Είναι το YuanPay Group Legit; Μπορεί πραγματικά να σας κερδίσει χρήματα; Αποκάλυψε..\nΕίναι το YuanPay Group Crypto Legit και μπορείτε να κερδίσετε χρήματα από αυτό; Μάθε τώρα!\nΤο YuanPay Group είναι μια εταιρεία επεξεργασίας πληρωμών που σύμφωνα με πληροφορίες συνεργάζεται με την κυβέρνηση της Κίνας για την ανάπτυξη κρυπτογράφησης που υποστηρίζεται από το κράτος.\nΤο crypto είναι γνωστό ως e-Yuan και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε ιδιωτική πώληση. Οι έμποροι που επενδύουν σε αυτό το διακριτικό αυτή τη στιγμή θα κερδίσουν έως και 1.25 εκατομμύρια δολάρια κατά τη δημόσια πώληση. Η δημόσια πώληση υποτίθεται ότι θα πραγματοποιηθεί έως τον Ιούλιο του επόμενου έτους.\nΑλλά είναι νόμιμο το έργο YuanPay και μπορείτε να κερδίσετε χρήματα από την εφαρμογή YuanPay; Θα δώσουμε απαντήσεις σε αυτήν την κριτική.\nΠερίληψη κριτικής εφαρμογής YuanPay\nΑυτό το έργο ξεκίνησε τον Μάιο του 2020. Έχει λάβει μεγάλη προσοχή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης τόσο στο διαδίκτυο όσο και σε γενικά τηλεοπτικά προγράμματα.\nΣύμφωνα με πληροφορίες, ο Όμιλος YuanPay είναι εταιρεία επεξεργασίας πληρωμών με πάνω από 30 χρόνια εμπειρίας σε συνεργασία με μεγάλες εταιρείες και κυβερνήσεις. Σύμφωνα με ισχυρισμούς, η κυβέρνηση της Κίνας το ανέθεσε το 2018 για την ανάπτυξη κρυπτογράφησης που υποστηρίζεται από το κράτος.\nΠρος καταγραφή, απαγορεύεται η ανεξέλεγκτη διαπραγμάτευση και χρήση κρυπτογράφησης στην Κίνα. Αυτό σημαίνει ότι το e-Yuan crypto έχει την ευκαιρία να αναπτυχθεί χωρίς ανταγωνισμό. Σύμφωνα με αναλυτές, το e-Yuan θα γίνει ο πιο χρησιμοποιημένος τρόπος πληρωμής στην Κίνα.\nΣύμφωνα με πληροφορίες, η μαζική υιοθέτηση θα αυξήσει την αξία της από 10 $ ανά κέρμα κατά τη διάρκεια της ιδιωτικής πώλησης σε 50,000 $ ανά κέρμα κατά τη δημόσια πώληση. Κατά συνέπεια, μια επένδυση 250 USD θα μπορούσε να αξίζει πάνω από 1.2 εκατομμύρια $ μέχρι το τέλος του επόμενου έτους.\nΔεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε πόσο αλήθεια είναι αυτό, αλλά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα λόγω της εκτεταμένης κάλυψης των ειδικών. Επομένως, θα ήταν συνετό να εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία και να συμμετάσχετε στην ιδιωτική πώληση τώρα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Όμιλος YuanPay αύξησε το 90% του στόχου των 1.5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.\nΚατά συνέπεια, η ευκαιρία συμμετοχής στην ιδιωτική πώληση είναι βραχύβια. Σας συνιστούμε να επωφεληθείτε και να εγγραφείτε τώρα.\nΤι είναι η εφαρμογή YuanPay;\nΗ εφαρμογή YuanPay είναι μια εφαρμογή για κινητά που βοηθά τους επενδυτές να διαχειρίζονται τα ηλεκτρονικά τους μάρκα. Λαμβάνετε έναν σύνδεσμο λήψης για την εφαρμογή αφού καταθέσετε την ελάχιστη επένδυση των 250 $.\nΗ εφαρμογή είναι δωρεάν και συμβατή με Android και συσκευές iOS. Είναι επίσης ελαφρύ και ως εκ τούτου λειτουργεί ομαλά σε οποιαδήποτε συσκευή smartphone. Το YuanPay επιτρέπει επίσης στους χρήστες να διαχειρίζονται το ηλεκτρονικό τους γιουάν μέσω μιας διαδικτυακής πλατφόρμας.\nΗ διαδικτυακή πλατφόρμα λειτουργεί σε όλα τα κορυφαία προγράμματα περιήγησης και είναι επίσης προσβάσιμη σε κινητά. Οι χρήστες που προτιμούν την έκδοση ιστού για κινητά μπορούν να την εγκαταστήσουν στα τηλέφωνά τους στην έκδοση HTML5.\nΗ εφαρμογή YuanPay σάς επιτρέπει να συμμετέχετε στην ιδιωτική πώληση και επίσης λειτουργεί ως πορτοφόλι για το e-Yuan. Το e-Yuan αναμένεται να γίνει επίσημος τρόπος πληρωμής στην Κίνα. Αυτό σημαίνει ότι η εφαρμογή YuanPay θα λειτουργεί επίσης ως τρόπος πληρωμής για κινητά.\nΟ Όμιλος YuanPay διαθέτει μεγάλη εμπειρία στην ανάπτυξη ισχυρών μεθόδων πληρωμής. Η εφαρμογή YuanPay εφαρμόζει τεχνολογίες αιχμής για την εξασφάλιση ομαλών και ασφαλών συναλλαγών.\nΣύμφωνα με τη Λευκή Βίβλο του YuanPay Group, η εφαρμογή μπορεί να επεξεργαστεί έως και ένα εκατομμύριο συναλλαγές μέσα σε ένα μικροδευτερόλεπτο. Αυτό το καθιστά τον ιδανικό τρόπο πληρωμής για μια πολυπληθή χώρα όπως η Κίνα.\nΠώς μπορώ να κερδίσω χρήματα στο έργο YuanPay;\nΘα μπορούσατε να κερδίσετε χρήματα στο Έργο YuanPay επενδύοντας στην ιδιωτική πώληση ή περιμένοντας τη δημόσια πώληση. Όσοι επενδύουν στην ιδιωτική πώληση, σύμφωνα με πληροφορίες, θα βγάλουν τα περισσότερα χρήματα σε σύντομο χρονικό διάστημα.\nΠρέπει να εγγραφείτε στον ιστότοπο του YuanPay Group και να χρηματοδοτήσετε τον λογαριασμό σας μέσω του αντιστοιχισμένου μεσίτη. Το ελάχιστο απαιτούμενο ποσό είναι 250 USD.\nΟι αναλυτές εκτιμούν ότι η αξία του e-Yuan θα αυξηθεί από 10 $ ανά κέρμα κατά την προπώληση σε 50,000 $ κατά τη δημόσια πώληση. Αυτό σημαίνει ότι μια επένδυση 250 $ θα μπορούσε να αυξηθεί σε πάνω από 1.2 εκατομμύρια $ μέσα σε μήνες.\nΩστόσο, ένας τέτοιος ρυθμός ανάπτυξης μπορεί να γίνει μάρτυρας μόνο εάν οι Κινέζοι αξιωματούχοι εξέδωσαν μια δήλωση που αναγνωρίζει το e-Yuan ως κρατική υποστήριξη Η Κίνα δεν έχει ακόμη κάνει επίσημη δήλωση, παρόλο που έχουν αναφερθεί κρατικοί αξιωματούχοι που αναφέρουν ότι η ανακοίνωση θα πραγματοποιηθεί στις αρχές του 2021.\nΜπορείτε να δοκιμάσετε την τύχη σας με το έργο e-Yuan τώρα ή να περιμένετε για τη δημόσια πώληση. Η αξία του e-Yuan φέρεται να αξίζει πάνω από $ 50 εκείνη τη στιγμή, και ως εκ τούτου οι περισσότεροι επενδυτές δεν θα μπορούν να αντέξουν οικονομικά μια ολόκληρη μονάδα.\nΗ τιμή του E-Yuan αναμένεται να τριπλασιάσει την αξία του bitcoin έως το τέλος του 2021. Αυτό μπορεί να συμβεί νωρίτερα εάν η υιοθέτησή του ως μέθοδος πληρωμής θα πραγματοποιηθεί γρηγορότερα από το αναμενόμενο.\nΕίναι το Έργο YuanPay νόμιμο; Μια ειδική άποψη!\nΤο έργο YuanPay φαίνεται νόμιμο από την άποψή μας. Έχουμε πραγματοποιήσει ελέγχους ιστορικού σε αυτό το έργο και δεν υπάρχει τίποτα ύποπτο για αυτό. Εδώ είναι οι αιτιολογήσεις του συμπεράσματός μας.\nΟ Όμιλος YuanPay είναι μια αξιόπιστη εταιρεία επεξεργασίας πληρωμών με εμπειρία άνω των 30 ετών. Είναι πολύ απίθανο αυτή η εταιρεία να μπλοφάρει για το έργο e-yuan. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Κίνα ανέθεσε στο παρελθόν την YuanPay Group σε άλλα έργα επεξεργασίας πληρωμών.\nΗ κυβέρνηση της Κίνας δήλωσε κατηγορηματικά ότι εργάζεται σε κρυπτογράφηση με κρατική υποστήριξη. Έχουν αναφερθεί κρατικοί αξιωματούχοι που δηλώνουν ότι το έργο βρίσκεται σε εξέλιξη μέσω ενός από τους κύριους εργολάβους επεξεργασίας πληρωμών. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Όμιλος YuanPay συνεργάστηκε με την κυβέρνηση σε άλλα μεγάλα έργα.\nΤο e-Yuan αναπτύχθηκε χρησιμοποιώντας τεχνολογίες ελεγχόμενες από την Κίνα. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση την επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό.\nΤο έργο YuanPay λαμβάνει ευρεία κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης στην Κίνα και σε όλο τον κόσμο. Έχει ήδη καταφέρει να συγκεντρώσει πάνω από 900 εκατομμύρια δολάρια στην τρέχουσα ιδιωτική πώληση. Ο στόχος προς πώληση είναι 1.5 δισεκατομμύρια δολάρια.\nΠώς να επενδύσετε στο έργο YuanPay\nΟι επενδυτικοί χρόνοι είναι περιορισμένοι, αλλά μπορείτε ακόμα να δοκιμάσετε την τύχη σας ελέγχοντας τους κουλοχέρηδες εγγραφής στον ιστότοπο του YuanPay Group.\nΗ ιδιωτική πώληση έχει ήδη ολοκληρωθεί κατά 90% και μπορεί να λήξει οποιαδήποτε στιγμή από τώρα. Ο Όμιλος YuanPay αναφέρει ότι συγκεντρώνει χρήματα πάνω από 50 εκατομμύρια δολάρια καθημερινά. Η ιδιωτική πώληση ενδέχεται να σταματήσει ή να συνεχιστεί μετά την επίτευξη των στόχων των 1.5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.\nΕπισκεφθείτε τον ιστότοπο YuanPay για να διαπιστώσετε εάν υπάρχει διαθέσιμος κουλοχέρης εγγραφής. Θα χρειαστεί να δηλώσετε έναν λογαριασμό και να τον χρηματοδοτήσετε με τουλάχιστον $ 250 για να συμμετάσχετε στην πώληση. Ένας σύνδεσμος θα σταλεί στο email σας μετά την κατάθεση για να σας βοηθήσει να δημιουργήσετε το πορτοφόλι e-Yuan.\nΚάθε e-Yuan αποτιμάται επί του παρόντος στα 10 $, και ως εκ τούτου μια επένδυση 250 $ θα μετατραπεί σε 25 νομίσματα. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, κάθε e-Yuan θα μπορούσε να αξίζει πάνω από 50,000 $ κατά τη δημόσια πώληση. Αυτό σημαίνει ότι η επένδυσή σας 250 $ ενδέχεται να αξίζει περισσότερα από 1.2 εκατομμύρια $ μέχρι τον Ιούλιο του επόμενου έτους.\nΔεν μπορούμε να εγγυηθούμε αυτούς τους ισχυρισμούς, καθώς δεν γνωρίζουμε πώς κατέληξαν οι αναλυτές σε αυτό το συμπέρασμα. Ωστόσο, είναι πολύ πιθανό ότι η αξία του e-Yuan θα εκραγεί μόλις η κυβέρνηση της Κίνας εμφανιστεί για να το υποστηρίξει.\nΚαι πάλι, η Κίνα έχει πληθυσμό άνω του 1 δισεκατομμυρίου και επεξεργάζεται συναλλαγές αξίας άνω των 100 τρισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε λεπτό. Αυτό σημαίνει ότι το e-Yuan θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα εάν πραγματοποιηθεί μαζική υιοθέτηση. Η κυβέρνηση της Κίνας δήλωσε στο παρελθόν ότι η κρατική κρυπτογράφηση που υποστηρίζεται από το κράτος θα μπορούσε να αντικαταστήσει τα χαρτονόμισμα Yuan. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσε να υποστηρίζεται από τους πόρους της χώρας και ως εκ τούτου ανταγωνίζεται με κορυφαία νομίσματα fiat όπως το USD.\nΕπωφεληθείτε από το YuanPay Group Project τώρα κάνοντας εγγραφή δωρεάν μέσω του παρακάτω συνδέσμου.\nΕίναι το Έργο YuanPay νόμιμο; Τελική λέξη!\nΈχουμε βάλει το έργο YuanPay κάτω από το μικροσκόπιο και το θεωρήσαμε πολύ χρήσιμο. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση της Κίνας υποστηρίζει αυτό το έργο.\nΕπιπλέον, διευκολύνεται από μια από τις κορυφαίες εταιρείες επεξεργασίας πληρωμών παγκοσμίως. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Όμιλος YuanPay συνεργάστηκε με την κυβέρνηση της Κίνας σε πολλά προγράμματα επεξεργασίας πληρωμών με τεχνολογία AI και blockchain.\nΜπορείτε να συμμετάσχετε στο YuanPay Project επενδύοντας μόλις 250 USD στην ιδιωτική πώληση. Αυτό το ποσό φέρεται να είναι αρκετό για να σας κάνει έναν εκατομμυριούχο κρυπτογράφησης κατά την επερχόμενη δημόσια πώληση.\nΕίναι απάτη η εφαρμογή YuanPay ή νόμιμη;\nΗ εφαρμογή YuanPay είναι μια νόμιμη πλατφόρμα που σας βοηθά να διαχειριστείτε τις συμμετοχές σας στο e-yuan. Αυτή η εφαρμογή είναι προσβάσιμη μόνο μετά την εγγραφή και την κατάθεση.\nΠόσο πρέπει να επενδύσω στο έργο του YuanPay Group;\nΤο ελάχιστο ποσό που απαιτείται για τη συμμετοχή στην ιδιωτική πώληση e-Yuan είναι 250 $. Αυτό το μικρό ποσό φέρεται να αυξάνεται σε πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια στην επερχόμενη δημόσια πώληση.\nΤο έργο YuanPay υποστηρίζεται από την κυβέρνηση της Κίνας;\nΟι αναφορές που έχουμε συναντήσει ισχυρίζονται ότι ο Όμιλος YuanPay έχει συνεργαστεί με την κυβέρνηση της Κίνας για να προσφέρει κρατική υποστήριξη. Ωστόσο, η Κίνα δεν έχει ακόμη δημοσιεύσει επίσημη δήλωση που επιβεβαιώνει τη συνεργασία.\nΠώς μπορώ να συμμετάσχω στην ιδιωτική πώληση του Ομίλου YuanPay;\nΠρέπει να δημιουργήσετε έναν δωρεάν λογαριασμό στον ιστότοπο του YuanPay Group και να τον χρηματοδοτήσετε με μόλις $ 250. Η ομάδα YuanPay θα σας στείλει μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου έναν σύνδεσμο με οδηγίες ρυθμίσεων πορτοφολιού e-yuan. Τα e-yuan χαρτοφυλάκια σας θα κατατεθούν στο πορτοφόλι σας.


D.Gray-man Hallow - animelogia online greek subs\nΑπό την επίσημη ιστοσελίδα D.Gray-man Hallow, δημοσιεύτηκε το τρίτο τρέιλερ από το manga του Katsura Hoshino to D.Gray-man.\nΑπό το στούντιο πίσω από D.Gray-man έρχεται η πολυαναμενόμενη συνέχεια της δημοφιλούς σειράς. 4 ιουνίου η πρεμιέρα, με 13 επεισόδια(κρίμα όχι 103 όπως και την πρώτη φορά). Σαν πλοκή εχουμε Allen Walker έναν εξορκιστής εργαζόμενος για την οργάνωση Black Order, που έχουν ως στόχο την προστασία της ανθρωπότητας από τον κίνδυνο του κόμη της χιλιετίας και τον δαιμόνων του(τα Akuma). Ο Allen και οι σύμαχοι-φίλοι του προσπαθούν να ανακτήσουν την χαμένη αθωότητα προστατευοντας τον κόσμο από την τρομακτική στρατιά του κόμη(μιλάμε για κάτι πλάσματα που φυτευοντε σε ανθρώπους μετατρέποντας τους σε μηχανές που ζητάνε σάρκα). Πιστευω είναι ένα ανιμε που αξίζει να του δώσετε την προσοχή σας και το χρόνο σας. Μπορείτε να δείτε και την πρώτη εκδώσει τα 103 επεισόδια που και αυτά είναι ενδιαφέρον έχοντας όμως μερικά επεισόδια για skip.


ΚΔΑΠ “Αγωγή” στη Σπάρτη: Ξεκινάμε με ασφάλεια μια υπέροχη σχολική χρονιά! - Laconialive.gr - Η ενημερωτική ιστοσελίδα της Λακωνίας, Νέα και ειδήσεις\nΑρχική ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΔΑΠ “Αγωγή” στη Σπάρτη: Ξεκινάμε με ασφάλεια μια υπέροχη σχολική χρονιά!\nΚΔΑΠ “Αγωγή” στη Σπάρτη: Ξεκινάμε με ασφάλεια μια υπέροχη σχολική χρονιά!\nΓια δεύτερη συνεχή χρονιά το μεγαλύτερο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης της Λακωνίας “Αγωγή” σάς προσκαλεί να γνωρίσετε τον ανανεωμένο και ιδανικά διαμορφωμένο χώρο του, για την παραγωγική απασχόληση των παιδιών σας.\nΜε την καθοδήγηση του έμπειρου και επιστημονικά καταρτισμένου προσωπικού μας, στο ΚΔΑΠ “Αγωγή” προσφέρουμε στους μικρούς μας φίλους ποικίλες εκπαιδευτικές, αθλητικές, ψυχαγωγικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες\n√ Μαζί θα μελετήσουμε, θα διαβάσουμε βιβλία και παραμύθια, θα οργανώσουμε θεατρικές παραστάσεις, θα δούμε ταινίες και θα ακούσουμε μουσική.\n√ Στον ειδικά διαμορφωμένο προαύλιο χώρο θα γυμναστούμε, θα παίξουμε παραδοσιακά παιχνίδια, παιχνίδια survivor, θα κάνουμε cross fit και θα μάθουμε κηπουρική ομορφαίνοντας τον κήπο μας.\n√ Επιπλέον θα διενεργήσουμε μαζί πειράματα χημείας και φυσικής, για να γνωρίσουν τα παιδιά τη ρομποτική και τον επιστημονικό κόσμο.\n√ Στην ώρα της μαγειρικής και της ζαχαροπλαστικής μαθαίνουμε να μαγειρεύουμε, να φτιάχνουμε νόστιμα γλυκά αλλά και να τρεφόμαστε υγιεινά.\nΜε κίνητρο την αγάπη μας για τα παιδιά θα περάσουμε μαζί με ασφάλεια μια υπέροχη σχολική χρονιά!\nΕλάτε με το voucher σας για να συμμετάσχετε δωρεάν όλο το χρόνο στη δράση του ΕΣΠΑ “Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής”.\nΟι γονείς που δεν διαθέτουν voucher μπορούν να επωφεληθούν από τα μοναδικά πακέτα προσφορών μας.\nΠεριμένουμε να μας γνωρίσετε από κοντά. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα 27313 02723, 6977930576, 6996468688 ή στο e-mail: kdapagogi@gmail.com αλλά και στην επίσημη σελίδα μας στο facebook.\nΠροηγούμενο άρθροΟρίστηκαν οι αντιδήμαρχοι Μονεμβασίας\nΕπόμενο άρθροΑραχωβίτης: “Τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης για την πρωτοφανή ύφεση που δημιουργείται”


Το ρομποτικό «φιδάκι» που θα μας σώζει από τα εγκεφαλικά - Trelokouneli.gr\nΣάββατο 29 Φεβρουαρίου 2020 - 8:22\nΤο ρομποτικό «φιδάκι» που θα μας σώζει από τα εγκεφαλικά\nΈνα μικρό «φιδάκι», μια ρομποτική κλωστή ουσιαστικά ικανή να περιηγείται μέσα στα στενά αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου, θα αποτρέπει μια κοντινή ημέρα τους θανάτους που σχετίζονται με εγκεφαλικά επεισόδια και ανευρύσματα.\nΑυτό υπόσχονται τουλάχιστον οι ερευνητές του MIT, πως το τριχοειδές αυτό ρομποτάκι μπορεί να κινείται «μέσα στα πολύπλοκα και περιορισμένα» περιβάλλοντα των αγγειακών δομών επιτρέποντας στους γιατρούς να θεραπεύουν άμεσα φρακαρίσματα και αλλοιώσεις στον εγκέφαλο.\nΣτη μελέτη που δημοσιεύεται στο «Science Robotics», ο αναπληρωτής καθηγητής του MIT, Xuanhe Zhao, γράφει χαρακτηριστικά: «Αν ένα οξύ εγκεφαλικό μπορεί να αντιμετωπιστεί στα πρώτα 90 λεπτά, οι πιθανότητες επιβίωσης του ασθενούς αυξάνονται εκθετικά». Κι αυτό ακριβώς κάνει αυτή η μαγνητική κλωστή, επιτρέπει την έγκαιρη αντιμετώπιση ακόμα και στα πιο δυσπρόσιτα αγγεία.\nΗ ρομποτική κλωστή νικελίου-τιτανίου είναι αποτέλεσμα χρόνιας έρευνας και η λειτουργία της είναι εξαιρετικά καινοτόμα. Ο γιατρός τη χειρίζεται με τηλεχειρισμό χωρίς τη βοήθεια απεικονιστικών τεχνικών.\nΤα εγκεφαλικά θα είναι απλούστερες περιπτώσεις στο κοντινό μας μέλλον…


Πλακούντας: ασπίδα προστασίας από το AIDS - Care.gr\nΕτικέτες: t_na, έμβρυο, λοίμωξη, Νέα από τον Κόσμο, πλακούντας\nΟ πλακούντας, το όργανο που συνδέει το έμβρυο με τη μητέρα μέσω του ομφαλίου λώρου, μπορεί στο εγγύς μέλλον να αποτελέσει το κλειδί στην πρόληψη της μετάδοσης του HIV από τη μητέρα στο έμβρυο. Ο “ανασταλτικός παράγοντας της λευχαιμίας”, ένα μόριο το οποίο μέχρι σήμερα εθεωρείτο απαραίτητο στη διατήρηση της εγκυμοσύνης, έχει τη δυνατότητα να αναστέλει τη προγεννητική μετάδοση του HIV, σύμφωνα με την έρευνα που έγινε στο Children’s Memorial Hospital στο Σικάγο, από τον δρ. Bruce K. Patterson και τους συνεργάτες του και δημοσιεύθηκε στο Journal of Clinical Investigation.\nΟι ερευνητές εξέτασαν τα επίπεδα του ανασταλτικού παράγοντα της λευχαιμίας στους πλακούντες των HIV-θετικών μητέρων που μετέδωσαν τη νόσο στα παιδιά τους και στους πλακούντες των HIV-θετικών μητέρων που δεν τη μετέδωσαν. Στη δεύτερη ομάδα τα επίπεδα αυτού του παράγοντα ήταν σημαντικώς αυξημένα σε σχέση με τα επίπεδα που βρέθηκαν στην πρώτη ομάδα.\nΠειραματικά, ο ανασταλτικός παράγοντας της λευχαιμίας προλαμβάνει την ανάπτυξη αρκετών στελεχών του ιού του HIV, χωρίς να αναστέλλει την ανάπτυξη των φυσιολογικών κυττάρων ή να προκαλεί κυτταρική καταστροφή. Με βάση τα παραπάνω, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ο παράγοντας αυτός είναι και δυνητικός αναστολέας του ιού του HIV.\n“Τώρα δουλεύουμε στο επίπεδο να μπορέσουμε να αναδείξουμε τη φυσική έκφραση του παράγοντα αυτού σε αυτούς με λοίμωξη από HIV. Aκόμη ερευνούμε τις πιθανότητες παραγωγής αυτού του μορίου για μελλοντική φαρμακευτική χρησιμοποίησή του” δηλώνει ο δρ Patterson.\nΟ δρ Stephen A. Spector, από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, δήλωσε ότι “η ανακάλυψη του δρ Patterson ανοίγει μια επιπρόσθετη γραμμή επίθεσης εναντίον της μετάδοσης του ιού του HIV-1 από τη μητέρα στο έμβρυο”.\nΤο ενθαρρυντικό στην υπόθεση είναι ότι οι γιατροί δεν χρειάζονται την άμεση χορήγηση αυτού του παράγοντα. Η αιτία είναι ότι η προγεστερόνη, μια ορμόνη που παράγεται από τον πλακούντα, εκτοξεύει τα επίπεδα του ανασταλτικού παράγοντα της λευχαιμίας στα ύψη. “Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η προγεστερόνη μπορεί να προλάβει την μετάδοση του ιού από τη μητέρα στο παιδί” δήλωσε ο δρ Patterson.


Η ΚΙΝΕΖΟ-ΙΡΑΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ «GAME CHANGER» | Ambassadors at Large\nΗ 25ετής συνολική συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Κίνας και Ιράν, η οποία υπεγράφη στην Τεχεράνη το Σάββατο, αποτελεί σημαντική πρόοδο για τις δύο χώρες και θα έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στη γεωπολιτική ισορροπία του Κόλπου και της περιοχής συνολικά.\nΜετά από πέντε χρόνια διαπραγματεύσεων, η συμφωνία που καλύπτει οικονομικά, πολιτικά και θέματα ασφάλειας, έρχεται σε μια στιγμή που οι σχέσεις μεταξύ Πεκίνου και Ουάσιγκτον είναι στη χειρότερη κατάσταση. Βάζει επίσης την Τεχεράνη σε μια ισχυρή διαπραγματευτική θέση σε σχέση με την ασταθή πυρηνική συμφωνία και την προσπάθεια της Δύσης να επαναδιαπραγματευτεί και να την επεκτείνει.\nΗ συμφωνία, μέρη της οποίας παραμένουν ακοινοποίητα, θα αποδεσμεύσει 400 δισεκατομμύρια δολάρια κινεζικών επενδύσεων για 25 χρόνια σε αντάλλαγμα για τακτική προμήθεια ιρανικού πετρελαίου χαμηλού κόστους. Ο αντίκτυπος της συμφωνίας στην αγωνιζόμενη ιρανική οικονομία θα είναι τεράστιος και θα μειώσει τις επιπτώσεις των οικονομικών κυρώσεων που επιβάλλονται από τις ΗΠΑ. Η πρόταση για μια στρατηγική συμμαχία μεταξύ Κίνας και Ιράν υποβλήθηκε από τον Κινέζο ηγέτη Xi Jinping το 2016, αλλά οι Ιρανοί ηγέτες δίστασαν να το αγκαλιάσουν με το φόβο ότι θα επηρέαζε την πρόσφατα υπογεγραμμένη πυρηνική συμφωνία.\nH υπογραφή της επιβεβαιώνει την αποτυχία της πολιτικής της κυβέρνησης Τραμπ για μέγιστη πίεση, στο Ιράν. Αφήνει τον διάδοχο του, Τζο Μπάïντεν, σε μια δύσκολη θέση έναντι της επανένταξης στην πυρηνική συμφωνία άνευ όρων, όπως απαιτεί η Τεχεράνη.\nΗ συμφωνία, η οποία θα επιτρέψει στην Κίνα να τοποθετήσει 5.000 στρατιωτικούς και προσωπικό ασφαλείας στο ιρανικό έδαφος ( φύλαξη εγκαταστάσεων κινεζικού ενδιαφέροντος), είναι μια περιφερειακή αλλαγή παιχνιδιού (game changer). Ίσως και φύλαξη πυρηνικών εγκαταστάσεων, ώστε να αποτραπεί ισραηλινό ή άλλο πλήγμα (δική μου εκτίμηση).\nΠριν από την Κίνα, η Τεχεράνη είχε υπογράψει μια δεκαετή συμφωνία συνεργασίας, ειδικά στον πυρηνικό τομέα, με τη Μόσχα το 2001, η οποία έκτοτε έχει παραταθεί κατά πέντε χρόνια δύο φορές. Πριν από δύο χρόνια, το Ιράν συμμετείχε σε ναυτικές ασκήσεις με τη Ρωσία και την Κίνα.\nΗ τελευταία συμφωνία θα επιτρέψει στην Κίνα να έχει παρουσία στην περιοχή του Κόλπου, καθώς και στην Κεντρική Ασία. Σε αντάλλαγμα, το Ιράν θα έχει πρόσβαση στην κινεζική τεχνολογία και επενδύσεις στην κακή υποδομή του. Τα δύο μέρη θα επενδύσουν σε μια ελεύθερη βιομηχανική ζώνη κοντά στα Στενά του Ορμούζ.\nΟι Κινέζοι ενισχύουν τους οικονομικούς τους δεσμούς με άλλες χώρες του Κόλπου εδώ και χρόνια. Το Πεκίνο έχει υπογράψει συμφωνίες συνεργασίας με τα ΗΑΕ και το Κουβέιτ και έχει καλές εργασιακές σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία. Η τελευταία συμφωνία θα ανεβάσει κόκκινες σημαίες στις πρωτεύουσες του Αραβικού Κόλπου, καθώς το Ιράν εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πηγή αστάθειας στην περιοχή και θα ενθαρρυνθούν οι σκληροπυρηνικοί.\nΤο Ισραήλ θα αισθανθεί άβολα για την κινέζικη κίνηση. Τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα, συνυπογράφοντας την πυρηνική συμφωνία, υποστήριξαν τη θέση της Τεχεράνης και παραβίασαν ανοιχτά τις κυρώσεις των ΗΠΑ.\nΗ συμφωνία είναι ένα σημαντικό βήμα στην φιλόδοξη Πρωτοβουλία Belt and Road πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία αναμένεται να της επιτρέψει να γίνει η μεγαλύτερη παγκόσμια οικονομία μέσα σε λίγα χρόνια.\nΜέχρι στιγμής δεν υπήρξε αντίδραση από την Ουάσιγκτον. Η υπογραφή της συμφωνίας φέρνει τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους σε μια δύσκολη θέση, διπλωματικά. Οι Ιρανοί είναι πιθανό να παραμείνουν σταθεροί στην απόρριψη οποιασδήποτε πρότασης για επαναδιαπραγμάτευση της πυρηνικής συμφωνίας ή να την επεκτείνουν, ώστε να καλύψουν το πυραυλικό πρόγραμμα μεγάλων αποστάσεων της Τεχεράνης και την περιφερειακή της συμπεριφορά.\nΗ υπογραφή της συμφωνίας πραγματοποιήθηκε λίγες μόνο ημέρες μετά από μια αποτυχημένη συνάντηση ΗΠΑ-Κίνας στην Αλάσκα, στην οποία ξεκίνησε ένας πικρός πόλεμος λέξεων μεταξύ των δύο εθνών. Ο Μπάïντεν φαίνεται να ακολουθεί τα βήματα του Τραμπ τηρώντας σκληρή στάση έναντι του Πεκίνου.\nΗ συμφωνία Ιράν-Κίνας δέχθηκε επίθεση από την ιρανική αντιπολίτευση για παραβίαση της κυριαρχίας της χώρας. Δεν είναι σαφές εάν το Ιράν θα επιτρέψει στην Κίνα να έχει μόνιμη στρατιωτική βάση στην επικράτειά της. Η πρόσφατη συμφωνία θα θεωρηθεί ως άλλη μια προσπάθεια ξένου έθνους να καλύψει το κενό που άφησαν οι ΗΠΑ στην περιοχή. Ήδη η Ρωσία έχει δημιουργήσει μια σειρά στρατιωτικών και ναυτικών βάσεων στη Συρία και δραστηριοποιείται στη Λιβύη. Η Τουρκία, η οποία διαθέτει στρατιωτική βάση στο Κατάρ, συνεχίζει να έχει επίσης εδαφικές φιλοδοξίες στη Βόρεια Συρία και στο Ιρακινό Κουρδιστάν.\nΣε αντίθεση με τις ΗΠΑ, η Κίνα εξακολουθεί να εξαρτάται από το πετρέλαιο του Κόλπου. Το Πεκίνο κατέστησε σαφές ότι η συμμαχία του με το Ιράν δεν θα επηρεάσει τους δεσμούς του με τις χώρες του Κόλπου.\nΩς απόρροια της συμφωνίας εκτιμάται ότι οι χώρες της περιοχής θα βρίσκονται υπό πίεση, κυρίως από τις ΗΠΑ, για να μην πλησιάσουν την Κίνα. Η περιοχή, όπως τη δεκαετία του 1950, θα παγιδευτεί σε έναν νέο ψυχρό πόλεμο μεταξύ της Κίνας και της Ρωσίας από τη μία πλευρά και των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων συμμάχων της από την άλλη. Αυτό απαιτεί μια προσεκτική διπλωματική κίνηση εξισορρόπησης από χώρες της περιοχής, καθώς παρατηρούμε σημαντικούς γεωπολιτικούς μετασεισμούς.\n(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Arab news, από το δημοσιογράφο και πολιτικό αναλυτή Osama Al-Sharif)\nΟ Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Logistics


ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ: Νανάκης\nΕμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νανάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων\nΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ http://www.kathimerini.gr/913375/article/epikairothta/ellada/h-ekklhsia-ths-ellados-kai-h-xoynta\n*17 Μαΐου 1967. Η τελετή ενθρόνισης του πρωθιερέα των ανακτόρων και καθηγητή Πανεπιστημίου Ιερωνύμου Κοτσώνη ως Αρχιεπισκόπου Αθηνών.\nΓράφει ο Μητροπολίτης ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΑΝΑΚΗΣ*\nΗ δικτατορία του 1967 αναζήτησε έναν ιδεολογικό σύμμαχο και θεωρητικό καθοδηγητή του ελληνικού λαού, διότι βεβαίως η ίδια από μόνη της δεν μπορούσε να πείσει. Η εκκλησιαστική δομή που βρήκε στην Εκκλησία της Ελλάδος, αλλά και στην υπό την κανονική αναφορά της στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Εκκλησία της Κρήτης, με Αρχιεπίσκοπο τον Ευγένιο και την Επαρχιακή του Σύνοδο, δεν εξυπηρετούσε τους ιδεολογικούς της στόχους. Συνεπώς, η δικτατορία αποφασίζει την κατάλυση της κανονικής εκκλησιαστικής τάξης στην Εκκλησία της Ελλάδος. Παύει τον Αθηνών Χρυσόστομο Β΄, διορίζει Αριστίνδην Σύνοδο από αρχιερείς και επιβάλλει ως Αρχιεπίσκοπο τον αρχιμανδρίτη Ιερώνυμο Κοτσώνη.\nΑναρτήθηκε από SITALKIS Στις Σάββατο, Ιουνίου 17, 2017\nΕτικέτες Αριστίνδην, Εκκλησία, Ιεραρχία, Κοτσώνης, Νανάκης


Σοκολατένιος κορμός - Justlina blog\n26 Ιουνίου, 2016 / No Comments\nΕίναι το πιο εύκολο γλυκάκι και αρέσει στάνταρ σε μικρούς και μεγάλους. Είναι η εύκολη λύση για τις καλοκαιρινές απογευματινές λιγούρες όλης της οικογένειας.\n40 γρ. (5 κουταλιές σούπας) κονιάκ\n50 γρ (5-6 κουταλιές σούπας) Κακάο\n250 γρ. Μπισκότα πτί μπερ\nΛιώνουμε το βιτάμ σε ένα κατσαρολάκι και το βγάζουμε από τη φωτιά. Στο ίδιο κατσαρολάκι ρίχνουμε την άχνη, το κακάο, το κονιάκ και ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά μαζί να γίνει ένα ομοιόμορφο μίγμα. Τέλος προσθέτουμε τα τριμμένα μπισκότα και τα καρύδια (εγώ δεν έβαλα γιατί τα παιδιά δεν θέλουν) και ανακατέυουμε καλά.\nΑφήνουμε το μίγμα να κρυώσει και μετά το απλώνουμε σε αντικολλητικό χαρτι σε σχήμα κορμού και το βάζουμε στην κατάψυξη να κρυώσει.\nΜπορούμε όταν το βγάλουμε να το στολίσουμε με τρούφα, καρύδια, τριμμένο μπισκότο και να το σερβίρουμε και με μια μπάλα παγωτού…σοκ και δέος!!!


Λεβέντης μαινόμενος: Δεν είμαι τσόντα του ΣΥΡΙΖΑ. Θα καταπιώ ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Λυπάμαι, θα το κάνω\nΜε μεγάλη επιτυχία και με τη συμμετοχή πλέον των 150 Μελών και φίλων της Ένωσης πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2016 η καθιερωμένη εκδήλωση κοπής της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας της Ένωσης Δημοσιογράφων Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου. Στην αρχή ο Πρόεδρος της ΕΔΙΠΤ κ. Μιχάλης Σαββάκης καλωσόρισε τον κόσμο και ευχήθηκε καλή και δημιουργική χρονιά σε όλους. Ακολούθως την πίτα ευλόγησε ο Αρχιμανδρίτης π. Χρυσόστομος Παπαθανασίου ως εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου και την έκοψε η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου και τ. Πρωθυπουργός κα Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου μαζί με την Ακαδημαϊκό και π. Πρόεδρο της Βουλής κα Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη. Στη συνέχεια ο Πρόεδρος της ΕΔΙΠΤ κ. Μιχάλης Σαββάκης εξήρε την προσφορά: 1) Tου κ. Βάιου Σελλούντου για την πολύχρονη και πολύτιμη προσφορά του στην Ε.Δ.Ι.Π.Τ. ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της, 2) Tου κ. Κωνσταντίνου Καλύβα τόσο για την πολύχρονη και πολύτιμη προσφορά του στην Ε.Δ.Ι.Π.Τ. ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, όσο και για την επάξια εκπροσώπηση της Ένωσης ως Αναπληρωτής Πρόεδρος και Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και του ΤΑΙΣΥΤ,3) Tου κ. Ευάγγελου Σπύρου για την επάξια εκπροσώπηση της Ένωσης ως Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και 4) του κ. Διονυσίου Μαγκλιβέρα για την πολύχρονη και πολύπλευρη προσφορά του ως τελευταίου Προέδρου του ΤΑΙΣΥΤ, νυν Β’ Διεύθυνσης του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ. Kατόπιν η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου και τ. Πρωθυπουργός κα Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, η π. Πρόεδρος της Βουλής, Ακαδημαϊκός και Επίτιμο Μέλος της Ε.Δ.Ι.Π.Τ. κα Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη και η Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ κα Γιώτα Αντωνοπούλου, απένειμαν στους τιμωμένους διπλώματα και το αργυρό μετάλλιο της Ένωσης. Στην εκδήλωση παρευρέθησαν εκπροσωπώντας το ΣΥΡΙΖΑ ο Βουλευτής κ. Γιώργος Παπαηλίου, τη Ν.Δ. η Βουλευτής κα Σοφία Βούλτεψη, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ ο κ. Παύλος Χρηστίδης, το Κ.Κ.Ε. ο Βουλευτής κ. Σταύρος Τάσσος, Το Ποτάμι η κα Λίνα Παπαδάκη, τους EUROKINISSI\n"Η Ένωση Κεντρώων δεν είναι τσόντα του ΣΥΡΙΖΑ. Εντολή του λαού, είναι τους εννέα βουλευτές μας, να τους κάνουμε 60 και 70" είπε ο Βασίλης Λεβέντης. "Στις επόμενες εκλογές, η Ένωση Κεντρώων θα καταπιεί το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ. Λυπούμαι αλλά θα το κάνω", πρόσθεσε\nnews247 27 Ιανουαρίου 2016 21:03\n«Το ότι θα στηρίξουμε τον Τσίπρα είναι όνειρα νυχτερινά και καλό είναι να σκεπαστούν γιατί είναι ξεσκέπαστοι», δήλωσε ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, Βασίλης Λεβέντης, στη διάρκεια της ομιλίας του σε εκδήλωση για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του κόμματος στη Θεσσαλονίκη, σε αίθουσα του ξενοδοχείου «Καψής».\n«Νομίζουν ότι θα φεύγουν βουλευτές από τον ΣΥΡΙΖΑ και θα πηγαίνω εγώ να τους αναπληρώνω. Πλανώνται. Όνειρα νυχτερινά. Η εντολή προς την Ένωση Κεντρώων δεν είναι για τέτοια πρόστυχα πράγματα. Τσόντα μπορεί να είναι ο Καμμένος. Άλλοι να γίνουν τσόντα. Εμείς, στην Ένωση Κεντρώων, τους εννέα βουλευτές πρέπει να τους κάνουμε 60 και 70. Αυτή είναι η εντολή μας», είπε.\nΩστόσο, ο κ. Λεβέντης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να στηρίξει κάτι καλό που θα κάνει η κυβέρνηση και σημείωσε: «Θα παραμείνω σεμνός, ούτε θέλω να μπω στην κυβέρνηση. Αν κάνουν κάτι καλό θα το στηρίξω, αλλά βλέπω όλο ραδιουργίες και μηχανορραφίες. Εγώ του είπα του Τσίπρα στη Βουλή, αν ερχόταν τίμια και έλεγε «πτώχευσε το Ασφαλιστικό, πρέπει να μειώσουμε 30% τις συντάξεις», ίσως ψήφιζα, όχι για να μειωθούν οι συντάξεις, αλλά για να σωθεί η χώρα. Ταχυδακτυλουργίες, τετραγωνισμοί του κύκλου και απατεωνιές, δεν χωρούν στον Λεβέντη».\nΟ πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, επέμεινε στην πρόταση του για τον σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης και εξήγησε: «Οικουμενική, γιατί ο Τσίπρας χωλαίνει και δεν μπορεί και ο Μητσοτάκης να εγκαταλείψει τα όνειρα για αυτοδυναμίες και για πρωθυπουργίες και να κοιτάξουμε την Ελλάδα. Είναι μια πολύ δύσκολη στιγμή, κινδυνεύει και για Grexit ακόμη».\nΟ κ. Λεβέντης κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. ότι «λεηλάτησαν τη χώρα επί 40 χρόνια» και πρόσθεσε: «Ιδιαίτερα το ένα κόμμα, το ΠΑΣΟΚ, επειδή ντρέπεται γι αυτό που είναι, μετακόμισε στον ΣΥΡΙΖΑ. Λεηλάτησαν, πτώχευσαν, κατέστρεψαν τη χώρα. Ο εφιάλτης που ζούμε αυτά τα πέντε χρόνια είναι εξαιτίας τους. Και μία συγγνώμη δεν ζήτησαν. Κι επειδή είναι αναίσθητοι και δεν ζητούν συγγνώμη τους λέω: Μια μεγάλη Ένωση Κεντρώων θα τους αναγκάσει να ζητήσουν συγγνώμη - κι αν δεν το πράξουν είναι και η δικαιοσύνη εδώ. Γιατί υπάρχουν αυτοκτονίες, υπάρχουν λουκέτα, υπάρχουν και καταστροφές. Δεν μπορούμε να τις ξεπεράσουμε».\nΤέλος. ο κ. Λεβέντης εξέφρασε την εκτίμηση ότι στις επόμενες εκλογές, η Ένωση Κεντρώων θα αφήσει εκτός Βουλής το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι και είπε χαρακτηριστικά: «Στις επόμενες εκλογές, η Ένωση Κεντρώων θα καταπιεί το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ. Λυπούμαι αλλά θα το κάνω».\nΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Βασίλης Λεβέντης


Λεωφόρος Κηφισίας: Καραμπόλα λίγο πριν το ύψος της Πανόρμου - Περιοδικό Step\nΠιο συγκεκριμένα, το πρωί της Παρασκευής (3/5), όπως μετέδωσε ο ΣΚΑΪ, συγκρούστηκαν αυτοκίνητα τα οποία όμως υπέστησαν μόνο υλικές ζημιές ενώ δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί. Λίγη ώρα μετά το τροχαίο, τα αυτοκίνητα απομακρύνθηκαν από το σημείο.\nΣημειώνεται πως η κίνηση στο σημείο λόγω και της ώρας ήταν αυξημένη και στην αριστερή λωρίδα στο ρεύμα καθόδου της Κηφισίας, κοντά στην Πανόρμου.\nΚρήτη: Αστυνομικοί πήγαν να κάνουν σύσταση και κινδύνεψαν με… σούβλισμα!\nΣτον ανακριτή σήμερα ο 54χρονος που κατηγορείται για τον τραυματισμό της 8χρονης\nΖακ Κωστόπουλος: Έτοιμη να πάρει «κεφάλια» η ΕΛΑΣ – Διατάχθηκε ΕΔΕ μετά το πόρισμα του ιατροδικαστή\nΝοέμβριος 21, 2018 periodiko Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ζακ Κωστόπουλος: Έτοιμη να πάρει «κεφάλια» η ΕΛΑΣ – Διατάχθηκε ΕΔΕ μετά το πόρισμα του ιατροδικαστή\nΑπρίλιος 6, 2019 periodiko Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ροδίτης εισέπραττε επί έξι χρόνια τη σύνταξη της νεκρής μητέρας του\nΚουμουτσάκος: Το BBC επιβεβαιώνει τους προβληματισμούς της ΝΔ για την Συμφωνία των Πρεσπών\nΦεβρουάριος 24, 2019 periodiko Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κουμουτσάκος: Το BBC επιβεβαιώνει τους προβληματισμούς της ΝΔ για την Συμφωνία των Πρεσπών


Η θεραπευτική δύναμη της μητρικής επαφής και τα 5 βασικότερα οφέλη για το μωρό σας – Mommy And The City\nΑρχική / Παιδί / Υγεία-Ψυχολογία / Η θεραπευτική δύναμη της μητρικής επαφής και τα 5 βασικότερα οφέλη για το μωρό σας\nΈυα Ακριβοπούλου Υγεία-Ψυχολογία Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η θεραπευτική δύναμη της μητρικής επαφής και τα 5 βασικότερα οφέλη για το μωρό σας 2,913 Προβολές\nΕίτε μιλάμε για ένα χάδι είτε για μια σφιχτή αγκαλιά όλοι γνωρίζουμε πόσο θεραπευτικό μπορεί να είναι το άγγιγμα του γονιού στο παιδί του. Η επιστήμη όμως έρχεται να μας δείξει πως μπορεί πραγματικά να κάνει θαύματα για την υγεία μας. «Το άγγιγμα μειώνει το άγχος και χαμηλώνει την πίεση σύμφωνα με τον James Nikolai, γιατρό και διευθυντή του Ιδρύματος Andrew Weil .\n«Ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά», λέει η Tiffany Field, διευθύντρια του Ινστιτούτου Έρευνας Επαφής στο Πανεπιστήμιο του Μαιαμι, «τα οφέλη της επαφής μέσα από ένα χάδι μια αγκαλιά ή ένα μασάζ είναι πολλά». Σε μια σειρά μελετών που διεξήγαγε η ομάδας της και η ίδια υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου, αποκαλύφθηκε πως τα μωρά και τα παιδιά που δέχονταν συχνά χαλαρωτικό μασάζ από τους γονείς τους, είχαν σημαντικά οφέλη στην σωματική και ψυχική υγεία τους, όπως καλύτερο ύπνο, λιγότερο άγχος και πιο δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα. Επιπλέον ενισχύθηκε ο δεσμός ανάμεσα στο γονιό και το παιδί.\nΌπως η άσκηση και η σωστή διατροφή έτσι και το συχνό μασάζ και η επαφή (χάδι) είναι καθοριστικό κομμάτι της υγιούς ανάπτυξης ενός ανθρώπου, λέει η Dr Field. Παρακάτω αναφέρονται οι θεραπευτικοί λόγοι που είναι απαραίτητο το χάδι ενός γονιού για το παιδί του μέσω ενός χαλαρωτικού μασάζ.\nΒοηθά στην ανάπτυξη των βρεφών: Σύμφωνα με έρευνες, τα βρέφη που έχουν συχνή σωματική επαφή με τους γονείς τους, αυξάνουν γρηγορότερα το βάρος τους, έχουν υψηλότερη νοητική ανάπτυξη και αναπτύσσουν γρηγορότερα κινητικές δεξιότητες – πλεονεκτήματα που τα διατηρούν για μήνες.\nΜειώνει το στρες: Τα παιδιά αγαπούν το άγγιγμα. Χάδι, αγκαλιά ακόμα και πάλι σώμα με σώμα» λέει ο Dr Nicolai, διευθυντής του Ιδρύματος Andrew Weil. Ενστικτωδώς γνωρίζουν πως τα βοηθά να χαλαρώσουν και τα κάνουν ευτυχισμένα. Πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδικής και Εφηβικής Ψυχιατρικής διαπίστωσε ότι τα παιδιά που απολάμβαναν ένα χαλαρωτικό μασάζ είχαν χαμηλότερα επίπεδα της ορμόνης του στρες, της κορτιζόλης και λιγότερο άγχος και κατάθλιψη σε σχέση με εκείνα που απολάμβαναν ένα χαλαρωτικό βίντεο.\nΠροστατεύει από τα κρυολογήματα. Τα μωρά αλλά και τα παιδιά λατρεύουν να χώνονται κυριολεκτικά στην αγκαλιά των γονιών τους. Μια τέτοιου είδους καθημερινή επαφή μπορεί να κρατήσει μακριά τα μικρόβια, σύμφωνα με τη Dr Field, γιατί σύμφωνα με μελέτες έχει φανεί ότι ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Επιπλέον, ερευνητές από το Cedars-Sinai Medical Center, έδειξαν πως το η επαφή μέσω του μασάζ αυξάνει την άμυνα των λευκών αιμοσφαιρίων και μειώνει τα επίπεδα κορτιζόλης που σχετίζονται με το άγχος.\nΒελτιώνει την αναπνοή: Σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Επιστημονικό Περιοδικό Παιδιατρικής, τα παιδιά που πάσχουν από άσθμα και τα οποία δέχονται καθημερινά ένα θεραπευτικό μασάζ για 20 λεπτά πριν τον ύπνο αποκτούν καλύτερο έλεγχο της πάθησης και αρχίζουν να αναπνέουν καλύτερα μετά από ένα μήνα σε σχέση με εκείνα που λαμβάνουν θεραπευτική αγωγή. Το άγχος μικραίνει του αεραγωγούς, με αποτέλεσμα να περιορίζεται η είσοδος του αέρα, λένε οι ειδικοί. Γι αυτό η συχνή επαφή ανακουφίζει τη δυσκολία στην αναπνοή και μειώνει το βήχα.\nΒελτιώνει τον ύπνο. Το μασάζ έχει αποδειχθεί ότι βοηθά τα παιδιά να κοιμηθούν πιο γρήγορα και καλύτερα, λέει η Dr Field. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να είναι πιο ξεκούραστα κατά τη διάρκεια της ημέρας, πιο ήρεμα, λιγότερο υπερκινητικά, να παρουσιάζουν μεγαλύτερη ικανότητα συγκέντρωσης στην τάξη και μεγαλύτερη διάθεση συνεργασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά.\nΓια να έχετε τα παραπάνω οφέλη σκεφτείτε να αρχίσετε να παρέχετε στο μωρό ή παιδί σας ένα καθημερινό μασάζ διάρκειας 15 λεπτών πριν τον ύπνο, λέει η Dr Field.\nΞεκινώντας βρείτε πρώτα την κατάλληλη πίεση που θα ασκείσετε στο σώμα του παιδιού. Μια ελεγχόμενη μεσαία πίεση είναι η καλύτερη. Σύμφωνα με τις μελέτες ένα πολύ απαλό μασάζ δεν έχει τα ίδια οφέλη. Τα παιδιά αρχίζουν να γαργαλιούνται με την απαλή επαφή. Δοκιμάστε πρώτα πάνω στο δικό σας σώμα ή στο σύντροφό σας για να βρείτε την κατάλληλη πίεση που πρέπει να ασκείτε.\nΣτη συνέχεια κάντε μασάζ στους ώμους, την πλάτη, τα χέρια και τα πόδια του παιδιού σας. Καθώς αυτό μεγαλώνει εφαρμόστε και άλλες τεχνικές που περιλαμβάνουν τις παλάμες και τα πέλματά του. Η ρεφλεξολογία έχει δείξει πως στο πέλμα μας υπάρχουν συγκεκριμένες ζώνες που ανακουφίζουν από πόνους σε διάφορα σημεία του σώματος, βελτιώνουν την αναπνοή και την κυκλοφορία μας ενώ επίσης βοηθούν στη θεραπεία των ασθενειών. Ρωτάτε το παιδί σας τι του αρέσει και τι όχι και πότε αισθάνεται άβολα.\nΝα θυμάστε: Η σωματική επαφή είναι ένας τρόπος επικοινωνίας με τα παιδιά μας. Κάθε φορά που τα χαϊδεύουμε, τα αγκαλιάζουμε ή τους προσφέρουμε ένα χαλαρωτικό μασάζ, τους υπενθυμίζουμε πόσο τα αγαπάμε!\nΕσείς πόσο συχνά αγκαλιάζετε το παιδί σας; Του αρέσουν οι αγκαλιές, τα χάδια και το μασάζ;\nΓια περισσότερες πληροφορίες για το βρεφικό μασάζ διαβάστε το φυλλάδιο: Τα οφέλη του βρεφικού μασάζ: Δείτε πώς θα το κάνετε σωστά!!\nβρέφος ευεργετικά αποτελέσματα επαφής μασαζ μητρική επαφή παιδί το χάδι\t2016-11-29\nΕτικέτεςβρέφος ευεργετικά αποτελέσματα επαφής μασαζ μητρική επαφή παιδί το χάδι\nΠροηγούμενο 7 πολύτιμες συμβουλές για την περίπτωση που σπάσουν τα νερά, γεννάτε και είστε μόνη\nΕπόμενο Πριν λίγες μέρες έγιναν γονείς και μας συστήνουν την μπέμπα τους


Το ξέσπασμα της Παπαχρήστου: «Θέλουν να με κρεμάσουν στο Σύνταγμα; Να με σταυρώσουν;» | karatzova.com\nHome / Αθλητικά / Το ξέσπασμα της Παπαχρήστου: «Θέλουν να με κρεμάσουν στο Σύνταγμα; Να με σταυρώσουν;»\nΤο ξέσπασμα της Παπαχρήστου: «Θέλουν να με κρεμάσουν στο Σύνταγμα; Να με σταυρώσουν;»\nΗ Βούλα Παπαχρήστου αναφέρθηκε στο ρατσιστικό σχόλιο που είχε κάνει το 2012, τονίζοντας ότι έχει ζητήσει συγγνώμη και όλοι κάνουν λάθη!\nΗ Βούλα Παπαχρήστου είχε αποκλειστεί από τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2012, μετά από ανάρτησή της με ρατσιστικό χαρακτήρα στα social media: «Με τόσους Αφρικανούς στην Ελλάδα.. Τουλάχιστον τα κουνούπια του δυτικού Νείλου..θα τρώνε σπιτικό φαγητό!!!».\nΑπό τότε ζήτησε πολλές φορές συγγνώμη για το περιστατικό, αλλά το θέμα επανήρθε στην επικαιρότητα μετά τα συγχαρητήρια που της έδωσε ο Πρωθυπουργός και το τιτίβισμα του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κυρίτση, ότι δεν έπρεπε ο Τσίπρας να της δώσει συγχαρητήρια.\nΗ ίδια πήρε και πάλι θέση τονίζοντας ότι έχει πει 100 φορές συγγνώμη: «Δεν θέλω να το ανοίξω πάλι αυτό το θέμα και να διαιωνίζεται. Έχω κουραστεί. Θέλω μόνο να αγωνίζομαι και να πηγαίνω καλά στους αγώνες. Να κάνω το καλύτερο δυνατό εκεί. Αυτό προσπαθώ. Δεν μπορώ άλλο. Οι πράξεις μιλούν από μόνες τους και καλύτερα από τα λόγια», ανέφερε στη "Sportime" και πρόσθεσε:\n«Έχω πει 100 φορές συγνώμη. Τι άλλο να κάνω; Θέλουν να με κρεμάσουν στο Σύνταγμα; Να με σταυρώσουν; Ας με σταυρώσουν... Όλοι κάνουμε λάθη κι έχω μέσα από το λάθος μου μαθαίνω ακόμη. Τότε, ήμουν χάλια με την κριτική. Τώρα δεν με αγγίζει, έχω τη συνείδησή μου καθαρή. Έχω την οικογένειά μου, το παιδί μου. Έχω γίνει μητέρα, είμαι σύζυγος. Αυτούς δεν θέλω να μου πειράξει κανείς. Το παιδί μου είναι το παν και θέλω να το σεβαστούν. Εμένα πια δεν με κλονίζουν».\nΑνώνυμος 12 Αυγούστου 2018 - 4:45 μ.μ.\nείσαι αριστερός ότι και να κάνεις και ότι και να πείς συγχωρείται. όμως έτσι και πεις κάτι που δεν αρέσει στους αριστερούς μαύρο φίδι που σε έφαγε ΤΕΛΟΣ .\nΑνώνυμος 12 Αυγούστου 2018 - 6:09 μ.μ.\nΚοιμάσαι ξυπνάς , με τι εξυπνάδα κατά της αριστεράς θα πεις!!! Ξεχνάς μόνο "αμερόληπτε , ακομπλεξάριστε σχολιαστή ", το κράτος αυτό δεν δημουργήθηκε το '15 αλλά το δημιούργησε η παράταξη που με θρησκευτικό φανατισμό και όχι με πολιτικά κριτήρια υποστηρίζεις!!!\nΑνώνυμος 12 Αυγούστου 2018 - 6:30 μ.μ.\nΑπο τα γραφομενα σου φαινεται οτι εχεις αριστερη ιδεολογια δεξιας τσεπης που δεν ανεχεται κάθε τι μη αριστεροστροφο. χαλαρωσε εσυ και οι αριστερόστροφες ιδεολογιες σου δεν ειστε το κεντρο της γης\nΑνώνυμος 12 Αυγούστου 2018 - 9:23 μ.μ.\nΜήπως γνωρίζεις και πόσα ευρώ έχω στην τζέπη Χορταρέα;Τι νταλκά βαράς ρε φίλε όταν Αυγουστο μήνα ασχολείσαι με αριστερές στροφές!!!\nΑνώνυμος 12 Αυγούστου 2018 - 9:47 μ.μ.\nΩΡΑΙΟΣ Ο ΑΡΙΣΤΕΡΟΜΥΑΛΟΣ.ΦΟΥΣΚΩΣΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΜΟΝΟΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΜΠΑΖΕΙ ΑΕΡΑ. ΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΣΤΕΓΑΝΑ ΓΥΜΝΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΙΣΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΨΗ.\nΑνώνυμος 12 Αυγούστου 2018 - 5:20 μ.μ.\nΕγώ πάντως δεν βλέπω κάτι ρατσιστικό σε αυτό που είπε απλά είπε την αλήθεια\nΑνώνυμος 12 Αυγούστου 2018 - 7:34 μ.μ.\nΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ, ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΗ ΛΟΓΙΚΗ ΣΟΥ!ΑΝ ΤΟ ΕΛΕΓΑΝ ΟΜΩΣ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ! ΞΕΧΑΣΕ ΤΟΤΕ Η ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ ΤΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΙΔΕΩΔΗ ,ΤΙΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΑΛΛΑ ΤΙΣ ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΤΩΡΑ ! ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΥΤΟ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΤΟΤΕ ΝΕΟΤΕΡΟ ,ΝΑ ΕΙΧΕ ΑΚΡΟΔΕΞΙΕΣ, ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΡΡΟΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΙΚΕΙΟ ,ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ! ΕΛΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΛΟΥΒΕΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΡΔΗ! εΤΣΙ ΚΑΙ ΣΟΥ ΞΕΦΥΓΕΙ....ΔΕΝ ΞΑΝΑΜΠΑΙΝΕΙ ΠΙΣΩ\nΑνώνυμος 12 Αυγούστου 2018 - 10:01 μ.μ.\nΕ ναι ρε.\nΤι άλλο μπορείτε να πείτε?\nΑφού τσ δια σας παραλία απο τους μπαφους και το pro δεν μπορείτε να σηκωσετε κεφάλι.\nΚαι σας πείραξε ειλικρινά το σχόλιο για τα κουνούπια, ενω εσείς το φασίστας ,ακραίος, χευσαυγιτης ,ναζιστής τα εκστομιζεται προς όλους όσους έχουν αντίθετη γνώμη απί την δική σας ,για να μην πω για τις ευθείες απειλές.\nΑνώνυμος 12 Αυγούστου 2018 - 11:24 μ.μ.\nΚαι εσείς το προδότες και ανθέλληνες!!!\nΑνώνυμος 13 Αυγούστου 2018 - 7:17 π.μ.\nΈτσι έτσι μπράβο να φάμε ο ένας τον άλλον για τον κάθε ξένο που ήρθε μπράβο πάμε καλά\nΑνώνυμος 12 Αυγούστου 2018 - 9:26 μ.μ.\nΘέλει και λίγο μυαλό!!!\nΑνώνυμος 12 Αυγούστου 2018 - 10:41 μ.μ.\nΟΛΟΙ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΛΙΔΕΣ ΓΙΑΡΟ\nΑνώνυμος 13 Αυγούστου 2018 - 8:07 π.μ.\nΡε πρόβατα που υπάρχουν ακόμη...\nΑνώνυμος 14 Αυγούστου 2018 - 3:20 μ.μ.\nΆντε Θέμη Α βάλε τον Χρίστο Σ να υπογράψει λιβελο κατά της Παπαχρηστου ανακατεύοντας Κορνήλιο Καστοριάδη με μέγα Βασίλειο


Απίθανη ανακοίνωση του ΑΣ Άρης! | ThesSports\nΑρχική SPORTS Απίθανη ανακοίνωση του ΑΣ Άρης!\nΑπίθανη ανακοίνωση του ΑΣ Άρης!\nΑπολογιστική ανακοίνωση για τη χρονιά που ολοκληρώθηκε εξέδωσε ο ερασιτέχνης Άρης. Εντύπωση προκαλούν οι αναφορές στο πρόσωπο του προέδρου Θωμά Γιώτα, ο οποίος χαρακτηρίζεται (σε επίσημη ανακοίνωση του ΑΣ…) «ακούραστος» και «όνομα-εγγύηση».\nΕπί της ουσίας πάντως θίγονται αρκετά σοβαρά ζητήματα και παρουσιάζονται τα προβλήματα και οι κινήσεις που έκανε η διοίκηση, η οποία όντως κατέβαλλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να βρει λύσεις. Αναλυτικά η ανακοίνωση:\n«Ολοκληρώθηκε την Κυριακή το πρωτάθλημα της Volleyleague. Η νίκη επί του Παναθηναϊκού «σφράγισε» την παραμονή του ΑΡΗ στην κατηγορία και έκλεισε πετυχημένα μια χρονιά που από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε η διοίκηση του Θωμά Γιώτα έδειχνε ως χρονιά – Γολγοθάς.\nΗ αγωνιστική σεζόν δε θεωρείται πετυχημένη γιατί η ομάδα κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία. Η χρονιά είναι πετυχημένη γιατί στις 12 Οκτωβρίου, ημέρα έναρξης του πρωταθλήματος, η διοίκηση κατάφερε μετά από υπεράνθρωπες προσπάθειες να παρουσιάσει μια ανταγωνιστική ομάδα στο παρκέ. Μια ομάδα που παρά τις όποιες αδυναμίες είχε, μπόρεσε να κοιτάξει στα μάτια οποιοδήποτε αντίπαλο.\nΚανείς δεν πρέπει να ξεχνάει ότι στις 13 Σεπτεμβρίου του 2013 τόσο στο Τ.Α.Π. όσο και γενικότερα στον Α.Σ. ΑΡΗΣ, δεν υπήρχε τίποτα.\nΔεν υπήρχαν υπάλληλοι στα γραφεία του Ερασιτέχνη, ενώ όσοι εργαζόταν προ διοικήσεως Γιώτα ήταν σε επίσχεση εργασίας. Το φυσικό αέριο ήταν κομμένο με μια οφειλή περίπου 30.000 ευρώ.\nΣήμερα και υπάλληλοι υπάρχουν και στο χρέος του αερίου έχει γίνει διακανονισμός. Το κολυμβητήριο ήταν διαλυμένο, σήμερα η πισίνα είναι στολίδι για το γήπεδο «Κλεάνθης Βικελίδης». Γυμναστές και προπονητές ήταν απλήρωτοι… Σήμερα και αυτά τα χρέη έχουν ρυθμιστεί.\nΣτο κλειστό γυμναστήριο της πάλης για χρόνια ολόκληρα μία κολώνα περνούσε μέσα από το ταπί. Πλέον οι αθλητές μπορούν απερίσκεπτοι να κάνουν τις προπονήσεις τους.\nΤο κολυμβητικό τμήμα είχε αθλητές που είχαν αποφασίσει να εγκαταλείψουν τον ΑΡΗ. Σήμερα στο Σύλλογο βρίσκονται αθλητές που μόνο επιτυχίες φέρνουν όταν αγωνίζονται με το «κιτρινόμαυρο» σκουφάκι.\nΤα γραμμάτια ήταν πολλά. Τα εκχωρημένα έσοδα ακόμη περισσότερα. Πλέον αρκετά έχουν πάρει το δρόμο τους.\nΟι μετακινήσεις των αγωνιστικών τμημάτων του Συλλόγου έπαψαν πλέον να γίνονται με πίστωση.\nΣτο τμήμα βόλεϊ του Συλλόγου δεν υπήρχε τίποτα. Άραγε… μπορεί κανείς να ξεχάσει ότι στις 22 Αυγούστου δεν υπήρχε κανένας αθλητής στην ομάδα; Μπορεί κανείς να ξεχάσει ότι όταν η Διοίκηση του Θωμά Γιώτα ανέλαβε είχε να αντιμετωπίσει το ποσό των 168.000 ευρώ σε τελεσίδικες αποφάσεις; Μπορεί κανείς να ξεχάσει ότι δεν υπήρχε φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα;\nΜπορεί κανείς να κατηγορήσει τον οποιοδήποτε για πιο λόγο η ομάδα δεν ενισχύθηκε όπως θα έπρεπε τότε, όταν σχεδόν όλοι οι παίκτες είχαν ήδη βρει ομάδα; Και ευτυχώς το όνομα Γιώτας ήταν εγγύηση και έτσι παίκτες, όπως ο Αρμενάκης και ο Γκαράς υπέγραψαν και φόρεσαν τα «κιτρινόμαυρα». Από το πουθενά και με το μεράκι όλων αυτών που στελέχωσαν το Διοικητικό Συμβούλιο, με πρωτεργάτη τον ακούραστο Πρόεδρο του Τ.Α.Π. δημιουργήθηκε ΟΜΑΔΑ.\nΑυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι ο ΑΡΗΣ είναι η μοναδική ομάδα της VOLLEYLEAGUE, που δε λαμβάνει επιχορήγηση, λόγο παλαιών οφειλών, πράγμα που σημαίνει ότι τα χέρια των ανθρώπων του Τ.Α.Π. είναι δεμένα. Να υπενθυμίσουμε ότι ο ΑΡΗΣ είχε το 11ο μπάτζετ από τις 12 ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.\nΠαρόλα αυτά οι προσπάθειες για καθημερινή επίλυση ακόμη και των πιο απλών θεμάτων που απασχόλησαν το τμήμα ήταν άμεσες και αποτελεσματικές.\nΣε όλα αυτά φυσικά και δεν πρέπει να ξεχάσουμε το παγοδρόμιο που έχει τοποθετηθεί πίσω από τη Θύρα 3, σε μία έκταση που μόνο σκουπίδια και μόλυνση είχε να προσφέρει. Πλέον είναι τόπος χαράς για παιδιά μικρότερα άλλα και… μεγαλύτερα… όλης της Θεσσαλονίκης».\nΠροηγούμενο άρθροΚαμπάνες για Σίτι και Παρί από ΟΥΕΦΑ\nΕπόμενο άρθροΚι άλλη απώλεια, απομακρύνεται ο στόχος (video)\nΆλλαξε ώρα το ΠΑΟΚ-Δράμα


Στον Χρήστο Χωμενίδη το Βραβείο Ευρωπαϊκού Μυθιστορήματος | My bookmark\nΜια σημαντική διάκριση για τον γνωστό συγγραφέα και τη “Νίκη” του.\nΣτον Χρήστο Χωμενίδη για το μυθιστόρημά του “Νίκη” που κυκλοφορεί στα γαλλικά από τις εκ΄δόσεις Viviane Hamy, απονεμήθηκε το Βραβείο Ευρωπαϊκού Μυθιστορήματος (Prix du Livre Européen)!\nΟ συγγραφέας σχολίασε τα ευχάριστα νέα με μια ανάρτηση στο Facebook, στην οποία ανέφερε:\n«Η απονομή του Ευρωπαϊκού Βραβείου Μυθιστορήματος στη “Νίκη” είναι μια Νίκη για την Ελλάδα. Μέσα από την τέχνη, η πατρίδα μας μπορεί να συστηθεί ξανά στον κόσμο. Την ώρα της μεγάλης αυτής δικαίωσης και χαράς, σκέφτομαι τη μάνα μου και τον πατέρα μου που αποτέλεσαν την πρώτη έμπνευση για τη “Νίκη”. Σκέφτομαι τους δασκάλους που μού έδωσαν τα φώτα. Σκέφτομαι τους αναγνώστες που με στηρίζουν σχεδόν τριάντα χρόνια τώρα. Ευχαριστώ την εκδότριά μου Άννα Πατάκη, που με εμψυχώνει με αδελφική αγάπη. Αγκαλιάζω τα πιό δικά μου πρόσωπα. Στέλνω ένα μεγάλο φιλί στους συνομήλικους της κόρης μου νέους αναγνώστες, μέσα από τους οποίους θα βγούν οι νέοι μας συγγραφείς.\nTo Prix du Livre Européen εδραιώθηκε το 2007 και διοργανώνεται έκτοτε από τον οργανισμό Esprit d’Europe στο Παρίσι. Στόχος του είναι να προωθεί τις Ευρωπαϊκές αξίες και να συμβάλλει στο να κατανοήσουν καλύτερα οι πολίτες της Ε.Ε. τον πολιτισμό της Ένωσης ως ολότητα. Το βραβείο συνοδεύεται από οικονομικό έπαθλο αξίας 10.000 ευρώ.\nΗ “Νίκη” εκδόθηκε το 2014 και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. Το οπισθόφυλλο του βιβλίου δίνει μια γεύση για το τι αφορά η ιστορία του:\nTags: Βραβείο Ευρωπαϊκού ΜυθιστορήματοςΝίκηΧρήστος Χωμενίδης


Σειρά μεγάλοι στοχαστές. Michael Sandel. Επιμέλεια: Μαυροζαχαράκης Μανόλης. Κοινωνιολόγος Πολιτικός Επιστήμονας - PDF\nΣειρά μεγάλοι στοχαστές. Michael Sandel. Επιμέλεια: Μαυροζαχαράκης Μανόλης. Κοινωνιολόγος Πολιτικός Επιστήμονας\nDownload "Σειρά μεγάλοι στοχαστές. Michael Sandel. Επιμέλεια: Μαυροζαχαράκης Μανόλης. Κοινωνιολόγος Πολιτικός Επιστήμονας"\n1 Σειρά μεγάλοι στοχαστές Michael Sandel Επιμέλεια: Μαυροζαχαράκης Μανόλης Κοινωνιολόγος Πολιτικός Επιστήμονας\n2 Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013 Το χρήμα δεν τα αγοράζει όλα Η αγορά δεν είναι ένα ουδέτερο εργαλείο και δεν μπορεί να ορίζει τι είναι σωστό και τι είναι εσφαλμένο, ούτε το ποιος είναι ο χαρακτήρας των αγαθών που παράγουμε Από τον Θανάση Γιαλκέτση, Εφημερίδα των Συντακτών Ο Μάικλ Σαντέλ είναι καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Στη γλώσσα μας κυκλοφορούν τα βιβλία του «Ο φιλελευθερισμός και τα όρια της δικαιοσύνης» (Πόλις, 2003), «Δικαιοσύνη» (Πόλις, 2011) και «Ενάντια στην τελειότητα» (Αλεξάνδρεια, 2011). Με το βιβλίο του «What Money Can t buy» (Farrar, Straus and Giroux, 2012), ο Σαντέλ πραγματεύεται ένα από τα σοβαρότερα ηθικοπολιτικά ζητήματα του καιρού μας: Ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος του χρήματος και των αγορών στις σύγχρονες κοινωνίες; Υπάρχουν αγαθά που το χρήμα δεν θα έπρεπε να μπορεί να αγοράζει; Με αφορμή την ιταλική έκδοση αυτού του βιβλίου του, ο Μάικλ Σαντέλ έδωσε στην εφημερίδα «Il Manifesto» τη συνέντευξη που ακολουθεί. Ο υπότιτλος του βιβλίου σας είναι «Τα ηθικά όρια στην αγορά». Αυτό ήδη λέει πολλά για τον κύριο σκοπό σας. Τι είχατε στον νου σας όταν το γράφατε; -Ενας από τους στόχους του βιβλίου είναι να αμφισβητήσω τον τρόπο με τον οποίο γίνεται σήμερα αντιληπτή η οικονομική σκέψη. Το βιβλίο προσπαθεί να αντιπαρατεθεί σε έναν ορισμένο ηγεμονικό τρόπο με τον οποίο ερμηνεύεται ο ρόλος της αγοράς και επιχειρεί ιδίως να αμφισβητήσει την ιδέα ότι η οικονομία είναι μια ηθικά ουδέτερη επιστήμη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Από τον προηγούμενο αιώνα η οικονομία παρουσιάζεται πάντοτε ως μια επιστήμη ουδέτερη σε σχέση με τις αξίες, η οποία επομένως δεν παίρνει ποτέ θέση για τους μηχανισμούς της αγοράς και για τις προτιμήσεις των προσώπων.\n3 Εγώ θεωρώ, αντίθετα, ότι η οικονομία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μέρος της ηθικής και πολιτικής φιλοσοφίας, κυρίως σήμερα που η οικονομία προσπαθεί να προσφέρει ένα μοντέλο ικανό να εξηγεί όλη την ύπαρξη. Αυτός ο τρόπος θεώρησης των πραγμάτων δεν θα αρέσει στους οικονομολόγους -Δεν είναι παράξενο που οι οικονομολόγοι προσπαθούν να αντισταθούν στις θέσεις που περιέχονται στο βιβλίο μου. Προσπαθούν να διαχωρίσουν την οικονομία από την ηθική και πολιτική φιλοσοφία και μπορεί να είναι καχύποπτοι απέναντι σε μια συμβολή όπως η δική μου, η οποία αντίθετα επιχειρεί να ορίσει τον χαρακτήρα της οικονομίας ως μη αυτόνομης επιστήμης. Εγώ όμως θέλω μόνον να αναπτυχθεί η συζήτηση και ελπίζω ότι το βιβλίο μου μπορεί να την ενθαρρύνει. Γι αυτό έγραψα ένα βιβλίο ακολουθώντας έναν τρόπο επιχειρηματολογίας που είναι προσιτός σε όλους και όχι ένα βιβλίο μόνον για τους ειδικούς. Το έκανα αυτό επειδή το ζήτημα του ρόλου της αγοράς στην κοινωνία μας είναι ένα ζήτημα πάρα πολύ σημαντικό, ώστε να μην αντιμετωπίζεται ανοιχτά στη δημόσια συζήτηση. Γιατί κατά τη γνώμη σας όποιος μιλάει για ηθικά όρια της αγοράς αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό ή και με περιφρόνηση; -Νομίζω ότι οι άνθρωποι αντιδρούν στην ιδέα ότι η αγορά έχει ηθικά όρια για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι ότι η αγορά αντιμετωπίζεται σαν κάτι που παράγει οικονομική ανάπτυξη και ευημερία. Σ αυτό έχουν δίκιο και το βιβλίο μου θέλω να το διευκρινίσω δεν είναι εναντίον της οικονομίας της αγοράς καθαυτής. Το βιβλίο μου αποβλέπει να τοποθετήσει την αγορά στη θέση που της αρμόζει. Αυτό εννοώ όταν επικαλούμαι την αναγκαιότητα να τεθούν ηθικά «όρια». Ο δεύτερος λόγος όμως είναι βαθύτερος και σχετίζεται με τη σαγήνη που προκαλούν οι αγορές εξαιτίας της σχέσης που διατηρούν με την ελευθερία ή καλύτερα με μιαν ορισμένη ιδέα περί ελευθερίας. Στη βάση αυτής της σαγήνης είναι η επιθυμία της επιλογής. Και τα πρόσωπα την εκφράζουν με το να έρχονται σε σχέσεις εθελούσιας συναλλαγής μεταξύ τους. Ορισμένες συναλλαγές αφορούν υλικά αγαθά, όπως είναι τα αυτοκίνητα ή τα ψυγεία, άλλες αντίθετα έχουν μια πλευρά έντονα ηθική, όπως είναι η περίπτωση της αγοραπωλησίας νεφρών ή της ενοικίασης μήτρας (στην περίπτωση της παρένθετης μητρότητας) ή ακόμη και όταν πρέπει να αποφασίσουμε αν θα πληρώνουμε τα παιδιά για να διαβάζουν βιβλία. Αυτήν την ηθική πλευρά δεν μπορούμε να την παραγνωρίζουμε και γι αυτόν τον λόγο όπως προσπάθησα να υποστηρίξω στο βιβλίο μου- η ελευθερία δεν περιορίζεται σε εκείνη του καταναλωτή. Λέτε ότι το χρήμα προσφέρει μόνον μιαν «ακρωτηριασμένη» ελευθερία; -Ναι, η ελευθερία που ασκούμε στην αγορά είναι μόνον ένα μέρος της ελευθερίας μας, δεν είναι «ακέραιη». Είναι μια ιδέα ελευθερίας νοουμένης ως ουδετερότητας, χάρη στην οποία αρνούμαστε να αναρωτηθούμε ποιοι είναι οι τρόποι ζωής που θεωρούμε ορθούς ή ποιους αντίθετα θεωρούμε εσφαλμένους. Αρνούμαστε έτσι να εξετάσουμε ακόμη και μόνο την υπόθεση ότι η ελευθερία του καταναλωτή μπορεί να υποβαθμίζει ή να φθείρει τα\n4 αγαθά που γίνονται αντικείμενο αγοραπωλησίας. Καθώς όμως υπάρχει και μια ελευθερία που κατέχουμε ως πολίτες, οφείλουμε να αναρωτηθούμε, για παράδειγμα, αν η ενοικίαση μήτρας φθείρει την ιδέα της γονικής σχέσης ή αν το να προσφέρουμε χρήματα στα παιδιά προκειμένου να διαβάζουν βιβλία φθείρει την αξία της ανάγνωσης. Καταλαβαίνουμε ότι εσείς επικαλείστε την ανάγκη μεγαλύτερης δημόσιας συζήτησης, ακόμη και με τίμημα να προκληθεί μεγαλύτερη διαμάχη -Ακριβώς έτσι. Οι άνθρωποι στις σύγχρονες κοινωνίες διαφωνούν σε σχέση με τις αξίες, τους τρόπους ζωής, τις πολιτικές αρετές και γι αυτό ίσως υπάρχει και είναι ισχυρός ο πειρασμός να μεταθέσουν τα ηθικά ζητήματα στην αγορά, με την ιδέα ότι οι αγορές είναι ουδέτερα εργαλεία που κατανέμουν τα αγαθά σύμφωνα με τις προτιμήσεις των προσώπων. Νομίζω όμως ότι αυτό είναι λάθος. Μ αυτόν τον τρόπο πράγματι ο δημόσιος δημοκρατικός λόγος γίνεται όλο και πιο κενός, όλο και λιγότερο ενδιαφέρων και στην πραγματικότητα έχουμε χάσει την ικανότητα να εμπλεκόμαστε σε συζητήσεις για τα μεγάλα ζητήματα. Εν μέρει ο σκοπός του βιβλίου μου είναι να καταδείξει ότι η αγορά δεν είναι ένα ουδέτερο εργαλείο και δεν μπορεί να ορίζει τι είναι σωστό και τι είναι εσφαλμένο, ούτε το ποιος είναι ο χαρακτήρας των αγαθών που παράγουμε. Αλλά είναι και μια έκκληση στην ευθύνη που έχουμε ως πολίτες δημοκρατικών καθεστώτων, οι οποίοι δεν μπορούν να μη συζητούν μεταξύ τους για το ποιος είναι ο ρόλος που αρμόζει στις αγορές και για το ποια αγαθά πρέπει να αφαιρούνται από αυτές. Θεωρείτε ότι οι οικονομολόγοι φέρουν ευθύνη για την οικονομική κρίση που ζούμε; -Οι οικονομολόγοι ως άτομα σίγουρα όχι. Θεωρώ όμως ότι ένας ορισμένος τρόπος θεώρησης των πραγμάτων, που θα μπορούσαμε να τον ονομάσουμε «οικονομίστικο», προμήθευσε το πλαίσιο που κατά κάποιον τρόπο ευνόησε την κρίση. Η οικονομική κρίση προέκυψε στο τέλος τριών δεκαετιών που χαρακτηρίστηκαν από την πίστη στον θρίαμβο των αγορών, στη διάρκεια των οποίων η αγορά ως μηχανισμός κατανομής των αγαθών απέκτησε μεγάλο κύρος. Οταν το 2008 επήλθε η κρίση, ήμουν πεισμένος ότι θα παρακολουθούσαμε το τέλος της εποχής του θριάμβου των αγορών και σκεφτόμουν ότι θα ήταν η ευκαιρία για μια σοβαρή δημόσια συζήτηση για τον ρόλο των αγορών στις σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες. Δεν είναι παράξενο το ότι αυτό δεν συνέβη;\n5 Κόσμος Μάικλ Σαντέλ:«Ανήθικη η κοινωνία της αγοράς» O καθηγητής του Χάρβαρντ απαντά στις ερωτήσεις του «Βήματος» Μητροπούλου Ειρήνη ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 17/07/2011, 05:45 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 17/07/2011, 05:45 Αν σας ρωτούσαν ποιο είναι το πιο δημοφιλές μάθημα στο Χάρβαρντ, δύσκολα θα μαντεύατε τη σωστή απάντηση: Είναι οι παραδόσεις του Μάικλ Σαντέλ για την πολιτική φιλοσοφία. Οπου και αν μιλάει, από τη Βοστώνη ως το Τόκιο, τον υποδέχονται σαν ροκ σταρ. Στις διαλέξεις του δεν πέφτει καρφίτσα από ανθρώπους που τρέχουν να ακούσουν πώς θα απαντούσε, π.χ., σήμερα ο Αριστοτέλης στα ηθικά διλήμματα του 2011: Πώς θα πρέπει να κατανεμηθούν τα βάρη της λιτότητας; Ποιες είναι οι ευθύνες των πλουσίων σε μια δίκαιη κοινωνία; Πρέπει να υπάρχουν ηθικά όρια στις αγορές; «Σε καιρούς οικονομικής κρίσης ξεχάσαμε την ηθική και χάσαμε την τέχνη του δημοκρατικού διαλόγου» τονίζει μιλώντας στο «Βήμα» ο αμερικανός καθηγητής, ο οποίος πιστεύει ότι και τα πλέον αμφιλεγόμενα ζητήματα μπορούν να φωτιστούν από μια στέρεη ηθική επιχειρηματολογία. Ο Μάικλ Σαντέλ πιστεύει ότι η κρίση χρέους της Ελλάδας έχει και ηθικές διαστάσεις. «Στις δυτικές δημοκρατίες προσπαθούμε συχνά να συζητήσουμε για την πολιτική και την οικονομία χωρίς να αναφερόμαστε σε ζητήματα ηθικής, αξιών και κοινού καλού. Πιστεύω ότι είναι λάθος. Οδηγεί σε μια τεχνοκρατική, διαχειριστική πολιτική που δεν μπορεί να εμπνεύσει τους πολίτες να συμμετέχουν. Δεν είναι δυνατόν να μιλήσουμε για μια δίκαιη κοινωνία χωρίς να απαντήσουμε σε ηθικά ερωτήματα- ποια αγαθά αξίζει να επιδιώξουμε; ποιες αρετές αξίζει να καλλιεργήσουμε και ποιες είναι οι υποχρεώσεις μας απέναντι στους άλλους πολίτες; Οπως βλέπουμε σήμερα στην Ελλάδα,η συζήτηση για τα οικονομικά προβλήματα,για το χρέος, τα ελλείμματα, τη λιτότητα και τη φοροδιαφυγήείναι αναπόφευκτα ηθικά ερωτήματα.πώς θα πρέπει να κατανεμηθούν τα βάρη της λιτότητας;ποιες είναι οι ευθύνες των πλουσίων προς τα λιγότερο προνομιούχα μέλη της κοινωνίας; Πώς απαντά σε αυτά τα ερωτήματα μια δίκαιη κοινωνία;». Αντίθετα από πολλούς σύγχρονους φιλοσόφους, λέει ότι πρέπει να υπάρχουν ηθικά όρια στις ελεύθερες αγορές: «Οι αγορές είναι πολύτιμα εργαλεία για την οργάνωση της παραγωγικής δραστηριότητας. Αλλά δεν είναι αυτοσκοπός και δεν μπορούναπό μόνες τους να ορίσουν τη Δικαιοσύνη. Στο βιβλίο μου Δικαιοσύνη- Τι είναι το σωστό (σ.σ.: κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις) εξετάζω τη φιλοσοφία της ελεύθερης αγοράς.σύμφωνα με αυτήν,όποια αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου γίνεται βάσει εθελοντικής συνεισφοράς στην ελεύθερη αγορά είναι δίκαιη.αλλά προβάλλω αντιρρήσεις σε αυτή την άποψη. Ρωτώ αν κάποια αγαθά δεν θα πρέπει να πωλούνται και να αγοράζονται με χρήματα. Για παράδειγμα, πρέπει να υπάρχουν αγορές για ανθρώπινα όργανα προς μεταμόσχευση;για τη στρατιωτική θητεία;ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος των αγορών στην Παιδεία και στην Υγεία; Αν υπάρχουν κάποια\n6 πράγματα που δεν πρέπει να αγοράζονται με χρήματα,πρέπει να κάνουμε μια δημόσια συζήτηση για τα ηθικά όρια των αγορών. Αλλιώςδιατρέχουμε τον κίνδυνο να διολισθήσουμε από μια οικονομία της αγοράς σε μια κοινωνία της αγοράς,στην οποία κοινωνικές σχέσεις και αξίες μετατρέπονται σε εμπορεύματα κατ εικόνα των αγορών». Ο Σαντέλ αρχίζει τις παραδόσεις του κάνοντας μια συγκεκριμένη ερώτηση. Π.χ.: «Είναι δίκαιο ότι οι διευθύνοντες σύμβουλοι των μεγάλων επιχειρήσεων κερδίζουν 344 φορές περισσότερα από τον μέσο εργαζόμενο στις ΗΠΑ;». «Το 1980οι διευθύνοντες σύμβουλοι στις μεγάλες εταιρείες έβγαζαν μόνο 42 φορές περισσότερα χρήματα από τον μέσο εργαζόμενο,επομένως κάτι έχει αλλάξει. Αν πιστεύετε ότι αυτές οι διαφορές απηχούν τη μεγαλύτερη προσπάθεια, ευφυΐα και σκληρή δουλειά των στελεχών, πρέπει να αναρωτηθούμε αν οι διευθύνοντες σύμβουλοι εργάζονται οκτώ φορές πιο σκληράή αν είναι οκτώ φορές πιο έξυπνοι σήμερα από ό,τι το Αυτό είναι μάλλον απίθανο. Ετσι, πρέπει να υπάρχουν άλλες εξηγήσεις, που έχουν να κάνουν με τις αλλαγές στην παγκόσμια οικονομία,αλλά αυτό δείχνει ότι ο μισθός των μεγαλοστελεχών καθορίζεται από παράγοντες ανεξάρτητους από την ηθική αξία εκείνου που τον λαμβάνει. Στο βιβλίο μουχρησιμοποιώ αυτό το παράδειγμα για να εξετάσω το μεγαλύτερο ερώτημα του ποιος αξίζει τι:πώς θα πρέπει να διανέμονται το εισόδημα,ο πλούτος και τα αγαθά σε μια δίκαιη κοινωνία;». «ΠΛΗΡΩΣΑΤΕ ΣΤΗ ΜΑΥΡΗ ΑΓΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣΕΤΕ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ Ή ΑΔΙΚΟ;» 500 δολάρια για ένα...«δωρεάν» εισιτήριο Στο Τόκιο ο κόσμος περίμενε στην ουρά για να τον ακούσει να μιλάει.τα εισιτήρια, τα οποία ήταν δωρεάν και διατέθηκαν με κλήρωση, πωλούνταν στη «μαύρη» αγορά για 500 δολάρια. Ο Σαντέλ άρχισε τη διάλεξη με το ερώτημα: «Είναι δίκαιη ή άδικη η μαύρη αγορά εισιτηρίων;». Ενας Αμερικανός στην Οξφόρδη Ο Μάικλ Τζ.Σαντέλ γεννήθηκε το 1953.Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης,είναι καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.Διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής στη Σορβόννη και είναι τακτικός συνεργάτης των «Νew York Τimes». «Θα σκότωνες τον χοντρό για να σώσεις το τρένο»; Χρησιμοποιεί εκλαϊκευτικά παραδείγματα όπως: «Ενα τρένο περνάει με τα φρένα σπασμένα. Αν ένας πολύ χοντρός άνθρωπος πέσει στις γραμμές θα σκοτωθεί, αλλά θα σωθούν πέντε εργαζόμενοι στις γραμμές. Εσείς θα τον σπρώχνατε;». Ψηφιακό ραντεβού://www.justiceharvard.org. Περίπου φοιτητές του Χάρβαρντ έχουν παρακολουθήσει το θρυλικό μάθημα του Σαντέλ για τη «Δικαιοσύνη». Εξάλλου εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συντονίζονται στην ιστοσελίδα org και τον παρακολουθούν ζωντανά στον υπολογιστή. Τι θα έλεγε σήμερα ο Αριστοτέλης Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Σαντέλ είναι ο ακαδημαϊκός που επανέφερε στη σύγχρονη πολιτική φιλοσοφία τον Αριστοτέλη, τον οποίο επικαλείται πολύ συχνά στις διαλέξεις και στα βιβλία του. - Πώς θα απαντούσε ο Αριστοτέλης στο ερώτημα αν «δικαιούται» μια κυβέρνηση\n7 να φορολογεί τους πλουσίους για να βοηθά τους φτωχούς; «Ο Αριστοτέλης θα έλεγε ότι πρέπει πρώτα να προσδιορίσουμε τον σκοπό της πολιτικής κοινότητας. Μόνο τότε μπορούμε να αποφασίσουμε ποιο σύστημα φορολόγησης ή δημόσιων οικονομικών είναι δίκαιο. Η απάντησή του, φυσικά, είναι ότι σκοπός της πολιτικής δεν είναι μόνο να προωθήσει την ασφάλεια και τις οικονομικές συναλλαγές, αλλά να καλλιεργήσει και την αρετή των πολιτών. Ο Αριστοτέλης θα έλεγε ότι ένα πολύ μεγάλο χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους και στους φτωχούς θα υπονόμευε την πολιτική αρετή και το κοινό καλό. Οι πλούσιοι θα διαφθείρονταν και οι φτωχοί θα οδηγούνταν σε διάσπαση από τις υλικές τους ανάγκες για να συμμετάσχουν στη δημόσια ζωή». ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του site διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.\n8 24 Μαρ 2013 Michael Sandel, Δικαιοσύνη - τι είναι σωστό; εκδόσεις Πόλις, 2011 Αρετή: καλλιέργεια των στάσεων και των διαθέσεων, των ιδιοτήτων του χαρακτήρα, στις οποίες στηρίζεται μια καλή κοινωνία. (σελ. 18) Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι οι αρχαίες θεωρίες περί δικαιοσύνης (π.χ. Αριστοτέλης) ξεκινούν από την αρετή, ενώ οι νεότερες από την ελευθερία (Καντ, 18 ος Ρωλς, 20 ος ) Δικαιοσύνη, προσέγγιση με βάση τρία ιδεώδη (τρεις τρόποι καθορισμού του δίκαιου): 1) Μεγιστοποίηση ευημερίας 2) Σεβασμός της ελευθερίας 3) Καλλιέργεια της αρετής Οικονομική κρίση , Αμερική. Ο συνολικός πλούτος των αμερικανικών οικογενειών μειώθηκε κατά 11 τρισεκατομμύρια $ το 2008, ένα ποσό που ισούται με το αθροιστικό ετήσιο προϊόν της Γερμανίας, της Ιαπωνίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. (σελ. 25) Η πιο προκλητική περίπτωση ήταν η American International Group (AIG), ένας ασφαλιστικός γίγαντας που καταστράφηκε από τις ριψοκίνδυνες επενδύσεις της μονάδας των χρηματοοικονομικών προϊόντων. Παρότι είχε διασωθεί από μαζικές εισφορές κυβερνητικών επιχορηγήσεων (συνολικού ύψους 173 δισεκατομμυρίων δολαρίων), η εταιρεία πλήρωσε μπόνους αξίας 165 εκατομμυρίων δολαρίων σε διευθυντικά στελέχη, στο Τμήμα ακριβώς που προκάλεσε την κρίση. (σελ. 26) 2008: Το ανώτερο 10% των αμερικανικών νοικοκυριών λαμβάνει το 42% του όλου εισοδήματος και κατέχει το 71% του όλου πλούτου. (σελ. 87) Ωφελιμιστικό επιχείρημα για τις αγορές: Όταν δύο άτομα κάνουν μια συμφωνία, και τα δύο κερδίζουν. Εφόσον η συμφωνία τους βελτιώνει την κατάσταση και των δύο χωρίς να πλήττει κανέναν άλλον, αυτό αυξάνει ασφαλώς τη γενική ωφέλεια. Οι διαβουλεύσεις αντλούν στοιχεία από τις ανόμοιες εμπειρίες ζωής που φέρουν τα άτομα από διαφορετικά στρώματα και κοινωνικές κατηγορίες. Ζαν Ζακ Ρουσσώ ( ) Στο Κοινωνικό Συμβόλαιο (1762), υποστηρίζει ότι η μετατροπή ενός πολιτικού καθήκοντος (στρατιωτική υποχρέωση, ένορκος σε δικαστήριο κ.α.) σε αγοραίο αγαθό δεν αυξάνει την ελευθερία, αλλά την υπονομεύει. (σελ. 127) Αντιλαμβανόμαστε συνήθως το Κράτος, με τους δεσμευτικούς του νόμους και τις ρυθμίσεις, ως τη σφαίρα της εξουσίας και του καταναγκασμού και βλέπουμε την αγορά, με τις εκούσιες συναλλαγές της, ως τη σφαίρα της ελευθερίας. Ο Ρουσσώ θα\n9 έλεγε ότι αυτό αντιστρέφει την πραγματικότητα σε ότι αφορά τουλάχιστον τα πολιτικά αγαθά. (σελ. 127) Ελευθεριακή ερμηνεία της Δικαιοσύνης: Δικαιοσύνη είναι ο σεβασμός της ελευθερίας. Η προσέγγιση αυτή πρεσβεύει ότι η δικαιοσύνη απαιτεί τον σεβασμό οποιασδήποτε επιλογής κάνουν τα άτομα, εφόσον οι επιλογές τους δεν παραβιάζουν τα δικαιώματα κανενός άλλου. οι επιλογές που γίνονται υπό πίεση, ή ελλείψει επαρκούς γνώσης, δεν είναι αλιθηνά ελεύθερες Τζων Λοκ ( ) Θεωρητικός των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων και της περιορισμένης κυβέρνησης. Ιμμάνουελ Καντ ( ) Υποστηρίζει ότι η ηθική δεν αφορά τη μεγιστοποίηση της ευτυχίας ή οποιουδήποτε άλλου σκοπού. Αφορά, αντιθέτως, τον σεβασμό προς τα πρόσωπα ως σκοπούς καθεαυτούς. Ο Καντ απορρίπτει τον ωφελιμισμό. Πίστευε ότι οι ωφελιμιστές σφάλλουν όταν θεωρούν ότι η δικαιοσύνη και η ηθική έχουν ως αντικείμενο τη μεγιστοποίηση της ευτυχίας. Το γεγονός και μόνο ότι κάτι προσφέρει ευχαρίστηση σε πολλά άτομα δεν το καθιστά δίκαιο. η ηθική δεν μπορεί να στηρίζεται σε εμπειρικά κριτήρια, όπως τα συμφέροντα, οι ορέξεις, οι επιθυμίες και οι προτιμήσεις που έχουν τα άτομα σε μια δεδομένη στιγμή. Η απαιτητική αντίληψη του Καντ για την ελευθερία: Για τον Καντ, κάθε φορά που η συμπεριφορά μας καθορίζεται βιολογικά (πείνα, δίψα ) ή διαμορφώνεται κοινωνικά (διαφήμιση ) δεν είναι αληθινά ελεύθερη. Ενεργούμε αυτόνομα όταν ενεργούμε σύμφωνα μ έναν νόμο που δίνουμε στον εαυτό μας όχι σύμφωνα με τις επιταγές της φύσης ή των κοινωνικών συμβάσεων. Εφόσον, λοιπόν, δεν υπάρχει αυτονομία δεν μπορεί να υπάρξει και ηθική ευθύνη. Ενεργώ ελεύθερα όχι όταν επιλέγω τα καλύτερα μέσα για έναν δεδομένο σκοπό (έναν σκοπό που έχει καθοριστεί εξωτερικά από άλλους ή καθορίζεται βιολογικά ή κοινωνικά ), αλλά, όταν επιλέγω τον ίδιο το σκοπό, για χάρη του ίδιου του σκοπού. Κατά τον Καντ, όταν αξιολογούμε την ηθική αξία μιας πράξης, αξιολογούμε το κίνητρο με βάση το οποίο έγινε, όχι τις συνέπειες που επιφέρει. Το κίνητρο που προσδίδει ηθική αξία σε μια πράξη είναι το κίνητρο του καθήκοντος, το οποίο για τον Καντ προϋποθέτει ότι κάνουμε το σωστό για το σωστό λόγο. Αν ενεργούμε με βάση κάποιο άλλο κίνητρο πέρα από το καθήκον, π.χ. για ιδιοτελείς λόγους, η πράξη μας στερείται ηθικής αξίας. (σελ. 160) Το κίνητρο του καθήκοντος, ο Καντ το αντιδιαστέλλει με τα «κίνητρα των ορμών» (επιθυμίες, προτιμήσεις, ορέξεις ) και επιμένει ότι μόνο οι πράξεις που υποκινούνται από το κίνητρο του καθήκοντος έχουν ηθική αξία. Μόνο, λοιπόν, το\n10 κίνητρο του καθήκοντος το να κάνουμε μια πράξη επειδή είναι σωστή, όχι επειδή είναι χρήσιμη ή βολική προσδίδει ηθική αξία σε μια πράξη. Ο αλτρουιστής του Καντ: Αν ένας άνθρωπος προσφέρει βοήθεια σε άλλους ανθρώπους λόγω της ευχαρίστησης που αποκομίζει και μόνο, τότε η πράξη του στερείται ηθικής αξίας. Αλλά, αν αναγνωρίζει ότι έχει ένα καθήκον να βοηθά τους συνανθρώπους του και δρα με βάση αυτό το καθήκον, τότε η ευχαρίστηση που αντλεί από αυτό δεν είναι ηθικά επιλήψιμη. Στην πράξη, φυσικά, το καθήκον και η επιθυμία συχνά συνυπάρχουν. Είναι δύσκολο πολλές φορές να ξεδιαλύνουμε τα κίνητρα του ίδιου μας του εαυτού, πόσω μάλλον τα κίνητρα άλλων ατόμων. Ο Καντ δεν αρνείται αυτό το γεγονός. Ηθική: καθήκον εναντίον ορμής/επιθυμίας Ελευθερία:Αυτονομία εναντίον ετερονομίας Λόγος:Κατηγορική εναντίον υποθετικής προστακτικής Αν η πράξη είναι καλή μόνο ως μέσο για κάτι άλλο, τότε η προστακτική είναι υποθετική (π.χ. αν θες να έχεις καλή φήμη ως επιχείρηση, τότε να μεταχειρίζεσαι τίμια τους πελάτες σου). Αν, όμως, η πράξη είναι καθεαυτήν καλή, είναι συνεπώς αναγκαίο αξίωμα μια θέλησης η οποία αφ εαυτής συμφωνεί με τη λογική, τότε η προστακτική είναι κατηγορική. (σελ ) Κατηγορικό, είναι ότι είναι απόλυτο, απροϋπόθετο χωρίς να αναφέρεται σε οποιονδήποτε άλλο σκοπό ή χωρίς να εξαρτάται από οποιονδήποτε άλλο σκοπό. 1 η Κατηγορική προστακτική: «Πράττε μόνο σύμφωνα με έναν γνώμονα1, μέσω του οποίου μπορείς συνάμα να θέλεις, αυτός ο γνώμονας να γίνει καθολικός νόμος». 2 η Κατηγορική προστακτική: Να μεταχειρίζεστε τα πρόσωπα ως σκοπούς: «Πράττε έτσι ώστε να χρησιμοποιείς την ανθρωπότητα, τόσο στο πρόσωπό σου όσο και στο πρόσωπο κάθε άλλου ανθρώπου, πάντα ταυτόχρονα ως σκοπό και ποτέ μόνο ως μέσο». Ο Καντ απορρίπτει τον ωφελιμισμό ως βάση (όχι μόνο για την προσωπική ηθική αλλά και) για τη νομοθεσία (σελ. 195) Εφόσον οι άνθρωποι έχουν διαφορετικές αντιλήψεις για τον εμπειρικό σκοπό της ευτυχίας και το περιεχόμενό της, η ωφέλεια δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση της δικαιοσύνης και των δικαιωμάτων. Τζων Ρωλς (John Rawls, ), αμερικανός πολιτικός φιλόσοφος Ως εκούσιες πράξεις, τα συμβόλαια εκφράζουν την αυτονομία μας οι υποχρεώσεις που δημιουργούν έχουν βάρος επειδή είναι αυτοεπιβαλλόμενες τις επιβάλλουμε ελεύθερα στον εαυτό μας. 1 Γνώμονας: κανόνας, μια αρχή που ορίζει τον λόγο για την πράξη σου.\n11 Ως μέσα αμοιβαίου οφέλους, τα συμβόλαια στηρίζονται στην ιδέα της αμοιβαιότητας η υποχρέωσή μας να τα εκπληρώσουμε πηγάζει από την υποχρέωσή μας να ανταμείψουμε άλλα άτομα για τα οφέλη που μας παρέχουν. Τα συμβόλαια αντλούν την ηθική τους δύναμη από δύο διαφορετικά ιδανικά, την αυτονομία και την αμοιβαιότητα. Αλλά τα περισσότερα πραγματικά συμβόλαια δεν εκφράζουν επαρκώς αυτά τα ιδανικά. Η σημασία μιας συνεισφοράς (και η αμοιβή της) εξαρτάται από τις ιδιότητες που τυχαίνει να εκτιμά μια δεδομένη κοινωνία σε δεδομένη χρονική περίοδο. σε μια αξιοκρατική κοινωνία, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η εγκόσμια επιτυχία αντανακλά την αξία μας αυτή η ιδέα δεν ξεριζώνεται εύκολα. Ο Μίλτον Φρίντμαν (στο βιβλίο του, Free to choose, 1980) αναγνώρισε ότι όσοι μεγαλώνουν σε πλούσιες οικογένειες και φοιτούν στα σχολεία των ελίτ έχουν ένα άδικο πλεονέκτημα σε βάρος εκείνων που προέρχονται από λιγότερο προνομιούχα περιβάλλοντα. Παραδέχθηκε επίσης ότι όσοι κληρονομούν ταλέντα και χαρίσματα χωρίς να κάνουν τίποτε οι ίδιοι, έχουν ένα άδικο πλεονέκτημα σε βάρος των υπολοίπων. Σε αντίθεση με τον Ρωλς, ωστόσο, ο Φρίντμαν επέμεινε ότι δεν θα πρέπει να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε αυτή την αδικία. Απεναντίας, θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε μ αυτήν η ζωή δεν είναι δίκαιη Η πολιτική των θετικών διακρίσεων (που ευνοεί υποψηφίους από μειονότητες ή λόγω φύλου π.χ. ποσόστωση γυναικών σε συμβούλια), σύμφωνα με τους υποστηρικτές της, οφείλεται: α) στη διόρθωση μεροληπτικών στοιχείων κατά τη διαδικασία της τυποποιημένης αξιολόγησης (π.χ. εξετάσεις, επιλογή) β) στην αποκατάσταση αδικιών του παρελθόντος γ) στην προαγωγή της ποικιλομορφίας Η αλαζονική υπόθεση, η οποία, άλλωστε, είναι διαδεδομένη στις αξιοκρατικές κοινωνίες, ότι η επιτυχία είναι το επιστέγασμα της αρετής, ότι οι πλούσιοι είναι πλούσιοι επειδή είναι πιο άξιοι από του φτωχούς, δεν λαμβάνει υπόψη της ότι δεν είναι δικό μας επίτευγμα το ότι ζούμε σε μια κοινωνία που τυχαίνει να εκτιμά τις ιδιαίτερες δεξιότητές μας. Αυτό είναι τεκμήριο της καλής μας τύχης, όχι της αρετής μας. (σελ. 251) Η πεποίθηση ότι οι δουλειές και οι ευκαιρίες ανταμείβουν τους άξιους έχει βαθιές ρίζες. Η πεποίθηση αυτή έχει και θετικές και αρνητικές συνέπειες Η δύναμή της στέκεται εμπόδιο στην κοινωνική αλληλεγγύη όσο περισσότερο θεωρούμε την επιτυχία μας δικό μας έργο, τόσο μικρότερη ευθύνη νιώθουμε για εκείνους που υστερούν. (σελ ) Ο Αριστοτέλης ισχυρίζεται ότι για να καθορίσουμε τη δίκαιη κατανομή ενός αγαθού, θα πρέπει να εξετάσουμε το τέλος, ή το σκοπό, του αγαθού που κατανέμεται (π.χ. τους καλύτερους αυλούς τους δίνουμε στους καλύτερους αυλιτές) [σελ.265]\n12 Κατά τον Αριστοτέλη, λοιπόν, η δικαιοσύνη πρέπει να είναι τελεολογική: Ποιος ο σκοπός του αυλού; Να παίζει ωραία μουσική. Για να επιτευχθεί ο σκοπός, θα πρέπει ο καλύτερος αυλός να δοθεί στον καλύτερο αυλιτή. Η δικαιοσύνη, λειτουργώντας με τον τρόπο αυτό, απονέμει τιμές. Οι διαμάχες για τη δικαιοσύνη και τα δικαιώματα είναι συχνά διαμάχες για τον σκοπό (το «τέλος») ενός κοινωνικού θεσμού, οι οποίες με τη σειρά τους εκφράζουν συγκρουόμενες αντιλήψεις για τις αρετές που θα πρέπει να τιμά και να ανταμείβει ο θεσμός. (σελ. 269) Σκοπός ύπαρξης της πολιτικής κοινότητας: - προστασία της ιδιοκτησίας / προώθηση της οικονομικής ευημερίας (ολιγαρχικοί) -Η εκπλήρωση των επιθυμιών της πλειοψηφίας (Δημοκρατικοί) -Η καλλιέργεια της αρετής των πολιτών (Αριστοτέλης) να διαβουλεύονται για το κοινό αγαθό, να διαμορφώνουν πολιτική κρίση, να συμμετέχουν στην αυτοδιοίκηση, να ενδιαφέρονται για το πεπρωμένο της κοινότητας ως όλου. Για τον Αριστοτέλη, η πολιτική δεν είναι απλώς οικονομία με άλλα μέσα. Ο σκοπός της είναι ανώτερος από τη μεγιστοποίηση της ωφέλειας ή την καθιέρωση δίκαιων κανόνων για την προώθηση ατομικών συμφερόντων. Είναι, απεναντίας, μια έκφραση της φύσης μας, μια ευκαιρία για την εκδίπλωση των ανθρώπινων ικανοτήτων μας, μια ουσιώδης άποψη της καλής ζωής. Για τον Αριστοτέλη, οι νόμοι της πόλης ενσταλάζουν καλές συνήθειες, διαπλάθουν καλούς χαρακτήρες και μας βάζουν στο δρόμο της πολιτικής αρετής. Η ζωή του πολίτη μάς επιτρέπει να ασκήσουμε τις ικανότητες της διαβούλευσης και της φρόνησης (κρίσης) που διαφορετικά θα παρέμεναν σε υπνώττουσα κατάσταση. (σελ. 280) Ο Τζων Λωκ, υποστήριξε ότι η νόμιμη διακυβέρνηση πρέπει να βασίζεται στη συγκατάθεση (η ιδέα του εαυτού που επιλέγει). Η Καντιανή αυτονομία είναι πιο απαιτητική από τη συγκατάθεση. Όταν θέλω τον ηθικό νόμο, δεν επιλέγω απλώς με βάση τις τυχαίες επιθυμίες μου ή τα δεσμά της πίστης μου. Αντιθέτως, αποστασιοποιούμαι από τα ιδιαίτερα συμφέροντα και τις προσδέσεις μου, και βούλομαι ως κοινωνός του καθαρού πρακτικού λόγου. (σελ ) Κατά τον Ρωλς, οι υποχρεώσεις μπορούν να προκύψουν με δύο μόνο τρόπους ως φυσικά καθήκοντα που έχουμε προς τα ανθρώπινα όντα ως τέτοια2, και ως εκούσιες υποχρεώσεις που αναλαμβάνουμε με την συναίνεσή μας. Αναρτήθηκε από Χουρδάκης Ευστράτιος 2 Περιλαμβάνουν το καθήκον να φερόμαστε στα πρόσωπα με σεβασμό, να φερόμαστε δίκαια, να αποφεύγουμε τη βία και ούτω καθεξής.\n13 Ο φιλελευθερισμός και τα όρια της δικαιοσύνης Γενικές πληροφορίες Eκδότης: Πόλις Μορφή: Μαλακό εξώφυλλο Έτος έκδοσης: 2003 Αριθμός σελίδων: 378 Κωδικός ISBN: Διαστάσεις: Περιγραφή Αν η δεκαετία του '70 είναι η εποχή της άνθησης φιλελεύθερων και ισοκρατικών θεωριών, η δεκαετία του '80 εκδηλώνει τάσεις ανατροπής των βασικών αξιωμάτων του φιλελευθερισμού και την επιθυμία επιστροφής σε νεο-ρομαντικές αντιλήψεις. Στο επίκεντρο αυτής της διαμάχης βρίσκεται το έργο του Rawls, που έχει καθιερωθεί ως η πλέον εμπεριστατωμένη στην εποχή μας προσπάθεια διατύπωσης μιας φιλελεύθερης ηθικοπολιτικής θεωρίας. Η κριτική τάση των "κοινοτιστών" χαρακτηρίζεται από την πρόταξη του ιδιαίτερου απέναντι στο καθολικό και προπαντός της ζώσας κοινότητας απέναντι σε μια αφηρημένη ατομικότητα. Από τους κοινοτιστές ο Michael Sandel έχει διατυπώσει την πλέον εμβριθή αλλά και κομψή κριτική στη Θεωρία της Δικαιοσύνης του Rawls, θέτοντας σε αμφισβήτηση την πρωτοκαθεδρία του ορθού έναντι του αγαθού και της δικαιοσύνης έναντι της συλλογικής ωφέλειας. Ο Rawls, κατά τον Sandel, προσπαθεί να εξασφαλίσει μια φιλελεύθερη ουδετερότητα και πολυφωνία στις επιλογές ζωής του καθενός υποθέτοντας μια έννοια υποκειμένου αποψιλωμένου από οποιοδήποτε περιεχόμενο και σκοπό. Ο Sandel, αντίθετα, προσπαθεί να αναγνωρίσει την αναπόδραστη παρουσία ενός εαυτού συλλογικά προκαθορισμένου. Υπονομεύοντας την ιδέα του αυτόνομου υποκειμένου, πάνω στην οποία στηρίζεται ο δεοντολογικός φιλελευθερισμός, ο Sandel μας καλεί με την κατά περιόδους ιδιαίτερα σαγηνευτική πρόζα του να υποκαταστήσουμε τη δεοντολογία των σχέσεων δικαιοσύνης με την τελεολογία των δεσμών κοινότητας. Γιατί μόνο στο πλαίσιο δεσμών κοινότητας, είτε πρόκειται για την οικογένεια, είτε για το έθνος, είτε για κοινές ιστορικές καταβολές, είτε για μια δημοκρατική πολιτεία, μπορούν τα άτομα να ανακτήσουν το αληθινό ηθικό τους βάθος, τον πραγματικό τους χαρακτήρα. Ο κοινοτισμός πιστεύει ότι η πολιτική πράξη δεν περιορίζεται στην εξασφάλιση προϋποθέσεων ελευθερίας, αλλά φιλοδοξεί να είναι, με τη μορφή συμμετοχικής αυτονομίας, η ίδια η ουσία της ελευθερίας (Taylor). Η πολιτική γίνεται έτσι η ίδια νόημα ζωής (αν και όχι αποκλειστικό) για τον καθένα, ανώτερη μορφή αγαθού στην οποία όλοι πρέπει να συμμετάσχουν. Ο ρωλσιανός φιλελευθερισμός αποβλέπει σε μια κοινότητα σκοπών, σε έναν ιερό συνασπισμό των πολιτών για την υπόθεση της δικαιοσύνης. Όμως δεν δέχεται ότι ο\n14 κοινός σκοπός πρέπει να επιβληθεί ως νόημα ζωής (αν και για πολλούς μπορεί πράγματι να τυχαίνει να είναι νόημα ζωής) και ως υπέρτατη μορφή αγαθού. (από το βιβλίο του Κ. Παπαγεωργίου, "Η πολιτική δυνατότητα της δικαιοσύνης", εκδ. Νήσος)\n15 Έντυπη Έκδοση Βιβλιοθήκη, Σάββατο 28 Μαΐου 2011 Η θέαση της δικαιοσύνης Αδικίες ή ασυμφωνίες; Από την Λίνα Πανταλέων Michael J. Sandel Δικαιοσύνη. Τι είναι το σωστό; μτφρ.: Αλέξανδρος Κιουπκιολής εκδόσεις Πόλις, σ. 404, ευρώ 20 Πώς πρέπει να ζούμε; Ποιος είναι ο καλύτερος, ο σωστός τρόπος ζωής, ιδίως αν θέλουμε να σκεφτόμαστε το άτομό μας σε αλληλεπίδραση με τους άλλους; Κάθε επιθυμία έχει ηθική αξία; Τα θεσμικά όρια της ελευθερίας συνιστούν εξαναγκασμό; Η συναίνεση αποτελεί επαρκή νομιμοποιητική βάση; Μπορούμε με σιγουριά να αναγνωρίσουμε το άδικο; Οταν μιλάμε για το δίκαιο, έχουμε άραγε πιθανότητες να καταλήξουμε σε απαντήσεις; Ο Michael Sandel, καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, στοχάζεται με εκπληκτική διαύγεια το ζήτημα της δικαιοσύνης, θέτοντας στον αναγνώστη ερεθιστικά ηθικά αινίγματα. Ωστόσο, η ακρίβεια της έκφρασης δεν παραπλανά ως προς τη συνθετότητα των καταστάσεων που διερευνά ο Michael Sandel. Αντιθέτως, χάρη στην καταληπτότητα της θεωρητικής του σκέψης προβάλλει ολοκάθαρα η δυσκολία της πράξης. Και εδώ βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του βιβλίου του, η αμετακίνητη εστίαση στον δημόσιο βίο, προκειμένου να καταδειχθεί η κρισιμότητα των συλλογισμών του. Ο Michael Sandel επιχειρεί να διαμορφώσει μια επιχειρηματολογία περί ορθού βίου, κρατώντας σταθερό το βλέμμα του στα πολιτικοκοινωνικά δεδομένα της παγκοσμιοποίησης. Τα ερωτήματα που συζητά είναι μείζονα για τις σημερινές κοινωνίες, αλλά και για την ιδιωτική ζωή των ατόμων. Διότι σε κάθε περίπτωση, το άτομο καλείται να δώσει την απάντησή του σχετικά με το τι θεωρεί αγαθή πράξη ή να πράξει αναλόγως, φανερώνοντας εμμέσως την πεποίθησή του περί αγαθού. Οπως υπογραμμίζει ο Michael Sandel, «ο ηθικός στοχασμός δεν είναι μια μοναχική ενασχόληση αλλά ένα δημόσιο εγχείρημα». Εκείνο που χαρακτηρίζει τον φιλοσοφικό στοχασμό του Michael Sandel είναι η προσπάθεια συναίρεσης των περιστασιακών συνθηκών, που μπορούν να αξιοποιηθούν ως παραδείγματα, με καθολικές αρχές. Παρατηρώντας, λόγου χάριν, το πλατωνικό σπήλαιο, σκέφτεται πως οι σκιές στα τοιχώματά του μπορεί να συμβολοποιούν προκαταλήψεις και πλάνες, αλλά παρ' όλα αυτά δεν πρέπει να εξαιρεθούν από τη φιλοσοφική θεώρηση της ζωής.\n16 «Αν ο ηθικός στοχασμός είναι διαλεκτικός -αν κινείται μπρος και πίσω ανάμεσα στις κρίσεις που κάνουμε σε συγκεκριμένες καταστάσεις και στις αρχές που διέπουν αυτές τις κρίσεις- έχει ανάγκη από επί μέρους γνώμες και πεποιθήσεις, έστω κι αν είναι μεροληπτικές και ανεξέταστες, ως έδαφος και πρώτη ύλη. Μια φιλοσοφία ανέγγιχτη από τις σκιές στον τοίχο μπορεί να γεννήσει μόνο μια στείρα ουτοπία». Για να εξετάσει πρισματικά αυτές τις σκιές, τη σύγχυση που αναπόφευκτα προκαλεί η διερώτηση περί δικαιοσύνης, ο Sandel καταφεύγει, κατά κύριο λόγο, στον Αριστοτέλη, τον Ιμάνουελ Καντ και τον Τζον Ρολς, με άξονα πάντα τρεις ανταγωνιστικές θεωρήσεις για τη δικαιοσύνη, την ευημερία, την ελευθερία και την αρετή. Τα φιλοσοφικά επιχειρήματα του Αριστοτέλη τον βοηθούν να σχολιάσει την τρίτη από αυτές τις σκέψεις, την προαγωγή της αρετής. Για τον Αριστοτέλη, δίκαιη κοινωνία είναι εκείνη που καλλιεργεί στους πολίτες την πολιτική αρετή και τους παρωθεί να συλλογιστούν την ευζωία τους ως αναπόσπαστη με τη δημόσια ζωή. Από την πλευρά της, η πολιτική κοινότητα απονέμει τιμές στους καλύτερους από όσους μεριμνούν για το κοινό αγαθό. Ωστόσο, ο Sandel παρατηρεί πως οι ανταμοιβές της αρετής εγείρουν ένα ζήτημα σχετικά με τον σκοπό των κοινωνικών θεσμών, ζήτημα το οποίο με τη σειρά του υποδαυλίζει αντιδικίες γύρω από το ποιες διακρίσεις είναι δίκαιες. Κατά τον Αριστοτέλη, σημειώνει, «οι τελεολογικές και οι τιμητικές διαστάσεις της δικαιοσύνης πηγαίνουν μαζί». Αν σκοπός της κοινότητας είναι να προάγει την πολιτική αρετή, τότε οφείλει να αναγνωρίζει και να τιμά όσους υπηρετούν καλύτερα αυτό τον σκοπό. Η θέαση της δικαιοσύνης από την πλευρά της ελευθερίας παρακινεί τον Sandel να προσπελάσει τον σχετικό στοχασμό του Καντ και να δει πώς ο φιλόσοφος συγκεράζει την ελευθερία ως αυτονομία με την ιδέα του περί ηθικής. Οπως η ηθική του τέλους του Αριστοτέλη θέτει «ένα πιο απαιτητικό ηθικό κριτήριο για τη δικαιοσύνη» απ' ό,τι «η ηθική της επιλογής και της συναίνεσης», ο Καντ προασπίζεται μια αναλόγως απαιτητική θέση για την ελευθερία, δικαίωμα το οποίο συναρτά με την ικανότητα του ανθρώπου για έλλογη σκέψη. Το γεγονός ότι είμαστε ορθολογικά όντα μάς καθιστά ικανούς, όχι μόνο να ενεργούμε ελεύθερα, αλλά και να συλλάβουμε την ανώτατη αρχή της ηθικής. Η ηθική ευθύνη είναι αλληλένδετη με την αυτονομία, στο μέτρο που αυτονομία σημαίνει να ενεργούμε «σύμφωνα με έναν νόμο που δίνουμε στον εαυτό μας». Ο νόμος αυτός καθορίζει τις προθέσεις, που φυσικά προηγούνται των πράξεων, και επαγωγικά την ηθική τους αξία. Το κίνητρο είναι ο δείκτης της ηθικότητας μιας πράξης. Τα επιχειρήματα του Καντ συγκλίνουν στη δριμεία επίκριση του ωφελιμισμού, ο οποίος αποφεύγει την ηθική ιεράρχηση των προτιμήσεων και των ενεργειών. Οι υπερασπιστές του ωφελιμισμού ανάγουν τα πάντα στον υπολογισμό της ηδονής και του πόνου, νομιμοποιώντας ό,τι μεγιστοποιεί την πρώτη και ό,τι περιορίζει τον άλλο. Η δικαιοσύνη δεν διαλέγεται πια με αρχές, αλλά μετατρέπεται σε αντικείμενο υπολογισμών, που παραθεωρούν τις ποιοτικές διαφορές των ανθρώπινων αγαθών. Οι πράξεις συνεπώς στερούνται την ηθική τους αξία, καθώς διαφοροποιούνται μόνο με βάση την ποσότητα της ηδονής ή του πόνου που προκαλούν. Στον αντίποδα αυτής της ωφελιμιστικής θέσης, ο Καντ, σύμφωνα με την ανάγνωση του Sandel, υποστηρίζει: «Οταν ο λόγος ρυθμίζει τη βούλησή μας, δεν καθοριζόμαστε από την επιθυμία να απολαύσουμε ηδονές και να αποφύγουμε τον πόνο». Εδώ έγκειται και η απαιτητικότητα της καντιανής αυτονομίας. Τα άτομα, ως ορθολογικά όντα, οφείλουν να ελέγχουν και να αξιολογούν τις προτιμήσεις, τις πεποιθήσεις και τις επιθυμίες τους και ακόμα να παραιτούνται από αυτές για χάρη του ηθικού νόμου που τα ίδια, αυτόνομα, έχουν αποδεχθεί.\n17 «Οταν θέλω τον ηθικό νόμο, δεν επιλέγω απλώς με βάση τις τυχαίες επιθυμίες μου ή τα δεσμά της πίστης μου. Αντιθέτως, αποστασιοποιούμαι από τα ιδιαίτερα συμφέροντα και τις προσδέσεις μου και βούλομαι ως κοινωνός του καθαρού πρακτικού λόγου». Το υποθετικό κοινωνικό συμβόλαιο του Τζον Ρολς συναντιέται με την ιδέα του Καντ για την αυτόνομη βούληση, στον βαθμό που και ο Ρολς αντιλαμβάνεται ότι το άτομο δρα ηθικά, όταν μπορεί να αποδεσμεύεται από τους ιδιαίτερους σκοπούς και τις προσδέσεις του. Το τέλειο συμβόλαιο του Ρολς, ένα ιδεατό κοινωνικό συμβόλαιο που έχει συναφθεί από άτομα που αγνοούν εντελώς την κοινωνική τους θέση, τις πεποιθήσεις τους και τις προσδοκίες τους, εκφράζει τη σκέψη πως οι συμβαλλόμενοι θα προέκριναν τις ίδιες αρχές χάρη στη διαπραγματευτική ισότητα που διασφαλίζει η άγνοια. Πίσω από το πέπλο της άγνοιας, «θα επιλέγαμε, στην πραγματικότητα, από μια πρωταρχική θέση ισότητας. Εφόσον κανείς δεν θα είχε μια ανώτερη διαπραγματευτική θέση, οι αρχές στις οποίες θα συμφωνούσαμε θα ήταν δίκαιες». «Είναι άδικη η ζωή;», ρωτάει ο Michael Sandel, για να αναζητήσει απάντηση στον στοχασμό του Ρολς περί ηθικής αυθαιρεσίας. Η ιδέα πως η επιτυχία συναρτάται με την προσωπική αξία μπορεί, αφ' ενός, να καλλιεργήσει ένα αίσθημα αδικίας σε όσους αποτυγχάνουν και αφ' ετέρου, να δημιουργήσει σε άλλους, ευτυχέστερους, την αυταπάτη πως ανταμείβονται ακριβώς για την αξία τους. Ωστόσο, περιστάσεις ευνοϊκές, που συμβάλλουν στην ατομική ευημερία, δεν γίνεται να λογιστούν ως προσωπικά επιτεύγματα, όπως επίσης αυθαίρετες ηθικά είναι οι ιδιότητες του ατόμου, που τυχαίνει να ανταμείβει η κοινωνία μια δεδομένη στιγμή. Εν ολίγοις, η καλοτυχία δεν είναι παρά ηθικά τυχαία. Το επιχείρημα του Ρολς για την ηθική αυθαιρεσία είναι νευραλγικό για τη θεωρία του περί κοινωνικής ισότητας. Ο Michael Sandel διεξέρχεται διαφορετικές θεωρίες για τη δικαιοσύνη, διατυπώνοντας δύσκολες διερωτήσεις, που εκβάλλουν στο πάντα καίριο για τη δημόσια σφαίρα ζήτημα του καθορισμού του νοήματος της αγαθής ζωής. Παρουσιάζοντας τη δικαιοσύνη ως διακύβευμα αντικρουόμενων αντιλήψεων, αποδεικνύει πως ο στοχασμός του δικαίου παρωθεί αναπότρεπτα στην «ορθή αξιολόγηση των πραγμάτων», επιτάσσει τη διαμόρφωση κρίσεων. Μέλημα θεμελιώδες για τη φιλοσοφία, όχι όμως περισσότερο απ' ό,τι για τον καθένα ξεχωριστά. Ολοι μπορούμε να συλλαμβάνουμε διαισθητικά το δίκαιο και το άδικο, δεν χρειάζεται να σκεφτούμε πολύ για να νιώσουμε περήφανοι ή αδικημένοι. Η φιλοσοφία σκέφτεται ό,τι φαινομενικά μοιάζει αυτονόητο, με την πεποίθηση πως η ανθρώπινη φύση δεν είναι μόνο αισθητηριακή, αλλά πρωτίστως ορθολογική, ιδιότητα από την οποία εκρέουν τόσο η βούληση όσο και η ευθύνη. Αξίζει οπωσδήποτε να συλλογιστούμε αν αξίζουμε περισσότερο από τις επιθυμίες και τις ορμές μας. Το γεγονός ότι ο Michael Sandel κατορθώνει να φέρει τόσο αβίαστα και τόσο επιτακτικά την πολιτική φιλοσοφία στο επίκεντρο του καθημερινού βίου, το πεδίο της δικαίωσης, ή της ακύρωσής της, είναι αυτό που συναρπάζει στη σκέψη του και στις σελίδες του. * Ιδιωτικότητα και φιλελεύθερη δημοκρατία : Μερικές όψεις του ρεπουμπλικανισμού του M. Sandel Β. Σιούφα\n18 Περίληψη Το άρθρο διατυπώνει την άποψη ότι η κριτική του Sandel στη φιλελεύθερη ουδετερότητα, δηλαδή τη μη προώθηση απόψεων του αγαθού στον δημόσιο βίο, που χαρακτηρίζει τη φιλελεύθερη δημοκρατία, ίσως είναι περισσότερο φιλελεύθερη από όσο θέλει να δηλώνει, εφ όσον δεσμεύεται υπερ της προστασίας κοινωνικών ομάδων, που έχουν καταπιεστεί στο παρελθόν, όπως οι ομοφυλόφιλοι και οι γυναίκες. Όμως, η στροφή του Sandel προς μια παραδοσιακή έννοια της ιδιωτικότητας, η οποία θα προστατεύει αγαθά πρακτικών και όχι δικαιώματα ατόμων, κινδυνεύει να προσβάλλει την αυτονομία των μειονοτικών και άλλων κοινωνικών ομάδων. Επίσης, υποστηρίζεται ότι η εισαγωγή απόψεων του αγαθού στο πεδίο του δημόσιου λόγου, την οποία ο Sandel προτείνει, δεν θα συνεισφέρει τόσο στην ενδυνάμωση της πολιτικής συμμετοχής, όσο ο ίδιος θεωρεί. Λέξεις-Κλειδιά: Ιδιωτικότητα-Ρεπουμπλικανισμός-Δικαιώματα-Δημόσιος Λόγος. Η ανάδειξη της κοινωνικής διάστασης της ανθρώπινης φύσης, η οποία, κατά τον κοινοτισμό, δεν μπορεί παρά να είναι αλληλέγγυα, αποτελεί τον πυρήνα της κριτικής του κοινοτισμού στο φιλελευθερισμό. Για τον κοινοτισμό, ο φιλελευθερισμός, έχοντας ως ηθική και πολιτική θεωρία ατομικιστικές προϋποθέσεις, ενθαρρύνει την αποξένωση και την εξατομίκευση. Η κριτική του κοινοτισμού προς το φιλελευθερισμό αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για τη διερεύνηση της εγκυρότητας των προϋποθέσεων της φιλελεύθερης θεωρίας. Φιλελεύθεροι στοχαστές επανεξέτασαν τις αναλύσεις τους και επαναδιατύπωσαν τις θέσεις τους. Η διαμάχη φιλελευθερισμού κοινοτισμού, η οποία υπήρξε κύριο αντικείμενο ανταλλαγής θεωρητικών επιχειρημάτων στις δεκαετίες του `80 και του `90, ομαδοποίησε κάτω από την ονομασία «κοινοτισμός» θεωρητικούς όπως οι Alasdair MacIntyre, Charles Taylor και Michael Walzer. Μαζί με τους προηγούμενους, ο Michael Sandel άσκησε κριτική στον ατομικισμό, τον οποίο ο κοινοτισμός θεωρεί ότι η φιλελεύθερη ηθική και πολιτική θεωρία προωθεί. Η ίδια η ονομασία «κοινοτισμός» (communitarianism) μάλιστα προέκυψε λόγω της έμφασης την οποία έδωσε ο Sandel στη σημασία της κοινότητας, χρησιμοποιώντας την έννοια και τις συνδηλώσεις της ως θεωρητικό εργαλείο για την κριτική στο φιλελευθερισμό. i Ο αναπροσδιορισμός των προσεγγίσεων που αφορούν την ηθική και την πολιτική, ώστε εκείνες να ανατρέχουν για τη θεμελίωση των επιχειρημάτων τους στη σημασία των απόψεων του αγαθού βίου για την προσωπικότητα, τις διαπροσωπικές σχέσεις και τον κοινωνικό βίο, αφορά ένα ευρύτερο πρόγραμμα εισαγωγής\n19 αλληλέγγυων αξιών στην ηθική και την πολιτική, η οποία αποτελεί εν τέλει το πρόγραμμα του κοινοτισμού του Sandel. Ο Sandel καλεί τις αναλύσεις του «ρεπουμπλικανικές». Για τον Sandel, η έμφαση στη σημασία του πολιτικού βίου, όπως ο κοινοτισμός τον αντιλαμβάνεται, δηλαδή ως συνδεδεμένον πάντα με μια κοινότητα, προσδίδει ρεπουμπλικανικό χαρακτήρα στο επιχείρημά του. Όπως ο ίδιος υποστηρίζει, η ρεπουμπλικανική διάσταση των αναλύσεών του αντιπαρατίθεται στην προτεραιότητα των δικαιωμάτων και της αυτονομίας, η οποία χαρακτηρίζει τη φιλελεύθερη ηθική και πολιτική θεωρία. Σημαντικό είναι ωστόσο να σημειωθεί πως πολλά είδη κλασικών και σύγχρονων ηθικών και πολιτικών επιχειρημάτων περιγράφονται ως ρεπουμπλικανικά. Κλασικοί στοχαστές συμπεριλαμβάνονται στο ρεπουμπλικανισμό, όπως ο J.J. Rousseau και η H. Arendt, λόγω της έμφασης την οποία δίνουν στη σημασία της πολιτικής δραστηριότητας για το βίο. Ρεπουμπλικανική όμως αυτοπροσδιορίζεται και η παράδοση που συχνά καλείται «πολιτικός ρεπουμπλικανισμός» (civic republicanism) ή «πολιτικός ουμανισμός» (civic humanism). Ο τελευταίος επεξεργάζεται τους τρόπους με τους οποίους ιδέες και κατανοήσεις που αφορούν την έννοια της πολιτικής και εντοπίζονται σε πολιτικούς στοχαστές, όπως ο Μακιαβέλλι και ο James Harrington, μπορούν να εμβολιάσουν τη σύγχρονη πολιτική. Για τον J.G.A. Pocock, για παράδειγμα, η ιστορική έρευνα κοινωνιών και κειμένων που γράφτηκαν σε ιστορικές περιόδους, όπως η Αναγέννηση, καταδεικνύει ότι καθοριστικό για τις κοινωνίες αυτές υπήρξε ένα πλέγμα αντιλήψεων και πρακτικών όσον αφορά την αρετή και το κοινό αγαθό. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις αυτές, το κοινό αγαθό μπορεί να είναι αντικειμενικό και να οριστεί μέσα από την ανταλλαγή πολιτικών απόψεων για το τι είναι ενάρετη πολιτική μέσα στην πόλη. Η ανθρώπινη φύση είναι κοινή και μπορεί να πραγματωθεί μέσα από την αυτοκυβέρνηση και την πολιτική συμμετοχή. ii Οι ακόμα πιο πρόσφατες επεξεργασίες που καλούνται ρεπουμπλικανικές, αφορούν τη συζήτηση γύρω από τις αρχές που διέπουν τη συγκρότηση του Αμερικανικού Συντάγματος και το είδος της διακυβέρνησης που προέκυψε μετά την Αμερικανική Επανάσταση. Οι ρεπουμπλικανοί στοχαστές υποστηρίζουν ότι κυρίαρχες ιδέες υπήρξαν οι αρχές του «πολιτικού ρεπουμπλικανισμού» και η «δημόσια αρετή» (public virtue). Ο ρεπουμπλικανισμός εδώ ασκεί κριτική στους φιλελεύθερους στοχαστές, οι οποίοι θεωρούν ότι οι θεμελιακές αρχές του Αμερικανικού Συντάγματος είναι τα ατομικά δικαιώματα και η πολιτική σκέψη του Locke. Για τους ρεπουμπλικανούς, η προτεραιότητα του φιλελεύθερου πυρήνα των δικαιωμάτων σημαίνει ότι προκρίνεται ο ατομικισμός ή ακόμα και ο ανταγωνιστικός υλισμός, έναντι του κοινού αγαθού. iii Άλλοι σύγχρονοι ρεπουμπλικανοί συγγραφείς, όπως ο Q. Skinner και ο Ph. Pettit, αναζητούν τον τρόπο με τον οποίον η έμφαση στο κοινό αγαθό δεν θα αποβεί εις βάρος της ελευθερίας. iv Μέσα στο ευρύτερο αυτό πλαίσιο, αναζητώντας το στίγμα του κοινοτισμού του Sandel, μπορούμε να εντοπίσουμε στο επιχείρημά του κοινές έννοιες με τα υπόλοιπα είδη ρεπουμπλικανισμού. Ο έλεγχος που ασκεί στον φιλελευθερισμό, καθώς και οι έννοιες του κοινού αγαθού, της αρετής και της προτεραιότητας της πολιτικής συμμετοχής ως ανθρώπινου τέλους αποτελούν κοινά χαρακτηριστικά με τις διάφορες μορφές ρεπουμπλικανισμού. Μέσω των εννοιών αυτών ο Sandel ασκεί κριτική στο φιλελευθερισμό, χωρίς όμως να υπεισέρχεται σε εκτενείς ιστορικοκοινωνικές αναλύσεις ή κοινωνικοφιλοσοφικές διερευνήσεις εννοιών, όπως τα παραπάνω ρεπουμπλικανικά επιχειρήματα. Όπως και για άλλα είδη ρεπουμπλικανισμού, ερώτημα αποτελεί ωστόσο το πως οι έννοιες της αρετής και του κοινού αγαθού μέσα στην κοινότητα μπορούν να συνδυαστούν με το σεβασμό στον αυτοκαθορισμό και την αυτονομία. v Προκύπτει εδώ το ζήτημα της σχέσης φιλελευθερισμού και ρεπουμπλικανικής κριτικής του. Εάν ο Sandel τονίζει τη\n20 σημασία των κοινών νοηματοδοτήσεων, χωρίς όμως να αναλύει περαιτέρω πιθανές συγκρούσεις με το δικαίωμα αυτοκαθορισμού των μελών της κοινότητας, τα οποία φέρουν τις νοηματοδοτήσεις αυτές, τα ερωτήματα που προκύπτουν αφορούν τις φιλελεύθερες προϋποθέσεις της ρεπουμπλικανικής κριτικής. Η κριτική του Michael Sandel στο φιλελευθερισμό ξεκινά από την κριτική στη Θεωρία της Δικαιοσύνης (1971) του John Rawls. Στο βιβλίο του Ο φιλελευθερισμός και τα όρια της δικαιοσύνης (1982) ο Sandel αποδίδει τη λανθασμένη, κατά την άποψή του, προτεραιότητα που ο Rawls δίνει στη δικαιοσύνη σε μια εξίσου λανθασμένη αντίληψη του «εαυτού» (self). Η φιλελεύθερη κατανόηση του τι είναι εαυτός δεν αντιλαμβάνεται τη σημασία που έχει το κοινωνικό περιβάλλον για τη συγκρότηση της ατομικότητας. Ο «αδέσμευτος» (unencumbered) εαυτός του φιλελευθερισμού αποτελεί τον πυρήνα μιας ανάλογης αντίληψης για τη δικαιοσύνη. Η μη αναγνώριση της σημασίας της κοινωνικότητας και της αλληλεγγύης, αλλά και ευρύτερων ηθικών αξιών, οι οποίες θα έπρεπε να αποτελούν το υπόβαθρο της πολιτικής και των θεσμών, συνδυάζεται με μια αντίστοιχη στροφή της ηθικής και της πολιτικής προς δίκαιες διαδικασίες. Ένας θεσμός νομιμοποιείται εάν προκύπτει από δίκαιες αρχές, οι οποίες έχουν νομιμοποιηθεί βάσει μιας δίκαιης διαδικασίας. Αν και για το φιλελευθερισμό ο θεσμός, σύμφωνα με τα παραπάνω δεδομένα, είναι δίκαιος, δεν προωθεί ηθικές αξίες, ούτε εκπαιδεύει ηθικά τους πολίτες. Η κριτική του φιλελεύθερου εαυτού στηρίζει μια ακόλουθη κριτική στις σύγχρονες «διαδικαστικές», φιλελεύθερες δημοκρατίες, και αντιπαρατίθεται σε ένα πολίτευμα που θα ενδιαφέρεται για την ηθική εκπαίδευση των πολιτών. Η «ρεπουμπλικανική» αντίληψη της πολιτικής προϋποθέτει πολίτες οι οποίοι κατανοούν την πολιτική συμμετοχή ως πολύτιμο και πρωτεύοντα σκοπό του βίου. Στις επόμενες σελίδες θα παρουσιαστεί η κριτική του Sandel στον φιλελευθερισμό, ξεκινώντας από την κριτική του φιλελεύθερου εαυτού, και θα διερευνηθούν πιθανές ενστάσεις, οι οποίες είναι δυνατόν να προκύψουν κατά την ανάλυση του ρεπουμπλικανισμού του. Η ρεπουμπλικανική προτεραιότητα της πολιτικής σφαίρας μπορεί να εγείρει αντιρρήσεις, λόγω της πιθανής προσβολής της ιδιωτικότητας. Η έμφαση στις συλλογικές αξίες, η οποία χαρακτηρίζει τον «ιδιαίτερο» ρεπουμπλικανισμό του Sandel, γεννά ερωτηματικά όσον αφορά το σεβασμό της ατομικής αυτονομίας και του αυτοπροσδιορισμού. Οι αναλύσεις του Sandel δηλώνουν ότι υπερασπίζονται μια διαφορετική αντίληψη για την πολιτική, η οποία θα εδράζεται σε διαφορετικές προϋποθέσεις έναντι της φιλελεύθερης. Ο κύριος στόχος της εισαγωγής αξιών στην ηθική και πολιτική ζωή, αξίες τις οποίες κατά τον Sandel ο φιλελευθερισμός υποτιμά, δίνοντας προτεραιότητα στα δικαιώματα και τη δικαιοσύνη, εισάγει μία διαφορετική κατανόηση της σχέσης δημόσιου-ιδιωτικού, από εκείνην την οποία ο φιλελευθερισμός υπερασπίζεται. Δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι ο ρεπουμπλικανισμός του Sandel εισηγείται την προσβολή των ατομικών δικαιωμάτων. Το αίτημα της προτεραιότητας του αγαθού έναντι του ορθού όμως, το οποίο εισάγει ως άξονα της κριτικής του, καθώς το συνδέει με την απομάκρυνση από τη φιλελεύθερη αντίληψη της προτεραιότητας των δικαιωμάτων, δημιουργεί ερωτήματα όσον αφορά τις πρακτικές συνέπειες μιας ανάλογης αλλαγής των αντιλήψεων. Ποιά μπορεί να είναι, με πρακτικούς όρους, μια προσέγγιση του πολιτικού, και δημόσιου βίου γενικότερα, η οποία θα δίνει προτεραιότητα στο αγαθό έναντι του ορθού; Όταν μάλιστα μια τέτοια αλλαγή προοπτικής συνδυάζεται με απομάκρυνση από την προστασία των δικαιωμάτων; Ο στόχος της κριτικής που ασκεί ο Sandel στο φιλελευθερισμό είναι η ενδυνάμωση των ηθικών αξιών, της αλληλεγγύης και της πολιτικής ενεργοποίησης. Οι αναλύσεις όμως παραμένουν ασαφείς, όσον αφορά πιθανές προτάσεις που θα συνέβαλαν στην\n21 πραγμάτωση των αιτημάτων του, στα πλαίσια των σύγχρονων δυτικών δημοκρατιών, εντός των οποίων η κριτική του αναπτύσσεται. Με αυτήν την έννοια, διερωτάται κανείς σε τι μπορεί να συνίσταται, σε επίπεδο ανάλυσης που αφορά πολιτικές και ηθικές επιλογές, η διαφορά της κοινοτιστικής από τη φιλελεύθερη πολιτική δραστηριότητα. Η εν λόγω διαφοροποίηση φαίνεται να αφορά μόνο τις θεωρητικές προϋποθέσεις της πολιτικής και συνιστά μια αλλαγή προοπτικής, η οποία δεν συνεισφέρει ουσιαστικά, όσον αφορά την ενίσχυση της πολιτικής συμμετοχής. Εν τέλει παραμένει το ερώτημα μήπως η κριτική που ασκεί στο φιλελευθερισμό στην πραγματικότητα συνεπάγεται την ενίσχυση ηθικιστικών, προσβλητικών της αυτονομίας, επιχειρημάτων, τα οποία είναι ευρέως διαδεδομένα στην αμερικανική κοινωνία. Κατά καμμία έννοια δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο ίδιος συμπαρατάσσεται με ανάλογα επιχειρήματα. Ο βαθμός όμως στον οποίο εν τέλει απομακρύνεται από υπαρκτά και φλέγοντα ζητήματα που χαρακτηρίζουν τις κοινωνίες, στις οποίες απευθύνει την κριτική του έχει ήδη γίνει φανερός από προηγούμενες αναλύσεις του. Στα πλαίσια της κριτικής που ασκεί στη Θεωρία της Δικαιοσύνης, ο Sandel ελέγχει την προσπάθεια της ρωλσιανής θεωρίας να συνεισφέρει στη συγκρότηση αρχών δικαιοσύνης. Αν και δεν αντιτίθεται στην αντιμετώπιση κοινωνικών ανισοτήτων, ο Sandel ασκεί κριτική στην ρωλσιανή «αρχή της διαφοράς» (difference principle). Παρά την διαδεδομένη και ευρύτατη κριτική που έχει ασκηθεί σε αυτήν την ρωλσιανή προσπάθεια αντιμετώπισης της ανισότητας, η κριτική του Sandel δεν αντιπροτείνει προς ανάλογη κατεύθυνση, αλλά επικεντρώνει την ανάλυση σε έννοιες όπως η πολιτική και η κοινότητα. vi Η επιχειρηματολογία του Sandel προϋποθέτει την αλληλεγγύη, η οποία στις κοινωνίες που εξετάζει αποτελεί το ζητούμενο. Το εύρος που λαμβάνουν τα φαινόμενα της φτώχειας και του αποκλεισμού, αλλά και ο ατομικισμός και η αποξένωση που ο ίδιος ο κοινοτισμός επισημαίνει στα πλαίσια της κριτικής του, δεν συνάδουν με την ύπαρξη μιας αλληλέγγυας κοινότητας, την οποία ο κοινοτισμός φαίνεται να προϋποθέτει. Ενώ ο φιλελευθερισμός, κλασικός και σύγχρονος, πραγματεύεται ζητήματα ισότητας, αλλά και ελευθερίας, οι κοινοτιστές κριτικοί του δεν επεξεργάζονται περαιτέρω τους δύο παραπάνω άξονες, ούτε πιθανές αλληλοπροϋποθέσεις ή εντάσεις μεταξύ τους. Τα πολύ σημαντικά αιτήματα ενδυνάμωσης της αλληλεγγύης και των ηθικών αξιών, τα οποία ο ρεπουμπλικανισμός του Sandel θέτει, φαίνεται να δίνουν προτεραιότητα στη δημόσια σφαίρα, δημιουργώντας ερωτήματα για τη δυνατότητα πραγμάτωσης της ελεύθερης νοηματοδότησης του βίου σε μια ρεπουμπλικανική κοινότητα. Ο κίνδυνος προσβολής της αυτονομίας αφορά την πιθανή αμφισβήτηση της πολιτικής συμμετοχής ως πρωτεύοντα σκοπού του βίου, εάν δεχτούμε την ποικιλία των ατομικών σκοποθεσιών, αλλά και την επαναδιαπραγμάτευσή τους μέσα στα πλαίσια του βίου. Δίνοντας προτεραιότητα σε συλλογικές πρακτικές, και στα αγαθά που εκείνες ενσωματώνουν, και ασκώντας κριτική σε έναν εαυτό, ο οποίος αποδεσμεύεται από τους κοινωνικούς του ρόλους, προλειαίνεται το έδαφος όχι για την προστασία, αλλά για την καταπίεσή τους, εφ όσον δεν διαφυλάσσονται τα δικαιώματά τους. Η προστασία των μειονοτήτων κάθε είδους, σύμφωνα με τον Sandel, δεν πρέπει να θεμελιώνεται στα δικαιώματα εκείνων ή των μελών τους, αλλά στα αγαθά των πρακτικών που εξασκούν και βάσει των οποίων συγκροτούνται ως μειονότητες. Μια τέτοια προσέγγιση όμως δεν διαφυλάσσει διαφωνούντα άτομα ή ομάδες, τα οποία κατά το φιλελευθερισμό χρήζουν προστασίας, ακριβώς επειδή διαφοροποιούνται από την πλειοψηφία και τις αντιλήψεις του αγαθού, τις οποίες εκείνη θεωρεί σωστές. Ακόμα και αν δηλώνει το αντίθετο, παραμένει αμφίβολο το κατά πόσο μπορεί ένα επιχείρημα, που ξεκινά από την προτεραιότητα του αγαθού, να\nΙδιωτικότητα και φιλελεύθερη δημοκρατία : Μερικές όψεις του ρεπουμπλικανισμού του M. Sandel. Β. Σιούφα\n1 Ιδιωτικότητα και φιλελεύθερη δημοκρατία : Μερικές όψεις του ρεπουμπλικανισμού του M. Sandel Β. Σιούφα Περίληψη Το άρθρο διατυπώνει την άποψη ότι η κριτική του Sandel στη φιλελεύθερη ουδετερότητα, δηλαδή