Uroczyste zakończenie prac - TarnowskieInfo.pl\nUroczyste zakończenie prac\nW dniu 6 lipca w Jastrzębi w gminie Ciężkowice uroczyście zakończono prace przy stabilizacji osuwiska na odcinku drogi powiatowej. Całkowity koszt inwestycji, realizowanej przez Powiatowy Zarząd Dróg w Tarnowie z siedzibą w Zgłobicach oraz firmę Skanska, wyniósł ponad 4,5 mln zł.\nW Jastrzębi w gminie Ciężkowice uroczyście zakończono remont i przebudowę uszkodzonego przez osuwisko odcinka drogi powiatowej relacji Ciężkowice - Jastrzębia - Zdonia. W sposób symboliczny wstęgę wieńczącą inwestycję przecięli wicewojewoda Józef Gawron, starosta Roman Łucarz oraz burmistrz Ciężkowic Zbigniew Jurkiewicz.\nCałkowity koszt inwestycji, realizowanej przez Powiatowy Zarząd Dróg w Tarnowie z siedzibą w Zgłobicach oraz firmę Skanska, wyniósł ponad 4,5 mln zł. Długość przebudowanego odcinka to 330 metrów. Dotacja z rezerwy celowej budżetu państwa na dofinansowanie zadań związanych z usuwaniem skutków ruchów wyniosła 3,5 mln złotych.


BENCHMARKING INNE ORGANIZACJE - PDF\nDownload "BENCHMARKING INNE ORGANIZACJE"\n1 WNIOSKI OGÓLNE: (wnioski z bieżącego badania okresowego oraz wszystkich badań i analiz satysfakcji i oczekiwań klientów przeprowadzonych w okresie między bieżącym i poprzedzającym badaniem okresowym w porównaniu do wyników uzyskiwanych w okresach wcześniejszych) Badanie poziomu stopnia satysfakcji i zadowolenia klienta zostało przeprowadzone w siedzibie Urzędu w dniach od 1.6 do 3.6.1r. i przebiegło bez zakłóceń. W bieżącym roku udostępniono klientom 15 druków ankiet, stopień zwrotu wyniósł 9 wypełnionych ankiet, co stanowi 6%. W porównaniu z poprzednim badaniem okresowym ( stopień zwrotu 43%) widać wzrost zainteresowania podatników możliwością przekazania swoich spostrzeżeń na temat funkcjonowania urzędu. W roku ubiegłym w związku z niskim zwrotem podjęto decyzję o przesunięciu badania na okres po akcji zeznań i należy stwierdzić, iż decyzja była prawidłowa. W ankiecie klientom zadano 12 pytań zamkniętych oraz 1 pytanie otwarte. Ankiety wydawane były na stanowiskach informacyjnych umieszczonych na Sali Obsługi Podatnika, gdzie również była umieszczona urna do której można było wrzucić wypełnioną ankietę. Materiał otrzymany w wyniku przeprowadzonego badania w postaci opinii wyrażonych przez ankietowanych z zakresu funkcjonowania Urzędu wskazuje, iż wyniki uzyskane w badaniu są korzystne. Z analizy porównawczej wyników uzyskanych w badaniu wynika, iż w bieżącym okresie nie odnotowano znacznych różnic w odpowiedziach na poszczególne pytania w stosunku do poprzedniego badania przeprowadzonego w 9 r. Otrzymany ogólny wynik badania satysfakcji klienta, który wyniósł 87,73% należy uznać za zadowalający, co świadczy o wysokim poziomie usług jakie świadczy na rzecz swoich klientów Urząd Skarbowy w Oświęcimiu. BENCHMARKING INNE ORGANIZACJE Nie prowadzono porównania z innymi Urzędami. Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 1 z 12\n2 CZĘŚĆ I - BADA OKRESOWE Cel badania Zbadanie poziomu stopnia satysfakcji i zadowolenia klienta Respondenci Podatnicy odwiedzający Urząd Skarbowy w okresie od 1.6.1r. do 3.6.1r. Czas badania r. Metoda badania Ankieta Przebieg badania Badanie przebiegło bez jakichkolwiek zakłóceń Udostępnionych formularzy Wypełnionych formularzy Stopień zwrotu % WNIOSKI POZIOM SATYSFAKCJI KLIENTÓW W BADANIU* 87,73% * poziom satysfakcji oblicza się wg wzoru: ( ):1 gdzie: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12 wyrażony w procentach stosunek odpowiedzi pozytywnych na pytanie oznaczone wskazanym numerem ( tak i raczej tak ) do ilości wszystkich wypełnionych ankiet zawierających jednoznaczną odpowiedź na dane pytanie* Uwagi: Procentowy poziom satysfakcji klientów Urzędu Skarbowego w wysokości 87,73% uważa się za zadowalający. W roku ubiegłym poziom satysfakcji klientów wyniósł 92,69%. W 1 r. osiągnięto wysoki poziom zwrotu wypełnionych ankiet który wyniósł 6%. W roku 9 stopień zwrotu wynosił 43%. Analiza szczegółowa 1. Jaki był powód Pani/Pana wizyty w urzędzie? Rodzaj sprawy %* Rodzaj sprawy %* Pobranie druków 14,81 Pobranie druków 12,62 Złożenie deklaracji, zeznania, wniosku lub pisma Uzyskanie informacji Płatność podatku Skorygowanie deklaracji Uzyskanie/odbiór zaświadczenia 42,59 18,52 12,96 1,85 3,7 Złożenie deklaracji, zeznania, wniosku lub pisma 22,22 Uzyskanie informacji 16,5 Płatność podatku 17,48 Skorygowanie deklaracji 1,68 Uzyskanie/odbiór zaświadczenia 14,56 Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 2 z 12\n3 Wezwanie do urzędu Inne 1,85 3,7 Wezwanie do urzędu 5,83 Inne 5,83 * wyrażony w procentach stosunek ilości odpowiedzi do ilości wszystkich wypełnionych ankiet zawierających odpowiedź na to pytanie Odpowiedzi na powyższe pytanie udzieliło 88 ankietowanych. Brak odpowiedzi w 2 ankietach. Należy podkreślić, że ankiety zawierały kilka zaznaczonych odpowiedzi. W sumie udzielono 19 odpowiedzi. W stosunku do roku 9 odnotowano znaczną różnicę w zakresie spraw załatwianych w Urzędzie przez klientów, która bezpośrednio związana jest z terminem przeprowadzenia badania. W 9r. wśród najczęściej załatwianych spraw było złożenie zeznania, deklaracji, wniosku lub pisma (42% ankietowanych) w roku bieżących tą sprawę załatwiało w Urzędzie tylko 22% ankietowanych. 2 Czy bez problemu trafił (a) Pan/Pani do odpowiedniego pracownika? Odpowiedź %** Odpowiedź %** Tak 83,33 Tak 75,28 Raczej tak 9,52 Raczej tak 11,24 Raczej nie 4,76 Raczej nie 7,87 Nie 2,38 Nie 5,62 ** wyrażony w procentach stosunek ilości odpowiedzi do ilości wszystkich wypełnionych ankiet zawierających odpowiedź na to pytanie Wykres porównawczy wyników dwóch (bądź więcej) ostatnich badań - przedstawiający procentowy udział odpowiedzi TAK RACZEJ ROK 9 ROK 1 Odpowiedzi na powyższe pytanie udzieliło 89 podatników. Wysoki odsetek pozytywnych odpowiedzi- 86,52% - wskazuje na prawidłowe oznakowanie punktów informacyjnych umieszczonych na Sali Obsługi Podatnika. 3. Czy pracownik urzędu był kompetenty? Tak 78,5 Tak 78,41 Raczej tak 14,63 Raczej tak 11,36 Raczej nie 4,88 Raczej nie 5,68 Nie 2,44 Nie 4,55 Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 3 z 12\n4 Wykres porównawczy wyników dwóch (bądź więcej) ostatnich badań - przedstawiający procentowy udział odpowiedzi TAK RACZEJ ROK 9 ROK 1 Odpowiedzi na powyższe pytanie udzieliło 88 respondentów. 9% ankietowanych udzieliło odpowiedzi pozytywnych. W porównaniu z wynikami z 9 należy zauważyć, iż zwiększyła się ilość negatywnych odpowiedzi na powyższe pytanie. 1% klientów uznało, iż pracownik go obsługujący nie był osobą kompetentną ( w 9r.- 7%) 4 Czy pracownik urzędu był uprzejmy? Tak 78,57 Tak 78,89 Raczej tak 14,29 Raczej tak 8,89 Raczej nie 2,38 Raczej nie 1 Nie 4,76 Nie 2,22 Wykres porównawczy wyników dwóch (bądź więcej) ostatnich badań - przedstawiający procentowy udział odpowiedzi ROK 9 ROK 1 1 TAK RACZEJ Odpowiedzi na powyższe pytanie udzieliło 1% respondentów. Pozytywnych odpowiedzi na powyższe pytanie udzieliło 79 ankietowanych, co świadczy o tym, że pracownicy urzędu byli przyjaźnie nastawieni do klientów załatwiających sprawy w urzędzie. 5. Czy załatwił(a) Pani/Pan sprawę, w której przyszła Pani/przyszedł Pan do urzędu? Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 4 z 12\n5 Tak 73,81 Tak 82,95 Raczej tak 19,5 Raczej tak 13,64 Raczej nie 2,38 Raczej nie 2,27 Nie 4,76 Nie 1,14 Wykres porównawczy wyników dwóch (bądź więcej) ostatnich badań - przedstawiający procentowy udział odpowiedzi ROK 9 ROK 1 1 TAK RACZEJ Na powyższe pytanie udzielonych zostało 88 odpowiedzi. 85 ankietowanych wskazuje, że załatwiło sprawę w urzędzie. Niewielki odsetek osób ( 3 podatników) objętych badaniem udzieliło odpowiedzi, że sprawy nie załatwiło lub załatwiło ja w niepełnym zakresie. W porównaniu z wynikiem poprzednim należy zauważyć spadek negatywnych odpowiedzi. 6. Czy czas oczekiwania na załatwienie sprawy był Pani/Pana zdaniem zadawalający? Tak 6,98 Tak 71,91 Raczej tak 31,71 Raczej tak 13,48 Raczej nie 2,44 Raczej nie 7,87 Nie 4,88 Nie 6, ROK 9 ROK 1 1 TAK RACZEJ Wykres porównawczy wyników dwóch (bądź więcej) ostatnich badań - przedstawiający procentowy udział odpowiedzi. W porównaniu z wynikami z roku ubiegłego należy stwierdzić, że urząd podjął prawidłowe działania w celu skrócenia czasu na obsłużenie klienta, w 1 r. pełne zadowolenie z czasu załatwienia sprawy wyraziło 72% ankietowanych ( w 9r. - 6,98%) 7. Czy oznakowania stosowane w Urzędzie są czytelne? Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 5 z 12\n6 Tak 59,52 Tak 67,82 Raczej tak 35,71 Raczej tak 17,24 Raczej nie 2,38 Raczej nie 6,9 Nie 2,38 Nie 8,5 Wykres porównawczy wyników dwóch (bądź więcej) ostatnich badań - przedstawiający procentowy udział odpowiedzi ROK 9 ROK 1 1 TAK RACZEJ Odpowiedzi na powyższe pytanie udzieliło 87 ankietowanych, z czego 59 osób udzieliło odpowiedzi jednoznacznej TAK. Dla 7 klientów oznakowania w urzędzie są nieczytelne. 8. Czy jest Pani/Pan zadowolony z obsługi w urzędzie? Tak 56,1 Tak 74,16 Raczej tak 36,59 Raczej tak 14,61 Raczej nie 4,88 Raczej nie 6,74 Nie 2,44 Nie 4,49 Wykres porównawczy wyników dwóch (bądź więcej) ostatnich badań - przedstawiający procentowy udział odpowiedzi ROK 9 ROK 1 1 TAK RACZEJ Wysoki poziom zadowolenia z obsługi w urzędzie wskazało 74,16 % respondentów, w roku ubiegłym w pełni usatysfakcjonowanych osób było 56,1%. Należy zauważyć iż w bieżącym okresie badawczym wzrosła jednocześnie ilość odpowiedzi negatywnych z 7,32% na 11,23%. Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 6 z 12\n7 9. Czy Pani/Pana zdaniem informacja udzielana przez pracowników urzędu jest wyczerpująca? Tak 7 Tak 72,22 Raczej tak Raczej tak 17,78 Raczej nie 2,5 Raczej nie 6,67 Nie 7,5 Nie 3,33 Wykres porównawczy wyników dwóch (bądź więcej) ostatnich badań - przedstawiający procentowy udział odpowiedzi ROK 9 ROK 1 1 TAK RACZEJ Wysoki odsetek odpowiedzi pozytywnych 9% świadczy o tym, że pracownicy posiadają niezbędną wiedzę merytoryczną, która pozwala wyczerpująco udzielać informację petentom. Należy zauważyć, iż w stosunku do roku ubiegłego spadła ilość jednoznacznych odpowiedzi negatywnych z 7,5% na 3,33%. 1. Czy korzysta Pani/Pan z informacji przekazywanych przez urząd: prasa 3,68 na stronie internetowej 33,33 na stronie internetowej 21,59 na tablicach informacyjnych 66,67 na tablicach informacyjnych,45 wydawnictwa urzędowe 7,95 inne 14,77 nie korzystam 3, prasa na stronie internetow ej na tablicach informacyjnych w ydaw nictw a urzędow e inne nie korzystam 5 Wykres porównawczy wyników dwóch (bądź więcej) ostatnich badań - przedstawiający procentowy udział kanałów Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 7 z 12\n8 komunikacyjnych, z których korzystał respondent.* * zakłada się iż suma udziałów procentowych może być większa od 1% Z analizy powyższego pytania wynika, iż klienci korzystają z różnych form przekazywania informacji. Należy zauważyć, że nadal niewielka ilość podatników ( 21%) korzysta z informacji umieszczanych na stronie internetowej Urzędu. Wobec powyższego winno się podjąć dodatkowe działania mające na celu rozpropagowanie wiedzy o stronie internetowej. 11. Czy powyższe informacje (o jakich mowa w pyt. 1) są aktualne, zrozumiałe i wyczerpujące? Tak 62,5 Tak 51,28 Raczej tak 35 Raczej tak 35,9 Raczej nie 2,5 Raczej nie 8,97 Nie Nie 3,85 Wykres porównawczy dwóch (bądź więcej) ostatnich badań - przedstawiający procentowy udział odpowiedzi pozytywnych do wszystkich odpowiedzi. Za odpowiedzi pozytywne należy przyjąć odpowiedzi Tak i Raczej tak ROK 9 ROK 1 1 TAK RACZEJ Odpowiedzi na powyższe pytanie udzieliło 78 ankietowanych. 87% badanych uznało, że przekazywane przez urząd informacje są aktualne, zrozumiałe i wyczerpujące. W porównaniu z wynikami z roku ubiegłego o 1% zwiększył się odsetek osób dla których informacje nie są prawidłowo przekazane. 12. Czy uważa Pani/Pan, że godziny pracy urzędu są dostosowane do jego potrzeb? Tak 5 Tak 46,91 Raczej tak 37,5 Raczej tak 33,33 Raczej nie 7,5 Raczej nie 9,88 Nie 5 Nie 9,88 Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 8 z 12\n9 Wykres porównawczy dwóch (bądź więcej) ostatnich badań. - przedstawiający procentowy udział odpowiedzi ROK 9 ROK 1 1 TAK RACZEJ Na powyższe pytanie udzieliło odpowiedzi 81 klientów. Pozytywnych odpowiedzi na powyższe pytanie udzieliło 65 badanych. W porównaniu z poprzednim badaniem należy zauważyć niewielki wzrost odpowiedzi negatywnych. 13. Co Pani/Pana zdaniem należy zmienić w organizacji pracy urzędu? Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 9 z 12\n10 Najczęstsze uwagi klientów: Najczęstsze uwagi klientów można podzielić na opinie pozytywne oraz oczekiwania skierowane do urzędu. Wśród opinii pozytywnych znalazły się: organizacja pracy US w porównaniu do lat ubiegłych zmieniła się diametralnie na lepsze, przerażona wchodziłam zadowolona wyszłam, aktualnie obsługa petentów jest zadawalająca, nic nie zmieniać, - 4 ankietowanych, z dotychczasowych kontaktów jestem zadowolony, brak zastrzeżeń, Uwagi i oczekiwania skierowane do Urzędu dotyczą m.in.: nieżyczliwa obsługa, zatrudnić uprzejmych pracowników 7 ankietowanych, zmiana godzin urzędowania 5 ankietowanych, skrócenie czasu załatwiania spraw, zmniejszenie kolejek 5 ankietowanych niekompetentni pracownicy 1 ankietowany, poprawić warunki pracy pracowników 1 ankietowany, zwiększenie ilości druków na stronie internetowej 1 ankietowany Z jednej ankiety wynika, że respondent nie wie co należałoby zmienić w organizacji pracy Urzędu. Porównawczy ranking oczekiwań klientów przedstawiono w Tabeli 1. Tabela 1. Analiza pytań otwartych. Lp. Oczekiwanie %- do wszystkich ankiet %- do ankiet z odpowiedzią 1. nieżyczliwa obsługa, zatrudnić uprzejmych pracowników 7,78 29,17 2. zmiana godzin urzędowania 5,56,83 3. skrócenie czasu załatwiania spraw, zmniejszenie kolejek 5,56,83 4. niekompetentni pracownicy 1 4,17 5. poprawić warunki pracy pracowników 1 4,17 6. zwiększenie ilości druków na stronie internetowe 1 4,17 Ostatnie pytanie miało charakter otwarty, którego celem było uzyskanie opinii co należy zmienić w organizacji pracy Urzędu, aby zwiększyć zadowolenie klientów. Z ankiet wynika 29 uwag klientów na temat funkcjonowania Urzędu. Są wśród nich opinie pozytywne ( 9 ankietowanych) oraz oczekiwania podatników co do dalszego działania Urzędu. Wśród ankiet zawierających odpowiedź na powyższe pytanie ( 24 ankiety) znajdują się ankiety z kilkoma opiniami. 66 respondentów nie wypowiedziało się na temat powyższego pytania. Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 1 z 12\n11 CZĘŚĆ II BIEŻĄCE BADA SATYSFAKCJI KLIENTÓW (dotyczy okresu między bieżącym badaniem okresowym a poprzedzającym) Wyniki badania: Nie prowadzono. Wnioski: CZĘŚĆ III SPOTKANIA Z KLIENTAMI Zgłaszane uwagi i/lub wyniki przeprowadzonych ankiet bądź innych badań: Brak uwag. Wnioski: CZĘŚĆ IV UWAGI ZGŁASZANE KIEROWNICTWU URZĘDU Uwagi klientów: Brak uwag. Wnioski: CZĘŚĆ V INNE BADANIA Wyniki: Innych badań nie prowadzono. Wnioski: CZĘŚĆ VI BADA SATYSFAKCJI URZĘDÓW SKARBOWYCH (dotyczy tylko izb skarbowych) Wyniki: Wnioski: CZĘŚĆ VII - UWAGI PEŁNOMOCNIKA DS. JAKOŚCI Głównym celem przeprowadzenia powyższej ankiety było zbadanie poziomu stopnia satysfakcji i zadowolenia klienta. Znajomość potrzeb i oczekiwań klientów nie tylko prowadzi do zwiększenia satysfakcji klientów, ale co najważniejsze, przyczynia się do bardziej efektywnego świadczenia usług. Analizując wyniki badań należy szczególną uwagą objąć część dotyczącą opinii na temat funkcjonowania Urzędu oraz dokonać wyboru i wdrożyć te działania doskonalące, które w przyszłości pozytywnie wpłyną na zadowolenie klientów jak również wizerunek Urzędu. Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 11 z 12\n12 CZĘŚĆ VIII - INNE UWAGI I ODSIENIA Brak uwag. CZĘŚĆ IX - UWAGI KIEROWNIKA URZĘDU Przeprowadzono rozmowy z kierownikami na temat życzliwej obsługi klientów, ze szczególnym uwzględnieniem tych klientów tut. Urzędu, którzy odwiedzają urząd w celu złożenia stosownych deklaracji i pism, uzyskania zaświadczeń lub pobrania druków. Kierownictwu przekazano szczegółowo opinie podatników wynikające z przeprowadzonego badania. Zalecono dokonania przeglądu druków i informacji, zamieszczonych na stronie internetowej urzędu i ich aktualizację OPRACOWAŁ: Na oryginale podpis Pełnomocnik ds. Systemu Zarządzania Jakością ZATWIERDZIŁ: Na oryginale podpis NACZELNIK Urzędu Skarbowego w Oświęcimiu mgr Joanna Kądzioła (data i podpis) Załączniki: 1. ankiety 9 szt. Otrzymują: 1. Oryginał: Pełnomocnik ds. Jakości; 2. Egzemplarze użytkowe w wersji elektronicznej: strona internetowa Urzędu mgr Barbara Wolf (data i podpis) Analiza badanie zadowolenia i oczekiwań klienta Strona 12 z 12


Ksiądz Lemański zawieszony przez kurię - GazetaPrawna.pl\nKsiądz Lemański zawieszony przez kurię\n22 sierpnia 2014, 13:14\nKsiądz Wojciech Lemański ukarany suspensą. Oznacza to, że duchowny został odsunięty od pełnienia funkcji kapłańskich. Lemański zapowiedział odwołanie od tej decyzji arcybiskupa Hosera.\nDuchowny powiedział po spotkaniu w Kurii Warszawsko-Praskiej, że decyzja była przygotowana przed jego rozmową z arcybiskupem. Dodał, że jego wyjaśnienia zostały wysłuchane, ale nie zostały uwzględnione.\nKara dla księdza Lemańskiego dotyczy prawdopodobnie wypowiedzi kapłana na festynie w Jasienicy koło Tłuszcza kilkanaście dni temu. Ksiądz Lemański żartował tam z decyzji arcybiskupa Hosera o cofnięciu mu zgody na odprawianie mszy w Jasienicy. Spotkał się tam między innymi z dziennikarzami, co zostało mu zakazane przez metropolitę.\nWczoraj rzecznik poinformował, że ksiądz Lemański przed 10 dniami miał otrzymać SMS z kurii z prośbą o kontakt w trybie pilnym. Jednak do tej pory tego nie zrobił. Kanclerz kurii wystosował więc do księdza oficjalne pismo z wezwaniem do jak najszybszego stawienia się w tej instytucji.\nHoser o Lemańskim: Zarzewie publicznego zgorszenia\nKara dla ks. Lemańskiego. Hoser podjął złą decyzję?\nu tego Hosera miłość bliżniego aż bije po oczach, prawdziwy katolik, więcej takich idiotów a zostanie tylko kupa kamieni\nWięcej tak zdecydowanie działających biskupów.\nSceny z życia świętego Wojciecha (Lemańskiego).\nKiedyś na świętość trzeba było zasłużyć przez wielkie święte dzieła albo przez święta męczeńska śmierć. Dla nowej świętości wystarczy ubrać się w sutannę, po czym opieprzyć biskupów i ochrzanić Kościół jako całość. I jeszcze odłożyć do szuflady Ewangelię (niekoniecznie zaraz podrzeć) i zaprezentować luz blues w odniesieniu do ochrony życia, związków partnerskich i LGBT.\nOj chyba wyrzucą go z roboty. Może konkurencja weźmie go na umowę zlecenie ?\nLemański. czeka cie sznur\nLemański.ma swojego biskupa na Czerskiej Tow, MICHNIKA\nBył ksiądz Lemański, jest jakiś tam Lemański.


Jesteś tutaj: Start --> Testy --> Wzmacniacze --> Exposure XV Super\nExposure — to jeden z najbardziej wąsko wyspecjalizowanych i bardzo wysoko cenionych producentów sprzętu hifi w Wielkiej Brytanii.\nTa niewielka firma oferuje klientom wyłącznie wzmacniacze zintegrowane i dzielone. W jej katalogu znaleźć można tylko kilka modeli — czarnych, typowych i mało efektownych skrzynek.\nJednak, podobnie jak w przypadku Eposa — wzmacniacze Exposure cieszą się wyjątkową renomą, czego dowodzić może entuzjazm recenzentów pism audiofilskich z Wielkiej Brytanii, USA i Niemiec. Na premierę Exposure w Polsce przyszło nam długo czekać. Trudno się temu dziwić nasz rynek nie jest jeszcze przygotowany na przyjęcie takich urządzeń — stosunkowo drogich i zewnętrznie niezbyt atrakcyjnych. Exposure XV Super jest jednym z dwóch wzmacniaczy zintegrowanych, oferowanych również na polski rynek. Od tańszego modelu XX Super różni się jedynie obecnością przedwzmacniacza phono. Modele XV i XX Super są najnowszymi mutacjami purystycznej konstrukcji, powstałej przed wielu laty. Od swych poprzedników różnią się większą mocą i staranniejszym wykonaniem obudowy. Zmian dokonano także w sektorze zasilania — zastosowano większy i wydajniejszy transformator.\nZewnętrznie XV Super prezentuje się, jak już wcześniej wspomnieliśmy — dosyć typowo. Obudowę wykonano z grubych blach aluminiowych. Przednia płyta jest szlifowana i lakierowana. Na niej umieszczono trzy identyczne gałki. Dwie są obrotowymi przełącznikami wyboru źródła dźwięku i nagrania, trzecia — to potencjometr głośności. Oprócz nich na płycie czołowej znajdziemy tylko włącznik sieciowy z zamontowaną w nim diodą, sygnalizującą pracę urządzenia. Wzmacniacz wyposażono w solidne, złocone gniazda sygnałowe. Najciekawiej prezentują się jednak terminale dla zespołów głośnikowych. Podobnie jak w urządzeniach Naima —są to otworki akceptujące wyłącznie wtyki bananowe, o podłączeniu gołych przewodów można od razu zapomnieć.\nTakie rozwiązanie przy całej oryginalności ma wiele zalet. Najważniejszą z nich jest uniemożliwienie przypadkowego zetknięcia nie izolowanych końcówek kabli głośnikowych bezpośrednio przy wzmacniaczu, co zwykle dla drogich, tranzystorowych konstrukcji kończy się poważnym uszkodzeniem. Pomimo prostoty i ergonomii cechujących zarówno wygląd, jak i konstrukcję wzmacniacza XV Super jest urządzeniem dla wymagającego użytkownika — świadczy o tym staranność wykonania obudowy oraz precyzja montażu podzespołów elektronicznych. Brzmienie wzmacniacza Exposure od razu przykuwa uwagę. Bardziej\ndoświadczonych audiofili może wprowadzić nawet w lekkie osłupienie. XV Super ma wiele cech znacznie droższych wzmacniaczy — śmiało można powiedzieć, że ta brytyjska firma osiągnęła w zakresie dysponowanych środków (cena zawsze wymusza kompromisy) — perfekcję.\nPo pierwsze — dźwięk był oderwany od głośników. Wszystkie zdarzenia w szerokiej i głębokiej scenie miały swe miejsce poza kopułkami wysokotonowymi dużych Spendorów. Stwarzało to wrażenie realizmu i obcowania z żywą muzyką. Autentyzm pogłębiało niezwykle rzetelne oddanie naturalnego brzmienia instrumentów. Każdy pojedynczy instrument był zbliżony do swego naturalnego pierwowzoru bardziej niż w przypadku pozostałych wzmacniaczy. Jeżeli dodamy do tego wyśmienitą precyzję i szczegółowość — Exposure XV Super okazuje się być urządzeniem bezwzględnie obnażającym niedociągnięcia reżyserów dźwięku. Bardzo duże wrażenie robiła też szeroka skala dynamiki i głęboki bas wzmacniacza. Bas piętnastki był chirurgicznie precyzyjny i — gdyby było trzeba — bardzo głęboki i potężny. Pod tym względem Exposure nie ustępował nawet Romulusowi, którego najniższe częstotliwości były bardziej potężne, lecz mniej wyraziste.\nJedyne, czego nam momentami brakowało — to ciepła wokali, lecz na pewno nić finezji i muzykalności. Wrażenia? Proszę Państwa, oto mamy wzmacniacz prawdziwie uniwersalny, dorównujący swym brzmieniem droższym konkurentom. Wzmacniacz do każdej muzyki, mogący zadowolić najbardziej wymagających, wart każdej złotówki, którą za niego zapłacimy.\nOdwiedza nas 548 gości oraz 3 użytkowników.


Szymon Martys: Bogaci w raju | Władza Rad 1917 - komunizm, marksizm, socjalizm, trockizm\nSzymon Martys: Bogaci w raju\ntres, pt., 02/04/2010 - 13:59\nByła żona Kulczyka wybrała raj podatkowy. Poseł Palikot również lubi korzystać z rajów podatkowych. Dlaczego? Bo bogaci jednak nie chcą płacić za kryzys.\n„Wobec bardzo wysokich obciążeń podatkowych w Polsce interesującym rozwiązaniem wydaje się przenoszenie części opodatkowanej aktywności do państw o bardzo niskich podatkach i rozbudowanych regulacjach prawnych odnośnie do tajemnicy bankowej – tak zwanych rajów podatkowych” – w ten sposób Kancelaria Prawna Skarbiec.biz zachwala państwa stosujące wyjątkowo łagodne przepisy podatkowe dla obcokrajowców oraz kapitału zagranicznego.\nRaje podatkowe, oazy podatkowe, czy jak same wolą się nazywać terytoria offshore (dosłownie – daleko od lądu) występują praktycznie na wszystkich kontynentach.\nO ile niektórzy słyszeli o podatkowych udogodnieniach w Szwajcarii, na Gibraltarze, na Cyprze, w Monako czy w Księstwie Liechtenstein, o tyle dużo bardziej egzotyczne Kajmany, Malediwy, Mauritius, Vanuatu czy Samoa Zachodnie mogą zadziwić. Państw czy terytoriów autonomicznych, kuszących niskimi stawkami podatkowymi, jest jednak zdecydowanie więcej. A służą one jednemu tylko celowi – wykorzystaniu przez bogatych przedsiębiorców i ich firmy do transferowania zysków i tym samym unikania płacenia, z reguły znacznie wyższych podatków w krajach macierzystych.\nJak się okazuje, z udogodnień tych pełnymi garściami korzystają również polscy bogacze.\nNajbogatsza Polka, Grażyna Kulczyk zdecydowała się wyjechać na stałe z kraju. Chce ona zamieszkać w alpejskiej miejscowości Tschelin, położonej na pograniczu Szwajcarii, Włoch i Austrii. Razem z właścicielką miejsce zamieszkania zmieni także jej szacowany na 1,7 mld złotych majątek. Mimo iż dom w centrum miejscowości, który kupiła Grażyna Kulczyk wart jest 3 miliony złotych, a jej majątek pozwoli jej (po uzyskaniu prawa do stałego pobytu) zostać piątą najbogatszą mieszkanką Szwajcarii, to płacić będzie bardzo niskie podatki, które jeszcze dodatkowo sama ustali z władzami regionalnymi (większość szwajcarskich kantonów nie ma stałego progu podatkowego).\nJak napisał 29 maja Dziennik, wątek rajów podatkowych przewija się także w działalności gospodarczej lubelskiego posła Platformy Obywatelskiej, Janusza Palikota. Według gazety polityk dostaje wielomilionowe pożyczki z anonimowych spółek, jest m.in. winien ponad 2 mln euro luksemburskiej spółce Central European Private Investments (CEPI), a ślady tego długu prowadzą na położone na Karaibach terytorium zależne Holandii – Curacao. Gazeta przedstawia w artykule operacje finansowe, które miały, zdaniem dziennikarzy, ukryć część majątku właśnie na terytorium offshore.\nWłaściciel stacji telewizyjnej Polsat, Zygmunt Solorz-Żak postanowił z kolei zainwestować na Cyprze. Kraj ten nie jest co prawda klasycznym przykładem raju podatkowego, ma jednak, jak pisze Kancelaria Prawna Skarbiec.biz, opinię „terytorium nie stosującego szkodliwej konkurencji podatkowej”. W czerwcu 2008 r. dwie spółki – Karswell i Sensor Overseas weszły w posiadanie 53 proc. akcji Polsatu (obie, jak się później okazało związane są z samym Solorzem-Żakiem). W podobny sposób działać postanowiło wydawnictwo AWR Wprost, którego 80 proc. udziałów kupiła spółka Qebonto Holdings Ltd.\nCoraz więcej państw zdecydowało się jednak wydać walkę rajom podatkowym. OECDBelize opublikował raport dotyczący państw i jurysdykcji, które wprowadzają międzynarodowe standardy dotyczące wymiany informacji podatkowej. Skrytykowano w nich kraje, takie jak Kostaryka, Filipiny, Urugwaj i Malezja, które nie zawarły żadnych umów o współpracy w zakresie wymiany informacji podatkowych z innymi państwami i nie złożyły żadnych deklaracji w tej sprawie. Mimo iż wiele rajów podatkowych takie umowy zawarło, a wśród nich Andora, Anguilla, Belize, Wyspy Cooka, Liberia, Montserrat, Nauru, Niue, Panama, St. Kitts i Nevis, St. Lucia, St. Vincent i Grenadyny, Samoa Zachodnie, San Marino, Turks i Caicos oraz Vanuatu, to nie są one przestrzegane.\nPolska, jak do tej pory, zawarła umowy o opodatkowaniu dochodów z oszczędności z Brytyjskimi Wyspami Dziewiczymi, Anguillą, Kajmanami, Turks i Caicos, a także Montserrat.\n1 lipca 2005 r. w Unii Europejskiej zaczęła obowiązywać dyrektywa o automatycznej wymianie informacji o zagranicznych kontach cudzoziemców na obszarze UE oraz ponadgranicznym opodatkowaniu odsetek z kont indywidualnych w tych krajach, gdzie obowiązuje tzw. tajemnica bankowa. Negocjacje nad dyrektywą, której celem jest zwalczanie „rajów podatkowych” trwały 16 lat. Zgodnie z nią każdy kraj UE (z wyjątkiem Austrii, Belgii i Luksemburga) będzie musiał dostarczyć informacji o kontach cudzoziemców – obywateli UE innym krajom UE, z których oni pochodzą. Trzy kraje wyłączone z tego systemu powoływały się na tajemnicę bankową, zobowiązały się jednak do wprowadzenia podatku od odsetek, jaki będą pobierać z indywidualnych kont obywateli UE zamieszkałych w innych krajach UE, który wynosi 15 proc. (w 2011 r. ma osiągnąć 35 proc.). Dyrektywą objęte jest też 10 terytoriów zależnych i stowarzyszonych z Anglią i Holandią.\nPrzypomnijmy, że w lutym 2008 r. w Niemczech wybuchł skandal w związku z przechwyceniu przez wywiad listy osób dokonujących oszustw podatkowych za pomocą kont bankowych w Liechtensteinie. Ponadto Niemcy przekazały włoskim władzom listę 390 nazwisk osób znalezionych wśród przechwyconych danych niemieckich obywateli. Włosi, wśród nich mieszkańcy m.in. Mediolanu, Rzymu, Florencji i Neapolu, zdeponowali w Liechtensteinie kwoty od 200 tysięcy do blisko 400 milionów euro. Wśród nazwisk osób zamieszanych w tę aferę znajdują są mieszkańcy większości państw Unii Europejskiej.\nBrytyjska chrześcijańska organizacja charytatywna Christian Aid ostrzega, że nieszczelność systemu podatkowego, który umożliwia wielkim korporacjom uchylanie się od płacenia każdego roku miliardowych podatków oznacza, że biedniejsze kraje tracą możliwość ratowania życia osobom potrzebującym na skutek braku dopływu środków finansowych, co w ogromnym stopniu dotyka dzieci. Gdyby pieniądze były płacone i odpowiednio lokowane przez rządy, to według obecnych wyliczeń, rocznie można by uratować życie 350 tysięcy dzieci w wieku poniżej 5 roku życia. Za ten stan rzeczy Christian Aid obwiniła właśnie raje podatkowe wskazując, że wielkie firmy rejestrując się w tych miejscach unikają płacenia podatków, mnożąc jednocześnie gigantyczne zyski.\nAkcję przeciwko rajom podatkowym prowadzi także międzynarodowa organizacja Obywatelski Ruch na rzecz Opodatkowania Obrotu Kapitałowego (Attac). 1 marca 2008 r. Attac Europa zorganizował w Liechtensteinie manifestację pod hasłem „Raje podatkowe – atak na demokrację”. „Należy zintensyfikować działania, których celem jest zapobieganie oszustwom podatkowym i unikaniu płacenia podatków, poprzez zamknięcie rajów podatkowych w samej Unii Europejskiej oraz wywieranie nacisku na raje podatkowe poza UE” – tak z kolei do tej kwestii odniosła się w swojej rezolucji politycznej z 11 października 2008 r. Europejska Partia Zielonych. Podobne stanowisko zajęły ruchy społeczne i organizacje pozarządowe, popierających ponadnarodowy program radykalnej transformacji gospodarczej, które zgromadziły się 15 października 2008 r. w stolicy Chin, Pekinie.\nTekst ukazał się w tygodniku "Trybuna Robotnicza" 4 czerwca 2009


„To jak tania powieść.” Recenzja „Dybuka” Marka Świerczka | 終わりない夢 ~Owarinai Yume~\n1 grudnia 2012 3 sierpnia 2014 ~ Luiza Stachura\nTekst na blogu, w związku z niedziałającym linkiem do bookznami.pl [03.08.2014]:\nRok po zakończeniu II wojny światowej. Zbliża się referendum ludowe (tak zwane „3 razy TAK”). Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego wespół z radzieckimi wojskami niszczy sukcesywnie polskie podziemie. Do kraju wraca ocalała ludność żydowska. Tymczasem w miasteczkach i wsiach ktoś brutalnie zabija dziewczynki. Pojawiają się plotki, że to działanie Żydów. Narasta niechęć i agresja. Ale jeden z wysoko postawionych funkcjonariuszy UB, Singer, wie, kim jest morderca. Wraz z kilkoma zaufanymi oficerami decyduje się na złożenie propozycji zatrzymanemu żołnierzowi Armii Krajowej, Remowi Sosnkowskiemu. W zamian za wolność i odzyskanie córki, musi on wyeliminować tego, w kogo wcielił się dybuk.\nTytułowy dybuk zaczerpnięty został przez Świerczka z żydowskiego folkloru i mistycyzmu. Żyd Singer, oficer UB, wyjaśni Remowi Sosnkowskiemu (byłemu AK-owcowi), że dybuk to dusza zmarłego, wcielająca się we wciąż żyjącą osobę. [s. 63] Nie może ona zaznać spokoju, z powodu popełnionych grzechów. By uwolnić uwięzioną w ciele przyjaciela Singera, Aarona Stallmanna, duszę „Czarnego Anioła” – doktora Heinricha von Treppfa, który prowadził testy na Żydach w obozie koncentracyjnym, Sosnkowski (wybrany z uwagi na łatwość, z jaką przychodzi mu zabijanie) wyruszy wraz z Cyganem, pół-Niemcem pół-Polakiem (który pragnie zostać Żydem), w niebezpieczną wyprawę. Jak zakończy się ich misja? Krwawo, oczywiście.\nW sidłach schematów (fabularnych)\nSchematyczne (czyt. celowo przerysowane) w powieści Świerczka jest wszystko i wszyscy. Wbrew pozorom to nie zarzut. Dybuk stanowi świetną egzemplifikację literatury, która namiętnie czerpie z różnych wzorców i pozostaje na swój sposób wciągającą i poniekąd pasjonującą. Początkowo wrodzy sobie bohaterowie podczas podróży przez polskie knieje, lasy i wsie, przełamią opór i odrazę względem siebie – zrodzi się między nimi coś na kształt przyjaźni. Ramię w ramię mężnie stawią czoła licznym przygodom, m.in. zjednoczą się w starciu z rozszalałym tłumem wieśniaków, uratują Żyda (który co chwilę zmienia ideologie – raz chce być katolikiem, innym razem komunistą – w zależności od oczekiwanych profitów), zetkną się z sowieckim wojskiem czy spotkają lokalną wiedźmę. Niczym baśń i film akcji w jednym. No, istny Sienkiewicz!\nPomijając poboczne, epizodyczne postacie, czyli mieszkańców wsi (jako żywo pałających nienawiścią do Żydów, chociaż… tak, zdarzają się w Dybuku ze dwa-trzy odstępstwa w myśl zasady, że wyjątek potwierdza regułę) albo niższych funkcjonariuszy UB, centralni bohaterowie prezentować będą różnorodne typy osobowościowe. Na tyle są charakterystyczni, że mają tworzyć – na polecenie Singera – trupę cyrkową. Pierwszym poważnym testem skojarzeniowym dla czytelnika będzie jednak intelektualny pojedynek dwóch antagonistów – Singera (Żyda, komunisty, silnie wierzącego w ideologię) i Sosnkowskiego (AK-owca, Polaka, katolika, żywcem wyjętego z powieści Sienkiewicza impulsywnego, okrutnego, acz – paradoksalnie – szlachetnego wojaka). To starcie przełożone zostanie później na słowne potyczki (w tym przede wszystkim żarty i czarny humor) pozostałych towarzyszy Sosnkowskiego; będzie stanowiło również swego rodzaju kontrapunkt dla lustrzanego młodzieńczego pojedynku Aarona Stallmanna i Adama (typowego nordyckiego „nadczłowieka”), który odebrał mu ukochaną dziewczynę Justynę.\nPoczątkowo wydawać się może, że autor wykorzystuje schematy fabularne powieści sensacyjnej, szpiegowskiej, kryminalnej, łącząc je z filmami akcji i ckliwym romansem. Ale nic bardziej mylnego! Ewidentnie Dybuk jest wynikiem traumy sienkiewiczowskiej – fabuła stanowi nieco bardziej ekstremalną wersję wybranych fragmentów Trylogii.\nKonieczność prowadzenia paralelnych opowieści – Singer kontra UB, Sosnkowski i jego drużyna vs. dybuk, Aaron w młodości kontra goje – wpłynie na wybór struktury książki. Powieść Marka Świerczka zbudowana została bowiem z przeplatających się scen, swoistych kadrów – niczym w filmie, gdzie w najciekawszym momencie akcja zostaje zawieszona. Różnorodność obrazów literackich prezentowanych w Dybuku, wielość planów narracji pozwala autorowi na żonglerkę czasem i przestrzenią powieści. Pojawią się bowiem w obrębie utworu sceny rozgrywające się zarówno zaraz po wojnie, w budynkach MBP, na polskich wsiach i w małych miasteczkach (przez które przejeżdżać będą bohaterowie), jak i w mniej niż bardziej odległej przeszłości (zaistnieją głównie poprzez fragmenty dziennika Aarona Stallmanna).\nW książce zamieszczono także zdumiewające, momentami przerażająco surrealistyczne, fantastyczne rysunki, znalezione w rzeczach doktora Heinricha von Treppfa. Irytuje natomiast… brak akapitów (sic!). Nie ma pięknego i zgrabnego „wcięcia” w tekście. Jest nieprzebyty mur słów. Ale przynajmniej bez ogromnych marginesów, w które obecnie celuje większość polskich wydawców, nie przejmując się marnowaniem papieru.\nNa uwagę zasługuje język, tak często w polskiej najnowszej literaturze współczesnej maltretowany i degradowany. To najmocniejszy punkt powieści. U Świerczka próby lingwistycznej gry się pojawiają. Narrację kształtuje nie tylko gwara, kolokwializmy, wulgaryzmy (jakkolwiek funkcjonalne!), ale też literacka polszczyzna. Celowe błędy ortograficzne, zróżnicowanie stylistyczne wypowiedzi poszczególnych postaci – niegdyś często stosowany zabieg, dziś jakby w odwrocie, gdy autorzy silą się na mdłą poetyckość i ckliwe wierszowanie albo wulgarne i obsceniczne żartowanie (z) języka – w Dybuku pozwalają odbiorcy szybko zidentyfikować bohatera. Innymi słowy, stanowią cenny element charakterystyki postaci i nie zmuszają autora do nużącego rozpisywania się o rzekomych cechach bohatera; ot, kmiota i chama poznać po jego słowach łatwo.\nDybuk to w zasadzie powieść o wszystkim: zdradzie, zemście, przyjaźni, miłości i nienawiści. Stanowi całkiem niezły przykład polskiej prozy wzorowanej na najnowszych popkulturowych filmach i powieściach, które w sposób możliwe schematyczny traktują o sprawach ważnych i trudnych. Owszem, można doszukiwać się – jak przekonuje wydawca – zabawy konwencją i literackimi kliszami, ale trzeba wtedy zadać pytanie o cel takiej żonglerki i reguły gry. Odbiorca ma bowiem dziwnie nieodparte wrażenie przeładowania wątków, aluzji, (krypto)cytatów w Dybuku; wymieńmy kilka: pacyfikacja podziemia, UB, wojska sowieckie w Polsce, „Śląsk dla Ślązaków”, mentalność mieszkańców wsi zaraz po wojnie, antysemityzm, żydokomuna, „złote żniwa”, Holocaust, uprzedzenia i stereotypy (względem Polaków, Niemców, Cyganów), aluzje do Berezy Kartuskiej i Polski pod rządami piłsudczyków, 21 gramów i rozważania o duszy; cytaty z Talmudu, pieśni i piosenek cygańskich oraz żydowskich, fragmenty z pism Nietzschego oraz czołowych polskich, niemieckich i rosyjskich romantyków; nie brakuje nieśmiertelnego Szekspira czy Miltona, ale także pojawią się urywki z… Rammstein (sic!). Nie wspominając o nazwiskach bohaterów i skojarzeniach, które wywołują. I duch Sienkiewicza fruwa nad tym wszystkich.\nJeśli czytać Dybuka, to tylko z dużym dystansem, w myślach zestawiając treść i formę z licznymi produktami (pop)kultury. Ilość skojarzeń – nieograniczona. Zasady gry – (nie)przewidywalnie zmienne. Trochę szkoda, że potencjał i dobry pomysł zostały zabite przez nadmiar. Ach, to polskie nienasycenie.\nMarek Świerczek, Dybuk, Ammit, Bielsko-Biała 2012.\nZamieszczone w Literatura polska\tdybukliteratura polskamarek świerczekrecenzjarecenzjeświerczek\n< Poprzedni Ogród zmysłów. „Profesor” Charlotte Brontë\nNastępny > (Poza)Literackie słowoświaty. O książce „Słowa i światy. Rozmowy Janiny Koźbiel”\n12 uwag do wpisu “„To jak tania powieść.” Recenzja „Dybuka” Marka Świerczka”\n„Trauma Sienkiewiczowska”? Sama ukułaś ten termin? Trafny, choć z taką traumą nie muszę się borykać ;)\nDo praktyk wydawniczych i ogromnych marginesów dorzucę jeszcze czcionkę tak wielką, że czytelnik krótkowidz może spokojnie odłożyć okulary na bok i czytać bez nich…\nI jeszcze pytanie – to jest jakaś nowa książka (taka, która się niedawno ukazała)?\nInspiracja: Gombrowicz, hehe ; ) Pewnie nawet bezwiednie ukradłam to sformułowanie ; )\nTekst pisałam pod koniec października, ostatnio kolejny raz poprawki były wprowadzane, ale… książka jest całkiem nowa, wydana we wrześniu 2012 (http://www.ammit.pl/).\nA to prawda z tymi czcionkami. Chociaż je rzadziej spotykam. Tylko te marginesy… ; )\n2 grudnia 2012 o 12:07\nzaintrygowała mnie koncepcja jednolitego bloku tekstu… spotkałem się z czymś takim parę razy. Twórcy lubią eksperymentować – jak widać – nie tylko z treścią ale i formą. Ogólnie rzecz biorąc fajnie, że teraz, ponad pół wieku po wojnie, pojawiają się takie właśnie pozycje… może przyszedł na nie odpowiedni czas?\nCo innego świadome eksperymenty z „formą”, a co innego niby-eksperymenty z „formą”. W przypadku Dybuka – takie jest moje zdanie – to jedynie niby-eksperymentowanie ; )\nA gdzie jeszcze spotkałeś się z taką „formą”?\nHm, zależy – co jasne – od czytelniczych oczekiwań. Mnie literatura rozliczeniowa średnio interesuje (z różnych względów), bardziej sięgnęłam po tę książkę, bo liczyłam inteligentnej gry z konwencjami. Się rozczarowałam pod tym względem ; )\n2 grudnia 2012 o 14:19\nfajnym przykładem są „Łaskawe” Littela (recenzowaliśmy kiedyś, dawno temu dla Gildii, gdybyś była ciekawa -> http://www.literatura.gildia.pl/tworcy/jonathan_littell/laskawe/recenzja). Tam autor postawił na masywne, gargantuiczne akapity w których przemieszał wszystko: klasyczną narrację i dialogi. Łowienie poszczególnych elementów przypominało wędkowanie w przerębli ;-)\nIza podpowiada jeszcze „Bramy raju” Andrzejewskiego – cała powieść składa się z dwóch zdań (drugie jest zbudowane z czterech słów, pierwsze z… całej książki).\nZabawa formą w literaturze to ciężki kawałek chleba. Słowo pisane nie jest jednak tak elastyczne – wbrew pozorom! – jak tworzywo malarskie, rzeźbiarskie czy nawet fotograficzne. Bardzo łatwo książka może przestać być książką, stąd nawet ekstremalne „zabawy” muszą być stosunkowo zachowawcze. Ja lubię klasykę, ale zawsze z ciekawością przyglądam się próbom. Dobrze, że są podejmowane. Na ogół takie zjawisko jest dowodem, że dziedzina której dotyczą jest żywa. Jedynie martwe, skamieniałe branże nie ulegają mutacjom…\nrozliczenia też mnie szczególnie nie pociągają, choć jak już wiesz, niedawno akurat czytałem powieść spod tego znaku. W tym przypadku doceniam jeśli ktoś mnie zainteresuje mimo wstępnej niechęci – nie należę do osób które łapałyby otwartymi rękoma wszystkie przejawy mieszania w kotle.\nO Łaskawych mi kiedyś wspomniałeś (o ile mnie pamięć nie myli), no ale jeszcze nie nadrobiłam tego ; )\nHm, właściwie to chodziło mi o najnowszą literaturę współczesną (Bramy raju czytałam ; )) – wcześniej takie zabiegi miały inny cel, jak mi się zdaje. Teraz niewielu czytelników na to zwraca uwagę, a szkoda. Zresztą i niewielu autorów/wydawców decyduje się świadomie na takie zabiegi. Nie wiem, jak było w przypadku Dybuka – chyba przypadek.\nLubię literaturę eksperymentującą i eksperymenty literackie (chociaż zwykle nie mam okazji o nich pisać na blogu), ale czy poprzez „zabawę” (z) „formą” (w zależności, jak będziemy rozumieć słowo „forma”) książka może przestać być książką? To ciekawe spojrzenie, które wynika pewnie też z definicji słowa „książka”. Ekstremalny był np. Joyce w Finneganów trenie (podczytuję, ale brak mi czasu na spokojne przyjrzenie się), ale czy w takim razie to już nie książka? A skoro nie książka, to co? Interesujące.\nchodziło mi bardziej o formy ekstremalne – np. rzeźby z książki ;-). Aby pomieścić się w normalnie rozumianej definicji książki nie mamy wiele możliwości, a i co ciekawsze eksperymenty trafiają w próżnię – książka jest zoptymalizowana do takiej a nie innej formy ze względów praktycznych. W przeciwieństwie do zdjęcia czy obrazu poznawanie książki to proces rozpisany na godziny lub dni i komfort percepcji jest pod wieloma względami krytyczny.\ninna rzecz, że przy dzisiejszym poziomie redakcji (czy też jej braku) często nie sposób określić co jest eksperymentem a co brakiem korekty ;-)\nAch, tak ekstremalne. No tak, tak. Chociaż… jeśli książkę potraktujemy też jako rzecz, to i rzeźba z książki/-ek będzie nadal książką/-ami. Poniekąd. Chyba ; )\nBadacze obrazów, fotografii czy innych dzieł sztuki (i/albo rzeczy) polemizowaliby z Twoim stanowiskiem – nie tylko poznawanie książki wymaga czasu. Ale czyż kontemplować, analizować, poznawać, zagłębiać itd. nie można każdego obiektu rzeczywistości (i nierzeczywistości)?\n„inna rzecz, że przy dzisiejszym poziomie redakcji (czy też jej braku) często nie sposób określić co jest eksperymentem a co brakiem korekty” – nic dodać, nic ująć ; )\nw sumie, mamy chyba podobne odczucia ;-)\n2 grudnia 2012 o 22:31\nPewnie tak ; )\n3 grudnia 2012 o 15:49\nTa trauma sienkiewiczowska….:D Fajnie czyta się recenzję! A wiesz, nienasycenie jest groźne, ale i pociągające, czasem wychodzi coś lepszego, czasem coś gorszego, a czasem dzieło;)\nSwoją drogą czy postaci dybuka nie wykorzystuje ten film, w którym gra Cage „Ghost Rider 2”, albo coś pomyliłam, bo ja ten film znam tylko z kilku scen i mogę się mylić.\n3 grudnia 2012 o 16:58\nW najnowszej polskiej literaturze współczesnej to nienasycenie wychodzi słabo – w większości, niestety.\nA wiesz, że nie wiem – drugiej części nie oglądałam ; )\nAle możliwe, że podobny motyw opętania (niekoniecznie zaczerpnięty z żydowskiej tradycji) pojawił się i tam.


Odkryj najlepsze plaże na Azorach | Wiadomości podróżnicze\nSusana Garcia | | Ogólne warunki, Wyspy, Portugalia\nEl archipelag Azorów, należący do PortugaliiTo wymarzone miejsce, miejsce na wakacje, które zawsze zaskakuje. Jest to grupa dziewięciu portugalskich wysp położonych na środku Oceanu Atlantyckiego, wchodzących w skład tak zwanej Makaronezji. Główne wyspy Sudu to Sâo Miguel i Terceira, chociaż na pozostałych można też odpocząć. Graciosa, Pico czy Faial to tylko niektóre z jego wysp.\nW Na Azorach znajdziemy kilometry wybrzeża aby móc cieszyć się najlepszymi plażami. Turyści przybywają na te wyspy z wielu powodów, ale przede wszystkim dlatego, że ich krajobrazy uchodzą za spektakularne. Są tu szlaki turystyczne, krajobrazy pełne zieleni, miasta i miasteczka z bogatą historią i oczywiście plaże, na których będziemy się skupiać.\n1 Plaża Mosteiros (Sâo Miguel)\n2 Plaża Formosa (Santa Maria)\n3 Plaża Santa Bárbara (Sâo Miguel)\n4 Plaża Porto Pim (Faial)\n5 Plaża Caloura (Sâo Miguel)\n6 Plaża Silveira (Terceira)\n7 Plaża Fajâ da Caldeira de Santo Cristo (Sâo Jorge)\nPlaża Mosteiros (Sâo Miguel)\nTa plaża znajduje się w północno-zachodniej części wyspy. Ponieważ pochodzenie wysp jest wulkaniczne, to normalne, że znajdujemy wiele plaż z ciemnym piaskiem. Jest plaża wyróżnia się tym, że na horyzoncie widać kilka wysepek znane jako skały Mosteiros, które dodają uroku krajobrazowi. Te wulkaniczne monolity, które wyłaniają się z morza, mają kapryśne kształty, ukształtowane przez działanie wody i wiatru. Ta plaża ma piękne krajobrazy i czyste wody, a także oferuje usługi, takie jak parking.\nPlaża Formosa (Santa Maria)\nNa wyspie Santa María możemy znaleźć kilka innych plaż niż te, które są zwykle widoczne na całym archipelagu Azorów, które zwykle mają ciemny piasek, powietrze i fale. Ale w Santa María mamy plaże takie jak Formosa, która ma złoty piasek i zwykle ma przyjemną bryzę, co czyni ją bardzo atrakcyjną. Nie jest to zbyt szeroka plaża, ale jej pas piasku wystarczy, aby spędzić na niej dobry dzień, kąpiąc się w jej czystych i krystalicznych wodach. Jeśli chcemy zobaczyć całą plażę, możemy udać się na Miradouro da Macela. Na wyspie często odbywają się piesze wycieczki, podczas których można podziwiać niesamowite krajobrazy.\nPlaża Santa Bárbara (Sâo Miguel)\nTa plaża znajduje się w północno-centralnej części wulkanicznej wyspy. Jest to szczególnie w Miasto Ribeira Seca i jest to kilometrowy obszar piaszczysty. Na tej wyspie nie ma zbyt długich plaż, więc jest to jedna z największych. Na niej, podobnie jak na wielu innych wyspach, panują doskonałe warunki do uprawiania sportów takich jak surfing, kitesurfing czy windsurfing, stąd wielu sportowców, którzy wybierają ją do uprawiania swoich ulubionych sportów. Jest to popularna plaża na wyspie, więc posiada również wiele usług takich jak plac zabaw, bary czy łazienki. Dzięki temu cała rodzina może cieszyć się idealnym dniem na plaży, w którym każdy może miło spędzić czas.\nPlaża Porto Pim (Faial)\nTa plaża to plaża z białym piaskiem, coś niezwykłego na wyspach. Znajduje się obok wioski rybackiej i chociaż nie jest zbyt duża, otoczenie sprawia, że jest to miejsce przytulne i bardzo piękne. Idealne miejsce do snurkowania, ponieważ możemy zobaczyć wiele ryb.\nPlaża Caloura (Sâo Miguel)\nCaloura to nazwa małej wioski rybackiej na wyspie. Ta wyspa Azorów i wiele innych ma doskonałe naturalne baseny utworzone w wulkaniczna skała, która tworzy niesamowite i niepowtarzalne plaże. To jedna z tych wyjątkowych atrakcji, które co roku przyciągają ludzi na wyspę. Mamy małą plażę z błękitnymi wodami do kąpieli, a blisko brzegu znajduje się wspaniały naturalny basen, który jest idealny do kąpieli. Jedna z tych plaż, które wyróżniają się swoją osobliwością.\nPlaża Silveira (Terceira)\nTo jedna z głównych wysp, dlatego nie brakuje miejsc do kąpieli. Znajduje się w pobliżu Angra do Heroismo. Nie jest to właściwie naturalna plaża, ale betonowy język, który wbija się w wodę i oferuje miejsce dla kąpiących się. Ponieważ okolica jest kamienista, jest to najpopularniejsze miejsce do kąpieli.\nPlaża Fajâ da Caldeira de Santo Cristo (Sâo Jorge)\nAby zrozumieć, jaka jest ta plaża, musimy wiedzieć, co oznaczają przez słowo fajâ. To słowo przychodzi do opisania te równiny, które tworzą się na wybrzeżu na przestrzeni wieków przez wypieranie lawy, co dało początek małym jeziorom wulkanicznym otoczonym roślinnością i bagnami. Z wysokiego punktu widać, że jest to przedłużenie zboczy wulkanów. Ta wyspa ma wiele pasów i jest jedną z najpiękniejszych. Aby się do niego dostać, trzeba przejść przez rezerwat przyrody szlakiem turystycznym, aby dotrzeć do plaży, gdzie zobaczymy kilka domów surfingowych, aby rozpocząć lub uprawiać ten sport. Jest też plaża z ciemnych kamieni i skał oraz piękny ocean.\nPełna ścieżka do artykułu: Wiadomości podróżnicze » Ogólne warunki » Najlepsze plaże na Azorach


Gwarancja - Bergerat Used\nWybierz gwarancję Bergerat Used i zyskaj większy spokój\nWarto, aby nawet sprawdzone maszyny Bergerat Used objęte były dodatkową ochroną. Właśnie dlatego oferujemy szereg gwarancji dostosowanych do maszyn i do potrzeb klienta. Dzięki temu możesz skoncentrować się na generowaniu zysków.\nDlaczego warto wziąć udział w naszym programie gwarancyjnym?\n– By w spokoju korzystać z maszyn ze świadomością, że wszelkie niespodziewane koszty zostaną pokryte z gwarancji.\n– By utrzymywać maksymalną wydajność maszyn – wystarczy, by w razie potrzeby zajął się nimi nasz zespół ekspertów.\n– By mieć pewność, że naprawy wykonywane są odpowiednio, przez naszych wysoko wykwalifikowanych techników i przy użyciu oryginalnych części CAT.\nBergerat Used oferuje dwa rodzaje gwarancji:\n– Gwarancja na układ napędowy i hydrauliczny:\nGwarancja ta obejmuje części odpowiedzialne za wytwarzanie, przenoszenie i sterowanie mocą w silniku, a także części powiązane z układem kierowniczym i sterowaniem narzędziami.\nJest to pełna gwarancja na układ napędowy i hydrauliczny oraz na elementy powiązane z silnikiem, układem kierowniczym i zawieszeniem, elektroniką, kabiną, hamulcami, strukturą i rozrusznikiem.\nProsimy o kontakt, jeśli chcesz uzyskać więcej informacji na temat gwarancji.


Uche dla RealMadryt.pl: Wiele zawdzięczam Sánchezowi – RealMadryt.pl\n2011.01.19, godz. 19:48, dziobo / RealMadryt.pl\nUche dla RealMadryt.pl: Wiele zawdzięczam Sánchezowi\nW strefie mieszanej po spotkaniu UD Almería – Real Madryt mikrofony i kamery dziennikarzy były głównie wymierzane w piłkarzy Królewskich. Spośród zawodników gospodarzy największym powodzeniem cieszył się kapitan Albert Crusat, dla którego zapewne zdobyty punkt smakował tym bardziej słodko, że jest Katalończykiem. Niemal niezauważony przez mix zonę przeszedł Kalu Uche, dzięki czemu udało się namówić go na rozmowę. Były piłkarz Wisły Kraków tym razem nie zrobił Realowi krzywdy – a ma przecież już na koncie i gola, i asystę przeciwko Los Blancos – ale nie dlatego nie był za bardzo wylewny. Poza tym, że Nigeryjczykowi się spieszyło, należy zaznaczyć, że już wcześniej dał się poznać jako niezbyt ekstrawertyczny człowiek.\nZagraliście dobre spotkanie przeciwko Realowi, ale to nie pozwoliło wam odbić się od dna tabeli Primera División. Co jest teraz dla was ważniejsze: walka o utrzymanie w hiszpańskiej ekstraklasie czy awans do półfinału Pucharu Króla?\nPrzede wszystkim chcemy utrzymać się w La Lidze. Do bezpiecznego miejsca niewiele nam brakuje, a po takim występie jak przeciwko Realowi wierzymy, że stać nas na wiele. Gdy grałem w Polsce, do występów w Pucharze Polski przywiązywałem wielką wagę. Tak samo jest i tutaj, ale liga jest ważniejsza. Tak myślą wszyscy w klubie, zarówno piłkarze, jak i trenerzy czy działacze.\nPierwszy mecz w ćwierćfinale Pucharu Króla z Deportivo La Coruña wygraliście 1:0, więc jesteście bliżej gry w 1/2 finału z Barceloną.\nJesteśmy zadowoleni z naszej postawy w pucharze i gdybyśmy awansowali do kolejnej fazy, byłoby świetnie. Myślimy nawet o finale, to jest możliwe.\nJesteś zdania, że można się wybić z polskiej ligi? Jak dotąd chyba ty zrobiłeś największą karierę spośród obcokrajowców mających za sobą grę w Polsce.\nGdy byłem w Polsce byłem bardzo szczęśliwy. Na początku było dość ciężko, ale później się przyzwyczaiłem się do gry w waszej lidze i do życia w Polsce. Jestem zadowolony z tego, co pokazałem podczas pobytu w Polsce, cieszyłem się grą i życiem. Teraz jestem w Hiszpanii i mam nadzieję nadal się rozwijać.\nNa początku pobytu w Wiśle nie znajdywałeś uznania w oczach Franciszka Smudy, który jest teraz trenerem reprezentacji Polski.\nTak, słyszałem o tym, że został selekcjonerem. Ciężko było mi się na początku pokazać, bo byłem nowy, a poza tym nie dostawałem szans. Jednak gdy przyszedł Henryk Kasperczak, to postawił na mnie, za co odwdzięczyłem mu się dobrą grą. Piłka nożna na tym polega, żeby korzystać z okazji, które przynosi los.\nW Polsce byłeś ustawiany na prawej pomocy, na której występujesz zazwyczaj także teraz.\nGram tam, gdzie ustawia mnie trener. Na każdej pozycji staram się pokazać, na co mnie stać. Wszędzie jest ciężko, więc muszę walczyć o swoje i rozwijać się, by grać.\nJednak gdy trenerem Almerii był Hugo Sánchez, grałeś w ataku i strzelałeś dość dużo bramek.\nTo były bardzo miły okres w mojej karierze. Sánchez dał mi naprawdę bardzo wiele, stawiał na mnie i mam nadzieję, że pewnego dnia spotkamy się znowu w jakimś klubie.\nCzego konkretnie nauczył cię były piłkarz Realu?\nWielu rzeczy, sam nawet nie wiem, od czego zacząć... Przede wszystkim dotarł do środka mojej głowy, pokazał mi, co ma być moim celem podczas meczu, jak mam grać jako napastnik.\n2011.01.19, 21:26 - Mourinho: Trener jest nikim\n2011.01.19, 20:19 - Di María: Modlę się przed każdym meczem\n2011.01.19, 19:48 - Uche dla RealMadryt.pl: Wiele zawdzięczam Sánchezowi\n2011.01.19, 19:28 - Mirza Begić zawodnikiem Realu Madryt\n2011.01.19, 19:19 - Reyes: O mnie także tak śpiewali\n2011.01.20, godz. 20:21, grzechu81\nPamiętam jego bramkę przeciwko Lazio 3-3 . Ronaldinho by się nie powstydził. Piękne czasy były.\n2011.01.19, godz. 22:43, mardok1991\nwszystko ładnie pięknie ale to była polska liga i majac rowny zespol ktory gra o wysokie cele zostaje zmarnowany zamiast wzmocniony coz polityka polskiej piłki jest okropna :( ale Kalu grał swietnie :)\n2011.01.19, godz. 22:11, wadix\nDzięki za wszystko Kalu co zrobiłeś dla Wisełki!\nWisła, Wisła nasz TS!\n2011.01.19, godz. 21:58, Wzmachol\nDobry zawodnik... Jego występy w meczach Wisły Kraków to były momentami prawdziwe majstersztyki:)\n2011.01.19, godz. 21:33, ronaldo1994\nPamiętam jak grał w Wiśle. Dobrze mu wtedy szło.\n2011.01.19, godz. 21:27, A.S\nNajlepsze są nagłówki polskich serwisów: "Były piłkarz Wisły..." xD\n2011.01.19, godz. 21:27, ramosss\nPamietne czasy kiedy Wisła biła parme,Shalke i z lazio zabrakło szczescia.Szymkowia uche, Kosowski Zurawski Frankowski Kuzma Glowacki baszczynski stolarczyk to byly czasy.\n2011.01.19, godz. 20:09, mixer44\nale ze dudka nie wzieli na mudnail\n2011.01.19, godz. 20:08, DonPatrinho\nW Wiśle wymiatał


Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Lasów Państwowych(...) przedstawione we wniosku z dnia 3 grudnia 2007 r. (data wpływu 6 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – jest nieprawidłowe.\nW dniu 6 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.\nWnioskodawca w styczniu 2008 r. organizuje wycieczkę zagraniczną dla pracowników i ich rodzin. W związku z tym pracownik otrzyma z ZFŚS znaczną kwotę dofinansowania (ok. 1850 zł na osobę). Od ww. świadczenia zostanie pobrana zaliczka na podatek.\nCzy obliczoną zaliczkę od wartości tego świadczenia można pobrać w ratach?\nZdaniem Wnioskodawcy, obowiązany jest on do naliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od całego miesięcznego dochodu pracownika. Jeżeli doliczenie całej wartości świadczenia w miesiącu jego uzyskania spowoduje niewspółmiernie wysoką zaliczkę w stosunku do wypłaty pieniężnej, Wnioskodawca na wniosek pracownika ograniczy pobór zaliczki za dany miesiąc i pobierze pozostałą część zaliczki w następnych miesiącach roku podatkowego zgodnie z wnioskiem pracownika.\nZgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby f...


Odkryto fragmenty kości potężnych, morskich drapieżników – Info&Tips\nOdkryto fragmenty kości potężnych, morskich drapieżników\nKości pliozaurów – potężnych drapieżników morskich żyjących w Jurze, czyli przed ok. 150 mln lat, odkryli paleontolodzy pod Iłżą (Mazowieckie). Szczątki tych największych, jurajskich drapieżników morskich odkryto w Europie do tej pory tylko w kilku miejscach.\nWarszawa, 25.10.2019. Doktor Daniel Tyborowski z PAN Muzeum Ziemi w Warszawie oraz dr hab. Błażej Błażejowski z Instytutu Paleobiologii PAN PAP/Marcin Obara\nMniej więcej 150 mln lat temu, kiedy lądy przemierzały wielkie dinozaury, w morzach żyła inna grupa wielkich gadów. Były to pliozaury – największe drapieżniki swoich czasów.\n“Osiągały ponad 10 m długości i mogły ważyć nawet kilkadziesiąt ton. Miały potężne, wielkie czaszki uzbrojone w masywne szczęki najeżone wielkimi, ostrymi zębami. Ich kończyny były w postaci płetw. Kości tych właśnie pliozaurów znaleźliśmy na północy Gór Świętokrzyskich” – opowiada w rozmowie z PAP jeden z odkrywców, paleontolog dr Daniel Tyborowski z Muzeum Ziemi PAN w Warszawie. Swoje ustalenia opublikował wspólnie z dr. hab. Błażejem Błażejowskim z Instytutu Paleobiologii PAN w “Proceedings of the Geologists’ Association”. Znaleziska dokonano na polu kukurydzy we wsi Krzyżanowice (woj. mazowieckie).\nWarszawa, 25.10.2019. PAP/Marcin Obara\nOdkrycia w postaci szczątków jurajskich pliozaurów są bardzo rzadkie. “W Europie odkryto je do tej pory w zaledwie kilku krajach, ale jeszcze nigdy w Polsce” – podkreśla dr Tyborowski.\nOprócz kości pliozaurów paleontolodzy odkryli też kilka innych gatunków zwierząt z tej samej epoki. Są tam też plezjozaury (długoszyi kuzyni pliozaurów), żółwie czy przodkowie współczesnych krokodyli – te z Krzyżanowic osiągały nawet 6 metrów długości. W sumie naliczono kilkaset szczątków kostnych.\nW ocenie naukowca takie nagromadzenie skamieniałości zwierząt jurajskich jest również unikatowe w skali świata.\nW erze dinozaurów obszar Gór Świętokrzyskich był archipelagiem tropikalnych wysp. Były tam też ciepłe laguny i płytkie zbiorniki morskie. “Właśnie w takim środowisku żyły odkryte przez nas morskie gady” – opowiada naukowiec.\n“Żółwie morskie odżywiały się dużymi ślimakami, natomiast same padały ofiarą wielkich krokodyli. Wiemy o tym, ponieważ na pancerzach żółwi znaleźliśmy ślady zębów, które należą właśnie do tych gadów. Natomiast potężne pliozaury polowały na wszystkie zwierzęta, których skamieniałości odkryliśmy na tym stanowisku” – wylicza paleontolog.\nNaukowcy podkreślają, że badania nowo odkrytego skupiska skamieniałych szczątków zwierząt jurajskich w Krzyżanowicach dopiero się rozpoczynają.\n“Mamy nadzieję, że następne miesiące i lata przyniosą jeszcze bogatszy materiał w postaci kości wielkich gadów” – kończy dr Tyborowski.(PAP)\nW Warszawie odsłonięto pomnik Wojciecha Korfantego\nProces niemieckiego kata z II WŚ


Mieszkańcy, którzy do 10 listopada złożą nowe deklaracje śmieciowe, zobowiązując się do kompostowania powstających w ich gospodarstwach domowych bioodpadów, otrzymają zniżkę.\nZgodnie z przyjętą pod koniec sierpnia przez radę gminy uchwałą opłata śmieciowa dla właścicieli nieruchomości z budynkami jednorodzinnymi, którzy mają kompostowniki i będą w nich składować bioodpady, wyniesie 12,5 zł. W pozostałych przypadkach za wywóz i gospodarowanie odpadami komunalnymi trzeba zapłacić 13 zł miesięcznie od osoby. Właściciele nieruchomości, którzy chcą skorzystać z ulgi, muszą złożyć w urzędzie gminy stosowne deklaracje zawierające oświadczenie o posiadaniu przydomowego kompostownika i kompostowaniu bioodpadów. Jeśli dokument zostanie złożony do 10 listopada, ulga będzie obowiązywać już od października. Złożenie deklaracji między 10 listopada a 10 grudnia będzie uprawniać do niższej opłaty od listopada.


Napoleon.org.pl - Emanuel de Grouchy (1766 - 1847)\nEmanuel de Grouchy (1766 - 1847)\nSiedemnastego kwietnia 1815 roku została dana ostatnia napoleońska buława marszałkowska. Marszałkiem został Emanuel markiz de Grouchy. Dawny arystokrata de Grouchy jako jeszcze młody człowiek stał się zapalonym radykałem i po wybuchu rewolucji wstąpił do armii republikańskiej jako "obywatel" Grouchy. Brał on udział jako pomocnik Hoche`a w nieudanej wyprawie 1796 roku do zatoki Bantry, później zaś wysłano go w charakterze dowódcy kawalerii do Italii. W bitwie pod Novi w 1799 roku tak pilno było jemu i Perignonowi poddać się, że nieprzyjaciel zrozumiał ich chęć jako zasadzkę. Po kilku przyjemnych latach spędzonych jako jeniec na parol w okolicach Grazu, Grouchy wrócił do Wielkiej Armii i dowodził ciężką kawalerią w Hiszpanii, Rosji i w innych krajach. W czasie odwrotu z Moskwy był dowódcą garści oficerów tworzących straż przyboczną cesarza. Ale w przeciągu całego tego czasu od 1792 do 1815 roku w gruncie rzeczy nigdy nie miał żadnego ważniejszego dowództwa ani w kawalerii, ani w piechocie.\nWskutek pewnych niesympatycznych cech charakteru Grouchy nie był lubiany przez swoich kolegów. W czasie kampanii 1814 roku, na przykład, będąc na obiedzie u Marmonta, zobaczył leżącą na stole piękną szablę księcia Urusowa, którego żołnierze Marmonta w ataku nocnym wzięli do niewoli. Podobała mu się ona bardzo, więc prosił Marmonta, by mu ją ofiarował, ponieważ, jak mówił, jego własna, zbyt ciężka szabla rozdrażniała mu niezupełnie zagojoną ranę. Marmont dał mu tę szablę, a później wyczytał w "Moniteur", że generał markiz de Grouchy zdobył szablę księcia Urusowa i ofiarował ją cesarzowej. Na cztery dni przed opuszczeniem przez cesarza Elby Grouchy zapewniał króla Ludwika i rodzinę królewską o swojej dla nich wierności i otrzymał Cordon Rouge. Miał on jednak bardzo elastyczne sumienie. W dziesięć dni później pierwszym zadaniem powierzonym mu przez Napoleona było udanie się na południe i wystąpienie przeciw księciu Angouleme. Grouchy, wobec swej niedawnej przysięgi na wierność, powinien był bądź uchylić się od tej misji, bądź przynajmniej zażądać gwarancji bezpieczeństwa dla swego niedawnego patrona. Tego nie uczynił, a nawet, gdy dostał do rąk gwarancję podpisaną przez młodszego rangą oficera, podarł ją na kawałki i pojmał księcia.


`Gdyby oczy nie znały łez, dusza nie znałaby tęczy - sociablex3 ♥ - sociablex3.pinger.pl\nOstatni wpis:6 lata temu, 17:06\nLicznik odwiedzin:28 445 / 2802 dni\n#tagowanie #fakty o mnie\nZostałam otagowana przez http://chanelkaa.pinger.pl/ dziękuję skarbie ;*\n-*Nominuj kilka blogów, które, Twoim zdaniem, na to zasługują,*\n-*Poinformuj o tym fakcie autorów nominowanych blogów,*\n-*Ujawnij 7 faktów o sobie,*\n-*Podziękuj nominującemu blogerowi u niego na blogu,*\nMam manię kupowania lakierów do paznokci, gdy jestem w jakimś sklepie kosmetycznym pierwsze co patrzę to lakiery. Lakieromaniaczka\nJestem osobą wrażliwą. Powiedziałabym, że nawet bardzo. Wzrusza mnie, a nawet doprowadza do łez każda najmniejsza rzecz.\nSwego czasu w gimnazjum i podstawówce byłam *bardzo* nieśmiałą osobą. Dopiero teraz gdy poszłam do liceum otworzyłam się na ludzi. Czego nie żałuję.\nUwielbiam, fotografować wszystko wokół mimo, że mam ogromnego lenia nie robię tego często.\nKiedyś byłam straaaaaaszną fanką Zmierzchu, przeczytałam sagę 2 razy i obejrzałam każdy film kilka razy. Teraz mi już to na szczęście przeszło.\nJestem osobą, która luubi dużo jeść, ale nie tyję Dużo osób się dziwi ile ja potrafię zjeść, a jestem taka chuda. xD\nZawsze przed snem słucham muzyki i oczywiście śpię ze słuchawkami i telefonem potem. xD\nNominuję kaaażdego kto chce. Nie ma ograniczeń\nsanguinem xx: hahahaha,sztos, ja mam 60 lakierów xd\n*"i u mnie nic nowego i usłyszysz to nieraz mówią – widzę jak upadasz odpowiadam – to nie ja"*\npale papierosa i patrze w Twoje oczy ♥: bonson rozpierdala ! ♥\nChanelkaa: love this song <3\n*'Jeśli chcesz wiedzieć coś o mnie to coś Ci zdradzę, miłość dla mnie to huśtawka która stoi w równowadze,bo chcę Cię z każdą wadą, nic nie zmienię, mój narkotyku, mój tlenie.'*\nBoję się, boję się 1 klasy liceum..:<\nGość: Kocham to;D obserwuję;p wbij.\nGość: ELDOOO <3\nPrzeraża mnie fakt ile zostało dni do końca wakacji... Jak sobie pomyślę, że już za 10 dni zacznie się szkoła to krew mnie zalewa... Znowu czekać 10 miesięcy, znowu będzie zima, ciemno, zimno i ponuro... Jedyny fakt, który mnie cieszy to moje urodziny, które będą za 2 miesiące ii witaj hot 16! Będą święta, sylwester, nowy rok, nowe postanowienia, a ja jeszcze dobrze nie przeżyłam tego roku.. Czy Wam też się wydaje, że ten czas teraz szybciej płynie niż kiedyś? A może to my jesteśmy starsi i bardziej kalkulujemy sobie czas? Sama nie wiem, ale czasem wróciłabym do czasów kiedy miałam 5 czy 10 lat i jedynym moim problemem było jaką bajkę będę oglądać na dobranoc. Świat był, wtedy jakiś inny.. Bardziej kolorowy, bezstresowy, cieszyłam się z każdej przeżytej chwili i wykorzystywałam ją na 100%. Nie przejmowałam się co będzie za kilka lat, jak będę wyglądać, czy sobie poradzę w szkole, życiu i czy będę miała dach nad głową. Wszystko teraz jest takie oczywiste. Aby dojść do swojego celu trzeba walczyć, trzeba walczyć o byt, a przede wszystkim o siebie. Nie wiem co mi jest, ale od wczoraj jakaś taka nie swoja chodzę. Może się przejmuję, że zaczynam liceum? Być może. Jestem panikarą oraz osobą, która nie zwierza się innym co trzyma w środku. Tłumię to w sobie, a właśnie ten blog wydaje mi się, że będzie miejscem moich zwierzeń, tutaj mogę być w każdej chwili anonimową osobą.\nOprócz marzeń warto mieć jeszcze piwo: ----->skomentujesz mój ostatni wpis ? :) odwdzięczę sie tym samym !! ;D\n*Wróciłaaaaaam!* Trochę później niż mówiłam, ale byłam jeszcze dwa dni u siostry, a potem sprzątanie, zakupy i jakoś ten dzień zleciał Ogółem było straaaaasznie fajnie, ale szybko to minęło :< Jak zgram zdjęcia to wrzucę kilka.\nKooochaaani od 6-12 sierpnia mnie nie ma wyjeżdżam nad morze. Papapap.\nChanelkaa: Baw się dobrze kochana ! :*\n23 stopnie na dworze, a ja od 10 siedziałam na dworze ii czytałam książkę. Uwielbiam taki chiloooutt!\nHahaha nie ma to jak mój krzywy pyszczek.\nsociablex3 ♥: @ms.bitch: hmmm?:D\nBaaaardzo Was proszę o laaajki!\nOstatni wpis 17 dni temu? ;o Co się ze mną działo? Jak to bywa u mnie ja zwykle coś robię, że brakuje mi czasu, aby cokolwiek tutaj napisać. xD Dzisiaj do czwartku ew. piątku jadę do babci, więc znowu będzie mała przerwa, aaale jak już jestem to postaram się dzisiaj zawalić Was moimi wpisami. HIehiehie.^^ A u was co tam słychaaaaaać?\nKtoo to lubi?\nżyciowe wyznania.: uwielbiam Kaliego <3\nNo i mamy *wakacje* miło, fajnie i przyjemnie, ale zakończenie dla mnie było smutne. Tak, popłakałam się. Smutno mi się zrobiło, że z niektórymi widzę się już ostatni raz.. Przykre nawet bardzo.. Koniec gimnazjum, koniec niektórych zapewne znajomości, a przede mną liceum. Co za tym idzie? Nie wiem, ale obawiam się, że po prostu najzwyczajniej w świecie sobie nie poradzę w nim, pogubię, będzie brakowało mi niektórych ludzi. Ale cieszmy się są wakacje na razie planuję wyjazd nad morze w sierpniu, a resztę się zobaczy. A jak u Was?^^\nPeggy: Mi chyba właśnie tej wyobraźni brakuje :( Na żywo jakoś umie. Przez GG nawet na zaczepki Buńka nie wiem jak reagować :/\nChanelkaa: też boję się jak to będzie w nowej szkole , ale każdy tak ma .. Damy radę !! :) ;**\nAjajaja mam fazę na ombre nails oraz hair.\nDreams Come True ♥: jestem brunetka , i niedawno tez chciałam tak oto zafarbic włosy , wiesz ze zwykła farba blond ci nie chyci ani troche , więc kupiłam rozjaśniacz tez taki jak farba tylko pisze rozjasniacz no i pyyk , rozjasniło na ladny blond po czym za pare dni te wlosy blond zrobiły sie totalnie jak siano , nie chciałam odrazu niszczyc wlosów farba wiec chodzilamw takim sianem na glowie , teraz przefarbilam na rudy uff , o wiele lepsze sa :) ale szczerze mowić nie znam sie każdy ma inny rodzaj wlosow , tyle ze zrobiłam to z moja kol i jej tez sie zrobiły jak siano ;D\nPrzepraszam za mały zastój, ale brak czasu i internetu. Obiecuję wieeelką poprawę. A jutro pokażę Wam spódnicę, którą wczoraj kupiłam.\nA teraz na dobranoc piosenka. Buziakii.;*\nPeggy: Ja się nie żegnam, mówię jej "do zobaczenia, ale nie rychłego" :)\nJak już mówiłam w niedziele byłam na zakupach. Postanowiłam się Wam pochwalić, a co\nOd razu mówię, że byłam na zakupach w hali w Warszawie, więc są to rzeczy nie firmowe.;p\nSukienka na sierpniowe wesele\nTą bluzkę już wielbię..*-*\nMam nadzieję, że się podoba.. Właśnie tak ma wyglądać teraz mój pinger.\nmarzycielka767: pewnie,że się podoba ! :) świetne rzeczy..i wiesz co..tą bluzkę to bym Ci ukradła :P Zapraszam do siebie jak bedziesz miała ochote:)\nPeggy: Powiem Ci tak. Ja jestem w UK 4 lata. Pierwsze lato było ciepłe (24-26 stopni), ale dwa kolejne zimnica (około 18, wiatr i deszcz). Dziś (lata jeszcze nie ma ;)) będzie maksymalnie 12 stopni. Jest dość pochmurno i często pojawiają się mgły. Ale... ja mieszkam w małej mieścinie nad morzem północnym, wiem że w innych częściach kraju bywa cieplej :) Osobiście tęsknie za polską konkretna pogodą. Zimą -15 a latem +30 :D\npoocahontazz: ładna sukienka:)zapraszam do sb:)\nWielbię ten długo weekend!♥ Jutro już szkoła miałam przez re 4 dni wosu się nauczyć, ale wyszło jak wyszło... Nie chce mi się i pewnie dopiero wieczorem się za to zabiorę.. ehh.. PO za tym zaraz pewnie jadę na zakupy.:33 Huhu A co u was?;p\nPeggy: Niestety nie mieszkam w Polsce w dużym mieście, wręcz przeciwnie. To maleńkie miasteczko (nie mniej je uwielbiam). Jestem gotowa wynająć pokój (Wrocław lub okolica) lub/i dojeżdżać jak zajdzie taka potrzeba (chcę być blisko Wrocka bo tam mam specjalistę i większe szansa na pracę, później/w między czasie będę szukać czegoś bliżej mego domu)\nPeggy: aha... No i uczyć się chcę. W Polsce :)\nPeggy: Ależ ja chce wyjechać do Polski :) Chcę tam wrócić, tam żyć, zapuścić korzenie. Dlaczego jadę sama? Bo po pierwsze nierozsądnym by było gdybyśmy razem rzucili pracę (On ma tu stała, bardzo dobrze płatną) i wrócili "w ciemno". Po drugie ja jadę głównie po to by podleczyć się, po trzecie jadę przypilnować pewne sprawy (sprzedaż ziemi, remont naszego miejsca zamieszkania - czyli stały i pewny dochód jest potrzebny, itd.) a po czwarte ... hmm mój mężczyzna twierdzi że a nóż mi przejdzie tęsknota za krajem jak tam trochę pobędę (nie ukrywamy, Mu życie w UK sie podoba, ale jest skłonny wracać gdy choć jedno z nas będzie miało stałą pracę w PL.) :) Chyba dość dokładnie wyjaśniłam, ale jak coś to pytaj :)\nMój optycznie mały świat...\n*Od razu mówię, że wszystko co tutaj piszę jest mojego autorstwa. Moje przemyślenia itp*\nCzy kiedykolwiek myśleliście, że w tak krótkim czasie się zmienicie? Albo że jedna osoba ma na was taki wpływ, że jest zdolna do tego, aby Was zmienić? Czy myśleliście kilka lat temu, że w tym i w tym wieku będziecie tak wyglądać? Mieć taki charakter, a nie inny? Bo ja nie... Nie sądziłam, że osoby ważne i ważniejsze będą teraz nikim. Ja jako szara dziewczyna w szarym świecie będzie tak raniona.. Będzie jedynie głupią zabawką, którą można pomiatać. Jesteś dla wszystkich kiedy Cię potrzebują, lecz gdy ty chcesz czyjejś pomocy zostajesz zupełnie sama w tym wielkim świecie.. Nie ma osoby do której mogłabyś przyjść o 3 w nocy i wypłakać się. Nie ma takiej przyjaciółki, ani przyjaciela w zasięgu ręki. Czy miłe jest to uczucie, gdy ktoś ważny ma cię w dupie? Czy fajnie jest być samym? Oczywiście, że nie. Czy mając chłopaka- powiedzmy wielką miłość- przyjaciele zostają na drugim miejscu? Dlaczego tak jest? Ja nigdy nie zostawię ważnych osób, gdy będę mieć chłopaka- mimo, że uwierzcie nie będę go miała.\nFajnie jest, gdy na każdym kroku każdy udowadnia ci, że jesteś głupią, brzydką suką. Więc jak w tym świecie wierzyć w siebie?! Nie można.. Dlaczego nie mogę być ładna? Dlaczego ja nigdy nie mogę się szczerze komuś podobać? Dlaczego nikt nie może wyrażać mi swoich uczuć SZCZERZE? To takie trudne? Nie sądzę.. Dlaczego nie stać mnie nawet na kolegów? Czemu nie mogę po prostu do jakiegoś zadzwonić/ napisać/podejść, aby po prostu mnie przytulił? Tak mi tego brakuje. Brakuje mi bliskości.\nOddalam się, wpadam w wir samotności, czuję się samotna i jestem samotna. Jestem zabawką. Jestem tylko, gdy komuś się nudzi. Moje łzy to codzienność każdego dnia.\n*Nienawidzę siebie, swojego wyglądu, charakteru i wszystkiego co ze mną związane. Chcę zniknąć. Raz na zawsze! Nie chcę być taką, jaką jestem, chcę mieć kolegów, prawdziwych przyjaciół, prawdziwych imprez oraz chłopaka. Pragnę tego.* Czemu świat jest tak niesprawiedliwi? Jedni mają przyjaźń, drudzy miłość, a trzeci wszystko, a ja nie mam nic? Nienawidzę tego. Rzygać mi się chce, gdy patrzę na siebie codziennie rano czasem mam ochotę wziąć coś i się pokaleczyć, wykrwawić do ostatniej krwi, albo nałożyć na siebie tonę tapety i zakryć moje prawdziwe okropne ja.\n*Dziadku zabierz mnie tam, tam hen wysoko do góry! Tam, gdzie ty jesteś... Chcę do dzieciństwa, kiedy wszystko było łatwe. Inne. Kiedy ty byłeś tutaj.* Nie mam siły się uczyć, myśleć, ani oddychać. Każdy oddech boli tak jakby ktoś wbijałby mi szpilki w płuca. Mam schizy, jestem głupia. Chcę tam, gdzie *marzenia* się spełniają. Chciałabym pokazać wszystkim, że jestem WIELKA, że jestem INNA nie taka, jak każdy ją sobie wyobraża. Zrobię sobie operacje, chcę się zmienić...\n*No warning sign, no alibi\nNo we'll never ever learn.*\n30stm- Alibi.♥ Piosenka, dźwięki tak do mnie trafiają, że się zawsze na niej rozklejam. Ból w sercu jaki mam jest nie do opisania..\n*Umieram zostaje tylko głupia skorupa po mnie. W niej nic już nie ma.*\nWeekend jak najbardzej udaaaaany Co z tego, że się przeziębiłam, ale ciii Dzisiaj w sumie małam tylko jedną normalną lekcje, bo na 3 było zastępstwo, a na jednej zdejmowaliśmy dekorację z sali. Jeszcze 2 dni i ukochaaaany dłuuugi weekend! A potem byle do wakacji. *-*\n.Perfidna Sucz.: szybko zleci i wakacje.\nsociablex3 ♥, Legionowo, Polska\nO mnie: Dziewczyna żyjąca marzeniami, chciałaby zmienić dotychczasowe życie na lepsze, lecz nie narzeka na to co ma... Wie, że dążąc do celu uda się wszystko osiągnąć.\nMotto: "Każda chwila to szansa, aby wszystko zmienić."\nKomentarz od pale papierosa i patrze w Twoje oczy ♥, 6 lata temu »\nKomentarz od Dreams Come True ♥, 6 lata temu »\nKomentarz od życiowe wyznania., 6 lata temu »\nKomentarz od Peggy, 6 lata temu »\nTagi sociablex3 ♥ (2)\nfakty o mnie tagowanie\nZnajomi sociablex3 ♥ (1)


Strategia firmy w świecie danych - ICAN Institute w Warszawie | Kształcimy liderów biznesu\nSTRATEGIA · DANE, TECHNOLOGIA, KONGRES ICAN MANAGEMENT REVIEW\nDlaczego niektóre firmy rozwijają się szybciej niż inne? Na to pytanie – podczas pierwszego Kongresu ICAN Management Review – odpowiedział Dariusz Kwieciński, prezes zarządu w Fujitsu Polska w swoim wystąpieniu „Reimagine your business: strategia firmy w świecie danych”.\nPonad 50% firm uważa, że satysfakcja klientów oraz efektywność konkurencyjna na rynku to najważniejsze elementy w przypadku funkcjonowania przedsiębiorstwa.\nFirmy, które odnoszą sukces na rynku, nauczyły się pracować z danymi, wykorzystywać i monetyzować je. Nazywamy je firmami „Data Driven”.\nNajwiększe wyzwania według prezesa Fujitsu:\nŚrodowisko Hybrid IT (od Edge przez Core do Chmury)\nKontrola ryzyka biznesowego i finansowego\nInnowacyjny Customer Experience\nPrzykład wykorzystania danych: Portugalska Agencja Ubezpieczeń Społecznych. Stworzono platformę analityczną opartą na Hadoop (system rozproszonego przechowywania i przetwarzania danych – red.), która pozwoliła na efektywne wykorzystanie Big Data. Rezultat to oszczędność 200 milionów euro na wypłatach świadczeń dzięki skutecznej analizie danych.\nCo‑creation - sposób na współpracę w poszukiwaniu innowacji. W przypadku każdego problemu rozwiązanie jest inne.\nDlatego warto się przyjrzeć czterem głównym obszarom, przedstawiającym tematykę, z którą należy się zmierzyć:\nUsługi dla transformacji danych\nWiedza wewnątrz organizacji.\nNie uda się przeprowadzić skutecznej transformacji cyfrowej w oparciu o wyłącznie jeden z powyższych obszarów.\nDo 2025 r. 75% danych, które dotyczą danej firmy będzie powstawało poza nią.\nDariusz Kwieciński jest prezesem zarządu Fujitsu Polska


Powódź 1997. Opolszczyzna pod wodą | Nowa Trybuna Opolska\narchiwum 17.06.2012 Zaktualizowano 16.06.2012\nRedakcja NTO pod wodą.\nTydzień później, 7 lipca, prasa donosiła o pierwszych skutkach ulewnych deszczów. Dzień wcześniej ogłoszono stan alarmowy na wszystkich rzekach południowej Opolszczyzny. Nic jednak nie zapowiadało dramatu. Wręcz przeciwnie, Centralne Biuro Prognoz IMiGW uspokajało: "Sytuacja ma charakter przejściowy, a intensywne deszcze są charakterystyczne dla naszego klimatu i nie stanowią anomalii pogodowej". W tym samym czasie Białka głucha na zapewnienia hydrologów zalała Głuchołazy. Opawica - pięć wsi w gminie Głubczyce i to tak, że ludzie na dachach czekali na pomoc. Premier Cimoszewicz odwiedził zalane rejony. Odra na wodowskazie w Miedoni podniosła się do 748 cm, poziom wody w Krzyżanowicach przekroczył 9 metrów. Spodziewano się, że do Kędzierzyna-Koźla dojdzie 790-centymetrowa fala, a w Opolu już w środę 8 lipca woda podniesie się do 590 centymetrów.\nW tym czasie w redakcji od dwóch dni działał sztab kryzysowy. Zastanawialiśmy się, gdzie przenieść wydawanie gazety. Było jasne, że Pasieka może się nie oprzeć fali, choć wszyscy mieli na myśli wodę nie wyższą niż do kolan. Od 7 lipca po wydaniu gazety cala redakcja wywoziła sprzęt, a ten, który pozostał, przenosiliśmy na wyższe piętra. Gościny udzielił nam sklep komputerowy Atabajt. To była jedna sala sprzedażowa, w której mieściło się teraz wszystko: pokój naczelnych, sekretariat, stanowiska do pisania tekstów, które dziennikarze dzielili z adiustatorami i korektą. Jedni wstawali od pisania, inni siadali na tych samych krzesłach do adiustowania, przygotowywania makiet, po czym ustępowali miejsca korekcie. Obowiązywał system rotacyjny, inaczej powchodzilibyśmy sobie na głowy.\nW ten sposób przygotowani na każdą ewentualność spokojnie pracowaliśmy tymczasem w siedzibie na Powstańców Śląskich. Drukarnia, położona po drugiej stronie Odry, w Bierkowicach, była bezpieczna, wiadomo, że woda raczej tam nie dotrze.\nWe wtorek, 8 lipca, koledzy z oddziału nyskiego dzwonili od rana: - Dotarliśmy do redakcji po kolana w wodzie. Jeszcze zdążyli napisać relację do środowego wydania, o 20.15 łączność z nyskimi korespondentami nto została przerwana. W Nysie połowa mieszkańców została pozbawiona wody pitnej i prądu, w najniższych punktach miasta w rejonie alei Wojska Polskiego, Jagiełły i Marchlewskiego woda osiągnęła poziom 3 metrów. Bezpieczne były tylko wzgórza w północnej części Nysy. Tu też ewakuowano nysan.\nWojewoda wydał apel z wezwaniem do ewakuacji, tu cała lista miejscowości, prawie całe nadodrzańskie gminy. Woda zaczęła wdzierać się do Kędzierzyna-Koźla, Ciska, Branic, Krapkowic, Kietrza, Baborowa, Bierawy, Kluczborka, Bąkowa, wszędzie.\nW środę 9 lipca w Opolu ludzie zaczęli wykupywać chleb i wodę. - Mamy ruch jak w okresie przedświątecznym - informował na łamach nto Jan Łoza, kierownik SDH "Za Odrą".\nNa Bolko rozpoczęła się ewakuacja zoo, bo worki ułożone nocą z wtorku na środę na szczycie wału nic nie dały. W nto kolejna relacja nyskiego dramatu, już nie z zalanego i odciętego od świata nyskiego oddziału redakcji, ale z pokładu śmigłowca. Na zdjęciach widać, że nie wygląda to dobrze.\nW czwartek 10 lipca kilka minut po czwartej rano woda wdziera się do Opola. Najpierw na Zaodrze, dopiero kilka godzin później zalewa wyspę Pasiekę. Odra dostaje się na pierwsze piętro redakcji w Opolu. Wszyscy wiedzą, że spotykamy się w awaryjnej siedzibie na Grunwaldzkiej. Tu już wszystko gotowe. Na offsecie wydajemy numer specjalny - 8 kolumn, w tym dwie publicystyczne - to w końcu piątkowe wydanie. Dla czytelników to znak, że nie daliśmy się wodzie. Do drukarni z redakcji mamy teraz ze 40 kilometrów, trzeba jeździć objazdem przez ocalały most w Rogowie Opolskim. Przy okazji kursem do i z drukarni do redakcji docierają dziennikarze mieszkający na Zaodrzu. Najpierw dopływają łódkami, a ze skrzyżowania Niemodlińskiej z Domańskiego odbiera ich redakcyjna furgonetka. Na szczęście większość może dotrzeć do redakcji suchym lądem. ZWM, centrum miasta są niezagrożone. W Opolu od Piastowskiej do górnego Zaodrza rozgrywa się dramat, a na opolskim Rynku ogródki piwne pełne, radosny gwar podszyty dreszczykiem emocji.\nW redakcji każdy dzień zaczyna się od odprawy. Decydujemy, kto gdzie jedzie. Krzysiek Zyzik lata ratowniczym śmigłowcem. Opisuje dramat ludzi z dachów. Piloci narzekają, że koordynacja lotów właściwie nie istnieje. Sami nawołują się przez radio, przekazując informacje, gdzie najpilniej potrzebna jest pomoc. Tadziu Kwaśniewski wsiada do łódki i płynie zrobić zdjęcie redakcji, które ukazuje się w sobotnim wydaniu z 12 lipca. W przybudówce woda sięga do pierwszego piętra. Po wszystkim jedna z koleżanek wyciąga z szuflady uratowany dyktafon, to wtedy był cenny sprzęt. Trzymała go w górnej szufladzie, gdyby położyła w szufladzie niżej, byłby do wyrzucenia.\nEwa Bilicka pływa po Pasiece z Anną Zembaczyńską z WOPR (córką ówczesnego wojewody). Mieszkańcy wyspy wyglądają z okien i proszą, by poinformować rodziny: Przekażcie, że żyjemy! Przekazujemy, doradzamy, informujemy. Staramy się być wszędzie, gdzie nas potrzebują. Niestety, radia i tak nie prześcigniemy. Nasze informacje docierają do czytelników z jednodniowym poślizgiem, no i tylko tam, gdzie może dotrzeć gazeta.\nWydajemy gazetę non stop. Również w niedzielę, jest zbyt dużo spraw do przekazania, zbyt wiele komunikatów, które powinny dotrzeć do ludzi jak najszybciej. Dzień to w tej sytuacji strasznie długo, dwa dni to już właściwie wieczność.\nW niedzielnym wydaniu z 13 lipca dwie rozmowy. Pierwsza z wojewodą Ryszardem Zembaczyńskim. Maria Szylska i Andrzej Mach pytają, dlaczego fala zaskoczyła opolan, skoro płynęła tu od kilku dni. Wojewoda tłumaczy, że zabrakło wyobraźni również specom od hydrologii. Przyznaje, że wiele spraw zostało zawalonych, padła łączność, sporo ta powódź nas nauczyła, niestety po szkodzie.\nNiżej arcybiskup Nossol ze Zbigniewem Górniakiem dodaje powodzianom otuchy, opowiada, jak dowiedział się o klęsce, przebywając w bawarskiej klinice. Od razu pognał na pociąg, potem na lotnisko we Frankfurcie. Z Warszawy do Opola przywiózł go taksówkarz. Wziął tylko za część kursu. Resztę niech ksiądz przekaże powodzianom - dodał. Bp Alfons Nossol przyznaje w rozmowie: - Ja się za nas, Opolan, już nawet nie modlę, to jest po prostu szturmowanie nieba.\nAle były też epizody wstydliwe. W poniedziałek 14 lipca Jacek Szwedkowicz relacjonuje w tekście "Ludzie i hieny" przypadek pilotów śmigłowca, którzy uratowali życie ośmioosobowej rodziny. Na lądowisku na stadionie "Gwardii" wylewnie dziękowali kapitanowi maszyny, potem się okazało, że podczas lotu splądrowali jego neseser. Policja odnotowuje plagę kradzieży: ze sklepów, samochodów, zalanych opuszczonych mieszkań….\nWe wtorek 15 lipca donosimy, że wszędzie woda powoli ustępuje. I odsłania ogrom zniszczeń, to druga fala ludzkiej frustracji: niesie ze sobą świadomość jak mało udało się uratować, jak wielkie są zniszczenia.\nNasi reporterzy Artur Karda i Krzysztof Stecki przebijają się do lasów stobrawskich, gdzie od pięciu dni żyją uciekinierzy z Rybnej, Kościerzyn, Starych Kolni, Czepielowic i Lubszy. W lesie mieszka 150 osób, koczują w namiotach, samochodach, z gospodarstw zabrali ze sobą bydło. Właśnie dotarli do nich z pomocą strażacy.\n"Lizol cenniejszy od chleba" - pisze Michał Wandrasz. Ludzie walczą ze szlamem, ale nie mają żadnego środka do dezynfekcji. Smród nad opolskim Zaodrzem jest niemiłosierny, ale ludzie powoli się przyzwyczajają. Kto może, wysyła dzieci z miasta do rodziny, na wieś, byle dalej stąd.\nEwa Bilicka opisuje dramat opolskiego zoo. Załoga była ze zwierzętami, których nie udało się ewakuować, do końca. Lwica Ryksa przez cały dzień walczyła o życie, utrzymując łeb w 20-centymetrowej przestrzeni między lustrem wody a sufitem klatki. Wreszcie opadła z sił i poszła na dno. Opiekunowie mogli się tylko przyglądać tej dzikiej walce i nieuniknionej agonii. Zwierzęta, które zdążono ewakuować, trafiły do ogrodów w Katowicach i we Wrocławiu. Wrocławskie zoo dzięki wysiłkowi tysięcy mieszkańców uratowano przed powodzią.\nŚroda 16 lipca, w gazecie piszemy: "Wracamy do domów". Właściwie do tego, co z nich zostało. Są też dobre informacje: most na Kanale Ulgi na Niemodlińskiej na szczęście nie uszkodzony. Radio Opole i nasza redakcja pośredniczymy w poszukiwaniu miejsc na koloniach dla dzieci powodzian. Nasz apel przedrukowuje zaprzyjaźniona z nto "Gazeta Poznańska". Zgłasza się ponad tysiąc chętnych gotowych do zorganizowania i sfinansowania wypoczynku dla opolskich dzieci.\n"Woda opada, emocje rosną" - pisze w artykule Beata Cichecka. Ludzie mają pretensje do władz, że ich skutecznie nie ostrzegli, zarzucają złą organizację pomocy. Powoli zaczynają się kwasy związane z podziałem darów dla powodzian. Wzajemna zwykła ludzka solidarność, szlachetna bezinteresowność w czasie próby powoli się rozmywa…\nSą już pierwsze powodziowe nekrologi: na Opolszczyźnie w powodzi zginęło 6 osób, zaginęły 32, to dane na dzień 18 lipca.\nSobota 19 lipca, w Czechach znowu pada. Na zniszczonych wałach trwa walka z czasem, żeby przynajmniej prowizorycznie wzmocnić to, co się da. Wszyscy boją się drugiej fali. Do Opola druga kulminacja nadchodzi w czwartek 24 lipca. Fala jest płaska, przechodzi przez całe 5 długich godzin, maksymalny stan wód - 510 centymetrów. Ludzie z nadbrzeżnych dzielnic co chwila wychodzą nad Odrę, by sprawdzić, jak wysoko sięga. Na twarzach nie widać niepokoju, tylko zobojętnienie. Woda już niewiele może im zabrać. A łzy? Właściwie to już zabrakło łez.\nPiątek 25 lipca, obudzone Zaodrze idzie do pracy, Odra utrzymała się w korycie. Radio podaje, że fala się stabilizuje. W piątkowym wydaniu nto Bogdan Bocheński pisze tekst "Zabawa w powódź". O tym, że dzieci na podwórku przy Niedurnego bawią się w ratowanie tonących, w wyciąganie topielca z piaskownicy.\nJuż wiadomo, że psychiczna trauma nie zejdzie z nas tak szybko jak ta woda.\nSeel 04.07.2017 16:07:49\n"Dramat opolskiego zoo" szlag mnie trafił,jak przeczytałam ten fragment.Co to znaczy,ze niektórych zwierząt nie udało się ewakuować?Przeciez było wiadomo,ze zoo zostanie zalane.Jesli ta biedna lwica walczyła cały dzień o życie i ktoś się temu przyglądał,naprawdę nikt nie był w stanie zdobyć pocisków usypiających i jej stamtąd wywieźć?Skoro był na to cały dzień?Nawet większa łódka.Zdaje sobie sprawę,ze w zoo często pracują ludzie kochający zwierzęta,ale takie sytuacje - kiedy zwierzę ginie,ponieważ jest uwięzione w klatce - są dowodem na bezcelowość i okrucieństwo tych miejsc.Okropna historia, ludzie to jednak obrzydliwy gatunek.


Kołdry - Sklep Internetowy - 168.com.pl\nKołdry cienkie i grube\nCo trzeba zrobić, aby wysypiać się przez cały rok? Odpowiedź jest prostsza niż mogłoby się wydawać. Wystarczy zakupić odpowiednią kołdrę, spod której każdego ranka będą wychodzić Państwo wypoczęci i pełni energii. Najlepszym rozwiązaniem jest nabycie dwóch egzemplarzy – kołdra gruba na jesień i zimę oraz kołdra cienka na wiosnę i lato.\nKołdra letnia – komfort i wygoda w gorące noce\nKołdra na lato z racji tego, że jest dość cienka, delikatnie otula ciało i pozwala mu oddychać. Dzięki temu można przespać spokojnie całą noc.\nMoże zainteresuje Państwa kołdra letnia pikowana z motywem różyczek (w trzech kolorach do wyboru) lub też taka z ciekawymi wzorami – kwiatowymi lub geometrycznymi? Mogą one nocą pełnić swą zakładaną funkcję, a w ciągu dnia stawać się narzutą na łóżko lub kocykiem. Jeśli w kręgu Państwa zainteresowań jest kołdra gruba antyalergiczna, również zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą. Polecamy także kołdry i poduszki sprzedawane w zestawach. Oferowane przez nas kołdry są wypełnione włókniną poliestrową z preparacją silikonową. Dzięki temu, że są pikowane, przez wiele lat zachowują swój estetyczny wygląd i spełniają swoje zadanie, jakim jest otulanie ciała delikatną warstwą w upalne noce.\nPrzepiękna kołdra letnia FIOLET. Ciekawe wzornictwo /KL20/\nPrzepiękna kołdra letnia. Ciekawe wzornictwo /KL43/\nPrzepiękna kołdra letnia. Ciekawe wzornictwo /KL47/\nKomplet pościeli - kołdra i poduszka ORANGE\nKołdra biała "JT" 160x200