Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης: Ιουλίου 2012\nΙστορικός ερευνητής δεν γεννιέται κανείς, γίνεται κυρίως με τη δική του προσπάθεια! Και συγγραφέας δεν γεννιέται κανείς, γίνεται. Πάλι χάρις τη δική του προσπάθεια. Οπως την άγνωστή μου πριν λίγο καιρό απ’ τους Κάμπους των Κεραμειών Ευαγγελία Νικολακάκη - Μανιουδάκη.\nΗ περίπτωση μιας συγγραφέως (1)\nΟταν μεγάλωσαν τα παιδιά της κι έφυγαν για σπουδές (αρχιτέκτων μηχανικός η μεγάλη κόρη, φαρμακοποιός η δεύτερη και πολιτικός μηχανικός ο γιος, σήμερα), ξεκίνησε κι αυτή, κατά δήλωσή της, το δικό της όμορφο ταξίδι, ένα ταξίδι που κράτησε 20 ολόκληρα χρόνια, στα ιστορικά βιβλία. Κληρονομιά απ’ τη μητέρα της, που ήξερε να λέει ολόκληρο τον 'Ερωτόκριτο', η αγάπη για το διάβασμα, όπως και η ευαισθησία για τα παθήματα των ανθρώπων στους πολέμους. Και βέβαια οι διηγήσεις του πατέρα της, που είχε υπηρετήσει στρατιώτης στη Μικρά Ασία κι είχε ζήσει τη συμφορά. Ποτέ δεν είναι αργά, σκεφτόταν, ενώ το ένα βιβλίο συμπλήρωνε το άλλο κι αυτή άρχισε να κρατάει σημειώσεις για όσα την ενδιέφεραν. 'Κατ’ οίκον', αλλά κυρίως στο Ιστορικό Αρχείο Χανίων, όπου, λέει, βρήκε έναν ολόκληρο θησαυρό. Αρχισε, λοιπόν, πάντα κατά δήλωσή της, να ταξινομεί, να βυθίζεται βαθιά στον χρόνο και στην ιστορία, να ψάχνει για βιογραφίες αγωνιστών, να προσπαθεί, να αποκρυπτογραφεί χειρόγραφες επιστολές. Ατέλειωτες ώρες πάνω από τα έγγραφα αυτά. Σιγά - σιγά τα γράμματα 'μαλάκωναν' και μια - μια οι λέξεις φανέρωναν τα μυστικά τους. Ωστόσο, τα χρόνια αυτά συναντούσε πολλούς ανθρώπους που πολέμησαν και κατέγραφε τις ιστορίες τους... Ιστορικός ερευνητής δεν γεννιέται κανείς, γίνεται κυρίως με τη δική του προσπάθεια! Και συγγραφέας δεν γεννιέται κανείς, γίνεται. Πάλι χάρις τη δική του προσπάθεια. Οπως την άγνωστή μου πριν λίγο καιρό απ’ τους Κάμπους των Κεραμειών Ευαγγελία Νικολακάκη - Μανιουδάκη που άφησε κληρονομιά, κατ’ αρχήν στα παιδιά και στα εγγόνια της, το 678 μεγάλου σχήματος σελίδων βιβλίο της, με τίτλο 'Οι εραστές της Λευτεριάς' (Χανιά 2011). Λέω κατ’ αρχήν γιατί όλοι ανεξαιρέτως έχουμε 'μοιράσι' απ’ το βιβλίο αυτό. Εξ αδιανεμήτου ο πλούτος που μας αφήνει η κυρία Ευαγγελία, που γεννήθηκε το 1936, τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο στους Κάμπους και το εξατάξιο Γυμνάσιο Θηλέων Χανίων και ευτύχησε να έχει στη ζωή της σύντροφο τον γνωστό επιπλοποιό, αληθινό καλλιτέχνη στα έπιπλα, Λευτέρη Μανιουδάκη...\nΣημείωση: Τα στοιχεία είναι από τον επίλογο του βιβλίου.\nΗ περίπτωση μιας συγγραφέως (2)\nΣτη μνήμη του αδελφού της Νίκου Δ. Νικολακάκη, που με τον θάνατό του, δεν μπόρεσε, όπως γράφει, ποτέ να συμβιβαστεί (έφυγε απ’ τη ζωή ξαφνικά ένα μεσημέρι στα 21 του χρόνια), αφιερώνει το βιβλίο της 'Οι εραστές της Λευτεριάς', την επιμέλεια της έκδοσης του οποίου είχε η φιλόλογος Αριάδνη Παπιδάκη, η κυρία Ευαγγελία. 'Το βιβλίο αυτό καρπός έρευνας και μόχθου δεκαετιών σε ιστορικά αρχεία, σεντούκια αγωνιστών, με τα ημερολόγια και τα έγγραφά τους αποτελεί μια λαμπρή σελίδα των αγώνων του λαού των Κάμπων και των γειτονικών χωριών [...] και μπορεί να χαρακτηρισθεί ως σπονδή στην ιστορία', είπε μεταξύ των άλλων παρουσιάζοντάς το πέρυσι (24 Αυγούστου) στους Κάμπους σε μια εντυπωσιακή σε συμμετοχή κόσμου εκδήλωση στους Κάμπους, ο γνωστός παιδαγωγός και ιστορικός ερευνητής δρ Νίκος Πετρουλάκης. Ανθό της αγάπης της για τους Κάμπους, τα Κεραμειά, μα και γενικότερα για την Κρήτη, έναν ανθό που έγινε εύχυμος καρπός μεταδοτικής γνώσης, μετά από μια πολύχρονη, πολύμοχθη και ιδιαίτερα επίμονη προσπάθεια, το χαρακτηρίζω εγώ, καταθέτοντας τον θαυμασμό μου. Μόνο αυτή η λέξη, η λέξη 'θαυμασμός' δηλαδή, μπορεί νομίζω να εκφράσει τη συνισταμένη των σκέψεων που έκανα και των συναισθημάτων που ένιωσα περιδιαβάζοντας τις σελίδες του και παρακολουθώντας τους αποκαλυπτικούς διαλόγους της συγγραφέως με τους γνωστούς και τους πολλούς άγνωστους και ξεχασμένους εραστές της λευτεριάς. Καλή συνέχεια, κυρία Ευαγγελία!\nΤης κυρίας Ευμορφίας\nΤην ομορφιά του τόπου μας ανταμώνω να σισιλίζει στο πιο φωτεινό διαμέρισμα της μνήμης, κάθε φορά που ακούω να γίνεται λόγος για τη Βαφιανή συγγραφέα Ευμορφία Μπουντουράκη - Βαγιάκη. Σαν μια πολύκλωνη, πολύκλαδη και πολύσκιωτη βελανιδιά που μ’ απαντήχνει κάθε φορά που πηγαίνω από το Νίππος στον Βαφέ, στην κόψη των δύο χωριών, τη βλέπω. Σαν τη λιγυρά φωνή μιας ποταμίδας, φωλεμένη σε μια λυγιά του Λιμνοπήγαδου, την ακούω. Σαν μια απ’ τις καντουνάδες που έβαλαν οι παλαιοί των παλαιών μας σ’ ένα απ’ τα σπίτια της Κούρτσας την ακουμπώ. Σαν τη δόξα της Κρυονερίδας, έτσι όπως βρίσκει απόσκιο στα κλαδιά των γύρω κυπαρισσιών την ψυχανεμίζομαι... Ετσι άρχισα την παρουσίαση του προτελευταίου βιβλίου της Ευμορφίας Μπουντουράκη - Βαγιάκη 'Οι αετοί της Ρίζας' (19.8.2007). Ετσι θα άρχιζα και την παρουσίαση του νέου, του τελευταίου, 6ου κατά σειρά, βιβλίου της 'Εθελοντές και Φιλέλληνες στις Κρητικές επαναστάσεις', που μόλις κυκλοφορήθηκε. Την ξέρω καλά την κυρία Ευμορφία. Μια ζωή με την τοπική ιστορία, την ιστορία του χωριού της, μα και γενικότερα με την ιστορία της Κρήτης τη θυμούμαι ν’ ασχολείται. Με περίσσια αγάπη, με πολλή γνώση και με μόνη αμοιβή την ηθική ικανοποίηση να βγάζει απ’ την αφάνεια των αιώνων πρόσωπα, γεγονότα και πράγματα και να τα φέρνει στο φως. Εις ένδειξιν ευγνωμοσύνης και για λογαριασμό όλων μας...\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 6:51 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΟΜΠΡΟΣ σας τα καλά/ πίσω σας τα κακά! Το τέλος της γητειάς, που το επαναλάμβανε τρεις φορές. Να μπορούσαμε μ’ αυτήν τη γητειά να γιατρεύαμε και την πατρίδα μας λέει! Ομπρός της τα καλά, πίσω της τα κακά! Ποιος είπε δεν έχουμε ακόμα λύχνους! Ποιος είπε πως δεν έχουν ακόμα λάδι οι λύχνοι μας!\nΕΙΚΟΣΙ τέσσερις του Δεκεμπριού/ αργά Χριστός γεννάται/ τούτη η ώρα και κεινηνά λογάται/ Αγιε μου Παντελεήμονα πρώτε γιατρέ του κόσμου/ απού γιατρεύεις τσι πληγές και διασκορπάς τσοι πόνους...\nΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΗ της γητειάς που έλεγε η μάνα μου, ενώ άλειβε τον λαιμό μας, όταν πονούσε, με λάδι του λύχνου, ξεκίνησα τη στήλη. Τ’ Αγιού Παντελεήμονα (Χρόνια Πολλά στους Παντελήδες), του πρώτου στη λαϊκή παράδοση γιατρού του κόσμου, σήμερα.\nΗ ΛΙΣΤΑ των νέων μέτρων. Αχ αυτή η λίστα των νέων μέτρων! Αχ αυτή η ληστεία των νέων μέτρων!\nΣΧΟΛΙΑ επί σχολίων στο φέισμπουκ και στο τουίτερ. Απ’ τη μια πλευρά τα σχόλια κατακραυγής και απ’ την άλλη τα σχόλια συμπαράστασης. Υστερα από την απόφαση της ΕΟΕ να αποκλείσει τη Βούλα Παπαχρήστου από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μετά το 'κακόγουστο' αστείο της στο τουίτερ και παρά τη συγγνώμη που ζήτησε. Βρήκαμε θέμα...\nΘΩΡΩ το παντελόνι σου, θέλω να σε μαλώσω/ ήθελα ράφτης να ’μουνα για να σου το μπαλώσω. Σ’ αυτήν που φοράει σχισμένο 'μοντέρνο' παντελόνι αφιερώνει, λέει τη μαντινάδα του ο Ηλίας Σταματάκης.\nΚΑΙ Η ΕΠΙΣΗΜΗ έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο, σήμερα. Να το σημειώσω για να μην το ξεχάσω. Στις 11 ώρα Ελλάδος, η τελετή έναρξης. 'Θαυμασταί Νήσοι', ο τίτλος της που είναι εμπνευσμένος από την 'Τρικυμία' του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Από θεάματα καλά πάμε, από άρτον όσο πάει και ξωμένουμε.\nΤΙΜΟΛΕΟΝΤΑ Κ. Φραγκάκη, υπεύθυνο σύνταξης εφ. 'Η Φωνή του Πλατανιά': Συλλεκτικό το τελευταίο, με αρ. 107, φύλλο της εφημερίδας που είχες την καλοσύνη να μου στείλεις. Η χαρά και... οι χοροί για την άνοδο του Α.Ο. Πλατανιά στην Α’ Εθνική έπρεπε να αποτυπωθούν και να απαθανατιστούν έτσι όπως αποτυπώθηκαν και απαθανατίστηκαν όχι μόνο για τον ιστορικό του μέλλοντος, αλλά, και κυρίως για τις μελλοντικές γενιές.\nΟ ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑΣ, μας λέει μια λεσβιακή παράδοση (Π. Νικήτα το 'Λεσβιακό μηνολόγιο'), προσφέρθηκε, όπως και οι Αγιοι Ανάργυροι, να μην πληρώνονται ως γιατροί και γι’ αυτό δεν τους πείραξαν οι ειδωλολάτρες. Κάποτε, όμως, που δέχτηκαν σαν αμοιβή ένα αβγό, εκείνοι βρήκαν πρόφαση και τους φυλάκισαν και ζήτησαν απ’ τους χριστιανούς να πληρώσουν ένα μεγάλο πρόστιμο για να τους βγάλουν. Οι Χριστιανοί, ώσπου να μαζέψουν τα χρήματα, τους έδωσαν εγγύηση ένα χρυσό φίδι, το οποίο όμως δεν τους το επέτρεψαν, όταν πλήρωσαν το χρέος τους. Τότε οι Αγιοι προσευχήθηκαν, το χρυσό φίδι ζωντάνεψε κι έπνιξε τους ειδωλολάτρες.\n[...] «Είναι παιδιά που στέκονται στις βρύσες/ Κορυδαλλοί στους όρθρους ακουμπάνε/ Στις λεμονιές άγγελοι χορτάτοι/ Είναι αηδόνια που παντού ξυπνάνε/ Φλογέρες παίζουν, έντομα βουίζουν/ Είναι τραγούδια η στάχτη των νεκρών/ Και οι νεκροί κάπου αναγεννιούνται πάλι/ Ολούθε μας μαζεύει ο Θεός/ Εχουμε χέρια καθαρά και πάμε!».\nΑπό το ποίημα 'Πάλι ο Ουρανός' του Γιώργου Σαραντάρη.\nΧανιώτικα νέα (27.07.2012)\nΑΛΙΜΟΝΟΣ ΤΟΥ που δεν έχει νύχια να ξυστεί! Σκέφτομαι συχνά τα τελευταία δύο χρόνια τούτη την παροιμιώδη φράση. Για να ξυστεί, όπως πρέπει να ξυστεί, η πατρίδα μας, χρειάζεται ν’ αποκτήσει δικά της νύχια. Τα ξένα νύχια, αντί να την ξύσουν, τη γδέρνουν...\nΟ ΚΑΥΣΩΝΑΣ από τη μια, χαράτσια απ’ την άλλη/ δε βάζω κλιματιστικό βεντάλια πήρα πάλι. Από τη μαντιναδολόγο μας τη Νεκταρία Θεοδωρουλάκη η μαντινάδα. Το θέμα είναι ότι ο καύσωνας θα περάσει, αλλά τα χαράτσια θα μείνουν, Νεκταρία!\nΤΟ ΜΑΚΡΥ του ο ένας, το κοντό του ο άλλος. Λέει ο ένας, συμπληρώνει ο άλλος. Πού μας πονεί και πού μας σφάζει. Το θέμα είναι να προλάβουν να πούνε αυτά που θέλουνε να πούνε. Φεύγουν για διακοπές, βλέπετε οι διάφοροι παράγοντες και παραγοντίσκοι του ευρωπαϊκού... μη γίγνεσθαι.\nΕΝΤΟΣ ΕΥΡΩ, εκτός ευρώ, εντός ευρώ, εκτός ευρώ, εντός ευρώ, εκτός ευρώ... Εντός, εκτός και επί τα αυτά. Κι όπου κάτσουν τα ζάρια στο τέλος. Παίζεται κουμάρι.\nΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ από την εφαρμογή του Μνημονίου δεν υπάρχει! Αυτό αναμένεται να πει σε γενικές γραμμές ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο που ήρθε αιφνιδίως στην Ελλάδα. Κalo kouragio!\n'ΦΟΒΟΥ ΤΑΣ πληγάς των φίλων · αυτοί γνωρίζουν πού πονείς περισσότερον. Μη φοβού τας επιδημίας και τους λοιμούς· είναι οξείς, αλλά παρέρχονται· αι χειρότεροι νόσοι είναι αι ενδημικαί'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.\nΠΑΝΤΑ ΜΕΤΑ μια μεγάλη πυρκαγιά ακολουθούν οι πλημμύρες. Εκτός και αν οι φύλακες, οι όποιοι φύλακες, γρηγορούν και προτιμήσουν τον ρόλο του Προμηθέα αντί αυτόν του Επιμηθέα. Πάντως 'πολιτική με όπλο τα αποκαΐδια και τις στάχτες της φωτιάς', όπως πολύ σωστά είπε προχθές και ο αντιδήμαρχος Κισάμου Μιχάλης Μουντάκης δεν γίνεται.\nΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στις Παρασκευές που γιορτάζουν σήμερα. Της Αγίας Παρασκευής, μεγάλη η Χάρη της, σήμερα: Κάθε αρρώστια των ματιών γιατρεύει η Αγία αυτή, πιστεύει ο λαός μας. Γι’ αυτό οι εκκλησίες της είναι γεμάτες αφιερώματα με μάτια και στις εικόνες της παριστάνεται να κρατά έναν δίσκο με ανθρώπινα μάτια.\nΕΥΜΟΡΦΙΑ ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΑΚΗ - Βαγιακη, Βαφές Αποκορώνου: Βωμός ευγνωμοσύνης στους ήρωες που βοήθησαν και θυσιάστηκαν για τη λευτεριά της Κρήτης, κατά μία έννοια, το νέο σου βιβλίο 'Εθελοντές και Φιλέλληνες στις κρητικές επαναστάσεις', που μόλις κυκλοφορήθηκε. Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι όπως εσένα κα Ευμορφία, για ν’ αποδίδουν τον οφειλόμενο απ’ όλους μας φόρο τιμής γι’ αυτούς.\nΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ αρχαιότατη παράδοση τον καιρό που οι Δελφοί ήταν ακατοίκητοι κοντά στο χάσμα στο οποίο αργότερα βρισκόταν το άδυτο του ιερού του Απόλλωνα βοσκούσαν αίγες. Οσες, λοιπόν, απ’ αυτές πλησίαζαν στο χάσμα σκιρτούσαν με τρόπο παράξενο και έβγαζαν μια φωνή διαφορετική από τη συνηθισμένη. Ο βοσκός που τις φύλαγε παραξενεύτηκε με το παράδοξο αυτό γεγονός και πλησίασε να δει την αιτία του. Τότε, όμως, συνέβη και στον ίδιο κάτι παρόμοιο με εκείνο που συνέβαινε στις αίγες: ο βοσκός σαν μάντης άρχισε να προλέγει τα μέλλοντα. Αυτό το γεγονός ήταν η αρχή της δημιουργίας του μαντείου των Δελφών (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας, εκδ. 'Σαββάλας').\n'Οι ανευρέσεις ξεπηγάζουν/ σχηματισμούς μάχης/ κοντανασαίματα ψωμιού/ λιγόστεμα φυλλωμάτων./ Στη φωτοβόλο ανίχνευση/ πανηγυριών δεν μένουν/ περιθώρια κέρδους/ στην τέχνη που δεν/ εκπέμπει φλόγες/ να καίει τη φαντασία/ των σκουπιδιών που/ σωριάζονται να ξεπεράσουν/ τον Ψηλορείτη'.\nΤο ποίημα 'Ανευρέσεις' του Δημήτρη Κακαβελάκη.\nΧανιώτικα νέα 926.07.2012)\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 5:11 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣΙΓΑ το πράγμα! Τι ?ναι τα 11,6 δισ. ευρώ που έπρεπε (πρέπει) να ?χει βρει η Κυβέρνηση μέχρι τον ερχομό της τρόικας για τη διετία 2013 - 2014; Ούτε 12 δισ. ευρώ δεν είναι. Εχει ακόμα ζουμί ο κάβουρας και η μύγα ξίγκι...\n'ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ μας δεν έχει για πρότυπο τους νόμους άλλων, αλλά είμαστε μάλλον παράδειγμα παρά μιμητές. Ως προς το όνομα αποκαλείται δημοκρατία καθώς οι πολιτικές υποθέσεις δεν βρίσκονται στα χέρια ενός μικρού αριθμού πολιτών, αλλά της πλειοψηφίας. Και σχετικά με τις ιδιωτικές διαφορές οι νόμοι αποδίδουν σε όλους ίσα, ενώ για τα αξιώματα καθένας προτιμάται για τη διαχείριση των κοινών, όχι εξαιτίας της καταγωγής αλλά εξαιτίας των προσόντων, με τα οποία διακρίνεται σε κάτι'. Αυτά απ? τον Περικλή (κατά Θουκυδίδη) στον περίφημο 'Επιτάφιο'.\nΓΙΑ ΔΕΣ μέρα που διάλεξε η τρόικα να έρθει! Σήμερα 24 Ιουλίου, που γιορτάζουμε (;) την 38η επέτειο της αποκατάστασης της δημοκρατίας στην πατρίδα μας, έρχεται η τρόικα. Τι σήμερα, τι αύριο, τι χθες, θα μου πείτε.\nΗ ΤΡΟΪΚΑ έρχεται, οι μισθοί, οι συντάξεις και το εφάπαξ κάνουν φτερά. Κανονικό ξεπουπούλιασμα!\n«ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ και Τράπεζα Αίματος ίδρυσε η 'Χρυσή Αυγή', αλλά μόνο για Ελληνες. 'Ο μη Ελληνας είτε πεινά είτε έχει ανάγκη από αίμα, ας πεθάνει!'. Ασφαλώς κατά τη 'Χρυσή Αυγή' o Aπόστολος Παύλος που διακήρυξε ότι 'δεν υπάρχει Ιουδαίος ή Ελληνας, άνδρας ή γυναίκα..., αλλά όλοι είμαστε ίσοι απέναντι στον Χριστό', είναι ανθέλληνας και πρέπει τα κηρύγματά του να απαγορευθούν. Ο ρατσισμός ήταν και θα είναι πάντοτε στον αντίποδα των χριστιανών αξιών ζωής». Από τον 'βοριά' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. 'Χριστιανική', 5.7.2012), το σχόλιο.\nΜΙΑ ΑΚΟΜΑ τιμητική διάκριση για τον εκλεκτό συνεργάτη της εφημερίδας μας δάσκαλο - λαογράφο Σταμάτη Αποστολάκη. Από την Αντιπεριφέρεια Χανίων αυτήν τη φορά. Οφειλόμενη κι αυτή χρωστά τόσα πολλά ο τόπος μας στον Σταμάτη, γιατί κατά που λέει στη μαντινάδα που στιχούργησε ειδικά για την περίσταση ο Γεωργ. Κουτρούλης: 'Σταμάτης και παράδοση στην πλάση συμβαδίζουν/ και μ? οδηγό την ανθρωπιά τον τόπο μας πρεπίζουν'.\nΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ Θουκυδίδης υποστηρίζει ότι τα κατορθώματα του Περικλή δεν οφείλονται απλώς στη ρητορική του δεινότητα, αλλά στη μεγάλη υπόληψη που είχε και στην εμπιστοσύνη που ενέπνεε, γιατί ήταν ολοφάνερα αφιλοκερδής και ανώτερος χρημάτων. Μολονότι έκανε την πόλη από μεγάλη που ήταν μέγιστη και πλουσιότατη, αν και απέκτησε δύναμη μεγαλύτερη από πολλούς βασιλιάδες και τυράννους, που μερικοί μάλιστα από αυτούς ό,τι άφησαν στα παιδιά τους τα είχαν αποκτήσει ως άρχοντες, εκείνος την περιουσία που του άφησε ο πατέρας του δεν την αύξησε ούτε κατά μία δραχμή (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας' εκδ. 'Σαββάλας').\n«Ενας σου ?δινε ποτήρι κι άλλος σου ?δινε ελιά./ Ετσι πέρασες γραμμή της γειτονιάς τα καπηλειά./ Κι αν σε πείραζε κανένας -αχ εκείνος ο Τριβέλας!-/ έκανες πως δεν ένιωθες κα πάντα εγλυκογέλας./ Χτες και σήμερα ίδια κι όμοια, χρόνος μπρος, χρόνος μετά./ Η ύπαρξή σου σε σκοτάδια όλο, πηχτότερα βουτά./ Τάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος./ Αχ που ?σαι νιότη που ?δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!».\nΑπό τους 'Σκλάβους Πολιορκημένους' του Κώστα Βάρναλη.\nΧανιώτικα νέα (24.07.2012)\n.'Εχουμε πλατύτερους δρόμους, αλλά στενότερες αντιλήψεις. Ξοδεύουμε πολλά και έχουμε λίγα. Αγοράζουμε πολλά, αλλά απολαμβάνουμε λίγα. Εχουμε μεγαλύτερα σπίτια, αλλά μικρότερες οικογένειες. Περισσότερες ανέσεις, αλλά λιγότερο χρόνο.\nΦάρος πολιτισμού η αλληλεγγύη...\nΘα πάω και σ’ αυτήν, θα πάω και στην άλλη, θα πάω και στην παράλλη, αν ήταν δυνατόν θα πήγαινα σε όλες! Τα πού μου είπε αρχές του Ιούλη μια καλή φίλη συνταξιούχος δασκάλα αναφερόμενη στις διάφορες εκδηλώσεις που εντάχθηκαν στο 'Πολιτιστικό Καλοκαίρι - Χανιά 2012'. Είχε μόλις διαβάσει το σχετικό ιδιαίτερα καλαίσθητο και πολύ κατατοπιστικό, πολυσέλιδο έντυπο που κυκλοφορήθηκε απ’ τον Δήμο Χανίων, την Κοινωφελή Επιχείρηση Πολιτισμού - Περιβάλλοντος και το Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου κι ένιωσε την ανάγκη να εκφράσει τον ενθουσιασμό της. Οντως ο Δήμος μας, όπως υπογραμμίζει ο δήμαρχος Μανώλης Σκουλάκης, στο προλογικό του σημείωμα, 'έχει αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια το συνεχές και έντονο ενδιαφέρον του για μια ολοκληρωμένη και συνεχή πολιτιστική προσφορά, που προάγει όχι απλά το πολιτιστικό γίγνεσθαι του τόπου μας, αλλά και την ενεργό συμμετοχή όλων των δημοτών και επισκεπτών μας, σε αυτό που ονομάζουμε Πολιτιστική Δημιουργία'. Το υπογράφω με πολλή χαρά κι εγώ αυτό. Οπως και αυτό που μεταξύ των άλλων αναφέρει ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού Δημήτρης Λειψάκης που λέει ότι 'κριτήριό μας (είναι) η ποιότητα και ικανοποίηση των προτιμήσεων και των πιο απαιτητικών θεατών και βασικός στόχος μας να αναδείξουμε την έμπνευση, το ταλέντο, την εμπειρία και το πάθος της δημιουργίας, με έμφαση στους ντόπιους καλλιτέχνες'. Η κατανάλωση πολιτισμού είναι ένα ζήτημα! Η παραγωγή πολιτισμού είναι ένα στοίχημα! Προ πάντων όταν τα έσοδα απ’ την παρουσίαση αυτής της παραγωγής διατίθενται σε συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη. Οπως συμβαίνει στην περίπτωση της εκδήλωσης για την ενίσχυση του κεντρικού συσσιτίου της Ιεράς Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου (30 Ιουλίου), στην περίπτωση της παρουσίασης του 'Δον Καμίλο' από το Πανελλήνιο Μεταναστευτικό Θέατρο (11 Αυγούστου) τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν στα προγράμματα 'Βοήθεια στο σπίτι' και στο συσσίτιο της ενορίας Αγίων Κων/νου και Ελένης Ν. Χώρας και στην περίπτωση της εκδήλωσης για τη Ραφαέλα Κυρικλάκη (30 Αυγούστου), το γνωστό κοριτσάκι, που έμεινε ανάπηρο, παίζοντας σε τραμπολίνο... Ο φάρος του πολιτισμού μπορεί να είναι και φάρος αλληλεγγύης!\nΗ αγάπη κινεί τα πάντα! Ο λογότυπος των μπλουζακιών που θα φορούν όσοι επιθυμούν να τρέξουν στον 'αγώνα δρόμου, αγώνα στήριξης - αγάπης' προς τη μικρή Ραφαέλα Κυρικλάκη, τον οποίο διοργανώνει ο πάντα ευαίσθητος σε θέματα αλληλεγγύης Σύλλογος Δρομέων Υγείας Χανίων, σε συνεργασία με την Ομάδα Στήριξης και Εθελοντών και τον Σύλλογο Εθελοντών Αιμοδοτών Χανίων, την Κυριακή 29 Ιουλίου, στις 6.30 μ.μ., στους Αγίους Αποστόλους. 'Θα γίνουμε όλοι μια σκάλα, ώστε ανεβαίνοντας να φτάσει η Ραφαέλα μας ψηλά, εκεί που είναι η θέση της ή θ’ αφήσουμε ένα παιδί αβοήθητο επειδή η οικογένεια αδυνατεί;'. Το βασικό ερώτημα της επιστολής που έγραψε η διευθύντρια του 14ου Δημ. Σχ. Χανίων, Παυλίνα Δούμου (δημοσιεύθηκε και στη στήλη στις 25 Ιουνίου τ.ε.), εκπροσωπώντας τη σχολική κοινότητα, για να γίνει γνωστή στη Χανιώτικη Κοινωνία η περίπτωση της μικρής Ραφαέλας, που έμεινε ανάπηρη παίζοντας σε τραμπολίνο και απαιτείτο η μετακίνησή της στην Ελβετία, σε εξειδικευμένο κέντρο αποκατάστασης και θεραπείας. Η αγάπη κινεί τα πάντα! Αυτή ήταν εκείνη που διοργάνωσε ένα ιδιαίτερα πετυχεμένο τηλεμαραθώνιο (απ’ τη 'Νέα Τηλεόραση'), αλλά και άλλες εκδηλώσεις αλληλεγγύης και βέβαια αυτή που επιμένει. Τα έξοδα για τη θεραπεία της Ραφαέλας μπορεί να είναι πολλά, η αγάπη όμως, όλα μπορεί να τα καλύψει. Ο αγώνας δρόμου συνεχίζεται...\nΤα παράδοξα των ημερών\n'Αυτό το μήνυμα έφτασε ήδη και σε σας. Μπορείτε να το διαβάσετε και στη συνέχεια να το διαγράψετε. Μπορείτε όμως και να μην το ξεχάσετε και να προβληματιστείτε πολύ πάνω σ’ αυτό'. Ο επίλογος ενός μηνύματος που μου έστειλε μέσω Διαδικτύου μια φίλη απ’ τα παλιά. Σερφάροντας στο Διαδίκτυο, το βρήκα να κυκλοφορεί είτε αυτούσιο είτε σε διάφορες παραλλαγές ευρύτατα. Σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί μ’ αυτούς που έτυχε να μην το ’χουν συναντήσει. Το έγραψε, λέει, ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου της Κολούμπια. Διαβάστε το: 'Εχουμε πλατύτερους δρόμους, αλλά στενότερες αντιλήψεις. Ξοδεύουμε πολλά και έχουμε λίγα. Αγοράζουμε πολλά, αλλά απολαμβάνουμε λίγα. Εχουμε μεγαλύτερα σπίτια, αλλά μικρότερες οικογένειες. Περισσότερες ανέσεις, αλλά λιγότερο χρόνο. Εχουμε περισσότερα πτυχία, αλλά λιγότερους λογικούς ανθρώπους. Περισσότερες γνώσεις, μα λιγότερη κρίση. Εχουμε πολλούς ειδήμονες, αλλά περισσότερα προβλήματα. Πολλαπλασιάζουμε τα υπάρχοντά μας, αλλά μειώνουμε τις αξίες μας. Μιλάμε πολύ, αγαπάμε σπάνια και μισούμε συχνά. Μάθαμε πως να εξασφαλίζουμε τα προς το ζην, αλλά δεν μάθαμε να ζούμε. Προσθέσαμε χρόνια στη ζωή μας, αλλά όχι ζωή στα χρόνια μας. Φτάσαμε στο φεγγάρι, αλλά όχι στον γείτονα μας. Κατακτήσαμε το διάστημα και χάσαμε τον δικό μας πλανήτη. Διασπάσαμε το άτομο, αλλά όχι τις προκαταλήψεις μας. Υπάρχουν περισσότερα τρόφιμα, αλλά και χειρότερη διατροφή. Χτίζουμε πολυτελή σπίτια, αλλά διαλύουμε την οικογένεια. Η βιτρίνα της ζωής μας φαίνεται πλούσια και γεμάτη, η αποθήκη της όμως είναι έρημη και άδεια'...\nΧανιώτικα νέα (23.07.2012)\n6ο ΚΑΙ 44ο ΔΗΜ. ΣΧ. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ\nΤα παιδία... γράφει\n'Περιοδικό για τα παιδιά είναι γραφής χωράφι/ και τα παιδία παίζει εδά είναι παιδία γράφει/ Μολύβια κι άγραφα χαρτιά δεν κάθονται στο ράφι/ στα χέρια τα ’χουν τα παιδιά και τα παιδία γράφει'. Αυτά μεταξύ των άλλων γράφει ο και γνωστός ποιητής και ριμαδόρος Κωστής Λαγουδιανάκης, προλογίζοντας έμμετρα το περιοδικό του 6ου και 44ου Δημ. Σχ. Ηρακλείου με τίτλο 'Τα παιδία... γράφει', που κυκλοφορήθηκε με τη λήξη της φετινής σχολ. χρονιάς, όντας διευθυντής του πρώτου σχολείου. 'Μ’ αυτήν την προσπάθεια δώσαμε ένα βήμα έκφρασης ή διαφορετικά ένα μικρό βηματισμό για την εκφορά του πρώτου δημόσιου λόγου από τους μαθητές', υπογραμμίζει στον δικό του πρόλογο ο διευθυντής του άλλου σχολείου Πολυχρόνης Μαρκάκης. 'Σωπάστε όλοι εσείς να μιλήσουν τα παιδιά...'. Η φράση με την οποία κλείνουν το σημείωμά τους, που βρίσκεται στην τελευταία (46η) σελίδα του περιοδικού, οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων των δύο σχολείων.\nΤι να πρωτοχωρέσει αλήθεια στον Παιδότοπο απ’ τις υπέροχες εργασίες των παιδιών, που καλύπτουν τις υπόλοιπες σελίδες αυτού του ιδιαίτερα επιμελημένου περιοδικού; Η σκέψη μου ενώ τις περιδιάβαζα.\nΚατέληξα στην εργασία των παιδιών της Στ2 τάξης με τίτλο 'Οι ρίζες μου βρίσκονται στο χωριό μου'.\nΚαι γιατί με συγκίνησε ιδιαίτερα αυτό το θέμα, το ομολογώ. Μα και κυρίως γιατί τα εκτάκια του δεύτερου τμήματος έγιναν μιμητές του Διευθυντή τους και εκφράστηκαν με μαντινάδες! Τα συγχαρητήρια μου, ωστόσο, δεν τα απευθύνω μόνο σ’ αυτά, αλλά σε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά και των δύο σχολείων. Και βέβαια στους δασκάλους των και στους Συλλόγους των Γονέων. Οταν λειτουργεί και λειτουργείται σωστά το τρίγωνο Δάσκαλοι - Μαθητές - Γονείς, αν όχι τα πάντα, πολλά και εκπληκτικά πράγματα μπορούν να γίνουν στα σχολεία!\n0I ΡΙΖΕΣ ΜΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ\nAυτή τη σχολική χρονιά η τάξη μας (ΣΤ2) στην 'Ευέλικτη Ζώνη', ασχολείται με το θέμα 'Οι ρίζες μου βρίσκονται στο χωριό μου'. Το θέμα αυτό μας το πρότεινε ο δάσκαλος μας κι εμείς το δεχτήκαμε με χαρά.\nΠρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον, πρωτότυπο και ευχάριστο θέμα, που μας φέρνει σε επαφή με τις ρίζες της ύπαρξης μας, με τις απαρχές της ζωής μας, μ’ αυτό που 'κουβαλάμε' μαζί μας ως προίκα και πάνω στο οποίο στηριζόμαστε για να οικοδομήσουμε το δικό μας μέλλον, όπως μας λέει και ο δάσκαλος μας. (...)\nΠιστεύουμε ότι μαθαίνοντας για τα χωριά της καταγωγής μας, θα τα αγαπήσουμε περισσότερο, θα αισθανθούμε μεγαλύτερη νοσταλγία γι’ αυτά και θα γνωρίσουμε καλύτερα τους προγόνους μας, τους γονείς μας και πιθανότατα και τον εαυτό μας.\nΠαρακάτω θα αναφέρουμε καθένας το χωριό της καταγωγής του και μια μαντινάδα που 'βγάλαμε' γι’ αυτό.\nΟλα τα άλλα έχουμε σκοπό να τα παρουσιάσουμε, εάν μας δοθεί η ευκαιρία και η δυνατότητα, στο τέλος της σχολικής χρονικής χρονιάς, που θα έχουμε ολοκληρώσει την έρευνά μας και την εργασία μας.\nΟι ρίζες μου οι πατρικές είναι στην Κάτω Βιάννο\nκαι η χαρά μου στσ’ ουρανούς βγαίνει και παραπάνω.\nΙωάννα Αγγονράκη -Κάτω Βιάννος Βιάννου\nΟ Ψηλορείτης κι η Λοχριά για μένα είναι ένα\nκαι δεν υπάρχει στο ντουνιά ίδιο χωριό κανένα.\nΓιώργος Κ. Αρχοντόπονλος - Λοχριά Αμαρίου\nΣτον Αϊ-Βασίλη φτάνουνε οι ρίζες οι βαθιές μου\nεκειά που συγκεντρώνονται οι λύπες κι οι χαρές μου.\nΧριστόφορος Ν. Βαρδάκης - Άγιος Βασίλειος Βιάννου\nΟ Μαγουλάς είναι χωριό σε πρόποδες χτισμένο\nδυό βρύσες έχει μοναχά και είναι ονειρεμένο.\nΣτέφανος Δ. Βλάχος - Μαγουλάς Οροπεδίου Λασιθίου\nΣτον Χόνδρο εγεννήθηκα στα ξένα όμως μένω\nμοιάζω με δέντρο που μικρό το ’χουν ξεριζωμένο.\nΜαντώ Ν. Γιακουμάκη - Χόνδρος Βιάννου\nΞιδά το λέγανε παλιά, Λύττο το λένε τώρα\nκι οι ομορφιές του ξακουστές σ’ ολόκληρη τη χώρα.\nΜηνάς Στ. Γιακουμάκης - Λύττος Πεδιάδας\nΗ Σίλαμος είναι χωριό, χωριό παραδεισένιο\nκαι χαίρομαι να το θωρώ και δεν το ’ποχορταίνω.\nΜαριάννα Στ. Εκίζογλου - Σίλαμος Τεμένους\nΣτον Αϊ-Γιώργη η πανσέληνος γίνεται ξελογιάστρα\nγιατί φωτίζει τα πανιά των μύλων που ’ναι άσπρα.\nΡαφαέλα Γ. Κασαπάκη - Άγιος Γεώργιος Λασιθίου\nΜια λέξη μόνο ακούεται πάνω απ’ τον Ψηλορείτη\nΛαγούτα!! τ’ ομορφότερο χωριό πάνω στην Κρήτη.\nΘανάσης Γ. Καστελλάκης - Λαγούτα Μονοφατσίου\nΤου Πάνορμου τσι ομορφιές ποτέ δε τις ξεχνάω\nκι όλα τα καλοκαίρια μου εκεί θα τα περνάω.\nΗ θάλασσα από μπροστά το βρέχει, το στολίζει\nκι ο στεριανός ο άνεμος το βράδυ, το δροσίζει.\nΔιονύσης Δ. Μαρκάκης - Πάνορμο Ρεθύμνης\nΣτον Πανασό ’ναι ’να νερό στου Φαρμάκια τη βρύση\nκι απού ’χει φλόγα στην καρδιά να πα’ να πιει να σβήσει.\nΕλίζα Γ. Μεσσαριτάκη - Πανασός Καινούργιου\nΑντε ν’ αλλάξεις πέρασμα φεγγάρι μου απ’ τη Βιάννο\nκαι δε μπορώ τσ’ αργατινές τον ύπνο μου να χάνω.\nΕλένη I. Μιχελογιαννάκη - Άνω Βιάννος Βιάννου\nΧανιώτικα νέα (22.07.2012)\nΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ της παλιάς πόλης; Χαρά μου! Καταστηματάρχης της παλιάς πόλης; Γιατί όχι! Κάτοικος της παλιάς πόλης; Δεν σφάξανε!\nΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ έκτακτης ανάγκης η Αχαΐα! Στο ίδιο έργο κι εφέτος θεατές. 'Ελεος, παιδιά του βουνού και του κάμπου', όπως έγραψε η φίλη Πέρσα Χριστάκου στη σελίδα της, στο Βιβλίο των Προσώπων, χθες. 'Νωρίς ξεκινήσαμε τις φωτιές φέτος! Τι θ’ απομείνει να κάψουμε τον Αύγουστο;'.\n'ΣΑΦΑΡΙ' για 11,5 δισ. ευρώ, από το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης. Ο τίτλος του χθεσινού κύριου θέματος της εφημερίδας μας. Κι όποιον πάρει η μπάλα ή κι όποιον πάρει ο Χάρος! Και πάλι θα κλάψουν μανούλες...\nΦΟΡΟΙ, φόροι, φόροι, φόροι, φόροι, φόροι, φόροι... Κολυμπώντας στη θάλασσα των φόρων, χειμώνα καλοκαίρι. Τα πρόσωπα αλλάζουνε ο φορομπήχτης μένει. Κι όσο μένει τόσο εξελίσσεται σε μεγαλύτερο φορομπήχτη.\nΚΑΙ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ κάνουν πάρτι! Μέχρι και ληστείες μετά μουσικής προβλέπεται να έχουμε οσονούπω. Θα βάζουν στη διαπασών τα μουσικά όργανα που θα κουβαλούν μαζί τους οι διαρρήκτες για να διασκεδάζουν τους νοικοκυραίους, ενώ θα κάνουν τη δουλειά τους.\n'ΑΛΛΟ ο εθνικισμός και άλλο η αγάπη προς την πατρίδα. Την αγάπη προς την πατρίδα την επαινούμε τον εθνικισμό τον καταδικάζουμε'. Καθαρές κουβέντες από τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο. 'Ορθοτόμηση της Αλήθειας', το σχετικό σχόλιο που έκανε στη στήλη του '9 μποφόρ' 'ο βοριάς' (βλ. εφ. 'Χριστιανική, Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012).\nΜΕΣΩ Ρεθύμνου στη Νησίδα της Σούδας; Και τι έγινε, Ειρήνη! Το θέμα είναι να μην πηγαίνουμε στην Αθήνα μέσω Θεσσαλονίκης. Ακόμα κι αυτό μπορεί να το δεις και να το ζήσεις. Δύσκολο σου φαίνεται;\nΕΥΤΥΧΩΣ που υπάρχουν οι διακρίσεις στο ποδόσφαιρο να χαμογελάσουμε λιγάκι, μου γράφει η μαντιναδολόγος μας Νεκταρία Θεοδωρουλάκη, αναφερόμενη στην Εθνική Νέων στο ποδόσφαιρο. Να και η σχετική μαντινάδα: 'Ο χώρος του αθλητισμού χαμόγελα χαρίζει/ ο Ελληνας για μια στιγμή μπορεί ν’ αναντρανίζει'.\nΟ ΕΝΑΣ καύσωνας περνά, ο άλλος έρχεται. Εκμεταλλευτείτε το διάλειμμα της μιας μέρας που παρεμβάλλεται, για να πάρετε δυνάμεις, ν’ αντέξετε...\nΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ της Κέρκυρας αφιέρωσαν ένα άγαλμα βοδιού στην Ολυμπία. Το κακό ήταν ότι κάποτε ένα παιδάκι που έπαιζε κάτω από το άγαλμα σηκώθηκε απότομα και χτύπησε το κεφάλι του σ’ αυτό. Λίγες μέρες μετά πέθανε. Οι Ηλείοι σκέφτηκαν τότε να βγάλουν έξω από την ιερή Αλτη το άγαλμα, αφού έγινε αιτία θανάτου και να του κάνουν τους απαιτούμενους καθαρμούς. Για να είναι βέβαιοι ρώτησαν το μαντείο των Δελφών. Η Πυθία τους συμβούλεψε να κάνουν τους καθαρμούς στη θέση που βρισκόταν. Ετσι απέφυγαν την κοπιαστική μεταφορά (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').\n«Ελα μαζί να τρέξουμε/ αδέλφι να σωθούμε,/ πίσω ακλουθάει γίγαντας/ μαύρος κι αγριεμένος./ Ξερνάει λάβα απ’ τα σωθικά/ πλοκάμια πυρωμένα/ που σφίγγουν νιους και γέροντες/ ανθρώπους, θάμνους, δένδρα./ - Πώς γίνεται να στηλωθώ/ μαζί σου για να τρέξω/ που ’χω λαβωματιές βαθιές,/ σπασμένα τα φτερά μου/ καρφιά ακόμα πύρινα/ μες στη μικρή καρδιά μου!/ - Τρέχα αδελφέ και φώναξε/ πως όλα δε χαθήκαν!/ Αρκεί μονάχα να σταθούν/ όλοι να πολεμήσουν./ Οπου ’ναι οι πολλοί μαζί/ τον ένα θα νικήσουν».\nΤο ποίημα 'Αδέλφι' της Αγγελικής Βαλεοντή - Δεμερτζή.\nΣτον "μάγκα" που "έχει" το κινητό μου\nΟπως, ίσως, θα έχεις ήδη διαπιστώσει αγαπητέ 'φίλε' (το φίλε το βάζω σε εισαγωγικά γιατί δεν σ? έχω δει ποτέ μου ούτε σε ξέρω) το κινητό τηλέφωνό μου που έχεις στα χέρια σου από χθες το απόγευμα δεν είναι και ιδιαίτερης αξίας! Χαλάλι σου! Επειδή όμως φαντάζομαι ότι έχεις και μια εξοικείωση, όπως οι περισσότεροι από εμάς με την απλή τεχνολογία, θα έχεις ήδη διαπιστώσει από τις πάρα πολλές φωτογραφίες και τα αρκετά βιντεάκια που ίσως θα έχεις παρακολουθήσει στη συσκευή, πως αυτό το κοριτσάκι που αποκλειστικά πρωταγωνιστεί είναι η μοναχοκόρη μου! Ολα αυτά τα στιγμιότυπα που πλέον δεν θα μπορώ να έχω στο αρχείο μου είναι στις περισσότερες των περιπτώσεων μοναδικές στιγμές που ήλπιζα να κρατήσω μέχρι το τέλος της ζωής μου και αργότερα να έχει και η τριών ετών, σήμερα, κόρη μου! Αν έχεις κι εσύ παιδί ή ανιψάκι ή... ελπίζω να καταλαβαίνεις!\nΟταν σου τηλεφωνήσαμε στο τηλέφωνό μου και μας μίλησες σε σπαστά ελληνικά, μας είπες πως είσαι από την Αλβανία και ότι έχεις έρθει λίγους μήνες στην Ελλάδα!\nΜας έδωσες και ραντεβού στην πλατεία Αγοράς να έρθουμε να σε βρούμε αλλά δεν ήσουν εκεί!\nΟταν σε ξαναπήραμε (σου ?πα και το όνομα του κατόχου του κινητού, ελπίζω να το συγκράτησες), μας απάντησες σε άπταιστα ελληνικά! Με προφορά... χανιώτικη μας είπες πως κάνουμε λάθος στον αριθμό! Αυτή η... διττή προσωπικότητά σου δεν με μπέρδεψε καθόλου.\nΗ 'μαγκιά' και η πονηριά, αλλά και πολλά άλλα 'ωραία' είναι χαρακτηριστικά του ανθρώπου απ? όποιο μέρος του κόσμου κι αν προέρχεται!\nΑλβανός ή Ελληνας λοιπόν δεν έχει καμία σημασία, τουλάχιστον για μένα! Σημασία έχει ότι τα στενοσόκακα της Σπλάντζιας και της παλιάς πόλης που τριγυρνάς κάνοντας μαζί με το παρεάκι σου τη μπάζα σου, ξέρουν ήδη πως έχεις στα χέρια σου ένα αντικείμενο των 100 - 120 ευρώ! Ενα αντικείμενο που έχει μια διαφορετική - συναισθηματική αξία, για τον κάτοχό του, δηλαδή εμένα που 'η αποτύπωση των αναμνήσεων της κόρης μου' είναι θησαυρός ανεκτίμητος! Νομίζω ότι καταλαβαινόμαστε!\nΚαι κάτι ακόμη: Επειδή είμαι σίγουρος πως οι δικοί σου θα στο 'σφυρίξουν', ελπίζω να μου επιστρέψεις τουλάχιστον τις φωτογραφίες, τρόποι υπάρχουν πολλοί!\nΣτο είπα και παραπάνω, το κινητό χαλάλι σου!\nΑν πάλι δεν γουστάρεις να τις επιστρέψεις... και πάλι χαλάλι σου!\nΧανιώτικα νέα (19.07.2012)\nΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ, της πιο αγαπημένης Αγίας των Ελλήνων, σήμερα. Μεγάλη η Χάρη της! Ακόμα και τον δαίμονα, που τον ζωγραφίζουν δίπλα της, σε κάθε εικόνα της, έχει την εξουσία να μαραίνει, πιστεύει ο λαός μας. Και βέβαια τα ερπετά και τα ζωύφια που χαλάνε τα σπαρτά, αλλά και τους κακούς ανθρώπους, ενώ ξεμαραίνει, θεραπεύει τα άρρωστα και μαραμένα παιδιά.\nΗ ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ μαραίνει και ξεμαραίνει, ο Αγιος Αιμιλιανός (Αϊ-Μιλιανός) που γιορτάζει αύριο μαθαίνει τα παιδιά να μιλούν, ο Αγιος Ελευθέριος 'ελευθερώνει' τις έγκυες γυναίκες, ο Αγιος Στυλιανός στυλώνει τα παιδιά με εύθραυστη υγεία... Κατά το όνομα του Αγίου και η Χάρη του!\nΤΗΣ ΑΓΙΑ - ΜΑΡΙΝΑΣ σύκο και του Αγιο - Λιος σταφύλι/ και τ’ Αγιο - Παντελεήμονος ξεκούτρουλο κοφίνι! Κατακόρυφα ανεβαίνει αυτές τις μέρες η ωρίμαση των σύκων και των σταφυλιών.\n'ΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ; Σκέφτομαι πως αν συνεχίσει έτσι η ζέστη θα μας πάρει ο γεραντοδιάολος'... έγραψε τις προάλλες στη σελίδα του στο βιβλίο των προσώπων ο φίλος Μιχάλης Ανδριανάκης. Και το σχόλιο μιας κοινής φίλης: 'Α, δεν μας πήρε ακόμα;'.\nΦΟΥΡΝΟΣ ο τόπος γύρω μας, ως το βαθύ θεμέλιο/ μα τη δροσιά τη βρίσκω ’γω στο δροσερό σου γέλιο! Και σήμερα, όπως πάντα άλλωστε, ωραίος ο Ηλίας ο Σταματάκης. Ποιος καύσωνας;\nΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ δεν τετραγωνίζεται ο κύκλος! Κι αφού δεν τετραγωνίζεται θα ξανακυκλώσουν το τετράγωνο! Για τα μέτρα που καλείται να πάρει η Κυβέρνηση, ώστε να εξοικονομήσει 11,5 δισ. ευρώ κουβεντιάζαμε με τον φίλο μου τον γερω - δάσκαλο, όταν μου είπε τα περί κύκλου και τετραγώνου. Και μη μου πείτε ότι θα χαθείτε στη μετάφραση...\n'ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ πλέον ανοιχτή (ελεύθερη) αγορά, έχομε «σοσιαλισμό» των ανωτέρων και ανωτάτων οικονομικών στρωμάτων. Εκείνοι παίρνουν τα κέρδη και ο φορολογούμενος παίρνει τους φόρους. Δηλαδή πηγαίνομε προς μια εξέλιξη, όπου μετατρέπονται οι πάντες σε καταναλωτές επί πιστώσει και σε δουλοπάροικους εποχής υψηλής τεχνολογίας'. Νικόλαος Σταύρου, καθηγητής στο Χάουαρντ της Ουάσιγκτον (εφ. 'Χριστιανική', 21-6-2012).\nΟΤΑΝ Ο Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ βρισκόταν ακόμα στη Φοινίκη, ο Δαρείος του έστειλε επιστολή και φίλους να τον παρακαλέσουν να δεχθεί δέκα χιλιάδες τάλαντα για την απόλυση των αιχμαλώτων, να πάρει όλη τη χώρα μέχρι τον Ευφράτη και, αφού παντρευτεί μια απ’ τις κόρες του, να είναι φίλος και σύμμαχός του. Οταν ο Αλέξανδρος ανακοίνωσε αυτές τις προτάσεις στους φίλους του, ο στρατηγός Παρμενίων είπε: 'Εγώ αν ήμουν Αλέξανδρος, θα τα δεχόμουν'. Κι εγώ είπε ο Αλέξανδρος, 'αν ήμουν Παρμενίων'. Κι έγραψε στον Δαρείο ότι θα του έδειχνε κατανόηση αν δήλωνε υποταγή, αλλιώς θα βάδιζε εναντίον του (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').\n«Σκίζει η πλήρη τα νερά/ κι αντηχάνε τα βουνά./ Ντούκου - ντούκου μηχανάκι/ ντούκου το παλιό μεράκι./ Τρίτη, Πέμπτη και Σαββάτο/ μες της θάλασσας τον πάτο./ Ποιος θα ρίξει, ποιος θα πάρει/ τ’ ασημένιο το φεγγάρι./ Χάιντε, χάιντε, βρε παιδιά/ πάμε στην Αγιά Μαρίνα,/ πάμε στην Αγιά Μαρίνα/ με την όμορφη μπενζίνα./ Και Δευτέρα και Τετάρτη/ ποιος θ’ ανέβει στο κατάρτι/ κι άχου την Παρασκευή/ ποιος θα κάτσει στο κουπί./ Βρε παπά το θυμιατό σου/ γύρισε το κατά ’δω/ και με το βασιλικό σου/ ράντισέ μας το νερό».\nΤο τραγούδι 'Ντούκου - ντούκου μηχανάκι'\n(Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης. Μουσική: Λίνος Κόκοτος. Πρώτη εκτέλεση: Μιχάλης Βιολάρης και Ρένα Κουμιώτη).\nΧανιώτικα νέα (17.07.2012)\nΤα Λευκά Ορη του Αντώνη Πλυμάκη (1)\nΜεγάλο λάθος να πει κανείς ότι ο Αντώνης Πλυμάκης, ο ξεχωριστός αυτός μπιστικός δραγάτης της ψυχής του τόπου μας, όπως είχα γράψει γι’ αυτόν (βλ. 'Εύφημες Μνείες', 30.4.2001), αγαπά τα Λευκά Ορη όπως το σπίτι του, για τον απλούστατο λόγο ότι τα Λευκά Ορη είναι το σπίτι του. Εκεί έχει 'μαδαρώσει', εδώ και 60 χρόνια, ο νους του και δε λέει να ξεκουνήσει. Από την ευλογημένη, κατά δήλωσή του, εκείνη ημέρα που άρχισε με τον Ορειβατικό Σύλλογο Χανίων 'να κάνει κύκλο στο βουνό, βόλιτα στη Μαδάρα', για να χρησιμοποιήσω τον στίχο ενός ριζίτικου. Και την πρώτη του, επίσης ευλογημένη διάβαση, του Μεγάλου Φάραγγα της Σαμαριάς. Κάποιοι, να το πούμε κι αυτό, ωστόσο, άλλα υποστηρίζουν. Δεν γνώρισε στα είκοσι τόσα χρόνια του ο Πλυμάκης τα Λευκά Ορη, λένε, αλλά από τη στιγμή που άνοιξε τα μάτια του στο φως, απ’ τη στιγμή που γεννήθηκε. 'Γέννησαν οι Μαδάρες μας και κάνανε παιδάκι/ κι ο Γκίγκιλος το βάφτισε Αντώνιο Πλυμάκη', μας λέει σε μια μαντινάδα του ο Γ. Δαρατσιανός. Παιδί των Λευκών Ορέων από γεννησιμιού του, λέει ο θρύλος, ο κυρ Αντώνης, λοιπόν. Ενα ριζιμιό χαράκι τους, ούτως ή άλλως. Ενας γερω-κυπάρισσος που επιμένει να σταυροδένει τις μνήμες με τις ρίζες και να τοξεύει τον ουρανό. Ενας σταυραετός που πετά από κορφή σε κορφή και υποδέχεται κάθε πρωί τον ήλιο όταν ανατέλει και τον αποχαιρετά κάθε βράδυ, όταν δύει...\nΤα Λευκά Ορη του Αντώνη Πλυμάκη (2)\nΜε αφορμή την έκθεση φωτογραφίας για τα Λευκά Ορη, του Αντώνη Πλυμάκη και της κόρης του Σοφίας, στο Μεγάλο Αρσενάλι (7 - 15 Ιουλίου) με τη συμπαράσταση και τη φροντίδα της Κοινωφελούς Επιχείρησης Πολιτισμού - Περιβάλλοντος του Δήμου Χανίων, η πρώτη σημερινή εύφημη μνεία. Να ’χουν την ευκαιρία να δουν γι’ άλλη μια φορά οι Χανιώτες, μα και οι όποιοι ξενομπάτες, τον άγριας ομορφιάς και άγνωστο στους πολλούς κόσμο των Λευκών Ορέων. Η αρχική σκέψη και αυτής της έκθεσης όπως και των προηγούμενων παρόμοιων του Αντώνη Πλυμάκη. Χαίρεται να μοιράζεται την ομορφιά με τους άλλους, έτσι όπως την έχει ατενίσει κι έτσι όπως την έχει βιώσει στις αμέτρητες περιπλανήσεις του στη Μαδάρα, απαθανατίζοντάς τη με τον φακό του και καταγράφοντάς τη στα βιβλία του, ο ανιδιοτελής και ακούραστος αυτός εργάτης της ανάδειξης και προβολής του τόπου μας και ιδιαίτερα των Λευκών Ορέων. Χιλιάδες οι φωτογραφίες που έχει τραβήξει και χιλιάδες οι σελίδες που έχει γράψει γι’ αυτά. Οσο γνωρίζεις πιο βαθιά, τόσο αγαπάς πιο πλέρια, μας λέει ο Ποιητής. Ο Αντώνης Πλυμάκης γνωρίζει πατέ - πατέ τα Λευκά Ορη και τ’ αγαπά όσο πιο πλέρια γίνεται. Δεν του φτάνει ωστόσο αυτό. Θέλει να κάνει κι εμάς να τα γνωρίσουμε και να τ’ αγαπήσουμε. Να μας μεταλαμπαδεύσει το δικό του ένθεο πάθος, τη δική του 'φιλάνθρωπη' ματιά στα πρόσωπα και τα πράγματα, στα πρόσωπα των πραγμάτων και στα πράγματα των προσώπων...\nΜια ακόμα δικαίωση\nΕνα βιβλίο πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα για τον γνωστό και ως Δάσκαλο των δασκάλων, συμπατριώτη μας, εκ Παϊδοχωρίου Αποκορώνου ορμώμενο, διακεκριμένο παιδαγωγό, ιστορικό ερευνητή και συγγραφέα, τακτικό συνεργάτη της εφημερίδας μας δρα Νίκο Πετρουλάκη (φωτ.), από μια φερέλπιδα πανεπιστημιακή δασκάλα την Ευαγγελία Καλοράντε. Ενα βιβλίο που στηρίχθηκε στο αρχείο του Ν. Πετρουλάκη 'το οποίο σε συνδυασμό με συνεντεύξεις του ίδιου και συγχρόνων του, αποτέλεσε το πρωτογενές υλικό για να αποδοθεί το περιεχόμενο της εκπαιδευτικής πράξης, μέσα από τις έννοιες και τα νοήματα που διατυπώνουν τα ίδια τα υποκείμενα. Μια μελέτη στην οποία αξιοποιείται η βιογραφική μέθοδος ως επιστημονικό εργαλείο εκπαιδευτικής πολιτικής, για να αποτυπωθεί η δομή και το περιεχόμενο της εκπαιδευτικής εξέλιξης από το 1920 έως το 2000. Μια μοντέρνα εκδοχή επιστημονικής πολιτικής που την εντάσσει μέσα στο πολυσχιδές περιβάλλον, όπου διαφορετικά πολιτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά επίπεδα διαπλέκονται για να σχηματοποιηθεί η πολιτική των εκπαιδευτικών προθέσεων, η νομοθεσία της εκπαίδευσης και η υλοποίησή της. Ενα κατάλληλο ανάγνωσμα για τον ειδικό μελετητή της εκπαιδευτικής πολιτικής, που θα έχει τη δυνατότητα να κινηθεί ανάμεσα στη μικρο- και μακρο- ιστορία της εκπαιδευτικής πολιτικής'. Κατά τη συγγραφέα του. 'Νίκος Πετρουλάκης: Από την εκπαιδευτική πολιτική στην εκπαιδευτική πράξη', ο τίτλος του περί ου ο λόγος βιβλίου, που κυκλοφορείται οσονούπω απ’ τις εκδόσεις 'Γρηγόρη'. 'Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής και αισθάνομαι ότι ο δάσκαλός μου δικαιώνεται καθώς αναδεικνύεται το έργο του και συμβάλλει σε αυτό που πάντοτε επιθυμούσε, να προβληθεί η συμβολή του απλού δασκάλου στο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι', γράφει στο τέλος του μηνύματος που μου έστειλε η συγγραφέας, που ειρήσθω εν παρόδω υπηρέτησε ως δασκάλα της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για μια σχολική χρονιά (1997 - 98) στον Νομό μας. Σύμπασα η δασκαλική οικογένεια είναι ευτυχής, που και με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζεται ο Νίκος Πετρουλάκης, Ευαγγελία! Ιδιαίτερα αυτή του Νομού μας που έχει την ευκαιρία να διαβάζει, μαζί με τους άλλους Χανιώτες, τις επί παντός επιστητού εκλεκτές επιφυλλίδες του Δασκάλου μας, στα 'Χανιώτικα νέα'...\nΧανιώτικα νέα (16.07.2012)\nΟ χαμένος θησαυρός του Τσιτιλιμπίχτι!\n¨Μiα κόκκινη κλωστή κι ένα παρδαλό νησί'. Ο τίτλος ενός από τα βιβλία τής καλά γνωστής και στους αναγνώστες του Παιδότοπου πολυβραβευμένης συγγραφέα - εικονογράφου Λιάνας Δενεζάκη. 'Ο χαμένος θησαυρός του Τσιτιλιμπίχτι', ο τίτλος του παραμυθιού που έγραψαν και εικονογράφησαν τα παιδιά της Δ1 τάξης του 5ου Δημ. Σχ. Χανίων, έχοντας σε ρόλο εμψυχωτή τη Λιάνα Δενεζάκη, όταν αυτή, στο πλαίσιο του προγράμματος του ΕΚΕΒΙ σχετικά με τη φιλαναγνωσία τα επισκέφτηκε και μίλησε μαζί τους για το βιβλίο της αλλά και γενικότερα για το έργο της (βλ. Παιδότοπος, 31 Μαρτίου 2012). Το παραμύθι αυτό που έγινε ένα πανέμορφο βιβλίο, που δεν είχε να ζηλέψει τίποτα ως προς την εκτύπωση απ? τα παιδικά βιβλία που κυκλοφορούν, μαζί με κάποιες απ? τις ζωγραφιές τους, φιλοξενείται στον σημερινό Παιδότοπο. Συγχαρητήρια και στα παιδιά και βέβαια στη δασκάλα τους, την επίσης πολύ γνωστή, από εργασίες μαθητών της, στους αναγνώστες του Παιδότοπου, φίλη μου Ρούλα Μουστάκα.\nΤα ονόματα των παιδιών που εμπνεύστηκαν το παραμύθι:\nΑλιφιεράκης Στέφανος, Αλυγιζάκη Μαρία, Βασιλείου Θοδωρής, Δημητρίου Ελένη, Ηλιάκη Μαριλένα, Κοτσιφάκη Ερωφίλη, Λενταράκης Μανώλης, Μακράκης Στέλιος, Μαργαριτάκης Γιάννης, Μυγιάκη Κατερίνα, Πολιουδόβαρδα Στέλλα, Σαπουνάκης Θοδωρής, Σβουράκη Χρυσάννα, Φιλιππάκης Παναγιώτης, Φραγκεδάκη Βασιλική.\nΜια φορά κι έναν καιρό ήταν το Τσιτιλιμπίχτι, ένας τόπος μελωδικοζωγραφισμένος! Οι κάτοικοί του δεν έκαναν άλλο από το να ζωγραφίζουν και να τραγουδούν.\nΑγαπούσαν τις πολύχρωμες νότες... αλλά αντιπαθούσαν υπερβολικά τον χορό, το παιχνίδι και το διάβασμα.\nΟ Μάλο κι η Φρουνέλα πια είχαν γίνει αχώριστοι. Τραγουδούσαν μαζί, ζωγράφιζαν και τριγύριζαν σε διάφορα μέρη του νησιού κάνοντας εξερευνήσεις. Μια ηλιόλουστη μέρα είχαν βγει για βόλτα στην παραλία και τραγουδούσαν ένα παλιό τραγούδι που μιλούσε για πειρατές και θησαυρούς. Είμαστε γενναίοι πειρατές/ ωκεανούς διασχίζουμε/ θάλασσες κι ακτές!/ Εχουμε κρυμμένους θησαυρούς/ που αν τους ανακαλύψεις/ δε θα ζεις χωρίς αυτούς!\nΕκεί που περπατούσαν και τραγουδούσαν αμέριμνοι, συνέβη κάτι παράξενο. Ενας δυνατός αέρας φύσηξε κι η θάλασσα φουρτούνιασε. Τα κύματα έσπρωξαν στα πόδια τους ένα παλιό μπουκάλι!\nΤα δυο παιδιά ξαφνιάστηκαν! Το πήραν με προσοχή στα χέρια τους! Το επεξεργάστηκαν για λίγο κι ύστερα είπαν να το ανοίξουν. Ε! δε θα το πιστέψετε! Μέσα υπήρχε ένας χάρτης θησαυρού! Παρατηρώντας τον καλύτερα κατάλαβαν πως απεικονιζόταν το πίσω μέρος του νησιού τους, στο οποίο δεν πατούσε ποτέ κανείς. Μια φήμη έλεγε ότι όποιος πήγαινε σ? αυτό το μέρος δε γύριζε ποτέ. Ετσι το είχαν απαγορέψει! Το σκέφτηκαν από δω... Το συζήτησαν από εκεί... Αποφάσισαν να πάνε. Προχώρησαν κι είδαν πως σ? εκείνο το μέρος, υπήρχαν δέντρα που αντί για καρπούς είχαν παιχνίδια και αντί για φύλλα... βιβλία! Ενιωσαν μεγάλη έκπληξη!\nΞεφυλλίζοντας τα βιβλία, ανακάλυψαν ένα σωρό ιστορίες... Ακόμα και το παραμύθι: 'Μια κόκκινη κλωστή κι ένα παρδαλό νησί'. Στο τέλος του δρόμου με τα παράταιρα δέντρα υπήρχε μια σπηλιά. Εκεί ανακάλυψαν ένα παλιό σεντούκι. Οταν το άνοιξαν, βρήκαν το μεγάλο βιβλίο του Τσιτιλιμπίχτι και γύρω του ένα σωρό πειρατές που διάβαζαν απορροφημένοι ή έπαιζαν επιτραπέζια! Ο Μάλο κι η Φρουνέλα ξετρελάθηκαν με όλα όσα είδαν και τους κάλεσαν να γνωρίσουν τον δικό τους κόσμο.\nΣε λίγο όλοι έπαιζαν επιτραπέζια παιχνίδια, διάβαζαν βιβλία, ζωγράφιζαν, τραγουδούσαν και χόρευαν.\nΚι από τότε και μετά... έζησαν όλοι μαζί χαρούμενοι στο παρδαλό τους το νησί.\nΧανιώτικα νέα (14.07.2012)\nΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ περιττάς ερωτήσεις, εγώ είμαι πάντοτε καλά! Η συνήθης απάντηση του γνωστού τοις πάσι ιδιαίτερα ενεργού συμπολίτη μας Βασίλη Καλαϊτζή - Μουντάκι, όταν ερωτάται τι κάνει. Μεσιακά! Η απάντηση που δίνει, όταν του τίθεται η ίδια ερώτηση, ένας καλός μου φίλος, συνταξιούχος δάσκαλος. Και μη χειρότερα! Τα λόγια που χρησιμοποιεί, σε ανάλογη περίπτωση, ένας άλλος φίλος, ιδιαίτερα ταλαιπωρημένος στη ζωή του.\nΤΟ ΠΟΤΗΡΙ. Το άδειο ποτήρι. Το γεμάτο ποτήρι. Το μισοάδειο ποτήρι. Το μισογεμάτο ποτήρι. Το ποτήρι της ζωής, όπως θέλουμε να το βλέπουμε. Θέμα διάθεσης.\nΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ η Ελλάδα. Ενα τρελοβάπορο που ταξιδεύει στους αιώνες δίχως να βουλιάζει. Κατά τον Ποιητή. Ενα σαπιοκάραβο που μπάζει από παντού και κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να το καταπιεί η θάλασσα. Κατά κάποιους. Ενα κρουαζιερόπλοιο που την έχει αράξει στη Μεσόγειο, μεταξύ Ιονίου, Αιγαίου και Κρητικού πελάγου. Κατά κάποιους άλλους.\nΕΚ ΤΩΝ ΩΝ ουκ άνευ ότι η χώρα μας βρίσκεται σε οριακό σημείο. Οχι όμως μόνο η χώρα μας. Ολη η Ευρώπη βρίσκεται σε οριακό σημείο. Ή αλλάζει έτσι όπως την οραματίστηκαν οι εμπνευστές της ευρωπαϊκής ιδέας ή διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη.\nΔΕΙ ΔΗ ΧΡΗΜΑΤΩΝ και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων. Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων... Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων... Οχι 3, αλλά 33.333 φορές η γνωστή ρήση του Δημοσθένη σαν αντίβαρο της περίφημης φράσης 'λεφτά υπάρχουν'.\nΤΟ ΖΗΤΗΜΑ της αύξησης του αφορολόγητου απ’ τα 5.000 ευρώ στα 8.000 ευρώ είναι ένα θέμα που θα συζητηθεί με την τρόικα. Κατά τον υφυπουργό Οικονομικών Γ. Μαυραγάνη. Τα πάντα όλα είναι θέματα που θα συζητηθούν με την τρόικα που κρατά γιαταγάνι, κύριε Μαυραγάνη!\nΝΑ Η ΛΥΣΗ στο πρόβλημα του καύσωνα κατά τη μαντιναδολόγο μας Νεκταρία Θεοδωρουλάκη: Στο πρόβλημα του καύσωνα βρήκα εγώ τη λύση/ ένα φιλί τσ’ αγάπης μου μπορεί να με δροσίσει! Πολύ περισσότερο αν δοθεί 'παρά θιν αλός'...\nΛΕΝΕ ότι κάποιος Ροισάκης, βάρβαρος, αποστάτης από τον βασιλιά των Περσών, ήρθε με πολλά χρήματα στην Αθήνα. Επειδή όμως τον κυνηγούσαν οι συκοφάντες, κατέφυγε στο σπίτι του Κίμωνα, όπου έβαλε δίπλα στην πύλη της αυλής δύο δοχεία, το ένα γεμάτο χρυσούς δαρεικούς και το άλλο με ασημένιους. Μόλις τα είδε, ο Κίμων χαμογέλασε και τον ρώτησε αν προτιμούσε να έχει τον Κίμωνα μισθωτό ή φίλο. Κι όταν εκείνος του απάντησε ότι τον ήθελε φίλο, του αποκρίθηκε: 'Λοιπόν φύγε και πάρε κι αυτά μαζί σου, γιατί, αφού είμαι φίλος σου θα στα ζητήσω, όταν θα τα έχω ανάγκη'. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. Σαββάλας.\n«Ερχετ’ η ψαρόβαρκα, έρχεται ολοΐσια/ πέρα απ’ τον Ασπρόπυργο κι απ’ τα Πετρονήσια/ σα νεράιδα αφρόπλαστη, νύφη φτερωτή,/ τη χαϊδεύει ο μπάτης·/ μύρια πλούτη ατίμητα στην ποδιά κρατεί,/ ζηλευτά προικιά της./ Ερχετ’ η ψαρόβαρκα χρυσοστολισμένη,/ έρχεται ασημόζωστη και ροδοντυμένη,/ του πελάου αρχόντισσα βεργολυγερή,/ με πολλά καμάρια/ πλούτη και στολίδια της έχει και φορεί/ του γιαλού τα ψάρια».\nΤο ποίημα 'Η ψαρόβαρκα' του Γεωργίου Δροσίνη.\nΧανιώτικα νέα (13.07.2012)\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 11:58 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n'ΔΙΔΕ ΠΡΟΣΟΧΗΝ πάντοτε και εις την μεγαλυτέραν ανοησίαν. Ο Νεύτων από την πτώσιν ενός σάπιου μήλου ανεκάλυψε τον παγκόσμιον νόμον · βλέπεις, λοιπόν, ότι εν σάπιον μήλον κατώρθωσεν ό,τι δεν κατορθώνουν όλα τα γερά μαζευμένα'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.\nΑΣ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΗΣΩΜΕΝ και ολίγον! Ουριασμένο βρίσκω το κεφάλι μου απ? την πολλή ζέστη. Αν μου έλειπε και το Καλάμι, κακά τα χάλια μου.\nΤΟ ΚΑΛΑΜΙ ΜΑΣ, ο Σταυρός μας, η Χρυσή Ακτή μας, το Μαράθι μας, η Κυανή Ακτή μας, η Νέα Χώρα μας, η Αλμυρίδα μας, η Γεωργιούπολή μας, η Παλιόχωρά μας, τα Σφακιά μας, το Λουτρό μας, η Σούγια μας, η Αγία Μαρίνα μας, το Λαφονήσι μας, ο Πλατανιάς μας, ο Γλάρος μας, το Καλαμάκι μας, οι -μεγάλη η Χάρη τους!- Αγιοι Απόστολοί μας! Από παραλίες τα Χανιά, άλλο τίποτα! Ο καθένας μας και το... Καλάμι του.\n'ΧΑΝΙΑ, ΤΟ διαμάντι της Κρήτης, δεν προσφέρεται για μια ρακή στο πόδι, αλλά για διακοπές δίχως τέλος!'. Το βρήκα στη σελίδα που έχει στο Βιβλίο των Προσώπων (φέισμπουκ) η φίλη Ειρήνη Καλαϊτζάκη. Δανεισμένο λέει από εβδομαδιαίο περιοδικό και τη δημοσιογράφο Κατερίνα Καλού. Δάνειο στο δάνειο!\nΠΑΝΩ ΣΕ ροδοπέταλα χορεύουν δροσοστάλες/ την ομορφιά σου τραγουδούν που δεν την έχουν άλλες! Καθαρά ερωτική φαίνεται η μαντινάδα που εδώ και αρκετές μέρες μου έχει στείλει ο Ηλίας ο Σταματάκης. Δεν βάζω, ωστόσο, το χέρι μου στο Ευαγγέλιο. Μπορεί να την έγραψε και για την πόλη των Χανίων. Γνωστός λάτρης της ομορφιάς της ο Ηλίας.\nΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΩΝ Αγίων Ασωμάτων σήμερα κι όλοι οι δρόμοι του Αποκόρωνα οδηγούν στην καρδιά του τριγώνου που σχηματίζουν οι νοητές ευθείες που έχει κορυφές τον Βαφέ, το Νίππος και τις Βρύσες. Στο παλιό εκκλησάκι των Βαφιανών αλωνάρηδων που η ευσέβεια του Παναγιώτη Κωστάκη και της γυναίκας του της Μαίρης το έκαμε παναποκορωνιώτικο και όχι μόνο προσκύνημα.\nΑΥΞΑΝΕΣΘΕ ΚΑΙ πληθύνεσθε! Αυξήθηκε κατά ένα μέλος ο πληθυσμός της ΑΕΚ στη γειτονιά μου. Δεν πρόλαβε καλά - καλά να γεννηθεί η εγγονή του και ο γνωστός και μη εξαιρετέος φ(θ)ανατικός Αεκτζής γείτονάς μου της φόρεσε το κιτρινόμαυρο σκουφάκι με τον Δικέφαλο. Να σας ζήσει η Δήμητρα, Δημήτρη!\nΓΙΩΡΓΟ Π. Καραγεωργίου, νομικό - συγγραφέα, Χανιά: Συμφωνώ απόλυτα. Το βιβλίο σας 'Οδοιπορικό έμπονης αγάπης', που μόλις κυκλοφορήθηκε, παρά τον 'φαινομενικά' προσωπικό του χαρακτήρα, δεν είναι τέτοιο. Στρέφεται κι αγκαλιάζει, όπως και σεις υπογραμμίζετε, τους απανταχού της γης νέους ανθρώπους και φανερώνει το μέγα θαύμα της έμπονης - αυτοθυσιαστικής αγάπης σε σύζευξη με το άλλο απόλυτο μέγεθος (δίδυμο) που είναι η ελευθερία. Σας ευχαριστώ πολύ και γιατί μου το στείλατε και για την ιδιαίτερα θερμή αφιέρωση.\nΟ ΜΕΓΑΣ Αλέξανδρος ακούγοντας σε μια δίκη την κατηγορία εναντίον κάποιου βούλωσε με το χέρι το ένα αφτί του. Οταν τον ρώτησαν γιατί το κάνει, απάντησε: 'Με αυτό το αφτί θ? ακούσω τον κατηγορούμενο'.\n«Οχι, όχι. Δεν έχει/ αποτελειώσει η αποστολή./ Υπάρχουν ανοιχτοί λογαριασμοί/ με τον άχτιστο λόγο μου./ Το κόμμα ακόμα/ λαξεύει την τέλεια τελεία./ Ελιωσε ο παμπάλαιος ήλιος/ κι αμφίβολη πλια η ακτινοβολία του./ Ως τον απροσδιόριστο προορισμό/ απρόσιτη η απόσταση./ Επειτα τ? άγραφτα χαρτιά μου/ αποζητούν το τίμημα του ζην./ Εντέλει, ν? απαλλαγώ από τις αλυσίδες/ να παραδώσω γυμνό το πνεύμα μου/ άγιο».\nΤο ποίημα 'Παράδοση' του Γιώργου Ν. Κάρτερ.\nΧανιώτικα νέα (12.07.2012)\nΕμεινα στο κιγκλίδωμα να κοιτάζω την εξέλιξη της φάσης, μα ξύπνησα! Δεν ξέρω τι έγινε μετά μα είμαι σχεδόν σίγουρος πως καλάθι δεν μπήκε! Ο Πέτρος ήταν/είναι πολύ καλός στην άμυνα.\nΤο όνειρο με τον Πέτρο\nΕίναι απ’ εκείνα τα παράξενα που συμβαίνουν, τα ανεξήγητα που σου φέρνουν χιλιάδες σκέψεις στο νου, αμέτρητους συνειρμούς και εξετάζεις όλα τα πιθανά κι απίθανα 'πώς' και τα 'γιατί'! Ο Πέτρος ήρθε στον ύπνο μου, εντελώς ξαφνικά, την περασμένη Κυριακή το βράδυ· βρισκόμουν μες στο γήπεδο σε μια κερκίδα όχι γεμάτη! Στρωμένο ήταν ένα τραπέζι (αυτά τα παράδοξα που συμβαίνουν στα όνειρα), κόσμος πολύς τριγύρω και όλοι παρακολουθούσαμε έναν αγώνα μπάσκετ! Ποιοι παίζαν με ποιους δεν μπορώ να το πω! Ομως εκεί μέσα στο παρκέ στην περιοχή της ρακέτας ξεχώρισα μονάχο τον Πέτρο! Ψηλός, σοβαρός με βλέμμα στραμμένο στο παιχνίδι που παιζόταν! Αμεσα σκέφτηκα πως είχα πολύ καιρό να τον δω, να ακούσω γι’ αυτόν! Νομίζω πως παραξενεύτηκα, αλλά συγχρόνως ένιωσα χαρά που τον ξαναείδα! Στράφηκα στον διπλανό μου 'Τον ξέρεις; Θα του μιλήσω! Είναι ο Πέτρος!'.\n'Ας τον, παίζει αγώνα τώρα', με προέτρεψε ο διπλανός μου, αλλά εγώ άρχισα τα νοήματα για να κάνω αισθητή την παρουσία μου! Ο αγώνας παιζόταν μακριά(!!) Εγώ συνέχιζα τα νοήματα ώσπου με είδε! Ηρθε κοντά! 'Με θυμάσαι;', τον ρώτησα! Με θυμόταν! [Μεγαλύτερος αυτός, έναν χρόνο! Στα σχολεία, στο γήπεδο! Κάποιες φορές αντίπαλοι σε μονά στο ανοικτό του γηπέδου! Μετά διάβαζα γι’ αυτόν στις αθλητικές σελίδες των εφημερίδων! Σπουδαία καριέρα στο μπάσκετ παράλληλα με τις σπουδές του! Τελευταίος σταθμός του ο ΑΓΟΡ. Μετά από πολλά χρόνια τυχαία τον συναντούσα στο λιμάνι ή στους δρόμους της πόλης μας! Τελευταία φορά τον είδα στην πλατεία δικαστηρίων μπροστά από το περίπτερο...!].\nΟ Πέτρος βαδίζοντας ξαναγύρισε στο κέντρο της ρακέτας, να αμυνθεί στην επίθεση της αντίπαλης ομάδος! Εμεινα στο κιγκλίδωμα να κοιτάζω την εξέλιξη της φάσης, μα ξύπνησα! Δεν ξέρω τι έγινε μετά μα είμαι σχεδόν σίγουρος πως καλάθι δεν μπήκε! Ο Πέτρος ήταν/είναι πολύ καλός στην άμυνα.\nΔευτέρα μεσημέρι, μια ξαφνική ιδέα του βραδινού ονείρου μες στο νου! Βλέπω την ημερομηνία 9 Ιουλίου! Πληκτρολογώ το όνομά του στη μηχανή αναζήτησης! Ιούλης μήνας ήταν, Δευτέρα 14, 2008, που 'έφυγε' στα 36 του χρόνια ο Πέτρος Οικονομάκης! Να ’σαι καλά φίλε εκεί, απ’ τα ψηλά που μας θωρείς!\nΧανιώτικα νέα (11.07.2012)\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 3:48 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΨΗΦΟΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ στην Κυβέρνηση απ’ όλους ανεξαιρέτως τους βουλευτές των τριών κομμάτων που τη στηρίζουν. Αναμενόμενο. Ψήφος εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση και από τους πολίτες οι οποίοι ψήφισαν τα κόμματα που τη στηρίζουν; Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά...\nΚΑΤ’ ΑΡΧΗΝ να γράψω... στα πεταχτά τα 'πεταχτά' κι ύστερα πόδια μου βοηθάτε με! Κι αν έχω να κάμω δουλειές σήμερα. Συνταξιούχος σου λέει ο άλλος...\nΑΝΟΙΓΩ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ. 'Αχλάδες' έλεγαν οι Ελληνες τα σε σχήμα αχλαδιού καράβια των Ενετών, τα οποία έσερναν πίσω τους (λες κι ήταν ουρά!) ένα μικρό καραβάκι, που έβαζαν μέσα όπλα και τρόφιμα. Ετσι όταν καμιά φορά παρουσιαζόταν στο πέλαγος κάποιο καράβι οι νησιώτες βιγλάτορες καταλάβαιναν αμέσως αν ήταν απλώς ιστιοφόρο ή 'αχλάδα'. Αν συνέβαινε το πρώτο κανένα πρόβλημα. Αν όμως επρόκειτο για 'αχλάδα' τους έπιανε πανικός γιατί καταλάβαιναν ότι σε λίγο θ’ άρχιζαν μάχες, πολιορκίες, θάνατοι κι έφευγαν για να ετοιμάσουν την άμυνα. Πίσω έχει η 'αχλάδα' την ουρά, τι θα γίνει τώρα... Κλείνω την παρένθεση.\nΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ είναι εδώ, τα δυσκολότερα έρχονται. Ολο και σκουραίνουν περισσότερο τα πράγματα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει σαν κοινωνία να σταυρώσουμε τα χέρια μας και να περιμένουμε το μοιραίο. Αντιθέτως.\nΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ! Τι καλά να τα λέγαμε μόνο... αναμεταξύ μας. Να μην χρειάζεται να κουβεντιάζουμε (για να το πούμε ήπια) με την τρόικα. Να μην πηγαίναμε στο Γιούρογκρουπ και σ’ όλα τ’ άλλα γιούρο, πλην των αθλητικών. Να είμαστε στη... βολή της Βουλής μας και στη Βουλή... της βολής μας.\nΚΙ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ να κάνουν μαζί ο σκύλος και ο κάτης! Ούτε πέντε ούτε δέκα αλλά πενήντα χρόνια έκλεισε η γαλλογερμανική συμφιλίωση...\n'ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΗΤΤΑ, ηρωικώς υφισταμένη, αναγορεύει τον ηττηθέντα ήρωα, ίσως υπέρτερον και του νικητού'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.\nΟΘΗΣΑΥΡΟΣ τση θάλασσας κοχύλια και κοράλλια/ λογιώ - λογιώ στολίζουνε τση Κρήτης τ’ ακρογιάλια. Είναι καμωμένοι κάποιοι άνθρωποι και να βλέπουν την ομορφιά και να μπορούν να την περιγράφουν. Οπως η φίλη Νεκταρία Θεοδωρουλάκη (δική της η μαντινάδα) για παράδειγμα.\nΠΟΙΟΣ, ΠΟΙΟΣ, ΠΟΙΟΣ! Ο Μαύρος ο Θεός! Μόνον ο Θεός μπορεί να σώσει πια την ΑΕΚ. Και Θεός της είναι μόνον ο λαός της. Μαζί με τον 'αναγορευθέντα' απ’ αυτόν Θεό Θωμά Μαύρο. Αχ, βρε γείτονα Αεκτζή.\nΓΙΑΝΝΗ ΧΡΗΣΤΑΚΗ, επ. σχολ. σύμβουλο - συγγραφέα, Ηράκλειο: Και για τη διοργάνωση της ημερίδας 'Για το Ολοκαύτωμα των χωριών της Ιεράπετρας στις 15 - 16 Σεπτεμβρίου 1943', της οποίας ήσουν μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής και για την έκδοση των πρακτικών της που μου στείλατε και της οποίας είχες και την επιμέλεια, τα θερμά μου συγχαρητήρια. Κατέθεσα και πριν από λίγες μέρες τον θαυμασμό μου για το έργο σου. Το κάνω και σήμερα. Πάντα άξιος!\nΕΝΑΣ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟΣ είδε στον ύπνο του ότι πάτησε ένα καρφί και έδεσε το πόδι του. Κάποιος φίλος του, αφού έμαθε τον λόγο, του είπε: 'Δίκαια μας λένε ανόητους. Γιατί κοιμάσαι χωρίς παπούτσια;'. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας' (εκδ. Σαββάλας').\n«Από το Χάραμα, εκεί/ τρέχουν να φτάσουν/ στα λιγοστά δέντρα/ στον καφενέ της ζωής τους./ Ξεπορτίζουν, γίνονται δέκα - δώδεκα/ εκεί φωλιάζουν και καταπιάνονται/ με την πολιτική/ με τους μισθούς και τις συντάξεις/ που όλο λιγοστεύουν./ Για τον πληθυσμό,/ τα ποσοστά επιτυχίας/ των αρχηγών και των κομμάτων/ για τη βία, την τρομοκρατία,/ για τα στοιχεία τα κακοποιά,/ ντόπια και ξένα,/ ανεξέλεγκτα να δρουν/ στην κοινωνική ζωή/ που όλα καταρρέουν».\nΑπό το ποίημα 'Απόμαχοι' της Γιώτας Φωτιάδου - Μπαλαφούτη.\nΧανιώτικα νέα (10.07.2012)\nΕντάξει, το θέατρο, όπως και η ποίηση, δεν μπορεί από μόνο του ν? αλλάξει τον κόσμο. Μπορεί όμως να βοηθήσει τους ανθρώπους ν? αλλάξουν, για να δηλώνουν ανά πάσα στιγμή έτοιμοι στον αγώνα διαρκείας για την αλλαγή του κόσμου...\nΟι 'Ορνιθες' κατά Γ. Κακλέα\nΝα ?χα, όχι δυο, αλλά σαράντα μάτια για να βλέπω! Να ?χα, όχι δυο, αλλά σαράντα αφτιά για ν? ακούω! Αυτό σκεφτόμουν ενώ παρακολουθούσα συμμετέχοντας και συμμετείχα παρακολουθώντας 'ψυχή τε και σώματι', τις προάλλες τους 'Ορνιθες' του Αριστοφάνη που ανέβασε το φετινό καλοκαίρι το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. Αυτό είπα στο τέλος της παράστασης και στον Μιχάλη τον Αεράκη, με τον αέρα του οποίου πετά εδώ και 13 χρόνια στον Ψηλορείτη των προσδοκιών μας το Κρητικό θέατρο και στον χαρισματικό σκηνοθέτη Γιάννη Κακλέα που μας πήγε με τον δικό του μοναδικό τρόπο στη Νεφελοκοκκυγία του σήμερα, κάνοντας τις απαραίτητες προσαρμογές, για να ζήσουμε το όνειρο. Αντί συγχαρητηρίων.\nΔεν νομίζω να υπάρχει ούτε ένας απ? τους πολλούς, πάμπολλους θεατές, που ξετρούλιαξαν και τις τέσσερις μέρες (2 - 5 Ιουλίου) των παραστάσεων, το νέο θέατρο της Ανατολικής Τάφρου, παρά τα προβλήματα ήχου και άλλα και να μη ξεστάθηκε με τους κατά Κακλέα αριστοφανικούς 'Ορνιθες', έτσι όπως επί σκηνής, με σύμμαχο τη 'θεϊκή' μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και με τη βοήθεια των άλλων συντελεστών, ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος και οι άλλοι ηθοποιοί, επί σκηνής τους ζωντάνεψαν. Τι παίξιμο! Χάρμα ιδέσθαι και ακούειν στο σύνολό της η παράσταση (για όσους έβλεπαν και άκουγαν βέβαια). Ενα αριστούργημα που, όπως έγραψε και ο συνεργάτης της εφημερίδας μας Δημήτρης Φιλιππίδης ('Χ.Ν.', 5 Ιουλ.), που χρησιμοποίησε τη λέξη 'αρμονία', 'εντυπωσιάζει τον θεατή από την πρώτη στιγμή με το σκηνικό του (του Μ. Παντελιδάκη), τα κοστούμια (ανιδιοτελής και πάλι η προσφορά της Βάλιας Μαργαρίτη), τον φωτισμό και την ερμηνευτική απόδοση των ηθοποιών. Και βέβαια να μην προβληματίστηκε με την υπάρχουσα κοινωνική πολιτική και οικονομική κατάσταση και να μην δήλωσε συνοδοιπόρος του Πεισθέταιρου και του Ευελπίδη στη φυγή τους από τη στυγνή και στεγνή πραγματικότητα για τον κόσμο της ουτοπίας, του ονείρου, του έρωτα, της ελπίδας, των αξιών, τον κόσμο των πουλιών. Εντάξει, το θέατρο, όπως και η ποίηση, δεν μπορεί από μόνο του ν? αλλάξει τον κόσμο. Μπορεί όμως να βοηθήσει τους ανθρώπους ν? αλλάξουν, για να δηλώνουν ανά πάσα στιγμή έτοιμοι στον αγώνα διαρκείας για την αλλαγή του κόσμου...\nΤο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. στην Επίδαυρο\nΞεχωριστό και ιδιαίτερα εντυπωσιακό το φετινό άνοιγμα των φτερών του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. εκτός Κρήτης, αφού εκτός απ? το Ηρώδειο θα... προσγειωθεί σ? έναν μήνα περίπου, στις 10 και 11 Αυγούστου, συγκεκριμένα και στην Επίδαυρο για δύο παραστάσεις. Ενα απ? τα όνειρά του, κάτι σαν την ουτοπία που πραγματεύεται ο Αριστοφάνης στους 'Ορνιθες', ήταν για τον Μιχάλη Αεράκη, κατά δήλωσή του, με το που ανέλαβε τα καθήκοντά του ως καλλιτεχνικός διευθυντής, να πάει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. 'να παίξει σ? ένα από τα πιο ιστορικά θέατρα παγκοσμίως, αλλά και με ιδιαίτερη βαρύτητα, που είναι η Επίδαυρος'. Το ό,τι πραγματοποιήθηκε, βέβαια, όπως κι άλλα όνειρά του, που αφορούν το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ., μόνο τυχαίο δεν είναι. Οταν θέλεις κάτι πολύ το σύμπαν συνωμοτεί για να το πετύχεις, έχει γράψει ο Πάολο Κοέλιο στον 'Αλχημιστή' του. Ετσι ακριβώς! Για μια συνωμοσία κυρίως του χανιώτικου, μα και ευρύτερα του κρητικού εμείς, πρόκειται. Με... αρχισυνωμότη τον ίδιο τον Μιχάλη βεβαίως που το ήθελε πολύ και είχε τον τρόπο του να το περάσει σε όλους εκείνους που έπρεπε να το περάσει, για να γίνει πραγματικότητα. Κερδίζοντας το μεγάλο στοίχημα που ήταν η αξιοπιστία. Απίστευτο κι όμως αληθινό! Οπως απίστευτο κι όμως αληθινό γεγονός είναι επίσης και η άνοδος της ομάδας ποδοσφαίρου του Πλατανιά στην Α? Εθνική κατηγορία. Λειτουργεί και λειτουργείται εξίσου καλά και στην περίπτωση αυτή το εμείς...\nΨηλά πάντα ο πήχης\nΜόνο το Εθνικό στα καλά του μπορούσε ν? αναλάβει μια τόσο απαιτητική παραγωγή, δήλωσε ο ηθοποιός Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος στη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε για τους 'Ορνιθες', πριν την έναρξη των παραστάσεων. Αυτό που κάνει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. είναι πολύ σπουδαίο, γιατί γίνεται σε μια εποχή που όλα έχουν μια τάση να γίνουν πιο ευτελή, υπογράμμισε. 'Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστιν γενέσθαι των δεόντων'! Ισχύει και για τα θεατρικά σχήματα η ρήση αυτή του Δημοσθένη. Εποχή βαθιάς οικονομικής κρίσης διανύουμε και όλοι κοιτάζουν να βγάλουν... και από τη μύγα ξίγκι. Οχι το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ., πάντως, που επιμένει να κρατά ψηλά τον πήχη της ποιότητας, βάζοντάς τον μάλιστα αυτή τη φορά ακόμα ψηλότερα. 'ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. σημαίνει ευθύνη, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. σημαίνει ποιότητα, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. σημαίνει ο πήχης ψηλά', έγραφα πέρυσι τέτοιον καιρό (11 Ιουλίου 2011), με αφορμή το ανέβασμα του έργου του Κάρλο Γκολντόνι 'Υπηρέτης δύο αφεντάδων', σε σκηνοθεσία πάλι του Γιάννη Κακλέα και με πρωταγωνιστή πάλι τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο. Το ξαναγράφω κι εφέτος κι είμαι σίγουρος, ότι Θεού θέλοντος, θα το ξαναγράψω και τον επόμενο Ιούλη. Εχει τον τρόπο του να τα 'κανονίζει' ο Αεράκης με το Διοικητικό Συμβούλιο (πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλός του ο αντιδήμαρχος Χανίων Δημήτρης Λειψάκης). Με τη συμπαράσταση των Μετόχων του (Δήμος Χανίων, Περιφέρεια Κρήτης, Περιφερειακή Ενωση Δήμων Κρήτης, Δήμος Ηρακλείου, Δήμος Πλατανιά, Δήμος Καντάνου - Σελίνου, Δήμος Κισάμου και Δήμος Αποκορώνου), της ΑΝΕΚ (χρυσός χορηγός) και βέβαια όλων των Χανιωτών..\nΧανιώτικα νέα (09.07.2012)\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 11:32 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


Περιοδεία του Τομεάρχη Αγροτικής Ανάπτυξης της Ν.Δ, Γ. Κασαπίδη, την Δευτέρα 12/12, στην Άρτα | Καθημερινή ενημέρωση για την Kοζάνη από το 2001 -- Κοζανη Κοζάνης Κοζανη kozani kozanh kozanhs KOZANI Πτολεμαίδα ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑ Eordaia Εορδαία\n9:00 – 10:00 Συνάντηση με τον Αντιπεριφερειάρχη κ. Ψαθά και υπηρεσιακούς παράγοντες.\n10:15 – 11:00 Επίσκεψη στην εταιρεία εξαγωγής και επεξεργασίας φρούτων και λαχανικών KROP .\n11:15 – 12:00 Επίσκεψη στην εταιρεία τυποποίησης και εξαγωγής ελιάς «ΦΙΛΙΠΠΟΣ».\n12:15 – 13:00 Επίσκεψη στην εταιρεία «Ιχθυοκαλλιέργειες – Β. ΓΕΙΤΟΝΑΣ & ΣΙΑ Ε.Ε.».\n13:15 – 14:00 Επίσκεψη στο Φορέα Διαχείρισης Υγροτόπων Αμβρακικού.\n14:15 – 15:00 Επίσκεψη στο Τ.Ε.Ι. Άρτας – Συνάντηση με καθηγητές.\n15:15 – 16:45 Διάλεξη στο Μεταπτυχιακό Τμήμα του Τ.Ε.Ι. Άρτας.\n17:15 – 18:00 Επίσκεψη στα φυτώρια «ΒΙΤΣΙΟΣ».\n18:30 – 19:15 Επίσκεψη στo εργοστάσιο τυποποίησης ελιάς INTEPCOM.\n19:45 – 21:00 Επίσκεψη στο χωριό Κωστακιοί.\nΑνώνυμος - Δεκέμβριος 9th, 2016 at 16:45\nΓια αυτο μπαινω στο κοζαν… για να διαβαζω τις ανακοινωσεις του κυριου Κασαπιδη. Ευχαριστω κοζαν.\n« Πανηγυριζει ο Ι. Ν. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Κοζάνης επί τη μνήμη του εν αγίοις Πατρός ημών Σπυρίδωνος.\nkozan.gr: Τάκης και Βασίλης Καραθανάσης. Μπαμπάς εναντίον γιου…. Τι λένε στο Kozan.gr οι δυο «μονομάχοι» για το αυριανό μεταξύ τους παιχνίδι »


Υπό αστυνομική επιτήρηση οι εκκλησίες το Πάσχα – Το σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ. | HuffPost Greece\n10/04/2020 07:26 EEST\nΥπό αστυνομική επιτήρηση οι εκκλησίες το Πάσχα – Το σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ.\nΗ παρουσία της Αστυνομίας γύρω από εκκλησίες θα εντείνεται όσο πλησιάζει η Κυριακή του Πάσχα.\nΑνησυχία για τυχόν προσπάθειες πιστών να παρακολουθήσουν τις λειτουργίες του Πάσχα έξω από εκκλησίες εκφράζουν στελέχη του κρατικού μηχανισμού που σχεδιάζουν τα μέτρα για τον περιορισμό της κυκλοφορίας την εορταστική περίοδο.\nΙερά Σύνοδος: Ανοιχτές με ωράριο οι εκκλησίες την Μ.Εβδομάδα - Τι απαντά η κυβέρνηση\nPLUS: κορονοϊός ΕΛΑΣ εκκλησία Πάσχα


Διαφορετική συσκευασία, ίδιο φάρμακο – Η μεγάλη κομπίνα με την ιβουπροφαίνη – funlab.gr\nHome > TOP STORY > Διαφορετική συσκευασία, ίδιο φάρμακο – Η μεγάλη κομπίνα με την ιβουπροφαίνη\nΔιαφορετική συσκευασία, ακριβώς ίδιο φάρμακο. Στο ένα κουτί υπόσχεται ότι βάζει «τέλος στις ημικρανίες», σε άλλο υπογραμμίζει ότι «σταματά τους πόνους της περιόδου» και σε έτερο ότι δρα «κατά του επίμονου πονοκεφάλου». Και όλα αυτά τα επιτυγχάνει με τη δραστική ουσία ιβουπροφαίνη και επιπλέον κάποια διαφορετικά συστατικά εξειδικευμένα για τον κάθε πόνο. Αυτό συμβαίνει συνήθως με τα φάρμακα. Ωστόσο, η τακτική μάρκετινγκ της βρετανικής εταιρείας Reckitt Benckiser που παρασκευάζει το αναλγητικό Nurefen (ιβουπροφαίνη) ήταν να βάζει σε όλα τα κουτιά το ίδιο φάρμακο και απλώς να αλλάζει τη συσκευασία.\nΜεγάλη απάτη σε τηλεπαιχνίδι Βρες την λέξη! Ο Φώτης κι η Μαρία την αποκάλυψαν…(video)


Ζάκυνθος: Σήμερα η δίκη για την απόπειρα εμπρησμού στο δημαρχείο - Aftodioikisi.gr\n4 Απριλίου 2013 - 13:43\nΕκδικάζεται σήμερα στο Εφετείο της Πάτρας, η υπόθεση της απόπειρας εμπρησμού στο «ΞΕΝΙΑ», όπου στεγαζόταν το δημαρχείο Ζακύνθου. Κατηγορούμενοι είναι ο πρώην δήμαρχος Άκης Τσαγκαρόπουλος, ο πρώην προϊστάμενος των οικονομικών υπηρεσιών του δήμου Βασίλης Στεριώτης, ο υπεύθυνος εταιρείας ταχυμεταφορών Νίκος Κωνσταντάκος και ένας Αλβανός υπήκοος.\nΤο κουβάρι της υπόθεσης άρχισε να ξετυλίγεται με τη σύλληψη ενός Αλβανού, ο οποίος το απόγευμα της 7ης Σεπτεμβρίου του 2007, έγινε αντιληπτός από δημοτικούς αστυνομικούς να βγαίνει από το γραφείο των οικονομικών υπηρεσιών του δήμου. Αμέσως ερεύνησαν τον χώρο, όπου εντόπισαν μεγάλη ποσότητα εκρηκτικής ύλης.\nΎστερα από λίγες ημέρες και με την αυτόφωρη διαδικασία, συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν οι Ά. Τσαγκαρόπουλος, Β. Στεριώτης και Ν. Κωνσταντάκος, οι οποίοι μέχρι το πέρας των 18 μηνών έμειναν πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Όλοι κατηγορούνται για σύσταση συμμορίας και για την απόπειρα ανατίναξης του «ΞΕΝΙΑ», ώστε να καταστραφούν τα οικονομικά αρχεία του δήμου.\nΟΤΑ, ΔΗΜΟΙ, ΠΥΡΚΑΓΙΑ, ΔΙΚΗ, ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ, ΔΗΜΟΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ


Σεμινάριο Αφήγηση Ζωής : Η μη λεκτική επικοινωνία\nPosted on Νοεμβρίου 4, 2014\nΤο ολικό νόημα μιας δυαδικής επικοινωνίας μεταφέρεται μόνο κατά το 1/3 μέσω της λεκτικής οδού και κατά τα 2/3 μέσω της μη λεκτικής οδού – R.L. Birdwhistell (1970)\nΑπό το σύνολο των μηνυμάτων που ανταλλάσσονται στις στενές διαπροσωπικές σχέσεις, το 7% γίνεται μέσω της λεκτικής οδού, το 38% μέσω της φωνητικής οδού και το 55% μέσω της λοιπής μη λεκτικής οδού – A. Mehrabian (1971)\nΤο 90% της διαπροσωπικής επικοινωνίας διεξάγεται μέσω της μη λεκτικής οδού – G. R. Wainwright (1992)\nΤι είναι η μη λεκτική επικοινωνία και πώς επιτυγχάνεται; Η μη λεκτική επικοινωνία είναι η διαδικασία μέσω της οποίας ένα άτομο επηρεάζει τη συμπεριφορά, τη νοητική κατάσταση ή τα συναισθήματα κάποιου άλλου, χρησιμοποιώντας ένα ή περισσότερα μη λεκτικά κανάλια.\nΌλες οι πηγές μετάδοσης πληροφοριών και συναισθημάτων, εκτός του λόγου, αποτελούν τα κανάλια της μη λεκτικής επικοινωνίας. Σύμφωνα με τους Richmond, McCroskey και Payne (1991), η ολική επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων επιτυγχάνεται μεταδίδοντας το γνωστικό μέρος μέσω της λεκτικής οδού και το συναισθηματικό ή συγκινησιακό μέρος της επικοινωνίας μέσω της μη λεκτικής οδού. Επομένως, η σωστή χρήση της μη λεκτικής επικοινωνίας είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία για την κοινωνική επιτυχία και ιδιαίτερα την επιτυχία των διαπροσωπικών σχέσεων.\nΤα μη λεκτικά μηνύματα στους ανθρώπους εκπέμπονται από τρεις βασικές πτυχές. Η πρώτη πηγή είναι η γενική εντύπωση που δημιουργεί το ίδιο το άτομο στους άλλους ανθρώπους. Η γενική εντύπωση του ατόμου σχηματίζεται από την εμφάνιση του σώματός του, τις εκφράσεις του προσώπου του, το βλέμμα του, τις χειρονομίες που κάνει, τις κινήσεις, τον προσανατολισμό και τη στάση του σώματός του, τις αντιδράσεις του στη σωματική επαφή, το μέγεθος του ζωτικού του χώρου, την ενδυμασία του, τη μυρωδιά του σώματός του και άλλα.\nΗ γενική εμφάνιση δίνει, με την πρώτη ματιά, πολλές πληροφορίες για το φύλο, την ηλικία, το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, καθώς και την προσωπικότητα, τον συναισθηματικό κόσμο και τις διαθέσεις του ατόμου. Η δεύτερη πηγή μη λεκτικών σημάτων εντοπίζεται στα μη λεκτικά στοιχεία του λόγου, όπως τον τόνο, τη σταθερότητα, την ένταση και την αλλοίωση της φωνής, την ταχύτητα ροής του λόγου, τις παύσεις, την προφορά και τους διάφορους ήχους εκτός των λέξεων.\nΗ κατηγορία αυτή της μη λεκτικής επικοινωνίας καλείται και “φωνητική επικοινωνία”. Τέλος, η τρίτη πηγή αφορά τα μη λεκτικά μηνύματα που μεταδίδονται από το χώρο στον οποίο ο άνθρωπος εργάζεται, διασκεδάζει ή απλώς συχνάζει, και πολύ περισσότερο από το χώρο στον οποίο κατοικεί και, κατά συνέπεια, διαμορφώνει σύμφωνα με τις προτιμήσεις του. Η αρχιτεκτονική και η διακοσμητική του χώρου, τα έπιπλα, ο φωτισμός, τα χρώματα, ακόμα και οι μυρωδιές του περιβάλλοντος του ατόμου, αποτελούν μέρος της μη λεκτικής επικοινωνίας του. Τα στοιχεία αυτά του χώρου επηρεάζουν έντονα τις διαθέσεις των ανθρώπων και συμβάλλουν στη διαμόρφωση των πρώτων αλλά ισχυρών εντυπώσεων.\nΤα μη λεκτικά μηνύματα τα οποία μεταδίδονται από τον ίδιο τον άνθρωπο κατατάσσονται σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες, ανάλογα με το βαθμό συνείδησης και ελέγχου που ασκούν επάνω τους τόσο εκείνοι που τα μεταδίδουν όσο και αυτοί που τα λαμβάνουν. Στην πρώτη κατηγορία κατατάσσονται τα μη λεκτικά σήματα, για την εκδήλωση και την επιρροή των οποίων ούτε ο δότης ούτε ο λήπτης έχουν οποιαδήποτε επίγνωση ή έλεγχο.\nΚλασικό παράδειγμα ασυνείδητου μη λεκτικού σήματος αποτελεί η διεύρυνση της κόρης των ματιών στα άτομα τα οποία είναι σεξουαλικά ερεθισμένα (δότες). Ασυνείδητη είναι επίσης η σεξουαλική έλξη την οποία προκαλούν τα άτομα με τις διευρυμένες κόρες στους λήπτες του μη λεκτικού αυτού σήματος.\nΌταν μεταδίδονται τα ασυνείδητα μη λεκτικά σήματα, επηρεάζεται η νοητική και η συναισθηματική κατάσταση του δότη αλλά και του λήπτη, χωρίς οι ίδιοι να μπορούν να το ελέγξουν και χωρίς να γνωρίζουν το γιατί.\nΣε αντίθεση με τα ζώα, στους ανθρώπους ένα πολύ μικρό κομμάτι της μη λεκτικής επικοινωνίας εκδηλώνεται αποκλειστικά στο ασυνείδητο επίπεδο. Στην πλειονότητά τους τα ανθρώπινα μη λεκτικά μηνύματα υπάγονται στη δεύτερη κατηγορία, η οποία περιλαμβάνει τα σήματα που μεταβιβάζονται και ερμηνεύονται κατά ένα μέρος συνειδητά και κατά ένα μέρος ασυνείδητα. Για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι το ντύσιμο ενός ατόμου επηρεάζει τη στάση των άλλων απέναντί του, χωρίς όμως να είναι ακριβώς γνωστό το πώς και το γιατί. Τέλος, υπάρχουν μη λεκτικά σήματα τα οποία είναι πλήρως συνειδητά και ελεγχόμενα, όπως, για παράδειγμα, οι υποδείξεις που γίνονται με το δείκτη του χεριού κατά τη διάρκεια της ομιλίας.\nΌταν οι άνθρωποι βρίσκονται κάτω από συναισθηματικές πιέσεις και προσπαθούν να ελέγξουν τις αυθόρμητες εκδηλώσεις τους, εμφανίζονται παρά τη θέλησή τους οι λεγόμενες “διαρροές της αλήθειας”, οι οποίες αποκωδικοποιούνται σχετικά εύκολα από τους έμπειρους λήπτες. Οι διαρροές της αλήθειας περιλαμβάνουν αντιδράσεις όπως η ένταση των μυών, ο τρόμος [τρέμουλο] των χεριών, η αστάθεια της φωνής, το κοκκίνισμα του προσώπου, ο υπερβολικός ιδρώτας και άλλα, και φανερώνουν, παρά τη θέληση του ατόμου, την πραγματική συναισθηματική κατάσταση.\nΟι Feldman, Philippot και Custrini (1991) επισήμαναν ότι υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να διαρρεύσει η αλήθεια και επομένως να διαπιστωθεί η προσπάθεια απάτης. Πρώτον, όταν οι άνθρωποι επιχειρούν απάτη, οι κινήσεις τους δεν είναι αυθόρμητες και χαλαρές αλλά προγραμματισμένες, τεταμένες και ύποπτες. Δεύτερον, όταν οι άνθρωποι επιχειρούν να εξαπατήσουν λέγοντας ψέματα, βιώνουν άγχος και ενοχές – και μάλιστα ενοχές μεγέθους ανάλογου με τις συνέπειες του ψέματος το οποίο εκφράζουν.\nΤο άγχος όμως και οι ενοχές παράγουν ειδικές αντιδράσεις, όπως οι νευρικές κινήσεις στα δάχτυλα, το παιχνίδι με τα μικρά αντικείμενα, το δάγκωμα των νυχιών, των μολυβιών και άλλων αντικειμένων. Από τις εκδηλώσεις αυτές οι παρατηρητές μπορούν να συμπεράνουν τη νευρικότητα και επομένως την απόπειρα εξαπάτησης. Τέλος, οι άνθρωποι στην προσπάθειά τους να κρύψουν την αλήθεια, δεν καταφέρνουν να ελέγχουν όλα τα μη λεκτικά κανάλια επικοινωνίας ταυτόχρονα και εξίσου καλά, οπότε, όταν επιχειρείται προβολή των υποκριτικών αισθημάτων, τα πραγματικά αισθήματα “διαρρέουν” μέσω διαφορετικών καναλιών. Για παράδειγμα, όταν κάποιος αισθάνεται άσχημα ή αμήχανα και δεν θέλει να το φανερώσει, μπορεί να χαμογελά και ταυτόχρονα να κουνά νευρικά το κάτω μέρος του ποδιού του. Η ασυνέπεια αυτή της συμπεριφοράς διαγιγνώσκεται επίσης πολύ εύκολα από τους έμπειρους λήπτες.\nΗ λεγόμενη “διαίσθηση” δεν είναι άλλη από την ικανότητα λεπτομερούς αποκωδικοποίησης της μη λεκτικής συμπεριφοράς (Pease, 1981). Όταν λέμε ότι διαισθανόμαστε πως κάποιος λέει ψέματα, απλώς ερμηνεύουμε τις νευρικές και αγχώδεις κινήσεις του, ή αποκωδικοποιούμε την ασυνέπεια που υπάρχει μεταξύ των μη λεκτικών του καναλιών είτε μεταξύ της λεκτικής και της μη λεκτικής του επικοινωνίας. Συχνά ο “διαισθητικός δάσκαλος” σταματά την παράδοση του μαθήματός του διότι “διαισθάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά”.\nΑυτό σημαίνει ότι τα μη λεκτικά μηνύματα που παίρνει από το ακροατήριο τον ειδοποιούν ή ότι δεν γίνεται κατανοητός ή ότι το ακροατήριο δεν συμφωνεί με τα λεγόμενά του ή ότι απλώς το ακροατήριο έχει βαρεθεί ή έχει κουραστεί. Σε γενικές γραμμές, οι γυναίκες είναι περισσότερο ευαίσθητες από τους άνδρες στη σύλληψη και την αποκρυπτογράφηση των λεπτομερειών της μη λεκτικής επικοινωνίας. Αυτό στην καθημερινή διάλεκτο αναφέρεται ως “γυναικεία διαίσθηση”.\nΗ ικανότητα αυτή των γυναικών είναι εντονότερη σε όσες έχουν αναθρέψει παιδιά, διότι κατά την περίοδο κατά την οποία το βρέφος στερείται παντελώς της λεκτικής οδού, η μητέρα αναγκάζεται να στηριχθεί αποκλειστικά στα μη λεκτικά σήματα προκειμένου να κατανοήσει και να ικανοποιήσει τις ανάγκες του. Με αυτό τον τρόπο οι μητέρες ασκούν εντατικά τις ικανότητές τους στην αποκωδικοποίηση των μη λεκτικών σημάτων.\nΕίναι ανόητο να υποτιμάμε τα συμπεράσματα τα οποία βγαίνουν από την εμφάνιση των ανθρώπων. Το πραγματικό μυστήριο αυτού του κόσμου βρίσκεται στο ορατό και όχι στο αόρατο. – Oscar Wilde\nΕ. Παπαδάκη – Μιχαηλίδη, Η Σιωπηλή Γλώσσα των Συναισθημάτων – Η μη λεκτική επικοινωνία στις διαπροσωπικές σχέσεις (Εκδ. Πεδίο), απόσπασμα\nΑναρτήθηκε από http://afigisizois.wordpress.com/ στις 4:44 μ.μ.\n[...] Το γιατρικό της αλήθειας και της μη συγκάλυψης του πόνου που κυριαρχεί στο «Ευτυχισμένο νησί» είναι, έτσι τουλάχιστον πιστεύω εγώ, ...\nΈντυπη Έκδοση Επτά, Σάββατο 30 Απριλίου 2011 Εντάξει, κάνουν μια δουλειά που τους εκφράζει, τους παθιάζει, το...


Αποκάλυψη! Στον πλαστικό χειρουργό η Ευρυδίκη Βαλαβάνη - Τι πείραξε; - News - Youweekly\nNews 16.09.2020 15:29\nΜέσα από μία ανάρτηση που έκανε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, η Ευρυδίκη Βαλαβάνη δε δίστασε να ποζάρει κάτω από το νερό με το λευκό της μπικίνι και να μην προσθέσει καθόλου φίλτρα, δείχνοντας στους διαδικτυακούς της φίλους, το αληθινό της σώμα.\nΗ γνωστή παρουσιάστρια έχει πάντα τον τρόπο να εντυπωσιάζει με την εμφάνισή της. Το σώμα της είναι καλογυμνασμένο και προσεγμένο, ενώ είναι γνωστό πως η Ευρυδίκη Βαλαβάνη προσέχει πολύ την διατροφή της και δεν υποκύπτει συχνά σε πειρασμούς που μπορεί να την βγάλουν από το πρόγραμμά της.\nΩς λάτρης του Instagram, δεν παρέλειψε να ανεβάσει την πρώτη λήψη από τις διακοπές της στην Κρήτη. Το καλοκαίρι δείχνει να μην έχει τέλος για την παρουσιάστρια, η οποία πριν από λίγες μέρες έκανε διακοπές με σκάφος στη Σαντορίνη, στο πλευρό του αγαπημένου της Κωνσταντίνου Βασάλου.


Cubot X18 Plus Review Χαρακτηριστικά Κινητό Τηλέφωνο\nΟ κινέζος κατασκευαστής Cubot έχει ένα ολοκαίνουργιο smartphone στο δρόμο, που ονομάζεται Cubot X18 Plus, και το πήραμε στα χέρια μας, ώστε να μπορούμε να δώσουμε στους αναγνώστες μια σε βάθος ανάλυση για κάποιον που θέλει να το αποκτήσει. Όπως μπορεί να υποδηλώνει το όνομά του, το smartphone είναι στην πραγματικότητα ο μεγαλύτερος, πιο ικανός μεγαλύτερος αδελφός του X18 της Cubot. Το X18 Plus, έχει μια σημαντική βελτίωση στις προδιαγραφές και το μέγεθος της οθόνης. Το X18 Plus είναι επίσης πολύ άνετο στο χέρι, με άριστη κατασκευή, εύχρηστη εμπειρία χρήστη και χαμηλή τιμή από την άποψη του κόστους.\nΑυτό είναι ένα smartphone που αξίζει τον κόπο να ψάξει κάποιος στην αγορά αν θέλει να αγοράσει ένα smartphone με καλές επιδόσεις σε χαμηλή τιμή.\nΑγορά από Gearbest\nCubot X18 Plus Σχεδιασμός\nΑκόμη και με μια θήκη, το Cubot X18 Plus θα χωράει πολύ άνετα στα χέρια των περισσότερων χρηστών. Το πίσω μέρος της συσκευής μπορεί να θυμίζει LG, αλλά αυτό το τηλέφωνο έχει όλες τις καμπύλες ενός HTC. Στην πραγματικότητα, αυτές οι καμπύλες βοηθούν τη συσκευή να αισθάνεται εκπληκτικά και ευχάριστα πιο λεπτή από ό, τι στην πραγματικότητα. Το τηλέφωνο είναι ελαφρύ χωρίς να είναι τόσο ελαφρύ ώστε να αισθάνεται φθηνά φτιαγμένο το βάρος του είναι 185 γραμμάρια το οποίο είναι πολύ καλό για ένα κινητό με οθόνη 5,99 ίντσες.\nΤο μέταλλο που περιβάλλει τις κάμερες και τον αισθητήρα δακτυλικών αποτυπωμάτων προσθέτει επίσης μια αίσθηση premium, όπως και η ένταξη δύο οπών speakers κατά μήκος του κάτω μέρους - αν και, μόνο ένα από αυτά φιλοξενεί πραγματικά ένα ηχείο. Εν τω μεταξύ, τα κουμπιά Power και έντασης ήχου κατά μήκος της δεξιάς πλευράς είναι εύκολα να πατηθούν και αισθάνονται συμπαγείς. Τόσο τα ακουστικά όσο και οι θύρες φόρτισης αισθάνονται επίσης καλά κατασκευασμένες. Ο αισθητήρας δακτυλικών αποτυπωμάτων βρίσκεται στο πίσω μέρος του τηλεφώνου κάτω ακριβώς απο την εγκατάσταση της διπλής κάμεας και λειτουργεί με εκπληκτική ταχύτητα για μια συσκευή με αυτή την τιμή.\nΣτο πίσω μέρος συναντάμε τις δύο κάμερες ενώ ακριβώς κάτω από αυτές είναι ένας εξαιρετικά γρήγορος σαρωτής δακτυλικών αποτυπωμάτων που μπορεί να διαβάσει ένα αποτύπωμα σε μόλις 0,1 δευτερόλεπτα. Μια υποδοχή ακουστικών μπορεί να βρεθεί κατά μήκος της άνω άκρης του Cubot X18 Plus. Εν τω μεταξύ, ολόκληρο το πακέτο τροφοδοτείται από μια μη αφαιρούμενη μπαταρία 4.000mAh η οποία φορτίζεται μέσω μιας τυπικής θύρας micro-USB. Η μπαταρία πάντως αν και είναι 4000 mAh δεν θα σας δώσει περισσότερο από μια ολόκληρη ημέρα με κανονική χρήση ενώ χρειάζεται 5-6 ώρες για μια πλήρη φόρτιση.\nΣυνολικά, αυτό είναι ένα smartphone που μοιάζει καλά φτιαγμένο. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι όλα είναι τέλεια. Η Cubot δεν έχει αποκαλύψει καμία πιστοποίηση για νερό ή σκόνη για αυτό το ακουστικό, οπότε θα ήταν ίσως καλή ιδέα να το κρατήσετε έξω από σκονισμένα ή υδατώδη περιβάλλοντα.\nCubot X18 Plus Οθόνη\nΘα ήταν δύσκολο να διαμαρτυρηθείτε για οθόνη σχεδόν 6 ιντσών fullHD + για ένα κινητό τηλέφωνο σε αυτό το εύρος τιμών, ακόμα κι αν αυτό δεν περιλάμβανε τις ελαφρώς καμπυλωτές άκρες και τα ελάχιστα που βρέθηκε στο X18 Plus. Ωστόσο, αυτά είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα της νέας συσκευής της Cubot και υπάρχουν πολλά άλλα που θα αγαπήσετε όπως την ανάλυση 2Κ. Αυτή η οθόνη έχει αντίθεση 1300: 1 και 16 εκατομμύρια χρώματα, καλύπτοντας το 90% της γκάμας χρωμάτων NTSC. Με τη φωτεινότητα έως 450 nits, η συσκευή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς χώρους.\nΑπό την άλλη δεν υπάρχει καμία αναφορά στη χρήση οποιασδήποτε ποικιλίας γυαλιού Gorilla στην ιστοσελίδα της συσκευής ή στη συσκευασία. Αν και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το Cubot X18 Plus δεν διαθέτει προηγμένα υλικά οθόνης, απλά καλό θα είναι να υπάρχει μια προστασία. Τουλάχιστον, συνιστάται ένα προστατευτικό οθόνης υψηλής ποιότητας ως προληπτικό μέτρο κατά των γρατζουνιών και των άλλων ζημιών.\nCubot X18 Plus Επιδόσεις\nΣχετικά με τις προδιαγραφές του Cubot X18 Plus, η συσκευή συνοδεύεται με το 64-bit οκταπύρηνο MT6750T SoC της MediaTek. Αυτοί είναι οι τέσσερις πυρήνες ARM Cortex-A53 που τρέχουν στα 1,51GHz και τέσσερις ακόμα με χρονισμό στα 1GHz, με γραφικά από την GPU Mali-T860. Μαζί με αυτό το chipset έρχεται επίσης ένα γενναιόδωρο 4GB μνήμης RAM και 64GB επέκτασης αποθήκευσης. Μια υποδοχή διπλής κάρτας SIM περιλαμβάνεται, με τη δεύτερη υποδοχή να έχει διπλή λειτουργία για να παρέχει πρόσθετη αποθήκευση μέσω κάρτας micro SD έως 128GB.\nΑπό την πλευρά της απόδοσης, πραγματικά δεν ήμασταν σε θέση να βρούμε πολλά άσχημα για να επιρρίψουμε σε αυτό το smartphone. Ακόμα και τα παιχνίδια υψηλών απαιτήσεων όπως το Real Racing 3, το Asphalt 8 ή το Hungry Shark δεν προκάλεσαν αισθητές μειώσεις στο ρυθμό καρέ ή την ανταπόκριση. Αυτό το κινητό τηλέφωνο δεν έχει απαραιτήτως τον καλύτερο επεξεργαστή ή τη GPU που είναι διαθέσιμη στην αγορά. Εν πάση περιπτώσει, παρά το γεγονός ότι τα benchmarks δεν δείχνουν τίποτα πάρα πολύ θεαματικό, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι αυτό το smartphone θα δυσκολευτεί από οτιδήποτε άλλο εκτός από τους πιο απαιτητικούς τίτλους. Τα 4GB μνήμης RAM και το MediaTek SoC είναι πολύ ικανά αν και υπάρχει πάντα μια αύξηση της θερμοκρασίας. Στην πραγματικότητα, η αρχική εκκίνηση - η οποία χρειάστηκε πολύ ώρα για να ολοκληρωθεί - είναι η μόνη περιοχή όπου σημειώθηκε οποιαδήποτε επιβράδυνση.\nCubot X18 Plus Camera\nΣτο πίσω μέρος της συσκευής υπάρχει μια ρύθμιση παραμέτρων διπλής κάμερας σε κάθετο προσανατολισμό. Αυτός αποτελείται από ένα πρωταρχικό shooter, που έχει ρυθμιστεί σε 20-megapixels με διάφραγμα f / 2.0 και αισθητήρα 2 megapixel για ανίχνευση βάθους. Η κύρια κάμερα υποστηρίζεται από ένα φλας LED. Ενώ μπροστά θα βρούμε μία κάμερα 13MP για selfies.\nΟι κάμερες στο Cubot X18 Plus είναι μια περιοχή όπου ο κατασκευαστής θα μπορούσε να τα έχει πάει λίγο καλύτερα. Τα προβλήματα είναι σχεδόν σίγουρα από το λογισμικό, δεδομένου ότι το υλικό κάμερας φαίνεται να είναι σχετικά high-spec. Ωστόσο, όπως και με άλλα κινητά τηλέφωνα αυτής της κατηγορίας, οι εικόνες δεν πρόκειται να είναι οι καλύτερες με αυτή τη συσκευή. Τα προβλήματα, ως επί το πλείστον, υποβαθμίζουν καθαρότητα των φωτογραφιών, ιδιαίτερα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, ενώ οι φωτισμένες λήψεις είναι αρκετά καλές.\nΣτην πραγματικότητα, κάτω από το σωστό φωτισμό, αυτή η συσκευή θα ταιριάζει πιθανώς στις ανάγκες της πλειοψηφίας των χρηστών. Υπάρχουν πολλές επιλογές φίλτρου διαθέσιμες και πολλές χειροκίνητες ρυθμίσεις που μπορούν να γίνουν έτσι θα ήταν λίγο υπερβολικό να πούμε ότι είναι κακή η κάμερα του. Τούτου λεχθέντος, δυστυχώς, οι περισσότερες καθημερινές συνθήκες δεν παρέχουν τον βέλτιστο φωτισμό.\nΕπιπλέον, εικόνες με πάρα πολύ φως τείνουν να ξεπλένουν άλλα τμήματα μιας φωτογραφίας και ακόμη και κάνοντας κλικ με την λειτουργία HDR δεν κάνει πολλά περισσότερα, αν μη τι άλλο, μπορεί να διορθωθεί το πρόβλημα σε κάποιο update λογισμικού. Συνολικά, οι κάμερες αποδίδουν εντάξει, αλλά σίγουρα δεν πρόκειται να ταιριάζουν καλά με οποιονδήποτε χρήστη που φιλοδοξεί να υπερέχει στην ερασιτεχνική φωτογραφία. Αυτό δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη, καθώς το πρόβλημά του είναι παρόν σχεδόν σε όλα τα τηλέφωνα κάτω από ένα συγκεκριμένο εύρος τιμών.


Άγριο ξύλο σε κατάληψη σχολείου στον Άλιμο - Μαθητής νοσηλεύεται σε νοσοκομείο (vid) | Κουτσομπολιό = gossip\nΔημοσίευση: Παρ, 09/25/2020 - 14:48\nΤο άγριο επεισόδιο έλαβε χώρο στο 5ο Γυμνάσιο Αλίμου όπου τελούσε υπό κατάληψη. Σύμφωνα με πληροφορίες, όλα ξεκίνησαν όταν ο γυμνασιάρχης παρατήρησε στον χώρο του σχολείου την παρουσία εξωσχολικών. Αμέσως ενημέρωσε τους γονείς των μαθητών όπου κινήθηκαν προς το σχολείο. Εκεί η μία κουβέντα έφερε την άλλη και ακολούθησε άγρια συμπλοκή μεταξύ γονέων και μαθητών με αποτέλεσμα τον τραυματισμό δύο μαθητών, ο ένας εκ των οποίο νοσηλεύεται σε νοσοκομείο με σπασμένο χέρι.\nΟι καταλήψεις γίνονται, τη στιγμή που περισσότερες από 100 σχολικές τάξεις και σχολεία είναι κλειστά, λόγω των κρουσμάτων κορονοϊού.


Εισαγωγή – Kostas Pagomenos Sculpture\nKostas Pagomenos Sculpture\n«Τα γεγονότα μας υπενθυμίζουν σε κάθε βήμα, ότι δε βασιλεύουμε πάνω στη Φύση, όπως κάποιος που θα βρισκόταν έξω από αυτήν, κατακτητής που βασιλεύει πάνω σε ξένο λαό, αλλά ότι της ανήκομε με τη σάρκα μας, το αίμα μας, και το μυαλό μας…»\n– ENGELS: Από την διαλεκτική της φύσης.\nΗ θάλασσα, πως έγινε έτσι η θάλασσα\nκαθώς έψαχνα σχήματα στα βότσαλα\nΜεγάλωσα στο Βέλγιο. Είχα την τύχη να ζω σε περιβάλλον με πολύ πράσινο, με δένδρα ψηλά, με την ανοιχτή πεδιάδα να είναι μέσα στον καθημερινό μας ορίζοντα. Η αλλαγή των εποχών συνδέθηκε μέσα μου με τα χρώματα των φύλλων, με τη μυρωδιά του ξύλου, με τη δροσιά του αέρα και τους θαυμάσιους περιπάτους στο δάσος.\nΤώρα ζω στην Κρήτη. Τα κοντινά βουνά είναι «γυμνά» αλλά γεμάτα από μυρωδιές των θάμνων και της πληθώρας των βοτάνων. Η θάλασσα είναι τώρα ο καθημερινός μου ορίζοντας. Το μπλε της με αναζωογονεί και με ξεκουράζει. Είμαι μέρος της Φύσης και τη φέρω μέσα μου. Νοιώθω μετέωρος κάθε φορά που προσπαθώ να την υπερβώ. Ακούω την ανάσα της και μου προκαλεί απέραντη θλίψη και αμηχανία η καταστροφή που ο σύγχρονος άνθρωπος της προκαλεί. Οργίζομαι καθημερινά έτσι που νοιώθω όλο και πιο εύθραυστο το προστατευτικό κέλυφος που μας περιβάλλει. Το παρόν είναι που με κάνει να φοβούμαι και να τρομάζω για το μέλλον.\nΤο έργο μου δε θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστο. Χρησιμοποιώ κατ’ εξοχήν ανακυκλωμένα υλικά και φυσικές ύλες. Η δουλειά μου των τελευταίων χρόνων δεν χαρακτηρίζεται απλώς από αναφορές αλλά από εμμονές γύρω από τα θέματα οικολογίας, τους κινδύνους των μεταλλάξεων, την αλόγιστη διαχείριση των φυσικών πόρων, την καταστροφή της φυσικής ισορροπίας.\nΗ δική μου φωνή διαμαρτυρίας είναι το έργο μου.\nΠού να ελπίσει κανείς πια σκέφτομαι! Ίσως μόνο στην αγάπη. Όποιος γνωρίσει τη Φύση, όπως γνωρίζει την αγάπη, δεν την αφήνει να χαθεί. Είναι ένα ζωντανό αγαπημένο σώμα και όχι μια ιδιόκτητη περιουσία προς εκμετάλλευση.\n– Κώστας Παγωμένος\nΜε αφορμή την έκθεση : Και ο Καιρός στο …Μηδέν\n«Από τα μέσα του 20ου αιώνα, η ανάπτυξη της ‘Περιβαλλοντικής τέχνης’ μίας μεγάλης οικογένειας ειδών εικαστικής έκφρασης οι οποίες παίρνουν τη μορφή παγκόσμιου κίνηματος επιταχύνεται. Στις διάφορες εκφάνσεις της ( Land art, Earth art , Eco art, Green art, και παρεμφερή ή αντιθετικά Process art, Arte Povera κλπ.). η Περιβαλλοντική Τέχνη, που ξεδιπλώνει στην ουσία, μέρη του διαλόγου του καλλιτέχνη με τη Φύση, έχει τις μορφοπλαστικές καταβολές της στην Αρ Νουβώ και στην Οργανική τέχνη, και τις ιδεολογικές αφετηρίες της στην επιστροφή στη Φύση, αλλά και την άρνηση προς την εκβιομηχάνιση, την αστικοποίηση προς τον υπερκαταναλωτισμό, την αισθητική του πλαστικού, κλπ.\nΕίναι σε αυτήν την ευρύτερη ‘οικογένεια’ καλλιτεχνικής έκφρασης, στην οποία εντάσσεται το πρόσφατο έργο του γλύπτη Κώστα Παγωμένου: Μεταπλάσεις όντων της βιόσφαιρας, ένας γλυπτικός μικρόκοσμος πολυποίκιλων έμβιων οργανισμών σε πιθανές ή φανταστικές μεταμορφώσεις, μέσα από τον οποίο ο γλύπτης ανιχνεύει τις ζωτικές δυνάμεις της ύπαρξης, τις αντιστάσεις της ζωτικής ενέργειας, τους μηχανισμούς επιβίωσης, προτείνοντας εντέλει την αφύπνιση για τη διαφύλαξη του ζωοποιού πυρήνα της ίδιας της ύπαρξης μας.»\nΕΚΘΕΣΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΓΩΜΕΝΟΥ\n«Και ο Καιρός στο Μηδέν»\nΒασιλική Αγ Μάρκου 18-29 Νοεμβρίου 2008\nΑυτές τις μέρες φιλοξενείται στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκθέσεις των τελευταίων μηνών. Ο γλύπτης Κώστας Παγωμένος, εκθέτει τον εαυτό του και τα έργα ταράσσοντας τα νερά του αστικού μας εφησυχασμού.\nΤα γλυπτά και οι κατασκευές του ενσφηνώνουν και από ένα ηχηρό μήνυμα που αντιπαλεύει το αυτονόητο καλώντας μας σε εγρήγορση, επιστρατεύοντας όλες τις δημιουργικές μας ανησυχίες με σκοπό την ευαισθητοποίηση. «Αφύπνιση» φωνάζουν τα έργα του. «Σώστε τη φύση». Τη φύση, ως φυσικό περιβάλλον, τη φύση μέσα μας, την σχεδόν ανθρώπινη, την σχεδόν απάνθρωπη. Τα έργα του, σαν να μιλούν από μόνα τους, έχουν όνομα με το οποίο συστήνονται στον επισκέπτη, υπόσταση και όγκο.\nΟι τρεις διαστάσεις φυλακίζονται από τον δημιουργό, ο οποίος, αφού πρώτα τις εξημερώσει, τις χρησιμοποιεί για να προδώσει νοήματα τόσα, όσα κι οι καμπύλες, οι γωνίες, οι χαρακιές και τα σμιλεύματα των έργων του.\nΟι «Θαλάσσιοι οργανισμοί» του μεταλλάσσονται όσο τους κοιτάς αποκαλύπτοντας την αντίδραση της φύσης στην ανθρώπινη παρέμβαση, η «ευφορία» εγκλωβίζει τη ματιά μας μπροστά στη θέα ενός αλλιώτικου μέλλοντος, το «κάνε την επιλογή σου» μας αποκαλύπτει μια άλλη μορφή της σύγχρονης γέννας, η «εισβολή» διαπερνά τις συμβάσεις της καθημερινής βόλεψής μας και το «επίτευγμα» αποκαλύπτει τη μεταλλαγμένη εσωτερικότητα του σύγχρονου ανθρώπου.\nΚι αυτά είναι μερικά μόνο από τα έργα της έκθεσης, που ξεπερνούν τη γλώσσα του δημιουργού και μιλούν μια ολότελα δική τους.\nΕπιστέγασμα όλων αυτών, το έργο « Ισορροπία». Η απόλυτη αίσθηση ισορροπίας, ως μήνυμα ελπίδας αυτή τη φορά. Ας είναι σε τεντωμένο σχοινί, ας είναι σε επικλινή δοκό, ας είναι υπό το καθεστώς μιας βαρύτητας, σχεδόν αδυσώπητης.\nΜέχρι τις 29 του μηνός, οι επισκέπτες της Βασιλικής θα έχουν την ευκαιρία ν’ανακαλύψουν σε κάθε έκθεμα κι από μία προσωπική τους αλήθεια. Μια αλήθεια που περνώντας μέσα από τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, καταλήγει, τελικά, να αφορά το ίδιο το κοινωνικό σύνολο. Να πως μια προσωπική αλήθεια γίνεται συλλογική. Παραμένει όμως πάντα αλήθεια, να αποζητά, όπως κάθε ουσιαστική αλήθεια, την αποκάλυψη της.\nΜετά το πέρας της ιδιαίτερης, όσο κι ενδιαφέρουσας αυτής έκθεσης, εκείνο που θα μείνει θα είναι το καλλιτεχνικό αυτονόητο; Ποιο είναι αυτό; Ενδοσκόπηση και τροφή για σκέψη. «Δουλειά για το σπίτι», δηλαδή. Κι αυτή είναι η επιτυχία του καλλιτέχνη! Να υπάρχει με τα έργα του, όταν δεν είναι πια εκεί. Γιατί απλά, είναι παντού. Να καταφέρνει να μας κάνει να μην κοιτούμε άλλο. Όχι γιατί όλα τα έχουμε δει, αλλά γιατί μέσα μας κοιτάξαμε.\n(Το κείμενο δημοσιεύτικε στην Ηρακλειώτικη εφημερίδα «Πατρίς» 26 Νοεμβρίου 2008)\nΗ Πόλη, η Τέχνη, Εμείς και…..Πάμε μια β’ολτα στο φεγγάρι !\nΤο φεγγάρι για τον Μάνο Χατζιδάκι ήταν κάτι μαγικό που, ο καθένας δεν θα μπορούσε να το δει, αν δεν το επιθυμούσε.\nΚάτι ανάλογο συμβαίνει και με την πόλη μας. Ζούμε, αναπνέουμε, περπατάμε σ’αυτή, ωστόσο για να τη δούμε, δηλαδή να την νιώσουμε χρειάζεται και να το επιθυμούμε.\nΟ Παντελής Πρεβελάκης, επέβαλε στον εαυτό του πολυετή απουσία από την γενέτειρά του για να γράψει το ωραιότερο βιβλίο που γράφτηκε ποτέ για το Ρέθυμνο, «Το Χρονικό μιας Πολιτείας» ώστε, η νοσταλγία να σβήσει οτιδήποτε τον πλήγωνε, αφήνοντας μόνο την ανάμνηση της εξαιρετικής ατμόσφαιρας των σημείων της πόλης μέσα από της μυρωδιές τους.\nΤα σημεία, αυτά που αγαπάμε μένουν κλείστα μεταξύ, Portas Cuore,μικρού ενετικού λιμανιού του Παλαιόκαστρου [να θυμόμαστε πότε πότε την ονομασία της αρχαίας θωράκισης της Ρύθιμνα, πριν την κατακτήσουν οι Ενετοί, ξαναφτιάχτει το κάστρο και ονομαστεί απο τότε Fortezza], της μεγάλης μαγικής γειτονιάς δηλαδή που, όσο και αν προσπαθήσαμε να καταστρέψουμε, εμείς οι νεορεθύμνιοι,κάτι απομένει για να συναντούμε στην Αρκαδίου, το Μακρύ Στενό, τη Μανουήλ Βερνάδου, τη Χειμάρας.\nΕίναι το δικό μας φεγγάρι, η Πόλη μας,αν καταφέρουμε να τη δούμε μέσα απο την πολεμίστρα του προμαχώνα του Αγίου Παύλου, που λάμπει,και μετά μπαίνει στο καθαρτήριο και αστράφτει, μέσα απο το προμαχώνα του Αγίου Πνεύματος, όπως το βλέμμα απομονώνει το Κρητικό Πέλαγος, την ωραιότερη εικόνα που επιμένουμε ότι έχουμε δει, πολλοί από μας, που μπορεί και να μας έχει «αγγίξει» λίγο ο αέρας του νότου.\nΠάμε μια βόλτα στο φεγγάρι, λοιπόν, στο ωραιότερο κομμάτι της πόλης που, θα ζήσει πρόσκαιρα με τέχνη.\nΗ ιδέα του Ηλία Ηλιάκη, να μπουν τα έργα στις βιτρίνες των μαγαζιών, με κινητοποίησε, παρά τις δυσκολίες του εγχειρήματος. Και επειδή οι φίλοι μας είναι οι καλύτεροι από όλους, αυτή η θετική ενέργεια που θα πνέει με το αεράκι από το Νοτιά στην πόλη, συνενώνει, την Πόλη, την Τέχνη, τον φίλο οργανωτή και τους φίλους καλλιτέχνες σε ένα καλό σκοπό.\nΤο δικαιούται εξ’ άλλου το Ρέθυμνο, από παράδοση. Είναι η πόλη που έχει δει από ιστορικά έργα του Γιάννη Μόραλη ή του Χατζηκυριάκου Γκίκα έως Malevitch, Tatlin, Popova και από εκεί την σύγχονη εικαστική δημιουργία των μουσείων του κόσμου, από την Marina Abramovic έως τον Robert Gober και από τον Γιώργο Λάππα ως την Mona Hatum.\nΟι καλλιτέχνες, πρόθυμα έδωσαν το παρών στο κάλεσμα, Κρήτες και μη. Εξ’ άλλου όλοι, έχουν εκθέσει στο Ρέθυμνο αλλά και μετέχουν στην σημαντική συλλογή έργων της Πόλης μας.\nΤι ζητά η τέχνη από εμάς τους Ρεθύμνιους? Να την δούμε σεβαστικά, μέσα στην καθημερινότητα μας, σαν αγωνία ζωής και έμβρυο γονιμοποιημένης σκέψης και όχι ιλουστρασιόν αντικείμενο διακόσμησης ενός status με life style εκδοχή που, θα μας υποτιμούσε εξ’ άλλου, κοντράροντας στην παράδοσή μας. Να της επιτρέψουμε, εκεί μπροστά μας, την ώρα που περπατάμε και την συναντάμε να θυμηθούμε ότι αυτό που βλέπουμε έχει να κάνει με την ζωή, δίχως τον νακισσισμό της ωραιοποίησης και την αυταπάτη της γαλήνης μιας αισθητικής απόλαυσης.\nΔεν πρόκειται για αντικουλτούρα αλλά αρκετά από τα έργα διαθέτουν ένα underground πνεύμα που, διεκδικεί την αλλαγή της συνείδησης και την αντιπαράθεση με την αλλοτρίωση μιας ηττημένης κοινωνίας.\nΟ Μάρκος Αρμάος, καταθέτει στην γλυπτική του μοντέρνου, η Σοφία Γιαλούση «υφαίνει» τη φόρμα με ετερόκλιτα υλικά, η Μαριγώ Κάσση αφήνει το φόρεμα γυμνό να κάνει τον διάλογό του δίχως τον άνθρωπο, η Μαρίνα Μαραβελάκη ονειρεύεται τις πόλεις που φτάνουν στον ουρανό, η Σοφία Πορταλάκη ζωγραφίζει την μνήμη των υφαντών της Κρήτης, ο Κώστας Παγωμένος αντιστέκεται υπερασπιζόμενος τις φόρμες της φύσης, η Άσπα Στασινοπούλου εγκλείει το συναίσθημα μέσα στο αιχμηρό πλέγμα, η Άννα Σκαρλάτου φωτογραφίζει το φευγαλέο πέταγμα του περιστεριού, ο Άγγελος Σκούρτης πρωχορεί στην κριτική μέσω του χιούμορ, η Ιωάννα Φιλίου οργανώνει το χώρο του τελάρου μέσα από το χρώμα-χώρο που εγκλωβίζει ένα παιδί.\nΤέλος δύο καλλιτέχνες με video-art. Ο Αντώνης Χριστοδούλου, κάνει επίκαιρη την μνήμη των ταινιών του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και η Πόπη Κρούσκα, χειρίζεται την πραγματικότητα της ειδησεογραφίας. Το έργο της με τους άστεγους έγινε ειδικά για την γιορτή στο Ρέθυμνο και την ελπίδα ευαισθητοποίησης, στις Άγιες τούτες μέρες.\nΤους ευχαριστούμε όλους για την συμμετοχή και τον κόπο, για την δημιουργία της αποικίας της τέχνης στη σαγηνή μιας κατανάλωσης που, επιχειρεί να μπορεί να μιλά και για τον «άλλο» φιλοξενούμενο οικονομικό μετανάστη ή απλά αδύναμο να επιβιώσει.\nΈνα ευέλικτο, ανοικτό μοντέλο με την σφραγίδα της τέχνης, δηλαδή εκείνων που ακόμη μπορούν να μιλούν για αξίες και όχι για οικονομικό κόστος.\nΜε αφορμή την έκθεση «Πιο κοντά, η Τέχνη για τον Άνθρωπο» Το κείμενο δημοσιεύτικε στο ημερολόγιο-λεύκωμα 2008 που εκδόθηκε απο τον Δήμο Ρεθύμνης.\n“ΚΡΑΥΓΕΣ ΣΙΩΠΗΣ” 2010\nΟ τόπος μας είναι κλειστός….Ο τόπος μας είμαστε εμείς, η σκέψη, η συνείδηση που ξαγρυπνά μεσ’τη σιωπή και την άσκηση.Η σιωπή που βρίσκει πάντα ένα τρόπο να μιλήσει, να φωνάξει, με η χωρίς λόγια, με η χωρίς ενοχές, ακόμα και με το στόμα ερμητικά κλειστό….\n“Πολλαπλές αναφορές στη δυναμική του ήχου και της σιωπής στο έργο: Ο γλύπτης (εργαλείο -σφυρί) κατασιγάζει βίαια την πρωταρχική κραυγή του έμβιου όντος που όμως σαν άλλη Λερναία Ύδρα αναπτύσσει συνεχώς νέες οδούς (σάλπιγγες) μέσα από τις οποίες θα σαλπίζει την αρχέγονη κραυγή της ύπαρξης.\nΣχολιάζεται η ανθρώπινη ενέργεια επιβολής σε υποταγή του κυττάρου σε Σιωπή. Καθώς όμως, ο Γλύπτης αναλαμβάνει εδώ το ρόλο της βίαιας καταστολής της αρχέγονης κραυγής, βιαστικά φράζοντας τις διεξόδους (αντι-δημιουργός), ο θεατής ταυτίζεται με το αναπτυσσόμενο κύτταρο-αυγό και προσδοκά, ελπίζει να μην ηττηθεί η ζωοποιός δύναμη,(προεκτάσεις-σάλπιγγες) του έμβιου όντος, προσμένοντας με αγωνία να ακούσει τελικά τον νικηφόρο -και για τούτο εκκωφαντικό- Ήχο της ζωής.”\nΠαρουσιάσεις και δημοσιεύσεις σε περιοδικά και εφημερίδες.\n1996 ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΡ. ΤΕΥΧΟΥΣ 30\n1997 ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΡ. ΤΕΥΧΟΥΣ 32\n1997 ΚΡΗΤΗ ΑΡ. ΤΕΥΧΟΥΣ 224 σελίδα 37\n2002 ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΡ. ΤΕΥΧΟΥΣ 62\n2006 Περιοδικό Π* (Πατρίς) ΑΡ. ΤΕΥΧΟΥΣ 87\n2006-2007 SKY MAGAZINE ΑΡ. ΤΕΥΧΟΥΣ 3\n2008 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΤΡΙΣ 19 Ιανουαρίου. Αφιέρωμα.\n2008 ΤΑ ΚΡΗΤΙΚΑ ΑΡ. ΤΕΥΧΟΥΣ 5\nΤοπικές Κρητικές εφημερίδες: Νέα Κρήτη, Πατρίς, Τόλμη, Μεσόγειος αλλά και σε αθηναϊκές εφημερίδες.\nEleftheriou Venizelou Avenue, 246\n71414, Gazi Heraklion – Crete


Περιγραφή της ζωγραφικής της Ilya Glazunov "The Stranger" - ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ - 2022\nΠεριγραφή της ζωγραφικής της Ilya Glazunov "The Stranger"\nΟ πίνακας της Ilya Glazunov με τίτλο «The Stranger» δημιουργήθηκε ως παράσταση για το ποίημα του ίδιου ονόματος από τον A. Blok, με τον οποίο ζούσαν ταυτόχρονα, και πολύ συχνά τέμνονταν υπό διαφορετικές συνθήκες.\nΌπως φαίνεται στην εικόνα, το μυστηριώδες κορίτσι είναι σε κάποια γιορτή, αλλά αισθάνεται σαφώς περιττό σε αυτό το γεγονός. Σε αντίθεση με τους ανθρώπους που βρίσκονται στο παρασκήνιο, αλλά αυτή τη στιγμή δημιουργούν ένα γενικό υπόβαθρο και εικόνα της εικόνας, το πρόσωπο του κοριτσιού δεν δείχνει μια σταγόνα χαράς. Είναι όμορφη, ευγενικά ντυμένη, αλλά τα μεγάλα μάτια της είναι γεμάτα θλίψη και μερικές φορές φαίνεται να κοιτάζει κατευθείαν στην ψυχή σας και να ακούει βοήθεια λόγω της απόγνωσής της.\nΩστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι ο Glazunov εκπλήρωσε την έλλειψη αμφιβολιών σε αυτήν την εικόνα. Αυτό οφείλεται στη βαθιά διάσπασή του και τη συνολικά όμορφη εικόνα, η οποία δεν ταιριάζει με τη γενική ατμόσφαιρα. Επομένως, δεν είναι απολύτως σαφές πώς έφτασε αυτό το κορίτσι και τι περιμένει στο μέλλον.\nΑυτή τη στιγμή, η ποιήτρια περιγράφει το βλέμμα της ως ψυχολογικό και στοχαστικό, σαν αυτό το κορίτσι ονειρεύεται υψηλά συναισθήματα, τα οποία για κάποιο λόγο ακόμα δεν το έχει καταλάβει. Η εικόνα της είναι πολύ ελαφριά και σχεδόν χωρίς βάρος, αυτό επιτυγχάνεται όχι μόνο λόγω της σχεδίασης του ίδιου του χαρακτήρα, αλλά και των υπέρβαρων, γέλιων προσώπων που προκαλούν αηδία που βρίσκονται στο παρασκήνιο.\nΔεν είναι η αποκάλυψη της εικόνας μέχρι το τέλος που της δίνει ακόμα περισσότερο μυστήριο. Ταυτόχρονα, ο καλλιτέχνης δελεάζει στο παιχνίδι την αποκάλυψη της εικόνας κάθε θεατή. Λεπτομέρειες όπως τα δαχτυλίδια στο αριστερό της χέρι, το βαθύ ντεκολτέ της, ή οι άνθρωποι που είναι γύρω της, τον κάνουν να τελειώσει την εικόνα και να αποκαλύψει όλα τα μυστικά αυτού του αριστουργήματος. Μια εικόνα για μια εικόνα εμφανίζεται καλύτερα μαζί με την ανάγνωση στίχων σε αυτήν, επιτυγχάνοντας έτσι τη μέγιστη ακεραιότητα της αντίληψης.\nΕικόνες της φωτογραφίας Dali με τίτλους\nΔες το βίντεο: Διαγωνισμός ζωγραφικής διαβάστε περιγραφή ΟΠΩΣΔΉΠΟΤΕ. DE MUSIC (Ιούνιος 2022).\nΣυμπάσχω μαζί σου.\nCopyright 2022 \_ Περιγραφή της ζωγραφικής της Ilya Glazunov "The Stranger"...


WINWET, Υλικά Επικάλυψης Θερμοκηπίων για Προστασία από την Ηλιακή Ακτινοβολία | STS.gr\nHome → Προϊόντα & Υπηρεσίες → 8. Παραγωγικός Εξοπλισμός, Α’ Ύλες & Αναλώσιμα → Γεωργία – Εξοπλισμός, Ολοκληρωμένες Μονάδες Παραγωγής, Α’ Ύλες & Αναλώσιμα → Βελτιωτικός Εξοπλισμός και Εξοικονόμηση Ενέργειας για Θερμοκήπια → WINWET, Υλικά Επικάλυψης Θερμοκηπίων για Προστασία από την Ηλιακή Ακτινοβολία\nΥλικά Επικάλυψης Θερμοκηπίων για Προστασία από την Ηλιακή Ακτινοβολία\nΤα θερμοκήπια κατά κανόνα καλύπτονται είτε με φιλμ πολυαιθυλενίου είτε με πολυκαρβονικά φύλλα είτε με άλλα διαφανή ή ημιδιαφανή υλικά, ώστε το ηλιακό φως να τα διαπερνά και να καθιστά δυνατή την ανάπτυξη των φυτών.\nΌμως, όταν κάνει πολλή ζέστη, απαιτείται δροσισμός. Σε αυτήν την περίπτωση, ενεργοποιείται το σύστημα δροσισμού, εάν φυσικά υπάρχει. Το σύστημα αυτό είναι ενεργοβόρο, καθώς χρησιμοποιεί αντλίες νερού και ισχυρούς φυσητήρες αέρα. Επιπλέον, υποφέρει από τις επικαθίσεις αλάτων που σχηματίζονται μέσα στις κυψέλες των χάρτινων πάνελ δροσισμού. Γι’ αυτούς τους λόγους, όσο λιγότερες ώρες τίθεται σε λειτουργία το σύστημα δροσισμού, τόσο μεγαλύτερη είναι η οικονομία για τον ιδιοκτήτη του θερμοκηπίου.\nΗ πρότασή μας είναι να βάφεται εξωτερικά η διαφανής ή ημιδιαφανής επιφάνεια κάλυψης του θερμοκηπίου με μία ανακλαστική βαφή, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί επάνω σε όλα τα υλικά που χρησιμοποιούνται για την κάλυψη των θερμοκηπίων. Η βαφή αυτή αφήνει ένα μέρος του φωτός να περάσει μέσα στο θερμοκήπιο, αλλά ανακλά σχεδόν όλη την υπέρυθρη ακτινοβολία, μειώνοντας έτσι τη θερμοκρασία κατά 6 έως 10 βαθμούς Κελσίου.\nΠαράλληλα, η βαφή προστατεύει την επιφάνεια, ώστε να μη γηράσκει εξαιτίας της ηλιακής ακτινοβολίας. Έτσι, το φιλμ πολυαιθυλενίου θα διαρκέσει για περισσότερα χρόνια, χωρίς να αποσυντεθεί και να αρχίσει να σχίζεται με τον αέρα. Ομοίως, τα πολυκαρβονικά φύλλα προστατεύονται και αυτά από την ηλιακή ακτινοβολία και επιμηκύνεται η διάρκεια ζωής τους.\nΓια να διατηρηθεί η ανακλαστική βαφή για πολλά χρόνια, χωρίς να ξεφλουδίζει και χωρίς να χρειάζεται να γίνει επαναληπτική εφαρμογή της, συνιστούμε να τηρηθούν οι εξής οδηγίες:\nΝα αραιώνεται με μικρή ποσότητα ελαστικής πρόσμικτης ρητίνης ACRYPLEX αντί του νερού.\nΝα εφαρμόζεται σε δύο χέρια, σε διαφορετική μέρα το πρώτο από το δεύτερο χέρι.\nΝα εφαρμόζεται η υδρόφοβη ρητίνη τελικής προστασίας AQUABLOCK πάνω από τη βαφή.\nΣε περίπτωση που δεν θέλουμε να μειώσουμε την ένταση του φωτός ή όταν θέλουμε να μη μειώσουμε τη ζέστη μέσα στο θερμοκήπιο κατά τους χειμερινούς μήνες, τότε δεν εφαρμόζουμε ανακλαστική βαφή αλλά διαφανή ακρυλική ρητίνη επικάλυψης, απλά και μόνο για την προστασία των πολυκαρβονικών φύλλων ή του φιλμ πολυαιθυλενίου από την ηλιακή ακτινοβολία. Η ρητίνη που είναι κατάλληλη για αυτήν την εφαρμογή είναι το διαφανές υλικό BETOCRYL, το οποίο προστατεύει μεν από τη γήρανση αλλά δεν εξασφαλίζει δροσιά το καλοκαίρι μέσα στο θερμοκήπιο.\nΌλα τα ακρυλικά υλικά που αναφέρθηκαν πιο πάνω ανήκουν στην οικογένεια μονωτικών και προστατευτικών υλικών WINWET, που έχουν επίσης πολλές εφαρμογές σε κατασκευές κάθε είδους.\nΑυτή η σελίδα ενημερώθηκε για τελευταία φορά στις 06/02/2016 και ώρα 19:48.