Nepal znosi kwarantannę dla turystów – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Świat / Nepal znosi kwarantannę dla turystów\n„Więcej turystów przyjedzie do Nepalu, bo nie będzie trzeba już odbywać wielodniowej kwarantanny w hotelu. To odstraszało turystów, którzy nie mają za wiele urlopu” – mówi Bijay Adhikari, właściciel jednej z agencji trekkingowych w Katmandu.\nNowe regulacje, które opublikowano w języku nepalskim na stronie Ministerstwa Turystyki, opisał m.in. dziennik „The Himalayan Times”.\n„Po wylądowaniu trzeba zrobić test na koronawirusa i jeśli jest negatywny, można od razu jechać na trekking lub zwiedzanie” – tłumaczy nowe zasady Bijay Adhikari.\n„Taki test, który jest dostępny w większości największych prywatnych szpitali, kosztuje tylko 20 lub 25 USD (ok. 78-98 zł). Wynik jest znany w ciągu kilku godzin. Teoretycznie do tego czasu trzeba pozostać w izolacji, ale w praktyce można zaczekać np. w szpitalu” – zaznacza Pasang Lama, organizujący trekkingi m.in. do bazy pod Everestem.\nWedług wytycznych badania na koronawirusa obowiązują zarówno zaszczepionych, jak i niezaszczepionych przeciw koronawirusowi.\nNepalski rząd zatwierdził nowe regulacje na posiedzeniu z 18 marca br., ale z ogłoszeniem szczegółowych zasad czekał tydzień.\n„Przez ten czas krążyło wiele niesprawdzonych plotek, bo w przepisach panuje bałagan. Ministerstwo Turystyki mówiło o 5 dniach, ministerstwo zdrowia o 7, a sztab kryzysowy nawet o 10 dniach” – zauważa Bijay Adhikari.\n„Nikt na dobrą sprawę nie wiedział, ile ma trwać kwarantanna, ani czy w ogóle obowiązuje. Nikt nie kontrolował, czy turyści rzeczywiście odbywają kwarantannę i wiele biur podróży twierdziło, że jej nie ma” – przyznaje Pasang Lama.\nGrupy wybierające się w góry muszą złożyć wniosek do Nepalskiej Izby Turystyki (NTB) i Ministerstwa Turystyki. Wniosek jest zatwierdzany przez urząd imigracyjny oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych.\n„To raczej formalność dla agencji turystycznej, która organizuje wyprawę” – uspokaja Pasang Lama.\n„Wciąż nie są wydawane pozwolenia na trekkingi dla indywidualnych osób. Takie pozwolenie zapewnia wynajęta agencja trekkingowa” – tłumaczy Bijay Adhikari.\nInformację potwierdziła Shradha Shrestha z NTB, według której ma to zapewnić bezpieczeństwo grupy w czasie pandemii.\n[TYLKO U NAS] Prof. K. Rejdak: W przyszłym tygodniu ruszą badania kliniczne... Łotwa: MSZ potępia represje wobec działaczy polskiej mniejszości na Bia...


Wpadł pirat - Dziennik Wschodni\nPirackie kopie gier komputerowych, oprogramowanie i płyty CD znaleźli w czwartek policjanci w jednym z mieszkań w Końskowoli. Wartość zabezpieczonego towaru wynosi 115 tys zł. - To największy ujawniony proceder tego typu w tym roku na terenie działania naszej komendy - mówi kom. Roman Maruszak, oficer prasowy KPP w Puławach.\nWłaścicielem nielegalnej kopiarni jest dziewiętnastolatek, mieszkaniec gm. Końskowola. Według policji działał od pół roku. Swoje "produkty” oferował w Internecie. W chwili przeszukania nie było go w mieszkaniu. Policja ustala miejsce jego pobytu.(kris)


Większość z tych produktów działa, ale wiele nie.\nKiedy ludzie mówią o „środkach zaradczych na robaki”, zwykle mają na myśli coś innego. Mogą one oznaczać coś w rodzaju „pigułek dla robaków”, „granulek dla robaków”, „roztworu dla robaków”, „karmy dla robaków”, a nawet „karmy dla robaków dla psów i kotów” (czasami jest to po prostu nazwa produktu). Przyczyną różnicy między „robakiem” a „lekarstwem” jest to, że wiele z tych produktów zawiera kombinację wielu różnych leków. Na przykład mogą zawierać leki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze, przeciw pasożytom, przeciwgrzybicze, przeciw pasożytom, przeciw mięczakom lub przeciwgrzybicze. Wiele osób uważa, że każdy produkt zawierający więcej niż jeden lek jest lekarstwem na robaki i tak jest w niektórych przypadkach. W innych przypadkach zastosowany lek nie jest nawet wymieniony na etykiecie. W takich przypadkach lekarstwo to po prostu nazwa ogólna. Dlatego nie wolno kupować robaka, który zawiera jakiekolwiek leki. Musisz porównać produkty zgodnie z tym, jak dobrze są oznakowane. W ten sposób możesz znaleźć taki, który będzie dla Ciebie najlepszy, a jednocześnie będziesz mógł używać swoich zwykłych leków.\nŚrodek przeciw robakom może zawierać dwa lub więcej leków, dlatego przed zakupem należy dokładnie przeczytać opakowanie. Oto kilka rzeczy, na które należy zwrócić uwagę przy zakupie leku na robaki: Czy produkt jest oznaczony jako lek uniwersalny? Czy zawiera co najmniej jeden lek? Czy jest to oznaczone jako „dla kobiet w ciąży i kobiet w wieku rozrodczym”, jeśli tak jest? Czy jest oznaczony „dla mężczyzn lub kobiet, którzy mają choroby przenoszone drogą płciową?” Jeśli tak, to poszukaj etykiety „STD” i upewnij się, że jest ona na tej liście.\nDetoxic jest obecnie uważany za tajną Detoxic, Detoxic popularność w niedawnej przeszłości Detoxic ...\nJeśli rozmowa dotyczy kontroli pasożytów, możesz usłyszeć o FitoBalt - dlaczego? Jeśli FitoBalt na ...\nJeśli Bactefort licznym doniesieniom o doświadczeniach, które są obecnie znane, wielu entuzjastom B...


hallas - sierpień 2014\nSierpień wysusza wiatrem rozkołysane drzewa, liście zwija w tutki i zażółca trawy, zapachem słomy mości drogi wzdłuż pól najeżonych rżyskiem i w spiekocie południa wykrzykuje słowa – Półmetek wakacji nadszedł! Dla mnie to prawie koniec. Upaliłam się już w jastarnianym słońcu, bryzgami fal ochłodziłam strudzone ciało, przebiegłam jak zwykle do Juraty szybkim truchtem napawając się wysokim poziomem życia elit tam się chłodzących rozbryzgami morskiej piany.\nBałtyk sie burzył i pienił. Ulubiona zabawa wczasowiczów - skoki przez fale.\nTydzień mignął i zgasł, wróciłam na ziemię kujawsko-pomorską, do własnych czterech ścian teraz nadmiernie zagęszczonych ludźmi, na upalony żarem skrawek plaży w Pieczyskach nad Zalewem Koronowskim… Wszystko zgodnie z planem, z pogodą zrównoważoną i bezchmurną, z dobrym stanem zdrowia lekko naruszonym, ale to drobiazg. Teraz jest okazja, ukulturalniam się więc ciągana z imprezy na imprezę… To już ostatnie dni spędzone z wnukiem i jego rodzicami, więc także pichcę, sprzątam i dogadzam rodzinie rosnąc w babciną siłę! Dzisiaj mam dzień wolny, wszyscy wynieśli się do miasta P. gdzie spotkać się mają z koleżankami ze studiów, a ja cały dzień tonę w ciszy zakłócanej tylko zaokiennym wiatru zaśpiewem. Powolutku będę wyciągać z zanadrza wakacyjne przygody, albo i nie, zobaczymy co się będzie działo i co przyniesie nam sierpniowy wiatr, w którym z braku laku jestem zakochana jak poeta Gałczyński, którego w Praniu nie odwiedziłam, a szkoda. Przepraszam Mistrzu! A zresztą, nie dla mnie Pan wiersze pisał, nie mam więc zobowiązań wobec Pana.\n„Często, aby stało się to, czego pragniemy, trzeba tylko przestać robić to, co robimy.” Lew Tołstoj\nStałam się posiadaczką poradnika „Dziennik perfekcyjnej pani domu 2014” Weroniki Łęckiej. Czytałam go w przerwie nocnej, gdyż jestem sama w dalszym ciągu, towarzystwo się bawi w P. i nie wrócili na noc. Ponieważ jest już niedostępny w sprzedaży, podobno!, podzielę się z Wami informacjami, gdyż znalazłam tam dawką przydatnych informacji, a że jestem dobrym człowiekiem, nie zatrzymam wszystkiego dla siebie, to wiadomo!\nZ paznokciami pomalowanymi na zielono - tak, tak staruszka ma prawo do odrobiny szaleństwa – a to, że bliska mi osoba z tej racji nazwała mnie jaszczurką!, nie pogrążyło mnie w niemocy, szukałam dzisiaj źródła nieprzyjemnego zapachu w kuchni. Nie miałam pojęcia skąd pochodzi. Wczoraj wysprzątałam kuchnię perfekcyjnie!!! Okazało się, że w pojemniku na ziemniaki jeden rozłożył się doszczętnie. To było bardzo nieprzyjemne. Ziemniaki zakupiłam niedawno, a jednak stało się. Ranek spełznął na usuwaniu intruza i czyszczeniu kosza na śmieci według instrukcji poradnika:\n„Wiadro na odpadki trzeba codziennie opróżniać, a raz w tygodniu myć gorącą wodą z dodatkiem detergentu. Po wypłukaniu należy natrzeć je szmatką zwilżoną denaturatem, na następnie jeszcze raz wypłukać, wysuszyć i wyłożyć dopasowanym workiem jednorazowym.”\nDenaturatu nie miałam, jakoś nie używam, ale zdezynfekowałam kosz octem, też dało dobry efekt. Teraz idę szukać mojego szczęścia na bazarku. Może moje pragnienie się spełni.\nPogoda barowa i o Pieczyskach nie ma co myśleć, może tam luźniej się zrobiło, ale co ja bym tam robiła, naprawdę nie wiem. Może już można chodzić po piasku gołą stopą, gdyż w niedzielę się to nie udawało, parzyło jak licho!!!\n„Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy, ponieważ wiedza jest ograniczona.” Albert Einstein\nZostałam sama w pustym domu. Przecież było wiadomo, że taka chwila nadejdzie, ale trudno się z nią pogodzić. Aby odreagować stres zabrałam się do porządków, prania i przemeblowywania. Wyobraźnia mnie nie zawodzi, zawsze coś wymyślę. Meble te same, ale zdecydowanie zmieniły położenie. Tylko uporam się z finansami, kupuję nową kanapę i fotel. Niech tam sobie myślą co chcą, że staruszka, że już się nie opłaci, ale ja tych starych gratów mam już dosyć! Poczyniłam już wstępny rekonesans, podpięłam się pod poczynania córki i razem odwiedziłyśmy kilka sklepów meblowych. Co prawda dziecko stwierdziło, że zanim dokonam zakupu, wyprodukują już nowe modele, ale nich tam. Lepiej wiedzieć wcześniej, co w trawie piszczy.\nDzisiaj wstałam wcześniej, gdyż jakoś nie mogłam spać i zainteresowałam się „Wysokimi Obcasami”, które „ktoś” mi położył na stoliku. Bez Szczepkowskiej to już nie to! Przeczytałam kilka artykułów, popijając w kuchni zieloną herbatę, kiedy wszyscy jeszcze spali. Zainteresowałam się Ireną Jurgielewiczową. Przypadł mi do gustu fragment jej notatek: „Nowa faza starości: dominacja ciała. Walka z tą dominacją.(…) Lęk o fizyczność – przy braku lęku przed śmiercią. Może ze wzglądu na braki fizyczne – tęsknota do śmierci? (…) uczucie, że nikogo nie obchodzę, nikogo nie ciekawię. Podziwiają mnie - i unikają?”\nZnam to uczucie, widocznie to syndrom starości. Pani Irena była trochę starsza, dobiegała setki, ale starość lat nie liczy. Staruszce wszystko jedno! Co prawda, lato daje mi możliwość odmłodzenia się nieco i odsłonięcia moich opalonych nóg. Chodzę w krótkich spodenkach w domu, śmieci też wynoszę w tym stroju, ale po ulicy jakoś nie mam odwagi spacerować tak odsłonięta. To chyba już nie ten czas. Staruszką jestem a dzisiaj jeszcze podpadłam, gdyż pochrapywałam w nocy.\nRada praktyczna dla staruszek. „Aby uniknąć chrapania należy spać z nogami lekko uniesionymi do góry.” Nie chrapałam nigdy, ale teraz na starość, szczególnie kiedy jestem podziębiona, to mi się zdarza. Gdy w domu jestem sama, nie ma problemu, ale kiedy śpi kilka osób, jestem budzona. – „Babciu, nie mogę spać, chrapiesz!” Przewracam się wtedy na bok i zasypiam, nawet nie wiedząc kiedy. Szkoda, że szybciej nie przeczytałam tej rady. Może to być pomocne dla staruszków, panowie wiodą podobno tutaj prym. Znajoma skarżyła mi się, że śpi w oddzielnym pokoju, gdyż nie może wytrzymać ze swoim „chrapaczem”. Och, ta starość!\nWygląda na to, że zacznę rozwijać tę krzynkę talentu, jaka gdzieś tam we mnie tkwi, gdyż ludzie się wynieśli i charakteru nie będę mogą już kształtować. Uważam, że z całej rodziny najmądrzejszy jest mój wnuk! Córki ciągle mają mi za złe, że nie przyjmuję darów pieniężnych i muszę wysłuchiwać tyrad, jak należy przyjmować to, co mi chcą dać. A ja nie chcę i już! Mój mały wnusio - no tak się mówi, ale ja podnoszę głowę, aby na niego spojrzeć, przerósł mnie już o ładnych kilka centymetrów – wdał iście salomonowy wyrok: - „Mamo, zostaw babci pieniądze, jak jej braknie, to weźmie, a jak nie, to zostaną do następnego naszego przyjazdu.” Dla świętego spokoju wzięłam, schowałam i niech sobie leżą. Takiej rady nie mogłam zlekceważyć.\nUkuliśmy w tym roku slogan, którego autorem jest także wnuk – „Babci wina!”. Rozbawiały nas sytuacje, kiedy to babcię podejrzewano o niecne zamiary, mimo, że nie przykładała do tego ręki i wnuk musiał prostować „rozdrożne” sytuacje. Murem stał po mojej stronie, a dwuznaczność powiedzonka wzięła się także stąd, że babcia za nic na świecie nie chciała kosztować żadnego alkoholu, gdyż jej nie służy. Bardzo mi brak tego mojego mądrali i rozjemcy, obrońcy i towarzysza długich spacerów brzegiem morza, które odbywał tylko w moim towarzystwie, mimo, że trochę swarliwa ostatnio jestem i mam zgorzkniały wyraz twarzy rozświetlającej się tylko w towarzystwie wnuka. Bawimy się nieźle. „Śledź śledzi śledzia” to ostatnie powiedzonko brzego-morskie, aktualne jest także ubiegłoroczne lizanie nóg przez morskie fale i gilotyna piasku ucinająca nam stopy, gdy wypatrywaliśmy meduz i ratowaliśmy jakieś stwory morskie i owady wyrzucane na brzeg przez rozjazgotane bałwany.\nWieczorową porą nad zatoką w Jastarni. Na zdjęciach nie ma wnuka, gdyż zastrzegł sobie prawo do prywatności. Trudno. Prezentuje się natomiast moja córka i ja z miną lekko skrzywioną. Taki mój urok tego roku!\nTo wnuk ratował mnie z opresji, gdy po powrocie z koncertu „Demono”, na który zostałam zawleczona, a korzystając z okazji przez pootwierane okna wlazł do pokoju tak olbrzymi świerszcz, że w życiu czegoś takiego nie widziałam. Wędrował po ścianie pod samym sufitem, a ja chciałam go zgarnąć szczotką w stronę okna, za co odwdzięczył mi się skacząc wprost na moją pierś. Odpowiedziałam na to takim wrzaskiem, że wszyscy w pokojach obok pobudzili się. Mój mały rycerz, zaopatrzony w zmiotkę i śmietniczkę, wypowiadając słowa: - „Babciu, zaufaj mi! Dam sobie z nim radę.”, jakimś cudem zebrał go szybko i zwinnie na szufeleczkę i posłał w otchłań zaokiennej, czarnej nocy. Obyło się bez skoków i popisów świerszczowego olbrzyma. To był chyba jakiś władca świerszczy! Rankiem na ścianie za oknem siedział członek rodziny świerszczowej, ale już normalnych rozmiarów. Wyraźnie chciały się z nami zaprzyjaźnić.\nWczorajsze przemeblowanie wpłynęło pozytywnie na moją psychikę, ale za to, bolą mnie teraz mięśnie i stawy. Trzeba będzie kontynuować rozpoczęte działania, nie ma rady. Miło sobie jednak powspominać wakacje.\nRada praktyczna: - „Szorstkie ręczniki odzyskają miękkość, gdy zanurzymy je w gorącej wodzie z octem.”\n„Uroda jest po trzech dniach równie nudna jak cnota.” George Bernard Shaw\nNie przez przypadek oparłam się o powyższą sentencję. Oglądaliśmy na dużym ekranie zdjęcia z przeszłości, gdyż akurat znalazły się na nośniku i doznałam szoku! Te akurat dotyczyły rozpoczęcia roku szkolnego mojego ukochanego wnuka. Dziecko małe, to oczywiste, ale babcia! Uśmiechnięta, na swój skromny sposób zadbana, szczuplejsza o wiele kilogramów, twarz z innego chyba wymiaru… Tak! Starość wdziera się do mnie przemocą. Nic na to nie poradzę. Dlaczego ja mam wobec powyższego wracać do przeszłości?! Zadawalam się tym, co jest teraz. Pewien ksiądz powiedział mi kiedyś, że gdyby ludzie byli wiecznie młodzi nikt nie chciałby umierać! A znajomy, odpowiadając na pytanie, czy chciałby być znowu młody odparł, że wygląd owszem, byłby do przyjęcia, ale rozum to zdecydowanie woli ten, jaki ma teraz!\nNie dla mnie wspomnienia, no chyba, że dotyczą one wnuka i moich córek, do tego wracam z radością. Właśnie na zdjęciu widać było pierwszoklasistę, który natychmiast po zakończeniu uroczystości szkolnych oczekiwał obiecanego przez babcię prezentu. Miała to być Gadunka. Bionicle byłe wtedy źródłem jego inspiracji. Uważał, że prezent będzie czekał w szkole. Poprzednio uzgodniłam z zięciem, że pojedziemy po uroczystości do sklepu i delikwent wybierze sobie sam prezent. Rozczarowanie było ogromne. Trzeba było zmienić wszystkie plany i najpierw kupić Gadunkę.\nTakie wspomnienia lubię, dzielę się przeżyciami z wnukiem i zaśmiewamy się z naszych przygód. Babcią jestem i basta!\nRada praktyczna: Kurtkę puchową, jaśki i poduszki można wyprać w pralce automatycznej w temperaturze 30 stopni C. Aby puch lub pierze się nie zbryliły w czasie prania, należy wrzucić do bębna kilka piłeczek pingpongowych, a następnie wysuszyć.\n„Miernoty świata, udzielam wam rozgrzeszenia.” Salieri w ostatnich scenach filmu „Amadeusz”\nObejrzałam wczoraj ten film, po raz już któryś. Pamiętam, gdy wyświetlano go w kinach. Moja córka, zresztą jak większość członków rodziny, będąc pod urokiem Mozarta, poprosiła o powtórne obejrzenie dziejów Mistrza. Przychyliłam się do prośby, trudno, istniała potrzeba, to trzeba i już. Poszłyśmy, ale filmu już nie grali. Akurat wyświetlano w kinie Oskard „Muchę”, więc gdy już przyszłyśmy, to obejrzałyśmy. Do dzisiaj słabo mi się robi na wspomnienie tego ohydztwa… Nie dziwię się, że wspomnienia wracają, mocne przeżycia osadzają się na trwale w pamięci.\nNie ma potrzeby mówić o filmie, wszyscy go chyba znają. Mnie interesuje geniusz Mozarta i zawiść Salieriego. Gdyby nie to, kto by do dzisiaj pamiętał o Salierim! Mozart miał doskonałe podstawy teoretyczne, ale to nie daje możliwości wybicia się, potrzebna jest jeszcze iskra boża. On ją miał, pisał to, co było w nim, w jego duszy. Salieri przecież też miał solidne podstawy muzyczne, ale nie płonął w nim płomień talentu. Pisał przecież zupełnie dobrą muzykę, tylko ona nie wybijała się ponad przeciętność. Nie mamy pewności, czy naprawdę z premedytacją szkodził Mozartowi, ale przecież zazdrość o talent istnieje od wieków. Kiedy już znalazł się w szpitalu, a wyrzuty sumienia nie dawały o sobie zapomnieć, wygłosił podobno słowa będące moim mottem.\nMiernoty świata! Bardzo mnie to bawi. Jesteśmy w większości miernotami, piszemy, gdyż mamy taką potrzebę, śpiewamy to, co nam w duszy gra, fałszując niekiedy okropnie, powtarzamy w nieskończoność pasaże i tryle - dla siebie, i tych, którzy chcą nas słuchać - i nie oczekujemy sławy. Gorzej jest, gdy dzieje się inaczej. Ja robię coś tak długo, jak sprawia mi to przyjemność, gdy nie mam ochoty, po prostu kończę działanie.\nTomasz Piątek, zachęcając do pisania, radzi, aby nie pisać wszystkiego, coś zostawić na później i być bezlitosnym wobec siebie… Wiem jedno, gdy naprawdę mamy coś do powiedzenia, przychodzi wszystko szybko bez zbędnych rozmyślań i namyślań, po prostu piszemy i już. Gdy nie można sklecić kilku zdań, lepiej dać sobie spokój, i tak nic z tego nie będzie. Na Parnas, symbolizujący doskonałość osiągniętą w sztuce, niech wspinają się ci, którzy mają talent - niektórzy i tak spadną łamiąc nogi i ręce, a nawet duszę! - miernoty, niech przechadzają się u podnóża zerkając tylko w górę. Spacery przecież służą zdrowiu.\nRada praktyczna: Firanki staną się białe, jeśli w trakcie prania dodamy garść soli. Zszarzałe firanki uzyskają ładny, kremowy kolor, gdy do ostatniego płukania dodamy wywar z herbaty lipowej.\n„Żyd w sieni, pieniądz w kieszeni”\nDopadłam go wreszcie! Żyda z pieniędzmi na obrazku. Kupiłam w Jastarni, tylko nie wiedziałam do tej pory, gdzie go umieścić, aby zadziałał. Dzisiaj dopiero doczytałam w internecie, co z obrazkiem zrobić. Co prawda, trzeba było zacząć działania w piątek lub w sobotę, ale poniedziałek może też być pomyślny, według mnie oczywiście. Żyd zapewni mi wreszcie powodzenie finansowe, które mnie opuściło zupełnie i na dodatek spada na mnie deszczem rachunków jak rój Perseid na sierpniowym niebie. Niech Żyd się postara, proszę Żyda! Zawiesiłam go w przedpokoju, odwróconego do góry nogami, zatknęłam mu grosik na rozruch i do dzieła Żydzie, masz pracować na moją korzyść. Ma nastąpić dopływ kasy, rozumiesz!\nZastanawiam się tylko jak mu dać szansę. Przecież pieniądze nie będą kapały z obrazka!!! Przeczytałam podsuniętą mi przez życzliwą osobę książeczkę „30 pomysłów na zarabianie w domu”, ale jakoś mnie to nie przekonało do działań. Chyba tylko autor na tym zarobił. Już kiedyś zaczęłam takie internetowe zarabianie pieniędzy. Wszyscy znajomi musieli wysyłać SMS-y za pięć złotych, ja miałam dostawać z tego 50 groszy, a po uzbieraniu różnymi drogami odpowiedniej sumy, miano mi coś tam wypłacać. Kiedy w ramach działań zaczęłam dostawać oferty współpracy ze mną od młodych ludzi z fakultetami, znajomością kilku języków, zawrzałam wewnętrznie i napisałam swoim pracodawcom, co myślę o takim sposobie zarabiania pieniędzy. Napisali mi, że nikt mnie nie zmuszał i z hukiem mnie wyrzucili, gdyż osłabiałam im wizerunek, pisząc do ludzi, których zwerbowałam, prawdę, czystą prawdę.\nZobaczymy jak mi pójdzie z Żydem. Na początek zacznę od totolotka. Później pomyślę, co jeszcze mogłabym robić. Mam nadzieję, że Żyd mnie zainspiruje. Przecież po to go nabyłam.\nRada praktyczna: Aby wątróbka nie twardniała podczas smażenia, warto ją przedtem włożyć do zimnego mleka Można ją również posypać cukrem. Solić należy przed spożyciem.\n„Gdy mąż mówi o przebaczeniu, pewnie ma coś na sumieniu.” Bridget Asher\n,,Kwiaty od Artiego" ! Jestem w trakcie czytania. Urzekł mnie pomysł Lucy, głównej bohaterki, która odkrywa, że starszy od niej o 18 lat mąż, zdradzał ją bardzo intensywnie. Odchodzi od męża, ale wraca, kiedy ten - chyba z natłoku emocji życiowych!!! - poleguje na łożu śmierci i stara się uporządkować wszystkie sprawy, łącznie ze sprawą syna, o którym żona nie miała pojęcia, że istnieje.\nLucy wpada na rozwiązanie, które mnie urzekło. Dzwoni do pań spisanych w notesiku Artiego i zaprasza je do trzymania warty przy stojącym o krok od śmierci mężczyźnie. Panie decydują się na przyjazd!!!:) Dom się zaludnia, emocje rosną, gdyż jedne go nienawidzą, inne wspominają z nostalgią i zaczyna się…\nTemat niby ciężki, ale książka napisana jest wakacyjnie, bawi i wzrusza. Oczywiście bohaterowie nie wiedzą, co to są niedostatki finansowe i dlatego chyba im łatwiej podejmować takie decyzje.\nMyślę, że są panowie, którzy bywają tak łasi na kobiece wdzięki i podboje, że taka terapia by im się przydała, bardzo przydała! Chciałabym zobaczyć wszystkie panie ustawione rzędem przed obliczem takiego delikwenta. Jak by się wtedy czuł? Czy wyróżniałby jedne, a inne tylko tolerował? Może pyszniłby się jak kogut, a może byłby zażenowany ilością zdobyczy?! Książka bardzo mi poprawiła nastrój.\nRada praktyczna: Wanna w łazience będzie czysta i błyszcząca, jeśli będziemy ją czyścić mieszanką soli i octu. Pożółkłą emalię można wybielić, czyszcząc ją roztworem soli i terpentyny.\n„Kochamy ludzi za dobro, któreśmy im dali, a nienawidzimy za zło, któreśmy im wyrządzili.” Lew Tołstoj\nWczoraj na sierpniowym niebie jeden błysk udało mi się uchwycić, ale życzenie skierowałam dla innej osoby. Mam prawo. Później już niebo zaciągnęło się takim kożuchem chmur, że nic nie mogłam dojrzeć. Zabrałam się za lekturę. Skończyłam czytać lukrowaną wersję życia w postaci „Kwiatów od Artiego”, ale nie żałuję, miło wejść w krainę baśni. Przecież w moim wieku lubi się już karmić duszę fikcją, prawda za bardzo boli.\nRanek zmarnowałam wgapiając się w telewizor. Nie wiem co mnie podkusiło aby włączyć „Pytanie na śniadanie”. Pytań było wiele, odpowiedzi też, aby jednak nie zgnuśnieć zupełnie, ugotowałam w międzyczasie gar kompotu z jabłek w ramach popierania polskiego rolnictwa i teraz konsumuję. Surowe jabłka jakoś mi nie służą. Dla mnie są zupełnie niedojrzałe. Papierówki jadło się kiedyś prosto z drzewa, rozpływały się w ustach, miały niepowtarzalny smak, kruchość i aromat, teraz nadają się tylko na kompot. Jabłka mamy w porównaniu z resztą kraju dosyć drogie. Mogę akcję popierać, wyjdzie mi, mam nadzieję, na zdrowie. Jabłka można jeszcze przełknąć, ale to, co się dzieje na granicy Rosji z Ukrainą, wydaje się być dużo bardziej niebezpieczne. Mało tego, że ciągle trwają walki, to jeszcze teraz 280 wybielonych ciężarówek mknie w stronę granicy. Jakoś nie bardzo wierzę w pomoc humanitarną. Co Putin szykuje, do czego zmierza?! Czas pokoju wisi chyba na włosku.\nRada praktyczna: Owoce nie rozgotują się, jeżeli dodamy do wody odrobinę masła. Jabłka, gruszki i brzoskwinie nie ściemnieją w trakcie gotowania, jeśli dodamy plaster cytryny lub szczyptę kwasku cytrynowego.\n„Szukający szczęścia jest jak pijak, który nie może trafić do domu, ale wie, że ma dom.” Voltarie\nWczorajsze popołudnie spędziłam na spotkaniu z firmą Vigget Medica. Chciałam skorzystać z bezpłatnego badania układu krążenia. I skorzystałam. Bardzo mi się podobało, wkładasz paluszek do maleńkiego zacisku i masz wszystkie dane dotyczące spraw związanych z serduchem. Co prawda przetrzymali nas do końca spotkania aby otrzymać wyniki, ale coś za coś.\nJak zwykle starsi i zaradni na swój sposób ludzie, kokosili się na krzesłach starając się utrzymać swoje dobre miejsce do pierwszeństwa w badaniach. Zabawne to i żałosne, ale tak to już jest na starość. Prelekcja miała przybliżyć niezbędność urządzenia nazywanego RezonMed. Ma pomagać na około 40 schorzeń!!! Nie mam zaufania do urządzeń wielofunkcyjnych, ale cuda się zdarzają. I niechby już, chcieli sprzedać, więc zachwalali. Wprawiła mnie w osłupienie cena – ogólnodostępne urządzenie, które można zamówić na ich stronie internetowej to 5300 złotych! W cenie promocyjnej, na spotkaniu, jakoś tak w okolicach 3 000. Wyobraźcie sobie, że ci starzy, schorowani ludzie, rzucili się tłumnie do zamawiania tego cudeńka techniki… Nie można zaprzeczyć, że polem magnetycznym leczy się wiele schorzeń, ale za taką cenę! Wolę już chodzić do przychodni na takie zabiegi, czekam bo czekam, ale nie płacę.\nWspomnę tylko, tak na marginesie, że drogą losową przysiadł się do mnie pan, sympatyczny i wyraźnie spragniony kontaktów, liczący sobie 88 lat. O wszystko wypytałam! Tacy mnie teraz zauważają, a szkoda, że nie pięćdziesiąt lat temu, gdyż zupełnie dobrze się prezentował... Chwalił się, że jeszcze w zeszłym roku pływał, chodził z kijkami, ale teraz już słabnie. Szkoda! Pogadaliśmy sobie, aby jakoś ten czas minął do odebrania wyników. Mam słabość do przystojnych mężczyzn, bez względu na wiek. Tacy w wieku dwu lat też nawiązują ze mną szybkie i znaczące kontakty. Nagadamy się niekiedy aż do przesady, a dowiem się wszystkiego, od razu kawa na ławę, aż mamy mitygują latorośle. Ma się to podejście do mężczyzn.\nRada praktyczna: Ziemniaki, zwłaszcza w postaci puree, pomagają przy dolegliwościach żołądkowych.\n„Kobieta jest mądrzejsza od mężczyzny, ale najwięcej rozumu musi zużyć na to, aby ukryć ten fakt.” Mary McCarthy\nNie mam w pełni przekonania do tej sentencji, ale miło się czyta. Sama wiem, że mężczyzna, który dostałby się w moje ręce, a nie imponował mi swoimi zasobami inteligencji, miałby ze mną ciężkie życie, nawet gdybym się starała i okazywała takiemu osobnikowi swoje względy. Byli tacy, których los uchronił od kontaktów ze mną i niech dziękują za to Opatrzności! Może to wynikać z mojego braku uznania do swojego rozumu i talentów i dlatego wspierać się muszę o zasoby innych!?\nDzisiaj wielki dzień, Wniebowstąpienie NMP, Matki Boskiej Zielnej, rocznica Bitwy Warszawskiej, Dzień Wojska Polskiego, ale w tle migocze „biały konwój” na Ukrainie, który może być początkiem końca spokojnego świata, do którego przywykliśmy i uważaliśmy do tej pory, że jest nam dany raz na zawsze. Zaczynam się bać, naprawdę… Słucham przemówienia Prezydenta i cierpnę z lęku. Myśl o tym, że moja mała stabilizacja, spokój rodziny, możliwość realizacji swoich marzeń tak długo skrywanych, mogą lec w gruzach, napawa mnie przerażeniem.\nCzytam wiersze, które zawsze mnie nastrajają dobrze do świata, a w związku z Powstaniem Warszawskim, przywołałam twórczość Tadeusza Gajcego. Pociąga mnie u niego dążenie do zrozumienia świata i człowieczych losów, a przede wszystkim styl pisania. Geniusz! Że też tacy ludzie muszą tak wcześnie umierać…\n„Miłość bez jutra” Tadeusz Gajcy -fragment\n…Bo tyle tylko jest w nas ciepła,\nw kielichu warg języka ostrze…\nSą ludzie, którzy noszą w sobie bogactwo talentu. Przytoczę jeszcze fragment książki "Której imię wymazano", którą obecnie czytam, ale napiszę o niej później, gdyż wyraźnie zboczyłam z obranej ścieżki, która miała obrazować motto z nią związane. Myślę, że ten jej fragment, który mnie urzekł pomysłem, wpasowuje się w talent Gajcego.\n„Pączek róży rośnie w mroku. Nie wie nic o słońcu, a mimo to dąży w górę w otaczającej go ciemności, aż wreszcie ściany więzienia ustępują i kwiat rozpościera płatki ku jasnym promieniom.”\nSzkoda, że kwiat tak szybko ścięto.\nRada praktyczna: Ślimaki będą omijały nasze uprawy, jeśli wokół roślin rozsypiemy trociny lub pokruszone skorupki jajek.\n"Patrz w gwiazdy, a nie pod stopy. Bądź ciekawski". Stephen Hawking\nZachód słońca nad zatoką w Jastarni, ładny, prawda? I taki „nie z tej ziemi”.\nNie mam siły pisać, pada, pada i pada… Boli mnie głowa, ogarnęła mnie niemoc, jaka zdarza mi się bardzo rzadko. Wszystko nastraja mnie źle - pogoda, moje mozolne poszukiwania, niechęć do działania. Niech ta sobota już minie.\nUkraina w ogniu, cieszyć się trzeba każdym dniem, gdyż nie wiemy, co nas czeka. Nie mam skłonności do katastrofizmu, ale czuję, że dzieje się źle. Świat się boi jakichkolwiek posunięć, aby nie rozpętać nowej wojny, która zresztą może już trwa. Są przecież tacy, którym byłoby to na rękę. Przez ostatnie tysiąclecie mieliśmy zaledwie kilka lat bez działań wojennych. Zamiast skupić się na poznawaniu świata, pogrążamy naszą Ziemię w chaosie.\nStephen Hawking, schorowany naukowiec, twierdzi:- Choć życie może wydawać się trudne, zawsze jest coś, co możesz zrobić i osiągnąć sukces. Chcę mu wierzyć i go posłuchać, może to podniesie mnie na duchu…\nRada praktyczna: Skrobanie ryby będzie łatwiejsze, jeśli włożymy ją na chwilę do gorącej wody, a zaraz potem do zimnej. Łatwiej skrobać rybę tępą stroną noża, od ogona do głowy. Aby się nie ześlizgiwała, można posypać deskę solą.\n„Każdy mężczyzna ma jakieś zalety, trzeba mu je tylko wskazać.” Erich Maria Remarque\nJako osobnik biegnący pod górkę do osiemdziesiątki, nie chcę się wypowiadać o jednostkach płci męskiej znanych mi osobiście, gdyż było by to sprzeczne z naturą, ale mogę chyba mówić uogólniając, nikt nie będzie się czuł wtedy dotknięty czy wyróżniony, ci w innym stanie istnienia także. Gdyby przyszli prostować opinię o sobie, byłoby źle. Ja nie mam ochoty na takie spotkania.\nMężczyźni lubią być chwaleni, gdy nie stosujesz tej zasady, jesteś na pozycji przegranej. Niestety, nimb uwielbienia musi otaczać mężczyznę, gdyż w przeciwnym razie znajdzie sobie kogoś, kto się tego trudu podejmie. Ze stawianiem na pierwszym planie urody, byłabym ostrożna, w pierwszej fazie znajomości, to niewątpliwie ma znaczenie, ale później, nie jest już takie ważne. Ich interesują przymioty duszy i własna wygoda. Swoim męskim węchem zawsze znajdą kogoś, kto będzie dla nich odpowiedni.\nOstatnio spotkałam małżeństwo, bardzo zgodne i udane. Facet przystojny, elokwentny, zaradny, opiekuńczy, a małżonka, oj, na tym poprzestanę. I co z tego, że nie prezentowała się dobrze w stroju plażowym, miała kochanego męża, a głupie spojrzenia miała w nosie. Myślę, że stosowała zasadę, do której nawiązuję cały czas. Gdy im się o czymś mówi nieustannie, sami w to zaczynają wierzyć.\nMusiałam trochę odseparować się od mojego nastroju, który wynikł, jak się okazało, z przeziębienia. Zatoki, gardło, uszy - ale już panuję nad sytuacją. Po obiedzie wybieram się do lasu, balsamiczne żywiczne powietrze zrobi swoje, tak myślę. Proboszcz dzisiaj nie mógł przeczytać w kosciele ogłoszeń, taki był zainfekowany. Nie jestem zatem odosobniona. Ja dojdę do siebie, nie dam się!\nNa świecie wrze. Konflikt coraz bliżej. Nikt nas jakoś do rozmów nie zaprasza. Ukraina w ogniu! Prawy Sektor grozi władzom marszem na Kijów. Rosja podrzuciła żołnierzy i uzbrojenie dla separatystów! Wypiera się wszystkiego w żywe oczy. Znowu zestrzelono samolot. Chiny opowiadają się jako mediatorzy w konflikcie. Ciekawa jestem po czyjej stronie, gdyż jakoś nie wierzę w załagodzenie przez nich konfliktu. Rasa żółta zaleje świat , przepowiadał w XVI wieku francuski lekarz i astrolog Nostradamus. Oby się nie spełniło.\nRada praktyczna: „Herbata uzyska ciekawy, intensywny aromat, jeśli do puszki włożymy laskę wanilii lub cynamonu.”\n„Tak czy inaczej żeń się: jeżeli znajdziesz dobrą żonę, będziesz szczęśliwy, jeśli złą – zostaniesz filozofem.” Sokrates\nSentencja ta obrazuje stanowisko mężczyzn, a jak na to patrzą kobiety?\nWczoraj podziwiałam piękny krajobraz nad smolistą rzeką Brdą w Piaskach, dzielnicy Bydgoszczy. Las dębowy, sosnowy i olchy nad rzeką, skarpa wysoka, wąwozy, lśniąca w dole kręta linia rzeki, woda nawet u brzegów przejrzysta, jednak główny nurt czernieje, złowrogo szczerzy cienie zębiasto układające się przy przeciwległym brzegu, a w wodzie… ludzik, a właściwie chłopisko, niezbyt trzeźwy, gadatliwy i wyraźnie mający ciągoty do nawiązywania znajomości. Wszyscy jesteśmy ubrani w ciepłe bluzy, popołudnie chłodem spowite, a ten kąpieli zażywa, jak twierdzi, przez tę wydrę nie do dogania się, swoją „kobitę”!\nGłosi swoją historię życia, głos po wodzie się niesie, wspomina noce, które spędzał na brzegu, gdzie my stoimy, nad ogniskiem upłynniając opary wypitego alkoholu, gdyż powrót do domu spotykał się z przepowiednią rodziców - Skończysz w rynsztoku opoju! A teraz znowu życia jesień, żona swarliwa, nie daje się napić do syta, wybiera się więc w niedzielę nad rzekę, pije, płynie do domu rzeką, aby wywietrzał i nikt nie szukał u niego butelki schowanej w kieszeń.\nW końcu poderwałam wszystkich do odwrotu, nie mogłam już tego wytrzymać, pęczniało we mnie ziarno współczucia dla zniewolonej przez pijaka żony, który niedziele wybierał, aby wywietrzeć w wodach rzeki i przez tydzień jakoś się utrzymać w pracy… Bardzo go rozeźliło, gdyż stałam chmurna na brzegu ze słowem niezbyt pochlebnym pod jego adresem, a teraz miał stracić widownię, a przecież gotów był rzucić się wpław, aby podrywać młode panie. Niedoczekanie pijaczku, pomyśl lepiej, co się z tobą stanie! Brda to zdradliwa rzeka, dno porastają wodorosty, wystarczy zaplątać się i koniec.\nCo my mieliśmy zrobić? Wezwać straż miejską? Przyjedzie za godzinę, a drugi brzeg zupełnie jest niedostępny dla pojazdów, wodniacy też zanim się zjawią, facio zdąży uciec. Zostawiliśmy go swojemu losowi. Teraz mnie to męczy. Może trzeba było go jakoś zmusić do zrezygnowania z kąpieli?! Słuchałam regionalnego radia, nikt nie utonął, widocznie dopłynął do domu. Co taki człowiek sobie myśli, co on ma w głowie?! Spalać alkohol pływając w zimnej wodzie! A w zimie? Tarza się w śniegu, czy może zakładając biegówki przeciera szlaki nad Brdą? Biedna ta żona, biedna, i on biedny, i dzieci, a Brda płynie jak zawsze, nocą księżyc świeci, olchy w wodzie się przeglądają. Masz takie życie, jakie chcesz mieć, gdy butelka jest powodem dla twojej chwały.\nA mnie dręczy sumienie, że idiota mógł utonąć.\nRada praktyczna: Kiszone ogórki, które już są zbyt miękkie, znowu będą twarde, gdy do naczynia włożymy trochę sody.\n„Kim byłabym bez Donka? Pewno po prostu kimś innym. Kim on byłby beze mnie?”\nJa staruszka, zarwałam wczoraj kawał nocy, czytając „Miedzy nami” Małgorzaty Tusk. Stało się, lektura mnie wciągnęła. Nie jest to jakiś majstersztyk literacki, ale szczera opowieść o życiu, bez przymilania się czytelnikowi. Znalazłam tutaj wiele wątków, z którymi mogę się utożsamiać – no przecież nie z panią premierową, tylko z jej dniem codziennym, wychowaniem dzieci, zmaganiem się z trudami życia. Pani Małgosia tryska energią, nie daje się stłamasić, walczy o swoje małżeństwo, sprawdza się jako kochająca matka, jest życzliwa, otwarta, mądra. Nie omijają ich codzienne troski, walka o byt – te sposoby zarabiania pieniędzy przez męża, szycie i dzierganie małżonki – skąd ja to znam!!!\nUjęło mnie też uczucie ich łączące, to zresztą widać przy każdej okazji. Pan premier z czułością patrzy na małżonkę, szanuje ją i wspiera. Zastanawiam się, jaki był cel napisania tej książki - może ocieplenie wizerunku premiera, może podzielenie się swoimi przeżyciami z innymi kobietami, aby dodać im otuchy w zmaganiu się z życiem, trudno to tak jednoznacznie określić. Myślę, że książkę warto przeczytać.\nMam pewien dystans do takich lektur, ale bywa, że z ciekawość bierze górę. Nie żałuję zarwanej nocy. Życie lubi zaskakiwać, jak twierdzi autorka książki. Kim byśmy byli, gdybyśmy spotkali tych, a nie innych ludzi w naszym życiu?! Warto nad tym się zastanowić.\nRada praktyczna: Jaja sadzone udają się najlepiej, gdy wbijamy je na niezbyt rozgrzany tłuszcz. Mleko nie wykipi, gdy brzeg garnka posmarujemy masłem.\n„Nic nie zmienia bardziej naszych przyjaciół niż powodzenie; obojętnie, czy ich powodzenie, czy nasze.” George Bernard Shaw\nMaksyma ta odnosi się chyba do okresu, kiedy ludzie „narażeni” są na sukcesy. Starość niesie za sobą drobne osiągnięcia, przezwyciężanie złego fatum, zmaganie się z bólem, cierpieniem, samotnością, biegiem niepomyślnych wydarzeń wijących się jak wąż w chaszczach dni. Trudno to nazwać sukcesami, to walka o to, aby życie miało sens.\nDzisiaj, po nocy przespanej snem kamiennym, obudziłam się z chęcią do działania. Spisałam na karteluszku czynności do wykonania i zabrałam się działania:\n- Wyczyścić zlew. Mam groszkowany, miał być mniej uciążliwy, a nie jest! Szoruję środkiem czyszczącym i szczotką. Zrobione.\n- Wyprać swetry, póki czas. Dzisiaj dzień słoneczny. Zrobione.\n- Zmusić do tkwienia w swoim miejscu roletę. Niby zrobione, ale nie wiadomo na jak długo. Rankiem musi być opuszczona, szczególnie w dzień słoneczny. Nie jestem w stanie wytrzymać naporu słońca, mój laptop też. Odbija moją podobiznę, a przecież nie palę się, aby oglądać staruszkę. Dostarczono mi dwustronnie klejącą taśmę, podobno konia ma utrzymać! Wszystkie rolety sprawują się dobrze, a ta, ciągle eksploatowana, nie wytrzymuje. Ta część okna się nie otwiera i roleta jest inaczej mocowana. Spoglądam na nią teraz i czekam - spadnie z łoskotem, czy wytrzyma. Gdy stałam na krześle, zmagając się z mechanizmem prostym i nieskomplikowanym, ale opornym na ludzkie działania, doznałam poetyckiego uniesienia. Spojrzałam w okno i rytm rozedrganych liści nasunął mi ogrom układających się w wiersz słów, byłam zaszokowana ich płynnością i urokiem. Może muszę wchodzić na podwyższenie, aby dominować nad otoczeniem i pisać wiersze?! Wtedy powodzenie mnie dopadnie i doznam zmiany dającej mi sukces… He, He!\nItd. Itp. Minie dzionek wypełnionymi wyznaczonymi na dzisiaj czynnościami, mój zobywany dzień w dzień Mount Everest, aby wszystko miało swoje miejsce, sens i dawało satysfakcję - uporałam się, zrobiłam, nawet wtedy, gdy zbytnio nie miałam ochoty. To jest ważne, aby być czynnym, nie poddawać się, szukać sensu życia, nawet gdy widać już szczyt, do którego trudno dotrzeć, gdyż sił brak. Nie poddam się, to jest moja maksyma.\nŚniło mi się dzisiaj, że jestem już w poczekalni życia, lada moment mam przejść na drugą stronę. Liczyłam, że będzie to się odbywało uroczyście, podniośle, w spokoju, a ja byłam zabiegana, coś tam jeszcze kończyłam, przynosiłam, wypełniałam… Byłam zdegustowana takim odejściem.\nRada praktyczna: Spożywanie melonów zmniejsza ryzyko wystąpienia udaru i zawału serca. Mają one wpływ na obniżenie poziomu lepkości krwi, dzięki czemu działają przeciwzakrzepowo.\n„Nie lubię w Tobie milczenia i smutku…” fragment listu Zbyszka Cybulskiego (Kutz „Portrety godziwe’)\nSama też nie lubię tych cech u siebie i u innych. Rozumiem okres żałoby, nieszczęść, wtedy tego się nie uniknie, ale na codzień? Po co to komu, sobie nie pomożesz, innym zatrujesz życie. Zmagam się ze swoją starością, gdzie fizyczność znaczona przemijaniem najbardziej mnie denerwuje. Wszystko jakoś znoszę, ale ja w wydaniu - staruszka słaba i krucha - nie daje się w pełni zaakceptować.\nBiorąc pod uwagę fakt, że koniec przecież kiedyś nadejdzie, może szybciej niż się spodziewam, postanowiłam, odkładając na bok grę, która nie pozwala mi się pokonać, http://gabrielecirulli.github.io/2048/\nodpuszczę więc sobie, gdyż czasu szkoda – i zabiorę się za opracowanie i przeniesienie na papier zebranych materiałów na stronie Miłkowic\nGłową muru nie przebiję, nie mogę ustalić tych nieszczęsnych trzech dat, nigdy też chyba nie odnajdę zdjęcia dworu w Miłkowicach, no chyba, że zdarzy się cud! – może jeszcze w sprzyjających okolicznościach odwiedzę Archiwum we Włocławku, zobaczymy – ale nie ma co już dłużej czekać, muszę zabrać się do pracy. Będzie to chyba bezpieczniejsze, gdyż strona, gdyby się na nią długo nie wchodziło, może ulec likwidacji, mogą też zażądać opłat, a przecież ja też wiecznie nie będę żyła, może też przyjść moment, że nie będę w stanie już podołać obsłudze strony... Muszę, wobec powyższego, podejść do sprawy rozważnie. Rozwiązania, gdy już uporam się z pracą, są dwa. Kupić drukarkę laserową i samemu wydrukować, albo oddać do druku. Nie wiem, co będzie lepsze i tańsze. Jestem zdecydowana i od poniedziałku, po przeniesieniu całości materiału do komputera, zaczynam działać. Zajmie mi to chyba kilka miesięcy, ale trudno, zrobić trzeba i koniec. Zbyt wielu ludzi dokładało starań, łącznie ze mną, i nie można tego, ot tak sobie, zaprzepaścić. Nie znaczy to, że nie będę szukała dróg dojścia, aby coś jeszcze nowego odszukać, ale skupię się teraz na opracowaniu. Życzę sobie wytrwałości i sukcesu w działaniu. Będzie mi to przydatne, bardzo!\nRada praktyczna: Na wysoko zawieszonych szafkach łatwo osadza się tłusty kurz. Aby dało się go łatwo zlikwidować, należy położyć na szafkach przycięte na wymiar gazety, które raz na miesiąc należy wymieniać.\n„Mężczyznę trzeba przyjąć takim jakim jest i od razu zacząć go zmieniać.” Joan Collins\nCo za dzień! Wybrałam się na bazarek, aby zakupić pomidory. Muszę zacząć robić przetwory, będzie co będzie na tym bożym świecie, a zupa pomidorowa lub sos przyrządzone na bazie pomidorów ze słoika nie da się porównać z przyrządzonymi z przecieru zakupionego w sklepie. Poraził mnie widok skrzynek z prawdziwkami, i to jakimi, okazy nie z tej ziemi. Zadzwoniłam, umówiłam się, mimo ostrzeżeń, że trzeba wiedzieć, gdzie grzyby rosną, że to jeszcze nie sezon. Byłam nieugięta. Wszystko mnie gnało do lasu. Pojechaliśmy!\nGrzybów to zbyt wiele nie było, ale trafiły się maślaki, prawdziwek oczywiście i podgrzybki. Las szumiał w górnych registrach, pachniał zabójczo i zachęcał do wędrówki. Po powrocie coś tam zjadłam i pozwoliłam sobie na drzemkę, jako że słabo kontaktowałam i czułam się zmęczona zdobywaniem stromych leśnych zboczy. Las pofałdowany był wewnętrznie! Zasnęłam snem sprawiedliwego na dwie godziny. Obudziłam się i z miejsca zabrałam się do pracy. Pomidory zrobione, dom sprzątnięty, i ja wyspana. Nie wiem, co będę robiła w nocy?! Taki haust tlenu i dawka ruchu przydała by się kilka razy w tygodniu…\nWieczorem ze wzruszeniem obejrzałam rosyjski film „Spaleni słońcem”. Lubię atmosferę rosyjskiej sielskości, sposobu bycia i bezpośredniość ludzi. Film kończy się tragicznie, ale reżyser udowodnił, że należy cieszyć się każdą chwilą szczęścia, gdyż nie wiadomo nigdy, czy jeszcze kiedyś się powtórzy. Na rozpacz i ból zawsze będzie czas. Teraz zastanawiam się, co mam robić dzisiejszej nocy? Marzyć i śnić, pisać czy może jednak spróbować zasnąć, nigdy nie wiadomo kiedy sen sklei oczy. Może się uda.\nRada praktyczna: Lekko wypłowiałe swetry można ożywić, jeśli zanurzymy je na 10 minut w zimnej wodzie z sodą oczyszczoną(1 łyżka na litr wody). Sfilcowany sweter można uratować, wkładając do gorącej wody z dodatkiem amoniaku spożywczego i zostawiając na dwie godziny. Potem trzeba go kilka razy pozagniatać, a następnie wypłukać w wodzie z dodatkiem płynu zmiękczającego.\n„Dobra rada to coś, co człowiek daje, gdy jest już zbyt stary, by dawać zły przykład.” François de La Rochefoucauld\nNa UTW powinny być prowadzone wykłady dotyczące etycznej strony starości. Te zaniedbania należy natychmiast nadrobić. Kto wie jak powinni zachowywać się staruszkowie? Przecież nikt z nas jeszcze tego nie doświadczał, skąd ma niby wiedzieć, że postępowanie wynikające ze statusu wieku może innych denerwować, a nawet doprowadzać do furii.\nStary człowiek daje rady w sytuacjach, gdy wie, że inne postępowanie się nie sprawdzi, ale "młódź" wie swoje, i parzy się życiem, i uważa, że tylko taka droga, którą wybrała, jest jej pisana. Ciekawą sprawą jest to, że po pewnym czasie nakierowują swoje postępowanie na właściwe tory, ale konia z rzędem temu, kto z nich się do tego przyzna. Po latach swoim dzieciom udzielają podobnych rad, które jakoś zaistniały w ich podświadomości. Wiem to z autopsji!\nZ przykładem, którym staruszkowie świecą – chodzi oczywiście o prowadzenie się! – to już inna sprawa. Staruszek postępuje bogobojnie i uczciwie, nie ma jakichś nadzwyczajnych pragnień z tego prostego powodu, że następuje zanik hormonów przypisanych danej płci… I co wtedy, zmieniać orientację, nie ma sensu. Starzy ludzie nie są zbyt pociągający fizycznie, są bo są.\nWypływa jeszcze sprawa zacierania śladów bytu internetowego, takiego internetowego życia po życiu. Tu profil, tam adres e-mail, tu zdjęcia, tam dane osobowe, to wszystko fruwa w sieci. Umierasz, a tu ktoś słabo zorientowany w sytuacji składa ci np. życzenia imieninowe?! Internet wyszedł już temu naprzeciw. „E-zmarli” to serwis załatwiający te sprawy. Zapłacisz i nie będziesz snuł się po Internecie jak bezpański pies, chciałam powiedzieć - duch. Istnieje także wirtualny cmentarz ludzi i zwierząt. Może tam się lepiej zaczepię i będziecie mi wpisywać kondolencje. Już widzę jak to będzie wyglądało! Płacz i zgrzytanie zębów, tylko nie wiadomo kto będzie to robił, mój duch czy odwiedzający.\n„Tylko w 2012 r. swoje osie czasu na Facebooku osierociło 3 mln użytkowników. Tysiące uczestniczyło w zdarzeniu: wypadek. Zakładając, że FB nie osieroci nas szybciej, za sto lat może straszyć pół miliarda duchów. Z 18 mln ocyfrowanych Polaków, 14 mln ma profile na FB. Jedyną wspólną cechą ich wszystkich jest to, że umrą. Serwery już konsumują ten ostatni event.”\nO tych sprawach należy pomyśleć. Tego, co powypisywałeś pisząc komentarze, co polubiłeś, komu kliknąłeś, a kogo okłamałeś tak szybko się nie wykasuje. Rodzina może się wstydzić tego, co babcia napisała. Mamy prawo być wirtualnie zapomniani, wymazani, pogrzebani. Liczy się reputacja po śmierci. Wpisałam swoje imię i nazwisko w Googlach i oniemiałam. Ile czasu by mi zajęło usuwanie tego wszystkiego… Nie zdajemy sobie chyba do końca sprawy w co się wpakowaliśmy.\nDobra rada: Szorstkie ręczniki odzyskają miękkość, jeśli zanurzymy je w gorącej wodzie z octem.\n„Gdyby ludzie pragnęli bardziej własnego szczęścia niż nieszczęścia innych, mogliby niebawem mieć raj na ziemi.” Bertrand Russell\nMy, nacja polska, mamy w sobie coś, co nas odróżnia od sąsiadów – jest to bezinteresowna zawiść i chęć uczestnictwa duchowego w nieszczęściach innych oraz chwalenie się tym, co posiadamy. Tylko mi nie mówcie, że nie. Przykładów z życia nie przytoczę, aby nie być posądzona o małostkowość.\nRada praktyczna: Kabinę prysznicową łatwo myje się gąbką zmoczoną w occie.\n„Ktokolwiek uważa, że małżeństwo to układ sił pół na pół, nie zna się albo na kobietach, albo na ułamkach.” Jackie Mason\nOczywiście takie podsumowanie zrobił mężczyzna! Mogę mu na ucho powiedzieć dlaczego daje się tak zniewolić i nawet nie protestuje, tylko stara się z całych sił aby żona była zadowolona.\nNigdy nie ma pół na pół, gdyż byłaby to stagnacja, a przecież życie to bezustanny kołowrotek doznań i pragnień, małych i dużych porażek i zwycięstw. Zależy, kto dominuje, kto bardziej kocha, albo bardziej pragnie.\nRynek towarów też coś ostatnio nie zna się na podaży i popycie oraz wynikających stąd cenniku towarów. Tydzień temu kupowałam pomidory na przecier. Dzisiaj zdziwiłam się niepomiernie, gdyż pomidorki zdrożały o 60 groszy! Niby nie tak wiele, ale przy takim nasyceniu rynku i niemożliwości zbytu na wschód, to chyba powinny tanieć, prawda? No trudno, poszłam z tym zamiarem, więc kupiłam, ale jakoś nie mogę się z tym pogodzić. Co wobec tego dzieje się z nadwyżkami?!\nJeden z rolników powiedział w radiu PiK, że będzie tymi zbiorami karmił kury i inne zwierzęta nie odrzucające takiej karmy - ogórków, pomidorów, papryki. Inny stwierdził, że ogórki są tak tanie, że nie może znaleźć ludzi do zbiorów. Oczywiście płaci proporcjonalnie do ceny sprzedaży. I co, ogórki zostały na polu. Ja się tym ludziom nie dziwię, ale czy nie lepiej byłoby sprzedać po niższej cenie, niż zmarnować zbiory. Jabłuszka i inne owoce też ceny mają bez zmian. Widocznie nasi rolnicy nie nastawiali się na handel ze wschodem i dlatego ceny się trzymają.\nRada praktyczna: Zapchany zlew można udrożnić, wlewając do rur butelkę coca-coli ( podobno żołądek też! ) lub jedną szklankę octu zmieszaną z ½ szklanki sody oczyszczonej. Po 15 minutach przelać gorącą wodą. Przy tej okazji usuniemy również nieprzyjemny zapach z rur.\n„Mądrym może być tylko ten, kto sam siebie nie uważa za mądrego.” Lew Tołstoj\nNo dobrze, wiemy już kto jest mądry, ale jak ocenić tego, który uważa się za mądrego, a nim nie jest? Jak postępować z takim człowiekiem? Osobnik taki kłamie w żywe oczy i dąży, depcząc wszystko co napotka, do wytyczonego celu, na to jakoś rozumu mu wystarcza. Inni mają skrępowane ręce, boją się podjąć radykalne działania, aby tego niby mądrego nie rozsierdzić, nie wywołać kataklizmu, kiedy to może zginąć ten niby mądry, naprawdę mądry i głupiec. Do czego ten świat zmierza?! Nie mam siły już nawet o tym myśleć.\nPrzeglądałam dzisiaj szufladę w komodzie, gdzie przechowuję dokumenty, ale także stare notesy i kalendarzyki z wpisanymi listami osób dla mnie ważnych. Co roku przepisuję adresy i numery telefonów do nowego kajecika. Rejestr osób zmienia się. Ze zdziwieniem stwierdziłam, że niektóre nazwiska nic mi już nie mówią.W starych notesach wiele wpisów jest przekreślonych, ci już odeszli na zawsze, ale niektórych osób nie ujmuję już w nowych wpisach, gdyż jakoś przestają być ważne. Dlaczego to robię? Ze względów praktycznych, numery w telefonie łatwo wykasować, ale także to swoisty dług, który spłacam tym, których lubię i nie chcę o nich zapomnieć. I pomyśleć, że wszystko może przestać być ważne, może przestać być potrzebne i nikt nie będzie miał potrzeby pytać mnie o adresy czy numery telefonów, bo możemy nie mieć stałego miejsca zamieszkania i uciekać przyjdzie nam w nieznane, o ile oczywiście przeżyjemy. W czasie przeglądu podjęłam decyzję - wszystkie stare kalendarzyki ulegną kasacji. Widocznie nadszedł ich czas.\nRada praktyczna: Pieczarki stanowią nie tylko smaczny dodatek do wielu potraw, ale mają korzystny wpływ na wzrost kości, zmniejszają ryzyko wystąpienia choroby Alzhaimera, pomagają usunąć chroniczne zmęczenie i działają stymulująco na rozwój flory bakteryjnej w jelitach.\nBóg powiedział: „Ja, Pan, twój Bóg, ująłem twą prawicę, mówiąc ci: Nie lękaj się, przychodzę ci z pomocą.” Izajasza 41,13 Biblia Tysiąclecia\nFestiwal światła to największe wydarzenie lata w Toruniu. Jedziemy. Mijamy po drodze „ubożuchną” świątynię budowaną na przedmieściach miasta, wpisującą się rykoszetem w nową linię kościoła budowaną przez papieża Franciszka. Błądzimy po mieście ulicami obstawionymi parkującymi samochodami, gdzie i szpilki nie wepchniesz. Nareszcie zwalnia się miejsce na parkingu. Osadzamy się na kilka godzin. Ludzie suną jak w procesji ku światłom. Ulica Szeroka z jednym kierunkiem ruchu pieszych zapchana do nieprzytomności. Ryczą głośniki, rozlewa się feeria świateł.\n„Największą atrakcją jest gigantyczna iluminacja na ul. Szerokiej w Toruniu. Okazała konstrukcja o wysokości ponad 20 metrów połyskuje w rytm muzyki, imitując świetliste niebo nad głowami widzów. Galaxy Gallery przygotowana przez grupę Mariano Light nawiązuje do odkryć Mikołaja Kopernika. - Ta praca wpisuje się w astronomiczną tematykę festiwalu. Duża biała rozeta, umiejscowiona w centrum portalu, będzie symbolizować Słońce, natomiast kolorowe rozety - planety. W tej okazałej konstrukcji zostanie wykorzystanych 50 tys. mikrolamp LED, 1200 lamp imitujących gwieździste niebo oraz 150 lamp imitujących płatki śniegu - opowiada Agnieszka Marecka z Toruńskiej Agendy Kulturalnej.”\nChciałam wkleić jakieś zdjęcie, ale zrezygnowałam. W Internecie też marnota, która nawet w jakimś tam procencie nie oddaje tego, co można było zobaczyć. Cała ulica jak jedna wielka gotycka świątynia rozświetlona w sposób niewyobrażalny. Mój marny telefonik nie potrafił się z tym uporać, dałam więc spokój z robieniem zdjęć. Szczęśliwe po obejrzeniu tego, co się dało zobaczyć, wróciliśmy z boską pomocą do domu o północy, a deszcz z całą mocą niebios deszcz dawał się we znaki w drodze powrotnej. Czekam teraz na to, co będzie z grzybobraniem. Oj, chmurno i dżdżysto od rana! Może nie być grzybobrania.\nA co będzie się działo dzisiaj w Brukseli? Nie lękaj się, chciałoby się powiedzieć Tuskowi! Z jednej strony splendor, a z drugiej „rozwichrzenie” na wschodzie. Unia Europejska już wkrótce będzie musiała podjąć kluczowe decyzje dotyczące sytuacji na Ukrainie. Ktoś to będzie musiał dźwigać na barkach, rozwikłać jakoś, dać światu odetchnąć od wojny?! Nie zazdroszczę tytułu i odpowiedzialności! Na dodatek pewien przywódca partii opozycyjnej – nie wymienię nazwiska, gdyż już jedna osoba mi powiedziała, że na mnie doniesie gdzie trzeba! – wypowiedział się na ten temat w stylu: niech go biorą, niech on idzie, byle go tutaj nie było! Ile w tych słowach jest żółci, zazdrości, ukazania ciężaru znoszenia premiera przez tyle lat, szukania szansy drogi do władzy! Może nie tyle o rządzenie tutaj chodzi, ale o władzę właśnie. „On” mówił o tym „onie” z przekąsem, który nikomu na dobre nie wychodzi, tylko „on”, wypowiadający te słowa, chyba tego nie rozumie. Na powodzenie premiera patrzę też z perspektywy podatnika, gdyż jedna cela byłaby już wolna, jedna szubienica mniej stanęła by na ulicy, w sytuacji gdyby „on” zdołał jakoś się wedrzeć na to upragnione premierowanie. Władza nie jest wieczna, zawsze kiedyś się kończy, ale jakoś trzeba ją zdobyć, nawet po trupach, prawda „onie”?!\nPrzytoczę jeszcze fragment z „Portretów godziwych” Kutza. „Gierek… wybudował w Ustroniu dom obok domu Ziętka, bo chciał w jego sąsiedztwie przeżyć starość. Kiedy już obydwaj byli za burtą, w upiornym czasie stanu wojennego, Wilhelm Szewczyk pojechał sprawdzić, jak żyje stary Ziętek. Zastał ich obydwu w kuchni, zupełnie opuszczonych. Siedzieli przy stole nad nieudolnie otwartą puszką konserwy rybnej, krupniokiem i dwiema kromkami suchego chleba…\nEdward Gierek… Żył w nędzy. I ona zmusiła go do prośby, aby władze belgijskie przyznały mu górniczą rentę za lata przepracowane w Limburgii. Otrzymał ją. Ostatnie jedenaście lat żył na koszt podatnika belgijskiego…”\nTak to z władzą bywa, raz na wozie, raz pod wozem. Ja mam tylko jedno pragnienie, niech świat nie dopuści do wojny. Temu, kto to zdoła to uczynić, niech Bóg poda rękę i powie; „Nie lękaj się, przychodzę ci z pomocą.”\nRada praktyczna: Jaja przygotowane do panierowania kotletów nie powinny być rozcieńczane wodą ani mlekiem. Aby panierka na kotletach był odpowiednio krucha, najlepiej wlać do jaj kilka kropli oleju.\n„ Szczęście nie znaczy nic, jeśli inni o nim nie wiedzą, a znaczy mało, jeśli do nam nie zazdroszczą.” Samuel Jahnson\nZjeździliśmy już chyba wzdłuż i wszerz pierścień lasów należących do kompleksów Puszczy Bydgoskiej łączącej się z Borami Tucholskimi, ale jakoś nie natrafiliśmy na swój pas. Idziemy w las w ciemno, będą grzyby albo nie. Dla mnie i tak najważniejsze jest, aby posłuchać szumu lasu, nacieszyć się zielenią drzew, pobrodzić w mchach, nasycić oczy delikatnym odcieniem wrzosów i oczywiści polować na grzyby! Ja grzybów zbytnio nie lubię, a już obieranie uczy mnie pokory i wytrwałości. Te lepiące się skórki, robaczywe trzony, to skrobanie, wycieranie i przyrządzanie mogłoby dla mnie nie istnieć. Poradzono mi ostatnio abym stanęła z urobkiem obok drogi i sprzedała, co zebrałam. Chcieli mnie nawet ubezpieczać, oczywiście nic za darmo, miałam się dzielić dochodem…\nChodzimy więc po zagajnikach, lesie wysokim - sosnowym i mieszanym i coś tam się znajdzie, ale nie jest to rekord do wpisania w księdze Guinnessa. W końcu się poddałam, wracamy do głównej drogi skrajem sośniaka, gorąco aż pot zalewa oczy, szukamy cienia i schronienia przed upałem. Żywica wwierca się do nosa drażniąc węch, nogi już odmawiają posłuszeństwa. Z ulgą wchodzimy na drogę. Obok nas zatrzymuje się samochód. Sympatyczny i przystojny pan w średnim wieku hamuje, opuszcza szybę i głosem pełnym słodyczy pyta:\n- Jak udało się grzybobranie?\n- Nieszczególnie. Odpowiadam zgodnie z prawdą.\n- A ja mam pełen koszyk. Zebrałem właśnie tam, skąd wracacie. Znalazłem pas, rosło po kilka grzybów obok siebie, nie mogłem nadążyć zbierać!\nMiły uśmiech łagodnie rozświetla twarz, oczy śmieją się radośnie, duma wysuwa się spod otwierających się rytmicznie powiek…\nNie daję za wygraną, przecież we wnętrzu czuję już lekkie nakłucia zazdrości, ciągnę więc dialog.\n- No niechże pan się pochwali tym zbiorem, jakoś nie chce mi się wierzyć, aby natrafił pan na taki pas szczęścia.\n- W bagażniku mam grzyby, naprawdę proszę mi wierzyć, plon był obfity.\n- Do widzenia, może wam też się uda jeszcze coś znaleźć.\nSzyba unosi się w górę, uśmiech nie schodzi z oblicza grzybiarza, samochód rusza do przodu.\nNie ma więc większego szczęścia niż podzielić się sukcesem z bliźnim, niech mu szczęki zesztywnieją z zazdrości, niech się skręca z niemocy. Mnie się udało, znalazłem swój pas! Ja też nie odpuszczę, będę szukała swojego pasa do utraty tchu.\nZ grzybami mi się tak szczególnie nie powiodło, ale po powrocie z lasu odniosłam zwycięstwo nad opornym programem i udało mi się zrobić wykres na stronie http://milkowice.pl.tl/Nowo%26%23347%3Bci-.htm\nWykres piękny, wyrazisty, dokładny, bez niepotrzebnych odstępów, a przyczyniła się do tego niewątpliwie wędrówka po lesie. Dotleniony mózg pracuje na przyśpieszonych obrotach!!! Trzy dni męczyłam się nad właściwym zapisem, ze mną legion ludzi zaprzyjaźnionych i nic. Będę więc chodziła po lesie, aby się dotlenić, a może przy okazji trafi mi się też pas!!!\nRada praktyczna: Kminek zmielony z majerankiem w równych proporcjach to znakomity środek przeciw wzdęciom i zgadze. Może go dodawać do twarożku, ćwikły, pieczonych ziemniaków, kapusty, chleba.\nsuma wejść na stronę - 306970,


Archidiecezja Poznańska - Słowo Arcybiskupa Poznańskiego w sprawie zakończenia procesu beatyfikacyjnego ks. Aleksandra Woźnego\nSłowo Arcybiskupa Poznańskiego w sprawie zakończenia procesu beatyfikacyjnego ks. Aleksandra Woźnego\nZ wielką radością informuję, że proces beatyfikacyjny Sługi Bożego Księdza Aleksandra Woźnego na etapie diecezjalnym dobiega końca. Ks. Woźny, który w latach 1945 – 1983 był proboszczem parafii św. Jana Kantego w Poznaniu, w ocenie tych, którzy się z nim zetknęli zasługuje na tytuł błogosławionego i świętego. W całym swoim życiu był on wzorem cnót chrześcijańskich, zwłaszcza pokory i gorliwości duszpasterskiej.\nW sobotę 23 maja 2015 r., o godz. 10 w kościele pw. św. Jana Kantego w Poznaniu przy ul. Grunwaldzkiej 86 odbędzie się ostatnie posiedzenie trybunału badającego świętość tego Sługi Bożego i zostanie odprawiona Msza Święta. Zapraszam do udziału w tej ważnej dla Kościoła uroczystości wszystkich, a szczególnie tych, którzy zetknęli się z Nim osobiście lub przez lekturę Jego pism.\nDalszy ciąg procesu beatyfikacyjnego będzie przebiegał w Rzymie, w Watykańskiej Kongregacji ds. świętych.\nWiernych, którzy doznali łask, modląc się za wstawiennictwem Ks. Aleksandra, prosimy o przesyłanie swoich świadectw do Kurii Metropolitalnej w Poznaniu. Wszystkich zachęcam do gorliwej modlitwy, ponieważ do wyniesienia Sługi Bożego na ołtarze – obok zakończenia procesu w archidiecezji i w Watykanie – potrzebny jest cud wyproszony za jego wstawiennictwem.\nProszę też, byście modlili się za wstawiennictwem Sługi Bożego o świętość biskupów i księży, osób życia konsekrowanego, o świętość wiernych świeckich oraz o nowe, dobre powołania kapłańskie, zakonne i misyjne.


Solara, Tapeta, Dzióbek jest - wiocha.pl absurd 569900\nSolara, Tapeta, Dzióbek jest\nWiec jest WIOCHA!\naz4mat 12-04-18, 19:04 Zgłoś\nDodano: 2012-04-18, 19:04:17 przez: az4mat\nNstępna pomyliła krem z nutellą.\noj panowie panowie, skończcie się kompromitować. Teraz jest "fuu, straszna, tapeciara, solara" itp a wystarczyło by jej jedno, jedyne kiwnięcie palca i co ? 95% Was poleciało by jak psy... tacy już jesteście,szybko komentujecie ale szybciej lecicie ;)\no fuu ;d zdrapać trzeba ;d ?\ntu to się śmiejecie Panowie, a na ulicy to byście o własne nogi się potknęli podczas obracania się za nią i ślinienia... -,-\nKijem jest nawet nie do ogarnięcia\nnapis na koszulce mówi sam za siebie:DD\nladna :) uwielbiam jej koszulke i wlosy ;) nie widze w tym zadnej wiochy ..\npier***enie o szopenie a nie jeden by ją brał ;] no, ale lepiej mieć tone tapety + blade ręce i szyję ;] to jest aż już nudne bo albo wstawiacie brzydką laskę i głupio komentujecie, albo laskę, która chce wyglądać dobrze to też z tak ową jedziecie. ładna dziewczyna i tyle\ndzień bez solarium, to dzień stracony! a i tak pewnie uważa, że jest za blada... niektórym dziewuchom, to naprawdę się we łbie poprzestawiało o.O\nJako że słabo widzę to zanim włożyłem okulary to myślałem, że ktoś wstawił moją sofę O.o\nstrasznie wygląda z tą opalenizną\nszkoda, bo bez tego mogłaby być ładna\nludzie przecież widać, że to zdjęcie jest przerobione, a poza tym panie/pani duda991 chyba nie znasz pojęcia słowa blachara.\nPrawdziwa Barbie wyglądała lepiej\nprzeciez to jest photoshop.kolor skory jest nienaturalny.spojrzcie na wlosy kolo czola ,ktos nie dokladnie uzyl narzedzia brush.\nnapis na bluzce idealnie pasuje do jej wyglądu :)\nJuż manekit w sklepie jest ładniejszy..Na wioche jak nic;DDD\nCo się dzieje z dziewczynami..\nBarbie po wyjściu ze zbiornika ze smołą..\njak dla mnie jest okropna, pewnie lepiej by wyglądała bez tapety i solary. no ale cóż niestety zawsze znajdzie się facet któremu takie coś się podoba.\nZwykła Blachara zal !\nDziewczyna sama z siebie jest bardzo ładna ale to co z siebie zrobiła to po prostu szkoda mi słów na coś takiego ale no cóż może myśl że jest ładniejsza że coś takiego z sb zrobiła tego to już nie można nazawać "dziunią" tylko potworem .. Masakra naprawdę wiocha.pl\nSwoje imie ma na koszulce :D\nspuścić bym się na to nawet nie chciał szkoda by mi spermy było, a poza tym wygląda jakby się gównem wysmarowała...\nhahahahahahahaha uważaj bo miałbyś u niej szanse... hahahahahahahaha dobry żart...\nPlastik bardzo długo się rozkłada.\nale się dziewczyna zniszczyła :/ a wystarczyło by tylko podkreślić urodę\nNie wiem jak wam ale dla mnie koler jej skóry przypomina kupe :P\nnie powiedziałabym ze to człowiek tylko jakis kosmita czy cos\ntytuł powinien nosić nazwę ,, zamiast wsypać kakao do ciasta, wysypałam na siebie''\nAsasyn18 widac sam mialby ochote na spalonego kurczaka... Niewiem jak wy ale barbi z pieca mnie niejara.\nTaka młoda a juz posiwiała hehe\nwłosy ma faje...a reszta to jak kto lubi jej sprawa tak koszulkę bym zmieniła bo to faktycznie wiocha\nA mama mówiła że nutella jest do jedzenia....\npewnie ,ze bym jej nie odmówił ale najpierw sciagnął bym to coś z twarzy ,pozniej bym ja zabrał do kawiarni ..\na pod tapetą potwór :) w końcu nie bez powodu ładuje na siebie tyle tapety... ryj ma pewnie zniszczony od tej całej chemii jaką nakłada tonami na twarz i od solary... ciekwe jaka jest "piękna" rano bez makijażu...\nTo się nazywa sztuczna inteligencja\nglupie te tytuly ;/ zmiencie wersje bo to juz nudne..;/\nAutor zapomnial jeszcze dodac i sztuczne wlosy.. mysle ze zbeszczescila "barbie" ona jest bardziej naturalna:D\nheh dokładnie ;d\nja nutellą smaruję kanapki...\njeb..ać barbi az sie zgarbi.......\n"solara, tapeta. dzióbek," brakuje tylko " brudne lustro", "cyc" itp już rzygam jak widzę podobny tytuł\ngdyby takie "dziunie" nie podobały się facetom to nie robiłyby tego, ale zawsze znajdzie się jakiś równie pusty jak taka laleczka któremu idealnie pasuje taki wygląd u kobiety... no cóż, swój na swego zawsze trafi... śmiejecie się z niej panowie, a tak naprawdę nie odmówilibyście jej...\nNa jedną noc większość by pewnie nie odmówiła, ale zapytaj ilu by się pokazało z taką w miejscu publicznym, lub co gorsza spędziło resztę swojego życia?\nassasyn ja bym je nie zabrał z 2 powodów : -Solara Nie lubie NIenaturalnej opalenizny -kilo tapety niech se da troche a nie po 10 kg na 1cm A koszulkę idealnie dobrała\ni na cholere jej to...!?nie kture z nich naprawde sa ładne a się szpecą!\na Ty szpecisz sobą język polski...\nBuzie ma śliczna, stwierdzam po rysach twarzy spod tapety:P Chyba dla jaj zrobione:) Ale fajna laska:)\nMam wrażenie że jak bym dotknęła palcem jej twarz zostało by wgłębienie :P\nja wątpię ze to jest solara, raczej wysmarowala sie maslem orzechowym ^^\nPo co się tak niszczyć, bo nie rozumiem?\nco wy wiecie wszystkich szufladkujecie popatrzcie na siebie może fajna dziewoja i ma was w dupie za przeproszeniem\nona jest fajna? jeśli tak dzisiaj wygląda ideał piękna, jeśli wszystko zmierza w tym kierunku to ja wolę się cofać w rozwoju niż iść do przodu razem z takimi "dziuniami" i koksami dla których chodzenie na solarę to świętość niczym dla wierzących niedzielne pójście do kościoła...\nnawet mi sie podoba leprze to niż jakaś zdjęcie idiotki na ołtarzu a tym zdjęciem nasza barbie nikomu krzywdy nie robi\nKolejny debil kreujący się na dziecięcą zabawkę...\npodkoszulka zobowiązuje ;)\ntylko trochę przypomina człowieka. nie wiem kim ona jest mhmh\nprzecież zeby tego sie pozbyc bd trzeba skrobac ze 3 dni...\nprzecież to ze 3 dni bedzie trzeba skrobac...\nTo jest Barbie!\nBlack Barbie w pelnej okazalosci xD Ona predzej i Black Monster przypomina... Masakra\nSpłowiały ten czarny;/\nNo i jest Dziubek w wersji Hardcore wiadomo co robi najlepiej nimi...\njechałam wczoraj autobusem z podobnymi do Niej. odruch wymiotny automatycznie :)\nte usta zachecaja do pchania\nI ta bluzka. Cud, że nie jest różowa! ;o\njest barbie jest zabawa;D\nco ona się gównem na twarzy wysmarowała??:o\nChyba nie dostała lalki i sama sobie musiała zrobić\nbarbie w czarnej wersji\ni bluzeczka ,,barbie''\njak można doprowadzić się do takiego stanu? brzydka się napewno nie urodziła, trzeba mieć jakieś skrzywienia psychiczne ;/


Poczekamy dłużej na przejazd przez nowy węzeł "Granitowa". Wykonawca ma kłopoty pod ziemią | Głos Szczeciński\nWęzeł Granitowa - 8.09.2020 r. Andrzej Szkocki\n- Na placu tej przebudowy prawie nic się nie dzieje. Jak panowie którzy tam siedzą, mają kaprys to puszczają samochody. Po godzinie 16, na tym odcinku jest już martwa cisza, gdzie można by było jeszcze do zmroku śmiało popracować, bo pogoda dopisuje. Szkoda słów na to co się z nami, mieszkańcami Podjuch wyprawia – mówi jedna z mieszkanek osiedla, która zwraca uwagę, że wykonawca prac zatrudnił ochroniarzy, żeby pilnowali kierowców, którzy próbują przejechać ulicą Granitową.\nSprawą zainteresował się również jeden z radnych.\n- Mieszkańcy sygnalizują, że na miejscu nie widać intensywnych prac budowlanych, a utrudnienia drogowe są już i tak zdecydowanie zbyt długie – mówi Marcin Pawlicki, radny PiS, który złożył w tej sprawie interpelację do prezydenta Szczecina.\nPoczekamy dłużej na przejazd przez nowy węzeł "Granitowa". W...\nZ informacji, które uzyskała Rada Osiedla Podjuchy wynika, że wykonawca natrafił na niespodzianki związane z podziemną instalacją. Ich położenie nie było możliwe do zlokalizowania na etapie prac projektowych.\n- W związku z powyższym konieczne jest bieżące uzgadnianie robót z gestorami sieci co wpływa na czas realizacji prac – odpowiada wykonawca, czyli konsorcjum firm Roverpol sp. z o.o. oraz Rover Infraestructuras S.A.\nA dlaczego po godz. 16 lub w weekendy na budowie nie ma pracowników?\n- Ilość sprzętu, grup roboczych oraz czas ich pracy dostosowany jest do zakresu przebudowy sieci, jaki w poszczególnym etapie robót możliwy jest do realizacji – tłumaczy się wykonawca.\nCo istotne nie można uruchomić ruchu wahadłowego przez ulicę Granitową, bo zdaniem wykonawcy pas drogowy jest zbyt wąski, a chodzi o zapewnienie bezpieczeństwa uczestnikom ruchu drogowego i pracownikom. Mało tego nie ma szans na poprowadzenie dogodnego objazdu. Zdaniem mieszkańców byłoby to możliwe obok przedszkola przy ulicy Marmurowej lub nową nitką w stronę hotelu „Panorama”.\nDodajmy, że inwestycja obejmuje budowę skrzyżowania z wyspą centralną z sygnalizacją świetlną oraz przebudowę ulic Krygiera i Granitowej, znajdujących się w sąsiedztwie skrzyżowania. Koszt to ponad 104 mln zł. Nadzór nad realizacją sprawuje Wydział Inwestycji Miejskich Urzędu Miasta Szczecin.\nLeszek Rogaliński 10.09.2020 09:47:53\nWykonawcy mają niestety mieszkańców w d....e. A miasto nie robi nic żeby to zmienić. Widać to przy okazji prawie każdej inwestycji i sposobie ustalania kolejnych objazdów. Przy tak newralgicznych drogach prace powinny być tak zaprojektowane aby najpierw powstały objazdy a dopiero później zabierać się za prace które mogą potrwać tydzień, miesiąc, rok bo nie wiadomo było na etapie projektowania.\nJeremi 09.09.2020 09:39:48\nCieć cię przepuści jak dostanie parę złotych w łapę/widziałem to/.Ale cała ta przebudowa to jeden wielki niewypał.Niewiele się robi.maszyny stoją,robotników nie widać.\nGość 09.09.2020 07:46:41\nwszystko zgodnie z przepisami Kodeksu Pracy\n--tydzień 40 rbg\n--nadgodziny tylko w wyjątkowych przypadkach\n--zapewne do nadgodzin nie ma dopłaty więc pracownicy nie pracują\nFazi 09.09.2020 07:36:30\nI siedzi cieć z łańcuchem w zębach, jak ma gest, to Cię puści. Ważny ! Jak prezes zarządu !


Sudan przekaże w końcu byłego dyktatora Omara al-Baszira Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu – EURACTIV.pl\nByły dyktator Sudanu Omar al-Baszir, źródło: Wikipedia/khamenei.ir (CC BY 4.0)\nByły sudański prezydent oskarżany jest o kierowanie ludobójstwem, zbrodniami wojennymi i zbrodniami przeciw ludzkości w czasie wojny domowej w Darfurze. MTK poszukuje go w związku z tym od 12 lat.\nOmar al-Baszir rządził Sudanem twardą ręką przez 30 lat – od 1989 r. do 2019 r., po tym jak z grupą innych oficerów przeprowadził zamach stanu. Dwa lata temu utracił jednak władzę także w wyniku zamachu stanu, który zwieńczył trwające od 2018 r. antyprezydenckie protesty i zamieszki wywołane przez pogarszający się stan gospodarki i gwałtownie rosnące koszty życia.\nSudański dyktator oskarżany był o wiele zbrodni, jakie jego armia miała popełniać podczas II wojny sudańskiej, a także konfliktu zbrojnego w położonym na zachodzie kraju Darfurze, zamieszkanym zarówno przez dominujących w kraju Arabów, jak i ludność czarnoskórą.\nTo właśnie niearabscy mieszkańcy tego regionu chwycili w 2003 r. za broń, aby przeciwstawić się dominacji Arabów i rządu w Chartumie. Ale władze centralne odpowiedziały na to nie tylko wysłaniem tam regularnej armii, ale także tzw. Dżandżawidów, bojówek złożonych z członków koczowniczych plemion.\nOddziały te wykazywały się szczególną brutalnością wobec cywilów i nierzadko dopuszczały się czystek etnicznych i palenia całych wsi. Miejscową ludność mordowali i gwałcili, a ich dobytek rabowali.\nWedług szacunków ONZ ostatni konflikt w Darfurze kosztował życie co najmniej 300 tys. osób, a 2,5 mln osób musiało opuścić swoje domy. Konflikt zakończył się podpisaniem porozumienia pokojowego dopiero w październiku ubiegłego roku, a przedstawiciele darfurskich elit objęli stanowiska we władzach w Chartumie. Region jednak dalej jest niespokojny.\nUE jest głównym zagranicznym darczyńcą dla Sudanu. Tylko od 2011 r. przekazała dla potrzebujących …\nAl-Baszir ścigany przez MTK 12 lat\nPorozumienie ws. Darfuru podpisał już nowy sudański rząd. Sam al-Baszir siedział już wtedy w więzieniu. W grudniu 2019 r. został skazany na dwa lata więzienia za korupcję i pranie brudnych pieniędzy, ale zapowiadano wobec niego akty oskarżenia o zbrodnie wojenne, m.in. właśnie w Darfurze, a także ws. zamachu stanu z 1989 r.\nZa to samo byłego sudańskiego dyktatora od 2009 r. ścigał Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK). Wydano nawet za al-Baszirem list gońcy, ale ten nie robił sobie z tego nic, skrzętnie jedynie unikając wizyt w krajach, w których mógłby zostać zatrzymany i przekazany do Hagi.\nGdy już przestał być prezydentem Sudanu, nowe władze także nie kwapiły się, aby go oddać pod osąd MTK. Zapowiadały, że zrobią to same i na swoim terytorium. Ostatecznie jednak, pod naciskiem społeczności międzynarodowej, zgodziły się na przekazanie al-Baszira do Hagi w lutym ubiegłego roku.\nAle od tamtego czasu al-Baszir wciąż był więzieniu w Chartumie, a sudańska prokuratura dalej szykowała nowe akty oskarżenia przeciw niemu. To irytowało MTK, które domagało się realizacji ubiegłorocznej decyzji. Przedstawiciele Trybunału jeździli też w tej sprawie do Chartumu.\nDowódca Dżandżawidów też stanie przed MTK\nOstatecznie dziś (11 sierpnia) sudański rząd ogłosił, że ostatecznie spełni swoją obietnicę i wyda byłego dyktatora do Hagi. Stało się tak w czasie wizyty, jaką w Chartumie składa główny prokurator MTK Karim Khan. „Potwierdzam, że będziemy wydawać trybunałowi w Hadze wszystkich poszukiwanych ludzi” – oświadczył szef sudańskiej dyplomacji Mariam al-Mahdi.\nWcześniej do MTK sam zgłosił się jeden z najważniejszych dowódców Dżandżawidów z czasów wojny w Darfurze – Ali Muhammad Ali Abd al-Rahman, znany też pod swoim wojennym pseudonimem Ali Kuszajb.\nWiadomo już, że to on będzie pierwszą w historii MTK osobą oskarżoną o zbrodnie w Darfurze. Postawiono mu w tej sprawie 31 zarzutów, w tym dotyczące morderstw, gwałtów i stosowania tortur.


Dywaniki samochodowe Alfa Romeo 155 części używane. Zadzwoń 703 500 202\nDywaniki samochodowe Alfa Romeo 155\nCena Dywaniki samochodowe Alfa Romeo 155 Cena\nOferty części używanych samochodowych Alfa Romeo 155 przedstawiamy tutaj ofertę sprzedaży części używanych o nazwie Dywaniki samochodowe. Części samochodowe w kategorii Akcesoria. Ta prawie jak nowa część używana pojawiła się tutaj w dniu 2018-08-09 a na dodatek to ogłoszenie jest ważne przez cały czas aż do dzisiejszego pięknego dnia 2018-09-22 - numer oferty 31303831. Część używana Dywaniki samochodowe do Alfa Romeo 155 i widnieje tutaj jako do sprzedania. Sprzedawca posiada 10 sztuk tych części samochodowych. Cena Dywaniki samochodowe Alfa Romeo 155 2.0 2003 van (minibus). Tanio Dywaniki samochodowe Alfa Romeo 155 2.0 2003 van (minibus). Samochód ten posiada pojemność silnika 2.0 i jak mawiał mój najlepszy mechanik wyprodukowano, go o 5 la za późno, bo dopiero w roku 2001. Karoseria w tym samochodziku to nadwozie van (minibus) i produkuje ten samochód marka Alfa Romeo. Ten model 155 pojawił się na rynku w wersjach Standard, Sedan.\nSzukałem na szrocie samochodowym dywaniki samochodowe . Nic więcej nie potrzebowałem do naprawy mojego Alfa Romeo 155. Pamiętam moją pierwszą jazdę i test przed zakupem Alfa Romeo 155. Wszyscy teraz chcą taki samochód za w dobrej cenie. Widziałem wczoraj w gazecie że Alfa Romeo 155 to najgorsze auto z tym silnikiem ale mnie to nie interesuje bo jestem zadowolony z auta. Nie wiem, co najczęściej się psuje w Alfa Romeo 155 bo mnie to nie interesuje. Słyszałem ile kosztują części używane do Alfa Romeo 155. Ważne że mi się nie psuje. W moim aucie coś się zepsuło podejrzewam że to dywaniki samochodowe do 155. Szukałem szrotu z częściami używanymi do mojego auta i znalazłem w Śrem. Największy szrot samochodowy w mojej miejscowości i w dodatku mają używane silniki z anglii z gwarancją. Szukałem na aukcji internetowej ale kupiłem na tym szrocie dywaniki samochodowe. Wszystko było na miejscu z dywaniki samochodowe nie było problemu wszystko sprawne Nie wiem jakie są ceny części używanych na giełdzie w Poznaniu bo ja kupuję przez Internet. Moto2.pl znalazł dla mnie dywaniki samochodowe poszukiwania za darmo. To taka internetowa giełda części używanych z dużą ilością firm. Szukałem całego przodu do auta więc wpisałem na tej stronie i wszystko dostałem na jednym szrocie.\nCzasami w życiu jest tak fajnie że gdy chcesz bardzo w szybko rozbić swoje Auto ktoś inny ci w tym pomoże i w ten sposób zepsułem swoje Auto Alfa Romeo 155. Teraz będę musiał poszukać dywaniki samochodowe. I co teraz zrobić czas popytać znajomych o części Alfa Romeo 155. Niezależnie od pogody podjadę do przyjaciela i dowiem się jak naprawić dywaniki samochodowe w Alfa Romeo 155. To chyba nie jest duża usterka bo znajomi jej nigdy nie mieli Gdy wsiądę do pięknego samochodu będę się starał nie uszkodzić dywaniki samochodowe do Alfa Romeo 155. Mój dziadek powiadał że najlepsza oferta zawsze będzie na moto2 i kupiłem tanio dywaniki samochodowe. To był super dzień gdy wiedziałem że jadę do miejscowości Śrem. Już z Górki gdy jechałem widziałem że mają mega dużo dywaniki samochodowe. Zauważyłem na tym wielkim szrocie lekko puknięte Alfa Romeo 155 na części.\ntanio Dywaniki samochodowe Alfa Romeo 155


Zapewnij swojej córce niepowtarzalny wygląd na zajęciach baletowych, tanecznych, czy też gimnastycznych. Body Mirta wrzosowe jest doskonale dopasowane do ciała, a poprzez swoje elastyczne właściwości z łatwością się je zakłada, dlatego nie posiada dodatkowych zapięć w kroku. Wykonane z trwałej, odpornej na uszkodzenia Lycry pozwoli cieszyć się połyskującym kolorem nawet po wielokrotnym praniu. Dodatkowo strój do tańca Mirta nie zsuwa się, nie opada, pozwala na pełen zakres ruchów. Wraz z tekturowym pudełkiem dołączona jest atłasowa wstążeczka do przyozdobienia koczka. Każde body Mirta posiada również wszywkę „name”, która umożliwia podpisanie ubrania.\nMłodzieżowe body do tańca dostępne są w naszym sklepie internetowym w rozmiarze: 134/140, 146/152.\nZapoznaj się z body Mirta w kolorze: białym, czarnym, różowym.\nNasza odzież do tańca produkowana jest w Polsce.


Pierwszy przejazd pasażerski przez najdłuższy tunel kolejowy świata - SZWAJCARIA - TRAKCJA KOLEJOWA - PRZEKSZTAŁTNIKI - URZĄDZENIA TRAKCYJNE - TUNEL KOLEJOWY - GOTTHARD-BASISTUNNEL\nstrona główna\t Aktualności\t Pierwszy przejazd pasażerski przez najdłuższy tunel kolejowy świata\n11 grudnia o godz. 6.09 wypełniony pasażerami pociąg ekspresowy wyruszył z Zurychu na południe kraju. O godz. 8.17 zatrzymał się w Lugano przy granicy z Włochami. Wśród pasażerów pociągu znaleźli się m.in. Andreas Meyer, prezes SBB – krajowego przewoźnika kolejowego w Szwajcarii – oraz Bernhard Jucker, prezes ABB w regionie Europy, firmy która dostarczyła swoje technologie na potrzeby budowy tunelu. Podczas oficjalnego otwarcia Gotthard-Basistunnel w czerwcu tego roku, Jucker wspomniał podróże z czasów swojego dzieciństwa: „Nasza rodzina nie miała samochodu i zawsze jeździliśmy pociągami. Teraz, stojąc przed nowym tunelem biegnącym przez jedną z najpiękniejszych alpejskich przełęczy, mogę państwu powiedzieć, że to wspaniałe uczucie.”\nLatem, po 17 latach budowy, której koszt wyniósł około 11 mld euro, nastąpiło oficjalne otwarcie tunelu z udziałem m.in. kanclerz Niemiec, prezydenta Francji oraz premiera Włoch. Powszechnie uważa się, że jest to „projekt budowlany stulecia” w Szwajcarii. Chętnych na 1000 pierwszych biletów na pociąg było 160 tys. W dniach otwartych, zorganizowanych 4 i 5 czerwca, wzięło udział 80 tys. gości, z czego 20 tys. odwiedziło specjalne pawilony technologiczne ABB, które jesienią objechały całą Szwajcarię.\nUdział ABB w projekcie\nGotthard-Basistunnel – najważniejsze informacje:


Kupię mieszkanie z widokiem na południe - Projektoskop.pl\nProjektoskop » Budowa domu » Fundamenty » Kupię mieszkanie z widokiem na południe\nKupię mieszkanie z widokiem na południe\nZ doświadczenia pośredników Metrohouse wynika, że nabywcy przywiązują dużą uwagę na ekspozycję okien w lokalu mieszkalnym. Jak bardzo liczy się stopień nasłonecznienia mieszkania?\nOkazuje się, ze położenie lokalu mieszkalnego względem kierunków świata, ma kluczowe znaczenie dla klientów. Aż 91 proc. ankietowanych agentów twierdzi, że nabywcy zwracają uwagę, na którą stronę wychodzą okna. Przy czym ponad 80% stwierdza, że przy wyborze mieszkania to jeden z decydujących czynników.\nPrzeczytaj również: Lotnisko im. Charles’a de Gaulle’a\nNa stronie www.metrohouse.pl przeprowadzono ankietę na temat najkorzystniejszych kierunków usytuowania okien w mieszkaniu. Ankietowani w większości wskazywali kierunek południowo-zachodni (33,7 proc.) oraz południowy (27,2 proc.). Podobnych odpowiedzi udzielali także pośrednicy, wskazując te kierunki świata jako najbardziej atrakcyjne z punktu widzenia swoich klientów. – Ekspozycja okien nie należy do tak istotnych czynników jak lokalizacja czy cena mieszkania, ale także odgrywa ważną rolę w procesie decyzyjnym klientów, mówi dyrektor Aws Kinani z Metrohouse i dodaje, że przy porównywalnych cenach większym zainteresowaniem cieszą się lokale lepiej nasłonecznione z ekspozycją okien w kierunkach podawanych jako najpopularniejsze w ankiecie. – Wyraźnie widać to także na rynku pierwotnym, gdzie w pierwszym rzędzie sprzedają się lokale o najlepszym nasłonecznieniu, a deweloperzy mają poważne problemy ze sprzedażą mieszkań, które są gorzej doświetlone np. z uwagi na gęstą zabudowę, dodaje Aws Kinani.\nPrzeczytaj również: Jak zbudować dom i nie zbankrutować\nStopień nasłonecznienia lokalu stanowi także element opisu ofert nieruchomości na sprzedaż. W serwisie Szybko.pl aż 30% ofert posiada bardzo precyzyjny opis położenia mieszkania, choć nie jest to obowiązkowa część opisu. Bardzo często usytuowanie lokalu względem kierunków świata rozpoczyna opis cech nieruchomości. Najczęściej używanymi przymiotnikami są: słoneczne (8% ofert), jasne (9%), dwustronne (7%). – W wielu ofertach opisane jest położenie każdego z pomieszczeń względem stron świata. Bardziej precyzyjne opisy znajdują się w ofertach wystawionych przez agencje nieruchomości, dodaje Marta Kosińska z Szybko.pl.\nW serwisie www.metrohouse.pl informacja o ekspozycji okien na daną stronę świata pojawia się przy opisie każdego z pomieszczeń z dostępem do okien. – Ponadto internauci mogą dokładnie obejrzeć ekspozycję na poszczególne strony świata na planach przygotowanych do ofert przez kreślarzy. To znacznie ułatwia podjęcie decyzji o obejrzeniu lokalu z pośrednikiem – mówi Marcin Bystry, specjalista ds. e-marketingu w Metrohouse.\n– Strona świata na którą wychodzą okna w mieszkaniu jest ważna, ponieważ nasz organizm potrzebuje dużo światła do dobrego funkcjonowania. Po skończonym dniu pracy każdy chce jeszcze nacieszyć się słońcem w godzinach popołudniowych – stąd popularność kierunków: południowy-zachód i południe, komentuje Anna Sadowska, projektantka wnętrz i prezes firmy Dekor Projekt. Najwięcej światła w ciągu dnia zapewni mieszkanie dwustronne. Specjalistka radzi, by osoby, które wstają wcześnie rano i spędzają poranki w domu szukały mieszkania dobrze doświetlonego w tym właśnie czasie. – Jeśli ktoś ma kłopoty z rannym wstawaniem i potrzebuje dodatkowego bodźca energetycznego powinien poszukać mieszkania z sypialnią, której okna wychodzą na wschód. Zachodnia strona świata to ostatnia szansa na światło dla najpóźniej wracających do domu. Jest to też dobra strona świata, dla osób, które latem wolą nie narażać się na najsilniejsze promienie słoneczne, mówi Anna Sadowska.\nZobacz: Nieznane historie znanych miejsc\nNajmniejsze zainteresowanie wzbudzają mieszkania, w których okna skierowane są na północ. Projektując takie mieszkania deweloperzy starają się o jak największą powierzchnię okien. Zgodnie z obowiązującymi normami budowlanymi, dla lokali mieszkalnych, przynajmniej jedno z pomieszczeń powinno mieć zapewniony trzygodzinny czas nasłonecznienia w dniach równonocy (21 marca i 21 września).


Blonderka | “Stażystka”\nOpublikowane o 21:55h w Thriller - Sensacja - Kryminał\tprzez\tAgnieszka 1 Comment\n-29 stycznia 2020-\nPrzed Wami thriller psychologiczny, który jest intrygujący od pierwszej strony, a do tego tajemniczy i wciągający do samego końca! Ona miała być tylko kolejną, niestety coś poszło nie tak! Miłosne trójkąty bywają groźne, nie wierz nawet jak bardzo..!\nMarek wybierał na stażystki tylko pięknie blondynki – młodsze kopie swojej żony; Ewa – jego żona, zawsze wiedziała na którą padnie i mogła się tylko temu przyglądać i czekać; Klaudia była trzecią, ale miała być też ostatnią… Młoda kobieta nie zdawała sobie sprawy, że szansa jaką dostała kryje za sobą mroczną tajemnice i to co miało być dla niej początkiem nowego, lepszego życia okazało się niepokojącą opowieścią❗ Dwie wcześniejsze stażystki nie żyją, lecz choć sprawy ich śmierci zostały wyjaśnione i zamknięte, to wszystko wydaje się jakieś zastanawiające i podejrzane.\nW tej historii naprawdę nic nie było oczywiste, gdy już myślałam, że rozgryzłam fabułę, autorka uświadamiała mnie jak bardzo się myliłam❗ Czeka Was niesamowicie intrygująca książka, w której strach, ciekawość i niepewność będą towarzyszyć Wam na każdej stronie.\nMoją rekomendację znajdziecie na tylnej okładce książki❤\nDziękuję Wydawnictwu Kobiecemu za zaufanie ❤ – skrót z mojego\nPrzedstawiam Wam niesamowity thriller od Wydawnictwa Kobiecego do którego miałam przyjemność napisać rekomendację na okładkę! Autorką jest Alicja Sinicka, pewnie większości już znana pisarka! Premiera zapamiętajcie… 29 stycznia 2020!\n“Gra nie może się teraz skończyć. To by go zniszczyło”.\nKlaudia jest piękną blondynką oraz studentką, która pilnie potrzebuje pracy. Aplikuje na staż do kilku firm, w tym znanej Skalskiego. Zostaje przyjęta! W końcu wierzy, że w jej życiu zacznie się układać, odetnie się od przeszłości, toksycznego związku i zacznie nowy rozdział! Jednak nie wie jednego, że została przyjęta bo spełnia wymogi, zwłaszcza wizualne… Marek – jej nowy szef, gustuje w kopiach swojej żony. Nasza bohaterka przekona się niebawem, że została wciągnięta w grę, której reguły nie są łatwe do odgadnięcia!\n“Ciało młodej kobiety dryfuje po Odrze…”\nEwa jest żoną Marka, uchodzą oni za parę idealną, mają pieniądze i piękną miłość. Lecz każdy związek skrywa tajemnice, a ten szczelnie chroni to co dzieje się za zamkniętymi drzwiami. Ona wie dokładnie jaką asystentkę wybierze jej ukochany, sama mogłaby wybrać za niego – tak dobrze go zna! Wie, że musi się na to godzić, że nie wolno jej ingerować… może jedynie patrzeć! Klaudia będzie trzecią i obiecał, że ostatnią… Jednak czy będzie umiał faktycznie poprzestać?!\n“Kto jak kto, ale ja dobrze wiem, że zakochane kobiety są zdolne do wszystkiego”.\nOpowieść pisana jest z kilku perspektyw, dzięki czemu możemy wczuć się w każdego z bohaterów. Czytając książkę czułam ciągłe napięcie, obawiałam się rozwoju akcji na kolejnej stronie. Historia niesamowicie intrygowała i mogę przyznać szczerze, że nie było nawet jednego momentu w którym bym się nudziła. Autorka świetnie zwodzi czytelnika, gdy już myślałam, że rozwikłałam zagadkę okazywało się, że bardzo myliłam się w moim osobistym śledztwie! Miłosny trójkąt okazał się niebanalny, pełen emocji i zaskakujący!\n“Jesteśmy potwornymi grzesznikami”.\nMarek zaczyna Klaudię coraz bardziej intrygować. Mężczyzna przystojny, inteligentny, a do tego okazujący jej coraz większe zainteresowanie, to wydawałoby się idealny zbieg okoliczności. Lecz jest mały problem i przeszkoda, żona! Nie tak miała zacząć nowe życie nasza bohaterka, miała unikać wcześniejszych błędów! Niestety szef swoim postępowaniem zaczyna sprawiać, że pożądanie zaczyna wygrywać nad rozumem… jednak, gdy w Oławie zostaje wyłowione ciało jej poprzedniczki, Klaudia zaczyna mieć obawy o własne życie! Okazuje się, że jest trzecią, a dwie wcześniejsze asystentki nie żyją, a każda z nich była podobna do niej! Czy naszej bohaterce również coś grozi? Czy może to zwykły przypadek? Pożądanie, miłość, zemsta, pokuta… to co zgotuje Wam autorka, zaskoczy Was!\n“Chodzi o twoją popieprzoną obsesję na punkcie synergii”.\nPrzed Wami niezwykle kobiecy thriller psychologiczny, który wciągnie Was od pierwszej strony i gwarantuję, że będzie trzymał Was w napięciu do ostatniej! Uwielbiam książki w których fabuła mnie zaskakuje, a tutaj właśnie tak było. Autorka świetnie bawiła się moim emocjami, zwodząc i szokując! Szczerze polecam! Sądzę, że będzie to jedna z najlepszych pozycji książkowych tego roku!\n2020, blogerka, blonderka, czytaj, ksiązka, recenzja, recenzje, rekomendacja, tarnów, thriller, wydawnictwo kobiece\nPosted at 14:06h, 24 stycznia Odpowiedz\nIntrygujaca fabuła i Twoja wysoka ocena zachęcają do przeczytania 😍🤗❤


Pierwsza pomoc. Medyczne Centrum Szkoleniowe - Kwalifikowana pierwsza pomoc - kurs recertyfikacyjny.\n» Kwalifikowana pierwsza pomoc » kurs recertyfikacyjny\n- uzyskały uprawnienia ratownika (m.in. ratownik wodny, górski),\n- przed 19 marca 2007 r. uzyskały zaświadczenie potwierdzające ukończenie kursu z zakresu wiedzy i umiejętności objętych programem kursu lub rozpoczęły kurs zgodnie z przepisami obowiązującymi w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczego\nmogą przystąpić do skróconego kursu recertyfikacyjnego i egzaminu do dnia 3 kwietnia 2010 r. posiadające zaświadczenie o ukończeniu kursu zgodnie z przepisami obowiązującymi w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczym, które utraciło ważność.\nCzas trwania i ramowy program kursu: do ustalenia, w zależności od specyfiki i wymagań kursantów\nCele kształcenia: powtórzenie oraz utrwalenie wiadomości i umiejętności ujętych w ramowym programie kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz pozytywne zaliczenie egzaminu i otrzymanie tytułu "RATOWNIK".


WALUTY | Klimex CM Polski\nNiskie koszty handlowe i niezrównana płynność\nNiektóre z zalet handlu na Forex\nDlaczego warto handlować na forex\nŚredni dzienny obrót 4 bilionów dolarów, Forex generuje największe obroty na rynku finansowym na świecie.\nFX (Foreign exchangee)jest w obrocie 24 godziny na dobę przez 5 dni w tygodniu. Oznacza to, że mimo swojego napiętego grafiku zawsze jest czas, aby inwestować. Zawsze jest coś co dzieje się na rynkach. Można być na polu golfowym, od spotkania w siłowni lub na obiedzie z przyjaciółmi i handlować na naszych mobilnych platformach transakcyjnych.\nW odróżnieniu od obrotu akcjami, rynki walutowe mają ponad 4 biliony dolarów wartości obrotowej każdego dnia handlowego. Zawsze jest wiele osób handlujących dzięki czemu bez żadnych problemów znajdziesz cenę wejścia i wyjścia jaką chcesz.\nRynek Forex jest bardzo zmienny, i daje wiele możliwości handlowych w narastających i opadającym rynkach.\nNasze Pary Walutowe\nW naszej ofercie skupiamy się na najbardziej płynnych parach z bardzo wąskimi spreadami. Poniżej znajduje się lista niektórych par ze spreadami które oferujemy:\nTypowe spready na koncie RAW\nTypowe Spready na koncie standardowym


Minimalizm w modzie, czyli trendy w projektowaniu stron WWW 2018\nModa nie powinna kojarzyć nam się tylko z wybiegami i tym na co natkniemy się w galeriach handlowych. Podążanie za trendami w projektowaniu jest równie ważne i świadczy o świadomości projektanta strony oraz klienta, który chce aby jego biznes podążał za tym co modne. Design stron internetowych staje się w ostatnich latach formą identyfikacji wizualnej firmy i wpływa na jej wizerunek oraz postrzeganie przez użytkowników. Warto więc śledzić trendy w projektowaniu stron WWW.\nZasada, że mniej znaczy więcej ma tutaj idealne zastosowanie. Prosta budowa strony, w stonowanych lub pokrewnych kolorach stają się coraz bardziej popularne. Wpływa to na przejrzystość strony i pozwala użytkowniku w łatwiejszy sposób odnaleźć interesujące go tematy. Użytkownik ma również dzięki temu wrażenie, że strona jest elegancka i profesjonalna, co za tym idzie podświadomie zwiększa to jego poczucie bezpieczeństwa i zachęca do skorzystania z proponowanych usług. Obecnie w projektowaniu stron internetowych rozróżnia się dwa główne trendy: Flat Design i Minimalistic Design. Płaskie interfejsy (Flat Design) powoli zyskiwały na popularności już od 2013 roku, kiedy to firma Apple wprowadziła odświeżoną wersję systemu IOS 7. Początkowo wywołał on sporo kontrowersji i został poddany krytyce. Jednak w trakcie użytkowania okazało się, że takie rozwiązanie jest idealne, proste i intuicyjne, a użytkownicy zaczęli zachwycać się Flat designem. Podobna budową miał system Windows 8, który za pomocą płaskich kafli prezentuje zawartość systemu. Rozkwit projektowania stron WWW w takim właśnie stylu nastąpił na przełomie 2017-2018 roku. „Strona startowa systemu Windows 8”, źródło: https://www.whitepress.pl\nPodobnie sytuacja wygląda w trendzie Minimalistic Design. Zakłada ona, że na stronie internetowej, powinny znaleźć się jedynie niezbędne informacje, przedstawione w prosty graficzny sposób. Odchodzi się od nadmiaru tekstu, długich opisów i wymyślnej typografii. Strony najczęściej zachowane są w stonowanej kolorystyce (przeważnie białe) z drobnymi elementami barwy przewodniej. W najprostszy sposób można wytłumaczyć to stwierdzeniem, że „pustka jest ważna”. W nowoczesnym projektowaniu zostawia się dużo pustych powierzchni. Ma to dwojakie zastosowanie, z jednej strony pozwala odpocząć użytkownikowi od natłoku informacji, które otaczają go na co dzień. Z drugiej zaś przestrzeń pozwala skierować uwagę użytkownika na to, co najważniejsze na stronie i tworzy przejrzysty layout.\nWyjątek stanowią strony które tworzone są bezpośrednio pod pozycjonowanie. Kontent wtedy odgrywa jedną z najważniejszych ról. „Minimalistic Design na stronie legalniewpolsce.pl”, źródło i realizacja własna\nMinimalizm a funkcjonalność\nNigdy nie należy zapominać, że nawet najmodniejsza strona musi pozostać funkcjonalna dla użytkownika. Nie zależnie czy jest to blog, sklep czy strona informacyjna, musi być ona wygodna w użytkowaniu. Projektując stronę internetową nie należy się skupiać jedynie na stronie wizualnej, ale przede wszystkim konsumpcyjnej. Minimalizm sprawdzi się idealnie również w tej kwestii i nazywamy go minimalizmem funkcjonalnym. Tego typu rozwiązania zadziałają pozytywnie w dwóch obszarach. Po pierwsze użytkownik będzie miął możliwość łatwiejszego poruszania się po stronie internetowej – mniej klikania i scrollowania. Po drugie minimalistyczne rozwiązania funkcjonalne zwiększą ruch na stronie, a co za tym idzie możliwe jest wyższe pozycjonowanie strony. Aby upewnić się, że wdrożone rozwiązania na stronie pozostającej w duchu minimalizmu są funkcjonalne należy odpowiedzieć sobie na kilka pytań, które ułatwią zbadanie tego elementu:\nCzy dany element jest czytelny dla użytkownika?\nCzy dana potrzeba użytkownika zostanie łatwo zaspokojona poprzez odnalezienie odpowiedniego elementu na stronie?\nCzy na stronie znajdują się wszystkie podstawowe elementy, których potrzebuje użytkownik?\nIle razy użytkownik musi kliknąć, aby wykonać daną operację?\nCzy użytkownik otrzyma oczekiwane odpowiedzi przy zminimalizowanej ilości kliknięć i przejść?\nJeśli na wszystkie powyższe odpowiedzi będą pozytywne, a ilość koniecznych kliknięć zostanie zminimalizowana do maksymalnie 5, wtedy możemy wnioskować, że strona jest funkcjonalna i prosta dla użytkownika. „Minimalizm funkcjonalny na stronie graphicpoint.pl”, źródło i realizacja własna\nMinimalizm funkcjonalny objawia się również w stosowaniu wyraźnych fontów czcionki. Im bardziej czytelna i prosta tym łatwiej użytkownikowi odnaleźć na stronie potrzebne informacje. Ma to dwojakie znaczenie, z jednej strony wpływa pozytywnie na odbiór wizualny strony internetowej i wpisuje się w trendy projektowania, z drugiej ułatwia poruszanie się po stronie użytkownikowi i dodatkowo pozwala na dłuższe zapamiętanie strony przez użytkownika, nawet jeśli trafił na nią przypadkowo. Należy również pamiętać, że projektowanie typograficzne jest ważnym elementem identyfikacji wizualnej i wpływa na rozpoznawalność marki (firmy) oraz na jej pozytywny wizerunek. Im modniejsze, prostsze fonty tym większe prawdopodobieństwo, że klient wróci na Twoją stroną. „Minimalistyczna typografia na stronie https://bitsens.com/”, źródło https://bitsens.com/\nProjektowanie stron internetowych z punktu widzenia web designera jak i klienta nie jest sprawą prostą i należy jak we wszystkim zachować umiar. Nie wszystkie narzucane trendy musza się nam podobać i nie wszystkie powinniśmy chcieć wykorzystać. Podkreślając po raz kolejny – przede wszystkim uwagę należy zwracać na użyteczność strony internetowej, to jest najważniejsze. Ponad to trendy kreowane są bardzo często na zachodzie, więc warto najpierw zbadać co podoba grupie docelowej twojej firmy.