Οι 24 μαθητές-τριες χωριστήκανε σε 4 Ομάδες\n1. ΗΧΟΙ ΣΧΟΛΕΙΟΥ, ΗΧΟΡΥΠΑΝΣΗ\n2. ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΘΗΤΩΝ\n3. ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕ ΦΥΣΙΚΑ ΥΛΙΚΑ\n4. ΗΧΗΤΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ\nΚατά την διάρκεια των συνεδριάσεων και δράσεων έγιναν τα ακόλουθα:\nΑ. ΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ – ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ:\n• Τι είναι Ήχος και πως παράγεται\n• Τι ωφελεί που ακούμε εμείς , τα ζώα κλπ\n• Πως μεταδίδεται ο ήχος\n• Είδη και διαφορές ήχου –κρότοι, θόρυβοι, αρμονικοί / τεχνητοί, φυσικοί / υπόηχοι, υπέρηχοι κ.α.\n• Χροιά και ένταση του ήχου\n• Πως λειτουργεί το αυτί\n• Πως ξεκίνησε ο έναρθρος λόγος, πως ξεκίνησαν οι γλώσσες [με τη βοήθεια του συν. Κ. Μιντεκίδη]\n• Ο ήχος και η ανθρώπινη επικοινωνία και έκφραση [με τη βοήθεια του συν. Κ. Μιντεκίδη]\n• Είδαμε μια φωτογραφία και προσπαθήσαμε να την επενδύσουμε ηχητικά, με τους ήχους που φανταστήκαμε ότι θα υπήρχαν. Ο καθένας ένα ήχο και ύστερα όλους μαζί.\n• Με μάσκες για να μη βλέπουμε, ακούστηκε μουσικό κομμάτι και σκεφτήκαμε τι εικόνες δημιουργεί.\n• Σε μουσικό κομμάτι με προσοχή καταγράφουμε τους φυσικούς ήχους που περιέχονται και με δεύτερο άκουσμα, κάνουμε σύγκριση με το πρώτο.\n• Στην Πρέσπα, σε εκπαιδευτική επίσκεψη, με μάσκες οι μισοί, έλεγαν στους άλλους μισούς-οδηγούς, τους ήχους που ακούνε, από πού πιστεύουν ότι έρχονται και πως φαντάζονται το γύρω τοπίο. Από τις ωραιότερες δραστηριότητες.\n• Μιμήθηκαν ήχους του περιβάλλοντος: ανθρώπινους, ζώα , πουλιά, μηχανές, φυσικά φαινόμενα, τεχνητούς ήχους, καθημερινούς ήχους και ορισμένους τους καταγράψαμε στον Η/Υ.\n• Ακροβολισμένοι στην αυλή του σχολείου, κατέγραψαν ήχους, τους χώρισαν σε κατηγορίες και ύστερα κάναμε συγκρίσεις μεταξύ τους. Χώρος-Ήχος δηλαδή.\n• Ηχογραφήθηκαν τα μέλη της ομάδας, δημιουργώντας μάλιστα μια ιστορία ηχητική.\n• Είδαμε στο πρόγραμμα ήχου COOL EDIT την ανάλυση ήχων και των φωνών μας\n• Έγινε παντομίμα. Αξία ήχου και η κατάσταση με την έλλειψη του τι προσπάθειες απαιτεί.\n• Κατασκευάστηκαν μάσκες για τις ανάγκες του προγράμματος\n• Παίξαμε κιθάρα\n• Μαγνητοφωνήθηκαν ήχοι του σχολείου, περάστηκαν στο PC, κατανόηση τα δημιουργίας συγκεκριμένης ψυχοσύνθεσης λόγω των ήχων γύρω μας.\n• Δημιουργήθηκε ερωτηματολόγιο, διανεμήθηκε και επεξεργάστηκαν οι απαντήσεις του από τα παιδιά, σχετικά με τις μουσικές που ακούνε, πως τις επιλέγουν. Εικόνα της μουσικής ταυτότητας των μαθητών-τριών μας.\n• Δημιουργήθηκαν κάποια μουσικά όργανα με φυσικά υλικά ως επί το πλείστον. Ενδιαφέρουσα η χρήση τους σε συναυλίες.\n• Δημιουργήθηκαν Ηχητικά Περιβαλλοντικά Μηνύματα, τα οποία με μικρή επεξεργασία μπορούν να ακουστούν σε τοπικούς σταθμούς, για την ηχορύπανση, σκουπίδια , νερό, κ.α.\nΠήγαμε, μαζί και οι δύο Π.Ο., στο ΚΠΕ Ακράτας\nΣτον οδοντωτό Διακοφτού –Καλαβρύτων\nΣτα πλαίσια της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΠΕ) στο χώρο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Φλώρινας, στο 1ο Ενιαίο Λύκειο (ΕΛ), δημιουργήθηκαν δύο Περιβαλλοντικές Ομάδες (ΠΟ) για το σχολικό έτος 2000-2001.\nΗ μια από αυτές αποτελούνταν από (αρχικά 24 και τελικά, λόγω φόρτου σχολικών εργασιών -ιδίως για τους μαθητές της Γ τάξης - και επαναλαμβανόμενων απουσιών) 13 μαθητές, είχε σαν υπεύθυνους καθηγητές του Μπουντουλούλη Ευάγγελο ΠΕ12 και Πετανίδη Αναστάσιο ΠΕ04, επέλεξε δε, σαν θέμα ασχολίας της, τον κατασκευαζόμενο ΑΗΣ Μελίτης-Αχλάδας, κατά την συνεδρίαση της ΠΟ της 19/10/2000, βασιζόμενη σε προτάσεις μαθητών-καθηγητών, ύστερα από διεξοδική συζήτηση.\nΤο θέμα επελέγη λόγω του επίκαιρου του ζητήματος -αφού τώρα κατασκευάζεται και πρόκειται σε μικρό χρονικό διάστημα να λειτουργήσει ο Ατμοηλεκτρικός Σταθμός Μελίτης-Αχλάδας-, του ενδιαφέροντος που εγείρει στους κατοίκους της περιοχής μας σε ότι αφορά την ενέργεια, τις θέσεις εργασίας, την μόλυνση του περιβάλλοντος, την τηλεθέρμανση κ.α., και επι πλέον γιατί η υπόθεση της κατασκευής του αποτέλεσε αντικείμενο παλινωδιών και διαμάχης διαφόρων φορέων, κατοίκων και πολιτικών θεσμών κατά τα τελευταία έτη.\nΗδη ο ΑΗΣ βρίσκεται στο στάδιο της κατασκευής και η ΠΟ έχει μια σημαντικά σαφή εικόνα των εργασιών και των σκοπών του, ώστε να μπορεί να παρουσιάσει αυτήν εδώ την εργασία.\nΠερισσότερα: ΑΗΣ Μελίτης - Αχλάδας (περιβαλλοντική)\nΣυνεργατική ιστοσελίδα wiki της ομάδας ρομποτικής


Εγκρίθηκαν για την Κρήτη 6,035 εκ. ευρώ για το νέο κοινωνικό πρόγραμμα προμηθειών-τροφίμων (ΤΕΒΑ) - Κατηγορία: ΚΡΗΤΗ - Sitiapress.gr - Η πρώτη δικτυακή πύλη της Σητείας\nΒρίσκεστε εδώ: Αρχική / ΚΡΗΤΗ / Εγκρίθηκαν για την Κρήτη 6,035 εκ. ευρώ για το νέο κοινωνικό πρόγραμμα προμηθειών-τροφίμων (ΤΕΒΑ)\n20/06/2018 20 Προβολές\nΟι δικαιούχοι του προγράμματος θα είναι οι ωφελούμενοι ενταγμένοι μέσω Η.ΔΙ.Κ.Α. (Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης) οι οποίοι θα λαμβάνουν εκτός από το επίδομα ΚΕΑ (Κοινωνικό Επίδομα Απόρων) και τα τρόφιμα του προγράμματος, ενώ θα συμμετέχουν και στις δράσεις των συνοδευτικών μέτρων που θα υλοποιηθούν στη Περιφέρεια Κρήτης.\nΕπόμενο Άρθρο Κουντουρά: Μεγάλη υπόθεση για τα Χανιά και την Κρήτη η διοργάνωση του Διεθνούς Φόρουμ “Πολιτιστικές Διαδρομές”


Εκτός από τα κρούσματα, ξέφυγαν και τα νεύρα μας - RatPack.gr\nOPINIONS | 19/08/2020\nΕκτός από τα κρούσματα, ξέφυγαν και τα νεύρα μας\nΚορωνοϊό δεν θέτε. Τουρισμό δεν θέτε. Τι θέτε τέλος πάντων;\nΤο ξέραμε ότι εφόσον ανοίγουμε τα σύνορα στους τουρίστες, θα ανοίγαμε και την πόρτα στην εξάπλωση του κορωνοϊού. Ήταν φως - φανάρι, δεν χρειαζόταν να είσαι Τσιόδρας για να το καταλάβεις: κόσμος από διάφορες χώρες του κόσμου θα έρχονταν στην Ελλάδα και θα κουβαλούσαν μαζί τους - πέρα από την ανεμελιά των διακοπών στη χώρα μας - και τη χαλαρότητα με την οποία οι ίδιοι ή/και οι χώρες τους αντιμετώπισαν την πανδημία. Οπότε; Οπότε ο αριθμός των κρουσμάτων εκτοξεύτηκε, νέα μέτρα πάρθηκαν και εφαρμόστηκαν, σε διάφορα μέρη εφαρμόστηκε ένα μίνι - lockdown και περιμένουμε το τέλος της τουριστικής σεζόν για να κάνουμε ταμείο.\nΑπό την άλλη και τι κάναμε; Να μην ανοίγαμε τις πόρτες μας στους τουρίστες; Ήδη από την καραντίνα της άνοιξης, η οικονομία γονάτισε. Και μόνο η σκέψη ότι το «βαρύ χαρτί» της ελληνικής οικονομίας, ο τουρισμός, θα έμενε φέτος μέσα στην «τράπουλα», προκάλεσε πανικό. Πώς θα τη βγάλουμε το χειμώνα, αν δεν έχουμε δουλέψει το καλοκαίρι; Τι θα απογίνουν οι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, που κάθε καλοκαίρι δουλεύουν σεζόν σε παραθεριστικά θέρετρα και νησιά; Πώς θα πορευτεί η οικονομία από το φθινόπωρο, αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν βάλουν ευρώ στην τσέπη τους έστω τον Ιούλιο και τον Αύγουστο; Δεν εισπράττεις, άρα δεν έχεις να ξοδέψεις, απλή αριθμητική.\nΚαι φτάσαμε τώρα, μέσα Αυγούστου, να γκρινιάζουμε και να αναθεματίζουμε προς πάσα κατεύθυνση: προς την Πολιτεία και τους γιατρούς. Τον Μητσοτάκη και τον Χαρδαλιά. Τον Τσιόδρα και τον Κικίλια. Τους τουρίστες και τους «απερίσκεπτους νέους». Τους πλοιοκτήτες και τους ξενοδόχους, τους εστιάτορες και τους ιδιοκτήτες μπαρς και κλαμπς - όλους ανεξαιρέτως. Διότι δεν πήραν τα σωστά μέτρα οι μεν, διότι ξεσάλωσαν στα μπιτσόμπαρα και τα κλαμπς οι δε, διότι στο βωμό του χρήματος κάναμε εκπτώσεις στην υγεία και την ασφάλεια, διότι σε αρκετά δρομολόγια πλοίων ήταν ο ένας πάνω στον άλλον και πολλά ακόμα και τελικά διότι και τα σύνορα ανοίξαμε και σε κίνδυνο θέσαμε τη δημόσια υγεία στην Ελλάδα και δεν ήρθαν αρκετά χρήματα από τον τουρισμό.\nΨυχραιμία πάνω απ' όλα! Αυτό χρειάζεται αυτή τη στιγμή και θα τα καταφέρουμε και πάλι, όπως τα καταφέραμε και τον Μάρτιο και τον Απρίλιο και τον Μάιο. Με τις παραλείψεις και τις αστοχίες από πλευράς Κυβέρνησης, με τις χαζομάρες μας και τις επιπολαιότητές μας, με τους «ψεκασμένους» μας και τους συνωμοσιολόγους μας πάντα στις επάλξεις της γραφικότητας και της ανοησίας. Με τους «χιουμορίστες» και τους «δηλαδή δεν κολλάει 11.59 και κολλάει 00.01;» Με όλους αυτούς και όλα αυτά τριγύρω μας, με πειθαρχία και αλληλεγγύη, με προσοχή και ακολουθώντας τις οδηγίες των ειδικών, θα τα ρίξουμε πάλι τα κρούσματα εκεί που τα είχαμε φέρει τον Ιούνιο και θα πάμε παρακάτω. Αρκεί να μην υστεριάζουμε και να μην φωνασκούμε κάθε τρεις και λίγο, διότι ο «κακός Χαρδαλιάς» δεν μας αφήνει να πίνουμε ποτάρες μέχρι το ξημέρωμα ή ο «κακός Τσιόδρας» μας υποχρεώνει να φοράμε μάσκα μέσα στη ζέστη και βγάζουμε τη μπέμπελη.\nΤο γνωρίζαμε εδώ και μήνες ότι δεν ξεμπερδέψαμε με τον ιό επειδή κερδίσαμε μια «μάχη». Ότι καραδοκεί, ότι θα επανέλθει, ότι αναμένεται κι άλλο κύμα. Μάθαμε δυστυχώς το καλοκαίρι ότι τελικά δεν «ψοφάει» με την πολλή ζέστη - η εκτόξευση των κρουσμάτων, έγινε την ίδια περίοδο όπου εκτοξεύτηκε η θερμοκρασία. Με ανησυχία βλέπουμε ολοένα και νεότερους ανθρώπους να νοσούν και όχι μόνο τους παππούδες και τις γιαγιάδες. Και με σύνεση και υπευθυνότητα, δεν θα επιτρέψουμε στη χώρα μας να βιώσει τη φρίκη που βίωσε πριν μερικούς μήνες η Ιταλία και η Ισπανία.\nΚαι όχι, δεν φταίνε για όλα οι νέοι. Δεν θα ποινικοποιήσουμε ούτε τους 20χρονους, ούτε τους 25χρονους, ούτε τη διάθεσή τους να περάσουν καλά, να φλερτάρουν, να χορέψουν και να διασκεδάσουν. «Παιδιά» είναι, οφείλουμε να τα ενημερώσουμε και όχι να τα «μαλώσουμε». Να τους μιλήσουμε ήρεμα και όχι να τους δίνουμε διαταγές. Να τα κατανοήσουμε και όχι να τα βρίζουμε. Διότι κι εμείς - όσοι είμαστε μεγαλύτεροι - βρεθήκαμε κάποτε σε εκείνη την ηλικία και κάναμε ένα σωρό βλακείες, βάλαμε τον εαυτό μας (και άλλους) σε κίνδυνο, παρτάραμε σαν να μην υπάρχει αύριο, μεθύσαμε, μαστουρώσαμε, οδηγήσαμε ενώ δεν έπρεπε, κάναμε σεξ χωρίς προφυλάξεις, βουτήξαμε από ψηλά ανάμεσα σε βράχια και γενικά μετανιώσαμε πολύ αργότερα για αρκετά από τα πράγματα που κάναμε τότε.\nΑλλά είχαμε την τύχη, μέσα σε όλα αυτά που υπήρχαν τριγύρω μας και όλους τους κινδύνους που καραδοκούσαν, να μην κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας η απειλή ενός τόσο επικίνδυνου ιού. Ούτε το «σιχτίρισμα» και το ανάθεμα από τους «μεγάλους», λες και δεν υπήρξαν ποτέ «παιδιά», λες και δεν έκαναν καμία βλακεία ή τρέλα ή απερισκεψία στη ζωή τους.


το δισάκι μου στον ώμο...: Κίεβο, η κοιτίδα του Πολιτισμού των Ρως! Γ΄\nΚίεβο, η κοιτίδα του Πολιτισμού των Ρως! Γ΄\nΤαξίδι στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, μέρος 10ο\n(συνέχεια από Μινσκ, τελευταίες εικόνες με σοβιετικό «άρωμα»!)\n11-12 Ιουνίου 2019\nΦτάσαμε στο αεροδρόμιο, παραδώσαμε το αυτοκίνητο και τις αποσκευές\nκαι περιμέναμε την αναχώρησή μας.\nΤο ταξίδι μέχρι το Κίεβο ήταν σύντομο και ήρεμο.\nΦτάνοντας πάνω από την Ουκρανική πρωτεύουσα,\nοι εικόνες του ποταμού με τις πολλές νησίδες\nκαι κυρίως λόγω του ήλιου που είχε κατέβει αρκετά χαμηλά ήταν πολύ όμορφες.\nΠροσγειωθήκαμε, το γνωστό μας ταξί μας περίμενε και σύντομα φτάσαμε στο ξενοδοχείο, το ίδιο που είχαμε μείνει λίγες μέρες πριν. Βγήκαμε εκεί δίπλα σε ένα Γεωργιανό για να φάμε για βράδυ και γυρίσαμε να πέσουμε για ύπνο. Το πολύ ζεστό Κίεβο μας περίμενε για να μας δείξει και άλλες από τις ομορφιές του.\nΤο άλλο πρωί ξεκινήσαμε μετά το πρωινό. Το ξενοδοχείο μας είναι στη λεωφόρο Taras Shevchenko.\nΕμείς πήραμε την παράλληλή της, την οδό Bohdana Khmel'nyts'koho (вулиця Богдана Хмельницького).\nΠεράσαμε από το Εθνικό Μουσείο Ιατρικής της Ουκρανίας (Національний музей медицини України)\nκαι άλλα όμορφα κτίρια. Μπήκαμε στα στενά με κατεύθυνση προς την Αγία Σοφία.\nΕίδαμε ένα μνημείο στο δρόμο μας\nκαι σε λίγο βγήκαμε πίσω από το μνημείο του Bohdan Khmelnytsky στην πλατεία της Αγίας Σοφίας.\nΕκεί κάναμε δεξιά στην οδό Volodymyrska (вулиця Володимирська). Κι εδώ όμορφα κτίρια\nκαι προς το τέλος της μια υπαίθρια έκθεση ζωγραφικής. Εκεί στα αριστερά είναι ένα ύψωμα.\nΣ’ αυτό είναι τα ερείπια του «Ναού της Παρθένου του Δεκάτου» (Десятинна церква),\nένας μικρός ναός (Десятинний монастир Різдва Пресвятої Богородиці)\nκαι το Εθνικό Μουσείο Ιστορίας της Ουκρανίας (Національний музей історії України).\nΟ Ναός του Δεκάτου ήταν ο πρώτος Χριστιανικός Ναός μετά την έλευση του Χριστιανισμού. Τέλη του 10, αρχές του 11ου αι. Γκρεμίστηκε και χτίστηκε και ξανά γκρεμίστηκε κάμποσες φορές και γι αυτό οι αρχικές του μορφές είναι υποθετικές.\nΣήμερα βλέπει κανείς μόνο τα θεμέλια από τους ναούς των διαφόρων φάσεων.\nΑπό αυτό το σημείο αρχίζει και κατηφορίζει μέχρι το ποτάμι μια από τις πιο παλιές γειτονιές της πόλης. Κάποτε την κατοικούσαν ψαράδες και τεχνίτες, αλλά καταστράφηκε, κυρίως από τη φωτιά του 1811, όταν τα πάντα κάηκαν. Σπίτια και αγορά. Το όνομά της Podil (Поділ). Κάτω Πόλη.\nΣτο πάνω μέρος της, πάνω στον ομώνυμο λόφο στέκει ο «καθεδρικός» του Αγίου Αντρέα (Андріївська церква). Τον αναφέρουν πολύ συχνά σαν καθεδρικό αλλά δεν υπήρξε έδρα επισκόπου ποτέ.\nΈργο του 18ου αι (1747-1754), του μεγάλου Ιταλού αρχιτέκτονα Bartolomeo Rastrelli, είναι μια μίξη ρώσικου και μπαρόκ ρυθμού.\nΟι περίτεχνα διακοσμημένες εξωτερικές του επιφάνειες του δίνουν μεγάλη χάρη. Δυστυχώς ήταν κλειστός όταν πήγαμε και έτσι το είδαμε και τον θαυμάσαμε μόνο απ’ έξω.\nΈνας κατηφορικός δρόμος, η Κάθοδος του Αγ. Αντρέα (Андріївський Спуск)\nέχει πολύ όμορφα κτίρια, πολλά εστιατόρια και καφέ και πολλούς πάγκους,\nόπου πουλούν διάφορα χειροτεχνήματα, σουβενίρ και αντικείμενα της σοβιετικής εποχής. Εκεί βρήκα και αγόρασα σοβιετικές φωτογραφικές μηχανές σε τιμές 4-5 φορές πιο χαμηλές από τη Μόσχα, που τις είχα δει 3 χρόνια πριν. Ο «μποέμ» χαρακτήρας αυτού του κατηφορικού δρόμου και των γύρω στενών έχουν δώσει στην περιοχή τον τίτλο «Μονμάρτη του Κιέβου».\nΣτην αρχή του δρόμου, αμέσως μετά την εκκλησία είναι το μνημείο του Τσεφτσένκο (ένα ακόμα!!)\nκαι δίπλα του ένα αντίγραφο σε μικρότερο μέγεθος του μνημείου του Γιαροσλάβ του Σοφού, αυτού που βρίσκεται έξω από τη Χρυσή Πύλη.\nΑκόμα πιο κάτω είναι ένα ενδιαφέρον κτίριο. Είναι το «κάστρο του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου» (Замок Річарда). Είναι ένα κτίριο που έφτιαξε ο βιομήχανος Ντμίτρι Ορλόφ σε βρετανικό γοτθικό ρυθμό, στα τέλη του 19ου, αρχές του 20ου αι, με σκοπό την πώληση ή ενοικίαση διαμερισμάτων. Εδώ έζησαν πολλοί καλλιτέχνες, κάποιοι διάσημοι, ενισχύοντας έτσι τον μποέμ χαρακτήρα της περιοχής.\nΚάπου εδώ κάτσαμε να φάμε. Ωραίο φαγητό, ωραίο περιβάλλον, ωραίες εικόνες.\nΠίσω από τον ναό ξεκινά ένα πλακόστρωτο. Εκεί διάφοροι ζωγράφοι εκθέτουν και πουλούν τα έργα τους. Το πλακόστρωτο αυτό χώνεται στο τεράστιο πάρκο του Βλαδίμηρου, που είναι πίσω από το μοναστήρι του Αγίου Μιχαήλ.\nΜπήκα λίγο μέσα σε αυτό το δρομάκι μέχρι εκεί που η θέα προς το Podil και το ποτάμι είναι πολύ εντυπωσιακή.\nΞανά πίσω στην εκκλησία. Από εκεί ένας άλλος δρόμος, η Desyatynna (вулиця Десятинна), στην ουσία συνέχεια της Καθόδου του Αγ. Αντρέα προς την αντίθετη κατεύθυνση, οδηγεί μετά από περίπου 500μ στο Μοναστήρι του Αγίου Μιχαήλ.\nΣτην αρχή της υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα γλυπτική σύνθεση του 1999. Το γλυπτό ονομάζεται «Μνημείο για την Prona Prokopovna και τον Golokhvosty» (Пам'ятник За двома зайцями: Проня Прокопівна та Голохвастов). Δημιουργοί του ο αρχιτέκτονας Vladimir Skulsky και οι γλύπτες Vladimir Shchur και Vitaly Sivko. Πρόκειται για χαρακτήρες από το κωμικό έργο «Κυνηγώντας δύο λαγούς» (За двома зайцями, 1883) του Ουκρανού θεατρικού συγγραφέα Mikhail Staritsky.\nΕνδιαφέρον παρουσιάζουν οι διάφορες λεπτομέρειες του γλυπτού.\nΑφού χαζέψαμε το γλυπτό ανεβήκαμε μέχρι το Μοναστήρι του Αγίου Μιχαήλ. Μπήκαμε στην αυλή\nκαι πήγαμε προς την τραπεζαρία του Ιωάννη του Ευαγγελιστή.\nΜπήκαμε να δούμε μέσα, μιας και λίγες μέρες πριν δεν είχαμε μπει.\nΣήμερα είναι μια λιτή, αλλά ενδιαφέρουσα εκκλησία.\nΞανά έξω και πήγαμε στην πίσω μεριά,\nαπό όπου έχει απρόσκοπτη θέα προς το ποτάμι.\nΑπό εκεί πήραμε το δρομάκι, που μέσα από το πάρκο περνά κάτω από το τελεφερίκ, που ενώνει την πάνω με την κάτω πόλη,\nγίνεται στο τέλος του γκαλερί τέχνης και τελειώνει πίσω από τον Άγιο Αντρέα.\nΞανανεβήκαμε μέχρι την πλατεία του Αγίου Μιχαήλ και κάτσαμε να πιούμε ένα καφέ και να ξεκουραστούμε.\nΚαμιά 500αριά μέτρα περπάτημα ακόμα και φτάσαμε στην Πλατεία Ανεξαρτησίας (Майдан Незалежності),\nπίσω από την Πύλη Lyadsky (Лядські ворота), που είναι ομοίωμα της αντίστοιχης πύλης στα αρχαία τείχη\nκαι έχει στην κορυφή το γλυπτό του Αρχάγγελου Μιχαήλ (Скульптура Архистратига Михаїла), προστάτη της πόλης. Δίπλα είναι ο γυάλινος θόλος πάνω από το υπόγειο εμπορικό κέντρο και εκεί βρίσκεται ένα ακόμα πολύ ενδιαφέρον και ξεχωριστό γλυπτό.\nΤα ερωτευμένα φανάρια (Пам'ятник закоханим ліхтарям, 2009) ή η Οικογένεια των Φαναριών (Родина Ліхтарів), του Vladimir Belokon.\nΣτην πλατεία τα πλήθη πήγαιναν κι έρχονταν,\nνεαροί αραχτοί στο γκαζόν, άλλοι με πατίνια να βολτάρουν,\nπλανόδιοι μουσικοί επί το έργον και εμείς σε ένα παγκάκι να χαζεύουμε τις εικόνες γύρω μας.\nΘέλοντας να πάω να δω το σπίτι με τις Χίμαιρες, άφησα τη Σοφία να με περιμένει κάπου εκεί και μπήκα στα στενά με κατεύθυνση νοτιοανατολική. Μου έκανε εντύπωση πόσα αγάλματα, μνημεία και επιτοίχια ανάγλυφα είδα, τα περισσότερα αφιερωμένα σε καλλιτέχνες.\nΤο πολύ μοντέρνο γλυπτό ενός ζευγαριού,\nτο ανάγλυφο του Ποσειδώνα με μια θαλάσσια γυναικεία μορφή,\nένα γλυπτό του Στρατιώτη Σβέϊκ με ένα ποτήρι μπύρα\nκαι το μνημείο του αρχιτέκτονα της Αρ Νουβό Vladislav Gorodetsky (Владислав Владиславович Городецький 1863-1930). Το μνημείο είναι έργο των Vladimir Shchur και Vitaliy Sivko, του 2004.\nΣε λίγο έφτασα στην πλατεία Ivana Franka (площа Івана Франка),\nστην οποία βλέπει το ομώνυμο θέατρο και μπροστά του είναι το μνημείο με τον Ουκρανό ηθοποιό Gnat Yura (Гнат Петрович Юра 1888-1966), στο ρόλο του Καλού στρατιώτη Σβέϊκ.\nΣτην πλατεία είναι ένα άλλο μνημείο. Το μνημείο του Νικολάι Γιακοβτσένκο και του γερμανικού κυνηγετικού σκύλου του (пам'ятнику Миколі Яковченку і його таксі). Σε ένα παγκάκι κάθεται ο μεγάλος Ουκρανός ηθοποιός Νικολάι Γιακοβτσένκο (1900-1974) και στα πόδια του είναι το αγαπημένο του σκυλί, ο Fan-Fan. Το μνημείο κατασκευάστηκε το 2000 για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του καλλιτέχνη.\nΑκριβώς πίσω και δεξιά από το θέατρο είναι το Σπίτι του Gorodetsky (Будинок Городецького) ή Σπίτι με τις Χίμαιρες (Будинок з химерами), αρ νουβό κτίριο, έργο του Vladislav Gorodetsky (1901-1902). Το έχτισε σαν προσωπική κατοικία, αλλά αργότερα το πούλησε και τελικά άλλαξε πολλά χέρια και χρήσεις. Τα τελευταία χρόνια υπήρξε προεδρική κατοικία καθώς και για διάφορες επίσημες εκδηλώσεις.\nΔυστυχώς είχα αργήσει και δεν ήθελα να αφήσω τη Σοφία να περιμένει κι άλλο. Έτσι έβγαλα μερικές φωτογραφίες από μακριά και ξεκίνησα να γυρίσω.\nΦωτογράφησα άλλο ένα ανάγλυφο στο σπίτι που έμεινε ο μεγάλος λογοτέχνης Viktor Platonovich Nekrasov (Ви́ктор Плато́нович Некра́сов 1911-1987) και λίγο μετά βρήκα τη Σοφία.\nΞεκινήσαμε για το ξενοδοχείο ακολουθώντας γνωστές διαδρομές.\nΆλλη μια μέρα στο Κίεβο έφτασε στο τέλος της. Γνωρίσαμε κι άλλα κομμάτια αυτής της υπέροχης πόλης, αλλά είχαμε να δούμε κι άλλα.\nΚαλή μας ξεκούραση. Αύριο πάλι!\nΑναρτήθηκε από dimosf στις 1:28 π.μ.


Διακοπές σε κοντινό προορισμό | Time For Good NewsΔιακοπές σε κοντινό προορισμό – Time For Good News\nHome Κεντρική Διακοπές σε κοντινό προορισμό\nΑν μένετε στην Αθήνα, έχουμε για εσάς μια τέλεια ιδέα για τις διακοπές σας. Κλείστε ξενοδοχείο στο κέντρο της Πάτρας και ελάτε πίσω για να διαβάσετε παρακάτω… Έτοιμοι;\nΑς δούμε, λοιπόν, γιατί σας προτείνουμε να κάνετε διακοπές τόσο κοντά στο σπίτι.\nΘα ξαφνιαστείτε με όσα θα βρείτε\nΜπορεί το μυαλό σας να πηγαίνει κατευθείαν σε μακρινούς προορισμούς, όσο οργανώνετε τις διακοπές σας. Αλλά σίγουρα υπάρχουν πολλά να δείτε και σε πιο κοντινή απόσταση από το σπίτι. Ακόμη και σε μέρη που δεν το φανταζόσασταν.\nΜια παρένθεση για την Πάτρα\nΔεν προτείνουμε τυχαία την Πάτρα σαν επιλογή. Είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα ενός μέρους τα οποίο μπορεί να μην γνωρίζατε ότι έχει πλούσια ιστορία και πολλές εμπειρίες να σας προσφέρει. Για εμάς τους Αθηναίους είναι σε τόσο κοντινή απόσταση που είναι πραγματικά κρίμα να μην έχουμε επισκεφθεί αυτό το μέρος για οποιονδήποτε άλλο λόγο πέρα από το Καρναβάλι. Ωραίο και το Καρναβάλι, αλλά ξέρατε ότι στην Πάτρα μπορείτε να δείτε το Ρωμαϊκό Ωδείο, το Κάστρο του 6ου αιώνα μ.Χ., αλλά και τον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέα; Παράλληλα, υπάρχουν και πολλές δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε, όπως, για παράδειγμα, θαλάσσια σπορ. Επιλέξτε ένα ξενοδοχείο στο κέντρο της Πάτρας, ώστε να μπορέσετε να μετακινηθείτε με άνεση και να δείτε όλα τα αξιοθέατα, αλλά και να είστε πιο κοντά στη νυχτερινή ζωή της πόλης!\nΘα μπορείτε να διαχειριστείτε τα απρόοπτα\nΚαλά και τα νησιά, αλλά αν τύχει οτιδήποτε σε ένα μακρινό ταξίδι, το πιο πιθανό είναι πως δεν θα καταφέρετε να αλλάξετε εύκολα τα σχέδιά σας τελευταία στιγμή. Το καλό με το να είστε σε γνώριμα και κοντινά μέρη είναι πως μπορείτε να κάνετε αλλαγές ανά πάσα στιγμή, χωρίς να πελαγώσετε.\nΔεν θα σας αγχώνει το φορτωμένο σας πρόγραμμα\nΕφόσον θα βρίσκεστε σε ένα κοντινό μέρος δεν θα χρειαστεί να ανησυχήσετε σχετικά με το πόσο θα διαρκέσει το ταξίδι σας. Αυτό σημαίνει πως ακόμη και αν δεν έχετε πολλές ημέρες άδεια από τη δουλειά σας, θα μπορέσετε να οργανωθείτε καλύτερα και να περάσετε περισσότερο χρόνο στον προορισμό σας.\nΘα μπορείτε να πάρετε και τον Φίντο!\nΕντάξει, και στο πλοίο θα μπορούσατε να πάρετε μαζί το σκυλάκι σας. Ωστόσο, στο δικό σας αυτοκίνητο θα βρίσκεται στην αγκαλιά σας, θα είναι σίγουρα πολύ πιο άνετα και θα απολαύσετε μαζί το ταξίδι.\nΑυτοί είναι μερικοί λόγοι για να διαλέξετε έναν πιο κοντινό προορισμό φέτος. Είτε επιλέξετε τελικά την Πάτρα είτε καταλήξετε στο ότι προτιμάτε ένα άλλο μέρος, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα κάνετε οικονομία και θα γνωρίσετε περισσότερα για κοντινά μέρη που μπορεί να μην είχατε εξερευνήσει. Τα νησιά μπορούν να περιμένουν λίγο!\nPrevious PostΠρωτοσέλιδα εφημερίδων Next Post7 φορέματα με εκπληκτικά prints που θα βάλουν χρώμα και ζωντάνια στο φετινό σου καλοκαίρι


«Ανεμος» ψυχραιμίας στη Λυρική | Λυρικό Θέατρο\n« Πέθανε η τελευταία ντίβα της όπερας\n«Μαραθών – Σαλαμίς» στην Εθνική Λυρική Σκηνή »\n«Ανεμος» ψυχραιμίας στη Λυρική\nPosted Οκτώβριος 12, 2010 by damiza in Εθνική Λυρική Σκηνή.\tΣχολιάστε\nΜετά τους πρόσφατους κλυδωνισμούς, οι πρωταγωνιστές παρεμβαίνουν και προτάσσουν το «γενικό καλό\nΔημητρης Pηγοπουλος, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tρίτη, 12 Oκτωβρίου 2010\nΛΥΡΙΚΗ. Το Σάββατο, η πρεμιέρα της «Κάρμεν» στο μερικώς ανακαινισμένο «Ολύμπια» εγκαινίασε τη νέα καλλιτεχνική περίοδο για την Εθνική Λυρική Σκηνή. Μια καλλιτεχνική περίοδο η τύχη της οποίας παιζόταν μόλις λίγους μήνες πριν, όταν ο υπουργός Πολιτισμού δεν απέκλειε το ενδεχόμενο να κλείσει το μόνο κρατικό λυρικό θέατρο της χώρας μας εξαιτίας συσσωρευμένων χρεών ύψους 16 εκατομμυρίων ευρώ.\nΤις παραμονές της πρεμιέρας, ο Σύλλογος Πρωταγωνιστών της ΕΛΣ θέλησε να παρέμβει στις κυοφορούμενες εξελίξεις με αφορμή την ανάδειξη νέου καλλιτεχνικού διευθυντή (η περίοδος υποβολής ηλεκτρονικών υποψηφιοτήτων έληξε στις 17 Σεπτεμβρίου). Η ανοιχτή επιστολή, με συγκεκριμένες θέσεις και εμφανή τη διάθεση των συντακτών της να υπερασπιστούν την αποστολή της Λυρικής Σκηνής και το μέλλον της, αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποκαλυπτική για τα νέα δεδομένα που διαμορφώνει η σχεδόν υπαρξιακών διαστάσεων κρίση. Eίναι από τα «καλά» μιας δύσκολης στιγμής: κινητοποιεί. Αν πριν από την κρίση τα αιτήματα των εργαζομένων είχαν περισσότερο συνδικαλιστικό περιεχόμενο, τώρα παρατηρεί κανείς μια πιο «πατριωτική» στάση. Στο κείμενο των πρωταγωνιστών είναι έκδηλη η αγωνία για το «αύριο» του οργανισμού. Μπροστά μπαίνει το «γενικό καλό», ενώ δεν διαβάσαμε ούτε μισό αμιγώς συντεχνιακό αίτημα. Η συνειδητοποίηση της κρίσης μάς κάνει όλους πιο ώριμους. Επίσης είναι σαφές ότι έχει αλλάξει ο τόνος. Τις πρώτες εβδομάδες μετά την κρίση οι φωνές που συνήθως ακούγονται είναι πιο «ισοπεδωτικές», η επιθυμία για «αλλαγές» σαρώνουν τον δημόσιο διάλογο, αλλά δεν είναι πάντα τότε η πιο κατάλληλη στιγμή για να ληφθούν αποφάσεις. Σήμερα, τέσσερις μήνες μετά, η ανοιχτή επιστολή των πρωταγωνιστών αποπνέει ψυχραιμία και ωριμότητα.\nΑν η επιβίωση είναι ένα στοίχημα που κερδίζεται μέρα με τη μέρα, η προσοχή πρέπει να επιστρέψει στα πολύ βασικά: στην ταυτότητα της ΕΛΣ και στο πώς θα υπηρετήσει την αποστολή της. «Για μας είναι ξεκάθαρο ότι ο Πολιτισμός είναι η ταυτότητά μας άρα πρέπει να μας αφορά και η παραγωγή του. Δεν είναι προϊόν που εισάγουμε και καταναλώνουμε. Κάθε -θεμιτή- συναλλαγή με οργανισμούς και γραφεία του εξωτερικού πρέπει να έχει άξονα την ισοτιμία και προτεραιότητα την εθνική αποστολή ενός κρατικού θεάτρου. Το προστατευμένο, αλλά όχι προστατευτικό, περιβάλλον ενός «ανοιχτού» κρατικού θεάτρου μπορεί και πρέπει να γίνει βήμα για τους Ελληνες δημιουργούς, τους Ελληνες ερμηνευτές. Η ποιότητα και η άμιλλα με ξένους οργανισμούς μπορεί να επιδιωχθεί σε περιβάλλον ασφάλειας, οργάνωσης και αφοσίωσης και σωστής προετοιμασίας που καλείται να εμπνεύσει ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής σε εποχή δύσκολη ή -όπως πιστεύουμε- εποχή προκλήσεων».\nΟι πρωταγωνιστές της Λυρικής δικαίως επισημαίνουν τη σημασία της ορθής διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού του οργανισμού. «Η εγκατάσταση κλίματος εργασιακής ασφάλειας και σεβασμού δεν μπορεί παρά να ανταποδώσει αύξηση της παραγωγικότητας και άνοδο της ποιότητας τόσο κατ’ άτομο όσο και συλλογικά. Ο εργαζόμενος στην ΕΛΣ πρέπει να αισθάνεται συναυτουργός της επιτυχίας και να απολαμβάνει το μερίδιο προβολής, σεβασμού και επιβράβευσης που του αναλογεί». Ποιος είπε ότι η Κρίση είναι μόνο καταστροφή;


Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε\nΘέμα: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Σαβ Απρ 26, 2008 12:41 am\nΟ Φεοντόρ Πάβλοβιτς Ντοστογιέφσκυ, συγγραφέας που καθιέρωσε το ρεαλιστικό μυθιστόρημα βάθους, ανιχνεύοντας ως τα έγκατά της την ανθρώπινη ψυχή, στάθηκε και ένας μεγάλος εκτιμητής των φιλοσοφικών και επαναστατικών ρευμάτων.\nΗ Δυτική Ευρώπη –ακόμα και η Καθολική Εκκλησία- είχαν περάσει σ’ ένα είδος μηδενισμού αξιών και ηθικών αρχών, δυστυχώς στο όνομα της ελευθερίας και της δικαιοσύνης. Οι δύο αυτές αρχές της ζωής είναι σύμφυτες στο ανθρώπινο ον και επίσημα η φιλοσοφία και ο καθολικισμός , δεν μπορούσαν να τις αρνηθούν . Υπέσκαψαν, όμως, τα θεμέλιά τους απόλυτα, κρατώντας το εγχειρίδιο που θα τις εκτελούσε. Την εξουσία.\nΟι μηδενιστικές θεωρίες, όταν περνούσαν στην επαναστατική πράξη –Κουτόν, Ροβεσπίερος , Σαιν Ζυστ, Μαρά – πετούσαν τον μανδύα της αθωότητας είτε από πρόθεση, είτε από το διαβλεπόμενο αδιέξοδο. Το ίδιο συνέβη και στη ρωσική επανάσταση, όπου ο Λένιν επιλεκτικά στέκεται στον Μαρξ επενδύοντας στην κοινωνική του φιλοσοφία το Νιτσεϊσμό, για να φτάσει στον ολοκληρωτισμό στο όνομα του σοσιαλισμού. Στην πράξη της εξουσίας, η ανθρώπινη υπόσταση μηδενιζόταν. Ο Ντοστογιέφσκυ διέβλεψε ότι ένας κόσμος χωρίς Θεό και ηθική, αρχές σταθερών αναφορών, θα περιπέσει σε μια τέλεια σύγχυση, θα μαζοποιηθεί και θα γίνει ικανός για το χείριστο, που θα τον αυτομηδενίζει. Στα έργα του «Έγκλημα και Τιμωρία», «Οι Δαιμονισμένοι» και «Οι αδελφοί Καραμάζωφ» θα κάνει μέσω των ηρώων του μια βαθειά ανατομία της εποχής του, ενσαρκώνοντας ως βιώσεις το μηδενισμό, με αντιπαραθέσεις θετικών ηρώων, χωρίς να φοβάται να καταδείξει το αποτέλεσμα.\nΣτον 20ο αιώνα, όλες αυτές οι μηδενιστικές θεωρίες, που τις αγκάλιασε και τις «αξιοποίησε» η πολιτική της χιτλερικής Γερμανίας και της κομμουνιστικής Ρωσσίας , επαληθεύουν τους φόβους του προορατικού και διορατικού Ντοστογιέφσκυ. Η Λογοτεχνία σε μια πλήρη αντιπαράθεση με τη μηδενιστική φιλοσοφία, συλλαμβάνει μέσ’ από το ταραγμένο παρόν του 19ου αιώνα, την αποκάλυψη της φρίκης του 20ου. Τα ξόανα των νέων θεών, θα μεγαλυνθούν από τα αλαλάζοντα πλήθη, ώσπου άρχισε από τις μάζες αυτές η συνειδητοποίηση του «που μας πάνε» . Ήταν πια αργά γιατί οι εξουσίες είχαν τόσο ισχυροποιηθεί και οι λαοί ήταν τόσο αθύρματα στα χέρια και στους σκοπούς της εξουσίας, ώστε η μόνη επιλογή που είχαν, ήταν να πεθάνουν ή για την εξουσία, ή από την εξουσία.\nΠριν, όμως, περάσουμε στον Ντοστογιέφσκυ, με επίκεντρο τους «Αδελφούς Καραμάζωφ» , είναι αναγκαίο να γυρίσουμε στους προηγούμενους αιώνες της Ευρώπης, όπου μεταξύ Απολυταρχικής βασιλείας και Φεουδαρχίας, ανδρώνονται τα μηδενιστικά ρεύματα και ψιθυρίζονταν οι επαναστάσεις. Εξαίρεση αποτελεί ο Γαλλικός Διαφωτισμός, που δεν πέρασε στις ακρότητες – κυρίως με τον Βολταίρο, Μοντεσκιέ, Ρουσσώ - και κήρυξε τα ανθρώπινα δικαιώματα και το πνεύμα των νόμων. Το δυστύχημα είναι πως η μέση οδός του Διαφωτισμού προσπεράστηκε γρήγορα.\nΈχει επεξεργασθεί από τον/την strifterix στις Σαβ Απρ 26, 2008 12:44 am, 1 φορά\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Σαβ Απρ 26, 2008 12:41 am\nΕκείνο που χαρακτηρίζει την Ευρώπη των διανοητών από τον 17ο αιώνα ως και τον 20ο είναι η εξέγερση. Ο εξεγερμένος άνθρωπος βλέπει πως με μια βαθειά συνειδητοποίηση των λαών μπορούν να αλλάξουν οι Απολυταρχίες που εκμηδένιζαν το ανθρώπινο πλάσμα. Πίστεψαν, όμως, πως η βάση της εξέγερσης βρίσκεται αρχικά στην άρνηση των παραδοσιακών αξιών, που δυστυχώς τις πρόβαλλαν οι Απολυταρχίες, ως πρόσχημα, λεηλατώντας τους λαούς. Η δε Καθολική Εκκλησία, συμπορευόταν με τις εξουσίες, ώσπου έγινε η ίδια κοσμικό κράτος, το κράτος του Βατικανού, ώσπου διαλύθηκε από τον Βίσμαρκ το 1871 με την περίφημη φράση «Δεν θα ανεβούμε πια στην Κανόσσα». Η Κανόσσα ήταν το χειμαδιό του Πάπα, όπου πήγε να τον προσκυνήσει ζητώντας συγγνώμη ο αφορισμένος Γερμανός Αυτοκράτορας Ερρίκος. Γι’ αυτήν την ταπείνωση, εκδικήθηκε ο Βίσμαρκ το Βατικανό.\nΗ εξέγερση ξεκίνησε με την απάρνηση της βίας. Με το πέρασμα, όμως, στις επαναστάσεις, η βία ξανά νομιμοποιήθηκε. Οπότε, είδαν οι φιλόσοφοι ότι τροφοδότησαν περισσότερο τη λεηλασία του ανθρώπου. Η ιστορία, όμως, δεν γυρίζει πίσω, αν δεν φτάσει ως την ακραία συνέπεια της λογικής, -έστω παράλογης- που την ξεκίνησε. Ο Καμύ τονίζει πως η δικαιοσύνη και η ελευθερία αποκλείονται ως αξίες από την επανάσταση, παρ’ ότι είναι χρήσιμες ως προμετωπίδα.\n«Η απόλυτη δικαιοσύνη περνάει από την κατάργηση κάθε αντίφασης. Καταστρέφει την ελευθερία. Η επανάσταση για την δικαιοσύνη και την ελευθερία καταλήγει με το να θέτει την μία απέναντι της άλλης».\nΚαι πιστεύει πως η μηδενιστική φιλοσοφία μπορεί να χρησιμεύσει σε οτιδήποτε, ακόμα και να μεταμορφώσει τους δολοφόνους σε δικαστές. Απόδειξη τα χιτλερικά εγκλήματα στο όνομα του Νιτσεϊκού Γ’ Ράιχ (Χίτλερ) και οι δίκες της Μόσχας του Στάλιν, τα Γκούλακ και η Σιβηρία. Ό,τι δίκαζαν προεπαναστατικά, το έκαναν όμως επανάσταση. Ο Καμύ επιτίθεται κατά των μηδενιστών και κυρίως κατά του Νίτσε:\n«Τα στρατόπεδα των σκλάβων, φέρνουν σε αμηχανία την κρίση. Όταν πια το έγκλημα φοράει την λεοντή της αθωότητας, σε μια περίεργη αντιστροφή των ρόλων, η αθωότητα είναι εκείνη που πρέπει να δώσει εξηγήσεις».\nΗ εξέγερση της διανόησης θα μπορούσε να κινηθεί στους δύο κόσμους του ανθρώπινου πνεύματος: Ή στο ιερό, στον κόσμο της θείας χάρης, ή στον κόσμο της ανατροπής. Το «Όλα ή τίποτα» στο οποίο καταλήγει ο Ιβάν Καραμάζωφ, μετά το «Όλα επιτρέπονται» αφού ο «Θεός πέθανε». Η εξέγερση στο όνομα της ενότητας του κόσμου, μεταποιεί το cogito ergo sum στο «επαναστατώ άρα υπάρχω». Μόνο που η επανάσταση των φιλοσόφων και των θεωρητικών δεν έγινε κατά των Απολυταρχιών, αλλά κατά του Θεού. Αυτό ήταν το «δώρο» της φιλοσοφίας στους επαναστάτες. Στην ουσία, τόσο οι φιλόσοφοι, όσο και οι επαναστάτες, με τη μεταφυσική εξέγερση, μετατόπισαν το πρόβλημα στην δημιουργία του κόσμου από τον Θεό, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τους ηγεμόνες. Αυτό το λάθος το πληρώσαμε σκληρότατα στον 20ο αιώνα, με θύματα περισσότερα των 80 εκατομμυρίων και μαζί με την παγκόσμια δυστυχία και την απόλυτη σύγχυση, όπως ξέρουμε και όπως επισήμαναν ο Καμύ στον «Ξένο» και ο Σαρτρ στην «Ναυτία».\nΤο επόμενο βήμα των εξεγερμένων ήταν η θεοποίηση του ανθρώπου. Οπότε πέρασαν στο αδιέξοδο. Θεός χωρίς θεότητα δεν γίνεται. Φιλάνθρωπα η πίστη ανοίγεται στην αιωνιότητα του όντος μέσα από την πύλη του θανάτου προς την τελεσίδικη αθανασία. Μία άλλη άγουρη θέση οδηγεί στην αυτοκτονία -Κυρίλλοφ στους «Δαιμονισμένους» - στην τρέλα – Ιβάν Καραμάζωφ – στα ολοκαυτώματα και στα Γκούλακ.\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Σαβ Απρ 26, 2008 12:42 am\nΚαι οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν και πραγμάτωσαν την μεταφυσική επανάσταση στο πρόσωπο του Προμηθέα κατά του Δία. Έφερε όμως το φως και την φωτιά στο γένος των ανθρώπων. Ο Νίτσε, οι πριν και μετά μηδενιστές, έφεραν την νύχτα, τον πόλεμο, τη δυστυχία και το θάνατο, όλους τους λεγόμενους Ιππότες της Αποκάλυψης (Πόλεμος, Πείνα , Θάνατος). Και ο Προμηθέας μετά από τα δεσμά του αποκαταστάθηκε – πάντα κάποιος Ηρακλής θα υπάρχει – από τον ίδιο το Δία αποκαταστάθηκε κι έγινε ημίθεος. Οι αρχαίοι μας ποτέ δεν έχασαν την έννοια του μέτρου. Ας θυμηθούμε τα λόγια του Οιδίποδα επί Κολωνώ:\n«Με τα γηρατειά μου και τα όσα πέρασα δικαιούμαι να λέω πως όλα είναι καλά».\nΠοτέ δεν προχώρησαν οι Έλληνες στην ουτοπία της καταδίκης των Θεών. Το ξεπέρασμα του μέτρου είναι το διηνεκές έγκλημα που πληρώνει η ανθρωπότητα στο σύνολό της και ο καθένας ως ατομική ύπαρξη.\nΣτην Ευρώπη, η μεγάλη εξέγερση κατά του Θεού, αρχίζει με τον Σαντ – 27 χρόνια φυλακισμένος στην Βαστίλλη – στο όνομα του ηδονοθηρισμού, που τον συνειδητοποίησε μέσα από την απόλυτη στέρηση της φυλακής. Μετέτρεψε τη δίψα της απαγορευμένης του ζωής σε θεοποίηση της ηδονής. Καθώς και ο Μαρά, ο «φίλος του λαού» την αγάπη του σε θάνατο 300 χιλιάδων Γάλλων στο όνομα του λαού. Ο συγγραφέας Πέτερ Βάις, σύγχρονος του επικού Μπρεχτ, στο θεατρικό του «Μονομαχία Μαρά – Σαντ» στήνει την παράσταση στη Ναπολεόντια περίοδο σε άσυλο τρελών στο Σέρατον. Πάνω στη σκηνή , οι τρελοί με πρωταγωνιστές τον Μαρά και τον Σαντ. Ανάμεσα στο κοινό είναι και ο Ναπολέοντας. Ο Μαρά υπερασπίζεται την επανάσταση και ο Σαντ τον ηδονοθηρισμό. Μέσα στο πανδαιμόνιο της σκηνής, ο Μαρά φωνάζει: «Ανταρσία!» και ο Σαντ: «Συνουσία!». Οι τρελοί παίρνουν και τις δύο λέξεις ξεσπώντας: «Ανταρσία, συνουσία, ανταρσία, συνουσία....» ώσπου αφηνιασμένοι ξεχύνονται στην πλατεία και οι θεατές τρέχουν έντρομοι να σωθούν.\nΟ Πέτερ Βάις, στην ουσία, γελοιοποιεί από γερμανικής πλευράς τον μηδενισμό της επανάστασης στην Γαλλία, όπως τον εξέφρασαν ο Μαρά, ο Ροβεσπιέρος, ο Κουτόν και ο Σαιν Ζυστ, καθώς και τον μηδενισμό της ηδονοθηρικής φιλοσοφίας του Σαντ. Η δε παρουσία του Ναπολέοντα στην πλατεία, δηλοί πως η επανάσταση εκτράπηκε στη 14μηνη τρομοκρατία και πέρασε στην αυτοκρατορία κρατώντας το όνομα Δημοκρατία. Ο Πέτερ Βάις αρνήθηκε να σχολιάσει το γερμανικό και ρωσσικό μηδενισμό. Πρώτον γιατί ήταν Γερμανός και δεύτερον γιατί μεταξύ νιτσεϊσμού και μαρξισμού είχε μια θέση δίπλα στον Μπρεχτ. Όσα όμως δεν είπε ο Πέτερ Βάις, θα τα πει ο Άρθουρ Κέσλερ στο «Μηδέν και το Άπειρο», που αναφέρεται στις δίκες της Μόσχας, μυθιστορηματικά μεν, αλλά κάνοντας τέχνη την τρομακτική πραγματικότητα.\nΣτη Γαλλία, θα επικρατήσει ο Δανδισμός. Οι Δανδιστές εμπνέονται από το «Χαμένο Παράδεισο» του Μίλτον, όπου ο ήρωάς του, ο Εωσφόρος, επαναστατεί κατά του Θεού και νικιέται. Βρίσκει νόημα ύπαρξης πολεμώντας το πλάσμα του Θεού, τον άνθρωπο. Εδώ, έχουμε τη Ζωροαστρική αντίληψη της αώνιας πάλης του κακού κατά του καλού. Οι Δανδιστές είναι εωσφορικοί, πιστεύοντας ότι «στο φέρετρο ενταφιάζεται μαζί με την αμαρτία και η αρετή, όπου - λένε – ότι όλα τελειώνουν.\nΟ Ντοστογιέφσκυ, στο πρόσωπο του Ιβάν Καραμάζωφ, σπρώχνει τους μηδενιστές σε μια παράλογη θέση, κατά τη φιλοσοφική ερμηνεία του Καμύ. Ο Ιβάν πιστεύει στην αθωότητα των ανθρώπων και προπαντός των παιδιών. Τοποθετεί τη δικαιοσύνη πάνω από την θεότητα. Δεν αρνιέται απόλυτα την ύπαρξη του Θεού. Θέλει, όμως, να του μιλάει, να τον δικάζει και να τον αρνιέται σαν ίσος προς ίσον. Ο Ιβάν περνάει στην άρνηση από έμμεσους δρόμους. Παραμένει μπερδεμένος καταλήγοντας στην τέλεια σύγχηση κι από εκεί δραπετεύοντας στην τρέλα. Στέκεται στην άρνηση της σωτηρίας, φτάνοντας στο «ακόμα κι αν έχω άδικο, η αγανάκτησή μου θα εξακολουθεί να υπάρχει». Σ’ αυτό το σημείο, ο Ντοστογιέφσκυ στους «Δαιμονισμένους» αντιπαραθέτει ένα άλλο προσωπικό του «ακόμα κι αν....ο Χριστός δεν υπήρχε, θα τον επινοούσα γιατί τον αγαπώ». Αντίθετα με τους «ρομαντικούς» μηδενιστές (Δανδιστές), ο Ιβάν θα προχωρήσει στο κακό από συνέπεια. Δεν θα επιτρέψει στον εαυτό του να είναι καλός. Είναι η αντίφαση που δεν άντεξε, γι’ αυτό και κατέρρευσε στην δίκη των Καραμάζωφ ( του Μίτια).\nΟ Στίρνερ το 1845 εκδίδει το έργο του «Ο μεμονωμένος και τα εφόδιά του». Σύχναζε στην «Εταιρεία των Απελεύθερων» μαζί με τους οπαδούς του Hegel και του Μαρξ. Καταφέρεται όχι μόνον κατά του Θεού, αλλά και με τον άνθρωπο του Φόυερμπαχ, που για πολλούς σήμανε το τέλος της γερμανικής φιλοσοφίας, παρ’ ότι ο Νίτσε ερχόταν απόλυτα αρνητικός. Ο τελευταίος αντιμετωπίζει στον «Υπεράνθρωπο» τον παραλογισμό να θεμελιώσει μια δικαιοσύνη χωρίς αρχές και σταθερά σημεία αναφοράς. Οδηγείται στα άκρα: Πρέπει να καταστρέψει το τελευταίο πρόσωπο του Θεού, που είναι η ηθική. Ο Στίρνερ πολεμάει το πνεύμα του Hegel και το κράτος. Αποκαλεί την πίστη στις αιώνιες ιδέες «μογγολισμό». Θεωρεί το Σωκράτη, το Χριστό, τον Ντεκάρτ και τον Hegel – τέλεια ισοπέδωση του Θεού – ως εφευρέτες νέων τρόπων αλλοτρίωσης «αυτού που είμαι» . Κι ακόμα πως οι αθεϊστικές θεωρίες που κορυφώνονται στη λατρεία του κράτους είναι θεολογικές εξεγέρσεις.\nΟ Νίτσε, αντιδρώντας στον Στίρνερ, θα ονομάσει τον εαυτό του «ολοκληρωμένο μηδενιστή στην Ευρώπη». Θεωρεί την αθεΐα «εποικοδομητική και ριζοσπαστική». Οι αθεϊστές κλείνοντας την πόρτα του Θεού, άνοιγαν φοβερές φυλακές που τις γνώρισε η ανθρωπότητα στον 20ο αιώνα. Κι ακόμα υποφέρει απ’ αυτές. Ο Καμύ κάνει μια προσπάθεια ν’ αθωώσει το Νίτσε, παρ’ ότι τον κατακρίνει και να τα ρίξει όλα στο γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό, «που τον ανέδειξε θεμελιωτή του ψέματος και της βίας». Οι άνεμοι που απελευθερώνονται θα καταστρέψουν στην ορμή τους δίκαιους και άδικους, ανθρώπους και φύση και οι καταστροφείς θα κρατήσουν για τον εαυτό τους το ακαταλόγιστο. Ο Αίολος, όμως, που τους απελευθέρωσε, είναι οι μηδενιστές και φυσικά ο τελευταίος αυτής της σειράς «φονιάς του Θεού» , ο Νίτσε. Στο σημείο αυτό, ο Καμύ δεν προχωράει στην κριτική του. Ο νιτσεϊσμός είναι ο εφαρμοσμένος μηδενισμός στην πολιτική πράξη, που και ο Καμύ τον έζησε σκληρά.\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Σαβ Απρ 26, 2008 12:43 am\nΟ μεγάλος Ντοστογιέφσκυ, δεν θα βρει ελαφρυντικά στους μηδενιστές και προ παντός στο Νίτσε. Ο άνθρωπος, όσο απογυμνώνεται από πίστη, αρχές και αξίες, οδεύει προς την απελευθέρωση, αλλά προς την πλήρη υποταγή στο όνομα μιας απροσδιόριστης απελευθέρωσης και μιας ρομαντικής ουτοπικής δικαιοσύνης, την οποία πιστεύει πως θα δημιουργήσει με την εξέγερσή του. Κι αν για τους φιλοσόφους η φιλοσοφική εξέγερση ήταν ένας τρόπος αδρανούς δράσης, για το πλήρωμα του κόσμου ξεπερνούσε τη γυμνότητα των πρωτόπλαστων μετά την παράβαση. Ακούγεται εύηχα το «όλα επιτρέπονται, αν ο Θεός δεν υπάρχει, ακόμα και το έγκλημα». Ο άνθρωπος, ο μέσος άνθρωπος, στέκεται μόνο στο «όλα επιτρέπονται», ενώ θα μπορούσε να το αντιστρέψει στο «τίποτα δεν επιτρέπεται». Αλλά αυτό είναι μια αβάσταχτη κατάσταση. Πήρε το «όλα» και λευτερώθηκε» προς μια γενική ανατροπή αδίστακτα. Δεν στάθηκε στο τίμημα.\nΓι’ αυτό και στους «Αδελφούς Καραμάζωφ», όπου ο Ντοστογιέφσκυ προδιαγράφει ανάγλυφα τον κόσμο που ξημέρωνε, δεν παρουσιάζει μόνο τους μηδενιστές, αλλά και τους ωτακουστές, που ναι μεν αρνούνταν ν’ αρνηθούν το Θεό, μπορούσαν, όμως, να προάγουν τη διαφθορά στο έπακρο, με την κρυφή πεποίθηση, πως τίποτα πια δεν μπορεί να τους καταλογιστεί. Αυτός ο προφητικός κόσμος των Καραμάζωφ από μυθιστορηματικός, θα γίνει πραγματικός τον 20ο αιώνα. Θα προχωρήσει ως την ακραία συνέπεια του δίδυμου ελευθερίας και δικαιοσύνης – όπως νόμιζε – φτάνοντας δυστυχώς, στο αντίθετο ισοδύναμο της απόλυτης αιχμαλωσίας της αδικίας, του αφανισμού του ανθρώπινου προσώπου. Ο ολοκληρωτισμός με την ηθική του κρατικισμού της απολυταρχικής εξουσίας εξανδραποδίζοντας τους ανθρώπους θα τους μεταβάλλει σε ρομποτικά πειραματόζωα της εξουσίας. Στο όνομα του λαού εκτελούν το λαό. Τον υποχρεώνουν να ομολογήσει την ενοχή του αξιοποιώντας τις μεθόδους της καθολικής Ιερής Εξέτασης. Υποταγή και ευγνωμοσύνη στην εξουσία καταδικασμένος σε θάνατο.\nΟ Ντοστογιέφσκυ από την αρχή τοποθετεί απέναντι στον Ιβάν τον αδερφό του Αλιόσα (Αλεξέι). «Θέλω να ζήσω για το Θεό και την αθανασία, δεν δέχομαι συμβιβασμούς» . Και συνεχίζει: «Αν είχε πεισθεί πως δεν υπάρχει Θεός και αθανασία θα είχε γίνει αμέσως άθεος και σοσιαλιστής». Ο Ιβάν είχε σπουδάσει Νιτσεϊσμό στη Γερμανία και ήταν διαποτισμένος με το πνεύμα του Νίτσε. Ο Ντοστογιέφσκυ στους «Αδελφούς Καραμάζωφ», το τελευταίο του μυθιστόρημα, συνθέτει μια πελώρια τοιχογραφία του κόσμου, όπως τείνει να διαμορφωθεί με θα αθεϊστικά μηδενιστικά ρεύματα.\nΣε μια συνάντηση στο μοναστήρι με τον στάρετς Ζωσιμά, η οικογένεια των Καραμάζωφ, κυριολεκτικά διαμελημένη, συζητάει με άλλους επισκέπτες. Κάποιος Πιότρ Αλεξάνδροβιτς καταγγέλει τον Ιβάν, πως είπε σε μια συντροφιά, πως «η κακουργία έπρεπε όχι μόνον να επιτρέπεται, αλλά και ν’ αναγνωρίζεται σαν την πικο αναγκαία και την πιο λογική διέξοδο για κάθε άθεο». Και ο Ιβάν συμφώνησε λέγοντας στον στάρετς πως «δεν μπορεί να υπάρχει αρετή χωρίς την αθανασία».\nΦυσικά, τέτοια κηρύγματα χαμηλότερης έντασης υπάρχουν και στο «Έγκλημα και τιμωρία». Ο Ρασκόνλικωφ ανήκει σ’ ένα είδος ρομαντικών μηδενιστών, που δεν πίστευαν πουθενά, παρά μόνον στην αθωότητα. Αυτοί πίστευαν πως απαγορεύεται ο όποιος φόνος. Ο Ρασκόνλικωφ πηγαίνει να σκοτώσει τη γριά τοκογλύφο αλλά εκεί βρίσκει και τη γριά αδερφή της που σκοτώνει κι αυτήν για να μην υπάρξει μάρτυρας. Παράξενο για έναν μηδενιστή να κρατάει ακόμα χώρο για τύψεις. Παραδίδεται στον αστυνόμο Πορφύρη. Τον δίκασε μέσα του ο φόνος της αθώας. Και μη βρίσκοντας το σθένος ν’ αυτοκτονήσει, προτιμάει την εξορία στη Σιβηρία. Εδώ ο Ντοστογιέφσκυ δείχνει πόσο εύθραυστες είναι οι θεωρίες, όταν αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα. Ο Ντοστογιέφσκυ στο πρόσωπο του Ρασκόνλικωφ σκιαγραφεί τους ρομαντικούς μηδενιστές που δεν ανέχονταν το φόνο της αθωότητας. Είχε προηγηθεί ο θεωρητικός των Ιακωβίνων Σαιν Ζυστ, που με τον Ροβεσπιέρο και τον Κουτόν είχαν αποτελέσει το γνωστό μαύρο τρίγωνο της Τρομοκρατίας 1793-1794. Σ’ αυτούς τη δίκη έστησε ο συνταγματάρχης Ταλιέν και τους οδήγησε στη λαιμητόμο.\nΘα υπάρξει, όμως, στους δαιμονισμένους, ο Κυρίλλωφ, που πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι ο μόνος Θεός. Για να γίνει, όμως, Θεός, πρέπει ν’ αυτοκτονήσει. Η πιστολιά στον κρόταφό του δεν μας επιτρέπει να ξέρουμε τι απόγινε. Πάντως «εγένετο νυξ». Αυτού του μυθιστορήματος προηγήθηκαν οι όντως δαιμονισμένοι των μηδενιστικών θεωριών, χωρίς καμμία αναστολή. Ο Πιζάρεφ, ο Μπακούνιν και ο Νετσάγεφ. Ο Πιζάρεφ, κηρύσσει τη θεωρία της πνευματικής τρομοκρατίας. Πολεμάει ό,τι δεν αποτελεί αυτοϊκανοποίηση. Έτσι φτάνει στην άρνηση της φιλοσοφίας – όπως ο Φόϋερμπαχ – και της τέχνης, της ηθικής και της θρησκείας. Ο μηδενισμός στο θρίαμβό του. Ο Μπακούνιν πεθαίνει την παραμονή της τρομοκρατικής ενέργειας του 1876. Ο πολιτικός κυνισμός του Μπακούνιν θα προωθήσει στα άκρα το επαναστατικό κίνημα με το Νετσάγεφ. Είχε αποφασίσει να υπηρετήσει τη «μαύρη» θεότητα εγκαθιδρύοντας την «εγκληματική πράξη», σύμφωνα με το «όλα επιτρέπονται». Αυτό το τελευταίο υπήρξε και η ολοκληρωτική πεποίθηση του Ιβάν Καραμάζωφ.\nΌταν ρωτάει ο Σμερντιάκωφ – νόθος γιος του Φεοντόρ Καραμάζωφ – τι σπούδασες Ιβάν; Η απάντηση ήταν κοφτή. Πως «όλα επιτρέπονται, αν δεν υπάρχει Θεός». Ο Σμερντιάκωφ νοιώθοντας παράξενα απελευθερωμένος, ξαναρωτάει: «Και το έγκλημα;». Για να πάρει την καταφατική απάντηση από τον Ιβάν. Από κείνη τη στιγμή αποφάσισε να σκοτώσει τον πατέρα Καραμάζωφ για όλες τις ταπεινώσεις και τους εξευτελισμούς. Αυτό το εξαθλιωμένο πλάσμα θέλει να συμπαρασύρει και όλη την οικογένεια Καραμάζωφ στην καταστροφή. Παραμονεύει για το έγκλημα αλλά θέλει να το φορτώσει στον άνθρωπο του ασυγκράτητου πάθους, το Μίτια Καραμάζωφ και τα καταφέρνει. Στη δίκη ο εισαγγελέας θα πει πως δεν δικάζεται η άθλια οικογένεια των Καραμάζωφ, αλλά «η μητερούλα μας η Ρωσσία». Και θα συμπληρώσει:\n«Είμαστε πλατειές φύσεις, γιατί είμαστε Καραμάζωφ. Και μπορούμε να συγκεντρώνουμε μέσα μας όλες τις αντιθέσεις. Ν’ αντικρύζουμε ταυτόχρονα δύο αβύσσους. Και την άβυσσο του ύψους και την άβυσσο του βάθους, του πιο άτιμου εξευτελισμού...δύο άβυσσοι κύριοι, δύο άβυσσοι, που υπάρχουν χωριστά...».\nΟ Σμερντιάκωφ αυτοκτονεί, αφού ομολόγησε στον Ιβάν πως αυτός σκότωσε τον πατέρα Καραμάζωφ, θεωρώντας τον Ιβάν ως ηθικό αυτουργό. Αυτοκτονεί την παραμονή της δίκης, για να μείνουν αδικαίωτοι οι Καραμάζωφ. Τώρα το «όλα επιτρέπονται» δικάζει τον ίδιο τον Ιβάν. Αυτός είναι ο λόγος που ο Ιβάν άρρωστος και διασαλευμένος την άλλη μέρα στο δικαστήριο λέει: «Σας διαβεβαιώ πως δεν είμαι τρελός. Είμαι δολοφόνος». Το δικαστήριο του καταλογισε αναστάτωση και πως μιλάει ακατανόητα. Και κει ξανά παραλογιζόμενος δηλώνει πως έχει «ένα μάρτυρα, που έχει ουρά, ασήμαντος διαβολάκος, θα βρίσκεται κάπου εδώ...». Και τον πέταξαν έξω από το δικαστήριο. Δεν άντεξε ο Ιβάν το βάρος των πεποιθήσεών του, όταν έγιναν πράξη στο άμεσο περιβάλλον του. Όπως δεν γλύτωσε από το βαρύ τίμημα ολόκληρη η Ευρώπη και ο υπόλοιπος κόσμος του 20ου αιώνα, που παρασύρθηκε στις δύο δίνες του Εθνικοσοσιαλισμού της Γερμανίας και του Κομμουνισμού της Ρωσίας.\nΟ Ιβάν δεν μπόρεσε να συμφιλιώσει μέσα του το «όλα επιτρέπονται και το έγκλημα». Είναι διαφορετικός από τους ρομαντικούς μηδενιστές. Εκείνοι αυτάρεσκα ζουν τη θεωρία τους. Ο Ιβάν θα κάνει το κακό από συνέπεια. Δεν θέλει στον εαυτό του να επιτρέψει να είναι καλός. Δεν δέχεται το μηδενισμό από απελπισία. Από τη στιγμή που αρνιέται το Θεό και την αθανασία, μέσα στο δικό του κανόνα, θ’ αναγνωρίσει το θεμιτό του εγκλήματος. Μπορεί, λοιπόν, ν’αφήσει και να ωθήσει να σκοτώσουν τον πατέρα του. Κι ακόμα να υποφέρει λιγότερο. Παρ’ ότι λέει πως δεν υπάρχει αθανασία, δηλώνει πως θα την αρνιόταν κι αν υπήρχε. Έτσι προχωρεί στο δίλημμα: «να είσαι ενάρετος και παράλογος, ή λογικός κι εγκληματίας;». Μόνο που το δίλημμα δεν του βγήκε ∙ όπως το είχε οριοθετήσει έγινε παράλογος κι εγκληματίας, ως ηθικός αυτουργός. Όλοι άλλωστε οι μηδενιστές κινήθηκαν μεταξύ αυτοκτονίας, τρέλας και εγκλήματος. (Στο ζόφο του 20ου αιώνα κινήθηκαν αποκλειστικά προς το έγκλημα) Ο Ιβάν δεν μπόρεσε να μείνει αδιάφορος στο έγκλημα, ήταν μάλιστα αυτό που καταλογίστηκε στον αθώο Μίτια. Η αντίφαση ανάμεσα στην αθωότητα των παιδιών, που διακήρυττε και στο έγκλημα που επικροτούσε, μοναχικός, χωρίς τη βοήθεια του κυνισμού του Νετσάγιεφ που νόμιζε πως διέθετε, σκοτώνει το πνεύμα του.\nΟ ίδιος ο Ιβάν προκαλεί, πριν από το έγκλημα κατά του πατέρα του, με το Μεγάλο Ιεροεξεταστή. Λέει στον Αλιόσα πως έχει συλλάβει ένα ποίημα, που θέλει να του πει. Εδώ ο Ντοστογιέφσκυ προχωρεί προς τη διόραση του μέλλοντος, όπου διαβλέπει την ένταση των καιρών, ως πέρασμα των μηδενιστικών θεωριών στην πράξη. Ο Ιβάν μπερδεύει τον πλάστη με την πλάση. «Δεν είναι ο Θεός που αντικρούω, αλλά η δημιουργία». Και επειδή δεν αποδέχεται τη δημιουργία, ως έχει, προχωρεί στην άρνηση και των δύο.\nΟ Καμύ θα σχολιάσει: «Από τη στιγμή που το πνεύμα της εξέγερσης θα δεχθεί το «όλα επιτρέπονται» και το «όλοι ή κανένας», θα βάλει σαν στόχο του να ξαναφτιάξει την πλάση κια να εξασφαλίσει το βασίλειο και την ενότητα των ανθρώπων∙ από την στιγμή που η μεταφυσική επανάσταση θα απλωθεί από την ηθική στην πολιτική, μια νέα επιχείρηση ανυπολόγιστης έκτασης θα αρχίσει, ξεκινώντας κι αυτή από τον ίδιο τον μηδενισμό. Ο Ντοστογιέφσκυ, προφήτης της νέας θρησκείας την προβλέπει και την αναγγέλει: Αν ο Αλιόσα είχε βγάλει το συμπέρασμα πως δεν υπήρχε ούτε Θεός ούτε αθανασία, θα γινόταν αμέσως άθεος και σοσιαλιστής. Γιατί σοσιαλισμός δεν είναι μόνο το εργατικό ζήτημα, είναι κυρίως το ζήτημα του αθεϊσμού και της σύγχρονής του υλοποίησης, το πρόβλημα του πύργου της Βαβέλ, που κατασκευάζεται χωρίς Θεό, όχι για να φτάσει στους ουρανούς από τη γη, αλλά για να χαμηλώσει τους ουρανούς μέχρι την γη».\nΟ Ιβάν, προσπαθούσε να τα βρει με τον εαυτό του και δεν τα κατάφερνε. Αλλά θα το καταφέρουν άλλοι , που ξεκινώντας από την ίδια μηδενιστική κίνηση, θα αποκτήσουν την εξουσία του κόσμου. Αυτό φανερώνει και η ιστορία του Μεγάλου Ιεροεξεταστή που αιχμαλώτισε το Χριστό στη Σεβίλλη και του δήλωσε πως αύριο θα τον κάψει στη φωτιά όπως τους 100 σήμερα. Η ελευθερία είναι βάρος ασήκωτο για τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων και αυτοί θα ζητήσουν τον εξουσιαστή να την αποθέσουν σ’ αυτόν μαζί με τα άλλα προβλήματά τους. Ο Ιεροεξεταστής λέει πως δεν θα φεισθούν μέσο, αφού «όλα επιτρέπονται». Θα τον σκοτώσουν, λοιπόν, θα συνεχίσουν χωρίς αυτόν και κάθε έγκλημα θα νομιμοποιηθεί στο άγνωστο μέλλον των αιώνων. «Όταν θα γίνουμε Καίσαρες, θα σκεφτούμε την πανανθρώπινη ευτυχία».\nΕξεγερμένος, λογικά, ο Ιβάν, καταλήγει στην τρέλα γιατί τα αισθήματά του δεν την άντεξαν και το μυαλό του δεν την αντιμετώπισε. Οι επίδοξοι Καίσαρες τα κατάφεραν . Τα ξόανά τους , τώρα αποκαθηλώθηκαν. Το μέλλον παραμένει άδηλο και απροσδιόριστο. Ίσως τα καταφέρουμε, συν Θεώ.\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Σαβ Απρ 26, 2008 7:10 pm\nStrifterix, το μεταφυσικό ερώτημα συναρτάται οπωσδήποτε με τη θέσμιση της κοινωνίας, όπως πολύ συγκροτημένα αναπτύσσεις. Θα σταθώ στην οξεία κριτική που ασκείς και θα αντιπαραβάλω στον θρησκευτικό μηδενισμό την θεοκρατία που γνώρισε ο μεσαιωνικός κόσμος. Ο Λιαντίνης μιλά για "πολιτισμό της κρίσης" τον οποίον τοποθετεί από τους ελληνιστικούς χρόνους ακαι εντεύθεν. Έως ποιό σημείο μπορεί να λειτουργεί παραδειγματικά η αρχαία Ελλάδα; Είναι όντως σοβαρή αδυναμία του έργου του ή μήπως η προβληματική του Λιαντίνη επικεντρώνεται στην ποιητική λειτουργία;\nΑσφαλώς μιλώ με πάσα επιφύλαξη γιατί η αλήθεια είναι πως ακόμη μένει ανέκδοτο μεγάλο μέρος του λιαντίνειου έργου.\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Δευ Απρ 28, 2008 9:35 pm\nΦίλε Αλέξανδρε, με μια κάποια ντροπή, μπορώ να πω, για τον εαυτό μου, δεν έχω καταφέρει να καταδυθώ στην Λιαντίνεια φιλοσοφία και αλήθεια. Επισημαίνω τον ηθικό προβληματισμό περισσότερο κι επιμένω εκεί, σαν "μια φωνή βοώντος εν τη ερήμω" . Δεν μιλώ για θρησκευτικό μηδενισμό, μάλλον για νιτσεϊκό, αν και πιάνω το υπονοούμενό σου. Μιλώντας για τον Ιεροεξεταστή, ναι μεν κάνω κι εγώ με τη σειρά μου μια οξεία κριτική στους μηδενιστές θεοκράτες και θρησκειοκρατούντες. Η αρχαία Ελλάδα κατά την άποψή μου λειτουργεί παραδειγματικά για όλους τους λαούς , για όλο τον κόσμο, για το χτες, για το σήμερα , για το τώρα, για το πάντα. Η σημασία και η δυνατότητα παραδειγματισμού από τους αρχαίους είναι διηνεκής. Περνώντας από το μεσαιωνικό καθεστώς, με ό,τι αυτό συνεπάγεται - αυτοκρατορίες, παπισμό, υποταγή, τρομοκρατία - φτάσαμε στους καιρούς του ανθρώπινου εξανδραποδισμού στη μετ-Αναγεννησιακή εποχή και της θεοκρατίας.\nΑν μου επιτρέπεις, θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τον Δημήτρη Λιαντίνη ως έναν σύγχρονο Προμηθέα, όχι Δεσμώτη, μα Πυρφόρο, ο οποίος προσπαθούσε να φέρει φως και αλήθεια. Ο Δίας είχε αντίρρηση για την φωτιά στους ανθρώπους. Ο Προμηθέας την έφερε. Το υπέροχο μέτρο των Ελλήνων, δεν έσπρωξε τον Προμηθέα στην άρνηση του Δία. Ο δε Δίας με τη σειρά του, μετά το δέσιμο του Προμηθέα στον Καύκασο, όπου τον έλυσε ο ημίθεος Ηρακλής, διατηρεί τον Προμηθέα ως ημίθεο. Ενώ, στα Νιτσεϊκά χρόνια κι αρκετά πριν, ο Θεός είχε πεθάνει και απλά ο Νίτσε ανέλαβε να εκτελέσει και την ηθική του. Και τι προέκυψε; Ο χιτλερικός και σταλινικός μηδενισμός του παντός. Κάποιοι είχαν αντίθετη άποψη, δογματικά αρνητική στις θέσεις του Δημήτρη Λιαντίνη. Ο Λιαντίνης την είπε την αλήθεια του. Έφερε τη φωτιά του. Η συνολική πορεία στην εξέλιξη της διερεύνησης, της σκέψης και του στοχασμού, έγινε , πιστεύω, και με σκοπό να καταφέρουμε κι εμείς να την αντικρύσουμε, και να γίνουμε κοινωνοί των νοημάτων του. Κάποιες αλήθειες δεν τις αποκωδικοποιείς. Τις δέχεσαι.\nΣχετικά με την ερώτησή σου : "Είναι όντως σοβαρή αδυναμία του έργου του ή μήπως η προβληματική του Λιαντίνη επικεντρώνεται στην ποιητική λειτουργία; " δεν μπορώ να σου απαντήσω, και λυπάμαι πολύ... Κι αυτό , γιατί, δεν ασκώ κάποια κριτική στο έργο του Δημήτρη Λιαντίνη με το δοκίμιο αυτό, ούτε αναλύω σκέψεις και θέσεις του. Είναι δικές μου θέσεις και σκέψεις. Βέβαια, για να πω την μαύρη αλήθεια, διάβασα το Ecce Homo - Ιδε ο Άνθρωπος που μετέφρασε ο Δημήτρης Λιαντίνης, για να "σιγουρευτώ" ότι θυμόμουν καλά ορισμένες θέσεις του Νίτσε. Σχετικά με το αν η προβληματική του Λιαντίνη επικεντρώνεται στην ποιητική λειτουργία, το μόνο απλό πράγμα που μπορώ να σου πω σαν απάντηση είναι ότι κάθε δημιουργός, λέει κάτι. Αυτό το κάτι , δεν έχει σημασία μόνο τι θα πει, αλλά πως θα το πει. Και ποιες και πόσες συνειδήσεις θα αφυπνίσει. Πόσοι θα προβληματιστούν και θα ρωτήσουν και θ' αναρωτηθούν. Το θέμα είναι ως προς τι και με γνώμονα τι, ρωτάς κι αναρωτιέσαι.\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Τρι Απρ 29, 2008 12:23 am\nΤα δοκίμια σου θέτουν τέτοιας έκτασης ερωτήματα που βρίσκεται κανείς σε αμηχανία. Δεν έχω ξαναβρεί μπλογκ στο οποίο να συμμετέχουν τέτοιας ευαισθησίας άνθρωποι.\nΟφείλω όμως να πω ότι η μετα-Αναγεννησιακή εποχή, και χρησιμοποιώ τους όρους σου, εκτός από εποχή του βαθέος μαύρου με φρικιαστική απόληξη το Ολοκαύτωμα, είναι και η εποχή των ανθρώπινων δικαιωμάτων, του κράτους δικαίου, της ελευθερίας της έκφρασης.\nΌ,τι ονομάζει κανείς "αρχαία Ελλάδα" είναι κι αυτό ένα τεράστιο θέμα. Ο Λιαντίνης προσεκτικά επιμερίζει τους Ίωνες φιλοσόφους, την αρχαία Αθήνα και Σπάρτη και αναλύει με διάκριση. Οι θέσεις του για τον Παρθενώνα ως μνημείο του "τέλους" ανοίγουν πελώρια ζητήματα.\nΗ ερωτική αγωγή στην αρχαία Ελλάδα και η ύπαρξη των δούλων είναι δύο μονάχα από τα ζητήματα που δεν χωρούν σε επίπεδες συγκρίσεις με το παρόν.\nΚαι πρέπει τιμή στον Δημήτρη Λιαντίνη, που είναι ο πρώτος μετά τον Συκουτρή που έθεσε αυτού του είδους τα ερωτήματα, με επιστημονικό τρόπο, στην Ελλάδα.\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Τρι Απρ 29, 2008 12:25 am\nStrifterix, το επικεντρώνεται η προβληματική του Λιαντίνη στην ποιητική λειτουργία θα στο αντικαθιστούσα με το εκφράζεται ποιητικά, παιδεύει\nτη λέξη, ακολουθεί το Μαλαρμέ στην αντίληψη ότι οι λέξεις πέραν από το\nχαρίεν κείμενο είναι εκείνες που θα δώσουν και το πολυεπίπεδο νόημα.\nΕκείνο που θα ψάξεις να το βρεις, που δεν θα σου δοθεί στο πιάτο, γιατί\nστη διαφορετική περίπτωση θα ήταν δογματισμός. Και οι δογματικές\nαφοριστικές θέσεις μακριά από το Λιαντίνη. Αυτές ταιριάζουν μόνο στα\nσυστήματα και στα -ισμός. Και ο Λιαντίνης είναι ελευθερία, στοχασμός\nκαι αναστοχασμός, Reflexio όπως λέμε στη φιλοσοφία, δηλαδή κριτική της\nσκέψης πάνω στη σκέψη.\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Τρι Απρ 29, 2008 6:54 pm\nΚάπου λάθος με καταλάβατε Φωτεινή. Δεν έβαλα τον Λιαντίνη σε κάποιο σύστημα, ούτε σε καλούπι που να χωρεί δογματισμό ή αφορισμό. Ίσα Ίσα , έγραψα :\n"Αυτό το κάτι , δεν έχει σημασία μόνο τι θα πει, αλλά πως θα το πει. Και ποιες και πόσες συνειδήσεις θα αφυπνίσει. Πόσοι θα προβληματιστούν και θα ρωτήσουν και θ' αναρωτηθούν. Το θέμα είναι ως προς τι και με γνώμονα τι, ρωτάς κι αναρωτιέσαι."\nΟπότε, συμφωνούμε !! Μου άρεσε πάρα πολύ η λέξη "αναστοχασμός". Θα αναφέρω 2 πράγματα...Κριτική του Καθαρού Λόγου και Κριτική του Πρακτικού Λόγου. Κάπου πρέπει να ξεφεύγουμε οι άνθρωποι από τα συστήματα και να μην εγκλωβιζόμαστε εκεί. Καλός και σωστός ο όλος ηθικός προβληματισμός , σαν σύνολο, και η προβληματική του κλπ. Υπάρχει όμως ένα φοβερό ΑΛΛΑ, που λέτε , Φωτεινή, κι ένα ΑΛΛΑ,για το οποίο μιλούσε ο Λιαντίνης: Αυτή η περίφημη ελευθερία πρέπει να διαπνέει την σκέψη μας και ο αναστοχασμός να χαρακτηρίζει την εξελικτική πορεία της νόησης προς το αποτέλεσμα. Ο καθολικός νόμος και η γνωστή σε όλους μας κατηγορική προσταγή, μου υποδεικνύει το "πώς" πρέπει να πράττω. Όχι απαραίτητα και το πώς πρέπει να σκέφτομαι. Δεν πιστεύω στιγμή πως ένας ολοκληρωμένος στοχαστής και διανοητής, όπως εν προκειμένω ο Δημήτρης Λιαντίνης, εγκλωβίζεται σε συστήματα και κατατάσσεται σε ρεύματα και δογματισμούς. Κάθε άλλο. Reflexio, δυνατότητα κι ελευθερία χαρακτηρίζουν το ανθρώπινο ον, στην πορεία του από το ενθάδε, στο επέκεινα της ανθρώπινης ύπαρξης.\nΑφορίζω, όμως, κι εξαπολύω προσωπικά δριμύ κατηγορώ εναντίον όλων εκείνων που έφεραν την κόλαση επί της γης, καθ΄ οιονδήποτε τρόπον, με οποιαδήποτε μορφή, είτε με τις ιδέες τους, είτε με τα γραψίματά τους, είτε με την επιρροή τους , ή με τα λάθη τους, τα πάθη τους και τις πράξεις τους. Σαιν Ζυστ, Κουτόν, Ροβεσπιέρος, Σαντ, Πιζάρεφ, Μπακούνιν, Νετσάγεφ, Στίρνερ, Νίτσε, Χίτλερ, Στάλιν.\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Τρι Απρ 29, 2008 7:29 pm\nΗ διατύπωση της Φωτεινής αφορά τη δική μου έκφραση και βάζει ακόμη έναν όρο, αλλάζει γένος, στο επίπεδο της ερώτησης. Καίρια παρατήρηση.\nΔεν θα συμφωνήσω όμως με την άποψη του φίλου Strifterix που τοποθετεί τους πρωτεργάτες της Γαλλικής Επανάστασης και τον ευγενή Σαντ πλάι στον Χίτλερ.\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Τρι Απρ 29, 2008 8:45 pm\nΝόμιζα πως η Φωτεινή αναφερόταν σε μένα, γιατί είδα " strifterix" κι όχι "Αλέξανδρε". Πάντως είναι άκρως διαφωτιστικό το σχόλιό της και μας "βάζει και τους δυό στη θέση μας" , γιατί κάπου ανέλαβα τον "ρόλο του αιρετικού" ως ένα βαθμό, χωρίς να διευκρινίζω πολλά απ' αυτά που λέω.\nΔεν τους βάζω τόσο πλάι , Αλέξανδρε, τους πρωτεργάτες με τον Χίτλερ. Εύστοχη η παρατήρησή σου ώστε ν' αποφευχθούν παρεξηγήσεις . Ναι μεν Γαλλική Επανάσταση, ναι μεν "ευγένεια", μα πίσω από αυτό το πέπλο, κρύφτηκαν αρκετά πράγματα που απεκαλύφθησαν αργότερα. Το εύρος , βέβαια, ήταν μικρότερο και ίσως πιο "ήπιο" σε σχέση με τα γεγονότα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν τους βάζω όλους στο ίδιο τσουβάλι, για να μιλήσω λίγο πιο λαϊκά, αλλά αν τα πάρουμε τα πράγματα με μια λογική σειρά εξέλιξης γεγονότων, μεταστροφής και διαστροφής, όλα κατέληξαν στον Χίτλερ.\nΔηλαδή, το μαύρο τρίγωνο της Γαλλικής Επανάστασης , που χαρακτηρίζω ως τρομοκρατία ( Σαιν Ζυστ , Κουτόν, Ροβεσπιέρος) , κάπου "έχασε τον έλεγχο". Κάπου αυτοί παρεκτράπηκαν. Γι' αυτό ανέφερα το λάθος και το πάθος (Σαντ) . Και επανέρχομαι στο "Όλα επιτρέπονται , ακόμα και το έγκλημα, αφού ο Θεός πέθανε" . Βλέπεις πως από 'δω τα πάω, από κει τα φέρνω, όλα καταλήγουν στην μηδενιστική θεώρηση περί του θανάτου του Θεού. Κάπου οι άνθρωποι αποθρασσυνθήκαμε και ντυθήκαμε με το πέπλο της αθωότητας. Λέω χαρακτηριστικά στο πρώτο post μου: "Οι μηδενιστικές θεωρίες, όταν περνούσαν στην επαναστατική πράξη –Κουτόν, Ροβεσπίερος , Σαιν Ζυστ, Μαρά – πετούσαν τον μανδύα της αθωότητας είτε από πρόθεση, είτε από το διαβλεπόμενο αδιέξοδο. Το ίδιο συνέβη και στη ρωσική επανάσταση, όπου ο Λένιν επιλεκτικά στέκεται στον Μαρξ επενδύοντας στην κοινωνική του φιλοσοφία το Νιτσεϊσμό, για να φτάσει στον ολοκληρωτισμό στο όνομα του σοσιαλισμού. Στην πράξη της εξουσίας, η ανθρώπινη υπόσταση μηδενιζόταν. Ο Ντοστογιέφσκυ διέβλεψε ότι ένας κόσμος χωρίς Θεό και ηθική, αρχές σταθερών αναφορών, θα περιπέσει σε μια τέλεια σύγχυση, θα μαζοποιηθεί και θα γίνει ικανός για το χείριστο, που θα τον αυτομηδενίζει. Στα έργα του «Έγκλημα και Τιμωρία», «Οι Δαιμονισμένοι» και «Οι αδελφοί Καραμάζωφ» θα κάνει μέσω των ηρώων του μια βαθειά ανατομία της εποχής του, ενσαρκώνοντας ως βιώσεις το μηδενισμό, με αντιπαραθέσεις θετικών ηρώων, χωρίς να φοβάται να καταδείξει το αποτέλεσμα. "\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Τρι Απρ 29, 2008 9:53 pm\nΚαταλαβαίνω, Στριφτερίξ, την τοποθέτησή σου. Απλώς στην προηγούμενη ανάρτησή σου διέκρινα ένα ισοπεδωτισμό ως προς τα πρόσωπα αυτά, που δεν υπήρχε βέβαια στις άλλες αναλύσεις σου.\nΠριν, όμως από τον "θάνατο του θεού" δεν υπήρχαν φοβερές και τρομερές καταστάσεις; Για να χρησιμοποιήσω μια έκφραση του Χρήστου Γιανναρά, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έζησαν με "φόβο Θεού" κλεισμένοι σε ένα καβούκι και τρέμοντας το ίδιο τους το σώμα και με τη δαμόκλειο σπάθη της αμαρτίας νύχτα-μέρα πάνω από τις κεφαλές τους ήταν άραγε περισσότεροι σύμφωνοι με την "ανθρώπινη κατάσταση" ;\nΘέμα: Απ: Υπαρξιακός Λυτρωτισμός - Νιτσεϊκός Μηδενισμός - Σχολιάστε Τετ Απρ 30, 2008 3:49 pm\nΧαίρομαι για τον Αλέξανδρο και το Strifterix. Έχουν κοφτερό μυαλό, σίγουρα γνωρίζουν κλασικά γράμματα, φιλοσοφία και λογοτεχνία, αλλά το σπουδαιότερο είναι ότι ασκούν διαλεκτική: Θέση - αντίθεση - σύνθεση. Έτσι όπως τη δίδαξε ο Ζήνων ο Ελεάτης και την πραγμάτωσε στους διαλόγους του ο Πλάτων. Συνεχίστε με αυτή τη δροσιά στην πνευματική ξεραίλα, ιδίως από τους πολλούς νέους, του τόπου μας.\nStrifterix για το Νίτσε όταν μιλάμε πρέπει να τον κατέχουμε καλά και όχι αποσπασματικά. Ο νιτσεϊκός μηδενισμός που εκφράστηκε με τη γνωστή πρόταση "Ο θεός είναι νεκρός - Gott ist tot" έχει ένα βάθος που δεν αφορά στο θεό αλλά στον άνθρωπο που τον σκότωσε και μάλιστα μέρα μεσημέρι. Πώς; Με την αντιστροφή όλων των αξιών. Ο υπεράνθρωπος ή ο Ζαρατούστρα του Νίτσε δεν είναι ένας νέος θεός, αλλά σκοπεύει στον ίδιο τον άνθρωπο, το μεταμορφωμένο μέσα από τα νάματα των πραγματικών αξιών. Ξέρεις όταν ακούω να ονομάζουν το Νίτσε τόσο εύκολα άθεο, θυμάμαι κάποιους θεολόγους στο σχολείο που νόμιζαν ότι η θεολογία ήταν κατηχητικό σχολείο και μας μάθαιναν ότι ο Δαρβίνος κήρυξε ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο. Έτσι θέλησαν να μεταμορφώσουν την περί εξελίξεως θεωρία του Δαρβίνου!!!\nΤώρα ως προς τις επισημάνσεις για Χίτλερ κλπ. και τα γνωστά ότι τα πρότυπά του στάθηκαν ο Νίτσε ή ο Καντ, θεωρώ ότι είναι απλούστευση. θα σου πω μόνον ότι ο σπουδαίος φιλόσοφος Φίχτε, διάδοχος του Καντ έχει ερμηνευθεί με τους πιο αντιφατικούς προσδιορισμούς: νασιοναλιστής, σωβινιστής, δημοκράτης, ρομαντικός, χριστιανός, αθεϊστής, μηδενιστής. Ο κάθε ένας τον χρησιμοποιούσε στα μέτρα του.\nΓιατί μήπως το ίδιο δεν γίνεται στις μέρες μας με το Λιαντίνη; Και δεν υπονοώ βέβαια ότι ο Λιαντίνης έχει το μέγεθος αυτών των αναστημάτων, γιατί αυτό είναι έργο της ιστορίας πάντα να αναδεικνύει τα μεγάλα πνεύματα. Στο παρόν υπάρχει πάντα υποκειμενισμός μεγάλος και συναισθηματισμός που συσκοτίζουν το αν ένα πνεύμα είναι γνήσιο και μεγάλο ή όχι. Η επιστημονική αποδοχή χρειάζεται πάντα τη χρονική απόσταση.


ΤΖΩΝ ΜΠΟΗΣ: Είναι κεφάτοι, γυρίζουν από το Süderlügum\nΕίναι κεφάτοι, γυρίζουν από το Süderlügum\nΔιαβάζω συχνά τον ξένο τύπο.\nΕίναι πράγματα που καταλαβαίνω, μερικά που δεν καταλαβαίνω και κάποια άλλα που «καταλαβαίνω», ή που δεν «καταλαβαίνω», πάντως σε κάθε περίπτωση κάποιο νόημα βγάζω.\nΚάνοντας μια «βόλτα» στον ξένο ηλεκτρονικό τύπο για να διαβάσω για τις ελληνικές εκλογές, για την πρόκριση της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου, πέφτω πάνω στην είδηση που μου δημιούργησε την μεγαλύτερη εντύπωση.\nΣτην πόλη Süderlügum, στα σύνορα της Γερμανίας με τη Δανία, ένα super market προκειμένου να προσελκύσει πελατεία, είπε στους καταναλωτές:\nΕλάτε όπως σας γέννησε η μανούλα σας, πετάξτε οτιδήποτε περιττό έχετε πάνω σας και ειδικά την συστολή σας και οι εκατό πρώτοι ψωνίστε ότι θέλετε, φτάνει το κόστος των αγορών να μην ξεπερναέι τα 270 ευρώ.\nΤι να κάνουν κι αυτοί; Μπορεί η κρίση να μην έχει φτάσει ακόμα στα σύνορα της Γερμανίας με τη Δανία, μπορεί τη γύμνια πολλοί να κατηγόρησαν, το τζάμπα όμως ουδείς!\nΗ προσέλκυση του κόσμου ήταν μεγαλύτερη από το αναμενόμενο. Αφού έβγαλαν από πάνω τους οτιδήποτε περιττό, βέβαια δεν νομίζω να τους βάραινε κάτι ιδιαίτερα εδώ που τα λέμε κι έτσι άντρες και γυναίκες με αδαμιαία περιβολή κατανάλωναν και μάλιστα με τις κάμερες να τους καταγράφουν χωρίς ίχνος αιδούς.\nΤο ερώτημα που μου δημιουργήθηκε αυτομάτως δεν είναι εάν εμείς στην Ελλάδα θα τα βγάζαμε όλα για να ψωνίσουμε τζάμπα, αλλά κατά πόσο το όριο των 270 ευρώ είναι αρκετό για μια μερίδα ανθρώπων να αισθανθούν άνετα ώστε να τα πετάξουν όλα.\nΤελικά ποιά είναι η τιμή της γύμνιας μας;\nΜε πόσα χρήματα είμαστε διατεθειμένοι να τα ξεπουλήσουμε όλα;\nΗ φρουτοσαλάτα κόστισε 4,50 ευρώ.\nΜετά πήγα στο super market, ντυμμένος, δεν βρήκα προσφορές.\nPosted by Τζων Μπόης at Κυριακή, Ιουνίου 17, 2012\nΕιδες τι παθαινεις, αμα διαβαζεις ξενο τυπο ; ;-)\nΠάντως στην Ελλαδα δε νομιζω να ειχε επιτυχια μια αναλογη προσκληση-προκληση, ειδικα στην επαρχια (μια που σε επαρχια συμβαινει και το περιστατικο που αναφερεις).\nΆλλες νοοτροπιες, αλλες κουλτουρες. Όταν η γυμνια δεν αντιμετωπιζεται σαν κατι τρομερα ιδιαιτερο (οπως εχω παρατηρησει εδω στον Βορρα), δεν ειναι τοσο παραξενες αυτες οι συμπεριφορες. Και δεν ειναι μονο η γυμνια ξερεις , Τζων Μποη, ειναι η πολυ μικροτερη εως ανυπαρκτη ασκηση κριτικης-κουτσομπολιου όταν ο αλλος συμμετεχει σε ενα τετοιο χαπενινγκ. Για τολμα στην Ελλαδα...και έλα να μου πεις πώς θα σε βλεπουν την επομενη οι γυρω σου :)\nΗ αναφορα στην τιμη της φρουτοσαλατας πολυ σωστη κινηση, νομιζω πως απο εδω και περα καλα θα κανουμε να αναφερουμε παντα ποσο κανει κατι που αγοραζουμε κλπ.\nΝα ξερουμε πού παμε...\nΚαλή σου μερα, Τζων Μποη και καλά (για ολους μας) αποτελεσματα\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 1:27:00 μ.μ.\nΓειά σου Scarlett,\nΔεν μένω στη γύμνια.\nΟ βαθμός πουριτανισμού από κοινωνία σε κοινωνία διαφέρει, όπως κι από άνθρωπο σε άνθρωπο.\nΌταν κάποτε είπα στο περιβάλλον μου ότι πολλές φορές έχω κάνει γυμνισμό σε παραλία και μάλιστα δεν το βρίσκω διόλου κακό ή ανάρμοστο με κοιτούσαν λες είχα εκπορνευτεί.\nΤο ερώτημά μου εδώ είναι η τιμή των 270 ευρώ και ποιό είναι το όριο κάτω από το οποίο κάποιος δεν θα έκανε μια ανάλογη κίνηση.\nΠροσωπικά κοστολογώ τον εαυτό μου σε πολύ υψηλότερη τιμή :)\nΤώρα όσον αφορά το κουτσομπολιό, ξέρεις και ξέρω ότι στην επαρχία πολλά γίνονται, λίγα ομολογούνται και ακόμα πιο πολλά κουτσομπολεύονται :)\nΧμμμ, ναι, καλά θα είναι, αλλά δεν ξέρω για ποιούς ;)\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 2:03:00 μ.μ.\nΜα οταν δεν ειναι η γυμνια θεμα, Τζων Μποη, τοτε το οριο των 270 ευρω, ειναι και πολυ υψηλο.\nΟι συγκεκριμενοι ανθρωποι θα κανανε τα ψωνια τους γυμνοι και για πολυ λιγοτερα κατα τη γνωμη μου, απλα επειδη η γυμνια τους ειναι μια φυσιολογικη κατασταση.\nΓιατι να μην εκμεταλλευτουν λοιπον ενα δωρακι που τους δινεται ;\nΑντιθετα οσα και να σου δωσουν αν θεωρεις τη γυμνια σου κατι για το οποιο πρεπει να ντρεπεσαι ή που θα σου δημιουργησει προβληματα στην κοινωνια που ζεις, δεν θα ειναι αρκετα.\nΦυσικα και συμφωνουμε στα περι πουριτανισμου\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 2:31:00 μ.μ.\nΩ, τι θέμα! Και δεν θα σας πω τι φοράω καθώς γράφω το σχόλιό μου!\nΣτην περίπτωσή μου το δέλεαρ δεν ήταν 270 Ευρώ αλλά η επαγγελματική σχέση "εντυπώσεων" με έναν συνομήλικο αρσενικό πελάτη που με προσκάλεσε να κάνω γυμνός σάουνα μαζί του και με άλλον έναν άνδρα που μόλις είχα γνωρίσει, καθώς οι σύζυγοι τους στρώναν τραπέζι και ετοιμάζαν το δείπνο για το οποίο είχα πάει. Τέτοιες στιγμές, με έκφραση παίκτη πόκερ, αντιδράς ακαριαία. Θαύμα, είπα, καθώς άρχισα να γδύνομαι με αδιάφορη έκφραση σαν να είχα κάνει ντους γυμνός με τον Τσίπρα 100 φορές! Και ήμουνα ο τελευταίος που βγήκε στο τέλος και άντεξα και την ψηλότερη θερμοκρασία.\nΤο ηθικό δίδαγμα; Φυσικά κάθε δευτερόλεπτο τα ραντάρ ήταν στο φουλ, όλο το επιτελείο του υπουργείου αμύνης στον εγκέφαλό μου με φρενίτιδα σκανάριζε ποιός κοιτάει ποιόν που που κοιτάω εγώ που δεν πρέπει να κοιτάω, τι γίνεται δια μέσω των γραμμών, υπάρχει απρεπής δραστηριότης οποιουδήποτε οργάνου κάποιου των συν-σαουνούντων; Και τελικά το πόρισμα ήταν απλό: Οι άλλοι δύο ήταν σαν να είχαμε βγει βόλτα στον κήπο, σαν να έκαναν το φυσικότερο πράγμα στον κόσμο, σε στυλ του αν τους ρωτούσε κανείς αν τους ενδιαφέρει που κάθονται γυμνοί θα κοιτούσαν με απορία χωρίς να καταλαβαίνουν τι σημασία έχει... άρα, κατέληξα, το "επισόδιο" της εκτός κάθε λογικής και ήθους στιγμής βρισκόταν στον εγκέφαλό μου και τα ένστικτά μου -προκαταλήψεις ηθικής που απλά ήταν άνευ σχέσης στο παρών περιβάλλον.\nΚαι μου θύμισε την πρώτη φορά που έφαγα κινέζικο φαγητό στα νιάτα μου, σκεφτόμενος πως, ότι πράμα και να είναι τούτο, αν δεν σκοτώνει ένα δισεκατομμύριο Κινέζους δεν θα σκοτώσει κι εμένα...\nΌσο για το ντους με τον Τσίπρα, ξαναρώτα με αύριο!\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 2:41:00 μ.μ.\nΠάντως αν πρόσεξες τις φωτογραφίες πιο πολύ αναψυκτικά και μπύρες κατανάλωναν. Ενδιαφέρον θα είχε να τους έβλεπες να αγοράζουν πάνες, τυρί, γάλα, άζαξ για τα τζάμια και άλλα παρόμοια :)),βέβαια και αυτά θα τα αγόρασαν, αλλά η χαρά της δωρεάν μπύρας επισκίασε τα πάντα :)\nΠάντως για να κάνει αυτή η "μη είδηση" τo γύρο του κόσμου, καθώς την διάβασα και στην corriere della sera, καθώς και σε άλλα sites και μάλιστα γερμανικά, τότε αυτό σημαίνει ότι το θέμα της γύμνιας δεν περνά και τόσο επιδερμικά και απαρατήρητα σε αυτούς τους λαούς, όσο φανταζόμαστε.\nΓια την Ελλάδα, το γυμνό δεν αποτελεί πια ένα τόσο ταμπού θέμα.\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 2:54:00 μ.μ.\nΑν δεν σκεφτόμουν το πλήκτρο abuse, θα έγραφα πολλά και ενδιαφέροντα σε σχέση με αυτά που λες :)...αυτά κάποια στιγμή από κοντά για να γελάσουμε :))\nΕσένα, όλα αυτά ήταν στο μυαλό σου, για φαντάσου όμως να βρεθείς σε ανάλογη περίσταση και στο μυαλό κάποιων άλλων να υπάρχουν κάποια άλλα...θέματα. Φαντάσου να είσαι εντελώς αφηρημένος και στην κοσμάρα σου, όπως είμαι συνήθως κι εκεί που κάθεσαι και απολαμβάνεις τη χαλάρωση της σάουνας, κάποιοι άλλοι στα ξαφνικά να βρεθούν ενώπιόν σου, σε κατάσταση...υπερέντασης :))\nΕκεί σε θέλω!!!\nΦυσικά κι όλα είναι στο μυαλό μας, αλλά εξαρτώνται και απο τις προσλαμβάνουσες που έχουμε από το οικογενειακό και κοινωνικό μας περιβάλλον.\nΤο θέμα είναι να είσαι χαλαρός και κάθε τι που κάνεις να είναι, όπως λες κι εσύ, σαν να πηγαίνεις μια βόλτα στον κήπο, προσωπικά το έχω κάνει σαν να πηγαίνω βόλτα στην παραλία και ειδικά σε μια πολύ αγαπημένη στην Λευκάδα, αλλά δεν το μαρτυρώ γιατί θα μου μαζευτείτε και ντρέπομαι...χαχαχαα!\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 3:37:00 μ.μ.\nΑν ήξεραν οι άνθρωποι τι λέει το στόμα σου ώρες ώρες και τον τρόπο που τα περιγράφεις, δεν θα τους έμενε έντερο από τα γέλια...χαχαχαχαα!!!\nΦαντάζομαι τι γειτόνισσες να τσουρομαδιούνται γυμνές στο s/m για το τελευταίο μπουκάλι γάλα (σενάριο δραχμής), στο σενάριο ευρώ, θα συνεχίσουν να πηγαίνουν με το burberry!\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 3:46:00 μ.μ.\nΦυσικά με τo burberry, αλλά στο καρότσι private labels προϊόντα.\nΛες αύριο να πάνε να γεμίσουν τα ντουλάπια με μακαρόνια και ζάχαρη, όπως με τα γεγονότα της Κύπρου;\nΝα το ζήσω κι αυτό Θεέ μου!!!!\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 4:03:00 μ.μ.\nΑγαπητέ μου Τζων Μπόη, το φέρυ Ανκόνα-Πάτρα περνάει δίπλα από την Λευκάδα! Στο επόμενο ταξίδι δεν θα ξεχάσω τα κιάλια μου!\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 4:05:00 μ.μ.\nok τότε, μαζεύω την πετσέτα μου και φεύγω...έχω άλλη εναλλακτική στο Αιγαίο, από εκεί περνούν μόνο οι γλάροι, άντε και κανένα σκυλόψαρο :))\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 4:40:00 μ.μ.\nΣου έχω πει ότι κάνω και scuba diving έξω από την Μύκονο; Όχι για πολλά χρόνια δηλαδή, αλλά το option υπάρχει!\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 4:56:00 μ.μ.\nEστέτ είμαι ο άνθρωπος δεν είμαι celebrity να πηγαίνω στη Μύκονο!\nΈτσι είναι Δημήτρη, άλλοι scuba κι άλλοι σκούπα!\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 5:09:00 μ.μ.\nΜπα... καλέ μου Τζων... ήταν τότε που με πληρώνανε να γυρίζω την Ελλάδα με την φωτογραφική μηχανή για τον τουρισμό κι ήταν όλα τζάμπα για να τα φωτογραφίζω...Τώρα συγγνώμη αλλά πάω να βοηθήσω την Μαργαρίτα στο περιβόλι νά'χουμε καμιά ντομάτα και κανα κολοκυθάκι να φάμε...\nΚάποτε πάντως θύμισέ μου να σου πω για τότε που φωτογράφιζα με τον τηλεφακό ένα ηλιοβασίλεμα και μου συστήθηκε ο σύζυγος της Σκωτσέζας που ήτανε τσιτσίδι κάτω από το ηλιοβασίλεμα και δεν την είχα δει!\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 5:15:00 μ.μ.\nΔημήτρη και ΄γω πάω να σώσω τη χώρα μου πριν κλείσουν οι κάλπες.\nΚαλού κακού στείλε καμιά ντομάτα από εδώ...με ευρώ ή με δραχμή, οι ντομάτες πάντα χρήσιμες είναι, είτε για να τις φας, είτε για να τις πετάξεις...\nΚυριακή, Ιουνίου 17, 2012 5:22:00 μ.μ.


Ο Σύλλογος Φροντιστών Νοτιοδυτικής Ελλάδας για "διαρροή" εξετάσεων στο Πανεπιστήμιο Πατρών\nΙουλ 08, 2020 Hits:195 ΚΟΙΝΩΝΙΑ\nΣε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Φροντιστών Νοτιοδυτικής Ελλάδας αναφέρει:\nΤην τελευταία εβδομάδα γράφονται πολλά για προσπάθεια φαλκίδευσης των εξετάσεων των Πανεπιστημίων οι οποίες διενεργούνται μέσω διαδικτύου.\n1. Στις 19/06/2020 μετά από καταγγελία του Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Γεωργίου Σταμέλου στο alfavita (ηλεκτρονική εφημερίδα για την εκπαίδευση) γράφτηκε ότι φροντιστήριο διαφήμιζε σε φοιτητές, στην ιστοσελίδα του, ότι μπορεί να «δώσει» εξετάσεις εξ αποστάσεως αντ’ αυτών. Όμως, η «δομή» που διαφημίζονταν δεν είναι Φροντιστήριο, ονομάζεται Ανάβασις, παρέχει διαδικτυακές υπηρεσίες και έχει έδρα τη Καβάλα.\n2. Στις 24/06/2020 σε ενημερωτικά sites και εφημερίδες της Πάτρας γράφτηκε ότι: «Στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών, έφτασε η καταγγελία του Προέδρου του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών καθηγητή κ. Σταύρου Κουμπιά για οργανωμένη προσπάθεια παραβίασης από συγκεκριμένο φροντιστήριο της Πάτρας που διαφημίστηκε σε φοιτητές πως μπορεί να δώσει αντ’ αυτών.»\nΚαι η απορία είναι: αφού «διαφημίστηκε», γιατί δεν γράφεται το όνομα του φροντιστηρίου όπως στην πρώτη περίπτωση;\nΈτσι, όμως, συκοφαντείται ο κλάδος των νομίμων Φροντιστηρίων που παρέχουν υψηλού επιπέδου εκπαίδευση. Στην πρώτη περίπτωση ήταν διαδικτυακή δομή (όχι Φροντιστήριο) από την Καβάλα και στην δεύτερη περίπτωση (αν είναι κάτι διαφορετικό) μένει να αποδειχθεί τι είναι.\nΚαταλήγοντας, ο Σύλλογος δηλώνει για άλλη μια φορά ότι οι πρακτικές αυτές είναι ξένες προς το ήθος των νομίμων μελών του και τις καταδικάζει απερίφραστα.


Άνεργη βρήκε τσαντάκι με 15.000 ευρώ και το παρέδωσε – Polis Media\nΑνεργη βρήκε σε πεζοδρόμιο της Θεσσαλονίκης τσαντάκι που περιείχε 15.000 ευρώ και το παρέδωσε στην αστυνομία. Πρόκειται για 47χρονη, η οποία πριν λίγες μέρες βρήκε μαύρο τσαντάκι στο πεζοδρόμιο της οδού Εθνικής Αντιστάσεως, στην ανατολική Θεσσαλονίκη.\nΟταν το άνοιξε, διαπίστωσε ότι μέσα υπήρχε μεγάλο χρηματικό ποσό. Μάταια έψαξε να βρει στοιχείο για να ανακαλύψει τον ιδιοκτήτη του χρηματικού ποσού. Σύμφωνα με πληροφορίες του thestival, επικοινώνησε με τον σύζυγό της και από κοινού αποφάσισαν να το παραδώσουν στην αστυνομία.\nΟταν πήγαν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής τους, ενημερώθηκαν ότι άντρας είχε δηλώσει πως έχασε μαύρο τσαντάκι με χρήματα. Ηταν λεφτά της επιχείρησης στην οποία εργαζόταν ο 40χρονος και τα είχε μαζί του για την αγορά εμπορεύματος. Η χειρονομία της 47χρονης και του συζύγου της έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία καθώς η ίδια και ο σύζυγός της είναι άνεργοι εδώ και αρκετό καιρό.\nΗ γυναίκα έλαβε από την επιχείρηση το ποσό των 550 ευρώ ως «ευχαριστώ» για την πράξη της.\nΕπίδειξη ρομπότ με ιαπωνικά σπαθιά Κατάνα


«Κίτρινος» συναγερμός από την Interpol για τη μικρή Μαρία... - Newpost.gr\nΤα 40αρια επέστρεψαν και έφεραν μαζί τους σκόνη του Newsroom Δημοσίευση 23 Οκτωβρίου 2013, 08:00 / Ανανεώθηκε 23 Οκτωβρίου 2013, 09:16 «Κίτρινος» συναγερμός από την Interpol για τη μικρή Μαρία (φωτό)\nΠολυτεκνικά επιδόματα έπαιρνε η αθίγγανη «μητέρα» της...\nΟι ελληνικές αρχές ζήτησαν τη βοήθεια της Interpol για την ταυτοποίηση της Μαρίας, του μικρού ξανθού κοριτσιού που βρέθηκε στις 16 Οκτωβρίου σε καταυλισμό των Ρομά στα Φάρσαλα, όπως αναφέρει ο Διεθνής Οργανισμός Εγκληματολογικής Αστυνομίας σε ανακοίνωσή του.\nΗ Interpol έχει ήδη εκδώσει μια κίτρινη ειδοποίηση για την Μαρία, η οποία περιλαμβάνει το προφίλ του DNA και μια φωτογραφία του κοριτσιού, προς όλες τις χώρες μέλη του οργανισμού με έδρα τη Λιόν της Γαλλίας.\nΕν τω μεταξύ, κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, λίγο μετά τη σύλληψή του την περασμένη Τετάρτη, ο 39χρονος Ρομά υποστήριξε στην αστυνομία ότι είχε αγοράσει το παιδί έναντι 80 ευρώ από έναν Βούλγαρο, τον Μιχάλη, ο οποίος δούλευε στον Αλμυρό. Όπως είπε, η μητέρα του, που επίσης εργαζόταν στην περιοχή, δε μπορούσε να το συντηρήσει, έδωσαν 80 ευρώ για τη μαμμή και το πήραν γιατί «το ήθελε η γυναίκα μου». Σύμφωνα με «Τα Νέα», ο 39χρονος τηλεφώνησε στον «Μιχάλη» μπροστά στους αστυνομικούς και εκείνος του ζήτησε να μην τον ενοχλήσει ποτέ ξανά. Ο εντοπισμός του άνδρα αυτού είναι μια από τις προτεραιότητες της αστυνομίας. Η εκτίμηση των αστυνομικών είναι πως η μικρή βρέθηκε να ζει με το ζευγάρι με τη συναίνεση των γονιών του. Και δεν αποκλείεται να έδωσαν στη μητέρα του περισσότερα από 80 ευρώ. Αστυνομικοί, σύμφωνα με την εφημερίδα, παρατηρούσαν ότι το κοριτσάκι σε μερικά χρόνια, σε ηλικία 12-13 ετών, θα παντρευόταν. Σύμφωνα με τα έθιμα των Ρομά, ο πατέρας της νύφης παίρνει προίκα από την οικογένεια του γαμπρού και αυτή μπορεί να είναι ακόμη κι ένα μεγάλο χρηματικό ποσό.


Παρακαταθήκη Μίκη για ενότητα, παιδεία και αξίες – Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ\n15 Σεπτεμβρίου 2021 Φωνή Πειραιωτών ΑΠΟΨΕΙΣ Leave a comment\nΜε το άγγελμα του θανάτου του οικουμενικού Μίκη, η Ελλάδα πλημμύρισε ξαφνικά από τη μουσική του και θυμηθήκαμε τις μελωδίες του που με αυτές μεγαλώσαμε. Οι φράσεις που ακούστηκαν γι’ αυτόν μας έκαναν να αναπολούμε και να ζούμε σ’ένα λυρικό μουσικό παράδεισο. Εδώ δεν θα αναφερθώ στον επαναστάτη, τον μουσικό, τον μεγαλοφυή, τον οραματιστή αλλά στον εκφραστή της ενότητας όλου του λαού. Και αυτό έχει τεράστια σημασία γιατί είναι γνωστό πως η κατάρα του λαού είναι η διχόνοια και πως ο καταραμένος αδελφοκτόνος εμφύλιος μας πήγε 500 χρόνια πίσω.\nΕυελπιστώ οι πολιτικοί αρχηγοί που πήγαν στην κηδεία του να ενστερνιστούν και να εμπεδώσουν το μήνυμα αυτό και να αφήσουν κατά μέρος τις καθημερινές άγονες αντεγκλήσεις. Ας αφήσουν τα μικρά και τα ασήμαντα κι ας δουν τις αξίες της ζωής με όραμα την παιδεία. Ο Μίκης έθετε την ιδιότητα του πολίτη πάνω από εκείνη του καλλιτέχνη και είχε εξομολογηθεί: ‘’Ως πολίτης θεώρησα πρώτο μου καθήκον την ανάμειξή μου στα κοινά. Το 1964 ήταν Γ.Γ. του Υπ. Παιδείας με υπουργό τον ίδιο τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου και τότε ξεκίνησε η εκπληκτική μεταρρύθμιση Παπανούτσου.\nΜεταξύ των ομιλητών στο σχέδιο ΝΔ ήταν ο Μίκης: ‘’Το μετερίζι του χρέους και ο αγώνας για την ελευθερία μας μεταφέρει στην ρίζα, στην καρδιά του παιδαγωγικού ήθους. Και ερωτάται: ποιο ήθος ταιριάζει στους Έλληνες; Το ελληνικό ήθος. Το ήθος που χαλκεύτηκε μέσα εις τους αγώνας δια την ελευθερίαν. Η διδασκαλία του ελληνικού ήθους επιβάλλει την αποκατάσταση των εθνικών και ηθικών αξιών, τόσο μέσα εις το σχολείο όσο και μέσα εις την ζωή. Ματαιοπονούμεν, όμως, όταν η καθημερινή κοινωνική πρακτική δεν βεβαιώνει το παιδί για την καταξίωση της ηθικής του στάσης. Όταν τιμάται και δικαιώνεται ο φυγόπονος, ο καταχραστής, το σκάνδαλο, ο ρίψασπις και διώκεται ο ανιδιοτελής, ο ιδεολόγος, ο φιλότιμος, ο μαχητής των μεγάλων ιδεών’’.\nΤέλος σημειώνω πως ελάχιστοι γνωρίζουν τον Μίκη της συμφωνικής μουσικής, του ορατορίου, της Καντάτας, της ορθόδοξης λειτουργίας για χορωδία. Έβλεπε μπροστά και πριν 20 χρόνια είχε προτείνει να ακούγεται κλασσική μουσική στα διαλείμματα του σχολείου. Αυτό θα ήταν το καλύτερο αντίδοτο στο σημερινό bullying, την βία και τον κανιβαλισμό.\nΌμως – όπως συμβαίνει πάντα – απευθυνόταν σε κωφεύοντες, μοιραίους Υπουργούς Παιδείας.\nPrevious Post:Πολύ παραδοσιακό το Λεωνίδιο\nNext Post:Με αγιασμό ξεκίνησε το 2ο Γυμνάσιο Περάματος


Οι μάχες με τον άντρα μου γίνονται άσχημοι - Οι Ερωτήσεις Και Οι Απαντήσεις Μου | Ιούνιος 2022\nΟι μάχες με τον άντρα μου γίνονται άσχημοι\nΟ σύζυγός μου είναι πολύ αλαζονικός, εγωιστική και μετοχικός άνθρωπος και γίνεται όλο και πιο δυσανεξία απέναντί μου. Οι αγώνες μας γίνονται άσχημοι και είναι συνεχώς μαζεύω μάχες.\nΟι αγώνες μας γίνονται άσχημοι με κάθε μέρα\nΠαίρνει μικρά πράγματα και δημιουργεί ζητήματα. Νιώθω πολύ άγχος στις μέρες μας. Αν έχω διαφορετική γνώμη για οτιδήποτε δεν μπορεί να το πάρει και αρχίσει να παλεύει μαζί μου για να αποδείξει το θέμα του. Σε παρακαλώ βοήθησέ με. Δεν ξέρω πώς να διατηρήσω τη σχέση μου καλή, γίνεται πολύ άσχημη μέρα με τη μέρα. Μετά από έναν αγώνα, με αντιμετωπίζει σαν ξένος. Πρόσφατα δεν μιλάμε για όρους και συνεχίζει να μου δίνει σιωπηλή μεταχείριση. Πάντα κακομεταχειρίζεται μαζί μου και δεν μπορώ να το πάρω πλέον. Κάθε φορά που πολεμάμε, γίνεται πολύ άσχημο. Τι μπορώ να κάνω για να σώσω τη σχέση μας;\nΠηγαίνετε πίσω και δείτε ολόκληρη την κατάσταση. Ο άντρας σου κακομεταχειρίζεται και θυμώνει. Αυτός συνεχώς αλληλεπιδρά μαζί σας ακόμα κι αν είστε σιωπηλοί. Σημαίνει απλώς ότι κάτι δεν πάει καλά στη ζωή του που δεν μπορεί να μοιραστεί και θέλει να το μοιραστεί μαζί σας, αλλά με κάποιο τρόπο δεν μπορεί.\nΔείτε πώς μπορείτε να σώσετε το γάμο σας από άσχημες μάχες\nΥπάρχει μόνο ένας τρόπος αντιμετώπισης αυτού - να μην αντιδράτε. Θα κάνει ό, τι μπορεί για να σας κάνει να αντιδράσετε, αλλά δεν πρέπει σε καμία περίπτωση. Συμπεριφερθείτε σαν να μην έχει συμβεί τίποτα και αν σας ενοχλεί πάρα πολύ πείτε του κατηγορηματικά αυτές τις λέξεις - είστε αρνητικοί και δεν το θέλω καθόλου. Τότε μην αντιδράς.\nΜην αντιδράτε όταν παλεύει Πηγή εικόνας\nΜιλήστε για κανονικά πράγματα. Φτιάξτε το αγαπημένο του φαγητό. Οι άντρες λατρεύουν να τρώνε. Σύντομα θα μαλακώσει και μια μέρα, ό, τι πραγματικά τον ενοχλεί θα γλιστρήσει από τα χείλη του και θα μπορείτε να το λύσετε και οι δύο μαζί.\nΈνα γράμμα από μια σύζυγο σε έναν άντρα που τον συγκλόνισε στα δάκρυα\n10 σημάδια είναι ακόμα ερωτευμένος με τον πρώην του\nτι φταίει η Σελένα Γκόμεζ


Ο γιγαντιαίος «Πύργος Πειραιά» και τα σχέδια για αξιοποίηση - Daily-News.GR\n25 Οκτωβρίου 2018, 12:42\tΕιδήσεις 20 Προβολές\nΟ Πύργος του Πειραιά, που έχει ύψος 84 μέτρα και 25 ορόφους, άρχισε να κατασκευάζεται τη δεκαετία του ‘70, όμως η κατασκευή του δεν ολοκληρώθηκε στο εσωτερικό, μετά την πτώση της χούντας.\nΤο κτίριο δεσπόζει όλα αυτά τα χρόνια στον Πειραιά και από τη δεκαετία του ‘90 και μετά έγιναν προσπάθειες αξιοποίησής του, χωρίς αποτέλεσμα.\nΣήμερα η Δημοτική Αρχή, στην οποία ανήκει το κτίριο επιχειρεί να εκμεταλλευτεί το αυξημένο ενδιαφέρον που υπάρχει για επενδύσεις σε ακίνητα στην πόλη του Πειραιά.\nΤο μεγάλο στοίχημα είναι η αξιοποίηση του Πύργου που «σαπίζει» για δεκαετίες.\nΣύμφωνα με πληροφορίες, το επόμενο διάστημα θα βγει στο αέρα ο διεθνής διαγωνισμός παραχώρησης του Πύργου. Η κίνηση αυτή ενδέχεται να γίνει μέσα στον Νοέμβριο. Θα είναι διαγωνισμός και τελικά θα φανεί αν ο Πύργος θα αξιοποιηθεί για γραφεία, ξενοδοχεία ή διαμερίσματα.\nΠρόσφατα σε συνέντευξή του σε κανάλι του Πειραιά ο Δ. Μώραλης τόνισε ότι, εντός του Νοεμβρίου δημοπρατείται ο Πύργος του Πειραιά.\nΈνα από τα βασικότερα προβλήματα του κτιρίου είναι η πρόσβαση στο Εμποροναυτιλιακό Κέντρο και η στάθμευση των αυτοκινήτων. Το κτήριο αρχικά προέβλεπε ελάχιστες θέσεις στάθμευσης και το γεγονός αυτό ήταν και είναι αποτρεπτικό για την αξιοποίηση του, ενώ θετικό στοιχείο σε αυτή την κατεύθυνση αποτελεί το γεγονός της άμεσης γειτνίασης με τον τερματικό σταθμό του ΗΣΑΠ.\nΕτικέτεςΠειραιάς Πυργοσ Πειραια\nΠροηγούμενος Η αστυνομία ψάχνει σωσία του Ρος από τα «Φιλαράκια» και ενθουσιάζει το ίντερνετ\nΕπόμενο Φυτικές ίνες: Τα οφέλη για την υγεία από την επαρκή πρόσληψη (εικόνες)


Σιδηροδρομικά Νέα: Ο Αγαμέμνονας, τα τρένα και η αναπάντεχη ιστορία του κόκκινου χαλιού.\nΟ Αγαμέμνονας, τα τρένα και η αναπάντεχη ιστορία του κόκκινου χαλιού.\n-Το σύμβολο μεγαλοπρεπούς υποδοχής έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα\n-Το 1902, η Νέα Υόρκη χρησιμοποιούσε πλούσια βυσσινί χαλιά για να κατευθύνει τους επιβάτες που επιβιβάζονται στα τρένα.\nΑπλώνεται σε κάθε λαμπρή και επίσημη τελετή, όπως τα βραβεία Όσκαρ, το φεστιβάλ Καννών κ.α., για να περπατήσουν πάνω του οι αστέρες της showbiz και οι σύγχρονες στάρλετ με τα πανάκριβα φορέματα και κοσμήματά τους. Αυτό που ίσως δεν είναι ευρέως γνωστό για το κόκκινο χαλί, αυτό το σύμβολο μεγαλοπρεπούς υποδοχής, είναι ότι έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα!\nΣύμφωνα με δημοσίευμα του CNN, στην τραγωδία «Αγαμέμνων» του Αισχύλου γίνεται η αρχαιότερη γραπτή αναφορά στη χρήση κόκκινου χαλιού. Η Κλυταιμνήστρα δίνει εντολή να στρωθεί κόκκινο χαλί προς τιμήν του συζύγου της Αγαμέμνονα, ο οποίος επιστρέφει νικητής από την Τροία.\n«Δούλες τι στέκεσθε; πόχω το χρέος προστάξη να στρώσετε χαλιά στου δρόμου του τη στράτα; ευθύς ας γίνη πορφυρόστρωτος ο δρόμος κι ας τον φέρη στανέλπιστα παλάτια η Δίκη!».\nΟ Αγαμέμνονας αν και γνωρίζει ότι η πράξη αυτή αποτελεί ύβρη για του θεούς, πείθεται από την Κλυταιμνήστρα να βαδίσει πάνω στο πορφυρό χαλί, αγνοώντας ότι οδηγείται στο θάνατο.\nΣύμφωνα με την ιστορικό Amy Henderson, στα πιο σύγχρονα χρόνια, το κόκκινο χαλί αρχικά βρήκε μια πιο ταπεινή χρήση: στους σιδηροδρόμους. «Το 1902, η Νέα Υόρκη χρησιμοποιούσε πλούσια βυσσινί χαλιά για να κατευθύνει τους επιβάτες που επιβιβάζονται στα τρένα», σημειώνει.\n«Δεν ήταν λαμπερό» λέει, αλλά το κόκκινο χαλί το χρησιμοποιούσαν σε μεγάλο βαθμό για τους κατόχους εισιτηρίων πρώτης κατηγορίας, οπότε ο κόκκινος τάπητας συμβόλιζε την κοινωνική θέση. Με την πάροδο του χρόνου αποδόθηκε ένας συμβολικός χαρακτήρας στο κόκκινο χαλί καθώς «ήταν ένας τρόπος να κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται ξεχωριστοί».\nΗ πρώτη χρήση του κόκκινου χαλιού στο Χόλιγουντ έγινε από τον θεατρικό μεγιστάνα, Sid Grauman. Στις 18 Οκτωβρίου του 1022, ο Grauman ενορχήστρωσε την πρώτη χολιγουντιανή πρεμιέρα. Η ταινία είχε τον τίτλο «Robin Hood» και ο Grauman, ιδιοκτήτης του νεοαποκτηθέντος αιγυπτιακού θεάτρου, έστρωσε το κόκκινο χαλί για να εντυπωσιάσει. Η ταινία εξάλλου είχε κοστίσει περίπου 1 εκατομμύριο δολάρια - ένα εντυπωσιακό νούμερο για την εποχή.\nΟι Douglas Fairbanks, Wallace Beery και άλλοι λαμπεροί ηθοποιοί της εποχής, περπάτησαν πάνω στο κόκκινο χαλί «και σύντομα συνδέθηκε με το γκλάμορους..», λέει η Henderson.


Μαΐου 23, 2012 6 σε: 21 PM\nΑυτό είναι ένα ωραίο κομμάτι και συναρπαστικό επιχείρημα για την παρακολούθηση κλήσεων. Στο Century Interactive, θα συμφωνούσαμε 🙂\nΠολύ συχνά, οι έμποροι δεν λαμβάνουν την πίστωση που τους αξίζει. Η συνομιλία μεταξύ έμπορος και πελάτη ακούγεται μερικές φορές ως εξής:\nΠελάτης: «Άρα με χτύπησα 20 κλικ μέσω του AdWords χθες, αλλά ξέρω ότι το τηλέφωνό μου δεν κουδουνίζει και δεν έχω δουλειά. Γιατί σε πληρώνω ξανά; "\nΈμπορος: «Περιμένετε, περιμένετε! Ξέρω ότι λάβατε μερικούς θερμούς δυνητικούς πελάτες από τα κλικ! Σωστά? Ελπίζω?"\nΤι γίνεται αν ο έμπορος θα μπορούσε να πει:\n«Σας έδωσα 20 κλικ και προήλθαν από αυτές τις 4 λέξεις-κλειδιά. 13 από αυτά τα κλικ οδήγησαν σε τηλεφωνικές κλήσεις ΚΑΙ 7 από αυτά ήταν μεγάλες πωλήσεις! Δεν με πιστεύεις; Ας ακούσουμε αυτές τις ηχογραφημένες τηλεφωνικές κλήσεις μαζί, θα σας δείξω τι εννοώ. "\nΚάθε κλήση λέει μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί.\n- Μάικ Χάγκ\nΜαΐου 24, 2012 12 σε: 03 PM\nΥπέροχο blog σχετικά με την παρακολούθηση κλήσεων και έχει πραγματικά τόσα πολλά οφέλη.\nΑκολουθεί μια λίστα με τα οφέλη που έχω πρόσφατα συγκεντρώσει, τα οποία μπορούν να βοηθήσουν όποιον το διαβάσει να συνειδητοποιήσει πόσο σημαντική είναι η παρακολούθηση κλήσεων για κάθε έμπορο που μετρά τις καμπάνιες του εντός και εκτός σύνδεσης.\nΜετρήστε τις καμπάνιες μάρκετινγκ από κλικ σε κλήση - συνειδητοποιώντας ότι υπάρχει σύνδεσμος που λείπει κατά τη μέτρηση μόνο των επισκέψεων στον ιστότοπο\nΟι διαδρομές των επισκεπτών είναι ορατές μέσω του ιστότοπου προσδιορίζοντας το ακριβές σημείο κλήσης\nΜοναδικός αριθμός για κάθε μοναδικό επισκέπτη\nΠαρακολούθηση απεριόριστων λέξεων-κλειδιών\nσυγκρίνοντας τις κλήσεις σας με τις πωλήσεις σας για να προσδιορίσετε λέξεις-κλειδιά που πραγματικά δημιουργούν πωλήσεις\nΤο Google ™ Integration παρέχει τη δυνατότητα ενσωμάτωσης των δεδομένων κλήσεων στο Google Analytics ™, έτσι ώστε τα κλικ να μπορούν να συγκριθούν με τους τόμους κλήσεων.\nΧωρίς υλικό για εγκατάσταση, απλώς αποκτήστε πρόσβαση στο σύστημα αναφοράς 24/7 μέσω cloud μέσω διαδικτυακής σύνδεσης.\nΜαΐου 25, 2012 4 σε: 46 PM\nΝαι, η παρακολούθηση κλήσεων σίγουρα αξίζει τον κόπο. Η επένδυση στο διαδικτυακό μάρκετινγκ είναι ακόμη απαραίτητη, καθώς αυτή είναι η επένδυση που δημιουργεί το προβάδισμα.


ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: 15 Απριλίου - bbr Rock & Metal Music Portal\nHome ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: 15 Απριλίου\nΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: 15 Απριλίου\n15 χρόνια απο τον θάνατο του Joey Ramone. Γενέθλια για τους Phil Mogg (UFO) και Ed O’Brien (Radiohead). Οι Overkill κυκλοφορούν το ντεμπούτο album τους "Feel the Fire", οι Anvil το "Metal on Metal" και οι W.A.S.P. και "The Headless Children"\nΓεννιέται στο Λονδίνο ο τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος των UFO, Phil Mogg (Phillip John Mogg)\nΣε ηλικία 20 ετών μαζί με τους φίλους του Pete Way και Andy Parker θα σχηματίσουν τους UFO οπου και παραμένει ενεργό μέλος της μπάντας μέχρι και σήμερα. Ο Mogg έγραφε τους περισσότερους στίχους για την μπάντα ενώ την μουσική έγραφαν οι Way, Michael Schenker, και αργότερα ο Paul Raymond. Αργότερα (1979) ο Schenker θα αποχωρήσει για να ακολουθήσει σόλο καριέρα.\nΒρίσκεται με τους Radiohead απο την ίδρυσή τους, το 1985, μέχρι και σήμερα. Εκτός απο κιθάρα συμβάλλει στο συγκρότημα κάνοντας τα δεύτερα φωνητικά και έχει ηχογραφήσει μαζί του οκτώ albums.\nΟι Anvil κυκλοφορούν το δεύτερο album τους, με τίτλο "Metal on Metal"\nΟι Overkill κυκλοφορούν το ντεμπούτο album τους "Feel the Fire"\nΚυκλοφορεί το τέταρτο album των W.A.S.P. "The Headless Children"\nΗ καριέρα του σαν τραγουδιστής ξεκίνησε με την τοπική glam punk μπάντα, Sniper, στους οποίους παρέμεινε μέχρι το 1974, όταν μαζί με τους John Cummings και Douglas Colvin σχημάτισε τους Ramones. Στα πρώτα βήματα των Ramones, ο Joey Ramone βρισκόταν πίσω απο τα drums, που έπαιζε καθ' όλη την διάρκεια της εφηβείας του, και τον ρόλο του τραγουδιστή είχε αναλάβει ο Dee Dee Ramone. Αργότερα ο μάνατζερ της μπάντας πρότεινε να αναλάβει ο Joey Ramone χρέη τραγουδιστή, αφού ο Dee Dee δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει φωνητικά στις live εμφανίσεις τους. Το 1996 το συγκρότημα θα διαλυθεί και το 1999 θα εργαστεί ως παραγωγός σε ένα album της Ronnie Spector.


Κωδικός: 1935785241331629 1935785241331629\nΠαπλωματοθήκη μονή της εταιρείας Dimcol σε πετρόλ-τυρκουάζ χρώμα με εκρού λεπτομέρειες και μοντέρνο σχέδιο. Η σύνθεση του υφάσματος είναι από 70% βαμβάκι-30% polyester 144 κλωστών, που προσφέρει απαλότητα, ανθεκτικότητα και ποιότητα σε προσιτή τιμή. Συνδυάστε την με την μαξιλαροθήκη και τα σεντόνια της ίδια σειράς για ένα αρμονικό αποτέλεσμα στην διακόσμηση της κρεβατοκάμαράς σας. Συσκευασία Polybag. Ελληνικής κατασκευής.


Η πρ. βουλευτής έγραψε στο λογαριασμό της\n«Πόσο θα ήθελα να περπατώ και και τα πεζοδρόμια να μην είναι χιλιοσπασμένα ,τα δένδρα πνιγμένα στα χορτάρια και το γκαζόν στα παρτέρια ξεραμένο !\nΠόσο θα ήθελα να μην υπάρχουν σκουπίδια δίπλα στους κάδους , πλαστικές σακούλες και ποτηράκια καφέ να στροβιλίζονται στο πρώτο φύσημα του αέρα !\nΠόσο θα ήθελα καθαρούς και περιποιημένους δημόσιους χώρους και κτίρια χωρίς μουτζούρες !»\nΑυτό αμέσως ερμηνεύτηκε από πολλούς (όπως η Τζ. Σουκαρά) ίσως και σαν ενδιαφέρον της Κατερίνας για τα αυτοδιοικητικά αλλά ίσως το θέμα να έχει και βαθύτερη «ρίζα».\nΗ αναμενόμενη κάθοδος του Πελ. Καλλίρη έχει ανατρέψει τα δεδομένα στο προεκλογικό παιχνίδι με πρώτη και πιθανότερη παρενέργεια της απόσυρση της υποψηφιότητας του Βασ. Νανόπουλου.\nΕάν από το προεκλογικό παιχνίδι αποχωρήσει ο Βασίλης, τα πράγματα δυσχεραίνουν σε μεγάλο βαθμό για τον Αλ. Πνευματικό που\nέχει να αντιπαλέψει τη φθορά 12 χρόνων,\nτη φθορά από την πλευρά Σταυρέλη αλλά και\nτο κομμάτι της «Δεξιάς» που τον έβγαλε Δήμαρχο δυο φορές και τώρα κούνησε «μαντίλι».\nΜε αυτά ως πιθανές παρενέργειες δεν βρίσκουμε παράλογο το ενδεχόμενο να αποσυρθεί ο Δήμαρχος από την κούρσα και γιατί όχι να πάρει τη θέση του η Κατ. Φαρμάκη.\nΜία τέτοια εξέλιξη ίσως ανακούφιζε και το Ν. Σταυρέλη του οποίου η καμπάνια δεν «τραβάει» με τίποτα, παρά την γενναία προσπάθεια του κ. Μουρούτσου στα ΜΜΕ και όλα τα διαφημιστικά «τρικ».\nΒέβαια, όλα αυτά παραμένουν σενάρια αλλά επειδή αυτές οι εκλογές κρύβουν ήδη πολλές εκπλήξεις τίποτα δεν θα πρέπει να θεωρείται απίθανο.\nΟΡΟΙ - ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ: Δημοτικές 2019 - Κόρινθος, Καλλίρης Πελοπίδας, Πνευματικός, Φαρμάκη,


Κόφτης καρπουζιού-πεπονιού σε φέτες - Φ28cm - Smart-Buys e-shop\nΚόφτης καρπουζιού-πεπονιού σε φέτες - Φ28cm\nΚόβει το καρπούζι ή το πεπόνι σε ομοιόμορφες φέτες εύκολα και γρήγορα!\n€ 7,70 με Φ.Π.Α\nΤο εργαλείο είναι κατάλληλο για την κοπή φρούτων σε 12 ομοιόμορφες φέτες.\nΑπό ανοιξείδωτο ατσάλι για εύκολη χρήση και καθάρισμα.\nΤο κενό στη μέση είναι κατάλληλο για να απομακρύνει κουκούτσια από το κέντρο του φρούτου(πχ. μήλο, ροδάκινο, κλπ)\nΧρησιμοποιείται για καρπούζι, πεπόνι, ροδάκινο, κλπ.\nΔιάμετρος: 28 εκατοστά\nΎψος: 6 εκατοστά


Βρέθηκε Πλανήτης που Μοιάζει με τη Γη (video) - Διαδραστικά\nΑρχική Χωρίς κατηγορία Βρέθηκε Πλανήτης που Μοιάζει με τη Γη (video)\nΟ ίδιος είπε: «Η επιτυχία στην αναζήτηση για τον πλησιέστερο επίγειο πλανήτη πέρα από το ηλιακό σύστημα ήταν μια εμπειρία ζωής, και έχει συγκεντρώσει την αφοσίωση και το πάθος πλήθους διεθνών ερευνητών».\n«Ελπίζουμε τα ευρήματα αυτά να εμπνεύσουν τις μελλοντικές γενιές να συνεχίσουν να ψάχνουν πέρα από άστρα. Η αναζήτηση για ζωή στον Proxima Β ακολουθεί».\nΠροηγούμενο άρθροΠόσο ακριβής είναι ο Σίτσιν για τους Ανουνάκι;\nΕπόμενο άρθροΘαμμένα «Ερείπια» στην Περιοχή ΕΛΛΑΣ του Άρη;\nΔΕΝ θα το Δείτε σε Κανένα Κανάλι: Η Μεγαλύτερη Αμερικανική Βάση...


RIP Pete Shelley: Υμνολόγιο αγάπης, λαχτάρας και ποπ-πανκ υπέρβασης για την ψυχή των Buzzcocks | LiFO\nRIP Pete Shelley: Υμνολόγιο αγάπης, λαχτάρας και ποπ-πανκ υπέρβασης για την ψυχή των Buzzcocks\n7.12.2018 | 18:03\nΜάντσεστερ, 1977: "Δεν ήξερα ότι υπάρχει νόμος που απαγορεύει να ακούγεσαι ευάλωτος" είχε δηλώσει κάποτε ο Pete Shelley.\nΜήπως τελικά η γενιά του πανκ που επιθυμούσε να απαλλάξει τη σύγχρονη μουσική και κουλτούρα από το πλαδαρό δεινοσαυρικό ροκ και την χίπικη υποκρισία, απεδείχθη πιο ευάλωτη στα εγκόσμια από τις προηγούμενες; Είναι μεγάλη πλέον η λίστα των εκπρόσωπων της που έφυγαν για πάντα και συναγωνίζεται αυτή των αείμνηστων ροκ σταρ της παλιάς φρουράς.\nΟ Pete Shelley, η φωνή (η κραυγή λαχτάρας μάλλον) και η ψυχή και η κινητήρια δημιουργική δύναμη – ειδικά από τη στιγμή που αποχώρησε ο πιο «εγκεφαλικός» Howard Devoto για να φτιάξει τους Magazine –πίσω από τους γεμάτους ζωή και καύλα και πάθος και εθιστική μελωδία τρίλεπτους ύμνους των αιώνια αγαπημένων Buzzcocks, πέθανε σε ηλικία 63 χρονών στο Ταλίν της Εσθονίας όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια μαζί με την Εσθονή σύζυγό του.\nPost-punk φάση: Η εποχή της σόλο καριέρας και του "Homosapien"\nΤο Ταλίν είναι πολύ μακριά από το Μάντσεστερ όπου μεγάλωσε ο Pete Shelley και έφτιαξε μια από τις πρώτες και καλύτερες μπάντες του βρετανικού πανκ. Μια μπάντα που έπαιξε σαπόρτ στις πρώτες συναυλίες των Sex Pistols και με τη σειρά της φιλοξένησε στα live της τους συμπολίτες Joy Division στα πρώτα τους βήματα.\nΟι Buzzcocks δεν διέθεταν ούτε τον καταστασιακό αναρχομηδενισμό των πρώτων ούτε το σκοταδόψυχο μεγαλείο των δεύτερων. Διέθεταν όμως μερικά από τα πιο εξαίρετα δείγματα ποπ ευαισθησίας που έχουν καταγραφεί στην ιστορία του «ροκ». Από τη στιγμή που άκουγε κάποιος ένα από τα τραγούδια τους, διαισθανόταν ότι αυτό ξέφευγε από τον πανκ κανόνα και ανοιγόταν στους ορίζοντες μιας αιώνιας ποπ ευαισθησίας πέρα από είδη, σκηνές, τάσεις και ιστορικά πλαίσια.\n«Δεν ήξερα ότι υπάρχει νόμος που απαγορεύει να ακούγεσαι ευάλωτος» είχε δηλώσει κάποτε. «Και τέλος πάντων, τα προσωπικά πολιτικά ζητήματα είναι κομμάτι της ανθρώπινης κατάστασης. Και τι είναι πιο πολιτικό από τις ανθρώπινες σχέσεις; Τα πιο πολλά από τα τραγούδια μας έχουν θέμα την απουσία του έρωτα από τη ζωή κάποιου – να το σκέφτεσαι αυτό και να σε παίρνει από κάτω».\nΕπί σκηνής μέχρι το τέλος: Φωτογραφία από πρόσφατη εμφάνιση των αιώνιων Buzzcocks\nOrgasm Addict, Boredom, Sixteen Again... Οι τίτλοι και μόνο υποδηλώνουν με ακρίβεια το περιεχόμενο των στίχων όπου οι νεανικές ορμόνες συνευρίσκονται με το υπαρξιακό δέος. Και βέβαια οι μεγάλες επιτυχίες του γκρουπ είχαν τη διατύπωση κρίσιμων ερωτημάτων ρητορικού τύπου: το What do I get?, το Why I can't I touch it? και υπεράνω όλων το άσμα ασμάτων με τον πιο μακρύ και υπέροχο τίτλο στην ιστορία των ποπ διαμαντιών, Ever fallen in love (with someone you should n't have fallen in love with)? Υπάρχει κανείς που δεν σηκώνει αυθορμήτως το χέρι σ΄ένα τέτοιο ερώτημα;\n"Everybody gets the lowdown right from the start / Everybody gets the showdown right from the heart / But that's all that's on the menu and life's a la carte" λέει το τραγούδι Sixteen Again. Α λα καρτ είναι για τον καθένα το μενού σ΄ αυτή τη ζωή, αλλά όπως λέει και ο στίχος παρακάτω – που μοιάζει θλιβερά ταιριαστός σήμερα – «εν τέλει, η ζωή δεν είναι παρά η αποζημίωση για τον θάνατο».


Βεροιώτης: Τη Σόφια επισκέφθηκε ο Μητροπολίτης Βέροιας\nΤη Σόφια επισκέφθηκε ο Μητροπολίτης Βέροιας\nΜε την ευκαιρία συμπληρώσεως φέτος 1100 χρόνων από την Κοίμηση του Αγίου Κλήμεντος Αχριδών η Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας διοργάνωσε σειρά εκδηλώσεων με αποκορύφωμα τον εορτασμό της ιεράς μνήμης του Αγίου που τιμάται (στο Πατριαρχείο Βουλγαρίας) στις 25 Νοεμβρίου. Το Πατριαρχείο Βουλγαρίας διά της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, προσεκάλεσε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα να μετέχει στον εορτασμό και να μεταφέρει την τιμία Κάρα του Αγίου Κλήμεντος που ως γνωστόν φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σκήτεως Βεροίας.\nΤον Σεβασμιώτατο, που συνόδευσαν ο Πρωτοσύγκελλος Αρχιμ. Αθηναγόρας Μπίρδας, ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σκήτεως Βεροίας αρχιμ. Πορφύριος Μπατσαράς και άλλοι κληρικοί, υποδέχθηκε το μεσημέρι της Πέμπτης 24 Νοεμβρίου στα σύνορα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νευροκοπίου κ. Σεραφείμ.\nΑκολούθησε υποδοχή από την Ιερά Σύνοδο στο Συνοδικό Μέγαρο της Σόφιας και το απόγευμα επίσημη υποδοχή από τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Βουλγαρίας και Μητροπολίτη Σόφιας κ. Νεόφυτο στον Καθεδρικό ιερό Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκυ. Ακολούθησε πανηγυρικός Εσπερινός της εορτής χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας κ. Παντελεήμονος.\nΤην επομένη ημέρα το πρωί (Παρασκευή 25 Νοεμβρίου) τελέστηκε Πατριαρχική θεία Λειτουργία με τη συμμετοχή των ιεραρχών που συγκροτούν την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Βουλγαρίας και του Σεβασμιωτάτου Μητροιπολίτου Βεροίας κ. Παντελεήμονος. Στο τέλος της θείας Λειτουργίας μετά τις προσφωνήσεις και αντιφωνήσεις ο Μακαριώτατος Πατριάχης Βουλγαρίας κ. Νεόφυτος τίμησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα με το χρυσό μετάλιο του Αγίου Κλήμεντος, που αποτελεί την ανώτατη τιμητική διάκριση της Εκκλησίας της Βουλγαρίας.\nστις 11/29/2016 05:11:00 μ.μ.