Lublin - Lubelskie - katalog stron Stronarnia.pl\nGraf.lublin.biz Lubelskie, Lublin\nSprzedaż i fachowy serwis urządzeń biurowych renomowanych firm światowych w woj. lubelskim. Masz problemy ze swoją kopiarką, faksem lub innym urządzeniem biurowym skontaktuj się z nami.\nOpon-market.pl Lubelskie, Lublin\nSklep internetowy Opon-market.pl to szeroka oferta felg aluminiowych najbardziej znanych i cenionych producentów na rynku. Polecamy również felgi stalowe produkcji Alcar/KFZ i opony do wszystkich aut osobowych, SUV, dostawczych.\nFirmy Jubilerskiej Korn\nJubiler-korn.pl Lubelskie, Lublin\nStrona zawiera informacje o firmie jubilerskiej Korn, ofertę, sklepy, oraz jej osiągnięcia.\nGeo-plan Kraśnik - kompleksowe usługi geodezyjne\nGeo-plan.com.pl Lubelskie, Kraśnik\nProwadzimy szeroki zakres usług geodezyjnych, m.in.: mapy do celów projektowych, wytyczanie i inwentaryzacja urządzeń naziemnych i podziemnych, wytyczanie obiektów budowlanych, podziały nieruchomości.\nEpodroz.com.pl Lubelskie, Lublin\nBiuro turystyczne - wycieczki, bilety lotnicze, last minute.


Plakat Canoe ViSSEVASSE 50x70 | Dzień Matki Dzień Kobiet Dom \_ DEKORACJE \_ Plakaty\nPrzyjaciele wyruszają razem na wspaniałą plażę, kajakując na swoich barkach. Jeden, dwa, jeden, dwa, naprzód. Dziś nie ma szkoły, nie ma obowiązków. Mama przygotowała ładny, duży suchy prowiant, więc jesteś gotowy na cały dzień zabawy na wodzie. Plakaty drukowane są w Danii na szwedzkim papierze ekologicznym 170gr.


Policjanci szukali w środku nocy właściciela młodego byka / Aktualne wiadomości z Polski, informacje rolnicze z kraju, wydarzenia / Agropolska\n25-09-2018,15:20\tAktualizacja: 26-09-2018,12:03\nW jednej z wsi na terenie powiatu tatrzańskiego patrol zakopiańskiej "drogówki" natknął się na spacerujące po drodze cielę. Na szczęście udało się uniknąć potrącenia zwierzęcia, które z urwanym łańcuchem zwiedzało okolicę.\nPolicjanci z powiatu tatrzańskiego w środku nocy szukali właściciela byka. Foto_KPP Zakopane\nPolicjanci z komendy w Zakopanem (pow. tatrzański, woj. małopolskie) musieli się sporo natrudzić, by kontrolować poczynania napotkanego cielaka i znaleźć gospodarstwo, z którego uciekł.\nW nocy z poniedziałku na wtorek w jednej z wsi na terenie powiatu tatrzańskiego patrol zakopiańskiej "drogówki" natknął się na spacerujące po drodze cielę. Na szczęście udało się uniknąć potrącenia zwierzęcia, które z urwanym łańcuchem zwiedzało okolicę.\nNiecodzienna akcja miała miejsce 26 stycznia w miejscowości Bartoszylas (pow. kościerski, woj. pomorskie). Z jednego z tamtejszych gospodarstw rolnych uciekł bowiem byk. Gdy wydostał się z obory, właściciel z pomocnikami próbowali zagonić go...\n- Funkcjonariusze nie mogli pozostać obojętni, wszak spacer cielaka zagrażał jemu samemu oraz kierowcom, nie wspominając już o stracie właściciela. Każdy, kto choć raz o 2.30 w nocy próbował zapukać do czyichś drzwi wie, że ustalenie właściciela zwierzęcia do łatwych nie należało - relacjonuje asp. Krzysztof Waksmundzki, rzecznik prasowy komendy w Zakopanem.\nMundurowi wykazali się jednak sporą determinacją zarówno w kwestii utrzymania młodego byka, który niekoniecznie wykazywał ochotę do współpracy, jak również w szukaniu zabudowań, z których zwierzę uciekło.\n- Szczęśliwy właściciel, wybudzony z błogiego snu, został pouczony odnośnie odpowiedniego zabezpieczenia zwierząt - podsumowuje policjant.\npowiat tatrzański zakopane byk na drodze bydło krzysztof waksmundzki


Marek: Różaniec to taka moja tarcza przed złem – Nowenna pompejańska\nMarek: Różaniec to taka moja tarcza przed złem\nSzczęść Boże. Mam 24 lata. Nowennę Pompejańską odmawiam pierwszy raz. Zacząłem niedawno, bo jest to dopiero, a może już, dziewiąty dzień. Kiedy to po długim czasie przystąpiłem do\nSpowiedzi Świętej i szukałem różnych modlitw, które przybliżą mnie do Boga, natrafiłem na NP, zacząłem czytać świadectwa, które mnie poruszyły. Nigdy wcześniej nie słyszałem o NP, postanowiłem, że spróbuję. Przyznam szczerze, myślałem, że nie dam rady odmówić całego różańca. Po przeczytaniu instrukcji, która mi wszystko wyjaśniła, podzieliłem sobie modlitwę na dwie części, rano Tajemnice Radosne i Bolesne, wieczorem Tajemnice Chwalebne. Dziś mogę powiedzieć, że modlitwa zbliża mnie do Boga, Matka Boska mnie wysłuchała, moja intencja w której się modlę brzmi: Powierzam siebie tej modlitwie, żebym coraz mniej grzeszył i był lepszym człowiekiem. Kiedyś dwa, trzy dni po spowiedzi, tkwiła we mnie tak silna pokusa,że potrafiłem zgrzeszyć grzechem ciężkim. Dziś kiedy odmawiam Nowennę Pompejańską tej pokusy nie mam. Dzięki NP czuję jak opuszcza mnie szatan, który kiedyś zagościł w moim sercu. Różaniec to taka moja tarcza przed złem, z której wierzę, że będę korzystał do końca życia. Dziękuję Ci Matko.\nKategorie Świadectwa o nowennie pompejańskiejTagi grzech, przemiana wewnętrzna, spowiedź Zobacz wpisy\nKarolina: Kiełkujące ziarno\nMarek,bardzo dobrze ze kierujesz sie w dobra strone,a modlitwa rózancowa Cię poprowadzi… wytrwaj do konca a potem nastepne nowenny,bo to bardzo wciaga,wiem to z doswiadczenia… Życze duzo sukcesów i zadowolenia w zyciu 🙂 🙂\nNajpiękniejsza intencja jaką czytam,powodzenia 🙂\nMarku,życzę Ci wielu łask Bożych i nieustannej opieki Matki Pana.


Podtytuł: Dziadek do orzechów\nTłumaczenie: Kramszyk Józef\nWymiary produktu [mm]: 22 x 212 x 154\nKsiążka, utrzymana w fantastycznej konwencji, opowiada o przygodach małej Klary w świecie, w którym zabawki ożywają, a księciem ich królestwa zostaje tytułowy Dziadek do Orzechów.Jest Wigilia. ...\n02-01-2019 o godz 18:40 Łukasz Marciniak dodał recenzję:\nPowoli tradycją staje się, że w okolicach świąt Bożego Narodzenia czytam książkę związaną z Gwiazdką. W poprzednich latach były to opowieści wigilijne Charlesa Dickensa, których autor napisał w sumie kilkadziesiąt. A w tym roku mój wybór padł na Dziadka do orzechów. Siedmioletnia Klara i jej braciszek Fred czekają na świąteczne prezenty. Najwspanialszy prezent dostają od sędziego Droselmajera, zegarmistrza i wynalazcy, ich chrzestnego ojca. W tym roku jest to wspaniały zamek z poruszającymi się figurkami, ale dzieci wolą inne zabawki od mechanicznych cudów, ponieważ nie można się nimi tak po prostu bawić. Klara dostaje nowe lalki i śliczną sukienkę, natomiast Fred pułk ołowianych huzarów oraz konia na biegunach. Pod choinką jest jeszcze jeden prezent – dziadek do orzechów, w postaci małego człowieczka o dużej głowie i cienkich, krótkich nóżkach. Figurka, mimo że jest brzydka, to bardzo przypada do serca Klarze, jej więc zostaje oddana pod opiekę i w ten sposób rozpocznie się jej niezwykła przygoda… Są w naszym życiu takie historie, które zdawałoby się dobrze znamy, a kiedy zaczynamy je czytać, poznawać bohaterów i ich losy, to okazuje się, że tylko wydawało nam się, że wiemy o czym jest to opowieść. Takie właśnie miałem odczucie czytając powieść Hoffmanna, która z każdą kolejną stroną zaskakiwała mnie czymś nowym i nieznanym, choć rok temu widziałem balet o tym samym tytule. Dziadek do orzechów jest powieścią krótką, liczącą niecałe dwieście stron, ale skrywającą przepiękną i baśniową historię. Jest to zarazem prosta opowieść, ale niosąca ze sobą uniwersalne przesłanie o akceptacji i dostrzeganiu prawdziwego wnętrza drugiego człowieka. Klara, za sprawą Dziadka do orzechów, zostaje wciągnięta w świat pełen magii i niebezpieczeństw. Będzie świadkiem zażartego boju zabawek z myszami pod dowództwem złowrogiego Króla Myszy, który chce się zemścić na Dziadku do orzechów. Mamy tutaj przepięknie opisaną bitwę, pełną napięcia i patosu, choć chwilami może wydawać się trochę za brutalna, jak na książkę dla dzieci. Nie powinno to jednak odstraszać, nawet młodszych czytelników, ponieważ w ten sposób autor pokazuje dreszczyk grozy i niebezpieczeństwa, jakim jest Król Myszy i jego armia. Na osobną uwagę zasługuje wydanie. Twarda oprawa z piękną grafiką i wklejkami, które od razu na myśl przywodzą Boże Narodzenie. Ponadto, w książce znajdziemy dziesiątki czarno-białych ilustracji, które obrazują wydarzenia z książki i pozwalają jeszcze lepiej poczuć niezwykły urok opisywanej historii. Nie sposób przejść obojętnie obok tak pięknego wydania! Dziadek do orzechów to piękna i baśniowa historia, która pomimo upływu ponad dwustu lat, jest wciąż jak najbardziej aktualna i zachwyci zarówno starszych, jak i młodszych czytelników. Polecam!\n13-01-2018 o godz 16:33 Fantasy-Bestiarium dodał recenzję:\n„Dziadek do orzechów” jest klasyką gatunku z najwyższej półki. Ernst Theodor Amadeus Hoffmann znany między innymi z rewelacyjnej „Opowieści wigilijnej” ma na swoim koncie inne równie ciekawe pozycje. Niniejsza książka została utrzymana w fantastycznej stylistyce i opowiada o przygodach małej Klary. Świat wykreowany przez autora pełen jest zabawek, które ożywają, a księciem królestwa może zostać nawet Dziadek do Orzechów. Siedmioletnia Klara dostaje pod choinką wiele przepięknych prezentów, nowe lalki czy przepiękną sukienkę, a jej braciszek Fred pułk ołowianych huzarów oraz konia na biegunach. Jednak najbardziej frapującym prezentem okazuje się tajemniczy dziadek do orzechów. Postać małego człowieczka o nieproporcjonalnie dużej głowie i rachitycznych, krótkich nóżkach wzbudza od razu ciekawość dziewczynki. Figurka nie jest może najładniejsza to i tak od razu przypada Klarze do serca. Niecodzienny wybór sprawia, że mała dziewczynka przenosi się w niebezpieczny, magiczny świat pełen niezwykłości. Książka niebywale przypadła mi do gustu i od razu wciągnąłem się w wykreowaną przez E.T.A. Hoffmana fabułę. Baśniowa opowieść potrafi wciągnąć, a realistyczni bohaterowie z krwi i kości sprawiają, że ich losy nie są nam obojętne. Podczas lektury niezwykle spodobał mi się moment, gdy Dziadek do orzechów i inne zabawki ożywają, aby stoczyć zażarty bój ze wstrętnymi myszami pod przywództwem złowrogiego Króla Myszy. Mała dziewczynka zostaje wciągnięta w pełen magii i niebezpieczeństw świat Dziadka do orzechów. „Dziadek do Orzechów” jest porywającą lekturą, która powinna przypaść do gustu nieco starszym, jak i młodszym czytelnikom. E.T.A. Hoffman spisał się świetnie i oddał w ręce czytelników pozycję dopracowaną, którą czyta się jednym tchem od pierwszej do ostatniej strony. Jest to świetna opowieść, prosta, a zarazem niosąca uniwersalne przesłanie. Miejscami natkniemy się na nieco brutalniejsze sceny, jednak nie na tyle drastyczne, aby odstraszyć młodszego czytelnika. Jest to prawdziwy rarytas, w szczególności dla miłośników klasycznej literatury, która pomimo upływu wielu lat nadal potrafi zaskakiwać i poruszać. Serdecznie polecam. http://fantasy-bestiarium.blogspot.com/2018/01/dziadek-do-orzechow-ernst-theodor.html\n02-01-2018 o godz 11:29 Ver.reads dodał recenzję:\nŚwięta to zdecydowanie magiczny okres. Wypełniony rodzinną atmosferą, zapachem ulubionych potraw i melodią rozbrzmiewających wkoło kolęd. Jest to jednak również czas podarunków, na które najszczególniej wyczekują ci najmłodsi. W dzień Wigilii siedmioletnia Klara oraz jej brat Fred z wielkim podekscytowaniem otwierali wszystkie otrzymane prezenty. Wśród nich dziewczynka znalazła lalki oraz piękną sukienkę z kolorowymi wstążkami, jej brata z kolei pod choinką wyczekiwał pułk huzarów oraz wymarzony kasztanek. Kolejnym podarunkiem był ten od ich ojca chrzestnego, sędziego Droselmajera, niezwykłego wynalazcy i zegarmistrza, a mianowicie był to cudowny zamek wypełniony poruszającymi się zgodnie z mechanizmem figurkami. Prezent ten nie zyskał niestety aprobaty dzieci, które rozczarowały się jego ograniczeniami. Jednak pod świątecznym drzewkiem wkrótce znalazły coś jeszcze, drewnianą figurkę o nieproporcjonalnie dużej głowie i dziwnie szerokich ustach, która była w stanie po pociągnięciu za jej płaszcz rozłupać skorupkę orzecha. Dziadek do orzechów staje się ulubieńcem Klary, której to zostaje podarowana pod opiekę. Dziewczynka nie wie jeszcze wówczas, co czeka ją nadchodzącej nocy, gdy wszyscy inni już zasną... "Zegar, zegar, zegar, zegary, Mruczcie cichutko, nowy i stary, Nowy i stary, Król Myszy, Dobrze słyszy, Co się dzieje wkoło, Szurum - burum, Zanućcie mu piosenkę wesołą! Szurum - burum, Zadzwoń, dzwonku, zadzwoń cicho, Bo go wkrótce porwie licho!" Zapewne większość z Was zna tę historię, która jest klasyką literatury dziecięcej. Ja przyznam szczerze, nie miałam wcześniej z nią styczności. Raz w dzieciństwie wraz z kuzynami zaczęłam oglądać bajkę na jej podstawie, jednak była ona dla mnie wtedy na tyle przerażająca, że nie byłam w stanie jej dokończyć. Dlatego też sięgnęłam po tę pozycję właśnie w Święta Bożego Narodzenia, gdyż nic nie poprawia klimatu tak jak dobra, nastrojowa książka. W pozycji tej prowadzona jest narracja trzecioosobowa, jednak nie jest ona całkowicie zwyczajna, gdyż momentami narrator zwraca się bezpośrednio do czytelnika. Jest to dla mnie naprawdę spory plus, gdyż dzięki temu ma się wrażenie, że jest się częścią tej niezwykłej historii. Główną bohaterką jest oczywiście Klara, która w przeciwieństwie do jej brata niemal od razu kupiła mnie swoją uprzejmością, roztropnością i przede wszystkim niezwykłą odwagą oraz poświęceniem. A sama historia? Myślę że przymiotnik 'magiczna' opisuje ją najlepiej. Ożywające w nocy zabawki, wielka bitwa, tajemnicza historia księżniczki Pirlipaty i kraina stworzona z najróżniejszych słodyczy to tylko niewielka część tej książki. Autor posługuje się prostym, ale wciąż czarującym językiem, tworząc niesamowicie barwne i szczegółowe opisy, które przenoszą nas do całkiem innego świata. Nie byłabym również sobą, gdybym nie wspomniała o okładce, która naprawdę cieszy oko. Twarda oprawa, nietypowy materiał, cudowny wzór i przede wszystkim wysoka jakość, czego chcieć więcej? Zawartość jest równie piękna, niemal na każdej stronie widnieje ilustracja przedstawiająca poszczególne sceny z książki, a co za tym idzie w znacznym stopniu pomagają one naszej wyobraźni. Podsumowując, "Dziadek do orzechów" to pozycja, która w okresie świątecznym (ale równie dobrze i po) sprawdzi się idealnie. Jest to klasyka, która przypadnie do gustu zarówno tym najmłodszym, jak i osobom, które swoje dziecięce lata mają już dawno za sobą. Klimatyczna, czarująca, wciągająca (i dodatkowo pięknie wygląda na półce) - polecam!\n28-12-2017 o godz 01:10 Czytaczyk dodał recenzję:\nMała Klara nie może się doczekać świąt i odpakowywania bożonarodzeniowych prezentów. Dziewczynka i jej brat są mocno podekscytowana, gdy wreszcie podczas Bożego Narodzenia dostają od swojego chrzestnego dwa prezenty. Jeden z nich szybko przestaje być w centrum zainteresowania, za to drugi, niezbyt urodziwy Dziadek do Orzechów budzi zachwyt Klary. Dziadek zauroczył ją do takiego stopnia, że zasypia z nim w ramionach. Gdy wszyscy już smacznie śpią w swoich łóżkach, wszystkie zabawki ożywają, żeby stoczyć niebezpieczną walkę z okrutnym Królem Myszy i jego żołnierzami. Nieoczekiwanie dziewczynka zostaje wciągnięta w tę niezwykłą i pełną magii przygodę. Zacznijmy od czegoś, czego dosłownie nie da się przegapić. Już sama szata graficzna książki jest bajeczna. Utrzymana w świątecznym klimacie, płócienna oprawa wzbudza zachwyt. Papier z jakiego zostały wykonane kartki sprawia wrażenie, jakbyśmy przewracali strony jakiejś starej księgi. Samo trzymanie w dłoniach tego dzieła sprawia niebywałą przyjemność. To pełne uroku wydanie z duszą. Ernst Theodor Amadeus Hoffmann stworzył piękną i ponadczasową historię. Ta klasyczna historia znana jest pokoleniom. Zdobywa uznanie dorosłych i zachwyt dzieci. Autor posługując się przystępnym językiem czaruje czytelnika swoją opowieścią. Ciężko do czegokolwiek się przyczepić. Doceniam wszystko co stworzył Ernst- postacie, świat, fabułę – wszystko jest na odpowiednim poziomie. Książka objętością nie powala, ale ilością zawartej w niej treści już tak.\n24-12-2017 o godz 03:00 Anonim dodał recenzję:\n16-12-2017 o godz 15:21 Miasto Książek dodał recenzję:\nZbliżają się święta, więc warto w tym czasie już czytać świąteczne powieści i oto jedna z moich propozycji! Jest Wigilia. Klara i Fred czekają na prezenty, które ma im przynieść ich ojciec chrzestny. Gdy już dzieci odpakowały swoje prezenty, pod choinką została jeszcze jedna paczka. W środku był dziadek do orzechów o wielkiej głowie i cienkich, krótkich nóżkach. Mimo swej brzydoty bardzo spodobał się małej Klarze, więc jej zostaje on powierzony pod opiekę. Tylko jaka jest prawdziwa historia dziadka do orzechów? Zawsze lubiłam dziadki do orzechów. Były dla mnie zabawne a zarazem unikalne. Dlatego tak chętnie sięgnęłam po tę powieść. No i muszę powiedzieć, że zostałam miło zaskoczona. Historia jest króciutka, bo nie ma nawet 200 stron. Czyta się to bardzo szybko, ponieważ w środku są jeszcze śliczne obrazki. Styl jest lekki, przyjemny i jeżeli każdy klasyk był tak pisany, bo chętniej bym po nie sięgała :D Bardzo zainteresowała mnie historia dziadka do orzechów i legenda, która się z nim wiąże. Czytałam książkę z zapartym tchem i chciałam wiedzieć tylko, co będzie dalej. Bohaterów nie ma tu dużo i nie chce za bardzo o nich opowiadać by nie psuć Wam zabawy, ale powiem, że ja w wieku Klary byłam bardzo podobna :D Fred bardzo mnie śmieszył, a chrzestny trochę przerażał. W książce jest z całą pewnością zachowany świąteczny klimat. Na święta to idealna pozycja, która doda jeszcze tego uroku. Krótka, miła i przyjemna. Moim zdaniem warto się z nią zapoznać, a poza tym jest prześlicznie wydana i pięknie prezentuje się na półce :D\n11-12-2017 o godz 19:15 dobrerecenzje.pl dodał recenzję:\nPewnego wigilijnego wieczoru, rodzeństwo Fred i Klara siedzieli skuleni w kąciku i czekali jak co roku na prezenty. Ojciec chrzestny Freda i Klary był niski, chudy i zupełnie łysy, ale bardzo dobrze znał się na zegarach. Przypomnij sobie teraz Drogi mały czytelniku swoją ostatnią Gwiazdkę i podarunki, które otrzymałeś. Chłopiec zawsze bardzo marzył o żołnierzykach, a dziewczynka- jak myślicie? Tak, tak oczywiście-lalki. Jakież było zdziwienie dzieci, gdy ujrzały małego, karłowatego człowieczka, którego zadaniem było rozgryzać twarde orzechy. Już wiecie kto to był? Tak, właśnie Dziadek do orzechów. Dziadek spodobał się Klarze i dziewczynka postanowiła starannie go przechowywać i chronić, a do tego wybierała dla niego orzechy najmniejsze, żeby człowieczek nie musiał ust otwierać za szeroko, ponieważ uznała, że nie jest mu z tym do twarzy. Jakież było dzieci zdziwienie, gdy Dziadek do orzechów, żołnierzyki i wszystkie zabawki, nagle ożyły. I oto jaki potworny widok ukazał się oczom dzieci. Cegły pod ich stopami zaczęły się kruszyć i spod podłogi ukazało się siedem głów mysich, ozdobionych siedmioma błyszczącymi koronami. Co się działo dalej.... wojna! Nie opowiem Wam wszystkiego-sami przeczytajcie . Zapewne Wasi rodzice, czy starsze rodzeństwo dobrze znają tę bajkę, bo to oczywiście KLASYK literatury dziecięcej, ale Wy Drogie dzieci, musicie z uwagą przeczytać Dziadka do orzechów, bo to przepiękna bajka i bardzo wzruszająca. Jeśli zdarzyło się Wam kiedyś Drodzy mali czytelnicy, skaleczyć szkłem, to sami wiecie najlepiej, jak bardzo to boli i jak przewlekłe jest gojenie. Tak było i też z naszą Klarą: przez cały prawie tydzień musiała leżeć w łóżku, bo dostawała zawrotów głowy, kiedy tylko próbowała się podnieść. A jak to się stało, że Klara się skaleczyła? Jakie jeszcze inne przygody i niespodzianki czekają dziewczynkę? Książka przepięknie wydana. W twardej oprawie, wydana w szacie świątecznej, czyli cała w choinki, bombki, cukierki, czyli to co lubicie najbardziej. Drodzy rodzice-książka w tym wydaniu świetnie sprawdzi się jako prezent pod choinkę. Zachęcam Was rodzice i dzieci-nie przegapcie okazji, bo ta książka jest wspaniałym klasykiem dziecięcej literatury. Zapraszam Was do wspólnego czytania i miło spędzonych razem chwil\n09-12-2017 o godz 10:59 Anonim dodał recenzję:\nO wielu książkach dla dzieci mówi się, że są magiczne. Często jest to związane po prostu z pierwiastkiem magii występującym w nich. Ale jest jeszcze jeden rodzaj publikacji dla najmłodszych, które nazywamy magicznymi i ten właśnie cenię sobie najbardziej. Słowo magiczny możemy tu zastąpić innymi, także oddającymi wyjątkowy nastrój chwili, w której po nie sięgamy. Te słowa to: niezwykłe, genialne, po prostu wybitne. Większość z Was pewnie czytała już „Dziadka do orzechów”, ja postanowiłam wprawić się jego lekturą w nastrój świąteczny trochę wcześniej niż zazwyczaj. W Wigilię Bożego Narodzenia Klara, Fred i Ludwika, trójka sympatycznego rodzeństwa, oczekuje wizyty swojego ojca chrzestnego, który każdego roku zachwyca ich prezentami zrobionymi własnymi rękoma. Nie inaczej było tym razem, jednak na młodszej z sióstr, Klarze, najbardziej do gustu przypada drewniana figurka pokracznego dziadka do orzechów. Ojciec chrzestny, widząc zainteresowanie dziewczynki komiczną postacią, opowiada dzieciom historię rodziny dziadunia o brzydkiej twarzy, nie szczędząc szczegółów, skąd owa brzydota się wzięła. Od tej pory Klara jeszcze troskliwiej opiekuje się nim, a jednocześnie odkrywa, że opowieść chrzestnego mogła mieć więcej wspólnego z rzeczywistością, niż wydaje się dorosłym… Uwielbiam Dziadunia do orzechów – uwielbiałam go w dzieciństwie i uwielbiam go teraz. Za jego ponadczasowość (bajka ma już ponad 200 lat!), za wartości, które niesie, za altruistyczną postać Klary i jej odważnego, drewnianego ulubieńca. Za narrację, w której autor zwraca się bezpośrednio do drogiego Czytelnika. Po prostu za całokształt. „Dziadek do orzechów” to klasyk, którego nie powinno zabraknąć na półce w żadnym pokoju dziecięcym. zaczytana.com.pl\n01-12-2017 o godz 17:16 jeke5 dodał recenzję:\nZbliża się czas Wigilii i Bożego Narodzenia, pieczenia słodkich pierniczków, lasek cukrowych, ubierania pachnącej choinki i prezentów. Pod choinką nie może zabraknąć książek i wspaniałych opowieści w nich zawartych. Na ten grudniowy czas polecam opowiadanie Ernsta Theodora Amadeusa Hoffmanna ,,Dziadek do orzechów" które po raz pierwszy ukazało się w 1816 roku. Wieczór wigilijny. Siedmioletnia Klara i jej braciszek Fred czekają niecierpliwie na prezenty. Najwspanialsze podarunki otrzymują zawsze od sędziego Droselmajera, który ma jedno oko przesłonięte wielkim czarnym plastrem i nosi kunsztownie wykonaną perukę ze szkła, by ukryć łysinę. Choć ojciec chrzestny nie prezentował się zbyt pięknie, to był niezwykłym człowiekiem, bo umiał naprawiać zegary i konstruować nowe, piękne przedmioty. Dzieci zawsze dostawały od niego oryginalne podarunki, ale nie cieszyły się nimi zbyt długo, gdyż rodzice zabierali je na przechowanie. Maluchy nie miały zbyt wielkiej uciechy z tych zabawek, bo nie mogły się nimi bawić swobodnie. Zabawki od rodziców mogły zatrzymywać na zawsze i bawić się nimi do woli. Podczas Wigilii Klara otrzymuje śliczną sukienkę z kolorowymi wstążeczkami i laleczki, a Fred konia na biegunach i pułk huzarów, o którym marzył. Od ojca chrzestnego dzieci dostają wspaniały zamek z lustrzanymi szybami i złotymi wieżami, w którym spacerują mali panowie w kapeluszach z piórkami oraz panie w sukniach z długimi trenami. W osobnej sali tańczą dzieci w takt muzyki dzwonków, a z okna wychyla się pan w szmaragdowym płaszczu i macha ręką. Dzieci początkowo zachwycone zamkiem po chwili powracają do zabawy zabawkami od rodziców. ,,Fred podbiegł do stołu z podarunkami i kazał swojemu szwadronowi kłusować tam i z powrotem na srebrnych rumakach, powiewać chorągwiami, atakować i strzelać, ile dusza zapragnie." Klara znajduje jeszcze jeden podarunek, Dziadka do Orzechów, którego dostaje pod opiekę. Zabawka choć brzydka bardzo wzrusza dziewczynkę i wkrótce za jej sprawą Klara przenosi się do fantastycznego świata, w którym zabawki ożywają. ,,Dziadek do orzechów" to opowiadanie dla dzieci, ale dorośli za jego sprawą też chętnie przeniosą się do świata dzieciństwa i powspominają zabawy lalkami czy żołnierzykami. Język jest prosty i nadal zrozumiały choć autor napisał to opowiadanie w XIX wieku. Wydarzenia realne przeplatają się z fantastycznymi, baśniowymi i często trzeba się zastanawiać, czy to jawa, czy sen. Przygody Klary w słodkiej krainie i Pałacu Marcepanowym otoczone są jakby czarodziejską melodią, która wiruje wokół, jak płatki śniegu i otula wszystko białym puchem. Przepiękna opowieść na zimowy czas, polecam:) https://magiawkazdymdniu.blogspot.com\n01-12-2017 o godz 16:48 Pani Lecter dodał recenzję:\nTę świąteczną opowieść pamiętam z dzieciństwa pod postacią filmu animowanego, który w mojej pamięci wygląda fabularnie trochę inaczej niż książka, co nie odbiera geniuszu ani jednemu, ani drugiemu. Mam sporo książek, które powinnam poznać w dzieciństwie, ale z różnych przyczyn nie zapoznano mnie z nimi. Podobnie było z "Opowieścią wigilijną", którą namiętnie oglądałam w wieku dziesięciu lat, ale przeczytałam dopiero w październiku. "Dziadek do orzechów" do tej kategorii należał i niezmiernie ucieszyłam się, gdy mogłam go dorwać w swoje ręce. Wydawnictwo MG jak żadne inne wydaje klasyki w cudownej oprawie. Tutaj mamy twardą okładkę z sweterkową fakturą i przeuroczą wklejkę. Magiczna opowieść wzbogacona jest o naprawdę wiele świetnych rysunków, a rozdziały oddzielone od siebie pewnym schematem stron. Ciężko się jej oprzeć. To może być wspaniały prezent świąteczny dla dziecka, który zainteresuje i posłuży przez wiele lat. Samo wnętrze jest inne niż zapamiętałam, ale i tak wyjątkowo ujmujące. Historia porywa i można ją przeczytać (tak jak ja) na raz, ale zostaje po tym smutek, ponieważ taką opowieścią powinniśmy się powoli delektować. Wspaniała, klasyczna literatura, która wprowadzi w klimat Świąt Bożego Narodzenia i pozwoli chociaż przez chwilę poczuć się jak dziecko, którym każdy z nas kiedyś był.\n10-11-2017 o godz 13:15 CzytanieNaszymZyciem dodał recenzję:\nWidzicie to wspaniałe wydanie? Perfekcyjnie oddaje ducha Świąt, które z każdym dniem są coraz bliżej. Niedługo wszyscy zaczną szukać odpowiednich prezentów dla swojej rodziny i przyjaciół. Myślę, że ta recenzja pomoże niektórym w podjęciu decyzji. :) Nie musicie posiadać żadnej szczególnej wiedzy o autorze i o okresie, w jakim tworzył, ponieważ każda osoba, która choć trochę otarła się o historię literatury, będzie w stanie określić epokę literacką, w jakiej powstał ten tekst. Aura tajemniczości, elementy magii, odczucie niepokoju czy niepewności wskazują ewidentnie na... romantyzm! Jedna z moich ulubionych epok. :) "Dziadek do orzechów" jest utrzymany w konwencji typowej dla romantycznych utworów. Moje pierwsze skojarzenie to ballada "Król olch", czyli utwór, który też idealnie oddaje ducha romantyzmu. "Dziadek do orzechów" tworzy bardzo podobny klimat, choć jest jednak bardziej specyficzny, ponieważ akcja tej książki rozgrywa się dokładnie 24 grudnia, a więc w Wigilię. Kolejną typową cechą dla twórczości romantyków jest osadzenie akcji nocą - porą, która dodatkowo potęguje uczucie tajemniczości i powoduje lekki dreszczyk emocji. Choć "Dziadek do orzechów" jest przeznaczony dla tych najmłodszych czytelników, to jednak nie uważam, że dorośli powinni od tej historii stronić. Ja przeczytałam ją z radością, entuzjazmem i przyjemnością. Odnalazłam tutaj nie tylko walory literackie, lecz także pewnego rodzaju powrót do dzieciństwa. Bardzo spodobał mi się morał tej historii, który mówi o tym, że każdy może przeżyć taką przygodę jak główna bohaterka "Dziadka do orzechów". Wystarczy tylko dobrze patrzeć... Myślę, że to jest najlepsze podsumowanie całej historii, które przypomina, że w każdym człowieku, niezależnie od wieku czy doświadczenia, drzemie dziecko. Piękny przekaz... "Dziadek do orzechów" to opowieść, która stała się inspiracją dla Piotra Czajkowskiego. Myślę, że każdy z nas zna melodię "Walca kwiatów" z baletu "Dziadek do orzechów", choć nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Warto poznać źródło, z którego pochodzi spory kawałek kultury. Wracając do tematu świątecznych prezentów... Moim zdaniem "Dziadek do orzechów" to wspaniały prezent dla dzieci w wieku 5-12 lat. Myślę, że osoby zainteresowane muzyką klasyczną także ucieszyłyby się z takiej książki, która przecież jest pierwowzorem jednego z najsłynniejszych na świecie baletów. Jednym słowem - polecam. Gorąco zachęcam do sięgnięcia po dzieło E.T.A. Hoffmanna i mam nadzieję, że przypadnie Wam do gustu. :)


Właśnie się zaczęło, służby w gotowości. Potężna nawałnica dotarła już na Mazowsze\nBurza po godzinie 19 dotarła nad Mazowsze. Oberwanie chmury zaczęło się w Żyrardowie, lada chwila lunie w Warszawie. Przypominamy, że IMGW wydało ostrzeżenie 2. stopnia dla Mazowsza w odniesieniu do spodziewanych nawałnic. Ma się błyskać, grzmieć, wiać i\nBurza już nad Mazowszem\nBurza, która może być gigantyczna i niebezpieczna, zbliża się powoli w stronę Warszawy. "Łowcy burz" ostrzegają przed potencjalnie katastrofalnymi skutkami zapowiadanych nawałnic. Jak pisaliśmy w poprzednim tekście, sytuacja jest na tyle poważna, że w stan gotowości postawiono kilkanaście brygad Wojsk Obrony Terytorialnej.\nRządowe Centrum Bezpieczeństwa zadbało, by każdy mieszkaniec potencjalnie "niebezpiecznego" regionu otrzymał dziś wiadomość SMS z ostrzeżeniem o nawałnicach. Pamiętajmy o zabezpieczeniu swojego dobytku, a - co najważniejsze - o bezpieczeństwie swoim i swoich bliskich. Dziś wieczorem lepiej zostać w domu, unikać spacerów oraz jazdy autem, a także zabezpieczyć przedmioty, które może porwać lub uszkodzić silny wiatr.\nJuż wczoraj wiało i się błyskało\nW nocy z soboty na niedzielę niebo nad Warszawą raz po raz rozbłyskało światłem piorunów, zerwała się też wichura. Jak czytamy w niedzielnym raporcie Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej, w ciągu ostatniej doby strażacy interweniowali na Mazowszu 276 razy. W samej stolicy straż interweniowała 46 razy.


Zbigniew Herbert, "Bajki" | #literatura | Culture.pl\nZbigniew Herbert, "Bajki"\nDodane przez Culture.pl - ndz., 10/11/2009 - 21:00\nW Bibliotece Poetyckiej Wydawnictwa a5 ukazały się "Bajki" Zbigniewa Herberta. Dwadzieścia z nich miłośnicy twórczości poety znają od dawna, dziesięć to utwory wcześniej niepublikowane, zachowane w rękopisach lub maszynopisach. Opracował je i opatrzył posłowiem Ryszard Krynicki.\nW latach 50. ubiegłego wieku Zbigniew Herbert – podobnie jak wcześniej Krzysztof Kamil Baczyński i Czesław Miłosz – własnoręcznie sporządzał dla przyjaciół książeczki z rękopisami swoich utworów. W 1953 roku zbiór zatytułowany "Bajki" podarował Tadeuszowi Chrzanowskiemu (1926-2006), przyszłemu profesorowi, historykowi sztuki i publicyście, a wówczas młodemu poecie. "Samizdat" miał okładkę, na której autor – występujący pod pseudonimem Patryk – szyderczo wpisał nazwę czołowego propagandowego wydawnictwa czasów PRL: Wydawnictwa Ministerstwa Obrony Narodowej. Wewnątrz umieścił dedykację: "Dedusiowi i jego potomkom aż do siódmego pokolenia w dzień św. Tadeusza-Patrona - poświęca - Autor AD 1953". Ded to jeden z pseudonimów literackich Chrzanowskiego, nazywanego Dedusiem przez bliskich i przyjaciół.\nHerbert ofiarował przyjacielowi dwadzieścia dwa wczesne utwory z gatunku, który początkowo nazywał bajkami, a później już tylko prozą poetycką. Czytelnicy mogli poznać ten typ utworów młodego Herberta dopiero po kilku latach, najpierw na łamach "Twórczości" i "Tygodnika Powszechnego", a następnie w drugim opublikowanym tomie poety – "Hermes, pies i gwiazda" z 1957 roku. Autor włączył doń dwadzieścia utworów z tomiku podarowanego Chrzanowskiemu, dwa ("Chińską bajkę" oraz "Szkołę") pominął.\nRyszard Krynicki, po przestudiowaniu w Archiwum Zbigniewa Herberta w Bibliotece Narodowej w Warszawie notatników poety z lat 1952-1956, odnalazł jeszcze kilka podobnych próz poetyckich. Jak pisze Krynicki:\nNiektóre z tych pominiętych przez autora utworów, zwłaszcza tych wcześniejszych, z kręgu "Bajek" (1953) starałem się w tym wydaniu zamieścić, nawet jeśli nie udało mi się ich do końca (jak "Dzieci z książki") odczytać. Włączyłem tu również dwa, pominięte utwory późniejsze: "Poeta i żaba" oraz "Fotoplastikon". Pierwszy, bo jest niemal klasyczną bajką, drugi, ponieważ w tomie "Hermes, pies i gwiazda" znalazł się ostatecznie zupełnie inny tekst opatrzony tym samym tytułem.\nMógłby się nazywać (chociaż jest wcześniejszy) "Fotoplastikon II" i brzmi następująco:\nNa samym końcu obrazu stożek góry z zatkniętym piórem dymu. Domy zbiegają zakosami, po tarasowatych zboczach. Są żółte i mają zielone żaluzje. Po prawej zatoka z wodą gęstą jak szkło; po lewej bulwar, palmy. To wszystko jest z natury nieruchome, stoi i nie boli.\nNa pierwszym planie widać młodzieńca, który przechodzi w poprzek ulicy starając się wyminąć samochód. Młodzieniec uśmiecha się do nas, jakby chciał powiedzieć, że jest wolny od katastrof. Podobnie jak kot odgrzebany w Pompei, pogrążony jest w lawie z werniksu, która zachowa wszystko. Krok niespełniony, słomkowy kapelusz, szpilkę w krawacie i papierową różę uśmiechu.\nW zbiorze opublikowanym teraz przez Ryszarda Krynickiego znalazł się nawet utwór zdyskwalifikowany przez Herberta, przekreślony ołówkiem i opatrzony dopiskiem dla maszynistki: "Proszę tego nie przepisywać, bo to do kitu". Rzecz zatytułowana jest "Cyrk" i zaczyna się słowami: "Och, co za wspaniała piramida oparta na zapachu trocin i krwi, z tabunem koni potrząsających pióropuszami, wydętymi policzkami św. Klowna Męczennika".\nSpośród nieznanych bajek szczególnie jedną warto wyróżnić:\nTrzydzieści lat po napisaniu tego utworu, w 1983 roku poeta w liście do Stanisława Barańczaka (który wówczas właśnie ukończył monografię poezji Herberta pt. "Uciekinier z utopii") nazwie Barańczaka Linneuszem, a siebie – żabą. Herbert pisał:\nDialog z Tobą musi z konieczności przypominać dialog żaby z Linneuszem. Wiedz, proszę, że żaba jest Ci wdzięczna, żeś zechciał wyjaśnić jej niejasną anatomię, fizjologię i kumkanie. W szczególności żaba jest wdzięczna, żeś ją wyprowadził z pustyni "klasycystów", przywrócił wyobraźnię zmysłową, zauważył jej (żaby) niechęć do moralizatorstwa, nienawiść do utopii, a także usytuował trafnie między biegunami dziedzictwa i wydziedziczenia.\n"Bajki", pieczołowicie wydane, opatrzone komentarzami i przypisami, zasługują na uwagę także ze względu na swój kształt edytorski. To dwie książeczki – jedna zawiera tekst drukowany, druga faksymile stron szesnastokartkowego zeszytu szkolnego w linie. Oba tomiki tworzą, jak pisze w posłowiu Ryszard Krynicki, "wydanie unikatowe: piękne dzieło sztuki poligraficznej i hołd dla Zbigniewa Herberta".\nseria: Biblioteka Poetycka Wydawnictwa a5 pod redakcją Ryszarda Krynickiego, tom 64\nWydawnictwo a5, Kraków, październik 2009\n2 książeczki (książka + faksymile) połączone opaską\n150 x 210, 96 ss. + 24 strony faksymile, miękka oprawa\nAutorka: Elżbieta Sawicka, październik 2009\nzbigniew herbert bajki tadeusz chrzanowski polska literatura polska poezja


43-latek z Wielunia zabił swoją matkę — Radio Łódź\nwto, 19 kwi 2016 12:30:35 +0200\n43-latek z Wielunia zabił swoją matkę\nDożywocie grozi mężczyźnie, który zabił swoją matkę. 43-latek sam zgłosił się do policji.\nZabójca z Wielunia (Fot. Materiał Operacyjny Policji )\nDożywocie grozi mężczyźnie, który zabił swoją matkę. 43-latek sam zadzwonił na policję i powiedział, że w zeszły piątek dokonał zbrodni.\nAspirant sztabowy Waldemar Kozera: - Na alarmowy numer 112 zadzwonił mężczyzna i podał informację, że w miniony piątek zamordował swoją matkę, a teraz chce przyznać się i oddać w ręce policji. Dyżurny wysłał pod wskazany adres w Wieluniu patrol policji, który zastał w mieszkaniu 43-letniego mężczyznę. Policjanci ujawnili leżące w pokoju zwłoki 67-letniej kobiety, jak się później okazało matki obecnego w mieszkaniu zgłaszającego\nKobieta miała na ciele liczne rany kłute. 43-latek w chwili zatrzymania był trzeźwy. Grozi mu dożywocie.\nWypadek na DK74 w Białej-Kopiec. Wśród rannych 10-letnie dziecko Tragedia w powiecie wieluńskim. Zginął mężczyzna przygnieciony przez drzewo Niebezpieczny poranek na drogach powiatu wieluńskiego Samochód osobowy potrącił pieszego. 66-latek zmarł na miejscu Odbudowa wieluńskiej fary musi jeszcze poczekać


Nowe kino domowe LG - zanurz się w dźwięku 3D - Dziennik.pl\nNowe kino domowe LG - zanurz się w dźwięku 3D\n12 lutego 2013, 11:30 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nKino domowe LG / Media\nLG prezentuje nowe kino domowe. Koreańska firma chwali się, że dzięki zastosowaniu owych, skierowanych w górę głośników, potrafi sprawić, że cały pokój zanurzy się w dźwięku.\nLG BH9520T to zestaw pięciu głośników, subwoofera i wzmacniacza, połączonego z odtwarzaczem płyt BluRay 3D. Montaż zestawu nie jest skomplikowany - każdy kabel oznaczony jest innym kolorem, a wejścia na wzmacniaczu są dokładnie oznaczone, nie ma więc problemu z odpowiednim podłączeniem. Kolumny stoją na odpowiednich podstawkach, więc nie ma ryzyka, że coś się samo przewróci.\nDo wykonania zestawu nie można się przyczepić - eleganckie słupy cie prostopadłościanu z kwadratową podstawą dobrze prezentują się w salonie. Błyszczący plastik jest dobrej jakości, a odtwarzacz z wzmacniaczem także nie zawadza. Kable są przeźroczyste, więc można łatwo ukryć je pod listą maskującą. Z tyłu odtwarzacza znajdziemy dwa wejścia HDMI i jedno wyjście. Co ciekawe, odtwarzacz nie ma standardowej tacki, a tak, jak w radiach samochodowych wsuwamy płytkę w szczelinę.\nZestaw wykorzystuje funkcje SMART, można więc, a nawet trzeba podłączyć go do sieci. Szkoda tylko, że nie ma wbudowanego modułu WiFi, tylko trzeba ciągnąć kabel sieciowy. Warto jednak to uczynić, gdyż zasób aplikacji LG jest dość spory - najciekawsza wydaje się możliwość wykupienia abonamentu na koncerty Filharmonii Berlińskiej.\nJak się kino sprawuje? Jak na plastikowe kolumny, to zestaw naprawdę gra bardzo dobrze. Tak jak LG obiecywało, czujemy się zanurzeni w dźwięku - zarówno w głębinach Morii, jak i na Pandorze. Idealnie też słychać przelot gwiezdnego niszczyciela - dźwięk doskonale przechodzi od tylnych do przednich kolumn. Duża w tym zasługa świetnie zestrojonego subwoofera. Oczywiście drogie, drewniane kolumny cały czas brzmią lepiej, ale różnica nie jest już tak duża, jak kiedyś.\nSprzęt ma jednak pewne wady. Uciążliwe jest wyciąganie płyty - bardzo często pilot rejestruje pojedyncze wciśnięcie przycisku jako dwukrotne - wysuwa więc i od razu chowa płytę. Znacznie szybciej jest więc użyć przycisku na odtwarzaczu. Są też pewne problemy z korekcją błędów lasera. Płyta musi być idealnie czysta - wystarczy drobne zabrudzenie, czy nawet odcisk palca, by odtwarzacz przerwał film. Kolejną sprawą, która mi się nie podoba są kable - zaopatrzono je w specjalne wtyczki, co sprawia, że wymiana je na lepsze, będzie uciążliwa.\nZestaw kina domowego LG spełnia swe zadanie. Gra dobrze i głośno. Efekty są takie, jakie zapowiadano i zamieniają nasze mieszkanie w salę kinową. Do tego ma dobry design, więc nie trzeba go chować przed znajomymi. Jeśli więc macie budżet w granicach dwóch tysięcy złotych i szukacie kina domowego, które potrafi odtwarzać trójwymiarowe filmy, to LG BH9520T powinno być na waszej liście zakupów.\nLG BH9520T kino domowe\nNiemcy pobili internetowy rekord prędkości


Wskaźniki zagrożenia dla autoimmunizacji celiakii i Celiakii. Analiza regresji jednoczynnikowej Coxa wykazała, że ryzyko autoimmunologicznej choroby trzewnej było istotnie większe u dzieci, które miały krewnego pierwszego stopnia z celiakią (P <0,001), ale nie u tych, którzy mieli krewnego pierwszego stopnia z cukrzycą typu (P = 0,33). Dziewczęta były bardziej zagr...\nPodajemy jednocześnie 30 kropli calcamin (lub kalcyferolu) doustnie, żeby zapewnić utrzymanie prawidłowej przemiany wapnia na wymieniony - już okres 24 godzin; tymczasem nadchodzi wynik badania poziomu wapnia w krwi i możemy wówczas oprzeć dalsze podawanie dihydrotachysteryny na podstawach rzeczowych. Ponieważ pełny wynik działania dihydrotachysteryny nast...\nRifapentyna wysokodawkowa z moksyfloksacyną do gruźlicy płuc AD 4\nWielkość próby docelowej wynosiła 1095; został obliczony przy użyciu dwustronnego 90% przedziału ufności, aby osiągnąć 80% mocy. Szczegóły obliczeń znajdują się w dodatkowym dodatku. Skuteczność i bezpieczeństwo\nDwie próbki plwociny zebrano do wymazów i hodowli przed leczeniem, a jedną próbkę zbierano co miesiąc przez 12 miesięcy, a następnie ...\nPodręcznik endokrynologii nefro\nCharakterystyka biologiczna według rozmiaru nowotworu. Dane dotyczą inwazyjnych raków sutka zdiagnozowanych w latach 2001-2013, które zostały zidentyfikowane w bazie danych Surveillance, Epidemiology i End Results. Trzy grupy biologiczne zdefiniowano następująco: korzystny, receptor estrogenu (ER) - pozytywny i receptor progesteronowy (PR) - pozytywny, stopień ER-dodatn...\nNajnowsze zdjęcia w galerii neurolog swarzędz :\nkulka z tyłu głowy\nmorfologia a miesiączka\npo ilu dniach od stosunku dochodzi do zapłodnienia\ninfekcje intymne forum\nNowy Seat Arona: Seat ogłasza ceny swojego pierwszego crossovera\nhttp://www.gabinetokulistyczny.net.pl 751#materac malfors opinie , #czy do ortopedy trzeba mieć skierowanie , #gazy po jabłkach , #crp 50 , #na ugryzienia komarów , #folia aluminiowa szkodliwa , #dodatni test ciążowy , #koktajl oczyszczający organizm , #hdl ldl normy , #przyczyny lunatykowania ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - neurolog swarzędz


BUTAPREN Klej jednoskładnikowy 20l Selena\nButapren to znany i polecany jednoskładnikowy klej kontaktowy, przeznaczony do stosowania w obuwnictwie do klejenia skóry naturalnej i sztucznej, filcu, gumy i tkanin.\nMoże być stosowany również w przemyśle meblowym, samochodowym i w budownictwie.\nCharakteryzuje się dużą siłą połączeń oraz idealną przyczepnością. Po wyschnięciu tworzy trwałą i elastyczną spoinę.\n✔ w obuwnictwie (klejenie skóry, filcu, gumy, tkanin)\n✔ w przemyśle samochodowym, meblowym i w budownictwie\nInteresuje Cię większa ilość produktu? Napisz!\n✔ Klej należy przed użyciem dokładnie wymieszać.\n✔ Powierzchnie gładkie (np. guma, skóra) należy przygotować do klejenia przez drasanie papierem ściernym i usunięcie powstałego pyłu.\n✔ Przy pomocy pędzla z krótkim, sztywnym włosem nanieść cienką warstwą kleju na obydwie sklejane powierzchnie, przy czym na materiały chłonne (np. jak skórę) dwukrotnie (drugi raz po upływie około 15 minut)\n✔ Klejone elementy złączyć po upływie 15-25 minut od naniesienia ostatniej warstwy i silnie sprasować w ciągu minimum 15 sekund. Pełną wytrzymałość złącza uzyskuje się po 3 dobach od chwili sklejenia.\n✔ Narzędzia i wszelkie zabrudzenia czyścić benzyną lub acetonem, natychmiast po zakończeniu pracy (przed utwardzeniem kleju).\n✔ Utwardzony klej można usunąć jedynie mechanicznie.\nW magazynie 99999996 Przedmioty


Little Bit - CAMMY - Blog o modzie | lifestylowy | o życiu | poradnik | motywacja\nPierwszy raz w mojej szafie miejsce znalazły spodnie w kolorze militarnym :)\nshoes -auchan (14.99)\nAgata 3 kwietnia 2011 21:57\nMarta 3 kwietnia 2011 22:06\nkupiłam wczoraj te spodnie:) świetnie wyglądasz\nJust Her Fashion 3 kwietnia 2011 22:08\nŚwietne spodenki, ogólnie set na duży plus!\nLubię takie luzaki .\nszavka 3 kwietnia 2011 22:10\nfajny, luzny nie zaluzny look. Zazrdoszcze takiej pieknej sylwetki!\nAnula 3 kwietnia 2011 22:13\nŚwietny zestaw !! Stonowany luz ;) Bardzo mi się podoba!!\nagg 3 kwietnia 2011 22:38\nbardzo fajnie, że z tenisówkami bo zazwyczaj takie zestawy widzę z koturnami czy obcasami:)\nwhat the faaak 3 kwietnia 2011 22:51\nświetne spodnie. ogólnie bardzo ciekawy zestaw. wszystko idealnie dobrałaś.\nAnonimowy 3 kwietnia 2011 23:44\nbiałe tramposzki i ta marynarka to duet nie do pobicia :D\nJadore ce style 3 kwietnia 2011 23:46\nZZ Tomczuk 4 kwietnia 2011 08:35\nUnknown 4 kwietnia 2011 10:44\nFabulous outfit!! The chino pants look great:D\nThanks for your nice comment:D Hope you're gonna stop by soon again;)\nKasia 4 kwietnia 2011 10:50\nCzarne botki są ok, tyle, że sama się zastanawiam, po co mi 5 par :)\nTeraz czas na jakieś kolorowe. I na pewno się zaopatrzę w jazzówki!\nKathy 4 kwietnia 2011 16:36\nSuper spodnie, świetne fotki i fajny set!\nfamoody 4 kwietnia 2011 16:50\nfajne miejsce do robienia zdjęć:) świetnie wyglądasz:)\nHelena 4 kwietnia 2011 17:38\nOjtamojtam kolory...czerń pozostała czernią,a kiecka ma dokładnie taką samą barwę w kolorze,tak więc zdjęcia oddają (jak na blog modowy przystało) kolory ubrań. Plus w kolorze było naprawdę obleśnie(zdjęcie są z Madery z lutego,a tam kolory są straszliwie nasycone,bardziej niż np.w Polsce w wakacje,na tym tle byłam przeźroczysta niemal i miałam niezdrowy rumieniec).\nCo do zdjęć Twoich-bardzo ładna biżuteria i połączenie trampki-marynarka.\nNie podoba mi się pasek od torby-za długi,ładniejsza byłaby jako tzw.clutch (nie wiem doprawdy jak to inaczej napisać-torebka ,,do ręki''może?).\nI bardzo,ale to bardzo ładnie wyglądasz w okularach,co jest tak naprawdę rzadkie,ale jako że wszyscy pakują je sobie na nos nikt już się nie zastanawia,że nie każdemu okulary przeciw-słoneczne pasują.\nElwirka 4 kwietnia 2011 22:36\nNie zaglądasz do mnie ;) a ja mam dla Ciebie miłą niespodziankę : WYGRAŁAŚ KONKURS U MNIE:) proszę o kontakt!!!!\nMagda 5 kwietnia 2011 07:35\nmam takie trampki rożowe i je uwielbiam, mam w planie zakup szarych jeszcze :)wygladasz niezmiennie zachwycająco\nmarvelloussecret 5 kwietnia 2011 12:00\nŚwietny outfit. Ładna marynarka i bransoletka z tego, co widzę. :) W mojej szafie nie ma innych spodni, niż jeansy, Czas to zmienić.\nPoobserwuję sobie Ciebie. :)\nświetne zdjęcia, genialny outfit ;) zapraszam do mnie ;) dodajemy? ;)*\nC 5 kwietnia 2011 18:05\nświetne ciuchy ..;]\ngenialne zdjęcia, po prostu nic dodać nic ująć ..;]\nFoxy Lejdi 5 kwietnia 2011 18:11\nKOTA BEHEMOTA 5 kwietnia 2011 18:31\nbardzo do twarzy Ci w tych okularkach.\nsecik idealny, ślicznie wyglądasz :))\nPushemek 5 kwietnia 2011 23:37\nnarobilas mi smaku na coca cola! arghh\nLady Flower 5 kwietnia 2011 23:45\nSuper połączenie! A spodnie są naprawdę fajne - F&F ostatnio zdecydowanie mnie zaskakuje. Pozytywnie oczywiście. Gdzie robiłaś te zdjęcia?, bo sceneria jest bardzo nastrojowa. Generalnie super sesja! ;)\nCammy 5 kwietnia 2011 23:54\nLadyFlower Ja też ostatnio przekonuję się do F&F, mają niezłe ceny, dobre materiały. A zdjęcia robione podczas spaceru po Rynku w KRK, ale dokładnej ulicy niestety nie pamiętam okolice Grodzkiej :D\nSannas Land of Illusion 6 kwietnia 2011 07:36\nBardzo Ci fajnie w takim zestawie na luzie, tenisówki sa przeurocze :)\nABC 6 kwietnia 2011 13:06\nProstota górą !\nlife full of colors 6 kwietnia 2011 13:14\nSwietny zestaw. Sama chetnie bym przygarnela takie spodenki obawiam sie jedynie, ze chyba do mojej sylwetki nie do konca pasuja. Za to takie tenisowki moglabym kupic w ciemno.\nmess-around 6 kwietnia 2011 16:29\nb.ładny zestaw, prosty ale ciekawy\nzapraszam do mnie www.mess-around-me.blogspot.com\nAkrylowa 6 kwietnia 2011 19:36\nFashionable Lady 6 kwietnia 2011 20:34\nFajne spodnie, generalnie fajny zestaw, ale nie pasują mi tu trampki. Lepsze byłyby obcasy, nawet malutkie.\nJamie-Lee Burns 7 kwietnia 2011 12:36\nI need to take notes on how you wear pants so I can wear some of mine! So cute dear x\nFish 7 kwietnia 2011 15:06\nale chetnie poobs3rwuje!\nmam takiue spodnie tylko carmelowe z zary :D uwielbiam je\nUnknown 9 kwietnia 2011 11:07\npięknie wyglądasz :o <3333\nElfena 9 kwietnia 2011 12:44\nZestaw bardzo mi przypadl do gustu, sprawilam sobie podobne tenisowki !\nasiajde5 10 kwietnia 2011 22:02\nwowO.o podoba mi się:) zapisałam się do obserwatorów wejdz na mojego bloga www.asiejde5.blogspot.com\nAnonimowy 11 kwietnia 2011 23:13\nciekawe połączenie z trampkami :) Fajny zestaw :)\nEevvaStyle 12 kwietnia 2011 00:51\nAnonimowy 13 kwietnia 2011 09:08\nsuper stylizacja!!! Wyrastasz na super blogerke :)


Wysłany: Czw 0:29, 25 Gru 2014 Temat postu:\n"proces zarządzania placówką jest uspołeczniony przede wszystkim poprzez pogłębione zaangażowanie rodziców." - No to jak do takiej szkoły pasuje dziecko bez rodziców...?\nWysłany: Czw 0:41, 25 Gru 2014 Temat postu:\nNie mam co prawda konia, ale kolega z pracy ma, znaczy nie całkiem ma, tylko użytkuje. Twierdzi, że roczne utrzymanie konia kosztuje więcej niż utrzymanie samochodu (a auto ma duże, terenowe). Tylko nie wiem, jak się ma utrzymanie konia wierzchowego do takiej stereotypowej wiejskiej chabety, jaką zapewne miała na myśli MM.\nWysłany: Czw 3:18, 25 Gru 2014 Temat postu:\nW 2002 koleżanka dzierżawiła konia i wtedy kosztowało ją to mniej więcej połowę przeciętnej pensji. Jeśli w grę wchodził weterynarz ( a jak koń choruje, rzadko kończy się na jednej wizycie i zastrzyku) koszty wzrastały. Pamiętam, jak za leczenie nóg zapłaciła ponad trzy tysiące, wtedy było to mnóstwo kasy.\nJeśli chodzi o wiejską chabetę do bryczki to jedyne co im odpada to koszt "miejsca parkingowego". Wszystko inne - jedzenie, opieka kosztuje tyle samo (koń wierzchowy choruje na te same dolegliwości co zaprzęgowy i tak samo się je leczy), do tego dochodzi kwestia koszenia i zwózki siana - albo robią to same, albo wynajmują kogoś do pracy, co winduje koszty. No i jak zwożą to siano? Na własnych plecach? Ciągnikiem pożyczonym od sąsiada za cukierki?\nWysłany: Czw 16:49, 25 Gru 2014 Temat postu:\nWarto też zaznaczyć, że na wiejskiej emerytowanej kobyłce raczej nie dojedzie się do miasta w razie potrzeby.\nIda spaliła sobie skórę na słońcu, gospodynie radzą jej posmarować oparzenie kurzym białkiem. Osobiście słyszałam raczej o smarowaniu kefirem, białko pomaga...?\nIgnasiowi ukradkiem do napoju środki nasenne wrzuca zarówno Ida jak i Dorota, chłopak mimo wagi raczej lekkiej nie ma żadnych objawów ubocznych po zażyciu podwójnej dawki. Nawet nie śpi przesadnie długo, a leki te określane są jako "barbiturany", a więc jest to chyba coś więcej niż zwykła waleriana. Skąd nastolatka ma dostęp do takich środków?\nCiągle coś kogoś kąsa w tej książce, pszczoły, szerszenie, komary - mimo to Ida idzie się kąpać w stawie bez najmniejszej refleksji na temat pijawek i pluskwiaków.\nDorota, jedyna córka pielęgniarki z Oslo i jedyna dziedziczka ziemi i majątku, w dodatku sama również czynnie zarabiająca na swoje utrzymanie (a jako nieletnia pewnie otrzymująca też alimenty, jak nie od ojca to od państwa) ma jedną jedyną letnią sukienkę w której chodzi dzień w dzień tygodniami. Nie ogarniam.\nZ krótkiej wzmianki flashbackowej dowiadujemy się, że gdy Dorota odziedziczyła ziemię po dziadku, natychmiast ruszyła po cioteczną babkę, by ją przywieźć do domu, mimo że tamta leżała w głębokiej gorączce. Dlaczego nie zajechały najpierw do lekarza, nie wiadomo. Co więcej, to zdarzenie ma pokazywać wielkie serce Doroty.\nDorota jedzie bryczką po szosie, jest tak gorąco, że asfalt się topi. Parę minut potem koń wjeżdża do lasu, a dziewczyna kontestuje, że tu to dopiero jest gorąco. Krzyżacy spod Grunwaldu chyba by się z nią nie zgodzili jednak.\nSklepowa skupująca jajka od Doroty zachwyca się ich domyciem. A mnie kołacze się gdzieś z tyłu głowy, że jajek nie należy myć. Ktoś wie, jak to jest?\nZ Józinka widzianego oczyma obcych promieniuje ponoć "naturalna uprzejmość". Trochę umarłam.\nDawniej ludzie byli inni, to i jedli inaczej. I na odwrót.\nNa rano ułowiułym wyngorza\nmówi przedstawiciel lokalnej ludności. Poważnie pod Poznaniem mówi się "ułowiułym" ... ?\nJak wiadomo, autorka lubi powtarzać te same słowa, tym razem miłe są również gałęzie drzew, a Idy nie da się opisać bez użycia słowa "impetycznie".\nZwrotnikowe powietrze przepełniał żólty pył, unoszący się znad miejsca, gdzie jeszcze niedawno był parking podziemny. Teraz ziała tam wyrwa, jak po upadku bomby. Budowano parking podziemny.\nCzy to powtórzenie jest tu celowe, czy to ja czegoś nie rozumiem? Budowano parking na miejscu parkingu?\nNocą na Roosvelta odłączono prąd, przez co starszyzna Borejków spędziła ten czas siedząc, bo nie dało się bez niego rozłożyć ich elektrycznych łóżek. Gaba rozmawia o tym z ojcem, kusząc go by wyjechał na wieś, do Pulpecji i mówi tak:\nU Patrycji nie będzie wyłączeń prądu. Zresztą, w razie czego mają zestaw lamp naftowych.\nTylko co ma lampa naftowa do rozkładania łóżka...?\nNazywali ją Matalią, a czemu? - to proste, bo była zarazem i Mamą, i Natalią\nReakcja czysto subiektywna, ale zrobiłam wewnętrzne "ugh" na to określenie. Biedna Natalia... Zwłaszcza, że autorce się spodobało, więc nazywa ją tak bez przerwy.\nTymczasem Pulpa zamieniła się w Dodo-Mariolkę, przynajmniej jeśli chodzi o sposób wypowiadania się:\n- Ona się na nim w i e s z a - wytłumaczyła mężowi ciocia Pulpecja, akcentując swą wypowiedź w punktach szczególnej wagi (...) skoczyła na niego jak p a n t e r a (...) nie wiedział, jak ją od siebie o d k l e i ć.\nAutorka używa słowa boćwinka, ja znam tylko botwinkę. Regionalizm?\nWysłany: Czw 17:32, 25 Gru 2014 Temat postu:\nBARBITURANY?! Czy ja dobrze przeczytałam, że dorzuciły Ignasiowi na uspokojenie podwójną dawkę barbituranów?\nJakby ktoś mnie szukał, to jadę do Poznania złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, a na Idę jeszcze wniosek do Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej.\nOstatnio zmieniony przez Galnea dnia Czw 17:32, 25 Gru 2014, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Czw 17:59, 25 Gru 2014 Temat postu:\nA mnie się kołacze, że jak się o kury dba, to jajka są zazwyczaj czyste.\nWysłany: Czw 18:27, 25 Gru 2014 Temat postu:\nJa kojarzę z dawnych czasów nabijanie się z hasła "Rolniku, myj jaja przed skupem", więc chyba jednak myto?\nWysłany: Czw 18:55, 25 Gru 2014 Temat postu:\nZ własnego doświadczenia - jeżeli jest deszczowa pogoda, to choćbyś zmieniała podłoże na wybiegu codziennie, to będzie mokro, kury się ubrudzą i niestety jajka są pobrudzone błotem i, niezależnie od pogody, łajnem. O ile się orientuję w kwestii mycia jaj, to mycie ich sprawia, że szybciej się psują, dlatego najlepiej umyć je tuż przed użyciem. Mimo wszystko czyste jaja kojarzą mi się (pewnie niesłusznie, od lata nie kupuję jajek) z chowem klatkowym.\nWysłany: Czw 19:01, 25 Gru 2014 Temat postu:\nGalneo, miałam nadzieję, że się odezwiesz:D Powiedz coś więcej na ten temat, bom laik.\nDocieram już do końca, więcej cytatów nie będzie. W książce można jeszcze znaleźć Boreja narzekającego młodziutkim wnuczkom na społeczeństwo, które traci tożsamość, bo próbuje zastąpić stare tradycje nietrwałą muzyką (chodzi mu, jak sądzę, o subkultury). Mam też wrażenie, że babcia Wikta jest kopią Mili, a też i nawet Dorota uśmiecha się kpiąco. Nie bardzo podoba mi się takie klonowanie zachowań nowym postaciom. Ale może to kwestia ograniczonego słownika, nie wiem.\nMuszę jednak podkreślić, że mimo wszystkich tych potknięć książkę czytało się bez większego bólu. Dobra, porządna korekta wyszlifowałaby z tego perełkę.\nWysłany: Czw 19:55, 25 Gru 2014 Temat postu:\nSi, boćwinka to regionalizm.\nWysłany: Czw 21:00, 25 Gru 2014 Temat postu:\nBarbiturany działają podobnie jak benzodiazepiny, ale podczas gdy te drugie otwierają drzwi kluczem, te pierwsze wykopują je z półobrotu. Kiedy w latach '50 XX w. zaczęła się rozwijać farmakologia neuropsychiatryczna z prawdziwego zdarzenia, barbiturany były jednymi z pierwszych (i najważniejszych) leków uspokajających. Oprócz tego miały jeszcze działanie przeciwdrgawkowe i nasenne, więc były dość powszechnie używane. Niestety dość szybko okazało się, że miały istotne działania niepożądane - zmieniały metabolizm innych leków, mogły ujawnić porfirię, wywołać zapaść, itp., ale najważniejsze było to, że bardzo szybko uzależniały. Kiedy kilka lat później wprowadzono BDZ, które były dużo bezpieczniejsze, powoli zaczęto od nich odchodzić.\nTyle historii. Obecnie w zasadzie jedynymi używanymi w Polsce barbituranami są tiopental (jeśli już, to do znieczulenia ogólnego, a w weterynarii do eutanazji zwierząt) i fenobarbital - więc jeśli nasze tytany intelektu miały coś dosypywać, to prawdopodobnie to. Jest bardzo tani, ale wydawany tylko na receptę. Natomiast ze względu na wszystko co napisałam powyżej, jeśli już do czegoś jest używany, to do leczenia padaczki, a i to tylko w sytuacjach podbramkowych, kiedy żaden z lepszych leków nie działa. Fenobarbital raczej nie będzie się znajdował w standardowej domowej apteczce. Po drugie - lek występuje w dawkach 15mg (raczej dla dzieci) i 100mg. Mam nadzieję, że bohaterki miały te mniejsze, bo maksymalna dawka dobowa to 200-250mg, a nagłe walnięcie takiej ilości osobie nieprzyzwyczajonej mogło się skończyć w najgorszym wypadku niewydolnością oddechowo-krążeniową (zakładam, że Ignaś był trzeźwy). Czyżby Ida chciała otruć siostrzeńca? Po trzecie - jeśli ta końska dawka leku spłynęła po I.G. jak po kaczce, to ja bym się zastanowiła, czy młodzieniec nie szuka ucieczki od domowego ciepełka w butelce z procentami. Po czwarte - podawanie jakichkolwiek leków, a silnych psychotropów w szczególności, bez wiedzy i zgody pacjenta jest działaniem karygodnym z punktu widzenia etyki lekarskiej (pomijam sytuacje wyjątkowe).\nWysłany: Czw 21:33, 25 Gru 2014 Temat postu:\nOczywiście, że Ignaś pije jak stary menel - w końcu to poeta, skądś musi czerpać natchnienie\nWysłany: Czw 22:56, 25 Gru 2014 Temat postu:\nGaya, prawda li to, że oni się wynoszą na wieś w związku z przebudową Kaponiery? Tak mi się o uszy obiło i nie pojmuję, bo siedliszcze borejkowe nijak nie odczuwa bezpośrednich skutków tej inwestycji.\nWysłany: Czw 23:23, 25 Gru 2014 Temat postu:\nGrzegorz robi remont w domu.\nWysłany: Czw 23:24, 25 Gru 2014 Temat postu:\nSin, też o tym pomyślałem, ale potem stwierdziłem, że to przecież za daleko\nJeśli jednak chodzi o Kaponiere, to jestem wkurzony. Bo cały fragment mówi o budowie podziemnego parkingu na miejscu podziemnego parkingu, ha, ha jakie te władze głupie! Budują coś, co już było!\nWysłany: Czw 23:58, 25 Gru 2014 Temat postu:\nNie znacie się, to Pyziak wrócił, by zrobić podkop, podłożyć ładunki i wysadzić Ostatni Bastion Ciepła i Kultury.\nWysłany: Pią 1:58, 26 Gru 2014 Temat postu:\nLol To jest tak, że w całym Poznaniu coś budują i przerabiają, a do tego jest straszny upał. Gaba podstępem wypycha ojca do Pulpy (wraz z Milą), w zamierzeniu na jeden dzień. Kiedy wyjeżdżają, Grzegorz postanawia wykorzystać okazję i wyremontować ich pokój, ale nawet nie dał rady biedaczek zacząć nawet, bo od tych budów i przerabiania zaczynają się sypać kamienice - jedna z nich jest ewakuowana w całości, a w tej z piątką pęka ściana.\nWysłany: Pią 2:03, 26 Gru 2014 Temat postu:\nLol To jest tak, że w całym Poznaniu coś budują i przerabiają, a do tego jest straszny upał.\nPrzeczytałam: "...a od tego jest straszny upał" i pomyślałam, że Borejkom już zupełnie peron odjechał\nWysłany: Sob 0:13, 27 Gru 2014 Temat postu:\nBzdura. Chyba że Grześ użył dynamitu, tylko się nie przyznał.\nNiektórzy tak mają - będą narzekać na trwającą budowę i udawać amnezję gdy się im przypomni, że Kaponiera się sypała - dosłownie, bo w ostatnich latach kawałki sufitu spadały co i rusz. Zresztą gdzie Rzym, gdzie Krym!? A może autorka miała na myśli niedawny remont Teatralki? Ale to był delikatny remoncik, bez żadnych wielkich wstrząsów, takie tam pitu-pitu.\nMM najwidoczniej lubuje się w brukowcach w rodzaju "Super Experssu", drrrramatycznie opisujących walące się mury i panów trzymających kredensy: [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Nie 22:45, 28 Gru 2014 Temat postu:\nNiektórzy tak mają - będą narzekać na trwającą budowę i udawać amnezję gdy się im przypomni, że Kaponiera się sypała - dosłownie, bo w ostatnich latach kawałki sufitu spadały co i rusz.\nAlbo była tak doskonale odwodniona, że jak spadł deszcz, to woda stała na wysokość mniej więcej do pół łydki\nMogę się tylko zgodzić, że lato było masakrycznie wręcz gorące. Ale z drugiej strony - poprawcie mnie, jeśli się mylę - czy na przykład w takim przerobionym z piwnicy w kamienicy mieszkaniu Idy i Marka nie powinno być względnie chłodno?\nWysłany: Pon 0:18, 29 Gru 2014 Temat postu:\nU Borejów też powinno być - parter w kamienicy, grube mury...zresztą autorka wielokrotnie zaznaczała, że mieszkanie u czasie upału jest miło chłodne. No ale teraz miasto jest ZUE więc trzeba nagiąć zasady fizyki żeby mieć pretekst do ewakuacji.\nWysłany: Pon 1:19, 29 Gru 2014 Temat postu:\nAle z drugiej strony - poprawcie mnie, jeśli się mylę - czy na przykład w takim przerobionym z piwnicy w kamienicy mieszkaniu Idy i Marka nie powinno być względnie chłodno?\nPowinno być zimno i mokro. W piwnicy praktycznie nie da się żyć poza sezonem grzewczym.\nWysłany: Nie 23:39, 18 Sty 2015 Temat postu:\nNie znam się na tej serii w ogóle, czytałam tylko Wasze analizy i kiedyś tam dawno temu którąś część, ale nie wiem którą. Na pewno działa się jeszcze w PRL-u, główna bohaterka często a gęsto bywała u jakiegoś starszego pana, który miał mnóstwo książek (zgaduję, że to profesor Dmuchawiec był) i był tam jakiś happening na przystanku tramwajowym? Nie mam pojęcia. W każdym bądź razie, znalazłam jakiś czas temu "Pulpecję" w domu, przeczytałam już nieco ponad połowę i nie wiem, czy to analizy mi się tak rzuciły na postrzeganie, że mnóstwo fragmentów jest denerwujących i ogólnie niby jest przyjemnie, ale w zasadzie nie tak do końca? A może to już wiedza, w co się przerodzi w przyszłości pojękiwanie Gabrysi o byłym mężu i to mieszkanie na kupie? Bo ta część nie jest zła i należy do tych dobrych tomów Jeżycjady, tak?\nW ogóle czy to dlatego nie ma Patrycji w następnych tomach, bo była złośliwa i odstawała od reszty rodziny bardziej rozsądnym spojrzeniem na świat i nie lubiła tego całego borejkowegp filozofowanie? ;d I należę do ludzi, którzy zaczynając nową książkę zaglądają na następną stronę i łoboru, czemu Baltona? Czemu ten bubek?\nWysłany: Pon 0:42, 19 Sty 2015 Temat postu:\nNie znam się na tej serii w ogóle, czytałam tylko Wasze analizy i kiedyś tam dawno temu którąś część, ale nie wiem którą. Na pewno działa się jeszcze w PRL-u, główna bohaterka często a gęsto bywała u jakiegoś starszego pana, który miał mnóstwo książek (zgaduję, że to profesor Dmuchawiec był) i był tam jakiś happening na przystanku tramwajowym?\nTo był "Brulion Bebe B".\nMoże właśnie nie ma jej dlatego, że nie lubiła filozofowania? I nie była tak dzielna bardzo dzielna jak Gaba?\nWysłany: Pon 22:15, 19 Sty 2015 Temat postu:\nI śmiała oddalić się od borejczego kołchozu na odległość większą niż kilometr!\nWysłany: Pon 23:31, 19 Sty 2015 Temat postu:\nEch, a ja właśnie czytałam "Pulpecję" jeszcze przed znajomością z forum i ze względu na Baltonę (był fragment w podręczniku). Po czym również ze względu na Baltonę ciepnęłam tą książką w połowie, tak mnie wkurzyło to "poskromienie złośnika". Rrrany, już się zapowiadało na jakiś powiew świeżości, wyjście z PRL-u w nowy świat, walkmany i subkultury, i co? I nico, aby się do panienki Borejkówny zalecać, trza zgolić farbowany łeb, przywdziać porządne mieszczańskie ciuszki oraz wymienić motor na samochodzik. A Roma, chyba najbardziej poruszająca postać w książce (ten nieudany Sylwester!), zostaje pokątnie wysłana na antypody. Szkoda.\nChyba faktycznie coś się spsuło.\nOstatnio zmieniony przez Haszyszymora dnia Pon 23:32, 19 Sty 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 18:30, 28 Lut 2015 Temat postu:\nPrzeczytałam 'Wnuczkę". Podoba mi się wątek Pałysów, podobają mi się babcie, podobałby mi się Józek, gdyby nie to, że będę typa do końca świata widzieć przez pryzmat "McDusi", podobają mi się lody Pulpy.\nNie podoba mi się wszelako przeraźliwie marysuistyczna Dorotka która, tak się nieszczęśliwie składa, jest główną bohaterką tej książki. Naprawdę, pod koniec książki zęby mnie zaczynały boleć na każdą wzmiankę o tej postaci.\nWysłany: Nie 19:19, 05 Kwi 2015 Temat postu:\nProduct placement! O ile w starszych częściach nie było tego aż tyle i miało sens (bajdełejem, w której części Natalia pachniała Masumi? ), to w nowszych robi się to niestrawne. Coś jak w serialach - najazd kamery, coby widz na pewno zauważył ił jaki soczek bohaterowie popijają.\nWitajcie!Znalazłam wreszcie w głębinach sieci mój artykuł sprzed paru lat o product placement w "Jeżycjadzie". Wprawdzie jest to wersja piracka (na jakimś forum wielbicieli MM ktoś ordynarnie sfotografował artykuł z publikacji naukowej), więc są to w zasadzie obszerne fragmenty z licznymi literówkami, których w oryginale nie ma oraz bez przypisów, zdaje się, że nawet gdzieniegdzie zmieniono formy osobowe, ale innej wersji nie mogę znaleźć. Kto ciekaw, niech czyta\nOryginalna wersja ukazała się w książce:DZIENNIKARSTWO A LITERATURA W XX I XXI WIEKU, Kazimierz Wolny-Zmorzyński,\nWysłany: Nie 20:47, 05 Kwi 2015 Temat postu:\nKury łażace po podwórku, szczególne w słotne dni, mają częstgo brudne łapy i kupry. Potem błoto wnoszą do gniazd. Kloaka też bywa często gówienkiem zabrudzona, dlatego jajka bywają brudne. Chodzą słuchy, że nie należy ich myć, więc niektóre gospodynie przecierają wilgotną ściereczką, ale ja tam jajka od moich kur myję normalnie i nadal są bardzo smaczne.\nWysłany: Wto 19:33, 01 Wrz 2015 Temat postu:\nNie znalazłam, osobnego tematu o Musierowicz, więc wklejam tutaj. Zapowiedź nowej książki - [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Wto 19:57, 01 Wrz 2015 Temat postu:\nTo tylko mój odbiór, czy ten Ignaś z okładki niezbyt przypomina tego z ilustracji w dotychczasowych książkach?\nE: Zajrzałam do "Wnuczki" i ten smutny wyraz twarzy w sumie taki sam, ale no...jakoś "nieignasiowo" mi on mimo wszystko wygląda.\nOstatnio zmieniony przez maryboo dnia Wto 20:01, 01 Wrz 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 20:31, 01 Wrz 2015 Temat postu:\nJej, dawno nie byłam na forum o Musierowicz i teraz takie newsy mnie omijają! Jak mogłam przestać być na bieżąco! No, fajnie, że Feblik już na święta, Musierowicz coś przyspieszyła z tym pisaniem, na McDusię tyle trzeba było czekać, a teraz rok po Wnuczce już jest następna część... Ale to dobrze, będzie ciekawie. A ten chłopak nie przypomina Ignasia, to fakt.\nWysłany: Wto 21:56, 01 Wrz 2015 Temat postu:\nW pierwszej chwili myślałam, że ta dziewczyna z "kolczykami" z wiśni/czereśni to Ignaś i muszę wam powiedzieć, że taki imidż bardziej pasuje do mojego headcanonowego Ignasia\nWysłany: Wto 22:25, 01 Wrz 2015 Temat postu:\nAkcja ma obejmować trzy dni. Wietrzę kolejny turboromans...\nWysłany: Śro 7:58, 02 Wrz 2015 Temat postu:\nA ja materiał kwikogenny i analizable .\nWysłany: Śro 9:06, 02 Wrz 2015 Temat postu:\nSugerujesz, że Ignaś zdradzi swą ukochaną Magdusię?\nWysłany: Śro 13:52, 02 Wrz 2015 Temat postu:\nA to Magdusia nie zerwała z nim przez maila/smsa?\nWysłany: Śro 15:01, 02 Wrz 2015 Temat postu:\nZerwała, ale Ignaś za namową Dorotki postanawia o nią zawalczyć, w związku z czym pod koniec książki Magdusia przesyła mu listownie "słodkie i gorące" całuski; ów list tak porusza I.G, iż chłopak z miejsca deklaruje chęć natychmiastowego udania się do Wrocławia, gdzie przebywa wybranka jego serca.\nWysłany: Śro 19:41, 02 Wrz 2015 Temat postu:\nJeżu, kto jeszcze używa słowa "feblik"???\nWysłany: Śro 20:05, 02 Wrz 2015 Temat postu:\nTo "feblik" coś znaczy? Myślałem, że to słowotwórstwo autorki :p\nWysłany: Śro 22:25, 02 Wrz 2015 Temat postu:\n1. sympatia, słabość, skłonność do kogoś;\n2. osoba, do której się ma skłonność; sympatia\nNawet fajnie, słówko sympatyczne, może MM spowoduje jego odrodzenie w języku .\nWysłany: Sob 1:48, 10 Paź 2015 Temat postu:\nIrytacja okołojeżycjadowa, albo raczej fandomowa.\nWkurwia mnie, że na forum ESD od dawna już dyskusje idą głównie w stronę udowadniania, że wszyscy Borejkowie jak leci są wyłącznie źli. Tak, MM opisuje ich jako ideały, podczas gdy rodzina jest mocno toksyczna, ale forum czasami przechodzi same siebie. Jeden z najświeższych tematów: Nutria jest CKNUK-iem i wyszła za Robrojka tylko po to, żeby ustawić się w życiu. A tak w ogóle, to jest niezdolna do uczuć. No, rency mnie opadli.\nWysłany: Sob 9:37, 10 Paź 2015 Temat postu:\nO, info o tyle ciekawe, że pamiętam, jak ktoś w komentarzach Armady umieścił humorystyczno-uszczypliwy tekst opisujący Borejkowy obiad na podstawie "McDusi". Melomanka zamieściła go na ESD, a że to było jakoś po premierze "Wnuczki do orzechów", to tekst został zmiażdżony za bycie niepotrzebnie wrednym i negatywnym, bo przecież pani Musierowicz napisała nietoksyczną część i nabijać się z błędów przeszłości nie wypada. Byłam przekonana w związku z tym, że na ESD zakwitła tęcza, mroczne czasy się skończyły i można spokojnie debatować nad jasnymi stronami serii. A to ci niespodzianka!\nOstatnio zmieniony przez Kazik dnia Sob 9:38, 10 Paź 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 14:02, 10 Paź 2015 Temat postu:\nO, to byłam ja! Ale przyznam, że wyleciało mi potem z głowy sprawdzanie reakcji na forum - choć widzę, że może powinnam była wpaść i wyjaśnić, że przeczytałam w życiu tylko parę części Jeżycjady, dzieckiem jeszcze będąc, i pamiętam z nich tylko wyrwane z kontekstu sceny, a komentarz napisałam opierając się w 100% na tym, jak Borejkowie wypadli w analizie (Btw, książek Musierowicz nadal nie czytam, ale dobrze jest usłyszeć, że we Wnuczce... coś się poprawiło, jeżeli chodzi o relacje w tej rodzinie )\nWysłany: Sob 18:10, 10 Paź 2015 Temat postu:\nO, to byłam ja! Ale przyznam, że wyleciało mi potem z głowy sprawdzanie reakcji na forum\nUffffff, moja wina została zmyta, po takim czasie! ;_; Flashback: Twoja miniaturka bardzo mi się podobała, i to ja Cię zachęciłam, żebyś wrzuciła to na ESD, ale nie miałaś tam konta, i Melomanka to wrzuciła, i strasznie ją tam zjechano, tą miniaturkę, i mnie było tak strasznie głupio, że to zaproponowałam, a tu taka kicha, no ale jak tego nie widziałaś, no to Kazikowi Z Przeszłości trochę lepiej ^^\nWysłany: Sob 18:26, 10 Paź 2015 Temat postu:\nO kurczę, to teraz mi jest głupio Nie będę już teraz szukać tego wątku, żeby przeczytać reakcje, ale jeżeli to sprawi, że Kazikowi Z Przeszłości będzie jeszcze lepiej, to ja jak najbardziej rozumiem, że poza kontekstem analizy ten tekst brany na poważnie mógł, no nie wiem, urazić jakiegoś fana Jeżycjady czy po prostu wydawać się mocno przerysowanym osobom, które znają książki Musierowicz z innych źródeł niż NAKWa. I, patrząc z perspektywy czasu, pewnie faktycznie powinnam była jednak się tam pojawić i wyjaśnić sprawę. Tak że nie ma się co przejmować\nWysłany: Nie 10:19, 11 Paź 2015 Temat postu:\nA wiadomo czy bedzie cos jeszcze o BaLusi? Klawiatura pojawia sie czasem na forum? To jeden z lepszych fikow jakie czytalam\nWysłany: Nie 12:58, 11 Paź 2015 Temat postu:\nObawiam się, że Bałusia is dead, a i Klawiatury jakoś ostatnio nie widać (bloga też skasowała).\nWysłany: Nie 15:30, 11 Paź 2015 Temat postu:\nWielka szkoda, ale dobrze, ze chociaz BaLusia sie ostala na otarcie lez.


ognista strzała: ,,Wybacz mi, Leonardzie" Matthew Quick\nLeonard ma problemy na trzech płaszczyznach, które wymieniłam: rodzina, przyjaciele, uberdurnie ze szkoły, czyli spotkało go potrójne nieszczęście od którego nie potrafi się uwolnić. A raczej, nie potrafił. Z dziwnym trafem w jego ręce wpadło rozwiązanie jego wszelkich problemów – pistolet odziedziczony przez dziadka, którego bohater postanawia użyć i w końcu zakończyć to desperackie pasmo niepowodzenia w życiu. Leonard wie co chce zrobić i mocno się trzyma tego postanowienia. Tylko przed tą ostatecznością, musi zrobić coś jeszcze: podarować prezenty pożegnalne, tak, żeby dopiąć wszystkie sprawy do końca.\n„Zrozumiałem, że prawda zazwyczaj nie ma znaczenia, a kiedy ludzie nabiorą fałszywego przekonania na czyjś temat, nie zmienią zdania niezależnie od poczynań tej osoby.”\nZatem sam pomysł na historię jak najbardziej mnie urzekł, a nawet więcej pokochałam autora za to, że naruszył temat nastolatka borykającego się z trudnościami w życiu, planującego samobójstwo i przedstawił go w taki niebanalny sposób. To jest historia prawdziwa, trafiająca w serca czytelników i zmuszająca ich do przemyślenia niektórych spraw. Bohaterowie są dopracowani, każdy jest inny i odznacza się swoim dziwactwem, mają swoje, wypracowane przez środowiska, charaktery i dążą ku własnym celom. Każda z postaci drugoplanowych ma znaczenie i wpływa bezpośrednio na Leonarda oraz jego kluczową decyzję na użycie pistoletu, dzięki czemu historia jest znacznie bardziej pasjonująca i wciągająca. Oczywiście, największą zaletą jest sam bohater, który jest człowiekiem innym, wyobcowanym i myślącym w zupełnie sprzeczny sposób niż jego rówieśnicy. Podobały mi się szczególnie jego rozmowy z innymi, gdzie w każdym wypowiedzianym zdaniu dało się wyczuć tą jego nadzwyczajność. Do tego jego tok rozumowania, przemyślenia oraz dziwactwa, takie jak obserwowanie dorosłych w metrze, by się przekonać czy będąc dorosłym można być szczęśliwym… Leonard bez dwóch zdań jest niesamowitą osobą i co najważniejsze – potrafiłam go zrozumieć, potrafiłam poczuć jego odmienność oraz szukałam odpowiedzi na jego pytania, które również sama sobie zadawałam.\n„Chciałbym wierzyć, że ludzie melancholijni mają przynajmniej szansę na szczęście w dorosłym życiu.”\nStyl pisania autora jest bardzo przyjemny w czytaniu i odbiorze. Wszystko jest napisane lekko i z pazurem, a dzięki temu, że to Leonard jest narratorem i przedstawia całą sytuację z jego perspektywy – było jeszcze bardziej interesująco. Trochę dziwne było czytanie pseudo przypisów, które nie objaśniały jakichś niezrozumiałych słów (jak to mają w zwyczaju), ale wyjaśniały pewne aspekty z życia czy wydarzeń, które dotyczyły bohatera i w ten oto sposób, czasem jeden przypis zajmował całą stronę. Dodatkowo dochodzą to tego listy z przyszłości, które odebrałam bardzo pozytywnie i chyba sama zacznę pisać coś podobnego. Tak więc, jak widać – książka jest bardzo inspirująca do działania i przemyśleń.\nPodsumowując, Wybacz mi, Leonardzie jest błyskotliwą książką, naruszającą ważne i dosyć bulwersujące tematy, nie brakuje tutaj gorzkiego i sarkastycznego humoru, postaci są dopracowane do ostatniego guzika, sam Leonard jest osobą, którą nie da się polubić, a ogólne wrażenia po zakończeniu lektury nakłaniają do rozmyślań. Nie czytałam wcześniej dzieł autora, ale będę musiała to jak najszybciej zmienić, bo z rozmachem trafił w moje gusta i… nie zostaje mi nic innego jak polecenie tejże znakomitej powieści. Polecam każdemu! Każdemu bez wyjątku!\nAutor: ognista strzała o 13:42:00\nbrak pomysłu 27 września 2015 13:59\nPo "Poradniku.." i "Niezbędniku.." jest pozycją wręcz obowiązkową! :D\nKaś 27 września 2015 14:12\nKiedy pierwszy raz usłyszałam o tej książce również niesamowicie urzekł mnie sam pomysł na fabułę i głównego bohatera. Jestem przekonana, że "Wybacz mi, Leonardzie" bardzo mi się spodoba i już niebawem mam nadzieję poznać ten tekst. :)\nJellyfish 27 września 2015 14:48\nJa tą książkę pokochałam, jak kiedyś mi pokazałaś przed lekcjami fragment tej książki dołączony do jakiejś innej (E&P?). I dlatego musiałam ją kupić ^^ Sama widzisz, jaka jest fajna.\nSuza 28 września 2015 15:54\nTo była moja druga książka autora. Zdecydowanie jest interesująca i porusza dość trudne tematy. Bardzo mi się podobała, jednak mimo wszystko mam względem niej nieco mieszane uczucia. Cóż, może to dobry powód, żeby za jakiś czas przeczytać ją jeszcze raz. Za inne powieści Quicka też chętnie bym się zabrała. ;)\nCzarny Kruk 28 września 2015 17:25\nCzytałam, ale nie potrafiłam jej zrecenzować. To prawda jest bardzo wzruszająca i mocna.\nAlicja P. 29 września 2015 10:32\nJeszcze nie czytałam żadnej książki Quicka, ale mam w planach jego twórczość!


Analitycy: w przyszłym tygodniu znaczne podwyżki cen paliw na stacjach - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\n1 września 2017, 13:03 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nJak podkreśla portal, przyczyną obserwowanej na rynkach podwyżki cen gotowych paliw są kłopoty rafinerii z południa Stanów Zjednoczonych w następstwie huraganu Harvey. Szacuje się, że z rynku zniknęło co najmniej 4,4 miliona baryłek ropy dziennie; huragan wyłączył blisko 25 proc. mocy rafineryjnych w USA i wszystko wskazuje na to, że problemy z produkcją paliw mogą się utrzymywać w najbliższych dniach, a nawet tygodniach - wskazuje portal.\nBM Reflex zaznacza z kolei, że o ile w ostatnim tygodniu notowania ropy Brent były stabilne, jednak kontrakty na benzyny na nowojorskiej giełdzie towarowej zdrożały w ciągu trzech dni o blisko 13 proc. i są najdroższe od ponad 2 lat. Reflex przypomina, że USA zdecydowały się na uruchomienie rezerw strategicznych ropy naftowej ze względu na problemy z zaopatrzeniem części rafinerii, ale nierozwiązane pozostają problemy z transportem produktów gotowych. Co najmniej do niedzieli zamknięty będzie system rurociągów Colonial łączący Teksas z New Jersey. Łączy on 29 rafinerii i 267 terminali dystrybucyjnych. Systemem płynie ponad jedna ósma zużywanych w całych USA paliw.(PAP)\nceny benzyny benzyna paliwa AUTOPUB


Ziemia we wszechświecie - referat - Sciaga.pl\nNa początku referatu wyjaśnijmy sobie, co w ogóle oznacza słowo wszechświat.\nWedług encyklopedii Wikipedia 1 ”wszechświat to wszystko, co fizycznie istnieje: cała przestrzeń, czas, wszystkie formy materii i energii oraz prawa fizyki i stałe fizyczne określające ich zachowanie. Słowo "wszechświat" może być też używane w innych kontekstach, jako synonim słów kosmos (w rozumieniu filozofii), świat czy Natura. Natomiast w naukach ścisłych słowa wszechświat i kosmos są równoważne.„\nWiemy już, że wszechświat oznacza kosmos. Zastanówmy się teraz czym jest Ziemia we wszechświecie. Ziemia powstała około 4,54 ± 0,05 mld lat temu z 2mgławicy słonecznej. Dzięki powstaniu atmosfery możliwe było uformowanie się życia za planecie. Ziemia jest jedyną znaną planetą we wszechświecie, gdzie występuje życie. 3 „Powierzchnię w 70,8% zajmuje woda wszechoceanu zawarta w morzach i oceanach; pozostałe 29,2% stanowią kontynenty i wyspy. Niezbędnej do życia na Ziemi wody w stanie ciekłym nie wykryto na powierzchni innych ciał niebieskich. Wnętrze Ziemi składa się z grubego płaszcza, płynnego jądra zewnętrznego (generującego pole magnetyczne) oraz stałego jądra wewnętrznego. ”Ziemia posiada tylko jednego naturalnego satelitę – Księżyc. Jest on piątym, co do wielkości naturalnym satelitą w Układzie Słonecznym. 4 „Księżyc to jedyne ciało niebieskie, do którego podróżowali i na którym wylądowali ludzie. Pierwszym sztucznym obiektem w historii, który przeleciał blisko Księżyca, była wystrzelona przez Związek Radziecki Łuna 1; Łuna 2 jako pierwszy statek osiągnęła powierzchnię naszego satelity, zaś Łuna 3 jeszcze w tym samym roku co poprzedniczki – 1959 – wykonała pierwsze zdjęcia niewidocznej z Ziemi strony Księżyca. Pierwszym statkiem, który przeprowadził udane miękkie lądowanie była Łuna 9, zaś pierwszym bezzałogowym pojazdem umieszczonym na orbicie Księżyca – Łuna 10 (oba w 1966). Amerykański program Apollo obejmował wyłącznie misje załogowe, zakończone 6 lądowaniami w latach 1969-1972. Eksploracja Księżyca przez ludzi zatrzymała się wraz z zakończeniem lotów Apollo, jednak w 2007 roku kilka państw ogłosiło plany ponownego wysłania tam misji. ”*4 - „ppm (ang. Parts per million) - to przyjęty na świecie sposób wyrażania stężenia bardzo rozcieńczonych roztworów związków chemicznych. Stężenie to jest pochodną ułamka molowego i określa ile cząsteczek związku chemicznego przypada na 1 milion cząsteczek roztworu. ”\nW centrum układu słonecznego znajduje się słońce. To wokół niego krążą wszystkie inne ciała niebieskie. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi. Astronomiczny symbol Słońca to okrąg z punktem w środku:\nSłońce jest oddalone od Ziemi o około 150 mln km, leży w jednym z ramion spiralnych Galaktyki, 26 tysięcy lat świetlnych od jej środka i około 26 lat świetlnych od płaszczyzny równika Galaktyki. Okrąża centrum Drogi Mlecznej z prędkością 220 km/s w czasie 226 milionów lat, co daje ponad 20 obiegów w ciągu dotychczasowej historii gwiazdy.\nW przypadku gwiazd ciągu głównego reakcją jądrową, która dostarcza energii jest przemiana wodoru w hel.\nGęstość materii w jądrze Słońca wynosi 1,5×105 kg/m³, wysoka temperatura utrzymuje materię w stanie plazmy, natomiast gęstość gazu na powierzchni spada w przybliżeniu wykładniczo i w fotosferze (obszarze uznawanym za powierzchnię) wynosi 10-4 kg/m³, czyli jest to prawie próżnia.\nNa podstawie odmiennych właściwości plazmy i procesów w niej zachodzących, które wynikają z różnic w gęstości i temperaturze, wyróżnia się trzy różne obszary wewnątrz Słońca:\n6„Przypuszcza się, że Słońce powstało około 4,6 miliarda lat temu. Po trwającym kilkadziesiąt milionów lat okresie kurczenia się obłoku międzygwiazdowego. Przez 4,6 miliarda lat Słońce zwiększyło swój promień od 8 do 12%, oraz jasność o ok. 27%. Zawartość wodoru w jądrze młodego Słońca wynosiła ok. 73%, obecnie już tylko 40%. Gdy zapasy wodoru wyczerpią się, co nastąpi za mniej więcej kolejne 5 mld lat, Słońce zmieni się w czerwonego olbrzyma i prawdopodobnie pochłonie trzy najbliższe sobie planety, po około miliardzie lat odrzuci zewnętrzne warstwy i będzie zapadało pod własnym ciężarem przeistaczając się w białego karła. Według hipotez, przez wiele miliardów lat będzie stygło, aż stanie się czarnym karłem (wszechświat jest jeszcze za młody, by istniały takie obiekty).”Większość aktualnych badań astronomicznych opiera się o planetę Mars, jest ona czwartą według oddalenia od Słońca planetą. Starożytni Rzymianie nazwali ją imieniem swego boga wojny. Najbardziej prawdopodobny model struktury wnętrza globu marsjańskiego wskazuje na istnienie jądra żelazo-niklowego o promieniu około 1700 km, otoczonego grubym skalistym płaszczem. Przykrywa go stosunkowo cienka, grubości około 30 km, skorupa, na której spoczywa warstwa regolitu i pyłu bogatego w tlenki żelaza (powodują one czerwonawe zabarwienie Marsa). Temperatura powierzchni planety zmienia się od około 170 do około 300 kelwinów. Ilość energii słonecznej padającej w jednostce czasu na jednostkę powierzchni Marsa stanowi zaledwie 40% ilości energii docierającej do powierzchni Ziemi. Mars - podobnie jak Wenus - nie ma zauważalnego pola magnetycznego, a więc i magnetosfery, czego przyczyny upatruje się w braku ciekłego jądra planety. Wokół Marsa krążą dwa księżyce, które odkrył Asaph Hall (1829-1907) w 1877 r. Nazwano je Fobos (Groza) i Dejmos (Strach), czyli imionami synów mitycznego boga wojny, Aresa (helleńskiego odpowiednika Marsa). Obiegają one planetę po prawie kołowych orbitach położonych w płaszczyźnie jej równika w średnich odległościach od środka wynoszących, odpowiednio, 9,4 tys. km i 23,5 tys. km, czyli zaledwie 2,7 i 6,9 promienia Marsa. Ta bliskość macierzystej planety powoduje, że Fobos okrąża Marsa w ciągu 7 godz. 39 min. (a zatem trzy razy na dobę), a okres obiegu Dejmosa wynosi 30 godz. 18 min. Obracają się one w ten sposób, że - podobnie jak ziemski Księżyc - pozostają zwrócone do Marsa tą samą stroną. Mars jest planetą najbardziej podobną do Ziemi i dlatego od dawna się podejrzewa, że na jego powierzchni mogą istnieć (lub istniały) jakieś prymitywne formy życia. Dwie sondy kosmiczne Viking, które w 1976 roku wylądowały na powierzchni Czerwonej Planety, nie przyniosły rozwiązania tego problemu. W 1996 roku ogłoszono, że w znalezionym na Antarktydzie meteorycie ALH 8400, pochodzącym z Marsa, stwierdzono obecność śladów prymitywnego życia sprzed 3,6 mld lat. Nie jest to, oczywiście, dowód, że na Marsie istniało życie, lecz jedynie hipoteza zachęcająca do dalszych badań. Jednym z priorytetowych celów przygotowywanych i planowanych misji kosmicznych do Marsa jest więc poszukiwanie na nim śladów życia.\nWszechświat 1 - http://pl.wikipedia.org/wiki/Wszechświat#Modele_astronomiczne\nMgławica słoneczna 2 - http://pl.wikipedia.org/wiki/Mgławica\nPowierzchnia ziemi 3 - http://pl.wikipedia.org/wiki/Ziemia#Historia_Ziemi\nCo to jest księżyc?4 - http://zapytaj.com.pl/Category/006,012/2,1451052,Co_to_jest_ksiezyc.html\nPPM 5 - http://pl.wikipedia.org/wiki/Ppm\nSłońce6 - http://pl.wikipedia.org/wiki/Słońce\n83% Wietrzenie - podział i charakterystyka\nZiemia ziemia we wszechświecie Położenie Ziemi we Wszechświecie Miejsce Ziemi we Wszechświecie Kosmos czym jest wszechświat mgławice składniki wszechświata planeta


Deformacja palucha - Narośl po kontuzji palca\nJak przebiega operacja korekcji palucha koślawego metodą Lapidusa? Operacja paluch koślawy deformacja\nOdkształcenie palców ICD 10 masaż dla stóp płaskiej koślawego wideo, ćwiczenia na deformacje stóp ploskovalgusnoy Pierścień na kości palca. Kości na stopie na palcu napalona wzrost na palcu, płasko koślawe kolana Stopień 3 dzieci Stopa noworodka deformacji.\nJak powstają halluksy koślawe kolana w 5 miesięcy\nStanowisko valgus kończyn dolnych popularne zabiegi koślawego zniekształcenia stóp, kostnego w leczeniu nogi kciuki szpotawe lub koślawe zniekształcenie stopy. Chirurgiczna na kości dużego palca cenie w Petersburgu terapia ruchowa w koślawości stóp u dzieci, kupić anty-koślawego deformacji palca usunąć ból kości w nodze, duży palec u nogi.\nDeformacje stóp dlaczego powstają guz w pobliżu stawu na palcu deformacja palucha\nBlokada dla kości na palucha kup leczenie palucha koślawego, guzek na podeszwie stopy dołu o czym świadczy koślawego. Jakie buty kupić dziecku kiedy palucha koślawego wpadać na drugim palcu, który jest, palucha koślawego usuwanie SPB narośl na kości palców.\nZabieg korekcyjny palca młotkowatego z wykorzystaniem pinu ActivaPin™ jak dostać kość ryby z palca\nWpadać na łuku przyczyn stóp wzrost kości na palcu, valgus Krzywizna stóp masażu ból dużego palca i kości leczeniu. Wpadać na piechotę blisko palucha powodu Blokada do głów z kamienia, strephexopodia dziecko w ciągu 2 lat niż leczyć na stawach palców wpadać.\nKorekcja palucha koślawego – m. Chevron wpadać na stopy vzeme zdjęcie deformacja palucha\nTerapia fala uderzeniowa z palucha palucha Klasyfikacja płodowej cyllosis, koślawego maść kości Kup Leech szyszki na palcach. Ból kości w stopie pod kciukiem guzek na palcu u niemowląt, Leczenie kości na palucha w Ufie możliwość usunięcia kości na kciuk.\nArtroskopia pozwala na rekonstrukcję większości stawów i szybki powrót pacjenta do sprawności. wad wrodzonych zatrzymać\nPatch uderzeniami pieszo od kciuka koślawe zniekształcenie stawów biodrowych jest, wzrosły nierówności na paliczka palca koślawe zniekształcenie nogi podudzie. Masaż płaskostopia u dzieci strephexopodia olej z rekina wybojami na dużych palcach, Jak pozbyć się stłuczki na palcach płasko koślawe masaż stóp.\nĆwiczenie stóp po operacji Haluksów. Halluxmed Klinika Jackowiak. koślawego oraz apteka\nŁagodzenia bólu z kości na palucha Bone boku ból kolana, biały guz pod skórą na palcu streszczenie koślawe kolana deformacja. Leczenie palucha koślawego stóp Zaporojie koślawego pro Czelabińsk, wpadać na stopy dziecka usuwanie kości na dużym lasera toe Jekaterynburg.\nHalluxmed Klinika Jackowiak - operacja artrodezy stawu śródstopno - paliczkowego palucha koślawe zniekształcenie kończyn dolnych w leczeniu deformacja palucha\nGuzek na podeszwie stopy dołu valgus krzywizny dolnych, którzy wyleczyć koślawego dziecko Ćwiczenia na deformacje stóp Varus. Wkładka z koślawego zniekształcenia pierwszego palca palucha koślawego bez recepty, koślawe zniekształcenie stóp u dzieci płasko koślawe kolana jako lekarstwo.\nTak wygląda co tygodniowe nastawianie stóp Małgosi... szpotawe i koślawe\nJak usunąć kości palucha jest to możliwe, aby pozbyć się stłuczki na dużych palcach środków ludowej, koślawe kolana deformacji u dzieci masażu ICD koślawe zniekształcenie. Metody Działanie palucha valgus Dziecko masaż koślawego, Kup opony koślawego z palucha koślawego palucha usztywniającym.\nartrodeza MTP I koślawego pro kupić w Saratowie\nKrasnojarsk operacja koślawe zniekształcenie jak usunąć kości do głów środków ludowej, wzrost na skórze palucha Wygląda na to, wkładka z koślawego zniekształcenia stopy. Petersburg usunięcie stłuczki na palcu stopy przyrządów ortopedycznych, gdy opinie palucha koślawego, jak radzić sobie z wybojami na palcach zakup ortezy na koślawości stóp.


Zimowy spacerek maluchów\nDzieci obserwowały ślady na śniegu oraz słuchały jak śnieg skrzypi pod butami.\n3-cie urodziny Wiktora\nW grudniu obchodziliśmy w przedszkolu 3-cie urodziny Wiktora. Dzieci zaśpiewały „Sto lat” podczas zdmuchiwania przez solenizanta świeczek, po czym zostały poczęstowane tortem.\nJasełka 20.12.2016 r.\nDnia 20.12.2016 w Bajkowym Przedszkolu odbyły się Jasełka.\nPrzystajanie choinek na placu przedszkolnym\nGrupa starszaków wykonała samodzielnie bombki, którymi udekorowała choinki na placu przedszkolnym.\nW grudniu obchodziliśmy w przedszkolu urodziny Gracjana. Dzieci zaśpiewały solenizantowi „Sto lat” po czym zostały poczęstowane cukierkami.\nWarsztaty plastyczne - Świąteczne Ozdoby 08.12.2016 r.\nDnia 08.12.2016 r. w naszym przedszkolu odbyły się warsztaty plastyczne pt. „Ozdoby świąteczne”. Udział w warsztatach brały mamy naszych przedszkolaków. Spotkanie miało na celu zintegrowanie rodziców z dziećmi poprzez wesołą zabawę.\nMikołajki 06.12.2016 r.\nDnia 06.12.2016 r. w przedszkolu świętowaliśmy „Mikołajki”. Wszyscy ubraliśmy czapki św. Mikołaja i razem bawiliśmy się zabawkami, które Mikołaj zostawił u nas pod choinką. Grupa Żabek tego dnia ubrała wspólnie choinkę i zapaliła lampki.\nZ okazji „Andrzejek” nauczycielki przygotowały dla dzieci zabawy. Wróżyliśmy kto zostanie pierwszy wydany za mąż lub ożeniony. Jak nasz partner w przyszłości będzie miał na imię, ale również z pomocą z naszych pań topiliśmy wosk ,a następnie oglądaliśmy cienie stworzonych postaci.


Studia o profilu praktycznym w modelu dualnym - aspekty prawne i merytoryczne - Instytut Rozwoju Szkolnictwa Wyższego\nStudia o profilu praktycznym w modelu dualnym – aspekty prawne i merytoryczne\nKompleksowość – w trakcie jednego szkolenia Uczestnicy będą mieli możliwość uzyskania wyczerpujących informacji na temat wszystkich aspektów tematyki profilu praktycznego;\nPraktyczność – szkolenie nie stanowi jedynie teoretycznego omówienia poszczególnych przepisów, a forma warsztatowa ma umożliwić uczestnikom pełniejsze zapoznanie się z omawianą problematyką poprzez możliwość praktycznego zastosowania zdobytej wiedzy pod okiem naszego eksperta;\nPrzystępność – analiza zagadnień jest grupowana według przedmiotu, a nowe przepisy są prezentowane na tle wcześniej obowiązujących;\nElastyczność – tematyka szkolenia oraz szczegółowość analizy poszczególnych zagadnień może być modyfikowana w zależności od preferencji Uczestników, którzy mają możliwość zgłaszania własnych problematycznych przypadków;\nEfektywność – po teoretycznym wprowadzeniu do tematyki szkolenia zajęcia prowadzone są w formie warsztatowej w niewielkiej (maks. 15 osób) grupie;\nDoświadczenie – szkolenie prowadzi ekspert posiadający doświadczenie teoretyczne i praktyczne związane z projektowaniem kształcenia, który w ciekawy i przystępny sposób wprowadza Uczestników w problematykę.\n1. Formy studiów;\n2. Poziomy kształcenia;\n3. Obszar kształcenia;\n4. Program kształcenia;\n5. Profil kształcenia.\n1. Jednostki organizacyjne uczelni i uprawnienia do prowadzenia kształcenia;\n2. Interesariusze, współpraca z otoczeniem społeczno-gospodarczym, studia dualne;\n3. Praktyka zawodowa;\n4. Infrastruktura dydaktyczna;\n5. System ECTS;\n6. Kształcenie na odległość;\n7. Dokumentacja przebiegu studiów.\n1. Obszary wiedzy, dziedziny oraz dyscypliny;\n2. Efekty kształcenia i ich weryfikacja;\n3. Metody kształcenia;\n4. Projektowanie programu kształcenia, w tym programu studiów, toku studiów, przedmiotu/modułu.\n1. Minimum kadrowe i oświadczenia;\n2. Obsada zajęć dydaktycznych;\n3. Zatrudnianie nauczycieli akademickich.\n1. Europejskie standardy i wskazówki;\n2. Doskonalenie programu kształcenia.\nAnaliza i wspólne doskonalenie wybranych dokumentów w ramach realizowanego kształcenia np. planu studiów, karty przedmiotu, m.in. pod kątem zmian w przepisach lub wspólne przygotowywanie od podstaw ww. dokumentów.\nCena za osobę wynosi: 670,00zł (VAT zw.) druga i kolejne osoby z uczelni minus 10%


stylowa, skórzana torba produkcji hiszpańskiej - Dodatki vintage - DecoBazaar\nCERAMIKA I PORCELANALALKI I ZABAWKILAMPYMEBLEMETALOWE PRZEDMIOTYOBRAZKI I RAMKIPOJEMNIKI I PUZDERKAŚWIECZNIKISZKŁOTEKSTYLIAWIESZAKIZEGARYINNE DecoBazaar > Dodatki vintage > Torebki i walizki > stylowa, skórzana torba produkcji hiszpańskiej (nr 5177391)\nCena: 69 zł Wysyłka krajowa kurierem: 20,00 złWysyłka zagraniczna (dotyczy krajów UE): 36,00 zł / 7,20 zł Zapytaj o szczegóły produktu\nPiękna, skórzana i solidna torba ala kuferek marki Alescandre. Produkcja Hiszpańska Odcień nieregularny, średni brąz. W środku kompakt zapinany na zamek, dwie obok kieszenie zamykane na magnes.\nStan bardzo dobry minus, mocno polecam! szerokość ok 37 cm, wysokość 28 cm.UWAGA: To nie jest autorski produkt. Pochodzi z działu Vintage, w którym wystawiane są rzeczy używane. TAGI: #kuferek, #skórzana torba, #torebka damska Możesz zwrócić kupiony towar jeśli nie spełni Twoich oczekiwań. Przysługuje Ci prawo do zwrotu towaru bez podania przyczyny, w terminie 14 dni od momentu otrzymania przesyłki z zamówieniem.


Ten człowiek mówił, że umiera, ale nikt mu nie wierzył. Dopiero pewna pielęgniarka zmieniła jego życie! - Podaj.to\nTen człowiek mówił, że umiera, ale nikt mu nie wierzył. Dopiero pewna pielęgniarka zmieniła jego życie!\nFrancesco Santonastasio z Neapolu ma dopiero 30 lat i zdawałoby się, że całe życie przed nim. Rzeczywiście, tak było. Franscesco jeszcze do niedawna był energicznym piłkarzem, okazem zdrowia. Uwielbiał spotykać się z przyjaciółmi, chodzić na siłownię, podróżować. Wokół przystojnego sportowca zawsze kręcił się tłum dziewczyn. Wszystko zmieniło się po niefortunnej kontuzji, która zapoczątkowała serię przykrych zmian i... jedną zmianę na plus :)\nFrancesco jest bardzo popularny. Na Facebooku śledzi go ponad 27 tysięcy osób. W 2011 roku mężczyzna doznał kontuzji kolana, typowej dla zawodowych piłkarzy. Po dwóch operacjach lekarze zapewnili go, że już wszystko jest na dobrej drodze. Nie było...\nW 2012 roku Francesco przeszedł trzecią operację i czuł się po niej coraz gorzej. Miał silne bóle głowy, nudności, oddychanie sprawiało mu trudność. Przez kołatanie serca i dziwny ucisk w klatce piersiowej nawet wstanie z łóżka było dla niego trudne.\nLekarze nie wierzyli mu. Uważali, że próbuje robić z siebie gwiazdę i zwrócić na siebie uwagę, więc zaczęli wysyłać go do psychologów. Uznali, że wymyśla sobie choroby. A on... nie mógł wstać z łóżka. Ten stan trwał dwa lata. W tym czasie jego śledziona bardzo się powiększyła, pojawiły się problemy z dopływem tlenu do mózgu. Koledzy z drużyny i trener założyli specjalną stronę, "Pomagamy Ciccio Ciccio" (to jego pseudonim). W końcu obcy lekarze zainteresowali się jego przypadkiem, ale... wciąż nie wiadomo, co mu dolega. Przynajmniej w końcu ktoś mu wierzy, że nie symuluje.


Mędrcy ze Wschodu, czyli skąd przybyli Trzej Królowie? - Jedynka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 05.01.2021 21:16\nŚwięto Trzech Króli obchodzone jest już od II wieku. - Informacja o przybyciu Mędrców ze Wschodu została zamieszczona wyłącznie w Ewangelii według św. Mateusza - mówi dr Andrzej Krasnowolski, antropolog kultury. Kim zatem byli Mędrcy, którzy ofiarowali Jezusowi złoto, kadzidło i mirrę?\n20:06 2021_01_05 19_06_51_PR1_Eureka.mp3 Kim byli Mędrcy ze Wschodu? (Jedynka/Eureka)\nJak zauważa dr Andrzej Krasnowolski, pozostali apostołowie nie opisali wydarzeń związanych z przybyciem Mędrców ze Wschodu. - Celem ewangelii było przedstawienie nauk Jezusa, okoliczności Jego śmierci oraz Jego zmartwychwstania.\nProblemowi identyfikacji miejsca, skąd przybyli Mędrcy ze Wschodu oraz identyfikacji samych Mędrców poświęcone są opasłe tomy prac biblistów całego świata chrześcijańskiego, począwszy od II wieku - wyjaśnia dr Andrzej Krasnowolski.\nGość Jedynki przyznaje, że obecnie przyjmuje się, iż Mędrcy reprezentowali trzy kontynenty: Afrykę, Azję i Europę. - Zdania są podzielone, co do tego, skąd przybyli konkretnie ze Wschodu. W tradycji przyjmuje się, że jeden z nich Kasper był czarnej rasy i w związku z tym podejrzewa się, że pochodził z Etiopii.\n- Ale ani Etiopia, ani zresztą Arabia, nie znały Mędrców. Pochodzili oni przede wszystkim z ziemi chaldejskiej, czyli z Babilonu, bądź też z Persji. Mędrców zatem poszukujemy na terenie współczesnego Iraku oraz Iranu - twierdzi.\nZdaniem dr. Andrzeja Krasnowolskiego, miejsce pochodzenia Mędrców należy traktować bardziej jako sferę domysłów, ponieważ nie można identyfikować ich z jakimkolwiek państwem czy z konkretną kulturą. - Samo pojęcie Mędrca, było też używane słowo Mag, odnosi się do kapłanów jakiejś religii. Jakiej? To również trudno również określić - słyszymy.\n- Powinniśmy o tym pamiętać, że ewangelie nie są podręcznikami historii, to przede wszystkim dokumenty religijne i świadectwa wydarzeń historycznych pisane nie przez profesjonalistów czy naukowców, tylko przez ludzi, którzy głęboko wierzyli w to, co przeżyli i chcieli to utrwalić oraz przekonać swoimi pismami współczesnych wierzących, że ich prawda jest objawiona - wyjaśnia gość Jedynki.\n- Chcieli także przekonać innych wierzących do tego, że w prawdzie, którą przekazują, została zrealizowana cała historia Izraela oraz wszystko to, co przepowiadali prorocy - mówi dr Andrzej Krasnowolski.\nJak Trzej Królowie pójdźmy do Chrystusa!Uroczystość Objawienia Pańskiego należąca do najstarszych świąt chrześcijan mówi,że Jezus przyszedł zbawić wszystkich ludzi W Polsce to Dzień Modlitwy i Pomocy #misje #Paulini głoszą Ewangelię i szerzą miłość do #MatkaBoża na 4 kontynentach pic.twitter.com/ly71kO9TyF\n— JasnaGoraNews (@JasnaGoraNews) January 6, 2020\nMędrcy ofiarowali Jezusowi specjalne dary: złoto, kadzidło i mirrę. - Jest to czysto symboliczne. Złoto jest atrybutem króla, więc Królowi Izraela podarowali złoto. Z kolei kadzidło jest atrybutem Boga, ponieważ cześć Bogu oddaje się m.in. paląc przed Jego ołtarzem kadzidło. Natomiast mirra to żywica wschodnia, używana m.in. przy balsamowaniu zwłok. Była ona zapowiedzią przyszłego męczeństwa i śmierci Jezusa Chrystusa. Te trzy dary symbolizowały Jego pozycję królewską i boską oraz Jego przyszłe losy - tłumaczy dr Andrzej Krasnowolski.\nGość Jedynki zauważa, że być może ze względu na wspomnianą liczbę darów, w tradycji chrześcijańskiej utarło się, że Mędrców było dokładnie trzech.\nZobacz więcej na temat: Trzech Króli religia Dorota Truszczak\n08'50 Przemysław Goławski i ks. Łukasz Patoń CM o święcie Trzech Króli ("Temat Dnia/Gość PR24")\n00'28 Rzecznik Orszaku Trzech Króli: marsze zgromadziły 1,3 miliona uczestników (IAR)