Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 7 – Μ Ν Η Μ Ε Σ\nPosted in Ανατολική Θράκη, Βιβλία, Βιβλία, Βυζάντιο, Ιστορικές Μάχες, Ιστορική μελέτη, Κωνσταντινούπολη, Ντοκουμέντο, Πόλις\nΟ ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ\nΠυκνά μαύρα σύννεφα σκεπάζουν από μέρες τώρα τον ουρανό της Χίου. Το νησί συνταράζεται ολόκληρο απ’ την ανεμοθύελλα. Η θάλασσα μανιασμένη το χτυπά από παντού. Μεγάλοι υδάτινοι όγκοι με ορμή και πάταγο χιμούν στις ακτές του και το κάνουν να τρέμει απ’ τα θεμέλιά του και να συνταράζεται σύγκορμο. Το λιμάνι της πόλης κατακλίζεται από πελώρια κύματα, που ορμητικά και αφρισμένα ξεχύνονται παντού, σα να θέλουν να καταπιούν και να ισοπεδώσουν τα πάντα. Ψηλά στις αφρισμένες κορυφές τους ή χαμηλά, ανάμεσα στο χάος που σχηματίζουν οι υδάτινοι όγκοι τους, καθώς ξεχωρίζουν σε πανύψηλα βουνά, κλυδωνίζονται, έρμαια της μανιασμένης φύσης, τα καράβια και οι γαλέρες που βρέθηκαν αραγμένα στα γύρω μουράγια.\nΟ κόσμος, με φρίκη και δέος, παρακολουθεί τρομαγμένος πίσω απ’ τα κλειστά παράθυρα και τις αμπαρωμένες πόρτες τη μανία και την ορμή των εξαγριωμένων στοιχειών της φύσης, που με τόση θεαματική μεγαλοπρέπεια βάλθηκαν εδώ και μέρες να επιδείξουν την ακατανίκητη δύναμή τους και την αδάμαστη βιαιότητά τους.\nΑνάμεσα στα πλοία, που δεμένα στο λιμάνι βολοδέρνουν στις κορυφές των κυμάτων ή στροβιλίζουν και χάνονται στα σκαμπανεβάσματα της τρικυμισμένης θάλασσας, ξεχωρίζει ένα σκούρο γενουάτικο καράβι. Είναι μια τρικάταρτη γερή και επιβλητική γαλέρα. Έφτασε πριν αρκετές μέρες στο νησί και καμαρωτή μπήκε κι άραξε στο λιμάνι. Στην κορυφή του μεσαίου καταρτιού ήταν υψωμένο το πολύχρωμο λάβαρο της αγίας Έδρας, με χρυσοκέντητα πάνω στο βαρύ μεταξωτό του ύφασμα τα φανταχτερά διακριτικά του πάπα.\nΟ καιρός τότε ήταν καλός και κόσμος πολύς είχε ξεχυθεί στην παραλία, να δει και να θαυμάσει το μεγάλο κι επιβλητικό καράβι, που περήφανο και καταστόλιστο έφτανε στο νησί.\nΕντύπωση έκανε στους κατοίκους η υποδοχή που επιφύλαξαν οι άρχοντες κι οι κληρικοί του νησιού στο καράβι αυτό του πάπα.\nΑπό νωρίς, η προκυμαία και οι γύρω χώροι του λιμανιού είχαν κατακλυστεί από λαμπροφορεμένους άρχοντες και χρυσοστόλιστους κληρικούς. Πρώτος ξεχώριζε στην πομπή ο αρχιεπίσκοπος Χίου και Μυτιλήνης Λεονάρδος, ακολουθούμενος από χορεία ιεραρχών και πλήθος κατώτερων κληρικών. Πολλά μικρά πλοιάρια ξανοίχτηκαν νωρίτερα έξω απ’ το λιμάνι, για να υποδεχτούν τη γενουάτικη γαλέρα. Καθώς το τρικάταρτο πλοίο πλησίαζε στην προκυμαία, μπροστά στην πλώρη του, πάνω στο ψηλό καταστόλιστο κατάστρωμά του, ξεχώριζε η μικρή σιλουέττα του ξερακιανού ιεράρχη κι αντιπροσώπου του πάπα, καρδινάλιου Ισίδωρου. Με επευφημίες και ζητωκραυγές, το χοντρόσκαρο τρικάταρτο καράβι έριξε τις άγκυρές του στο λιμάνι κι ο καρδινάλιος Ισίδωρος βγήκε στη στεριά. Ο αρχιεπίσκοπος Λεονάρδος τον υποδέχτηκε με χαρά και πρώτος υποκλίθηκε μπροστά του, του φίλησε το χέρι και ασπάστηκε το χοντρό δαχτυλίδι που φορούσε στο δάχτυλό του, δείγμα της μεγάλης αρχιερατικής του θέσης. Τον καρδινάλιο χαιρέτησαν κι όλοι οι άρχοντες και οι προεξέχοντες του νησιού. Μετά, οι δυο ιεράρχες, ακολουθούμενοι απ’ τους τοπικούς άρχοντες, τους κληρικούς και τον περίεργο λαό και συνοδευόμενοι απ’ τους πενήντα ένοπλους στρατιώτες που είχε μαζί του ο Ισίδωρος, προερχόμενους απ’ την προσωπική φρουρά του πάπα, κατευθύνθηκαν στο αρχιεπισκοπικό μέγαρο.\nΙδιαίτερη εντύπωση έκαναν στο λαό του νησιού οι πολύχρωμες στολές των αξιωματικών και των στρατιωτών του σιδηρόφραχτου αποσπάσματος του καρδινάλιου. Όλοι τους έφεραν αλυσιδωτούς θώρακες, βαριά σιδερένια κράνη, ψηλές ως τη μέση σχεδόν μεταλλικές περικνημίδες, μακριά δόρατα, βαριά ξίφη και μεγάλες στρογκυλές ασπίδες. Στο πέρασμά τους, η σιδερένια τους αρματωσιά βροντούσε δυνατά και ρυθμικά κι αυτό τους έκανε πιο επιβλητικούς και πιο απρόσβλητους.\nΟ καρδινάλιος Ισίδωρος είναι περαστικός απ’ τη Χίο. Προορισμός του είναι η Κωνσταντινούπολη. Η χιλιόχρονη άγια πόλη κινδυνεύει να σαρωθεί απ’ τη μανία και την ορμητικότητα των μωαμεθανών. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος είδε από καιρό τον κίνδυνο που διατρέχει η χριστιανοσύνη της Ανατολής απ’ τους Τούρκους και, με απανωτές επιστολές και πυκνούς απεσταλμένους του, προσπάθησε να συγκινήσει τη Δύση, να κινήσει το ενδιαφέρον της και να αποσπάσει τη βοήθειά της.\nΈκανε πολλές υποχωρήσεις ο αυτοκράτορας, πολιτικές και θρησκευτικές, για να μπορέσει να προσελκύσει το ενδιαφέρον των χριστιανών Λατίνων και να εξασφαλίσει τη συνδρομή τους για τη σωτηρία της θανάσιμα κινδυνεύουσας ύπαρξης των ορθοδόξων χριστιανών της Κωνσταντινούπολης κι ολόκληρης της Ανατολής. Δέχτηκε την ένωση των εκκλησιών Ανατολής και Δύσης και υποσχέθηκε να εφαρμώσει στο ακέραιο και με το παραπάνω τους όρους του συνεδρίου της Φλωρεντίας. Ύστερ’ απ’ τις τόσες υποσχέσεις του αυτοκράτορα και τις μεγάλες υποχωρήσεις των ορθοδόξων, πρώτος ‘’συγκινήθηκε’’ ο πάπας Νικόλαος V και πρώτος αυτός αποφάσισε να εκδηλώσει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για τη σωτηρία της Κωνσταντινούπολης και την επιβίωση της χριστιανοσύνης της Ανατολής. Γι’ αυτό και στέλνει τώρα με το καράβι αυτό, σαν προσωπικό του απεσταλμένο τον καρδινάλιο Ισίδωρο στην Κωνσταντινούπολη με πενήντα ένοπλους στρατιώτες(!).\nΦαίνεται, πως ο πάπας είχε μεγάλη πεποίθηση στις ικανότητες των στρατιωτών του και υποτιμούσε αφάνταστα την αριθμητική υπεροχή και τη δυναμικότητα των στρατιωτών του Μωάμεθ ή φαίνεται, ότι θα είχε τελείως πρωτοφανές και ιδιότροπο χιούμορ ή ίσως θα είχε εκ των προτέρων ξεγραμμένη την Κωνσταντινούπολη, όταν έστελνε μια διμοιρία Λατίνων σπαθοφόρων, να αντιμετωπίσουν και να συγκρατήσουν μια πανίσχυρη αυτοκρατορία, της οποίας οι στρατιές ήταν αναρίθμητες και οι πολεμιστές της πολεμοχαρείς, έμπειροι και προπαντός φανατισμένοι πιστοί του Ισλάμ, έτοιμοι να θυσιαστούν για τον Προφήτη τους. Ίσως πάλι, ο πάπας υπολογισμένα να ενεργούσε κατ’ αυτόν τον τρόπο και υστερόβουλα να ποντάριζε πάνω στην επίθεση των Τούρκων, στηριζόμενος σε δικά του απώτερα και καιροσκοπικά σχέδια. Ίσως, αντίθετα με τις υποσχέσεις που έδινε στον αυτοκράτορα, να ήλπιζε να επιβληθεί ευκολότερα στο τέλος πάνω σε μια εξασθενημένη, αδύναμη και καταβλημένη Ανατολή. Άλλωστε, με τους υπολογισμούς του αυτούς και τις σημερινές του ενέργειες, ο πάπας δεν ξέφευγε καθόλου απ’ τη στάση των προκατόχων του και δεν παραβίαζε ούτε και στο ελάχιστο τη γραμμή που ξεκάθαρα είχαν χαράξει οι προηγούμενοι απ’ αυτόν άγιοι ποντίφικες για τον ατίθασο και ισχυρογνώμονα χριστιανισμό της Ανατολής, όπως τον χαρακτήριζαν.\nΟ πάπας Γρηγόριος VII είχε ξεκαθαρίσει τη θέση του απέναντι των ορθοδόξων. Σε γράμμα του, που έγραψε το 1073 στον Eboyly de Rossi δήλωνε καθαρά: ‘’ότι είναι πολύ καλύτερα για μια χώρα να παραμένει κάτω απ’ την κυριαρχία και την κατοχή του Ισλάμ, παρά να κυβερνάται από χριστιανούς, οι οποίοι αρνούνται να αναγνωρίσουν τα δικαιώματα του πάπα’’. Κι από τότε, τα λόγια του πάπα Γρηγορίου έγιναν αρχή και αξίωμα ανάμεσα στο καθολικό ιερατείο και όλοι έκτοτε παραδέχονται, ότι είναι προτιμότερη η επικράτηση του Ισλάμ στην Ανατολή παρά η ύπαρξη χριστιανών, που δεν δέχονται να σκύψουν υποτακτικά τον αυχένα τους στον πάπα.\nΕπομένως, κατά τον πάπα Νικόλαο, πενήντα Λατίνοι στρατιώτες είναι ίσως αρκετοί για την πραγμάτωση των σκοπών της αγίας Έδρας. Μια διμοιρία Λατίνων σπαθοφόρων είναι ‘’μέγα δείγμα’’ του απεριόριστου χριστιανικού ενδιαφέροντος της Δύσης και ‘’τρανή απόδειξη’’ της αμέριστης και ενεργού συμπαράστασης των χριστιανών της Ιταλίας κι ολόκληρης της Εσπερίας προς το χριστιανισμό της Κωνσταντινούπολης και της Ανατολής.\nΚατά τον Ισίδωρο, όμως, η δύναμη των πενήντα στρατιωτών ίσως να θεωρείται γελοία και ο ίδιος πιθανόν να ντρέπεται να εμφανιστεί στην Κωνσταντινούπολη σαν αντιπρόσωπος του πάπα κι ολόκληρου του καθολικού χριστιανισμού. Διαισθάνεται βαθιά στην ψυχή του τον εξευτελισμό και την ταπείνωση που θα νιώσει την ώρα που θα αποβιβάζεται στην άγια πόλη σαν αρχηγός της αποστελούμενης απ’ τη Δύση μιας διμοιρίας, σαν ενίσχυση προς την θανάσιμα κινδυνεύουσα Ανατολή.\nΓι’ αυτό και προσέγγισε στη Χίο με την ελπίδα, ότι θα συγκινήσει τις καρδιές των εκεί χριστιανών και θα μπορέσει να στρατολογήσει μερικούς ακόμα απ’ τους κατοίκους του νησιού, ώστε να μη γελοιοποιηθεί κατά την απόβασή του στην Κωνσταντινούπολη.\nΟι λίγοι αξιωματικοί που ακολουθούν τον καρδινάλιο, μέρες τώρα περιφέρονται στην πόλη και γυρίζουν στο νησί προσπαθώντας να στρατολογήσουν κι άλλους ικανούς για πόλεμο νησιώτες και να αυξήσουν το ένοπλο σώμα της ακολουθίας του Ισιδώρου. Μιλούν στο λαό όταν τους δίνεται η ευκαιρία, όπου κι αν τον συναντήσουν. Μέσα στα κρασοπωλεία, στους δρόμους, στις πλατείες, στις εκκλησίες.\nΠριν από μερικές μέρες, ένα απόβραδο, μέσα σ’ ένα χαμηλοτάβανο και πληκτικό καπηλειό, που βρισκόταν ξεκομμένο στην άκρη μιας πλατείας στη γειτονιά του λιμανιού, ένας Γενουάτης αξιωματικός, χωρίς να καλοδιακρίνεται απ’ τους καπνούς του ταμπάκου, τις αναθυμιάσεις του κρασιού και τις ανάσες των πολυπληθών θαμώνων, που, λόγω της κακοκαιρίας, είχαν αφήσει τις δουλειές τους και συνωστίζονταν στα καφενεία, έλεγε με δυνατή φωνή σε μια ομάδα εργατών και ψαράδων που τον περιστοίχιζαν στο βάθος της αποπνιχτικής αίθουσας.\n-Ο άγιος ποντίφικας, ο πάπας Νικόλαος ο V, στέλνει τις ευλογίες του σε όλους σας εδώ στο νησί της Χίου και σ’ όλα τα γύρω νησιά του Αιγαίου. Υπογραμμίζει σ’ όλους τους χριστιανούς νησιώτες τον κίνδυνο που διατρέχει σήμερα η άγια πόλη της Ανατολής, η δοξασμένη Κωνσταντινούπολη, απ’ τους βάρβαρους κι άπιστους Τούρκους και σας καλεί να ταχθείτε στο πλευρό του και να ενώσετε και σεις τις προσπάθειές σας και τις δυνάμεις σας με τις δικές του, ώστε, προσερχόμενοι με προθυμία και θέληση κάτω απ’ την ένδοξη και αγία σημαία του, να δημιουργθεί ένας μεγάλος και αξιόλογος στρατός, του οποίου η δύναμη θα ματαιώσει κάθε απειλή των απίστων της Ανατολής και θα εξασφαλίσει τη ζωή, την ελευθερία και τη δόξα στην Κωνσταντινούπολη.\nΤην ώρα αυτή, δυο-τρεις εργάτες, που ερχόταν από άλλο κρασοπωλείο, μπήκαν στη θολή κι αποπνιχτική αίθουσα, προχώρησαν στο βάθος της κι ενώθηκαν με τους ακροατές του Λατίνου αξιωματικού. Ένας απ’ αυτούς, τριανταπεντάρης περίπου, ψηλόκορμος κι αδύνατος, με στενά και κοντά ρούχα που φαινόταν πάνω του σαν ξένα και πρόσθεταν με τη μικρότητά τους περισσότερο ύψος στο μπόι του, με φουντωτά και μπερδεμένα μαλλιά, ακούγοντας τα λόγια αυτά του αξιωματικού και μισοζαλισμένος όπως ήταν απ’ το κρασί που είχε πιει ως τώρα, τον διέκοψε και με τη δυνατή φωνή του τον ρώτησε.\n-Τι άλλο στέλνει ο άγιος πάπας εκτός απ’ τις ευλογίες του;\n-Στέλνει την κατάρα του στους εχθρούς της Κωνσταντινούπολης. Απάντησε με ετοιμότητα ο αξιωματικός.\n-Καλά για τους εχθρούς, είπε ο μισομεθυσμένος εργάτης. Για τους φίλους τι άλλο στέλνει; Γι’ αυτούς που θα ταχθούν κάτω απ’ την αγία του σημαία δεν στέλνει τίποτα; Δεν προσφέρει τίποτα στους εθελοντές; Πρόσθεσε με απορία ο ξερακιανός άντρας και συνέχισε με γρηγορότερο ρυθμό, σα να βιαζόταν να πει ό,τι ήθελε, πριν τον διακόψει ο αξιωματικός με την απάντησή του.\nΠριν από λίγο, ήρθε στον καφενέ που είναι πιο κάτω κοντά στην προκυμαία ένας καθολικός καλόγερος. Μάλιστα, τον κεράσαμε και μια-δυο κούπες κρασί. Δε μας χάλασε το χατίρι. Το ήπιε και παίνεψε και τη φετινή σοδειά μας. Καλό ανθρωπάκι ο καλόγερος . . . Κι αυτός μίλησε στο καφενείο για στρατούς, για εκστρατείες, για κινδύνους της Κωνσταντινούπολης . . . για τη σωτηρία του αυτοκράτορα . . . για δόξα του χριστιανισμού . . . Τέτοια πράγματα . . . Καλό ανθρωπάκι . . . Με το ριχτό του ράσο και το φαλακρό του στην κορυφή κεφάλι , έμοιαζε σαν Κριτής ή σαν Προφήτης . . . Τον λέγανε μάλιστα και Αντώνιο . . . Με τη σχοινένια ζώνη στη μέση του έμοιαζε πραγματικά σαν προσωποποίηση αγίου.\nΟ εργάτης, ενώ έλεγε τις τελευταίες αυτές λέξεις, προσπάθησε, με μια κατάλληλη κίνηση του χεριού του και μια ιδιόμορφη έκφραση του προσώπου του, να δείξει ότι τού ‘κανε καλή εντύπωση ο καλόγερος. Έριξε ένα γρήγορο βλέμμα στους συγκεντρωμένους γύρω του, στηρίχτηκε στον ώμο του διπλανού του και, κοιτάζοντας κατάματα τον αξιωματικό, συνέχισε.\n-Ο Αντώνιο, λοιπόν, μας είπε ότι ο πάπας στέλνει σ’ όλους μας γενικά εδώ κι έκανε μια μεγάλη κυκλική κίνηση με το χέρι του, τα πιο καλά του χαιρετίσματα και τις πιο καλές του ευλογίες κι επιπλέον, σ’ όσους θα καταταγούν στο στρατό του, στέλνει και άφεση των αμαρτιών τους.\n-Μάλιστα, μάλιστα, είπε ο αξιωματικός μ’ ενθουσιασμό. Αυτό θα σας το έλεγα κι εγώ, αν δε με διέκοπτες, πρόσθεσε με γρηγοράδα.\n-Ο Αντώνιο, όμως, συνέχισε ο ψηλόκορμος άντρας, είχε μαζί του έτοιμα συγχωροχάρτια, που ήταν υπογραμμένα όλα απ’ το ίδιο το άγιο χέρι του μεγάλου ποντίφικα. Μας τα έδειξε κιόλας. Το μόνο που απόμενε ήταν να γραφτεί στο άδειο μέρος το όνομά σου, για να αλλάξουν τα πάντα. Όλες οι αμαρτίες συγχωρεμένες. Και μάλιστα, όχι με λόγια. Με χαρτιά επίσημα . . . Ο Αντώνιο . . . καλό ανθρωπάκι, με ρώτησε: ‘’Να γράψω σ’ ένα απ’ αυτά τ’ όνομά σου;’’ Έτοιμος ήμουνα να πω, γράφτο. Δεν ξέρω, όμως, τι με κράτησε και του είπα. Άσε να το σκεφτώ απόψε. Αύριο το πρωί το γράφεις. Ξημερώνοντας η καινούρια μέρα, γίνομαι κι εγώ καινούριος άνθρωπος.\nΚαι, γυρίζοντας προς τους θαμώνες που ήταν γύρω του, είπε.\n-Ξέρετε, δεν θέλω τέτοια σημαντικά γεγονότα να συμβαίνουν νύχτα. Γιατί, έτσι και το γράψει ο Αντώνιο, ο άγιος εκείνος καλόγερος, το ταπεινό κι αμαρτωλό όνομά μου στο άγιο κι ευλογημένο απ’ τον πάπα χαρτί του, έχω τον παράδεισο εξασφαλισμένο. Όλες οι πόρτες θα με περιμένουν ανοιχτές στον άλλο κόσμο.\nΚοντοστάθηκε για λίγο, έφερε το δάχτυλο του δεξιού του χεριού στο μεγάλο κι αναμαλλιασμένο κεφάλι του, σα να ήθελε να δείξει τη βαρύτητα της σκέψης του και συνέχισε.\nΑλλά, σάμπως κάτι να μού ‘λεγε μέσα μου, ότι μπορεί να βρω και κάτι καλύτερο. Άλλωστε, έτσι πρέπει να είναι. Αφού, όπως λέμε, πάντοτε υπάρχουν και χειρότερα, γιατί να μην υπάρχουν πάντοτε και καλύτερα; Ύστερα, αν ο Αντώνιο περιμένει και μια νύχτα ακόμα, πριν γράψει το όνομά μου στο άγιο χαρτί, δεν χάλασε ο κόσμος. Βέβαια, δεν ήθελα να περάσει ο αγαθός Αντώνιο μια ολόκληρη νύχτα αβεβαιότητας. Γι’ αυτό και, για να του εκφράσω την ανυστεροβουλία μου και τις καλές μου διαθέσεις για το άτομό του, του γέμισα ως επάνω την κούπα του κρασί. Ο καλός μου φίλος, ίσως για να με ευχαριστήσει ή για να δείξει ότι δεν έχει τίποτα εναντίον μου, την ήπιε μονορούφι και τώρα κοιμάται στον καφενέ,διπλωμένος στην καρέκλα του με το κεφάλι του γυρμένο στο τραπέζι.\n-Δε μου λες, αφεντικό, ρώτησε τον αξιωματικό ένας άλλος γεροδεμένος εργάτης με κουρεμένο κεφάλι, που είχε ριχτό στην πλάτη του ένα σχισμένο χιτώνιο Λατίνου στρατιώτη, δεν πληρώνει τίποτα ο άγιος της Ρώμης στους εθελοντές στρατιώτες; Βλέπεις, έχουμε και οικογένειες. Γυναίκες, παιδιά να ταΐσουμε.\n-Βεβαίως πληρώνει, απάντησε με έμφαση ο αξιωματικός. Ο κάθε εθελοντής από σας θα πληρώνεται μισθό Λατίνου στρατιώτη.\n-Και το συγχωροχάρτι, συγχωροχάρτι; Ρώτησε με αγωνία και χαρά ένας τρίτος μικρόσωμος ξανθωπός άντρας, με αραιά μαλλιά και ξεθωριασμένα μάτια, που παρακολουθούσε με προσοχή κι ενδιαφέρον τη συζήτηση.\n-Βεβαίως, είπε ο αξιωματικός. Ο μισθός, μισθός κι εκείνο είναι άλλο πράγμα.\nΤην ώρα εκείνη, ένας αξιωματικός της αστυνομίας μπήκε στην αίθουσα και προχώρησε με προσποιητή απάθεια προς τη μικρή ομήγυρη των ακροατών του Λατίνου αξιωματικού. Διέκρινε το γεροδεμένο άντρα με το στρατιωτικό χιτώνιο στην πλάτη και τους άλλους δυο φίλους του που στεκόταν δίπλα του και βιαστικός κατευθύνθηκε προς το μέρος τους. Για μια στιγμή, η ματιά του γεροδεμένου εργάτη διασταυρώθηκε με το βλέμμα του αστυνομικού. Ένα ρίγος ξαφνικό κι απότομο διέτρεξε ολόκληρο το σώμα του απ’ την κορυφή ως τα νύχια. Κάτι το επικίνδυνο κι ανησυχητικό διέκρινε στο βλέμμα του αστυνομικού ο απλοϊκός αλλά έξυπνος εργάτης. Έσφιξε την καρδιά του και συγκράτησε τον εαυτό του, όσο πιο ψύχραιμα μπορούσε, για να μην εξωτερικέψει την ταραχή που τον συντάραζε απ’ τον κίνδυνο που ένιωθε να πλησιάζει τώρα με σταθερά και σίγουρα πια βήματα τους δυο φίλους του κι αυτόν. Προσποιούμενος πως δεν είδε καθόλου τον αστυνομικό, γύρισε βιαστικά προς το μέρος του Λατίνου αξιωματικού και με δυνατό τόνο στη φωνή του, για ν’ ακουστεί καθαρά γύρω του, φώναξε.\n-Αφού είναι έτσι, γράψε το θηρίο αυτό στα κατάστοιχα του στρατού σας. Έχει μικρό σώμα αλλά μεγάλη οικογένεια κι οπωσδήποτε θα έχει ανάγκη απ’ το μισθό του στρατιώτη.\nΚαι λέγοντας αυτά, έσπρωξε ελαφρά προς τα εμπρός τον κοντόσωμο ξανθωπό εργάτη. Όσο για το συγχωροχάρτι, συνέχισε πειραχτικά, δεν πιστεύω να το έχει ανάγκη. Η μεγάλη του οικογένεια και οι πολλές του φροντίδες δεν του δίνουν καιρό να αμαρτήσει.\nΟ μικρόσωμος οικογενειάρχης, σπρωγμένος απ’ το δυνατό χέρι του φίλου του, έκανε δυο-τρία ακανόνιστα βήματα μπροστά κι έμεινε εκεί σαν αποσβολωμένος, χτυπημένος από κάποιο δυνατό τρακ που του προξενούσαν οι ξαφνικές κι ανεξήγητες ενέργειες του φίλου του και τα παράξενα και σκοπτικά γέλια των άλλων θαμώνων του μαγαζιού.\nΟ αστυνομικός, που είχε στο μεταξύ πλησιάσει στην ομήγυρη, κοντοστάθηκε για λίγο, κοίταξε περίεργα κι ερωτηματικά τον ξαφνιασμένο κοντόξανθο υποψήφιο στρατιώτη, έριξε και μια γρήγορη ματιά στους δυο φίλους του και, καθώς περνούσε από κοντά τους, ψιθύρισε κουνώντας αργά το κεφάλι του.\n-Ίσως είναι καλύτερα για σας στο στρατό παρά στη φυλακή.\nΈμεινε για λίγο διστακτικός στη θέση του και μετά, χωρίς να πει λέξη, συνέχισε με αργό βήμα το γύρο του μαγαζιού και, φθάνοντας στην πόρτα, δρασκέλισε το κατώφλι της, βγήκε στο δρόμο και χάθηκε μέσα στη νύχτα.\nΟ γεροδεμένος εργάτης, που αδιάκοπα λοξοκοιτούσε τον αστυνομικό κι άκουσε τα λόγια του, όταν τον είδε να βγαίνει απ’ το καπηλειό, άφησε ένα βαθύ αναστεναγμό ανακούφισης και χαράς και χτύπησε με ικανοποίηση στην πλάτη τον ψηλόκορμο φίλο του. Κάτι ήταν έτοιμος να του ψιθυρίσει στο αφτί, αλλά εκείνος τού ‘κλεισε πονηρά το μάτι, σα να τού ‘λεγε: ‘’Έννοια σου και δε μου ξέφυγε τίποτα.’’\nΤη βουβή συνεννόηση των δυο φίλων διέκοψε η φωνή του αξιωματικού, ο οποίος στραμμένος προς το μέρος του τον ρώτησε.\n-Γιατί δεν κατατάσσεσαι και συ στο στρατό του πάπα και μόνο προτρέπεις τους άλλους;\n-Δεν προτρέπω κανέναν, απάντησε σοβαρά ο εργάτης. Απλώς υποδεικνύω σ’ ένα φτωχό οικογενειάρχη κάποιο τρόπο, να θρέψει τα παιδιά του. Όσο για μένα, αν καταταγώ, θα το κάνω περισσότερο για το συγχωροχάρτι παρά για το μισθό. Ένας είμαι και εργένης και δεν έχω ανάγκη από τροφή, γιατί δεν τρώω. Μόνο πίνω, πρόσθεσε με καταφανή φαιδρότητα στο στρογγυλωπό του πρόσωπο ο δυνατός άντρας και συνέχισε. Έτσι, μια που δεν ξοδεύω χρόνο ούτε και για φαγητό, έχω αρκετό στη διάθεσή μου για να αμαρτάνω. Γι’ αυτό λοιπόν, αν θά ‘ρθω μαζί σας, θα το κάνω μόνο και μόνο για το συγχωροχάρτι. Δεν είναι και λίγο πράγμα! Άλλοι πληρώνουν ακριβά. Ολόκληρες περιουσίες, για ν’ αποχτήσουν το χαρτί αυτό με την άγια υπογραφή του πάπα και μας εδώ μας δίνεται η ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε με μια μονοκονδυλιά μια ζωή ολόκληρη. Ολόκληρο παρελθόν. Και τι παρελθόν! Σκούρο. Μελαχρινό. Ίσως κατάμαυρο. Και να αγνοήσουμε την προσφορά! Να χάσουμε την ευκαιρία! Το πράγμα είναι σοβαρό και ξεκάθαρο. Δεν θέλει συζήτηση.\nΟ εργάτης συνέχισε να μιλά με το ίδιο ύφος, ενώ ο αξιωματικός τον άκουγε, άλλοτε μ’ ευχαρίστηση κι άλλοτε με δυστροπία και συγκρατημένο θυμό. Δεν μπορούσε να διακρίνει καθαρά, αν ο απλός αυτός άνθρωπος μιλούσε σοβαρά και πίστευε πραγματικά στα όσα έλεγε ή αν ειρωνευόταν και κορόιδευε την όλη προσπάθεια του πάπα. Ερχόταν στιγμές, που ήθελε να τον σταματήσει και να τον πετάξει έξω απ’ την αίθουσα ή να τον συλάβει και να τον κλείσει στην πιο σκοτεινή φυλακή. Κι ερχόταν πάλι στιγμές, που πραγματικά παρακαλούσε από μέσα του να μη σταματήσει ποτέ τα λόγια του ο παράξενος κι απλοϊκός εκείνος εργάτης. Γιατί, τα λόγια του αυτά, αστεία ή σοβαρά, πραγματικά ή ειρωνικά, τόνωναν το ενδιαφέρον των άλλων θαμώνων του καπηλειού κι αύξαναν τον κύκλο των ακροατών του. Έτσι, αυξάνονταν κι οι πιθανότητες επιτυχίας της αποστολής του και δεν ήθελε να χάσει την ευκαιρία που του παρουσιάζονταν, για να αυξηθεί ο αριθμός των αντρών που θα είχε αύριο στις διαταγές του. Αν το τμήμα του μεγάλωνε αρκετά, θα μεγάλωναν ανάλογα και τα γαλόνια τα δικά του κι η ιδέα της προαγωγής τον έκανε συγκρατημένο και ανεκτικό.\nΟ γεροδεμένος εργάτης εύκολα διέκρινε την υποχωρητικότητα αυτή του αξιωματικού και διέγνωσε με ακρίβεια τους λόγους της πρωτοφανούς αυτής ανεκτικότητάς του και, εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία που του παρουσιαζόταν, συνέχισε.\n-Πολύ θα ήθελα να καταταγώ κι εγώ στο στρατό σας αλλά δεν θέλω να προσβάλω τον πάπα και τη Δύση.\n-Τι εννοείς μ’ αυτό; Ρώτησε παραξενεμένος και κάπως θυμωμένος ο αξιωματικός.\n-Να, είπε με απλό ύφος ο εργάτης. Ολόκληρος πάπας, μ’ όλα τα χριστιανικά κράτη της Δύσης στο πλευρό του, στέλνει πενήντα στρατιώτες στην Κωνσταντινούπολη! Αν καταταγώ κι εγώ θα γίνουμε δυο απ’ τη Χίο, μια και κατατάχτηκε ο φίλος από εδώ κι έδειξε το μιικρόσωμο και ξεθωριασμένο άντρα, που ακόμα στεκόταν σαστισμένος δυο-τρία βήματα πιο μπροστά απ’ τους άλλους. Τότε, το ποσοστό του νησιού μας, σε αναλογία με την έκταση και τον πληθυσμό του, θα είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ το ποσοστό της συμμετοχής του πάπα και των βασιλιάδων της Δύσης και δεν θέλω να γίνω εγώ αιτία να θιγεί το φιλότιμο κανενός απ’ τους πονετικούς και μεγαλόκαρδους αυτούς άρχοντες, ούτε και να κακοκαρδιστεί κανένας απ’ τους μεγάλους Λατίνους χριστιανούς, τους πραγματικά πιστούς τηρητές των λόγων του Θεού.\nΜε τα τελευταία αυτά λόγια του αθυρόστομου νησιώτη θύμωσε ο αξιωματικός του πάπα, αλλά συγκράτησε τα νεύρα του και πάλι περιορίστηκε στο να ενώσει κι αυτός το προσποιητό του χαμόγελο με τα τρανταχτά γέλια των άλλων και να προσθέσει ανδεικτικά.\n-Δεν πειράζει. Δεν πειράζει. Ποιος προσέχει τώρα ποσοστά κι αναλογίες. Εδώ προσπαθούμε όλοι μας να σώσουμε την Κωνσταντινούπολη που κινδυνεύει.\n-Αν είναι έτσι, φώναξε πρόθυμα ο ξερακιανός εργάτης με τα στενά ρούχα και τα φουντωτά μαλλιά, έρχομαι κι εγώ μαζί σας. Ντύνομαι κι εγώ στρατιώτης. Με τη διαφορά, όμως, ότι εγώ θα πάω στην Κωνσταντινούπολη πρώτα για τη σωτηρία της άγιας Πόλης κι ύστερα για τις άλλες προσφορές. Εγώ ενεργώ πάντα κατά συνείδηση. Ποτέ δεν έκανα κάτι με υπολογισμούς. Υπολόγιζα να καταταγώ μέρα. Υπολόγιζα να μην κακοκαρδίσω το φίλο μου Αντώνιο. Υπολόγιζα να μην αλλάξω σωτήρα και να πάρω συγχωροχάρτι απ’ αυτόν. Αλλά, όπως σας είπα, οι υπολογισμοί μου δεν βγαίνουν ποτέ. Εκείνο που συνήθως πάντοτε πετυχαίνει είναι ό,τι κάνω κατά συνείδηση και με αυθορμητισμό. Όχι με σχέδια και υπολογισμούς.\n-Τότε γράφομαι κι εγώ κι έρχομαι μαζί σας, είπε ο γεροδεμένος εργάτης που στεκόταν δίπλα στον ξερακιανό μισοζαλισμένο φίλο του και τον συγκρατούσε με τον ώμο του, υποβαστάζοντάς τον έτσι, ώστε να στέκεται στα πόδια του. Εμείς κι οι τρεις, συνέχισε κι έδειξε με μια κίνηση του χεριού του προς τους άλλους δυο φίλους του, μαζί γυρίζουμε άνεργοι ή δουλεύουμε όταν έχει δουλειά, μαζί πίνουμε κρασί και ξενυχτάμε και μαζί συναντάμε τη χαρά ή αντιμετωπίζουμε τον κίνδυνο. Μια που είμαστε μαζί στη φθορά και στην αμαρτία, συνέχισε γελώντας, ας πάμε μαζί και στην εξιλέωση και στη σωτηρία.\nΟ αξιωματικός χάρηκε για την τριπλή αυτή επιτυχία του και βιαστικός τράβηξε την καρέκλα του και κάθισε δίπλα στο τραπέζι που ήταν κοντά του. Παραμέρισε κάπως τις κούπες και τα μισόγιομα κανάτια του κρασιού κι άνοιξε έτσι τόπο για τα χαρτιά του. Τα άπλωσε φαρδιά-πλατιά μπροστά του, έτσι που να φαίνονται καθαρά από παντού τα διακριτικά του πάπα και οι μεγάλοι σταυροί της αγίας Έδρας. Τα ξεφύλλισε για λίγο, έψαξε ανάμεσά τους και τράβηξε πάνω-πάνω το χαρτί που ζητούσε. Πήρε θεαματικά την πένα στο χέρι του κι ήταν έτοιμος να γράψει τους ‘’νεοσωθέντες’’ στα κατάστιχά του.\n-Πριν γράψεις τα ονόματά μας στα χαρτιά σου και πριν γίνουμε επίσημα στρατιώτες σου, θα σου ζητήσουμε μια χάρη, είπε ο γεροδεμένος άντρας.\nΟ αξιωματικός συγκράτησε την πένα του, σήκωσε ξαφνιασμένος το βλέμμα του απ’ τα χαρτιά και τους κοίταξε περίεργος κι ενοχλημένος. Πριν προλάβει, όμως, να πει λέξη, συνέχισε ο γεροδεμένος εργάτης.\n-Αν γίνεται, την ώρα που θα μπαίνουμε στο πλοίο για την Κωνσταντινούπολη, να δώσεις και τους δυο μισθούς μας κι αν μπορείς και περισσότερους, στη γυναίκα του μικρού μας φίλου. Κι απλώνοντας το βαρύ του χέρι, αγκάλιασε τον κοντόσωμο άντρα απ’ τον ώμο και τον τράβηξε κοντά του. Τον έσφιξε πάνω του φιλικά και του χαμογέλασε με καλοσύνη.\nΟ αξιωματικός είπε ένα βιαστικό ‘’γίνεται, γίνεται’’ κι έσκυψε πάνω στα χαρτιά του με την πένα του στο χέρι.\nΗ κακοκαιρία κράτησε μέρες κι ανάγκασε τον Ισίδωρο να παραμείνει στο νησί πολύ περισσότερο απ’ όσο υπολόγιζε. Το εμπόδιο αυτό έγινε αιτία, ώστε να στρατολογηθούν περισσότεροι νησιώτες κι η διμοιρία του καρδιναλίου να γίνει λόχος. Η δύναμη τώρα που θα πήγαινε να σώσει την Κωνσταντινούπολη απ’ την καταστροφή έφτανε τους διακόσιους άντρες.\nΟ καρδινάλιος Ισίδωρος, όσον καιρό έμεινε στη Χίο, συσκέπτονταν διαρκώς με τον αρχιεπίσκοπο του νησιού Λεονάρδο. Οι δυο ιεράρχες προσπαθούσαν μαζί να βρουν τον καλύτερο τρόπο, για την αντιπετώπιση και την εξουδετέρωση της τουρκικής απειλής. Και δεν σκέφτονταν μόνο για την Κωνσταντινούπολη αλλά και γι’ αυτά ακόμα τα νησιά του Αιγαίου και την ίδια τη Χίο, γιατί το θράσος των Τούρκων τελευταία είχε κορυφωθεί κι ο πολυάριθμος στόλος του Μωάμεθ όργωνε τις θάλασσες και ισοπέδωνε κι ερήμωνε στο πέρασμά του τις ακτές που δεν ανήκαν σ’ αυτόν.\nΤο πράγμα γινόταν δυσκολότερο και η κατάσταση για το νησί κρισιμότερη τώρα που επρόκειτο να φύγει κι ο Λεονάρδος απ’ αυτό και ν’ ακολουθήσει τον Ισίδωρο στην Κωνσταντινούπολη. Η παρουσία του στη βασιλεύουσα κρίνονταν απ’ τον Ισίδωρο κι απ’ τον πάπα απαραίτητη, γιατί ο καρδινάλιος είχε ανάγκη από κάθε συμπαράσταση φιλολατίνων κληρικών στην Κωνσταντινούπολη, όπου επρόκειτο να αντιμετωπίσει, συγκεκριμένα και χωρίς περιστροφές πλέον, τη γνωστή ως τώρα αδιαλλαξία κι επίμονη ακαμψία των ορθοδόξων της Ανατολής στους σκοπούς και στις επιδιώξεις του πάπα.\nΟι δυο ιεράρχες αντάλλαζαν γνώμες κι έψαχναν να βρουν τον προσφορότερο και τον πιο ενδεδειγμένο τρόπο προσέγγισης των ορθοδόξων, μόλις θα έφταναν στην Κωνσταντινούπολη. Βέβαια, είχαν τους υποστηριχτές τους εκεί, αλλά οι εχθροί τους στην Πόλη ήταν περισσότεροι και ισχυρότεροι. Γι’ αυτό και πονοκεφάλιαζαν, συσκέπτονταν και εξήταζαν τα πράγματα απ’ την κάθε τους πλευρά. Ο σκοπός τους δεν ήταν μόνο να σώσουν την Κωνσταντινούπολη απ’ τους Τούρκους. Ήταν να την φέρουν και κοντά στη Ρώμη. Μέσα στον κύκλο της δικαιοδοσίας του πάπα, αν ήταν δυνατόν.\nΣε μια τέτοια σύσκεψη, βρήκε τους δυο ιεράρχες ο Γενουάτης καπετάνιος της παπικής γαλέρας, όταν ήρθε στο αρχιεπισκοπικό κτίριο, για να ανακοινώσει στον καρδινάλιο, ότι ο καιρός άρχισε να καλμάρει κι ότι, σε μια-δυο μέρες το πολύ, θα μπορέσουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους για την Κωνσταντινούπολη.\nΟ Ισίδωρος ξαφνιάστηκε πραγματικά απ’ τα λόγια του καπετάνιου και, μη μπορώντας να συγκρατήσει το ξάφνιασμά του αυτό, ρώτησε μ’ έκδηλη απορία τον ηλιοκαμένο ναυτικό.\n-Μα έξω ο αέρας λυσσομανά κι η θάλασσα κατάμαυρη και μανιασμένη ξερνάει αφρούς και μουγκρίζει ασταμάτητα. Πώς είναι δυνατόν, τόσο σύντομα να αποβάλει όλη τη φρικτή της δύναμη και μανία, να περιμαζέψει τα άγρια και λυσσασμένα κύματά της και ήρεμη και γαλήνια να κάνει τόπο στο μικρό κι αδύναμο καράβι μας για να συνεχίσει το δρόμο του;\nΚαι, πριν προλάβει ν’ απαντήσει ο καπετάνιος, ο αρχιεπίσκοπος Λεονάρδος με την ίδια απορία συμπλήρωσε.\n-Ο αέρας, αντί να ελαττώνεται δυναμώνει περισσότερο. Σήμερα μάλιστα, έχει τέτοια ορμή και σφυρίζει τόσο άγρια, που νομίζεις πως τό ‘βαλε πείσμα και προσπαθεί ν’ αναποδογυρίσει ολόκληρο το νησί.\n-Εκείνο που ξέρουμε εμείς οι ναυτικοί, είπε με ήρεμο αλλά σταθερό τόνο στη φωνή του ο καπετάνιος, είναι τα μυστικά της θάλασσας και του αέρα. Πολλές φορές, δεν μπορούμε να εξηγήσουμε με λέξεις την αναμενόμενη μεταβολή του καιρού, ούτε στον ίδιο τον εαυτό μας. Την βλέπουμε, όμως, την αισθανόμαστε, την νιώθουμε μέσα στο είναι μας την αλλαγή. Και την διακρίνουμε αλάνθαστα κι ολοκάθαρη σαν φωτεινό όραμα. Έχουμε ιδιαίτερη εμπιστοσύνη στο αισθητήριό μας αυτό, που με σιγουριά ξεκαθαρίζει στο μυαλό μας τα σημάδια της φύσης και μας προλέγει με βεβαιότητα, αν ο καιρός πάει προς το καλύτερο ή το χειρότερο. Και πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στην ανεξήγητη αυτή διαίσθησή μας, γιατί απ’ αυτή εξαρτάται η σωτηρία του πλοίου μας και η ίδια η ζωή μας. Ειδοποιημένος λοιπόν κι εγώ απ’ την ανεξήγητη αυτή διαίσθησή μου, σας ειδοποιώ και σας, να ετοιμάζεστε γρήγορα, γιατί, σε μια ή δυο μέρες το πολύ, θ’ ανοίξουμε πανιά. Αν δεν αναγκάζει την αγιοσύνη σας τίποτα άλλο εκτός απ’ τον καιρό να παρατείνετε την παραμονή σας στη Χίο, καταπιαστείτε με τις προετοιμασίες σας για τη συνέχιση του ταξιδιού μας.\nΟι δυο ιεράρχες αλληλοκοιτάχτηκαν με απορία κι έστρεψαν κι οι δυο ταυτόχρονα τα γεμάτα αμφιβολία βλέμματά τους προς τον καπετάνιο. Ο καπετάνιος, χωρίς να τους δώσει καιρό να συνέλθουν και να εκδηλώσουν με λόγια για δεύτερη φορά τη δυσπιστία τους, είπε.\n-Αφήστε να κατέχουμε και μεις οι ναυτικοί τουλάχιστον τα μυστικά της θάλασσας και των αέρηδων.\nΚι ενώ υποκλινόταν να φύγει απ’ την αίθουσα, έδωσε ένα φωτεινότερο τόνο στο βλέμμα του και πρόσθεσε με χαμόγελο.\n-Έχετε εμπιστοσύνη στον καπετάνιο σας κι ετοιμάζεστε.\nΠραγματικά, τη νύχτα ο αέρας κόπασε και το μουγκριτό των κυμάτων άσβησε. Το πρωί, η άγρια μαυρίλα, που επί τόσες μέρες τύλιγε τα πάντα, είχε χαθεί απ’ τον ορίζοντα και ο βαρύς και μολυβένιος ουρανός είχε αρχίσει να ξαναβρίσκει το χρώμα του. Το χάος της θάλασσας είχε κλείσει και τα υδάτινα βουνά της είχαν ισοπεδωθεί. Το νησί ξαναστάθηκε στα πόδια του και η ζωή ξανάρχισε και πάλι να δείχνει έντονα τα σημάδια της πάνω σ’ αυτό. Ο κόσμος όλος ξαναζωντάνεψε κι οι κάτοικοι κυκλοφορούσαν με ανακούφιση στους δρόμους ή έτρεχαν βιαστικοί εδώ και κει, για να διαπιστώσουν με καταφανή έκπληξη και στενοχώρια τ’ αχνάρια που χάραξαν βαθιά στη ράχη του νησιού τους τ’ αγριεμένα στοιχειά της φύσης στο μανιασμένο πέρασμά τους. Οι άνθρωποι διαπίστωναν τη μικρότητά τους, καθώς παρατηρούσαν με δέος τα ξεριζωμένα δέντρα, τα σαρωμένα σπίτια και τις άλλες καταστροφές του αέρα ή τις βαθιές ανασκαφές, τις απίστευτες ισοπεδώσεις και τις τρομαχτικές παραμορφώσεις που έκαναν στη χιώτικη γη τα τεράστια κι ορμητικά κύματα, καθώς χτυπούσαν ασταμάτητα με τους αφρισμένους όγκους τους επί τόσες μέρες τις ήμερες και όμορφες οκρογιαλιές.\nΤο απόγευμα, η προκυμαία ήταν γεμάτη κόσμο. Η μεγάλη γενουάτικη γαλέρα φόρτωνε κι ετοιμάζονταν με βιασύνη για να φύγει.\nΤα βίντσια του καραβιού ανέβαζαν ασταμάτητα κιβώτια, κοφίνια, τσουβάλια κι άλλα δέματα στο κατάστρωμα, τα οποία βιαστικοί ναύτες κατέβαζαν μ’ άλλα βίντσια στην κοιλιά του πλοίου και τα τοποθετούσαν προσεχτικά και με τη σειρά στο βάθος των αμπαριών. Ο καπετάνιος γύριζε ανήσυχος, πότε στη μια άκρη του πλοίου και πότε στην άλλη κι ακούραστος πρωτοστατούσε κι επέβλεπε στο φόρτωμα και στις προετοιμασίες του καραβιού.\nΑργά το βράδυ, μπήκαν στο πλοίο οι δυο ιεράρχες, ο Ισίδωρος κι ο Λεονάρδος με τις ακολουθίες τους και τελευταίοι ανέβηκαν οι διακόσιοι στρατιώτες του καρδιναλίου και πήραν τις θέσεις τους γύρω-γύρω στο κατάστρωμα. Οι πολύχρωμες στολές τους και τα παράξενα και ποικίλα όπλα τους έδιναν μια ιδιότροπη όψη στη σκούρη γαλέρα. Ανάμεσά τους ξεχώριζαν τρεις λατινοντυμένοι στρατιώτες. Ένας ψηλόκορμος ξερακιανός καστανομάτης με φουντωτά μαλλιά και πυκνά φρύδια, οπλισμένος με μακρύ ακόντιο, κοντό ξίφος και στρογγυλή ασπίδα, η οποία, μπροστά στο ύψος του κορμιού του, φαινόταν μικροσκοπική και τιποτένια, χωρίς να μπορεί να καλύψει και να προστατέψει ούτε το ένα τέταρτο του σώματός του. Ένας γεροδεμένος μελαχρινός με κανονικό ανάστημα, φαρδιούς ώμους και τετράγωνο σώμα που έδινε την εντύπωση παλαιστή, με μαύρα γυαλιστερά μάτια και κουρεμένο κεφάλι, έφερε αλυσιδωτό θώρακα, σιδερένιο κράνος και βαριά στενόμακρη ασπίδα. Στη μέση του κρεμόταν απ’ τη φαρδιά ζώνη του ένα μεγάλο και βαρύ σπαθί με γυαλιστερή λαβή και ελαφρά καμπυλωτή λεπίδα. Κι ένας κοντός και μικροκαμωμένος τοξότης, με αραιά ξανθωπά μαλλιά και γαλανά ξεθωριασμένα μάτια. Στο κεφάλι του φορούσε ελαφρό κράνος που έμοιαζε με σκούφο και στην πλάτη του κουβαλούσε, περασμένη απ’ τον ώμο του, μια τριμμένη δερμάτινη φαρέτρα γεμάτη βέλη. Στο ένα του χέρι κρατούσε ένα παλιό φρεσκοδιορθωμένο τόξο με καινούρια χορδή από στριμμένα νεύρα βοδιού και γυαλιστερή λαβή από κοκκινωπό δέρμα ζώου, ενώ με το άλλο χαιρετούσε προς τη στεριά ή σκούπιζε κάθε τόσο τα δακρυσμένα μάτια του.\nΗ παράξενη συντροφιά των τριών στρατιωτών, με την ανομοιομορφία της και τη χτυπητή παραξενιά της, τραβούσε τα βλέμματα όλων και προξενούσε το μειδίαμα των άλλων.\nΣχεδόν όλη τη νύχτα, ο κόσμος κατέκλυζε την παραλία. Αποχαιρετούσε τους δικούς του, που νεοστρατολογημένοι έφευγαν για την Κωνσταντινούπολη και κατευόδωναν το χοντρόσκαρο καράβι. Όσο, όμως, προχωρούσε η νύχτα, τόσο ο κόσμος αραίωνε στην προκυμαία. Κατά τα ξημερώματα το πλοίο ξανοίχτηκε απ’ το λιμάνι, άνοιξε τα πανιά του κι έβαλε πλώρη προς βορράν.\nΓρήγορα χάθηκε απ’ τα μάτια των τριών φίλων το λιμάνι της Χίου και μαζί μ’ αυτό μια γυναίκα τριγυρισμένη από τέσσερα μικρά παιδιά, που, παρ’ όλο το κρύο της αυγής και τ’ αγιάζι της θάλασσας, έμενε καρφωμένη στη θέση της στην άκρη του γιαλού, κουνώντας απαρηγόρητη το μαντίλι της.\nΤο απόγευμα, η γενουάτικη γαλέρα έφτασε στη Λέσβο και την άλλη μέρα άφησε τα ήσυχα νερά του νησιού της Σαπφούς και τράβηξε για τα Δαρδανέλια. Γρήγορα χάθηκαν πίσω της μέσα στην απεραντοσύνη της θάλασσας οι ακτές και τα βουνά της Λέσβου και φάνηκαν καθαρά στο δεξιό μέρος του ορίζοντα οι ακτές της Μ. Ασίας.\nΟι στρατιώτες και όσοι από το πλήρωμα δεν είχαν βάρδια, καθισμένοι στο κατάστρωμα ή γερμένοι στις κουπαστές, αγνάντευαν τα πλάτη του Αιγαίου και παρατηρούσαν με περιέργεια τις μακρινές παραλίες.\nΚατά το απομεσήμερο, μια παρέα στρατιώτες, καθισμένοι στο πίσω κατάστρωμα της γαλέρας, παρακολουθούσαν σιωπηλοί τις δαντελωτές ακτές, που, άλλοτε διακρίνονταν καθαρά κι άλλοτε χάνοντας στο βάθος του ορίζοντα. Όλοι τους ήταν αμίλητοι και σκεφτικοί. Νόμιζε κανείς, πως όλοι μαζί σκέφτονταν το ίδιο πράγμα και όλοι μαζί ανάδευαν στο μυαλό τους τα ίδια περασμένα.\nΤο καράβι βρισκόταν απέναντι απ’ τα μέρη της αρχαίας Τροίας κι έσχιζε περήφανο και με γρηγοράδα τη θάλασσα. Δυο παχιές γραμμές από πυκνούς αφρούς έτρεχαν πίσω του. Οι αφρισμένες γραμμές, αν τις παρακολουθούσες για λίγο, σου έδιναν την εντύπωση ότι το πλοίο έμενε σταθερό κι ακίνητο στη θέση του κι ότι αυτές έτρεχαν ακράτητες, με μεγάλη ταχύτητα σα δαιμονισμένες προς τα πίσω. Βιάζονταν να φύγουν μακριά απ’ το πλοίο, να απομακρυνθούν στο πέλαγος και να χαθούν στον ορίζοντα. Οι δυο αλυσίδες των αφρών, όσο πιο μακριά έφευγαν απ’ το σκάφος, τόσο πιο πολύ αποχωρίζονταν μεταξύ τους και τόσο περισσότερο ξεμάκραιναν η μια απ’ την άλλη κι έσβηναν στην απεραντοσύνη της θάλασσας.\nΤην ασταμάτητη αυτή απομάκρυνση των δυο υδάτινων γραμμών και το σβήσιμο των αφρών τους στην ανοιχτή θάλασσα παρακολουθούσε σιωπηλός ο κοντόξανθος τοξότης, γερμένος στην κουπαστή και κάθε τόσο αναστέναζε και σκούπιζε τα μάτια του. Ίσως να παρέβαλε τις δυο αφρισμένες γραμμές με την οικογένειά του, που άφησε πίσω στη Χίο και τον εαυτό του, που έφευγε τώρα γρήγορα απ’ αυτή και χάνονταν στις μακρινές θάλασσες της Πόλης.\nΤο γεμάτο θλίψη ρεμβασμό και τη βαθιά σιωπή των στρατιωτών διέκοψε η φωνή ενός γεροδεμένου μελαχρινού στρατιώτη με μαύρα μάτια και κουρεμένο κεφάλι. Ο μελαχρινός στρατιώτης, σα να διάβασε τις σκέψεις του μικρόσωμου ξανθού φίλου του και να κατάλαβε το δράμα της ψυχής του, θέλησε να διαλύσει τη ζοφερότητα που είχε κυριέψει την καρδιά του και να δώσει άλλο τόνο στην ατμόσφαιρα του καταστρώματος. Γι’ αυτό, πετάχτηκε όρθιος και, δείχνοντας προς τα μέρη της Μ. Ασίας, είπε στους συντρόφους του δυνατά.\n-Βλέπετε τα απέναντι υψώματα; Κάπου εκεί στο βάθος ήταν η πόλη της αρχαίας Τροίας. Τα νερά αυτά διέσχισαν και οι γιοι του Ατρέα, ο Αγαμέμνονας με το Μενέλαο, μαζί με τον Αχιλλέα, τον Οδυσσέα, το Διομήδη, τον Πάτροκλο, το Μηριόνη κι άλλους ξακουστούς βασιλιάδες κι αρχοντόπουλα, όταν, πολλούς αιώνες πριν, ήρθαν εδώ με τους στρατούς τους, για να τιμωρήσουν τους άρπαγες Τρώες και να ξεπλύνουν τη ντροπή και το στίγμα που τους κόλλησε ο Πάρης, όταν, παραβαίνοντας τους ορισμούς των Θεών και καταπατώντας τους νόμους των ανθρώπων, άρπαξε την ωραία Ελένη, τη γυναίκα του βασιλιά της Σπάρτης Μενέλαου και την έφερε στην Τροία.\nΌλοι οι στρατιώτες, στο άκουσμα των λόγων αυτών του συναδέλφου τους, ξέφυγαν απ’ τις βαριές σκέψεις τους και συνήλθαν απ’ τους ζοφερούς ρεμβασμούς τους. Ανακάθισαν σαν ηλεκτρισμένοι στις θέσεις τους και προσπάθησαν γρήγορα να ξαναβρούν τον εαυτό τους. Η απροσδόκητη και διαπεραστική φωνή του φίλου τους τους έκανε να φαίνονται σα να είχαν ξυπνήσει ξαφνικά από ένα βαθύ ύπνο. Η ελαφρά ταραγμένη όψη τους και οι ανεπαίσθητες στιγμιαίες αλλά αυθόρμητες συσπάσεις των προσώπων τους έδειχναν καθαρά, πως μόλις είχαν ξαναγυρίσει από κάποια μακρινή περιοδεία, από έναν κουραστικό περίπατο στα βάθη ενός άγνωστου και φανταστικού κόσμου, στου οποίου τα στενά περάσματα ή τα αχανή πλάτη περιπλανιόταν ως τώρα αχαλίνωτες κι ελεύθερες οι σκέψεις τους. Κοίταξαν βιαστικοί το συνάδελφό τους κι έστρεψαν επίμονα τα βλέμματά τους μακριά στις ακτές, σα να ήθελαν, όχι μόνο να διακρίνουν τις παραλίες και τα υψώματα της αρχαίας Τροίας, αλλά και να δουν μπροστά τους ολοζώντανη την αρχαία πόλη με τους ξακουστούς κατοίκους της και τους δοξασμένους άρχοντές της, το σεβαστό Πρίαμο, τον πολεμόχαρο Έκτορα, το σεμνό Αινεία.\n-Στις ακτές αυτές, συνέχισε ο γεροδεμένος στρατιώτης, άραξαν τα αργίτικα καράβια κι εδώ έφτασε κι αποβιβάστηκε πρώτος στη στεριά και πρώτος απ’ τους Αργίτες πάτησε τ’ άγνωστα χώματα της Τροίας ο Πρωτεσίλαος, ο αρχηγός των Θεσσαλών. Εκεί, στα υψώματα αυτά, συνέχισε ο στρατιώτης κι έδειξε μακριά με το χέρι του προς τη Μ. Ασία, τον πολύ παλιό καιρό υπήρχε ένα πελώριο και ισχυρό τείχος που προστάτευε την ξακουσμένη πόλη του μεγάλου θεού Δία, την Τροία. Το τείχος αυτό ήταν αδιάβλητο κι απροσπέλαστο απ’ τους ανθρώπους, γιατί δεν είχε χτιστεί από χέρια θνητών. Το είχαν χτίσει οι ίδιοι οι θεοί με τα θεϊκά τους χέρια. Την εποχή εκείνη, πολύ πριν απ’ τον Τρωικό πόλεμο, βασιλιάς της Τροίας ήταν ο Λαομέδοντας. Ο Λαομέδοντας ήταν καλός και δίκαιος βασιλιάς και προπαντός υπάκουος στους θεούς και υμνητής του Δία. Ο πατέρας των θεών, ο παντοδύναμος βροντοσείστης, είχε δει το σεβασμό του Λαομέδοντα κι είχε προσέξει τις τακτικές και πλούσιες θυσίες και την αφθονία των σφαγείων που συχνά έκαιγε στους βωμούς προς τιμή του ο βασιλιάς, γι’ αυτό και πάντοτε προστάτευε την πόλη του και φύλαγε το λαό της, οδηγώντας τον στην πρόοδο και στην ευημερία.\nΚάποτε, τα πράγματα στον Όλυμπο δεν πήγαιναν και τόσο καλά κι οι θεοί άρχισαν να μαλώνουν και ν’ αλληλοτρώγονται. Ο μεγάλος Δίας, ο πατέρας τους, θέλησε να επιβάλει την τάξη ανάμεσα στους θεούς και τιμώρησε παραδειγματικά τους ταραχοποιούς και τους πρωταίτιους των διενέξεων και των προστριβών που είχαν ξεσπάσει μέσα στα θεϊκά παλάτια. Ένοχοι κρίθηκαν ο Ποσειδώνας κι ο Απόλλωνας κι ο οργισμένος Δίας, ίσως ύστερ’ από υπόδειξη της Ήρας, τους διέταξε να πάνε στην Τροία και να μπουν στην υπηρεσία του Λαομέδοντα, με την εντολή να κάνουν πάντοτε και χωρίς αντίρρηση ό,τι τους διατάξει ο θνητός εκείνος βασιλιάς. Οι τιμωρημένοι θεοί έφυγαν αμέσως απ’ τον Όλυμπο κι ήρθαν στη μακρινή Τροία, όπου και παρουσιάστηκαν στο Λαομέδοντα. Αυτός, οδηγημένος κατάλληλα απ’ το Δία, διέταξε το μεν Ποσειδώνα να του χτίσει ένα μεγάλο και απρόσβλητο τείχος για να προστατεύεται η πόλη απ’ τους εχθρούς της, το δε Απόλλωνα να του βόσκει τα πρόβατα και τ’ άλλα του κοπάδια στα γύρω λιβάδια. Οι δυο θεοί έκαναν συνειδητά τη δουλειά τους κι έτσι η Τροία απόκτησε γερά τείχη και άφθονα και καλοθρεμένα κοπάδια.\n-Μακάρι να είναι και τα τείχη της Κωνσταντινούπολης χτισμένα από κανένα θεό και ν’ αντέξουν στη λαίλαπα των Τούρκων, είπε με σιγανή φωνή σαν προσευχή ένας τοξότης που στεκόταν ακουμπισμένος στην κουπαστή.\nΟ μελαχρινός στρατιώτης με το κουρεμένο κεφάλι, σα να μην άκουσε τον ψίθυρο του συναδέλφου του, συνέχισε την ιστορία του.\n-Όταν το έργο τελείωσε κι οι θεοί ζήτησαν να πληρωθούν για τη δουλειά τους, ο Λαομέδοντας αρνήθηκε να τους πληρώσει, με τη δικαιολογία, ότι ήταν τιμωρημένοι και δεν δικαιούνταν μισθό. Ο Ποσειδώνας τότε θύμωσε και, σα θεός της θάλασσας που ήταν, έστειλε απ’ τα βάθη της ένα τερατόμορφο κήτος και το διέταξε να γυρίζει γύρω στα τείχη της πόλης και να τρώει τους ανθρώπους της. Το τέρας αυτό σκότωσε αργότερα ο Ηρακλής με τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς. Έτσι, απαλλάχτηκε ο τόπος απ’ το φοβερό εκείνο θεριό.\n-Λες και μεις, σαν άλλοι Ηρακλήδες, με τη βοήθεια της Παναγίας, ν’ απαλλάξουμε την Πόλη απ’ το μωαμεθανικό τέρας που την απειλεί; Ρώτησε δυνατά και κάπως χαρούμενα ο τοξότης που στεκόταν ακουμπισμένος στην κουπαστή κι άκουγε με προσοχή την ιστορία της Τροίας.\nΌλοι γύρισαν προς το μέρος του, γέλασαν με τα λόγια του κι άρχισαν να τον πειράζουν, που ήθελε να παραβάλει το κοντό του ανάστημα με το μπόι του Ηρακλή.\n-Εδώ στην Τροία, συνέχισε ο στρατιώτης διακόπτοντας τα γέλια και τα πειράγματα των συναδέλφων του, στράφηκε η προσοχή του μεγάλου Κωνσταντίνου κι αυτήν την πόλη διάλεξε στην αρχή για πρωτεύουσα του κράτους του ο μεγάλος βασιλιάς. Μάλιστα, πήγε ο ίδιος στην Τροία και καθόρισε τα όρια της μελλοντικής πόλης. Τα έργα της ανοικοδόμησης της νέας πρωτεύουσας άρχισαν αμέσως. Οι πύλες της είχαν χτιστεί και σε πολλά κτίρια οι εργασίες είχαν προχωρήσει αρκετά, όταν ένα βράδυ, όπως λέει ο χριστιανός συγγραφέας του πέμπτου αιώνα Σωζόμενος, παρουσιάστηκε ο Θεός στον Κωνσταντίνο και του είπε, να διαλέξει άλλη πόλη για πρωτεύουσά του. Τελικά, ο αυτοκράτορας διάλεξε το Βυζάντιο. Επί ένα αιώνα αργότερα, όσοι ταξίδευαν στην Τροία, μπορούσαν να διακρίνουν ακόμα τα ημιτελή έργα του Κωνσταντίνου.\nΤο μεγάλο γενουάτικο πλοίο με ολάνοιχτα τα πανιά του γλυστρούσε γρήγορα πάνω στα ήσυχα νερά της θάλασσας και περνούσε δίπλα απ’ την Τένεδο. Οι ακτές διακρίνονταν ολοκάθαρες κι οι λόφοι της ξεχώριζαν απαλοί και καταπράσινοι\n-Εδώ, στο όμορφο αυτό νησί, είπε ο στρατιώτης με το κουρεμένο κεφάλι, άραξαν οι Αργίτες τα μελανά καράβια τους για λίγο, πριν βάλουν πλώρη τελικά για την Τροία. Κι από εδώ άρπαξε ο μεγάλος βασιλιάς κι αρχιστράτηγος των Ελλήνων Αγαμέμνονας την ροδομάγουλη Χρυσοπούλα, την ιέρεια του Απόλλωνα, της οποίας η αρπαγή τόσα κακά έφερε αργότερα στο στρατόπεδο των Ελλήνων.\n-Κι εδώ, στο νησί αυτό, σταμάτησαν για να ξεκουραστούν οι πρώτοι κάτοικοι του Βυζαντίου, όταν, πριν από εικοσιδύο περίπου αιώνες, έψαζαν με τα καράβια τους στις θάλασσες, να βρουν την όμορφη τοποθεσία της Κωνσταντινούπολης και να την κατοικήσουν, είπε με δυνατή φωνή ο ξερακιανός ψηλόκορμος στρατιώτης με τα μακριά και φουντωτά μαλλά, δείχνοντας με το μακρύ του ακόντιο προς το μέρος του νησιού.\nΌλοι γύρισαν τα βλέμματά τους προς το μέρος του και τον κοίταξαν με περιέργεια κι ενδιαφέρον. Με κάποια έκδηλη ευχαρίστηση στο βλέμμα του τον κοίταξε κι ο γεροδεμένος στρατιώτης με το κουρεμένο κεφάλι που μιλούσε ως τώρα, σα να του έλεγε: Έτσι μπράβο. Πες και συ κάτι, να ξεκουραστώ κι εγώ.\nΟ ξερακιανός στρατιώτης, που κατάλαβε την παράκληση του φίλου του, συνέχισε.\n-Ναι, είπε στους συναδέλφους του, από δω πέρασαν οι πρώτοι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης ή καλύτερα του αρχαίου Βυζαντίου. Και ακολουθώντας την ίδια πορεία, όπως κι εμείς τώρα, έφτασαν στη μαγευτική επτάλοφη άκρη του Βοσπόρου, όπου και έχτισαν την από τότε ελληνικότατη και πάντοτε ξακουστή Πόλη.\nΌλοι οι στρατιώτες σιωπηλοί κάρφωσαν τα βλέμματά τους πάνω στον ξερακιανό συνάδελφό τους και με έκδηλη ανυπομονησία κρεμάστηκαν απ’ τα χείλη του. Όλοι τους, με τεταμένη την προσοχή κι έντονο το ενδιαφέρον, περίμεναν ν’ ακούσουν για την προϊστορία της Κωνσταντινούπολης, τη δημιουργία της βασιλεύουσας, για τη σωτηρία της οποίας τώρα πήγαιναν ν’ αγωνιστούν.\nΟ ψηλόκορμος στρατιώτης διέκρινε το άμετρο ενδιαφέρον των συναδέλφων του και, για να ικανοποιήσει τη διψασμένη επιθυμία τους, άρχισε.\n-Κατά τα μέσα του εβδόμου π.Χ. αιώνα, Έλληνες μετανάστες από διάφορες ελληνικές πόλεις και κυρίως απ’ τη Μίλητο και τα Μέγαρα άρχισαν να φθάνουν στα παράλια της Προποντίδας και να ιδρύουν εκεί ελληνικές αποικίες. Οι αποικίες αυτές, με την επικράτησή τους και την πρόοδό τους, εξέτειναν την ελληνική κυριαρχία πέρα απ’ την άλλη άκρη του Αιγαίου κι αποτέλεσαν ταυτόχρονα και καινούριους εμπορικούς σταθμούς, οι οποίοι έφερναν σ’ επαφή τους κατοίκους της κυρίας Ελλάδας με τις χώρες της Μαύρης Θάλασσας και με τους λαούς που κατοικούσαν στα ενδότερα της Ασίας.\nΚατά το 657 π.Χ., Μεγαρείς μετανάστες, με αρχηγό τους το Βύζα, πέρασαν τον Ελλήσποντο και, υπερνικώντας την αντίσταση των διαφόρων θρακικών φυλών της περιοχής, κατόρθωσαν να εγκατασταθούν στους καταπράσινους λόφους των ακτών του Κερατίου Κόλπου και να ιδρύσουν μικρή πόλη, την οποία ονόμασαν Βυζάντιο, προς τιμή του αρχηγού τους Βύζα. Παλιός μύθος λέει, ότι ο Βύζας, πριν ξεκινήσει με τους μετανάστες του για την εύρεση νέας χώρας, ρώτησε το Μαντείο των Δελφών, προς ποιο σημείο είναι προτιμότερο να κατευθυνθεί και πού είναι καλύτερα να χτίσει τη νέα πόλη του. Η Πυθία, σύμφωνα με την τάση που είχε να δίνει διφορούμενες συμβουλές, του έδωσε τον εξής χρησμό: ‘’Ίδρυσε την πόλη σου στη χώρα των τυφλών’’, του είπε. Ο Βύζας με τους μετανάστες του περιπλανήθηκαν αρκετά στις θάλασσες, αναζητώντας ‘’τη χώρα των τυφλών’’, ώσπου κάποτε έφτασε στη Τένεδο. Πέρασε τον Ελλήσποντο, διέσχισε τη θάλασσα του Μαρμαρά κι έφτασε κοντά στο Βόσπορο, σε μια άλλη ελληνική αποικία, στη Χαλκηδόνα. Εκεί, οι Χαλκηδόνιοι, παλιοί Μεγαρείς άποικοι που είχαν φθάσει στα μέρη αυτά πριν από δεκαεφτά περίπου χρόνια, τον υποδέχτηκαν με χαρά και για μέρες τον φιλοξένησαν πρόθυμα κι αυτόν και τους ανθρώπους του.\nΑλλά, παρά τη μεγάλη κι αυθόρμητη περιποίηση που έτυχαν οι περιπλανώμενοι μετανάστες από τους εκεί συμπατριώτες τους, ο Βύζας ήταν πάντοτε κατηφής και στενοχωρημένος, γιατί ο καιρός περνούσε και δεν ήξερε ποια κατεύθυνση ν’ ακολουθήσει και ποιο δρόμο να πάρει, για να βρει τη χώρα που του είχε πει η Πυθία. Παρ’ ότι ρωτούσε απ’ όπου περνούσε τους κατοίκους που συναντούσε, να του πουν αν ξέρουν κάτι για τη ‘’χώρα των τυφλών’’, δεν είχε μάθει το παραμικρό, γιατί κανείς ποτέ δεν είχε ακούσει τίποτα για μια τέτοια χώρα. Στενοχωρημένος ο αρχηγός των μεταναστών ανέβηκε μια μέρα σ’ ένα ύψωμα και, καθισμένος σε μια μεγάλη πέτρα, σκεφτόταν, τι έπρεπε να κάνει και ποια κατεύθυνση να πάρει για να βρει τη χώρα του χρησμού. Για μια στιγμή, όπως καθόταν πάνω στο βράχο, ανασήκωσε τα μάτια του κι είδε στο βάθος του ορίζοντα μια σειρά από καταπράσινους λόφους να απλώνονται ήμεροι και μαγευτικοί μέχρι το δαντελωτό κύμα της γαλανής θάλασσας. Η καρδιά του ανασκίρτησε κι η ψυχή του πλημμύρισε από ευτυχία. ‘’Να η χώρα που ψάχνω’’, φώναξε αυθόρμητα και πετάχτηκε όρθιος απ’ τη χαρά του. ‘’Αυτή είναι η χώρα των τυφλών. Πραγματικά, τυφλοί είναι οι γύρω κάτοικοι, που δεν είδαν μια τόσο όμορφη γη, αλλά πήγαν κι έχτισαν τα χωριά και τις πόλεις τους μέσα στα ξεροβράχια και στους λασπόκαμπους.’’\nΠραγματικά, η θέση του Βυζαντίου ήταν ασύγκριτα καλύτερη απ’ τη θέση της άλλης αποικίας των Μεγαραίων, τη Χαλκηδόνα. Όπως μας λέγει ο μεγάλος Έλληνας ιστορικός του πέμπτου αιώνα Ηρόδοτος, όταν ο Πέρσης στρατηγός του Δαρείου και του Ξέρξη Μεγάβαζος έφτασε στο Βόσπορο κι είδε τις θέσεις των δύο μερών, ονόμασε τους κατοίκους της Χαλκηδόνας τυφλούς, γιατί, έχοντας τη δυνατότητα εκλογής, διάλεξαν την χειρότερη απ’ τις δυο τοποθεσίες, παραβλέποντας τελείως την ασύγκριτη υπεροχή της θέσης του Βυζαντίου.\nΕκεί λοιπόν, πάνω στους καταπράσινους και μαγευτικούς εκείνους λόφους, πλάι στο απαλό κύμα της καταγάλανης θάλασσας, έφερε ο Βύζας τους Μεγαρείς μετανάστες του κι έχτισαν την καινούρια πόλη τους, την οποία, όπως είπαμε, ονόμασαν Βυζάντιο προς τιμή του αρχηγού τους.\nΗ μικρή αυτή κι άσημη στην αρχή αποικία, που, λόγω της θέσης της, ένωνε τους λαούς της Μαύρης Θάλασσας με τους λαούς της Μεσογείου και τους λαούς της Ευρώπης με τους λαούς της Ασίας, έγινε ονομαστή και σπουδαία με το πέρασμα των χρόνων κι έπαιξε πολύ σπουδαίο ρόλο μέχρι σήμερα στην Ιστορία.\nΗ αίγλη και η φήμη της ξαπλώθηκε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα κι η ομορφιά της, τα πλούτη και η δόξα της κέντρισαν τη ζηλοφθονία πολλών λαών, οι οποίοι ξεσηκώθηκαν εναντίον της και κατ’ επανάληψη προσπάθησαν να την κατακτήσουν.\nΟ ξερακιανός στρατιώτης, που τα πλούσια και μακριά μαλλιά του ανέμιζαν ελεύθερα καθώς τα χτυπούσε ο αέρας της θάλασσας, βλέποντας ότι το ενδιαφέρον των ακροατών του παραμένει ακμαίο, συνέχισε τη συζήτησή του.\n-Πλούσια και τρικυμισμένη είναι η ιστορία της μικρής αυτής στην αρχή αποικίας. Το Βυζάντιο κυριεύτηκε απ’ τους Πέρσες του Δαρείου το 512 π.Χ. και το 478 π.Χ. ο Σπαρτιάτης βασιλιάς Παυσανίας, ο νικητής των Πλαταιών (479 π.Χ.), καταδιώκοντας τους Πέρσες, ελευθέρωσε και τη μικρή αυτή πόλη. Ο Παυσανίας αργότερα κατηγορήθηκε ότι συνεννοούνταν με τους Πέρσες για να γίνει τύραννος της Ελλάδας, γι’ αυτό ανακλήθηκε απ’ το Βυζάντιο στη Σπάρτη, όπου και θανατώθηκε το 476 π.Χ.. Ύστερ’ απ’ τη φυγή του Παυσανία, το Βυζάντιο περιήλθε στη δικαιοδοσία των Αθηναίων και μπήκε στη συμμαχία της Δήλου.\nΤο 412 π.Χ., ύστερ’ απ’ την ήττα των Αθηναίων στις Συρακούσες και την πτώση της αθηναϊκής ισχύος, το Βυζάντιο αναγνώρισε τη σπαρτιατική υπεροχή. Μετά από πέντε χρόνια, όμως, το 408 π.Χ. ξανακυριεύτηκε απ’ τους Αθηναίους με τον Αλκιβιάδη ύστερα από πολιορκία. Αλλά το 405, ύστερ’ απ’ την ολοκληρωτική ήττα των Αθηναίων απ’ τους Σπαρτιάτες στην ‘’Αιγός ποταμοίς’’ μάχη, ο αρχηγός των Σπαρτιατών Λύσανδρος ξαναπήρε το Βυζάντιο και διόρισε φιλοσπαρτιατική κυβέρνηση. Το 404, ο Θρασύβουλος, αφού ελευθέρωσε την Αθήνα απ’ το σπαρτιατικό ζυγό και κατέλυσε την τυραννία κι ανακήρυξε τη δημοκρατία, έδιωξε και τη φιλοσπαρτιατική κυβέρνηση απ’ το Βυζάντιο, αναστήλωσε κι εδώ τη δημοκρατία κι επανέφερε την πόλη στο στρατόπεδο των Αθηναίων. Το 337, το Βυζάντιο έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμπολιτείας.\nΤο 340 π.Χ., πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς απ’ το Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας. Ο Μ. Αλέξανδρος, στην εκστρατεία του προς την Ασία, κυρίεψε το Βυζάντιο, το οποίο αργότερα έμεινε το πλείστον αυτόνομο. Η αυτονομία του αυτή διαταράχτηκε για λίγο επί Βεσπασιανού (70-79 μ.Χ.). Σύντομα ξαναέγινε αυτόνομο, για να κυριευτεί το 196 μ.Χ. απ’ τον αυτοκράτορα Σέπτιμο Σεβήρο, ύστερ’ από μακρά πολιορκία. Ο Σεβήρος γκρέμισε τα τείχη του Βυζαντίου και κατέσφαξε τους κατοίκους του. Άλλαξε, όμως, γνώμη γρήγορα και ξαναέχτισε την πόλη. Την μεγάλωσε και την μετονόμασε Αντωνίνια, στο όνομα του γιου του Μάρκου Αυριλίου Αντωνίνου. Το όνομα αυτό δεν διατηρήθηκε για πολύ καιρό και γρήγορα ξεχάστηκε κι έσβησε.\nΗ έκβαση του εμφυλίου πολέμου μεταξύ του Μ. Κωνσταντίνου και του Λικινίου αποφασίστηκε στις ακτές του Βοσπόρου. Ο Λικίνιος νικήθηκε τελικά στη Χρυσούπολη στις 18 Σεπτεμβρίου 324. Ύστερ’ απ’ αυτή του την επιτυχία ο Μ. Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τη στρατηγική σημασία της περιοχής κι επειδή είδε και το όνειρο, όπως μας λέγει ο ιστορικός Σωζόμενος κι όπως μας είπε κι ο συνάδελφός μας πριν από λίγο, αποφάσισε να κάνει πρωτεύουσα του κράτους του το Βυζάντιο. Έδωσε εντολή λοιπόν, να χτιστεί στη μαγευτική εκείνη τοποθεσία του Βοσπόρου καινούρια και μεγάλη πόλη. Ο ίδιος δε, μ’ ένα ακόντιο στο χέρι, σημάδεψε στο χώμα τα όρια της νέας πόλης. Έτσι, το Βυζάντιο επικράτησε ανάμεσα στη Ναϊσσό, στη Σόφια, στη Θεσσαλονίκη και στην Τροία, πόλεις που είχε υπόψη του ο Μ. Κωνσταντίνος, για να μεταφέρει το θρόνο του κι έγινε πρωτεύουσα της μεγάλης αυτοκρατορίας του. Στις 8 Νοεμβρίου 324, γιορτάστηκε η θεμελίωση της νέας πόλης και σ’ έξι χρόνια, στις 11 Μαΐου 330 ανακηρύχτηκε επίσημα η μεγαλοπρεπής νέα πόλη σε πρωτεύουσα του κράτους και πήρε το όνομα Νέα Ρώμη και Κωνσταντινούπολη. Τελικά, επικράτησε το όνομα Κωνσταντινούπολη. Πόλη του Κωνσταντίνου. Κι έτσι έμεινε γνωστή στην Ιστορία.\nΤο Βυζάντιο στην αρχή και μετά η Κωνσταντινούπολη στη μακραίωνη ιστορία της, είδε μέρες δόξας και μεγαλείου. Δέχτηκε, όμως και πολλές επιθέσεις διαφόρων λαών και ηγεμόνων, απ’ τις οποίες οι σπουδαιότερες είναι:\nΚατά τον τρίτο μ.Χ., αιώνα οι Γότθοι πέρασαν το Δούναβη, λεηλάτησαν τη Μακεδονία και τη Θράκη και κυρίεψαν το Βυζάντιο.\nΕπίσης, η Κωνσταντινούπολη πολιορκήθηκε χωρίς επιτυχία:\nΑπ’ τους Πέρσες και τους Αβάρους το 626 μ.Χ..\nΑπ’ τους Άραβες το 674-678 και το 717-718.\nΑπ’ τους Βουλγάρους το 813 και το 913.\nΑπ’ τους Ρώσους το 860, 941 και το 1043.\nΑπ’ τους Πετσενέγκους το 1090-1091.\nΤο 1082, δόθηκαν απ’ τον αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό πολλά εμπορικά προνόμια, ακόμα και τμήμα της πόλης στους Βενετούς. Μετά απ’ τους Βενετούς, παραχωρήθηκαν προνόμια στους Γενουάτες, στους Πιζαίους και σ’ άλλους Λατίνους αποίκους. Οι Ιταλοί ήταν καλοί ναυτικοί κι έτσι η εμπορική ναυτιλία της Κωνσταντινούπολης πέρασε σιγά-σιγά στα χέρια των Δυτικών και η πρόοδος της Πόλης εξαρτήθηκε κατά πολύ απ’ αυτούς.\nΌμως, τα προνόμια αυτά κι οι διάφορες χαριστικές παραχωρήσεις των αυτοκρατόρων προς τους Δυτικούς άρχισαν να επιφέρουν προστριβές και να γίνονται αιτίες ρήξεων μεταξύ των ντόπιων στοιχείων και των παρείσακτων ξένων, οι οποίες και κατέληξαν στις μεγάλες σφαγές του 1182.\nΤο 1203, οι στρατιές της τετάρτης σταυροφορίας εμφανίστηκαν μπροστά στην Κωνσταντινούπολη, για να επαναφέρουν τον αυτοκράτορα Ισαάκιο ΙΙ. Η πόλη κυριεύτηκε απ’ τους σταυροφόρους αλλά για ένα χρόνο συνέχισε να κυβερνιέται απ’ τους Βυζαντινούς. Στις 13 Απριλίου 1204, οι σταυροφόροι ξανακυρίεψαν την Κωνσταντινούπολη. Τη φορά αυτή, την λεηλάτησαν συστηματικά, την πυρπόλησαν και κατέσφαξαν τους κατοίκους της. Οι Βυζαντινοί άρχοντες εκδιώχτηκαν και κατέφυγαν στη Νίκαια και στην Ήπειρο κι ενθρονίστηκε Λατίνος αυτοκράτορας ο Μπολντουίν της Φλάνδρας. Η λατινική κατοχή, η οποία κράτησε περίπου εξήντα χρόνια (1204-1261), ήταν η πλέον καταστρεπτική στην ιστορία της Κωνσταντινούπολης. Η πόλη λεηλατήθηκε συστηματικά. Όλα τα τιμαλφή και ιδίως τα άγια λείψανα και τα ιερά σκεύη μεταφέρθηκαν στη Δύση. Ακόμα και τα μπρούντζινα αγάλματα της πόλης τα έλυωσαν οι Δυτικοί, για να τα κάνουν νομίσματα. Το 1261, ο Έλληνας αυτοκράτορας της Νικαίας Μιχαήλ VIII, ο Παλαιολόγος, έδιωξε τους Λατίνους και ξαναπήρε την Κωνσταντινούπολη. Η πόλη, όμως, ήταν καταστραμμένη και με τον καιρό άρχισε να παραμελείται περισσότερο, ώσπου η συντήρησή της εγκαταλείφθηκε σχεδόν τελείως απ’ τους Βυζαντινούς. Κατά το τέλος του 13ου και αρχές του 14ου αιώνα, μόνο λίγα κτίρια χτίστηκαν στην Κωνσταντινούπολη.\nΑργότερα και με το πέρασμα των χρόνων, η πόλη έπεσε σε τέλεια παρακμή και γέμισε ερειπωμένα κτίρια κι εγκαταλειμμένες εκτάσεις. Μόνο η συνοικία του Γαλατά στην ασιατική ακτή του Κερατίου Κόλπου, η οποία παραχωρήθηκε στους Γενουάτες απ’ το Μιχαήλ τον VIII τον Παλαιολόγο και η οποία αποτελούσε ξεχωριστό απ’ την Κωνσταντινούπολη οικισμό, συνέχισε να προοδεύει και να διακρίνεται.\nΤους τελευταίους δυο αιώνες, η βυζαντινή αυτοκρατορία απειλήθηκε απ’ τους Οθωμανούς, οι οποίοι, βίαιοι και μαχητικοί, άρχισαν να στρέφονται εναντίον της. Η απειλή αυτή φάνηκε για λίγο πως άρχισε να υποχωρεί, ύστερ’ απ’ την ήττα των Τούρκων στη μάχη της Άγκυρας, το 1402, απ’ τον Ταμερλάνο.\nΠριν από δέκα χρόνια, όπως όλοι σας θα θυμόσαστε, ο Μουράτ ο δεύτερος ξαναπολιόρκησε την Κωνσταντινούπολη αλλά χωρίς αποτέλεσμα.\nΟι στρατιώτες άκουγαν με προσοχή τον ξερακιανό συνάδελφό τους, που τόσα πολλά ήξερε για την ιστορία της χιλιόχρονης και ξακουστής Κωνσταντινούπολης. Κανένας τους δεν είχε πάει ως τώρα στα δοξασμένα αυτά μέρη και κανενός τα μάτια δεν είχαν αντικρίσει ποτέ τη λαμπρή πόλη του Κωνσταντίνου, το άστρο της Ανατολής και το καμάρι της Ορθοδοξίας. Με απληστία παρακολουθούσαν τις διηγήσεις του φίλου τους και, με φανερή ανυπομονησία, ήθελαν ν’ ακούσουν και να μάθουν όσο το δυνατόν περισσότερα για τη βασιλεύουσα των πόλεων και το λίκνο του χριστιανισμού της Ανατολής. Ήθελαν, όταν τα μάτια τους αντικρίσουν το άγιο στερέωμά της και τα πόδια τους πατήσουν τα ιερά χώματά της, να γνωρίζουν κάτι απ’ την ιστορία της, για να μπορέσουν να νιώσουν σ’ όλο του το μέγεθος το μεγαλείο της και να κατορθώσουν να εισχωρήσουν με τη σκέψη τους όσο πιο βαθιά γίνεται στο δοξασμένο και πολυτάραχο παρελθόν της.\n-Από πού προέρχονται οι Τούρκοι και πώς και πότε πρωτοπαρουσιάστηκαν στην Ευρώπη; Ρώτησε με έκδηλο ενδιαφέρον ένας στρατιώτης με πυκνά μαλλιά και μαύρα γένια απ’ τη Λέσβο και πρόσθεσε. Ξέρεις, ποτέ δε μου δόθηκε η ευκαιρία να ξανακούσω τέτοιες ιστορίες, ούτε ποτέ μου πήγε καν η σκέψη σε τέτοια πράγματα. Τώρα, όμως, οι διηγήσεις σου αυτές κάτι το ασυνήθιστο και άγνωστο ξύπνησαν μέσα μου. Νομίζω, πως ένα άδειο χάος άνοιξε στην ψυχή μου κι ανυπόμονο ζητά να γεμίσει το τεράστιο κενό του με ιστορίες και γεγονότα, με διηγήσεις και συμβάντα του παρελθόντος.\nΚοίταξε τριγύρω του τους σιωπηλούς συναδέλφους του και, σα ντροπιασμένος για την αυθόρμητη κι ειλικρινή εξομολόγησή του, με την οποία ξεσκέπαζε τελείως την αμάθειά του, κατέβασε το βλέμμα του κι έσκυψε το κεφάλι του ταπεινωμένος. Και, σα να ήθελε να δικαιολογηθεί κάπως για το φέρσιμό του αυτό, πρόσθεσε μονολογώντας.\n-Αν ήταν δυνατό να πήγαινα κι εγώ στο σχολείο όταν έπρεπε . . . Αν ήξερα να διαβάζω λίγο . . .\nΟ ξερακιανός στρατιώτης, παρ’ ότι είχε κουραστεί κι ο ίδιος κι είχε και την εντύπωση ότι είχε κουράσει και τους ακροατές του, κεντρισμένος απ’ την άδολη ομολογία του συναδέλφου του, συνέχισε.\n-Μετά το θάνατο της τελευταίας διαδόχου της Μακεδονικής δυναστείας, της αυτοκράτειρας Θεοδώρας (1059), λόγω της επικρατούσας απειθαρχίας και αναρχίας στο κράτος, διάφοροι στρατιωτικοί οίκοι της Ασίας εξεγέρθηκαν κατά της Κωνσταντινούπολης και ανακήρυξαν αυτοκράτορα τον Ισαάκιο τον Κομνηνό (1057). Ο Ισαάκιος πέθανε το 1959 και τον διαδέχτηκε ο Κωνσταντίνος Δούκας. Επί της εποχής του Δούκα, εμφανίστηκαν οι Σελτζούκοι Τούρκοι.\nΟι Σελτζούκοι, κλάδος μογγολικής φυλής, είναι οι πρώτοι Τούρκοι που εισέβαλαν στις ανατολικότερες ασιατικές επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Με αρχηγό τους τον Αλπ-Αρσλάν ξεκίνησαν απ’ τις πεδιάδες του Τουρκιστάν κατά τον 11ο αιώνα, διέσχισαν την Περσία κι έφτασαν μέχρι των παραλίων του Αιγαίου και του Ελησπόντου. Επί βασιλείας του Μιχαήλ ΙΙ, διαδόχου του Δούκα, κυρίεψαν τη Μ. Ασία, όπου και ίδρυσαν ισχυρό κράτος. Απ’ τους Άραβες πήραν τη μωαμεθανική θρησκεία κι έγιναν πιστοί και φανατικοί οπαδοί του Μωάμεθ.\nΟι Σελτζούκοι Τούρκοι, σε αντίθεση με τους Οσμανίδες Τούρκους, δεν διακρίνονταν μόνο για την πολεμική τους ορμή, όπως διακρίνονταν τότε όλοι οι νεοφανείς μωαμεθανοί, αλλά είχαν κι άλλες αρετές, τις οποίες οι Οσμανίδες Τούρκοι ουδέποτε απέκτησαν και τις οποίες οι Άραβες (οι πρώτοι μωαμεθανοί) εν μέρει μόνο παρουσίασαν. Οι Σελτζούκοι αγάπησαν με ζήλο τα γράμματα και τις τέχνες κι οι σουλτάνοι τους, καθώς και οι ανώτατοι αξιωματούχοι του κράτους τους, είχαν εξαιρετική μόρφωση. Ήταν διαπρεπείς λόγιοι κι εφάρμοζαν όλες τις ανώτερες αρετές τους στην καθημερινή τους ζωή και στη διακυβέρνηση του κράτους τους.\nΟνομαστός σουλτάνος των Σελτζούκων ήταν ο Τογρούλβεγ, ο οποίος πέθανε το 1063 κι ο οποίος θεωρείται ένας απ’ τους ιδρυτές του κράτους των Σελτζούκων. Ο ανεψιός του Αλπ-Αρσλάν, ξακουστός για τα πολεμικά του κατορθώματα και την προσήλωσή του στα παραγγέλματα της ηθικής και της θρησκείας, προήγαγε τους Σελτζούκους σε μεγάλη και υπολογίσιμη δύναμη της εποχής.\nΠιο θαυμαστός, όμως, υπήρξε ο βεζίρης Νιζάμ-Ελ-Μουλκ, ο οποίος, εκτός του ότι διακρίνονταν για την ευρεία του μόρφωση, τη μεγάλη του αρετή και την άμεμπτη δικαιοσύνη του, αγωνίστηκε πραγματικά για τη διάδοση της παιδείας σ’ όλον το μωαμεθανικό κόσμο κι αποδείχτηκε δίκαιος και σοφός κυβερνήτης κι ακάματος και μεγάλος ευεργέτης των φτωχών.\nΤο παρακάτω ιστορικό περιστατικό μας δίνει μια εικόνα του βαθμού της ανωτερότητας και του ήθους των ηγεμόνων των Σελτζούκων.\nΟ αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ρωμανός Διογένης, διάδοχος του Κωνσταντίνου Δούκα, πολεμώντας το 1071 τους Σελτζούκους, συνελήφθη αιχμάλωτος απ’ τον Αλπ-Αρσλάν στη μάχη του Μάρτζικερτ και, όχι μόνο δεν έπαθε κανένα κακό, αλλά αντίθετα βρήκε εξαιρετική περιποίηση. Όταν δε ο νικητής Αλπ-Αρσλάν ρώτησε τον αιχμάλωτό του αυτοκράτορα Ρωμανό, τι θα έκανε αν αυτός τον είχε συλάβει αιχμάλωτο, ο Ρωμανός απάντησε με ειλικρίνεια, ότι θα τον τιμωρούσε με τρόπο φοβερό. Τότε ο Αλπ-Αρσλάν απάντηασε στο Ρωμανό με τα εξής σπουδαία λόγια:\n‘’Αλλά, όπως βλέπεις, του είπε, εγώ δε σε μιμούμαι κι απορώ πώς εσύ σκέφτεσαι αντίθετα, ενώ ακούω ότι ο Χριστός σας διδάσκει την ειρήνη και κηρύττει την αμνηστεία του κακού, τιμωρεί τους υπερήφανους και δίδει χάρη στους ταπεινούς.’’\nΚατόπιν, άφησε ελεύθερο το Ρωμανό, ο οποίος βρήκε οικτρό θάνατο αργότερα από ομοδόξους του πολιτικούς του αντιπάλους και πέθανε στο νησί Πρώτη.\nΑργότερα κι ενώ ο Αλπ-Αρσλάν ετοιμαζόταν να εκστρατεύσει προς το Τουρκεστάν, για να καταστείλει εκραγείσες εκεί ταραχές, τραυματίστηκε θανάσιμα με ξίφος από ένα χριστιανό και πέθανε. Πεθαίνοντας, παραδέχτηκε ότι παραβίασε την οφειλόμενη προς το Θεό ταπείνωση, διότι θεώρησε τον εαυτό του μεγάλο κυρίαρχο, πανίσχυρο και ανώτερο κάθε προσβολής κι ότι γι’ αυτό του το κρίμα ο Θεός τον κατακρήμνισε απ’ το ύψος των επιγείων αξιωμάτων του και του απέδειξε, με το χέρι ενός ελαχίστου και άσημου αιχμαλώτου, πόσο μηδαμινή είναι η δύναμή του και ζήτησε συγχώρηση. Επίσης, άφησε εντολή στο γιο του και διάδοχό του Μαλέκ-Σαχ, να τοποθετήσει στον τάφο του την εξής επιγραφή: ‘’Όλοι εσείς, όσοι είδατε την μέχρι των ουρανών υψωθείσα μεγαλειότητα του Αλπ-Αρσλάν, ελάτε στη Μερού να δήτε ότι η μεγαλειότητα αυτή έγινε σκόνη.’’\nΑργότερα, κατά το 1215 με 1225, μια μοναδική φυλή της πατριάς των Οσμανιδών Τούρκων του Ογούζ-Χαν, με αρχηγό της το Σουλεϊμάν-Χαν, διωγμένη απ’ το Μαχάν της Βορειοανατολικής Περσίας απ’ τις ορδές του Τσέγκις-Χαν, πέρασε το Αζερμπαϊτζάν κι έφτασε στις αρμενοκουρδικές επαρχίες της σημερινής Τουρκίας. Εκεί ο Σουλεϊμάν εγκαταστάθηκε προσωρινά με το λαό του. Επειδή, όμως κι εκεί οι Οσμανίδες κινδύνευαν απ’ το κατερχόμενο όλο και πιο νότια μογγολικό κύμα, αναγκάστηκαν, ακολουθώντας την κοιλάδα του Ευφράτη, να φθάσουν ύστερ’ από πέντε χρόνια στο Χαλέπι. Σύντομα, οι διάφορες ομάδες των Οσμανιδών Τούρκων συνενώθηκαν και ίδρυσαν κράτος, το οποίο επεξέτειναν σε βάρος των Σελτζούκων και της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να στεριώσουν και να μεγαλώσουν το κράτος τους, με πρωταρχικό σκοπό να διαδώσουν τη θρησκεία τους, το μωαμεθανισμό. Φιλοπόλεμοι όπως ήταν κι επηρεασμένοι κι απ’ τις διδαχές του κορανίου τους, πολέμησαν με πείσμα τους γειτονικούς τους λαούς κι ιδιαίτερα τους χριστιανούς. Ο ισλαμισμός γέμισε τις ψυχές τους με πρωτοφανή και μοναδικό θρησκευτικό ενθουσιασμό και πίστεψαν ακράδαντα ότι, για να υπηρετήσουν τον Αλλάχ, πρέπει να υποτάξουν τους άπιστους και να κυριέψουν τον κόσμο. Ο σκοπός αυτός μπήκε σα μοναδική επιδίωξη και προορισμός στη ζωή τους κι ο θρησκευτικός φανατισμός συντέλεσε, ώστε να αποβούν μια ξεχωριστή και διακεκριμένη πολεμική δύναμη στον κόσμο.\nΜια απ’ τις σπουδαίες αρχικές επιτυχίες των Τούρκων ήταν η κατάληψη της Ιερουσαλήμ το 1074.\nΤο 1326, ο Οσμάν ή Οθωμάν κυρίεψε την Προύσα και ίδρυσε στη Μ. Ασία το οθωμανικό κράτος. Το 1331, οι Οθωμανοί πήραν τη Νίκαια και έξι χρόνια αργότερα, το 1337, κυρίεψαν τη Νικομήδεια. Επίσης, εκμεταλλεύτηκαν τις έριδες των Βυζαντινών αυτοκρατόρων και ιδιαίτερα τις μακροχρόνιες ένοπλες ρήξεις μεταξύ του Ιωάννου V του Παλαιολόγου και του Ιωάννου VI του Κατακουζηνού και το 1338 πέρασαν στην Ευρώπη. Το 1354, κυρίεψαν την Καλλίπολη κι έκτοτε άρχισε η αλματώδης τους επικράτηση στη χερσόνησο του Αίμου. Το 1362, επί Μουράτ Ι, κυρίεψαν την Αδριανούπολη, την οποία κι έκαναν δεύτερη πρωτεύουσα του κράτους τους. Απ’ την εποχή αυτή αρχίζει η επίσημη και μόνιμη πλέον εγκατάσταση των Τούρκων στην Ευρώπη. Το γεγονός αυτό επηρέασε βαθύτατα τη μετέπειτα ιστορία των χωρών του Αίμου και της Ευρώπης.\nΤο 1371, νίκησαν τους Σέρβους και κατέστησαν φόρου υποτελή το βασιλιά της Σερβίας. Επίσης, το 1382 κυρίεψαν τη Σόφια και κατέστησαν φόρου υποτελή και το βασιλιά της Βουλγαρίας. Το 1386 κατέλαβαν τη Ναϊσσό της Σερβίας, την πατρίδα του Μ. Κωνστανίνου και τη Θεσσαλονίκη. Το δε 1388 κατέλυσαν το βουλγαρικό κράτος.\nΟι Οθωμανοί, ύστερ’ απ’ τη μεγάλη τους νίκη εναντίον των χριστιανών Σέρβων, Βοσνίων, Κροατών, Πολωνών, Ούγγρων, Βλάχων και Αλβανών στη μάχη του Κόσσοβο, στις 15 Ιουνίου 1389, επιβλήθηκαν στα Βαλκάνια. Στη μάχη αυτή σκοτώθηκε ο σουλτάνος Μουράτ Ι αλλά ο διάδοχός του Βογιατζίτ συνέχισε τους πολέμους και το 1393 ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Βουλγαρίας και πολιόρκησε ανεπιτυχώς τον ίδιο χρόνο την Κωνσταντινούπολη.\nΟι χριστιανοί της Ουγγαρίας, μαζί με Δυτικούς σταυροφόρους, προσπάθησαν να εμποδίσουν την περαιτέρω εξάπλωση των Οθωμανών αλλά νικήθηκαν το 1396 στη μάχη της Νικόπολης.\nΎστερ’ απ’ τις νίκες στη μάχη του Κόσσοβο και στη μάχη της Νικόπολης, οι Τούρκοι απέκτησαν τη φήμη των πιο σπουδαίων πολεμιστών και των πιο τρομερών μαχητών του μωαμεθανισμού.\nΑργότερα, ο σουλτάνος Βογιατζίτ νικήθηκε στη μάχη της Άγκυρας το 1402 απ’ τον Ταμερλάνο και συνελήφθη αιχμάλωτος. Τότε, ο Έλληνας αυτοκράτορας Μανουήλ επωφελήθηκε της αδυναμίας εκείνης των Τούρκων κι ελευθέρωσε μερικές πόλεις στην Ασία, καθώς και τη Θεσσαλονίκη, την οποία, όμως, ξαναπήραν οριστικά οι Τούρκοι το 1430. Τον ίδιο χρόνο κυρίεψαν και τα Γιάννενα.\nΟ διάδοχος του Βογιατζίτ, Μουράτ ΙΙ, πολιόρκησε ανεπιτυχώς την Κωνσταντινούπολη το 1422 και νίκησε τον ουγγρικό στρατό στη Βάρνα το 1444 και το 1447 ο ήρωας της Ουγγαρίας Ουνυάδης, ο οποίος πολλές φορές ως τώρα είχε νικήσει τους Τούρκους, νικήθηκε απ’ το Μουράτ κι η Ουγγαρία έγινε υποτελής στους Τούρκους. Επίσης, ο Μουράτ ΙΙ νίκησε το Γεώργιο Καστριώτη ή Σκενδέρμπεη, ο οποίος είχε κατανικήσει και διαλύσει κυριολεκτικά τέσσερις φορές τον τουρκικό στρατό στην Κρόια και στο Σβέντιγκραδ της Αλβανίας. Ύστερ’ απ’ τις νίκες του αυτές κατά του Ουνυάδη και του Σκενδέρμπεη, ο Μουράτ ΙΙ στράφηκε προς το Δεσποτάτο του Μυστρά και εισέβαλε στην Πελοπόννησο. Αναγκάστηκε, όμως, ν’ αποσυρθεί το 1447, αφού κατέστησε το δεσπότη του Μυστρά Κωνσταντίνο Δραγάση φόρου υποτελή. Μ’ αυτόν τον τρόπο επέβαλε την κυριαρχία του σ’ ολόκληρη την ελληνική χερσόνησο.\nΎστερ’ απ’ τη μάχη του Κόσσοβο (1389) και τη συντριβή και των τριών τελευταίων προμάχων του χριστιανισμού, του Ουνυάδη της Ουγγαρίας (1444), του Σκενδέρμπεη της Αλβανίας (1447) και του δεσπότη του Μυστρά, η Κωνσταντινούπολη είχε πλέον απομονωθεί και κυκλωθεί από παντού.\nΤο 1448, πέθανε στην Κωνσταντινούπολη ο αυτοκράτορας Ιωάννης VIII και τον διαδέχτηκε ο έως τότε δεσπότης του Μυστρά Κωνσταντίνος Δραγάσης, ο σημερινός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. Επίσης, στις αρχές Φεβρουαρίου 1451, πέθανε ο Μουράτ ΙΙ και τον διαδέχτηκε ο γιος του Μωάμεθ, ο σημερινός σουλτάνος.\nΟ ξερακιανός στρατιώτης κοντοστάθηκε για λίγο, να πάρει μια αναπνοή και συνέχισε.\n-Τα πράγματα δε θα ήταν σήμερα τόσο δύσκολα και οι Τούρκοι δε θα μας απειλούσαν τόσο θανάσιμα, αν, από χρόνια πριν, ο πάπας και οι καθολικοί της Δύσης . . .\nΣτο σημείο αυτό μια δυνατή φωνή ενός αξιωματικού πάνω απ’ τη γέφυρα διατάραξε την ησυχία της μικρής φιλόμαθης ομάδας και θορύβησε τους περιπλανώμενους στα πελάγη της ιστορίας στρατιώτες, διακόπτοντας ταυτόχρονα με τη βίαιη και τη διαπεραστική της ένταση τη διήγηση του ψηλόκορμου κι αδύνατου στρατιώτη.\nΉταν ώρα για αλλαγή της βάρδιας κι ο αξιωματικός καλούσε εκείνους που έπρεπε ν’ αναλάβουν υπηρεσία να πάνε αμέσως στα πόστα τους.\nΟ ήλιος έγερνε προς τη δύση και στο βάθος ξεπρόβαλαν σκυθρωπές κι επιβλητικές οι ακτές των στενών. Οι δυσκολοπέραστοι βράχοι των Δαρδανελίων.\nΜερικοί απ’ τους λιγοστούς στρατιώτες της ομάδας έφυγαν για ν’ αντικαταστήσουν άλλους συναδέλφους τους στις διάφορες φρουρές και υπηρεσίες του πλοίου. Ανάμεσα σ’ αυτούς έφυγε κι ο αδύνατος ακοντιστής με τα φουντωτά μαλλιά και τα πυκνά φρύδια, καθώς και ο γεροδεμένος ξιφοφόρος με το κουρεμένο κεφάλι και τον αλυσιδωτό θώρακα.\n-Πάμε παιδιά. Είπε ο ψηλός στρατιώτης, καθώς έσκυβε για να πάρει το μακρύ του ακόντιο απ’ το κατάστρωμα, όπου ήταν αφημένο δίπλα στα πόδια του. Απόψε φυλάμε σκοποί με το φίλο από εδώ κι έδειξε το γεροδεμένο στρατιώτη που στεκόταν δίπλα του μπροστά στις καμπίνες του καπετάνιου, των ιεραρχών και των άλλων υψηλών προσώπων. Άλλη φορά, ελπίζω να συνεχίσουμε την κουβέντα μας και να πούμε περισσότερα.\nΚαι, καθώς γύριζε για να φύγει, έκλεισε πειραχτικά το μάτι στους συναδέλφους του.\nΎστερ’ απ’ την αναχώρηση των ομιλητών και των άλλων στρατιωτών, η ομάδα διαλύθηκε. Τελευταίοι έμειναν ο νεαρός στρατιώτης με τα σγουρά μαλλιά και τα μαύρα γένια που ανέβηκε στο καράβι στη Λέσβο κι ο ξανθωπός κοντόσωμος τοξότης απ’ τη Χίο.\n-Εγώ θα έχω βάρδια μετά τα μεσάνυχτα, είπε ο τοξότης.\n-Κι εγώ το ίδιο. Φαίνεται πως θα είμαστε παρέα, απάντησε ο άλλος και οι δυο μαζί κατευθύνθηκαν προς τη μέση του καταστρώματος. Κάθισαν κάτω απ’ το πισινό μικρό κατάρτι της τρικάταρτης γαλέρας κι ακουμπισμένοι στα διάφορα κιβώτια που ήταν καλοτοποθετημένα και δεμένα εκεί, αγνάντευαν σιωπηλοί το ανοιχτό πέλαγος.\n Mijiatovic ‘’The Last Emperor Of The Greeks’’ Σελίδα 17.\n Ομήρου Ιλιάδα. Ραψωδία Η στίχος 453.\nΟμήρου Ιλιάδα Ραψωδία Φ στίχ. 450-460.\n Ομήρου Ιλιάδα Ραψωδία Υ στίχος 145.\n Vasiliev A. A. ‘’History Of The Byzant. Emp…’’ Τόμ. Α σελ. 79.\n Vasiliev A.A. ‘’History Of The Byzant. Emp…’’ Τόμ. Α σελ. 78.\n Encyclopaedia Britannica Τόμος 12 Σελίδα 706.\n Παπαρηγόπουλου Κ. ‘’Επίτομος Ιστορία Ελλην. Έθνους’’ Σελ. 12.\n← Οι Ένοχοι – κεφάλαιο 8\nΟι Ένοχοι – κεφάλαιο 6 →\nLast 30 Days Visits: 17,066


Πόσο κοστίζει μια βάπτιση - www.polygrafos.gr\nΠόσο κοστίζει μια βάπτιση\nPosted on 10/06/2021 10/06/2021 by steliosniapos\nΉρθε η στιγμή να βαπτίσετε το αγγελούδι σας, μία ξεχωριστή εμπειρία που θα τη θυμάστε για πολλά χρόνια. Ωστόσο πριν ξεκινήσετε και κάνετε οτιδήποτε αφορά την οργάνωση της βάπτισης, αναρωτηθείτε αρχικά πόσα χρήματα μπορείτε να διαθέσετε για το συγκεκριμένο μυστήριο και κάντε ένα συγκεκριμένο budget plan. Και αυτό σας το αναφέρουμε, καθώς δεν είναι λίγοι αυτοί που ξεφεύγουν από τον προϋπολογισμό των εξόδων. Έτσι, καλό είναι να ξεκινήσετε να κάνετε μια καταγραφή σχετικά με τα αντικείμενα και τις υποχρεώσεις που θα πρέπει να οργανώσετε και μετά να χωρίσετε τα έξοδα ανάμεσα στις υποχρεώσεις των γονέων αλλά και των νονών του παιδιού, ώστε να έχετε μία καθαρή εικόνα των χρημάτων σας.\nΓια το διαχωρισμό αυτόν έχουμε μιλήσει σε ένα άλλο μας άρθρο, οπότε στο συγκεκριμένο θα κάνουμε μία σύντομη αναφορά στα έξοδα της βάπτισης, ώστε να μπορείτε να τα αναγνωρίσετε, να τα οργανώσετε και να είστε κατάλληλα προετοιμασμένοι. Έτσι θα έχετε ένα εντυπωσιακό και οικονομικό αποτέλεσμα.\nΤο συγκεκριμένο έξοδο έρχεται πολύ συχνά στο επίκεντρο των συζητήσεων, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που γίνεται το μήλο της έριδος μεταξύ της οικογενείας του μωρού και των νονών. Ωστόσο, το έξοδο αυτό έχει να κάνει καθαρά με την προσωπική αντίληψη των δύο οικογενειών και των σχέσεων μεταξύ τους και συνήθως έχει επικρατήσει να μοιράζεται εξίσου και στους δύο. Βέβαια, συνηθίζεται η νονά να δίνει ένα μικρό οικονομικό ποσό στην εκκλησία ανεξαρτήτως του ποσού της βάπτισης, ώστε να καλυφθούν τα λειτουργικά της έξοδα.\nΟρισμένες φορές οι νονοί κάνουν δώρο στη μαμά του παιδιού για τη ξεχωριστή αυτή μέρα, ενώ άλλες φορές οι ρόλοι αυτοί αντιστρέφονται και οι γονείς του παιδιού καταλήγουν να κάνουν εκείνοι δώρο στους νονούς του παιδιού, δείχνοντας την ευγνωμοσύνη τους προς αυτούς.\nΤο δώρο του νονού είναι κάτι που πρέπει να συμπεριληφθεί στα έξοδα της βάπτισης. Μπορείτε να διαλέξετε ότι επιθυμείτε, ή ακόμα και να ρωτήσετε τον ίδιο για το τι θα επιθυμούσε σαν δώρο. Έτσι, θα γλυτώσετε από ψάξιμο και περιττά έξοδα.\nΈνα από τα σημαντικότερα έξοδα σε μία τέτοιου είδους τελετή αποτελούν τα προσκλητήρια βάπτισης του παιδιού που θα μοιραστούν στους καλεσμένους. Όσο περνάνε τα χρόνια, τα προσκλητήρια αυτά γίνονται όλο και πιο ιδιαίτερα και παράλληλα αλλάζουν, καθώς η μορφή τους εξελίσσεται όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα τη σημερινή εποχή να μοιάζουν με υπερπαραγωγή, περιέχοντας έντονα χρώματα, σχέδια, γραμματοσειρές και διαφορετικά υλικά κατασκευής. Το έξοδο αυτό το επιβαρύνεται συνήθως η οικογένεια του παιδιού.\nΓια τη μοναδική αυτή στιγμή της δεξίωσης, οφείλετε να βρείτε ένα χώρο που θα σας προσφέρει την ποιότητα που επιθυμείτε. Έτσι, αφού βρείτε το χώρο, πρέπει να μεριμνήσετε για τη διακόσμησή του. Στο σημείο αυτό έχετε τη δυνατότητα να αφήσετε να την αναλάβει ένας επαγγελματίας, είτε να βασιστείτε στις δυνάμεις και τη φαντασία σας. Στα έξοδα της δεξίωσης συμπεριλαμβάνονται το τραπέζι δεξίωσης, η διακόσμηση του χώρου της δεξίωσης, καθώς και το τραπέζι ευχών.\nΗ φωτογράφιση ανήκει και αυτή στα έξοδα της βάπτισης. Ένας σωστός και οικονομικός φωτογράφος με εξειδίκευση στις βαπτίσεις δεν είναι δύσκολο να βρεθεί, καθώς τη σημερινή εποχή η τεχνολογία έχει διεισδύσει στην κουλτούρα μας και έτσι οι περισσότεροι φωτογράφοι είναι εξοικειωμένοι με αυτήν. Ωστόσο, οφείλετε να κάνετε την έρευνά σας πριν προβείτε στην οποιαδήποτε συνεργασία, καθώς οι φωτογραφίες αυτές θα αποτελούν οικογενειακό κειμήλιο για το υπόλοιπο της ζωής σας και θα σας θυμίζουν τις όμορφες αυτές στιγμές.\nΜπομπονιέρες βάπτισης και κεράσματα\nΜερικά από τα ενδιαφέροντα της μαμάς στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η ανάληψη της ευθύνης της ετοιμασίας των κερασμάτων και των μπομπονιερών που θα δοθούν στη δεξίωση. Η λύση αυτή προτείνεται, καθώς είναι πιο οικονομική και μπορεί να εφαρμοστεί από μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Αν από την άλλη λόγο του φόρτου εργασίας δεν προλαβαίνετε, μπορείτε να αναθέσετε τις μπομπονιέρες και τα κεράσματα σε κάποιον ειδικό. Υπάρχουν αρκετοί που εξειδικεύονται στο συγκεκριμένο κομμάτι, προσφέροντας ποικιλία εδεσμάτων και συνοδευτικών, τόσο σε γλυκά, όσο και σε αλμυρά. Τέλος, οι χειροποίητες μπομπονιέρες είναι μεν χρονοβόρες, αλλά συνήθως προσδίδουν καλύτερο αποτέλεσμα. Τα υλικά μπορείτε να τα προμηθευτείτε σχετικά εύκολα και σε προσιτές τιμές.\nΚουτί με βαπτιστικά\nΟι νονοί του παιδιού είναι αυτοί που μεριμνούν για το οικονομικό κόστος του κουτιού για τα βαπτιστικά, καθώς και για τα ρούχα του μικρού μας φίλου.\nΘεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αντικείμενα που δεν πρέπει να λείπει από καμία βάπτιση. Το έξοδο αυτό το επωμίζεται ο νονός και πρέπει να διαλέξει προσεκτικά τι ακριβώς θα πάρει για τον βαφτισιμιό του, καθώς μπορεί να το φοράει για πάντα.\nΣετ Λαδιού και Λαμπάδα βάπτισης\nΤα δύο αυτά έξοδα τα επωμίζεται συνήθως η νονά/νονός του παιδιού και είναι απαραίτητα για την τέλεση του μυστηρίου. Η λαμπάδα είναι αρκετά εύκολη στη δημιουργία και γι΄ αυτό πολλές οικογένειες επιλέγουν να την κατασκευάσουν οι ίδιοι. Σχετικά με το σετ λαδιού, αυτό μπορείτε να το προμηθευτείτε εύκολα από διάφορα καταστήματα με είδη βάπτισης και περιλαμβάνει σαπούνι, μπουκάλι για το λάδι, πετσέτες, κεράκια κολυμπήθρας και λαδόπανα.\nΤελευταίο έξοδο που θα αναφερθεί στο συγκεκριμένο άρθρο αποτελούν τα μαρτυρικά, ένα απαραίτητο στοιχείο για τη διεξαγωγή της βάπτισης, που συγκαταλέγεται στις υποχρεώσεις της νονάς/νονού. Τα διακοσμητικά αυτά μοιράζονται στου καλεσμένους του μυστηρίου, ώστε να δηλώσουν ΄΄μάρτυρες΄΄ του μυστηρίου. Στις μέρες μας πολλά νοικοκυριά προτιμούν να προμηθεύονται τα υλικά και να τα φτιάχνουν οι ίδιοι, καθώς η διαδικασία είναι εύκολη και πολλές φορές και διασκεδαστική, αρκεί να περισσεύει λίγη φαντασία και όρεξη!\nΣυνοψίζοντας, ανάλογα με τους καλεσμένους και με το αν θα κάνετε τραπέζι με λίγα ή πολλά άτομα, καθώς και με τον στολισμό, τον φωτογράφο και τις μπομπονιέρες, μπορείτε να υπολογίζετε ότι για μια βάφτιση με 100 καλεσμένους θα χρειαστείτε περίπου 2000€ με 3000€. Αυτό εξαρτάται βέβαια από την ταβέρνα που θα κλείσετε, από τα προσκλητήρια που θα βρείτε, τις μπομπονιέρες αν είναι χειροποίητες ή έχουν ακριβά διακοσμητικά, την συμφωνία που θα κάνετε με τον φωτογράφο, τον στολισμό και την περιοχή της εκκλησίας. Οι αποκλίσεις μπορεί να είναι μεγάλες αν κάποιος διαλέξει ακριβά υλικά, ακριβό εστιατόριο κλπ. Μπορεί για βάπτιση με 100 προσκεκλημένους να δαπανήσετε πάνω από 4000€ και στον αντίποδα κάτω από 2000€. Μην ξεχνάτε ότι υπάρχουν κατά διαστήματα και πολλές προσφορές σε προσκλητήρια, ρουχισμό, διακοσμητικά κλπ.\nΓαμήλιο Ταξίδι στη Ρώμη\nΓαμήλιο Ταξίδι στη Ρώμη Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γαμήλιο Ταξίδι στη Ρώμη\nΠόσο κοστίζει μια βάπτιση Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πόσο κοστίζει μια βάπτιση


Επιστροφές και αλλαγές προϊόντων γίνονται δεκτές δεκατέσσερις (14) ημέρες από την ημέρα παραλαβής της παραγγελίας σας. Για οποιαδήποτε αλλαγή ή επιστροφή απαραίτητο είναι το προϊόν να συνοδεύεται από την απόδειξη αγοράς.\nΑφού παραλάβουμε το προϊόν εκτιμούμε την κατάστασή του και κρίνουμε αν μπορεί να υπάρξει επιστροφή χρημάτων ή να γίνει αλλαγή. Για παράδειγμα, δεν είναι δυνατό να επιστραφούν τα χρήματα ή να γίνει αλλαγή εφόσον η ζώνη έχει φορεθεί ή αν έχει αφαιρεθεί η ταινία ασφαλείας ή το ταμπελάκι του προϊόντος. Στην περίπτωση αυτή το προϊόν θα αποστέλλεται πίσω στον πελάτη με χρέωση εξόδων αποστολής σε βάρος του πελάτη.\nΠροκειμένου να πραγματοποιηθεί η αλλαγή ή επιστροφή χρημάτων θα πρέπει το προϊόν να επιστραφεί σε εμάς (Κατάστημα Alessandro, Αμερικής 23 – 10672, Αθήνα, τηλ. 210-3388843) με χρέωση πελάτη. Για την καλύτερη και οικονομικότερη εξυπηρέτηση σας μπορείτε να αποστείλετε την επιστροφή σας καλώντας τα ACS Courier και αποστέλλοντας το προϊόν με χρέωση δική μας και εμείς θα προσθέσουμε το ποσό αυτό στο τελικό ποσό που θα προκύψει από την αλλαγή ή θα το αφαιρέσουμε από το επιστρεφόμενο ποσό που θα σας οφείλουμε. Σας υπενθυμίζουμε πώς μπορείτε να αποστείλετε την επιστροφή σας στο χώρο μας με όποιο τρόπο εσείς θεωρείτε σωστό! Η επιλογή του τρόπου επιστροφής δεν είναι δεσμευτική. Επίσης, υπάρχει η δυνατότητα επιστροφής ή αλλαγής με μια επίσκεψη σας στο κατάστημα μας.\nΘα παρακαλούσαμε τα προϊόντα κατά την επιστροφή τους να είναι στην αρχική τους συσκευασία (κουτί) και μέσα σε ξεχωριστή συσκευασία για την προστασία τους, αν είναι περισσότερα από ένα.\nΣε περίπτωση αγοράς με πιστωτική κάρτα πιστώνουμε την πιστωτική σας κάρτα σας με την αξία των προϊόντων, αφαιρώντας τυχόν επιβάρυνση από έξοδα μεταφοράς. Ενίοτε μπορεί να υπάρξει καθυστέρηση στην πίστωση της πιστωτικής σας κάρτας που μπορεί να οφείλεται στην τράπεζα. Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας εάν δεν έχετε λάβει την πίστωσή σας εντός 14 ημερών.\nΣε περιπτώσεις αγοράς προϊόντων με αντικαταβολή η επιστροφή χρημάτων θα γίνεται μέσω κατάθεσης στον τραπεζικό λογαριασμό του πελάτη. Συνεπώς θα σας παρακαλούσαμε να μας ενημερώσετε μέσω email για τον αριθμό λογαριασμού σας (IBAN), την τράπεζα που διατηρείτε τον λογαριασμό και το όνομα του δικαιούχου όπως αυτό αναφέρεται στο βιβλιάριο.\nΓια οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκρίνιση μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας!


Εκλογές στο Σύλλογο Υπαλλήλων Δήμου 3Β – 3Β Βάρη Βούλα Βουλιαγμένη\nΕκλογές στο Σύλλογο Υπαλλήλων Δήμου 3Β\nΑρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέας διοίκησης πραγματοποιεί την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2015 ο Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης.\nΣτη διαδικασία που θα διεξαχθεί από τις 9 π.μ. ως τις 4 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο “Ιωνία”, δίπλα από το Δημαρχείο της πόλης, θα συμμετέχουν δύο συνδυασμοί:\nΤο “Ενωτικό Ψηφοδέλτιο” που εκπροσωπείται από τον σημερινό πρόεδρο του Συλλόγου, Γιάννη Παναγόπουλο, και την “Ανεξάρτητη Συνδικαλιστική Κίνηση Εργαζομένων Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης” (ΑΣΚΕ) που έχει ως εκπρόσωπο τον Μανώλη Λουδάρο.\nΤα κύρια ζητήματα που συζητούν αυτές τις ημέρες οι εργαζόμενοι είναι φυσικά τα μισθολογικά, μιας και τα τελευταία 5 χρόνια έχουν “παγώσει” τα κλιμάκια και απαγορεύεται κάθε αύξηση μισθού αλλά και η ιδιωτικοποίηση δημοτικών υπηρεσιών, όπως η καθαριότητα. Από την απερχόμενη διοίκηση του Συλλόγου άλλωστε σημειώνεται ότι οι σχέσεις των υπαλλήλων με τη δημοτική αρχή είναι πολύ καλές.\nΜε σημερινό Δελτίο Τύπου, ο εκπρόσωπος του “Ενωτικού Ψηφοδελτίου” Γιάννης Παναγόπουλος αναφέρει:\nΑγαπητοί συνάδελφοι οι εκλογές αυτές είναι πολύ σημαντικές.\nΠριν μπείτε στο παραβάν να ψηφίστετε που θα είστε μόνοι με την συνείδησή σας θα ήθελα να σκεφτείτε και να αναρωτηθείτε για ποιό λόγο γίνεται αυτός ο πόλεμος κατά του Προέδρου Γιάννη Παναγόπουλου.\nΓια ποιό λόγο κινητοποιήθηκε ολόκληρος μηχανισμός να ρίχνει λάσπη για να μην εκλεγεί ο Παναγόπουλος.\nΜήπως για να στερήσουν την φωνή των εργαζομένων;\nΝα φιμώσουν την όποια διεκδίκηση στο μέλλον;\nΛασπολογούν ότι ο Πρόεδρος θέλει να ιδιωτικοποιήσει τις Υπηρεσίες του Δήμου.\nΠοιοι αυτοί που βάζουν πλάτη να λειτουργούν οι δομημένες υπηρεσίες του Δήμου με εθελοντές;\nΑυτοί που στερούν το κατοχυρωμένο δικαίωμα της κανονικής άδειας από τους εργαζόμενους στην καθαριότητα;\nΑυτοί που βάζουν πίσω από τα απορριμματοφόρα γυναίκες μάνες άνω των πενήντα πέντε (55)ετών που είναι στο κατώφλι της συνταξιοδότησης την στιγμή που απαλλάσσουν νεότατους άνδρες γυναίκες εργάτες καθαριότητας οι οποίοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε χώρους που δεν είναι στα καθήκοντά τους;\nΣυνάδελφοι η επιλογή σας είναι κρίσιμη, είναι στο χέρι μας να διεκδικήσουμε εργατική δικαιοσύνη στηρίζοντας το ΕΝΩΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ που απαρτίζεται από ικανούς και ισάξιους συναδέλφους με γνώση και εμπειρία αλλα και με νέα μέλη που έχουν διάθεση και θέληση να μάθουν αλλά και να συνεχίσουν το έργο μας.\nΔώστε μας την δύναμη να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε!\nΟι βασικές αρχές και το πρόγραμμα της Ανεξάρτητης Συνδικαλιστικής Κίνησης Εργαζομενων Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης (ΑΣΚΕ) είναι οι παρακάτω:\nΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Β-Β-Β δημιουργήθηκε από την ανάγκη ανάδειξης των πραγματικών προβλημάτων των συναδέλφων μας στο Δήμο, τη συσπείρωση τους απέναντι στον ατομικισμό και την απομόνωση και να προάγει μέσω του Σωματείου, την ανιδιοτέλεια, την αλληλεγγύη, την συναδέλφωση, τη δικαιοσύνη και τον πολιτισμό στους εργασιακούς χώρους και έξω από αυτούς.\nΠλήρη και ενιαία σταθερή εργασία. Κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Καμία απόλυση εργαζομένου.\nΠραγματικές αυξήσεις με νέο ενιαίο μισθολόγιο.\nΣτήριξη του Δημόσιου και Κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης και της χρηματοδότησης των Ταμείων μας.\nΥπογραφή Σ.Σ.Ε. για το προσωπικό Ιδιωτικού Δικαίου και για ενιαίο πλαίσιο αμοιβών και όρων απασχόλησης των εργαζομένων στις επιχειρήσεις ΟΤΑ.\nΊση αμοιβή για ίδια εργασία για όλους τους εργαζόμενους στον Δήμο, ανεξαρτήτως εργοδοτικού φορέα.\nΤοπική Αυτοδιοίκηση με ισχυρές, δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα, υπηρεσίες, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις κάθε μορφής. Όλες οι κοινωνικές υπηρεσίες που ασκούνται από δομές του Δήμου (ΚΔΑΠ, ΒΣΣ), να περάσουν στον Δήμο και οι εργαζόμενοι σ’ αυτές να μονιμοποιηθούν.\nΘεσμικές τροποποιήσεις, για να εγγράφονται στα σωματεία όλοι οι εργαζόμενοι ανεξάρτητα από τύπο εργασιακής σχέσης.\nΟι απολυμένοι από τον Δήμο να συνεχίσουν να καλύπτονται συνδικαλιστικά από το Σύλλογο Εργαζομένων.\nΔημιουργία Ταμείου Αλληλεγγύης για τους συναδέλφους, που μένουν άνεργοι ή απλήρωτοι από τον Δήμο, καθώς και για εκείνους με μεγάλα προβλήματα υγείας.\nΠλήρη στήριξη των εργαζομένων του Ο.Α.Π.Π.Α. Καμία υποχώρηση στην όποια προσπάθεια κατάργησης του Οργανισμού.\nΝομική Στήριξη των Εργαζομένων του Δήμου για εργασιακά και συνδικαλιστικά θέματα.\nΣυνεργασία, συμπόρευση με κινήσεις, συλλόγους και τριτοβάθμια σωματεία της περιοχής για εργασιακά και κοινωνικά θέματα.\nΥπεράσπιση της διαφορετικότητας, λόγω φύλου, εθνικότητας, θρησκεύματος ή σεξουαλικού προσανατολισμού στο χώρο εργασίας και έξω από αυτόν.\nΥπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των υπαλλήλων του σε όλους τους χώρους εργασίας. Πάλη ενάντια σε κάθε μορφή εργασιακής ασυδοσίας από όπου κι αν προέρχεται.\nΠεριορισμό συνεχόμενων θητειών σε τρεις, στα όργανα του Συλλόγου.\nΚαταστατικές αλλαγές για μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη συμμετοχή των εργαζομένων (απαρτία στο 50% κλπ).\nΟυσιαστική και παραγωγική αξιοποίηση των συναδέλφων, εκεί που υπάρχουν πραγματικές ελλείψεις και οξυμένες κοινωνικές ανάγκες.\nΠεριορισμός των συνδικαλιστικών προνομίων και μόνον για πραγματικές ανάγκες του Σωματείου.\nΤο Σωματείο είναι η κοινωνία των εργαζομένων του Δήμου, είναι μέρος της κοινωνίας του Δήμου.\nΓια ένα Σωματείο αλληλεγγύης και συναδελφικότητας.\nIn this article:Λουδάρος, Παναγόπουλος, Σύλλογος Υπαλλήλων\n20 Φεβρουαρίου 2015 at 3:52 μμ\nΘα ηθελα να ειμαι ενημερος σε ολα τα θεματα..\n20 Φεβρουαρίου 2015 at 3:53 μμ\nΘα ηθελα να ειμαι ενημερωμενος με τα σχολια σας..\n20 Φεβρουαρίου 2015 at 9:13 μμ\nμονο ενωτικο δεν εινε το ψηφοδελτιο, προσπαθεις να σωθεις με ανακριβειες\nφευΓατος ! ! !\n21 Φεβρουαρίου 2015 at 8:45 μμ\nΕΝΩΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ! ! !


Best Western Hotel Mainz από 93€. Ξενοδοχεία σε Μάιντς - KAYAK\nWallstraße 56, 55122 Μάιντς, Rhineland-Palatinate, Γερμανία\n+49 6131 30 400\nβάσει 1.364 κριτικών\nΣχετικά με την τοποθεσία Best Western Hotel Mainz\nΑυτό το κατάλυμα (Best Western Hotel Mainz, Μάιντς) βρίσκεται στα προάστια, 5 λεπτά με το αμάξι από: Εκκλησία του Χριστού (ιστορική εκκλησία) και 6 λεπτά από: Μέγαρο Rheingoldhalle. Στις σημαντικές παροχές περιλαμβάνονται μια περιοχή υπολογιστών, ρεσεψιόν όλο το 24ωρο και πολύγλωσσο προσωπικό. Θέλετε να οργανώσετε μια εκδήλωση σε αυτήν την πόλη (Μάιντς); Αυτό το ξενοδοχείο διαθέτει χώρο που είναι 326 τετραγωνικά μέτρα και περιλαμβάνει συνεδριακούς χώρους. Στους χώρους μας θα βρείτε δωρεάν στάθμευση χωρίς παρκαδόρο.\nΦωτογραφίες από το Best Western Hotel Mainz\nΤο Best Western Hotel Mainz εφαρμόζει τα εξής μέτρα:\nΔιαθέσιμα δωμάτια στο Best Western Hotel Mainz\nStandard Rooms(90€ - 94€)\nΠαροχές στο Best Western Hotel Mainz\nΚριτικές για το Best Western Hotel Mainz\nΠολύ καλόΒάσει 1364 κριτικών από επαληθευμένους επισκέπτες\nWallstraße 56, 55122 Mainz, Rhineland-Palatinate\nJohannes Gutenberg-Universität Mainz1.4 χλμ\nMainz Carnival Museums1.4 χλμ\nLandesmuseum Mainz1.5 χλμ\nIsis- und Mater Magna-Heiligtum1.5 χλμ\nArc de Dativius Victor1.6 χλμ\nElectoral Palace Mainz1.7 χλμ\nNaturhistorisches Museum1.7 χλμ\nState Theatre Mainz1.9 χλμ\nMainz Cathedral2 χλμ\nGutenberg Museum2.1 χλμ\nBest Western Hotel Mainz: Συχνές ερωτήσεις\nΠού βρίσκεται το Best Western Hotel Mainz;\nΤο Best Western Hotel Mainz βρίσκεται στη διεύθυνση Wallstraße 56, 1,7 χλμ. από το κέντρο της πόλης Μάιντς. Το κοντινότερο αξιοθέατο στο Best Western Hotel Mainz είναι: Johannes Gutenberg-Universität Mainz.\nΠότε είναι το check-in και το check-out στο Best Western Hotel Mainz;\nΣτο Best Western Hotel Mainz, το check-in γίνεται στις 15:00 και το check-out στις 11:00.\nΠροσφέρει το Best Western Hotel Mainz δωρεάν Wi-Fi;\nΝαι, το Best Western Hotel Mainz προσφέρει δωρεάν Wi-Fi.\nΠροσφέρει το Best Western Hotel Mainz δωρεάν πάρκινγκ;\nΝαι, το Best Western Hotel Mainz προσφέρει δωρεάν πάρκινγκ.\nΠροσφέρει το Best Western Hotel Mainz δωρεάν μεταφορά αεροδρομίου;\nΌχι, το Best Western Hotel Mainz δεν προσφέρει δωρεάν μεταφορά αεροδρομίου.\nΠόσο απέχει το Best Western Hotel Mainz από το αεροδρόμιο;\nΤο Best Western Hotel Mainz απέχει 22,4 χλμ. από το Φρανκφούρτη Frankfurt. Το Best Western Hotel Mainz απέχει 62,3 χλμ. από το Μάνχαϊμ Mannheim City.\nΜπορώ να φέρω το κατοικίδιό μου στο Best Western Hotel Mainz;\nΝαι, το Best Western Hotel Mainz δέχεται κατοικίδια.\nΈχει πισίνα το Best Western Hotel Mainz;\nΌχι, το Best Western Hotel Mainz δεν έχει πισίνα.\n46% φθηνότεροStudio Apartment in zentraler Lage8.9 Εξαιρετικό (65 κριτικές)0,31 χλμΜόνο για ενήλικες, κουζινίτσα, ταράτσα/βεράντα+50€\n59% φθηνότεροthe niu Mood8.3 Εξαιρετικό (2.138 κριτικές)0,34 χλμΕστιατόριο, Μπαρ/Σαλόνι, Δωρεάν Wi-Fi+38€\n40% φθηνότεροFerienwohnung Toscana5.3 Ικανοποιητικό (6 κριτικές)0,41 χλμΚουζίνα, κουζινίτσα, ταράτσα/βεράντα+56€\n57% φθηνότεροRoter Sandstein Eisen6.5 Καλό (4 κριτικές)0,45 χλμΚουζίνα, Καφετιέρα, Πλυντήριο ρούχων+40€\nΔείτε τα φθηνότερα καταλύματα σε Μάιντς\n45% φθηνότεροB&B Hotel Mainz-Hbf7.9 Καλό (2.344 κριτικές)0,53 χλμWi-Fi, Δωρεάν πάρκινγκ, Τηλεόραση επίπεδης οθόνης+51€\nΔείτε τα προτεινόμενα καταλύματα σε Μάιντς\nNice apartment in a central location10 Εξαιρετικό (1 κριτική)0,68 χλμΜόνο για ενήλικες, Κουζίνα, κουζινίτσα+159€\n37% φθηνότεροBusiness Appartement Mainz City8.9 Εξαιρετικό (21 κριτικές)0,99 χλμΥπηρεσία δωματίου, Δωρεάν Wi-Fi, Τσαγιέρα/καφετιέρα+59€\n16% φθηνότεροHotel Hammer - Mainz Hauptbahnhof8.7 Εξαιρετικό (513 κριτικές)0,96 χλμΕστιατόριο, Μπαρ/Σαλόνι, Υπηρεσία δωματίου+79€\nΑναζητήστε εκπτώσεις για το Best Western Hotel Mainz σε Μάιντς με την KAYAK. Αναζητήστε τη φθηνότερη προσφορά ξενοδοχείου για το Best Western Hotel Mainz σε Μάιντς. Η KAYAK ψάχνει σε εκατοντάδες ταξιδιωτικές ιστοσελίδες για να σας βοηθήσει να βρείτε και να κάνετε κράτηση στο Best Western Hotel Mainz με την προσφορά που σας ταιριάζει καλύτερα. από 93€/βράδυ (οι πιο πρόσφατες τιμές για το ξενοδοχείο).


Ορδές ανέργων στη Βρετανία\nΠρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011, 15:00\nΚατά 129.000 άτομα αυξήθηκαν οι άνεργοι στη Βρετανία το τρίτο τρίμηνο του έτους, φτάνοντας τα 2,62 εκατομμύρια.\nΤο ποσοστό της ανεργίας είναι σήμερα 8,3%, το υψηλότερο εδώ και μια 15ετία. Η βρετανική κυβέρνηση αποδίδει όμως την υψηλή ανεργία εν μέρει στην κρίση χρέους της Ευρωζώνης. «Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας πρέπει να λάβουν επειγόντως μέτρα για να σταθεροποιηθεί η κατάσταση» δήλωσε ο υπουργός Εργασίας Κρις Γκρέιλινγκ.\nΤην κρίση της Ευρωζώνης επικαλέστηκε και η Τράπεζα της Αγγλίας, για να δικαιολογήσει την αναθεώρηση των εκτιμήσεών της για την οικονομική ανάπτυξη το 2012, που τοποθετείται τώρα στο 1%, έναντι προηγούμενης πρόβλεψης για 2%.\nΗ ανεργία των νέων αυξάνεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες λόγω της οικονομικής κρίσης και των μέτρων λιτότητας που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις. Τη μεγαλύτερη ανεργία των νέων την έχει η Ισπανία με 45% (το δεύτερο τρίμηνο του έτους) και ακολουθεί η Ελλάδα με 42,9%.\nΤελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011, 15:42\nΑναβάλλονται οι συνομιλίες μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ για την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων\nΞεκίνησε έρευνα για το ατύχημα του Grosjean


Κόσμος – Page 2 – Αντικλείδι\nΠόσο άλλαξε ο κόσμος δέκα χρόνια μετά τη Lehman Brothers\nΔέκα χρόνια μετά την παγκόσμια πιστωτική κρίση και τη μετέπειτα Μεγάλη Ύφεση, που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, συμπαρασύροντας την Ευρώπη στη δίνη της κρίσης χρέους, ο κόσμος μας είναι πιο ασφαλής, αλλά όχι αρκετά.\nO πατέρας του τον πούλησε για σκλάβο, όταν ήταν 6 χρόνων. Εκεί σταμάτησε η συναισθηματική νοημοσύνη. Έζησε έως τα 19 μόνος, στα βουνά, παρέα με λύκους, αλεπούδες φίδια. Το 1965 επέστρεψε στον πολιτισμό. Ακόμα δεν έχει καταλάβει “γιατί οι άνθρωποι λένε άλλα και εννοούν άλλα”.\nH πρώτη καταγραφή της ζωής στη Γη αποκαλύπτει τόσο το εκπληκτικά ελάχιστο ποσοστό που αντιπροσωπεύει το ανθρώπινο είδος συγκριτικά με τα άλλη είδη, όσο και τον δυσανάλογα τεράστιο αντίκτυπο που παρά ταύτα έχει επί όλων των άλλων πλασμάτων. Περισσότερα\nΗ ανθρωπότητα στα καλύτερά της\nΌπως προδίδει και ο τίτλος, η θέση που θα γίνει προσπάθεια να δομηθεί στη συνέχεια του άρθρου, θα ακουστεί εκ πρώτης όψεως λίγο παράδοξη. Σε ευθεία αντιπαραβολή με το σημερινό μικροκλίμα παρακμής της ελληνικής κοινωνίας, θα προσπαθήσω να τεκμηριώσω, με την βοήθεια πολύ συγκεκριμένων στοιχείων, το κατά πόσο ο 21ος αιώνας είναι η καλύτερη εποχή που έχει ζήσει ποτέ η ανθρωπότητα συνολικά.\nΜπορούν τα χρήματα να αγοράσουν την ευτυχία; – Το διαχρονικό ερώτημα βρίσκει… απάντηση\nΔιάφορα, Κόσμος, Ψυχολογία/Φιλοσοφία\nΕίναι μια διαχρονική ερώτηση που, όπως σημειώνει ο Jeff Desjardins του Visual Capitalist, έχει πολλές διαφορετικές απαντήσεις, ανάλογα με το ποιον ρωτάς.\nYuval Noah Harari – Ένα ζώο χωρίς ιδιαίτερη σημασία\nΒιβλία, Επιστήμη, Ιστορία, Κόσμος\nΠριν από περίπου 13,5 δισεκατομμύρια χρόνια, σε ένα γεγονός που είναι γνωστό ως η Μεγάλη Έκρηξη, γεννήθηκαν η ύλη, η ενέργεια, ο χρόνος και ο χώρος. Η ιστορία αυτών των θεμελιωδών χαρακτηριστικών του σύμπαντος ονομάζεται Φυσική.\nΚάθε χρόνο η UNICEF απονέμει το «Photo of the Year Award» στη φωτογραφία που κατά τη γνώμη της αποτύπωσε καλύτερα και με την πιο ιδιαίτερη ματιά την προσωπικότητα και τις συνθήκες διαβίωσης παιδιών σε ολόκληρο τον κόσμο. Για το 2017 επέλεξε την εικόνα ενός νεαρού κοριτσιού στη Συρία, της 5χρονης Zahra, που ζει σε έναν καταυλισμό προσφύγων της Ιορδανίας.\nAmartya Sen – Γιατί υπάρχει πείνα; Το δικαίωμα στα τρόφιμα και οι οικονομικές αλυσίδες.\nΒιβλία, Κόσμος, Οικονομία, Υγεία / Διατροφή, Φιλοσοφία\nΗ πείνα, τα δικαιώματα επί των τροφίμων και οι διασυνδέσεις.\nΤο ερώτημα «Γιατί υπάρχει πείνα;» δεν είναι καινούριο, παραμένει το ίδιο επίκαιρο, όσο εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η απάντηση, όμως, δεν μπορεί να ναι η ίδια, όπως στο παρελθόν. Περισσότερα\nΟι καλύτερες πόλεις αν αποφασίσετε να μεταναστεύσετε\nΕάν σκέφτεστε να ζήσετε στο εξωτερικό, οι καλύτεροι άνθρωποι για να ζητήσετε συμβουλές ίσως είναι εκείνοι που το έχουν ήδη κάνει: Οι μετανάστες. Η InterNations, ένα δίκτυο εκπατρισμένων χωρών και ένας παγκόσμιος οδηγός, συνέταξε τον κατάλογο με τις καλύτερες πόλεις για να ζήσετε και να εργαστείτε στο εξωτερικό, σύμφωνα με τους τη γνώμη μεταναστών.\nΒιβλία, Κόσμος, Ψυχολογία/Φιλοσοφία\nΗ ικανότητά μας να απλοποιούμε κάνοντας γενικεύσεις μας επιτρέπει να εφαρμόζουμε ένα μέτρο πρόβλεψης στις επαφές μας με τα άτομα και το περιβάλλον. Όταν, όμως, οι απλοποιήσεις αυτές μας οδηγούν στην εξιδανίκευση κάποιων ανθρώπων και στον υποβιβασμό κάποιων άλλων, κινδυνεύουμε να χάσουμε την επαφή με την πραγματικότητα των αληθινών σχέσεων.\nΚόσμος, Υγεία / Διατροφή, Ψυχολογία/Φιλοσοφία\nΕδώ και δύο δεκαετίες η Σουηδία μάχεται με μία μυστηριώδη ασθένεια. Δεκάδες παιδιά προσφύγων, προερχόμενα κυρίως από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, άρχισαν να παραλύουν. Σταματούσαν να περπατούν, να μιλούν, να τρώνε, ενώ έκλειναν τα μάτια τους και βυθίζονταν σε βαθύ λήθαργο. Ήταν σαν να έπεφταν σε κώμα, όμως κανένας γιατρός δεν μπορούσε να εντοπίσει κάποια βλάβη στο νευρικό τους σύστημα. Τα παιδιά είχαν παραιτηθεί από την ίδια την ζωή.\nΠροηγούμενη 1 2 3 4 … 24 Επόμενη


ESOTERICA.gr -= Περιοδικό ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ =- - Τεύχος 115\nΤεύχος Nο 115\nΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ - ΜΑΡΤΙΟΣ 2005\nΟι αρχαίοι Κινέζοι είχαν ένα παράξενο ρητό: "είθε να ζήσεις σε μια ενδιαφέρουσα εποχή". Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα καλό σύνθημα για να ξεκινήσουμε το νέο έτος 2005, γιατί πράγματι η εποχή μας είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα και δύσκολη εποχή.\nΥπάρχουν στιγμές στην Ιστορία που θα μπορούσε κανείς να τις χαρακτηρίσει βαρετές, όταν όλα πάνε καλά, σαν καλοκουρδισμένο ρολόι. Υπάρχουν άλλες στις οποίες συμβαίνουν μεγάλες ανακαλύψεις, μεγάλα κατορθώματα ή επιτυγχάνεται μια άνευ προηγουμένου ευημερία και κοινωνική αρμονία, οι λεγόμενες "χρυσές εποχές". Και τέλος, υπάρχουν άλλες στις οποίες όλα είναι σε αναταραχή, σε διάσπαση, σε παρακμή, οι λεγόμενοι "μεσαίωνες". Είναι κι αυτές πολύ ενδιαφέρουσες εποχές, αλλά κυρίως είναι δύσκολες. Γι' αυτό άλλωστε τις ονομάζουν και μαύρες ή σκοτεινές εποχές.\nΣήμερα βρισκόμαστε σε μια από αυτές, σε ένα νέο μεσαίωνα, όπως το έχουν ήδη επισημάνει διάφοροι ιστορικοί και κοινωνιολόγοι, κι εμείς οι ίδιοι το έχουμε πει άλλωστε πολλές φορές. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο . Πριν από αυτόν τον μεσαίωνα υπήρξαν πολλοί άλλοι, και όχι μόνο στον δυτικό κόσμο, αλλά και σε άλλους πολιτισμούς της αρχαιότητας όπως της Αιγύπτου, της Κίνας ή της Ελλάδας, για να αναφέρουμε μερικούς από τους σημαντικότερους.\nΣυνήθως ο μεσαίωνας συσχετίζεται με εποχές σκοταδισμού, καταστροφών, λιμών και κοινωνικών αναταραχών, με διάσπαση της κρατικής ενότητας και διαρκή εμπόλεμη κατάσταση ανάμεσα στα κρατίδια. Τότε ο άμαχος πληθυσμός πληρώνει την έλλειψη τάξης και νόμου, αυτά δηλ. που σήμερα θα λέγαμε τρομοκρατικές ενέργειες.\nΑλλά ένας μεσαίωνας έχει και τα θετικά του σημεία. Δεν είναι όλα καταστροφή, διχόνοια και σκοταδισμός. Καταρχήν, το πρώτο θετικό είναι ότι ενεργοποιεί τις ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας για την έλευση μιας επερχόμενης Αναγέννησης, και ως εκ τούτου, αναπτύσσονται εσωτερικοί πυρήνες και τάγματα που διαφυλάσσουν τις γνώσεις της προηγούμενης χρυσής εποχής για να μην ξεχαστούν στις τρικυμίες του μεσαίωνα.\nΚάθε μεσαίωνας εμπεριέχει και επωάζει τους σπόρους μιας επόμενης Αναγέννησης. Επίσης, ωριμάζει και εκπαιδεύει τις κοινωνίες στο καλύτερο σχολείο, που είναι αυτό του πόνου και των βασάνων της ζωής, όπως πολύ σοφά το επισήμανε ο Σιντάρτα Γκωτάμα ο Βούδας πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, λέγοντας ότι "ο πόνος είναι φορέας Συνείδησης".\nΕίναι προσωπική ευθύνη και κατόρθωμα του καθενός να μπορεί, ακόμα και στις πιο δύσκολες και σκοτεινές στιγμές, τόσο της ζωής του όσο και της εποχής που ζει, να πάρει τις εμπειρίες εκείνες οι οποίες θα τον βοηθήσουν να εξελιχθεί και να συμμετέχει ενεργά και συνειδητά στο ιστορικό Ρεύμα που θα δημιουργήσει την επόμενη επερχόμενη Αναγέννηση. Για όσους πιστεύουν στη μετενσάρκωση, αυτό δεν είναι αυτοθυσία αλλά μια επένδυση για το μέλλον.\nΗ ζωή κι ο θάνατος είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: της ΖΩΗΣ. Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν ζωή είναι η εκδηλωμένη εμφάνιση στην ύλη μιας ψυχής σ' αυτή τη γη. Κι αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν θάνατο είναι η ίδια η ψυχή που, αποχωριζόμενη την ύλη, δεν μπορεί να επιζήσει σ' αυτόν τον κόσμο και κατευθύνεται σε άλλον.\n- ΜΥΘΟΙ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΩΝ: ΩΡΙΩΝΑΣ\n(Μύθος των Ινδιάνων Iroquois)\n(Μύθος των Tewa)\n- ΧΑΜΕΝΟΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ\nΆγχος, στρες, πίεση... είναι λέξεις που έχουν ενταχθεί για τα καλά στο λεξιλόγιο της καθημερινότητάς μας.\nΠέρα όμως από τις εξωτερικές συνθήκες και τις αγχωτικές περιστάσεις του καθένα, υπάρχουν και ενδογενείς πηγές άγχους, που θα ονομάσουμε συμβολικά "Μικρές Φωνές", οι οποίες μας ωθούν σε ανεπιβεβαίωτες και λανθασμένες συμπεριφορές.\nΟι Αρχαίες Σχολές απόκρυφης Σοφίας θεωρούσαν τη Γη, καθώς και όλα τα υπόλοιπα ουράνια σώματα, ζωντανούς οργανισμούς προικισμένους με δικό τους Νου και Βούληση, που αποτελούσαν μια Ζωντανή Δύναμη. Αν, συμφωνώντας με τις αρχαίες Εσωτερικές Σχολές θεωρήσουμε τη Γη ως ένα ζωντανό σώμα, μπορούμε να εξηγήσουμε πολλά φαινόμενα. Οι κατακλυσμοί και οι σεισμοί θα είναι λοιπόν λίγο-πολύ εκούσιες μεταβολές του μηχανισμού άμυνας και του βιολογικού ρολογιού του πλανήτη μας.\nΗ θεωρία των φράκταλς δέχεται ότι "ο κόσμος είναι χαοτικός και ασυνεχής, όσον αφορά την επιφανειακή του μορφή. Αλλά πίσω από την αρχικά αντιλαμβανόμενη αυτή αταξία κρύβεται μια τάξη, απόλυτα κανονική και με άπειρη πολυπλοκότητα".\n"Οι αρχές της Αλήθειας είναι επτά: εκείνος που το καταλαβαίνει αυτό τέλεια, κατέχει το μαγικό κλειδί, που με αυτό οι Πύλες του ναού θα ανοίξουν"...\n- ΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΗΛΙΚΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ\nOι φιλοσοφικές παραδόσεις μας μιλούν για τις εσωτερικές ηλικίες του ανθρώπου, που καθορίζονται από τον αριθμό επτά κι από τους συστατικούς αριθμούς του: τέσσερα και τρία. Το τέσσερα συμβολίζει την τετράδα ή "κατώτερο εγώ" ενώ το "τρία" αποτελεί το σύμβολο του "Ανώτερου Εγώ", της Αθάνατης Ψυχής.\n- Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ: ΔΡΑΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ\nΣτις δεκαετίες '50 και '60 στην Αγγλία και στην Αμερική έγιναν μια σειρά από κινήσεις για να δημιουργηθούν νέες Ψυχαγωγικές, Παιδαγωγικές, Κοινωνικές και Ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις, χρησιμοποιώντας τις τέχνες και το παιγνίδι ως μέσα για την πραγμάτωση μιας νέας ανθρώπινης επικοινωνίας. Έτσι, δημιουργήθηκαν οι τέσσερις λεγόμενες Εκφραστικές δημιουργικές θερ-πείες που στηρίζονται στην Παιδαγωγική και στην Ψυχολογία από τη μια μεριά και στις Τέχνες και το Παιγνίδι από την άλλη. Ας σημειωθεί ότι ο όρος: "Θεραπεία" αναφέρεται με την πλατιά του έννοια, ως βελτίωση, καλυτέρευση, εξέλιξη κ.λ.π.\nΜια τέτοια θεώρηση λοιπόν είναι ότι οι πολεμικές τέχνες προέρχονται αποκλειστικά από την Ανατολή.\nΟ ΚΙΘΑΡΩΔΟΣ ΟΝΟΣ\nΗ εσωτερική διάσταση του μύθου του Μαρσύα, ο Απόλλων, το υπολανθάνον μυστήριο της αυλωδίας, ο κιθαριστής Μητρόβιος, ο Κόννος και ο "Μουσικός Όνος".\n- ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ\n- ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ\n- ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ...