\nTransport samochodów z zagranicy w Kielcach\n22 Zlecenia - Transport Samochodów z Zagranicy Kielce\nWybranie transportu auta z zagranicy nie jest prostą sprawą, dlatego nie zwlekaj - jako fachowiec doradź i znajdź dopasowane rozwiązanie dla Zleceniodawcy, który napisał - Szukam transportu samochodu, 1szt.. Zaledwie jeden telefon dzieli Cię od uzyskania atrakcyjnego zlecenia - zobacz!\nZlecę transport samochodu, do 1,5 tony, nr310qe GB - Kielce PL\nJako specjalista działający na terenie Kielc i świadczący różnorodne usługi z zakresu perfekcyjnego międzynarodowego transportu lawetowego poznaj potrzeby zleceniodawcy, który pisze zapytanie o treści "Zlecę transport samochodu, do 1,5 tony". Dzięki temu, że spełniasz oczekiwania nawet najbardziej wymagających Klientów, jesteś świetnym wyborem.\nZlecenie transportu samochodu, ok. 12t, cork IRL - Kielce PL\nJako specjalista działający na terenie Kielc i świadczący szerokie spektrum usług z zakresu perfekcyjnego międzynarodowego transportu aut zapoznaj się z potrzebami Klienta, który zgłosił zapytanie o treści "Transport samochodu, do 2 ton". Napisz krótko co możesz zaoferować i otrzymaj dopasowanego Zleceniodawcę.\nTransport samochodu, 1975kg, Les Orres F - Kielce PL\nSpowoduj, że transport auta z zagranicy nie będzie dla Zleceniodawcy tajemnicą i skorzysta on z oferty Twojej firmy. Jako profesjonalni specjaliści z zakresu transportu auta z zagranicy znajdź skrojoną na miarę ofertę pod zlecenie - Transport samochodu, 1975kg. Aby otrzymać Klienta skontaktuj się - możesz tylko zyskać.\nSpowoduj, że przewóz aut z zagranicy nie będzie dla Klienta problemem i skorzysta on z oferty Twojej firmy. Jako profesjonalni pracownicy z dziedziny przewozu aut z zagranicy stwórz skrojoną na miarę ofertę pod ogłoszenie - Zlecenie transportu samochodu, 1921kg. Jeśli chcesz uzyskać Klienta skontaktuj się dziś - naprawdę warto.\nTransport samochodu, ok. 6t, Bischofshohen A - Bodzentyn 26-010 PL\nSzukasz zlecenie do wykonania jako godny uwagi fachowiec? Twoja firma to najlepszy kandydat dla autora zapytania z Świętokrzyskiego. Przyczyń się do realizacji jego celów. Skontaktuj się i jako specjalista udziel odpowiedzi na wszystkie pytania - nie będziesz żałować.\nŚwiętokrzyskie / Bodzentyn -\nJako fachowiec działający na terenie powiatu i oferujący szerokie spektrum usług z zakresu perfekcyjnego międzynarodowego transportu samochodów zapoznaj się z potrzebami Klienta, który zgłosił zapytanie o treści "Potrzebuję transportu samochodu, do 1,5 tony". Zadzwoń i otrzymaj wstępną ofertę współpracy, która spełni Twoje wymagania.\nŚwiętokrzyskie / - Chęciny/tokarnia\nProfesjonalny międzynarodowy transport samochodów to Twoja specjalność? Wykonaj zlecenie jako doświadczony fachowiec w tym fachu. Żeby poznać więcej informacji skontaktuj się jeszcze dziś - naprawdę warto.\nŚwiętokrzyskie / - Chęciny\nTransport samochodu, do 1,5 tony, Tettnang DE - 26-060 Chęciny PL\nDla Zleceniodawcy, który napisał - Transport samochodu, do 1,5 tony, wybranie korzystnego transportu auta z zagranicy może być niełatwe, jednak Twoja firma będzie na sto procent w stanie mu pomóc w znalezieniu odpowiedniego produktu. Tylko chwila dzieli Cię od dostania atrakcyjnego zapytania o ofertę - zobacz!\nTransport samochodu, 1750kg, Fellbach DE - Miedziana Góra PL\nPodjęcie decyzji o wyborze przewozu aut z zagranicy nie jest łatwe, dlatego nie zwlekaj - jako profesjonalista poradź i wybierz uszyte na miarę rozwiązanie dla Zleceniodawcy, który napisał - Transport samochodu, 1750kg. Jeszcze dziś zadzwoń do niego, aby wysłać szczegółową wycenę.\nTen Klient, który jeszcze nie znalazł transportu auta z zagranicy, choć szuka od wielu dni, napisał nam zlecenie o treści - Potrzebuję transportu samochodu, 1685kg. To właśnie Twoja oferta ma szansę zakończyć problem Zleceniodawcy. Napisz krótko co możesz zaoferować i poznaj dopasowanego Zleceniodawcę.\nDla Zleceniodawcy, który pisze - Potrzebuję transportu samochodu, 1688kg, wybranie opłacalnego transportu auta z zagranicy jest trudniejsze niż może się wydawać, ale Ty będziesz na 100% w stanie mu pomóc w znalezieniu najlepszego produktu. Zaproponuj termin już teraz!\nTyp transportu: międzynarodowy Liczba transportowanych samochodów: 1 Dodatkowe informacje: Vw Touran cały jeżdżący budżet 1100zł Zlecenie od: Zlecenie od: bezpośredniego zleceniodawcy...\nKlient szuka doskonałej współpracy, pisząc - Zlecę transport samochodu, 3t. To ogłoszenie perfekcyjnie pasuje do profesjonalisty takiego, jak Ty. Szczegółową wycenę możesz wysłać jeszcze dzisiaj.\nSzukasz zlecenia jako sprawdzony specjalista? Twoja firma to najlepszy kandydat dla tego Zleceniodawcy. Pomóż mu wprowadzić plany w życie. Zaprezentuj ofertę temu Klientowi - skontaktuj się jak najszybciej.\nZlecę transport samochodu, do 1,5 tony, Rimbach DE - Tokarnia PL\nZlecający szuka świetnej ceny usług względem jakości wykonania, pisząc - Zlecę transport samochodu, do 1,5 tony. To zlecenie perfekcyjnie pasuje do profesjonalisty takiego, jak Ty. Ustal pasujący termin bez zbędnej zwłoki!\nTyp transportu: międzynarodowy Liczba transportowanych samochodów: 1 Dodatkowe informacje: Vw Touran cały jeżdżący gotowy do odbioru Zlecenie od: Zlecenie od: bezpośredniego zleceniodawcy...\n2021-05-06 do 2021-05-08\nZleceniodawca szuka dobrej jakości wykonywanych usług, pisząc - Zlecę transport samochodu, 2640kg. To ogłoszenie perfekcyjnie pasuje do eksperta takiego, jak Ty. Określ jaką ofertą dysponujesz i otrzymaj dopasowanego Zleceniodawcę.\n2021-06-06 do 2021-06-10\nOferując usługi z zakresu międzynarodowego transportu lawetowego od kilkunastu lat, przede wszystkim na obszarze Świętokrzyskiego, ale także przyległych powiatów możesz złożyć ofertę w odpowiedzi na to zlecenie. Zaledwie krok dzieli Cię od dostania atrakcyjnego zapytania o ofertę - sprawdź!\nSpowoduj, że przewóz aut z zagranicy nie będzie dla Klienta skomplikowaną kwestią i skorzysta on z oferty Twojej firmy. Jako wykwalifikowani konsultanci z zakresu przewozu aut z zagranicy stwórz skrojoną na miarę ofertę pod zlecenie - Transport samochodu, 1502kg. Skontaktuj się i prześlij ofertę.\nTransport samochodów z zagranicy w pobliżu miasta Kielce