تاریخ پیامبرج2 - تحلیل وقایع و اسرار ولادت پیامبر اکرم - آیة اللَه سید محمد محسن طهرانی | مکتب وحی\nتحلیل وقایع و اسرار ولادت پیامبر اکرم\nتحلیل وقایع و اسرار ولادت پیامبر اکرم صلّی اللَه علیه و آله و سلّم\nأعوذ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ\nالحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العالَمینَ و الصَّلاةِ و السَّلامُ عَلیٰ سَیِّدِنا و نَبیِّنا\nو حَبیبِ قُلوبِنا و طَبیبِ نفوسنا المصطفی المؤیّد أبی‌القاسِمِ محمّدٍ\nو عَلیٰ آلِهِ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ المَعصومینَ المُکَرَّمین\nو لَعنَةُ عَلیٰ أعدائِهِم أجمَعینَ مِنَ الآنَ إلیٰ قیامِ یَومِ الدِّین\n﴿بِسۡمِ ٱللَهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ * وَٱلضُّحَىٰ * وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ * مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ * وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ * وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ * أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَ‍َٔاوَىٰ * وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ * وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ * فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ * وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ * وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ﴾.1\nاحوال مردم در زمان جاهلیّت\nامیرالمؤمنین علیه السّلام در نهج البلاغه، در مواقع عدیده از مردم جاهلی در زمان قبل از رسالت و بعثت پیغمبر اکرم، به اوصاف جاهلی آنها یاد می‌کنند. حضرت در یک جا می‌فرمایند:\nمردم، به یاد بیاورید زمانی را که در چه وضعی و در چه موقعیّتی بسر می‌بردید؛ اخلاقی که در بین شما و عاداتی که در بین شما بود، چه بود؟! تغذیۀ شما چگونه بود؟! زندگانی شما چگونه بود؟! چه عاداتی را در بین\n. سوره ضحی (93). ترجمۀ سوره در ابتدای مجلس اوّل گذشت. (محقّق)\nخود عمل می‌کردید؟! دختران خود را زنده‌به‌گور می‌نمودید! پیدا شدن دختر برای شما عار و ننگ بود! پیغمبر اکرم در یک‌چنین موقعیّتی پا به عرصۀ وجود گذاردند!1\nراجع به ظهور پیغمبر اکرم، چنانچه بعضی‌ها معتقد هستند که رسالت انبیا و ظهور پیامبران به حکم ضرورت تاریخ و جبر زمان است، این‌طور نبوده است. اگر خداوند توفیق داد راجع به این مسئله در حالات و احوال آن حضرت هنگام بعثت صحبت می‌شود.\nإن‌شاءاللَه اگر خدا توفیق بدهد، ما قصد داشتیم که در این چند روز بتوانیم تاریخ آن حضرت را مرور اجمالی کنیم، ولی مثل اینکه از برنامۀ کار این‌طور بر‌می‌آید که احتیاج به جلسات عدیده دارد. چون فقط بررسی تاریخ آن حضرت، صِرف نقل وقایع و حوادثی که در زمان عمر پربرکت آن حضرت اتّفاق افتاده است، نیست؛ بلکه جمع‌آوری مطلب و بررسی آنها هم مسئلۀ دیگری است. إن‌شاءاللَه به خواست خدا سعی می‌کنیم در این چند روز بتوانیم تا حدودی به این مقصود برسیم.\nسنّت جاهلی زنده‌به‌گور کردن دختران\nروزی قیس بن عاصم خدمت پیغمبر اکرم آمد و عرض کرد: «یا رسول‌اللَه! من گناهی مرتکب شده‌ام که بار آن بر دوشم سنگینی می‌کند!» حضرت فرمودند: «گناه تو\n. نهج البلاغة (عبده)، ج 1، ص 186:\n«بَعَثَه و النّاسُ ضُلّالٌ فی حَیرةٍ و خابِطون فی فِتنةٍ، قد استَهوَتهُم الأهواءُ و استَزَلَّتهُم الکِبریاءُ و استَخَفَّتهم الجاهِلیّةُ الجَهْلاءُ حَیاریٰ فی زَلزالٍ من الأمرِ و بَلاءٍ منَ الجَهلِ؛ فبالغَ صلّی الله علیه و آله و سلّم فی النَّصیحَة و مَضیٰ علی الطَّریقةِ و دعا إلی الحِکمةِ و الموعظةِ الحَسنةِ.»\nترجمه: «خداوند پیامبرش را مبعوث فرمود در وقتی که مردم در حیرت و گمراهی بودند و در فتنه‌ها و بلاها کورکورانه گام بر‌می‌داشتند؛ و هواهای نفسانی، عقل و اندیشۀ ایشان را به سرقت برده بود و انانیّت و غرور و کبر، ایشان را به لغزش کشیده بود و جاهلیّتِ تیره و تار، آنها را سبک و بی‌اعتبار نموده بود، در‌حالی‌که در سرگردانی و حیرت و غوایت و گمراهی در امور خویش و بلای جهل فرورفته بودند. پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم با تمام وجود خویش به نصیحت آنها پرداخت و به طریق صواب و هدایت حرکت نمود و ایشان را به حکمت و موعظۀ حسنه فرا خواند.» (محقّق)\nچه بوده است؟» عرض کرد: «من با دست خود هفت دختر خود را زنده‌به‌گور کردم!» یعنی همان‌طوری که امیرالمؤمنین علیه السّلام بیان می‌کند، واقعاً در زمانی که مردم یک‌چنین رفتار و عادتی داشتند، پیغمبر ما ظهور پیدا می‌کند و همین مردم را با این کیفیّت به جایی می‌رساند که مایۀ عبرت و غبطه برای افراد دیگر بشوند.\nوقتی قیس بن عاصم خدمت آن حضرت آمد و شرح می‌داد که چگونه دختران خود را زنده‌به‌گور می‌کرد، من‌جمله این مطلب را گفت:\nدختری داشتم که وقتی به دنیا آمد (ظاهراً آخرین دختر او بود) من تمایلی به از بین بردن او هنگام تولّد نداشتم، ولی به‌جهت آن سرافکندگی که در آن زمان عادت و رسم اعراب جاهلیّت بود، از این موضوع بسیار متأثر شدم. تا اینکه این دختر به سنّ سه سالگی رسید و تازه زبان باز کرده بود و راه می‌رفت. دختر را برداشتم و در بیابان آوردم و گودالی حفر کردم. همین‌طور که مشغول حفر این گودال بودم، این دختر هم وقتی که این حالت تعب و رنج و زحمت من را می‌دید، با دامن خود سر و صورت من را از این عرق‌هایی که می‌کردم پاک می‌کرد؛ تا اینکه گودال تمام شد. من دیدم این خیلی برای من ناراحت است؛ دائماً من را با همان زبان بچگی و کودکانۀ خود دلداری می‌دهد و از اینکه من در ناراحتی هستم برای من متأثر است.\nاین مطالب را دارد برای پیغمبر نقل می‌کند و پیغمبر همین‌طور اشک می‌ریخت! بعد می‌گوید:\nوقتی که گودال تمام شد، این دختر را آوردم و در آنجا انداختم و روی او خاک ریختم!1\nواقعاً ببینید چه افرادی در آن زمان بوده‌اند! این وضع مردم آن زمان بود! البتّه نظایر آنها در این زمان هم هستند!\nدر خبر و تاریخ است که: هر زنی که هنگام ولادتِ طفل او نزدیک می‌شد، او\n. الأغانی، ابوالفرج اصفهانی، ج 14، ص 300.\nرا در نزدیک گودالی قرار می‌دادند؛ اگر فرزند او پسر بود قبول می‌کردند و الاّ بچۀ او را در همان گودال می‌انداختند!1 این برای ما خیلی عجیب است و جای تعجّب دارد!\nحالا پیغمبر با هم‌چنین افرادی باید صحبت کند و باید با آنها حشر و نشر داشته باشد! راجع به تفاخر آنها و انانیّت آنها حکایاتی نقل می‌کنند، و مطالبی که در این زمینه هست بسیار است. امیرالمؤمنین علیه السّلام در نهج البلاغه در شرح و تفسیر سورۀ مبارکۀ ﴿أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ﴾، خطبه‌ای بسیار عجیب دارد،2 و ابن‌أبی‌الحدید هم آن خطبه را شرح\n. تفسیر السمرقندی، ج 3، ص 529؛ تفسیر القرآن العظیم، إبن‌أبی‌حاتم رازی، ج 10، ص 3403؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج 10، ص 674.\n. نهج البلاغة (عبده)، ج 2، ص 204:\n«و من کلام له علیه السّلام بعد تلاوته ﴿أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ * حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ﴾: ”یا لَهُ مَرامًا ما أبعَدَهُ و زَورًا ما أغفَلَهُ و خَطَرًا ما أفظَعَهُ! لقد استَخلَوا منهم أیَّ مُدَّکِرٍ و تَناوَشوهُم مِن مَکانٍ بَعیدٍ! أ فَبِمَصارِعِ آبائِهِم یَفخَرونَ أم بِعَدیدِ الهَلکیٰ یَتَکاثَرونَ؟! یَرتَجِعونَ منهم أجسادًا خَوَت و حَرَکاتٍ سَکَنَت، و لَأن یَکونوا عِبَرًا أحَقُّ مِن أن یَکونوا مُفتَخَرًا، و لَأن یَهبِطوا بِهِم جَنابَ ذِلَّةٍ أحجیٰ مِن أن یَقوموا بِهِم مَقامَ عِزَّةٍ. لقد نَظَروا إلیهم بِأبصارِ العُشوَةِ و ضَرَبوا منهم فی غَمرَةِ جَهالَةٍ. و لَوِ استَنطَقوا عَنهُم عَرَصاتِ تِلکَ الدّیارِ الخاویَةِ و الرُّبوعِ الخالیَةِ، لَقالَت: ذَهَبوا فی الأرضِ ضُلّالًا! و ذَهَبتُم فی أعقابِهِم جُهّالًا، تَطَئونَ فی هامِهِم و تَستَثبِتونَ فی أجسادِهِم و تَرتَعونَ فیما لَفَظوا و تَسکُنونَ فیما خَرَّبوا! و إنَّما الأیّامُ بَینَکُم و بَینَهُم بَواکٍ و نَوائِحُ عَلَیکُم. أولئِکُم سَلَفُ غایَتِکُم و فُرّاطُ مَناهِلِکُم الَّذینَ کانَت لهم مَقاوِمُ العِزِّ و حَلَباتُ الفَخرِ؛ مُلوکًا و سوَقًا سَلَکوا فی بُطونِ البَرزَخِ سَبیلًا سُلِّطَتِ الأرضُ عَلَیهِم فیهِ، فَأکَلَت مِن لُحومِهِم و شَرِبَت مِن دِمائِهِم!»\nترجمه: «شگفتا چه مردم و مقصدی دور از حق و چه قاصد و مسافرانی غافل و چه جایگاه و موقعیّتی قبیح و شنیع! هر تذکر دهنده‌ای را از خود می‌راندند و مطالب آنان را از فاصله‌ای بسیار دور اخذ می‌نمودند. آیا به قبرهای پدرانشان فخر می‌فروشند یا به فزونی مردگانشان بر یکدیگر افتخار می‌کنند؟! می‌خواستند پیکرهای بی‌جان بازگردند و حرکاتی که ساکن شده بودند دوباره به جنبش بیفتند؛ حال آنکه اگر آنان مایۀ عبرت باشند بهتر از این است که مایۀ فخر فروشی و مباهات گردند، و اگر با دیدن آنان بر آستانۀ ذلّت فرو آیند خردمندانه‌تر است از آنکه به خاطر آنان در مقام عزّت بایستند. همانا به آنان با چشمان رمدآلود و کم‌سو نظاره می‌کردند و دربارۀ آنان به ورطۀ ^ ^ جهالت فرو افتادند. و اگر از ایشان دربارۀ کریوه‌ها و گردنه‌های سخت آن دیارِ خالی‌افتاده و بی‌نشان بپرسند، خواهند گفت: خداوند آنها را بی‌نام و نشان به قعر زمین فرو برده است! و شما جهّال و نادانان نیز به‌زودی به دنبال ایشان خواهید رفت، درحالی‌که اینک شما بر اجساد آنها پای می‌گذارید و بر روی پیکرهای آنها زراعت می‌نمایید و خرابه‌های ایشان را به عنوان محل سکنیٰ و آرامش خویش بر‌می‌گزینید! روزگاری که بین شما و ایشان است بر شما گریه می‌کنند و به نوحه و عزا می‌پردازند. ایشان قبل از شما به جایی که خواهید رفت قدم می‌گذارند و زودتر از شما به آنهایی که در زمان خویش صاحبان مقام عزّت و کبریایی بوده‌اند، رسیده‌اند؛ هم پادشاهان عصر خویش بوده‌اند و هم رعایای زمان، و ارواح ایشان به عالم برزخ گام نهاد و ابدانشان در زمین مقهور شد و زمین، گوشت بدنشان را خورد و خون ایشان را نوشید!»\nکرده است،1 و از آنجایی که عادت او بر این است که بالأخره در هر موردی و در هر موقعی بتواند آن مذهب و مرام خودش را تثبیت کند، در این زمینه شروع کرده است از عمر هم مطالبی بیان کرده است.2 و واقعاً امیرالمؤمنین علیه السّلام در آن خطبه مطالب عجیبی از مردم آن زمان و عبرت گرفتن از مردگان می‌فرماید که جای عبرت است!\nموحّد بودن حضرت عبدالمطّلب و حضرت ابوطالب\nجدّ پیغمبر اکرم حضرت عبدالمطّلب، از موحّدین بود؛ برخلاف آنچه که در برخی از کتب امروزه نوشته‌اند که: «آن حضرت و حضرت ابوطالب بت‌پرست بودند»،3 که البتّه\n. شرح نهج البلاغة، ابن‌أبی‌الحدید، ج 11، ص 145 ـ 175.\n. کنز الفوائد، ج 1، ص 183:\n«و بِإِسنادِهِ إلیٰ أبانِ بنِ محمّدِ بنِ یونُسَ بنِ نُباتَةَ عن أبی‌عَبدِالله علیه السّلام أنَّهُ قال: ”یا یونُسُ! ما یَقولُ النّاسُ فی إیمانِ أبی‌طالِبٍ؟“ قلتُ: جُعِلتُ فِداکَ! یَقولونَ هو فی ضَحضاحٍ مِن نارٍ یَغلی مِنها أُمُّ رَأسِهِ. فَقالَ: ”کَذَبَ أعداءُ اللهِ! إنَّ أباطالِبٍ مِن رُفَقاءِ النَّبیّینَ و الصِّدّیقینَ و الشُّهَداءِ و الصّالِحینَ، و حَسُنَ أولئِکَ رَفیقًا!“»\nترجمه: «ابان بن محمّد بن یونس بن نباته از امام صادق علیه السّلام نقل می‌کند که حضرت فرمودند: ”ای یونس! مردم دربارۀ ایمان ابوطالب چه می‌گویند؟“ گفتم: فدای شما شوم، آنها می‌گویند که او در قعر جهنّم غوطه‌ور است که آتش تا فرق سرش را فراگرفته و می‌جوشاند! حضرت فرمودند: ” دشمنان خدا دروغ می‌گویند! همانا ابوطالب از رفقای انبیاء و صدّیقین و شهدا و صالحین است؛ و ایشان چه خوب رفقایی هستند!“» (محقّق)\nصحیح نیست.1 حضرت عبدالمطّلب یک موحّد تمام عیار بود و اخلاق و رفتار ایشان در بین مردم آن زمان ضرب‌المثل بود و هیچ‌گاه بُت را عبادت نکرد! و مطالب بسیاری از حکایات و مکارم اخلاقی که از او نقل می‌شود، در دست است که اگر بخواهیم وارد آن مطالب بشویم، از اصل موضوع، که زندگانی پیغمبر اکرم است، باز می‌مانیم؛ ولی راجع به یک مطلب که تذکر او لازم است، چند جمله‌ای باید عرض بشود.\nدر تاریخ است که روزی حضرت عبدالمطّلب نذر کرد که اگر خداوند متعال فرزندان او را به ده رسانید، قربة إلی اللَه و شکراً لِلّه و به‌خاطر رضای پروردگار و به‌جهت عبور از مراحل نفسانی و وصول به مقامات قرب، یکی از آنها را در مسجدالحرام و نزد کعبه ذبح کند. مطلب، مطلب موثّقی است و در مناقب ابن‌شهرآشوب آمده است.2\nنسخ بعضی از احکام امّت‌های قبل، به‌واسطۀ وجود پیغمبر اکرم\nممکن است این مسئله برای انسان جای شبهه و تأمّل باشد. برای روشن شدن این مطلب باید عرض کنم که احکامی که پیغمبر اسلام در شریعت ما آوردند ممکن است با احکام شرایع گذشته متفاوت باشد؛ بسیاری از احکامی که در شریعت حضرت موسی و حضرت عیسی علی نبیّنا و آله و علیهما السّلام است، در شریعت پیغمبر اکرم نسخ شده است.\nنسخ روزه صمت در اسلام\nمثلاً در شریعت گذشته، ما روزۀ صمت و صوم صمت داشتیم. شخصی روزه می‌گرفت و یکی از شرایط و قیود آن روزه این بود که در آن روز با کسی صحبت نکند؛ در حال خود و متفکّر در خود و به ذکر خدا مشغول باشد، و صحبت کردن با شخص دیگری ممنوع است. نظیر همان اعتکافی که ما در شریعت خودمان داریم که وقتی مسلمان سه روز در مسجد اعتکاف می‌کند، نباید با کسی رفت‌وآمد بکند مگر به حدّ ضرورت، از مسجد بیرون نمی‌رود، تا سه روز روزه می‌گیرد و شرایطی دارد؛3\n. جهت اطّلاع بیشتر رجوع شود به إیمان أبی‌طالب، فخّار بن معد موسوی.\n. مناقب آل أبی‌طالب علیهم السّلام، ج 1، ص 20 ـ 22.\n. الکافی، ج 4، ص 176 ـ 180.\nکه شامل صحبت کردن نیست، ولکن در روزۀ صمت به‌هیچ‌وجه نباید صحبت کند. در آیۀ شریفه دربارۀ حضرت مریم سلام اللَه علیها داریم که می‌فرماید:\n﴿فَكُلِي وَٱشۡرَبِي وَقَرِّي عَيۡنٗا فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ ٱلۡبَشَرِ أَحَدٗا فَقُولِيٓ إِنِّي نَذَرۡتُ لِلرَّحۡمَٰنِ صَوۡمٗا فَلَنۡ أُكَلِّمَ ٱلۡيَوۡمَ إِنسِيّٗا﴾.1\n«(خداوند متعال به حضرت مریم خطاب می‌کند): از این درخت بخور، و بیاشام؛ و اگر به قوم خویش برگشتی و از تو راجع به این مطلب سؤال کردند، بگو: من امروز نذر کردم که روزه بگیرم و جایز نیست با کسی صحبت کنم!»\nولی در شریعت پیغمبر، این روزه نسخ شده و حرام است؛2 و اگر شخصی روزه بگیرد، روزۀ او منعقد نخواهد بود. این یکی از احکامی است که نسخ شده است.\nحکم مرتد در اسلام و نسخ حکم ارتداد در شریعت حضرت موسی\nیا اینکه دربارۀ قوم حضرت موسی در آیات قرآن داریم که می‌فرماید:\n﴿وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ إِنَّكُمۡ ظَلَمۡتُمۡ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلۡعِجۡلَ﴾؛\n«حضرت موسی به قوم خود فرمود: شما به‌واسطۀ غیبت من و پرستیدن گوساله، به خودتان ظلم کرده‌اید و از دین خدا برگشته‌اید و مرتد شده‌اید!»\n﴿فَتُوبُوٓاْ إِلَىٰ بَارِئِكُمۡ فَٱقۡتُلُوٓاْ أَنفُسَكُمۡ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ عِندَ بَارِئِكُمۡ فَتَابَ عَلَيۡكُمۡ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ﴾.3\n«برای جبران و غفران این معصیت و گناه، به جان هم بیفتید و خود را قتل‌عام کنید؛ این کفارۀ گناه و مغفرت از این خطیئه و معصیت خواهد بود. پروردگار هم آنها را بخشید و بیامرزید.»\nدر روایت داریم که بنی‌اسرائیل در یک روز از صبح تا عصر به جان هم افتادند و همدیگر را می‌کشتند؛ برادر، برادر را می‌کشت، و پدر، فرزند را می‌کشت، و پسر، پدر را می‌کشت، تا هنگام غروب که نسخ این حکم و اتمام این حکم از جانب پروردگار به\n. سوره مریم (19) آیه 26.\n. الکافی، ج 4، ص 85.\n. سوره بقره (2) آیه 54.\nحضرت موسی ابلاغ شد.1\nاینکه حکم مرتد در شریعت اسلام قتل است، صحیح است، امّا نه این‌طور ارتدادی. کسی مرتد می‌شود که یکی از ضروریّات دین را انکار کند؛ البتّه درصورتی‌که ارتداد او با شرایط خود احراز شود که این ارتداد از روی اشتباه و نتیجه‌گیری از مقدّمات غلط نباشد، یا این شخص دچار اشتباه نشده باشد و خطا نکرده باشد، بلکه تعمّد داشته باشد. اگر شخصی از روی عمد و عناد یکی از ضروریات دین را منکر شود، مرتد است. مثلاً حجاب را منکر بشود که اصلاً حجابی در اسلام نداریم، یا نماز را منکر بشود. دو صورت است: یک‌وقت شخصی گاهی نماز می‌خواند و گاهی نماز نمی‌خواند، یا اینکه توجّهی به نماز ندارد و بی‌اعتنا می‌گذرد؛ امّا یک‌وقت شخصی نماز را انکار می‌کند که اصلاً نماز نداریم!\nدر این‌صورت، دو حالت دارد: یا اینکه این شخص مسلمان بوده است، یعنی نطفۀ او هنگام بسته‌شدن در وقتی بوده است که پدر یا مادر او مسلمان بودند و این شخص به فطرت اسلام به دنیا می‌آید و مسلمان به دنیا می‌آید، که به او مرتد فطری می‌گویند و حکم این شخص اعدام است، البتّه برای زن استثنا است. یا اینکه نه، این شخص قبلاً به دین دیگری بوده است و بعداً به دین اسلام مشرّف شده است، که به او مرتد ملّی می‌گویند، و حکم مرتد ملّی اعدام نیست، بلکه باید او را توبه داد و مطلب را برای او روشن کرد؛ اگر دست از عناد برداشت فَبِها، و الاّ باید او را به قتل رسانید.2 این حکم شریعت اسلام است؛ امّا اینکه جزای کسی که مرتد بشود این است که به جان هم بیفتند و همدیگر را بکشند و چه‌بسا بسیاری از آنهایی که مرتد شدند زنده بمانند، این حکم به این نحو در شریعت اسلام نیست. این حکم در شریعت حضرت موسی بود و یکی از احکامی بوده است که مربوط به شریعت حضرت موسی است.\n. تفسیر القمّی، ج 1، ص 47.\n. الکافی، ج 7، ص 256 ـ 260؛ معاد شناسی، ج 7، ص 72 ـ 74.\nنسخ حکم طهارت مخصوص در امّت حضرت موسی\nیا مثلاً در شریعت حضرت موسی این بوده است که: اگر جایی از بدن نجس بشود باید آنجا را برید! امّا این در شریعت پیغمبر ما نیست، و با دو بار آب کشیدن، مسئله حل می‌شود و طهارت پیدا می‌شود. بسیاری از احکامی که در شرایع گذشته بوده است، در شریعت ما تغییر پیدا کرده است.1\nذبح فرزند برای عبور از مراحل نفسانی، در شریعت حضرت ابراهیم\nراجع به حضرت ابراهیم علیه السّلام وارد است که خداوند متعال ذبح فرزند را برای حضرت ابراهیم قربة إلی اللَه و وصول به مقامات عالیه قرار داد؛ و این مطلب الآن برای ما جای تعجب است که با این‌همه مسائلی که هست و این‌همه مواردی که هست و این‌همه راه‌ها و طرق عبور از مراحل نفسانی که هست، این چطور ممکن است؟! امّا این کیفیّت و این خصوصیّت در شریعت اسلام و در شریعت پیغمبر نیست. خداوند متعال از قول حضرت ابراهیم حکایت می‌کند که به اسماعیل می‌گوید:\n﴿فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ﴾.2\nخداوند متعال به حضرت ابراهیم برای ذبح فرزند خود، اسماعیل، وحی کرد. این حکمی از احکام الهی بوده است که لابد خداوند متعال در آن موقع تشریع کرده است و حضرت اسماعیل هم هیچ نوع تحاشی از این امر نکرد و گفت:\n﴿يَـٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُ﴾؛ «انجام بده!» ﴿سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ﴾.\nو حضرت ابراهیم حضرت اسماعیل را آورد و واقعاً کارد بر گلوی او گذارد و واقعاً قصد ذبح او را داشت و واقعاً می‌خواست او را قربة إلی اللَه قربانی کند؛ منتها امر پروردگار تغییر پیدا کرد و کارد، گلوی حضرت اسماعیل را نبرید و قضیّه به آنجا کشید که می‌دانید.3\n. من لایحضره الفقیه، ج 1، ص 10؛ تهذیب الأحکام، ج 1، ص 356؛ الوافی، ج 6، ص 17.\n. سوره صافّات (37) آیه 102.\n. تفسیر القمّی، ج 2، ص 225.\nنذر حضرت عبدالمطّلب نسبت به ذبح یکی از فرزندان خود\nصحبت در این است که ما در تاریخ داریم: در ذهن حضرت عبدالمطّلب این‌طور مسئله پیدا شد و این‌طور قضیّه را تصوّر کرد که یکی از فرزندان خود را برای رضای پروردگار ذبح کند. صحبت در این است که حضرت عبدالمطّلب کار عبثی انجام نمی‌داد! حضرت عبدالمطّلب اوّل‌موحّد بود! حضرت عبدالمطّلب جدّ پیغمبر بود و مانند او کسی در مکّه خدا را پرستش نمی‌کرد! حضرت عبدالمطّلب همان کسی بود که وقتی ابرهه برای از بین بردن و خراب‌کردن کعبه آمده بود، در وقتی که شترهایش را غارت کرده بودند و برداشته بودند، می‌رود تا شترهایش را از ابرهه بگیرد؛ ابرهه می‌گوید:\nمن خیال کردم تو آمده‌ای برای اینکه شفاعت کنی که من دست از قتل و هدم کعبه بردارم! امّا تو آمده‌ای و از من شترانت را می‌خواهی؟!\nمن صاحب شترانم هستم، و لهذا البیتِ ربٌّ؛ «خود بیت، صاحب دارد و حفظش می‌کند!»1\nیعنی حساب، حساب دیگری است. حضرت عبدالمطّلب یک آدم عادی نبود که ما این عمل را یک عمل عادی از او تلقی کنیم!\nدر تاریخ داریم که ایشان نذر می‌کنند که یکی از فرزندان خود را ذبح کنند و وقتی که عدد فرزندان حضرت عبدالمطّلب به ده می‌رسد و آنها بزرگ می‌شوند، آنها را در کنار کعبه می‌آورد و پردۀ کعبه را می‌گیرد و می‌گوید:\nای خدایی که صاحب بیت کریمی! ای خدایی که صاحب مشاعر عظام هستی! ای خدایی که صاحب ملائکۀ کرام هستی! اللَهمّ أنتَ خَلقتَ الخَلقَ لِطاعَتکَ، و أمَرتَهم بِعِبادتِکَ، لا حاجَةَ مِنکَ!2\n(این قضایای حضرت عبدالمطّلب و صحبت آنها و مناجات با پروردگار،\n. الکافی، ج 1، ص 447؛ مروج الذّهب، ج 2، ص 104.\n. مناقب آل أبی‌طالب علیهم السّلام، ج 1، ص 20.\nمناجات یک بت‌پرست و یک آدم عادی نیست؛ قضیّه بالاتر از این حرف‌ها است!)\nبعد، آنها را از مسجدالحرام بیرون می‌آورد و روی سهام هر کدام از این اولاد، اسم آنها را می‌نویسد و قرعه می‌زند. قرعۀ آن سهام به نام حضرت عبداللَه می‌آید، یعنی حضرت عبداللَه را ذبح کند. این قضیّه واقعاً قضیّۀ عجیبی است که همان‌طوری که پیغمبر اکرم پدرشان عبداللَه بود و می‌بایست ذبح بشود و نشد، جدّ پیغمبر، حضرت اسماعیل هم همین حال و همین مرتبه را طی کرده بود؛ تا اینکه قرعه به نام سیّدالشّهدا افتاد! این یک جریان عادی نیست که ما صرفاً بخواهیم به‌نحو عادی از این قضیّه عبور کنیم. حضرت عبدالمطّلب کارد را برمی‌دارد که حضرت عبداللَه را سر ببرد، در این موقع برادر عبداللَه، حضرت ابوطالب می‌آید و دست پدر را می‌گیرد و می‌گوید: «من را به‌جای او ذبح کن!» یعنی از تمام برادران عبداللَه و فرزندان عبدالمطّلب، ابوطالب این کار را می‌کند! چه ارتباطی بین حضرت ابوطالب و عبداللَه است؟! بعد، سایر قوم‌وخویش‌های عبدالمطّلب و ابوطالب هم می‌آیند و حضرت عبدالمطّلب را نهی می‌کنند و بنا می‌گذارند که کار را به یک زن کاهنه‌ای1 ارجاع بدهند و در این امر به او رجوع کنند.2 حضرت عبدالمطّلب به اتّفاق هشتصد نفر از قریش، بیرون مکّه می‌آید و پیش آن زن می‌رود و می‌گوید:\nخدایا آنچه حکم تو است دربارۀ من، انجام بده و آنچه که مورد رضای توست راجع به این عمل، تقدیر فرما!\nآن زن می‌گوید: «دیۀ یک مرد در نزد شما چند شتر است؟»\nآنها می‌گویند: «ده شتر.»\n. قابل ذکر است که در اسرار ملکوت، ج 1، ص 254 ـ 258 به نقل از عیون أخبار الرّضا، ج 1، ص 210 ـ 212، این داستان را از عاتکه دختر حضرت عبدالمطّلب نقل می‌کند.\n. الأنوار فی مولد النبی صلّی الله علیه و آله، ص 92.\nبسیار خُب! شما عبداللَه را در یک طرف و ده شتر را در طرف دیگر قرار بدهید و قرعه بیندازید؛ اگر قرعه به نام ده شتر اصابت کرد، فَبِها، و الاّ اگر قرعه به نام عبداللَه اصابت کند، ده شتر دیگر اضافه کنید تا بیست شتر بشود و دوباره قرعه بزنید؛ اگر باز به نام عبداللَه اصابت کرد، ده شتر دیگر اضافه کنید؛ و همین‌طور اضافه کنید تا قرعه به نام شتران قرار بگیرد.\nاین کار را انجام دادند تا اینکه بر اثر ازدیاد و اضافۀ شتران، تعداد شتران به صد شتر رسید. در این موقع قرعه به نام شتر افتاد، و صدای تکبیر از آن جمعیّت بلند شد و حضرت عبدالمطّلب بی‌هوش به روی زمین افتاد. وقتی که به حال آمد، خدا را تکبیر گفت؛ و صدایی از آسمان آمد که آن صدا را تمام افراد شنیدند، و آن صدا این بود:\nقُبِل الفداءُ و نَفَذَ القَضاءُ، و آنَ ظهورُ محمّدٍ المصطفی؛ «ما فدا را قبول کردیم و قضای خود را مبرم نمودیم، و ظهور پیغمبر اکرم نزدیک شده است!»\nو از آنجا دیۀ یک فرد و یک مرد، صد شتر قرار گرفت.1\nاین موقعیّت حضرت عبدالمطّلب و خصوصیّت حضرت عبداللَه بود که اجداد پیغمبر، چه اجدادی بودند و پدر آن حضرت چه پدری بود!\nعظمت حضرت عبداللَه پدر رسول خدا\nدر تاریخ است:\nوقتی حضرت عبداللَه در میان افراد حرکت می‌کرد، نوری از پیشانی او ساطع بود که افراد را خیره می‌کرد.2\nما نباید تعجّب کنیم؛ انسان ممکن است در بعضی از اوقات و در بعضی از افراد، حالت نورانی را در وجهۀ شخصی احساس کند که غلبۀ نور و لطافت و صفا در چهرۀ آن شخص، هاله‌ای از نور را ایجاد می‌کند؛ و ممکن است این اتّفاق بیفتد. در تاریخ داریم که:\nحضرت عبداللَه به هر سنگ و درختی که حرکت می‌کرد، بر آن حضرت سجده می‌کردند. و این نور در پیشانی آن حضرت بود تا وقتی که پیغمبر اکرم در رحم\n. الأمالی، شیخ صدوق، ص 263؛ مناقب آل أبی‌طالب علیهم السّلام، ج 1، ص 27.\nمادر خود، حضرت آمنه قرار گرفت، که نور منتقل به آمنه شد.1\nروزی حضرت عبداللَه از جایی می‌گذشت، زنی به نام فاطمه بنت مُرِه، آن حضرت را دید؛ زنی از اهل‌کتاب بود که کتب قدیم و کتب عهدین را مطالعه کرده بود و به مسائل و به مطالب وارد بود. فاطمه بنت مره تا چشمش به حضرت عبداللَه می‌افتد تقاضای ازدواج با آن حضرت را می‌کند و از آن حضرت درخواست می‌کند که او را به زنیّت برگزیند. حضرت عبداللَه توجّهی نمی‌کند و درخواست او را اجابت نمی‌کند و قضیّه را برای پدرش، حضرت عبدالمطّلب بیان می‌کند. حضرت عبدالمطّلب همان وقت آمنه بنت وهب را به تزویج عبداللَه درمی‌آورند. پس از وصلت و ازدواج آمنه با حضرت عبداللَه، روزی عبداللَه در میان شوارع مکّه عبور می‌کند و چشمش به همان فاطمه بنت مره می‌افتد؛ از باب امتحان و اختبار پیش او می‌رود و می‌گوید: «قبلاً از من درخواستی کرده بودی و چیزی می‌خواستی، یادت می‌آید؟!»\nآن‌موقع من از تو می‌خواستم، ولی حالا دیگر وقتش گذشت! من در کتب خوانده بودم که از صُلب تو فرزندی در رحم زنی قرار می‌گیرد که شرق و غرب عالم را مسخّر دین و شریعت خودش می‌کند؛ و من می‌خواستم آن زن باشم!2\nعلائم و حوادث و اسرار زمان تولّد پیامبر اکرم\nهمان‌طوری که عرض شد، حضرت عبداللَه هنگام مسافرت خود که از شام به مکّه برمی‌گشتند، در مدینه وفات کردند و پیغمبر اکرم در شکم مادر بودند که پدر خود را از دست می‌دهند.3\nعلائم و اخباری راجع به ولادت آن حضرت در تاریخ داریم؛ مثلاً در تاریخ است همان شبی که پیغمبر اکرم به دنیا آمدند، آتشکدۀ فارس، بعد از اینکه هزار سال روشن بود\n. إثبات الوصیّة، ص 108؛ مناقب آل أبی‌طالب علیهم السّلام، ج 1، ص 27.\n. مناقب آل أبی‌طالب علیهم السّلام، ج 1، ص 26.\n. الإتحاف بحّب الأشراف، ص 244 و ص 247؛ قصص الأنبیاء، راوندی، ص 316.\nو محلّ عبادت زرتشتیان بود، خاموش می‌شود؛ تمام بت‌های کعبه فرو می‌ریزد؛ علوم کَهَنه و سِحر سَحَره باطل می‌شود؛ ایوان مدائن شکاف برمی‌دارد؛ در آن شب تمام پادشاهانِ روی زمین مَغشیٌّ علیه به روی زمین می‌افتند؛ دریاچۀ ساوه خشک می‌شود.1 این آثاری که در آن شب به‌واسطۀ وجود آن حضرت ظهور پیدا می‌کند، تمام اینها اثرات وجود آن حضرت است که به‌طور مجمل و مختصر در این عالم بروز و ظهور می‌کند. چرا باید بت‌های کعبه بریزند؟! چرا باید ایوان مدائن شکاف بردارد؟! چرا باید پادشاهان از بین بروند؟! چرا باید علوم کَهنه و سحر سحَره باطل شود؟!\nظهور توحید با تولّد پیامبر اکرم\nتمام اینها ما را به یک مطلب می‌رساند و آن این است که وجود آن حضرت و ظهور آن حضرت نمایانگر از بین رفتن شرک و بت‌پرستی و ثنویّت و وثنیّت و کفر و نفاق و ظلم و جمیع امور و تعیّنات و تفرعناتی است که انسان را از خدا دور می‌کند.\nمسلّم است که در این قضیّۀ خشک‌شدن دریاچۀ ساوه باید مسئله‌ای باشد و قضیّه‌ای داشته باشد؛ از این جهت که این مسئله در کنار بقیۀ مسائل قرار گرفته است، من باب مثال: بت‌ها به روی زمین می‌ریزند، علوم کهَنه از بین می‌رود و باطل می‌شود و اعمال آنها نیز باطل می‌شود، پادشاهان مغشیٌّ علیه می‌شوند و به روی زمین می‌افتند، ایوان مدائن که ایوان ظلم و کاخ بیداد و ستم است، شکاف برمی‌دارد، و نظایر این امور.\nدر روایت از امام صادق علیه السّلام است:\n(در آن شب) شهاب‌ها و ستارگان به هم برخورد می‌کردند و حرکت می‌کردند، و شیاطین را دفع می‌کردند!2\n﴿وَجَعَلۡنَٰهَا رُجُومٗا لِّلشَّيَٰطِينِ﴾،3 یعنی اثر نفسانی پیغمبر اکرم و ظهور و تولّد آن\n. تاریخ الیعقوبی، ج 2، ص 8؛ الأمالی، شیخ صدوق، ص 286 و 287.\n. کمال الدین و تمام النّعمة، ج 1، ص 196 و 197.\n. سوره ملک (67) آیه 5: ﴿وَلَقَدۡ زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِمَصَٰبِيحَ وَجَعَلۡنَٰهَا رُجُومٗا لِّلشَّيَٰطِينِ﴾؛\nترجمه: «هرآینه آسمان دنیا را به‌واسطۀ چراغ‌های فروزان آراستیم و آنها را وسیلۀ راندن شیاطین گرداندیم.» (محقّق)\nحضرت که در ملکوت و در عوالم بالا و سماوات سبع موجب طرد شیاطین است، در این عالم مُلک و عالم دنیا که ﴿وَلَقَدۡ زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِمَصَٰبِيحَ﴾ است، این نوع جلوه و تجلّی کرده است. در این قضیّه هم باید سرّی نهفته باشد!\nتأثیر وجود ولائی پیغمبر اکرم در طرد بالکلّیۀ شیطان از جمیع عوالم مافوق\nشیطان قبلاً به هفت آسمان راه داشت؛ به آسمان دنیا و احاطۀ بر عالم ملک، و سماوات ستۀ دیگر که عوالم ملکوت و جبروت و لاهوت و عوالم منطوی در این سه عالم باشد، دسترسی داشت و می‌توانست در نفوس بنی‌آدم به‌واسطۀ رسوخ در این عوالم، تسلّطی داشته باشد. اینها همه از اسرار است! از امام صادق علیه السّلام روایت است که فرمودند:\nهنگامی که حضرت عیسی علی نبیّنا و آله و علیه السّلام متولّد شدند، شیطان از سه عالم بالا مطرود شد و در چهار عالم و در چهار آسمان تردّد داشت. هنگامی که پیغمبر اکرم به دنیا می‌آیند، از بقیۀ عوالم هم مطرود می‌شود.1\nیعنی شریعت پیغمبر و نفس مبارک آن حضرت به هنگام تولد، موجب طرد بالکلّیۀ شیطان از عوالم مافوق و عوالم لاهوتی و ناسوتی می‌شود؛ و این خاصیّت وجودی و ولائی پیغمبر اکرم است. از امام صادق علیه السّلام روایت است:\nدر شب تولّد پیغمبر، شیطان می‌بیند اوضاع عالم آشفته است و دیگر نمی‌تواند آنجاها برود و دیگر او را راه نمی‌دهند، لذا تمام اعوان و انصار خود را جمع می‌کند و به آنها می‌گوید: «امشب چه قضیّه‌ای اتّفاق افتاده است؟!» آنها تفحّص می‌کنند و به جایی برنمی‌خورند و مطلبی دستگیر آنها نمی‌شود. خود او می‌گوید: «من خودم باید راه بیفتم!» (ظاهراً بقیۀ اعوان و انصار و اولادش آن‌قدر قوّت و اقتدار او را نداشتند که بتوانند سرکشی کنند و ببینند آن بالاها چه خبر است، و نمی‌توانستند بروند.)\nخود او حرکت می‌کند و می‌آید و در تمام عالم سیر می‌کند تا به مکّه و به حرم می‌رسد. به آنجا که می‌رسد (ملائکه را می‌شناخته و قبلاً با آنها همدم\n. الأمالی، شیخ صدوق، ص 286.\nو هم‌کاسه بوده است و باهم عبادت می‌کردند) جبرئیل را می‌بیند، میکائیل را می‌بیند و سایر ملائکه را در آنجا زیارت می‌کند و می‌بیند دور تا دور حرم را احاطه کرده‌اند. او می‌خواهد وارد حرم بشود، ملائکه جلوی او را می‌گیرند و می‌گویند: «تا امشب می‌توانستی بیایی، از امشب دیگر نمی‌توانی بیایی!»\nسراغ جبرئیل می‌رود و به جبرئیل می‌گوید: «سؤالی از تو می‌کنم!» جبرئیل می‌گوید: «بپرس.» سؤال می‌کند: «امشب چه قضیّه‌ای اتّفاق افتاده است که دیگر من را این طرف و آن طرف راه نمی‌دهند و دیگر محلّی از اعراب نداریم؟!»\nجبرئیل می‌گوید: «در امشب پیغمبر آخرالزّمان، محمّد مصطفی متولّد شده است و به‌خاطر این جهت، تو به آن عوالمی که قبلاً دسترسی داشتی، دیگر نمی‌توانی دسترسی پیدا کنی!»\nمی‌گوید: «آیا من را نصیبی در این مولود تازه به دنیا آمده هست و می‌توانم در او رسوخ کنم؟»\nجبرئیل می‌گوید: «نه!»1\nو این خیلی عجیب است! و این یک سرّی از اسرار است که شیطان می‌گوید: «می‌توانم در این مولود نصیبی داشته باشم؟!» راجع به حضرت آدم داریم که شیطان حضرت آدم را اغوا کرد؛ که اگر بخواهیم راجع به این موضوع بحث کنیم، از مطلب خودمان دور می‌افتیم. خلاصه و مجملاً باید به عرض برسانم که: تنها وجود مقدّسی که شیطان، ولو به نحوی از انحاء و به مقداری از مقادیرِ بسیار کم، نتوانست به آن وجود دسترسی پیدا کند، فقط شخص شخیص پیغمبر اکرم و سیزده معصوم دیگر است؛ و این اختصاص به آن حضرت دارد. در آن روایت گفتیم که قبل از ظهور پیغمبر، شیطان به سماوات دسترسی داشت.\nبعد، شیطان در اینجا یک سؤال دیگری می‌کند که موجب خوش‌وقتی او می‌شود:\nسؤال می‌کند: «آیا در امّت او می‌توانم نصیبی داشته باشم؟»\nجبرئیل می‌گوید: «بله.»\nمی‌گوید: «کافی است، سهمم را گرفتم!»1\nحالا باید بدانیم که قضیّه از چه قرار است! به پیغمبر نتوانست دسترسی پیدا کند، ولی به امّت او می‌تواند! ولی به حول و قوۀ خدا با این پیغمبری که ما داریم و با این ولایتی که پیغمبر ما دارد، شیطان که سهل است، پدرجدّ شیطان هم بخواهد بیاید إن‌شاءاللَه دست ما به دامان پیغمبر خواهد بود!\nمکاشفۀ حضرت آمنه در شب تولّد پیغمبر اکرم\nدر آن شبی که پیغمبر اکرم به دنیا می‌آید، تمام اراضی فارس و ایران و تمام قصرهای شام را در عالم مکاشفه به آمنه مادر آن حضرت نشان می‌دهند؛ و حکایت از این است که این مولودی که به دنیا می‌آید، شرق و غرب عالم را فرا می‌گیرد! آمنه این قضیّه را برای فاطمه بنت اسد نقل می‌کند. فاطمۀ بنت اسد، مادر امیرالمؤمنین علیه السّلام ـ که از آن زن‌های بزرگوار، که واقعاً نظیر او در اسلام نیامده است و پیغمبر اکرم او را مادر خود خطاب می‌فرمودند ـ خوشحال و شادان پیش شوهر خود حضرت ابوطالب می‌آید و مژده می‌دهد که آمنه یک‌چنین مطلبی را نقل کرده است که به‌واسطۀ این مولود، خداوند متعال تمام قصرهای شام و بلاد را به او ارائه داده و نشان داده است. حضرت ابوطالب ـ که عرض شد حسابش با بقیۀ فرزندان عبدالمطّلب فرق می‌کرد و از این نقطه نظر مثل حضرت عبداللَه بود ـ به فاطمه می‌گوید:\nأحسنت، بشارت به وجود چنین مولودی دادی، ولی بدان از تو فرزندی به دنیا می‌آید که وصی و وزیر او خواهد بود!2\nندای جبرئیل در شب بعد از تولّد پیغمبر\nهنگامی که پیغمبر اکرم به دنیا می‌آیند، شب بعد از تولد، جبرئیل صدایی می‌زند که تمام اهل مکّه آن صدا را می‌شنوند که می‌گوید: ﴿جَآءَ ٱلۡحَقُّ وَزَهَقَ ٱلۡبَٰطِلُ\n. الکافی، ج 1، ص 454.\nإِنَّ ٱلۡبَٰطِلَ كَانَ زَهُوقٗا﴾1.2\nحلیمۀ سعدیه، تنها دایۀ پیغمبر اکرم\nو در اخبار داریم:\nوقتی که آن حضرت متولّد می‌شوند، سینۀ مادر خود و هیچ زنی را تا چند روز قبول نمی‌کنند. در آن زمان مرسوم بود که عدّه‌ای از زنان اطراف مکّه به مکّه می‌آمدند و اطفال شیرخوار را برای رضاع و شیر دادن می‌بردند. چند روز پس از تولّد حضرت، عدّه‌ای از زنان که من‌جملۀ آنها حلیمۀ سعدیه بود، به مکّه می‌آیند؛ او را به منزل حضرت عبدالمطّلب راهنمایی می‌کنند. هنگامی که پیغمبر اکرم را به دامان حلیمۀ سعدیه می‌گذارند، حضرت شروع به شیر خوردن می‌کنند و از پستان راست حلیمه مشغول شیر خوردن می‌شوند و پستان چپ را برای فرزند دیگر حلیمه قرار می‌دهند؛ و این عادت آن حضرت بود تا وقتی که از شیر گرفته شدند.3\nکیفیّت گذران کودکی پیغمبر اکرم نزد حلیمۀ سعدیّه در قبیلۀ بنی‌سعد\nحلیمۀ سعدیه حکایت می‌کند و این مطالب را او نقل می‌کند و می‌گوید:\nهنگامی که آن حضرت را به قبیله برگرداندم، هیچ‌گاه ندیدم که آن حضرت لباس خود را آلوده کند! و در تمام اوقات، جوانی را می‌دیدم که در فراش آن حضرت می‌آمد و لباس‌های آن حضرت را عوض می‌کرد و تنظیف می‌نمود.4\nآن حضرت رشد می‌کنند و قدری بزرگ‌تر می‌شوند، در این‌موقع با بعضی از اطفال به صحرا می‌روند و با بعضی از آنها مشغول چراندن احشام و گوسفندان و... می‌شوند، که ناگهان آن حضرت از نظرها غیب می‌شود. وقتی که اطفال می‌آیند و به حلیمه می‌گویند که: «ما محمّد را گم کردیم!» حلیمه سراسیمه از خیمه بیرون می‌آید و به دنبال آن حضرت حرکت می‌کند؛ در این‌موقع می‌بیند که دو نفر آن حضرت را احاطه کرده‌اند، یکی مشغول شست‌وشوی آن حضرت است و دیگری مشغول\n. سوره إسراء (17) آیه 81.\n. مناقب آل أبی‌طالب علیهم السّلام، ج 1، ص 31.\nتنظیف آن حضرت، یکی آب می‌ریزد و دیگری آن حضرت را می‌شوید و لباس‌های پاکیزه به تن می‌کند.1\nاین دوران کودکی آن حضرت بود، و خصوصیّات کودکی آن حضرت به این کیفیّت سپری می‌شد.\nدر قضیّۀ دیگری داریم که وقتی حلیمه آن حضرت را برای دیدن اقوام و حضرت عبدالمطّلب و مادر او به مکّه می‌آورَد، ناگهان آن حضرت از دیده‌ها و از اعیان غایب می‌شود؛ و وقتی این خبر را به حضرت عبدالمطّلب می‌رساند، خودش بر مرکب سوار می‌شود و تمام اعوان خود را مأمور به تفحّص می‌کند. وقتی جستجو می‌کنند، حضرت عبدالمطّلب می‌بیند پیغمبر اکرم کنار درختی غیر از درخت خرما نشسته‌اند و از آن درخت مشغول تناول خرما هستند، و دو نفر جوان زیبا در دو طرف آن حضرت ایستاده‌اند که یکی از آنها جبرئیل و دیگری میکائیل بوده است. بعد آن حضرت را در بغل می‌گیرد و به منزل می‌آورد. هنگامی که چشم آن حضرت به مادرش می‌افتد، در دامان آن مادر می‌رود و به کسی التفات و توجّه نمی‌کند.2\nوقایع و خصوصیّات دوران کودکی پیغمبر اکرم\nخصوصیّات کودکی آن حضرت به همین کیفیّت سپری می‌شود تا اینکه حضرت عبدالمطّلب در سن هشت سالگی از دنیا می‌روند و حضانت پیغمبر اکرم و تربیت و سرپرستی آن حضرت به دست عموی خود، حضرت ابوطالب می‌افتد.3\nفدا شدن حضرت ابراهیم فرزند پیغمبر اکرم در عوض حضرت سیّدالشّهدا\nسابقاً راجع به فدیه و فدا بحث کردیم که حضرت اسماعیل علیٰ نبیّنا و آله و علیه السّلام قرار بود که قربانی شود، و پروردگار این حکم را تغییر داد؛ و حضرت عبداللَه هم قرار بود به دست پدر خود، حضرت عبدالمطّلب قربانی بشود، و خداوند متعال حکم را تغییر داد. همین قضیّه و همین مسئله برای خود پیغمبر اکرم هم اتّفاق\nافتاده است! ابن‌عبّاس نقل می‌کند:\nدر خدمت پیغمبر اکرم نشسته بودیم، که ابراهیم فرزند پیغمبر، بر پای چپ و سیّدالشّهدا بر پای راست آن حضرت نشسته بودند. در این‌موقع جبرئیل نازل می‌شود و به پیغمبر اکرم خطاب می‌کند: «إنّ اللَه یُقرئُک السَّلام و یَقولُ: ”لَستُ أجمعُهما!“ای پیامبر ما، من نمی‌توانم بین این دو فرزند را جمع کنم؛ یا ابراهیم را برگزین و حسین را فدا کن و یا حسین را اختیار کن و ابراهیم را فدای حسین بنما!»\nپیغمبر اکرم می‌گوید: «عرض کردم: پروردگارا! مادر ابراهیم کنیزی از کنیزان است و اگر ابراهیم فدا بشود فقط او محزون می‌شود و من؛ ولی مادر حسین، فاطمه است و پدر او علی، پسر عمّ من است که لحم او لحم من و دم او دم من است، و اگر حسین را فدا کنم فاطمه و پسرعمّم محزون می‌شوند!»1\nخبر دادن رسول‌اللَه از واقعه کربلا به امّ‌سلمه\nعجبا از این امّت که در حقّ فرزند او چه کردند!\nدر بعضی از روایات وارد است که بعد از شهادت سیّدالشّهدا علیه السّلام، اُمّ‌سلمه می‌گوید:\nپیغمبر اکرم را در خواب دیدم که آمدند و سر و صورت آن حضرت گردآلود بود و حضرت بر سر خود خاک ریخته بودند. عرض کردم: یا رسول‌اللَه! چه واقعه‌ای اتّفاق افتاده است؟! فرمودند: «الآن از دفن فرزندم حسین برمی‌گردم!»2\nورود اسرا به کوفه و کلام حضرت سجّاد علیه السّلام در کوفه\nاهل‌بیت را از کربلا بر شتران برهنه به سمت کوفه حرکت می‌دهند. علیّ بن الحسین در غل و زنجیر بودند، آن غل جامعه که دست‌ها و گردن آن حضرت را به‌هم‌پیوسته می‌کرد. راوی، مسلم گچ‌کار می‌گوید:\nهنگامی که اهل‌بیت را به کوفه آوردند من در دارالإماره مشغول گچ‌کاری\n. همان، ج 4، ص 81.\n. الهدایة الکبری، ص 203، با قدری اختلاف؛ مناقب آل أبی‌طالب علیهم السّلام، ج 4، ص 55.\nبودم؛ در این‌موقع صدای همهمه و فریاد شنیدم. بیرون آمدم و دیدم عده‌ای اسیر را سوار بر شتر برهنه کرده‌اند، و در میان آنها جوانی را دیدم که دست‌ها و گردن او را با زنجیر به‌هم بسته بودند. سؤال کردم: اینان چه طایفه‌ای هستند؟ گفتند: «اینها اولاد پیغمبر و ذراری پیغمبر هستند که آنها را به این صورت و به این کیفیّت وارد کوفه می‌کنند!»\nآمدم از دارالإماره نگاه می‌کردم. در این‌موقع دیدم زنان برای اطفال ذراریّ پیغمبر نان و خرما می‌آورند؛ حضرت اُمّ‌کلثوم آنها را می‌گیرد و به طرف خودشان پرتاب می‌کند و می‌گوید: «صدقه بر ما اهل‌بیت پیغمبر حرام است!» در این‌موقع دیدم صدای اُمّ‌کلثوم خطاب به آنها بلند شد: «ای زنان! مردان شما ما را می‌کشند و شما برای ما گریه می‌کنید!»\nعلیّ بن الحسین علیه السّلام خطاب به آنها مطالبی به این مضمون ایراد کرد: «بد مردمی هستید! مگر شما نمی‌دانید که ما اولاد پیغمبر هستیم؟! آیا جدّ ما بر شما حق نداشت، که ذراری او و اهل‌بیت او را به این کیفیّت و با این موقعیّت و به این صورت وارد می‌کنید؟! و با ما آن معامله‌ای را روا می‌دارید که با اسیران انجام می‌دهید؟! چه جوابی در پیشگاه خداوند در روز قیامت خواهید داشت؟!»\nمناجات حضرت زینب سلام اللَه علیها با سر بریدۀ حضرت سیّدالشهدا علیه السّلام\nابن‌زیاد برای اینکه بیشتر حزن و اندوه اهل‌بیت زیاد بشود و آنها سرافکنده و سرشکسته در میان افراد قرار بگیرند، دستور می‌دهد سرها را بیاورند و در میان اُسراء پخش کنند! حضرت زینب سلام اللَه علیها وقتی که چشم باز می‌کند و می‌بیند که سر برادر در مقابل خود قرار گرفته است، بی‌اختیار آن‌چنان سر خود را به محمل می‌زند که خون از پیشانی آن حضرت روان می‌شود؛ و با سر آن حضرت مناجات می‌کند:\n1. یا هِلالًا لمّا اسْتَتَمَّ کَمالًا\nغالَهُ خَسفُهُ فَأَبدا غُروبًا\n2. ما تَوَهَّمتُ یا شَقیقَ فُؤَادی\nکانَ هذا مُقَـدَّرًا مَکتـوبًا\n«1. ای هلالی که هنوز به نیمه نرسیده غروب کردی، و به کمال نرسیده خسوف تو را فرا گرفت!\n2. گمان نمی‌کردم ای پارۀ تن من و ای خون دل من، که این‌چنین تو را ببینم\nو حکم خدا را این‌چنین مقدّر و مختوم بدانم!»1\nخصوصاً آن دلی کز غم کباب است2\n. بحار الأنوار، ج 45، ص 114 و 115.\n. کلّیات دیوان آیة الله غروی اصفهانی (دیوان کمپانی)، ص 206 ـ 208.\nتاریخ پیامبرج1 - اقتدا به سنت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به ...


۲۶ شهريور ۱۳۹۴ - ۱۴:۲۲\nمدیرسالن عملیات مرکز مدیریت راه‌ها با بیان اینکه محور کندوان که شب گذشته به علت بارش باران مسدود شد بود، باز شد، گفت: به علت احتمال بارش باران و سیلاب، مسافران از توقف در حاشیه رودخانه‌ها خودداری کنند.\nخبرگزاری فارس: مدیرسالن عملیات مرکز مدیریت راه‌ها با بیان اینکه محور کندوان که شب گذشته به علت بارش باران مسدود شد بود، باز شد، گفت: به علت احتمال بارش باران و سیلاب، مسافران از توقف در حاشیه رودخانه‌ها خودداری کنند.\nیاسر خالدی اظهار داشت: شب گذشته به علت بارش باران محدوده تونل شماره 7 محور کندوان با ریزش کوه مواجه شد.\nوی ادامه داد: همچنین سیلاب مشکلاتی برای تونل شماره 6 ایجاد کرد و مسیر ساعاتی مسدود شد.\nمدیر سالن عملیات مرکز مدیریت راه‌ها اظهار داشت: با تلاش عوامل راهداری و دست‌اندرکاران، این مسیر به سرعت بازگشایی شد و در حال حاضر محور کرج-چالوس باز است.\nخالدی با اشاره به اینکه در محور هراز هم مشکل چندانی نداشتیم و مسیر باز است، بیان کرد: با توجه به بارش باران و رگبار و رعد و برق در برخی از استان‌ها، مسافران از تردد و توقف در حاشیه رودخانه‌ها در استان‌های اردبیل، گیلان، مازندران، گلستان، خراسان شمالی، خراسان رضوی، زنجان، قزوین، سمنان، تهران و دامنه‌های البرز خودداری کنند.\nمدیر سالن عملیات مرکز مدیریت راه‌ها بیان کرد: مسافران می‌توانند برای دریافت اطلاعات تفصیلی راه‌ها و خلاصه آخرین وضعیت جاده‌ها، عدد 141 را به شماره 1000141 پیامک کنند.


استقلال احیا شده در مقابل الاتفاق ناشناخته - BBC News فارسی\nImage caption استقلال با الاتفاق عربستان دیدار خواهد کرد\nاستقلال که این روزها درگیر مسایل زیادی در ارتباط با کادر فنی و مصدومیت بازیکنان کلیدی خود است باید روز شنبه درمقایل تیمی از لیگ عربستان سعودی قرار گیرد که سابقه چندانی دربازیهای آسیایی ندارد و این دومین تجربه آنها در لیگ قهرمانان آسیاست.\nاستقلال در بازی با ذوب آهن نشان داد با اتکا به توانایی دیگر بازیکنانش می تواند بدون ستاره ها و بازیکنان کلیدی خود پیروز از میدان خارج شود .در بازیهای اخیر استقلال سعی کرد که از سیستم 4-2-3-1 دور شده و به سیستم عملی تر 4-1-3-2 روی آورد.البته 4-2-3-1 سیستم پیشرفته و انعطاف پذیری در فوتبال امروز است، اما استقلال توانایی و ابزار لازم را برای اجرای آن ندارد.\nخط دفاعی استقلال را در بیشتر مواقع علی حمودی، مهدی امیر آبادی، حنیف عمران زاده و پژمان منتظری تشکیل می دهند. دو مدافع میانی یعنی عمران زاده و منتظری با اینکه حدود دو سال است در کنار همدیگر بازی می کنند، اما متاسفانه به درک کافی از یکدیگر نرسیده اند و پاشنه آشیل استقلال به حساب می آیند.\nدر جلوی خط دفاع، کیانوش رحمتی- بازیکن مورد علا قه پرویز مظلومی سرمربی استقلال- معمولا به عنوان هافبک دفاعی به کار گرفته می‌شود. این بازیکن با تواناییهای فنی‌اش، می‌تواند تاکتیک تیم استقلال را به تیم مقابل دیکته کند.\nاما در شیوه بازی رحمتی دو ضعف عمده مشهود است: عدم پوشش مناسب در زمانی که دفاع چهار نفره ازهم باز می شود، و مشارکت اندک او در زمان حمله.\nنیمه تهاجمی استقلال\nImage caption برانکو، مربی الاتفاق، سابقه مربیگری تیم ملی ایران را دارد\nجلوتر از کیانوش رحمتی 3 بازیکن به نام‌های خسرو حیدری، فریدون زندی و ساموئل قرار می‌گیرند، که تجربه ساموئل و زندی در بازی با ذوب آهن به کمک استقلال آمد. مخصوصا زندی که در غیاب جباری و آندرانیک تیموریان گاهی ناجی استقلال بوده است.\nاما خسرو حیدری در این فصل به خوبی گذشته بازی نمی کند. البته این فقط به افت این بازیکن مربوط نمی شود؛ حیدری برای ارسالهایش نیاز به فضا در جناح راست دارد که نه تاکتیک تیمی استقلال و نه بازیکنان کناری او این موقعیت را برایش فراهم نمی کنند.\nبنابراین او محبور به حرکت به سمت مرکز زمین می‌شود و این از تاثیر گذاری او بسیار کم می‌کند.\nدر نوک حمله استقلال، در نبود میداودی از آرش برهانی و یرکوویچ استفاده شده که شناختی از بازی یکدیگر ندارند و کارهای ترکیبی و از پیش تمرین شده از آنها دیده نمی شود. به ویژه اینکه برهانی بیشتر به عنوان مهاجم گوش بازی می کند نه به عنوان سانترفوروارد.\nالاتفاق: کم تجربه در آسیا\nاما در مورد الاتفاق باید گفت که نسبت به دیگر تیمهای عربستان سعودی تجربه آسیایی چندانی ندارد و فقط در سال 2009 در لیگ قهرمانان آسیا حضور داشت.\nاین تیم در آن دوره با سپاهان هم گروه بود و در مرحله حذفی از دور مسابقات کنار رفت. الاتفاق که در عربستان به کماندوها شهرت دارد به آشنایی سرمربی کروات خود (برانکو ایوانکویچ ) با فوتبال ایران امید دارد.\nبه احتمال زیاد الاتفاق سعی می کند با از کار انداختن سرعت بازی استقلال مسابقه را به وقت اضافی و یا پنالتی بکشاند. اگر استقلال در اوایل بازی به گل برسد این نقشه خنثی می شود.\nاما اگر استقلال در گل زدن به مشکل بخورد با توجه به نوع بازی سعودی ها و اینکه آنها در طول بازی به جو ورزشگاه آزادی عادت می کنند، ممکن است استقلال دچار مشکل شود.


اسکی | EkinAta Grand Toprak Hotel\nساریکامیش، سرزمین برفهای کریستالی\nآنچه که ساریکامیش را از دیگر پیستهای اسکی مشابه جدا می کند، زیبایی های طبیعی منطقه و جنس برفی است که بر آن می بارد. مناسب ترین نوع برف برای ورزش اسکی، برف ریز کریستالی است که تنها در رشته کوههای آلپ می بارد و نظیر این برف تنها در منطقه ی ساریکامیش ترکیه بر زمین می نشیند. علیرغم آنکه بخش عظیمی از سال در این منطقه با هوای آفتابی روبرو هستیم، برف تازگی خود را از دست نمی دهد و اسکی بازان مشتاق می توانند از پیست های فوق زیبا و ایمن اسکی نهایت لذت را ببرند.\nپیست های اسکی واقع در منطقه ی ساریکامیش با جنگلهای ساریچام محصور شده اند و از این رو از وزش بادهای شدید در امان هستند و خطر سقوط بهمن در پیستها وجود ندارد. مدیران با بصیرت مجموعه با برنامه ریزی های مناسب تمام محدوده های اسکی را تحت کنترل دارند. سرمایه گذارانی که قصد سرمایه گذاری در ساریکامیش را دارند، در اسرع وقت قادر به دریافت مجوزهای مورد نیاز می باشند. فاصله ی پیست اسکی تا مرکز شهر حدود یک کیلومتر می باشد و سرمایه گذاران می توانند به راحتی به مرکز شهر دسترسی یابند و نیروی کار و وسائل مورد نیاز را تدارک کنند. ساریکامیش صاحب یکی از طویل ترین پیست های اسکی است و از این رو به آن لقب “اینسبورگ ترکیه“ را داده اند. همانطور که قبلا اشاره شد یکی از ویژگیهای منحصر به فرد ساریکامیش جنس و مقدار برفی است که بر منطقه می بارد. برف کریستالی بجز ساریکامیش تنها بر رشته کوههای آلپ می بارد و بهترین نوع برف برای ورزش اسکی به شمار می رود. علیرغم آنکه بخش عظیمی از سال در این منطقه با هوای آفتابی روبرو هستیم، برف تازگی خود را از دست نمی دهد. اختلاف درجه ی 3 الی 4 درجه ای در این منطقه به نوعی است که احتمال وقوع بهمن را در پیست های اسکی از بین می برد. (حداقل 32 حداکثر 33 درجه) ضمنا این پیست های اسکی با جنگلهای ساریچام محصور شده اند و از این رو از وزش بادهای شدید در امان هستند.\nمجموع طول پیست ها به 25 کیلومتر می رسد. پیست ها دو فاز دارند. از قله تا فاز اول 5 و از فاز اول تا انتهای مسیر 2 پیست وجود دارد. علاوه بر این از قله تا کارانلیک دره دو پیست دیگر هم موجود می باشد. در این منطقه پیست دویست متری از نوع اسنوبرد ( half pipe) هم موجود است.\nیعنی در مجموع 9 پیست داریم که 2 تای آن سبز، یکی آبی، 3 تای آن قرمز و 3 پیست باقی هم سیاه است.\nدرازای طولانی ترین مسیر مسابقه 5250 متر است که ایده آل ترین حالت برای مسیرهای مسابقات اسکی می باشد.\nضمنا منطقه ای به درازای 50 کیلومتر داریم که 5 کیلومتر آن از طرف فدراسیون بین المللی به عنوان منطقه ی Cross Country به ثبت رسیده است.\nتله سیژ با ظرفیت انتقال 2400 نفر در هر ساعت در خدمت شماست.\nزمانی که از قله ای محصور بین جنگلهای ساریچام به پائین می آیید، زیباترین کاج های سبز را خواهید دید. ملودی موزون باد بین شاخه های درختان و چهچهه ی پرندگان را خواهید شنید. لذت دیدن سنجاب ها و سفیدترین برف ها را در طی مسیری به طول 7 کیلومتر تجربه خواهید کرد.\nاین منطقه علاوه بر آنکه مرکز مناسبی برای ورزش های زمستانی می باشد، مکانی مناسب برای یکی شدن با طبیعت و کوهنوردی، سوارکاری، فعالیت های پیشاهنگی و سایر ورزشهایی است که با طبیعت عجین شده اند.\nاین ناحیه از سطح دریا ارتفاع زیادی دارد و از همین روست که بخصوص در فصول گرم سال برای تمرین های آمادگی جسمانی بسیار مناسب بوده و یکی از رو به رشدترین مراکز کمپ کشور به شمار می رود. به همین منظور وزارتخانه ی جوانان و ورزش در سال 2014 جایی به وسعت 6000 متر مربع را در این منطقه به پروژه ی احداث مرکز جوانان اختصاص داده است و درحیطه ای به بزرگی 18000 متر مربع ساخت دو زمین با چمن مصنوعی و پیست یخی پاتیناژ را آغاز نموده است.\nCopyright 2016 EkinAta Grand Toprak Hotel. Her Hakkı Saklıdır. | Tasarım BerPel


گروه انتشاراتی ققنوس | در دو ماراتن اثر جدید اتوود شرکت نمی‌کنم/ ۱۴سال پیش می‌خواستم اتوود را به ایران بیاورم\nدر دو ماراتن اثر جدید اتوود شرکت نمی‌کنم/ ۱۴سال پیش می‌خواستم اتوود را به ایران بیاورم 1398/6/27\nچهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۸\nبه گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، جدیدترین اثر مارگارت اتوود با عنوان «وصیت‌ها» در شرایطی روز سه‌شنبه (۱۹شهریورماه) با حضور جمعی از علاقه‌مندان این نویسنده در کتابفروشی واتراستونز لندن رونمایی شد که علاوه بر جمعیت قابل توجهی از علاقه‌مندان که از نیمه شب به خیابان این کتابفروشی آمده بودند؛ عده‌ای در ایران کتاب را ترجمه کرده و عده‌ای دیگر برای آن فیپا هم گرفته‌اند!\n«وصیت‌ها» یا «وصایا» جدیدترین کتاب مارگارت اتوود است که داستان آن ۱۵سال بعد از آخرین صفحه رمان «سرگذشت ندیمه» آغاز می‌شود. رمانی که در سال ۱۹۸۵برای نخستین بار منتشر شد و بعد یک فیلم سینمایی و یک اپرا بر اساس آن ساخته و به نمایش گذاشته است. البته تنور این اتفاق زمانی گرم شد که به واسطه پخش سریال «سرگذشته ندیمه» در سال ۲۰۱۷دوباره نام اتوود شنیده شد.\nجدل بر سر ترجمه و چاپ جدیدترین اثر مارگارت اتوود در شرایطی در فضای مجازی اتفاق افتاده که با نگاهی گذرا به چاپ آثار این نویسنده در ایران متوجه می‌شویم که تا به امروز ۱۸ ناشر دست به ترجمه آثار این نویسنده زده‌اند و از این میان تنها آثار نشر ققنوس مربوط به ابتدای دهه ۸۰ است و تاریخ ثبت فیپا ۱۷ ناشر دیگر به بعد از سال ۱۳۹۳ برمی‌گردد.\nتا به امروز واحدهای نشر ققنوس، جمهوری، کتابسرای نیک، علمی فرهنگی، غنچه، نی، مروارید، سرزمین اهورایی، مشکی، پادینا، کتاب کوله‌پشتی، اسلیم رویان، ماهریس، نون، آوار، کتاب کاغذ، شورآفرین و آزرمیدخت اقدام به چاپ کتاب‌های اتوود کرده‌اند.\nامیر حسین‌زادگان، مدیر انتشارات ققنوس درباره چاپ نخستین کتاب مارگارت اتوود به ایبنا اظهار کرد: اولین کتابی که ما از اتوود ترجمه کردیم، «عروس فریبکار» بود که در سال ۱۳۸۰ با اجازه ناشر و نویسنده منتشر شد؛ بعد از این اثر به سراغ «آدمکش کور» رفتیم و به مرور سایر کتاب‌های این نویسنده در انتشارات ققنوس منتشر شد. ما در همان سال‌ها با آژانس ادبی کورتیس براون قراردادی بستیم و کتاب‌های او را قانونی چاپ کردیم.\nوی ادامه داد: وقتی دو یا سه عنوان از کتاب‌های اتوود را چاپ کردیم با او دیدار داشتم. فکر می‌کنم سال 84 و در فرانکفورت بود. آن سال اتوود تمام ناشران آثارش در سراسر دنیا را به فرانکفورت دعوت کرده بود که من در این جلسه با او صحبت کردم. حتی او را برای حضور در نمایشگاه کتاب تهران دعوت کردم که او گفت تا سه سال آینده برنامه‌اش پُر است و بعد از آن هم اگر بخواهد در نمایشگاه شرکت کند، علاوه بر پول بلیط و هتل، هزینه دیگری هم می‌خواهد که واقعا در توان ما نبود که چنین هزینه کنیم.\nاین ناشر پیشکسوت با اشاره به تاثیر فیلم و سریال «سرگذشت ندیمه» روی فروش آثار اتوود اظهار کرد: وقتی سریال «سرگذشت ندیمه» منتشر شد، به یکباره نام مارگارت اتوود دوباره سر زبان‌ها افتاد و «سرگذشت ندیمه» پرفروش شد. بنابراین می‌توانم بگویم که سریال در فروش کتاب‌های او بسیار تاثیرگذار بوده است. چاپ اول این کتاب در سال ۸۲، چاپ دوم ۸۳، چاپ سوم ۸۷، چاپ چهارم ۸۹، چاپ پنجم ۹۱، چاپ ششم ۹۴، چاپ هفتم و هشتم در ۹۶، چاپ نهم و دهم در ۹۷و چاپ یازدهم در سال ۹۸منتشر شده است.\nوی افزود: ما تا به امروز شش عنوان کتاب به نام‌های «بر امواج»، «بانوی پیشگو»، «سرگذشت ندیمه»، «آخرین انسان»، «عروس فریبکار» و «آدمکش کور» را از این نویسنده منتشر کردیم. من حق رایت سه عنوان را خریدم اما سه عنوان دیگر را بدون حق رایت منتشر کردیم. البته من علاقه‌مند بودم که حق رایت آن سه اثر را نیز خریداری کنم؛ اما به دلیل مساله تحریم آنها حق رایت را به ما نفروختند.\nحسین‌زادگان با بیان این نکته که شاید کتاب جدید این نویسنده را ترجمه نکند، گفت: ما قصد داشتیم تا کتاب «وصیت‌ها» را نیز ترجمه کنیم؛ اما فعلا پشیمان شده‌ام. کلا شرایط بدی است. با توجه به اینکه این اثر ادامه «سرگذشت ندیمه» است، دوست داریم که این کتاب را ترجمه و منتشر کنیم؛ اما از آن طرف می‌شنویم که یک ناشر فیپا گرفته، ناشر دیگری کار ترجمه را تمام کرده و حتی در خبری خواندم که ناشری کتاب را آماده چاپ دارد.\nوی ادامه داد: به طور معمول وقتی می‌بینیم ناشری برای کتابی فیپا گرفته است، دیگر به سراغ آن کتاب نمی‌رویم؛ اما با توجه به اینکه اثر جدید اتودد ادامه کتاب «سرگذشت ندیمه» است، شاید کتاب را ترجمه و چاپ کنیم؛ البته نه به شکل رایج که بی‌کیفیت و چند تکه است.\nمدیر نشر ققنوس با گلایه از مسابقه ترجمه کتاب‌های مطرح اظهار کرد: من در دو ماراتن چاپ کتاب مارگارت اتوود شرکت نمی‌کنم. نه اینکه نخواهم، نمی‌توانم به این شکل اثر منتشر کنم. من نمی‌توانم یک کتاب را تکه تکه کنم و هر تکه را به فردی بدهم تا ترجمه کند و بعد این‌ها را سرهم کنم تا یک کتاب دست مخاطب بدهم. بنابراین از دور کنار می‌روم. ناراحت این موضوع نیستم و توقعی هم ندارم. نمی‌خواهم بگویم چون ۱۸ سال پیش من اتوود را به مخاطب ایرانی معرفی کردم، دیگر کسی حق ندارد این کتاب را منتشر کند. نه. من از آن دست افرادی ناراحتم که کتاب‌های ما را با اندکی تغییر به نام خود منتشر می‌کنند.\nوی افزود: بحث اخلاق دمده شده است. مشکل قاچاق یک طرف، کتابسازی مشکل نشر امروز است. هر کتابی که در بازار بگیرد؛ بلافاصله عده‌ای به آن حمله می‌کنند دست به کپی می‌زنند. برای مثال الیف شافاک اصلا کتابی به نام «ملت عشق» ندارد و ما این نام را روی کتاب او گذاشتیم. الان همه دارند این کتاب را با همان نام «ملت عشق» منتشر می‌کنند. تنها راه ما این است که کپی‌رایت را قبول کنیم. متاسفانه ما نه تنها کپی‌رایت جهانی را نمی‌پذیریم، بلکه به قوانین داخلی هم احترام نمی‌گذاریم. برای مثال، اگر قوانین داخلی اجرا می‌شد؛ هیچکس حق نداشت نام «ملت عشق» را روی کتابش بگذارد.\nحسین‌زادگان با اشاره به مخاطبان کتابسازان گفت: ما یک سری کتابخوان حرفه‌ای داریم که به اعتبار نویسنده، مترجم و ناشر دست به خرید کتاب می‌زنند. این مخاطبان را کسی نمی‌تواند فریب دهد؛ اما ناشرانی هستند که کتاب‌های پرفروش را کپی می‌کنند، قیمت را افزایش می‌دهند و با تخفیف بالا می‌فروشند. برای مثال «ملت عشق» را ما با قیمت ۵۵ هزار تومان عرضه می‌کنیم؛ اما آنها قیمت ۸۰ هزار تومان می‌گذارند و با توجه به اینکه هزینه کارمند و حق‌الترجمه مترجم را پرداخت نمی‌کنند با تخفیف ۴۰-۵۰ درصدی در مترو، بازارچه‌ها و نمایشگاه‌های استانی می‌فروشند.\nاین ناشر پیشکسوت در پایان گفت: معمولا فروش عمده این کتاب‌ها، نمایشگاه‌های استانی است؛ چراکه کتابفروشی باتجربه و باسابقه این کتاب‌ها را نمی‌خرد و اعتبار خودش را زیرسوال نمی‌برد. متاسفانه این غرفه‌های ۵۰ درصدی روز به روز در حال افزایش است و این روزها در مترو، فرودگاه، ترمینال اتوبوس و قطار به وفور نمایان است.


الگوي حيا در سبک زندگي اسلامي | پرسمان دانشجویی ـ اخلاق\nالگوي حيا در سبک زندگي اسلامي\nاگوي تقویت حیا در سبک زندگي اسلامي\nالگوي اسلامي تقویت حیا از دو بخش اساسي «مراقبت هاي لازم جنسي در خانواده» و «مراقبت هاي لازم در جامعه» تشکیل مي شود.\nحیا به عنوان موهبتي الهي، از مهم ترین عوامل حفظ و بقاي عفت عمومي جامعه است که در همه ادیان آسماني، مورد تأکید قرار گرفته است. هدف این پژوهش، بررسي این موضوع است که آموزه هاي اسلامي چه شیوه هایي را براي تقویت حیا در افراد توصیه نموده تا با محور قرار دادن آنها، جامعه اسلامي از مفاسد و انحرافات جنسي مصونیت یابد؟ روش این پژوهش، توصیفي ـ تحلیلي است که سعي نموده با محور قرار دادن آیات و روایات موجود درباره حیا، عفاف و نیز حریم روابط زن و مرد نامحرم و تحلیل و بررسي آنها، به الگوي تقویت حیا در سبک زندگي اسلامي دست یابد.\nاز نتایج مهم این تحقیق آن است که تقویت حیا به عنوان زیربناي عفاف و حجاب نیازمند دو رکن اساسي است: رکن اول آن، که اصلي تر و زیربناي رکن دیگر نیز هست، تربیت صحیح جنسي فرزندان در خانواده است و رکن دوم، رعایت حریم ها در جامعه و توجه به توصیه هاي دیني در این باب است که در متن مقاله به آنها اشاره خواهد شد.\nکلیدواژه ها: حیا، عفاف، سبک زندگي، تربیت جنسي، مراقبت جنسي، اختلاط، تبرّج.\nدر تمام ادیان الهي روابط انسان ها با یکدیگر، از جمله روابط زن و مرد نامحرم، تابع حدود و ضوابطي است که چنانچه این روابط از چارچوب ضابطه مند خود خارج شود، آسیب هاي آن، فرد، خانواده و جامعه را درگیر خواهد نمود. بر این اساس، خالق حکیم علاوه بر به ودیعت گذاردن حیاي فطري در آدمي به عنوان یک ارزش دیني که قرین عقل و ایمان است، با ارائه توصیه ها و ایجاد محدودیت هایي میان دو جنس، به افزایش حیا در آنان کمک نموده تا از رهگذر توجه به آن و تأمین سلامت جسم و روح و روان، به هدف نهایي از خلقت دست یابند.\nبدین ترتیب، تحقیق حاضر به منظور تبیین راه هاي تقویت حیا در خانواده و جامعه، در پي پاسخ دهي به این سؤال است که الگوي تقویت حیا در سبک زندگي اسلامي چگونه است؟ در ارائه پاسخ به سؤال اصلي، تحقیق حاضر این فرضیه را دنبال مي کند که از آیات و روایات برمي آید حیا امري فطري در وجود آدمي است، اما چنانچه دستورات دیني در باب تربیت جنسي و حفظ حریم میان محرم و نامحرم در خانواده و جامعه رعایت نشود، غبار حاصل از بي مبالاتي و مرزشکني، مي تواند حیاي فطري را تحت الشعاع قرار داده و زنگار آن، انسان عفیف را به فردي لاابالي و بي قید تبدیل نماید و به تدریج جامعه را بر لبه پرتگاه قرار دهد.\nاما چنانچه توصیه هاي دیني در این باره رعایت شود، چهره کریه بي حیایي، بدحجابي و بي بندوباري هاي جنسي، از جامعه اسلامي رخت بربسته و سلامت اخلاقي و معنوي جامعه تضمین خواهد شد. براي اثبات این فرضیه و دست یابي به پاسخ اصلي، ابتدا باید به سؤالات فرعي ذیل پاسخ داده شود: 1. در آموزه هاي دین اسلام، حیا از چه جایگاهي برخوردار بوده و چه نقشي در دست یابي به هدف آفرینش ایفا مي کند؟ 2. دین اسلام براي تقویت حیا، رعایت چه توصیه هایي را در خانواده لازم مي داند. 3. رعایت چه دستوراتي در جامعه، به تقویت حیاي زنان و مردان جامعه اسلامي کمک مي نماید؟\nبدین منظور، ابتدا جایگاه حیا در آیات و روایات مورد بررسي قرار مي گیرد و سپس به چگونگي تقویت حیا در سبک زندگي اسلامي در دو بخش «توصیه هاي اسلام در راستاي تقویت حیا در خانواده» و «توصیه هاي اسلام در راستاي تقویت حیا در جامعه» پرداخته مي شود.\nدر بررسي پیشینه این تحقیق علاوه بر روایات موجود در این زمینه، مي توان به کتاب هایي همچون پژوهشي در فرهنگ حیا نوشته عباس پسندیده اشاره نمود که نویسنده در چهار بخش به کلیاتي پیرامون حیا، قلمرو حیا، کم رویي و بي حیایي پرداخته است. حریم عفاف تألیف روح اللّه حسینیان و عطر عفاف ازناهید طیبي، نیز اگرچه به تناسب مباحث خود به بحث حیا اشاره مختصري داشته اند، اما محور بحث در این دو اثر، بر عفاف و حجاب متمرکز است.\nهمچنین از بین مقالات موجود، مي توان به مقالات «مدل اسلامي مصون سازي رفتار جنسي با تأکید بر پیشگیري و درمان انحراف ها و مشکلات جنسي» از مسعود نورعلیزاده میانجي، «گستره عفاف در زندگي انسان» از عزت السادات میرخاني، «حیا و خودآرایي، نقش آنها در سلامت رواني زن» از عباس رجبي و «نقش عفت و حیا در رضایتمندي زن و شوهر» از علي حسین زاده اشاره کرد. گرچه هریک از این مقالات به بررسي برخي ابعاد عفت و حیا پرداخته اند، اما تنها به بعد خانواده و یا جامعه اشاره کرده یا به هیچ یک از این دو نپرداخته اند و تنها به بیان مطالب استطرادي درباره حیا بسنده کرده اند.\nازاین رو، هیچ یک از آثار نام برده شده، به سبکي که مقاله حاضر به بحث مذکور پرداخته، اشاره نکرده اند. بر این اساس، جنبه نوآوري مقاله حاضر نسبت به آثار موجود، نگاه نسبتا جامع این مقاله به شیوه هاي تقویت حیا هم در خانواده و هم در جامعه با استفاده از آیات و روایات است.\nدر طول تاریخ اسلام راه اندازي جنگ نظامي، فرهنگي و عقیدتي دشمنان علیه مسلمانان به منظور ایجاد خستگي، سستي و تردید در عقاید و باورهاي آنان و سپس تسلط بر آنها از ترفندهاي همیشگي دشمنان بوده است. در این میان، هجوم فرهنگي و عقیدتي به دلیل ناملموس بودن و گستردگي ابعاد آن در حیطه تأثیرگذاري، مي تواند به مراتب بسیار خطرناک تر از بعد نظامي آن باشد که یکي از ابعاد این هجوم، شکستن حریم میان زن و مرد نامحرم و عادي سازي روابط آنان با یکدیگر و رواج فحشا در جامعه اسلامي است.\nاز آن روکه تقویت حیا از عوامل مهم مصون سازي جامعه اسلامي از ایجاد زمینه هاي انحراف جنسي و از موانع بزرگ تسلط دشمن بر مسلمانان است، دشمنان اسلام درصددند با شیوه هاي گوناگون، روز به روز از ارزش گوهر حیا کاسته و با ترویج بدحجابي و بي بندوباري اخلاقي، بیش از گذشته بر جوامع اسلامي و به ویژه کشور ما مسلط شوند. بر این اساس، امروزه با رواج اشکال مختلفي از بدحجابي، روابط ناسالم میان دو جنس در جامعه و نیز ترویج برخي مظاهر آزادي افسارگسیخته در جامعه اسلامي مان مواجهیم که این امر، ضرورت پرداختن به این موضوع را بیش از پیش نمایان مي سازد.\n«حیا» در لغت، گرفتگي نفس از عمل زشتي است که مورد مذمّت دیگران مي باشد. در کتب لغت آمده: «الاسْتِحْیاءُ و هو الانقباض والانزواء عن القبیح مخافة الذم» (طریحي، 1375، ج 1، ص 116)؛ استحیاء به معناي گرفتن نفس از عمل زشت است و ترک چنین عملي به خاطر ترس از مذمّت شدن.\nراغب اصفهاني این گرفتگي روح و نفس و ترک زشتي را به خاطر زشتي خود عمل مي داند نه براي ترس از مردم (راغب اصفهاني، 1412ق، ص 270). تفاوت حیا و خجالت در این است که معمولاً شخص خجالت زده از عملي که قبلاً انجام داده ناراحت شده و تغییراتي در چهره اش پدیدار مي شود، ولي شخص باحیا به وسیله همین ویژگي از عمل انجام نشده خودداري مي کند (العسکري، 1400ق، ص 239) و تغییر هیئت و حالت او نسبت به عمل پیشِ رو است. درواقع، حیا باعث پیش گیري از عمل زشت مي شود، ولي خجالت حالتي است که بعد از انجام عمل به وجود مي آید (طیبي، 1386، ص 26) و به خاطر توسعه کلام گاهي به جاي خجالت، واژه «حیا» به کار برده مي شود.\n«عفاف» حالتي دروني و نفساني است که زمینه گرایش فرد به پوشش و حجاب را فراهم مي سازد. در تعریف «عفت» آمده است: «الْعِفَّةُ: حصول حالة للنّفس تمتنع بها عن غلبة الشّهوة» (راغب اصفهاني، 1412ق، ص 573)؛ عفاف، به دست آوردن حالتي براي نفس است که از غلبه شهوت بر آن جلوگیري مي کند.\nتفاوت حیا و عفاف در این است که علماي اخلاق حیا را «ملکه» مي دانند. ملکه صفتي است که در نفس آدمي راسخ و استوار شده باشد و یا استعدادي است که در پرتو آن، مي توان کاري را با مهارت و ذوق انجام داد؛ مانند استعداد ریاضیات (احسائي، 1405ق، ج 1، ص 172). علّامه مجلسي با ذکر روایتي، به ملکه بودن حیا تصریح مي کند (مجلسي، 1403ق، ج 1، ص 124). بر این اساس، حیا یک ملکه در وجود آدمي است که در طبیعت و سرشت انسان است و جزء خلق وخوي راسخ او گردیده، درحالي که عفت که ـ به تعبیر روایات، ثمره حیاست (تمیمي آمدي، 1366، ص 257) ـ حالت است نه ملکه؛ ازاین رو، ممکن است در معرض خطر قرار گیرد. براي همین، باید پیوسته مراقب بود تا این حالت نفساني از بین نرود و یا کم رنگ نشود (طیبي، 1386، ص 22).\nمفهوم «سبک زندگي» از جمله مفاهیمي است که پژوهشگران حوزه جامعه شناسي و مطالعات فرهنگي آن را به کار مي برند و دامنه به کارگیري آن در ادبیات علوم اجتماعي رواج زیادي یافته است (حاجیاني،1386،ص7).\nدر حوزه مطالعات فرهنگي، سبک زندگي «به مجموعه رفتارها و الگوهاي کنش هاي هر فرد که معطوف به ابعاد هنجاري و معنایي زندگي اجتماعي باشد اطلاق مي شود و نشان دهنده کمّ و کیف نظام باورها و کنش هاي فرد است (همان، ص 8).\nدر یک نگاه کلي، مي توان گفت: شیوه زندگي یا سبک زیستن، منعکس کننده گرایش ها، تمایلات، رفتارها، عقاید و ارزش هاي یک فرد یا جامعه است، و مجموعه اي از طرز تلقي ها، عادت ها، نگرش ها، سلیقه ها، معیارهاي اخلاقي و سطح اقتصادي، در کنار یکدیگر، طرز زندگي کردن فرد یا گروهي را مي سازند ( www.aviny.com ).\nسبک زندگي را مي توان در مقوله هاي مختلفي همچون اوقات فراغت، تفریح، رفتارهاي جنسي، علایق حرفه اي، شغلي و پوشش و علایق هنري، ادبي، ورزشي، زبان و غیره مورد بررسي قرار داد. موارد مذکور، سبک زندگي در مقیاس فردي را بیان مي کند. اما در مقیاس خانوادگي، اجتماعي، حکومت داري و بین المللي نیز سبک زندگي قابل بررسي است که در کتب و مقالات دیگري باید بدان پرداخته شود.\nمنظور از «سبک زندگي اسلامي» این است که تمامي گرایش ها، تمایلات، رفتارها، عقاید، ارزش و مجموعه تلقي ها، عادت ها، نگرش ها، سلیقه ها، معیارهاي اخلاقي، اقتصادي، سیاسي و... یک فرد یا جامعه در زندگي فردي، خانوادگي و اجتماعي بر مبناي آموزه هاي دین اسلام و عمل بدان ها پایه ریزي شود، به گونه اي که این سبک ـ چنان که مقام معظم رهبري فرمودند ـ بتواند بخشي از تمدن نوین اسلامي قرار گیرد.\nهدف ملت ایران و هدف انقلاب اسلامي، ایجاد یک تمدن نوین اسلامي است. این تمدن نوین دو بخش دارد: یک بخش، بخش ابزاري است؛ یک بخش دیگر، بخش متني و اصلي و اساسي است... . اما بخش حقیقي، آن چیزهایي است که متن زندگي ما را تشکیل مي دهد؛ که همان سبک زندگي است که عرض کردیم. این، بخش حقیقي و اصلي تمدن است؛ مثل مسئله خانواده، سبک ازدواج، نوع مسکن، نوع لباس، الگوي مصرف، نوع خوراک، نوع آشپزي، تفریحات، مسئله خط، مسئله زبان، مسئله کسب و کار، رفتار ما در محل کار، رفتار ما در دانشگاه، رفتار ما در مدرسه، رفتار ما در فعالیت سیاسي، ... (بیانات معظمٌ له در دیدار جوانان استان خراسان شمالي، 23/7/1391).\nجایگاه حیا در آموزه هاي دین اسلام\nقرآن کریم با بیان داستان آدم و حوا در دو سوره (اعراف: 22؛ طه: 121) به صورت غیرمستقیم فطري بودن حیا را گوشزد مي نماید، آن گاه که مي فرماید: «فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا یخْصِفانِ عَلَیهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ» (اعراف: 7)؛ همین که آدم و همسرش از آن درخت ممنوع چشیدند، بلافاصله لباس هایشان از تنشان فرو ریخت و اندامشان آشکار گشت. هنگامي که آدم و حوا چنین دیدند، بلافاصله از برگ هاي درختان بهشتي براي پوشیدن اندام خود، استفاده کردند.\nروایات نیز حیا را از خصایص ویژه انسان ها برشمرده (مفضل بن عمر، 1379، ص 79) و حیا و ایمان را قرین هم دانسته اند، به گونه اي که با رفتن یکي از آن دو، دیگري نیز رخت برمي بندد. ازاین رو، در روایت آمده: «حیا و ایمان همراهند و در یک رشته بسته اند و چون یکي از آنها رفت، دیگري هم مي رود» (کلیني، 1407ق، ج 2، ص 106). پیوند این دو با یکدیگر به اندازه اي نزدیک است که امام صادق علیه السلام، فرد بي حیا رابي ایمان معرفي مي کندومي فرماید: «کسي که حیا ندارد ایمان ندارد» (همان، ج 4، ص 323).\nآن حضرت در سخن دیگري، حیا و عقل و دین را همراهان همیشگي هم برشمرده و مي فرماید: «علي علیه السلام فرمود: جبرئیل بر آدم علیه السلام فرود شد و گفت: اي آدم، من مأمورم تو را میان سه چیز مخیر سازم تا یکي را بگزیني و دو تا را وانهي. آدم گفت: اي جبرئیل آن سه چیز کدامند؟ گفت: عقل و حیا و دین. آدم گفت: عقل را برگزیدم. جبرئیل به حیا و دین گفت: شما برگردید و او را وانهید. گفتند: اي جبرئیل، ما دستور داریم که همراه عقل باشیم هر جا که باشد. گفت: اختیار با شماست، و بالا رفت» (همان، ج 1، ص 10).\nبه دلیل فطري بودن حیا، مقاله حاضر به بحث شیوه هاي ایجاد حیا نپرداخته، بلکه بر راه هاي تقویت حیا تأکید دارد.\nنقش حیا در دست یابي به هدف آفرینش\nبین تقویت حیا و دست یافتن به هدف از آفرینش انسان، رابطه تنگاتنگي وجود دارد؛ زیرا هدف از آفرینش انسان، نیل به سعادت اخروي و کمال نهایي اوست که در سایه پاکدامني و دوري از ارتکاب معاصي محقق مي شود و هر قدر حیاي انسان بیشتر باشد میزان کناره گیري از گناه و نیفتادن در دام شیطان بیشتر است؛ در نتیجه، به هدف آفرینش نزدیک تر است.\nاما با ضعف حیا در وجود آدمي، شیطان قدرت مي یابد و انسان را به پیروي از شهوات فرامي خواند و او را از هدف آفرینش دور مي کند و به فرموده قرآن کریم: «وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیطانِ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ - إِنَّما یأْمُرُکُمْ بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشاءِ وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَي اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ» (بقره: 168ـ169)؛ و از گام هاي شیطان پیروي نکنید؛ چه اینکه او دشمن آشکار شماست. او شما را فقط به بدي ها و انحرافات فرمان مي دهد (و نیز دستور مي دهد) آنچه را که نمي دانید به خدا نسبت دهید.\nجمله «خطوات الشیطان» (گام هاي شیطان) گویا اشاره به یک مسئله دقیق تربیتي دارد، و آن اینکه انحراف ها و تبهکاري ها غالبا به طور تدریج در انسان نفوذ مي کند، نه به صورت دفعي و فوري، ... وسوسه هاي شیطان معمولاً به همین صورت است؛ انسان را قدم به قدم و تدریجا در پشت سر خود به سوي پرتگاه مي کشاند. این موضوع منحصر به شیطان اصلي نیست، تمام دستگاه هاي شیطاني و آلوده براي پیاده کردن نقشه هاي شوم خود از همین روش «خطوات» (گام به گام) استفاده مي کنند (مکارم شیرازي، 1374، ج 1، ص 572).\nاموري همچون بي اهتمامي به پوشش مناسب در جامعه، بي مبالاتي در ارتباط با نامحرم و...، به تدریج زمینه وسوسه هاي شیطان و سوق دادن انسان در امور خلاف عقل و شرع را فراهم مي نماید و حیا را در وجود انسان کم رنگ و یا نابود مي کند.\nچگونگي تقویت حیا در سبک زندگي اسلامي\nیکي از جنبه هاي ملموس سبک زندگي اسلامي، نحوه تعامل اعضاي جامعه اسلامي با یکدیگر و رعایت حریم ها بین زن و مرد نامحرم در خانواده و جامعه است. اسلام، یک شیوه و الگوي اساسي براي تقویت حیا ارائه نموده است. این الگو، از بیان مؤکد توصیه هایي در باب چگونگي تربیت جنسي در خانواده که داراي ابعاد گسترده اي مي باشد، آغاز، و با بیان شیوه هاي تعامل زن و مرد نامحرم با یکدیگر در اجتماع و توصیه به پرهیز از ایجاد زمینه تحریک و تهییج جنسي در جامعه خاتمه مي یابد. نکته مهم آن است که اگرچه آموزه هاي اسلامي لذت هاي جنسي را به رسمیت شناخته، اما براي آن، حدودي معین کرده است. در اسلام، حدود لذت هاي جنسي، استفاده از همسر قانوني است.\nبر این اساس، کلیه تمتعات جنسي در اشکال مختلف آن، اعم از لذت در نگاه، گفتار و...، باید در همسر خلاصه شده و به عرصه عمومي جامعه کشانده نشود. ازاین رو، آموزه هاي دیني علاوه بر توصیه به حفظ عفت در نگاه، پوشش و رفتار و از سویي، غیرت ورزي مردان، در جامعه، در خانواده نیز توصیه هایي در باب مراقبت هاي جنسي لازم در ارتباط همسران با یکدیگر و والدین با فرزندان و بعکس نموده است که در حقیقت، توجه به این توصیه ها سنگ بناي رعایت حریم ها در جامعه مي باشد. در این بخش، به بررسي این توصیه ها در دو سطحِ خانواده و جامعه مي پردازیم.\n1. توصیه هاي اسلام در راستاي تقویت حیا در خانواده\nتوصیه هاي اسلام در راستاي تقویت حیا در خانواده، حول دو محور قابل بررسي است:\nالف. مراقبت هاي لازم جنسي زن و شوهر در ارتباط با یکدیگر: در این محور، خطابات دیني براي تأمین سلامت روحي و رواني زن و شوهر و فرزندان و مصونیت فضاي خانواده از تحریکات جنسي، وظایفي را مقرّر داشته که در ذیل، به آنها اشاره مي شود:\nتوجه به تمایلات جنسي همسر و پرهیز از حیاي احمقانه: معصومان علیهم السلام حیا را به دو بخش «حیاي عاقلانه» و «حیاي احمقانه» تقسیم بندي کرده اند (کلیني، 1407ق، ج 2، ص 106) که نوع اول، همان حیاي از روي علم، و نوع دوم، حیاي از روي جهل است. بي توجهي نسبت به نیاز جنسي همسر به دلیل حیا و خجالت، از نوع حیاي احمقانه است که روایات اسلامي با شیوه هاي بیاني گوناگون از این حیا نهي نموده و بهترین زنان را زنان عفیف (در برابر نامحرم) و داراي میل جنسي (نسبت به همسر) مي داند (همان، ج 5، ص 324).\nبر همین اساس، توجه به نیاز جنسي همسر را به قدري داراي اهمیت برمي شمرد که در متون دیني ما، اعم از آیات و روایات، از آن به عنوان یک وظیفه واجب زن نسبت به همسر یاد مي کند. در سخني از پیامبر اکرم صلي الله علیه و آله آمده: «بر زن لازم است از بهترین عطر استفاده کند، زیباترین لباسش را بپوشد، خود را به نیکوترین وجه آرایش دهد و صبح و شب خود را به شوهر عرضه نماید و حقوق شوهر بر زن بیش از اینهاست» (همان، ص 508).\nاز سویي، ترک رابطه جنسي با همسر بعد از مدت زمان معیني حرام اعلام گردیده (بني هاشمي خمیني، 1383، ج 2، ص 480). ازاین رو، زن و شوهر وظیفه دارند نسبت به ارضاي نیاز جنسي همسر خود بي تفاوت نبوده و با ارضاي به موقع و مشروع آن، به حفظ و تقویت حیا و پاکدامني در خود و همسر کمک کرده و زمینه روابط محبت آمیز با یکدیگر را فراهم نمایند.\nعدم خروج زن و شوهر از محدوده روابط جنسي مشروع: از جمله وظایف اصلي زن و شوهر، رعایت حدود و مرزهاي الهي و وفاداري نسبت به یکدیگر و خودداري از هرگونه رابطه نامشروع با زن یا مرد دیگري است. رابطه نامشروع، به محبت و مؤدت متقابل آسیب جدي وارد مي کند و زمینه را براي خیانت و تعدي طرف مقابل فراهم مي سازد. قرآن کریم آن گاه که صفات مردان و زنان مؤمن را برمي شمارد، در کنار سایر صفات ارزشمند مؤمنان، یکي از صفات آنان را حفظ عفت و پاکدامني بیان نموده و مي فرماید: «وَ الْحافِظِینَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ» (احزاب: 35)؛ مرداني که دامان خود را از آلودگي به بي عفتي حفظ مي کنند، و زناني که عفیف و پاکند.\nآموزه هاي روایي نیز مردان و زنان مسلمان را به رعایت حریم ها توصیه نموده تا زمینه لغزش و افتادن آنان در دام گناه فراهم نشود (مجلسي، 1403ق، ج 76، ص 26). این توصیه ها در قالب هاي مختلف ذکر شده که در بحث «توصیه هاي جنسي اسلام در جامعه»، بدان ها اشاره خواهد شد. از سوي دیگر، در قانون مجازات اسلامي، کیفر زن شوهردار (محصنه) که با مرد دیگري رابطه نامشروع دارد، یا مرد زن دار (محصن) که با زن دیگر رابطه نامشروع برقرار کرده است، ممکن است در صورت وجود شرایط خاص (ر.ک: خمیني، بي تا). تا رجم و سنگسار نیز معین شود. همین امر، اهمیت تکلیف مربوط به وفاداري و ارتباط آن با نظم عمومي را به خوبي نشان مي دهد (کاتوزیان، 1382، ص 162).\nب. مراقبت هاي لازم جنسي در ارتباط پدر و مادر با فرزندان و بعکس: در این رابطه، نیز در روایات نکات ارزشمندي وارد شده که این توصیه ها از زمان انعقاد نطفه تا سنین جواني فرزند را دربر مي گیرد.\nمراقبت هاي لازم پیش از تولد: از جمله مراقبت ها و توصیه هاي مربوط به زمان انعقاد نطفه، مي توان به این موارد اشاره کرد: منع از ازدواج با افراد ناپاک (نوري، 1408ق، ج 14، ص 389)، پرهیز از افکار و اندیشه ها و تخیلات نادرست به هنگام انعقاد نطفه (صدوق، 1385، ج 2، ص 515) و نیز با وضو بودن و بردن نام خدا و پناه بردن به خدا از شرّ شیطان، در زمان انعقاد نطفه (کلیني، 1407ق، ج 5، ص 501؛ صدوق، 1413ق، ج 3، ص 552).\nهمچنین سفارش شده: «به هنگام آمیزش بگو: به نام خدا. خداوندا! شیطان را از ما و فرزندي که قسمت ما مي کني دور فرما» (ابن شعبه حرّاني، 1382، ص 12).\nمراقبت هاي لازم پس از تولد فرزند: روایات اسلامي پس از تولد فرزند نیز سفارش هاي متعددي حول محور تقویت حیا و عفاف و کم کردن زمینه هاي تحریک جنسي فرزندان به والدین کرده است که در ذیل، به برخي از آنها اشاره مي شود:\nـ رعایت آداب و اخلاق جنسي همسران در حضور فرزندان: از دستورات مؤکد اسلامي، پرهیز از رابطه جنسي والدین در حضور فرزندان حتي در سنین شیرخوارگي آنان است؛ زیرا این امر مي تواند زمینه انحراف جنسي فرزند را در بزرگسالي فراهم نماید. تأثیر منفي این مسئله به حدي است که پیامبر اکرم صلي الله علیه و آله مي فرماید: «قسم به کسي که جانم در دست اوست، اگر مردي با همسرش بیامیزد درحالي که در اتاق کودکي بیدار باشد و آنان را ببیند یا صدایشان را بشنود هرگز رستگار نخواهد شد؛ اگر پسر باشد یا دختر، به زناکاري آلوده خواهد شد» (کلیني،1407ق،ج5، ص 500).\nـ پیشگیري از رفتارهاي تحریک کننده جنسي در خانواده؛ نظیر لمس اندام تناسلي کودک (صدوق، 1413ق، ج 3، ص 43) و بوسیدن و بغل گرفتن دختر بچه نامحرم. در روایت آمده: «دختري که سنش به شش سالگي رسیده، پسر بچه او را نبوسد، و پسر بچه که از هفت سال گذشته است زن نامحرم را نبوسد» (همان، ص 437).\nدر روایت دیگري آمده: احمدبن نعمان به امام صادق علیه السلامعرض کرد: «من دخترکي را نگهداري مي کنم که با او خویشي ندارم و شش سال دارد. فرمود: او را بر زانو و دامان خویش منشان» (همان، ص 436).\nـ تربیت صحیح جنسي فرزندان؛ نظیر: جداسازي بستر خواب فرزندان از ده سالگي، و در برخي روایات از شش سالگي (همان، ص 436). پیامبر اکرم صلي الله علیه و آله مي فرماید: «پسر بچه با پسر بچه و پسر بچه با دختر بچه و دختر بچه با دختر بچه زماني که به ده سالگي رسیدند، بستر خوابشان از یکدیگر جدا شود» (همان).\nآموزش دادن به فرزندان براي کسب اجازه از والدین براي ورود به اتاق آنها در اوقات خاصي از شبانه روز، از دیگر موارد تربیت صحیح جنسي فرزندان به شمار مي رود.\nآیه شریفه مي فرماید: «اي کساني که ایمان آورده اید! بردگان شما، و همچنین کودکانتان که به حدّ بلوغ نرسیده اند، در سه وقت باید از شما اجازه بگیرند: پیش از نماز صبح، و نیمروز هنگامي که لباس هاي (معمولي) خود را بیرون مي آورید، و بعد از نماز عشا؛ این سه وقت خصوصي براي شماست، اما بعد از این سه وقت، گناهي بر شما و بر آنان نیست (که بدون اذن وارد شوند)... و هنگامي که اطفال شما به سنّ بلوغ رسند باید اجازه بگیرند، همان گونه که اشخاصي که پیش از آنان بودند اجازه مي گرفتند» (نور: 58ـ59).\nهمه این سفارش ها بیانگر آن است که پدر و مادر موظفند حتي المقدور از ایجاد زمینه هاي التهاب و تحریک جنسي فرزندان جلوگیري نمایند؛ زیرا بر اساس نقل برخي کارشناسان، «سه تا شش سالگي اوج کنجکاوي کودک در مورد مسائل جنسي است. درواقع، درک روابط جنسي و ثبت و ضبط تصاویر و صحنه هاي آن در ذهن، نه تنها مختص به دوره بلوغ نیست، بلکه مدت ها پیش از این دوره به صورت احساسات متفاوتي در نهاد کودک وجود دارد که ممکن است از نگاه پدر و مادر مخفي مانده باشد.\nکودک در این سن متوجه بدن خود و تفاوت هاي جنسیتي مي شود و حتي در این دوران به مقایسه اندام خود با والدین مي پردازد. اگرچه ممکن است در این سن کودک تمایل جنسي نداشته باشد، اما بیدار شدن میل جنسي کاذب در او ممکن خواهد بود. لذت کودک از تمایلات جنسي در این زمان با لذت بزرگسالان متفاوت است و بیشتر جنبه کنجکاوي دارد که در صورت نبود کنترل، ممکن است دامنه دار شده و به عادات نامناسب جنسي تبدیل شود. به همین دلیل است که در روایات متعدد اسلامي رعایت حریم در روابط زناشویي پدر و مادر و کنترل رفتارهاي جنسي مطرح شده است. همچنین همبستري در جایي که کودک یا حتي نوزاد حضور دارد، نهي شده است و احتمال انحراف را براي چنین کودکاني پیش بیني کرده است»\nـ دقت پدر و مادر در نوع پوشش، سخن گفتن و رفتار با یکدیگر در محیط خانه: یکي از ویژگي هاي کودکان، بخصوص در سنین پیش از هفت سالگي، تقلیدپذیري از دیگران به ویژه والدین است. ازاین رو، کودکان علاوه بر اینکه در این سنین در زمینه مسائل جنسي کنجکاو بوده و درصدد یافتن پاسخ براي سؤالات خود در این زمینه و سایر زمینه ها هستند، از نوع گفت وگوي پدر و مادر، پوشش آنها و رفتارهاي آنان الگوبرداري مي کنند. بر همین اساس، پدر و مادر در مقابل فرزندان باید به شدت مراقب سخن گفتن با یکدیگر، شوخي کردن و... باشند. همچنین پوشش هاي نامناسب مادر و پدر در مقابل فرزندان مي تواند زمینه اي براي آسیب پذیري فرزندان فراهم نماید.\nـ رعایت حدود و قیود در مراودات خواهر و برادر: امیرالمؤمنین علي علیه السلام فرمود: «مردي نزد رسول خدا صلي الله علیه و آله آمد و پرسید: اي رسول خدا! آیا براي ورود به خدمت مادرم زماني که مي خواهم نزد او بروم، اجازه بگیرم؟ حضرت فرمود: آري. آیا شاد مي کند تو را که او را عریان ببیني؟ آن مرد گفت: نه. حضرت فرمود: پس از این از او اجازه بگیر. پرسید: اي رسول خدا! خواهرم مویش را در برابر من باز کند؟ حضرت فرمود: نه. گفت: چرا؟ حضرت فرمود: مي ترسم که اگر چیزي از زیبایي هایش را براي تو آشکار سازد شیطان تو را متزلزل سازد» (بروجردي، 1422ق، ج 25،ص665؛مجلسي،1403ق،ج76، ص 42).\nازآن روکه با آغاز دوران نوجواني، فعالیت غدد جنسي نیز آغاز مي شود و به تدریج نوجوان را نسبت به جنس مخالف متمایل مي سازد، توجه او به مسائل تحریک کننده جنسي بیشتر شده و گاه کوچک ترین مسئله در این رابطه ذهن او را درگیر مي کند. ازاین رو، مادر و خواهران در این سنین باید در مراوده با نوجوان حدود را مراعات نمایند. براي مثال، از پوشیدن لباس هاي محرک که ممکن است نوجوان را دچار آشفتگي ذهني نماید خودداري کنند. همچنین ارتباط خواهر و برادر نیز بر اساس حدود و قیودي صورت گیرد تا زمینه هرگونه آسیب و انحراف را از بین ببرد.\nـ فراهم نمودن زمینه ازدواج فرزندان: یکي از مهم ترین کارها در زمینه سامان دهي روابط دو جنس در جامعه و از بین بردن زمینه التهاب ها و انحرافات جنسي در جامعه، تسهیل ارضاي مشروع و به موقع غریزه جنسي است که از طریق فراهم نمودن زمینه ازدواج به موقع امکان پذیر است و در برخي روایات نیز از حقوق فرزندان بر والدین شمرده شده است (طبرسي، 1412ق، ج 2، ص 406). بي تردید، رعایت این توصیه ها در خانواده سبب تقویت حیا و عفت در فرزندان شده و آنان را در مواقع حساس از خطر گرفتارشدن در دام انحرافات جنسي مي رهاند.\nابن شعبه حراني، حسن بن علي (1382)، تحف العقول، ترجمه احمد جنتي، تهران، امیرکبیر.\nابن منظور، محمدبن مکرم (1414)، لسان العرب، تصحیح جمال الدین میردامادي، چ سوم، بیروت، دارالفکر.\nاحسائي، ابن ابي جمهور (1405ق)، عوالي اللئالي، تصحیح مجتبي عراقي، قم، سیدالشهداء.\nبروجردي، حسین (1422ق) منابع فقه شیعه (ترجمه جامع احادیث الشیعه)، تهران، فرهنگ سبز.\nبني هاشمي خمیني، سیدمحمدحسن (1383)، توضیح المسائل مراجع، چ دهم، قم، جامعه مدرسین.\nبهجت، محمدتقي (1375)، توضیح المسائل، قم، دفتر حضرت آیه اللّه بهجت.\nتمیمي آمدي، عبدالواحدبن محمد (1366)، تصنیف غررالحکم و دررالکلم، تصحیح مصطفي درایتي، چ دوم، قم، دفتر تبلیغات اسلامي.\nحرعاملي، محمدبن حسن (1409ق)، وسائل الشیعه، قم، مؤسسة آل البیت.\nخمیني، سیدروح اللّه (بي تا)، تحریرالوسیله، تهران، دفتر تنطیم و نشر آثار امام خمیني قدس سره.\nراغب اصفهاني، حسین بن محمد (1412ق)، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دارالقلم.\nرجبي، عباس «حیا و خودآرایي؛ نقش آنها در سلامت رواني زن» (1383)، معرفت، ش 87، ص 48ـ56.\nسجستاني، ابي داود سلیمان بن اشعث (1425ق)، سنن ابي داود، تحقیق سعیدمحمد اللحام، بیروت، الریان.\nصدوق، محمدبن علي (1376)، امالي، چ ششم، تهران، کتابچي.\nـــــ (1381)، پاداش نیکي ها و کیفر گناهان (ترجمه ثواب الاعمال)، ترجمه محمدعلي مجاهدي، قم، سرور.\nـــــ (1385)، علل الشرایع، قم، داوري.\nـــــ (1406ق)، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، چ دوم، قم، دارالشریف الرضي.\nـــــ (1413ق)، من لا یحضره الفقیه، تصحیح علي اکبر غفاري، چ دوم، قم، جامعه مدرسین.\nطبرسي، فضل بن حسن (1412ق)، مکارم الاخلاق، چ دوم، قم، شریف رضي.\nطریحي، فخرالدین (1375)، مجمع البحرین، تصحیح احمد حسیني اشکوري، چ سوم، تهران، مرتضوي.\nطیبي، ناهید (1386)، عطر عفاف، قم، جامعه الزهرا علیهاالسلام.\nـــــ (1391)، «عفاف و حجاب مردان، بایدها و نبایدها و نقش آن در سالم سازي جامعه اسلامي»، در: اندیشه هاي راهبردي، زن و خانواده (مجموعه مقالات)، تهران، پیام عدالت.\nعسکري، حسن بن عبداللّه (1400ق)، الفروق في اللغه، بیروت، دارالافاق الجدیده.\nغلامي، یوسف (1381)، جلوه نمایي زنان و نگاه مردان، قم، لاهیجي.\nفراهیدي، خلیل بن احمد(1409ق)، کتاب العین، چ دوم، قم،هجرت.\nکاتوزیان، ناصر (1382)، دوره مقدماتي حقوق مدني خانواده، تهران، میزان.\nکلیني، محمدبن یعقوب (1429ق)، کافي، قم، دارالحدیث.\nـــــ (1407ق)، کافي، چ چهارم، تهران، دارالکتب الاسلامیه.\nلمبروزو، جینا (1369)، روح زن، ترجمه پري حسام شه رئیس، تهران، دانش.\nمتقي هندي، علاءالدین (بي تا)، کنزالعمال، تحقیق شیخ بکري حیاني و شیخ صفوة الصفا، بیروت، مؤسسه الرسالة.\nمجلسي، محمدباقر (1403ق)، بحارالانوار، تصحیح جمعي از محققان، چ دوم، بیروت، دارالاحیاء التراث العربي.\nمفضل بن عمر (1379)، توحید مفضل، ترجمه محمدباقر مجلسي، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي.\nمکارم شیرازي، ناصر (1379)، استفتاءات، قم، مدرسه امام علي بن ابیطالب علیه السلام.\nمکارم شیرازي، ناصر و همکاران (1374)، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه.\nمنسوب به علي بن موسي، امام هشتم علیه السلام (1406ق)، الفقه المنسوب إلي الإمام الرضا علیه السلام، تصحیح مؤسسة آل البیت علیهم السلاممشهد، مؤسسة آل البیت علیهم السلام\nمنبع: فصلنامه معرفت– شماره 186\n2. توصیه هاي اسلام در راستاي تقویت حیا در جامعه\nاگرچه زیربناي تربیت دیني در خانواده شکل مي گیرد و خانواده در این زمینه اصلي ترین نقش را ایفا مي کند، اما درصورتي که بستر اجتماعي تربیت، نامناسب و فسادانگیز باشد، چه بسا تربیت صحیح خانواده را نیز تحت الشعاع قرار داده و آن را ناکارآمد جلوه دهد. ازاین رو، در سبک زندگي اسلامي تنها به تقویت حیا در خانواده بسنده نمي شود، بلکه بنیان هاي آن در زندگي اجتماعي نیز مدنظر قرار مي گیرد. بر همین اساس، در این بخش به توصیه هایي که رعایت آنها در جامعه ضرورت دارد اشاره خواهیم کرد. این توصیه ها در چند محور قابل بررسي است:\nالف. پوشش مناسب زن و مرد در جامعه: در خطاب هاي دیني، اعم از آیات و روایات، به پوشش مناسب در مقابل نامحرم سفارش هاي مؤکدي وارد شده. اگرچه این خطابات بیشتر به زنان (ر.ک: نور: 31؛ احزاب: 59) به دلیل ظرافت بدني آنهاست که زیبایي و جذابیت خاص آن باعث تهییج نامحرمان مي شود، اما این بدان معنا نیست که مردها از این قاعده مستثنا هستند، بلکه مردها نیز بر اساس توصیه هاي دیني (ر.ک: مائده: 2) و به مقتضاي حکم عقل، موظف به رعایت حیا هستند که پوشش مناسب یکي از جلوه هاي حیا به شمار مي رود. بر همین اساس، آنان نیز همانند زنان باید از پوشش هاي تنگ و چسبان که در عرصه زندگي اجتماعي صحنه هاي ناخوشایندي به وجود مي آورد، پرهیز نمایند.\nب. پرهیز از نگاه هاي هوس آلود: کنترل نگاه هاي هوس آلود، یکي از زمینه هاي تقویت حیا در جامعه است و به گفته برخي نویسندگان، «سنگ بناي بسیاري از روابط نامشروع، یک نگاه شهوت آلود است؛ چراکه نگاه شهواني و به تعبیر دیگر، نگاه خیره و متمرکز بر چهره زیباي زن، قوه لذت جوي مرد را بیدار مي کند و ذهن شروع به تصویرسازي نموده و ویژگي هاي ظاهري فرد موردنظر را به سرعت در مغز مي پروراند؛ حالت راه رفتن، نماي چشم، لب، اندام، لباس و... . و یک تصویر کامل از خصوصیات پیدا و پنهان زن به مغز مخابره شده و مغز مانند رایانه آنها را به هم پیوند مي دهد و تصویر موردنظر او را مي سازد.\nدر این حالت، فرد بیننده با آنچه مي بیند تماس بدني ندارد، ولي ذهن در دنیاي خیالات خود مي تواند با آنچه چشم دیده هر طور که بخواهد رابطه برقرار کند. در چنین حالتي، ذهن انسان دچار اشتغال ناخواسته، و حواس، اندکي دچار اختلال مي شود و در دنیاي اوهام و خیالات خود هرگونه بهره وري را از او مي نماید و در عالم خارج درصدد نزدیک شدن به او برمي آید؛ درصورتي که در خارج زمینه گناه براي او فراهم باشد از آن نیز دریغ نمي نماید» (غلامي، 1381، ص 112ـ114).\nاینجاست که یک نگاه شهوت آلود مي تواند زمینه فلاکت و تباهي فرد را فراهم آورد. ازاین رو، در حدیثي از امام صادق علیه السلام مي خوانیم: «نگاه بعد از نگاه تخم شهوت را در قلب مي پاشد و همان کافي است که بیننده را به فتنه بکشاند» (صدوق، 1413ق، ج 4، ص 18). زیرا نگاه هوس آلود به مرد یا زن نامحرم، تیري از تیرهاي شیطان است (همان) و تخم شهوت را در دل مي کارد (مجلسي، 1403ق، ج 14، ص 325) و چه بسیار انحرافات و جنایت هایي که به واسطه یک نگاه اتفاق افتاده است.\nازاین رو، قرآن کریم زنان و مردان مؤمن دستور مي دهد نگاه خود را حفظ کنند: «قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ یحْفَظُوا فُرُوجَهُم... وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ یغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ یحْفَظْنَ فُرُوجَهُن» (نور: 30ـ31)؛ اي رسول ما، مردان مؤمن را بگو تا چشم ها (از نگاه ناروا) بپوشند... اي رسول، زنان مؤمن را بگو تا چشم ها (از نگاه ناروا) بپوشند و فروج و اندامشان را محفوظ دارند.\nازآن رو که بیشترین مؤلفه هاي جنسي براي مردان از طریق چشم دریافت مي شود و بر اساس یافته هاي پژوهشي، مردان «راست مغز» یا به عبارتي، «بینایي» هستند و زن ها «چپ مغز» یا به عبارتي، «گفتاري ـ کلامي»، پسرها بیشتر تصاویر را دوست دارند و دخترها، بیشتر به داستان هاي رمانتیک علاقه مندند (طیبي، 1391). ازاین رو، آیه شریفه، ابتدا مردان را مورد خطاب قرار داده است، اما در بحث پوشش مناسب، مخاطب آیات قرآن، زنان هستند که علت آن در قسمت قبل بیان شد.\nج. پرهیز از خودآرایي و تبرّج: یکي از ویژگي هاي مهم زنان، خصیصه تبرّج و خودنمایي است که به صورت غریزي در آنان وجود دارد. این خصیصه از نظر منابع اسلامي نیز مورد تأیید است؛ از آن جمله، سخن امیرالمؤمنین علي علیه السلام که مي فرماید: «خداوند زنان را از سرشت مردان آفریده؛ ازاین رو، تمام همت خود را در جذب مردان و نزدیک شدن به آنان صرف مي کند» (کلیني، 1407ق، ج 5، ص 337).\nاین مسئله از نظر علم روان شناسي نیز به اثبات رسیده است. جینیا لمبروزو، روان شناس ایتالیایي، در این باره مي گوید: «یکي از تمایلات عمیق و آرزوهاي اساسي زن آن است که در چشم دیگران اثري مطلوب بخشیده و به وسیله حسن قیافه و زیبایي اندام، موزون بودن حرکات، خوش آهنگي صدا، طرز تکلم و بالاخره شیوه خرام خود مطبوع طباع واقع گشته، احساسات آنها را تحریک نموده و روحشان را مجذوب سازد» (لمبروزو، 1369، ص 42). ازاین رو، آموزه هاي اسلامي از این ویژگي زن غفلت ننموده و با دستورات مکرر مبني بر زینت داشتن و آرایش نمودن زن براي همسرش در محیط منزل، به این غریزه پاسخ مناسب داده است (صدوق، 1376، ص 396).\nاما ازآن رو که ممکن است این ویژگي، زن را به سوي افراط در تبرج بکشاند و به سمت خودنمایي و به نمایش گذاشتن جاذبه هاي جنسي خود در برابر نامحرم سوق دهد، قرآن کریم در دو آیه (احزاب: 33؛ نور: 60) ضمن سخن گفتن از تبرّج و خودنمایي زنان، آن را محدود به محیط خانواده و همسر کرده و تأکید مي کند: «و در خانه هاي خود بمانید و همچون جاهلیت نخستین (در میان مردم) ظاهر نشوید) (احزاب: 33).\nآزاد بودن زن در خودآرایي و به نمایش گذاردن جذابیت هاي زنانه، مي تواند عاملي براي ایجاد اختلالات رواني در زن شود. به تعبیر برخي نویسندگان:\nوقتي زن مکشوف و آرایش کرده در بین مردان ظاهر مي شود، طبعا عده اي خوششان مي آید و او را مورد تکریم و تحسین (ظاهري) قرار مي دهند. به همین دلیل، دایم سعي مي کند وضع ظاهري خود را طوري قرار دهد که بیشتر مورد پسند آنها واقع شود. معمولاً این گونه زنان و دختران براي اینکه زیباتر شوند هر روز وقت زیادي را صرف آرایش و تقلید از مدهاي جدید مي نمایند. این روند مي تواند ناراحتي هاي رواني زیادي براي آنان ایجاد کند؛ زیرا به دلیل اینکه همیشه کارها به دلخواه پیش نمي رود، باعث بروز نگراني هایي براي آنها مي شود.\nبراي مثال، این تصور که آیا با صرف این همه وقت و هزینه مالي توانسته اند جلب نظر دیگران بکنند و مورد پسند آنان واقع شوند یا بعکس، مورد تمسخر و تحقیر آنانند، مي تواند دایم ذهن آنها را به خود مشغول کند و آنها را به موجوداتي نگران تبدیل نماید. دلیل دیگري که مي تواند به نگراني آنها بیفزاید این تصور است که هر لحظه ممکن است رقیبي زیباتر از راه برسد و شکار آنها را برباید. و سرانجام، دلیل دیگري که باعث ناراحتي و استرس براي آنها مي شود این است که مي بینند به مرور زمان، از زیبایي هایشان کاسته مي شود و زنان جوان تر و زیباتر جاي آنها را مي گیرند و نقش آنها را در ربودن دل ها کمتر مي کنند (رجبي، 1383).\nاین گونه است که افراط در خودنمایي با مصادیق متعددش مي تواند تعادل روحي رواني زن را بر هم زده و آرامش را از او سلب نماید. اکنون با توجه به این توضیحات، فلسفه توصیه اسلام به حجاب و پوشش مناسب زن در مقابل نامحرم روشن مي شود؛ زیرا حجاب سبب ایجاد آرامش در زن و برحذر ماندن از بسیاري از نگراني ها مي شود.\nـ پوشیدن لباس هاي نازک و بدن نما: در روایت وارد شده: «هر که لباسش نازک است دینش نازک است» (ابن شعبه حرّاني، 1382، ص 173).\nـ پوشیدن لباس هاي تنگ و چسبان، به گونه اي که حجم بدن را کاملاً نمایان مي سازد: سزاوار نیست براي زن که هنگام خروج از منزل لباسش را جمع و فشرده کند، به گونه اي که برجستگي هاي بدن او پیدا باشد یا خود را معطر کند (کلیني، 1407ق، ج 5، ص 519).\nلازم به ذکر است که «جمر»، هم به معناي جمع کردن و به هم گره زدن و اجتماع است (ابن منظور، 1414ق، ج 4، ص 144) و هم به معناي معطر کردن (فراهیدي، 1409ق، ج 6، ص 121)، و این روایت تحمل بار معنایي هر دو را دارد؛ چون هر دو از مصادیق بي حجابي است.\nـ پوشیدن لباس هایي که به سبب رنگ خاص و یا ویژگي دیگر باعث جلب توجه نامحرم شود (صدوق، 1413ق، ج 3، ص 390).\nـ مدل مو و برجسته کردن آن: از پیامبر اکرم صلي الله علیه و آله نقل شده که فرمود: «زماني که دیدید زناني از امت من سرهاي خود را مثل برآمدگي پشت شتر بر سر خود قرار داده اند (و در میان نامحرمان ظاهر مي شوند) به آنها خبر دهید که نمازشان قبول نیست» (متقي هندي،بي تا،ج 16، ص 392).\nـ خودآرایي به هنگام خروج از منزل (ر.ک: صدوق، 1413ق، ج 3، ص 390).\nـ معطرساختن خود(حرّعاملي،1409ق،ج20،ص161).\nامام صادق علیه السلام روایت کرده است که رسول خدا صلي الله علیه و آله فرمود: «هر زني که خود را معطر کند و از خانه خود بیرون رود، تا زماني که به خانه اش باز گردد مورد لعنت و نفرین (فرشتگان نگهبان خود)قرارمي گیرد»(صدوق،1381،ص658).\nدر مجموع، مي توان گفت: هرگونه رفتار و حرکتي که موجب آشکار شدن زینت هاي طبیعي و ظاهري در برابر نامحرم و سبب تهییج و تحریک نامحرمان شود مصداق تبرج است (طیبي، 1386، ص 34).\nد. پرهیز از تبذّل: افزون بر تبرّج در برابر نامحرمان، در روایات از تبذّل نیز نهي شده و آن به معناي اظهار رغبت و شوق در برابر مردان است آن گونه که مردان ابراز مي کنند (همان، ص 33) و دستور حفظ نفس به هنگام رغبت، داده شده است (صدوق، 1413ق، ج 3، ص 389).\nه . پرهیز از اختلاط با نامحرم: یکي از مؤلفه هاي مهم تقویت حیا در جامعه، پرهیز دادن زن و مرد نامحرم از اختلاط با یکدیگر است که به سلامت جسمي و بهداشت رواني افراد کمک شایاني مي کند. در روایت آمده: روزي پیامبر صلي الله علیه و آله به یکي از درهاي مسجد اشاره کرد و فرمود: «لو ترکنا هذا الباب للنساء» (سجستاني، 1425ق، ج 1، ص 180)؛ به این معنا که آن در را مخصوص رفت و آمد زنان قرار دهند تا حتي به هنگام ورود به مسجد و یا خروج از آن، میان زن و مرد نامحرم اختلاطي صورت نگیرد.\nدر حقیقت، پیامبر اکرم صلي الله علیه و آله به عنوان حاکم جامعه اسلامي با این تدابیر، به مصون سازي جامعه از انحرافات اخلاقي و مفاسد جنسي توجه کامل داشته و زمینه هاي تقویت حیاي اجتماعي را فراهم مي نمود. آن حضرت، براي جلوگیري از برخورد زنان و مردان در هنگام عبور از مسیرهاي شلوغ و پرازدحام، دستور مي داد که مردان از وسط خیابان و زنان از کنار عبور کنند: «براي زنان در وسط راه نصیب و بهره اي نیست، ولکن از وسط راه بروند» (کلیني، 1429ق، ج 11، ص 191و183).\nاین توصیه ها همگي به لحاظ حفظ سلامت فرد و جامعه در بعد اخلاق و معنویات و... است.\nو. رعایت حدود در سخن گفتن با نامحرم: در این رابطه، توصیه هایي وارد شده است که به برخي از آنها اشاره مي شود:\nـ پرهیز از نازک کردن صدا: «یا نِساءَ النَّبِي لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَیتُنَّ فَلاتَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْرُوفا»(احزاب: 32)؛ اي همسران پیامبر! شما همچون یکي از زنان معمولي نیستید اگر تقوا پیشه کنید؛ بنابراین، به گونه اي هوس انگیز سخن نگویید که بیماردلان در شما طمع کنند و سخن شایسته بگویید.\nـ پرهیز از شوخي با نامحرم: «کسي که با زن نامحرمي شوخي کند، در مقابل هر کلمه اي که در دنیا به او گفته است، هزار سال حبس مي شود» (حرّعاملي، 1409ق، ج 20، ص 198).\nـ پرهیز از بیان اوصاف زني نزد شوهر و یا مرد دیگري که سبب فریفتگي آن مرد نسبت به آن زن شود. در روایت آمده: «هرکس اوصاف زني را نزد مردي بیان کند و آن مرد فریفته آن زن گردد و مرتکب گناهي شود، شخص وصف کننده درحالي که مشمول غضب خداوند است از دنیا خواهد رفت» (همان، ص 184).\nز. پرهیز از خلوت با نامحرم: پیامبر اکرم صلي الله علیه و آله از قول ابلیس مي فرماید: ابلیس به موسي گفت: «هیچ وقت با زن نامحرمي خلوت مکن، و زن نامحرمي نیز با تو خلوت نکند؛ زیرا هیچ مردي با زن نامحرمي خلوت نمي کند، مگر آنکه خود من شخصا دوست و مصاحب آنها خواهم بود» (همان، ج 19، ص 152).\nاز آن رو که چنین عرصه هایي همیشه میدان تاخت و تاز شیطان است و به شدت تلاش مي کند تا زمینه انحراف را در طرفین به وجود آورد، در شریعت اسلامي خلوت گزیني زن و مرد نامحرم در صورت خوف به گناه افتادن حرام اعلام گردیده (ر.ک: بني هاشمي خمیني، 1383، ج 2، ص 493).\nح. پرهیز از تماس بدني با نامحرم: در تماس بدني با جنس مخالف، بیشترین تحریک پذیري وجود دارد. ازاین رو، مي بینیم در اشکال دیگر ارتباط یعني نگاه، گفت گو، و ارتباط با جنس مخالف درصورتي که به قصد تلذذ و ریبه نباشد اجازه داده شده است، اما تماس بدني، از جمله مصافحه و دست دادن با نامحرم، به هیچ وجه مجاز نیست. در روایت آمده: «کسي که با زن نامحرمي دست بدهد، در روز قیامت در حالي مي آید که دست هایش به گردنش بسته شده است. آن گاه دستور مي رسد او را به جهنم ببرید» (حرّعاملي، 1409ق، ج 20، ص 198).\nتماس بدني در فقه: هرکس که نگاه به او حرام است، لمس وي نیز حرام است؛ بنابراین، جایز نیست زن و مرد نامحرم همدیگر را لمس نمایند، بلکه اگر به جواز نگاه به وجه و کفین قایل شدیم به جواز لمس آن قایل نخواهیم بود. بنابراین، بر مرد جایز نیست که با زن نامحرم دست دهد، البته اگر از روي پارچه و لباس باشد، جایز است؛ ولي احتیاط این است که دست او را نفشرد (خمیني، بي تا، ج 2، ص 231؛ مکارم شیرازي، 1379، ج 2، ص 352و353؛ بهجت، 1375، ص 375).\nپرهیز از رابطه جنسي نامشروع: زنا به عنوان یکي از گناهان کبیره، سبب از بین رفتن روح ایمان در آدمي مي شود. به فرموده رسول خدا صلي الله علیه و آله: «چون مرد زنا کند، روح ایمان از او جدا شود» (کلیني، 1407ق، ج 3، ص 387). زنا در آیات و روایات نیز به شدت مورد مذمّت واقع شده و بر آن عذاب هاي دردناک جهنم وعده داده شده است. همچنین در روایت آمده است: «زنا روي انسان را سیاه مي کند و فقر را به ارث مي آورد؛ عمر او را کوتاه، روزي او را قطع و آبروي او را مي برد و سخط الهي را نزدیک و صاحبش را خوار و ذلیل مي نماید» (صدوق، 1413ق، ج 4، ص 266؛ منسوب به علي بن موسي، امام هشتم، 1406ق، ص 275).\nالگوي اسلامي تقویت حیا از دو بخش اساسي «مراقبت هاي لازم جنسي در خانواده» و «مراقبت هاي لازم در جامعه» تشکیل مي شود. این دو بعد، گستره وسیعي از اصول و برنامه ها را در سیر تحول انساني و تقویت حیاي فطري در او از قبل از تولد تا پایان عمر (مراقبت، کنترل، تربیت جنسي کودک و نوجوان، آموزش جنسي به هنگام ازدواج، رعایت آداب زناشویي بعد از ازدواج، رعایت حریم هاي اخلاقي و عدم ورود به خط قرمزهاي جنسي در جامعه و...) دربر مي گیرد. بر این اساس، براي تقویت حیا در فرد، باید خانواده و جامعه در کنار هم این نقش را به خوبي ایفا نمایند.\nوالدین در خانواده موظفند علاوه بر مراقبت هاي لازم جنسي نسبت به یکدیگر، به تربیت جنسي فرزندان همت گمارند. این تربیت جنسي، از پیش از تولد فرزند آغاز مي شود و دستوراتي همچون انتخاب همسر شایسته، پرهیز از افکار نادرست به هنگام انعقاد نطفه، توجه به خدا و ذکر و دعا در آن هنگام مدنظر قرار مي گیرد؛ و تا بعد از تولد و رسیدن فرزند به سن ازدواج و پس از آن نیز مورد توجه قرار مي گیرد. بخشي از توصیه هاي اسلام در این باره مي تواند در قالب مراقبت هاي ویژه والدین، همچون رعایت آداب و اخلاق جنسي و پیش گیري از رفتارهاي تحریک کننده در حضور فرزندان، جداسازي بستر خواب آنها و... عملي شود و دسته اي دیگر از آن به شکل آموزش هاي مستقیم به فرزندان، نظیر آموزش مرز محرم و نامحرم، آموزش آنها جهت کسب اجازه از والدین براي ورود به اتاق آنان، و...، بروز مي یابد.\nدر بخش دوم، یعني جامعه، از آنجاکه دین اسلام به عنوان کامل ترین دین به ابعاد اجتماعي رفتار جنسي نیز توجه ویژه دارد و بر عفاف و حفظ مرزها در روابط زن و مرد نامحرم تأکید نموده، درصورتي که فضاي عمومي جامعه به گونه اي رشد یافته باشد که حریم میان آنها به خوبي رعایت شده و زن و مرد در نوع پوشش خود از لباس هاي تنگ، نازک، بدن نما و مهیج بپرهیزند و در گفتار خود نیز از شوخي با نامحرم و گفتار جذاب و محرک دوري گزیده و رفتار توأم با تبرج، تبذل، اختلاط و خلوت گزیني با یکدیگر را کنار بگذارند و بر اساس ضابطه هاي دیني با هم تعامل داشته باشند، آن وقت است که حیاي دروني افراد تقویت شده و زمینه بروز بسیاري از آسیب هاي اجتماعي و مفاسد جنسي از بین خواهد رفت.\nدر پایان، پیشنهادهایي براي تقویت حیا در جامعه اسلامي ارائه مي شود:\nـ دولت با استفاده از ظرفیت عظیم حوزه هاي علمیه و سایر مراکز آموزشي نظیر دانشگاه ها، نهادهاي متولي فرهنگ دیني، به تدوین سند راهبردي سبک زندگي در حوزه هاي مختلف علمي و عملیاتي اقدام نماید؛\nـ صداوسیما با ساخت برنامه هاي جذاب و پرمحتوا، مقایسه اي میان سبک زندگي اسلامي و غربي در زمینه هاي مختلف به عمل آورد؛\nـ رسانه ها با فرهنگ سازي مناسب در راستاي تقویت حیا در خانواده ها و جامعه اسلامي درصدد بازسازي ارزش هاي دیني در این رابطه برآیند؛\nـ در راستاي ترویج فرهنگ حیا و عفاف در جامعه، فیلم هاي مناسبي ساخته شود و از ساخت و پخش برنامه ها و فیلم هایي که در راستاي تضعیف فرهنگ حیا و عفاف گام برمي دارد، از سوي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي برخورد جدي صورت گیرد.\nـ حوزه هاي علمیه در تدوین سبک زندگي اسلامي از طریق استخراج این سبک از آموزه هاي دین اسلام و متناسب با آن، نسبت به تهیه کتاب ها، کتابچه ها، مقالات، بروشورها و... در فراخور فهم و حوصله اقشار مختلف جامعه و در گروه هاي سني مختلف اقدام نمایند؛\nـ مراکز و نهادهاي مختلف آموزشي در راستاي تقویت فرهنگ حیا در بین دانش آموزان و دانشجویان از طریق فرهنگ سازي صحیح در میان آنها تلاش نمایند.


آموزشگاه موسیقی آذرنگ | درباره ما\nدرباره آموزشگاه موسیقی آذرنگ\nآموزشگاه موسیقی آذرنگ در سال 1392 با مدیریت و هدایت نوازنده‌ی شهیر سازهای کوبه‌ای آقای البرز خانی شروع به کار کرد و امروز به‌عنوان مجموعه‌ای باسابقه و شناخته‌شده به فعالیت خود ادامه می‌دهد.\nمدیریت محترم، اساتید گران‌قدر و کادر دلسوز آموزشگاه موسیقی آذرنگ همواره به ارائه‌ی بهترین خدمات می‌اندیشند و تمرکز خود را بر افزایش کیفیت و بازده کلاس‌ها معطوف ساخته‌اند. در آذرنگ تلاش داشته‌ایم تا بهترین شرایط و امکانات را برای هنرجویان فراهم کنیم تا رضایت حداکثری آنها حاصل گردد. به همین منظور در اولین گام از حضور اساتید مجربی استفاده شده که همگی از دانش‌آموختگان برتر دانشگاه‌های کشور هستند. بدین شکل همان‌گونه که خودشان موسیقی را در دانشگاه به‌صورت آکادمیک، صحیح و پایه‌ای یاد گرفته‌اند، با همان اسلوب نیز به هنرجو انتقال خواهند داد.\nهدف نهایی آذرنگ تبدیل‌شدن به دپارتمانی بزرگ برای موسیقی است که با شعبه‌هایی در سراسر کشور به خدمت‌رسانی مشغول باشد و برای احقاق این هدف همواره در پی بهترشدن خواهیم بود.\nهر سازی که تدریس می‌شود در آموزشگاه نیز تهیه شده تا هنرجو نیازی به حمل‌ونقل آن نداشته باشد. این اقدام حتی در مورد سازهایی مثل پیانو آکوستیک نیز انجام شده و در محل آموزشگاه موجود است. در ادامه‌ی فعالیت‌ها، استودیوی اختصاصی آذرنگ راه‌اندازی شد تا در صورت لزوم ضبط آثار مختلف انجام گیرد. در همین استودیو رسیتال‌های هنرجویی به‌صورت منظم و دو ماه یک‌بار برگزار می‌شود تا نوازندگان پیانو، گیتار و سایر سازها به هنرنمایی و رقابت بپردازند. البته این رقابت‌ها بی پاداش نخواهد بود و به نفرات برتر لوح‌تقدیر و جوایز ارزنده اهدا خواهد شد. هدف از انجام این قبیل رسیتال‌ها، کارگاه‌ها و کنسرت‌های هنرجویی دمیدن روح نوازندگی و ایجاد انگیزه در هنرجویان است.\nآموزش انواع سازها در آذرنگ\nهر هنرجو به ساز مخصوصی علاقه دارد و به همین دلیل سلایق مختلف را پیش‌بینی کرده‌ایم. در آذرنگ انواع سازهای ایرانی و غربی را در سبک‌های سنتی، کلاسیک، پاپ، راک و غیره آموزش می‌دهیم تا هرگونه نیازی را پاسخگو باشیم. اگر هنرجویان طرفدار سازهای بادی باشند یا سازهای زهی، سازهای کلاویه‌ای یا سازهای کوبه‌ای برای همه‌ی آنها آموزش‌های ویژه‌ای را تدارک دیده‌ایم.\nشایان‌ذکر است که مدیریت مجموعه‌ی آذرنگ، جناب آقای البرز خانی، شخصاً در بخش سازهای کوبه‌ای به تدریس می‌پردازند و همه‌ساله هنرجویان بسیاری را پرورش می‌دهند.\nآموزشگاه آذرنگ برای فرزندان شما برنامه‌ریزی ویژه‌ای دارد و برای رده‌ی سنی 4 تا 7 سال کلاس‌های مفرحی را برگزار می‌کند. مربیان موسیقی کودک ما، از اساتید متخصص این رده‌ی سنی هستند و اصول کار با خردسالان را به‌خوبی آموخته‌اند. در این کلاس‌ها تلاش می‌شود تا کودک با سازهای ساده‌ای مثل بلز و فلوت آشنا شود و رفته‌رفته با افزایش سن و مهارت، سازهای پیچیده‌تر را بیاموزد.


نوروفیدبک - روانشناس در غرب تهران | مشاور در غرب تهران | مشاور در جنت آباد | بهترین مرکز روانشناسی در غرب تهران\nنوروفیدبک چگونه کار می کند؟\nنوروفیدبک یک کامپیوتر دارد. دو یا سه رشته سیم با چسب مخصوص روی سر ما گذاشته می شود.ما به صفحه کامپیوتر(مانیتور) نگاه می کنیم و در هر جلسه چندبازی کامپیوتری انجام می دهیم. البته نه با دست بلکه با نگاه کردن به صفحه کامپیوتر یا شنیدن صدای آن. بتدریج یاد می گیریم چگونه امواج مفید مغزی را ایجاد کنیم.\n نوروفیدبک، واکنش های فیزیولوژیک نهفته درمغز انسان و امواج مغزی که هر لحظه بر وضعیت رفتاری و عملکردی ما اثر گذارند را ثبت می کند و بعد آن چه که در همان لحظه در مغز انسان در حال اتفاق افتادن است را کاملا دقیق، روشن و واضح روی صفحه ی نمایشگر به تصویر می کشد.\nاختلال کم توجهی و بیش فعالی(ADHD/ADD)\nهمیشه وقتی ما درمانی را می‌خواهیم شروع کنیم، نگران عوارض جانبی آن هستیم. عملاً برخی از درمان‌ها دارای عوارض جانبی جبران ناپذیر و یا غیرقابل تحمل هستند و این، نگرانی را برای ما تشدید می‌کند. درمان‌هایی که دارای عوارض جانبی خطرناک هستند عملاً تهاجمی هستند. یعنی بخشي از بدن در طی عمل جراحی تحت تأثیر قرار می‌گیرد و یا فرد، دارویی شیمیایی با خطرات بالقوه، مصرف می‌کند. در نوروفیدبک و بیوفدیبک ما با هیچ‌یک از این موارد مواجه نیستم. دستگاهی که به بدن ما وصل می‌شود هیچ اشعه و یا سیگنالی را وارد بدن نمی‌کند. این دستگاه صرفاً سیگنال‌های زیستی ما را ثبت می‌کند و برای اینکه ما بتوانیم آنها را با اراده خود تحت تأثیر قرار دهیم در مانیتور به ما نشان می‌دهد. سنسورهایی که نیز بدن و یا سر فرد در نورفیدبک با بیوفیدبک نصب می‌شوند بصورت بالقوه هیچ مشکلی برای فرد بوجود نمی آوررند.\nآیا نوروفیدبک روشی علمی است؟\nروش نوروفیدبک توسط اداره غذا و داروی امریکا (معتبرترین سازمان جهانی پزشکی)جهت درمان اضطراب،افسردگی،بیش فعالی کم توجهی،سردرد(میگرن)،دردهای مزمن،اختلالات خواب،سومصرف مواد،وسواس،صرع(تشنج) و بازتوانی سکته مغزی مورد تأیید قرار گرفته است.\nمدت زمان هر جلسه درحدود ۴۵ دقیقه تا یک ساعت است که در طی آن می توان از دستور العمل های درمانی متفاوت استفاده کرد.\nجلسات درمانی حدودا ۳۰ الی ۴۰ جلسه است،تا جلسه بیستم دو الی سه روز در هفته جلسات درمانی برگزار می شود.


(تغییرمسیر از تغزل)\nغزل در ادب فارسی به قالبی از شعر سنتی فارسی غزل می‌گویند. در قالب غزل که معمولاً بین ۵ تا ۱۴ بیت دارد، مصراعهای بیت نخست با مصراع‌های زوج هم قافیه هستند. موضوع اصلی غزل بیان عواطف و احساسات، ذکر زیبایی و کمال معشوق و شکوه از روزگار است و ابیات غزل فارسی از لحاظ مضمون دارای استقلال‌اند. در آخرین بیت شاعر نام شعری یا تخلص خود را می‌آورد و بهترین بیت آن را شاه بیت یا بیت الغزل می‌گویند. قدیمی‌ترین نمونه غزل مستقل و کامل را می‌توان در آثار شهید بلخی، رودکی سمرقندی، دقیقی توسی یافت. در اوایل قرن ششم، قصیده از رونق افتاد و جای خود را به غزل داد. غزل در لغت به معنای عشق‌بازی و مغازلت است.\nنخستین غزل‌های فارسی (در قرن چهارم و پنجم هجری) در مجالس بزم و شادی، همراه با موسیقی خوانده می‌شده‌است. بعضی عقیده دارند که اصطلاح غزل و تغزل در دوران اوایل شعر فارسی تنها به بیت‌های مقدمه قصیده‌ها اطلاق می‌شده‌است. در آثار باقی‌مانده از رودکی و شهید بلخی و دقیقی طوسی نمونه‌هایی از غزل کامل و مستقل یافت می‌شود. در اواخر قرن پنجم، غزل به تدریج جای بیشتری در دیوان شاعران به خود اختصاص داد، به‌طوری که حتی شاعران قصیده سرایی همچون خاقانی یا شاعران منظومه سرایی چون نظامی نیز به سرودن غزل دست زدند. اما با ظهور سنایی، که شاعری عارف بود، نوعی خاص از غزل به وجود آمد که به «غزل عارفانه» معروف شد. این نوع از غزل را عطار، مولوی و فخرالدین عراقی به کمال رساندند. بدین ترتیب دو شاخه جداگانه غزل عاشقانه و غزل عارفانه مشخص شد. بر اثر رواج اصطلاحات اهل تصوف در میان شاعران، غزل‌های بسیاری سروده شد که در آن‌ها رنگ هر دو نوع غزل را دید و در حقیقت تلفیقی از این دو نوع است. غزل‌های حافظ نمونه کامل غزل از این نوع است که در آن‌ها معانی و مضامین عاشقانه و عارفانه به هم آمیخته‌است. با آنکه غزل پیوسته رنگ عاشقانه یا عارفانه داشته‌است، اما شاعرانی، از جمله سعدی و حافظ، گاه آن را برای مدح نیز به کار گرفته‌اند. در غزل‌های شاعران قرن چهارم تا ششم هجری، بیت‌های غزل از نظر مضمون به هم پیوسته و نزدیک هستند، اما به تدریج این خصوصیت از بین رفت و هر بیت حاوی مضمون مستقلی شد. غزل که با حافظ به نقطه اوج خود رسیده بود، بعد از او رو به انحطاط گذاشت. در شعر مشروطیت غزل همانند دیگر قالب‌های شعری به کار بیان افکار و عقاید سیاسی و اجتماعی آمد. اما در دوران معاصر، غزل کم و بیش به معنی قدیمی خود که شعر عاشقانه باشد بازگشته است. به عنوان مثال، سیمین بهبهانی با به کار بردن وزن‌های غیرمتداول، نوعی از غزل را که به «غزل نو» معروف شده رایج کرده‌است. البته غزل نو، به‌طور کلی عنوان سبکی در غزل است که از اوایل دههٔ چهل خورشیدی(۱۳۴۰ خورشیدی) به بعد در کار غزلسرایان پدید آمد و همان مرحلهٔ پس از سبک غزل نیوکلاسیک و طیف شهریار و دیگران است. از چهره‌های موفق غزل نو می‌توان به حسین منزوی، محمدعلی بهمنی، قیصر امین پور، حیدر نصیرنژاد، مریم جعفری آذرمانی و از دیگر غزل سرایان معاصر که در حفظ و گسترش این سبک از شعر کوشیده‌اند می‌توان به شفیعی کدکنی، منصور اوجی، صدرا ذوالریاستین، غلامحسن اولاد، منصور پایمرد، شاپور پساوند، عزیز شبانی، پرویز خائفی، اسماعیل عسلی، فیض شریفی و… اشاره کرد.\n↑ میرصادقی، میمنت. واژه‌نامه هنر شاعری: فرهنگ تفصیلی اصطلاحات فن شعر و سبکها و مکتبهای آن ، چاپ سوم، انتشارات کتاب مهناز، تهران، 1385\nبرگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=غزل&oldid=25284492»\nاین صفحه آخرین‌بار در ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۹ ساعت ۱۶:۱۳ ویرایش شده‌است.