Prezydent Andrzej Duda zabrał głos jako czwarty mówca popołudniowej sesji debaty. W swoim wystąpieniu podkreślił znaczenie odpowiedzialności, solidarności i sprawiedliwości, jako trzech filarów zrównoważonego rozwoju.\nEkscelencjo, Szanowny Panie Przewodniczący,\nGratuluję Panu Miroslavowi Lajčákowi, Przewodniczącemu 72. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, wyboru na tę zaszczytną funkcję. Zapewniam Pana Przewodniczącego o pełnym wsparciu Rzeczypospolitej Polskiej dla Pańskich działań. Cieszymy się ogromnie z tego, że został Pan wybrany, bo jest Pan przedstawiciele państwa, które jest przyjacielem Polski, przyjacielem naszego kraju, bo jest Pan przedstawicielem państwa, które z nami sąsiaduje. Jeszcze raz z całego serca gratulujemy. Jednocześnie chciałbym podziękować Panu Peterowi Thomsonowi za jego aktywne przewodnictwo w pracach Zgromadzenia Ogólnego w 71. sesji.\nPodstawowymi celami społeczności międzynarodowej – a zarazem fundamentami systemu Narodów Zjednoczonych – są zrównoważony rozwój, zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa oraz ochrona praw człowieka.\nZ dużą satysfakcją przyjąłem więc wiadomość, że motywem przewodnim tegorocznej sesji jest skupienie się na ludzkich potrzebach. Zbyt często, zbyt wiele czasu i uwagi w polityce globalnej koncentrowaliśmy do tej pory na wielkich modelach i systemach ekonomicznych, czy społecznych, zapominając, że polityka i gospodarka to po prostu sprawy ludzkie. Gdy to skupienie na człowieku się gubi, gubi się też cel naszych wspólnych działań, a powinien nim być pokój i dobrobyt każdego człowieka, każdej rodziny w naszych państwach.\nFundamentem polityki służącej człowiekowi i jego potrzebom jest pojęcie godności ludzkiej, którą obdarzone jest każde ludzkie życie. Mówiąc o polityce skupiającej się na człowieku i jego potrzebie życia w pokoju i godziwych warunkach, musimy myśleć przede wszystkim o potrzebie ochrony ludzkiego życia.\nPrzyjęta przez nas wspólnie Agenda 2030 definiuje model zrównoważonego rozwoju na poziomie globalnym. Zgodnie z jej zaleceniami, powinniśmy koncentrować nasz wysiłek na wyeliminowaniu ubóstwa we wszelkich jego przejawach, poprzez realizację całego szeregu celów gospodarczych, społecznych i środowiskowych. Jednocześnie, musimy pamiętać, że powinno się to odbywać przy poszanowaniu wszystkich powiązanych praw: ekonomicznych, społecznych, politycznych, obywatelskich, kulturalnych oraz prawa do rozwoju. Przyjmując Agendę 2030 pokazaliśmy, że potrafimy działać jako wspólnota. Implementacja jej celów pozostaje jednak wielkim wyzwaniem i wymaga naszej bliskiej współpracy międzynarodowej.\nJako wiarygodny i odpowiedzialny partner, Polska angażuje się na rzecz pełnej implementacji celów Agendy Zrównoważonego Rozwoju. Uważamy, że tylko poprzez skuteczne ich wdrożenie możliwe będzie zapewnienie wszystkim odpowiednich warunków społeczno-ekonomicznych. Wymaga to koordynacji i kompleksowego działania w wielu sektorach i na wszystkich poziomach zarządzania – od lokalnego, poprzez krajowy, regionalny i międzynarodowy.\nNa gruncie krajowym Polska podejmuje konkretne kroki na rzecz realizacji wizji rozwoju, zgodnego z duchem Agendy 2030 – tak, aby żaden z naszych obywateli nie pozostał wykluczony. Przyjęta przez Rząd RP w lutym br. Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju ma za zadanie zapewnić Polsce i Polakom zrównoważony, stabilny i przede wszystkim odpowiedzialny rozwój – taki, który dokonywać się będzie na naszych oczach, ale też, a może przede wszystkim z myślą o przyszłych pokoleniach.\nNa arenie międzynarodowej, Polska wspiera kraje w ich dążeniu do rozwoju gospodarczego i społecznego, m.in. poprzez realizację współpracy rozwojowej. Zależy nam na jak najwyższej efektywności naszego działania. Dlatego też – posiłkując się doświadczeniem polskiej administracji i polskich organizacji pozarządowych – nasze działania kierujemy do tych państw, które jesteśmy w stanie wesprzeć w jak najbardziej skuteczny sposób.\nZ wielkim niepokojem i troską patrzymy też na rosnącą liczbę osób dotkniętych przedłużającymi się konfliktami, w szczególności w Syrii i na Ukrainie. W poczuciu solidarności konsekwentnie zwiększamy też naszą pomoc humanitarną. Dużą wagę przywiązujemy również do zapewnienia spójności i komplementarności pomiędzy pomocą humanitarną i pomocą rozwojową.\nKluczowe w naszym przekonaniu znaczenie ma likwidacja przyczyn kryzysów humanitarnych. Jest to nasz wspólny obowiązek, bowiem od jego realizacji zależy dalszy los porządku światowego i społeczności międzynarodowej. Powinniśmy również nieustająco przypominać o konieczności przestrzegania i wzmacniania Międzynarodowego Prawa Humanitarnego.\nJednym z celów Agendy 2030 jest zahamowanie zmian w środowisku naturalnym, zmian odczuwalnych w każdym kraju, na wszystkich kontynentach. Zmiany te wpływają negatywnie na gospodarki narodowe oraz na poziom życia całych społeczności. Polska niezmiennie od lat uczestniczy w globalnych wysiłkach na rzecz ochrony środowiska oraz walki ze zmianami klimatu i wywiązuje się, w tym zakresie, ze wszystkich swoich zobowiązań. Z nadwyżką zrealizowaliśmy cel redukcyjny wyznaczony nam w Protokole z Kioto. Wraz z UE realizujemy najbardziej ambitny w skali globalnej wkład do Porozumienia Paryskiego. Będziemy kontynuować nasze działania na ścieżce niskoemisyjnego rozwoju służącego ochronie klimatu.\nW nadchodzącym roku Polska będzie miała zaszczyt po raz trzeci objąć funkcję gospodarza Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu. Szczyt klimatyczny COP24 w Katowicach będzie miał znaczenie kluczowe z uwagi na planowane przyjęcie pakietu decyzji wdrażających Porozumienie Paryskie. Jako prezydencja COP, Polska dołoży wszelkich starań w celu osiągnięcia zamierzonych ambitnych rezultatów szczytu. Będziemy kontynuować przywództwo negocjacji klimatycznych w duchu Porozumienia Paryskiego, zapewniając uczestnictwo wszystkich państw i transparentność rozmów. Będziemy także szanować różne uwarunkowania krajowe Stron i ich wybór ścieżki redukcji emisji.\nWybór Polski na niestałego członka Rady Bezpieczeństwa na lata 2018-2019 odzwierciedla rosnący potencjał i zaangażowanie mojego kraju na rzecz zapewnienia międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. Chciałbym z tego miejsca serdecznie podziękować za wszystkie 190 głosów oddanych na Polskę. To jeden z najwyższych wyników głosowania w historii wyborów członków Rady Bezpieczeństwa. Ten wybór i ten wynik to dla nas zaszczyt i zobowiązanie. Dziękuję wspólnocie narodów zjednoczonych za udzielenie nam tak szerokiego mandatu zaufania. Nasze członkostwo w Radzie Bezpieczeństwa traktujemy jako zobowiązanie do reprezentowania wszystkich państw członkowskich ONZ, bez względu na przynależność do grup regionalnych.\nIdziemy do Rady Bezpieczeństwa z wartościami, które są dla mojego narodu szczególnie istotne. Przede wszystkim, chodzi o nasze umiłowanie dla nienaruszalnego prawa każdego narodu do suwerenności i wolności. Idziemy też z przekonaniem, że prawo międzynarodowe jest jedynym skutecznym mechanizmem utrzymania pokojowych relacji między narodami. Wolność jest synonimem pokoju. Zniewolenie zaś jest źródłem wojny.\nWspółcześnie, szczególnymi aspektami wolności, które w sposób bezpośredni dotykają kwestii bezpieczeństwa, jest wolność słowa i wolność do samostanowienia w ramach suwerennych państw narodowych. Mówię o tym dlatego, że zwłaszcza w ostatnim roku w wielu państwach nasiliło się zjawisko manipulowania procesami politycznymi poprzez działania hybrydowe – propagandę lub wprost bezpośrednią ingerencję w procesy demokratyczne. Tego typu zjawiska, próby wpływania państw trzecich na demokratyczną politykę wolnych narodów, powinny stać się również przedmiotem głębokiej troski wspólnoty międzynarodowej.\nFakt ten jak i analiza stanu bieżących stosunków międzynarodowych potwierdzają, że bezpieczeństwo współczesnego świata należy pojmować wielopłaszczyznowo. Poczucie bezpieczeństwa obywateli nie zależy bowiem jedynie od współczynnika siły militarnej danego państwa. Obejmuje również obszary często wykraczające poza regularne ramy prac Rady Bezpieczeństwa. Poczucie bezpieczeństwa zaburzają bowiem także zmiany w środowisku naturalnym, nierówności ekonomiczne, konflikty o zasoby naturalne, czy kwestie związane z nieodpowiednią ochroną zdrowia. Uważam, że również i te zagadnienia powinny stać się stałym tematem prac Rady Bezpieczeństwa.\ngwarantem naszej skuteczności w zapewnieniu bezpieczeństwa i pokoju międzynarodowego w relacjach pomiędzy państwami jest poszanowanie i bezwzględny prymat prawa międzynarodowego w relacjach pomiędzy państwami. Jako niestały członek Rady Bezpieczeństwa, Polska będzie zabiegać o to, aby wszelkie spory i konflikty rozwiązywane były zgodnie z podstawową zasadą pokojowego rozstrzygania.\nW tym kontekście w pełni utożsamiamy się z promowanym przez Sekretarza Generalnego priorytetem mediacji i zapobiegania konfliktom. Towarzyszy nam przeświadczenie, że działania prewencyjne, ukierunkowane na pierwotne źródła problemów, realizowane w miejscu ich występowania, przynoszą najlepsze, najbardziej namacalne i najszybsze rezultaty. Podczas mojej tegorocznej wizyty w siedzibie Unii Afrykańskiej w Addis Abebie mówiłem, że ważną zdolnością społeczności międzynarodowej jest umiejętność zapobiegania konfliktom. Konflikty bez powodów nie istnieją – nie ma więc również i takich konfliktów, których nie można po prostu zakończyć.\nTakie podejście powinno dotyczyć przede wszystkim, choć nie tylko, kwestii związanych z masowymi migracjami i uchodźstwem. Problemy te łączą obecnie wiele regionów i kontynentów. Utrzymujące się na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej walki wewnętrzne i zagrożenie atakami terrorystycznymi, jak również wyzwania przez nie kreowane, wymagają wspólnego działania całej społeczności międzynarodowej. Dlatego naszym obowiązkiem jest likwidacja pierwotnych przyczyn uchodźstwa i przywrócenie prawa każdego człowieka do życia w jego własnej Ojczyźnie. Działania humanitarne i pomoc rozwojowa muszą stawiać sobie za podstawowy cel udzielenie pomocy uchodźcom w powrocie do domów. Działania zorientowane na budowanie odporności państw i społeczeństw są szczególnie istotne w kontekście ograniczania przyczyn takich zjawisk jak strukturalne ubóstwo, bezrobocie, brak dostępu do edukacji i inne.\nPolska zawsze przykładała dużą wagę do efektywności prawa międzynarodowego. Fundamentem regulacji prawnomiędzynarodowych jest zasada współpracy i wykonywania zobowiązań międzynarodowych w dobrej wierze. To ona właśnie jest gwarantem, że spory międzynarodowe będą rozwiązywane na drodze dialogu, a nie agresji i przemocy zbrojnej. W sytuacji, w której państwa stosują agresję jako instrument swojej polityki zagranicznej, Polska stanowczo apeluje do społeczności międzynarodowej o nieuznawanie stanów faktycznych powstałych w efekcie takiej agresywnej polityki.\nPolska chce również przyczyniać się do budowy porządku międzynarodowego opartego na zasadach suwerenności politycznej i integralności terytorialnej. Każda próba – udana lub nieudana – pogwałcenia tych zasad osłabia wzajemne zaufanie. Od blisko dziesięciu lat w Gruzji i trzeci rok na Ukrainie jesteśmy świadkami jawnego łamania fundamentalnych zasad Karty Narodów Zjednoczonych, w tym: nienaruszalności granic, poszanowania suwerenności, wyrzeczenia się siły militarnej do rozstrzygania sporów. W naszej ocenie, bezwzględne poszanowanie prawa międzynarodowego jest podstawą stabilnego, przewidywalnego i pokojowego ułożenia stosunków między państwami, a przez to zapewnienia rzeczywiście zrównoważonego rozwoju.\nRażącym przykładem próby zakłócenia obowiązującego porządku światowego jest sytuacja na Półwyspie Koreańskim i rosnące ryzyko jej eskalacji. Rozwój programu nuklearnego i rakietowego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, w szczególności ostatni test broni jądrowej, jest jawnym pogwałceniem prawa międzynarodowego i rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ. Mamy nadzieję, że wzmożone wysiłki społeczności międzynarodowej, w tym przyjęte przez Radę Bezpieczeństwa rezolucje w tej sprawie pozwolą zakończyć spiralę napięć i doprowadzą do ustabilizowania sytuacji w regionie.\nPolska jest przywiązana do idei rozbrojenia i świata bez broni nuklearnej. Jedynym realnym instrumentem mogącym nas przybliżyć do tej wizji jest Układ o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej (Non-Proliferation Treaty). Traktat ten co pięć lat podlega przeglądowi, który służy ocenie postępów jego realizacji i wzmocnieniu postanowień. Polska objęła przewodnictwo w procesie przygotowań do przeglądu Traktatu w 2020 r. Stanowi to dowód naszego długoletniego zaangażowania na rzecz nieproliferacji, zakazu prób z bronią jądrową oraz pokojowego wykorzystania energii atomowej.\nTrzecim filarem systemu Narodów Zjednoczonych jest ochrona praw człowieka – praw, które swoje źródło mają w nadrzędnym prawie: prawie do życia. Niestety nadal wiele jest na świecie miejsc, gdzie prawo to – jak również godność osoby ludzkiej, wolność osobista, czy wolność sumienia i wyznania – jest odbierane.\nSzczególnie widocznym problemem jest prześladowanie osób należących do mniejszości religijnych, w tym chrześcijan. Polska stanowczo potępia przejawy prześladowań i dyskryminacji na tle wyznaniowym oraz podkreśla zobowiązanie państw do zapewnienia ochrony wszystkim członkom mniejszości religijnych, w duchu Karty Narodów Zjednoczonych, Uniwersalnej Deklaracji Praw Człowieka oraz Agendy Zrównoważonego Rozwoju.\nPrawo do godnego życia powinno obejmować również prawo do kultywowania rodzimych tradycji i tradycyjnego modelu rodziny, jeśli pozostają one w zgodzie z elementarnymi prawami jednostki.\nHasłem kampanii Polski do Rady Bezpieczeństwa były słowa: „Solidarność-Odpowiedzialność-Zaangażowanie”. Są to wartości, które nieustająco promujemy na arenie międzynarodowej. Jedynie solidarna odpowiedzialność oraz harmonijne zaangażowanie i współpraca wszystkich państw będą w stanie zapewnić zrównoważony rozwój, bezpieczeństwo i pokój nie tylko obecnie, ale również dla przyszłych pokoleń.\nDziękuję bardzo za uwagę.


Paluch, Peja, Hemp Gru i Rasmentalism wypuścili NOWE TELEDYSKI! - Rytmy.pl\nPaluch, Peja, Hemp Gru i Rasmentalism wypuścili NOWE TELEDYSKI!\nPorządna dawka polskiego hip hopu.\nBang! Mamy tutaj niezłe rapowe uderzenie! W sieci właśnie pojawiły się nówki sztuki od topowych polskich raperów. Paluch pokazał teledysk do singla „Ładni, Smutni Ludzie” promującego jego najnowszą płytę „Czerwony Dywan”, Hemp Gru wrzuciło klip do „Wizji Przyszłości”, a Rasmentalism w nowym, oldskulowym video zabiera nas do „Escape Roomu”.\nA ponieważ od przybytku głowa nie boli, ponadto w sieci pojawił się tytułowy singiel promujący jubileuszową płytę Peji „25 godzin”. Tyle dobra na raz. <3 Sprawdźcie to! :)\nPALUCH – ŁADNI, SMUTNI LUDZIE\nHEMP GRU – WIZJA PRZYSZŁOŚCI\nPEJA/SLUMS ATTACK – 25 GODZIN\nPorządna dawka polskiego hip hopu. Bang! Mamy tutaj niezłe rapowe uderzenie! W sieci właśnie pojawiły się nówki sztuki od topowych polskich raperów. Paluch pokazał teledysk do singla „Ładni, Smutni Ludzie” promującego jego najnowszą płytę „Czerwony Dywan”, Hemp Gru wrzuciło klip do „Wizji Przyszłości”, a Rasmentalism w nowym, oldskulowym video zabiera nas do „Escape Roomu”. A […]\nhemp gru wizja przyszłości paluch ładni smutni ludzie peja 25 godzin rasmentalism


Dzisiejsza premiera: Javier Cortines, „Serce smoka”. – Bo Świat Jest Ciekawy\nMaj 16, 2011 by Alice\nDzisiejsza premiera: Javier Cortines, „Serce smoka”.\nDzisiaj, 16 maja swoją premierę ma powieść historyczna „Serce smoka” autorstwa Javiera Cortinesa. Dla wszystkich zainteresowanych kulturą koreańską, a tak naprawdę przeniesieniem się do XVI- wiecznej Korei jest to pozycja, którą trzeba zaznaczyć na liście książek do przeczytania w najbliższym czasie.\n„Kiedy upadają Bogowie, ludzie się cieszą, bo wierzą, że mogą zająć ich miejsce”\nO autorze: Javier Cortines urodził się w Santanderze w 1952 roku. Karierę rozpoczął od książki „Spisek anarchistów” (1974). W 1977 roku rozpoczął podróż trwającą ponad dwadzieścia lat po Egipcie, Anglii, Japonii, Korei Południowej, Chinach, Filipinach, Wietnamie, Afryce, Ameryce Południowej, gdzie pracował jako dziennikarz dla hiszpańskich i międzynarodowych mediów. W latach 1997 i 2003 zajmował kierownicze stanowisko w agencji informacyjnej EFE w Chinach. Jest autorem licznych artykułów w gazetach w Hiszpanii, Ameryce Łacińskiej i Stanach Zjednoczonych. W lutym 2005 roku opublikował swoją pierwszą powieść historyczną „Serce smoka” (Editorial Morandi). Jest współtłumaczem słynnej powieści koreańskiej „Ulotny sen” Kim Manjunga na język hiszpańskii (Hyperion, 2006). Obecnie mieszka w Szanghaju, gdzie pracuje nad nową książką.\nTytuł: „Serce smoka”\nData premiery: 16 maja 2011\nTen wpis został opublikowany w kategorii Korea i oznaczony tagami Javier Cortines, Korea, kultura koreańska, Miłość w czasie wojny Korei z Japonią, Serce smoka. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n← PLANETA AZJA – Warsztaty malarstwa sumi-e, 23, 24 maja Wrocław\nPrzyznano Nagrody Magellana. →


Wieniec (powiat włocławski) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 52°38′58″N 18°55′51″E/52,649444 18,930833\nWieniec – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Brześć Kujawski.\nWieś duchowna, własność biskupów włocławskich, położona była w 1785 roku w powiecie brzeskokujawskim województwa brzeskokujawskiego. Do 1921 roku miejscowość była siedzibą gminy Pikutkowo, a do 1954 roku gminy Wieniec. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 1196 mieszkańców. Jest największą miejscowością gminy Brześć Kujawski.\nWieś położona jest bardzo blisko Włocławka. Odległość między Wieńcem a zachodnimi granicami administracyjnymi Włocławka wynosi około 7 km, aby dojechać z Wieńca do włocławskiego Śródmieścia trzeba pokonać około 10 km.\nPrzez wieki Wieniec znajdował się w posiadaniu biskupów włocławskich. W 1252 r. wzmianka o Wieńcu pojawia się w przywileju Kazimierza I kujawskiego. Co najmniej od II połowy XIII w. we wsi znajdował się młyn na rzece Zgłowiączce. W 1380 istniała już wieniecka parafia.\nW 1796, po konfiskacie dóbr kościelnych przez pruskiego zaborcę Wieniec został przekazany generałowi von Hohenlohe-Ingelfingen. W późniejszym okresie właścicielem majątku był Józef Dąmbski, następnie Miączyńscy. Za Miączyńskich na terenie parku wybudowano neogotycki pałac, obecnie nazywany „starym pałacem”, pałacykiem. W 1868 majątek nabył warszawski bankier Leopold Stanisław Kronenberg. Folwarki wienieckie w 1871: Wieniec, Lipiny, Dziadowo, Kąty. W 1873 Leopold Kronenberg utworzył szosę Wieniec - Brzezie, w 1877 zbudował most na Zgłowiączce. Po śmierci Leopolda Kronenberga w 1878 majątkiem zarządzali jego synowie – najpierw Stanisław Leopold Kronenberg (do 1887), następnie Leopold Julian Kronenberg (do 1937)[potrzebny przypis]. Około 1880 rozebrano drewniany kościół i wybudowano murowany, neogotycki, wg projektu Artura Goebla. Na założonym w 1821 cmentarzu wzniesiono w 1898 neoromańską murowaną kaplicę. Kronenbergowie wybudowali również eklektyczny pałac (po roku 1890), zaprojektował go Artur Goebel. W 1904 Walerian Kronenberg poszerzył i przeprojektował park. Syn Leopolda Juliana Kronenberga – Leopold Jan Kronenberg był ostatnim właścicielem majątku. W czasie wojny zginęła jego żona i dzieci, hitlerowcy rozebrali kościół. Komunistyczny dekret o reformie rolnej z 1944 r. pozbawił Leopolda Jana Kronenberga dorobku pokoleń, a komunistyczny aparat represji zmusił go do wyjazdu z kraju[potrzebny przypis].\nW latach 1957-1964 zbudowano kościół. XIX-wieczny ołtarz pochodzi z katedry włocławskiej, podobnie jak część XIX-wiecznych rzeźb. W latach 2008–2010, w trakcie archeologicznych badań ratowniczych poprzedzających budowę autostrady A1 odkryto w Wieńcu artefakty datowane na epokę brązu, wytworzone kilkaset lat przed naszą erą, oraz artefakty datowane na epokę żelaza, wytworzone między 350 a 150 rokiem p.n.e.\n↑ a b c d Wanda Puget, Marian Paździor, Tadeusz Chrzanowski, Marian Kornecki, Włocławek i okolice, [w:] „Katalog zabytków sztuki w Polsce”, t. XI, z. 18, Warszawa 1988, s. 178-181.\n↑ Wieniec w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIII: Warmbrun – Worowo. Warszawa 1893.\n↑ Michał Wiśniewski, Leszek Kotlewski: Archeologia autostrady – Badania archeologiczne w pasie budowy Autostrady A1 w granicach województwa kujawsko-pomorskiego – Katalog zabytków (pol.). strona internetowa Centrum Archeologicznego Fundacji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, 2013. s. 43, 44, 77, 178. [dostęp 2015-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-26)].\nTę stronę ostatnio edytowano 8 cze 2018, 12:29.


Midnight Show. Scena Artystyczna 22. MFF Nowe Horyzonty – Katedra Św. Marii Magdaleny we Wrocławiu\nMidnight Show. Scena Artystyczna 22. MFF Nowe Horyzonty\nStrona główna — Wydarzenie — Dostępność\nAntonina Nowacka ze specjalnym udziałem Pawła Kulczyńskiego, Krzysztofa Gila, Atelier Planeta\nMidnight Showseans senno-dźwiękowyAntonina Nowacka ze specjalnym udziałem Pawła Kulczyńskiego, Krzysztofa Gila, Atelier Planeta W tym roku Midnight Show w ramach 22. MFF Nowe Horyzonty odbędzie się w Katedrze Św. Marii Magdaleny we Wrocławiu i potrwa kilka godzin […]\nPoczątek wydarzenia Midnight Show. Scena Artystyczna 22. MFF Nowe Horyzonty\nponiedziałek, godz. 0:00\nwtorek, godz. 5:00\nW tym roku Midnight Show w ramach 22. MFF Nowe Horyzonty odbędzie się w Katedrze Św. Marii Magdaleny we Wrocławiu i potrwa kilka godzin – od północy aż do świtu. Zapraszamy na seans senno-dźwiękowy, budowany na żywo przez wokalistkę i kompozytorkę, Antoninę Nowacką we współpracy z zaproszonymi artystami: Pawłem Kulczyńskim, Krzysztofem Gilem i Planetą. Na publiczność w gotyckiej katedrze czekać będą łóżka, by oddać się stanowi półśnienia.\nRazem z Antoniną Nowacką i zaproszonymi artystami: Pawłem Kulczyńskim, Krzysztofem Gilem i Planetą przeprowadzimy Was przez noc. Tak opowiada o stanie półśnienia Antonina: Pojawia się on najczęściej w momencie zasypiania, ale również tuż przed wybudzeniem, chociaż wówczas nie pamiętam go. W tym stanie jednocześnie czuję ciało, ale jestem w innym miejscu i przeżywam sytuacje w bezczasowości, to znaczy, że czas przestaje mieć znaczenie. Sytuacje są różne, mogą zupełnie nie mieć sensu, pozornie, bo tak naprawdę mają one głębokie znaczenie. Zwykle mówią o ważnych kwestiach, którym należy się szczególna uwaga (uwaga śniąca – nie faktyczna). Czasem też mogą być absolutnie piękną sytuacją, które to uczucie niesie się bez potrzeby zrozumienia. Czasem sytuacja jest dziwna. Pojawiają się szybko i szybko znikają, a najciekawszy jest moment zawieszenia, bo jednocześnie jest się w obu światach – sennym i jawnym – i obydwa manifestują się w całości będąc też swoim zaprzeczeniem.\nTegoroczny seans Midnight Show trwa od północy do jutrzenki (5:00) i rozegra się we wnętrzu gotyckiej katedry, która posiada unikalne właściwości akustyczne. Stoi pośrodku miasta i jej soniczną tożsamość budują zarówno dźwięki intencjonalnie w niej umieszczone, jak i miejskie sygnały, które trafiają do jej wnętrza. Sama w sobie też jest instrumentem, którego drgania fizycznie oddziałują na ludzkie ciało. Seans powstaje specjalnie dla tego miejsca, ale z myślą o Was. Chcemy by przeniósł Was w inne, mniej znane, estetyczne rejestry. Chcemy też, abyście odpoczęli.\nAntonina Nowacka, fot. Marcelina Pieniążek\nAntonina Nowacka: Dźwięk w swojej naturze jest wibracją, która może wprowadzać istoty w różne stany. Fale sin wpływają do naszych mózgów i masują zwoje, różne fale, różne zwoje. Fałdy przybierają niecodzienne kształty, formują się te wszystkie piękne i absurdalne wizje. Wizje senne i półsenne. Te dwa stany naturalnie są stworzone dla siebie i dla masowania mózgozwojów wałami nieczasu jak i zawieszenia w przyjemnej nieważkości.\nMidnight Show to wystawa-eksperyment, unikalny format wymyślony przez Stacha Szabłowskiego i powstały w wyniku współpracy galerii (BWA Wrocław) i festiwalu filmowego (MFF Nowe Horyzonty). Poprzednie edycje tłumaczyły na język sztuk wizualnych pojęcia związane ze światem filmu, jak montaż, studia nad publicznością, animizm, światło, ruch. Podobnie jak filmy miały swoją ścieżkę dźwiękową, protagonistów, czy gwiazdorskie obecności specjalne. Przez ten format patrzyłyśmy na dzieło sztuki – obraz, fotografie, rysunki, rzeźby, obiekty – w sposób, w jaki oglądamy filmy w kinie. Przez ściśle określony czas, ze świadomością początku i końca. Do tej pory Midnight Show trwał godzinę każdej nocy i rozgrywał się w przestrzeni galerii Dizajn BWA Wrocław oraz w podwórku na ul. Ruskiej 46. Podczas trzech ostatnich edycji mierzył się z niewidzialnością, medium papieru, czy neonu. Tegoroczna edycja odnosi się do zagadnienia hypnopedii, czyli informacji przekazywanej osobie śniącej, zazwyczaj poprzez odtwarzanie jej nagrania dźwiękowego podczas snu.\nArtyści i artystki: Antonina Nowacka, Paweł Kulczyński, Krzysztof Gil i Atelier Planeta\nKomunikacja wizualna: Bogumiła Nowacka


Sportowiec z indeksem - Paweł Widawski - Pasja AZS\nWalka o finał ponownie w Krakowie\nStrona główna Partner Sportowiec z indeksem – Paweł Widawski\nAkademicki mistrz Polski w wyścigach na ergometrze wioślarskim, który „otarł się” o rekord świata.\nPaweł Widawski to „człowiek orkiestra” i za co się nie weźmie… to radzi sobie z tym doskonale. Jest trenerem personalnym, prowadzi własny biznes, studiuje i oczywiście trenuje… ostatnio głównie na ergometrze wioślarskim. Aby znaleźć na to wszystko czas, codziennie wstaje o 4:30, a plan dnia ma rozpisany co do minuty…\nMimo że nigdy nie siedział nawet w łodzi wiosłowej, to na ergometrze nie ma sobie równych. Podczas Akademickich Mistrzostw Polski rozprawił się w imponującym stylu nie tylko z wszystkimi rywalami, ale tez z rekordem kraju, a do rekordu świata zabrakło mu niespełna sekundy. Po zawodach był… niezadowolony, gdyż jego celem był właśnie rekord świata, który jak twierdzi i tak niedługo poprawi.\nPosłuchajcie rozmowy z Pawłem TUTAJ.\nW naszej audycji było też o pechowym starcie Aleksandry Mirosław w ME we wspinaczce sportowej.\nFoto: Paweł Widawski\nPoprzedni artykułWkrótce Mistrzostwa Polski w Lublinie\nNastępny artykułAZS UJ Kraków po jesieni w Ekstralidze\nAkademickie Mistrzostwa Polski czas start! Cykl rozgrywek w 2021 roku rozpocznie się od turniejów półfinałowych w futsalu kobiet. Już w najbliższy piątek początek rywalizacji futsalistek...\nAkademickie Mistrzostwa Polski244


GENETYK WYJAŚNIA TAJEMNICĘ 💉 - ''NIE WIEMY CO SIĘ WYDARZY'',''GENETYCZNY ARMAGEDON''. - Globalna Świadomość - portal wiedzy alternatywnej\n24 kwietnia 2021 / Możliwość komentowania GENETYK WYJAŚNIA TAJEMNICĘ 💉 – ”NIE WIEMY CO SIĘ WYDARZY”,”GENETYCZNY ARMAGEDON”. została wyłączona\nZagrożenia dla naszego zdrowia związane z przyjęciem 💉 genetycznej to obecnie temat szeroko dyskutowany w mediach. Nastąpiła polaryzacja stanowisk. Po jednej stronie są zwolennicy, a nawet entuzjaści 💉, nie widzący żadnych zagrożeń z tym związanych, po drugiej przeciwnicy, widzący nie tylko poważne zagrożenia, ale i szerszy tego kontekst. Najpierw o zwolennikach. Pominę samych 💉 się, bo to sprawa osobistego wyboru.\nPominę też rząd, który ze znanych mu tylko powodów zakupił za nasze pieniądze ten nieprzebadany produkt, z pewnością nie dla naszego dobra. Został główny gracz, czyli Big Pharma. To producent 💉 którego oczywiście interesuje jedynie zysk. Społeczeństwa są szantażowane „szczepionkami”. Jeśli się nie 💉 będziesz osobą drugiej kategorii.\nParlament Europejski będzie głosował pod koniec kwietnia 💉 paszport. Rządowi „eksperci” gloryfikują ten dziwny produkt, po który ustawiają się długie kolejki. Nawet są zapisy aby nie było kłótni o to kto był pierwszy. Przeciwnicy 💉 podnoszą związane z tym zagrożenia i nie przebierają w argumentach. Już wiedzą co się wydarzy i w jakiej kolejności. Poszczególne organy będą wyłączane jedne po drugich, a potem śmierć. Wszystko potrwa ze dwa lata. No i co ja o tym myślę?\nJako genetyk mam pełną świadomość tego, że manipulowanie materiałem genetycznym to wielka nieodpowiedzialność. Mój głos jednak ginie w perfekcyjnie zorganizowanej akcji propagandowej na rzecz promocji produktów mRNA i 💉 genetycznych. Liczy się tylko zysk, cena zdrowia i życia ludzi nie ma znaczenia. Producenci 💉 nie przedstawili żadnych dowodów, że ich produkty są bezpieczne, nie przeprowadzili nawet pełnych badań klinicznych. W naszym genomie jest zapisana historia ewolucyjna świata biologicznego, która rozpoczęła się ponad 2 mld lat temu.\nNasz genom jest więc spadkobiercą tej ewolucyjnej historii, w której jak w księdze zapisani są nasi dalecy przodkowie, do bakterii włącznie. Wiele z tych sekwencji możemy odnaleźć w tej księdze, tj. sekwencje genów bakteryjnych, zwierzęcych, grzybów i roślin. Od tych ostatnich, czyli od roślin odziedziczyliśmy gen, który przyjął postać genu hemoglobiny. W genomie człowieka większość stanowią sekwencje wirusopodobne, zwane retrotranspozonami, których jest około 55%. To one posiadają geny odwrotnej transkryptazy, która w naszych komórkach może przekopiować RNA wirusów na DNA.\nTe ostatnie mogą być przetransportowane do jądra za pomocą retrotranspozonów i włączone do genomu. Stąd wynika możliwe przekopiowanie mRNA ze 💉 i jego włączenie do genomu. Ale nie możemy z tego powodu obrażać się na nasze retrotranspozony. One po prostu robią swoje, a starają się to czynić jak najlepiej. Dzięki nim mamy już w genomie wiele sekwencji znanych nam wirusów, jak wspomniany przeze mnie wcześniej wirus grypy, HIV, ebola, czy koronawirus.\nW ten sposób powstała w naszym genomie biblioteka tych patogennych cząstek. Nie po to aby nam zaszkodzić, ale pomóc w razie ataku patogenów. Genom uruchamia te wirusopodobne cząstki, które jako RNA wychodzą na spotkanie intruzom i je neutralizują, zanim zostanie uruchomiony układ immunologiczny. Ten mechanizm współcześnie jest wykorzystywany w biotechnologii i biomedycynie jako tzw. technika antysensowna, mająca na celu blokownie ekspresji genów na poziomie RNA.\nRetrotranspozony, zwane też skaczącymi genami, przemieszczają się po genomie w procesie retrotranspozycji, wcześniej przeze mnie opisanym. Tak się dzieje od dawien dawna, zanim jeszcze wyewoluował człowiek. Barbara McClintck wykryła je po raz pierwszy u kukurydzy, za co otrzymała nagrodę Nobla w 1983 r. Jeśli retrotranspozony włączą się do genów to spowodują ich mutacje. Przykładem tego jest hemofilia typu C u człowieka. Ale efekty mogą być też pozytywne. Winogrona jakie znamy ze straganu mają różne kolory, a to zależy od tego jakie elementy transpozonów się włączyły do genów warunkujących ich zabarwienie.\nZ winogron typu dzikiego, o kolorze czerwonym powstały białe, gdyż do genu warunkującego ich kolor włączył się cały retrotranspozon. Natomiast gdy włączył się jego fragment, to powstały winogrona różowe. Sekwencje retrotranspozonowe Alu u człowieka odpowiadają za rozwój mózgu, a sekwencje HERV, za zapłodnienie i rozwój łożyska. Retrotranspozony inicjują uaktywnienie się układu immunologicznego gdy nie wystarczy wcześniejszej genetycznej obrony retrotranspozonowej przed atakiem patogenów.\nRetrotranspozycje są bardzo czułym mechanizmem reagującym na czynniki środowiskowe. Wykryto, że populacje jęczmienia Hordeum spontaneum rosnące na zboczach górskich w Kanionie Ewolucji w Izraelu bronią się przed nadmiernym nasłonecznieniem uruchamiając transpozony. Te z kolei uruchamiają szlaki sygnałowe w komórce aby przeciwdziałać stresowi jakim jest zbytnie nasłonecznienie. Efekt jest taki, że populacje w miejscach nasłonecznionych mają znacznie więcej retrotranspozonów niż w zacienionych. Wracając do 💉 mRNA, jeśli taka cząstka zostanie przekopiowana i włączy się do genomu to może uruchomić retrotranspozony.\nPrzemieszczanie się retrotranspozonów po genomie działa mutagennie. Zjawisko to obserwowałem u transgenicznego grochu, do którego został wstawiony konstrukt DNA z genem mającym nadać tym roślinom odporność na choroby grzybowe. Odporności nie było, wręcz przeciwnie, rośliny wyglądały rachitycznie i stały się jeszcze bardziej wrażliwe na te patogeny. Konstrukt wywołał burzę transpozonową w genomie. Widocznie był to silny czynnik stresowy, wskutek czego nastąpiło wiele retrotranspozycji, z których część włączyła się w geny powodując ich mutacje, efektem czego była mizerna kondycja roślin.\nFirmy farmaceutyczne podchodzą mechanistycznie do technologii mRNA, na zasadzie tu wstawimy, a tu wytniemy. Jeśli ta technologia skierowana jest na przeciwdziałanie poważnej chorobie u pacjenta to pół biedy. Zawsze trzeba szacować ryzyko. W przypadku choroby nowotworowej lub innej, wywołanej defektem genu, wielkiego wyboru nie ma. Dlatego podejmuje się to ryzyko. Ale to nadal jest terapia eksperymentalna. W przypadku 💉 genetycznych mamy do czynienia z diametralnie odmienną sytuacją.\nPreparatem genetycznym, niesprawdzonym pod względem bezpieczeństwa, traktowana jest duża populacja zdrowych ludzi przeciwko wirusowi przeziębieniowemu, o ciężkiej zachorowalności wynoszącej 0,2%. Działanie to jest nieuzasadnione i nieetyczne.\nNasz genom jest układem dynamicznym, wrażliwym na wszelkie czynniki płynące z otoczenia. W przypadku szczepionek genetycznych jest to bezprecedensowa ingerencja w genom, zarówno pośrednia jak i bezpośrednia. Pośrednia, związana jest z bardzo prawdopodobnym włączeniem się konstruktu ze 💉 do genomu. Jego skutki mogą ujawnić się w perspektywie długoterminowej, ale jeszcze za naszego życia, a jeśli nie, to u kolejnych pokoleń.\nZ kolei perspektywa krótkoterminowa już daje o sobie znać. To poważne zachorowania po 💉 i zgony. Widocznie konstrukt mRNA nie pozostaje bez wpływu na szlaki metaboliczne w komórce, które ewidentnie zakłóca. Nie wiemy dokładnie co się dzieje, trudno też przewidzieć skalę tego procesu, ponieważ jest to eksperyment, który dopiero się rozpoczął.\nPomimo tego nieodpowiedzialnością byłoby snucie katastroficznych wizji. Nie ma żadnych dowodów na to, że akcja ze 💉 przerodzi się w Armagedon. Skąd np. dr Mike Yeadon wie to o czym mówi. Jeśli ma jakieś dowody wyniesione ze współpracy z Pfizer’em to niech je przedstawi opinii publicznej. Być może uzyskano takie dowody z badań nad zwierzętami.\nA jeśli nimi nie dysponuje, to niech zamilknie i nie straszy ludzi. Powtarzam, nie wiadomo co się wydarzy. Nikt nie przeprowadził odpowiednich badań, łącznie z producentami szczepionek. Jesteśmy w trakcie eksperymentu. Z pewnością w lepszej sytuacji są ci co się nie 💉. To cenna badawczo kategoria, to placebo. Ale i ci zaszczepieni nie są bez szans. Mutacje są procesem losowym i zachodzą z małą częstością, a stopień nasilenia efektów ubocznych jest związany z kondycją zdrowotną danej osoby.\nCo by nie mówić, nie ma powodu wpadać w panikę jak również nie ma się z czego cieszyć. Skala 💉 jest ogromna. Do tego dochodzą lockdowny i inne obostrzenia sanitarne. Z pewnością zakłóca to delikatną równowagę wśród wirusów występujących w otaczającym nas środowisku i w nas samych. Są wyniki badań, które pokazują, że osoby zaszczepione ulegają zakażeniom, a populacje występujących u nich wirusów ulegają zmianie.\nOsoby te transmitują te nowe generacje wirusów, które zmieniają ich delikatną homeostazę w środowisku. Akcja 💉 powinna zostać bezzwłocznie zakończona. To co się obecnie dzieje to nasza cywilizacyjna porażka.\nAutor : Roman Zieliński.\nTRANSHUMANIZM – KORPORACJA MODƎRNA OKREŚLA SWOJĄ 💉 JAKO ”SYSTEM OPERACYJNY” 10 marca 2021


EasyLife › Działalność Gospodarcza › Pomoc YouTuberom i Redaktorom › Pomysł na Działalność\nHej, ostatnio wpadłem na pomysł, na nową działalność. Nazywała by się ona "Wasz Nowy Domek" (XD nazwa wymyślna na poczekaniu, żeby nie było, że skądś zgapiam).\nDziałalność była by wzorowana na programie z "Polsatu" - "Nasz Nowy Dom". Osoby zgłaszały by się w wątku o wyremontowanie, bądź udekorowanie ich domu/mieszkania.\nSama praca kosztowała by niewiele np. 1,500 pln, lecz za materiały/główki itp. trzeba by było zapłacić z własnego portfelu.\nProszę o napisanie w kom co o tym myślicie i zaznaczenie punktu w ankiecie.\nNasz nowy dom nie pobiera opłaty za remont\n(18-08-2019, 22:22)shedervn napisał(a): jestem na nie:\nshedervn wiem ze nie pobiera bo nie jestem glupi ale to nie ma byc identyczne tylko WZOROWANE.\nTak samo płaci za materiały\nSam pomysł jest dobry, ale te opłaty za remont zmniejszają moją opinię, o 90%...\nOgólnie polecam robić częste zbiórki, dzięki którym bedziesz mial kase\n(18-08-2019, 22:44)KQBA napisał(a): Sam pomysł jest dobry, ale te opłaty za remont zmniejszają moją opinię, o 90%...\nMoge też zrobić tak, że będę brał mało np. 100 zł za remont, żeby cokolwiek zarobić\nSorry przyjacielu Ale jestem na TAAKK!\nFirma może się przyjąć o.O\nMoim zdaniem w NND pobierają jakieś opłaty też, nawet mniejsze. Nie należy wierzyć we wszystko co powiedzą w TV. Tak samo jest np. w Kuchennych Rewolucjach. Tam też wszystko za free nie jest.\nJestem na TAQ\nMogę się przyłączyć do współpracy?\n(19-08-2019, 08:12)Filiq343 napisał(a): Moim zdaniem w NND pobierają jakieś opłaty też, nawet mniejsze. Nie należy wierzyć we wszystko co powiedzą w TV. Tak samo jest np. w Kuchennych Rewolucjach. Tam też wszystko za free nie jest.\nWiększość wartości remontów // rewolucji, jest fundowane przez różnego typu dotacje, sponsorów.\nMyślę że może się to i przyjąć,ale musiały by być różnego rodzaju zbiórki do tego.


Kto wie, może naprawdę tak było.\nTablice Mendelejewa są genialne w swej prostocie - w prostej formie przedstawiają on zależności własności chemicznych pierwiastków.\nPrzełomowym pomysłem Dmitrija Mendelejewa było pozostawienie pustych miejsc tam gdzie występowały duże różnice między masami atomowymi znanych ówcześnie pierwiastków i jednocześnie zakłócona była regularność ich własności chemicznych. Wielki chemik przewidział istnienie 8 pierwiastków, z których trzy odkryto jeszcze za jego życia (german, gal i skand) i miały one taką masę atomową i własności jak wynikało to z jego układu okresowego.\nMendelejew przy grze w szachy\nMożna przypuszczać, że do odkrycia uczonego przyczyniła się jego dobra znajomość gry szachowej. Mogło tak być, szachy bowiem uczą rozwiązywania problemów na szachownicy - co często przydaje się w codziennym życiu !\nciekawostki nauka i szachy


Nowe Targowisko we Wrocławiu [OTWARCIE W SOBOTĘ]\nStrona główna Życie Miasta Aktualności Nowe Targowisko we Wrocławiu\nJuż w sobotę na terenie boiska po dawnym V Liceum Ogólnokształcącym na osiedlu Gajowice, rusza Ryneczek Jemiołowa.\nKupcy i mieszkańcy zyskali przy ul. Grochowej targowisko i teren rekreacyjny, którym zaopiekuje się nowy operator. Nazwę “Ryneczek Jemiołowa” wybrano spośród nadesłanych zgłoszeń. W ślad za nową inwestycją swoje miejsca handlowe przenoszą kupcy z Jemiołowej, którzy od lat handlowali wokół PSS SPOŁEM. Operator zagwarantował im nowe miejsca na targowisku.\nW otwarciu uczestniczyć będzie prezydent Jacek Sutryk. Nie zabraknie też innych zaangażowanych w sprawę osób – m.in. radnych miejskich i osiedlowych. Około 40 handlowców zaprezentuje swoje stoiska w nowej odsłonie. Można będzie skosztować świeżych owoców i warzyw od producentów lokalnych oraz potrawy serwowane z foodtrucków i wózków rowerowych. Będzie kawa, wata cukrowa, baloniki dla dzieci i animacje oraz specjalnie przygotowane na tę okazję przez kupców z Jemiołowej domowe ciasta. Dla koneserów leśnych smaków i staroci – certyfikowane grzyby oraz stare pamiątki. Nie zabraknie też oprawy muzycznej.\nPoczątek wydarzenia o godzinie 12.00.\nPoprzedni artykułWystartowała Wrocławska Bitwa Kulinarna! [ZŁAP 20% ZNIŻKI NA BURGERY]\nNastępny artykułOdwiedziliśmy Woosabi Wrocław – najbardziej klimatyczną restaurację we Wrocławiu


Adam Waczyński opuścił zgrupowanie koszykarskiej kadry - RMF 24\nPiątek, 18 czerwca (14:27)\nAdam Waczyński – były kapitan i jeden z najbardziej doświadczonych koszykarzy reprezentacji Polski – opuścił zgrupowanie kadry w Gliwicach – poinformował Polski Związek Koszykówki. Decyzję w tej sprawie podjął trener Mike Taylor.\nAdam Waczyński /Andrzej Grygiel /PAP\nBiało-czerwoni przygotowują się w Gliwicach do kwalifikacji olimpijskich w Kownie. Polski Związek Koszykówki poinformował, że Adam Waczyński był niezadowolony ze sposobu wyboru kapitana drużyny. W czwartek Taylor zdecydował, że będzie nim Mateusz Ponitka. Koszykarz rozmawiał o tym wyborze ze szkoleniowcem i poinformował, że chce opuścić zgrupowanie.\nW piątek rano odbyła się kolejna rozmowa pomiędzy zawodnikiem i trenerem. Wtedy Waczyński wyraził chęć pozostania. Jednak Taylor postanowił, że zawodnik opuści zgrupowanie w Gliwicach.\n31-letni Adam Waczyński rozegrał 149 meczów w reprezentacji i zdobył 1367 pkt. Nie po raz pierwszy doszło do konfliktu na linii zawodnik - trener i federacja. Poprzednie nieporozumienia spowodowały, że Waczyński nie był powoływany do kadry w 2020 r.\nTagi:Adam Waczyński, koszykówka


Le Bordeaux Gordon Ramsay - recenzje restauracji - Tripadvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Le Bordeaux Gordon Ramsay\nNajlepsze dania typu Laksa - Bordeaux\nNajlepsze dania typu Chowder - Bordeaux\nNajlepsze dania typu Małże - Bordeaux\nNajlepsze dania typu Tempura - Bordeaux\nNajlepsze dania typu Tikka masala - Bordeaux\nNajlepsze dania typu Confit z kaczki - Bordeaux\nNajlepsze dania typu Poutine - Bordeaux\nNajlepsze dania typu Cheeseburgery - Bordeaux\nNajlepsze dania typu Burger wegetariański - Bordeaux\nNr 450 wśród 2 376 Restauracje w lokalizacji Bordeaux\n$$$$, Brytyjska, Francuska, Europejska\nEntree 2 2 Place de la Comedie, 33000, Bordeaux, Francja\n3,5 1 057 recenzji\nNr 244 wśród 751 Francuska w lokalizacji Bordeaux\nNr 368 wśród 1 499 Restauracje w lokalizacji Bordeaux\nEntree 2 2 Place de la Comedie, 33000, Bordeaux Francja\n0,4 km od następującego obiektu: Place de la Bourse\nRoasted sweet pumpkin velouté\nCaouley mill smoked trout\nCampari infused cucumber salad\nDuck and dark pork "pâté en croûte"\nPickles, mustard cream\nSouth-West duck foie gras\nBeetroots, toasted country bread\nArcachon Bay oysters N°3 (6 pieces)\nRye bread, salted butter\nArcachon Bay oysters N°3 (9 pieces)\nArcachon Bay oysters N°3 (12 pieces)\nCaviar Maison Prunier "Paris Selection"\nServed with condiments, blinis, 30gr\nOysters, shrimps, whelks, 1/2 crab (depending on the market)\n"Le Bordeaux" salad\nDuck gizzards, smoked breast, dried fruits\nDoskonałość w Bordeaux\nJedzenie i atmosfera w restauracji Gordona Ramsaya. Mam Sprawdzoną al Pastę, inni mieli hamburgery i frytki! Jedzenie było pyszne, a obsługa doskonała. Dobry wybór win. Obowiązkowa!Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: InterContinentalBOD, Manager, Le Bordeaux Gordon RamsayOdpowiedź udzielona 15 listopada 2019\nBardzo nierówna obsługa. Przybyliśmy o 8:30 i o 10: 00 nadal nie mamy dania głównego. Bardzo za mało personelu. Jedzenie ok, ale nie warte złej obsługi.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: InterContinentalBOD, Manager, Le Bordeaux Gordon RamsayOdpowiedź udzielona 14 października 2019\nŚwietna restauracja w Bordeaux\nJedzenie było wspaniałe w tej restauracji i wystrój był uroczy. Hamburger, frytki, makaron, wino i wszystko, co zamówiliśmy, było pyszne. Było nas 6 i wyszliśmy pełni i szczęśliwi. Obsługa była również doskonała.Więcej\npiękne, dobre posiłki\nposzedłem tutaj na obiad i było cudownie. . z widokiem na plac. jedzenie było doskonałe, a obsługa była naprawdę dobra, a wino było również bardzo dobre. też niezbyt drogieWięcej\nPo trudnościach z rezerwacją przez Internet, zanim opuściliśmy U. K. pomyśleliśmy, że spróbujemy zarezerwować po przyjeździe do Bordeaux. Mamy szczęście! Mieliśmy piękny stolik w oknie i kelner powiedział nam, że po naszym stoliku nie ma innej rezerwacji, więc możemy zostać tak długo, jak chcemy (normalny...przedział czasowy 2 godziny). Mieliśmy trzy dania, koktajle i wino, wszystkie przyniesione przez naszego bardzo uważnego, ale dyskretnego kelnera Anioła. Sprawili, że czuliśmy się wyjątkowo, a jedzenie, atmosfera i personel były niesamowite. Przygotuj się na wyższe niż przeciętne rachunki, ale cały wieczór był wart każdego grosza i nie zawahalibyśmy się wrócić. Dziękuję za wspaniały wieczór.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: InterContinentalBOD, Directeur général, Le Bordeaux Gordon RamsayOdpowiedź udzielona 5 października 2019\nopulance ag w przystępnej cenie\nZawsze chcieliśmy iść do restauracji Gordona Ramseya. zarezerwowaliśmy z wyprzedzeniem, zjedliśmy posiłek na ciepłym tarasie w letni wieczór. Dzieciaki miały hamburgera, siebie stek. Jedzenie było doskonałe, chociaż lody na 10 euro piłka była nieco zawyżona. Po fantazji o jedzeniu złotego liściastego deseru nadszedł czas na...zapłatę. 3 posiłki z dodatkami i butelką dobrego białego wina itp. Za nieco poniżej 200 euro. Nieźle jak na jedną noc luksusu. Spróbuj.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Olivier M, Directeur général, Le Bordeaux Gordon RamsayOdpowiedź udzielona 25 czerwca 2019\nZabawa w środku i na zewnątrz\nJedliśmy w środku i myśleliśmy, że ustawienie jest bardzo interesujące. Nasz kelner był wspaniały, uprzejmy i wiedział wszystko o posiłku. Mój mąż bardzo podobał mi się jego posiłek. Zdecydowałem się na rybę z frytkami i byłem trochę rozczarowany. Mieszkałem w Anglii przez długi czas i...może po prostu lubię staroświeckie ryby z frytkami.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Olivier M, Gérant, Le Bordeaux Gordon RamsayOdpowiedź udzielona 25 czerwca 2019\nMyślę, że to nie to, czego oczekiwaliśmy. Obsługa była dobra. Wino było świetne. Wołowina Wellington była dobra. Podobnie jak zupy. Właśnie dostałem sałatki bez sosu na sałatę i kurczaka dla najlepszego szefa kuchni, którego pozwoliłem zobaczyć w telewizji. Wszystko było dobrze, ale dla nazwy i...pieniędzy, których oczekiwałem najlepiej. Wcale tak nie było. PrzepraszamWięcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Olivier M, Responsable Restauration, Le Bordeaux Gordon RamsayOdpowiedź udzielona 14 kwietnia 2019\nŚwietny lunch! Zjadłem Fish & Chips i było po prostu w porządku. Obsługa była szybka, zawsze z uśmiechem. Zdecydowanie polecam to miejsce! i prawie zapomniałem: pustynia była niesamowita!Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Olivier M, Responsable Restauration, Le Bordeaux Gordon RamsayOdpowiedź udzielona 9 kwietnia 2019\nEleganckie, bezpretensjonalne i pyszne\nCzasami myślimy, że musimy być celebrytami, aby jeść w restauracji należącej do celebryta. Nie prawda. Personel był łaskawy i gościnny. Obsługa była nienaganna. Restauracja jest pięknie urządzona. Mosiężna balustrada na klatkę schodową została dopracowana do perfekcji, aż była niemal lustrem. A teraz przejdźmy do jedzenia....Miałem homara z homara, truflowego makaronu i sera, oraz rybę z frytkami szefa kuchni Ramsaya. Wszystko było doskonale przyprawione, aromatyczne, świeże i smaczne. Wymagający standard szefa kuchni Ramsaya był oczywisty. Bardzo mi się podobało i na pewno wrócimy następnym razem, gdy będę w Bordeaux.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Olivier M, Directeur de la restauration, Le Bordeaux Gordon RamsayOdpowiedź udzielona 7 listopada 2018\nZobacz 182 hotele w pobliżu.Zobacz 3 222 restauracje w pobliżu.Zobacz 770 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Le Bordeaux Gordon Ramsay.


Wyświetl temat - nowy lek na endometrioze? | Stowarzyszenie na Rzecz Leczenia Niepłodności i Wspierania Adopcji www.nasz-bocian.pl • Wyświetl temat - nowy lek na endometrioze?\nWyświetl temat - nowy lek na endometrioze?\nnowy lek na endometrioze?\nTytuł: nowy lek na endometrioze?\nZamieszczono: 20 lut 2004 19:58\nCzy cos juz w Polsce wiadomo na temat stosowania opisanej ponizej metody? Czy lek ten jest w Polsce stosowany w przypadku endometriozy?\n"Medycyna Lek na raka i endometriozę\nPreparat wykorzystywany w terapii raka piersi u kobiet może być efektywną bronią w leczeniu endometriozy - informują amerykańscy naukowcy. Schorzenie to może prowadzić nawet do bezpłodności.\nProwadząc badania nad endometriozą, naukowcy z Northwestern Memorial Hospital zaobserwowali, że komórki błony śluzowej macicy przemieszczone do innych narządów produkują enzym o nazwie aromataza. Bierze ona udział w syntezie estrogenu. Substancje blokujące aktywność aromatazy (inhibitory aromatazy) są obecnie wykorzystywane do zapobiegania nawrotom raka sutka.\nBadacze sprawdzili na grupie 10 pacjentek skuteczność inhibitorów aromatazy w terapii endometriozy. Wykorzystano lek letrozol, a jednocześnie - aby ograniczyć ryzyko wystąpienia osteoporozy - podawano witaminę D oraz cytrynian wapnia. U wszystkich pacjentek wcześniej wykorzystano tradycyjne metody leczenia i żadna nie dała rezultatów.\n- Nasze wyniki wskazują, że blokując miejscową produkcję estrogenu, inhibitory aromatazy mogą znacznie i szybko wyeliminować ogniska choroby oraz łagodzić silny ból w miednicy - twierdzi prowadzący badania dr Serdar Bulun. Wyniki, o których informuje pismo "Fertility and Sterility", świadczą, że nowatorska terapia jest niezwykle skuteczna. Półroczne podawanie letrozolu spowodowało zanik większości ognisk endometriozy. Jednocześnie autorzy badania podkreślają, że terapii nie towarzyszyły silne skutki uboczne - pacjentki uskarżały się jedynie na napady gorąca i krwawienia. Nie zaobserwowano zmian w gęstości tkanki kostnej. PEKA, PAP"\nZamieszczono: 21 lut 2004 17:32\nBadania nad inhibitorami aromatazy w leczeniu endometriozy są w fazie III badań klinicznych (sprawdzanie skuteczności na dużych grupach pacjentów) I zobaczymy co z tego wyjdzie


Słowo wśród nas Nr 2 (306) 2019 - E-BOOK Wydawnictwo Promic\nSłowo wśród nas Nr 2 (306) 2019 - E-BOOK\nLutowy numer „Słowa wśród nas” nosi tytuł: „Miłujcie się wzajemnie”. Jezus nie przyszedł po to, aby Mu służono, lecz żeby służyć i pragnie, byśmy czynili podobnie. Na czym polega łaska służby wraz z Jezusem, jak możemy służyć i kochać, naśladując naszego Mistrza – o tym mówią artykuły wstępne.\nW Magazynie znajduje się artykuł „Sługa Boży Jan Tyranowski – mistyk i przewodnik duchowy” poświęcony temu niezwykłemu człowiekowi, który w realiach okupowanej polski pomagał wzrastać m.in. Karolowi Wojtyle, przyszłemu świętemu papieżowi. Ponadto tekst „Kogo mam posłać?” przybliżający formacje i działalność świeckich ewangelizatorów w Stanach Zjednoczonych oraz artykuł ks. Dariusza Patera na temat przeżywania starości. W ramach Naszych lektur polecamy książkę Petera Kreefta „Jak być świętym?”. Oprócz tego w numerze krzyżówka biblijna oraz kalendarz liturgiczny.\nJeśli cię nie umyję…\nJezus nie przyszedł, aby Mu służono,\nlecz żeby służyć.......................................................... 4\nŁaska służby wraz z Jezusem...................................... 9\nJak Mnie posłał Ojciec, tak Ja was posyłam\nSłużyć i kochać jak Jezus.............................................14\nod 1 do 28 lutego.............................................18\nSługa Boży Jan Tyranowski – mistyk i przewodnik\nduchowy – Andrew Swafford.............................................43\nFormacja świeckich ewangelizatorów\nw Kościele – Brenton Cordeiro................................. 49\nZaakceptować starość – ks. dr hab. Dariusz Pater.......... 54\nCzy nie chciałbyś po zakończeniu swego ziemskiego życia usłyszeć: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości swego pana!” (Mt 25,23). Mam nadzieję, że właśnie to usłyszę od Pana, kiedy ujrzę Go twarzą w twarz.\nMówiąc o nas, Jezus używa wielu określeń. Nazywa nas swoimi synami i córkami, swymi uczniami, a także światłem świata, solą ziemi i dziećmi Ojca. Wszystkie te dane nam przez Boga tytuły są bardzo zaszczytne. Jednak ulubionym z nich jest dla mnie tytuł sługi. Jesteśmy sługami Boga, a On jest naszym Panem.\nLubię ten tytuł przede wszystkim dlatego, że kojarzy mi się on z samym Jezusem. Przychodząc na ziemię, przyjął postać sługi i wydał samego siebie na krzyżu – służąc nam wszystkim, abyśmy zostali wybawieni od grzechu i śmierci. A Ojciec „Go nad wszystko wywyższył” (Flp 2,9). Istotą misji Jezusa była służba. On nie przyszedł po to, aby Mu służono, lecz żeby służyć.\nTakże św. Paweł mówił o sobie jako o słudze Pańskim. Na początku Listu do Rzymian oraz Listu do Tytusa przedstawia się jako „sługa Chrystusa Jezusa”. Noszenie tego tytułu poczytywał sobie za zaszczyt. Zależało mu też na tym, aby wszyscy wiedzieli, jak wielkie znaczenie ma on dla niego: „Niech więc uważają nas ludzie za sługi Chrystusa” (1 Kor 4,1).\nW czasach biblijnych sługa uważany był za własność swego pana. Podobnie każdy z nas jest własnością Jezusa, naszego odwiecznego Pana. Oznacza to, że wszystko, co posiadamy, należy do naszego Pana. Podkreślał to również św. Ignacy Loyola, który uczył innych modlić się słowami: „Zabierz, Panie, i przyjmij całą wolność moją, pamięć moją i rozum, i wolę mą całą, cokolwiek mam i posiadam. Ty mi to wszystko dałeś – Tobie to, Panie, oddaję. Twoje jest wszystko. Rozporządzaj tym w pełni wedle swojej woli. Daj mi jedynie miłość Twoją i łaskę, albowiem to mi wystarcza”. Jest to modlitwa sługi Pańskiego.\nSpróbuj może w tym miesiącu ułożyć swoją własną „modlitwę sługi Pańskiego”. Moja wyglądałaby mniej więcej tak: „Panie, jestem Twoim sługą. Moje życie należy do Ciebie. Moje serce i umysł należą do Ciebie. Moje ciało należy do Ciebie. Mój czas należy do Ciebie. Moje pieniądze należą do Ciebie. Moja rodzina należy do Ciebie. Moje radości i smutki są Twoje. Chcę być Twoim sługą, który posłusznie czyni to, co mu polecisz. Oddaję Ci wszystko, czym jestem”.\nCzytając i rozważając na modlitwie treść artykułów tego miesiąca, pamiętaj, że Bóg widzi nawet najmniejsze akty służby, które czynisz z miłością. Przygotowanie posiłku dla rodziny, cierpliwe znoszenie czyjegoś trudnego charakteru, odwiedzenie chorej sąsiadki, ustąpienie miejsca w autobusie, a nawet zwykły życzliwy uśmiech – to wszystko sprawia Mu radość. Prośmy, by Bóg nauczył nas, jak być Jego sługą!\nŁaska służby wraz z Jezusem\nŚw. Paweł, ten były prześladowca uczniów Jezusa, po swoim nawróceniu stał się Apostołem, ewangelizatorem, duszpasterzem, teologiem, misjonarzem. Pełnił też jednak jeszcze inną funkcję, której nie poświęcamy zbyt wiele uwagi – był sługą ubogich. Przyjął ją na siebie, gdy przybyła do niego i Barnaby w Antiochii grupa wierzących z Jerozolimy. Jeden z nich, imieniem Agabos, wygłosił proroctwo. „Przepowiedział z natchnienia Ducha, że na całej ziemi nastanie wielki głód” (Dz 11,27).\nNiepokojąc się o losy złożonego z Żydów Kościoła w Jerozolimie – który już i tak borykał się z ubóstwem – starsi Kościoła w Antiochii, gdzie żyło wielu chrześcijan pochodzenia pogańskiego, postanowili zarządzić zbiórkę na ich rzecz wśród tamtejszych wspólnot. Wysłali następnie Pawła i Barnabę, aby odebrali złożone datki od kolejnych wspólnot i dostarczyli je do Jerozolimy.\nPodobnie jak we wszystkim, czym się zajmował, także w tej zbiórce Paweł zobaczył przede wszystkim sposobność do służby. Rozumiał też, że daje ona wierzącym okazję do głębszego doświadczenia, co to znaczy należeć do Jezusa i do Jego ludu. Wspierając Kościół jerozolimski, wierzący na całym świecie jednoczyli się ze sobą jako jedno Ciało Chrystusa.\nPisząc do swoich czytelników o tym, jak wielkim darem jest hojność, Paweł uczy nas, co to znaczy miłować się i służyć sobie nawzajem – tak jak miłował nas i służył nam Jezus. Nawet najzwyklejsze akty służby, na przykład złożenie ofiary na biednych czy ugotowanie obiadu dla rodziny, mają wartość duchową. W ten sposób poświęcamy Bogu te dary, które od Niego otrzymaliśmy, gdyż wszystko, czym jesteśmy, i wszystko, co posiadamy, pochodzi od Niego.\n▌„ŁASKA PANA NASZEGO”\nStarania Pawła o pozyskanie wsparcia dla wspólnoty jerozolimskiej były przeważnie przyjmowane życzliwie. Kościoły jeden po drugim odkładały część pieniędzy z niedzielnych zbiórek, aby przekazać je Pawłowi, kiedy do nich przybędzie. Jednak w Koryncie spotkał Pawła zawód. W pierwotny zapał tamtejszych wierzących szybko zakradła się nieufność. Zbiórka została wstrzymana.\nPaweł zdawał sobie sprawę, że wiara Koryntian była szczera i nawet jeśli w danym momencie źle ocenili sytuację, to przecież starali się żyć wiarą. Przypomniał im więc to wszystko, co otrzymali od Boga, dodając gorącą prośbę: „Obyście i w tę łaskę obfitowali” (2 Kor 8,7). A potem dodał: „Znacie przecież łaskę Pana naszego, Jezusa Chrystusa, który będąc bogatym, dla was stał się ubogim, aby was ubóstwem swoim ubogacić” (2 Kor 8,9).\nPaweł użył tego samego greckiego słowa charis, które znaczy „łaska”, na określenie zarówno zbiórki pieniężnej, jak i dobrowolnej śmierci Jezusa na krzyżu dla naszego zbawienia. Dał im do zrozumienia, że chodzi tu o coś więcej niż tylko o pieniądze. Była to kwestia natury duchowej. Wierzącym w Koryncie została dana możliwość usłużenia swoim braciom i siostrom, a przez to głębszego zjednoczenia się z Panem. Wspierając finansowo Kościół w Jerozolimie, mieli szansę dać coś z siebie na rzecz innych.\nNieczęsto zdarza nam się myśleć o datkach pieniężnych w kategoriach duchowych. Ponieważ sporą część naszej uwagi pochłaniają transakcje finansowe, mamy skłonność do postrzegania ofiar na cele dobroczynne czy potrzeby Kościoła w podobny, czysto praktyczny sposób – jako składki na utrzymanie księży, misje czy finansowanie różnych form duszpasterstwa w parafii. Jest to prawda, ale podobnie jak każdy akt służby nasza ofiarność ma również aspekt duchowy – jest naszym udziałem w „łasce Jezusa Chrystusa”.\n▌DAWAĆ Z SERCA\nPewnego razu, gdy Jezus spożywał posiłek w domu jednego z faryzeuszy, jego gospodarz zauważył, że przed jedzeniem nie dokonał On rytualnego obmycia rąk. Wyczuwając jego oburzenie, Jezus odbił piłeczkę, mówiąc: „Dbacie o czystość zewnętrznej strony kielicha i misy, a wasze wnętrze pełne jest zdzierstwa i niegodziwości” (Łk 11,39). Jezus wiedział, że ten faryzeusz, zachowujący wiernie zewnętrzne przepisy prawa Mojżeszowego, nie żył tym prawem w swoim sercu. Dlatego powiedział mu: „Dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a zaraz wszystko będzie dla was czyste” (Łk 11,41).\nNa tym polegała podstawowa różnica pomiędzy podejściem Jezusa i faryzeusza. Prawdopodobnie obaj składali ofiary na ubogich – był to obowiązek każdego Żyda. Jezus widział jednak, że jego gospodarz przywiązywał większą wagę do przestrzegania przepisów rytualnych niż do stanu swego własnego serca. Faryzeusz z pewnością dawał biednym pieniądze, ale w rzeczywistości nie dawał jałmużny, gdyż nie dawał z serca. Nie składał tej ofiary z miłości do Boga i Jego ukochanych ubogich.\nKiedy opiekujemy się chorym lub wspieramy potrzebującego, Jezus chce, abyśmy czynili to z serca. On przyszedł nie po to, aby My służono, lecz żeby służyć – nie z obowiązku czy rutyny, ale z miłości.\nTo, co Paweł napisał do Koryntian, przypomina słowa Jezusa wypowiedziane do faryzeusza. Poprzez hojne, dobrowolne i z serca płynące dawanie z siebie innym, poprzez pełną miłości służbę potrzebującym, naśladujemy Jezusa i jednoczymy się z Nim.\nW niektórych parafiach podczas Mszy świętych (nawet codziennych) odbywa się procesja z darami chleba i wina, które zostaną przemienione w Ciało i Krew Chrystusa. W trakcie tej procesji zbierane są zazwyczaj również datki na tacę. Po błogosławieństwie nad darami kapłan zaprasza nas do modlitwy, mówiąc: „Módlcie się, aby moją i waszą Ofiarę przyjął Bóg, Ojciec wszechmogący”.\nTą Ofiarą jest nie tylko chleb i wino. Obejmuje ona wszystko to, co zostało przyniesione, oraz to, czego znakiem są przyniesione dary. Podczas modlitwy nad darami mamy okazję złączyć nasze ofiary – to, co złożyliśmy przed chwilą na tacę, oraz wszystkie ofiary, jakie ponieśliśmy w imię Pana – z chlebem i winem na ołtarzu. Jest to też okazja, by złożyć na ołtarzu całe nasze życie i ofiarować je Bogu jako „ofiarę żywą” (Rz 12,1), podobnie jak to uczynił Jezus.\nSpróbuj o tym pamiętać, uczestnicząc we Mszy świętej. Podczas ofiarowania darów uświadom sobie, że jest to także twoja ofiara, że wraz z Jezusem składasz w ofierze swoje życie. Przyjmując Jezusa w Komunii świętej, wiedz, że odzyskujesz to, co ofiarowałeś – przemienione, napełnione i pobłogosławione przez Ducha Świętego. Ofiarowałeś Mu swój skarb – swoje serce, swój umysł i życie – a On je przyjął i pobłogosławił, abyś po wyjściu z kościoła mógł Go kochać i służyć Jemu samemu oraz ludziom, których masz wokół siebie.\nPismo Święte zachęca nas: „Dawaj Najwyższemu tak, jak On ci daje, hojnie, na miarę swych możliwości, ponieważ Pan jest tym, który odpłaca, i siedem razy więcej odda tobie” (Syr 35,9-10). To coś więcej niż transakcja finansowa. To akt miłości i służby, który Bóg przyjmuje i przemienia. Na tym polega Boża wymiana!\n▌LICZY SIĘ WSZYSTKO\nJako naśladowcy Jezusa służymy innym na niezliczone sposoby. Pamiętajmy, że wszystko to, co czynimy dla innych, jest miłe Panu. Każdy nasz akt służby, choćby nawet wydawał nam się nic nieznaczący, ma w oczach Pana wartość duchową. Poprzez takie akty ofiarowujesz Bogu samego siebie. Oddajesz Mu to, co sam wcześniej od Niego otrzymałeś. Jednoczysz się z Panem i z tymi, którym służysz.\nWiedz także, że Bóg cieszy się, gdy twój dar płynie z serca – niezależnie od tego, czy będą to twoje pieniądze, czas, przebaczenie, modlitwa, towarzystwo, zrozumienie czy współczucie. Cieszy się, gdy idziesz do skrzywdzonych i zalęknionych, niosąc im pokój, którym On cię obdarzył.\nKażdy chrześcijanin jest wezwany do służby, ponieważ każdy jest wezwany do wstępowania w ślady Jezusa. Takie jest nasze pełne błogosławieństwa powołanie. Obyśmy wszyscy stawali się sługami według serca Jezusa. ▐\n▌Piątek, 1 lutego\nPrzypomnijcie sobie dawniejsze dni. (Hbr 10,32)\nCzy wiesz, że życie chrześcijańskie można porównać do wyczynowego wioślarstwa? Otóż każdy, kto kiedykolwiek trenował ten sport, wie, że na początku jest to dosyć skomplikowane. Pracując wiosłami trzeba bowiem przyzwyczaić się, że cel drogi znajduje się nie z przodu, lecz za plecami. A to dlatego, że moc naszych mięśni skoncentrowana jest w plecach i ramionach, toteż ciągnięcie jest o wiele skuteczniejszym sposobem posuwania się naprzód niż pchanie. Tak więc płynąc w przód, wioślarz ma przed oczami to, co zostaje z tyłu.\nAle co to ma wspólnego z życiem wiary? Dzisiejsze pierwsze czytanie zachęca: „Przypomnijcie sobie dawniejsze dni”. Pomyśl o czasach Kościoła pierwotnego, o radości św. Franciszka lub pokornej służbie św. Matki Teresy. Przypomnij sobie chwile, w których czułeś się naprawdę blisko Pana. Patrząc wstecz, pomyśl, jak fascynujące było wtedy twoje życie, pomimo wszystkich trudów i przeciwności. Niemal ich nie zauważałeś, gdyż Jezus był z tobą, a życie niosło wiele obietnic. Nawet jeśli teraz przeżywasz jakieś trudności, te wspomnienia cię umocnią.\nInnymi słowy, najlepszym sposobem wzrastania w wierze jest wspominanie wszelkiego dobra, jakie Pan nam wyświadczył. To właśnie te wspomnienia popychają nas do przodu przez wzburzone nieraz wody naszego życia. Tak więc, gdy stawiasz czoło nowym wyzwaniom, miej w pamięci lekcje odebrane w przeszłości. Korzystaj z przykładu świętych, którzy byli przed tobą, traktując ich słowa jako wskazówki i rady dla ciebie. I zawsze – zawsze – miej w pamięci dawne opowieści i nauki Pisma Świętego.\nPodczas Ostatniej Wieczerzy Jezus powiedział do swoich uczniów: „To czyńcie na moją pamiątkę!” (Łk 22,19). Pod koniec życia św. Paweł pisał do Tymoteusza: „Pamiętaj na Jezusa Chrystusa”, który „powstał z martwych” (2 Tm 2,8). Z kolei św. Piotr obiecał, że będzie „zawsze nam przypominał” (2 P 1,12) o Jezusie i Jego miłości. Dlatego pamiętajmy. Pamiętajmy o tym wszystkim.\nTo znaczy o wszystkim, oprócz grzechu. O nim zapomina nawet Jezus.\n„Panie, pomóż mi przybliżać się do Ciebie przez przypominanie sobie dawniejszych dni”.\n▌Sobota, 2 lutego\nCo za przedziwne spotkanie, podczas którego zabrzmiały tak złowieszcze słowa! Wyobraź sobie, że ni stąd, ni zowąd podchodzi do ciebie obcy człowiek, bierze na ręce twoje dziecko i wygłasza tak niepokojące proroctwo, dotyczące ciebie i twego maleństwa. Nie uważasz, że byłby to dla ciebie niezły wstrząs?\nA jak przyjęła to Maryja? Być może Jej pierwszą reakcją rzeczywiście był niepokój, ale z pewnością nie zatrzymała się na nim. Możemy przypuszczać, że zamiast poddać się lękowi, zaczęła się zastanawiać: Jak będzie wyglądał ów „miecz”? Wiem, że Jezus jest Synem Bożym, ale co to znaczy, że jest On przeznaczony „na upadek i na powstanie wielu”? Podobnie jak to czyniła w przeszłości, Maryja włączała swoje pytania, troski i lęki w modlitwę. Na modlitwie rozważała wszystko, co widziała i słyszała, prosząc Boga o światło oraz o umocnienie Jej wiary i ufności do Niego (Łk 1,29; 2,19).\nMaryja patrzyła również wstecz, tak jak my próbowaliśmy to robić we wczorajszej medytacji. Możemy wyobrażać sobie, jak wspominała chwile, w których Bóg dowiódł swojej wierności wobec Niej, otaczając Ją opieką. Przypominała sobie, jak anioł nawiedził Józefa we śnie, dzięki czemu Józef przyjął Ją, brzemienną, do swego domu, i jak bardzo umocniło Ją to wewnętrznie. Przypominała sobie, jak Mędrcy ostrzegli Ją przed Herodem, co było kolejnym znakiem Bożej wierności. Myśląc o przyszłym „mieczu”, mogła więc wyznać: Ufam, że Bóg będzie ze mną także wtedy, gdy ten „miecz” przeszyje moją duszę.\nTwoja przyszłość, podobnie jak przyszłość Maryi, kryje w sobie zarówno radości, jak i smutki. Nawet jeśli w swoim życiu doświadczyłeś już kilku „mieczy” – jak również paru cudów – bądź pewien, że pojawią się następne. Jak więc masz iść za przykładem wiary i ufności Maryi? Najważniejsze to wyrobić w sobie nawyk wspominania sytuacji, w których Bóg okazał\nci swoją wierność. Przypominaj sobie okoliczności, w których mówiłeś:\n„Z pewnością to Bóg mnie ocalił” lub „Dzięki Ci, Jezu, bo Twój plan okazał się o wiele lepszy niż mój”. Pielęgnuj w sobie wspomnienia Jego dobroci i niezachwianej miłości, wciąż na nowo powtarzając Mu swoje „tak”.\nTen sam Bóg, który towarzyszył Maryi, jest dziś przy tobie i był przy tobie zawsze. Trwaj przy tej prawdzie, a twoja wiara i ufność będą stopniowo wzrastać.\n▌Niedziela, 3 lutego\n1 Kor 12,31--13,13\nWielu ludzi – zarówno biblistów, jak i zwyczajnych wierzących – uważa dzisiejsze pierwsze czytanie za najwspanialszy rozdział w całym Piśmie Świętym. Pawłowi wystarczyło trzynaście wersetów, by dać nam przepiękny opis miłości, który można rozważać przez całe życie.\nKrótko i zwięźle Paweł przyznaje miłości właściwe jej miejsce – u samej góry listy. Mówienie językami jak Apostołowie, prorokowanie jak Izajasz, rozumienie tajemnic wiary jak Tomasz z Akwinu, oddanie wszystkiego, co posiadamy, jak Matka Teresa – wszystko to jest niczym, jeśli zabraknie miłości.\nPaweł przyznaje również, że nikt z nas nie kocha w sposób doskonały, podobnie jak „po części poznajemy i po części prorokujemy” (1 Kor 13,9). Mówi, że teraz widzimy wszystko jakby w zamglonym, zniekształcającym obraz lustrze. Innymi słowy, Paweł przyznaje, że wszyscy popełniamy błędy. Wszyscy osądzamy pochopnie. Wszyscy ranimy innych – a zwłaszcza naszych najbliższych. Staramy się tego nie robić, ale często nasze dobre chęci nie wystarczają. A ściślej biorąc, jeszcze nie wystarczają.\nTakże św. Piotr przyznaje miłości pierwszą pozycję na liście. Postrzega miłość jako najpotężniejszą siłę na świecie. Jest ona tak mocna, że „zakrywa wiele grzechów” (1 P 4,8).\nMiłość wszystko rozumie i wszystko jest w stanie uzdrowić – nawet błędne wybory życiowe, wynikające bardziej z fałszywego rozeznania niż z grzechu. Jeśli zostałeś skrzywdzony, pamiętaj, że twoja miłość może przynieść uzdrowienie zarówno tobie, jak i twojemu krzywdzicielowi. Nawet jeśli ta miłość jest niedoskonała, zabarwiona smutkiem i gniewem, to i tak ma ogromne znaczenie. Jezus ją widzi i jej błogosławi.\nW miłości nie chodzi o doskonałość. Chodzi o to, by kochać najlepiej, jak potrafimy, i prosić o przebaczenie, gdy upadamy.\nW dzisiejszej modlitwie proś Jezusa, aby wzbudził w tobie pragnienie miłowania tą miłością, jaką On miłuje ciebie, i aby dał ci do tego siłę. Bądź zawsze skory do miłości, skory do przebaczenia, skory do mówienia „przepraszam”. Pamiętaj, że miłość zawsze zwycięża.\n„Panie, spraw, aby moja miłość wzrastała z każdym dniem”.\n▌Niedziela, 10 lutego\nDana mi łaska Jego nie okazała się daremna. (1 Kor 15,10)\nCzy zauważyłeś, że we wszystkich dzisiejszych czytaniach przewija się motyw łaski?\nTo łaska wypaliła grzech Izajasza i uczyniła go jednym z największych proroków w dziejach Izraela. To łaska powstrzymała św. Pawła przed dalszym prześladowaniem chrześcijan i uczyniła go jednym z największych ewangelizatorów wszech czasów. To łaska rzuciła św. Piotra na kolana przed Jezusem i zmieniła prostego rybaka w pokornego łowcę dusz i pasterza pierwotnego Kościoła.\nZ pewnością w życiu tych ludzi łaska Boża nie okazała się daremna!\nA w twoim życiu? Co w nim wskazuje na to, że łaska Boża nie okazała się daremna? Nie muszą to być wydarzenia aż tak dramatyczne, jak nawrócenie Pawła czy Izajasza. Zresztą w ogóle nie muszą być dramatyczne. Oczywiście może tak się wydarzyć, częściej jednak doświadczenie łaski Bożej kojarzy się z łagodnie płynącym strumieniem, a nie ze wzburzonym oceanem.\nPrzypomnij sobie na przykład chwile, w których czułeś się szczególnie blisko Boga podczas Eucharystii czy na modlitwie. Albo ten wyrzut sumienia, który doprowadził cię do konfesjonału po długiej przerwie. Albo dzień, kiedy nieoczekiwanie pojawiła się w twoim sercu gotowość przebaczenia komuś, kto cię boleśnie skrzywdził. To wszystko były działania Bożej łaski.\nWszystko, co oddala cię od grzechu, a przybliża do Boga, co pomaga ci być bardziej kochającym, lepszym, skłonnym do współczucia, jest owocem działania łaski Bożej w twoim sercu. Jeśli zastanowisz się głębiej nad tym, jak wyglądał miniony dzień, odkryjesz, że Bóg przez cały czas wspierał cię swoją łaską.\nDziś nowy dzień i początek nowego tygodnia. Spróbuj więc zacząć od nowa. Poproś Ducha Świętego, aby otworzył ci oczy na wszystkie łaski, którymi Bóg będzie cię obdarzał w rozpoczynającym się tygodniu. A kiedy je rozpoznasz, przyjmuj je całym sercem. Niech nie pozostaną daremne!\n„Jezu, naucz mnie całym sercem przyjmować Twoje łaski!”\n▌Niedziela, 17 lutego\nBłogosławieni jesteście, ubodzy. (Łk 6,20)\nCzy znasz kogoś, kto chce żyć w ubóstwie, płaczu i głodzie? Kto wierzy, że ubóstwo jest drogą do błogosławieństwa i szczęścia? Jezus świadomie wybrał takie właśnie życie, a dziś zmienia nasze myślenie, wskazując zupełnie inną drogę do szczęścia niż ta, którą proponuje świat.\nW głębi serca wszyscy wiemy, że pieniądze szczęścia nie dają. Istnieje wielu nieszczęśliwych milionerów. Czy jesteśmy biedni, czy bogaci, uszczęśliwiają nas przede wszystkim dobre relacje. A czy istnieje ważniejsza relacja niż relacja z Bogiem? Nic dziwnego, że Jezus był szczęśliwy, mając ścisłą relację ze swoim Ojcem niebieskim!\nJezus nie ograniczał się do patrzenia tylko na to, co widział wokół siebie. Wciąż podnosił wzrok ku Ojcu niebieskiego. Z sercem wzniesionym ku górze i umysłem oświeconym prawdą przez Ducha Świętego, widział życie takie, jakie ono jest, z jego blaskami i cieniami. Nigdy sprawy doczesnego życia, troska o jedzenie, ubranie i dach nad głową nie przesłaniały Mu tego, co najważniejsze. Jego szczęściem była bliskość z Ojcem i pełnienie Jego woli.\nDając nam osiem błogosławieństw, Jezus odsłonił przed nami tajemnicę szczęścia. On wie, jak często zamożni grzesznicy są ludźmi nieszczęśliwymi, nawet gdy cały świat im zazdrości. Świat nie dostrzega pustki, jaka panuje w sercu pozbawionym Bożej miłości. Jezus dobrze zna nasze potrzeby, także te materialne, chce jednak, abyśmy stawiali sobie wyższe cele niż tylko doczesne. Jak mówił św. Augustyn, niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Bogu. To właśnie przylgnięcie do Boga daje nam szczęście.\nJezus powiedział swoim uczniom, że ma „pokarm”, o którym oni nie wiedzą, a tym „pokarmem” jest pełnienie woli Ojca (J 4,32-34). Ucząc się zawierzenia Bożym obietnicom, odkrywamy sekret Jezusowego pokoju i szczęścia. Idąc w ślady Jezusa, poznajemy to szczęście, jakim On się cieszył – szczęście, jakim cieszą się wszyscy święci i aniołowie w niebie.\n„Jezu, daj mi pragnienie życia błogosławieństwami. Naucz mnie ufać Tobie w bogactwie i w biedzie, w dobrych i złych czasach. Pragnę jedynie Twojej miłości!”\n▌Niedziela, 24 lutego\nNie potępiajcie, a nie będziecie potępieni. (Łk 6,37)\nJezus nie mógł wyrazić tego jaśniej. Jeśli nie chcesz sam zostać potępiony, nie potępiaj innych.\nPrzypuśćmy, że widzisz niechlujnego człowieka w wymiętej odzieży śpiącego na ławce w parku. Zastanawiasz się, co doprowadziło go do tego stanu i dlaczego nie poszuka jakiejś pracy. Sam jego widok jest dla ciebie przykry. Obchodzisz go szerokim łukiem, czując głęboki niesmak. A Jezus mówi: „Nie potępiaj go”.\nAlbo słuchasz wiadomości radiowych i nagle pada nazwisko polityka, którego nie znosisz. Sztywniejesz na samą myśl o podłości i głupocie tego człowieka. Przypominasz sobie wszystkie jego machinacje i czujesz odrazę.\nA Jezus mówi: „Nie potępiaj go”.\nAlbo dowiadujesz się o nastolatce, która zaszła w ciążę nie wiadomo z kim.\nZastanawiasz się, jak jej rodzice mogli tak źle ją wychować. Przychodzą ci do głowy różne obraźliwe słowa na jej temat i stwierdzasz, że porządna dziewczyna nigdy nie znalazłaby się w takiej sytuacji. A Jezus mówi: „Nie potępiaj jej”.\nStaraj się ze wszystkich sił odsuwać od siebie niemiłosierne osądy i potępiające myśli. Jeśli nie ze względu na tę drugą osobę, to przynajmniej ze względu na siebie. Próbuj wznieść się ponad świat osądu, gdzie każdy dostaje to, co mu się należy, bez żadnej litości – ponieważ tam wszyscy zostają surowo osądzeni. Także i ty.\nWejdź natomiast w królestwo Bożego miłosierdzia. Wejdź tam, gdzie każdy jest wezwany do przebaczenia i ofiarności, gdzie każdy jest traktowany z miłością, a jego godność jest uszanowana. Także twoja. Udzielaj innym daru przebaczenia, a będzie ci ono dane. Udzielaj daru kolejnej szansy – nawet trzeciej, czwartej czy setnej – a będzie ci ona dana. Udzielaj daru rozstrzygania wątpliwości na korzyść tego drugiego – a będzie on udzielony i tobie.\nDawaj, nawet jeśli nie masz na to ochoty. Nakazuje to sam Jezus – obiecując wieczną nagrodę tym, którzy to czynią.\n„Panie, pomóż mi być miłosiernym, jak Ty jesteś miłosierny”.\n– mistyk i przewodnik duchowy\nW 1941 roku żołnierze niemieccy wtargnęli do salezjańskiej parafii św. Stanisława Kostki na krakowskich Dębnikach, aresztując jedenastu księży i zakonników. Po stracie tylu duchownych duszpasterstwo młodzieży w parafii spadło w dużej mierze na barki świeckich. Zadanie to podjął Jan Tyranowski, zwyczajny na pozór, choć nieco ekscentryczny mężczyzna po czterdziestce. Odegrał on nieocenioną rolę w formowaniu nowego pokolenia świadków Chrystusa. Spośród jego wychowanków dziesięciu zostało księżmi – w tym także młody Karol Wojtyła, znany obecnie jako św. Jan Paweł II.\nW jednym ze swoich najwcześniej opublikowanych tekstów Wojtyła nazwał Jana Tyranowskiego „apostołem”. Pisał, że jego świątobliwy ekscentryczny wychowawca „żył blisko Boga czy raczej z Bogiem”. Świadectwo jego życia ujęło Wojtyłę za serce, budząc w nim głębokie i trwałe pragnienie prowadzenia intensywnego życia wewnętrznego.\n▌„NIETRUDNO JEST ZOSTAĆ ŚWIĘTYM”\nUrodzony w 1901 roku w Krakowie, Jan Tyranowski ukończył szkołę średnią, uzyskując kwalifikacje księgowego. Po kilku latach pracy pewnego dnia podczas Mszy świętej przeżył głębokie nawrócenie, słysząc proste słowa salezjańskiego kaznodziei: „Nietrudno jest zostać świętym”. Poprzez te słowa Duch Święty zaszczepił w Tyranowskim pragnienie stania się człowiekiem modlitwy. Dlatego\nw wieku trzydziestu paru lat zamienił biurko księgowego na maszynę do szycia, pracując odtąd jako krawiec. Spodziewał się, że nowy zawód pozostawi mu więcej czasu na modlitwę i studiowanie pism teologicznych (a być może również złagodzi problemy żołądkowe wywołane przez stres powodowany dotychczasową pracą). I tak się stało. Tyranowski zorganizował cały swój dzień wokół modlitwy i czytania duchowego. Szczególnie upodobał sobie pisma mistyków karmelitańskich – św. Jana od Krzyża i św. Teresy z Avili. Z czasem zaczął głęboko doświadczać obecności Boga.\nW czasie okupacji niemieckiej wiara i kultura Polaków były szczególnie atakowane. Każdy, kto aktywnie szerzył katolicyzm, mógł spodziewać się represji. Pomimo tego zagrożenia, a może właśnie ze względu na nie, Tyranowski prowadził kółko katechetyczne i Żywy Różaniec, kształtując życie duchowe wielu młodych mężczyzn. Jak do tego doszło?\nW czasie gdy aresztowano duchownych z parafii na Dębnikach, w Tyranowskim dojrzewała pewna idea. W pismach św. Tomasza z Akwinu przeczytał o „przekazywaniu innym owoców kontemplacji” (łac. contemplata aliis tradere). Rozważając te słowa, poczuł się przynaglony przez Ducha Świętego, by dzielić się z innymi, zwłaszcza ze studentami i robotnikami, owocami swojej własnej lektury i medytacji. W tym celu nawiązywał rozmowy z młodymi ludźmi, których widywał na Mszy świętej.\n▌ROZWIJANIE ŻYCIA MODLITWY\nW czasie tych rozmów Tyranowski zapraszał ich do wspólnego odmawiania Różańca po Mszy świętej. Wśród nich byli między innymi Karol Wojtyła, inteligentny młody student pracujący w kamieniołomie, oraz Mieczysław Maliński, uczeń szkoły średniej, którego ambicją było zostać inżynierem. Tyranowski rozmawiał z nimi o tym, na czym polega wyrabianie w sobie chrześcijańskiego charakteru. Opowiedział im o swoim własnym porządku dnia i o codziennym prowadzeniu duchowego notatnika.\nZ perspektywy czasu Wojtyła i Maliński twierdzili, że Tyranowski wydał im się nieco dziwny, a zarazem jakoś pociągający – wyczuwali, że ma on bliską relację z Bogiem.\n„Odkryłem, że to właśnie było kluczem do osobowości Tyranowskiego” – mówił Maliński. „Wprawdzie jego «staroświecki» – jak go nazywałem – język nieustannie działał mi na nerwy, słuchałem go jednak z uwagą, uświadamiając sobie, że wszystko, co mówił, dotyczyło wyłącznie jednego – prawdy o Bogu, który w nas mieszka”.\nGdy wieść o spotkaniach u Tyranowskiego rozniosła się, mała grupka znajomych urosła do piętnastu młodych ludzi. Tyranowski ukonstytuował ją jako kolejne koło Żywego Różańca. W świecie ogarniętym wojną ta grupa stanowiła środowisko, w którym jej członkowie mogli wzrastać w wierze i przylgnąć do prawd duchowych.\n▌IDEA OPORU WEWNĘTRZNEGO\nNaturalną reakcją wielu młodych krakowian – podobnie jak innych młodych Polaków żyjących w stanie ciągłego zagrożenia pod okupacją niemiecką – był gniew i nienawiść wobec najeźdźców. Marzyli oni o zbrojnym odwecie i powstrzymaniu przemocy siłą. Jednak grupa Tyranowskiego wybrała inną drogę. Pod jego kierownictwem jej członkowie zaczęli rozważać, na czym miałoby polegać naśladowanie Chrystusa w obecnej, tak niebezpiecznej sytuacji. Poznawali swój temperament, swoje mocne i słabe strony, zestawiając to z wymaganiami Ewangelii. „Bóg jest w nas” – mawiał Tyranowski. „Bóg jest w nas, aby wydobyć nas z samych siebie”.\nKierując się tymi wskazówkami, zaczęli prosić Boga o światło, w jaki sposób pokojowo i odważnie stawić opór hitlerowskiemu reżimowi. Ich modlitewna, pokorna postawa stanowiła żywy kontrast z tym wszystkim, co działo się dookoła. Głównym celem prowadzonej przez Tyranowskiego formacji młodych ludzi było rozbudzenie w nich głębokiego poczucia obecności Bożej. Wolność wewnętrzna, jaką dzięki temu w sobie odkrywali, stawała się nowym źródłem oporu, zastępującym niższe, czysto naturalne instynkty.\nWkrótce grupa zaczęła wywierać magnetyczny wręcz wpływ na innych. W miarę jak wieść o spotkaniach rozchodziła się po okolicy, pojawiali się na nich coraz liczniej nowi chłopcy. Powstała następna piętnastka, potem kolejne. Wkrótce Wojtyła, Maliński\ni kilku innych członków pierwotnej grupy prowadzili już samodzielnie nowe koła Żywego Różańca, które spotykały się co tydzień. Każdy z liderów starał się wpoić swoim rówieśnikom to samo życie modlitwy oraz poczucie odpowiedzialności za własne myśli, słowa i uczynki, jakiego uczył ich Tyranowski. Każdy z nich uczęszczał też w dalszym ciągu na cotygodniowe spotkania z Tyranowskim, aby posłuchać jego przemyśleń i poradzić się w różnych sprawach.\nDLA ŻYCIA WIECZNEGO\nW 1943 roku koła Żywego Różańca, założone przez zwykłego krawca, zrzeszały już sześćdziesięciu mężczyzn. Groźba odkrycia ich działalności przez gestapo narastała z każdym dniem. Nikt nie wiedział, czy między śniadaniem a obiadem nie zostanie zawleczony do więzienia lub wysłany do obozu koncentracyjnego. Zastanawiano się nawet nad rozwiązaniem grupy ze względu na grożące niebezpieczeństwo – i niemal jednogłośnie zdecydowano kontynuować potajemne spotkania z Janem i ze sobą nawzajem. Wreszcie stało się to, czego się obawiano. W czasie spotkania do mieszkania Tyranowskiego wkroczyło gestapo. Jednak Niemcy odstąpili ostatecznie od represji i nikogo nie aresztowali, uznając dziwnego krawca za niespełna rozumu fanatyka religijnego.\nW miarę jak wiara uczestników wzrastała, kilku z nich zaczęło myśleć o kapłaństwie, między innymi Karol Wojtyła. W tym czasie seminarium duchowne w Krakowie było zamknięte przez hitlerowskiego okupanta, dlatego profesorowie i klerycy zmuszeni byli kontynuować formację w podziemiu. Prowadzili oni podwójne życie, czerpiąc siły z wiary. Sam Tyranowski także rozważał wstąpienie do seminarium, ale uznał ten pomysł za chybiony, ze względu na słabnące zdrowie. Mimo to jednak uczęszczał na zajęcia do niektórych profesorów. Od czasu do czasu pojawiał się tam z uśmiechem na ustach, odwiedzając swoich młodych przyjaciół. Stali się oni dla niego braćmi w Panu, którzy troszczyli się o niego, podobnie jak on niegdyś zatroszczył się o nich.\nKiedy już po wojnie Wojtyła kończył doktorat w Rzymie, Tyranowski ciężko zachorował, najpierw na gruźlicę, do której następnie dołączyła się poważna infekcja. „Czy bierze pan zastrzyki przeciwbólowe?” – zapytał go Maliński, będący wówczas klerykiem. „Jak długo mogę wytrzymać, obywam się bez nich” – odparł Tyranowski. Znosząc cierpliwie swoje długotrwałe cierpienia (które zaskarbiły mu u Wojtyły przydomek „Hiob”), Tyranowski wierzył, że mają one wartość duchową. „Leżę tu i nic nie robię, ale chcę przyczyniać się do zbawienia świata tak, jak i wy w seminarium, dlatego ofiarowuję mój ból za wszystkich, którzy są w potrzebie” – mówił.\nJan Tyranowski zmarł w 1947 roku po rocznym pobycie w szpitalu. Na jego pogrzebie pojawił się tłum ludzi, z którymi dzielił się swoją wiarą. Jak powiedział jeden z nich, Tyranowski przekazywał im „sekrety życia wewnętrznego przede wszystkim swoim własnym przykładem”.\n▌ LEKCJA DLA NAS WSZYSTKICH\nPrzykład sługi Bożego Jana Tyranowskiego wciąż ma moc oddziaływania, zwłaszcza na osoby samotne i tych, którzy nie mają pewności, do czego Pan ich powołuje. Ukazuje nam on, jak owocne jest pójście za głosem Pana już teraz, chociaż jeszcze nie wiemy, co kryje w sobie przyszłość. Kiedy Jan zdecydował się podporządkować swoje życie modlitwie i rozwojowi duchowemu, zostało ono przemienione. A kiedy odważył się zaprosić młodych mężczyzn z okolicy do pogłębienia życia wewnętrznego, przemienione zostało także ich życie. Tak więc, czy jesteśmy w małżeństwie, czy w stanie wolnym, czy skończyliśmy studia, czy też nie, my wszyscy świeccy członkowie Kościoła jesteśmy wezwani do przekazywania innym tego, co sami otrzymaliśmy od Pana.\nNa pierwszy rzut oka Tyranowski wydawał się bardzo nietypowym ewangelizatorem. Jako nieśmiały introwertyk, bywał nieporadny w sytuacjach towarzyskich, brakowało mu też wykształcenia teologicznego. Jednak jego duchowy wpływ sięgnął daleko poza Kraków.\nPapież Jan Paweł II często ukazywał Jana jako przykład ludziom świeckim w różnych częściach świata. Dziś, po wielu latach, jeszcze jaśniej zdajemy sobie sprawę, jak w każdej parafii i w każdym środowisku świeckim potrzebni są ludzie podobni do Jana – ludzie, którzy poprzez swoje słowa i styl życia dają świadectwo wierze. ▐